De sancto hieromartyre Babyla
ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΒΑΒΥΛΑΝ
50.527
αʹ. Ἐγω μεν εβουλομην αποδουναι το χρεος τημερον, ο πρωην ενταυθα
γενομενος υπεσχομην υμιν· αλλα 50.528 τι παθω; Μεταξυ φανεις ο μακαριος Βαβυλας,
προς εαυτον ημας εκαλεσεν, ου φωνην αφεις, αλλα τηι 50.529 λαμπηδονι της οψεως
επιστρεψας ημας. Μη τοινυν δυσχερανητε προς την υπερθεσιν της αποδοσεως· παντως
οσωι πλειων γινεται ο χρονος, τοσουτωι και ο τοκος υμιν αυξεται. Μετα γαρ τοκου το
αργυριον τουτο καταβαλουμεθα· επειδη και ο παρακαταθεμενος αυτο ∆εσποτης ουτως
εκελευσε. Θαῤρουντες ουν υπερ των δεδανεισμενων, ως και του κεφαλαιου και της
εργασιας μενοντων υμιν, το παρεμπεσον σημερον κερδος μη παραδραμωμεν, αλλα
κατατρυφησωμεν των του μακαριου Βαβυλα κατορθωματων. Ὅπως μεν ουν της
Ἐκκλησιας προεστη της παρ' ημιν, και την ιεραν ταυτην διεσωσε ναυν, εν χειμωνι, και
κλυδωνι, και κυμασι, και οσην προς βασιλεα παῤρησιαν επεδειξατο, και πως την ψυχην
εθηκεν υπερ των προβατων, και την μακαριαν εκεινην εδεξατο σφαγην· ταυτα, και τα
τοιαυτα, τοις πρεσβυτεροις των διδασκαλων και τωι κοινωι πατρι τωι ημων αφησομεν
ειπειν. Τα γαρ αρχαιοτερα των πραγματων οι γεγηρακοτες υμιν δυνανται διηγεισθαι
καλως· οσα δε νεωστι γεγονε, και επι της ηλικιας της ημετερας, ταυτα ο νεος εγω προς
υμας διηγησομαι, τα μετα τελευτην λεγω, τα μετα την ταφην του μαρτυρος, τα ηνικα εν
τωι προαστειωι διετριβε. Και οιδα μεν, οτι γελασονται την υποσχεσιν ημων Ἕλληνες, ει
μετα τελευτην και ταφην τα του ταφεντος και διαλυθεντος εις κονιν υπισχνουμεθα
λεγειν ανδραγαθηματα· ου μην δια τουτο σιγησομεν, αλλα και δι' αυτο τουτο μαλιστα
ερουμεν, ινα το παραδοξον τουτο δειξαντες αληθως, τον γελωτα εις την εκεινων
περιτρεψωμεν κεφαλην. Ἀνθρωπου μεν γαρ απλως ουκ αν γενοιτο κατορθωματα μετα
τελευτην· μαρτυρος δε γενοιτ' αν πολλα και μεγαλα, ουχ ινα εκεινος λαμπροτερος
γενηται ουδεν γαρ αυτωι δει της παρα των πολλων δοξης, αλλ' ινα συ μαθηις ο απιστος,
οτι θανατος μαρτυρων ουκ εστι θανατος, αλλα ζωης βελτιονος αρχη και πολιτειας
πνευματικωτερας προοιμια, και μεταστασις απο των ελαττονων προς τα βελτιω. Μη γαρ
δη τουτο ιδηις, οτι γυμνον του μαρτυρος το σωμα προκειται της ψυχικης ενεργειας
ερημον· αλλ' εκεινο σκοπει, οτι της ψυχης αυτης ετερα παρακαθηται μειζων αυτωι
δυναμις, η του αγιου Πνευματος χαρις, πασιν υπερ της αναστασεως απολογουμενη, δι'
ων θαυματοποιει. Ει γαρ νεκροις σωμασι και διαλυθεισιν εις κονιν μειζονα των ζωντων
απαντων δυναμιν ο Θεος εχαρισατο, πολλωι μαλλον αυτοις ζωην χαριειται βελτιω της
προτερας, και μακαριωτεραν κατα τον των στεφανων καιρον. Τινα ουν εστιν αυτου τα
κατορθωματα; Ἀλλα μη θορυβηθητε, αν μικρον ανωτερω τον λογον αγαγωμεν. Και γαρ
οι τας εικονας επιδειξαι βουλομενοι καλως, μικρον του πινακισκου τους θεωμενους
αποστησαντες, ουτως αυτας εκκαλυπτουσι, σαφεστεραν τωι διαστηματι ποιουντες την
οψιν αυτοις. Ἀνασχεσθε τοινυν και υμεις εις τουπισω τον λογον ανελκοντων ημων.
