In illud: Pater si possibile est
Εις το, Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω απ' εμου. Τηι
μεγαληι Παρασκευηι.
61.751
Ουδεν απεοικασιν οι της Ἐκκλησιας διδασκαλοι μητρι φιλοτεκνωι, παντα
πονον και καματον υπομενουσηι δια την των φιλτατων τεκνων ανατροφην. Ὡς γαρ
εκεινη τον μασθον προΐσχουσα, την του γαλακτος ακαματον τροφην τωι φιλτατωι
παρεχει, ωσαυτως και ο της Ἐκκλησιας διδασκαλος την θηλην της διανοιας
προβαλλομενος τοις παισι της Ἐκκλησιας, ποθωι ψυχης υφελκειν το γαλα του λογου
παρακαλει. Και ωσπερ η μητηρ μετα την εκ του γαλακτος ανατροφης διαγωγην, και
τον δυσθρυπτον αρτον διαλυει, και τα λαχανικα βρωματα αρτυμασι νοστησασα, και
πυρι περιλειωσασα, υπηρετις της ζωης των οικειων τεκνων γινεται· τον αυτον
τροπον και ο διδασκαλος μετα την κατηχησιν των θειων λογιων, και οιονει μετα την
γαλακτοτροφιαν, και τον δυσερμηνευτον αρτον του λογου τηι μαχαιραι του
πνευματος διαλυσας, και των ποικιλων και διαφορων ερμηνειων και θεωριων
Γραφικων εις μιαν κρασιν διδασκαλιας συναγαγων, νοστιμον τον λογον τοις υπ'
αυτου τρεφομενοις παισι μεταδιδωσι.
∆ιο δη και ημεις, αγαπητοι, εν ταις προλαβουσαις ημεραις τοις ευθυλυτοις
λογοις υμας γαλακτοτροφησαντες, νυν προς διδαγματων θεωριαν αγωμεν, του
αγιου Πνευματος νοστιμον υμιν τον λογον της διδασκαλιας αρτυοντος. Ἔστι δε ημιν
προκειμενος επι της των Γραφων τραπεζης, ο αρτος του λογου τοιουτος· ∆ια τι ο
Κυριος ημων Ἰησους Χριστος υπερ της παντων ζωης εληλυθως αναδεξασθαι το
παθειν και θανειν, ελθων επι τον αοιδιμον σταυρον λεγει· Πατερ, ει δυνατον, το
ποτηριον τουτο παρελθετω απ' εμου. Πολλοι γαρ μη νοησαντες τον σκοπον της
σοφιας, και τον κεκρυμμενον θησαυρον εν τωι ρηματι, μη προσεσχηκοτες, δειλιας
αυτου καταγγελλουσιν.
Ἀλλα δευρο και ημεις, αγαπητοι, τεως προς αυτον, ωσπερ νηπιοι
διαλεχθωμεν, ινα τα υπ' εκεινου ημιν νοηματα ως νηπιοις διαπορθμευσωμεν.
Ειπωμεν τοινυν προς αυτον, ουχ ωσπερ τελειοι, αλλ' ως νηπιοι· Τινος ενεκεν, Κυριε,
ελθων του παθειν υπερ ημων, ελθων του σταυρωθηναι, δειλιαις και ευχηι λεγων·
Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω απ' εμου; Ει εαυτον εκενωσας
μορφην δουλου λαβων, μηδενος σε αναγκασαντος, τι νυν αλλον αξιοις και λεγεις·
Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω; Και μην συνειχου και εσπευδες
του πιειν το ποτηριον τουτο. Ἔλεγες γαρ, Βαπτισμα εχω βαπτισθηναι· και πως
συνεχομαι, εως ου πιω αυτο; και ο συνεχομενος και σπευδων του πιειν αυτο,
παραιτεις και λεγεις· Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Μη γαρ
ηγνοεις, οτι ημελλες υπερ ημων θανατον υπομενειν; Και μην συ ελεγες, οτι· ∆ει τον
Υιον του ανθρωπου παραδοθηναι και σταυρωθηναι και τηι τριτηι ημεραι αναστηναι. Τι
ουν ελθων εγγυς του σταυρου παραιτηι και λεγεις· Ει δυνατον, το ποτηριον τουτο
παρελθετω; Και ει τουτο εβουλου, τι τωι σωι μαθητηι Πετρωι κωλυοντι σε επετιμησας;
ελεγες γαρ, ∆ει τον Υιον του ανθρωπου σταυρωθηναι και ταφηναι και τηι τριτηι
ημεραι αναστηναι. Ἔλεγε δε και Πετρος· Ἵλεως σοι, Κυριε, ου μη εσται σοι τουτο·
προς ον αγανακτησας εφης, 61.752 Ὕπαγε οπισω μου, σατανα· σκανδαλον μου ει, οτι
ου φρονεις τα του Θεου, αλλα τα των ανθρωπων.
