Encomium in sanctam Mariam deiparam
̓Εγκώμιον εἰς τὴν ἁγίαν Μαρίαν τὴν Θεοτόκον.
Φαιδρος ημιν ο λογος, και χαριτος εμπεπλησμενος, επειδη και λαμπρα η των
αγιων Πατερων συνοδος. Και γαρ σφοδρα μου εν λυπηι υπαρχοντος δια την
παρανομον βλασφημιαν Νεστοριου διηπειρον τουτο το πολυκλονον και πολυειδες
και αγγελικον και επουρανιον θεατρον. Ουτοι οι της ευσεβειας διδασκαλοι, οι στυλοι
και οροφοι της πιστεως, οι πυργοι οι ασαλευτοι, οι λιμενες οι γαμνοφοροι, οι πιστοι
και φρονιμοι οικονομοι, οι σοφοι αρχιτεκτονες, οι τον αιθεριον πλουν, και
ισαγγελον βιον επι γης διαγοντες, οι των προφητων συσκηνοι, και των αποστολων
συνθρονοι, και των αγιων ̓Εκκλησιων προσταται, οι της μιαρας βλασφημιας εκδικοι,
οι της ημετερας πτωχειας, μαλλον δε ευφημιας, σοφοι αντιληπτορες, οι τον
καλλιεπη και θεομορφον της αρχιερωσυνης θρονον επεχοντες, οι τα μελιῤρυτα
πηγαζοντες ναματα, οι της Θεου φρονησεως πνευματικοι ρητορες, οι την
τετραπερατον οικουμενην τηι ακαματωι οδοιποριαι βαδισαντες, ους ουτε καυσων,
ουτε πελαγη θαλαττης, 77.1032 ουτε κυματων μαινομενων θυμος αγριος, ου
ζαλωδεις τρισκυμιαι εις οκνον ενεβαλεν, αλλα τοις πιστοφοροις βημασι σκιρτωντες
ενταυθα γεγονασι, παντα οκνον καταλειψαντες δια ποθον, μαλλον δε φοβον Κυριου,
και αναλαβοντες τον σταυρον ως σοφοι εκδικοι της Θεοτοκου Μαριας, ενταυθα
παραγεγονασιν. ∆ιο και θαῤρουντες ταις ευχαις αυτων ταις αγιαις, ολιγα τινα
χαιρετισωμεν ταυτην την πολιν, και ουτως επι τα εγκωμια της Θεοτοκου εκτενω
μου τον λογον.
Χαιροις, ω ̓Εφεσιων πολις, μαλλον δε θαλασσοθεα, διοτι αντι λιμενων
επιγειων λιμενες αγγελικοι και επουρανιοι προς σε παραγεγονασιν. Χαιροις, της
̓Ασιανης διοικησεως το καυχημα, οτι καθαπερ μαργαριτων τιμιων τοις των αγιων
ναοις κυκλωι περιοικοδομησαι, και νυν υπο πολλων αγιων Πατερων και πατριαρχων
ιχνοπατουμενη αγιαζηι. Ευλογουνται γαρ αληθως και αι πυλαι, και αι ρυμαι, και οι
λιμενες, τηι των αγιων Πατερων επιδημιαι. Οπου γαρ πολλοι ποιμενες ελαυνουσιν,
πολυς γινεται δι' αυτων ο της αγιωσυνης συλλογος· και μαλιστα ουτοι οι φιλοθεοι
και φιλοπιστοι, και ισαγγελοι, εξελαυνουσι πασαν σατανικην ενεργειαν, και
̔Ελληνικην ειδωλομανιαν, Πορφυριανων τε και Σαβελλιτων, Φρυγων τε και
̓Απολιναριτων, Φωτινων, και ....... και πασα απλως αιρεσις μιαρα καταισχυνεται,
δοξαζεται δε το της ορθοδοξου πιστεως καυχημα. Χαιροις δε και αυτος, τρισμακαριε
̓Ιωαννη, αποστολε και ευαγγελιστα, της παρθενιας το καυχημα, της αγνειας
διδασκαλε, της των δαιμονων πλανης εξολοθρευτα, του ναου της ̓Αρτεμιδος
καθαιρετα, της ̓Εφεσιων λιμην και προμαχος, των πτωχων τροφευς, των
θλιβομενων καταφυγη, των εγγυς και των μακραν αναψυχη και αναπαυσις. Χαιροις,
αμιαντον σκευος σωφροσυνης εμπεπλησμενον.
