De spiritibus (excerpta)
ΛΕΞΙΚΟΝ ΠΕΡΙ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΕΚΛΕΓΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ
ΤΡΥΦΩΝΟΣ, ΧΟΙΡΟΒΟΣΚΟΥ, ΘΕΟ∆ΩΡΙΤΟΥ ΚΑΙ ΕΤΕΡΩΝ ΚΑΙ
ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΙΣ ∆ΙΑΦΟΡΟΙΣ ΑΝΤΙΒΛΗΘΕΝ ΚΑΙ ΟΡΘΩΘΕΝ.
Το Α προ εαυτου ψιλουται αει. οιον, ααρων. Ααπτος, ο απροσπελαστος, και
ου μη δυναται τις αψασθαι. Το Α προ του Β, ει μη επαγοιτο τωι Β το Ρ, ψιλουται.
οιον, αβειρων. αβιμελαχ. αβαρις. αβυδος. και τα λοιπα. το μεντοι αβρααμ. και
αβραμιος. και αβρος. αβροτης. αβροτονον. α παντα απο του αβρος γινεται, και οσα εκ
τουτου, δασυνονται, οτι επαγεται τωι Β το Ρ. σεσημειωται εν τουτοις το Ἀβροτη νυξ,
εν ηι βροτος ου πορευεται. και Ἀβροταζω, το αμαρτανω, κυριως δε, το βροτου
αποτυγχανω· του Α κατα στερησιν επι τουτων λαμβανομενου. και Ἄβρομοι, οι
πολυηχοι, του Α κατ' επιτασιν λαμβανομενου, η κατα στερησιν, ηγουν οι βρομον μη
εχοντες. Το Α προ του Γ ψιλουται. αγαν. αγειρω. αγορα. Ἄγνος, το φυτον. το μεντοι
Ἁγνος, ο καθαρος. και αγιος. 189 και αγιαζω. και αγιωσυνη. και αγνιζω. και
αγνισμος. και οσα εκ του Ἅζω ρηματος, ο δηλοι το σεβομαι, την δασειαν
φυλαττουσιν. Το Α προ του ∆ ψιλουται. αδαμ. αδωνις. αδελφος. Ἀδριας, κολπος
θαλασσης. πλην του ᾅδης. αδρυνω. αδρο της. το μεντοι Ἁδριας † παρ' Ὁμηρωι
δασυνεσθαι φησιν Ἡρωδιανος, εν δε τωι Καθολου ψιλουσθαι. Το Α προ του Ε
ψιλουται. οιον, αει. αετος. Ἄελλα, η συστροφη του ανεμου. Ἀεροπη, κυριως.
αενναον. αεριον. Το Α προ του Ζ ψιλουται. Ἄζω, το ξηραινω. εξ ου και Ἀζαλεος, ο
καταξηρος. και Ἀζαριας, κυριον. Ἄζωτος,πολις. πλην του Ἅζω, το σεβομαι, και
θαυμαζω. αζομαι. αζομενος. Το Α προ του Η ψιλουται. οιον, Ἀητης, ανεμος. αηδων.
και τα ομοια. Το Α προ του Θ ψιλουται. οιον, Ἄθως, ονομα ορους, ου η γενικη, αθω·
ως ο καλως, του καλω· και ο απρως, του απρω· και ο ταως, του ταω. Ἀθωος, ο
αζημιος. αθηνα. αθροιζω. αθηρηλοιγος. και τα λοιπα. Το Α προ του Ι ψιλουται. οιον,
Ἀΐδης, ο ᾅδης. Ἀΐσσω, το ορμω. Ἀΐω, το ακουω. Ἀιστωσαι, το αφανισαι. και τα λοιπα.
Το Α προ του Κ ψιλουται. ακοη. ακμων. ακονη. Ἀκαληφη, ειδος βοτανης, η λεγομενη
κνιδη. Ἀκωκη, η κεφαλη του βελους. και τα λοιπα. Το Α προ του Λ, η ενος η δισσου,
ψιλουται. οιον Ἀλω, το πλανω. Ἄλη, η πλανη. Ἀλητης, ο πλανητης.Ἀλιτης, ο
αμαρτωλος. και αλιτρος. Ἄλυδις †, αντι του ομου. Ἀλδησκω, το αυξανω. αλλος. και
οσα εξ αυτου. αλλοιος. αλλοδαπος. αλλοτριος. αλλοκοτος. αλλας, αλλαντος. πλην
του αλς, ο θηλυκως μεν λεγομενον σημαινει την θαλασσαν, αρσενικως δε το αλας.
και των εξ αυτου, Ἁλιτης, ο θαλασσιος. Ἅλιος, ο ματαιος, και ο θαλασ-σιος.
αλουργις. αλμη. αλιευς. Ἁλικαρνασος, πολις. και αλιασος. αλιαρτος. Ἁλιζωνες,
εθνος, απο του υπο της αλος περιζωννυεσθαι. Ἁλυκον, το αλμυρον. Ἁλιζω, το αλατι
πασσω. συν τουτοις και τα αθροισμα σημαινοντα. Ἅλις, αντι του δαψιλως, και
αυταρκως. Ἁλιζω, το 190 συναθροιζω. και Ἅλως, το αλωνιον. συν τουτοις και Ἁλω,
το κρατω. αλωσις. αλωτος. αλισκω. αλυσις. συν αυτοις και το Ἅλλομαι, δια δυο λλ, ο
σημαινει το πηδω, και αλλομενος. και Ἅλμα, το πηδημα. Ἄλμα δε, το αλσος,
ψιλουται, ως και ο Λυκοφρων, Ἵν' αλμαθ' ιππου † και χαμευναδος μοροι. και τα
ομοια. το μεντοι Ἆλτο, αντι του επηδησεν, ως και Ὅμηρος, αλτο χαμαζε, ψιλουται.
το Ἁλετριβανον, ει μεν παρα το τους αλας τριβειν ετυμολογειται, δασυνεται· ει δε
παρα το Ἀλειν, ηγουν αληθειν και τριβειν, ψιλουται. λεγεται δε και αλοτριψ.
Ἀλκυων, εκ του εν αλι κυειν ετυμολογειται, ομως ψιλουται, δια το επαγεσθαι το Κ.
1

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

Ἁλεα, η θερμασια, δασυνεται παρα τοις Ἀττικοις, εν δε τωι Κα θολου ψιλουται· συ δε
ψιλου κατα συνηθειαν. Ἄλυς, ποταμος, οθεν και αλυτη, ψιλουται. ως και Ἀλυτης,
πολλην γαρ χωραν περιτρεχει· τινες δε δασυνουσιν, αλυκον υδωρ λεγοντες εχειν
αυτον. Ἄλυς δε, η αδημονια, παρα πασι ψιλουται. 20Ἄλλως20. Το Α προ του Λ,
επαγομενου συμφωνου της πρωτης συζυγιας των βαρυτονων, η της δευτερας, η της
τριτης, ψιλουται. οιον, Ἄλπεις, ονομα ορους εν Ἰταλιαι. Ἀλφειος, ποταμος εν
Ἀρκαδιαι. αλγηδων. Ἀλκηη δυναμις. Ἀλδησκω, το αυξανω. Ἀλθαια, ειδος βοτα-νης.
και Ἀλθαινω, το θεραπευω. οθεν το Ἀλκυων, ονομα ορνεου τινος εν τηι θαλασσηι
τικτοντος, ει και παρα το εν τηι αλι κυειν ετυμολογειται, αλλ' ομως ψιλουται, διοτι
επαγεται το Κ. ωσαυτως και το αλτο. και τουτο δεικνυσιν η συναλοιφη. φησι γαρ
Ὅμηρος εν τηι Φι ραψωιδιαι της Ἰλιαδος,
Ἀστεροπαιωι επαλτο κατακταμεναι
μενεαινων. Το Α προ του Μ, η ενος η δισσου, ψιλουται. οιον αμνος. Ἀμυνω, το
βοηθω. και Ἀμυνομαι, το τιμωρω. αμειβω. Ἀμω, το θεριζω. Ἄμη, η δρεπανη. τινες δε
δασυνουσι την αμην, ετυμολογουντες απο του αμα πολλους τεμνειν σταχυας.
Ἀμαλη, η αγκαλη. αμαθυνω. Ἄμης, πλακους. αμμος. αμαθος. Ἄμμυδις, Αιολικως,
αντι του ομου. και τα εχοντα το Α στερητικον. αμορφος. αμειλικτος. 191 πλην του
αμα, και των εξ αυτου. οιον Ἁμαρτη, αντι του ομου. αμιλλα. αμιλλωμαι. αμαξα. συν
τουτοις, αματροχια. αμαρτανω. αμαρτια. αμαρτωλος. Ἅμμα, ο δεσμος. (γρ. το
σχοινιον) παρα το απτομαι. Ἁμις, το ουροδοχον αγγειον. Ἁμνιον, το εις υποδοχην
αιματος επιτηδειον αγγειον. και Ὅμηρος, Περσευς δ' αμνιον ειχε. γινεται δε απο
του αιμα αιμνιον, και αμνιον κατα απο βολην του ι. Ἁμυδις, το ομου. αμωσγεπως.
και αμωσγεπη. τουτο δε παρα ετεροις ψιλουται, οι απο του Ἀμος, ο σημαινει τον
ημετερον, ετυμολογουσιν ειναι. το Ἄμμος παρα πασι τοις Τεχνολογοις δασυνομενον
ευρον και δι' ενος μ. η μεντοι συνηθεια τουτο ψιλοι, και δια δυο μμ γραφει. το
Ἅμαξα δασυνεται, ως ειπομεν, εκ του αμα αγεσθαι υπο δυο βοων· τινες δε ψιλουσιν
αυτο, ετυμολο γουντες εκ του τον αμητον αγειν. οθεν και Κατημαξευ μενας οδους
και λεξεις λεγομεν τας συνηθεις και κατατε τριμμενας. και Ἀμαξιτος, η οδος. δηλοι
δε και Ὅμηρος ειπων, Τειχεος αιεν υπ' εκ κατ' αμαξιτον εσσευοντο. Το Α ληγον εις
Μ, επιφερομενου συμφωνου, ψιλου ται αει. αμφω. αμφις. αμπυξ. αμπελος. και τα
ομοια. Το Α προ του Ν ψιλουται. ανια. ανεμος. ανεμωλιον. Ἀνυω, ο και Ἀνυτω
Ἀττικως γραφεται. και τα λοιπα.πλην του Ἁνδανω, το αρεσκω. εκ γαρ του Ἥδω, το
ευ-φραινω, γινομενον την δασειαν εφυλαξε του γεννησαντος. Το Α προ του Ξ
ψιλουται αει. αξων. αξινη. αξια. Ἄξυλος υλη, η πολυξυλος. και Ἄξυλος, κυριον
ονομα. Το Α προ του Ο ψιλουται. οιον Ἄορ, το ξιφος. Ἀολλεες, οι συνηθροισμενοι.
Ἀοσσητηρ, ο βοηθος. και τα λοιπα. Το Α προ του Π ψιλουται. απηνης. απολλων.
Ἀπολ λωτος, ονομα αποστολου. απανθρωπος. απωλεια. απο, προθεσις· και τα εξ
αυτης παντα. πλην του απας. απλους. απλως, επιῤρημα. απαλος. απαξ. απαξαπαντες.
απτομαι. και απαν. Το Α προ του Ρ, φωνηεντος η συμφωνου επαγομε νου, ψιλουται.
οιον αρα. αραιος. αρεθας. αρσην. αριπρεπης. 192 αρδην. αρνος. αροτρον. αρης.
αρητος. Ἀρβυλη, και Ἀρβυ-λις, ειδος υποδηματος. αργια. Ἄρδω, το ποτιζω. Ἄργος,
πολις. αργος. αρμενον. αρμενιος. και Ἀρμοι, αντι του νεωστι, παρα Λυκοφρονι, ως
το, Θυσσησιν αρμοι μηλατων απαργματα Θυουσαν. πλην του αρμοζω. αρμογη.
αρμος. αρμονια. Ἁρμαλια, η τροφη, οπερ απο του αρμοζω γινεται. αρμα. Ἅρκυς, η
παγις. Ἅρπη, η δρεπανη. Ἅρπυια, ειδος ανεμου σφοδρου. αρπαζω. αρπαξ. αρπαλεος.
και των λοιπων, των εχοντων επαγομενον το Π. Το Α προ του Σ, ενος η δισσου,
ψιλουται, φωνηεν τος η συμφωνου επαγομενου. ασια. Ἄση, η βλαβη. Ἀσα-μινθος, η
λεκανη· παρα το την Ἄσιν, τουτεστι τον ρυπον, μινυθειν και ελαττουν. Ἆσσον, αντι
του εγγυς. ασσυρια. ασκος. ασσυριος. ασπις. αστυ. και τα λοιπα. πλην του Ἅσσα, αντι
του ατινα. Ἄσσα δε, αντι του τινα αοριστως, ψιλουται. Το Α προ του Τ, η ενος η
2

