In Zacchaeum
Ἀμφιλοχιου επισκοπου Ἰκονιου λογος εις τον Ζακχαιον.
Ουδεν ουτως την ψυχην προς ευφροσυνην διανιστησιν ως φοβος θεου και
κακων αποχη και μετανοιας δρομος και εξομο λογησεως τροπος. Ὅθεν και σημερον
∆αβιδ τους της αφεσεως των αμαρτιων τυχοντας εμακαριζεν αμα μεν την
φιλανθρωπιαν του Χριστου παριστων, αμα δε και τους αμαρτωλους προσδραμειν τηι
μετανοιαι παρασκευαζων ... μακαριοι, φησιν, ων αφεθησαν αι ανομιαι και ων
επεκαλυφθησαν αι αμαρτιαι ... τις ουνη πορνοςτελωνης εις τας ακενωτους της σωτη
ριας του Χριστου τρεχετωπηγας.
Ουκ εστιν ανευ αυτης ου κακων λυσιν λαβειν ου του μακαρισμου τυχειν, καν
προφητας καν αποστολους καν ευαγγελιστας ειπηις. Παντες γαρ εκ της αυτης
ηντλησαν πηγης. Ἐν προφηταις μεν αυτος ο ∆αβιδ μετα μοιχειαν ετι και νυν
προφητης ων δια την του συγχωρησαντος χαριν. Ἐν αποστολοις δε Πετρος και
Παυλος, ο μεν γαρ μετα την αρνησιν τας κλεις της βασιλειας εχει, ο δε μετα την
διωξιν των εθνων κατεστη αποστολος τον Ἰουδαικον ζηλον εις ευαγγελικον μετα
θεις τροπον. Ἐν γαρ τοις ευαγγελιοις ου Ματθαιον μονον σωιζομενον εκ τελωνων
οιδα, αλλα και ετερους συν αυτωι δυο· ων εις μεν προσευχομενος εκ του το στηθος
τυπτειν, τον θησαυρον των κακων, εκ του μη τολμαν επαραι τας χειρας εις τα αγια,
εκ του κατω νευειν ου μονον εδικαιωθη, αλλα και κατα φαρισαιον εστεφανωθη·
Ζακχαιος δε ανελθων επι το δενδρον εν ωι πολλα κις εστως κατεσκοπει μη που τις
των εμπορων λαθων παρελθηι οπως μη αζημιος μεινηι, ετηρει μη λαθηι αυτον
παραδραμων ο ουρανου και γης εμπορος, ο τον ασυλον της βασιλειας επιφερο μενος
θησαυρον.Ἵνα δε μη ολως ομου των τελωνων συγχεωμεν τας ιστοριας, ει δοκει,
σημερον τον Ζακχαιον μονον λαβοντες εις υποθεσιν πραγματειας τον λογον
ευρυνωμεν.
Ἐξελθων, φησιν, ο Ἰησους διηρχετο την Ἰεριχω και ιδου ανηρ ονοματι
καλουμενος Ζακχαιος και ουτος ην αρχιτελωνης. Ουχ απλως δε της Ἰεριχω
μεμνηται ο ευαγγελιστης, αλλ' επειδη τελωνην οικοι φιλοφρονησαμενον θεον
λεγει. Ἄπιστον δε ην το πραγμα. Προτιθησιν αυτου την πατρι δα, ινα της πορνης
υπομνησθεντες Ῥααβ μη ξενισθωμεν προς την ξενην Ζακχαιου παλινοδιαν. ∆ια
τουτο ουν εμνησθη της Ἰεριχω, ινα εν νωι λαβοντες Ῥααβ την πορνην συγκρινωμεν
αμφοτερων της σωτηριας τον τροπον. Ὥσπερ γαρ Ῥααβ η πορνη Ἰησουν τον του
Ναυη ως κατασκοπον δεξαμενη εκρυψεν, ουτω και Ζακχαιος ο τελωνης τον
αληθινον Ἰησουν τον κατασκο πευοντα ημων την διανοιαν οικοι δεξαμενος
εθρεψεν. Ἐκεινη Ἰησουν τον του Ναυη εδεξατο τον εις την γην της επαγγελιας τον
λαον εισαγαγοντα· ουτος τον αληθινον Ἰησουν δεχεται τον εις την βασιλειαν των
ουρανω κατ . Ἐκεινη Ἰησουν εδεξατο τον lacuna septem linearum ουτος τον
αληθινον Ἰησουν εδεξατο τον των Ἰουδαιων εδαφισαντα ναον· Ου μη γαρ, φησι,
μεινηι ωδε λιθος επι λιθον ος ου μη καταλυθησεται. Ἐκεινη Ἰησουν εδεξατο τον δια
του Ἰορδανουτον λαον εις γην ρεουσαν γαλα και μελι εισαγαγοντα· ουτος τον
αληθινον Ἰησουν εδεξατο τον δια του βαπτισματος εισαγαγοντα τους πιστους οπου
οφθαλμος ουκ ειδεν και ους ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη.
