De pace i
ΛΟΓΟΣ ςʹ.
Ειρηνικος Αʹ, επι τηι ενωσει των μοναζοντων, μετα την σιωπην, επι
παρουσιαι του πατρος αυτου.
Αʹ. Λυει μου την γλωτταν η προθυμια, και περιφρονω τον ανθρωπινον νομον
δια τον νομον του Πνευματος· και διδωμι τηι ειρηνηι τον λογον, ουπω προτερον
ουδενι συγχωρησας. Προτερον μεν γαρ ηνικα εστασιαζε προς ημας τα μελη, και το
μεγα και τιμιον σωμα του Χριστου διηιρειτο και διεκοπτετο, ως μικρου και
διασκορπιζεσθαι τα οστα ημων παρα τον ᾅδην, οιον γης βαθος αροτρωι ρηγνυμενον,
και κατα γης σκεδαννυμενον, και τον ατμητον, και αμεριστον, και υφαντον δι' ολου
χιτωνα κατατεμων ο πονηρος ολον εαυτου πεποιητο, τουτο δι' ημων δυνηθεις, ο δια
των τον Χριστον σταυρωσαντων ουκ ισχυσεν· τοτε μεν δη φυλακην εθεμην τοις
χειλεσιν, ουδ' αλλως προθυμοις ουσι περι τον λογον, οτι τηι δι' εργων φιλοσοφιαι
καθαραι πρωτον εμαυτον, ειτα το στομα της διανοιας ανοιξας ελκυσαι πνευμα, ειτα
εξερευξασθαι λογον αγαθον, και λαλειν Θεου σοφιαν τελειαν εν τοις τελειοις,
ακολουθιας ειναι πνευματικης υπελαμβανον· και ωσπερ καιρος επι παντι πραγματι
και μικρωι και μειζονι (το γαρ του Σολομωντος ευ εχει και λιαν επεσκεμμενως),
ουτω και λογου και σιωπης, ει και τις αλλος, καιρον εγινωσκον.
Βʹ. ∆ια τουτο εκωφωθην και εταπεινωθην, ποῤρω παντος αγαθου γενομενος·
και οιον τι νεφος την εμην καρδιαν υποδραμον συνεκαλυψε την ακτινα του λο γου,
και το αλγημα μου νυκτος και ημερας ανεκαι νιζετο. Και παντα μοι ην υπεκκαυματα
και υπομνη ματα της των αδελφων διαζευξεως, αγρυπνιαι, νηστειαι, προσευχαι,
δακρυα, τυλοι γονατων, στηθων, 35.724 επιτιμησεις, στεναγμος εκ βαθους αναπεμπο
μενος, στασις παννυχος, νου προς Θεον εκδημια, θρηνος εν δεησει λεπτος, φαρμακον
τοις ακουουσι κατανυξεως, οι ψαλλοντες, οι δοξαζοντες, οι μελε τωντες τον νομον
Κυριου ημερας και νυκτος, οι τας υψωσεις του Θεου εν τοις λαρυγξι φεροντες· και
ταυ τα δη τα καλα του κατα Θεον βιου προγραμματα και μηνυματα, οι σιωπωντες
κηρυκες, αυχμωσα και πιναρα κομη, ποδες γυμνοι και τοις αποστολικοις επομενοι,
μηδεν νεκρον φεροντες, κουρα συμμετρος, περιβολη τυφον κολαζουσα, ζωνη τωι
ακοσμωι κοσμια, μικρον τι του χιτωνος αναστελλου σα, και οσον μη αναστελλειν,
βαδισμα ευσταθες, οφθαλμος ου πλανωμενος, μειδιαμα προσηνες, μαλ λον δε ορμη
μειδιαματος, ακρασιαν γελωτος σωφρο νιζουσα, λογος τωι λογωι κινουμενος, σιωπη
λογου τιμιωτερα, επαινος αλατι ηρτυμενος, ου προς θω πειαν, αλλ' οδηγιαν του
κρειττονος, επιπληξις ευφημιας ποθεινοτερα, μετρα κατηφειας και ανεσεως, και η
δι' αμφοτερων μιξις και κρασις, το απαλον τωι γενναιωι, το αυστηρον αιδοι
συγκρατον, ως μηδ' ετερον υπο του ετερου παραβλαπτεσθαι, αλλ' αμφοτερα δι'
αλληλων ευδοκιμειν· μετρα της εις το κοινον επιμιξιας και υποχωρησεως, της μεν
τους αλλους παιδαγωγουσης, της δε τωι Πνευματι μυσταγωγουσης, και της μεν εν τωι
κοινωι το ακοινον φυλαττουσης, της δε εν τωι αμικτωι το φιλαδελφον και
φιλανθρωπον· και α μειζω τουτων ετι και υψηλοτερα, ο εν πενιαι πλουτος, η εν
παροικιαι κατασχεσις, η εν ατιμιαι δοξα, η εν ασθενειαι δυναμις, η εν αγαμιαι
καλλιτεκνια (ειπερ κρειττονα των απο σαρκος αρχο μενων τα κατα Θεον
γεννηματα)· οι τρυφωντες τωι μη τρυφαιν, οι ταπεινοι υπερ των ουρα νιων· οι μηδεν
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

