อูดะ
เดี๋ยวฉันป้อนเอง อ้าปากกว้างๆ หน่อย
อ้าเร็ว กินสาหร่ายมาริโมะสิ
พ่อแม่ของเขารวยจากธุรกิจทำเหมือง
สาหร่ายมาริโมะไม่ถูกปากนายล่ะสิ ไอ้เด็กบ้านรวย
อะไร พวกนายกินสาหร่ายมาริโมะเหรอ
โอ้โฮ คนจนเขากินสาหร่ายมาริโมะ เพื่อมีชีวิตรอดไปวันๆ
ใครก็ได้ ใครก็ได้ช่วยด้วย
พอพระอาทิตย์ตกดิน ฉันคงแข็งตายแน่
โอเบ
คือว่า ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย
เบ็นโจ
เดี๋ยวก่อน นายคงหิวแน่เลย
ฉันมีอาหาร ลูกท้ออบแห้ง
นายเอาไปกินสิ แล้วก็ช่วยแก้มัดฉันด้วย
ลูกท้อ
ลุงของฉันที่อยู่ยามานาชิ ชอบส่งมาให้กล่องนึงตลอด
ง่ำๆ
เป็นไง อร่อยใช่มั้ย
ทีนี้ก็มาแก้มัดฉันได้แล้ว
โอเบ
ดีมาก
เดี๋ยว ไม่ใช่อย่างนั้นสิ ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
ถึงจะไม่ใช่แต่ก็สุดยอดเลย
ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้นะ
อูดะ
ฉันชื่อชิโยตาโร่ นายชื่ออะไร
โอเบ็นโจ
โอเบ็นโจเหรอ
ตกลง งั้นเรียกโอเบ็นโจก็แล้วกัน
นายจะได้กินลูกท้ออบแห้งอีก จากนี้ไปนายคือลูกสมุนของฉัน
โอเบ็นโจ
สุดยอด
ลูกสมุนของฉัน โอเบ็นโจจอมโหด
(ตอนที่ 38 - ดักแด้)
ตอนเป็นหัวหน้ากลุ่มชินเซ็นกุมิ คุณชนะศึกโหดๆ ในเกียวโตมาตั้งเยอะ
แถมยังรอดชีวิตจากสงครามฮาโกดาเตะ
หรือแม้แต่หนีออกมาจากเรือนจำอาบาชิริ ที่อยู่ไกลสุดขอบโลกได้
นี่คือชะตากรรมของชายผู้ทรงเกียรติ
อุชิยามะหายไปแล้ว
เหลือเชื่อเลย… เขาพังโลงศพและคลานออกไปได้
เวรเอ๊ย ฉันประเมินความเก่งกาจ ของอุชิยามะต่ำไป
แต่ถึงอย่างนั้น พิษดอกผักบุ้งเกาหลียังคงออกฤทธิ์
ไปอีก 12 ชั่วโมง
เขาจะจำที่นี่ไม่ได้
โอเบ็นโจ อยู่หรือเปล่า
ฉันเอาอาหารมาให้
มี่
นายหนาวมั้ย
ขอโทษที่พานายไปที่บ้านไม่ได้
วันนี้เราจะไปเล่นสเกตกัน
ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะสอนนายเอง
(โรงแรม)
ตื่นได้แล้วค่ะ คุณคะ
อรุณสวัสดิ์
มีผู้ชายคนนึงแวะมาหา
เขาบอกว่าให้เอาของชิ้นนี้ ให้คุณคาโดกุระ หัวหน้าผู้คุม
แล้วไอ้หมอนั่นรู้ชื่อผมได้ยังไง
จะไปรู้ได้ยังไงคะ ฉันวางไว้ตรงนี้นะ
นี่มัน…
- คุณนากากุระ - นากากุระไม่อยู่
เขาไปไหน
เขาบอกว่าคุณไร้ประโยชน์ และออกไปตามหาพวกเขาตามลำพัง
