• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 52
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 52
• Google Chrome (Android) از نسخه 52

‏اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا اصلاً تنظیم نشود، Google Cast فعال می‌شود و کاربران می‌توانند آن را از منوی برنامه، منوی بافت صفحه، کنترل‌های رسانه در وب‌سایت‌های سازگار با Cast و (اگر نشان داده شده باشد) نماد نوار ابزار Cast راه‌اندازی کنند.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، Google Cast غیرفعال می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 58
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 58

‏اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، نماد نوار ابزار Cast همیشه روی نوار ابزار یا منوی لبریزشده نمایش داده می‌شود و کاربران نمی‌توانند آن را بردارند.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود یا اصلاً تنظیم نشود، کاربران می‌توانند نماد را از طریق منوی متنی آن پین کنند با بردارند.

اگر خط‌مشی «EnableMediaRouter» روی نادرست تنظیم شود، مقدار این خط‌مشی بی‌تأثیر شده و نماد نوار ابزار نمایش داده نمی‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 19

‏وقتی روی درست تنظیم شده باشد، همگام‌سازی Google Drive را در برنامه Files‏ Google Chrome OS غیر فعال می‌کند. در این حالت، هیچ داده‌ایی در Google Drive بارگذاری نمی‌شود.

اگر تنظیم نشود یا روی نادرست تنظیم شود، کاربران می‌توانند فایل‌ها را به Google Drive منتقل کنند.

‏این خط‌مشی مانع استفاده کاربر از برنامه Android Google Drive نمی‌شود. اگر می‌خواهید از دسترسی به Google Drive جلوگیری کنید، نباید به نصب برنامه Android Google Drive نیز اجازه دهید.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 19

‏همگام‌سازی Google Drive را در برنامه Files‏ Google Chrome OS هنگام استفاده از ارتباط همراه و تنظیم روی درست غیرفعال می‌کند. در این مورد، داده‌ها فقط هنگامی با Google Drive همگام‌سازی می‌شوند که از طریق اترنت یا WiFi مرتبط باشید.

اگر تنظیم نشده باشد یا روی غلط تنظیم شده باشد، کاربران می‌توانند از طریق ارتباطات همراه، فایل‌ها را به Google Drive منتقل کنند.

‏این خط‌مشی بر برنامه Android Google Drive تأثیر ندارد. اگر می‌خواهید مانع استفاده از Google Drive به‌وسیله اتصال‌های همراه شوید، نباید به نصب برنامه Android Google Drive اجازه دهید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 71

‏این خط‌مشی کنترل می‌کند برای باز کردن نشانی‌های وب در مرورگر جایگزین از چه فرمانی استفاده شود.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشود، از پیش‌فرض مخصوص پلتفورم استفاده می‌شود: Internet Explorer برای Windows، یا Safari برای Mac OS X. در Linux، اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، راه‌اندازی مرورگر جایگزین انجام نمی‌شود.

وقتی این خط‌مشی روی ‎${ie}‎، ‏‎${firefox}‎، ‏‎${safari}‎ یا ‎${opera}‎ تنظیم شود، این مرورگرها اگر نصب باشند راه‌اندازی می‌شوند. ‎${ie}‎ فقط در Windows و ‏‎${safari}‎ فقط در Windows و Mac OS X دردسترس است.

وقتی این خط‌مشی روی مسیر فایلی تنظیم شود، آن فایل به‌عنوان فایل اجرایی استفاده می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 71

‏این خط‌مشی پارامترهای خط فرمان را برای راه‌اندازی مرورگر جایگزین کنترل می‌کند.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشود، فقط نشانی وب به‌عنوان پارامتر خط فرمان منتقل می‌شود.

وقتی این خط‌مشی روی فهرستی از رشته‌ها تنظیم شود، هر رشته به‌عنوان پارامتر خط فرمان مجزایی به مرورگر جایگزین منتقل می‌شود. در Windows، پارامترها با استفاده از فاصله به هم متصل می‌شوند. در Mac OS X و Linux، ممکن است پارامتر حاوی فاصله‌هایی باشد اما همچنان به‌عنوان یک پارامتر تکی درنظر گرفته شود.

اگر عنصری حاوی ‎${url}‎ باشد، با نشانی وب صفحه مورد نظر برای باز شدن جایگزین می‌شود.

اگر هیچ عنصری حاوی ‎${url}‎ نباشد، نشانی وب به انتهای خط فرمان اضافه می‌شود.

متغیرهای محیطی بسط می‌یابند. در Windows، ‏%ABC% با مقدار متغیر محیطی ABC جایگزین می‌شود. در Mac OS X و Linux، ‏‎${ABC}‎ با مقدار متغیر محیطی ABC جایگزین می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\AlternativeBrowserParameters\1 = "-foreground" Software\Policies\Google\Chrome\AlternativeBrowserParameters\2 = "-new-window" Software\Policies\Google\Chrome\AlternativeBrowserParameters\3 = "${url}" Software\Policies\Google\Chrome\AlternativeBrowserParameters\4 = "-profile" Software\Policies\Google\Chrome\AlternativeBrowserParameters\5 = "%HOME%\browser_profile"

Android/Linux:

[ "-foreground", "-new-window", "${url}", "-profile", "%HOME%\browser_profile" ]

Mac:

<array> <string>-foreground</string> <string>-new-window</string> <string>${url}</string> <string>-profile</string> <string>%HOME%\browser_profile</string> </array>

• Google Chrome (Windows) از نسخه 74

‏این خط‌مشی، فرمانی را که هنگام جابه‌جایی از Internet Explorer برای باز کردن نشانی وب در Google Chrome استفاده می‌شود کنترل می‌کند.

اگر افزونه «پشتیبانی از مرورگر قدیمی» برای Internet Explorer نصب نشده باشد، این خط‌مشی تأثیری ندارد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، Internet Explorer به‌طور خودکار مسیر اجرایی Google Chrome را هنگام راه‌اندازی Google Chrome از Internet Explorer شناسایی خواهد کرد.

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، از آن برای راه‌اندازی کردن Google Chrome هنگام راه‌اندازی Google Chrome از Internet Explorer استفاده می‌شود.

این خط‌مشی را می‌توانید روی مسیر فایل اجرایی تنظیم کنید، یا برای شناسایی خودکار محل نصب Chrome، آن را روی ‎${chrome}‎ تنظیم کنید.

• Google Chrome (Windows) از نسخه 74

‏این خط‌مشی، پارامترهای خط فرمان Chrome را از Internet Explorer کنترل می‌کند.

اگر افزونه «پشتیبانی از مرورگر قدیمی» برای Internet Explorer نصب نشده باشد، این خط‌مشی تأثیری ندارد.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشده باشد، Internet Explorer فقط نشانی وب را به‌صورت پارامتر خط فرمان به Chrome ارسال می‌کند.

وقتی این خط‌مشی روی فهرستی از چند رشته تنظیم شده باشد، این رشته‌ها با استفاده از فاصله به هم وصل می‌شوند و به‌صورت پارامتر خط فرمان به Chrome ارسال می‌شود.

اگر عنصری حاوی ‎${url}‎ باشد، با نشانی وب صفحه موردنظر برای باز شدن جایگزین می‌شود.

اگر هیچ عنصری حاوی ‎${url}‎ نباشد، نشانی وب به انتهای خط فرمان اضافه می‌شود.

متغیرهای محیطی بسط می‌یابند. در Windows،‏ %ABC% با مقدار متغیر محیطی ABC جایگزین می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherChromeParameters\1 = "--force-dark-mode"

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 74

‏این خط‌مشی مدت زمان (برحسب میلی‌ثانیه) انتظار قبل از راه‌اندازی مرورگر جایگزین را کنترل می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، یا روی ۰ تنظیم شود، با رفتن به نشانی وب مشخص‌شده، نشانی فوراً در مرورگر جایگزین باز می‌شود.

وقتی این خط‌مشی روی عددی تنظیم شود، Chrome پیامی با همان تعداد میلی‌ثانیه نشان می‌دهد، سپس مرورگر جایگزین را باز می‌کند.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 73

‏این خط‌مشی کنترل می‌کند که «پشتیبانی از مرورگر قدیمی» فعال شود یا نه.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشده باشد یا روی نادرست تنظیم شده باشد، Chrome تلاش نمی‌کند نشانی‌های وب مشخص‌شده را در مرورگر جایگزین راه‌اندازی کند.

وقتی این خط‌مشی روی درست تنظیم شده باشد، Chrome تلاش می‌کند بعضی از نشانی‌های وب را در مرورگر جایگزین (مانند Internet Explorer) راه‌اندازی کند. این ویژگی با استفاده از خط‌مشی‌های موجود در گروه Legacy Browser support پیکربندی شده است.

این ویژگی جایگزینی برای افزونه 'Legacy Browser Support' است. پیکربندی از افزونه به این ویژگی منتقل خواهد شد اما اکیداً پیشنهاد می‌شود از خط‌مشی‌های Chrome به‌جای آن استفاده شود. این کار سازگاری بهتر در آینده را تضمین می‌کند.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 72

‏این خط‌مشی یک نشانی وب است که به یک فایل XML با همان قالب خط‌مشی SiteList مربوط به Internet Explorer اشاره می‌کند. این خط‌مشی، قانون‌ها را بدون هم‌رسانی با Internet Explorer از فایل XML بار می‌کند.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشود یا روی نشانی وب معتبری تنظیم نشود، Google Chrome از آن به‌عنوان منبعی برای قانون‌های جابجایی مرورگر استفاده نمی‌کند.

وقتی این خط‌مشی روی نشانی وب معتبری تنظیم شود، Google Chrome فهرست سایت را از آن نشانی وب بارگیری می‌کند و قانون‌ها را مشابه آنچه توسط خط‌مشی BrowserSwitcherUrlList پیکربندی شده است اعمال می‌کند.

برای اطلاعات بیشتر درباره خط‌مشی SiteList مربوط به Internet Explorer به این نشانی بروید: https://docs.microsoft.com/internet-explorer/ie11-deploy-guide/what-is-enterprise-mode

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 74

‏این خط‌مشی کنترل می‌کند که وقتی آخرین برگه به مرورگر دیگری منتقل شود، Chrome کاملاً بسته شود یا نه.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا روی درست تنظیم شود، Chrome، پس از انتقال به مرورگری دیگر، حداقل یک برگه را باز نگه‌می‌دارد.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، Chrome برگه را پس از انتقال به مرورگری دیگر می‌بندد، حتی اگر آخرین برگه باشد. در این صورت، Chrome کاملاً بسته می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 71

‏این خط‌مشی، فهرست وب‌سایت‌های مورد‌نظر را برای باز شدن در مرورگر جایگزین کنترل می‌کند.

توجه داشته باشید ازطریق خط‌مشی‌های BrowserSwitcherUseIeSitelist و BrowserSwitcherExternalSitelistUrl هم می‌توانید عناصری به این فهرست اضافه کنید.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشود، هیچ وب‌سایتی به این فهرست اضافه نمی‌شود.

وقتی این خط‌مشی تنظیم شود، هر مورد به‌عنوان قانونی برای باز شدن چیزی در مرورگر جایگزین درنظر گرفته می‌شود. Google Chrome برای تشخیص باز کردن نشانی وب در مرورگر جایگزین از این قانون‌ها استفاده می‌کند.

وقتی افزونه Internet Explorer موجود و فعال باشد، اگر قانون‌ها مطابقت نداشته باشند، Internet Explorer دوباره به Google Chrome جابه‌جا می‌شود.

اگر قانون‌ها با هم تضاد داشته باشند، Google Chrome از مشخص‌ترین قانون استفاده می‌کند.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherUrlList\1 = "ie.com" Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherUrlList\2 = "!open-in-chrome.ie.com" Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherUrlList\3 = "foobar.com/ie-only/"

Android/Linux:

[ "ie.com", "!open-in-chrome.ie.com", "foobar.com/ie-only/" ]

Mac:

<array> <string>ie.com</string> <string>!open-in-chrome.ie.com</string> <string>foobar.com/ie-only/</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 71

‏این خط‌مشی فهرست وب‌سایت‌هایی را کنترل می‌کند که هرگز موجب جابه‌جایی مرورگر نمی‌شود.

توجه داشته باشید ازطریق خط‌مشی‌های BrowserSwitcherUseIeSitelist و BrowserSwitcherExternalSitelistUrl هم می‌توانید عناصری به این فهرست اضافه کنید.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، هیچ وب‌سایتی به این فهرست اضافه نمی‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، هر مورد به‌عنوان یک قانون درنظر گرفته می‌شود (مشابه خط‌مشی BrowserSwitcherUrlList). بااین‌حال، منطق وارونه می‌شود: قانون‌هایی که منطبق هستند، مرورگر جایگزین را باز نخواهند کرد.

برخلاف BrowserSwitcherUrlList، قانون‌ها در هر دو جهت اعمال می‌شود. یعنی وقتی افزونه Internet Explorer موجود و فعال باشد، این خط‌مشی همچنین کنترل می‌کند Internet Explorer باید این نشانی‌های وب را در Google Chrome باز کند یا نه.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherUrlGreylist\1 = "ie.com" Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherUrlGreylist\2 = "!open-in-chrome.ie.com" Software\Policies\Google\Chrome\BrowserSwitcherUrlGreylist\3 = "foobar.com/ie-only/"

Android/Linux:

[ "ie.com", "!open-in-chrome.ie.com", "foobar.com/ie-only/" ]

Mac:

<array> <string>ie.com</string> <string>!open-in-chrome.ie.com</string> <string>foobar.com/ie-only/</string> </array>

• Google Chrome (Windows) از نسخه 71

‏این خط‌مشی کنترل می‌کند قانون‌های خط‌مشی SiteList مربوط به Internet Explorer بارگیری شود یا نه.

وقتی این خط‌مشی تنظیم نشود یا روی نادرست تنظیم شود، Google Chrome از خط‌مشی SiteList مربوط به Internet Explorer به‌عنوان منبع قانون‌های جابه‌جایی مرورگر استفاده نمی‌کند.

وقتی این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، Google Chrome برای دریافت نشانی فهرست سایت، SiteList مربوط به Internet Explorer را می‌خواند. سپس Google Chrome فهرست سایت را از آن نشانی وب بارگیری می‌کند و قانون‌ها را مشابه آنچه توسط خط‌مشی BrowserSwitcherUrlList پیکربندی شده است اعمال می‌کند.

برای اطلاعات بیشتر درباره خط‌مشی SiteList مربوط به Internet Explorer به این نشانی بروید: https://docs.microsoft.com/internet-explorer/ie11-deploy-guide/what-is-enterprise-mode

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 72

‏این دستگاه برای اجرای PluginVm فعال شود.

اگر خط‌مشی روی نادرست تنظیم شده باشد یا تنظیم نشده باشد، PluginVm برای دستگاه فعال نمی‌شود. اگر روی درست تنظیم شده باشد، تا زمانی‌که سایر تنظیمات نیز PluginVm را مجاز کرده باشند، برای دستگاه فعال می‌شود. برای مجاز کردن اجرا، PluginVmAllowed باید روی درست تنظیم شده باشد و PluginVmLicenseKey و PluginVmImage باید برای PluginVm تنظیم شده باشند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

این خط‌مشی کلید مجوز PluginVm را برای این دستگاه مشخص می‌کند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 72

‏این خط‌مشی، تصویر PluginVm را برای کاربر مشخص می‌کند. این خط‌مشی با مشخص کردن نشانی وبی که دستگاه می‌تواند تصویر را از آن بارگیری کند و درهم‌سازی SHA-256 موردِاستفاده برای به‌تأیید رساندن یکپارچگی بارگیری، تنظیم می‌شود.

این خط‌مشی باید به‌عنوان رشته‌ای که نشانی وب را بیان می‌کند و درهم‌سازی در قالب JSON مشخص شود.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\PluginVmImage = { "hash": "842841a4c75a55ad050d686f4ea5f77e83ae059877fe9b6946aa63d3d057ed32", "url": "https://example.com/plugin_vm_image" }

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 74

‏به سرپرست اجازه می‌دهد کنترل کند که داده‌های تله‌متری و عیب‌یابی باید توسط کنترل‌کننده تله‌متری و عیب‌یابی wilco‏ (DTC) جمع‌آوری، پردازش و گزارش شود یا نه.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود یا تنظیم نشود، DTC خاموش است و نمی‌تواند داده‌های تله‌متری و عیب‌یابی دستگاه را جمع‌آوری، پردازش یا گزارش کند. اگر wilco DTC در دستگاه موردنظر دردسترس باشد و این خط‌مشی روی درست تنظیم شده باشد، جمع‌آوری، پردازش و گزارش داده‌های تله‌متری و عیب‌یابی روشن است.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 75

‏پیکربندی wilco DTC (کنترل‌کننده عیب‌یابی و تله‌متری) را ارائه می‌دهد.

این خط‌مشی اجازه می‌دهد پیکربندی wilco DTC ارائه شود که اگر wilco DTC در دستگاه ارائه‌شده دردسترس باشد و خط‌مشی آن را مجاز کند، می‌تواند اعمال شود. انداز پیکربندی نباید بیشتر از ۱ مگابایت (۱۰۰۰۰۰۰ بایت) باشد و باید در قالب JSON کدبندی شود. wilco DTC مسئول مدیریت آن است. درهم‌سازی رمزگذاری برای تأیید یکپارچگی بارگیری استفاده می‌شود.

پیکربندی، بارگیری و در حافظه پنهان ذخیره می‌شود. هرگاه نشانی وب یا درهم‌سازی تغییر کند، دوباره بارگیری خواهد شد.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو کنند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceWilcoDtcConfiguration = { "hash": "deadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeef", "url": "https://example.com/wilcodtcconfig" }

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏استفاده از ارائه‌دهنده جستجوی پیش‌فرض را فعال می‌کند.

اگر این تنظیم را فعال کنید، وقتی کاربر نوشتاری غیر از نشانی وب در omnibox تایپ می‌کند، جستجوی پیش‌فرضی انجام می‌شود.

می‌توانید با تنظیم سایر خط‌مشی‌های جستجوی پیش‌فرض، ارائه‌دهنده جستجوی پیش‌فرض را مشخص کنید. اگر این موارد خالی باشد، کاربر می‌تواند ارائه‌دهنده پیش‌فرض را انتخاب کند.

اگر این تنظیم را غیرفعال کنید، وقتی کاربر نوشتاری غیر از نشانی وب در omnibox وارد کند، هیچ جستجویی انجام نمی‌شود.

اگر این تنظیم را غیرفعال کنید، کاربران نمی‌توانند این تنظیم را تغییر دهند یا این تنظیم را در Google Chrome لغو کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، ارائه‌دهنده جستجوی پیش‌فرض فعال است و کاربر می‌تواند فهرست ارائه‌دهنده جستجو را تنظیم کند.

این خط‌مشی تنها در نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® پیوسته‌اند، یا در نمونه‌های Windows 10 Pro یا Enterprise که برای مدیریت دستگاه ثبت‌نام شده‌اند دردسترس است.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏نام ارائه دهنده جستجوی پیش‌فرض را تعیین می‌کند. اگر خالی بماند یا تنظیم نشود، نام میزبان تعیین شده توسط URL جستجو استفاده می‌شود. این قانون تنها زمانی استفاده می‌شود که قانون "DefaultSearchProviderEnabled" فعال باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏کلمه کلیدی را تعیین می‌کند که میانبری است که در omnibox استفاده می‌شود تا جستجو را برای این ارائه‌دهنده شروع کند.

این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، کلمه کلیدی ارائه‌دهنده جستجو را راه‌اندازی نمی‌کند.

این قانون تنها هنگامی استفاده می‌شود که قانون "DefaultSearchProviderEnabled" فعال شده باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏نشانی وب موتور جستجوی مورداستفاده هنگام جستجوی پیش‌فرض را مشخص می‌کند. نشانی وب باید حاوی رشته «{searchTerms}» باشد، که در زمان پرسمان با عباراتی که کاربر جستجو می‌کند جایگزین می‌شود.

نشانی وب جستجوی Google را می‌توان به‌ این صورت مشخص کرد: '{google:baseURL}search?q={searchTerms}&{google:RLZ}{google:originalQueryForSuggestion}{google:assistedQueryStats}{google:searchFieldtrialParameter}{google:searchClient}{google:sourceId}ie={inputEncoding}'.

درصورتی‌که خط‌مشی «DefaultSearchProviderEnabled» فعال باشد، این گزینه باید تنظیم شود تنها در این صورت رعایت می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏نشانی وب موتور جستجوی مورداستفاده برای ارائه پیشنهادات جستجو را مشخص می‌کند. نشانی وب باید حاوی رشته «{searchTerms}» باشد که در زمان پرسمان با نوشتاری که کاربر تاکنون استفاده می‌کرده است جایگزین می‌شود.

این خط‌مشی اختیاری است. درصورتی‌که تنظیم نشود، از هیچ نشانی وب پیشنهادی استفاده نمی‌شود.

نشانی وب پیشنهادی Google را می‌توان به‌صورت زیر مشخص کرد: '{google:baseURL}complete/search?output=chrome&q={searchTerms}'.

فقط در صورت فعال بودن «DefaultSearchProviderEnabled»، این خط‌مشی رعایت می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏URL نماد favicon برای ارائه دهنده جستجوی پیش‌فرض را تعیین می‌کند. این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود هیچ نمادی برای ارائه دهنده جستجو موجود نخواهد بود. این قانون تنها زمانی استفاده می‌شود که قانون "DefaultSearchProviderEnabled" فعال باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏رمزگذاری‌های نویسه پشتیبانی شده توسط ارائه دهنده جستجوی پیش‌فرض را تعیین می‌کند. رمزگذاری‌ها، نام‌های صفحه کدی مانند UTF-8، GB2312 و ISO-8859-1 هستند. از آن‌ها به ترتیب ارائه شده استفاده می‌شود. این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض که UTF-8 است استفاده می‌شود. از این قانون فقط در صورتی استفاده می‌شود که قانون "DefaultSearchProviderEnabled" فعال باشد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\DefaultSearchProviderEncodings\1 = "UTF-8" Software\Policies\Google\Chrome\DefaultSearchProviderEncodings\2 = "UTF-16" Software\Policies\Google\Chrome\DefaultSearchProviderEncodings\3 = "GB2312" Software\Policies\Google\Chrome\DefaultSearchProviderEncodings\4 = "ISO-8859-1"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DefaultSearchProviderEncodings\1 = "UTF-8" Software\Policies\Google\ChromeOS\DefaultSearchProviderEncodings\2 = "UTF-16" Software\Policies\Google\ChromeOS\DefaultSearchProviderEncodings\3 = "GB2312" Software\Policies\Google\ChromeOS\DefaultSearchProviderEncodings\4 = "ISO-8859-1"

Android/Linux:

[ "UTF-8", "UTF-16", "GB2312", "ISO-8859-1" ]

Mac:

<array> <string>UTF-8</string> <string>UTF-16</string> <string>GB2312</string> <string>ISO-8859-1</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 24
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 24
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏فهرستی از نشانی‌های وب جایگزین که می‌توانند برای استخراج عبارات جستجو از موتور جستجو مورد استفاده قرار گیرند را مشخص می‌کند. نشانی‌های وب باید شامل رشته '{searchTerms}' باشد که برای استخراج واژه‌های جستجو استفاده خواهد شد.

این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، هیچ نشانی وب جایگزینی برای استخراج واژه‌های جستجو استفاده نخواهد شد.

این قانون تنها درصورتی‌که قانون "DefaultSearchProviderEnabled" فعال باشد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\DefaultSearchProviderAlternateURLs\1 = "https://search.my.company/suggest#q={searchTerms}" Software\Policies\Google\Chrome\DefaultSearchProviderAlternateURLs\2 = "https://search.my.company/suggest/search#q={searchTerms}"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DefaultSearchProviderAlternateURLs\1 = "https://search.my.company/suggest#q={searchTerms}" Software\Policies\Google\ChromeOS\DefaultSearchProviderAlternateURLs\2 = "https://search.my.company/suggest/search#q={searchTerms}"

Android/Linux:

[ "https://search.my.company/suggest#q={searchTerms}", "https://search.my.company/suggest/search#q={searchTerms}" ]

Mac:

<array> <string>https://search.my.company/suggest#q={searchTerms}</string> <string>https://search.my.company/suggest/search#q={searchTerms}</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 29
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏نشانی وب موتور جستجوی مورد استفاده برای انجام جستجوی تصویری را مشخص می‌کند. درخواست‌های جستجو با استفاده از روش GET ارسال خواهند شد. اگر قانون DefaultSearchProviderImageURLPostParams تنظیم شود، درخواست‌های جستجوی تصویر در عوض از روش POST استفاده خواهند کرد.

