Vita Symeonis Stylitae
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΣΤΥΛΙΤΟΥ
1 Ξενον και παραδοξον μυστηριον γεγονεν εν ταις ημεραις ημων. εδοξεν εμοι
τωι αμαρτωλωι και ελαχιστωι Ἀντονιωι γραψαι εις ο καταλαμβανω. ωφελειας γαρ και
κατανυξεως πε πληρωται το συνταγμα. οθεν παρακαλω κλινατε το ους υμων και
ακουσατε εις απερ καταλαμβανω.
2 Ὁ εν αγιοις και μακαριωτατος Συμεων νηπιος ων τηι ηλικιαι εποιμαινεν τα
προβατα του πατρος αυτου καθ' ον τροπον και ο προφητης ∆αβιδ· κατα δε αγιαν
κυριακην εισηιει εν τηι εκκλησιαι προς τα λογια του θεου και ηδεως επηκροατο των
αγιων γραφων μη γινωσκων το τι ηκουεν. εις ηλικιαν δε προβαινων και νυττομενος
υπο του λογου του θεου απερ χεται εν μιαι των ημερων εν τηι αγιαι εκκλησιαι και
ακουων του αποστολου αναγινωσκομενου ερωται τινα γεροντα· Ειπε μοι, πατερ, τι
εστιν ο αναγινωσκει. λεγει αυτωι ο πρεσβυτης· Περι εγκρατειας ψυχης. λεγει αυτωι ο
αγιος Συμεων· Τι εστιν εγκρατεια ψυχης; λεγει αυτωι ο πρεσβυτης· Τεκνον, τι με
ερωταις; ορω γαρ σε τηι ηλικιαι νεον, το δε φρονημα γηραλαιον κεκτη μενον. λεγει
αυτωι ο αγιος Συμεων· Ουκ εκπειραζω σε, πατερ· αλλα ξενιζομαι εις το της λεξεως
ονομα. λεγει αυτωι ο πρε σβυτης· Ἐγκρατεια σωτηρια εστιν ψυχης οδηγουσα εις φως
εισαγουσα εις την βασιλειαν των ουρανων. λεγει αυτωι ο αγιος Συμεων· ∆ιδαξον με,
τιμιε πατερ, α λεγεις, διοτι ιδιωτης ειμι.
3 Λεγει αυτωι ο πρεσβυτης· Τεκνον, εαν τις νηστευηι τωι θεωι αδιαλειπτως και
τας ευχας πασας μετα επιεικειας αποδι δωσιν αυτωι, τουτ' εστιν τριτην ωραν ευχην
μιαν, ομοιως, και εκτην, εννατην και δωδεκατην και τουτων τα ακολουθα· καθως
και εν τοις μοναστηριοις επιτελουνται. ει ουν οιδας, τεκνον, τι ηκουσας, λογισαι
ταυτα εν τηι καρδιαι σου· δει γαρ σε και πεινασαι και διψησαι και υβρισθηναι και
κολαφισθηναι και ονειδισθηναι, αναστεναξαι και κλαυσαι και θλιβηναι και
ανομαλησαι, υγιαναι και επιθυμησαι αποταξασθαι και ταπει νωθηναι και πολλα
παθειν παρα ανθρωποις, και ουτως παρα κληθηναι παρα αγγελων· ιδε ηκουσας
ταυτα παντα, ο κυριος της δοξης δυη σοι νουν αγαθον προς την αυτου θελησιν.
4 Και ταυτα ακουσας ο αγιος Συμεων εξηλθεν της εκ κλησιας και απερχεται
εις ερημον τοπον και τιθησιν εαυτον επι προσωπον ημερας επτα κλαιων και
ευχομενος τωι θεωι μητε βρωσεως μητε ποσεως μεταλαμβανων. και μετα τας επτα
ημερας αναστας δρομαιως ερχεται εις μοναστηριον. και πιπτει εις τους ποδας του
αρχιμανδριτου κραζων και λεγων· Ἐλεησον με, πατερ, ταπεινον και ταλειπωρον
ανθρωπον και σωσον ψυχην απολλυμενην και επιποθουσαν δουλευειν τωι θεωι.
λεγει αυτωι ο αρχιμανδριτης· Τις ει και ποθεν; και τι το ονομα σου; και ποθεν
εληλυθας; λεγει ο μακαριος Συ μεων· Τωι μεν γενει ελευθερος, το δε ονομα Συμεων,
το δε πως εληλυθα ενταυθα η ποιων γονεων υπαρχω μη με ερωτα, δεσποτα, δεομαι
σου, αλλα εξαγορασον σεαυτωι μιαν ψυχην απολλυμενην. ταυτα ακουσας ο
αρχιμανδριτης ηγειρεν αυτον εκ του εδαφους και λεγει αυτωι ο αρχιμανδριτης· Ει
απο θεου ει, ο κυριος σε φυλαξει απο παντος πονηρου και δολιου πραγματος και εσηι
πασιν ποιων την υπηρεσιαν, ινα παρα παντων αγαπηθηις.
5 Οι δε γονεις αυτου ουκ επαυοντο κλαιοντες και ζητουν τες αυτον· ο δε
αγιος διηγεν εν τωι μοναστηριωι δουλευων τοις πασι και αγαπωμενος υπο παντων
και πληρων τον κανονα του μοναστηριου. εν μιαι ουν των ημερων εξελθων του μο
ναστηριου ευρισκει επανω του φρεατος σιτλαν, οθεν το υδωρ ηντλουν, εχουσαν
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

