In illud: Simile est regnum caelorum patri familias
Λογος κατηχητικος εις το ρητον του Ευαγγελιου· "Ὁμοια εστιν η
βασιλεια των ουρανων ανθρωπωι οικοδεσποτηι, οστις εξηλθεν αμα πρωι
μισθωσασθαι εργατας εις τον αμπελωνα αυτου," και τα εξης.
59.577
αʹ. Ὁρω τηι ποιμνηι των ευσεβων μεμιγμενα προβατα ξενα, νεαν την σφραγιδα
του επουρανιου ποιμενος επι των μετωπων επιφερομενα· και βουλομαι διδασκαλιας
χλοην ευρειν καταλληλον τοις γευσαμενοις ηδη της 59.578 χαριτος, και τοις
μελλουσι κριναι την ποαν του πνευ ματος· ινα της αυτης κατηχησεως η νομη τοις
μεν πε
φωτισμενοις υπομνησις γενηται των του Θεου δωρεων, τοις δε
φωτισθησομενοις πλειονα προτροπην προς το 59.579 βαπτισμα. ∆ει γαρ προς
εκατερους κεκρασθαι τον λο γον, δια το κεκρασθαι τον φιλοθεον δημον εκ τε μεμυη
μενων και μυουμενων ανδρων.
Ευρον τοινυν ποθεν εστιασω και υμας τους οικογενεις αρχαιους απαντας του
Χριστου, και πως τους νεωνητους δουλους ημων προτρεψω προς την ελευθεριαν της
κλησεως· απαγγελω τοις εμοις αδελφοις ρησεις δεσποτικας δυναμενας και τους
παλαι καταλαβοντας τον βασιλικον αμπελωνα προ θυμοτερους εργασασθαι, και
τους αρτι παρακυψαντας εις αυτον διεγειραι προς τον ομοιον ζηλον. Ὁμοια εστιν η
βασιλεια των ουρανων ανθρωπωι οικοδεσποτηι, οστις εξηλθεν αμα πρωι
μισθωσασθαι εργατας εις τον αμπελωνα αυτου. Οικοδεσποτην ο ∆εσποτης εαυ τον
ονομαζει· εργατας δε περι τριτην και εκτην και εννατην και ενδεκατην καλουμενους
προσαγορευει παν τας τους ευσεβεις, τους εν διαφοροις ηλικιαις δεξαμε νους το
βαπτισμα· αμπελωνα τα σωτηρια λεγει προσ ταγματα, μικρον εχοντα πονον, πολυ δε
το κερδος. Ὁμοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ανθρωπωι οικοδεσποτηι, οστις
εξηλθεν αμα πρωι μισθωσασθαι εργατας εις τον αμπελωνα αυτου. Συμφωνησας δε
μετ' αυτων, τουτεστι των εργατων, εκ δηναριου την ημεραν, απεστειλεν αυτους εις
τον αμπελωνα αυτου. Ὁ οικοδεσποτης εγω ειμι· ωσπερ γαρ ο οικοδεσποτης, οικιας,
ως βουλεται, οικοδομει, ουτως εγω τον κοσμον ολον, ως θελω διαταττω. Ἐγω ο της
δικαιοσυνης ηλιος φορεσας την νεφελην της ανθρωποτητος, συγκατεβην τηι
ανθρωποτητι, και περιερχομαι ζητων εργατας εις τον αμπελωνα μου. Ου χρηιζω
ανθρωπων αμπελουργων· εχω γαρ αγγελους και αρχαγγελους ποιουντας α
βουλομαι· αλλα ποθω τους επιγειους δουλους μου εν τοις εμοις κτημασιν
αυλιζομενους οραιν. Ἐγω περιτρεχω, και περι βλεπομαι πανταχου τινας ευρω, τινας
μισθωσωμαι, ουχ ινα μοχθοις αλλοτριοις πλουτησω, αλλ' ινα πλουτισω τους
υπακουοντας μοι. Ἐγω τον Πετρον και Ἰωαννην και τους αλλους μαθητας, τους
αοκνους φυτουργους της οικουμενης συνηγαγον· συνεφωνησα προς αυτους εκ
δηναριου την ημεραν· απεμισθωσαμην αυτων πασαν την ζωην, και επηγγειλαμην
αυτοις υπερ πασης ομου της εργασιας διδοναι μισθον την βασιλειαν των ουρανων·
αλλ' ουκ αρκουσιν ουτοι μονοι την εμην κορεσαι ψυχην. Ου δυναμαι βλεπειν
ευαριθμητους γεωργους γεωργουν τας μου το γεωργιον· στενοχωρουμαι τους
οφθαλμους μου, τοσουτους μονον ορων· ετι και αλλους γηπονους διψω, ετι και
αλλους μισθοφορους ποθω, ετι και αλλους μυστας ζητω. Ευρυχωρος εστι και μεγας ο
παραδεισος των εμων εντολων· παντας τους πιστευσαντας μοι χω ρει· παντας τους
φιλαρετους υποδεχομενος ετι πλατυ τερος γινεται.
Τι ουν ποιησω; ποθεν πληρωσω τους εμους περιβολους; ποθεν πλειονας
απογραφους προ τρεψομαι; Ἐξελθω παλιν εις τας τριοδους αυτων, εξελθω προς
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

τους πλανωμενους την εκουσιον πλανην, εξελθω προς τους ραιθυμους, εξελθω προς
τους απορους ο ευπο ρος, ινα τους απορους ευπορους εργασωμαι; εξελθω παλιν
προς την των εργατων συλλογην; Ἐγω το οφει λομενον ποιησω· καλεσω και παλιν
τους πενητας. Ἐμον εστι το προτρεψαι, εκεινων το πεισθηναι· εμον εστι το θελησαι
δουναι μισθον, εκεινων εστιν το θελησαι λαβειν· εαν υπακουσωσι μοι, και εμοι και
εαυτοις χαριουνται· εαν δε παρακουσωσι μου, εαυτους ζημιωσουσιν· εμοι γαρ ου
λειψουσι γεωργοι δυναμενοι περισκαψαι και περιβοθρευσαι και περικλαδευσαι τα
κληματα· ου δυ ναται ο εμος αμπελων μειναι κεχερσωμενος η ακαρπος. Και
εξελθων περι την τριτην ωραν, ειδεν αλλους εν τηι αγοραι αργους, κακεινοις ειπεν·
Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα μου.
