######OpenITI#


#META# title: mosibatname
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/attar/mosibatname/

#META#Header#End#

### | [ mbkhsh 0 ]

# 1 حمد پاک از جان پاک آن پاک را %~% کو خلافت داد مشتی خاک را
# 2 آن خرد بخشی که آدم خاک اوست %~% جزو و کل برهان ذات پاک اوست
# 3 آفتاب روح را تابان کند %~% در گل آدم چنین پنهان کند
# 4 چون گل آدم بصحرا آورد %~% اینهمه اعجوبه پیدا آورد
# 5 چون درون نطفه جانی نهد %~% آفتابی در سپندانی نهد
# 6 کلبه روح القدس قلبی کند %~% قالبش چون دحیه الکلبی کند
# 7 از بن انگشت عین او آورد %~% بحر دل در اصبعین او آورد
# 8 کوه را چون ظله آسان او کند %~% بحر را گهواره جنبان او کند
# 9 شیر از انگشت خلیل او آورد %~% عیسئی از جبرئیل او آورد
# 10 طفل را در مهد پیغامبر کند %~% وز همه پیرانش بالغ تر کند
# 11 کوه را در گردن عوج افکند %~% شور در یأجوج و مأجوج افکند
# 12 شیرخواری را بتقریر آورد %~% وز میان فرث و دم شیر آورد
# 13 خاک را مهد بنی آدم کند %~% باد را نه ماهه مریم کند
# 14 آب موج آرنده را پل سازد او %~% واتش سوزنده را گل سازد او
# 15 گرگ را بر پیرهن گویا کند %~% وز دم پیراهنی بینا کند
# 16 بنده را منصب شاهی دهد %~% از چنان چاهی چنان جاهی دهد
# 17 از عصائی سنگ را زمزم کند %~% گندمی تخم عصی آدم کند
# 18 مرده را از زنده پیدا آورد %~% زنده از مرده بصحرا آورد
# 19 برف و آتش جفت یکدیگر کند %~% تا ز هر دوقد سیئی سر بر کند
# 20 گربه را از عطسه شیر آورد %~% گاو را از گربه در زیر آورد
# 21 انگبین را پرده کافوری کند %~% وانگهش آن پرده زنبوری کند
# 22 ماه را بر رخ سیاهی اونهد %~% گاو را بر پشت ماهی او نهد
# 23 سنگ را از بیم خویش آبی کند %~% آب را از خوف سیمابی کند
# 24 صدهزاران راز در موری ms001 نهد %~% در دلش از شوق خود شوری نهد
# 25 گه ملک را گیرد و صلبش کند %~% گه چناحش بشکند قلبش کند
# 26 جعفر طیار را پر بر نهد %~% شهر دین را از علی در بر نهد
# 27 گه زنی آرد ز مردی بی زنی %~% گاه مردی از زنی بی بیزنی
# 28 گاه از مرغی کند خنیاگری %~% گاه از نحلی کند حلواگری
# 29 او دهد سنگی و کرمی در میانش %~% اونهد کرمی و برگی دردهانش
# 30 دود را بی آتشی انجم کند %~% سنگ آتش آرد و هیزم کند
# 31 سنگ سرد از آتش دل گرم ازوست %~% چوب خشک از میوه تر نرم ازوست
# 32 گه زادهم اشهبی میآورد %~% گاه از روزی شبی میآورد
# 33 نیش را در نوش شمع او مینهد %~% ماه را با مهر جمع اومینهد
# 34 پشه را صف شکن میآورد %~% در مصافش پیل تن میآورد
# 35 تا سر یحیی است غارت میکند %~% پس بحی ماندن اشارت میکند
# 36 ملک در دست شبانی مینهد %~% منت اوبر جهانی مینهد
# 37 دیو را انگشتری در میکند %~% دیو مردم را پری در میکند
# 38 صدهزاران ساله طاعت کردنی %~% طوق لعنت میکند در گردنی
# 39 ذات یونس را چو سر حوت داد %~% در درون بطن حوتش قوت داد
# 40 آب را در پای عیسی خاک کرد %~% وز دمش در خاک جان پاک کرد
# 41 آن چنان غیبی نهان پیدا نمود %~% از بن جیبی ید بیضا نمود
# 42 گه دو خاکی را ببالا راه داد %~% گه سه قدسی را بشیب چاه اد
# 43 شادی روحانیان از مهر اوست %~% گریه کروبیان از قهر اوست
# 44 قطره را در مکنون میدهد %~% نقطه را دور گردون میدهد
# 45 هم زخونی منعقد دل میکند %~% هم خلیفه از کفی گل میکند
# 46 عقل سرکش را بشرع افکنده کرد %~% تن بجان و جان بایمان زنده کرد
# 47 خوان گردون پیش درگاه اونهاد %~% قرص مهرو کاسه ماه اونهاد
# 48 چون در ms002 آب بحر موج آغاز کرد %~% هر دو را ز آمد شدن هم باز کرد
# 49 ازدرخت سبز شمعی برفروخت %~% تا چو پروانه کلیمش پر بسوخت
# 50 آتشی در دست دشمن در گرفت %~% تا خلیلش طبع اسمندر گرفت
# 51 کلب را در کهف کلب روم کرد %~% آهن و پولاد را چون موم کرد
# 52 کره گردون بحق میآورد %~% در ره او گر طبق میآورد
# 53 گرد خاک یسرنگونش درکشید %~% وز شفق دامن بخونش درکشید
# 54 درغمش راهی که گردون میرود %~% سرنگوندرخاک و در خون میرود
# 55 سنگ را و مرغ را هم ناله ساخت %~% مرغ آوردوزسنگش ژاله ساخت
# 56 مرغ مستش حرب پیل آغاز کرد %~% در میان کعبه سنگ اندازکرد
# 57 مور راهش از کمر چستی گرفت %~% با سلیمان لاجرم کستی گرفت
# 58 نحل او چون وحی او معلوم کرد %~% بس که شیرین کارئی چون موم کرد
# 59 عنکبوت او چو دام انداز شد %~% آن چنان مرغی بدامش باز شد
# 60 اوست آن یک کز ددو حرف نامدار %~% کرد پیدا در سه بعد ارکان چار
# 61 پنج حس در شش جهت سالار کرد %~% هفت را در هشتمین دوارکرد
# 62 نه فلک چون ده یکی خواست از درس %~% از دو عالم جای آمد بر ترش
# 63 چون بهشتم در دو شش را بار داد %~% چار را نه داد ونه را چار داد
# 64 مردمی در آب شور و گوشه %~% کز جهان پیه آبه بودش توشه
# 65 آب حیوان بود در تاریکیش %~% تیز رو آورددر باریکیش
# 66 بر سیاه و بر سپیدش شاه کرد %~% روشنش در تیرگی چون ماه کرد
# 67 همچو ماهی چرخ بر طاقش نشاند %~% خلق را در عهد و میثاقش نشاند
# 68 گه چراغ و گاه چشمش نام کرد %~% در چراغش روغن بادام کرد
# 69 در خلافت جامه پوشیدش سیاه %~% کرد دیبای سپیدش بارگاه
# 70 ز ابروان کژ دو حاجب راست کرد %~% هر دو را پیوستگی درخواست کرد
# 71 زاندرون ms003 بنشاند فراشی بکار %~% تا زدل آبی زند وقت غبار
# 72 از برون دو پرده دار طرفه کرد %~% تانیارد غول قصد غرفه کرد
# 73 صف کشید از مژه وبر درنشاند %~% تا کسی که او باش بود از در براند
# 74 همچو یوسف گرچه جایش چاه داد %~% تا به هفتم آسمانش راه داد
# 75 هر زمانی در تماشای نظر %~% بر طبق میریختش نقد دگر
# 76 در سوادش مردمی را زین داد %~% بر طبق نقدی که دادش عین داد
# 77 وهم را در راه او جاسوس ساخت %~% تازنامحسوس صد محسوس ساخت
# 78 در خزینه داری آوردش خیال %~% تا همه چیزی بسازد حسب حال
# 79 کرد مشرف حفظ چابک کار را %~% تا نگهبانی کند اسرار را
# 80 در دلش گنجی نهاد از معرفت %~% دادش از جان جام جم عیسی صفت
# 81 شاه چون در صدر هر کاری بکرد %~% حل و عقد ملک بسیاری بکرد
# 82 در درون پرده مفرش ساختش %~% خواب را همخوابه خوش ساختش
# 83 خواب چون در شاه شاهد کار کرد %~% از سنان مژه در مسمار کرد
# 84 دو صدف را روی بر رو برگشاد %~% حقه سی و دو لؤلؤ برگشاد
# 85 بیست ونه چشمه در افشان باز کرد %~% رسته سی و دو در آغاز کرد
# 86 از صدف لا را نهنگ آسا نمود %~% تا دهن بگشاد الا الله نمود
# 87 شد نهنگ لا بسرهنگی عزیز %~% زان کمر دادش چو قاف و تیغ نیز
# 88 کرد ظاهر قاف را عنقا نواز %~% تاکند سیمرغ معنی بال باز
# 89 عین را نونی در او پیدا نمود %~% تا صدف را چشمه زیبا نمود
# 90 بست بر فتراک موری طاوسین %~% داد اهل سر خود را یاوسین
# 91 چون صدف را پردگی بسیار بود %~% پردگی را پرده فرض کار بود
# 92 پس ده و دو پرده را بگشاد جای %~% تا کسی ننهد برون از پرده پای
# 93 بست لایق پرده عشاق را %~% تا نوائی میدهد آفاق را ms004
# 94 چون مخالف دید ازووا خواست کرد %~% تا پس پرده مخالف راست کرد
# 95 آن یکی رادر نهاوند اوفکند %~% وان دگر را بسته دربند اوفکند
# 96 پس زفان باتیغ و بانگ راه زن %~% بر حسینی زد بآواز حسن
# 97 عاقبت سوز فراق آمد پدید %~% از سپاهان و عراق آمد پدید
# 98 در صدف تیغ زفان بر کار کرد %~% تا کله بنهاد هر که انکار کرد
# 99 بی چنین تیغی که دانستی بهش %~% شور و تیز و تلخ و شیرین و ترش
# 100 گر ترش تیزی کند واید بزور %~% تلخیش نکند ز شیرینی و شور
# 101 در گهر افشاندن آویزش نمود %~% با سر تیز او سر تیزش نمود
# 102 نطق اگر بودش درشت و لفظ گرم %~% خوش خورم کآمد چو تیغی چرب ونرم
# 103 چون صدف شد راست گردان گشت تیغ %~% گوهر افشانی برآمد بی دریغ
# 104 چور اگر شکر نچیند گو مچین %~% کور اگرگوهر نبیند گو مبین
# 105 ای شده هر دو جهان از تو پدید %~% ناپدید از جان و جان از تو پدید
# 106 ای درون جان برون ناآمده %~% وی برون جان درون ناآمده
# 107 تو برونی و درون در توئی %~% نه برون ونه درون بل هر دوئی
# 108 چون بذات خویش بیچون آمدی %~% نه درون رفتی نه بیرون آمدی
# 109 هر دو عالم قدرت بی چون تست %~% هم توئی چیزی اگر بیرون تست
# 110 چون جهان را اول وآخر توئی %~% جزو و کل را باطن وظاهر توئی
# 111 پس توباشی جمله دیگر هیچ چیز %~% چون تو باشی خود نباشد هیچ نیز
# 112 ای ز جسم و جان نهان دیدار تو %~% گم شده عقل و خرد در کار تو
# 113 هست عقل و جان ودل محدود خویش %~% کی رسد محدود در معبود خویش
# 114 ای ز پیدائی خود بس آشکار %~% چون تو هستی چون بود کس آشکار
# 115 هم خرد بخش خردمندان توئی %~% هم خداوند خداوندان توئی
# 116 جمله ms005 را درخاک اندازی نخست %~% پس ببادیشان کنی آخر درست
# 117 بر در حکمت ز ماهی تا بماه %~% در کمر بینم ز کوهی تا بکاه
# 118 عرش چون بویی نیافت از هیچ جای %~% عرش را کرسی بشد در زیر پای
# 119 کرسی از خود محو شد از بسکه جست %~% ثبت العرش اصل میباید نخست
# 120 لوح را چون بی تو جان پر سوز شد %~% با سر لوح نخستین روز شد
# 121 تا قلم بشکافت از آلای تو %~% چون قلم در خط شد از سودای تو
# 122 میزند چرخ آسمان از شوق این %~% مینگنجد در همه روی زمین
# 123 از پی گردت زمین را هر زمان %~% دست ماندست از دعا بر آسمان
# 124 مهر از بهر سگ کویت ز شرم %~% شد ز رنگ و گرده آورد گرم
# 125 مه که در اول چونعلی زاتش است %~% چون زتست آن نعل در آتش خوش است
# 126 صبحدم بریاد تو یک خنده کرد %~% خلق را از دم چو عیسی زنده کرد
# 127 روز یافت ازتو بنو جانی دگر %~% زانکه هر روزی تو در شانی دگر
# 128 زنگی شب چون نزولت هر شبست %~% خنده زن دندان سپید از کوکبست
# 129 ابررا بی تست دل پر برق رشک %~% روی او و صدهزاران دانه اشک
# 130 رعد را تسبیح آورده بجوش %~% آب برده برقش آورده خروش
# 131 برق را چون بی تو صافی دردبود %~% لاجرم تا زاد حالی مردزود
# 132 آتش از سوز تو آب خویش برد %~% تا چو آتش تشنه آب اندیش مرد
# 133 باد آمد خاکساری پای بست %~% خاک پاش کوی تو بادی بدست
# 134 ابر را چون شوق تو آتش فروخت %~% آبرویش ریخت چون آتش بسوخت
# 135 خاک ره را باد سرد از بهر تست %~% خاک بر سر سر بباد