1
00:00:15,099 --> 00:00:17,893
ผมคือพรานล่าหมี พรานล่าหมีทานิกากิ

2
00:00:17,977 --> 00:00:19,979
พูดบ้าอะไรของคุณ

3
00:00:21,981 --> 00:00:23,149
ผมไปนะครับ

4
00:00:26,026 --> 00:00:28,779
อินคาร์มัตไม่ได้อยู่ที่อาบาชิริแล้ว

5
00:00:29,280 --> 00:00:30,573
โดนย้ายไปอยู่ที่อื่นน่ะ

6
00:00:31,949 --> 00:00:34,285
{\an8}คุณจะบอกว่า ถ้าผมไปคุณจะฆ่าเธอสินะ

7
00:00:34,368 --> 00:00:37,079
ไม่ใช่อยู่แล้วๆ

8
00:00:37,163 --> 00:00:40,291
คุณคงไม่ทำให้ผม
ต้องลงมือทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้น

9
00:00:40,791 --> 00:00:43,002
ใช่มั้ยล่ะ เก็นจิโร่ ทานิกากิ

10
00:00:43,961 --> 00:00:48,382
ผมไม่เหมาะที่จะไปตามหาทอง
หรือโค่นล้มรัฐบาลหรอก

11
00:00:49,175 --> 00:00:51,927
{\an8}ผมแค่อยากใช้ชีวิตเรียบง่าย

12
00:00:52,428 --> 00:00:55,389
ผมผิดตรงไหนที่อยากอยู่ในฐานะ
ชาวบ้านธรรมดาคนนึง

13
00:00:55,973 --> 00:00:58,768
ชาวบ้านเขาไม่รู้อะไรทั้งนั้น

14
00:00:58,851 --> 00:01:01,687
เรื่องที่ว่ามีคนยอมเสี่ยงชีวิต
และไม่ได้อะไรกลับมาเลย

15
00:01:01,771 --> 00:01:03,773
แต่คุณน่ะรู้ดี

16
00:01:03,856 --> 00:01:05,900
คุณจะทำปิดหูปิดตาเรื่องนี้ได้ลงงั้นเหรอ

17
00:01:06,400 --> 00:01:09,862
ผมไม่มีประโยชน์กับคุณ
แม้คุณจะจับอินคาร์มัตไว้เป็นตัวประกันก็ตาม

18
00:01:10,488 --> 00:01:12,948
{\an8}อยู่ไปก็มีแต่บั่นทอนกำลังใจ

19
00:01:13,032 --> 00:01:15,159
{\an8}แต่ผมว่าคุณเองก็รู้อยู่แล้ว

20
00:01:15,242 --> 00:01:20,206
{\an8}ว่าเธอจะพยายามหนีเองทันทีที่หายดี

21
00:01:20,790 --> 00:01:22,833
แต่ครั้งนี้คงไม่ง่ายหรอก

22
00:01:22,917 --> 00:01:24,919
คุณทำอะไรอินคาร์มัต

23
00:01:25,878 --> 00:01:29,465
เธอตั้งท้องลูกของคุณอยู่ เก็นจิโร่ ทานิกากิ

24
00:01:35,763 --> 00:01:36,931
ลูกผมเหรอ

25
00:01:39,809 --> 00:01:41,936
ถ้าคุณพาอาชิร์ปากลับมา

26
00:01:42,019 --> 00:01:45,606
ผมสัญญาว่าจะปล่อยคุณและอินคาร์มัต

27
00:01:45,689 --> 00:01:51,570
เดิมทีคุณจะพาอาชิร์ปา
กลับไปหาคุณยายของเธออยู่แล้วนี่

28
00:01:52,446 --> 00:01:53,697
ทานิกากิ

29
00:01:56,325 --> 00:02:01,330
{\an8}ผมรู้ว่าคุณเข้าใกล้ไซจิ สุกิโมโตะได้
โดยที่เขาไม่ทันระวังตัว

30
00:02:04,667 --> 00:02:09,338
{\an8}(ตอนที่ 45 - สมรู้ร่วมคิด)

31
00:02:13,968 --> 00:02:15,761
ตัวคันจิตัวนี้คือ "โระ" ใช่มั้ย

32
00:02:15,845 --> 00:02:17,763
อือ ตัวนั้นคือ "โระ"

33
00:02:18,389 --> 00:02:20,891
{\an8}ส่วนตัวนี้อ่านได้ว่า "ชิ" หรือ "สะ"

34
00:02:23,477 --> 00:02:27,606
ใครจะไปคิดว่าท่านเฮตะจะเป็นนักโทษ

35
00:02:28,399 --> 00:02:31,777
แต่พอได้แผ่นหนังพร้อมรอยสักแผ่นใหม่มาแล้ว

36
00:02:32,278 --> 00:02:34,238
เราก็กลับไปลุยกันต่อได้

37
00:02:34,822 --> 00:02:38,117
เรากำลังตามหาทอง
กองใหญ่โตยิ่งกว่าเดิม จำได้มั้ย

38
00:02:38,701 --> 00:02:39,743
ใช่แล้วละ

39
00:02:40,244 --> 00:02:41,787
และถ้าเราหาเจอ

40
00:02:41,871 --> 00:02:46,876
เราอาจได้รู้ด้วยว่า
ใครฆ่าชาวไอนุและขโมยทองพวกเขามา

41
00:02:46,959 --> 00:02:48,919
เกือบไปแล้วๆ

42
00:02:49,003 --> 00:02:51,547
ฮาคุอะไรนั่นเกือบทำเราเสียแผนแล้วมั้ยล่ะ

43
00:02:52,089 --> 00:02:55,384
นี่ไม่ใช่เวลามาขุดหาแร่ทองคำขาว

44
00:02:55,467 --> 00:02:57,720
ใช่ ต้องตั้งใจกว่านี้แล้วละ

45
00:02:58,304 --> 00:02:59,930
ซองยาสูบของเฮตะ

46
00:03:00,014 --> 00:03:03,017
ไม่ค่อยมีใครแกะสลักเป็นรูปหมีหรอก

47
00:03:03,601 --> 00:03:06,228
ว่ากันว่ามันจะมาสิงเรา
และสร้างความเดือดร้อนให้เราได้

48
00:03:07,771 --> 00:03:09,481
หนักอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

49
00:03:10,816 --> 00:03:11,817
ทองคำขาวเหรอ

50
00:03:11,901 --> 00:03:14,695
- เอามานี่
- ของฉัน!

