In sancta et magna parasceve
ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Παρασκευηι.
50.811
Πεπληρωται ημιν λοιπον ο της νηστειας αγων, εληξε δε εις σταυρον· που γαρ
εχρην της νικης το τελος, η επι τροπαιον ληγειν; Τροπαιον γαρ ο σταυ ρος· απαξ μεν
παγεις, αει δαιμονας τρεπει. Που γαρ ειδωλα, και ζωων ματαιων οι φονοι; που ναοι,
και δυσσεβειας πυρ; Ἐσβεσθη, παντα δι' εν αγιον αιμα πεπτωκε. Και εστι σταυρος
πολυδυναμος δυνα μις, βελος αορατον, φαρμακον αυλον, πηγη λυσι πονος,
επονειδιστος δοξα· ωστε καν μυρια ετερα λεγω περι Χριστου, καν μυρια θαυματα
διηγουμενος καταπληξω τον ακροατην, ουχ ουτως επ' εκεινοις, ως επι σταυρωι
σεμνυνομαι. Οιον τι λεγω· Ἐκ παρ θενου προηλθεν Ἰησους· μεγα το θαυμα γαμον
υπερβηναι, και φυσιν καινοτομησαι· αλλ' ει μη σταυρος ην, ουκ αν εσωθη τοις
εργοις η πρωτη του παραδεισου Παρθενος· νυνι δε εν τωι του σταυρου καιρωι πρωτη
σωζεται γυνη, το παλαιον κακον νεοις χαρισμασι θεραπευουσα. Ἀνεστη γαρ νεκρος
εν τηι Γαλιλαιαι, αλλα παλιν απεθανεν· εγω δε δια σταυρου αναστας, ουκετι
δυναμαι προς θανατον πεσειν.
Ἔπλευσεν Ἰησους την θαλασσαν, Θεος εν σκαφηι· το ξυλον εφημερον εδωκε
την ωφελειαν· εγω δε ελαβον ξυλον αιωνιον, αγαθον, ωι κεχρημενος αντι πηδα
50.812 λιου, τα πνευματικα της πονηριας απωθουμαι κυ ματα. Ἐτραφησαν
πεντακισχιλιοι υφ' ενι τωι του σταυρου συνθηματι. Που ουν της τροφης τα λειψανα;
πως ο μη παρων, τα των παροντων λειψανα λαβω;
∆ωδεκα γαρ ησαν
περισσευσαντες κλασματων κο φινοι· συμμετρος χαρις. Ἐσταυρωθη Χριστος, και αει
τρεφομεθα· και κορεννυμενοι, παλιν ζητουμεν, και πλεον το λειπομενον· αζημιος
γαρ η χαρις. Ἐπαινεισθω ημερα φωτος γεννητικη, δι' ην αι λοιπαι ημεραι προς
ευφροσυνην εκληθησαν. Πως; Ἄκουε·
Σημερον Ἀδαμ επλασθη τηι εκτηι ημεραι, σημερον μορφην εφορεσε θειαν,
σημερον μικρος κοσμος εν κοσμωι συνεστη, σημερον κυβερνητης ο ανθρωπος καλα
της ανθρωπινης κατεσχε πηδαλια, ζωων απαντων ηγεμο νευων· σημερον εντολας
ελαβεν αυτεξουσιους, σημερον εξεπεσε του παραδεισου, σημερον παλιν εισηχθη. Ὢ
πολυτροπου ημερας! ω πολυπενθους και απενθους! ω πρωι μεν λυπησασα, εσπερας
δε ευφρανασα! μαλλον δε ω ποσα θεραπευσασα! Σκυθρωπως υμιν ομολογω, τοις
παλαιοις εντυγχανων παθεσιν, ακουων τον Ἀδαμ της πατρυας εστιας εκπεσοντα,
ανθρωπον παρα δεισου πολιτην ανευ γεωπονιας τρεφομενον, ανευ ομβρου
τρυφωντα, μηδεν ιδρωτων η δικελλης η πο 50.813 νου η μοχθου προς ζωην
δεομενον, αειθαλεσι δεν δρεσιν αγαλλομενον, απο ανθεων εις ανθη μεταβαι νοντα,
απο καρπων εις καρπους μετιοντα, ταις επι θυμιαις ακολουθουσαν την χρειαν
εχοντα, ουκ εχοντα δε δια καλλους των ορωμενων τινι προτερον τας χειρας
υποβαλλει· εδακρυσα πολλακις την τοσαυτην μακαριοτητα, αυτον ιδων εκπεσοντα·
κοινον γαρ ην το παθος, και του ημετερου γενους απτομενον.
