Tomus ad Antiochenos
Ο ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΣ ΤΟΜΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΕΙΑΣ.
Τοις αγαπητοις και ποθεινοτατοις συλλειτουργοις Ευσεβιωι, Λουκιφερι, Ἀστεριωι,
Κυματιωι και Ἀνατολιωι, Ἀθανασιος και οι παρατυχοντες εν Ἀλεξανδρειαι επισκοποι
απο τε της Ἰταλιας και Ἀραβιας, Αιγυπτου και Λιβυης, Ευσεβιος, Ἀστεριος, Γαιος,
Ἀγαθος, Ἀμμωνιος, Ἀγαθοδαιμων, ∆ρακοτιος, Ἀδελφιος, Ἑρμαιων, Μαρκος,
Θεοδωρος, Ἀνδρεας, Παφνουτιος, αλλος Μαρκος, Ζωιλος, Μη νας, Γεωργιος,
Λουκιος, Μακαριος, και οι λοιποι, εν Χριστωι πλειστα χαιρειν. Πεπεισμεθα μεν, οτι,
λειτουργοι Θεου και οικο νομοι καλοι τυγχανοντες, ικανοι εστε προς απαντα τα της
Ἐκκλησιας αρμοζεσθαι· επειδη δε και εις ημας ηλθεν, οτι πλειστοι προτερον δια
φιλονεικιαν διαιρεθεντες αφ' ημων, νυν ειρηνευειν βουλονται, πολλοι δε, και της
προς τους Ἀρειομανιτας σχεσεως αποσταντες, αντιποιουνται της προς ημας κοινω
νιας· αναγκαιον ηγησαμεθα ταυθ' απερ εγραψαμεν ημεις τε και οι αγαπητοι ημων
Ευσεβιος τε και Ἀστεριος, γραψαι τηι υμων χρηστοτητι, και αυτοι αγαπητοι και ως
αληθως ποθεινοτατοι συλλειτουρ γοι, χαιροντες μεν επι τηι τοιαυτηι ακοηι, ευχομενοι
δε ινα και, ει τις ετι περιλειπεται μακραν αφ' ημων, και ει τις ετι τοις Ἀρειανοις
συνερχομενος φαινεται, 26.797 ουτος αποπηδησηι της εκεινων μανιας· ωστε παντας
πανταχου λοιπον λεγειν· «Εις Κυριος, μια πιστις.» Τι γαρ ουτω «καλον,» ως ο
Ὑμνωιδος ειπεν, η τι «τερπνον» αλλ' η «το κατοικειν αδελφους επι το αυτο;» Οικος
δε ημων η Ἐκκλησια· και φρονημα ειναι πρεπει το αυτο· ουτω γαρ πιστευομεν και
τον Κυριον μεθ' ημων κατοικησειν λεγοντα· «Ἐνοικησω εν αυ τοις και
εμπεριπατησω,» και, «Ὧδε κατοικησω, οτι ηιρετισαμην αυτην.» Ὧδε δε που, η ενθα
μια πι στις και ευσεβεια κηρυσσεται; Ἐβουλομεθα μεν ουν αληθως και ημεις οι απο
της Αιγυπτου αμα τοις αγαπητοις ημων αδελφοις Ευσεβιωι και Ἀστεριωι δια πολλα
μεν, μαλιστα δε τουτου χαριν ελθειν, ιν' αμα την υμετεραν περι πτυξωμεθα
διαθεσιν, και κοινηι της τοιαυτης απολαυ σωμεν ειρηνης τε και ομονοιας· επειδη δε,
καθως και εν ταις αλλαις επιστολαις εδηλωσαμεν, και δυνασθε μαθειν παρα των
αυτων συλλειτουργων ημων, αι εκκλησιαστικαι χρειαι κατεχουσιν ημας· ελυ
πηθημεν μεν, ομως δε ηξιωσαμεν τους αυτους συλλει τουργους ημων Ευσεβιον και
Ἀστεριον ελθειν ανθ' ημων προς υμας· και χαρις αυτων τηι θεοσεβειαι, οτι, καιπερ
αυτοι δυναμενοι σπευδειν εις τας παροι κιας εαυτων, προεκριναν παντων την προς
υμας οδον ενεκα της κατεπειγουσης εκκλησιαστικης χρειας. Συνθεμενων ουν αυτων,
παρεμυθησαμεθα εαυτους, οτι, αυτων τε και υμων εκει τυγχανοντων, παντες
εαυτους ηγουμεθα συνειναι υμιν. Παντας τοινυν τους βουλομενους ειρηνευειν προς
ημας, και μαλιστα τους εν τηι Παλαιαι συναγομε νους, και τους αποτρεχοντας δε απο
των Ἀρεια νων προσκαλεσασθε παρ' εαυτοις, και ως μεν πατε ρες υιους
προσλαβεσθε, ως δε διδασκαλοι και κηδε μονες αποδεξασθε, και συναψαντες αυτους
τοις αγαπητοις ημων τοις περι Παυλινον, μηδεν πλεον απαιτησητε παρ' αυτων η
αναθεματιζειν μεν την 26.800 Ἀρειανην αιρεσιν, ομολογειν δε την παρα των αγιων
Πατερων ομολογηθεισαν εν Νικαιαι πιστιν, αναθεμα τιζειν δε και τους λεγοντας
κτισμα ειναι το Πνευμα το αγιον, και διηιρημενον εκ της ουσιας του Χριστου. Τουτο
γαρ εστιν αληθως αποπηδαιν απο της μυ σαρας αιρεσεως των Ἀρειανων, το μη
 
