De sanctis martyribus
ΕΓΚΩΜΙΟΝ Εις τους αγιους παντας τους εν ολωι τωι κοσμωι
μαρτυρησαντας.
50.705
αʹ. Ἐξ ου την ιεραν πανηγυριν της Πεντηκοστης επετελεσαμεν, ουπω
παρηλθεν ημερων επτα αριθμος, και παλιν κατελαβεν ημας μαρτυρων χορος,
μαλλον δε μαρτυρων παρεμβολη και παραταξις, της παρεμβολης των αγγελων, ην ο
πατριαρχης ειδεν Ἰακωβ, 50.706 κατ' ουδεν ουσα χειρων, αλλ' εφαμιλλος αυτης και
ιση. Μαρτυρες γαρ και αγγελοι τοις ονομασι διεστηκασι μονον, τοις δε εργοις
συναπτονται· τον ουρανον οικουσιν αγγελοι, αλλα και οι μαρτυρες· αγηρατοι 50.707
και αθανατοι εισιν εκεινοι, τουτο και οι μαρτυρες εξουσιν. Ἀλλα και ασωματον
ελαχον εκεινοι φυσιν; Και τι τουτο; οι γαρ μαρτυρες ει και σωμα περικεινται, αλλ'
αθανατον· μαλλον δε και προ της αθανασιας ο του Χριστου θανατος της αθανασιας
μαλλον καλλωπιζει τα σωματα.
Ουχ ουτως εστι λαμπρος ο ουρανος τωι χορωι των αστρων κοσμουμενος, ως τα
σωματα των μαρτυρων λαμπρωι τωι χορωι των τραυματων κοσμουμενα. Ὥστε επειδη
απεθανον, δια τουτο μαλιστα πλεονεκτουσι, και προ της αθανασιας ελαβον τα
βραβεια, απο του θανατου στεφανωθεντες. Ἠλαττωσας αυτον βραχυ τι παρ'
αγγελους, δοξηι και τιμηι εστεφανωσας αυτον, περι της κοινης φυσεως των
ανθρωπων, φησιν ο ∆αυΐδ· αλλα και το βραχυ τουτο παραγενομενος ο Χριστος
απεδωκε, θανατωι θανατον καταδικασας. Ἐγω δε ουκ εντευθεν διισχυριζομαι, αλλ'
οτι και το ελαττωμα τουτο του θανατου πλεονεκτημα γεγονεν· ει γαρ μη ειεν
θνητοι, ουκ αν εγενοντο μαρτυρες· ωστε ει μη θανατος ην, ουδε στεφανος ην· ει μη
τελευτη ην, ουκ ην μαρτυριον· ει μη θανατος ην, ουκ ηδυνατο Παυλος λεγειν, Καθ'
ημεραν αποθνησκω, νη την υμετεραν καυχησιν, ην εχω εν Χριστωι Ἰησου· ει μη
θανατος και φθορα ην, ουκ ηδυνατο λεγειν ο αυτος· Χαιρω εν τοις παθημασι μου
υπερ υμων, και αναπληρω τα υστερηματα των θλιψεων του Χριστου εν τηι σαρκι
μου. Ὥστε μη αλγωμεν, οτι εγενομεθα θνητοι, αλλ' ευχαριστωμεν, οτι απο του
θανατου ηνευχθη ημιν το σταδιον του μαρτυριου· απο της φθορας ελαβομεν
υποθεσιν των βραβειων· εντευθεν εχομεν αφορμην των παλαισματων. Ὁραις σοφιαν
Θεου, πως το μεγιστον των κακων, το κεφαλαιον της ημετερας συμφορας, οπερ
εισηγαγεν ο διαβολος, τον θανατον λεγω, τουτον εις τιμην και δοξαν ημετεραν
μετεβαλε, δια τουτο προς τα του μαρτυριου βραβεια τους αθλητας αγων; Τι ουν;
ευχαριστησομεν τωι διαβολωι δια τον θανατον; Μη γενοιτο! ου γαρ της εκεινου
γνωμης το κατορθωμα, αλλα της του Θεου σοφιας το χαρισμα· εκεινος εισηγαγεν ινα
απολεσηι, και προς την γην επαναγαγων πασαν εκκοψηι σωτηριας ελπιδα· ο Χριστος
δε αυτο λαβων μετεστρεψε, και εις τον ουρανον ημας δι' αυτου παλιν ανηγαγε.
