In caecum a nativitate
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΚ
ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΝ
Πολυσπουδαστον εστι πασιν ανθρωποις το των γονεων γλυκασμα, γνησιον,
ποθητον, παντος χρυσιου τιμιωτερον. Ουκ εστιν εν τωι παροντι βιωι γονευσιν
αντισταθμιζομενον κτημα. Χρυσος πολλακις απολλυται· γονεων δε φιλτρον ου
μαραινεται. Ἄργυρος πολλακις ιουται· των δε γεννησαντων αι ωδινες ου μειουνται.
Μαργαριται πολλακις διαφθειρον ται· γονεων δε δακρυα τωι Κυριωι παριστανται. ∆ιο
και των γονεων το τιμιον η θεια Γραφη γνωριζουσα, παραινει τοις τεκνοις βοωσα·
«Ὁ κακολογων πα τερα η μητερα, θανατωι τελευτατω.» Ἔστι δε παν τως ειπειν τινα·
Και ει περισπουδαστον εστι το των γονεων γλυκασμα, τινος ενεκεν ο ∆αβιδ τους
γονεις διαβαλλων ελεγεν· «Ὁ Πατηρ μου και η μητηρ μου εγκατελιπον με· ο δε
Κυριος προσελαβετο με;» Τι λεγεις, ω φιλε, προς τα παροντα; Παντος κτισματος
τιμιωτερον το των γονεων γλυκασμα· μη γαρ ως προς τον δημιουργον των απαντων
Θεον· ουκ εστι κτισμα κτιστηι συγκριθηναι δυναμενον. Ει μεν ην ο ∆αβιδ ειρηκως· «Ὁ
πατηρ μου και η μητηρ μου εγκατελιπον με.» αντελαβετο δε μου ο δεινα, ο γει των, η
ο συγγενης, η ο φιλος, ως υπεναντιον διε βεβαιου· ει δε και των γονεων τον Κυριον
ευ σπλαγχνοτερον απεφηνατο, και τους γονεις ουκ εν υβρισε, και τον Θεον
εδοξασεν. Τινος δε χαριν ο ∆αβιδ προσηκατο τας συλλαβας, λεγων· «Ὁ Πατηρ μου
και η μητηρ μου εγκατελιπον με· ο δε Κυριος αντελαβετο με;» Ἴστε παντες σαφως,
οσα τε φιλολογοι, πως ο των απαν των Θεος βουλομενος τον Σαουλ, ως φαυλον, της
βα σιλειας διαδεξασθαι, και τον ∆αβιδ, ως φιλον, εις την 28.1004 βασιλειαν
προσηκασθαι, αποστελλει τον εαυτου διακονον Σαμουηλ εις τον οικον των γονεων
του ∆α βιδ, επιφερομενον το κερας της χειροτονιας, λε γων προς τον Σαμουηλ ο
Κυριος· Πορευθεις εις τον οικον Ἰεσσαι, χρισον μοι ενα των υιων αυτου εις βα σιλεα.
Ὁ δε Σαμουηλ ως εις διακονιαν στελλομενος αντερησατο προς τον Κυριον, λεγων·
Και τινα προχειρισομαι; Λεγε μοι το ονομα, ∆εσποτα, ινα σπουδαιοτερον προς το
δοκουν σοι διαβησωμαι. Ὁ δε Κυριος προς τον Σαμουηλ· Ου θελω σε γινωσκειν τον
προχειριζομενον, ινα μη ως προσωποληπτης δια βληθηις. Ἔχεις το κερας της
χειροτονιας, οπου δ' αν επινευσει το κερας, και το ελαιον λιμνασει, εκεινον μοι
προχειρισον εις βασιλεα. Κατεχων το κερας, απροσωποληπτον διαιτητην, μηδαμως
δυσχεραινε. Ταυτα ακουσας ο Σαμουηλ, και ως παρα Θεου την γνωσιν δεξαμενος,
ευθεως αναμφιβολωι ποδι κατεδρα μεν επι τον οικον του Ἰεσσαι, λεγων προς αυτον·
Ἀπεστειλε με ο Κυριος προχειρισασθαι ενα των υιων σου εις βασιλεα. Ευθεως δε ο
Ἰεσσαι και η του του γαμετη τον πρωτον υιον προεβιβασαν, ως την ευλογιαν των
πρωτοτοκων βασταζοντα, και εν τοις τεκνοις την ευταξιαν φυλαττοντα. Ὁ δε
Σαμουηλ, ευθεως την χειρα υψωσας, και προς την χειροτονιαν σχηματισθεις, και το
κερας επινευσας, απελυσε τον πρωτον αχειροτονητον, θειωι νευματι του ελαιου
σταξαι μη βουληθεντος. Ὡς δε ενα εκαστον των υιων αυτου παρηγαγεν αυτωι εκτος
του ∆αβιδ, υπεστρε ψαν οι παντες λιτοι και αχειροτονητοι. Ὑποστρεψαντων δε
τουτων λιτων, αντεβαλλεν ο Ἰεσσαι προς τον Σαμουηλ, λεγων· Τι πεποιηκας,
ανθρωπε; εσφαλης, και ουκ οιδας. Ἢ εσφαλης, η παιξαι με παρεδραμες. Παρα θυρας
εισηλυθες· αλ λαχου απεσταλης, και ωδε το κερας εγυμνωσας· μα την ημας
εχαροποιησας, θρυλλησας, και την επαγ γελιαν μη πληρωσας. Ὁ δε Σαμουηλ προς
 
 
 
 

