In illud: Omnia mihi tradita sunt
ΕΙΣ ΤΟ, Παντα μοι παρεδοθη υπο του Πατρος μου, και ουδεις γινωσκει,
τις εστιν ο Υιος ει μη ο Πατηρ· και τις εστιν ο Πατηρ ει μη ο Υιος, και ωι
εαν βουληται ο Υιος αποκαλυψαι.
Και τουτο ου νοησαντες οι της αιρεσεως Ἀρειου Ευσεβιος τε και οι συν αυτωι,
ασεβουσιν εις τον Κυ ριον· φασι γαρ· Ει τα παντα παρεδοθη (παντα λεγοντες την
κυριοτητα της κτισεως), ην ποτε, οτε ουκ ειχεν αυτα. Ει δε ουκ ειχεν, ουκ εστιν εκ
του Πα τρος· Ει γαρ ην, ειχεν αν αυτα αει εξ αυτου ὣν, και χρειαν ουκ ειχε του
λαβειν αυτα. Ἀλλα και εκ τουτου μαλλον η ανοια αυτων ελεγχθησεται. Ου γαρ του
αρχειν της κτισεως, η του επιστατειν των ποιηματων, σημαντικον εστι το ρητον,
αλλα τι να νουν της οικονομιας δηλωσαι θελει. Ει γαρ, οτε ελεγε, παρεδοθη αυτωι,
δηλον οτι προ του λαβηι, κενη ην η κτισις του Λογου. Και που το, Τα παντα επ' αυτωι
συνεστηκεν; Ει δε, αμα τωι γενεσθαι την κτισιν, παρεδοθη αυτωι πασα· χρεια ουκ ην
πα ραδοσεως· παντα γαρ δι' αυτου εγενετο, και περιτ τον το παραδιδοσθαι τωι Κυριωι
ταυτα, ων αυτος εστι δημιουργος. Κυριος γαρ ην των γινομενων εν τωι ποιειν αυτα.
Ἀλλα και ει μετα το γενεσθαι παρεδοθη αυτωι, σκοπει το ατοπον. Ει γαρ παρεδοθη,
και ανε χωρησεν ο Πατηρ λαβοντος τουτου· και κινδυνευομεν εις τας τινων
μυθολογιας εμπεσειν, οτι, τουτωι παρα δους, αυτος απεστη. Ἢ ει του Υιου εχοντος,
εχει και ο Πατηρ, εδει μη ειπειν, παρεδοθη, αλλ' οτι προσελαβετο κοινωνον, ως
Παυλος τον Σιλουανον. Ἀλλα και μαλλον ατοπον τουτο· ου γαρ ενδεης ο Θεος, ου δε
δια χρειαν προσελαβετο τον Υιον εις βοηθειαν· αλλα, Πατηρ ων του Λογου, παντα δι'
αυτου ποιει, και ου παραδιδωσιν αυτωι κτισιν, αλλα δι' αυτου και εν αυτωι της
κτισεως προνοει, ωστε μηδε στρουθιον ανευ του Πατρος πεσειν εις την γην, μηδε τον
χορτον αμφιεννυσθαι ανευ του Θεου, αλλα και εργαζομενου του Πατρος, εργαζεσθαι
και τον Υιον εως αρτι. Ουκ ουν των ασεβων το φρονημα ματαιον. Ου γαρ, ως νο
ουσιν, εστιν, αλλα της κατα σαρκα οικονομιας εστι δηλωτικον το ρητον. Ἐπειδη γαρ
ημαρτε και πεπτωκεν ο αν θρωπος, και πεσοντος αυτου τα παντα τεταρα κται, ο
θανατος ισχυεν απο Ἀδαμ μεχρι Μωυσεως, η γη κεκατηραται, ο ᾅδης ηνοιγη, ο
παραδεισος εκλεισθη, ο ουρανος εθυμωθη, και τε λος εφθαρη ο ανθρωπος και
απεκτηνωθη, ο δε 25.212 διαβολος ενηλλετο καθ' ημων. Τοτε δη ο Θεος
φιλανθρωπος ων και μη θελων απολεσθαι τον κατ' εικονα ανθρωπον, ελεγε· Τινα
αποστελω, και τις πορευσεται; Παντων τε σιωπωντων, ο Υιος ελεγεν· Ἰδου εγω,
αποστειλον με· και δη τοτε λεγων, βαδιζε, παρεδωκεν αυτωι τον ανθρωπον, ινα
γενηται αυτος ο Λογος σαρξ, και παραλαβων την σαρκα κατα παντα διορθωσηται.
Παρεδοθη γαρ αυτωι, ως ιατρωι, θεραπευσαι το δηγμα του οφεως· ως ζωηι, ανεγειραι
το νεκρον· ως φωτι, καταυγασαι το σκοτος· και λογωι οντι, ανακαινισαι το λογικον.
Ὡς γουν παρεδοθη αυτωι τα παντα, και γεγονεν ανθρω πος, ευθυς διορθωθη και
ετελειωθη τα ολα· η γη αντι καταρας ευλογηται, ο παραδεισος ηνοιγη τωι ληιστηι, ο
ᾅδης επτηξε, και τα μνημεια ηνοιγη, εγειρομενων των νεκρων, αι πυλαι του
ουρανου επηρθησαν, ιν' ο εξ Ἐδωμ παραγενηται. Ἀμελει το πως παρεδοθη αυτωι
παντα, σημαναι θελων αυτος ο Σωτηρ, επηγαγεν ευθυς, ως ο Ματθαιος φησιν· ∆ευτε
προς με, παντες οι κοπιωντες και πεφορτισμενοι, καγω αναπαυσω υμας· παρεδοθητε
γαρ μοι, ινα κοπιασαντας αναπαυσω, και νεκρωθεντας ζωοποιησω. Συναιδει δε
τουτωι και το παρα τωι Ἰωαννηι κειμενον· Ὁ Πατηρ αγαπαι τον Υιον, και παντα
 
