In poenitentiam Ninivitarum
ΟΜΙΛΙΑ Βʹ. Του εν αγιοις Πατρος ημων Ἰωαννου αρχιεπισκοπου
Κωνσταντινουπολεως του Χρυσοστομου εις την μετανοιαν των
Νινευιτων.
64.424
Ευλογησον, Πατερ. Και τας προλαβουσας ημερας διδασκαλιας απαιτουσας
ορων, και εμαυτον δια την ασθενειαν ηναγκασμενον σιγαιν, ηνιωμην, και
εδυσχεραινον, καθαπερ τις προθυμος αθλητης κεκωλυμενος παρα τους αγωνας
αυτου εισελθειν εις το σταδιον. Ἑωρων υμας της λογικης εφιεμενους τροφης, και
εμαυτον χορηγειν ουκ ισχυοντα. Ἑωρων τον χρονον εμποριας, και εμαυτον ουδεν
συμβολαιον θεσθαι προς υμας δυναμενον. Ἔβλεπον την θηραν πολλην, και τον
θηρευτην ατονουντα προς την αγραν. Ἀλλα και λιαν οδυνωμενωι επι τουτωι καλλιον
ηγουμην εμαυτωι τους πονους επιμετρειν, ωστε και εις εκκλησιαν εχειν καθ' ημεραν
επιφοιταιν, και της αλλης κοινωνειν υμιν λειτουργιας, η δυο και τρεις ημερας πλεον
μονον μοχθησας προσηλωσθαι παλιν τηι κλινηι, και παλιν υμων απολελειφθαι. ∆ια
τουτο τας καθημερινας εκλειπων διαλεξεις ηκω σημερον δια της ∆εσποτικης χαριτος
το χρεως υμιν καθησων. ∆ευρο δη ουν το σκαφος εις το πελαγος της Νινευιτων
μετανοιας ελκυσωμεν. Ἄλλοι μεν γαρ αλλοις εισι των ανθρωπων χρησιμοι λογοι, τα
δε της μετανοιας φαρμακα πασιν οιμαι ωφελιμα· επειδη γαρ ουδεις αμαρτιας
ελευθερος, ευδηλον ως ουτε μετανοιας ανενδεης. Τοις δε χρηιζουσι ταυτης
αναγκαιον το παραδειγμα των εκ μετανοιας σωθεντων τωι ισωι τροπωι κακεινους
προς την υγιειαν εισαγον.
Ἴδομεν τοινυν τους επι πονηριαι βεβιωμενους ονομαστους επ' αρετηι
γινομενους. Ἴδομεν τους θηριοις εοικοτας αγγελων ταξιν μεταλαμβανοντας.
Ἴδομεν τοις εργοις την πολιν στρεφοντας τροπωι φιλοσοφιας την πολιν
ανορθουντας. Ἴδομεν τους εχθρους του Θεου, φιλους του Θεου γεγονοτας, και τον
παλαι κατηγορον ∆εσποτην, συνηγορον υστερον κτησαμενους. Ἴδομεν κατακριτους
μετα την αποφασιν προς τον δικαστην αγωνιζομενους, και την αποφασιν
ακυρουντας. Ἴδομεν τον Θεον δια φιλανθρωπιαν ψευδομενον. Ἠκουσαμεν πρωην,
οπως ο μεν προφητης εκηρυσσεν, η δε πολις εθορυβειτο, και οτι καθαπερ εις πελαγος
πνευμα χαλεπον ταραττει, ουτως εις τον δημον των Νινευιτων η φωνη πεσουσα του
Ἰωνα παντα ζαλης και χειμωνος επλησεν. Ἠκουσαμεν, οπως πιστον ηγουμενη η
πολις το κηρυγμα ουκ εις 64.425 απογνωσιν επεσεν, αλλ' εις μετανοιαν εδρασεν· και
οτι θαῤρειν περι της σωτηριας ουκ εχουσα, θεραπευειν και καταλλαττειν τον Θεον
επεχειρει. Τινα δε υπερ των καταλλαγων τα πραττομενα ην; ειρηται μεν εν μερει· δει
δε τον παντα λογον υμιν αποδουναι· εκηρυξαν γαρ νηστειαν, και ενεδυσαν τον
σακκον απο μικρου αυτων και εως μεγαλου αυτων. Ὢ ξενου θαυματος, φοβερου μεν
ανθρωποις, αγγελοις δε ποθεινου! Ἐννοησον μοι τας πολλας μυριαδας εκεινας
ανδρων ομου και γυναικων και παιδων σακκοφορουσας, και εις ταυτο
συνηθροισμενας· επιτηδευματα παντα και πραξεις πασας ανθρωπινας αργουσας, και
εργον μεν ουδεν παρ' ουδενος ουδαμου τελουμενον, οιμωγην δε ομου παντων και
θορυβον, και βοην εις ουρανον πεμπομενην.
