Adnotationes in Leviticum
ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ.
17.17 ΚΕΦ. ∆ʹ. Στιχ. κζʹ. Ψυχη εαν αμαρτηι ακουσιως, φησι, και μη ποιησηι απο πασων
των εντολων Κυριου, ων δει ποιειν. Ει δε κατα φυσιν εχει. Ἔστι ταχα τινα προσταγματα Κυριου, α ου δει ποιειν, κατα το· Ἔδωξαν αυτοις προσταγματα ου καλα.
Ψυχη ουν αμαρτανει ακουσιως, οτε προφασει ευσεβειας το μη δεον τηρει. Και δειται
θυσιας προς αφεσιν, ου δεομενου θυσιας του δρωντος εξεπιτηδες· ως ο γεγονως Ἰουδαιος, ινα Ἰουδαιους κερδησηι, και περιτεμων τον Τιμοθεον. Στιχ. κηʹ. Σημαινει ουν,
οτι αμαρτια καλειται και αυτο το προσαγομενον. Ουτω νοητεον το· Ἁμαρτιας λαου
μου φαγονται. Ει ουν ο αμαρτανων αυτην δοκει θυειν την αμαρτιαν εν τωι
μετανοειν, ουκ οφειλει τοις αυτοις περιπιπτειν, επει αναζηι η αμαρτια. Ουτω δυνατον
τον Χριστον καλειν αμαρτιαν, ως υπερ της παντων αμαρτιας τυθεντα. ΚΕΦ. ΙΒʹ. Στιχ.
βʹ. Γυνη ητις εαν σπερματισθηι, και τεκηι αρσεν. Παρελκειν δοξει το, εαν σπερματισθηι,
προτασσομενον του· και τεκηι αρσεν. Ἀλλ' εφιστημι μηποτε ινα προφητικως η
Μαρια, ουκ εκ του εσπερ 17.20 ματισθαι τεκουσα αρσεν, μη νομισθηι ακαθαρτος ειναι,
γεγεννηκυια τον Σωτηρα, ειρηκεν ολον τουτο. Ἐδυνατο δε και μη προκειμενου του,
Ἐαν σπερματισθηι, νοεισθαι μη ουσα ακαθαρτος η Μαρια· ου γαρ απλως γυνη, αλλα
παρθενος. ΚΕΦ. ΙΓʹ. Στιχ. μεʹ. Και ο λεπρος, εν ωι εστιν αφη, τα ιμα τια αυτου εσται
παραλελυμενα, και η κεφαλη αυτου ακαλυπτος. ∆ιατι του λεπρου ακαλυπτον ειναι
κελευει την κεφαλην, και τα ιματια παραλελυμενα; Ἵνα γνωριστος ηι, και μη
μεταλαγχανωσι της ακαθαρσιας οι προσπελαζοντες. Ουτως ο Ἀποστολος περι των
αμαρτανοντων εφη· Στελλεσθε υμας απο παντος αδελφου ατακτως περιπατουντος,
και μη κατα την παραδοσιν, ην παρελαβετε παρ' ημων· και Ἐαν τις αδελφος
ονομαζομενος, η πορνος, η πλεονεκτης, η ειδωλολατρης, η μεθυσος, η λοιδορος, η
αρπαξ· τωι τοιουτωι μη συνεσθιειν. ΚΕΦ. ΚΓʹ. Στιχ. βʹ. Αυται αι εορται Κυριου. Πασα
ιλαρα ημερα, εν ηι προτετακται, ως εν αγιαι ταδε τινα ποιειν παρα τας λοιπας
εξαιρετα, εορτη καλειται. Ου πασα δε εστι πανηγυρις· αλλα κατα τουνομα, οτε επι το
αυτο συναθροιζονται πανταχοθεν. Ὥστε η μεν πανηγυρις εστι και εορτη· ουκετι δε
εορτη, και πανηγυρις· οιον· Σαββατα και Νουμηνιαι, εορται εισιν· Ἄζυμα δε, και
ημεραι των Ἑβδομαδων, και Σκηνοπηγιαι ου μονον εορται, αλλα και πανηγυρεις.
Στιχ. μʹ. Και καλλυντρα φοινικων. Παρεστι δια τουτων νοειν, και παλιν ημιν εν
Χριστωι τας εν παραδεισωι τρυφας απονεμει Θεος. Φυτων δε των αειθαλων οι κλαδοι,
το διηνεκες της χαριτος και το αμαραντον της ελπιδος εφ' εαυτοις σημαινουσι. ΚΕΦ.
ΚΖʹ. Στιχ. ιεʹ. Ἐαν δε ο αγιασας αυτην λυτρωται την οικιαν αυτου, προσθησει επ'
αυτο το επιπεμ πτον του αργυριου της τιμης, και εσται αυτωι. Ει δε μη τιμην οικιας, η
αγρου τις, αλλ' αυτα αγιασαι Θεωι, την τιμην καθησει μετα του πεμπτου λυτρουμενος
αυτα, και καθεξει τας κτησεις· ετεροις δε ουκ αποδωσεται. Ἀλλα καν αποδωται,
μεχρι του Ἰωβηλαιου καθεξει ο πριαμενος, και μετα τουτον εσται Θεου. Στιχ. ι ʹ. Ἐαν
δε απο του αγρου. Τον δε εξ αγορασιας αγρον αγορασας, ουκ ανακτησεται τουτον
εαυτωι· αλλα προς λογον αποδους τον καρπον τωι Θεωι, εν τωι Ἰωβηλ
αποκαταστησεται τον αγρον τωι πεπρακοτι. Ὠριγενους εις Λευιτικον. Και γε τους
περι λεπρας νομους υπολαμβανω 17.21.40 ειδη τινα της ψυχης διαγραφειν διαφορα·
τις γαρ ουκ αν απορησηι ορων, οτι πη μεν η λεπρα ποιει τον ανθρωπον ακαθαρτον
εγγενομενη χρωτι ζωντι, πη δε πασης ακαθαρσιας απολυει ολον λεπρον γεγονοτα;
τοτε γαρ ακαθαρτος ειναι λογιζεται τις, οτε χρως ζων μετα το ολολεπρον ευρισκεται
εν αυτωι, μιαινοντος του ζωντος χρωτος την εξ ολων λεπραν, αμιαντον ειναι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

λεγομενην· ηγουμαι γαρ την λεπραν αντι αλογων λαμβανεσθαι της ψυχης
παθηματων· τον δε ζωντα χρωτα, αντι της λογικης καταστα 17.22.40 σεως· δοκει ουν
μοι μυστηριον περιεχειν ο λογος· εν γαρ τηι των βρεφων ηλικιαι ανεγκλητος εστιν η
ψυχη, της αλογιας απολυουσης αυτην παντος ψογου· εαν δε οφθηι χρως ζων εν αυτηι,
ο εστιν εαν αρχαι του λογου υποφυωσι, τοτε αρχη της αμαρτιας υφισταται, εως
επικρατησαντος του χρωτος του ζωντος, τουτεστι του λογου αυξανοντος και
τελειουμενου, ο λογος γενηται ο χρως ζων, και τελεον η λεπρα εξαφανισθηι.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2