σχοινιον· και λυσας το σχοινιον απερχεται εις ιδιαζοντα τοπον και φασκιοι εαυτον
εν ολωι τωι σωματι αυτου· και ενδυεται επανω του σχοινιου στιχαριν τριχινον και
εισηλθεν εν τωι μοναστηριωι και λεγει τοις αδελφοις· Ἐξηλθον αντλησαι υδωρ και το
σχοινιον ουχ ευρον εν τηι σιτλαι. λεγουσιν αυτωι οι αδελφοι· Σιωπα, μηδεις μαθηι τωι
αρχιμανδριτηι. και ουδεις ᾔδει οτι εσωθεν ην πεφασκιωμενος το σχοινιον. εμεινεν
ουν εως ενιαυτου ενος και πλειον εχων το σχοινιον εν τηι σαρκι αυτου ενειλιγμενον
και κατεφαγεν τας σαρκας αυτου, ωστε σκεπασθηναι το σχοινιον απο των
σεσημμενων σαρκων του δικαιου, και απο της δυσωδιας αυτου ουκ εδυνατο τις
εγγιστα αυτου στηναι, και ουδεις εγνω το μυστηριον. η δε κοιτη αυτου επληρουτο
σκωληκων, και ου δεις ᾔδει το γεγονος.
6 Ἐλαμβανεν δε την τροφην αυτου και εδιδου αυτην πτωχοις μηδενος
ειδοτος. εν μιαι ουν των ημερων εξερχεται τις των μοναχων και ευρισκει αυτον
διδοντα τον αρτον αυ του και το οσπριον ο ελαμβανεν πτωχοις. παντες δε ενη
στευον εως εσπερας, ο δε αγιος Συμεων απο κυριακης εις κυριακην εγευετο.
εισελθων δε εις των μοναχων διεβαλλεν αυτον τωι αρχιμανδριτηι λεγων· ∆εομαι τηι
αγιοσυνηι σου· ο ανθρωπος ουτος καταλυσαι θελει το μοναστηριον ητοι τον κανονα
ον παρεδωκας ημιν. λεγει αυτωι ο αρχιμανδριτης· Πως θελει καταλυσαι τον κανονα;
λεγει αυτωι ο μοναχος· Ἡμεις εως εσπερας παρελαβομεν νηστευειν, ουτος δε απο
κυριακην εις κυριακην εσθιει και τον αρτον αυτου, ον λαμβανει, και το οσπριον
κρυφεως διδωσι πτωχοις καθ' εκαστην ημεραν· ου μονον δε τουτο, αλλα και απο του
σωματος αυτου δυσωδια ανερχεται αφορητος, ως μη δυνασθαι εγγιστα αυτου στηναι
τινα· και η κοιτη αυτου σκωληκων πεπληρωται, και ημεις ου δυναμεθα υπενεγκειν·
Ἀλλ' ει βουλει, τουτον ωδε εχε και ημεις αναχωρουμεν, η απολυσον αυτον απελθειν,
οθεν ηλθεν.
7 Ταυτα ακουσας ο αρχιμανδριτης εκθαμβος εγενετο, και καταμανθανει την
κοιτην αυτου, και ευρισκει αυτην πεπλη ρωμενην σκωληκων, και εκ της δυσωδιας
ουκ ηδυνατο στηναι εκει. Και φησιν ο αρχιμανδριτης· Ἰδου και ο νεος Ἰωβ. Και
κρατησας αυτον λεγει αυτωι· Τι ταυτα εποιησας, ανθρωπε; ποθεν η δυσωδια σου
αυτη, τι πλαναις τους αδελφους, τι καταλυεις τον κανονα του μοναστηριου; η
φαντασμα υπαρ χεις; αλλαχου απελθε και αποθανε χωρις ημων· δια σου ταχα ηλθον
πειρασθηναι ο αθλιος εγω; ει γαρ ης συ ανηρ αληθης εκ γονεων συνετων,
απηγγειλες αν ημιν, τις ην ο πατηρ σου και η μητηρ σου και το γενος σου, και ποθεν
ηλθες ωδε; ταυτα ακουσας ο αγιος κατω προσεχων προς την γην εσιωπα μηδεν
λεγων, και εκ των δακρυων αυτου επληρουτο ο τοπος, εν ωι ιστατο· επι πολυ δε
εμμανης γεναμενος ο αρχιμανδρι της λεγει τοις μοναχοις· Ἀποδυσατε αυτον, οπως
ιδωμεν η δυσωδια ποθεν αυτη.
8 Ἠβουληθησαν ουν αποδυσαι αυτον και ουκ ηδυνηθησαν· κεκολλημενον
γαρ ην το ιματιον αυτου απο της σαπεισης σαρκος. Ἐπι τρεις ουν ημερας ουκ
επαυοντο διαβρεχοντες αυτον υδατι χλιαρωι συν ελαιωι, και ουτως μετα πολλης
οδυνης ηδυνηθησαν αποδυσαι αυτον, ωστε συν τωι ιματιωι αποδαρηναι την
σεσημμενην σαρκα αυτου, και ευρισκουσι το σχοινιον περι πεπλεγμενον εν τωι
σωματι αυτου, ως μη φαινεσθαι τι εξ αυ του, ει μη μονον τας αρχας του σχοινιου·
των δε σκωλη κων των οντων εν αυτωι ουκ ην εικασμος· τοτε εκθαμβοι εγενοντο επ'
αυτον παντες οι μοναχοι ορωντες την ανιατον πληγην εκεινην, και διελογιζοντο εν
εαυτοις, το πως και ποιον μηχανημα ποιησαντες αρουσι το σχοινιον απ' αυτου· ο δε
αγιος Συμεων εκραζε λεγων· Συγχωρησατε μοι, κυριοι μου αδελφοι, εασατε με
αποθανειν ουτως τον κυνα τον οζοντα, κατα γαρ τας πραξεις μου ουτως ωφειλον
και κριθηναι· πασα γαρ αδικια και πλεονεξια συν εμοι γεγενηται, εγω γαρ ειμι το
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

πελαγος των αμαρτιων. οι δε μοναχοι και ο αρχιμανδριτης εκλαιον ορωντες την
ανιατον πληγην εκεινην· και λεγει αυτωι ο αρχιμανδριτης· Ουπω τυγχανεις
ενιαυτων δεκα και οκτω και ποιας αμαρτιας εχεις; λεγει αυτωι ο αγιος Συμεων· Ὁ
προφητης ∆αβιδ λεγει· Ἰδου εν ανομιαις συνεληφθην και εν αμαρτιαις εκισσησεν με
η μητηρ μου· και παντων τουτων τα ομοια ημφιεσμαι. εξεπληττετο δε ο
αρχιμανδριτης επι τηι συνετηι αυτου αποκρισει, οτι αγροικος ων πως κατηνυγη εις
τον φοβον του θεου. καλεσας δε ο αρχιμανδριτης ιατρους δυο, μετα πολλων μοχθων
και πονων ως νομιζεσθαι αυτον τεθνηκεναι, απεσπασαν απ' αυτου το σχοινιον † απο
των σαρ κων των κεκολλημενων εν αυτωι, και επιμελησαμενοι αυτου ημερας
πεντηκοντα ωφελησαν αυτον εκ μερους. και λεγει αυτωι ο αρχιμανδριτης· Τεκνον,
ιδου υγιης γεγονας· απελθε οπου βουλει.
9 Τοτε εξερχεται εκ του μοναστηριου ο αγιος Συμεων· και ιδου ην
παρακειμενον φρεαρ πλησιον του μοναστηριου, εν ωι υδωρ ουχ υπηρχεν εν αυτωι,
πληθος δε πνευματων ακα θαρτων πονηρων κατυκει εν αυτωι· ου μονον δε
πνευματων ακαθαρτων, αλλα και ασπιδων και εχιδνων και οφεων και σκορπιων
πληθος ανεικαστον· οθεν παντες εφοβουντο διελ θειν δια του τοπου εκεινου.
Ἀπηλθεν δε εκει ο αγιος Συ μεων μηδενος ειδοτος και ριπτει εαυτον εν τωι φρεατι
εκεινωι, ποιησας την εν Χριστωι σφραγιδα, και κρυβει εαυτον εν τωι πλαγιωι του
φρεατος.
10 Μετα ουν επτα ημερας του αναχωρησαι αυτον του μοναστηριου θεωρει ο
αρχιμανδριτης κατ' οναρ ανεικαστον πληθος ανδρων λευχειμονουντων και
κυκλουντων το μοναστηριον, λαμπαδας κρατουντων και λεγοντων· Ἄρτι κατακαι
ομεν σε ενταυθα, ει μη τον δουλον του θεου Συμεων παρα δωσεις ημιν. δια ποιαν δε
αιτιαν εδιωξας αυτον, τι δε εποιησεν, οτι απερριψας αυτον εκ του μοναστηριου,
ποιον δε εστιν το σφαλμα αυτου; ειπε ημιν, πριν σε κατακαυσωμεν· ουκ οιδας, τι
ειχες εν τωι μοναστηριωι σου; ουτος γαρ μειζων σου ευρε θησεται εν τηι ημεραι εκεινηι
τηι φοβεραι και φρικτηι. και δι υπνισθεις ο αρχιμανδριτης εντρομος γενομενος λεγει
τοις μοναχοις· Ὡς ορω οτι ο ανθρωπος εκεινος γνησιος δουλος του θεου τυγχανει·
ιδου γαρ πολλα κακα επαθον κατ' οναρ τηι νυκτι ταυτηι δι' αυτον· αλλα παρακαλω
υμας, αδελφοι, διαδραμετε μοι και ευρετε μοι αυτον, επει μηδεις ελθοι εξ υμων
ενταυθα.
11 Και εξελθοντες εζητησαν εν παντι τοπωι αυτον και μη ευροντες αυτον
ηλθον λεγοντες τωι αρχιμανδριτηι· Ὄντως, δεσποτα, ουκ εασαμεν τοπον, οπου ουκ
εζητησαμεν, ει μη τον τοπον, εν ωι ουδεις τολμαι διοδευσαι δια το πληθος των αγριων
θηριων. λεγει αυτοις ο αρχιμανδριτης· Τεκνα, ποιη σαντες ευχην και λαβοντες
λαμπαδας, απελθοντες κατελθατε και επιζητησατε αυτον. και ποιησαντες ευχην
επανω του φρεατος επι ωρων τριων εχαλασαν εν τωι φρεατι πεντε μοναχους μετα
σχοινιων λαμπαδας κρατουντας· και τα ερ πετα θεωρουντα εις τας γωνιας εφυγον.
ιδων δε αυτους ο αγιος Συμεων ανεκραζεν λεγων· ∆εομαι υμων, αδελφοι και δουλοι
του θεου, ενδοτε μοι μικρον, ινα παραδω το πνευμα μου, αρκει γαρ μοι, οτι ο
επεβαλομην ουκ επληρωσα. οι δε μοναχοι βιασαμενοι αυτον μετα πολλης βιας
ανηγαγον αυτον εκ του φρεατος, συροντες αυτον ως κακον πραξαντα· ηγαγον δε
αυτον τωι αρχιμανδριτηι. ο δε ιδων αυτον επεσεν εις τους ποδας αυτου λεγων·
Συγχωρησον μοι, δουλε του θεου, αυτος μου γενου καθηγητης και διδαξον με, απερ
εχει και δωρειται η καρτερια.
12 Ὁ δε αγιος Συμεων ουκ επαυετο κλαιων και δεομενος του θεου, ποιησας
δε εν αυτωι τωι μοναστηριωι χρονους τρεις εξερχεται μηδενος γινωσκοντος, και
απερχεται εις ερημον το πον, εν ωι παρεκειντο χωρια ικανα, εγγιστα δε αυτου ην χω
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

