In novam Dominicam
ΛΟΓΟΣ Μ∆ʹ.
Εις την καινην Κυριακην.
Αʹ. Ἐγκαινια τιμασθαι, παλαιος νομος, και καλως εχων· μαλλον δε, τα νεα
τιμασθαι δι' Ἐγκαινιων· και τουτο, ουχ απαξ, αλλα και πολλακις, εκα στης του
ενιαυτου περιτροπης την αυτην ημεραν επαγουσης, ινα μη εξιτηλα τωι χρονωι
γενηται τα καλα, μηδε παραῤρυηι ληθης βυθοις αμαυρουμενα. Ἐγκαινιζονται μεν
προς Θεον νησοι, τωι Ἠσαΐαι ωσπερ ανεγνωμεν, αστινας δη τας νησους ταυ τας
υποληπτεον· οιμαι δε τας απο των εθνων Ἐκκλησιας αρτι καθισταμενας, και της
αλμυρας απιστιας ανακυπτουσας, και πηξιν λαμβανουσας, τωι Θεωι βασιμον.
Ἐγκαινιζεται δε τειχος χαλκουν, παρ' αλλωι προφητηι· οιμαι δε, ψυχη στεῤρα, και
χρυσοει δης, και αριπαγης εις ευσεβειαν. Ἄδειν δε τωι Κυριωι ᾆσμα καινον
κελευομεθα, ειτε οι εις Βαβυλωνα και την πονηραν συγχυσιν κατασυρεντες υπο της
αμαρτιας, επειτα προς την Ἱερουσαλημ ανασωθεντες (κακει μεν ου δυναμενοι την
θειαν αιδειν ωιδην, ως επι γης αλλοτριας, ενταυθα δε νεαν ωιδην και πολιτειαν
ισταμενοι)· ειτε οι μειναντες εν τωι καλωι, και προκοπτοντες· και το μεν κατωρθωκο
τες ηδη, το δε κατορθουντες, παρα του αγιου και καινοποιου Πνευματος.
Βʹ. Ἐγκαινιζεται δε η σκηνη του μαρτυριου, και λιαν πολυτελως, ην Θεος
παρεδειξε, και Βεσελεηλ ετελειωσε, και Μωσης επηξατο. Ἐγκαινιζεται δε η βασιλεια
∆αβιδ, και ουχ απαξ, αλλα χριομενου το προτερον, αναγορευομενου το δευτερον.
Ἐγενετο δε τα Ἐγκαινια εν Ἱεροσολυμοις, και χειμων ην, ο της απιστιας, και Ἰησους
παρην, ο Θεος και ναος, Θεος αιωνιος, ναος προσφατος, ο αυθημε 36.609 ρον
λυομενος, και τριημερος ανισταμενος, και μενων εις τους αιωνας, ιν' εγω σωθω, και
του πα λαιου πτωματος ανακληθω, και γενωμαι και νη κτισις, δια της τοιαυτης
φιλανθρωπιας ανα πλαττομενος. Ἐπιζητει δε ο θειος ∆αβιδ καρδιαν καθαραν εν
εαυτωι κτιζομενην, και πνευμα ευθες τοις εγκατοις εγκαινιζομενον· ουχ ως ουκ
εχων, (τις γαρ, ει μη ∆αβιδ ο τοσουτος;) αλλ' ως καινον γινω σκων το νυν αει
προστιθεμενον. Και τι δει μοι πλειονων Ἐγκαινιων, ενον τα παροντα γνωρισαι, και α
σημερον πανηγυριζομεν, τηι ζωηι μετα θανατον πλησιασαντες; Ἐγκαινια, Ἐγκαινια η
πανηγυρις, αδελφοι. Λεγεσθω γαρ πολλακις υφ' ηδονης. Και τινα ταυτα; Οι μεν
ειδοτες, διδαξατε· οι δε αγνοουντες, την ακοην εγκαινιζεσθε.
