In sanctam Pelagiam
Του αυτου εγκωμιον εις την αυτην αγιαν μαρτυρα Πελαγιαν.
Ἔδει μεν μειζονος τηι Πελαγιαι θεατρου· μεγαλα γαρ της κορης τα σκαμματα
και πολυανθρωπου θεωριας ανταξια. αρκει δε ομως αντι του κοσμου παντος ο
Χριστος, τηι της παρθενου πανηγυρει παρων· οπου γαρ Χριστος ο παρων, εκει
παντων ο χορος των αγγελων. απας μεν ουν μαρτυς ξιφων και βασανων δεικνυς το
σωμα φιλονεικοτε ρον, μεγαν τωι διαβολωι κατασκευαζει θεατρισμον, τον
ασωματον νικων δια σωματος και προς σιδηρον εριζων δια σαρκος. οταν δε ιδω και
κο ρας την υπερ του Σταυρωθεντος τελευτην ωδινουσας, πλατυτερον γελω του
διαβολου το θρασος, ος μαντεια πλαττομενος παμπολλα, ως δη το μελλον δι' αυτων
προμηνυων, την οικειαν σημερον ουκ εμαντευσατο χλευην, πολλου τινος ουσαν
ανταξιον γελωτος. τι γαρ αν γελοιο τερον ευροι τις ης υπεμεινε σημερον ο διαβολος
χλευης; εχων γαρ εν δικτυωι παρθενον, εκπεπτωκει της θηρας, και λαβομενος της
παιδος ουκ ελαβετο, καθαπερ σκιας, ουκ αυτης δεδραγμενος. η γαρ κορη και τωι της
περιστερας ακεραιωι και τωι του οφεως κεκραμενη φρονιμωι, ** ως μεν ακεραιος
περιστερα συνηληφθη, ως δε φρονιμος υπεξεκλινεν οφις. ου γαρ απεγνω
συλληφθεισα την νικην, ουδε συγκατεσχεθη τηι σαρκι και την συνεσιν· αλλ'
εσκοπειτο μηχανην, το των συλλαβοντων αντεκληττουσαν θρασος. τι ουν;
μεταμελειαν υποκρινεται, και χειμωνι ναυαγουσα τοσουτωι, παραγ γελλει τωι
προσωπωι φαιδροτητα. οι δε δελεασθεντες τωι πλασματι και τηι της κορης ιλαροτητι
κλαπεντες, επαθον τι προς αυτην και φιλαν θρωπον και σχημα περιθεσθαι νυμφικον
αιτησασηι διδοασιν αδειαν, ως ου τηι παρθενωι χαριουμενοι μονον, αλλα και τωι
δικαστηι φανουμενοι κρειττους, ει κεκαλλωπισμενην απαγαγοιεν κορην. η δε
τυχουσα της τεχνης, τον οντως ευθυς ημφιεννυτο κοσμον· ζωσαμενη γαρ τολ μαν
και τας της αναστασεως ελπιδας ενδυσαμενη, προς το του στε γους δραμουσα
πτερυγιον, εκειθεν καθιησιν εαυτην, και νικαι παλης ιδεαν, ην ως μεγαλην ποτε τωι
Κυριωι τετολμηκει προτειναι <ο> δια βολος, Ει υιος ει του Θεου, λεγων, βαλε
σεαυτον κατω. *** προ της πιστεως την ευτολμιαν της κορης εκπληττομαι· τις γαρ
ουκ αν καθ' εαυτην ανεκινησεν· Ἐκδιδωμι εμαυτην προς καταπτωσιν βεβιασ μενην,
φοβουμενη πορνευειν· καλος ο σκοπος, ει θανατωι βεβαιωθειη το πτωμα· νεκραι γαρ
καν παροινωσιν, ουκ εισομαι· αν δε δη προσραγεισα τηι γηι, θραυσω μεν τα του
σωματος καιρια, η ψυχη δε εμμενηι τοις μελεσιν, οδυρομενη την του σωματος
λωβην, α δεδοικα πεισομαι τωι δι καστηι προσαχθεισα. τεθραυσμενην γαρ το σωμα
και πορνειαι παρα δοντες, απολυσουσιν ατιμον, ως ειναι μοι την δυσπραγιαν διττην,
και της του σωματος χρειας βλαβεισης τωι πτωματι και της παρθενιας παρ' εμου
συληθεισης. ταυτα αν αλλην παρεταραξε κορην· η δε ωσπερ εγγυητηι του τελους τηι
πιστει θαρρησασα, προς την του πτω ματος ευτολμιαν εξωρμα. εαλως υπο κορης,
διαβολε, νενικησαι παρ θενου τολμηματι· α γαρ τωι σαυτου ∆εσποτηι προετεινας, επι
ταυτα δουλη τις εκεινου προκαλειται σε κορη, και προς το του στεγους δρα μουσα
πτερυγιον, εκειθεν εαυτην ακοντιζει. ουχ υπακουει σου δια δικαστου καλουμενη, ου
δεχεται την παρενθετον μαχην· γνωριζει γαρ σου της πανουργιας την εννοιαν·
καλεις πολλακις παρθενους προς δικα στας ως εις μαστιγας, και ανευ μαχης των εκ
μαχης εκβαλλεις κεκρα τημενας πικροτερον. ει δε οντως καλεις προς παραταξιν, η
προς σκαμματα μεταστελληι την κορην, εκ του στεγους εμβαλλουσηι συμ πλεκου,
εκειθεν εκπεσουμενην υπομεινον. στηθι και πειρω του πα λαισματος, ακονησον
πανουργιαν ην βουλει· εχεις την γην αντι σκαμ ματος, καταπηξον εν αυτηι του
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

θανατου το ξιφος, ανθρωποκτονον αντιτυπιαν υποστρωσον, ετοιμασον συντριβην
κατιουσηι· καθ' ολων γαρ σου κυβιστησει των αντρων, ως κολυμβηθρας
απαλωτερων. και το δη μειζον, ουδε το γεγραμμενον απαιτει τον Θεον, τοις αγγε
λοις εντειλασθαι περι αυτης, μηποτε προσκοψηι προς λιθον το σωμα αυτης· αλλ'
εντειλασθαι τηι ψυχηι μετα το πτωμα της σαρκος εκδημησαι. ω κτισθεισα μεν εις το
του θηλεος γενος, αρρεν δε δειχθεισα φρονηματι. ω παρθενων αγελαις και
μαρτυρων χοροις περιμαχητε. ω μηδε μεχρις οψεως απολαυσιν ακολαστωι δικαστηι
πα ρασχουσα. το της κορης τοινυν και αυτοι μεταδιωξωμεν σωφρον, τα κατα των
ηδονων ανελωμεθα τροπαια, ακολασιαν επιουσαν ρηγνυωμεν, προ της ψυχης την
ευσεβειαν σφιγγωμεν, δικαστην εκ πειρασμων μεταλλευω \μεν, ευκαιρους
επιδειξωμεθα τολμας, νεκρωσωμεν τα μελη ημων τα επι της γης, ινα και ο Κυριος
μεταχωνευσηι το σωμα της ταπεινωσεως ημων εις το γενεσθαι αυτο συμμορφον του
σωματος αυτου, ωι η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας. αμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2


