De futurae vitae deliciis
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΩΝ Ἀπολαυσεως, και της των παροντων
ευτελειας.
51.347
αʹ. Σφοδρον το καυμα, και βαρυς ο αυχμος· αλλα την προθυμιαν υμων ουκ
εξελυσεν, ουδε τον ποθον της ακροασεως εμαρανε. Τοιουτον γαρ ακροατης θερμος και
διεγηγερμενος· τωι της ακροασεως ερωτι νευρουμενος, παντα ραιδιως αν ενεγκαι, ωστε
την επιθυμιαν εμπλησαι ταυτην την καλην και πνευματικην· και ουτε κρυμος, ουτε
αυχμος, ου πραγματων οχλος, ου φροντιδων πληθος, ουκ αλλο των τοιουτων ουδεν
υποσκελισαι δυναιτ' αν· ωσπερ ουν τον υπτιον και αναπεπτωκοτα ουκ αερων ευκρασιαι,
ου σχολη και αδεια, ου ραιστωνη και ανεσις διεγειρειεν αν, αλλα μενει καθευδων υπνον
τινα πολλης κατηγοριας αξιον. Ἀλλ' ουχ υμεις τοιουτοι, αλλα παρα των την πολιν
οικουντων ημιν αμεινους. Και γαρ το κεφαλαιον της πολεως υμεις, ουτω συντεταμενοι
και νηφοντες, και τοις λεγομενοις μετα ακριβειας παρακολουθουντες αει. Τουτο εμοι το
θεατρον των βασιλικων αυλων σεμνοτερον. Ἐκει μεν γαρ τα διδομενα, οια αν ηι, τωι
παροντι συγκαταλυεται βιωι, και θορυβου γεμει και ταραχης εμπεπλησται· ενταυθα δε
τοιουτον ουδεν, αλλα και ασφαλεια πασα, και τιμη ταραχης απηλλαγμενη, και αρχαι
τελος ουκ εχουσαι, ουδε αυτωι τωι θανατωι διακοπτομεναι, αλλα τοτε ασφαλεστεραι
γινομεναι. Μη γαρ μοι τον επ' οχηματος ειπηις καθημενον, και τας οφρυς ανασπωντα,
και πολλους εχοντα δορυφορους, μητε την ζωνην και την του κηρυκος φωνην· μη
εντευθεν μοι τον αρχοντα χαρακτηρισηις, αλλ' απο της καταστασεως της κατα ψυχην, ει
των εαυτου παθων αρχει, ει των νοσηματων περιγινεται· οιον, ει χρηματων επιθυμιας
κρατει, ει σωματων ακορεστον ερωτα υπεταξεν, ει μη τηκεται φθονωι, ει μη συρεται τωι
χαλεπωι της κενοδοξιας παθει, ει μη δεδοικε και τρεμει πενιαν, ει μη την επι το
σκυθρωποτερον μεταβολην, ει μη αποτεθνηκε τωι δεει τουτωι. Τοιουτον μοι δειξον τον
αρχοντα· τουτο γαρ αρχη. Ει δε κρατει μεν ανθρωπων, 51.348 δουλευει δε παθεσι,
παντων ανθρωπων δουλικωτερον τον τοιουτον ειποιμι αν εγωγε Και καθαπερ τον εν
τωι βαθει τον πυρετον εχοντα κατακλειομενον, καν μηδεν τοιουτον η επιφανεια του
σωματος ενδεικνυται, παντως μαλιστα φαιεν αν πυρεττειν οι των ιατρων παιδες, καν οι
ιδιωται αγνοωσιν· ουτω δη καγω τον ψυχην εχοντα δουλην, και των παθων
αιχμαλωτον, καν μη τι τοιουτον η εξωθεν επιδεικνυται οψις, αλλα τουναντιον,
απαντων δουλικωτερον φαιην αν τον εν τωι βαθει τον πυρετον των κακων εχοντα, και
την τυραννιδα των παθων εν αυτηι ιδρυμενην τηι ψυχηι· αρχοντα δε και ελευθερον, και
βασιλεων βασιλικωτερον, καν ρακια περιβεβλημενος ηι, καν δεσμωτηριον οικηι, καν
αλυσιν περικεηται, τον ταυτην αποδυσαμενον την τυραννιδα, και ουτε ταις πονηραις
επιθυμιαις κατεχομενον, ουτε αλογον δεος πενιας και ατιμιας, αυτων των δοκουντων
ειναι λυπηρων εν τωι παροντι βιωι, δεδοικοτα και τρεμοντα.
