In catechumenos
Εις τους κατηχουμενους.
60.739
Ἐν τοις εξωθεν σταδιοις πολλοι μεν του δρομου υπομενουσι κοπον, εις δε
κομιζεται της νικης τον στεφανον· και οι μεν πονοι του αγωνος και οι ιδρωτες
πολλων, της δε χαρας το βραβειον ενος. Ἐν δε τωι πνευματικωι τουτωι της εκκλησιας
χωριωι εις μεν παρα παντων της ευσεβειας ο δρομος, ισαριθμοι δε των τρεχοντων οι
στεφανοι. Και ξενον ουδεν· ανενδεης γαρ τις βραβευτης και πλουσιος ισταται μεσος
των αγωνιζομενων Χριστος, εκαστου μεν την προθυμιαν ως δρομον δεχομενος,
επισης δε τας τιμας ευτρεπιζων. Ου γαρ προτιμαται τον δυναστην, και παροραι τον
πτωχευοντα· ου δεχεται τον ενδοξον, και τον ασθενη παραπεμπεται· ου στεφανοι
πολιαν, εξουδενοι δε νεοτητα· ου προσμειδιαι τωι δικαιωι, προστρεχοντα δε τον
αμαρτωλον υποβλεπεται· αλλα πασιν ισως εφαπλοι των οικτιρμων την σαγηνην,
παντας ομοιως εφελκεται τωι της ευσεβειας δικτυωι.
Κοινον γαρ πασι προστεθεικε· και ως αρτιως ηκουσαμεν, φιλανθρωπιας
διαταγμα μεγαλοφωνως βοαι· ∆ευτε προς με, παντες οι κοπιωντες και
πεφορτισμενοι, καγω αναπαυσω υμας. ∆ευτε παντες οι την αλμυραν ταυτην του
βιου διαπλεοντες θαλασσαν, εμοι της σωτηριας τους οιακας εμπιστευσατε· εχω
τεχνην διαβολικαις αντιπαλουσαν σπιλασιν· εμποριαν υμιν ακλυδωνιστον προξενω
σωτηριας. ∆ευτε παντες· πολυς επικειται της αμαρτιας χειμων· εστι μοι
κολυμβηθρας λιμην ανθρωπους σωζων, τον δε διαβολον αποπνιγων. Ὢ κλησεως
την αμαρτιαν γυμνουσης! ω φωνης πασαν την του δαιμονος αρπαζουσης ουσιαν! ω
φαρμακου προς εκαστον των νοσουντων βαδιζοντος! ω δωρεας ρεουσης τοις
βουλομενοις ακωλυτα! ω πηγης παντας τους διψωντας ζωην επειγομενης ποτιζειν!
Ει τις γαρ, φησι, διψαι, ερχεσθω προς με, και πινετω· ει τις διψαι της σωτηριας τα
ναματα, ει τις του υδατος του ζωντος επιθυμει, ει τις προς την αληθη διαλεγεται
γνωσιν, ει τις διψαι της ευσεβειας το διψος. Ἐδιψησε γαρ και Ἰουδας της προδοσιας
το διψος· εδιψησε γαρ και Ἡρωδης των νηπιων τον ολεθρον, εδιψησεν η Συναγωγη
τους φονους των προφητων, εδιψησεν Ἰεζαβελ τον αμπελωνα του Ναβουθαι,
εδιψησεν η ∆αλιδα του Σαμψων την ασθενειαν, εδιψησεν Ἡρωδιας του Προδρομου
το αιμα, εδιψησαν τον Σωτηρα Ἰουδαιοι· αλλ' εδιψησαν διψος προξενον απωλειας,
εδιψησαν διψος παρεκτικον πυρετου, εδιψησαν διψος κολασεως αιτιον. Ἀλλ' ει τις
διψαι, ως εδιψησε Ζακχαιος την εμην θεωριαν, ως εδιψησε την θεραπειαν αιμοῤρους,
ως εδιψησε πορνη πλυθηναι τας αμαρτιας, ως εδιψησε Ματθαιος του ευαγγελιστου
το αξιωμα, ως εδιψησεν ο ληιστης τον παραδεισον, ως εδιψησε Θωμας την ζωοποιον
τραυματων ψηλαφησιν, ως εδιψησεν ο της Αιθιοπιας ευνουχος το βαπτισμα, εφ' ο
πυρακτουμενος εβοα προς τον Ἀποστολον· Ἰδου υδωρ, τι κωλυει με βαπτισθηναι;
Ἄκουε, κατηχουμενε· πηγη ζωης ου μονον καλει, αλλα και παρακαλει· ∆ευτε γαρ,
φησι, παντες οι κοπιωντες και πεφορτισμενοι, καγω αναπαυσω υμας. Προς ολην μου
του γενους την ευεργεσιαν ηυτρεπισμαι· ομβρωι θελω χαρισματων αφειναι πηγην.
