ผมคือพรานล่าหมี พรานล่าหมีทานิกากิ
พูดบ้าอะไรของคุณ
ผมไปนะครับ
อินคาร์มัตไม่ได้อยู่ที่อาบาชิริแล้ว
โดนย้ายไปอยู่ที่อื่นน่ะ
คุณจะบอกว่า ถ้าผมไปคุณจะฆ่าเธอสินะ
ไม่ใช่อยู่แล้วๆ
คุณคงไม่ทำให้ผม ต้องลงมือทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้น
ใช่มั้ยล่ะ เก็นจิโร่ ทานิกากิ
ผมไม่เหมาะที่จะไปตามหาทอง หรือโค่นล้มรัฐบาลหรอก
ผมแค่อยากใช้ชีวิตเรียบง่าย
ผมผิดตรงไหนที่อยากอยู่ในฐานะ ชาวบ้านธรรมดาคนนึง
ชาวบ้านเขาไม่รู้อะไรทั้งนั้น
เรื่องที่ว่ามีคนยอมเสี่ยงชีวิต และไม่ได้อะไรกลับมาเลย
แต่คุณน่ะรู้ดี
คุณจะทำปิดหูปิดตาเรื่องนี้ได้ลงงั้นเหรอ
ผมไม่มีประโยชน์กับคุณ แม้คุณจะจับอินคาร์มัตไว้เป็นตัวประกันก็ตาม
อยู่ไปก็มีแต่บั่นทอนกำลังใจ
แต่ผมว่าคุณเองก็รู้อยู่แล้ว
ว่าเธอจะพยายามหนีเองทันทีที่หายดี
แต่ครั้งนี้คงไม่ง่ายหรอก
คุณทำอะไรอินคาร์มัต
เธอตั้งท้องลูกของคุณอยู่ เก็นจิโร่ ทานิกากิ
ลูกผมเหรอ
ถ้าคุณพาอาชิร์ปากลับมา
ผมสัญญาว่าจะปล่อยคุณและอินคาร์มัต
เดิมทีคุณจะพาอาชิร์ปา กลับไปหาคุณยายของเธออยู่แล้วนี่
ทานิกากิ
ผมรู้ว่าคุณเข้าใกล้ไซจิ สุกิโมโตะได้ โดยที่เขาไม่ทันระวังตัว
(ตอนที่ 45 - สมรู้ร่วมคิด)
ตัวคันจิตัวนี้คือ "โระ" ใช่มั้ย
อือ ตัวนั้นคือ "โระ"
ส่วนตัวนี้อ่านได้ว่า "ชิ" หรือ "สะ"
ใครจะไปคิดว่าท่านเฮตะจะเป็นนักโทษ
แต่พอได้แผ่นหนังพร้อมรอยสักแผ่นใหม่มาแล้ว
เราก็กลับไปลุยกันต่อได้
เรากำลังตามหาทอง กองใหญ่โตยิ่งกว่าเดิม จำได้มั้ย
ใช่แล้วละ
และถ้าเราหาเจอ
เราอาจได้รู้ด้วยว่า ใครฆ่าชาวไอนุและขโมยทองพวกเขามา
เกือบไปแล้วๆ
ฮาคุอะไรนั่นเกือบทำเราเสียแผนแล้วมั้ยล่ะ
นี่ไม่ใช่เวลามาขุดหาแร่ทองคำขาว
ใช่ ต้องตั้งใจกว่านี้แล้วละ
ซองยาสูบของเฮตะ
ไม่ค่อยมีใครแกะสลักเป็นรูปหมีหรอก
ว่ากันว่ามันจะมาสิงเรา และสร้างความเดือดร้อนให้เราได้
หนักอยู่เหมือนกันนะเนี่ย
ทองคำขาวเหรอ
- เอามานี่ - ของฉัน!