Σοι γαρ και ο Κυριος ημων ̓Ιησους Χριστος επι του σταυρου
αναλαμβανομενος την Θεοτοκον και ̓Αειπαρθενον, ως παρθενωι παρεδωκεν. Χαιροις
δε και αυτη, Μαρια Θεοτοκε, Παρθενομητωρ, Φωτοφορε, σκευος αμιαντον. Χαιροις,
Παρθενε Μαρια, μητηρ και δουλη, Παρθενε μεν, δια τον εκ σου της Παρθενου
τεχθεντα· μητηρ δε δια τον εν αγκαλαις σαις βασταχθεντα, και γαλακτι σωι
τραφεντα· δουλη δια τον μορφην δουλου λαβοντα. Εισηλθε γαρ ο βασιλευς εν τηι
πολει σου, μαλλον δε εν τηι κοιλιαι σου, και παλιν εξηλθεν ως αυτος ηθελησεν, και η
πυλη σου εκεκλειστο. Συνελαβες γαρ ασπορως, θεοπρεπως δε εγεννησας. Χαιροις,
Μαρια, ο καταλυτος ναος, μαλλον δε αγιος, καθως βοαι ο προφητης ∆αβιδ λεγων·
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

Αγιος ναος σου, θαυμαστος εν δικαιοσυνηι. Χαιροις, Μαρια, το κειμηλιον της
οικουμενης· χαιροις, Μαρια, η περιστερα η αμιαντος. Χαιροις, Μαρια, η λαμπας η
ασβεστος. ̓Εκ σου γαρ ο Ηλιος της δικαιοσυνης γεγεννηται. Χαιροις, Μαρια, το
χωριον του αχωρητου, η τον Μονογενη Θεον Λογον χωρησασα, η τον σταχυν ανευ
αροτρου και σπερματος βλαστησασα τον αμαραντινον. Χαιροις, Μαρια 77.1033
Θεοτοκε, δι' ην προφηται κελαδουσιν, δι' ην ποιμενες δοξολογουσιν, λεγοντες συν
αγγελοις τον φοβερον εκεινον υμνον· ∆οξα εν υψιστοις Θεωι, και επι γης ειρηνη, εν
ανθρωποις ευδοκια.
Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ην αγγελοι χορευουσιν, αρχαγγελοι σκιρτωσι
φρικωδεστατους υμνους αναπεμποντες. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ην μαγοι
προσκυνουσιν, υπο αστερος λαμπαδουχου οδηγουμενοι. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι'
ην το δεκακτινον καλλος των αποστολων εκλελεκται. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι'
ην ̓Ιωαννης ετι ων εν τηι κοιλιαι της μητρος αυτου εσκιρτησεν, και προσεκυνησεν ο
λυχνος τωι φωτι τωι ακοιμητωι. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης προηλθεν η χαρις η
ανεκλαλητος, περι ης ο ̓Αποστολος βοων ελεγεν· ̓Επεφανη η χαρις του Θεου η
σωτηριος πασιν ανθρωποις. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης προηλθε το φως το
αληθινον ο Κυριος ημων ̓Ιησους Χριστος, ο λεγων εν τοις Ευαγγελιοις· ̓Εγω ειμι το
φως του κοσμου. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης επελαμψε φως τοις εν σκοτει και
σκιαι θανατου καθημενοις. ̔Ο λαος γαρ, φησιν, ο καθημενος εν σκοτει, ιδε φως μεγα.
Ποιον αρα φως, ει μη τον Κυριον ημων ̓Ιησουν Χριστον, το φως το αληθινον, το
φωτιζον παντα ανθρωπον ερχομενον εις τον κοσμον; Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ην
εν Ευαγγελιοις κηρυσσεται· Ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου· δι' ην και
εν πολεσιν και εν κωμαις και εν νησοις ̓Εκκλησιαι ορθοδοξων τεθεμελιωνται.
Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης προηλθεν ο του θανατου νικητης, και του αιδου
ολοθρευτης. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης προηλθεν ο του πρωτοπλαστου πλαστης,
και της παραβασεως αυτου διορθωτης, και της εν ουρανωι βασιλειας οδηγος. Χαιροις,
Μαρια Θεοτοκε, δι' ης ηνθησε και εξελαμψε το της αναστασεως καλλος. Χαιροις,
Μαρια Θεοτοκε, δι' ης βαπτισμα αγιοσυνης φρικτον τε και ̓Ιορδανικον εῤρευσεν.
Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης ο ̓Ιωαννης και ̓Ιορδανης αγιαζονται, και
διαβολος ατιμαζεται. Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε, δι' ης πασα πνοη πιστευουσα σωζεται.