εν κοσμωι, και υπερ τον κοσμον· οι σαρκος εξω και εν σαρκι, ων μερις Κυριος, οι
πτωχοι δια βασιλειαν, και δια πτωχειαν βασι λευοντες.
Γʹ. Ουτοι με και παροντες λαμπρον εποιουν, η εμη περιουσια, το εμον αγαθον
εντρυφημα, και αποντες συνεστελλον. Ταυτα μοι συνειχε την ψυχην ταυτα
εταρασσεν. Ἐκ τουτων εγω πενθων και σκυ θρωπαζων επορευομην· δια ταυτα μετα
των αλλων τερπνων και τον λογον απεσεισαμην· οτι απ ελακτισαν οι ηγαπημενοι,
και εστρεψαν επ' εμε νωτα αυτων και ου προσωπον, και γεγονασι ποιμνιον ελευ
35.725 θεριωτερον του ποιμαινοντος, ινα μη ειπω νεα νικωτερον· οτι εστραφη εις
πικριαν εμοι η αμ πελος η αληθινη, και τωι καλωι γεωργωι καλλιστα κε καθαρμενη,
και ταις θειαις ληνοις γεωργουσα το καλον γεωργιον· οτι οι φιλοι μου και οι πλη
σιον μου εξ εναντιας μου ηγγισαν και εστη σαν, και οι εγγιστα μου απο μακροθεν
εστησαν· οτι διειλομεθα τον Χριστον, οι λιαν φιλοθεοι και φιλοχριστοι, και υπερ της
αληθειας αλληλων κατ εψευσαμεθα, και δια την αγαπην μισος εμελετησαμεν, και
υπερ του ακρογωνιαιου διελυθημεν, και υπερ της πετρας εσεισθημεν· οτι πλεον η
καλως ειχεν υπερ της ειρηνης επολεμησαμεν, και υπερ του υψωθεντος επι το ξυλον
κατενηνεγμεθα, και υπερ του ταφεντος και ανασταντος εθανατωθημεν.
∆ʹ. Προτερον μεν ταυτα· και τι αν τις εν καιρωι φαιδροτητος αναξαινοι την
αηδιαν, ενδιατριβων τοις λυπηροις, ων απευκταια μεν η πειρα, φευκτη δε η μνημη;
Κρειττων δε σιωπη λογου, το συμπεσον ημιν θραυσμα ληθης βαθεσι συγκαλυπτουσα·
πλην ει τις δια τουτο και μονον ανακινοιη την μνημην των λυπηρων, ινα τωι
υποδειγματι παιδευωμεθα, και ωσπερ εν τοις νοσημασι φευγωμεν τας αιτιας, εξ ων
εις ταυτα υπηχθημεν. Νυνι δε ηνικα απεδρα οδυνη, και λυπη, και στεναγμος· ηνικα
γεγοναμεν οι του ενος εν, και οι της Τριαδος συμφυεις, και ομο ψυχοι, και ομοτιμοι·
οι του Λογου της αλογιας εκτος· οι του Πνευματος ου κατ' αλληλων, αλλα συν
αλληλοις ζεοντες· οι της Ἀληθειας το αυτο φρονουν τες και λεγοντες· οι της Σοφιας
ευσυνετοι· οι του Φωτος ως εν ημεραι ευσχημονουντες· οι της Ὁδου παντες
ευθυπορουντες· οι της Θυρας παντες εντος· οι του Προβατου και του Ποιμενος πραοι,
και της αυτης μανδρας, και ποιμενος ενος· ουκ εν σκευεσι ποιμενος απειρου
ποιμαινοντος, ουδε καταφθειροντος τα προ βατα της νομης, ουδε προιεμενου τοις
λυκοις και τοις κρημνοις, αλλα και λιαν περιεσκεμμενου και επι στημονος· ηνικα
γεγοναμεν οι του παθοντος υπερ ημων συμπαθεις, και αλληλοις τα βαρη συνεπικου
φιζοντες· οι της Κεφαλης, σωμα εν συναρμολογου μενοι και συμβιβαζομενοι κατα
πασαν συναφειαν την εν Πνευματι· ηνικα ο ποιων παντα και μετα σκευαζων προς το
λυσιτελεστερον εστρεψε τον κοπε τον εις χαραν ημιν, και του σακκου την
ευφροσυνην αντεδωκε, τηνικαυτα συναποδυομαι τοις παρελθουσι 35.728 την
σιωπην, και προσαγω τωι παροντι καιρωι και υμιν τον λογον, μαλλον δε τωι Θεωι
χαριστηριον θυσιαν οικειοτατην, δωρον χρυσου καθαρωτερον, λιθων πο λυτελων
τιμαλφεστερον, υφασματων πολυτελε στερον, θυσιας νομικης αγιωτερον,
πρωτοτοκων απαρχης ιερωτερον, αρεσκον Θεωι υπερ μοσχον νεον, κερασι και οπλαις
ατελη και αναισθητον υπερ θυμια μα, υπερ ολοκαυτωμα υπερ μυριαδας αρνων
πιονων, οις ο στοιχειοδης νομος εκρατει τον ετι νηπιον Ἰσραηλ, ταις εναιμοις
θυσιαις σκιαγραφων την μελλουσαν.
Εʹ. Τουτο προσφερω Θεωι, τουτο ανατιθημι ο μονον εμαυτωι κατελιπον, ωι
πλουτω μονωι. Τα μεν γαρ αλλα παρηκα τηι εντοληι και τωι Πνευματι· και τον
πολυτιμον μαργαριτην παντων ων ειχον ποτε αντηλ λαξαμην, και γεγονα
μεγαλεμπορος, μαλλον δε γενεσθαι δι' ευχης εχω των μικρων, και παντως
φθαρησομενων ωνησαμενος τα μεγαλα και μη λυομε να· του Λογου δε περιεχομαι
μονου, ως Λογου θερα πευτης, και ουκ αν ποτε εκων τουτου του κτηματος
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

