De sancto Meletio Antiocheno
ΟΜΙΛΙΑ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΗ
Εις τον εν αγιοις Πατερα ημων Μελετιον αρχιεπισκοπον Ἀντιοχειας της
μεγαλης, και εις την σπουδην των συνελθοντων.
50.515
αʹ. Πανταχου της ιερας ταυτης αγελης περιφερων τους οφθαλμους, και την
πολιν απασαν ενταυθα παρουσαν βλεπων, ουκ εχω τινα μακαρισω προτερον· τον
αγιον Μελετιον, οτι τοσαυτης και μετα θανατον απολαυει τιμης, η την υμετεραν
αγαπην, οτι τοιαυτην και μετα τελευτην περι τους ποιμενας τους υμετερους ευνοιαν
επιδεικνυσθε. Μακαριος μεν γαρ εκεινος, οτι τοιουτον ισχυσεν αφειναι φιλτρον
πασιν υμιν, μακαριοι δε και υμεις, οτι της αγαπης δεξαμενοι την παρακαταθηκην,
ακεραιον αυτην τωι παρακαταθεμενωι μεχρι του νυν φυλαττοντες διεμεινατε. Και
γαρ πεμπτον ετος ηδη παρεδραμεν, εξ ου προς τον ποθουμενον απεδημησεν Ἰησουν
εκεινος, και καθαπερ χθες και πρωην αυτον εωρακοτες, ουτω μετα ζεοντος του
φιλτρου προς αυτον απηντηκατε τημερον.
∆ια ταυτα ζηλωτος εκεινος, οτι τοιουτους εγεννησεν υιους· ζηλωτοι δε και
υμεις, οτι τοιουτον εκληρωθητε πατερα. Γενναια η ριζα και θαυμασια, αλλα και οι
καρποι της ριζης αξιοι ταυτης. Και γαρ καθαπερ ριζα τις θαυμαστη, τοις κολποις
κρυπτομενη της γης, αυτη μεν ου φαινεται, δια δε των καρπων της οικειας αρετης
την ισχυν επιδεικνυται, ουτω δη και ο μακαριος Μελετιος, εν τηι λαρνακι ταυτηι
κρυπτομενος, αυτος μεν ημιν τοις του σωματος οφθαλμοις ουκ εστι καταφανης, δια
δε υμων των καρπων της οικειας χαριτος την ισχυν επιδεικνυται· καν ημεις
σιγησωμεν, αρκει μονη η εορτη και της υμετερας σπουδης η θερμοτης σαλπιγγος
λαμπροτερον αναβοησαι του αγιου Μελετιου το φιλοτεκνον· ουτω γαρ υμων την
διανοιαν εξεκαυσε προς τον ερωτα τον αυτου, ως και προς ψιλον το ονομα
διαθερμαινεσθαι, και προς αυτην διανιστασθαι την προσηγοριαν. ∆ια τουτο και εγω
νυν ουχ απλως, αλλ' επιτηδες και απο σπουδης συνεχως αυτο το ονομα τοις εμαυτου
λογοις ενειρω. Και καθαπερ τις στεφανον πλεκων χρυσουν, ειτα μαργαριτας εντιθεις
τηι πυκνοτητι των λιθων, λαμπροτερον εργαζεται το διαδημα, ουτω δη καγω τον
των εγκωμιων στεφανον τηι μακαριαι πλεκων κεφαληι τημερον, ωσπερ τινων
μαργαριτων πυκνοτητα της προσηγοριας αυτου την συνεχειαν ενυφαινω τωι λογωι,
ποθεινοτερον ταυτηι και λαμπροτερον κατασκευαζειν αυτον προσδοκων. Ουτος γαρ
φιλουντων ο νομος και τοιουτον το εθος, ως και ψιλα τα ονοματα περιπτυσσεσθαι
των ερωμενων, και προς αυτας διαθερμαινεσθαι τας προσηγοριας· ο δη και υμεις
πεπονθατε επι του μακαριου τουτου.