เจ้าเซกิยะนี่นา หมอนั่นจับตัวฮิจิกาตะไว้
เขาเอาจดหมายเรียกค่าไถ่ฉบับนี้มาให้
โทชิโซ ฮิจิกาตะนอนเป็นผักอยู่ เพราะพิษปลาปักเป้า
ด้วยลมหายใจที่แผ่วเบา เขาจะมีชีวิตอยู่ในโลงได้อีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น
ผมจะยอมบอกคุณว่าเขาอยู่ที่ไหน แลกกับหนังที่มีรอยสัก
เราไม่มีหลักฐานว่าคุณฮิจิกาตะยังมีชีวิตอยู่
เซกิยะมักใช้มุกเดิมๆ เสมอ
เขาเป็นพวกชอบฉายเดี่ยว ก็เลยอยู่เฝ้าตัวประกันไม่ได้
เขาจะฝังเหยื่อทั้งเป็นตอนที่ไปเรียกค่าไถ่
เขาทำงานอย่างแม่นยำ ปล่อยให้เหยื่ออยู่ในสภาพร่อแร่
ให้โชคชะตาเป็นตัวตัดสิน ว่าตัวประกันของเขาจะอยู่หรือตาย
(โรงแรม)
คุณนากากุระมีแผ่นหนังที่มีรอยสัก
เราต้องไปตามหาเขา
บ้าเอ๊ย น่ารำคาญชะมัด
เราไม่มีเวลาแล้วจนกว่าจะทำข้อตกลงเสร็จ
ถ้าเราทำพลาด คุณฮิจิกาตะไม่รอดแน่
ม่า
ดูนายสิ เล่นเก่งมากเลย
อุชิยามะใส่รองเท้าแตะสเกตน้ำแข็งของญี่ปุ่น
หรือที่เรียกว่าเกโรริ
รองเท้านี้เป็นที่นิยมในฮอกไกโด ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19
ม่า
เฮ้ย ไอ้เงินถุงเงินถัง
เราเคยเตือนแล้วไงว่าอย่าเสนอหน้ามาแถวนี้
หรือนายอยากกินสาหร่ายมาริโมะอีก
อูดะ
นายเป็นใคร
นี่คือโอเบ็นโจ
ง่ำๆ
ย่อลงมารับฉันหน่อย
เขาเป็นลูกสมุนของฉันเอง
จะบังคับให้ฉันกินสาหร่ายมาริโมะอีกมั้ยล่ะ
ไอ้เวรนี่
พวกนายมันก็แค่คนชั้นต่ำ
ไปกันเถอะ โอเบ็นโจ
เดี๋ยวติดเสนียดความจนจากมัน
ขอโทษครับ
โอเบ็นโจ อย่านะ
หยุดนะ พอได้แล้ว
ดูนี่สิ ลูกท้อ
โอเบ็นโจ นี่ของโปรดนาย ลูกท้อไง
ลูกท้อ…
น่ากลัวเป็นบ้า
ไม่เคยรู้เลยว่า โอเบ็นโจจอมโหดจะอันตรายขนาดนี้
นี่มันอาวุธเดินได้ชัดๆ
ฉันต้องฆ่าเขาทิ้ง
รอด้วย คิระอุชิ
พักสักหน่อยเถอะ
ผมวิ่งไม่ไหวแล้วละ
เหนื่อยจะแย่แล้ว
คงได้ตายก่อนคุณฮิจิกาตะแน่
ตาแก่เอ๊ย
เราต้องหาคุณนากากุระให้เจอโดยเร็วที่สุด
ไม่มีเวลาพักหรอก
เซกิยะไม่มีทางรู้ว่าเรามีหนังที่มีรอยสักกี่ชิ้น
เราต้องหลอกเขาให้สำเร็จ และให้เขาบอกที่ซ่อนของคุณฮิจิกาตะ
จะหลอกเขายังไง
แผนง่อยๆ อย่างนั้น หลอกเขาไม่ได้หรอก คาโดกุระ
แล้วคุณมีแผนที่ดีกว่านั้นมั้ยล่ะ ว่าไง
เห็นมั้ย คุณก็คิดไม่ออกเพราะคุณจน
คุณเองก็ตกงานแถมจนอีก
