De Susanna
Εις την Σουσανναν.
56.589
Ἥκομεν υμιν ευγνωμονες οφειλεται του λογου, ουχ οσον οφειλομεν
πληρουντες, αλλ' οσον εχομεν αποδιδοντες. Ἡ μεν γαρ προθυμια δαψιλης και πλειω
του οφειλομενου ηπλωται διδοναι· η δε του λογου πενια εστενωται· δι' ο ολιγα υμιν
αντι πολλων παρακαλουντες διδοαμεν. Ει δε τις υμων βουληθειη τα ολιγοστα των
λογων ημων τηι προθυμιαι της καρδιας συμπαρεκτειναι, ουδεν ελλειψομεν προς το
οφειλομενον, της προθυμιας ημων το ελλειπον μερος των λογων αναπληρουσης.
Και γαρ ο Θεος οταν πενητος ιδηι βραχειας προσφορας και πλουσιου δαψιλεις, οιδεν
εξ ισου δεχεσθαι τας τιμας· πολλακις δε μειζονως τας του πενητος υποδεχεται· ου
γαρ τωι ογκωι των χρηματων, αλλα τηι προθυμιαι της καρδιας εμβλεπει. Ἀποδειξις δε
των λεγομενων η περι την πενιχραν χηραν την τα δυο λεπτα εις το γαζοφυλακιον
βαλουσαν· υπερεταλαντευσε γαρ παρα Κυριωι η ταυτης βραχεια προσφορα των τον
χρυσον βεβληκοτων πλουσιων· επειδη ου χρηματων χρηιζει ο Θεος, αλλ' ειλικρινους
και ευπροαιρετου καρδιας.
Φερε τοινυν και ημεις απλωσαντες ημων εν ειλικρινειαι τας καρδιας, οιον
παρα Θεου κεκτημεθα λογον, ωσπερ εν τισι γαζοφυλακιοις Θεου εμψυ 56.590 χοις
καταβαλλομενοι, το χρεος του λογου υμιν αποτισωμεν. Μεμνημαι γαρ τηι προτεραιαι
επαγγειλαμενος υμιν την της μακαριας Σουσαννης σωφροσυνης αθλησιν, εις
πολλων ωφελειαν κηρυττειν· οτε και ο Ἰωσηφ κατα της Αιγυπτιας ηγωνιζετο, και
πασιν ημιν παλαισματα σωφροσυνης υπεδεικνυεν. Ἀγωνιζεσθω ουν και Σουσαννα
εν τωιδε τωι πανδημωι θεατρωι, οπου και Θεος, και αγγελοι, και ανδρες, και γυναικες
ορωσιν· αγωνιζεσθω, και διδασκετω, πως δει νεωτερας εως θανατου υπερ
σωφροσυνης αγωνιζεσθαι. Αυτη τοινυν η μακαρια Σουσαννα ευγενης τωι γενει
τυγχανουσα, εξ απαλων ονυχων εν οικισκωι θαλαμευομενη, ευπρεπης τωι καλλει
υπαρχουσα, και σεμνου βιου τροπον ασκηθεισα, οτε το της νεοτητος αυτης καλλος
επηνθει, προς νομιμου γαμου συζυγιαν ηρμοσθη. Και δη το του γαμου μυστηριον
αβλαβες τωι ιδιωι ανδρι φυλαττουσα, ουκ ομμα ατακτον προς νεωτερικου και ξενου
καλλους θεαν περιεφερεν· ουκ ακοην ανοιγουσα, την των προνικων ᾀσματων
καλλιφωνιαν υπεδεχετο· ου την οσφρησιν επηφιει ανερπειν τα των νεωτερικων
ιματιων καπνισματα· ουδ' αλλην τινα αισθησιν απλως φερεσθαι συνεχωρει, ινα μη η
εν τηι καρδιαι αυτης 56.591 φυλαττομενη σωφροσυνη υποφθαρεισα τοις απαλοις
δελεασμασι προς ηδονας σκελισθειη. Τα γαρ πλειστα των αμαρτηματων εκ των
αισθησεων της ψυχης ημων περιγινεται. Ἔστι γαρ η ψυχη, καθαπερ παρθενος εν
θαλαμωι τινι, εν μεσηι τηι καρδιαι ησυχαζουσα, και υπο των πεντε αισθησεων, ωσπερ
υπο τινων θεραπαινιδων, δορυφορουμενη.
