Selecta in Deuteronomium
ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΙΣ ΤΟ ∆ΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ ΕΚΛΟΓΑΙ.
12.805
Ἐλαλησε Μωυσης προς παντας υιους Ἰσραηλ κατα παντα οσα ενετειλατο Κυριος
αυτωι. Ἐπειδη ο μεν Θεος την δυναμιν απεκαλυπτεν· ο δε προφη της τηι εαυτου
γλωσσηι εκεχρητο προς παραστασιν των δεδηλωμενων. Κινησις ουν λεγεται η
προφητικη φωνη, οια παριστωσα τα υπο Θεου ειρημενα. Και ειπα προς υμας εν τωι
καιρωι εκεινωι. Ουχ απλως ο Μωυσης φησιν, «ειπον υμιν·» αλλ' επειδη εμελλεν
αυτου αναχωρησαντος διαδεχεσθαι αυτον Ἰη σους ο του Ναυη, ουκ ατοπον φησι το
πραγμα, αλλα και επομενον. Προλαβων γαρ, φησι, παρεκαλεσα, και, ως επενευσατε,
επεστησα κριτας· ωστε και τωι κατα προφητικην χαριν και οδηγητικην διαδεχο μενωι
με Ἰησου τωι του Ναυη πειθεσθε. Ου δυνησομαι μονος φερειν υμας. Και των προ
τερων μεμνημενος, ουκ απ' Αιγυπτου αρχεται· αλλ' αφ' ου εδωκεν αυτοις δικαστας
σοφους και παι δευτας. Ἔδωκα τωι Ῥουβιμ και τωι Γαδ. Οι υποδεεστεροι 12.808
ταχιον εν τηι επαγγελιαι γινονται· οι δε επιεικεστεροι βραδιον απολαμβανουσιν. Οι
μεν γαρ υπο Μωυσεως πρωτοι ειληφασι την κληρονομιαν· οι δε υπο του Ἰησου
υστερον. Ἀλλα και περι παντων δικαιων λεγεται, ου των τυχοντων· ως γαρ ο
Ἀποστολος φησιν· «Ουτοι παντες μαρτυρηθεντες δια της πιστεως ουκ εκομισαντο
την επαγγελιαν, του Θεου περι ημων κρειττον τι προβλεψαμενου, ινα μη χωρις
ημων τε λειωθωσιν.» Φωνην ρηματων ην υμεις ηκουσατε, και τα εξης. Ουχ οτι
ορατη η φωνη, ουδ' οτι φυσει φωνην εχει ο Θεος· τουτο γαρ και συνθετου φυσεως
αν ειη· αλλ' επειδη και αι σαλπιγγες, και αι φωναι, ως αυτος οιδεν ο Θεος,
επετελουντο εκ της των ορωμενων συν εχειας δημιουργουμεναι στοιχειων· του
πυρος λεγω και του γνοφου· ωστε και ακουεται φωνη, και ουχ οραται· αλλ' ουν επι
των του Θεου θαυματων και η φωνη οραται. Και ωμοσεν ινα μη διαβω τον Ἰορδανην
τουτον. Μωυσης, μη δοξασας τον Θεον επι του λαου, εκωλυθη παρελθειν μετ'
αυτων, ινα μη ον ετιμων ζωντα, εν θεων θεραπειαις τιμησωσιν απελθοντα. ∆ιο δη
και αποθανοντος αφανη τον ταφον εποιησεν. ∆ιαμαρτυρομαι υμιν σημερον τον τε
ουρανον και την γην. Ὁ Θεος τους αυτον προσκυνουντας ου συγ χωρων δαιμοσι
συναπτεσθαι, αλλα τους απαξ αυτον εγνωκοτας εκτος ειναι κελευων της προς
εκεινους δια θεσεως, και παραζηλων εν τηι αποστασιαι των λαων, τας μελλουσας
αυτοις προλεγει τιμωριας δια την πονηριαν των επιτηδευματων αυτων. Ἐξ οικου
δουλειας. Και γαρ αληθως τα σωμα τικα πραγματα και υλικα, οικος εστι δουλειας,
ωσπερ εκ των εναντιων οικος εστιν ελευθεριας. Ὑμεις γαρ εστε ολιγοστοι παρα
παντα τα εθ νη. Καλως τοις απο της μεριδος ειρηται· «Ὀλι γοστοι εστε παρα παντα
τα εθνη.» Συγγενως τε το, «Ὀλιγοι οι σωζομενοι,» και το, «Ἀγωνιζεσθε εισελθειν δια
της στενης πυλης.» Ὅτι ουκ επ' αρτωι μονωι ζησεται ανθρωπος, αλλ' επι παντι
ρηματι, και τα εξης. Παλιν τε αυ οτι το μαννα λογος ην, ει και αρτος δηλουται εν τηι
Ἐξο δωι. «Ουτος γαρ, φησιν, ο αρτος ον εδωκε Κυριος υμιν φαγειν. Τουτο το ρημα ο
συνεταξε Κυριος.» ∆ια τουτο δε το μαννα «λεπτον ην ωσει κοριον λευ κον, ωσει
παγος επι της γης·» επειδηπερ ο λογος ου συμβολον ην το μαννα εκεινο, λεπτον εστι
τηι αυτου φυσει, και διηκον δια παντων πνευματων νοερων, καθαρων, λεπτοτατων.
