De turture seu de ecclesia sermo
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΥΓΟΝΑ Ἤτοι εις την Ἐκκλησιαν.
55.599
αʹ. Ἡ τρυγων η φιλερημος, οτε εν υλαις συγκοιταζομενη καλει τον
ομοζυγον, γοεραις κολακειαις τας κοιλαδας δονησασα, και τον εαυτης αῤρενα παρ'
υδασι νεμομενον θελξασα, και τουτον πετασασα παραινει ταχειαν την πτησιν
ποιησασθαι· ομοφωνωι δε γνωμηι επι των στερεμνιων πρεμνων την καλιαν αυτων
πηξασαι και αφοβως επωαζουσι, και τους νεοττους εαυτων εκειθεν πεταζουσι. Φασι
τινες την τρυγονα φιλανδρον ειναι και φιλαγνον· ωστε καν συμβηι τον ταυτης
αῤρενα υπο αετου αναλωθηναι, η υπο ιξευτου θηρευθηναι, ταυτην ετερωι ανδρι μη
επιμιγνυσθαι, αλλ' αυτον ποθειν, αυτον αναμενειν, και τηι τουτου μνημηι
συναποθνησκειν. Ἀκουσατε, γυναικες, οια σωφροσυνη εν ορνεοις ευρισκεται. Ὅσοι
τοινυν την μορφην της τρυγονος εν οψει φερετε, την ταυτης σωφροσυνην
μιμησασθε.
Τοιαυτη εστιν η πανσεμνος Ἐκκλησια. Του γαρ ανδρος αυτης Χριστου
σταυρωθεντος και εις ουρανους ανελθοντος, ετερωι ανδρι ουκ επιμιγνυται· αλλ'
αυτον ποθει, αυτον αναμενει, και τηι τουτου μνημηι συναποθνησκει. Ἀλλ' ινα μη
δοξωμεν, αγαπητοι, εξωθεν ειναι των Γραφων μνημονευσαντες τρυγονος, φερε
αυτων των Γραφων μνημονευσωμεν. Μαρτυρει ο ∆αυιδ ο μακαριος, και κελαδει
λεγων· Και γαρ στρουθιον ευρεν εαυτωι οικιαν, και τρυγων νοσσιαν εαυτηι, ου θησει
τα νοσσια εαυτης. Και ποιον λεγει στρουθιον; Ἦ παντως τον ανθρωπον· Ἡ γαρ ψυχη
ημων, ως στρουθιον, εῤρυσθη εκ της παγιδος των θηρευοντων. Ὁ δε γε Κυριος
βουλομενος δειξαι τοις εαυτου μαθηταις, ποσον αλλων εν αγιωσυνηι διαφερουσι,
λεγει προς αυτους· Μη φοβεισθε· πολλων στρουθιων διαφερετε υμεις. ∆ια τουτο και
ο Σολομων εβοα λεγων· Ἵνα σωζηι, ωσπερ δορκας εκ βροχων, και ωσπερ ορνεον εκ
παγιδος. Και παλιν η θεια φωνη· Ὁμοια εστιν η βασιλεια των ουρανων κοκκωι
σιναπιος, ον λαβων ανθρωπος εσπειρεν εν τωι ιδιωι αγρωι· ο μικροτερον μεν εστι
παντων των σπερματων· οταν δε αυξηθηι, γινεται μειζον παντων των λαχανων,
ωστε ελθειν παντα τα πετεινα του ουρανου, και κατασκηνουν εν τοις κλαδοις αυτου.
Και γαρ ενταυθα τα πολυαριθμητα γενη των ανθρωπων ορνεοις παρεικασε. Και γαρ
στρουθιον ευρεν εαυτωι οικιαν, και τρυγων νοσσιαν εαυτηι, ου θησει τα νοσσια
εαυτης. Τρυγονι παρεικασε την πανσεμνον Ἐκκλησιαν δια τα ποικιλα της σοφιας
χαρισματα. Ὅτι δε πεποικιλται η Ἐκκλησια, εστι του ∆αυιδ ακουσαι λεγοντος· Πασα
η δοξα της θυγατρος του βασιλεως εσωθεν εν κροσσωτοις χρυσοις περιβεβλημενη,
πεποικιλμενη. Και γαρ στρουθιον ευρεν εαυτωι οικιαν, και τρυγων νοσσιαν εαυτηι, ου
θησει τα νοσσια εαυτης· τουτεστιν, υπο τους στερεμνιους κλαδους του σταυρου
εκτρεφουσα τα νεοφωτιστα τεκνα.