ลองดูนี่สิ
เหมือนเขาจะเก็บตัวอย่างทอง จากแม่น้ำทุกสายที่เขาเคยไป
เขาว่ากันว่าทองคำมีหน้าตาครับ
แต่ละหน้าตาจะมีลักษณะเฉพาะ ขึ้นอยู่กับแหล่งที่มาของทอง
นักหาทองที่เก่งจะเห็นหน้าตาของมัน
แล้วบอกได้เลยว่ามาจากแม่น้ำสายไหน
ชาวไอนุรวบรวมทองทั้งหมด แล้วเอาไปซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งใช่มั้ย
พวกเขาคิดว่าสมบัติที่ฝังอยู่ จะนำความโชคร้ายมาให้
ก็เลยเอาไปซ่อนให้ไกลจากทุกคน
มีคนไม่กี่คนเท่านั้นที่แก่พอจะจำได้ว่ามันอยู่ที่ไหน
ซึ่งก็คือเจ็ดคนที่โดนฆ่าในเหตุการณ์นปเปราโบะ
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีใคร
รู้ว่าทองอยู่ที่ไหนเหมือนกัน
เพราะอย่างนั้น นปเปราโบะ ถึงได้ออกไปเคลื่อนย้ายสมบัติใช่มั้ยล่ะ
ใช่ เขาลงมือย้ายเองเลย
การที่คนคนเดียวย้ายทองทั้งหมดเอง ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
ฉันเลยคิดว่าเขาน่าจะย้ายไปได้แค่ใกล้ๆ
ทีนี้เราจะไปตามหา ชาวไอนุคนนั้นที่รู้ว่าทองมาจากไหนยังไง
เป็นไปได้ว่าพวกเขายังอยู่ ใกล้แม่น้ำที่พบผงทองนั่นแหละ
ฉะนั้นถ้าเรารู้ว่าทองหน้าตาแบบไหน
เราก็จะรู้ว่ามันมาจากแม่น้ำสายไหน
หา
นายจะบอกหน้าตาทองได้ยังไง ถ้ามันซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง
นายลืมไปแล้วเหรอ นปเปราโบะขโมยทองบางส่วนแล้วหนีมา
แต่เรือของเขาจม ทองก็เลยจมไปกับเรือด้วย
ทะเลสาบชิโกะสึเหรอ
จะบอกว่าให้เราไปลองหาที่นั่นดูเหรอ
เราต้องเปลี่ยนจากการหาแผ่นหนังที่มีรอยสัก
แล้วไปหาสมบัติที่ฝังอยู่ที่นั่นแทนเหรอ
แบบนั้นไม่ได้ผลหรอก
ทะเลสาบชิโกะสึ เป็นทะเลสาบที่ลึกที่สุดในฮอกไกโด
การไปดำน้ำงมหาทองคงเป็นไปไม่ได้แน่
เป็นไปได้สิ
(ทะเลสาบชิโกะสึ - โจรสลัด)
ดูนี่เสียก่อน
พวกเขาหาเจอแล้วเหรอ
ใครคือ "โจรสลัด"
นักโทษคนนึงที่แหกคุกอาบาชิริ
เป็นคนนึงที่แข็งแกร่งและโหดมากเชียวละ
(หนึ่งปีก่อน - ทะเลสาบชิโกะสึ)
นายน่าจะรอให้อากาศอุ่นกว่านี้นะ เดี๋ยวได้ตายหรอก
ไม่งั้นก็มีคนได้ทองไปก่อนฉันน่ะสิ