Ἐκεινη Ἰησουν εδεξατο τον τον βοτρυν επι ξυλου εκ της γης εξαγαγοντα· ουτος τον
1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

αληθινον Ἰησουν υπεδεξατο τον τον ληιστην εις τον παραδεισον εισαγαγονταου
διασλω 16 οι lacuna quinque linearumἩ πηγη της Ἰεριχω ην προτερον αγονιας
μητηρ, ακαρπιας τροφος, ατελες το υδωρ εχουσα. Το μεν γαρ ρειθρον αχανες ειχεν,
οιον ελαιον αψοφητι ρεουσα, η δε των υδατων θεα διψων τας τους θεωμενους
απελυεν· ου γαρ ακινδυνος ην τοις δεομε νοις η ποσις· ολεθριον γαρ ειχε το ναμα. Το
μεν γαρ καλλος της πηγης προς δρομον εκινει τους παριοντας, ο δε φοβος της
βλαβης την προθυμιαν ανεκοπτεν.
Ὅθεν επειδη ματην το υδωρ κατα την πηγην ερρει, πολλακις οι προσοικοι
παρεστωτες εστε νον ουχ υπο της ανυδριας αλλ' υπο της θεας των ανωφελων
υδατων εις διψαν παρελκομενοι. Ουκ ειχον θεραπευσαι της διψης το παθος ως
σχετλιαζοντας αυτους προς αυτην λεγειν·«Τι ματην ρεις, ω πηγη; Βελτιων ησθα μη
φαινομενη, αλλ' εν ορεσι και ψαμμοις και εν ερημιαις ρεουσα ενθα μη πολλους
μαρτυρας του κακου ειχες «. ∆ια τι δε αποτον ην το υδωρ; Ἐπειδη ενεκρου των
πινοντων τα σωματα· αν τε γαρ ανηρ εξ αυτου επιεν, ουκ εγινετο πατηρ ουτε γυνη
εγινετο μητηρ την των μητερων απολεσασα χαριν. Και ου μονον τουτο, αλλα και γη
δεξαμενη το ρειθρον ηρνειτο την συνηθη των σταχυων φοραν και φοινικων ευσκιοι
χαριτες την των φυλλων απεδυοντο την στολην και συλληβδην ειπειν ερημα παντα
εγινετο ως αδικως περιπεσοντα τωι ναματι.Τοιαυτη η πηγη το παλαιον την Ἰεριχω
περιηρχετο, εως ελθων Ἐλισσαιος ο προφητης και λαβων αλας και επιβαλων τηι
πηγηι εζωωσε τα ναματα. Ταδε γαρ, φησι, λεγει κυριος· ιαμαι τα υδατα ταυτα. Ταδε
λεγει ο αει λεγων και τον λογον εις εργον αγων· Μηκετι εξ υμων αγονος εστω και
στειρα. Ειπεν και το υδωρ μετεβληθη και γαστερες ωδινον και η γη σταχυας εξεδιδου
και οι βοτρυες ανεθαλλον και η ελαια την οικειαν επεδεικνυε χαριν. Και οι
προσοικοι τηι συνηθει διηλλασσοντο πηγηι, παλαι μεν πολε μουντες και
πολεμουμενοι, υστερον δε ποθουντες και γειτνια ζοντες.