Ἐπειδη δε τοις Ευαγγελιοις ενετυχον, και ελαβομην ταυτης της ημερας
(εκτη γαρ ην κακεινη, και αυτη), απωλεσα τε την λυπην, και λευχειμονω τωι λογωι,
και λεγω εμαυτωι και υμιν· Ἀπεδρα οδυνη, λυπη, στεναγμος· τα αρχαια παρηλθεν,
ιδου γεγονε τα παντα καινα. Ὥσπερ γαρ ιατρων παιδες τας οφιωδεις πληγας
ιωνται, εξ αυτων εκχεοντες τα αλεξικακα φαρμακα, και σκευασαντες, ταις αφορμαις
του πα θους το παθος πολεμουντες· ουτως ο Σωτηρ πασαις ταις κακων αφορμαις
προς αγαθον συνεχρησατο, το πικρον γλυκυ καταστησας, το χολωδες εις θεραπειαν
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

μεταβαλων, το του θανατου κεντρον κατ' αυτου πε ριστρεψας, την του ξυλου
βλαβην εις σωτηριαν με τατιθεις, ημεραν λαβων τον κοσμον πτησασαν, και ημεραν
αντιδιδους τον κοσμον ευφρανασαν. Ἐμοι μη πεισθηις, αλλα τοις σοις οφθαλμοις·
βλεπε την παρουσαν εκκλησιαν, και πεπαυσο προς ημας ερι ζων. Ἡμερα σταυρου,
και παντες αγαλλομεθα, και νηστευομεν απο κακων, και καθαρευομεν απαντα, τα
εσω, τα εξω. Ουτος ο της εορτης λογος, ουτος ο της ευφροσυνης τροπος. Μικρα λεγω
της του σταυ ρου δυναμεως θαυματα· βλεψον προς τον κυκλον της οικουμενης,
ποσαι κωμαι, ποσαι πολεις, ποσοι τοποι, ποσα εθνη, ποσαι νησοι, ποσοι ποταμοι,
ποσοι αιγιαλοι, ποσα γενη και φυλαι, και βαρβαρων γλωσ σαι· ουτοι παντες δια
σταυρον ασιτουσι, τηι εκεινου δυναμει τα παθη σταυρωσαντες· και λυεται νυξ
πολλοις, και ου λυεται της νηστειας ο πονος.
Και νυν τι συνηλθομεν παντες ακουσαι τι περι σταυρου, και πληρουμεν
εκκλησιαν, και αλληλους ωθουμεν, ιδρουντες, πονουντες, επι μεν δικαστων
πολλακις αξιουμενοι προεδριας, επι δε Ἰησου ηδεως εστωτες; Ὅτι και Ἰησους εστη
δι' ημας, ινα στησηι κακιας ρευματα. Τι ουν επραχθη σημερον; μη γαρ απλως ημας
παραδραμηι της ημερας ταυτης τα θαυματα.
