Epistula ad Adelphium
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΕΙΑΣ, ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ Α∆ΕΛΦΙΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΚΑΙ
ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΝ, ΚΑΤΑ ΑΡΕΙΑΝΩΝ.
Ἐντυχοντες τοις παρα της σης θεοσεβειας γραφεισι, την μεν σην εις Χριστον
ευσεβειαν αληθως απεδεξαμεθα, και τον μεν Θεον προηγουμενως εδοξασαμεν,
δεδωκοτα σοι την τοιαυτην χαριν, ωστε και την φρονησιν εχειν ορθην, και μη
αγνοειν κατα το δυνατον τας μεθοδειας του διαβολου· την δε των αιρετικων
κακονοιαν εθαυμασαμεν, θεωρουντες πως τοσουτον εις ασεβειας βαραθρον
πεπτωκασιν, ως μηκετι μηδε τας αισθησεις σωζειν, αλλα πανταχοθεν διεφθαρμενην
εχειν την διανοιαν. Τουτο δε το επιχειρημα διαβολου μεν εστιν υποβολη, των δε
παρανομων Ἰου δαιων μιμησις. Ὥσπερ γαρ εκεινοι, πανταχοθεν ελεγχομενοι,
προφασεις επενοουν καθ' εαυτων, ινα μονον τον Κυριον αρνησωνται, και τα
προφητευθεντα καθ' εαυτων επισπασωνται· τον αυτον τροπον και ουτοι,
θεωρουντες εαυτους πανταχοθεν στηλιτευομενους, και βλεποντες γενομενην
βδελυκτην παρα πασι την αιρεσιν αυτων, εφευρεται γινονται κακων, ινα μη,
παυομενοι ταις προς την αληθειαν μαχαις, 26.1073 αληθως Χριστομαχοι διαμεινωσι.
Ποθεν γαρ αυτοις ανεδυ και τουτο το κακον; Πως ολως τετολμηκασι την καινην
ταυτην δυσφημιαν φθεγξασθαι κατα του Σωτηρος; αλλ', ως εοικε, πονηρον ο ασεβης,
και αδο κιμος οντως περι την πιστιν. Προτερον γαρ, αρνουμενοι την θεοτητα του
μονογενους Υιου του Θεου, υπεκρινοντο καν την ενσαρκον αυτου παρουσιαν επι
γινωσκειν· νυν δε, κατ' ολιγον υποκαταβαινοντες, εξεπεσαν και ταυτης αυτων της
οιησεως, και παντα χοθεν αθεοι γεγονασιν, ωστε μητε Θεον αυτον επιγινωσκειν,
μηθ' οτι ανθρωπος γεγονε πιστευειν. Ει γαρ επιστευον, ουκ αν τοιαυτα εφθεγξαντο,
οια εγραψεν η ση θεοσεβεια κατ' αυτων. Συ μεν ουν, αγαπητε και αληθως ποθεινο
τατε, πρεποντα τηι εκκλησιαστικηι παραδοσει και τηι εις τον Κυριον ευσεβειαι
πεποιηκας, ελεγξας, και παραινεσας και επιτιμησας τοις τοιουτοις· επειδη δε,
παροξυνομενοι παρα του πατρος αυτων του δια βολου, ουκ εγνωσαν, ουδε συνηκαν,
κατα το γε γραμμενον, αλλα εν σκοτει διαπορευονται· μανθανετωσαν παρα της σης
ευλαβειας, ως η τοιαυτη αυτων κακονοια Ουαλεντινου και Μαρκιωνος και
Μανιχαιου εστιν· ων οι μεν αντι αληθειας δοκησιν εισηγησαντο, οι δε διαιρουντες
τα αδιαιρετα ηρνησαντο το, Ὁ Λογος σαρξ εγενετο, και εσκηνω σεν εν ημιν. ∆ια τι
ουν, τα τουτων φρονουντες, ουχι και των ονοματων αυτων γινονται κληρονομοι;
Ευλογον γαρ ων την κακοδοξιαν εχουσι, τουτων εχειν και τα ονοματα, ινα λοιπον
