Sermo prosphoneticus ad Alexandrinos de fide
Του αγιου Κυριλλου εκ του προς Ἀλεξανδρεας προσφωνητικου λογου
περι πιστεως.
Ἐγω το συγκεκραμμενον ου καταδεχομαι· αλλοτριον γαρ εστι της
αποστολικης πιστεως και της του Θεου ορθης παραδοσεως· η γαρ συγκρασις
αφανισμον των φυσεων εργαζεται· η δε αῤρητος ενωσις παρα των ορθως
φρονουντων ομολογουμενη, αμφοτερας σωζει ασυγχυτους τας φυσεις, και ενα
αποτελει και εξ αμφοιν τον οφθεντα Χριστον, Θεον τε ομου και ανθρωπον
γενομενον τον αυτον, και ου δυο χριστους, ενα δε μονον ενωθεντα και ου
κεκραμμενον· ει γαρ κεκρανται αι δυο φυσεις εις μιξιν μιαν, ετεροουσιοι
τυγχανουσαι, ουδε οποτερα σωζεται, 539 αλλ' αμφοτεραι συγχυθεισαι ηφανισθησαν.
και ουτε χωρισμον απ' αλληλων η διαιρεσιν επιδεχονται κεκραμμεναι, διηιρεθησαν
δε τωι καιρωι του θανατου και εχωρισθησαν, και ψυχη απο σωματος εις ᾅδου μετα της
θεοτητος κατελθουσα, και σωμα απο ψυχης εν μνηματι καινωι αποτεθεν κατα τας
αψευδεις του Χριστου φωνας τας λεγουσας "Λυσατε τον ναον "τουτον και εν τρισιν
ημεραις" εγερω αυτον." και λυεται μεν ο ναος εν τωι καιρωι της τριημερου ταφης,
βουλομενου αυτου, και παλιν ανεστησεν αυτον, και ηνωθη αυτωι ἀῤρητωι τινι και
αφραστωι λογωι, ου κεκραμμενος εν αυτωι, η αποσεσαρκωμενος, αλλ' αποσωζων εν
εαυτωι των δυο φυσεων των ετεροουσιων ασυγχυτους την ιδιοτητα· ου γαρ δηπου
εκραθησαν αι φυσεις. 540 Ειτα επαγεται μαρτυριαν του εν αγιοις Ἀθανασιου αυτος
τηνδε "∆υο φυσεων των ετεροου"σιων εν ενι Χριστωι τωι "Υιωι του Θεου σωζομενων,
"και μητε συγχεομενων, "μητε απολλυμενων η "διαιρεθεισων." ωμοιωθη γαρ ημιν
κατα παντα χωρις αμαρτιας· ου της θεικης φυσεως τραπεισης η συγκραθεισης τηι
ανθρωπινηι φυσει, ενωθεισης δε αυτηι ου κατα τροπην, ου κατα κρασιν, ου κατα
μιξιν, ου κατα συγχυσιν, ου κατ' αλλοιωσιν, ου κατα μεταβολην, ου κατα αφανισμον
η αποσαρκωσιν, αλλα καθ' ενωσιν αῤρητον και ανεκφραστον, και ανεκδιηγητον,
των δυο φυσεων των ετεροουσιων εν ενι Ἰησου Χριστωι Υιωι οντι του Θεου
σωζομενων και μητε συγκεχυμενων μητε απολλυμενων η διαιρεθεισων. 541
Κυριλλου εκ του περι πιστεως λογου. Ἀλλα γαρ ναον εαυτωι εμψυχον και τελειον
κατεσκευασεν εν τηι αγιαι παρθενικηι μητραι· και ενδυσαμενος αυτον και ενωθεις
αυτωι ἀῤρητωι λογωι, σωζομενων δε αμφοτερων των φυσεων και ου κεκραμμενων,
προηλθε φαινομενος μεν ανθρωπος, νοουμενος δε Θεος Ἰησους Χριστος.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1