αμελησαιμι· αλλα και τιμω, και ασπαζομαι, και χαιρω μαλλον η πασιν ομου τοις
αλλοις, οις οι πολλοι χαιρουσιν· και ποιουμαι παντος του βιου κοινωνον, και
συμβουλον αγαθον και συνομιλον, και ηγεμονα της επι τα ανω οδου, και
συναγωνιστην προθυμον· και επειδη παν ατιμαζω τερπνον κατω μενον, εις τουτο
μοι παν εκενωθη το φιλτρον μετα Θεον· μαλλον δε και εις τουτον· οτι προς Θεον
φερει μετα συνεσεως ωι δη και μονωι Θεος καταλαμβανεται γνησιως, και τηρειται,
και εν ημιν αυξεται. Ειπον την Σοφιαν εμην αδελφην ειναι· και ετι μησα ταυτην, και
περιελαβον, ως ην εφικτον εμοι· και ζητω τηι εμηι κεφαληι τον στεφανον των
χαριτων και της τρυφης, α δη σοφιας χαρισματα, και λογου του εν ημιν το
ηγεμονικον καταλαμποντος, και φωτιζοντος ημιν τα κατα Θεον διαβηματα.
ςʹ. Τουτωι χαλινω θυμον εκφερομενον, τουτωι κοι μιζω φθονον τηκοντα,
τουτωι προσαναπαυω λυπην, δεσμον καρδιας, τουτωι σωφρονιζω διαχυσιν ηδονης,
τουτωι μετρω μισος, αλλ' ου φιλιαν· το μεν γαρ μετρεισθαι δει, της δε μηδενα
γινωσκειν ορον. Ουτος ευπορουντα με ποιει μετριον, και πενητα μεγαλο ψυχον·
ουτος ευδρομουντι με πειθει συντρεχειν, και 35.729 πιπτοντι χειρα ορεγειν, και
ασθενουντι συνασθε νειν, και ισχυοντι συνευφραινεσθαι. Μετα τουτου πατρις και
ξενη το ισον εμοι, και τοπων μεταστασις αλλοτριων ομοιως, αλλ' ουκ εμων. Ουτος
μοι διαιρει κοσμους, και του μεν απαγει, τωι δε προστι θησιν· ουτος με και δια των
δεξιων οπλων διεξαγει της δικαιοσυνης ουκ επαιρομενον, καν τοις αριστεροις και
τραχυτεροις συμφιλοσοφει, την ου καται σχυνουσαν ελπιδα παραζευγνυς και το
παρον κουφι ζων τωι μελλοντι. Τουτωι και νυν δεξιουμαι τους εμους φιλους και
αδελφους, και προτιθημι τρα πεζαν λογικην, και κρατηρα πνευματικον και αεν
ναον· ουχ οις η κατω τραπεζα κολακευει την καταργουμενην γαστερα, και
αθεραπευτον.
Ζʹ. Ἐσιωπησα, μη και αει σιωπησομαι; Ἐκαρτερησα ωσει τικτουσα, μη
καρτερησω διαπαντος; Τωι μεν γαρ Ζαχαριαι λυει την σιωπην γεννηθεις ο Ἰωαννης·
και γαρ ουκ επρεπε τον πατερα της φωνης σιωπαιν, ταυτης προελθουσης· αλλ' ωσπερ
απιστη θεισα την γλωσσαν εδησεν, ουτω φανερωθεισα δουναι τωι πατρι την
ελευθεριαν, ωι και ευηγγελισθη, και εγεννηθη φωνη και λυχνος, Λογου και φωτος
προδρομος· εμοι δε λυει την γλωσσαν, και υψοι την φωνην, ως σαλπιγγος, η
παρουσα ευεργεσια, και το καλλιστον τουτο θεατρον, τα τεκνα του Θεου διεσκορ
πισμενα, συνηγμενα εις εν, και υπο τας αυτας αναπαυομενα πτερυγας, και εις τον
οικον του Θεου πορευομενα εν ομονοιαι, και μιαν αρμονιαν ηρμοσμενα την του
καλου και του Πνευματος· οτε ουκ ετι φερο μεν αλληλους και αγομεν, τοσουτον υπο
του πονη ρου κλαπεντες, η βιασθεντες, και κατατοξευθεντες εν σκοτομηνηι τον
νουν, ην αυτος ημιν επηγειρεν· και ουκ οιδ' οτι χρη λεγειν, ωστε και τοις αλληλων
κακοις επευφραινεσθαι, και μη νομιζειν του παντος ειναι ζημιαν την αλληλων
καταλυσιν· οτε Ἰουδας και Ἰσραηλ τιθενται εαυτοις αρχην μιαν, και Ἱερουσαλημ και
Σαμαρεια προς μιαν την ανω Ἱερουσαλημ συναγονται, και ουκ ετι Παυλου, και
Ἀπολλω, και Κηφα, υπερ ων, και καθ' ων η φυσιωσις, παντες δε Χριστου γεγοναμεν.
35.732
Ηʹ. Ἀλλ' επειδη καμε, και τον λογον εχετε, και δια της αγαπης ουκ ακοντα
τυραννησαντες, φθεγξομαι μεν, ει και μολις, επειδη τουτο κελευετε· φθεγξομαι δε
ευχαριστιας και νουθεσιας ρηματα. Ἡ μεν ουν ευχαριστια τοιαυτη. Τις λαλησει τας
δυναστειας του Κυριου; Τις δε πασαις ακοαις παραστησει την επι πασιν αινεσιν; οτι
γεγονε τα αμφοτερα εν, και το μεσοτοιχον του φραγμου δια λελυται· οτι επαυσας
ημας οντας παραβολην εν τοις εθνεσι, κινησιν κεφαλης εν τοις λαοις· οτι τοσουτον
ημας εκακωσας, οσον το της ειρηνης αγα θον τηι διαστασει γνωρισαι, και αλγειν
 
 
 