βʹ. Αυται αι αρχαι ουκ εισι χρηματων ωνηται, ουδε τους φθονουντας εχουσι·
ταυτην ουκ οιδε κατηγορου γλωττα, ουτε βασκανων οφθαλμος, ουδε επιβουλων
μηχανηματα, αλλ' ωσπερ εν ασυλωι χωριωι τινι τωι της φιλοσοφιας ενδιαιτωμενη, μενει
διηνεκως αχειρωτος, ου μονον ταις αλλαις των πραγματων περιστασεσιν, αλλ' ουδε
αυτηι εικουσα τηι τελευτηι. Και δεικνυουσι ταυτα οι μαρτυρες, ων τα σωματα μεν διελυθη
και κονις γεγονε και τεφρα, η δε αρχη καθ' εκαστην ζηι την ημεραν και ενεργει,
1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

δαιμονας απελαυνουσα, και νοσηματα δραπετευειν παρασκευαζουσα, και πολεις
ολοκληρους αναπτερουσα, και δημους ενταυθα αγουσα. Τοσαυτη της αρχης ταυτης η
δυναμις, ουχι ζωντων των αρχοντων μονον, αλλα και τελευτησαντων, ως αναγκηι μεν
μηδενα, γνωμηι δε και ποθωι παντας ενταυθα ελθειν, και 51.349 μηδενι μαραινεσθαι
χρονωι. Ὁρατε ως ου ματην τουτι το θεατρον σεμνοτερον εφην ειναι των βασιλικων
αυλων; Τα μεν γαρ εκει φυλλοις εοικε μαραινομενοις, και σκιαις παρατρεχουσαις· τα δε
ενταυθα διδομενα τον αδαμαντα μιμειται, μαλλον δε κακεινου στεῤροτερα, ατε
αθανατα οντα και ακινητα και ουδεμιαι εικοντα ποτε μεταβοληι, και τοις ερωσιν αυτων
αδεως επιοντα, μαχης απηλλαγμενα και φιλονεικιας, και φθονου και δικαστηριων, και
επιβουλων και συκοφαντιας. Τα μεν γαρ βιωτικα πολλους εχει τους φθονουντας· τα δε
πνευματικα, οσον αν εις πλειονας ελθηι, τοσουτον μαλλον την ευποριαν ενδεικνυται
την εαυτων. Και τουτο εξεστιν υμιν εκ του λογου τουτου μαθειν. Τον γαρ λογον, ον εις
παντας εκχεω, αν μεν οικοι κατασχω παρ' εμαυτωι, απορωτερος γινομαι· αν δε εις
παντας εκχεω, ωσπερ εις αρουραν καθαραν βαλλων τα σπερματα, επιτεινω μου την
ευποριαν, πλειονα ποιω τον πλουτον, απαντας υμας ευπορωτερους εργαζομενος, αυτος
δε ουδεν εν ταυτηι πενεστερος γινομενος, αλλα και πλουσιωτερος μειζονως· οπερ επι
χρηματων ουκ ενι, αλλα τουναντιον απαν. Ει γαρ εχων χρυσιον αποκειμενον, εις
παντας αυτο διανειμαι ελοιμην, ουκετι αν δυναιμην εχειν την προτεραν ευποριαν, τηι
διαιρεσει ταυτης ελαττουμενης.
