In Aegyptiorum adventum
ΛΟΓΟΣ Λ∆ʹ.
Εις τους Αιγυπτου επιδημησαντας.
Αʹ. Τους απ' Αιγυπτου προσφθεγξομαι, δικαιον γαρ· επειδη και προθυμως
συνεληλυθασι, τωι ζηλωι τον φθονον νικησαντες, Αιγυπτου ταυτης, ην πλουτιζει μεν
ποταμος εκ γης υων, και πελαγιζων ωρια ινα και αυτος μικρον τι μιμησωμαι τους
περι ταυτα κομψους· πλουτιζει δε Χριστος ο εμος, προτερον μεν εις Αιγυπτον
φυγαδευομενος, νυνι δε απ' Αιγυπτου χορηγουμενος· τοτε μεν, εκ της Ἡρωδου
παιδοφονιας, νυν δε, εκ της των πατερων φιλοτεκνιας· Χριστος, η καινη τροφη των
καλως πει νωντων, η μειζων σιτοδοσια πασης της ιστορου μενης τε και
πιστευομενης· ο αρτος, ο εκ του ουρανου καταβαινων, και ζωην διδους τωι κοσμωι,
την ανολεθρον τε και ακαταλυτον, περι ου και νυν ακουειν δοκω μοι λεγοντος του
Πατρος· Ἐξ Αιγυπτου εκα λεσα τον Υιον μου.
Βʹ. Ἀφ' υμων γαρ εξηχηται ο λογος εις παντας αν θρωπους, υγιως
πιστευομενος τε και κηρυσσομενος και υμεις αριστοι καρποδοται παντων, μαλιστα
των νυν ορθως πιστευοντων, οσα εμε γινωσκειν, τον της τοιαυτης τροφης, ουκ
εραστην μονον, αλλα και χορηγον, και ουκ ενδημον μονον, αλλ' ηδη και υπερ οριον.
Ὑμεις γαρ τρεφετε μεν σωματικως δημους και πολεις, εφ' οσον εξικνειται υμων το
φιλανθρω πον· τρεφετε δε πνευματικως, ου τον δεινα δημον, ουδε τηνδε, η τηνδε
την πολιν μικροις οριοις περι γραφομενην, καν φρονωσιν υπερλαμπρον, αλλα
μικρου πασαν την οικουμενην. Και θεραπευετε, ου λιμον αρτου, ουδε διψαν υδατος,
α και λιμωττειν ου μεγα, και μη λιμωττειν ραιδιον· αλλα λιμον του 36.244 ακουσαι
λογου Κυριου, ον και πασχειν ελεεινο τατον, και θεραπευειν νυν εργωδεστατον·
επειδη επληθυνθη η ανομια, και ολιγους ευρισκω τους γνη σιους ταυτης θεραπευτας.
Γʹ. Τοιουτος Ἰωσηφ ο υμετερος σιτομετρης, ταυτον δε ειπειν και ημετερος, ος
και προβλεπειν ᾔδει λιμον υπο σοφιας υπερβαλλουσης, και θεραπευειν λογοις
οικονομιας, ταις καλαις των βοων και πιοσι, τας αισχρας και ατροφους ιωμενος. Και
Ἰωσηφ οποτερον βουλει λαμβανειν, ειτε τον της αθανασιας εραστην, και
δημιουργον, και επωνυμον· ειτε τον εκεινου και θρονωι, και λογωι, και πολιαι
διαδοχον, τον νεον Πετρον ημιν, ουχ ηττον την αρετην, η την κλησιν· υφ' ων το
μεσον εξεκοπη και συνετριβη, καν ετι σπαιρηι μικρα τε και ασθενη, καθαπερ το
ουραιον διακοπεντος του οφεως· ων ο μεν εν γηραι καλωι καταλυσας τον βιον επι
πολλοις τοις αγωνισμασι και αθλημασιν, ανωθεν εποπτευει, ευ οιδα, νυν τα ημετερα,
και χειρα ορεγει τοις υπερ του καλου καμνουσι, και τοσωι μαλλον, οσωι των δεσμων
εστιν ελευθερος· ο δε επι την αυτην καταλυσιν, η αναλυσιν, επι τοις αυτοις αθλοις
επειγεται, και πλησιαζει μεν ηδη τοις ανω, τοσου τον δε μετα της σαρκος εστιν ετι,
οσον βοηθησαι τωι λογωι τα τελευταια, και της οδου γενεσθαι μετα δα ψιλεστερων
των εφοδιων.