Ουαλεντινιανοι και Μαρκιωνισται και Μανιχαιοι καλωνται. Ταχα καν ουτως δια την
των ονοματων δυσωδιαν αισχυνομενοι κατανοησαι δυνηθωσιν, εις οσον βαθος
ασεβειας πε πτωκασι. Και ην μεν δικαιον μηκετι τουτοις αποκρι νασθαι, κατα την
παραινεσιν την αποστολικην· Αιρετικον ανθρωπον μετα μιαν και δευτεραν νου
θεσιαν παραιτου, ειδως, οτι εξεστραπται ο τοιου τος, και αμαρτανει ων
αυτοκατακριτος· μαλιστα οτι και ο προφητης περι των τοιουτων φησιν· Ὁ μωρος
μωρα λαλησει, και η καρδια αυτου ματαια νοησει· επειδη δε κατα τον ηγουμενον αυ
των περιερχονται και αυτοι, ως λεοντες, ζητουντες τινα καταπιωσι των ακεραιων·
τουτου ενεκεν αναγκαιον γεγονεν ημιν τηι σηι ευλαβειαι αντιγραψαι, ινα, παλιν δια
της σης νουθεσιας μαθοντες οι αδελφοι, καταγινωσκωσιν επι πλειον της εκεινων
ματαιολογιας. Ου κτισμα προσκυνουμεν· μη γενοιτο! Ἐθνι κων γαρ και Ἀρειανων η
 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

τοιαυτη πλανη· αλλα τον Κυριον της κτισεως σαρκωθεντα τον του Θεου Λογον
προσκυνουμεν. Ει γαρ και η σαρξ αυτη καθ' 26.1076 εαυτην μερος εστι των
κτισματων, αλλα Θεου γεγονε σωμα. Και ουτε το τοιουτον σωμα καθ' εαυτο διαι
ρουντες απο του Λογου προσκυνουμεν· ουτε τον Λογον προσκυνησαι θελοντες,
μακρυνομεν αυτον απο της σαρκος· αλλ' ειδοτες, καθα προειπομεν, το, Ὁ Λογος σαρξ
εγενετο, τουτον και εν σαρκι γενομε νον, επιγινωσκομεν Θεον. Τις τοιγαρουν ουτως
αφρων εστιν, ως λεγειν τωι Κυριωι· Ἀποστα απο του σωματος, ινα σε προσκυνησω; Ἢ
τις ουτως ασεβης εστιν, ως μετα των αφρονων Ἰουδαιων δια το σωμα λεγειν αυτωι·
∆ια τι συ, ανθρωπος ων, ποιεις σεαυτον Θεον; Ἀλλ' ου τοιουτος ο λεπρος·
προσεκυνει γαρ τον Θεον εν σωματι οντα, και εγι νωσκεν, οτι Θεος ην, λεγων· Κυριε,
εαν θεληις, δυνασαι με καθαρισαι. Και ουτε δια την σαρκα ενομισε κτισμα τον του
Θεου Λογον· ουτε δια το ειναι τον Λογον δημιουργον πασης κτισεως, εξουθενει την
σαρκα, ην ενδεδυμενος ην· αλλ' ως εν κτιστωι ναωι τον κτιστην του παντος
προσεκυνει, και εκαθαρι ζετο. Ουτως και η αιμοῤροουσα γυνη, πιστευσασα και μονον
αψαμενη του κρασπεδου, ιαθη· και η μεν θαλαττα επαφριζουσα τοις κυμασιν ηκουσε
του σαρκωθεντος Λογου, και πεπαυται του χειμωνος· ο δε εκ γενετης τυφλος,
πτυσματι της σαρκος τεθερα πευται παρα του Λογου. Και το γε μειζον και
παραδοξοτερον (ισως γαρ τουτο και τους ασεβεστατους εσκανδαλισε), και επ' αυτου
του σταυρου κρεμαμενου του Κυριου (αυτου γαρ ην το σωμα, και εν αυτωι ην ο
Λογος), ο μεν ηλιος εσκοτισθη, η δε γη ετρομασεν, αι πετραι εσχισθησαν, και το