51
00:03:18,532 --> 00:03:20,242
ลองดูนี่สิ

52
00:03:20,326 --> 00:03:24,955
เหมือนเขาจะเก็บตัวอย่างทอง
จากแม่น้ำทุกสายที่เขาเคยไป

53
00:03:25,748 --> 00:03:28,918
เขาว่ากันว่าทองคำมีหน้าตาครับ

54
00:03:29,001 --> 00:03:32,171
แต่ละหน้าตาจะมีลักษณะเฉพาะ
ขึ้นอยู่กับแหล่งที่มาของทอง

55
00:03:32,922 --> 00:03:35,549
นักหาทองที่เก่งจะเห็นหน้าตาของมัน

56
00:03:35,633 --> 00:03:38,510
แล้วบอกได้เลยว่ามาจากแม่น้ำสายไหน

57
00:03:39,511 --> 00:03:44,892
ชาวไอนุรวบรวมทองทั้งหมด
แล้วเอาไปซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งใช่มั้ย

58
00:03:44,975 --> 00:03:47,895
พวกเขาคิดว่าสมบัติที่ฝังอยู่
จะนำความโชคร้ายมาให้

59
00:03:47,978 --> 00:03:50,397
ก็เลยเอาไปซ่อนให้ไกลจากทุกคน

60
00:03:50,481 --> 00:03:53,692
มีคนไม่กี่คนเท่านั้นที่แก่พอจะจำได้ว่ามันอยู่ที่ไหน

61
00:03:54,401 --> 00:03:58,405
ซึ่งก็คือเจ็ดคนที่โดนฆ่าในเหตุการณ์นปเปราโบะ

62
00:03:58,489 --> 00:04:01,909
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีใคร

63
00:04:01,992 --> 00:04:04,495
รู้ว่าทองอยู่ที่ไหนเหมือนกัน

64
00:04:04,995 --> 00:04:08,207
เพราะอย่างนั้น นปเปราโบะ
ถึงได้ออกไปเคลื่อนย้ายสมบัติใช่มั้ยล่ะ

65
00:04:08,290 --> 00:04:10,417
ใช่ เขาลงมือย้ายเองเลย

66
00:04:11,001 --> 00:04:14,254
การที่คนคนเดียวย้ายทองทั้งหมดเอง
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

67
00:04:14,338 --> 00:04:18,092
ฉันเลยคิดว่าเขาน่าจะย้ายไปได้แค่ใกล้ๆ

68
00:04:18,175 --> 00:04:23,097
ทีนี้เราจะไปตามหา
ชาวไอนุคนนั้นที่รู้ว่าทองมาจากไหนยังไง

69
00:04:23,806 --> 00:04:28,102
เป็นไปได้ว่าพวกเขายังอยู่
ใกล้แม่น้ำที่พบผงทองนั่นแหละ

70
00:04:28,185 --> 00:04:30,980
ฉะนั้นถ้าเรารู้ว่าทองหน้าตาแบบไหน

71
00:04:31,063 --> 00:04:34,024
เราก็จะรู้ว่ามันมาจากแม่น้ำสายไหน

72
00:04:34,108 --> 00:04:35,359
หา

73
00:04:35,442 --> 00:04:38,988
นายจะบอกหน้าตาทองได้ยังไง
ถ้ามันซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง

74
00:04:40,030 --> 00:04:43,993
นายลืมไปแล้วเหรอ
นปเปราโบะขโมยทองบางส่วนแล้วหนีมา

75
00:04:44,576 --> 00:04:47,496
แต่เรือของเขาจม ทองก็เลยจมไปกับเรือด้วย

76
00:04:48,497 --> 00:04:49,498
ทะเลสาบชิโกะสึเหรอ

77
00:04:50,082 --> 00:04:52,334
จะบอกว่าให้เราไปลองหาที่นั่นดูเหรอ

78
00:04:52,418 --> 00:04:55,254
เราต้องเปลี่ยนจากการหาแผ่นหนังที่มีรอยสัก

79
00:04:55,337 --> 00:04:57,464
แล้วไปหาสมบัติที่ฝังอยู่ที่นั่นแทนเหรอ

80
00:04:57,548 --> 00:05:00,718
แบบนั้นไม่ได้ผลหรอก

81
00:05:00,801 --> 00:05:03,220
ทะเลสาบชิโกะสึ
เป็นทะเลสาบที่ลึกที่สุดในฮอกไกโด

82
00:05:03,804 --> 00:05:06,765
การไปดำน้ำงมหาทองคงเป็นไปไม่ได้แน่

83
00:05:06,849 --> 00:05:08,183
เป็นไปได้สิ

84
00:05:08,684 --> 00:05:10,436
{\an8}(ทะเลสาบชิโกะสึ - โจรสลัด)

85
00:05:10,978 --> 00:05:12,438
ดูนี่เสียก่อน

86
00:05:12,521 --> 00:05:13,981
พวกเขาหาเจอแล้วเหรอ

87
00:05:14,565 --> 00:05:17,234
ใครคือ "โจรสลัด"