ตาแก่ส่องรูก้นเอ๊ย
ฉันต้องปกป้องเมืองของฉัน
โบอิตาโร่ ม่า
ฉันจำเป็นต้องทำ
มีกระแสน้ำอุ่นไหลออกมาจากก้นทะเลสาบอะกัง
ในฤดูหนาวด้านบนทะเลสาบจะกลายเป็นน้ำแข็ง
จะมีตาน้ำที่เรียกว่า "ยุตสึโบะ" โผล่ขึ้นมา
มานี่สิ โอเบ็นโจ
คุณคาโดกุระ หัวหน้าผู้คุม
หยุดอยู่ตรงนั้น ถอดเสื้อผ้าออกแล้วโยนไว้ด้านข้าง
ผมต้องแน่ใจก่อนว่าคุณไม่มีอาวุธ
ผมมีปืนยาวล่าสัตว์ยัดอยู่ในรูก้นน่ะ
อยากดูมั้ยล่ะ เซกิยะ
ไอ้บ้านี่ เจ้าเล่ห์และรอบคอบเหมือนเดิม
เซกิยะเลือกสถานที่แลกเปลี่ยนของ ตรงใจกลางทะเลสาบ
ก็อย่างน้อยหนึ่งกิโลเมตรจากฝั่งที่ใกล้ที่สุด
แม้แต่พลซุ่มยิงมืออาชีพก็ยิงระยะไกลขนาดนี้ไม่ได้
แล้วหนังที่มีรอยสักอยู่ไหน
ผมเอามาแล้ว ดูที่เสื้อคลุมสิ
ถ้าทำอะไรมีพิรุธจะยกเลิกข้อตกลงทันที
อ้อ งั้นคงมีปัญหาแล้วละ
คุณหันไปดูข้างหลัง
หา อะไร คุณพูดอะไรไม่เห็นเข้าใจ
ผู้ชายเผ่าไอนุรออยู่ตรงโน้นใช่มั้ย
มีดที่คุณซ่อนไว้ที่ก้นก็เป็นของเขาสินะ
นี่เป็นมีดเล่มพิเศษที่พ่อผมแกะสลักเอง ใช้ระวังหน่อยล่ะ
คุณจะเอาไปซ่อนตรงไหน
เข้าใจแล้ว ผมจะระวัง
คุณจะเอาไปซ่อนตรงไหน
คุณคิดจะบีบให้ผมบอกที่ซ่อนฮิจิกาตะ
หละหลวมเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ
คุณคาโดกุระ ผมอยากรู้ว่าคุณคิดยังไง
คุณคิดว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่
ทางนี้ ถ้านายไม่มาเอาฉันจะโยนทิ้งนะ
- นายจะยอมเหรอ - อูดะ
เร็วเข้า ฉันจะโยนทิ้งแล้วนะ
(โลกของผู้หญิง)
มาเอาไปสิ
ม่า
ขอโทษจริงๆ
ฉันขอโทษจริงๆ โอเบ็นโจ
ยกโทษให้ฉันนะ
รองเท้าเกโรริ
เวรแล้ว โดนเขาหลอกจนได้
หยุดเดี๋ยวนี้นะ เซกิยะ
ซะเมื่อไหร่ล่ะ
คุณเองก็ตกงานแถมจนอีก
ตาแก่ส่องรูก้นเอ๊ย
เลิกพูดมากแล้วเริ่มคิดแผนซะที
เห็นมั้ย คุณก็คิดไม่ออก
จงใจพังข้อตกลงให้เละไม่เป็นท่า แล้วปล่อยให้เซกิยะหนีไป
ผมจะแอบตามเขาเอง
เขาจะกลับไปหาคุณฮิจิกาตะและคุณอุชิยามะ เพื่อเอาหนังของพวกเขา
เอาตามนั้นแหละ
ผมมองไปทางมั่วๆ เพื่อหลอกคุณนั่นแหละ
เซกิยะจะรักษาระยะห่างจากชายฝั่ง
ขณะกำลังวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด
ผมจะทำทีเป็นวิ่งไล่และต้อนเขาไปหาคิระอุชิ
เขามาโน่นแล้ว แผนกำลังไปได้สวย
เดี๋ยวนะ
