Ad cives Nazianzenos
ΛΟΓΟΣ ΙΖʹ.
Προς τους πολιτευομενους Ναζιανζου αγωνιωντας, και τον αρχοντα
οργιζομενον.
Αʹ. Την κοιλιαν μου, την κοιλιαν μου αλγω, 35.965 και τα αισθητηρια της
καρδιας μου μαιμασ σει, φησι που των εαυτου λογων Ἱερεμιας, ο των προφητων
συμπαθεστατος, αποκλαιομενος τον Ἰσραηλ απειθουντα, και της του Θεου φιλανθρω
πιας αλλοτριουμενον, κοιλιαν μεν την εαυτου ψυχην ονομαζων, κατα τους της
τροπης νομους. Ου τω γαρ ευρισκω πολλαχου της Γραφης, ειτε ως αποκρυφον και
αορατον (το γαρ αυτο και ψυχης και γαστρος το κρυπτεσθαι), ειτε ως χωρητικην και
ανα δοτικην, ιν' ουτως ειπω, των εκ του λογου τροφων· ο γαρ εστιν εν σωματι
τροφη, τουτο εν ψυχηι λο γος. Αισθητηρια δε ταχα μεν τα της ψυχης κινηματα και
διανοηματα, και τουτων μαλιστα, οσα εκ της αι σθησεως, οις ο δικαιος σπαρασσεται,
και θερμαινε ται, και ορμητικως εχει, και ουδε καθεκτος εστι δια την ζεσιν του
Πνευματος· τουτο γαρ το μαιμασσειν, οιον προθυμια τις θυμωι συγκρατος. Ει δε και
των σωματικων εστιν α λαμβανοι τις αισθητηριων, ουκ απο σκοπου ληψεται· και
οφθαλμων, και ωτων, ου μονον αχθομενων τοις χειροσι και θεαμασι και
ακουσμασιν, αλλα και τα βελτιω ποθουντων και ιδειν και ακουσαι δια το
ευσπλαγχνον. Πλην οπως αν νοη ται ταυτα, ο δικαιος αλγει και μαιμασσει, και ου με
τριως φερει τα παθη του Ἰσραηλ, οποτερως βουλει ταυτα νοειν· ειτε τα σωματικα,
και του σωματικως ορωμενου, ειτε τα πνευματικα, και του νοουμε νου πνευματικως.
Ἐπει και πηγην δακρυων ο αυτος προφητης επιζητει, και σταθμον εσχατον επι ποθει,
και ερημιαν ασπαζεται, ινα κενωσηι το πολυ της λυπης, και κουφισθηι πως της ενδον
πληγης, καθ' ησυχιαν θρηνησας τον Ἰσραηλ.
Βʹ. Το δ' αυτο και ο θειος ∆αβιδ, ου μικρον εμπρο σθεν επι τοις καθ' εαυτον
δυσχεραινων, Τις δωσει μοι, φησι, πτερυγας ωσει περιστερας, και πετα σθησομαι, και
καταπαυσω; Περιστερας επιζητει πτερυγας, ειτε ως κουφοτερας και ταχυτερας· τοι
ουτος γαρ απας δικαιος· ειτε ως το Πνευμα σκιαγρα φουσας, ωι μονωι τα δεινα
φευγομεν, ιν' ως ποῤ ρωτατω γενηται απο παροντων κακων. Ειτα το εν τοις στενοις
φαρμακον, η ελπις· Προσεδεχομην, φησι, τον Θεον τον σωζοντα με απο ολιγοψυχιας
και απο καταιγιδος. Ὅπερ ουν και αλλαχου ποιων φαινεται, ταχιστα τωι λυπουντι το
ιαμα προστιθεις, και αγαθον ημιν παρεχων παιδευμα και λογωι και ερ γωι της προς τα
δεινα μεγαλοψυχιας· Ἀπηνηνατο, φησι, παρακληθηναι η ψυχη μου. Ὁραις ακη 35.968
διας ρηματα και απογνωσεως; Ἆρ' ουκ εδεισας ως περι αθεραπευτου του ∆αβιδ; Τι
λεγεις; Ου δεχηι παρακλησιν; απελπιζεις παραμυθιαν; ουδεις θερα πευσει σε; ου
λογος, ου φιλος, ου συγγενης, ου συμβουλευων, ου συναλγων, ου τα καθ' εαυτον δι
