Ἀντιῤῥητικός
author: Evagrius Ponticus
source date: 1912
language: grc

Της λογικης φυσεως της υπο τον ουρανον το μεν πολεμειται το δε βοηθει τωι πολεμουμενωι το δε πολεμει των πολεμουμενωι τε και καρτερως επεγειρει κατ’ αυτου την μαχην και συνισται· και οι πολεμουμενοι μεν εισιν οι ανθρωποι οι δε βοηθοι αυτων οι αγγελοι του θεου και οι εναντιοι αυτων εισιν οι πονηροι δαιμονες. και ουκ απο της των εχθρων δυναμεως στερροτητος ουδε απο του των βοηθων οκνηρου αλλ’ απο της των πολεμουμενων ατονιας αφανιζεται και επιλειπει η θεου γνωσις.

ο κυριος ημων Ι. Χ. ο παραδους παντα ως εις την σωτηριαν ημων αυτος εδωκεν ημιν περιπατειν επι οφεων και σκορπιων και επι πασης δυναμεως του πονη ρου· και μετα πασης της διδασκαλιας αυτου παρεδωκεν ημιν ο αυτος εποιησεν υπο του σατανα πειρασθεις, ινα καιρωι πολεμου των δαιμονων ημιν μαχομενων και τα βελη εις ημας βαλλοντων απο των αγιων γραφων αυτοις αντιλεγωμεν του μη εμμενοντας εν ημιν τους μιαρους λογισμους καταδουλωσαι την ψυχην αμαρτιαι εργωι γενομενηι και σπιλωσαι αυτην τε και καταδυσαι εις θανατον αμαρτιας· η γαρ ψυχη φησι η αμαρτανουσα αποθανειται . οταν γαρ μη ενηι εν τη διανοιαι λογισμος ορθος δυνατος αντιλεγειν προς τον πονηρον ευχερως και ταχεως η αμαρτια κατεργαζεται· και τουτο σοφως εδειξεν ημιν ο εκκλησιαστης λεγων· ουκ εστι γινομενη αντιρρησις απο των ποιουντων το πονηρον ταχυ και παλιν Σολ. λεγει εν ταις παροιμιαις αυτου· μη αποκρινου αφρονι κατα την αφροσυνην αυτου ινα μη ομοιος γενηι αυτωι, αλλα αποκρινου αυτωι κατα την σοφιαν σου ινα μη φαινηται σοφος παρ’ αυτωι . Ο γαρ ποιων εργον αφροσυνης και οργιζομενος κατα του αδελφου αυτου απεκριθη εργωι τωι αφρονι κατα την αφροσυνην αυτου και ωμοιωθη τοις δαιμοσιν ων δη ο θυμος θυμος ασπιδων . ο δε μακροθυμων και λεγων οτι γεγραπται παυσαι απο οργης και εγκαταλιπε θυμον , ουτος απεκριθη των αφρονι κατα της αφροσυνης αυτου και κατηλεγξε του δαιμονος την αφροσυνην και εδειξεν αυτωι οτι εναντιον τι τεχναζει κατα των γραφων.

οτι δε τα ρηματα τα κατα των πολεμιων ημων των πικρων δαιμονων λεγεσθαι επιζητουμενα ου δια ταχους ευρισκομεν ωραι της μαχης ως εν ταις γραφαις διεσπαρμενα και χαλεπον αυτα καταλαβειν δια τουτο σπουδαιως τα ρηματα εκ των γραφων εξελεξαμεν ινα οπλιζομενοι αυτοις διωκωμεν κρατερως τους Φιλισταιους εν των πολεμωι καθεστωτες ως ανδρες δυνατοι και στρατιωται του νικηφορου βασιλεως ημων Ι. Χ.

και τουτο γιγνωσκωμεν αγαπητοι οτι καθοσον εσταμεν κατ’ αυτων εν τη μαχηι και αποκρινομεθα τοις δαιμοσι τοσουτωι μαλλον πικραινονται καθ᾿ ημων· τουτο δε παρα Ιωβ μανθανομεν λεγοντος οταν αρχωμαι λεγειν τιτρωσκουσι με (ubi ?) και παλιν παρα Δαυιδ λεγοντος ημην ειρηνην λεγων και αυτοι επολεμουν με δωρεαν · αλλ’ ου προσηκει ημας εντρεπεσθαι αυτους αλλ’ ανθιστασθαι αυτοις πεποιθοτως εν δυναμει του σωτηρος ημων. εαν γαρ πιστευωμεν εν Χ. και τηρησωμεν εντολας αυτου τον Ιορδανην διαβησομεν και την πολιν των φοινικων ληψομεθα. εν τουτωι δε τωι πολεμωι επιζητειται ημιν οπλον πνευματικον ητοι πιστις εδραια και διδασκαλια τουτεστι τελεια νηστεια και κρατερα κατορθωματα και ταπεινοτης και ησυχια (γαληνη) μολις κινουμενη η παντως ακινητος και προσευχη αδιαλειπτος. θαυμαζω δε ει τις δυναται πολεμειν τον εν την διανοιαι και στεφανουσθαι τωι της δικαιοσυνης στεφανωι εμπιπλων την ψυχην αυτου αρτου και υδατος, την οργην ταχεως εγειρων, καταφρονων τε και αμελων της προσευχης και τοις αιρεσιωταις συναλιζομενος. ιδου γαρ Παυλος λεγει πως ο αγωνιζομενος παντα εγκρατευεται και προς παντας τους ανθρωπους αποδεικνυσι ταπεινοτητα διαπαντος τας χειρας ανατεινων ανευ οργης και κακων διαλογισμων ·

δια τουτο δη πρεπει ημας ταυτην την στρατειαν στρατευοντας την πνευματικην πανοπλιαν ενδυσασθαι και τοις αλλοφυλοις δειξαι οτι εως αιματος κατα της αμαρτιας μαχουμεθα καταλυοντες τους πονηρους λογισμους και παν υψωμα κατα της θεου γνωσεως επαιρομενον και σπουδαζοντες ου τον ανδρα μοναζοντα καθισταναι εμποσθεν του βηματος του Χ. αλλα την διανοιαν· ανηρ γαρ μοναζων εστιν ο αποστρεφομενος απο της δι’ εργου αμαρτιας, διανοια δε μοναζουσα εστιν η αποστρεφομενη απο αμαρτιας της εκ των νοηματων των εν τηι διανοιαι ημων καθεστωσης και καιρωι προσευχης το της αγιας τριαδος φως βλεπουσα.

αλλα γαρ καιρος εστιν επι δυναμει του κυριου ημων Ι. Χ. μαχεσθαι πρωτον λογισμοις δαιμονος της γαστριμαργιας μετα δε τοις των αλλων επτα δαιμονων ους εν ακολουθιαι γεγραφα εν αρχηι ταυτης της του μοναχικου γραφης, αγωνιζομενον ανοιξαι το στομα μου και λαλησαι προς τον θεον και προς τους αγιους αυτου αγγελους και προς την ψυχην μου την πειραζομενην· και παντα τον αγωνα της μοναστικης αναστροφης αποδειξω προφανως, ον και το αγιον πνευμα δια ψαλμων εδιδαξεν τον Δαυιδ και οι εν μακαριοις πατερες ημιν παρεδοσαν. ουτος δε ο αγων ον ωνομασα εν τη γραφηι μετα ταυτα πας εσται ημιν δια λογισμων ημιν επαγομενων υπο ενος εκαστου τουτων των οκτω δαιμονων. γεγραφα δε και συντεθεικα προς ενα εκαστον των λογισμων αντιρρησιν απο των αγιων γραφων καταργητικην αυτου.

Λογος πρωτος προς λογισμους γαστριμαργιας.

γενεσ.

1. προς διαλογισμους χωρις κοπου της νηστειας την λογικην γην εργαζεσθαι ζητουντας

+ Ισσαχαρ ανηρ πολεμιστης αναπαυομενος ανα μεσον των τριβων, και ιδων το καταλυμα αυτου οτι καλου και την γην αυτου οτι πιων υπεθηκεν τον ωμον αυτου εις δουλειαν και εγενετο εις φορον .

εξοδ.

2. προς διαλογισμον λεγοντα μοι μη κοπον παρασχηις τηι ψυχηι σου δια πολλης νηστειας ουδεν σε ωφελουσης ουδε την διανοιαν σου καθαριζουσης

+ και εποιησε τον λουτηρα χαλκουν και την βασιν αυτου χαλκουν ωστε νιπτεσθαι τας γυναικας τας νηστευουσας και ερχομενας προσευχεσθαι επι την θυραν της σκηνης .

3. προς λογισμους ποθον εν ημιν εγειροντας κρεοφαγειν ημεραι εορτης και ημιν συμβουλευοντας παλιν φαγειν δι’ ασθενειαν σωματος

+ τωι λαωι ερεις αγνισασθε εις αυριον και φαγεσθε κρεα, ουχ ημεραν μιαν φαγεσθε ουδε δυο ουδε πεντε ημερας ουδε δεκα ημερας ουδε εικοσιν ημερας εως μηνος ημερων φαγεσθε εως αν εξελθηι εκ των μυκτηρων υμων και εσται υμιν εις χολεραν οτι ηπειθησατε κυριωι ος εστιν εν υμιν .

δευτερον.

4. προς λογισμον εμπλησθηναι ζητουντα εδωδης τε και ποτου ουδε εις την φθοραν την εκ πλησμονης γαστρος ανατελλουσαν καθορωντα

+ και φαγεις και εμπλησθησηι αλλα προσεχε σαυτωι μη επιλαθηι κυριου του θεου σου του εξαγαγοντος σε εκ γης Αιγυπτου εξ οικου δουλειας .

5. προς διαλογισμον τον λεγοντα μοι οτι βαρεια η νηστειας εντολη

+ οτι η εντολη αυτη ην εγω εντελλομαι σοι σημερον ουχ υπερογκος εστιν ουδε μακραν απο σου .

6. προς λογισμον εμπλησθηναι εδωδης και ποτου επιθυμουντα τε και οτι ουδεν κακον της ψυχηι εσται εξ αυτων οιομενον

+ και ελιπανθη Ισραηλ και απελακτισε και εγκατελιπε τον θεον τον ποιησαντα αυτον και εβλασφημει τον κρατερον τον σωσαντα αυτον .

σαμουηλ.

7. προς λογισμον γαστριμαργιας ινα ενατηι ωραι φαγω θλιβοντα με

+ ταδε ποιησαι μοι ο θεος και ταδε προσθειη οτι εαν μη δυηι ο ηλιος ου μη φαγω και πιω .

βασιλειων.

8. προς λογισμον μεριμναν με ποιουντα εν σπανει αρτου και χρισματος και των ημιν επιζητουμενων πραγματων

+ ταδε λεγει κυριος η υδρια του αλευρου ουκ εκλειψει και ο καψακης του ελαιου ουκ ελαττονησει εως του δουναι κυριον υετον επι της γης .

9. προς την ψυχην την εν πλησμονηι αρτου και υδατος οδωι των αγιων εμπεριπατησαι ζητουσαν

+ και ειπεν ο βασιλευς Ισραηλ λαβετε τον Μειχαιαν και αποστρεψατε αυτον προς Αμμων τον αρχοντα της πολεως και προς Ιωας υιον του βασιλεως και εσται εν φυλακηι και ψωμισατε αυτον αρτον θλιψεως μεγαλης εως του επιστρεψαι με εν ειρηνηι .

10. προς λογισμον λεγοντα μοι, οτι τα ημιν συνειλεγμενα ουκ εξαρκει ημιν και τοις αδελφοις τοις προς ημας ερχομενοις

+ ταδε λεγει κυριος φαγονται και καταλειψουσιν. και εφαγον και κατελιπον κατα το ρημα κυριου .

δαυιδ.

11. προς τον λογισμον τον καταπικραινοντα με επι βιωι πικρας πενιας

+ κυριος ποιμαινει με και ουδεν με υστερησει .

12. προς λογισμον τον λιμου ουκ οντος αιτιαι (= προφασει) ξενοφιλιας αρτον υπερ την χρειαν συναγοντα

+ νεωτερος εγενομην και εγηρασα και ουκ ιδον δικαιον εγκαταλελιμμενον ουδε το σπερμα αυτου ζητουν αρτους .

13. προς λογισμον περι εδεσματων και ενδυματων μεριμνωντα της δε αληθειας (αληθινης) μεριμνης αμελουντα

+ διοτι εξαγορευσω σοι τα παραπτωματα μου και καθαρισθησομαι απο των αμαρτιων μου .

14. προς λογισμους συμβουλευοντας μοι και λεγοντας μη ουτως σκληρως αναστρεφου και νηστειαι και πονωι διηνεκει συντριβε το σωμα σου το ασθενες

+ κοπιασον εις τον αιωνα και ζησηι εις τελος και ουκ οψηι καταφθοραν οταν ιδηις σοφους αποθνησκοντας .

15. προς λογισμον λεγοντα μοι μη ουτως ανοικτως συντριβε και ταπεινου την ψυχην σου αγρυπνιαι

+ καρδιαν συντετριμμενην ο θεος ουκ εξουδενωσει .

16. προς λογισμον των τε εδεσματων και του ποτου επιμελουμενον και σπουδαζοντα ποθεν αυτα συναγει

+ επιριψον την μεριμναν σου επι κυριον και αυτος σε διαθρεψει .

17. προς λογισμον υποτιθεμενον μοι οτι αγρυπνια ουδεν σε ωφελει αλλα πολλους διαλογισμους κατα σου συναγει

+ ηγρυπνησα και εγενηθην μονος ως στρουθιον πετομενον επι δωματι .

18. προς λογισμον επιτιμωντα ημιν οτι απεχομεθα χρισματος και ου μνημονευοντα Δαυιδ αυτο τουτο ποιουντος και λεγοντος

+ τα γονατα μου ησθενησαν απο νηστιας και η σαρξ μου ηλλαωθη δι’ ελαιον .

19. προς λογισμους ημας της αναστροφης ημων αφισταντας εν τωι φοβειν ημας και λεγειν οτι θανατος οικτρος απο της σκληρας νηστειας γενησεται

+ ουκ αποθανουμαι αλλα ζησομαι και εκδιηγησομαι τα εργα κυριου .

20. προς λογισμους αναπειθοντας με ινα ολιγον της πολλης νηστειας αποστω και ολιγον αναπαυσεως δω τωι ασθενει και οικτρωι σωματι

+ ει εισελευσομαι εις σκηνωμα οικου μου ει αναβησομαι επι κλινης στρωμνης μου ει δωσω υπνον τοις οφθαλμοις μου και τοις βλεφαροις μου νυσταγμον εως ου ευρω τοπον τωι κυριωι και σκηνωμα των θεωι Ιακωβ .

παροιμ. Σαλ.

21. προς λογισμον μαντευοντα μοι λιμον η θλιψιν μεγαλην δια ταχους γενησομενην

+ ου λιμοκτονησει κυριος ψυχας των δουλων αυτου ζωην δε ασεβων ανατρεψαι .

22. προς λογισμον υπεισαγοντα μοι ποθον οινου ωσπερ δη του τε ηπατος και των νεφρων υπο υδατος ενοχλουμενων

+ prov. 12,11a.

23. προς λογισμον μεριμναι των εδεσματων προσδεδεμενον της δε των κατορθωματων επιμελειας ολιγωρουντα

+ εν παντι ο μεριμναις εστι τι σοι ωφελιμον ο δε ενδεης εν την αναστροφηι αυτου ηδυς και αναλγητος εσται .

24. προς λογισμον επι ευτελων εδεσματων και επι αρτου ξηρου δακρυοντα

+ κρεισσων ψωμος ξηρος εν ειρηνηι η οικος μεστος θυματων μετα μαχης .

25. προς λογισμους αναπειθοντας ημας ινα ημεραι εορτης ολιγον το σωμα οικτειρωμεν μικραν τρυφην αυτωι προσαγοντες

+ ου συμφερει αφρονι τρυφη ουδε δουλωι ομιλειν αρχουσιν .

26. προς λογισμον χωρις χαλεπης νοσου ημας προτρεποντα οινον πινειν και αλγος στομαχου και παντων των εντερων (?) ημιν μαντευοντα

+ ακολαστον οινος και υβριστικον μεθη πας δε συμπεριφερομενος αυτοις ου σοφος εσται .

27. προς λογισμον τον νουν ημων αρπαζοντα εις το την τε νηστειαν ημων και τας αναστροφας δι’ ορκων δησαι, τουτο δε ξενον εστι παντως της των μοναζοντων πολιτειας

+ παγις ανδρι το ευχεσθαι εις αγιον μετα δε το ευξασθαι μετανοειν γινεται .

28. προς διαλογισμον εμποδιζοντα ημας δια μεριμνης του μη μεταδουναι του αρτου ημων τοις ενδεεσι και λεγοντα οτι εκεινος μεν πανταχον ευρισκει ημεις δε ουκ εχομεν αλλοτριαι θυραι εγγισαι

+ ο ελεων ευλογηθησεται των γαρ αυτου αρτων εδωκεν των πτωχωι .

29. προς λογισμους ημεραι εορτης απαλως ημιν υποτιθεμενους απαξ εκ πολλου χρονου σαρκος και οινου γευσασθαι

+ μη ισθι οινοποτης και ασωτος (?) οτι πας μεθυσος και πορνοκοπος ολειται και ο υπνωδης ευδυσεται διερρηγμενα .

30. προς διαλογισμον την προτεραν τρυφην μνημονευοντα τε και των ηδεων οινων και των φιαλων εν ταις χερσιν ημων μεμνημενον οτε ημεν κλινοντες και πινοντες

+ μη στηρισηις τον οφθαλμον σου εν τωι οινωι ου ο οφθαλμος εκλαμπει εν τηι κυλικι αλλα περιπατησον εν ευθυτητι οτι το εσχατον αυτου ως πληγη οφεως και ως κεραστος πετομενος .

