In illud: Apparuit gratia dei omnibus hominibus
ΤΟΥ ἉΓΙΟΥ ἸΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ομιλια εις το Ἐπεφανη η
χαρις του Θεου και εις τα Θεοφανια
1 Πρωην υμιν περι σωφροσυνης διελεχθημεν καθαπερ μεμνησθε και οιον δη
νομον ανεγνωμεν ουτως εχοντα· Πας ο εμβλεψας γυναικι προς το επιθυμησαι αυτην
ηδη εμοιχευσεν αυτην εν τηι καρδιαι αυτου. Φοβερον το ρημα, και γαρ αναισχυντον
το παθος· δεινη η αποφασις, και γαρ χαλεπη η επιθυμια.
2 Καθαπερ ουν κυνα τις εχων αγριον και τοις παριουσιν επιπηδωντα πασιν,
ουκ ανεχεται λελυμενον ειναι και αφετον, αλλα σιδηραι αλυσει δησας αυτον
παραδιδωσιν ταις χερσιν των οικετων μετα ασφαλειας κατεχειν, ουτως και ο Θεος
τους οφθαλμους τους ημετερους, κυνων αναιδεστερον επιπηδωντας τοις λαμπροις
των σωματων, ουκ αφιησιν ειναι λελυμενους, αλλ' ωσπερ σιδηραι αλυσει τωι φοβωι
της νομοθεσιας αποδησας αυτους, παρεδωκεν μετα ασφαλειας κατεχειν τωι λογισμωι,
προειπων και απειλησας, ει διαφυγοιεν και τινος των παριοντων επιλαβοιντο, την
των μοιχων αυτον απαιτησειν τιμωριαν. Πας γαρ ο εμβλεψας γυναικι προς το
επιθυμησαι αυτην ηδη εμοιχευσεν αυτην εν τηι καρδιαι αυτου.
3 Τουτο δε ηπειλησεν των ορωντων κηδομενος. Ἐπι μεν γαρ των κυνων και
των ανθρωπων, ουχ οι δακνοντες κυνες, αλλ' οι δακνομενοι ανθρωποι τα ελκη
λαμβανουσιν· επι δε των ασελγως ορωντων οφθαλμων και των ορωμενων
γυναικων, ουχ αι ορωμεναι γυναικες, αλλ' οι ορωντες ανθρωποι τα τραυματα
δεχονται. Ἐκει ο δηχθεις επληγη, ενταυθα ο δακνων τον ιον ελαβεν.
4 ∆ια τουτο αυτους ασφαλιζεται, δια τουτο βλεφαρα και βλεφαριδας τοις
οφθαλμοις περιεθηκεν, ινα μη δια παντος ανεωιγμενας εχηις τας θυριδας. Ὅταν γαρ
θυραι δια παντος ωσιν ανεωιγμεναι, μετα πολλης της ευκολιας ο ληιστης
επεισερχεται, μετα πολλης της εξουσιας τον θησαυρον της σωφροσυνης συλαι. ∆ια
τουτο κοραι καλουνται των οφθαλμων αι βολαι, ινα μαθηις οτι αισχυνεσθαι χρη και
ερυθριαν· καθαπερ γαρ αι απειρογαμοι και θαλαμευομεναι ουκ ανεχοιντο ουδε προς
τους οικειους μετα αναιδειας ιδειν, ουτω και τας κορας των οφθαλμων χρη, καθαπερ
κορας απειρογαμους εν θαλαμωι, τωι οφθαλμωι καθημενας, μη αναισχυντως απασαις
επαφιεναι ταις οψεσιν εαυτας, επει ουκ αν κοραι λοιπον, αλλα κυνες αναισχυντοι. 5
Ἀλλα τα μεν περι σωφροσυνης ικανως ειρηται και τοτε και νυν τοις προσεχουσιν· το
δε ζητουμενον, ουχ ινα συνεχης η παρ' ημων διδασκαλια γενηται και συνεχης η παρ'
υμων η ακροασις, αλλ' ινα τι και απο της ημετερας διδασκαλιας και απο της
