Dialogus cum Nestorio
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ∆ΙΑΛΕΞΙΣ ΠΡΟΣ ΝΕΣΤΟΡΙΟΝ ΟΤΙ
ΘΕΟΤΟΚΟΣ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΟΥ ΧΡΙΣΤΟΤΟΚΟΣ.
76.249
{ΝΕΣΤΟΡΙΟΣ.} Οταν η θεια Γραφη διαλεγηται γεννησιν Χριστου εκ Μαριας
της παρθενου [η] θανατον, ουδαμου τεθεισα φαινεται Θεου, αλλα Χριστου η Κυριου
η ̓Ιησου, επειδη τα τρια ταυτα των δυο φυσεων σημαντικα, ποτε μεν ταυτης, ποτε δε
εκεινης· οιον τι λεγω· Οταν την εκ Παρθενου γεννησιν ημιν του Χριστου μηνυει
[ξοδ. μηνυων] ο ̓Αποστολος, λεγει· ̓Εξαπεστειλεν ο Θεος τον εαυτου Υιον γενομενον
εκ γυναικος· ουκ ειπε δε, ̓Εξαπεστειλε τον Θεον Λογον· λαμβανει δε το ονομα το
μηνυον τας δυο γενεσεις, ητοι Θεον [ξοδ. Θεος] και ανθρωπον, επειδη διπλους εστιν
ο Χριστος· Υιον γαρ Θεου εγεννησεν η Παρθενος, καθοτι εφησεν· ̔Υμεις δε θεοι εστε
και υιοι ̔Υψιστου παντες· οθεν Χριστοτοκον, Κυριοτοκον, ανθρωποτοκον εμαθομεν
απο της Γραφης λεγειν, Θεοτοκον δε ουδαμως εδιδαχθημεν λεγειν την αγιαν
Παρθενον. {ΚΥΡΙΛΛΟΣ.} ̔Ησαιας βοαι εν Πνευματι λεγων· ̓Ιδου η παρθενος εν γαστρι
εξει, και τεξεται υιον, και καλεσουσι το ονομα αυτου ̓Εμμανουηλ, ο εστι 76.252
μεθερμηνευομενον, Μεθ' ημων ο Θεος· Θεος ουν ο τεχθεις, καν θεληις, καν μη θεληις.
{ΝΕΣΤ.} ̔Ο αγγελος τωι ̓Ιωσηφ ειπεν· ̓Ανασταςπαραλαβε το παιδιον και την μητερα
αυτου, και φευγε εις Αιγυπτον, και ισθι εκει εως αν ειπω σοι· ουκ ειπε δε, Παραλαβε
τον Θεον και την μητερα αυτου. {ΚΥΡ.} ̓Αλλ' ο αρχαγγελος Γαβριηλ προς την
Παρθενον λεγει· Πνευμα αγιον επελευσεται επι σε, και δυναμις ̔Υψιστου επισκιασει
σοι· διο και το γεννωμενον εκ σου αγιον, υιος ̔Υψιστου κληθησεται. {ΝΕΣΤ.} ̔Ο
̓Αποστολος εφη· ̔Εαυτον εκενωσε,μορφην δουλου λαβων· οπερ εστι το ημετερον
ενδυσαμενος σωμα, ενθα προεκοπτε σοφιαι και ηλικιαι και χαριτι παρα Θεωι και
ανθρωποις, ως Κυριακος ανθρωπος. {ΚΥΡ.} Παν το γενομενον εκ της σαρκος, σαρξ
εστι· ουκ αναιρει δε της γεννησεως παραδοξον· ως γαρ ο Θεος τικτει θεικως, ουτω
και η θεοπρεπης Παρθενος ετεκεν εν σαρκι τον εκ Θεου Θεον Λογον. {ΝΕΣΤ.} Πασα
μητηρ το ομοουσιον αυτης τικτει· ουκ εστιν ουν αυτου μητηρ, ει μη αυτος ομοουσιος
αυτης υπαρχει· πως γαρ αυτου μητηρ του αλλοτριου της ουσιας αυτης υπαρχοντος
[ξοδ. το αλλοτριον υπαρχον]; {ΚΥΡ.} ̔Ημας εκ Παρθενου και εκ Πνευματος αγιου ενα
Υιον εδιδαχθημεν ομολογειν, ομοουσιον τηι μητρι ως τωι Πατρι, καθως οι Πατερες
ειρηκασιν. {ΝΕΣΤ.} ∆ιαιρω τας φυσεις, ενω την προσκυνησιν, επειδη αχωριστος του
φαινομενου Θεος· δια τουτο ου χωριζω την τιμην. {ΚΥΡ.} ̔Ο διαιρων τας φυσεις, δυο
υιους λεγει, μη πιστευων τηι Γραφηι λεγουσηι, οτι ̔Ο Λογος σαρξ εγενετο. {ΝΕΣΤ.}
Παυλος λεγει αρχιερεα και αποστολον της ομολογιας ημων γενεσθαι ̓Ιησουν, πιστον
οντα τωι ποιησαντι εαυτον, θυσιαν εαυτον προσεφερεν υπερ εαυτου ως υπερ του
λαου· οθεν αρχιερευς καθισταται τα προς τον Θεον. {ΚΥΡ.} Παυλος λεγει· Χριστος
απαξ προσενεχθεις εις το πολλων ανενεγκειν αμαρτιας, εκ δευτερου χωρις αμαρτιας
οφθησεται. Και παλιν· ̔Αμαρτιαν ουκ εποιησεν, και δολος ουχ υπηρχεν εν τωι στοματι