Ποιων αισθησεων; Ὁρασεως, γευσεως, οσφρησεως, ακοης, και αφης. Ἐαν ουν
μηδεμια αισθησις υποφθαρεισα πλανηθειη, φυλαττεται ακεραια και αβλαβης η
ψυχη· εαν δε συμβηι την ορασιν ακυβερνητον μεινασαν προς νεωτερικου καλλους
θεαν ρεμφθηναι, και λαβρον το κυμα της επιθυμιας δια των οφθαλμων εις το βαθος
της καρδιας εισδεξασθαι, ευθυς, λαιλαπι ηδονων ριπισθεισα, προς την αμαρτιαν
υποβρυχιος φερεται περι την σωφροσυνην ναυαγησασα· και πασχει λοιπον εκεινο,
οπερ και ο ∆αυιδ παθων ελεγεν· Ἦλθον εις τα βαθη της θαλασσης, και καταιγις
κατεποντισε με. Ὁμοιως δε και η ακοη εαν αναπετασθεισα δεξηται τα της
καλλιφωνιας θελγητρα, προς εκεινα την διανοιαν τεινασα, ολην εαυτην τοις
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

πορνικοις αισμασι συνελκυσασα καταστρεφει. Ἡ δε γευσις αδηφαγιαι και οινωι πολλωι
εμφορηθεισα προς μεθην και κοιτας την ψυχην καταφθειρει. Ἡ δε οσφρησις τοις
περιεργοις μυρισμασι των νεων αποδεθεισα, και την ψυχην μεθ' εαυτης
συναπεδησεν. Ουτως ουν ως παρθενος τις η ψυχη υπο αφρονων θεραπαινιδων, των
αισθησεων, αλισκεται προς την της ακολασιας αμαρτιαν προδιδομενη. Ἡ γαρ
αμαρτια πασας τας αισθησεις καρωσασα, δικην κλεπτου λαθραιως εις το ταμιειον της
καρδιας επεισερχεται· ειτα εισελθουσα ολην αυτην γυμνοι την ενθηκην της
σωφροσυνης αποσυλησασα. Ἠσφαλιζετο γουν η μακαρια εκεινη το βλεμμα, το
σχημα, το βημα, την ακοην, την ορασιν, την οσφρησιν, την γευσιν, την αφην· και ην
αληθως, κατα την σοφιαν την λεγουσαν, Κηπος κεκλεισμενος, πηγη εσφραγισμενη.
Ὥσπερ γαρ κηπος, μηδενος αυτον συλαγωγησαι δυναμενου, ετυγχανεν η μακαρια,
πηγαζουσα τα της σωφροσυνης αρωματα, και ωσπερ πηγη ην τηι πιστει
εσφραγισμενη, εξ ης ουδεις των ατακτων το της σωφροσυνης καλλος αντλησαι
ηδυνατο.