γʹ. Ἐπει ουν τοσαυτα των πνευματικων τα εξαιρετα, και πολλην εχει την
ευκολιαν, ατε πασι τοις βουλομενοις δωρεαν παραγινομενα, τουτων μαλλον ερωμεν,
τας σκιας αφεντες, και μη τους κρημνους και τους σκοπελους διωκοντες. Και γαρ ινα
τουτον τον ερωτα ο Θεος επιτεινηι, και προ της τελευτης του κεκτημενου ταυτα
ανθρωπου θανατον αυτοις συνεκληρωσεν. Οιον τι λεγω· ουχ οταν ο κεκτημενος ταυτα
τελευτησηι, τοτε και αυτα τελευται, αλλα και ζωντος ετι μαραινεται ταυτα και
αποθνησκει, ινα το επικηρον αυτων και τους σφοδρα αυτων ερωντας και περι αυτα
μεμηνοτας της χαλεπης ταυτης απαγαγηι λυττης, παιδευοντα αυτων την φυσιν, και
διδασκοντα δια της πειρας, οτι σκιας εστιν αδρανεστερα, και ταυτηι τον ερωτα
καταλυοντα. Οιον ως επι παραδειγματος· ο πλουτος ουχι του πλουτουντος μονον
τελευτωντος καταλυεται, αλλα και ζωντος μαλλον απεστη. Ἡ νεοτης τον εχοντα ουχι
τελευτησαντα μονον, αλλα και εμπνεοντα ετι απολιπουσα οιχεται, εν τηι της ηλικιας
οδωι καταλυουσα, και τωι γηραι παραχωρουσα. Το καλλος ομου και η ευμορφια, ετι ζωσης
της γυναικος, ετελευτησε, και προς αμορφιαν μετεστη· αι δοξαι, αι δυναστειαι παλιν
ομοιως· αι τιμαι, αι αρχαι, εφημεροι και προσκαιροι, και των εχοντων αυτα ανθρωπων
θνητοτεραι· και ωσπερ σωματων θανατους εστι καθημερινους οραιν, ουτω και
πραγματων. Τουτο δε γεγονεν, ινα των παροντων υπερορωντες, των μελλοντων
εχωμεθα, και της εκεινων εκκρεμωμεθα απολαυσεως, και εν τηι γηι βαδιζοντες, τωι ποθωι
εν ουρανοις διατριβωμεν. Και γαρ δυο τουτους αιωνας εποιησεν ο Θεος, τον μεν
παροντα, τον δε μελλοντα· τον μεν ορατον, τον δε αορατον· τον μεν αισθητον, τον δε
νοητον· τον μεν σωματικην εχοντα αναπαυσιν, τον δε ασωματον· τον μεν εν πειραι, τον
δε εν πιστει· τον μεν εν χερσι, τον δε εν ελπισι· και τον μεν ειναι σταδιον εκελευσε, τον
δε βραβειον· και 51.350 τουτωι μεν σκαμματα και πονους και ιδρωτας συνεκληρωσεν,
εκεινωι δε στεφανους και επαθλα και αμοιβας· τον μεν πελαγος, τον δε λιμενα
κατεσκευασε· και τον μεν βραχυν, τον δε αγηρω και αθανατον. Ἐπει ουν πολλοι των
ανθρωπων των νοητων εκεινων τα αισθητα προετιμων, συνεκληρωσε τουτοις το
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

επικηρον και το προσκαιρον, ινα ταυτηι των παροντων απαγαγων, τωι ερωτι των
μελλοντων μετα πολλης αυτους προσδησηι της ακριβειας. Ειτα επειδη αορατα ην εκεινα
και νοερα, και εν πιστει και εν ελπισιν, ορα τι ποιει. Παραγενομενος ενταυθα, και την
σαρκα λαβων την ημετεραν, και την θαυμαστην εκεινην οικονομιαν εργασαμενος, υπ'
οψιν αγει τα μελλοντα, τας παχυτερας και ταυτηι πληροφορων διανοιας. Ἐπειδη γαρ
ηλθε κομιζων πολιτειαν αγγελικην, και την γην ουρανον εργαζομενος, και ταυτα
επιταττων, α τοις ασωματοις εξωμοιουν δυναμεσι τους μετιοντας, και τους ανθρωπους
αγγελους εποιησε, και προς τας ελπιδας εκαλει τας ανω, και μικρα σκαμματα διετεινε,
και υψηλοτερα ιπτασθαι εκελευσε, και προς αυτας αναβαινειν των ουρανων τας αψιδας,
και προς δαιμονας αποδυεσθαι, και προς απασαν του διαβολου την φαλαγγα
παραταττεσθαι, σωμα εχοντας, σαρκι συμπεπλεγμενους, και τα σωματα νεκρουν, και
των παθων εξοριζειν τον θορυβον, και την σαρκα απλως περικεισθαι, την αμιλλαν δε
προς τας ασωματους δυναμεις τεινασθαι.
δʹ. Ἐπειδη ταυτα επεταξεν, ορα τι ποιει, πως ευκολον τον αγωνα εργαζεται.