این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، از هیچ جستجوی تصویری استفاده نخواهد شد.  این قانون فقط در صورتی رعایت می‌شود که قانون «DefaultSearchProviderEnabled» فعال شده باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 30
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 30
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏نشانی وب را که موتور جستجو برای ارائه یک صفحه برگه جدید استفاده می‌کند، مشخص می‌نماید.

این خط‌مشی اختیاری است، اگر تنظیم شود، هیچ صفحه برگه جدیدی ارائه نخواهد شد.

این خط‌مشی تنها در صورت فعال بودن خط‌مشی «DefaultSearchProviderEnabled» اعمال می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 29
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏پارامترهای مورد استفاده هنگام انجام جستجوی نشانی وب با POST را مشخص می‌کند. متشکل از جفت‌های نام/مقدار است که با کاما ازهم جدا شده‌اند. اگر یک مقدار یک پارامتر الگو باشد، مانند {searchTerms} در مثال بالا، با داده‌های عبارت جستجوی واقعی جایگزین خواهد شد.

این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، درخواست جستجوی پیشنهادی با استفاده از روش GET ارسال خواهد شد.  این قانون فقط در صورتی رعایت می‌شود که قانون «DefaultSearchProviderEnabled» فعال شده باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 29
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏پارامترهای مورد استفاده هنگام انجام جستجوی پیشنهادی با POST را مشخص می‌کند. متشکل از جفت‌های نام/مقدار است که با کاما ازهم جدا شده‌اند. اگر یک مقدار یک پارامتر الگو باشد، مانند {searchTerms} در مثال بالا، با داده‌های عبارت جستجوی واقعی جایگزین خواهد شد.

این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، درخواست جستجوی پیشنهادی با استفاده از روش GET ارسال خواهد شد.  این قانون فقط در صورتی رعایت می‌شود که قانون «DefaultSearchProviderEnabled» فعال شده باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 29
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏پارامترهای مورد استفاده هنگام انجام جستجوی تصویری با POST را مشخص می‌کند. متشکل از جفت‌های نام/مقدار است که با کاما ازهم جدا شده‌اند. اگر یک مقدار یک پارامتر الگو باشد، مانند {imageThumbnail} در مثال بالا، با داده‌های تصویر کوچک واقعی جایگزین خواهد شد.

این قانون اختیاری است. اگر تنظیم نشود، درخواست جستجوی پیشنهادی با استفاده از روش GET ارسال خواهد شد.  این قانون فقط در صورتی رعایت می‌شود که قانون «DefaultSearchProviderEnabled» فعال شده باشد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

به شما اجاره می‌دهد مشخص کنید کاربران کدام افزونه‌ها را «نمی‌توانند» نصب کنند. اگر افزونه‌هایی که تاکنون نصب شده‌اند در فهرست سیاه باشند غیرفعال می‌شوند و کاربران راهی برای فعال کردن آن‌ها ندارند. وقتی افزونه‌‌‌ای که بنابر فهرست سیاه غیرفعال‌ شده‌ است، از این فهرست برداشته شود، به‌طور خودکار مجدداً فعال خواهد شد.

مقدار «*» در فهرست سیاه به این معنا است که همه افزونه‌ها (به‌جز مواردی که به‌وضوح در فهرست مجاز ذکر شده باشند) در فهرست سیاه قرار دارند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، کاربر می‌تواند هر افزونه‌ای را در Google Chrome نصب کند.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallBlacklist\1 = "extension_id1" Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallBlacklist\2 = "extension_id2"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallBlacklist\1 = "extension_id1" Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallBlacklist\2 = "extension_id2"

Android/Linux:

[ "extension_id1", "extension_id2" ]

Mac:

<array> <string>extension_id1</string> <string>extension_id2</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

به شما امکان می‌دهد مشخص کنید که کدام برنامه‌های افزودنی مشمول فهرست سیاه نیست. مقدار * در فهرست سیاه نشان می‌دهد که تمام افزونه‌ها در فهرست سیاه هستند و کاربران فقط آن هایی را می‌توانند نصب کنند که در فهرست سفید قرار دارند. به‌طور پیش‌فرض تمام افزونه‌ها در فهرست سفید هستند، اما اگر تمام برنامه‌های افزودنی براساس خط مشیی خاص در فهرست سیاه قرار گیرند، فهرست سفید می‌تواند برای استثنا قایل شدن مورد استفاده قرار گیرد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallWhitelist\1 = "extension_id1" Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallWhitelist\2 = "extension_id2"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallWhitelist\1 = "extension_id1" Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallWhitelist\2 = "extension_id2"

Android/Linux:

[ "extension_id1", "extension_id2" ]

Mac:

<array> <string>extension_id1</string> <string>extension_id2</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 9
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏فهرست برنامه‌ها و افزونه‌هایی را مشخص می‌کند که بی‌صدا و بدون دخالت کاربر در صفحه ورود به سیستم نصب می‌شوند و کاربر نمی‌تواند آن‌ها را حذف نصب یا غیرفعال کند. همه مجوز‌های درخواست‌شده توسط برنامه‌ها/افزونه‌ها (ازجمله مجوزهای اضافی درخواست‌شده توسط نسخه‌های آتی برنامه/افزونه) به‌صورت ضمنی و بدون دخالت کاربر ارائه می‌شود. به‌علاوه مجوزها برای رابط‌های برنامه‌نویسی نرم‌افزار افزونه enterprise.deviceAttributes و platformKeys اعطا می‌شود. (این دو رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار برای برنامه‌ها/افزونه‌هایی که به‌اجبار نصب‌ شده‌اند، در‌دسترس نیست.)

این خط‌مشی بر خط‌مشی به‌طور بالقوه دارای تداخل ExtensionInstallBlacklist اولویت دارد. اگر برنامه یا افزونه‌ای که قبلاً به‌اجبار نصب شده است از این فهرست برداشته شود، به‌طور خودکار توسط Google Chrome حذف نصب می‌شود.

برای نمونه‌های Windows که به یک دامنه Microsoft® Active Directory® نپیوسته‌اند، نصب اجباری به برنامه‌ها و افزونه‌های فهرست‌شده در «نت‌بازار Chrome» محدود می‌شود.

توجه داشته باشید کد منبع همه افزونه‌ها می‌تواند با استفاده از «ابزارهای برنامه‌نویس» (که بالقوه باعث عدم کارکرد افزونه می‌شود) تغییر داده شود. اگر این امر موجب نگرانی است، خط‌مشی DeveloperToolsDisabled باید تنظیم شود.

هر مورد فهرست خط‌مشی، رشته‌ای حاوی شناسه افزونه و به‌طور اختیاری، نشانی وب «به‌روزرسانی» مشخص‌شده با یک نقطه‌ویرگول (;) است. شناسه افزونه، رشته‌ای ۳۲ حرفی است که برای نمونه در chrome://extensions در حالت تولیدکننده پیدا می‌شود. نشانی وب «به‌روزرسانی»، اگر مشخص شده باشد، باید همان‌طور که در https://developer.chrome.com/extensions/autoupdate توضیح داده شده است، به یک سند XML «مانیفست به‌روزرسانی» اشاره کند. به‌طور پیش‌فرض، از نشانی وب «نت‌بازار Chrome» استفاده می‌شود (که درحال‌حاضر «https://clients2.google.com/service/update2/crx» است). توجه داشته باشید نشانی وب «به‌روزرسانی» تنظیم‌شده در این خط‌مشی فقط برای نصب اولیه استفاده می‌شود؛ به‌روزرسانی‌های بعدی افزونه، از نشانی وب به‌روزرسانی مشخص‌شده در مانیفست افزونه استفاده می‌کنند. همچنین توجه داشته باشید تا نسخه ۶۷ Google Chrome (ازجمله خود نسخه ۶۷)، نشانی وب «به‌روزرسانی» باید به‌صورت اجباری صراحتاً مشخص می‌شد.

برای مثال، aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa;https://clients2.google.com/service/update2/crx افزونه با شناسهaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa را از نشانی وب استاندارد «به‌روزرسانی» «نت‌بازار Chrome» نصب می‌کند. برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره میزبانی افزونه‌ها به https://developer.chrome.com/extensions/hosting بروید.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، هیچ برنامه یا افزونه‌ای به‌طور خودکار نصب نمی‌شود و کاربر می‌تواند هر برنامه یا افزونه‌ای را در Google Chrome حذف نصب کند.

توجه داشته باشید این خط‌مشی در حالت ناشناس اعمال نمی‌شود.

‏ممکن است برنامه‌های Android با استفاده از Google Play به‌طور اجباری از کنسول Google Admin نصب شوند. آن‌ها از این خط‌مشی استفاده نمی‌کنند.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallForcelist\1 = "aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa;https://clients2.google.com/service/update2/crx" Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallForcelist\2 = "abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallForcelist\1 = "aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa;https://clients2.google.com/service/update2/crx" Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallForcelist\2 = "abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop"

Android/Linux:

[ "aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa;https://clients2.google.com/service/update2/crx", "abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop" ]

Mac:

<array> <string>aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa;https://clients2.google.com/service/update2/crx</string> <string>abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 21
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 21

‏به شما امکان می‌دهد مشخص کنید کدام نشانی‌های وب مجاز به نصب افزونه، برنامه و طرح زمینه هستند.

از Google Chrome ۲۱، نصب افزونه‌ها، برنامه‌ها و اسکریپت‌های کاربر از خارج از نت‌بازار Chrome دشوارتر خواهد شد. قبلاً کاربران می‌توانستند روی پیوندی به فایل ‎*.crx کلیک کنند و Google Chrome بعد از چند هشدار نصب فایل را پیشنهاد می‌داد. بعد از Google Chrome ۲۱، باید این فایل‌ها را بارگیری کرد و به صفحه تنظیمات Google Chrome کشید. این تنظیم به نشانی‌های وب خاص اجازه می‌دهد فرایند نصب آسان‌تر و قدیمی را داشته باشند.

هر مورد در این فهرست یک الگوی تطابق سبک افزونه است (به https://developer.chrome.com/extensions/match_patterns مراجعه کنید). کاربران می‌توانند موارد را از هر نشانی وبی که با موردی در این فهرست مطابقت داشته باشد به آسانی نصب کنند. هم مکان فایل crx.*‎ و هم صفحه‌ای که بارگیری از آن شروع می‌شود (مانند ارجاع‌دهنده) باید توسط این الگوها مجاز شده باشد.

ExtensionInstallBlacklist نسبت به این خط‌مشی در اولویت قرار داده می‌شود. یعنی، افزونه‌ای در فهرست سیاه نصب نمی‌شود، حتی اگر از سایتی در این فهرست ارائه شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionInstallSources\1 = "https://corp.mycompany.com/*"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionInstallSources\1 = "https://corp.mycompany.com/*"

Android/Linux:

[ "https://corp.mycompany.com/*" ]

Mac:

<array> <string>https://corp.mycompany.com/*</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 25
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 25

‏کنترل می‌کند چه نوع برنامه‌ها/افزونه‌هایی می‌توانند نصب شوند و دسترسی زمان اجرا را محدود می‌کند.

این تنظیم انواع مجاز برنامه‌ها/افزونه‌ها را که می‌توانند در Google Chrome نصب شوند، و میزبان‌هایی را که می‌توانند با آن‌ها تعامل داشته باشند، در فهرست مجاز قرار می‌دهد. این مقدار، فهرستی از چند رشته است که هر کدام باید یکی از این موارد باشد: « extension»،‏ «theme»، ‏«user_script»، ‏«hosted_app»،‏ «legacy_packaged_app»، ‏«platform_app». برای اطلاعات بیشتر درباره این موارد، اسناد افزونه Google Chrome را ببینید.

توجه داشته باشید این خط‌مشی بر افزونه‌ها و برنامه‌هایی که به‌صورت اجباری ازطریق ExtensionInstallForcelist نصب می‌شوند نیز تأثیر می‌گذارد.

اگر این تنظیم پیکربندی شود، افزونه‌ها/برنامه‌هایی که نوع آن‌ها در فهرست نیست نصب نمی‌شوند.

اگر این تنظیم پیکربندی نشود، هیچ محدودیتی بر نوع افزونه/برنامه‌های قابل‌قبول اعمال نمی‌شود.

برای نسخه‌های قبل از نسخه ۷۵، استفاده از چند شناسه افزونه جداشده با ویرگول پشتیبانی نمی‌شود و نادیده گرفته می‌شود. بقیه موارد خط‌مشی همچنان اعمال خواهد شد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionAllowedTypes\1 = "hosted_app"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionAllowedTypes\1 = "hosted_app"

Android/Linux:

[ "hosted_app" ]

Mac:

<array> <string>hosted_app</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 73
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

‏Google Chrome برای ایمن‌سازی به‌روزرسانی و نصب افزونه‌ها ارائه می‌شود بااین‌وجود، ممکن است محتوای بعضی از افزونه‌های میزبانی‌شده خارج از «نت‌بازار Chrome»، فقط با الگوریتم‌های ورود به سیستم یا درهم‌سازی غیرایمن مانند SHA1 محافظت شوند. وقتی این خط‌مشی غیرفعال است، Chrome نصب جدید و به‌روزرسانی‌های این افزونه‌ها را مجاز نمی‌کند (تا وقتی‌که برنامه‌نویس‌های افزونه، افزونه را با الگوریتم‌های قوی‌تری بازسازی کنند). وقتی این خط‌مشی فعال است، نصب و به‌روزرسانی‌های این افزونه‌ها مجاز خواهند بود.

اگر این مورد تنظیم نشده باشد، به‌طور پیش‌‌فرض روی فعال خواهد بود. در ‎Google Chrome 75، اگر این مورد تنظیم نشده باشد، به‌طور پیش‌فرض روی غیرفعال خواهد بود.

در ‎Google Chrome 77، این خط‌مشی نادیده گرفته خواهد شد و به‌عنوان غیرفعال درنظر گرفته خواهد شد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 62
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 62

‏تنظیمات مدیریت افزونه را برای Google Chrome پیکربندی می‌کند.

این خط‌مشی چند تنظیم را کنترل می‌کند، ازجمله تنظیماتی که با هر خط‌مشی موجود مربوط با افزونه کنترل می‌شود. اگر این خط‌مشی تنظیم شود، هر خط‌مشی‌ قدیمی‌ تنظیم‌شده‌ای لغو می‌شود.

این خط‌مشی شناسه افزونه یا نشانی وب به‌روزرسانی‌ای را در پیکربندی‌اش نگاشت می‌کند. با شناسه افزونه، پیکربندی فقط روی افزونه مشخص‌شده اعمال می‌شود. پیکربندی پیش‌فرض می‌تواند برای شناسه خاص "*" تنظیم شود که روی همه افزونه‌هایی که پیکربندی سفارشی‌ای برای آن‌ها در این خط‌مشی تنظیم نشده باشد، اعمال شود. با نشانی وب به‌روزرسانی، پیکربندی روی همه افزونه‌های دارای نشانی وب به‌روزرسانی که دقیقاً در مانیفست این افزونه بیان شده است، به‌صورت توصیف‌شده در https://developer.chrome.com/extensions/autoupdate، اعمال می‌شود.

برای نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® نپیوسته‌اند، نصب اجباری به برنامه‌ها و افزونه‌های فهرست‌شده در «نت‌بازار Chrome» محدود می‌شود.

برای شرح کامل تنظیمات ممکن و ساختار این خط‌مشی، لطفاً به این نشانی بروید: https://www.chromium.org/administrators/policy-list-3/extension-settings-full

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ExtensionSettings = { "*": { "allowed_types": [ "hosted_app" ], "blocked_install_message": "Custom error message.", "blocked_permissions": [ "downloads", "bookmarks" ], "install_sources": [ "https://company-intranet/chromeapps" ], "installation_mode": "blocked", "runtime_allowed_hosts": [ "*://good.example.com" ], "runtime_blocked_hosts": [ "*://*.example.com" ] }, "abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop": { "blocked_permissions": [ "history" ], "installation_mode": "allowed", "minimum_version_required": "1.0.1" }, "bcdefghijklmnopabcdefghijklmnopa": { "allowed_permissions": [ "downloads" ], "installation_mode": "force_installed", "runtime_allowed_hosts": [ "*://good.example.com" ], "runtime_blocked_hosts": [ "*://*.example.com" ], "update_url": "https://example.com/update_url" }, "cdefghijklmnopabcdefghijklmnopab": { "blocked_install_message": "Custom error message.", "installation_mode": "blocked" }, "defghijklmnopabcdefghijklmnopabc,efghijklmnopabcdefghijklmnopabcd": { "blocked_install_message": "Custom error message.", "installation_mode": "blocked" }, "fghijklmnopabcdefghijklmnopabcde": { "blocked_install_message": "Custom removal message.", "installation_mode": "removed" }, "update_url:https://www.example.com/update.xml": { "allowed_permissions": [ "downloads" ], "blocked_permissions": [ "wallpaper" ], "installation_mode": "allowed" } }

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ExtensionSettings = { "*": { "allowed_types": [ "hosted_app" ], "blocked_install_message": "Custom error message.", "blocked_permissions": [ "downloads", "bookmarks" ], "install_sources": [ "https://company-intranet/chromeapps" ], "installation_mode": "blocked", "runtime_allowed_hosts": [ "*://good.example.com" ], "runtime_blocked_hosts": [ "*://*.example.com" ] }, "abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop": { "blocked_permissions": [ "history" ], "installation_mode": "allowed", "minimum_version_required": "1.0.1" }, "bcdefghijklmnopabcdefghijklmnopa": { "allowed_permissions": [ "downloads" ], "installation_mode": "force_installed", "runtime_allowed_hosts": [ "*://good.example.com" ], "runtime_blocked_hosts": [ "*://*.example.com" ], "update_url": "https://example.com/update_url" }, "cdefghijklmnopabcdefghijklmnopab": { "blocked_install_message": "Custom error message.", "installation_mode": "blocked" }, "defghijklmnopabcdefghijklmnopabc,efghijklmnopabcdefghijklmnopabcd": { "blocked_install_message": "Custom error message.", "installation_mode": "blocked" }, "fghijklmnopabcdefghijklmnopabcde": { "blocked_install_message": "Custom removal message.", "installation_mode": "removed" }, "update_url:https://www.example.com/update.xml": { "allowed_permissions": [ "downloads" ], "blocked_permissions": [ "wallpaper" ], "installation_mode": "allowed" } }

Android/Linux:

ExtensionSettings: { "*": { "allowed_types": [ "hosted_app" ], "blocked_install_message": "Custom error message.", "blocked_permissions": [ "downloads", "bookmarks" ], "install_sources": [ "https://company-intranet/chromeapps" ], "installation_mode": "blocked", "runtime_allowed_hosts": [ "*://good.example.com" ], "runtime_blocked_hosts": [ "*://*.example.com" ] }, "abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop": { "blocked_permissions": [ "history" ], "installation_mode": "allowed", "minimum_version_required": "1.0.1" }, "bcdefghijklmnopabcdefghijklmnopa": { "allowed_permissions": [ "downloads" ], "installation_mode": "force_installed", "runtime_allowed_hosts": [ "*://good.example.com" ], "runtime_blocked_hosts": [ "*://*.example.com" ], "update_url": "https://example.com/update_url" }, "cdefghijklmnopabcdefghijklmnopab": { "blocked_install_message": "Custom error message.", "installation_mode": "blocked" }, "defghijklmnopabcdefghijklmnopabc,efghijklmnopabcdefghijklmnopabcd": { "blocked_install_message": "Custom error message.", "installation_mode": "blocked" }, "fghijklmnopabcdefghijklmnopabcde": { "blocked_install_message": "Custom removal message.", "installation_mode": "removed" }, "update_url:https://www.example.com/update.xml": { "allowed_permissions": [ "downloads" ], "blocked_permissions": [ "wallpaper" ], "installation_mode": "allowed" } }

Mac:

<key>ExtensionSettings</key> <dict> <key>*</key> <dict> <key>allowed_types</key> <array> <string>hosted_app</string> </array> <key>blocked_install_message</key> <string>Custom error message.</string> <key>blocked_permissions</key> <array> <string>downloads</string> <string>bookmarks</string> </array> <key>install_sources</key> <array> <string>https://company-intranet/chromeapps</string> </array> <key>installation_mode</key> <string>blocked</string> <key>runtime_allowed_hosts</key> <array> <string>*://good.example.com</string> </array> <key>runtime_blocked_hosts</key> <array> <string>*://*.example.com</string> </array> </dict> <key>abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop</key> <dict> <key>blocked_permissions</key> <array> <string>history</string> </array> <key>installation_mode</key> <string>allowed</string> <key>minimum_version_required</key> <string>1.0.1</string> </dict> <key>bcdefghijklmnopabcdefghijklmnopa</key> <dict> <key>allowed_permissions</key> <array> <string>downloads</string> </array> <key>installation_mode</key> <string>force_installed</string> <key>runtime_allowed_hosts</key> <array> <string>*://good.example.com</string> </array> <key>runtime_blocked_hosts</key> <array> <string>*://*.example.com</string> </array> <key>update_url</key> <string>https://example.com/update_url</string> </dict> <key>cdefghijklmnopabcdefghijklmnopab</key> <dict> <key>blocked_install_message</key> <string>Custom error message.</string> <key>installation_mode</key> <string>blocked</string> </dict> <key>defghijklmnopabcdefghijklmnopabc,efghijklmnopabcdefghijklmnopabcd</key> <dict> <key>blocked_install_message</key> <string>Custom error message.</string> <key>installation_mode</key> <string>blocked</string> </dict> <key>fghijklmnopabcdefghijklmnopabcde</key> <dict> <key>blocked_install_message</key> <string>Custom removal message.</string> <key>installation_mode</key> <string>removed</string> </dict> <key>update_url:https://www.example.com/update.xml</key> <dict> <key>allowed_permissions</key> <array> <string>downloads</string> </array> <key>blocked_permissions</key> <array> <string>wallpaper</string> </array> <key>installation_mode</key> <string>allowed</string> </dict> </dict>

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 56

‏فهرست مجازی برای کنترل حالت‌های باز کردن سریع قفل که کاربر می‌تواند پیکربندی کند و برای باز کردن قفل صفحه استفاده کند.

این مقدار فهرستی از رشته‌ها است. فهرست ورودی‌های معتبر عبارت‌اند از: «all» (همه)، «PIN» (پین) و «FINGERPRINT» (اثر انگشت). با افزودن «all» (همه) به فهرست، همه حالت‌های سریع باز کردن قفل دردسترس کاربر خواهد بود، ازجمله حالت‌هایی که در آینده ایجاد می‌شوند. درغیراین‌صورت، فقط حالت‌های باز کردن سریع قفل موجود در فهرست دردسترس خواهند بود.

مثلاً، برای اجازه دادن به همه حالت‌های باز کردن سریع قفل، از ["all"] استفاده کنید. برای اجازه دادن به باز کردن قفل فقط با پین، از ["PIN"] استفاده کنید. برای اجازه داده به پین و اثر انگشت، از ["‏PIN", "FINGERPRINT"] استفاده کنید. برای غیرفعال کردن همه حالت‌های باز کردن سریع قفل، از [] استفاده کنید.

به‌طور پیش‌فرض، هیچ‌یک از حالت‌های باز کردن سریع قفل برای دستگاه‌های مدیریت‌شده دردسترس نیستند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\QuickUnlockModeWhitelist\1 = "PIN"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 57

این تنظیم کنترل می‌کند صفحه قفل چند وقت‌ یک‌بار ورود گذرواژه را برای ادامه استفاده از باز کردن سریع قفل درخواست می‌کند. هر بار که ورود به صفحه قفل انجام می‌شود، اگر آخرین ورود گذرواژه بیشتر از این تنظیم باشد، باز کردن سریع قفل در صفحه قفل دردسترس نخواهد بود. اگر کاربر فرای این دوره زمانی در صفحه قفل بماند، دفعه بعد که کاربر کد غلط را وارد می‌کند یا دوباره به صفحه قفل می‌رود (هر کدام زودتر اتفاق بیفتد)، گذرواژه درخواست می‌شود.

اگر این تنظیم پیکربندی شود، از کاربرانی که از باز کردن سریع قفل استفاده می‌کنند درخواست می‌شود بسته به مقادیر مشخص‌شده در این تنظیم گذرواژه‌شان را وارد کنند.

اگر این تنظیم پیکربندی نشود، از کاربرانی که از باز کردن سریع قفل استفاده می‌کنند درخواست می‌شود هر روز گذرواژه‌شان را در صفحه قفل وارد کنند.

• 0 = هر شش ساعت باید گذرواژه وارد شود
• 1 = هر دوازده ساعت باید گذرواژه وارد شود
• 2 = هر روز (۲۴ ساعت) باید گذرواژه وارد شود
• 3 = هر هفته باید گذرواژه وارد شود (۱۶۸ ساعت)

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 57

اگر خط‌مشی تنظیم شود، حداقل طول پین پیکربندی‌شده اعمال می‌شود. (کمترین طول مطلق پین ۱ است؛ مقادیر کمتر از ۱ معادل ۱ درنظر گرفته می‌شوند.)