ριον επιλεγομενον Γελασοις, και οικοδομει εκει αυτωι τοπον μικρον απο ξηρολιθων,
και στηκει μεσον χρονους τεσσαρας νιφομενος, βρεχομενος, καυματουμενος, και
πολλοι απηρχοντο προς αυτον· η δε τροφη αυτου ην φακη βρεκτη και το πομα αυτου
υδωρ. Και μετα ταυτα εποιησεν εαυτωι στυλον πηχων τεσσαρων και στηκει εν αυτωι
ετη επτα, και ην η φημη αυτου πανταχου διατρεχουσα· και μετα ταυτα οικοδομουσιν
αυτωι οι οχλοι μανδρας δυο απο ξηρολιθου, και επιτιθουσιν θυραν τηι εσωθεν μανδραι
και ποιουσιν αυτωι στυλον πηχων τριακοντα, και στηκει εν αυτωι ετη δεκαπεντε
πολλας ιασεις επιτελων· πολλοι γαρ δαιμονιωντες απηιεσαν εκει και εθεραπευοντο.
13 Ὁ δε αγιος Συμεων εμιμειτο τον καθηγητην αυτου Χριστον, ον και
επικαλουμενος χωλους εποιει περιπατειν, λεπρους καθαριζων, μογγιλαλους ποιων
λαλειν, παραλυτικους τρεχειν, μακρονοσουσιν παρεχων ιασιν, νουθετων και παρα
καλων εκαστον· Ἐαν σοι ειπηι τις, οτι τις σε εθεραπευσεν, λεγε συ, οτι Ὁ θεος με
εθεραπευσεν· μη σοι δοξηι ειπειν οτι Συμεων με εθεραπευσεν, επει παλιν εν τοις
αυτοις πονοις ευρισκηι. και τουτο σοι λεγω· μηδεποτε ψευσηις και ομοσηις τον θεον· ει
δε και αναγκη σοι γινεται του ομοσαι, κατ' εμου του ταπεινου ομνυε, ειτε μετ'
αληθειας ειτε μετα ψευδους· μεγαλη γαρ αμαρτια εστιν και φοβερον το ομνυειν εις
τον θεον.
14 Ἀκουσατε φοβερον και παραδοξον θαυμα· η μητηρ αυτου δια εικοσι ετων
μανθανει, που εστιν ο αγιος Συμεων και δρομαιως ελθουσα ηθελησεν αυτον
θεασασθαι δια τοσου των ετων και πολλα κλαιουσα επι το ιδεσθαι αυτον και ου
συνεχωρηθη θεασασθαι αυτον· επι πολυ δε αυτης θελουσης αγιασθηναι υπο των
αγιων αυτου χειρων, ηναγκασθη επι τον τοιχον σκαλαβαταν· σκαλαβατουσα δε επι
τον τοιχον της μανδρας ερραγη χαμαι, μη δυνηθεισα θεασασθαι αυτον. και δηλοι
αυτηι ο αγιος Συμεων· Συγχωρησον μοι, μητηρ τα νυν, και ει εσμεν αξιοι εν εκεινωι
τωι αιωνι θεωρουμεν αλληλους. και ως ηκουσεν ταυτα, πλειον εκαιετο του
θεασασθαι αυτον. και δηλοι αυτηι ο αγιος Συμεων· Παυσαι, κυρια μου μητηρ, επειδη
εκ μηκου εληλυθας και εκοπιασας δι' εμε τον ταπεινον, αλλα θες σεαυτην μικρον
και αναπαυουσα ισχυσον και μετ' ολιγον σε ορω. η δε ακουσασα τιθησιν εαυτην εις
τα προ θυρα αυτου και ευθεως απεδωκεν το πνευμα τωι θεωι. ηλθον δε οι
προσμοναριοι επι το εξυπνησαι αυτην· και ευρον αυτην νεκραν και ανηγγειλαν τωι
αγιωι περι αυτης. ο δε ακουσας κελευει αυτην εισενεχθηναι και τιθησιν αυτην
εμπροσθεν του στυλου αυτου, και θεασαμενος αυτην μετα δακρυων ηρξατο λεγειν·
Κυριε, ο θεος των δυναμεων, ο οδηγος του φωτος και ηνιοχος των Χερουβιμ, ο
οδηγησας τον Ἰωσηφ, ο δυναστευσας τον προφητην σου ∆αβιδ κατα του Γολιαδ, ο
τον Λαζαρον εγειρας τετραημερον εκ νεκρων, εξεγειρον την δεξιαν σου και δεξαι εν
ειρηνηι την ψυχην της δουλης σου. και ευχο μενου αυτου το αγιον αυτης λειψανον
εκινειτο και εμειδιασεν τηι οψει, παντες δε οι θεωρουντες εξεπληττοντο και
εδοξαζον τον θεον· και κηδευσαντες αυτην εθαψαν εμπροσθεν του στυλου αυτου,
ινα, καθως ευχεται, μνημονευει αυτην.
15 Ἄλλο ξενον και παραδοξον ακουσατε μυστηριον· τινες ηρχοντο εις ευχην
απο μηκου πολλου, και απανται αυτοις ελαφος βοσκομενη, εχουσα εν γαστρι, και
λεγει εις εξ αυτων τηι ελαφωι· Ὁρκιζω σε κατα της δυναμεως του οσιου Συμεων,
στηθι, ινα σε κρατησω. και ευθεως εστη η ελαφος, και κρατησας αυτην εσφαξεν και
εφαγον τα κρεη αυτης· το δε δερμα εμενεν· και ευθεως εκωλυθη η ομιλια αυτων, και
ηρξαντο βληχασθαι ως τα αλογα, και δρομαιοι ερχονται και προσπιπτουσιν
εμπροσθεν του στυλου αυτου δεομενοι τυχειν θεραπειας, το δε δερμα της ελαφου
επληρωσαν αχυρωι και προς επιγνωσιν πολλων ανθρωπων ετεθη το δερμα χρονον

