De seipso et ad eos qui ipsum cathedram Constantinopolitanam
ΛΟΓΟΣ Λ ʹ.
Εις εαυτον, και προς τους λεγοντας επιθυμειν αυτον της καθεδρας
Κωνσταντινουπολεως, και εις την του λαου προθυμιαν, ην επεδειξαντο εις αυτον.
Αʹ. Ἐγω θαυμαζω, τι ποτε εστιν ο προς τους εμους πεπονθατε λογους, και
ποθεν τοσουτον ητ τησθε της ημετερας φωνης, της υπεροριου και μι κρας ισως, και
ουδεν εχουσης ερασμιον, ωστε ταυτον μοι δοκειτε προς ημας πεπονθεναι, ο προς την
μα γνητιν λιθον τα σιδηρια. Ἐμου τε γαρ κρε μασθε, και αλληλων εις του ενος
εχομενοι, και Θεου παντες, εξ ου τα παντα, και εις ον τα παντα. Ὢ της θαυμασιας
αλυσεως, ην πληκει το Πνευμα το αγιον δεσμοις αλυτοις συνηρτισμενην! Το δε
αιτιον, ουτε τι οιδα εγω των αλλων σοφωτερον, οσα εμαυτωι συνεπισταμαι· ει μη τις
τουτο αυτο εμην σοφιαν υπολαμβανει το ειδεναι, οτι μη σο φος ειην, μηδε της
αληθινης και πρωτης σοφιας εγγυς· ο πολλωι δεουσι περι εαυτων υπολαμ βανειν οι
νυν σοφοι· επειδη ραιστον εαυτον απαταιν, και οιεσθαι ειναι τι, ουδεν οντα, υπο της
κενης δοξης φυσωμενον. Ουτε πρωτος υμιν τον της ορθοδοξιας λογον εκηρυξα, ου
μαλιστα περιεχεσθε, ιχνεσι δε αλλοτριοις επηκολουθησα, και τουτοις υμετε ροις·
ειρησεται γαρ ταληθες· ειπερ υμεις Ἀλεξαν δρου μαθηται του πανυ, του μεγαλου της
Τρι αδος αγωνιστου τε και κηρυκος, και λογωι και εργωι την ασεβειαν εξορισαντος.
Μεμνησθε γαρ της Ἀπο στολικης εκεινης ευχης, η τον αρχηγον της ασε βειας
κατελυσεν εν τοποις αξιοις των της γλωσσης αμαρευματων, ιν' υβρις υβριν
αμυνηται, και στηλιτευθηι θανατωι δικαιωι θανατος ψυχων αδικος.
Βʹ. Ου ξενην ουν πηγην υμιν εῤρηξαμεν, ωσπερ ην Μωυσης ανεδειξεν εν
ανυδρωι τοις απ' Αιγυπτου διωκομενοις, κεκρυμμενην δε και συγκεχωσμενην
ανεστομωσαμεν, κατα τους παιδας Ἰσαακ του μεγα λου, μη ορυσσοντας μονον
φρεατα ζωντος υδα τος, αλλα και φρασσομενα υπο των Φυλιστιαιων ανα
καθαιροντας. Ἀλλ' ουδε των κομψων τις και ηδεων 36.268 εγω, και οιος κολακειαι
κλεπτειν την ευνοιαν· οιους ορω πολλους των νυν ιερατευειν υπισχνουμενων οι
την απλην και ατεχνον ημων ευσεβειαν, εντεχνον πεποιηκασι, και πολιτικης τι
καινον ειδος απο της αγορας εις τα αγια μετενηνεγμενης, και απο των θεατρων επι
την τοις πολλοις αθεατον μυσταγω γιαν· ως ειναι δυο σκηνας, ει δει τολμησαντα
τουτο ειπειν, τοσουτον αλληλων διαφερουσας, οσον την μεν πασιν ανεισθαι, την δε
τισι· και την μεν γελασθαι, την δε τιμασθαι· και την μεν θεατρικην, την δε
πνευματικην ονομαζεσθαι. Ὑμεις μαρτυρες, και ο Θεος, φησιν ο θειος Ἀποστολος, ως