Ἔστι δε και η σοφια πνευμα νοερον, αγιον, μονογενες, πολυμερες, λεπτον, και τα
εξης. Ἦν δε και ωσει κοριον προς το ειναι λευκον. Φασι δε την του κοριου φυσιν
ολην δι' ολων λογον εχειν σπερματος, ως μηδε εν τωι κατακοπτεσθαι το του κοριου
σπερμα, εξαφανιζεσθαι αυτου την δυ ναμιν, ως ουκ ετι δυναμενην σπειρεσθαι.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

Τοιουτος δε δι' ολου ο λογος· και παν μοριον αυτου γεωργεισθαι 12.809 πεφυκεν εν
καληι και αγαθηι, τουτεστι ψυχης. Ἔστι δε το μαννα λευκον. Φως γαρ ο λογος και
λαμπρον, και κατα τουτο λευκον, τωι αυτον συνιεντι και τρεφο μενωι υπ' αυτου. Ἔστι
δε και ωσει παγος· συν εστραμμενος γαρ, και ουδαμου πλαδων, ουδε διεῤ ρυηκως,
αλλα παγιος, α δη ουρανου λογος, και απαγ γελλων ημιν τα ουρανια. Ὁ γαρ Κυριος ο
Θεος σου εισαγαγηι σε εις γην αγαθην και πολλην. Ἡμιν ο Χριστος ου ταυτα δωσειν
υπεσχετο, αλλα ουρανων βασιλειαν, και γην αγαθην και αΐδιον, ης χειμαῤρος ο
Χριστος, ποτιζων τοις της σοφιας ναμασιν. Ἐκπορευονται δε οι χει μαῤροι δια των
πεδιων και ταπεινων και γονιμων ανθρωπων, και δια των υψηλων ορεων, των
ανατει νομενων δια το υψος της θεωριας εις ουρανους. Ἐκει ο σιτος ο στηριζων
καρδιαν ανθρωπου, και κριθη τους υποδεεστερους τρεφουσα. Ἐκει η αληθινη
αμπελος ο Χριστος. Ἐκει το ελαιον το λιπαινον των οσιων τας κεφαλας. Ὁμοιως και
ροαι, το γλυκυ μεν ενδοθεν φερουσαι, της πολιτειας δε το αυστηρον εξωθεν εν
δυσαμεναι. Ἐκει η συκη, ουχ η ακαρπος και φυλλοις κομωσα, αλλ' η πλουτουσα του
πνευματος την γλυ κυτητα. Ἐκει ο γλυκασμος του φαρυγγος του Σωτη ρος ο
επιθυμητος, και τα χειλη της εν τωι αισματι νυμφης κηριον αποσταζοντα, και οι λιθοι
οι αγιοι, οι επι της γης κυλισθεντες προς πειρασμους ανενδοτοι, και φυσιν σιδηρου
απομιμουμενοι. Ἐκει τα μεταλλα του χαλκου, εξ ου την νοητην πανοπλιαν κατε
σκευασαν. Και το τουτων κεφαλαιον απαυστως ευλο γειν τον Θεον. Του αυτου. Ουκ
εστι, φησι, πηλωι και πλινθειαι μοχθειν, και ταλαιπωρειν, αλλα λιθους εχειν και
τουτους ιταμωτατους, και μη ραιδιως διαλυομενους, ως και οικοδομιαις εξαρκειν και
επι πολυ διαμενειν. Ταυτα δε λεγει την διανοιαν αυτων αποστηναι της Αιγυπτου
βουλομενος. ∆ια γαρ του ειπειν, «αγαθην,» το γονιμον εδειξε· δια δε του, «πολλην,»
το μεγεθος και το πλατος. «Ου χειμαῤροι υδατων (τουτο ουκ εν Αιγυπτωι), και πηγαι
αβυσσων·» οπερ εξαιρετον τηι γηι της επαγγελιας. Προσεθηκε δε και «δια των
ορεων·» οπερ τηι Αιγυπτωι ου προσεστιν, αλλ' ουδε αμπελοις κομαι, ουδε αφθονιαν
