In Lazarum i
Εις τον Λαζαρον. αʹ.
62.771
Πασα ενθεος διδασκαλια συναγειν ειωθε των φιλομαθων ανδρων τας
ωφελειας, μαλιστα δε αι κατα καιρον αει γινομεναι εορται, μιμουμεναι τα των
υδατων ναματα, α τοις διψωσιν ορεγομενα, και την επιθυμιαν θεραπευοντα, μαλλον
γινονται τοις λαμβανουσι ποθεινοτερα. Τι ουν μοι το προοιμιον βουλεται; Λαζαρος ο
τετραημερος νεκρος κατα ταυτας τας ημερας των νηστειων ανεστη, ηδη του Χριστου
προς την του παθους σωτηριαν επειγομενου, και προ θαυματων θαυματα
γυμναζοντος, και προ εορτης εορτην ανακαινουντος, και προ εργου εργον
αναδεικνυντος, ιν', οταν αυτος σταυρωι παραδοθηι, μη απαγορευσωσιν οι μαθηται
του οικειου διδασκαλου την αναστασιν, αλλα πιστευσωσιν οτι τον θανατον αλλου
χαριν υποταξας, αυτος ουδεν δεινον υπο του θανατου παθειν δυναται.
∆ικαιον 62.772 τοινυν εστι και τωι καιρωι, και εαυτοις, και τηι μελλουσηι
πανηγυρει χαριζομενους κοινωνησαι της επι τωι Λαζαρωι αναστασεως ευφροσυνης,
κοινωνησαι δε μη δακρυων μονον, αλλα και θυμηδιας και χαρας, ταις περι την
Μαριαν χρησταις γυναιξι, τιμησαι δε και τον ημετερον διδασκαλον Ἰησουν τηι
σπουδηι της ιστοριας. Ὁ γαρ τους εκεινου φιλους τιμων, εις εκεινον παραπεμπει το
δωρον· φιλανθρωπος γαρ ων, ειωθεν αει τας υπερ εκεινων οικειουσθαι τιμας. Αυτος
εστιν ο ειρηκως εν τοις Ευαγγελιοις· Ὁ δεχομενος υμας, εμε δεχεται· και ο εμε
δεχομενος, δεχεται τον αποστειλαντα με Ἦν δε τις, φησιν, ασθενων Λαζαρος, απο
Βηθανιας της κωμης Μαριας και Μαρθας της αδελφης αυτης. Ἁπλους ο συγγραφευς
απεριεργον ιστοριαν παραγαγων· αλιευς γαρ ην ο Ἰωαννης. Μελλων ουν παραδο
62.773 ξον εργον εκτιθεναι, ουκ εθεραπευσε τηι λεξει τον ακροατην. Βλεπε ο λεγω·
Ἔγραψεν εις Βηθανιαν την κωμην το θαυμα, τον τροπον, τας παρουσας και μη
παρουσας γυναικας, τι ελεχθη, τι επραχθη, που απηντησαν τωι διδασκαλωι, πως
εδακρυσε, πως παρεκαλεσαν, πως ενεκαλεσαν πενθουσαι τωι ∆εσποτηι, οτι μη παρην
τελευτωντι Λαζαρωι, μηδ' εκλεισε τωι λογωι του θανατου τας πυλας, μηδ' επεσχε της
απωλειας τα κυματα· κυβερνητου γαρ παροντος, το σκαφος, αν εσωθη. Και εγραψεν
εν Ἐφεσωι καθημενος, ως δι' ακτημοσυνην και πενιαν μηδε μελανι και χαρτηι ιδιωι
χρησασθαι. Γραψαντος τοινυν Ἰωαννου, παντες συντρεχουσιν ιδειν ταφον, νεκρον
απολεσαντα, βασιλεις, ιδιωται, δικασται, βαρβαρων φυλαι, στρατιωτων εθνη. Τι
λεγω ταφον; η θηκη Λαζαρου γεγονεν εκκλησια.
