In passionem salvatoris nostri Jesu Christi
Του Χρυσοστομου λογος εις το παθος του Σωτηρος ημων Ἰησου Χριστου
τωι αγιωι και μεγαλωι Σαββατωι.
Ὅταν το μεγεθος του δεσποτου θεασωμαι και τας υβρεις της ανεξικακου
φιλανθρωπιας λογισωμαι, εξισταμαι την διανοιαν, πως ο παρα του Πατρος πασαν
την κρισιν δεξαμενος Πιλατωι παρεστη κρινομενος, πως παρα του πηλου ο κεραμευς
εδικαζετο. Τι γαρ των ατοπωτατων δι' ημας ουχ υπεμεινεν; ο παντα ηγορακως
επιπρασκετο, ο της ζωης το ξυλον πεποιηκως ξυλωι θανατου προσηγετο και χειρι
ραπιζομενος εφερεν ο χειρα ξηραν αποδιδους υγιαινουσαν και εμπτυσματων
ηνεσχετο ο πτυσματι και πηλωι δημιουργων οφθαλμους. Τας εκ των ηλων υπεμεινεν
οδυνας ο τους επελθοντας αυτωι πτηξας φυσηματι και πληγαις εξεδιδου τον νωτον ο
δεκα πληγαις βασανισας την Αιγυπτον.
Ἀλλ' ω της ιουδαικης αγνωμοσυνης! Ταυτα Κυριωι ανταποδιδοτε; τινος γαρ
ω Ἰουδαιε των αγαθων ουκ απηλαυσας; μαννα φαγων, χολην προσεκομισας, υδωρ
εκ πετρας δεξαμενος, οξος το ποτισαν δεδωκας, εκ παρθενου γης γενομενος
ανθρωπος, ου δεχει τον εκ παρθενου γεννωμενον, αλλα σταυρωι προσηλοις τον
κριτην ως κατακριτον και θανατωσαι μελεταις την αναστασιν. Ἀλλ' ιδε παντα, καν
ασεβηις εις του εσταυρωμενου την δυναμιν. Τωι ξυλωι προσηλουτο και μετεφερε την
κτισιν, εκρεματο και το βασταζον εσαλευεν. Ἐλεω σου την τυφλωσιν ω Ἰουδαιε. Το
εδαφος ετρεμε και συ ραπιζων εγελας, εξιστατο τα στοιχεια και συ την υβριν
επομπευες· προφητευσον ημιν Ἰησου τις εστιν ο παισας σε. Τρεμει και αυτος ο λογος
διηγουμενος το παθος, αλλ' ομως και τρεμων ου σιωπαι το γενομενον, ιν'
αποβλεποντες ουκ εφοβηθησαν και ακουοντες ουκ εντραπωσι. Τι ουν επι τουτοις
εγενετο; ο ηλιος εμαραινετο τον δημιουργον ορων θανατουμενον. Ὁ δεσποτης
θελων απεθνησκε και ζην το φως ουκ εβουλετο, αλλα το ποιημα τωι ποιητηι
συναπεθνησκεν.
Συ δε ουδε τουτων συμβαντων προς μετανοιαν εδραμες. Ξενον και
παραδοξον πραγμα· ανω τον ηλιον εφυγαδευσε και κατω συνεκλειετο ταφωι και
λιθος επετιθετο τηι πετραι και την ζωην ο θανατος εκρατει και νυξ τον αληθινον
εκρυπτεν εωσφορον και στρατιωται τον βασιλεα των ουρανων ως δραπετην ετηρουν
και την σφραγιδα της πιστεως εφυλαττον σφραγιδες Ἰουδαιων. Ἀλλ' ην ιδειν τοτε
εκπληκτον και παραδοξον θεαν. Ὁ γαρ ταφος τον Ἰησουν μετα σφραγιδος δεξαμενος
τας μεν σφραγιδας εφυλαξε, την δε παρακαταθηκην ουκ εσωσεν, ινα πληρωθηι το
γεγραμμενον· οτι ουκ εγκαταλειψεις την ψυχην μου εις ᾅδου· και ου θαυμαστον ει
τρεις ημερας ο ταφος τον Ἰησουν ουκ εκρατησεν ουπερ η φωνη τετραημερον τον
Λαζαρον ηγειρεν. Αυτωι η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. Ἀμην».

 
 

Ερευνητικο εργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
Εργαστηριο ∆ιαχειρισης Πολιτισµικης Κληρονοµιας, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
Χρηµατοδοτηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. ποροι 25%).
Πανεπιστηµιο Αιγαιου, Τµηµα Πολιτισµικης Τεχνολογιας και Επικοινωνιας, © 2006.
Επιτρεπεται η ελευθερη χρηση του υλικου µε αναφορα στην πηγη προελευσης του.

1


