Homilia in paralyticum juxta piscinam jacentem
Του εν αγιοις πατρος ημων ΚΥΡΙΛΛΟΥ αρχιεπισκοπου Ἱεροσολυμων
ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΝ τον επι την κολυμβηθραν.
1 Ὅπου αν φανηι Ἰησους, εκει και η σωτηρια. καν τε γαρ ιδηι τελωνην καθημενον επι
του τελωνιου, τουτον αποστολον ποιει και ευαγγελιστην, καν τε μετα νεκρων ταφηι,
νεκρους εγειρει. και τυφλοις μεν το βλεπειν χαριζεται, κωφοις δε το ακουειν. και
τας κολυμβηθρας περιερχεται, ου τας οικοδομας ζητων, αλλα τους νοσουντας
ιατρευων. 2 Ἐν γαρ τοις Ἱεροσολυμοις ην προβατικη κολυμβηθρα πεντε στοας
εχουσα, τεσσαρας μεν περιτρεχουσας, μεσην δε την πεμπτην, εν ηι κατεκειτο πληθος
ασθενουντων. και απιστια ην πολλη των Ἰουδαιων. ο δε των ψυχων και σωματων
ιατρος και θεραπευτης μετρωι την ιασιν εχαριζετο, τον πολυχρονιον πρωτον
θεραπευων, ινα ταχιον απαλλαγηι των αλγηδονων. ου γαρ μια ημερα ην αυτωι
κατακεισθαι, ως ουδε δευτερα, ουδε πρωτος μην η ενιαυτος, αλλ' οκτω και
τριακοντα ετη. κατακειμενος πολυχρονιωι νοσωι γνωριμος ην τοις ορωσιν, και
δεικνυων του θεραπευοντος την ενεργειαν. εγνωριζετο γαρ υπο παντων δια τον
χρονον ο παραλυτικος. ο δε αρχιατρος εδεικνυ μεν την δυναμιν, ηθετειτο δε υπο των
κακως εκδεχομενων. 3 Περιερχομενος δε την κολυμβηθραν ιδεν, ουκ εξ ερωτησεως
μαθων, αλλ' εκ θεικης ενεργειας το λειπον απεπλη ρωσεν. ιδων, ουκ ερωτων, εκ
ποσου χρονου κατακειται, αλλ' ιδων εγνω, ο και προ του ιδειν ειδως. ει γαρ επι των
κατα καρδιαν ου χρειαν ειχεν ινα τις αυτον ερωτησηι περι του ανθρωπου (αυτος γαρ
ᾔδει, τι ην εν τωι ανθρωπωι), πολυ δε μαλλον περι των νοσηματων, ων εξωθεν η
επαγωγη. 4 Ειδεν τινα κατακειμενον και πλειστηι νοσωι βεβαρημενον. αμαρτιων γαρ
ειχε πολυ φορτιον και νοσου πολυχρονιον αλγηδονα. προς τουτον ερωτημα πως
λεγει το ποθουμενον· θελεις υγιης γενεσθαι; και ουκ ειπεν τι αλλο, αλλα κατελειπεν
τηι μεσοτητι της ερωτησεως. διπλη γαρ ην η ερωτησις. επειδη γαρ ου μονον ενοσει το
σωμα, αλλα και την ψυχην, (κατα το υστερον υπ' αυτου ειρημενον, ιδε υγιης
γεγονας, μηκετι αμαρτανε, ινα μη χειρον σοι τι γενηται,) ηρωτα αυτον· θελεις υγιης
γενεσθαι; ω μεγαλης ιατρου δυναμεως, επι τωι θελειν την βοηθειαν τιθεμενου.
επειδη γαρ εκ πιστεως η σωτηρια, δια τουτο ηκουσε το θελεις, ινα το θελειν επαγαγηι
την ενεργειαν. τουτο μονου του Ἰησου το ρημα. αρχιατρων γαρ ουκ εστιν αισθητων.
