In pharisaeum et meretricem
Εις τον Φαρισαιον, και εις την πορνην. Ἐλεχθη τηι αγιαι και μεγαληι
τετραδι.
61.727
Ἅπας μεν καιρος παντι βουλομενωι προς μετανοιαν επιτηδειος. Ἔξεστι γαρ
εκαστωι θελησαντι και εν τωι εαρι βλαστησαι την ευζωΐαν, και εν θερει συναξαι της
σωτηριας τα δραγματα, και εν φθινοπωρωι την βλαβην την της ψυχης φθοραν
κατιδειν, και εν χειμωνι τον χειμωνα των ανομηματων φυγειν, και εν πασηι τροπηι
τραπηναι την επι το βελτιον τροπην, και εν νυκτι την νυκτα της αμαρτιας εκκλιναι,
και εν ημεραι προς το φως του καθαρου συνειδοτος δραμειν, και προς τον πλασαντα
αναδραμειν· ο δε παρων ουτος καιρος εγκρατειαι και νηστειαι περιπεφραγμενος προς
μετανοιαν επιτηδειοτερος, αλλ' ου πασι. Μονον γαρ ουχι λεγει η φωνη,
Ει τις προσιεται προς με, καγω λαβων αυτον τωι κοινωι προσαγαγω
∆ημιουργωι. Πτερωσωμεν ουν εαυτους τοις της πιστεως και τοις της μετανοιας
πτεροις, και θελησωμεν αναπτηναι προς τον ημετερον Ποιητην, και ημεις, ως
πρωτοτοκοι της Ἐκκλησιας υιοι, και υμεις, οι καθαπερ εμβρυα ως εν ταις λαγοσι της
Ἐκκλησιας προλοχευομενοι, και ποθουντες τας μακαριας και ανωδυνους ωδινας
ασπασασθαι, και γενεσθαι τεκνα του πολεμησαντος υπερ ημων (αναγκαια γαρ της
πιστεως η χαρις και υμιν τοις απολαυειν μελλουσι των αυτων αγαθων)· ημεις μεν,
ινα τον χιτωνα τον βασιλικον, ον φορεσαντες εμολυναμεν, αποσμηξωμεν δακρυσιν·
υμεις δε, ινα δυνηθητε τουτον περιβαλεσθαι, και φυλαξαι κρειττονα ρυπου παντος.
Ἄνευ γαρ πιστεως ειλικρινους ουκ εστιν ουδενα της του Θεου φιλανθρωπιας
επιτυχειν. Συνηγορει μου τωι λογωι προς αλλοις μυριοις εκεινη η πορνη η την πιστιν
και την μετανοιαν, καθαπερ δυο λαμπαδας, κρατησασα, και προσδραμουσα τωι
ουρανιωι νυμφιωι, και γενομενη νυμφη Χριστου εν μιαι ημεραι. Ἀλλ' επειδη της
μακαριας πορνης εμνησθην· λεγω γαρ αυτης τεως το επιψογον ονομα (ινα γνωμεν
τις ουσα προτερον, τι γεγονεν υστερον), βουλομαι ταυτην εις την αγιαν Ἐκκλησιαν
αγαγειν, ινα μαθωμεν και ημεις παρ' αυτης, πως οφειλωμεν τωι Χριστωι προσελθειν,
και λαβειν την των αμαρτηματων απαλλαγην.
Τα γαρ παρ' εκεινης γεγενημενα, των οφειλοντων αει γενεσθαι παρ' ημων
διδασκαλια σαφης· και η του Σωτηρος προς εκεινην διαλεξις των αμαρτωλων εσται
παρακλησις. Τις γαρ ακουων οτι γυνη μυριαις κηλισι καταστικτος, ινα προσφυγηι
μονον αυτωι, και τοις ποσιν αυτου σταγονας επιχεηι δακρυων θερμας, παρθενιας
χειροτονιαν εδεξατο; Τον αυτον επιδειξασθε τροπον, ωστε τον αυτον τρυγησητε
καρπον. Τις γαρ λογιζομενος την εκεινης μεταβολην, και την αμοιβην, ου την αυτην
ασκησει γνωμην, ως την ισην ευρησηι αντιδοσιν; Τι γαρ εστι πορνη, η διαφθορα, η
προφανης υβρις της φυσεως, η του θηλεος γενους δημοσιος θριαμβος, λωβη
σωματων τε και ψυχων, λοιμος τερψει κεχρημενος, ταφος κεκονιαμενος, ᾅδου
ακατασχετον και ακορεστον στομα, θανατου κεκαλλωπισμενον προπυλαιον,
τερπνον δηλητηριον, αναιδεια παῤρησιαζομενη, αισχυνη αναισχυντος, ευπροσωπος
ολεθρος, των ασελγων μηχανων δελεαρ, των νεων ιξος, καπηλος των οικειων
μελων, απωλειας βυθος, ναυαγιον αγαπωμενον, κοινη συμφορα πασης αμαρτιας,
ιταμον εργαστηριον, πασης παρανομιας διδασκαλος, της προς τον Θεον εχθρας
δημιουργος, υλη της γεεννης του πυρος του αιωνιου; Ἀλλ' ομως η των τοιουτων και
τηλικουτων κακων υπαρχουσα υπηρετις, επειδη παρα συνηθειαν σωφροσυνης
ηρασθη, ταις βιβλοις των Ευαγγελιων εγγεγραπται. Ταυτας αναπτυξαντες