∆ʹ. Τουτων υμεις θρεμματα και προβληματα των μεγαλων, και δογματιστων,
και αγωνιστων της αλη θειας, και νικητων· ους ου καιρος, ου δυναστης, ου λογος, ου
φθονος, ου φοβος, ου κατηγορος, ου συκοφαντης, ου φανερως πολεμων, ου
λαθραιως επιβουλευων, ουχ ημετερος τωι δοκειν, ουκ αλλοτριος, ου χρυσος, ο
αφανης τυραννος, ωι νυν τα πολλα μεταῤ ριπτεται και πεττευεται, ου θεραπειαι, ουκ
απειλαι, ουκ εξοριαι μακραι τε και αριθμουμεναι (δημευσει γαρ ουκ εγενοντο μονον
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

αλωτοι, δια τον μεγαν πλου τον, την ακτημοσυνην), ουκ αλλο ουδεν των αποντων,
η των παροντων, η των προσδοκωμενων επηρεν, ουδε ανεπεισε χειρους γενεσθαι,
και προδουναι τι της Τριαδος, και ζημιωθηναι θεοτητα. Τουναντιον μεν ουν
εῤρωσθησαν τοις κινδυνοις, και φιλοτιμοτε ροι γεγονασιν εις ευσεβειαν. Τοιουτο
γαρ το παθειν υπερ Χριστου, τωι φιλτρωι προστιθησι, και οιον αῤραβων γινεται των
εξης αθλων τοις μεγαλοφροσι. 36.245 Τοιαυτα σου, Αιγυπτε, τα νυν διηγηματα τε και
θαυματα.
Εʹ. Συ δε μοι τους τραγους επηινεις τους Μενδησιους, και τον Μεμφιτην Ἄπιν,
μοσχον σιτευτον τινα και πολυσαρκον, και τας Ἴσιδος τελετας, και τους Ὀσιριδος
σπαραγμους, και τον σεμνον σου Σαραπιν, ξυλον προσκυνουμενον μετα μυθου, και
χρονου, και της των προσκυνουντων ανοιας, ως υλην αγνωστον τινα και ουρανιον,
πλην υλην, καν βοηθηται τωι ψευ δει· και τα ετι τουτων αισχροτερα, κνωδαλων
τινων και ερπετων πολυειδη πλασματα, ων παντων υπερ ηρε Χριστος, και οι
Χριστου κηρυκες· αλλοι τε αλ λως κατα τους εαυτων εκαστοι χρονους εκλαμψαντες·
και δη και οι νυν μνημονευθεντες Πατερες· αφ' ων συ γινωσκηι μαλλον, ω θαυμασια,
σημερον, η παντων ομου παντες, και παλαιων και νεων διηγηματων.