3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ποιησας, παλιν αποκατεστησας· ω του παραδοξου της ια τρειας! παιδευσας εις
ειρηνην δια του μισους μιση θεντος ως ταχιστα, και τωι εναντιωι το εναντιον
οικονομησας, και τοσουτον ημας διαζευξας, οσον θερμοτερους προσδραμειν
αλληλοις· καθαπερ των φυτων α βιαι χερσι μετασπωμενα, ειτα αφιεμενα, προς εαυτα
παλιν ανατρεχει, και την πρωτην εαυτων φυσιν, και δεικνυσι το οικειον, βιαι μεν
αποκλινο μενα, ου βιαι δε ανορθουμενα· οτι μηκετι χειρ τον οφθαλμον περιφρονει,
μηδ' οφθαλμος χειρα· οτι μηκετι ποδων κατεξανισταται κεφαλη, μηδε κε φαλης
αλλοτριουνται ποδες, ου μαλλον βλα πτοντες η βλαπτομενοι τηι αταξιαι και αναρχιαι,
η και του παντος εστι συγχυσις και διαλυσις· αλλα το αυτο υπερ αλληλων μεριμνωσι
τα μελη ταξει και θεσμωι φυσεως, τωι δι' αλληλων τα παντα συνδησαντι και
φυλαξαντι· και πεφηναμεν εν σωμα και πνευμα εν, καθως και κεκλημεθα εν μιαι
ελπιδι της κλησεως.
Θʹ. ∆ια τουτο ο λαος ο πτωχος αινεσει σε, πλου σιος εξ απορου γενομενος· οτι
εθαυμαστωσας τα εφ' ημας ελεη σου, και προστεθειται τι τοις παλαιοις διηγημασιν.
Ου γαρ επλεονασεν η αμαρτια, υπερεπερισσευσεν η χαρις· οτι, κοκκον κα ταβαλων,
σταχυν εκομισαμην· οτι, προβατα πενθων, ποιμενας προσεκτησαμην· και
προσηψομαι γε, ευ οιδα, των ποιμενων τον τιμιωτα 35.733 τον, ει και λογοις τισι
πνευματικοις την ποι μαντικην αναβαλλεται, πιστευθεντα μεν το Πνευμα και των
ταλαντων την εργασιαν, και του ποιμνιου την επιμελειαν, και χρισθεντα τωι χρι
σματι της ιερωσυνης και τελειωσεως, ετι δε ανα βαλλομενον την επιστασιαν υπο
σοφιας, και τον λυ χνον υπο τωι μοδιωι κατεχοντα (ον θησει μετ' ολιγον επι την
λυχνιαν, πασαν την της Ἐκκλησιας ψυχην περιλαμψοντα, και φως ταις τριβοις
ημων εσομενον), ετι περισκοπουντα ναπας, και ορη, και ναματα, και τοις αρπαξι των
ψυχων λυκοις επι νοουντα θηρατρα, ιν' εν καιρωι ευθετωι και την βακτηριαν δεξηται,
και συμποιμαινηι τωι αληθινωι ποιμενι το λογικον τουτο ποιμνιον, εν τοπωι χλοης
κατασκηνων τοις αειθαλεσι του Θεου λο γοις και εκτρεφων υδατι αναπαυσεως,
ειτουν Πνευματι. Τουτο μεν ουν και ελπιζομεν και ευχο μεθα· εμοι δε ηδη καιρος
προσθειναι τηι ευχαριστιαι και την παραινεσιν· ποιησομαι δε και ταυτην, ως οιον τε,
βραχυτατην, επειδη το πλειστον της νου θεσιας δια των εργων αυτων προειληφατε
και ου μακροτερων δει λογων τοις πειραι πεπαιδευμε νοις.
Ιʹ. Ἔδει μεν, αδελφοι, μητε διαιρεθηναι το πρω τον, μητε το παλαιον ημιν
καταλυθηναι αξιωμα και καλλωπισμα· ωι, καιτοι μικραν ουσαν ημων την ποιμνην,
και μηδ' ονομαζεσθαι αξιαν εν ποιμνιοις αριθμουμενοις, τοις μεγιστοις εξ ισου ειχον
και πλατυτατοις· εστι δ' ων και προετι θουν εν τηι δυναμει του Πνευματος. Και γαρ
ουτως ειχεν, αλλου μεν αλλο τι καλλωπισμα η μικρον, η μειζον, της δε ημετερας
ποιμνης ιδιω τατον ην το αῤρηκτον τε και αστασιαστον· ωστε δε και την Νωε
κιβωτον πολλακις ονομασθηναι, μονην διαφυγουσαν την του κοσμου παντος
επικλυσιν, και τα σπερματα της ευσεβειας εν αυτηι διασωζουσαν. Ἐπειδη δε ηλεγχθη
μεν οντες ανθρωποι, και ου παντη διεφυγομεν του πονηρου τον φθονον, ουδε της
παντα κατεχουσης νοσου κρειττους πεφηναμεν· αλλα της κοινης συμ φορας μερος,
και αυτοι μετειληφαμεν, και την καλην και πατρυαν κληρονομιαν, το της ομονοιας
αγαθον, ουκ εις τελος διεφυλαξαμεν, ου μικρον μεν κανταυθα τους αλλους
επλεονεκτησαμεν (ει τι δει και καυχησασθαι κατα της ημετερας εχθρας Χριστωι
θαῤρησαντας), το και τελευταιοι ταυτα παθειν, και πρωτοι διορθωθηναι. Το μεν γαρ
αῤρωστησαι της 35.736 κοινης φυσεως, και της ασθενειας της ανθρωπι νης, η
παντων απτεται, και των λιαν ισχυρων το σωμα και την διανοιαν· το δε
θεραπευθηναι, και προς αλληλους επανελθειν, του λογισμου και της χαριτος, η
 
 
 