ηγουμενος, ου τα αρχαια λεγων, ου τα νυν παρατι θεις, οσοι και απο χαλεπωτερων
κακων διεσωθησαν; Ἔῤριπται παντα; οιχεται; περικεκοπται; απολωλε πασα ελπις;
κεισθαι δει μονον, το τελος εκδεχομε νους; Ταυτα ο μεγας ∆αβιδ, ο εν θλιψεσι
πλατυνομε νος· ο και σκιας θανατου κυκλουσης μετα του Θεου κατεξανισταμενος. Τι
ουν εγω παθω, ο μικρος, ο ασθενης, ο γηινος, ο μη τοσουτος τωι πνευματι; ∆α βιδ
ιλιγγιαι, και τις σωζεται; Τινα βοηθειαν ευροι μι κακοπαθων, η τινα παρακλησιν;
προς τινα καταφυγω στενοχωρουμενος; Ἀποκρινεται σοι ∆α βιδ ο μεγας θεραπευτης,
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ο και πνευματων πονηρων κατεπαιδων δια του εν αυτωι Πνευματος. Προς τινα
καταφευξηι παρ' εμου βουλει μαθειν, αυτος δε ουκ επιστασαι; Τις ο τας παρειμενας
ενισχυων χει ρας, και γονατα παραλελυμενα παρακαλων, και δια πυρος αγων, και
σωζων δι' υδατος; Ουδεν δει σοι παραταξεως, φησιν, ουχ οπλων, ου τοξοτων, ουχ
ιππεων, ου συμβουλων, ου φιλων, ουκ επικουριας της εξωθεν. Ἔχεις εν σεαυτωι την
συμμαχιαν, ην καγω και πας ο βουλομενος. Θελησαι δει μονον, ορμησαι μονον.
Ἐγγυς η παρακλησις, εν τωι στοματι σου, και εν τηι καρδιαι σου· Ἐμνησθην του Θεου,
φησι, και ευφρανθην. Τι μνημης ετοιμοτερον; Μνησθητι και συ, και ευφρανθητι. Ὢ
του ευποριστου της ιατρειας! ω του ταχους της θεραπειας! ω του μεγεθους της
δωρεας! Ου κοιμιζει μονον ολιγοψυχιαν και λυπην μνημονευθεις ο Θεος, αλλα και
ευφροσυνην ερ γαζεται.
Γʹ. Βουλει και αλλων ακουσαι φιλανθρωπιας ρημα των; Ἐαν επιστραφεις,
φησι, προς Κυριον στεναξηις, τοτε σωθησηι. Ὁρατε τωι στεναγμωι την σωτηριαν
συνεζευγμενην; Και ετι λαλουντος σου, ερει· Ἰδου παρειμι· και φθεγξεται τηι ψυχηι
σου· Σωτηρια σου ειμι εγω. Ουδεν μεσον της αιτησεως και της επιτευξεως· ου
χρυσος, ουκ αργυρος, ου λι θοι των διαφανων και τιμιων, ουχ οσοις ανθρωποι
καμπτονται προς το ημερον. Ὅταν ειπηι Σοφο νιας, ως παρα του Θεου λεγων
ωργισμενου και χαλε παινοντος· Ἐξερημωσω τας οδους αυτων το πα 35.969 ραπαν,
του μη διοδευειν. Ἐξελιπον αι πο λεις αυτων δια το μη υπαρχειν, μηδε κατοικει σθαι·
οταν απειλησηι τα φρικωδεστατα, οταν κατα βαληι τηι αθυμιαι, οταν ζοφον εργασηται
δια της απειλης, ευθυς επαγει και το της χρηστοτερας ελπιδος φως, και ανακταται με
τουτοις τοις ρη μασι· Πλην ειπα· Φοβεισθε με, και δεξασθε παι δειαν, και ου μη
εξολοθρευθητε εξ οφθαλμων αυ της· και ετι φαιδροτεροις μικρον προιων και φιλαν
θρωποτεροις· Ἐν τωι καιρωι εκεινωι ερει Κυριος· Θαρσει, Σιων, μη παρεισθωσαν αι
χειρες σου. Κυριος ο Θεος σου εν σοι, δυνατος σωσαι σε· και επαξει επι σε
ευφροσυνην, και καινιει σε εν τηι αγαπησει αυτου, και συναξει τους συν
τετριμμενους, και σωσει τους εκπεπιεσμενους, και τους απωσμενους εισδεξεται.