Φεγγος ην λοιπον, και αυτο το
περιορθρον, και εισ αγεται δεδεσμενος τας χειρας εις το πραιτωριον Πι λατου. Χειρας
ποιας; Τυφλων ιατικας, χωλων θερα πευτικας. Και δακτυλοι δεσμοις ενηλουντο
βλεφαρα πλασαντες, και ο θεραπευτης της φυσεως κατειχετο μη το οικειον
πληρωσαι της τεχνης εργον. Ταυτα Κυριωι ανταποδεδοται. Ἐδεθη ο δεσμευων
νεφελαις υδατα, ο λυων πεπεδημενους εν ανδρειαι, ο αιχμα λωτοις αφεσιν
χαριζομενος· εδεθη ο Λαζαρον λυσας των του θανατου δεσμων· ηχθη εις το
πραιτωριον ο μυριοις αγγελοις δορυφορουμενος. Παρεστη τωι Πι λατωι ο τον
ουρανον θρονον εχων· και ηνειχετο ελκο μενος ο δημιουργος παρα των
δημιουργηματων, ο πλαστης υπο του πλασματος, ο ποιητης υπο του ποιηθεντος. Τι
ουν επι τουτοις; τι γινεται; Και αυτοι, φησιν, ουκ εισηλθον εις το πραιτωριον ινα μη
μιανθωσιν, αλλ' ινα φαγωσι το πασχα. Ὢ της πολλης παρανομιας! φονον αδικιας
εργαζον ται, και εις το πραιτωριον εισελθειν παραιτουνται, φυλαττομενοι μη
μιανθηναι οι ηδη μεμιασμενοι, προβατωι το προβατον λυοντες. Ἀνεμεινε τοινυν κρι
τηριον ο πασης της οικουμενης κριτης· ανεμεινε μαρτυρας, ο των ψυχων μαρτυς·
πλασας, και κρι νομενος· και ανθρωποι μεν εκαθηντο δικαζοντες, Θεος δε ειστηκει,
και εστως εσιωπα, παρα τα προ θυρα των ανθρωπων εστως, ο των ουρανιων πυλων
∆εσποτης. Ἠρωτησεν ο Πιλατος, ταχα Ἰουδαιων φιλανθρωποτερος. Τι λεγω ταχα;
∆ειξει τα πεπρα γμενα την αληθειαν· Τινα κατηγοριαν φερετε κατα του ανθρωπου
τουτου; τις εχει Θεον αιτιασασθαι; αναγκαζομαι γαρ τα Πιλατου φθεγξασθαι. Ἰησους
γαρ σιωπαι, ου λογων απορων ο Λογος, αλλα μη
50.814 τηι αποκρισει λυσηι του
σταυρου τον στεφανον.
Και κτηματων επεθυμησεν ο ακτημων; οικων αλλοτριων, ο μηδεποτε εχων
που την κεφαλην κλιναι; χρημα των, ο και τους οικειους μαθητας αχρι της ζωνης
γυμνωσας; Ὄνον ουκ εχων, αλλοτριον εκτησατο, ινα τους υμετερους παιδας
ευλογησηι. Ειπατε προφασιν, πλασατε, δικαιως ανελετε. Ἀπεκριθησαν αυτωι οι
Ἰουδαιοι· Ει μη ην ουτος κακοποιος, ουκ αν σοι παρεδωκαμεν αυτον. Μεγαλη
πραγματων αποδειξις, αοριστος αποφασις· ειπε την κακιαν, και μη περι πλανα τον
ακροατην. Λεγει αυτοις ο Πιλατος· Λαβετε αυτον υμεις, και κατα τον νομον υμων
κρινατε. Ευγνωμων δικαστης απεθετο το βαρος κατα της των Ἰουδαιων κεφαλης·
υμεις λαβετε της κακιας κοινω νον. Λεγουσιν αυτωι οι Ἰουδαιοι· Ἡμιν ουκ εξεστιν
ανελειν ουδενα. Πως ουν ανειλετε Ἡσαΐαν, πως Ζαχαριαν, πως εκαστον των
προφητων; Ἀλλ' ουκ εστιν υμιν ανελειν, ου δια το μη βουλεσθαι, αλλα δια το μη
δυνασθαι· ηδη γαρ ησαν της τοιαυτης εξουσιας παρα Ῥωμαιων αφηιρημενοι.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

Λελυται τοινυν ο νομος ηδη, εν μεν πραγμασιν αργων, εν δε με λανι κειμενος· ελυσε
δε αυτον ο δεδεμενος Ἰησους. Ὁ δε Πιλατος· Ἐγω ουδεμιαν αιτιαν ευρισκω εν αυτωι.