καταπετασμα του ναου εσχισθη, και πολλα σωματα των κεκοιμη μενων αγιων
ανεστη. Ταυτα δε γεγονε, και ουδεις, ωσπερ νυν οι Ἀρειανοι τολμωσι, διελογισατο, ει
δει σαρκωθεντι τωι Λογωι πειθεσθαι· αλλα και ανθρωπον βλεποντες, επεγινωσκον
αυτον οντα δημιουργον αυτων· και ανθρωπινης φωνης ακουοντες, ου δια το
ανθρωπι νον ελεγον, οτι ο Λογος κτισμα εστιν· αλλα και μαλλον ετρεμον, και ουδεν
ηττον εγινωσκον, η οτι εκ ναου αγιου εφθεγγετο. Πως τοινυν οι ασεβεις ου
φοβουνται μη, καθως ουκ εδοκιμασαν τον Θεον εχειν εν επιγνωσει, παραδοθωσιν εις
αδοκιμον νουν, ποιειν τα μη καθηκοντα; Ου γαρ κτισματι η κτισις προσ κυνει· ουδε
παλιν δια την σαρκα παρηιτειτο τον Κυ ριον εαυτης προσκυνειν, αλλα τον εαυτης
δημιουργον εβλεπεν εν σωματι· και εν τωι ονοματι Ἰησου Χριστου παν γονυ εκαμπτε,
και καμψει δε, επουρανιων 26.1077 και επιγειων, και καταχθονιων, και πασα
γλωσσα εξομολογησεται, καν τοις Ἀρειανοις μη δοκηι, οτι Κυριος Ἰησους Χριστος εις
δοξαν Θεου Πατρος. Ου γαρ αδοξιαν ηνεγκεν η σαρξ τωι Λογωι· μη γενοιτο! αλλα
μαλλον αυτη δεδοξασται παρ' αυτου. Ουδε, επειδη δουλου μορφην ανελαβεν ο εν
μορφηι Θεου υπαρχων Υιος, ηλαττωθη της θεοτητος· αλλα μαλλον αυτος
ελευθερωτης πασης σαρκος και πασης κτισεως γεγονε. Και ει ο Θεος δε απεστειλε τον
Υιον αυτου γεννωμενον εκ γυναικος, ουκ αισχυνην ημιν επαγει το πραγμα, αλλα
μαλλον ευδοξιαν και μεγαλην χαριν. Γεγονε γαρ ανθρωπος, ιν' ημας εν εαυτωι
θεοποιησηι· και γεγονεν εκ γυναικος, και γεγεννηται εκ Παρθε νου, ινα την ημων
πλανηθεισαν γεννησιν εις εαυτον μετενεγκηι, και γενωμεθα λοιπον γενος αγιον, και
κοινωνοι θειας φυσεως, ως εγραψεν ο μακαριος Πε τρος· Και το αδυνατον δε του
νομου, εν ωι ησθενει δια της σαρκος, ο Θεος τον εαυτου Υιον πεμψας εν ομοιωματι
σαρκος αμαρτιας, και περι αμαρτιας κατεκρινε την αμαρτιαν εν τηι σαρκι. Την τοινυν
προσληφθεισαν υπο του Λογου σαρκα, επι τωι παντας ανθρωπους ελευθερωσαι, και
παντας εκ νεκρων αναστησαι, και αμαρτιας λυ τρωσασθαι, πως οι ταυτην
εξουδενουντες, η οι δια ταυτην κατηγορουντες του Υιου του Θεου ως ποιηματος η
κτισματος, ουκ αχαριστοι φαινονται, και παντος εισι μισους αξιοι; Μονον γαρ ουχι
βοωσι τωι Θεωι λεγοντες· Μη πεμψηις σου τον Υιον τον μονογενη εν σαρκι· μη
 
 
 

2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ποιησηις αυτον εκ Παρθενου σαρκα λαβειν, ινα μη λυτρωσηται ημας του θανατου και
της αμαρτιας. Ου θελομεν αυτον εν σωματι γενεσθαι, ινα μη τον υπερ ημων
αναδεξηται θανατον· ου βουλομεθα τον Λογον σαρκα γενεσθαι, ινα μη εν ταυ τηι
μεσιτης ημων γενηται της προς σε προσοδου και τας εν ουρανοις οικησωμεν μονας.
