Sermo pro iis qui saeculo renuntiarunt
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΕΙΑΣ
Λογος διακριτικος, και εις τας εντολας του Θεου τοις αποταξαμενοις και
σωθηναι θελουμενοις
Ἀγαπητοι, φροντισωμεν της σωτηριας ημων, οτι ο καιρος συνεσταλμενος εστι
λοιπον· και ου δυ ναται τις φροντισαι της εαυτου ψυχης, εως ου φρον τιζει τα του
σωματος. Ὥσπερ γαρ ου δυναται τις προσεχειν εν ενι οφθαλμωι εις τον ουρανον, και
εν ενι επι την γην· ουτως ου δυναται ανθρωπος φροντισαι τα του Θεου και τα του
σωματος. Ὥσπερ ου δυναται πηγη εκ της αυτης οπης εξενεγκειν υδωρ γλυκυ και
πικρον, ουτως ου δυναται ανθρωπος και Θεωι αρεσκειν, και σαρκος επιθυμιας
επιτελειν. Ὥσπερ ου δυναται ακανθα καρπον ελαιου προβαλλεσθαι, ουτως ου δυνα
ται ανθρωπος και τα ουρανια ζητειν, και τα επιγεια ποθειν, καθως φησιν ο Κυριος·
Ου δυνασθε και Θεωι αρεσκειν, και σαρκος επιθυμιας επιτελειν. Ὅθεν και ο
αποστολος Παυλος ακουσας ταυτα, και εκκοψας αυ του παντα τα της σαρκος
φρονηματα, φησι· «∆ι' ον παντα ζημιουμαι, ινα Χριστον κερδησω,» και αυτωι
συμβασιλευσω. «Ἔχοντες δε διατροφας και σκεπα σματα, τουτοις αρκεσθησωμεθα.
Οι γαρ βουλομενοι πλουτειν εμπιπτουσιν εις πειρασμον, και παγιδα δια βολου, και
επιθυμιας ατοπους.» Συ δε, ω αδελφε, μη προσεχηις τι του κοσμου τουτου, ινα
δυνηθηις σωθηναι, αλλα ασκησον δικαιοσυ νην, και αληθειαν, και αγαπην, και
φοβον Κυριου, και πραοτητα, υπακοην, και εγκρατειαν, και αμνησι κακιαν. Μισησον
λογους κοσμικους, ινα καρδια σου οψηται τον καλον. Ἀγαπησον το συνεχως προσευ
χεσθαι, ινα φωτισθηι σου η καρδια. ∆ιαδος υστερουμενοις οφθαλμωι πλουσιωι, ινα μη
καταισχυνθηις εμ προσθεν του βηματος του Χριστου· μισησον την επιθυμιαν εν τοις
βρωμασιν, ινα μη ο Ἀμαληκ των παθων κυκλωσηι σε. Γοργευου εν ταις προσευχαις,
ινα μη καταφαγηι σε το θηριον. Φευγε τον οινον, ινα μη στερηθηις της ευφροσυνης
του Θεου. Ἀγαπησον 28.1412 τους πιστους, ινα δια αυτων ελεησηις. Ποθησον τους
αγιους, ινα ο ζηλος αυτων ελκυσηι σε προς αρετην. Μνη μονευε της εξοδου της
ψυχης σου, και ουχ αμαρτησεις πολλα προς Θεον· αναμιμνησκου αει την των ουρα
νων βασιλειαν, ινα η επιθυμια αυτης ελκυσηι σε προς αυτην· διαλογιζου την γεενναν
του πυρος, και των βασανων των δεινων, ινα μισησηις τα εργα τα πονηρα. Ἑτοιμαζε
ουν σεαυτωι καθ' ημεραν υπαντησαι Χρι στωι· μελλει γαρ αορατως ερχεσθαι. Καθ'
εκαστην ημεραν ανακρινε σεαυτον εκ των εντολων του Χριστου, τι υστερησας, και
ανοικοδομει αυτο. Ἴδωσιν οι αδελφοι σου τα εργα σου, και ο ζηλος ο κατα Θεον κα
ταφαγεται αυτους. Ἐρευνησον σεαυτον καθ' εκαστην ημεραν, ποιον παθος
ενεκρωσας, και δος δοξαν τωι Θεωι· αυτου γαρ εστι το ελεος. Μη λογιζου εαυτον ως
κατορθωσαντα το αγαθον ενωπιον του Θεου· φησι γαρ· «Ὅταν παντα ποιησητε, τοτε
λεγετε, οτι Ἀχρειοι δουλοι εσμεν.» Μη υψηλοφρονησηις, οτι απ' αρτι καλος ει· ου γαρ
δυνηι πιστευσαι εαυτον τοις εχθροις σου. Μη θαῤρησηις εαυτου τωι σωματι. Ὁ
φοβουμενος τους δαιμονας δηλον εαυτον ποιει, οτι ουκ εστι φοβος Θεου εν αυτωι. Ὁ
γαρ φοβουμενος τον Θεον εξ ολης αυτου της καρδιας εδραιος εστιν επ' αυτοις. Το μη
 