Ταυτα και οι αγιοι και οι λογισμοι βουλονται, και ο εμος απαιτει λογος. Ἀλλα
δεξασθε λογους φρονησεως, ως φη σιν ο θειος Σολομων, ινα μη εμπεσοντες εις
κακων βαθος καταφρονησητε, μηδε υπο της ιδιας αμα θιας μαλλον η της κατεχουσης
δυσχερειας κατα ποθητε.
∆ʹ. Κυκλος τις εστιν, αδελφοι, των ανθρωπι νων πραγματων, και παιδευει δια
των εναντιων ημας ο Θεος· ωσπερ συνεστησατο τα παντα σοφως και συνεδησεν,
ουτω σοφως το παν διεξαγων και κυ βερνων τοις ανεφικτοις αυτου και
ανεξιχνιαστοις κριμασιν, εν δε τοις πασι και τα ημετερα. Κινειται γαρ, ιν' ουτως
ειπω, το παν περι τον ακινητον, και σαλευεται, λογωι μεν ουδαμως (ο γαρ αυτος εν
πασιν εστως και ακινητος, καν διαφευγηι την ημε τεραν ασθενειαν, τοις δε καθ'
εκαστην ημεραν απαντωσι τε και συμπιπτουσιν. Και τουτο εστι δο γμα Θεου παλαιον
τε και παγιον, σκοτος ειναι αποκρυφην αυτου προ των ημετερων οφθαλμων
κεχυμενον· και τα πολλα μη καθορασθαι της αυτου διοικησεως, πλην οσον εν
αμυδροις αινιγμασι και φαντασμασιν· ειτε τον τυφον ημων συστελλοντος, ιν'
ειδωμεν το μηδεν οντες προς την αληθινην σοφιαν και πρωτην, αλλα προς αυτον
νευωμεν μονον, και ζη τωμεν αει ταις εκειθεν αυγαις εναστραπτεσθαι· ειτε δια της
ανωμαλιας των ορωμενων και περιτρεπομε νων μεταγοντος ημας επι τα εστωτα και
μενοντα. Πλην ουδεν ακινητον, οπερ εφην, ουδε ομαλον, ουδε αυταρκες, ουδε εις
τελος ομοιον, ουτε το ευθυμειν, ουτε το αθυμειν, ου πλουτος, ου πενια, ου δυναμις,
35.972 ουκ ασθενεια, ου ταπεινοτης, ου δυναστεια, ου το παρον, ου το μελλον, ου το
ημετερον, ου το αλλο τριον, ου μικρον, ου μειζον, ουχ ο τι αν ειποι τις. Και τουτο
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ισον η ανισοτης εχει, την περι παντα μεταβο λην. Περιχωρει γαρ τα παντα ραιδιως,
και μεταχω ρει, και αντικαθισταται· ως αυραις ειναι μαλλον πι στευειν και γραμμασι
τοις καθ' υδατος, η ανθρωπων ευημεριαι. Και φθονος μεν ευπραξιαν, συμφοραν δε
ελεος ιστησιν· και τουτο σοφως, κατα γε τον εμον λογον, και θαυμασιως, ινα μητε το
αλγειν απαραμυ θητον ηι, μητε το ευ πραττειν απαιδαγωγητον.