از قهر تست
# 136 کوه رادل خون شد از تقریر تو %~% آب ازو میریزد از تشویر تو
# 137 بحر چون ازآب شد لب خشک ماند ms006 %~% کشتی از شوقت همه بر خشک راند
# 138 جمله گلهای رنگارنگ پاک %~% می فرو ریزد ز شوق تو بخاک
# 139 چون شکوفه از شکفتن سیرشد %~% ز اشتیاقت روز طفلی پیر شد
# 140 جام زر بر دست نرگس مینهی %~% نقره را میر مجلس مینهی
# 141 لاله را بر کوه کردی در کمر %~% تا کلاه افکند در خون جگر
# 142 یاسمین چون بر زمینت سر نهاد %~% چار ترکی آسمان گون بر نهاد
# 143 شد بنفشه خرقه پوش کوی تو %~% سر ببردرمست های و هوی تو
# 144 سوسنت چون شکر گفت از ده زبان %~% بنده گشت آزاد از هفت آسمان
# 145 غنچه پیکان بودگل لعل ای عجب %~% لعل پیکانیش دادی زین سبب
# 146 دفتر گل بین که میخواند بحق %~% حمد تو پر زر دهان از هر ورق
# 147 چند گویم کآنچه گویم آن نه %~% چند جویم کانچه جویم آن نه
# 148 چون نمیدانم چگونه من زتو %~% چون نمییابم چه جویم من ز تو
# 149 جمله یک ذاتست اما متصف %~% جمله یک حرف و عبارت مختلف
# 150 جمله یک ذاتست من دانا نیم %~% گرچه یکراهست من بینانیم
# 151 هر زمان این راه بی پایان ترست %~% خلق هر ساعت در او حیران ترست
# 152 تا ابد این راه منزل رفتنیست %~% جمله در خونابهدل رفتنیست
# 153 قصه کان نه دل ونه جان شناخت %~% کی توان دانست و کی بتوان شناخت
# 154 هرکه او این راز مشکل پی برد %~% گر بود صد جانش یک جان کی برد
# 155 چاره این چیست در خون آمدن %~% وز وجود خویش بیرون آمدن
# 156 چون نمییابم سر این رشته باز %~% همچو سوزن ماندهام سرگشته باز
# 157 نیست جز واماندگی بشتافتن %~% زانکه هست این یافتن نایافتن
# 158 چرخ میخواهد که این سر پی برد %~% او بسرگردانی این ره کی برد
# 159 حل و عقد این چنین سلطانئی %~% کی توان کردن بسر گردانئی
# 160 چیست از سرگشتگی بیش این زمان %~% گر نمیدانی بدان ms007 از آسمان
# 161 گر فلک گر مهر و مه گر اخترست %~% هر شب و هر روز سرگردان ترست
# 162 در تو گر سرگشتگی را راه نیست %~% جان تو از جان من آگاه نیست
# 163 نیست آسان وصل یار بینظیر %~% گر امید ولی داری خود بمیر
# 164 گر توانی یافت بی رنجی وصال %~% صدق پیش آور برون رو از خیال
# 165 در طریق عشق بی آویز شو %~% خاک گرد و همچو آتش تیز شو
# 166 تو چو طین لازبی در وقت کار %~% لاجرم آویز داری بیشمار
# 167 کار از آتش بایدت آموختن %~% مذهبی دارد عجب در سوختن
# 168 چون بسوزد هرچه میخواهد ز پیش %~% جمله بگذارد شود با جای خویش
# 169 دیو دل از سیم و زر برداشتست %~% سیم و زر جمله بتو بگذاشتست
# 170 زانکه دیو از آتشست و تو زخاک %~% تو بگیری او بسوزد جمله پاک
# 171 گرچه دنیای دنی اقطاع اوست %~% آتشست او زان ندارد هیچ دوست
# 172 آن ندیدی تو که ابلیس لعین %~% زاتشی ننهاد رویش بر زمین
# 173 گفت من از آتش افزوندهام %~% سجده نکنم زانکه من سوزندهام
# 174 حق چو آتش را سرافراز آفرید %~% سر بسجده چون تواند آورید
# 175 دوزخ از آتش چنین شد صعبناک %~% از که دارد آتش سوزنده باک
# 176 زندگانی گر خوش و گر ناخوشست %~% در زمین و باد و آب و آتشست
# 177 در میانچار خصم مختلف %~% کی توانی شد بوحدت متصف
# 178 گرمیت در خشم و شهوت میکشد %~% خوشکیت در کبر و نخوت میکشد
# 179 سردیت افسرده دارد بر دوام %~% تربت رعنائیت آرد مدام
# 180 هرچهار از یکدگر پوشیدهاند %~% روز و شب با یکدگر کوشیدهاند
# 181 گاه این یک غالب آید گاه آن %~% چون تو رفتی خواه این و خواه آن
# 182 دشمن یکدیگرند این هر چهار %~% کی شوندت هرگز ایشان دوستدار
# 183 تو بهم با دشمنان در پوستی %~% چشم میداری ز دشمن دوستی
# 184 گر تو خواهی تا ms008 ز روی ایمنی %~% پشت آرد در تو چندین دشمنی
# 185 همچنان کز چار خصم مختلف %~% شد تنت هم معتدل هم متصف
# 186 جانت را عشقی بباید گرم گرم %~% ذکر را رطب اللسانی چرب و نرم
# 187 زهد خشکت باید از تقوی و دین %~% واه سردت باید از بردالیقین
# 188 تا چو گرم و سرد و خشک و تر بود %~% اعتدال جانت نیکوتر بود
# 189 هر کرا جان معتدل شد اینچنین %~% سنگ جسمش لعل دل شد اینچنین
# 190 ور بعکس این بود ننگی بود %~% ننگ نبود لعل اگر سنگی بود
# 191 جهد کن ای از رعونت راه بین %~% تا نگردی همچو ابلیس لعین
# 192 از ملایک بوده شیطانی شوی %~% ز اهرمن گردی و هامانی شوی
# 193 از مقام بلعمی کلبت کنند %~% یانه چون بر صیصیا صلبت کنند
# 194 جهد کن ای لعل بوده شاه را %~% تا نگردی مسخ و ملعون راه را
# 195 در چنین ره قلب بسیاری کنند %~% از زری مس از گلی خاری کنند
# 196 ساحران دیده عصائی را امین %~% گفته آمنا برب العالمین
# 197 پس جهودان کوردر پیغامبری %~% سجده کرده پیش گاوی از خری
# 198 از عصائی ساحر ایمان یافته %~% پس جهود از گاو کفران یافته
# 199 تو چنان دانی که این بازار عشق %~% هست چون بازار بغداد ودمشق
# 200 زنده از بادی کفی خاک آدمست %~% گر جز این چیزی دیگر هست آن دمست
# 201 عشق را امروز و فردا کی بود %~% کفر و دین اینجاوآنجا کی بود
# 202 یارب آن خود چه نظر بودست پاک %~% کاشکارا کرد آدم را ز خاک
# 203 این همه اعجوبه دروی گرد کرد %~% عرشیان را بر درش شاگرد کرد
# 204 آن چه خاکی بود کز پستی فرش %~% چون گهر از زیر برشد فوق عرش
# 205 آن بفوق العرش از آن تحویل خواست %~% کزیدالله و پرجبریل خواست
# 206 آسمان و عرش و عنصر چیست پوست %~% خاک الحق جمله را مغزی نکوست
# 207 بعد ms009 خاک از قرب آن کامل ترست %~% کانکه آن مهجورتر واصلترست
# 208 هر کمان کز پس کشندش بیشتر %~% تیر او بیشک شود در پیشتر
# 209 تا ز پس نرود بره در حیله ساز %~% کی تواند جست ز آب رود باز
# 210 ز اشتیاقش ذره ذره بود خاک %~% آتشش از جان برآورده هلاک
# 211 دوزخش در مغز و تن ذره شده %~% نه بخود چون دیگران غره شده
# 212 لاجرم اندر امانت پیش شد %~% قرب اورا هر دو عالم بیش شد
# 213 ملک را سلطان و مالک آمد او %~% بلکه مسجود ملایک آمد او
# 214 جسم آدم صورت جان آمدست %~% گوهرجان جسم جانان آمدست
# 215 لاجرم او جان جان آمد ترا %~% بی جهان جان و جهان آمد ترا
# 216 چون برون آئی ز جسم و جان تمام %~% تو نمانی حق بماند والسلام
# 217 گنج خود در قعر جان بایست برد %~% تا کسی آنجا نیارد دست برد
# 218 لیک چون ابلیس بوی جان نیافت %~% برد دست ودست برد آن نیافت
# 219 این چه درگاهیست قفلش بی کلید %~% وین چه دریائیست قعرش ناپدید
# 220 گر بدین دریا درآئی یک دمی %~% حیرت جانسوز بینی عالمی
# 221 یکدمت را صد جهان حیرت دهند %~% ذره حیرت بصد حسرت دهند
# 222 چون تودریائی نه نظاره کن %~% گردخشکی گردوکشتی پاره کن
# 223 معرفت چه لایق هر ناکسست %~% کلکم فی ذاته حمقی بسست
# 224 هرچه دانی آن تو باشی بیشکی %~% ور ندانی از خران باشی یکی
# 225 ها ز باطن و او از ظاهر بود %~% معنی هو اول وآخر بود
# 226 گر بهای هو اشارت میکنی %~% ور ز واو او عبارت میکنی
# 227 ها بیفکن و او را آزاد کن %~% بنده شو بی ها وواوش یاد کن
# 228 چون برونست او ز هر چیزی که هست %~% جز خیالی نیست زو چیزی بدست
# 229 تا چنان کان هست ننماید ترا %~% دیده ودانسته چون آید ترا
# 230 هرچه بینی جز خیالی بیش نیست ms010 %~% هرچه دانی جزمحالی بیش نیست
~~PageV01P001
# 1 آن مریدی پیش شیخ نامدار %~% نام حق میگفت بیرون از شمار
# 2 شیخ اورا گفت ای بس ناتمام %~% نیست حق را در حقیقت هیچ نام
# 3 زآنکه هرچش آن تو خوانی آن نه اوست %~% آن توئی و هرچه دانی آن نه اوست
# 4 گر توصد دریا در آشامی بزور %~% همچو کوهی باش و چون دریا مشور
# 5 تو مباش آخر چنان کز جرعه %~% ره به پهلو میروی چون رقعه
# 6 هفت دریا نوش کن پس در زحیر %~% ز ارزوی قطره دیگر بمیر
# 7 تشنه او میر گر تو زنده %~% خاک این درباش اگر تو بنده
# 8 کاسه چندین ملیس ای بوالعجب %~% چون بخوردی کاسه دیگر طلب
# 9 هرکه آبستن نشد از درد این %~% او زنی باشد نباشد مرد این
# 10 ذرهدرد خدا در دل ترا %~% بهتر از هر دو جهان حاصل ترا
# 11 خلق در هر نوع و هر راهی که مرد %~% چون همه جاوید آن خواهند برد
# 12 من درین پستی درین دردم مقیم %~% تا همین دردم بود فردا ندیم
# 13 زنده زین دردم بدنیا هر نفس %~% همدمم در گور این در دست و بس
# 14 در قیامت مونسم این درد باد %~% پیشه من مجلسم این درد باد
# 15 گر بهشتی باشم و گر دوزخی %~% باد جانم مست این درد ای اخی
# 16 هرکرا این درد نیست او مرد نیست %~% نیست درمان گر ترا این درد نیست
# 17 خالقا بیچاره کوی توام %~% سرنگون افتاده دل سوی توام
# 18 ای جهانی درد همراهم ز تو %~% درد دیگر وام میخواهم ز تو
# 19 رنج برد کوی تو رنجی خوشست %~% درد تودر قعر جان گنجی خوشست
# 20 هرچه میخواهی توانی کرد تو %~% بیش گردان هر دمم این درد تو
# 21 گر نماند درد تو عطار را %~% او نخواهد کافر و دین دار را
# 22 درد توباید که جان میسوزدش %~% پای بر آتش جهان میسوزدش
# 23 درد ms011 تو باید دلم را درد تو %~% لیک نه در خورد من در خورد تو
# 24 درد چندانی که داری میفرست %~% لیک دل را نیز یاری میفرست
# 25 دل کجا بی یاریت دردی کشید %~% کاینچنین دردی نه هر مردی کشید
# 26 خالقا تا این سگم در باطنست %~% راه جانم سوی تو ناایمنست
# 27 یا بحکم شرع در کارش فکن %~% یا بکلی در نمکسارش فکن
# 28 از خودی این سگ خودبین بسم %~% گر نباشم من تو باشی این بسم
# 29 تو بسی داری چو من در هر پسی %~% من ندارم تا ابد جز تو کسی
# 30 در میانم چون کشیدی از کنار %~% در میانم بر کنار از اختیار
# 31 در میان راه تنها ماندهام %~% کس ندارم بی سر وپا ماندهام
# 32 ای کس هر بی کسی بس بیکسم %~% بی کسیم را کسی باشی بسم
# 33 گر من بی کس ندارم هیچ کس %~% همدم من تا ابد یاد تو بس PageV01P002
# 1 چون همی شد غرقه فرعون آن زمان %~% از لژن پر کرد جبریلش دهان
# 2 نیمه قول شهادت گفته بود %~% دردگر نیمه ز عالم رفته بود
# 3 از کرم گفتی که ای روح الامین %~% گر تمام این قول گفتی آن لعین
# 4 چارصد سالش گناه کافری %~% کردمی محو از کمال قادری
# 5 خالقا گر ز اهل عادت بودهام %~% باری آخر در شهادت بودهام
# 6 پس مرا فرعون نفسی هست نیز %~% کو ندارد جز شهادت هیچ چیز
# 7 پیش از مرگ این