Τι δε βουλεται το αινιγμα της πηγης αναγκαιον ειπειν; Ἡ πηγη αυτη η
αφθονως ρεουσα, αχρηστον δε και αγονον προχεου σα ρειθρον το παλαιον τον της
εκκλησιας αποσυζει λογον.Προ γαρ του Χριστου ουτως ην ασε βης οτι κανηρ πιων
εκ της του ναματος πηγης αυτο το ειναι ανθρωπος απολωλεν και τηι συμπλοκηι των
ειδωλων της λογικης ψυχης την φυσιν αρνουμενος και γυνη μητηρ αρετων ουκ
εγινετο ουδε ετικτεν σωφροσυνης βλαστηματα η το λευκον της ευσεβειας εβλυζε
γαλα. Ἀλλ' ουτως αυτης διακειμενης ελθων ο κυριος τους αποστολους ως αλας
εμβαλων ηρτυσεν αυτην και ποτιμον εποιησεν. Και οτι αλας ησαν οι αποστολοι,
ακουσον του Χριστου λεγοντος προς αυτους· Ὑμεις εστε το αλας της γης· οτι δε η
στειρα και αγονος πολυγονος γεγονεν των αποστολικων μεταλαβουσα αλων, ο
προφητης λεγει· Ευφρανθητι, φησιν, στειρα η ου τικτουσα, ρηξον και βοησον, η ουκ
ωδινουσα, οτι πολλα τα τεκνα της ερημου μαλλον η της εχουσης τον ανδρα.Προς
ουν την Ἰεριχω ηλθεν ο Ἰησους, η πηγη παρα τους της πηγης πολυτροφους, η
πολυδυναμος χαρις προς την πολυδενδρον και πολυρυτον πολιν. Και ιδου ανηρ
ονοματι καλουμενος Ζακχαιος και αυτος ην αρχιτελωνης. ∆ιπλουν το κακον, οτι και
αδικον μετηιει τεχνην και των κακως αυτην μετιοντων ηρχεν· ου μονον αμαρτανων
αλλα και τα ετερων υποδεχομενος κακα. Ξενην γαρ ανετεμνεν αδικιας οδον τας
λεωφορους τοις οδοιπορουσιν επιτειχιζων· ουτε γαρ τους ληιστας μιμουμενος ελοχα
τους παριοντας ουτε ζηλωι φιλοξενιας τους οδοιπορους ανεμενεν, αλλ' ως νομον το
αδικειν εχων τους αλλοτριους ετελωνει πονους την ανελεη των κηφηνων
αδηφαγιαν μιμουμενος. Ὥσπερ γαρ οι κηφηνες των μελισσων τρυγωσι τον καματον
μη συνεφαπτομενοι των πονων, ουτω και οι τελωναι των ξενων των οδοιπορων
2
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

τους πονους ληΐζονται αργιαι σχολαζοντες και ταις τριοδοις παρακαθημενοι. Ἔπλεεν
τις την θαλασσαν, τρικυμιαις εμαχετο, πνευ μασιν επολεμει, μακρον και δυσηνιον το
πελαγος ετεμνεν, Ζακχαιος δε αφηιρειτο τωι τελει το κερδος. Ποιμην αν αυχμωι και
καυσωνι, ομβρωι και χιονι και παχνηι συζων, καλυβην εχων τας εξοχας των πετρων,
τροφην τυρον και γαλα, ιματιον ανεργαστον των προβατων την δοραν, αλλ' ουτος ο
αγροικος, ο πενης, ο ορεσιν προσομιλων Ζακχαιωι περιεπιπτεν δεκατευομε νος τα
θρεμματα, εννομως ληιστευομενος, ανευ ξιφους αναιρου μενος. Σιδηρωι γαρ ο
πληγεις και ρειον το τραυμα λαβων οιχεται αναισθησιαι φυγων του παθους την
χαλεποτητα, ο δε ακουσιωι πενιαι τετοξευμενος θανατον εχει τον πονον και
τεθνηκεν· ουχ απαξ δαπανουμενος, θνηισκει δε αει κατα μικρον.