Ταυτης εν επιθυμιαι γεγονασι δυο πρεσβυτεροι του λαου, οι δοκουντες
κυβερναιν το ποιμνιον, και εκαστος αυτων φλογι της επιθυμιας καιομενος, θατερος
θατερωι το εγκρυφον της καρδιας πυρ φανερωσαι ηισχυνετο. Και εν μιαι των ημερων
εκατερος αυτων λαθρα του εταιρου αυτου απηιει κατασκοπευσαι την Σουσανναν· και
ευρηκοτες αλληλους, και ανετασαντες ωμολογησαν αλληλοις δι' ην παρησαν αιτιαν·
τοτε κοινωνιαν θεμενοι εν τηι της αμαρτιας πραξει, της κακιας εποιουντο ερευναν
εκμελη, και παρετηρουν καιρον, οπως αυτης κατατυχωσι μονης. Συνεβη ουν εν μιαι
των ημερων κατα το ειωθος την Σουσανναν εισελθειν εις τον παραδεισον του
ανδρος, λουσασθαι κατα το καυμα· και εξαποστειλασης αυτης τας παιδισκας επι το
κομισαι σμηγμα, επιδραμοντες αυτηι αφνω οι πρεσβυτεροι ωσπερ λυκοι αμναδα
κατειχον, τωι οιστρωι της ακολασιας σπαραξαι βουλομενοι· και ην μονη Σουσαννα
ανα μεσον των δυο λεοντων, και ουδεις ο βοηθων, ου παιδισκη, ου δουλος, ου
συγγενης, ου φιλος, ου γειτων, ει μη μονος ουρανοθεν προσειχε Θεος ο κωλυειν μεν
δυναμενος, συγχωρων δε γινεσθαι την παλην ινα κρυπτομενας γνωμας ελεγξηι, και
της μεν Σουσαννης την σωφροσυνην, των δε πρεσβυτερων την ακολασιαν
δημοσιευσηι, ομου δε ταις γυναιξι παιδευτηριον μεγιστον την Σουσαννης εναρετον
αθλησιν επιδειξηι. Μεγαλη ην μαχη, σφοδρος αγων τηι Σουσαννηι απεκειτο, μειζων
του Ἰωσηφ. Ἐκεινος μεν γαρ ανηρ ων μετα μιας εμαχετο γυναικος· αυτη δε γυνη
ουσα μετα δυο ανδρων επαλαιεν. Θεατρον ην μεγιστον και τερπνον, γυνη μετα δυο
ανδρων επυκτευεν· και το θαυμαστον, εαν ακουσητε που το σκαμμα ηνεωικτο· εν
παραδεισωι, οπου ο οφις την Ευαν ηπατησεν. Ὡς ουν ετοιμος γεγονεν η παλη,
ηνοιχθησαν οι ουρανοι, η σαλπιγξ εβοα, ο αγων ετοιμος, ο αγωνοθετης ουρανοθεν
προσειχε τηι παληι, και ο δημος των αγγελων επικεκυφως εθεωρει· ο οφις εν τοις
παρανομοις, η δε πιστις εν τηι σωφρονι. Πολλη ην φροντις αμφοτεροις περι της
νικης· τοις μεν πρεσβυτεροις το μη υπο γυναικος ηττηθηναι, τηι δε Σουσαννηι το μη
απολεσαι την σωφροσυνην· εκεινοις τα οψωνια της νικης οι δαιμονες ητοιμαζον, τηι
δε Σουσαννηι τα επαθλα της σωφροσυνης ητοιμαζον αγγελοι. Κατεχουσι την Σουσαν
56.592 ναν οι παρανομοι· και πρωτον μεν δια λογων επαλαιον αυτηι· τι λεγοντες;
Πρεσβυτεροι εσμεν του λαου, ημιν νομος πεπιστευται, του λυειν και δεσμειν
εξουσιαν ειληφαμεν.
