In occursum domini
Ἀμφιλοχιου επισκοπου Ἰκονιου εις την θεοτοκον και εις τον Συμεωνα
και Ἄνναν.
Πολλοι των μεγαλων ανθρωπων την παρθενιαν θαυμαζουσιν· και γαρ εστι
θαυμαστη ως των αγγελων συμφυτος, ως των ανω δυναμεων συνομιλος, ως των
ασωματων φυσεων συνδρο μος, ως της αγιας εκκλησιας λαμπαδουχος, ως τον
κοσμον νικωσα, ως τα παθη πατουσα, ως τας ορεξεις χαλινουσα, ως τηι Ευαι μη
κοινωνουσα, ως λυπης απηλλαγμενη, ως αγνειας επειλημμενη, ως στεναγμων
λελυτρωμενη, ως την καταδεδικασ μενην αποφασιν μη προσδεχομενη την
φασκουσαν· Πληθυνων πληθυνω τας λυπας σου και τον στεναγμον σου· εν λυπαις
τεξηι τεκνα και προς τον ανδρα σου η αποστροφη σου, και αυτος σου κυριευσει.
Θαυμαστη τοιγαρουν η παρθενια ως αδουλωτον κτημα, ως ελευθερον ενδιαιτημα,
ως ασκητικον εγκαλλωπισμα, ως της ανθρωπινης εξεως ανωτερα, ως των επ'
αναγκαις παθων απολυθεισα, ως συνεισελθουσα τωι νυμφιωι Χριστωι εις τον θαλαμον
της των ουρανων βασιλειας. Και τα μεν της παρθενιας κλεη ταυτα και τα
παραπλησια τουτων. Ὁ δε τιμιος γαμος υπερκειται παντος δωρου γηΐνου, ως
εγκαρπον δενδρον, ως αστειοτατον φυτον, ως ριζα της παρθενιας, ως γεωργος των
λογικων και εμψυχων κλαδων, ως ευλογια της του κοσμου αυξησεως, ως παρηγορος
του γενους, ως δημιουργος της ανθρωποτητος, ως της θεικης εικονος ζωγραφος, ως
τον δεσποτην ευλογουντα κεκτημενος, ως παντα τον κοσμον φερειν δεχομενος, ως
εκεινωι πολιτευομενος ον και ενανθρωπησαι εδυσωπησεν, ως δυναμενος λεγειν
μετα παρρησιας· Ἰδου, εγω και τα παιδια α μοι εδωκεν ο θεος. Περιελε τον τιμιον
γαμον και ουχ ευρησεις το της παρθενιας ανθος· ενθεν γαρ και ουκ αλλοθεν το της
παρθενιας ανθος αναλεγεται. Ταυτα δε λεγοντες ου μαχην παρεισβαλλομεν μεταξυ
παρθενιας και γαμου· εκατερα δε ως αλληλοχρεα θαυμαζομεν. Ἐπειδη των
εκατερων ο δεσποτης προνοητης, ουκ αντιταλαντευει ετερον τωι ετερωι· προς παντα
γαρ τα εκατερα μερη της θεοφοβιας εχεται. ∆ιχα γαρ της ευσεβους θεοφοβιας ουτε
παρθενια σεμνη ουτε γαμος τιμιος.
