In illud: Exeuntes pharisaei
Εις το, "Ἐξελθοντες οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον."
61.705
Ὅσοι του Ἠλια μαθηται τυγχανετε, του την πενιχραν τραπεζαν της χηρας μη
εξουθενησαντος, παρ' ημιν 61.706 αυλισθητε. Τοιαυτη γαρ και παρ' ημιν λογων
μετρια ητοιμασται τραπεζα, ενα αρτον εχουσα επ' αυτης· ουχ 61.707 ον ο μυλος
ελεπτυνε, και χειρες εμαλαξαν και πυρ ετελειωσεν, αλλ' ον παρθενος αρουρα ανευ
αροτρου και σπερματος ηνθησε, και σταυρος ωριμασε, και Πατηρ ετελειωσε, και
δωδεκα κοφινοι των αποστολων ετρυγησαν. Τουτον τον αρτον Μαρια μεν
εγεννησεν, η Ἐκκλησια δε υπεδεξατο, και καθ' εκαστην ημεραν υφ' ημων εσθιεται,
και αδαπανητος μενει. Τουτον υμιν τον αρτον επι της μετριας μου τραπεζης επιθεις,
ηβουλομην τηι σιωπηι το της γλωττης μου οργανον περισφιγξαι· αλλ' η των
θεομαχων Ἰουδαιων κατα του Σωτηρος ημων ραπτομενη επιβουλος ενεδρα και τους
λιθους λαλειν αναγκαζει.
Τι γαρ ηκουομεν αρτιως αναγινωσκομενον; Και εξελθοντες, φησιν, οι
Φαρισαιοι, συμβουλιον ελαβον κατα του Ἰησου, οπως αυτον απολεσωσι. Και τις η
αιτια, δι' ην βουλευονται απολεσαι τον Κυριον; Ὅτι εν ημεραι σαββατων ανθρωπον
εθεραπευσε, και την αργην και ξηραν χειρα εν ημεραι αργιας προς εργον εξετεινεν. Ὢ
αναισθησια Ἰουδαιων των μη νοουντων, οτι εδει την εν τωι παραδεισωι δεξιαν χειρα
του Ἀδαμ, αψαμενην του ξυλου και ξηρανθεισαν τηι παραβασει, ταυτην παλιν υπο
του ιδιου κεραμεως αναπλασθηναι! η οτι εδει την υπο του διαβολου δια την των
αθεων ειδωλων αιμοχυσιαν δεξιαν σπιλωθεισαν, δια του ιδιου δημιουργου παλιν
λαμπραν προς ουρανον εκταθηναι! Ἀλλα λυπουνται επι ευεργεσιαι ανθρωπου και
σωτηριαι ψυχης, και την μεν αργιαν του σαββατου εκδιδασκουσι, την δε
θαυματουργιαν του Ἰησου αγνοουσι. ∆ια τι γαρ, ω Φαρισαιοι, ουκ ελυπηθητε, η
τοιαυτα ουκ εμελετησατε κατα του Μανασση, οτε τον Ἡσαΐαν συνεπριζεν, οτε τους
υιους υμων και τας θυγατερας εθυσιαζε τοις δαιμονιοις, και τους οικους του Θεου
τεμενη των ειδωλων καθιδρυσε; δια τι τοιαυτην βουλην ουκ ηγαγετε κατα του
Ἡρωδου, οτε τους νηπιους αδικως απεσφαξε, και μητερας ητεκνωσεν; οτε ην ιδειν
δικην ασταχυων αωρων τους νηπιους κατακειμενους εν μιαι τομηι σιδηρου, μηπω τον
κοκκον της καρδιας στερεον εχοντας, μητε μην τους ανθερικας των τριχων
ηβησαντας, αλλ' εν αυτηι τηι απαλωτατηι του γαλακτος τροφηι τυγχανοντας, βιαιωι
θυμωι χαλαζης υπο Ἡρωδου φονευομενους; οτε οιμωγαι και κοπετοι ανδρογυνων εν
ταις της πολεως πλατειαις και ρυμαις ηκουοντο, εκει πατερων λυσιφρενων, και
μητερων λυσικομων δεινως ολοφυρομενων επι τηι των αωρων τεκνων αδικωι
σφαγηι; οτε τοις των νηπιων αιμασιν η Βηθλεεμ εφοινισσετο, και αωρων βοτρυων
γλευκος αωρον τοις των γονεων θερμοις δακρυσι συνεκιρνατο; οτε οψις πατερων
ολολυγμωι διεστρεφετο, και μητερων σπλαγχνα τοις πονοις ειλισσετο, και
γαλακτοφοροι πηγαι μαστων παρα καιρον εξηραινοντο; οτε εν τοις των μητερων
στερνοις το πνευμα στενοχωρως ειλουμενον, περι τους μυκτηρας ατακτως εφερετο;