ςʹ. ∆ια ταυτα σε περιπτυσσομαι και ασπαζομαι, λαων αριστε, και
φιλοχριστοτατε, και θερμοτατε την ευσεβειαν, και των αγοντων αξιε· ου γαρ εχω τι
του του μειζον ειπειν, ουδε ωι μαλλον αν υμας ξενισαιμι· και δεξιουμαι, ολιγα μεν
γλωσσηι, τα πολλα δε δια νοιας κινημασι. Λαος εμος· εμον γαρ ονομαζω, τον
ομοφρονα και ομοδοξον, και παρα των αυτων Πατερων, και της αυτης Τριαδος
προσκυνητην. Λαος εμος· εμος γαρ, καν μη δοκηι τοις βασκαινουσι· και, ινα πληγωσι
μαλλον οι τουτο πασχοντες, ιδου διδωμι δεξιας κοινωνιας επι τοσουτων μαρτυρων,
ορατων τε και αορατων· και απωθουμαι παλαιαν διαβολην νεαι χρηστοτητι. Λαος
εμος· εμος γαρ, ει και τον μεγιστον ο μικροτατος σφετεριζομαι. Τοιαυτη γαρ η του
Πνευματος χαρις· ομοτιμους ποιει τους ομο φρονας. Λαος εμος· εμος γαρ, ει και
ποῤρωθεν· οτι θεικως συναπτομεθα, και τροπον αλλον, η ον αι πα χυτητες. Τα μεν
γαρ σωματα τοπωι συναπτεται, ψυ χαι δε Πνευματι συναρμοζονται. Λαος εμος, ο
προτερον μεν φιλοσοφων το πασχειν υπερ Χριστου, νυν δε το μη ποιειν, εαν εμοι
πειθησθε, αλλ' αυταρ κες κερδος τιθεσθαι την του ποιειν εξουσιαν, και ηγεισθαι
Χριστωι λατρειαν εισφερειν, ωσπερ τοτε την καρτεριαν, ουτως εν τωι παροντι την
επιεικειαν. Λαος, εφ' ον παρατετακται ο Κυριος του ευ ποιησαι, ωσπερ του
κακοποιησαι τους εναντιους. Λαος, ον εξ ελεξατο εαυτωι Κυριος εκ παντων ων
προσεκαλεσατο. Λαος, ο επι των χειρων Κυριου εζωγραφημενος, ωι, Συ γαρ ει θελημα
εμον, λεγει Κυριος· και, Αι πυλαι σου γλυμμα· και οσα τοις σωζομενοις υστερον.
Λαος, και μη με θαυμασητε της απληστιας, ει 36.248 πολλακις υμας αναστρεφω·
κατατρυφω γαρ υμων τηι συνεχειαι της κλησεως, ωσπερ οι θεαματων τινων, η
ακουσματων απληστως εμφορουμενοι.
Ζʹ. Ἀλλ', ω Θεου λαος, και ημετερος, καλη μεν υμων και η πρωην πανηγυρις,
ην επι της θα λασσης εστησασθε, και ειπερ αλλη τις οφθαλμων χαρις, ηνικα ειδον
δενδρουμενην την θαλασσαν, και χειροποιητωι νεφει κεκαλυμμενην, και καλλος
νηων, και ταχος, ωσπερ εις πομπην εσταλμενων, και πνευμα μετριον κατα πρυμναν
ισταμενον, ωσπερ δορυ φορουν εξεπιτηδες, και παραπεμπον τηι πολει πολιν
πελαγιον· καλλιων δε η νυν ορωμενη και μεγα λοπρεπεστερα. Ου γαρ τοις πολλοις
φεροντες υμας αυτους ανεμιξατε, ουδε πληθει την ευσεβειαν εμετρησατε, ουδε
δημος γενεσθαι μαλλον οχλωδης ην εσχεσθε, η λαος Θεου λογωι κεκαθαρμενος· αλλ'
οσον εικος, Καισαρι τα του Καισαρος εισενεγκοντες, τωι Θεωι τα του Θεου
προσενειματε· τωι μεν το τελος, τωι δε τον φοβον· και τον δημον τοις υμετεροις
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

θρεψαντες, ηκετε και αυτοι παρ' ημων τραφησομενοι. Σιτοδοτουμεν γαρ και ημεις,
και σιτοδοσιαν ισως της υμετερας ου φαυλοτεραν. ∆ευτε, φαγετε τον εμον αρτον,
και πιετε οινον, ον κεκερακα υμιν· καλω μετα της σοφιας υμας εις την εμην
τραπεζαν. Ἐπαινω γαρ της ευγνωμοσυνης, και προστρεχω τηι προθυμιαι, οτι ως επι
λιμενα ιδιον ημας κατηντησατε, τωι ομοιωι προσδραμοντες, και το συγγενες της
πιστεως ετιμη σατε, και των ατοπων ενομισατε, τους μεν υβριστας των ανω
συμφρονειν αλληλοις και συναρμοζε σθαι, και το καθ' εκαστον σαθρον οιεσθαι διορ
θουσθαι τωι κοινωι της συστασεως, καθαπερ των σχοινιων τα τηι πλοκηι δυναμουμενα,
αυτοι δε μη συνιεναι, μηδε συνδεισθαι τοις ομογνωμοσιν, οις γε εικος μαλλον· αυτοι
γαρ συναγομεν και θεο τητα. Και ινα γε ειδητε, μη ματην προσδραμοντες ημιν, μηδε
ως ξενοις και αλλοτριοις, αλλ' εν υμετε ροις καταχθεντες, και καλως οδηγηθεντες
υπο του Πνευματος, βραχεα περι Θεου φιλοσοφησομεν υμιν. Και γνωρισατε τα
υμετερα, ωσπερ οι τοις επισημοις των οπλων το οικειον διαγινωσκοντες.