 
 
 
 

1

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

μετρησαι εαυτον, αλλ' εαυτον εχειν αγνωστον, φα νεροι τωι ανθρωπωι, οτι ου ζητει
ποιησαι το εαυτου θελημα, αλλα το του Θεου. Ὁ λεγων τον λογον αυτου επι
πολλων, δηλον εαυτον ποιει, οτι ουκ εστι φοβος Θεου εν αυτωι. Ὁ βουλομενος
σωθηναι σχολασει τωι Θεωι, και καταπατησει τα παθη. Το φροντισαι εν γνω σει
εκδιωκει τα παθη· γεγραπται γαρ· «Φροντις επελευσεται επ' ανδρα σοφον.» Ὥσπερ η
ακηδια βοη θεια εστι των παθων, ουτω και η μακροθυμια δυ ναμις εστι των αρετων.
Το μη κρινειν ανθρωπον τει χος εστιν αντιτητον· το δε ψεξαι η καταλαλησαι
απωλειαν τηι ψυχηι κατεργαζεται. Το κρατησαι της γλωττης δηλοποιειται, οτι
πρακτικος εστι μεν ταις αρεταις· η δε απαιδευσια της γλωσσης σημαινει, οτι ου
κεκτηται αρετην ενδοθεν. Ἡ εν γνωσει ελεημοσυνη τικτει το προοραιν, και οδηγει εις
την αγαπην· η δε ανελεημοσυνη τικτει την απανθρωπιαν. Μητηρ αρετων εστιν η
συμπαθεια· πληρωμα δε κακων η ανυποταξια. Ἡ αγαθοτης τικτει την αγνειαν· η δε
οξυχο λια τικτει τα παθη. Ἡ σκληροκαρδια τικτει την οργην· η δε ακηδια τικτει την
ενδειαν. Κορος υπνου ταραχη παθων· σωτηρια δε ψυχης αγρυπνια εμμετρος. Ὕπνος
εν κορωι πληθος φαντασιων· ανθος δε του νου, αγρυπνια εν προσευχηι. Πολυς υπνος
παχυνει καρδιαν, αγρυπνια δε λεπτυνει αυτην· αγρυπνιαν δε λεγω την κατα Θεον
γινομενην εν ψαλμοις, και υμνοις, και ωιδαις πνευματικαις. Ἀγαθος γαρ υπνος εν
σιωπηι των αγρυπνουντων εν ματαιολογιαι. Το πενθος εκδιωκει τα παθη, το δε γελως
χω ριζει απο Θεου. Το μη πληξαι ανθρωπον τικτει τα πεινωσις· η δε δοξα των
ανθρωπων τικτει την υπερ 28.1413 ηφανιαν. Ἡ αοργησια τικτει την πραοτητα· η δε
μνησικακια τικτει την απωλειαν. Το αγαπαιν τον πλατυσμον εκδιωκει τας αρετας· η
δε στενοχωρια ταπεινοι τα παθη. Ἡ επιθυμια των εδεσματων δι αγει εις τα παθη· η
δε εγκρατεια εκδιωκει αυτα. Κο σμησις σωματος, ψυχης καταστροφη· τηξις δε σωμα
τος, ανακαινισμος ψυχης. Περιφρονησις σωματος, σω τηρια ψυχης· επιμελεια δε
σωματος, παγις τηι ψυχηι. Τηξις δε σωματος φωτισμος ψυχης. Το προσεχειν τον νουν
ανω παντοτε, τικτει την αγαπην την προς Θεον· η δε μεριμνα του βιου εκδιωκει τας
αρετας. Το φυλα ξαι το στομα, διεγειρει την διανοιαν προς τον Θεον· η δε πολυλογια
τικτει την ακηδιαν και την μανιαν. Το ποιησαι το θελημα του πλησιον, σημαινει ο
νους βλεπειν τας αρετας· το δε ποιησαι το ιδιον θελημα, σημαινει την αγνοιαν. Ἡ
μελετη εν φοβωι, φυ λασσει την ψυχην απο παντος κακου· το δε λαλειν τους
κοσμικους λογους σκοτιζει την ψυχην. Το αγαπαιν την υλην του κοσμου, χωριζει απο
του Θεου τον νουν· η δε ακτημοσυνη παῤρησιαι βλεπει τωι Θεωι. Το μη εξαξαι τους
λογισμους δηλοποιειται, οτι εκζητει την δοξαν του κοσμου τουτου την αισχραν και
ματαιαν· το δε γνωρισαι αυτα πνευματικοις πατρασιν, εκδιω κει αυτα. Ὥσπερ ο ιος
βιβρωσκεται ο μοναχος υπο την δοξαν των ανθρωπων, εαν η καρδια αυτου συμ
πεισθηι αυτωι. Ὥσπερ σκωληξ, ητοι σμιλαξ, συμπλακεις τηι αμπελωι, αφανιζει τον
καρπον αυτης· ουτως αφανιζει κενοδοξια τον καρπον του μοναχου, εαν η καρδια
αυτου συμπεισθηι αυτηι. Προ παντων των αρετων εστιν η ταπεινοφροσυνη· προ δε
παντων των παθων εστιν η γαστριμαργια. Τελος αρετων, αγαπη· πληρωμα δε
κακων, το εαυτον λογισασθαι ειναι δικαιον. Ὥσπερ σκωληξ κατεσθιων ξυλον
αφανιζει αυτο, ουτως αφανιζει μνησικακια την ψυχην του μοναχου. Το παραῤριψαι
εαυτον ενωπιον του Θεου, τικτει το υπο φερειν υβριν αταραχως· το δε μη εξουθενειν
εαυτον, τικτει την υπερηφανιαν. Μη εσο πεποιθως επι τηι σηι δυναμει, και η βοηθεια
του Θεου παροικησει σοι. Μη εχε εχθραν μετα τινος, επει απροσδεκτος εστιν η προσ
ευχη σου. Ἀληθειαν αγαπα· της γαρ ψευδομενος αθετει τον καλον. Φυλαξον τους
 