اگر خط‌مشی تنظیم نشود، حداقل طول پین ۶ رقمی اعمال می‌شود. این حداقل طول توصیه‌شده است.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 57

اگر خط‌مشی تنظیم شود، حداکثر طول پین پیکربندی‌شده اعمال می‌شود. مقدار ۰ یا کمتر یعنی هیچ حداکثر طولی وجود ندارد، در این صورت کاربر می‌تواند طول پین را به‌اندازه موردنظر خود تنظیم کند. اگر این تنظیم کمتر از PinUnlockMinimumLength اما بیشتر از ۰ باشد، بیشترین طول همان حداقل طول است.

اگر خط‌مشی تنظیم نشود، هیچ حداکثر طولی اعمال نمی‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 57

اگر نادرست باشد، کاربر نمی‌تواند پین‌های ضعیف که به‌سادگی حدس زده می‌شوند، تنظیم کند.

چند مثال از پین‌‌های ضعیف: پین‌هایی که فقط از یک عدد تشکیل شده‌اند (۱۱۱۱)، پین‌های عددی افزایشی پشت‌سرهم (۱۲۳۴)، پین‌های عددی کاهشی پشت‌سرهم (۴۳۲۱)، و پین‌هایی که معمولاً استفاده می‌شوند.

به‌طور پیش‌فرض، اگر پین ضعیف باشد، کاربر هشدار دریافت می‌کند، نه خطا.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 28

‏چنانچه روی صحیح تنظیم شده باشد، به دستگاه اجازه تأیید هویت ازراه‌دور داده می‌شود و گواهینامه‌ای به‌طور خودکار ایجاد شده و در «سرور مدیریت دستگاه» بارگذاری می‌شود.

چنانچه روی غلط تنظیم شده باشد یا اصلاً تنظیم نشده باشد، هیچ گواهینامه‌ای ایجاد نمی‌شود و تماس با رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار افزونه platformKeys سازمان انجام نمی‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 28

‏اگر روی «درست» تنظیم شود، کاربر می‌تواند برای تصدیق ازراه‌دور هویت خود برای CA رازداری ازطریق Enterprise Platform Keys API با استفاده از chrome.enterprise.platformKeys.challengeUserKey()، از سخت‌افزار در دستگاه‌های Chrome استفاده کند.

اگر روی «نادرست» تنظیم شود یا اگر تنظیم نشود، فراخوانی API با کد خطا همراه خواهد بود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 28

‏این خط‌مشی افزونه‌هایی را که مجازند از عملکرد Enterprise Platform Keys API chrome.enterprise.platformKeys.challengeUserKey() برای تصدیق ازراه‌دور استفاده کنند، مشخص می‌کند. افزونه‌ها برای استفاده از API باید به این فهرست اضافه شوند.

اگر افزونه‌ای در این فهرست نباشد یا فهرست تنظیم نشده باشد، فراخوانی API با کد خطا همراه خواهد بود.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\AttestationExtensionWhitelist\1 = "ghdilpkmfbfdnomkmaiogjhjnggaggoi"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 31

‏دستگاه‌های سیستم عامل Chrome می‌توانند از گواهی ازراه‌دور (دسترسی تأیید شده) برای دریافت یک مجوز ارائه شده توسط Chrome OS CA که اثبات می‌کند دستگاه برای پخش محتوای محافظت شده واجد شرایط است، استفاده کنند. این فرآیند شامل ارسال اطلاعات تأییدیه سخت‌افزار به OS CA که به‌صورت منحصر به فرد دستگاه را شناسایی می‌کند، است.

اگر این تنظیم «نادرست» باشد، دستگاه از گواهی ازراه‌دور برای محافظت از محتوا استفاده نخواهد کرد و ممکن است دستگاه قادر به پخش محتوای محافظت شده نباشد.

اگر این تنظیم «درست» باشد یا اگر تنظیم نشود، گواهی ازراه‌دور برای محافظت از محتوا استفاده می‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 22

‏منطقه زمانی اجباری را برای استفاده در دستگاه مشخص می‌کند. وقتی این خط‌مشی تنظیم شود، کاربران دستگاه نمی‌توانند منطقه زمانی مشخص‌شده را لغو کنند. اگر مقدار نامعتبری تنظیم شود، خط‌مشی همچنان فعال باقی می‌ماند و از «GMT» به‌جای مقدار نامعتبر استفاده می‌کند. اگر رشته خالی تنظیم شود، خط‌مشی نادیده گرفته می‌شود.

اگر این خط‌مشی استفاده نشود، همچنان از منطقه زمانی فعال کنونی استفاده می‌شود، اگرچه کاربران می‌توانند منطقه زمانی را تغییر دهند.

دستگاه‌های جدید با منطقه زمانی تنظیم‌شده روی «US/Pacific» راه‌اندازی می‌شوند.

قالب مقدار طبق نام منطقه زمانی در «IANA Time Zone Database» است (به «https://en.wikipedia.org/wiki/Tz_database» مراجعه کنید). به‌خصوص، می‌توان با استفاده از «continent/large_city» یا «ocean/large_city»، به اکثر منطقه‌های زمانی اشاره کرد.

تنظیم این خط‌مشی، شناسایی خودکار منطقه زمانی را با استفاده از مکان دستگاه کاملاً غیرفعال می‌کند. این کار خط‌مشی SystemTimezoneAutomaticDetection را نیز لغو می‌کند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 53

‏وقتی این خط‌مشی تنظیم شود، جریان شناسایی خودکار منطقه زمانی (بسته به میزان تنظیم) به یکی از روش‌های زیر خواهد بود:

درصورت تنظیم روی «TimezoneAutomaticDetectionUsersDecide»، کاربران می‌توانند با استفاده از کنترل‌های معمولی در chrome://settings، شناسایی خودکار منطقه زمانی را کنترل کنند.

درصورت تنظیم روی «TimezoneAutomaticDetectionDisabled»، کنترل‌های خودکار منطقه زمانی در chrome://settings غیرفعال خواهند شد. شناسایی خودکار منطقه زمانی همیشه خاموش خواهد بود.

درصورت تنظیم روی «TimezoneAutomaticDetectionIPOnly»، کنترل‌های منطقه زمانی در chrome://settings غیرفعال خواهند شد. شناسایی خودکار منطقه زمانی همیشه روشن خواهد بود. شناسایی منطقه زمانی تنها از روش «فقط IP» برای شناسایی مکان استفاده می‌کند.

درصورت تنظیم روی «TimezoneAutomaticDetectionSendWiFiAccessPoints»، کنترل‌های منطقه زمانی در chrome://settings غیرفعال خواهند شد. شناسایی خودکار منطقه زمانی همیشه روشن خواهد بود. فهرست نقاط دسترسی WiFi قابل‌مشاهده، همیشه به سرور «موقعیت جغرافیایی» رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار ارسال خواهد شد.

درصورت تنظیم روی «TimezoneAutomaticDetectionSendAllLocationInfo»، کنترل‌های منطقه زمانی در chrome://settings غیرفعال خواهند شد. شناسایی خودکار منطقه زمانی همیشه روشن خواهد بود. برای شناسایی دقیق منطقه زمانی، اطلاعات مکان (مانند نقاط دسترسی WiFi، «برج‌های سلولی» دردسترس و GPS) به یک سرور ارسال خواهند شد.

اگراین خط‌مشی تنظیم نشود، عملکرد آن مانند زمانی است که «TimezoneAutomaticDetectionUsersDecide» تنظیم شده است.

تنظیم خط‌مشی «SystemTimezone»، این خط‌مشی را لغو می‌کند. در این صورت، شناسایی خودکار منطقه زمانی کاملاً غیرفعال می‌شود.

• 0 = اجازه دهید کاربران تصمیم بگیرند
• 1 = منطقه زمانی هرگز به‌صورت خودکار شناسایی نشود
• 2 = همیشه از تشخیص منطقه زمانی با دقت پایین استفاده کنید
• 3 = ‏همیشه هنگام شناسایی منطقه زمانی، نقاط دسترسی WiFi به سرور ارسال شود
• 4 = همیشه هنگام شناسایی منطقه زمانی، سیگنال‌های مکان دردسترس به سرور ارسال شود

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 30

قالب ساعت مورد استفاده برای دستگاه را مشخص می‌کند.

این خط‌مشی قالب ساعتی را که در صفحه ورود به سیستم و به عنوان پیش‌فرض برای جلسات کاربری استفاده می‌شود، پیکربندی می‌کند. کاربران همچنان می‌توانند قالب ساعت را برای حسابشان لغو کنند.

اگر خط‌مشی روی درست تنظیم شود، دستگاه از قالب ساعت ۲۴ ساعتی استفاده خواهد کرد. اگر خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، دستگاه از قالب ساعت ۱۲ ساعتی استفاده خواهد کرد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، دستگاه به صورت پیش‌فرض از قالب ۲۴ ساعتی استفاده خواهد کرد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

کانال نشری را تعیین می‌کند که این دستگاه باید بر روی آن قفل باشد.

• "stable-channel" = کانال پایدار
• "beta-channel" = کانال بتا
• "dev-channel" = کانال برنامه‌نویس (ممکن است ناپایدار باشد)

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 19

‏اگر این خط‌مشی روی «درست» تنظیم شود و ‌خط‌مشی ChromeOsReleaseChannel مشخص نشده باشد، کاربرهای دامنه ثبت اجازه خواهند داشت کانال انتشار دستگاه را تغییر دهند. اگر این ‌خط‌مشی روی «اشتباه» تنظیم شود دستگاه روی کانالی که آخرین بار روی آن تنظیم شده است قفل می‌شود.

کانال انتخابی کاربر توسط ‌خط‌مشی ChromeOsReleaseChannel لغو می‌شود اما اگر کانال ‌خط‌مشی پایدار بیشتری داشته باشد نسبت به کانالی که روی دستگاه نصب شده است، کانال فقط زمانی عوض می‌شود که نسخه کانال پایدارتر به شماره نسخه بالاتر نسبت به کانال نصب شده قبلی روی دستگاه برسد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 19

وقتی روی درست تنظیم شود، به‌روزرسانی‌های خودکار را غیرفعال می‌کند.

وقتی این تنظیم پیکربندی نشده باشد یا روی نادرست تنظیم شده باشد، دستگاه‌های Google Chrome OS به‌طور خودکار وجود به‌روزرسانی‌ها را بررسی می‌کنند.

هشدار: توصیه می‌شود به‌روزرسانی‌های خودکار فعال باقی بماند تا کاربران بتوانند به‌روزرسانی‌های نرم‌افزار و رفع اشکالات مهم امنیتی را دریافت کنند. خاموش کردن به‌روزرسانی‌های خودکار می‌تواند کاربران را در معرض خطر قرار دهد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 31

‏مشخص می‌کند p2p برای بسته‌های به‌روزرسانی سیستم عامل استفاده شود یا نه. اگر روی True تنظیم شود، دستگاه‌ها بسته‌های به‌روزرسانی در LAN را تقسیم و مصرف خواهند کرد، که به صورت بالقوه مصرف و تراکم پهنای باند اینترنت را کاهش می‌دهد. اگر بسته به‌روزرسانی در LAN در دسترس نباشد، دستگاه به بارگیری از سرور به‌روزرسانی بازمی‌گردد. اگر روی False تنظیم شود یا پیکربندی نشود، p2p استفاده نخواهد شد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 69

‏این خط‌مشی، بازه‌های زمانی را کنترل می‌کند که در طول آن‌ها دستگاه Google Chrome OS مجاز نیست به‌‌طور خودکار به‌روزرسانی‌ها را بررسی کند. وقتی این خط‌مشی روی یک فهرست غیرخالی ازبازه‌های زمانی تنظیم شده باشد: دستگاه‌ها نمی‌توانند درطول بازه‌های زمانی مشخص‌شده، به‌روزرسانی‌ها را به‌طور خودکار بررسی کنند. دستگاه‌هایی که به عقب‌گرد نیاز دارند یا نسخه پایین‌تری از حداقل نسخه Google Chrome OS دارند به دلیل مشکلات امنیتی بالقوه، تحت تأثیر این خط‌مشی قرار نخواهند گرفت. علاوه‌براین، این خط‌مشی بررسی به‌روزرسانی‌ها را که توسط کاربران یا سرپرست‌ها درخواست می‌شود مسدود نخواهد کرد. وقتی این خط‌مشی تنظیم نشود یا حاوی هیچ بازه زمانی نباشد: هیچ بررسی خودکار به‌روزرسانی‌ها توسط این خط‌مشی مسدود نخواهد شد، اما ممکن است توسط خط‌مشی‌های دیگر مسدود شود. این ویژگی فقط در دستگاه‌های Chrome پیکربندی‌شده به‌صورت کیوسک‌های راه‌اندازی خودکار فعال است. سایر دستگاه‌ها با این خط‌مشی محدود نخواهند شد.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceAutoUpdateTimeRestrictions = [ { "end": { "day_of_week": "Thursday", "hours": 2, "minutes": 30 }, "start": { "day_of_week": "Monday", "hours": 3, "minutes": 50 } }, { "end": { "day_of_week": "Sunday", "hours": 15, "minutes": 10 }, "start": { "day_of_week": "Thursday", "hours": 3, "minutes": 30 } } ]

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 19

برای «به‌روزرسانی‌های خودکار»، نسخه هدف تعیین می‌کند.

پیشوند نسخه هدفی را مشخص می‌کند که Google Chrome OS باید به آن به‌روزرسانی شود. اگر دستگاه از نسخه‌ای استفاده می‌کند که پایین‌تر از پیشوند مشخص‌شده باشد به جدیدترین نسخه با پیشوند تعیین‌شده به‌روزرسانی خواهد شد. اگر دستگاه از قبل نسخه جدیدتری داشته باشد، تأثیرها بستگی به عدد DeviceRollbackToTargetVersion دارد. قالب پیشوند مانند آنچه در مثال‌های زیر نشان داده شده است، به‌صورت مؤلفه‌ای کار می‌کند:

"" (یا اگر پیکربندی نشود): به‌روزرسانی به جدیدترین نسخه دردسترس. ".‏1412": به‌روزرسانی به هر نسخه کمتر از 1412 (برای مثال، 1412.24.34 یا 1412.60.2) "1412.2.": به‌روزرسانی به هر نسخه کمتر از 1412.2 (برای مثال، 1412.2.34 یا 1412.2.2) "1412.24.34": به‌روزرسانی فقط به این نسخه مشخص

هشدار: توصیه نمی‌شود محدودیت‌های نسخه تنظیم شود، زیرا ممکن است کاربران نتوانند به‌روزرسانی‌های نرم‌افزار و رفع اشکالات مهم امنیتی را دریافت کنند. محدود کردن به‌روزرسانی‌ها به یک پیشوند نسخه مشخص می‌تواند کاربران را در معرض خطر قرار دهد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 69

‏این خط‌مشی فهرستی از درصدهایی را تعریف می‌کند که مشخص می‌کنند چه بخشی از دستگاه‌های Google Chrome OS در واحد سازمانی، هر هفته به‌روزرسانی شوند (شروع این عملیات از روزی است که به‌روزرسانی شناسایی می‌شود). زمان شناسایی دیرتر از انتشار به‌روزرسانی است، زیرا ممکن است بین زمان انتشار به‌روزرسانی و زمانی که دستگاه وجود به‌روزرسانی را بررسی می‌کند فاصله وجود داشته باشد.

هر جفت (درصد، روز) مشخص می‌کند چند درصد از دستگاه‌ها باید تا روز مشخصی بعد از شناسایی شدن به‌روزرسانی، به‌روزرسانی شوند. برای مثال، اگر جفت‌های [(‎4, 40)، ‏(‎10, 70)، ‏(‎15, 100)] داشته باشیم، ٪۴۰ دستگاه‌ها باید ۴ روز بعد از شناسایی به‌روزرسانی به‌روزرسانی شده باشند. ٪۷۰ بعد از ۱۰ روز به‌روزرسانی شده باشند و به‌همین‌ترتیب تا آخر.

اگر مقداری برای این خط‌مشی مشخص شود، به‌روزرسانی‌ها خط‌مشی DeviceUpdateScatterFactor را نادیده می‌گیرند و از این خط‌مشی پیروی می‌کنند.

اگر این فهرست خالی باشد، مرحله‌بندی وجود نخواهد داشت و به‌روزرسانی‌ها طبق خط‌مشی‌های دیگر دستگاه اعمال می‌شوند.

این خط‌مشی برای جابه‌جایی میان کانال‌ها کاربرد ندارد.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceUpdateStagingSchedule = [ { "days": 7, "percentage": 50 }, { "days": 10, "percentage": 100 } ]

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 20

تعداد ثانیه‌هایی را مشخص می‌کند که دستگاه می‌تواند حداکثر تا آن زمان به‌طور تصادفی بارگیری به‌روزرسانی خود را به تأخیر بیندازد این زمان از وقتی اندازه گیری می‌شود که ابتدا به‌روزرسانی به سرور ارسال شده است. دستگاه می‌تواند مقداری از این زمان را به‌عنوان زمان شروع تا پایان کار و بقیه را به‌عنوان تعداد بررسی‌ها برای به‌روزرسانی منتظر باشد. در هر حال پراکندگی به مقدار ثابتی از زمان بستگی دارد به این ترتیب که دستگاه هزگز برای بارگیری به‌روزرسانی همیشه به انتظار نمی‌ماند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 21

‏ انواع اتصالاتی که مجاز به استفاده از به‌روزرسانی‌های سیستم عامل هستند. به‌روزرسانی‌های سیستم عامل بار سنگینی را روی اتصال ایجاد می‌کنند چون اندازه آنها بزرگ است و ممکن است هزینه بیشتری داشته باشند. بنابراین به‌طور خودکار برای انواع اتصالی که گران باشد و در حال حاضر شامل WiMax، بلوتوث و تلفن همراه باشند، فعال نمی‌شوند.

شناسه‌های نوع اتصال شناسایی شده "اترنت"، "wifi"، "wimax، "بلوتوث" و "تلفن همراه" هستند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceUpdateAllowedConnectionTypes\1 = "ethernet"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

‏به‌روزرسانی خودکار داده‌های اصلی در Google Chrome OS می‌تواند به جای HTTPS از طریق HTTP بارگیری شود. با این کار HTTP شفاف می‌تواند بارگیری‌های HTTP را در حافظه پنهان بگیرد.

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، Google Chrome OS تلاش می‌کند به‌روزرسانی خودکار داده‌های اصلی را از طریق HTTP بارگیری کند. اگر این خط‌مشی روی غلط تنظیم شود یا پیکربندی نشود، HTTPS برای بارگیری به‌روزرسانی خودکار داده‌های اصلی استفاده می‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

برنامه زمانی تنظیم کنید که پس از اجرای به‌روزرسانی Google Chrome OS، راه‌اندازی خودکار انجام شود.

اگر این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شود، پس از اجرای به‌روزرسانی Google Chrome OS، زمانی که راه‌اندازی مجدد برای تکمیل مراحل به‌روزرسانی لازم است، راه‌اندازی به‌طور خودکار انجام می‌شود. راه‌اندازی مجدد فوراً انجام می‌شود اما درصورتی‌که کاربر در حال استفاده از دستگاه باشد، راه‌اندازی مجدد تا ۲۴ ساعت به تعویق می‌افتد.

اگر این خط‌مشی روی غلط تنظیم شود، پس از اجرای به‌روزرسانی Google Chrome OS راه‌اندازی خودکار انجام نمی‌شود. وقتی کاربر بعداً دستگاه را راه‌اندازی مجدد کرد، مراحل به‌روزرسانی تکمیل می‌شود.

اگر شما این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربر نمی‌تواند آن را تغییر دهد یا لغو کند.

توجه: در حال حاضر راه‌اندازی مجدد خودکار فقط در صورتی به کار انداخته می‌شود که صفحه ورود به سیستم نمایش داده شود یا جلسه برنامه کیوسک فعال باشد. این مورد در آینده تغییر خواهد کرد و خط‌مشی بدون توجه به فعال بودن یک جلسه خاص اجرا خواهد شد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 64

شرایط لازم پایین‌ترین نسخه مجاز Google Chrome را پیکربندی می‌کند. نسخه‌های ارائه‌شده در زیر به‌عنوان قدیمی تلقی می‌شوند و قبل از به‌روزرسانی سیستم عامل، دستگاه به کاربر اجازه نمی‌دهد به سیستم وارد شود. اگر نسخه فعلی درحین جلسه کاربر قدیمی شود، کاربر به‌اجبار از سیستم خارج می‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، هیچ محدودیتی اعمال نمی‌شود و کاربر می‌تواند صرف‌نظر از نسخه Google Chrome به سیستم وارد شود.

در اینجا، «نسخه» می‌تواند نسخه‌ای دقیق (مانند «۶۱.۰.۳۱۶۳.۱۲۰» یا پیشوند نسخه (مانند ۶۱.۰) باشد

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 67

‏مشخص می‌کند آیا دستگاهی که درحال حاضر نسخه جدیدتری دارد، باید به نسخه‌ای که توسط DeviceTargetVersionPrefix تنظیم شده است عقب‌گرد کند یا نه.

پیش‌فرض RollbackDisabled است.

• 1 = ‏اگر نسخه OS جدیدتر از نسخه هدف باشد، عقب‌گرد به نسخه هدف انجام نشود. به‌روزرسانی نیز غیرفعال می‌شود.
• 2 = ‏اگر نسخه OS جدیدتر از نسخه هدف است، به عقب برگردید و در نسخه هدف بمانید. درحین پردازش powerwash انجام دهید.
• 3 = ‏اگر نسخه OS جدیدتر از نسخه هدف است، به عقب برگردید و در نسخه هدف بمانید. درصورت امکان پیکربندی دستگاه (ازجمله اطلاعات کاربری شبکه) را ازطریق فرآیند عقب‌گرد انجام دهید، اما حتی اگر امکان بازیابی داده‌ها وجود نداشته باشد (به دلیل عدم پشتیبانی نسخه هدف از بازیابی داده یا وجود تغییری که با برگشت به عقب سازگار نباشد)، عقب‌گرد را با powerwash کامل انجام دهید. در Google Chrome OS نسخه ۷۰ و بالاتر پشتیبانی می‌شود. در کارخواه‌های قدیمی‌تر، این مقدار به معنی غیرفعال بودن عقب‌گرد است.
• 4 = ‏اگر نسخه OS جدیدتر از نسخه هدف است، به عقب برگردید و در نسخه هدف بمانید و امکان انتقال پیکربندی در سطح دستگاه (ازجمله اطلاعات کاربری شبکه) ازطریق عقب‌گرد و همچنین رد شدن از OOBE بعد از عقب‌گرد وجود دارد. اگر این امکان وجود نداشته باشد (به دلیل عدم پشتیبانی نسخه هدف از بازیابی داده یا وجود تغییری که با برگشت به عقب سازگار نباشد)، عقب‌گرد نکنید یا آن را لغو نکنید. در Google Chrome OS نسخه ۷۰ و بالاتر پشتیبانی می‌شود. در کارخواه‌های قدیمی‌تر، این مقدار به معنی غیرفعال بودن عقب‌گرد است.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 67

حداقل تعداد عقب‌گردهای نقاط عطف Google Chrome OS را مشخص می‌کند که شروع آن از نسخه پایدار باید در هرزمانی مجاز باشد.

پیش‌فرض برای مصرف‌کننده ۰ است و برای دستگاه‌های ثبت‌شده شرکتی ۴ (تقریباً شش ماه) است.

تنظیم این خط‌مشی باعث می‌شود محافظت دربرابر عقب‌گرد برای حداقل این تعداد نقطه عطف اجرا نشود.

تنظیم این خط‌مشی روی عدد پایین‌تر اثر دائمی دارد: دستگاه «نمی‌تواند» حتی پس از تنظیم دوباره خط‌مشی روی عدد بزرگ‌تر، به نسخه‌های قبلی عقب‌گرد کند.

امکان عقب‌گرد واقعی نیز ممکن است به مدل دستگاه و وصله‌های آسیب‌پذیری مهم بستگی داشته باشد.

• حداقل:0
• حداکثر:4

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 75

‏این خط‌مشی کنترل می‌کند که آیا دستگاه باید به Quick Fix Build به‌روزرسانی شود یا نه.