Εʹ. Σωφρονων δε ανδρων, οιτινες παιδευονται ταις συμφοραις, και ως χρυσος
πυρι καθαιρομενοι λεγουσιν· Ἀγαθον μοι, οτι εταπεινωσας με, οπως αν μαθω τα
δικαιωματα σου· ως τικτουσης της ταπεινωσεως το γινωσκειν τα δικαιωματα. Και το
του Πετρου πασχουσιν, επικαλεσαμενου την σωτηριαν εν τωι μελλειν καταδυεσθαι·
και μαλλον τι προσχωρουσι Θεωι δια το αλγειν, και τον ευεργετην οικειουνται δια
της θλιψεως. Ἐπειδη καμνουσα ψυχη εγγυς εστι Θεου, και το χρηιζειν επιστρεφει
προς τον δουναι δυναμενον, τωι αφθονωι της δωρεας τυχον και καταφρονουμενον.
∆ια τουτο ανω νευω μεν, αδελφοι, εν παντι καιρωι και περιστασει πασηι
προβαλωμεθα την καλην ελπιδα, μητε εν ταις ευθυμιαις αποβαλωμεν τον φοβον,
μητε εν τοις λυπηροις το ευελπι. Μνησθωμεν και εν ευδιαι της ζα λης, και εν χειμωνι
του κυβερνητου· αλλα μη ταις θλιψεσιν εκκακησωμεν, μηδε γενωμεθα δουλοι κα
κοι, αγαθυνοντι μεν εξομολογουμενοι τωι ∆εσποτηι, παιδευοντι δε μη προστιθεμενοι·
καιτοι ποτε κρεισ σων υγιειας πονος, και υπομονη ανεσεως, και επισκεψις αμελειας,
και επιστροφη συγχωρη σεως. Ειπω συντομως, μητε δια τας συμφορας πιπτω μεν,
μητε δια τον κορον υβριζωμεν.
ςʹ. Ὑποτασσωμεθα και Θεωι και αλληλοις, και τοις επι γης αρχουσιν· Θεωι δια
παντα, δια την φιλ αδελφιαν αλληλοις, δι' ευταξιαν τοις αρχουσιν· και 35.975
τοσουτωι μαλλον, οσωιπερ αν ωσιν ημερωτεροι και χρηστοτεροι. ∆εινον επιεικειαν
δαπανησαι τωι συνεχει της συγγνωμης, ινα μη και της εκεινων τρα χυτητος αυτοι
δικας απαιτηθωμεν, γαληνην πνευματι λυσαντες, και φωτι ζοφον επαγοντες, και
μελιτι καταμιγνυντες αψινθιον. Ἔστι και ουτος εις των ημετερων νομων, και ουτος
των επαινουμενων, και καλλιστα διατεταγμενων τωι Πνευματι, το δυνα τον μετα
του καλου δοκιμασαντι, και νομοθετησαντι, ωσπερ δουλους υπακουειν δεσποταις,
και γυναικας ανδρασι, και Κυριωι την Ἐκκλησιαν, και μαθητας ποιμεσι και
διδασκαλοις· ουτω δε και πασαις εξου σιαις υπερεχουσαις υποτασσεσθαι, ου μονον
δια την οργην, αλλα και δια την συνειδησιν, ως υποτελεις φορου τυγχανοντας· και
μη κακοποιουντας μισειν τον νομον, μηδε αναμενειν την μαχαιραν, αλλα τωι φοβωι
καθαιρομενους επαινεισθαι υπο της εξουσιας.
