In decollationem sancti Joannis
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΤΟΜΗΝ ΤΟΥ ΠΡΟ∆ΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Και
εις την Ἡρωδιαδα.
59.485
Παλιν Ἡρωδιας μαινεται, παλιν ταραττεται, παλι ορχειται, παλιν επιζητει
την κεφαλην Ἰωαννου του Βαπτιστου ανομως υπο Ἡρωδου αποτμηθηναι. Παλιν
Ἰεζαβελ περιερχεται ζητουσα του Ναβουθαι τον αμπελωνα αρπασαι, και τον αγιον
Ἠλιαν καταδιωξαι επι τα ορη. Οιμαι δε μη μονον εμε εις εκστασιν τυγχανειν, αλλα
και παντας υμας τους ακουοντας της του Ευαγγελιου φωνης, και θαυμαζειν συν εμοι
την μεν Ἰωαννου παῤρησιαν την δε Ἡρωδου κουφοτητα, και την των αθεων
γυναικων θηριωδη μανιαν. Τι γαρ ηκουομεν; Ὁ γαρ Ἡρωδης κρατησας τον
Ἰωαννην, εθετο εν φυλακηι. ∆ια τι; ∆ια Ἡρωδιαδα γυναικα Φιλιππου του αδελφου
αυτου. Και ψεξειεν αν τις την Ἡρωδου κουφοτητα υπο δυστηνων γυναικων
παραχθεισαν. Τι δ' αν τις ειποι, η πω τις εκφρασειε την των γυναικων εκεινων
ακολαστον πονηριαν; Ἐμοι μεν δοκει μηδεν ειναι εν κοσμωι θηριον εφαμιλλον
γυναικος πονηρας. Ἀλλα νυν εμοι περι πονηρας ο λογος, ου περι αγαθης και
σωφρονος. Οιδα γαρ πολλας ευσχημονας και αγαθας, ων με δει μνημονευσαι τον
βιον προς οικοδομην και ερωτα των καλων.
Ου 59.486 δεν τοινυν θηριον εν κοσμωι εφαμιλλον γυναικος πονηρας. Τι
λεοντος δεινοτερον εν τετραποδοις; Ἀλλ' ουδεν. Τι δε ωμοτερον δρακοντος εν
ερπετοις; Ἀλλ' ουδεν. Πλην και λεων και δρακων εν τωι κακωι ελαττω τυγχανουσι
Και μαρτυρει μου τωι λογωι ο σοφωτατος Σολομων, λεγων· Συνοικησαι λεοντι και
δρακοντι ευδοκησα, η μετα γυναικος πονηρας και γλωσσωδους. Και ινα μη νομισηις
τον προφητην ειρωνειαι ειρηκεναι, εξ αυτων των πραγματων καταμαθε ακριβως.
Τον ∆ανιηλ εν τωι λακκωι οι λεοντες ηιδεσθησαν, τον δε δικαιον Ναβουθαι Ἰεζαβελ
εφονευσε· το κητος τον Ἰωναν εν τηι κοιλιαι εφυλαξε, ∆αλιλα δε τον Σαμψων
ξυρησασα και δησασα, τοις αλλοφυλοις παρεδωκε· δρακοντες και ασπιδες και
κερασται τον Ἰωαννην εν τηι ερημωι ετρομασαν, Ἡρωδιας δε αυτον εν αριστωι
απετεμεν· οι κορακες τον Ἠλιαν εν τωι ορει διεθρεψαν, Ἰεζαβελ δε αυτον μετα την
ευεργεσιαν του υετου προς φονον εδιωκε. Τι γαρ ελεγεν; Ει συ Ἠλιου, και εγω
Ἰεζαβελ· Ταδε ποιησαισαν μοι οι θεοι, και ταδε προσθειησαν, ει μη αυριον ταυτηι τηι
ωραι θησομαι την ψυχην σου ως ενος των τεθνηκοτων. Και εφοβηθη Ἠλιας, και
επορευθη κατα την ψυχην αυτου, και απηλθεν εις την ερημον οδον ημερων τεσσαρα
59.487 κοντα Και ηλθεν υπο Ῥαθμεν, και ηιτησατο την ψυχην αυτου αποθανειν, και
ειπε· Κυριε ο Θεος, ικανουσθω μοι νυν, λαβε την ψυχην μου απ' εμου, οτι ου
κρεισσων εγω υπερ τους πατερας μου. Οιμοι! ο προφητης Ἠλιας εφοβηθη γυναικα; ο
τον υετον της οικουμενης εν τηι γλωττηι βασταζων, ο πυρ ουρανοθεν κατενεγκας, και
δι' ευχης νεκρους εγειρας, εφοβηθη γυναικα; Ναι, εφοβηθη. Ουδεμια γαρ κακια
συγκρινεται γυναικι πονηραι.