Και που ητε πρωΐ; που ητε τας προλαβουσας ημερας; πως ουκ εζητησατε με
τον εις ζητησιν υμων αφικομενον; πως ουκ ωρθρισατε προς το συμφερον υμιν;
Ουτως αγνοειτε της ευσεβειας τας ακτινας, οτι την ημεραν νυκτα νομιζετε; και λαμ
ποντος του φωτος της αληθειας, υμεις τι καρηβαρειτε και νυσταζετε; Νυν γουν
εξυπνισθητε, νυν γουν γρηγο
ρησατε, νυν γουν επιστρεψατε, νυν γουν
σωφρονησατε. Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα μου Βλεπετε, πως υμας αγαπω·
ου περιωρισα τωι ορθρωι το κηρυγμα, ουκ απετειχισα τοις δευτεροις την προσοδον, ου
περι 59.580 εκλεισα τηι πρωτηι κλησει την υμετεραν επιστροφην· πασαν ωραν υμιν
εχαρισαμην προς μετανοιαν· πασαν ηλικιαν εναγκαλιζομαι. Καν βρεφη προσενεχθηι
μοι, χαιρων προσιεμαι· εγω γαρ ειμι των βρεφων δημιουρ γος, και πατηρ και μητηρ,
και τροφευς και τροφη· καν παιδες υποψελλιζοντες προσφυγωσιν, ηδομαι· καν νεω
τεροι προσχωρησωσιν, μαλλον ευφραινομαι· καν ανδρες τελειοι προσδραμωσιν,
υποδεχομαι· παντας τους μετα πιστεως προστρεχοντας ως αδελφους εμους
περιπτυσσο μαι. Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα. Ου λογι ζομαι των
παρελθουσων ωρων την ζημιαν, εαν ιδω προθυμιαν ταλαντευομενην τηι ραιθυμιαι· ου
μειω της ημερας τους μισθους, εαν τους προφθασαντας υμας επι φθασαι
σπουδαζητε. Ἄφετε τον αμπελωνα των Ἰουδαιων τον αγνωμονα, τον αχαριστον, τον
οξος μονον επιστα μενον γεωργειν· καταλειπετε την αμπελον την εξ Αι γυπτου
μεταφυτευθεισαν, και της Αιγυπτιακης ειδωλο λατρειας την πικριαν περιφερουσαν,
και βοτρυν πικριας μαθουσαν βλαστανειν τωι φυτουργωι, και προς τον εμον
αμπελωνα μεταστητε· Και ο εαν ηι δικαιον, δωσω υμιν. Ουκ ειμι αδικος, κατα φυσιν
δικαιος πεφυκα· ουκ ειμι πλεονεκτης, ο κατα της πλεονεξιας νομους εκθε μενος·
ουκ ειμι αγνωμων περι τους ευγνωμονας δου λους, ουκ ειμι μικρολογος η
μικροψυχος περι τους μεγα λοψυχους περι εμε· δωσω υμιν μισθους παριοντας τους
πονους· χορηγησω δωρεας νικωσας τους ιδρωτας υμων.
Παλιν εξηλθε περι την εκτην και εννατην ωραν, και εποιησεν ωσαυτως. Ου
καταλιμπανω καιρον ου δενα· σαγηνευω τους θελοντας, και ου καμνω τους
καμνοντας εν ταις αμαρτιαις προς δικαιοσυνην καλων. Ἐξηλθον απαξ, και θηρευσας
υπεστρεψα εξηλθον δευτερον, και ζωγρησας ανεκαμψα· εξηλθον τριτον, και
πλουτησας επανεληλυθα· εξηλθον τεταρτον περι την εννατην ωραν, και λαβων ηκω
τινας. Ὅσον συνεχη ποιουμαι τον δρομον, τοσουτον θερμοτερον αναφλεγω τον
ποθον· οσους εαν προσαγωμαι, τοσουτους αλλους ποθω· κακεινους ευρων, ετερους
επιζητω· θελω γαρ παντας ανθρωπους σωθηναι, και εις επιγνωσιν αληθειας ελθειν.