شهادت گفته است %~% برشهادت خاستست و خفته است
# 8 محو گردان کبر و فرعونی او %~% باز خر جان را ز صد لونی او
# 9 جان چو صیدتست درشستش مده %~% زیر دست تست از دستش مده
# 10 چون به کیلان ازل پیش ازگناه %~% از گناه آمد گلیم دل سیاه
# 11 من بدست خود سپیدش چون کنم %~% وز در تو ناامیدش چون کنم
# 12 تو توانی کرد موئی را چو قیر %~% نه ببوی علتی ms012 همرنگ شیر
# 13 گر سیاه آمد مرا رنگ گلیم %~% تو سپیدش کن چو مویم ای کریم
# 14 از در خویشم مگردان ناامید %~% از سر لطفی سیاهی کن سپید
# 15 در ره بیم و امید افتادهام %~% در سیاه و در سپید افتادهام
# 16 هر نفس جرمیم درهم میرسد %~% وز تو انعامی دمادم میرسد
# 17 هم در این عالم نکو میداریم %~% هم در آن عالم فرو نگذاریم
# 18 گر کنندم ذره ذره عالمی %~% کی شوم غایب ز درگاهت دمی
# 19 تا زفان ازگرمی گفتم بسوخت %~% گفت چون آتش جهان بر من فروخت
# 20 یارب از دست زفانم باز خر %~% دست برنه وز جهانم باز خر
# 21 مستم و بیهوش هشیاریم ده %~% خفتهام بی خویش بیداریم ده
# 22 چوندرآوردی بآسایش رسان %~% چون ببخشیدی ببخشایش رسان
# 23 نفس اگر آلود در آرایشم %~% تو بقدست پاک کن ز آلایشم
# 24 گر ز بی آبی شدم آتش فروز %~% چون زجودت تشنهام جانم مسوز
# 25 ور ز نادانی ببودم تیره هوش %~% تو ز فضلت با من نادان مکوش
# 26 ور بدست خود دریدم پرده باز %~% تو ز سترت پرده کن بر من فراز
# 27 ور بباد جهل دادم روزگار %~% تو زعفوت در پذیر و درگذار
# 28 ور شکستم شیشه چون طفلی اسیر %~% تو زلطفت برچو من طفلی مگیر
# 29 چون شکستم شیشه و روغن بریخت %~% از تو جز در تو نمیدانم گریخت
# 30 پای تا سر زاریم چه رگ چه پوست %~% همچو چنگی زانکه میداری تودوست
# 31 گر کنی در پای قهرت مضطرم %~% صد نثار لطف ریزی بر سرم
# 32 ور بتیغ عدل مجروحم کنی %~% فضل خود را مرهم روحم کنی
# 33 ور شکافی ز انتقامم سینه باز %~% صد در مهرم کنی زان کینه باز
# 34 خوف اگر یک عقبه بنمائی مرا %~% از رجا صد عقده بگشائی مرا
# 35 گرچه بنمائیم بخل و خشم من %~% جودت آری و رضادر چشم من
# 36 از عذاب خویش اگر بیمم ms013 دهی %~% درس زاری زود تعلیمم دهی
# 37 ور رهی تاریک پیش آری مرا %~% صد چراغ از لطف خویش آری مرا
# 38 گر تو سر در بحر پرشورم دهی %~% آشنا آموزی و زورم دهی
# 39 در کشی با صد جهان جرمم ز راه %~% تا دهم از ننگ خود باتو پناه
# 40 گرچه جنبش از من آرام از تو است %~% گر ز من گامی است صد گام از تو
~~است
# 41 گرچه هست از بخششت آسایشی %~% هیچ بخشس نیست چون بخشایشی
# 42 ای وفا بر تو جفا بر من مگیر %~% وی عطا بر تو خطا بر من مگیر
# 43 گر نخواهد خواست عذرم هیچکس %~% عذر خواه جرم من عفو تو بس
# 44 بود عین عفو تو عاصی طلب %~% عرصه عصیان گرفتم زین سبب
# 45 چون بستاریت دیدم کارساز %~% هم بدست خود دریدم پرده باز
# 46 رحمتت را تشنه دیدم آب خواه %~% آب روی خویش بردم از گناه
# 47 چون ترا محیی مطلق دیدهام %~% خویشتن کشتن محقق دیدهام
# 48 چشم بر صد بحر حب افکندهام %~% لاجرم خود را جنب افکندهام
# 49 تو معزی و دلیل آوردهام %~% خویش را پیشت ذلیل آوردهام
# 50 گشتم از دریای فضلت باخبر %~% آمدم دستی تهی تشنه جگر
# 51 دیدهام آب حیاتت عالمی %~% می بمیرم ز آرزوی شبنمی
# 52 میکنم طوفان جود تو طلب %~% میرسم از خشک سالی خشک لب
# 53 از کمان حکم و تقدیری که رفت %~% جان هدف سازم بهر تیری که رفت
# 54 من بیک تیر آیم از صد جان برون %~% گر بدست خود کنی پیکان برون
# 55 چون همه دانی چه میگویم ترا %~% چون تو درجانی چه میجویم ترا
# 56 زانچه گفتم چون شدم بیخویش از آن %~% هرچه گویم بیش از آنی بیش از آن
# 57 خالقا آن دم که دم ماند دوم %~% همدمی میباید از لطف توم
# 58 چون درآید وقت آن وقت ای کریم %~% تو مرا قوت ده آن وقت ای عظیم
# 59 ms014 تادر آن وقت از جهان جانستان %~% خویشتن را میفشانم جاودان
# 60 گردرآید یک نسیم از سوی تو %~% پای کوبان جان دهم درکوی تو
# 61 یک دمم باتو در آن دم می تمام %~% ای همه توآن دمم ده والسلام
~~PageV01P003
# 1 آنچه فرض دین نسل آدمست %~% نعت صدر وبدر هر دو عالمست
# 2 آفتاب عالم دین پروران %~% خواجه فرمان ده پیغامبران
# 3 پیشوای انبیا و مرسلین %~% مقتدای اولین و آخرین
# 4 صادق القول زمین و آسمان %~% صد جهان در یک جهان پاک ازجهان
# 5 مرجع خلق و امام کائنات %~% فعل او هم حجت و هم معجزات
# 6 گوهر دریای تقوی ذات او %~% تا ابدداعی حق دعوات او
# 7 پایمرد هر دو عالم آمده %~% دستگیر نسل آدم آمده
# 8 عقل کل جزوی ز عکس جان او %~% کل شده هر جزو از ایمان او
# 9 نوبت منشور او ادنی زده %~% لانبی بعدی این طغرازده
# 10 طفل راهش آدم پیر آمده %~% سوی شرعش از پی شیر آمده
# 11 جلوه کرده آفتاب روی او %~% آسمان صد سجده برده سوی او
# 12 نقطه و نوباوه کونین اوست %~% قدوه و اعجوبه ثقلین اوست
# 13 آنکه در صورت بمعنی عالمیست %~% زافرینش آفرینش هر دمیست
# 14 هشت جنت جرعه از جام او %~% هر دوعالم از دومیم نام او
# 15 نیست عالم را مگر یک میم قسم %~% پس محمد را دومیم آمد ز اسم
# 16 لاجرم یک عالم از یک میم اوست %~% وان دوم عالم ز دیگر نیم اوست
# 17 خواجه اولاد عالم اوست بس %~% شمع جمع هر دو عالم اوست بس
# 18 قطب اصل او بود پیدا و نهان %~% سر از آن بر کرد از ناف جهان
# 19 او نبی السیف از آن بی حیف بود %~% کو علی دین کحدالسیف بود
# 20 او نبی بود ازدرون واز برون %~% قال نحن الاخرون السابقون
# 21 حجتش کنت نبیا از درونست %~% دعوتش مهر رسالت از برونست
# 22 مایه بخش هر دوعالم نور اوست ms015 %~% بر جهان و جان مقدم نور اوست
# 23 پرتو هر دو جهان عکس دلش %~% شش درهفت آسمان یک منزلش
# 24 آنکه از دو ثلث دین اعزاز یافت %~% سوزن از نورش بشب در بازیافت
# 25 چیست والشمس آفتاب روی او %~% چیست واللیل آیت گیسوی او
# 26 نوش داروی همه دلها ازوست %~% حل وعقد کل مشکلها ازوست
# 27 هرکجا شق شد زمین مشکلات %~% گشت طالع آفتاب کائنات
# 28 چون زمین راشق بود اول بدو %~% مشکل پوشیده گردد حل بدو
# 29 قطب عرش و فرشو کرسی اوست بس %~% چون گذشت از حق چه پرسی اوست بس
# 30 بی صبا گل کی برآید از قبا %~% او گل غیبست منصور از صبا
# 31 ز ابتدا تا انتها در کار بود %~% از قدم تا فرق در اسرار بود
# 32 ز ملینی باخدیجه زابتداش %~% کلمینی یا حمیرا ز انتهاش
# 33 چون بیفزود او نبوت را جمال %~% جان ماضی کرد از استقبال حال
# 34 کار جسمش دق عظمی بود بس %~% جانش ازواشتد شوقی زد نفس
# 35 سینه او را برای فتح باب %~% طشت آورد آفتاب و کوثر آب
# 36 جان پاکش تا ابد ز آب حیات %~% دست شست از جمله کون وکاینات
# 37 تا که طشت از سینه او دور شد %~% طشت چرخ از عکس او پرنور شد
# 38 تا که شد نعل براق او هلال %~% هر سر ماهی شود نو از کمال
# 39 آفتاب از خوان او یک گرده بود %~% گرچه از حد بیش گرمی کرده بود
# 40 بود کیوان هندو چوبک زنش %~% زنگی شب از قمر طبلک زنش
# 41 زهره دایم خاک روبی بردرش %~% مشتری اقضی القضاة لشکرش
# 42 هم ز کین مریخ دشمن سوز او %~% هم عطارد طفل نو آموز او
# 43 در بر لطفش که جان عالمیست %~% آب حیوان قطره و کوثر نیست
# 44 در بر خلقش که خلق آنست و بس %~% حله فردوس خلقانست و بس
# 45 در بر جودش متاع خشک و ms016 تر %~% یک جوآرد وزن اما خشک تر
# 46 در بر علمش بدست کبریا %~% هم ملایک خوشه چین هم انبیا
# 47 در بر حلمش که کوه ساکنست %~% در زمین صد لرزه ناایمنست
# 48 چون زغیب الغیب سر از سر بتافت %~% نور را همرنگ خود کرد آنچه یافت
# 49 یوسف صدیق را بر روی زد %~% خیمه خوبیش سو تا سوی زد
# 50 حلق داود از خوشی پرجوش کرد %~% خلق را از حلق او مدهوش کرد
# 51 بر کف موسی زد و پیدا نمود %~% تا همه عالم ید بیضا نمود
# 52 سایه آنگه بر دم عیسی فکند %~% شور ازو در جملهدنیا فکند
# 53 چون محمد اصل پیشان اوفتاد %~% آن او کافتاد بر جان اوفتاد
# 54 از دو عالم لاجرم در پیش بود %~% وین عجب تر جان او درویش بود
# 55 جان چو آن حق بد آن او نبود %~% جز بدرویشی نشان او نبود
# 56 پادشاهی بود احمد از احد %~% ملک او الفقر فخری تا ابد
# 57 آفرینش را چو مقصود اوست بس %~% او بود جاوید حق را دوست بس
# 58 در همه آفاق پیغامبر نبود %~% تا یکی پیغامبرش هم بر نبود
# 59 لیک ختم جمله پیغامبران %~% بود مستغنی نه همچون دیگران
# 60 تا بود چون مصطفی پیغامبری %~% چون بود در سایه او دیگری
# 61 در فروع آفتاب خاوری %~% چون کند آخر چراغی رهبری
# 62 نه پیمبر گفت اگر اکنون کلیم %~% زنده بودی پیروم بودی مقیم
# 63 عیسی مریم که شد بر آسمان %~% پس روی او کند آخر زمان
# 64 هندو او شد مسیح نامدار %~% زان مبشر نام کردش کردگار
# 65 بعد ازو پیغامبری امکان نداشت %~% پیش ازو کس بیش ازو ایمان نداشت
# 66 یافت اندر عهد او ایمان کمال %~% نیست برتر ازکمال الا زوال
# 67 چون بحد ممکن خویش آمد او %~% لاجرم از انبیا پیش آمد او
# 68 بشنو از قرآن مشو بیهوده گم %~% حجت الیوم اکملت لکم
# 69 هیچ امت این شرف ms017 هرگز نیافت %~% هیچ پیغامبر دگر این عز نیافت
# 70 اختلاف امت آمد رحمتش %~% خود چگویم ز اتفاق امتش PageV01P004
# 1 یک شبی در تاخت جبریل امین %~% گفت ای محبوب رب العالمین
# 2 صد جهان جان منتظر بنشستهاند %~% در گشاده دل بتو در بستهاند
# 3 هفت طارم را ز دیدارت حیات %~% تابرآئی زین رواق شش جهات
# 4 انبیا را دیدهها روشن کنی %~% قدسیان را جانها گلشن کنی
# 5 این جهان و آن جهان درهم زنی %~% پس علم در دزوه عالم زنی
# 6 چون برفتی از جهان وز جان همی %~% قربت جان و جهان یابی دمی
# 7 مصطفی را کین سخن در گوش شد %~% جان چون دریای او پرجوش شد
# 8 از وثاق ام هانی ز اشتیاق %~% در کشید ام الکتابش بر براق
# 9 همچنان میزد عنان تا آسمان %~% تا که بگذشت از زمان و از مکان
# 10 هردو عالم خواستارش آمدند %~% با طبقهای نثارش آمدند
# 11 او در آن معراج جانی ننگریست %~% زانکه سر کار دانست او که چیست
# 12 بود سر تیز او چو سوزن لاجرم %~% همچو سوزن بود چشمش بر قدم
# 13 برنداشت او چشم چون سوزن ز پای %~% یک سر سوزن نماند او هیچ جای
# 14 لاجرم یک سوزنش دشمن نماند %~% همچو عیسی بسته سوزن