Και ινα συντομως ειπω, ωσπερ στρατιωταις τα δυσαλωτα φρουρια και τοις
κυβερνηταις αι υφαλοι πετραι και τοις πολεμουσιν οι υποπτοι λοχοι, ουτως
εμποροις και οδοιποροις, βουκολοις και ποιμεσιν Ζακχαιος φευκτος ην.Ἀλλ' ουτος
ουτω περι την αλογον των χρηματων συλλογην μεμηνως ζητων τον Ἰησουν ιδειν
ουκ ηδυνατο· κατειχεν γαρ αυτον και ηλικιας σμικροτης και αδικιας βαρυτης. Ὅθεν
νυν ιωμενος της ηλικιας την ευτελειαν τηι της συνεσεως επινοιαι προδραμων
εμπροσθεν ανεβη επι συκομοραιαν και κρυπτεται υπο το αμφιλαφες των φυλλων
οιομενος οραν και μη ορασθαι, νομιζων λανθανειν τον παντα ειδοτα· ο δη και η
αιμορροουσα υπεστη οιομενη κλεπτειν τον Ἰησουν τον ηδεως τα τοιαυτα
κλεπτομενον. Ἀλλ' εκεινη καν εγγυς γενομενη του κρασπεδου εφηψατο, ουτος δε
πορρωθεν ων πιστει του Χριστου επελαβετο. Ὅθεν ανεισιν επι το ξυλον τα του Ἀδαμ
θεραπευων κακα· ο μενγαρ υπο του ξυλου πλαναται τον θεον φευγων, ο δε απο
ξυλου συζεται τον θεον ιδειν επιθυμων. Ἀκουων γαρ ως πολλα και παραδοξα
εργαζεται θαυματα, ως προς τοις σωμασιν και τας ψυχας ιατρευει, των μεν ψυχων
τας αμαρτιας αφαιρουμενος, τοις δε σωμασιν απαθειαν χαριζομενος, επεθυμησεν
ιδειν τον παντα πασι συγχωρουντα λογισαμενος παρ' εαυτωι·«Τις ποτε αρα εστιν
ουτος ο Ἰησους ο λεπρους καθαιρων, ο τυφλους ιωμενος, ο τα αμαρτηματα τοις
αιτουσι συγχωρων; Ποταπος το ειδος, οποιος την μορφην; Ἆρα παντα οιδεν; αρα και
των αποντων τας γνωμας δοκιμαζει; η των συνοντων μονον τους λογισμους
εξεταζει; αρα ως θεος της εκαστου καρδιας ανιχνευει τα νοηματα; Ποθεν ουν ταυτα
γνω; τινα τουτων διδασκαλον λαβω; τινα; Την πειραν, την παντων διδασκαλον.
Ἀνελθων επι το δενδρον κρυπτομαι υπο το αμφιλαφες των φυλλων. Λανθανω και
μανθανω ει δυναμαι σωθηναι. Ἐαν γνωι μου της ψυχης το κινημα, οιδα οτι εξαλειφει
μου το της ψυχης αμαρτημα· εν τουτο ουν γνωσομαι οτι οιδεν των λογισμων τα
κρυπτα.
Ἐαν υπο του πληθους συνεχομενος ιδηι με τον λανθανοντα και μη μονον ιδηι
αλλα και της ψυχης μου εκκαλυψηι τον ερωτα, αιρουμαι παντα ριψαι και ενα ευρειν.