ου ταυτης ημεις της μεριδος, αλλ' οιοι σκαιοτητος αν θαττον και αγροικιας, η
θωπειας και ανελευθεριας εγκλημα δεξασθαι· οι γε και προς τους λιαν αντεχομενους
ημων εστιν οτε και οπου φαινομεθα τραχυνομενοι, αν τι μη κατα λογον ημιν ποιειν
νομιζωνται. Και τουτο εδειξεν η πρωην γενομενη περι ημας καινοτο μια, ηνικα
ζηλωι και θυμωι ζεσαντες υμεις ο λαος, βοωντας τε και οδυρομενους επι τον θρονον
τουτον εθηκατε, τον ουκ οιδ' ειτε τυραννικον χρη λεγειν, ειτε αρχιερατικον·
εθηκατε δ' ουν, δια τον πο θον παρανομησαντες. Ἔνθα τοσουτον τισι των θερ
μοτερων εδυσχεραναμεν, ωστε απεπηδησαν ημων, το φιλτρον εις εχθραν τρεψαντες.
Ου γαρ εξ ων χαριουμεθα σκοπουμεν μαλλον, η εξ ων ωφε λησομεν.
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

Γʹ. Τις ουν η αιτια του τοσουτου περι ημας πο θου, και τους λογους τους
ημετερους, αυτοι βουλεσθε δηλωσαι ταυτην και παραστησαι, και το υμετερον παθος
αυτοι γνωρισαι, η δι' ημων τουτο δημοσιευσαι, ως και των αλλων ημιν χρησθε
προθυμως εξ ηγηταις; Ἡμετερον οιδ' οτι ποιεισθε τον λογον, οσον εκ της ησυχιας
τεκμαιρομαι. Ουκουν ακουσατε, και σκοπειτε, μη φαυλος εγω των τοιουτων
εικαστης. Ἐμοι δοκειτε μαλιστα μεν, ως αυτοι καλεσαντες ημας, οικειαι βοηθειν
κρισει, και δια τουτο περιεπειν το υμετερον θηραμα. Φυσις δε αυτη προς το οικειον
απαν ευμενως εχειν, ειτε κτημα, ειτε γεννημα, ειτε λογον, και δι' ευνοιας εκουσιου
χειρουσθαι τοις εαυ των προβλημασιν. ∆ευτερον δε, ουδεν ουτως αι δεισθαι, ως το
μη ιταμον ημων, μητε βιαιον, μητε θεατρικον τε και πανηγυρικον, αλλ' υποχωρη
τικον τε και μετριον, και οιον ακοινον εν τωι κοινωι, και μονοτροπον, και,
συντομωτερον ειπειν ετι, φιλοσοφον· ουδε αυτο τεχνικως, και πολιτικως ημιν
ανευρημενον, αλλ' απλως και πνευματικως τετιμη μενον. Ου γαρ, ινα ζητηθωμεν,
αποκρυπτομεθα, ουδ' ινα πλειονος αξιοι δοξωμεν τιμης, ωσπερ οι τας 36.269 ωρας
μικρον προφαινοντες, ειθ' υποστελλοντες· αλλ' ινα το φευγειν τας προεδριας, και μη
μεταποιεισθαι των τοιουτων τιμων, τωι ησυχιωι δειξω μεν. Τριτον, ορωντες ημας οια
πασχομεν υπο τε των εξωθεν πολεμουντων, και των ενδοθεν επιβουλευον των·
επειδη, κατα τον ∆ανιηλ, εξηλθεν ανομια εκ πρεσβυτερων εκ Βαβυλωνος, οι
εδοκουν κρι νειν τον Ἰσραηλ· σχετλιαζειν μεν και δυσχεραινειν, και ουκ εχειν οπως
επαμυνητε τυραννουμενωι, μο νον δε αντι παντων εισφερειν τον ελεον. Ὁ ουν
οικτος τηι αιδοι συγκραθεις φιλτρον εγενετο. Και τουτο της περι εμε τιμης το
μυστηριον.
