First Armenian translation of the Greek text of Maxims Useful for Life, part one from the Vitae Patrum (1855)tag:kalvesmaki.com,2014:tan-key:evagriusGeneral keywords associated with the TAN collection for Evagrius of PontusStarted fileFr. Hovsep Karapetyan transcribed the 1855 publication, and
Joel Kalvesmaki arranged the material into the TAN-TEI file.
ԽՐԱՏՔ ՈՐՔ ԿՐՕՆԱՒՈՐԻԼ ԿԱՄԻՆ
ԶՓՐԿԱԿԱՆ ԿՐՕՆԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆՆ
Զերկիւղ ընկալ զԱստուծոյ, եւ մաքուր վկայութեամբ գիտակցութեամբ քով վարեսցիս։
Զնոյն ինքն ի վերայ կացեալ համարեսցիս զԱստուած, զորս գործեսն հանապազ։
Փախիր ի գովութեանց եւ ամաչեա՛ ի պատկառանաց։
Զուարճացիր յառաքինութիւն յորժամ գործիցես. այլ մի՛ ամբարտաւանեսցիս, մի՛ գուցէ նաւաբեկութիւն ի նաւահանգստին լինիցի։
Որքան յօրէնս յառաջանայցես, նվազանալ ի կատարելութիւնս ծանիցիս։
Զամենայն զգործս՝ զկատարած նախ քան զսկիզբն խուզեա։
Ի գիշերի եւ ի տուրընջեանն ի վերջին օրն հայեսցիս։
Մի՛ խառնակեսցիս յայնոսիկ զոր տեսանիցես ի բարեաց վատթարեալս։
Փութա մի՛ ումեք վնասել որովք ասես կամ գործես կամ իմաստասիրես։
Մի՛ հրճուեսցիս ի մարդկան կենցաղականս. քանզի խոտոյ ծաղիկ յորժամ շօշափես՝ թարշամէ։
Ի տխրականսն գոհասցիս, եւ լուծն թեթեւանայ.
ի փորձութիւնսն ամրացիր, քանզի զյոլովս եւ ի մեծամեծացն յանդիմանեսցեն։
Մի՛ բամբասեր զԱստուծոյ մարդասիրութինն, վասն զի հասարակաց է դեղն։
Ատեա՛ զանհարթութիւն կենցաղոյս, եւ յայնոսիկ զԱստուած մի՛ հայհոյեր։
Հայեսցուք ի մեզ ինքեանս, եւ զայլս ոչ դսրովեսցուք. քանզի բազում է ի մեզ, որովք զայլս դսրովեմք։
Ատեա՛ զհեշտութիւնս մարմնոյ, քանզի ընդ մարմնոյն և զոգին աղտեղի գործէ:
Այնքան միայն տուր որովայնի որքան պէտս ունիցի առնուլ, այլ մի՛ որչափ ախորժէն:
Մի՛ սիրեր զփափկանալ. վասն զի զբարեկամութիւն առ կենցաղս առնէ, եւ թշնամութիւն առ Աստուած յերկոցունց ծնանի։
Ի բա՛ց դարձիր ի կենցաղական խրախութեանց, քանզի այնոքիկ գայթակղեցուցանեն եւ ընկճեն զզուարճացեալսն։
Ընչեղութիւն եթէ ունիցիս՝ ցրուեա՛, եւ եթէ ոչ ունիցիս՝ մի՛ ժողովեսցես։
Զէն վարկիր զպահս, եւ զաղօթս՝ պարիսպ, եւ լուալի՝ զարտասուսն։
Զորս մեղարն, զամենայն հանդերձ հառաչելով յիշեա՛, քանզի լինի անտի հոգւոց մշտնջենաւոր ապաշաւանք։
Խնամ տար աղքատաց, վասն զի նոքա ընդ մեզ զԴատաւորն հաշտեցուցանեն։
Ի պէտս սրբոց հաղորդեցիր, զի ի ձեռն նոցա հաղորդութիւն քեզ լինի առ Աստուած։
Զեկեղեցի իբրեւ զերկինս կոխեա՛, եւ մի՛ ինչ ի նմա ասիցես եւ կամ խորհիցիս երկրային։
Հարկաւոր կարծեա՛ զբաւականութիւնն, եւ թող յԱստուած յաղագս այնորիկ զհոգսդ։
Աշխատեա՛ զմարմինդ բարի վաստակօք, բայց ամենեւին զդա ի վայր ընկենուլ մի՛ փութասցիս։
Արբ գինի սակաւ, զի որքան կարճեսցի, այնքան բարեգործէ զըմպողսն։
Վանեա՛ զսրտմտութիւն, վասն զի մոլութեան է հայր՝ ըստ չափն արտաքս ելանելով։
Ի հիւանդութիւնս աղօթիւք, նախ քան բժշկօք եւ դեղովք, վարեսցիս։
Զքահանայս զամենեսեան պատուեա՛, իսկ առ բարիսն առաւել եւս ընթա՛։
Սիրեա՛ զԱստուծոյ տունս, տուն Աստուծոյ եւ զքոյսն պատրաստեա՛.