οι γαρ τα αισθητα νοσηματα θεραπευοντες ου δυνανται πασιν λεγειν· θελεις υγιης
γενεσθαι; Ἰησους δε και το θελειν χαριζεται, και το πιστευειν λαμβανει, και την
δωρεαν αμισθι χαριζεται. 5 Περιηιει ποτε ο σωτηρ κατα την οδον, και τυφλοι δυο
εκαθεζοντο, αβλεπτουντες μεν τωι σωματι, πεφωτισμενοι δε την διανοιαν. ονπερ γαρ
ουκ ᾔδεισαν γραμματεις, τουτον εδεικνυον οι τυφλοι βοωντες. οι μεν γαρ φαρισαιοι
τον νομον μεμαθηκοτες και εκ παιδιου εως γηρως μεμελετηκοτες και εν αμαθιαι
γεγηρακοτες ελεγον, οτι τουτον ουκ οιδαμεν ποθεν εστιν. εις γαρ τα ιδια ηλθεν, και
οι ιδιοι αυτον ου παρελαβον. οι δε τυφλοι επεβοων λεγοντες, υιε ∆αβιδ, ελεησον
ημας. και ονπερ ουκ ᾔδεισαν οι τον νομον μεμαθηκοτες, τουτον ᾔδεισαν οι τους
οφθαλμους μη υπηρετησαντας εις αναγνωσιν εχοντες. Τουτοις προσελθων ο σωτηρ
ελεγεν· πιστευετε οτι δυναμαι τουτο ποιησαι; και το τι θελετε ινα ποιησω υμιν; ουκ
ειπεν, τι θελετε ινα ειπω υμιν, αλλα, τι θελετε ινα ποιησω υμιν. ποιητης γαρ ην και
ζωοδοτης, ου νυν αρξαμενος ποιειν. ο πατηρ γαρ αυτου παντοτε εργαζεται, και
αυτος τωι πατρι συνεργαζεται, και ποιητης ην των ολων νευματι πατρος. αυτος δε
μονος εκ μονου αμεσιτευτως γεννηθεις ερωται τους τυφλους, λεγων· τι θελετε ινα
ποιησω υμιν; ουκ αγνοων τι θελουσιν, (φανερον γαρ ην το πραγμα,) αλλ' εκ των
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

λογων αυτων επαγαγων την δωρεαν, ινα εκ των λογων δικαιωθωσιν αυτων. ου γαρ
δηπου ο τας καρδιας ειδως αγνοει το λεγομενον, αλλ' εξεδεχετο τον λογον, ινα η
ερωτησις εφελκυσηι την ενεργειαν. 6 Ουτως και τουτωι παραστας και αυτομολησας
προς τον κεκμηκοτα ο ιατρος (και ουδεν θαυμαστον ει προς τον παρα την
κολυμβηθραν κειμενον παρηλθεν, ειγε ηυτομολησεν εξ ουρανου προς ημας) ηρωτα
τουτον· θελεις υγιης γενεσθαι; εκ της ερωτησεως εφελκων αυτον εις την γνωσιν και
διεγειρων αυτον εις ερωτησιν. μεγαλης χαριτος δωρεα. αμισθος γαρ ην. δια τουτο
και αυτομολον ειχεν τον θεραπευτην. ο δε προς αυτον· ναι, κυριε. το γαρ
πολυχρονιον μου των νοσηματων ποθητην μοι ποιει την υγιειαν, καγω μεν ποθω,
ανθρωπον δε ουκ εχω. Μη αθυμησηις, ανθρωπε, οτι ανθρωπον ουκ εχεις. θεον εχεις
παρεστωτα, κατα τι μεν ανθρωπον, κατα τι δε θεον· αμφοτερα γαρ ομολογητεον. ου
γαρ η της ανθρωποτητος ομολογια μη συνομολογουμενης της θεοτητος ωφελιμος,
μαλλον δε καταρας προξενος. επικαταρατος γαρ ος την ελπιδα εχει επ' ανθρωπον. ει
μεν ουν και ημεις εις Ἰησουν ελπιζοντες εις ανθρωπον ελπιζομεν, ουχι δε και την