Παντες γαρ επειγονται αυτοθι προσευξασθαι, οπου Ἰησους προσηυξατο, τηι
κοινωνιαι του σχηματος την ωφελειαν ποριζομενοι. Ἦν τις ασθενων Λαζαρος απο
Βηθανιας της κωμης Μαριας και Μαρθας. Μηδεις τοπον υπερορατω· πανταχου γαρ ο
Θεος, και εν κωμηι, και εν πολει, και εν ορεσιν οικει· παντα εφοραι· πανταχου γαρ ο
Θεος, ου τοποις προσεχων, αλλα γνωμαις ευσεβων. Ὁ Λαζαρος εκαμνε, και υπο της
νοσου κατηπειγετο. Ἐνταυθα αι περι την Μαριαν και Μαρθαν πισται γυναικες ουκ
επενθησαν προς το κακον, ουκ απηγορευσαν προς την του πυρετου προσβολην, ου
φαρμακα εζητησαν, ου γειτονας, ουκ ιατρον παρεκαλεσαν· περιττον γαρ ην, Ἰησουν
εχοντας, αληθινον ιατρον, ετερον επιζητειν· αλλ' εγνωσαν οθεν σωθηναι χρη και
αδελφου νοσουντος πρεσβευτας πεμπουσι του μελλοντος θανατου. Και συ τοινυν,
οταν παις, η μητηρ, η αδελφος, η γνωριμος ασθενων υπο των κατω δημιων
ελκωνται, πεμψον προς τον Ἰησουν, μη ανδρι διακονωι χρωμενος, αλλα ταις σαις
ευχαις πολυ των ανδρων ισχυροτεραις ουσαις, και μιμησαι τας περι την Μαρθαν
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

γυναικας. Τι λεγουσιν; Ου, Παρακληθητι· ουκ, Ἐπειχθητι· ουκ, Ἐλθε, δος τηνχαριν·
αλλα τι φασι; Κυριε, ιδε, ον φιλεις, ασθενει. Ἐπετηρησατο ο θανατος την σην
αποδημιαν, και τον σον εκβιαζεται φιλον. Ἐπιστηθι Λαζαρωι κλεπτομενωι,
αρπαζομενωι, πολεμουμενωι, πολλοις τοξευμασι βαλλομενωι, πυρετωι και αλγηδοσι
και νεφει κακων· αδηλον δε, ει και τον φιλον ευρησεις.
Ἤκουσεν ο Ἰησους, και ειπεν· Ἡ ασθενεια αυτη ουκ εστι προς θανατον, αλλ'
υπερ της δοξης του Θεου, ινα δοξασθηι ο Υιος του ανθρωπου δι' αυτης. Τι ουν
θαυμασω; των λεχθεντων την προνοιαν, την προφητειαν, την εκβασιν; το υπερ
ανθρωπον επιταγμα, την αποῤρητον φιλανθρωπιαν, την επιεικειαν των λογων, την
προς τον Πατερα τιμην; Παντα ευρισκω Θεου. Προειπεν ως Θεος, Ἡ ασθενεια αυτη
ουκ εστι προς θανατον, και επηγαγε μετ' ου πολυ το εργον. Ἀνεπεμψε την δοξαν τωι
Θεωι, μιαν ειναι Πατρος και Υιου δεικνυς δοξολογιαν· παρεμυθησατο τηι φασει τα
αδελφας, χρηστας ελπιδας αυταις επιδους, ειπων· Ἡ ασθενεια αυτη ουκ εστι προς
θανατον. Ουκ αποθνησκει Λαζαρος. Ει γαρ μη διδοται τωι θανατωι, μενει ζων. Ἀλλα
διδοται, και ου διδοται. Ὅταν γαρ τις, ο ελαβεν, αποδωι, τηι αληθειαι ου λαμβανει.