∆ʹ. Ἐπει δε οι λογοι το πολεμουμενον, και η πε ριττη και επιφθονος αυτη
γλωττα, ην εν τοις εξωθεν παιδευθεισαν λογοις, τοις θειοις εξευγενισαμεν, και την
πικραν και αποτον Μεῤραν τωι της ζωης ξυλωι κατεγλυκαναμεν, πεπονθατε τι παθος
ικανως ελευ θεριον· τουτο στεργετε, δι' ο πολεμουμεθα. Τι γαρ ου την κωφην
ησπασαμεθα παιδευσιν; τι δε ου την ξηραν τε και κατω βαινουσαν; τι δαι ταυτηι
χαιροντας τους πολλους ορωντες, εφιλοσοφουμεν ξενα και εκφυλα, και προς τας
αντιθετους γλωσσας ισταμεθα; δεον θρασυτητι φευγειν τους λογισμους, και πιστιν
ονομαζειν την αλογιαν, ην ηγαπησα αν και αυ τος, ευ ιστε, αλιευς ων· επειδη τουτο
προχειρον τοις πολλοις εις απολογιαν της αμαθιας· ει λογον ειχον των σημειων την
δυναμιν. Ὡς απολοιτο εξ ανθρω πων ο φθονος, η δαπανη των εχοντων, ο των πα
σχοντων ιος, το μονον των παθων αδικωτανον τε αμα και δικαιοτατον· το μεν, οτι
πασι διοχλει τοις καλοις· το δε, οτι τηκει τους εχοντας. Ου γαρ τοις πρωτως
επαινεσασιν ημας καταρασομαι· ου γαρ ᾔδεισαν των επαινων το τελος· ως ταχα αν τι
και λοιδοριας προσεθηκαν, ινα τον φθονον επισχωσιν.
Εʹ. Ουτος, και τον Ἑωσφορον εσκοτισε, καταπε σοντα δι' επαρσιν· ου γαρ
ηνεγκε, θειος ων, μη και θεος νομισθηναι· και τον Ἀδαμ εξεβαλε του παρα δεισου, δι'
ηδονης κλεψας και γυναικος. Ἐπεισθη γαρ, ως θεος ειναι βασκαινεται, του της
γνωσεως ξυλου τεως ειργομενος. Ουτος και τον Καιν αδελ 36.272 φοκτονον
εποιησεν, ουκ ενεγκοντα θυσιαν οσιω τεραν. Ουτος και υδατι κοσμον εκαλυψεν
ακοσμουν τα, και Σοδομιτας πυρι κατεκλυσεν. Ουτος και ∆αθαν και Ἀβειρων
κατεχωσε κατα Μωσεως μανεν-τας, και Μαριαμ ελεπρωσε κατα του αδελφου μονον
γογγυσασαν. Ουτος και προφητων αιμασι την γην εμιανε, και Σολομωντα γυναιξι
κατεσεισε τον σοφω τατον. Ουτος και Ἰουδαν προδοτην ανεδειξεν, αργυ ριωι μικρωι
κλαπεντα, τον αγχονης αξιον· και Ἡρω δην παιδοφονον, και Χριστοκτονον Πιλατον
εδημιουργησεν. Ουτος και τον Ἰσραηλ ελικμησε και διεσπει ρεν, εξ ης ουπω και νυν
ανανευουσιν αμαρτιας. Ουτος και τον αποστατην ημιν επανεστησε τυραν νον, ου
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

και νυν ετι παραλυπουσιν οι ανθρακες, ει και την φλογα διαπεφευγαμεν. Ουτος και
το καλον σωμα της Ἐκκλησιας κατετεμεν, εις διαφορους και αντιπαλους σπουδας
μερισας. Ουτος και ημιν τον Ἱεροβοαμ επανεστησε τον δουλον της αμαρτιας, και τηι
γλωσσηι δεσμον επιτιθησιν· ου γαρ φερει την Τριαδα λαμπρυνομενην, και οληι
θεοτητι λαμπου σαν, και τιμιους ποιουσαν υμιν τους γνησιους εαυτης κηρυκας. Ἆρα
φλυαρειν υμιν δοκουμεν, ου τως εικαζοντες; η και λιαν ορθως του ποθου τας αι τιας
ο γραφευς λογος ανεζωγραφησεν; Περι μεν δη τουτων ουτω γινωσκω.
