Isa akong Matagi. Ako si Tanigaki ang Matagi.
Ano bang pinagsasasabi mo?
Aalis na ako.
Wala na sa Abashiri si Inkarmat.
Inilipat siya sa kung saang lugar.
Sinasabi mo bang papatayin mo siya kapag umalis ako?
Ah, hindi. Hindi naman.
Hindi mo naman siguro ako itutulak gumawa ng isang kakila-kilabot na bagay.
Hindi ba, Genjirou Tanigaki?
Hindi ako bagay sa paghahanap ng ginto o pagpapatalsik ng pamahalaan.
Gusto ko lang mamuhay ng simple.
Mali ba na naisin kong mamuhay bilang isa sa mga tao?
Walang kaalam-alam ang mga tao
tungkol sa mga nagbuwis ng buhay nila at walang napala mula roon.
Pero alam mo.
Magagawa mo bang magbulag-bulagan?
Wala akong silbi sa inyo kahit na gawin ninyo siyang bihag.
Pabababain ko lang ang sigla ng mga tao.
Tiyak kong naiisip mo na
tatakas siyang mag-isa oras na gumaling siya,
pero hindi na magiging madali iyon ngayon.
Ano'ng ginawa mo kay Inkarmat?
Ipinagbubuntis niya ang anak mo.
Anak ko?
Kung ibabalik mo si Asirpa,
nangangako akong pakakawalan ko kayo ni Inkarmat.
Dadalhin mo dapat si Asirpa sa lola niya, hindi ba?
Tanigaki.
Alam kong hindi mo papatirin ang mga depensa ni Saichi Sugimoto.
EPISODE 45 - COMPLICITY
Bale ang kanjing ito ay ro?
Oo, iyan ay ro.
Ito naman ay puwedeng shi o sa.
Sino'ng mag-aakala na si Master Heita pala ay isang preso?
Pero ngayong may bagong balat na may tattoo,
nasa tamang landas uli tayo.
Mas malaking tumpok ng ginto ang habol natin, nakalimutan mo na ba?
Tama.
At kapag nakita natin iyon,
baka malaman pa natin kung sino'ng pumatay sa Ainu at nagnakaw ng mga ginto nila.
Grabe, muntik na iyon.
Muntik na tayong madiskaril dahil sa haku na iyan.
Hindi ito panahon para maghukay para sa placer platinum.
Oo, pasulong at pataas lang.
Lalagyan ng tabako ni Heita.
Bihira kang makakakita ng mga osong inuukit sa mga ito.
Sabi nila ay pwede kang sapian nito at gagawa ng kung ano-anong gulo.
May kabigatan ito.
Placer platinum?
-Bigay mo rito! -Akin iyan!
Tingnan mo ito.
Mukhang may kinuha siyang sampol ng ginto sa bawat ilog na pinuntahan niya.
Sabi nila ay may mukha ang ginto.
Bawat mukha ay may iba-ibang katangian batay sa pinanggalingan nito.
Ang isang magaling na minero ng ginto ay matitingnan ang mukha
at masasabi kung saan mismong ilog iyon galing.
Tinipon ng Ainu ang lahat ng ginto at itinago kung saan noon pa, tama?
Akala nila ay magdadala ng malas ang tagong yaman,
kaya pinanatili nilang tago iyon sa lahat.
May iilang may edad lamang ang nakakaalala kung nasaan iyon.
Sila ang pitong napatay sa insidente kay Nopperabou.
Pero hindi ibig sabihin noon ay may iba sa dako pa roon
na alam din kung nasaan ang ginto.
At iyon ang dahilan kung bakit umalis si Nopperabou at itinago ang yaman, tama?
Oo, pero mag-isa niyang ginawa iyon.
Hindi madali para sa isang tao na ilipat mag-isa ang lahat ng gintong iyon,
kaya tingin ko ay sa malapit lang niya iyon nadala.
Ngayon, paano mo hahanapin ang Ainu na talagang alam kung nasaan iyon noon pa?
Baka nakatira pa sila malapit sa mga ilog kung saan nila namina ang ginto.