1

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

τον Ἰεσσαι· Τι καταπληττεις, πρεσβυτα; καταψηφιζηι του αποστειλαντος με. Ἔστι
προφητην πλανηθηναι ποτε; Ει μεν οικειαι γνωμηι παρεγενομην, καλως δι σταζεις· ει
δε ο των καρδιων γνωστης απεστειλε με, τι ανανευεις; Ὁ δε Ἰεσσαι προς τον
Σαμουηλ· Και εν τινι λοιπον επινευσω; Παρηγαγον σοι πασαν των τεκνων μου την
καλλονην, και ουδαμου της επαγγε λιας το γνωρισμα. Μη μαλλον ουκ εγνως τον
αποστει λαντα σε; Μη αρα αλλαχου απεσταλης; Μητιγε εμε τον πρεσβυτην
κατεδραμες χειροτονησαι; Ὁ δε Σαμουηλ προς τον Ἰεσσαι· Τι με καταπληττεις,
πρεσβυτα; Ουκ εχεις αλλον υιον; ει μεν ουκ εχεις, εσφαλην· ει δε εχεις, ουκ
επλανηθην. Ὁ δε Ἰεσσαι προς τον Σαμουηλ· Ἔχω μεν και αλλον υιον, αλλ' ομως
μικρον, ευτελη, μη ποιουντα βασιλεα. Αισχυνομαι και προβιβασαι αυτον. Ὁ δε
Σαμουηλ προς αυ τον· Παραδιαταττηι τωι Κτισαντι; αισχυνηι προβιβα σαι τουτον; Τι
γαρ; Πολυσαρκιαν χριζει ο Θεος; 28.1005 Προχειρισαι ουν τουτον· λιμνασει παντως
το ελαιον, επινευσει, οιδα, το κερας. Ευφραινεσθω σου ο οικος. Τι γαρ; Ὅτι μικρος
εστιν, ου ποιει βασιλεα; Περιμεινον μικρον, και οψηι· πως ουτος ο μικρος τον
γιγανταιον πυργον, τον Γολιαθ λεγω δη, καταστρεψει. Τοιγαρουν ταυτην των
γονεων την λοιδοριαν ο ∆αβιδ κατανοησας, και την του Κυριου παραδοξον
ευεργεσιαν θειαι Γραφηι παραδιδους, εβοα· «Ὁ πατηρ μου και η μητηρ μου
εγκατελιπον με· ο δε Κυριος προσελαβετο με.» Ταυτην τοινυν την του προφητου
∆αβιδ ευχαρι στον φωνην, ευκαιρως και ο εκ γενετης τυφλος ανα βλεψας, ερει
μεγαλοφωνως και αυτος· «Ὁ πατηρ μου και η μητηρ μου εγκατελιπον με· ο δε
Κυριος προσελαβετο με.» Ἴστε παντες σαφως, πως και ουτος υπο μεν των γονεων
διεπτυσθη, υπο δε του Θεου ουκ εγκατελειφθη. Ὅπως δε το χρεως αποδωσωμεθα,
και μικρον αναψυξωμεν, ινα και παλιν πιστευθωμεν οφει ληματα· φερε τοινυν επι
τον εκ γενετης τυφλον ευκαιρως παραγαγωμεν. Ἤκουες, αγαπητε, τηι προ τεραι του
ευαγγελιστου Ἰωαννου βοωντος· «Και παρ αγων, φησιν, ο Ἰησους, ειδεν ανθρωπον
τυφλον εκ γενετης καθημενον· και επηρωτησαν αυτον οι μαθηται αυτου, λεγοντες·
Ῥαββι, τις ημαρτεν, ου τος η οι γονεις αυτου, ινα τυφλος γεννηθηι;» Ὁ δε Κυριος
προς αυτους· «Ουδε ουτος ημαρτεν, ουδε οι γονεις αυτου· αλλ' ινα φανερωθηι τα
εργα του Θεου εν αυτωι. Ταυτα ειπων ο Κυριος, επτυσε χαμαι, και εποιησε πηλον εκ
του πτυσματος, και επεχρισε τους οφθαλμους του τυφλου.» Και απεστειλεν αυτον εις
τον Σιλωαμ· και απελθων ενιψατο· και νιψαμενος ανεβλεψε· και αναβλεψας
επιστευσε τωι αποστει λαντι. Ἄκουε συνετως. Ἐπηρωτησαν τον Κυριον οι μαθηται,
λεγοντες· «∆ιδασκαλε, τις ημαρτεν, ουτος η οι γονεις αυτου, ινα τυφλος γεννηθηι;»
∆ικαια των αποστολων η επερωτησις, ενθεν δεικνυται, οτι ως Θεωι τωι Κυριωι Ἰησου
προσιεσαν. Τις γαρ οιδε τα κρυπτα των ανθρωπων, ει μη ο των καρδιων ιχνηλατης;
∆ιο και ο Κυριος ουκ ανενευσε προς την επερωτησιν, αλλα παραυτα εποιει την
αποκρισιν, εν ταυτωι και των αποστολων την επερωτησιν πληροφορων, και την
αυτου θεοπιστιαν βεβαιων. Ἀποκριθεις γαρ ο Κυριος ειπεν· «Ουτε ουτος ημαρτεν,
ουτε οι γονεις αυτου· αλλ' ινα φανερωθηι τα εργα του Θεου εν αυτωι·» τουτεστιν η
παρουσα τουτου τυφλωσις ουκ εστιν αμαρτιων προσκομμα, αλλα φυσεως σφαλμα.
Ὥσπερ γαρ φυτον προ του της γης εκκυψαι, εν τηι ριζηι πολλακις απο περιστασεως
αεριου την βλαβην δεχεται, ουτω και ουτος ο εκ γενετης τυφλος, εν τηι νηδυι την
πηρωσιν εδεξατο· η του μητρυου κολπου ανευθετου υπαρχοντος, η του πατρυου
σπορου κακο χυμου καταβληθεντος. Ὁ δε την σφαλεισαν φυσιν διορ θωσασθαι
δυναμενος ουδεν ετερον η των φυσεων δη μιουργος ευρεθησεται. ∆ιο και ο Κυριος
απεφηνατο 28.1008 λεγων· «Ουτε ουτος ημαρτεν, ουτε οι γονεις αυτου, αλλ' ινα
φανερωθηι τα εργα του Θεου εν αυτωι.» Και ταυτα ειπων ευθεως δια του εργου
 
 
 
 