Ει ουν εκεινωι επετιμησας τοτε, ως ανθρωπινα φθεγγομενωι, τι νυν επιζητεις
ο τοτε εκεινος εκωλυε, και λεγεις· Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω;
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

Σε κτιστην των ορωμενων και μη ορωμενων μανθανομεν ειναι· και γαρ νοσους αφηι
χειρος εθεραπευσας, και νεκρων λελυμενα σωματα δια ρηματος επηξας, και πηγας
αιματων κρασπεδοις ιματιων εξηρανας, εκ πεντε αρτων πεντακισχιλιους ανδρας εις
κορον διεθρεψας, ανεμοις και θαλασσηι επετιμησας, και παντα σοι υπηκουσαν τρομωι·
και ο τοσουτων θαυματων δημιουργος, και θανατων λυτηριος νυν θανατον φοβηι,
και λεγεις· Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω; Και ει συ θανατον
φοβηι, εν τινι λοιπον εξομεν της ζωης τας ελπιδας; και ει φοβηι θανατον, πως λεγεις,
Ἐγω ειμι η ζωη και η αναστασις; ζωη γαρ και αναστασις θανατον ουδεποτε φοβειται.
Τι δε εστι και ο λεγεις· Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω; Ἆρα
αγνοεις, ο ειδως τα παντα πριν γενεσεως αυτων, αγνοεις ποτερον δυνατον εστιν, η
αδυνατον παρελθειν το ποτηριον;
Και πως ελεγες· Ουδεις γινωσκει τον Πατερα, ει μη ο Υιος; και τον μεν
Πατερα επιγινωσκεις, ου μειζον ουδεν εστι, το δε ποτηριον, ει δυνατον εστι
παρελθειν, ου γινωσκεις; Πως δε και ο Παυλος φησιν, οτι· Ουκ εστι κτισις αφανης
ενωπιον αυτου, παντα δε γυμνα και τετραχηλισμενα τοις οφθαλμοις αυτου; και
παλιν, Ζωη γαρ ο λογος του Θεου, και ενεργης, και τομωτερος υπερ πασαν μαχαιραν
διστομον, και διικνουμενος αχρι μερισμου ψυχης τε και πνευματος, αρμων τε και
μυελων, και κριτικος ενθυμησεων και εννοιων καρδιας. Ει ουν ουκ εστι κτισις
αφανης ενωπιον αυτου, παντα δε γυμνα και τετραχηλισμενα τοις οφθαλμοις αυτου,
πως συ νυν, ως αγνοων, λεγεις, Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω απ'
εμου, εαν μη τι ηι αποκεκρυμμενον μυστηριον εν τωι λογωι; Ου πρεπει σοι, Κυριε, ο
λογος ουτος· Θεος γαρ ει, Θεου Υιος, Λογος, σοφια, δυναμις, φως, ηλιος δικαιοσυνης,
πηγη αθανατος, ζωη αιωνιος, αναστασις ημων των τηι αμαρτιαι τεθανατωμενων.
Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Ὢ πως δυσεφικτος εστιν ο λογος
και δυσθεωρητος και δυσδιακριτος; ω πως στενος εστι και τεθλιμμενος παρα πολλοις
ανθρωποις; ∆ιδαξον ημας, Κυριε, το μυστηριον τουτο του λογου σου· σου γαρ εσμεν,
και σοι επιστευσαμεν.
