Homilia in sanctos patres et prophetas
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Εις τους αγιους Πατερας
και προφητας, και εις την πανσεπτον Ἐκκλησιαν, και εις τον λδʹ ψαλμον
ομιλια.
Ἡ ποδηγουσα πιστις εις την οδον της θεογνωσιας, και την εναρετον και
ακαταληπτον πολιτειαν, ου νεωτεραν εχει την αρχην, καθως φασιν ανομιμοι και
αλιτηριοι Ἰουδαιοι· αλλ' ανωθεν εκ των οσιων και ευσεβων Πατερων, λεγω δε του
Ἄβελ, και του Ἐνωχ, και του Νωε, και του Ἀβρααμ, και των αλλων δε 28.1064
παντων δικαιων. Και τουτο δηλον εκ του ειπειν το σκευος της εκλογης, το
μυροφορον αγγειον, τον στυλον της αληθειας Παυλον, γραφοντα ταυτα επι λεξεως
και λεγοντα· Πιστει Ἄβελ πλειονα θυσιαν παρα Καιν προσεδεξατο ο Θεος· οθεν και
ζηι εις τον αιωνα. Πιστει Ἐνωχ ευαρεστησας τωι Θεωι, μετετεθη εις τον παραδεισον,
μη θεασαμενος μηδε τον κοινον θανατον της φυσεως. Πιστει Νωε κατεσκευασε την
κιβωτον εις σωτηριαν του οικου αυτου, χαρακτηριζων την ανεκλαλητον Ἐκκλησιαν,
εχουσαν διοροφα και τριο ροφα, επικλησιν Πατρος και Υιου και αγιου Πνευ ματος.
Πιστει Ἀβρααμ, εξελθων εκ της Χαλδαικης χωρας, παρυκησεν εις την γην της
επαγγελιας, απεκδεχομενος την επουρανιον πολιν, την ανω Ἱερου σαλημ, την
μητερα των πρωτοτοκων, ης τεχνιτης και δημιουργος μονος ο Θεος. Πιστει Ἰσαακ
αναφερο μενος επι το θυσιαστηριον, ουκ απεδακρυσεν, ειδως, οτι εικονιζει τον
αμνον τον μελλοντα αιρειν την αμαρτιαν του κοσμου. Πιστει Ἰακωβ προσεκυνησεν
επι το ακρον της ραβδου αυτου, εκμηνυων αντικρυ τον νικοποιον και τρισμακαριον
σταυρον. Πιστει, Ἰωσηφ τελευτων ενετειλατο τοις υιοις Ἰσραηλ περι των οστεων
αυτου, εξαγαγειν αυτα εκ της Αιγυπτου, ινα μη μελλουν (sic) οι Αιγυπτιοι ως Θεον
αυτα σεβεσθαι. Πιστει Ῥααβ ου συναπωλετο τηι πολει Ἱεριχω, δεξαμενη μετ' ειρηνης
τους κατασκοπους. Πιστει Μω σης εποιησε το Πασχα και την προσχυσιν του αιμα τος,
προς το και ημας πιστει επιτελειν το σωτηριον Πασχα, και μη εν υποκρισει («Παν γαρ
το μη εκ πιστεως γενομενον αμαρτια εστι»)· χριοντας τωι αιματι ουκ επι των δυο
σταθμων των θυρων, αλλα σφραγιζοντας ψυχην και σωμα· ινα ο Φαραω συν τωι
διαβολωι καταποντισθηι εις το πελαγος της Ἐρυθρας θαλασσης. Ἡμεις δε ο νεος
Ἰσραηλ μετα Μωσεως αιδωμεν την επινικιον ωιδην. Πιστει οι προφηται κατ
ηγωνισαντο βασιλειας, επετυχον επαγγελιων, εφρα ξαν στοματα λεοντων, δηλονοτι
ο σοφος ∆ανιηλ· εσβεσαν δυναμιν πυρος, οι τρεις παιδες δηλαδη, πατη σαντες την
φλογα του πυρος δροσου μαλακωτεραν. Ἕτεροι δε ετυμπανισθησαν περι τους
αξονας των τροχων μεληδον κλονουμενοι, μη παραδεξαμενοι του τυραννου
Ἀντιοχου την παρακλησιν, οτι «θυσατε και γινεσθε μου φιλοι,» ινα κρειττονος
αναστασεως τυχωσιν. Ἐλιθασθη ο φερωνυμος Στεφανος, περιθε μενος τοις
κροταφοις το στεφος της δικαιοσυνης. Ἐπρισθη Ἡσαΐας, αλλ' εγκωμιαζεται εις τον
αιωνα. Ἀπεθανον εν μαχαιραις Ἰωαννης και Ἰακωβος· εφονευθη Ζαχαριας·
περιηλθον εν μηλωταις Ἡλιας και Ἐλισσαιος, και εν αιγειοις δερμασιν,
υστερουμενοι, κακουχουμενοι υπο ασυνετων, μενοντες εν σπηλαιοις, και εν ταις
οπαις της γης, ων ουκ ην ολος ο κοσμος αξιος. Αυτοι γαρ αξιοι ησαν, ως θεοφιλεις
και φιλαρετοι ανδρες. Λεγει δε και ∆αβιδ η πνευματικη λυρα, καθως αρτιως
ηκουσαμεν δια του υποφωνηθεντος ημιν αισμα τος· «∆ικασον, Κυριε, τους
αδικουντας με· πολε μησον τους πολεμουντας με.» Ουκ εκφαινων ταυτα ο 28.1065
 