ς ʹ. Ἐπει δε και ταις υβρεσιν ορω τινας δυσχεραι νοντας, και συμφοραν
εαυτων ποιουμενους, την ατιμιαν την ημετεραν, φερε, και περι ταυτης βραχεα φι
λοσοφησωμεν. Ἐγω γαρ, ει μεν ανθρωπινον τι και μικρον εννοων, η της καθεδρας
ταυτης μεταποιου μενος, η την αρχην επεστην υμιν, μετα της πολιας ταυτης, και των
εῤρικνωμενων τουτων και χρονωι και νοσωι μελων, η νυν ταυτας φερω τας ατι μιας,
αισχυνοιμην μεν αν τον ουρανον και την γην, α και τοις παλαιοις εθος μαρτυρεσθαι·
αισχυνοιμην δ' αν την καθεδραν ταυτην, και το ιερον τουτο συν εδριον, και τον
αγιον τουτον και νεοπαγη λαον, εφ' ον τοσαυτη των πονηρων δυναμεων η
παραταξις, ινα πριν συστηναι λυθηι, και πριν γεννηθηναι νεκρωθηι, κατα Χριστον
ηδη μορφουμενος. Αισχυνοιμην δ' αν τους εμους καματους και πονους, και το
εσθημα τουτο το τρυχινον, και την ερημιαν και την αναχω ρησιν ηι συνεζησαμεν, και
τον ασκευον βιον, και την ευτελη τραπεζαν, μικρον των πτηνων αποδεου σαν.
Ἀληθευετωσαν δε και τινες περι ημων, οτι γυ 36.273 ναικος αλλοτριας
επεθυμησαμεν, οι μηδε ιδιαν εχειν θελησαντες. Ἐχετωσαν δε ημων και Γα βαωνιται
πλεον, ους ουδε εις ξυλοκοπους και υδροφορους οιδ' οτι το Πνευμα το αγιον
παραδεχε ται, μεχρις αν προσιωσι τοις ιεροις μετα τοιουτων του βιου και του λογου
στιγματων. Ει δε τωι λογωι συνηγορησοντες ηκομεν, και τηι χηραι και τηι αναν δρωι
τεως Ἐκκλησιαι τα δυνατα συνεισοισοντες, οιον τινες επιτροποι και κηδεμονες,
αλλωι νυμφαγω γησοντες, ος εαν αξιος του καλλους φανηι, και πλειο να τα εξ αρετης
εδνα προσενεγκηι τηι βασιλιδι, ποτερον, επαινετοι της προθυμιας, η ψεκτοι της
υπονοιας; οτι τοις αλλοτριοις κρινομεθα παθεσιν. Ὡς δη συ γε, ω βελτιστε, και ει νηι
χειμαζομενηι χειρα ορεγομεν η πολιορκουμενηι πολει, η υπο πυρος οικιαι
δαπανωμενηι, η σκαφεσι βοηθουντες, η φαλαγξιν, η σβεστηριοις οργανοις, παντως
αν η κα ταποντιστας ημας ωνομασας, η της πολεως, η της οικιας εραστας, αλλ' ου
προστατας και κηδε μονας.
Ζʹ. Ἀλλ' ουχ ουτω, φησι, δοκει τοις πολλοις. Τι δε μοι διαφερει, ωι του ειναι
πλειον ο λογος, μαλλον δε πας; Τουτο γαρ, η κατεκρινεν, η εδι καιωσεν· η αθλιον
πεποιηκεν, η μακαριον. Το δε δο κειν, ουδεν προς ημας, ωσπερ ουδε οναρ αλλοτριον.