Ηʹ. ∆υο διαφορας εν τοις ουσι γινωσκω τας ανωτατω, δεσποτειαν τε και
δουλειαν· ουχ ας παρ' ημιν, η τυραννις ετεμεν, η πενια διεστησεν, αλλ' ας φυσις
διωρισεν, ει τωι φιλον ουτω καλειν. Το γαρ πρωτον, και υπερ την φυσιν. Τουτων δε,
η μεν ποιητικη τε εστι, και αρχικη, και ακινητος· η δε πεποιημενη, και υπο χειρα, και
μεταπιπτουσα. Και ετι συντομω 36.249 τερον ειπειν, η μεν υπερ χρονον, η δε υπο
χρονον. Καλειται δε η μεν, Θεος, και εν τρισι τοις μεγιστοις ισταται, αιτιωι, και
δημιουργωι, και τελειοποιωι· τωι Πατρι λεγω, και τωι Υιωι, και τωι αγιωι Πνευματι. α
μητε ουτως αλληλων απηρτηται, ως φυσει τεμνεσθαι· μητε ουτως εστενωται, ως εις
εν προσ ωπον περιγραφεσθαι· το μεν γαρ της Ἀρειανης μανιας, το δε της
Σαβελλιανικης αθεΐας εστιν· αλλ' εστι, των μεν παντη διαιρετων ενικωτερα, των δε
τελειως μοναδικων αφθονωτερα. Ἡ δε μεθ' ημων τε εστι, και καλειται κτισις, καν
αλλα αλλων υπεραιρηι, κατα την αναλογιαν της προς Θεον εγγυτητος.
Θʹ. Τουτων δε ουτως εχοντων, οτωι μεν η καρδια προς Κυριον, ιτω μεθ'
ημων, και προσκυνωμεν την μιαν εν τοις τρισι θεοτητα, μηδεν ταπεινοτητος ονο μα
τηι απροσιτωι δοξηι προσαγοντες, αλλα τας υψωσεις του ενος Θεου εν τοις τρισι
διαπαντος εν τωι λαρυγγι φεροντες. Ἧς γαρ ουδε μεγεθος φυσεως κυριως εστιν
ειπειν, δια το απειρον και αοριστον, πως ταυτηι τα πεινοτητα επεισαξομεν; Ὅστις δε
αλλοτριως εχει Θεου, και δια τουτο τεμνει την μιαν και υπερ παντα τα οντα ουσιαν
εις ανισοτητα φυσεων, θαυμαστον, ει μη τηι ρομφαιαι τμηθησεται, και το μερος αυτου
μετα των απιστων τεθησεται, πονηρον δρεπομενου πονηρας δοξης καρπον, και νυν
και υστερον.