Μηδεις ουν ημων καταγινωσκετω, ει χορον και παραταξιν εκαλεσα των
μαρτυρων το πληρωμα, δυο εναντια ονοματα ενι πραγματι τιθεις· χορος γαρ και
παραταξις εναντια, αλλ' ενταυθα συνηλθον αμφοτερα· και γαρ ωσπερ χορευοντες
επι τας βασανους ᾔεσαν μεθ' ηδονης, και ωσπερ πολεμουντες ουτως ανδρειαν πασαν
και καρτεριαν επεδειξαντο, και των εναντιων εκρατησαν. Ἂν μεν των γινομενων
την φυσιν ιδηις, μαχη και πολεμος και παραταξις τα γινομενα· αν δε την γνωμην των
γινομενων εξετασηις, χοροι και θαλιαι και πανηγυρεις και μεγιστη ηδονη τα
τελουμενα. Βουλει μαθειν ως πολεμου ταυτα φρικωδεστερα; τα των μαρτυρων
λεγω. Τι ποτε εστιν εν τωι πολεμωι το φρικτον; Στρατοπεδα εστηκεν εκατερωθεν
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

περι50.708 πεφραγμενα, απολαμποντα τοις οπλοις, και την γην καταυγαζοντα, νεφη
βελων αφιεται πανταχοθεν αποκρυπτοντα τον αερα τωι πληθει, ρυακες αιματων επι
της γης φερονται, και πολλα πανταχου τα πτωματα καθαπερ εν αμητωι ασταχυων,
ουτω των στρατιωτων επαλληλων καταφερομενων. Φερε ουν απ' εκεινων επι
ταυτην αγαγω σε την μαχην. Και ενταυθα δυο παραταξεις, η μεν των μαρτυρων, η δε
των τυραννων· αλλ' οι μεν τυραννοι εισι καθωπλισμενοι, οι δε μαρτυρες γυμνωι τωι
σωματι μαχονται, και η νικη των γυμνων, ου των καθωπλισμενων γινεται. Τις ουκ
αν εκπλαγειη, οτι ο μαστιζομενος περιγινεται του μαστιζοντος, ο δεδεμενος του
λελυμενου, ο κατακαιομενος του καιοντος, ο αποθνησκων του αναιρουντος; Ειδες
πως ταυτα εκεινων φρικωδεστερα; Ἐκεινα μεν ει και φοβερα, αλλα κατα φυσιν
γινεται· ταυτα δε πασαν υπερβαινει φυσιν, και πασαν πραγματων ακολουθιαν, ινα
μαθηις οτι της του Θεου χαριτος εστι τα κατορθουμενα. Καιτοι τι της μαχης ταυτης
αδικωτερον; τι των παλαισματων παρανομωτερον; Ἐν μεν γαρ τοις πολεμοις
αμφοτεροι φραττονται οι μαχομενοι· ενταυθα δε ουχ ουτως, αλλ' ο μεν γυμνος, ο δε
καθωπλισται· εν τοις αγωσι παλιν αμφοτεροις εξεστι τας χειρας ανταιρειν, ενταυθα
δε ο μεν δεδεται, ο δε μετ' εξουσιας επαγει τας πληγας, και καθαπερ εκ τυραννιδος
τινος εαυτοις μεν το κακως ποιειν αποκληρωσαντες οι δικαζοντες, τοις δικαιοις δε
μαρτυσι το πασχειν κακως απονειμαντες, ουτω συμπλεκονται τοις αγιοις, και ουδε
ουτως αυτων περιγινονται, αλλα μετα την ανωμαλον ταυτην μαχην ηττηθεντες
αναχωρουσι· και ταυτον γινεται οιον αν ει τις πολεμιστην ανθρωπον εις πολεμον
εισαγαγων, και του δορατος την αιχμην αποκοψας, και τον θωρακα αποδυσας, ουτω
κελευηι γυμνωι τωι σωματι μαχεσθαι, ο δε πληττομενος και παιομενος και παντοθεν
μυρια δεχομενος τραυματα τροπαιον στησειε.