Παρα γαρ την αρχην αυτον εις την πολιν εισελθοντα δεξαμενοι, το παιδιον
εκαστος το εαυτου απο της προσηγοριας εκαλειτε της εκεινου, δια της προσηγοριας
εις την οικιαν εκαστος την εαυτου τον αγιον εισαγειν νομιζοντες, και πατερας, και
παππους, και προγονους παρατρεχουσαι αι μητερες το ονομα του μακαριου
Μελετιου τοις τεχθεισι παιδιοις επετιθεσαν. Ἐνικα γαρ την φυσιν ο της ευλαβειας
ποθος, και τα τικτομενα λοιπον ουκ απο της κατα φυσιν φιλοστοργιας μονον, αλλα
και απο της προς την προσ50.516 ηγοριαν εκεινην διαθεσεως ποθεινα τοις
φυτευσαμενοις ην. Το γαρ ονομα αυτο και συγγενειας κοσμον, και οικιας ασφαλειαν,
και τοις καλουμενοις σωτηριαν, και του ποθου παραμυθιαν ειναι ενομιζον· και
καθαπερ εν σκοτωι καθημενοι τινες μιας λαμπαδος αφθεισης πολλους αναψαντες
λυχνους εις την οικιαν εκαστος εισαγει την εαυτου· ουτω δη και της προσηγοριας
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

εκεινης ωσπερ φωτος εις την πολιν εμπεσουσης, εκαστος ωσπερ λυχνον αναπτων εις
την οικιαν εισηγε την εαυτου το του μακαριου τοτε εκεινου ονομα, ωσπερ τινα
μυριων αγαθων θησαυρον δια της επωνυμιας επισπωμενος· και ην ευλαβειας
διδασκαλια το γιγνομενον. Συνεχως γαρ αναγκαζομενοι της προσηγοριας εκεινης
μεμνησθαι, και τον αγιον εκεινον εχειν επι της ψυχης, παντος αλογου παθους και
λογισμου φυγαδευτηριον ειχον το ονομα· και ουτω πολυ γεγονε τουτο, ως πανταχου
και εν αμφοδοις, και εν αγοραι, και εν αγροις, και εν οδοις τουτωι παντοθεν
περιηχεισθαι τωι ονοματι. Ου προς το ονομα δε τοσουτον επαθετε μονον, αλλα και
προς αυτον του σωματος τον τυπον. Ὅπερ γουν εν ονομασιν εποιησατε, τουτο και
επι της εικονος επραξατε της εκεινου. Και γαρ και εν δακτυλιων σφενδοναις, και εν
εκτυπωμασι, και εν φιαλαις, και εν θαλαμων τοιχοις, και πανταχου την εικονα την
αγιαν εκεινην διεχαραξαν πολλοι, ως μη μονον ακουειν της αγιας προσηγοριας
εκεινης, αλλα και οραιν αυτου πανταχου του σωματος τον τυπον, και διπλην τινα της
αποδημιας εχειν παραμυθιαν.