Ταυτης δε της τρυγονος μεμνηται και Ἱερεμιας λεγων· Τρυγων και χελιδων
αγρου, στρουθια και τεττιγες εγνωσαν καιρον εισοδου αυτων, τρυγονα λεγων την
πανσεμνον Ἐκκλησιαν, χελιδονα τον φιλανθρωπον Ἰωαννην, τεττιγα τον ευλαλον
Παυλον, τον της Ἐκκλησιας αυλον. Περι ταυτης της τρυγονος εντελλεται ο Κυριος
τωι Ἀβρααμ· Λαβε μοι δαμαλιν τριετιζουσαν, και κριον τριετιζοντα, και αιγα
τριετιζουσαν, και περιστεραν, και τρυγονα. Ταυτης της τρυγονος μεμνηται και εν
τοις Ἄσμασι των ᾀσματων η Γραφη λεγουσα· Φωνη της τρυγονος ηκουσθη εν τηι γηι
ημων. Ἡ φωνη της τρυγονος ταυτης, το ουρανιον εαρ τον Χριστον ουρανοθεν
παραγινεσθαι, ημιν σημαινει. Ἡ φωνη της τρυγονος ηκουσθη εν τηι γηι ημων
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

σημερον. Ἀλλ' ακουσωμεν την φωνην της τρυγονος ταυτης, ποια μελη κελαδει.
Μελαινα ειμι και καλη, θυγατερες Ἱερουσαλημ. Μη εμβλεψητε με, οτι εγω
μεμελανωμενη ειμι, οτι παρεβλεψε με ο ηλιος. Μελαινα ειμι και καλη· μελαινα, δια
την προτεραν παραβασιν, καλη, δια την ταχειαν μετανοιαν· μελαινα, δια το εν τωι
πταισματι πενθος, καλη, δια το εν τωι βαπτισματι φεγγος. Μελαινα 55.600 ειμι και
καλη, θυγατερες Ἱερουσαλημ. Θυγατερας λεγει της Ἱερουσαλημ τας αγιας των
πατερων ψυχας. Μελαινα ειμι και καλη, η εξ εθνων Ἐκκλησια. Μη βλεψητε υμεις, αι
αγιαι ψυχαι, μη εμβλεψητε εις εμε, οτι εγω ειμι μεμελανωμενη, οτι παρεβλεψε με ο
ηλιος της δικαιοσυνης, δια την προτεραν μου πλανην. Ποιος ηλιος παρεβλεψεν
αυτην; Ου παντως περι ου λεγει εν τωι Ἐκκλησιαστηι, Ἀνατελλει ο ηλιος, και δυνει ο
ηλιος, και εις τον τοπον αυτου ελκει. Ἀνατελλει γαρ ημιν ο ηλιος της δικαιοσυνης,
Χριστος εκ Μαριας, το κατα σαρκα· ανατολη ονομα αυτωι· εδυνε παλιν, οτε επι του
σταυρου και εις τα καταχθονια κατηλθεν. Ἀνατελλει ο ηλιος, και δυνει ο ηλιος, και
εις τον τοπον αυτου ελκει.