31. προς διαλογισμους επεγειροντας ημας ινα γαστερα ημων αρτου και υδατος εμπλησωμεν

+ μη δωις στρωμνην δικαιου των αμαρτωλωι μηδε πλανηθηις εν πλησμονηι γαστρος (?).

32. προς την αισχυνην (αιδω) αιδουμενων ημων πατερας ημας ινα λυσαντες την νηστειαν ολιγον λαχανα εν τηι εορτηι φαγωμεν αναπειθοντας

+ εστιν αισχυνη επαγουσα αμαρτιας και εστιν αισχυνη ης η δοξα χαρις .

33. προς δαιμονα κολακειαι με αναπειθοντα και δι’ ορκισμων μοι λεγοντα οτι απο του νυν ουδεν υστερησεις εδεσματων και ποτου διοτι ουτως ασθενες το σωμα σου και ξηρον απο νηστειας εκτενους

+ ο εχθρος χειλεσι μαλακα λεγει καρδιαι δε τεκταινεται κακον .

34. προς λογισμον δεικνυντα μοι ως σκληραι αι θεου εντολαι και λεγοντα μοι οτι πολλους πονους και οδυνας τωι τε σωματι και την ψυχηι επισπωσιν

+ κρεισσω τραυματα φιλου η φιληματα εχθρου .

35. προς λογισμον επιζητουντα ολιγον οινου χωρις νοσου και λεγοντα μοι οτι δια τους ανθρωπους εκτισται ο οινος

+ τα συμπαντα α εποιησεν καλα εν καιρωι αυτου .

36. προς λογισμον μελεταν με ποιουντα εν τηι παλαιαι τρυφηι και εν συμποσιωι και τουτο το εθος επιζητουντα

+ αγαθον πορευθηναι εις οικον πενθους η οτι πορευθηναι εις οικον ποτου .

37. προς λογισμον ματαιον αναπειθοντα ημας υπερ α δει την πολιτειαν ημων διεκτεινειν ωστε δησαντας ημας σακκους περι τας οσφυας εις την ανυδρον εξιεναι τε και αδιαλειπτως υπο των ουρανωι διαγειν νεμοντας ριζας της ερημου και συμβουλευοντα ημιν παλιν την οψιν των ανθρωπων φυγειν των ημας τε παρακαλουντων και υφ’ ημων παρακαλουμενων

+ μη γινου δικαιος πολυ μηδε σοφιζου περισσα μη ποτε εκπλαγηις .

ιωβ

38. προς λογισμους ημας των προτερων ηδονων μιμνησκοντας τε και την θλιψιν την συμβαινουσαν αποδεικνυντας

+ τα αγαθα του κυριου εδεξαμεθα τα κακα ου δεξομεθα ;

39. προς ψυχης λογισμον προς τους κατα σαρκα συγγενεις απελθουσης και την τραπεζαν μεστην παντοιων εδεσματων ευρουσης

+ αναστηθι πορευου οτι ουκ εστι σοι αυτη αναπαυσις .

αμβακ.

40. προς λογισμον γαστριμαργιας ημεραις εορτης ημιν πολλους κατακλινοντας παρα τραπεζαις λαμπραις και ηδομενους και χαιροντας υπογραφοντα

+ εγω δε εν τωι κυριωι αγαλλιασομαι χαρησομαι επι τωι θεωι τωι σωτηρι μου .

ησαιας

41. προς λογισμους υπομιμνησκοντας ημας ηδονων και τραπεζης μεστης παντων αγαθων και ταυτα υπερ τας των μοναστικων αρετας δοξαζοντας

+ ουαι οι λεγοντες το πονηρον καλον και το καλον πονηρον οι τιθεντες το σκοτος φως και το φως σκοτος οι τιθεντες το γλυκυ πικρον και το πικρον γλυκυ .

42. προς λογισμον ψυχης καμουσης και εγκακουσης εν λιμωι αρτου ολιγου και υδατος στενου

+ δωσει κυριος υμιν αρτον ολιγον και υδωρ θλιψεως και ουκετι μη εγγισωσι σοι οι πλανωντες σε οτι οι οφθαλμοι σου οψονται τους πλανωντας σε και τα ωτα σου ακουσονται την φωνην των οπισω σε πλανησαντων .

ιερεμιας

43. εις κυριον περι ασθενειας του τε σωματος μου ο απο πολλης νηστειας ησθενησε και δια των χαλεπων αναστροφων ελεπτωθη και της ψυχης μου, η πονηρους πορνειας λογισμους εμεστωθη

+ μνησθητι κυριε μου και επισκεψαι με και αθωιωσον απο των καταδιωκοντων με και μη εν τηι μακροθυμιαι σου απορριψον με και γνωθι ως ελαβον περι σου ονειδισμου υπο των αθετουντων τον λογον σου .

44. εις κυριον περι δαιμονος τον τε στομαχον και παντα τα του σωματος αρθρα καταψυχοντος και πολλην ασθενειαν εις το σωμα ημων εμβαλλοντος ωσπερ απο λιμου και νοσου εκτενους

+ ιδε κυριε οτι θλιβομαι η κοιλια μου εταραχθη και η καρδια μου εστραφη εν εμοι .

δανιηλ.

45. προς ψυχην ουκ αρκουμενην εδωδηι αρτου και ποτωι υδατος αλλα παρα ταυτα επιζητουσαν λαχανα και ου μνημονευουσαν θλιψεως των σπερματων α Δανιηλ και οι μετ’ αυτου εταιροι εφαγον

+ και ειπεν Δανιηλ προς Αμενσαρ ον κατεστησεν ο αρχιευνουχος επι Δ. και Ανανιαν και Αζαριαν και Μισαηλ πειρασον δη τους παιδας σου δεκα ημερας και δοτωσαν ημιν σπερματα φαγειν και υδωρ πιειν και οψει ειδεαν ημων και ειδεαν των παιδαριων των εσθιοντων τραπεζαν των βασιλεων και ως αν ιδηις ποιησον μετα των παιδων σου. και εισηκουσεν αυτων και επειρασεν αυτους δεκα ημερας και μετα το τελος των δεκα ημερων ιδε τα προσωπα αυτων καλα και την σαρκα αυτων ισχυραν και παχειαν υπερ παντα τα παιδαρια τα εσθιοντα την τραπεζαν του βασιλεως και Αμενσαρ ανηιρειτο το δειπνον αυτων και εδιδου αυτοις σπερματα .

ματθαι.

46. προς ψυχην καιρωι μαχης οπλον ισχυρον ευρειν επιζητουσαν

+ τοτε Ιησουν το πνευμα εκβαλλει εις την ερημον πειρασθηναι υπο του διαβολου· και νηστευσας ημερας μ και μ νυκτας υστερον επεινασεν .

47. προς λογισμους περι τροφης τε και ενδυματος μεριμνωντας αιτιαι (= προφασει) ξενοφιλιας και αιτιαι νοσων και οδυνων μακρων του σωματος

+ μη μεριμναιτε την ψυχηι υμων τι φαγητε μηδε τωι σωματι υμων τι ενδυσησθε διοτι η ψυχη πλειον εστι της τροφης .

48. προς ψυχην γαστριμαργιαι προσδεδεμενην τε και οτι εν αναπαυσει (= τρυφηι) του σωματος και ηδοναις τρεχει η ζωης οδος οιομενην

+ στενη και τεθλιμμενη η οδος η απαγουσα εις την ζωην και ολιγοι εισιν οι ευρισκοντες αυτην .

λουκας.

49. προς λογισμον κωλυοντα ημας του μη μεταδιδοναι της τε τροφης ημων και των ενδυματων τοις πτωχοις ως ουκ εξαρκουντων ημιν και αυτοις των παροντων και ως δη εστιν αλλος ασθενεστερος και ενδεεστερος τουτου και αυτωι προσηκει ημας δουναι και ου τουτωι· ουτος γαρ οκνηρος εστι και ανευ κοπου φαγειν και ενδυεσθαι επιζητει

+ ο εχων δυο χιτωνας μεταδοτω τωι μη εχοντι και ο εχων βρωματα ομοιως ποιειτω .

πραξεις.

50. προς ψυχην τα επιθυμητα φιλουσαν τε και αυτηι μονηι τροφην και ενδυματα συναγουσαν

+ παντες δε οι πιστευσαντες ησαν επι το αυτο και ειχον απαντα κοινα και τα κτηματα αυτων επιπρασκον και διεμεριζον πασι καθοτι αν τις χρειαν ειχεν .

51. προς ψυχην εγκακουσαν εν τηι θλιψει απο εγκρατειας αρτου τε και υδατος αυτηι συμβαινουσηι

+ δια πολλων θλιψεων δει ημας εισελθειν εις την βασιλειαν του θεου .

αποστολος. π. ρωμ.

52. προς λογισμους ολιγον του σωματος επιμελεισθαι δι’ εδεσματων και ποτου αναπειθοντας ημας

+ της σαρκος υμων προνοιαν μη ποιεισθε εις επιθυμιας .

53. προς λογισμους προτρεποντας ημας εν ολιγωι δελεασματι λαχανων παρακληθηναι

+ ο ασθενων λαχανα εσθιει .

κορινθ. α.

54. προς διαλογισμον καιρωι των καρπων εμβαλλοντα εις ημας επιθυμιαν εδεσματων των νεων

+ πας ο αγωνιζομενος παντα εγκρατευεται ινα λαβηι φθαρτον στεφανον, ημεις δε τρεχομεν ινα λαβωμεν στεφανον αφθαρτον .

κορινθ. β.

55. προς λογισμους εν ημιν γενομενους αιτιαι μεγαλης ενδειας και κατ’ ολιγον το της ψυχης κρατος αναλυοντας

+ εν παντι θλιβομενοι αλλ’ ου στενοχωρουμενοι, απορουμενοι αλλ’ ουκ εξαπορουμενοι, διωκομενοι αλλ’ ουκ εγκαταλειπομενοι κτλ. .

56. προς λογισμον διαγραφοντα προ οφθαλμων ημων αλγος στομαχου και ηπατος και νεφρων και εμφυσημα ομφαλου καταληπτικον

+ διο ουκ εγκακουμεν αλλ’ ει και ο εξω ημων ανθρωπος διαφθειρεται αλλ’ ο εσω ημων ανακαινουται ημεραι και ημεραι .

57. προς λογισμους εγγιγνομενους εν ημιν οταν κατ’ ολιγον διαφθειρηται παν το σωμα ημων

+ οιδαμεν γαρ οτι εαν η επιγειος ημων οικια κτλ. .

58. προς λογισμον ελεος εν ημιν εγειροντα και δουναι τοις πτωχοις ημας αναπειθοντα μετα δε ημας καταλυπουντα και θλιβοντα περι ων διδομεν

+ μη εκ λυπης η εξ αναγκης, ιλαρον γαρ δοτην αγαπαι ο θεος και ο ελεων πτωχον ευλογηθησεται .

59. προς λογισμον διαγραφοντα εν ημιν δεινην ασθενειαν εκ νοσων των εν ημιν απο της νηστειας γενησομενων και αναπειθοντα ημας ολιγον εψημα φαγειν

+ οταν ασθενω τοτε δυνατος ειμι .

εφεσ.

60. προς λογισμον ζητουντα πλησμονην οινου ημεραι εορτης

+ μη μεθυσκεσθε οινωι εν ωι εστιν ασωτια κτλ. .

φιλιππ.

61. προς λογισμους ποιουντας την ψυχην απο εργασιας χειρων μη επιζητειν την τροφην συναγειν μηδε παρα των αυτης συγγενων αναπεισθηναι λαβειν τι ως δη πενητων οντων η μακρον αυτης αποντων, παρα δε αλλων συμβουλευοντας αυτηι εμπλησαι την αυτης ενδειαν

+ ο κυριος εγγυς μηδεν μεριμνατε κτλ. .

62. προς λογισμον λιμον μοι και σπανιν αρτων μαντευοντα τε και της αισχυνης μεριμναν με ποιουντα ως παρα αλλων χαριν ληψομενον

+ εν παντι και εν πασι μεμυημαι και χορταζεσθαι και πειναν, παντα ισχυω εν τωι ενδυναμουντι με Χριστωι .

Θεσσαλον. α.

63. προς λογισμον ημας χειρεργασιας αποσπωντα τε και αναπειθοντα τα δεοντα παρ’ αλλων ληψεσθαι προσδοκαν

+ παρακαλουμεν δε υμας αδελφοι περισσευειν μαλλον και φιλοτιμεισθαι ησυχαζειν και πρασσειν κτλ. .

θεσσαλ. β.

64. προς διανοιαν κωλυουσαν ημας μη εργαζεσθαι ταις χερσι και ημας φαγειν αρτον εις πλησμονην θλιβουσαν

+ ει τις ουκ εργαζεται μηδε εσθιετω .

εβρ.

65. προς λογισμον λεγοντα οτι σκληρα η αναστροφη της μοναστικης και υπερογκος, δια θλιψεως το τε σωμα ημων κακως απολλυουσα και την ψυχην ουδεν ωφελουσα

+ πασα μεν παιδια προς μεν το παρον κτλ. .

66. προς διαλογισμον τηι εδωδηι κεχηνοτα τε και της των πτωχων ελεημοσυνης αμελουντα

+ της δε ευποιιας και κοινωνιας μη επιλανθανεσθε, τοιαυταις γαρ θυσιαις ευαρεστειται ο θεος .

τιμοθ. α.

67. προς λογισμον ανευ αλγους στομαχου και δεινων νοσων ημιν οινον πιειν συμβουλευοντα υπομιμνησκοντα δε ημας την του μακαριου αποστολου εντολην Τιμοθεωι εν τηι επιστοληι περι τουτου εντελλοντος

+ σαυτον αγνον τηρει μηκετι υδροποτει κτλ. .

ιακωβ.

68. προς λογισμους ημας παλιν προς τον κοσμον και τας εντολας αυτου επανατρεποντας

+ ουκ οιδατε οτι η φιλια του κοσμου εχθρα εστι τωι θεωι κτλ. .

ιωαν.

69. προς λογισμον οιομενον οτι η νηστειας εντολη βαρεια εστιν

+ και αι εντολαι αυτου βαρειαι ουκ εισιν παν το γεγεννημενον εκ του θεου κτλ. . ευλογητος ο κυριος ημων Ι. Χ. ος εδωκεν ημιν την νικην κατα των λογισμων του δαιμονος της γαστριμαργιας.

Δογος δευτερος· προς τους λογισμους της πορνειας.

εξοδ.

1. προς λογισμον πορνειας εν τη διανοιαι μου γυναικα υπανδρον φανταζοντα

+ ουκ επιθυμησεις την γυναικα του πλησιον σου .

2. προς λογισμον λυπης εγγιγνομενης εν ημιν απο των πολλων πορνειας πειρασμων ημιν επιτυγχανοντων τε και την ημων ελπιδα αναιρουντων εν τωι λεγειν ημιν τι δη καλον προσδοκατε μετα παντα τον πονον τουτον

+ εαν ακοηι ακουσηις της εμης φωνης και ποιησηις παντα οσα αν ειπω σοι εχθρευσω τοις εχθροις σου και αντικεισομαι τοις αντικειμενοις σοι· πορευσεται γαρ ο αγγελος μου ενωπιον σου και εισαξει σε προς τον Αμορραιον κτλ και εκτριψεις αυτους .

3. προς λογισμον οιομενον οτι μια ωραι οι πονηροι πορνειας λογισμοι απ’ αυτου φευγουσιν

+ ουκ εκβαλω αυτους εν ενιαυτωι ενι ινα μη γενηται η γη ερημος και πολλα γενηται επι σε τα θηρια της γης κτλ .

4. προς πορνειας λογισμον ως η νεοτης ουδαμως των πορνειας επιθυμιων παυεσθαι τε και λογισμους αυτης καθαρους τωι θεωι προσαγειν δυναται

+ πας ο παραπορευομενος εις την επισκεψιν απο εικοσαετους και ανω δωσει την εισφοραν κυριωι .

5. προς πορνειας λογισμον λεγοντα οτι ουκ ενοχος η νεοτης και επιτιμητη ει πορνευει η παλιν δια χαρας τους μιαρους λογισμους δεχεται

+ και ειπεν κυριος κτλ .

δευτερον.

6. προς λογισμον ου φιλοτιμουμενον φυλακηι την ψυχην τηρειν απο πορνειας εν αυτωι συνεστωσης αλλα λεγοντα και πραττοντα ανομα μετα γυναικος προ οφθαλμων αυτου φανταζομενης

+ ακουσον Ισραηλ και φυλαξαι ποιειν κτλ .

7. προς λογισμον δι’ ακαθαρτου επιθυμιας των πορνειας δαιμονι προσεγγιζειν επιζητουντα

+ κυριον τον θεον σου φοβηθησηι και αυτωι μονωι λατρευσεις και τωι ονοματι αυτου ομηι .

8. προς ψυχην ημερας και νυκτος υπο λογισμων πορνειας συντριβομενην και την της νικης αυτων ελπιδα αποβαλλουσαν

+ μη λεγηις εν της διανοιαι σου οτι σκληρον το εθνος τουτο και πως δυνησομαι εξολεθρευσαι αυτο; ου φοβηθησηι· μνειαι μνησθησηι οσα κτλ .

9. προς λογισμον ψυχης πορνειας εννοημασι θλιβομενης α το πονηρον πορνειας παθος διαφοροις ειδωλοις διαμεριζοντα μιαρους λογισμους συναγει και αναστρεφοντα ενι τουτων των λογισμων των καταδουλουντων προσκολλαται και αυτον επι της αθλιας ψυχης χρονιζειν ποιει

+ και γνωσηι σημερον οτι κυριος ο θεος σου ουτος προπορευεται προ προσωπου σου, πυρ καταναλισκον γαρ εστι· ουτος εξολεθρευσει αυτους και ουτος αποστρεψει αυτους απο προσωπου σου και απολεις αυτους εν ταχει καθαπερ ειπεν σοι κυριος .