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

δισσου, ψιλουται. οιον Ἄτη, η βλαβη. Ἀτεραμων, ο σκληρος. Ἀτρευς,
κυριον.Ἀττελαβος, η ακρις. αττικος. Ἄτερ, αντι του χωρις. Ἀτταγην, ειδος ορνιθος
καταστικτου, το λεγομενον ταγηνα ριον. και Ἄττα, αντι του τινα αοριστως. πλην
του Ἅττα, αντι του ατινα. Ἅτε, αντι του καθα. και Ἅτερος, αντι του ετερος. και
ατερα, θηλυκον. Το Α προ του Υ ψιλουται. Ἀυτη, η βοη. Ἀΰω, το φωνω. εξ ου και το
παρ' Ὁμηρωι, αμφι δε νηες Σμερδαλεον κοναβησαν αυσαντων υπ' Ἀχαιων. αντι
του φωνησαντων. Το Α προ του Φ ψιλουται. οιον αφνω. αφανης. Ἄφαρ, αντι του
ευθεως. πλην του Ἁφη, ειτε την χειρα σημαινει, ειτε την εξαψιν. Το Α προ του Χ
ψιλουται. οιον Ἄχος, η θλιψις. Ἄχθος, το βαρος. αχυρον. αχιλλευς. αχιτοφελ.
αχαιος. αχυρμια. αχαια. και τα ομοια. Το Α προ του Ψ ψιλουται. οιον Ἂψ, αντι του
παλιν, και εις τουπισω. εξ ου και Ἄψοῤρος, ο οπισθορμητος. 193 Ἄψυρτος. και τα
λοιπα. πλην των παρα το απτω, και απτομαι· Ἁψικορος, ο αμα του αψασθαι
κορεννυμενος, τουτεστιν, ο ταχεως χορταζομενος. αψιμαχια. αψις, αψιδος. και
Ἅψεα, τα μελη. Το Α προ του Ω μεγα ψιλουται. οιον Ἄω, το πνεω. Ἀωτα, το
υπνωττω, και απανθιζω. και Ὅμηρος,
υπνον αωτεις. και Ἀωρι, αντι του παρα
καιρον.
{1Καθολικοι κανονες περι του Α.}1 Το Α, ειτε στερησιν δηλοι, ως το αφιλος
και αοικος· ειτε επιτασιν, ως το Ἄξυλος υλη, η πολυξυλος· ειτε κακον, ως το
Ἄφωνος, ο κακοφωνος· ειτε ολιγον, ως το Ἀμαθης, ο ολιγομαθης· ειτε πλεοναζει, ως
εν τωι, σταχυς ασταχυς, σταφις ασταφις, σπαιρω ασπαιρω· ειτε το οπισω σημαινει, ως
το Ἀκολουθος, ο οπισω την κελευθον ποιουμενος· ειτε το ομου, ως το Ἄλοχος, η
ομοκοιτος, και Ἀκοιτης, ο ανηρ· ειτε το ισον, ως το Ἀταλαντον, το ισοσταθμον,
ψιλουται. Ει δε αθροισιν σημαινει, δασυνεται. οιον απας. Ἁλιζω, το συναθροιζω. το
μεντοι αλυσις, και ᾅδης, κᾂν στερητικον εχωσι το Α, δασυνονται. εκ γαρ του Α
στερητικου μοριου, και του λυω. και εκ του Α, του σημαινομενου το ομου, και του
δω· παντας γαρ δεσμει ο ᾅδης. Το Α εν ταις προθεσεσι ψιλουται. ανα. αντι. απο.
επειδη και πασα προθεσις ψιλουται. εκτος των απο του Υ αρχομενων. Το Α προ
παντος φωνηεντος, κατα διαστασιν, ψι λουται. ααρων. αηδων. το γαρ αιμα, και τα
τοιαυτα, μη κατα διαστασιν οντα, δασυνονται. Το Α εν τοις υποτακτικοις αρθροις
δασυνεται. α, ας, αις. ωσαυτως και εν τοις ∆ωρικοις. ημων, Ἁμων. ηδυ, Ἁδυ.
Σημειωτεον, οτι το Α προ παντος φωνηεντος, και προ των δυο δασεων του Θ Χ, και
προ του Κ Ξ ψιλου ται αει. 194

ΑΡΧΗ ΤΟΥ Ε.
1 Το Ε προ του Α δασυνεται. οιον Ἑανον, το λεπτον ιματιον, η το ποικιλον. Ἑα, τα
αγαθα. Ἑαλω, αντι του εκρατηθη. Ἕαται, αντι του καθηνται, παρ' Ὁμηρωι, ως το, Οι
δη νυν εαται σιγηι. και τα λοιπα. πλην του εαρ και των εξ αυτου. Ἐαριζω. Ἐαρινος
καιρος. Ἐαω, το καταλιμπανω. και των εξ αυτου. και Ἐαδοτα, τον αρεσκοντα. Το Ε
προ του Β ψιλουται, ει μη επαγοιτο τωι Β το ∆ η το Ρ. οιον Ἔβενος, ξυλον. Ἔβερ,
κυριον. Ἐβιωναιος, ονομα αιρετικων τινων. και τα ομοια. το μεντοι εβδομος,
εβραιος, και οσα εξ αυτων, δασυνονται· οτι επα γοιτο τωι Β το ∆ και το Ρ. Το Ε προ
του Γ ψιλουται αει. οιον εγω. εγειρω. εγγυς. Το Ε προ του ∆ ψιλουται. οιον εδαφος.
Ἔδεσσα, πολις. Ἐδος, ο λαιμαργος. Ἔδω, το εσθιω. Ἐδητυς, ηευωχια. Ἐδωδη, η
τροφη. και τα λοιπα. πλην του Ἕδος, το εδαφος, εδρα, και των εξ αυτου, εδραιος,
εδραζω, εδραιωμα. συν τουτοις Ἕδνον, η προιξ. Ἑδωλιον, η των ερεσσοντων
καθεδρα. Ἑδανον, το ηδυ. και Ἑδειται, αντι του καθισει. Το Ε προ εαυτου ψιλουται.
οιον εεικοσιν, αντι του εικοσιν. Ἐεισαμενος, αντι του ομοιωθεις. και Ὅμηρος, Τωι
3