Ὅτε εις ουρανους ανηλθε, τοτε ημας ειλκεν. Ὅταν γαρ υψωθω, τοτε παντας
ελκυσω προς εμαυτον. Περι τουτου του ηλιου της δικαιοσυνης και Ἡσαΐας
φθεγγεται λεγων· Ἐν ταις ημεραις εκειναις ανατελει ο ηλιος της δικαιοσυνης, και
ιασις εν ταις πτερυξιν αυτου. Ἐλθοντος γαρ του ηλιου της δικαιοσυνης Χριστου, η
αιμοῤροουσα αψαμενη του πτερυγιου του ιματιου αυτου, τας πηγας των αιματων
εξηρανε. Μελαινα ειμι και καλη, θυγατερες Ἱερουσαλημ. Ει τις εστιν ενθαδε
εστηκυια ψυχη αμαρτιαι μεμελανωμενη, μη φοβεισθω· μονον μετανοειτω, και
λεγετω· Μελαινα ειμι και καλη. Ει και προς εσχατην αναπνοην τυγχανει ει και προς
εσπεραν ωρα εστι, μη φοβεισθω· μετανοειτω μετα κλαυθμου. Το γαρ εσπερας
αυλισθησεται κλαυθμος, και εις το πρωι αγαλλιασις. Μιμησαι Ἐζεκιαν τον βασιλεα,
ος αῤρωστιαι υποπεσων κατεκειτο επι κλινης· ακουσας δε Ἡσαΐου λεγοντος προς
αυτον· Ταξαι περι του οικου σου· μελλεις γαρ συ τελευταιν, και ου ζησηι· στραφεις
προς τον τοιχον, δακρυσι μετανοιας την κλινην εδροσιζε, τον ηλιον ενεποδιζε, και
πεντεκαιδεκαετη ζωης χρονον παραχρημα ελαμβανεν.
βʹ. Ει τις εστιν ενταυθα κατηχουμενος, μετανοειτω, προσερχεσθω τωι Θεωι,
τωι υδατι βαπτιζεσθω, τωι βλεμματι φωτιζεσθω. Ει τις εστιν ενθαδε πιστος
αμαρτησας, τωι υδατι των δακρυων το σωμα λουετω, και τωι ελαιωι της ευποιιας την
ψυχην λαμπρυνετω. Ἐαν ουτω σεαυτον καλλωπισηις, εαν τοις κατορθωμασιν αυτην
ωραΐσηις, εραι σου ο θειος λογος, απτεται σου της διανοιας, προς ποθον Θεου εξελκει·
λεγεις και συ, Οι μοι, τετρωμενη αγαπης εγω· καθαπερ γαρ βελει τηι αγαπηι
τιτρωσκονται αι των αγιων ψυχαι. Θελεις ακουσαι αυτου του βελους λαλουντος;
Ἀναγνωθι τον Ἡσαΐαν, και εν αυτωι ευρησεις πως λαλει το βελος· Και εθηκε με ως
βελος εκλεκτον, ο Θεος Λογος λεγει, και εν τηι φαρετραι αυτου εκρυψε με. Τουτωι τωι
βελει τρωθεις Ἱερεμιας ελεγε προς αυτον· Ἐγω δε ουκ εκοπιασα κατακολουθων
οπισω σου, και ημεραν ανθρωπου ουκ επεθυμησα. Τουτωι τωι βελει την διανοιαν
τρωθεις ∆αυιδ ελεγε προς αυτον· Ἐκολληθη η ψυχη μου οπισω σου, εμου δε
αντελαβετο η δεξια σου. Τουτωι τωι βελει τρωθεις ο Πετρος ελεγε τωι Χριστωι· Κυριε,
συ οιδας οτι φιλω σε. Τουτωι τωι βελει τρωθεις ο Παυλος και συνδεθεις Χριστωι,
ελεγε· Τις ημας χωρισει απο της αγαπης του Χριστου; Τουτωι τωι βελει τρωθεισα η
πανσεμνος Ἐκκλησια ελεγεν· Οιμοι, τετρωμενη αγαπης εγω. Ὢ στεναγμος εκ μεσου
της καρδιας βλυστανων φιλοχριστα ναματα· ω στεναγμος, τον ουρανιον νυμφιον
Χριστον προς εαυτην επισπωμενη.
∆ια τουτο αυτη λεγει· Φιλησατω με απο φιληματων στοματος αυτου.