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

ικανον, οι δε ανδρες ποιησαντες χρονον ικανον εν μετανοιαι και θεραπευθεντες
ανεχωρησαν εις τα ιδια.
16 Ἄλλο ξενον και θαυμαστον ακουσατε· γυνη τις διψωσα δια της νυκτος
ηθελησεν πιειν υδωρ· επιλαβομενη δε την καλπιν του υδατος συμπινει αμα του
υδατος οφιν μικρον, και τραφεις εν τηι κοιλιαι αυτης εγενετο μεγας, και εγενετο το
προσωπον αυτης ως ειδεα χορτου χλωρου, και πολλοι ιατροι ηλθον, ινα
θεραπευσωσιν αυτην και ουκ ηδυνηθησαν· γνοντες δε οι εν τωι οικωι αυτης τα
θαυμασια και τας ιασεις, ας εποιει ο αγιος του θεου Συμεων, λαβοντες αυτην
απηγαγον προς τον αγιον και αναγγελλουσιν αυτωι παντα τα περι αυτην και κελευει
αυτοις λεγων· Βαλετε εν τωι στοματι αυτης εκ του υδατος τουτου και εκ της πηγης
ταυτης. και ποιησαντες ουτως κατα το προσταχθεν, εκινηθη το θηριον εμπροσθεν
παντων, και ρησσει εαυτην χαμαι, και εξερχεται και αποθε μενον την κεφαλην
αυτου αναμεσον των καγκελλιων εψο φησεν, και παντες εδοξαζον τον θεον.
17 Ἤλλαξαν δε τον στυλον αυτου ποιησαντες αυτον πηχων τεσσαρακοντα,
και διεφημισθη εις ολην την οικουμενην. οθεν το πληθος των Σαρακηνων
παρεγενοντο προς αυτον τηι πιστει φλεγομενοι, και κατενυξεν αυτους εις τον φοβον
του θεου. ο ουν μισανθρωπος διαβολος εχων εθος πειραζειν τους αγιους και
καταπατεισθαι υπ' αυτων επηγαγεν πληγην επι τον μηρον αυτου καθ' ον τροπον του
μακαριου Ἰωβ, αλγος της λεγομενης πανουκλας, και συνεσαπη ο μηρος αυτου και εις
ενα ποδα λοιπον ιστατο επι διετει χρονωι. σκωληκες δε ανεικαστοι εκ του μηρου
αυτου επιπτον επι της γης, οθεν αλλο ουκ ειχον εργον οι εγγιστα αυτου ει μη μονον
συλλεγειν αυτα και αναφερειν εις τον τοπον οθεν απεπιπτον, του αγιου λεγοντος·
Φαγετε, οθεν εδωκεν υμιν ο κυριος.
18 Κατα δε βουλησιν θεου γινεται τον βασιλεα των Σαρακηνων ελθειν εις
ευχην προς αυτον, και αμα εισηλθεν εγγιστα του στυλου ευλογηθηναι παρ' αυτου
του αγιου Συ μεων ιδων αυτον ο αγιος του θεου ηρξατο αυτον νουθετειν. και
ομιλουντων αυτων πιπτει σκωληξ εκ του μηρου αυτου, και τιθησιν τον νουν ο
βασιλευς, ου μεντοι ειδως, τι ην το πεσον, και δραμων αρπαζει αυτο. και τιθησιν επι
τους οφθαλμους αυτου και εις την καρδιαν και εξερχεται εξω κατ εχων αυτο εν τηι
χειρι αυτου. και ο αγιος δηλοι αυτωι λε γων· Εισελθε αποθες ο επηρες, βαρος εμοι τωι
αμαρτωλωι προσφερεις. σκωληξ εστιν οζων εκ σαρκος οζομενης. τι τας χειρας σου
αφανιζεις τιμιος ανηρ υπαρχων; και ταυτα ειπον τος του δικαιου εισερχεται ο
Σαρακηνος και λεγει αυτωι· Τουτο μοι εσται εις ευλογιαν και εις αφεσιν αμαρτιων.
και απλωσας αυτου την χειρα ην μαργαριτης τιμιος εν τηι χειρι αυτου. και
θεασαμενος αυτον ηρξατο δοξαζειν τον θεον και λεγει τωι δικαιωι· Ἰδου ον ειπες οτι
σκωληξ εστιν, μαργαριτης υπαρχει ει τις τιμην ουκ εχει, δι' ου εφωτισεν με ο κυριος.
και μετα ταυτα ακουσας ο αγιος λεγει αυτωι· Ὡς επιστευσας γενηθητω σοι πασας τας
ημερας της ζωης σου ου μονον δε σοι, αλλα και τοις τεκνοις σου. και ευλογηθεις ο
βασιλευς των Σαρακηνων απηλθεν εις τα ιδια χαιρων εν ειρηνηι.
19 Ἄλλο μυστηριον ακουσατε. εν τωι ορει, εν ωι ισταται, τωι εξ ανατολων
δρακων παρεμενεν μεγας. οθεν ουτε βοτανη ανηρχετο εν τωι τοπωι εκεινωι. και
συνεβη τωι δρακοντι εκεινωι εν τωι εκβαινειν αυτον του καταψυξαι, ξυλον εισελθειν
εν τωι οφθαλμωι αυτου, και επι χρονον ικανον εκ του πονου τον συρισμον αυτου
ουδεις ηδυνατο υποφερειν. εν μιαι των ημε ρων ουν εξερχεται ο δρακων εκ του
φωλεου αυτου συρομενος και ερχεται παντων ορωντων και τιθησιν εαυτον εις τα
προ θυρα της μανδρας. και εξαιφνης ανευχθη αυτου ο οφθαλμος και εξερχεται το
ξυλον απο του οφθαλμου αυτου, και εποιησεν εκει ημερας τρεις, εως ου
απεκατεσταθη υγιης. και ουτως απηλθεν εν τωι τοπωι αυτου παντων ορωντων
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5