 
 
 
 

1

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

διαιρειν την αγιαν Τριαδα, και λεγειν τι ταυτης ειναι κτισμα. Οι γαρ προσποιουμενοι
μεν ονομαζειν την ομολογηθεισαν εν Νικαιαι πιστιν, τολμωντες δε κατα του αγιου
Πνευματος βλασφημειν, ουδεν πλεον ποιουσιν, η την Ἀρειανην αιρεσιν τοις μεν
ρημασιν αρνουνται, τωι δε φρονηματι ταυτην κατεχουσιν. Ἀναθεματιζεσθω δε παρα
παντων η Σαβελλιου και Παυλου του Σαμοσατεως ασεβεια, και Ουαλεντινου και
Βασιλει δου η μανια, και των Μανιχαιων η παραφρο συνη· τουτων γαρ ουτω
γινομενων, πασα παρα παν των υποψια φαυλη περιαιρεθησεται, και μονη της
καθολικης Ἐκκλησιας η πιστις καθαρα δειχθησεται. Ὅτι μεν ουν ταυτην εχομεν την
πιστιν ημεις τε και οι αει μεθ' ημων την κοινωνιαν εσχηκοτες, ουδενα ουτε υμων
ουθ' ετερον τινα αγνοειν ηγουμεθα. Ἐπειδη δε συγχαιρομεν τοις βουλομενοις
συναπτεσθαι, πασι μεν, εξαιρετως δε τοις εν τηι Παλαιαι συναγομενοις, και μαλιστα
τον Κυριον εδοξασαμεν, ως επι πασι, και επι τηι αγαθηι προθεσει τουτων· παρακα
λουμεν υμας επι τουτοις γινεσθαι τουτων την ομονοιαν, και μηδεν τουτων πλεον,
καθα προειπομεν, μητε τους εν τηι Παλαιαι συναγομενους απαιτεισθαι παρ' υμων,
μητε τους περι Παυλινον ετερον τι μητε πλεον των εν Νικαιαι προβαλλεσθαι. Και το
θρυληθεν γουν παρα τινων πιττακιον, ως εν τηι κατα Σαρδικην συνοδωι συνταχθεν
περι πι στεως, κωλυετε καν ολως αναγινωσκεσθαι η προφε ρεσθαι· ουδεν γαρ
τοιουτον ωρισεν η συνοδος. Ἠξιω σαν μεν γαρ τινες, ως ενδεους ουσης της κατα
Νικαιαν συνοδου, γραψαι περι πιστεως, και επεχει ρησαν γε προπετως· η δε αγια
συνοδος η εν Σαρδικηι συναχθεισα ηγανακτησε, και ωρισε μηδεν ετι περι πιστεως
γραφεσθαι, αλλ' αρκεισθαι τηι εν Νικαιαι παρα των Πατερων ομολογηθεισηι πιστει,
δια το μηδεν αυτηι λειπειν, αλλα πληρη ευσεβειας ειναι, και οτι μη δειν δευτεραν
εκτιθεσθαι πιστιν, ινα μη η εν Νικαιαι γραφεισα ως ατελης ουσα νομισθηι, και
προφασις δοθηι τοις εθελουσι πολλακις γραφειν και οριζειν περι πιστεως. Ὅθεν καν
τουτο τις, η ετερον προβαλληται, παυετε τους τοιουτους, και μαλλον ει 26.801
ρηνευειν αυτους πειθετε· και γαρ ουδεν πλεον συνει δομεν εν τουτοις η φιλονεικιαν
μονην. Ους γαρ εμεμ φοντο τινες ως τρεις λεγοντας υποστασεις, δια το αγραφους και
υποπτους αυτοθεν ειναι τας λεξεις, ηξιωσαμεν μεν μηδεν πλεον επιζητειν πλην της
κατα Νικαιαν ομολογιας· ανεκριναμεν δε ομως τουτους δια την φιλονεικιαν, μη αρ'
ως οι Ἀρειομανιται λεγουσιν απηλλοτριωμενας και απεξενωμενας, αλλο
τριοουσιους τε αλληλων, και εκαστην καθ' εαυτην υποστασιν διηιρημενην, ως εστι
τα τε αλλα κτισματα, και οι εξ ανθρωπων γεννωμενοι· η ωσπερ διαφορους ουσιας,
ωσπερ εστι χρυσος, η αργυρος, η χαλκος, ουτω και αυτοι λεγωσιν· η ως αλλοι
αιρετικοι τρεις αρ χας και τρεις θεους λεγουσιν, ουτω και ουτοι φρονουν τες, τρεις
υποστασεις λεγωσι; ∆ιεβεβαιωσαντο μητε λεγειν, μητε πεφρονηκεναι ποτε ουτως.
Ἐρωτων των δε ημων αυτους· Πως ουν ταυτα λεγετε; η δια τι δε ολως τοιαυταις
χρησθαι λεξεσιν; απεκριναντο, δια το εις αγιαν Τριαδα πιστευειν, ουκ ονοματι
Τριαδα μονον, αλλ' αληθως ουσαν και υφεστωσαν, Πατερα τε αληθως οντα και
υφεστωτα, και Υιον αληθως ενου σιον οντα και υφεστωτα, και Πνευμα αγιον
υφεστως και υπαρχον οιδαμεν, μητε δε ειρηκεναι τρεις θεους η τρεις αρχας, μηθ'
ολως ανεχεσθαι των τουτο λεγοντων, η φρονουντων· αλλ' ειδεναι αγιαν μεν
Τριαδα, μιαν δε θεοτητα, και μιαν αρχην, και Υιον μεν ομοουσιον τωι Πατρι, ως ειπον
οι Πατερες, το δε αγιον Πνευμα, ου κτισμα, ουδε ξενον, αλλ' ιδιον και αδιαιρετον της
ουσιας του Υιου και του Πατρος. Ἀποδεξαμενοι δε τουτων την ερμηνειαν των λε
ξεων, και την απολογιαν, ανεκριναμεν τους αι τιαθεντας παρα τουτων, ως λεγοντας
 
