Tumigil kang hayop ka!
EPISODE 44 - BROWN BEAR MAN
Ang Ainu chise na ito ay amoy simoy ng "Hokkaido," 'di ba?
Oo.
Sa wakas ay nakabalik na tayo sa Hokkaido.
Paano na ngayon?
May plano ka bang maghanap ng ginto na kami lang ang kasama?
Kailangan ba nating nakawin kina Hijikata at Tsurumi ang mga balat na may tattoo?
Paglalabanin natin sila sa isa't-isa, tapos ay nanakawin ang mga balat!
Ang "kita ng mangingisda" hindi ba?
Mas madiling sabihin iyon kaysa sa gawin.
Oy, nispa.
May ideya ka ba kung paano kumita agad para sa mga gastos sa biyahe?
May kotan na taga-baryo sa timog
na kailangang magpalayas ng wenkamuy.
-Wenkamuy? Iyong osong nangangain ng tao? -Oo.
Pinapatay nito ang mga taong nagmimina ng ginto sa ilog.
Ginto?
Takot ang lahat sa wenkamuy kaya walang lumalapit sa ilog.
Ilog na may mamiminang ginto?
Akala ko ay wala nang natira.
HERE - ILOG URYU - ABASHIRI
Ayon sa sabi-sabi ay may nagmimina sa Ilog Uryu.
Sabi nila ay ang laki ng kinikita niya.
Maari kang magmina ng ginto habang hindi nakatingin ang wenkamuy.
Dinig ko ay kumikita siya minsan ng 50 yen kada araw.
Limampung yen?
Tulungan ninyo ako!
Tulong! Itay! Taka! Jirou!
Bilis!
Malalaglag na ako!
Hindi na ako makakapit…
Tulong!
Umabot tayo.
Maraming salamat po.
Sinagip ninyo ako.
Nasugatan ka. Ayos ka lang ba?
Ah, iyong kanina lang iyan…
Ang bait na lalaki.
Heita, salamat at ayos ka lang.
Taka.
Ikaw ba ang nagmimina ng ginto?
Oo. Paano mo nalaman?
Narito kami para maghanap rin ng ginto.
Dinig namin ay may ginto sa Ilog Uryu.
Ah, ganoon ba?
Maraming makukuha kung alam mo kung saan magmimina.
Ay, naku. Kakaiba ang grupong ito.
Ang saya naman!
Paano ninyo nakilala ang bawat isa?
Ah, at isang dayuhan rin.
Masasabi mong kami ay… magkakaibigan?
Hindi, simpleng grupo lang tayo.
Noriko! Bumalik ka sa loob!
Naghahanap kami ng mga lamat sa bato-bato ng ilog gamit ang salaming kahon na ito.
Kaya tinatawag namin itong "paghanap sa salaming kahon."
Kakayurin mo ang ginto mula sa lamat gamit ang pangkayod.
Magandang paraan ito para makakuha ng malalaki.
Mukhang nagpunta kang handa gamit ang paraang ito ng pagmimina.
Mahirap humanap ng magandang lokasyon sa pagmimina ng ginto sa ilog.
Sabi na nga ba.
Wala akong makita kahit ano noong huling subok ko.
Puwede mo bang ituro samin kung saan maganda magmina?
Sige na?
Ah,
puwede ninyong subukan sa ilalim ng malaking bato na iyon.
Tama na!
Asirpa-chan! Kailangan ko ng mainit na tubig!
Hay salamat!
Sa panahong ito ng taon,
sa loob ng apat na oras sa gitna ng araw lang makakahanap ng ginto.
At ang pagmimina ng ginto sa ilog ang pinaka-hindi epektibong paraan.
Seryoso ka ba? Wala tayong makukuha kahit saan!
Kuwentong barbero lang ba ang lalaking kumita ng 50 yen kada araw sa Ilog Uryu?
Hindi, totoo iyon.
Ganoon kalaki ang kita ko.
Ano?
Oy, Heita! Ingat ka sa pinagsasabi mo!
Iniligtas mo ang buhay ko, kaya tuturuan kita.
Alam mo ba kung ano ang haku?
Ano ang haku?
Ipapakita ko sa iyo.
Ito iyon.
Tinatawag ng mga minero ang gintong nahukay nila bilang aka.
Haku ang puting bagay na inihalo sa aka.
Ito talaga ay placer platinum.