 
 
 

1

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

Θεος λεγει προς αυτον· Θελεις, ο ∆αβιδ, καταπολεμηθηναι τους εχθραινοντας σοι; Ὁ
δε ∆αβιδ· Ναι, Κυριε, και πανυ αυτους θελω καταπολεμηθηναι. Ὁ δε Μονογενης· Και
εαν ταυτα υποστωσιν οι εχθροι σου, που σου το αμνησικακον; Πως δε και δυνασαι
ψαλλειν αληθευων· «Κυριε, ει ανταπεδωκα τοις ανταποδιδουσι μοι κακα,
αποπεσοιμι αρα απο των εχθρων μου κενος;» Ὁ δε ∆αβιδ· Ναι, ∆εσποτα, οτι ουτω
ψαλλω αληθη, αλλ' εαν συ αυτους πολεμησηις, και δια τα παρα σου γινομενα παντα
αγνωστα και ακαταληπτα υπαρχει. Ουτω δε μοι και ενετειλω· Μη εαυτον εκδικησηις·
«Ἐμοι εκδικησις, εγω ανταποδωσω αυτοις.» Ὁ δε Μονογενης· Και πως χρη
πολεμηθηναι τους εχθραινοντας σε; λεγε και φανεροποιει την αιτιαν. Ὁ δε ∆αβιδ· Ου
χρειαν εχεις, ∆εσποτα, ερωτησεως η υπομνησεως, ων προ γνωστης και ειδαινων τα
προγνωσεως, και ποιας προαιρεσεως εχει γενεσθαι ο μελλων τικτεσθαι αν θρωπος.
Ουδε υπαρχεις, ως εις των αρχοντων, αγνοων τους νομους, η χρηιζων συνηγορου η
συγκαθ εδρου, οι προς εν εκαστον κεφαλαιον αποφαινοντες. Συ γαρ ει συνθρονος
του Πατρος, των νομων ευρε της, των σοφων διορθωτης, της δικαιοσυνης χορηγος,
των καταπονουμενων υπερασπιστης, των συκοφαντουμενων εκδικος. Την γαρ
Σουσανναν συκοφαντη θεισαν υπο των ακολαστων γεροντων εῤρυσω απο του
θανατικου ψηφισματος, αποστειλας εις δικολογιαν τον σοφον και αναργυρον
ρητορα ∆ανιηλ. Ἐπει ουν παντων εχεις γνωσιν, και επιστασαι, πως χρη αυτους
πολεμηθηναι· ει δε επιτρεπεις μοι, λεγω· ειμι γαρ δουλος της σης φιλανθρωπιας, και
τουτο αχρειος, και ου δυναμαι αντιπραξαι τηι κελευσει σου. Ὁ δε Μονογενης·
Ἐπιτρεπω σοι, και ειπε ατρομως και ανυπεσταλμενως. Ὁ δε ∆αβιδ· «Ἐπιλαβου οπλου
και θυρεου, και αναστηθι εις την βοηθειαν μου.» Ὁ δε Μονογενης· Και ποιου οπλου
εχω επιλαβεσθαι, η ποιου θυρεου; Πως δε εχω αναστηναι εις βοηθειαν σου; Μη αρα