αυτου· και ιδου αυτος εαυτον προσφερει υπερ ημων· ιδε ουν ουχ υπερ εαυτου
ανηνεγκεν αυτον, αλλ' υπερ του λαου. {ΝΕΣΤ.} Αυτου λεγοντος· ̔Ο τρωγων μου την
σαρκα, και πινων μου το αιμα, ζησεται δι' εμου, καθως εγω ζω δια τον αποστειλαντα
με Πατερα. 76.253 Τινα ουν εσθιεις, αιρετικε; την θεοτητα, η την ανθρωποτητα; Ουκ
ειπε γαρ ο Χριστος, ̔Ο τρωγων μου την θεοτητα, αλλα, Την σαρκα. {ΚΥΡ.} ̓Εγω μεν
πιστει μεταλαμβανω την του ζωοποιου Λογου ζωοποιουσαν σαρκα· οθεν ο Σωτηρ
εφη· Οι εσθιοντες εκ τουτου του αρτου, ου μη γευσωνται θανατου εις τον αιωνα· οι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

δε αναξιως μεταλαμβανοντες, δια της απειθειας κριθησονται. {ΝΕΣΤ.} Κυριος
απεσταλκε με και το Πνευμα αυτου· Πνευμα Κυριου επ' εμε, ου εινεκεν εχρισε με· και
δια τουτο φησιν· Εχρισε σε ο Θεος, ο Θεος σου, ελαιον αγαλλιασεως παρα τους
μετοχους σου· νοει ουν τον χρισθεντα, ομολογει τον χρισαντα, και προσκυνει τον
ναον δια τον εν αυτωι κατοικουντα.
{ΚΥΡ.} ̓Εγω εκ Πνευματος αγιου και Μαριας της Παρθενου ενα Υιον εκ δυο
ομολογω· τον ενα εις δυο ου διαιρω. {ΝΕΣΤ.} Πως αγνοειν λεγεις την ωραν, ην ο
Υιος ουκ οιδεν, ει μη μονος ο Πατηρ; Η πως ειδως αρνειται [ξοδ. αρχεται]; Η μη
ειδως, πως εκληθη σοφια και δυναμις Θεου ο της αγνοιας μετεχων (ξοδ. τον αγνοιας
μετεχοντα τοπον); {ΚΥΡ.} Ουκ αγνοει ο Υιος του Θεου την ωραν, τα παντα ειδως και
εχων εν εαυτωι τον Πατερα, καθως αυτος ειπεν· Ουδεις γινωσκει τον Πατερα, ει μη ο
Υιος· μονος την φυσιν του Πατρος γινωσκει την προ παντων, και το τελος του
αιωνος αγνοει ο Υιος του Θεου; Μη γενοιτο· αλλ' αγνοει μεν ο κατα χαριν Υιος, ου
μεντοι γε ο κατα φυσιν· κατα χαριν ημεις εσμεν αγνοουντες το παν, και μηδεν
επισταμενοι περι τα τελη του αιωνος. {ΝΕΣΤ.} Φυσικως πεινωμεν και διψωμεν και
καθευδομεν, ου γνωμηι τουτο πασχοντες, αλλ' αναγκηι φυσεως υποκειμενοι· τι ουν;
ευρεθησεται Θεος αναγκαστικοις νομοις εξακολουθων; Μη γενοιτο. {ΚΥΡ.} ̔Ημεις μεν
φυσικως πεινωμεν και διψωμεν και καθευδομεν, ου γνωμηι, αλλ' αναγκηι φυσεως
δουλευοντες· αυτος δε ουκ αναγκηι, αλλα γνωμηι· και γαρ εκ πεντε αρτων
πεντακισχιλιους εχορτασεν, και εξ επτα παλιν τετρακισχιλιους· αυτος ειπεν· Ουδεις
λαμβανει την ψυχην μου απ' εμου, αλλ' οταν θελω λαμβανω αυτην· ουδεις δε
ανθρωπος δυναται τουτο ποιησαι, ει μη ο μονος Χριστος.
{ΝΕΣΤ.} Λεγεις οτι επαθεν ο Υιος; Επαθεν ουν και ο Πατηρ· ει δε λεγεις οτι ο
Πατηρ ουκ επαθεν, ετεροουσιον αυτου πεποιηκας τον Υιον. {ΚΥΡ.} Ουτε τον Πατερα
λεγω παθητον, ουτε τον Υιον απαθη· αλλ' απαθες μεν το Θειον, οτι και ασωματον·
παθητος δε ο Κυριος δια την σαρκα. {ΝΕΣΤ.} ̓Εγω ου λεγω τον Λογον σαρκα
γενομενον, ουδε παθοντα· απαθες γαρ το Θειον, και παθων 76.256 ανωτερος ο
απαθης· παθητη δε σαρξ και θνητη ανθρωπινη φυσις. {ΚΥΡ.} ̔Ομολογουμεν και ημεις
απαθες το Θειον, δια δε της σαρκος κατεδεξατο παθος· οθεν, Χριστου παθοντος σαρκι
υπερ ημων· το δε, Χριστος ουκ αλλοτριον Θεου ονομα· ο γαρ αποστολος Παυλος
φησιν· ̓Εξ ων ο Χριστος, ο ων επι παντων Θεος ευλογητος εις τους αιωνας. ̓Αμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2