2

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

γνωριζει, οτι αυ τος εστιν ο των φυσεων δημιουργος, και οτι περι αυ του ελεγεν·
«ινα φανερωθηι τα εργα του Θεου εν αυτωι·» τουτεστιν, ινα γνωρισθω δι' αυτου, οτι
ουκ ειμι λιτος ανθρωπος, αλλα Θεος κραταιος. Ἠδυνατο γαρ ο Κυριος τωι ρηματι
μονωι τον τυφλον ιασασθαι, ο λογωι τους ουρανους στερεωσας, κατα το φασκον
θειον ρητον· «Τωι λογωι Κυριου οι ουρανοι εστερεωθησαν·» ηδυνατο ουν λογωι και
τουτον τον εκ γενετης τυφλον θεραπευσαι. Ἀλλ' ου ποιει τουτο, πηλον δε επιχριει
τοις οφθαλμοις αυτου, ινα πασι φανε ρον καταστησηι, οτι αυτος εστιν ο και του Ἀδαμ
κε ραμευς, και δια του ομοιου το ομοιον αποπληρων. Ου ξενιζει την περιοδιαν, ινα
μη διασκεδασηι την θαυματουργιαν· πηλον επι πηλον επιχριει, δια του ομοιου το
ομοιον αναπληρων. Ἔστι δε παντως ειπειν τινα, και οτι τουτου χαριν ο Κυριος
εχρισε πηλωι τους οφθαλμους του τυφλου, ινα πασι φανερον καταστησηι, οτι αυτος
εστιν ο και τον Ἀδαμ χοοπλαστησας. Τινος δε ενεκεν απεστειλεν αυτον εις τον Σι
λωαμ; Μη και τον Ἀδαμ εις τον Σιλωαμ εχαλασεν; Ἄκουε συνετως. Ὅτε τον Ἀδαμ ο
Κυριος επηλοπλασε, τοτε ουδεις των αντιλεγοντων Ἰουδαιων παρην· επει ουν
ουδεις ην αντιλεγων, τοτε μεν ο Κυ ριος ευσυσταλτικωτερον τον λογικον ανδριαντα
κα τασκευαζει· νυνι δε ως πολλων οντων των αντιλε γοντων, πλατυνει την
περιοδιαν, ινα κρατυνηι την εξουσιαν, οπως και ακοντας τους αντιλεγοντας επι
νευσαι τωι θαυματι παρασκευασηι. Τουτου ουν χαριν απεστειλε τον πηλοφορον εις
τον Σιλωαμ νιψασθαι, ουχ οτι του Σιλωαμ εχρηιζεν ο του Σιλωαμ δεσποτης· αλλ'
οπως, του τυφλου τρεχοντος, οι βλεποντες ακο λουθησωσι και γενησηται ο μη
βλεπων των βλεπον των οδηγος, αυτοι δε οι καταδραμοντες μαρτυρες γενησωνται
του θαυματος. Ὅταν γαρ και τουτο εποιησεν ο Κυριος, και απεστειλεν αυτον εις τον
Σι λωαμ, απειρα πληθη κατεδραμον μαρτυρουντα τωι θαυματι. Και ετι ενηχουν οι
των Φαρισαιων παιδες πο λυπραγμονουντες, και φαντασιαν την θαυματουργιαν
βοωντες. Τι εμελλον ποιειν, ει μη επλατυνε την θαυματουργιαν; Ἄλλως δε παλιν, ει
βουληθηις τον Σι λωαμ εις τυπον λαβειν της του βαπτισματος κολυμ βηθρας, ουκ αν
αμαρτοις· επειδη εν εκεινηι παντες απονιπτονται το σκοτος της αγνωσιας, και λαμβα
νουσι το φως της ευσεβειας. Και οτι μετα την τοσαυτην του θαυματος πλατυτητα οι
πλειους των Ἰουδαιων αντελεγον τωι θαυ ματι, ηκουες του ευαγγελιστου λεγοντος·
«Οι δε γει τονες, και οι ιδοντες αυτον προ τουτου, οτι προσαιτης ην, ελεγον· Ουχ
ουτος εστιν ο προσαιτων, ο εκ γενε της τυφλος; Ἄλλοι ελεγον· Ουτος εστιν. Ἕτεροι
δε ελεγον· Ουκ εστιν ουτος, αλλ' ομοιος αυτωι εστιν. Ὁ δε αναβλεψας ελεγεν οτι,
Ἐγω ειμι, ον λεγετε.» 28.1009 Ειδες τυφλωσιν αναβλεψεως προξενον; Ὁ τυφλος
ανεβλεψε και οι βλεποντες ετυφλωθησαν τηι κακιαι. Ἀει γαρ η κακια τυφλη. ∆ιο και
Ἰουδαιων παιδες απο κακιας επηχουν τον εκ γενετης τυφλον, λε γοντες προς αυτον·
Λεγε ημιν, ανθρωπε, τινος χαριν συγκροτεις ημιν τον υιον του τεκτονος, και ως
Θεον αυτον θελεις διαφημιζεσθαι; Ουκ ει συ ο εκ γενετης τυφλος· γνωριζομεν ημεις
εκεινον· πολλο στον αυτωι τα προς τας χρειας εχορηγησαμεν. Πως ουν θρυλλεις συ,
και λεγεις, οτι Αυτος ανεωιξε μου τους οφθαλμους; Ει χρηματων δεηι, και τουτων χα
ριν ψευδολογεις, οσον βουλει κομιζου· μονον της αληθειας μη απεχου. Παντα ουν
εποιουν, ινα πως διασκεδασωσι το θαυμα. Ὁ δε αναβλεψας προς τους αντιλεγοντας
Ἰουδαιους εφασκε· Τι με συκοφαν τειτε; Τι μου το ψυχικον βλεμμα τυφλωσαι προαι
ρεισθε; Ἀνεβλεψα, ου τυφλουμαι· ματην μοι κο νιορτον βλασφημιας προσριπτετε.
Ἄλλος εφιλαν θρωπευσατο, και υμεις αντιβαλλετε. Ου προσκυνειτε, αλλα
λοιδορειτε. Καλως δε αυτον υιον του τεκτονος προσαγορευετε· μετημφιασε γαρ των
εμων οφθαλ μων τας θυριδας. Μικρον μοι συγχωρησατε, ει μετ' ολιγον υμιν
διαλεγομαι. Συγχωρησατε μοι πρωτον κα τανοησαι του ουρανου το καλλος, του
 
 
 
 