Ἐπειδη γαρ ο παντας ασεβειαι νικησας Ἰουλιανος ανεβη επι τον θρονον τον βασιλικον,
και των σκηπτρων επελαβετο των δεσποτικων, ευθεως και κατα του πεποιηκοτος αυτον
τας χειρας αντηρε Θεου, και 50.530 τον ευεργετην ηγνοησε, και κατωθεν απο της γης
προς τον ουρανον βλεπων υλακτει κατα τους μαινομενους των κυνων, οι και των μη
τρεφοντων, και των τρεφοντων ομοιως καταβοωσι· μαλλον δε και εκεινων αγριωτεραν
1
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

εμανη μανιαν.
Οι μεν γαρ και τους οικειους και τους αλλοτριους ομοιως αποστρεφονται και
μισουσιν· ουτος δε τους μεν αλλοτριους της αυτου σωτηριας δαιμονας εσαινε, και παντι
θεραπειας εθεραπευε τροπωι· τον δε ευεργετην, και σωτηρα, και μηδε του Μονογενους
φεισαμενον δι' αυτον, απεστραφη, και εμισει, και τον σταυρον διεσυρε, πραγμα, ο την
οικουμενην επ' οψιν κειμενην ανεστησε, και το σκοτος παντοθεν απηλασε, και των
ακτινων ημιν λαμπροτερον εισηγαγε φως. Και ουδε ενταυθα της μανιας ιστατο, αλλ' εκ
μεσης αναρπασεσθαι της οικουμενης το των Γαλιλαιων εθνος επηγγελλετο· και γαρ
ουτως ημας ειωθει καλειν. Καιτοι ει το ονομα των Χριστιανων μυσος ειναι ενομιζε, και
πολλης το πραγμα γεμειν αισχυνης, τινος ενεκεν ουκ εντευθεν ημας, αλλ' ονοματι ξενωι
καταισχυνειν επεθυμει; Ἀλλα γαρ ᾔδει σαφως, οτι το καλεισθαι απο της προς τον
Χριστον οικειωσεως, ουκ ανθρωποις μονον, αλλα και αγγελοις, και ταις ανωτερω
δυναμεσι μεγας κοσμος εστι. ∆ια τουτο παντα εκινει, ωστε τουτον ημας αποσυλησαι τον
κοσμον, και καταλυσαι το κηρυγμα. Ἀλλα τουτο αμηχανον ην, αθλιε και ταλαιπωρε,
ωσπερ αμηχανον ην κατασκαψαι τον ουρανον, και σβεσαι τον ηλιον, και τα θεμελια της
γης διασεισαι και καταβαλειν. Και ταυτα προανεφωνησεν ο Χριστος ουτως ειπων· Ὁ
ουρανος και η γη παρελευσονται· οι δε λογοι μου ου μη παρελθωσιν. Ἀλλ' ουκ ανεχηι
του Χριστου λεγοντος· ουκουν δεχου την απο των πραγματων φωνην. Ἐγω μεν γαρ
καταξιωθεις ειδεναι, τι ποτε εστιν αποφασις Θεου, πως ισχυρον, και αμαχον πραγμα, και
της φυσικης ακολουθιας, και της των πραγματων πειρας παντων αξιοπιστοτεραν
ταυτην ειναι πεπιστευκα· συ δε ο χαμαι συρομενος ετι, και προς λογισμων επτοημενος
εξετασιν ανθρωπινων, δεχου την απο των πραγματων μαρτυριαν· ουδεν αντιλεγω, ουδε
φιλονεικω.
βʹ. Τι ουν λεγει τα πραγματα; Ειπεν ο Χριστος, οτι τον ουρανον και την γην
απολεσθαι ευκολωτερον, η των αυτου διαπεσειν τινα λογων· αντεφθεγξατο τουτοις ο
βασιλευς, και ηπειλησεν αναιρησειν τα δογματα. Που ουν ο βασιλευς ο ταυτα
απειλησας; Ἀπολωλε, και διεφθαρται, και νυν εστιν εις ᾅδου την απαραιτητον
αναμενων κολασιν. Που δε ο Χριστος, ο εκεινα αποφηναμενος; Ἐν ουρανοις, εν δεξιαι
του Πατρος τον υψηλοτατον της δοξης κατεχων θρονον. Που του βασιλεως τα
βλασφημα ρηματα, και η ακολαστος γλωττα; Τεφρα γεγονε, και κονις, και σκωληκων
τροφη. Που του Χριστου η αποφασις; Ἀπ' αυτης των πραγματων λαμπει της αληθειας,
ωσπερ απο στηλης χρυσης της των εργων εκβασεως απαστραπτουσα. Καιτοι ουδεν τοτε
παρελιπεν ο βασιλευς, τον προς ημας μελλων αιρεσθαι πολεμον· αλλα και μαντεις
εκαλει, και γοητας συνεκροτει, και παντα ην δαιμονων μεστα και πνευματων πονηρων.