Ουχ ουτω, φησι, δοκεις τοις πολλοις, ανθρωπε. Ἡ γη δε δοκει τοις ιλιγγιωσιν
εσταναι; τοις δε μεθυουσι νηφειν οι νηφοντες, αλλ' ουκ επι κεφαλην βαδιζειν, η
περιτρεπεσθαι; το μελι δε, ου πικρον εστιν, οτε και οις νομιζεται, νοσουσι τε και
κακως διακει μενοις; Ἀλλ' ου παρα τουτο τα πραγματα ουτως εχει, ως δοκει τοις
πασχουσιν. ∆ειξον ουν υγιαινον τας τους ουτως υπειληφοτας, και τοτε ημιν παραι
νεσον μετατιθεσθαι· η καταγινωσκε, μη πειθο μενων, αλλ' επι της αυτης ισταμενων
κρισεως. Ουχ ουτω δοκω τοις πολλοις, Θεωι δε ουτω· και ου δοκω, πεφανερωμαι δε
τωι ειδοτι τα παντα πριν γενε σεως αυτων, τωι πλασσοντι καταμονας τας καρ διας
ημων, τωι συνιεντι εις παντα τα εργα ημων, τα κινηματα, και τα διανοηματα, μεθ' ων
τα πραττο μενα, ον λανθανει των οντων ουδεν, ουδε λαθειν δυ ναται, ος ετερως οραι
τα ημετερα, η ως ορωσιν αν θρωποι. Ἄνθρωπος μεν γαρ εις προσωπον, ο δε 36.276
Θεος εις καρδιαν. Ἤκουσας της Γραφης λεγου σης, και πιστευε. Ου φροντιστεον
μαλλον, η παντων ομου των αλλων, τοις γε νουν εχουσιν. Ἢ δυο μεν ανθρωποις
 
 
 

3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

περι του αυτου πραγματος συμβουλοις χρωμενος, συνετωτερωι τε και αμαθεστερωι,
ουκ αν ευ φρονειν εδοξας, ει τον συνετωτερον παρεις, τωι αμαθεστερωι
κατηκολουθησας; ουδε γαρ ο Ῥοβοαμ επηινεθη, οτι την βουλην των πρεσβυτερων
ατιμα σας, την των νεωτερων εστησε. Θεου δε και ανθρω πων εξεταζομενων,
προτιμησεις τα των ανθρωπων; Ου συ γε, αν εμοι πειθηι, και φρονηις αμεινον.
Ηʹ. Ἀλλ' αισχυνομεθα σου, φησι, ταις υβρεσιν. Ἐγω δε υμιν, οτι αισχυνεσθε.
Ει μεν γαρ ορθως ταυτα πασχομεν, αισχυντεον ημιν μαλλον, η υμιν εφ' ημιν· ουχ οτι
ατιμαζομεθα μαλλον, η οτι εσμεν ατιμιας αξιοι· ει δε αδικως, των υβριζοντων το
εγκλη-μα, και υπερ εκεινων μαλλον, η υπερ ημων αγα-νακτητεον· εκεινοι γαρ οι
κακως πασχοντες. Ει δε με οντα κακον, αριστον υπελαμβανες, τι με ποιειν εχρην;
Ειναι μαλλον κακον, ινα πλεον αρεσκω σοι; Ουκ αν τουτο εμαυτωι συνεβουλευσα.
Ουτως ουδε, ει κατορθουντα με πταιειν υπολαμβανεις, του κατορθουν δια σε
μεταθησομαι. Ζω γαρ, ου σοι μαλλον η εμαυτωι· και συμβουλον εχω περι παν-των
τον λογον, και τα του Θεου δικαιωματα, υφ' ων αλισκομαι μεν πολλακις, ουδενος
κατηγορουντος· αφιεμαι δε, πολλων κατακρινοντων. Και τουτο μο-νον ουκ εστι
διαφυγειν, το ενδον και εν ημιν αυτοις δικαστηριον, προς ο βλεποντας μονον, την
ευθειαν οδον ιτεον. Το δοκειν δε, αν μεν υπαρχηι, δεξομεθα, ιν' ειπω τι και
ανθρωπινον· αν δε αντιπιπτηι, χαιρειν εασομεν, και ουδεν του ειναι δια το δοκειν
αφαι-ρησομεν.