3

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ηλιου το κεν τρον, της σεληνης το φαος, της ημερας τον ορον, της νυκτος το μετρον,
των αστερων την χορειαν, των νεφων την διαδρομην, της γης την ευθυτητα, της
θαλασσης το κυτος, των πλοιων την ατριβον δια βασιν, των ανωμαλων την
περιοχην, των ορεων τα κυρτωματα, των ποταμων τα ρευματα, των πηγων τα
ναματα, των φρεατων τα αντληματα, των κτηνων τα σκιρτηματα, των θηριων τα
ποικιλματα, των ορνεων τα σχιζοπτερα, των ιχθυων τα ιδιωματα, των δενδρων τα
υψωματα, των καρπων τα γλυκασματα. Συγχωρησατε μοι πρωτον ταυτα και
παραπλησια τουτων θεασασθαι, και ειθ' ουτως υμιν διαλεγομαι, πως ανεβλεψα.
Παλαι μεν εγεννηθην, νυνι δε πρωτον εισηλθον εις τον κοσμον τωι μερει της οψεως.
Ἤκουσα του προφητου βοωντος· «Ἐκ μεγεθους και καλλονης κτισματων αναλογως
ο γενεσιουργος αυτων θεωρει ται.» Ἐγω εκ των κτισματων, υμεις εκ των εμων
οφθαλμων αναλογως τον δημιουργον θεωρησατε. Τι μοι χρηματων περιουσιαν
επαγγελλεσθε; Ου πιπρα σκω το δωρον, ου καπηλευω των εμων οφθαλμων την
αναβλεψιν. Ἄμεινον ευγνωμονως προσαιτειν, η κα κοτροπως πλουτειν. Το λοιπον
ουκετι προσαιτω· ελαβον γαρ τον παραπτοντα μοι προς εργασιαν λυ χνον του
σωματος. Ουκετι ουν προσαιτω, αλλα γεωργω· ουκετι χαριν αιτω, αλλα μισθον
απαιτω· ουκετι ραβδωι την γην ψηλαφω, αλλα την αμπελον δρεπανωι κλαδευω·
ουκετι αργυρια συναγω, αλλα δραγματα θεριζω· ουκ ετι την πηραν περισφιγγω, αλλ'
αμαξαν ελκω· ουκ ετι αρτων κλασματα λαμβανω, αλλα σιτον κομιζω· ουκετι στενων
βοω· ∆ωτε τωι το φως μη εχοντι, αλλα 28.1012 μεγαλοφωνως κραζω· «Κυριος
φωτισμος μου και σωτηρ μου, τινα φοβηθησομαι;» Ταυτα ακουσαντες οι
αντιλεγοντες Ἰουδαιοι, ως ειδον αυτον μη μονον ιαθεντα, αλλα και συνηγο ρουντα
τωι θαυματι, προσηιεσαν ετι επερωτωντες αυτον· Πως ανεβλεψας; Τι σοι εποιησεν
εκεινος ο αν θρωπος, οτι επιμενεις τωι πραγματι; Ὁ δε αναβλεψας προς τους
τυφλωθεντας εφη· Πως ανεβλεψα; Ἐπι Θεου λεγετε, πως της φυσεως ακολουθια
γινε ται; Ει το πως ερωτατε, αντερωτησω υμας καγω· Πως το υδωρ εις οινον
μετεβαλεν, ακολουθιαν η θαυ ματουργιαν μηνυσας; Πως τον Λαζαρον εκ του ταφου
εκαλεσε, φυσικως η θεοπρεπως; Πως τον λεπρον του παθους απελυσε, περιοδευσας,
η θελησας; Πως την αιμοῤροουσαν γυναικα, ναυαγουσαν εκ της των αιματων φορας,
του κλυδωνος διεσωσε; Το παθος ερευνησας, η την πιστιν κατανοησας; Οι δε αντιλε
γοντες Ἰουδαιοι, ως ειδον αυτον επιμενοντα, δριμυ τερον κατεσχηκοτες, ειλκον
αυτον μετα βιας επι το Φαρισαικον κριτηριον, λεγοντες προς αυτον· Νυνι σου τας
σαρκας καταξανθηναι παρασκευασομεν, ινα δου λειαν, και μη διδασκαλιαν μετερχηι.
Ου σιωπαις, αλλα δημηγορεις, και ως Θεον αυτον θελεις φημιζεσθαι, εκεινον τον
υιον του Ἰωσηφ; Ἀπο συμβεβηκοτος τινος ανεβλεψας, και προσφωνεις ημιν, ως εκ
γενετης τυφλος ετεχθης, και επαγεις ημιν εκεινον τον του τεκτονος υιον; Ου
σιωπαις, αλλα μεγαλα βοαις; Ὁ δε αναβλεψας προς τους αντιλεγοντας ελεγεν· Ει ου θε
λετε με βοαιν, τι επερωτατε με συχνως; Ὑμεις εαυτους θρυλλειτε, καμοι το εγκλημα
προσαπτετε. Ὥς φατε, ει εκ συμβεβηκοτος τινος ανεβλεψα, τι μου τους γονεις
παρεστησατε; Ματην θορυβεισθε· ου δυ νασθε κρυψαι το θαυμα· καν γαρ εγω
σιωπησω, οι οφθαλμοι μου βοωσιν. Ἄνθρωπος τις λεγομενος Ἰησους, ου και το
ονομα ιασις, πηλον επεχρισε μου τοις οφθαλμοις, και ειπε μοι· «Ὕπαγε νιψαι εις την
κολυμβηθραν του Σιλωαμ.» Και απελθων ενιψα μην· νιψαμενος, τον μεν πηλον
απεθεμην, το δε φως εδεξαμην. Ταυτα ακουσαντες οι Φαρισαικοι κριται, και πλη
θους απειρου συναθροιζομενου· σαββατον γαρ ην, οτε το θαυμα τουτο πεποιηκεν ο
Ἰησους· επηρωτων αυτον τα αυτα τοις Ἰουδαιοις λεγοντες· Οιδας, αν θρωπε, ποιωι
τοπωι παρεστηκας, και οτι ασυγχωρητον το παρον κριτηριον τυγχανει, και ως ουκ
 
 
 