Ἐννοησον δεσποτων και δουλων ανωμαλιαν εκβεβλημενην, αρχοντων και
αρχομενων, βασιλεα μετα του ισου σχηματος παροντα τοις πληθεσι, και καθαπερ
πολιτικην τινα παραταξιν την λειτουργιαν ταττοντα του Θεου. Ἤγγισε γαρ, φησιν, ο
λογος προς τον βασιλεα, και εξανεστη του θρονου αυτου, και εξεδυσατο την στολην
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

αυτου, και περιεβαλετο σακκον, και εκαθισεν επι σποδου. Ὢ σοφου βασιλεως.
Ἐξαρχει της μετανοιας αυτος, ωστε την πολιν πασαν σπουδαιοτεραν ποιησαι. Τις γαρ
ημελλεν ετι μαλακιζεσθαι, τον βασιλεα ορων αυτον υπερ της σωτηριας
αγωνιζομενον; Τα τραυματα της αλουργιδος θεραπευει δια του σακκου· τας αμαρτιας
του θρονου δια της επι σποδου καθεδρας εκπλυνει· την νοσον της υπερηφανειας τωι
ταπεινωι του σχηματος εξιαται· τηι νηστειαι τα ελκη της τρυφης φαρμακευει· και
δειξας ταυτα δια των εργων προς την ισην σπουδην παντας δια κηρυγματος εγειρει.
Ἐκηρυχθη γαρ, φησι, παρα του βασιλεως· Οι ανθρωποι, και τα κτηνη, και οι βοες, και
τα προβατα μη γευσασθωσαν μηδεν, μηδεν νεμεσθωσαν, και υδωρ μη πιετωσαν.
Καινη βασιλεως νομοθεσια· ασιτιαν τοις αῤρωστοις ως ιατρος επιταττει· μαλλον δε
τας αποστολικας μιμειται διδασκαλιας ευσεβους νηστειας ο τρυφητης νομοθετης,
και τοις ανθρωποις κοινωνειν τα αλογα ταυτης κελευει, δια της αναμαρτητου
φυσεως εις οικτον μειζονα τον Θεον επισπωμενος. Και περιεβαλοντο σακκους,
φησιν, οι ανθρωποι και τα κτηνη. Ὢ παραταξεως ουρανιας! ω φαλαγγος τωι διαβολωι
φρικτης! Ἑστηκει θρηνων ο διαβολος ορων αυτου την στρατειαν πανδημι προς τον
Θεον μεταστασαν και πολεμουσαν τοις δαιμοσιν· ειτα ταυτην την μαχην και παιδες,
και γυναικες, νηπια μετα ανδρων ηγωνιζοντο· ηδη δε η των κτηνων φυσις συμμαχος
εις την παραταξιν παρεληφθη. Και ιδε καινον ο διαβολος θεαμα· βοσκηματα
δικαιοσυνην συνεισφεροντα ανθρωποις, και υπερ της σωτηριας των κεκτημενων
νηστευοντα· Οι ανθρωποι, και οι βοες, και τα κτηνη μη γευσασθωσαν μηδεν, μητε
νεμεσθωσαν.
Τα της αρχης ο βασιλευς συμβολα ριψας, την των ιερεων μετελαβε ταξιν.