ไม่มีนักดำน้ำคนไหน ลงไปถึงพื้นใต้น้ำได้ที่ความลึกระดับนี้
ฉันไม่ได้ถามความเห็นนาย
นายจะไปไหนก็ไป หลังบอกได้ว่าทองนั่นมาจากไหน
คอยดูเตาถ่านนี้ไว้ด้วย ถ้าเตามอดฉันเอานายตายแน่
ไม่ต้องย้ำขนาดนั้นก็ได้ ไอ้คนชอบชี้นิ้วสั่งใส่แต่กางเกง
ดึงเชือกขึ้นเลยถ้าฉันหายไปนานเกิน 35 นาที
- เข้าใจมั้ย - สามสิบห้านาทีเหรอ
ฉันอยู่ในน้ำได้นาน 30 นาที
เท้าของโจรสลัดโบตาโร่ยาวถึง 36 เซนติเมตร
อีกทั้งเขายังมีพังผืนประหลาดอยู่ระหว่างนิ้ว
ตอนเด็กๆ เขาเคยทำงานเป็นคนส่งไม้ข้ามฟาก
เขาเลยได้ฝึกฝนทักษะในน้ำจนชำนาญ
แต่อยู่มาวันหนึ่งเขาเริ่มลากคนอื่นมาลงน้ำ
ทำให้จมน้ำตายและขโมยของมีค่าไป
ด้วยเหตุนั้นเขาถึงเป็นที่รู้จัก ในนามโจรสลัดแห่งเรือนจำ
และโจรสลัดโบตาโร่
เหมือนว่าท่านเฮตะ จะระบุได้แล้วว่าทองมาจากไหน
เข้าใจแล้ว ถ้าเราไปตามแม่น้ำพวกนี้
เราก็จะจับโจรสลัดได้
สู้หน่อยเจ้าหมูป่าๆ
เยี่ยม คอมโบหมูป่า กวาง ผีเสื้อ
ผมชนะอีกแล้ว คุณนี่กากจริง คาโดกุระ
แอบส่องใต้ไพ่งั้นเหรอ
เปล่าสักหน่อย
ตาแก่ส่องรูก้น…
มาแอบส่องก้นเหรอเนี่ย
เงียบไปเลย ไอ้บ้านี่
ปล่อยนะ
ตาแก่ส่องรูก้น
สองคนนี้เอาแต่อู้งานทั้งวัน
เราได้โอกาตะมาเข้ากลุ่มเราแล้ว
คุณทำอะไรสมัยอยู่ที่เรือนจำอาบาชิริ
คาราฟูโตะใช่มั้ย
ผมมีของขวัญสองชิ้นจากคาราฟูโตะ
ชิ้นแรกเป็นข้อมูลของผู้หญิง ที่ชื่อโซเฟีย โกลเดนแฮนด์
เธอเคยเป็นเพื่อนของวิลก์และคิโระรันเกะ
และเป็นหัวหน้ากลุ่มหัวรุนแรง
เธอมาที่ญี่ปุ่นเพื่อหาตัวอาชิร์ปาอย่างแน่นอน
เราจะต้องรับศึกจากเธออีกทาง นอกเหนือจากสึรุมิ
และของขวัญชิ้นที่สอง
เหมือนว่าอาชิร์ปาจะรู้วิธีถอดรหัสแล้ว
เราต้องหาตัวอาชิร์ปาให้พบโดยเร็วที่สุด
พวกเขากำลังมาหาเรา
กลุ่มของสุกิโมโตะต้องตามเก็บรอยสักเหมือนกัน
จนถึงตอนนี้มีแค่สองกลุ่มที่ตามเก็บแผ่นหนัง
ซึ่งก็คือฮิจิกาตะและสึรุมิ
(ซัปโปโร)
พ่อหนุ่ม เที่ยวมั้ยจ๊ะ
คิดว่าฉันมีเงินมั้ยล่ะ
คุณพักที่นี่หรอกเหรอ
เป็นคนพูดไม่เก่งสินะ ดีเลย