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

κατατρυφησωμεν της κατ' αυτην ιστοριας, ωσπερ ουν κατετρυ 61.728 φησεν αυτη
του Χριστου. Ἠρωτησε τις των Φαρισαιων τον Ἰησουν, ινα φαγηι μετ' αυτου. Και
εισελθων εις την οικιαν του Φαρισαιου, ανεκλιθη. Τις ειδε βασιλεα παρα στρατιωτου
καλουμενον; τις ειδε δεσποτην παρα δουλου τρεφομενον; τις ειδε τοσουτον υψος εις
τοσαυτην ταπεινοτητα κατερχομενον; Ὢ της υπερβαλλουσης εκπληξεως! ω της
θειας συγκαταβασεως! Ουκ ειπε προς τον καλεσαντα Φαρισαιον· Συ καλεις επ'
αριστον εμε, τον καλουντα παντας ανθρωπους εις το ουρανιον αριστον; συ καλεις
επ' αριστον εμε τον πεντε αρτοις δημον ολοκληρον κορεσαντα; συ καλεις επ'
αριστον εμε τον διδοντα τροφην πασηι σαρκι;
Ουκ ειπε τουτων ουδεν ο Σωτηρ· αλλα σιγηι καθισας εις την οικιαν του
Φαρισαιου ανεκλιθη. Ἤδει γαρ ποιον αριστον εμελλεν αρισταιν· ᾔδει πως ημελλε
προστρεχειν αυτωι η πορνη, και σωζεσθαι· και το βλεμμα πανταχου περιεπεμπε, την
θηραν περισκοπων, και μονονουχι προς τους ανακειμενους βοων. Ἐγω βρωσιν εχω
φαγειν, ην εχετε μετ' ολιγον κατιδειν· εγω βρωσιν εχω φαγειν, την σωτηριαν της
μελλουσης προσιεναι μοι γυναικος. Ἡ εμη γαρ τροφη, η των ανθρωπων επιστροφη·
η εμη τροφη, η των εμων δουλων ζωη· η εμη ευωχια, των αμαρτωλων η μεταμελεια·
η εμη τερψις, των κατακριτων η λυσις· η εμη εστιασις, των αιχμαλωτων η λυτρωσις.
Ταυτα του Σωτηρος επι της στιβαδος λαλουντος τωι βλεμματι και τωι σχηματι, Ἰδου,
φησι, γυνη εν τηι πολει, ητις ην αμαρτωλος. Συνεδραμε τωι σκοπωι του ουρανιου
βασιλεως η αγρα· ο θηρατης ευτρεπης ανεκεκλιτο, και το θηραμα προς τον θηρατην
κατηπειγετο. Και ιδου γυνη εν τηι πολει, ητις ην αμαρτωλος. ∆υο χαλεπα κακιας
γνωρισματα. Ειπε ημιν, ευαγγελιστα, την προσηγοριαν αυτης, γραψον το ονομα της
γυναικος, μαθωμεν πως ωνομαζετο.
Προσηγοριαν ειχε την αμαρτιαν, και το ονομα το πονηρευμα. Αυτη ιδουσα,
οτι ανεκειτο εν τηι οικιαι του Φαρισαιου ο Ἰησους, ειπεν εν εαυτηι· Ἔνδον εστιν ο
Χριστος, ο βρυων φιλανθρωπιαν, και πηγαζων οικτιρμους· ενδον εστιν ο Χριστος, ο
λαλων και διδους ιασεις, και φθεγγομενος θεραπειας· ενδον εστιν ο Χριστος, ο παρα
των αγγελων υμνουμενος, και τοις ανθρωποις ενδιαιτωμενος, ως εις εξ αυτων·
ενδον εστιν ο Χριστος ο τωι Πατρι συνθρονος, και τωι Φαρισαιωι ομοῤροφιος· ενδον
εστιν ο Χριστος, ο τρεφων απαντας τηι θεοτητι, και τρεφομενος τηι ανθρωποτητι·
ενδον εστιν ο Χριστος, και Φαρισαικης τραπεζης ανεχεται, ο πασαν τραπεζαν
πληρων παντος αγαθου· και ολως κατηξιωσεν εις την του Φαρισαιου σκηνην
εισελθειν· ολως ηνεσχετο συνεστιαθηναι τωι αμαρτωλωι ο αναμαρτητος. Χρηστας
εχω περι των εμων κακων ελπιδας. Ὁ γαρ περι τον Φαρισαιον τοιουτος φανεις,
παντως εσται και περι εμε χρηστος και φιλανθρωπος. Ευρον, ως ηβουλομην, το
κοινον ιλαστηριον, ευρον τον ευρισκοντα τους ζητουντας αυτον, ευρον τον
επιζητουντα τους ποθουντας αυτον, ευρον τον επιτρεχοντα τοις επιτρεχουσι και
προαπαντωντα τοις προσιουσιν αυτωι, ευρον συναγωνιζομενον μοι και τον καιρον
και τον τοπον. Εισελθω προς την καθαραν πηγην η βεβορβορωμενη τηι ηδυπαθειαι·
μη διαμενω εῤρυπωμενη, τοιαυτης φανεισης πηγης· λουσομαι δωρεαν εαυτην· ουτω
γαρ βουλεται η πηγη. Εισελθω προς το αΐδιον φως, η και ταις ημεραις ως νυξι
κεχρημενη· ιδω το ουρανιον φως εν φωτι· εισελθω προς τον ηλιον της δικαιοσυνης,
η της αδικιας τον ζοφον επαγομενη.
