Epistula ad Liberium
Του εν αγιοις πατρος ημων Ἀθανασιου αρχιεπισκοπου Ἀλεξανδρειας
αντιγραφον ο εγραψε Λιβεριωι αρχιεπισκοπωι Ῥωμης, οτι τελειον
ανθρωπον ανελαβεν ο θεος Λογος υπερ της ημετερας σωτηριας.
Εις θεος αθανατος, αορατος, αψηλαφητος· «Πνευμα γαρ ο θεος», ουτος αχωρητος μη
εχων τοπον, οπου ουκ εστιν. ο τουτου Λογος αθανατος, σοφια αφθαρτος, αορατος,
τουτου καλειται υιος πρωτοτοκος, συνεργος, αναρχος, αψηλαφητος, «μητε αρχην
ημερων εχων μητε τελος ζωης» προσδοκων. «δια τουτου εγενετο τα παντα και χωρις
αυτου εγενετο ουδε εν». ουτος ο πλασας τον ανθρωπον· ουτος ο την κιβωτον δειξας,
πως ινα γενηται· ουτος ο την επαγγελιαν δους τωι Ἀβρααμ· ουτος ο καταβας επι τωι
σωσαι τον λαον, ο Μωσει τον νομον δους· ουτος «ο θεος Ἀβρααμ και θεος Ἰσαακ και
θεος Ἰακωβ», «ο εν τοις προφηταις λαλησας», ο διαθεμενος την παλαιαν και την
καινην διαθηκην· ο «επι εσχατου των ημερων» σαρκα εκ παρθενου λαβων θνητην
ουκ αυτος ων θνητος, ασθενη ουκ αυτος ασθενης, οφειλομενην θανατωι ουκ αυτος
οφειλομενος, ορατην ουκ αυτος ορατος· αυτη εκρεμασθη ουκ αυτος, αυτη εταφη ουκ
αυτος, αυτη παντα τα ανθρωπινα παθη ως ανθρωπος υπεμεινεν ουκ αυτος· εκεινος
δε δυναμις θεου, τουτεστι θεος. ο τα αλυτα του αδου λυσας και το κρατος του
διαβολου καταργησας ανεβη οθεν και κατεβη· εγειρας εκεινο το ταφεν προσηνεγκε
τωι πατρι, ελευθερωσας, ου εκρατει, του θανατου. εν τουτωι τον πατερα νοουμεν–εν
γαρ και ταυτο τηι θεοτητι, τηι δυναμει, τηι ουσιαι, τηι υποστασει, τηι δοξηι, τωι ονοματι
του θεου–και αυτον τον υιον εν τωι πατρι. ουτος ο μετα το λαβειν την σαρκα Ἰησους
κληθεις, καθοτι και ανθρωπος, τουτεστιν ανελαβεν ανθρωπον εν εαυτωι, «εν ωι παν
το πληρωμα της θεοτητος οικει σωματικως». τουτον εχομεν ου διακεχωρισμενον
απο του πατρος η του αγιου πνευματος ουδε τον πατερα λεγοντες καταβεβηκεναι και
εν ανθρωπωι γενεσθαι. ουτως εις θεος παντοκρατωρ παρ' ημιν πιστευεται. και δια
τουτο η πιστις ημων εστιν εις ενα θεον, πατερα παντοκρατορα, και εις τον υιον
αυτου τον κυριον ημων Ἰησουν Χριστον και εις το αγιον πνευμα· ταυτα δε εξ
ενοτητος μιας θεοτητος, μιας δυναμεως, μιας υποστασεως, μιας ουσιας, μιας
δοξολογιας, μιας κυριοτητος, μιας βασιλειας, μιας εικονος της τριαδος ομοουσιον,
«δι' ου τα παντα εγενετο». ουτως και σαρκος αναστασιν πιστευομεν τουτεστιν «του
σωματος ημων» κατα τας αγιας γραφας, του φθαρτου και θνητου αυτου
μεταβαλλομενου εις αφθαρσιαν και αθανασιαν υπο του θεου. αμην.

 
 
 

1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