Ἑστηκει δημηγορων, και φιλοσοφειν τους Νινευΐτας 64.428 παιδευων. ∆εινα, φησιν,
ω φιλοι, τα περιεστωτα κακα. Την οικουμενην χειρωσαμενοι πασαν, ως πονηροι
θειαι ψηφωι φθειρομεθα, και βασιλευοντες παντων ανθρωπων, ως φαυλοτεροι
παντων ξενωι θανατου κατεδικασθημεν τροπωι, και των αλλων παντων
μακαρισθεντες, παντων ειναι δοξομεν αθλιωτεροι, και μυθος εσομεθα τωι βιωι παντι
και διηγημα, της προτερας λαμπροτητος ουτε λαθειν συγχωρουσης τα ημετερα κακα.
Πολλους, ω Νινευιται, πολεμους νικησαντες, γενναιοτερον νυν υπερ της οικειας
αγωνισωμεθα σωτηριας· παλαι μεν γαρ οπως ετερων γενωμεθα κυριοι, παντα
επραττομεν· νυν δε αθλον ημιν το μη μετα γυναικων, και παιδων αρδην απολεσθαι.
Προς επαναστασιν ξενου πολεμου ξενως αγωνισωμεθα· τοξευσωμεν τον ουρανον
υμνωιδιαις· ακοντισωμεν αντι δορατων εκει ψαλμωιδιαις· προσευχαις τον Θεον
σφενδονησωμεν· δακρυσιν απαυστοις αυτου τον θυμον εκμειλιξωμεν· των πονηρων
πραξεων την φαλαγγα ρηξωμεν· τα της κακιας οχυρωματα καταβαλωμεν· μεθ'
οπλων αρετης μαχησωμεθα· θωρακα δικαιοσυνης βελος ου τιτρωσκει· ασπιδα
πιστεως κεραυνος ου δυναται φλεξαι· περικεφαλαιαν ελπιδος συντριψαι ο Θεος ουκ
ανεχεται· η ανωθεν οργη χιτωνα σωφροσυνης ου σχιζει· απειλη καταστροφης,
εξομολογησεως τειχος καθελειν ουκ ισχυει· αποφασις απωλειας μετανοιαν
σπουδαιαν ιδουσα, ως καπνος ευθυς διαλυεται· αν ουτως, ω φιλοι, και μετα
τοιουτων πολεμησωμεν οπλων, ωσπερ της γης ουτω και του ουρανου κρατησομεν.
Θαῤρειτε, Νινευῗται, θαῤρειτε, φιλανθρωπος βασιλευς ημιν πολεμει· ανικετας μονον
τους αυτου πολεμιους ριψας ευ θεις την οργην ευεργετης γινεται των εχθρων.
Τοιουτοις μεν παρακλητικοις λογοις ο βασιλευς εις μετανοιαν τον λαον
ηρεθιζε. Νινευῗται δε προθυμως εξετελουν τα κελευομενα· Περιεβαλον γαρ, φησι,
σακκους οι ανθρωποι, και τα κτηνη, και εβοησαν εκτενως προς τον Θεον. Ουχ ο μεν
λογος ην προχειρος, ο λογισμος δε μετεωρος· ουχ η μεν γλωσσα εφθεγγετο, η δε
διανοια ερεμβετο· ουχ η φωνη προεφερετο, η γνωμη δε παρεφερετο· αλλα
συντεταμενως εκατερα τον Θεον ελιτανευε. Νυξ επιουσα, και τον φοβον αυξουσα
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

τον μεν υπνον εδιωκε, σπουδαιοτερον δε τον υμνον ανεπεμπεν. Ἡμερα παλιν
ζοφερον δεικνυουσα τον ουρανον, και αστραπαις απαυστοις και βρονταις
κτυπουμενη εις τρομον εξαισιον και βοην μεγιστην παντας εκινει. Ἡ γη σειομενη
κλονον πολυν ειργαζετο ταις ψυχαις. Τα νηπια παντα τοις κολποις υπο δεους
προστρεχοντα των μητερων, και ταις αγκαλαις κλαυθμυριζομενα αφατον εποιει
θρηνον και οδυρμον τοις ορωσι. Ἀγελαι βοων και προβατων, και θρεμματα παντα
νομης, και υδατων κεκωλυμενα, και διαφορον φωνην αφιεντα, εις κλαυθμον και
αδαμαντινους εκινει ψυχας. Πανταχοθεν δε της απειλης και του δεους ταρασσοντος,
ουκ ηνεχοντο την ελπιδα την χρηστην αποῤριψαι. Τις οιδε γαρ, φησιν, ει μετανοησει
ο Θεος, 64.429 και αποστρεψει απο οργης θυμου αυτου, και ουκ απολωμεθα; Ἐκ
βαθυτατης τοινυν καρδιας προς τον Θεον ανεβοων· Βασιλευ, ζωης Κυριος και
θανατου, ημεις μεν ης ηπειλησας αποφασεως αξιοι, και δικην την εκαστην
οφειλομεν, σε τον αληθινον Θεον αγνοησαντες, και διεφθαρμενον ζησαντες βιον.