∆ευτε παντες· καν μυριαδες ασθενωσι, προσιτωσαν.
Μηδεις ατονειν με τον ιατρον νομιζετω την οικουμενην ιωμενον· ου καμνω
θεραπευων, ει κτιζων ουκ ωκνησα· ουκ ελεγχει μου την ευποριαν ο κοσμος τα εμα
μεριζομενος· πενης παρεχων ου γινομαι, αρπαζομενος χαιρω, εκφορουμενος
τερπομαι· ουκ ελαττουμαι κενουμενος, και κλεπτομενος ηδομαι· και μαρτυς η
αιμοῤρους κλεψασα, και δια τουτο ψυχην αμα και σωμα στεφθεισα. ∆ευτε, παντες οι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

κοπιωντες. Ειδες, φιλοχριστε, ποση η του κτισαντος περι το γενος φιλοτιμια; Τι ουν
αμελεις, ω κατηχουμενε; τι βραδυνεις; Προσελθε τωι ∆εσποτηι καλουντι σε. Ουκ
ακουεις του σοφου παραινουντος και λεγοντος· Μη αναμενε επιστρεψαι προς
Κυριον, και μη υπερτιθου ημεραν εξ ημερας· εξαπινης γαρ ελευσεται η οργη Κυριου;
Συντεμνει δε τον χρονον, ιδων την των ανθρωπων φυσιν ραιδιως και εν βραχει
τρεπομενην. Πολλοι γαρ δοντες εαυτους μικροτεραις υπερθεσεσι, την εξ αμφοτερων
ελπιδα σοφως ενομισαν ταμιευσαμενοι, μητε των προσδοκωμενων αμοιρησιν
ελπιζοντες, και το καταχρησασθαι τεως τωι βιωι κερδος ηγουμενοι, οι προ της
απολαυσεως των αναγκαιων ηρπαγησαν, ταις αιω 60.740 νιαις αποδοθεντες
βασανοις και κολασεσι· και ως ενομισαν χρονον κλεπτειν βραχυν, ολην ουκ ενοησαν
την σωτηριαν κλεπτομενοι, εξαιφνης αναρπαστοι και προ του γηρως γενομενοι. ∆ια
τουτο ο ∆εσποτης Χριστος κλεπτην ωνομασε του ανθρωπου τον θανατον· Ὡς
κλεπτης γαρ, φησιν, εν νυκτι, ουτως ερχεται· ιν' ημεις προς το αοριστον της
επιβουλης ταραττομενοι, την προθεσμιαν του πλειονος χρονου μη επελπιζωμεν. Ου
γαρ εξουσιαζομεν της χρονικης υπερθεσεως, ου κυριευομεν του ζησαι καιρον οσον
εθελομεν. Τουτου γαρ χαριν την γνωσιν ουκ επιστευθημεν της εαυτων
μεταστασεως, ινα την αμετριαν των αμαρτιων ελαττωσωμεν, τηι δειλιαι του θανατου
σωφρονειν παιδευομενοι.