Μαλλον δε, ει δοκει, προτερον ειπωμεν των επιταγματων το μεγεθος, και πως υψηλον
το πτερον κατεσκευαζε, και της ανθρωπινης σχεδον εξοικιζων φυσεως, προς ουρανον
μεθωρμισθαι παντας εκελευσε. Του γαρ νομου κελευοντος οφθαλμον αντι οφθαλμου,
αυτος φησιν· Ἐαν τις σε ραπισηι εις την δεξιαν σιαγονα, στρεψον αυτωι και την αλλην.
Ουκ ειπε, φερε γενναιως μονον και πραως την παροινιαν, αλλα και προιθι περαιτερω
την φιλοσοφιαν, και μειζονα παρασκευαζου πασχειν, η εκεινος ποιησαι επιθυμει· τηι
δαψιλειαι της φιλοσοφιας νικησον αυτου το προπετες της παροινιας, ινα αιδεσθεις σου
την υπερβαλλουσαν επιεικειαν, αναχωρησηι. Και παλιν φησιν· Ευχεσθε υπερ των
επηρεαζοντων υμας· ευχεσθε υπερ των εχθρων υμων· καλως ποιειτε τοις μισουσιν υμας.
Την περι της παρθενιας παλιν εισηγαγε συμβουλην λεγων· Ὁ δυναμενος χωρειν,
χωρειτω. Ἐπειδη γαρ εκ παραδεισου το πραγμα απεπτη, και μετα την παρακοην
ανεχωρησε κατιων εκ του ουρανου, παλιν αυτην επανηγαγε, καθαπερ φυγαδα προς την
αρχαιαν επαναγαγων πατριδα, και της μακρας εξοριας απαλλαττων· και ελθων πρωτον
εκ παρθενου ετικτετο, και τους της φυσεως εκινει νομους, εκ προοιμιων τιμων αυτην,
και μητερα την παρθενον αποφαινων. Ἐπειδη τοινυν παραγενομενος τοιαυτα επεταττε,
και υψηλην την πολιτειαν ειργαζετο, αξια και τα επαθλα των πονων εδιδου, μαλλον δε
πολλωι μειζονα και υψηλοτερα. Ἀλλ' ην και ταυτα αορατα, και εν ελπισι και εν πιστει
και εν προσδοκιαι τηι των μελλοντων. Ἐπει ουν τα μεν επιταγματα επιπονα και υψηλα,
τα δε επαθλα και τα βραβεια εν πιστει, ορα 51.351 τι ποιει· πως ευκολον τον αγωνα
εργαζεται· πως ραιδια τα σκαμματα. Πως και τινι τροπωι; ∆υο δη ταυταις οδοις· μιαι μεν,
το αυτον αυτα μετελθειν· ετεραι δε, το αυτον δειξαι τα βραβεια και υπ' οψιν αγαγειν.
Των γαρ απ' αυτου λεγομενων τα μεν εντολη ην, τα δε επαθλα· εντολη μεν, Ευχεσθε
υπερ των επηρεαζοντων υμας και διωκοντων· επαθλον δε, Ὅπως γενησθε υιοι του
Πατρος υμων του εν τοις ουρανοις. Παλιν, Μακαριοι εστε, οταν ονειδισωσιν υμας και
διωξωσι, και ειπωσι παν πονηρον ρημα καθ' υμων ψευδομενοι. Χαιρετε και αγαλλιασθε,
οτι ο μισθος υμων πολυς εν τοις ουρανοις. Ειδες το μεν, εντολην, το δε, επαθλον; Παλιν,
Ει θελεις τελειος ειναι, πωλησον σου τα υπαρχοντα, και δος πτωχοις, και δευρο
ακολουθει μοι, και εξεις θησαυρον εν ουρανωι. Ειδες αλλην εντολην, και επαθλον; Το
μεν γαρ αυτους εκελευσε ποιειν, το δε αυτος ητοιμασεν, οπερ ην μισθος και αντιδοσις.
Και παλιν, Ὅστις αφηκεν οικιας και αδελφους, και αδελφας· τουτο εντολη·
Ἑκατονταπλασιονα ληψεται, και ζωην αιωνιον κληρονομησει· τουτο βραβειον και
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

στεφανος.
εʹ. Ἐπει ουν και τα επιταγματα μεγαλα ην, και τα επαθλα αυτων ου φαινομενα,
ορα τι ποιει· αυτος αυτα δια των εργων επιδεικνυται, και τους στεφανους επ' οψιν αγει.