Μιμησασθαι Ματθαιον θελω· και γαρ εκεινος τελωνης ην ως και εγω, αλλα
Ματθαιος μεν ουκ αυθαιρετως προσεδραμεν, αλλα κληθεις υπηκουσεν. Ταχα δε
αυτον και ορων και ενα των οδοιπορων νομιζων τας χειρας εκοιλανεν και βαθυν
εφηπλωσε κολπον τηι συνηθειαι προς την ληψιν οχηματιζομενος και τελωνησαι τον
Χριστον θελων αντετελωνηθη παρ' αυτου ουδε κατα σχημα, αλλ' ολον εαυτον
επιδους. Ἅμα γαρ ηκουσεν· ∆ευρο οπισω μου, υπερεβη την κλησιν τηι προθυμιαι
οξυτερωι ταχει παρατρεχων τωι εφελκομενωι. Ει τελωνας ουν καλει και ου καλει
μονον αλλα και δικαιοι, ου βλαπτει με των προλαβοντων κακων ο εσμος· ει γαρ ο
Ἐλισσαιος αλας επιβαλων τηι θρεψαμενηι πηγηι το αγονον αυτης γονιμον ειργασατο,
παντως και αυτος τηι χαριτι ως αλατι αρτυσας μου την ψυχην καρπογονιαν αρετης
3
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

διεγειρει «.Ταυτα δε ενθυμουμενου αυτου ηλθεν επι τον τοπον ο Ἰησους· αναβλεψας
λεγει αυτωι· Ζακχαιε, σπευσας καταβηθι. Ἀνεβης εις το δενδρον ως τελωνης,
καταβηθι εκ του δενδρου ως φιλοθεος. Καταβα εκ του ξυλου επι της γης, ινα αναβηις
δια του σταυρου προς ουρανον. Ἀνηλθες επι δενδρον ανθρωπους κρυπτομενος,
ανερχηι δια του σταυρου αγγελοις χαριζομενος. Σπευσας ουν καταβηθι· σημερον γαρ
εν τωι οικωισου δει με μειναι. Ὢ χαριτος αφραστου! Ὢ φιλανθρωπιας
αρρητου!καθαρτνου ο οικμεν η τωlumbh ει. Ὅπου γαρ ξενιζεται ο Ἰησους, παντα
προς αμεινον μεταβαλλεται τροπον. Ζακχαιε, φησιν, σπευσας καταβηθι· σημερον γαρ
εν τωι οικωι σου δει με μειναι. Τι ειπω; Ἡ οικια του τελωνου παραδεισος γεγονε. Ὃ
γαρ επι του ληιστου, τουτο και επι του Ζακχαιου βλεπω· ειπεν τωι ληιστηι· Σημερον
μετ' εμου εσηι εν τωι παραδεισωι και λαβων αυτον εκ του ξυλου εις τον παραδεισον
εισηγαγεν· ειπεν Ζακχαιωι· Σημερον εν τωι οικωι σου δει με μειναι και λαβων αυτον
εισηλθεν προ παραδεισου παραδεισον αυτου τον οικον εργασαμενος. Ὁ δε σπευσας
κατεβη και προεδραμενωξεν απηνω εκαλεσεν υιος Ἀβρααμ . Ἀλλ' οι λαμοι οι επι
που μεγογγυζειν εν εαυτοις λεγοντες οτι Παρα αμαρτωλωι ανδρι εισηλθεν
καταλυσαι. Ὦ καταφρονησεως εργαται και γεωργοι της ραιθυμιας! Ὑμεις τι εστε,
δικαιοι η αμαρτωλοι; Ου παντων ανθρωπων εστε μοχθηροτεροι; Πως ουν παρ' υμιν
εσκηνωσεν Ἰησους· πως παρ' υμιν ετεχθη, ετραφη, ηνδρειωθη, επιεν, εφαγεν; Τι τα
οικεια ουν παρορωντες τραυματα τα του πλησιον ανιχνευετε πταισματα; Ἄλλως δε,
δια τι ποτε μεν αμαρτωλον, ποτε δε δικαιον τον Χριστον λεγετε;