Τινες ουν αι της θεραπειας ταυτης αμοιβαι; Πολεων ανατροπαι, και λιμος απαντων
λιμων ο πικροτατος. Ἴστε γαρ δηπου και μεμνησθε, πως κενη μεν ην ωνιων η αγορα,
μεστα δε θορυβων τα εργαστηρια, εκαστου φιλονεικουντος το φανεν προαρπασαι, και
απελθειν. Και τι λεγω λιμον, οπου γε και αυται των υδατων επιλειπομεναι αι πηγαι,
πηγαι ποταμους τηι δαψιλειαι του ρευματος αποκρυπτουσαι; Ἀλλ' επειδη πηγων
εμνησθην, δευρο λοιπον επι την ∆αφνην ανελθωμεν, και τον λογον προς τα του
μαρτυρος κατορθωματα συνελασωμεν. Καιτοι γε επιθυμειτε τας Ἑλληνικας
εκπομπευειν ασχημοσυνας ετι· αλλ' ομως, και ουτως αυτος ων, απαγωμεν· παντως γαρ,
οπου μαρτυρων μνημη, εκει και Ἑλληνων αισχυνη. Ουτος τοινυν ο βασιλευς ανιων εις
την ∆αφνην, συχνως ηνωχλει τον Ἀπολλωνα δεομενος, ικετευων, αντιβολων, ωστε
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

μαντευσασθαι τι περι των μελλοντων αυτωι. Τι ουν ο μαντις, ο μεγας των Ἑλληνων
θεος; Νεκροι με κωλυουσι φθεγγεσθαι, φησιν· αλλα αναῤρηξον τας θηκας, ανορυξον τα
οστα, μεταστησον τους νεκρους. Τι τουτων ανοσιωτερον γενοιτ' αν των επιταγματων;
Ξενους ο δαιμων τυμβωρυχιας εισαγει νομους, και καινους ξενηλασιας επινοει τροπους.
Τις ηκουσε νεκρους ελαυνομενους ποτε; τις ειδε σωματα αψυχα κελευομενα
μετανιστασθαι, καθαπερ ουτος επεταττε, τους κοινους της φυσεως εκ βαθρων
ανατρεπων νομους; Κοινοι γαρ εισι της φυσεως νομοι παρα πασιν ανθρωποις, τον
απελθοντα τηι γηι κρυπτεσθαι, και ταφηι παραδιδοσθαι, και τοις κολποις της παντων
μητρος περιστελλεσθαι γης. Και τουτους ουχ Ἕλλην, ου βαρβαρος, ου Σκυθης, ουκ ει τις
εκεινων αγριωτερος εκινησε τους νομους ποτε, αλλ' αιδουνται, και φυλαττουσιν
απαντες, και ουτως εισιν ιεροι, και πασιν αιδεσιμοι. Ἀλλ' ο δαιμων επαρας το
προσωπειον, γυμνηι τηι κεφαληι προς τα κοινα της φυσεως ισταται δογματα· Μιασμα γαρ,
φησιν, εισιν οι νεκροι. Ουχ οι νεκροι μιασμα, πονηροτατε δαιμον, αλλα προαιρεσις
πονηρα μυσος εστιν. Ει δε χρη τι και θαυμαστον ειπειν, τα των ζωντων μαλλον μεστα
κακιας, η τα των τετελευτηκοτων, εισι σωματα μιαρα· τα μεν γαρ διακονειται τοις της
ψυχης επιταγμασι· τα δε κεινται ακινητα· το δε ακινητον και πασης αισθησεως ερημον,
και κατηγοριας αν ειη πασης ελευθερον. Πλην αλλ' ουδε τα των ζωντων ειποιμι αν
εγωγε σωματα ειναι τηι φυσει μιαρα, αλλα πανταχου την πονηραν και διεστραμμενην
προαιρεσιν ταις παρα παντων κατηγοριαις ειναι υπευθυνον. Ουκ εστι σωμα νεκρον
μιασμα, Ἄπολλον, αλλα το κορην διωκειν σωφρονειν βουλομενην, και σεμνοτητα
διορυττειν παρθενου, και της αναισχυντου πραξεως αποτυχοντα θρηνειν, τουτο και
κατηγοριας και κολασεως αξιον. Πολλοι γουν παρ' ημιν εγενοντο προφηται θαυμαστοι
και μεγαλοι, και πολλα περι των μελλοντων προειποντες, και ουδαμου τους ερωτωντας
εκελευον τα των απελθοντων ανορυττειν οστα· αλλ' ο μεν Ἰεζεκιηλ αυτων των οστων
πλησιον εστως, ου μονον ουδεν ενεποδιζετο παρ' εκεινων, αλλα και σαρκας αυτοις και
νευρα και δερματα περιθεις, εις ζωην επανηγαγεν αυτα παλιν. Ὁ δε μεγας Μωυσης ου
50.532 πλησιον οστων ειστηκει νεκρων, αλλ' αυτον ολον νεκρον επιφερομενος τον
Ἰωσηφ, ουτω τα μελλοντα προυλεγε· και μαλα εικοτως.