نماند
# 15 تا نیابد سوزن این سررشته باز %~% کی تواند رفت در راهی دراز
# 16 حق تعالی از کرم چندان نمود %~% کان بکس در قرنها نتوان نمود
# 17 زان نمودش سر کل کائنات %~% تا بداند خواجه خورشید ذات
# 18 کین همه سرش چو مه بیرون زمیغ %~% کرد روشن نیست یعنی زو دریغ
# 19 لیک پیغامبر بدان میننگریست %~% یعنی اوداند مرا مقصود چیست
# 20 دیده را دیدار و جان را داغ بس %~% ورنه بی اودیده را ما زاغ بس
# 21 اول آدم را که طفل پیرزاد %~% برگرفت از خاک و لطفش شیر داد
# 22 بود آدم بی پدر بی مادری %~% او بپروردش زهی جان پروری ms018
# 23 حله پوشیدش از عریان خویش %~% چیست عریان یعنی از ایمان خویش
# 24 اولش اسما همه تعلیم داد %~% وز مسمی آخرش تعظیم داد
# 25 بعد ازان در صدر شد تدریس را %~% درس ما اوحی بگفت ادریس را
# 26 در مصیبت نوح راتصدیق کرد %~% نوحه شوق حقش تعلیق کرد
# 27 روی از آنجا سوی ابراهیم داد %~% صد سبق از خلتش تعلیم داد
# 28 در عقب یعقوب را درمانش داد %~% درد دین را کلبه احزانش داد
# 29 سوی یوسف رفت هم سیر فلک %~% وز ملاحت کرد حسنش خوش نمک
# 30 سوی اسماعیل شد جانیش داد %~% کشته بود از عشق قربانیش داد
# 31 کار موسی را بسی غورش نمود %~% برتر از صد طور صد طورش نمود
# 32 از نبی داود را صد راز گفت %~% سر مکنون زبورش باز گفت
# 33 پس سلیمان رادران سلطان سری %~% داد در شاهی فقر انگشتری
# 34 کرد ایوب نبی را نومحل %~% ملک کرمان با بهشتش زد بدل
# 35 رهبر یونس شد از ماهی بماه %~% کردش از مه تا بماهی پادشاه
# 36 تشنه او بود خضر پاک ذات %~% بر لبش زد قطره آب حیات
# 37 چون سر بریده یحیی بدید %~% با حسین خویش در سلکش کشید
# 38 سوی عیسی آمد و مفتیش کرد %~% در هدایت تا ابد مهدیش کرد
# 39 گرچه داد او کارها را صد نظام %~% ذره با او نبود او والسلام
# 40 عاقبت چون پشت بر افلاک کرد %~% عزم خلعت خانه لولاک کرد
# 41 همچنان میرفت تا رفتن نماند %~% محمدت میگفت تا گفتن نماند
# 42 در کشش افتاد در هر جذبه %~% قطع کردی صد چو عالم عقبه
# 43 صد هزاران دم بزد آن جایگاه %~% شد بهر دم صد هزاران ساله راه
# 44 چون دگر یارای راه و دم نماند %~% جز یکی اندر یکی محرم نماند
# 45 کرسیش از نور بنهادند پیش %~% بی نهایت پرده بگشادند پیش
# 46 هیبت و عزت چو بیحد اوفتاد %~% لرزه در جان احمد ms019 اوفتاد
# 47 میم احمد محو شد پاک آن زمان %~% تا احد ماندو شد احمد از میان
# 48 چون زفان را میکند این حال لال %~% از زبان لال باید گفت حال
# 49 از چنین جائی که جای جای نیست %~% قسم ما جز وای وای وای نیست
# 50 چون زنم من زین مقام صعب لاف %~% مور چون در پشت گیرد کوه قاف
# 51 گرچه دارد مور چون کوهی کمر %~% این دگر باشد بلاشک آن دگر
# 52 زان کمر چون نسبتی آمد پدید %~% عاشقان را رغبتی آمد پدید
# 53 عاقبت با خویش دادندش ز خویش %~% هرچه گوئی بیش دادندش ز پیش
# 54 چون محمد با خود آمد خود نبود %~% ای عجب گوئی که او خود خود نبود
# 55 چون دو خواجه خواستندی در عرب %~% دوستی یکدگر کردن طلب
# 56 دو کمان بر هم فکندندی تمام %~% یعنی خود این دو یکی شد بردوام
# 57 چون دو تن در اصل یک ذات آمدی %~% نام این عقد المساقات آمدی
# 58 ای عجب این عقد چون بسته شدی %~% خون وفعل و قول پیوسته شدی
# 59 مال این یک مال آن یک آمدی %~% حال این یک حال آن یک آمدی
# 60 در یکی با یک دوی برخاستی %~% هم منی و هم توی برخاستی
# 61 همچنان آن شب سخن گوی الست %~% با نبی عقد مساقاتی ببست
# 62 دوکمان قاب قوسین ای عجب %~% در هم افکندند از صدق و طلب
# 63 چون چنین عقدیش حاصل شد ز دوست %~% قول وفعلش جمله قول و فعل اوست
# 64 دو کمان ابروش بنگر تو نخست %~% تاشود آن قاب قوسینت درست
# 65 گر در این عالم کمان را زاغ بود %~% آن کمان را زاغ از مازاغ بود
# 66 قاب قوسین از عدد آمد پدید %~% طاق ابروش از احد آمد پدید
# 67 جفت طاق او محقق اوفتاد %~% جفت با خود طاق با حق اوفتاد
# 68 قوس ابرو هر دوچون پیوسته شد %~% طاق گشت و از ms020 دو بودن رسته شد
# 69 قاب قوسین آیت دل بستگیست %~% کانچه دو ابرو بیک پیوستگیست
# 70 چون پیمبر بسته این عقد شد %~% جانش را توحید مطلق نقد شد
# 71 در رسید از حضرت عزت خطاب %~% شد همی هر ذره صد آفتاب
# 72 حق تعالی گفتش ای دلبند خلق %~% گر بنام من بود سوگند خلق
# 73 من بتو سوگند خوردم اینت قدر %~% پس لعمرک یاد کردم اینت صدر
# 74 زیر بنگر باز کن نرگس ز هم %~% تا چه میبینی تو در زیر قدم
# 75 مصطفی چون کرد فرمان را نگاه %~% دید زیر خویش مشتی خاک راه
# 76 گفت چندانی که افتادت نظر %~% وانچه زیر پایت آمد سر بسر
# 77 خاک پای تست ای صدر انام %~% جمله در کار تو کردم والسلام
# 78 گفت یا رب میکشد اینم همه %~% زانکه مشتی خاک میبینم همه
# 79 این چه وزن آرد که خاک پای تست %~% دوستی را بخشم این چه جای تست
# 80 مصطفی گفتا که در پیش خدای %~% خواستم تا سجده آرم بجای
# 81 چون بسجده سر فرو بردم براه %~% خویش را دیدم میان خوابگاه
# 82 چون دو عالم دید و صاحب راز گشت %~% دید بستر گرم وقت باز گشت
# 83 بسترش چون سرد گشتی آن زمان %~% کو برون بود از زمان و از مکان
# 84 ای برون هر دو عالم جای تو %~% هر دو عالم چیست خاک پای تو
# 85 آسمان یک حلقه از گیسوی تست %~% خرقه پوش خانقاه کوی تست
# 86 آسمان شد ای گل سرخت عرق %~% از گل ده برگ رویت نه ورق
# 87 ای قیام فاستقم معراج تو %~% قم فانذر ای لعمرک تاج تو
# 88 آمدت اقره ز دل خواننده %~% وز الم نشرح بجان داننده
# 89 تو نه طفل الف بی خواندن %~% خط تست از لوح مولی خواندن
# 90 لاجرم امی مطلق آمدی %~% صامت از خود ناطق از حق آمدی
# 91 هرکلامی کان تو گوئی از حقست %~% زانکه جانت ms021 از نور جانان مشتقست
# 92 هر طعامی کان سوی حلقت رسید %~% آن ز حلق خالق خلقت رسید
# 93 گر نیابی تا ابدبوی طعام %~% قوت یطعمنی و یسقینی تمام
# 94 ای زمین و آسمان خاک درت %~% عرش و کرسی خوشه چین جوهرت
# 95 تا که یک جان دارم و تا زندهام %~% بند بندت را بصد جان بندهام
# 96 در زفانم جز ثنای تو مباد %~% نقد جانم جز وفای تو مباد
# 97 نیستم من مرد وصف ذات تو %~% اینقدر هم هست از برکات تو
# 98 وصف عقلم گر مبارز آمدست %~% عقل قاصر وصف عاجز آمدست
# 99 آنکه او وصف از خداداند شنید %~% وصف کس آنجا کجا داند رسید
# 100 من نمیگویم که حسان توام %~% تا منم خاک سگی زان توام
# 101 گر نخواهی کرد سوی ما نظر %~% تا ابدخواهیم گفت این المفر
# 102 امت خویشم شمر کین یک سخن %~% مینمایم آنچه میخواهی بکن
# 103 زانکه نقلست این حکایت زان تو %~% از ثقات ساکن دیوان تو PageV01P005
# 1 چون پیمبر آمد از معراج باز %~% عایشه گفتش که ای دریای راز
# 2 راز بشنودی بگوش جان زحق %~% با دل من در میان نه یک سبق
# 3 گفت حق گفت ای نبی از حرمتت %~% گر بود یک دوزخی از امتت
# 4 دارم آن یک دوزخی را دوستر %~% از بهشتی صد ز یک امت دگر
# 5 گر مرا در امتی خط میدهی %~% با گناهم از کرم خط مینهی
# 6 مینگویم کز کسی بیشم شمر %~% از شمار امت خویشم شمر
# 7 چون برات و قدر دو شب زان تست %~% پس دو روز عید دو مهمان تست
# 8 گر براتی میدهی از آتشم %~% میرسد از قدر تو عیدی خوشم
# 9 گر مرا کسریست در معنی دین %~% جبر کسر من کن ای کسری دین
# 10 چون شکستم جبر من دایم بود %~% کسر را دانی که جر لازم بود
# 11 بود طوفان شفاعت پیش تو %~% آمدم با قحط طاعت پیش تو ms022
# 12 بر در تو کم بضاعت آمدم %~% برامید یک شفاعت آمدم
# 13 تا ز دریای شفاعت یک دمی %~% بر لب خشگم چکانی شبنمی
# 14 زان شفاعت چون شود نومید کس %~% مشفع اندر آخرت هستی تو بس
# 15 نیست گر بر خویشتن رحمت مرا %~% رحمتت بس ای ولی نعمت مرا
# 16 ای وجودت رحمت خلق آمدست %~% درنگر جانم که بر حلق آمدست
# 17 خلعتش ز ایمان روز افزون فرست %~% آنگهش از حلق من بیرون فرست
# 18 دست آن داری که جان را جان کنی %~% درد دل را تا ابد درمان کنی
# 19 گر رفیق جان کنی ایمان پاک %~% جانب نازد تن بیاساید بخاک
# 20 در بن چاه لحد ای شمع دین %~% میبسم یک موی تو حبل المتین
# 21 من بدان موی از زحیر آیم برون %~% همچو موئی از خمیر آیم برون
# 22 چون کنم یاد از گناه خویشتن %~% ذکر دیوان سیاه خویشتن
# 23 شرم میدارم کز آن یاد آورم %~% دل از آن خجلت بفریاد آورم
# 24 چند خواهم بود مست خویشتن %~% داد میخواهم ز دست خویشتن
# 25 بس بود در پیش چون تو پادشاه %~% خامشی جان من فریاد خواه
# 26 آتش تشویر من تادیده شد %~% آب رویم از جگر بادیده شد
# 27 نقد من قلبیست درویش از همه %~% توبکم بر گیر ای بیش از همه
# 28 کار من از یک نظر گردان تمام %~% زانکه کار تست کردن والسلام
~~PageV01P006
# 1 تا نبی صدیق را محرم گرفت %~% صبح صادق عرصه عالم گرفت
# 2 صبح صدق از مشرق عزت بتافت %~% قاف تا قاف جهان عزت بیافت
# 3 جمله عالم ازو پر نور گشت %~% چشم بد یا کور شد یا دور گشت
# 4 صدق میبارد ز یک یک کار او %~% گر ندانی بحث کن اسرار او
# 5 چون نبی از خوان حی لایموت %~% در محیط صدر او میریخت قوت
# 6 بسته بودش هفت سقف دلفروز %~% کو نخوردی قوت جز تا هفت روز
# 7 گاه مال ms023 و گاه جان میباخت او %~% با رسول و با خدا میساخت او
# 8 مصطفا گفتا خداوند جلیل %~% بود و خواهد بود جاویدم خلیل
# 9 گر مرا بودی خلیلی جز احد %~% آن ابوبکر منستی تا ابد
# 10 یک تجلی خلق را عام آمدست %~% خاص آن او را ز انعام آمدست
# 11 مرده گر میرود بر روی خاک %~% هست از قول نبی صدیق پاک
# 12 چون صفات نفس در وی مرده بود %~% سر بصدق زندگی آورده بود
# 13 او بدین عالم نیفتاده ز خویش %~% جان بدان عالم فرستاده ز پیش
# 14 جان او چون آن جهانی گشته بود %~% غرق دریای معانی گشته بود
# 15 آن جهانی داشت جان تا بود او %~% برد هم جان همچنان تا بود او
# 16 چون در آن عالم بود جان یکی %~% هرچه گوید صدق گوید بی شکی
# 17 لاجرم پیوسته در تحقیق بود %~% هم خلیفه بود و هم صدیق بود
# 18 جان او چون زان جهان میگفت راز %~% صدق او در در خلافت کرد باز
# 19 فتنه کز خواب نبی بیدار شد %~% او بتنهایی خود در کار شد
# 20 تانشاند از راه خویش آن فتنه را %~% دست بگشاد و ببست آن رخنه را
# 21 گر نبودی صدق ورای آن امام %~% از مسلمانی نماندی بیش نام PageV01P007
# 1 در شب معراج پیش ذوالجلال %~% مصطفا کرد از خداوند این سئوال
# 2 گفت چو نی یا علیم وای عزیز %~% گفت بابوبکر من چونی تو نیز
~~PageV01P008