Θʹ. Και γαρ ουτως εχει· ο μεν τινος ενεκεν το καλον επιτηδευων, ου βεβαιος
εις αρετην. Ὁμου τε γαρ παρηλθεν εκεινο, και του καλου στησεται· ωσπερ ο κερδους
ενεκεν πλεων, του πλειν, αν μη παρηι το κερδαινειν. Ὁ δε αυτο δι' εαυτο τιμων τε
και περιεπων, επειδη του εστωτος εραι, εστωσαν εχει και την περι αυτο προθυμιαν·
ωστε θειον τι πασχων, και το του Θεου δυνασθαι λεγειν· Ἐγω δε, ο αυ-τος ειμι, και
ουκ ηλλοιωμαι. Ουκουν μεταποιηθησεται, ουδε μετατεθησεται. ουδε
συμμεταπεσειται τοις καιροις και τοις πραγμασιν, αλλοτε αλλος γινο-μενος, και
πολλας μεταλαμβανων χροας, ωσπερ τας των πετρων οι πολυποδες, αις αν
ομιλησωσι· μενει 36.277 δε ο αυτος αει, παγιος εν ου πεπηγοσι, και εν στρε-φομενοις
αστροφος· πετρα τις, οιμαι, προς εμβολας ανεμων τε και κυματων, ουτε
τινασσομενη, και δα-πανωσα περι εαυτην τα προσπιπτοντα. Ταυτα μεν εις τοσουτον·
ουδε γαρ μοι σχολη ταις γλωσσαις μαχεσθαι, και ταυτα ισως πλειω του δεοντος.
Ιʹ. Ἤδη δε μοι προς υμας ο λογος, το εμον ποιμνιον. Ὑμεις γενεσθε μοι,
φησιν ο Παυλος, δοξα, και χαρα, και καυχησεως στεφανος· υμεις απολογια τοις εμε
ανακρινουσιν· ιν', ωσπερ τοις τεκτονικοις η γραφικοις απαιτουμενοις λο-γον,
εξαρκει δειξασι το τεκτονηθεν η γραφεν απηλλαχθαι πραγματων (εργον γαρ λογου,
φησιν, ισχυ-ροτερον), ουτως και αυτος υμας επιδειξας, υπερ-εξω τας λοιδοριας.
Ὑπερεξω δε πως; Πρωτον μεν, εαν την εις Πατερα, και Υιον, και αγιον Πνευμα
ομολογιαν ακλινη και βεβαιαν φυλαττητε, μηδεν προστιθεντες, μηδε αφαιρουντες,
μηδε σμικρυνοντες της μιας Θεοτητος (το γαρ ελαττωθεν, του παντος εστιν
ελαττωσις)· τους δε αλλο τι φρονουντας, η λεγοντας, η φυσεων μετροις το εν
διαλυοντας, η δια-τειχιζοντας, ως λυμην της Ἐκκλησιας, και της αλη-θειας ιον,
αποπεμποισθε, μη μισουντες, αλλ' ελεουν-τες του πτωματος. ∆ευτερον δε, ει την
πολιτειαν ακολουθον τωι ορθωι λογωι παρεχοιτε, ιν' ητε περι-δεξιοι την αρετην, αλλα
μη τωι ετερωι λειποντες.
ΙΑʹ. Οι βασιλεις, αιδεισθε την αλουργιδα· νομοθε-τησει γαρ και νομοθεταις ο
λογος. Γινωσκετε οσον το πιστευθεν υμιν, και τι το μεγα περι υμας μυστη-ριον.