Γʹ. Φως ην απροσιτον, και αδιαδοχον, ο Θεος, ουτε αρξαμενον, ουτε
παυσομενον, ουτε μετρουμενον, αειλαμπες, τριλαμπες, ολιγοις οσον εστι θεωρουμε
νον, οιμαι δε, ουδε ολιγοις. Και φωτα δευτερα, του πρωτου Φωτος απαυγασματα, αι
περι αυτον δυναμεις, και τα λειτουργικα πνευματα. Το δε παρ' ημιν τουτο φως, ουχ
υστερον ηρξατο μονον, αλλα και νυκτι τε μνεται, και τεμνει νυκτα ισομοιριαι, οψει
πι στευθεν, και αερι χυθεν, και λαμβανον ο διδω σιν. Ὁραιν τε γαρ οψει παρεχει, και
πρωτον οραται παρα της οψεως, και τοις ορατοις περιῤρεον, παῤρησιαν χαριζεται.
Βουληθεις γαρ ο Θεος τονδε τον κοσμον συστησασθαι, τον εξ ορατων τε και αορατων
συνεστηκοτα, τον μεγαν και θαυμαστον της μεγαλειοτητος αυτου κηρυκα, τοις μεν
αιδιοις αυτος εστι φως, και ουκ αλλο· (τι γαρ εδει φω τος δευτερου τοις το μεγιστον
εχουσι;) τοις κατω δε και περι ημας πρωτην εκλαμπει την του φωτος τουτου
δυναμιν. Και γαρ επρεπε τωι μεγαλωι φωτι της δημιουργιας εκ φωτος αρξασθαι, ωι
λυει το σκοτος, και την επεχουσαν τεως ακοσμιαν και ατα ξιαν.
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

∆ʹ. Και τουτο ουκ οργανικον απ' αρχης αναδειξας, ουδε ηλιακον, ως ο εμος
λογος, αλλ' ασωματον, και ανηλιον· επειτα δε και ηλιωι δοθεν, καταφωτιζειν πασαν
την οικουμενην. Ἐπειδη γαρ τοις αλλοις την υλην προυποστησας, ειδοποιησεν
υστερον, εκαστωι ταξιν, και σχημα, και μεγεθος περιθεις, ινα θαυμα τουργησηι τι
μειζον, ενταυθα το ειδος της υλης προ 36.612 υπεστησατο (ειδος γαρ ηλιου το φως)·
μετα δε του το την υλην επαγει, τον οφθαλμον της ημερας δη μιουργησας τουτον
τον ηλιον. Ουτω τι πρωτον εν ημεραις αριθμειται, και δευτερον, και τριτον, και το
εξης, αχρι της εβδομης και καταπαυσιμου των εργων ημερας, αις καταμεριζεται τα
γινομενα, λογοις αῤρητοις τασσομενα, και ουκ αθροως αναδιδο μενα τωι παντα
δυνατωι Λογωι, και ωι το νοησαι μονον, η ειπειν, εργον εστι παρισταμενον. Ει δε τε
λευταιος ο ανθρωπος ανεδειχθη, και ταυτα χειρι Θεου και εικονι τετιμημενος,
θαυμαστον ουδεν. Ἔδει γαρ, ωσπερ βασιλει, προυποστηναι τα βασιλεια, και ουτως
εισαχθηναι τον βασιλεα πασιν ηδη δορυφορου μενον. Ει μεν ουν εμειναμεν, οπερ
ημεν, και την εντολην εφυλαξαμεν, εγενομεθα αν οπερ ουκ ημεν, τωι ξυλωι της ζωης
προσελθοντες, μετα το ξυ λον της γνωσεως. Και τι γεγονοτες; Ἀπαθανατι σθεντες,
και Θεωι πλησιασαντες. Ἐπει δε τωι φθο νωι του πονηρου θανατος εις τον κοσμον
εισηλ θε, και υφειλε δια της απατης τον ανθρωπον, δια του το τωι ημετερωι παθει
πασχει Θεος, γενομενος αν θρωπος, και πτωχευει τωι σαρξ παγηναι, ιν' ημεις τηι
εκεινου πτωχεια πλουτησωμεν. Ἐντευθεν θανατος, και ταφη, και αναστασις.