Τις γαρ φωτι προσομιλων ου μεταλαμβανει φωτος; Εισελθω προς τον
βασιλεα των 61.729 ουρανων, τον δι' εμε προς εμε παραγενομενον, και τουτον
καταλαμβανοντα τον οικον, και παλαι την εμην, ως εοικε, περιμενοντα προοδον·
εισελθω προς τον ουρανιον ιατρον, η παρα παντων απεγνωσμενη· εισελθω προς τον
ουρανιον ιατρον, η εν υγιειαι νοσουσα· ουτω γαρ με ιδων, δυναται τοις εμοις παθεσιν
επιθειναι φαρμακον, πασαν οδυνην κοιμισαι δυναμενον. Ὑποδειξω τωι ειδοτι τα
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

ελκη, και λαβω το φαρμακον, Εισελθω προς την μονην ζωην, η δια της φαυλοτατης
ζωης εμαυτην αποσχοινισασα της ζωης· εισελθω προς τον φιλανθρωπον δικαστην η
κατακριτος. Προ της εκ νεκρων αναστασεως λυσω τας ευθυνας, προ της φοβερας
κρισεως διαφυγω την κρισιν, προ του φρικτου βηματος υποκλεψω τας μαστιγας·
πριν ιδω τον Χριστον δικαστικως αποφαινομενον, ιδω φιλανθρωπως διαλεγομενον·
πριν φοβηθω κολαζοντα, κολακευσω παροντα. Ου πρωτη την προς αυτον ομιλιαν
τολμω· ηδη και αλλη, ως ηκουσα, γυνη Σαμαρειτις, εν νομωι παρανομος, συνετυχεν
επι της πηγης τηι πηγηι, και απηλθε θεογνωσιαν αντλησασα. Και παλιν ετερα τις γυνη
των Χαναναιων γενους, του καταρατου και δουλικου σπερματος ελευθερον
βλαστημα, εν εντυχιαι εισελθουσα κατα δαιμονος τυραννουντος αυτης την
μονογενη, ανεστρεψε λαβουσα την εξουσιαν κατα του δαιμονος, και γεγονεν η
μητηρ τηι θυγατρι ιατρος, και ο δαιμων ο απηνης ουτος και βαρβαρος ουκ ετολμησεν
ουκετι πλησιασαι τηι κορηι, φοβηθεις της του Χριστου φωνης το διαταγμα.
Μιμησωμαι τοινυν καγω ταυτην, και γενωμαι παρα τον παντα χαριζομενον και
δυναμενον και ελομενον· χρησωμαι τηι συνηθειαι της αναιδειας προς το εμοι
συμφερον· επισταθω τωι Σωτηρι εστιωμενωι αυτοκλητος, καθαπερ πολιν υπο πολλων
ευωχουμενων εχουσα μορφην· λυσω τας κομας, και θρηνησω την εμαυτης
αθλιοτητα· χαλασω τα πολυπλοκα δικτυα, ινα θηρασω τον ελεον αφειδως
χορηγουντα· κλαυσω καλως απαξ, η γελασασα πολλακις κακως· κλαυσω νυν επι του
φιλανθρωπου κριτου, ινα μη κλαυσω το τελευταιον ανονητα· θρηνησω νυν ολιγον,
ινα μη θρηνησω τοτε πολλα· κατακλυσω του Χριστου τους ποδας τοις δακρυσιν, ινα
μοι αποκλυσηι τας εμας ανομιας τοις ρημασιν· απομαξω τοις πλοκαμοις τα δακρυα,
ινα προσγενηται τις εκ τουτου και τουτοις αγιασμος· καταφιλησω τα αχραντα ιχνη,
απερ και το πελαγος κατεφιλησεν, ινα τοις σωφροσι φιλημασιν αποπτυσω τον εκ
των ασελγων φιληματων ιον· περιπτυξομαι τα θεια μελη, τα παρθενικα, τα εκ
παρθενου, ινα τοις εμοις μελεσι τοις κατακριτοις εξ εκεινων των αγιων μελων
εποχετευσω δικαιοσυνης σταγονα τινα.
Ἐπικαμφθησεται προς ταυτα ο ευσπλαγχνος· ελεησει προσπιπτουσαν, ην
αμαρτανουσαν ουκ εκολασεν· ελεησει γονυπετουσαν, ην ατακτα χορευουσαν
ευεργετων διετελεσεν· ελεησει σωθηναι βουλομενην, ην απολλυμενην ευρων εφερε
πραως. Ου φερει δακρυα γνησια παριδειν, ου δυναται και περι εμε μη φανηναι, οπερ
πεφυκεν, ευσπλαγχνος· μεγαλα δυναται παρ' αυτωι εκ του βαθους της ψυχης
ανερχομενος στεναγμος· μεγαλην παῤρησιαν εχει προς αυτον η μετανοια· λαλησει
παντως και προς εμε ημερον τι και γαληνον, και πρεπον αυτου τηι θεοτητι. Ταυτα
εμελετησεν η σοφη, ταυτα επραξεν η πιστη. Και τωι γυναικειωι περιβολαιωι
στολισαμενη, παρθενικως, αλλ' ου πορνικως, και ουτω κρυψασα πασαν αυτης την
μορφην την προ τουτου πασι προκειμενην, ως εν θεατρωι, και περισκοπησασα
πανταχοθεν ασφαλως, ινα μη τι σχημα πορνικον συνεισελθηι αυτηι προς τον Κυριον
κατηγορουν αυτην, εισεδραμεν εις το του Φαρισαιου δωματιον, και τοις δεσποτικοις
παραστασα ποσιν, επληρου την προμελετηθεισαν βουλην. Κομισασα γαρ, φησιν,
αλαβαστρον μυρου, και στασα παρα τους ποδας αυτου οπισω, κλαιουσα ηρξατο