4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

καλως ημιν και δικαιως εβραβευσε, και κρειττον η κατα τας ημετερας ευχας, και τας
των αλλων ελπιδας.
ΙΑʹ. Ἡμεις τε γαρ τας δοθεισας τωι τμηματι κεφαλας, ως υπερ ευσεβειας
καινοτομηθεισας, και εις βοηθειαν του ορθου λογου καμνοντος, εν χαριτι
προσηκαμεθα, και ουχ ως εχθρους απεστραφημεν, αλλ' ως αδελφους
περιεπτυξαμεθα μικρον υπερ κληρου πατρικου στασιασαντας αδελφικως, αλλ' ου
πονηρως· και της μεν εχθρας ουκ επηινεσαμεν, του ζηλου δε απεδεξαμεθα· κρεισσων
γαρ εμπαθους ομονοιας η υπερ ευσεβειας διαστασις· και δια τουτο προσθηκην
εαυτων την υφαιρεσιν πεποιημεθα, κλεψαντες αγαπηι την καθ' ημων επι νοιαν, και
τοσουτον της ταξεως εναλλαξαντες, οσον μη τηι ψηφωι την χαριν ακολουθησαι, την
δε ψηφον τηι χαριτι, και χερσιν αλλοτριαις εις ταυτην προσχρησασθαι, μικρον τι
προληφθεντες υπο του Πνευματος· υμεις τε, την κατα του γραμματος αφεντες
υπονοιαν, τωι πνευματι προσεδραμετε· της μεν απλοτητος ουκ επαινεσαντες επι τωι
φαινομενωι των ρηματων, ασεβειαν δε ουκ εννοησαντες· αλλ' ειδοτες, οτι απτωτος
παρ' ημιν η Τριας και ασαλευτος, ουδεν γε ηττον η εν αυτηι τηι φυσει, και το
περικοψαι τι των τριων η αποξενωσαι ισον ημιν και το παν ανελειν, και κατα πασης
χωρησαι γυμνηι τε κεφαληι της θεοτητος. Και ταυτα παρ' αυτην αλληλων
υπεραπολογουμεθα την διαστασιν, εστιν οτε και παρ' οις ανθρωπων, οπερ δη και
μεγιστος της αληθειας ελεγχος, ουδε υπο του καιρου νικωμενης, ουδε της εχθρας
παντελως τον σπινθηρα της εν ημιν αγαπης καταλυουσης· οτι το μεγιστον υπην ημιν
και στασιαζουσιν η ομοδοξια, και το συνειδεναι μη ετεροζυ γουσι περι την αληθειαν,
μηδ' εναντιως διακειμενοις, αλλα τωι αυτωι χαρακτηρι μεμορ φωμενοις της πιστεως,
και της πρωτης ημων ελ πιδος. 35.737
ΙΒʹ. Ουδεν γαρ ουτως ισχυρον εις ομονοιαν τοις γνησιοις τα προς τον Θεον,
ως η περι Θεου συμφωνια· και ουδεν ουτως ετοιμον εις διαστασιν, ως η περι τουτο
διαφωνια. Και γαρ ο τα αλλα επιεικεστατος περι τουτο θερμοτατος, και ο πραυς
οντως γινεται μαχητης, οταν ιδηι μακροθυμιαι Θεον ζημιουμενος, μαλλον δε Θεον
ζημιων τωι εαυτου πτωματι, τον ημας πλουτουντα τε και πλουτιζοντα. Ουτω μεν
ουν, οπερ ειπον, ημεις και την διαστασιν μετριωτεροι· ως περιφα νεστεραν γενεσθαι
και την ομονοιαν της διαζευ ξεως, και μικρου το μεσον κλαπηναι τοις αμφοτε ρωθεν
δεξιοις· επει δε ουκ εξαρκει το ταχος της ειρηνης προς την ασφαλειαν, ει μη τις και
λογος ο ταυτην κρατων φανειη, και Θεος ελθοι τωι λογωι συμμαχος, παρ' ου καλον
απαν και αρχεται, και εις τελος ερχεται· φερε και δι' ευχων, και δια λογισμων
βεβαιωσωμεθα ταυτην εις δυναμιν· εκεινο πρωτον ενθυμηθεντες, οτι καλλιστον μεν
των οντων και υψηλοτατον Θεος, ει μη τωι φιλον και υπερ την ουσιαν αγειν αυτον, η
ολον εν αυτωι τιθεναι το ει ναι, παρ' ου και τοις αλλοις· δευτερον δε οσα εκ Θεου
πρωτα και περι Θεον, τας αγγελικας λεγω δυναμεις και ουρανιους, αι, πρωται
σπωσαι του πρωτου φωτος, και τωι της αληθειας λογωι τρανου μεναι, φως εισι και
αυται τελειου φωτος απαυγα σματα· τουτων δε ουδεν ουτως ιδιον, ως το αμαχον τε
και αστασιαστον. Ουτε γαρ εν θεοτητι στασις, οτι μηδε λυσις· λυσις γαρ στασεως
εκγονον· αλλα τοσουτον το της ομονοιας και προς εαυτην, και προς τα δευτερα,
ωστε και προσηγοριαν τωι Θεωι γενεσθαι μετα των αλλων, και προ των αλλων, οις
χαιρει καλουμενος, τουτο το πλεον εκτημα. Ειρηνη γαρ και αγαπη, και τα τοιαυτα
ονομαζεται, ημιν παρεχων δια των ονοματων ως Θεου τουτων μεταποιεισθαι των
αρετων.
ΙΓʹ. Ἀγγελων δε ο μεν στασιασαι τολμησας, και υπερ την αξιαν αρθηναι
κατεναντι Κυριου παντοκρατορος τραχηλιασας, και την υπερ τα νεφη καθ εδραν
επινοων, ως ο του προφητου λογος, δικην εδωκε της απονοιας αξιαν, σκοτος αντι
 
 
 