Και γαρ τους μαρτυρας γυμνους αγοντες, και τας χειρας οπισω δησαντες και
παντοθεν παιοντες και καταξαινοντες, ουτως ηττωντο· οι δε τα τραυματα δεχομενοι,
το κατα του διαβολου τροπαιον εστησαν. Και καθαπερ αδαμας πληττομενος αυτος
μεν ουκ ενδιδωσιν, ουδε μαλασσεται, τον δε παιοντα διαλυει σιδηρον· ουτω δη και
αι ψυχαι των αγιων, τοσουτων επαγομενων βασανων, αυται μεν ουδεν επασχον
δεινον, των δε παιοντων την δυναμιν καταλυουσαι, αισχρως και καταγελαστως
ηττηθεντας εκ των αγωνων εξεπεμπον μετα πολλας και αφορητους πληγας. Και γαρ
προσεδησαν αυτους τωι ξυλωι, και τας πλευρας διωρυττον, εμβαθυνοντες αυλακας,
καθαπερ γην αροτριωντες, αλλ' ου σωματα σχιζοντες· και ην ιδειν λαγονας
αναπεπετασμενας, πλευρα ανεωιγοτα, στηθη διεῤρηγμενα, και ουδε ενταυθα της
μανιας εστησαν οι αιμοβοροι θηρες εκεινοι, αλλα απο του ξυλου καθελοντες υπερ
των ανθρακων επι σιδηρας κλιμακος ετεινον· και ην ιδειν παλιν πικροτερα των
προτερων θεαματα, διπλας καταφερομενας σταγονας εκ των σωματων, τας μεν του
αιματος ρεοντος, τας δε των σαρκων τηκομενων· οι δε αγιοι καθαπερ επι ροδων
κειμενοι των ανθρακων, ουτω μεθ' ηδονης τα γινομενα εθεωρουν.
βʹ. Συ δε ακουσας κλιμακα σιδηραν, αναμνησθητι κλιμακος νοητης, ην ειδεν
ο πατριαρχης Ἰακωβ απο γης εις ουρανον τεταμενην· δι' εκεινης κατεβαινον
αγγελοι, δια ταυτης δε αναβαινουσι μαρτυρες· εκατεραι δε ο Κυριος επεστηρικτο. Ουκ
αν ηνεγκαν τας οδυνας οι αγιοι ουτοι, ει μη ταυτηι επηρειδοντο. Ἀλλα δι' εκεινης
μεν αναβαινουσι και καταβαινουσιν αγγελοι, δια ταυτης δε οτι αναβαινουσι και
μαρτυρες παντι που δηλον. Τι δηποτε; Ὅτι εκεινοι μεν προς διακονιαν
αποστελλονται των μελλοντων κληρονομειν σωτηριαν, ουτοι δε καθαπερ αθληται
και στεφανιται απαλλαγεντες των αγωνων απηλθον λοιπον προς τον αγωνοθετην.
Ἀλλα γαρ μη απλως ακουωμεν τα λεγομενα, ακουοντες, οτι ανθρακες
υπεκειντο καταξανθεισι τοις σωμασιν, αλλ' εννοησωμεν τινες εσμεν πυρετου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

κατασκηψαντος· αβιωτον ειναι νομιζομεν τον βιον, αλυομεν, δυσανασχετουμεν,
καθαπερ παιδια μικρα δυσχεραινομεν, της γεεννης ουδεν ελαττον νομιζοντες εκεινο
το πυρ· ουτοι δε ου πυρετου επικειμενου, αλλα φλογος παντοθεν αυτους
πολιορκουσης, και των σπινθηρων τοις ελκεσιν επιπηδωντων, και θηριου παντος
δριμυτερον δακνοντων τα τραυματα, καθαπερ αδαμαντινοι τινες, και εν αλλοτριοις
ορωντες ταυτα γινομενα σωμασιν, ουτω γενναιως και μετα της προσηκουσης αυτοις
ανδρειας επι των της ομολογιας ειστηκεισαν ρηματων, απεριτρεπτοι δια παντων
των δεινων μενοντες, και την εαυτων ανδρειαν και την του Θεου χαριν λαμπρως
επιδεικνυμενοι. Ειδετε πολλακις υπο την εω τον ηλιον ανισχοντα, και κροκοειδεις
αφιεντα ακτινας; τοιαυτα ην των αγιων τα σωματα, ωσπερ τινων ακτινων