Kaya kung matutukoy mo ang ginto,
malalaman mo kung saang ilog ito galing.
Ano?
Paano mo magagawang matukoy ang ginto kung nakatago iyon sa kung saan?
Nakalimutan mo na ba? Kumuha ng ginto si Nopperabou at tumakas,
pero tumaob ang bangka niya, at lumubog ang ginto kasama nito.
Lawa ng Shikotsu?
Sinasabi mo bang doon tayo dapat maghanap?
Hindi na natin dapat hanapin ang mga balat na may tattoo
at maghanap na lang ng ibinaong kayamanan doon?
Hindi iyon uubra.
Ang Lawa ng Shikotsu ang pinakamalalim na lawa sa Hokkaido.
Imposibleng sumisid hanggang ilalim para hanapin ang kayamanan.
Hindi imposible iyon.
LAWA NG SHIKOTSU, ANG PIRATA
Tingnan mo ito.
Nakita na agad nila?
Sino iyong "pirata"?
Isa sa mga pugante ng Abashiri.
At medyo malakas at matapang siya.
ISANG TAON NA NAKALIPAS, LAWA NG SHIKOTSU
Dapat hintayin mo hanggang medyo uminit. Mamamatay ka, alam mo ba?
Kung gayon ay mauunahan lang ako ng iba.
Kahit maninisid ay hindi aabot sa ilalim nito.
Hindi ko hinihingi ang opinyon mo.
Malaya kang makakaalis oras na matukoy mo ang ginto.
Pero bantayan mo ang hibachi. Papatayin kita kapag namatay ito.
Hindi mo na kailangang ipaliwanag sa akin, G. Palautos na Mama.
Itaas mo ang lubid kung higit 35 minuto na akong wala.
-Kuha mo? -Tatlumpu't limang minuto?
Kaya kong manatili sa ilalim ng tubig ng 30 minuto.
Ang paa ni Boutarou ang Pirata ay buong 36 sentimetro,
at mayroon siyang kakaibang webbing sa pagitan ng mga daliri niya.
Nagtrabaho siya bilang mamamangka ng troso noong bata pa siya.
Nilinang niya ang kaalaman niya sa tubig,
pero isang araw ay nagsasama na siya ng mga tao,
nilulunod sila at ninanakaw ang mahahalagang gamit nila.
At sa gayon, nakilala siya bilang Pirata ng Piitan
at bilang Boutarou ang Pirata.
Mukhang natukoy na ni Master Heita ang ginto.
Ganoon pala. Bale kung pupunta tayo sa mga ilog na iyon,
mahuhuli natin ang Pirata.
Naman, baboy!
Ayos! Combo ng baboy-usa-paru-paro!
Panalo uli ako! Ang malas mo, Kadokura!
Tiningnan mo ang ilalim!
Hindi kaya.
Itong maninilip ng puwit…
ay sinisilip din ang puwit natin.
Tumahimik ka nga, tanga!
Bitawan mo ako!
Maninilip ng puwit!
Nakahilata lang maghapon itong dalawang ito.
May naligaw na Ogata sa paligid natin.
Ano bang ginagawa mo mula nang nakalaya ka sa Piitan ng Abashiri?
Karafuto?
May dalawa akong regalo mula sa Karafuto.
Ang una ay impormasyon ukol sa babaeng si Sofia Ang May Ginintuang Kamay.
Dati siyang kaibigan nina Wilk at Kiroranke,
at siya ang pinuno ng isang grupo ng mga kapanig.
Walang dudang pupunta siya sa Japan para makuha si Asirpa.
Isa siya sa makakalaban natin bukod pa kay Tsurumi.
At para naman sa ikalawang regalo ko,
mukhang nakuha na ni Asirpa kung paano malaman ang code.
Kailangang makita natin siya sa lalong madaling panahon!
Hinahabol nila tayo.
Kailangan ding kunin ng grupo ni Sugimoto ang mga tattoo.
Sa ngayon, may dalawang grupo lang na nagtitipon ng mga balat.
Iyon ay sina Hijikata at Tsurumi.