 
 
 

1

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

δεδωκεν εν τηι χειρι αυτου. ∆εδωκε γαρ, ιν', ωσπερ δι' αυτου τα παντα γεγονεν,
ουτως εν αυτωι τα παντα ανακαινισθηναι δυνηθηι. Ου γαρ, ιν' εκ πτωχου πλουσιος
γενηται, παρεδοθη αυτωι, ουδ' ινα, ως μη εχων εξουσιαν, λαβηι εξουσιαν, παρελαβε
τα παντα, μη γενοιτο! αλλ' ινα μαλλον, ως Σωτηρ, τα παντα διορθωσηται. Ἔπρεπε
μεν γαρ την μεν αρχην της δημιουργιας δι' αυτου γε νεσθαι εις το ειναι αυτα, την δε
διορθωσιν εν αυτωι, εχουσων διαφοραν των λεξεων. Ἐν αρχηι μεν γαρ δι' αυτου
γεγονεν εις το ειναι· υστερον δε, πεσοντων παντων, γεγονεν ο Λογος σαρξ, και
ενεδυσατο αυ την, ιν' εν αυτωι τα ολα κατορθωθηι. Πασχων γαρ αυτος ημας
ανεπαυσε, και πεινων αυτος ημας ετρεφε, και εις τον ᾅδην καταβαινων ημας
ανεφερε. Τοτε γουν γινομενων παντων προσταγμα ην το γε νεσθαι, οιον το,
εξαγαγετω, και, γενεσθω· επι δε τηι διορθωσει παραδοθηναι παντα επρεπεν, ιν' αυτος
γενηται ανθρωπος, και εν αυτωι τα παντα ανακαι νισθηι. Ἐν αυτωι γαρ ων ο
ανθρωπος, εζωοποιειτο· δια τουτο γαρ συνεπλακη ο Λογος τωι ανθρωπωι, ινα η
καταρα μηκετι ισχυσηι κατα του ανθρωπου. ∆ια τουτο γαρ και εν εβδομηκοστωι
πρωτωι ψαλμωι τους 25.213 αξιουντας φασι τον Θεον περι του ανθρωπειου γενους, Ὁ
Θεος, το κριμα σου τωι βασιλει δος, ινα και το καθ' ημων κριμα του θανατου, οπερ ην
καθ' ημων, παραδοθηι τωι Υιωι, και λοιπον αυτος εν αυτωι αυτο εξαφανισηι, αποθανων
υπερ ημων. Τουτο γαρ σημαινων και αυτος ελεγεν εν τωι ογδοηκοστωι εβδομωι
ψαλμωι· Ἐπ' εμε επεστηριχθη ο θυμος σου. Τον γαρ καθ' ημων θυμον αυτος
εβασταζεν, ως και εν τωι εκατοστωι τριακοστωι εβδομωι φησι· Κυριος ανταποδωσει
υπερ εμου. Ουτω μεν ουν παντα παραδεδοσθαι τωι Σωτηρι νοειν εξεστι, και ει δει
νοησαντα παλιν ειπειν, παραδεδοται αυτωι απερ ουκ ειχεν. Ου γαρ ην ανθρωπος προ
τουτου, αλλα γεγονε δια το σωσαι τουτον. Και ουκ ην εν αρχηι σαρξ ο Λογος, αλλ'