# 1 آنکه خاک پای او عیوق بود %~% خواجه هر دو جهان فاروق بود
# 2 عارفی در امر معروف آمده %~% واقفی اما نه موقوف آمده
# 3 حق تعالی جمله دادش داده بود %~% لاجرم حق آنچه دادش داد بود
# 4 عین دلش خلق را عین الحیات %~% عین نامش حل عقد مشکلات
# 5 این خطاب آن که حق کردی خطاب %~% بر زفان روشن ترش از آفتاب
# 6 چون زفان حق زفان او رواست %~% دیده حق نیز آن او رواست ms024
# 7 چون زفان و دیده زین سان بود %~% قصه یاساریه آسان بود
# 8 گر سخن چون وحی خواهی قول اوست %~% دیو گشته لال از لاحول اوست
# 9 سایه ذاتش چنان سر تیز بود %~% کز نهیبش دیو را پرهیز بود
# 10 سایه کز بالای او چستی گرفت %~% با همه دیوان بهم کستی گرفت
# 11 سایه دین آفتاب رای اوست %~% سایه باری چست بر بالای اوست
# 12 هفده فرض آورده در پیش خدای %~% در درون هفده من دلقی بجای
# 13 مال و ملکش بود دلق و دره %~% زان نمیترسید از کس ذره
# 14 خشت میزد او و قیصر دل دو نیم %~% دور ازو بر سنگ میزد سر ز بیم
# 15 شب نخفت از بیم او یک شهریار %~% او همه شب پاسبانی داشت کار
# 16 زو شکسته دل جهانی صف شکن %~% کرده اوسقایی هر بیوه زن
# 17 گر نکردی عمر بر فرمان گذر %~% عمر را عمره زدی زود از عمر
# 18 تا بزد بولؤلؤش زخمی چو برق %~% لؤلؤ خوشاب در خون کرد غرق
# 19 روشنائی از جهان در پرده شد %~% کان چراغ هشت جنت مرده شد
# 20 نی نمرد او زنده جاوید گشت %~% گر چراغی بود صد خورشید گشت
# 21 او چراغی بود نور روشنش %~% از درستی و درشتی روغنش PageV01P009
# 1 مصطفی کرد از خدا نقل این کلام %~% گفت از خلقم مباهاتست عام
# 2 پس بفاروقم مباهاتست خاص %~% نیست از اخلاص کس را این خلاص PageV01P010
# 1 چون خلافت رونق از عثمان گرفت %~% شرق تا غرب جهان ایمان گرفت
# 2 از کمال فضل حق وز جهد او %~% شدجهان بر دین حق در عهد او
# 3 بود دریای حیا و کوه حلم %~% جان پاکش غرقه دریای علم
# 4 در سخا همتاش در عالم نبود %~% در وفای دین نظیرش هم نبود
# 5 چون پسند خواجه کونین شد %~% در دودامادیش ذی النورین شد
# 6 بود هم خیلش دو نور راستین %~% زان دو نورش دو علم برآستین
# 7 ms025 آن دو نورش چون دو چشم جان او %~% بل دو قطب عالم عرفان او
# 8 آن دو نورش چون دو کونش معتبر %~% پیش هر یک هر دو کونش مختصر
# 9 چون پیمبر عین ایمان خواندش %~% هم دم خود قاف قرآن خواندش
# 10 تا ز صاد صور برناید نفس %~% قاف قرآن را همی سیمرغ بس
# 11 سخت بود از غصه مشتی عام را %~% کو بود رحمت ذوی الارحام را
# 12 آنکه هست اهل غضب در کل حال %~% کی تواند دید رحمت را جمال
# 13 او بقرآن خواندن بنشسته بود %~% کشتی دریای قرآن بسته بود
# 14 چون بتیغ کشتش بردند دست %~% او چنان کشته بکشتی درنشست
# 15 لاجرم چون کرد بی سر دشمنش %~% کرد قرآن ختم آن سر بی تنش
# 16 چون بآخر برد قرآن تن بزد %~% دشمنان خویش را گردن بزد
# 17 عشق قرآن چون رگی با جانش داشت %~% هم رگ و هم تن همه قرآنش داشت
# 18 از رگش چندانکه دایم خون چکید %~% تا اجل در عشق قرآن خون دوید
# 19 لاجرم قران چو شاهد بر جمال %~% تا ابد آن قطره خونش کرد خال
# 20 نی که آن یک قطره خون چون گشت خشک %~% مشک قرآن گشت گر خونست مشک
# 21 نی که آن یک قطره چون بیرون فتاد %~% قلب قرآن گشت و قلب از خون فتاد
~~PageV01P011
# 1 حق تعالی گفت با روح الامین %~% باز پرس از رحمة للعالمین
# 2 کای نبی خشنودم ازعثمان خویش %~% هست او خشنود از رحمن خویش
~~PageV01P012
# 1 رونقی کان دین پیغامبر گرفت %~% از امیرمؤمنان حیدر گرفت
# 2 چون امیر نحل شیر فحل شد %~% ز‌آهن او سنگ موم نحل شد
# 3 میر نحل از دست و جان خویش بود %~% زانکه علمش نوش وتیغش نیش بود
# 4 گفت اگر در رویم آید صد سپاه %~% کس نبیند پشت من در حرب گاه
# 5 روستم گر اهل و گر نااهل بود %~% چون ز زالی یافت مردی سهل بود
# 6 ms026 مردی او از خدای لایزال %~% وان رستم یا ز دستان یا ز زال
# 7 شیر حق با تیغ حق دین پروری %~% همچو زال و رستم دستان گری
# 8 او دو مغز است از حسین و از حسن %~% بل دو مغز است او ازین هر دو سخن
# 9 لافتی الا علیش از مصطفاست %~% وز خداوند جهانش هل اتی است
# 10 ازدو دستش لافتی آمد پدید %~% وز سه قرصش هل اتی آمد پدید
# 11 آن سه قرص او چون بیرون شد براه %~% سرنگون آمد دو قرص مهر و ماه
# 12 چون نبی موسی علی هارون بود %~% گر برادرشان نگوئی چون بود
# 13 هر دو هم تخماند و هم دم آمده %~% موسی و هارون همدم آمده
# 14 او چو قلب آل یاسین آمدست %~% قلب قران یا و سین زین آمدست
# 15 قلب قرآن قلب پر قرآن اوست %~% وال من والاه اندر شأن اوست
# 16 ناقة الله بود در سنگ ای عجب %~% سنگ شق شد ناقه آمد در طلب
# 17 چون علی فزت و رب الکعبه گفت %~% ناقة الله شیر حق را بر گرفت
# 18 گر بحق میگوئی الحق بود خوش %~% اشتر حق شیر حق را بارکش
# 19 گر شتر شد ریسمانی در دهن %~% با حسین طفل از خلق حسن
# 20 آنکه اشتر گشت از بهر پسر %~% او فرستاد اشتر از بهر پدر
# 21 اشتر حق کشته اشقی الاولین %~% شیر حق را کشته اشقی الاخرین
~~PageV01P013
# 1 مصطفا گفتست چون آدم بعلم %~% نوح فهم آنگاه ابراهیم حلم
# 2 باز یحیی زهد و موسی بطش کیست %~% گر نمیدانی شجاع دین علیست
~~PageV01P014
# 1 نور چشم مصطفی و مرتضی %~% شمع جمع انبیا واولیا
# 2 جمع کرده حسن خلق و حسن ظن %~% جمله افعال چون نامش حسن
# 3 روی او در گیسوی چون پر زاغ %~% همچو خورشیدی همه چشم و چراغ
# 4 در مروت چون جهان پرپیچ دید %~% خواست تا جمله ببخشد هیچ دید
# 5 جد وی کز وی ms027 دو عالم بود پر %~% ساختی خود را برای او شتر
# 6 در نمازش بر کتف بنشاندی %~% قرة العین نمازش خواندی
# 7 این چنین عالی اب و جد کان اوست %~% جمله آفاق ابجد خوان اوست
# 8 زهر را با جد خود شد این پسر %~% قتل را شد آن دگر یک با پدر
# 9 آن لبی کو شیر زهرا خورد باز %~% مصطفی دادش بدان لب قبله باز
# 10 چون توان کردن گذر که زهر را %~% خون توان کردن جگر این قهر را
# 11 نام خصمش گرچه پرسیدند باز %~% تن زد و تن کشته در دل داد راز
# 12 نوش کرد آن زهر و غمازی نکرد %~% جان بداد و ترک جان بازی نکرد
# 13 زهر شد زیر وبر افکند از زبر %~% آن جگر گوشه پیمبر را جگر
# 14 لخت لختش از جگر خون اوفتاد %~% تاکه در خون جانش بیرون اوفتاد
# 15 سرخدید از خون جان صد جای او %~% هر که شد درخون جانش وای او
~~PageV01P015
# 1 کیست حق را و پیمبر را ولی %~% آن حسن سیرت حسین بن علی
# 2 آفتاب آسمان معرفت %~% آن محمد صورت و حیدر صفت
# 3 نه فلک را تا ابد مخدوم بود %~% زانکه او سلطان ده معصوم بود
# 4 قرة‌العین امام مجتبی %~% شاهد زهرا شهید کربلا
# 5 تشنه او را دشنه آغشته بخون %~% نیم کشته گشته سرگشته بخون
# 6 آن چنان سرخود که برد بی دریغ %~% کافتاب از درد آن شد زیر میغ
# 7 گیسوی او تا بخون آلوده شد %~% خون گردون از شفق پالوده شد
# 8 کی کنند این کافران با این همه %~% کو محمد کو علی کو فاطمه
# 9 صد هزاران جان پاک انبیا %~% صف زده بینم بخاک کربلا
# 10 در تموز کربلا تشنه جگر %~% سر بریدندش چه باشد زین بتر
# 11 با جگر گوشه پیمبر این کنند %~% وانگهی دعوی داد ودین کنند
# 12 کفرم آید هرکه این را دین شمرد %~% قطع باد از بن زفانی ms028 کین شمرد
# 13 هرکه در روئی چنین آورد تیغ %~% لعنتم از حق بدو آید دریغ
# 14 کاشکی ای من سگ هندوی او %~% کمترین سگ بودمی در کوی او
# 15 یا درآن تشویر آبی گشتمی %~% در جگر او را شرابی گشتمی PageV01P016
# 1 ای تعصب بند بندت کرده بند %~% چند گوئی چند از هفتاد و اند
# 2 در سلامت هفتصد ملت ز تو %~% لیک هفتاد و دو پر علت ز تو
# 3 هست کیش و راه و ملت بیشمار %~% تا تو بشماری نیابی روزگار
# 4 هر زمان خونی دگر نتوان گرفت %~% با همه کس تیغ بر نتوان گرفت
# 5 تو یکی پس در یکی رو بیشکی %~% تا یکی اندر یکی باشد یکی
# 6 بی تعصب گرد و بی تقلید شو %~% شرک سوز و غرقه توحید شو
# 7 گر تو هستی دوربین و راز دان %~% پس طبیعت از شریعت باز دان
# 8 تا کنی تو پس روی صدیق را %~% یا علی آن عالم تحقیق را
# 9 چون تو بر تقلید باشی کار ساز %~% شرع را از طبع کی دانی تو باز
# 10 گر تو بر تقلید خواهی رفت راه %~% کوه باشی نه جوی ارزی نه کاه
# 11 کره خر بر شریعت کی رود %~% یا رود جز بر طبیعت کی رود
# 12 کره خر کز پس مادر رود %~% چون بتقلیدی رود هم خر رود
# 13 چون صحابه غرق توحید آمدند %~% نه چو تو پس رو بتقلید آمدند
# 14 تو در ایشان گرتصرف میکنی %~% در چراغ چارمین پف میکنی
# 15 چون صحابه یک بیک آزادهاند %~% در هدایت چون نجوم افتادهاند
# 16 گر کسی در یک تن از آن قوم پاک %~% کرد طعنی بر ستاره ریخت خاک
# 17 گر ستاره یک بیک خواهند رفت %~% جمله آخر در فلک خواهند رفت
# 18 هر یکی چون از فلک تابندهاند %~% رهبرند و راهرو تا زندهاند
# 19 نور بخشند و جهان افروز پاک %~% گر تو کوری مینبینی زان چه باک ms029
~~PageV01P017