Ου συ μονον, ω Πιλατε, αλλ' ουδε Ἰουδαιοι, αλλ' ουδε τυφλοι, αλλ' ουδε νεκροι,
ουδε ηλιος, ουδε σεληνη, ουδε ο κοσμος, ουδε οι δικαιοι παντες προ φηται και
μαρτυρες, ουδε ο λεγων προφητης· Ὃς αμαρτιαν ουκ εποιησεν, ουδε ευρεθη δολος
εν τωι στοματι αυτου. Παντες Πιλατωι συντρεχουσι δι καιαν φεροντες ψηφον· μονοι
μαχονται Ἰουδαιοι, κραυγηι δικαζομενοι, και θορυβωι την αληθειαν επι σκιαζειν
φιλονεικουντες, και το του Ἡσαΐου βεβαιουν τες· Ἔμεινα του ποιησαι σταφυλην,
εποιησε δε ακανθας, και ου δικαιοσυνην, αλλα κραυγην
. Ἐν οσωι ταυτα επραττετο, και ο Πιλατος ουτε λεγειν ουτε ακουειν ηδυνατο
δια την συμμικτον ταραχην, και στασις εμελετατο. Ἔπεμψε προς αυτον η γυνη
αυτου, καλη βοηθος, ιεμενον ανδρα κατεχουσα, Μη δεν σοι και τωι δικαιωι εκεινωι,
λεγουσα· ει μεν δυνασαι, σωσον αυτον· ει δε ου δυνασαι, σαυτον διασωσον·
μονονουχι λεγουσα το του ∆αυιδ λογιον, Μη συναπολεσηις μετα ασεβων την ψυχην
σου, και μετα ανδρων αιματων την ζωην σου. Μηδεν σοι και τωι δικαιωι εκεινωι·
πολλα γαρ επαθον κατ' οναρ δι' αυτον. Ἄλλος Ἰωσηφ, δια των ενυπνιων την
αληθειαν ορωσα, ταις Ἰουδαιων κραυγαις αντι μαρτυρουσα· επρεπε γαρ αυτους υπο
γυναικων ητ τασθαι. Ἐνικησεν αυτους Ῥααβ η πορνη, ενικησεν αυτους η
αιμοῤροουσα, ενικησεν η Χαναναια· και νυν παλιν γυνη κατ' αυτων. Στενουνται·
απεκρι θησαν αυτωι οι Ἰουδαιοι, Ἡμεις νομον εχομεν, και κατα τον νομον ημων
οφειλει αποθανειν.
Ποιον
νομον; ποιαις λεξεσι βεβαιουμενον; ταχα ταις ση μερον
αναγνωσθεισαις; Ὡς προβατον επι σφαγην ηχθη· και ως αμνος εναντιον του
κειροντος αυ τον αφωνος, ουτως ουκ ανοιγει το στομα αυτου· απο των ανομιων του
λαου μου ηχθη εις θανα τον. Ταυτας ευρισκω χρησιμους εκεινοις τας συλ λαβας·
αλλαχου δε ουδαμως Ἰησουν δικαιως σφατ τομενον. Εισηλθεν ο Πιλατος εις το
πραιτωριον, εν διδους τον Ἰουδαιων θυμον, σβεσαι φιλονεικων ασβε στον φλογα.
Εισηλθε, και εξηλθε· μαλλον το πυρ εξηψεν. Ἐξηλθε γαρ εχων τον Ἰησουν
εστεφανωμενον, αβουλητον Ἰουδαιοις θαυμα, δεικνυς τον πολε μιον αυτοις ηδη
στεφανωθεντα, ηδη νενικηκοτα, ηδη βασιλικον σχημα περιβεβλημενον. Το μεν γαρ
ην γενομενον εφ' υβρει, αινιγμα δε ην της κατα φυσιν βασιλειας. Ὡς δε ειδον
αυτον, ον πολλακις ειδον, ον ουδεποτε ειδον, ον αει βλεποντες υφαπτονται, τωι οι
κειωι δαπανωμενοι πυρι (θελησουσι γαρ, ει εγενοντο 50.815 πυρικαυστοι), επηραν
αυτων την Σοδομιτικην κραυ γην, επηραν και επηρθησαν· Αιρε, αιρε, σταυρωσον
αυτον. Τον βασιλεα υμων θελετε σταυρωσω; Ουκ εχομεν βασιλεα, ει μη Καισαρα,
φασιν. Ἄρνησις χωρις διωγμου, αθεΐα μετα τα Αιγυπτου κακα· Ουτοι οι θεοι σου,
Ἰσραηλ, οι συναγοντες σε εκ γης Αιγυπτου. Ουκ εχετε βασιλεα, ει μη Καισαρα; Τις
ουν ωδηγησεν υμας επι της ερημου; η τις εθρεψε; τινα επιβοαται Μωυσης, λεγων·
Κυριος βασιλευων τον αιωνα, και επ' αιωνα, και ετι; Ουκουν, επειπερ ηρνησασθε
τον εαυτων βασιλεα, μεινατε λοιπον αβασιλευτοι, ζυγον δουλειας αιωνιον
ελκοντες.