θεοτητα συμπλεκοντες τηι ελπιδι, καταρας εσμεν κληρονομοι. νυν δε και θεον και
ανθρωπον ομολογουμεν, και αμφοτερα αληθως, [θεον αληθως] εξ αληθινου πατρος
γεγεννημενον, και ανθρωπον ου κατα φαντασιαν, αλλα κατα αληθειαν
γεγεννημενον προσκυνουντες αληθινην σωτηριαν εκδεχομεθα. 7 Θελω μεν υγιης
γενεσθαι, ανθρωπον δε ουκ εχω. βλεπε, ει μη, οπου η σωτηρια υστερει, εκει εδωκεν
την ενεργειαν. οι γαρ πολλοι των νοσουντων και οικιας ειχον, ετι δε και γνωριμους,
ει και αλλους τινας. ουτος δε αληθως εν πασηι πενιαι τεθλιμμενος και της εξωθεν
βοηθειας μηδεμιαν εχων την δυναμιν, μονωτατος καταλειφθεις, εσχεν βοηθον υιον
του θεου τον μονογενη. θελεις υγιης γενεσθαι; ναι, κυριε, ανθρωπον δε ουκ εχω, ινα,
οταν ταραχθηι το υδωρ, βαληι με εις την κολυμβηθραν. εχεις την πηγην, οτι παρα σοι
πηγη ζωης, πηγην πηγοποιον. ος δ' αν πιηι εκ του υδατος τουτου, ποταμοι ρευσουσιν
εκ της κοιλιας αυτου, ουχ υδατος κατω ρεοντος, αλλ' υδατος αλλομενου (το γαρ
Ἰησου ουκ ανωθεν κατω αναπηδαν ποιει, αλλ' απο των γηινων επι τα ουρανια),
υδατος αλλομενου εις ζωην αιωνιον. πηγη γαρ αγαθων Ἰησους. 8 Και τι περιμενεις
κολυμβηθραν; εχεις τον επι των υδατων περιπατουντα, τον των ανεμων επιτιμητην,
τον θαλασσης ηνιοχον, τον μη μονον εαυτωι κρηπιδος δικην υπεστρωμενην εχοντα
την θαλασσαν, αλλα και Πετρωι την ομοτροπον του περιπατου ενεργειαν
χαρισαμενον. ηνικα γαρ νυξ ην αφεγγης, παρην δε το φως, ουκ εγνωριζετο (Ἰησους
γαρ περιπατων επι των υδατων αγνωστος ην οσον εκ προσωπου χαρα κτηρος
φαινομενος, η δε της φωνης ιδιοτης εμηνυσε τον παροντα), ως φαντασμα δε
νομισαντες εφοβηθησαν. εφη δε προς αυτους Ἰησους· εγω ειμι, μη φοβεισθε. ο δε
Πετρος προς αυτον λεγει· ει συ ει ον εγω οιδα, μαλλον δε ον ο πατηρ μοι εμηνυσεν,
κελευσον μοι ελθειν προς σε επι τα υδατα. ο δε προς αυτον αφθονωτατηι μεταδοσει
λεγει· ελθε. 9 Παρην τοινυν παρα τα υδατα της κολυμβηθρας ο των υδατων ηνιοχος
και ποιητης. προς ον ο παραλυτος λεγει· ανθρωπον ουκ εχω, ινα, οταν ταραχθηι το
υδωρ, βαληι με εις κολυμβηθραν. λεγει αυτωι ο σωτηρ· τι περιμενεις ταραχην
υδατων; αταραχως θεραπευθητι. τι δε κινησιν φαινομενην εκδεχηι; λογωι το
προσταγμα γινεται οξυτερον νοηματος. μονον ενιδε τηι της πηγης ενεργειαι και
καθυποπτευσον τον εν σαρκι φαινομενον θεον, και μη τον φαινομενον σκοπει, αλλα
τον δια του φαινομενου εργαζομενον. ανθρωπον ουκ εχω, ινα οταν ταραχθηι το
υδωρ βαληι με εις την κολυμβηθραν. ο δε προς αυτον· τι περιμενεις τα μικρα; τι