βρεχειν τους ποδας αυτου τοις δακρυσι, και ταις θριξι της κεφαλης αυτης εξεμασσε,
κατεφιλει τους ποδας αυτου, και ηλειφε τωι μυρωι, λαλουσα τηι σιωπηι, και βοωσα τηι
σιγηι, και φθεγγομενη τηι ψυχηι προς τον ειδοτα ψυχων οδυνωμενων ακουειν, και μη
φθεγγομενων στοματων, τοιαυτην ικεσιαν, ως εικος, τοις δακρυσι γραφουσα·
Ἐῤριφθην ως προβατον απολωλος· αλλ' επεγνων σε ∆εσποτην, τον εμον ποιμενα και
Κυριον· εγενομην θηριαλωτος βουληθεισα, αλλ' ελαβον αισθησιν εκφυγειν των
πικρων δηγματων του λυκου· εναυαγησα πολλακις εθελουσα, αλλ' εσωθην εκ του
ναυαγιου, κρατησασα την σην παρουσιαν, ως αγκυραν. Ἀλλ' ουκ εχω παῤρησιαν·
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

61.730 απαῤρησιαστος γαρ απας αμαρτωλος· ουκ εχω δικαιολογιαν ουδεμιαν·
αδικαιολογητος γαρ απας αμαρτωλος και παρανομος· ουκ εχω φωνην· αφωνος γαρ
απας κατακριτος· το πονηρον συνειδος εμφραττει μου το στομα, ο διεφθειρεν ο
διεφθαρμενος μου βιος· αγχει την γλωσσαν ο κατηγορος πλουτος διαπαντος εσωθεν
μου βοων, Ἐναποκλεισον σου τον λογον τοις χειλεσι· στομα αμαρτωλων προς
πρεσβειαν απαῤρησιαστον, και γλωσσα κατακριτος προς ικεσιαν αναρμοστος, και
λογος κιβδηλος προς αιτησιν ουκ ευπροσωπος. Σιγωσα διδασκω τα κατ' εμε σε τον
επισταμενον παντα· τηι οψει λαλω, βοω τηι μορφηι, τοις οφθαλμοις κηρυττω τας
ανομιας, τοις δακρυσιν εξαγορευω τα πλημμεληματα, τοις στεναγμοις εξαγγελλω σε
τον μονον κρυπτεσθαι μη δυναμενον. Ὡς αιχμαλωτος μετα παντων των εμων
οπλων υποπιπτω σοι, τωι βασιλει των ουρανων· και παντα μου τα μελη, δι' ων
εστρατευσαμην κατα σου, μαλλον δε καθ' εαυτης, σοι προσφερω, φιλανθρωπε.
Ἐλεησον την κεφαλην ταυτην, Ὅτι αι ανομιαι μου υπερηραν την κεφαλην μου·
ελεησον τας τριχας ταυτας, ας επλασας· ελεησον τους οφθαλμους τουτους, ους
εδημιουργησας· ελεησον τον πηλον τουτον, ον αυτος μεν εις καλλος εμορφωσας,
εγω δε τωι κοσμωι κατεχρησαμην εις ακοσμιαν αμορφον· ελεησον την εικονα την
σην, εις ην ο πολεμιος επαιξεν, ως ηθελησεν· ελεησον την στηλην την σην, ην ως
αδεσποτον ο σος εχθρος περιεσυρε· δεξαι ως λυτρα και δακρυα, και λυσον ως αγαθος
τα εγκληματα· θελησον μονον, και λελυμαι· νευσον μονον, και λελυτρωμαι·
προσταξον, και το ποθουμενον ηνυσται. Ὃ γαρ συ θελεις, πραξις· και ο λογος ο σος
εργον εστι. Λαβω την ελευθεριαν εκ των αχραντων ποδων σου, ως εκλεψεν εκ των
σων κρασπεδων την ιασιν η αιμοῤροουσα, σου τουτο κλαπηναι θελησαντος· γενωμαι
διηγημα τοις μετ' εμε της σης φιλανθρωπιας καγω. Παραπεμψον εμε, και τα κατ' εμε
ταις υστεραις γενεαις καλον υπομνημα των σων οικτιρμων· λεγετωσαν απαντες οτι
πορνη ποτε παρανομος και κατακριτος, προσελθουσα τωι Ἰησου, εδικαιωθη παρ'
αυτου· και καθορωντες απαντες συν εμοι προσιετωσαν, και τας σας αρπαζετωσαν
δωρεας. Κριτα δικαιε και φιλανθρωπε, και τοις κατακριτοις δια πολλην
φιλανθρωπιαν συναναστρεφομενος, ωδε σοι προσηλθον, ως κριτηι, ωδε μοι την
συγχωρησιν υπαγορευσον· μη θριαμβευσηις τας εμας αμαρτιας επι πασης της κτισεως,
μη δημοσιευσηις τας ανομιας μου εν τωι μελλοντι κριτηριωι· μη πεμψηις με τωι αιωνιωι
πυρι, τωι υλην κεκτημενωι την των ραιθυμων ζωην. Ἰησου Χριστε, Υιε της Παρθενου
Μαριας, και δημιουργε της Παρθενου, δια την Παρθενον, και μητερα σην, και παλιν
παρθενον, ανακτησαι δια την αγιαν εκεινην εμε την εναγη, και ποιησον ευαγη. Ἐκ
γυναικος ετεχθης και συ, ως συ μονος επιστασαι, και γινωσκεις την των ανθρωπων
ασθενειαν. Τοιαυτα λαλουσης εν εαυτηι της πιστης γυναικος και δεομενης, εγγυς ων
ο Σωτηρ εδιδου τηι ποθουσηι του ποθου κατατρυφαιν, και τους ποδας εγχειρισαι
εκεινην προς απολαυσιν απληστον, επι της στιβαδος ων, και κατατρυφων τον
εκεινης κλαυθμον, και ευωχουμενος τοις της μετανοιας δακρυσι, και πεινων το
διψος της διψωσης τον ελεον.