Μη επαιρεσθω ο γιγας εν τηι βλασφημιαι αυτου Ευνομιος, μηδε ονειδιζετω
παρεμβολην Κυριου Ἰσραηλ· εκεινος μεν γαρ ημας ονειδιζει, εις σε δε τον ∆εσποτην
ημων ανατρεχει η υβρις. Ἐξεγειρον τον εν τηι καρδιαι ημων εγκειμενον νουν,
καθαπερ τον πραοτατον ∆αυΐδ· δος ημιν ενα λογου λιθον, ινα δι' αυτου
σφενδονησαντες, το κεφαλαιον της δυσσεβειας αυτων διαλυσωμεν, ινα γνωι πασα η
παρεμβολη σημερον, Ὅτι συ ει Κυριος υψιστος, μονος επι πασαν την γην. Πολυς ημιν
ο αιρετικων επικειται συλλογος, τι λεγων; Ὁραις πως φοβειται και δειλιαι; οραις πως
ευχεται τωι 61.753 Πατρι λεγων· Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω;
Νυν Ευνομιος χαιρει, νυν Ἄρειος ευφραινεται, ως ευρηκοτες ρηματα βλασφημα
κατα της αληθειας συριζοντα. Ἀλλα μη ευφρανθειητε, παντες οι αλλοφυλοι·
συνετριβη γαρ ο ζυγος του παιοντος ημας. Μεθ' ημων ο Θεος. Γνωτε, εθνη, και
ηττασθε. Ἐαν γαρ παλιν ισχυσητε, παλιν ηττηθησεσθε, και ην αν βουλην
βουλευσησθε, διασκεδασει Κυριος. Το γαρ στομα Κυριου ελαλησε ταυτα· Πατερ, ει
δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Ὢ ποτηριον ζωης και αθανασιας
μεμεστωμενον! ο λαβοντες Ευνομιος και Ἄρειος, τηι οικειαι κακοπιστιαι
επιθολωσαντες, ποτιζουσι τωι πλησιον ανατροπην δολεραν, οι την εν αυτωι γλυκειαν
κρασιν των νοηματων πικραν ειναι νομιζοντες, και μητε την, Ουαι, φωνην
φοβουμενοι, λεγουσης της Γραφης· Ουαι τωι ποτιζοντι τωι πλησιον αυτου ανατροπην
δολεραν! Ουαι οι λεγοντες το πικρον γλυκυ, και το γλυκυ πικρον· οι τιθεντες το φως
σκοτος, και το σκοτος φως! Ουαι οι συνετοι εν εαυτοις, και ενωπιον εαυτων
επιστημονες!
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

Ἡμεις δε, αγαπητοι, λαβοντες το ποτηριον του Κυριου ημων, την εν αυτωι
γεμουσαν διδασκαλιαν ποθωι ψυχης αρυσωμεθα. Πατερ, ει δυνατον εστι, το ποτηριον
τουτο παρελθετω. Ουχ ως συ νομιζεις, Ἄρειε, αρα δειλιαι ο Κυριος ημων, η
φοβουμενος τον θανατον ταυτα λεγει· πως γαρ αν εφοβηθη ο εξουσιαν εχων θανειν
και μη θανειν; λεγει γαρ· Ἐξουσιαν εχω θειναι την ψυχην μου, και εξουσιαν εχω
παλιν λαβειν αυτην. Ει μεν γαρ ηναγκαζετο υπο τινος, καλως ελεγες αυτον δειλιαιν·
νυν δε αυτος λεγει, Ἐξουσιαν εχω θειναι την ψυχην μου, και εξουσιαν εχω παλιν
λαβειν αυτην· τουτ' εστιν. Ουκ αναγκαζομαι υπο τινος, επει και ελεγεν· Ἐξουσιαν
εχω θειναι την ψυχην μου, και εξουσιαν εχω λαβειν αυτην· αλλ' ωσπερ εμαυτον
εκενωσα, μορφην δουλου λαβων, μηδενος με αναγκαζοντος, και εμαυτου το σωμα
ωικοδομησα. Ἡ γαρ σοφια ωικοδομησεν εαυτηι οικον· τον αυτον τροπον δυναμαι και
λυθεν μου το σωμα θανατωι δια της ζωης εγειραι. Ἐγω γαρ ειμι ο λεγων, Λυσατε τον
ναον τουτον, και εν τρισιν ημεραις εγερω αυτον. Ὥστε ουν ου δειλιων, ουδε
φοβουμενος τον θανατον ταυτα λεγω, Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο
παρελθετω, αλλ' αποκρυφου μυστηριου λογον προβαλλομενος. Τουτο το ρημα
δελεαρ εστι τωι διαβολωι· δει με αυτον τουτοις τοις ρημασιν αγκιστρευσαι. Ειδε με ο
διαβολος πολλα σημεια πεποιηκοτα, οτι νοσους αφηι χειρος εθεραπευσα, οτι
λεγεωνας δαιμονων ρηματι εφυγαδευσα, οτι λεπρων χαλαζωματα δικην πτυου τωι
λογωι απεξεσα, οτι παραλελυμενα γονατα φωνηι επηξα, οτι ανεμοις και θαλασσηι