# 1 نیک مردی بود از زن پای بست %~% پیش رکن الدین اکافی نشست
# 2 پس ز دست زن بسی بگریست زار %~% گفت بی او یکدمم نبود قرار
# 3 نه طلاقش میتوانم داد من %~% نه توانم گشت از او آزاد من
# 4 زانکه جانم زنده از دیدار اوست %~% رونقم از نازش بسیار اوست
# 5 لیک ترک دین و سنت میکند %~% زانکه بر بوبکر لعنت میکند
# 6 گرچه میرنجانمش هر وقت سخت %~% مینگوید ترک این آن شور بخت
# 7 نه ازو یک روز بتوانم برید %~% نه ازو این قول بتوانم شنید
# 8 میسزد گردل ازین پر خون کنم %~% در میان این دو مشکل چون کنم
# 9 خواجه گفت ای مرد اگر رنجانیش %~% هر زمان سرگشته تر گردانیش
# 10 گر بگوئی از سر لطفیش راز %~% او دگر نکند زفان هرگز دراز
# 11 اعتقادی کژ درو بنشاندهاند %~% نقلهای کژ برو برخواندهاند
# 12 گفتهاند او را که بوبکر از مجاز %~% کرد ظلم و حق ز حق میداشت باز
# 13 باز کرد آل پیمبر را ز کار %~% کرد بر باطل خلافت اختیار
# 14 ملک بودش آرزو بگشاد دست %~% نی بحق بر جای پیغمبر نشست
# 15 او چنین بوبکر دانستست راست %~% بر چنین بوبکر بس لعنت رواست
# 16 لعنتی کو کرد ما هم میکنیم %~% ما هم این لعنت دمادم میکنیم
# 17 گر چنین جائی ابوبکری بود %~% آن نه بوبکری که بومکری بود
# 18 گر چنین بوبکر را دشمن شوی %~% گر بدیده تیره روشن شوی
# 19 لیک چون بوبکر صدیق آمدست %~% جان او دریای تحقیق آمدست
# 20 صبح صادق از دم جان سوز اوست %~% آفتاب از سایه هر روز اوست
# 21 صدق او سر دفتر هفت آسمانست %~% قدس او سر جمله هر دو جهانست
# 22 جان پاکش را دو عالم هیچ نیست %~% ذره در جانش میل و پیچ نیست
# 23 هست بوبکر این چنین نه آن چنان %~% دوستان را می مپرس از دشمنان
# 24 گر بدی گفتند مشتی ms030 بی فروغ %~% در حق اوآن دروغست آن دروغ
# 25 هست بوبکر آنکه بر سنت رود %~% گر چنین نبود بر او لعنت رود
# 26 گر چنین گوئی زنت آید براه %~% پس زفان در بند آید از گناه
# 27 مرد شد شادان وبا زن گفت راز %~% توبه کرد آن زن وزان ره گشت باز
# 28 از صحابه سی هزار و سه هزار %~% از میان جانش کردند اختیار
# 29 او کجا در بندآب و جاه بود %~% کاب و جاه او همه الله بود
# 30 آنکه از عرش و فلک فارغ بود %~% شک نباشد کز فدک فارغ بود PageV01P018
# 1 فاطمه خاتون جنت ناگهی %~% پیش سید رفت در خلوتگهی
# 2 گفت کرد از آس دستم آبله %~% یک کنیزک از تو میخواهم صله
# 3 تا مرا از آس رنجی کم رسد %~% تا کیم از آس چندین غم رسد
# 4 آس گردونم چو یک ارزن بود %~% آس کردن خود چه کار من بود
# 5 وی عجب در پیش حیدر روزگار %~% بود آن ساعت غنیمت بیشمار
# 6 دست بگشاد و ببخشید آن همه %~% هیچ نگذاشت از برای فاطمه
# 7 یک دعاش آموخت زیبا و عزیز %~% گفت این بهتر ترازان جمله چیز
# 8 چون نماند از انبیا میراث باز %~% کار چندینی مکن برخود دراز
# 9 هان چگوئی ظلم بود این یا نبود %~% بود این شفقت همه دین یا نبود
# 10 آنکه او از فقر فخر آمد عزیز %~% کی گذارد هیچ کس را هیچ چیز
# 11 هست دنیا دشمن حق بی مجاز %~% دشمن حق کی گذارد دوست باز
# 12 گر سر دین داری ای بی پا و سر %~% راه دین این نیست زین ره در گذر
# 13 دین تو از بهر خلاص خویش دار %~% در دو عالم درد خاص خویش دار
# 14 بی شک این نادادن اینجا دین بود %~% در فدک صدیق را هم این بود
# 15 درد حق گر دامن جان گیردت %~% این تعصب کی گریبان گیردت
# 16 انس ms031 حضرت جانفزایت بس بود %~% تا که تو هستی خدایت بس بود PageV01P019
# 1 کوفئی را گفت مرد راز جوی %~% مذهب تو چیست با من باز گوی
# 2 گفت این که پرسد ای کاره لقا %~% باد پیوسته خدایم را بقا PageV01P020
# 1 عشق چیست از قطره دریا ساختن %~% عقل نعل کفش سودا ساختن
# 2 فکر چیست اسرار کلی حل شدن %~% کوه کندن در دل خردل شدن
# 3 ذوق چیست آگاه معنی آمدن %~% نه بتقوی نه بفتوی آمدن
# 4 صحو چیست از خود بخود ره یافتن %~% پس زخود خود را منزه یافتن
# 5 محو چیست ازخویش بی خویش آمدن %~% پس ز هر دو نیز درویش آمدن
# 6 وجد چیست از صبح صادق خوش شدن %~% بی حضور آفتاب آتش شدن
# 7 فقد چیست از صبح با شام آمدن %~% هم ز عشق خویش در دام آمدن
# 8 عیب چیست از عین پرده ساختن %~% خویشتن را زنده مرده ساختن
# 9 شکر چیست از خار گل پنداشتن %~% جزو را نادیده کل پنداشتن
# 10 عین چیست آئینه خویش آمدن %~% خویش را بی خویش در پیش آمدن
# 11 شوق چیست از خویش بیرون آمدن %~% بر امید مشک در خون آمدن
# 12 لطف چیست از ذرهذره شدن %~% عذر کمتر ذره را غره شدن
# 13 قهر چیست ازمور پیل انگاشتن %~% پشه را جبرئیل انگاشتن
# 14 بسط چیست از هردو عالم سر زدن %~% خویش بر صد عالم دیگر زدن
# 15 قبض چیست ازجان و دل تن ساختن %~% خانه در سوراخ سوزن ساختن
# 16 قرب چیست اندر بر آتش شدن %~% یا چو پروانه شدن تا خوش شدن
# 17 بعد چیست ازجسم جان انگاشتن %~% قعر دوزخ آسمان انگاشتن
# 18 خوف چیست امن آزاد آمدن %~% در بهشت عدن ناشاد آمدن
# 19 عمر چیست از مرگ بیرون زیستن %~% مرگ از پس کردن اکنون زیستن
# 20 عیش چیست از زندگی مرده شدن %~% پیش هر دردی پس پرده شدن
# 21 وقت چیست از یک سر موی آمدن %~% صد بلا ms032 چون موی در روی آمدن
# 22 حال چیست از نفس متواری شدن %~% پس باستقبال جباری شدن
# 23 راه چیست از جان پناهی یافتن %~% گنج را دزدیده راهی یافتن
# 24 سیر چیست از جزو خود بیرون شدن %~% ذرهگی بگذاشتن گردون شدن
# 25 حب چیست از پیش جان برخاستن %~% پیش جانان جان فشان برخاستن
# 26 انس چیست از خود رهائی یافتن %~% در سویدا آشنائی یافتن
# 27 مهر چیست از سنگ پستان ساختن %~% طفل خود را هر دو کیهان ساختن
# 28 وصل چیست از نیستی هست آمدن %~% پس ازین هر دو برون مست آمدن
# 29 نفخه چیست از لا هو الا هو شدن %~% پس دو عالم ناف یک آهو شدن
# 30 شرح چیست از غش بتحقیق آمدن %~% موی را چون قرع و انبیق آمدن
# 31 شرم چیست از لطف ناآمیختن %~% سایه خود دیدن و بگریختن
# 32 چاره چیست از بود نابود آمدن %~% پس بهیچ از جمله خشنود آمدن
# 33 جهد چیست از دیده دریا ریختن %~% در روش از آب گرد انگیختن
# 34 جذبه چیست از یک نظر ذره شدن %~% بر پر جبریل بر سدره شدن
# 35 جود چیست از جمله با هیچ آمدن %~% هیچ را فی الجمله بی پیچ آمدن
# 36 عدل چیست انصاف خود را خواستن %~% هیچ انصاف از کسی ناخواستن
# 37 فضل چیست اسرار را محرم شدن %~% تا ابد جان پیش صورت کم شدن
# 38 ذوق چیست از وعده شبنم داشتن %~% چشم بر دریای اعظم داشتن
# 39 امر چیست از بندگی جان داشتن %~% ذره ذره محو فرمان داشتن
# 40 نهی چیست از درد در دیر آمدن %~% غیر دیدن در ولا غیر آمدن
# 41 حسن چیست از رشح سرگردان شدن %~% در رخ انموذجی حیران شدن
# 42 قبح چیست آئینه را پشت آمدن %~% از همه تن با یک انگشت آمدن
# 43 نفع چیست از شمع کار آموختن %~% جمله را افروختن خود سوختن
# 44 صبر چیست آتش مزاجی داشتن %~% سوختن مردن همه بگذاشتن
# 45 ms033 جد چیست از جان وفادار آمدن %~% بس بیک یک موی در کار آمدن
# 46 هزل چیست آب فراست ریختن %~% یا گلابی بر نجاست ریختن
# 47 سهو چیست از پرده بر در ماندن %~% زیر باران خفتن و تر ماندن
# 48 حلم چیست از ذروه عرش آمدن %~% گاو و ماهی را بهم فرش آمدن
# 49 توبه چیست اینجمله را درهم زدن %~% خیمه زین عالم بدان عالم زدن
# 50 سجده چیست از ننگ خود در گل شدن %~% در دل گل عرش جان حاصل شدن
# 51 قصد چیست از دیده کوری ساختن %~% مردمک سوراخ موری ساختن
# 52 حج چیست از پا و سر بیرون شدن %~% کعبه دل جستن و در خون شدن
# 53 عفو چیست آزار جان برداشتن %~% جرم خلقان جرم خود پنداشتن
# 54 کبر چیست آبی بهاون کوفتن %~% وز منی بر دوست و دشمن کوفتن
# 55 عجب چیست آهن ز گرمی سوختن %~% دیو را ابلیستی آموختن
# 56 جنگ چیست از جان عنانی داشتن %~% هر سر موئی سنانی داشتن
# 57 صلح چیست از ذات خود پنهان شدن %~% سایه گشتن نیک و بد یکسان شدن
# 58 خشم چیست از خود خیالی داشتن %~% دوزخی را بر سفالی داشتن
# 59 کینه چیست از سینه زندان کردنست %~% اژدها در حقه پنهان کردنست
# 60 بخل چیست از تشنگی جان دادنست %~% همچو بوتیمار بحر افتادنست
# 61 جبن چیست از سایه پژمردنست %~% چون شکوفه از دمی افسردنست
# 62 مکر چیست از زهر حلوا کردنست %~% وانگه آن حلوا ز سودا خوردنست
# 63 امن چیست از جان طمع ببریدنست %~% خویش را چون سایه بیجان دیدنست
# 64 ذل چیست از نفس پاک افتادنست %~% زیر پای سگ چو خاک افتادنست
# 65 عز چیست از نیک خود گردیدنست %~% در معز خویش خود را دیدنست
# 66 صدق چیست در راستی به بودنست %~% در کمانی سر بسر زه بودنست
# 67 کذب چیست از یخ فقع جوشیدنست %~% تیر را اندر کمان پوشیدنست
# 68 حرص چیست از جهل گرد آوردنست ms034 %~% چون شود کوهی بزیرش مردنست
# 69 ذنب چیست از راه سر پیچیدنست %~% با نجاست مشک در پیچیدنست
# 70 قطع چیست از جان بسفل افتادنست %~% شیشه از دست طفل افتادنست
# 71 حدس چیست اصل خدائی دیدنست %~% صدق صبح آشنائی دیدنست
# 72 طبع چیست از گل بگل افتادنست %~% همچو خر بر یک نسق استادنست
# 73 یأس چیست آزردن دلخستگانست %~% هم بریدن از همه پیوستگانست
# 74 ضعیف چیست از ضعف زیر افتادنست %~% قوت پیلی را بموری دادنست
# 75 کشف چیست از خاک در خون جستنست %~% وز درون پرده بیرون جستنست
# 76 برچیست از تشنگی خود مردنست %~% جمله را سیراب احسان کردنست
# 77 وعظ چیست از کوه چشمه زادنست %~% گفتنت وصفیت آندادنست
# 78 صمت چیست ازدام هستی جستنست %~% هر دو لب از ما سوی الله بستنست
# 79 خلق چیست از خاک مفرش کردنست %~% با سگان همکاسگی خوش کردنست
# 80 ربح چیست از بند مطلق گشتنست %~% فانی خود باقی حق گشتنست
# 81 خسر چیست از جهل گوهر سودنست %~% یک نفس مشغولی هستی بودنست
# 82 صبر چیست آهن سکاهن کردنست %~% پشم را در دیده آهن کردنست
# 83 شکر چیست انعام دایم دیدنست %~% پس در آن انعام منعم دیدنست
# 84 علم چیست از ذره قافی کردنست %~% تا ابد گردش طوافی کردنست
# 85 زهد چیست آزاد دنیا بودنست %~% دیده بان راه عقبی بودنست
# 86 فقر چیست از گمرهی ره کردنست %~% وز دو عالم دست کوته کردنست
# 87 زرق چیست از نقطه ساکن بودنست %~% وز بلای خویش ایمن بودنست
# 88 رزق چیست از زهر قند آوردنست %~% آسمان را در کمند آوردنست
# 89 جوع چیست اصل دو عالم خوردنست %~% هم ز جوع آخر بزاری مردنست
# 90 روزه چیست از غیر درگه بستنست %~% ازوجود و از عدم ره بستنست
# 91 فرق چیست اندر جهان پیوستنست %~% ذره ذره چیز در جان بستنست
# 92 ذکر چیست از درد درمان بردنست %~% بر در دل نقب بر جان بردنست
# 93 قبله چیست آیات کبری دیدنست ms035 %~% ذره ذره روی مولی دیدنست
# 94 کعبه چیست اندر جوار افتادنست %~% تو بتو در ناف عالم زادنست
# 95 توشه چیست از کل کل پربودنست %~% پس تهی بر هیچ ره پیمودنست
# 96 حرف چیست از درد چیزی گفتنست %~% شیرمردی پیش حیزی گفتنست
# 97 قال چیست از قشر روغن خوردنست %~% کوزه را با آب روشن خوردنست
# 98 حیله چیست از عقل عزم جستنست %~% پنبه و آهن بهم پیوستنست
# 99 غصه چیست ازکور ره نادیدنست %~% در سقر برف سیه نادیدنست
# 100 قصه چیست از مشکلی آشفتنست %~% وانچه نتوان گفت هرگز گفتنست
# 101 شعر چیست این جمله در بگشادنست %~% شرح چندینی عجایب دادنست
# 102 گرچه بود اینجایگه جولان راز %~% مصلحت نبود سخن کردن دراز
# 103 هم برین صد بیت کردم اختصار %~% زانکه گر گویم بچربد از هزار
# 104 هر دلی را کین قدر معلوم شد %~% آن دگرها نرم تر از موم شد
# 105 چون صفات راه را پایان نبود %~% بیش از این گفتن مرا امکان نبود
~~PageV01P021