 
 
 
 

2

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

οφθαλμους σου, και η καρδια σου ου μη ιδηι πονηρον. Ὁ γαρ βλεπων γυναικα εν
ηδονηι, μοιχειαν επιτελει. Φυλασσε την ακοην σου, ινα μη επισυναξηις σεαυτωι παντα
πονηρον σπορον. Φευξου απο καταλαλιας του πονηροτατου δαιμονος, και ειρηνευε
μετα παντων, ινα παῤρησιασηι ευχομενος. Μη επιποθηις ακουσαι βλαβην λυπης
παντος ανθρωπου, ινα μη ανταποδωσεις αυτον εν τηι καρδιαι σου. Ἐργα ζου εν τωι
εργοχειρωι σου, ινα ευρηι πτωχος σον αρτον· η γαρ αργια θανατος εστι τηι ψυχηι. Το
συνεχως προσευχεσθαι λυτρουται την ψυχην απο παντος κα κου. Το δε
καταμικραμελησαι, οικητηριον των δαι μονων αποκαθισταται. Καθημενος εν τωι
κελλιωι σου των ποτε τουτων φροντιζε συνεχως· της ευχης, και της μελετης, και του
εργοχειρου. Καθ' εκαστην ημεραν μνημονευε, που εις, και τι εργαζηι, και οταν
μεταστηις, που εχεις απελθειν, και προσεχε σεαυτωι. Ἐαν ο λογισμος σου υζει σε, οτι
εχει τις κατα σου, 28.1416 μη καταφρονησηις αυτωι, αλλα βαλε αυτωι μετα νοιαν.
Βλεπε μη καταφρονησηις εκαστηι ωραι τας λει τουργιας σου επιτελειν· αυτα γαρ
φερουσι τον φωτι σμον εν τηι ψυχηι. Ει αγαθα εποιησας, μη κατακαυ χω· ει δε πολλα
εποιησας κακα, μη αμετρως λυπη θηις, αλλα στηθι, μηκετι αυτα πραξεις, και σωθησηι.
Ἐαν οχλησηι πορνειας λογισμος, ευχην αδιαλειπτον θυσον τωι Θεωι, και αναπαυσει
σοι. Ἐαν ο ζηλος και ο φθονος πολεμηι την καρδιαν σου, μνησθησο, οτι μελη Χριστου
εσμεν παντες, και οτι η τιμη, και το ονειδος του πλησιον παντων ημων εστι, και
φευξεται απο σου. Ταυτα δε παντα συναγουσα η διακρισις και αναλογιζομενη, τας
μεν αρετας περιπυσεται, τα δε πονηρα εκποδων ποιειται. Ἀδυνατον δε ελθειν σοι την
διακρισιν, εαν μη πρωτον τας αρετας αυτης επι τελεσηις, προ παντων δε την ησυχιαν.
Ἡ ησυχια τικτει την ασκησιν· η ασκησις τικτει την κατανυξιν και τον κλαυθμον· ο
κλαυθμος τικτει τον φοβον· ο φοβος τικτει την ταπεινωσιν η ταπεινωσις τικτει το
προοραιν· το προοραιν τικτει την αγαπην· η αγαπη τικτει τηι ψυχηι το μετα αγγελων
ομιλειν. Τοτε γινω σκει ο ανθρωπος λοιπον, οτι μακραν εστιν απο Θεου. Ὁ θελων
ουν, αδελφοι, ελθειν επι πασας τας εντιμους αρετας ταυτας, αμεριμνος τε δει ειναι
απο παντος πραγματος, και μισησαι τον κοσμον τουτον· και λοι πον τοτε αξιουται
κτησασθαι τας αρετας ταυτας παρα Κυριου. Τουτο δε μαθε, αδελφε, οτι πας
ανθρωπος εσθιων και πινων αμετρως, η εμπεριφερομενος τωι κοσμωι τουτωι, ου μη
αξιωθηι ελθειν εις τα μετρα ταυτα· ει γαρ κτηματα και αμπελωνα εχεις, η οικηματα, η
τι του αιωνος τουτου, ινα τι και γυναικα ουκ εγημας; τι εαυτον φρεναπατων
αγνοων, οτι τον εν ακανθαις σπει ρομενον ου τελειοφορει; Και ο μη σχολασας, Θεον
γνωναι ου δυναται. Και τουτο δε παρακαλω παντα ανθρωπον βουλομενον δουναι
μετανοιαν τωι Θεωι, φυ λαξαι αυτον απο πολυοινιας· πολλα γαρ αυτου τα πτωματα.
Μη προσεχηις ουν εις παλην, εως ου ηις εν τωι σωματι, μηδε πιστευσηις εαυτωι. Στωμεν
ουν, αδελφοι, στωμεν εν φοβωι Κυριου, και μη εκκακη σωμεν εν τηι παληι. «Ου γαρ
εστιν ημιν η παλη προς αιμα και σαρκα, αλλα προς τας αρχας, προς τας εξουσιας,
προς τους κοσμοκρατορας του σκοτους του αιωνος τουτου, προς τα πνευματικα της
πονηριας εν τοις επουρανιοις.» Περιβαλλωμεθα τα οπλα των αρετων, ως οπλιται·
διοτι ο κοπος και ο μοχθος, και η στενοχωρια, και η στενοτεια, και η ευδια των
επιθυμιων ου μονον φυλαττουσιν ημας απο των βελων του εχθρου, αλλα και
βασιλειας ουρανων κληρονομους αποκαθιστησιν. Ἀγωνιζωμεθα ουν, αδελφοι, εν τωι
καιρωι τουτωι το βραχυ, απερ τυχωμεν βασιλειας ουρανων. Ὁ γαρ διδασκαλος ημων
Ἰησους Χριστος ουτως ειρηκεν· «Ἀγωνιζεσθε εως ελθειν δια της στενης πυλης, και
τεθλιμμενης οδου. Γρηγορειτε ουν εν 28.1417 πασηι ωραι, οτι ουκ οιδατε ποιαι ωραι ο
 