5
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

φωτος ειναι κατακριθεις, η το γε αληθεστερον ειπειν, υφ' 35.740 εαυτου γενομενος·
οι δε λοιποι μενουσιν επι της εαυτων αξιας, ης πρωτον το ειρηναιον και αστασια
στον, το εν ειναι λαβοντες παρα της επαινετης και αγιας Τριαδος, παρ' ης και την
ελλαμψιν. Ἐπει κακεινη εις Θεος εστι τε και ειναι πιστευεται, ουχ ηττον δια την
ομονοιαν η την της ουσιας ταυτοτητα· ωστε Θεου μεν και των θειων εγγυς, οσοι το
της ειρηνης αγαθον ασπαζομενοι φαινονται, και τωι εναντιωι τηι στασει
απεχθανομενοι τε και δυσχεραι νοντες· της δ' αντικειμενης μεριδος οσοι πολε μικοι
τον τροπον, και το ευδοκιμον τωι καινωι θηρω μενοι, και τηι εαυτων αισχυνηι
καλλωπιζομενοι· επει κακεινος αυτος τε στασιαζει προς εαυτον, και τωι πολυειδει,
και τοις παθεσι, καν τοις αλλοις, ταυτο τουτο ενεργει, ως ανθρωποκτονος απ' αρχης
και μισοκαλος, ιν' εν σκοτομηνηι κατατο ξευηι το κοινον σωμα της Ἐκκλησιας, τωι
ζοφωι της στασεως εαυτον εγκρυπτων, ωσπερ οιμαι, και τοις καθ' εκαστον προσεισι
σοφιστικως τα πολλα και πανουργως, και οιον χωραν εν ημιν υπανοιγων εαυτωι δια
της τεχνης, ιν' ολως εισπεσηι, καθα περ αριστευς στρατωι κατα το παραῤρηγνυμε νον
του τειχιου η της παραταξεως.
Ι∆ʹ. Ἓν μεν δη τουτο, και τοσουτον εις ευ νοιας τε και συμφωνιας αναγκην, η
Θεου και των θειων μιμησις· προς α βλεπειν ασφαλες μονα την κατ' εικονα Θεου
γενομενην ψυχην, ιν' ως μαλιστα το ευγενες αυτηι διασωζηται δια της προς αυτα
νευσεως, και ως εφικτον ομοιωσεως· δευτερον δε αναβλεψωμεν εις τον ουρανον
ανω, και εις την γην κατω, θειας φωνης ακουσαντες, και καταμαθωμεν νομους
κτισεως· οτι ουρανος, και γη, και θαλασσα, και ο συμπας ουτος κοσμος, το μεγα του
Θεου στοιχειον και περιβοητον, ωι και δη λουται Θεος σιωπηι κηρυττομενος, εως μεν
ευστα θει και ειρηνευει προς εαυτον, εν τοις ιδιοις οροις μενων της φυσεως, και
ουδεν του ετερου κατ εξανισταται, ουδε των της ευνοιας εκβαινει δεσμων, οις ο
τεχνιτης Λογος το παν συνεδησε, κο σμος τε εστιν, ωσπερ λεγεται, και καλλος
απροσιτον, και ουδεν μη ποτε τουτου τις επινοησειε λαμπρο τερον η
μεγαλοπρεπεστερον. Ὁμου δε του ειρη νευειν πεπαυται, και του ειναι κοσμος. Ἢ γαρ
ου δοκει σοι ουρανος μεν ευτακτως αερι και γηι κοινω 35.741 νων, τωι μεν φωτος, τηι
δε υετων, ευνοιας κρατεισθαι νομωι; γη δε και αηρ, η μεν τροφας, ο δε το αναπνειν
χαριζομενοι ζωοις απασι, και δια τουτο το ζηιν συνεχοντος, γονεων απομιμεισθαι
φιλοστοργιαν;
ΙΕʹ. Ὧραι δε ημερως κιρναμεναι, και κατα μικρον αλληλαις υπεξιουσαι, και το
των ακρων αυστη ρον τηι μεσοτητι τιθασσευουσαι, προς τε ηδονην αμα και χρειαν
επιτηδειως ειρηνηι βραβευεσθαι; Τι δαι ημερα και νυξ, ισομοιριαν προς αλληλας
λαχουσαι και περιτροπην εμμετρον, και η μεν εις εργον ημας εγειρουσα, η δε
αναπαυουσα; Τι δαι ηλιος, και σεληνη, και καλλος αστερων και πληθος, εν ταξει
φαινομενων τε και υπανιοντων; Θαλασσα δε και γη πραως αλληλαις επιμιγνυμενα,
και διαδιδοντα χρη στως, και αντιλαμβανοντα φιλανθρωπως τον ανθρωπον τρεφει,
και ανθρωπωι τα παρ' εαυτων χορ ηγουντα πλουσιως και φιλοτιμως; Ποταμοι δε δι'
ορεων και πεδιων ελκομενοι, και ουχ υπερβαινοντες, οτι μη προς το χρησιμον, ουδε
επιστρεφοντες καλυψαι την γην; Στοιχειων δε μιξεις και κρασεις, και μελων
συμμετριαι και συμφωνιαι; ζωων δε τροφαι, και γενεσεις, και οικησεις μεμε
ρισμεναι; και τα κρατουντα και τα κρατουμενα, και τα υπεζευγμενα ημιν, και τα
ελευθερα; Ταυτα παντα ουτως εχοντα, και κατα τας πρωτας αιτιας της αρμονιας, ειτ'
ουν συῤροιας τε και συμπνοιας, ευθυνομενα τε και διεξαγομενα, τι ποτ' εχρην δοκειν
ετερον η φιλιας τε και ομονοιας ειναι κηρυγματα, και νομοθετειν ανθρωποις δι'
εαυτων το ομοψυχον;
 
 
 