อุชิยามะ
ดอกผักบุ้งเกาหลีหมดฤทธิ์ตอนนี้พอดี
เซกิยะ ไอ้เวรนี่
คุณอุชิยามะ
ทำอีท่าไหน คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงเนี่ย
แบบนี้ไม่ดีแน่
อย่าให้เขาหนีไปได้ จับเขาไว้ คาโดกุระ
ไอ้เวร… โอ๊ยๆ
ผิวแหกหมด
พังไม่เป็นท่า ซวยจริงๆ เลยเรา
คุณอุชิยามะ เซกิยะขังคุณไว้ไม่ใช่เหรอ
เขาเอาคุณไปขังไว้ที่ไหน คุณฮิจิกาตะอาจยังถูกขังไว้ที่นั่น
ผมจำไม่ได้ จำได้แค่ผมโผล่หัวออกมาจากน้ำแข็ง
นังโสเภณีคนนั้น เซกิยะจ้างเธอมาเหรอไง
ผมจำได้ว่าเรากินอะไรสักอย่างด้วยกัน เธอบอกว่ามันคือยากระตุ้นกำหนัด
คุณนี่มันทุเรศจริงๆ
โดนโสเภณีหักหลังอีกแล้ว
ผมเจอดักแด้สีขาวตรงจุดที่มีคนเห็นคุณฮิจิกาตะ
เจอดักแด้อีกตัว ในเสื้อคลุมของคุณอุชิยามะ แปลว่า…
เรื่องราวซับซ้อนขึ้นอีก
นั่นรังไหมไม่ใช่เหรอ
หนาวจะตายแล้ว
มันอาจหล่นมาในกระเป๋าของเขา ตอนที่โดนขังอยู่ก็ได้
ฤดูหนาวแบบนี้เขาไม่ทำผ้าไหมกันหรอก
อาคารบางหลังก็ร้างตลอดทั้งฤดูด้วยซ้ำ
นั่นไง
เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวขึ้นมาได้แล้ว
ตั้งแต่เราพูดเรื่องผ้าไหม
กระท่อมผลิตผ้าไหมที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงโน้น
กับฝั่งตรงข้ามเลย
เข้าใจแล้ว เรามีเวลาไม่มาก
เราจะแยกกันหาและต้อนไอ้เวรนั่นให้จนมุม
เซกิยะ
คุณฮิจิกาตะอยู่ข้างในใช่มั้ย
พาไปหาเขาเดี๋ยวนี้
หัวหน้าผู้คุม ผมขอชื่นชมเลย ที่คุณหาที่ซ่อนของผมเจอ
อย่าประมาททักษะการอนุมาน ของนักสืบคาโดกุระเชียว
- ทางนี้ครับ - หือ
ผมกำลังจะทดลองเดี๋ยวนี้เลย
นี่คือเครื่องแยกรังไหม
มันจะคัดแยกเพศของตัวไหม
ด้วยการวัดจากน้ำหนัก
แต่ละห้องแยกเป็นส่วนต่างๆ ของขั้นตอนการผลิตผ้าไหม
รวมถึงอาคารที่พักอาศัย รวมกันแล้วมีมากกว่าสิบห้อง
โทชิโซ ฮิจิกาตะ ถูกฝังอยู่ที่ไหนสักแห่งในสถานที่นี้
หัวหน้าผู้คุม นี่คือบททดสอบของคุณ
ข้างในรังไหมจะมีเม็ดยาพิษ จากวูฟส์เบน สตริกนิน
และไซยาไนต์ ในปริมาณที่ทำให้ถึงตาย
รังไหมบางอันไม่มียาพิษ
คุณคาโดกุระ เลือกรังไหมหนึ่งอันแล้วกินยาซะ
ผมจะกินเข้าไปหนึ่งอันเหมือนกัน
ถ้าผมโดนยาพิษ
ก่อนตายผมจะบอกว่าฝังคุณฮิจิกาตะไว้ที่ไหน
แต่ถ้าคุณกินรังไหมที่มียาพิษ