10. προς λογισμους ταχεως προς εδεσματα στρεφομενους οταν το της πορνειας πνευμα αυτοις ενυβριζον ολιγον παυηται, και δια τουτο οτι τον σωφροσυνης ορον κατειληφασιν οιομενους

+ ου ποιησετε ως υμεις εποιειτε ωδε εκαστος το αρεστον ενωπιον αυτου· ου γαρ ηκατε εως του νυν κτλ .

11. προς ψυχ{η}ν σαλευομενην και τρεμουσαν απο δαιμονων τα μελη αυτης ψηλαφουντων· εννοουσι το ειρημενον οιτινες υπο τουτου του δαιμονος επειρασθησαν

+ υπερασπιστης σου και βοηθος σου ο θεος και ουκ εν μαχαιραι καυχημα σου, ψευσονται σε οι εχθροι σου και συ επι τον τραχηλον αυτων επιβησηι .

κριται.

12. προς ψυχην απο λυπης εις ακηδειαν πεσουσαν και ουκετι δυναμενην τους μιαρους λογισμους την προσευχην μιαινοντας φερειν

+ αναστηθι κτλ .

13. προς λογισμον υπο πορνειας νοηματων ερεθιζομενον και ου βουλομενον παντως αυτα αφ’ αυτου αποτινασσειν ουδε τους δεσμους της αμαρτιας και την των κακων τεχνην αισθανομενον

+ και ειπεν Δαλιλα αλλοφυλοι επι σε Σαμψων. και εξυπνισθη εκ του υπνου αυτου και ειπεν· εξελευσομαι ως αει και αποτιναξομαι και αυτος ουκ εγνω οτι απεστη κυριος απ’ αυτου. και επελαβοντο αυτου οι αλλοφυλοι και εξωρυξαν τους οφθαλμους αυτου και εδησαν αυτον εν πεδαις χαλκειαις και κατηγαγον αυτον εις Γαζαν και ην αληθων εν οικωι του δεσμωτηριου .

σαμουηλ.

14. εις αγγελον κυριου εξαπινης εν τωι νοι μου φανεντα και τον πορνειας λογισμον καταψυξαντα και παντας τους λογισμους τους αυτον κυκλουμενους απ’ αυτου διωξαντα

+ εστερεωθη η καρδια μου εν κυριωι και υψωθη κερας μου και επλατυνθη το στομα μου επ’ εχθρους μου οτι ηυφρανθην εν σωτηριαι σου .

15. προς ακαθαρτον πορνειας δαιμονα οφθεντα μοι νυκτος εν οραματι βδελυκτως εν ομοιωματι γυναικος και της ψυχης μου ου κατισχυσαντα τοις μιαροις αυτου θελημασιν

+ τοξα δυνατων κατεαγη και ασθενουντες εστερεωθησαν δυναμει και πληρεις επ’ αρτωι εμισθωθησαν και οι πεινωντες επερισσευσαν .

16. προς ψυχην ου βουλομενην απο ακαθαρτου επιθυμιας φευγειν και εν λογισμωι Ναας του Αμμανιτου, μεθερμηνευεται δε οφις, εμμενουσαν

+ και ειπον παντες οι ανδρες Λαχις προς Ναας διαθου ημιν διαθηκην και δουλευσομεν σοι. και ειπεν προς αυτους Ν. ο Α. εν ταυτηι διαθησομαι υμιν διαθηκην εν τωι εξορυξαι υμας παντα οφδαλμον δεξιον και θησομαι υμας ονειδος επι παντος Ισρ .

βασιλειων.

17. προς δαιμονα πορνειας δια λογισμων φθειρειν την σωφροσυνην μου και μολυναι βουλομενον

+ μη γενοιτο κτλ .

παραλειπομ.

18. προς ψυχην οτι υπερ την ισχυν πειραται υπο του πορνειας δαιμονος οιομενην

+ .

19. εις τον κυριον περι πορνειας λογισμων δεικνυντων ημιν ειδωλα βδελυκτα εν ταις νυξι

+ κυριε ειπα κυριε ηισχυνθην και ενετραπην ενωπιον σου η ανομια υπερ κεφαλης ημων πολλη και η πλημμελεια ημων εκτεινεται εως του ουρανου απο χρονου των πατερων ημων εν μεγαληι αμαρτιαι εσμεν εως της ημερας ταυτης .

εσδρα.

20. προς ψυχην μετα κρατερας μαχας κατα των πορνειας λογισμων σωφροσυνην και καθαροτητα κεκτημενην

+ η γη εις ην εισπορευεσθε κληρονομησαι αυτην μετακινουμενη εστιν εν μετακινησει των λαων και των εθνων α επλησαν αυτην απο στοματος επι στομα ακαθαρσιαις .

δαυιδ.

21. εις κυριον περι πληθους μιαρων λογισμων συντριβοντων ημας και καταναγκαζοντων και προς προσωπα διαφορα την διανοιαν ημων περισπωντων

+ κυριε τι επληθυνθησαν οι θλιβοντες με πολλοι επανιστανται επ’ εμε και πολλοι λεγουσι της ψυχηι μου ουκ εστι σοι σωτηρια εν τωι θεωι σου· συ δε κυριε αντιλημπτωρ μου ει και δοξα μου και υψων την κεφαλην μου .

22. προς ψυχην ου γιγνωσκουσαν οτι κρατος θυμου αντιπαλον των πορνειας λογισμωι διοτι ο θυμος εκ πυρος πεφυκε οι δε μιαροι λογισμοι εκ υδατος γεννωνται

+ οργιζεσθε και μη αμαρτανετε λεγετε εν ταις καρδιαις υμων και επι των κοιτων υμων μελετατε .

23. προς λογισμους ακαθαρτους εν ημιν χρονιζοντας και ειδωλα βδελυκτα πυκνως εν ημιν φανταζοντας και τον νουν δι’ εμπαθων αισχρων μελων επιθυμιων δεοντας

+ .

24. προς κυριον περι πορνειας δαιμονος ος ουκ εχων ημας δι᾿ επιθυμιας του σωματος βλαψαι τοτε μοναχον ταυτην την μιαραν αμαρτιαν διαπραττοντα εν τη διανοιαι ημιν αποφαινει

+ ο εχθρος εξελιπε ρομφαιαι εις τελος πολεις καθειλες και απωλεσας το μνημοσυνον αυτων και ο κυριος εις αιωνα μενει .

25. εις κυριον περι του μιαρου πορνειας δαιμονος ος προφανως εγγιζει τοις μηροις των αυτου αποχωρειν σπουδαζοντων τον νουν εξαπινης αρπαζων δια μανιας και την ψυχην δια πληθους ισχυρων πορνειας λογισμων αλλοιων· οταν δε υπο τουτου του δαιμονος πειρασθωμεν ευθεως εκπηδωντας ημας πυκνως και οξεως εν τηι ημων κελληι περιπατησαι πολυ ωφελιμον· ο εγχωρων συνιεναι συνιησι

+ φωτισον τους οφθαλμους μου κτλ .

26. προς ψυχην οτι οι πορνειας λογισμοι ισχυροτεροι των θεου εντολων των ημιν εις το καταργησαι τουτο το παθος δεδομενων οιομενην

+

27. εις κυριον περι δαιμονος εξαπινης τωι σωματι προσπιπτοντος και την φρονησιν ου δυναμενου δι’ ων προσαγει ακαθαρτων λογισμων νικησαι

+ εστρεψας τον κοπετον μου εις χαραν ελυσας τον σακκον μου και περιεζωσας με ευφροσυνην δια τουτο ψαλω σοι δοξαν και ου μη κατανυγω .

28. προς λογισμον μοι λεγοντα οτι ο πορνειας δαιμων καταισχυνει σε εαν αυτωι ανθιστηι

+ .

29. προς διαλογισμον απειλουντα μοι οτι αλλος δαιμων πορνειας χαλεπωτερος και οξυτερος και ισχυροτερος του πρωτου κατα σου πεμφθησεται ος ευχερως καταβιασεται και ελκυσει την ψυχην σου προς αμαρτιαν δι’ εργου γιγνομενην .

30. προς ψυχην καιρωι θλιψεως υπο των πορνικων λογισμων τους σακκους εξουδενουσαν και τον Δαυιδ αυτο τουτο εις την ημων παιδειαν ποιουντα ου μνημονευουσαν οτε λεγει

+ εγω δε εν τηι ασθενειαι αυτων ενεδυομην σακκον κτλ .

31. προς ψυχην οτι οι ακαθαρτοι λογισμοι αυτηι εμμενουσιν λυπουμενην ουδε την κατ’ αυτων νικην προσδοκουσαν διοτι οραι ως εν τηι αυτης διανοιαι εστηρικται εν των μιαρων ειδωλων αδιαλειπτως σμυτριβον αυτην

+ ετι ολιγον επιζητεις τον αμαρτωλον και ου μη υπαρξηι κτλ .

32. προς δαιμονα πορνειας ομοιουμενον εν μορφηι καλλους γυμνης γυναικος θρυπτομενης εν τηι περιπατησει αυτης και τρυφωμενης παν το σωμα αυτης μιαρως ητις πολλων την φρονησιν αρπαζει και επιλαθεσθαι των κρεισσονων αυτους ποιει

+ δια τουτο ο θεος καθελει σε και εκτιλει σε εις τελος απο του σκηνωματος αυτου και το ριζωμα σου εκ γης ζωντων .

33. προς λογισμον εκπεσεισθαι της σωφροσυνης (εγκρατειας) και ενωπιον των ανθρωπων καταισχυνθησεσθαι μοι προφητευοντα

+ αποστραφητωσαν εις τα οπισω παντες οι μισουντες Σιων και γενηθητωσαν ως χορτος δωματων ος οταν πνεηι εν αυτωι το πνευμα ουχ υπαρχει ουδε ο τοπος αυτου γιγνωσκεται .

παροιμ. Σαλωμ.

34. προς πορνειας δαιμονα εν τηι νυκτι προς μιαρον πραγμα δι’ ενυπνιου με ελκυσαντα (ερεθισαντα) και ημεραι παλιν δια λογισμων ημας ονειδιζοντα και ημιν ενυβριζοντα

+ καγω τηι απωλειαι αυτων επιγελασομαι και καταχαρουμαι ηνικα αν ερχηται αυτοις θορυβος και ολεθρος αφνω και η καταστροφη αυτων ως καταιγις .

35. προς λογισμους εγχρονιζειν εν διαλογωι (ομιλιαι) μετα γυναικος υπανδρου ημας βιαζοντας ως δη πυκνως ημας επισκεψασης η ως πνευματικως υφ’ ημων ωφεληθησομενης

+ μη πολυς ισθι προς αλλοτριαν .

36. προς λογισμον ομοιωμα καλλους γυναικος εν αυτωι φανταζοντα και σπουδαιως μετ’ αυτης διαλεγεσθαι η ποιειν τι κακον ο παντως ου πρεπει γινεσθαι βουλομενον ωσπερ διηγησατο ημιν ο αγιος Ιωαννης ο προφητης της Θηβαιδος

+ μη επιθυμησηις καλλους γυναικος εν τη καρδιαι σου μηδε αγρευθηις τοις οφθαλμοις αυτης μηδε αιχμαλωτευσηι σε τοις βλεφαροις αυτης· τιμη γαρ πορνης οση ενος αρτου .

37. προς λογισμον αναπειθοντα με οτι ουδεν ελαττονουμεν (ζημιουμεθα) απο οψεως γυναικος πορνης

+ αποθησει τις πυρ εν κολπωι αυτου τα δε ιματια ου κατακαυσει; η περιπατησει τις επ’ ανθρακων πυρος τους δε ποδας ου κατακαυσει; ουτως ο εισελθων προς γυναικα υπανδρον και εγγιζων αυτηι ουκ αθωιωθησεται .

38. προς ψυχην την αιτιαν των πειρασμων ου γιγνωσκουσαν ουδε παλιν εννοουσαν οτι ο πορνειας δαιμων οταν νενικημενος ημων αποστηι σωφροσυνην τελειον εν ημιν καταλειπει

+ δοκιμιον δοκιμαζει τον αργυρον και καμινος τον χρυσον και ο κυριος τας καρδιας .

39. προς λογισμον ακαθαρτον δελεαζοντα και αποστρεφοντα ημας παλιν προς την αμαρτιαν υπερ ης πολλακις ενωπιον του κυριου μετενοουμεν

+ ωσπερ κυων επερχομενος επι τον αυτου εμετον ουτως αφρων εν τηι μωριαι αυτου .

εκκλησιαστ.

40. προς λογισμον μνημην ημιν προσαγοντα της οικιας εν ηι πολλους καρπους εδωκαμεν τωι σατανα

+ καρδια σοφων εν οικωι πενθους και καρδια αφρονων εν οικωι ευφροσυνης .

41. προς ψυχην πειρασμοις ακαθαρτων λογισμων συντυχουσαν και αποκρουεσθαι αυτους δια λιμου και διψους και αγρυπνιας και προσευχης ου ζητουσαν

+ εαν πνευμα του εξουσιαζοντος αναβηι επι σε τοπον σου μη αφηις οτι ιαμα κτλ .

ασμα.

42. προς αγιους αγγελους περι ακαθαρτων λογισμων εν τηι ψυχηι εμμενοντων

+ μη βλεψητε με οτι εγω ειμι μεμελανωμενη οτι συνεκαυσε με ο ηλιος .

ιωβ.

43. προς ψυχην οτι παρα φυσιν αυτης εστι το φυλασσειν το οξυ νοημα του μη πορνευειν εν τηι φρονησει αυτου οιομενην

+ ελεγεν γαρ ιωβ μη ποτε οι υιοι μου ημαρτον και τον θεον ωνειδισαν εν τηι καρδιαι αυτων .

44. προς ψυχην υπο πορνειας δαιμονος δεινως και ανεκδιηγητως πεπειρασμενην και εν τουτωι τωι πειρασμωι εκθαμβον γενομενην θαυμαζουσαν οπως ουτος ο δαιμων ουκ αισχυνεται ουδε φοβειται

+ οτι (ιδου) πειρασμος των ανθρωπωι επι της γης και ωσπερ ημεραι μισθωτου η ζωη αυτου .

45. προς διαλογισμον προφητευοντα μοι περι πορνειας δαιμονων οτι ελθοντες ψηλαφησουσιν τα μελη ημων και εμπυρισουσιν

+ ερευνωσιν εν μεσημβριαι ωσπερ εν σκοτωι ψηλαφουσι σκοτος και ου φως (?) και πλαναι αυτους ως μεθυσους .

46. προς πορνειας δαιμονα τον Ισραηλ αντι σιτου αχυρα και καλαμους συναγειν θλιβοντα

+ μη μοι ειη εναντι κυριου ασεβησαι και μη μοι ειη αμαρτιαν ποιειν διοτι των ανθρωπωι αποδιδοι κατα τα εργα αυτου .

47. προς ψυχην ποθεν εις ημας ουτοι οι εμπυροι λογισμοι βαλλονται ουκ επισταμενην

+ εκπορευονται εκ στοματος αυτου λαμπαδες ωσπερ ανθρακες πυρος .

48. προς πορνειας λογισμον λεγοντα οτι ουδεν βλαπτομαι ουδε διαφθειφομαι απο λιμου και διψους και πολλης νηστειας

+ ανελει δε λιμωι την ριζαν σου και το καταλειμμα σου αποκταθησεται .

49. προς δαιμονα εν τηι διανοιαι συμβουλευοντα μοι συζυγηναι γυναικι και πατερα υιων γενεσθαι και μη ουτως εν λιμωι λογισμοις πορνικοις αγωνιζεσθαι

+ ο μωρος μωρα λαλει και η καρδια αυτου ματαια νοει του συ{ν}τελειν ανομιαν και λαλειν πλανησιν και διαφθειραι ψυχην πεινωσαν και ποτον διψωσης αφελειν .

ιερεμ.

50. εις κυριον περι πορνειας δαιμονων αιτιας αυτοις απο των τε γραφων και των εν αυτοις γεγραμμενων σκοπων λαμβανοντων

+ κυριε ισχυρε δοκιμαζων δικαια και συνιων νεφρους και καρδιας ιδοιμι την παρα σου εκδικησιν εν αυτοις οτι σοι απεκαλυψα την κρισιν μου .

θρην.

51. εις κυριον περι πορνειας λογισμων εν εμοι εμμενοντων· .

52. εις κυριον περι δαιμονος νυκτι τον καταρατον λογισμον κατα της ψυχης μου επεγειραντος και πασαν μορφην του προσωπου ταραξαντος· .

53. προς ψυχην εν τοις βδελυκτοις νυκτος οραμασι πεσουσαν

+ αναστα αγαλλιασαι εν νυκτι εν αρχηι οδων σου κτλ .

54. εις κυριον περι πορνειας δαιμονος οψιν ειδους μιαρου δια παθους επιθυμιας εν τηι διανοιαι μου στηριζοντος

+ επεκαλεσαμην το ονομα σου κυριε και εκ λακκου κατωτατου φωνην μου ηκουσας· μη κλινηις (?) το ους σου αλλα πλατυνε μοι και σωσον με· ηγγισας ηι ημεραι επεκαλεσαμην σε και ειπες μοι μη φοβου .

δανιηλ.

55. προς πορνειας δαιμονα οταν παυσωνται οι λογισμοι αρξαμενον ερευναν και ψηλαφειν τα σωματος μελη· ισασι δε τι λεγω οι υπο τουτου του δαιμονος πεπειρασμενοι· ωφελει δε τους αυτωι αγωνιζομενους καιρωι πολεμου το πολυ της νυκτος και της ημερας εν τηι κελληι περιπατειν και προσευχειν και καθιζομενους ολιγον υπνου αρπασαι· και ενδυσασθων σκληρους σακκους και πλησμονην αρτου και υδατος φευγετωσαν· συνιωσι δε οι τουτον τον αγωνα μαχομενοι οτι εαν εαν εν δυναμει του κυριου τουτον τον δαιμονα νικησωσι, σωφροσυνην κεκτηνται αναφαιρετον

+ η βασιλεια σου απηρται σου και σε εκδιωξουσιν απο των ανθρωπων και μετα θηριων αγριων εσται η κατοικια σου κτλ .