Κλεισθητωσαν αι πυλαι των ουρανων, ινα μη δια του καταπετασμα τος της σαρκος
αυτου την εν ουρανοις ημιν οδον εγκαινισηι ο σος Λογος. Αυται μεν αι εκεινων
φωναι μετα διαβολικης τολμης εισι προφερομεναι, δι' ης επενοησαν εαυτοις
κακονοιας· οι γαρ μη θελοντες σαρκα γενομενον τον Λογον προσκυνειν,
αχαριστουσι τηι ενανθρωπησει αυτου· και οι διαιρουντες τον Λογον απο της σαρκος
ουδε μιαν λυτρωσιν της αμαρτιας γενεσθαι, ουδε καταλυσιν του θανατου νομιζουσι.
Που δε ολως οι ασεβεις και καθ' εαυτην ευρησουσι την σαρκα, ην ελαβεν ο Σωτηρ,
ινα και τολμωσι λεγειν· Ου προσκυνουμεν ημεις τον Κυριον μετα της σαρκος· αλλα
διαιρουμεν το σωμα, και μονωι τουτωι λατρευομεν; Ὁ μεν ουν μακαριος Στεφανος εν
ουρανοις ειδε τον Κυριον εκ δεξιων εστωτα· οι δε αγγελοι ελεγον τοις μαθηταις·
Ουτως ελευσεται ον τροπον εθεα 26.1080 σασθε αυτον πορευομενον εις τον ουρανον.
Και αυτος δε ο Κυριος ειρηκε, προσφωνων τωι Πατρι· Θελω, οπου ειμι εγω, ινα και
αυτοι παντοτε μετ' εμου ωσι. Και ολως, ει αδιαιρετος εστιν η σαρξ απο του Λογου,
πως ουκ αναγκη τουτους αποθεσθαι την πλανην, και προσκυνειν λοιπον τον Πατερα
εν τωι ονοματι του Κυριου ημων Ἰησου Χριστου· η, μη προσκυνουντας, μηδε
λατρευοντας τωι εν σαρκι γενομενωι Λογωι, πανταχοθεν εκβαλλεσθαι, και μηκετι
Χριστιανους, αλλ' η εθνικους, η μετα των Ἰουδαιων συναριθμεισθαι; Ἐκεινων μεν
ουν, καθα προειπομεν, η τοιαυτη μανια και τολμα· ημων δε η πιστις εστιν ορθη, και
εκ διδασκαλιας αποστολικης ορμωμενη και παραδοσεως των Πατερων, βεβαιουμενη
εκ τε Νεας και Παλαιας ∆ιαθηκης, των μεν προφητων λεγοντων· Ἀποστειλον τον
Λογον σου και την αληθειαν σου· και, Ἰδου η Παρθενος εν γαστρι εξει και τεξεται
Υιον, και καλεσουσι το ονομα αυτου Ἐμμανουηλ, ο εστι μεθερμηνευομενον, Μεθ'
ημων ο Θεος. Τι δε τουτο εστιν η Θεον εν σαρκι γεγενησθαι; Ἡ δε αποστολικη
παραδοσις διδασκει, του μεν μακαριου Πετρου λεγοντος· Χριστου ουν υπερ ημων
παθοντος σαρκι· του δε Παυλου γρα φοντος· Προσδεχομενοι την μακαριαν ελπιδα,
και επιφανειαν της δοξης του μεγαλου Θεου και Σωτηρος ημων Ἰησου Χριστου, ος
εδωκεν εαυτον υπερ ημων, ινα λυτρωσηται ημας απο πασης αμαρτιας, και καθαρισηι
εαυτωι λαον περιουσιον, και ζηλωτην καλων εργων. Πως ουν δεδωκεν αυ τον υπερ
ημων, ει μη σαρκα φορεσας ην; ταυτην γαρ προσενεγκας, εαυτον υπερ ημων
δεδωκεν, ιν', εν εκεινηι τον θανατον αναδεξαμενος, καταργησηι τον το κρατος εχοντα