Και γαρ ευθεως εισελθων, της πολεως εξεβαλλετο, των της αληθειας εχθρων
απελαυνοντων αυτον. Ὁ δε Θεος συνεχωρησεν ομου και την αρετην την εκεινου, και
την ανδρειαν την υμετεραν δειξαι βουλομενος. Ἐπειδη γαρ εισελθων, καθαπερ
Μωυσης εις Αιγυπτον, αιρετικης την πολιν απηλλαξε πλανης, και τα σεσηποτα μελη
και ανιατως εχοντα του λοιπου σωματος αποκοψας, ακεραιον την υγιειαν
επανηγαγε τωι πληθει της Ἐκκλησιας, οι της αληθειας εχθροι την διορθωσιν ουκ
ενεγκοντες, τον βασιλευοντα τοτε κινησαντες, της πολεως αυτον εξεβαλον, ταυτηι
προσδοκωντες περιεσεσθαι της αληθειας, και την των γεγενημενων ανατρεψειν
διορθωσιν. Ἐγινετο δε τουναντιον η προσεδοκησαν, και μαλλον και υμων ο ζηλος
εδεικνυτο, και εκεινου διελαμπεν η της διδασκαλικης επιστημης αποδειξις· εκεινου
μεν οτι εν τριακοντα ημεραις ουδ' ολαις ισχυσεν ουτως υμας θεμελιωσαι εν τωι ζηλωι
της πιστεως, ως μυριων μετα ταυτα προσβαλοντων πνευματων, ασειστον μειναι την
διδασκαλιαν εκεινην· υμων δε η θερμοτης εδεικνυτο, οτι εν τριακοντα ουδε ολαις
ημεραις ουτω μετα ακριβειας τα παρ' εκεινου καταβληθεντα εδεξασθε σπερματα, ως
προς το βαθος της διανοιας παραπεμψαι τας ριψας, και μηδενι των προσενεχθεντων
ενδουναι λοιπον πειρασμων.
βʹ. Ἄξιον δε μηδε εκεινο παραδραμειν, ο περι την διωξιν αυτην συνεβαινεν.
Ἐπειδη γαρ ο της πολεως αρχων το οχημα ελαυνων δια μεσης εξηιει της αγορας,
πλησιον αυτου τον αγιον καθισας εκεινον, νιφαδες λιθων πανταχοθεν εφεροντο επι
την του αρχοντος κεφαλην, ου φερουσης της πολεως τον χωρισμον, αλλ'
αιρουμενης και της παρουσης εκπεσειν ζωης, η τον αγιον εκεινον αποσπωμενον
ιδειν. Τι ουν ο μακαριος εκεινος τοτε εποιησεν; Ἰδων τας των λιθων βολας τοις
ιματιοις τοις εαυτου περιβαλων απεκρυψε του αρχοντος την κεφαλην, ομου τε τους
εχθρους τηι της επιεικειας εντρεπων υπερβοληι, και τους αυτου μαθητας παιδευων,
οσην περι τους αδικουντας ανεξικακιαν επιδεικνυσθαι χρη· και ως ου μονον ουδεν
αυτους εργαζεσθαι δεινον προσηκεν, αλλ' ει και παρ' ετερων αυτοις επηιει κινδυνος,
και τουτον μετα πασης αποκρουεσθαι της σπουδης. Τις ουκ εφριξε τοτε, και της
πολεως τον μανικον ορων ερωτα, και του διδασκαλου την ακραν φιλοσοφιαν, και
την επιεικειαν, και την πραιοτητα καταπληττομενος; και γαρ ην παραδοξα τα τοτε
συμβαινοντα. Ὁ ποιμην απηλαυνετο, και τα προβατα ουκ εσκορπιζετο· ο κυβερνητης
εξεβαλλετο, και το σκαφος ουκ εβαπτιζετο· ο γεωργος εδιωκετο, και η αμπελος
εκαρποφορει πλεον.