Ἐντευθεν οι Φαρισαιοι ηρεμα εψιθυριζον προς αλληλους λεγοντες· Τι τουτο
το ξενον και παραδοξον θεαμα; τις την πορνην ταυτην εδιδαξε σωφρονειν; τις την
εκκεχυμενην προς αισχρας ηδονας επεισε τοιαυτα φρονειν; ουχ αυτη εστι το της
ημετερας πολεως επισημον ονειδος; ουχ αυτη η των αει βουλομενων γυνη; ουχ αυτη
εστιν η της αμαρτιας εκαστου κατηγορος; ουχ αυτη εστιν η της σωφροσυνης εχθρα,
και των νομιμων γαμων τοιχωρυχος; ουχ αυτη εστιν η μετα κολακειας ληιστευουσα
τους ανθρωπους; Πως ουν εκ τοιαυτης τοιαυτη γενησεται; πως η φιλογελως και
φιλοτερπνης φιλοδακρυς εφανη και φιλοπενθης; πως η ασοφος, και παρακαιρος, και
τηι μορφηι και τωι βλεμματι, και τωι σχηματι και τοις περιεργοις βαδισμασι, και πασι
τοις μελεσι παντας μνηστευομενη τωι θανατωι, επι το σωφρον τουτο σχημα και
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4

πραγμα μετεπεσεν; Ὢ της απροσδοκητου μεταβολης; ω της ξενης μεταλλαγης. Οι
μεν οικεται τοις τοιουτοις λογοις εκεχρηντο· ο δε καλεσας τον Ἰησουν Φαρισαιος,
βλασφημους λογισμους τικτων εν τηι ιδιαι ψυχηι, ελεγεν· Ουτος ει ην προφητης,
εγινωσκεν αν τις και ποταπη η γυνη, ητις απτεται αυτου, οτι αμαρτωλος εστιν.
Ἁπλως, φησι, και ως ετυ 61.731 χεν, ουτος προφητης λεγεται· ηπατηθην καγω μετα
των αλλων, τουτον ως των αδηλων εξεταστην εισαγαγων εις την εμην οικιαν. Ει
γαρ προφητης ην, και σαφως ᾔδει τα μελλοντα. Την φανεραν πασι και καταδηλον
ουκ ειδως, πως ουν επισταται τα πασιν αποῤρητα; πως ανεχεται χειρων πορνικων;
πως ουκ απελαυνει ποῤρωθεν την ουδεν εχουσαν του σωματος απρακτον; πως ουδε
βδελυσσεται την βδελυραν, και πασης αισχροτητος γεμουσαν; Κακιζει την πολλην
φιλανθρωπιαν ο Φαρισαιος ως αγνοιαν, και υποβαλλει την συγκαταβασιν τωι της
αγνοιας ονοματι, νοσων αυτος του γινομενου την αγνοιαν. Και αποκριθεις ο Ἰησους
ειπε προς αυτον· Ἔχω σοι τι ειπειν. Οιδα τι λεγεις μη λεγων μηδεν, οιδα τι φθεγγηι
σιγων, οιδα τι βοαις σιωπων, οιδα τι και αυτη κατα διανοιαν μοι προσδιαλεγεται,
οιδα καγω ποσους εν τηι ψυχηι κατ' εμου χαλκευεις λογισμους. ∆ιηγησομαι σοι των
ενθυμηματων τας φωνας, εξαγορευσω τα παρα σου βλασφημουμενα, δημοσιευσω τα
φρονηματα των σων εννοιων, ως τοις λογισμοις της σης ψυχης εγκαθημενος. Ουτω
λεγεις, Ει ην προφητης, εγινωσκεν αν τις και ποταπη η γυνη, ητις απτεται αυτου, οτι
αμαρτωλος εστι. Ταυτα τα ρηματα της σης διανοιας. Πως ουν κατεγνων των εν τωι
βυθωι της σης διανοιας κινηθεντων λογισμων την ζαλην, ει μη Θεος ημην παντων
δημιουργος; Ὡς υποπτευεις αυτος εκ της αποκρισεως, γνωθι οστις ειμι
αποκρινομενος σοι μη λαλουντι μηδεν· εκκαλυπτω τα ρηματα της σης ψυχης. Ει
ημην προφητης, εγινωσκον τις και ποταπη η γυνη; και που χρεια προφητικης
ελλαμψεως επι της γνωριζομενης οψεως; ουκ οιδα την προεστηκυιαν επι της
αγορας; ουκ οιδα την πασι καταδηλον; ουκ επισταμαι ταυτην, δι' ην ηλθον προς σε;
Γινωσκω τις και ποταπη η γυνη· ουδεν γαρ λανθανει τον της θεοτητος οφθαλμον, ου
πλεονεκτης, ου πονηρευμα· γινωσκω τις και ποταπη η γυνη, και οτι αμαρτωλος εστι·
και δια τουτο χαιρω κατεχομενος παρ' αυτης, ινα την κρατουσαν ευλαβως περισωσω
θεοπρεπως. Ου γαρ μολυνομαι παρα των ταυτης χειρων, αλλ' εγω ταυτην καθαραν
απεργαζομαι. Ἥλιον γαρ βορβορος ουκ αμαυροι, μαργαριτην πηλος ουκ αλλασσει,
του αναμαρτητου αμαρτια ουχ απτεται. Ουχ ηψαμην πρυην λεπρου, και το παθος
απεφυγε; μη λεπρος εγενομην, πλησιασας λεπρωι; Ουτω και νυν τα συνηθη
θαυματουργων μεταβαλλων ταυτην προς αγιοτητα, ου μεταβαλλομαι προς την
αυτης ποιοτητα ανεχομενος της αφης της μεσουσης χειρος. Ἰατρος γαρ ειμι· ιατρος
δε ου τραυματων και σηπεδονων και ιχωρων, αλλα την σωτηριαν τοις νοσουσι κατα
ψυχην πραγματευομενος· ποιητης ειμι, και φειδομαι του εμου πλασματος· δεσποτης
ειμι, και ουκ ανεχομαι ζημιωθηναι φιλοδεσποτον δουλην· ποιμην ειμι, και προβατον
εμον πλανωμενον ευρων εικοτως ευφραινομαι· λιμην ειμι, και παντας τους
προσορμιζοντας προσδεχομαι. Σιμων, εχω σοι τι ειπειν. ∆υο χρεωφειλεται ησαν
δανειστηι τινι. Τεως μετα ταυτης τεταξαι· τι στρατευεις κατ' αυτης, ως μονος
ανελθων εις την ακροπολιν των αρετων; τεως υπευθυνος μοι καθεστηκας· τι ουν
κατακρινεις ταυτην, ως μονος ανευθυνος; δυο χρεωφειλεται, συ και αυτη τυγχανετε·
ο δε δανειστης εγω ειμι· εδανεισα σοι και τωι γυναιωι την παρουσαν ζωην. Ὁ εις
ωφειλε δηναρια πεντακοσια, ο δε ετερος πεντηκοντα. Αυτη χρεωστει πεντακοσια
δηναρια· πολλα γαρ εξημαρτε· συ χρεωστεις πεντηκοντα· ολιγον γαρ επταισας· αλλ'
ομως υποκεισαι λογοθεσιωι ζωης. Μη εχοντων δε αυτων αποδουναι, αμφοτεροις
εχαρισατο. Ἐχαρισαμην σοι τα εγκληματα, χαριζομαι και ταυτηι τα πλημμεληματα·
απηλαυσας πρωτος της εμης παρουσιας, απολαυσατω και αυτη της εμης
αμνησικακιας.
