Nakatira ako sa Japan sa loob na ng 25 taon.
Mahilig akong mangolekta ng mga hindi karaniwang bagay.
Partikular na rito ay mga gamit ng Ainu.
Ang kasuotang iyan ay isa sa mga paborito ko.
Sa lola tita ko ang damit na iyan.
Ibinenta iyan sa iyo ng manugang niya sa halagang 30 yen at nawala na.
Gusto kong bawiin iyan. Babayaran kita.
Tatlumpung yen?
Sigurado akong 100 yen iyon.
Ah, Dunn,
alam mo ba kung ano ang nagpapasimula ng digmaan?
Nagsisimula ito kapag nagiging bigo ang negosasyon,
dahil sa mga katawa-tawang hiling.
Ibebenta ko sa iyo ang damit sa halagang 30 yen kung didispatsahin mo ang halimaw.
Isang halimaw?
Eddy, ginawa na naman niya!
Dito inatake ang kabayo.
Papunta sa gubat ang bakas ng dugo.
Ang bakas na ito…
Tingnan ninyo, may kung ano'ng naroon!
Iyon nga!
Iyon ang halimaw!
Hindi iyan halimaw.
Isang kayumangging oso!
Isang mamula-mulang kayumangging oso ay buhat-buhat ang kabayo.
Naman, Sugimoto. Hindi aabot doon ang palaso ko.
Shiraishi, tabi!
Nasa mukha ko na ang puwit mo!
Hindi mo man lang nagalusan. Tumakbo iyon kasi nagulat.
Peste.
Ang halimaw pala ay ang mamula-mulang kayumangging oso.
Bakit ba nu'n binubuhat nang ganoon ang kabayo?
Sa pagpasan ng biktima sa likod niya, mas madali iyong makakatakas.
Hahatakin niya ang biktima sa masukal na bahagi ng gubat para kumain.
Matalino man iyon, pero oso pa rin siya.
Tinatanggap ko ang alok mo.
Oras na mapatay ang kayumangging oso na iyon, sa akin na ang damit na poka.
Ito ang kuko ng halimaw.
Noong taglamig, binaril ko ang kuko mula sa paa niya.
Kuko nito?
Oo, ang bakas na nakita natin ay kumpleto pa rin ang mga daliri.
Isa pa, noong nakaraang tag-araw ay binaril ko ang isang mata nu'n.
Pero ang osong kumain ng kabayo ko ay kumpleto ang mata.
Tinatawag kong halimaw ang mamula-mulang kayumangging oso
dahil tila tumutubo uli ang katawan niya, barilin ko man ang kuko o mata niya.
Walang kamatayan ang halimaw na iyon.
Isa siyang walang kamatayang oso.
Kung sa palagay mo ay matutugis mo iyon, bahala ka.
Shiraishi, huwag ka nang sumama. Mali-mali ka at magiging sagabal ka lang.
Pumunta ka sa timog, tagos sa gubat na ito at maghanap ka ng abandonadong kubo.
Walang magagalit kung maghihintay kayo roon.
Kiroranke, puwede ka bang sumamasa akin?
MONSTER
Asirpa.
Wala akong pakialam kahit ilang kabayo ng Amerikanong ito ang mamatay.
Hindi ba ito pagsasayang lang ng oras?
Ano pa ang gagawin ko?
Patayin ang Amerikano at bawiin ang damit na iyon?
Ang damit na poka ay isinusuot sa mga kasal.
Ayokong mamantsahan iyon ng dugo kung maaari kong maiwasan.
Ayon ang kubo. Ayos.
-Ano? -Ha? Ano iyon?
Ang kabayong ito ang sinusubukang buhatin ng oso.
Tumakbo iyan hanggang dito.
Ang bait mo. Sumama ka sa amin.
Gusto mong isama itong kabayo?
Biktima ito ng kayumangging oso.
Isang matiyagang kayumangging oso ang maghahanap dito.