Χαιροις, Μαρια Θεοτοκε· δια σου γαρ και τα θαλαττια κυματα γαληνιωντα και
ησυχαζοντα, τους συνδουλους ημων και συλλειτουργους μετα χαρας και ημεροτητος
εβαστασαν. Και γαρ η γη ποτε υπο ληιστων πατουμενη, τηι των αγιων Πατερων
επιδημιαι εις ειρηνην μεταβεβληται.
Γεγραπται γαρ· ̔Ως ωραιοι οι ποδες των ευαγγελιζομενων ειρηνην! Ποιαν
ειρηνην; τον Κυριον ημων ̓Ιησουν Χριστον τον κηρυκα της ειρηνης, τον λεγοντα εν
τοις αγιοις Ευαγγελιοις· Ειρηνην την εμην διδωμι υμιν. Ποιαν ειρηνην; ην
βλασφημησας Νεστοριος ου παρεδεξατο λεγων, οτι Ουκ ετεχθη, φησιν, ο Κυριος
ημων ̓Ιησους Χριστος ο του Θεου Υιος Λογος εκ της Παρθενου Μαριας, μητε ατρωτον
τον της παρθενιας τοκον επισταμενος, μητε τηι αρχαγγελικηι φωνηι πιστευων τηι
λεγουσηι· Χαιρε, κεχαριτωμενη, ο Κυριος μετα σου. 77.1036 Περσικηι γαρ βασιλειαι
εξομοιουμενος, και τον μονογενη Υιον του Θεου αθετειν πειρωμενος, επι απωλειαι
πολλων και βλασφημιαι ψυχων ταυτα εμυθολογησεν. ̓Αλλ' επειδη τηι προτεραι πολλα
περι του κακως δυσφημησαντος τουτου αλεκτρυονος εκελαδησα, οτε τον περδικα
υμιν εισηγησαμην, ον ̔Ιερεμιας ο προφητης εκηρυξε λεγων, ̓Εφωνησε περδιξ,
συνηγαγεν α ουκ ετεκεν· και παλιν ο μιαρος ουτος και βλασφημος βλεπων τους
κομητας υπερασπιζοντας αυτου, τουτοις θαῤρων ανεπτερυξατο, και δοκων ημας
καταπληξαι, μαλλον διηγειρεν· δευτε, μετα στεναγμων και δακρυων συνηθως
ειπωμεν· ̓Αγαθον πεποιθεναι επι Κυριον, η πεποιθεναι επ' αρχουσιν. Ουτος γαρ,
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

ουτος ο επικαταρατος την χρυσοβελοθηκην αυτου κενωσας, υπατους ημιν και
κομητας, και των μαγιστρων χορον και βασιλιδων διηγειρεν· αλλ' ημεις ειπωμεν το
προφητικον εκεινο ρημα· Ουτοι εν αρμασι, και ουτοι εν ιπποις, ημεις δε εν ονοματι
Κυριου του Θεου ημων. Ει γαρ και προς τας εξουσιας του κοσμου, η προς αυτον τον
ευσεβεστατον βασιλεα εχρην τι με λαλησαι, ου μη αισχυνθησομαι, ουδε
δειλανδρησω, εχων τον προφητην ∆αβιδ παραινουντα μοι συνεχως και λεγοντα·
̓Ελαλουν εναντιον βασιλεων και ουκ ηἰσχυνομην.
Τις ηκουσεν τοιαυτα φρικτα και φοβερα πραγματα; Τον υπο προφητων και
αποστολων ημιν κηρυττομενον Χριστον και Θεον Λογον, νυν εις ανθρωπον
μεταμορφουμενον, και την Θεοτοκον ανθρωποτοκον λεγομενην! Μη μοι λοιπον τις
λεγετω την των αχαριστων και μιαρων ̓Ιουδαιων αποτομον τολμαν, ην κατα
Χριστου ετολμησαν οι αγνωμονες τοτε. Τις γαρ νυν παῤρησιαν εδωκεν; ̔Ο
βλασφημησας το λογιον του Θεου λεγων, οτι Ανθρωπον εσταυρωσατε. Ετι δε και
πλανην ̔Ελληνων, και κνισσας ανομους και θυσιας παρανομους λιθοις
προσφερομενας, αλλα και τουτο αγνωμοσυνης το επιτηδευμα, μητε την πικραν
νοσον ̓Αρειου, και την μιαρωτατην βλασφημιαν των Μανιχαιων, και λοιμικον
επιτηδευμα Σαβελλιου τε και Πορφυριου και Φωτεινου του κακοφρονος, εις ον
εγκυψας και ουτος εβλασφημησεν· οιμοι! παντας υπερεβαλεν η τουτων κακια, και
πεπληρωται εις αυτον το του υπερηφανου εκεινου κεφαλαιον του λεγοντος· Καθελω
μου τας αποθηκας, και μειζονας οικοδομησω· ωι δε εῤρεθη· Αφρων, ταυτηι τηι νυκτι οι
αγγελοι την ψυχην σου απαιτουσιν απο σου· α δε ητοιμασας, τινι εσται; Οσον γαρ
ανηνεχθης εις υψος μιασμα υπαρχων και αισχρογενης, τοσουτον παλιν κατηνεχθης