Ζʹ. Μια και η αυτη σταθμη· αλλα φειδεται μεν του ορθου, περικοπτει δε το
περιττον. Εις ηλιος· αλλα φωτιζει μεν την υγιαινουσαν οψιν, αμαυροι δε την
ασθενουσαν. Βουλει τι και των ημετερων ειπω θαῤ ρησας; Εις Χριστος· αλλ' εις
πτωσιν κειται και ανα στασιν· πτωσιν μεν τοις απιστοις, αναστασιν δε τοις
πιστευουσι· και τοις μεν εστι πετρα προσ κομματος, και πετρα σκανδαλου, οσοι μη
εγνωσαν, ουδε συνηκαν, αλλ' εν σκοτει διαπορευον ται, ειτε ειδωλοις θρησκευοντες,
ειτε μεχρι του γραμματος διαβλεποντες, και υπερ τουτο αυγασθηναι μητε θελοντες,
μητε ισχυοντες· τοις δε λιθος ακρογωνιαιος, και πετρα επαινουμενη, οσοι συν
δεσμουνται τωι λογωι, και επ' αυτης βεβηκασιν· ει βουλει δε, ο μαργαριτης εκεινος,
ον παντων ων εχει ωνειται ο καλος εμπορος. Ἡμεις δε τοιουτον τι πα σχομεν,
αδελφοι, μη τα εαυτων κατορθουντες, αλλα προς την εξουσιαν δυσχεραινοντες·
ωσπερ αν ει τις αιτιωιτο τον αγωνοθετην ως μοχθηρον, αυτος εκ παλαιων· η τον
ιατρον ως αμαθη και θρασυν ταις τομαις και ταις καυσεσι κεχρημενον, αυτος
πονηρως διακειμενος, και των αυστηροτερων δεομε νος φαρμακων. Ταυτα μοι προς
τους αρχομενους πα ραμυθια τε αμα και νουθεσια· ταυτα ο πενιχρος ποι μην
 
 
 

3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

καταρτιζων το μικρον ποιμνιον, ωι χαιροντι συν ευθυμειν, και σκυθρωπαζοντι
συστεναζειν, της εμης ποιμαντικης ο νομος. 35.976
Ηʹ. Τι δε υμεις, οι δυνασται και αρχοντες; Ἤδη γαρ προς υμας ο λογος
μετεισιν, ινα μη δοξωμεν παντη τυγχανειν ανισοι, και τοις μεν τα εικοτα παραινειν,
υμων δε τηι δυναστειαι παραχωρειν, ωσπερ αιδοι την κατα Χριστον ημων ελευθεριαν,
η δεει εκ κλινοντες· η των μεν κηδεσθαι μαλλον, υμων δ' αμελειν, ων και μαλλον
φροντιζειν αξιον, οσωι και εις μειζω φερουσα η ροπη οποτερως αν εχηι, και πλειον το
κατορθουμενον· το γαρ εναντιον απειη, και ημων, και του λογου. Τι ουν φατε; και τι
διομολο γουμεθα προς αλληλους; Ἆρα δεξεσθε συν παῤρη σιαι τον λογον; Και ο του
Χριστου νομος υποτιθησιν υμας τηι εμηι δυναστειαι και τωι εμωι βηματι. Ἄρχο μεν γαρ
και αυτοι· προσθησω δε, οτι και την μειζονα και τελεωτεραν αρχην· η δει το πνευμα
υποχω ρησαι τηι σαρκι, και τοις γηινοις τα επουρανια. ∆ε ξηι την παῤρησιαν, οιδ', οτι
προβατον ει της εμης ποιμνης, της ιερας ιερον, και θρεμμα του με γαλου Ποιμενος,
και καλως ανωθεν ηγμενον υπο του Πνευματος, και τωι φωτι της αγιας και μακα
ριας Τριαδος ομοιως ημιν ελλαμπομενον. ∆ια τουτο μοι και βραχυς ο προς σε λογος
και συντομος.