Ουδεις εστιν ενθαδε κατασκοπος· Γενου μεθ' ημων· εν επιθυμιαι σου γαρ
εσμεν. Ἐαν δε μη βουληθηις, καταμαρτυρησομεν σου, οτι ην μετα σου νεανισκος, και
δια τουτο απεστειλας τα κορασια απο σου. Και ορα ποσα ην τα συνεχοντα την
Σουσανναν· συκοφαντια ακολασιας, φοβος θανατου, καταγνωσις επι τοσουτου λαου,
μισος ανδρος, μισος συγγενων, πενθος οικετων, και απαξαπλως παντος του οικου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

κατακλυσις. Ἀλλ' ουδεν τουτων τον λογισμον νικησαι ισχυσε της σωφρονος· η γαρ
ελπις της καρδιας αυτης ην εις Θεον. Στεναζουσα γουν ελεγε· Στενα μοι παντοθεν·
εαν τε γαρ πραξω, θανατος μοι εστιν· εαν τε μη πραξω, ουκ εκφευξομαι τας χειρας
υμων. Αιρετον μοι εστι μη πραξασαν εμπεσειν εις τας χειρας υμων, η αμαρτειν
ενωπιον Κυριου. Οιμοι, ους εδοκουν ειναι ποιμενας, λυκους ορω· ους εδοκουν ειναι
των χειμαζομενων λιμενας, ουτοι ναυαγιον γεγονασιν. Ου μιανειτε μου την
σωφροσυνην· ου καταισχυνω μου τους γονεις· ουκ ατιμαζω μου την συγγενειαν· ου
λυπω μου τον ανδρα· ου λυω μου την προς αυτον συζυγιαν εκ της προς υμας
ατακτου ομιλιας· αιρουμαι θανατον ανομον ηπερ θαλαμον ατακτον. Ἐμοι δε και
παρεστιν ο ανηρ, ου τηι του σωματος παρουσιαι, αλλα τηι της ψυχης διαθεσει, και τους
των γονεων μου χαρακτηρας μεθ' εαυτης περιφερω. Φοβηθητε τον ορωντα Θεον·
αισχυνθητε τους παροντας αγγελους· νοησατε ο εστε· γνωτε ον αναγινωσκετε νομον
τον λεγοντα· Ουκ επιθυμησηι την γυναικα του πλησιον σου.
Ταυτα ειρηκυια ανεβοησε, μαρτυρας της αταξιας αυτων συγκαλουσα·
ανεβοησαν δε και οι δυο πρεσβυτεροι· εισεδραμον οι της Σουσαννης δουλοι, και
παιδισκαι· ορωσι μετ' αυτης τους δυο πρεσβυτερους. Ἡνικα δε ειπον οι πρεσβυτεροι
τους λογους κατα Σουσαννης, κατηισχυνθησαν οι δουλοι σφοδρα, οτι ουκ εῤρηθη
λογος τοιουτος περι Σουσαννης ποτε. Ἐγενετο δε τηι επαυριον συνεδριον μεγιστον·
ετι γαρ η κρισιμος παλη, η περι στεφανου νικη. Συνηχθη πας ο λαος ανδρων,
γυναικων, νηπιων· παλιν συνηθροισθη το θεατρον· οι κατω ανθρωποι ουκ ᾔδεισαν
τι εθεωρουν· οι δε εν ουρανωι αγγελοι επεγινωσκον το πραγμα. Ἦλθον οι
πρεσβυτεροι γεμοντες της ανομιας· καλουσι την Σουσανναν, ως μεν εκεινοι
ενομιζον, προς αισχυνην και θανατον· ως δε τωι δικαιωι κριτηι προωριστο, προς ζωην
και δοξαν αιωνιον. Και φασι προς τον λαον· Ἀποστειλατε προς Σουσανναν θυγατερα
Χελκιου· οι δε απεστειλαν. Ἦλθεν αυτη, και οι γονεις αυτης, και ο ανηρ αυτης, και
τα τεκνα αυτης. Και ηλθεν η Σουσαννα ως θανειν οφειλουσα δια σωφροσυνην, μετα
πολλης ευλαβειας στεναζουσα, θλιβομενη, ουχ οτι ημελλεν αποθνησκειν, αλλ' οτι
ονομα κακον κατελιμπανε τοις γονευσιν, οτι ημελλεν ονειδισμον τωι γενει
καταλιπειν· ουδενα γαρ ειχε μαρτυρα του γεγονοτος πραγματος εν τωι παραδεισωι.
Πολλοι ησαν οι δακρυοντες υπερ αυτης, οι φιλοι, οι συγγενεις, οι γονεις, οι γειτονες·
ο ανηρ επενθει, ο οικος αυτης εθρηνει· κακεινη αυτη κατωδυνος, σκυθρωπη,
δακρυουσα, θλιβομενη, εν πολληι ταπεινοτητι καρδιας ισταται εν τωι μεσωι.
Πανδημος ην η θεα, Θεου, αγγελων, ανθρωπων.