88
00:05:18,736 --> 00:05:20,904
{\an8}นักโทษคนนึงที่แหกคุกอาบาชิริ

89
00:05:20,988 --> 00:05:24,491
{\an8}เป็นคนนึงที่แข็งแกร่งและโหดมากเชียวละ

90
00:05:24,908 --> 00:05:28,245
{\an8}(หนึ่งปีก่อน - ทะเลสาบชิโกะสึ)

91
00:05:28,829 --> 00:05:32,875
นายน่าจะรอให้อากาศอุ่นกว่านี้นะ
เดี๋ยวได้ตายหรอก

92
00:05:33,459 --> 00:05:35,294
ไม่งั้นก็มีคนได้ทองไปก่อนฉันน่ะสิ

93
00:05:35,878 --> 00:05:39,089
ไม่มีนักดำน้ำคนไหน
ลงไปถึงพื้นใต้น้ำได้ที่ความลึกระดับนี้

94
00:05:39,173 --> 00:05:41,341
ฉันไม่ได้ถามความเห็นนาย

95
00:05:41,425 --> 00:05:43,844
นายจะไปไหนก็ไป
หลังบอกได้ว่าทองนั่นมาจากไหน

96
00:05:44,511 --> 00:05:47,598
คอยดูเตาถ่านนี้ไว้ด้วย
ถ้าเตามอดฉันเอานายตายแน่

97
00:05:48,682 --> 00:05:51,435
ไม่ต้องย้ำขนาดนั้นก็ได้
ไอ้คนชอบชี้นิ้วสั่งใส่แต่กางเกง

98
00:05:51,935 --> 00:05:54,938
ดึงเชือกขึ้นเลยถ้าฉันหายไปนานเกิน 35 นาที

99
00:05:55,439 --> 00:05:57,608
- เข้าใจมั้ย
- สามสิบห้านาทีเหรอ

100
00:06:01,278 --> 00:06:03,906
ฉันอยู่ในน้ำได้นาน 30 นาที

101
00:06:16,710 --> 00:06:20,297
เท้าของโจรสลัดโบตาโร่ยาวถึง 36 เซนติเมตร

102
00:06:20,881 --> 00:06:25,803
อีกทั้งเขายังมีพังผืนประหลาดอยู่ระหว่างนิ้ว

103
00:06:26,637 --> 00:06:30,891
ตอนเด็กๆ เขาเคยทำงานเป็นคนส่งไม้ข้ามฟาก

104
00:06:31,391 --> 00:06:33,602
เขาเลยได้ฝึกฝนทักษะในน้ำจนชำนาญ

105
00:06:33,685 --> 00:06:37,397
แต่อยู่มาวันหนึ่งเขาเริ่มลากคนอื่นมาลงน้ำ

106
00:06:37,481 --> 00:06:39,650
ทำให้จมน้ำตายและขโมยของมีค่าไป

107
00:06:40,234 --> 00:06:43,237
ด้วยเหตุนั้นเขาถึงเป็นที่รู้จัก
ในนามโจรสลัดแห่งเรือนจำ

108
00:06:43,320 --> 00:06:46,323
และโจรสลัดโบตาโร่

109
00:06:51,036 --> 00:06:54,706
เหมือนว่าท่านเฮตะ
จะระบุได้แล้วว่าทองมาจากไหน

110
00:06:55,290 --> 00:06:58,210
เข้าใจแล้ว ถ้าเราไปตามแม่น้ำพวกนี้

111
00:06:58,877 --> 00:07:01,255
เราก็จะจับโจรสลัดได้

112
00:07:07,344 --> 00:07:09,555
สู้หน่อยเจ้าหมูป่าๆ

113
00:07:10,764 --> 00:07:12,432
เยี่ยม คอมโบหมูป่า กวาง ผีเสื้อ

114
00:07:12,516 --> 00:07:15,853
ผมชนะอีกแล้ว คุณนี่กากจริง คาโดกุระ

115
00:07:19,857 --> 00:07:21,275
แอบส่องใต้ไพ่งั้นเหรอ

116
00:07:22,860 --> 00:07:24,153
เปล่าสักหน่อย

117
00:07:24,236 --> 00:07:26,280
ตาแก่ส่องรูก้น…

118
00:07:27,489 --> 00:07:29,366
มาแอบส่องก้นเหรอเนี่ย

119
00:07:29,449 --> 00:07:30,784
เงียบไปเลย ไอ้บ้านี่

120
00:07:31,535 --> 00:07:32,619
ปล่อยนะ

121
00:07:32,703 --> 00:07:33,954
ตาแก่ส่องรูก้น

122
00:07:34,037 --> 00:07:36,832
สองคนนี้เอาแต่อู้งานทั้งวัน

123
00:07:38,208 --> 00:07:40,752
เราได้โอกาตะมาเข้ากลุ่มเราแล้ว

124
00:07:41,336 --> 00:07:45,257
คุณทำอะไรสมัยอยู่ที่เรือนจำอาบาชิริ

125
00:07:46,425 --> 00:07:47,759
คาราฟูโตะใช่มั้ย

126
00:07:48,343 --> 00:07:50,846
ผมมีของขวัญสองชิ้นจากคาราฟูโตะ

127
00:07:51,388 --> 00:07:55,267
ชิ้นแรกเป็นข้อมูลของผู้หญิง
ที่ชื่อโซเฟีย โกลเดนแฮนด์