اگر مقدار خط‌مشی روی کدی تنظیم شود که به Quick Fix Build نگاشت کند، دستگاه به Quick Fix Build مربوطه به‌روزرسانی می‌شود، مگر خط‌مشی دیگری این به‌روزرسانی را مسدود کرده باشد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا مقدارش به Quick Fix Build نگاشت نکند، دستگاه به Quick Fix Build به‌روزرسانی نمی‌شود. اگر دستگاه از قبل Quick Fix Build را اجرا کند و بعد از آن این خط‌مشی تنظیم نشده باشد یا مقدارش به Quick Fix Build نگاشت نکرده باشد، دستگاه به ساختی معمول به‌روزرسانی می‌شود، مگر خط‌مشی دیگری این به‌روزرسانی را مسدود کرده باشد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 27

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، همیشه گزینه‌های «دسترس‌پذیری» در منوی سینی سیستم نمایش داده می‌شود.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، گزینه‌های دسترس‌پذیری هرگز در منوی سینی سیستم نمایش داده نمی‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، گزینه‌های «دسترس‌پذیری» در منوی سینی سیستم نمایش داده نمی‌شود اما کاربر می‌تواند کاری کند که گزینه‌های «دسترس‌پذیری» ازطریق صفحه «تنظیمات» نمایش داده شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

قابلیت دسترس‌پذیری نشانگر موشواره بزرگ را به کار بیندازید.

چنانچه این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شده باشد، نشانگر موشواره بزرگ همیشه به کار انداخته می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، نشانگر موشواره بزرگ همیشه از کار انداخته می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کرده باشید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو نمایند.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، نشانگر موشواره بزرگ از ابتدا از کار افتاده است اما می‌تواند در هر زمان توسط کاربر به کار انداخته شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

قابلیت دسترس‌پذیری بازخورد گفتاری را به کار بیندازید.

چنانچه این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شده باشد، بازخورد گفتاری همیشه به کار انداخته می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، بازخورد گفتاری همیشه از کار انداخته می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کرده باشید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو نمایند.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، بازخورد گفتاری از ابتدا از کار افتاده است اما می‌تواند در هر زمان توسط کاربر به کار انداخته شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

قابلیت دسترس‌پذیری حالت کنتراست بالا را به کار بیندازید.

چنانچه این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شده باشد، حالت کنتراست بالا همیشه به کار انداخته می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، حالت کنتراست بالا همیشه از کار انداخته می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کرده باشید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو نمایند.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، حالت کنتراست بالا از ابتدا از کار افتاده است اما می‌تواند در هر زمان توسط کاربر به کار انداخته شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 34

ویژگی دسترس‌پذیری صفحه‌کلید روی صفحه را فعال کنید.

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شده باشد، صفحه‌کلید روی صفحه همیشه فعال خواهد بود.

اگر این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، صفحه‌کلید روی صفحه همیشه غیرفعال خواهد بود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، صفحه‌کلید روی صفحه از ابتدا غیرفعال می‌شود اما کاربر می‌تواند هر وقت خواست آن را فعال کند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 35

‏رفتار پیش‌فرض کلیدهای ردیف بالا را به کلیدهای عملکرد تغییر می‌دهد.

اگر این خط‌مشی روی true تنظیم شود، ردیف بالای کلیدهای صفحه‌کلید به صورت پیش‌فرض فرمان‌های کلید عملکردی را تولید می‌کند. برای برگرداندن رفتار به کلیدهای رسانه‌ای، باید کلید جستجو فشار داده شود.

اگر این خط‌مشی روی false تنظیم شود یا تنظیم نشده باقی بماند، صفحه‌کلید به صورت پیش‌فرض فرمان‌های کلید رسانه را تولید می‌کند و هنگامی که کلید جستجو نگه‌ داشته شود فرمان‌های کلید عملکرد را نشان می‌دهد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، نوع درشت‌نمایی صفحه را که فعال شده است کنترل می‌کند. تنظیم این خط‌مشی روی «هیچ‌کدام»، درشت‌نمایی صفحه را غیرفعال می‌کند.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، درشت‌نمایی صفحه درابتدا غیرفعال می‌شود اما فعال کردن آن توسط کاربر در هرزمانی امکان‌پذیر است.

• 0 = ذره‌بین صفحه نمایش از کار افتاد
• 1 = ذره‌بین تمام صفحه به کار انداخته شد

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

حالت پیش‌فرض قابلیت دسترس‌پذیری نشانگر موشواره بزرگ را در صفحه ورود به سیستم تنظیم کنید.

چنانچه این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، نشانگر موشواره بزرگ به کار انداخته می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، نشانگر موشواره بزرگ از کار انداخته می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کرده باشید، کاربران می‌توانند به‌طور موقت با به کار انداختن یا از کار انداختن نشانگر موشواره بزرگ آن را لغو کنند. اگر چه انتخاب کاربر دائمی نیست و هر بار که صفحه ورود به سیستم نمایش داده شود یا کاربر برای یک دقیقه در صفحه ورود به سیستم غیرفعال بماند، به تنظیم پیش‌فرض برگردانده می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، نشانگر موشواره بزرگ از کار انداخته می‌شود. کاربران می‌توانند در هر زمان که بخواهند نشانگر موشواره بزرگ را به کار انداخته یا از کار بیاندازند و این وضعیت در صفحه ورود به سیستم در بین کاربران دائمی خواهد بود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

حالت پیش‌فرض قابلیت دسترس‌پذیری بازخورد گفتاری را در صفحه ورود به سیستم تنظیم کنید.

چنانچه این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، بازخورد گفتاری به کار انداخته می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، بازخورد گفتاری از کار انداخته می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کرده باشید، کاربران می‌توانند به‌طور موقت با به کار انداختن یا از کار انداختن بازخورد گفتاری آن را لغو کنند. اگر چه انتخاب کاربر دائمی نیست و هر بار که صفحه ورود به سیستم نمایش داده شود یا کاربر برای یک دقیقه در صفحه ورود به سیستم غیرفعال بماند، به تنظیم پیش‌فرض برگردانده می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، بازخورد گفتاری از کار انداخته می‌شود. کاربران می‌توانند در هر زمان که بخواهند بازخورد گفتاری را به کار انداخته یا از کار بیاندازند و این وضعیت در صفحه ورود به سیستم در بین کاربران دائمی خواهد بود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

حالت پیش‌فرض قابلیت دسترس‌پذیری کنتراست بالا را در صفحه ورود به سیستم تنظیم کنید.

چنانچه این خط‌مشی روی صحیح تنظیم شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، حالت کنتراست بالا به کار انداخته می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی روی غلط تنظیم شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، حالت کنتراست بالا از کار انداخته می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کرده باشید، کاربران می‌توانند به‌طور موقت با به کار انداختن یا از کار انداختن حالت کنتراست بالا آن را لغو کنند. اگر چه انتخاب کاربر دائمی نیست و هر بار که صفحه ورود به سیستم نمایش داده شود یا کاربر برای یک دقیقه در صفحه ورود به سیستم غیرفعال بماند، به تنظیم پیش‌فرض برگردانده می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، حالت کنتراست بالا از کار انداخته می‌شود. کاربران می‌توانند در هر زمان که بخواهند حالت کنتراست بالا را به کار انداخته یا از کار بیاندازند و این وضعیت در صفحه ورود به سیستم در بین کاربران دائمی خواهد بود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 34

حالت پیش‌فرض ویژگی دسترس‌پذیری صفحه‌کلید روی صفحه را در صفحه ورود به سیستم تنظیم کنید.

  اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، وقتی صفحه ورود به سیستم نشان داده می‌شود، صفحه‌کلید روی صفحه فعال می‌شود.

اگر خط‌مشی روی غلط تنظیم شود، وقتی صفحه ورود به سیستم نشان داده می‌شود، صفحه‌کلید روی صفحه غیرفعال می‌شود.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران می‌توانند با فعال کردن یا غیرفعال کردن صفحه‌کلید روی صفحه، به‌طور موقت آن را لغو کنند. اما انتخاب کاربردائمی نیست و هر وقت صفحه ورود به سیستم نشان داده شود یا کاربر در صفحه ورود به سیستم برای لحظه‌ای بدون فعالیت باشد، پیش‌فرض بازیابی می‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشده باقی بماند، وقتی صفحه ورود به سیستم ابتدا نشان داده می‌شود، صفحه‌کلید روی صفحه غیرفعال می‌شود. کاربران می‌توانند هر وقت خواستند صفحه‌کلید روی صفحه را فعال یا غیرفعال کنند و این وضعیت در صفحه ورود به سیستم بین کاربران ثابت است.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 29

نوع پیش‌فرض ذره‌بین صفحه نمایش که در صفحه ورود به سیستم به کار انداخته می‌شود را تنظیم کنید.

چنانچه این خط‌مشی تنظیم شده باشد، نوع ذره‌بین صفحه نمایش که هنگام نمایش صفحه ورود به سیستم به کار انداخته می‌شود، کنترل می‌گردد. تنظیم خط‌مشی روی «هیچ‌کدام» ذره‌بین صفحه نمایش را از کار می‌اندازد.

چنانچه شما این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران می‌توانند به‌طور موقت با به کار انداختن یا از کار انداختن ذره‌بین صفحه نمایش آن را لغو کنند. اگر چه انتخاب کاربر دائمی نیست و هر بار که صفحه ورود به سیستم نمایش داده شود یا کاربر برای یک دقیقه در صفحه ورود به سیستم بدون فعالیت بماند، به تنظیم پیش‌فرض برگردانده می‌شود.

چنانچه این خط‌مشی بدون تنظیم رها شده باشد، با نمایش صفحه ورود به سیستم، ذره‌بین صفحه نمایش از کار انداخته می‌شود. کاربران می‌توانند در هر زمان که بخواهند ذره‌بین صفحه نمایش را به کار انداخته یا از کار بیاندازند و این وضعیت در صفحه ورود به سیستم در بین کاربران دائمی خواهد بود.

• 0 = ذره‌بین صفحه نمایش از کار افتاد
• 1 = ذره‌بین تمام صفحه به کار انداخته شد

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 16

‏اجازه می‌دهد پیکربندی شبکه ارسال داده برای همه کاربران یک دستگاه Google Chrome OS اعمال شود. پیکربندی شبکه یک رشته با قالب JSON است، به صورتی که توسط قالب پیکربندی شبکه باز در https://sites.google.com/a/chromium.org/dev/chromium-os/chromiumos-design-docs/open-network-configuration توضیح داده شده است.

‏برنامه‌های Android می‌توانند از پیکربندی‌های شبکه و گواهینامه‌های مرکز صدور گواهی که ازطریق این خط‌مشی تنظیم شده‌اند استفاده کنند اما به بعضی گزینه‌های پیکربندی دسترسی ندارند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 12

تعیین می‌کند آیا فراگردی داده‌ها برای دستگاه فعال شود یا نه. درصورتی‌که روی درست تنظیم شود، فراگردی داده‌ها امکان‌پذیر می‌شود. اگر این خط‌مشی پیکربندی نشود یا روی نادرست تنظیم شود، فراگردی داده‌ها موجود نخواهد بود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 56

فعال کردن یا غیرفعال کردن کنترل سرعت شبکه را مجاز می‌کند. این خط‌مشی برای همه کاربران و واسط‌های موجود در دستگاه اعمال می‌شود. با تنظیم شدن این خط‌مشی، کنترل سرعت تغییر نمی‌کند مگراینکه خط‌مشی به‌گونه‌ای تغییر کند که کنترل سرعت غیرفعال شود.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، کنترل سرعت وجود ندارد. اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، سرعت سیستم‌ برای دستیابی به سرعت‌های بارگذاری و بارگیری ارائه‌شده (در واحد کیلوبیت/ثانیه) کنترل می‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 65

‏نام میزبان دستگاه را که در درخواست‌های DHCP استفاده می‌شود مشخص می‌کند.

اگر این خط‌‌مشی روی رشته‌ای غیرخالی تنظیم شود، آن رشته هنگام درخواست DHCP، به‌عنوان نام میزبان دستگاه استفاده می‌شود.

رشته می‌‌تواند حاوی متغیرهای ‎${ASSET_ID}‎، ‏‎${SERIAL_NUM}‎، ‏‎${MAC_ADDR}‎، ‏‎${MACHINE_NAME}‎ باشد، که پیش از استفاده به‌عنوان نام میزبان با مقادیر دستگاه جایگزین می‌شوند. نام جایگزین حاصل باید نام میزبان معتبری (براساس RFC ۱۰۳۵، بخش ۳.۱) باشد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا مقدار بعد از جایگزینی، نام میزبان معتبری نباشد، هیچ نام میزبانی در درخواست DHCP تنظیم نخواهد شد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 72

‏فعال‌سازی یا غیرفعال‌سازی «انتقال» را مجاز می‌کند. این خط‌مشی روی همه کاربران، همه واسط‌ها در دستگاه اعمال می‌شود. به‌منظور استفاده از «انتقال سریع»، باید هم این تنظیم و هم مشخصه ONC مبتنی بر شبکه فعال باشند. بعد از تنظیم، «انتقال سریع» تغییر نمی‌کند مگراینکه خط‌مشی به‌گونه‌ای تغییر کند که «انتقال سریع» غیرفعال شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا روی نادرست تنظیم شود، «انتقال سریع» استفاده نمی‌شود. اگر این خط‌مشی درست باشد، درصورتی‌که نقطه دسترسی بی‌سیم از «انتقال سریع» پشتیبانی کند، از این ویژگی استفاده می‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 75

‏ اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، Google Chrome OS‏ Wi-Fi را غیرفعال می‌کند و کاربران نمی‌توانند آن را دوباره فعال کند. اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا تنظیم نشود، کاربران می‌توانند Wi-Fi را به‌دلخواه فعال یا غیرفعال کنند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 75

‏ نشانی MAC (کنترل دسترسی رسانه) را پیکربندی می‌کند که هنگام اتصال پایه به دستگاه استفاده خواهد شد.

هنگام اتصال پایه به بعضی از مدل‌های دستگاه، نشانی MAC مشخص‌شده برای پایه به‌طور پیش‌فرض برای شناسایی دستگاه در اترنت استفاده می‌شود. این خط‌مشی به سرپرست اجازه می‌دهد مبدأ نشانی MAC را هنگام اتصال به پایه تغییر دهد.

اگر «DeviceDockMacAddress» انتخاب شده باشد یا خط‌مشی تنظیم نشود، از نشانی MAC پایه که برای دستگاه تعیین شده است استفاده می‌شود.

اگر «DeviceNicMacAddress» انتخاب شود، از نشانی MAC متعلق به NIC (کنترل‌کننده رابط شبکه) دستگاه استفاده می‌شود.

اگر «DockNicMacAddress» انتخاب شود، از نشانی MAC متعلق به NIC پایه استفاده می‌شود.

کاربر نمی‌تواند این تنظیم را تغییر دهد.

• 1 = ‏نشانی MAC پایه تعیین‌شده برای دستگاه
• 2 = ‏نشانی MAC متعلق به NIC داخلی دستگاه
• 3 = ‏نشانی MAC متعلق به NIC داخلی پایه

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 10
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد تعیین کنید وب‌سایت‌ها مجاز به تنظیم داده محلی هستند یا خیر. تنظیم داده محلی می‌تواند برای تمام وب‌سایت‌ها مجاز یا ممنوع شود.

اگر این خط‌مشی روی «نگه‌داشتن کوکی‌ها برای کل مدت جلسه» تنظیم شود، کوکی‌ها پس از بسته شدن جلسه پاک می‌شوند. توجه کنید اگر Google Chrome در «حالت پس‌زمینه» در حال اجرا باشد، ممکن است پس از بسته شدن آخرین پنجره، جلسه بسته نشود. لطفاً برای اطلاعات بیشتر درباره پیکربندی این رفتار، خط‌مشی «BackgroundModeEnabled» را ببینید.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، «AllowCookies» استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

• 1 = مجازکردن همه سایت‌ها برای تنظیم داده‌های محلی
• 2 = به هیچ سایتی اجازه تنظیم داده محلی داده نشود
• 4 = نگهداشتن کوکی‌ها برای کل مدت جلسه

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 10
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏به شما امکان می‌دهد تعیین کنید وب‌سایت‌ها اجازه دارند تصویر نمایش دهند یا نه. نمایش تصاویر می‌تواند برای تمام وب‌سایت‌ها مجاز یا غیرمجاز شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، از «AllowImages» استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

توجه داشته باشید قبلاً این خط‌مشی به‌اشتباه در Android فعال بود، اما این عملکرد هیچ‌گاه به‌طور کامل در Android پشتیبانی نشده است.

• 1 = به همه سایت‌ها اجازه نمایش تصاویر داده شود
• 2 = به هیچ سایتی اجازه نمایش تصاویر داده نشود

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 10
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد تا تعیین کنید که آیا وب سایت‌ها مجاز به اجرای جاوا اسکریپت هستند. اجرای جاوا اسکریپت می‌تواند برای تمام وب سایت‌ها مجاز یا غیرمجاز شود. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند، "AllowJavaScript" استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند تنظیمات آن را تغییر دهد.

• 1 = به همه سایت‌ها اجازه اجرای جاوا اسکریپت داده شود
• 2 = به هیچ سایتی برای اجرای جاوا اسکریپت اجازه داده نشود

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 10
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 33

‏به شما امکان می‌دهد تا تعیین کنید آیا وب سایت‌ها می‌توانند پنجره بازشو نشان دهند. نشان دادن پنجره‌های بازشو می‌تواند برای همه وب سایت‌ها مجاز یا غیرمجاز باشد. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند، "BlockPopups" استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

• 1 = به همه سایت‌ها برای نمایش پنجره‌های بازشو اجازه داده شود
• 2 = به هیچ سایتی اجازه نمایش پنجره‌های بازشو داده نشود

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 10
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏به شما امکان می‌دهد تعیین کنید آیا وب سایت‌ها مجاز به نمایش اعلان‌های دسکتاپ هستند. نمایش اعلان‌های دسکتاپ می‌تواند به صورت پیش‌فرض مجاز یا غیرمجاز باشد یا هر بار که یک وب سایت می‌خواهد اعلان دسکتاپی نشان دهد از کاربر سؤال شود. اگر این قانون تنظیم نشود "AskNotifications" استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

• 1 = به سایت‌ها اجازه نمایش اعلان‌های دسکتاپی داده شود
• 2 = به هیچ سایتی اجازه نمایش اعلان‌های دسکتاپ داده نشود
• 3 = هر بار که سایتی می‌خواهد اعلان‌های دسکتاپ را نشان دهد از من سؤال شود

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 10
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد تا تعیین کنید که وب سایت‌ها می‌توانند مکان فیزیکی کاربر را دنبال کنند یا نه. دنبال کردن مکان کاربر می‌تواند به صورت پیش‌فرض مجاز یا غیرمجاز باشد یا هر زمانی که وب سایتی خواست مکان فیزیکی کاربر را دنبال کند از او سؤال شود. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند، "AskGeolocation" استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

• 1 = به سایت‌ها برای ردیابی موقعیت مکانی فیزیکی کاربر اجازه داده شود
• 2 = به هیچ سایتی اجازه ردیابی مکان فیزیکی کاربرها داده نشود
• 3 = هر زمانی که سایتی بخواهد از موقعیت فیزیکی کاربران مطلع شود، سؤال پرسیده شود

‏اگر این خط‌مشی روی BlockGeolocation تنظیم شده باشد، برنامه‌های Android نمی‌تواند به اطلاعات مکان دسترسی پیدا کند. اگر این خط‌مشی را روی هر مقدار دیگری تنظیم کنید یا آن را تنظیم نکنید، وقتی برنامه Android می‌خواهد به اطلاعات مکان دسترسی پیدا کند، از کاربر برای موافقت درخواست می‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 22
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 22

‏به شما اجازه می‌دهد تنظیم کنید آیا وب سایت‌ها مجاز هستند به دستگاه‌های ضبط رسانه دسترسی داشته باشند، یا هربار که کاربر می‌خواهد به دستگاه‌های ضبط رسانه دسترسی داشته باشد از وی پرسیده شود.

اگر این ‌خط‌مشی تنظیم نشود، 'PromptOnAccess' استفاده می‌شود و کاربر نمی‌تواند آنرا تغییر دهد.

• 2 = به هر سایتی اجازه داده نشود به دوربین و میکروفون من دسترسی داشته باشد
• 3 = هربار که سایتی می‌خواهد به دوربین و/یا میکروفون من دسترسی داشته باشد، پرسیده شود

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 50
• Google Chrome (Android) از نسخه 50
• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 50

به شما امکان می‌دهد تعیین کنید وب‌سایت‌ها برای دسترسی به دستگاه‌های بلوتوث اطراف مجاز هستند یا نه. می‌توان دسترسی را کاملاً مسدود کرد یا تنظیمات را به‌گونه‌ای انجام داد که هر بار وب‌سایتی می‌خواهد به دستگاه‌های بلوتوث اطراف دسترسی پیدا کند از کاربر درخواست کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم‌نشده رها شود، از «۳» استفاده می‌شود و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

• 2 = ‏به هیچ وب‌سایتی برای درخواست دسترسی به دستگاه‌های بلوتوث از طریق Web Bluetooth API اجازه داده نشود
• 3 = سایت‌ها مجاز هستند از کاربر بخواهند به دستگاه بلوتوث اطراف اجازه دسترسی بدهد

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 67
• Google Chrome (Android) از نسخه 67
• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 67

‏به شما امکان می‌دهد تعیین کنید وب‌سایت‌ها می‌توانند به دستگاه‌های USB متصل دسترسی داشته باشند یا نه. می‌توان دسترسی را کاملاً مسدود کرد یا تنظیمات را به‌گونه‌ای انجام داد که هر بار وب‌سایتی می‌خواهد به دستگاه‌های USB متصل دسترسی داشته باشد از کاربر سؤال کند.

این خط‌مشی می‌تواند با استفاده از خط‌مشی‌های «WebUsbAskForUrls» و «WebUsbBlockedForUrls» برای الگوهای نشانی وب خاصی لغو شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم‌ نشود، از مقدار «۳» استفاده خواهد شد و کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

• 2 = ‏به هیچ سایتی برای درخواست دسترسی به دستگاه‌های USB ازطریق رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار WebUSB اجازه ندهید
• 3 = ‏به سایت‌ها اجازه دهید برای ارائه دسترسی به دستگاه USB متصل از کاربر درخواست کنند

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 15
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 15

‏امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تعیین کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که Google Chrome باید در صورت درخواست گواهی از طرف سایت، به‌صورت خودکار یک گواهی کارخواه انتخاب کند.

مقدار باید آرایه‌ای از واژه‌نامه‌های رشته‌‌ای JSON باشد. هر واژه‌نامه باید به شکل { "pattern": ‎"$URL_PATTERN", "filter" : $FILTER } باشد، که ‎$URL_PATTERN یک الگوی تنظیم محتوا است. ‎$FILTER گواهی‌های کارخواهی را که مرورگر به‌طور خودکار انتخاب می‌کند، محدود می‌کند. بدون توجه به فیلتر، فقط گواهی‌هایی انتخاب می‌شوند که با درخواست گواهی سرور مطابقت دارند. اگر ‎$FILTER به شکل { "ISSUER": { "CN": "‎$ISSUER_CN" } } باشد، علاوه بر آن فقط گواهی‌های کارخواهی انتخاب می‌شوند که با یک گواهی به همراه CommonName $ISSUER_CN صادر شده باشند. اگر ‎$FILTER حاوی بخش "ISSUER" و "SUBJECT" باشد، گواهی کارخواه باید هر دو شرط را برآورده کند تا انتخاب شود. اگر ‎ $FILTERسازمانی ("O") را مشخص کند، گواهی باید حداقل یک سازمان مطابق با مقدار مشخص‌شده داشته باشد تا انتخاب شود. اگر ‎$FILTER یک واحد سازمانی ("OU") را مشخص کند، گواهی باید حداقل یک واحد سازمانی مطابق با مقدار مشخص‌شده داشته باشد تا انتخاب شود. اگر ‎$FILTER واژه‌نامه خالی {} باشد، محدودیت بیشتری درمورد انتخاب گواهی‌های کارخواه اعمال نمی‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، انتخاب خودکار برای هیچ سایتی انجام نمی‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\AutoSelectCertificateForUrls\1 = "{"pattern":"https://www.example.com","filter":{"ISSUER":{"CN":"certificate issuer name", "L": "certificate issuer location", "O": "certificate issuer org", "OU": "certificate issuer org unit"}, "SUBJECT":{"CN":"certificate subject name", "L": "certificate subject location", "O": "certificate subject org", "OU": "certificate subject org unit"}}}"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\AutoSelectCertificateForUrls\1 = "{"pattern":"https://www.example.com","filter":{"ISSUER":{"CN":"certificate issuer name", "L": "certificate issuer location", "O": "certificate issuer org", "OU": "certificate issuer org unit"}, "SUBJECT":{"CN":"certificate subject name", "L": "certificate subject location", "O": "certificate subject org", "OU": "certificate subject org unit"}}}"

Android/Linux:

[ "{"pattern":"https://www.example.com","filter":{"ISSUER":{"CN":"certificate issuer name", "L": "certificate issuer location", "O": "certificate issuer org", "OU": "certificate issuer org unit"}, "SUBJECT":{"CN":"certificate subject name", "L": "certificate subject location", "O": "certificate subject org", "OU": "certificate subject org unit"}}}" ]

Mac:

<array> <string>{"pattern":"https://www.example.com","filter":{"ISSUER":{"CN":"certificate issuer name", "L": "certificate issuer location", "O": "certificate issuer org", "OU": "certificate issuer org unit"}, "SUBJECT":{"CN":"certificate subject name", "L": "certificate subject location", "O": "certificate subject org", "OU": "certificate subject org unit"}}}</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تنظیم کنید که سایت‌های مجاز به تنظیم کوکی را مشخص می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض کلی برای همه سایت‌ها استفاده می‌شود. این مقدار پیش‌فرض یا از خط‌مشی «DefaultCookiesSetting» (اگر تنظیم شده باشد) یا از پیکربندی شخصی کاربر به‌دست می‌آید.