βʹ. Περι δε την ενδεκατην ωραν εξελθων, ευρεν αλλους εστωτας αργους. Ου
παυομαι γυμνων τον δια βολον, εως αν ο βιος ουτος παρειη· ου παυσομαι ληι
στευων τον θανατον, τον δεινον κλεπτην της ανθρωπο τητος· ουκ ανεχομαι τους
απο γνωμης οικειας γενομε νους θνητους μη μεταβαλειν προς αθανασιαν, εως
αυτης αυτων τελευταιας αναπνοης. ∆ια τουτο ουδε της ενδε κατης ωρας
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

καταφρονω· δια τουτο προσεδρευω ταις πυλαις του ᾅδου, ινα δυνηθω τινας προ του
θανατου μεταστησαι προς την ζωην. Περι δε την ενδεκατην ωραν εξελθων, ευρεν
αλλους εστωτας αργους, και λεγει αυτοις· Τι ωδε εστηκατε ολην την ημεραν αργοι;
Ἐκκλησιας ουκ εχετε; προφητας ουκ εχετε; αποστολους ουκ εχετε; μαρτυρας ουκ
εχετε; θειας Γρα φας ουκ εχετε; πνευματικον εργον ουδεν; Τι ουν εστη κατε ωδε
ολην την ημεραν αργοι; Ου βλεπετε τον ηλιον τον τεταγμενον δρομον ανυοντα; Ου
βλεπετε την σεληνην διακονουσαν τωι κτισαντι; ου βλεπετε την κτισιν δουλευουσαν
τωι ποιητηι; ου βλεπετε των στοιχειων εκα στον εργαζομενον το εργον, δι' οπερ
εγενετο; ∆ια τι ουν υμεις μονοι τηι αργιαι την φυσιν υβριζετε; δια τι στηλας μιμεισθε
νεκρας; Ουκ εχετε οφθαλμους, ινα βλεποντες του κοσμου το καλλος, τον
κοσμοποιον αν υμνησητε; ουκ εχετε στομα, ινα τας γλωσσας υμων προς υμνωιδιας
κινησητε; ουκ εχετε χειρας, ινα την ελεημοσυνην εργασησθε; ουκ εχετε ποδας, ινα
δραμητε δρομους ψυχωφελεις;
Τι ωδε εστηκατε ολην την ημε ραν αργοι; Μεχρι ποτε την εμην δεσποτειαν
εκτρε πεσθε; Τι ωδε εστηκατε ολην την ημεραν αργοι; Οι δε λεγουσιν αυτωι· Ουδεις
ημας εμισθωσατο. Τοιουτοι εισιν οι προφασιζομενοι προφασεις εν αμαρτιαις, οι το
παρον εις το μελλον υπερτιθεμενοι, οι λεγοντες, αφες αρτι, και οτε κελευει με ο
Θεος, τοτε βαπτιζομαι· ενδος μοι τουτο το πασχα, και εις το μελλον φωτιζομαι.
Τοιουτοι εισιν οι λεγοντες, Ουδεις ημας εμισθωσατο. Ἀλλα τι προς αυτους ο τηι
χρηστοτητι νικων τας υπερ θεσεις των αναβαλλομενων την χαριν; Ὑπαγετε και
υμεις εις τον αμπελωνα. Ουκ ηλεγξε την ψευδολογιαν 59.581 αυτων, ουκ
εστηλιτευσε την ειρωνειαν των πεπλανημε νων ηθων, ουκ ειπε προς τους
ραιθυμους, Τι λεγετε, οτι Ουδεις ημας εμισθωσατο; τι τηι ραιθυμιαι και το ψευδος
συῤραπτετε, ουδεις υμας εμισθωσατο; ου παρεκαλεσαν υμας οι προφηται; ου
προετρεψαντο υμας οι αποστολοι; ου παρεγενομην εγω δι' εμαυτου προς υμας; ουκ
εκα λεσα πολλακις, υμεις δε ουχ υπηκουσατε; ουκ ειδετε με μισθουμενον τους
εταιρους υμων, και ποιουντα μετ' εκεινων συμφωνα; δια τι ουν ουκ εβουληθητε
μιμησα σθαι τους πεισθεντας μοι, αλλ' εμεινατε μεχρι γηρους κατασκοποι; Τουτων
ουκ ειπεν ουδεν ο Σωτηρ, αλλ' Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα μου. ∆εχομαι
και γεροντας εργατευσασθαι θελοντας· δεχομαι και πο
λιας ευσεβειαι
λαμπρυνομενας, δεχομαι και τρεμοντα μελη πιστει νευρουμενα· ηδεως ορω
γεροντας κρατουν τας βακτηριας ομου και σταυρους.
Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα μου. Τωι διαβολωι την νεοτητα προσ
ηνεγκατε, εμοι καν το γηρας δανεισατε· τωι εχθρωι την ισχυν εχαρισασθε, εμοι καν
την αχρηστον ηλικιαν επι δοτε· τωι τυραννωι τον χρονον ολον, ως εκεινος ηθελησεν,
εστρατευσασθε, εμοι τωι εννομωι βασιλει τον επιλοιπον χρονον σχολασατε. Γινεσθε
πιστοι, πριν γινεσθαι νεκροι· λαβετε προ του θανατου την της αθανασιας στολην·
εαυτους προ της τελευτης ενταφιασατε τοις αφθαρτοις ενταφιοις της χαριτος·
δραμετε, σπευσατε προ της εσπερας εσω του αμπελωνος ευρεθηναι· φιλονεικησατε,
ινα ενδον υμας καταλειπηι δυνων ο ηλιος. Ἐαν προ ηλιου δυσμων εαυτους
συναριθμησητε τοις εμοις ερα σταις, οψεσθε της εμης θεοτητος την δοξαν, ως φωτος
ερασται· εαν μετα των κεκλημενων εκ του αμπελωνος εξελθητε, και μη καμοντας
υμας ως καμοντας αμει ψομαι· εαν εξω της αυλης ισταμενους υμας καταλαβηι του
θανατου η νυξ, ουκ ετι λοιπον υμας ως φιλους εχειν ανεχομαι· νεκρος γαρ ου
πιστευει, νεκρος ουχ ομολο γει, νεκρος ουκ εργαζεται και θαῤρειται μυστηριον,
νεκρος ουκ εργαζεται σωφροσυνην, νεκρος ου δυναται μισθον απαιτειν, νεκρος
ασφραγιστος και προ της κρι σεως κατακεκριται· ζων και υγιης αινεσει τον Κυριον·
ο τοιουτος νεκρος και μετα θανατον ζηι, ο τοιουτος νε κρος μετα την ταφην παλιν
ανθει. Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

Ἕως εχετε μικραν ετι προθεσμιαν ζωης, πραγματευσασθε· μη περιμεινητε
της αῤρωστιας την αναγκην λαβειν της υμετερας γνωμης τον στεφανον. Μη
βουληθητε παρα τον καιρον του θανατου μεταβα λεσθαι τα της αθανασιας εφοδια·
εν ζωηι την ζωην εμπο ρευσασθε· εν υγειαι και νηψει το ταλαντον υποδεξασθε, ινα
και την εργασιαν κερδανητε. Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα· και ο εαν ηι
δικαιον, ληψεσθε, Και υπερ το δικαιον, ληψεσθε· μονον μετανοησατε, μονον
προσελθετε, μονον γινεσθε μετ' εμου. Ου μεμ ψεσθε μου την προτροπην· ουδεις γαρ
εμοι πιστευσας απηλθεν αχαριστων, ουδε ο εμοι διακονησας εμεινεν ετι πτωχος.