Μαρτυρει δε μου τωι λογωι η Σοφια λεγουσα, οτι Ουκ εστι κεφαλη υπερ
κεφαλην οφεως, και ουκ εστι κακια υπερ κακιαν γυναικος. Ὢ το κακον του
διαβολου και οξυτατον οπλον! δια γυναικος εξ αρχης τον Ἀδαμ εν παραδεισωι
κατετρωσε· δια γυναικος τον πραοτατον ∆αυιδ προς την του Ουριου δολοφονιαν
εξεμηνε· δια γυναικος τον σοφωτατον Σολομωντα προς παραβασιν κατεστρωσε· δια
γυναικος τον ανδρειοτατον Σαμψωνα ξυρησας ετυφλωσε· δια γυναικος τους υιους
Ἠλει του ιερεως ηδαφισε· δια γυναικος τον ευγενεστατον Ἰωσηφ εν φυλακηι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

δεσμευσας κατεκλεισε· δια γυναικος τον παντος κοσμου λυχνον Ἰωαννην απετεμε.
Τι δε λεγω περι ανθρωπων; ∆ια γυναικος τους αγγελους ουρανοθεν κατεβαλε· δια
γυναικος παντας κατασφαζει, παντας φονευει, παντας ατιμαζει, παντας υβριζει.
Γυνη γαρ αναιδης ουδενος φειδεται· ου Λευΐτην τιμαι, ουχ ιερεα εντρεπεται, ου
προφητην αιδειται. Ὢ κακον κακου κακιστον γυνη πονηρα! Καν μεν πενιχρα ηι, τηι
κακιαι πλουτει· εαν δε πλουτον εχηι τηι πονηριαι συνεργουντα, δισσον το κακον,
αφορητον το ζωον, αθεραπευτος νοσος, ανημερον θηριον. Ἐγω οιδα και ασπιδας
κολακευομενας ημερουσθαι, και λεοντας και τιγρεις και παρδαλεις τιθασσευομενας
πραΰνεσθαι· γυνη δε πονηρα και υβριζομενη μαινεται, και κολακευομενη επαιρεται.
Καν εχηι ανδρα αρχοντα, νυκτωρ και μεθ' ημεραν τοις λογοις αυτον εκμοχλευουσα
προς δολοφονιαν οξυνει, ως Ἡρωδιας τον Ἡρωδην· καν πενητα εχηι ανδρα, προς
οργας και μαχας αυτον διεγειρει· καν χηρα τυγχανηι, αυτη δι' εαυτης τους παντας
ατιμαζει. Φοβωι γαρ Κυριου ου χαλινουται την γλωτταν, ουκ εις το μελλον κριτηριον
αποβλεπει, ουκ εις Θεον αναβλεπει, ου φιλιας οιδε θεσμους φυλαττειν.
