วันนี้หนาวจังเลย......
ห๊ะ?
โอ้! ซึเนโอะ ซื้อมาใหม่หรอเนี่ย
เเต่...เดี๋ยวก่อนนะ
โนบิตะฉันซื้อเครื่องบินบังคับมาใหม่ด้วยล่ะเเต่ฉันไม่ให้โนบิตะยืมหลอก
เขาต้องทำเเบบนั้นเเน่นอนเลย
กลับมาเเล้วครับ...เอ๊ะ?
นั่นมัน? ฉันซื้อวิทายุมาตั้งเเต่ตอนไหนกันนะ?
โดราเอม่อน? นี่นาย?......
เกิดอะไรขึ้นกันนะ?
เเย่จังเลยนะ วิทายุราคาถูกก็เป็นเเบบนี้ล่ะ
นั่นมัน? คืออะไรหรอ?
การทำงานทั้งหมดของเครื่องนี้ก็คือ
นายสามารถทำให้สิ่งของเป็นอีกสภาพหนึ่งได้
1ปุ่มต่อ1ประเภท
ทั้ง 2 คนเเม่มีอะไรให้ช่วยหน่อย
เเม่ครับ มีอะไรหรอ?
อยู่ดีๆเตารีดของเเม่มันเเตกน่ะ
ได้เวาลพอดีเลย!
มาลองใช้กับเตารีดดูนะ
กดปุ่มที่ 2 เเล้วหันเข้าหาเตารีด
ฉันได้เรียนรู้กลไกของเหล็กด้วยวิธีนี้เเหละ
ดังนั้นสิ่งที่ถูกเลงก็จะ
ต่อจากนี้ก็เลงไปที่มือของคุณเเม่นะ
เอาล่ะ.. ทีนี้ก็ลองกดปุ่มดูเลย
เเม่ครับเกิดอะไรขึ้นใหม?
มือขวา...เกิดขึ้นอะไรขึ้นหรอ?
โอ๊ะ... ร้อนจัง
มือของคุณเเม่กลายเป็นเตารีดไปเเล้วล่ะ
ขอบคุฤณโดราจังนะ ใช้ได้ดีเลยล่ะ
ฉันขอไปวิ่งเล่นรอบๆก่อนนะ
ว้าวนี่ มันหน้าสนุกสุดๆไปเลยล่ะ
เอ๊....เอาอะไรดีนะ
ฉันกำลังต้องการมันในห้องของฉันอยู่เลยล่ะ
กลไกของเตาคือ ปุ่มที่ 3 สินะ
เอาที่โดราเอม่อนละกันนะ
เอ๊....นายทำอะไรของนายน่ะ?
อะไรหรอ?
นายจะทำอะไรก็เชิญเลยตอนนี้ฉันไม่ไหวเเล้วล่ะ
อบอุ่นดีจัง
นายทำอะไรของนายน่ะ?
มีส่วนของโดราเอม่อนด้วยล่ะ
จริงหรอ? รอเเปปนึงนะ
รอ 3 นาทีนะ
นายทำอะไรของนายเนี่ย!!
ร้อน! ร้อน! ร้อน!
นี่... ว๊า! ตก ตก ตก
ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย
อะไรน่ะ? เครื่องบังคับของซิเนโอะหรอ?
นี่!!
นี่เอาฉันออกจากเตาเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันอยากเป็นเครื่องบินมากกว่า
อย่าปล่อยให้ฉันทำเองนะ
อ๊า! อ๊า! จะชนเเล้ว!
โอ้โห เป็นเรื่องยากเลยนะที่จะบังคับได้
สมกับเป็นใจเเอนท์จริงๆ
ช่วยฉันด้วย!
ห๊ะ จะชนเเล้ว!
ไม่นะ... เครื่องบินรุ่นใหม่ล่าสุดของฉัน...
เหมือนจะตกลงมาเเถวนี้นี่นา?