Napakatigas nito.
Hindi rin ito basta matutunaw sa init, at hindi ito matutunaw sa asido.
Walang may gusto nito kasi sinisira nito mga gamit sa pagpanday ng ginto.
Hindi malaking pera ang makukuha kung may halong haku.
Kailangan mo ng oras para alisin ito.
Mahabang oras talaga ang kailangan.
Hokkaido ang tanging lugar na may haku,
at Ilog Uryu ang partikular na lugar na marami nito.
Hindi iyan maganda.
Pero…
may mga tao doon na magbabayad nang malaki para dito!
Abot hanggang tatlong yen kada yunit!
Ano?
Kasinghalaga iyan ng isang butil ng ginto!
Walang ginagawa ang pabrika ng armas mula noong wakas ng Digmaang Ruso-Hapones,
kaya ilan sa mga ito ay nagsimulang gumawa ng domestikong fountain pen.
Ang mga inangkat na fountain pen
ay may matigas at hindi nagagasgas na metal sa dulo.
Nalaman nila na ang dulo ay yari sa platinum.
Tapos nalaman nila na ang placer platinum ay matatagpuan dito sa Hokkaido.
Akala ng lahat ay walang silbi ang haku, pero sumobra ang dami ng may gusto nito!
Tumataas pa ang naghahanap nito sa merkado sa ibang bansa!
Noon ay itinatapon lang ng lahat ang haku nila.
Itinapon nilang lahat ito sa mga ilog ng Hokkaido!
Ito ang ikalawang gold rush!
Siya iyon! Ang oso.
-Ano? -Saan? Nasaan ito?
Doon!
Pinagmamasdan tayo nito.
Nagtatago ito.
Papalapit na siya.
At napakalayo nito kahapon.
Ito ang wenkamuy.
Ano sa tingin mo, Asirpa?
Makikita mo ba ito?
Hindi, hindi ko makita.
Nakatakas ba ito ng lumulukso sa mga puno?
Ewan ko.
Iyan ba ang chakchak kamuy?
Kung may oso sa malapit, huhuni ang mga chakchak
para ipaalam sa atin kung nasaan ito.
Tahimik sila.
Dito! Heto ang lugar…
na dapat ay may maraming deposito ng platinum.
Hindi bababa sa sampung yunit ang makukuha natin bawat araw.
Pantay-pantay nating paghahatian ang kita.
Higit sa 15 yen iyon kada araw!
Higit pa siya sa kita kaysa sa paghuli sa kayumangging oso.
Marami ang tumigil sa panghuhuli at pinarumi ang mga ilog dahil sa paghahanap.
Master Heita, nasa kamay ninyo kami.
Gawang Ainu ang bag ng tabako, hindi ba?
Ah, ito?
Dati akong naghahanap ng ginto kasama ang ilang Ainu.
Binigay ito sa akin bilang regalo.
Ganoon pala. Kaya ba alam mo kung ano ang wenkamuy?
Ikinuwento nila sa akin kung ano ang wenkamuy noong bata pa ako.
Masyado nga akong takot matulog!
Takot ako, takot na takot.
Gabi-gabi kong iniihan ang kama.
Kawawang Heita.
Takot na takot na takot ako.
Narinig din namin ang tungkol sa wenkamuy.
Dinig namin ay inaatake nila ang mga naghahanap ng ginto sa Ilog Uryu.
Huwag matakot!
Narito tayo kasama ang isang bihasang mangangaso ng kayumangging oso
kaya magagawa ninyong tutukan nang todo ang paghahanap ng ginto!
Sabi mo ay papalapit na ito?
Gaano katagal na itong lumilibot?
Ilang taon na.
May ginuguhit ka ba?
Nasisiyahan ka ba?
Ah, puwede mo rin ba akong iguhit?
Iguhit… ako?
Punta ka rito.
Malamig. Dapat kang pumasok sa loob.
Pasok ka.
Galingan mo.
Naaakit ka ba sa katawan ko?
Ayan na naman siya!
Akala ko ay itinapon ko na iyan!
Noriko! Ano'ng ginagawa mo?
Pero nakakabagot dito.
'Di ibig sabihin noon ay aasta ka nang ganito! Kakakilala mo lang sa lalaki!
Hindi ako interesado sa kaniya.
Ang gusto ko lang ay maipakita sa papel ang ganda ko.