οτε πατερων και μητερων οφθαλμοι πηγας υδατων εμιμουντο, και αργυροχροους
σταγονας δακρυων καχλαζοντων απο παρειων επι εδαφος εῤριπτον; οτε τριχωμα
γυναικων τοις αυτων ονυξιν υπο πολλης ανοιας τωι σπαραγμωι κατεξαινετο, και ους
εδει κρυπτειν πλοκαμους, τουτους τηι μεθηι της λυπης επομπευον;
Ἀλλα τουναντιον φρονουντες, τουναντιον και ποιειτε· και τους μεν φονεις
και υπευθυνους θανατου αφιετε, τους δε αθωους και δικαιους κολαζετε, του νομου
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1

λεγοντος· Ἀθωον και δικαιον ουκ αποκτενεις. Ὢ ταξις ατακτος, και νομος ανομος,
παρα διαβολου πεμπομενος, παρα δαιμονων γραφομενος, υπο των Ἰουδαιων μεχρι
του νυν φυλαττομενος! Ποιος ουτος νομος, το τους μεν φονεις περισωζεσθαι, τουτον
δε τον τοις φονευθεισι την ζωην χαριζομενον απολλυσθαι; Τον γαρ Βαραββαν επι
στασει και φονωι ευρεθεντα ηξιωσαν Πιλατον απολυθηναι, τον δε Ἰησουν τον τους
υπο του διαβολου φονευθεντας ζωοποιησαντα ηξιωσαν σταυρωθηναι. Και
εξελθοντες, φησι, οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον, οπως αυτον απολεσωσιν. Ὢ
γνωμης αγνωμονος, και βουλης αβουλιας μεμεστωμενης! Ἡ πηγη των αγαθων
ποταμηδον αυτοις τας ευεργεσιας εβλυζεν, οι δε και αντλουντες την χαριν,
φονοκτονους βουλας εν καρδιαις ερευγοντο.
Οι τα τραυματα αυτων εχοντες, ιωμενοι των οδυνων απηλλαττοντο· εκεινοι
δε εν μεν τωι σωματι μη εχοντες τραυματα, υπο του φθονου κεντουμενοι ωδυνωντο.
Οι πεινωντες αυτων επ' ερημιαις, εις κορον ετρεφοντο· κακεινοι εν ευθηνιαι πιστεως
υπο απιστιας εφθειροντο. Το υδωρ εις οινον μετεβαλλετο· κακεινοι του οινου μη
γευσαμενοι, τωι φθονωι μεθυοντες περι 61.708 εφεροντο. Ειδον της αιμοῤροουσης
σταλεισας τας του αιματος ρυσεις· κακεινοι τηι βασκανιαι τηκομενοι κατεσταζον. Οι
δαιμονιωντες αυτων, των δαιμονων ελευθερουμενοι εσωφρονουν, κακεινοι υπο του
φθονου κινουμενοι χειρονως των δαιμονωντων εμαινοντο· οι τυφλοι αυτων
οφθαλμους μη εχοντες εφωτιζοντο, κακεινοι οφθαλμους εχοντες εσκοτιζοντο. Των
κωφων, ως αρτιως ηκουομεν, ο ειλιξ της ακοης ηνοιγετο· κακεινων η καρδια
ιλιγγοειδης βουλας φονου περιεστρεφεν. Ἡ θαλασσα τα εαυτης κυματα
καταστειλασα, προς επιβασιν εαυτην του ∆εσποτου ητοιμασε· κακεινων η καρδια
κυματα λογισμων θανατηφορα δια στοματος ηφριζε. Βαρυτατοι ανεμοι την βιαιαν
του πνευματος θυελλαν εις πραειαν αυραν εγαληνιαζον· κακεινοι τηι ζαληι του
φθονου κλονουμενοι, σταυρου χειμωνα εσυριζον. Ὦ φθονε ριζα θανατου, η
πολυπλοκος νοσος καρδιας, οξυτατε ηλε! ποιος γαρ ηλος οξυτατος ουτω κενται, ως ο
φθονος την εχουσαν αυτον καρδιαν τιτρωσκει; ποια δε νοσος ουτω το της οψεως
καλλος αφανιζει, ως ο φθονος το της ψυχης καλλιπνοον ανθος, την αγαπην,
μαραινει; Το πυρ υδωρ σβεννυσι, τον δε φθονον μυριαι πηγαι διδασκαλων ου
παυουσι· μια ακονη τον ιον του σιδηρου αποσμηχει, οι δε πεντε λιθοι του ∆αυιδ τον
φθονον εν τωι Σαουλ πλειον εξηγειραν.