ματθαι

56. προς λογισμον δι᾿ ειδωλων εν αυτωι καθεστωτων ανδρων η γυναικων αμαρτιαν ποιειν εσπουδασμενον

+ πας ο βλεπων γυναικα προς το επιθυμησαι αυτης ηδη εμοιχευσεν αυτην εν τη καρδιαι αυτου .

57. προς ψυχην υπο ακαθαρτων πορνειας λογισμων πειραζομενην και αγρυπνειν και προσευχειν ου βουλομενην

+ .

αποστολ. κορινθ.

58. προς λογισμους τοτε μεν ημας εις αγορας ελαυνοντας τοτε δε εκτος των αγορων περιφερεσθαι ημας αναγκαζοντας

+ μη πλανασθε, ουτε πορνοι ουτε μοιχοι ουτε μαλακοι κτλ .

59. προς λογισμους εν τηι καρδιαι ημων πορνειαν καθισταντας ην ο κυριος οραι διαπεπραγμενην , aber εικοσιτεσσαρες.

εφεσ.

60. προς ακαθαρτους λογισμους τοτε μεν εν ενυπνιοις ημας παραδιδοντας τοτε δε ημερας εν τηι ημων διανοιαι ορασιν ειδωλων φανταζειν αρχομενους

+ .

ιακωβ.

61. προς λογισμον ως παρα θεου ερχονται οι πειρασμοι οιομενον

+ .

62. προς ψυχην ου γιγνωσκουσαν οτι απο των επιθυμητων αυτηι παρα των δαιμονων παντοιοι πειρασμοι επιτυγχανουσιν

+ ποθεν πολεμοι και μαχαι εν υμιν; ουκ εκ των ηδονων κτλ .

πετρου.

63. προς λογισμον ψυχης ψηλαφησιν δαιμονος εξαπινης αναμεσον των οσφυων πιπτοντος και κατωθεν εν αυταις εμπεριφερομενου και εμπυριζοντος ου φεροντα

+ αγαπητοι εαν συντυχηι υμιν επιθυμια θλιβουσα μη ξενιζεσθε κτλ .

64. προς λογισμον ψυχης απο θλιψεως και λυπης πεσουσης και ως μονη ουτως χαλεπως πειραζεται οιομενης

+ νηψατε γρηγορειτε και μεμνησθε οτι ο αντιδικος ημων κτλ .

65. προς λογισμον απειλουντα μοι και λεγοντα οτι υπο των δαιμονων αρρητα κακα φερειν μελλεις α σαφισαι ουκ εβουλομην εν τη γραφηι ινα μη την τε σπουδην των αγωνιζομενων καταψυχω και μη τοις ηδη του κοσμου αποκεχωρισμενοις ταραχην εμβαλλω μηδε τους ιδιωτας τους εν τωι κοσμωι σκανδαλισω· αληθως γαρ πολλα ανεκδιηγητα εωρακα τους δαιμονας ποιειν α ου πολλοις των ανθρωπων δυνατον λαλειν. πολλη γαρ κατελαβε με εκστασις περι της των αγιων αγγελων μακροθυμιας πως αυτους ου κατεκαυσαν και κατηργησαν φλογι πυρος ασβεστου

+ . ευλογητος ο κυριος ημων Ι. Χ. ος εδωκεν ημιν την νικην κατα του δαιμονος της πορνειας.

Τριτος λογος περι φιλαργυριας.

γενεσ.

1. προς δαιμονα επαγγελλοντα μοι εν τη διανοιαι μου οτι εν υπνωι τινι των συγγενων σου η των πλουσιων χρυσον σοι πεμψαι ενυποθησω

+ εκτενω την χειρα μου προς τον θεον τον υψιστον κτλ .

2. προς λογισμον πτωχειαν πικραν και κακα εξ αυτης ανατελλοντα μοι αποδεικνυντα και μεριμναν με ποιουντα μη ποτε ημεραι ενδειας μου ουχ ευρεθησεται μοι βοηθος

+ εαν ηι κυριος ο θεος μετ’ εμου και διαφυλαξηι με εν την οδωι κτλ .

εξοδ.

3. προς λογισμον φιλαργυριας λοιδορειν ημας τους ημων πατερας ποιουντα οτι ου μετεδοσαν ημιν των κτηματων αυτων

+ ο κακολογων πατερα αυτου κτλ .

4. προς λογισμον δια φιλαργυριαν ημας προτρεποντα βαρει (μοχθηριαι) πολλων πονων τον αρτι μαθητευοντα καταθλιψαι

+ και προσηλυτον ου θλιψετε κτλ .

λευιτικ.

5. προς φιλαργυριας λογισμον τα σπλαγχνα απο του δεομενου αυτου την ενδειαν αποκλειοντα τε και ημιν μονοις ινα αποθωμεθα συμβουλευοντα

+ αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον εγω ειμι κυριος ο θεος σου.

6. προς φιλαργυριας λογισμον τον ποιουντα ημας κωλυειν τον αδελφον του μη αναγνωναι εν ταις γραφαις η του μη μαθειν διδασκαλιαν προτρεποντα δε ημας δια κερδος προσκαιρον εις πονον και κοπον εμβαλειν αυτον

+ μη θλιβετω ανθρωπος κτλ .

7. προς λογισμον φιλαργυριας απο του εν χρονιαι νοσωι κατεχομενου τε και υπο πενιας παλιν κακως θλιβομενου αποστρεφομενον

+ εαν δε πενηται ο αδελφος σου και αδυνατησει ταις χερσιν παρα σου ου ληψηι αυτον ως προσηλυτον και παροικον και ζησεται μετα σου .

8. προς λογισμον υπερ την δυναμιν παρα του αδελφου αυτου εργασιαν των χειρων απαιτουντα

+ εκαστος τον αδελφον αυτου ου κατα τενει εν τοις μοχθοις .

δευτερον.

9. προς λογισμον δουναι τι τωι ενδεει αδελφωι και τι δανισασθαι παρ’ ημων ζητουντι ουκ εωντα

+ ου μη συνσφιγξηις την χειρα σου απο του επιδεομενου αλλ’ ανοιξεις αυτωι την χειρα σου και δανιεις αυτωι οσον επιδεεται .

10. προς λογισμον αυτωι αποθηκας φυλαξαι ζητουντα των δε αδελφων τινα εξ αυτων αναπαυσαι ου βουλομενον

+ επικαταρατος ο καρταλλος σου και το φυραμα σου, επικαταρατα τα γενηματα της γης σου .

κριτων.

11. προς λογισμον τον πλουτον της πενιας προαιρουμενον

+ ουχι κρεισσον επιφυλλις Εφραιμ η τρογητος Αβιεσερ .

βασιλ.

12. προς λογισμον ψυχης τους πενητας ελεουντα μετα δε περι των χρηματων ων υπερ αυτων αναλισκει αναστρεφομενον ευθεως μεταμελομενον

+ εστωσαν αι καρδιαι ημων κτλ .

13. προς ψυχην την νεκρωσιν χριστου ευρειν ζητουσαν και εως αρτι των χρηματων τι κατεχουσαν· και επιλανθανεται οπως Ελισαιος ο προφητης αποτασσομενος των κοσμωι ων ειχεν απαντων εκενωσεν αυτον

+ .

14. προς ψυχην αργυριου τε και παντων αυτηι αποκειμενων φειδομενην και εξ αυτων υπερ των παραβαλλοντων αδελφων δαπαναν ου θελουσαν

+ και ειπεν Ελισαιε τωι παιδαριωι κτλ .

15. προς ψυχην χρυσον ως εις τα των αδελφων επιτηδεια δεξαμενην και αυτον κατα τας αυτης επιθυμιας αναλισκειν επιθυμουσαν και της Γιεζει λεπρας επιλανθανομενην· οι δε αναγιγνωσκοντες εννοωσιν οπως Ελισ. ο προφητης τον φιλαργυριας λογισμον εξεφηνε πρωτον τα πονηρα παθη θεις και μετα τους λοιπους λογισμους τους κυκλωι αυτων εξ ων γενναται το εγχρονιζον (?) των λογισμων των τον νουν εν πονηροις επιτηδευμασιν κατεχοντων και αυτον λεπρουντων

+ και ειπεν Ελισ. προς αυτον· ποθεν Γιεζει; και ειπεν ου πεπορευται ο δουλος σου ενθα και ενθα· ειπεν αυτωι η καρδια μοι εδειξεν μοι οτε κτλ .

δαυιδ.

16. εις κυριον περι φιλαργυριας λογισμου δια μεριμνης αναμιμνησκοντα με οτι της των πατερων σου κληρονομιας εξεληλυθας

+ κυριος η μερις της κληρονομιας μου κτλ .

17. προς λογισμους ημας ονειδιζοντας ως οτι οι ημων πατερες ημας εγκαταλελοιπασιν και χρυσον εις την της ενδειας ημων πληρωσιν ου πεμπουσιν

+ ο πατηρ μου και η μητηρ μου κτλ .

18. προς λογισμους διαταρασσοντας ημας οτι οι αδελφοι ημων εν τωι κοσμωι πλουσιοι και παρα πασι δια τον πλουτον αυτων ενδοξοι

+ εν τωι κυριωι επαινεσθησεται η ψυχη μου κτλ .

19. προς ψυχην οτι κρισις ημιν μετα του διαβολου εστιν ει μη πρεποντως τα ημιν παρα θεου δεδομενα χρηματα διοικουμεν ουκ επισταμενην

+ προσεχει ο αμαρτωλος τωι δικαιωι και ζητει του θανατωσαι αυτον ο δε κυριος ου μη εγκαταλιπηι αυτον εις τας χειρας αυτου αλλα καταδικασει αυτον εν τηι κρισει .

21. προς ψυχην εν τωι κοσμωι κατεχομενην, των τε προσκαιρων εραστικην και την οικιαν και τα κτηματα και τους πατερας αυτης επιζητουσαν

+ ακουε θυγατερ και ιδε και κλινον το ους σου και επιλαθου του λαου σου και του οικου του πατρος σου του επιθυμειν τον βασιλεα του καλλους σου .

22. προς λογισμους εν χρημασι μελετωντας εις δε την του πλουτου μοχθηραν οδυνην ουκ ατενιζοντας

+ κτηματος πλεοναζοντος ου χαρησεται επ’ αυτωι η καρδια υμων.

23. προς λογισμον τον ενδοξον των πατερων οικον ημιν αποφαινοντα και την μικραν κελλην εν οφθαλμοις ημων ελασσουντα

+ εξελεξαμην παροικειν εν τωι οικωι κτλ .

24. προς λογισμον αργυριου ως δι’ αναγκην χρηιζοντα και της θεου χαριτος απογνοντα

+ κυριος ουχ υστερησει κτλ .

24. εις κυριον περι φιλαργυριας λογισμου εν ημιν χρονιζοντος και την ημων διανοιαν διαταρασσοντος η μνημηι ων ανηλωκαμεν χρηματων η σπουδηι ων κτασθαι φιλοτιμουμεθα πραγματων εως αρτι ου βλεπομενων η τηρησει και φυλακηι των νυν υπαρχοντων

+ κλινον την καρδιαν μου εις τα μαρτυρια σου και μη εις πλεονεξιαν ! .

26. προς λογισμους φιλαργυρουντας φιλοξενιαν εν εμοι υπογραφοντας και την ψυχην μου βιαζοντας αλλους αποστερειν και αυτην δια κερδος προσκαιρον δικαζεσθαι προτρεποντας

+ εν οδωι διαβηματων μου εκρυψαν μοι υπερηφανοι παγιδας και σχοινια των σαγηνων αυτων διετειναν εν τη τριβωι μου και παγιδα επ’ εμοι εβαλον .

27. προς λογισμον φιλαργυριας οτι εν πικραι πτωχειαι πολυν χρονον ζην μελλομεν ημιν προφητευοντα

+ ανθρωπος ματαιοτητι ωμοιωθη κτλ .

παροιμ. Σαλ.

27 (sic). προς ψυχην δια φιλαργυριας παθος προς ελεημοσυνην μολις αυξανομενην

+ ελεημοσυνη και πιστις μη εκλιπετωσαν σε αλλ’ αφαψαι αυτας επι σωι τραχηλωι και γραψον αυτας επι πλακων της καρδιας σου και ευρησεις ελεος και χαριν ενωπιον θεου και ανθρωπων .

28. προς φιλαργυριας λογισμον του μη ευεργετειν ημας κωλυοντα και δια πενιας και σωματος ασθενειας μεριμνης ημας ταρασσοντα

+ μη αποσχηι εν ποιειν ηνικα αν εχηι η χειρ σου ποιειν· και εαν εχηις μη ειπηις των πλησιον σου απελθε αυριον επανηκε και δωσω σοι .

29. προς φιλαργ. λογισμον ος δια πλεονεξιαν κυκτωρ και καθ’ ημερων ημας εις χειρεργασιαν προτρεπει και αναγνωσεως των αγιων γραφων ημας αποσπαι και επισκεψεως των νοσουντων και διακονιας ημας κωλυει

+ ουκ ωφελησει κτλ .

30. προς λογισμον ημας τριβοντα οτι αφειδως τα χρηματα ημων σκορπιζομεν

+ λυτρον ανδρος ψυχης κτλ .

31. προς λογισμον δι’ ασπλαγχνιαν αργυριον της θεου σοφιας προτιμωντα

+ κτησασθαι σοφιαν αιρετωτερον χρυσιου και κτησασθαι φρονησιν υπερ αργυριον .

32. προς λογισμον φιλαργυριας αναπαυσιν και δοξαν απο πλουτου ζητουντα

+ .

33. προς διανοιαν δι’ ελεημοσυνης απο των φιλαργυριας λογισμων λελυμενην δια δε λυπης και γογγυσμου παλιν προς αυτους δεδεμενην· ταυτα δε τυχοντα γνωριζει περι ψυχης τα τε των λογισμων παθη ου συνιεισης και δεσμους φυσεως λογικης προς την θεου γνωσιν φιλοτιμουμενης ου γιγνωσκουσης

+ δοτην ιλαρον φιλει ο θεος καρπους δε εργων αυτου συντελεσει .

εκκλησιαστ.

34. προς λογισμους οικου και κτηματων και της εν αυτοις αναστροφης ημας μνημονευοντας

+ .

35. προς λογισμον φιλαργυριας και τα εις κοινον αποκειμενα φυλαττειν επιζητουντα και αλλα εκτοσθεν συλλεγειν βουλομενον ως εις αναπαυσιν των αδελφων και ως εις επικτησιν των αγιων γραφων

+ αγαπων αργυριον ου πλησθησεται αργυριον και φιλων μαμωνα αυτου ουκ απολαυσεται· και γε τουτο ματαιοτης .

ιωβ.

36. προς λογισμον προ οφθαλμων ημων διαγραφοντα αποβολην (ζημιαν) χρηματων και κτηματων α ην αναπαυσις μεγαλη σωματικη τωι Ιωβ

+ ο κυριος εδωκεν ο κυριος αφειλατο ειη το ονομα κυριου ευλογημενον .

ησαιας.

37. προς λογισμον φιλαργυριας συμβουλευοντα ημιν εδεσματα και ιματια αποκαταθειναι τοις δε πτωχοις αυτων μη μεταδουναι

+ .

ματθαι.

38. προς ψυχην εις ελεος ουκ εγκλινομενην οταν την των αδελφων πενιαν οραι

+ .

39. προς ψυχην περι χρηματων και κτηματων αυτηι ηρπασμενων δικαζεσθαι θελουσαν και ου γιγνωσκουσαν οτι απο των δεσμων των λογισμων των δια τι αυτης αφηιρημενον εν αυτηι εγγιγνομενων ου λυθησεται εαν μη εν αγαπη και τον χιτωνα αυτης προσεπιδιδοι

+ .

40. προς λογισμον δανιζειν τωι αδελφωι ημας κωλυοντα ως οτι ουκ εχει αποδιδοναι

+ .

41. προς λογισμους εις κοινον (?) θελοντας λαβειν χρηματα και δια της αυτων μεριμνης (μελετης) την φρονησιν καταργουντας

+ .

42. προς δαιμονα ημιν λεγοντα οτι δυνατον τινα χρηματα κεκτημενον τον θεον θρησκευειν

+ .

43. προς ψυχην καιρωι ενδειας παρ’ αλλων μεν την χρειαν αυτης εμπλησαι βουλομενην αυτην δε αλλους θλιβομενους και χρηιζοντας αναπαυσαι ου θελουσαν

+ .

μαρκ.

44. προς λογισμον τα χρηματα διασκορπισαι ημας ουκ αφιεντα καλας αιτιας προ οφθαλμων ημων αναπλασσοντα

+ πως δυσκολως κτλ .

αποστ. ρωμαι.

45. προς διανοιαν ως δικαιοσυνας ποιουσαν. και ειδος μοχθου και γογγυσμου και σκυθρωπιας υποκρινομενην ατινα της εντολων αγαπης αλλοτρια, η συντριβεσθαι υπο τοιουτων παθων δια την αγιαν γνωσιν την τηι διανοιαι γυμνηι βδελυκτων παθων γενομενηι επιτυγχανουσαν ου βουλεται

+ ο ελεων εν ιλαροτητι και η αγαπη ανυποκριτος .

κορινθ. β.

46. προς λογισμον φιλαργυριας τους κατα σαρκα ημων αδελφους και τους συγγενεις ημων εν τωι κοσμωι ως οτι αργυριον βλεπομενον κεκτηνται μακαριζοντα

+ .

47. προς λογισμον ων διδωσι τοις ενδεεσι φειδομενον ος δια μεν του ελεημοσυνας δουναι την διανοιαν των λογισμων απολυει δια δε του παλιν αναστρεφομενον μεταμελεσθαι περι ων δεδωκε την διανοιαν προς τους λογισμους προσδει τους εμποδιζοντας αυτην και εν ελαττωσει ποιουντας αυτην δεχεσθαι την γνωσιν του θεου

+ .