υμετερας ακροασεως γενηται πλεον εις λογον ζωης της υμετερας, εις καυχημα
ημετερον, εις δοξαν και επαινον Θεου, ινα δυνηθω καγω κατα την ημεραν εκεινην
καυχασθαι εκ των κατορθωματων υμων και ειπειν· Ἰδου εγω και τα παιδια α εμοι
εδωκεν ο Θεος. 6 Γενεσθω τα ρηματα τα ημετερα πραγματα δι' υμων. Και γαρ επι των
γεηπονων ου τουτο εστιν το ζητουμενον ζευξαι βους αροτηρας και βαθειαν αυλακα
τεμειν και καταβαλειν τα σπερματα, αλλα δειξαι κομωντα τα ληια και την αλωνα
των δραγματων πεπληρωμενην, ινα, οταν ελθηι ο διακαθαιρων αυτην, ου το πτυον
εν τηι χειρι αυτου, μηδαμου της αλωνος αχυρον ευρηι, αλλα πανταχου σιτον,
πανταχου καρπον ωριμον εις βασιλικας αποθηκας απενεχθηναι δυναμενον. Ἥξει
γαρ, ηξει παντως εκεινος ο βαπτιζων υμας εν πνευματι αγιωι και πυρι· και τον μεν
σιτον συναξει εις τας αποθηκας, το δε αχυρον κατακαυσει πυρι ασβεστωι. Μεγαλη η
τιμωρια, αλλ' εαν θελωμεν, ου λημψομεθα την τιμωριαν ουδε εσομεθα αχυρα. 7
Τοιουτον γαρ η αμαρτια· καθαπερ τα αχυρα των αλογων ζυων εστι τροφη και πυρος
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

δαπανη, ουτως και η αμαρτια του μελλοντος πυρος εστιν δαπανη. Βουληι μαθειν πως
εστιν πυρος δαπανη η αμαρτια; Ει τις εποικοδομειφησινεπι τον θεμελιον τουτον,
χρυσιον, αργυριον, λιθους τιμιους, ξυλα, χορτον, καλαμην, εκαστου το εργον
φανερον γενησεται· η γαρ ημερα δηλωσει, οτι εν πυρι αποκαλυπτεται. Ει τινος το
εργον κατακαησεται, ζημιωθησεται. Ἰδου πυρος δαπανη η αμαρτια.
8 Ἄκουσον πως και αφροσυνη εστιν και αλογων τροφη παθων· ακουσον του
∆αβιδ λεγοντος· Αι ανομιαι μου υπερηραν την κεφαλην μου· ωσει φορτιον βαρυ
εβαρυνθησαν επ' εμε· προσωζεσαν και εσαπησαν οι μωλωπες μου απο προσωπου της
αφροσυνης μου. Το αχυρον παλιν κουφον εστιν και ευριπιστον και μικραι ανεμου
προσβοληι ταχεως μετεωριζεται και πανταχου περιφερεται. Τοιουτοι εισιν των
ανθρωπων οι ραιδιως υπο οργης εξαπτομενοι, οι ταχεως υπο ανοιας φυσωμενοι. ∆ια
τουτο παραινει τις λεγων· Μη λικμα παντι ανεμωιινα μη μεινηις αχυροναλλ' ισθι
εστηριγμενος επι τηι πετραι.
9 ∆ια τουτο γαρ ηλθεν ο Χριστος, ουχ ινα τα παλαια αμαρτηματα καταλυσηι
μονον, αλλ' ινα και προς τα μελλοντα ημας διορθωσηται. Τουτο και Παυλος, δεικνυς
οτι ου δια τα παλαια μονον ηλθεν αμαρτηματα, αλλα και δια τα μελλοντα
κατορθωματα, εβοα τημερον· Ἐπεφανη η χαρις του Θεου, παιδευουσα ημας. Ἀλλα
διαναστητε· παλιν γαρ τους θησαυρους διανοιγομεν, παλιν τους μαργαριτας
δεικνυμεν· μηδεις τοινυν διαδραμηι των ειρημενων το καλλος· Ἐπεφανη η χαρις.