του θανατου διαβολον. ∆ιο και παντοτε ευχαριστουμεν εν τωι ονοματι Ἰησου
Χριστου· και ουκ αθετουμεν την δι' αυτου γενομενην χαριν εις ημας. Ἡ γαρ
ενσαρκος παρουσια του Σωτηρος θανατου λυτρον και κτισεως πασης σωτηρια
γεγονεν. Ὥστε, αγαπητε και ποθεινοτατε, οι μεν αγαπων τες τον Κυριον
υπομιμνησκεσθωσαν εκ τουτων· οι δε τον Ἰουδα τροπον μιμησαμενοι, και
καταλιποντες τον Κυριον, ινα μετα του Καιαφα γενωνται, με ταπαιδευεσθωσαν εν
τουτοις, εαν αρα θελησωσιν, εαν αρα αισχυνθωσι. Και γινωσκετωσαν, οτι, τον
Κυριον εν σαρκι προσκυνουντες, ου κτισματι προσκυνουμεν, αλλα τον κτιστην
ενδυσαμενον το κτιστον σωμα, καθα προειπομεν. Ἐβουλομεθα δε την σην ευλαβειαν
πυθεσθαι παρ' αυτων τουτο· ηνικα ο Ἰσραηλ εκελευετο ανερχεσθαι εις την
Ἱερουσαλημ προσκυνειν εν τωι ναωι Κυριου, ενθα η κιβωτος και υπερανω ταυτης τα
χερουβιμ της δοξης κατασκιαζοντα το ιλαστηριον, καλως εποιουν η τουναντιον; Ει
μεν ουν φαυλως επραττον, πως οι του νομου τουτου κατολιγωρουντες υπο
επιτιμιαν εγινον το; Γεγραπται γαρ· Ὃς εαν εξουθενησηι και μη αναβηι,
 
 
 

3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

εξολοθρευθησεται εκ του λαου· ει δε καλως 26.1081 επραττον, και εν τουτωι
ευαρεστοι τωι Θεωι εγινοντο· πως ουκ απολωλεναι πολλακις εισιν αξιοι οι μιαροι και
πασης αιρεσεως αισχιστοι Ἀρειανοι, οτι, τον παλαι λαον αποδεχομενοι δια την προς
τον ναον τιμην, ου βουλονται τον Κυριον εν σαρκι, ως εν ναωι οντα, προσκυνειν;
Καιτοι ο παλαι ναος εκλιθων ην και χρυσου κατασκευασθεις, ως σκια· ελθουσης δε
της αληθειας, πεπαυται λοιπον ο τυπος, και ουκ εμεινε, κατα την Κυριακην φωνην,
λιθος επι λιθον εν αυτωι, ος ου κατελυθη. Και ουτε, τον ναον βλεποντες εκ λιθων,
ενομιζον και τον εν αυτωι ναωι λαλουντα Κυριον ειναι κτισμα, ουτε, τον ναον
εξουθενουντες, απερχομενοι μακραν προσεκυνουν· αλλ' εις αυτον ερχομενοι
νομιμως ελατρευον τωι Θεωι απο του ναου χρηματιζοντι. Τουτου δε ουτως
γενομενου, πως το σωμα του Κυριου, το παναγιον και πανσεπτον αληθως, υπο μεν
του αρχαγγελου Γαβριηλ ευαγγε λισθεν, υπο δε του αγιου Πνευματος πλασθεν, και
του Λογου γεγονος ενδυμα, ου προσκυνητον; Χειρα γουν σωματικην εκτεινας ο
Λογος, ηγειρε την πυρεσσουσαν· και φωνην ανθρωπινην αφεις, ηγειρε τον Λαζαρον
εκ νεκρων· και παλιν τας χειρας εκτεινας επι του σταυρου, τον μεν αρχοντα της εξου
σιας του αερος, του νυν ενεργουντος εν τοις υιοις της απειθειας, κατεβαλε, την δε