Ιʹ. Περι μεν γαρ του Πατρος, τι χρη και λεγειν, ου και το παρα παντων
συγκεχωρηκος φειδεσθαι ταις φυσικαις εννοιαις προκατειλημμενων; Ει και της
ατιμιας τα πρωτα ηνεγκατο, πρωτος τμηθεις εις Ἀγαθον και ∆ημιουργον παρα της
αρχαιας και νοτομιας. Περι δε του Υιου, και του αγιου Πνευματος, σκοπειτε ως
απλως και συντομως διαλεξωμεθα. Ει μεν τις εχοι τουτων τι λεγειν τρεπτον η
αλλοιω τον, η χρονωι, η τοπωι, η δυναμει, η ενεργειαι με τρουμενον, η ου φυσικως
αγαθον, η ουκ αυτοκινητον, η ουκ αυτεξουσιον, η λειτουργον, η υμνωιδον, η φοβου
μενον, η ελευθερουμενον, η ου συναριθμουμενον· δεικνυτω τουτο, και ημεις
στερξομεν, συνδουλων σεμνοτητι δοξαζομενοι, ει και Θεον ζημιουμεθα. Ει 36.252 δε
παντα οσα εχει ο Πατηρ, του Υιου εστι, πλην της αιτιας· παντα δε οσα του Υιου, και
του Πνευ ματος, πλην της υιοτητος, και των οσα σωματικως περι αυτου λεγεται δια
τον εμον ανθρωπον, και την εμην σωτηριαν, ινα το εμον λαβων, το εαυτου
χαρισηται δια της καινης ανακρασεως· παυσασθε παραληρουντες οψε γουν, ω
 
 
 

3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

σοφισται κενων ρη ματων, αυτου πιπτοντων. Και ινα τι αποθνησκετε, οικος Ἰσραηλ,
ιν' εκ της Γραφης υμας οδυρωμαι;
ΙΑʹ. Ὡς εγωγε αιδουμαι μεν τας του Λογου προσ ηγοριας, τοσαυτας τε ουσας,
και ουτως υψηλας και μεγαλας, ας και δαιμονες ενετραπησαν· αιδου μαι δε την
ομοτιμιαν του Πνευματος· φοβουμαι δε την ωρισμενην απειλην τοις εις αυτο
βλασφημουσι. Βλασφημια δε, ουχ η θεολογια, το δε αλλοτριουν της θεοτητος. Και
τηρητεον ενταυθα, οτι το μεν βλασφη μουμενον, ο Κυριος ην· το δε εκδικουμενον,
το Πνευ μα το αγιον, δηλον ως Κυριος. Ου φερω αφω τιστος ειναι μετα το φωτισμα,
παραχαρασσων τι των τριων, εις α βεβαπτισμαι, και οντως εντα φηναι τωι υδατι, ουκ
εις αναγεννησιν, αλλ' εις νεκρω σιν τελειουμενος.
ΙΒʹ. Τολμω τι φθεγξασθαι, ω Τριας· και συγγνω μη τηι απονοιαι· περι ψυχης
γαρ ο κινδυνος. Εικων ειμι και αυτος Θεου, της ανω δοξης, ει και κατω τεθειμαι. Ου
πειθομαι τωι ομοτιμωι σωζεσθαι. Ει μη Θεος το Πνευμα το αγιον, θεωτητω πρωτον,
και ουτω θεουτω με τον ομοτιμον. Νυν δε τις η απατη της χαριτος, μαλλον δε, των
διδοντων την χαριν, ως εις Θεον πιστευσαι, και ανελθειν αθεον; αλλο καθ
ομολογησαι, και αλλο διδασκεσθαι; οιαι των λογων αι κλοπαι και απαται, δι' αλλης
ερωτησεως και ομολογιας, εις αλλο φερουσαι; Οιμοι της λαμπροτητος, ει μετα τον
λουτρον μεμελανωμαι, ει λαμπροτερους ορω τους ουπω κεκαθαρμενους, ει τηι του
βαπτιστου κακοδοξιαι κυβευομαι, ει ζητω Πνευμα κρειττον, και ουχ ευρισκω! ∆ος μοι
λου τρον δευτερον, και περι του πρωτου κακως εννοησον. Τι μοι φθονεις της τελειας
αναγεννησεως; τι με ποιεις, ναον οντα του Πνευματος ως Θεου, κατοικη τηριον
κτισματος; τι το μεν τιμαις των εμων, το δε ατιμαζεις κακως θεοτητι διαιτων, ιν' εμοι
τε μηις το χαρισμα, μαλλον δε, αυτον εμε τωι χα ρισματι; Ἢ το παν τιμησον, ω καινε
θεολογε, 36.253 η το παν ατιμασον, ινα, καν ασεβηις, αλλα σεαυτωι γε ακολουθος ηις,
μη κρινων ανισως φυσιν ομοτι μον.