Wala na akong ibang ginawa kung hindi hintayin kang maghanap ng ginto.
Hindi magtatagal ay tatanda na ako…
Paumanhin.
Ayos lang. Hindi na rin ito magtatagal.
Oras na makita ko ang haku,
titira na tayo sa Tokyo at magnenegosyo.
Hoy, nasaan si Master Heita?
Hindi ba mag-isa siyang umalis?
Hindi iyan magandang ideya lalo na may gumagalang oso.
Asirpa! Nawawala si Master Heita!
Puwede ba ninyong hanapin siya?
Kapag nakuha siya ng oso, hindi natin mahahanap ang ginto!
Iyon ay kung may oso nga talaga.
Hoy, ikaw.
Dito. Lapit ka rito.
Nakikita mo ba ito?
Banda doon sa may amag,
hindi ba mga binocular mo ang mga iyon?
Baka pinaglalaruan ka lang ni Noriko.
Isang amappo. Muntik na.
Masasabi mo kung saan ginamit ang amappo sa mga senyales tulad ng gasgas na troso.
Dapat alam mo ito, Zukin-chan.
Iniisip ko kung may naglagay nito dito para humuli ng usa.
Karaniwang tulog ngayon sa kanilang yungib ang mga kayumangging oso.
Malayo ang ginalugad ko sa kung saan sinabi ni Heita na nakita niya ang oso,
pero wala akong makitang bakas ng matakarip na wala sa yungib nito.
Bakit nagsisinungaling si Heita ukol sa oso?
Oy, Sugimoto, ano iyan?
Asirpa! Narito ang oso!
Nakita namin ito!
Tama si Master Heita. Malapit nga ito!
Kailangan naming protektahan si Master Heita mula sa wenkamuy!
Kakaiba ito.
Narito lang naman ito.
Itigil ang paglalakad-lakad!
Hindi ko malalaman ang yapak mo sa yapak ng oso!
Imposibleng pumunta rito ang oso nang hindi nag-iiwan ng anumang bakas.
Tama.
Papatayin ko ang oso, kaya Shiraishi, hanapin mo si Master Heita.
Isama mo si Zukin-chan.
Sige.
Itay, Jirou…
Namu Amida Butsu…
Isang panalangin?
Namu Amida Butsu…
-Ayos ka lang ba? -Heita!
Si Taka… Si Taka ay…
Tama na!
Paumanhin!
Pakiusap, huwag mong sabihin kay Taka! Sasaktan niya akong muli…
Kasalanan ito ni Noriko!
Master Heita! Ano pong problema? Nakita ba ninyo oso?
Kailangan kong umalis na rito!
Kailangan kong tumakas, kung hindi ako ang susunod!
Ayos lang. Kasama mo na kami. Poprotektahan ka namin.
Saan nagpunta ang oso?
Nagkakamali ka!
Sasapian ako nito.
Kailangan mong magpakalayo-layo sa akin!
Ano?
Si Itay, Jirou, Taka… Kinuha nito silang lahat.
Zukin-chan, puwede ka bang pumunta rito?
Nakuha pa nga nito si Noriko…
Kasalanan kong lahat.
Dinala ko ang wenkamuy sa kanila.
Master Heita,
sino ang tinutukoy mo?
Noriko! Bumalik ka sa loob.
Ay, grabe. Napakakakaibang grupo ng tao naman ito.
Naaakit ka ba sa katawan ko?
Diyan sa bandang paanan mo, Heita.
Katad ng oso ito, hindi ba?
Kailan iyan nakarating dito?
Kailan ito nakarating dito?
Ingat na ingat mong hawak ito sa mahabang panahon na 'yun.
Hindi! Ilang ulit ko na itong itinapon!
Sinunog ko na ito, itinapon sa ilog, bakit panay ang balik nito sa akin?
Ang osong nakita nina Sugimoto at Shiraishi…
Itong katad ng oso kaya iyon?
Bilis! Tumakbo ang lahat!
Sa tingin ko ang wenkamuy ni Heita…
ay nakatira sa loob ng isip niya.
Master Heita! Ano pong problema?
Heita Matsuda, bilanggong nasintensyahang mamatay sa Piitan ng Abashiri.
Ah, oo. Ang taong iyon. Tandang-tanda ko siya.
May kakaibang ugali siyang iba-ibahin ang paraan ng pananalita niya.
Kung minsan ay aakto siya na akala niya ay napakaganda niyang babae.