10 ∆ια τι ουκ ειπεν· εδοθη η χαρις; Ἵνα μαθηις οτι, προ του φανηναι την
χαριν, εν σκοτει των ανθρωπων η φυσις εκαθητο· τοις γαρ εν σκοτει καθημενοις ο
Χριστος φαινει, οπερ ουν και ο προφητης προαναφωνων ελεγεν· Ὁ λαος ο
καθημενος εν σκοτει ειδεν φως μεγα. Ἐπεφανη η χαρις του Θεου σωτηριος. Ειδες
αποστολων και προφητων συμφωνιαν; Ὁ λαος ο καθημενος εν σκοτει· τοιαυτη γαρ η
φυσις του σκοτους· οπουπερ αν καταλαβηι τους ανθρωπους, ευθεως καθιζει αυτους
και ουκ αφιησιν προβηναι περαιτερω, η βαδισις σφαλερα και επικινδυνος γινεται.
Ὁδηγων τοινυν και το απρακτον της φυσεως ημων προς αρετην, ελεγεν· Ὁ λαος ο
καθημενος εν σκοτει ειδεν φως μεγα.
11 Ου τουτο δε μονον ενδεικνυται ημιν το αποστολικον ρημα το επεφανη,
αλλα και ετερον προς τουτοις. Ποιον δη τουτο; Ὅτι ουχ ημεις ζητησαντες ευρομεν το
φως, αλλα τουτο ημιν επεφανη· ουχ ημεις απηλθαμεν προς αυτον, αλλ' αυτος
προσεγενετο προς ημας. Και τουτο δηλων ο Χριστος ελεγεν· Ουχ υμεις με
εξελεξασθε, αλλ' εγω υμας εξελεξαμην. Και ο Ἀποστολος δε παλιν, συνωιδα τουτοις
βοων, ελεγεν· Τοτε δε επιγνωσομαι καθως και επεγνωσθην· νυν δε ουκ επεγνων,
αλλ' επεγνωσθην. Και προς Φιλιππησιους δε γραφων ελεγεν· ∆ιωκω δε ει και
καταλαβω εφ' ωι και κατελημφθην, δια παντων δηλων οτι ουχ ημετερον κατορθωμα
γεγονεν ημων η σωτηρια, αλλα θειαι χαριτι παντες εσωθημεν· οπερ ουν και ενταυθα
αινιττεται λεγων· Ἐπεφανη η χαρις του Θεου.
12 Ποια χαρις; Και γαρ και της παλαιας χαρις εστιν και ο Ἰωαννης εβοα
λεγων· Χαριν αντι χαριτος ελαβομεν. Και γαρ οντως χαρις και η της παλαιας,
απαλλαξασα αυτους της δουλειας της εν Αιγυπτωι και μυριων κακων ετερων· αλλα
μειζων αυτη η χαρις. Τοτε μεν γαρ των Αιγυπτιων απηλλαξεν, νυν δε της των
δαιμονων ηλευθερωσεν τυραννιδος· τοτε απηλ λαξεν της μανιας Φαραω, νυν δε της
κατοχης του διαβολου· τοτε δια Μωυσεως, νυν δε δια του Μονογενους· τοτε δια
ραβδου, νυν δε δια σταυρου· τοτε δια θαλασσης ερυθρας, νυν δε δια λουτρου
παλιγγενεσιας· τοτε απο πηλου και πλινθειας εξηγαγεν, νυν δε απο θανατου και
αμαρτιας· τοτε εις γην ρεουσαν γαλα και μελι, νυν εις βασιλειαν ουρανων
εισηγαγεν.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

13 Ὄντως επεφανη η χαρις του Θεου σωτηριος. Ἀλλα τινος ενεκεν, ω
μακαριε Παυλε, τοσαυτα κατορθωματα παρεδραμες ενι ρηματι; Ἀνακαλυψον μοι την
χαριν, ειπε μοι το πελαγος των δωρεων. Ἀρκει παντα παραστησαι, φησιν, η του
δεδωκοτος φιλανθρωπια· οταν γαρ Θεου χαρις ηι, ουκ εχει μετρον η χαρις. Ἐπεφανη
η χαρις του Θεου, ο Θεος ανθρωπος εγενετο, δια σε μορφην δουλου ελαβεν, ινα
ελευθερον ποιησηι τον δουλον. Και καθαπερ δεσποτης, σφοδρα φιλων οικετην, το
ιματιον αυτου περιβαλλεται, ουτω και ο Χριστος, φιλων την φυσιν την ημετεραν, το
ιματιον αυτης περιεβαλετο. Ἀνθρωπου μεν ελεος επι τον πλησιον αυτου, του δε
Θεου το ελεος επι πασαν σαρκα. Ειδες πως και το μεγεθος εδειξεν της χαριτος και το
καθολικον της δωρεας, τον δεδωκοτα ειπων;
14 Ἀλλα τις εστιν σωτηριος ιδωμεν. Αι χαριτες απο των διδοντων τα ονοματα
λαμβανουσιν, οιον οταν αρχων δωι χαριν, αρχοντικη καλειται χαρις, οταν βασιλευς
δωι χαριν, βασιλικη καλειται χαρις· επει ουν και ενταυθα ο Σωτηρ εδωκε την χαριν,
σωτηριος η χαρις λεγεται. ∆ια τουτο γαρ φησιν· Και λεγεις το ονομα αυτου Ἰησουν,
οτι αυτος σωσει τον λαον αυτου απο των αμαρτιων αυτων.