Ταυτα δε μοι τωι λογωι προηχθη δια το εν τωι νομωι γραφεν και εν τηι χαριτι
βεβαιωθεν και καθολου λεχθεν και καθολου μη ευρεθεν και εν τωι κυριωι μονωι
πληρωθεν· περι του γαμικου φημι πρωτοβολου καρπου. Ποιου τουτου; Ἤκουες
αρτιως του ευαγγελιστου λεγοντος· Και εγενετο οτε επλησθησαν αι ημεραι οκτω του
περιτεμειν το παιδιον, και εκληθη το ονομα αυτου Ἰησους, το κληθεν υπο του
αγγελου προ του συλληφθηναι αυτον. Και οτε επλησθησαν αι ημεραι του
καθαρισμου αυτων, ανηγαγον αυτον εις το ιερον και παρεστησαν αυτον τωι κυριωι,
καθως εστι γεγραμμενον εν νομωι κυριου· παν αρρεν διανοιγον μητραν αγιον τωι
κυριωι κληθησεται. Ειδες του γαμου την ευλογιαν και το κατα κοινου λεχθεν επι του
κυριου μονου ευρεθεν; Ὅπερ, παν αρρεν διανοιγον μητραν αγιον τωι κυριωι
κληθησεται, εις τον κυριον μονον την αναφοραν κεκτηται, ουχι δε και εις αλλον
τινα, ει και οτι καθολικως ειρηται. Και γαρ πασα φυσις παρθενου πρωτον εκ
συνουσιας ανδρος διανοιγεται· η μητρα και ειθ' ουτως τικτει. Ἐπι δε του σωτηρος
ημων ουχ ουτως, αλλα χωρις συνουσιας αυτος διανοιξας την μητραν της παρθενου
αφραστως προηλθεν, ωστε το· Παν αρρεν διανοιγον μητραν αγιον τωι κυριωι
1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

κληθησεται, εις τον κυριον μονον αναφερεται. Μη αρα ο Καιν αγιος, ο εν βεβηλοτητι
το ζην απορρηξας, επειδη προ παντων ουτος της μητρικης μητρας εξαρχος γεγονεν;
Μη αρα ο Ἡσαυ αγιος, ο πολεμιος και μαχαιρας κληρονομος, επειδη και ουτος της
μητρικης νηδυος πρωτος εξεπεσεν; Μη αρα ο Ῥουβημ αγιος, ο την πατρικην κοιτην
υβρισας και καταρας αποφασιν αναζεσας, επειδη και ουτος της πολυγονου κοιλιας
της Λιας πρωτος εξηλθεν; Ουδεις τουτων αγιος, παντες ουτοι εν επιτιμιοις. Ἐξ ων
δεικνυται οτι εις τον κυριον την αναφοραν εχει το· Παν αρρεν διανοιγον μητραν
αγιον τωι κυριωι κληθησεται, κατα τον Γαβριηλ τον ειρηκοτα προς την παρθενον·
Πνευμα αγιον επελευσεται επι σε και δυναμις υψιστου επισκιασει σοι, διο και το
γεννωμενον αγιον κληθησεται υιος θεου. Ἔστι δε παντως ειπειν τινα των
αντιλεγοντων, οτι ει τοινυν εις τον κυριον την αναφοραν εχει το· Παν αρρεν
διανοιγον μητραν αγιον τωι κυριωι κληθησεται, ουκ εμεινεν η παρθενος παρθενος.
Ἐφωνησε γαρ η γραφη οτι Παν αρρεν διανοιγον μητραν· ανεωικτο παντως η
παρθενικη μητρα, ει εις τον κυριον την αναφοραν κεκτηται. Ἄκουε συνετως· προς
μεν την παρθενικην φυσιν ουδ' ολως αι παρθενικαι πυλαι ηνευχθησαν βουλησει
του αρτιως κυοφορηθεντος κατα το φασκον περι αυτου ρητον· Αυτη η πυλη του
κυριου, και εισελευσεται και εξελευσεται και εσται η πυλη κεκλεισμενη. Ὡς προς την
παρθενικην τοινυν φυσιν ουδ' ολως ηνευχθησαν αι παρθενικαι πυλαι· ως δε προς
την δυναμιν του τεχθεντος δεσποτου ουδεν κεκλεισται τωι κυριωι, αλλα παντα
ηνεωικται. Ουδεν το παρεμποδιζον, ουδεν το παρενοχλουν· παντα τωι κυριωι
ηνεωικται. Ὅθεν και αι ανω υπερταται δυναμεις ταις κατω παρεγγυωσαι κεκραγασι
λεγουσαι· Ἄρατε πυλας, οι αρχοντες υμων, και εισελευσεται ο βασιλευς της δοξης.