Ἐντευθεν η καινη κτισις, και μεθεορτος εορτη, και παλιν εγω πανη γυριστης,
εγκαινιζων την εμαυτου σωτηριαν.
Εʹ. Τι ουν, φησιν; Ουχ η πρωτη Κυριακη το Ἐγκαινιον ην, η μετα την ιεραν
νυκτα και δαιδουχιαν; Ἀλλα τηι σημερον τουτο διδως, ω φιλεορτε συ, και πολλας
επινοων φαιδροτητας; Ἐκεινη το σωτηριον ην, αυτη δε το της σωτηριας γενε θλιον·
κακεινη μεν εστι μεθοριον της ταφης και της αναστασεως, αυτη δε καθαρως της
δευτερας γε νεσεως· ιν', ωσπερ η πρωτη κτισις την αρχην απο Κυριακης λαμβανει
(δηλον δε· απο γαρ ταυτης εβδομη το Σαββατον γινεται, καταπαυσις ουσα των
εργων), ουτω και η δευτερα παλιν εκ της αυτης αρ χηται, πρωτη ουσα των μετ'
αυτην, και ογδοας απο των προ αυτης, υψηλης υψηλοτερα, και θαυμασιας
θαυμασιωτερα. Προς γαρ την ανω φερει καταστασιν ην και ο θειος Σολομων
αινιττεσθαι μοι δοκει, διδοναι μεριδα τοις επτα, τωι βιωι τουτωι, νομοθετων· 36.613
και γε τοις οκτω, τωι μελλοντι· εκ της εντευθεν ευ πραγιας και της εκειθεν
αποκαταστασεως. Ἀλλα και ο μεγας ∆αβιδ τηι αυτηι προσαιδειν εοικε τους περι της
ογδοης ψαλμους, ωσπερ και τηι των Ἐγκαι νιων ημεραι ταυτηι ψαλμον ετερον, οικου
τινα εγκαινισμον ονομαζων· οστις εσμεν ημεις, οι Θεου ναος ειναι τε και ακουειν
ηξιωμενοι και γινε σθαι.
ςʹ. Ἔχετε των Ἐγκαινιων τον λογον. Ἀλλ' εγκαινιζεσθε, και τον παλαιον
ανθρωπον αποῤριψαντες, εν καινοτητι ζωης πολιτευεσθε, πασι χαλινον επιθεντες,
εξ ων ο θανατος, παντα τα μελη παιδαγωγησαντες, πασαν την πονηραν του ξυλου
βρωσιν μισησαντες, η εμεσαντες, και δια τουτο μονον μεμνημενοι των παλαιων, ινα
φυγωμεν. Ὡραιος ην εις ορασιν, και καλος εις βρωσιν, ο εμε θανατωσας καρπος·
φευγω μεν τας ευχροιας, εις ημας αυτους βλεπωμεν. Μη σε νικησατω καλλους
επιθυμια, μηδε συναρπασθηις σοις βλεφαροις, ει δυνατον, μεχρι και παροραματος,
την Ευαν ενθυμηθεις, το γλυκυ δελεαρ, το τιμωμενον φαρμακον. Πως γαρ σωσει
ραιδιως η αλλοτρια, ον απ ωλεσεν η ιδια; Μη γλυκανθητω σοι φαρυγξ, ου
κατασυρεται παν το διδομενον· και πριν ληφθηναι, τιμωμενον, μετα το λαβειν
ατιμαζεται. Ἡ οσφρησις εθηλυνε σε; Φευγε τας ευωδιας. Τηι αφηι κατεμαλακι σθης;
Ἀποταξαι ταις λειοτησι, και ταις απαλοτησιν. Ἡ ακοη παρεπεισε; Θες θυραν τοις
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

απατηλοις λο γοις και περιεργοις. Ἄνοιγε σον στομα λογωι Θεου, ιν' ελκυσηις
Πνευμα, μη σπασηις θανατον. Ὅταν τι σε δε λεαζηι των απειρημενων, μνησθητι οστις
ης, και οθεν απολωλας. Ἐαν μικρον τι του λογου παρεκτραπηις, προς εαυτον
επαναγου, πριν παντελως εξω πεσειν, και κατενεχθηναι προς θανατον, και γενου
καινος αντι παλαιου, και ψυχης εορταζε τα Ἐγκαινια.