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

5

Ἤθελες με περι μεν σε φανηναι φιλανθρωπον, περι δε ταυτην απανθρωπον;
Ἀλλ' ουκ ανεχομαι λαβειν σε διοικητην της εμης αγαθοτητος. Ει συ τοιαυτην εσχες
χωραν, αυτη δε την σην, εβουλου αυτην περι σου τοιαυτα λεγειν α συ κατ' αυτης
φρονεις; Ουκ ηκουσας οτι, α μη βουλει παθειν, μη θεληις ποιειν· ουτος γαρ ο κοινος
νομος της φυσεως. Τις ουν, ειπε μοι, πλεον αγαπησει αυτον; Ἀποκριθεις δε ο Σιμων
ειπεν, Ὑπολαμβανω, οτι ωι το πλεον εχαρισατο. Και προς αυτον ο Σωτηρ· Ὀρθως
εκρινας. Ουκουν εμμεινον οις εδικασας πρωτος αυτος. Και στραφεις προς την
γυναικα, τωι Σιμωνι λεγει, Βλεπεις ταυτην την γυναικα; Ἐγω ουκ ετι καλω πορνην,
την ριψασαν μετα του πραγματος και το 61.732 ονομα. Βλεπεις ταυτην την γυναικα
την αυτοκλητον επεισελθουσαν ημιν, την επιδεικνυμενην αναιδειαν επαινουμενην,
την ασκουσαν αναισχυντιαν αγαπωμενην, την οδηγον της προς εμε φερουσης οδου,
την ηγεμονα της ευσεβειας, την διδασκαλον της μετανοιας, την εργωι τα πραγματα
διδαξασαν, την απαυστα κλαιουσαν, την παῤρησιαν των αμαρτωλων, την κηρυκα
της εμης ευσπλαγχνιας, την εκκλησιαν τον σον οικον ποιησασαν, την μονην μονωι
προσευχομενην, την ανθρωπον με θεωρουσαν και ως Θεον ικετευουσαν, μη
δορυφορους, μη βημα δικαστικον, και ως κριτην με γονυπετουσαν, τον κειμενον
προσκυνουσαν; Βλεπεις ταυτην την γυναικα, την ακαματον, την εργατιν των
αγαθων, την δια των πλοκαμων αυτης και των δακρυων υφαινουσαν εαυτηι την της
αθανασιας στολην, την πρεσβευουσαν δια παντων αυτης των μελων περι εαυτης,
την απληστον εν οις ουκ εχρην ιδειν, απληστοτεραν εν οις το αμετρον μακαριζεται;
Σκοπησον τα γενομενα παρα σου, και θεασαι τα γεγενημενα παρ' αυτης, και
στεφανωσεις συν εμοι την εαυτην στεφανωσασαν. Ἐαν μη και συ θαυμασηις την
ευσεβειαν και την εργασιαν αυτης, μεμφου τοις εμοις οικτιρμοις. Εισηλθον εις την
οικιαν σου εγω ο Χριστος, ο ανω και κατω και πανταχου και ενταυθα ουτως ως
βλεπεις, και τηι παρουσιαι μου τετιμηκα σε, και τον οικον σου· και συ υδωρ υπο τους
ποδας μου ουκ εδωκας. Συ το ευκολον, το ραιδιον, το ευποριστον τοις εμοις ποσιν
ουκ επεχεας· αυτη δε, η παρα σου λοιδορουμενη, τοις δακρυσιν εβρεξε μου τους
ποδας, ους ουκ εβαψεν ολα της θαλασσης τα υδατα και τα κυματα. Βλεπεις ξενην
αρδειαν τοις εμοις ποσιν επιῤρεουσαν· βλεπεις βροχην παραδοξον, ουκ εκ των
νεφων φερομενην, αλλ' εκ των της γυναικος ομματων τικτομενην. Ποια πηγη
τοσουτων ευπορει ναματων, οσον αυτη δακρυων; ποια κρηνη βλυζουσα τοσαυτας
σταγονας ουκ ελεγχεται; Αυτη τοις δακρυσιν εβρεξε μου τους ποδας, και ταις θριξιν
αυτης εξεμαξε, και ξενον λεντιον τας τριχας αυτης κατεσκευασε, και παραδοξον
εκμαγειον των εμων ποδων τους πλοκαμους αυτης εποιησε. Φιλημα μοι ουκ εδωκας
συ· τα χειλη τα σα τοις εμοις χειλεσι προσαρμοσαι ου κατηξιωσας· αυτη δε, αφ' ου
εισηλθεν, ου διελειπε καταφιλουσα μου τους ποδας. Ὢ της ομαλης προσεδριας! ω
φιληματων θειων! ω φιληματων πνευματικων απολογησαμενων υπερ των
προτερων περιπλοκων. Ἐλαιωι την κεφαλην μου ουκ ηλειψας· το τιμιωτερον μερος
του σωματος ουκ ενοτισας ελαιωι ψιλωι· αυτη δε ελαιωι μυρωι ηλειψε μου τους ποδας.