15 Και πως, φησιν, ει καθολικη χαρις εστιν και εις την οικουμενην εξεχεεν
την δωρεαν, τον λαον αυτου μονον συζειν επηγγειλατο; Ὁ γαρ ιουδαικος μονος
ουτος εχρηματιζεν δημος εμπροσθεν, αλλ' ουκ εμεινεν μονος ουτος χρηματιζων·
αλλ' επειδη μετα ταυτα αναξιοι της τιμης ευρεθησαν, μετεβην προσηγορια εις την
οικουμενην πασαν.
16 Ὅτι γαρ λαος αυτου ημεις, ακουσον σαφως του Ὠσηε λεγοντος και του
Παυλου ερμηνευοντος· Καλεσω τον ου λαον μου λαον μου. Και οτι περι ημων
ειρηται δηλον εκειθεν· ημεις εσμεν οι ου λαος, ημεις εγενομεθα λαος. Και ετερον δε
τουτου σαφεστερον ακουσον· Και εσται εν τωι τοπωι ου ερρηθη αυτοις ου λαος μου,
υμεις εκει κληθησεσθε υιοι Θεου ζωντος. Ποιωι τοπωι; Ἐν τηι Ἰουδαιαι φησιν· εκει γαρ
οι προφηται ελεγον ου λαοςμου, και εκει τοις μαθηταις ελεγεν ο Χριστος· Εις οδον
εθνων μη εισελθητε, αλλ' εν αυτηι τηι Ἰουδαιαι παλιν ειπεν· Πορευθεντες
μαθητευσατε παντα τα εθνη. Ειδες πως εν τωι τοπωι ου ερρηθη αυτοις ου λαος μου,
εκει εκληθησαν υιοι Θεου ζωντος; ∆ια τουτο φησιν· Αυτος σωσει τον λαον απο των
αμαρτιων αυτων.
17 Μεγαλη σωτηρια οντως· ουδε γαρ ουτω μεγα απαλλαγηναι θανατου ως
μεγα απαλλαγηναι αμαρτιας· δια γαρ την αμαρτιαν ο θανατος, ου δια του θανατου η
αμαρτια. Και ινα μαθηις οτι αυτη μειζων η απαλλαγη και, ταυτης ανηιρημενης, ουκ
εστιν φοβερος ο θανατος, απ' αυτου σκοπει τουτο του δεσποτικου.
18 Το γαρ σωμα εκεινο αμαρτιαν ουκ εποιησεν, και εμπεσων εις τον θανατον
ωδινας αυτωι πικρας ηγειρεν και διερρηξεν αυτου την γαστερα· και ου μονον ου
κατεποθη, αλλα και ηφανισεν αυτον εις τελος. Και καθαπερ ο ∆ανιηλ, μαζαν εις το
στομα του δρακοντος εμβαλων, διεφθειρεν το θηριον, ουτω και ο Χριστος, την
σαρκα την εαυτου εις το στομα του θανατου ριψας, διεσχισεν αυτου την γαστερα· και
γαρ κεντρον θανατου η αμαρτια. Ἀνελων τοινυν το κεντρον, ειασεν λοιπον το
θηριον ανενεργητον.