μηδενα αδι κησας, αλλ' ως προβατον ουτως εκειτο εις το προθυρον του δικαιου, και
παντες εσηιεσαν και εξηιεσαν μηδεν αδικουμενοι παρ' αυτου.
20 Ἄλλο παραδοξον θαυμα ακουσατε. Ἀρχιληιστης γε-γονεν εν τηι Συριαι,
τουνομα Ἀντιοχος, το δε παρωνυμον αυ του Γονατας ελεγετο, ος ελαληθη εν ολωι τωι
κοσμωι τα περι αυτου. ενθεν δε κακειθεν επεμφθησαν στρατιωται του θηρευσαι
αυτον και αγαγειν εν Ἀντιοχειαι, και ουδεις εδυνηθη θηρευσαι αυτον δια την πολλην
δυναμιν της ισχυος αυτου. ητοιμασθησαν ουν εν Ἀντιοχειαι αρκοι και λοιπα θηρια,
ως οφειλοντος αυτου θηριομαχησαι, και εκινηθη πασα η πολις Ἀντιοχεια δι' αυτον.
και εξερχονται του θηρευσαι αυτον και ευρισκουσιν αυτον πινοντα, εν κωμηι τινι εν
πανδοχειωι, και εκυκλωσαν το πανδοχειον οι στρατιωται. κακεινος μαθων ηρξατο
τραγωιδειν, ποταμος δε παρεκειτο τηι κωμηι, και ειχεν φοραδαν ο αρχιληστης εκεινος
και ως ανθρωπωι αυτην εκε λευεν και αναστας ριπτει τα ιματια αυτου επι την
φοραδαν και λεγει αυτηι· Ἄπελθε εις τον ποταμον κακει με εκδεξαι, και εξερχεται η
φορας εκ του πανδοχειου δακνουσα και κολαφι ζουσα, και απελθουσα εν τωι ποταμωι
εξεδεχετο αυτον. εξερ χεται δε και ο αρχιληιστης εκ του πανδοχειου την σπαθην
αυτου γυμνωσας, κραζων και λεγων προς το πληθος των στρατιω των· Φευγετε μη
τις αποθανηι, και ουδεις των στρατιωτων κατεκυριευσεν αυτου. και λαθων παντας
τους φρουρουντας αυτον και περασας τον ποταμον αμα τηι φοραδι, επικαθισας τε
αυτηι, κατελαβεν την μανδραν του αγιου Συμεων. και εισελθων ερριψεν εαυτον
εμπροσθεν του στυλου αυτου, και δη συναχθεντες οι στρατιωται εν τηι μανδραι του
αγιου λεγει αυτοις ο αγιος· Μετα του δεσποτου ημων Ἰησου Χριστου
συνεσταυρωθησαν δυο ληισται, ο εις μεν κατα τα εργα αυτου απελαβεν, ο δε ετερος
βασιλειαν ουρανων εκληρονομησεν. ει δε τις δυναται αντιστηναι τωι πεμψαντι
αυτον, ελθηι και αυ τος αποσπασηι αυτον, εγω γαρ ουτε ηγαγον αυτον ουτε απο λυσαι
αυτον δυναμαι. ο γαρ πεμψας αυτον ενταυθα αυτος αυτου και αντιποιειται, μηδεις
ουν λοιδωρειτω εμε τον τα πεινον, τον πολλα καμοντα δια τας πολλας μου
αμαρτιας. και ταυτα ειπων αυτοις απελυσεν αυτους. τουτων δε απερ χομενων ο
αρχιληιστης λεγει· Κυριε μου, εγω απερχομαι. ο δε αγιος λεγει αυτωι· Παλιν εν τοις
αυτοις κακοις απερχηι; ο δε αρχιληιστης λεγει· Ουχι δεσποτα, ο κυριος με καλει. και
εκτεινας τας χειρας αυτου εις τον ουρανον, ουδεν πλεον ειπεν, ει μη μονον· Υιε του
θεου δεξαι το πνευμα μου εν ειρηνηι. και εκλαυσεν επι ωρας δυο, ωστε ποιησαι αυτον
και τον δι καιον δακρυσαι συν τοις παρεστωσιν. τιθεις ουν εαυτον εμ προσθεν του
στυλου του δικαιου, ευθεως παρεδωκεν το πνευμα, και συνεστειλαν αυτον οι οχλοι
και εθαψαν αυτον πλησιον της μανδρας του δικαιου. τηι ουν εξης ημεραι ερχον ται
απο Ἀντιοχειας πλειον εκατον ανδρες μετα ξιφων αρπασαι αυτον και ηρξαντο
κατακραζειν του δικαιου· Ἀπολυσον ημιν ον εχεις. ο δε οσιος ειπεν αυτοις· Ἀδελφοι,
ο ωδε αυτον αποστειλας ισχυροτερος υμων εστιν, και χρειαν αυτου εσχηκως ως
χρησιμου αυτου οντος, αποστειλας προς αυτον δυο στρα τιωτας φοβερους εν οπλοις,
οι ηδυναντο την πολιν υμων κε ραυνωσαι μετα των κατοικουντων εν αυτηι, ελαβεν
αυτον, καγω ιδων ο αμαρτωλος το φοβερον αυτων σχημα, φοβηθεις ουκ ετολμησα
αντειπειν αυτοις, ινα μη καμε τον ταπεινον αποκτεινωσιν ως αντιβαινοντα θεωι. οι
δε ανδρες εκεινοι ακουσαντες ταυτα παρα του αγιου και μαθοντες μετα ποιας δοξης
απεδωκεν ο αρχιληιστης το πνευμα, δοξαζοντες τον θεον και τρεμοντες παλιν επι
την Ἀντιοχειαν απηλθον.
21 Ἄλλο θαυμα φοβερον και ενδοξον ακουσατε. Ἐν τωι τοπωι, εν ωι ην ο
αγιος, υδωρ ουκ εφαινετο. και το πληθος των ζυων και των ανθρωπων ηπωλετο
των ερχομενων εν τωι τοπωι του αγιου Συμεων. και ποιησας ευχην ο αγιος επι ημερας
επτα ουκ ελαλησεν τινι, αλλ' ην κεκλικως τα γονατα και ευχομενος, ως νομιζειν
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