Ἀνιστανται οι δυο πρεσβυτεροι, οι εν σχηματι ποιμενων λυκοι· επιτιθεασιν
αυτηι τας χειρας, και εν αυτοις ο συκοφαντης οφις ελαλει. Τι ελαλει; Περιπατουντων
ημων χθες εν τωι παραδεισω μονων, εισηλθεν αυτη, και απελυσε τας παιδισκας
αυτης, και ηλθε προς αυτην ο νεανισκος, ος ην κεκρυμμενος, και ανεπεσε μετ' αυτης.
Ἡμεις δε οντες εν τηι γωνιαι του παραδεισου, και ιδοντες την ανομιαν γινομενην,
εδραμομεν επ' αυτους· κακεινου μεν εγκρατεις ουκ ηδυνηθημεν γενεσθαι, δια το
ισχυειν αυτον υπερ ημας, και ανοιξαντα τας θυρας εκπεπηδηκεναι· ταυτης δε
επιλαβομενοι ηρωτωμεν, τις ην ο νεανισκος, και ουκ ηθελησεν απαγγειλαι ημιν.
Ταυτα μαρτυρουμεν. Και επιστευσεν αυτοις η συναγωγη, ως πρεσβυτεροις του λαου
και κριταις· και κατεκριναν αυτην αποθανειν. Και απηγετο η Σουσαννα προς
θανατον, και ουδεις ην ο εκδικητης της αληθειας, και μαρτυς, ει μη μονος ο Θεος·
και συνεχωρει γενεσθαι το γινομενον, ιν' αμφοτερων τελεια δειχθηι η πραξις, των
μεν παρανομων η 56.593 της ακολασιας κακια και συκοφαντια, της δε μακαριας
Σουσαννης η εως θανατου ενστασις της σωφροσυνης.
Ὁραις εως ποτε ο Θεος εγκαταλιμπανει; Ἐγκαταλιμπανει δε ως χρυσον εν
χωνευτηριωι δοκιμαζων εν τοις πειρασμοις τους δικαιους· ωσπερ και επι του Ἀβρααμ
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

πεποιηκεν. Ἀπηγετο ο Ἰσαακ εις ολοκαρπωσιν, το θυσιαστηριον ωικοδομητο, τα ξυλα
επετεθη, και ουδαμου το προβατον. Λαμβανει την μαχαιραν πατηρ, και ουδαμου
προβατον· ωρμησε του σφαξαι, και τοτε ο Θεος τηι φωνηι την χειρα αυτου εχαλινωσε.
Ταυτα δε ειπον, ινα εκαστος υμων οταν πειραζηται, καν εγγυς του θανατου γενηται,
μη απελπισηι την απο του Θεου αντιληψιν, αλλ' εως τελους απεκδεξηται. Ἀπηγετο
γουν η Σουσαννα θανειν· ουδεις ην ο βοηθων. Ὅτε λοιπον ειδε την ανθρωπων
αντιληψιν μη υπαρχουσαν, ανατρεχει τηι διανοιαι προς τον εν ουρανωι πιστον
μαρτυρα, προς τον ακοιμητον οφθαλμον, και λεγει μετα φωνης· Ὁ Θεος ο αιωνιος, ο
των κρυπτων γνωστης, ο ειδως τα παντα πριν γενεσεως αυτων, συ επιστασαι, οτι
ψευδη μου καταμαρτυρουσιν· και ιδου εγω αποθνησκω μηδεν πραξασα, ων ουτοι
κατ' εμου επονηρευσαντο.
Και εισηκουσεν αυτης ο ειρηκως· Ἔτι σου λαλουντος εγω παρειμι. Και
απαγομενης αυτης απολεσθαι, εξηγειρεν ο Θεος το πνευμα παιδαριου νεωτερου, ωι
ονομα ∆ανιηλ. Και εβοησε φωνηι μεγαληι· Καθαρος εγω απο του αιματος ταυτης.