Θαυμαστη τοιγαρουν η παρθενια, η αληθης παρθενια, επειδη εστι και εν παρθενιαι
διαφορα· αι μεν νυσταξασαι, αι δε γρηγορησασαι. Θαυμαστος και ο γαμος, ο αληθης
γαμος και τιμιος· πολλοι γαρ εφυλαξαν και πολλοι παρεσαλευσαν. Θαυμαστη δε και
η χηροσυνη· καλον γαρ των τριων ταγματων απομνημονευσαι. Και, ως προειπον,
θαυμαστη και η χηροσυνη, η οντως χηροσυνη, η τον των αμιαντων αθλων αγωνα
νικησασα· οια γεγονεν η αρτιως ημιν παραναγνωσθεισα Ἄννα η προφητις, η καλως
γηρασασα και ως αετος ανακαινισθεισα. Ἤκουες αρτιως του ευαγγελιστου Λουκα
λεγοντος· Και ην Ἄννα προφητις, θυγατηρ Φανουηλ, εκ φυλης Ἀσηρ, αυτη
προβεβηκυια εν ημεραις πολλαις, ζησασα μετα ανδρος ετη επτα απο της παρθενιας
αυτης· και αυτη χηρα ως ετων ογδοηκοντα τεσσαρων, ητις εν νηστειαις και δεησεσιν
ελατρευεν εν τωι ιερωι νυκτα και ημεραν. Ειδες εν τισιν και οια η χηρα Ἄννα εν τοις
θειοις ευαγγελιοις εγκεκαλλωπισται; Ὄντως αννα η Ἄννα· συνεδραμεν τηι των
τροπων ευδοξιαι η του ονοματος προσηγορια. Ἀκουετωσαν αι γυναικες και
ζηλουτωσαν την ενδοξον Ἄνναν· τον ομοιον δρομον τρεχετωσαν, ινα των ισων
στεφανων απολαυσωσιν. Μηδεις απροστασιαν προφασισηται, ινα μη την αγνειαν
της μονογαμιας αποσεισηται. Στεφανος των χηρων η Ἄννα· γυνη το σχημα,
προφητις το ταγμα· εν χηροσυνηι διαγουσα, εν βασιλειαι διατρεφομενη· κεχαλασμενη
το σωμα, νενευρωμενη την ψυχην· ερρυσιδωμενη την οψιν, διατεταμενη την
φρονησιν· τωι γηραι συγκυπτουσα, ορθοβατουσα τηι γνωσει· τηι πολυετιαι
πεπαλαιωμενη, σφριγωσα τηι θεογνωσιαι· νηστευουσα και μη αδηφαγουσα· δεομενη
και μη ρεμβομενη· τωι ιερωι σχολαζουσα, αλλοτριους οικους μη περι τρεχουσα·
ψαλλουσα, μη φλυαρουσα· προφητευουσα, μη μυθολο γουσα· τα θεια μελετωσα, τα
ασεμνα μη προξενουσα. Ὑπερεβαλεν η Ἄννα την παρα του αποστολου
μακαριζομενην χηραν. Ποιαν ταυτην; Ἄκουε Παυλου λεγοντος· Χηρα καταλεγεσθω
μη ελαττον ετων εξηκοντα, ει ετεκνοτροφησεν, ει αγιων ποδας ενιψεν, ει δεομενοις
2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

επηρκεσεν, ει παντι εργωι αγαθωι επηκολουθησεν. Ὑπερε βαλεν αυτη την υπο του
αποστολου μακαρισθεισαν και τοις ετεσι και τοις πολιτευμασιν. Ἡ γαρ προφητειας
αξιωθεισα και πνευματος αγιου δοχειον υπαρξασα και πασι τοις προσδεχομε νοις την
του κυριου ενσαρκον παρουσιαν τα συμβολα της παρουσιας μηνυσασα, πως ουχ
υπερηκοντισε πασας του ευαγγελιστου περι αυτης ειρηκοτος, καθως αρτιως ηκουες·
Και αυτη, φησιν, η Ἄννα αυτηι τηι ωραι επιστασα ανθωμολογειτο τωι κυριωι και ελαλει
πασι τοις προσδεχομενοις λυτρωσιν εν Ἱερουσαλημ.
Ειδες της Ἄννης την μεγαλειοτητα; Ὑπερ του κυριου συνηγορει επι αυτου τα
αυτου κατενωπιον αυτου λαλουσα. Ὢ των παραδοξων πραγματων! Χηρα, αλλα τους
αρχιερεις και γραμματεις εδριμυττε και δριμυττουσα παντα τον λαον εψυχαγωγει
μηνυουσα την μελλουσαν εσεσθαι λυτρωσιν εν Ἱερουσαλημ τηι του κυριου
επιστασιαι, λεγουσα προς τους παροντας και τα συμβολα του κυριου μηνυουσα.