Pare, nakakatakot siya!
May ibinahagi siya sa akin noong isang beses.
Sabi niya, "May ilang tao na nasa kaibuturan ko."
At walang tigil na magsasabi
na natatakot siya sa isang oso na lumilibot sa labas ng mga selda.
Naroroon. Nasa labas lang.
Parang-kamuy, ito ang tawag niya.
Parang isang diyos na masama at kumakain ng tao.
Wenkamuy.
Oo, isang wenkamuy.
Sabi niya ay inatake at kinain nito ang mga tao sa isip niya nang isa-isa.
Hinuhuli ako nito. Tapos ay sinasapian ang katawan ko.
Pagkatapos ay may iba akong lulusubin.
Kailangang pumatay, kung hindi ay magpapatuloy ito.
Oras na mapatay ko sila,
sasabog katawan ko ng pira-piraso, at lilipad papunta sa mga bundok.
At pagkatapos ay babalik ako sa normal.
Ganito ang nangyayari. Paulit-ulit lang.
Sa pinagmulan ko, pag napatay mo wenkamuy, hindi kukunin ang laman o katad nito.
Tinatadtad namin ito at ikinakalat sa mga bundok.
Ito siguro ang tinutukoy niya.
Kinokontrol ako ng wenkamuy.
Tinutulungan ako nitong tumakas mula rito.
Tingnan mo ito!
Bigla akong nagka-tattoo sa katawan ko!
Akala naming lahat ay gawa-gawa lang niya ito.
Ang mga tala ng paglilitis ng sintensyahang mamatay si Heita Matsuda
ay nagsasabing may suot siyang katad ng oso
at pinagputol-putol ang mga bangkay ng biktima niya para kunin ang laman…
Heita Matsuda, ang Kayumangging Taong Oso.
Kung totoo ang sinasabi niya,
baka nasa kung saan na naman siya para gawin uli iyon.
Sugimoto!
Para siyang Hercules!
Mabuti. Nanghihina na ang wenkamuy.
Ngayon ay magagawa ko na…
Sugimoto! Ayos ka lang ba?
Nagawa ko.
Nahuli ko siya.
Ito ang parehong lugar.
Inakit ko siyang pumunta rito para hindi niya mapansin.
Kailangan natin alisin ang pana!
May magagawa ka ba, Asirpa?
Ayos lang. Hayaan mo lang ako.
Takot ako sa wenkamuy
mula nang ikinuwento sa akin ito ng mga Ainu noong bata pa ako.
Mula noon ay minumulto ako nito.
Ibinuhos ko lahat ng kaya ko sa pagmimina ng ginto,
pero winawaldas ng pamilya ko ang pera sa loob lang ng isang araw.
Nabulag sila ng kasakiman at ginto.
Gusto ko silang maparusahan.
Isang araw, nakatagpo ako ng mga tira mula sa pangangaso ng oso.
Inuwi ko ito at itinago kung saan natutulog ang lahat.
Isang mangangasong Ainu ang pumatay sa oso na pumatay sa pamilya ko bago ako kinain
at ikinalat ang mga labi nito sa paligid ng bundok.
Patuloy na bumabalik ang wenkamuy pagkatapos noon
bilang parusa para sa pamilya ko.
Paglaon ay pinarusahan ako nito sa pagiging sobrang ganid.
Nagapi ako ng wenkamuy at inatake ang mga inosenteng tao.
Gusto kong may pumigil sa akin.
Nilabanan mo ako, Sugimoto,
para tuluyang mawala na sa kaibuturan ko ang wenkamuy.
Kung saan ako galing, kapag may pinatay ang wenkamuy,
sinasabi namin na kinuha siya ng kamuy dahil nagustuhan sila ng mga ito.
Hindi kami naniniwalang pumapatay ang wenkamuy para magparusa.
Bahagi lang siguro ng kuwento ng Ainu ang narinig niya.
Sa gayon ay baluktot na wenkamuy ang nanahan sa isip niya.
Mahalagang maipasa nang tama ang aming kuwentong.
Pagnanasa sa ginto ba ang nagtulak sa kaniya sa bingit?
May ganoong kapangyarihan ba ang ginto?
Huwag ka pong mamatay, Master Heita!
Sasabihin pa ninyo kung saan pa pwede magmina!
Master Heita!
Susunod na bahagi: Complicity.