สามีเก่าฉันก็ไม่ค่อยพูดเหมือนกัน
คุณไม่ใช่คนญี่ปุ่น…
ถอยไปๆ
เธอโดนปาดคอสินะ
และเครื่องในถูกลากออกมาพาดไหล่ขวาเหรอ
คล้ายกับที่โสเภณีถูกฆ่าในสลัม
เมื่อวันที่ 31 เดือนที่แล้วเลยนี่ครับ
ฝีมือคนเดียวกันหรือเปล่าครับ สารวัตร
ก็เป็นไปได้
มีพยานมั้ยครับ
หรือพอจะนึกออกมั้ยว่าเป็นผู้ต้องสงสัยคนไหน
เถอะน่า เดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวเอง ถ้าคุณบอกอะไรสักหน่อย
กวีชื่อดังทากุโบกุ อิชิกาวะ ผู้โด่งดังจากบทประพันธ์ "ทรายหนึ่งกำมือ"
ได้เดินทางไปทั่วฮอกไกโด
ในฐานะนักข่าวของหนังสือพิมพ์หลายสำนัก
ที่ซัปโปโรนี่มีแต่คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง
ผมเขียนข่าวแบบมันมือไปหน่อยน่ะครับ
ยอดขายหนังสือพิมพ์เลยพุ่งสูงสุดๆ
ผมขอเป็นเงินสดดีกว่าครับ คุณนากากุระ
ขอข่าวที่ไม่มีในหนังสือพิมพ์สิ เจ้าบ้านี่
ตายแบบนี้ช่างแย่จริงๆ
สงสัยจริงว่าเขาฝังใจอะไรกับโสเภณีนัก
แบบนี้รับไม่ได้
ผมหวังว่าเขาจะโดนจับเร็วๆ
ผมถูกใจผู้หญิงอยู่คนนึง ถ้าเขาฆ่าเธอคงน่าเสียดายแย่
ขอให้ตกน้ำหลังหักตายเถอะ
คาโดกุระ
ในบรรดานักโทษที่มีรอยสัก พอนึกออกมั้ยว่าใครเป็นคนทำ
พอนึกออกอยู่ครับ
มีอยู่คนนึงที่โยโกฮามะ เคยใช้มีดแทงโสเภณีหลายครั้ง
และถูกส่งไปที่อาบาชิริ
ถ้าฆาตกรเป็นหนึ่งในนักโทษที่มีรอยสัก
เรื่องวุ่นวายนี้เห็นทีจะเป็นปัญหาใหญ่เสียแล้ว
ตำรวจจะออกตามล่าตัวเขา
และคนจากหน่วยที่เจ็ดจะรีบมา
ทันทีที่พวกเขาได้ข่าวนี้
เฮ้ย
ใครฆ่าม้าฉัน
(บ้านโออุระ)
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่ซัปโปโร…
ผมว่าเป็นฝีมือนักโทษมีรอยสัก
พันจ่าคิกุตะ
คุณต้องไปซัปโปโร
ผมจะอยู่ที่นี่ตามหาอาชิร์ปาต่อ
ครับ
พาพลทหารชั้นพิเศษอุซามิไปด้วย
ได้
ผมไม่อยากไปกับพันจ่าคิกุตะสักเท่าไหร่
ผมก็เหมือนกัน
ผมมั่นใจว่าอุซามิจะเป็นประโยชน์กับคุณ ที่ซัปโปโรแน่นอน
(ชิบาตะ จังหวัดนีกาตะ - ปี 1895)
โทกุชิโร่ ที่สมรภูมิเป็นยังไงบ้าง
ผมพบบางอย่างที่น่าสนใจทีเดียวครับ อาจารย์
