Sermo cum iret in exsilium
ΟΤΕ ΑΠΗΕΙ ΕΝ ΤΗ ΕΞΟΡΙΑ.
52.435
αʹ. Φαιδρος ημιν ο λογος, αδελφοι μου, και λαμπρα πανηγυρις, και θαλαττα
ευρυχωρος εμπεπλησμενη, αλλ' ου ταραττομενη τηι ζαληι των ανεμων. Ἦλθε γαρ η
μητηρ της ειρηνης, η κατασβεννυουσα την ζαλην των ανεμων· Μητηρ Σιων ερει,
ανθρωπος και ανθρωπος εγεννηθη εν αυτηι, και αυτος εθεμελιωσεν αυτην. Τεκνια
μου, μελλουσι με καθελειν; και τι δεδοικα τον θανατον; Ἐμοι το ζηιν ο Χριστος, και
το αποθανειν κερδος. Ἀλλ' εξοριαι παραπεμψουσι; Του Κυριου η γη, και το πληρωμα
αυτης. Ἀλλα χρηματων δημευσις εσται μοι; Ουδεν εις τον κοσμον εισηνεγκαμεν,
δηλον οτι ουδε εξενεγκειν τι δυναμεθα. Ἀλλ' οιδατε, αδελφοι, δι' ην αιτιαν
μελλουσι με καθελειν. Ἐπειδη ταπητας ουχ ηπλωσα, και σηρικα ιματια ουκ
ενεδυσαμην, οτι την γαστριμαργιαν αυτων ου παρεμυθησαμην, χρυσον και αργυρον
ου προσηνεγκα. Λεγουσι δε μοι, οτι Ἔφαγες και επιες, και εβαπτισας. Ει εποιησα
τουτο, αναθεμα μοι εστω· μη αριθμηθειην μετα των επισκοπων, μη γινωμαι μετα
αγγελων, μη αρεσω τωι Θεωι.
Ει δε και εφαγον και εβαπτισα, ουδεν των λεγομενων ακαιρον εποιησα.
Καθελετωσαν και Παυλον τον αποστολον, οτι μετα το δειπνον τωι δεσμοφυλακι
52.436 τα βαπτισμα εχαρισατο· και καθελετωσαν αυτον τον Κυριον, οτι μετα το
δειπνον την κοινωνιαν τοις μαθηταις εχαρισατο. Πολλα ορω κυματα και χαλεπον το
κλυδωνιον, και δορατα παρεσκευασμενα· καγω ως κυβερνητης εν μεγαλωι κλυδωνι,
καθεζομαι επι τας δυο πρυμνας του πλοιου, ηγουν επι την Παλαιαν και Νεαν
∆ιαθηκην, και ταις κωπαις απωθουμαι την ζαλην· ου ταις κωπαις ταις ξυλιναις,
αλλα τωι σταυρωι τωι τιμιωι του ∆εσποτου την ζαλην εις ειρηνην μεταστρεφω.
∆εσποτης κελευει, και δουλος στεφανουται· δια τουτο αυτον (ου) παραδιδωσιν αυτος
διαβολωι. Ἒν (λ. αν) δε ουκ οιδασιν οι ανθρωποι οτι δια του ακαθαρτου το
καθαρωτατον σκευος φανερουται; Ἀδελφοι, τρεις υμιν υποθεσεις τιθημι, πιστιν,
πειρασμον, σωφροσυνην. Ει λεγετε πιστιν υπομενειν, μιμησασθε τον μακαριον
Ἀβρααμ, τον παρηκμακοτα τηι ηλικιαι και καρπους ωριμους δεξαμενον. Ει δε λεγετε
πειρασμον υπομενειν, μιμεισθε τον μακαριον Ἰωβ. Τον αυτου τροπον οιδατε, και την
υπομονην ηκουσατε, και το τελος αυτου ουκ ελαθεν υμιν. Ει δε θελετε σωφροσυνην
υπομενειν, μιμησασθε τον μακαριον Ἰωσηφ, τον 52.437 πραθεντα εις Αιγυπτον, και
λιμωι τηκομενην Αιγυπτον ελευθερωσαντα.