επετιμησα, και παντα μοι υπηκουσαν τρομωι· και εξ αυτων των πραγματων
θεωρησας με ειναι Υιον Θεου, ενοησεν οτι, Ἐαν εγω σταυρωθω, εκεινος απωλετο·
εαν εγω κατελθω εις τα καταχθονια, τους μοχλους αυτου τους σιδηρους συντριψω,
και τας πυλας αυτου τας χαλκας συνθλασω. Και ταυτα θεωρησας, φοβουμενος
φευγει στησαι το πολυτιμητον μοι [το] τροπαιον του σταυρου. Τι ουν εγω ποιω; Ὡς
σοφος αλιευς υποκρινομαι δειλιαιν, υποκρινομαι φοβεισθαι τον θανατον, και λεγω·
Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω· ινα εκεινος εκ των τοιουτων
ταπεινων μου ρηματων νομισας με ανθρωπον ειναι δειλον, φευγοντα τον θανατον,
σπευσηι εν μεσηι τηι γηι στησαι το ξυλοπαγες μυστηριον του σταυρου, ως νομιζει, κατ'
εμου. ∆ει με ουν ως σοφον αλιεα τεχνασασθαι κατ' αυτου, δει με παντα υπομειναι
υπερ της παντων ζωης. Ει γαρ εκεινος ετεχνασατο εξ αρχης κατα της του Ἀδαμ
απωλειας, πολλωι μαλλον εγω τεχνασομαι υπερ της παντων σωτηριας. Ῥημασι
δολεροις ηπατησε τον Ἀδαμ, ρημασι θεικοις απατηθησεται ο δολερος. Πατερ, ει
δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω απ' εμου.
Ἐαν μη ο αλιευς, οτε χαλασει το αγκιστρον εις την θαλασσαν, ποτε μεν ενδωι
τωι αγκιστρωι, ποτε δε ως φευγοντα δειξηι τον σκωληκα, τηι χειρι υφελκων, οι ιχθυες
ουκ εφαλλονται. Περιεθηκα τωι αγκιστρωι μου της θεοτητος τον σκωληκα του
σωματος· εχαλασα το αγκιστρον κεκρυμμενον εν τωι σκωληκι του σωματος εις τον
βυθον του βιου τουτου· εαν μη ο σκωληξ ως σκωληξ κινηθηι, ο οφειλων
αγκιστρευθηναι ουκ επερχεται τωι αγκιστρωι. ∆ει με τοινυν ως σκωληκα
σχηματισασθαι, και λαλησαι· Ἐγω γαρ ειμι σκωληξ, και ουκ ανθρωπος· ιν' εκεινος
61.754 επιδραμηι και αψηται τωι αγκιστρωι, και ελκυσθηι υπ' εμου, και πληρωθηι το
γεγραμμενον εν τωι Ἰωβ· Ἄξεις δε δρακοντα εν αγκιστρωι. Γινομαι ως ανθρωπος
δειλιων, γινομαι ως φευγων τον θανατον· ειπω, Περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως
θανατου· ειπω, Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Ἀκουων εκεινος
τουτων των ρηματων, χαιρει και ευφραινεται· σπευδει γαρ τα εναντια μου πραττειν.
Ὅταν ακουσηι, Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω, ευφραινεται· και τι
λεγει εν εαυτωι; Και ουτος ανθρωπος εστι. Κατεπιον τον Ἀβρααμ, τον Ἰσαακ, τον
Ἰακωβ, τους πατριαρχας και τους προφητας· καταπιω και τουτον. Ἰδου γαρ, ως
ανθρωπος, δειλιαι· ανθρωπος εστι· καταπιω αυτον. Καταπιηι με ως ανθρωπον, και
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

ευρησει με εν τηι κοιλιαι αυτου ως Θεον εργαζομενον. Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον
τουτο παρελθετω. Καταπιηι την ζυμην του σωματος, και ευρησει τον ανθρακα τον
ασβεστον της θεοτητος, δεινως αυτον ενδοθεν κατακαιοντα· Πυρ γαρ ηλθον βαλειν
επι την γην. Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Λαλησω ως αρνιον,
ου θελω βλεπειν αυτον την στιλβουσαν μαχαιραν της θεοτητος, ινα μη φυγηι ο
λυκος. Καταπιηι με ως αρνιον, και υπο της ενδοθεν της τριστομου μαχαιρας
κατακεντηθησεται· Ουκ ηλθον γαρ ειρηνην βαλειν αυτωι, αλλα μαχαιραν. Πατερ, ει
δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω.