6
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

Ις ʹ. Ὅταν δε στασιασηι προς εαυτην η υλη, και δυσκαθεκτος γενηται,
μελετωσα την λυσιν δια της στασεως, η Θεος τι παρασαλευσηι της αρμονιας εις
φοβον των αμαρτανοντων και κολασιν, η θαλασσης υπεξιουσης, η γης βρασσομενης,
η ξε νων υετων φερομενων, η συγκαλυφθεντος ηλιου, η πλεοναζουσης ωρας, η
πυρος υπερβλυζοντος, ακοσμια κατα τουτο, και φοβος περι το παν, και το της
ειρηνης αγαθον τηι στασει δεικνυται. Και ινα παρω δημους, και πολεις, και βασιλειας,
ετι 35.744 δε χορους, και στρατους, και οικους, και νηων πλη ρωματα, και συζυγιας,
και εταιρειας, υπο μεν ειρη νης συνεχομενας, υπο δε στασεως καταλυομενας, επι τον
Ἰσραηλ ειμι τωι λογωι, και των εκεινου παθων υπομνησας υμας, και της διασπορας,
και της αλης, ην τε νυν εχουσι, και ην επι πλειστον εξωσι, πειθομαι γαρ ταις περι
αυτων προῤρησεσιν, επειτα ερησομαι ακριβως ειδοτας υμας, τι το των συμφορων
τουτων αιτιον, ινα παιδευθωμεν τοις των αλλων κα κοις την ομονοιαν.
ΙΖʹ. Ουχ εως μεν ειρηνην ειχον και προς αλληλους και προς Θεον, Αιγυπτωι
τηι καμινωι τηι σιδη ραι πιεζομενοι, και υπο της κοινης θλιψεως συν αγομενοι (εστι
γαρ οτε και τουτο φαρμακον αγαθον εις σωτηριαν η θλιψις), λαος τε αγιος ηκουον,
και μερις Κυριου, και βασιλειον ιερατευμα. Και ου τοις μεν ονομασιν ουτω, τοις δε
εργοις ετερως· αλλα και στρατηγοις ηγοντο αγομενοις υπο Θεου, και στυ λωι πυρος
και νεφελης ωδηγουντο νυκτος και ημερας· και θαλασσα μεν αυτοις διιστατο
φευγουσι, πεινωσι δε ουρανος εχορηγει τροφην, πετρα δε διψωσιν επη γαζε,
πολεμουσι δε χειρων εκτασις αντι μυριαδων ην, δι' ευχης εγειρουσα τροπαια, και
οδοποιουσα τα εμπροσθεν· ποταμοι δε υπεχωρουν την συγγενη μι μουμενοι
θαλασσαν, και στοιχεια ιστατο, και τειχη σαλπιγξι κατεσειετο. Και τι δει λεγειν
Αιγυπτιων πληγας τουτοις χαριζομενας, και Θεου φωνας εξ ορους ακουομενας, και
νομοθεσιαν διπλην, την μεν εν γραμματι, την δε εν πνευματι, και ταλλα οις ετι
μωντο παλαι παρα την εαυτων αξιαν ο Ἰσραηλ. Ἐπει δε νοσειν ηρξαντο, και κατ'
αλληλων εμανησαν και διεστησαν εις μερη πολλα (του σταυρου προς την εσχατην
απωλειαν αυτους συνελαυνοντος, και της απονοιας ην κατα του Θεου και Σωτηρος
ημων απενοηθησαν, τον εν ανθρωπωι Θεον αγνοησαντες), και την ραβδον την
σιδηραν ποῤρωθεν απειλουμενην αυτοις εφ' εαυτους ειλκυσαν, την νυν
επικρατουσαν αρχην λεγω και βασιλειαν, τι γινεται; και τι πεπον θασι;
ΙΗʹ. Θρηνει μεν αυτους Ἱερεμιας επι τοις προτε ροις παθεσι, και την επι
Βαβυλωνα αιχμαλωσιαν οδυρεται· και γαρ ην οντως κακεινα θρηνων και οδυρμων
αξια· πως δε ου των μεγιστων τειχη κατ εσκαμμενα, πολις ηδαφισμενη, αγιασμα
καθηιρημε νον, αναθηματα σεσυλημενα, ποδες βεβηλοι και χει ρες· οι μεν τοις
αβατοις εμβατευοντες, αι δε κα 35.745 των αψαυστων κατατρυφωσαι, προφηται
σιγων τες, ιερεις αγομενοι, πρεσβυται μη ελεουμενοι, παρ θενοι καθυβριζομεναι,
νεοτης πιπτουσα, πυρ αλλο τριον και πολεμιον, αιματος ποταμοι αντι του οσιου
πυρος και αιματος, Ναζαραιοι κατασυρομενοι, θρηνοι τοις υμνοις αντεγειρομενοι·
και ιν' εξ αυτων ειπω τι των Ἱερεμιου Θρηνων, οι υιοι Σιων, οι τιμιοι και
αντιτιθεμενοι χρυσιωι, οι τρυφεροι και κα κων απαθεις, ξενην οδον οδευοντες· και
οδοι Σιων πενθουσαι παρα το μη ειναι τους εορταζοντας· και μικρον προ τουτων·
χειρες γυναικων οικτιρμο νων, ου τροφην ορεγουσαι τεκνοις, της πολιορκιας
επικρατουσης, αλλ' επι τροφην ταυτα σπαραττουσαι, και λιμου φαρμακον τα εαυτων
ποιουμεναι φιλτατα, Ταυτα πως ου δεινα και περα δεινων, ου τοις πασχουσι τοτε
μονον, αλλα και νυν τοις ακουουσιν; Ἐγω γουν οσακις αν ταυτην αναλαβω την
βιβλον, και τοις Θρηνοις συγγενωμαι, συγγινομαι δ' οσακις αν ευημεριαν
σωφρονισαι εθελησω τωι αναγνωσματι, εγκοπτομαι την φωνην, και συγχεομαι
δακρυσι, και οιον υπ' οψιν μοι το παθος ερχεται, και συνθρηνω τωι θρηνησαντι. Την
 
 
 

7
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

δε τελευταιαν αυτων πληγην τε και μεταναστασιν, και τον νυν επικειμενον αυτοις
της δουλειας ζυγον, και την περιβοητον υπο Ῥωμαιοις ταπεινωσιν, ης ουδεν ουτως
ως η στασις αιτιον, τις θρηνησει προς αξιαν των θρηνους γραφειν ειδοτων, και
λογον εξισουν παθει; Ποιαι βιβλοι ταυτα χωρησουσι; Μια στηλη τουτοις της
συμφορας η οικουμενη πασα καθ' ης εσπαρησαν, και η λατρεια πεπαυμενη, και αυτης
της Ἱερουσαλημ το εδαφος μογις γινωσκομενον, ης τοσουτον επιβατον αυτοις εστι
μονον, και τοσουτον απολαυουσι της ποτε αυτων δοξης, οσον εν ημεραι φανεντες
θρηνησαι την ερημιαν.
ΙΘʹ. ∆εινου δε οντος ουτως του στασιαζειν, και τοσουτων αιτιου κακων, ως
τα τε ειρημενα δεικνυσι, και δια πλειονων υποδειγματων εστι μαθειν, ετι πολλωι
δεινοτερον το, καταλυσαντας μικροψυχιαν, και των της ειρηνης γευσαμενους
καλων, προς την αυτην νοσον παλιν υπενεχθηναι, και προς τον ιδιον εμετον
επιστρεψαι, το δη λεγομενον, μηδ' ο τους ανοητους παιδευει τηι πειραι
σωφρονισθεντας. Και γαρ ορω κουφους και ανοητους ου τουτους υπολαμβανο
35.748 μενους, οι αν κακωι τινι παραμενωσιν, αλλα τους ραιδιως επ' αμφοτερα
φερομενους και μεταῤρεοντας, καθαπερ αυρας μεταπιπτουσας, η μεταβολας και
παλιῤροιας Ευριπων, η θαλασσης αστατα κυματα. Σκοπω δε κακεινο, οτι τους μεν επι
της στασεως μενοντας η γουν ελπις της ομονοιας ραιους ποιει, και το πλειστον
αυτοις επικουφιζει της συμφορας· μεγιστη γαρ επικουρια τοις ατυχουσι μεταβολης
ελπις, και το κρειττον εν οφθαλμοις κειμενον· οι δε πολλακις μεν ομονοησαντες, αει
δε προς την κακιαν παλινδρομησαντες, αφηιρηνται μετα των αλλων και του
κρειττονος την ελπιδα· ουχ ηττον της στασεως δεδοικοτες αει την ομονοιαν, και
μηδ' ετερωι θαῤρουντες, δια το εν αμφοτεροις ευκινητον και ασταθμητον.
Κʹ. Και μηδεις οιεσθω με λεγειν, οτι πασαν ειρηνην αγαπητεον· οιδα γαρ
ωσπερ στασιν τινα βελτιστην, ουτω και βλαβερωτατην ομονοιαν· αλλα την γε καλην
και επι καλωι και Θεωι συναπτουσαν. Ει δε δει συντομως διελεσθαι περι αυτων, ουτω
γινωσκω, ουτε νωθεστερον ειναι του μετριου καλον, ουτε θερμοτερον, ως η δι'
ευκολιαν πασι συμφερεσθαι, η δι' αταξιαν παντων αποστατειν· ομοιως γαρ και το
νωθες απρακτον, και το ευκινητον ακοινωνητον. Ἀλλ' ου μεν αν ηι προδηλα τα της
ασεβειας, και πυρι, και σιδηρωι, και καιροις, και δυνασταις, και πασι προτερον ομοσε
χωρητεον, η της ζυμης μεθεκτεον της πονηρας, και συγκαταθετεον τοις κακως
εχουσι, και ουδεν ουτω των απαντων φοβητεον, ως αλλο τι προ Θεου φοβηθηναι,
και δια τουτο προδουναι περι της πιστεως λογους και της αληθειας, αληθειαι
δουλευοντας· ου δε το λυπουν υπονοια και φοβος ανεξεταστος, βελτιων του ταχους
η μακροθυμια, και της αυθαδειας η συγκαταβασις, και πολλωι κρειττον και
λυσιτελεστερον, εν τωι κοινωι σωματι μενοντας, καταρτιζειν αλληλους ως αλληλων
μελη, και καταρτιζεσθαι, η προκαταγνοντας δια της αποστασεως, και το αξιοπιστον
τωι χωρισμωι λυσαντας, επειτα εξ επιταγματος, ωσπερ τυραννους, αλλ' ουκ
αδελφους, νομοθετειν την διορθωσιν.
ΚΑʹ. Ταυτα ειδοτες, αδελφοι, περιλαβωμεν αλληλους, περιπτυξωμεθα,
γενωμεθα γνησιως εν, μιμησωμεθα τον το μεσοτοιχον του φραγμου λυσαντα, και
δια του αιματος αυτου παντα συναγαγοντα, και ει 35.749 ρηνευσαντα· ειπωμεν τωι
κοινωι Πατρι τουτωι, τηι σεμνηι πολιαι, τωι πραωι και ηπιωι ποιμενι· Ὁραις τα επιχειρα
της επιεικειας; Ἆρον κυκλωι τους οφθαλμους σου, και ιδε επισυνηγμενα τα τεκνα
σου, ον τροπον εποθεις, και ο προστεθηναι σοι μονον ηιτου νυκτος και ημερας, ιν' εν
γηραι καλωι καταλυσηις την παροικιαν· ιδου παντες ηκασι προς σε, και υπο τας σας
αναπαυονται πτερυγας, και το εαυτων κυκλουσι θυσιαστηριον, μετα δακρυων
αποφοιτησαντες, και μετ' ευφροσυνης προστρεχοντες. Χαιρε και κατατερπου,
 