 

4

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

εστιν εν ταυθα πλανην διαλαθειν ποτε. Λεγε ημιν μετα πασης ακριβειας· Πως
ανεβλεψας; Τι σοι εποιησεν εκεινος ο ανθρωπος, ον λεγεις; Ὁ δε, αναβλεψας προς το
Φαρισαικον κριτηριον, απεκρινατο· Πως ανεβλεψα, παλιν περιεργαζεσθε; παλιν ως
καταδικον ευθυνετε, λεγοντες μοι· Πως ανεβλεψας; Ἐαν υμιν ειπω, παλιν
θορυβεισθε. Το πως ανεβλεψα, εγω υμιν ερω. Την μεν αιτιαν της περιοδιας λεγω,
την δε εξουσιαν της θαυματουργιας, ουκ εχω λεγειν· «Τις γαρ εγνω νουν 28.1013
Κυριου; η τις ξυμβουλος αυτου εγενετο; η τις προ εδωκεν αυτωι, και ουκ
ανταποδοθησεται αυτωι;» Ει θελετε μαθειν την περιοδιαν, αυτη εστιν, ην ηδη
προειπον· «Πηλον εποιησε, και επεχρισε μου τους οφθαλμους· και ειπε μοι· Ὕπαγε
νιψαι εις την κο λυμβηθραν του Σιλωαμ. Ἀπηλθον δε, και ενιψαμην, και ευθεως
ανεβλεψα·» ου του υδατος ενεργησαντος, αλλα του πτυσματος παραδοξοποιησαντος.
Ταυτα ακουσαντες οι Φαρισαικοι κριται, ως ειδον αυτον ετι επιμενοντα τοις αυτοις,
τουτον απωσαμενοι, τους γονεις του αναβλεψαντος εφωνησαν, και επυνθανοντο
παρ' αυτων λεγοντες· «Ειπατε ημιν· ουτος εστιν ο Υιος υμων, ον λεγεται, οτι τυφλος
εγεννηθη; Πως ουν αρτι βλεπει;» Οι δε γονεις του αναβλεψαντος ανταποκριθεντες
προς τους επερωτωντας, ειπον τα της μακαριας Σουσαννης· Στενα ημιν παντοθεν.
Ἐαν ειπωμεν οτι Υιος ημων εστιν, ουκ εκφευξομεθα τας χειρας υμων· τουτο γαρ
επηγγειλασθε· εαν δε ειπω μεν, οτι ουκ εστιν υιος ημων, αιωνιαν κολασιν υπο
στησομεθα· τουτο γαρ αποκειται τοις την αληθειαν κρυπτουσι. ∆ιο, την αιωνιαν
μαλλον κολασιν προτι μησαντες, τοσουτον ερουμεν, οσον και εν τοις παρουσι
ζημιαν ουχ υπομεινωμεν· «Ουτος ο παις, ω αρχον τες, οτι μεν υιος ημων εστιν,
ισμεν, και οτι τυφλος εγεννηθη ουκ αγνοουμεν· το δε πως ανεβλεψεν, ουκ οιδαμεν·
η τις ηνοιξεν αυτου τους οφθαλμους, ημεις ουκ οιδαμεν. Ἡλικιαν εχει, αυτον
ερωτησατε, αυτος λαλησει περι εαυτου.» Ταυτα ακουσαντες οι Φαρισαιοι, και
σφοδρα δια πορουμενοι· επεφερεν γαρ αυτοις ου την τυχουσαν αισχυνην το ολως
ομολογεισθαι, οτι υιος αυτων εστι, και οτι τυφλος εγεννηθη· ως ουν ειδον οι
Φαρισαικοι κριται επιμενοντας τους γονεις του τυφλου, και λε γοντας, οτι Ουτος ο
υιος ημων εστι, και οτι τυφλος εγεννηθη, επι τουτωι δακνομενοι, επειδη ωμολογειτο
η αληθεια, τινας των απατεωνων εκ των οπισθεν απεστειλαν προς τους γονεις του
τυφλου, περιηχουν τας αυτων τας ακοας, και εν τωι κρυπτωι λεγοντας· Ἀρνησασθε το
τεκνον υμων, και μη ομολογησητε, οτι τυφλος εγεννηθη, οπως εξητε τους αρχοντας
φι λους, και πολλων δωρεων αξιωθησεσθε. Οι δε γονεις του αναβλεψαντος, οσα τε
γονεις, δακρυοντες απεκρι ναντο προς τους τα ματαια συμβουλευοντας· Τι λε γετε, ω
ανθρωποι; Τι ημας υποσυρετε; αρνησωμεθα το ιδιον ημων τεκνον; Θηριων ημας
ωμοτερους θε λετε ειναι. ∆ρακων τα ιδια τεκνα περιπτυσσεται, και ημεις το ιδιον
τεκνον αρνησωμεθα; μη γαρ ηπει θησε τοις γονευσι ποτε· αλλα και τυφλος ων διετρε
φεν ημας, και αναβλεψας πολλωι μαλλον γηροκομησει ημας. Ἀρκεισθω ουν υμιν·
εστω, οτι ου θελομεν δι' υμας κηρυττειν τον περιοδευσαντα το ημετερον τε κνον,
ουτε ειπειν μετα παῤρησιας, τις εστιν ουτος. Ἔστι δε ειπειν τινα παντως· Και ποθεν
ημιν η γνω σις, οτι δια τον Φαρισαικον φοβον εκρυψαν οι γονεις του αναβλεψαντος
το κηρυξαι τον ∆εσποτην Χριστον 28.1016 επι παντων; Ποθεν ουν ημιν η αποδειξις,
αυτος ο ευαγγελιστης Ἰωαννης απεμνημονευσε, λεγων· «Ταυτα δε ελεγον οι γονεις
του αναβλεψαντος, οτι εφοβουντο τους Ἰουδαιους. Ἤδη γαρ συνετεθειντο οι
Ἰουδαιοι, ινα, εαν τις αυτον ομολογησηι Χριστον, απο συναγωγος γενηται.» Ειδες
Φαρισαικην πονηριαν. ∆εον αυτους ομολογειν τον Κυριον, προσπιπτειν τε, και
προσκυνειν τον Κτιστην, ετι δε και των παθων την λυσιν επιζητειν· εκεινοι δε ου
μονον ουχ ωμολογησαν, αλλα και τους ομολογουντας εμαστιζον. ∆ιο και ο Κυριος
 