υστερον γεγονε σαρξ, εν ηι και την προς υμας εχθραν διηλλαξε κατα τον Ἀποστολον,
και τον νομον των εντολων εν δογμασι κατηργησεν, ινα τους δυο κτισηι εις ενα
καινον ανθρω πον, ποιων ειρηνην, και αποκαταλλαξηι τους αμφοτερους εν ενι
σωματι προς τον Πατερα. α μεντοι εχει ο Πατηρ, ταυτα και του Υιου εστιν, ως εν τωι
Ἰωαννηι φησι· Παντα, οσα εχει ο Πατηρ, εμα εστι, πανυ γε καλως εχοντων των
ρηματων. Ὅτε μεν γαρ οπερ ουκ ην εγινετο, παραδιδοται αυτωι τα παντα· οτε δε την
προς τον Πατερα ενοτητα σημαναι βουλεται, ου κρυπτει, αλλα διδασκει λεγων·
Παντα, οσα εχει ο Πατηρ, εμα εστι. Και την ακριβειαν χρη θαυμα ζειν του λογου. Ου
γαρ ειρηκε, Παντα οσα εχει ο Πατηρ, δεδωκε μοι, ινα μη, ως ποτε μη εχων, δειχθηι·
αλλ' οτι εμα εστιν. Ὄντων γαρ εν τηι του Πατρος εξουσιαι τουτων, εστιν ομοιως εν τηι
του Υιου. Τι δε εχει ο Πατηρ, εξεταστεον παλιν. Ει μεν γαρ την κτισιν σημαινει,
ουδεν αρα ειχε προ της κτισεως, και φαινεται προσλαμβανων απο της κτισεως. Ἀλλα
μη γενοιτο τουτο νοειν! Ὡς γαρ εστιν αυτος προ της κτισεως, ουτω και προ της
κτισεως εχει απερ εχει, ατινα και του Υιου ειναι πιστευομεν. Ει γαρ εν τωι Πατρι ο
Υιος, αρα αν τα παντα, οσα εχει ο Πατηρ, του Υιου εστιν. Ἀνατρεπον δε το ρητον εστι
τουτο την των κακοδοξων πονηριαν λεγοντων· «Ει παντα παραδεδοται τωι Υιωι, αρα
πεπαυται ο Πατηρ της των παραδοθεντων εξουσιας, επειδη κατεστησεν ανθ' εαυτου
τον Υιον· Και γαρ ο Πατηρ ουδενα κρινει, πασαν δε την κρισιν δεδωκε τωι Υιωι.» Ἀλλ'
εμφραττεσθω τα στοματα των λαλουντων τα αδικα· ου γαρ, επειδη πασαν την κρισιν
δεδωκε τωι Υιωι, αυτος της δεσποτειας εψιλωται· ουδ' οτι παντα παρα δεδοσθαι τωι
Υιωι παρα του Πατρος ειρηται, αυτος ουκ εστιν επι παντων· χωριζοντων δε σαφως
τον Μονογενη του Θεου τον αχωριστον τηι φυσει, ει και τοις λογοις ουτοι μεμηνοτες
χωριζουσιν, ου 25.216 νοουντες οι δυσσεβεις, ως ουκ αν χωρισθειη ποτε το φως του
ηλιου, αλλ' εστιν εν αυτωι φυσικως. Ἀπο γαρ των εν χερσι και συνηθων εικονι
 
 
 
 