εφεσ.

48. προς λογισμους φιλαργυριας την εις τους αδελφους χρηστοτητα διαφθειροντας

+ .

φιλιππ.

49. προς λογισμον αυτωι μονωι αποκαταθειναι ζητουντα

+ .

50. προς λογισμον κερδος χρηματων ημιν επαγοντα και τον παλαιον πλουτον ημιν αποφαινοντα οτι πολλοις αδελφοις αρκεσαι αν εδυνατο

+ .

κολοσσ.

51. προς λογισμους δια της πλεονεξιας μεριμνης ημας ταρασσοντας την δε ειδωλολατρειαν εξ αυτης γεννωμενην ουχ ορωντας

+ .

εβραι.

52. προς λογισμους υπερ την ημων χρειαν συλλεγειν ζητουντας και φιλαργυρουντας

+ .

τιμοθ. α.

53. προς ψυχην υπερ την τε τροφην και τον σκεπασμον τι ζητουσαν και την εις τον κοσμον εισοδον αυτης οτι ψιλη και την εξοδον αυτης οτι παλιν γυμνη ου μνημονευουσαν

+ .

54. προς λογισμον φιλαργυριας λεγοντα οτι ουδεν κακον της φιλαργυριαι κολλαται αλλα αναπαυσις μεγαλη οτι εσται τοις τε αδελφοις και τοις ξενοις

+ .

τιμοθ. β.

55. προς λογισμον δια την ενδειαν αυτου ταις του κοσμου πραγματειαις εμπλεκεσθαι ζητουντα

+ .

πετρου.

56. προς λογισμον εν στενοχωριαι περιεργαζομενον ως δη τα χρηματα οιχεται και ουκ εστιν αυτων αρτι ουδε δυνατον παλιν υπαρξειν

+ ει τις διακονει καθως υπο του θεου επιχορηγειται αυτωι διακονειτω και ευαρεστησει τωι θεωι .

ιωαν.

57. προς λογισμον φιλαργυριας εν τοις αδελφοις ελεημοσυνας ποιειν ου θελοντα ως οτι ουκ εισιν ενδεεις και εργωι την θεου αγαπην αρνουμενον

+ .

58. προς λογισμους λογωι μεν ποιουντας ημας οτι αγαπωμεν τους αδελφους ομολογειν, εργωι δε δια φιλαργυριαν αρνεισθαι

+ .

ευλογητος ο κυριος ημων και ο θεος ημων και σωτηρ Ι. Χ. ος δεδωκεν ημιν την κατα του φιλαργυριας δαιμονος νικην.

Τεταρτος λογος· περι των του λυπης δαιμονος λογισμων.

εξοδ.

1. προς ψυχην αφ’ ης επετυχεν αυτηι λυπης οιομενην οτι ο κυριος του αυτης στεναγμου ουκ επακουει

+ και κατεστεναξαν οι υιοι Ισραηλ απο της σκληρας καταδουλειας και προσηυξαντο και ανεβη η βοη αυτων κτλ .

2. προς λογισμους ως ουχ οραι ο θεος το υπο των δαιμονων συντριμμα ημων οιομενους

+ και ειπεν κυριος ιδων ιδον κτλ .

3. προς ψυχην οτι τοτε θαττον πλεοναζουσιν οι πειρασμοι οταν τους ζωντας θεου λογους πνευματικως διεξερευναν αρξηται τε και περι τας θεου εντολας σπουδαζηται ου γιγνωσκουσαν

+ .

4. προς λογισμους βοηθειαν παρα θεου ου προσδοκωντας τε και δια λυπης την ψυχην καθαιρουντας

+ δια τουτο ειπον τοις υιοις Ι. εγω ειμι κυριος ο θεος κτλ .

5. προς ψυχ{η}ν οτι οι αρτι των κοσμωι αποταξαμενοι εις χειρας των πικρων δαιμονων ου πιπτουσιν ουδε φανερας δι’ οψεων και ψηλαφησεως μαχας μαχονται ωστε μη υπο τρομου αυτων πτοηθεντας εις τον κοσμον μεταναστρεψασθαι ου πεπεισμενην

+ .

6. προς λογισμους ημιν λεγοντας οτι ουκ ισασιν οι δαιμονες οτι ο κυριος υπερ ημων πολεμει

+ .

7. προς ψυχην οτι οι δαιμονες περι ημων λογιζονται ουκ επισταμενην

+ και ειπεν ο εχθρος διωξας καταλημψομαι μεριω σκυλα καταπιει αυτους η ψυχη μου σπασω την μαχαιραν μου και αναιρησει αυτους η χειρ μου .

8. εις κυριον περι λογισμων ημας ανασειοντων και λεγοντων ως εν τηι νυκτι δαιμονες ελθοντες υμιν εφαλουνται

+ .

9. προς λογισμους τρομου ημιν εγγιγνομενους διοτι ο αγγελος ο συμμαχομενος ημιν ουχ οραται

+ εν χειρι κρυφαιαι κτλ .

10. προς ψυχην συγκεχυμενην ως ου φυλαττοντων αυτην των θεου αγγελων

+ .

11. προς ψυχην περι ταραχης νυκτος λυπουμενην και απο της πτοησεως αυτης οιομενην οτι διαπαντος εν τηι συγχυσει αυτης μενει

+ δωσω ειρηνην εν τηι γηι υμων και διωξεσθε κτλ .

δευτερον.

12. προς ανθρωπινους λογισμους εν ημιν υπανασταντας και λεγοντας οτι ου προχωρει υμιν αγωνιζεσθαι προς τους δαιμονας

+ .

13. προς ψυχην φωνηι δαιμονος υπερ αυτης εξαπινης εν τωι αερι συριξαντος συγκεχυμενην

+ εναρχου φθειραι αυτον και συναπτε προς αυτον πολεμον εν τηι ημεραι ταυτηι εναρξομαι κτλ .

14. προς λογισμους ανθρωπινους δι’ οψεως δαιμονος ου οι οφθαλμοι ως πυρ αστραπτουσιν τεταραγμενους

+ .

15. εις κυριον οτι η ψυχη ατρομος εμεινε εξαπινης εν φωνηι και ταραχηι δαιμονων επι το σωμα πεσοντων

+ και ειπον κυριε ο θεος συ ηρξω δειξαι κτλ .

16. προς ψυχην πτοηθεισαν και τρεμουσαν απο δαιμονων αυτηι οφθεντων και οτι κυριος αυτην εγκατελιπεν οιομενην

+ κυριος ο θεος υμων ου μη εκτριψει υμας ουδε εγκαταλειψει υμας και κτλ .

17. προς ψυχην αιτιαν των πειρασμων τουτων γιγνωσκειν θελουσαν

+ ινα κακωσηι σε κτλ .

18. προς λογισμους ανθρωπινους τεθορυβημενους υπ’ οψεως δαιμονων νυκτος εφ’ ημας ερχομενων και εν ειδει θηριων επι νωτου κυλινδουμενων

+ μη εκλυεσθω η καρδια ημων και μη φοβεισθε και μη θραυεσθε μηδε εκκλινετε απο προσωπου αυτων· οτι κυριος ο θεος σου προπορευεται σου ος ανηγαγεν σε εκ γης Αιγυπτου, αυτος πολεμησει υπερ υμων τοις πονηροις εχθροις υμων και σωσει υμας .

19. προς ψυχην λυπηραν και υπο δαιμονων εν ταις νυξιν υπερ αυτης εκλαμποντων σαλευομενην

+ ανδριζεσθε και ισχυετε κτλ .

19. ιησου. προς ψυχην δια της κοσμου αποχωρησεως εν τωι θεου φοβωι ισχυσασθαι βουλομενην δια δε τον δαιμονων τρομον κωλυομενην

+ ισχυε και ανδριζου κτλ .

20. (!) προς λογισμους εργοις της θεοσεβειας επιβαλειν οκνουντας απο τρομου δεινων οψεων και απο λαμπαδων πυρος εν αερι πετομενων

+ .

κριτ.

21. προς ψυχην υπο λυπης πιπτουσαν και δια τουτο υπο νυκτερινων οψεων θορυβουμενην

+ .

σαμουηλ.

22. προς λογισμον (a. R. ψυχην) ουκ εννοουμενον οτι μελος κολλωμενος τοις ψαλμοις την σωματος κρασιν (εξιν) μετατιθησι και δαιμονα ψηλαφουντα τον νωτον και τα νευρα ψυχουντα και παντα τα μελη θορυβουντα διωκει

+ και εγενηθη εν τωι ειναι κτλ .

23. προς δαιμονα φαινομενον ξιφηφορον προσηκει ημας ως εν πολεμωι αποκρινεσθαι ωσπερ και ο πατηρ ημων ο μακαριος Μακαριος απεκριθη αυτωι ορων αυτον ξιφηρη αυτωι εναντιουντα οτε ωιχετο την παραδεισον οψομενος ην Ιαννης και Ιαμβρης εποιησαν

+ .

24. προς δαιμονας εν αερι ηχος ποιουντας και μετα ταυτα αυτων φωνας ημας ακουειν ποιουντας .

25. προς δαιμονα μοι απειλουντα δι’ ορκων οτι ονειδισμον σε ποιησω και εμπαιγμον αναμεσον παντων των μοναζοντων οτι διηρευνησας και απεκαλυψας πασας παντων των μιαρων λογισμων φυσεις

+ ικανουσθω· μη καυχασθω ο κυρτος ως ο ορθος ! .

βασιλ.

26. προς ψυχην υπο δαιμονων εξ’ απροσδοκητου εν αερι φανεντων θορυβουμενην

+ μη φοβου κτλ .

27. προς ψυχην ου πιστευουσαν οτι αηρ μεστος αγιων αγγελων ημιν τε συμμαχουντων και τοις δαιμοσιν ουχ ορωμενων

+ .

δαυιδ.

28. προς λογισμον εις τρομον και πτοησιν με ριπτοντα ως των δαιμονων ερχομενων και προς με μαχουμενων

+ .

29. εις κυριον περι οψεων ταρασσουσων και βδελυκτων υμιν νυκτος φαινομενων

+ .

30. προς λογισμους συμβουλευοντας ημιν απο προσωπου της δαιμονων κακιας φυγειν και μη ανδρειως αυτοις εν αγωνι αντικεισθαι

+ .

31. εις κυριον περι οιησεως ως οι δαιμονες καθ’ ημων εν τη νυκτι ερχεσθαι μελλουσιν

+ αναστηθι κυριε προφθασον αυτους και υποσκελισον αυτους και ρυσαι την ψυχην μου απο ασεβων και απο ρομφαιας .

32. προς ψυχην υπο φωνων (ηχων) φοβερων και υπο δαιμονων ταραχης πτοηθεισαν

+ .

33. προς δαιμονας νυκτος τοις ημων σωμασι προσκολλωμενους και εν ομοιωματι σκορπιων τα μελη ημων πλησσοντας

+ .

34. προς δαιμονας εξαπινης υπερ ημων ως Ινδοι (Αιθιοπες) εξ αερος κατακυπτοντας

+ .

35. εις κυριον περι λυπης δαιμονος μοι εγγιζοντος ος μονος επιθυμιαν ου ποιει αλλα ολος εν τηι κεφαληι και εν τωι νωτωι ενεργει τοτε μεν μετα λογισμων λυπην προσαγοντων τοτε δε ου ζητων λογισμους εις πολλην θλιψιν αχρηστον την ψυχην καθισται

+ συ σκεπασον με και απο των εχθρων μου τηρησον με, δοξαν και λυτρωσιν κυκλωσον με ινα σε συνιω .

36. εις κυριον περι δαιμονων επι δερμα σωματος προσπιπτοντων και καυστηρας ως πυρος εν αυτωι τιθεντων και τυπους κυκλωδεις ως υπο σικυων εμποιουντων, α δη πολλακις οφθαλμοις ιδων τεθαυμακα .

37. εις κυριον περι λυπης δαιμονος τον τε νουν αλλοιουντα και εν μιαι φροντιδι καρτερας θλιψεως μεστηι καταπηγνυντα· εστι δε σημειον τουτο μεγαλης ανοιας

+ αποκαταστησον την ψυχην μου κτλ .

38. προς λογισμον δι’ απειλων μοι λεγοντα οτι εν τηι νυκτι δαιμονες ξιφηφοροι ερχονται

+ .

39. προς λογισμον περι πληγης υπο των δαιμονων μοι εγγενησομενης προφητευοντα

+ .

40. προς ψυχην καιρωι λυπης λογους πνευματικους εν τηι προσευχηι ευρειν ζητουσαν

+ .

41. εις κυριον περι δαιμονων νευρας του σωματας καυσαντων

+ .

42. προς ψυχην περι λυπης λογισμου προ των οφθαλμων ημων διαγραφοντος γηρας του πατρος και ασθενειαν της μητρος και πενθος των συγγενων ου παρακαλουμενων

+ ηπαλυνθησαν οι λογοι αυτου κτλ .

43. εις κυριον περι δαιμονος εν τηι διανοιαι μοι απειλουντα μανιαν και ανοιαν εν καταισχυνηι εμου τε και των τον κυριον δια μοναστικης πολιτειας ζητουντων

+ .

44. προς ψυχην ου συνιεισαν οτι λεγουσιν οι αρχηγοι των δαιμονων περι των υπο κυριου εγκαταλελειμμενων

+ .

45. εις κυριον περι θηριων ως εν αερι πετομενων φαινομενων τε και αυτους εκ των τοιχων εξιεναι ποιουντων ημας λεγειν δει οτι και ο γερων αιγυπτιος ο μακαριος Μακαριος ηνοιξε το στομα αυτου λεγων

+ .

46. προς ψυχην οτι προς αλληλους οι μιαροι δαιμονες περι ημων λεγουσιν ου πεπεισμενην

+ .

47. προς δαιμονας κατ’ ολιγον αρχομενους εν βδελυκτοις ειδωλοις ομοιουσθαι και εξ αερος παρακυπτοντας δει ημας αποκρινασθαι ο και ο δικαιος μακαριος Αντωνιος απεκρινατο λεγων

+ .

48. προς δαιμονα ως πυρ φλογισθεντα ος μετατιθεμενος αυθις εν καπνωι ανελυθη

+ .

49. εις κυριον περι δαιμονος οτι εν πυρι φλογισθεντι με κατακαυσει απειλουντος μοι

+ καταβησονται επ’ αυτους ανθρακες, πεσουνται εν πυρι και ου δυνησονται ιστασθαι .

παροιμ.

50. προς λογισμον μοι λεγοντα οτι κινδυνου πολλου και θλιψεως πληρης η οδος η εις Ι. Χ. γνωσιν αναγουσα

+ .

ιωβ.

51. προς ψυχην ουκ επισταμενην οτι ουδε τωι κτηνει εχει ο διαβολος εγγισαι χωρις θεου εντολης

+ τα εργα των χειρων κτλ .

52. προς ψυχην ουκ επισταμενην οτι μετα πειρασμους αυτηι εγγενομενους δια λογισμων ο σατανας σπευδει ζητων παρα θεου ινα δωι αυτωι του σωματος εξουσιαν

+ .

53. προς λογισμους ημας σαλευοντας δια προφητειας ημιν λεγοντας οτι εν τηι νυκτι δαιμονες εν ειδει αστερων ερχονται και εν τη{ι} κελληι οφθησονται τε και οφθαλμους υμων και προσωπα καυσουσι· ωφελει δε ημας εν τουτωι τωι καιρωι του πειρασμου γονυπετουντας τηι προσευχηι εμμενειν και το προσωπον ημων μεταστρεψαι και μη εφοραν αυτων ημας θορυβειν σπευδοντων

+ εκεινην την νυκτα καλυψατω σκοτος σκοτωθειη τα αστρα της εω αυτης υπομειναι εις φως και μη ειη μηδε ορωιη εωσφορον ανατελλοντα .

54. προς λογισμον μοι προφητευοντα οτι θανατος υπο των δαιμονων μοι επιτυγχανει

+ .

μιχαι.

55. προς πονηρον πνευμα τηι ψυχ{η}ι μου ανθισταμενον και μοι τας αμαρτιας αυτης τας προτερας αποδεικνυον τε και λυπην σπευδον καταβαλλειν εις αυτην

+ .

ναουμ.

56. προς ψυχην ουκ ανδρειως υπομενουσαν τον δαιμονα ος καιρωι προσευχης εξαπινης ερχομενος κατασκηνοι επι μεταφρενων (?) και επ αυχενος και τα ωτα κναι και τους μυκτηρας κνιζει

+ χρηστος κυριος του βοηθειν εν ημεραι κτλ .

57. προς ψυχην επιθυμουσαν μαθειν τι δη εσται τοις δαιμοσιν κρισεως ημεραι και τινι γενει βασανισμου παραδοθησονται· περι δε τουτου του βασανισμου μυστικως ο προφητης διηγειται λεγων

+ .

ησαια.

58. προς δαιμονας εξαπινης πυρ εξαψαντας και δια συγχυτων φωνων ταραξαντας· οτι δε την ψυχην εν πτοησει ερριψαν ουκ αφιεσαν αυτην εν τρομωι αυτων πεσειν· προσηκει ημας λεγειν ο και ο αγιος ημων πατηρ Μακαριος αυτοις απεκρινατο λεγων

+ δειλιατε εθνη και ηττασθε και επακουσατε παντες οι εσχατοι της γης· ισχυσασθε και ηττασθε, βουλευσασθε βουλην και ματαιωθησεται, λαλησατε λογον και ου μη στηξει δια εμμανουηλ .

ιερεμ.

59. προς λογισμους ημιν επιτυγχανοντας δι’ ασθενειαν ην ημιν οι δαιμονες εμποιουσιν

+ και εγω ουκ απεστρεψαμην εις οπισω ουδε αντελεγον· τον νωτον κτλ .

