Ad eos qui ipsum acciverant nec occurrerant
ΛΟΓΟΣ Γʹ.
Προς τους καλεσαντας, και μη απαντησαντας.
35.517
Αʹ. Πως βραδεις επι τον ημετερον λογον, ω φιλοι και αδελφοι, καιτοι γε
ταχεις εις το τυραννησαι, και της ημετερας ακροπολεως αποσπασαι της ερημιας, ην
εγω παντων μαλιστα ησπασαμην, και ως συνεργον και μητερα της θειας αναβασεως,
και θεοποιον, δια φεροντως ηγασθην τε και παντος του βιου προεστη σαμην; Πως ο
λαβειν εποθειτε περιφρονειτε λαβον τες, και βελτιους εφανητε ποθειν αποντας, η
απολαυ ειν παροντων, ωσπερ κρατησαι μαλλον της ημε τερας φιλοσοφιας η ονασθαι
ταυτης θελησαντες; Ἢ καλον μοι και τουτο ειπειν· εγενηθημεν υμιν εις πλησμονην,
πριν γευσθηναι, και πειραν δουναι· το παραδοξοτατον. 35.520
Βʹ. Και ουδε ως ξενους ημας συνηγαγητε, η συνηχθητε μεθ' ημων, ιν' ειπω τι
συμπαθεστερον, ταυ την, ει μη τι αλλο, την εντολην αιδεσθεντες· ουδε ως
αρχομενους εχειραγωγησατε, ουδε ως δειλους εθαρσυνατε, ουδε ως βιασθεντας
παρεκαλεσατε· αλλ' ανεορτον ημιν, οκνω μεν ειπειν, ειρησθω δε ομως, πεποιηκατε
την εορτην, και προοιμιοις ουκ αγαθοις ημας εδεξιωσασθε· και τηι πανηγυρει κατη
φειαν κατεμιξατε, το μεγιστον εις ηδονην ουκ εχουσηι τους εμους νικητας υμας, ου
γαρ εραστας ειπειν αλη θες. Ουτως ευκαταφρονητον απαν το ραιδιως νικωμενον· και
θεραπευεται μεν το υψηλον, ατιμαζεται δε το Θεωι ταπεινουμενον.
Γʹ. Τι βουλεσθε; Κριθω προς υμας, η κριτης γενωμαι; ενεγκω ψηφον, η
δεξωμαι; Και γαρ νικη σειν ελπιζω, κρινομενος, και καταψηφιεισθαι δικαιως
αποφαινομενος. Το δε εγκλημα, οτι μη τοις ισοις με τροις αμειβεσθε της αγαπης
ημας, μηδε της ευ πειθειας την τιμην αντιδιδοτε, μηδε το μελλον εγγυασθε τηι νυν
προθυμιαι, μογις και μετα ταυτης πιστευθηναι δυναμενον· επειδη θερμοτερος απας
αρ χομενος. Ἄλλος δε αλλο τι προτιμοτερον τιθεσθε και του παλαιου και του νεου
ποιμενος, μητε την πολιαν αιδουμενοι, μητε την νεοτητα προσκα λουμενοι.
∆ʹ. ∆ειπνον εστιν εν τοις Ευαγγελιοις λαμπρον, και δεξιος εστιατωρ, και
φιλοι, και το συμποσιον ηδιστον· υιου γαρ γαμος. Και ο μεν συγκαλει, οι δε ου
συνερχονται· ο δε αγανακτει· και παριημι τα εν μεσωι δια το δυσφημον· αλλ' ο
μετριον ειπειν, δι' αλλων πληροι το συμποσιον. Τουτο μεν ουν απευχομεθα· υμεις δε
τοσουτον εκεινων γεγονατε μοι (πως ειπω πραως;) υψηλοτεροι η θρασυτε ροι, οσον
οι μεν κεκλημενοι του δειπνου κατεξανι στανται, και κατα του κεκληκοτος
υβριζουσιν· υμεις δε, ου των εξωθεν οντες, ουδε των κεκλημενων επι τους γαμους,
αλλ' αυτοι συγκαλεσαντες ημας, και τηι ιεραι ταυτηι τραπεζηι προσδησαντες, και του
νυμφωνος την λαμπροτητα παραδειξαντες, επειτα 35.521 καταλιποντες ημας τουτο
γαρ υμων το γενναιοτα τον· ο μεν επι τον ιδιον αγρον, ο δε επι το ζευ γος των βοων
το νεωνητον, ο δε επι την γυναικα την νεονυμφον, ο δε αλλος επ' αλλο τι των
μικρων διεσπαρητε και απεπηδησατε, μικρα του νυμφωνος και του νυμφιου
φροντισαντες.
Εʹ. ∆ια τουτο αθυμιας ενεπλησθην και απο ριας· ου γαρ ο πεπονθα,
σιωπησομαι· και μικρου μεν ανεσχον τον λογον, ον δωροφορησαι διενοουμην τωι
γαμωι, το καλλιστον ων ειχον και τιμιωτατον· μικρου δε υμιν επαφηκα τοις
ποθουμενοις, επει δη γε απαξ εξεβιασθην· ατε δη λαμπρας ουτω λαβομενος
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

υποθεσεως, και του φιλτρου την γλωσσαν θηγοντος, ο δη θερμοτατον εις
κατηγοριαν και ευπορωτατον, οταν γενηται ζηλος, λυπην εκ της υπεροψιας
προσλαβων απροσδοκητον. Ει τις υμων οιστρωι πληγεις υπερωφθη, γνωριζει το
παθος, και συγγνωσεται τουτο παθουσι, και ταυτης εγγυς γενο μενοις της απονοιας.