Προσετιθη γαρ αυτωι πειρασμος εκ πορνης Αιγυπτιας τωι ερωτι
δεδουλωμενης, ητις αυτωι παρεκαθητο, Κοιμηθητι, λεγουσα, μετ' εμου. Ἐβουλετο
γαρ της σωφροσυνης αυτον απογυμνωσαι εν τηι Αιγυπτωι η Αιγυπτια· ενταυθα δε ο
Αιγυπτιος. Ἀλλ' ουτε εκεινη τον αγιον εσκελισεν, ουτε ουτος τουτον· αλλ' εφανη
ομου της ελευθεριας η σωφροσυνη, και των τεκνων η ευγενεια, και της βαρβαρου η
ακολασια. βʹ. Ἀδελφοι, ο κλεπτης ουκ ερχεται οπου καλαμη, και χορτος, και ξυλον·
αλλ' οπου κειται χρυσος, η αργυρος, η μαργαριτης· ουτως ο διαβολος ουκ εισερχεται
οπου πορνος, η βεβηλος, η αρπαξ, η πλεονεκτης· αλλ' οπου οι τον ερημον βιον
διαγοντες. Ἀδελφοι, βουλομεθα εφαπλωσαι την γλωτταν προς την βασιλιδα; Ἀλλα
τι ειπω; Ἰεζαβελ θορυβειται, και Ἠλιας φευγει· Ἡρωδιας ευφραινεται, και Ἰωαννης
δεσμευεται· η Αιγυπτια ψευδεται, και Ἰωσηφ φυλακιζεται. Ἐαν ουν εξορισωσι με,
τον Ἠλιαν μιμουμαι· εαν εις βορβορον βαλωσι, τον Ἱερεμιαν· εαν εις θαλατταν, τον
προφητην Ἰωναν· εαν και εις λακκον, τον ∆ανιηλ· εαν λιθασωσι με, Στεφανον· εαν
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

αποκεφαλισωσι, Ἰωαννην τον προδρομον· εαν ραβδισωσι, Παυλον· εαν πρισωσι, τον
Ἡσαΐαν. Ειθε ξυλινωι πριονι, ινα του σταυρου του ποθου απολαυσω. Ἡ
σεσωματωμενη πολεμει τον ασωματον· η λουτροις και μυρισμασι και μετ' ανδρος
περιπλεκομενη, πολεμει την καθαραν και ασπιλον Ἐκκλησιαν. Ἀλλα γε και αυτη
καθισει χηρα, ετι ζωντος του ανδρος· οτι γυνη ει, και χηρευσαι θελεις την
Ἐκκλησιαν. Ἑσπερας εκαλει με τρισκαιδεκατον αποστολον, και σημερον Ἰουδα
προσειπε. Χθες μετ' ελευθεριας συνεκαθητο μοι, και σημερον ως θηριον μοι
επεπηδησε.
Ἔδει τον ηλιον παρ' ημιν σβεσθηναι, και την σεληνην μη φανηναι, και
μονον του ρηματος Ἰωβ μη επιλαθεσθαι. Και γαρ Ἰωβ, ο τηλικαυτην υπομεινας
πληγην, αλλο ουδεν εβοα η οτι, Ειη το ονομα Κυριου ευλογημενον εις τους αιωνας.
Ὅτε γαρ η τουτου γυνη εβοα λεγουσα· Ειπον τι ρημα προς Κυριον, και τελευτα,
επετιμησεν αυτηι λεγων· Ἵνα τι ως μια των αφρονων γυναικων ελαλησας; Ὢ
αχαρους γυναικος! ω μαλαγμα οδυνων! Ἆρα, γυναι, σου ποτε αῤρωστουσης τοιαυτα
σοι εφθεγξατο Ἰωβ; και ουχι ευχαις και ευποιιαις απεσμηξατο σου την νοσον; Ὅτε εν
βασιλικαις αυλαις διηγεν, οτε τα χρηματα ειχεν, οτε την θεραπειαν την βασιλικην,
ουδεν τοσουτον ελεγες, και νυν ορωσα επι κοπριας καθημενον, και υπο σκωληκων
συνειλισσομενον, τουτο λεγεις, Ειπον τι ρημα προς Κυριον, και τελευτα. Ουκ ηρκει
αυτωι η προσκαιρος παιδεια, αλλα και δια του ρηματος αιωνιαν αυτωι την κολασιν
προξενεις; Ἀλλα τι ο μακαριος Ἰωβ; Ἵνα τι ωσπερ μια των αφρονων γυναικων
ελαλησας;
Ει τα αγαθα εδεξαμεθα εκ χειρος Κυριου, τα κακα ουχ υποισωμεν; Τι δε και η
παρανομος και στυγερα, αυτη η νεα, φημι, Ἰεζαβελ ου βοαι και λεγει εκ... και
διαπερα.... αποδρ... αλλα αποστελλει μοι υπατους και τριβουνους, και μονον απειλει.
Και τι μοι ανηκεν; Ἀραχναι υπο αραχνης αποστελλομεναι. Ἀδελφοι παντες, οτι και
εν πονοις αποκειται νικη, και εν τοις αγωσιν αποκειται στεφανος, ως ο θεσπεσιος
Παυλος αρτιως ελεγε, Τον καλον αγωνα ηγωνισμαι, τον δρομον τετελεκα, την
πιστιν τετηρηκα, και λοιπον αποκειται ο της δικαιοσυνης στεφανος, ον αποδωσει μοι
Κυριος εν εκεινηι τηι ημεραι ο δικαιος κριτης· οτι αυτωι η δοξα και το κρατος εις τους
αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2