յեկեղեցւոջ դեգերեսցիս, վասն զի յամբոխից եւ ի դանդաչմանց յարտաքնոցն ի բաց վճարէ։
Որքան յերկրի ժամանակեայքս են, մի՛ զքեզ տրտմեցուցանեն հեռանալովն։
Յորժամ խորհուրդ ինչ հեշտակիր լինիցի քեզ, ընդդէմ կացո որ ի մարդկանէ թշնամութիւնն է եւ զԱստուծոյ զերկրպագութիւնն։
Մանաւանդ ամրացո՛ զլսելիս եւ զաչս, վասն զի ընդ այդոսիկ ամենայն նետք չարութեան ի ներքս մտանեն։
Յորժամ աղօթեսցես, զխորհուրդսդ ի վեր առ Աստուած տար. եւ եթէ հակեալ անկանիցի ի վայր, դարձեալ անդրէն հան։
Ո՛չ դադարեն միտք ծնանել զխորհուրդս, բայց դու զվատթարսն ի բաց խլեա՛ եւ զբարիսն մշակեա՛։
Ուրախացի՛ր ի խոնարհութիւնս. քանզի ի նմանէ բարձրութիւն յոլով է, եւ անկանելն՝ ոչ կարելի։
Ճգնեցի՛ր այնքան, որքան զիջուցանել զմարմնոյդ շարժումնս կարասցես. եւ եթէ հիւանդանայցես, յառողջութիւն զմարմինդ՝ ի փափկութիւնս մի՛ բժշկեսցես։
Զչար խորհուրդսդ այլոց բարի խորհրդովք ճնշեա՛.
զմտաւ ած զերկնային բարեացն վայելչութիւն, եւ ոչ մի ցանկութիւն երկրի եւ որ աստէն՝ ի քեզ մտանեն։
Յորժամ յաղագս Աստուծոյ ինչ իմանայցես, եթէ նուաստ ինչ իցէ՝ բարձրացո՛, եւ եթէ բարձր՝ չափեա՛ մի զԱստուած, այլ՝ զքեզ. զի եւ ոչ զգուշագոյն իցէ առաւել քան զչափն որքան տանիցիմքն՝ ամբառնալ։
Զվատթար մտածութիւնս սերմն լեալ սատանայի հաւատա՛, եւ այնպէս նոքա դադարեն, եւ որ սերմանեացն՝ ամաչէ։
Զանձն ի գործ եւ յաղօթսն որոշեա՛, զի այնպէս ոչ յոլովս գտանէ առ մեզ մուտ սատանայ։
Ի գործ լեալ եւ զօրինացն ընթերցուածս համարեա՛, յորժամ ընդ լեզւոյդ եւ միտք կթեսցեն զոր ինչ կամիցին կիրքն գործել.