6

παντας οτι ηδη τεθνηκεν. και περι ωραν πεμπτην της εβδομης ημερας εξαιφνης
ανεβλυσεν υδωρ απο ανατολων της μανδρας αυτου, και ορυξαντες ηυρον τυπον
σπηλαιου πεπληρωμενον υδατος. και ωικοδομησαν εν αυτωι στοματα επτα. και
παντες εδοξαζον τον θεον του ου ρανου και της γης.
22 [Βασιλισσα δε τις των Σαρακηνων στειρα υπαρχουσα απηλθεν δεομενη
αυτου δια το τεκειν αυτην. ωνειδιζετο γαρ υπο του ανδρος αυτης καθ' εκαστην
ημεραν και πολλα προσ πιπτουσα και δεομενη επι ικανας ημερας ην
προσκαρτερουσα επι του στυλου του αγιου Συμεωνος. εδηλωσεν ουν αυτην ο αγιος·
Ἄπελθε εις τον οικον σου και εχει ο κυριος τα συμ φεροντα σοι παρασχειν. και
απελθουσα εις τον οικον αυτης συνεγενετο τωι ανδρι αυτης και παραχρημα
συνελαβεν. και ετεκεν θυγατεραν. και επι ενιαυτους πεντε ουτε ελαλει ουτε
περιεπατει. και ερχεται μετα του ανδρος αυτης και του τεκνου αυτης προσκλαιουσα,
και αποκριθεις ο αγιος Συμεων ειπεν αυτοις· Παραμεινατε και εχει ο θεος βοηθησαι.
ως δε εποιησαν ημερας επτα ουδεν ευεργετουντο και λελυπημενοι ανεχωρουν
λεγοντες οτι Παντως ουκ ηθελησεν ο κυριος ιασα σθαι αυτην. οδευοντων δε αυτων
και απελθοντων ουκ ολιγωι στρεφονται ιδειν τον κιονα του αγιου Συμεωνος. και
ιδου η θυγατηρ αυτων εξαιφνης ανεκραξεν λεγουσα· ∆οξα σοι αγιε Συμεων. και
θεασαμενοι οι γονεις του παιδιου εδοξασαν τον θεον δια του αγιου Συμεωνος.
23 Ἕτερον δε μυστηριον ακουσατε. εν μιαι των ημερων στρατιωτων
οδευοντων, γυνη τις εκ πολλης επιθυμιας ελθουσα ιδειν το προσωπον του αγιου
Συμεωνος προφασει ποιαι ιδε σθαι αυτον· εμηχανατο τοινυν ανδρος σχημα
αναλαβειν και ιδε σθαι αυτον. εν μιαι ουν των ημερων ειδεν στρατιωτας ικανους
απερχομενους προς τον αγιον ευξασθαι. και αναλαβομενη το στρατιωτικον σχημα
και αυτη συνωδοιπορει αυτοις. και φθα σαντες παρα τον τοπον, οπου ην ο στυλος
του αγιου Συμεωνος, λεγει τοις συν αυτωι στρατιωταις· Ἀδελφοι, ει βουλεσθε, κατα
λειψαντες μοι τα ζωια υμων εισελθατε και ευλογηθητε παρα του δικαιου, και οταν
εξελθητε παλιν εισερχομαι καγω, οπως αξιωθω ευλογηθηναι παρα του δικαιου.
εισελθοντων δε αυ των και προσκυνησαντων αυτων λεγει αυτοις ο αγιος Συ μεων·
Εις στρατιωτης εξ υμων κατελειφθη εξω. οι δε ειπον αυτωι· Ναι δεσποτα· ζωια ημων
φυλαττει. και αποκριθεις ο δικαιος ειπεν αυτοις· Ἐξελθοντες ειπατε αυτωι· Μη
σκυλλου, εισηκουσθης γαρ και ευλογημενος ει τωι κυριωι. οι δε εξελ θοντες
επυνθανοντο παρακαλουντες αυτον οτι Τι σοι αγαθον πεπρακται παρα τωι θεωι; ιδου
γαρ ειπεν ημιν ο δικαιος οτι Ειπατε τωι μεθ' υμων στρατιωτηι τωι απομειναντι εξω· μη
σκυλλου, εισηκουσθη γαρ η δεησις σου και ευλογημενος ει τωι κυριωι. και αποκριθεις
ειπεν αυτοις· Ὁμολογω υμιν, αδελ φοι, γυνη ειμι και εκ πολλης επιθυμιας ειχον
ιδεσθαι τον δι καιον, επειδη αμαρτωλος υπαρχω. και ακουσαντες οι στρα τιωται
εξεπληττοντο ευλογουντες τον θεον δια του αγιου Συμεωνος και επορευοντο εν
ειρηνηι.
24 Ἄλλο δε μυστηριον εαν ακουσηις. παραγενομενου πλη θους ικανου † κατα
το εθος μετα θυμιαματος κραζων αυτωι· ∆ουλε του θεου, ο λαος την ευλογιαν σου
προσκαρτερει δε ξασθαι, κελευσον απολυσον αυτους, ιδου γαρ πολλην ωραν εχουσιν
προσκαρτερουντες, και ουδεμιαν αποκρισιν ελαμβανον. ουδε γαρ παρην το πνευμα
αυτου. εν δε τωι κραζειν με αυ τον επιμονως και μη λαμβανειν αποκρισιν ηρξατο ο
διακων οδυρεσθαι ανω παρα τον κιονα νομισας οτι απεθανεν. και θεασαμενον το
πληθος του λαου ηρξατο στρεγγιζειν και κο πτεσθαι κοπετον μεγαν πενθουντες τας
αμαρτιας αυτων. και ως μετα ωραν ικανην παλιν υπεστρεψεν το πνευμα αυτου το
αγιον, και αποκριθεις ειπεν τωι λαωι· Ἀδελφοι, πλοιον μεγα εν τηι θαλασσηι
εχειμαζετο σφοδρως τηι ωραι ταυτηι, εχον[τα] ως τριακοσιας ψυχας· και εκραξαν
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

7

πασαι αι ψυχαι παρακαλουσαι τον δεσποτην θεον. και κραζοντες μοι μεθ' ορκων
φρικτων και θεασαμενος το συμβαινον αυτοις παρεκαλεσα τον αει μακρο θυμουντα
θεον επι ταις αμαρτιαις ημων την θαλασσαν κατα πραῧναι, και δεδωκως αυτοις
χειρα απεσωσα απαντας. και ακουσαντες το μυστηριον τα πληθη του λαου εδοξαζον
τον θεον δια του αγιου Συμεωνος. και ευλογησας αυτους ο δικαιος απελυσεν εν
ειρηνηι.
25 Ὄφεως θηλειας εξηλθεν φυμα μεγα και εκ των αλγη δονων αυτης απηιει
επι μιλιον εν. και συναλγησας ο αρρεν τοις πονοις αυτης λαβων την θηλειαν αυτου
ηρχοντο προς τον κυριν Συμεωνα και φθασαντες παρα τον στυλον εχωρισθη σαν
αλληλων. η γαρ θηλεια μη τολμωσα οφθηναι τωι δικαιωι απηλθεν εις το μερος των
γυναικων, ο δε αρρεν εισελθων μεταξυ του πληθους εκεινου προσεκυνει τωι στυλωι
ανω κατω ποιων την κεφαλην αυτου και δεομενος τωι δικαιωι. θεασαμενοι δε οι
οχλοι το παμμεγεθες του οφεως εφυγον απ' αυτου. και ιδων ο αγιος Συμεων ειπεν
τοις οχλοις· Μη φευγετε, αδελφοι, οντως γαρ ευχην εχων ηλθεν ωδε. η γαρ θηλεια
αυτου ασθε νει σφοδρα και εις μερος των γυναικων απηλθεν. και λεγει τωι οφει.
Ἔπαρον εκ της γης πηλον και ανενεγκε τηι γυναικι σου. και επιθησας εμφυσησον
αυτην και εχει αυτηι θεραπευσαι. λαβων δε ο οφις εκ της πηλου απηιει προς την
θηλειαν αυτου. θεασαμενοι δε οι οχλοι κατηκολουθησαν αυτον ιδειν τι μελλει
ποιειν. και βλεπουσι την θηλειαν αυτου εστωσαν ορθην εξω θεν των καγκελλων
εχουσαν φυμα μεγα και λαβων ο οφις τον πηλον επιτιθει αυτην και εμφυσησας αυτηι
παρουσιαι παν των εθεραπευσεν αυτην. και λαβων αυτην ανεχωρησεν. και
θεασαμενοι οι οχλοι το μυστηριον εδοξασαν τον θεον. 26 Ἕτερον δε θαυμα εγενετο
εν ταις ημεραις αυτου.
26 επελθουσης γαρ της μεγαλης απειλης των φοβων επι πασαν την
οικουμενην κατηγοντο προς αυτον πασα η Ἀνατολη και Ἀντιοχεια δεομενοι αυτου
επι το δυσωπησαι τον θεον. πολλαι γαρ πτωσεις εγινοντο οικηματων και θνησεις
ανθρωπων ικα νων, ωστε και τον δικαιον συν τωι στυλωι ωσπερ καλαμον υπο ανεμου
δονεισθαι. και συν αυτοις δακρυων ελεγεν τοις οχλοις· Ἀδελφοι, παντες εξεκλιναν
αμα ηχρειωθησαν, ουκ εστιν εως ενος. ουκ ακουετε μου, αλλα εις το τις τινα
πλεονεκτη σει αι πορνειαι υμων και αι αδικιαι υπερπεριεσσευσαν. οντως υμιν
αδελφοι λεγω· ευκοπωτερον εστιν μοι λαλειν μετα του δεσποτου η μεθ' υμων των
απιστων. και κελευσας παυσασθαι το λιτανευειν, εποιησεν ευχην, και παλιν
επεμενεν εν τοις αυτοις η απειλη δονουσα τα παντα. και επετρεψεν αυτοις κραζειν
το Κυριε ελεησον. και επιμενοντων αυτων επι ωρας ικανας και κραζοντων αυτων·
∆ος ημιν ειρηνην, εποιησεν ευχην μεγαλην. και μετα το πληρωσαι αυτον την ευχην
αποκριθεις ειπεν τωι λαωι· Ἀδελφοι οντως υμιν λεγω, οτι απο παντος του πληθους ει
μη μια ψυχη αλλη ουκ εισηκουσθη· ινα δε πεισω υμας, ιδου εν τωι μεσωι αυτον ποιω
ελθειν. και κελευ σας αυτον ελθειν παρουσιαν παντων επερωται αυτον και λεγει
αυτωι· Ἀδελφε πιστευσον μοι λεγοντι· απο παντων τουτων συ μονος ηκουσθης· αλλα
πληροφορησον παντας και ειπε ημιν, τι σοι αγαθον πεπρακται. εκεινος δε ουκ
ηθελεν λεγων· Ἁμαρτωλος ειμι, συνχωρησον μοι. αναγκαζομενου δε αυτου επι πολυ
ηλθεν αυτωι φωνη εκ τον ουρανον λεγουσα· Ειση κουσθη η δεησις σου. και του
αγροικου εστωτος μεταξυ παν τος του λαου ηρξατο αυτοις διηγεισθαι οτι Ἄνθρωπος
ειμι γεωργος και εθος μοι εστιν, τον κοπον μου της ημερας, ον εαν καμω, εις τρια
μερη μεριζω αυτα. και πρωτον αποτιθε μαι το μερος των πτωχων, μετα το τελος του
δημοσιου, και ουτως το του αναλωματος μου. τουτο ποιων εως της δευρο ουκ
επαυσαμην. και παντες ασπαζομενοι προσεκυνουν αυτον. και συνεθλιβον τον ανδρα
εις εκαστος μαινομενος ιδειν αυτον.
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