 
 
 
 

3

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

Κυριος ερχεται· μηποτε εισελθηι αφνω, και ευρησηι υμας καθευδοντας. Βλεπετε μη
ποτε βαρυνθωσιν υμων αι καρδιαι εν κραιπαληι και μεθηι, και μεριμναις βιωτικαις,
και επελευσεται υμιν αφνω η ωρα. Ἰδου αποστελλω υμας ως προβατα εν μεσωι
λυκων. Μη κτησητε χρυσον, μητε αργυρον, μητε δυο χιτωνας· μηδε δειμασητε απο
αποκτεινοντων το σωμα. Ειδον γαρ τον Σαταναν ως αστραπην εκ του ουρανου
πεσοντα. Ἰδου δεδωκα υμιν την εξουσιαν του πατειν επανω οφεων και σκορπιων,
και επι πασαν την δυναμιν του εχθρου, και ου μη αδικησωσιν υμας. Και ουκ αυτοις
αποστολοις μονον τουτο δεδωκεν ο Κυριος, αλλα και πασι τοις βουλομενοις
σωθηναι και ακολουθησαι τοις προσταγμασιν αυτου. Και βλεπε, ο αντιλεγων, τας
μυριαδας των αγιων. Ἔδωκε γαρ ημιν την εξουσιαν τεκνα Θεου γενεσθαι. «Μη
φοβου, το μικρον ποιμνιον, οτι ηυδοκησεν ο Πατηρ υμων δουναι υμιν την βασιλειαν
των ουρανων. Πωλησατε τα υπαρχοντα υμων, και δοτε ελεημοσυνην, και εξετε
βαλαντια μη παλαιουμενα, θησαυρον ανεκλειπτον εν τοις ουρανοις.» Ποιησαντων
δε των αγιων μαθητων αυτου και ταυτην την εντολην, ειρηκε προς αυτους·
«Ειρηνην την εμην διδωμι υμιν, ειρηνην την εμην αφιημι υμιν.» «Ὁ» γαρ «αγαπων
με τας εντολας μου τηρησει· καγω και ο Πατηρ ελευσομεθα, και μονην παρ' αυτωι
ποιησομεθα.» Ὑποδεικνυων δε ημας γενναιως υποφερειν τους πειρασμους και τα
παλαισματα, ειρηκεν· Ἐν τωι κοσμωι θλιψιν εξετε. Ἀλλα «θαρσειτε· εγω νενικηκα τον
κοσμον. Ὑμεις δε εστε οι δι' εμε μεμενηκοτες εν τοις πειρασμοις μου, καγω διατιθημι
υμιν, καθως διεθετο μοι ο Πατηρ μου βασιλειαν, ινα εσθιητε τε και πινητε επι της
τραπεζης μου.» Ταυτα δε ου πασι λεγει, αλλα τοις υπομενουσι τοις πειρασμοις, και
ταις θλιψεσιν εν μακροθυμιαι. Ἀπερχομενος επι το αγιον παθος του σταυρου ο