Λεγεται ειναι η σαυρα χλωρα· αλλ' ουκ εστι των φθονερων χλωροτερα.
Ὥσπερ γαρ σκωληξ την καρδιαν του δενδρου κατα μερος εκτρωγων ξηραινει,
ωσαυτως ο φθονος την καρδιαν του εχοντος αυτον κατα μερος εκβιβρωσκων
μαραινει. Και οσα αν ειπωμεν, αγαπητε, περι του φθονου, ουπω ηρξαμεθα λεγειν
αυτου την κακιαν· καν γλωσσαι ρητορων, καν λογοι φιλοσοφων, καν ρησεις
διδασκαλων, εξειπειν ουκ ισχυσουσι. Πληρωμα ουν νομου εστιν αγαπη του λογου,
και πληρωμα φονου εστιν η κακια του φθονου. Ὦ φθονε, πλοιον πισσοειδες,
ταρταρινον, ναυαγιοφορον! σος ναυκληρος εστιν ο διαβολος, κυβερνητης ο οφις, και
Καιν πρωρευς. Την γαρ ενθηκην σοι των κακων ο διαβολος εδωκε· ο δε οφις
κυβερνησας τον Ἀδαμ εις ναυαγιον θανατου κατηνεγκε· Καιν δε πρωρευς, επειδη δια
σε, φθονε, πρωτος αυτος τον φονον ειργασατο. Σοι ιστος εστιν απ' αρχης εν
παραδεισωι η του ξυλου παρακοη, σα σχοινια εισιν αι σειραι των αμαρτιων, σοι
επιβαται εισιν οι φθονεροι, ναυται οι δαιμονες, κωπαι οι δολοι, αυχην η υποκρισις,
παρασχαριται οι φθονεροι. Ὢ πλοιον μυριοφορον κακων!
Ἐαν ζητησηις υποκρισιν, εκει ευρισκεται· εαν δολον, εκει γενναται. Φθονος
εκει πολιτευεται, εχθραι, μαχαι, απατη, φιλονεικια, λοιδορια, κακολογια,
βλασφημια, και οσα αν ειπωμεν, και οσα αν παραλειπωμεν, ταυτα παντα το
ταρταρινον πλοιον του φθονου βασταζει. Τουτο το πλοιον του φθονου κατακλυσμος
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

2

μεν βυθισαι ουκ ισχυσεν, Ἰησους δε αυτο εν τηι δυναμει του Πνευματος, εν τηι πηγηι
του βαπτισματος κατεποντισεν. Ειχε τουτο το πλοιον και αγκυρας σιδηρας, αλλ' εις
τους ηλους του Χριστου εχωνευθησαν· ειχε τουτο το πλοιον και ιστιον, αλλ' ο
διαβολος λαβων αυτο σταυρον επελεκισεν· ειχε τουτο το πλοιον και σχοινια, αλλα
ταυτα λαβων Ἰουδας απηγξατο. Εις τουτο το πλοιον εμβαντες οι Ἰουδαιοι, τηι πετραι
προσκρουσαντες περι την πιστιν εναυαγησαν. ∆ια τουτο μεχρι του νυν οι Ἰουδαιοι εν
τωι βυθωι της αγνωσιας εννηχονται. Πλην οσοι αυτων αν ισχυσωσι της Χριστοφορου
ολκαδος κρατησαι, διασωζονται· οι δε αλλοι αλμυρωι θανατωι απιστιας απολλυνται.
Και ειθε καν εν τωι βυθωι υπαρχοντες προς Ἰωναν εις το κητος εξετρεχον· ισως γαρ
αν παρ' αυτου μαθοντες την εν Χριστωι ευσεβειαν, ζωντες μετα τουτου, υπο του
κητους εν Νινευι εξεῤριπτοντο.