ผมสาบานเลยว่าจะช่วยคุณฮิจิกาตะ
เอาคุณฮิจิกาตะไปซ่อนไว้ไหนวะ
ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าผม ว่าในโลงนั่นออกซิเจนกำลังจะหมด
ถ้าโชคดีเขาจะยังเหลือเวลาอีก 30 นาที
ผมชอบคนที่มีปณิธานแน่วแน่
คุณคาโดกุระ
ถ้าเส้นทางของคุณถูกต้อง
โชคชะตาจะเลือกคุณ ไม่ใช่ผม
ที่จริงแล้วคุณไม่สนเลยสินะ
เรื่องหนังที่มีรอยสักหรือสมบัติที่ฝังไว้
คุณสนแต่เรื่องพวกที่แห่กันไปหาคนรวยเท่านั้น
เซกิยะมุ่งมั่น
เล่นแต่การพนันด้วยชีวิตที่เขาเรียกว่าบททดสอบ
คนอย่างฉันจับได้แต่ยาพิษอยู่แล้ว
แม้จะมีรังไหมเพียงอันเดียวที่มียาพิษก็ตาม
ฉันจะจับได้อันนั้นแน่ ฉันมั่นใจมาก
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ…
ถ้าสละชีวิตเพื่อคุณฮิจิกาตะได้ ฉันก็ยอม
มาฟังเรื่องของผมขณะรอผลกันมั้ย
ตอนนั้นเป็นเช้าวันอาทิตย์
ผมกำลังเดินกลับบ้านกับลูกสาวที่ยังเล็ก
เธอเดินเตาะแตะอยู่หน้าผมไม่กี่ก้าว
อยู่ดีๆ ก็โดนระเบิด ผมหมดสติไป
หัวและขาของลูกสาวผมโดนระเบิดกระจุย
ใช้เวลาสักพักกว่าผมจะคิดออกว่ามีฟ้าผ่าใกล้ๆ
ทำไมต้องเป็นลูกสาวของผมด้วย
ทำไมผมถึงไม่ตาย
พระเจ้าเลือกโชคให้เราเหรอ
ท่านเลือกไว้ชีวิตอาชญากรอย่างผม
พระเจ้าอาจไม่มีอยู่จริงก็ได้
ออกฤทธิ์ภายในสิบนาที ได้วูฟส์เบนสินะ
ไม่ต้อง… พูดมาก ไปช่วย… คุณฮิจิกาตะ
ผมจะไปขุดเขาขึ้นมาเดี๋ยวนี้แหละ
เหลืออีกกี่นาที…
ก่อนผมจะตาย
คุณจะทรมานไปอีกสองสามชั่วโมง
โกหกกันชัดๆ
ผมขอโทษจริงๆ คุณฮิจิกาตะ
ผมมากับคุณได้เท่านี้
โทชิโซ ฮิจิกาตะ ยังมีประโยชน์ต่อเป้าหมายของฉันอยู่
เดี๋ยวค่อยย้ายที่เขา ขณะที่เขายังไม่ได้สติก็แล้วกัน
จัดการชายชาวไอนุเป็นรายต่อไปดีมั้ยนะ
แล้วจะได้ทดสอบความโชคดี ของอุชิยามะอีกครั้งด้วย
ไม่เคยคิดเลยว่าประสบการณ์สมัยค้าขายยา จะมีประโยชน์แบบนี้
สมัยนี้แค่โชคดีคงไม่พอที่จะอยู่รอดจนแก่
อ้าว
หายดีแล้วนี่หว่า
คาโดกุระพยายามจะตายไปไวๆ เลยกินยาพิษเพิ่มอีก
กลายเป็นว่ายาสองเม็ดนั้นคือพิษปลาปักเป้า
พิษปลาปักเป้าหรือเทโทรโดท็อกซินกับวูฟส์เบน
มีฤทธิ์ต้านกันและกัน
ฤทธิ์ของเทโทรโดท็อกซินต้านกับฤทธิ์ของวูฟส์เบน
น่าเหลือเชื่อที่คาโดกุระ กินพิษปลาปักเป้าเข้าไปในปริมาณที่พอดี