Ταυτα ειπων ο Ἰησους, φησιν, εν τωι τοπωι εκεινωι εμεινε δυο ημερας. ∆ια τι εμεινε;
Τον χρονον εδαπανησεν, ινα σαφως τον Λαζαρον ο θανατος λαβηι· ινα το κυμα
παρερχομενον το σκαφος βαπτισηι. Ει γαρ παρην, εδραπετευσεν αν ο πυρετος, και τηι
φυσει του νοσηματος ελογιζετο το γινομενον· ει δε και τωι Ἰησου, αλλα
καταδεεστερον το θαυμα. Ἔλαβε τοινυν αυτον ο κοινος των ανθρωπων θανατος, και
τουτον ειχε δεσμωτην.
Μετα ταυτα ο Ἰησους, ο μη παρων, ο μη ψηλαφησας, ο μη αυτοπτησας τοις
μη ειδοσι λεγει· Λαζαρος ο φιλος ημων κεκοιμηται. Ἀλλα πορευομαι, ινα εξυπνισω
αυτον. Πολλη των ανθρωπων παραμυθια· ο θανατος εις υπνον μετεβληθη, η
απωλεια εις σωτηριαν μετηνεχθη λογωι. Μηδεις τοινυν τους τεθνεωτας απαγορευσηι·
παντες γαρ ζωσι τωι Θεωι, οτε θελει καθευδοντες, και οτε θελει εγειρομενοι. Λεγουσιν
αυτωι οι μαθηται, αγνοησαντες του αινιγματος τον λογον· Κυριε, ει κεκοιμηται,
σωθησεται. Θεραπεια γαρ τοις καμνουσιν ο κατα φυσιν υπνος. Τοτε λεγει αυτοις
παῤρησιαι· Λαζαρος απεθανε, και χαιρω δι' υμας. Και τις επι νεκρωι χαιρει; τις
ευφραινεται επι φιλου τεθνεωτος; σκυθρωπαζειν εδει και λυπεισθαι πολεσαντας
τους εαυτων. Ἀλλα, Χαιρω δι' υμας, οτι 62.774 ουκ ημην εκει. Ει γαρ ημην, ο πυρετος
εσβεννυτο λογωι, και ελαττον εδεικνυτο το θαυμα, η συνηθειας το πραγμα ενομιζετο·
νυν δε εμεινα, ινα ολοκληρως ο λυκος τον αμνον διαρπασηι· κατεπιε γαρ ο θανατος
ισχυσας, και παλιν αφειλεν ο Θεος παν δακρυον απο παντος προσωπου της γης.
Ἦλθον, ηπειχθησαν επι την Βηθανιαν, ου την πυρκαιαν σβεσαι δραμοντες, αλλα της
πυρκαιας την κονιν θεασασθαι· ταχα δε, οτε λειψανα ναυαγιου ευρειν ηδυναντο·
ηδη γαρ ωζε τετραημερος ων. Ἐπι γαρ των ναυαγιων εστι και τροπιν ευρειν, και
σανιδας συναγαγειν, και κερας λαβειν. και πηδαλια εις ετερας νηος χρησιν φυλαξαι,
και πολληι σπουδηι χρησαμενους μερος τι του φορτου διασωσαι· επι δε του Λαζαρου
παντα φορτικα, και παυσις, και δυσωδιας αναδοσις. Το πενθος ην εν ακμηι, και ο
νεκρος υπο τον λιθον κατειχετο. Και πολλοι, φησι, των Ἰουδαιων εληλυθεισαν απο
της πολεως, ινα παραμυθησωνται τας αδελφας του τεθνεωτος. Μαρτυρας εχω, φησι,
της εσομενης χαριτος, ινα μη το εργον κλοπη νομισθηι, αλλ' αληθειας ασφαλεια.