εκεινου του οπλου η εκεινου του θυρεου εχω επιλαβεσθαι, ον αφειλου απο του
αλλοφυλου Γολιαθ, ον και επαταξας επι τηι κοιλαδι, εμου οδηγησαντος τον λιθον εις
το ασημειωτον και αφωτιστον αυτου προσωπον; Ἀλλ' ισθι τουτο σαφως, οτι εγω
τουτων των οπλων παντη και καθολου χρειαν ουκ εχω. Ἐαν δε και συσχω το
πνευμα, τελευται πασα σαρξ κινουμενη επι της γης. Ὁ δε ∆αβιδ· Οιδα και εγω,
∆εσποτα, οτι τουτων των οπλων χρειαν ουκ εχεις, ων βασιλευς κραταιος,
παντοδυναμος, ακατα μαχητος, διαιωνιζων. Ἱκετευω δε την ασυγκριτον
αγαθωσυνην σου επιλαβεσθαι οπλου και θυρεου, τουτεστιν, ενανθρωπησεως και
παθους· αναστηναι δε μοι εις βοηθειαν τηι τριτηι ημεραι. Ὁ δε Μονογενης· Και συ
ποθεν οιδας ταυτα τα θεια και αποκρυφα μυστηρια, «εις α επιθυμουσιν οι αγγελοι
παρακυψαι;» Ὁ δε ∆αβιδ· Ἔλαβον αυτων την γνωσιν παρα του αγιου παρακλητου
Πνευματος. Ὁ δε Μονογενης· 28.1068 Μεθ' ων οιδας ταυτα, ειπε, ει τι και αλλο εχεις·
ακουσομαι γαρ σου και περι αυτου ευμενως και δι καιως. Ὁ δε ∆αβιδ· «Ειπον τηι
ψυχηι μου, Σωτηρια σου ειμι.» Ὁ δε Μονογενης· Τουτο εχεις, και θαρσει· σωσω γαρ
σου την ψυχην δια της ενανθρω πησεως μου και του παθους. Ὁ δε ∆αβιδ·
«Ἐθαρσοποιηθην λιαν· και παραυτα ανθυποφερει· «Κυριε, τις ομοιος σοι; ο δε
Μονογενης· Ὁ Πατηρ. Ὅθεν και φημι· «Ὁ εμε εωρακως εωρακε τον Πατερα μου.»
Πορευου εν ειρηνηι, απεκδεχομενος των επαγγελιων την μακαριαν ελπιδα. Ουκουν
απολυθεντων τουτων εφοδιων, οι αγγελοι του Θεου εξελθοντες κεκραγασιν μεγαληι
τηι φωνηι· Ει τις και αλλος εχει δικην των προφητων, εισερχε σθω ακωλυτως,
συνηγορων την αληθειαν. Προς την παρακελευσιν εισερχεται Ναβουθε ο
Ἰσραηλιτης, ον και θεασαμενος αυτον ο Μονογενης λεγει· Συ δε με τα τινος εχεις, η
μετα τινα βουληι δικασασθαι; Ει δε αυτος δι' αυτου ου δυνασαι εισηγησασθαι την υπο
θεσιν του πραγματος σου, εχεις δε δικολογον, και αυτος εισερχεσθω ακωλυτως,
 
 
 
 