Ἀριθμησωμεν τους καθ' εκαστην ημεραν προπεμπομενους επι τα μνηματα,
σκοπησωμεν ως τοις γεγηρακοσι πολυ το πληθος των νεαζοντων ενεμεμικτο. ∆ια τι
τοινυν, ω κατηχουμενε, παροραις της εαυτου ψυχης την ασφαλειαν, και τον φοβον
του θανατου παραπεμψαμενος, τον χρονον ως ισχυρον αγωνιστην επαγγελληι μοι;
ποσοι των ανθρωπων επιτερπομενοι ταις του βιου ηδοναις, και επι της σαρκος
γενναιοτητι, ως αμεταβλητωι δυναστειαι, καυχωμενοι, καθαπερ χους υπο λαιλαπος,
αθροον επι την ταφην ανηρπασθησαν! Ουκουν επειδη τον χρονον εαυτοις ορισαι της
ζωης ουκ ισχυομεν, τον φοβον της τελευτης μη ελκυσωμεν. Ποσους ραιθυμησαντας,
και μακροχρονιον ζωην προσδοκησαντας, εξαιφνης εμπρησμος κατετεφρωσε; ποσοι
σεισμωι κατεχωσθησαν; ποσους πλεοντας εκαλυψε θαλασσα; ποσους αιφνιδιον της
γης υπεδεξατο χασμα; ποσους οδοιπορουντας αθροον παρεσυραν ποταμοι
πλημμυρισαντες; ποσοι θηριοις και ληισταις περιπεσοντες απωλοντο; ποσους η των
πολεμων εθερισε μαχαιρα; ποσους εδαπανησαν εφοδοι νοσηματων αιφνιδιοι; ποσοι
της εαυτων χωρισθεντες πατριδος το του θανατου εδεξαντο συνθημα, και ουδε της
κοινης ταφης ηξιωθησαν; Ουκ ακουεις συνεχως του ∆εσποτου βοωντος, και την
εγγυτητα του τελους μηνυοντος· Ἡ αξινη προς την ριζαν των δενδρων κειται; Τις η
αξινη; Ὁ θανατος. Τις η ριζα; Ἡ ζωη του ανθρωπου. Τις ο κοπτων; Ἡ του ∆εσποτου
αποφασις, ητις εν τωι κοπτειν βοαι· Γη ει, και εις γην απελευσηι. Ουκουν ταυτης
αφισταμενοι προσελθωμεν τωι καλουντι Χριστωι· δραμωμεν εκ του σκοτους προς το
φως μεταγομενοι, δραμωμεν προς τον αναπαυοντα Κυριον, υποταξαντες την σαρκα
τωι πνευματι· δραμωμεν, επειχθωμεν του θανατου ταχυτερον, προλαβωμεν
αγγελους επι την ημετεραν ερχομενους παραστασιν. Ὡς λογος εστιν ο παρων βιος,
και ως σκια παρατρεχει της ζωης το διαστημα.
Ὁ χρονος δαπαναται, ο τροπος ου βελτιουται· αι πραξεις προτρεχουσιν, ο
κριτης περιμενει, κατεπειγει το προσταγμα, παριστωσιν οι αγγελοι, κατηγορει η
συνειδησις, και τι δρασομεν προς κρισιν καλουμενοι; Ουκουν πολιτειας αγαθης
ερασθωμεν, μισησωμεν την του αμαρτανειν συνηθειαν, της μελλουσης απολογιας
φροντισωμεν, κτησωμεθα καθαροτητα βιου· οι γαρ καθαροι τηι καρδιαι, αυτοι τον
Θεον οψονται. Των ∆εσποτικων ερασθωμεν στεφανων· συν προθυμιαι πολληι του
βιου το σταδιον δραμωμεν, αυτον εχοντες συνεργουντα προς τον αγωνα τον
αγωνοθετην Χριστον. Τοις γαρ αγαπωσι, φησι, τον Θεον παντα συνεργει εις το
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

αγαθον. Και το θαυμαστοτερον ακουσον· Ἐν τωι καιρωι του αγωνος ο ∆εσποτης
συναθλει τοις παλαιουσι, και εν τηι ωραι της νικης βραβευτης προκαθεζεται, προς
παλην αλειφει, και μετ' ολιγον τους στεφανους αυτος επιτιθησι· συμπαλαιει, τωι
καμνοντι χαριζεται δυναμιν, παρεχει της νικης τας αφορμας, και μετ' ολιγον ως
νικητηι τους μισθους αποδιδωσι. Ποθεν τουτο δηλον; Ἄκουσον του ∆αυιδ
κεκραγοτος· Μετ' αυτου ειμι εν θλιψει, εξελουμαι αυτον και δοξασω αυτον. Ὢ
φιλανθρωπιας αφραστου! ω της υπερ παντα λογον χρηστοτητος! Βλεπε γαρ οπερ
λεγει ο ∆εσποτης· Ἐν τωι καιρωι, φησι, της θλιψεως μετ' αυτου ειμι, την αναγκην
συμμεριζομαι, εξαρπαζω του κινδυνου. Ταυτα παντα ποιω συναγωνιζομενος. Ειτα
λοιπον ως βραβευτης και ∆εσποτης την φιλοτιμιαν προτιθημι λεγων· ∆οξασω αυτον,
μακροτητι ημερων εμπλησω αυτον.
