In Lazarum ii
Εις τον τετραημερον Λαζαρον. βʹ.
62.775
Ἀγαπητοι, ωσπερ μητηρ φιλοτεκνος επιδουσα την θηλην τωι νηπιωι τερπεται,
του παιδος εφελκοντος την απαλην τροφην του γαλακτος· επειδαν δε ο θρομβος του
γαλακτος τυρωθεις εμφραξηι τους οχετους του μαζου, τοτε δη και το παιδιον
κλαυθμυριζει, και η μητηρ οδυναται, την μεν προαιρεσιν του τρεφειν ηπλωμενην
εχουσα, την δε τροφην μη επιδιδομενην ορωσα· ωσαυτως και ημεις τηι προτεραιαι
την θηλην της διανοιας υμιν υποβαλοντες, ετερπομεθα, υμων εφελκοντων το γαλα
του λογου· οτε δε το της ληθης νεφος υπεδραμον τηι διανοιαι, τον λογον ανεκοψε,
τοτε δη και υμεις ηγανακτησατε ως αποστερουμενοι των ευαγγελικων διδαγματων
τα νοηματα, και ημεις εδυσφορουμεν, την μεν προθυμιαν του λεγειν εκτεταμενην
εχοντες, τον δε νουν κωλυομενον υπο της ληθης ορωντες. Ἀλλ' ισως τουτο
συμβεβηκεν ημιν, ινα γνωμεν, οτι Ουτε του θελοντος, ουδε του τρεχοντος, ουδε του
διωκοντος, αλλα του ελεουντος Θεου.
∆ευρο τοιγαρουν, επειδηπερ Θεος διδωσι τοις λεγουσι χαριν, ου δια την αξιαν
των λεγοντων, αλλα δια την χρειαν των ακουοντων, αυτον παρακαλεσαντες, απο
των αρτιως υμιν υπαναγνωσθεντων ευαγγελικων αναγνωσματων κατα δυναμιν το
ποτιμον της διδασκαλιας αρυσωμεθα ναμα. Ἦν τις ασθενων, φησι, Λαζαρος απο
Βηθανιας εκ της κωμης Μαριας και Μαρθας της αδελφης αυτης. Ἦν δε Μαρια η
αλειψασα τον Κυριον μυρωι, ης ο αδελφος Λαζαρος ησθενει. Ειπε δε ο Ἰησους· Ουκ
εστιν η ασθενεια αυτη προς θανατον, αλλ' υπερ της δοξης του Θεου, ινα δοξασθηι ο
Θεος δι' αυτης. Ἀνθυποφερων λεγω, η ασθενεια αυτη ουκ εστι προς θανατον, αλλ'
υπερ της δοξης του Θεου· ουκ εστιν ασθενεια, αλλ' ευαγγελια, ουκ εστιν ασθενεια,
αλλ' ασφαλεια. Ὦ ασθενεια αῤρωστουντων ιατρε, πιστεως οδηγε, θανατου αντιπαλε,
διαβολου αντιδικε, σωτηριας αρχηγε! ω ασθενεια, αρετης θεμελιε αῤρηκτε, πιστεως
διδασκαλε, ευσεβειας οικονομε! ω 62.776.40 ασθενεια πυρετους ψυχων αποσοβουσα,
και ιδρωτας βαπτισματος δροσιζουσα, και λαμπρας στολας ψυχης εξυφαινουσα! ω
ασθενεια, ουρανιου αρτου παροχε, πιστεως λαμπαδουχε αριστε, διαβολου παγις και
ανθρωπου σφραγις! Ὅτε δε ηκουσε, φησιν, ο Ἰησους, τοτε μεν εμεινεν εν ωι ην τοπωι
δυο ημερας.