128
00:07:56,143 --> 00:07:59,104
เธอเคยเป็นเพื่อนของวิลก์และคิโระรันเกะ

129
00:07:59,188 --> 00:08:01,231
และเป็นหัวหน้ากลุ่มหัวรุนแรง

130
00:08:02,024 --> 00:08:05,485
เธอมาที่ญี่ปุ่นเพื่อหาตัวอาชิร์ปาอย่างแน่นอน

131
00:08:06,236 --> 00:08:10,199
เราจะต้องรับศึกจากเธออีกทาง
นอกเหนือจากสึรุมิ

132
00:08:11,200 --> 00:08:12,576
และของขวัญชิ้นที่สอง

133
00:08:13,076 --> 00:08:17,706
เหมือนว่าอาชิร์ปาจะรู้วิธีถอดรหัสแล้ว

134
00:08:20,459 --> 00:08:23,545
เราต้องหาตัวอาชิร์ปาให้พบโดยเร็วที่สุด

135
00:08:23,629 --> 00:08:25,505
พวกเขากำลังมาหาเรา

136
00:08:26,256 --> 00:08:30,677
กลุ่มของสุกิโมโตะต้องตามเก็บรอยสักเหมือนกัน

137
00:08:31,511 --> 00:08:36,016
จนถึงตอนนี้มีแค่สองกลุ่มที่ตามเก็บแผ่นหนัง

138
00:08:36,099 --> 00:08:39,353
ซึ่งก็คือฮิจิกาตะและสึรุมิ

139
00:08:59,539 --> 00:09:01,083
{\an8}(ซัปโปโร)

140
00:09:02,334 --> 00:09:04,461
พ่อหนุ่ม เที่ยวมั้ยจ๊ะ

141
00:09:04,544 --> 00:09:06,588
คิดว่าฉันมีเงินมั้ยล่ะ

142
00:09:07,589 --> 00:09:09,549
คุณพักที่นี่หรอกเหรอ

143
00:09:10,884 --> 00:09:12,761
เป็นคนพูดไม่เก่งสินะ ดีเลย

144
00:09:12,844 --> 00:09:15,013
สามีเก่าฉันก็ไม่ค่อยพูดเหมือนกัน

145
00:09:17,307 --> 00:09:18,558
คุณไม่ใช่คนญี่ปุ่น…

146
00:09:41,915 --> 00:09:43,625
ถอยไปๆ

147
00:09:43,709 --> 00:09:45,419
เธอโดนปาดคอสินะ

148
00:09:45,502 --> 00:09:49,006
และเครื่องในถูกลากออกมาพาดไหล่ขวาเหรอ

149
00:09:49,089 --> 00:09:52,092
คล้ายกับที่โสเภณีถูกฆ่าในสลัม

150
00:09:52,175 --> 00:09:55,304
เมื่อวันที่ 31 เดือนที่แล้วเลยนี่ครับ

151
00:09:55,387 --> 00:09:57,597
ฝีมือคนเดียวกันหรือเปล่าครับ สารวัตร

152
00:09:57,681 --> 00:09:58,932
ก็เป็นไปได้

153
00:09:59,016 --> 00:10:00,642
มีพยานมั้ยครับ

154
00:10:00,726 --> 00:10:03,061
หรือพอจะนึกออกมั้ยว่าเป็นผู้ต้องสงสัยคนไหน

155
00:10:03,145 --> 00:10:06,106
เถอะน่า เดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวเอง
ถ้าคุณบอกอะไรสักหน่อย

156
00:10:06,857 --> 00:10:11,069
กวีชื่อดังทากุโบกุ อิชิกาวะ
ผู้โด่งดังจากบทประพันธ์ "ทรายหนึ่งกำมือ"

157
00:10:11,153 --> 00:10:12,571
ได้เดินทางไปทั่วฮอกไกโด

158
00:10:12,654 --> 00:10:15,907
ในฐานะนักข่าวของหนังสือพิมพ์หลายสำนัก

159
00:10:16,742 --> 00:10:21,830
ที่ซัปโปโรนี่มีแต่คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง

160
00:10:21,913 --> 00:10:26,084
ผมเขียนข่าวแบบมันมือไปหน่อยน่ะครับ

161
00:10:26,168 --> 00:10:28,712
ยอดขายหนังสือพิมพ์เลยพุ่งสูงสุดๆ

162
00:10:31,256 --> 00:10:33,300
ผมขอเป็นเงินสดดีกว่าครับ คุณนากากุระ

163
00:10:33,383 --> 00:10:36,636
ขอข่าวที่ไม่มีในหนังสือพิมพ์สิ เจ้าบ้านี่

164
00:10:37,220 --> 00:10:39,056
ตายแบบนี้ช่างแย่จริงๆ

165
00:10:39,139 --> 00:10:41,266
สงสัยจริงว่าเขาฝังใจอะไรกับโสเภณีนัก

166
00:10:41,350 --> 00:10:42,517
แบบนี้รับไม่ได้

167
00:10:43,018 --> 00:10:45,395
ผมหวังว่าเขาจะโดนจับเร็วๆ

168
00:10:45,479 --> 00:10:49,441
ผมถูกใจผู้หญิงอยู่คนนึง
ถ้าเขาฆ่าเธอคงน่าเสียดายแย่

169
00:10:49,524 --> 00:10:52,569
ขอให้ตกน้ำหลังหักตายเถอะ

170
00:10:53,153 --> 00:10:54,154
คาโดกุระ

171
00:10:54,696 --> 00:10:58,075
ในบรรดานักโทษที่มีรอยสัก
พอนึกออกมั้ยว่าใครเป็นคนทำ

172
00:10:59,326 --> 00:11:01,161
พอนึกออกอยู่ครับ

173
00:11:01,244 --> 00:11:05,499
มีอยู่คนนึงที่โยโกฮามะ
เคยใช้มีดแทงโสเภณีหลายครั้ง

174
00:11:05,582 --> 00:11:07,584
และถูกส่งไปที่อาบาชิริ

175
00:11:08,168 --> 00:11:11,213
ถ้าฆาตกรเป็นหนึ่งในนักโทษที่มีรอยสัก

176
00:11:11,296 --> 00:11:15,384
เรื่องวุ่นวายนี้เห็นทีจะเป็นปัญหาใหญ่เสียแล้ว

177
00:11:16,134 --> 00:11:19,554
ตำรวจจะออกตามล่าตัวเขา

178
00:11:21,264 --> 00:11:24,935
{\an8}และคนจากหน่วยที่เจ็ดจะรีบมา

179
00:11:25,018 --> 00:11:27,729
{\an8}ทันทีที่พวกเขาได้ข่าวนี้

180
00:11:31,191 --> 00:11:33,151
เฮ้ย

181
00:11:33,235 --> 00:11:35,529
ใครฆ่าม้าฉัน

182
00:11:39,116 --> 00:11:40,951
(บ้านโออุระ)