Ουδεν εστι γυναικι πονηραι τον ιδιον ανδρα παραδουναι εις θανατον. Ἀμελει
γουν τον δικαιον Ἰωβ η ιδια γυνη προς θανατον της βλασφημιας παρεδιδω, λεγουσα·
Ειπον τι ρημα προς Κυριον, και τελευτα. Ὢ φυσεως πονηρας! ω προαιρεσεως
ανοσιας! Ουκ ηλεησεν ορωσα του ιδιου ανδρος τα σπλαγχνα υπο των αναζεουσων
φλυκταινων, ωσπερ υπο ανθρακων σπινθηροβολων καιομενα, και ολας τας σαρκας
τοις σκωληξι συνειλημμενας· ουκ εκαμφθη προς οικτον, ορωσα αυτον ολον δι' ολου
ελισσομενον, και καμνοντα και αγωνιωντα, και συνεχη ασθματα μετα πονου
κεχηνοτι τωι στοματι φεροντα. Ουκ εμειλιχθη προς ευσπλαγχνιαν ορωσα τον ποτε εν
βασιλικηι πορφυριδι προσιοντα, τοτε επι κοπριας κειμενον γεγυμνωμενον τωι
σωματι· ουκ εμνημονευσε της προς αυτον αρχαιας συνηθειας, ουδ' οσα δι' αυτον
επιδοξα και καλα ηνθησεν αυτη. Ἀλλα τι; Ειπον τι ρημα προς Κυριον, και τελευτα. Ὢ
χαρις γυναικος! ω μαλαγμα οδυνων προμαλακτηριον! ω φιλιας ομοζυγου θεσμος!
Ἆρα σου ποτε αῤρωστουσης τοιουτον εφθεγξατο ρημα, και ουχι ευχαις και ευποιιαις
την νοσον σου απεσμηξεν; ουκ ηρκει γαρ αυτωι η προσκαιρος παιδεια, αλλα και
αιωνιον αυτωι προξενεις την κολασιν δια της βλασφημιας; η ουκ οιδας, οτι Πασα
βλασφημια και αμαρτια αφεθησεται ανθρωποις· η δε κατα του Πνευματος του αγιου
βλασφημια, ουκ αφεθησεται ουτε εν τωι αιωνι τουτωι, ουτε εν τωι μελλοντι; Θελεις
ιδειν και αλλην της πονηριας ταυτης ομοζυγον; Ἴδε μοι την ∆αλιλαν. Και γαρ εκεινη
τον ανδρειοτατον Σαμψωνα ξυρησασα και δησασα, τοις αλλοφυλοις παρεδωκε, τον
ιδιον ανδρα τον ιδιον συνευνον, ον εθαλπεν, ον εθωπευεν, ον εκολακευεν, ον υπερ
εαυτην αγαπαιν υπεκρινατο· ον χθες ηγαπα, σημερον ηπατα· ον χθες εθαλπεν
αγαπωσα, σημερον εθαπτεν απατωσα. Και μην ουκ ην ωραιος; Και τις αυτου
ωραιοτερος κατ' εκεινο καιρου, ος επτα βο 59.488 στρυχους επι κεφαλης εφερε, της
επταφωτου χαριτος την εικονα βασταζων; Και μην ουκ ην ανδρειος; Και τις αυτου
ανδρειοτερος, ος γε λεοντα φοβερον εν οδωι μονος απεπνιξε, και εν μιαι σιαγονι ονου
χιλιους αλλοφυλους κατεστρωσεν; Ἀλλα και ουχ αγιος ην;
Τοσουτον ην αγιος, ως διψησαντα αυτον ποτε εν σπανει υδατος ευξασθαι, και
εκ της κατεχομενης εν τηι χειρι αυτου σιαγονος νεκρας υδωρ πηγασαι, κακειθεν το
ιαμα της διψης αρυσασθαι. Και τον ουτως ωραιον, τον ουτως ανδρειον, τον ουτως
αγιον, η ιδια γυνη, ως πολεμιον δησασα, τοις αλλοφυλοις παρεδωκε. Και ποθεν αρα
γυνη του ουτως ανδρειου κατισχυσεν; Ἐκ της οικειας του ανδρος αγαθοτητος. Το
γαρ μυστηριον αυτου της ισχυος νυκτωρ αποσυλησασα, γυμνον αυτον ιμασιν
ισχυροις κατεστρεψε. ∆ια τουτο παραγγελλει σοι η Σοφια· Ἀπο της συγκοιτου σου
φυλασσου του αναθεσθαι τι αυτηι. Ποιον, ειπε μοι, θηριον κατα του ιδιου αῤρενος
τοιαυτα εμελετησε πωποτε; τις δρακαινα τον ιδιον ομοζυγον απολεσθαι θελει; ποια