SAPPORO
Gusto mo ba ng masayang gabi, iho?
Mukha ba akong may perang panggastos?
Dito ka ba nanunuluyan?
Tahimik ka lang? Gusto ko iyan.
Tahimik lang din ang namayapa kong asawa.
Hindi ka Hapones…
Diyan lang kayo!
Nilaslas ang lalamunan niya
at isinabit sa kanang balikat niya ang lamang-loob niya?
Parang katulad ng kaso ng puta na pinatay sa iskwater
noong ika-31 ng isang buwan, hindi ba?
Parehong tao ba, Inspektor?
Posible.
May mga saksi ba?
May naisip ka bang posibleng suspek?
Sige na. Ibibili kita ng pagkain kapag may sinabi ka.
Ang kilalang makatang Takuboku Ishikawa, tanyag sa pagsulat ng A Handful of Sand,
ay naglakbay sa kahabaan ng Hokkaido
bilang umiikot na mamamahayag para sa ilang mga pahayagan.
Nagkakagulo sa Sapporo dahil sa isang kaso ng mga sunud-sunod na pagpatay.
Medyo nabighani rin ako roon.
Ang taas ng benta ng mga pahayagan!
Kailangan ko ng kaunting pera, G. Nagakura.
Magdala ka ng hindi pa nababalita sa diyaryo, sira ulo ka.
Ang pangit na paraan para mamatay.
May galit kaya siya sa mga puta?
Hindi katanggap-tanggap iyon.
Sana ay agad siyang madakip.
Mayroon akong babaeng gusto, at sayang naman kung papatayin niya.
Sana ay mabali ang likod mo at mamatay ka sa kanal.
Kadokura.
May kilala ka ba sa mga presong may tattoo na maaaring may kinalaman dito?
Oo, mayroon.
May lalaki sa Yokohama na sinaksak ang puta ng ilang ulit gamit ang kutsilyo
at naipakulong sa Abashiri.
Kung ang pumatay ay isa sa mga preso nating may tattoo,
magiging malaking problema ang gulong ito.
Aabangan siya ng mga pulis.
At ang mga nasa Ikapitong Dibisyon ay tatakbo palapit
oras na mabalitaan nila ito.
Hoy!
Sino'ng pumatay sa kabayo ko?
BAHAY NG OOURA
Ang kaso ng Mamamatay-tao sa Sapporo…
Mukhang preso na may tattoo ito.
Opisyal ng Warrant Kikuta.
Pupunta ka sa Sapporo.
Mananatili ako rito at patuloy na hahanapin si Asirpa.
Sige.
At isama mo si Superyor na Praybayt Usami.
Sige.
Mas gusto ko sanang huwag sumama kay Opisyal ng Warrant Kikuta.
Pareho tayo ng iniisip.
Tiyak kong malaki ang silbi ni Usami sa Sapporo.
SHIBATA, NIIGATA PREFECTURE, 1895
O, Tokushirou, kumusta ang lugar ng labanan?
May natuklasan akong nakakatuwa, Master.
At ano naman iyon?
Dapat ay sinanay nang mabuti ang lahat ng sundalo,
pero noong nasa labanan na sila,
walang nagpaputok ng baril nila, kunwari lang silang nagpaputok.
Dinig ko ay ganoon din ang nangyari sa Digmaang Sibil sa Amerika.
Pinaputok man nila ang sandata, pero tiyak na hindi sila nakatutok.
Ang karamihan sa mga sundalo ay talagang tutol sa pagpatay
at ginagawa ang lahat para panindigan ito.
Tokushirou!
Nakabalik ka na!
Oy! Ang tagal na rin!
Lumaki ka uli, hindi ba, Tokishige?
TOKISHIGE USAMI, 14 NA TAONG GULANG
Gayon nga!
Mukhang hindi ka nagpunta rito para magsanay.
Ang totoo ay may gagawin ako sa bahay, pero napadpad ako rito.
Hindi ba dalawang oras na lakad ang layo nito mula sa bahay mo?
Napapadpad ako rito kahit sa mga araw na walang pagsasanay.