Ουτως ο οικοδεσποτης του οικου τουτου τον αμπελωνα τουτον ανεπληρωσεν.
Ὀψιας δε γενομενης. Ἤδη της παρουσης ζωης ως ημερας υποῤρευσασης, ηδη
παραγενομενης της μακρας του θανατου νυκτος, ηδη της αναστασεως των νεκρων
ανατειλασης, ωσπερ ορθρου τινος εσπεραν μη κεκτημενου διαδοχον, λεγει ο κυριος
του αμπελωνος τωι επιτροπωι αυτου· Καλεσον τους εργατας.
Καλεσον παντας τους εξ Ἀδαμ· καλεσον τον Ἄβελ τον δια θυσιαν τυθεντα·
καλεσον τον Ἐνωχ τον ευαρεστησαντα, και μετατεθεντα· καλεσον τον Νωε τον της
ναυαγησασης φυσεως καλον κυβερνητην· καλε σον τον πιστοτατον Ἀβρααμ, τον
φιλοθεον μαλλον η φι λοτεκνον, τον στρατευσαμενον κατα των σπλαγχνων αυτου,
τον τηρησαντα την πιστιν· καλεσον τον Ἰωσηφ τον της σωφροσυνης εργατην,
καλεσον τους πατριαρχας, καλεσον τους προφητας· καλεσον τον Ἠλιαν τον καλως
ηνιοχησαντα και γενομενον ηνιοχον πυρινων αρματων· καλεσον τους αποστολους,
τους της Καινης ∆ιαθηκης φωστηρας· καλεσον τους μαρτυρας, και τους μιμησα
μενους μου τον υπερ αυτων θανατον· καλεσον Στεφα νον τον δι' εμε λιθασθεντα·
καλεσον Βαρλααμ τον δια φυλακην του αμπελωνος κατακαεντα την δεξιαν· καλε
σον παντας τους καλως κοπιασαντας· καλεσον τους τα εμα καλλιεργησαντας
κτηματα, Και αποδος αυτοις τον μισθον.
Ἄνοιξον τους εμους θησαυρους, ανοιξον τας εμας αποθηκας, ανοιξον τα
φαιδρα της εμης βασιλειας βασιλεια· προκομισον τους βασιλικους στεφανους, προ
κομισον τα θεια βραβεια· μη φεισηι μηδενος των εμων 59.582 κειμηλιων. Ουκ
εφεισαντο γαρ ουτοι των οικειων ψυχων δι' εμε. Στεφανωσον τας κεφαλας των
αθλησαντων, ως ηβουλομην εγω· εμβαλε τα βραβεια ταις καμουσαις χερσιν. Μηδεις
αστεφανωτος εντευθεν εξελθηι, μηδεις αγεραστος υποστρεψηι, μηδεις αποστερηθηι
των αμοιβων· παντες πλουτησωσιν, παντες χορευσωσιν, και ιδωσιν, επι τισιν
εμισθωσαμην αυτους· ιδωσιν, ποιων οι πειθο μενοι εμοι τυγχανουσιν αγαθων·
ιδωσι, ποιων δωρεων εαυτους αποστερουσιν οι καλουμενοι, και παραγενεσθαι μη
βουλομενοι. Ἀποδος αυτοις τον μισθον, αρξαμενος απο των εσχατων, εως των
πρωτων, τους εσχατους πρωτους ευφραινων ταις δωρεαις· ουτοι γαρ μαλιστα χρειαν
εχουσι της εμης αγαθοτητος. Ἐκεινοι μεντοι πρωιθεν ευθεως αμα τηι ημεραι των
πονων αρξαμενοι, αυτην την ημεραν και τας ωρας και τας αρετας και τους αγωνας
και τας συνθηκας συνηγορους εχουσιν· ουτοι δε εσχατοι, παντων τουτων ερημοι
καθεστωτες, προς μονην την φιλανθρωπιαν την εμην αποβλεπουσιν. Τουτοις ουν
τοις εσχατοις πρωτοις επιδος τα δωρα, και τοτε τοις πρωτοις επιδωσεις τας αμοιβας.
Και ελθοντες οι περι την ενδεκατην ωραν, ελαβον ενα δηναριον. Και τουτο
περιχαρως εν ταις εαυτων χερσι περι στρεφοντες ελεγον· Ἐκινδυνευσαμεν απιστειν
τοις αγα θοις· ᾔδεισαν γαρ ουδεν αξιον ων ελαβον εργασαμενοι. Ὁρωντες δε το
δωρον τοις οφθαλμοις, και ταις παλα μαις την χαριν κατεχοντες, εχορευον,
επανηγυριζον επι τοις παρ' ελπιδα καλοις. Ἐλθοντες δε οι πρωτοι ενο μισαν, οτι
πλειονα ληψονται, και ελαβον και αυτοι ενα δηναριον. Λαβοντες δε εγογγυζον κατα
του οικοδεσποτου, λεγοντες· Ουτοι οι εσχατοι. Ὁ δε σποτης τωι λογωι παρηγαγεν,
ουχ ινα τοις τιμωμενοις φθονησωσι (χαιρουσι γαρ, ουκ αγανακτουσι παντων
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

σωζομενων οι οσιοι), αλλ' ινα δειξηι την οικειαν φιλαν θρωπιαν τοιαυτην ουσαν,
ωστε και τοις αφθονοις, ει ενεχωρει, φθονον τεκειν.