19 Ἀλλα και το ζητουμενον εκεινο εστιν· τι δηποτουν ειπων επεφανη η χαρις
του Θεου σωτηριος, επηγαγεν παιδευουσα ημας. Ἡ γαρ χαρις ου παιδευει, αλλα
αφιησιν αμαρτηματα· συγγνωμην διδωσιν, ου παιδειαν επαγει. Ἀλλα μη φοβηθηις το
ονομα της παιδειας· εστιν παιδεια κολασις και εστιν παιδεια διδασκαλια· Ὃν γαρ
αγαπαι Κυριος παιδευει φησινμαστιγοι δε παντα υιον ον παραδεχεται. Ἐνταυθα
παιδεια η κολασις εστιν. Ἄκουσον αλλαχου πως η παιδεια διδασκαλος εστιν·
Μακαριος ανθρωπος ον αν παιδευσηις, Κυριε, και εκ του νομου σου διδαξεις αυτον.
Κατα τουτο τοινυν επεφανη η χαρις του Θεου σωτηριος, παιδευουσα ημας.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

20 Και πως διδασκει η χαρις; Ἡ γαρ χαρις αμαρτηματα αφιησιν, αλλ' αυτη η
αφεσις των αμαρτιων διδασκαλια κατορθωματων εστιν· και γαρ επι των ανθρωπων
τον νουν εχοντων ουχ ουτω μαστιγες και πληγαι παιδευουσιν πολλους ως
αμαρτηματων συγχωρησις. Ὅταν γουν ιδηι την φιλανθρωπιαν του συγχωρησαντος, ο
ημαρτηκως εαυτον ακριβεστερον ποιει προς τα μελλοντα κατορθωματα. Και ουτως
αυτον παιδευει η χαρις, μαστιγων μαλλον κατανυττουσα· ερυθριαι γαρ και
αισχυνεται παλιν τοις αυτοις περιπεσειν, δυσωπειται το μεγεθος της δωρεας του
ευεργετησαντος και γινεται παιδευσις η χαρις.
21 Βουλει μαθειν και ετερωθεν πως και χαρις εστιν και παιδευσις, πως και
εχαρισατο και επαιδευσεν ο Χριστος; Ειδεν τον παραλελυμενον, συνεπηξεν αυτου τα
νευρα, διωρθωσατο της φυσεως αυτου την ασθενειαν, επανηγαγεν προς την
προτεραν υγειαν το σωμα, ειτα υστερον ιδων αυτον ελεγεν· Ἰδου υγιης
γεγοναςτουτο χαριςμηκετι αμαρτανει, τουτο παιδειας και διδασκαλιας. Και τοις
μαθηταις αμφοτερα ενεχειρισεν· ειπων μεν γαρ πορευθεντες βαπτιζετε παντα τα
εθνη εις το ονομα του πατρος και του υιου και του αγιου πνευματος, την χαριν
εδηλωσεν, την αφεσιν των παραπτωματων· επαγαγων δε διδασκοντες αυτους τηρειν
παντα οσα ενετειλαμην υμιν, την παιδειαν ενεφηνεν. α δη και ο Παυλος δηλων
ελεγεν· Ἐπεφανη η χαρις του Θεου σωτηριος, παιδευουσα ημας.
22 Ὑπερ δε τουτων απατων ευχαριστησωμεν τωι Θεωι και δια παντος εχωμεν
δια μνημης την χαριν ταυτην· καν τετυφωμενος ηις, καν ευθυμηις, παιδευσει σε η
χαρις μετριαζειν. Ὅταν γαρ εννοησηις οτι ο των αγγελων δεσποτης, Θεος ο
συνθρονος του πατρος, δουλου μορφην ελαβεν, ου δυνησηι ποτε οργης η απονοιας
παθος κατασχειν εν τηι ψυχηι.
23 Ουτω γουν και Παυλος παιδευει εν ταπεινοφροσυνηι ημας, δεικνυς οτι
τουτο αυτο χαρις εστιν και διδασκαλια· διο και της χαριτος αναμιμνηισκει προτερον.