Βρεφος εωρα η Ἄννα τον κυριον, δωρα και καθαρσια υπερ αυτου και μετ' αυτου
προσφερομενα, και ου προσεκοψε τηι ελαχιστοτητι της ηλικιας· θεον ωμολογησεν το
βρεφος η Ἄννα, ιατρον, λυτρωτην ισχυρον, αμαρτιων αναιρετην. Μη απλως
παραδραμηις της Ἄννης τα ρηματα. Πασι τοις παρουσι μηνυουσα την του κυριου
ενεργειαν ελεγεν προς τους συνηθροισμενους· Ουχ ορατε το παιδιον τουτο το μαζον
ελκον, το θηλην δανειζομενον, το μητρυοις κολποις προσαναπαυομε νον, το ποσι
την γην βηματισαι τεως μη καταδεχομενον, το οκταημερον περιτεμνομενον; Ουχ
ορατε το παιδιον τουτο; Τουτο τους αιωνας εθεμελιωσεν, τουτο τους ουρανους
εκαμαρωσε, τουτο την γην επλατυνε, τουτο την θαλασσαν εχαρακωσε ψαμμωι.
Τουτο το παιδιον εκβαλλει ανεμους εκ θησαυρων αυτου, τουτο το παιδιον επι Νωε
τους καταρακτας ανεωιξεν του κατακλυσμου, τουτο το παιδιον βροχης στημονας
κατεργαζεται, τουτο το παιδιον ωσει εριον χιονα τινασσει, τουτο το παιδιον τους
προπατορας ημων εκ γης Αιγυπτου δια της Μωσαικης βακτηριας ηλευθερωσεν,
τουτο το παιδιον την Ἐρυθραν θαλασσαν ανετεμε και ως δια χλοηφορου πεδιου
διηγαγεν και εν τηι ερημωι επομβρισαν το μαννα γην ρεουσαν γαλα και μελι
εκληροδοτησεν· τουτο το παιδιον τον ναον τουτον δια των πατερων εις υψος
επαρθηναι παρεσκευασεν, τουτο το παιδιον ορκους προς Ἀβρααμ τιθεμενον ελεγε·
Πληθυνων πληθυνω το σπερμα σου ως τα αστρα του ουρανου και ως την αμμον την
παρα το χειλος της θαλασσης.
Περι τουτου του παιδιου ο προφητικος χορος παρακλησιν προσφερων ελεγεν·
Ἐξεγειρον την δυναστειαν σου και ελθε εις το σωσαι ημας. Μη, οτι παιδιον, τωι
παιδιωι προσκοψητε. Το αυτο και παιδιον και τωι πατρι συναναρχον, το αυτο και
χρονοις συναριθμουμενον, το αυτο και αγενεαλογητον, το αυτο και παιδιον
ψελλιζον, το αυτο και στομα και σοφιαν χαριζομενον· το μεν γαρ δια την εκ
παρθενου γεννησιν, το δε δια το ακαταληπτον της υπαρξεως. Ἐπειδη και τουτο
Ἠσαΐας παρεστη σεν φασκων· Παιδιον εγεννηθη ημιν, υιος και εδοθη ημιν. Το μεν
εγεννηθη, το δε εδοθη· το μεν δια το ορωμενον, το δε δια το νοουμενον. Ταυτα της
Ἄννης τα προφητευματα, ταυτα της γυναικος τα αριστολογηματα, ταυτα της χηρας
τα κατορθωματα, της οντως χηρας, της καλως τον βιον ανταλλαξασης, της τον
ανδρα προπεμψασης και τον κυριον υποδεξαμενης. Ἑπτα ετη τωι ανδρι συνεζησε απο
της παρθενιας ετων εβδομαδα πληρωσασα και εν τωι εβδομωι ετει την ανδρικην
ομιλιαν καταπαυσασα. Καλως εσαββα τισε, καλως την κυριακην της χαριτος
κατελαβε. Τρυγονος ταξιν η Ἄννα μετηλθεν· ουκ εποιησατο ληθην του συζυγου, ουκ
ηθετησε την πρωτην πιστιν, ουκ ανηγαγεν υβριστην τηι κλινηι, ουκ επεθηκεν αλλωι