2

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

πτωχηι χρησαμενους, το νοουμενον παραστησαι τωι λογωι δει, επειδη τολμηρον
εμβατευειν την απερινοητον φυσιν. Ὡς ουκ αν τοινυν ποτε το εξ ηλιου φως την
οικουμενην καταλαμπον χωρις αυτου περιλαμπειν δυνατον νοηθηναι παρα τοις
εῤρωμενοις τον νουν, επειδη ηνωται τηι φυσει του ηλιου το εξ αυτου φως, και ως ει
λεγοι το φως· Παντα καταλαμπειν παρειληφα παρα του ηλιου, και παντα αυξειν και
ενισχυειν δια της εν εμοι θερμοτητος· ου χωριζειν τις μεμηνως νοησει την του ηλιου
ονομασιαν της εξ αυτου φυσεως, η εστι το φως· ουτω νοειν ευσεβες και την θειαν
ουσιαν του Λογου ηνωμενην φυσει τωι εαυτου Πατρι. Και γαρ το εν χερσι ρητον την
σαφηνειαν παρεξει του ζητουμενου σαφεστατην, ειποντος του Σωτηρος· Παντα, οσα
εχει ο Πατηρ, εμα εστιν, ο δηλοι αυτον αει ειναι συν τωι Πατρι· το γαρ, οσα εχει, την
δεσποτειαν κρατειν δεικνυσι τον Πατερα· το δε, εμα εστι, την αχωριστον ενωσιν.
Ἀναγκη τοινυν νοειν ημας οτι εστιν εν τωι Πατρι το αΐδιον, το αιωνιον, το αθανατον·
εστι δε εν αυτωι ουχ ως αλλοτρια αυτου, αλλ' ως εν πηγηι εστιν εν αυτωι
αναπαυομενα και εν τωι Υιωι. Ὅταν τοινυν περι Υιου νοειν εθεληις μαθων τινα εστι
τα εν τωι Πατρι, ταυτα και εν τωι Υιωι ειναι πιστευε. Ει μεν ουν κτισμα εστιν ο Πατηρ
η ποιημα, εστι ταυτα και εν τωι Υιωι· και ει θεμιτον ειπειν επι του Πατρος, ην ποτε,
οτε ουκ ην, η εξ ουκ οντων· λεγεσθω τουτο και επι του Υιου. Ει δε ασεβες εστι ταυτα
λεγειν εν τωι Πατρι ειναι, ασεβες εστω και εν τωι Υιωι ταυτα νοειν. Τα γαρ του
Πατρος, ταυτα του Υιου εστιν. Ὁ γαρ τιμων τον Υιον τιμαι τον Πατερα τον πεμψαντα
αυτον, και ο δεχομενος τον Υιον, δεχεται συν αυτωι τον Πατερα· ο γαρ εωρακως τον
Υιον εωρακε τον Πατερα. Ὡς ουν ουκ εστι κτισμα ο Πατηρ, ουτως ουδε ο Υιος· και ως
ουκ εστιν ειπειν επ' αυτου, ην ποτε, οτε ουκ ην, η εξ ουκ οντων· ουτως ουχ αρμοζει,
ουδ' επι του Υιου λεγειν το αυτο. Ἀλλα μαλλον ως εν τωι Πατρι το αΐδιον, το
αθανατον, το αει, το μη κτισμα· ουτω και περι Υιου φρονειν ακολουθον. Κατα γαρ το
γεγραμμενον, Καθως ο Πατηρ ζωην εχει εν εαυτωι, ουτως εδωκε και τωι Υιωι ζωην
εχειν εν εαυτωι. ∆εδωκε δε ειρηκεν, ινα τον διδοντα Πατερα δειξηι. Ὡς δε εν τωι
Πατρι, ουτω και εν τωι Υιωι εστιν η ζωη, ινα το αδιαιρετον και αΐδιον διδαξηι. ∆ια
τουτο γαρ και ακριβως ειρηκεν, Ὅσα εχει ο Πατηρ, ινα, και ωδε λεγων τον Πατερα,
μη και αυτος Πατηρ νομισθηι. 25.217 Ου γαρ ειρηκεν, Ἐγω ειμι ο Πατηρ, αλλ', Ὅσα
εχει ο Πατηρ. Πατηρ μεν γαρ, ω Ἀρειανοι, παρα του Πατρος χρηματιζοι ο μονογενης
Υιος αυτου, ου μην ως υμεις πλανωμενοι ισως αν υπολαβοιτε, αλλ' Υιος μεν του
γεννησαντος Πατρος, πατηρ δε του μελλοντος αιωνος. ∆ει γαρ υμων πασας τας
υπονοιας περιελειν Φησι γουν δια του προφητου· Ἐγεννηθη ημιν Υιος, και εδοθη
ημιν, ου η αρχη επι του ωμου αυτου, και καλειται το ονομα αυτου Μεγαλης βουλης
αγγελος, Θεος ισχυρος, εξουσιαστης, πατηρ του μελλοντος αιωνος. Ουκουν και
πατηρ του μελλοντος αιωνος ο Μονογενης, και Θεος ισχυρος, και εξουσιαστης ο Υιος
υπαρχει του Θεου· και σαφως δεδεικται, οτι παντα, οσα εχει ο Πατηρ, αυτου εστι, και
καθως ζωην διδωσιν ο Πατηρ, και τωι Υιωι ομοιως παρεστιν ους θελει ζωοποιειν.
Ἀκουσονται γαρ, φησι, της φωνης του Υιου οι νεκροι, και ζησονται. Και εν θελημα
Πατρος και Υιου και βουλημα, επει και η φυσις μια και αδιαιρετος. Και περισσως οι
Ἀρειανοι κοπτουσιν εαυτους, μη νοουντες το ειρημενον προς του Σωτηρος ημων, το,
Παντα, οσα εχει ο Πατηρ, εμα εστιν. Ἐκ γαρ τουτου, και η Σαβελλιου ανατρεπεται
παραφροσυνη, και των νυν Ἰουδαιων ελεγξει την ανοιαν. ∆ια γαρ τουτο ζωην εχων
εν εαυτωι ο Μονογενης, ως ο Πατηρ εχει, και μονος οιδε τις εστιν ο Πατηρ, εν τωι
Πατρι ων, και εχων εν εαυτωι τον Πατερα. Εικων γαρ εστι, και ακολουθως, ως εν
εικονι, παντα τα του Πατρος εν αυτωι εστι. Σφραγις γαρ εστιν ισοτυπος εν αυτωι
δεικνυς τον Πατερα, Λογος ζων, αληθινος, δυναμις, σοφια, αγιασμος, και
 