183
00:11:43,537 --> 00:11:46,039
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่ซัปโปโร…

184
00:11:46,706 --> 00:11:49,626
ผมว่าเป็นฝีมือนักโทษมีรอยสัก

185
00:11:49,709 --> 00:11:51,086
พันจ่าคิกุตะ

186
00:11:51,670 --> 00:11:53,672
คุณต้องไปซัปโปโร

187
00:11:53,755 --> 00:11:57,384
ผมจะอยู่ที่นี่ตามหาอาชิร์ปาต่อ

188
00:11:57,467 --> 00:11:58,468
ครับ

189
00:11:59,010 --> 00:12:01,263
พาพลทหารชั้นพิเศษอุซามิไปด้วย

190
00:12:02,013 --> 00:12:03,014
ได้

191
00:12:03,890 --> 00:12:07,352
ผมไม่อยากไปกับพันจ่าคิกุตะสักเท่าไหร่

192
00:12:08,353 --> 00:12:09,938
ผมก็เหมือนกัน

193
00:12:10,021 --> 00:12:13,567
ผมมั่นใจว่าอุซามิจะเป็นประโยชน์กับคุณ
ที่ซัปโปโรแน่นอน

194
00:12:22,325 --> 00:12:25,454
{\an8}(ชิบาตะ จังหวัดนีกาตะ - ปี 1895)

195
00:12:25,537 --> 00:12:29,499
โทกุชิโร่ ที่สมรภูมิเป็นยังไงบ้าง

196
00:12:30,083 --> 00:12:33,879
ผมพบบางอย่างที่น่าสนใจทีเดียวครับ อาจารย์

197
00:12:33,962 --> 00:12:35,672
อะไรเหรอ

198
00:12:35,755 --> 00:12:39,468
ทหารทุกนายควรถูกฝึกมาอย่างดีเยี่ยม

199
00:12:40,010 --> 00:12:41,970
แต่พอไปถึงสมรภูมิ

200
00:12:42,053 --> 00:12:44,306
ไม่มีใครยิงปืนจริงๆ เลย
พวกเขาแค่แสร้งทำเป็นยิง

201
00:12:45,056 --> 00:12:49,686
ผมได้ยินว่ามีเรื่องแบบเดียวกันนี้
เกิดขึ้นกับสงครามกลางเมืองอเมริกา

202
00:12:50,353 --> 00:12:53,773
พวกเขายิงปืนก็จริง
แต่ที่แน่ๆ พวกเขาไม่ได้เล็งใคร

203
00:12:54,441 --> 00:12:58,195
ทหารจำนวนมากต่อต้านการฆ่าฟันอยู่ลึกๆ ในใจ

204
00:12:58,278 --> 00:13:00,238
และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อรักษาอุดมคตินี้ไว้

205
00:13:01,448 --> 00:13:02,616
คุณโทกุชิโร่

206
00:13:02,699 --> 00:13:04,367
คุณกลับมาแล้ว

207
00:13:04,451 --> 00:13:07,037
อ้าว ไม่ได้เจอกันนานเลย

208
00:13:07,120 --> 00:13:10,332
ตัวโตขึ้นอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย โทกิชิเกะคุง

209
00:13:10,415 --> 00:13:11,708
(โทกิชิเกะ อุซามิ 14 ปี)

210
00:13:11,791 --> 00:13:12,918
ครับ

211
00:13:13,710 --> 00:13:16,046
นายแต่งตัวไม่เหมือนมาฝึกซ้อมเลยนะ

212
00:13:16,671 --> 00:13:20,550
ที่จริงผมมีงานต้องทำที่บ้าน แต่ก็มาที่นี่จนได้

213
00:13:20,634 --> 00:13:23,553
ต้องเดินตั้งสองชั่วโมงจากบ้านนายไม่ใช่เหรอ

214
00:13:24,137 --> 00:13:27,474
บางทีผมก็เผลอมาที่นี่โดยที่ไม่มีซ้อม

215
00:13:27,557 --> 00:13:31,520
ที่นี่อาจจะเป็นแค่มุมเก่าๆ ธรรมดาของโรงฝึก…

216
00:13:33,939 --> 00:13:36,149
แต่มันคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา

217
00:13:38,902 --> 00:13:39,945
{\an8}(สองปีก่อน)

218
00:13:40,028 --> 00:13:44,658
{\an8}โทกิชิเกะ ยังซ้อมหนักที่โรงฝึกอยู่หรือเปล่า

219
00:13:44,741 --> 00:13:46,076
ครับ

220
00:13:46,159 --> 00:13:50,539
คุณโทกุชิโร่บอกว่า
ผมเป็นเด็กเก่งที่สุดเท่าเขาที่เคยเห็นเลย

221
00:13:50,622 --> 00:13:52,541
คุณโทกุชิโร่ สึรุมิน่ะเหรอ

222
00:13:55,335 --> 00:13:56,586
ใครล่ะนั่น

223
00:13:56,670 --> 00:14:00,882
เขาเป็นนายทหารคนหล่อ
ที่มาที่โรงฝึกโทกิชิเกะน่ะ

224
00:14:10,267 --> 00:14:12,060
เหนื่อยดีจริงๆ

225
00:14:12,561 --> 00:14:14,896
ขอบใจนะ โทกิชิเกะคุง

226
00:14:14,980 --> 00:14:17,732
ได้ทำแบบนี้ขาฉันแข็งแรงแน่นอน

227
00:14:17,816 --> 00:14:20,402
บริเวณนี้เป็นที่ราบลุ่ม

228
00:14:20,485 --> 00:14:25,699
ฉะนั้นในฤดูใบไม้ผลิ
เราจะใช้กังหันแบบถีบเพื่อวิดน้ำออกจากไร่นา