ζητεις υδατων ιατρειαν; εγειραι, η αναστασις σοι ειπεν. πανταχου γαρ τοις πασιν
παντα γινεται ο σωτηρ, πεινωσιν αρτος, διψωσιν υδωρ, νεκροις αναστασις, νοσουσιν
ιατρος, αμαρτωλοις απολυτρωσις. 10 Ἔγειραι, αρον σου τον κραββατον και
περιπατει. αλλα πρωτον εγειραι, πρωτον αποβαλε την νοσον. ειτα αναλαβε το της
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

πιστεως νευρον. ισχυσον πρωτον κατα του φεροντος σε κραββατου, και ξυλινωι
σκευει τα πολυχρονιως σεβασματα μαθε βασταζειν. και προσεταττεν το ξυλινον
φορειον βασταζειν εκεινος ο σωτηρ, περι ου ειρηται· φορειον εαυτωι εποιησεν ο
βασιλευς απο ξυλων του Λιβανου. στυλους αυτου εποιησεν αργυριον, ανακλιτον
αυτου πορφυραν, εντος αυτου λιθοστρωτον. του παθους εστιν τα συμβολα εν τοις
αισμασιν αποκειμενα τοις νυμφικοις και νηφαλιοις και σωφρονικοις. μη γαρ, προς
την των πολλων υποληψιν εκλαβων τα ρηματα και ατενισας μηδεν, ερωτικα
νομισηις ειναι και εμπαθη τα αισματα, αλλα νυμφικα τα ρηματα σωφροσυνης
πεπληρωμενα. Και ει μη νοεις τα αισματα, ελθε επι τας παροιμιας, και οδωι και
βαθμισιν αναβηθι επ' εκεινα. η σοφια ωικοδομησεν εαυτηι οικον, (ως περι γυναικος ο
λογος,) και απεστειλεν τους εαυτης δουλους. και παλιν αλλαχου λεγει· ερασθητι
αυτης και τηρησει σε. ου γυναικος ερως, αλλα σοφιας της ερωτα εξοριζουσης. οπου
γαρ σοφιας κτησις, εκει και ερωτος εξορισμος. ου γαρ κατα σοφιαν τα παθη, αλλα
σοφα τα νοηματα. ιπποι θηλυμανεις εγενηθησαν, αλογος η ορμη. εαν τοινυν εν τοις
αισμασιν ακουσηις ως περι νυμφιου και νυμφης τα λεγομενα, μη χαμαι πεσηις, μηδε
εμπαθως ακουε ταυτα, εκ των απαθων τα παθη μεταγυμναζε. 11 Τα τοινυν θεια των
ᾀσματων μελετα, σωφροσυνης πεπληρωμενα, του παθους Χριστου μηνυτικα. και γαρ
τα περι του παθους του σωτηρος διηγουμενα και τον τοπον λεγει· εισηλθεν εις
κηπον, δια τον εκει ταφεντα. και των αρωματων εμνημονευσεν· ελαβεν μυρον μου
πληρες· επληρωθη γαρ η οικονομια. και μετα την αναστασιν ελεγεν· εφαγον τον
αρτον μου μετα μελιτος μου. εδωκαν γαρ αυτωι απο μελισσιου κηριον. και τα περι
του οινου του εσμυρνισμενου ελεγεν παλιν τα αισματα· ποτιω σε απο του οινου του
μυρεψικου. και τα περι του μυρου του επιχυθεντος επι την κεφαλην αυτου αλλαχου
ελεγεν· εως ου ο βασιλευς εν ανακλισει αυτου, ναρδος μου εδωκεν οσμην αυτου.
ανακειμενου γαρ αυτου εν τηι οικιαι Σιμωνος του λεπρου συνετριψεν εισελθουσα
γυνη αλαβαστρον μυρου ναρδου πιστικης πολυτιμου και επεχεεν επι την κεφαλην
αυτου. Ουτω και περι του σταυρου. φορειον. το ξυλον του σταυρου, το βασταζον.