2

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

συνηγορων σοι την αλη θειαν. Ὁ δε Ναβουθε· Ναι, ∆εσποτα, εχω συνηγορον
δικαιοτατον, αρματηλατην Ἡλιαν· η δε δικη μου συγκροτειται μετα των
ψευδομαρτυρων. Ὅθεν αρ χομενος του πραγματος μου λεγω κατα το εξης·
«Ἀνασταντες μοι μαρτυρες αδικοι, α ουκ εγινωσκον ηρωτων με,» διαβεβαιουμενοι
οτι ηυλογησα Θεον και βασιλεα· ους και εξεταζων ο Κυριος εφη· Ειπατε μοι
φιλαληθως, τις υμας ηναγκασε συκοφαντησαι τον εμον δουλον και νομοφυλακα; Οι
δε απ εκρινοντο· Ἀχααβ και η γυνη αυτου Ἰεζαβελ. Ὁ δε Μονογενης· Ἔστω ουν ο
Ἀχααβ εν τωι πολεμωι τοξευομενος βελει ευθυβολωι κατα του ηπατος, η μαλλον κατα
του πνευμονος, του αδικως αναπνευσαντος εις την πλεονεκτικην επιθυμιαν. Ἡ δε
Ἰεζαβελ εστω ριπτομενη εν οικοπεδωι, γενεσθω δε κυνων ταφος. Ὁ δε Ναβουθε
κληρονομητω αντι του εξαφανιζομενου αμπελωνος την τρυφην του παραδεισου και
της αιωνιοτητος. Ὑπομνηματισθεισης δε ταυτης αποφασεως, εισερχεται ο
μεγαλοφωνοτατος Ἡσαΐας κεκραγως· Κυριε, ακουσον εμου ευμενως και δικαιως. Ὁ
δε Μονογενης· Λεγε κατα του αδικησαντος σε, μαλλον συ ων προφητης δικαιος,
πνευματικος, ικανος εαυτωι συστησασθαι την υποθεσιν του πραγματος σου. Ὁ δε
προφητης· Ἔχω δικην μετα του Μανασση, επει εμου σπουδαιως και αοκνως
κηρυσσοντος τον θειον και θεοπνευστον λογον, αυτος ασυμπαθως και αν ελεημονως
ξυλινωι πριονι με ανειλεν. Ὁ δε Μονογε νης· Ει τουτο εποιησεν ο Μανασσης,
παραδιδοσθω τοις Χαλδαιοις εις αιχμαλωσιαν, και εμπαιγμον και σφαγην· ινα
μαθωσιν οι βασιλεις τους εμους προφητας μη υβριζειν, η αποκτεινειν, αλλα τιμαιν
και μεγαλυνειν· ενθυμουμενοι, οτι δι' εμου πας βασιλευς βασιλευει, και οι δυνασται
γραφουσι δικαιο 28.1069 συνην. Συ μεν αντι της επιγειου Ἱερουσαλημ την
επουρανιον μητερα των πρωτοτοκων οικει· κακεινος δε τον τοπον, «εξ ου απεδρα
