In duodecim apostolos
Εις τους αγιους δωδεκα αποστολους.
59.495
Εικοτως και τημερον επι φοιτησει του αγιου Πνευματος η των αλιεων αυτη
πεπληρωται σαγηνη, αυτοκελευστως εν αυτηι των λογικων ιχθυων ημων
εισπηδωντων. Ὁ γαρ λογος του Λογου τους αγραμματους σοφισας, και γλωσσαις
πυριναις τους βραδυγλωσσους στομωσας, την τεχνην αυτων μετεθηκε επι το
θειοτερον, λεγων, ∆ευτε οπισω μου, και ποιησω υμας αλιεις ανθρωπων. Ειπε, ∆ευτε
οπισω μου, και παντα προς το κρειττον ευθυς μετεβληθη. ∆ωδεκα επιλεχθεντες
ετυγχανον αθληται, και τουτων ουδαμως ουδεις εμεινεν αστεφανωτος. Ἡ γαρ μια
χαρις τοις απασι συνηλθε και συνετρεχε, και την εκαστου νικην δοκιμωτεραν
εδεικνυε. Μονος ο ταλας Ἰουδας της τοιαυτης αγκυρας εαυτον απεσχοινισε,
φιληματι τοις λυκοις υποδειξας το προβατον, και τριακοντα αργυριων πωλησας τον
Κυριον· ου το αιμα τον κοσμον ηγορασεν. Ἀλλ' ω της υμων, αποστολοι, μακαριας και
λαμπρας ξυνωριδος! οτι τα παντα τοις πασι γεγονατε χαριτι, ου καλαμωι, αλλα λογωι
τας των ανθρωπων αγελας εμπειρως ζωγρησαντες. Ὑμεις γαρ εστε της ορθοδοξιας
αμεταθετοι στυλοι, της Ἐκκλησιας πετρα, της βασιλειας σκηπτρα, και του ποιμνιου
μαλιστα τουτου αγρυπνοι προσταται, της νοσουσης ανθρωποτητος αμισθοι ιατροι,
και της ημων μετανοιας προς Θεον αναδοχοι συμπαθεις.
Ὡς γαρ ακμονες τινες εμψυχοι τυγχανοντες, εν τωι τυπτεσθαι τους τυπτοντας
εχαλκευσατε προς επιγνωσιν. Πετρος εντευθεν μαθητευει την Ῥωμην. Παυλος
εκειθεν ευαγγελιζεται κοσμον. Ἀνδρεας της Ἑλλαδος σοφους διορθουται· Σιμων
διδασκει τον Θεον τους βαρβαρους· Θωμας δια βαπτισματος λευκαινει τους
Αιθιοπας· Ἰακωβου την καθεδραν η Ἰουδαια τιμαι· Μαρκου τον θρονον Ἀλεξανδρεια
η παρα Νειλον ασπαζεται· Λουκας και Ματθαιος γραφουσι τα Ευαγγελια· Ἰωαννης
ετι θεολογων, και μετα τελος ως ζων θεραπευει την Ἔφεσον· Βαρθολομαιος
παιδαγωγει σωφρονειν τους Λυκαονας· Φιλιππος θαυματουργων σωζει την
Ἱεραπολιν. Ἅπαντες απανταχου παντας ευεργετουντες ου παυονται· κονιν
αθανατον εν ταφοις καταλελοιπασι, νυν μεν θεραπευται, μετ' ολιγον δε δικασται
του κοσμου προκαθημενοι.
Τουτωι προσπελασας χωλος, αρτιπους ανελυσεν· εκεινωι συντυχων
παραλυτος, κλινοφορειν εκελευετο· αλλος εκαλει νεκρους, και τουτους ειχεν ευθυς
υπακουοντας· ετερου και σκια μονη τας νοσους εδιωκεν· αλλου την επικλησιν οι
δαιμονες εφριττον, και τα σουδαρια τουτων απεσταζον ιασιν. Μαθηται γαρ υπηρχον
εκεινου, ουπερ το κρασπεδον κλαπεν της αιμοῤροουσης αφηι την ερυθραν των
αιματων απεξηρανε θαλασσαν. Ἀλλ' εγω προς τους κορυφαιους των αποστολων
επανειμι τωι λογωι, και της προφητικης εκεινης επιμεμνημαι φωνης· Ἰδου δη τι
καλον, η τι τερπνον, αλλ' η το κατοικειν τους αδελφους επι το αυτο; Ἡγεισθω
τοινυν του λογου Πετρος, επειδη και προτερος εις τον αμπελωνα του Κυριου
μεμισθωται, Πετρος της του καλου ποιμενος 59.496 αγελης το πρωτοτοκον
προβατον, Πετρος ο απο λιμνης εις ουρανον αναβας, ο τους ναυτας αφεις, και
συλλαλειν αγγελοις αξιωθεις, ο την ολκαδα καταλιπων, και την Ἐκκλησιαν
παραλαβων εις κυβερνησιν· ο κλειδουχος των ουρανων προσκληθεις, και το
δεσμουν και λυειν επι γης εν εξουσιαι δεξαμενος· ο προς την κλησιν ταχυς, και προς
την πιστιν ανενδοιαστος, και περι παντα θερμος του ∆ιδασκαλου συνηγορος, Συ ει ο
Χριστος, ο Υιος του Θεου του ζωντος, φθεγξαμενος· ο συναποθνησκειν τωι ∆εσποτηι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

προθεμενος, και μεχρι της αυλης του Καιαφα τωι δεδεμενωι λυτρωτηι
συνεισερχομενος· ο και αρνουμενος συγγνωστος, και μεταμελομενος θαυμαστος.