Αυτος δε τωι πελαγει των σων οικτιρμων κεχρημενος παυσον την καθ' ημων
τιμωριαν· νικησον το μεσον δικαιον αγαθοτητι, την δε ημων αγνωμοσυνην
φιλανθρωπιαι· ει μεν εξαιφνης επηγαγες την πληγην, λογος τα της κολασεως ειχε,
και αλλοτριους οντας και φαυλους απεκτενες· νυν δε προθεσμιαν δια χρηστοτητα
δους, αν μεταβληθεντας φονευσηις, ουκ αλλοτριους, αλλα σους απολλυεις.
Ἀσεβουντας εφυλαξας, και νυν φθειρεις πιστους γινομενους; πονηρους οντας
διεσωσας, και αγαθοεργουντας νυν αναιρεις; ειδωλοις ανακειμενην την πολιν
ηυξησας, και βασιλιδα πεποιηκας, και καταστρεφεις σην γενομενην; Ουκ ειδοτες σε
δια σου την οικουμενην εκρατησαμεν, και προσκυνουντες σε νυν και της ζωης αυτης
εκβαλλομεθα; Του σου, Βασιλευ, ονοματος φεισαι, μη Νινευΐταις απαιτων δικας,
φευκτην ως ανονητον την ευσεβειαν ποιησηις· μη δικαιως ημας κολαζων της
μετανοιας τοις ανθρωποις κλεισηις την θυραν.
Ει μεν γαρ νομοθετου, και διδασκαλων τυχοντες εις πολλην κακιαν
προηλθαμεν, απαραιτητως διαφθειρον, ικετευουσι συγγνωμης μη μεταδος,
χαλεπωτεραν ης ηπειλησας επαγαγε δικην· ει δε ου μαθοντες, ουδε παιδευθεντες εν
φαυλοτητι, και ασεβειαι διετελουμεν, μη τοσουτον ολεθρον, Βασιλευ, της αγνοιας
ημων καταψηφισηι. Κατακλυσμωι τους ανθρωπους διεφθειρας παλαι δικαιως·
διδασκοντι γαρ ου προσειχον τωι Νωε· προειπας την απωλειαν, και την αμαρτιαν ουκ
εφυγον. Σοδομιτας ευλογως ανεπρησας, δεξασθαι γαρ του Λωτ τας συμβουλιας ουκ
ηθελησαν. Αιγυπτιοι κατεποθησαν εικοτως μετα του Φαραω, Μωσεως γαρ
διδασκοντος ουκ επειθοντο πληγεντες πολλακις, και της σης δεξιας πειραν
λαβοντες. Ἢ παρα τινος αντειπειν ετολμησαμεν; Ἕνα νυν μονον απεστειλας προς
ημας, ουδε τουτον διδασκαλον, αλλα και κακων μηνυτην, και πιστευσαντες πανδημι
την σην λατρειαν τιμωμεν. Προθεσμιαν ημιν μικραν δεδωκας, και μεταβολην εν
αυτηι μεγιστην εδειξαμεν. Ἀπωλειας ημιν κηρυχθεισης το σον φιλανθρωπον ουκ
απεγνωμεν. Του προφητου την καταστροφην καταγγειλαντος, εις το σον ηλπισαμεν
ελεος. Μη ψευσηις ημων, αγαθε, τας ελπιδας! Μη παυσηις γλωττας ανυμνειν σου την
χρηστοτητα βουλομενας! Μη αποκτεινηις ανδρας κηρυξαι σου την αγαθοτητα παντα
σπευδοντας! Μη κωλυσηις ημας διδασκαλους τοις ημετεροις πασιν ευσεβειας
γενεσθαι! Μη διαμεινηις οριζομενος ομοιως προς τους ουκετι τοις αυτοις
διαμειναντες! Ἠλλαγημεν ημεις, διαλλαγηθι συ. Στησον την οργην, ωσπερ την
πλανην ημεις.