οδον ημιν εν τοις ουρανοις καθαραν εποιει. Ουκουν ο τον ναον ατιμαζων, ατιμαζει
τον εν τωι ναωι Κυριον· και ο διαιρων τον Λογον απο του σωματος, αθετει την χαριν
την δοθεισαν ημιν εν αυ τωι. Και ασεβεστατοι δε Ἀρειομανιται μη, επειδη το σωμα
κτιστον εστι, νομιζετωσαν και τον Λογον ειναι κτισμα, μηδε δια το μη ειναι τον
Λογον κτισμα, διαβαλλετωσαν το σωμα αυτου. Θαυμασαι γαρ εστιν αυτων την
κακονοιαν, οτι και παντα κυκωσι και φυρουσι, και προφασεις εφευρισκουσιν, ινα
μονον τον κτιστην τοις κτισμασι συναριθμησωσιν. Ἀλλ' ακουετωσαν· Ει κτισμα ην ο
Λογος, ου προσελαμ βανε το κτιστον σωμα, ινα αυτο ζωοποιησηι. Ποια γαρ τοις
κτισμασι παρα κτισματος εσται βοηθεια, δεομε νου και αυτου σωτηριας; Ἀλλ' επειδη,
κτιστης ων ο Λογος, αυτος δημιουργος γεγονε των κτισματων· δια τουτο και επι
συντελειαι των αιωνων το κτιστον αυτος ενεδυσατο, ινα παλιν αυτος, ως κτιστης,
ανακαινισηι, και ανακτησαι τουτο δυνηθηι. Κτισμα δε υπο κτισματος ουκ αν ποτε
σωθηι, ωσπερ ουδε υπο κτισματος εκτισθησαν τα κτισματα, ει μη 26.1084 κτιστης ην ο
Λογος. Ὅθεν μη καταψευδεσθωσαν των θειων Γραφων, μηδε σκανδαλιζετωσαν τους
ακεραιους των αδελφων· αλλ' ει μεν βουλωνται, μεταγινωσκετωσαν και αυτοι, και
μηκετι τηι κτισει λατρευετωσαν παρα τον κτισαντα τα παντα Θεον· εαν δε ταις
ασεβειαις αυτων εμμενειν εθελωσι, μονοι τουτων εμφο ρεισθωσαν, και τριζετωσαν
τους οδοντας κατα τον πατερα αυτων τον διαβολον, οτι η πιστις της καθολικης
Ἐκκλησιας, κτιστην οιδε τον του Θεου Λο γον και δημιουργον των απαντων, και
οιδαμεν, οτι Ἐν αρχηι μεν ην ο Λογος, και ο Λογος ην προς τον Θεον· γενομενον δε
αυτον και ανθρωπον δια την ημετεραν σωτηριαν προσκυνουμεν, ουχ ως ισον εν ισωι
γενομενον τωι σωματι, αλλ' ως ∆εσποτην προσλαβοντα την του δουλου μορφην, και
δημιουργον και κτιστην εν κτισματι γινομενον, ιν', εν αυτωι τα παντα ελευθερωσας,
τον κοσμον προσαγαγηι τωι Πατρι, και ειρηνοποιησηι τα παντα, τα εν ουρανοις και τα
επι της γης. Ουτω γαρ και την πατρικην αυ-του θεοτητα επιγινωσκομεν, και την
ενσαρκον αυτου παρουσιαν προσκυνουμεν, καν Ἀρειομανιται διαῤρηγνυωσιν
εαυτους. Προσαγορευε παντας τους αγαπωντας τον Κυριον ημων Ἰησουν Χριστον.
Ἐῤρωσθαι σε και μνημονευειν ημων τωι Κυριωι ευχομεθα, αγαπητε και ως αληθως
ποθεινοτατε, εαν χρεια ηι αναγνωσθηναι ταυτα Ἱερακαι τωι πρεσβυτερωι.

 
 
 

4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