Μεμνηστευμαι τωι ουρανιωι νυμφιωι δια νομου και των προφητων. Ἐγω η Ἐκκλησια
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

η εξ εθνων μεμνηστευμενη ουκ ετι βουλομαι δια Μωυσεως, η δια Ἡσαΐου, η δια
Ἱερεμιου και των λοιπων προφητων, αλλ' αυτος ελθετω· βουλομαι στομα προς
στομα λαλησαι αυτωι· αυτος ηκετω, Φιλησατω με απο φιληματων στοματος αυτου.
Ἀκουω Ἱερεμιου λεγοντος περι αυτου· 55.601 Βαθεια η καρδια αυτου παρα παντας,
και ανθρωπος εστι, και τις γνωσεται αυτον; Αυτον ποθω, αυτον ικετευω. Φιλησατω
με απο φιληματων στοματος αυτου. Ἀκουω του Ἀμως λεγοντος· Ἰδου
ανθρωποςεστως επι τειχους αδαμαντινου, και εν τηι χειρι αυτου αδαμας. Αυτον ζητω,
ηκετω, φιλησατω με απο φιληματων στοματος αυτου. Και ωσπερ γυνη φιλανδρος,
αποντος του ανδρος, παρακυπτουσα δια θυριδων αυτον περιβλεπεται, αυτον
περισκοπει, και κατα την γην, και κατα την θαλασσαν· καν ιδηι πλοιον ερχομενον,
εκει τον εαυτης ανδρα φανταζεται· καν ιδηι οδοιπορους ερχομενους ποῤρωθεν, εκει
τον εαυτης ανδρα λογιζεται ειναι· πολλακις γαρ αυτοις συναντησασα επερωται περι
του ιδιου ανδρος· Ειπατε μοι, που αυτον εασατε, εν ποιαι πολει η κωμηι, τι λεγοντα, η
τι ποιουντα, η ποτε ερχομενον;
γʹ. Τον αυτον τροπον και η πανσεμνος Ἐκκλησια φιληματι αγιωι και αγαπηι
συνεχομενη, παντας τους προφητας επερωται λεγουσα· Ἴδετε αυτον; αρα ερχεται;
αρα ουκ ερχεται; αρα εν ουρανωι εστιν; αρα τα απλανητα προβατα τα
ενενηκονταεννεα εν ουρανωι νεμει, και ουκ ερχεται προς το πεπλανημενον
προβατον; Ειπατε μοι, που ποιμαινει, που κοιταζει, ον ηγαπησεν η ψυχη μου;
Ἐπερωτωμενοι δε οι προφηται, δι' ενος φθεγγονται Ἡσαΐου, και λεγουσι· Ειδομεν
αυτον· αλλ' ει εκεινον εκδεχηι, ειδομεν αυτον, και ουκ ειχεν ουτε το ειδος αυτου,
ουτε το καλλος, αλλα το ειδος αυτου ατιμον και εκλειπον παρα τους υιους των
ανθρωπων. Ἀποκρινεται η πανσεμνος νυμφη Ἐκκλησια· εκεινος εστιν, αυτον ποθω,
αυτον ζητω, ικετευω, Φιλησατω με απο φιληματων στοματος αυτου. Ἀποκρινεται
προς αυτην Ἡσαΐας· Ει αυτος εστιν, ερχεται, και μετα ισχυος πολλης ερχεται. Κυριος,
Κυριος ερχεται, και ο βραχιων αυτου μετα κυριας. Ἰδου ο μισθος αυτου, και το
Ἔργον αυτου εναντιον αυτου· και εν τηι χειρι αυτου συναξει αρνας, και τας εν γαστρι
εχουσας παρακαλεσει.