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

δε λεαινα τον ιδιον αῤρενα προς σφαγην παραδιδωσιν; Ὁραις οτι επιτετευγμενως
ειπεν η Σοφια, οτι Ουκ εστι κεφαλη υπερ κεφαλην οφεως, και ουκ εστι κακια υπερ
κακιαν γυναικος; Και απαξαπλως, ο εχων γυναικα πονηραν, γινωσκετω ηδη τους
των ανομιων αυτου κεκομισθαι μισθους. Ουκ αμαρτυρος ο λογος· ακουε της Σοφιας
λεγουσης· Γυνη πονηρα ανδρι ανομωι δοθησεται αντι εργων πονηρων. Ἀλλα περι
πονηρας γυναικος ο λογος αχρι τουτου εχετω ορον. βʹ. ∆ει δε ημας μνημονευσαι και
τας αγαθας μαλιστα δια τας παρουσας. Αι γαρ αγαθαι τας των αγαθων αρετας ως
ιδιας ορωσι, και τους εκεινων πονους ως ιδιους στεφανους ειναι λογιζονται. Γυνη
αγαθη και φιλοξενος ην η μακαρια Σουναμιτις, ητις τον ανδρα παρακαλεσασα,
δωματιον ωικοδομησε τωι Ἑλισσαιωι, ινα διερχομενος ακωλυτως εχηι την αναπαυσιν,
τεθεικυια αυτωι κλινην και λυχνιαν και τραπεζαν· κλινην ου κενην ιματιων, αλλ'
εχουσαν πρεποντα τωι προφητηι τα στρωματα· λυχνιαν ουκ ανευ λυχνου, αλλα συν
τωι αρδοντι ελαιωι το φως· τραπεζαν ουκ ερημον αρτων, αλλ' εγκαρπον εδεσματων.
Τι δ' αν τις ειπηι περι της μακαριας εκεινης χηρας της τον προφητην Ἠλιαν
υποδεξαμενης; ηι ουδεν ενεποδιζεν η πενια των χρηματων, δια το πλουσιον της
προαιρεσεως; ηι ου παρην ου σιτος, ουκ οινος, ου προσεψημα, ουκ αλλο τι των
γεηρων προς την της πενιας παραμυθιαν. Ου χωρα αυτηι σιτοφορος σπερμα αρτου
προσεφερεν· ουκ αμπελος αυτηι γλυκοῤρυτον βοτρυν εγεωργει· ου δενδρον αυτηι
οπωρας καρπον ηδιστον προσεφερε. Πως γαρ, ηι ουτε σπιθαμη γης αροσιμου τοπος
υπηρχεν, ουτε πηχυαιον εδαφος προς αμπελου φυτειαν; αλλ' αει εν τωι καιρωι του
θερους εν ταις αρουραις κυρτοβατουσα, τους αποπιπτοντας των δρεπανιστων
παλαμαις ασταχυας ερανιζομενη, συμμεμετρημενην τωι ενιαυσιαιωι κυκλωι του
χρονου την τροφην απετιθετο. Προς ταυτην απηλθεν Ἠλιας εν τωι καιρωι του λιμου,
οτε πασα η γη εκ της αβροχιας σχεδον διεθρυπτετο· οτε ουρανος επεπυρωτο, και ο
αηρ εχαλκουτο, και αι νεφελαι εχαλινουντο· οτε ου βοτανη, ουκ ανθος, ουκ
ακροδρυων βλαστος, ουκ αυρα ενδροσος, ου σταχυος ακμη εσαλευετο· οτε ποταμοι
ελεπτυνθησαν, και πηγαι τους μαζους των υδατων τωι καυσωνι εσφιγξαν, και
θαλασσα εξηλμισθη, μη επεισερχομενων αυτηι γλυκεων υδατων και ομβρων
ανασταλεντων. Τοτε απηλθεν Ἠλιας προς την πενιχραν και την χηραν. Οια δε
πασχει χηρα και εν καιρωι ευθηνιας, οιδατε. Και αφηκε τους πλουσιους ο προφητης,
τους εχοντας δαψιλως αρτους, και καταβας απο του ορους, ηλθε προς αυτην. ∆ια τι
γαρ μαλλον ο πυρ ουρανοθεν ρημασι κατενεγκας, αρτους εαυτωι ου κατηνεγκε; μη
ουκ ηδυνατο; Ναι, ηδυνατο· αλλα τουτο ουκ εποιησε. ∆ια τι; Ἵνα μη της φιλοξενιας
τους καρπους στερησηι την χηραν· αλλως δε και την δρακα του αλευρου και το
ολιγοστον ελαιον δια της ευλογιας πληθυνει.