Ἐπειδη γαρ τωι συνδεσμωι της αγαπης προς αλληλους ητε συνδεδεμενοι, ου
πειρασμων επαγωγαι, ου κινδυνων επαναστασεις, ουχ οδου μηκος, ου χρονου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

πληθος, ουκ αλλο ουδεν ισχυσεν υμας διαστησαι της συνουσιας του μακαριου
ποιμενος· αλλ' εξεβαλλετο μεν, ωστε μακραν γενεσθαι των τεκνων, συνεβαινε δε
τουναντιον. Μαλλον γαρ υμιν συνεσφιγγετο τοις της αγαπης δεσμοις· και πασαν την
πολιν μεθ' εαυτου λαβων εις Ἀρμενιαν απηιει. Το μεν γαρ σωμα επι της πατριδος
ιδρυτο· ο λογισμος δε και ο νους ωσπερ υπο τινων πτερων κουφιζομενος της του
Πνευματος χαριτος, και δια παντος υμιν επιχωριαζων, απαντα τουτον τον δημον εν
τοις εκεινου περιεφερε σπλαγχνοις, ο δη και υμεις επασχετε. Καθημενοι γαρ ενταυθα
και τηι πολει περιγραφομενοι, τωι πνευματι της αγαπης εις Ἀρμενιαν καθ' εκαστην
ιπταμενοι την ημεραν, και την αγιαν οψιν ορωντες, και της ηδιστης και μακαριας
φωνης ακουοντες ουτως επανηιειτε παλιν. Και δια ταυτην συνεχωρησεν ο Θεος την
αιτιαν ευθεως αυτον απελαθηναι της πολεως, ινα και υμων, ωσπερ εφθην ειπων, το
στεῤρον της πιστεως επιδειξηι τοις υμας πολεμουσιν εχθροις, κακεινου το περι την
διδασκαλιαν εμπειρον. Και δηλον εκειθεν. Μετα γαρ την πρωτην διωξιν επανελθων
ουχι τριακοντα ημερας μονον, αλλα και μηνας, και ενιαυτον, και ενα, και δυο, και
πλειους ενταυθα διετριψεν. Ἐπειδη γαρ ικανην εδωκατε της περι την πιστιν
στεῤροτητος αποδειξιν, εδωκεν υμιν μετα αδειας εντρυφησαι τωι πατρι παλιν. Και
γαρ τρυφη ην μεγιστη το της αγιας οψεως απολαυειν εκεινης. Ου γαρ δη διδασκων
μονον, ουδε φθεγγομενος, αλλα και ορωμενος απλως, ικανος ην απασαν αρετης
διδασκαλιαν εις την των ορωντων ψυχην εισαγαγειν. Ὅτε γουν προς υμας
εισηλαυνε, και πασα η πολις προς την οδον μεθωρμιζετο, οι μεν πλησιον ηρχοντο,
και ποδων ηπτοντο, και χειρας κατεφιλουν, και φωνης ηκουον· οι δε υπο του
πληθους κωλυομενοι και ποῤρωθεν αυτον ορωντες μονον, ωσπερ ικανην απο της
οψεως δεξαμενοι την ευλογιαν, και ουδεν ελαττον των εγγυς γενομενων εσχηκοτες,
ουτω μετα πληροφοριας 50.518 απασης απηιεσαν· και οπερ επι των αποστολων
εγιγνετο, τουτο και επι τουτου συνεβαινε.
Καθαπερ γαρ επι των αποστολων οσοι προσελθειν και εγγυς γενεσθαι ουκ
ισχυον, της σκιας αυτων εκτεινομενης, και των ποῤρωθεν απτομενης, την αυτην
επεσπωντο χαριν, και ομοιως υγιαινοντες απηιεσαν· ουτω δη και νυν οσοι
προσελθειν ουκ ισχυον, ωσπερ τινος δοξης πνευματικης απο της αγιας εκεινης
κεφαλης εκπεμπομενης, και προς τους ποῤρωτατω διικνουμενης αισθανομενοι,
πασης ευλογιας απο της θεωριας μονης πληρουμενοι παντες απηιεσαν.