 
 
 

3

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

απολυτρωσις ημων. Ἐν αυτωι γαρ και ζωμεν, και κινουμεθα, και εσμεν· και, Ουδεις
γινωσκει τις εστιν ο Πατηρ ει μη ο Υιος, και τις εστιν ο Υιος ει μη ο Πατηρ. Και πως
τολμωσιν οι δυσσεβεις φλυαρειν, α μη θεμις, ανθρωποι οντες, και τα επι γης ουχ
ευρισκοντες διηγησασθαι; Τι δε λεγω τα επι γης; τα εαυτων ημιν ειπατωσαν, ει αρα
ευρειν δυνησονται την εαυτων εξιχνιασαι φυσιν. Τολμηροι οντως και αυθαδεις,
δοξας ου τρεμοντες, ενθα επιθυμουσιν αγγελοι παρακυψαι, και τοσουτωι και την
φυσιν και την ταξιν ανωτεροι. Τι γαρ εγγυτερον των χερουβιμ η των σεραφιμ; και
ομως ουδε ορωντα, η ποσιν εστωτα, αλλ' ουδε γυμνοις, κεκαλυμμενοις δε ωσπερ και
τοις προσωποις την δοξολογιαν προσφερουσιν, απαυστοις τοις χειλεσιν ουδεν
ετερον η την θειαν και αφραστον φυσιν τηι τρισαγιοτητι δοξαζοντα. Και ουδαμου τις
των θεσπεσιων προφητων, των μαλιστα καταξιωθεντων της τοιαυτης θεας,
απηγγειλεν ημιν, οτι εν μεν τωι απαξ ειπειν το, αγιος, μεγαληι τηι φωνηι, εν δε τωι
δευτερωσαι, ησσον, εν δε τωι τρισσευσαι, υποβεβηκοτως· και μετα τουτο τον πρωτον
αγιασμον κυριολογουντα, τον δε δευτερον υποτασσοντα, και 25.220 τον τριτον
κατωτερον τιθεντα. Ἀλλ' απαγε της ανοιας των θεοστυγων και αφρονων! Ἡ γαρ
πανυμνητος και σεβασμιος και προσκυνητη Τριας μια και αδιαιρετος και
ασχηματιστος. Συναπτεται δε ασυγχυτως, ωσπερ και ατμητως η μονας χωριζεται. Το
γαρ τριτον τα τιμια ζωα ταυτα προσφερειν την δοξολογιαν Ἅγιος, αγιος, αγιος
λεγοντα, τας τρεις υποστασεις τελειας δεικνυντα εστιν, ως και εν τωι λεγειν το,
Κυριος, την μιαν ουσιαν δηλουσιν. Οι τοινυν ελασσουντες τον μονογενη του Θεου
Υιον εις Θεον βλασφημουσι, την τελειοτητα κακοδοξουντες, και ατελη.
διαβαλλοντες· και κολασεως μεγιστης εαυτους υπευθυνους καθιστωσιν. Ὁ γαρ εις
οποτεραν των υποστασεων βλασφημιων ουχ εξει αφεσιν ουτε εν τωι αιωνι τουτωι,
ουτε εν τωι μελλοντι. ∆υνατος δε εστιν ο Θεος ανοιξαι τους οφθαλμους της καρδιας
αυτων προς κατανοησιν του ηλιου της δικαιοσυνης· ιν', επιγνοντες ον παλαι
ηθετουν, συντονωι τωι της ευσεβειας λογισμωι συν ημιν αυτον δοξασωσιν, οτι αυτου
εστιν η βασιλεια, του Πατρος, και Υιου, και του αγιου Πνευματος νυν και εις τους
αιωνας. Ἀμην.

 
 
 
 

4

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