Ano? Kailangan pala nating iwan ang kabayong ito!
Wala tayong sandatang panlaban sa oso.
Tumahimik ka!
Hindi ko ito puwedeng iwan dito, alam kong papatayin ito ng oso!
Mamula-mulang balahibo…
Asirpa, tingnan mo ito!
Nagkalat ang mamula-mulang balahibo.
Ito siguro 'yung isa pang kabayong nawawala noong isang linggo!
Ano'ng ginagawa mo?
Makikita ako ng oso sa punso niya at susugurin tayo.
Shiraishi, huwag kang basta gagalaw.
Anuman ang mangyari, huwag kang tatakbo.
Ang tangang kalbong iyon!
Ihagis mo ang sinturon mo at magpatuloy ka sa pagtakbo! Takot sa ahas ang mga oso!
Bilisan mo, Shiraishi!
Hintayin mo ako!
Ano'ng nangyayari?
May kayumangging oso! May baril ka ba?
Walang baril dito.
Shiraishi, tulungan mo ako rito.
Kiroranke.
Pakiusap, ihagis mo nang palabas itong kabayo para kainin ng oso.
Hayaan mong nandito ang pansin ng oso, at hahabol si Sugimoto pagsapit ng gabi.
Aray, aray!
Naglalambing ang kabayo. Gusto ka niya.
Nagdurugo nga lang ang ulo ko.
Haharangan natin ang pasukan ng hardin. Alisin ang mga banig sa sahig!
Ano'ng ibig sabihin nito?
Ikaw… paano ka nakapasok?
Mula sa pinto sa likod. Bakit?
Hayop, kailangan din nating harangan iyon!
-Ikaw lang? -Oo.
Bakit may kabayo sa sala?
May oso sa labas ng bahay!
Sandali, bahay mo ba ito?
Oo, bahay ko ito.
Ganoon pala. Eh sino ang matandang ito?
Ayon!
Wala ang isang mata nu'n.
Ano? Isa pang oso?
Ang padaskol-daskol na tangang iyon!
Hindi natin kayang labanan nang sabay ang dalawang oso. Kailangan nating tumakas!
Hoy, kaya mo bang tumayo? Umalis na tayo rito.
May nawawalang kuko ang osong iyon.
Iyon ang oso na may nabaril sa kuko!
Hindi naman mapamahiin.
Hindi naman walang kamatayan ang osong namumula ang buhok. Dalawa sila!
Hindi, kung tama ang Amerikanong iyon,
may pangatlong oso na hindi nasaktan.
May tatlong kayumangging oso.
Hoy, tanda. May martilyo ka ba?
Ang mga ulong ito… gaano na sila katagal dito?
ROKU
Hoy, ano'ng klaseng kalokohan ito?
Ano ang mga iyon?
Huwag kang magtanga-tangahan, tanda.
Nauna kang nakarating sa bahay na ito bago kami. Alam mong narito ang mga iyon.
Nanatili ako sa tabi ng pugon, kaya hindi ko nakita. Nagsasabi ako ng totoo!
Sabi ng kasambahay ay walang nakatira rito sa bahay na ito.
Talaga bang nakatira ka rito?
Ako ay…
Alin doon?
Sino sa inyo ang sinundan ako mula sa Naganuma para patayin ako?
Shiraishi, nariyan ka ba?
Narito si Sugimoto!
Dito kayo! Hinarangan namin ang lahat ng ibang lagusan.
Mag-ingat kayo!
Malapit sa bahay ang oso na pula ang balahibo!
'Yun ang pangatlong oso.
Sugimoto, dahan-dahan kang kumilos. Huwag kang biglang gagalaw.
-Grabe! -Lilituhin ko ang oso!
Wala nang bala!
Ihagis mo ang sinturon mo, Sugimoto!
Talon, Sugimoto!
Ayos!
Muntikan na iyon.
Peste, ang bag ng bala ko!
Huwag kang bibitaw, Sugimoto.