Ου γαρ τοσουτον απηλθεν ο προφητης τραφηναι, οσον θρεψαι την πενιχραν,
και ελεγξαι κρυπτομενην καρδιαν και ευπροαιρετον. Τουτο ποιει ο Θεος δυναμενος
παντας τους αγιους, τους οντας εν κοσμωι, δι' εαυτου θρεψαι· επεχει την δοσιν, ινα
τας ευπροαιρετους καρδιας εν τωι της φι 59.489 λοξενιας καιρωι απο των καρπων
διακρινηι. Ἐπειδαν δε μη ωσι τινες οι οφειλοντες αυτους υποδεξασθαι, η δι' ορνεων
τρεφει, ως τον Ἠλιαν εν τωι ορει, η δια προφητου ξενου, ως τον ∆ανιηλ εν τωι
λακκωι, η δια θαλαττιου ζωου, ως τον Ἰωναν δια του κητους, η αυτος δι' εαυτου την
τροφην επωμβρισεν, ως τοις πατρασιν ημων εν ερημωι· ουκ οντων γαρ των
οφειλοντων αυτους υποδεξασθαι, ουρανοθεν το μαννα επωμβρισε, και εκ πετρας
υδωρ επηγαζεν· οταν δε ωσιν οι αγιοι εν κοσμωι συναναστρεφομενοι τοις αλλοις,
αναστελλει αυτου την δεξιαν χειρα· καν οραι αυτους θλιβομενους, αφιησιν, ινα δωι
χαριν δια της εις αυτους γινομενης ευποιιας πολλης τοις βουλομενοις την σωτηριαν
καρπωσασθαι. Ἀπηλθεν ουν Ἠλιας προς την χηραν, ηι ουδεν παρην, ει μη δραξ
αλευρου, οπερ μετα καματου αυτηι και τοις τεκνοις αυτης εν τωι καιρωι αριστου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

επηρκει. Και τι προς αυτην; Λαβε μοι ολιγον υδωρ εις αγγος, και πιομαι. Αυτης δε
πορευομενης, εβοησεν οπισω αυτης· Ληψηι δε μοι και ψωμον αρτου εν τηι χειρι σου.
Ἡ δε, ο μεν ουκ ειχεν, ειπεν· ο δε ειχεν, ωμολογησε. Τι γαρ; Ζηι Κυριος, ει εσται μοι
εγκρυφιας, αλλ' η οσον δραξ αλευρου, και ολιγον ελαιον εν τωι καμψακηι.
Θαυμαστον, οτι εν τοιαυτηι σπανει τροφων το παρον αυτηι της πενιας λειψανον ουκ
ηρνησατο. Ποσοι νυν χρυσον και αργυρον ως πηλον εχοντες, παρακαλουμενοι τας
ευεργεσιας των φιλων ανανευουσι, και κολακευομενοι αρνουνται το εχειν; καν
παρακλησει καμφθωσι προς την επιδοσιν, γραμματα συνταττουσι σιδηρου
ισχυροτερα, και την δεχομενην χειρα πρωτον τοις γραμματειοις δεσμευουσιν,
ικανοδοτας και μεσιτας του χρυσιου λαμβανοντες. Ἐκεινη δε απο μιας φωνης ουκ
ηρνησατο την δρακα του αλευρου. Και τι προς αυτην ο προφητης; Σπευσον, και
ποιησον μοι εγκρυφιας, εν πρωτοις εμοι, επ' εσχατωι δε σεαυτηι και τοις τεκνοις σου.