κροκοειδων, των ρυακων του αιματος πανταχοθεν αυτους περιῤρεοντων, και το
σωμα αυτων καταυγαζοντων πολλωι μαλλον η τον ουρανον ηλιος. Τουτο το αιμα
αγγελοι μεν ορωντες ετερποντο, δαιμονες εφριττον, και αυτος δε ο διαβολος
ετρεμεν. Ου γαρ αιμα ην απλως το ορωμενον, αλλ' αιμα σωτηριον, αιμα αγιον, αιμα
των ουρανων αξιον, αιμα διηνεκως τα καλα της Ἐκκλησιας αρδον φυτα. Ειδε το
αιμα, και εφριξεν ο διαβολος· ανεμνησθη γαρ ετερου αιματος ∆εσποτικου· δι' εκεινο
το αιμα τουτο εῤρευσεν· εξ ου γαρ ενυγη η πλευρα του ∆εσποτου, μυριας οραις
λοιπον πλευρας νυττομενας. Τις γαρ ου μεθ' ηδονης αποδυσαιτο πολλης προς τους
αγωνας τουτους, μελλων κοινωνειν δεσποτικων παθηματων, και συμμορφουσθαι
τωι θανατωι του Χριστου; Ἀρκουσα γαρ αυτη η αντιδοσις, και των πονων πολυ
πλειων η τιμη, και υπερβαινουσα τους αθλους η αμοιβη, και προ της βασιλειας των
ουρανων. Μη τοινυν φριττωμεν ακουοντες, οτι ο δεινα εμαρτυρησεν, αλλα
φριττωμεν ακουοντες, οτι ο δεινα κατεμαλακισθη, και επεσε τοιουτων προκειμενων
επαθλων.
Ει δε βουλει και των μετα ταυτα ακουσαι, λογος μεν ουδεις παραστησαι
δυναται· Ουτε γαρ οφθαλμος ειδε, φησιν, ουτε ους ηκουσεν, ουτε επι καρδιαν
ανθρωπου ανεβη, α ητοιμασεν ο Θεος τοις αγαπωσιν αυτον· ουδεις δε ανθρωπων
ουτως αυτον ηγαπησεν ως οι μαρτυρες. Ου μην επειδη και λογον και διανοιαν
υπερβαινει των αποκειμενων αγαθων το μεγεθος, δια τουτο σιγησομεν, αλλ' ως οιον
τε και ειπειν ημιν και υμιν ακουσαι, πειρασομεθα υμιν αμυδρως ενδειξασθαι την
εκει διαδεξομενην αυτους μακαριοτη50.710 τα· σαφως γαρ αυτοι μονοι εισονται, οι
δια της πειρας ταυτης απολαυοντες. Τα μεν γαρ δεινα ταυτα και αφορητα εν βραχειαι
καιρου ροπηι πασχουσιν οι μαρτυρες· μετα δε την εντευθεν απαλλαγην εις ουρανους
αναβαινουσιν, αγγελων αυτοις προηγουμενων, και αρχαγγελων δορυφορουντων· ου
γαρ αισχυνονται τους συνδουλους, αλλα παντα αν ειλοντο δι' αυτους ποιησαι,
επειδη κακεινοι παντα ειλοντο παθειν δια τον αυτων ∆εσποτην Χριστον. Ἐπειδαν δε
αναβωσιν εις τον ουρανον, πασαι εκειναι αι αγιαι δυναμεις συντρεχουσιν. Ει γαρ
αθλητων ξενων επιδημουντων τηι πολει, πας ο δημος περιῤρει πανταχοθεν, και
κυκλωσαντες αυτους καταμανθανουσι των μελων την ευεξιαν, πολλωι μαλλον των
αθλητων της ευσεβειας εις ουρανους αναβαντων, συντρεχουσιν οι αγγελοι, και
πασαι αι ανω δυναμεις παντοθεν περιῤρεουσι καταμανθανουσαι τουτων τα
τραυματα, και καθαπερ τινας αριστεας εκ πολεμου και μαχης επανελθοντας μετα
πολλα τροπαια και νικας, ουτω μεθ' ηδονης δεξιουνται παντας αυτους, και
ασπαζονται· ειτα αγουσιν αυτους μετα πολλης δορυφοριας προς τον των ουρανων
βασιλεα, επι τον θρονον εκεινον τον πολλης δοξης γεμοντα, ενθα τα Χερουβιμ και
τα Σεραφιμ. Ἐλθοντες δε εκει και προσκυνησαντες τον επι του θρονου καθημενον,
πλειονος παρα του ∆εσποτου μαλλον η των ομοδουλων απολαυουσι φιλοφροσυνης.