อะไรเหรอ
ทหารทุกนายควรถูกฝึกมาอย่างดีเยี่ยม
แต่พอไปถึงสมรภูมิ
ไม่มีใครยิงปืนจริงๆ เลย พวกเขาแค่แสร้งทำเป็นยิง
ผมได้ยินว่ามีเรื่องแบบเดียวกันนี้ เกิดขึ้นกับสงครามกลางเมืองอเมริกา
พวกเขายิงปืนก็จริง แต่ที่แน่ๆ พวกเขาไม่ได้เล็งใคร
ทหารจำนวนมากต่อต้านการฆ่าฟันอยู่ลึกๆ ในใจ
และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อรักษาอุดมคตินี้ไว้
คุณโทกุชิโร่
คุณกลับมาแล้ว
อ้าว ไม่ได้เจอกันนานเลย
ตัวโตขึ้นอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย โทกิชิเกะคุง
(โทกิชิเกะ อุซามิ 14 ปี)
ครับ
นายแต่งตัวไม่เหมือนมาฝึกซ้อมเลยนะ
ที่จริงผมมีงานต้องทำที่บ้าน แต่ก็มาที่นี่จนได้
ต้องเดินตั้งสองชั่วโมงจากบ้านนายไม่ใช่เหรอ
บางทีผมก็เผลอมาที่นี่โดยที่ไม่มีซ้อม
ที่นี่อาจจะเป็นแค่มุมเก่าๆ ธรรมดาของโรงฝึก…
แต่มันคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา
(สองปีก่อน)
โทกิชิเกะ ยังซ้อมหนักที่โรงฝึกอยู่หรือเปล่า
ครับ
คุณโทกุชิโร่บอกว่า ผมเป็นเด็กเก่งที่สุดเท่าเขาที่เคยเห็นเลย
คุณโทกุชิโร่ สึรุมิน่ะเหรอ
ใครล่ะนั่น
เขาเป็นนายทหารคนหล่อ ที่มาที่โรงฝึกโทกิชิเกะน่ะ
เหนื่อยดีจริงๆ
ขอบใจนะ โทกิชิเกะคุง
ได้ทำแบบนี้ขาฉันแข็งแรงแน่นอน
บริเวณนี้เป็นที่ราบลุ่ม
ฉะนั้นในฤดูใบไม้ผลิ เราจะใช้กังหันแบบถีบเพื่อวิดน้ำออกจากไร่นา
มันช่าง…
โทกิชิเกะ
คุณโทกุชิโร่ ขออนุญาตนะครับ
สวัสดี โทโมฮารุคุง
- คุณพ่อเป็นยังไงบ้าง - สบายดีฮะ
เถอะน่า โทกิชิเกะ
เอาแบบนี้แหละ
มาค้างบ้านฉันหลังฝึกเสร็จคืนนี้ วันรุ่งขึ้นเราจะได้ไปโรงเรียนด้วยกัน
วันนี้คุณโทกุชิโร่จะมาที่โรงฝึกด้วยนะ
มาเร็ว ไปกันเถอะ
คุณโทกุชิโร่ เล่นกับผมนะครับ
ฝึกรันโดริกับผมนะครับ
นายจะเรียนจบปีนี้แล้วสินะ
ยังจะมาที่โรงฝึกต่อไปอีกหรือเปล่า
ผมต้องไปช่วยพ่อทำงานที่ไร่
เลยยังไม่ค่อยแน่ใจครับ
นายจะเก่งขึ้นกว่านี้ได้อีกเยอะ
นายควรฝึกต่อไปนะ
นายคงชนะทุกคน ที่อยู่ระดับเดียวกับนายแบบง่ายๆ เลย