 
 
 
 

2

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

μιαν υποστασιν, μη αρα ως Σαβελλιος φρονει, ουτω και ουτοι λεγου σιν επι
αναιρεσει του Υιου και του αγιου Πνευματος, η ως ανουσιου οντος του Υιου, η
ανυποστατου του αγιου Πνευματος; Οι δε και αυτοι διεβεβαιωσαντο μητε τουτο
λεγειν, μητε ουτω πεφρονηκεναι πωποτε· αλλ' υποστασιν μεν λεγομεν, ηγουμενοι
ταυτον ειναι ειπειν υποστασιν και ουσιαν· μιαν δε φρονουμεν, δια το εκ της ουσιας
του Πατρος ειναι τον Υιον, και δια την ταυτοτητα της φυσεως· μιαν γαρ θεοτητα, και
μιαν ειναι την ταυτης φυσιν πιστευομεν, και ουκ αλλην μεν την του Πατρος, ξενην
δε τουτου την του Υιου, και την του αγιου Πνευματος. Ἀμελει κακει οι αιτιαθεντες
ως ειρηκοτες τρεις υποστασεις συνετι θεντο τουτοις· και αυτοι δε οι ειρηκοτες μιαν
ουσιαν τα εκεινων ωσπερ ηρμηνευσαν και ωμολογουν, 26.804 και ανεθεματιζετο
παρ' αμφοτερων των μερων Ἄρειος τε ως Χριστομαχος, και Σαβελλιος και Παυλος ο
Σαμοσατευς ως ασεβεις, και Ουαλεντινος και Βασιλειδης ως αλλοτριοι της αληθειας,
Μανιχαιος δε ως εφευρετης κακων· παντες τε τηι του Θεου χαριτι, και μετα τας
τοιαυτας ερμηνειας ομου συντιθενται των τοιουτων λεξεων βελτιονα και
ακριβεστεραν ειναι την εν Νικαιαι παρα των Πατερων ομολογηθεισαν πι στιν, και
του λοιπου τοις ταυτης αρκεισθαι μαλλον και χρασθαι ρημασιν. Ἀλλα και το περι της
κατα σαρκα οικονομιας του Σωτηρος, επειδη και περι τουτου εδοκουν φιλο νεικειν
τινες προς αλληλους, ανεκριναμεν και τουτους κακεινους, και απερ ωμολογουν
ουτοι, συνετιθεντο κακεινοι, οτι ουχ ως εις τους προφητας «εγε νετο ο Λογος
Κυριου,» ουτω και εις αγιον ανθρωπον ενεδημησεν επι συντελειαι των αιωνων, αλλ'
αυτος ο Λογος σαρξ εγενετο· και εν μορφηι Θεου υπαρχων, ελαβε δουλου μορφην, εκ
τε της Μαριας το κατα σαρκα γεγενηται ανθρωπος δι' ημας, και ουτω τελειως και
ολοκληρως το ανθρωπινον γενος ελευθερουμενον απο της αμαρτιας εν αυτωι, και
ζωο ποιουμενον εκ των νεκρων, εισαγεται εις την βασι λειαν των ουρανων.
Ὡμολογουν γαρ και τουτο, οτι ου σωμα αψυχον, ουδ' αναισθητον, ουδ' ανοη τον
ειχεν ο Σωτηρ. Ουδε γαρ οιον τε ην, του Κυριου δι' ημας ανθρωπου γενομενου,
ανοητον ειναι το σωμα αυτου, ουδε σωματος μονου, αλλα και ψυχης εν αυτωι τωι
Λογωι σωτηρια γεγονεν· Υιος τε ων αληθως του Θεου, γεγονε και υιος ανθρωπου· και
μονογενης ων Υιος του Θεου, γεγονεν ο αυτος και πρωτοτοκος εν πολλοις αδελφοις.
∆ιο ουθ' ετερος μεν ην ο προ του Ἀβρααμ Υιος του Θεου, ετερος δε ο μετα Ἀβρααμ·
ουδ' ετερος μεν ην ο τον Λαζαρον εγειρας, ετερος δε 26.805 ο πυνθανομενος περι
αυτου· αλλ' ο αυτος ην ανθρω πινως μεν λεγων, «Που Λαζαρος κειται;» θεικως δε
τουτον ανεγειρων· ο αυτος δε ην σωματικως μεν ως ανθρωπος πτυων, θεικως δε ως
Υιος του Θεου ανοιγων τους οφθαλμους του εκ γενετης τυφλου· και σαρκι μεν
πασχων, ως ειπεν ο Πετρος, θεικως δε ανοιγων τα μνηματα, και ανεγειρων τους
νεκρους. Ἐξ ων και παντα τα εν τωι Ευαγγελιωι ουτω νοουν τες, το αυτο φρονειν περι
της σαρκωσεως και εναν θρωπησεως του Λογου διεβεβαιωσαντο. Τουτων τοινυν
ουτως ομολογηθεντων, παρακα λουμεν υμας τους μεν ουτως ομολογουντας και
ερμη νευοντας ουτω τας λεξεις, ας λεγουσι, μη κατα κρινετε προπετως, μηδε
αποβαλλετε, αλλα μαλ λον ειρηνευοντας και απολογουμενους προσλαμβανε σθε·
τους δε μη βουλομενους ουτως ομολογειν και διερμηνευειν τας λεξεις, τουτους
κωλυετε και εντρε πετε, ως υποπτους τωι φρονηματι. Τουτων τε μη ανεχομενοι
συμβουλευετε κακεινοις τοις ορθως ερμη νευουσι τε και φρονουσι μηδεν πλεον
αλληλους ανα κρινειν μηδε λογομαχειν επ' ουδεν χρησιμον, μητε ταις τοιαυταις
λεξεσι διαμαχεσθαι, αλλα τωι φρονη ματι της ευσεβειας συμφωνειν. Οι γαρ μη ουτω
 