60. προς λογισμον ψυχης λυπουμενης περι φιλων αυτης και συγγενων ονειδιζοντων οτι ουκ εμερισεν αυτοις απο των αυτης χρηματων ουδε μιαν παρακλησιν παρ’ αυτων λαμβανουσης

+ μη φοβεισθε κτλ .

61. προς ψυχην ου συνιεισαν οτι λογισμοι ματαιοι φοβον και τρομον εν αυτηι γεννωσιν τε και το αγιον φως το τηι διανοιαι πεποιθησιν εμποιουν αμαυρουσιν

+ απεχου απο αδικου κτλ .

62. προς ψυχην τρεμουσαν απο αστραπων εν τοις τοιχοις γενομενων

+ .

63. εις κυριον περι λογισμων λυπης την διανοιαν εις αβυσσον νεκρων μεστον απαγοντων τε και οψεις βδελυκτως εν τηι καρδιαι εντυπουντων· εστι δε τοῦτο σημειον ψυχης εν κινδυνοις ερριμμενης

+ ινα τι η λυπη μου κρατερα και η πληγη μου στερεα ου θελουσα ιαθηναι και εγενετο η καρδια μου ως υδωρ κτλ .

64. εις κυριον περι δαιμονων ημιν εν της διανοιαι ημων λεγοντων οτι δια ταχους εν ταις αναστροφαις υμων μελλετε καταισχυνθησεσθαι

+ .

ιεζεκ.

65. προς ψυχην δειλιωσαν απο πολεμων δαιμονων των δια ψηλαφησεως

+ .

ματθαι.

66. προς ψυχην ου πεπεισμενην οτι ουδε χοιρων εξουσιαζουσιν οι δαιμονες οι υπερηφανουμενοι εν τουτωι οτι δη ανθρωπων εξουσιαζομεν και κατα το θελημα ημων καταδουλουμεν αυτους

+ .

ιωανν.

67. προς ψυχην ου συνιεισαν οτι το ασθενες της πιστεως ταραχην και δειλιαν τηι καρδιαι εμποιει

+ .

πραξ.

68. προς ψυχην λυπουμενην οτι δια το ονομα κυριου ελοιδορηθη

+ .

ρωμαι.

69. περι θλιψεως της εκ πειρασμων

+ .

70. προς λογισμον μοι καρτερας θλιψεις εκ πειρασμων γενησομενας προφητευοντα

+ .

κορινθ. α.

71. προς λογισμον ψυχης ως υπερ ο δυναται πειραται οιομενης

+ .

κορινθ. β.

72. προς ψυχην περι πειρασμου ξενου ανεκδιηγητου· ην εγω ου θελω αποκαλυψαι δια λογων δι᾿ ανθρωπους ομου απο τε πονηριας και απο ιδιοτητος λογων σπουδαιων και ου σπουδαιων καταγελωντας και οτι οι δαιμονες τους μοναζοντας προφανως συντριβουσιν ουκ οιομενους· ουτοι δε οι ανθρωποι ως παντως πειραν ουκ εχουσι πολεμων των δαιμονων οι δι’ αιτησεως παρα θεου ημας πειραζειν εξουσιαν λαμβανουσιν

+ .

73. προς δαιμονα μοι τας νεοτητος αμαρτιας προσαγοντα

+ .

74. προς λυπης λογισμους περι πραγματων προσκαιρων ημιν επελθοντας και εν πολληι θλιψει καταδυοντας την διανοιαν και αποκτεινοντας

+ .

ιακωβ.

75. προς λογισμους ψυχης εν τωι φανερωι κατα των δαιμονων πολεμωι καμουσης

+. .

πετρου.

76. προς λογισμους οτι η μεν ψυχη υπο των δαιμονων καταπληττεται το δε σωμα εις νοσον ανιατον πεσειται προσδοκωντας

+ . ευλογητος ο κυριος ημων και ο θεος ημων και σωτηρ Ι. Χ. ος εδωκεν ημιν την κατα λυπης δαιμονος νικην.

Πεμπτος λογος· προς τον δαιμονα της οργης.

γενεσ.

1. προς ψυχην ουκ ειδυιαν οτι τον αδελφου κοτον χρονιζοντα ευχερως δομα αποσβεννυσιν

+ .

2. προς λογισμους οργης κατα την οδον των κατορθωματων συμβαινοντας

+ μη οργιζεσθε εν τη οδωι .

3. προς λογισμον ψευδομαρτυριας απο οργης γεννηθεισης

+ .

4. προς λογισμον απο διαβολης γενομενον ος τον θυμον κατα του αδελφου εγειρει και ερεθιζει

+ .

5. προς λογισμον υπο οργης επεγερθεντα και τους αδελφους λοιδορειν βουλομενον

+ .

6. προς λογισμον εν διανοιαι διαγραφοντα αδελφον δια μισους κακον τι λεγοντα και μισητον τι ακουοντα· τουτο δε ως διηγησατο Ιωαννης ο προφητης της Θηβαιδος δυνατον γενεσθαι εαν τουτο το μισος περι χρηματων και εδεσματων ηι· μισος δε δια την παρ’ ανθρωπων δοξαν μολις εκριζονται

+ .

αριθμ.

7. προς ψυχην ως παρα φυσιν εστι πραυτης τελειος οιομενην

+ .

σαμουηλ.

8. προς ψυχην ου γιγνωσκουσαν οτι τοτε λοιδοριαι παρ’ ανθρωπων παραγιγνονται οταν ο θεος αυτην αφηι πειρασθηναι

+ .

δαυιδ.

9. προς ψυχην της ταπεινοτητος αποστρεφομενην τας δε κυριου οδους καταμαθειν βουλομενην

+ .

10. προς ψυχην λογισμους οργης δεχομενην και κατα των αδελφων αιτιας πονηρας και ψευδεις υποψιας συλλεγουσαν

+ .

11. προς λογισμον διαβοληι αδελφων κινουμενον και νεφεληι δια θυμου την ψυχην περικαλυπτοντα

+ .

12. εις κυριον διοτι γιγνωσκει η διανοια οτι εκ ταραχης θυμου εν τηι νυκτι οψεις φοβεραι γινονται και διοτι κατελαβεν παλιν οτι δι’ ελεους και μακροθυμιας κατασβεννυνται

+ υπερ τους εχθρους μου σοφισον με οτι τας εντολας σου τετηρηκα υπερ κτλ .

13. προς δαιμονα κατα των αδελφων θυμον επεγειροντα και παλιν ταυτην την δοξολογιαν ομολογησαι ημας αναπειθοντα εν ηι γεγραπται η μακροθυμιας εντολη παρ’ ημων ου φυλασσομενη· ποιει δε τουτο ινα ημιν εμπαιζηι εκεινην την εντολην ψαλλουσι ην εργωι ουκ εφυλασσομεν

+ .

παροιμ.

14. προς λογισμον πονηρα νοηματα κατα του αδελφου συναγοντα ως ολιγωρουντος και βλασφημου και α προσηκει ου ποιουντος

+ .

15. προς λογισμον εκ μισους γενομενον και αδελφωι περι πραγματων προσκαιρων νεικειν βουλομενον

+ μισος εγειρει νεικος και παντα αδικηματα καλυπτει μισος .

16. προς λογισμον καταραν κατα του αδελφου εκλαλειν ημας βιαζοντα

+ καλυπτουσιν εχθραν χειλη αδικα κτλ .

17. προς θυμον κατα του αδελφου εγειρομενον και προσευχης καιρωι ασχημονα ποιουντα την διανοιαν

+ ψυχη ευλογουμενη πιανθησεται κτλ .

18. προς λογισμον τον θυμον ημων κατα κτηνους ου κατευθυνοντος εν τηι οδωι επεγειροντα

+ .

19. προς λογισμον οξεως υπ’ οργης επεγειρομενον και δι’ ευτελη αιτιαν την διανοιαν θορυβουντα

+ .

20. προς λογισμον δολον κατα του αδελφου τεκταινοντα

+ .

21. προς ψυχην εν οδωι μνησικακιας πορευομενην και δια λογισμων την διανοιαν επεγειρουσαν εις θυμον· μετα δε το λογισμον……….. ………………………..

+ .·

22. προς οργης λογισμον σαλευοντα και εκριζουντα την μακροθυμιαν και εργον ανοιας ημας λογιζεσθαι ποιουντα· ης η δυναμις εστιν εκ πραγματων επιθυμιας, ανθ’ ης πραυτης ωφελε εξεγειρεσθαι

+ .

23. προς οργης λογισμον ημας πραεως τοις προσηκοντως ημιν επιτιμωσιν αποκρινασθαι κωλυοντα

+ .

24. προς λογισμον ημας εν φιλονεικιαι κατα των αδελφων επεγειροντα και τας αιτιας καθαιρειν κωλυοντα

+ .

25. προς ψυχην οιομενην ως ουκ εστιν οργης λογισμος βδελυκτος εναντιον κυριου αλλ’ η εξ αυτου αμαρτια

+ .

26. προς λογισμον συμβουλευοντα ημιν τους θυμικους και οργιλους φιλειν

+ .

27. προς ψυχην αδικουμενην και αδικειν βουλομενην· εστι δε τουτο σημειον πονηρου ψυχης παθους τα ματαια φιλουσης

+ .

28. προς διανοιαν ανελεημονα και τον αυτης εχθρον ουκ οικτειρουσαν οτε εν πικραι πτωχειαι αυτον οραι, ουδε δια τραπεζης την εχθραν λυειν θελουσαν

+ .

εκκλησιαστ.

29. προς λογισμον ψυχης κατα ταχος εν θυμωι εκκαιομενης και οξεως κατα αδελφων καταπικραινομενης

+ .

30. προς ψυχην αιτιας θυμου λυειν ου θελουσαν αλλα εδεσματων και ενδυματων και χρηματων και δοξης προσκαιρου επιθυμουσαν, δι’ ων ο θυμος επεγειρομενος ου παυεται της καρδιας αλλα την διανοιαν εις της απωλειας αβυσσον καταδυει

+ .

ασμαασμ.

31. προς δαιμονα δια πολλων πειρασμων την προς τους αδελφους ημων αγαπην κατασβεσαι ζητουντα

+ .

ησαια.

32. προς λογισμον με ερεθιζοντα τωι ημας θλιψαντι λογους συντριψεως γραψαι την καρδιαν αυτου δακνοντας

+ ουαι τοις ερευνωσι ματαια και γραφουσιν πονηριαν .

θρην.

33. εις κυριον περι οργης λογισμων ουκ εμμενοντων εν ημιν απαρτι

+ .

ματθ.

34. προς οργης λογισμους ους οι πατερες ημων και οι αδελφοι ημιν παρεχουσιν (παριστασιν) οταν ημας δια κυριου ονομα αποδιωκωσιν

+ .

35. προς λογισμον εξ υποστολης κατα του αδελφου εγειρομενον

+ .

36. προς λογισμον θυμουμενον κατα του αυτον πληξαντος και ου θελοντα δια δευτερας πληγης λυειν τον λογισμον τον δια την πρωτην αυτωι εγγενομενον

+ .

37. προς λογισμους ημας ερεθιζοντας μισειν τους εχθρους ημων τε και καταρασθαι

+ .

λουκα.

38. προς οργης λογισμον ωι η του αδελφου μετανοια ουκ εξαρκει αλλα παλιν μεταναστρεφομενος κατ’ αυτου παροξυνεται

+ .

ιωαν.

39. προς διανοιαν λογισμους οργης κατα των αδελφων υποδεχομενην και την καινην προσαγορευομενην εντολην της αγαπης καταργουσαν

+ .

αποστ. ρωμ.

40. προς οργης λογισμους κατα της αγαπης παροξυνομενους

+ .

41. προς λογισμους ζηλου πτωσει των εχθρων ημων επιχαιροντας

+ .

42. προς λογισμον μνησικακιας σπευδοντα ανταποδουναι τωι αυτον θλιψαντι κακον

+ .

κορινθ. α.

43. προς οργης λογισμους ημιν αδικειν και αποστερειν συμβουλευοντας

+ .

44. προς οργης λογισμον κατα του ημας δουλειαι λοιδορησαντος θυμουμενον

+ .

45. προς ψυχην εν τηι αγαπης παρρησιαι ου πεπεισμενην δια δε οργης λογισμων αυτης απεστερημενην

+ .

γαλατ.

46. προς ψυχην οργιζουσαν οξεως και ζητουσαν εν αυτηι ορον της επιγνωσεως της αληθειας ευρειν

+ .

47. προς λογισμους εις θλιψιν ημας βαλλοντας δια τα υστερηματα των αδελφων

+ .

48. προς λογισμους ψυχης εν οργηι λογιζομενης περι των πολλα αγαθα παρ’ αυτων (?) δεξαμενων τε και εις γογγυσμον κατ αυτων μεταστρεψαμενων

+ .

εφεσ.

49. προς οργης λογισμους ουκ αφιεντας ημας διαλλαττεσθαι τοις αδελφοις προ οφθαλμων ημων διαγραφοντας προφασεις καθηκουσας· εστι δε ταυτα καταισχυνη και φοβος και επαινος ως ινα μη παλιν εν τοις αυτοις παραπτωμασι τοις πρωτοις πεσηι ο εν τουτωι πταισας· εστι δε τουτο σημειον κακοτεχνιας του δαιμονος ου θελοντος την διανοιαν αφιεναι ελευθεραν μνησικακιας

+ .

50. προς παντοιους λογισμους εξ οργης υφισταμενους περι πραγματων παντοδαπων

+ .

φιλιππ.

51. προς οργης λογισμους γογγυζειν περι της των αδελφων διακονιας τολμωντας

+ .

κολοσσ.

52. προς λογισμους εκ θυμου φλογος γενομενους και απο καυματος αυτων βλασφημιαν και ψευδος γεννωντας

+ .

θεσσαλον. α.

53. προς λογισμους κακον αντι κακου αποδουναι βουλομενους

+ .

τιμοθ. α.

54. προς ψυχην το τελος της θεου παραγγελιας ου γιγνωσκουσαν δια δε οργης λογισμων αυτο διαφθειρουσαν

+ .

τιμοθ. β.

55. προς διανοιαν δια λογισμων μαχας εν τω{ι} νοι παριστασαν

+ .

56. προς οργης λογισμον μοι επιτυγχανοντα δια διωγμου ου υπο των πατερων μου και των συγγενων δι᾿ ονομα κυριου επαθον

+ .

φιλημ.

57. προς λογισμον οργην εν ημιν εγειροντα περι αδελφου αργυριον η τι αλλο εις την χρειαν αυτου παραλαβομενου αποδιδοναι δε ου σπευδοντος

+ .

ιακωβ.

58. προς ψυχην ταχεως οργιζομενην και την θεου δικαιοσυνην επιζητουσαν

+ .

59. προς λογισμον την διανοιαν οργης πληρουντα ζητουντα δε την αυτου ψυχην οραν εν σοφιαι θεου

+ .

60. προς λογισμον διαβοληι τηι κατα των αδελφων κινουμενον και του νομοθετου καταφρονουντα ως δη ου δικαιως τουτον τον νομον εθηκε λεγων ου μη διαβαλεις τον αδελφον σου

+ .

πετρου.

61. προς λογισμον θελοντα ανταποδουναι κακον αντι κακου και λοιδοριαν αντι λοιδοριας και ου ζητουντα δι’ ευλογιων τους λοιδορους και διαβολικους λογισμους καταργειν

+ .

ιωαν.

62. προς διανοιαν λεγουσαν οτι φοβος θεου εν αυτηι ενεστι τον δε αδελφον μισουσαν

+ .

63. προς λογισμους εκ μισους γεννωμενους και την διανοιαν αδελφοκτονον ποιουντας

+ .

64. προς διανοιαν οτι αγαπαι θεον ομολογουσαν δια δε του εις τον αδελφον μισους την πρωτην αγαπην αρνουμενην

+ . ευλογητος ο κυριος ημων Ι. Χ. ο θεος ημων ος εδωκεν ημιν την κατα του οργης δαιμονος νικην.

Εκτος λογος· προς λογισμους του δαιμονος της ακηδιας.

γενεσ.

1. προς λογισμον δαιμονος ακηδιας μισουντα χειρεργασιαν ην οιδε, βουλομενον δε αλλην τεχνην μαθειν μαλλον προχωρουσαν και ευκοπωτεραν

+ .

εξοδ.

2. προς λογισμον δι᾿ ακηδιας κινουμενον εν διαβοληι αββα προφασει ως δη τους αδελφους ου παρακαλει και σκληρος εστιν αυτοις και ουκ οικτειρει αυτους εν ταις θλιψεσιν αυτων

+ ιερεα θεου ου κακολογησεις κτλ .

αριθμ.

3. προς ψυχην λογισμωι ακηδιας ενδιδουσαν και χωρις υπομονης καρπων της αληθειας επιγνωσεως εμπλησθησεσθαι προσδοκουσαν

+ .

δευτερον.

4. προς διανοιαν απο λογισμων ακηδιας παλιν προς τον κοσμον κλινομενην αυτον τε και τα πραγματα αυτου αγαπωσαν

+ ακουε Ισραηλ κτλ .

5. προς λογισμον ακηδιας αναγνωσεως ημας και διδασκαλιας λογων πνευματικων αποσπωντα και λεγοντα· οτι δη ο δεινα γερων αγιος δωδεκα μονον ψαλμους ηιδει και ευηρεστει τωι θεωι

+ .

6. προς ψυχην λογισμους ακηδιας υποδεχομενην οταν μικρα νοσος τωι σωματι επιτυχηι .

7. προς λογισμον απο ακηδιας την τε συγγενειαν αυτου και τους υιους του 64 οικου επιζητουντα και λογιζομενον οτι ο ακηδιας δαιμων πολυ ισχυρος και οτι δη αδυναμω των λογισμων αυτου εκπορευομενων και εμοι αντικειμενων περιγινεσθαι

+ .

ιησου.