Τα μεν γαρ εκεινων ρηματα Πνευματος αγιου χαρις ην· τα δε τουτων απατη, και
ψευδος ουδαμοθεν συσκιασθηναι δυναμενον. Ὅτι γαρ σκηψις ταυτα, και προφασις ην,
και τον μακαριον εδεδοικει Βαβυλαν, δηλον εξ ων ο βασιλευς επραξε· τους γαρ αλλους
απαντας νεκρους αφεις, εκεινον τον μαρτυρα μονον εκινει. Καιτοι γε ει βδελυττομενος
αυτον, αλλα μη φοβουμενος ταυτα επραττεν, εχρην κελευσαι συντριβηναι την λαρνακα,
καταποντισθηναι, εις ερημιαν απαχθηναι, ετερωι τινι απωλειας αφανισθηναι τροπωι.
Τουτο γαρ ην βδελυττομενου. Ουτως ο Θεος εποιησεν, οτε περι των βδελυγματων των
εθνων τοις Ἑβραιοις διελεγετο· συντριβηναι τας στηλας αυτων εκελευσεν, ουκ απο των
προαστειων επι τας πολεις αγειν τα μιασματα. γʹ. Ὁ μεν ουν μαρτυς εκινειτο, ο δε
δαιμων ουδε ουτως αδειας απελαυεν· αλλ' ευθεως εμανθανεν, οτι οστα μεν μαρτυρος
μετακινησαι δυνατον εστιν, χειρας δε μαρτυρος διαφυγειν αδυνατον. Ὁμου τε γαρ η
λαρναξ επι την πολιν ειλκετο, και κεραυνος ανωθεν επι την κεφαλην ηρχετο του
ξοανου, και τα παντα κατεφλεγε. Καιτοι γε, ει και μη προτερον, τοτε γουν εικος ην
οργισθηναι τον ασεβη βασιλεα, και την οργην αφειναι εις το μαρτυριον του μαρτυρος·
αλλ' ουδε τοτε ετολμησε· τοσουτος αυτον κατειχε φοβος· αλλα καιτοι τον εμπρησμον
ορων αφορητον οντα, και την αιτιαν ειδως ακριβως, ησυχαζε. Και ου τουτο μονον εστι
το θαυμαστον, οτι το μαρτυριον ου κατεσκαψεν, αλλ' οτι μηδε την στεγην επιθειναι
Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

παλιν τωι ναωι ουκ ετολμησεν. Ἤδει γαρ, ᾔδει θεηλατον ουσαν την πληγην, και
εδεδοικει μη περαιτερω τι διανοηθεις, επι την οικειαν εκεινο καλεσηι το πυρ κεφαλην.
∆ια τουτο ηνειχετο εις τοσαυτην ερημιαν κατενεχθεντα τον ναον του Ἀπολλωνος ορων.