թէպէտ եւ ի գործ զձեռնդ կարկառեսցես, լեզուդ սաղմոսեսցէ եւ կամ միտքդ աղօթեսցէ. քանզի պահանջէ զմեզ Աստուած միշտ յիշել։
Զամենայն զգործս աղօթիւք կնքեա՛, եւ զնոյն ինքն զաղօթսն։
Եթէ կամիցիս զձեռաց գործս՝ աստուածայինս եւ ոչ հողեղէնս առնել, հաւասար քեզ լինիցին այնոքիկ առ կարօտեալս։
Զուարճացիր սրբոցն պատահմամբ, վասն զի նոքօք եւ Աստուած երեւի.
զճշմարիտ սուրբսն ի գործ որոշեա՛, զի իւրաքանչիւր ծառ ի պտղոյն ճանաչի։
Միշտ շահել ինչ ի տեսանելոյ զսուրբսն փութա՛, եւ պահեա՛ զնոցա հայցուածսն եւ զջերմութիւնս, վասն զի օգտակարք են երկոքեան։
Յանմեղութիւն նահատակեսցիս սրտիւ եւ ի սրբութիւն մարմնով. քանզի այսոքիկ երկոքեան զքեզ տաճար Աստուծոյ գործեն.
այսպէս քո տաճարն պահեսցի որպէս ստացողին նորա եւ դատել հանդերձելոյն եւ զկերպարանն զիւր քեզ մաքուր հնարեցաւ տալ։
Աշխարհական խօսք զխորհուրդս յԱստուծոյ որոշեն. յաղագս որոյ մի՛ զայնոսիկ դու խօսեսցիս, եւ ի խօսողացն խոտորիջիր։
Յորժամ բամբասիցիս, դիտեա՛ մի՛ ինչ ի քեզ գործեալ իցէ լուտանս արժանաւոր. եւ եթէ ոչ իցէ գործեալ, ծուխ լեալ զլուտանսն համարեա։
Յորս զրկիսն, ի համբերութիւնն ապաւինեա՛, եւ վնասն անիրաւութեան առ զրկողսն փոփոխեսցի։
Յորժամ ընչեղութիւն կամ փառս տեսանիցես կամ կենցաղական զօրութիւն, զմտաւ ած որ ի նոսա ապականութիւնք են եւ փախչիս ի պատրանաց։
Ժուժկալեա՛ ի նեղութիւնս, վասն զի յայնոսիկ են առաքինութիւնք, զոր օրինակ ի փուշսն վարդք բուսանին եւ սնանին։
Մի՛ ինչ լեալ առաքինութեան զուգահաւասար պատուով վարկիր. վասն զի աչք են Աստուծոյ, որպէս եւ ինքն անփոփոխելի է։
Ողբա՛ զմեղաւոր պատուեալ, քանզի սուր նորա դատաստանին ի վերայ ձգի։
Մայր չարեաց զպղերգութինն համարեա. զբարիս զոր ունիս՝ կողոպտէ, եւ զոր ոչն ունիս՝ ոչ ներէ ստանալ։
Յորժամ վատթար ինչ ոք գործիցէ եւ յայնոսիկ չամաչիցէ, ծանր վէր եւ կործանումն ի յուսահատութիւնն հասանէ։
Որքան ձանձրանայցես, զմտաւ ած որպիսի՜ բարիք հաւատացելոց են պատրաստեալք եւ պտուղ ի քեզ հոգւոյն ուրախութիւն մերձենալ։
Պարտ եւ արժան է հաւատացելոցն նուաստանալ առ ամենեսեան, զի ոմանց խոնարհութիւն՝ ստեղծական նուաստութիւն ցուցանէ։
Առ ընկերն սիրոյ աղագաւ մի ինչ դանդաղեսցիս, որքան ի յայնմանէ սէրն որ առ Աստուած է՝ ոչ վնասիցի։
Մի՛ առ ոք առանց օրինաց Աստուծոյ անկեալ կայցես եւ մի՛ ախտիցիս, զի որ ինքեան է անարժան՝ որ պատուելն զնա նախապատիւ կարծէ։