γʹ. Λαβοντες δε εγογγυζον κατα του οικοδεσποτου, λεγοντες, Ουτοι οι
εσχατοι, ουτοι οι γεγηρακοτες, ουτοι οι μολις την σην δεσποτειαν επεγνωκοτες, οι
μολις τα γονατα προς την σην προσκυνησιν καμψαντες, οι μολις τοις υποτρομοις
δακτυλοις του σωτηριου σου σταυ ρου το συμβολον τοις μετωποις επιχαραξαντες, οι
μη βα στασαντες κοφινους πειρασμων, οι μη κρατησαντες δι κελλας συμφορων·
Ουτοι οι εσχατοι μιαν ωραν εποιη σαν. Ειδον μονον τον σον αμπελωνα, τοις
οφθαλμοις ημιν μονοις εκοινωνησαν της εργασιας, τας οψεις αυτων υπεδειξαν, ου
κατωρθωσαν πραξεις τινας· μαρτυρες των μοχθων, ου μερισται γεγονασιν· Και ισους
ημιν αυτους εποιησας τοις βαστασασιν το βαρος της ημε ρας και τον καυσωνα;
Ἡμεις εφλεχθημεν ταις ηδοναις, αλλ' ουκ εσβεσθημεν ταις αρεταις· ημεις
εδιωχθημεν δια σε, ημεις μυριους υπεμειναμεν πονους, ινα την σην ου σιαν
πλατυνωμεν· και βαδιζομεν εντευθεν λαβοντες μι σθους ομοιους τοις μη
κεκμηκοσιν ομοιως ημιν· ο πονος ανομοιος, και το κερδος προσομοιον· ο κοπος
ανισος, και το κλεος εφαμιλλον.
Ουτοι οι εσχατοι μιαν ωραν εποιησαν. Ἵνα μιαν ωραν εγγυς σου κλαυσηι
γυνη πορνη, και λυσηι τας τριχας, ας επλεκε προ τουτου κα κως, και φιλησηι τους
αχραντους σου ποδας σωφροσι χειλεσι, και προσενεγκηι σοι τωι ουρανιωι μυρον
επιγειον, εδωκας αυτηι πρεσβεια θυγατρος και παρθενου. Ἵνα μιαν ωραν
εσταυρωμενος ληιστης επι του σταυρου σοι προσ φυγηι και βοησηι, Μνησθητι μου,
Κυριε, οταν ελθηις εν τηι βασιλειαι σου, υπερ μονης της φωνης ταυτης ανεωιξας αυτωι
τον παραδεισον. Ἵνα μιαν ωραν μετανοησηι Παυλος ο διωκτης, ο πολεμιος,
Ευαγγελιστης αναδεδει κται. Ουτοι οι εσχατοι μιαν ωραν εποιησαν, και ισους ημιν
αυτους εποιησας τοις βαστασασιν το βαρος της ημερας και τον καυσωνα. Τι ουν προς
τους ουτω δια κειμενους ο φιλανθρωπος Κυριος; Ἀποκριθεις ενι αυ των ειπε·
Ἑταιρε, ουκ αδικω σε. Ὢ φιλανθρωπιας ανυπερβλητου! ο ∆εσποτης υπερ των
δουλων τωι δουλωι δικαζεται· ο κριτης υπερ των κρινομενων απολογειται τωι
κατηγορωι. Ἑταιρε, ουκ αδικω σε.
∆ικασαι μοι κατα λογον, εταιρε, και μη αδικως λυπου· διαλεχθητι μοι
νομιμως, και μη παρανομως δυσχεραινε· ειπε, τι ηδικηθης αυτος, τιμηθεντος του
συνδουλου σου; ειπε, τι εβλαβης αυτος, συμβασιλευοντος ετι του σου αδελφου; Ουκ
ελαβες, δι' ο εκαμες; ουχ υπεδεξω της ημερας 59.583 ολης τελειον τον μισθον; ουκ
απελαβες, οπερ εποθεις; τι ουν αλλο πλεον ζητεις; Ουχι δηναριου συνεφωνη σας
μοι; Ὑπομνησον εαυτον των εμων υποσχεσεων, εφ' οις εμισθωσαμην σε την αρχην.
Ει παρα τα συγκει μενα εποιησα τι, δικαιως αγανακτεις· ει δε τας συνθηκας
επληρωσα, ματην εγκαλεις τωι ανεγκλητωι. Ουχι δηνα ριου συνεφωνησας μοι; Μη τι
των σων εμειωσα δω ρεων; μη τα σα λαβων ετεροις προσεδωκα; μη την σην δοξαν
αλλοις απενεμον; ουχι την εμην ουσιαν, οις ηθε λησα, κατεμερισα; τι ουν γογγυζεις,
βλαβεις ως δουλος, ως ελευθερος τιμηθεις; τι ουν γογγυζεις ο τοσ ουτον ωφεληθεις;
τι φθονεις τοις σοις αδελφοις, αφθονον εχων δεσποτην; Ἆρον το σον, και υπαγε.