Παυσον την τιμωριαν αυτος, ωσπερ ημεις την κακιαν. Ἐξεπαιδευσας ημας
ικανως τωι φοβωι, δος καιρον λοιπον ημιν το περι σε φιλτρον ενδειξασθαι. 64.432
Φεισαι θρεμματων δια λιμον μυκωμενων· φεισαι παιδων αναμαρτητων υπο
κλαυθμου πνιγομενων. Φεισαι νηπιων αωρων υπο νηστειας εκλελυμενων. Μη
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

συνδιαφθειρηις τους αναιτιους τοις αιτιοις. Οικτειρησον μητερας γαλα δια την σην
οργην τοις φιλτατοις ου παρεχουσας· ηρνησαντο γονεις εκεινους ελεων, ινα το σον
ελεος επισπασωνται. Παντες ανθρωποι τοις αυτοις, οις και ημεις, ανεχονται
πονηρευμασιν· αν ημας μετανοουντας μη δεξηι, του κοσμου παντος τας ελπιδας
εξεκοψας, Τοιουτοις παρα τας αρχας, ως εικος, Νινευιται λογοις εχρωντο· ην δε και
τα εργα τοις λογοις εφαμιλλα, νηστεια, σακκος, εκτεινης προσευχη, δακρυα,
πονηριας φυγη. Ἀνεβοησαν γαρ, φησι, προς τον Θεον εκτενως, και απεστρεψεν
εκαστος απο της οδου αυτου της πονηρας, και απο της αδικιας της εν χερσιν αυτων.
Ἅπτονται της φιλοσοφιας απο των ακρων αυτων της φιλοσοφιας, και την κορωνιδα
της αρετης κρηπιδα ποιουνται της αρετης· παν γαρ ο τι καλλιστον εργον, και Θεωι
προσφιλεστατον, τουτο εκαστος επιτηδευετο. Ἴδον πολεμον ουρανιον κατ' αυτων
εγειρομενον, και ωχυρωσαν εργοις αγαθοις εαυτους, ωσπερ τειχος [τειχει].
Ἐνεδυσαντο θαυμαστην τινα πανοπλιαν τους σακκους. Ἀντεταξαν κατωθεν ευχας,
και δεησεις τοις ανωθεν κεραυνοις φερομενοις. Τωι παταγωι των βροντων τον ηχον
της υμνωιδιας αντεστησαν.
Νηστεια πυργος αυτοις γεγονεν εναργης. Κρουνοις δακρυων την των
αμαρτηματων εσβεσαν φαλαγγα. Φιλους εποιησαντο τους εχθρους, ινα τον Θεον
εαυτοις καταλλαξωσιν. Ἀφηκαν αυτοι την οργην τοις λελυπηκοσιν, ινα την κατ'
αυτων οργην παυσωσι του ∆εσποτου. Ὀφληματων κατω γραμματειον διεῤρηξαν, ινα
της ανωθεν επταισμενων αφεσεως τυχωσιν. Ἔδωκαν δουλοις ελευθεριαν, ινα
λαβωσιν αυτοι της τιμωριας ελευθεριαν. Προσεθηκαν τας κτησεις τοις ενδεεσιν, ινα
κτησωνται βεβαιως τας ιδιας ουσιας. Τρυφην ριψαντες, εγκρατειαν μετεδιωκον.
