De trinitate
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Μιαν φυσιν δοξατε Πατρος και Υιου και αγιου Πνευματος την θεοτητα, και τρεις
ταυτας τας υποστασεις, Πατερα, Υιον, και Πνευμα αγιον, καθως και βεβαπτισμεθα.
Πορευθεντες γαρ, φησι, μαθητευσατε παντα τα εθνη, βαπτιζοντες αυτους εις το
ονομα του Πατρος και του Υιου και του αγιου Πνευματος. Μιαν μεν φυσιν, οτι το
πλειους δοξαζειν και κατατεμνειν εις πολλους θεους την μιαν θεοτητα των
Ἑλληνων εστι· τρεις δε υποστασεις, ητουν προσωπα, ινα μη σχηι χωραν των
Ἰουδαιων η δοξα, και ινα μη αγονος ηι και αλογος ο Πατηρ, εξ ου πασα πατρια· και ο
Λογος του ημετερου λογου ενδεεστερος, μη εχων Πνευμα· και ινα το τελειον ηι εν
τρισι τελειαις ταις υποστασεσι. Και γαρ την εικονα του εν ημιν νου, λογου τε και
πνευματος, Πατηρ, και Υιος, και Πνευμα. Πνευμα δε ακουων, αγιον ενυποστατον
νοει. Ἡμων μεν φθαρτων οντων, και το πνευμα λυο μενον· του δε αθανατου παντως
το πνευμα αθανατον, ως ουσια τις ενυποστατος. Μια ουν εστι των τριων
υποστασεων φυσις, η θεοτης, και μια θελησις, και μια ενεργεια, μια δυναμις, εν
βουλημα τε και κινημα, και εξαλμα της λαμπροτητος των τριων. Θεος ο Πατηρ, Θεος
ο Υιος, Θεος το Πνευμα, εις τα τρια· Θεος τελειος ο Πατηρ, τελειος ο Υιος, τελειος το
Πνευμα το αγιον· της αυτης τιμης, της αυτης εξουσιας. ∆ημιουργα των οντων
απαντων, και συνεκτικα, και προνοητικα, ομοιως παντα τοις τρισι, και
απαραλλακτως και ταυτως, οσα του ειναι, και οσα του τι μη ειναι, και οσα του πως
εχει προς τα κτιστα, και οσα της ενεργειας, και οσα της δυναμεως, οσα της
αιδιοτητος, και οσα καθ' υπεροχην, η κατ' αιτιαν ειναι λεγεται. Οιον το ειναι ταυτον,
το ασωματον ειναι τον ακαταληπτον, το βασιλευειν, το δημιουργειν, το θεουν, το
δυνασθαι, το αΐδιον ειναι, 28.1605 το αρχην ειναι υπεραρχιον, το ουσιαν ειναι υπερ
ουσιον, το φως λεγεσθαι. Το δε σκοτος τα συμβολικως λεγομενα, οιον θυμουσθαι και
οργιζεσθαι, υπνουν και εγρηγορεναι. Ταυτα παντα τηι μιαι φυσει προσ αρμοζοντες,
ουκ εκ των κατ' αυτην δηλουμεν, η νοουμεν αυτην, αλλ' εκ των περι αυτην. Μιαν δ'
ουν την φυσιν ειδοτες των τριων υποστασεων, ουδενι των αλλων διαφερουσων η
ταις ιδιοτησι ταυταις, το γενναιν λεγω και το γεννασθαι, και το εκπορευεσθαι, και οτι
το μεν Πατηρ, το δε Υιος, το δε Πνευμα· και οτι ο μεν Πατηρ γεννητωρ και
προβολευς, γεννητωρ μεν του Υιου, προβολευς δε του Πνευματος· ο δε Υιος
γεννημα, το δε Πνευμα προβλημα. Και ο μεν Πατηρ αγεννητος, ο δε Υιος γεννητος
δια δυο νν, το δε Πνευμα εκπορευτον. Και ο μεν Πατηρ αιτιος, ο δε Υιος και το
Πνευμα αιτιατα. Και ο μεν Πατηρ προβολευς, ο δε Υιος Υιος μονον, και το Πνευμα
εκπο ρευομενον· ου γαρ εξιστανται των ιδιοτητων, ουτε ο Πατηρ του ειναι Πατηρ,
ουτε ο Υιος του ειναι Υιος, ουτε το Πνευμα του ειναι Πνευμα, αλλ' η μεν ουσια
κοινη, μια των τριων η θεοτης, ωσπερουν φωτα τρια αλληλοις ενουμενα και ου
συγχεομενα. Ταυτα μεν ικανα ειδεναι περι την θεολογιαν.
Τελος και τωι Θεωι χαρις.

 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