Κυριος, ουτως εφη· Ὁ θελων εσθιειν και πινειν επι της τραπεζης μου, συμπορευσαι
μετ' εμου επι τον σταυρον· τουτεστι νεκρωθητω και αυτος τωι κοσμωι, ως εγω, δια
της των εντολων μου πραξεως. Ἀκουσας δε ο αποστολος Παυλος, και εκκοψας αυτου
παντα της σαρκος φρονηματα, ετολμα λεγειν· «Χριστωι συσταυρουμαι. Ζω δε ουκετι
εγω, ζηι δε εν εμοι Χριστος.» Και γαρ εφ' οσον σαρκικα περιπατωμεν, νεκροι εσμεν
ταις αμαρτιαις. Φησι γαρ· «Οι του Χριστου την σαρκα εσταυρωσαν συν τοις παθημασι
και ταις επιθυμιαις.» Και ει συναποθανομεν, και συζησομεν. Ει υπομενομεν, και
συμβασιλευσομεν αυτωι· ει αρνουμεθα, κακεινος αρνησεται ημας. Τις ουν εστιν ο
αρνουμενος η ο κατα τας επιθυμιας της σαρκος περιπατων; Ουτος γαρ εστιν ο
ενυβριζων τωι βαπτισματι. Και τις εστιν ο μη ενυβρισας εξ ημων το βαπτισμα δια τα
του πονηρου ποικιλα μηχανηματα; Ἀλλα δια την πολλην αγαπην αυτου, ην
ηγαπησεν ημας ο Κυριος ημων Ἰησους Χριστος, εδω 28.1420 κεν ημιν την μετανοιαν
εως εσχατης αναπνοης. Ει μη γαρ ην μετανοια, ουκ αν εσωθη πασα σαρξ, ως φησιν ο
Κυριος· «Ἀμην, αμην λεγω υμιν, ου χαιρει ο Θεος επι ενενηκοντα εννεα δικαιοις, ως
εφ' ενι αμαρτωλωι μετανοουντι.» Σπουδασωμεν, αδελφοι, μετανοησαι, εως εσμεν εν
τωι σωματι, κλαυσωμεν, και πλυνωμεν τα της καρδιας κρυπτα τραυματα. Μελλει γαρ
φανερουσθαι τα εν ημιν πεπραγμενα δεινα επι του φοβερου βηματος εκεινου.
Ἤγγικε γαρ ο Κυριος, και ερχεται επι θρονου δοξης αγιου αυτου, και συναχθησονται
εμπροσθεν αυτου παντα τα εθνη. Και εκαστος φανερουται εκ της ιδιας λαμπαδος·
οστις δε ου κεκτηται ελαιον, σβεσθησεται αυτου η λαμπας· κακεινος πορευθηι εν τωι
εξωτερωι σκοτει. Σπουδασωμεν ουν, αδελφοι, και πλησωμεν τα αγγεια ημων ελαιου,
ινα μη ριφωμεν εν τωι σκοτει και αιωνιωι πυρι. Το γαρ αγγειον εστιν η μετανοια· το
δε ελαιον των αρετων η πραξις· η δε φωτεινη λαμπας υπαρχει η αγια ψυχη.
 