Ὥσπερ γαρ ο κελευομενος ατριβη βαδιζειν οδον, εαν ιδηι προτερον τινα βαδισαντα,
ευκολωτερον απτεται, και πλειονα λαμβανει την προθυμιαν· ουτω και εν ταις εντολαις,
οι τους προηγουμενους ορωντες, ραιδιως επονται. Ἵν' ουν ευκολωτερον η ημετερα
φυσις ακολουθησηι, ταυτην λαβων την σαρκα, και την φυσιν την ημετεραν, ουτως
αυτην εβαδισε, και τας εντολας δια των εργων επεδειξατο. Το γαρ, Ἐαν τις σε ραπισηι επι
την δεξιαν σιαγονα, στρεψον αυτωι και την αλλην, αυτος εποιησεν, οταν αυτον
εῤραπισεν ο δουλος του αρχιερεως. Ου γαρ ημυνατο αυτον, αλλα τοσαυτην επιεικειαν
επεδειξατο, ως ειπειν· Ει μεν κακως ελαλησα, μαρτυρησον περι του κακου· ει δε καλως,
τι με δερεις; Ειδες πραοτητα φρικης γεμουσαν; ειδες ταπεινοφροσυνην εκπληξιν
εχουσαν; Ἐτυπτετο, ου παρ' ελευθερου τινος, αλλα παρ' οικετου, μαστιγιου, και
οικοτριβου, και μετα τοσαυτης αποκρινεται της επιεικειας ταυτα. Ουτω και ο Πατηρ
αυτου τοις Ἰουδαιοις ελεγε· Λαος μου, τι εποιησα σοι; η τι σε ελυπησα; η τι παρηνοχλησα
σοι; αποκριθητι. Ὥσπερ αυτος φησι, Μαρτυρησον περι του κακου, ουτω και ο Πατηρ
αυτου, Ἀποκριθητι μοι· και ωσπερ αυτος φησι, Τι με δερεις, ουτω και ο Πατηρ, Τι
ελυπησα σε, η τι παρηνοχλησα; Παλιν ακτημοσυνην παιδευων, ορα πως δια των εργων
αυτην επιδεικνυται λεγων· Αι αλωπεκες φωλεους εχουσι, και τα πετεινα του ουρανου
κατασκηνωσεις ο δε Υιος του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλην κλιναι. Ειδες
ακτημοσυνης επιτασιν; Ου τραπεζα ην αυτωι, ου λυχνια, ουκ οικος, ου διφρος, ουκ αλλο
των τοιουτων ουδεν. Ἐδιδασκε περι του κακως ακουοντας φερειν γενναιως, οπερ δια
των εργων επεδειξατο. Ὅτε γαρ δαιμονωντα αυτον εκαλουν και Σαμαρειτην, δυναμενος
αυτους παλιν απολεσαι, και της υβρεως αυτων αποτισαι δικην, ουδεν εποιει τοιουτον,
51.352 αλλα και ευηργετει, και τους δαιμονας αυτων απηλαυνε. Και ειπων, Ευχεσθε
υπερ των επηρεαζοντων υμας, εις τον σταυρον τουτο αναβας εποιησεν. Ἐπειδη γαρ
αυτον εσταυρωσαν και προσηλωσαν, κρεμαμενος ελεγεν, Ἄφες αυτοις· ου γαρ οιδασι τι
ποιουσι. Ταυτα ελεγεν ουκ ατονων αυτος αφιεναι, αλλ' ημας παιδευων ευχεσθαι υπερ
των εχθρων. Ἐπειδη γαρ ου λογωι μονωι, αλλα και εργωι την διδασκαλιαν επεδεικνυτο,
δια τουτο και την ευχην προσεθηκε. Μηδεις τοινυν των αιρετικων, δια την πολλην
αυτου φιλανθρωπιαν, ασθενειαν καταγινωσκετω των ειρημενων· αυτος γαρ εστιν ο
λεγων, Ἵνα δε ειδητε, οτι εξουσιαν εχει ο Υιος του ανθρωπου αφιεναι επι της γης
αμαρτιας. Ἀλλ' επειδη παιδευειν εβουλετο (ο δε παιδευων ου δι' ων λεγει μονον, αλλα
και δι' ων ποιει την διδασκαλιαν προαγει), τουτου χαριν και την ευχην προσεθηκεν·
επει και των μαθητων τους ποδας ενιπτεν, ουχ ως ελαττων ων, αλλα Θεος ων και
∆εσποτης εις τοσουτο κατεβη ταπεινοφροσυνης.