8. προς ακηδιας λογισμον την τε αναγνωσιν και την εν λογοις πνευματικοις μελετην φευγοντα συμβουλευοντα δε μοι αναπειθειν τον κυριον ινα δια του πνευματος αυτου ημας τας γραφας διδασκηι

+ .

κριτ.

9. προς ψυχην καιρωι ακηδιας λογιζομενην και λεγουσαν· ινα τι ουτως αφιησι με κυριος υπο των δαιμονων πειρασθηναι, οιτινες τοτε μεν τον ημων θυμον επεγειρουσι κατ’ αδελφων εγγυς οντων ημιν, τοτε δε εις λυπην ημας ριπτουσι εν τωι βιαζειν ημας και προς αδελφους μακραν αφ’ ημων· εστι δε ταυτα ποροι (τεχνασματα) των ακηδιας λογισμων

+ .

δαυιδ.

10. προς ψυχην σκληραν ου θελουσαν δακρυα χεειν εν νυκτι δια λογισμους ακηδιας· δακρυων γαρ χυσις φαρμακον μεγα των νυκτερινων οραματων των εξ ακηδιας γεννωμενων· τοῦτο δε το φαρμακον και Δαυιδ ο προφητης σοφως τοις αυτου παθεσι προσηγαγε λεγων

+ .

11. εις κυριον περι λογισμων ακηδιας εν εμοι εμμειναντων

+ .

12. προς ακηδιας λογισμους την ελπιδα μου καθαιρουντας

+ εγω δε πιστευω κτλ .

13. προς λογισμον γογγυσμου απο ακηδιας γενομενον, ος και της αινεσεως κατασιωπαν τολμαι

+ .

14. προς ψυχην εν ακηδιαι υποδεχομενην λογισμους της ελπιδος αυτης καταργητικους εν τωι αυτηι αποδειξαι οτι χαλεπωτερα η της μοναστικης αναστροφη και μολις τις την αυτης πολιτειαν υπομενει

+ ελπισον… την γην και ζητησον πιστιν .

15. προς αθλιαν ψυχην ακηδιωσαν και αλλους τοπους αυτηι εκλεγουσαν του κατοικειν εκει

+ .

16. προς διανοιαν ουκ επισταμενην οτι χρονιζοντες εν αυτηι οι ακηδιας λογισμοι την αυτης καταστασιν θορυβουσι και προσευχης καιρωι το αγιον φως εν τοις αυτης οφθαλμοις αμαυρουσιν. περι δε αυτου τουτου του φωτος εβουλομεθα μαθειν το ποθεν εστιν εγω και δουλος του θεου Αμμωνιος και ηρωτησαμεν τον αγιον Ιωαννην της Θηβαιδος ει δη η νοος φυσις φωτεινη εστιν τε και το φως εξ αυτου εκδιδωσιν η τι αλλο εκτοσθεν φαινεται αυτον φωτιζον· αυτος δε απεκριθη λεγων ουκ εστιν ανθρωπος δυνατος τουτο διακριναι ουδε παλιν χωρις θεου χαριτος ο νους εν τηι προσευχηι φωτισθηναι δυναται πολλων και δεινων εχθρων εις την απωλειαν αυτου σπευδοντων απελευθερωθεις

+ .

17. προς ψυχην θελουσαν μαθειν ει αληθως τοτε η ψυχη τοις δια των δαιμονων πειρασμοις παραδιδοται οταν ολιγον υπο των αγιων αγγελων εγκαταλειπηται

+ οι φιλοι μου και οι πλησιον μου εξ εναντιας της οδυνης μου εστησαν κτλ .

18. προς ακηδιας λογισμον την ελπιδα της υπομονης ημων καταργουντα ως ου δυναμενης δια του δρομου αυτης τον κυριον αναπειθειν ωστε μεθ’ ημων ελεος ποιειν

+ .

19. προς ψυχην οτι ουδεν ωφελει δακρυα καιρωι της κατα της ακηδιας μαχης οιομενην και ου μνημονευουσαν Δαυιδ αυτο τουτο ποιουντα και λεγοντα

+ .

20. προς ψυχην απο ακηδιας πεσουσαν και λογισμων λυπης πεπλησμενην

+ .

21. εις κυριον περι ακηδιας δαιμονος ολην την ημεραν κατ’ εμου μαχεσαμενου

+ .

22. εις κυριον οτι λογισμοι θυμου και επιθυμιας εμου απεχωρησαν

+ .

23. εις κυριον περι λογισμων ακηδιας ημιν εγγιγνομενων ως ο δεινα εις των αδελφων ημων η εις των συγγενων ημων προσηχθη εις βαθμον τιμης και εξουσιας

+

24. προς λογισμον ερεθιζοντα ημας καιρωι ακηδιας προς αδελφους ιεναι ως δη παρακληθησομενους υπ’ αυτων

+ ουκ εστι παρακαλων την ψυχην μου· εμνησθην του θεου και εταραχθην κτλ .

25. προς ακηδιας λογισμον υπογραφοντα ημιν μακρον χρονον και ετη ζωης πικρα

+ .

26. προς λογισμον ακηδιας σπευδοντα αλλην κελλην ευρειν ως κατοικητηριον ως ης κατειχε πρωτης πανυ μισητης και πληρους υγροτητος εξ ης παντοιαι νοσοι

+ .

27. εις κυριον περι λογισμων την διανοιαν μου διωξαντων και εκκαταπληξαντων

+ οτι ο εχθρος εδιωξε την ψυχην μου κτλ .

παροιμ.

28. προς ακηδιας λογισμον το εργον των χειρων αποβαλλοντα και το σωμα εν νυσταγμωι εις τον τοιχον κλινοντα

+ .

29. προς λογισμον κοπων και εντολων θρησκειας αποσπωντα

+ (?).

30. προς ακηδιας λογισμον τους αδελφους μεμφομενον ως αγαπην ουκ εχοντας τους τε νοσηλευοντας και καμνοντας παραμυθεισθαι ου θελοντας

+ .

ιωβ.

31. προς ψυχην δι’ ακηδιας λογισμον λυπουμενην

+ .

32. προς ακηδιας λογισμον υπογραφοντα ημιν μακρον γηρας και πενιαν πικραν απαρακλητου και νοσους το σωμα αποκτειναι δυναμενας

+ .

33. προς ακηδιας λογισμον αλλους ημιν τοπους αποφαινοντα και ημιν εν αυτοις κελλην κτασθαι συμβουλευοντα ως δη και την χρειαν ημων εν αυτοις ακοπωτερον ευρησοντων και αναπαυσιν τε και παρακλησιν των αδελφων προς ημας ερχομενων

+ .

34. προς ψυχην εν ακηδιαι λογιζομενην οτι ουκ εστιν ορων τας θλιψεις αυτης

+ μη ειπηις οτι ουκ αθωωθησεται ανηρ οτε τον κυριον φοβειται διοτι η δικαιοσυνη αυτου παρα κυριου εφορωντος αυτον .

μιχ.

35. προς ακηδιας λογισμους τους εν τωι κοσμωι διαιτωμενους μακαριζοντας

+ .

36. προς ψυχην δια σωματος νοσον ακηδιας λογισμους υποδεχομενην

+ .

ησαια.

37. προς ψυχην εφ’ ης βαρος της ακηδιας επεσεν και απο μοχθηριας των της ολιγοψυχιας λογισμων βοαι

+ .

ιερεμ.

38. προς ψυχην υπο λογισμων καματου και ακηδιας εν αυτηι χρονιζοντων μαλακισθεισαν και ασθενησασαν και εν τηι πικριαι αυτης εκλειπουσαν, ης η ισχυς υπο της μεγαλης μοχθηριας αυτης κατεβρωθη και η υπομονη εγγυς εκλυεσθαι υπο βιας τουτου του δαιμονος αλλοιουμενης (μαινομενης ?) και εν δακρυσιν εμπαθεσι και οιμωγοις νηπιαζουσης ουκ ουσης αυτηι παρακλησεως

+ .

39. προς ακηδιας λογισμους την υπομονην ημων σαλευοντας και ημας επεγειροντας ολιγον αναπαυσασθαι και την κατοικιαν ημων και την συγγενειαν επισκεψαι δια πολλου χρονου

+ κυριε φειδου δια το ονομα σου οτι μεγαλη η χρηστοτης σου και σοι ημαρτομεν, ελπις Ισραηλ και σωτηρ αυτου καιρωι θλιψεως .

θρην.

40. προς λογισμους αποδεικνυντας ημιν την μοναστικην ζωην οτι πολλαι θλιψεις και μεγαλοι πονοι εν την αναστροφηι αυτης

+ αγαθος κυριος τοις υπομενουσιν αυτον και τηι ψυχηι αυτον ζητουσηι αγαθος τωι ελπιζοντι εν αληθειαι εις το σωτηριον κυριου .

41. προς λογισμον λεγοντα οτι ο ανθρωπος και χωρις μοναστικης καθαροτητα και ευεξιαν κτασθαι δυνατος

+ .

δανιηλ.

42. εις κυριον περι ακηδιας λογισμου μου κατισχυσαντος

+

ματθ.

43. προς ακηδιας λογισμον ημιν συμβουλευοντα τον πατερα ημων τον κατα σαρκα επισκεψασθαι

+ .

44. προς ψυχην απο ακηδιας πιπτουσαν και παλιν τους κατα σαρκα αυτης συγγενεις επιζητουσαν

+ .

λουκα.

45. προς ψυχην ου πεπεισμενην οτι την των συγγενων αγαπην μισος καλει ο χριστος ουτως λεγων προς ψυχας εν παθεσιν επιθυμητων κατεχομενας τε και τον κοσμον φιλουσας

+ .

πραξ.

46. προς λογισμους ακηδιας εν ημιν γενομενους ως δη των συγγενων ημων λεγοντων περι ημων ως ου δια θεον αφηκαμεν τον κοσμον και ειλομεθα την μοναστικην αλλ’ η δια τας αμαρτιας ημων η δια την ασθενειαν ημων οτι ουκ ισχυσαμεν εν ταις του κοσμου πραγματειαις ανδριζεσθαι

+ .

ρωμαι.

47. προς ακηδιας λογισμους απο θλιψεων ημιν συμβαινοντας

+ .

κορινθ. α.

48. προς λογισμους απο ακηδιας γογγυζειν τολμωντας

+ .

κορινθ. β.

49. προς λογισμον λυπουμενον δια ακηδιας λογισμους και ου μνημονευοντα τους πειρασμους ους ο αποστολος καταλεγει

+ .

εφεσ.

50. προς λογισμους ακηδιας ουκ ευχαριστουντας τοις τε πατρασι και τοις αδελφοις

+ .

φιλιππ.

51. προς ψυχην ουκ ειδυιαν οτι και το παθειν τινα υπερ Χ. των πνευματος χαρισματων εστιν

+ .

εβραι.

52. προς λογισμους ψυχης υπ’ ακηδιας κινουμενους και την αγιαν κατορθωματων οδον και τον τοπον της κατοικιας αφιεναι βουλομενους

+ .

53. προς λογισμον ερεθιζοντα με εις επισκεψιν της πολεως και των εκει συγγενων μου και φιλων

+ .

54. προς ψυχην απο ακηδιας και λυπης πεσουσαν και εν τηι καρδιαι λογιζομενην οτι εις τον δαιμονων βασανισμον παραδεδοται

+ .

55. προς ακηδιας λογισμους κατα των αγιων πατερων θυμουμενους ως ασπλαγχνων και τους αδελφους παρακαλειν ου βουλομενων· δια τουτο και αυτοι οι λογισμοι προς αυτους θλιβομενοι (σκληρυνομενοι) ου θελουσιν αυτοις υποταττεσθαι

+ .

ιακωβ.

56. προς λογισμον ψυχης λυπηρον οτι ακηδιας πνευμα εν αυτηι εμμενει και την καταστασιν αυτης μεταλλοιοι

+ .

57. προς διανοιαν υπο λογισμου ακηδιας πανταχοθεν τυπτομενην τοτε μεν υπο θυμου απο των τοπων διωκομενην, τοτε δε εις αλλους παρ’ αδελφοις τοπους υπο φαρυγγος ελκομενην η προς τους συγγενεις αυτης η προς τον κοσμον ος πολλακις αυτην ητιμασε και εταπεινωσεν

+ . ευλογητος ο κυριος ημων Ι. Χ. ος εδωκεν ημιν την νικην κατα των ακηδιας δαιμονος λογισμων.

Εβδομος λογος· προς λογισμους τους απο του της κενοδοξιας δαιμονος.

γενεσ.

1. προς λογισμον κενοδοξιας συμβουλευοντα ημιν καιρωι ου προσηκοντι εκπορευεσθαι εις τον κοσμον ως μαθητευειν αδελφους και αδελφας και εις την μοναστικην αναστροφην προτρεπειν

+ .

αριθμ.

2. προς κενοδοξιας λογισμον επεγειροντα εν εμοι φθονον κατ’ αδελφων παρα θεου χαρισμα γνωσεως δεξαμενων

+ .

3. προς ψυχην ακαθαρτους λογισμους υποδεξαμενην και ιερωσυνης επιθυμουσαν απο κενοδοξιας αυτην κατεχουσης και ου λογιζομενην του κινδυνον τον μετ’ αυτην ερχομενον

+ .

δευτερον.

4. προς λογισμον κενοδοξιας δι’ ανθρωπους ποιουντα δικαιοσυνην

+ .

5. προς λογισμον κενοδοξιας εζευγμενον τωι περι των κατορθωματων λογωι και αυλακα κενοδοξιας ελκοντα

+ .

σαμουηλ.

6. προς λογισμον κενοδ. ως οτι ει ενδοξος ανα μεσον παντων των αδελφων

+ .

βασιλ.

7. προς ψυχην ου θελουσαν δια κενοδοξιαν καταλειπειν τοπον ουκ αγαθον εις κατοικιαν

+ .

δαυιδ.

8. προς ψυχην απο κενοδοξιας αυτην κατεχουσης οιομενην οτι αληθευουσιν οι δαιμονες εν επαγγελιαι ιερατειας ην αυτηι υπισχνουνται

+ .

9. προς λογισμον κενοδοξιας προτρεποντα ημας διδαξαι αδελφους η κοσμικους ουκετι την ψυχης υγιειαν κεκτημενους

+ .

10. προς λογισμους κενοδοξιας τον νουν παντοιοις νοημασι περισπωντας τοτε μεν αυτον οικονομον των θεου κτηματων ποιουντας τοτε δε εποπτην των αδελφων αυτον καθιστωντας

+ .

11. προς λογισμον κενοδοξιας σκληραν μοι βουλην υποτιθεντα ινα της αδελφοτητος (του κοινου) αποχωρησας εμαυτον δια τους αδελφους εγκλειω και οιομενον οτι με πλαναι

+ .

παροιμ.

12. προς λογισμον κενοδ. βιαζοντα ημας λαλειν πολυ και τα περισσα· ευρισκεται δε τουτο ως επι το πολυ παρα μοναζουσιν εγκλειστοις δια κενοδοξιαν το ριπτουσιν αυτους εις βιωτικας πραγματειας και ηδεως εκδεχομενοις τους ενωπιον αυτων αλληλοις δικαζομενους

+ .

13. προς λογισμον ημιν συμβουλευοντα προ της ημων κατορθωσεως των αδελφων προστηναι και τας ψυχας εν γνωσει Χ. οδηγησαι

+ .

14. προς λογισμον κενοδ. προτρεποντα ημας απ’ αρτι τας γραφας αφιεναι οτι την αυτων δυναμιν ουκ κατελαβομεν

+ .

15. προς λογισμον κενοδ. προτρεποντα τους λιαν νεους μονους καθησθαι

+ και εν τοις επιτηδευμασιν αυτου γιγνωσκεται ο νεος ει καθαρος εστι και ευθεια τα πραγματα αυτου .

16. προς λογ. κενοδ. συμβουλευοντα ημιν τους κοσμικους τους ημας αγαπωντας εγγυασθαι του δανειστου αυτους θλιβοντος

+ .

17. προς ψυχην δια κενοδοξιαν τι των μοναστικης μυστηριων τοις κοσμικοις μηνυουσαν

+ .

18. προς λογισμους ημας προτρεποντας εις τον κοσμον εξιεναι δια κερδος των ημας ορωντων

+ .

19. προς δαιμονα ος περι μεγαλων πειρασμων ων ημιν φανερως επηγαγεν αναστρεφων παλιν ημας αυτωι αφιεναι αναπειθει· τουτο δε καθως ημιν εμηνυσεν ο αγιος προφητης Ιωαννης δια κενοδοξιαν ποιει· προσηκει δε ημας αυτωι αποκρινασθαι ο απεκρινατο αυτωι ο μακαριος λεγων

+ απο των χειλεων αυτου γιγνωσκεται ο μισων και εν τηι καρδιαι ενεδρευεται και εαν ταπεινοι την φωνην κτλ .

20. προς λογισμους βιαζοντας ημας δια προσκαιρον δοξαν τας λαμπρας ημων αναστροφας φανερωσαι

+ .

εκκλησ.

21. προς λογισμον κενοδ. καιρωι οτε ου προσηκει ημας λαλειν βιαζοντα οτε δε προσηκει ημιν σιωπαν συμβουλευει

+ .

ιωβ.

22. προς ψυχην ουκ πεπεισμενην οτι και ο διαβολος γιγνωσκει τους θεωι λατρευοντας

+ .

ησαια.

23. προς δαιμονα ημιν επαγγελλοντα και λεγοντα οτι ενδοξους ποιησω υμας πανταχου εναντιον παντων ανθρωπων και υποκρινομενον ως δη ημιν βοηθησει

+ .

24. προς ψυχην δοξαν παρ’ ανθρωπων φιλουσαν υπερ την γνωσιν Χ.

+ .

ιερεμ.

25. εις κυριον περι λογισμων κενοδ. εν ημιν εμμενοντων οι την αθλιαν διανοιαν εναντιον οργης και λυπης και υπερηφανιας δαιμονων καταποντιζουσιν (?)