เจอเเล้วล่ะ!
เป็นอะไรของนายหรอ?
ส่งเครื่องนั้นมาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!
ฉันว่าฉันมีความคิดดีๆเเล้วล่ะ
กดปุ่มที่ 5 ให้หน่อยสิ
ไปร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าเเล้วคัดลอกความสามารถมันมาอะเหลอ
เป็นความคิดที่น่าทึ่งจังเลยนะ
ฮัลโหล ชิซุกะจัง
จะมาเล่นกับฉันตอนนี้ได้ใหม?
เป็นยังไงสนุกใหม?
อืม..... มันอยากเเฮะที่จะเล่นมัน
เเต่ฉันมีความสุขนะ
เป็นเกมล่าสุดของตอนนี้เลยล่ะ
ไม่ใช่ปัญหา
เเล้วเราจะดูหนังกันใหม?
เเบบนั้นก็ดีเหมือนกัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง
กดปุ่มที่ 7 ทำให้ฉันการเป็นโปรเจคเตอร์ทีนะ
เเต่ว่า.. เเล้วจะดูหนังเรื่องอะไรดีล่ะ?
ไม่รู้เหมือนกันสิลองเปิดไปก่อนละกันนะ
ฉันจะโยนเธอลงไปข้างล่าง
เอ๊ะ!
ทำไมเขาคนนั้นเหมือนฉันเลยนะ
ใช่
สิ่งที่ฉันคิดคือต้องเป็นเกี่ยวกับหนังโนบิตะอีกอะเเหละ
อ๊า อย่าขยับเข้ามานะ
อะไรน่ะ ฉันมาช่วยเธอเเล้่ว
โนบิเเมน....
โนบิเเมนหรอ?
ขอบคุณโนบิตเเมนนะคะ
งั้นฉันจูบเพื่อเป็นการขอบคุณนะ...
ฉันกับล่ะ!!
โนบิตะเเย่ที่สุด!
เดี๋ยวก่อนสิ ชิซุกะจัง
ถ้าให้ฉันเเสดงเรื่องนี้หน้าจะดีกว่านี้นะ
นี่... ทั้ง 2 คนน่ะ!
โดราเอม่อน นายจะรับผิดชอบยังไงหะ!
นี่มันพังหมดเเล้วนะ ทำอะไรสักอย่างสิ
ฉันไม่ได้ทำนเเต่โนบิตะคุงตั่งหากล่ะ
หา? โนบิตะหรอ?
นายต้องไปซ่อมเครื่องบินให้พวกฉันเลยนะ
นี่มันอะไรน่ะ?
มันใช้ยังไงกันล่ะ มีปุ่มเยอะเเยะเลย?
ดังนั้นตอนนี้ก็....
เอ๊ะ? โนบิตะกลายเป็นรถไปเเล้วหรอเนี่ย?
ดีล่ะไปกันเลย!
อะ..อะไรกันเนี่ย
สนุกสุดๆไปเลย
ขับโนบอตะไปลงทะเลดีกว่านะ
สนุก สุดยอดไปเลย
行け～
ขึ้นไปเลย! ขึ้นไปเลย!
ส่งไอนั่นให้ฉันเถอะนะ
ไม่ได้หลอก ฉันจะต้องทำอย่างอื่นอีกสักหน่อยน่ะ
ปุ่มที่ 1 เป็นวิทายุสินะ
ฉันเบื่อเเล้วล่ะเปลี่ยนเพลงสิ
โอ้นี่ ทำให้เสียงดังขึ้นอีกหน่อยสิ
มันดังสุดเเค่นี้ล่ะ
หน้าเบื่อจังเลย!
ฉันจะนอนหลับสักหน่อยน่ะเป้ฯฌ๖ษ")ฏ๋ฮฯ,ธ
จะทำเเบบนี้ไม่ได้นะ
นายพูดอะไรของนายน่ะ เเล้วฉันจะยังไงล่ะถ้าฉันหนาวน่ะ
ทาเคชิ! ทำความสะอาดห้องบ้างหรือยัง
เฮ้อ...