εχει ελαιου· η δε της επαγγελιας γη παντα πλουσιως. Προσεχε σεαυτωι, μη επιλαθηι
Κυριου του Θεου σου. Μετα την των αγαθων επαγγελιαν εις νηψιν αυτους
διανιστησιν, του ευεργετου μεμνησθαι, και μη εξυβριζειν τωι κορωι, μηδε
περιφρονειν του ταυτα δωρησαμενου, και οτι εκ της εν Αιγυπτωι δουλειας εις
ελευθεριαν αυτους μετεκομισεν. Ου ποιησεις ουτως Κυριωι τωι Θεωι σου. Αιτια ται το
θυειν τα εαυτων τεκνα τους ανθρωπους τοις θεοις των εθνων, ως ωμον και
απανθρωπον· ως βδε λυκτον. Και τους λεγοντας θυσαι θεοις των εθνων ου μονον
αποστρεφεσθαι δει, αλλα και την ακοην τοις λογοις αυτων μη υπεχειν. 12.812 Ου
προσθησεις επ' αυτο, ουδε αφελεις απ' αυτου. Οι ανθρωποι αμαρτανοντες γενικωι
λογωι διχως αμαρτανουσιν, η υπερβαινοντες τας εντολας η υποκενουντες. Ὅταν γαρ
μη απο επιστημης πολι τευομεθα, μηδε γινωσκοντες τα μετρα της δικαιοσυ νης
σφαλλομεθα, και εσθ' οτε υπερβαινοντες τον κα νονα, φαντασιαι του ποιειν τι
κρειττον, εκπιπτομεν του προκειμενου. Του αυτου. Οι ουν μη ποιουντες παντα, η οι
πλειον τι ποιουντες, παρανομοι. Παν κτηνος διχηλουν οπλην, και αναγον μη
ρυκισμον. Το μεν διχηλειν επι της οπλης, την πο ρειαν καθ' ην προς παν οτιουν
ερχομεθα των αγαθων σπουδασματων εμφανειεν· ο δε μηρυκισμος, το ανω τε και
κατω ποιειν της θεοπνευστου Γραφης τους λο γους, και οιον αναμασασθαι και
καταλεπτυνειν ερευ ναις τα κεκρυμμενα των θεωρηματων. Παντα οσα εστιν εν
αυτοις πτερυγια και λε πιδες, φαγεσθε. Των πτηνων οιμαι οσα μεν σκολο πας εχει
κατωτερω των γονατων υπερ τας βασεις καθαρα ειναι βουλεται· οσα δε μη,
ακαθαρτα. Ἑορτην σκηνων ποιησεις σεαυτωι επτα ημερας. Ευρισκομεν εν ταις
Γραφαις το ονομα της εορτης και της πανηγυρεως, ωσπερ παρα τωι προφητηι λεγοντι·
«Τι ποιησετε εν ημεραι πανηγυρεως και εν ημεραι εορτης Κυριου;» Ζητητεον την
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

διαφοραν εορτης και πανηγυρεως. Πασα μεν ουν, ιν' ουτως ειπω, ιλαρα ημερα, εν ηι
προστετακται ως εν αγιαι ταδε τινα παρα τας λοιπας ποιειν εξαιρετα, εορτη καλειται·
ου πασα δε εστι πανηγυρις, αλλα κατα το ονομα, οτε επι το αυτο συναθροιζονται οι
πανταχοθεν Ἑβραιοι, ωστε κατα τουτο την μεν πανηγυριν ειναι εορτην, ουκετι δε
παντως την εορτην πανηγυριν· οιον σαβ βατα και νεομηνιαι, εορται εισιν· αζυμα δε
και αι ημεραι των εβδομαδων και σκηνοπηγιαι ου μονον αι εορται, αλλα και
πανηγυρεις, οτε προστετακται παν αρσενικον φαινεσθαι ενωπιον Κυριου του Θεου