خط‌مشی‌های «CookiesBlockedForUrls» و «CookiesSessionOnlyForUrls» را هم ببینید. توجه داشته باشید نباید الگوهای نشانی وب متضادی در میان این سه خط‌مشی وجود داشته باشد - مشخص نشده است کدام خط‌مشی اولویت دارد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\CookiesAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\CookiesAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\CookiesAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\CookiesAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تنظیم کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که اجازه ندارند کوکی تنظیم کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض کلی برای همه سایت‌ها استفاده می‌شود. این مقدار کلی یا از خط‌مشی «DefaultCookiesSetting» (اگر تنظیم شده باشد) گرفته می‌شود یا از پیکربندی شخصی کاربر به‌دست می‌آید.

همچنین خط‌مشی‌های «CookiesAllowedForUrls» و «CookiesSessionOnlyForUrls» را ببینید. توجه داشته باشید نباید الگوهای نشانی وب متضادی در میان این سه خط‌مشی وجود داشته باشد - مشخص نشده است کدام خط‌مشی اولویت دارد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\CookiesBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\CookiesBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\CookiesBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\CookiesBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏کوکی‌هایی تنظیم‌شده توسط صفحات منطبق بر این الگوهای نشانی وب، به جلسه کنونی محدود خواهند شد، به این معنی که این کوکی‌ها با خروج از مرورگر حذف می‌شوند.

برای نشانی‌های وبی که تحت پوشش الگوهای مشخص‌شده در اینجا نیستند یا برای همه نشانی‌های وبی که این خط‌مشی برایشان تنظیم نشده است، از مقدار پیش‌فرض کلی استفاده می‌شود. این مقدار کلی یا از خط‌مشی «DefaultCookiesSetting» (اگر تنظیم شده باشد) یا از پیکربندی شخصی کاربر به‌دست می‌آید.

توجه کنید اگر Google Chrome در «حالت پس‌زمینه» اجرا شود، ممکن است وقتی آخرین پنجره مرورگر بسته می‌شود، جلسه بسته نشود و تا زمانی‌که از مرورگر خارج نشده‌اید فعال باقی بماند. لطفاً برای اطلاعات بیشتر درباره پیکربندی این رفتار، خط‌مشی «BackgroundModeEnabled» را ببینید.

همچنین خط‌مشی‌های «CookiesAllowedForUrls» و «CookiesBlockedForUrls» را ببینید. توجه داشته باشید نباید الگوهای نشانی وب متضادی در میان این سه خط‌مشی وجود داشته باشد - مشخص نشده است کدام خط‌مشی اولویت دارد.

اگر خط‌مشی «RestoreOnStartup» برای بازیابی نشانی‌های وب از جلسه‌های قبلی تنظیم شود، این خط‌مشی درنظر گرفته نمی‌شود و کوکی‌ها به‌طور دائم برای آن سایت‌ها ذخیره می‌شوند.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\CookiesSessionOnlyForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\CookiesSessionOnlyForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\CookiesSessionOnlyForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\CookiesSessionOnlyForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تنظیم کنید که سایت‌های مجاز به نمایش تصویر را مشخص می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض کلی برای همه سایت‌ها استفاده می‌شود. این مقدار پیش‌‌فرض یا از خط‌مشی «DefaultImagesSetting» (اگر تنظیم شده باشد) یا از پیکربندی شخصی کاربر به‌دست می‌آید.

توجه داشته باشید قبلاً این خط‌مشی به‌اشتباه در Android فعال بود، اما این عملکرد هیچ‌گاه به‌طور کامل در Android پشتیبانی نشده است.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ImagesAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\ImagesAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ImagesAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\ImagesAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تنظیم کنید که سایت‌هایی را که مجاز به نمایش تصویر نیستند مشخص می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض کلی برای همه سایت‌ها استفاده می‌شود. این مقدار پیش‌فرض یا از خط‌مشی «DefaultImagesSetting» (اگر تنظیم شده باشد) یا از پیکربندی شخصی کاربر به‌دست می‌آید.

توجه داشته باشید قبلاً این خط‌مشی به‌اشتباه در Android فعال بود، اما این عملکرد هیچ‌گاه به‌طور کامل در Android پشتیبانی نشده است.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\ImagesBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\ImagesBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\ImagesBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\ImagesBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد لیستی از الگوهای URL را تعیین کنید که سایت‌هایی را مشخص کند که مجازند جاوا اسکریپت اجرا کنند. اگر این قانون تنظیم نشود، از مقدار عمومی پیش‌فرض برای تمام سایت‌ها ، خواه بر گرفته از قانون "DefaultJavaScriptSetting"، در صورت تنظیم بودن، یا پیکربندی شخصی کاربر استفاده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\JavaScriptAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\JavaScriptAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\JavaScriptAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\JavaScriptAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏به شما امکان می‌دهد لیستی از الگوهای URL را برای مشخص کردن مورد سایت‌هایی که مجاز نیستند جاوا اسکریپت اجرا کنند، تعیین کنید. اگر این قانون تنظیم نشود، از مقدار عمومی پیش‌فرض برای تمام سایت‌ها، خواه بر گرفته از قانون "DefaultJavaScriptSetting"، در صورت تنظیم بودن، یا پیکربندی شخصی کاربر استفاده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\JavaScriptBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\JavaScriptBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\JavaScriptBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\JavaScriptBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب را تنظیم کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که برای اجرای افزایه Flash مجاز هستند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض کلی برای همه سایت‌ها استفاده می‌شود، خواه از خط‌مشی 'DefaultPluginsSetting' (اگر تنظیم شده باشد) یا پیکربندی شخصی کاربر.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\PluginsAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\PluginsAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\PluginsAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\PluginsAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب را تنظیم کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که برای اجرای افزایه Flash مجاز نیستند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض کلی برای همه سایت‌ها استفاده می‌شود، خواه از خط‌مشی 'DefaultPluginsSetting' (اگر تنظیم شده باشد) یا پیکربندی شخصی کاربر.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\PluginsBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\PluginsBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\PluginsBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\PluginsBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 34

‏به شما امکان می‌دهد تا لیستی از الگوهای URL را برای تعیین سایت‌هایی که مجاز به باز کردن پنجره‌های بازشو هستند مشخص کنید. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند از مقدار پیش‌فرض عمومی، خواه برگرفته از قانون "DefaultPopupsSetting"، در صورت تنظیم بودن، یا پیکربندی شخصی کاربر استفاده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\PopupsAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\PopupsAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\PopupsAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\PopupsAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 37
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 37

‏به شما امکان می‌دهد لیستی از کنترل‌کنندگان پروتکل ثبت کنید. این مورد می‌تواند تنها یک خط‌مشی توصیه شده باشد. ویژگی |protocol| باید روی طرحی مانند «mailto» و ویژگی |url| باید روی الگوی نشانی وب برنامه‌ای که طرح را کنترل می‌کند، تنظیم شود. این الگو می‌تواند شامل یک «%s» باشد که در صورت وجود داشتن توسط نشانی وب کنترل‌کننده جایگزین خواهد شد.

کنترل‌کنندگان پروتکل ثبت شده توسط خط‌مشی با پروتکل‌هایی که توسط کاربر ثبت شده‌اند، ادغام می‌شوند و هر دو برای استفاده در دسترس می‌باشند. کاربر می‌تواند کنترل‌کنندگان پروتکل نصب شده توسط خط‌مشی را از طریق نصب یک کنترل‌کننده پیش‌فرض جدید لغو کند اما نمی‌تواند کنترل‌کننده پروتکل ثبت شده توسط خط‌مشی را حذف نماید.

‏کنترل‌کننده‌های پروتکل که ازطریق این خط‌مشی تنظیم شده‌اند هنگام کنترل اهداف Android استفاده نمی‌شوند.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\Recommended\RegisteredProtocolHandlers = [ { "default": true, "protocol": "mailto", "url": "https://mail.google.com/mail/?extsrc=mailto&url=%s" } ]

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\Recommended\RegisteredProtocolHandlers = [ { "default": true, "protocol": "mailto", "url": "https://mail.google.com/mail/?extsrc=mailto&url=%s" } ]

Android/Linux:

RegisteredProtocolHandlers: [ { "default": true, "protocol": "mailto", "url": "https://mail.google.com/mail/?extsrc=mailto&url=%s" } ]

Mac:

<key>RegisteredProtocolHandlers</key> <array> <dict> <key>default</key> <true/> <key>protocol</key> <string>mailto</string> <key>url</key> <string>https://mail.google.com/mail/?extsrc=mailto&amp;url=%s</string> </dict> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 11
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 34

‏به شما امکان می‌دهد تا لیستی از الگوهای URL را برای تعیین سایت‌هایی که مجاز به باز کردن پنجره‌های بازشو نیستند تعیین کنید. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند از مقدار پیش‌فرض عمومی برای همه سایت‌ها، خواه برگرفته از قانون "DefaultPopupsSetting"، در صورت تنظیم، یا پیکربندی شخصی کاربر استفاده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\PopupsBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\PopupsBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\PopupsBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\PopupsBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 16
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 16

‏به شما امکان می‌دهد تا لیستی از الگوهای URL تعیین کنید که سایت‌هایی را که اجازه نمایش اعلان را دارند مشخص کند. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند، از مقدار عمومی پیش‌فرض برای تمام سایت‌ها، خواه برگرفته از قانون "DefaultNotificationsSetting"، در صورت تنظیم بودن، یا پیکربندی شخصی کاربر، استفاده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\NotificationsAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\NotificationsAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\NotificationsAllowedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\NotificationsAllowedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 16
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 16

‏به شما امکان می‌دهد تا لیستی از الگوهای URL تعیین کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که اجازه نمایش اعلان را ندارند. اگر این قانون تنظیم نشده باقی بماند، از مقدار عمومی پیش‌فرض برای تمام سایت‌ها، خواه برگرفته از قانون "DefaultNotificationsSetting"، در صورت تنظیم بودن، یا پیکربندی شخصی کاربر، استفاده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\NotificationsBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\NotificationsBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\NotificationsBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\NotificationsBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome (Android) از نسخه 75
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 74
• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 74

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از نشانی‌های وب تنظیم کنید که مشخص می‌کند کدام سایت‌ها به‌طور خودکار اجازه خواهند داشت به دستگاه USB با فروشنده و شناسه‌های محصول مشخص دسترسی داشته باشند. برای اینکه خط‌مشی معتبر باشد، همه موارد موجود در فهرست باید هم حاوی دستگاه و هم نشانی وب باشند. همه موارد موجود در دستگاه‌ها می‌توانند فیلد شناسه فروشنده و شناسه محصول را به‌دست آورند. هر شناسه‌ای که جا می‌افتد به‌عنوان نویسه عام در نظر گرفته می‌شود؛ اما یک استثنا وجود دارد، اینکه اگر شناسه فروشنده مشخص نشود نمی‌توان شناسه محصول را هم مشخص کرد. درغیراین‌صورت، خط‌مشی نامعتبر خواهد بود و نادیده گرفته می‌شود.

مدل مجوز USB برای ارائه مجوز از نشانی وب سایت درخواست‌کننده («نشانی وب درخواست‌کننده») و نشانی وب سایت از سایت فریم بالا («نشانی وب جاسازی‌شونده») استفاده می‌کند تا به نشانی وب درخواست‌کننده اجازه دهد به دستگاه USB دسترسی داشته باشد. اگر سایت درخواست‌کننده در یک iframe بار شود، نشانی وب درخواست‌کننده می‌تواند متفاوت از نشانی وب جاسازی‌شونده باشد. بنابراین، فیلد نشانی وب می‌تواند حداکثر دو رشته نشانی وب جداشده با ویرگول داشته باشد تا به‌ترتیب نشانی وب درخواست‌کننده و جاسازی‌شونده مشخص شود. اگر فقط یک نشانی وب مشخص شود، وقتی نشانی وب سایت درخواست‌کننده با نشانی وب مشخص‌شده منطبق باشد، دسترسی به دستگاه‌های USB مربوطه ارائه خواهد شد (بدون توجه به وضعیت جاسازی‌). باید نشانی‌های وب معتبری در فیلد «urls» وارد شود، درغیراین‌صورت، این خط‌مشی نادیده گرفته خواهد شد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، مقدار پیش‌فرض عمومی برای همه سایت‌ها استفاده خواهد شد. اگر خط‌مشی «DefaultWebUsbGuardSetting» تنظیم شده باشد این مقدار از این خط‌مشی گرفته می‌شود، درغیراین‌صورت از پیکربندی شخصی کاربر به‌دست می‌آید.

الگوهای نشانی وب در این خط‌مشی نباید با الگوهای پیکربندی‌شده ازطریق WebUsbBlockedForUrls مغایرت داشته باشد. اگر مغایرتی وجود داشته باشد، این خط‌مشی نسبت به WebUsbBlockedForUrls و WebUsbAskForUrls در اولویت قرار خواهد گرفت.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\WebUsbAllowDevicesForUrls = [ { "devices": [ { "product_id": 5678, "vendor_id": 1234 } ], "urls": [ "https://google.com", "https://requesting.com,https://embedded.com" ] } ]

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\WebUsbAllowDevicesForUrls = [ { "devices": [ { "product_id": 5678, "vendor_id": 1234 } ], "urls": [ "https://google.com", "https://requesting.com,https://embedded.com" ] } ]

Android/Linux:

WebUsbAllowDevicesForUrls: [ { "devices": [ { "product_id": 5678, "vendor_id": 1234 } ], "urls": [ "https://google.com", "https://requesting.com,https://embedded.com" ] } ]

Mac:

<key>WebUsbAllowDevicesForUrls</key> <array> <dict> <key>devices</key> <array> <dict> <key>product_id</key> <integer>5678</integer> <key>vendor_id</key> <integer>1234</integer> </dict> </array> <key>urls</key> <array> <string>https://google.com</string> <string>https://requesting.com,https://embedded.com</string> </array> </dict> </array>

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 68
• Google Chrome (Android) از نسخه 68
• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 68

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تنظیم کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که می‌توانند از کاربر بخواهند به آن‌ها اجازه دهد به دستگاه USB دسترسی داشته باشند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، برای همه سایت‌ها از مقدار پیش‌فرض کلی خط‌مشی «DefaultWebUsbGuardSetting» استفاده می‌شود. اگر این خط‌مشی هم تنظیم نشده باشد، پیکربندی شخصی کاربر استفاده می‌شود.

الگوهای نشانی وب در این خط‌مشی نباید با الگوهای پیکربندی‌شده ازطریق «WebUsbBlockedForUrls» تضادی داشته باشد. مشخص نشده است که اگر نشانی وبی با هر دو خط‌مشی مطابقت داشته باشد، کدام خط‌مشی اولویت دارد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\WebUsbAskForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\WebUsbAskForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\WebUsbAskForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\WebUsbAskForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 68
• Google Chrome (Android) از نسخه 68
• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 68

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تنظیم کنید که سایت‌هایی را مشخص می‌کند که نمی‌توانند از کاربر بخواهند به آن‌ها اجازه دهد به دستگاه USB دسترسی داشته باشند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، برای همه سایت‌ها از مقدار پیش‌فرض کلی خط‌مشی «DefaultWebUsbGuardSetting» استفاده می‌شود. اگر این خط‌مشی هم تنظیم نشده باشد، پیکربندی شخصی کاربر استفاده می‌شود.

الگوهای نشانی وب در این خط‌مشی نباید با الگوهای پیکربندی‌شده ازطریق «WebUsbAskForUrls» تضادی داشته باشد. مشخص نشده است که اگر نشانی وبی با هر دو خط‌مشی مطابقت داشته باشد، کدام خط‌مشی اولویت دارد.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\WebUsbBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\Chrome\WebUsbBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\WebUsbBlockedForUrls\1 = "https://www.example.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\WebUsbBlockedForUrls\2 = "[*.]example.edu"

Android/Linux:

[ "https://www.example.com", "[*.]example.edu" ]

Mac:

<array> <string>https://www.example.com</string> <string>[*.]example.edu</string> </array>

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 66

نرخ (برحسب روز) تغییر گذرواژه حساب ماشین توسط کارخواه را مشخص می‌کند. این گذرواژه به‌صورت تصادفی توسط کارخواه ایجاد می‌شود و برای کاربر قابل مشاهده نیست.

درست مانند گذرواژه کاربران، گذرواژه ماشین‌ها باید به‌طور منظم تغییر کنند. ممکن است غیرفعال کردن این خط‌مشی یا تنظیم تعداد روزهای زیاد، بر ایمنی تأثیر منفی داشته باشد زیرا زمان بیشتری را برای پیدا کردن گذرواژه حساب ماشین و استفاده از آن در اختیار مهاجمین بالقوه قرار می‌دهد.

اگر خط‌مشی تنظیم نشده باشد، گذرواژه حساب ماشین هر ۳۰ روز تغییر می‌کند.

اگر این خط‌مشی روی ۰ تنظیم شده باشد، تغییر گذرواژه حساب ماشین غیرفعال می‌شود.

توجه داشته باشید که اگر کارخواه برای مدت زمانی طولانی‌تر آفلاین باشد، ممکن است گذرواژه‌ها قدیمی‌تر از تعداد روزهای مشخص‌شده شوند.

• حداقل:0
• حداکثر:9999

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 66

‏پردازش شدن یا نشدن و نحوه پردازش خط‌مشی کاربر را از GPO‌ رایانه مشخص می‌کند.

اگر این خط‌مشی روی «پیش‌فرض» تنظیم شود یا تنظیم نشود، خط‌مشی کاربر فقط از موارد GPO کاربر خوانده می‌شود (موارد GPO رایانه نادیده گرفته می‌شوند).

اگر این خط‌مشی روی «ادغام کردن» تنظیم شود، خط‌مشی کاربر در موارد GPO کاربر با خط‌مشی کاربر در موارد GPO‌ رایانه ادغام می‌شوند (به موارد GPO رایانه اولویت داده می‌شود).

اگر این خط‌مشی روی «جایگزینی» تنظیم شود، خط‌مشی کاربر در موارد GPO‌ کاربر با خط‌مشی کاربر در موارد GPO رایانه جایگزین می‌شوند (موارد GPO کاربر نادیده گرفته می‌شوند).

• 0 = پیش‌فرض
• 1 = ادغام
• 2 = جایگزینی

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 66

‏انواع رمزگذاری را تنظیم می‌کند که هنگام درخواست بلیت‌های Kerberos از یک سرور Microsoft® Active Directory® مجاز است.

اگر این خط‌مشی روی «همه» تنظیم شده باشد، هر دو نوع «aes256-cts-hmac-sha1-96» و «aes128-cts-hmac-sha1-96» استاندارد رمزنگاری پیشرفته و همچنین نوع «rc4-hmac» رمزگذاری RC4 مجاز است. استاندارد رمزنگاری پیشرفته، در مواردی که سرور از هر دو نوع پشتیبانی می‌کند، اولویت دارد. توجه داشته باشید که RC4 رمزنگاری ناامنی است و درصورت امکان سرور باید برای پشتیبانی از استاندارد رمزنگاری پیشرفته مجدداً پیکربندی شود.

اگر این خط‌مشی روی «قوی» تنظیم شده باشد یا تنظیم‌ نشده باشد، فقط انواع استاندارد رمزنگاری پیشرفته مجاز خواهد بود.

اگر این خط‌مشی روی «قدیمی» تنظیم شده باشد، فقط نوع رمزنگاری RC4 مجاز است. این گزینه ناامن است و باید فقط در شرایط خیلی خاص به‌کار رود.

به https://wiki.samba.org/index.php/Samba_4.6_Features_added/changed#Kerberos_client_encryption_types نیز بروید.

• 0 = همه (ناامن)
• 1 = قوی
• 2 = قدیمی (ناامن)

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

‏طول عمر حافظه پنهان «شیء خط‌مشی گروه» (GPO) را تعیین می‌کند. به‌جای بارگیری مجدد GPO در هر واکشی خط‌مشی، سیستم می‌تواند تا زمانی‌که نسخه GPO تغییر نکرده باشد، از GPO ذخیره‌شده در حافظه پنهان استفاده کند. این خط‌مشی حداکثر مدت زمانی را تعیین می‌کند که GPO ذخیره‌شده در حافظه پنهان می‌تواند قبل از بارگیری مجدد استفاده شود. راه‌اندازی مجدد و خروج از سیستم موجب پاک شدن حافظه پنهان می‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، GPO ذخیره‌شده در حافظه پنهان تا ۲۵ ساعت می‌تواند مجدداً استفاده شود.

اگر خط‌مشی روی ۰ تنظیم شود، ذخیره‌سازی GPO در حافظه پنهان خاموش می‌شود. توجه داشته باشید این حالت موجب افزایش بار سرور می‌شود، زیرا حتی اگر GPO تغییر نکرده باشد، در هر واکشی خط‌مشی مجدداً بارگیری می‌شود.

• حداقل:0
• حداکثر:9999

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

طول عمر حافظه پنهان داده‌های احراز هویت را (به ساعت) مشخص می‌کند. از حافظه پنهان برای افزایش سرعت ورود به سیستم استفاده می‌شود. این حافظه حاوی داده‌های عمومی (نام گروه کاری و غیره) درباره قلمروهای وابسته است، یعنی قلمروهایی که قلمروی ماشین آن‌ها را قابل‌اعتماد می‌داند. هیچ‌کدام از داده‌های اختصاصی کاربر و داده‌های مربوط به قلمروهای غیروابسته در حافظه پنهان ذخیره نمی‌شود. راه‌اندازی مجدد دستگاه حافظه پنهان را پاک می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، ممکن است تا ۷۳ ساعت از داده‌های احراز هویت ذخیره‌شده در حافظه پنهان استفاده شود.

اگر خط‌مشی روی ۰ تنظیم شود، ذخیره‌سازی داده‌های احراز هویت در حافظه پنهان خاموش می‌شود. این کار می‌تواند به‌طور چشمگیری سرعت ورود به سیستم را برای کاربران وابسته کاهش دهد، زیرا داده‌های مخصوص قلمرو باید در هر ورود به سیستم واکشی شود.

توجه داشته باشید حتی برای کاربران موقت نیز داده‌های قلمرو در حافظه پنهان ذخیره می‌شود. اگر می‌خواهید از ردیابی قلمرو کاربران موقت جلوگیری کنید، حافظه پنهان باید خاموش شود.

• حداقل:0
• حداکثر:9999

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏ویژگی «مرور ایمن» Google Chrome را فعال می‌کند و از تغییر این تنظیم توسط کاربران جلوگیری می‌کند.

اگر این تنظیم را فعال کنید، «مرور ایمن» همیشه فعال است.

اگر این تنظیم را غیرفعال کنید، «مرور ایمن» هیچ‌گاه فعال نیست.

اگر این تنظیم را فعال یا غیرفعال کنید، کاربران نمی‌توانند تنظیم «فعال کردن محافظت در برابر فیشینگ و بدافزار» را در Google Chrome تغییر دهند یا لغو کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، فعال خواهد شد اما کاربر می‌تواند آن را تغییر دهد.

برای اطلاعات بیشتر درباره «مرور ایمن»، به https://developers.google.com/safe-browsing بروید.

این خط‌مشی تنها در نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® پیوسته‌اند، یا در نمونه‌های Windows 10 Pro یا Enterprise که برای مدیریت دستگاه ثبت‌نام شده‌اند دردسترس است.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 66
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 66

‏«گزارش تفصیلی مربوط به مرور ایمن» Google Chrome را فعال می‌کند و مانع می‌شود کاربران این تنظیم را تغییر دهند.

«گزارش تفصیلی» برخی اطلاعات سیستم و محتوای صفحه را به سرورهای Google ارسال می‌کند تا به شناسایی برنامه‌ها و سایت‌های خطرناک کمک کند.

اگر این تنظیم روی درست تنظیم شود، گزارش‌ها ایجاد و درصورت نیاز (مثلاً وقتی پیام امنیتی درون شبکه‌ای نمایش داده می‌شود) ارسال می‌شوند.