Ζʹ. Ὁ θυμος εστω σοι κατα μονου του οφεως, δι' ον εξεπεσες. Το
επιθυμητικον τετασθω σοι παν προς Θεον, μη προς αλλο τι των επιβουλων και σφα
λερων. Ὁ λογισμος πασιν επιστατειτω, και μη καθ ελκεσθω το κρειττον υπο του
χειρονος. Μη μισησηις σου τον αδελφον, και ταυτα δωρεαν, υπερ ου Χριστος απεθα
νε, και σος αδελφος εγενετο, Θεος ων και ∆εσποτης. Μη φθονησηις τωι κατορθουντι,
ο φθονηθεις, και φθονει σθαι πεισθεις, και δια τουτο κατενεχθεις. Μη ατιμασηις
δακρυον, ο πολλων αξια δακρυων πεπονθως, ειτα ηλεη 36.616 μενος. Μη απωσηι
πενητα, ο πλουτησας θεοτητα· ει δ' ουν, αλλα μη πλουτησηις κατα του πενητος. Και
τουτο γαρ πολυ παρα των ακορεστων. Μη ατιμασηις ξενον, υπερ ου Χριστος
εξενιτευσεν, ου παντες ημεις ξενοι και παροικοι, μη αποξενωθηις του παραδεισου
καθως το προτερον. Μεταδος τωι δεομενωι στεγης, σκεπης, τροφης, ο τουτοις
εντρυφων, και υπερ την χρειαν. Μη αγαπησηις τον πλουτον, ει μη βοη θηι πενησιν.
Ἄφες, ο αφεθεις· ελεησον, ο ηλεη μενος· κτησαι τωι φιλανθρωπωι το φιλανθρωπον,
εως καιρος· πας ο βιος εγκαινιζεσθω σοι, πασα πολιτειας οδος.
Ηʹ. Αι υπο ζυγον, δοτε τι και Θεωι· προσειλη φθε γαρ. Αι παρθενοι, το παν
Θεωι· λελυσθε γαρ. Μη γινεσθε κλεπτριαι δουλης ηδονης, φυγουσαι την ελευθε ριαν,
εκ του συνοικειν, ουκ ανδρασι μεν, ανδρασι δ' ομως. Ου δεχομαι καμνειν αει τοις της
ηδονης υπο μνημασι· μισω και την δι' αερος συνηθειαν. Οι δυ νασται, φοβεισθε τον
δυνατωτερον· οι των υψηλων θρονων, τον υψηλοτερον. Μη θαυμασηις μηδεν, ο μη
παραμενει· μη παριδηις, ο μενει· μηδε περισφιγξηις μηδεν, ο διαῤρει κρατουμενον· μη
ζηλωσηις τι των ου φθονουμενων, αλλα μισουμενων· μη επαρθηις μεγα, ινα μη
μειζον κατενεχθηις· μη φρο νει των κακων φαινεσθαι κρειττων· λυπου δε, των
αγαθων ηττωμενος· μη γελασηις πτωμα του πε λας· διαβαινε δε ασφαλως, οση σοι
δυναμις, αλλα και διδου χειρα χαμαι κειμενωι. Μητε αθυμων, απελπισηις ευημεριαν·
μητε πραττων καλως, αθυ μιαν. Εις ενιαυτος τεσσαρας ωρας φερει, και μια ροπη
καιρου, πολλας πραγματων μεταβολας. Ἐπι κοπτετω σοι, μεριμνα μεν ηδονην,
λυπην δε η κρειτ των ελπις. Ουτως εγκαινιζεται ανθρωπος, ουτως τιμαται η των
Ἐγκαινιων ημερα, τοιαυτηι τρυφηι, τοιουτοις εδεσμασιν. Ουκ οφθησηι, φησι, κενος
εναντιον μου· αλλ' ει τι καλον, μετα σεαυτου φε ρων. Νυν δε οφθητι καινος, τροπον
ετερος, ολως ηλλοιωμενος. Τα αρχαια παρηλθεν· ιδου γεγονε τα παντα καινα. Τουτο
τηι εορτηι καρποφο ρησον, την καλην αλλοιωσιν αλλοιωθητι· και μηδε ουτω μεγα
φρονησηις, αλλα φθεγξαι το του ∆αβιδ. Αυτη η αλλοιωσις της δεξιας του Ὑψιστου,
παρ' ου παν ανθρωποις το κατορθουμενον. Ου βου λεται σε ο λογος ποτε εν ταυτωι
μενειν, αλλα αεικινητον ειναι, ευκινητον, παντως νεοκτιστον· αν 36.617 αμαρτανηις,
επιστρεφοντα· ει κατορθοις, επιτει νοντα.