-May baril ba rito? -Sa kasamaang palad, wala.
Asirpa, nasaan ang mga palaso at pana mo?
Sira ang palaso ko, at nalaglag ko ang lahat ng mga pana ko.
Ano ba'ng problema sa iyong mali-mali ka?
Sino kayo?
Ako si Tatsuya Nakazawa.
Ako naman si Kiichiro Wakayama.
Mga pugot na ulo ba ang mga ito?
Gusto akong dayain ng mga manlolokong ito sa karera ng kabayo sa Naganuma.
Buhay nila ang pinambayad sa kapalpakan nila. Pinatay sila ng isa sa dalawang ito.
Hubarin ninyo ang mga damit ninyo.
Ang kasapi ng yakuza na gustong patayin si Kiroranke ay may mga tattoo.
Ipapakuha natin sa kaniya ang bag ng bala.
Ano? Ang bayoneta ko!
Iyon pala iyon.
Pinasunod mo rito ang oso na iyon.
Kapag hindi mo inasikaso iyon,
hihiwain kita at ipapakain sa oso.
O, taong Ainu.
Salamat sa iyo, ang laki ng lugi ko sa karera ng kabayo.
Ikaw pala ang boss ng may-ari ng kabayo.
Pinugot mo ang mga ulong ito para takutin ako!
O para manakot bago ka patayin.
Tumigil na kayong lahat.
Kailangan muna nating makalabas dito nang buhay!
Sige, tama ang dalagang ito.
Hindi muna tayo mag-aaway.
Pero kahit anupaman, may dapat kumuha ng bag ng bala.
Isa akong sugarol na yakuza.
Sasabihin ng mga dice na ito kung sino ang pupunta, ikaw o ako.
-Gawin na natin. -Una, susuriin ko muna ang dice.
Ay, buwisit.
Ayun sila.
Mga lehitimong dice nga ito.
Talagang totoo iyan.
Para sa tagabalasa… Nakazawa, tama ba?
Ang magsasaka ang magbabalasa para sa atin. Patas dapat ang laro.
Ako ang magbabalasa?
Bago tayo magsimula, Nakazawa.
Hubarin mo rin ang suot mong damit.
Oo.
Huwag mong itapat ang kadiri mong utong kay Asirpa! Tinatakot mo siya!
Kadiring mga utong iyan! Itago mo nga mga iyan!
Ano'ng problema sa mga utong mo?
Paumahin talaga.
Magaling umarte, ano?
Handa na ba tayo?
Halika na. Gawin mo na.
Magaling na tagapalabas.
Ang galing niya sa pagbalasa ng dice…
ay walang kapantay.
May isang tsansa ka lang! Mamili ka!
-Pares! -Tumahimik ka, Shiraishi.
Walang kabiyak.
Ayos. Sa may kapares ang pusta ko.
Ngayon, umpisahan na natin!
Isa at anim! Walang kapares!
Pesteng tanga!
Hoy…
Tingnan mo, isang hibla ng buhok!
Panloloko ito!
Puwede kang sumilip sa mga habi ng basket at hilahin ang buhok para maiba rolyo!
Hindi ito isang simpleng paraan na magagawa ng kahit sinong magsasaka.
Magkasabwat ang dalawang ito!
Sinubukan niyang mandaya at nabigo siya!
Hindi… hindi ka gagawa ng pagkakamali.
Sinadya mong matalo sa laro!
Bakit ka ba laging humahadlang sa akin?
Nagpapanggap tayong hindi magkakilala sa harap ng mga hangal na ito.
Paano mo nagawang iwan ang mga ulong iyon sa ganitong panahon?
Ang lala ng kapalpakan mo rito!
Hindi mo dapat ako dinaya!
Sinabi ko na sa iyo, isa siyang pokpok! Masama pa rin ang loob mo roon?
May pagnanasa kang nakatingin sa puwit ng kalbong iyon.
Hindi ah!
Ang pagsiping sa lalaking pokpok ay parang pag-ihi.