Πειρασμος ην το ρημα του προφητου, δοκιμη καρδιας, προαιρεσεως βασανος· και ην
ωσπερ υπο ζυγου κειμενη η καρδια της μακαριας εκεινης, και δοκιμαζομενη. Που
αρα ρεπει; Προς την των τεκνων εαυτης ευ 59.490 νοιαν, η προς την του προφητου
φιλοξενιαν; Ἡ δε ειλετο μαλλον αυτην και τα τεκνα αυτης στενοχωρησαι, και τον
προφητην υποδεξασθαι.
Ἤδει γαρ, οτι Ὁ δεχομενος προφητην εις ονομα προφητου, μισθον προφητου
ληψεται· και ο ποτιζων ποτηριον ψυχρου εις ονομα μαθητου, ου μη απολεσηι τον
μισθον αυτου. Τι δε εστιν ο ειπεν ο προφητης, Σπευσον; αρα γε τοσουτον επεινα, ως
δεισθαι σπουδης; Ου παντως, αλλα το της ευποιιας σπουδαιον και ιλαρον και θερμον,
μη μετα λυπης, η μετα αναγκης· Ἱλαρον γαρ δοτην αγαπαι ο Θεος. Σπευσον και
ποιησον εν πρωτοις εμοι, επ' εσχατωι δε σεαυτηι και τοις τεκνοις σου. Σπευσον, ως
Ἀβρααμ εν τηι των αγγελων επιδημιαι εσπευσεν επι τους βοας, επι τον μοσχον, ινα
λαβηι τον αμνον· και ως Σαῤρα εσπευσεν επι τους εγκρυφιας, ινα λαβηι τον εν
ουρανοις κρυπτομενον αρτον. Σπευσον, και ποιησον ως Ἀβρααμ τας θυσιας τωι Θεωι·
μη προτερον σαυτηι, και τοτε εμοι, ως Καιν, και Ὀφνι, και Φινεες, υιοι Ἠλι του
ιερεως, οιτινες τον Θεον παρυβριζον, πρωτοι τας απαρχας λαμβανοντες των τωι Θεωι
προσφερομενων δωρων. Ἡ δε το προστεταγμενον σπουδαιως εποιει. Ὁ δε τον αρτον
εγκρυφιαν πλουσιον θεασαμενος εδεξατο, εφθεγξατο, και τον οικον αυτης
ενεπλησεν αγαθων. Ουκ εκλειψει γαρ, φησιν, η δραξ του αλευρου εκ της υδριας, και
το ελαιον εκ του καμψακου, εως του δουναι τον Κυριον υετον επι την γην. ∆ια τι
εως τοτε; Και αναγκαιως. Ἔδει γαρ της καινης χαριτος ως υετου ελθοντος, τον
παλαιον νομον λαβειν τελος. Και ηκολουθει το εργον τωι λογωι. Ὁραις πως της
φιλοξενιας τους καρπους ετρυγησαν αι αγαθαι; Ἀγαθων γαρ πονων καρποι ευκλεεις,
και αδιαπτωτος η ριζα της φρονησεως.
Ἠκουσατε, γυναικες, τας των πονηρων γυναικων πραξεις, και τας των
αγαθων αρετας. Τας μεν ουν αγαπησατε, τας δε μη ποθησατε· και τας μεν μιμησασθε,
τας δε μισησατε, ινα τον αυτων δρομον, των καλων λεγω, ιχνηλατησαντες, εις τον
αυτον των αγιων χορον αριθμηθητε εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων, ωι η δοξα και
το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