το της μονογαμιας ξυλον. Ειχεν εν τηι κλινηι την μνημην, ως ζωντα τον τεθνεωτα·
3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ουκ ερυπωσε την νυμφικην σινδονα, ουχ ηψατο αυτης ο ελεγχος Παυλου λεγοντος·
Ὅταν δε καταστρηνιασωσι του Χριστου, γαμειν θελουσιν, εχουσαι κριμα οτι την
πρωτην πιστιν ηθετησαν. Ὄντως κριματος αξια η την μνημην συνθαψασα τωι
θεοζευκτωι συζυγωι, και μαλιστα τεκνου η τεκνων παροντων διο και ο νομος του
γαμου πεφυτουργηται· ει δε μη προσεστι τηι νεαι χηραι τεκνον, εικος αυτην επι
δευτερον γαμον ορμαν τωι ερωτι της φιλοτεκνιας νυττομενην. Ἐπειδη και τουτο
παραινων ο μακαριος Παυλος κεκραγεν· Βουλομαι νεωτερας χηρας γαμειν· ειτα
δεικνυς τι το συμβολον της προκοπης του δευτερου γαμου προσεθηκε λεγων·
Βουλομαι νεωτερας χηρας γαμειν, τεκνογονειν, οικοδεσποτειν. Ὥστε περι της
παιδοποιΐας η προσθηκη του δευτερου γαμου· οταν δε προσεστι τηι ορμησασηι νεαι
χηραι προς γαμον τεκνα, περιττος λοιπον ο τοιουτος σπορος των λογικων σταχυων
αντεριζοντων.
Παλιν ουν τωι λογωι επανελθωμεν· τι ουν ο ευαγγελιστης; Καλον γαρ της
πασης πραγματειας επιλαβεσθαι. Ἤκουες αρτιως του ευαγγελιστου Λουκα λεγοντος
πως ο Συμεων προς την παρθενον εφη· Ἰδου ουτος κειται εις πτωσιν και αναστασιν
πολλων εν τωι Ἰσραηλ και εις σημειον αντιλεγομενον, και σου δε αυτης την ψυχην
διελευσεται ρομφαια. Τι εστι Και σου δε αυτης την ψυχην διελευσεται ρομφαια;
Ἄκουε συνετως. Του Συμεωνος ειρηκοτος περι του κυριου εις εξακουστον των
παρθενικων ακοων το· Ἰδου ουτος κειται εις πτωσιν και αναστασιν πολλων εν τωι
Ἰσραηλ και εις σημειον αντιλεγομενον, ηγανακτησεν εικος η μητηρ του κυριου κατα
του Συμεωνος λεγουσα προς αυτον· Ουκ οιδας τι διαγορευεις, ανθρωπε. Ἐπι τον
Χριστον σκυθρωπα καταγγελλεις; Ουκ οιδας την συλληψιν του παιδιου και ως περι
κοινου τοκου σημειον αντιλογιας μηνυεις. Ουδεμια πτωσις εν αυτωι, υψωσις δε
πολλη και συγκαταβασις τοις ευεργετουμενοις. Τι ουν ουκ ευλογεις φασκων· Ἰδου
ουτος κειται ουκ εις πτωσιν, αλλ' εις αναστασιν πολλων εν τωι Ἰσραηλ· δια τι δε Και
εις σημειον αντιλεγομενον; Ὁ δε Συμεων προς την παρθενον· Ἀρκει σοι, παρθενε, το
μητερα σε κληθηναι· ικανον σοι το τροφον ευρεθηναι του τρεφοντος τον κοσμον·
μεγα σοι το σαρκι βαστασαι τον τα παντα βασταζοντα. Ὁ εν σοι νυν Χριστος
κατοικησας και εν εμοι νυν ο αυτος τα περι αυτου λαληθηναι παρεσκευασεν οτι
Ουτος κειται εις πτωσιν και αναστασιν πολλων εν τωι Ἰσραηλ· εις πτωσιν των
απιστων Ἰουδαιων, εις αναστασιν δε των πιστευοντων εθνων. Ἰδου ουτος κειται εις
πτωσιν και εις αναστασιν πολλων εν τωι Ἰσραηλ και εις σημειον αντιλεγομενον·
σημειον αντιλογιας τον σταυρον προσαγορευσας.