γʹ. Ἐπει δε εδοξε τωι κοινωι των ολων Θεωι καλεσαι λοιπον αυτον εκ της
παρουσης ζωης, και εις τον των αγγελων καταταξαι χορον· ουδε τουτο απλως
εγινετο, αλλα καλει μεν αυτον βασιλεως γραμματα, του Θεου τον βασιλεα
κινησαντος· καλει δε αυτον ουκ εγγυς που ουδε πλησιον, αλλ' εις την Θραικην
αυτην, ινα και Γαλαται, και Βιθυνοι, και Κιλικες, και Καππαδοκαι, και οι την Θραικην
προσοικουντες απαντες τα ημετερα μαθωσιν αγαθα· ινα οι πανταχου της γης
επισκοποι ωσπερ εις αρχετυπον εικονα την αγιωσυνην ιδοντες την εκεινου, και
παραδειγμα σαφες της κατα την αρχην ταυτην διακονιας εξ εκεινου λαβοντες,
κανονα τινα, καθ' ον δει τας Ἐκκλησιας οικονομειν και κυβερναιν, εχωσιν ασφαληι
και σαφεστατον. Και γαρ δια το της πολεως μεγεθος και δια την του βασιλεως
προσεδριαν πολλοι πολλαχοθεν της οικουμενης εκει συνεῤρεον τοτε· οι δε των
Ἐκκλησιων επισκοποι δια το τας Ἐκκλησιας εκ μακρου πολεμου και χειμωνος
ανενεγκουσας αρχην ειρηνης και γαληνης λαμβανειν, βασιλικοις εκει γραμμασιν
εκαλουντο παντες. Τοτε τοινυν και ουτος εκει παραγινεται. Και καθαπερ επι των
τριων παιδων, ηνικα ανακηρυττεσθαι εμελλον, και στεφανουσθαι, σβεσαντες την
του πυρος δυναμιν, καταπατησαντες του τυραννου τον τυφον, απαν ασεβειας ειδος
ελεγξαντες, εκ της οικουμενης αυτοις το θεατρον εκαθητο πασης οι γαρ πανταχου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

γης σατραπαι, και υπατοι, και τοπαρχαι εκαλουντο μεν δι' ετεραν αιτιαν, εγιγνοντο
δε θεαται των αθλητων εκεινων· ουτω δη και τοτε συνεβαινεν, ωστε γενεσθαι
λαμπρον τωι μακαριωι το θεατρον· επ' αλληι κληθεντες αιτιαι οι τας πανταχου γης
οικονομουντες Ἐκκλησιας επισκοποι παρεγενοντο, και τον αγιον εθεωρουν εκεινον.
Και επειδη εθεασαντο, και κατεμαθον αυτου ακριβως την ευλαβειαν, την σοφιαν,
τον ζηλον της πιστεως, πασαν απηρτισμενην εν αυτωι την ιερει πρεπουσαν αρετην,
τοτε αυτον προς εαυτον εκαλεσεν ο Θεος. Ἐγινετο δε τουτο και δια φειδω της
πολεως της ημετερας. Ει γαρ ενταυθα την ψυχην αφηκεν, αφορητος εμελλεν ο της
συμφορας ογκος εσεσθαι.
Τις γαρ αν ηνεσχετο τον μακαριον εκεινον ιδειν τας εσχατας αναπνεοντα
αναπνοας; τις αν ηνεσχετο ιδειν τα βλεφαρα εκεινα των οφθαλμων καθαιρουμενα,
και στομα συγκλειομενον εσχατα ρηματα επισκηπτον; 50.519 τις βλεπων ταυτα ουκ
αν εξεστη τωι μεγεθει της συμφορας; Ἵν' ουν μη τουτο γενηται, ωικονομησεν ο Θεος
επ' αλλοτριας αυτον αφειναι την ψυχην, ιν' εν τωι μεταξυ χρονωι προμελετησαντες
την συμφοραν, οταν ιδωμεν εισελθοντα τον νεκρον, μη καταπλαγωμεν την ψυχην,
ενεθισθεισης τωι θρηνωι της διανοιας· ο δη και εγενετο.