Θʹ. Χριστωι συναρχεις, Χριστωι και συνδιοικεις· παρ' εκεινου σοι το ξιφος, ουκ
εις εργον, αλλ' εις απειλην· ο καθαρον αναθημα τωι δεδωκοτι φυλασσοι το. Εικων ει
του Θεου· και εικονα δια χειρος αγεις, ενταυθα οικονομουμενην, και προς βιον
αλλον μεθισταμενην, εις ον παντες μεταβησομεθα, μικρα παιξαντες εν τωι της ζωης
τουτωι, ειτε δεσμω τηριωι, ειτε σταδιωι, ειτε προχαραγματι, ειτε σκια σματι. Τιμησον
την συμφυΐαν· αιδεσθητι το αρχετυ πον· γενου μετα του Θεου, μη του
κοσμοκρατορος· μετα του χρηστου ∆εσποτου, μη του πικρου τυραννου. Ἐκεινος
ανθρωποκτονος ην απ' αρχης· εκεινος και τον πρωτον ανθρωπον δια της παρακοης
επληξε, και την επιμοχθον ζωην επεισηγαγε, και το κολαζειν, και το κολαζεσθαι δια
την αμαρτιαν ενομοθετησε. Συ δε, ανθρωπε του Θεου, μνησθητι τινος ει ποιημα, και
που καληι, και ποσα εχεις, και ποσον οφειλεις, παρα τινος σοι λογος, νομος,
προφηται, αυτο το ειδεναι Θεον, το μη απελπιζειν τα προσδοκωμενα. Μιμησαι δια
ταυτα Θεου φιλαν θρωπιαν. Τουτο εχει μαλιστα θειον ανθρωπος, το ευ ποιειν.
Ἔξεστι σοι Θεον γενεσθαι μηδεν πο νησαντι· μη προηι τον καιρον της θεωσεως.
35.977
Ιʹ. Ἄλλοι χρηματα κενουσιν, αλλοι σαρκας τωι πνευματι, και νεκρουνται
Χριστωι, και κοσμου παντελως απανιστανται· αλλοι καθιερουσι Θεωι τα φιλτατα. Και
την Ἀβρααμ θυσιαν παντως ακηκοας· ος προθυμοτερον εδωκε τωι Θεωι τον
μονογενη, τον εκ της επαγγελιας, και εις ον η επαγγελια, η παρα Θεου το απ' αρχης
εκομισατο. Σε δε τουτων ουδεν αιτουμεν· εν αντι παντων εισενεγκε, την φιλ
ανθρωπιαν̣ ηι χαιρει Θεος μαλλον, η πασιν ομου τοις αλλοις· δωρον ιδιον, δωρον
αμωμον, δωρον φι λοτιμιαν Θεου προκαλουμενον. Μιξον τωι φοβωι την επιεικειαν·
κερασον τηι απειληι την ελπιδα. Πολλα και χρηστοτητα κατορθουσαν οιδα,
δυσωπουσαν εις οφειλομενην αντιδοσιν, οταν βιαζεσθαι παρον συγχωρησαντες,
δυσωπησωμεν ευνοιαι τον ελεουμε νον. Μηδεν ειναι σε πειθετω της αρχης αναξιον·
μηδεν αποκλειετω τον οικτον και την ημεροτητα, μη καιρος, μη δυναστης, μη
φοβος, μη μειζονων αρχων ελπις, μη θρασυτης το πλεον εχουσα. Κτησαι την ευνοιαν
εν τοις αναγκαιοις καιροις, την ανω· χρησον Θεωι τον ελεον. Ουδεις μετεγνω των
Θεωι τι προεισενεγκαντων. Πολυς εστιν εις αντιδοσιν, μαλιστα μεν τοις εκειθεν
αγαθοις αμειβομενος τους προκαταβαλοντας τι, και προχρησαντας· εστι δε οτε και
τοις ενταυθα προς πιστιν των υστερον.
 
 
 

4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ΙΑʹ. Ἔτι μικρον, και ο κοσμος παρερχεται, και η σκηνη καταλυεται.