Τι δε το αναγκαιον του επιμειναι τον Κυριον ακουσαντα, και μη ευθυς
απελθειν προς τον ασθενουντα; Ἀλλα παντως εξεδεχετο τον θανατον του Λαζαρου,
οπως εν τωι θανατωι μειζονα των θαυματουργηματων την πιστιν τοις ορωσιν
ενδειξηται. Μετα ταυτα ουν λεγει τοις μαθηταις ο Ἰησους· Λαζαρος ο φιλος ημων
κεκοιμηται· αλλα πορευομαι ινα εξυπνισω αυτον. Ἀληθως γαρ ο των ανθρωπων
θανατος υπνος παρα τωι Κυριωι λελογισται. Πορευομαι, ινα εξυπνισω αυτον. Τι γαρ;
και ενταυθα ων αδυνατεις ζωοποιησαι τον νεκρον; Ἀλλ' ουχ ουτω δεχονται την
χαριν οι Ἰουδαιοι εμου αποντος· ισως γαρ ανασταντος αυτου νομισουσιν εκ
συντυχιας τινος αναβιωσαι τον Λαζαρον. Αυτος ουν εγω παραγινομαι, οπως
παροντος μου αυτοπται γενομενοι των παρ' εμου γενομενων θαυματουργηματων,
και την χαριν παρ' εμου δεξαμενοι, εις πιστιν βεβαιαν ενεχθωσι. Λαζαρος ο φιλος
ημων κεκοιμηται· αλλα πορευομαι εξυπνισαι αυτον. Οι δε μαθηται ακουσαντες,
ειπον· Κυριε, ει κεκοιμηται, σωθησεται. Ου τοσουτον δε θεοσεβως απεκριναντο, οσον
ιατρικως. Ὕπνος γαρ ληθαργικους μεν βλαπτει επεκτεινομενος, πυρετους δε λυει
μαλλον ιδρωτων. Ἐπειδη τοινυν εδοξαν οι μαθηται λεγειν τον Κυριον περι της
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

κοιμησεως του υπνου, ειπε μετα παῤρησιας· Λαζαρος ο φιλος ημων απεθανε· και
χαιρω δι' υμας, ινα πιστευσητε, οτι ουκ ημην εκει· αλλα αγωμεν προς αυτον. Ὁ μη
θελων τον θανατον του αμαρτωλου, χαιρει νυν επι θανατωι φιλου· Χαιρω, ου δι'
εμαυτον, ουδε δια τον τεθνεωτα, αλλα δι' υμας· κεχρημαι γαρ τωι θανατωι προς τον
της υμετερας πιστεως θεμελιον. Ὢ θανατος Χριστου αγαλλιασις! 62.777 ω θανατος,
ζωης αναπλεως! ω θανατος θανατου λυτηριον, σωτηριας αρχηγος, πεπτωκοτων
αναστασις, καμνοντων αναπαυσις, ασθενουντων ρωσις, δικαιων αναψυξις! ω
θανατος, διαβολου καταλυσις, δαιμονων καθαιρεσις, του πρωτοπλαστου Ἀδαμ
ανανεωσις! ω θανατε, ευφροσυνης συνεργε, αφθαρσιας μηνυτα, χαρας χορευτα! Ἵνα
δε επιτεμων τωι λογωι ειπω, ερχεται Ἰησους εις την Βηθανιαν, απηντησαν αυτωι αι
αδελφαι Λαζαρου, προσπιπτουσι τοις γονασι του Κυριου κλαιουσαι και λεγουσαι·
Κυριε, ει ης ωδε, ουκ αν απεθανεν ημων ο αδελφος. Ἆρα γαρ ουκ ην εκει; Ἀλλα τωι
μεν σωματι ουκ ην εκει, τηι δε θεοτητι ου μονον εκει, αλλα και εν ουρανοις. Πως γαρ
εγινωσκε το ποτε απεθανεν ο Λαζαρος, ει μη παρων ην κατα την αορατον δυναμιν
της θεοτητος; Και ελεγον· Κυριε, ει ης ωδε, ουκ αν απεθανεν ημων ο αδελφος.
Ειπε δε προς αυτας ο Κυριος· Πιστευσατε, και οψεσθε την δοξαν του Θεου·
διδασκων οτι των εργων των αγαθων η πιστις εστιν αρχηγος. Και θεωρησας αυτας
κλαιουσας, και τους παροντας Ἰουδαιους, Ἐνεβριμησατο τωι πνευματι, και εταραξεν
εαυτον, και ειπε· Που τεθεικατε αυτον; Τι εστι το, Ἐνεβριμησατο τωι πνευματι;
Ἔκδεξαι, αγαπητε, και μετ' ολιγον ευρησεις του ζητουμενου την λυσιν. Ἐταραξεν
εαυτον, ουχ ως ημεις υπο δειλιας η λυπης ταρασσομεθα, αλλ' αυτος εαυτον εταραξε,
και λεγει· Που τεθεικατε αυτον; Ἆρα γαρ ηγνοει που τεθαπται, ο εγνωκως ποτε
τετελευτηκεν; Ἀλλα μιγνυει τα ανθρωπινα ρηματα τοις θειοις θαυματουργημασιν,
ινα δειξηι. οτι και ανθρωπος ην, καθα και ο προφητης λεγει· Και ανθρωπος εστι, και
τις γνωσεται αυτον; Τουτο δε προεταξεν ινα σημαινηι, οτι και αλλο τι εστιν, οπερ
εστι Θεος. Που τεθεικατε αυτον; Ἡ δε Μαρια, Ἔρχου, φησι, και ιδε, Κυριε. Και
εδακρυσεν ο Ἰησους. Τις δε χρεια δακρυειν, ον εμελλεν ανισταιν μετ' ολιγον; Ἀλλ'
εδακρυσεν ο Ἰησους, ινα το συμπαθες και το φιλανθρωπον περι τους ομοφυλους
ημιν υποδειξηι· εδακρυσεν ο Ἰησους, ινα το κλαιειν μετα κλαιοντων εργωι μαλλον η
λογωι διδαξηι· εδακρυσεν ο Ἰησους· εδακρυσεν, ουκ επενθησε, το μεν αδακρυτον
παντελως ως απηνες και απανθρωπον παραιτουμενος, το δε φιλοπενθες ως αγεννες
και ανανδρον διωθουμενος· ταξιν δε επιτιθεις τηι συμπαθειαι, εδακρυσεν.