اگر این تنظیم روی نادرست تنظیم شود، گزارش‌ها هیچ‌گاه ارسال نمی‌شوند.

اگر این خط‌مشی روی درست یا نادرست تنظیم شود، کاربر نمی‌تواند تنظیم را تغییر دهید.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، کاربر می‌تواند تنظیم را تغییر دهد و درباره ارسال یا عدم‌ارسال گزارش‌ها تصمیم بگیرد.

برای اطلاعات بیشتر درباره «مرور ایمن»، https://developers.google.com/safe-browsing را ببینید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 44
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 44

‏این تنظیم منسوخ شده است، به‌جای آن از SafeBrowsingExtendedReportingEnabled استفاده کنید. فعال یا غیرفعال کردن SafeBrowsingExtendedReportingEnabled معادل تنظیم SafeBrowsingExtendedReportingOptInAllowed روی نادرست است.

تنظیم این خط‌مشی روی نادرست باعث می‌شود کاربران نتوانند برخی اطلاعات سیستم و محتوای صفحه را به سرورهای Google ارسال کنند. اگر این تنظیم روی درست تنظیم شود یا پیکربندی نشود، کاربران مجاز خواهند بود برخی اطلاعات سیستم و محتوای صفحه را به «مرور ایمن» ارسال کنند تا به شناسایی برنامه‌ها و سایت‌های خطرناک کمک کنند.

برای اطلاعات بیشتر درباره «مرور ایمن»، https://developers.google.com/safe-browsing را ببینید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 68
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 68

‏فهرست دامنه‌هایی را پیکربندی می‌کند که «مرور ایمن» به آن‌ها اعتماد خواهد کرد. یعنی: اگر نشانی وبی با این دامنه‌ها مطابقت داشته باشد، «مرور ایمن» آن‌ها را برای یافتن منابع خطرناک (مثل فیشینگ، بدافزار یا نرم‌افزار ناخواسته) بررسی نمی‌کند. سرویس محافظت بارگیری «مرور ایمن»، بارگیری‌های میزبانی‌شده در این دامنه‌ها را بررسی نخواهد کرد. اگر نشانی وب صفحه با این دامنه‌ها مطابقت داشته باشد، سرویس محافظت گذرواژه «مرور ایمن»، استفاده مجدد از گذرواژه را بررسی نخواهد کرد.

اگر این تنظیم فعال شود، «مرور ایمن» به این دامنه‌ها اعتماد خواهد کرد. اگر این تنظیم غیرفعال شود یا تنظیم نشود، محافظت «مرور ایمن» پیش‌فرض روی همه منابع اعمال می‌شود. این خط‌مشی تنها در نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® پیوسته‌اند، یا در نمونه‌های Windows 10 Pro یا Enterprise که برای مدیریت دستگاه ثبت‌نام شده‌اند دردسترس است.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\SafeBrowsingWhitelistDomains\1 = "mydomain.com" Software\Policies\Google\Chrome\SafeBrowsingWhitelistDomains\2 = "myuniversity.edu"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\SafeBrowsingWhitelistDomains\1 = "mydomain.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\SafeBrowsingWhitelistDomains\2 = "myuniversity.edu"

Android/Linux:

[ "mydomain.com", "myuniversity.edu" ]

Mac:

<array> <string>mydomain.com</string> <string>myuniversity.edu</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 69
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 69

‏به شما امکان می‌دهد نمایش هشدار محافظت گذرواژه را کنترل کنید. وقتی کاربران از گذرواژه محافظت‌شده خود در سایت‌های بالقوه مشکوک استفاده می‌کنند، محافظت از گذرواژه به آن‌ها هشدار می‌دهد.

می‌توانید برای پیکربندی اینکه از کدام گذرواژه محافظت شود، از خط‌مشی‌های «PasswordProtectionLoginURLs» و «PasswordProtectionChangePasswordURL» استفاده کنید.

اگر این خط‌مشی روی «PasswordProtectionWarningOff» تنظیم شود، هشدار محافظت از گذرواژه نشان داده نمی‌شود. اگر این خط‌مشی روی «PasswordProtectionWarningOnPasswordReuse» تنظیم شود، هشدار محافظت از گذرواژه وقتی نشان داده می‌شود که کاربر از گذرواژه محافظت‌شده خود در سایتی خارج از فهرست مجاز استفاده کند. اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، سرویس محافظت از گذرواژه فقط از گذرواژه‌های Google محافظت می‌کند، اما کاربر می‌تواند این تنظیم را تغییر دهد.

• 0 = هشدار حفاظت با گذرواژه خاموش است
• 1 = هشدار حفاظت با گذرواژه با استفاده مجدد گذرواژه راه‌اندازی شده است
• 2 = هشدار حفاظت با گذرواژه با استفاده مجدد گذرواژه در صفحه فیشینگ راه‌اندازی شده است

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 69
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 69

‏فهرست نشانی‌های وب ورود به سیستم شرکتی را پیکربندی می‌کند (فقط طرح‌های HTTP و HTTPS). اثرانگشت گذرواژه در این نشانی‌های وب ضبط خواهد شد و برای شناسایی استفاده مجدد از گذرواژه استفاده می‌شود. برای اینکه Google Chrome اثرانگشت گذرواژه‌ها را درست ضبط کند، لطفاً مطمئن شوید صفحه‌های ورود به سیستم شما مطابق با https://www.chromium.org/developers/design-documents/create-amazing-password-forms است.

اگر این تنظیم فعال شود،‌ سرویس محافظت از گذرواژه با هدف شناسایی استفاده مجدد از گذرواژه، اثرانگشت گذرواژه این نشانی‌های وب را ضبط خواهد کرد. اگر این تنظیم غیرفعال شود یا تنظیم نشود، سرویس محافظت از گذرواژه، فقط در https://accounts.google.com اثرانگشت گذرواژه را ضبط خواهد کرد. این خط‌مشی تنها در نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® پیوسته‌اند، یا در نمونه‌های Windows 10 Pro یا Enterprise که برای مدیریت دستگاه ثبت‌نام شده‌اند دردسترس است.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\PasswordProtectionLoginURLs\1 = "https://mydomain.com/login.html" Software\Policies\Google\Chrome\PasswordProtectionLoginURLs\2 = "https://login.mydomain.com"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\PasswordProtectionLoginURLs\1 = "https://mydomain.com/login.html" Software\Policies\Google\ChromeOS\PasswordProtectionLoginURLs\2 = "https://login.mydomain.com"

Android/Linux:

[ "https://mydomain.com/login.html", "https://login.mydomain.com" ]

Mac:

<array> <string>https://mydomain.com/login.html</string> <string>https://login.mydomain.com</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 69
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 69

‏نشانی وب تغییر گذرواژه را پیکربندی می‌کند (فقط طرح‌های HTTP و HTTPS). سرویس محافظت از گذرواژه، کاربران را برای تغییر گذرواژه پس از دیدن هشداری در مرورگر، به این نشانی وب هدایت می‌کند. برای اینکه Google Chrome اثرانگشت گذرواژه جدید را در این صفحه تغییر گذرواژه به‌درستی ضبط کند، مطمئن شوید صفحه تغییر گذرواژه مطابق با دستورالعمل‌های https://www.chromium.org/developers/design-documents/create-amazing-password-forms است.

اگر این تنظیم فعال شود، سرویس محافظت از گذرواژه، کاربران را پس از دیدن هشداری در مرورگر، به این نشانی وب هدایت می‌کند تا گذرواژ‌ه‌شان را تغییر دهند. اگر این تنظیم غیرفعال شود یا تنظیم نشود، سرویس محافظت از گذرواژه کاربران را برای تغییر گذرواژه به https://myaccounts.google.com هدایت می‌کند. این خط‌مشی تنها در نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® پیوسته‌اند، یا در نمونه‌های Windows 10 Pro یا Enterprise که برای مدیریت دستگاه ثبت‌نام شده‌اند دردسترس است.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 12

درصورتی‌که این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا پیکربندی نشود، Google Chrome OS ورود به سیستم‌ به‌عنوان مهمان را فعال می‌کند. ورود به سیستم‌ به‌عنوان مهمان، جلسه کاربر ناشناس است و به گذرواژه نیازی ندارد.

درصورتی‌که این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، Google Chrome OS به جلسات مهمان اجازه شروع نمی‌دهد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 12

فهرستی از کاربران را مشخص می‌کند که مجاز به ورود به سیستم دستگاه هستند. ورودی‌ها به شکل user@domain، مانند madmax@managedchrome.com هستند. برای اجازه به کاربران اختیاری موجود در یک دامنه، از ورودی‌های *@domain استفاده کنید.

درصورتی‌که این خط‌مشی پیکربندی نشود، هیچ محدودیتی در کاربرانی که مجاز به ورود به سیستم هستند، وجود نخواهد داشت. به خاطر داشته باشید که برای ایجاد کاربران جدید هنوز باید خط‌مشی DeviceAllowNewUsers را به‌طور مناسب پیکربندی کرد.

‏این خط‌مشی افرادی که ممکن است یک جلسه Google Chrome OS را شروع کنند کنترل می‌کند. این کار از ورود کاربران به سیستم حساب‌های Google اضافی در Android جلوگیری نمی‌کند. اگر می‌خواهید از این کار جلوگیری کنید، خط‌مشی accountTypesWithManagementDisabled مخصوص Android را به‌عنوان بخشی از ArcPolicy پیکربندی کنید.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceUserWhitelist\1 = "madmax@managedchrome.com"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 12

کنترل می‌کند آیا Google Chrome OS به حساب‌های کاربر جدید جهت ایجاد اجازه دهد یا نه. اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، کاربرانی که درحال‌حاضر فاقد حساب هستند نمی‌توانند به سیستم وارد شوند.

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا پیکربندی نشود، حساب‌های کاربری جدید مجاز به ایجاد هستند البته به شرطی که DeviceUserWhitelist از ورود به سیستم کاربر جلوگیری نکند.

‏این خط‌مشی کنترل می‌کند که آیا کاربران جدید می‌توانند به Google Chrome OS اضافه شوند. این کار از ورود کاربران به سیستم حساب‌های Google اضافی در Android جلوگیری نمی‌کند. اگر می‌خواهید از این کار جلوگیری کنید، خط‌مشی accountTypesWithManagementDisabled مخصوص Android را به‌عنوان بخشی از ArcPolicy پیکربندی کنید.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 44

اگر این خط‌مشی روی رشته‌ای خالی تنظیم شود یا پیکربندی نشود، Google Chrome OS گزینه تکمیل خودکار را در جریان ورود به سیستم کاربر نشان نمی‌دهد. اگر این خط‌مشی روی رشته‌ای تنظیم شود که نشان‌دهنده نام دامنه‌ای باشد، Google Chrome OS گزینه تکمیل خودکار را درحین ورود به سیستم کاربر نشان می‌دهد و به کاربر امکان می‌دهد فقط نام کاربری خود را، بدون افزونه نام دامنه، تایپ کند. کاربر می‌تواند این افزونه نام دامنه را رونویسی کند. اگر مقدار این خط‌مشی دامنه معتبری نباشد، خط‌مشی اعمال نمی‌شود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 12

‏اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا پیکربندی نشود، Google Chrome OS کاربران موجود را در صفحه ورود به سیستم نشان می‌دهد و اجازه می‌دهد یکی از آن‌ها را انتخاب کنید.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، Google Chrome OS کاربران موجود را در صفحه ورود به سیستم نشان می‌دهد. صفحه عادی ورود به سیستم (که ایمیل و گذرواژه کاربر را درخواست می‌کند) یا صفحه درون‌شبکه‌ای SAML (اگر ازطریق خط‌مشی LoginAuthenticationBehavior فعال شده باشد)، نشان داده می‌شود، مگر اینکه «جلسه مدیریت‌شده» پیکربندی شده باشد. وقتی «جلسه مدیریت‌شده» پیکربندی شده باشد، فقط حساب‌های «جلسه مدیریت‌شده» نشان داده می‌شود و اجازه می‌دهد یکی از آن‌ها انتخاب شود.

توجه داشته باشید این خط‌مشی روی اینکه دستگاه داده‌های محلی کاربر را نگه دارد یا از آن صرف‌نظر کند مؤثر نیست.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 61

‏اگر هنوز کاربری وارد سیستم دستگاه نشده باشد، تصویر کاغذدیواری در سطح دستگاه را که در صفحه ورود به سیستم نمایش داده می‌شود پیکربندی می‌کند. این خط‌مشی با مشخص کردن نشانی وبی تنظیم می‌شود که دستگاه دارای سیستم عامل Chrome می‌تواند تصویر کاغذدیواری را از آن بارگیری کند و یک هش رمزگذاری برای تأیید یکپارچگی بارگیری استفاده می‌شود. این تصویر باید با قالب JPEG باشد و اندازه فایل نباید بیشتر از ۱۶ مگابایت باشد. نشانی وب نباید هیچ‌گونه احراز هویت قابل‌دسترسی داشته باشد. تصویر کاغذدیواری بارگیری‌شده و در حافظه پنهان ذخیره می‌شود. هرگاه که نشانی وب یا هش تغییر کند دوباره بارگیری می‌شود.

این خط‌مشی باید به‌عنوان رشته‌ای تنظیم شود که نشانی وب و هش را در قالب JSON بیان می‌کند، برای مثال، { "url": "https://example.com/device_wallpaper.jpg", "hash": "examplewallpaperhash" }

اگر خط‌مشی کاغذدیواری دستگاه تنظیم شود، درصورتی‌که هنوز کاربری وارد سیستم دستگاه دارای سیستم عامل Chrome نشده باشد، دستگاه تصویر کاغذدیواری را روی صفحه ورود به سیستم بارگیری کرده و از آن استفاده می‌کند. هنگامی که کاربر به سیستم وارد شود، خط‌مشی کاغذدیواری کاربر فعال می‌شود.

اگر خط‌مشی کاغذدیواری دستگاه تنظیم‌نشده باقی بماند، خط‌مشی کاغذدیواری کاربر است که تصمیم می‌گیرد در صورت تنظیم این خط‌مشی چه چیزی را نشان دهد.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceWallpaperImage = { "hash": "examplewallpaperexamplewallpaperexamplewallpaperexamplewallpaper", "url": "https://example.com/device_wallpaper.jpg" }

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 19

تعین می‌کند آیا Google Chrome OS داده‌های حساب محلی را بعد از خروج حفظ کند یا نه. در صورت تنظیم روی درست، هیچ حساب دائمی توسط Google Chrome OS حفظ نمی‌شود و از همه داده‌های جلسه کاربر بعد از خروج از سیستم صرفنظر می‌شود. اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود یا پیکربندی نشود، ممکن است دستگاه داده‌های کاربر محلی (رمزگذاری‌شده) را حفظ کند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 51

‏وقتی این خط‌مشی تنظیم می‌شود، بسته به میزان تنظیم، جریان احراز هویت ورود به سیستم به یکی از روش‌های زیر خواهد بود:

در صورت تنظیم روی GAIA، ورود به سیستم از طریق جریان احراز هویت معمولی GAIA انجام می‌شود.

در صورت تنظیم روی SAML_INTERSTITIAL، ورود به سیستم یک صفحه درون شبکه‌ای را نشان می‌دهد که از کاربر می‌خواهد از طریق SAML IdP دامنه ثبت‌ دستگاه به احراز هویت ادامه دهد یا به جریان ورود به سیستم معمولی GAIA برگردد.

• 0 = ‏احراز هویت از طریق جریان پیش‌فرض GAIA
• 1 = ‏هدایت به SAML IdP پس از تأیید کاربر

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 38

‏مشخص می‌کند آیا کوکی‌های احراز‌هویت تنظیم‌شده توسط SAML IdP هنگام ورود به سیستم باید به نمایه کاربر منتقل شوند. وقتی کاربری هنگام ورود به سیستم از طریق SAML IdP احراز هویت می‌کند، کوکی‌های تنظیم‌شده توسط IdP ابتدا در نمایه موقت نوشته می‌شوند. این کوکی‌ها می‌توانند به نمایه کاربر منتقل شوند تا وضعیت احراز هویت را به‌جلو پیش ببرند. وقتی این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، هر زمان کاربر هنگام ورود به سیستم در برابر SAML IdP احراز هویت می‌کند، کوکی‌های تنظیم‌شده توسط IdP به نمایه کاربر منتقل می‌شوند. وقتی این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود یا تنظیم نشود، کوکی‌های تنظیم‌شده توسط IdP فقط هنگام اولین ورود به سیستم در یک دستگاه به نمایه کاربر منتقل می‌شوند. این خط‌مشی فقط کاربرانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که دامنه‌شان با دامنه ثبت دستگاه مطابقت دارد. برای تمام کاربران دیگر، کوکی‌های تنظیم شده توسط IdP فقط هنگام اولین ورود به سیستم در یک دستگاه به نمایه کاربر منتقل می‌شود.

‏کوکی‌های انتقال یافته به نمایه کاربر برای برنامه‌های Android قابل دسترسی نیستند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 52

‏الگوهای این فهرست با نسخه اصلی نشانی وب درخواستی مطابقت داده می‌شوند اگر مورد منطبقی پیدا شد، دسترسی به دستگاه‌های ضبط ویدئو در صفحه‌های ورود به سیستم SAML ارائه می‌شود. اگر مورد منطبقی پیدا نشد، دسترسی به‌صورت خودکار رد می‌شود. الگوهای نویسه عام مجاز نیستند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 60

‏ فهرستی از برنامه‌ها را مشخص می‌کند که به‌صورت بی‌صدا و بدون تعامل کاربر در صفحه ورود به سیستم نصب شده‌اند و امکان حذف نصب آن‌ها وجود ندارد. همه مجوزهای درخواست‌شده توسط برنامه‌ها (ازجمله مجوزهای اضافی درخواست‌شده توسط نسخه‌های آتی برنامه/افزونه) به‌صورت ضمنی و بدون تعامل کاربر اعطا می‌شود.

توجه داشته باشید، به‌دلایل امنیتی و حفظ حریم خصوصی، افزونه‌ها اجازه ندارند با استفاده از این خط‌مشی نصب شوند. به‌علاوه، دستگاه‌ها موجود در «کانال پایدار» فقط برنامه‌هایی را نصب می‌کنند که به فهرست مجاز دسته‌بندی‌شده در Google Chrome تعلق دارند. هر موردی که با این شرایط مطابقت نداشته باشد، نادیده گرفته خواهد شد.

اگر برنامه‌ای که قبلاً به‌اجبار نصب‌شده است از این فهرست برداشته شود، به‌طور خودکار توسط Google Chrome حذف نصب می‌شود. هر مورد فهرست خط‌مشی، رشته‌ای حاوی شناسه افزونه و نشانی وب «به‌روزرسانی» مشخص‌شده با یک نقطه‌ویرگول (;) است. شناسه افزونه رشته‌ای ۳۲ حرفی است که برای مثال در chrome://extensions در حالت برنامه‌نویس پیدا می‌شود. نشانی وب «به‌روزرسانی» باید همان‌طور که در https://developer.chrome.com/extensions/autoupdate توضیح داده شده است به یک سند Update Manifest XML اشاره کند. توجه داشته باشید که نشانی وب «به‌روزرسانی» تنظیم‌شده در این خط‌مشی فقط برای نصب اولیه استفاده می‌شود؛ به‌روزرسانی‌های بعدی افزونه از نشانی وب به‌روزرسانی مشخص‌شده در مانیفست افزونه استفاده می‌کند.

برای مثال، gbchcmhmhahfdphkhkmpfmihenigjmpp;https://clients2.google.com/service/update2/crx برنامه Chrome Remote Desktop را از نشانی وب «به‌روزرسانی» استاندارد «نت‌بازار Chrome» نصب می‌کند. برای اطلاعات بیشتر درباره افزونه‌های میزبان به این نشانی بروید: https://developer.chrome.com/extensions/hosting.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceLoginScreenExtensions\1 = "gbchcmhmhahfdphkhkmpfmihenigjmpp;https://clients2.google.com/service/update2/crx"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 58

منطقه زبانی اجباری در صفحه ورود به سیستم Google Chrome OS را پیکربندی می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، صفحه ورود به سیستم همیشه به منطقه زبانی مشخص‌شده توسط اولین مقدار این خط‌مشی (خط‌مشی به‌صورت فهرستی برای سازگاری روبه جلو تعریف می‌شود) نشان داده می‌شود. اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا روی یک فهرست خالی تنظیم شود، صفحه ورود به سیستم به منطقه زمانی آخرین جلسه کاربر نمایش داده می‌شود. اگر این خط‌مشی روی مقداری تنظیم شود که منطقه زبانی معتبری نیست، صفحه ورود به سیستم به منطقه زبانی پیش‌فرض (درحال‌حاضر انگلیسی-ایالات متحده) نمایش داده می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceLoginScreenLocales\1 = "en-US"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 58

مشخص می‌کند کدام طرح‌بندی‌های صفحه‌کلید در صفحه ورود به سیستم Google Chrome OS مجاز هستند.

اگر این خط‌مشی روی فهرستی از شناسه‌های روش ورودی تنظیم شود، روش‌های ورودی مشخص‌شده در صفحه ورود به سیستم دردسترس خواهند بود. اولین روش ورودی مشخص‌شده، از پیش انتخاب می‌شود. وقتی پاد کاربر در صفحه ورود به سیستم متمرکز شده است، آخرین روش ورودی استفاده‌شده توسط کاربر به همراه روش‌های ورودی مشخص‌شده توسط این خط‌مشی دردسترس خواهند بود. اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، روش‌های ورودی در صفحه ورود به سیستم از منطقه زبانی‌ای گرفته می‌شوند که صفحه ورود به سیستم به آن نمایش داده می‌شود. مقادیری که شناسه‌های روش ورودی معتبری نیستند نادیده گرفته می‌شوند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceLoginScreenInputMethods\1 = "xkb:us::en" Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceLoginScreenInputMethods\2 = "xkb:ch::ger"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 61

‏مشخص می‌کند سخت‌افزار داخلی عنصر امن چگونه می‌تواند برای ارائه تأیید هویت با دو فاکتور (در صورت سازگار بودن با این قابلیت) استفاده شود. دکمه روشن/خاموش دستگاه برای تشخیص حضور فیزیکی کاربر استفاده می‌شود.

اگر «غیرفعال» انتخاب شود، هیچ فاکتور دومی ارائه نمی‌شود.

اگر «U2F» انتخاب شود، فاکتور دوم یکپارچه براساس مشخصه FIDO U2F رفتار می‌کند.

اگر «U2F_EXTENDED» انتخاب شود، فاکتور دوم یکپارچه، توابع U2F را همراه با برخی از افزونه‌ها برای تأیید هویت فردی ارائه می‌کند.

• 1 = فاکتور دوم غیرفعال شد
• 2 = ‏U2F (فاکتور عمومی دوم)
• 3 = ‏U2F همراه با افزونه‌ها برای تأیید هویت فردی

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 66

‏ این خط‌مشی برای صفحه ورود به سیستم کاربرد دارد. لطفاً خط‌مشی IsolateOrigins را که برای جلسه کاربری کاربرد دارد نیز ببینید. توصیه می‌شود هردو خط‌مشی را روی مقدار یکسانی تنظیم کنید. اگر مقادیر مطابقت نداشته باشند، ممکن است هنگام اعمال مقدار مشخص‌شده توسط خط‌مشی کاربر، تأخیری در ورود جلسه کاربری ایجاد شود. اگر این خط‌مشی فعال شود، هریک از مبدأهای مشخص‌شده در فهرستی جداشده با ویرگول، با پردازش مخصوص به خود اجرا خواهند شد. این خط‌مشی، مبدأهای مشخص‌شده با زیردامنه‌ها را نیز جدا خواهد کرد؛ برای نمونه مشخص کردن https://example.com/‎ باعث می‌شود https://foo.example.com/‎ نیز به‌عنوان بخشی از سایت https://example.com جدا شود. اگر این خط‌مشی غیرفعال شود، ویژگی‌های IsolateOrigins و SitePerProcess غیرفعال خواهد شد. کاربران همچنان می‌توانند IsolateOrigins را ازطریق پرچم‌گذاری خط فرمان به‌صورت دستی فعال کنند. اگر این خط‌مشی پیکربندی نشود، تنظیمات پیش‌فرض پلتفورم برای جداشدگی سایت در صفحه ورود به سیستم استفاده خواهد شد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 66

‏ این خط‌مشی برای صفحه ورود به سیستم کاربرد دارد. لطفاً خط‌مشی SitePerProcess را که برای جلسه کاربری کاربرد دارد نیز ببینید. توصیه می‌شود هر دو خط‌مشی روی مقدار یکسانی تنظیم شود. اگر مقادیر مطابقت نداشته باشند، ممکن است هنگام اعمال مقدار مشخص‌شده توسط خط‌مشی کاربر، تأخیری در ورود جلسه کاربری ایجاد شود. بهتر است تنظیم خط‌مشی IsolateOrigins را هم بررسی کنید تا با استفاده از IsolateOrigins همراه با فهرست سایت‌هایی که می‌خواهید جدا کنید، بهترین نتیجه را برای هردو جنبه (جداشدگی و تأثیر محدود بر کاربران) دریافت کنید. این تنظیم SitePerProcess، همه سایت‌ها را جدا می‌کند. اگر این خط‌مشی فعال شود، همه سایت‌ها با پردازش مخصوص به خود اجرا خواهند شد. اگر این خط‌مشی غیرفعال شود، هردو ویژگی IsolateOrigins و SitePerProcess غیرفعال خواهد شد. کاربران همچنان می‌توانند SitePerProcess را ازطریق پرچم‌گذاری خط فرمان به‌صورت دستی فعال کنند. اگر این خط‌مشی پیکربندی نشود، کاربر می‌تواند این تنظیم را تغییر دهد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 65

‏به شما امکان می‌دهد فهرستی از الگوهای نشانی وب تعیین کنید که مشخص‌کننده سایت‌هایی هستند که در صورت درخواست گواهی‌ از طرف سایت، گواهی‌ کارخواه را به‌‌طور خودکار در صفحه ورود به سیستم در قاب میزبانی جریان SAML انتخاب کند.