σου εις τον τοπον ον αν εκλεξηται. Ου μετακινησεις ορια του πλησιον σου. Πλη σιον
πολλαχου πας ανθρωπος ειρηται. Του αυτου. Ουτε γαρ δει τους πελας πλεονεκτειν,
ουδε τους των πατερων ορους ως καλως παγεντας παρακελευειν. Τουτο γαρ αιτιον
πασης συγχυσεως εσται, των μεν ομορουντων ως αδικουμενων, περι φρονουμενων
δε των ορισαντων. Πλησιον δε τινες παντα ανθρωπον λεγουσιν. Ἐαν δε καταστηι
μαρτυς αδικος κατα ανθρω που. Ταυτα μεν ο νομος προς ασθενεις τους Ἰσραη λιτας·
ο δε Κυριος ο ταυτα νομοθετησας τοις εαυτου μαθηταις φησιν· «Ἠκουσατε οτι
εῤρηθη, Ὀφθαλμον αντι οφθαλμου,» και τα εξης. «Ἐγω δε λεγω υμιν, μη αντιστηναι
τωι πονηρωι.» Του αυτου. Ταυτα μεν επι αισθητου και των κατα κοσμον, επι δε των
ημαρτημενων ημιν, ουδενος δειται Θεος. Αυτος γαρ εποπτης απαντων και κρι της.
12.813 Τις ο ανθρωπος ο φοβουμενος. Ὁ τοις γηΐνοις εγκειμενος και οικιαν
οικοδομων, και φυτευων αμπε λωνας, ταις φιλοσαρκιαις ηδονων ηττωμενος, εσται
παντως δειλος τε και αναλκις. Ἐαν δε τινι υιος απειθης ηι. Ουχ απλως βουλε ται
αναιρεισθαι αυτους παραπικραινοντας τους γο νεις· αλλ' οταν αμφοτεροι
συμφωνησωσιν οι γονεις κατα του παιδος. Ἐπειδη γαρ αν τε ο πατηρ οργι σθηι, και
ανελειν ορμησηι τον υιον, η μητηρ επεχει· αν τε αυτη παροξυνθηι, ο πατηρ ουκ εαι· και
σπανιον εσται συμφωνησαι τους γονεις κατα του ιδιου αυτων τεκνου, προσταττει ο
Θεος, οταν αμφοτεροι συμφω νησωσι κατα του παιδος, τοτε καταλευειν αυτον, ου
τους γεννησαντας, αλλα τους λοιπους. Ου κατασπερεις τον αμπελωνα σου διαφορον.
Ἵνα μη ατονωτερα γενηται η γη, ως μητε το σπερ μα πληρες αποδιδοναι, μητε της
αμπελου τον καρ πον, αλλα καθ' εαυτου εκαστον. Ουκ αροτριασεις εν μοσχωι και
ονωι επι το αυτο. Το γαυρον της ψυχης και φιλοπονον τωι φιλη δονωι και παθητικωι
μη συζευξηις. Του αυτου. Ἡσαΐας δε παλιν γραφει· «Μακα ριοι οι σπειροντες επι παν
υδωρ.» Ποιον υδωρ, εφ' ωι δει σπειρειν το καλον σπερμα; Ειη δε τουτο βα πτισμα της
σωτηριας, το λουτρον της παλιγγενεσιας. Σπειρε επι το μυστηριον του λουτρου, και
γινηι μακα ριος. Ἐκει βους και ονος πατει, βους ο καθαρος ο Ἰσραηλιτης, και ονος
ακαθαρτος εκ γενους ο απο των εθνων· ινα συμβολον ηι αμφοτερα τα ζωα του λο γου
του τοις εθνεσι κεκηρυγμενου. Πατει ουν βους και ονος, φησι, τουτο το υδωρ οπου
σπειρειν θελο μεν. Ἐαν δε γενηται παις παρθενος μεμνηστευ μενη ανδρι. Την ηδη
μεμνηστευμενην γυναικα κα λει· ουτω και επι του Ἰωσηφ και της θεοτοκου ελεχθη.