 
 
 

5

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

κατακρινων αυτους ελεγεν· «Ουαι υμιν, Γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται, οτι
ηρατε την κλειδα της βασιλειας των ουρανων, και ουτε υμεις εισερχεσθε, ουτε δε
τους βουλομενους εισελθειν συγ χωρειτε.» Τι ουν οι Φαρισαικοι κριται; Ὡς ειδον
τους γονεις του αναβλεψαντος μηδεν προς το δοκουν αυτοις αποκρινομενους,
τουτους απωσαμενοι δι' ετερας θυ ρας, και εκ δευτερου προφωνησαντες τον
αναβλεψαντα παιδα· ουκ ην γαρ παρων ο παις, οτε την πευσιν προσηγον οι
Φαρισαιοι τοις γονευσιν αυτου· πιθανο λογουντες επηρωτων παλιν τον
αναβλεψαντα, λεγοντες αυτωι Καν νυν ομολογεις την αληθειαν, και πασι φανερον
καθισταις, οτι ουκ ει συ ο εκ γε νετης τυφλος· ηδη γαρ παρων εφης γονεων εκεινων
ειναι, και ιδου ακηκοαμεν παρ' αυτων, οτι ουκ ει αυτων υιος, ουδε εσχον εκ γενετης
τυφλον τεκνον. Πως ουν συ επιτριβηι λεγων, οτι Ἄνθρωπος τις λεγομενος Ἰησους
επεχρισε πηλον επι τους οφθαλ μους μου, και ενιψαμην, και βλεπω; Ταυτα ακουσας
ο αναβλεψας, και επιγνους αυτων την κακιαν, αντ απεκρινατο προς αυτους λεγων·
Θαυμαζω, ει αλη θευετε ταυτα λεγοντες. Οι γονεις ειχον αρνησασθαι το ιδιον
τεκνον, και μαλιστα μητηρ αῤρενα, η πατηρ μη παροξυνθεις; σφοδρα απιστον μοι
φαινεται το λεγομενον, και των εμων ακοων απροσδεκτον. Ει δε τουτο γεγονεν,
ουδεν θαυμαστον· τουτο ιδιον της ανθρωπινης φυσεως υπαρχει, διο και συγγνωμης
αξιωθησονται, ως φοβωι τουτο ποιησαντες. Ὑμεις οι γραμματεις τον Θεον αρνεισθε,
και ως μηδεν φαυλον πραττοντες διακεισθε. Και περι των εμων γονεων ο λογος· ο
υμεις προς τον Θεον ποιειτε, τουτο τους γονεις προς εμε ποιειν διαβαλλετε. Ουχι
περι υμων ο Κυριος εκραξεν εκ πολλων των χρονων δια του προ φητου Ἡσαΐου
λεγων· «Υιους εγεννησα, και υψωσα· αυτοι δε με ηθετησαν;» ει και υμιν φιλον το αρ
νεισθαι, αλλ' ομως εγω τουτο ποιειν ουκ ανεχομαι. Ὁμολογω και τον θεραπευσαντα
με, γνωριζω δε και τους γεννησαντας με· ει γαρ και ηρνησαντο με οι γονεις μου, και
ουτως ου δισταζω. Οιδα, οιδα σαφως βοωντα τον ∆αβιδ· «Ὁ πατηρ μου και η μητηρ
μου εγκατελιπον με, ο δε Κυριος προσελαβετο μου.» Οι δε Φαρισαιοι δριμυχθεντες
ελεγον αυτωι· Τι λεγεις, ματαιοφρον, τωι ∆αβιδ εαυτον συγκρινεις; και τον υιον του
τεκτονος Κυριον ομολογεις, τον μη εχοντα 28.1017 που την κεφαλην κλιναι; Κεισθω,
οτι ανεβλεψας· τον Θεον υμνολογει. Τι τουτωι ευχαριστεις; Ουκ εστιν ουτος εκ του
Θεου· ει ην εκ του Θεου, ουκ αν ελυεν το σαββατον. «∆ος δοξαν τωι Θεωι· ημεις γαρ
οιδαμεν, οτι ο ανθρωπος ουτος αμαρτωλος εστιν.» Ὁ δε αναβλεψας, ακουσας οτι
αμαρτωλον τον Κυριον λεγουσι, την ψυχην ειλιγγιασας, και τας ακοας επισχων,
ανταποκρινεται προς τους Φαρισαιους λεγων· Τι λεγετε; Ἁμαρτωλος εστιν, ο των
εμων οφθαλμων φωτοδοτης; Τι τηι πικριαι μελι προσμι γνυετε; Ἐν ταυτωι με και
δοξαζειν και βλασφημειν παρακελευετε. Το μεν δοξασαι τον Θεον, καλον, το δε
αμαρτωλον ειπειν, εσκοτισμενης διανοιας εστιν επιχειρημα. Ει αμαρτωλος εστιν,
δειξατε μοι αμαρ τιας εμφασιν εν αυτωι, και πειθωμαι τηι διδασκαλιαι υμων· η υμεις
εμφασιν εν αυτωι αμαρτιας δειξατε, η εγω θειας εν αυτωι θαυματουργιας υπαρχειν
εχεγγυα. Καταλιμπανω τα κατ' εμαυτον, και λοιπον εκ των αλλων ποιουμαι την
επερωτησιν· Ἁμαρτωλος εστιν, ως φατε; Ουχ ουτος τον υιον της χηρας εκκομιζομε
νον νεκρον λογωι ανεστησεν; Ἁμαρτωλου ανθρωπου, η Θεου Λογου ην το εργον;
Ουχι των δεκα λεπρων υφ' εν την καταστιχθεισαν υπο του παθους παρδα λιαιαν
δοραν ρηματι εκκαθαιρων, εις την ανθρωπο μορφον μονοειδη μετηνεγκε θεαν;
Ἁμαρτωλου ανθρωπου, η Θεου Λογου το εργον; Ουχι τον υπο λεγεωνος των
δαιμονων παρενοχλουμενον ανθρωπον, τον μητε κρα τηθηναι δυναμενον, μητε
οικον εισδεχομενον, αλλ' εν τοις μνημασιν αυλιζομενον, βασιλικως της τυραννιδος
απελυσεν; Ἁμαρτωλου ανθρωπου, η Θεου Λογου το εργον; Ἀγνωμονεστερον με των
 