ʹ. ∆ια δη τουτο ελεγε· Μαθετε απ' εμου, οτι πραος ειμι και ταπεινος τηι καρδιαι.
Ἑτερως παλιν το τα βραβεια αυτα και τα επαθλα εις μεσον αγαγειν, και υπο οφθαλμους
δεικνυναι, ακουσον. Ὑπεσχετο σωματων αναστασιν, αφθαρσιαν, την εις αερα
απαντησιν, την εν νεφελαις αρπαγην· ταυτα δια των πραγματων εδειξε. Πως και τινι
τροπωι; Ἀποθανων ανεστη· διο και τεσσαρακοντα ημερας αυτοις συνην, ινα αυτους
πληροφορησηι και δειξηι ηλικα ημων ειναι μελλει τα σωματα μετα την αναστασιν. Παλιν
λεγων δια του Παυλου, οτι Ἐν νεφελαις αρπαγησομεθα εις απαντησιν αυτου εις αερα,
και τουτο εδειξεν εργοις. Μετα γαρ την αναστασιν, ηνικα εμελλεν ανιεναι εις ουρανους,
παροντων αυτων Ἐπηρθη, φησι, και νεφελη υπελαβεν αυτον απο των οφθαλμων
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

αυτων· και ως ατενιζοντες ησαν, πορευομενου αυτου. Ουτως ουν και το ημετερον σωμα
ομοουσιον εσται εκεινωι τωι σωματι, ατε εκ του φυραματος ον· ωσπερ γαρ η κεφαλη,
ουτω και το σωμα· ωσπερ η αρχη, ουτω και το τελος. Και τουτο σαφεστερον ο Παυλος
δηλων ελεγεν· Ὃς μετασχηματισει το σωμα της ταπεινωσεως ημων, εις το γενεσθαι
αυτο συμμορφον τωι σωματι της δοξης αυτου. Ει τοινυν συμμορφον γινεται, και την
αυτην οδον βαδιειται, και ομοιως επι νεφελων αρθησεται. Ταυτα προσδοκα και αυτος εν
τηι αναστασει. Ἐπειδη γαρ αδηλον ην τοις ακουουσι τεως το ρημα της βασιλειας, δια
τουτο ανελθων εν τωι ορει μετεμορφωθη εμπροσθεν των μαθητων αυτου, παρανοιγων
αυτοις των μελλοντων την δοξαν, και ως εν αινιγματι και αμυδρως επιδεικνυς οιον
εσται το σωμα το ημετερον. Ἀλλα τοτε μεν μετα ιματιων εφανη, εν δε τηι αναστασει ουχ
ουτως. Ου γαρ δειται το σωμα ημων ιματιων, ουδε στεγης, ουδε οροφου, ουδε αλλου
των τοιουτων ουδενος. Ει γαρ ο Ἀδαμ προ της παραβασεως γυμνος ων ουκ ηισχυνετο,
δοξηι ημφιεσμενος, πολλωι μαλλον τα σωματα τα ημετερα, οσα επι μειζονα και αμεινω
ληξιν βαδιειται, ουδενος τουτων δεηθησεται. ∆ια δη τουτο και αυτος ανισταμενος, τα
ιματια επι του ταφου και της σορου κεισθαι ειασε, γυμνον αναστησας 51.353 το σωμα,
δοξης αφατου και μακαριοτητος εμπεπλησμενον. Ταυτα ουν ειδοτες, αγαπητοι, και δια
λογων παιδευθεντες, και δι' οφθαλμων διδαχθεντες, τοιαυτην επιδειξωμεθα πολιτειαν,
ινα εν νεφελαις αρπαγεντες αει μετ' αυτου διατριβοντες ωμεν, σωζομενοι 51.354 και τηι
αυτου χαριτι, και των μελλοντων απολαυοντες αγαθων· ων γενοιτο παντας ημας
επιτυχειν εν Χριστωι Ἰησου τωι Κυριωι ημων, μεθ' ου τωι Πατρι, αμα τωι αγιωι Πνευματι,
δοξα, κρατος, τιμη, προσκυνησις, νυν και αει, και εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