Ἦλθεν ο Ἰησους, κυβερνητης μετα ναυαγιον, ιατρος μετα νεκρον. Και τι ηλθες ωδε,
ω ∆εσποτα; ινα εγκληθηις, ως ραιθυμησας του φιλου, ως παριδων απολλυμενον, ως
μη συνταξαμενος μελλοντι τελευταιν; Ἤκουσεν η Μαρθα, και μικρον του λυπηρου
σχηματος φροντισασα ερχεται δρομαια κατα την οδον, και εγκαλειν αρχεται τωι
Σωτηρι πενθικως· Κυριε, ει ης ωδε, ουκ αν απεθανε μου ο αδελφος. Ποιμενος γαρ
παροντος, πως απολλυται προβατον; στρατηγου μαχομενου, πως διηνοιγοντο πυλαι;
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

ηλιου φαινοντος, πως ο χρυσος εσυλατο; Κυριε, ει ης ωδε, ουκ αν μου απεθανεν ο
αδελφος. Ἄπιστος ο λογος, ετι δε και ασθενης· κεραμεως γαρ παροντος, δυνατον ην
το διαπεσον σκευος παλιν αναπλασθηναι. Λεγει αυτηι ο Ἰησους· Ἀναστησεται ο
αδελφος σου. Ἡ δε προς αυτον, Οιδα οτι αναστησεται εν τηι εσχατηι ημεραι. Ειπε δε ο
Ἰησους, Ἐγω ειμι η αναστασις.
Τι τοινυν, ο εχεις, ζητεις, Ἔκδεξαι μικρον, και οψει την χαριν. Ἤκουσεν,
επιστευσεν η Μαρθα, και την αδελφην επεγειρει, και δρομαιοι φερονται παντες οι
πενθουντες, οι το παθος παραμυθουμενοι. Παλιν ο Ἰησους εν οχλωι και εν γαμωι και
εν πενθει, πανταχου τοις πιστευουσι λυων τας δυσκολιας. Ὡς δε ειδε το πενθος και
τα δακρυα, λεγει ο Ἰησους· Που τεθεικατε αυτον; ∆ια τι εξεταζεις, ω ∆εσποτα; μη
παρων ᾔδεις τον θανατον, και παρων ουκ οιδας τον τοπον, αλλα λεγεις, Που
τεθεικατε αυτον; ∆οτε μοι, φησι, τους θαψαντας, τους καταδησαντας, τους
ενειλιξαντας τον νεκρον. Ουτοι μου μαρτυρες των εσομενων κατασταντες
γνωρισωσι τα εαυτων, ιν', οταν ιδωσι τον υπ' αυτων ταφεντα ανασταντα, μη
φαντασιαν ειναι νομισωσι το εργον. Ἦλθεν επι το μνημειον ηνεσχετο δεικνυντων ο
παντα ειδως· μετα ταυτα και εδακρυσε. Και τι δακρυεις, ει αληθευεις ο υπεσχου, ει
μελλεις αυτον εγειρειν; Ἀλλα δακρυει τον ανθρωπον, δεικνυς το φιλανθρωπον της
γνωμης· ταχα δε και δια την των Ἰουδαιων αγνωμοσυνην, οτι και μετα τουτο το
θαυμα παλιν τηι απιστιαι παρεμειναν.
Τινες γαρ εξ αυτων ειπαν, Ουκ ηδυνατο ουτος ο ανοιξας τους οφθαλμους του
τυφλου, ποιησαι ινα και ουτος μη αποθανηι; Ἠδυνατο. Τι δε προσλαμβανετε την
λοιδοριαν; μεινατε, και βλεπετε το εργον. Λεγει αυτοις ο Ἰησους· Ἄρατε τον λιθον.