8

27 Ἰουλιανος δε τις ανθρωπος υπαρχων Ἀρδαβουριου ουκ επαυσατο
ενοχλων Ἀρδαβουριωι λεγειν· Ἐπιτρεψον μοι και ανελθων καταφερω αυτον εκ του
κιονος και πληρω αυτον fehlt eine Zeile και ορμησαντος προς αυτον και θησαντος
σκαλαν εις τον κιονα ανηλθεν Ἰουλιανος ο προσδοκων αυτον καταγαγειν. και
ανελθων εως τριτου βασμιδος απεστη η σκαλα απο του κιονος και εκρεμασθη απο
της γης ως απο πηχων τεσσαρων, και εκρεμετο εις τον αερα. και παντες εθαυμαζον
επι τηι θεαι τηι γινομενηι· και διαπονηθεις Ἀρδαβουριος ετεινεν το τοξον αυτου
βουλομενος αυτον τοξευσαι και ευθεως εναρ κησεν αυτου η χειρ και ουκ ισχυσεν
απολυσαι την σαγιταν. ου μονον δε εχειραγρησεν αλλα και εποδαλγησεν εως της τε
λευτης αυτου.]
28 Ἔστη ουν ο μακαριος εν διαφοροις κιοσιν ετη τεσσα ρακοντα και επτα και
μετα ταυτα παντα επεζητησεν αυτον· και ην ημερα παρασκευη· και ην κεκλεισμενος
εις ευχην και ως εθος ειχεν, εποιησεν ολην την παρασκευην και τωι σαββατωι και τηι
κυριακηι και ουκ ανενευσεν, ως εθος ειχεν, ευλογειν τους κεκλικοτας τα γονατα. και
ως ειδον τουτο, ανηλθον προς αυτον και ειδον το προσωπον αυτου και ην
εξαστραπτον ως ο ηλιος. και καθως ειχεν εθος του λαλειν μοι, ουδεν μοι απ
εκρινατο. καγω ελεγον εν εαυτωι, οτι ανεπαη· και παλιν ηπι στουν και εφοβουμην
εγγισαι αυτωι και τολμησας λεγω αυτωι· Κυριε μου, δια τι μοι ου λαλεις και τελεις
την ευχην σου; ο κοσμος εκδεχεται, ινα ευλογηθηι, ιδου τρεις ημεραι. και στας παλιν
ωραν μιαν λεγω αυτωι· Ουδεν μοι αποκρινηι, κυριε μου. και εκτεινας μου την χειρα
ηψαμην του πωγωνος αυτου και ως ειδον, οτι μαλθακωτερον ην το σωμα αυτου,
εγνων, οτι ετελευτησεν· και θεις το προσωπον μου εν ταις χερσιν μου εκλαυσα
πικρως και κυψας εφιλησα αυτου το στομα και τους οφθαλμους και τον πωγωνα και
παρεπαρας αυτου το ιματιον εφιλησα τους ποδας αυτου και κρατησας την χειρα
αυτου εθηκα επι τους οφθαλμους μου. και εν ολωι τωι σωματι μου και εν τοις ιματιοις
αυτου ην οσμη μυρου, ωστε ευφραν θηναι απο της ευωδιας εκεινης. και στας ως
ημιωριον προσ εσχον τωι τιμιωι αυτου λειψανωι και ιδου εσεισθη το σωμα αυτου αμα
τωι στυλωι και ηκουσα φωνης λεγουσης· Ἀμην αμην αμην, και εκ του φοβου ειπον·
Ευλογησον με, κυριε, και μνησθητι μου εν τηι καληι σου αναπαυσει.
29 Και κατηλθον και ουκ εφανερωσα τινι το μυστηριον, ινα μη θορυβος
γενηται, αλλα δια πιστου ανδρος εσημανα τωι επισκοπωι Ἀντιοχειας Μαρτυριωι και
τωι στρατηλατηι Ἀρδα-βουριωι. και τηι εξης ημεραι ερχεται ο επισκοπος Ἀντιοχειας
μετα και αλλων εξ επισκοπων· ερχεται δε και ο Ἀρδαβουριος μετα εξακοσιων
ονοματων, ινα μη συναχθεντων των χωριων αρπασωσι το τιμιον αυτου λειψανον·
ουτως γαρ και εσκε πτοντο. εγενοντο δε κορτιναι κυκλωι του στυλου αυτου. και
ανερχονται τρεις επισκοποι και φιλουσι τα ιματια αυτου ειπον τες τρεις ψαλμους και
ανηνεγκαν γλωσσοκομον μολυβδινον και εθηκαν το αγιον αυτου λειψανον και
καταφερουσιν αυτο δια μαγγανων και τοτε εγνωσαν παντες, οτι ετελευτησεν ο αγιος
Συμεων, ωστε και τους Σαρακηνους παντας συναχθηναι εν οπλοις μετα καμηλων
βουλομενων και αυτων αρπασαι το λειψανον. και γινεται συγχυσις του οχλου ωστε
μη φαινεσθαι το ορος εκ του πληθους και του καπνου των θυμιαματων και των
κηρων και λαμπαδων των καιομενων, ων ουκ ην αριθμος. Αι δε φωναι του
κλαυθμου των ανδρων και γυναι κων και παιδιων απηιει εως μακραν και ολον το
ορος εσαλευετο απο της κραυγης των πετεινων των συναχθεντων και κυκλω
σαντων την μανδραν του αγιου. Ὡς ουν κατηγαγον αυτον, εθηκαν αυτον επι το
αλταριον το μαρμαρινον, ο ειχεν εμπροσ θεν του στυλου αυτου τεταρτην ηδη εχων
ημεραν τελευτησας. και ουτως ηπλωσεν το αγιον αυτου λειψανον ως προ ωρας μιας
αναπαεις. και παντες οι επισκοποι εδωκαν αυτωι την αγαπην· το δε προσωπον αυτου
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