และอีกไม่นานนายก็คงชนะฉันได้เหมือนกัน
ฉันคงไม่ได้มาที่โรงฝึกนี้บ่อยๆ แล้วละ
งั้นเหรอครับ
มีปัญหาฉุกละหุก เกิดขึ้นในที่ที่ชื่อว่าคาบสมุทรเกาหลี
โทกิชิเกะ
เดินกลับบ้านด้วยกันเถอะ
หยุด
วันนี้พอแค่นี้ก่อน
ขอบคุณครับ
ซ้อมอีกนิดเถอะนะ
ขออีกที
เป็นอะไรของนาย
วันนี้ฉันพอแล้ว
เถอะน่า ซ้อมอีกนิดนะ
คือว่าฉันต้องกลับบ้าน…
โทโมฮารุคุง เป็นอะไรไป
เราต้องปิดโรงฝึก
อาจารย์ทาเคดะกับฉันจะได้กลับบ้าน
ผมไม่เคยชนะเขาได้สักครั้งเลย
นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้มาโรงฝึก
โทกิชิเกะ
หลังเรียนจบฉันจะไปโตเกียว
ฉันจะย้ายไปอยู่หอพัก
วันนี้เลยเป็นวันสุดท้าย ที่ฉันจะได้เล่นรันโดริกับนาย
เขาไม่กล้าบอกน่ะ
ฉันรู้อยู่แล้ว
งั้นก็ เล่นสักหน่อยเป็นไง
นายอยากชนะฉันให้ได้ก่อนไปใช่มั้ย
ฉันไม่ได้อยากทำหรอก
ฉันไม่อยากแพ้เพื่อรักษาความรู้สึกนาย
ไม่ต้องอยู่แล้ว
เพื่อนที่ไหนเขาทำแบบนั้นกัน
ถ้าทำฉันเลิกคบ
อาจารย์ทาเคดะปิดโรงฝึกและกลับบ้านไปแล้ว
ทั้งสองคนออกมาสู้กันที่ลานนี้
ฉันจะคอยดูให้เอง
เริ่มได้
ถ้าเอาชนะโทกิชิเกะได้
ฉันก็จะอยู่รอดที่โตเกียวได้ด้วยตัวคนเดียว
ฉันยังสู้ต่อได้ๆ
หยุดนะ
ไปตามหมอมา
ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากทำ
แต่ที่ผมทำก็เพราะคุณโทกุชิโร่ บอกให้เราออกมาสู้กันตรงนี้
ถ้ารู้ว่านายจะทำแบบนี้กับเพื่อน…
เพื่อนเหรอ…
ไอ้สารเลวนั่นชอบเข้ามาเกะกะ เวลาที่ผมอยู่กับคุณโทกุชิโร่
แล้วก็พ่อมันด้วย
คุณสนใจมันเพราะพ่อมัน เป็นคนใหญ่คนโตในหน่วยที่สอง
เออ
มันจะไปเข้าโรงเรียนเตรียมทหารที่โตเกียว เพื่อเป็นทหาร
แปลว่ามันจะยิ่งได้ใกล้ชิดคุณเข้าไปอีก
เออ
มันไม่กล้าบอกผมด้วยซ้ำและเอาแต่ดูถูกผม
เออ
แต่ตอนที่คุณโทกุชิโร่กำลังคุยกับมัน
ผมได้ยินหมดแล้ว
เออๆๆ
ยังไม่บอกเขาอีกเหรอว่าจะไปโตเกียว
ในแง่ความเข้มแข็งทางจิตใจ นายเก่งกว่าโทกิชิเกะ
จำความรู้สึกนี้ไว้ให้ดีนะ
ฉันมั่นใจว่านายจะเก่งกว่าเขาได้แน่นอน
จริงเหรอครับ
ผมมีเพียงเท่านี้!