Πραγματευσωμεθα τον καιρον· τοις ουχ εστωσι τα μενοντα ωνησωμεθα. Ἕκαστος
ημων εστιν εν επιτιμιοις· και ο χους πολλα φερει τα οφληματα. Συγχωρησωμεν, ινα
συγχωρηθω μεν· αφωμεν, ινα αιτησωμεν αφεσιν. Ὁραις εν τωι Ευαγγελιωι·
Χρεωφειλετης εισαγεται τις πολλων ταλαντων, και αφιεται του χρεους· προσαγεται
γαρ αγαθωι δεσποτηι. Και συγχωρειται μεν, ου συγχωρει δε· δουλος γαρ εστι και την
προαιρεσιν· αλλ' ης ετυχε φιλανθρωπιας περι το πλειον, ταυτης ου μεταδιδωσι τωι
ομοδουλωι περι το ελαττον, ουδε, ει μη τινι αλλωι, τωι της μεγαλοψυχιας επομενος
υπο δειγματι περι το αλλοτριον· και ο δεσποτης αγανα κτει. Και το εξης σιωπησομαι·
πλην αμεινον τωι παντι, 35.980 προεισφερειν του εκεισε λογου την εντευθεν χρη
στοτητα.
ΙΒʹ. Τι φηις; Ἔχομεν σε τοις λογοις τουτοις, ων εραστης ειναι πολλακις
καθωμολογησας, ω καλλιστε αρχοντων, ειη δε προσθειναι, και ημερωτατε; Ἢ δει,
και την πολιαν σοι ταυτην ανθ' ικετηριας προσαγαγειν, και τον των ετων αριθμον,
και την μακραν ιερωσυνην και ασπιλον ταυτην, ην αιδουνται τυχον και αγγελοι,
καθαρως τωι καθαρωτατωι λατρευοντες, ως της εαυτων λατρειας αξιαν. Πειθει
ταυτα; η τι τολμησω μειζον; τολμηρον δε με ποιει το αλγειν. Χριστον προσαγω σοι,
και την Χριστου κενωσιν την υπερ ημων, και τα του απαθους παθη. και τον σταυρον,
και τους ηλους, οις ελυθην εγω της αμαρτιας· και το αιμα, και την ταφην, και την
αναστασιν, και την ανοδον, η και την τραπεζαν ταυτην, ηι κοινηι προσιμεν· και τους
τυπους της εμης σωτηριας, ους απο του αυτου τελω στοματος, αφ' ου ταυτα προς σε
πρεσβευω, την ιεραν και ανω φερουσαν ημας μυσταγωγιαν.
ΙΓʹ. Ει και μη δι' εν τουτοιν, αλλ' ουν δια παντα, δος και ημιν και σεαυτωι την
χαριν, και τηι κατ' οικον σου Ἐκκλησιαι, και τωι καλωι τουτωι Χριστου πληρωματι· ο
νομισον ημιν συμπρεσβευειν, ει και ημιν παραχωρει της πρεσβειας, ως
αιδεσιμωτεροις δια τον τιμησαντα, και αμα τωι της αρχης νομωι κατειργεται. Ἓν
τουτο καλως ηττηθητι· νικησον ημας φιλανθρωπιαι. Ἰδου προσαγω σοι τους εμους
ικετας εναντιον Θεου, και αγγελων, και βασιλειας ουρανων, και της εκειθεν
ανταποδοσεως. Τιμησον την εμην πιστιν, ην επιστευθην τε και επιστευσα· ως αν και
η ση τιμηθειη περι τα μειζω και τελεωτερα. Κεφαλαιον 35.981 δε του λογου, εχεις
και αυτος εν ουρανωι Κυριον· τοιουτου τυχοις περι σεαυτον του κριτου, οιοσπερ αν
αυτος γενηι τοις αρχομενοις. Τυχοιμεν δε παντες, και των εντευθεν χρηστων, και
των εκειθεν ανεκτοτερων, εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων, ωι η δοξα και το
κρατος, ωι τιμη και βασιλεια, συν τωι Πατρι και τωι αγιωι Πνευματι, ωσπερ ην, και
προην, και εσται, και νυν, και εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 
 

5
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