Θʹ Χθες πιστιν ειχες την των καιρων, σημερον την του Θεου γνωρισον· μεχρι
τινος επ' αμφο τεραις χωλανεις ταις ιγνυαις; μεχρι τινος οικονομησεις; Και
οικοδομησαι ποτε προθυμηθητι· χθες το δοκειν τις ετιμας, σημερον το ειναι
προτιμησον· Μεχρι που τα ενυπνια; και η αληθεια ποτε σπου δασθητω σοι. Χθες ησθα
θεατρικος, σημερον φανηθι θεωρητικος· χθες λοιδορος, ιταμος, σημερον ευφημος,
ημερος· χθες κωμαστης, ση μερον σωφρονιστης. Σημερον οινοποτης, αυριον
υδροποτης. Σημερον κατασπαταλων επι κλινων ελε φαντινων, και τα πρωτα μυρα
χριομενος, αυριον χαμευνης και αγρυπνος· αντι γελοιαστου, συννους· αντι
 
 
 

3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

καλλωπιστου, δυσειμων· αντι γαυρου και αλα ζονος, ευτελης το φαινομενον· αντι
χρυσοροφου, στενοχωρος· κατω νευων, αντι υψαυχενος. Ἐαν ουτω διανοηι, και ουτω
ποιηις, εσται σοι ο ουρανος καινος, και η γη καινη, τα τε αλλα και τον τουτων
Ιʹ. Ἀλλ' απιωμεν ηδη, και τωι καιρωι τα εικοτα συν εορτασοντες. Παντα γαρ
εις καλον τηι πανηγυρει συν τρεχει και συναγαλλεται· ιδε γαρ οια τα ορωμενα. Ἡ
βασιλισσα των ωρων τηι βασιλιδι των ημερων πομ πευει, και δωροφορει παρ' εαυτης
παν ο τι καλλι στον και τερπνοτατον. Νυν ουρανος διαυγεστερος· νυν ηλιος
υψηλοτερος και χρυσοειδεστερος· νυν σεληνης κυκλος φανοτερος, και αστερων
χορος καθαρωτερος. Νυν αιγιαλοις μεν κυματα σπενδεται, ηλιωι δε νεφος, αερι δε
ανεμοι, γη δε φυτοις, φυτα δε οψεσι. Νυν πηγαι διαυγεστερον ναουσι· νυν δε
ποταμοι δαψιλεστερον, των χειμεριων δεσμων λυθεντες. Και λειμων ευωδει, και
φυτον βρυει, και κειρεται ποα, και αρνες επισκιρτωσι χλοεραις ταις αρουραις. Ἄρτι
μεν ναυς εκ λιμενων αναγεται συν κελευσμασι, και τουτοις ως τα πολλα φιλοθεοις,
και τωι ιστιωι πτερουται· και περισκιρται δελφις, αναφυσων ως ηδιστον και
αναπεμπομενος, και παραπεμπει πλωτηρας συν ευθυμιαι. Ἄρτι δε γεωργος αροτρον
πηγνυται, ανω βλεπων, και τον καρποδοτην επικαλουμενος, και υπο ζυγον αγει
βουν αροτην, και τεμνει γλυκειαν αυλακα, και ταις ελπισιν ευφραινεται. Ἄρτι δε
ποιμην και βου 36.620 κολος αρμοζονται συριγγας, και νομιον εμπνεουσι μελος, και
φυτοις και πετραις ενεαριζουσιν. Ἄρτι δε φυτον φυτουργος θεραπευει, και ιξευτης
καλαμους οικοδομει, και υποβλεπει πτορθους, και περιεργαζεται πτερον ορνιθος.