Τι ουν σοι δοκει; αποστραφω την τοιαυτα μοι φερουσαν ξενια; αποσεισωμαι τα φιλα
μοι δωρα; μη εντραπω τοιαυτην και τοσαυτην διαθεσιν; μη εντραπω πιστιν ουρανου
υψηλοτεραν; παριδω τοιαυτα και τοσαυτα καλα· παριδω ελεεινους στεναγμους; Ἀλλ'
ου πεφυκα τοιουτος.
Παριδω τους των δακρυων κρουνους; Ἀλλ' ου δυναμαι. Παριδω την
δεδακρυμενην μορφην; ∆ια μονην φιλανθρωπιαν ελαβον την του δουλου μορφην.
Ἀρνησομαι εμαυτον δια σε; μισησω την ουτω με γνησιως ποθουσαν; απελασω την
ουτω περιπλεκομενην μου τοις ποσιν; αποδιωξω την ικετιν μη τυχουσαν ων ηλπισε;
πληρωσω του διαβολου το βουλημα; χαρισωμαι τωι πολεμιωι το θηραμα; πεμψω
παλιν την εμην περιστεραν προς τον ιερακα; μη οικτειρω την ουδεν ετερον
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

6

λεγουσαν, ει μη μονον, ελεησον με; μη ελεησω την ουτω φυγουσαν τον διαβολον,
και προσφυγουσαν εμοι; Τι ουν κατηλθον εκ των ουρανων; τι δε το φαινομενον
περιβεβλημαι σωμα; τι δε της σης οικιας εγενομην εντος; την φαινομενην και
θηραθηναι βουλομενην ει εμελλον απελαυνειν, δια τι τον τοπον της θηρας
κατελαβον; Ἀλλ', Ουκ ηλθον καλεσαι δικαιους, αλλ' αμαρτωλους εις μετανοιαν. Ου
χαριν λεγω σοι, Ἀφεωνται αυτης αι αμαρτιαι αι πολλαι, οτι ηγαπησε πολυ. Ὁ δε
ολιγον αγαπων, ολιγον αγαπηθησεται. Ταυτα προς τον Φαρισαιον διαλεχθεις, ο
Χριστος μετεδωκε τηι περικεχυμενηι βλεμματος και φθεγματος ημερου και
προσηνους, και προς την κατακεκρυμμενην και δεομενην μικρον εαυτον επικλινας,
μετεδωκεν αυτηι την ποθουμενην αποφασιν, εχουσαν των αμαρτηματων αφεσιν.
Ἀφεωνται σοι αμαρτιαι. ∆εξαι λοιπον, ω γυναι, των δακρυων υπογεγραμμενην την
δεησιν· δεξαι της πιστεως την αντιδοσιν, δεξαι της ευπειθειας τας αμοιβας, δεξαι της
ευσεβειας τας δωρεας, δεξαι της μετανοιας τον στεφανον, δεξαι των πικρων
στεναγμων τον γλυκυτατον καρπον, 61.733 δεξαι του σκυθρωπου σπορου το
γλυκυτατον θερος.
Ἔσπειρας εν δακρυσιν, εν αγαλλιασει θερισον. Ἀφεωνται σου αι αμαρτιαι.
∆ιεῤραγησαν αι του κακου βιου σειραι, διελυθησαν αι της πονηριας αλυσεις·
απηλλαγης των εγκληματων και των ευθυνων, εφυγες την ασβεστον καμινον του
πυρος, ολιγοις δακρυσι φλογα τοσαυτην κατεσβεσας, κατεπατησας του πονηρου
εχθρου την κεφαλην, ενικησας περιφανως τον αντιπαλον. Θαρσει, θυγατερ, Θεος ο
δικαιων, τις ο κατακρινων; Ἐγω ο κριτης γινομαι της αφεσεως εγγυητης· τις ετερος
την εμην επικρισιν ανατρεψει; εγω ο δικαστης απολυω· τις ετερος καταδικασει;
Θαρσει, θυγατερ· λογισαι εξαιφνης πως υψωθης, πως ηλθες ως κατακριτος, και της
κατακρισεως ελευθερωθηναι κατηξιωθης, και θυγατηρ γενεσθαι εμου που βασιλεως
των ουρανων. Ἦλθες ως τετραυματισμενη φαρμακον λαβειν, και βασιλικον ως
βασιλισσα εφορεσας στεφανον. Ἀνεγεννηθης ανευ μητρας, ανεπλασθης ανευ πηλου,
ανεχωνευθης ανευ πυρος, εβαπτισθης ανευ κολυμβηθρας. Συ σεαυτην εκ των σων
δακρυων κολυμβηθραν εκερασας· το ρημα μου βαπτισμα σου γεγενηται· ο λογος ο
εμος φωτισμος του προσωπου σου. Θαρσει, θυγατερ, η πιστις σου σεσωκε σε. Ὡς
επιστευσας, ηντλησας· ως εποθησας, ελαβες· ως ηθελησας, εβασιλευσας. Παρεκυψας
δια του σωματος, και φωτος ολη γεγονας εμπλεος. Ἡ πιστις σου σεσωκε σε. Πιστις
γαρ σωτηριας αρχη, πιστις αθανασιας προοιμιον, πιστις θεογνωσιας καθαρος
οφθαλμος, πιστις τα αορατα καθοραι. Ἡ πιστις σου σεσωκε σε. Ειθε και Ἰουδαιοι την
σην πιστιν εμιμησαντο! Ειθε και Ἕλληνες την σην γνωμην εζηλωσαν! Ειθε παντες
ανθρωποι μαθοιεν πιστευειν ως συ! Πορευου εις ειρηνην.