# 1 شعر و عرش و شرع از هم خاستند %~% تا دو عالم زین سه حرف آراستند
# 2 نور گیرد چون زمین از آسمان %~% زین سه حرف یک صفت هر دو جهان
# 3 آفتاب ار چه سمائی گشته است %~% در سنا جنس سنائی گشته است
# 4 از کمال شعر و شوق شاعری %~% چرخ را بین ازرقی و انوری
# 5 باز کن چشم و ز شعر چون شکر %~% از بهشت عدن فردوسی نگر
# 6 شعر را اقبال جمشیدی ببین %~% مهر را شمسی و خورشیدی ببین
# 7 ور ز بالا سوی ارکان بنگری %~% هم شهابی بینی و هم عنصری
# 8 ور درین علمت کند شاهی هوس %~% علم اگر در چینست خاقانیت بس
# 9 چون بهشت و آسمان و آفتاب %~% چون عناصر باد وآتش خاک و آب
# 10 نسبتی دارند با این شاعران %~% پس جهان شاعر بود چون دیگران
~~PageV01P022
# 1 بود روزی حلقه پر اهل فضل %~% هرکسی میکرد حرفی نیز نقل
# 2 ms036 تا سخن آمد بشعر و شاعری %~% هرکسی میگفت حرفی سرسری
# 3 مدح و ذم شعر میگفتند باز %~% شد سخن بر هر دو قوم آنجا دراز
# 4 بو محمد ابن خازن پیش رفت %~% در کمال شعر بیش اندیش رفت
# 5 گفت هم موزون و هم زیباست شعر %~% در حقیقت احسن الاشیاست شعر
# 6 زانکه بر هر چیز کامیزد دروغ %~% تا ابد آن چیز گردد بی فروغ
# 7 گفت نیکو را کند در حال زشت %~% ور بود نیکو نکوتر از بهشت
# 8 کذب اگر در شعر گردد آشکار %~% در جوار شعر گردد چون نگار
# 9 آنچه کذب از وی چنین زیبا شود %~% میسزد گر احسن الاشیا شود
# 10 آنچه زیبا میشود ازوی دروغ %~% صدق او را چون بود یارب فروغ
# 11 چون شنیدند این دلیل اهل هنر %~% متفق گشتند با او سر بسر
# 12 شعر را کردند بهتر چیز نام %~% کی تواند بود ازین بر تر مقام
# 13 شعر چون در عهد ما بد نام ماند %~% پختگان رفتند و باقی خام ماند
# 14 لاجرم اکنون سخن بی قیمتست %~% مدح منسوخست وقت حکمتست
# 15 دل ز منسوخ وز ممدوحم گرفت %~% ظلمت ممدوح در روحم گرفت
# 16 تا ابد ممدوح من حکمت بس است %~% در سر جان من این همت بس است
~~PageV01P023
# 1 آن امام دین چنین گفتست راست %~% کان چنان قربی که نزدیک خداست
# 2 اهل لطف و طبع را کس در جهان %~% آن نیابد آشکارا و نهان
# 3 از زفانها هر سخن بیرون رود %~% از زفان شاعران موزون رود
# 4 آنکه بود او سرور پیغامبران %~% گفت در زیر زفان شاعران
# 5 هست حق را گنجهای بیشمار %~% سر آن یک میندانند از هزار
# 6 هم قوافی کان خوش و یکسان بود %~% زان سخن بسیار در قرآن بود
# 7 گر قوافی را رواجی نیستی %~% بر سر هر خطبه تاجی نیستی
# 8 نظم ونثری کان میان امتست %~% از قوافی آن سخن را حرمتست
# 9 گر ms037 پیمبرمی نخواندی شعر راست %~% پادشا جولاهه گر نبود رواست
# 10 چون جهودان ساحرش میخواندند %~% بت پرستان شاعرش میخواندند
# 11 حق تعالی گفت این بس ظاهرست %~% کو بحق نه ساحر ونه شاعرست
# 12 شاعری در منصب پیغامبری %~% همچو حجامیست در اسکندری
# 13 آنکه باشد هر دو کونش ارزنی %~% خوشه چینی چون کند در خرمنی
# 14 حق چو گفتش نیست شاعر زان نبود %~% ورنه او را در سخن تاوان نبود
# 15 بود او هم در عرب هم در عجم %~% افصح الفصحا فی کل الامم
# 16 شاعران را نطق او خاموش کرد %~% در لفظش حلقهشان در گوش کرد
# 17 هم فصیحان پیش او الکن شدند %~% هم ظریفان جهان کودن شدند
# 18 باز با جبریل گفت ای محترم %~% من نیم قاری نبود او لاجرم
# 19 هر دو عالم زیر پایش بود خاک %~% گر نبود او قاری و شاعر چه باک
# 20 شعر از طبع آید و پیغامبران %~% طبع کی دارند همچون دیگران
# 21 روح قدسی را طبیعت کی بود %~% انبیا را جز شریعت کی بود
# 22 در سخن آمد بسی و اندکی %~% گر بسنجی وزن گیرد بیشکی
# 23 شعر گفتن همچو زر پختن بود %~% در عروض آوردنش سختن بود
# 24 لیکن آن کس را که زر باشد بسی %~% کی تواند سختن آن هرگز هر کسی
# 25 گر بسنجی زر زر موزون بود %~% ور بسی باشد ز وزن افزون بود
# 26 زر چو در میزان نمیگنجد بسی %~% پس زر بسیار چون سنجد کسی
# 27 زر بسی سختن نه بس کاری بود %~% چون توان سختن چو بسیاری بود
# 28 چون پیمبر خواجه اسرار بود %~% در خور سرش سخن بسیار بود
# 29 چون بسختن در نمیآید زرش %~% همچنان ناسخته میشد از برش
# 30 گر زر سخته دهد مرد کریم %~% گرچه موزون باشد آن باشد سلیم
# 31 چون زر ناسخته او پخته بود %~% سخت اگر گفتی سخن هم سخته بود
# 32 حاتم طی را ترازو کی نکوست %~% لیک ms038 فرش بخل را زوطی نکوست
# 33 پادشا را زور بازو بس بود %~% دست زر پاشش ترازو بس بود PageV01P024
# 1 گفت شهزادی مگر پیش پدر %~% خواند یک روزی غلامی را بدر
# 2 گفت برخیز ای غلام چست کار %~% نیم جو زر تره خر پیش من آر
# 3 شاه گفت ای مدبر و ای هیچکس %~% تو خسیسی هیچ ناید از تو خس
# 4 شاه را کز نیم جو اندیشه است %~% گو ترا تره فروشی پیشه است
# 5 زین قدر آنرا که آگاهی بود %~% کی سزاوار شهنشاهی بود PageV01P025
# 1 مصطفی کو بود دل جان را ز قدر %~% منبری بنهاد حسان را ز قدر
# 2 بر سر منبر فرستادش پگاه %~% تا ادا میکرد شعر آنجایگاه
# 3 گه ثنا گفتیش گه آراستی %~% گاه از وی قطعه درخواستی
# 4 بنگرید ای منکران بیوفا %~% تا کرا بنهاد منبر مصطفی
# 5 گفت حسان را ز احسان و کرم %~% هست جبریل امین با تو بهم
# 6 خواجه دنیا و دین شمع کرام %~% خواند ایشان را امیران کلام
# 7 شعر را جاوید چون نبود مزید %~% اصدق قول عرب قول لبید
# 8 مصطفی گفتست شعر نامدار %~% چون سخنهای دگر دارد شمار
# 9 زشت او زشت و نکوی اونکوست %~% زشت دشمن دار نیکو دار دوست
# 10 از ابوبکر وعمر هم شعر خواست %~% اشعر از هر دو علی مرتضا است
# 11 نظم حسانی و اشعار حسن %~% هست منقول از حسین و از حسن
# 12 شافعی را شعر هم بسیار هست %~% وز امامان دگر اشعار هست
# 13 شعر اگر حکمت بود طاعت بود %~% قیمتش هر روز و هر ساعت بود
# 14 شعر بر حکمت پناهی یافتست %~% کوبه یؤتی الحکمه راهی یافتست
# 15 شعر مدح و هزل گفتن هیچ نیست %~% شعر حکمت به که در وی پیچ نیست
~~PageV01P026
# 1 بود درعهد عمر مردی قوی %~% چون ادا کردی نماز معنوی
# 2 خلق را در پیش خود بنشاندی %~% شعر درمحراب خوش میخواندی
# 3 خواندن اشعار او بعد ms039 از نماز %~% منکران گفتند با فاروق باز
# 4 گفت پیش او بریدم این زمان %~% پیش او بردندش آخر مردمان
# 5 چون عمر را دید مرد از جای جست %~% دست او بگرفت و در پیشش نشست
# 6 گفت فاروقش که تو بعد از نماز %~% شعر خوانی شعرهای دلنواز
# 7 گفت چیزی می درآید غیبیم %~% همچنان میخوانم از بی عیبیم
# 8 گفت برخوان مرد شعر آغاز کرد %~% مرغ دل فاروق را پرواز کرد
# 9 شعر او در ذم نفس خویش بود %~% حکمت باریک و دور اندیش بود
# 10 سخت دلخوش شد ز شعر او عمر %~% حفظ کرد و باز میگفت آنقدر
# 11 گفت این شعرم که برخواندی تمام %~% هم عمر این شعر میگوید مدام
# 12 شعر چون اینست تا بتوانیش %~% جهد باید کرد تا میخوانیش
# 13 شعر نیک و بد تو از خود میکنی %~% نیک اگر بد میکنی بد میکنی
~~PageV01P027
# 1 اصمعی میرفت در راهی سوار %~% دید کناسی شده مشغول کار
# 2 نفس را میگفت ای نفس نفیس %~% کردمت آزاد از کار خسیس
# 3 هم ترا دایم گرامی داشتم %~% هم برای نیک نامی داشتم
# 4 اصمعی گفتش تو باری این مگوی %~% این سخن اینجا در آن مسکین مگوی
# 5 چون تو هستی در نجاست کارگر %~% آن چه باشد در جهان زین خوارتر
# 6 گفت باشد خوارتر افتادنم %~% بر در همچون توئی استادنم
# 7 هرکه پیش خلق خدمتگر بود %~% کار من صد بار ازو بهتر بود
# 8 گرچه ره جز سر بریدن نبودم %~% گردن منت کشیدن نبودم PageV01P028
# 1 گفت سقراط حکیم آن مرد پاک %~% در رهی میشد پیاده دردناک
# 2 سائلی گفتش ملوک روزگار %~% جمله میجویندت و تو بر کنار
# 3 معتقد داری بسی اسبی بخواه %~% تا پیاده رفتنت نبود براه
# 4 گفت هم بر پای من بار تنم %~% به که بار منتی برگردنم
# 5 هرچه در عالم طلب دارد یکی %~% زان بسی بهتر فراغت بیشکی
# 6 در سخن گر چه بلاغت باشدم ms040 %~% آن بلاغت در فراغت باشدم
# 7 گر شوم سرگشته هر بی خبر %~% نه بلاغت ماندم نه شعر تر
# 8 گرچه شه را منصب اسکندریست %~% بنده کردن خویشتن را از خریست
~~PageV01P029
# 1 خسروی در کوه شد بهر شکار %~% بود بقراط آن زمان در کنج غار
# 2 همچو حیوانی گیه میخورد خوش %~% هر سوئی بیخود نگه میکرد خوش
# 3 از حشم یک تن بدید اورا ز راه %~% گفت عمری کرد استدعات شاه
# 4 تا تو باشی همنشینش روز و شب %~% میگریزی می نیائی در طلب
# 5 نفس قانع کو گوائی میکند %~% در حقیقت پادشائی میکند
# 6 گفت بقراطش که ای مغرور شاه %~% گر تو قانع بودئی هم از گیاه
# 7 برگیه چون من بسنده کردئی %~% کی تن آزاد بنده کردئی
# 8 چون دهد نفسی بدین اندک رضا %~% با چه کار آید مر او را پادشا
# 9 تا چه خواهم کرد مشتی خام را %~% بیقراری چند بی آرام را
# 10 این دمم تا مرگ برگ خویش هست %~% هرچه خواهم بیش از آنم پیش هست
# 11 زر چه خواهم کرد اگر قارون نیم %~% چند خواهم گشت اگر گردون نیم
# 12 برگ عمرم هست بنشینم خوشی %~% میگذارم عمر شیرینم خوشی
# 13 عمر روزی پنج و شش می بگذرد %~% خواه ناخوش خواه خوش میبگذرد
# 14 چون چنین می بگذرد عمری که هست %~% چیست جز باد از چنین عمری بدست
~~PageV01P030