 
 
 
 

3

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

δια νοουμενοι, αλλα μονον επι τοις τοιουτοις λεξειδιοις φιλονεικουντες, και παρα
τα εν Νικαιαι γραφεντα ζητουντες, ουδεν ετερον ποιουσιν, η «ποτιζουσιν ανα τροπην
θολεραν τον πλησιον,» ως φθονουντες την ειρηνην και αγαπωντες τα σχισματα.
Ἀλλ' υμεις, ως αγαθοι ανθρωποι και πιστοι δουλοι, και οικονομοι του Κυριου, τα μεν
σκανδαλιζοντα και ξενιζοντα παυετε και κωλυετε, παντων δε μαλλον προκρινετε
την τοιαυτην ειρηνην, ουσης υγιαινουσης πιστεως· ισως ο Κυριος ελεησει ημας, και
συναψει τα διηιρημενα, και γενομενης μιας ποιμνης, παλιν παντες ενα εχομεν
καθηγεμονα, τον Κυριον ημων Ἰησουν Χριστον. Ταυτα ημεις μεν, ει και μηδεν πλεον
εδει ζητειν της εν Νικαιαι συνοδου, μηδε ανεχεσθαι των εκ φιλονεικιας ρηματων,
αλλα γε δια την ειρηνην, και ενεκα του μη αποβαλλειν τους ορθως πιστευειν
εθελοντας, ανεκριναμεν, και απερ ωμολογησαν, συντομως υπηγορευσαμεν, οι
περιλειφθεντες εν τηι Ἀλεξανδρειαι, κοινηι μετα των συλλειτουργων ημων Ἀστεριου
και Ευσεβιου· οι γαρ πλειστοι εξ ημων απεδημησαν εις τας παροικιας εαυτων. Ὑμεις
δε παλιν κοινηι ενθα και ειωθατε συναγεσθαι, αναγνωτε ταυτα, κακει παντας
προσκαλεσασθαι καταξιωσατε. ∆ικαιον γαρ εκει πρωτον την επιστολην
αναγνωσθηναι, κακει τους βουλομενους και αντιποιουμενους της 26.808 ειρηνης
συναπτεσθαι· και λοιπον συναφθεντων αυτων, ενθα αν αρεσηι πασι τοις λαοις,
παρουσης της υμετερας χρηστοτητος, εκει τας συναξεις επιτελεισθαι, και τον Κυριον
κοινηι παρα παντων δοξαζεσθαι. Προσαγορευουσιν υμας οι συν εμοι αδελφοι.
Ἐῤρωσθαι υμας, και μνημονευειν ημων τωι Κυριωι ευχομαι, Ἐγω τε Ἀθανασιος·
ομοιως τε οι αλλοι επισκοποι οι συνελθοντες υπεγραψαν· και οι αποσταλεντες δε
παρα μεν Λουκιφερος του επισκοπου Σαρδιας νησου, διακονοι δυο, Ἑρεννιος, και
