In magnam feriam
338
Εικοτως αγωνιω τοις της δειλιας δεσμοις συνεχομενος, πως εμπλησω το
διψος της υμετερας φιληκοΐας, ποιαν προθησω του λογου την τραπεζαν, τις γενωμαι
λαον τοσουτον δεξιουμενος, ωι μονος Χριστος επαρκεσει προς εστιασιν. επι θυραις
λοιπον η του κοσμου χαρα, πλησιαζει ο λιμην της δεσποτικης αναστασεως. παλιν
θορυβειται 339 των Ἰουδαιων το αλογιστον εθνος, παλιν κατα του ποιμενος
υλακτουσιν οι κυνες, παλιν κατα του δεσποτου στασιαζουσιν οι δουλοι, παλιν
βουλευονται κατα του φωτος οι του σκοτους εργαται, παλιν Ἰουδας μελεται την
παρανομον πρασιν, παλιν ετοιμαζουσιν οι Ἰουδαιοι αργυρια, ινα τωι ᾅδηι
παραπεμψωσι τον εν νεκροις ελευθερον και μαθωσιν αιχμαλωτιζομενον θανατον,
ινα τιναχθωσι ταφοι και νεκροι πτερωθωσι προς εγερσιν, παλιν μαθητης πιπρασκει,
νομομαθεις δε αγοραζουσι και ληιστης επι σταυρου θεολογει.
Ἀλλα της του προδοτου φωνης μνημονευσωμεν· «τι μοι θελετε δουναι»,
φησιν, «καγω υμιν παραδωσω αυτον». τι [σοι] θελουσι δουναι, Ἰουδα; το της
αγχονης σχοινιον, το εξωτερον σκοτος, της βασιλειας την αλλοτριωσιν, τον
χωρισμον των αγιων, το ανεγερτον πτωμα, ταυτα σοι εκ του συναλλαγματος του
προς Ἰουδαιους τα κερδη. [«τι μοι θελετε δουναι;»] τι σοι δυνανται δουναι τοιουτον
οσον μελλεις απολειν, παμπονηρε; ινατι δε ουτως ολιγου πιπρασκεις τον ουρανου
και γης αρχιτεκτονα, τον εν παλαμηι τα συμπαντα φεροντα; οτε τον δεσποτην σου
εθεασω τιμωμενον, συ το πολυτιμητον μυρον κατα της φοβερας αυτου κεφαλης
εκχεομενον ειδες και της φιλοτιμιας του γυναιου καταγινωσκων εβοας· «εις τι η
απωλεια αυτη;» «διατι τουτο το μυρον ουκ επραθη τριακοσιων δηναριων και εδοθη
πτωχοις;» και το μεν μυρον το εκ διαφορων ειδων κατασκευαζομενον και εν τεχνηι
τινι μυρεψουμενον τριακοσιων διετιμησας δηναριων, το δε αληθινον μυρον το
οσφραινον νεκρους την αναστασιν τριακοντα δηναριων πιπρασκεις; ουκ οιδας τι
πωλεις, Ἰουδα. εσκοτωσε σε της φιλαργυριας η μεθη. ποτε δε εγνως δεσποτην παρα
δουλου πωλουμενον, ποτε δε εμαθες πιπρασκειν φως και αγοραζειν σκοτος; ινατι δε
της αγαπης ενυβρισας το γνωρισμα, ινατι δε φιληματι την προδοσιαν εργαζηι; καλως
σε στηλιτευων πορρωθεν ο προφητης 340 εβοα· «ου αρας το στομα αυτου γεμει και
πικριας και δολου, υπο την γλωσσαν αυτου κοπος και πονος·» «ωσει ξυρον
ηκονημενον εποιησας δολον»· και κατεφιλεις τον δεσποτην σου. προσελθε, φιλησον·
ανεχεται ο σωτηρ μακροθυμως, ου το δυσωδες του σου φιληματος αποστρεφομενος,
αλλ' ην εδωκε σοι εκ των σων χειλεων ανακαλουμενος χρεωφειληματος χαριν. ω
ποσον η φιλαργυρια δεινον. δια ταυτης ο μαθητης αποστολικης απορραγεις σειρας,
του πνιγμου το σχοινιον κληρονομει και αξιον δεικνυει της αγχονης τον λαιμον, δι'
ου προηλθε της προδοσιας τα ρηματα.
ω πηλικον νηψις αγαθον. δια ταυτης γαρ ο ληιστης επηδησεν απο σταυρου
εις παραδεισον· ως γαρ ειδε τον δεσποτην εν μεσωι κρεμαμενον και πασαν την κτισιν
κραδαινομενην τωι φοβωι και ηλιον μεν εν χαλεπωι κατακαλυπτομενον πενθει, της
ημερας δε το φως υποφευγον, τα στοιχεια την ταξιν αρνουμενα, ρηγνυμενας τας
πετρας–ως απαντα ταυτα εθεασατο, ειτα το συνειδος αναγνους το οικειον και
συλληιστου τας πραξεις ουκ αγνοων, την κτισιν ως ειδε τηιδε κακεισε φερομενην και
τρεμουσαν, τον εν μεσωι δεσποτην των τρεμοντων εγνωρισε και γνωρισας ευθυς
ανεβοησε· «μνησθητι μου, κυριε, οταν ελθηις εν τηι βασιλειαι σου.» οντως γοργος ο
ληιστης της ενδεκατης ωρας εργατης· ολον γαρ το της ημερας του βιου ανεπληρωσεν
εργον, ηι εμισθωθη ωραι προθυμως ειργασατο. ουκ ωκλασε τηι πιστει, ουκ απειδεν εις
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

τας υβρεις, εις τας πληγας ουκ απεβληψε, τα των Ἰουδαιων ονειδη παρεκρουσατο,
ελαβε την κτισιν διδασκαλον και τον της κτισεως δεσποτην γνωρισας αξιαν εδωκε
την προσκυνησιν.
Τι ουν προς ταυτα ο των μισθων αποδοτης, ο φιλοτιμος εν ταις ευεργεσιαις
Χριστος; του ληιστου το μελλον ζητησαντος αυτος ανυπερθετον την χαριν επεδειξεν·
εκεινου γαρ ειρηκοτος· «μνησθητι μου, κυριε, οταν ελθηις εν τηι βασιλειαι σου», ο
δεσποτης ευθυς απεκρινατο λεγων· «αμην, λεγω σοι, σημερον μετ' εμου εσηι εν τωι
παρα 341 δεισωι.» αληθης η λεγουσα γραφη· «ετι λαλουντος σου ερω· ιδου παρειμι.»
αυτωι τωι Χριστωι η δοξα συν πατρι και αγιωι πνευματι εις τους αιωνας των αιωνων.
αμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2