στυλους αυτου εποιησεν αργυριον. η αρχη του σταυρου αργυριον ην, η προδοσια.
ωσπερ γαρ οικος περικαλλης εχει χρυσεον οροφον ανωθεν επικειμενον, το δε παν
της κατασκευης στυλοι μετεωριζουσιν, ουτω και του σταυρωθηναι Χριστον και
αναστηναι αργυριον ην η αρχη. ει μη γαρ Ἰουδας προεδωκεν, ουκ αν εσταυρωθη. δια
τουτο, ως ονομαστου παθους την αρχην, στυλους αυτου εποιησεν αργυριον. 12
Ἐπιβασις αυτου πορφυρα. δια τουτο και πορφυραν ενεδυσαν αυτον, παιζοντες μεν,
προφητικως δε εργαζομενοι· βασιλευς γαρ ην. ει και τα μαλιστα κατα χλευην
επραττον, αλλ' επραττον τεως· το δε συμβολον της βασιλικης αξιας εγενετο. και ει
ακανθινος στεφανος, αλλα στεφανος, και υπο στρατιωτων δεδεμενος. βασιλεις γαρ
υπο στρατιωτων αναγορευονται. επιβασις αυτου πορφυρα, εντος αυτου
λιθοστρωτον. ισασιν οι της εκκλησιας σπουδαιοι λιθοστρωτον, τον λεγομενον
γαββαθαν, εν τοις Πιλατου οντα. 13 Ταυτα δε μοι λελεκται εν παρεκβασει τηι επι του
κραββατου επι το φορειον εληλυθοτι. ειπε τοινυν προς αυτον· εγειραι, αρον τον
κραββατον σου και περιπατει. πολυχρονιον μεν το νοσημα, οξυτατη δε η
εμπλαστρος. πολυετης μεν η παρεσις, οξυτατη δε η νευρωσις. ο γαρ νευρων ποιητης,
ο ποικιλας παρεχων τας ιατρειας τυφλοις, ο δια πηλου επιχρισεως παραδοξως την
εμπλαστρον χαρισαμενος. τωι γαρ ορωντι πηλος ει επιχυθειη, εμποδιζει το βλεπειν·
Ἰησους δε δια πηλου τοις μη βλεπουσιν το βλεπειν εχαριζετο. και αλλοις παλιν δι'
αλλων η δυναμις· ωι μεν γαρ το εγειραι αρον τον κραββατον σου και περιπατει. Ὅση
νομιζεις εκπληξις ελαβεν τους ορωντας; αλλ' ην το μεν ορωμενον θαυμαστον, η δε
απιστια δεινη. και νοσος μεν πολυετης θεραπευεται, απιστια δε πολυχρονιος ουκ
εθεραπευθη. αλλ' επεμενον οι Ἰουδαιοι τοις παθημασιν, το δε θεραπευεσθαι ουκ
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

ηθελον. 14 Ει δε δεον εκπλαγηναι το συμβαν, δεον προσκυνησαι των ψυχων και
σωματων ιατρον. οι δε εγογγυζον. γογγυστων γαρ ησαν απογονοι, οι τα καλα
διαστρεφοντες εις κακα, οι λεγοντες το πικρον γλυκυ, και το γλυκυ πικρον. Ἰησους
δε μετα πασης οικονομιας ειργαζετο εν σαββατωι, τα υπερ σαββατον εργαζομενος,
ινα η εργασια πεισηι. επειδη γαρ λογος λογωι μαχεται, το δε εργον αμαχον,
εθεραπευεν εν σαββατωι, διδασκων, ινα μη ο λογος αντιλογικος γενηται, αλλ' η
εργασια πεισηι τους ορωντας. 15 Ἔφασκον εκεινοι· σαββατον εστιν, ουκ εξεστιν σοι
αραι τον κραββατον σου. νομοθετης παρην, και αλλος το ουκ εξεστιν σοι ελεγεν.