Ἀρκεσθητι τοις παρουσι· μη θελε μονος βασιλευειν κεκλημενος μετα πολλων· αρκει
η βασιλεια των ουρανων και σοι και πασι τοις αξιοις αυτης. Θελω δε τουτωι τωι
εσχατωι δουναι ως και σοι. Τωι θεληματι μου τις αντιστησεται; Θεος ο δικαιων, και
τις ο κατακρινων; Θεος ο χορηγων, τις ο λογοθετων; Θεος ο πλουτιζων, τις ο
γυμνωσαι δυναμε νος; ο κριτης συνηγορος, τις ο κατηγορος; ο δικαστης συνδικος,
τις αντιδικος ευρεθησεται; Θελω δε τουτωι τωι εσχατωι δουναι ως και σοι. Ου φερω
τους εμους αν δριαντας γυμνους δοξης καταλιπειν· ου φερω την εμην εικονα
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5

πτωχευουσαν παριδειν· ου φερω μη συμβασιλευ σαι μοι και τουτους, δι' ους
κατηλθον εκ των ουρανων. Θελω δουναι τουτωι τωι εσχατωι ως και σοι. Ἔσχατος
ηλθεν, οιδα καγω· αλλα προσηγαγε μοι πιστιν απολο γουμενην υπερ της
γεγενημενης βραδυτητος· εσχατος ηλθεν, αλλ' επεδειξατο ποθον, οιον ποθω·
επλανηθη τον παρελθοντα χρονον ως προβατον, αλλ' επεγνω τον ποι μενα το
προβατον. Ἐμος ην ουτος και οτε εῤρεμβετο. Ἔσχατος ηλθεν, αλλα δια της εμης
κολυμβηθρας παρηλ θεν, ωσπερ και συ. Ἔσχατος ηλθεν, αλλα της εμης τρα πεζης
απηλαυσεν, ωσπερ και συ· εσχατος ηλθεν, αλλ' ειδε μου πασαν του αμπελωνος την
ευπρεπειαν· ειδε του ξυλου της ζωης το φυτον· κατεφιλησε τας ακανθας, ας
εστεφανοφορησα δι' αυτον· περιεπτυξατο τον σταυρον, ον υπεμεινα δι' αυτον. Ου
δυναμαι ουν τον ουτω με πο θησαντα, τον ουτω μοι πιστευσαντα, μη τιμησαι πασηι
σπουδηι και τιμηι. Ὡς επιστευσας, επιστευσεν· ως ευπο ρησας, ευπορησεν· ως
προσεκυνησας, προσεκυνησεν· ως εβασιλευσας, εβασιλευσεν· ως εκαμες, ουκ εκαμεν,
αλλ' εγω τηι χαριτι το λειπον ανεπληρωσα. Ἢ ουκ εξ εστι μοι ποιησαι, ο θελω, εν
τοις εμοις; μη γαρ τα σα δαπανω; Τα εμα χορηγω. Μη γαρ εν τοις σοις φιλο
τιμουμαι; Ἐν τοις εμοις αυθεντω. Μη γαρ επιτροπον σε της εμης κατεστησα γνωμης;
Μισθωτον σε ελαβον ως εξ αρχης. Μη γαρ κυριον σε της εμης εξουσιας εχειρο
τονησα; Ὡς φιλανθρωπος κοινωνον εποιησαμην των εμαυτου. Ει ο οφθαλμος σου
πονηρος εστιν, ου δυναται βλεπειν, α οφθαλμος ουκ ειδε, και ους ουκ ηκουσεν. Ἀθο
λωτου χρεια βλεμματος εις την των μυστηριων επισκε ψιν· καθαρας χρεια ψυχης εις
την των καθαρων κατα νοησιν.
Ειδετε, πως αγαθος ο ∆εσποτης ημων· ειδετε, πως τους εν διαφοροις καιροις
προσιοντας, μιαν δε πιστιν και προθυμιαν και πολιτειαν επιδεικνυμενους, ομοιαις
τιμαις και δωρεαις ηξιωσεν· ειδετε, πως και τους εσχα τους ισους τοις πρωτοις
εποιησε δια την αβυσσον των αυτου οικτιρμων. Ἐπηχθητε τοινυν προς τον ουτω
φιλαν θρωπον· αυτος και νυν υμας εμισθωσατο· αυτος λεγει και προς υμας·
Ὑπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα. Θεος ο μισθουμενος, ο μισθος ουρανιος, το
εργον σωτη ριον, ο αμπελων ευτρεπης, η θυρα του αμπελωνος, η κολυμβηθρα
καθεστηκεν. Ἡ θεια χαρις εις θυραν της κολυμβηθρας παρισταμενη, καθαπερ φαιδρα
πυλωρος προς παντας τους δι' αυτης εισιοντας βοαι· Αυτη η πυλη του Κυριου·
νεοφωτιστοι διελευσονται δι' αυτης. Ἡμεις ου φθονουμεν υμιν ως τελευταιον
ελθουσιν, και της αυτης ημιν δοξης μετεχουσιν· αλλα συγχορευομεν ως αδελφοις,
και συγχαιρομεν, ημετεραν δοξαν την υμετε ραν σωτηριαν ηγουμενοι. Ποθησατε
ουν τον καλεσαντα· 59.584 λαβετε της εις τον αμπελωνα ευποριας την πιστιν οδηγον
απλανη· πιστις γαρ της επι την κολυμβηθραν οδου χει ραγωγος αγαθος, πιστις