Ἐπειδη γαρ το αγιον εκεινο σωμα η πολις εδεξατο, επενθησε μεν και ουτω,
και ανωλολυξε μεγα· αλλα ταχεως κατελυσε το πενθος, απο τε της ειρημενης αιτιας,
και της μελλουσης ρηθησεσθαι. Ὁ γαρ φιλανθρωπος Θεος κατελεησας ημας της
οδυνης, ταχεως ημιν ετερον ποιμενα ανεδειξε, μετα πολλης ακριβειας τους εκεινου
διατηρουντα χαρακτηρας, και την εικονα της αρετης διασωζοντα πασης· ος και επι
τον θρονον αναβας, ευθεως την πενθηρη στολην ημας απεδυσε, και την οδυνην
εσβεσε, την δε του μακαριου μνημην ανενεωσε μαλλον. Και το μεν αλγος
εμαραινετο, ο δε ερως σφοδροτερον ανηπτετο, και η αθυμια τελεον ανηιρειτο· καιτοι
γε εν ταις αποβολαις των φιλτατων ουχ ουτω συμβαινειν ειωθεν· αλλ' οταν τις υιον
ποθεινον, η και ανδρα αιδεσιμον αποβαληι γυνη, εως μεν αν αυτου διατηρηι την
μνημην ζεουσαν, και το πενθος σφοδροτερον εντρεφεται τηι ψυχηι· οταν δε χρονος
επεισελθων καταμαλαξηι το πενθος, συναπεσβεσθη τηι σφοδροτητι της οδυνης και το
της μνημης ακμαζον· επι δε του μακαριου τουτου τουναντιον εγιγνετο· η μεν αθυμια
50.520 παντελως εξεβαλλετο, η δε μνημη ου συναπηιει τηι λυπηι, αλλα σφοδροτερον
ηυξετο. Και μαρτυρες υμεις οι μετα τοσουτον χρονον καθαπερ μελισσαι κηριωι
περιιπταμενοι τωι σωματι του μακαριου Μελετιου· το δε αιτιον ου φυσεως ην το προς
εκεινον φιλτρον, αλλα κρισεως ορθης λογισμος. ∆ια τουτο ουκ εσβεσθη θανατωι, ουκ
ημαυρωθη χρονωι· αλλ' αυξεται, και προς το μειζον επιδιδωσιν· ουχι των εωρακοτων
μονον υμων αυτον, αλλα και των ουκ ειδοτων. Το γαρ δη θαυμαστον τουτο εστιν,
οτι και οσοι νεωτεροι της εκεινου ζωης γεγονασι, και ουτοι αυτοι προς τον αυτον
εκκαιονται ποθον. Ὑμεις μεν ουν οι πρεσβυται πλεονεκτειτε των ουχ εωρακοτων
αυτον αυτο δη τουτο το συγγενεσθαι, και της αγιας απολαυσαι συνουσιας· οι δε ουχ
εωρακοτες πλεονεκτουσιν υμων, οτι μη τεθεαμενοι τον ανδρα, υμων των
εωρακοτων ουκ ελαττονα περι αυτον επιδεικνυνται ποθον.
Ευξωμεθα δη κοινηι παντες, αρχοντες και αρχομενοι, γυναικες και ανδρες,
πρεσβυται και νεοι, δουλοι και ελευθεροι, αυτον τον μακαριον Μελετιον κοινωνον
της ευχης ταυτης λαβοντες και γαρ πλειων αυτωι παῤρησια νυν, και θερμοτερον προς
ημας το φιλτρον, αυξηθηναι ταυτην ημιν την αγαπην, και καταξιωθηναι παντας
ημας, καθαπερ ενταυθα πλησιον της λαρνακος ταυτης εσμεν, ουτω κακει δυνηθηναι
γενεσθαι πλησιον της αιωνιας αυτου σκηνης, και των αποκειμενων τυχειν αγαθων·
ων γενοιτο παντας ημας επιτυχειν χαριτι και φιλανθρωπιαι του Κυριου ημων Ἰησου
Χριστου, δι' ου και μεθ' ου τωι Πατρι, αμα τωι αγιωι Πνευματι, δοξα και κρατος εις
τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