ให้โนบิตะเป็นเครื่องดูดฝุ่นละกันนะ
ให้ทำความสะอาดบ้านทั้งหลังเลยละกัน
ไม่นะ!
กลับมาเเล้วครับ
เนี่ยเเม่ทำอะไรเนี่ย
ฉันไม่รู้จะทำยังไงเเล้วล่ะ
เเม่ครับ เอาเครื่องดูดฝุ่นมาให้หน่อยครับ
ทำไมวันนี้กลายเป็นคนซื่อสัตย์อย่างไม่น่าเชื่อ
ทำ...ทำยังไงดีล่ะ!
มา....มาเเล้ว!
จะทำยังไงดีล่ะ!
โนบิตะคุง โดราเอม่อน!
ขอโทษที่ให้รอนะ เครื่องดูดฝุ่นมาเเล้วล่ะ
เอ๊ะ? โนบิตะล่ะ?
หนีไปที่ไหนกันเนี่ย!
ขอบคุณนะ นายช่วยชีวิตฉันไว้
ถ้าจะขอบคุณฉัน เเต่ว่าฉันต้องขอโทษนายมากกว่านะ
เอ๊ะ?
นี่เเม่ ใจเย็นๆก่อน!
พ่อคะ พวกเราจะทำยังไงดี!
จะทำอะไรของเเม่เนี่ย!
อย่าหันมาทางนี้นะ!
เพราะมันอตรายนะ
การรีดผ้า! มันร้อนมากนะ!
ถึงจะพูดเเบบนั้นก็เถอะ เเต่ไม่มีวิะ๊หยุดมันเลยหรอ!
ยินดีต้อนรับกลับ/Nกลับมาเเล้วครับ
ไปทักทายเพื่อนของคูรพ่อก่อนก็ได้นะ
สวัสดีโนบิตะ/Nยินดีต้อนรับ
ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ
รีบไปไหนของเขากันนะ
ช่วยฉันหน่อยสิ!
大ฉันจะทำยังไงดี/Nมันกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปเเล้วล่ะ
เกิดไรขึ้นหรอ?
เอ๊ะ
อะไรนะ?! ทำกระเป๋าเงินของคุณเเม่หายอย่างงั้นหรอ?
ระหว่างทางกลับบ้านน่ะ...ฉันเห็นแมลงปอผิดปกติ
ไปเดินตามมันไปที่ภูเขาหลังโรงเรียน
นั่นคือ.... ขณะที่ไล่เเมลงปอ
เเล้วก็ทิ้งกระเป๋าซื้อกับข้าวไว้งั้นหรอ?
พอฉันกลับมาหาอีกทีมันก็หาบไปเเล้วล่ะ
ฉันจะทำยังไงดี
คนที่หยิบมันไปอาจจะเอาไปส่งให้ตำรวจเเล้วก็ได้นะ
เอาล่ะ ไปดูกันเถอะ!
โนบิจัง
เเล้วของที่ให้ไปซื้อมาล่ะ?
ไปซื้อของจากที่ไหนมาหรอ?
ไม่ได้ยินที่เเม่พูดหรอ?
โนบิตะ?
อ้าว! ไม่อยู่ในห้องหลอกเหลอเนี่ย
ให้ตายสิ
ตะกร้าสินค้า? กระเป๋าสตางค์?
เหมือนจะไม่มีใครเอามาส่งเลยนะ
มัน...จบเเล้วล่ะ
กลับไปหาที่นั่นอีกครั้งเถอะ
เเต่...ฉันหามันไปเเล้วนะ
กระเป๋าถูกวางไว้เเถวไหนหรอ?
อืม...ตรงนี้ล่ะมั้ง
เอาล่ะ!