+ .

θρην.

26. προς δαιμονα ποιησαντα με εν ενυπνιωι νυκτος ποιμενα ποιμνιας και εν τη ημεραι μοι το ενυπνιον εξηγησαμενον και λεγοντα ιερευς εσηι και ιδου οι επιζητουντες σε δια ταχος μετα σε ελευσονται

+ .

δανιηλ.

27. προς δαιμονα εν νοι ημων διοχλουντα και λεγοντα οτι ιδου εν ταχει αρπαγησεσθε εις τον ουρανον· τουτο δε αδελφων τινες λογισαμενοι εν χαλεπωι χειμωνι επεσον και εναυαγησαν

+ .

28. προς δαιμονα επαγγειλαντα ημιν εν τη καρδιαι ημων οτι ημας γνωστους δια σοφιας ποιησει εμπροσθεν βασιλεων και αρχηγων

+ .

ματθ.

29. προς λογ. κενοδ. ος προ του ποιειν τας θεου εντολας αυτας τους αδελφους διδαξαι προαιρειται

+ .

30. προς λογ. κενοδ. αντεχομενον των δικαιοσυνων την δε διανοιαν διεστραμμενην ποιουντα

+ .

31. προς λογ. κενοδ. εν καταστασει προσευχης καθαραι φαινομενον ημιν και τον νουν ομοιουμενον ωι θελει ειδει (?) του νοος αορατου και ανειδεου οντος και αυτον ως προσευχομενον της θεοτητι υπογραφοντα· ουτως δε εσται τωι νοι τωι υπο κενοδοξιας παθους συντριβομενωι και υπ’ εκεινου του δαιμονος καιρωι προσευχης εκει προσαγεται ου αποδεικνυσιν οτι υπο παιδων και πολλων ανθρωπων οραται· ο δυνατος συνιεναι συνιησιν

+ .

32. προς λογισμους κενοδ. σπευδοντας δια σκυθρωπιας την νηστειαν ημων φανερωσαι ωστε τον νουν γαστριμαργιας λογισμων απολυθεντα και ελευθερωθεντα προσδεηθηναι και κατεχεσθαι λογισμωι κενοδοξιας· τουτο δε μηχανωνται οι ακαθαρτοι δαιμονες ινα μη δυνηται ο νους εσταναι και την οψιν προς θεον μετεωριζειν υπερ τους λογισμους υψωμενος

+ .

33. προς λογισμους κενοδ. την ψυχην βιαζοντας μελεταν εν κενοις λογοις και προσκαιροις πραγμασι σπευδοντας προσδεησαι τον νουν κινουσιν εν ημιν η επιθυμιαν η θυμον η εν τωι νοι βδελυκτα οραματα υπογραφουσι της καθαρας καταστασεως της την προσευχην ημων κοσμουσης τε και στεφανουσης καταργητικα

+ .

λουκα.

34. προς λογισμους εν χαραι γιγνομενους οτι τα ακαθαρτα πνευματα απο των ψυχων ημων φευγει

+ .

ιωανν.

35. προς δαιμονα εν τηι καρδιαι μου λεγοντα οτι ιδου ει δεδοκιμασμενος εν ωι εδεξω ιασεως χαρισματι

+ .

πραξ.

36. προς δαιμονα ημιν συμβουλευοντα δι’ αργυριου την ιερωσυνην κτασθαι

+ .

κορινθ. α.

37. προς ψυχην υπο κενοδοξιας θλιβομενην και σοφιαν των ελληνων μαθειν επιθυμουσαν

+ .

38. κορινθ. β. 38. προς λογ. κενοδ. εν πονωι κατορθωματων καυχασθαι βουλομενον

+ .

γαλατ.

39. προς λογ. κενοδ. προτρεποντα ημας τους συγγενεις ημων πειθειν οτι εαν δικαιως εν τηι μοναστικηι αναστροφηι ζωμεν της τε ψυχης υγιειας και της αληθειας επιγνωσεως καταξιωθησομεθα

+ .

εβραι.

40. προς λογ. κενοδ. συμβουλευοντα μοι τι κατεργαζεσθαι ωστε τηι ιερωσυνηι τιμηθηναι

+ .

ιακωβ.

41. προς λογ. κενοδ. προτρεποντα ημας διδαξαι υγιειαν ψυχης η επιγνωσιν αληθειας ου κεκτημενους

+ .

42. προς λογισμους κενοδ. χαρισματα ιασεως η γνωσεως θεου επιζητουντας

+ .

ιωαν.

43. προς λογισμους κενοδ. τον τε κοσμον ζητουντας και την δοξαν αυτου προ οφθαλμων υπογραφοντας

+ . ευλογητος ο κυριος ημων Ι. Χ. ος εδωκεν ημιν την νικην κατα των του δαιμονος της κενοδοξιας λογισμων.

Ογδοος λογος· προς τους καταρατους λογισμους της υπερηφανιας.

γενεσ.

1. προς λογισμον υπερηφ. λεγοντα μοι οτι εγω ο αγιος του κυριου

+ .

2. προς λογ. υπερηφ. δοξαζοντα με και εις υψος επαιροντα ως καθαρον ουκετι λογισμους μιαρους δεχομενον

+ .

3. προς λογισμον βλασφημον αρνουμενον θεον με τρεφοντα και αδικουντα (συκοφαντουντα) τον αγγελον τον μοι βοηθουντα

+ .

εξοδ.

4. προς ψυχην θελουσαν μαθειν τι λεγουσιν οι υπερηφανοι δαιμονες οταν ιδωσιν ημας υποθεσεις πνευματικας ερευνωντας

+ .

5. προς λογισμον υπερηφανον αρνουμενον το σωτηριον του θεου ου δια της βοηθειας ενικησαμεν τους αλλους επτα δαιμονας θιασωτας του της υπερηφανιας

+ .

6. εις κυριον περι λογισμ. υπερηφ. με δοξαζοντος ως δια της μεγαλης μου ισχυος τους λυπης δαιμονας κατεστρεψα

+ .

7. προς λογισμους υπερηφανιας θλιβοντας την ψυχην ωστε των αγιων αγγελων καταφρονειν ως ου δυναμενων αυτην παιδευειν εν ταις πλημμελειαις αυτης, ινα ατε τουτο λογιζομενη υπ’ αυτων εγκαταλειπομενη παλιν εις ακαθαρτους δαιμονας, λογισμους δη υπερηφανιας, εμπεσηι

+ .

λευιτικ.

8. προς λογ. υπερηφ. συμβουλευοντα ημιν των αγιων ημων πατερων καταφρονειν ως δη τι περισσοτερον ημων ου πονησαντων εν ταις αναστροφαις αυτων

+ .

9. προς λογισμον βλασφημον την δαινοιαν ανασειοντα εις ολεθρον και απωλειαν

+ .

10. εις κυριον οτι λογισμοι βλασφημοι εν εμοι εμμειναντες την της προσευχης ημων παρρησιαν καθαιρουσιν

+ .

11. προς ψυχην καλλος γνωσεως ουκ επισταμενην τωι δε δαιμονι πειθομενην συμβουλευοντι αυτηι φευγειν απο γνωσεως Χ. τε και των αγιων αυτου εντολων ας ενωπιον αυτης καταμικρυνει

+ .

δευτερον.

12. προς λογισμον βλασφημον λογιζεσθαι ημας ποιουντα ει εστιν εν ημιν θεος η ου

+ .

13. προς ψυχην εν υπερηφανιαι λογιζομενην οτι την αυτης δυναμει των δαιμονων των τηι εντολων θρησκειαι ανθεστηκοτων περιεγενετο

+ .

14. προς νουν οιομενον οτι δια της δικαιοσυνης αυτου και οσιοτητος τους εχθρους αυτου ενικησε και ελθων εκληρονομησε την γνωσιν Χ.

+ .

15. προς δαιμονα μοι λεγοντα οτι παντες ανθρωποι με ευλογουσι και εγω γεννητης σοφων

+ .

16. προς λογισμον βλασφημον το εν ημιν αυτεξουσιον αρνουμενον και λεγοντα οτι ου προαιρεσει ημων αμαρτανομεν και δικαιουμεθα και δια τουτο δη ου δικαιως γενησεται η κατακρισις

+ .

ιησου.

17. προς λογισμους ψυχης ουκ επισταμενης οτι ου προσηκει παντα αγγελον εξαπινης επιφαινομενον αυτηι ως οντα κυριου νομιζειν αλλα τουτον ου λογος χαραν και ειρηνην τελειον διδοι τηι ψυχηι υπο του οραματος αυτου δειλιωσηι τε και φοβουμενηι· ταυτην δε την γαληνην οι δαιμονες τηι οψει αυτων αυτηι ου παρεχουσιν αλλα μεγαν φοβον και τρομον εις τε ψυχην και σωμα εμβαλλουσι και δια της λεπτης αυτων φωνης ταραχην και θορυβον τηι καρδιαι επαγουσιν

+ .

σαμουηλ.

18. προς λογισμον υπερηφανον αρνουμενον την θεου χρηστοτητα

+ .

βασιλ.

19. προς ψυχην θελουσαν και προθυμουσαν γονυπετειν καμνουσαν δε ταπεινωσαι τον βλασφημον δαιμονα ος ταις αδιαλειπτοις ημων προσευχαις εναντιουται

+ .

20. προς ψυχην τους φοβερους βλασφημιας λογισμους δειλιωσαν της τε προσευχης παρρησιας εκπεσουσαν

+ .

21. προς κυριον περι λογων δαιμονος εν ημιν κατα του κυριου βλασφημιας ανεκδιηγητους επεγειροντος ας εγω ουκ ισχυον συγγραψαι ινα μη τον τε ουρανον και την γην ανασειω· εν θυμωι γαρ ανθεστηκεν ουτος ο δαιμων ουκ εντρεπομενος μεγαλην βλασφημιαν λαλων κατα θεου και των αγιων αγγελων αυτου· γιγνωσκουσιν δε ο εγω λεγω οι υπ’ αυτου πεπειρασμενοι. εν δε τουτου του πειρασμου τωι καιρωι καλον νηστεια και αναγνωσις των γραφων και προσευχαι αδιαλειπτοι δια δακρυων προσφερομεναι

+ .

εζρα.

22. εις κυριον περι λογισμου υπερηφανιας την νικην παρα θεου αρνουμενου

+ .

δαυιδ.

23. εις κυριον περι βλασφημων λογισμων εν ημιν εμμειναντων

+ .

24. εις κυριον περι δαιμονος υπερηφανιας ημιν εγγισαντος· ος πολλακις εν ειδει αγγελου φωτος φαινεται πολλην ισχυν δαιμονων μεθ’ αυτου εχων

+ .

25. εις κυριον περι λογισμου υπερηφανιας την θεου βοηθειαν απαρνουμενου τηι δε αυτου δυναμει ελλογουντος την νικην

+ οτι ουκ επι τοις τοξοις ημων ελπιζομεν ουδε επι τωι οπλωι ημων οτι σωσει ημας· συ ημας απο των μισουντων ημας ελυτρωσας και τους εχθρους ημων κατηισχυνας .

26. προς δαιμονα ημιν τας γραφας εξηγεισθαι επαγγελλοντα δει ημας ειπειν ωσπερ και ο πατηρ ημων ο μακαριος Μακαριος

+ .

27. προς λογισμους υπερηφανους την διανοιαν ημων κυκλουμενους τε και εις μεγαν ολεθρον ριπτοντας

+ εως ποτε επιτιθεσθε επ’ ανδρα του φονευειν ως τοιχος κεκλιμενος και ως φραγμος εωσμενος; .

28. εις κυριον περι λογισμων υπερηφανων εν ημιν εμμειναντων και τον νουν ημων προσευχης καιρωι ανευ παρρησιας παρισταντων

+ .

29. προς λογισμους βλασφημιας περι θεου λεγοντας α ου προσηκει

+ .

30. προς λογισμον υπερηφ. επαινουντα με ως καλως οικοδομουντα τας ψυχας κατορθωμασι τε και θεου γνωσει

+ .

παροιμ.

31. προς λογισμον υπερηφ. τους αδελφους ως δη οκνουντας εν τηι των εντολων θρησκειαι μυκτηριζοντα

+ .

32. προς ψυχην βουλομενην μαθειν τις η των πικρων δαιμονων τροφη

+ .

33. προς λογισμον υπερηφανον κωλυοντα με επισκεψασθαι τους αδελφους ως δη ου κρεισσονας μου γνωσει

+ .

34. προς λογισμον υπερηφανον κωλυοντα με καιρωι δεινου και χρονιου πειρασμου δι’ αδελφων τον κυριον αναπειθειν

+ .

35. προς λογισμον υπερηφ. καθαρον τε και αθωιον με νομιζοντα

+ .

36. προς λογισμον υπερηφ. την ευλαβειαν (?) φοβον καλουντα

+ .

εκκλησιαστ.

37. προς λογισμους υπερηφανους φυσιουμενους κατ’ αδελφων δια γενος ημων το κατα σαρκα ως ενδοξον αυτο οιομενους

+ .

38. προς λογισμον υπερηφανον τας των αδελφων αμαρτιας μοι αποφαινοντα

+ .

39. προς δαιμονα μοι λεγοντα οτι ιδου γεγονας μοναχος τελειος

+ .

ιωβ.

40. προς δαιμονας τον τελειον απο ταπεινοφροσυνης προς υπερηφανιαν των νοσουντων ιωμενους

+ .

41. προς δαιμονας τον νουν προς βλασφημιαν κατα θεου αρπαζοντας

+ .

42. προς λογισμον υπερηφανον τας αδελφων αμαρτιας μοι υπογραφοντα

+ .

43. προς ψυχην απο υπερηφανιας αυτην κατεχουσης οιομενην οτι η αναστροφη αυτης ως δωρον ενωπιον θεου δεκτη .

ζαχαρ.

44. προς λογισμον δαιμονος την διανοιαν εις τον ουρανον εξαμαρτανειν βιαζοντος

+ .

ησαια.

45. προς λογισμον υπερηφανον ως ανδρα σοφον με επαιροντα

+ .

46. προς ψυχην ου πεπεισμενην οτι ουδεν αλλο φυγαδευει τους δαιμονας και φοβει η γνωσις Χ. πασας τας αυτων μεθοδειας ελεγχουσα τε και την των κρυπτων λογισμων αυτων πονηριαν αποκαλυπτουσα

+ .

ιερεμ.

47. προς λογισμους υπερηφανους και βλασφημους τους δαιμονας θεους ποιουντας

+ .

48. εις κυριον περι λογισμ. υπερηφ. δοξαζοντος με και λεγοντος ιδου τους εχθρους σου νενικηκας

+ .

θρην.

49. προς ψυχην λυπουμενην δια λογισμον βλασφημον

+ οτι ουκ εις αιωνα επιλησεται κυριος αλλα ταπεινοι και υψοι κατα το πληθος του ελεους αυτου· οτι ουκ επιλανθανεται απο καρδιας αυτου και ταπεινοι υιους ανδρος .

49 εις κυριον περι λογισμων βλασφημων την διανοιαν καιρωι προσευχης κατα δυοντων

+ .

ιεζεκ.

49 προς δαιμονα υπερηφανον αυτον θεον ονομαζοντα

+ .

ματθ.

49 προς ψυχην τον αδελφον εξουδενουσαν ως οκνηρον και ου σπουδαιον δια δε το υπερηφανιας αλυσεσι δεδεσθαι ταυτης της αμαρτιας το μεγεθος ου συνιεισαν

+ .

49 προς βλασφημον δαιμονα ψευδολαλουντα ως μιαροι λογισμοι εδεσματα εισιν

+ .

μαρκ.

49 προς ψυχην υπολογισμων υπερηφανιας θλιβομενην και οπως αυτους εκβαλλει ουκ επισταμενην

+ .

50 (!). προς νουν υπερηφανον πρωτος των αδελφων γενεσθαι επιθυμουντα

+ .

λουκα.

51. προς λογισμον υπερηφανον οιομενον οτι υπερ τας θεου εντολας τι πραττει

+ .

52. προς λογισμον υπερηφανον αυτον δικαιουντα εν δε τοις υπο των αδελφων δι’ ασθενειας πεπραγμενοις ουκ ευδοκουντα

+ .

ρωμαι

53. προς λογισμον υπερηφανον τον αδελφον τον ουκ εσθιοντα εξουδενουντα τε και ασθενη αυτον νομιζοντα ως δη αδυναμουντα εσθιοντα εν τωι πολεμωι ανθιστασθαι και δια τουτο εαυτον τηι νηστειαι επιδοντα

+ .

54. προς λογισμον υπερηφανον τον εσθιοντα κρινοντα ως δη αδυναμουντα την ψυχην αυτου κρατειν

+ .

κορινθ. α.

55. προς λογισμον υπερηφανον δοξαζοντα με ως δια το προσευχεσθαι ου μονον τηι γαστρι ου δουλουμενον αλλα και του θυμου περιγιγνομενον

+ .

κορινθ. β.

56. προς ψυχην ου πεπεισμενην οτι και ο διαβολος ομοιουται εν αγγελωι αληθειας και ψευδωνυμου γνωσεως διδασκαλος γινεται

+ .

γαλατ.

57. προς λογισμους υπερηφανους τους πλημμελουντας αδελφους εξουδενουντας δια τα αυτων πλημμεληματα

+ .

φιλιππ.

58. προς λογισμον υπερηφανον με επαιροντα ως καταλαβοντα της εντολων θρησκειας τελειωσιν

+ .

ιωαν.

59. προς λογισμ. υπερηφανον επαιροντα με ως ουκ εχοντα εν τηι διανοιαι μου ειδος αμαρτιας

+ .

ιουδα.

60. προς λογισμους ψυχης παρα κυριου υγιειαν ψυχης εως τελευτης επιζητουντας

+ .

ευλογητος ο κυριος ημων Ι. Χ. ο θεος ημων ος δεδωκεν ημιν την νικην κατα του της υπερηφανιας δαιμονος.