مقدار باید آرایه‌ای از واژه‌نامه‌های رشته‌‌ای JSON باشد. هر واژه‌نامه باید به شکل { ‎"pattern": "$URL_PATTERN", "filter" : $FILTER } باشد، که ‎$URL_PATTERN یک الگوی تنظیم محتوا است. ‎$FILTER گواهی‌های کارخواهی را که مرورگر به‌طور خودکار انتخاب می‌کند، محدود می‌کند. بدون توجه به فیلتر، فقط گواهی‌هایی انتخاب می‌شوند که با درخواست گواهی سرور مطابقت دارند. اگر ‎$FILTER به شکل { ‎"ISSUER": { "CN": "$ISSUER_CN" }‎ } باشد، علاوه بر آن فقط گواهی‌های کارخواهی انتخاب می‌شوند که با یک گواهی به همراه CommonName $ISSUER_CN صادر شده باشند. اگر ‎$FILTER واژه‌نامه خالی {} باشد، محدودیت بیشتری درمورد انتخاب گواهی‌های کارخواه اعمال نمی‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، انتخاب خودکار برای هیچ سایتی انجام نمی‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceLoginScreenAutoSelectCertificateForUrls\1 = "{"pattern":"https://www.example.com","filter":{"ISSUER":{"CN":"certificate issuer name"}}}"

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 39

‏چاپ در Google Chrome را فعال می‌کند و نمی‌گذارد کاربران این تنظیم را تغییر دهند.

اگر این تنظیم فعال باشد یا پیکربندی نشده باشد، کاربرها می‌توانند چاپ کنند.

اگر این تنظیم غیرفعال باشد، کاربران نمی‌توانند از Google Chrome چاپ کنند. چاپ در منوی آچار، افزونه‌ها، برنامه‌های جاوااسکریپت، و غیره غیرفعال است. هنوز می‌توان از افزایه‌هایی که هنگام چاپ از Google Chrome می‌گذرند چاپ کرد. برای مثال برنامه‌های Flash خاصی گزینه چاپ را در منوی متن خود دارند که تحت پوشش این خط‌مشی نیست.

‏این خطمشی بر برنامه‌های Android تأثیر نمی‌گذارد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 17

‏Google Chrome را فعال می‌کند تا بعنوان پراکسی بین Google Cloud Print و چاپگرهای قدیمی متصل به دستگاه عمل کند.

اگر این تنظیم فعال باشد یا پیکربندی نشده باشد، کاربران می‌توانند با راستی‌آزمایی با حساب Google، پراکسی چاپ cloud را فعال کنند.

اگر این تنظیم غیرفعال باشد، کاربران نمی‌توانند پراکسی را فعال کنند و دستگاه اجازه ندارد چاپگرهای خود را با Google Cloud Print به اشتراک بگذارد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 71

چاپ را روی حالت فقط رنگی، فقط تک‌رنگ یا بدون محدودیت حالت رنگ تنظیم می‌کند. درصورت تنظیم نکردن و خالی بودن خط‌مشی، محدودیتی درنظر گرفته نمی‌شود.

• "any" = مجاز کردن همه حالت‌های رنگی
• "color" = فقط چاپ رنگی
• "monochrome" = فقط چاپ تک‌رنگ

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 71

اندازه صفحه چاپ را محدود می‌کند. درصورت تنظیم نکردن و خالی بودن خط‌مشی، محدودیتی درنظر گرفته نمی‌شود.

• "any" = مجاز کردن همه حالت‌های دورویه
• "simplex" = فقط چاپ یک‌رویه
• "duplex" = فقط چاپ دورویه

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 72

حالت پیش‌فرض رنگ چاپ را لغو می‌کند. اگر این حالت دردسترس نباشد، این خط‌مشی نادیده گرفته می‌شود.

• "color" = فعال کردن چاپ رنگی
• "monochrome" = فعال کردن چاپ تک‌رنگ

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 72

حالت پیش‌فرض چاپ دورویه را لغو می‌کند. اگر این حالت دردسترس نباشد، این خط‌مشی نادیده گرفته می‌شود.

• "simplex" = فعال کردن چاپ یک‌رویه
• "short-edge" = فعال کردن چاپ دورویه لبه کوتاه
• "long-edge" = فعال کردن چاپ دورویه لبه بلند

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 17

به Google Chrome این امکان را می‌دهد که اسناد را برای چاپ به Google Cloud Print ارسال کند. نکته: این فقط بر روی پشتیبانی Google Chrome از Google Cloud Print تأثیر می‌گذارد. اما جلوی کاربران را برای ارسال کارهای چاپ به وب سایت‌ها نمی‌گیرد. اگر این گزینه فعال شود یا تنظیم نشده بماند، کاربران می‌توانند از پیام چاپ Google Chrome به Google Cloud Print کار چاپی ارسال کنند. اگر این گزینه غیرفعال شود، کاربران نمی‌توانند از پیام چاپ Google Chrome به Google Cloud Print کار چاپی ارسال کنند.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 18

بجای پیش‌نمایش چاپ گفتگوی چاپ سیستم را نمایش دهید.

وقتی این تنظیم فعال باشد، Google Chrome گفتگوی چاپ سیستم را بجای پیش‌نمایش چاپ داخلی وقتی کاربر درخواست چاپ صفحه می‌کند، باز می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشده باشد یا اشتباه تنظیم شده باشد، دستورهای چاپ صفحه پیش‌نمایش چاپ را فعال می‌کنند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 70
• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 70

«سرصفحه‌ها و پانویس‌ها» را در کادر گفتگوی چاپ به‌اجبار روشن یا خاموش کنید.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، کاربر می‌تواند تصمیم بگیرد سرصفحه‌ها و پانویس‌ها چاپ شود یا نه.

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، «سرصفحه‌ها و پانویس‌ها» در کادر گفتگوی پیش‌نمایش چاپ انتخاب نشده است و کاربر نمی‌تواند آن را تغییر دهد.

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود، «سرصفحه‌ها و پانویس‌ها» در کادر گفتگوی پیش‌نمایش چاپ انتخاب شده است و کاربر نمی‌تواند آن را تغییر دهد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 48
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 48

‏قوانین انتخاب چاپگر پیش‌فرض Google Chrome را لغو می‌کند.

این خط‌مشی، قوانین انتخاب چاپگر پیش‌فرض را در Google Chrome تعیین می‌کند که در اولین استفاده از عملکرد چاپ با نمایه صورت می‌گیرد.

وقتی این خط‌مشی تنظیم شده باشد، Google Chrome تلاش خواهد کرد چاپگری پیدا کند که با همه ویژگی‌های مشخص‌شده منطبق باشد و آن را به‌عنوان چاپگر پیش‌فرض انتخاب کند. اولین چاپگری که مطابق با این خط‌مشی باشد انتخاب می‌شود و درصورت مطابقت با چند مورد، هر چاپگر منطبقی می‌تواند بستگی به ترتیب پیدا شدن انتخاب شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا چاپگر منطبقی در مهلت زمانی پیدا نشود، چاپگر PDF داخلی به‌عنوان چاپگر پیش‌فرض انتخاب می‌شود یا اگر چاپگر PDF دردسترس نباشد، چاپگری انتخاب نمی‌شود.

مقدار به‌عنوان شیء JSON و مطابق با طرح زیر تجزیه می‌شود: { "type": "object", "properties": { "kind": { "description": "Whether to limit the search of the matching printer to a specific set of printers.", "type": "string", "enum": [ "local", "cloud" ] }, "idPattern": { "description": "Regular expression to match printer id.", "type": "string" }, "namePattern": { "description": "Regular expression to match printer display name.", "type": "string" } } }

چاپگرهای متصل به Google Cloud Print به‌عنوان "cloud" درنظر گرفته می‌شود، مابقی چاپگرها به‌عنوان "local" دسته‌بندی می‌شود. حذف یک فیلد به این معنی است که همه مقادیر منطبق شوند، مثلاً مشخص نکردن قابلیت اتصال باعث خواهد شد «پیش‌نمایش چاپ» شروع به جستجوی همه انواع چاپگر (محلی و ابری) کند. الگوهای عبارت باقاعده باید از ساختار دستوری JavaScript RegExp پیروی کنند و موارد منطبق به حروف بزرگ و کوچک حساس هستند.

‏این خطمشی بر برنامه‌های Android تأثیر نمی‌گذارد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 57

‏فهرستی از چاپگرها را پیکربندی می‌کند.

این خط‌مشی به سرپرستان سیستم اجازه می‌دهد پیکربندی‌های چاپگر را برای کاربرانشان فراهم کنند.

display_name و description رشته‌هایی به‌شکل آزاد هستند که می‌توانند برای سهولت در انتخاب چاپگر سفارشی‌ شوند. manufacturer و model که سازنده و مدل چاپگر را نشان می‌دهند، شناسایی چاپگر را توسط کاربران نهایی تسهیل می‌کنند. uri باید نشانی قابل‌دسترس از رایانه کارخواه شامل scheme، port و queue باشد. uuid اختیاری است. اگر ارائه شود، برای جلوگیری از تکرار چاپگرهای zeroconf استفاده می‌شود.

effective_model باید با یکی از رشته‌هایی که نشان‌دهنده چاپگر پشتیبانی‌شده توسط Google Chrome OS است، مطابقت داشته باشد. این رشته برای تشخیص و نصب PPD مناسب برای چاپگر استفاده می‌شود. در https://support.google.com/chrome?p=noncloudprint اطلاعات بیشتری پیدا می‌کنید.

راه‌اندازی چاپگر با اولین استفاده کامل می‌شود. تا از چاپگر استفاده نشود، فایل‌های PPD بارگیری نمی‌شود. پس از آن، فایل‌های PPD که اغلب استفاده می‌شود، در حافظه پنهان ذخیره می‌شود.

این خط‌مشی، توانایی کاربران را برای پیکربندی چاپگر در دستگاه‌های فردی تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. این خط‌مشی به‌عنوان مکملی برای پیکربندی چاپگرها توسط کاربران مجزا درنظر گرفته شده است.

برای دستگاه‌های مدیریت‌شده با Active Directory، این خط‌مشی از گسترش ${MACHINE_NAME[,pos[,count]]} به نام رایانه Active Directory یا رشته‌ای فرعی از آن پشتیبانی می‌کند. برای مثال، اگر نام رایانه CHROMEBOOK باشد، ۴ نویسه بعد از موقعیت ششم با جایگزین ${MACHINE_NAME,6,4} می‌شوند (یعنی: BOOK). توجه کنید این موقعیت برمبنای صفر است.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrinters\1 = "{ "display_name": "Color Laser", "description": "The printer next to the water cooler.", "manufacturer": "Printer Manufacturer", "model": "Color Laser 2004", "uri": "ipps://print-server.intranet.example.com:443/ipp/cl2k4", "uuid": "1c395fdb-5d93-4904-b246-b2c046e79d12", "ppd_resource": { "effective_model": "Printer Manufacturer ColorLaser2k4" } }"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 65

‏پیکربندی‌هایی برای چاپگرهای شرکتی ارائه می‌کند.

این خط‌مشی امکان می‌دهد پیکربندی‌های چاپگر را برای دستگاه‌های Google Chrome OS فراهم کنید. قالب مثل واژه‌نامه NativePrinters است، با فیلد اضافی «id» یا «guid» به‌ازای هر چاپگر که برای قرار دادن در فهرست مجاز یا غیرمجاز ضروری است.

اندازه فایل نباید بیش از ۵ مگابایت باشد و باید در قالب JSON کدبندی شود. تخمین زده می‌شود فایلی حاوی تقریباً ۲۱٬۰۰۰ چاپگر به‌صورت فایل ۵ مگابایتی کدبندی شود. برای به تأیید رساندن یکپارچگی بارگیری، از درهم‌سازی رمزگذاری‌شده استفاده می‌شود.

فایل بارگیری و در حافظه پنهان ذخیره می‌شود. هرزمانی نشانی وب یا درهم‌سازی تغییر کند، این فایل دوباره بارگیری می‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، Google Chrome OS فایل را برای پیکربندی‌های چاپگر بارگیری می‌کند و چاپگرها را مطابق با NativePrintersBulkAccessMode، NativePrintersBulkWhitelist و NativePrintersBulkBlacklist در دسترس قرار می‌دهد.

اگر این خط‌مشی را تنظیم کنید، کاربران نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو کنند.

این خط‌مشی بر امکان کاربران برای پیکربندی چاپگرها در دستگاه‌های شخصی تأثیری ندارد. این خط‌مشی مکملی برای پیکربندی چاپگرها توسط کاربران مجزا درنظر گرفته شده است.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkConfiguration = { "hash": "deadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeefdeafdeadbeefdeadbeef", "url": "https://example.com/printerpolicy" }

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 65

کنترل می‌کند کدام چاپگرها از NativePrintersBulkConfiguration دردسترس کاربران قرار دارند.

مشخص می‌کند که کدام خط‌مشی دسترسی، برای پیکربندی انبوه چاپگر استفاده شود. اگر AllowAll انتخاب شده باشد، همه چاپگرها نشان داده می‌شوند. اگر BlacklistRestriction انتخاب شده باشد، از NativePrintersBulkBlacklist برای محدود کردن دسترسی به چاپگرهای مشخص‌شده استفاده می‌شود. اگر WhitelistPrintersOnly انتخاب شده باشد، NativePrintersBulkWhitelist فقط آن چاپگرهایی را مشخص می‌کند که قابل انتخاب هستند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشده باشد، AllowAll مورد استفاده قرار می‌گیرد.

• 0 = همه چاپگرها نشان داده می‌شوند، به‌جز آن‌هایی که در فهرست غیرمجاز هستند.
• 1 = فقط چاپگرهای موجود در فهرست مجاز به کاربران نشان داده می‌شوند
• 2 = همه چاپگرها را از فایل پیکربندی مجاز کنید.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 65

‏چاپگرهایی را که کاربر نمی‌تواند استفاده کند مشخص می‌کند.

این خط‌مشی فقط درصورت انتخاب BlacklistRestriction برای NativePrintersBulkAccessMode استفاده می‌شود.

درصورت استفاده از این خط‌مشی، همه چاپگر (جز چایگرهای با شناسه‌های فهرست‌شده در این خط‌مشی) به کاربر ارائه می‌شوند. شناسه‌ها باید مطابق با فیلدهای «id» و «guid» در فیلد مشخص‌شده در NativePrintersBulkConfiguration باشند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkBlacklist\1 = "id1" Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkBlacklist\2 = "id2" Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkBlacklist\3 = "id3"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 65

‏چاپگرهایی را که کاربر می‌تواند استفاده کند مشخص می‌کند.

این خط‌مشی فقط درصورت انتخاب WhitelistPrintersOnly برای NativePrintersBulkAccessMode استفاده می‌شود.

درصورت استفاده از این خط‌مشی، فقط چاپگرهای دارای شناسه مطابق با مقادیر این خط‌مشی در دسترس کاربر قرار می‌گیرند. شناسه‌ها باید مطابق با فیلدهای «id» و «guid» در فیلد مشخص‌شده در NativePrintersBulkConfiguration باشند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkWhitelist\1 = "id1" Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkWhitelist\2 = "id2" Software\Policies\Google\ChromeOS\NativePrintersBulkWhitelist\3 = "id3"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

‏پیکربندی‌هایی برای چاپگرهای شرکتی متصل به دستگاه‌ها ارائه می‌کند.

این خط‌مشی به شما امکان می‌دهد پیکربندی‌های چاپگر را برای دستگاه‌های Google Chrome OS فراهم کنید. قالب مثل واژه‌نامه NativePrinters است، با فیلد اضافی «id» یا «guid» به‌ازای هر چاپگر که برای قرار دادن آن در فهرست مجاز یا غیرمجاز ضروری است.

اندازه فایل نباید بیش از ۵ مگابایت باشد و باید در قالب JSON کدبندی شود. تخمین زده می‌شود فایلی حاوی تقریباً ۲۱٬۰۰۰ چاپگر به‌صورت فایل ۵ مگابایتی کدبندی شود. برای به تأیید رساندن یکپارچگی بارگیری، از درهم‌سازی رمزگذاری‌شده استفاده می‌شود.

فایل بارگیری و در حافظه پنهان ذخیره می‌شود. هرزمانی نشانی وب یا درهم‌سازی تغییر کند، این فایل دوباره بارگیری می‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، Google Chrome OS فایل را برای پیکربندی‌های چاپگر بارگیری می‌کند و چاپگرها را مطابق با DeviceNativePrintersAccessMode، DeviceNativePrintersWhitelist و DeviceNativePrintersBlacklist در دسترس قرار می‌دهد.

این خط‌مشی بر امکان کاربران برای پیکربندی چاپگرها در دستگاه‌های شخصی تأثیری ندارد. این خط‌مشی مکملی برای پیکربندی چاپگرها توسط کاربران مجزا درنظر گرفته شده است.

این خط‌مشی به NativePrintersBulkConfiguration اضافه می‌شود.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، هیچ چاپگری وجود نخواهد داشت و سایر خط‌مشی‌های DeviceNativePrinter* نادیده گرفته می‌شوند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrinters = { "hash": "deadbeefdeadbeefdeadbeefdeadbeefdeafdeadbeefdeadbeef", "url": "https://example.com/printerpolicy" }

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

کنترل می‌کند کدام چاپگرها از DeviceNativePrinters در دسترس کاربران قرار دارند.

مشخص می‌کند کدام خط‌مشی دسترسی برای پیکربندی انبوه چاپگر استفاده شود. درصورت انتخاب AllowAll، همه چاپگرها نشان داده می‌شوند. درصورت انتخاب BlacklistRestriction، از DeviceNativePrintersBlacklist برای محدود کردن دسترسی به چاپگرهای مشخص‌شده استفاده می‌شود. درصورت انتخاب WhitelistPrintersOnly، ‏DeviceNativePrintersWhitelist فقط آن چاپگرهایی را مشخص می‌کند که قابل‌‌انتخاب هستند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، AllowAll استفاده خواهد شد.

• 0 = همه چاپگرها نشان داده می‌شوند، به‌جز آن‌هایی که در فهرست غیرمجاز هستند.
• 1 = فقط چاپگرهای موجود در فهرست مجاز به کاربران نشان داده می‌شوند
• 2 = همه چاپگرها را از فایل پیکربندی مجاز کنید.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

‏چاپگرهایی را که کاربر نمی‌تواند استفاده کند مشخص می‌کند.

این خط‌مشی فقط درصورت انتخاب BlacklistRestriction برای DeviceNativePrintersAccessMode استفاده می‌شود.

درصورت استفاده از این خط‌مشی، همه چاپگر (جز چایگرهای با شناسه‌های فهرست‌شده در این خط‌مشی) به کاربر ارائه می‌شوند. شناسه‌ها باید مطابق با فیلدهای «id» و «guid» در فیلد مشخص‌شده در DeviceNativePrinters باشند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrintersBlacklist\1 = "id1" Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrintersBlacklist\2 = "id2" Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrintersBlacklist\3 = "id3"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 73

‏چاپگرهایی را که کاربر می‌تواند استفاده کند مشخص می‌کند.

این خط‌مشی فقط درصورت انتخاب WhitelistPrintersOnly برای DeviceNativePrintersAccessMode استفاده می‌شود.

درصورت استفاده از این خط‌مشی، فقط چاپگرهای دارای شناسه مطابق با مقادیر این خط‌مشی در دسترس کاربر قرار می‌گیرند. شناسه‌ها باید مطابق با فیلدهای «id» و «guid» در فیلد مشخص‌شده در DeviceNativePrinters باشند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrintersWhitelist\1 = "id1" Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrintersWhitelist\2 = "id2" Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceNativePrintersWhitelist\3 = "id3"

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 61

باعث می‌شود Google Chrome در «پیش‌نمایش چاپ»، به‌جای آخرین چاپگر استفاده‌شده، از چاپگر پیش‌فرض سیستم به‌عنوان انتخاب پیش‌فرض استفاده کند.

اگر این تنظیم را غیرفعال کنید یا مقداری برای آن تنظیم نکنید، «پیش‌نمایش چاپ» از آخرین چاپگر استفاده‌شده، به‌عنوان انتخاب مقصد پیش‌فرض استفاده می‌کند.

اگر این تنظیم را فعال کنید، «پیش‌نمایش چاپ» از چاپگر پیش‌فرض سیستم‌عامل، به‌عنوان انتخاب مقصد پیش‌فرض استفاده می‌کند.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 22
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

‏این خط‌مشی منسوخ شده است. لطفاً به جای آن از RemoteAccessHostClientDomainList استفاده کنید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 60
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 60

‏نام‌های دامنه کارخواه الزامی را پیکربندی می‌کند که در کارخواهان دسترسی ازراه‌دور اجرا می‌شود و نمی‌گذارد کاربر آن را تغییر دهد.

اگر این تنظیم فعال شود، فقط کارخواهان دامنه خاصی می‌توانند به میزبان متصل شوند.

اگر این تنظیم غیرفعال شود یا تنظیم نشود، خط‌مشی پیش‌فرض برای نوع اتصال اعمال می‌شود. برای کمک ازراه‌دور، این تنظیم به کارخواهان دامنه‌ها اجازه می‌دهد به میزبان متصل شوند؛ برای دسترسی ازراه‌دور در هر زمانی، فقط مالک میزبان می‌تواند متصل شود.

این تنظیم RemoteAccessHostClientDomain را لغو می‌کند (درصورت وجود).

همچنین به RemoteAccessHostDomainList مراجعه کنید.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\RemoteAccessHostClientDomainList\1 = "my-awesome-domain.com" Software\Policies\Google\Chrome\RemoteAccessHostClientDomainList\2 = "my-auxiliary-domain.com"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\RemoteAccessHostClientDomainList\1 = "my-awesome-domain.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\RemoteAccessHostClientDomainList\2 = "my-auxiliary-domain.com"

Android/Linux:

[ "my-awesome-domain.com", "my-auxiliary-domain.com" ]

Mac:

<array> <string>my-awesome-domain.com</string> <string>my-auxiliary-domain.com</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 14
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

‏استفاده از سرورهای STUN را هنگامی که سرویس‌گیرندگان راه دور تلاش می‌کنند به این دستگاه اتصال برقرار کنند، فعال می‌کند.

اگر این گزینه فعال باشد، سرویس‌گیرندگان راه دور می‌توانند این دستگاه‌ها را یافته و به آنها وصل شوند حتی اگر توسط فایروال جدا شده باشند.

اگر این گزینه غیرفعال باشد و اتصال‌های UDP خروجی توسط فایروال فیلتر شده باشد، این دستگاه فقط به دستگاه‌های سرویس‌گیرنده در شبکه محلی اجازه اتصال می‌دهد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشده باقی بماند، تنظیم فعال خواهد شد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 22
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

‏این خط‌مشی منسوخ شده است. لطفاً درعوض از RemoteAccessHostDomainList استفاده کنید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 60
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 60

‏نام‌های دامنه میزبان ضروری را پیکربندی می‌کند که در میزبان‌های دسترسی ازراه‌دور اجرا خواهند شد و نمی‌گذارد کاربران آن را تغییر دهند.

اگر این تنظیم فعال شود، میزبان‌ها فقط با استفاده از حساب‌های ثبت‌شده در یکی از نام‌های دامنه مشخص‌شده می‌توانند هم‌رسانی شوند.

اگر این تنظیم غیرفعال شود یا تنظیم نشود، میزبان‌ها با استفاده از هر حسابی می‌توانند هم‌رسانی شوند.