Ὅτε γαρ τον εκ γεννητης εθεραπευσεν τυφλον, αμαρτωλον αυτον ειπατε
λεγοντες· ∆ος δοξαν τωι θεωι· ημεις γαρ οιδαμεν οτι αμαρτωλος εστιν, οτι λυει το
σαββατον. Νυν οτε την του τελωνου υπηλθεν στεγην ως δικαιον και αναξιως
αμαρτωλοις συνεσθιοντα διασυρετε απλως. Ηυλησαμεν και ουκ ωρχησασθε·
εθρηνησαμεν υμιν και ουκ εκοψασθε. Ἄν τε γαρ θεραπευσηι τυφλον, αμαρτωλον
αυτον λεγετε· αν τε αμαρτωλοις συμφαγηι, διασυρετε ως αναξιως τοις αμαρτωλοις
συνεσθιοντα. Τι ουν; Μη θεραπευσηι εν σαββατωι τυφλον, ινα μη αμαρτωλος
νομισθηι; μη φαγηι μετα τελωνων, ινα δικαιος υποπτευθηι; Τι δε αιτιασθε αυτον, οτι
παρα ανδρι αμαρτωλωι εισηλθεν καταλυσαι; Και που εχρην τεθηναι το φως η εν τηι
σκοτιαι; Το γαρ φως εν τηι σκοτιαι φαινει και η σκοτια αυτο ου κατελαβεν. Που
τονιατρον ελθειν εδει; Ου προστρεχετω καμνοντας; Ου χρειαν γαρ εχουσιν οι
ισχυοντες ιατρου, αλλ' οι κακως εχοντες. Που τον αμνον του θεου εχρην φανηναι;
Ου προς τους τελωνας και αμαρτωλους, ινα το φορτιον αυτων
αναλαβωνκαταστησειτιας; Ματην λοιδορειτε· πεπληρωται γαρ εφ' υμιν το
ειρημενον οτι Πορναι και τελωναι προαγουσιν υμας εις την βασιλειαν των
ουρανωνφαρισαιοι οιlacuna sex linearumΣταθεις δε Ζακχαιος ειπεν προς τον
κυριον· ιδου τα ημιση των υπαρχοντων μου διδωμι τοις πτωχοις και ει τινος τι
εσυκοφαντησα, αποδιδωμι τετραπλουν.
Ουκετι γαρ πενητας αδικειν ανεχομαι σε των πενητων σκεπαστην οικοι
δεξαμενος. Ουκετι επτοημαι περι την των χρηματων συλλογην,πλουτον . Ουκετι πε
πυλαις επι ων οδοιπορων εν ανθρωπου μορφηι ρονησαμενοςτων προλαβον 5ν
αμνηστειαν ουον ωςτον ιδιον ετονδιερραγηγραφατων lacuna sex linearum τηlacuna
unius lineae θελωπλουσιος ων πτωχευσας διεμενε. Αι αλωπεκες φωλεους εχουσι και
τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις, συ δε ουκ εχεις οπου την κεφαλην κλινηις.
Οιχεσθωσαν αυλαι και προαυλια, οικοδομων μεγαλουργιαι, λαμπροι και περιφανεις
οικοι. Ἀντι παντων γαρ τουτων ακενωτον σου της πενιας πλουτον ζητω. Ἀλλ'
επειδη επι πλειον ου δυναμαι της ψυχης Ζακχαιου διηγησασθαι τον πλουτον, τωι εν
4
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

αρεταις πλουτουντι πατρι τον λογον καταλειψωμεν· ακολουθον γαρ τον φιλοξενον
του φιλοξενου διηγησασθαι τας αρετας προς αινεσιν μεν αυτου, στηριγμον δε υμων,
στεφανον δε της εκκλησιας, τιμην δε του Χριστου, ωι η δοξα και το κρατος εις τους
αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

5
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.