Παραδοξος ο λογος. Ὁ πυλας χαλκας ανατρεπων, και μοχλους σιδηρους συντριβων
του θανατου, λεγει, Ἄρατε τον λιθον; δια τι τωι λογωι τον λιθον ουκ αφορμαζεις,
∆εσποτα; Ἄρατε, φησιν, υμεις οι συκοφανται τον λιθον, οι απιστοι. οι απατεωνες·
αρατε, ψηλαφησατε, πληροφορησατε, ινα μη παλιν εαυτοις απιστητε, ασφαλισασθε
την θεαν. Ου σκια εξιεναι μελλει, ουδε φαντασια· ταυτα γαρ και λιθων
πεφραγμενων εξιεναι δυναται. Λεγει αυτωι η αδελφη του τεθνηκοτος Μαρθα· Κυριε,
ηδη οζει· τεταρταιος γαρ εστιν. Ἐχρην αυτον δουλον οντα μη τοις δεσποτικοις
χαρισμασιν εξομοιουσθαι.
Ὁ μεν γαρ ∆εσποτης κατα τας ιδιας υποσχεσεις τηι τριτηι ημεραι ανεστη· αυτος
δε τεταρταιος εξανισταται· αλλο γαρ δουλος, και αλλο ∆εσποτης. Λεγουσιν αυτωι,
Κυριε, τεταρταιος εστι, και ηδη οζει. Μικρα ταυτα προς Θεον· ουπω οστα ξηρα, ουπω
σαρκων και νευρων ερημα, ως ποτε επι του Ἰεζεκιηλ των νεκρων το στρατοπεδον
χαμαι κειμενον, και ερη 62.775 μον παντων, ψυχης, αισθησεως, αντιληψεως,
ζωτικου πνευματος, εστη παρα τον ταφον ηδη της μελλουσης αναστασεως αποδειξιν
εναργη παρεχον. Ἐσιωπησε Μαρθα, και ο λιθος αφηρμοστο, και παντες ησαν
μετεωροι, νεκροι ζωντες· ταχα δε και ο ᾅδης αυτος, ηδη των πυλων του θανατου
παραλυομενων. Και πρωτον Ἰησους ο Κυριος απο δοξολογιας αρχεται. Ἦρε γαρ,
φησι, τους οφθαλμους εις τον ουρανον, της οικειας καθοδου μηνυων τον τροπον,
ευχαριστων υπερ ημων τωι Πατρι, και λεγων· Πατερ, ευχαριστω σοι, οτι ηκουσας μου.
Ἔχων μεν αφ' εαυτου την της ζωης χορηγιαν, ποιει δε τουτο, επειδηπερ προς αυτον
η Μαρια και Μαρθα ελεγον· Οιδαμεν οτι οσα αν αιτησηις τον Θεον, δυη σοι. ∆ια
τουτο ασθενεστεραν αυτων την διανοιαν βλεπων λεγει· Ὅλως οιδατε, οτι ει τι αν
αιτησω Πατερα, δωσει μοι· τοινυν προελθετε τηι διανοιαι εμοι, και τωι Πατρι.
Και λοιπον επαγει λεγων· Ευχαριστω σοι, Πατερ, οτι ηκουσας μου. Ἐγω δε
ᾔδειν οτι παντοτε μου ακουεις· αλλα δια τους παρεστωτας ειπον. Ειδες πως ου δειται
της προσευχης; αλλα τουτο ποιει δια την των παροντων απιστιαν. Ἤκουσας μου,
φησι, παντοτε. Μη ζητει το, ποτε; οσον γαρ εξεταζομεν, ου καταλαμβανομεν. Ευχηι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

μεν παντα κατα φυσιν ως Υιος· εμνημονευσε δε την τιμην αναπεμπων, ινα μιαν
συμφωνιαν Υιου και Πατρος επιδειξηται τοις αγνοουσιν. Ὡς δε ησφαλισατο την
πιστιν, και τους των ακροωμενων λογισμους ωχυρωσε, λοιπον επι το εργον χωρει.