Parang karaniwang dati pang sulok lamang ito ng dojo…
pero sagradong lugar ito para sa atin.
DALAWANG TAON NA ANG NAKAKARAAN
Tokishige, nagsisikap ka pa rin ba ng mabuti sa dojo?
Gayon nga po.
Sabi ni Tokushirou ay ako ang pinakamagaling na batang nakita na niya.
Tokushirou Tsurumi?
Sino iyon?
Siya ang magarang opisyal na nagpupunta sa dojo ni Tokishige!
Aba, iyan ang mabigat na trabaho.
Salamat, Tokishige.
Tiyak na bibigyan ako nito ng malalakas na binti.
Mababang lugar ito,
kapag gumagamit kami ng de-paa na water wheel para patuyuin ang bukirin.
Ang gara…
Tokishige!
Sandali lang, Tokushirou.
Oy, Tomoharu.
-Kumusta ang tatay mo? -Ayos naman po.
Naman, Tokishige.
Gawin na natin ito!
Matulog ka sa lugar ko matapos magsanay. Puwede tayong sabay pumasok bukas.
Mukhang babalik si Tokushirou sa dojo ngayon.
Halika na! Tara na!
Gawin natin ito, Tokushirou!
Gawin natin ang randori!
Magtatapos ka na pala ngayong taon.
Pupunta ka pa rin ba sa dojo?
Kailangan kong tulungan si Itay sa bukid,
kaya hindi ako sigurado.
Talagang magiging mas malakas ka.
Dapat kang magpatuloy.
Madali mong matatalo ang bawat isang tao sa antas mo.
Hindi magtatagal ay matatalo mo rin ako.
Hindi na ako masyadong makakadalaw sa dojo.
Talaga?
May mga problemang lumitaw sa lugar na ang tawag ay Peninsula ng Korea.
Tokishige!
Sabay tayong maglakad pauwi!
Tama na!
Iyan na ang leksyon para ngayong araw.
Salamat po, ginoo.
Kaunti na lang!
Isa pa!
Ano'ng nakain mo?
Tapos na ako para sa ngayong araw.
Sige na! Kaunti na lang!
Iyon nga, kailangan ko nang umuwi…
Ano'ng problema, Tomoharu?
Kailangan na nating isara ang dojo
para makauwi kami ni Master Takeda.
Ni hindi ko man lang siya natalo kahit isang beses.
Ito na ang huling punta ko sa dojo.
Tokishige!
Pupunta ako sa Tokyo pagkaraan ng pagtatapos ko.
Lilipat ako sa dormitoryo.
Kaya ngayon ang huling araw na magagawa ko ang randori kasama mo!
Hindi niya magawang sabihin sa iyo mismo.
Alam ko na.
O sige. Gusto mo pang umulit?
At gusto mo akong matalo bago ka umalis?
Mas mabuti sigurong huwag na lang.
Ayokong matalo para lang huwag kang masaktan.
Siyempre hindi!
Ano'ng klaseng kaibigan ang gagawa ng ganiyan!
Magiging katapusan natin iyan!
Isinara na ni Master Takeda ang dojo at umuwi na.
Dito kayong dalawa sa labas maglaban.
Babantayan ko kayo.
Simulan na!
Kung matatalo ko si Tokishige,
makakaya kong mabuhay mag-isa sa Tokyo.
Kaya ko pa!
Tama na!
Tumawag ka ng doktor!
Sinabi ko nang ayokong gawin iyon.
Pero ginawa ko iyon dahil sinabi mo sa aming dito sa labas maglaban.
Kung alam ko lang na gagawin mo ito sa kaibigan mo…
Kaibigan?
Lagi namang sagabal iyang hayop na iyan sa oras natin, Tokushirou.
At sa tatay niya.
Inasikaso mo siya kasi malaking pangalan ang tatay niya sa Ikalawang Dibisyon.
Siya!
Pupunta siya sa paaralan ng militar sa Tokyo para maging opisyal,
ibig sabihin ay magiging mas malapit pa siya sa iyo.
Siya!