Ουδε γαρ μεμψεως τοσουτον δια την αρνησιν, οσον μακαρισμου δια την μετανοιαν
αξιος. Ἡμιν γαρ και σφαλλομενος ωφελιμος, οτι ταχυ δακρυσας το πταισμα
κατεκλυσε, και προς μικρον σαλευθεις, εις αιωνα των πιστων ευρεθη θεμελιος. Ἂν
γαρ σκοπησηις, αγαπητε, τον τοτε καιρον της ευκαιρου δειλιας, ουκ αν ευροις πολυ
τον Πετρον προς την μεμψιν υπευθυνον.
Ὅτε γαρ ηλιος εφυγεν, ουρανος εκρυπτετο, γη εσαλευετο, πετραι
διεθρυπτοντο, ου δυναμεναι φερειν την υβριν του κτισαντος· τοτε Πετρος ωκλασε,
τοτε ο κορυφαιος ηρνησατο· και τον αλογον της ημερας αγγελον, ελεγχον ευθυς
ευρε της προῤρηθεισης αρνησεως· Πριν αλεκτορα φωνησαι, απαρνησηι με τρις. Ἀλλα
πρωτος αρνησαμενος, πρωτος επι τον ταφον εδραμε, πρωτος ειδεν ανασταντα τον
ζωοδοτην των νεκρων, παρα Μαριας μαθων οπερ αυτωι ουκ εθαῤρησεν ο επανω του
λιθου καθημενος αγγελος. Ἀλλ' ελθηι μετ' αυτον εις μεσον Παυλος ο πανσοφος της
οικουμενης ρητωρ, ο απο λυκου αμνος, ο εξ ακανθων βοτρυς, ο εκ ζιζανιων σιτος, ο
απο εχθρου φιλος, ο απο Ἑβραιων μενων Ἑβραιος, ο παρ' εκεινοις Σαυλος εμπνεων
απειλης και φονου, παρ' ημιν δε Παυλος Ἰησου Χριστου κλητος αποστολος, ο απο
βλασφημου θεολογος, ο απο διωκτου ευαγγελιστης, ο απο πειρατου κυβερνητης, ο
απο προδοτου στρατιωτης· ο μετα Πετρου την Ῥωμην λαχων εις ταφην, και μετ'
αυτου και ταυτην μη παρορων την Συχεμ· ο κατα τον Βενιαμιν του Ἰωσηφ αδελφος,
και κατα την Θεκλαν και των παιδων πατηρ και διδασκαλος· ο προ της ∆αμασκου
τυφλος, και καθ' εκαστην πολιν του κηρυγματος οφθαλμος· ο εξ ουρανου κληθεις,
και εις ουρανον αρπαγεις· ο θεωρησας τον παραδεισον προ της εντευθεν αφιξεως,
και τον στεφανον της νικης ετι παλαιων λαβων, και παλιν, ως λεγει,
χρεωστουμενον.
Τι γαρ φησιν; Ὃν αποδωσει μοι Κυριος εν εκεινηι τηι ημεραι. Παυλος ο εξ
εσχατων πρωτος, ο απο εκτρωματων τελειος ανηρ, ο και διωκων ηδυς, και
διωκομενος γλυκυς· ο Ῥωμαιος, και Φαρισαιος, και παντα τοις πασι δια πιστιν
γενομενος. Ὁ Χριστος γαρ ο ειπων Πετρωι, ∆ει σε παθειν, ειπε και περι Παυλου, οσα
αυτον εδει υπερ του ονοματος αυτου παθειν, ινα ο μεν σταυρουμενος, ο δε 59.497
την κεφαλην τεμνομενος, μιαν πιστιν κηρυξαντες, ενα δρομον τελεσαντες, μαρτυρες
αληθεις της αναστασεως εσωνται του παθοντος και ταφεντος και ανασταντος, ως
ειδε, και εις τον κολπον του Πατρος φθασαντος, ονπερ ουδεποτε καταλελοιπε. Προς
ους αυτος ο ∆εσποτης προφητικως διαλεγεται· Κυκλωσατε την νεαν ταυτην Σιων,
και περιλαβετε αυτην· τουτεστι, Φυλαξατε, τειχισατε, ταις ευχαις οχυρωσατε, ινα,
οταν ευκαιρως οργιζωμαι, και σαλευω την συμπασαν, βλεπων τον υμων
ατελευτητον ταφον, και απερ εκουσιως δι' εμε βασταζετε στιγματα, νικω τον θυμον
ευσπλαγχνιαι, και προλαμβανω την υμων δια ταυτην πρεσβειαν. Ἱερωσυνην γαρ και
59.498 βασιλειαν οταν ιδω δακρυουσαν, ευθυς προς οικτον ως συμπαθης
επικαμπτομαι, και της εμης εκεινης φωνης επιμεμνημαι· Ὑπερασπιω της πολεως
ταυτης δια ∆αυιδ τον δουλον μου, και Ἀαρων τον αγιον μου· οιτινες ως υμεις
ομονοησαντες τηι πιστει, και τας αξιας αυθαιρετωι ταπεινοφροσυνηι καλυψαντες, και
τηι στοληι δειξαντες της ψυχης την ταπεινωσιν, πολλας μοι των μαθητων μυριαδας
προσηνεγκαν, εμε φερουσας, και παρ' εμου τωι κοσμωι τον ιλασμον αιτουσας. Ειπον
γαρ, Αιτειτε, και δοθησεται υμιν· ζητειτε, και ευρησετε. Αυτωι η δοξα και το κρατος,
νυν και αει, εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2