 
 
 
 

4

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

Ἀγωνιζωμεθα ουν, αδελφοι, οτι ηγγικεν η ημερα. Μακαριος ανθρωπος ο εχων την
μεριμναν ταυτην καθ' εκαστην ημεραν και ωραν. Ὁ γαρ καρπος οψιμος γεγονως
καιρος εστι του θερισμου. Μακαριος εστιν εκεινος ο σωσας τον καρπον αυτου·
συναξουσιν αυτον οι αγγελοι εις την αιωνιον αποθηκην. Ουαι δε τοις ομοιοις μου,
τουτεστι τοις ζιζανιοις, οτι το πυρ αυτους κληρονομησει. Φυγωμεν ουν, ω αδελφοι,
τον κοσμον, και παντα τα εν αυτωι, οπερ κληρονομησωμεν τα αγαθα εκεινα, «α ο
οφθαλμος ουκ ειδε, και ους ουκ ηκουσε, και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη, α
ητοιμασεν ο Θεος τοις αγαπωσιν αυτον.» Το λοιπον, ω αδελφοι, εν τουτοις στητε,
ταυτα μελετατε, και μη αμελησητε, οπερ αξιωσηι υμας Κυριος τηρησαι την εντολην
ταυτην ημερας και νυκτος, και σωσηι εις την βασιλειαν αυτου την επουρανιον. Ὅστις
αναγινωσκει τας εντολας ταυτας, η ακουει, και μη ποιει αυτας, πεπληρωται εν αυτωι
ο σπορος ο πεσων εις την πετραν, και δια το μη εχειν γην, παραχρημα εξηρανθη. Ὁ
δε αναγινωσκων και ποιων εστιν ο σπορος ο πεσων εις την γην την αγαθην, και
εκαρποφορησεν εν λʹ, και εν ξʹ, και εν ρʹ, εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων, ωι η δοξα.
Ἀμην.

 
 
 
 
 

5

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