 
 
 

6

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

δαιμονων θελετε ειναι; Οι γαρ δαιμονες, και μαστιζομενοι υπ' αυτου, Υιον Θεου
αυτον αποκαλουσιν· καγω ο θεραπευθεις παρ' αυτου αμαρτωλον αυτον
προσφωνησω; Ὡς Θεος εργαζεται, και ως αμαρτωλος φημιζεται; «Ει αμαρτωλος
εστιν, ουκ οιδα· εν δε οιδα, οτι τυ φλος ων, αρτι βλεπω.» Τουτο δε Θεου, και ουχ
αμαρτωλου το εργον. Ταυτα ακουσαντες οι Φαρισαιοι, ως ειδον εαυ τους επιπολυ
της αισχυνης εμπλεους, απεκριναντο προς τον αναβλεψαντα, λεγοντες· Ἔδει μεν σε
ως καταδικον μαστιχθηναι, και κατα τους νομους τιμωρηθηναι· αλλ' ινα μη παρα
των ματαιοφρονων ως βασκανοι διαβληθωμεν, συμπεριφερωμεθα σου τηι εξει· διο
δη προς την επερωτησιν αποκριθητι τι σοι εποιησεν εκεινος; πως ανεβλεψας; Λεγε,
τι πεπον θας; Ὁ δε αναβλεψας, επιθαῤρησας, προεκοπτε γαρ τηι πιστει,
ανταπεκρινετο λεγων· Παλιν ερωτατε με, πως ανεβλεψα; Καθ' εαυτων πραττετε, και
ουκ οιδα τε. Ὅσον θελετε το θαυμα σβεσαι, τοσουτον πλειονως αυτο φαιδρυνεται.
Παλιν ερωτατε με, πως ανεβλεψα, ηδη τριτον υμιν ειπον, και ουκ επιστευσατε μοι.
«Τι παλιν θελετε ακουειν; Μη και υμεις θελετε μαθηται αυτου γενεσθαι;» Ουχι δια
τουτο μετα ακριβειας την περιοδιαν ερευνατε; Ει τουτο βου λεσθε, το λοιπον
προσελθετε προς αυτον ανενδοια 28.1020 στως, και φωτισθητε· γνωρισατε αυτον
αναμφιβολως· ουκ αποστρεφεται τον μετα πιστεως προσιοντα αυτωι. Ταυτα
ακουσαντες οι Φαρισαιοι, ελοιδορησαν τον ανα βλεψαντα, λεγοντες αυτωι· «Συ ει
μαθητης εκεινου· ημεις γαρ του Μωσεως εσμεν μαθηται. Ἡμεις οιδα μεν, οτι Μωσηι
λελαληκεν ο Θεος· τουτον δε ουκ οιδα μεν, ποθεν εστι. Συ ει μαθητης εκεινου.» Ὁ δε
αναβλεψας, υπομειδιασας, απεκρινατο λεγων· Ἐγω ειμι μαθητης εκεινου; καλως
ελεξατε λοιδορησαντες με. Ὢ υβρεως ενδοξου! Ἐδοξασατε με μαλλον, και ουκ
οιδατε. Του Μωσεως εστε μαθηται; Και τι δυ ναμεως απεδειξασθε εργον; Ὑμεις μεν
του Μωσεως εστε μαθηται· οι δε αποστολοι του εμου ιατρου εισι μαθηται.
Ἐπιδειξατε και υμεις οι του Μωσεως μαθη ται τι ποτε κατα των μαθητων του εμου
ιατρου. Ει τι ποτε δυναμεως εχετε, ου λεγω νεκρους, τους καθ ευδοντας διυπνισατε,
ως οι αποστολοι τους τεθνεω τας. Ει δυνασθε τοις αποστολοις εξισουσθαι, ου λεγω
επι υδατος, επι γης βαδισατε, ως ο Πετρος επι θα λασσης. Ει τι δυναμεως εχετε, τοις
αποστολοις αμιλλασθε, ου λεγω πνευματα, τα ορνεα σοβησατε, ως οι αποστολοι τους
δαιμονας. Ειπατε μοι· Του Μωσεως εστε μαθηται; Ει Μωσεως εστε μαθηται,
επειθαρχειτε αν τωι Μωσηι λεγοντι περι αυτου· «Ὅτι προφητην υμιν αναστησει
Κυριος ο Θεος εκ των αδελφων υμων, ως εμε. Αυτου ακουσεσθε κατα παντα, οσα αν
λαλησηι προς υμας. Ἔσται δε, πασα ψυχη ητις αν μη ακουσηι του προφητου εκεινου,
εξολοθρευθησεται.» Βλεπετε μη εξολοθρευθησεσθε, και εις παντα τα εθνη
διασπαρησεσθε, ως του προφητευθεντος την δυναμιν μη γνωριζοντες. Ουκ οιδατε τις
εστιν ο των εμων οφθαλμων περιοδευτης; Ουκ οιδατε, επειδη προς φονον αυτον
ζητειτε. Οιδατε δε και τις εστι, και ποθεν εστιν. Ὅτε γαρ παρα Ἡρωδου ηρωτασθε,
που ο Χριστος γενναται, ευθυβολως και τον τοπον και τον τροπον ανηγγειλατε
λεγοντες, οτι εν Βηθλεεμ γενναται. Ὅτε προς φονοκτονιαν επιζητειται, γνωριζετε·
οτε δε προς θαυματουργιαν ενδεικνυται, ου γνωριζετε. Ἔστι δε παντως ειπειν τινα,
Και ποθεν ημιν η γνωσις, οτι ο αναβλεψας τυφλος τοσαυτην δικαιολογιαν ειχε
ποιησασθαι προς τους Φαρισαικους κριτας; Τι λεγεις, ω φιλε; σιδηρος πυρι
προσομιλησας ολως πυρακτουται, και στομωθεις οξυτατα τεμνει· και ουτος των
∆εσποτικων χειρων αξιωθεις, και του θεικου εμπτυσματος, ουκ ειχεν ασυλλογιστα
κατα των παρανομων ρητορων σοφιστευειν; Ου περι τουτου και των τοιουτων
ελεγεν η θεια Γραφη· «Κυριος σοφοι τυφλους;» Ευκαιρον και τουτον τον παραδοξως
αναβλεψαντα, και τωι Κυριωι γνησιως πιστευσαντα, και κατα Ἰουδαιων κραταιως
 