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

μιν εεισαμενος προσεφωνεε θειος ονειρος. και Ἔεργεν, αντι του εκωλυσεν. και τα
λοιπα. πλην του Ἑερσα, η δροσος. και Ἕετο, αντι του ενεδυετο. και Ἑε,αντι του
εαυτον, ως και Ὅμηρος, Σκυζεσθαι σοι φησι θεους, εε δ' εξοχα παντων. και Ἑελδωρ,
το επιθυμημα. τουτο δε ψιλουμενον ευρον εν τοις Ἰωαννου. Το Ε προ του Ζ
ψιλουται. οιον εζεκιας. και οσα κλιτικον εχει το Ε, οιον εζη. εζηλοτυπει. και τα
λοιπα. πλην του Ἕζω, το καθεζομαι. Το Ε προ του Η δασυνεται. οιον Ἑη, η ιδια.
Ἑηος, του αγαθου και προσηνους. εηνδανε. και τα λοιπα. πλην του Ἔην, του υπηρχε.
και Ἐηνος, ονομα ποταμου. 195 Το Ε προ του Θ ψιλουται, οιον εθνος. εθος. Ἐθας, ο
συνηθης. Ἔθειρα, η θριξ. εθελω. και τα λοιπα. πλην του Ἕθεν, αντωνυμιας, αντι του
αυτου. ως Ὅμηρος, Προσθεν εθεν φευγοντα. και παλιν, ου εθεν εστι χερειων. και
Ἑθεις, ο εμβληθεις, και ο αφεθεις. εκ του Ἕω, το εμβαλλω, και το απολυω. Το Ε προ
του Κ δασυνεται. οιον εκατον. εκαστος. εκατερος. Ἕκηλος, ο ησυχος. εκων. εκουσα.
Ἑκατομβαιων, ονομα μηνος. Ἕκατι, αντι του χαριν. Ἑκας, το ποῤρω. και τα εξ
αυτου, εκηβολος. εκαεργος. εκατηβελετης. συν τουτοις, εκαβη. εκτωρ. εκατη. εκτη.
εκταιον. εκτον. και οσα απο του εξ αριθμου. πλην του Ἐκ, προθεσεως, και των εξ
αυτης συγκειμενων. οιον εκπτωτος. εκβλητος. και των απο κλισεως εχοντων το Ε,
οιον εκαλουν. εκρινον. εκεκτη μην. και των αποβολην πασχοντων του Ε. οιον
εκεινος. εκειθεν. εκειθι. εκεισε. και γαρ λεγεται και κεινος, και κειθεν, και κειθι, και
κεισε, κατα αποβολην του Ε. το δε Ἐκυρος, ο πενθερος, και Ἐκεχειρια, η αδεια, κατα
τα λελεγμενα κανονας ουκ εχοντα, ομως ψιλουνται. Το Ε προ του Λ, η ενος η
δισσου, ψιλουται, οιον ελαφος. ελεος. Ἐλατη, ειδος δενδρου. ελευθω. ελεγειον.
Ἐλλεδανος, ο δεσμος. ελαχιστος. Ἐλλοβιον, το ενωτιον. Ἐλω, το ελαυνω. Ἔλλοπες,
οι ιχθυες. ελισσαιος. και τα λοιπα. πλην του ελλην. ελλας. Ἑλλανοδικαι, οι κριται, οι
εις τους αγωνας καθημενοι. και Ἕλλη, κυριον. αφ' ης και ελλησποντος.
ελληνοταμιας. ελενη. ελενος. Ἑλλος, ο ελαφος. Ἕλω, το λαμβανω, και το φονευω.
και το ελκυω, (αφ' ου και Ἑλωρια, τα σπαραγματα, και ελκυσματα των κυνων.) και
το προκρινω, αφ' ου και ελομενος, ο προκρι νας. Ἕλος, ο συμφυτος τοπος. ελικη.
ελισσω. ελιξ, ελικος. οθεν και Ἑλικωπες αχαιοι, και Ἑλικωπις κουρη. ελιγμα-τωδης.
Ἑλικων, ορος. ελκω. ελκυω και ελισαβετ. Το Ε προ του Λ, επαγομενου του Κ η του
Μ, δασυνεται. οιον ελκος. ελκω. ελκυω. Ἕλμινς, ο εν τηι γαστρι εκ σηψεος
τικτομενος σκωληξ. και κλινεται ελμιν θος. ως τιρυνς, τιρυνθος. ει δε επαγεται
ετερον συμφωνον, 196 ψιλουται. οιον ελπις. ελθειν. Ἔλδεται, αντι του επιθυ μει.
και Ὅμηρος, Καδδε κτηματα πολλα, τα τ' ελδεται ος κ' επιδευης. Το Ε προ του Μ,
φωνηεντος η συμφωνου επαγομε νου, ψιλουται. εμε. εμος. Ἐμω, το χεω. εμετος.
εμπης. εμπορευμα. και τα λοιπα. πλην του Ἑμυς, η χελωνη, παρα το ε ηγουν εαυτην
μυειν, τουτεστι κρυπτειν εντος του οστρακου. και Ἕμα, το αφεμα, και η πεμψις. Το Ε
προ του Ν η ενος η δισσου ψιλουται. Ἐνος, ενιαυτος. Ἐνυω, ονομα πολεμικης θεας.
εξ ης και Ἐνυα-λιος, Ἄρης, και σαλπιγξ ο της Ἐνυους παις. και Ἐνω,ενοσω, το κινω,
εξ ου και Ἔνοσις, η κινησις. και Ἐνο-σιχθων και Ἐνοσιγαιος Ποσειδων, ο την γην
κινων. και εναιτος. και εναιτη. εννεα. και εννενηκοντα. Ἔννη, η νεομη νια. και
εννηφι. Ἐνηης, ο πραος. και τα λοιπα. πλην του ενεκα, ο και ενεκεν γραφεται. εν,
ενος. και των εξ αυτου. Ἑνας, η μονας. και ενιζω. Ἑνω, το μιγνυω, και Ἕνωσις,η
μιξις. και Ἕντο, αντι του ενεδυοντο. εν τοις Θεοδωριτου το Ἕνος και Ἕνη
δασυνομενα ευρον, ως απο του ενος, και δι' ενος ν, το ενη. συ δε ψιλου αυτο κατα
την κρα τουσαν συνηθειαν. Το Ε προ του Ξ δασυνεται. εξ, επι αριθμου. εξη κοντα.
εξακοσια. εξης. εξειης, το αυτο. Ἕξω, αντι του λαβω, επι μελλοντος, και Ἕξις,
θετικον. πλην μονης της εξ προθεσεως, και των εξ αυτης γινομενων. Ἔξωρος, ο
παλαιος. εξορια. Ἔξαιτος, ο εξαιρετος, κατα συγκοπην. και των απο κλισεως
εχοντων το ε. οιον εξεον, εξαινον. Το Ε προ του Ο δασυνεται. οιον Ἑον, το ιδιον, και
4

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

το αγαθον. ως το, θεοι δοτηρες εαων. εορτη. εορταζω. και Ἕο, αντι του αυτου. ως
το, εο μεγ' αμεινονα φωτα Ἠτιμησε. ελων γαρ εχει γερας αυτος απουρας. πλην
των απο θεματος εχοντων αυτο. εοικεν. εοργεν, εολπεν, αντι του επραξε, και αντι
του ηλπισε. και Ἐον, το υπαρχον. Το Ε προ του Π ψιλουται. Ἔπω, το λεγω. Ἔπος, το
λογιον. επαιτης. Ἐπητης, ο λογιος. επι, προθεσις. 197 και οσα εξ αυτης. οιον
επιφορα. επιτηδειος. επιβουλος. και επηβολος. και τα λοιπα. πλην του Ἕπω, επομαι,
το ακο λουθω. και επτα, επι του αριθμου. και επτας, επταδος. και οσα απο του επτα.
Το Ε επιφερομενου του Ρ, μετα φωνηεντος η συμ φωνου, η αυτου του Ρ, ψιλουται· ει
μη επαγοιτο τωι Ρ το ∆, η το Μ, η το Κ, η το Π, η το Σ. οιον ερως. ερωτω. Ἔρνος, ο
κλαδος. Ἔρις, η φιλονεικια. Ἐρυω, τοελκυω. Ἔῤρω, το φθειρομαι. ερχομαι. και τα
λοιπα. ειρη ται ει μη επαγοιτο τωι Ρ το ∆, η το Κ, η το Μ, η το Π, η το Σ, δια το Ἕρδω,
το πραττω. τουτο γαρ εν τοις Ἰωαννου δασυνομενον ευρον· ενιοι δε ψιλουσιν αυτο.
ου ο μελλων ερξω. Ἕρκος, το περιφραγμα. Ἕρπω, αφ' ου και ερπετον. και ερπυζω.
ερμης. Ἕρσα, η δροσος. και Ἐρσηεις, ο δροσωδης. και Ἕργμα, το κωλυμα. Ἔρμα δε,το
ερεισμα, ψιλουται, ως απο του ερεισμα γεγονος κατα συγκοπην. εν δε τοις
Θεοδωριτου, αλλα και εν πολλοις των Σχεδεκτοτων † το ερνος δασυνομενον ευρον.
και συ γουν δασυνε μαλλον αυτο. οι δε ψιλουντες κατα ετυμολογιαν ψιλουσιν, ως
εκ της ερας φυομενον. Το Ε προ Σ, φωνηεντος η συμφωνου η αυτου του Σ
επαγομενου, ψιλουται. οιον εσω, αντι του εσωθεν. εσοπ τρον. Ἐσσαιοι, και Ἐσσηνοι,
ονοματα εθνων. εσθης, εσθη-τος. εσθιω. Ἔσδρας, κυριον. Ἐσθλος, αγαθος. εσχατος.
εσχαρα. και τα λοιπα. πλην του Ἑσια, η πρεσβεια. και Ἕσσο, αντι του ενεδεδυσο. και
Ἑσσαμενος, ο ενδυσαμενος, απο του Ἕω, ο σημαινει το ενδυομαι. εσπερα. και των εξ
αυτης. Ἑσπομεθα, αντι του ακολουθησομεν. τουτο δε εν τοις Θεοδωριτου
ψιλουμενον ευρον. Ἕστε αντι του εως ου. και των εχοντων το Τ μετα του Σ. οιον
εστια. εστιω. εστιασις. Ἑστιαιος, κυριον. εστηκα, εστηκως, εστως, και εσταναι. το δε
εστην, εστησα, εσταθην, εστησαμην, ψι λουνται, ως απο κλισεως εχοντα το Ε, ηγουν
απο αυξη σεως. συν τουτοις και το εστιν, αντι του υπαρχει, και το εστω, απο του Ἔω,
το υπαρχω, γινομενα. Το Ε προ του Τ ψιλουται. ετος. Ἐτεον, το αλη θες. ετυμον, και
ετητυμον, το αυτο. Ἐτωσιον, το μα ταιον. Ἔτνος, το φαβα. πλην του Ἕτοιμος, ο
προχειρος. 198 ετοιμαζω. ετοιλοπειθης †. Ἕτερος, ο αλλος. Ἑταιρος, ο φιλος. ετερα,
η αλλη. και ετεροιον. Ἑταιρα και Ἑταιρις, η πορνη. και εταιρεια. και τα τουτοις
ομοια. τινες δε και το Ἕτνος δασυνουσιν, οφειλον ψιλουσθαι· δηλοι δε τον
εψημενον κυαμον· γινεται δε παρα το Ἕω, το απολυω, ετος, και πλεονασμωι του ν
ετνος, το διαλελυμενον υπο της εψησεως, και κλινεται ετνους. και Ἐτνηρυσις, το
κοχλιαριον, παρα το το ετνος αρυεσθαι. Το Ε προ του Υ, ειτε εν συνελευσει ειτε εν
δια στασει εστι, ψιλουται. οιον Ἐυς, ο πλατυς, και αγαθος. ευρυς. ευρυνω. ευ, αντι
του καλως, και τα εξ αυτου. πλην του ευρισκω, ευρεσις, ευρημα, ευρω, ευρησω. Ευω,
το φωτιζω. και τα ομοια. Το Ε προ του Φ ψιλουται. εφεσις. εφετον. εφεσος. εφραΐμ.
εφορος. και τα ομοια. πλην του Ἑφθος, ο εψημενος. Το Ε προ του Χ ψιλουται. εχις.
εχθρος. εχω. εχινος. και τα παραπλησια. Το Ε προ του Ψ δασυνεται αει. οιον εψω,
και εψω, εψησω. εψημα. εψητον. Ἕψω, το ακολουθησω, επι μελ λοντος. ει μη απο
κλισεως ειη, ηγουν αυξησεως. οιον εψι λωμενος. εψυξα. εψωμισα. εψυχαγωγησα.
Ἔψων, το εσπογ γιζον. σημειωσαι και το Ἐψια, ο εστιν η δια λογων παι δια, εκ του
επω, εψω, ο δηλοι το λεξω. εξ ου και Φι λεψιος, ο φιλοπαιγμων. Το Ε προ του Ω
δασυνεται. οιον Ἕως, η ημερα, και η ανατολη. και τα εξ αυτου. εωθεν. εωθινος.
Ἕωλος, ο χθεσινος. εωσφορος. και Ἑωυτον, Ἰωνικως αντι του εαυτον. συν τουτοις
εως, επιῤρημα χρονικον. και Ἕω, το ενδυομαι, και το πληρω, και το πορευομαι, και
το απο λυω. και εωρακα, απο θεματος, και εωρακως, και εωρακειν. πλην του Ἔω, το
5