این تنظیم RemoteAccessHostDomain را لغو می‌کند (درصورت وجود).

همچنین به RemoteAccessHostClientDomainList مراجعه کنید.

‏Windows (کارخواه‌های Windows):

Software\Policies\Google\Chrome\RemoteAccessHostDomainList\1 = "my-awesome-domain.com" Software\Policies\Google\Chrome\RemoteAccessHostDomainList\2 = "my-auxiliary-domain.com"

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\RemoteAccessHostDomainList\1 = "my-awesome-domain.com" Software\Policies\Google\ChromeOS\RemoteAccessHostDomainList\2 = "my-auxiliary-domain.com"

Android/Linux:

[ "my-awesome-domain.com", "my-auxiliary-domain.com" ]

Mac:

<array> <string>my-awesome-domain.com</string> <string>my-auxiliary-domain.com</string> </array>

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 22
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

‏پیشوند TalkGadget را فعال می‌کند که توسط میزبان‌های دسترسی راه دور استفاده می‌شود و نمی‌گذارد کاربران آن را تغییر دهند.

اگر این پیشوند تعیین شده باشد، به نام TalkGadget اصلی پیوند می‌شود تا نام دامنه کاملی را برای TalkGadget ایجاد کند. نام دامنه TalkGadget اصلی '.talkgadget.google.com' است.

اگر این تنظیم فعال باشد، هنگام دسترسی به TalkGadget بجای نام دامنه پیش‌فرض، میزبان‌ها از نام دامنه سفارشی استفاده خواهند کرد.

اگر این تنظیم غیرفعال باشد یا تنظیم نشده باشد، نام دامنه TalkGadget ‌پیش‌فرض ('chromoting-host.talkgadget.google.com') برای همه میزبان‌ها استفاده خواهد شد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 23
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

مخفی‌سازی میزبان‌های دسترسی راه دور را هنگامی که اتصال برقرار است فعال می‌کند. درصورتی‌که این تنظیم فعال باشد، دستگاه‌های خروجی و ورودی فیزیکی میزبان‌ها هنگام برقراری اتصال غیرفعال می‌شوند.

درصورتی‌که این تنظیم غیرفعال باشد یا تنظیم نشده باشد، کاربران راه دور و محلی می‌توانند با میزبان هنگامی که به اشتراک گذاشته می‌شود ارتباط برقرار کنند.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 30
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

اگر این تنظیم فعال شود یا پیکربندی نشود، کاربران می‌توانند در زمان اتصال، میزبان‌ها و کلاینت‌های جفت شونده را انتخاب کنند و نیاز وارد کردن پین در هر دفعه را برطرف کنند.

 اگر این تنظیمات غیرفعال شود، این قابلیت در دسترس نخواهد بود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 35
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

‏اگر این تنظیم فعال باشد، درخواست‌های احراز هویت gnubby در سراسر یک اتصال به میزبان راه دور پروکسی خواهد شد.

اگر این تنظیم غیرفعال باشد یا پیکربندی نشده باشد، درخواست‌های احراز هویت gnubby پروکسی نمی‌شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 36
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

استفاده از سرورهای رله را هنگامی‌که کارخواهان راه دور سعی دارند به این دستگاه اتصالی برقرار کنند، فعال می‌کند.

اگر این تنظیم فعال شود، کارخواهان راه دور در هنگام عدم وجود اتصال مستقیم، از سرورهای رله برای اتصال به این دستگاه استفاده می‌کنند.

توجه داشته باشید که اگر خطمشی RemoteAccessHostFirewallTraversal غیرفعال باشد، این خط‌مشی نادیده گرفته خواهد شد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، تنظیم فعال خواهد شد.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 36
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 41

‏محدوده درگاه UDP استفاده‌شده توسط میزبان دسترسی ازراه‌دور را در این دستگاه محدود می‌کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا اگر روی یک رشته خالی تنظیم شود، میزبان دسترسی ازراه‌دور اجازه خواهد داشت از یکی از درگاه‌های موجود استفاده کند، مگر اینکه خط‌مشی RemoteAccessHostFirewallTraversal غیرفعال شده باشد، در این صورت میزبان دسترسی ازراه‌دور از درگاه‌های UDP موجود در دامنه ۱۲۴۰۹-۱۲۴۰۰ استفاده می‌کند.

• Google Chrome (Linux) از نسخه 25
• Google Chrome (Mac) از نسخه 25
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 42

‏اگر این تنظیم فعال شود، میزبان دسترسی راه دور، نام کاربر محلی (که میزبان به آن مرتبط است) را با نام حساب Google ثبت‌شده به‌عنوان مالک میزبان مقایسه می‌کند (مثلاً اگر مالک میزبانی حساب Google،‏ johndoe@example.com است نام باید «johndoe» باشد). اگر نام مالک میزبان با نام کاربر محلی که میزبانی به آن مرتبط است تفاوت داشته باشد، میزبان دسترسی ازراه دور راه‌اندازی نمی‌شود. خط‌مشی RemoteAccessHostMatchUsername باید همراه با RemoteAccessHostDomain استفاده شود تا حساب Google مالک میزبان را وادار کند با یک دامنه خاص (مثلاً «example.com») نیز مرتبط شود.

اگر این تنظیم غیرفعال شود یا تنظیم نشود، میزبان دسترسی راه دور می‌تواند با هر کاربر محلی‌ای مرتبط شود.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 28
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 42

‏اگر این خط‌مشی تنظیم شود، میزبان دسترسی ازراه دور، کارخواهان درحال احراز هویت را ملزم به کسب یک کد احراز هویت از این نشانی وب (برای اتصال) می‌کند. باید همراه با RemoteAccessHostTokenValidationUrl استفاده شود.

درحال‌حاضر این ویژگی از سمت سرور غیرفعال است.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 28
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 42

‏اگر این خط‌مشی تنظیم شود، میزبان دسترسی ازراه‌دور از این نشانی وب استفاده می‌کند تا کدهای راستی‌آزمایی کارخواهان دسترسی ازراه‌دور را برای پذیرش اتصال‌ها تأیید کند. باید در ارتباط با RemoteAccessHostTokenUrl استفاده شود.

درحال‌حاضر این ویژگی از سمت سرور غیرفعال است.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 28
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 42

‏اگر این خط‌مشی تنظیم شود، میزبان از گواهی کارخواه با CN صادرکننده مشخص‌شده استفاده می‌کند تا بتواند RemoteAccessHostTokenValidationUrl را راستی‌آزمایی کنید. برای استفاده از همه گواهی‌های کارخواه دردسترس، آن را روی «*» تنظیم کنید.

درحال‌حاضر این ویژگی از سمت سرور غیرفعال است.

• Google Chrome (Windows) از نسخه 55

اگر این تنظیم فعال شود، میزان کمک راه دور در پردازشی با مجوزهای uiAccess اجرا خواهد شد. این مورد به کاربران راه دور امکان می‌دهد با پنجره‌های بالاآمده در میزکار کاربر محلی تعامل داشته باشند.

اگر این تنظیم غیرفعال شود یا پیکربندی نشود، میزان کمک راه دور در زمینه کاربر اجرا خواهد شد و کاربران راه دور نمی‌توانند با پنجره‌های بالاآمده در میزکار تعامل داشته باشند.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 74

امکان اتصال کاربر به میزبان دسترسی راه دور را برای انتقال فایل‌ها بین کارخواه و میزبان کنترل می‌کند. این خط‌مشی روی اتصالات دستیار راه‌دور که از انتقال فایل پشتیبانی نمی‌کند، اعمال نمی‌شود.

اگر این تنظیم غیرفعال شود، انتقال فعال مجاز نخواهد بود. اگر این تنظیم فعال شود یا تنظیم نشود، انتقال فایل مجاز خواهد بود.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 51

‏فهرستی از دستگاه‌های USB را تعریف می‌کند که مجاز به جداشدن از درایور کرنل خود هستند تا از طریق chrome.usb API مستقیماً در داخل برنامه‌ای از وب استفاده شوند. ورودی‌ها جفت شناسه‌های محصول و فروشنده USB هستند که برای شناسایی یک سخت‌افزار خاص استفاده می‌شوند.

اگر این خط‌مشی پیکربندی نشود، فهرست دستگاه‌های قابل جداشدن USB خالی می‌ماند.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\UsbDetachableWhitelist\1 = "{'vendor_id': 1027, 'product_id': 24577}" Software\Policies\Google\ChromeOS\UsbDetachableWhitelist\2 = "{'vendor_id': 16700, 'product_id': 8453}"

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 52

اگر این خط‌مشی روی نادرست تنظیم شود، Google Chrome OS بلوتوث را غیر فعال می‌کند و کاربر نمی‌تواند دوباره آن را فعال کند.

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا تنظیم نشود، کاربر می‌تواند بلوتوث را به‌دلخواه فعال یا غیر‌فعال کند.

اگر این خط‌مشی تنظیم شود، کاربر نمی‌تواند آن را تغییر دهد یا لغو کند.

پس از فعال‌سازی بلوتوث، برای اعمال تغییرات کاربر باید از سیستم خارج شود و سپس دوباره به آن وارد شود (هنگام غیر‌فعال‌سازی بلوتوث نیازی به این کار نیست).

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 63

‏دردسترس بودن و رفتار عملکرد به‌روزرسانی سفت‌افزار TPM را پیکربندی می‌کند.

تنظیمات جداگانه را می‌توان در ویژگی‌های JSON مشخص کرد:

allow-user-initiated-powerwash: اگر روی true تنظیم شود، کاربران می‌توانند جریان powerwash را برای نصب به‌روزرسانی سفت‌افزار TPM راه‌اندازی کنند.

allow-user-initiated-preserve-device-state: اگر روی true تنظیم شود، کاربران می‌توانند جریان به‌روزرسانی سفت‌افزار TPM را لغو کنند که وضعیت در سطح دستگاه (شامل ثبت‌نام شرکتی) را حفظ می‌کند اما داده‌های کاربر طی آن از دست می‌رود. این جریان به‌روزرسانی از نسخه ۶۸ به بعد دردسترس است.

auto-update-mode: نحوه به‌روزرسانی خودکار سفت‌افزار TPM را برای اعمال سفت‌افزار آسیب‌پذیر TPM کنترل می‌کند. همه جریان‌ها وضعیت دستگاه محلی را حفظ می‌کند. اگر روی ۱ تنظیم شود یا تنظیم نشود، به‌روزرسانی‌های سفت‌افزار TPM اعمال نمی‌شود. اگر روی ۲ تنظیم شود، سفت‌افزار TPM پس از تأیید به‌روزرسانی توسط کاربر، در راه‌اندازی مجدد بعدی به‌روزرسانی می‌شود. اگر روی ۳ تنظیم شود، سفت‌افزار TPM در راه‌اندازی مجدد بعدی به‌روزرسانی می‌شود. اگر روی ۴ تنظیم شود، سفت‌افزار TPM بعد از ثبت‌نام و قبل از ورود کاربر به سیستم به‌روزرسانی می‌شود. این گزینه از نسخه ۷۴ به بعد دردسترس است.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، عملکرد به‌روزرسانی سفت‌افزار TPM دردسترس نخواهد بود.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\TPMFirmwareUpdateSettings = { "allow-user-initiated-powerwash": true, "allow-user-initiated-preserve-device-state": true, "auto-update-mode": 1 }

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

دوره زمانی را (بر حسب میلی‌ثانیه) که سرویس مدیریت دستگاه برای اطلاعات خط‌مشی دستگاه جستجو می‌شود مشخص می‌کند.

تنظیم این خط‌مشی مقدار پیش‌فرض ۳ ساعت را لغو می‌کند. مقادیر معتبر برای این خط‌مشی در محدوده ۱۸۰۰۰۰۰ میلی‌ثانیه (۳۰ دقیقه) تا ۸۶۴۰۰۰۰۰ میلی‌ثانیه (۱ روز) است. هر مقداری خارج از این محدوده، به مقداری در داخل آن تبدیل می‌شود.

تنظیم نکردن این خط‌مشی باعث می‌شود Google Chrome OS از مقدار پیش‌فرض ۳ ساعت استفاده کند.

توجه داشته باشید اگر پلتفورم از اعلان‌های خط‌مشی پشتیبانی کند،‌ تأخیر زمانی بازخوانی روی ۲۴ ساعت تنظیم می‌شود (همه مقادیر و پیش‌فرض‌های این خط‌مشی نادیده گرفته می‌شوند) زیرا انتظار می‌رود هر زمان که خط‌مشی تغییر می‌کند، اعلان‌های خط‌مشی، بازخوانی خودکاری را به وجود آورند و در نتیجه بازخوانی‌های مکرر لازم نباشد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 37

‏مسدود کردن حالت برنامه‌نویس.

اگر این خط‌مشی روی «True» تنظیم شود، Google Chrome OS از راه‌اندازی دستگاه در حالت برنامه‌نویس جلوگیری می‌کند. هنگامی که سوئیچ برنامه‌نویس روشن شود، سیستم از راه‌اندازی امتناع کرده و یک صفحه خطا نمایش می‌دهد.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود یا روی «False» تنظیم شود، حالت برنامه‌نویس برای این دستگاه در دسترس باقی خواهد ماند.

‏این خط‌مشی فقط حالت برنامه‌نویس Google Chrome OS را کنترل می‌کند. اگر می‌خواهید از دسترسی به «گزینه‌های برنامه‌نویس Android» جلوگیری کنید، باید خط‌مشی DeveloperToolsDisabled را تنظیم کنید.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 26

‏سرپرستان فناوری اطلاعات برای دستگاه‌های شرکتی می‌توانند از این پرچم استفاده کنند تا کنترل کنند آیا به کاربران اجازه دهند از پیشنهادات از طریق ثبت Chrome OS استفاده کنند.

اگر این خط‌مشی روی درست تنظیم شود یا تنظیم نشده رها شود، کاربران می‌توانند از طریق ثبت Chrome OS از پیشنهادات استفاده کنند.

اگر این خط‌مشی روی غلط تنظیم شود، کاربر نمی‌تواند از پیشنهادات استفاده کند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 51

‏Quirks Server فایل‌های پیکربندی مخصوص سخت‌افزار را ارائه می‌کند، مانند نمایه‌های نمایشگر ICC برای تنظیم کالیبراسیون نمایشگر.

وقتی این خط‌مشی روی «نادرست» تنظیم شود، دستگاه تلاش نخواهد کرد برای بارگیری فایل‌های پیکربندی با Quirks Server تماس برقرار کند.

اگر خط‌مشی روی «درست» تنظیم شود یا پیکربندی نشود، Google Chrome OS به‌طور خودکار با Quirks Server ارتباط برقرار می‌کند و فایل‌های پیکربندی را (اگر موجود باشند) بارگیری می‌کند و آن‌ها را در دستگاه ذخیره می‌کند. چنین فایل‌هایی ممکن است به‌طور مثال برای بهبود کیفیت نمایش نمایشگرهای متصل استفاده شوند.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 43

Google Chrome OS برنامه‌ها و افزودنی‌ها را برای نصب توسط چندین کاربر یک دستگاه، در حافظه پنهان نگهداری می‌کند تا نیاز به بارگیری مجدد توسط هر کاربر نباشد. اگر این خط مشی پیکربندی نشود یا مقدار آن کمتر از ۱ مگابایت باشد، Google Chrome OS از اندازه پیش‌فرض حافظه پنهان استفاده می‌کند.

‏حافظه پنهان برای برنامه‌های Android استفاده نمی‌شود. اگر چند کاربر برنامه Android مشابه‌ای را نصب کنند، برای هر کاربر یک برنامه جدید بارگیری خواهد شد.

• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 62

‏اگر خط‌مشی «OffHours» تنظیم شود، از خط‌مشی‌های مشخص‌شده دستگاه درطول فاصله‌های زمانی تعریف‌شده صرف‌نظر می‌شود (از تنظیمات پیش‌فرض این خط‌مشی‌‌ها استفاده می‌شود). وقتی دوره «OffHours» شروع یا تمام می‌شود، Chrome خط‌مشی‌های دستگاه را در همه رویدادها دوباره اعمال می‌کند. وقتی زمان «OffHours» تمام می‌شود و تنظیمات خط‌مشی دستگاه تغییر می‌کنند (برای نمونه، وقتی کاربر با حسابی غیرمجاز به سیستم وارد می‌شود) به کاربر اطلاع داده می‌شود و اجباراً از سیستم خارج می‌شود.

‏Windows (کارخواه‌های Google Chrome OS):

Software\Policies\Google\ChromeOS\DeviceOffHours = { "ignored_policy_proto_tags": [ 3, 8 ], "intervals": [ { "end": { "day_of_week": "MONDAY", "time": 21720000 }, "start": { "day_of_week": "MONDAY", "time": 12840000 } }, { "end": { "day_of_week": "FRIDAY", "time": 57600000 }, "start": { "day_of_week": "FRIDAY", "time": 38640000 } } ], "timezone": "GMT" }

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏این خط‌مشی منسوخ شده است، به‌جای آن از ProxyMode استفاده کنید.

به شما امکان می‌دهد سرور پراکسی مورد استفاده Google Chrome را مشخص کنید و به کاربران اجازه نمی‌دهد تنظیمات پراکسی را تغییر دهند.

این خط‌مشی فقط زمانی اعمال می‌شود که خط‌مشی ProxySettings مشخص نشده باشد.

اگر انتخاب کنید که هیچ‌وقت از سرور پراکسی استفاده نشود و همیشه مستقیماً به اینترنت وصل شود، تمام گزینه‌های دیگر نادیده گرفته می‌شوند.

اگر انتخاب کنید از تنظیمات پراکسی سیستم استفاده شود یا پراکسی به‌طور خودکار شناسایی شود، تمام گزینه‌های دیگر نادیده گرفته می‌شوند.

اگر تنظیمات پراکسی دستی را انتخاب کنید، می‌توانید در «نشانی یا نشانی وب سرور پراکسی»، «نشانی وب مربوط به یک فایل پراکسی ‎.pac‎‎» و «فهرست قوانین رد کردن پراکسی (جداشده با کاما)»، گزینه‌های دیگری را مشخص کنید. فقط سرور پراکسی HTTP با بالاترین اولویت برای برنامه‌های ARC دردسترس است.

برای مثال‌های دقیق‌تر، به نشانی زیر مراجعه کنید: https://www.chromium.org/developers/design-documents/network-settings#TOC-Command-line-options-for-proxy-sett.

اگر این تنظیم را فعال کنید، Google Chrome همه گزینه‌های مربوط به پراکسی مشخص‌شده در خط فرمان را نادیده می‌گیرند.

تنظیم نکردن این خط‌مشی به کاربران اجازه می‌دهد تنظیمات پراکسی را خودشان انتخاب کنند.

• 0 = هرگز از پروکسی استفاده نشود
• 1 = شناسایی خودکار تنظیمات پروکسی
• 2 = تنظیم دستی سرور پروکسی
• 3 = استفاده از تنظیمات پروکسی سیستم

‏نمی‌توانید برنامه‌های Android را مجبور به استفاده از یک پراکسی کنید. زیرمجموعه‌ای از تنظیمات پراکسی برای برنامه‌های Android دردسترس قرار گرفته است که ممکن است به‌صورت داوطلبانه استفاده شوند. برای جزئیات بیشتر به خط‌مشی ProxyMode بروید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

می‌توانید نشانی وب سرور پراکسی را در اینجا مشخص کنید.

تنها درصورتی‌که تنظیمات دستی پراکسی را در «انتخاب نحوه تعیین تنظیمات سرور پراکسی» انتخاب کرده باشید و خط‌مشی ProxySettings مشخص نشده باشد، این خط‌مشی اعمال می‌شود.

اگر حالت دیگری را برای تنظیم خط‌مشی‌های پراکسی انتخاب کرده باشید، نباید این خط‌مشی را تنظیم کنید.

برای گزینه‌های بیشتر و مثال‌های دقیق، به نشانی زیر بروید: https://www.chromium.org/developers/design-documents/network-settings#TOC-Command-line-options-for-proxy-sett.

‏نمی‌توانید برنامه‌های Android را مجبور به استفاده از یک پراکسی کنید. زیرمجموعه‌ای از تنظیمات پراکسی برای برنامه‌های Android دردسترس قرار گرفته است که ممکن است به‌صورت داوطلبانه استفاده شوند. برای جزئیات بیشتر به خط‌مشی ProxyMode بروید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

‏شما در اینجا می‌توانید نشانی وب به یک فایل pac. پراکسی را مشخص کنید.

تنها درصورتی‌که تنظیمات دستی پراکسی را در «انتخاب نحوه تعیین تنظیمات سرور پراکسی» انتخاب کرده باشید و خط‌مشی ProxySettings مشخص نشده باشد، این خط‌مشی اعمال می‌شود.

اگر حالت دیگری را برای تنظیم خط‌مشی‌های پراکسی انتخاب کرده باشید، نباید این خط‌مشی را تنظیم کنید.

برای مثال‌های دقیق‌تر، به نشانی زیر مراجعه کنید: https://www.chromium.org/developers/design-documents/network-settings#TOC-Command-line-options-for-proxy-sett.

‏نمی‌توانید برنامه‌های Android را مجبور به استفاده از یک پراکسی کنید. زیرمجموعه‌ای از تنظیمات پراکسی برای برنامه‌های Android دردسترس قرار گرفته است که ممکن است به‌صورت داوطلبانه استفاده شوند. برای جزئیات بیشتر به خط‌مشی ProxyMode بروید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11
• Google Chrome (Android) از نسخه 30

Google Chrome برای تمام میزبان‌هایی که در این فهرست هستند، پراکسی را نادیده می‌گیرد.

تنها درصورتی‌که تنظیمات دستی پراکسی را در «انتخاب نحوه تعیین تنظیمات سرور پراکسی» انتخاب کرده باشید و خط‌مشی ProxySettings مشخص نشده باشد، این خط‌مشی اعمال می‌شود.

اگر حالت دیگری را برای تنظیم خط‌مشی‌های پراکسی انتخاب کرده باشید، نباید این خط‌مشی را تنظیم کنید.

برای مثال‌های دقیق‌تر، به نشانی زیر مراجعه کنید: https://www.chromium.org/developers/design-documents/network-settings#TOC-Command-line-options-for-proxy-sett.

‏نمی‌توانید برنامه‌های Android را مجبور به استفاده از یک پراکسی کنید. زیرمجموعه‌ای از تنظیمات پراکسی برای برنامه‌های Android دردسترس قرار گرفته است که ممکن است به‌صورت داوطلبانه استفاده شوند. برای جزئیات بیشتر به خط‌مشی ProxyMode بروید.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

دکمه صفحهٔ اصلی را در نوار ابزار Google Chrome نشان می‌دهد. اگر این گزینه را فعال کنید، دکمه صفحهٔ اصلی همیشه نشان داده می‌شود. اگر این گزینه را غیرفعال کنید، دکمه صفحهٔ اصلی هیچ وقت نشان داده نمی‌شود. با فعال یا غیرفعال کردن این گزینه، کاربران در Google Chrome نمی‌توانند آن را تغییر دهند یا لغو کنند. اگر این گزینه را بدون تنظیم باقی بگذارید، کاربران مجاز خواهند بود تا انتخاب کنند که دکمه صفحهٔ اصلی نشان داده شود یا نه.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 8
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 11

‏نوع صفحه اصلی پیش‌فرض را در Google Chrome پیکربندی می‌کند و از تغییر اولویت‌های صفحه اصلی توسط کاربران جلوگیری می‌کند. صفحه اصلی را می‌توان روی نشانی وبی که شما مشخص می‌کنید یا روی «صفحه برگه جدید» تنظیم کرد.

اگر این تنظیم را فعال کنید، همیشه از «صفحه برگه جدید» برای صفحه اصلی استفاده می‌شود و نشانی وب صفحه اصلی نادیده گرفته می‌شود.

اگر این تنظیم را غیرفعال کنید، صفحه اصلی کاربران هیچ‌وقت «صفحه برگه جدید» نخواهد بود، مگر اینکه نشانی وب آن روی «chrome://newtab» تنظیم شود.

اگر این تنظیم را فعال یا غیر‌فعال کنید، کاربران نمی‌توانند نوع صفحه اصلی خود را در Google Chrome تعیین کنند.

اگر این خط‌مشی تنظیم نشود، کاربر مجاز خواهد بود خودش انتخاب کند صفحه اصلی او صفحه برگه جدید باشد یا نه.

این خط‌مشی تنها در نمونه‌های Windows که به دامنه Microsoft® Active Directory® پیوسته‌اند، یا در نمونه‌های Windows 10 Pro یا Enterprise که برای مدیریت دستگاه ثبت‌نام شده‌اند دردسترس است.

• Google Chrome (Linux, Mac, Windows) از نسخه 58
• Google Chrome OS (Google Chrome OS) از نسخه 58