 
 
 

7

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

ενισχυσαντα, λογικον, ευπειθες, πολυγαλακτον προβατον προσειπειν. Ἐπεγνω γαρ
τον αρχιποιμενα Χριστον, απεπηδησε τους Φαρισαικους λυκους· εισηλθε δια της
σταυρικης θυρας εις την εκκλησιαστικην μανδραν. Ἤκουες αρτιως του Κυριου
λεγοντος· «Ἀμην, αμην λεγω υμιν, ο μη εισερχομενος δια της θυρας 28.1021 εις την
αυλην των προβατων, αλλα αναβαινων αλλαχοθεν, κλεπτης εστι και ληιστης»
Θυραν ο Κυριος εαυτον προσηγορευσε· και γαρ οπως μη τινες, θυραν ακουσαντες,
δοξουσιν απλως αυτον περι θυρας λιτης λεγειν, επαγει την ερμηνειαν, ινα κρατυνηι
την διδασκαλιαν· ευθεως γαρ προσθεις ελεγεν· «Ἀμην, αμην λεγω υμιν· Ἐγω ειμι η
θυρα των προβατων· δι' εμου εαν τις εισελθηι και εξελθηι, νομην ευρησει.» Καλως ο
Κυριος θυραν εαυτον προσηγορευσεν, ως φυλαττων τους ενδον της πιστεως, ως
αποσοβων τους εξω περιαθρουντας, και εισαγων εις την του οικοδεσποτου πατρος
συντυχιαν. Ουδεις γαρ γινωσκει τον Πατερα ει μη δια του Υιου, κατ' αυτον τον
λεγοντα· «Ουδεις γινωσκει τον Πατερα ει μη ο Υιος, και ωι εαν βουληται ο Υιος
αποκαλυψαι.» Ἐγω ειμι η θυρα των προβατων. Καλως ο Κυριος εαυτον
προσηγορευσε θυραν, και ου θυρας· εις γαρ ο Πατηρ, και εις ο Υιος, και εν Πνευμα το
αγιον, και ου τρεις θεοι· αλλα μια θυρα γνωσεως. Και τις τουτου μαρτυς; Παυλος
βοων· «Εις Κυριος, μια πιστις, εν βαπτισμα.» Ουδαμου, ου δυο, ου τρεις, ου τεσσαρες,
ου πεντε, αλλα πανταχου το εις, επειδη και μια θυρα, εις Κυριος, αδιαιρετος ουσια·
μια πιστις, η αβαθμιδοτος δοξολογια, εν βαπτισμα, και ακαπηλευτον φωτισμα· ο
ταυτην εχων την γνωσιν δια της θυρας εισερχεται, και τηι θυραι Χριστου
περιπτυσσεται, και της θυρας ου χωριζεται. Ἡμας ο Κυριος αρτιως ιδια προβατα
ακολακευτως προσηγορευσεν· ιδια προβατα, ως πολυποκουντα τηι φιλοπτωχιαι· ως
πλεοναζοντα το γαλα του θρεπτικου λογου· ως χλοαζομενα το του Κυριου σωμα· ως
πειθομενους τηι σταυρικηι βακτηριαι· ως συναγομενους τηι τριπλοκωι της πιστεως
αλυσει· ως μη λειποτακτουντας, αλλ' επερειδομενους τωι ακρογωνιαιωι λιθωι Χριστωι.
Θυραν ο Κυριος εαυτον προσηγορευσε· και καλως θυραν· εχει γαρ δυο παρασταδας,
την Παλαιαν και Καινην ∆ιαθηκην· οδον και υπερθυρον, περιτομην και
ακροβυστιαν· οικον την εκκλησιαν· τραπεζαν το θυσιαστηριον· αρτον τον αμνον·
κρατηρα τον μυστικον οινον· χρυσον την ακιβδηλον πιστιν· αργυρον την λαμπραν
πολιτειαν· μαργαριτας τα θεια δογματα· χλαιναν την στολην του βαπτισματος.
Ἤκουες αρτιως αυτου λεγοντος· «Ἐγω ειμι ο Ποιμην ο καλος· ο ποιμην ο καλος την
ψυχην αυτου τιθησιν υπερ των προβατων.» Ἑαυτον ο Κυριος ηινιττετο· ο γαρ ημελλε
ποιειν, προελεγεν· ουδεις γαρ υπερ των προβατων θανατον κατεδεξατο ει μη μονος
ο Κυριος. Αυτος μονος υπερ των λογικων προβατων κατεδεξατο θανατον, ουκ
ακουσιον, αλλ' εκουσιον· θανατον ουκ επιζημιον, αλλ' επικερδη· θανατον ου φθορας
δεκτικον, αλλ' αφθαρ 28.1024 σιας χορηγον· θανατον πιστει κατανοουμενον, ου
πολυπραγμονουμενον· θανατον ου καθ' ομοιοτητα του θανατου γενομενον, αλλ'
αυτου του θανατου θανατον ευρισκομενον. Ει μη γαρ ο Κυριος τον εκουσιον
θανατον κατεδεξατο, ουκ αν ο διαβολος θανατον υπεμεινε. ∆ιο και ο Παυλος βοων
ελεγε· «Κατεποθη ο θανατος εις νικος. Που σου, θανατε, το κεντρον; Που σου, ᾅδη, το
νικος;» αλλ' ενταυθα τον λογον σφραγισαντες, τωι Θεωι ευχαριστησωμεν, ωι η δοξα
και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 
 
 

8

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