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

υπαρχω. και Ἐω, το καταλιμπανω. και των κατα αυξησιν, εωνημενος. ευκειν.
εωργειν. περι ων αυτικα ερουμεν.
{1Καθολικοι κανονες περι πνευματος του Ε.}1 Το Ε πλεοναζον εν μεν λεξεσι
ψιλουμεναις απο φωνηεντος αρχομεναις μεταλαμβανει του ψιλου πνευματος, 199
εν δε δασυνομεναις του δασεος. και του μεν προτερου πα ραδειγμα το ωνημενος,
Ἐωνημενος, ο αγορασαμενος. ωινο χοει, Ἐωινοχοει. ᾦξεν, Ἔωιξεν, αντι του ανεωιξεν.
ην, Ἔην,αντι του υπηρχεν. εικοσιν, Ἐεικοσι. του δε δευτερου το ωρων, εωρων.
ωρακα, εωρακα. ηνδανεν, εηνδανεν. εις, εεις. Το Ε δασυνομενον, εαν προσλαβηι το
Υ, ψιλουται. οιον εκηλος, ο ησυχος, Ευκηλος. εωλον, το χθεσινον, Ευωλον. το δε
Ευαδεν, αντι του ηρεσε, ψιλουται. διοτι και εαδεν. ημαρτον γαρ οι δασυνοντες αυτο.
Το Ε κατα τους παρωιχημενους προερχομενον και αποπιπτον ψιλουται· και
προερχεται μεν εν τοις ενεργητι κοις και παθητικοις των οριστικων ρηματων, οιον
τυπτω ετυπτον. λεγω ελεγον. τυπτομαι ετυπτομην. αποπιπτει δε επι των αλλων
εγκλισεων. Το Ε εν ταις αντωνυμιαις προ συμφωνου ψιλουται. εγω, εμου, εμοι, εμε,
εμος, εμαυτον. εκεινος. και τα ομοια. το δε εαυτον, και τα τοιαυτα, προ συμφωνου
μη οντα, δασυνεται. Το Ε εν τοις αριθμοις δασυνεται. εν. ενδεκα. εξ. εξηκοντα.
εξακοσια. επτα. εβδομηκοντα. επτακοσια. εκτον. πλην του εννεα. εννενηκοντα. και
εικοσιν. Το Ε εν ταις προθεσεσι ψιλουται. επι, εξ. εκ. εν. εις. ες. ως και παν φωνηεν
εν αυταις ανευ του υ. Σημειωτεον οτι το Ε προ τριων φωνηεντων, του Ε Η Ι,
ψιλουται αει. πλην του Ἑελδωρ, το επιθυμημα. και προ των τριων δασεων, του Θ Φ
Χ, ψιλουται αει. πλην του εφθος. και προ του 20διπλου20 Ψ και προ του Γ.

ΑΡΧΗ ΤΟΥ Η.
1 Το Η προ του Α απο κλισεως ητοι αυξησεως ευρι σκεται, και ψιλουται. οιον
Ἠακει, αντι του εθρηνησε. και Ἠαριζον, αντι του, περι εαρος ελεγον. και τα ομοια.
Το Η προ του Β δασυνεται. οιον Ἥβη, η ηλικια. και τα εξ αυτου, Ἡβω. ηβασκω.
Ἡβηδον, αντι του συν πασηι ηλικιαι. πλην του Ἠβαιον, το ολιγον, και μικρον. και
ηβολειν †. και των μη παρα την ηβην γινομενων. το μεντοι ηβρυνετο, ως απο του
αβρος γινομενον, δασυ νεται. 200 Το Η προ του Γ δασυνεται αει. οιον ηγεμων. ηγε
μονια. ηγουμαι. ηγουμενος. ηγητωρ. ηγησιππος. ηγεσιλαος. και τα λοιπα. πλην ει μη
απο κλισεως ειη. οιον Ἠγμενος, ο αγομενος. ηγοροωντο. ηγροικισθην. ηγαμεν.
ηγαπατο. το μεντοι ηγνικοτες εκ του αγνιζω γεγονε. τουτο δε εκ του αγνος· το δε
αγνος εκ του αζω ρηματος την δασειαν εφυ λαξε. και πλην ει μη κατα τροπην εστι
του Α εις Η, οιον Ἠγαθεος, ο αγαν θειος. Το Η προ του ∆ δασυνεται. ηδυς, ηδιων,
ηδιστος. ηδιον. ηδονη. ηδυνω. και ηδω. πλην του Ἠδωνοι, οι Μακε δονες. Ἤδη, αντι
απαρτι. Ἦδος, το οφελος. οπερ εστιν ακλιτον. και Ἤδει, αντι του ηπιστατο. και των
απο κλι σεως εχοντων το Η. ηδουμην. Ἦδεν, αντι του ελεγεν. ηδυναμην. το μεντοι
ηδρασμενος και ηδραιωμενος, απο κλι σεως εχοντα το Η, δασυνεται. απο γαρ του
εδραιω και εδραζω γεγονασι. Το Η προ του Ε ψιλουται. Ἠετιων, κυριον. Ἠε-λιος, ο
ηλιος. ηεριβοια. Ἠεροφοιτις εριννυς, η εν τωι αερι φοιτωσα. Το Η προ του Ζ
ψιλουται. οιον Ἤζανοι, εθνος. ει δε ευρηται απο κλισεως, εχει το πνευμα του
θεματος. ως το αζομαι ηζομην. Το Η προ του Θ ψιλουται. οιον ηθος. Ἠθμος, το
σακελιστηριον, εκ του Ἠθω, το διυλιζω. και τα λοιπα. Το Η προ του Ι ψιλουται. οιον
Ἤιος, επιθετον Ἀπολλωνος, σημαινει δε τον τοξοτην. Ἠΐθεος, ο αγαμος, η ο ημιθεος.
Ἤια, τα βρωματα. Ἠιων, ο αιγιαλος. και τα λοιπα. Το Η προ του Κ δασυνεται. Ἥκω,
το ερχομαι, και τα εξ αυτου. Ἥκιστα, αντι του ουδαμως. και τα λοιπα. πλην του Ἦκα,
αντι του ησυχως. ηκεστης. Ἠκεσατο, αντι του εθεραπευσεν. Ἤκαλον, αντι του
6

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

ηπατων. και των ομοιων. Το Η προ του Λ ψιλουται. Ἠλιας και Ἠλει, ονο-ματα
κυρια. ηλεκτρα Ἠλεος, ο ματαιος. Ἠλειοι, εθνος, τουτο δε τινες δασυνουσιν, εκ του
ηλιος ιστορουντες. Ἠλι τομηνον, το ημιτελες κυημα, απο του αλιζω, το αμαρτα νω,
και του μην μηνος, το εστερημενον της εννεαμηνου 201 γεννησεως. ηλιθιος.
ηλιθιοτης. και τα λοιπα. πλην του ηλιος. Ἧλος, το καρφιον. ηλικια. και των εξ
αυτων. ηλιο ειδης. Ἡλω, το προσπαρφω †. ηλιξ, ηλικος, ηλικιωτης. Ἥλων, αντι του
εκρατηθην, απο κλισεως του αλω. Ἥλισεν, αντι του συνηθροισεν. Ἥλατο, αντι του
επηδησεν. Ἡλκω-μενος, ο τετραυματισμενος. τουτων γαρ τα θεματα δασυ νονται. τα
δε λοιπα, οσα εχουσιν απο κλισεως το Η, ψιλουνται. ου γαρ εχουσιν απο πρωτοτυπου
φωνης το δασυ πνευμα. οιον Ἠλομην, το επλανωμην. ηλαυνομην. ηλειψα. και τα
ομοια. Το Η προ του Μ ψιλουται. ημαρ. Ἠματιον, αντι του καθ' ημεραν. Ἦμος.
Ἠμαθοεις, ο ψαμμωδης. Ἠμωδον, ορος. Ἠμι, το φημι. Ἠμυω, το επικλινω. και
Ὅμηρος, επι τ' ημυει ασταχυεσσι. και τα λοιπα. πλην του ημερα. ημερος. ημερω,
ρημα. ημισυ. ημιολιον. ημεις. ημετερον. ημεδαπος. Ἥμων, ο ακοντιστης. και απο
κλισεως Ἡμμενος, εκ του απτω. Ἥμενος, ο καθημενος. το δε Ἠμηκει, αντι του
εθερισεν, εκ του αμω, ψιλουται. Το Η προ του Ν ψιλουται. οιον Ἦνις, ο ενιαυσιος.
Ἦνοψ, ο μελας, η ο λαμπρος. Ἠνορεη, η ανδρια. Ἠνεμοεις, ο υψηλος. και
Ἠνεμοεσσα, η υψηλη. και τα απο κλισεως, οιον ηνοχλησα. ηναιδησαμην. ηνιαθην.
και Ἠνι παπεν, αντι του εκακολογησε. πλην του Ἡνια, ο χαλινος, και Ἡνιον, το
αυτο. και των εξ αυτου. ηνιοχος. ηνιοχευω. ηνιοχεια. ηνικα. Ἥνδανεν, απο του
ανδανω. και Ὅμηρος, Βουλην Ἥρα θεοισιν εφηνδανε μητιοωσι. Το Η προ του Ξ εν
τωι ηξω μελλοντι μονωι ευρισκε ται και δασυνεται. τα δε εχοντα αυτο απο κλισεως
ψιλουν ται. οιον ηξιωσα. Ἦξεν, αντι του ηγαγε. Το Η προ του Ο ψιλουται. οιον
Ἠονευς, κυριον. και απο κλισεως Ἠονει, αντι του εβραχε. Το Η προ του Π ψιλουται.
Ἠπω, το ραπτω. Ἠπεδανος, ο ασθενων, και ο χθαμαλος. Ἤπιος, ο πραος.
Ἠπεροπευτης, ο απατεων. Ἤπειρος, η γη. και τα λοιπα. πλην του ηπαρ, ηπατος. οθεν
και ηπατοσκοπια. και των εξ αυτου. 202 Το Η προ του Ρ, μετα φυσικου μακρου,
δασυνεται. οιον ηρα. ηρως. Ἥρων, κυριον. ηρωδης. ηρωδιανος. ηρακλης. μετα δε
βραχεος ψιλουται. οιον Ἠριδανος, ποταμος. Ἠρυγιον, ειδος βοτανης. ηριγενεια.
ηριγονη. Ἠριον, ο ταφος. Ἤρεμος, ο ησυχος. ηρεμω. ηρεμια. Ἠριγερων, βο-τανη,
παρα το εν τωι ηρι γηραιν. Ἠρινος καιρος, ο εαρι νος. και Ἠρεταινος, κυριον. το
μεντοι ηροδοτος και ηρο φιλος, εκ του ηρα γεγονοτα κατα τροπην του μακρου εις
βραχυ, δασυνονται. το δε ηρομην, και ηρηρειστο, και ηρετο, εκ κλισεως οντα,
ψιλουται. Το Η προ του Σ, φωνηεντος η συμφωνου επαγο μενου, η αυτου του Σ,
δασυνεται. οιον Ἧσις, η ηδονη. και οσα απο του ηδω. Ἥσθην, αντι του ηυφρανθην.
και Ἧσαι, αντι του ευφραναι. ησαΐας. ησαυ. ησιοδος. Ἡσιονη, κυριον. Ἥσυχος, ο
ηρεμος. ησυχαζω. ησυχια. Ἥσσων, ο ελαττων. Ἧσσα, η τροπη. πλην του Ἠσιν, αντι
του φησιν, οπερ απο θεματος εχει το η. και χωρις των απο κλισεως· Ἦσα, αντι του
ελεξα. Ἦσται, αντι του λελεκται. Ἤσθιον, το ετρωγον. Ἦσθα, αντι του υπηρχες.
Ἤσθη,αντι του ελεχθη. το μεντοι Ἧστο, αντι του εκαθητο. και Ἧσται, αντι του
καθησθαι, εκ του εω γινομενα, δασυνονται. Το Η προ του Τ ψιλουται. Ἦτορ, η ψυχη.
Ἦτρον, το ηπαρ, η το εντερον. Ἦτα, το στοιχειον. Ἤτοι, εφερμηνευτικος συνδεσμος.
και απο κλισεως ητησατο. ητια σατο. ητυχησεν. ητιμησε. και ετερα. πλην του ηττα.
και ηττω. και ηττων. και των απο κλισεως δασυνομενων. Ἡται ρηκως, ο πορνευσας.
και ητοιμασα. το δε ητις εκ του η αρθρου και του τις γεγονε, διο και δασυνεται. Το Η
προ του Υ ψιλουται αει. Ἠυς, ο πλατυς. ηυγενειος. ηΰκομος. Ἠΰτε, αντι του καθα.
Το Η προ του Φ δασυνεται αει. ηφαιστος. ηφαι στιων. χωρις των απο κλισεως·
ηφειδηκως. Ἤφυσεν, αντι του ηντλησεν. ηφιει. και τα λοιπα. Το Η προ του Χ
ψιλουται. ηχω. και οσα απο του ηχος. και οσα απο κλισεως. Ἦχεν, αντι του εφερεν.
7