ฉันเริ่มสงสัยเเล้วสิว่ามันอยู่ตรงนี้หรือป่าว?
โอ้..นี่เหรอ?
หรือว่าอยู่ตรงนี้กันนะ?
เอ๊ะ! หรือว่าตรงนี้?
ตกลง
ตรงที่น่าสงสัยฉันจะล้อมรอบด้วยชอร์คนะ
ทำหายนานหรือยังล่ะ?/Nสักประมาณ 20 นาทีล่ะมั้ง
20 นาที
กระเป๋าของฉัน!
ทุกอย่างยังอยู่ครบล่ะ ดีใจจังเลย!
เเต่ทำไม?
เราสามาารถเปแ็นในปัจจุบันเเละอาดีตได้ด้วยเครื่อยงนี้น่ะ
เเต่จะสามารถทำได้ในที่ชอร์คล้อมรอบเท่านั้น
ที่นี่คือ 20 นาทีที่ผ่านมายังไงล่ะ
เเต่ว่าทำไมยังมีกระเป๋าเหลืออยู่ล่ะ
เราสามารถกลับไปในเวลาที่มากกว่านี้ได้หรือป่าวล่ะ?
อึ้ม.. ได้สิถ้านายหมุนตรงนี้
ขอฉันลองหน่อยสิ ได้เเต่ว่า..
เฮ้ โนบิตะคุงอย่าหมุนเยอะขนาดนั้นสิ
มันมากเกินไปนะ ไม่เห็นเป็นไรเลย
กลายเป็นทะเลไปเเล้ว
เเสดงว่าเมื่อก่อน บริเวณนี้เป็นืะเลสินะ
ส...ส...สัตว์ประหลาดหรอ?!
เหมือนจะเป็นมังกรน่ะ?!
รีบปรับกลับเร็วเข้าสิ!
เกือบไม่รอดเเล้วใหมล่ะ
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้นะ
มันเป็นเรื่องที่เก่ามากเลยนะ
ฉันน่ะจำความเศร้าในตอนนั้นได้ดีเลยล่ะ
สวนของบ้านหลังนี้
มีต้นพลับใช่ใหม?
รู้สึกว่าพึ่งเหี่ยวไปเมื่อไม่กี้ปีก่อนเองล่ะค่ะ
ต้อนไม้ต้นนั้นเป็นของพี่ชาย มันเป็นความสนุกของฤดูใบไม้ร่วง
พี่ชายนั่นคือลูกอะไรหรอ? อ้อลูกพลับน่ะ
อยากกินจังเลยพี่ชาย
ได้เลยเดี๋ยวจัดการให้
พี่ชายรสชาติเป็นยังไงมั่งหรอ
เเปปนึงนะ
ยังต้องรออีกนิดหน่อยน่ะ ห๊ะ...ยังต้องรออีกหรอ?
ถ้าอยากให้มันหวานมากขึ้น
มันคงต้องใช้เวลาอืกนานเลยล่ะ
ถ้ารอต่อจากนี้สามารถกินลูกพลับให้หมดทั้งต้นได้เลยล่ะ
ฉันรักทุกอย่างที่กินได้!
ดังนั้นเรามารอไปด้วยกันเถอะนะ
ตอนนี้ ฉันหวังว่าต้นพลับต้นนั้นจะยังอยู่นะ
เเละในตอนนั้นมันเกือบเป็นเวลาที่ดีสำหรับฉันเเล้วล่ะ
พี่ชาย คงจะกลับมาเร็วๆนะ
โอ้...หิวจังเลยอะ ใช่ฉันก็หิว
ฉันจะไม่ได้กินอะไรจนกว่าจะมื้อเย็น
มันเป็นต้นพลับที่ดีจัง
ฉันอยากกินมันจังเลย
ฉันก็เหมือนกัน
ถ้าไม่เกรงใจ ทำไมไม่ลองไปกินดูล่ะ
มันจะดีหรอ? อึ้ม
ไม่ต้องเกรงใจหลอก กินได้เท่าที่ต้องการเลย
อร่อยจังเลย สุดยอดไปเลยล่ะ
พี่ชาย
ไม่เป็นไร
พวกนั้นมีกันเเค่2คนคงกินกันไม่หมดหลอก
ดูนั่นสิ ทำอะไรกันอยู่น่ะ
ต้นพลับที่ไม่มีที่สิ้นสุดนี่
โนบิคือ... กินที่เท่าไหร่ที่ต้องการได้เลย
มันเป็นความจริงหรอ?