229
00:14:25,782 --> 00:14:26,950
มันช่าง…

230
00:14:27,033 --> 00:14:28,201
โทกิชิเกะ

231
00:14:30,370 --> 00:14:32,330
คุณโทกุชิโร่ ขออนุญาตนะครับ

232
00:14:32,914 --> 00:14:34,833
สวัสดี โทโมฮารุคุง

233
00:14:34,916 --> 00:14:37,711
- คุณพ่อเป็นยังไงบ้าง
- สบายดีฮะ

234
00:14:41,548 --> 00:14:42,716
เถอะน่า โทกิชิเกะ

235
00:14:43,300 --> 00:14:44,718
เอาแบบนี้แหละ

236
00:14:44,801 --> 00:14:49,347
มาค้างบ้านฉันหลังฝึกเสร็จคืนนี้
วันรุ่งขึ้นเราจะได้ไปโรงเรียนด้วยกัน

237
00:14:49,931 --> 00:14:52,601
วันนี้คุณโทกุชิโร่จะมาที่โรงฝึกด้วยนะ

238
00:14:54,102 --> 00:14:55,186
มาเร็ว ไปกันเถอะ

239
00:15:00,233 --> 00:15:02,110
คุณโทกุชิโร่ เล่นกับผมนะครับ

240
00:15:02,193 --> 00:15:04,112
ฝึกรันโดริกับผมนะครับ

241
00:15:10,076 --> 00:15:12,704
นายจะเรียนจบปีนี้แล้วสินะ

242
00:15:12,787 --> 00:15:14,623
ยังจะมาที่โรงฝึกต่อไปอีกหรือเปล่า

243
00:15:14,706 --> 00:15:17,876
ผมต้องไปช่วยพ่อทำงานที่ไร่

244
00:15:18,585 --> 00:15:19,711
เลยยังไม่ค่อยแน่ใจครับ

245
00:15:20,420 --> 00:15:23,757
นายจะเก่งขึ้นกว่านี้ได้อีกเยอะ

246
00:15:23,840 --> 00:15:25,258
นายควรฝึกต่อไปนะ

247
00:15:25,342 --> 00:15:27,927
นายคงชนะทุกคน
ที่อยู่ระดับเดียวกับนายแบบง่ายๆ เลย

248
00:15:28,011 --> 00:15:29,971
และอีกไม่นานนายก็คงชนะฉันได้เหมือนกัน

249
00:15:30,597 --> 00:15:34,476
ฉันคงไม่ได้มาที่โรงฝึกนี้บ่อยๆ แล้วละ

250
00:15:35,602 --> 00:15:36,686
งั้นเหรอครับ

251
00:15:37,270 --> 00:15:40,899
มีปัญหาฉุกละหุก
เกิดขึ้นในที่ที่ชื่อว่าคาบสมุทรเกาหลี

252
00:15:43,485 --> 00:15:44,653
โทกิชิเกะ

253
00:15:45,570 --> 00:15:46,946
เดินกลับบ้านด้วยกันเถอะ

254
00:15:48,615 --> 00:15:49,949
หยุด

255
00:15:51,868 --> 00:15:53,495
วันนี้พอแค่นี้ก่อน

256
00:15:54,454 --> 00:15:57,248
ขอบคุณครับ

257
00:16:02,837 --> 00:16:04,673
ซ้อมอีกนิดเถอะนะ

258
00:16:04,756 --> 00:16:05,757
ขออีกที

259
00:16:05,840 --> 00:16:07,425
เป็นอะไรของนาย

260
00:16:07,509 --> 00:16:09,260
วันนี้ฉันพอแล้ว

261
00:16:09,344 --> 00:16:12,097
เถอะน่า ซ้อมอีกนิดนะ

262
00:16:12,180 --> 00:16:14,808
คือว่าฉันต้องกลับบ้าน…

263
00:16:20,772 --> 00:16:23,608
โทโมฮารุคุง เป็นอะไรไป

264
00:16:23,692 --> 00:16:25,735
เราต้องปิดโรงฝึก

265
00:16:25,819 --> 00:16:28,697
อาจารย์ทาเคดะกับฉันจะได้กลับบ้าน

266
00:16:29,280 --> 00:16:32,409
ผมไม่เคยชนะเขาได้สักครั้งเลย

267
00:16:33,326 --> 00:16:38,081
นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้มาโรงฝึก

268
00:16:41,418 --> 00:16:42,419
โทกิชิเกะ

269
00:16:43,420 --> 00:16:46,965
หลังเรียนจบฉันจะไปโตเกียว

270
00:16:47,465 --> 00:16:50,051
ฉันจะย้ายไปอยู่หอพัก

271
00:16:50,635 --> 00:16:55,014
วันนี้เลยเป็นวันสุดท้าย
ที่ฉันจะได้เล่นรันโดริกับนาย