Ἐπεστρεψε δε πας ο λαος, και ειπε· Τις ο λογος ουτος, ον λελαληκας; Ὁ δε στας εν
μεσωι αυτων εφη· Ουτως μωροι υιοι Ἰσραηλ, ουκ ανακριναντες, ουδε το σαφες
επιγνοντες κατεκρινατε θυγατερα Ἰσραηλ; Ἀναστρεψατε εις το κριτηριον· ψευδη γαρ
ουτοι κατεμαρτυρησαν αυτης. Και ανεστρεψε πας ο λαος μετα σπουδης. Και ειπε
∆ανιηλ· ∆ιαχωρισατε αυτους απ' αλληλων. Και επερωτησε τον ενα, λεγων·
Πεπαλαιωμενε ημερων κακων, νυν ηκασιν αι αμαρτιαι σου, ας εποιεις. Ειπε ουν μοι,
υπο ποιον δενδρον ειδες αυτους ομι 56.594 λουντας αλληλοις; Ὁ δε ειπεν· Ὑπο
σχοινον. Και ειπε ∆ανιηλ· Ὀρθως εψευσω εις την εαυτου κεφαλην· μελλει γαρ ο
αγγελος του Θεου την μαχαιραν εχων σχισαι σε μεσον. Και μεταστησας τουτον,
καλει τον ετερον, και λεγει· Σπερμα Χανααν, και ουχι Ἰουδα, το καλλος εξηπατησε
σε, και επιθυμια των οφθαλμων διεστρεψε την καρδιαν σου. Ειπε τοινυν, υπο ποιον
δενδρον ειδες αυτους ομιλουντας; Ὁ δε ειπεν· Ὑπο πρινον. Ὁ δε ∆ανιηλ προς αυτον·
Ὀρθως και συ εψευσω εις την σεαυτου κεφαλην· μελλει γαρ ο αγγελος του Θεου
εχων την ρομφαιαν πρισαι σε μεσον. Και ανεβοησεν πας ο λαος φωνηι. μεγαληι
λεγων· Ευλογητος Κυριος ο σωζων παντας τους ελπιζοντας επ' αυτον. Και εσωθη εν
τηι ημεραι εκεινηι αιμα δικαιον. Και επληρωθη το υπο του ∆αυιδ ειρημενον εκ
προσωπου Σουσαννης·
Ἐμου δε αντελαβετο η δεξια σου· αυτοι δε εις ματην εζητησαν την ψυχην
μου, οι παρανομοι πρεσβυτεροι· εισελευσονται εις τα κατωτατα της γης·
παραδοθησονται εις χειρα ρομφαιας· μελλει γαρ ο αγγελος του Θεου εχων την
ρομφαιαν σπαραττειν αυτους· Μεριδες αλωπεκων εσονται. Ὁ δε βασιλευς
ευφρανθησεται επι τωι Θεωι· ο ανηρ της Σουσαννης. Ἐπαινεθησεται πας ο ομνυων εν
αυτωι, τουτεστιν, ο πιστευων αυτωι· οτι ενεφραγη στομα λαλουντων αδικα· τα των
παρανομων πρεσβυτερων αδικα στοματα.
Τοτε μετεστρεφετο το πενθος των γονεων αυτης εις χαραν· ο ανηρ
ηγαλλιατο δοξαζων τον Θεον· οι συγγενεις εχαιρον· οι γειτονες ευθυμουν· πας ο
οικος αυτης ευφραινετο, και απαξαπλως πανδημος ην εορτη Θεου, αγγελων,
ανθρωπων. Ειδες εν γυναικειωι σωματι ανδρειαν ψυχην; ειδες γυναικος
σωφροσυνην, ης η μνημη μενει αθανατος μετα νικης; Αυτη παρα ανθρωπων
εδοξασθη, παρα αγγελων εμεγαλυνθη, παρα Θεωι εστεφανωθη· ταυτην ζηλωσατε,
γυναικες, ινα της αυτης και υμεις τιμης αξιωθητε παρα Θεου εν Χριστωι Ἰησου τωι
Κυριωι ημων, ωι η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


