Fragmentum ex commentariis in Osee
ΕΚ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΩΣΕΕ ΕΞΗΓΗΤΙΚΩΝ.
13.825 Ἐπειδη τα σολοικοειδως ειρημενα κατα την Γραφην οσα κατα την λεξιν
συγχυνει τον εντυγχανοντα, ως υπονοειν ουκ ορθως, ουδε ακολουθως, ουδε ως εχει,
γεγραφθαι τα ρητα· ως και τολμαιν τινας, προφασει διορθωσεως, αλλοιουν,
μετατιθεντας τον εγκειμενον περι τα δοκουντα ακολουθως γεγραφθαι ρητα νουν·
αναγκαιως και ενθαδε του ομοιου εμπεσοντος, οσον κατα την λεξιν περι τα
προκειμενα ρητα, ιδωμεν τον εν αυτοις εγκειμενον νουν. Πληθυντικως γαρ ειπων,
Ἔκλαυσαν και εδεηθησαν μου· και παλιν πληθυντικως το εξης δηλωσας, Ἐν τωι
οικωι ων, ευρον με, το εξης επι ενικου επιφερει, λεγων· Και εκει ελαληθη προς
αυτον. Τηι γαρ λεξει ψιληι τις ενιδων κατα πλανην δοκων γεγραφθαι, η και το
τελευταιον πληθυντικως γραψει· η τα προα 13.828 γοντα εις ενικον μεταθειη.
Ἀναγνους γαρ, Ἔκλαυσαν και εδεηθησαν μου· και, Ἐν τωι οικωι ων, ευρον με, ειποι
αν, οτι και το εξης ουν εστιν, Ἐκει ελαληθη προς αυτους· τουτεστι τους κλαυσαντας
και δεηθεντας, και εν τωι οικωι ων, ευροντας τον Θεον. Ἐκ παρατηρησεως δε ομοιων
ρητων και τουτο ακολουθως ειρησθαι δειξομεν. Ἐν τηι Γενεσει ο Θεος τωι Ἀδαμ
εντολην διδους, ουτω φησιν· Ἀπο παντος ξυλου του εν τωι παραδεισωι βρωσει φαγηι·
απο δε του ξυλου του γινωσκειν καλον και πονηρον, ου φαγεσθε απ' αυτου· ηι δ' αν
ημεραι φαγητε απ' αυτου, θανατωι αποθανεισθε. Ἀρξαμενος γαρ κακει απο ενικου εν
τωι ειρηκεναι, παντος ξυλου του εν τωι παραδεισωι βρωσει φαγηι, επιφερει
πληθυντικως, ειπων, απο δε του ξυλου του γινωσκειν καλον και πονηρον, ου φαγεσθε απ' αυτου· ηι δ' αν ημεραι φαγητε απ' αυτου, θανατωι αποθανεισθε. Ὅτε γαρ
περι της εντολης δι' ης αυτον εν ζωηι ταυτην τηρουντα ηθελησεν ειναι, ενικως
εντελλεται, και φησιν· Ἀπο παντος ξυλου του εν τωι παραδεισωι βρωσει φαγηι. Οι γαρ
κατα Θεον περιπατουντες και των εντολων αυτου αντεχομενοι, καν πολλοι ωσι, τωι
ομοφρονες ειναι οι πολλοι εν εισι. ∆ια τουτο οτε περι αγαθου εντολη διδοται, ενικως
αυτο λεγεται το, βρωσει φαγηι· οτε δε ηδη περι παραβασεως διαστελλεται, ουχ
ενικως, αλλ' ηδη πληθυντικως φησιν· Ου φαγεσθε απ' αυτου· ηι δ' αν ημεραι φαγητε,
θανατωι αποθανεισθε. Ουτως ουν και ενθαδε, οτε ετι κλαιουσι και δεονται προς
Θεον, πληθυντικως λεγεται το, Ἔκλαυσαν και εδεηθησαν· οτε δε ευρισκουσι τον
Θεον, ουκετι πληθυντικως φησι το, Ἐκει ελαληθη προς αυτους, αλλα, προς αυτον.
Ἤδη γαρ εν γεγονασιν οι πολλοι εν τωι ευρηκεναι τον Θεον, και εν τωι ακουειν
λογον αυτου. Ὁ γαρ εις, οτε αμαρτανει, πολλοστος εστιν, αποσχιζομενος απο Θεου
και μεριζομενος, και της ενοτητος εκπιπτων· οι δε πολλοι ταις εντολαις επομενοι
ταις του Θεου, εις εισι· καθως και ο Ἀποστολος μαρτυρει, ειπων· Ὅτι εις αρτος και εν
σωμα οι πολλοι εσμεν· και παλιν· Εις Θεος, και εις Χριστος, και μια πιστις, και εν
βαπτισμα· και αλλαχου· Ὅτι παντες εν εσμεν εν Χριστωι Ἰησου· και αυθις·
Ἡρμοσαμην γαρ υμας τους παντας ενι ανδρι παρθενον αγνην παραστησαι τωι Κυριωι.
Και οτι οι ευαρεστουντες τωι Κυριωι εν εισιν, απο της προσευχης ης ο Σωτηρ ευχεται
προς τον Πατερα περι των μαθητων αυτου, εστιν ιδειν· Πατερ γαρ, φησιν, αγιε, δος
ινα, καθως εγω και συ εν εσμεν, ουτω και ουτοι εν ημιν εν ωσιν. Ὅταν δε και
αλληλων μελη λεγωνται ειναι οι αγιοι, τι αλλο ει μη εν σωμα εισι; Και εν τωι Ποιμενι
δε την οικοδομην του πυργου δια πολλων μεν λιθων οικοδομουμενην, εξ ενος δε
λιθου φαινομενην ειναι την οικοδομην, τι αλλο η την εκ πολλων συμφωνιαν και
ενοτητα σημαινει η Γραφη;
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1