เพื่อต้านกับพิษของวูฟส์เบน โดยไม่ได้รับพิษจากสารเทโทรโดท็อกซิน
ในขณะเดียวกัน โทชิโซ ฮิจิกาตะผู้ที่ตระหนักรู้ในเรื่องนี้ดี
ได้กินพิษวูฟส์เบนเข้าไปในปริมาณที่พอเหมาะ
เพื่อยับยั้งฤทธิ์ร้ายแรง ของเทโทรโดท็อกซินโดยที่เซกิยะไม่รู้
เขากินวูฟส์เบนทันทีที่รู้ตัว ว่ากินเทโทรโดท็อกซินเข้าไปงั้นเหรอ
เขารู้ได้ยังไงว่าพิษนั่นคือวูฟส์เบน
ในนั้นมีทั้งสารหนูและสตริกนิน
ถ้าความตายนั้นใกล้เข้ามาทุกที
และผมถูกบังคับให้ลองเสี่ยง
โชคชะตาคงเข้าข้างผม เพราะความแกร่งและประสบการณ์ละมั้ง
เป็นไปไม่ได้
ต้องมีปาฏิหาริย์แน่ๆ
ปาฏิหาริย์เท่านั้นที่ทำให้เป็นแบบนี้ได้
พระเจ้ามีอยู่จริงสินะ
ว่าอย่างนั้นมั้ยล่ะ คุณฮิจิกาตะ
ในที่สุดพระเจ้าก็ประณามผม
เขากลายเป็นฆาตกรเลือดเย็นเพื่อทำใจยอมรับ
ชะตากรรมของเขาและโศกนาฏกรรมของลูกสาว
เขาจึงกลายเป็นปีศาจไป
เขาเชื่อว่าการตายของลูกสาว เป็นวิธีที่พระเจ้าลงโทษเขา
ผมไม่สนใจเรื่องศาสนา
ผมสนใจแต่ชีวิตชาตินี้เท่านั้น
เราจะใช้ชีวิตที่ได้มานี้ยังไง
ผมอยากรู้แค่นี้แหละ
อย่างน้อยก็เอารอยสักของเขา ไปใช้ให้เกิดประโยชน์เถอะ
คาโดกุระ คุณคงไม่เป็นไรใช่มั้ย
ขอบคุณนะ โอเบ็นโจ
ฉันจะไม่ลืมนายเลย
(ร้อยโทโทกุชิโร่ สึรุมิ)
(จ่าฮาจิเมะ สึกิชิมะ)
(ร้อยตรีโอโตโนชิน โคอิโตะ)
(สิบตรีโคเฮและยูเฮ นิไกโด)
(พลทหารชั้นพิเศษโทกิชิเกะ อุซามิ)
(ร้อยตรียูซากุ ฮานาซาวะ)
(ทหารจักรวรรดิญี่ปุ่น จ่าสิบเอกริกิมัตสึ อาริโกะ - อิโปปเต)
(พันจ่าโมกุตาโร่ คิกุตะ)
(โทชิโซ ฮิจิกาตะ รองผู้บัญชาการผู้เหี้ยมโหด)
(ทัตสึอุมะ อุชิยามะ อุชิยามะผู้ไร้พ่าย)
(ชินปาจิ นากากุระ)
(ดร.คาโนะ อิเอะนากะ)
(โทชิยูกิ คาโดกุระ)
(คิระอุชิ)
(ทากุโบกุ อิชิกาวะ)
(คันทาโร่ โอกุยามะ)
(อันจิ โทนิ - มือปืนตาบอด)
(โทชิโซ ฮิจิกาตะ)
(พลทหารชั้นพิเศษ เฮียกุโนซุเกะ โอกาตะ)
(โซเฟีย โกลเดนแฮนด์)
(เฮตะ มัตสึดะ)
(แจ็กเดอะริปเปอร์ - เคจิ อูเอจิ)
(วาอิจิโร่ เซกิยะ)
(โจรสลัดโบตาโร่)
(วิลก์)
(วาซิลี ปาฟลิเชนโค)
(ชิคาปาชี - เอโนโนกา - ริว)
(โยชิตาเกะ ชิราอิชิ)
(อินคาร์มัต)
(เก็นจิโร่ ทานิกากิ)
(อาชิร์ปา)
(ไซจิ สุกิโมโตะ)
(หนังสือพิมพ์ฮอกไกโดคนจิน)
ตอนต่อไป: กลิ่นกำมะถัน