Κρυπτω τον ποιμενα Θεον εν τωι αρνιωι του σωματος· ου θελω φανερωσαι
τον ποιμενα Θεον, ινα μη φυγηι ο λυκος· εαν ιδηι τον ποιμενα, αφισταται ο λυκος.
Λαλησω ως αρνιον. Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Λαλησω ως
αρνιον μη εχον ποιμενα· εγενομην γαρ ωσει ανθρωπος αβοηθητος. Καταπιηι με ως
αρνιον, και υπο του ενδοθεν ποιμενος τηι βακτηριαι του σταυρου συνθλασθησεται.
Μασησεται τον κοκκον του σιναπεως, και ευρησει την δριμυτητα της θεοτητος
δεινως αυτον βασανιζουσαν· μασησεται με ως ανθρωπον, και ευρησει την στεῤραν
πετραν σφοδρως τους οδοντας αυτου συγκλωσαν· ινα μαθηι μηκετι ανθρωπους
μασασθαι· και πληρωθησεται το γεγραμμενον, Ὁ δε Θεος συνθλασει τους οδοντας
αυτου εν τωι στοματι αυτου. Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω. Ει
ᾔδει οποιον εστι το ποτηριον τουτο, οπερ εγω ειρωνειαι απευχομαι, εκεινος αν
ηυξατο παρελθειν· κατ' εκεινου γαρ εστι κεντητηριον, τοις δε εμοις σωτηριον. Ὅταν
με καταπιηι, τοτε αισθησεται ον κατεπιεν· οταν ιδηι δι' εμε ηλιον αφανιζομενον,
ημεραν σκοτιζομενην, τοτε και αυτος πικρανθησεται· και πληρωθησεται το
γεγραμμενον· Ὁ ᾅδης κατωθεν επικρανθη συναντησας σοι. Πατερ, ει δυνατον, το
ποτηριον τουτο παρελθετω.
Μη ουν σκανδαλιζετω υμας τα τοιαυτα ρηματα εν σοφιαι λεγομενα·
εκδεξασθε και οψεσθε την εκβασιν των λογων μου, και τοτε θαυμασετε την σοφιαν
των ρηματων μου. Νομιζει μωρον μου το τεχνασμα ειναι· και ουκ οιδεν οτι Το
μωρον του Θεου σοφωτερον των ανθρωπων εστι· νομιζει εκ των τοιουτων
ασθενεστατον με ειναι, και ουκ οιδεν οτι Το ασθενες του Θεου ισχυροτερον των
ανθρωπων εστιν· ουκ οιδεν, οτι εγω μεν πινω το ποτηριον, εκεινος δε μεθυσθησεται
και σκοτισθησεται, οι δε εμοι εξυπνισθησονται και εγερθησονται. Νυν χαιρει ακουων
των τοιουτων μου ρηματων, Πατερ, ει δυνατον, το ποτηριον τουτο παρελθετω· οταν
μεντοι καταπιηι με, οταν ιδηι πετρας σχιζομενας, και τα μνημεια και τους ταφους
αναῤρηγνυμενους, κακεινον αυτον ραχιζομενον, και τους νεκρους αναπηδωντας και
εις ουρανους αλλομενους, τοτε μετανοησει και πενθησει εφ' οις νυν χαιρει. Ουκ
οιδεν οτι, ην ισται παγιδα, εαυτωι ισται, και αυτος εμπεσειται, κατα το γεγραμμενον·
Λακκον ωρυξε, και ανεσκαψεν αυτον, και εμπεσειται εις βοθρον, ον ειργασατο· ουκ
οιδεν οτι ον μελλει ισταιν σταυρον, εμοι μεν εστι παστος, εκεινωι δε σταυρος· εμοι
μεν εστι θαλαμος, εκεινωι δε θανατος. Ὢ ποτηριον, διαβολου κεντητηριον,
δαιμονων φυγαδευτηριον, αμαρτιων λικμητηριον, ζωης εργαστηριον, αμαρτωλων
ιλαστηριον, αθανασιας ποτηριον! Πλην, ουχ ως εγω θελω, αλλ' ως συ. Ἔγνω ο
δυστηνος οτι, οσα ειπον, εγενετο· ηκουσε μου λεγοντος· Ευχαριστω σοι, Πατερ, οτι