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

ηχθε σθη. και τα λοιπα. πλην του Ἧχι, αντι του οπου. 203 Το Η προ του Ψ απο
κλισεως του απτω και απτο 203 μαι ευρηται, διο και δασυνεται. ηψαμην. ηψατο. ηψε.
Το Η προ του Ω ψιλουται αει. οιον Ἠως, η ημερα. Ἠων, ο αιγιαλος. Ἠωθι, αντι του
εκ πρωΐας. και απο αυξησεως Ἠωρημενος, Ἰωνικως, ο χρονισας. και τα ομοια.
{1Καθολικος κανων περι πνευματος του Η.}1 Το Η προ του Φ η του Χ, η και
προ δυο δασεων, η τωι δασει υποτασσομενου αμεταβολου, ψιλουται. ηφιει. ηχος.
ηχθαιρον. ηχλυον. σημειωσαι το ηφαιστος και ηφαι στιων. Σημειωσαι, οτι το Η προ
του Β. Γ. Σ. Φ. Ψ. δα συνεται αει. πλην των απ' αυξησεως. ηφιει. ηφανισε. και των
απο πλεονασμου. ηβαιος. ηγαθεος. προ δε παντος φωνηεντος ψιλουται αει. ωσαυτως
και προ του Ξ και προ του Θ. Το Η εν τροχαικηι λεξει ψιλουται. Ἦδος, το οφελος.
Ἦμαρ, η ημερα. ημος. Ἠμι, το λεγω. και τα ομοια. πλην του Ἧλος, οπερ εκ του ιημι,
ησω, γινεται. και ηπαρ, οπερ απο του ηδω εστιν.

ΑΡΧΗ ΤΟΥ Ι.
1 Το Ι προ του Α ψιλουται. ιατρος. ιακωβος. ιαμβος. ιαπτω. ιαμβλιχος. ιαμα.
ιατηρ. ιασων. και τα λοιπα. Το Ι προ του Β ψιλουται. Ἴβυκος, κυριον. Ἴβις, το ζωον.
Ἴβηρες, εθνος. Το Ι προ του Γ ψιλουται. οιον Ἰγνυς, Ἰγνυη, το οπισθεν του γονατος.
ιγνατιος. ιγδα. πλην των απο κλι σεως. Ἷγμαι, αντι του ερχομαι. και ιγμενος. Το Ι
προ του ∆ ψιλουται. οιον Ἴδος, ο κοπος, και ο ιδρως. Ἰδιω, το κοπιω. ιδιον. Ἴδε, αντι
του θεασαι, και αντι του, ιδου ιδου. Ἴδη, η βοτανη, και το ορος. και Ἰδαιος, απο της
ιδης. πλην ει μη τωι ∆ το Ρ επαγοιτο. σεσημειωται το ιδρις· εν τισι δε δασυνομενον
ευρον αυτο. Το Ι προ του Ε ψιλουται. ιεσσαι. ιαχονιας. ιεμενει. πλην του ιερος. και
των εξ αυτου. ιερευς. ιερεια. Ἱερειον, το θυμα. ιερευω. ιερουργω. ιεριχω.
ιερουσαλημ. ιεραξ. και 204 απο κλισεως, Ἵει, αντι του επεμπεν. ιεις, η μετοχη.
Ἵεμαι, αντι του προθυμουμαι. ιετο. και τα ομοια. Το Ι προ του Ζ δασυνεται αει. Ἵζω,
το καθημαι. και τα εξ αυτου. ιζησω. ιζανω. Το Ι προ Η ψιλουται. οιον ιησους. ιητρος.
ιητηρ. Ἴημι, το πορευομαι. Ἴηι, αντι του ελθηι. πλην του Ἱεω,ιω, το πεμπω, και Ἵημι,
το αυτο, ων ο παρατατικος ιην. Το Ι προ του Θ ψιλουται αει. Ἰθυς, ο ευθυς. Ἰθαγενης, ο εγχωριος. ιθακη. ιθακησιος. Ἰθωμη, πολις. και τα λοιπα. Το Ι προ του Κ
ψιλουται. Ἴκελος, ομοιος. ικαρος. Ἰκαριον, πελαγος. Ἰκονιον, πολις. Ἰκριον, το
ορθον ξυλον.Ἰκτις, ορνεον. ικμας. ικμαλεον. πλην του ικανος. ικανω, ρημα. Ἵκω, το
ικετευω· αφ' ου και ικετεια, και ικεσιος, και ικεσια. Ἵκω, το καταλαμβανω,
ποιητικον, δια του ι γραφομενον. αφ' ου και ικανω, παραγωγον. ικνουμαι, και απο
κλισεως Ἵκετο, αντι του ηλθε, και ικτο το αυτο. Το Ι προ του Λ, η ενος η δισσου,
ψιλουται. Ἴλιος, η Τροια. Ἴλος, κυριον. Ἰλυς, ο βορβορος. Ἴλη, η ταξις.Ἴλλος, ο
οφθαλμος. Ἰλλας, το σχοινιον. και Ἰλλουστριος,το αξιωμα. Ἰλεος, ο φωλεος. ιλιγγος.
ιλιγγιω. πλην του Ἵλαος, ο ευμενης, και Ἵλεως, Ἀττικως το αυτο. ιλω,ρημα. ιλαρος.
ιλαροτης. ιλαριων. ιλασκω. ιλασμος. και Ἱλη κοις, αντι του ιλεως ειης. Το Ι προ του
Μ, φωνηεντος επιφερομενου, δασυνε ται αει. Ἵμερος, η επιθυμια. Ἱμεριος, κυριον.
Ἱμας, ολωρος. ιμασθλη. Ἱμω, το αντλω. ιμωνια. Ἱμερα, πολις. πλην του Ἴμεναι, αντι
του πορευεσθαι. και Ἴμεν, αντι του πορευομεθα. Συμφωνου δε επαγομενου
ψιλουται. Ἴμβρος, νησος. και ετερα. Το Ι προ του Ν ψιλουται. Ἴναχος, ποταμος.
Ἰνω, ονομα θεας. Ἰνιον, το νευρον. Ἲν, Ἰνος, η δυναμις. Ἰνωτο ενδυναμω. πλην του
Ἵνα, αιτιολογικου συνδεσμου. και Ἵνα, αντι του οπου, τοπικου επιῤρηματος. Το Ι
προ του Ξ ψιλουται. Ἲξ, ο σκωληξ. Ἰξιων, κυριον. πλην του Ἵξωμαι, αντι του
παραγενωμαι. και Ἵξον, αντι του κατελαβον. ως το, Οι δ' ιξον κοιλην Λακεδαιμονα
8