ʹ. Ἀλλ' εμοι μεν ουτε νυν θεμιτον εστιν υμων τι καθαψασθαι, μητ' αλλοτε γενοιτο.
Και ταυτα ισως υπερ το μετριον καθηψαμην, της ιερας ποι μνης, των επαινετων
Χριστου θρεμματων, της θειας κληρονομιας, δι' ην πλουσιος συ, καν ηις πενης.
Κακεινα σοι πρεπειν ηγουμαι τα ρηματα· Σχοινια επεπεσε σοι εν τοις κρατιστοις· και
γαρ η κληρονομια σου κρατιστη σοι εστι· και ου παρησω ταις αριθμουμεναις των
πολεων, ουδε των ποιμνιων τοις πλατυτατοις εχειν τι πλεον ημων των ολιγων της
ελαχιστης φυλης εν υιοις Ἰσραηλ, των ολιγοστων εν χιλιασιν Ἰουδα, της μικρας
Βηθλεεμ εν πολεσιν, εν ηι Χριστος γενναται, νυν τε και απ' αρχης καλως και
γινωσκομενος και σεβομενος· παρ' οις Πατηρ υψουται, και Υιος ισαζεται, και Πνευμα
αγιον συνδοξαζεται· συμψυχοις, το εν φρονουσι, μη δεν της Τριαδος ζημιουμενοις, η
υπερτιθεισιν, η αποτεμνουσιν· ως οι κακοι διαιτηται και μετρηται της θεοτητος, δι'
ων εν τι πλεον, η καλως εχει, σεμνυνουσι, το παν ελαττουντες και καθυβριζον τες.
35.524
Ζʹ. Ὑμεις δε, ει τι χαριζεσθε μοι, το εμον γεωργιον, η αμπελος η εμη, τα εμα
σπλαγχνα, μαλλον δε του κοινου Πατρος ημων, ους ουτος εν Χριστωι δια του
Ευαγγελιου εγεννησεν, αιδεισθε μεν και ημας· δικαιον γαρ, οι παντων υμας
προετιμησαμεν· υμεις μαρτυρες, και οι ταυτην ημιν εγχειρισαντες την ειτε
ηγεμονιαν, ειτε διακονιαν· και ει τωι πλειον αγαπη σαντι πλεον οφειλεται, πως
μετρησω την αγαπην, ης υποχρεους υμας δια της εμης ελαβον; αιδεισθε δε πλεον
υμας αυτους, και την πιστευθεισαν εικονα, και τον πιστευσαντα, και τα Χριστου
παθη, και τας εκειθεν ελπιδας, πιστιν μεν εχοντες ην παρειληφα τε, και ηι
συνετραφητε, μεθ' ης και σωζεσθε, και σωζειν αλλους πιστευεσθε· ου γαρ πολλων,
ευ ιστε, το υμε τερον καυχημα. Το δε ευσεβες μη εν τωι πολλακις περι Θεου λαλειν,
αλλ' εν τωι τα πλειω σιγαιν ειναι τιθεμενοι· γλωσσα γαρ ολισθος ανθρωποις μη λογωι
κυβερνωμενη· και ακινδυνοτεραν ακοην αει λογου νομιζοντες, ωστε τι μανθανειν
ηδιον, η διδασκειν περι Θεου· την μεν ακριβεστεραν τουτων εξετασιν τοις
οικονομοις του λογου παραχωρουντες· αυτοι δε λογωι μεν ευσεβουντες ολιγα, εργωι
δε πλειονα, και τηι τηρησει των νομων μαλλον η τωι θαυμαζειν τον νομοθετην το
περι αυτον φιλτρον επιδεικνυ μενοι, φευγοντες κακιαν, διωκοντες αρετην, πνευ
ματι ζωντες, πνευματι στοιχουντες, τουτωι την γνωσιν ελκοντες, εποικοδομουντες
τωι θε μελιωι της πιστεως, μη ξυλον, μηδε χορτον, μηδε καλαμην, υλην ασθενη και
ραιδιως δαπανωμε νην, ηνικα αν πυρι κρινηται τα ημετερα, η καθαι ρηται· αλλα
χρυσον, αργυρον, λιθους τιμιους, τα μενοντα και ισταμενα.
Ηʹ. Ταυτα πρασσοιτε, και τουτοις ημας δοξα ζοιτε ειτε παροντες ειτε αποντες,
ειτε μεταποιουμε νοι των ημετερων λογων, ειτε αλλο τι προτιμο τερον αγοντες· και
γινοισθε τεκνα Θεου καθαρα και αμωμητα, εν μεσωι γενεας σκολιας και
διεστραμμενης· και μη περιπλεκοιτο υμιν τα των κυκλωι πε 35.525 ριπατουντων
ασεβων σχοινια, μηδε σειραις των οικειων αμαρτιων περισφιγγοισθε, μηδε ταις
βιωτικαις μεριμναις συμπνιγοιτο υμιν ο λογος, και ακαρποι γινοισθε· αλλ' οδωι
πορευοισθε βασιλικηι, μη εκκλινοντες εις δεξια, μηδε εις αριστερα, και δια της στενης
ως πλατειας υπο του Πνευματος οδηγουμενοι· και το ημετερον ευ εξει νυν τε και εις
την εκειθεν εξετασιν, εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων· ωι η δοξα εις τους αιωνας.
Ἀμην.
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