อึ้ม
ทุกคนงั้นเราขึ้นไปกินลูกพลับกันเถอะ
พี่ชาย
โอ้ ฉันอื่มจนกินอะไรไม่ไหวเเล้วล่ะ
โนบิฉันสามารถเอากลับไปกินที่บ้านต่อได้ใหม?
ได้...ได้...ได้เลย
ไชโย! ขอบคุณนะโนบิ
คุณพี่ชาย
ช่วยไม่ได้หรอก ขนาดฉันยังไม่ได้กินเลย
มันเศร้าจนทำให้หน้าอกของฉันยุบลงเลยล่ะ
งั้นหรอ ที่จริงมันเป็นที่ความเศร้าต่ออาหารมากกว่ามั้ง
ตอนนั้นมันอยากมากเลยล่ะที่จะกินได้
ฉันยังคงฝันเกี่ยวกับเรื่อยงนี้มาโดยตลอดเลยล่ะ
ลูกพลับหรอ?
ใช่เเล้วล่ะ
ลองใช้เครื่องสลับพื้นที่นั่นสิ!
เป็นความคิดที่ดี!
ไปเปลี่ยนวันอันเเสนเศร้ากันเถอะ
หยุดเถอะน่า
ไม่ว่าจะให้น้ำสักเท่าไหร่
มันจะไม่มีลูกจนถึงปีหน้า
ฉันจะต้องทำมัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
คุณครูเขาบอกไว้!
ไปนอนก่อนเถอะนะ
เเล้วพรุ่งนี้ค่อยทำใหม่เพราะตอนนี้มันดึกเเล้ว
ไปที่ต้นพลับเมื่อวันก่อน
มีคนมาทางนี้ล่ะ
เขาคงนอนไม่หลับหลอกนะเขาอาจจะกังวลอยู่ก็ได้
มังงะของเล่นเเละพระเจ้าได้โปรด
ฉันจะอดทนต่อพวกเขาทั้งหมด
ดังนั้นผลของลูกพลับ ได้โปรดโตขึ้นมาอีกครั้งด้วยเถอะ
ได้โปรด...ได้โปรด...!
ขอร้องล่ะนะ.....ได้โปรดเถอะ!
อะ...เอ๊ะ?
นี่น้องชายมาทางนี้สิ
พี่ชายฉันง่วง ดูนั่นสิดูนั่น
หา...?
ลูกพลับนี่นา! ความปรารถนาของฉันมาถึงแล้ว!
เป็นยังไงบ้าง หวานๆ อร่ยมากเลยพี่ชาย
ฉันเดามันไว้ไม่ผิดอยู่เเล้วล่ะ
ความทรงจำของพ่อของพวกเราคงจะเปลี่ยนไปเนาะ
ตอนนั้นมันเป็นเหตุการณ์ที่เเเปลกประหลาดมากเลยล่ะ
เป็นต้นพลับที่หน้าประหลาดใจมากๆเลยล่ะ
มันเป็นเรื่องเเปลกขนาดนั้นเลยหรอ?
ฉันดีใจมากเลยล่ะในเวลานั้น
โนบิตะโดราจัง อย่าไปยืนขวางประตูสิ
มานั่งตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย ค้าบ!
อร่อยจังเลย นั่นสิเนาะ
ลูกพลับนั้นหวานมากเลยล่ะ ใช่