Ου γαρ ως δουλους αυτους δεχεται καιτοι και τουτο μεγιστη τιμη, και ης ισον ουκ
εστιν ευρειν, αλλ' ως φιλους αυτου· Ὑμεις γαρ, φησι, φιλοι μου εστε· και μαλα
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

εικοτως· αυτος γαρ ειπε παλιν· Μειζονα ταυτης αγαπην ουδεις εχει, ινα τις θηι την
ψυχην αυτου υπερ των φιλων αυτου.
Ἐπειδη ουν την μεγιστην αγαπην επεδειξαντο, δεξιουται τουτους, και
απολαυουσι της δοξης εκεινης, κοινωνουσι των χορων, και μετεχουσι των μελων
των μυστικων. Ει γαρ εν σωματι οντες κατα την των μυστηριων κοινωνιαν εις
εκεινον ετελουν τον χορον, μετα των Χερουβιμ τον τρισαγιον υμνον ψαλλοντες,
καθαπερ υμεις ιστε οι μυηθεντες, πολλωι μαλλον νυν τους συγχορευτας
απολαβοντες μετα πολλης της παῤρησιας κοινωνουσι της ευφημιας εκεινης. Ἆρα
ουκ εφριττετε προ τουτου το μαρτυριον; αρα ουκ επιθυμειτε νυν του μαρτυριου; αρα
ουκ αλγειτε νυν, οτι ου παρεστι καιρος μαρτυριου; Ἀλλα και γυμναζωμεθα εις
καιρον μαρτυριου. Κατεφρονησαν εκεινοι ζωης· καταφρονησον συ τρυφης· εῤριψαν
εκεινοι τα σωματα τωι πυρι· ριψον συ χρηματα νυν εν ταις χερσι των πενητων·
κατεπατησαν εκεινοι τους ανθρακας· σβεσον συ της επιθυμιας την φλογα. Φορτικα
ταυτα, αλλα και επικερδη. Μη τα παροντα ορα τα επαχθη, αλλα τα μελλοντα χρηστα,
μη τα εν χερσι δεινα, αλλα τα εν ελπισιν αγαθα, μη τα παθηματα, αλλα τα βραβεια,
μη τους πονους, αλλα τους στεφανους, μη τους ιδρωτας, αλλα τας αμοιβας, μη τας
αλγηδονας, αλλα τας αντιδοσεις, μη το καιομενον 50.711 πυρ, αλλα την
προκειμενην βασιλειαν, μη τους περιεστωτας δημιους, αλλα τον στεφανουντα
Χριστον.
γʹ. Αυτη μεγιστη μεθοδος και ευκολωτατη προς αρετην οδος, μη τους πονους
μονον οραιν, αλλα και τα επαθλα μετα των πονων, αλλ' ουκ αυτα καθ' εαυτα μονον.
Ὅταν ουν μελληις ελεημοσυνην διδοναι, μη προσεχε τηι δαπανηι των χρηματων,
αλλα τηι συλλογηι της δικαιοσυνης· Ἐσκορπισεν, εδωκε τοις πενησιν· η δικαιοσυνη
αυτου μενει εις τον αιωνα του αιωνος· μη βλεπε τον κενουμενον πλουτον, αλλ' ορα
τον αυξανομενον θησαυρον. Ἂν νηστευσηις, μη την κακωσιν την απο της νηστειας
λογιζου, αλλα την ανεσιν την απο της κακωσεως· αν αγρυπνησηις ευχομενος, μη την
ταλαιπωριαν την απο της αγρυπνιας, αλλα την παῤρησιαν την απο της ευχης εννοει.
Ουτω και στρατιωται ποιουσιν· ου τα τραυματα, αλλα τας αμοιβας βλεπουσιν· ου τας
σφαγας, αλλα τας νικας· ου τους πιπτοντας νεκρους, αλλα τους στεφανουμενους
αριστεας. Ουτω και κυβερνηται προ των κυματων τους λιμενας ορωσι, προ των
ναυαγιων τας εμποριας, προ των εν θαλασσηι δεινων τα μετα θαλασσαν αγαθα. Ουτω
και συ ποιησον· εννοησον ηλικον εστιν εν νυκτι βαθειαι, των ανθρωπων
καθευδοντων απαντων και θηριων και κτηνων, βαθυτατης ησυχιας ουσης, μονον σε
εγερθεντα παῤρησιαι διαλεγεσθαι τωι κοινωι παντων ∆εσποτηι. Ἀλλα γλυκυς ο υπνος;
Ἀλλ' ουδεν γλυκυτερον προσευχης.