Ἀγαπητος· παρα δε Παυλινου Μαξιμος και Καλημερος, και αυτοι διακονοι. Παρησαν
δε και τινες Ἀπολλιναριου του επισκοπου μοναζοντες, παρ' αυτου εις τουτο
πεμφθεντες. Ἔστι δε εκαστος των προκειμενων επισκοπων, προς ους η επιστολη
εγραφη, Ευσεβιος πολεως Βιργιλλων της Γαλλιας, Λουκιφερ της Σαρδιας νησου,
Ἀστεριος Πετρων της Ἀραβιας, Κυματιος Παλτου Κοιλης Συριας, Ἀνατολιος Ευβοιας.
Οι δε επιστειλαντες ο τε παπας Ἀθανασιος, και οι παρατυχοντες συν αυτωι εν
Ἀλεξανδρειαι, αυτος τε Ευσεβιος και Ἀστεριος· και οι λοιποι Γαιος Παρατονιου της
εγγιστα Λιβυης, Ἀγαθος Φραγωνεως και μερους Ἐλεαρχιας της Αιγυπτου· Ἀμμωνιος
Παχνεμουνεως και του λοιπου μερους της Ἐλεαρχιας, Ἀγαθοδαιμων Σχεδιας και
Μενελαΐτου· ∆ρακοντιος Ἑρμουπολεως μικρας, Ἀδελφιος Ὀνουφεως της Λυχνων,
Ἑρμιων Τανεως, Μαρκος Ζυγρων της εγγιστα Λιβυης, Θεοδωρος Ἀθριβεως, Ἀνδρεας
Ἀρσενοΐτου, Παφνουτιος Σαεως, Μαρκος Φιλων, Ζωιλος Ἄνδρω, Μηνας Ἀντιφρων.
Τουτοις και Ευσεβιος υπεγραψε Ῥωμαιστι, ων η ερμηνεια· Ἐγω Ευσεβιος επισκοπος
κατα την ακριβειαν υμων την παρ' εκατερων των μερων ομολογηθεισαν αλληλοις
συντιθεμενων περι των υποστασεων, και αυτος συγκατεθεμην· ου μην αλλα και περι
της σαρκωσεως του Σωτηρος ημων, οτι ο του Θεου Υιος, και ανθρωπος γεγονεν,
αναλαβων παντα ανευ αμαρτιας, οιος ο παλαιος ημων ανθρωπος συνεστηκε, κατα το
της επιστολης υφος επιστωσαμην. Και επειδη εξωθεν λεγεται το της Σαρδικης
πιττακιον ενεκεν του μη παρα την εν Νικαιαι πιστιν δοκειν εκτιθεσθαι, και εγω
συγκατατιθεμαι, ινα μη η εν Νικαιαι πιστις δια τουτου εκκλειεσθαι δοξηι, μητε ειναι
προκομιστεον. Ἐῤρωσθαι υμας εν Κυριωι ευχομαι. 26.809 Ἐγω Ἀστεριος συνευδοκω
τοις προγεγραμμενοις, και εῤρωσθαι υμας εν Κυριωι ευχομαι. Και μετα το
αποσταληναι απο Ἀλεξανδρειας τον τομον τουτον, ουτω παρα των προειρημενων
 