οδυνη, λυπη και στεναγμος.» Περαιωθεισης δε και ταυτης της αποφασεως,
εισερχεται ο θαυμασιωτατος Ἱερεμιας, ον και θεασαμενος ο Μονογενης λεγει· Συ δε
μετα τινος εχεις, η μετα τινος βουλεσαι δικασασθαι; Ὁ δε Ἱερεμιας· Ἔχω δικην μετα
των Ἰουδαιων, βουλομαι δε δικασασθαι επι σου του απροσωποληπτου ∆εσποτου. Ὁ
δε Μονογενης· Και τι κατηγορεις τους ομοφυλους σου; Ὁ δε προφητης· Κατηγορω
αυτους, επει ανταπεδωκαν μοι αντι των καλων κακα, αντι δε των αγαθων πονηρα.
Ἐμου ευχομενου υπερ υγειας αυτων και σωτηριας, αυτοι εβουλευσαντο φαρμακωι με
ανελειν, εγκρυψαντες αυτο μετα πολλου δολου εις τον αρτον μου. Ὁ δε Μονογενης·
Και τι αυτοις θελεις γενεσθαι; Ὁ δε προφητης· Ἐκεινο αυτοις ποιησον το
γεγραμμενον εν ταις Παροιμιαις· «Ὁ ανταποδιδους κακον αντι αγαθου, ου
κινηθησεται κακα εκ του οικου αυτου.» Ὁ δε Μονογενης· Ουδεν ατοπον εζητησας.
Ἴδε ου κινουνται κακα εκ του οικου των Ἰουδαιων της Ἱερουσαλημ, εως αν εκ
θεμελιων ερημωθηι. Συ δε αναπαυου εν τοις αστενωτοις κολποις του προπατορος
Ἀβρααμ. Περαιωθεισης και ταυτης της αποφασεως, εισερχεται ο προφητης Ζαχαριας
κεκραγως· Κυριε, ακουσον και εμου ευμενως και δικαιως. Ὁ δε Μονογενης· Λεγε
κατα των αδικησαντων σε. Ὁ δε Ζαχαριας· Εισιν οι αδικησαντες με οι αρχιερεις και
οι νομοδιδασκαλοι. Ὁ δε Μονογενης· Και τι τοιουτο σε ηδικησαν οι αρχιερεις και οι
νομοδιδασκαλοι; Ὁ δε Ζαχαριας· Ἐφονευσαν με μεταξυ του ναου και του
θυσιαστηριου. Ἐπαγη δε και το αιμα μου επι της πετρας, προς ελεγχον της μιαιφονου
αυτων γνωμης. Ὁ δε Μονογενης· Τοιγαρ και αυτοι αποθνησκετωσαν υποκατω του
θυσιαστηριου παρα των Ῥωμαιων· δι' ων δε τις αμαρτανει, δια τουτων και
κολαζεται· και οιωι τις μετρωι μετρησει τωι πλησιον αυτου, τοιουτωι αυτωι
αντιμετρηθησεται ουρανοθεν δικαιως. Ἐκεινων δε παθοντων τα ισα και ων ησαν
αξιοι, συ δε εισερχου εις τον νοητον νυμφωνα, επακουων παρ' εμου της
 