คุณบอกว่าผมคืออันดับหนึ่ง
คุณเห็นตัวตนจริงๆ ของผม
มันมีความหมายกับผมมาก
ฉันขอโทษ
ฉันนึกว่าเขาจะยอมแพ้แล้วกลับบ้านไป
ถ้าพูดแบบนั้นกับเขา
เหรอครับ แค่นั้นเหรอครับ
โล่งอกไปที
งั้นผมว่าเขาคงตายแล้ว
เราสองคนผิดฐานสมรู้ร่วมคิดแล้วละ
ฉันจะกุเรื่องมาปิดความผิดให้ นายจำเรื่องให้ดีล่ะ
หลังจากนั้นเราก็ซ้อมจนเล่าเรื่องได้ตรงกัน
และบอกว่าโทโมฮารุโดนม้าของคุณโทกุชิโร่ถีบ
เมื่อพ่อของเขาทราบข่าว
ก็รีบออกไปยิงม้าตัวนั้นด้วยความโมโหจนคุ้มคลั่ง
นั่นคือครั้งแรกที่ผมฆ่าคน
ได้เสียความบริสุทธิ์ไป
ผมกลับมาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้หลายครั้ง เมื่อรำลึกถึงวันนั้น
ความลับระหว่างคุณโทกุชิโร่กับผม
แต่ผมได้ยินมาจากอาจารย์ทาเคดะ
เขาบอกว่าพ่อแม่ของเด็กคนนั้นเกลียดคุณ คุณเลยอยู่หน่วยที่สองไม่ได้อีก
ทั้งหมดนี้เพราะม้าของคุณเตะ และทำให้เด็กคนนั้นตาย
คุณรู้ว่าจะลงเอยแบบนี้ แต่คุณก็ยังปกปิดให้ผม
ฉันเลยโดนลดตำแหน่งมาอยู่ที่ฮอกไกโดไง
แต่การได้อยู่ห่างๆ ศูนย์กลาง
แปลว่าฉันเคลื่อนไหวได้อิสระมากขึ้น
แล้วก็…
ฉันว่ามันคงน่าเสียดายมาก
ที่จะได้เห็นเด็กหนุ่มที่น่าสนใจ อย่างโทกิชิเกะคุงต้องถูกทำลายไปแบบนั้น
ฉันจะรออยู่ที่หน่วยที่เจ็ดนะ
แล้วต้องทำอย่างไรถึงจะให้ทหาร ทำได้มากกว่าแสร้งยิงปืน
และยิงใส่ศัตรูเข้าจริงๆ
มีครั้งหนึ่งผมเคยเห็นเรื่องบางอย่าง ที่ทำให้ผมเชื่อว่าคนเราสามารถเอาชนะ
ความเกลียดการฆ่าฟันผู้อื่นได้
ผมยังคาใจกับเหตุการณ์นั้นมาสักพัก
และผมว่าผมได้คำตอบแล้ว จากในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่น
ถ้าคุณอยากให้ทหารของคุณโหดเหี้ยม
คุณต้องไม่ปลูกฝัง ความกลัว ความเกลียดชังต่อศัตรู
หรือใช้อุดมการณ์ทางการเมืองเลย
แล้วทำอย่างไร
ใช้ความรักครับ
แต่ถึงอย่างนั้น ความรักก็นำไปสู่ การสู้กับความรู้สึกผิดในใจ
แล้วเราจะปลูกฝังความรัก ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างไรดี
เพื่อให้พวกเขายอมทำงานอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะสกปรกแค่ไหน
นี่เป็นคำถามที่ผู้บังคับบัญชาทุกคนต้องถามตัวเอง
แต่ถึงอย่างนั้นก็มีบางคน ที่เกิดมาเพื่อเป็นทหารโดยแท้
คนที่โหดเหี้ยมและซื่อสัตย์
คนที่ไม่รู้สึกผิดหรือสำนึกเสียใจ
ทหารที่ฆ่าคนได้
นั่นแหละทหารที่จำเป็นต้องมีในหน่วยเรา
ฆาตกรต่อเนื่องคนนี้
ไม่ใช่โจรแน่นอน
โสเภณีจากสลัมไม่ได้มีเงินสักหน่อย
เขาฆ่าเพราะอยากฆ่าล้วนๆ
ผมเพิ่งนึกออกว่าเดี๋ยวเขาจะย้อนกลับมา ที่สถานที่เกิดเหตุ
เขาเป็นคนโรคจิตที่ชอบกลับมาซ้ำแล้วซ้ำอีก
เพื่อจินตนาการถึงตอนฆ่าและช่วยตัวเองไปด้วย
ผมรู้จักความรู้สึกนี้ดี
ตอนต่อไป: "แม่ที่สมบูรณ์แบบ"