Ἀκουει αυτη, οτι ακριβως τα περι αυτου διηγειται Ἡσαΐας και λεγει αυτον
ποιμενα· Ὡς ποιμην ποιμανει το ποιμνιον αυτου, και εν τηι χειρι αυτου συναξει
αρνας, και τας εν γαστρι εχουσας παρακαλεσει· και λεγει αυτωι· Που ποιμαινει, που
κοιταζει, ον ηγαπησεν η ψυχη μου; Πεμπει αυτην Ἡσαΐας προς Ἰωαννην, και λεγει
αυτηι Ἰωαννης· Φωνη βοωντος εν τηι ερημωι· Ἑτοιμασατε την οδον Κυριου, ευθειας
ποιειτε τας τριβους αυτου. Ἀπερχεται εις την ερημον προς Ἰωαννην, κρατει αυτον,
επερωται· Ειπε μοι, ει συ ει ο Χριστος; Ἀποκρινεται Ἰωαννης· Ουκ ειμι εγω ο Χριστος.
Και λεγει παλιν αυτη προς αυτον· Ει ουκ ει ο Χριστος, δια τι βαπτιζεις; Ἀπεκρινατο
παλιν εκεινος· Ουκ ειμι εγω ο Χριστος· Ὀπισω μου ερχεται, ισχυροτερος μου εστιν·
ου ουκ ειμι αξιος τον ιμαντα του υποδηματος αυτου λυσαι. Ἔτι βραδυναντος αυτου,
ελεγεν αυτη· Οιμοι, τετρωμενη αγαπης εγω. Παλιν προς αυτην Ἰωαννης· Μη
στεναζε, παυσαι, μονον επισχες ολιγον. Θεωρει Ἰωαννης προσερχομενον τον Κυριον,
και λεγει αυτηι· Παυσαι, μηκετι στεναζε. Ποῤρωθεν υποδεικνυει, τον δακτυλον
εκτεινας, και λεγει· Ἴδε, ον ζητεις· Ἴδε, ο αμνος του Θεου, ο αιρων την αμαρτιαν του
κοσμου. Ἀκουσασα αυτη αμνον παρα Ἰωαννου, και ποιμενα παρα Ἡσαΐου,
αμφιβαλλει λεγουσα εν εαυτηι· Τινι αρα πιστευσω; αρα τουτωι πιστευσω, η Ἠσαΐαι;
Θεωρει ο ∆εσποτης, οτι αμφεβαλλε· κραζει και λεγει· Ἐγω ειμι ο ποιμην ο καλος·
λυει αυτης την αμφιβολιαν εκ του ρηματος.
Προσερχεται εκεινη τωι νυμφιωι, περιπτυσσεται αυτον, και φιλει αυτον. Και
πληρουται το εν τωι ∆αυιδ γεγραμμενον· Ἔλεος και αλη 55.602 θεια συνηντησαν,
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

δικαιοσυνη και ειρηνη κατεφιλησαν. Ἵνα δε εντελεστερον μαθωμεν, οτι νυμφη τωι
νυμφιωι συνηφθη, και γαμος εγενετο πνευματικος, και αυλος εκθαλαμιος· αιδει
αυτον ο Ἰωαννης, και λεγει· Ὁ εχων την νυμφην, νυμφιος εστιν· ο δε φιλος του
νυμφιου, εστως και ακουων την φωνην αυτου, χαραν χαιρει δια την φωνην του
νυμφιου. Ἐκεινον δει αυξανειν, εμε δε ελαττουσθαι. Χρεια ην ως εν γαμωι και δωρα
γραφεσθαι τηι νυμφηι· εδει χαρτην ζητηθηναι, και γραφεα, και καλαμον. Ὁ χαρτης
παρα Ἡσαΐου ευρισκεται. Ἐπιτασσει τωι γραφει το Πνευμα το αγιον, και λεγει· Λαβε
μοι τομον καινον, μεγαν, και γραψον εις αυτον γραφιδι ανθρωπου. Ἐζητειτο ο
καλαμος, ευρεθη παρα τωι ∆αυΐδ. Λεγει γαρ περι αυτου· Ἡ γλωσσα μου καλαμος
γραμματεως οξυγραφου, ωραιος καλλει παρα τους υιους των ανθρωπων. Ταυτην
την Ἐκκλησιαν ο ∆αυιδ νυμφοστολει· αυτος αυτην καλλωπιζει, αυτος αυτην
νουθετει, και διδασκει ως νυμφοστολος, η, ως εθος εστι λεγειν τοις ανθρωποις,
παρανυμφος. Παραγγελλει τηι νυμφηι· Βλεπε, τεκνον· Ἄκουσον, θυγατερ, και ιδε, και
κλινον το ους σου, και επιλαθου του λαου σου· και επιθυμησει ο βασιλευς του
καλλους σου. Μη νομισηις οτι ιση αυτου ει. Ἄκουσον, θυγατερ, και ιδε, και κλινον το
ους σου, και επιλαθου του λαου σου· και επιθυμησει ο βασιλευς του καλλους σου· οτι
αυτος εστιν ο Κυριος σου· και προσκυνησουσιν αυτωι θυγατερες Τυρου εν δωροις.