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

κητωεσσαν. 205 το μεντοι Ἴξαλος, ο ορμητικος. και ιξος, ει και απο του ιξαι
γεγονεν, αλλ' ομως ψιλουται. πολλακις γαρ η παρα γωγη ειωθεν αλλασσειν και το
πνευμα. ως εν τωι αμα, αμυδις. Ἰδιω, ιδρως. ιξω, ιξος. οδος, οδυσσευς. ειρω, Ειρμος.
ειργω, Ειρκτη. Το Ι προ του Ο ψιλουται αει. οιον, ιοβιανος. ιοβα της. ιολαος.
ιορδανης. Ἴον, το ανθος. Ἰοθορ, ο πενθερος του Μωυσεος. ιοκαστη. ιος. και τα λοιπα.
ζητει, εαν το Ἰος εληφθη και εις το βελος. ου γαρ ευρον διαστολην τουτου εν τοις
περι πνευματων. παρα μεντοι τοις Νεωτε ροις Γραμματικοις και δασυνομενον τουτο
κατελαβον, εκ του ιημι, το πεμπω, και ψιλουμενον εκ του ιουσθαι. Το Ι προ του Π,
ενος οντος, ψιλουται. Ἴπτω, το βλαπτω. Ἴπνος, ο φουρνος. Ἴπος, η παγις των μυων.
και Ἶπες, οι σκωληκες. απο πτωσεως σεσημειωται το Ἵπταμαι, δασυνομενον. ∆ισσου
δε οντος δασυνεται. οιον Ἵππος. και τα εξ αυτου συγκειμενα. ιππευω. ιππευς. ιππιας.
ιπποκρα της. ιππωναξ. Ἱπποκομος, ο των ιππων επιμελουμενος. ιππηλατης.
ιππηλασιον. ιππομανης. Το Ι προ του Ρ ψιλουται. Ἶρος, ο πτωχος. Ἶρις, το τοξον.
πλην των απο ιερος γινομενων κατα κρασιν του ι και ε εις ι μακρον. οιον Ἱρος, ο
ιερος. Ἱρειον, το θυμα. Ἵρηξ, ο ιεραξ. τινες δε παραλογως ψιλουσι τα τοιαυτα,
λεγοντες οτι τα συγκοπεντα κατα Αιολεις ψιλουνται. οιον ωρμησεν, Ὦρσεν.
αρμοσας, Ἄρσας. προς ους εστιν ειπειν, οτι ουτε το ωρμησεν εγενετο κατα συγκοπην
ωρσεν, ουτε το αρμοσας, αρσας. αλλα απο του Ὄρω, το διεγειρω, ο μελλων ορω, και
Αιολικως ορσω. και Ἄρω, το αρμοζω, αρω, και Αιολικως αρσω. τα τοιαυτα
ψιλουνται γινομενα. ουτε μην το ιρος και ιρειον και ιρηξ συνεκοπησαν Αιολι κως,
αλλα κρασιν επαθον του ι και ε εις ι, ως εν τωι οφιες οφις εστιν ευρειν. Το Ι προ του
Σ, ει μη το Τ επαγοιτο, ψιλουται αει. Ἶσος, ο ομοιος. Ἴσις, ονομα θεας. ισιδωρος.
ισμηνιας. ισμαηλ. Ἰσπανια, χωρα. ισχας. ισχιον. ισχνος. ισχυς. ει δε επαγοιτο το Τ,
δασυνεται. Ἵστωρ, ο επιστημων. ιστορια. Ἱστιαιος, κυριον. Ἵσμα, το κτισμα. ιστημι.
ιστος. ισταριον. 206 ιστιον. σημειωσαι το Ἴστω, αντι του γινωσκετω. Ἰστεον. και
Ἴστρος, ποταμος. Το Ι προ του Τ ψιλουται. Ἴτυς, η περιφερεια του αρματος. και
Ἴτυς, ο υιος της αηδονος. ιταλια. ιτεα. Ἰτεον, αντι του πορευτεον. Ἰταμος, ο
αναισχυντος. Ἴτης, ο πτωχος. και τα λοιπα. Το Ι προ του Υ ψιλουται. Ἴυγξ, ειδος
ορνεου, και οργανου. Ἰΰζω, το βοω. και τα ομοια. Το Ι προ του Φ ψιλουται. ιφικλος.
ιφιτος. Ἶφι, αντι του ισχυρως, και λιαν. και ιφια μηλα. και Ἶφις, ο ταχυς. Ἰφιγενεια
και Ἰφιανασσα, κυρια. και τα λοιπα. Το Ι προ του Χ ψιλουται. ιχνος. ιχωρ. ιχθυς. Το
Ι προ του Ψ ψιλουται. ιψ, ο σκωληξ. ιψιφαγια. Ἴψω, επι μελλοντος, αντι του βλαψω.
Το Ι προ του Ω ψιλουται. ιωσηπος. Ἰωαννης. ιων, ιωνος. ιωνας. ιωηλ. ιωβ. Ἰωκη, η
διωξις. Ἴωξις, το αυτο. Ἰωτα, το στοιχειον. και τα λοιπα. Ἱω δε, το πεμπω,
δασυνεται.
{1Καθολικος κανων περι πνευματος του Ι.}1 Σημειωτεον, οτι το Ι προ παντος
φωνηεντος ψιλου ται αει, και προ των τριων δασεων του Θ, Φ, Χ, προ του Ζ διπλου
αει δασυνεται, προ δε των ετερων δυο διπλων Ξ, Ψ αει ψιλουται. και προ του Β, Γ.
προ δε του Μ δασυνεται αει, πλην του Ἴμβρος.

ΑΡΧΗ ΤΟΥ Ο
1 Το Ο προ του Α ψιλουται. οιον Ὄαροι, αι γυναικες. και Ὀαριζειν, το γυναικι
συνομιλειν, ηγουν μιγνυσθαι. και Ὀαριστυς, η των γυναικων ομιλια. και τα λοιπα.
Το Ο προ του Β ψιλουται. οιον οβολος. οβελος. οβελισκος. Ὄβριμος, ο ισχυρος.
Ὀβοτας, κυριον. Ὀβαρης,ο περσης. και τα ομοια. Το Ο προ του Γ ψιλουται. οιον
Ὄγμος, η ταξις. ογκος. ογδοος. ογδοηκοντα. Ὄγμιος, επιθετον του Ἡρακλεος. και τα
λοιπα. Το Ο προ του ∆ ψιλουται. οιον οδυνη. οδους, οδον τος. Ὀδαξ, αντι του μετα
9

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

των οδοντων. οδωδως. και τα 207 λοιπα. πλην του οδος. και των εξ αυτου. οδευω,
οδιτης, οδοιπορος, οδοιδοκος, ο ληιστης. συν τουτοις και Ὁδι, αντι του ουτος, και ο
δεινα. το μεντοι Ὀδυσσευς οι μεν δι' ενος σ γραφοντες δασυνουσιν αυτο·
ετυμολογουντες παρα την οδον και το υω το βρεχω. Ἱστορηται γαρ, οτι η μητηρ
Ἀντικλεια προς γαμον δοθεισα τωι Λαερτηι εγεννη σεν αυτον καθ' οδον υετου
γενομενου. διο και Ὀδυσσευς εκληθη. Οι δε ψιλουσιν, ετυμολογουντες απο του
Ὀδυσσω, το οργιζομαι. οργιλωι γαρ ευκει, οτε εδημηγορει. καθα δηλοι και Ὅμηρος
λεγων περι αυτου, Φαιης κεν ζακοτον τε τιν' εμμεναι αφρονα τ' αυτως. φαινονται
ουν και αμφοτεραι αι ετυμολογιαι αρεσται. ευ ρηται δε παρ' Ὁμηρωι ψιλουμενον και
δι' ενος σ γραφο μενον δια το μετρουμενον, ως εν τωι, Ευρεν επειτ' Ὀδυσηα ∆ιι
μητιν αταλαντον. και εν αλλοις πολλοις. ει δε και παρα την οδον ετυμολο γειται.
ουδεν καθεστηκεν απορον, πως ου δασυνεται. ειρη ται γαρ, ως αι παραγωγαι
πολλακις ειωθασιν αμειβειν τα πνευματα. αμα, αμυδις. ιδιω, ιδρως. ουτως και οδος,
Ὀδυσσευς. Το Ο προ του Ε ψιλουται. Ὀεργιλος, κυριον. Ὀετης, ο ομοετης, κατα
συγκοπην. ως και Ὄπατρος, ο ομοπατρος. Το Ο προ του Ζ ψιλουται. Ὄζος, ο κλαδος.
οζω, ρημα. και τα λοιπα. Το Ο προ του Θ ψιλουται. οιον οθονη. Ὀθνειος, ο ξενος.
Ὄθων, κυριον. Ὄθομαι, το επιστροφην ποιουμαι. ως το, Ουδ' οθομαι κοτεοντος.
πλην του Ὅθι, αντι του οπου. και οθεν. Το Ο προ του Ι ψιλουται. οιστος. Ὀΐω, το
υπολαμ βανω. και τα λοιπα. Το Ο προ του Κ ψιλουται. οιον οκνος. οκλαζω. οκριβας.
Ὀκριοεις, ο φρικωδος † και ο ταχυς. Ὀκελλω, το προσορμιζω την ναυν. και τα λοιπα.
πλην των κατα τρο πην του Π εις Κ γινομενων κατα διαλεκτον Ἰωνικην. οιον
Ὁκοσον, αντι του οποσον. Ὁκοιος, αντι του οποιος. Ὅκως,αντι του οπως. και των
ομοιων. 208 Το Ο προ του Λ η ενος η δισσου ψιλουται, συμ φωνου επαγομενου η
φωνηεντος. ολεθρος. ολυμπος. ολισθος. Ὄλορος, κυριον. ολιγος. ολλυω. ολλω.
Ὀλοοιτροχος, ο στρογγυλος λιθος. Ὄλβος, ο πλουτος. Ὀλμειος, ποταμος. Ὄλπη, η
ληκυθος, ο εστι το ελαιοδοχον αγγειον, ελαιοπη τις ουσα. πλην του ολος. Ὅλμος, η
εγδη. Ὅλκος, το σωμα του οφεως, και παν επιμηκες σωμα, και ο λιμην, εν ωι αι
ολκαδες ιστανται. Ὁλκας, η ναυς. Ὁλκη, το βαρος. ολως, επιῤρημα. ολικως. ολοτος
†. και των απο του ολος. Το Ο προ του Μ, ενος η δισσου, φωνηεντος η συμ φωνου
επαγομενου, ψιλουται. οιον Ὀμω, το ομνυω. Ὀμιχω, το ουρεω. ομιχλη. ομμα.
ομματω. ομβρος. Ὄμφαξ, η ωμη σταφυλη. Ὀμοργνυσιν, αντι του απομασσει, και
αποσπογ γιζει. πλην του ομου, και των εξ αυτου. οιον ομαιμων. Ὅμορος, ο γειτων.
ομευνετης. ομηλιξ. ομηρος. ομωνυμος. ομιλος. ομιλια. ομοιος. Ὁμοκλη, η απειλη.
και ομαλος. Το Ο προ του Ν, εν ταις υπερ μιαν συλλαβην λε ξεσι, φωνηεντος η
συμφωνου επαγομενου, ψιλουται. οιον οναρ. ονυξ. Ὄνθος, η των βοων κοπρος.
ονειρος. Ὀνειατα, τα βρωματα. και Ὅμηρος. Οι δ' επ' ονειαθ' ετοιμα προκειμενα
χειρας ιαλλον. προσκειται εν ταις υπερ μιαν συλλαβην λεξεσι. δια το Ὅν, το ιδιον.
και Ὃν, αντι του οντινα, αρθρον υποτακτι-κον πτωσεως αιτιατικης των ενικων. Ὂν
δε, το υπαρχον, ψιλουται, Ἐον γαρ ην, και αφαιρεσει του ε γεγονεν ον. Το Ο προ του
Ξ ψιλουται. οιον οξος. οξυς. Ὀξυη, ειδος δενδρου. Ὀξυοεν δορυ, το ταχυ, η το
εστομωμενον, η το απο οξυης δενδρου κατεσκευασμενον. (ως και Μειλινον, το απο
μελιας· και Οισυινον, το απο οισυας.) τινες δε το καλως εξεσμενον αποδεδωκασιν.
απο γαρ του ξυω γινεται ξυοεν, και πλεονασμωι του Ο οξυοεν. Το Ο προ του Π
ψιλουται. οιον οπος. οπισω. Ὀπη, η τρυπα. οπωρα. και Ὀπωρινος, καιρος και βοῤρας.
Ὡς δ' οτ' οπωρινος βορεης νεοαρδε' αλωην Αιψα ξηραινει. Ὀπαδος, και Ὀπαων, ο
ακολουθος. πλην των εχοντων τωι Π επαγομενον το Λ, οιον οπλον. οπλιζω. Ὁπλη, ο
ονυξ. 209 και των αναφορικων. οιον οποι, και οπου. οποθεν. οποθι. οποτε. οποιος.
οποσος. οποτερος. οπως. οπωσουν και οπο σονουν. Το Ο προ του Ρ, φωνηεντος η
συμφωνου επαγομε νου, η του Ρ αυτου, ψιλουται. οιον ορευς. ορεγω. ορεστης. Ὄρος,
10