272
00:16:55,598 --> 00:16:58,393
เขาไม่กล้าบอกน่ะ

273
00:16:58,977 --> 00:17:00,270
ฉันรู้อยู่แล้ว

274
00:17:02,063 --> 00:17:04,190
งั้นก็ เล่นสักหน่อยเป็นไง

275
00:17:04,691 --> 00:17:06,860
นายอยากชนะฉันให้ได้ก่อนไปใช่มั้ย

276
00:17:06,943 --> 00:17:08,528
ฉันไม่ได้อยากทำหรอก

277
00:17:09,112 --> 00:17:11,489
ฉันไม่อยากแพ้เพื่อรักษาความรู้สึกนาย

278
00:17:11,573 --> 00:17:13,241
ไม่ต้องอยู่แล้ว

279
00:17:13,324 --> 00:17:16,703
เพื่อนที่ไหนเขาทำแบบนั้นกัน

280
00:17:16,786 --> 00:17:17,787
ถ้าทำฉันเลิกคบ

281
00:17:21,374 --> 00:17:25,503
อาจารย์ทาเคดะปิดโรงฝึกและกลับบ้านไปแล้ว

282
00:17:26,087 --> 00:17:29,424
ทั้งสองคนออกมาสู้กันที่ลานนี้

283
00:17:29,507 --> 00:17:31,384
ฉันจะคอยดูให้เอง

284
00:17:32,969 --> 00:17:34,095
เริ่มได้

285
00:17:41,770 --> 00:17:43,438
ถ้าเอาชนะโทกิชิเกะได้

286
00:17:44,063 --> 00:17:46,691
ฉันก็จะอยู่รอดที่โตเกียวได้ด้วยตัวคนเดียว

287
00:17:56,868 --> 00:17:57,911
ฉันยังสู้ต่อได้ๆ

288
00:18:10,799 --> 00:18:12,217
หยุดนะ

289
00:18:18,848 --> 00:18:20,266
ไปตามหมอมา

290
00:18:20,350 --> 00:18:22,852
ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากทำ

291
00:18:23,353 --> 00:18:28,608
แต่ที่ผมทำก็เพราะคุณโทกุชิโร่
บอกให้เราออกมาสู้กันตรงนี้

292
00:18:29,192 --> 00:18:32,695
ถ้ารู้ว่านายจะทำแบบนี้กับเพื่อน…

293
00:18:34,072 --> 00:18:35,156
เพื่อนเหรอ…

294
00:18:35,949 --> 00:18:39,661
ไอ้สารเลวนั่นชอบเข้ามาเกะกะ
เวลาที่ผมอยู่กับคุณโทกุชิโร่

295
00:18:40,286 --> 00:18:41,663
แล้วก็พ่อมันด้วย

296
00:18:41,746 --> 00:18:47,377
คุณสนใจมันเพราะพ่อมัน
เป็นคนใหญ่คนโตในหน่วยที่สอง

297
00:18:47,460 --> 00:18:48,586
เออ

298
00:18:49,170 --> 00:18:53,716
มันจะไปเข้าโรงเรียนเตรียมทหารที่โตเกียว
เพื่อเป็นทหาร

299
00:18:53,800 --> 00:18:56,678
แปลว่ามันจะยิ่งได้ใกล้ชิดคุณเข้าไปอีก

300
00:18:56,761 --> 00:18:57,929
เออ

301
00:18:58,513 --> 00:19:03,059
มันไม่กล้าบอกผมด้วยซ้ำและเอาแต่ดูถูกผม

302
00:19:03,142 --> 00:19:04,269
เออ

303
00:19:04,894 --> 00:19:08,398
แต่ตอนที่คุณโทกุชิโร่กำลังคุยกับมัน

304
00:19:08,481 --> 00:19:11,234
ผมได้ยินหมดแล้ว

305
00:19:11,317 --> 00:19:12,735
เออๆๆ

306
00:19:15,321 --> 00:19:18,992
ยังไม่บอกเขาอีกเหรอว่าจะไปโตเกียว

307
00:19:19,576 --> 00:19:23,329
ในแง่ความเข้มแข็งทางจิตใจ
นายเก่งกว่าโทกิชิเกะ

308
00:19:23,413 --> 00:19:25,206
จำความรู้สึกนี้ไว้ให้ดีนะ

309
00:19:25,290 --> 00:19:29,377
ฉันมั่นใจว่านายจะเก่งกว่าเขาได้แน่นอน

310
00:19:29,961 --> 00:19:31,212
จริงเหรอครับ

311
00:19:34,299 --> 00:19:36,843
ผมมีเพียงเท่านี้!

312
00:19:37,468 --> 00:19:39,804
คุณบอกว่าผมคืออันดับหนึ่ง

313
00:19:39,888 --> 00:19:42,348
คุณเห็นตัวตนจริงๆ ของผม

314
00:19:42,432 --> 00:19:44,934
มันมีความหมายกับผมมาก

315
00:19:48,855 --> 00:19:50,565
ฉันขอโทษ

316
00:19:50,648 --> 00:19:52,817
ฉันนึกว่าเขาจะยอมแพ้แล้วกลับบ้านไป

317
00:19:52,901 --> 00:19:56,070
ถ้าพูดแบบนั้นกับเขา

318
00:19:56,696 --> 00:19:59,490
เหรอครับ แค่นั้นเหรอครับ

319
00:19:59,991 --> 00:20:01,034
โล่งอกไปที

320
00:20:03,119 --> 00:20:05,580
งั้นผมว่าเขาคงตายแล้ว

321
00:20:07,540 --> 00:20:09,876
เราสองคนผิดฐานสมรู้ร่วมคิดแล้วละ

322
00:20:17,634 --> 00:20:21,095
ฉันจะกุเรื่องมาปิดความผิดให้
นายจำเรื่องให้ดีล่ะ

323
00:20:27,226 --> 00:20:31,105
หลังจากนั้นเราก็ซ้อมจนเล่าเรื่องได้ตรงกัน

324
00:20:31,189 --> 00:20:36,527
และบอกว่าโทโมฮารุโดนม้าของคุณโทกุชิโร่ถีบ

325
00:20:37,445 --> 00:20:40,698
เมื่อพ่อของเขาทราบข่าว

326
00:20:40,782 --> 00:20:43,785
ก็รีบออกไปยิงม้าตัวนั้นด้วยความโมโหจนคุ้มคลั่ง

327
00:20:45,286 --> 00:20:49,874
นั่นคือครั้งแรกที่ผมฆ่าคน

328
00:20:51,084 --> 00:20:53,628
ได้เสียความบริสุทธิ์ไป

329
00:20:55,171 --> 00:21:00,176
ผมกลับมาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้หลายครั้ง
เมื่อรำลึกถึงวันนั้น