Τουτο ποιειν ειωθεν ο ∆εσποτης και επι τον ευμεταδοτον· κοι 60.741 λαινει
την χειρα τωι πενητι δεχομενωι την ευποιιαν. Ὅταν ακουσηις Χριστου χειρα, νοει την
παλαμην την βασταζουσαν της οικουμενης τα περατα. Ἐκτεινει τοινυν την δεξιαν
αποῤρητως, λαθρα τους οβολους υποδεχεται, σημειουται του διδοντος το προσωπον,
επι γης την ευεργεσιαν λαμβανει, και εν ουρανωι τας αμοιβας ευτρεπιζει. Και πως,
και ποτε ποιειται την αντιδοσιν; Ὅταν ελθηι, φησιν, ο Υιος του ανθρωπου εν τηι δοξηι
του Πατρος αυτου, και παντες οι αγιοι αγγελοι μετ' αυτου, τοτε καθισει επι θρονου
δοξης αυτου· και συναχθησονται εμπροσθεν αυτου παντα τα εθνη, και αφοριει
αυτους απ' αλληλων, καθως αφοριζει ο ποιμην τα προβατα απο των εριφων· και
τιθησι τα μεν προβατα εκ δεξιων αυτου, τα δε εριφια εξ ευωνυμων· και ερει τοις εκ
δεξιων αυτου· ∆ευτε, οι ευλογημενοι του Πατρος μου· ηυρασθε γαρ τον δικαστην
οφειλετην· μη φοβεισθε τον θρονον, αλλ' ως ευεργετημενωι τωι καθημενωι
προσδραμετε· οπερ εξεθεμην υμιν προφερω χειρογραφον· ου κρυπτω την
ευεργεσιαν, ινα μη ζημιωθητε την φιλανθρωπιαν· ουκ αρνουμαι την δοσιν· προς γαρ
την ανταποδοσιν σπευδω. ∆ευτε υμεις, τον σπορον των οικτιρμων επεδειξασθε, εγω
το θερος της χαρας υμιν προητοιμασα. Ειπε, ∆εσποτα, την αιτιαν. Ἐπεινασα, και
εδωκατε μοι φαγειν. Μηδεις ουν ως απορον παραπεμπετω τον πενητα· πεινωντα γαρ
παροραι τον ∆ικαστην των μελλοντων 60.742 αιωνων. Κτησωμεθα τοινυν χρεωστην
τον μελλοντα κρινειν εκει. Ὁ ελεων γαρ, φησι, πτωχον, δανειζει Θεωι. Της εκ δεξιων
μεριδος αξιοι γενεσθαι σπουδασωμεν, μισησωμεν την βδελυραν των εριφων
συγγενειαν, των αρνων την κοινωνιαν μεταδιωξωμεν· εχομεν γαρ εξουσιαν την
επιλογην του βελτιονος.
∆ια τουτο γαρ ημιν ο κριτης προηγορευσε ∆εσποτικον εκεινο και φοβερον
δικαστηριον, και αυστηριαν της αποφασεως, ινα το κακως παθειν εκ του μαθειν την
απειλην υπεκκλινωμεν. Μη παραδραμωμεν το του Παυλου παραγγελμα το φασκον·
Πορισμος μεγας η ευσεβεια. Ουχ υποκειται λογοθεσιωι (εν καιρωι δε νοει ∆ικαστου
αυστηριαν)· ου δεδοικε κατηγορον επι του θρονου κραυγην· ουκ εκδεχεται
καταγνωσιν, αλλ' αναμενει παρακλησιν· εστι γαρ ανενδεης απολαυσις αγαθων,
αναφαιρετος πλουτος, τιμη αδιαδοχος, κερδος αταμιευτον, προβαδιζον βοηθημα,
συνοδευουσα χαρις, θεραπεια καρδιας, ψυχης αγαλλιασις, συνειδοτος γαυριαμα,
απολογια ευπροσιτος, αφορμη παῤρησιας. Ἡ ευσεβεια προς παντα ωφελιμος εστιν·
επαγγελιας εχουσα ζωης της νυν και της μελλουσης, ης και ημεις επιτυχειν
καταξιωθειημεν, χαριτι και φιλανθρωπιαι του Κυριου ημων Ἰησου Χριστου, ωι η δοξα
και το κρατος, νυν και αει, και εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3