εις 77.1037 βαραθρον βλασφημιας εμπεσων, ον ουκ επεισε Παυλος ο αποστολος, το
σκευος της εκλογης, ο τεττιξ ο εκκλησιαστικος, το ευαγγελικον και επουρανιον
θυμιαμα, η μυροτοκος πηγη, ο επιστολοφορος και επιστολογραφος, ο πηρωθεις εν τηι
οδωι και αναβλεψας διολου προς το υψος του ουρανου τηι θεογνωσιαι, ον οπτασια
Χριστου επ' οψιν εῤριψεν, και θεογνωσια παλιν προς πιστιν ωδηγησεν, ος την
οικουμενην εστηριξεν πιστευειν εις ομοουσιον Τριαδα, εις ενα Κυριον, μιαν πιστιν,
εν βαπτισμα, ενα Πατερα, ενα Υιον, εν Πνευμα αγιον, αδιαστατον ουσιαν,
απεριεργαστον, ακαταληπτον θεοτητα, Θεον εκ Θεου τον Κυριον, φως εκ φωτος,
απαυγασμα δοξης, εκ Παρθενου Μαριας γεννηθεντα, κατα την του αρχαγγελου
φωνην λεγοντος· Χαιρε κεχαριτωμενη, ο Κυριος μετα σου. Και παλιν ο αυτος·
Πνευμα αγιον επελευσεται επι σε, και δυναμις ̔Υψιστου επισκιασει σοι. ∆ιο και το
γεννωμενον αγιον, κληθησεται Υιος Θεου ζωντος. Ου μονον δε δια του αρχαγγελου
Γαβριηλ, αλλα και δια του μακαριου ∆αβιδ ακουομεν καθ' εκαστην ημεραν
κελαδουντα αυτον εν ταις εκκλησιαις και λεγοντα· Κυριος ειπεν προς με· Υιος μου ει
συ· εγω σημερον γεγεννηκα σε.
Και ο μεγαλοφρων ̔Ησαιας, υιος ̓Αμως του προφητου, ο εκ προφητου
προφητης, εκηρυξε λεγων· ̓Ιδου η Παρθενος εν γαστρι εξει, και τεξεται υιον, και
καλεσουσι το ονομα αυτου ̓Εμμανουηλ, ο εστιν μεθερμηνευομενον, Μεθ' ημων ο
Θεος. ̓Αλλ' ου πιστευεις προφηταις και αποστολοις, και ευαγγελισταις και τωι
αρχαγγελωι Γαβριηλ; καν τους συνδαιμονας σου μιμησαι, τους φριξαντας αυτου την
δυναμιν και φωνησαντας· Τι ημιν και σοι, ̓Ιησου Υιε του Θεου; ηλθες ωδε προ καιρου
βασανισαι ημας. Ει γαρ και κατ' εκεινον τον καιρον ελεγετο υπο του δαιμονος το
αληθες προ καιρου, αλλα και νυν επι σε εφθακεν. Εδει μεν ελθειν τον ̓Αντιχριστον·
αλλα ταχεως αντ' εκεινου παραγεγονας. Ουτε τωι πλανωντι σε διαβολωι επιθης τωι
λεγοντι· Ει Υιος ει του Θεου, ειπε ινα οι λιθοι ουτοι αρτοι γενωνται. Ω πραγματος
φοβερου, ουδε εκστασεως γεμοντος! οι δαιμονες συν τωι πατρι αυτων τωι διαβολωι,
Υιον Θεου καλουσι τον εκ Μαριας γεννηθεντα, και ουτος τον Υιον Θεου εις
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

ανθρωπον μεταφερει, και ανατροπην τινα και μανιαν κακην ευραμενος, αναστατον
ποιησαι εζητησε τον ευσεβεστατον βασιλεα, φιλον και δουλον οντα της ορθοδοξου
πιστεως, ετι δε και χορον αγιων βασιλιδων εν πιστει διαλαμπουσων· αλλ' ουκ
ηδυνηθη εις τελος προχωρησαι. Τα γαρ των πτωχων τοις φιλοχρυσοις διδους,
ενομισε δι' αυτων νικαιν την αληθειαν, και δια της παγκαλου φιλαργυριας ναυαγιωι
δεινοτατωι περιεπεσεν· εν λιμενι διαγων, εναυαγησε, μη κατεχων τους της πιστεως
οιακας. ∆ιο και υποβρυχιος γεγονε τοις κακοις, και θεατρον τραγωιδιας 77.1040 οληι
τηι οικουμενηι. ̓Ενομισε γαρ δια του παγκακου και πικροτατου φρονηματος
αναπειθειν τους της ευσεβειας εργατας, μη λαβων εις τον εσκοτισμενον αυτου νουν
κατανοησαι διδασκαλιαν Πατερων και αποστολων και ευαγγελιστων, και
αρχαγγελων φωνας, ασπλαγχνιαν τινα και μανιαν ευραμενος κακην, και αθειαν
περιβεβλημενος, λοιμον και αθεον θρησκειαν τηι οικουμενηι θεσπισαι ηθελησεν.