Ταυτα μεχρι ωρας επραχθη. Ἴδωμεν δε και το λειπομενον μερος της ημερας·
πασα γαρ εστιν αγια. Ἔλαβον αυτον εστεφανωμενον· τισιν; Ἀκανθαις, τοις
Ἰουδαιων δωροις. Ἔμεινα του ποιησαι σταφυλην, εποιησε δε ακανθας· εῤραπισθη,
ετυπτηθη, μαστιγας ελαβεν· αλλα μηδεν επαισχυνθεις. Στηθι μετα Ἡσαΐου, και
βλεπε Θεον τοις εκεινου βλεφαροις. Τι ουν εκεινος φησι; Κυριε, τις επιστευσε τηι
ακοηι ημων; ειδομεν αυτον, και ουκ ειχεν ειδος, ουδε καλλος· αλλα το ειδος αυτου
ατιμον, εκλειπον παρα τους υιους των ανθρωπων. Ουκ ειχε καλλος, ουδε ειδος, ο
παντος καλλους τεχνιτης· εθρηνει γαρ των Ἰουδαιων τα κακα, ανθρωπος, εν πληγηι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

ων, και ειδως φερειν μαλακιαν. Ἄνθρωπος, ου Θεος· ανθρωπος γαρ ην, και ου Θεος,
ο πληττομενος. Τις ουν ουτος ο πολυπονος και πολυωδυνος και υπο παντων
βαλλομενος; μηπου και δικαιως α πασχει παθηι; Ουτος τας αμαρτιας ημων φερει, και
υπερ ημων οδυναται. Ἐγω ουδεμιαν αιτιαν ευρισκω εν αυτωι. Ἀλλα μη αισχυνου τοις
επονειδιστοις αγαθοις. Τοσαυτα γαρ παθων, εμεινεν απαθης· ετρωθη, ενεπτυσθη, τα
αισχιστα υπεμεινε, και ο αυτος μενει εντιμος, ενδοξος, των πεπληγμενων ως τις,
φησιν αυτος ο Ἡσαΐας· Και ημεις ελογισαμεθα αυτον ειναι εν πονωι, και εν πληγηι,
και εν κακωσει· αυτος δε ετραυματισθη δια τας αμαρτιας ημων, και εμαλακισθη δια
τας ανομιας ημων. Ουκουν και αυτος και ημεις τραυματιαι κειμεθα. Τωι μωλωπι
αυτου ημεις ιαθημεν.
Νεκρος νεκρων ιατρος· τραυματιας πολυπονων ανθρωπων αντιφαρμακον.