 
 
 
 

4

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

υπογεγραμμενον, μετα ταυτα και αυτοι υπεγραψαν· Ἐγω Παυλινος ουτω φρονω,
καθως παρελαβον παρα των Πατερων, Ὄντα και υφεστωτα Πατερα τελειον και
υφεστωτα Υιον τελειον, και υφεστηκος το Πνευμα το αγιον τελειον. ∆ιο και
αποδεχομαι την προγεγραμμενην ερμηνειαν περι των τριων υποστασεων, και της
μιας υποστασεως, ητοι ουσιας, και τους φρονουντας ουτως. Ευσεβες γαρ εστι
φρονειν και ομολογειν την αγιαν Τριαδα εν μιαι θεοτητι. Και περι της
ενανθρωπησεως δε της δι' ημας γενομενης του Λογου του Πατρος ουτω φρονω,
καθως γεγραπται, οτι, κατα τον Ἰωαννην, ο Λογος σαρξ εγενετο· ου κατα τους
ασεβεστατους τους λεγοντας μεταβολην αυτον πεπονθεναι, αλλ' οτι ανθρωπος δι'
ημας γεγονεν, εκ της αγιας Παρθενου Μαριας και αγιου Πνευματος γεννηθεις. Ουτε
γαρ αψυχον, ουτε αναισθητον, ουτε ανοητον σωμα ειχεν ο Σωτηρ· ουτε γαρ οιον τ'
ην, του Κυριου ανθρωπου δι' ημας γενομενου, ανοητον ειναι αυτου το σωμα. Ὅθεν
αναθεματιζω τους την εν Νικαιαι ομολογηθεισαν πιστιν αθετουντας, και μη
λεγοντας εκ της ουσιας του Πατρος, και ομοουσιον ειναι τον Υιον τωι Πατρι.
Ἀναθεματιζω δε τους λεγοντας το Πνευμα το αγιον κτισμα δι' Υιου γεγονος. Ἔτι δε
αναθεματιζω Σαβελλιου και Φωτεινου, και πασαν αιρεσιν, στοιχων τηι πιστει τηι κατα
Νικαιαν, και πασι τοις προγεγραμμενοις. Ἐῤρωσθαι υμας ευχομαι εγω Καρτεριος.

 
 
 
 
 

5

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