καταστησον κυριε νομοθετην επ' αυτους, περι του σωτηρος ειρηται. ο δε αρτιως και
την ψυχην και το σωμα ιατρευθεις παρα της σοφιας σοφον λαβων λογον ευθυς
αποκρινεται, ου νομικως αποκριθηναι εχον, αλλα συντομως ποιουμενος την
αποκρισιν. Ἴστε μου, φησι, παντες την πολυχρονιον νοσον και το πολυετες της
ανακλισεως, το απεριστατον της ταλαιπωριας. ουδεις υμων ποτε κηδεμονικον
εδειξεν λαβων με και πρωτον εμβαλων εις την κολυμβηθραν, ινα θεραπευθω. καιτοι
τοτε κηδεμονικον ουκ ενδειξαμενοι πως νυν το νομοθετικον ελαβετε, ουκ εξεστιν
σοι αραι τον κραββατον σου, λεγοντες; Συντομωτατην τοινυν ποιουμαι προς υμας
την αποκρισιν· ο ποιησας με υγιη εκεινος μοι ειπεν. ει εμου καταφρονειτε, προς το
πραγμα την εκπληξιν λαβετε. ουκ εμπλαστρον επεθηκεν, ουκ ιατρικοις εχρησατο
μηχανημασιν η βοηθημασιν. λογωι ειπεν, και το εργον επηκολουθησεν. προσεταξε,
και το προσταγμα εγω επιτελω. ευπειθης γεγονα τουτου τωι προσ ταγματι του δια
προσταγματων θεραπευσαντος. ει μεν γαρ ο προσταξας προς το ιαθηναι ανισχυρος
ην τοις προσταγμασιν, ουκ εδει τουτοις υπακουειν. επειδη δε λογοις προστετακται
εναργες πολυχρονιον παυσαι παθημα, δικαιοτατα ακουω τουτου, ου και νοσος
ακουσασα απηλλαγη. ο ποιησας με υγιη εκεινος μοι ειπεν, αρον τον κραββατον σου.
16 Ουκ ᾔδει ο θεραπευθεις, τις εστιν ο θεραπευων. πολυ το ακενοδοξον του σωτηρος
ημων παρισταται. ιατρευσας γαρ εξεκλινεν, ινα μη γνωρισθηι επι τηι ιατρειαι. ημεις δε
παν τουναντιον ποιουμεν. ει συμβηι ποτε ονειρατα θεασασθαι, η δια χειρων
βοηθησαι, η δαιμονα δι' επικλησεως απελασαι, τοσουτον απεχομεν του κρυψαι το
κατορθωμα, ωστε και μη ερωτωμενοι καυχωμεθα. Ἰησους δε, τοις εργοις διδασκων
ημας το μη περι εαυτου λεγειν, την ιασιν παρεχων εξεκλινεν αμα, ινα μη
γνωριζηται, ευκαιρως αναχωρων και ευκαιρως παρων. οτε μεν γαρ εχρην
κλεισθηναι την ευφημιαν του κατορθωματος, τοτε αναχωρει. οτε δε των οχλων
αναχωρησις γεγονεν, ινα μετα της σωματικης ιατρειας επαγαγηι και τα της ψυχης
τεθεραπευμενα, τοτε παρων ελεγεν· ιδε υγιης γεγονας, μηκετι αμαρτανε. 17
Ποικιλος δε εστιν ιατρος, ποτε μεν πρωτον ψυχην θεραπευων, ειτα σωμα, ποτε δε
αντιστροφως. μηκετι αμαρτανε, ινα μη χειρον σοι τι γενηται. διδασκων δι' ενος
πολλους. ου γαρ προς εκεινον μεν ο λογος μονον, αλλα γαρ και προς παντας ημας. ει
ποτε γαρ παθημασιν περιπεσωμεν η λυπαις η αναγκαις, μηδεις θεωι προσγραφετω. ο
γαρ θεος απειραστος εστι κακων, πειραζει δε αυτος ουδενα. εκαστος δε ημων σειραις
αμαρτιων σφιγγομενος μαστιγουται. Μηκετι αμαρτανε ινα μη χειρον σοι τι γενηται.