Ἔρχεται επι το σπηλαιον, και θεωρει λιθον επικειμενον τωι μνηματι. Κελευει
τοις παρεστωσιν Ἰουδαιοις αποκυλισαι τον λιθον απο του στοματος του σπηλαιου. Ὁ
λεγων· Ἐαν πιστιν εχητε 62.778 ως κοκκον σιναπεως, ερειτε τωι ορει τουτωι, Ἄρθητι
και βληθητι εις την θαλασσαν, και γενησεται υμιν· πως νυν αυτος αδυνατεις
αποκυλισαι τον λιθον; Ἀλλ' ουχ ως αδυνατων τουτο ποιω, φησιν, αλλ' ινα μη
δοξωσι φαντασιαν ειναι το γινομενον, επιτασσω αυτοις τοις Ἰουδαιοις ιδιαις χερσιν
αποκυλισαι τον λιθον, το μεγιστον σημειον εμαυτωι καταλιμπανων· ινα αυτοι
μαρτυρες γενωνται των υπ' εμου γενομενων σημειων. Ειτα μετα το αποκυλισαι τον
λιθον, αναβλεψας ο Ἰησους εις τον ουρανον, ειπεν· Ευχαριστω σοι, Πατερ, οτι
ηκουσας μου. Ποτε δε προσηυξατο; Νυν λαμβανε, αγαπητε, την προ βραχεος
ζητουμενην παρα σου λυσιν του ρητου· οτε γαρ ενεβριμησατο τωι πνευματι, τοτε
προσηυξατο. Και ταυτα ειπων, εκραξε φωνηι μεγαληι, λεγων, Λαζαρε, δευρο εξω. Και
ευθεως εξηλθεν ο τεθνηκως δεδεμενος τας χειρας και τους ποδας κειριαις. Ὢ φωνης
δυναμις ᾅδην διαῤρηξασα, πυλας χαλκας συντριψασα, μοχλους σιδηρους
συνθλασασα, διαβολον καταστρωσασα, θανατον καταργησασα, νεκρον ανεγειρασα!
ω φωνης δυναμις, τα διεστωτα μελη εις εν συναγαγουσα και ανορθουσα, και το εξ
ουκ οντων εις το ειναι παραγαγουσα!
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

ω φωνης δυναμις, τον τετραημερον νεκρον ως εξ υπνου εγειρουσα, και τον
κειριαις δεδεμενον ως ευλυτον και οξυδρομεα του ταφου προαγαγουσα! Ἐπιστησον,
αγαπητε, τον νουν σου τηι φωνηι, και ευρησεις αυτον τον λογον τον λεγοντα εν τηι
κοσμοποιιαι, Γενηθητω φως, και εγενετο φως· Γενηθητωσαν φωστηρες εν τωι
στερεωματι του ουρανου, και εγενοντο, τον αυτον και νυν λεγοντα· Λαζαρε, δευρο
εξω, Και οι αποῤρευσαντες ιχωρες των σαρκων τας κοτυλας παλιν ανεπληρουν, και
αι αποπεσουσαι τριχες την οικειαν ταξιν επεγινωσκον, και εν τοις μελεσι
κατεφυτευοντο. Λαζαρε, δευρο εξω· και ο νεκρος ανιστατο, και τεταρταιος ισος ην
τωι μητε την αρχην τεθνεωτι. Λαζαρε, δευρο εξω· και η ψυχη εκ των καταχθονιων
ανασπαστος εγινετο, μη διαβολου αντιλεγοντος, μη θανατου αντιπαλαιοντος, και
χαιρουσα το ιδιον οικημα επεγινωσκε.
Τουτων των θαυματουργηματων, αγαπητε, το θειον εργον θεωρησας, την
αναστασιν μη αμφιβαλλε· γενεσθω σοι εσοπτρον ο Λαζαρος, και εν εκεινωι σεαυτον
θεωρησας, την ανεγερσιν πιστευε. Ἡ αυτη γαρ φωνη παντας ημας αναστησει, ως που
και ο Ἀποστολος λεγει· Σαλπισει γαρ, και οι νεκροι αναστησονται αφθαρτοι· τηι
χαριτι του Κυριου ημων Ἰησου Χριστου, ωι η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων.
Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3