 
 
 

3

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ευκταιοτατης φωνης· «Ευ, δουλε αγαθε και πιστε, επι ολιγα ης πιστος, επι πολλων σε
καταστησω· εισελθε εις την χαραν του Κυριου σου.» Ειτα, πληρωθεισης και ταυτης
της αποφασεως, εισερχονται και τα αναιρεθεντα παιδια εν Βηθλεεμ, βοωντα και
λεγοντα· Κυριε, και ημεις δια το ονομα σου ξιφεσιν ανηιρεθημεν υπο του
ασεβεστατου και παρανομου Ἡρωδου. Ὁ δε Μονογενης· Ει δι' εμε υπεμεινατε τον
επικερδιον θανατον και προυχοντα της ζωης, καν μυρια μερη, μη λυπεισθε, ειδοτες
σαφως, οτι οι δι' εμε αποθνησκοντες ου καταθνησκουσι· ζωσι γαρ εις τον αιωνα.
Ὅθεν κελευω τον μεν Ἡρω 28.1072 δην υποβληθηναι τοις εννεα ανιατοις παθεσιν,
υμας δε καταταγηναι εν ταις χορειαις των αθλοφορων μαρτυρων, κελαδουντας μετ'
αυτων τον επινικιον υμνον. Τελευταιον δε παντων εισερχεται και η ανεξαρνητος
Ἐκκλησια, ην και θεασαμενος ο Μονογενης λεγει· Συ δε τι εχεις, η εμη νυμφη και η
αμυσακτος κορη, και η ακηλιδωτος παρθενος; Ἡ δε Ἐκκλησια· Λυπουμαι, δι' ο και
φημι· «∆ικασον, Κυριε, τους αδικουντας με, πολεμησον τους πολεμουντας με.» Ὁ δε
Μονογενης· Και δια τι πολεμησηι; Λεγε και φανεροποιει την αιτιαν. Ἡ δε Ἐκκλησια·
Πολεμουμαι, ∆εσποτα, δια την ακριβειαν των ευαγγελικων δογματων, και την
ποιησιν του αληθινου και βεβαιου Πασχα, και δια την σεπτην και αχραντον σου
εικονα, ην μοι παρεδωκαν οι θεοφοροι αποστολοι κατεχειν αυτην εις υπογραμμον
και αῤραβωνα της ενσαρκου οικονομιας σου. Ὁ δε Μονογενης· Ει και δια τουτο
πολεμησηι, μη αθυμησηις η αποκαμηις τηι διανοιαι, η τωι λογισμωι. Ἰδου γαρ σαφως, οτι
ο απαρνουμενος το Πασχα και την αχραντον μου εικονα, καγω αυτον απαρνησομαι
εμπροσθεν του επουρανιου μου Πατρος, και των εκλεκτων αυτου αγγελων. Ὁ δε
παλιν συμπασχων μοι δια του Πασχα, και συνδοξασεται. Ἢ ουκ ηκουσας το, τι
διεταξαμην τωι νομοθετηι Μωσηι· Ποιησον μοι δυο Χερουβιμ εν τηι σκηνηι του
μαρτυριου, εις προμηνυσιν της εμης εικονος; Και παλιν, οτε με επειραζον οι Ἰουδαιοι
λεγοντες· «∆ιδασκαλε, εξεστιν ημιν δωσαι κηνσον τωι Καισαρι, η ου;» ειπον δε προς
αυτους· «Ὑποδειξατε μοι νομισμα,» και λεγω υμιν· Οι δε προσεφερον μοι δηναριον·
και λεγω προς αυτους· «Τινος εικων αυτη και υπογραφη;» Οι δε ειπον· «Καισαρος·»
και ειπον προς αυτους· «Ἀποδοτε ουν τα Καισαρος τωι Καισαρι, και τα του Θεου τωι
Θεωι.» Και παλιν προς τον Πετρον· «Πορευου, βαλλε αγκιστρον εις την θαλασσαν, και
τον ιχθυν τον εχοντα ανελθειν, ανοιξον το στομα αυτου, και ευρησεις στατηρα· δος
αντι εμου και σου.» Τουτεστι, δος την εικονα την εμην και σην εν τωι κοσμωι. Ἢ ουκ
ηκουσας του μνηστορος σου Παυλου λεγοντος· «Ει συμπασχομεν, ινα και
συνδοξασθωμεν;» και προς Ἀθηναιους· «Κατα παντα ως δεισιδαιμονεστερους υμας
θεωρω. Περιερχομενος τα σεβασματα υμων, εν ωι βωμον ευρον γραφοντα· Ἀγνωστωι
Θεωι· και ον υμεις αγνοουντες ευσεβειτε, τουτον υμιν καταγγελλω.» Και προς
Γαλατας· «Ὦ ανοητοι Γαλαται, τις υμας εβασκανεν μη πειθεσθαι τηι αληθειαι, οις κατ'
οφθαλμους Ἰησους Χριστος προεγραφη εν υμιν, και τουτο εσταυρωμενος;» Και προς
Κορινθιους· «Ει τις ου προσκυνει τον Κυριον ημων Ἰησουν Χριστον εληλυθοτα εν
σαρκι, εχει μαραν αθα το αναθεμα.» Συ δε, η εμη νυμφη, νουθετει τα τεκνα σου
εμμενειν τοις εμοις προσταγμασι, και μη δειλιασηις θυμους βασιλεων, η απειλας
τυραννων, η φρυαγμους 28.1073 αιρεσιαρχων, η πυρ, η ξιφος, η θηρια, η αφαιρεσεις
χρηματων, η κτηματων, η οικιων, η ομοιων. Οιαν γαρ και δοξουσιν οι παραβαται
ητταν, ηττηθησονται· και οιαν βουλην βουλευσονται, εγω διασκεδασω· εχεις γαρ εκ
θεμελιων την στεῤραν και ζωσαν πετραν. Ἀμην.

 
 
 
 

4

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