Ἐπειδη εν αυτωι τωι σταυρωι πολλοι των απιστων αντιλογιας ρηματα
προσηνεγκαν τωι κυριωι λογοις και εργοις κωμωιδουντες, καλαμωι τυπτοντες, οξος
ποτιζοντες, χολην προσαγοντες, ακανθινον στεφανον περιτιθεντες, λογχηι την
πλευραν νυττοντες, χερσι ραπιζοντες, ονειδιστικοις λογοις βοωντες· Ἄλλους
εσωσεν, εαυτον ου δυναται σωσαι. Τουτο ουν ερμηνευων ελεγε· Και εις σημειον
αντιλεγομενον. Πολλοι αντειπον οτε Πετρος ηρνειτο και παντες οι αποστολοι ως
αποιμαντα προβατα διεσκορπιζοντο. Ἐν τωι ουν σταυρικωι σημειωι και αυτης της
παρθενου επεπληρωτο η καρδια λυπης· διο και ελεγε· ∆ια τι μη προετελευτησα; ∆ια
τι δε την ημεραν ταυτην κατελαβον; Παρθενος μεμενηκα και μειζονα μητερων τοις
σπλαγχνοις δακνομαι. Τουτους τους απειρους διαλογισμους της παρθενου ρομφαιαν
ο Συμεων προσηγορευσεν ως νυττοντας τα ενδοσθια, ως σκανδαλα προσοισοντας,
καθως ο κυριος προειπε· Παντες εν εμοι σκανδαλισθησεσθε εν τηι νυκτι ταυτηι. Ὅθεν
και επηγαγεν ο Συμεων φασκων· Και σου δε αυτης την ψυχην διελευσεται ρομφαια,
οπως αν αποκαλυφθωσιν εκ πολλων καρδιων διαλογισμοι. Ὁραις πως τους απειρους
4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

διαλογισμους ρομφαιαν προσηγορευσεν ως νυττοντας τα ενδοσθια, ως απτομενους
νεφρων και μυελων; Τουτοις δε περιεπεσεν η παρθενος μηδεπω την δυναμιν της
αναστασεως ειδυια και οτι εκ γειτονων η αναστασις ουδεπω εγινωσκεν. Ὅθεν μετα
την αναστασιν ουκετι ρομφαια διστομος, αλλ' ευφροσυνη και αγαλλιασις. Σημειον
τοινυν αντιλογιας το σταυρικον σημειον ο Συμεων προσηγορευσεν, εν ωι καιρωι
ρομφαια λογισμων την ψυχην της παρθενου διηλθεν. Ἔστι δε παντως ειπειν τινα·
Και ποθεν ημιν η αποδειξις; Ἐξ αυτων των του κυριου διδαγματων. Ἄκουε αυτου
λεγοντος· Ἡ γενεα αυτη γενεα πονηρα εστιν· σημειον επιζητει και σημειον ου
δοθησεται αυτηι, ει μη το σημειον Ἰωνα του προφητου. Ὥσπερ γαρ ην Ἰωνας εν τηι
κοιλιαι του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας, ουτως εσται και ο υιος του
ανθρωπου εν τηι καρδιαι της γης τρεις ημερας και τρεις νυκτας.
Ὁραις πως το σταυρικον παθος σημειον προσηγορευθη, ου μονον εν τηι καινηι
διαθηκηι, αλλα και εν τηι παλαιαι; Σφοδρα γαρ τα παλαια συμφωνει τηι νεαι. Ἐπειδη εις
και ο αυτος θεος ο κακει νομοθετησας και ωδε βραβευσας. Και τις τουτου μαρτυς;
Αυτος ο κυριος. Ἄκουε αυτου λεγοντος εν τωι προφητηι Ἰεζεκιηλ προς τους θεριστας
αγγελους, την καθολικην συντελειαν μηνυοντος· Μη φεισησθε τοις οφθαλμοις
υμων και μη ελεησητε πρεσβυτην μηδε νεανισκον και παρθενον και παιδιον και
γυναικας θανατωσατε εις εξαλειψιν, τοις δε επιφερομενοις επι των μετωπων το
σημειον μη αψησθε. Ἴδετε το σημειον της παλαιας και της νεας. Αυτο γαρ εστιν ο
σταυρος ο τον κοσμον συζων, δια Ἰησου Χριστου του κυριου ημων, αυτωι η δοξα και
το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

5
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