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

ο βουνος. οργιζομαι. Ὀῤρος, το γαλα. Ὀῤρωδω,το δειλιω. ορχουμαι. ορθος. Ὄρπηξ, ο
κλαδος. ορφευς. και τα λοιπα. πλην του Ὁρω, το βλεπω. ορος, αρσενικον. και των εξ
αυτου. οιον οριζω. ορισμος. οριστικον. Ὅριον, το οροθεσιον. και πλην των εχοντων
το Κ η το Μ επαγομε νον. οιον Ὅρμος, ο λιμην. αφ' ου και Ὁρμιζω, το ελλι-μενιζω.
ορμαθος. ορμω. ορμωμαι. ορμωμενος. Ὄρμενος δε, ο διεγερθεις, ως απο του οῤρω,
ψιλουται. ορκος. ορκιζω. το Ὄργιον, το μυστηριον, δασυνομενον ευρον εν τε τοις
Θεοδωριτου, και εν ετεροις, καιπερ εν τηι συνηθειαι ψιλου μενον. το δε Ὄρπηξ εν
πολλοις ψιλουμενον. απο γαρ του ορουειν εις υψος ψιλουσιν, απο δε του ερπειν
δασυνουσι τινες. Ὀρμαθος παρα τισι ψιλουται. Το Ο προ του Σ, ετερου συμφωνου η
αυτου του Σ επαγομενου, εν ταις υπερ μιαν συλλαβην λεξεσι, ψιλουται. οιον
οστρεον. οστρακον. οστουν. Ὀσφυς, ο περι τους νεφρους τοπος. αφ' ου και Ὀσφυηξ,
ο κεκλασμενος και ασθενης την οσφυν. εκ του Ἄγω, αξω, ο δηλοι το κλω. ως το,
γεροντος οσφυηγος. Ὀστια, η θυρα παρα Ῥωμαιοις. και Ὀστιαριος,ο θυρωρος. Ὄσσα,
η φημη, και η μαντεια, και ονομα ορους. Ὄσσω, το βλεπω. αφ' ου και Ὄσσε, τω
οφθαλμω, δυικως. οσφρησις και τα λοιπα. προσκειται εν ταις υπερ μιαν συλλαβην
λεξεσι. δια το Ὃς, ο ιδιος. Ὃς, αντι του ουτος. και Ὃς αντι του οστις. φωνηεντος δε
επαγομενου δασυνεται. οιον οσιος. οσιω. οσος. οσον. και Ὁσια, η ταφη. το μεντοι
Ὄσιρις, κυριον, φωνηεντος επαγομενου, ψιλουται. Το Ο προ του Τ ψιλουται. οιον
Ὄτλος, η κακοπα θεια. και Ὀτλησαι, το κακοπαθησαι. Ὀττοτοι, (γρ. θρη-νητικον)
αντι του φευ. Ὀτρηρος, ο σπουδαιος. Ὀττεια, η μαντεια. και τα λοιπα. πλην του οτε.
οτι. οταν. Ὅτωι, αντι του ωιτινι. Ὁτεοισιν, αντι του οιςτισι. και ο τε, αντι του οπερ
παρ' Ὁμηρωι, ως το, Ἀλκην δ' ου τοι δωκεν, ο, τε κρατος εστι μεγιστον. 210 Το Ο
προ του Φ ψιλουται. οφις. Ὀφνει, κυριον. οφελος. Ὀφειλη, το χρεος. οφλισκανω.
οφρυς. Ὄφρα, αντι του οπως, οπερ, απο του τοφρα κατα αφαιρεσιν γινομενον του
ψιλου τ ωφειλε δασυνεσθαι, αλλ' ομως ψιλουται δια τον λεγοντα κανονα· το Ε Ο
προ δασεος ψιλουται. οφις. εθνος. εφεσις. Ὄφελον, αντι του ειθε. ως το, οφελον
κατευθυνθεικεσαν αι οδοι μου. Ὀφφικιον, παρα Ῥωμαιοις, απλως πασα υπηρεσια.
Το Ο προ του Χ ψιλουται. οχος, το αρμα. οχευς. οχανον. οχετος. οχυρος. οχλος.
οχληρος. Ὄχα, αντι του εξοχως. και τα λοιπα. Το Ο προ του Ψ ψιλουται. οψις. οψια.
οψε. οψον. οψωνιον. οψοφαγος. οψαριον.
{1Καθολικοι κανονες περι πνευματος του Ο.}1 Το Ο πλεοναζον εν ταις απο
συμφωνων αρχομεναις λεξεσι ψιλουται. βριμω, οβριμος. βελος, οβελος. σταφις,
οσταφις. κρυοεις, οκρυοεις. Το Ο προ του Α, Β, Γ, ψιλουται αει, και προ του Ε, Ζ, Κ, Θ,
Ι, πλην μονων του οθι και οθεν. ωσαυτως και προ του Γ, Ξ, και Φ, Χ, Ψ. Το Ο προ του
Ρ δασυνομενον, οτε προσλαβηι το Υ, ψιλουται. οιον ορος, ουρος.

ΑΡΧΗ ΤΟΥ Υ
1 Το Υ πασης λεξεως αρχον δασυνεται. οιον υακινθος. υβος. υγεια. υδωρ.
υελλος. υθλος. υλη. υμετερος. υννις. υπηνη. υρκανια. Ὗς, ο χοιρος. υφος. υψος. υιος.
υιωνος. πλην του μμες, αντι του υμεις, Αιολικως. αλλα δια τον ανω ρηθεντα κανονα
ο Τυραννιων παρα τωι ποιητηι εδασυνε το υμμες. και ρχας, το ταριχηρον αγγειον.

ΑΡΧΗ ΤΟΥ Ω.
1 Το Ω εν ταις υπερ μιαν συλλαβην λεξεσι ψιλουται. οιον ωδε και ωδι, αντι
του ενταυθα. ωχρος, και ωχρος. ωχροτης. Ὦσχος, ο κλαδος. Ὠμος, ο απηνης. Ὦμος,
ηραχις. Ὦτος, κυριον. Ὠστος, ο αποδεδιωγμενος. Ὦρος καιὨριων, κυρια. πλην του
11

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

Ὥρα, ο καιρος και των παρ' 211 αυτου Ὧρος, ο χρονος. ωριμος. Ὥρα, η ευμορφια.
και των εξ αυτου. ωραιος. ωραΐζω. Ὡρακιζω, το ωχριω. και ωρακιω, το αυτο. Ὡρικος
βους, ο ωραιος. και των παρα το Ὥρα, η φροντις. Ὡρω, το φυλασσω. ωρειον. Ὧδε,
αντι του κατα τοιουτον τον τροπον. και Ὡδι, το αυτο. προσκειται εν ταις υπερ μιαν
συλλαβην λεξεσι δια το ωι, αντι του ωιτινι, υποτακτικον αρθρον πτωσεως δοτικης
των ενικων. και ωι, τωι ιδιωι. ων, αντι του ωντινων, επι γενικης των πληθυν τικων.
και ων, των ιδιων. το μεντοι Ὢ, σχετλιαστικον επιῤ ρημα, και ω της κλητικης, και ω
ρημα υποτακτικον, αντι του υπαρχω. και ων, ο υπαρχων, ψιλουται. {1Καθολικοι
κανονες περι πνευματων.}1 Παν φωνηεν εις Ρ ληγον, επιφερομενου συμφωνου
δασεος, ψιλουται. οιον αρχη. ερχομαι. ορφανος. ορθος. και τα ομοια. διο και οι
Αιολεις, ως ειρηται, το ρχας ψιλουσιν. Παν φωνηεν προ δασεος ψιλουται. οφις.
εθνος. εφεσις. ιχνος. ηχος. ηθος. πλην του αφη. οθεν και Ἥφαιστος, το πυρ,
αλληγορικως, απο του την αφην αιθειν. το δε Ἧχι, αντι του οπου, κατ' επεκτασιν
εστι της χι συλλαβης.

ΠΕΡΙ ΥΠΑΡΚΤΙΚΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ.
1 Τα υπαρκτικα ρηματα ψιλουνται. οιον Ειμι, το υπαρχω. Ἦν, αντι του
υπηρχε, τριτον προσωπον. και Ἦν, αντι του υπηρχον εγω. ως το παρ' Ευριπιδηι,
Νεωτατος δ' ην Πριαμιδων. λεγει δε περι εαυτου τουτο ο Πολυδωρος. Ειην, αντι του
υπαρχοιμι, ευκτικον, εαν ω υποτακτικον, και παντα τα προσωπα τουτου και αι
μετοχαι, ων, ουσα, ον.

ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ.
1 Παν αρθρον προτακτικον, η υποτακτικον, απο φω νηεντος αρχομενον,
δασυνεται. προτακτικον μεν, οιον, ο, οι, η, αι, υποτακτικον δε ος, αντι του οστις. ου,
ωι, ων. δυικα, ὣ, οιν. πληθυντικα, οι, ων, οις, ους, θηλυκα, η, αντι του ητις. ης, ηι, ην.
δυικα, α, αιν. πληθυντικα, αι, ων, αις, ας. ουδετερα, ο, ου, ωι, ο. δυικα, ὣ, οιν. πλη
θυντικα, α, ων, οις, α. το δε ω της κλητικης ψιλουμενον 212 πολλαχως ελεγχεται
μη ειναι αρθρον, αλλα κλητικον επιῤ ρημα. πρωτον μεν, οτι παν αρθρον απο
φωνηεντος αρχο μενον δασυνεσθαι θελει· τουτο δε ψιλουται. δευτερον, οτι παν
αρθρον προτακτικον η πνευμα η τονον επιδεχεται· τουτο δε και αμφοτερα. τριτον,
οτι παν αρθρον διαλλατ τειν θελει εν τοις τρισι γενεσι και εν τοις τρισιν αριθμοις· εν
μεντοι τρισι γενεσιν, οιον ο αιας, η μουσα, το βημα· εν δε τοις τρισιν αριθμοις, οιον ο
αιας, τω αιαντε, οι αιαντες, η μουσα, τα μουσα, αι μουσαι, το βημα, τω βηματε, τα
βηματα· τουτο δε ου διαλλασσουσιν, ουτε εν τοις τρισι γενεσι, ουτε εν τοις τρισιν
αριθμοις. τεταρτον, οτι παν αρθρον πρωτου προσωπου θελει ειναι η τριτου, ουχι
δευτερου· τουτο δε δευτερου προσωπου εστι. πεμπτον, οτι παν αρθρον φανερον
θελει σημαινειν και προδηλον αριθμον. εκτον, οτι ου φυλαττει τον κανονα τον
λεγοντα, πασα κλητικη τον ισον χρονον θελει εχειν της ιδιας ευ θειας, η ελαττονα,
ουδεποτε δε μειζονα· τουτο γαρ μειζον εστι της ιδιας ευθειας.