Ἐαν μου ακουσηις, θυγατερ, Το προσωπον σου λιτανευσουσιν οι πλουσιοι του λαου
της γης.
Ἔδει λοιπον γραφηναι, και τα παρ' εκαστου αυτων διδομενα, δουλους και
παιδισκας· παρα μεν του Χριστου, δουλους· παρα δε της νυμφης, παιδισκας· τους
δουλους διδωσιν ο Χριστος· ερχονται Παυλος και Σιλουανος και Τιμοθεος δουλοι
Ἰησου Χριστου· απαιτουσι και τας παρα της νυμφης παιδισκας. Ὁ ∆αυιδ υπαγορευει·
Ἀπενεχθησονται τωι βασιλει παρθενοι οπισω αυτης, αι πλησιον αυτης
απενεχθησονται σοι. Γινεται ο γαμος· ερχεται ο Κυριος μυστικως εν Καναι της
Γαλιλαιας. Κανα δε ερμηνευεται κτισις Θεου· κτισις δε του Θεου ο πας κοσμος. Ὧδε
τους γαμους τελει τους πνευματικους, ερχεται εν Καναι της Γαλιλαιας, και
παραγινεται εκει πας ο των αγιων χορος· προσφερουσι τωι νυμφιωι τα δωρα, εκαστος
κατα την οικειαν δυναμιν, ως εν γαμωι, Ἀβρααμ τον μοσχον, η τουτου γυνη Σαῤρα
τους εγκρυφιας, Ἰσαακ τα ξυλα, Ἰακωβ τους εριφους, Ἰωσηφ σιτοδοτει, Μωυσης
λαμπαδουχει, Ἡσαΐας αιδει, και ∆αυιδ χορευει. Και επειδη εδει και γυναικας αγιας
παρειναι εις τον τοιουτον γαμον, κακεινας αιδειν, ερχεται Ἐσθηρ, Ἰουδηθ στολιζεται,
καλλωπιζεται· και Μαρια η του Μωυσεως αδελφη λαμβανει το τυμπανον, και λεγει·
Ἄσωμεν τωι Κυριωι· ενδοξως γαρ δεδοξασται. Και επειδη εδει ως εν γαμωι τοιουτωι
και εγγραφεσθαι επαινους, Παυλος επαινων τον γαμον λεγει· Τιμιος ο γαμος εν πασι,
και η κοιτη αμιαντος.
Ὅτι δε περι Χριστου λεγει και της Ἐκκλησιας, αυτος εαυτον ερμηνευσατω· Τι
γαρ, φησι, γεγραπται; Ἕνεκεν τουτου καταλειψει ανθρωπος τον πατερα και την
μητερα, και προσκολληθησεται τηι γυναικι αυτου, και εσονται οι δυο εις σαρκα μιαν.
Το μυστηριον τουτο μεγα εστιν· εγω δε λεγω εις Χριστον και εις την Ἐκκλησιαν. Ὃ
ουν εκεινος ερμηνευει, ημεις μη αμφιβαλλωμεν, εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων·
ωι η δοξα και το κρατος, συν τωι αναρχωι Πατρι, και τωι παναγιωι και ζωοποιωι αυτου
Πνευματι, νυν και αει, και εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