ακουε του ρητου πας ανθρωπος, και ο προ τουτου πορνευων αποτιθεσθω το παθος,
και ο προ τουτου πλεονεκτης γενου ελεημων. ακουετω ο αρπαξ, μηκετι αμαρτανε.
Πολλη και θεου η αμνησικακια, δαψιλης η χαρις. αλλα μη το υπερμετρον της
ανεξικακιας εφοδιον λαμβανε της καταφρονησεως, μηδ' οτι θεος μακροθυμος, δια
τουτο αμαρτανε. αλλα θεραπευθητι λοιπον τα σαρκικα παθη, και λεγε και συ το
ευκαιρως αναγνωσθεν. οτε γαρ ημεν εν τηι σαρκι, τα παθηματα των αμαρτιων τα δια
του νομου ενηργειτο εν τοις μελεσιν ημων εαν δε λεγηι ο αποστολος, οτε ημεν εν τηι
σαρκι, ου ταυτην ελεγεν την σαρκα, ην περιβεβλημεθα, αλλα τας σαρκικας πραξεις.
ετι γε σαρκα φορων ελεγεν, οτε ημεν εν τηι σαρκι. αλλ' ονπερ τροπον μελλοντος
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

επαγεσθαι κατακλυσμου ο θεος ελεγεν, ου μη καταμεινηι το πνευμα μου εν τοις
ανθρωποις τουτοις, δια το ειναι αυτους σαρκας, του πνευματος εις σαρκικην
προαιρεσιν μεταβαλλομενου, ουτως και ενταυθα ο αποστολος λεγει, οτε ημεν εν τηι
σαρκι. 18 Μηδεις τοινυν εστω εν σαρκι, αλλ' εν σαρκι ων μη κατα σαρκα
περιπατειτω. ου γαρ βουλεται ημας ο αποστολος τελειως εαυτους εξαγαγοντας εκ
του κοσμου μη εργαζεσθαι φαυλον, αλλ' εν σαρκι οντας ημας καταδουλωσαι την
σαρκα, και μη αρχεσθαι υπ' αυτης. μη δουλωθωμεν, αλλ' αρξωμεν. τροφηι
χρησωμεθα συμμετρωι, μη τηι γαστριμαργιαι καταφερομενοι, αλλα χαλινουντες την
γαστερα, ινα και των υπο γαστερα αρξωμεν. αρχεσθω το σωμα υπο της ψυχης, και μη
συρεσθω η ψυχη υπο των σαρκικων ηδονων. Μηκετι αμαρτανε, ινα μη τι σοι χειρον
γενηται. κηρυσσει μεν απασιν ο λογος, γενοιτο δε παντα τα ωτα ακουειν. ου γαρ
πασα ακοη σαρκος δεχομενη τον λογον ηδη δεχεται εις την διανοιαν. δια τουτο ο
σωτηρ ελεγεν· ο εχων ωτα ακουειν ακουετω, τοις εχουσιν ωτα σαρκος
διαλεγομενος. 19 Ἀκουετω τοινυν απας Ἰησου και μηκετι αμαρτανετω, αλλα τωι
αρματιων συγχωρητηι προσδραμωμεν. και ει νοσουμεν, προσφυγωμεν· ειτε αλγουμεν
την ψυχην, τωι ιατρωι της γνωσεως εξακολουθησωμεν· ειτε πεινωμεν, τον αρτον
δεξωμεθα· ειτε ενεκρωθημεν, την αναστασιν λαβωμεν. ειτε εν αγνοιαι
κατεγηρασαμεν, την σοφιαν παρα της σοφιας αιτησωμεθα. Ἀλλ' εξειλκυσεν ημας
λογος εις μηκος λογου. και ισως γεγοναμεν εμποδιον πατρικης διδασκαλιας. καιρος
δε καλει και μειζονων επακουσαι ρηματων, ινα ωφεληθεντες εκ μειζονων εργων
θεωι δια των εργων την δοξολογιαν αναπεμψωμεν, ωι η δοξα και νυν και αει και εις
τους αιωνας των αιωνων. αμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