ΠΕΡΙ ΑΝΤΩΝΥΜΙΩΝ.

12

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

1 Το εν αντωνυμιαις Ε ψιλουται. οιον εγω, εκεινος, εμος, εμοι, και τα λοιπα.
πλην του ε, αφ' ου και το εαυτον, και το εθεν καθ' Ὅμηρον, Προσθεν εθεν
φευγοντα.

ΠΕΡΙ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ.
1 Πασα προθεσις απο φωνηεντος αρχομενη ψιλουται. οιον ανα, αμφι, αντι,
απο, επι, εν, εις, εξ, ητις και εκ λεγεται. και οτε μεν επαγεται φωνηεν, φυλαττει το Ξ.
οιον εξ ουρανου. εξ υψους. εξ ᾅδου. οτε δε συμφωνον επα γεται, εκφερεται δια
μονου του Κ δια την ευφωνιαν. οιον εκ των ουρανων, εκ ρωμης, εκ της γης, εκ
θαλαττης, και των ομοιων. πλην της υπο και υπερ.

ΠΕΡΙ ΣΥΝ∆ΕΣΜΩΝ.
1 Πας συνδεσμος απο φωνηεντος αρχομενος ψιλουται. οιον αλλα. εαν. ει,
αντι του εαν. και η διαζευκτικον, δια του η, και ητοι. πλην των αιτιολογικων. ουτοι
γαρ δασυ νονται. ινα, οπως, οτι, ενεκα. το μεντοι οφρα ψιλουται 213 και τουτο κατα
αποβολην του τ γινομενον. εστι γαρ κανων ο λεγων, τα κατα αποβολην ψιλου
δασυνονται. οιον τοσος, οσος. τοιος, οιος. ποτε, οτε. τοτε, οτε. πηνικα, ηνικα. και τα
υποτακτικα αρθρα απο των προτακτικων κατα αποβο λην του Τ. περι ων ευρηκαμεν.
πλην του τοφρα, οφρα. ως και Ὅμηρος· Τοφρα γουν ες στρατον ειμι διαμπερες. και
τημος, ημος. ψιλουται δε το μεν ημος δια τον λεγον τα κανονα, το Η εν τροχαικηι
λεξει ψιλουται. ηχος. ηδος. ηθος. πλην του ηπαρ, και ηλος. το δε οφρα δια τον λε
γοντα κανονα, οτι το ε ο προ δασεος οντα ψιλουται. οφις. εθνος. εφεσις. οφρα. εχις.
Ὄχος, το αρμα. οθονη.
ΠΕΡΙ ΑΡΙΘΜΩΝ.
1 Το Ε των αριθμων δασυνεται. εν, απο του εις, ενος γινομενον, εξ, επτα,
εβδομηκοντα, εκατον. και τα λοιπα. πλην του εννεα, εικοσι, και εννενηκοντα. και,
καθο λου ειπειν, πας αριθμος, απο φωνηεντος αρχομενος, δα συνεται πλην των
ρηθεντων και των οκτω και του ογδοη κοντα.

ΠΕΡΙ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΞ ∆ΙΦΘΟΓΓΩΝ.
1 Ἡ ˉαˉι διφθογγος εν ταις υπερ μιαν συλλαβην λεξεσι ψιλουται. οιον
αικιζω. αιδουμαι. αιζηος. αιλιανος. Αιλου ρος, ζωον. αιαζω. Αιρω, το επαιρω. και τα
λοιπα. ει μη το Μ επαγοιτο. οιον αιμα. Αιμυλος, ο πανουργος, και δολιος. Αιμος,
ορος. πλην του Αιμων, ο επιστημων. ση-μειωσαι το Αιρω, το κρατω. Αιρουμαι, το
βουλομαι. υπερ μιαν οντα συλλαβην και δασυνομενα. ειρηται δε εν ταις υπερ μιαν
συλλαβην λεξεσι δια τα αρθρα τα υποτακτικα, οιον αι, αντι του αιτινες. αιν, δυικον.
και αις, αντι του αιστισι. σημειωσαι το Αι, αντι του φευ, ψιλουμενον. Ἡ ˉαˉυ
διφθογγος ψιλουται. αυξω. αυδω. αυτος. αυριον. αυτη. πλην του αυτη, βαρυτονον,
ως απο του ουτος. και αυτον, αντι του εαυτον. Ἡ ˉεˉι διφθογγος ψιλουται. οιον,
ειδος. εικαζω. Ειρω, το πλεκω. ειργω. ειβω. Ειρων, ο κολαξ. ειλη. και τα εξ αυτου,
ειληθενουμαι. ειλεος. ειλικρίνεια. πλην του Ειλως, ο δουλος. Ειλωτευω, το δουλευω.
και Ειλωτεια, η δουλεια. 214 ειλισσω. ειλομην, απο κλισεως. Εικων, ο πεμψας.
ειμαρ-μενη. Ειμα, το ιματιον. και Ειμενος, ο ενδεδυμενος. εις, εινα, τον ενα. και ειο
13

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

αντι του αυτου. Ειπετο, απο κλι-σεως, αντι του ηκολουθει. Εισεν, αντι του εκαθισε,
και εκτισεν. ειστηκει. Ειατο, αντι του εκαθηντο. και Ειαται, αντι του καθηνται,
ποιητικως. και ειως, αντι του εως. ταυτα δε παντα απο πλεονασμου εχουσι το Ι εκτος
του εις. σημειωσαι δε, οτι το ειρμος και ειρκτη, κᾂν το μεν, απο του Ειρω, το
συμπλεκω, το δε απο του Ειργω, το κωλυω, γινονται, δασυνονται. εῤρεθη γαρ, ως αι
παραγωγαι πολλακις αμειβουσι τα πνευματα. οιον αμα, αμυδις. ιδιω, ιδρως. οδος,
οδυσσευς. ουτως ουν και ειρω, ειρμος. και ειργω, ειρκτη. Ἡ ˉεˉυ διφθογγος
ψιλουται. ευχη. Ευλη, η βδελλα. ευδια. ευθυς. ευθεια. ευτυχης. πλην του Ευδω, το
καθεύδω. Ευω, το φωτιζω, και φλογιζω. ευρω, και των εξ αυτου, ευρισκω, ευρεσις,
ευρεμα, ευρεσιλογος. Ευ, αντι του εαυτου, απο του εο κατα κρασιν ∆ωρικως του εο
εις την ευ διφθογγον. ως το εμεο, εμευ. και σεο, σευ. και Ὅμηρος, Των δ' αλλων
ουτις ευ ακηδεσεν. Ἡ ˉοˉι διφθογγος εν ταις υπερ μιαν συλλαβην λεξεσι ψιλουται.
οικος. οιστρος. Οιδω, το εξογκω. Οιδμα, το κυμα. οιδημα. Οιγω, το ανοιγω. Οινευς,
κυριον. οινος. Οιος, ο μονος. Οιμη, η ωιδη. οθεν και οιμωζω. και τα λοιπα. πλην του
Οιμος, η οδος. Οιμω, το ορμω. Οιος, ο οποιος, και Οιος, ο δυνατος. ειρηται εν ταις
υπερ μιαν συλλαβην λεξεσι δια το οι, αντι του αυτωι, αντωνυμιαν. και οι, αντι οπου.
και οι, αρθρον προτακτικον πληθυντικου αριθμου δασυνομενον μονον.
βαρυνομενον δε και δασυνο-μενον υποτακτικον γινεται. Οις δε, το προβατον,
ψιλουται, ως απο του οις γινομενον κατα συναιρεσιν. το οιμωζω δασυνομενον ευρον
εν Σχεδευτου † Μουζαλωνος, γραφον-τος ουτως. Ευ θ' οιμωζοντων οδυνηρον. το
Οιμη, η ωιδη, τινες δασυνουσιν, απο του εν Οιμοις, ο εστιν, εν οδοις, ψαλλεσθαι. και ο
πτωχοΠροδρομος· Τερπου θ' οιμων των καλων. το δε οιμωζω ψιλουσιν εκ του
οιμοι. 215 Ἡ ˉοˉυ διφθογγος ψιλουται. οιον Ουδος, η φλια. Ουθαρ, ο μαστος. ουλη.
ουλοθριξ. Ουρος, ο επιτηδειος και φορος ανεμος. και Ὅμηρος, Τοισι δι' ικμενον
ουρον ιει εκαεργος Ἀπολλων. και Ουρηες, αι ημιονοι. και τα λοιπα. πλην του ουτος,
ουνεκα, ου, αντι του οπου. και ου, αντι του ουτινος. και ους, αντι του ουστινας, επι
αιτιατικης των πληθυντικων. Ους δε, το ωτιον. και ου, το αρνητικον μοριον,
ψιλουται.

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΡΩ.
1 Το ρω πασης λεξεως αρχον δασυνεται. οιον ρωμη. ρωμυλος. ριπτω. ριζα.
ρεω. και τα λοιπα. πλην του ᾿Ρα-ριον, πεδιον. και ᾿Ραρος, το αμβλωθριδιον βρεφος.
Το ρω εαν δισσον γενηται εν μεσηι λεξει, το μεν πρωτον ψιλουται, το δε δευτερον
δασυνεται, οιον επιῤρημα. αῤρωστος. συῤραπτω. και τα λοιπα. ψιλουται δε το μεν
πρωτον, διοτι ουδεποτε συλλαβη Ἑλληνικης λεξεως εις δασυ ληγει, το δε δευτερον
δασυνεται, διοτι φιλαρχος εστιν η δασεις.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΙ∆ΟΣ.
1 Ἰστεον οτι η κορωνις, οτι ουκ εν πασαις τιθεται ταις κρασεσιν, αλλ' οτε εν
αρμογηι δυο λεξεων γενηται η κρασις. οιον το εργον, τουργον, το ελαιον, τουλαιον,
το επος, τουπος, και εγω, κᾀγω. τα αλλα, ταλλα. και τα ομοια. οτε δε μη εν αρμογηι
λεξεων δυο γινηται η κρασις, ου τιθεται η κορωνις. οιον νοος, νους. πλοος, πλους.

14

 
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 