Ἀλλ' εως ποτε την ημετεραν αδειαν περιπλαναις, ω ανθρωπε; ειπε σαφεστερον το
ζητουμενον. Ὡς προβατον επι σφαγην ηχθη, και ως αμνος εναντιον του κειροντος
αφωνος. Χρηστον προβατον κακοις μαγειροις εκδοθεν· ει σφαττετε, ω Ἰουδαιοι, μη
κειρετε· ει δε κειρετε, φεισασθε προβατου χρηστα καρποφορουντος. Ἤγοντο δε και
αλλοι μετ' αυτου κακουργοι δυο. Περιηκει γαρ ημιν ο λογος εις την ενδεκατην ωραν
της ημερας, ινα μηδεις την εαυτου ζωην απαγορευσηι. Και εβουλομην μεν υπερβηναι
την ιστοριαν, δια το
50.816 πολλακις αυτην ειρησθαι, ορω δε ληιστην αει με
βιαζομενον. Και ου μεγα· και γαρ παραδεισου θυρας εβιασατο, την τεχνην εις
σωτηριαν μεταβαλων. Ειστηκει επι του σταυρου αμνος, και δυο λυκοι· αλλ' ο μεν
εμεινεν επι της γης γνωμη· ο δε ηδη μετεβαλλετο, Μνησθητι μου, λεγων, οταν
ελθηις εν τηι βασιλειαι σου. Ὢ της δυναμεως Ἰησου! ο ληιστης ηδη προφητης απο
σταυρου κηρυσσων· Μνησθητι μου, Κυριε, οταν ελθηις εν τηι βασιλειαι σου. Τι γαρ
οραις βασιλεως, ω ληιστα; Ῥαπισμα, εμπτυσμα, ηλους και ξυλον, και τα Ἰουδαιων
σκωμματα, και ηδη την λογχην των στρατιωτων γυμνουμενην. Ἀλλ' ουχ ορω, φησι,
τα φαινομενα· αγγελους περιεστωτας ορω, ηλιον φευγοντα, καταπετασμα
ρηγνυμενον, την γην τρεμουσαν, νεκρους ηδη φευγειν μελετωντας· Ἰησους παντας
δεχομενος, ο και τοις περι την ενδεκατην ωραν ελθουσιν εργαταις δους το αυτο
δηναριον· Ἀμην λεγω σοι (λαβε και συ το αμην, ω ληιστα, ο σημερον ληιστης),
σημερον μετ' εμου εσηι εν τωι παραδεισωι. Ἐγω σε εκβαλων, εισαγω, ο τας θυρας του
παραδεισου κλεισας, ο ρομφαιαι πυρινηι τειχισας· αν γαρ εγω μη εισαγω, μενουσιν αι
θυραι κεκλεισμεναι. ∆ευρο, ω ληιστα, τον διαβολον ληιστευσας, και κατ' αυτου
στεφανωθεις· ανθρωπον ιδων, και Θεον προσεκυνησας, τα μεν παλαι ριψας οπλα, τα
δε της πιστεως αναλαβων.
Τουτων δε ουτως εχοντων, και παντων αγιαζομενων, εκ μεν αιθερος, ηλιου,
εκ δε φυτων, ξυλου, εκ δε ζωων, χολης, εκ δε υφασματων, χιτωνος αδιαῤρηκτου, εκ
δε θαλασσης, πορφυρας στολης, εκ δε μεταλλων και σιδηρου, λογχης και ηλων, και
διδυμων πηγων, αιματος και υδατος προχυθεντος, ο Σωτηρ το εαυτου εποιει·
Πατερ, αφες αυτοις την αμαρτιαν. Τισιν αφεσις; Ἕλλησιν, Ἰουδαιοις, ξενοις,
βαρβαροις, πασιν απλως· απαξ γαρ ειπε, και αει το εργον τελειται. Μη γαρ επι των
πολεμιων μονον, Ἄφες, ειπε· καθ' εκαστον ετος λεγει, και αει λεγει, και ο
βουλομενος λαμβανει. Συνηλθον παντες επι το πραιτωριον Πιλατου· τι λεγοντες;
Οιδαμεν οτι ο πλανος εκεινος ειπεν ετι ζων· Μετα τρεις ημερας εγειρομαι. Ὅλως
οιδας; ολως μεμνησαι οτι εγηγερται; Ἀσφαλιζου τον ταφον· εμοι γαρ ασφαλιζηι·
φρουρησον νεκρον, μη φυγη. Ἔχετε φησι, κουστωδιαν, υπαγετε· ασφαλισασθε ως
οιδατε· αποκλειετε ως οιδατε, ως οιδατε σκευασατε, ως οιδατε φρουρησατε· ει μη
εφυλαξατε, εμοι προφασεως λογον καταλιμπανετε.
Νυνι δε υμιν αυτοις παραδιδωμι, οτε μεν εζη παρ' υμων κατασχεθεντα, οτε δε
ανηιρεθη, παντας υμας λαθοντα. Μεινωμεν τοινυν νηφοντες, ινα τον βαθυν υπνον
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

των Ἰουδαιων ιδωμεν, και ταις επουρανιαις στρατιαις συνεορτασωμεν, εν Χριστωι
Ἰησου τωι Κυριωι ημων, ωι η δοξα και το κρατος, νυν, και αει, και εις τους αιωνας
των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