330
00:21:00,677 --> 00:21:03,763
ความลับระหว่างคุณโทกุชิโร่กับผม

331
00:21:05,390 --> 00:21:08,476
แต่ผมได้ยินมาจากอาจารย์ทาเคดะ

332
00:21:08,977 --> 00:21:12,939
เขาบอกว่าพ่อแม่ของเด็กคนนั้นเกลียดคุณ
คุณเลยอยู่หน่วยที่สองไม่ได้อีก

333
00:21:13,022 --> 00:21:16,943
ทั้งหมดนี้เพราะม้าของคุณเตะ
และทำให้เด็กคนนั้นตาย

334
00:21:17,694 --> 00:21:21,781
คุณรู้ว่าจะลงเอยแบบนี้ แต่คุณก็ยังปกปิดให้ผม

335
00:21:21,864 --> 00:21:25,284
ฉันเลยโดนลดตำแหน่งมาอยู่ที่ฮอกไกโดไง

336
00:21:26,035 --> 00:21:29,956
แต่การได้อยู่ห่างๆ ศูนย์กลาง

337
00:21:30,039 --> 00:21:32,458
แปลว่าฉันเคลื่อนไหวได้อิสระมากขึ้น

338
00:21:33,042 --> 00:21:34,043
แล้วก็…

339
00:21:35,086 --> 00:21:38,673
ฉันว่ามันคงน่าเสียดายมาก

340
00:21:38,756 --> 00:21:42,802
ที่จะได้เห็นเด็กหนุ่มที่น่าสนใจ
อย่างโทกิชิเกะคุงต้องถูกทำลายไปแบบนั้น

341
00:21:43,845 --> 00:21:46,639
ฉันจะรออยู่ที่หน่วยที่เจ็ดนะ

342
00:21:49,517 --> 00:21:54,647
แล้วต้องทำอย่างไรถึงจะให้ทหาร
ทำได้มากกว่าแสร้งยิงปืน

343
00:21:54,731 --> 00:21:57,275
และยิงใส่ศัตรูเข้าจริงๆ

344
00:21:57,984 --> 00:22:02,822
มีครั้งหนึ่งผมเคยเห็นเรื่องบางอย่าง
ที่ทำให้ผมเชื่อว่าคนเราสามารถเอาชนะ

345
00:22:02,905 --> 00:22:06,284
ความเกลียดการฆ่าฟันผู้อื่นได้

346
00:22:06,868 --> 00:22:09,996
ผมยังคาใจกับเหตุการณ์นั้นมาสักพัก

347
00:22:10,580 --> 00:22:14,375
และผมว่าผมได้คำตอบแล้ว
จากในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่น

348
00:22:14,876 --> 00:22:19,255
ถ้าคุณอยากให้ทหารของคุณโหดเหี้ยม

349
00:22:19,338 --> 00:22:23,676
คุณต้องไม่ปลูกฝัง
ความกลัว ความเกลียดชังต่อศัตรู

350
00:22:23,760 --> 00:22:26,304
หรือใช้อุดมการณ์ทางการเมืองเลย

351
00:22:26,387 --> 00:22:27,597
แล้วทำอย่างไร

352
00:22:29,515 --> 00:22:31,309
ใช้ความรักครับ

353
00:22:31,976 --> 00:22:36,731
แต่ถึงอย่างนั้น ความรักก็นำไปสู่
การสู้กับความรู้สึกผิดในใจ

354
00:22:37,440 --> 00:22:40,109
แล้วเราจะปลูกฝังความรัก
ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างไรดี

355
00:22:40,193 --> 00:22:43,988
เพื่อให้พวกเขายอมทำงานอะไรก็ได้
ไม่ว่าจะสกปรกแค่ไหน

356
00:22:44,072 --> 00:22:47,408
{\an8}นี่เป็นคำถามที่ผู้บังคับบัญชาทุกคนต้องถามตัวเอง

357
00:22:47,992 --> 00:22:53,498
{\an8}แต่ถึงอย่างนั้นก็มีบางคน
ที่เกิดมาเพื่อเป็นทหารโดยแท้

358
00:22:54,082 --> 00:22:57,376
คนที่โหดเหี้ยมและซื่อสัตย์

359
00:22:57,460 --> 00:23:00,004
คนที่ไม่รู้สึกผิดหรือสำนึกเสียใจ

360
00:23:00,088 --> 00:23:02,173
ทหารที่ฆ่าคนได้

361
00:23:02,256 --> 00:23:07,136
นั่นแหละทหารที่จำเป็นต้องมีในหน่วยเรา

362
00:23:08,304 --> 00:23:10,598
ฆาตกรต่อเนื่องคนนี้

363
00:23:10,681 --> 00:23:12,683
{\an8}ไม่ใช่โจรแน่นอน

364
00:23:12,767 --> 00:23:16,646
{\an8}โสเภณีจากสลัมไม่ได้มีเงินสักหน่อย

365
00:23:16,729 --> 00:23:19,273
เขาฆ่าเพราะอยากฆ่าล้วนๆ

366
00:23:19,774 --> 00:23:23,361
ผมเพิ่งนึกออกว่าเดี๋ยวเขาจะย้อนกลับมา
ที่สถานที่เกิดเหตุ

367
00:23:23,444 --> 00:23:26,697
เขาเป็นคนโรคจิตที่ชอบกลับมาซ้ำแล้วซ้ำอีก

368
00:23:26,781 --> 00:23:29,909
เพื่อจินตนาการถึงตอนฆ่าและช่วยตัวเองไปด้วย

369
00:23:31,119 --> 00:23:33,121
ผมรู้จักความรู้สึกนี้ดี

370
00:23:36,165 --> 00:23:39,252
ตอนต่อไป: "แม่ที่สมบูรณ์แบบ"