̓Αλλ' ουχ ευρεν ημας απαρασκευαστους προς την παρανομον αυτου και
δυσφημον επινοιαν. Ου γαρ οπλοις στρατιωτικοις θαῤρουμεν, ουδε τηι χρυσοειδει και
παγκαλωι τιμωριαι, αλλα δια των αγιων και θεοπνευστων Γραφων προς αυτον τας
αποκρισεις ποιουμεθα. Τα γαρ ημετερα οπλα ου σαρκικα, ουδ' επιγεια, αλλα
πνευματικα και επουρανια, καθως ο μακαριος Παυλος εκηρυξεν. ̓Αλλα μη δοξηι τις
ταυτα ημας λεγοντας ως επιχαιρειν τωι πτωματι σου, παναθλιε· και γαρ πεσοντος
σου επι το σκαμμα της δυσφημιας ταυτης, χειρα σοι δια γραμματων ωρεξαμεν, και
παρηκουσας της ημετερας μετριοτητος· δια τουτο τον της παρακοης εκληρονομησας
κινδυνον. Οτι γαρ τουτων ουτως οντων αληθως μαρτυρα παρεχωμεν αξιοπιστον,
τον αγιωτατον και αρχιεπισκοπον πασης της οικουμενης, Πατερα τε και πατριαρχην
Κελεστινον τον της μεγαλοπολεως ̔Ρωμης, ος και αυτος σοι δια γραμματων
παρηινεσε, λεγων αποστηναι σε της μανιωδεστατης δυσφημιας. Και παρηκουσας δε
αυτου, και ενεκαυχησω εν τηι ματαιοτητι της μανιας σου· ξυρον πασης της
οικουμενης γενομενος, την τετραπερατον οικουμενην εταραξας, και παντας τους
αγιους εις τον τοπον τουτον μετα πολλου πονου και φοβου συνηλασας. Εγραψας γαρ
κακιαν, και ουδ' ολως αγαθωσυνην.
∆ια τουτο σε ο Θεος καθελει εις τελος εκ της ιερωσυνης, και απο της των
Πατερων σοφιας εκτελεις, και εκτειλας προτερον απο της βασιλικης πολεως, επειτα
και εκ του θρονου της αρχιερωσυνης, ουπερ αναξιως ετυγχανες ∆ια τουτο οψονται
οι δικαιοι και φοβηθησονται, και επι σοι γελασονται και ερουσιν· ̓Ιδου ανθρωπος ος
ουκ εθετο τον Θεον βοηθον αυτου, αλλ' ηλπισεν επι τωι πληθει του πλουτου αυτου,
και ενεδυναμωθη επι τηι ματαιοτητι αυτου. ̔
Ημεις δε παντες οι τηι αληθειαι εξακολουθησαντες του Ευαγγελιου, εσομεθα,
κατα το προφητικον εκεινο ρημα, ωσει ελαια κατακαρπος εν τωι οικωι του Θεου,
δοξαζοντες Θεον Πατερα παντοκρατορα, και τον Υιον αυτου τον μονογενη τον εκ
Μαριας γεννηθεντα, και το Πνευμα το αγιον, το ζωοποιον και ζωην παρεχον πασιν,
υποτασσομενοι βασιλευσι πιστοτατοις, τιμωντες και τας εν τηι παρθενιαι
διαλαμπουσας αγιας βασιλιδας· τηι δε υπο γαμον υπερευξομεθα υιον ιδειν εξ αυτων
γεννηθεντα, και διαμειναι το φιλοθεον και φιλοπιστον και ορθοδοξον βασιλειον εν
Χριστωι ̓Ιησου τωι Κυριωι ημων, ωι η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. ̓Αμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