Και εως εις τον αιωνα. Ἐπειδη και ουτοι εκ πορ νειας εισιν απο των θυγατερων του
Λωτ· ου μονον δε εως γενεας δεκατης αδεκτοι τηι συναγωγηι του Ἰσραηλ εισιν, αλλα
και εις τον αιωνα. Ουτω βουλεται αυτοις την εχθραν αΐδιον ειναι· κατα μεν το
νοημα και την αληθη αιτιαν της θειας Γραφης, επειδη τον Βαλααμ εμισθωσαντο, εφ'
ωιτε καταρασασθαι τοις Ἑβραιοις, αλλα και τας αυτων γυναικας και τας θυγατερας,
οσαι ησαν ωραιαι τηι οψει και καλαι τωι ειδει, προεστησαν του γενους, ωστε αυτας
δουναι προς πορνειαν τοις Ἰσραηλιταις, και πορνειαν δια τουτο χαλεπωτατην
προξενησαι τοις Ἑβραιοις· αυτη δε ην το αποστηναι μεν του Θεου, τελεσθηναι δε τωι
Βεελφεγωρ· οπερ και γεγονεν. Ουκ ενεχυρασεις μυλον ουδε επιμυλιον. Ὅτι
μονολιθον, φησιν, αδυνατον συντριψαι τον σιτον· διδυμον γαρ αῤρενοθηλυ
κατασκευαζεται μυλος. Ἐπει ουν και Ἰουδαιοι μιαν διαθηκην εχουσιν· ομοιως δε και
πασα αιρεσις δοκουσα ταυτην την καινην μονην εχειν, ουκ αληθουσι εν τωι μυλωνι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

τουτωι, ινα γευσωνται του επουρανιου αρτου· εαν 12.816 γαρ, φησι, μη συντριβηι και
αληθηι ο σιτος, ασιτοι μενουσιν. Ἐκ τουτου ουν και αυτος ορμωμενος τον
προκειμενον σαφηνιζω νομον, «Ουκ ενεχυρασεις μυ λον,» τουτεστιν, ου μη
βεβηλωσεις την παλαιαν και ου μη απωσεις αυτην της σης οικιας· «ουδε επιμυ λιον·»
αντι του, την καινην, «οτι ψυχην ουτος ενε χυραζει,» τουτεστι τουτοις τρεφεται η
ψυχη απολαυ ουσα νοητων εδεσματων. Ἀριθμωι τεσσαρακοντα μαστιγωσουσιν
αυτον. Ἀει γε τετηρηκαμεν κακωτικον οντα τον μʹ αρι θμον· οθεν Μωυσης ο μεγας
τεσσαρακοντα ημερας νηστευσας, και μετα τουτον ο Ἠλιας· αλλα και ο Σωτηρ ημων
πειραζομενος υπο του διαβολου ουκ εφα γεν μʹ ημερας και μʹ νυκτας· και ο μεγας δε
κατα κλυσμος επι της γης γινεται, υοντος του Θεου, τεσ σαρακοντα ημερας και
τεσσαρακοντα νυκτας. Ουκ επιβαλεις αυτοις σιδηρον. Ζητητεον δια τι σιδηρον ουκ
εαι των λιθων αψασθαι εις την οικοδο μην του θυσιαστηριου χρησιμευοντων. Ἀλλα
και μετα ταυτα εις την οικοδομην του ναου λιθους απε λεκητους προσταττει
συναγαγειν, και οικοδομησαι. Ει γαρ ατοπον το σιδηρον απτεσθαι του λιθου προς
οικοδομην αρμοττοντος, πως ουν αρα οι κιονες, πως ουν αι σανιδες και αι τουτων
κεφαλιδες ειργασθησαν; Ἢ πως οσα εκ χαλκου γεγονεν η χρυσου η αργυ ρου,
κατεσκευασθη αρα ανευ σιδηρου; Και πως οιον τε; ∆ια τουτων φανερον μεν, οτι ουχ
απλως απαγορευει το σιδηρον αψασθαι των λιθων. Τις ουν η αιτια; Λεγο μεν ου
διισχυριζομενοι. Ταυτα δη τοινυν. Σκληρον σκληρωι επιβαλλειν και συγκρουειν
κωλυει. Μεγαλα γαρ φιλει τικτεσθαι κακα εκ της των σκληρων συμ μιξεως και
συγκρουσεως. Ἢ τον φονον ως ποῤρω τατω της καρδιας των ανθρωπων εκβαλλει·
και μαλα δικαιως. Ει γαρ ου χρη λιθωι τωι οικοδομουμενωι εις την του θυσιαστηριου
κατασκευην, η του ναου, σιδηριον επιβαλλειν, πως ου μαλλον απαγορευτεον το
σιδηρον αρπαζειν, και κατα του πλησιον φοναιν; Ουτοι στησονται ευλογειν τον λαον.