Ἀκολασιαν φυγοντες, σωφροσυνην ησπαζοντο. Ἀξιωματων ογκον μισησαντες, εις
ταπεινον και πενθηρες σχημα απαντες μετεσκευασθησαν. Ὠνιων, και συμβολαιων,
και παντων εργων σχολασαντες τον Θεον εθεραπευον. Οι κακουργοι τας ληιστειας
ουδενος αναγκαζοντος ωμολογουν. Οι δικασται τους ομολογουντας ουκ επραττοντο
δικας. Ὡς τεθνεωτες του βιου παντες ωμολογουν. Ὁ πλουτος αφυλακτος εῤριπτο,
και ο κλεπτης ουδαμοθεν εφαινετο. Χρυσος τοις ενδεεσιν εχορηγειτο, και την κτησιν
εκαστος ως ζημιαν εφυγεν. Ἓν μονον εσπουδαζετο πασιν, η σωτηρια. Εις δρομος και
πλουσιοις, και πενησιν, ο περι της ζωης προυκειτο πονος. Παν δε το μη εις τουτο
φερον, ως ανονητον και φαυλον εκβεβλητο. Ἄδηλος ην η σωτηρια, και ως
ομολογουμενη παρ' αυτοις εσπουδαζετο. Ουκ ειχον θαῤρειν τωι τελει της μετανοιας,
και ως ζησομενοι παντως αγαθης πασης επεμελουντο πραξεως. Ὢ φιλοσοφων
βαρβαρων! ω σοφων απαιδευτων! Ἔγνωσαν αδιδακτως τα δεοντα, ανευ νομοθετου
μετεῤρυθμισθησαν, ανευ διδασκαλων εσωφρονισθησαν, εκ της εσχατης κακιας εις
την ουρανιον πολι 64.433 τειαν ανεδραμον. Αυτη η αλλοιωσις της δεξιας του
Ὑψιστου. Εις ομβρος απειλης, και μυριων αγαθων φοραν εβλαστησαν Νινευιται·
ανεχωνευθησαν ως παλαιοι τινες ανδριαντες.
Μετεσκευασθησαν εκ της μετανοιας· εξ αμαρτωλων γεγονασι δικαιοι,
αγγελοις ερασμιοι, Θεωι ποθεινοι. Ἔστησαν σαλευομενην την πολιν, καταπιπτουσαν
ωρθωσαν, δονουμενην εστηριξαν. Μετεστραφησαν, και ουκ αντεστραφησαν·
μετεβληθησαν, και ου διεφθαρησαν. Ἴδε γαρ, φησιν, ο Θεος τα εργα αυτων, οτι
απεστραφησαν απο των οδων αυτων πονηρων, και μετενοησεν επι τηι κακιαι, ηι
ελαλησε του ποιησαι αυτοις. Ὢ παραδοξων πραγματων! Ἀνεδικασε την δικην ο
δικαστης, την φονευουσαν ελυσε ψηφον, και την σωζουσαν εψηφισατο. Μετενοησαν
Νινευιται, και μετενοησεν ο Θεος. Ἔσχισεν η μετανοια της απωλειας το προσταγμα.
∆ιεῤρηξαν εκεινοι την πονηριαν, διεῤρηξεν ο Θεος την αποφασιν. Ὢ παντα
δυναμενης μετανοιας!
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

Ἐπι γης τελειται, και τα εν ουρανοις αναστρεφει. Ουτω και ημεις, ω φιλοι,
μετανοησωμεν· ουτω νηστευσωμεν· αγαθας πραξεις τηι νηστειαι συνζευξωμεν·
πονηρων πραξεων απεχωμεθα· της γεεννης την απειλην φοβηθωμεν· δια μετανοιας
την παρα Θεου σωτηριαν κτησομεθα. Αυτωι η δοξα, και το κρατος εις τους αιωνας
των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