Մի՛ խօսակցիս չարաց, վասն զի զնոսա ի չարութիւն յորդորես. եւ դու պղծիս հաւասարութեամբ վիրացն։
Խրատեա՛ զմեղուցեալն եւ մի՛ չարախօսեր զյանցուցեալն, վասն զի լուտամք յերկրորդումն եւ ցաւակից լինիմք յառաջնումն։
Ասել միշտ եւ խօսել զսրբոցն իրս փութա՛, զի ի բարի նախանձ զոգին գրգռեն։
Եկեղեցի առտնին իւրաքանչիւր ոք զմիտս ունիմք, եւ կատարել ի նոսա զօրէնս եկեղեցւոյ պարտիմք։
Եթէ կատարեսցին ժողովուրդք յեկեղեցւոջ, մերձեցիր անդ. եւ եթէ ոչ կատարեսցին, քեզ սաղմոսք եւ առաքեալ եւ աւետարան եղիցին խօսք։
Զառաքինութեանցն փառս ի սրբոցն տես. վասն զի անմահ են նոցա փառքն, եւ զկնի մահուն կան մնան։
Զչարութիւն մանաւանդ յայնժամ ատեսցես, յորժամ զմտաւ ացծես զդեւսն եթէ հակառակ մեզ ունին զսուրն։
Եթէ խրատեսցես զյանցաւորն, խառնեա՛ եւ զցաւակցութեանն բանս. լսելիքն կակղանան եւ սիրտն լուսաւորի։
Եթէ ընդ սուրբս խօսեսցիս, հանդերձ հոգւով եւ երեւելի կենօք զծածկեալսն մաքրեսցես. վասն զի հոտ ոչ առաքինութեան ծածկի։
Ի գործս բարիս միշտ ճեպեցիր, մի՛ երբէք լքանելով զայնոսիկ՝ կիսակատար անցեալ գնայցես.
այնպէս ընթա՛ զի հասանիցես, այն է առանց դադարելոյ, քանզի պարտ եւ արժան է յառաքինութիւնս ընթանալ, մինչեւ արտաքս ելանիցեմք ի մերձաւոր կենցաղոյս յասպարիսէ։
Մի՛ լինիր ի գործս առաքինութեան տաղտկացեալ, վասն զի այնպիսեացն վաստակ անշահ ի վերայ վաստակոյ դնի։
Ի համբերութիւնս նախ քան զվտանգսն նահատակեցիր, որպէս զի գտցես զնոսա ի վիշտսն սպառազինութիւն պատրաստական։
Մարտի՛ր ընդ անկարգ խորհուրդս եւ խօսեա՛ առ նոսա որ օրինաւոր ինչ խօսեցեալ իցէ։
Բազում փութով զակն ի կենցաղականացս ի բաց փոփոխեա՛. քանզի ծուխ ի նմանէ պղտորիչ է ոգւոյ, չարն ի վեր տուեալ լինի։
Եթէ վատթար ինչ սովորութեամբ յաղթիցիս, առ սակաւ սակաւ ի բաց խլեա՛ եւ առանց աշխատութեան զանձինդ փուշ արտաքս մերժես։
Մաքուր լինելով՝ զԱստուած մաքրապէս սիրեա՛, եւ քան զայն ամենեւին զամենայն վարկիր վերջացեալ։
Մի ինչ լինել քան զիմաստասիրութիւնն փառաւորագոյն համարեսցիս. վասն զի մայր է օրինաց, եւ Աստուծոյ թագաւորութեանն աթոռակից։
Եթէ կամիցիս տաճար լինել Աստուծոյ, պատարագ մշտնջենաւոր զաղօթսն հանապազորդեան ընծայեա՛ ի նմա։
Որ պղերգութեամբ կեցեալ է, մի՛ առնուցուս խորհրդակից. զի որ ի չարիսն հրճուի, եւ զբարիս ատէ եւ խրատ տալ ամաչէ։
Յամենայն ապականութենէ ի բաց կացցես, եւ խորհրդական ընթրիս հանապազօր մերձեցիր. քանզի այնպէս Քրիստոս մարմին մեր լինի։