χειμαζομενης φυσεως αγκυρα, πιστις ανθρωποτητος λιμην γαληνος, πιστις των
αορατων κατοπτρον τηλαυγες, πιστις της ομοουσιου Τριαδος διδασκαλος ακριβης,
πιστις λεγειν ημας παρεσκευασεν εκεινα τα σωτηρια ρηματα· "Πιστευω εις ενα Θεον
Πα τερα παντοκρατορα." Πιστευω, ουκ ερευνω· πιστευω, ου διωκω το ακαταληπτον·
πιστευω, ου μετρω το αμετρη τον. Ἐαν πιστευσω, φωτιζομαι την ψυχην· εαν περιερ
γαζωμαι, σκοτιζω μου τους λογισμους· εαν πιστευσω καλως, ανυψουμαι προς
ουρανον· εαν ζητησω περιερ γως, καταφερομαι προς βυθον. Πιστευω εις ενα και
μονον αληθινον Θεον και Πατερα παντοκρατορα
. Ἀρνου μαι τους παρα των Ἑλληνων πεπλανημενους θεους· πολυθεΐα γαρ
ουρανον ουκ οικει. Ἕνα και μονον Θεον ανυμνω· μισω τον Ἀρειανισμον· ου λεγω,
Ἦν ποτε, οτε ουκ ην Πατηρ· αλλα αει Θεον τον Θεον, αει Πατερα τον αυτον κηρυττω,
ουτως οντα Πατερα, ως οιδεν αυτος. Πιστευω εις τον Κυριον ημων Ἰησουν Χριστον,
τον Υιον αυτου τον μονογενη, τον εξ αυτου γεννηθεντα προ παν των των αιωνων,
ως αυτος μονος οιδεν ο γεννηθεις· γεννηθεντα, ου ποιηθεντα· γεννηθεντα, ου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

6

κτισθεντα· γεννηθεντα, ου δημιουργηθεντα· εκ της πατρυας ουσιας αχρονως
εκλαμψαντα, ουκ εξωθεν επεισελθοντα ποθεν, ουχ υποβολιμαιον, η νοθον υιον,
αλλα γνησιον απαυγασμα του γνησιου Πατρος, απαραλλακτον χαρακτηρα αορατου
μορφης. Οιδα τον Χριστον Υιον του Θεου Πατρος ως Θεον· οιδα τον Χριστον υιον της
δουλης αυτου και μη τρος, φαινομενον ως ανθρωπον· οιδα τον Χριστον ομοου σιον
τοις ανθρωποις, ως ανθρωπον εξ ανθρωπου· οιδα τον Χριστον αορατον και
ορωμενον· οιδα τον Χριστον αψηλαφητον, και παρα του Θωμα ψηλαφουμενον· οιδα
τον Χριστον χιλιαδας ρηματι θρεψαντα, και τοις κυμα σιν επιβαδισαντα, και τοις
δαιμοσιν επιταξαντα, και νεκρους αναστησαντα, και μυρια ποιησαντα θαυματα τηι
δυναμει της οικειας θεοτητος· οιδα τον Χριστον πεινα σαντα, και διψησαντα, και
κοπιασαντα, και αγωνιασαντα, και ιδρωσαντα τηι φυσει της ανθρωποτητος· οιδα τον
Χριστον ως Θεον απαθη· οιδα τον Χριστον αποθανοντα, και σαρκι το παθος
δεξαμενον· οιδα τον Χριστον κατα το δυνατον υπομειναντα την τελευτην· οιδα τον
Χριστον αναστησαντα του σωματος αυτου τον ναον.
Γνωριζω των δυο φυσεων αυτου το διαφορον· ου μεριζω τον ενα Υιον εις δυο
υιους. Πιστευω και εις το Πνευμα το αγιον. το Πνευμα της αληθειας, το παρα του
Πατρος εκπορευο μενον, το της Τριαδος συμπληρωτικον· αυτωι θαῤρω τον εμον
αγιασμον, αυτωι θαῤρω την εκ των νεκρων εξανα στασιν.
δʹ. Ταυτα τηι ψυχηι και τηι γλωττηι μελετατε διαπαντος· ταυτα τωι φρονηματι
και τωι στοματι βοατε διηνεκως. Ἔχετε τον αποστολικον ορον της πιστεως και
πολιτειας θεοφιλους· ανευ γαρ της πιστεως τα εργα νεκρα. Ἀν θρωπινον λεγω δια
την ασθενειαν της σαρκος υμων· Ὥσπερ γαρ παρεστησατε τα μελη υμων οπλα αδι
κιας τηι αμαρτια, ουτω νυν παραστησατε τα μελη υμων οπλα δικαιοσυνης τωι Θεωι. Ὁ
πορνος γενεσθω σωφρων, ο αδικος γενεσθω δικαιος, ο αρπαξ ευμεταδο τος, ο
πλεονεκτης φιλοπτωχος, ο απανθρωπος και φιλο χρυσος προ τουτου, νυν φανητω
φιλοχριστος, ο βλασφη μος υμνολογος, ο τρεχων εις θεατρα, τρεχετω λοιπον εις τας
αυλας του Θεου, ο τοις δρομοις των ιππων επιμαι νομενος, σχολασατω τοις
αποστολοις, ων ο δρομος τοις μιμουμενοις σωτηριος. Ὡς μελλοντες χρηματιζειν νυμ
φαι Χριστου, ουτω στολισατε τας υμετερας ψυχας και τα σωματα.