Νυν δε τους οφθαλμους της καρδιας καμμυσαντες, ουτε τον λαμπροφορον
της ευσεβειας εν μεσηι τηι γηι εστωτα, και την πιστιν αστραπτοντα ορωντες, προς
αυτον καταφευγουσιν· ουτε προς τον της μετανοιας κηρυκα Ἰωαννην
καταφευγοντες ζωσι. Και εξελθοντες, φησιν, οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον, οπως
αυτον απολεσωσι. Και εξελθοντες, φησιν, οι Φαρισαιοι. Ποθεν; Ουκ εκ του φθονου,
αλλ' εκ του νομου. Ει μη γαρ εξηλθον εκ του νομου, ουκ αν τον του νομου
Νομοθετην ενυβριζον. Και εξελθοντες οι Φαρισαιοι. Ποθεν; Ἐκ του νομου του
λεγοντος· Ἀθωον και δικαιον ουκ αποκτενεις. Και εξελθοντες οι Φαρισαιοι. Ποθεν;
Ἐκ της εντολης του Θεου της φωτιζουσης τους οφθαλμους της καρδιας. Ἡ γαρ
εντολη Κυριου τηλαυγης, φωτιζουσα οφθαλ 61.709 μους. –Και εξελθοντες οι
Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον, οπως αυτον απολεσωσι. Και εξελθοντες οι Φαρισαιοι.
Ποθεν; Ἐκ της εντολης, εκ του νομου, εκ της ζωης. Οι γαρ αλλωι θανατον
μελετωντες, αυτοι πρωτοι το της ζωης απολειπουσι φεγγος. Και εξελθοντες οι
Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον. Και ουκ ειπεν ο γραψας παρα τινος, τον ημετερον
νουν ανακινων προς την ζητησιν. Και εξελθοντες οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον.
Παρα τινος; Ἦ δηλον οτι παρα του εξ αρχης ανθρωποκτονου διαβολου. Και
εξελθοντες οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον, οπως αυτον απολεσωσι. Το, Ὅπως,
ποιωι τροπωι; αρα πετραι; αρα μαχαιραι; αρα πυρι, η υδατι; Ὁ δε συμβουλος αυτων
διαβολος, αναπολησας το ξυλον το εξ αρχης, δι' ου τον Ἀδαμ εθανατωσεν, εις αυτο
παλιν καταφευγει, και συμβουλευει ξυλωι σταυρωσαι τον Ἰησουν. Ἠγνοει δε οτι
εμελλεν εκεινο το ξυλον και την αρχαιαν του ξυλου παραβασιν παραλυειν, και την
ζωην τοις ανθρωποις ανατειλαι. Και εξελθοντες οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον,
οπως αυτον απολεσωσιν. Ὢ συμβουλια κακιστη δια φθονου σπειρομενη, και δια
φθονου ελεγχομενη! ω ματαια βουλη! Ἀγνοουσι γαρ, οτι Θεος ουκ απολλυται. Τον
μεν γαρ οστρακινον λυχνον του σωματος διαλυσουσι, την ασβεστον αυτου λαμπαδα
της θεοτητος σβεσαι ου δυνανται. Ἐξελθοντες δε οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον,
οπως αυτον απολεσωσιν. Ὢ θαυμαστου πραγματος, και μυστηριου καινου! Ἦλθεν ο
Ἰησους αναζητησαι και σωσαι το απολωλος, και ουτοι τον των απολωλοτων
ευρετην απολεσαι ζητουσι.
∆ια ποιαν αιτιαν, ειπατε ημιν, Ἰουδαιοι, κατ' αυτου τοιαυτα βουλευεσθε;
Ἀλλ' εκεινοι μεν αισχυνονται λεγειν· ημεις την αυτων αισχυνην πανταχη
στηλιτευσωμεν. ∆ια τι γαρ, φησι, νεκρους εγειρει; και δια τι ασθενουντας ιαται; δια
τι καλα λαλει; δια τι καλα πραττει; δια τι καλα διδασκει; ∆ια ταυτα παντα τα
εγκληματα βουλευονται αυτον απολεσαι. Ὅταν εξερχωνται νηπιοι παιδες βαΐα
λαμβανοντες, δια των βαΐων την νικην αυτου προαναφωνουντες, και εν τηι ευφημιαι
αυτου λεγοντες, Ὡσαννα εν τοις υψιστοις, εκεινοι απο των ζιβηνων σφαττομενοι
υπο του φθονου κεντουνται· οι γαρ επαινοι των φθονουμενων, βελη εισι των
φθονουντων. Και προσερχονται τωι Ἰησου, και λεγουσιν αυτωι· Ουκ ακουεις, τι ουτοι
 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

3

λεγουσι; Και ουκ εγινωσκον, οτι προφητικως επληρουτο το γεγραμμενον, το, Ἐκ
στοματος νηπιων και θηλαζοντων κατηρτισω αινον. Ὅτε Ἰεζαβελ κατα του Ναβουθε
τα πλαστα εποιει γραμματα, ηδεως ανεχεσθε· οτε Πιλατος γραφει επι του τιτλου τα
χρηστα γραμματα, αγανακτειτε, και κωλυετε γραφεσθαι. Τι γαρ λεγουσι; Μη γραφε,
οτι Ὁ βασιλευς των Ἰουδαιων. Μη γραφε, 61.710 αντι του, Την αληθειαν, του,
Μηδεις ωφελεισθω, μηδεις αρτιος εστω προς ευσεβειαν. Παντως ουχ ουτως
ηγανακτουν κατα των τα δραματα των ορχηστων γραφοντων, ουδ' αν ετι και νυν οι
πολλοι τα των δαιμονων ακουωσι αισματα. Και περι μεν εκεινων ουκ αλγουσι, περι
δε των θεικων διδαγματων οτι γραφονται πονουσι.