ηκουσας μου· εγω δε ᾔδειν, οτι παντοτε μου ακουεις. Νυν δε επειδη ηυξαμην
παρελθειν το ποτηριον του θανατου, ινα μη νομισας δια της ευχης μου παρερχε
61.755 σθαι το ποτηριον, χαυνος γενηται περι το πραγμα του σταυρου, της ευχης μου
την εκβασιν αμφιβολον ποιω, και λεγω, Πλην ουχ ως εγω θελω, αλλ' ως συ. Τωι
Πατρι μου προσαπτω του θανατου την εξουσιαν· καιτοι αυτος εξουσιαν εχω θειναι
την ψυχην μου, και εξουσιαν εχω παλιν λαβειν αυτην. Κρυπτω το θεικον μου
αξιωμα πεταλοις λογικοις· κρυπτω το εξουσιαστικον μου της θεοτητος λογοις
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

ανθρωπινοις· λεγω, Ουχ ως εγω θελω, αλλ' ως συ. Ουκ οιδεν ο τυφλος, οτι το εμον
θελημα και το του Πατρος μου εν εστι. Παντα γαρ οσα εχει ο Πατηρ, εμα εστι· και,
Ἐγω και ο Πατηρ εν εσμεν. Πλην ουχ ως εγω θελω, αλλ' ως συ. Κρεμασει τον κοκκον
του σιτου, και οταν καταπιηι με, οψει αυτον υπο του εντριτου σχοινιου δεινως
απαγχομενον. Ἀλλ' ισως ερει τις των ακουοντων· Και αρα γε ο Χριστος ενεπαιξε τωι
διαβολωι; η εξον ην εμπαιζειν αυτωι; Προς ον ερουμεν, οτι Ἀναγνωθι τας Γραφας, και
ευρησεις αυτον τον Πατερα λεγοντα προς Μωυσεα· Ὁραις ποσα εμπεπαιχα τοις
Αιγυπτιοις; Τοιγαρουν και ο Κυριος ενεπαιξε τωι διαβολωι και τοις δαιμοσιν. Ἔδει
γαρ αυτον ως ανοητον χλευασθηναι τον μεγαλοῤρημονουντα, και λεγοντα· Ἐν τηι
ισχυι μου ποιησω, και εν τηι συνεσει των χειρων μου αφελω ορια εθνων, και την
οικουμενην ολην, ως νοσσιαν κατα 61.756 ληψομαι, και ως καταλελειμμενα ωα
αρω, και ουδεις εσται, ος αντειπηι μοι.
Ἔδει αυτον τοινυν εμπαιχθηναι και τους δαιμονας, ινα αποδειξηι τους τα
τοιαυτα καυχωμενους και παιδιων ειναι ανοητοτερους. ∆ιο ουτε εγνωσαν ο εποιουν·
Ει γαρ εγνωσαν, ουκ αν τον Κυριον της δοξης εσταυρωσαν. Προανεφωνει δε και ο
προφητης περι του δρακοντος τουτου, οτι εμπαιχθησεται, λεγων· ∆ρακων ουτος, ον
επλασας εμπαιζειν αυτωι. Ἀλλ' ινα μη επι πολυ μηκυνοντες τον λογον, δοξωμεν
εμποδιζειν τοις μεθ' ημας βουλομενοις φαιδροτερον της Γραφης το νοημα
παραδουναι, ενθαδε σιωπηι τον λογον ημων στειλωμεν.
Προηχθημεν γαρ ειπειν εις αυτο τουτο το κεφαλαιον, ουχ ως δυναμενοι
απαραλειπτως ειπειν, αλλα κατα την εαυτων δυναμιν διηγησασθαι, και αφορμην
διδοναι τοις φιλομαθεσι· ∆ιδου γαρ σοφωι αφορμην, και σοφωτερος εσται. Και υμεις
δε, αγαπητοι, εκ των Γραφων αναλεξαμενοι προς συστασιν των ειρημενων,
μειζονως λευκανατε το δυσθεωρητον νοημα.
Ου γαρ δειλιας ενεκα ο Κυριος ημων, καθως προειπαμεν, απευχεται το
ποτηριον του θανατου, αλλ' οικονομιαι θεικηι· ινα εκ των εμων ελαχιστων ρηματων
τε και νοηματων και εκ των υμετερων πονων δοξα Χριστωι αναπεμφθηι, νυν και αει,
και εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