Και αλιευς βυθους διοραι, και δικτυον ανακαθαιρει, και πετρας υπερκαθεζεται.
ΙΑʹ. Ἄρτι μεν η φιλεργος μελισσα, το πτερον εκλυσασα, και των σιμβλων
απαναστασα, την εαυτης σοφιαν επιδεικνυται, και λειμωνας εφιπταται, και συλαι τα
ανθη· και η μεν φονει τα κηρια, τας εξαγωνους και αντιθετους συριγγας
εξυφαινουσα, και τας ευθειας ταις γωνιαις επαλλαττουσα, εργον ομου καλλους και
ασφαλειας· η δε το μελι ταις αποθηκαις εναποτιθεται, και γεωργει τωι ξενιζοντι
καρπον γλυκυν και ανηροτον. Ὡς οφελον γε και ημεις, ο Χριστου μελισσων, και
τοιουτο λαβοντες σοφιας και φιλοπονιας υποδειγμα! Ἄρτι δε καλιαν ορνις
πηγνυται, και ο μεν επανερχεται, ο δε εισοικιζεται, ο δε περιιπταται, και καταφωνει
το αλσος, και περιλαλει τον ανθρωπον. Παντα Θεον υμνει και δοξαζει φωναις
αλαλητοις· επι πασι γαρ ευχαριστειται δι' εμου Θεος· και ουτως ο ακεινων υμνος,
ημετερος γινεται, παρ' ων εγω το υμνειν λαμβανω. Νυν μεν γελαι παν ζωων γενος,
και πασαν αισθησιν εστιωμεθα. Νυν δε υψαυχην ιππος και αγερωχος, τοις οικοις
δυσχεραινων, και τα δεσμα τυραννησας, κροαινει κατα πεδιον, και ποταμοις
ωραΐζεται.
ΙΒʹ Τι ταλλα; Νυν μαρτυρες αιθριαζουσι, και πομπευουσι, και λαμπροις τοις
βημασι συγκαλουσι λαον φιλοχριστον. και τους αθλους δημοσιευουσι. Τουτων εις
εστι και ο εμος στεφανιτης (εμος γαρ, ει και μη παρ' εμοι, πιπτετω φθονος, ειδοσι
λεγω), Μαμας ο περιβοητος, και ποιμην, και μαρτυς· ο προτερον μεν τας ελαφους
αμελγων κατεπειγομενας αλληλων, ινα ξενωι γαλακτι τραφηι δικαιος· νυν δε
ποιμαινων λαον μητροπολεως, και το εαρ εγκαινιζων σημερον ταις πολλαις χιλιασι
των πανταχοθεν επειγομενων, διαφορον τε αρετης καλλεσι, και ποιμεσιν αξιον, και
λογοις επινικιοις. Ἔτι δε συντομωτερον ειπειν, νυν εαρ 36.621 κοσμικον, εαρ
πνευματικον, εαρ ψυχαις, εαρ σωμασιν, εαρ ορωμενον, εαρ αορατον· ου κακειθεν
μεταλαβοιμεν ενταυθα καλως αμειφθεντες, και καινοι προς τον καινον βιον
παραπεμφθειημεν, εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων, ωι πασα δοξα, τιμη, και κρατος
συν αγιωι Πνευματι, εις δοξαν Θεου Πατρος. Ἀμην.
 
 
 

4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