Και που τουτο ποιει; Φιλιππησιοις γραφων και βουλομενος αυτους πεισαι
παραχωρειν αλληλοις των πρωτειων, ουτως συνεβουλευσεν· Τηι ταπεινοφροσυνηι
αλληλους προηγουμενοι υπηρετας εαυτων. Ειτα την διδασκαλιαν απο της χαριτος
επηγαγεν ειπων· Τουτο γαρφησινφρονεισθω εν υμιν ο και εν Χριστωι Ἰησου, ος εν
μορφηι Θεου υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγησατο το ειναι ισα Θεωι, αλλ' εαυτον
εκενωσεν, μορφην δουλου λαβων· και σχηματι ευρηθεις ως ανθρωπος εταπεινωσεν
εαυτον.
24 Ειδες πως την χαριν εις μεσον αγαγων διδασκαλιαν το πραγμα εκαλεσεν;
Ουτω, και οταν εις αγαπην προτρεπηται, ποιει, της χαριτος αναμιμνηισκων και
λεγων· Καθως ο Χριστος ηγαπησεν ημας και παρεδωκεν εαυτον υπερ ημων, ουτως
και υμεις αγαπατε αλληλους. Παιδευθωμεν τοινυν απο της χαριτος και
ευχαριστησωμεν τωι φιλανθρωπωι Θεωι και δια την γενομενην εις ημας δωρεαν και
δια την εκ της χαριτος διδασκαλιαν, οτι και των προτερων αμαρτηματων
απηλλαγημεν και προς τα μελλοντα κατορθωματα μεγιστην εχομεν ασφαλειαν των
αμαρτηματων την αφεσιν.
25 Και καθαπερ εν κατοπτρωι, τηι διδασκαλιαι του λογου, τον βιον τον
ημετερον κατανοωμεν μετα ακριβειας και ρυθμιζωμεν τα ημελημενα των πραξεων.
Και οπερ εν τοις κουριοις καθεζομενοι ποιουσιν ανθρωποι μετα το την τριχα
αποκειρασθαι της κεφαλης, το κατοπτρον τηι δεξιαι κατεχοντες, περισκοπουμενοι
μηπου τι κατα την κουραν αμαρτημα γεγονεν τηι κεφαληι, κατα τουτων και συ
ποιησον· καθαπερ κατοπτρον την διδασκαλιαν του λογου λαβων, απ' αυτης σου τον
βιον θεωρει παντα, καν ιδηις αμαρτημα τι γεγενημενον, ευθεως διορθωσαι.
26 Ουτω και αι γυναικες ποιουσιν· απο γαρ της ευνης ευθεως διανισταμεναι,
την τε οψιν αποσμηχουσιν και την των τριχων κομην διατιθεασιν, και προς το
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

κατοπτρον βλεπουσαι, του καλλους της οψεως ουτω την δοκιμασιαν ποιουνται,
ωστε μηδεν ημελημενον παραδραμειν. Και συ τοινυν λαβων το κατοπτρον της
διδασκαλιας, μορφωσον και τυπωσον το καλλος της ψυχης· εχεις γαρ ανδρα και συ
ωι μελλεις αρεσκειν· ωσπερ εκειναι ουδεν προ του εργου τουτου ποιουνται, ουτω και
συ μηδεν ταυτης προτιμα της σπουδης, αλλα καν απασαν την οικιαν ημελημενην
ιδοις, προτερον αρεσον τωι ανδρι, και τοτε τα αλλα διαθες καλως. Ὅτι γαρ εχεις
ανδρα και συ, ακουσον του Παυλου λεγοντος· Ἡρμοσαμην υμας ενι ανδρι παρθενον
παραστησαι τωι Χριστωι. Ὅσωι δε μειζων του ανδρος τουτου η αξια, τοσουτωι μειζονα
παρ' ημων γενεσθαι χρη την σπουδην· ο γαρ εις καλλος βλεπει ψυχης και ταυτην
βουλεται καλλωπιζεσθαι την οψιν. Πασα γαρ η δοξα της θυγατρος του βασιλεως
εσωθεν.
27 Ταυτην τοινυν την δοξαν καλλωπιζωμεν, ινα μετα ταυτης απαντες τωι
βασιλει της δοξης παραστησαντες της αιωνιου και αθανατου τυχωμεν τιμης· χαριτι
και φιλανθρωπιαι του κυριου ημων Ἰησου Χριστου, μεθ' ου τωι Πατρι η δοξα συν
αγιωι Πνευματι, νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων· αμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