Ni hindi siya makapagsabi at panay lang ang pangmamata niya sa akin.
Siya!
Pero ngayong nakikipag-usap ka sa kaniya,
narinig ko ang lahat!
Oo, oo, oo!
Hindi mo pa rin sinasabi sa kaniyang papunta ka sa Tokyo?
Pagdating sa lakas ng damdamin, mas magaling ka kay Tokishige.
Kumapit ka sa mga damdaming iyon,
at tiyak kong magiging mas malakas ka pa sa kaniya.
Talaga?
Iyon lang ang mayroon ako!
Sabi ninyo ako ang nangunguna!
Nakita mo kung sino ako!
Napakahalaga noon sa akin!
Paumanhin.
Akala ko ay susuko na siya at uuwi na
kung sasabihin ko iyon sa kaniya.
O? Iyon lang ba?
Salamat naman!
Siguro ay patay na siya.
Siguro ay kapwa tayo nagkasala sa pakikipagsabwatan.
Sasabihin ko sa iyo ang palusot natin, kaya dapat tandaan mo ito.
Pagkatapos noon, tiniyak naming pareho ang kuwento namin
at sinabing sinipa ng kabayo ni Tokushirou si Tomoharu.
Nang narinig ng tatay niya ang balita,
tumakbo siya at binaril ang kabayo sa sobrang galit.
Dito ako unang nakapatay ng tao.
Kung saan nawala ang pagkabirhen ko.
Nagpunta ako sa sagradong lugar na ito para sariwain ang araw na iyon.
Ang lihim sa pagitan namin ni Tokushirou.
Pero narinig ko iyon mula kay Master Takeda.
Sabi niya ay galit sa iyo ang magulang ng bata at bawal ka sa Ikalawang Dibisyon,
dahil lang sinipa at napatay ng kabayo mo ang batang iyon.
Alam mong mangyayari iyon, pero pinagtakpan mo pa rin ako.
Iyon ang dahilan kung bakit ako pinatapon sa Hokkaido.
Pero ang mas mapalayo sa Central
ay nangangahulugang mas malaya akong makakagalaw.
At…
naisip kong sayang naman
na makitang mawala nang ganoon lang ang isang interesanteng bata.
Hihintayin kita sa Ikapitong Dibisyon.
Paano mo napapagawa sa mga sundalo na tigilan ang kunwaring pagpapaputok
at patirahin talaga sila sa kalaban?
Minsan ay nasaksihan ko na nagpaniwala sa akin na magagapi ng tao
ang kanilang pagtutol sa pagpatay ng iba.
Matagal kong iniisip ang insidenteng iyon.
At sa tingin ko ay natagpuan ko ang sagot noong Digmaang Sino-Japanese.
Kung gusto mong palitawin ang tapang ng mga sundalo mo,
hindi mo kailangang magtanim sa kanila ng takot o galit sa kalaban,
ni gamitan sila ng paniniwala sa pulitika.
Ano ang dapat mong gawin?
Pag-ibig ang gamitin mo.
Pero gayunpaman, nagdudulot ang pag-ibig na makipaglaban sa sarili mo.
Paano ka lilikha ng pagmamahal sa mga tao mo
para maging bukas silang gawin ang kahit ano, kahit napakarumi man nito?
Ito ang tanong na kailangang tanungin ng bawat komandante sa sarili.
Gayunman, may mga taong ipinanganak na nakalaang maging kawal.
Iyong mga agresibo at tapat,
at hindi nalulungkot at walang pagsisisi.
Mga kawal na kayang pumatay ng tao.
Iyon ang mga kawal na kailangan mo sa hanay mo.
Ang mamamatay-taong ito
ay hindi talaga isang magnanakaw.
Para namang may pera o kung ano ang mga puta na nasa iskwater.
Pumapatay siya para lang makapatay.
Alam ko lang na babalik siya sa pinangyarihan ng krimen.
Siya ang tipo ng sira ulong babalik at babalik
para magpantasya at magsalsal sa pinatay niya.
Alam ko ang tinutukoy mo.
Susunod na bahagi: "A Perfect Mother."