Napakarumi! Napakarumi mo! Huwag mo akong hawakan!
Sinusubukang pumasok ng oso!
Walang may paki sa away ninyo. Kunin mo na ang bag ko ng bala!
Kainin ninyo ito, mga pesteng oso!
Sana ay kagatin ng oso ang ari mo, boss.
Tumahimik ka!
Dapat iniwan nalang kita sa Naganuma!
Boss!
Siya ang bilanggo!
Boss…
-Ipakita mo sa akin ang puwit mo! -Tama na!
Ordinaryong utusan ka lang!
Ilayo mo ang puwit mo sa mukha ko!
Pero sabi ni Boss ay maganda ang puwit ko!
Sabi pa niya ay seksi ang utong ko!
Boss!
Hindi ko maiisip na nakatattoo ang mga code sa mga binti niya.
Hindi ako makakain!
Boss, huwag mo akong iwan!
Umatras ka, Asirpa!
Ako ang hindi namamatay na si Sugimoto!
Sugimoto!
Ipahid mo ang taba ng oso sa mukha mo at hindi na iyan magkakapeklat.
Kumakalam ang sikmura ko sa amoy ng taba na ito.
Asirpa, tikman na natin ang karne ng oso.
Hindi ako makakakain niyan.
Ang osong iyan ay isang Wenkamuy. Pinatay nito ang lalaking iyon.
Asirpa.
Nasa mga paa ng osong ito ang parehong mata at lahat ng kuko.
Wala pang pinapatay ang isang ito.
Nakita ko nang malapitan ang osong ito. Sigurado ako.
Sigurado ka? Talaga?
Nakakainis, wala tayong flaccid anemone.
Ilagay mo iyan sa makarneng pagkain, at hindi lang nito pinasasarap ang karne,
pero pinasasarap din nito ang lasa ng iba pang mga sangkap.
Asirpa.
Mayroon pala tayong flaccid anemone.
May nakuha ako sa gubat!
Sugimoto, hindi ito flaccid anemone.
Oh, talaga?
Ito ay Suruku, o wolf's bane.
Magkamukha sila sa mga panahong ito ng taon. Madaling maipagkamali sila.
Muntik na tayong kumain ng lason.
Pero salamat sa pagkakamali mo,
maaari na nating mapatay ang mga natitira pang oso.
Mahina ang lason at mabagal gumana. Saksakin mo uli!
Hindi maaari!
Pumapasok mula sa taas ang isa pang oso!
Binentahan kita ng kabayo mga isang buwan na ang nakalilipas.
Kailangan ko ng sandata.
Ibigay mo sa akin ang pinakamalaking sandata na mayroon ka!
Shiraishi, kunin mo ang kabayo at tumakas ka na!
Ang espada ni Boss…
Umalis ka nang hindi ako kasama, Sugimoto!
Tumayo ka! Aalis na tayo rito!
Prinsesa!
Boss!
-Prinsesa? -Prinsesa?
Prinsesa?
Yumuko ka, Kiroranke!
Mamatay kang halimaw ka!
Peste, wala na akong bala.
May isa pang natitira!
Sakay na!
May mga bagon ang bansa mo na hindi na kailangan ng kabayo?
Ibinigay ng matalik kong kaibigang si Ford ang test model na ito.
Bilisan mo pa!
Mas mabilis pang tumakbo rito ang mga kayumangging oso.
Umeepekto na ang lason. Hindi na sila makakatakbo pa nang matagal.
Prinsesa!
Boss!
Prinsesa!
Ngayon tumatakas ka na?
Hindi na birhen ang likuran mo.
Hanep, nanalo talaga ang boss ng yakuza.
Prinsesa.
Dapat lang sa iyo iyan, Boss.
Hindi mo na ako maloloko.
Mamamatay kang kasama ko.
Ang mainam ay ako pa rin ang huli mo.
Tanga ka.
Tama, babalatan ko siya.