9

ην φαιδρον πανυ ως το φως· αι δε τριχες της κεφαλης αυτου και του πωγωνος ησαν
ωσει χιων. ηθελησεν δε ο επισκοπος Ἀντιοχειας αραι τριχαν του πωγω νος αυτου εις
ευλογιαν και εξηρανθη η χειρ αυτου, και εποι ησαν παντες οι επισκοποι υπερ αυτου
ευχην κλαιοντες και λεγοντες τωι αγιωι λειψανωι οτι Ουδεν σοι λειπει των μελων η
των ιματιων ουτε παλιν αρει τις εκ του αγιου σου και τι μιου λειψανου. και ταυτα
αυτων λεγοντων μετα κλαυθμου απεκατεσταθη η χειρ του επισκοπου υγιης. και τοτε
μετα ψαλμων και υμνων εβαλον αυτον εν τωι γλωσσοκομωι.
30 Ἐγω δε ο αμαρτωλος εθεωρουν προ πεντε και εξ ημερων της αναπαυσεως
αυτου ανδραν εν στοληι φοβεραι, ηι ου δυναμαι διηγησασθαι και το μηκος αυτου οντα
ως δυο ανθρωπων και λαλουντα αυτωι τριτον της ημερας και διδουντα αυτωι την
αγαπην. εγω δε ηθελησα διηγησασθαι τισιν τα περι αυτου και ο νους μου ηρπαζετο
και εκωλυομην του λαλειν εως ου ανεπαη. καθως ουν ηρχετο προς αυτον ο ανηρ, ον
ειπον, εθεωρουν, φησιν, εσθιοντας αυτους· το δε τι ησθιον, ουκ ᾔδειν και εψαλλον·
τι δε εψαλλον, ουκ ᾔδειν, ει μη μονον το αμην. και φοβος με περιειχεν προς την
θεαν του ανδρος.
31 Ἐπιτιθουσιν ουν το γλωσσοκομον του αγιου επι την καρουχαν και ουτως
μετα κηρων και θυμιαματων και ψαλμωι-διας αποφερουσιν αυτον εις την πολιν
αυτων Ἀντιοχειαν. ερχομενων δε αυτων ως απο μιλιων πεντε της πολεως εν τοπωι
λεγομενωι Μεροπη εσταθησαν αι μουλαι και ουκ εκινωντο· μυστηριον γαρ
παραδοξον ην εκει· ην γαρ εκ δεξιων της οδου μνημα. και παρεμενεν αυτωι τις ανηρ·
το δε πραγμα του ανδρος τοιουτον ην. υπανδρον γυναικα εφιλει επι εικοσι χρονους
και ουκ ηδυνηθη αυτης κυριευσαι. ετελευτησεν δε η γυνη, και τιθουσιν αυτην εν
εκεινο το μνημα. και ινα πως κερδησηι ο μισοκαλος την ψυχην του ανδρος, απελθων
εν τωι μνημειωι παρανοιγει την πλακα του μνηματος και συγγινεται τωι
νενεκρωμενωι σωματι. και ευθεως εβοβωθη και εκρατηθη εν τωι μνηματι και ουκετι
ηδυνατο αναχωρησαι του τοπου εκεινου. παρερχομενων δε των οδοιπορων
προσειχον αυτωι καθεζομενωι εν τοις βαθμιδιοις του μνηματος, και εκαστος δια τον
θεον απεφερεν αυτωι, ος μεν υδωρ, ος δε τροφην. κατα βουλησιν δε θεου
παρερχομενου του τιμιου λειψανου εν τηι ημεραι εκεινηι και (λιες ο) μητε λαλων μητε
ακουων της καρου-χας ισταμενης και του οχλου εξηλθεν εκ του μνηματος κραζων
και λεγων· Ἐλεησον με, αγιε του θεου Συμεων, και επιλαβο-μενος της καρουχας,
ευθεως ηνευχθησαν αυτου τα χαλινα και αι φρενες αυτου ηλθον εις διανοιαν. και
παντες ιδοντες το γεγονος εδοξασαν τον θεον, απο δε της κραυγης των ανθρω-πων
εσειετο ο τοπος εκεινος. ο δε ανθρωπος εκραζεν· Ἐγω σημερον δια σου εσωθην,
δουλε του θεου, απολωλως γαρ ημην τηι αμαρτιαι.
32 Ἐξηλθεν δε πασα η πολις εις υπαντησιν του τιμιου λειψανου
λευχημονουντες μετα κηρων και λαμπαδων. και εισφερουσιν αυτον εις την
εκκλησιαν την λεγομενην Κασιανου. και μεθ' ημερας τριακοντα κελευει ο
στρατηλατης Ἀρδαβου-ριος και τιθησιν αυτον εν τηι Μεγαληι εκκλησιαι, κακειθεν
παλιν κατα αποκαλυψιν θεου οικοδομηθη ευκτηριος ναος του αγιου και οσιου
Συμεων και ουτως μετα πολλης δοξης και υμνων μετεθηκαν το αγιον αυτου
λειψανον εν τωι ευκτηριωι εκεινωι.
33 Πολλοι δε παρεκαλεσαν δεδωκοτες χρυσιον και αργυριον, ινα λαβωσιν
ευλογιαν εκ των αγιων αυτου λειψανων. και ουδενι παρεσχεν ο επισκοπος δια τους
ορκους, ους ωμωσεν. πολλαι δε ιασεις επιτελουνται εν τωι τοπωι, ενθα αποκεινται τα
τιμια αυτου λειψανα δια της χαριτος της δοθεισης αυτωι παρα του δεσποτου ημων
Χριστου. ετελειωθη δε ο αγιος του θεου Συμεων μηνι σεπτεμβριωι αʹ βασιλευοντος

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

10

του κυριου ημων Ἰησου Χριστου, ωι η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των
αιωνων. Ἀμην.
34 [Ἐγω δε ο ελαχιστος Ἀντωνιος παραμοναριος ων εκ μερους ιστορησα· τις
γαρ ηδυνατο κατ' αξιαν τα θαυματα αυτου και τας ιασεις συγγραψασθαι ει μη εκ
μερους εικασαι τας αχραντους αυτου πραξεις εις επαινον και δοξαν θεου εις τους
αιωνας, αμην:]

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

11