Ἔστω υμων τα βλεμματα της κατα ψυχην γαληνης εξεικονισματα· εστωσαν
αι οψεις της ενδον ευ λαβειας χαρακτηρες σαφεις· εστω υμων τα στοματα ψαλμων
και υμνων ευωδιαν εκπεμποντα, κοσμια, σω φρονα, πρεποντα παρθενωι μελλουσηι
νυμφευεσθαι· εστωσαν αι ψυχαι καθαραι, λευκαι, ινα γνησιαν της 59.585 βασιλικης
αλουργιδος την βαφην υποδεξωνται. Ἐπειδαν δε καταλαβητε τον νυμφωνα του
Πνευματος, επειδαν εισδραμητε την πασταδα της χαριτος, επειδαν πλησιον γενησθε
της φοβερας ομου και ποθεινης κολυμβηθρας, ως αιχμαλωτοι προσπεσατε τωι
βασιλει· ριψατε παντες ομοιως επι γονατα, και τας χειρας ανατειναντες εις τον
ουρανον, οπου καθηται βασιλικως ο παντων ημων βασιλευς, και τους οφθαλμους
ευθυναντες προς τον ακοι μητον οφθαλμον, τοιουτοις προς τον φιλανθρωπον χρη
σασθε ρημασιν· Ἄνοιξον ημιν τον αμπελωνα σου, Κυ ριε, ει και περι την ενδεκατην
ωραν εφθασαμεν· μη οργισθηις ημιν ως βραδυνασιν, ∆εσποτα, μηδε κλεισηις εις τας
ημετερας οψεις της σης φιλανθρωπιας τας θυρας· κατεγνωμεν της φθασασης ημων
αργιας, κατεγνωμεν της προλαβουσης ημερας την ραιθυμιαν, εβλαβημεν παρα
κουσαντες, εζημιωθημεν καθευδησαντες, εναυαγησαμεν τερπομενοι, εγυμνωθημεν
παιζοντες και παιζομενοι, απωλομεθα τοις ματαιοις ψυχαγωγουμενοι. Μολις εγρη
γορησαμεν, μολις ενηψαμεν, μολις ευρομεν το συμφερον, μολις εφυγομεν τον
πολεμον· απεταξαμεθα τωι πονηρωι παντελως, απεταξαμεθα τοις ολεθριοις κακοις
και τερ πνοις συσχολασαι· τωι Σωτηρι λοιπον συνταττομεθα, τωι μονωι Θεωι. ∆εξαι το
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

7

γραμματιον της ομολογιας ημων, ινα φοβουμενοι το προστιμον, εμμενωμεν οις και
συν εθεμεθα· δεξαι το συμβολον των προς σε συνθηκων, ινα το συμβολον
αισχυνομενοι, τον τροπον ημων απεριτρε πτον καθιδρυσωμεν.
Οικτειρον τους σους δουλους, τους αιχμαλωτους, και γυμνους, και νεκρους·
αποδος ημιν την αρχαιαν συγγενειαν· ενδυσον ους ο διαβολος απεγυ μνωσεν· χρισον
ημας τωι ελαιωι της αγιας σου χρισεως· ινα μη βλαβωμεν εαν παλιν δηχθωμεν υπο
του οφεως. Θελομεν εργασασθαι τας σας εντολας, θελομεν ευρεθηναι του
αμπελωνος εντος, θελομεν ως εγγιζοντες σοι χρη ματιζειν εργαται· εζησαμεν πασας
ημων τας ημερας 59.586 κακως. θελομεν ζησαι τας υπολοιπους καλως. Θελοις ως
πορνοις συγχωρησαι. Συγχωρησον. Θελοις ως τελωναις περιποιησασθαι· θελοις ως
ληιστας φιλανθρωπευσασθαι· θελοις ως διωκτας περισωσαι· περισωσον, ως θελεις·
ελεησον μετανοουντας, οις εμακροθυμησας εξαμαρτα νουσιν· ελεησον
προσπιπτοντας, ους και απολακτιζοντας ᾤκτειρες· ελεησον καθικετευοντας, ους
υβριζοντας εφε ρες. Ἄνοιξον ημιν τοις χειμαζομενοις τον της κολυμβη θρας λιμενα·
ανοιξον ημιν τοις τετραυματισμενοις το ανωδυνον ιατρειον· ανοιξον τοις
παλαιωθεισιν το αλυπον χωνευτηριον· ανοιξον τοις χρεωστουσιν θανατον τον
ακινδυνον ταφον· ανοιξον ημιν της τριημερου σου νε κρωσεως το ζωηφορον
εκτυπωμα· ανοιξον ημιν της πα λιγγενεσιας την παρθενον γαστερα· ανοιξον ημιν
της υιοθεσιας την αφθαρτον μητερα· ανοιξον ημιν της αθα νασιας την πυλην·
ανοιξον ημιν την θυραν των ουρα νων· οτι συ ειπας, Κρουετε, και ανοιγησεται υμιν.
Ἅπερ ειπας, αληθειαι πληρωσον· απερ ελαλησας, ως αψευδης επιτελεσον.
Πιστευομεν, οτι δυνασαι παντα ποιησαι· πιστευομεν, οτι δυνασαι των αμαρτηματων
ημων αποπλυναι τον βορβορον· πιστευομεν, οτι δυνασαι δια Πνευματος και υδατος
αναγεννησαι τους εν αμαρ τιαις γηρασαντας· πιστευομεν, οτι δυνασαι την ξενην
λοχειαν εργασασθαι· πιστευομεν, οτι δυνασαι γυναικας και βρεφη και νεους και
ανδρας και γεροντας εκ των υδατων νεοπλαστους αναγαγειν ως αρτιτοκα βρεφη· πι
στευομεν, οτι δυνασαι τοις υδασιν αποπνιξαι τας αμαρ τιας ημων, καθαπερ τον
Φαραω και την δυναμιν αυτου πασαν κατεκλυσας· πιστευομεν, οτι δυνασαι
σωτηριας οδον εξευρειν, ως ποτε τοις Ἰσραηλιταις εδημιουργησα; οδον εν μεσωι της
θαλασσης· πιστευομεν, οτι δυνασαι τοσαυτα, οσα και θελεις
Ταυτα λεγοντες προς τον Κυ ριον επιμεινατε, ινα ειπηι και προς υμας ο
Σωτηρ· Πι στευετε, οτι δυναμαι τουτο ποιησαι; Κατα την πιστιν υμων γενηθητω
υμιν. Αυτωι η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

8