Ἐπει αν ηβουληθης, εξεις με διαπαντος μετα σου και συν σοι· εαν ουτω
μεινηις αγνη, ουδεποτε χωρισθησομαι της σης διανοιας εαν φυλαξηις την καθαροτητα
ταυτην αμολυντον, αει συν σοι παραμενω· εαν μεινηις νυμφη παρθενος, εσομαι σοι
νυμφιος παρθενος, νυμφιος αφθαρσιας φρουρος· εαν μη αθετησηις τα μεταξυ ημων
σημερον συντελεσθεντα προικωια, ουκ αναχωρησω της σης συνοικεσιας· εαν μη
πορνευσηις εις εμε, ουκ εκβαλω σε της εμης οικειοτητος· εαν μη επαγαγηις μοι μοιχον
λογισμον, ως ουρανιος μνηστηρ και τα ουρανια σοι δωρησομαι· εαν τηρησηις
ατρωτον το προς εμε συνειδος, απολαυσεις της εμης ευνοιας διαπαντος. Πορευου εις
ειρηνην. Μεμνησο της παρουσης ημερας, εν ηι της ελευθεριας απηλαυσας· μεμνησο
των καλων τουτων δακρυων, δι' ων κατεστης εις τοσαυτην φαιδροτητα· μεμνησο
της μετανοιας ταυτης, δι' ης το της θυγατρος 61.734 ευρες αξιωμα. Πορευου εις
ειρηνην. Κατηλλαγην σοι, δια χρονου πολλου προ τουτου λυπουμενος προς σε δια
σε. Μη λυσηις την καλην ειρηνην πραξεσι πονηραις· μη παλιν δια των σων μοι
πολεμησηις μελων· μη παλιν πλεξηις, ως σατανας, τας κομας· μη κονιασηις, ως τοιχον,
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

7

το προσωπον σου· μη τεχνασηις κοσμον περιεργον και ολεθριον· μη προθηις, ως εν
αγοραι, την οψιν σου τοις εμποροις των αισχρων ηδονων· μη πεμψηις τους
οφθαλμους, ως θηρατης, κατα των εκουσιως αγρευομενων· μη χρησηι τοις χειλεσιν,
ως βελεσι, κατα των τιτρωσκομενων ηδεως· μη ποιησηις το στομα σου θανατον· μη
κατακρινηις τας χειρας ασεμνοις περιπλοκαις· μη καταδικασηις τους ποδας δρομοις
αισχροις· μη ανατρεψηις τον καλον σου δρομον δρομοις κακοις· μη σκορπισηις της
αγνειας τους μαργαριτας, ους απονως εξελεξας· μη γενηι παλιν φθορας εργαστηριον·
μη παλινδρομησηις προς την αρχαιαν σου απατην· μη την προτεραν αναλαβηις
σκηνην· μη οικοδομησηις κακως α κατελυσας καλως· μη δεξηι συμβουλον τον οφιν,
ινα μη γυμνωθηις ως η Ευα· μη καταλειπηις ηδονηι την πηγην της πιστεως, ινα μη
ριψηι κατα σου τον ιον ο δρακων ο πολυμορφος· μη κοιμηθηις της ηδυπαθειας τον
υπνον, ινα μη κινησηις καθ' εαυτης τον δικαιον μου θυμον· μη μετα τοσουτον μυρον,
βορβορον επιχεηις εαυτηι· μη γενηι παλιν ο ης· απαξ εκαθαρισθης, απαξ εχωνευθης·
μεινον σωφροσυνης αγαλμα νεουργον, ινα μη χωνευθηις τωι πυρι. Πορευου εις
ειρηνην· απαγγελλε τοις απαντωσι, πως αγαθος ειμι και φιλανθρωπος· επιδεικνυε
τοις αγνοουσι τον αποσμηξαντα σου τον ρυπον· γενου λοιπον σαγηνη ζωης. Ἕως της
παρουσης ημερας τους νεους προς απωλειαν ηγρευες· απο της παρουσης ημερας
παντας ανθρωπους προς σωτηριαν αλιευε· βοα προ του Παυλου, ως προ του Παυλου
σαγηνευθεισα· Πιστος ο λογος, και πασης αποδοχης αξιος, οτι Χριστος Ἰησους
παρεγενετο εν κοσμωι αμαρτωλους σωσαι, ων πρωτη ειμι εγω.
Ταυτης την μετανοιαν ζηλωσωμεν απαντες, ινα την ισην παῤρησιαν
κτησωμεθα· λυσωμεν τας αδικιας, ως εκεινη τας τριχας· τοιαυτα δακρυα ρανωμεν,
ινα τοιαυτα φαρμακα λαβωμεν· ουτω φιλησωμεν τον ∆εσποτην, ινα ουτω
φιληθωμεν παρ' αυτου· κρατησωμεν και ημεις πιστεως χερσι τον ηδεως
κρατουμενον, και μηδεποτε καταλειπωμεν αυτον, εως αν αυτοις τοις πραγμασιν
ειπηι και προς ημας· Ἀφεωνται υμων αι αμαρτιαι. Θαρσειτε, τεκνα· η πιστις υμων
σεσωκεν υμας. Και την πιστιν εκεινης ταις ημετεραις εννοιαις εγγραψωμεν, δοξαν
αναπεμποντες τωι Πατρι και τωι Υιωι και τωι αγιωι Πνευματι, νυν και αει, και εις τους
αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

8