 
 

8
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

πατερων αριστε και φιλοτεκνοτατε, οτι παντας αυτους ενδεδυσαι και περιβεβλησαι,
ως κοσμον νυμφη. Φθεγξαι και συ προς ημας· Ἰδου εγω και τα παιδια α μοι εδωκεν ο
Θεος. Προσθες και αλλην φωνην δεσποτικην και μαλα οικειαν· Ους δεδωκας μοι
εφυλαξα, και ουκ απωλεσα εξ αυτων ουδενα.
ΚΒʹ. Μηδε γε απολοιτο μηδεις, αλλα παντες μενωμεν εν ενι πνευματι, μιαι
ψυχηι συναθλουντες τηι πιστει του Ευαγγελιου, συμψυχοι, το εν φρονουντες,
ωπλισμενοι τωι θυρεωι της πιστεως, περιεζωσμενοι την οσφυν εν αληθειαι, ενα μονον
ειδοτες τον κατα του πονηρου πολεμον, και των υπ' εκεινου στρατηγουμενων, μη
φοβουμενοι τους δυναμενους αποκτειναι το σωμα, της δε ψυχης λαβεσθαι μη
δυναμενους, φοβουμενοι δε τον και ψυχης και σωματος Κυριον· φυλασσοντες την
καλην παρακαταθηκην, ην παρα των Πατερων ειληφαμεν, προσκυνουντες Πατερα,
και Υιον, και αγιον Πνευμα· εν Υιωι τον Πατερα, εν Πνευματι τον Υιον γινωσκοντες,
εις α βεβαπτισμεθα, εις α πεπιστευκαμεν, οις συντεταγμεθα, πριν συναψαι
διαιρουντες, και πριν διαιρειν συναπτοντες, ουτε τα τρια ως ενα (ου γαρ
ανυποστατα, η κατα μιας υποστασεως, ως ειναι τον πλουτον ημιν εν ονομασιν, αλλ'
ου πραγμασι), και τα τρια εν. Ἓν γαρ ουχ υποστασει, αλλα θεοτητι· μονας εν Τριαδι
προσκυνουμενη, και Τριας εις μοναδα ανακεφαλαιουμενη, πασα προσκυνητη,
βασιλικη πασα, ομοθρονος, ομοδοξος, υπερκοσμιος, υπερχρονος, ακτιστος, αορατος,
αναφης, απεριληπτος, προς μεν εαυτην οπως εχει ταξεως, αυτηι μονηι γινωσκομενη,
σεπτη δ' ημιν ομοιως και λατρευτη, και μονη τοις Ἁγιοις των αγιων εμβατευουσα.
την δε κτισιν πασαν εκτος εω 35.752 σα, την μεν τωι πρωτωι, την δε τωι δευτερωι
διειργομενην καταπετασματι· πρωτωι μεν την ουρανιον και αγγελικην απο της
θεοτητος, δευτερωι δε την ημετεραν απο των ουρανιων. Ταυτα πρασσωμεν, και
ουτως εχωμεν, αδελφοι, και τους ετερως φρονουντας, ως λυμην της αληθειας, εως
μεν αν ηι δυνατον, προσλαμβανωμεθα και θεραπευωμεν· ανιατως δ' εχοντας
αποστρεφωμεθα, μη της νοσου μεταλαβωμεν, πριν μεταδουναι της εαυτων υγιειας·
και ο Θεος της ειρηνης εσται μεθ' ημων, της παντα νουν υπερεχουσης εν Χριστωι
Ἰησου τωι Κυριωι ημων. Ἀμην.

 
 
 

9
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