Και αρα ουκ εστι παντος κακου υπερτερον, το τας μεν μωρολογιας
Φιλιστιωνος γραφεσθαι, τας δε δοξολογιας Ἰησου μη γραφεσθαι δι' ων εις ουρανον
οδηγουμεθα; Ει δε και ην τις αρα διδασκαλων ιδιωτης τωι λογωι, ομως δε τα του Θεου
λεγων, ου μην αρα βελτιον τα τουτου γραφεσθαι υπερ τας των Ἑλληνων
δαιμονιωδεις μυθολογιας; Συμφερει γαρ τοις νεωτεροις εν ταις ρησεσι των
θεολογων διδασκαλων, καν ιδιωτικαι τυγχανωσιν, εμμελωιδουντας παιδευεσθαι,
αμεμπτον εχοντας φρονημα, και μη εν ταις των δαιμονων διδασκαλιαις
ενασχολουμενους εις ακολασιαν εκμαινεσθαι. Μη γραφε. ∆ια τι, Μη γραφε; τι γαρ
υμας βλαπτει; ποιων δε υμας χρηματων αποστερει η της αληθειας γραφη; Ἄλλος τηι
προθυμιαι των γραφομενων ουκ ηλγει την χειρα, κακεινοι τα στηθη ετυπτον. Ἀλλ' ει
και Φαρισαιοι ταυτα ελεγον προς Πιλατον, και εκωλυον αυτον γραφειν τα της
αληθειας γραμματα· ο δε ει και εθνικος υπαρχων ελεγε προς αυτους· Ὃ γεγραφα,
γεγραφα. Ἁρμοζει και ημιν αυτη η διδασκαλια, ινα οταν οι αιρετικοι ημιν
συμβουλευσωσι μεθιστασθαι απο της δοξης, λεγωμεν προς αυτους· Ὃ γεγραφαμεν,
γεγραφαμεν. Και εξελθοντες οι Φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον, οπως αυτον
απολεσωσι. Γνους δε ο Ἰησους ανεχωρησεν εκειθεν. Γνους, ουκ απο αλλου μαθων,
αλλ' αφ' εαυτου εγνωκως· καρδιογνωστης γαρ ην, και εστι, καθως και Ἰωαννης ο
ευαγγελιστης λεγει· Ου γαρ χρειαν ειχε, φησιν, ινα τις ειπηι αυτωι περι του ανθρωπου.
Γνους δε ο Ἰησους ανεχωρησεν εκειθεν, ου τον θανατον φοβουμενος, αλλα τον
καιρον του σταυρου εκδεχομενος.
Ἔδει γαρ αυτον πρωτον νεκρους ανεγειραι, ασθενουντας ιασασθαι,
πεινωντας πολλους εμπλησαι, πολλους εις την πιστιν στηριξαι, και τοτε ελθειν επι
τον αοιδιμον θανατον, μαλλον δε θαλαμον. Ἔδει πρωτον αυτον στησαι το ξυλον το
του μυστηριου του σταυρου, και τοτε θερμωι τωι πνευματι επι τους εν τωι ᾅδηι
κατακειμενους καταδραμειν. Γνους δε ο Ἰησους ανεχωρησεν εκειθεν. Ὅπου δολος
ου φαινεται, φευγει· οπου φονος τεκταινεται, αναχωρει· οπου αγαπη πλεκεται, και ο
Πατηρ και ο Υιος και το αγιον Πνευμα αυλιζεται. Πλεξωμεν τοινυν, αγαπητοι, την
τριπλεκη αγαπην, μη γλωσσαις απατηλαις, αλλα παλαμαις εργαστικαις· ινα ηι μεθ'
ημων ο Ἐμμανουηλ, ωι η δοξα και το κρατος εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην.

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

4