Κοσμος ολος υπο χειρα την υμετεραν, διαδη-ματι μικρωι και βραχει ρακιωι
κρατουμενος. Τα μεν ανω, μονου Θεου· τα κατω δε, και υμων. Θεοι γε-νεσθε τοις υφ'
 
 
 

4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

υμας, ιν' ειπω τι και τολμηροτε-ρον. Καρδια βασιλεως εν χειρι Θεου, και ειρηται, και
πιστευεται. Ἐνταυθα εστω το κρατος υμιν, αλλα μη τωι χρυσωι και ταις φαλαγξιν. Οι
περι τα βασι-λεια και τους θρονους, μη σφοδρα ταις εξουσιαις επαιρεσθε, μηδε
αθανατα διανοεισθε περι των ουκ αθανατων. Πιστοι μενετε τοις βασιλευσι, Θεωι δε
προ-τερον, δι' ον και τουτοις οις επιστευθητε, και οις παραδεδοσθε. Οι το γενος
κομπαζοντες, τον τροπον εξευγενισατε· η φθεγξομαι τι των αηδων μεν, ευγε-νων δε.
Τοτε γαρ αληθες ευγενεστατον ην αν τι το υμετερον, ει μη και δελτοι τους δυσγενεις
υμιν ενεγραφον. 36.280
ΙΒʹ. Οι σοφοι, και φιλοσοφοι, και σεμνοι την υπη-νην και το τριβωνιον, οι
σοφισται, και γραμματισται, και των δημοσιων θηρευται κροτων, ουκ οιδα πως αν
σοφοι κληθειητε, τον πρωτον λογον ουκ εχοντες. Οι περι τον πλουτον, ακουσατε του
λεγοντος· Πλουτος εαν ρεηι, μη προστιθεσθε καρδιαι· ιστε θαῤρουντες αβεβαιωι
πραγματι. Ἀποφορτισαι τι της νηος, ινα πλεηις κουφοτερος. Ἐχθρου τι τυχον υφαιρησεις, εις ον τα σα περιστησεται. Οι περι την τρυ-φην, υφελετε τι της γαστρος, δοτε
τωι πνευματι. Ἐγγυς ο πενης· τηι νοσωι βοηθησον· εις τουτον απερευξαι τι των
περιττων. Τι και συ καμνεις απεπτων, και ουτος πεινων; και συ κραιπαλων, και
ουτος υδεριων; και συ κορωι κορον βαρυνων, και ουτος περιτρεπομενος νοσωι; Μη
παριδηις τον σον Λαζαρον ενταυθα, μη σε ποιησηι τον εκειθεν πλου-σιον. Ὑμεις η
μεγαλη πολις, οι πρωτοι μετα την πρωτην ευθεως, η μηδε τουτο παραχω-ρουντες,
φανητε μοι πρωτοι, μη την κακιαν, αλλα την αρετην· μη την εκλυσιν, αλλα την
ευνομιαν. Ὡς εστιν αισχρον, των μεν πολεων κρατειν, των δε ηδονων ηττασθαι· η
τα μεν αλλα σωφρονειν, περι δε τους ιππικους, και τα θεατρα, και τα σταδια, και τα
κυνηγεσια τοσουτον μεμηνεναι, ωστε ταυτα ποιεισθαι βιον, και πολιν ειναι
παιζοντων την πρωτην εν πο-λεσιν, ην και ταις αλλαις τυπον ειναι καλου παντος
πρεπωδεστερον. Ταυτα διαπτυοιτε, Θεου πολις ειητε. επι των χειρων του Κυριου
ζωγραφηθειητε, και παραστησαισθε συν ημιν τωι μεγαλωι πο-λιστηι λαμπροι λαμπρως
υστερον. Τουτο υμας ευαγ-γελιζομαι εν αυτωι Χριστωι τωι Κυριωι ημων· ωι η δοξα,
τιμη, κρατος εις τους αιωνας. Ἀμην.

 
 
 

5
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