Παρατη ρητεον οτι οι ευλογειν ταχθεντες απο των ελευθερων γυναικων και
συγγενων του Ἰακωβ εγεννηθησαν· ουτω οι δε καταρασθαι αφορισθεντες απο του
ορους Γεβαλ, απο των παιδισκων ησαν, πλην του Ῥουβιμ και του Ζαβουλων.
Τετακται δε ο Ῥουβιμ μετα των καταρωμενων, ως και καταρωμενος υπο του πατρος.
Ει δε και τον Λευι κατηρασατο, αλλα λελυτρωται αυτος τηι ιερατικηι αξιαι. Μαλιστα
γαρ ιερεως εστι το τον λαον ευλογειν. Ἀλλα και ο Συμεων ως εν μεσωι της Ἰουδα
φυλης οικησας, και ωσπερ μερος αυτης γεγονως, δια τουτο οπου Ἰουδας, εκει και
αυτος αριθμειται. Και αυτη η ευλογια ην ηυλογησε Μωυσης. Αι παρα Ἰακωβ
προῤρησεις, ουτε πασαι ευλογιαι ησαν, ουτε πασαι αραι· αι δε παρα Μωυσεως, πασαι
ευ λογιαι. Και κατεσπευσεν εξ ορους Φαραν. Τουτεστι 12.817 τωι μηκετι τωι Ἰσραηλ
χρηματιζειν, αλλα τοις εξ εθνων, και τον νομον εστησε. Τουτο γαρ, «κατε σπευσεν εξ
ορους Φαραν,» ειτουν «κατεπαυσεν,» οπερ ετερα περιεχει γραφη, αντι του,
σπουδαιως την σκιαν καταλειψει, και την αληθειαν ημιν φανε ρωσει. Συν μυριασι
Καδης. Νυν Καδης ου τον τοπον λεγει, αλλα τους αγιους. Καδης γαρ το αγιον λεγε
ται τηι Ἑβραΐδι γλωττηι. Και εφεισατο του λαου αυτου. Τουτεστιν, εσωσε
παραγενομενος τους ου λαους ποτε, νυν δε λαους Θεου, τους ουκ ηλεημενους, νυν
δε ελεηθεντας. «Ἐν τουτωι γαρ, φησιν ο αποστολος Πετρος, εφανερωθη αγαπη του
Θεου εν ημιν.» Και ο αγιος Ἰωαννης λεγει εν τηι καθολικηι, οτι «τον Υιον αυτου τον
μο νογενη απεσταλκεν ο Θεος εις τον κοσμον, ινα ζη σωμεν δι' αυτου.» Και ο
μακαριος δε Παυλος φη σιν· «Ὅ γε του ιδιου Υιου ουκ εφεισατο, αλλ' υπερ ημων
παντων παρεδωκεν αυτον.» Ἐφεισατο ουν του λαου. Και παντες οι ηγιασμενοι υπο
τας χειρας σου. Παντων γαρ κρατει, ως βασιλευς ουρανου και γης. Ὡς βασιλει
παρισταμενοι, ως Θεωι λειτουργουντες, ως ποιητηι προσκυνουντες, και υπ' αυτον
εισιν· «αυτος γαρ και τα παντα υπεταξεν υπο τους ποδας αυτου.» Συναχθεντες
αρχοντες λαων. Οι θεσπεσιοι μα θηται, ηι φησι και ο ∆αυιδ εκ προσωπου αυτων·
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

«Ὑπεταξε λαους ημιν, και εθνη υπο τους ποδας ημων.» Και παλιν· Ἄρχοντες λαων
συνηχθησαν μετα του Θεου Ἀβρααμ.» Την κλησιν ουν δηλοι των εθνων, ως του
Θεου μελλοντος αρξειν εν ταυτωι και του Ἰσραηλ και των εθνων. «Ἠγαπημενος» δε
λεγεται ο Υιος. «Ουτος γαρ εστι, φησιν, ο Υιος μου ο αγαπητος.» Και δια τουτο αρχει
ημων ο Πατηρ και βασιλευει.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