Ουδε γαρ αλλη τις ην αιτια, δι' ην ου διωρθωσε το γεγενημενον, αλλ' η φοβος μονον δι'
ον ακων ησυχαζε, και ταυτα ειδως, οσον μεν ονειδος καταλειπει τωι δαιμονι, οσον δε
κοσμον τωι μαρτυρι. Και γαρ εστηκασιν οι τοιχοι νυν αντι τροπαιων, σαλπιγγος
λαμπροτεραν αφιεντες φωνην, τοις εν τηι ∆αφνηι, τοις εν τηι πολει, τοις ποῤρωθεν
αφικνουμενοις, τοις συνουσι, τοις αυθις εσομενοις ανθρωποις απαντα διηγουνται δια
της οψεως, την παλην, την συμπλοκην, την νικην του μαρτυρος. Τον γαρ ποῤρωθεν
αφισταμενον του προαστειου, και το μεν μαρτυριον του αγιου της λαρνακος ερημον,
τον δε ναον του Ἀπολλωνος την στεγην αφηρημενον ορωντα, εικος την αιτιαν τουτων
εκατερων ζητειν· ειτα πασαν μαθοντα την ιστοριαν, ουτως απελθειν εκειθεν. Τοιαυτα
του μαρτυρος τα κατορθωματα, τα μετα την τελευτην. ∆ιο και την υμετεραν μακαριζω
πολιν, οτι πολλην περι τον αγιον τουτον επεδειξασθε την σπουδην. Και γαρ τοτε, ηνικα
απο της ∆αφνης επανηιει, πασα μεν ημιν η πολις εις την οδον εξεχυθη, και κεναι μεν αι
αγοραι ανδρων, κεναι δε γυναικων ησαν αι οικιαι, ερημοι δε παρθενων οι θαλαμοι.
Ουτω και ηλικια πασα, και φυσις εκατερα 50.533 της πολεως εξεπηδησαν, ωσπερ πατερα
αποληψομενοι χρονιον, εκ μακρας επανιοντα της αποδημιας, Και υμεις μεν αυτον τωι
των ομοζηλων απεδωκατε χορωι· η δε του Θεου χαρις ουκ ειασεν εκει διηνεκως μειναι,
αλλα παλιν αυτον του ποταμου περαν μετεστησεν, ωστε πολλα των χωριων της
ευωδιας εμπλησθηναι του μαρτυρος. Και ουδε ενταυθα ελθων μονος εμελλεν εσεσθαι,
αλλα ταχεως γειτονα και ομοσκηνον τον ομοτροπον ελαβε, Και γαρ της αρχης
εκοινωνησεν αυτωι της αυτης, και παῤρησιαν ισην επεδειξατο της ευσεβειας ενεκεν. ∆ιο
και την σκηνην ελαχεν αυτωι την αυτην, ου ματην, ως εοικεν, ο θαυμαστος ουτος του
μαρτυρος ζηλωτης. Τοσουτον γαρ επονει τον χρονον εκει, βασιλει συνεχως επιστελλων,
αρχοντας ενοχλων, και την απο του σωματος λειτουργιαν εισφερων τωι μαρτυρι. Ἴστε
γαρ δηπου, και μεμνησθε, οτι μεν θερους της ακτινος μεσης κατεχουσης τον ουρανον,
μετα των προσεδρευοντων αυτωι, καθ' εκαστην εβαδιζεν εκει την ημεραν, ουχ ως
θεατης μονον, αλλα και ως κοινωνος των γινομενων εσομενος. Και γαρ λιθου
συνεφηψατο πολλακις, και σχοινον 50.534 ειλκυσε, και οικοδομιας δεομενωι τινος, προ
των υπουργουντων υπηκουσεν· ᾔδει γαρ, ᾔδει ποσοι τουτων αυτωι κεισονται οι μισθοι.
Και δια τουτο διετελει θεραπευων τους μαρτυρας, ουκ οικοδομαις μονον λαμπραις, ουδε
επαλληλοις εορταις, αλλα τωι βελτιονι τουτων τροπωι. Τις δε εστιν ουτος; Μιμειται τον
βιον αυτων, ζηλοι την ανδρειαν, δια παντων κατα δυναμιν την εικονα διασωζει των
μαρτυρων εν εαυτωι· ορα γαρ· Ἐπεδωκαν εκεινοι τα σωματα τηι σφαγηι· ενεκρωσεν ουτος
τα μελη της σαρκος τα επι της γης· εστησαν εκεινοι προς φλογα πυρος, εσβεσεν ουτος
της επιθυμιας την φλογα· εμαχησαντο προς οδοντας θηριων εκεινοι, αλλα και ουτος το
χαλεπωτατον των εν ημιν παθων, την οργην εκοιμισεν. Ὑπερ δη τουτων απαντων
ευχαριστησωμεν τωι Θεωι, οτι και μαρτυρας ουτω γενναιους ημιν εχαρισατο, και
ποιμενας μαρτυρων αξιους, εις καταρτισμον των αγιων, εις οικοδομην του σωματος του
Χριστου, μεθ' ου τωι Πατρι δοξα, τιμη, κρατος, συν τωι αγιωι και ζωοποιωι Πνευματι, νυν
και αει, και εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