Ἂν κατ' ιδιαν αυτωι διαλεχθηις, πολλα ανυσαι δυνησηι, μηδενος ενοχλουντος
σε, μηδε εκκρουοντος σε της δεησεως· εχεις και τον καιρον συμμαχον προς το
επιτυχειν ων θελεις. Ἀλλα περιστρεφηι κειμενος επι μαλακης στρωμνης, και οκνεις
διαναστηναι; Ἐννοησον τους επι της σιδηρας κλιμακος κειμενους σημερον
μαρτυρας, ουχι στρωμνης υποκειμενης, αλλ' ανθρακων υπεστρωμενων. Ἐνταυθα
βουλομαι καταλυσαι τον λογον, ωστε της κλιμακος την μνημην ακμαζουσαν και
νεαραν εχοντας υμας απελθειν, και ταυτης εν νυκτι και εν ημεραι μεμνησθαι· καν
γαρ μυρια κατεχηι δεσμα, δυνησομεθα παντα αποῤ50.712 ρηξαι ραιδιως, και προς την
ευχην αναστηναι, την κλιμακα ταυτην εννοουντες διαπαντος. Μη την κλιμακα δε
μονον εκεινην, αλλα και τας αλλας των μαρτυρων τιμωριας διαγραφωμεν επι το
πλατος της καρδιας της ημετερας. Και καθαπερ οι τας οικιας τας εαυτων ποιουντες
λαμπρας, ανθηραι γραφηι πανταχοθεν αυτας κατακοσμουσιν· ουτω και ημεις εν τοις
τοιχοις της ημετερας διανοιας ζωγραφησωμεν των μαρτυρων τας τιμωριας. Ἐκεινη
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

μεν γαρ η ζωγραφια ανονητος. αυτη δε κερδος εχουσα· ου δειται γαρ χρηματων,
ουδε δαπανης, ουδε τεχνης τινος αυτη η γραφη, αλλ' αντι παντων αρκει προθυμιαι
χρησασθαι και λογισμωι γενναιωι και νηφοντι, και δια τουτου καθαπερ δια τινος
χειρος αριστης υπογραψαι τας τιμωριας αυτων.
Ζωγραφωμεν τοινυν εν τηι ψυχηι τους μεν επι τηγανων κειμενους, τους δε
υπο ανθρακων τεταμενους, τους δε εις λεβητας κυβιστωντας, τους δε εις θαλασσαν
καταποντιζομενους, ετερους ξεομενους, αλλους επι τροχον καμπτομενους, αλλους
εις κρημνον ριπτομενους· και τους μεν θηριοις πυκτευοντας, τους δε επι το
βαραθρον αγομενους, τους δε, ως εκαστος ετυχεν καταλυσας τον βιον· ινα τηι
ποικιλιαι της γραφης ταυτης λαμπραν την ημετεραν κατασκευασαντες οικιαν,
επιτηδειον τωι βασιλει των ουρανων ποιησωμεν καταγωγιον. Ἂν γαρ ιδηι τοιαυτας
εν τηι διανοιαι τας γραφας, ηξει μετα του Πατρος, και μονην ποιησει παρ' ημιν συν τωι
Πνευματι τωι αγιωι· και βασιλικος εσται λοιπον οικος η διανοια ημων, και ουδεις
ατοπος λογισμος επιβηναι δυνησεται, της των μαρτυρων μνημης ωσπερ τινος
ανθηρας ζωγραφιας διαπαντος ημιν εναποκειμενης, και πολλην εναφιεισης την
μαρμαρυγην, και του βασιλεως των ολων Θεου συνεχως ημιν ενδιαιτωμενου.
Ουτω δε ενταυθα Χριστον υποδεξαμενοι, δυνησομεθα μετα την εντευθεν
αποδημιαν εις τας σκηνας υποδεχθηναι τας αιωνιους, ων γενοιτο παντας ημας
επιτυχειν χαριτι και φιλανθρωπιαι του Κυριου ημων Ἰησου Χριστου, δι' ου και μεθ'
ου τωι Πατρι δοξα, αμα τωι αγιωι και ζωοποιωι Πνευματι, εις τους αιωνας των αιωνων.
Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5