Λαζαρε, δευρο εξω. Ουκ εδιπλασιασε τον λογον, ιν' ο εις μονος αναστηι, και μη ο
δημος των νεκρων ατακτον δραμηι δρομον. Ἕνα ζητω νεκρον, μη παντες ελθητε·
ουπω γαρ εκεινου του νευματος ο καιρος. Ὅτε ακουσουσιν οι νεκροι της φωνης του
Υιου του ανθρωπου, και οι ακουσαντες ζησονται. Εις μονος ηκετω τεως, εις λυεσθω
δια την του ενος Μονογενους φιλιαν, ενος δεομαι δεσμωτου. Μηδεις αντιταττεσθω
των κατω, μη πυλωρος αφανης, μη δεσμοφυλαξ βαρυς, μη οι κατω κλειδουχοι
μελετησαντες παντες λαμβανειν. Μαθε τους εμους πρωτον διδοναι. Και συ δε, ω ᾅδη,
σιωπα, πεφιμωσο, 62.776 μηδεν ξενον παθων, ∆εσποτηι υπακουων, μηδεν τουτων
προσποιουμενος.
Ἄνθρωπος φυγας γινεται των σων προθυρων. Λαζαρε, δευρο εξω· νικησον
θανατον τοις εμοις επιταγμασιν, νικησον θανατον συλησας τα κατω. Ἔτι μενω
δεδεμενος, ηδη κατ' αυτου στεφανουμενος. Ἐξηλθεν ο Λαζαρος δεδεμενος και
βαδιζων εξηλθε παντα δεδεμενος, και ολος κινουμενος· ολος γαρ δι' ολου
σφιγγομενος ην ποδας και χειρας, κατα τον επιχωριον της ταφης τροπον. Ουδε ην
λοιπον εξω θανατου και ταφου. Παλιν επιτασσει ο Ἰησους καινον επιταγμα· Λυσατε
αυτον, φησι, και αφετε υπαγειν. ∆ια τι αυτοματως ου λυεται ο θανατον φυγων, ο
την κατω φρουραν ανατρεψας· Ὑμεις λυσατε οι παλαι δησαντες, ινα των οικειων
δεσμων επιγνωτε τα σημαντρα. Ὡς δε ηκουσαν ταυτα οι Φαρισαιοι, ξενον
βουλευτηριον συγκροτουσι λεγοντες, Τι ποιουμεν, οτι ουτος ο ανθρωπος τοιαυτα
σημεια ποιει; Μεγαλα εγκληματα· νεκρων εγειρομενων θανατος θανατουται, και
Λαζαρος ανισταται εκ νεκρων· οι δε Ἰουδαιοι νεκρουνται τηι γνωμηι. Μη ατελες
τοινυν καθησθε βουλευτηριον, αλλα προσθετε τον του εγκληματος λογον, και
ειπατε· Τι ποιουμεν, οτι μετ' ολιγας ημερας ανωθεν ηλιος σκοτιζεται, κατωθεν γη
τρεμει μη φερουσα τα πεπραγμενα, ενδοθεν του ναου το καταπετασμα διαῤρηγνυται,
νεκρων δημος προς ζωην επανερχεται; Παλιν ειπατε· Τι ποιουμεν, οτι ναος λυεται,
οτι λατρεια παυεται, οτι η πολις εμπιπραται, οτι ημεις εκβαλλομεθα, και ετεροι ανθ'
ημων κληρονομοι καθιστανται; Τι ποιουμεν, οτι παντα μεταφερεται, προφηται,
αποστολοι, ιερωσυνη, νηστεια, πανηγυρις, λατρεια; και Θεος δεξεται.
Περι τουτων σκεψασθε, περι τουτων βουλευσασθε· αι γαρ των λογων λεξεις
ανωφελεις εισιν υμιν, η γνωμη μενει· λογον γαρ ον εαν λαλησητε, ου μη εμμενει εν
υμιν. Ἅπαξ τοινυν δεδωκεν ο Θεος οις δεδωκεν, αει εορταζειν, αει πανηγυριζειν,
καθ' εκαστον ετος ανανεουσθαι της πανηγυρεως τον λογον, εν Χριστωι Ἰησου τωι
Κυριωι ημων, ωι η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