ΙΓʹ. Κεφαλαιον δε του λογου· Μετα των χερου βιμ δοξασον, συναγοντων τας
τρεις αγιοτητας εις μιαν κυριοτητα, και τοσουτον παραδεικνυντων της πρωτης
ουσιας, οσον υπανοιγουσι τοις φιλοπονοις αι πτερυγες. Μετα ∆αβιδ φωτισθητι, προς
το φως λε γοντος· Ἐν τωι φωτι σου οψομεθα φως, οιον ωσπερ εν τωι Πνευματι τον
Υιον· ου τι αν γενοιτο τηλαυ γεστερον; Μετα Ἰωαννου βροντησον, του υιου της
βροντης, μηδεν περι Θεου ταπεινον ηχων, μηδ' απο γης, αλλ' υψηλον και μετεωρον
(τον εν αρχηι τε οντα, και προς τον Θεον οντα, και Θεον Λογον, Θεον γινωσκων, και
Θεον αληθινον εξ αληθινου Πατρος, αλλ' ου συνδουλον αγαθον, υιου προσηγοριαι
μονηι τετιμημενον· και τον αλλον Παρακλητον, δηλαδη αλλον του λεγοντος· Θεου
δε ο Λογος)· και οταν μεν, Ἐγω και ο Πατηρ εν εσμεν, αναγινωσκηις, το συναφες της
ουσιας ενοπτριζομενος· οταν δε, Προς αυτον ελευσομεθα, και μονην παρ' αυτωι
ποιησομεθα, το διηιρημενον των υποστασεων λογιζομενος· οταν δε, το Πατρος, και
Υιου, και αγιου Πνευματος ονομα, τας τρεις ιδιοτητας.
Ι∆ʹ. Μετα Λουκα εμπνευσθητι, ταις Πραξεσι των αποστολων προσομιλων. Τι
μετα Ἀνανιου ταττηι και Σαπφειρας των καινων νοσφιστων (ει γε καινον οντως η
των ιδιων κλοπη), και ταυτα νοσφιζομενος, ουκ αργυριον, ουδ' αλλο τι των ευτελων
και μικρων, οιον γλωσσαν χρυσην, η ψιλην, η διδραχμον, ως ποτε στρατιωτης
απληστος, αλλ' αυτην κλεπτων θεοτητα, και ψευδομενος, ουκ ανθρωπον, αλλα
Θεον, οπερ ηκουσας; Τι; Μηδε την εξουσιαν αιδηι του Πνευματος, εφ' ους θελει, και
ηνικα, και οσον πνεοντος; Ἐπιδημει τοις περι Κορνηλιον προ του βαπτισματος,
αλλοις μετα το βαπτισμα δια των αποστολων. Ὥστε αμφοτερωθεν, εκ τε ων
επιφοιται δεσποτικως, αλλ' ου δουλικως, και εξ ων επιζητειται προς την τελειωσιν,
την θεοτητα μαρτυρεισθαι του Πνευματος.
 
 
 

4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ΙΕʹ. Μετα Παυλου θεολογησον, του προς τριτον ουρανον αναχθεντος· ποτε
μεν συναριθμουντος τας τρεις υποστασεις, και τουτο ενηλλαγμενως, ου
τετηρημενως ταις ταξεσι, προαριθμουντος, εναριθμουν 36.256 τος, υπαριθμουντος
το αυτο. Ἵνα τι; ∆ηλωσηι την ισοτιμιαν της φυσεως. Ποτε δε των τριων μεμνημενου·
ποτε δε τινων, η τινος, ως επομενου παντως του λειποντος· και ποτε μεν την
ενεργειαν του Θεου τωι Πνευματι διδοντος, ως ουδεν διαφεροντος· ποτε δε, αντι του
Πνευματος, τον Χριστον επιφεροντος· και οτε μεν διαιρει τας υποστασεις, εις Θεος,
λεγοντος, εξ ου τα παντα, και ημεις εις αυτον· και εις Κυριος Ἰησους Χριστος, δι' ου
τα παντα, και ημεις δι' αυτου. Ὅτε δε συναγει την μιαν θεοτητα· οτι εξ αυτου, και δι'
αυτου, και εις αυτον τα παντα, δηλαδη δια του αγιου Πνευματος, ως πολλαχου
δεικνυται της Γραφης. Αυτωι η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 
 

5
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


