In Canticum canticorum
ΕΚ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΑΣΜΑ ΜΙΚΡΟΥ ΤΟΜΟΥ
Ὃν εν τηι νεοτητι εγραφεν Ὠριγενης.
13.36 Τωι μη εξειληφοτι το ιδιωμα των προσωπων της θειας Γραφης, των τε
λεγοντων και των προς α ο λογος, πολλην παρεχει συγχυσιν τα λεγομενα, ζητουντι
το λεγον προσωπον, ο τι ποτε εστι, και το προς ο ο λογος οποιον, και ποτε το λεγον
επαυσατο προσωπον, του προς ο εστι πολλακις τηρουμενου, και ετερου προς το αυτο
λεγοντος, η των προς ο ο λογος ουκετι ακουοντος, ετερου δε διαδεξαμενου τα λεγομενα, μενοντος του λεγοντος. Ἔστι δ' οτε μεταβαλλει αμφοτερα, και το λεγον, και το
προς ο ο λογος· η επι πλειον μενοντα αμφοτερα, ου σαφως δηλουται μενοντα. Τι δε
δει τα παραδειγματα ζητειν ενος εκαστου τουτων, πανυ των προφητικων πεπληρωμενων της διαφορας αυτων; Ἥτις και αιτια εστι ουχ η τυχουσα μη διακρινομενης
της ασαφειας των λεγομενων. Ἔστι δε και αυτη συνηθεια της Γραφης, το ταχεως
μεταπηδαιν απο του περι τινων λογου εις τον περι ετερων, και τουτο ασαφως ποιειν
και συγκεχυμενως μαλιστα τους προφητας.

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

 

1