# 1 سائلی در مجمعی بر پای خاست %~% گفت در بصره حسن مهتر چراست
# 2 گفت از آن کامروز در صدق و مجاز %~% هست خلقی را بعلم او نیاز
# 3 واو بیک جو نیست حاجتمند کس %~% او بدنیا کی بود در بند کس
# 4 او ز جمله فارغست از زاد وب رگ %~% خلق حاجتمند او تا روز مرگ
# 5 مهتری اینست در هر دو جهان %~% لاجرم او مهتر آمد این زمان
# 6 ای دل از خون میکن از جان جام ساز %~% خلق را نه دم ده و نه ms041 دام ساز
# 7 چون ترا نانی و خلقانی بود %~% هر سر موی تو سلطانی بود
# 8 هر که او از دست خوکان نان خورد %~% هیچ شک نبود که خون جان خورد
# 9 با سگان همسفرگی تا کی کنی %~% آفتابی ذرهگی تا کی کنی
# 10 زین بخیلان درگذر مردانه وار %~% خویشتن بر شمع زن پروانه وار
# 11 گر کنی زین قوم قولنجی حذر %~% کی بود ز امساک ایشانت خبر
# 12 خویش را پروانه کن وز پر مپرس %~% جان فشان و تن زن و دیگر مپرس
# 13 شیرنر چون دید آتش نیست چیر %~% شیر پروانه بود پروانه شیر
# 14 تو قدم در شیر مردی نه تمام %~% تا کی از انعام این انعام عام
# 15 مرد دین شو محرم اسرارم گرد %~% وز خیال فلسفی بیزار گرد
# 16 نیست از شرع نبی هاشمی %~% دورتر از فلسفی یک آدمی
# 17 شرع فرمان پیمبر کردنست %~% فلسفی را خاک بر سر کردنست
# 18 فلسفی را شیوه زردشت دان %~% فلسفه با شرع پشتاپشت دان
# 19 فلسفی را عقل کل می بس بود %~% عقل ما را امر قل می بس بود
# 20 در حقیقت صد جهان عقل کل %~% گم شود از هیبت یک امر قل
# 21 عقل را گر امر ندهد زندگی %~% کی تواند کرد عقلی بندگی
# 22 رهبر عقلت از آن سست آمدست %~% کو بنفس خویش خود رست آمدست
# 23 عین عقل خویش را کن محو امر %~% تا نگردد عین عقلت محو خمر
# 24 عقل اگر از خمر ناپیدا شود %~% کی بسر امر قل بینا شود
# 25 عقل را قل باید و امر خدای %~% تا شود هم رهبر و هم رهنمای
# 26 عقل اگر جزو و اگر کل ماندت %~% عین عقلت بفکنی قل ماندت
# 27 عین عقلت چون زقل افتاد راست %~% عقل اگر سر پیچد از قل این خطاست
# 28 علم عقل تو بفرمان رفتنست %~% نه بعقل فرد حیران رفتنست
# 29 علم جز بهر حیات حق مخوان %~% وز ms042 شفاخواندن نجات خود مدان
# 30 علم دین فقه است و تفسیر و حدیث %~% هرکه خواند غیر این گردد خبیث
# 31 مرد دین صوفیست و مقری و فقیه %~% گرنه این خوانی منت خوانم سفیه
# 32 این سه علم پاک را مغز نجات %~% حسن اخلاقست و تبدیل صفات
# 33 این سه علمست اصل و این سه منبع است %~% هرچه بگذشتی ازین لاینفع است
# 34 این سخن حقا که از تهدید نیست %~% این ز دیده میرود تقلید نیست
# 35 من درین هر علم بوئی بردهام %~% پیش هر رنگی رکوئی بردهام
# 36 چون بدانستم که دین اینست و بس %~% هیچ نیست آنها یقین اینست و بس
# 37 ترک کردم اینهمه تا سوختند %~% تا از آن ترکم کلاهی دوختند
# 38 آسمان با ترک زر پشت دوتاه %~% در کبودی شد ز سوک این کلاه
# 39 این کلاه بی سرانست ای پسر %~% گر دهندت با تو مینازی بسر
# 40 گر کلاه فقر خواهی سر ببر %~% وز خود و هر دو جهان یکسر ببر
# 41 این سخن دانم که طامات آیدت %~% ترهائی پر خرافات آیدت
# 42 کی بود یارای آن خفاش را %~% کو به بیند آفتاب فاش را
# 43 عقل را در شرع باز و پاک باز %~% بعد از آن در شوق حق شو بی مجاز
# 44 تاچو عقل و شرع و شوق آید پدید %~% آنچه میجوئی بذوق آید پدید
# 45 چل مقامت پیش خواهد آمدن %~% جمله هم درخویش خواهد آمدن
# 46 این چله چون در طریقت داشتی %~% با حقیقت کرده آمد آشتی
# 47 چون بجوئی خویش را در چل مقام %~% جمله در آخر تو باشی والسلام
~~PageV01P031
# 1 گوش شو از پای تا سر بی حجاب %~% تا نهم با تو اساس این کتاب
# 2 بوی او گر هیچ بتوانی شنود %~% گوی از کونین بتوانی ربود
# 3 گر کسی راهست در ظاهر گمان %~% کین سخن کژ میرود همچون کمان
# 4 آن ز ظاهر گوژ میبیند ولیک %~% هست در باطن ms043 بغایت نیک نیک
# 5 آن که سالک با ملک گوید سخن %~% وز زمین و آسمان جوید سخن
# 6 یا گذر بر عرش و بر کرسی کند %~% یا ازین و ان سخن پرسی کند
# 7 استفادت گیرد او از انبیا %~% بشنود از ذره ذره ماجرا
# 8 از زبان حال باشد آن همه %~% نه زبان قال باشد آن همه
# 9 در زبان قال کذبست آن ولیک %~% در زبان حال پر صدقست و نیک
# 10 گر زفان حال نشناسی تمام %~% تو زفان فکرتش خوان والسلام
# 11 او چو این از حال گوید نه ز قال %~% باورش دار و مگو این را محال
# 12 چون روا باشد همه دیدن بخواب %~% گر کسی در کشف بیند سر متاب
# 13 گر چه در ره کشف شیطانی بود %~% لیک هم ملکوت و روحانی بود
# 14 ذوق و تقوی باید و شوق خدا %~% تا کند دو نوع شرع این را جدا
# 15 گر ترا روزی درین میدان کشند %~% آن رقم بینی که بر مردان کشند
# 16 آنگهی زین شیوه معنی صد هزار %~% بینی و دانی و داری استوار
# 17 هست این شیوه سخن چون اجتهاد %~% نیک و بد را کرد باید اعتقاد
# 18 یا خطاست و یا صواب این بیشکی %~% پس بود این دو خر این را یکی
# 19 زین بیان مقصود من آنست و بس %~% تا که از سالک زنم با تو نفس
# 20 کو بر جبریل رفت و فوق عرش %~% باز فوق العرش آمد تا بفرش
# 21 یا بر افلاک شد پیش ملک %~% یا بزیر خاک شد سوی سمک
# 22 آن همه بر کذب ننهی بشنوی %~% نه ز قال از حال آن را بگروی
# 23 اولت این اصل بر هم مینهم %~% با تو این بنیاد محکم مینهم
# 24 تا چو زین شیوه سخن بینی بسی %~% بر سر انکار ننشینی بسی
# 25 زانکه این زیبا کتاب خاص و عام %~% هست ازین شیوه که گفتم والسلام
# 26 راه ms044 رو را سالک ره فکر اوست %~% فکرتی کان مستفاد از ذکر اوست
# 27 ذکر باید گفت تا فکر آورد %~% صد هزاران معنی بکر آورد
# 28 فکرتی کز وهم وعقل آید پدید %~% آن نه غیبست آن ز نقل آید پدید
# 29 فکرت عقلی بود کفار را %~% فکرت قلبیست مرد کار را
# 30 سالک فکرت که در کار آمدست %~% نه ز عقل از دل پدیدار آمدست
# 31 اهل دل را ذوق و فهمی دیگرست %~% کان زفهم هر دو عالم برترست
# 32 هرکه را آن فهم در کار افکند %~% خویش در دریای اسرار افکند
~~PageV01P032
# 1 کرد حیدر را حذیفه این سؤال %~% گفت ای شیر حق و فحل رجال
# 2 هیچ وحیی هست حق را در جهان %~% در درون بیرون قرآن این زمان
# 3 گفت وحیی نیست جز قرآن و لیک %~% دوستان راداد فهمی نیک نیک
# 4 تا بدان فهمی که همچون وحی خاست %~% در کلام او سخن گویند راست
# 5 فکرت قلبی که سالک آمدست %~% زبده کل ممالک آمدست
# 6 ز ابتدا تا انتهای کار او %~% می بگویم فهم کن اسرار او
# 7 در سه ظلمت نطفه نه دل نه دین %~% از لوش شد جمع و زما مهین
# 8 گرد گشت آنگاه چون گوئی نخست %~% تاکند سرگشتگی برخود درست
# 9 در میان خون بنه ماه تمام %~% ساخت ازخون رحم خود را طعام
# 10 عاقبت چیزی برو تافت آن مپرس %~% جسم این بودت که گفتم جان مپرس
# 11 سرنگونسار از رحم بیرون فتاد %~% همچوخاکی در میان خون فتاد
# 12 شد پدید آب مهین آغاز کار %~% یعنی اومید چنان پاکی مدار
# 13 در سه ظلمت میدوید و مینشست %~% یعنی این نورت نخواهد داد دست
# 14 همچو گوئی گرد بودن خوی کرد %~% یعنی از سرگشتگی چون گوی گرد
# 15 نه مه اندر خون تنش باز اوفتاد %~% یعنی از خون خوردن آغاز اوفتاد
# 16 سرنگون آمد بدنیا غرق خون %~% یعنی از فرقت قدم کن سرنگون
# 17 لب ms045 بشیر آورد آنگه اشک بار %~% یعنی اشک افشان که هستی شیر خوار
# 18 دید پستان را سیه تا چند گاه %~% یعنی اکنون عیش کن تلخ و سیاه
# 19 بعد از آن در شد بطفلی بیقرار %~% یعنی از طفلان نیاید هیچ کار
# 20 درجوانی رفت از بیگانگی %~% یعنی این شاخیست از دیوانگی
# 21 بعد از آن عقلش شد از پیری تباه %~% یعنی از پیر خرف دولت مخواه
# 22 بعد از آن غافل فرو شد زیر خاک %~% یعنی او بوئی نیافت از جان پاک
# 23 هر که او در قید چندین پیچ پیچ %~% جان نیابد باز میرد هیچ هیچ
# 24 تا نیابی جان دور اندیش را %~% کی توانی خواند مردم خویش را
# 25 نیست مردم نطفه از آب و خاک %~% هست مردم سرقدس و جان پاک
# 26 صد جهان پر فرشته در وجود %~% نطفه را کی کنند آخر سجود
# 27 آرزو مینکندت ای مشت خاک %~% تا شود این مشت خاکت جان پاک
# 28 تا ز نطفه قرب جان یابد کسی %~% درد باید برد بی درمان بسی
# 29 چاره این کار سرگردانیست %~% داروی این درد بی درمانیست
# 30 ز ابتدای نطفه تا اینجایگاه %~% در نگر تاچند در پیش است راه
# 31 هردلی را کاین طلب حاصل بود %~% تا قیامت مست لایعقل بود
# 32 سالک فکرت ز درد این طلب %~% می نیاساید زمانی روز و شب
# 33 میدود تا تن کند با جان بدل %~% در رساند تن بجان پیش از اجل
# 34 کار کار فکر تست اینجایگاه %~% زانکه یک دم سر نمیپیچد ز راه
# 35 کار فکرت لاجرم یک ساعتت %~% بهتر از هفتاد ساله طاعتت
# 36 سالک فکرت بجان درمانده %~% سرنگون چون حلقه بر درمانده
# 37 نه به پیری سر فرو میآمدش %~% نه طریق خود نکو میآمدش
# 38 نه زخود خشنود نه از خلق هم %~% نه خوش از زنار نه از دلق هم
# 39 نه زسگ دانست خود را بیشتر %~% نه ز خود دیده ms046 کسی درویشتر
# 40 نه همه نه هیچ نه جزو و نه کل %~% نه بد ونه نیک نه عز و نه ذل
# 41 نه کژ و نه راست ونه تقلید نیز %~% نه تن ونه جان و نه توحید نیز
# 42 نه گمانی نه یقینی نه شکی %~% نه بسی نه اوسطی نه اندکی
# 43 نه قرینی نه یکی نه همدمی %~% نه رفیقی نه کسی نه محرمی
# 44 نه دلی نه دیده نه سینه %~% نه تنی نه مهری و نه کینه
# 45 نه مسلمان دولتی نه کافری %~% وین تحیر را نه پائی نه سری
# 46 نه کم از یک قطره از پیشان نشان %~% نه کم از یک ذره از پایان بیان
# 47 نه کسی جوینده از پایندگان %~% نه کسی گوینده از آیندگان
# 48 نه ز حال رفتگان دل را خبر %~% نه ز کار خفتگان جان را اثر
# 49 نه ز چندان قافله گردی پدید %~% نه میان مشغله مردی پدید
# 50 نه کسی را کفر نه ایمان تمام %~% نه یکی را درد و نه درمان تمام
# 51 نه سری پیدا و نه راهی پدید %~% راه را در هر قدم چاهی پدید
# 52 نه نصیحت بوده دامن گیر کس %~% نه شریعت دیده جز تقصیر کس
# 53 جمله در غوغای غفلت مانده %~% جمله در معلول و علت مانده
# 54 صد هزاران خلق درهم آمده %~% جمله در یغمای عالم آمده
# 55 آن یکی زین میبرد این یک از آن %~% آن یقین دارد ازین این شک از آن
# 56 آن یکی چون خوک گمراهی شده %~% وان دگر از حیله روباهی شده
# 57 آن یکی چون پیل در زور آمده %~% وآن دگر از حرص چون مور آمده
# 58 آن یکی سگ طبع و سگ سیرت شده %~% وآن دگر چون موش پر حیلت شده
# 59 آن یکی از دانه در دام آمده %~% وآن دگر از سوختن خام آمده
# 60 آن یکی مردار خواری چون عقاب %~% وآن دگر فریاد خواهی چون ms047 غراب
# 61 آن یکی از غصه در خشم آمده %~% وآن دگر از شرک بد چشم آمده
# 62 آن یکی آبستن قاضی شده %~% وآن بحیض شحنگی راضی شده
# 63 آن یکی را عین مجهول آمده %~% وآن دگر چون عین معلول آمده
# 64 آن چو شیری طبل غریدن زده %~% وآن چو گرگی بانگ دریدن زده
# 65 این کشیده جمله در خود چون نهنگ %~% وآن دریده جمله برخود چون پلنگ
# 66 این چو ماهی تازه روی آب باز %~% وآن چو مرغی در هوا پر کرده باز
# 67 این ملک وش دیو مردم آمده %~% و آن پری جفتی چو کژدم آمده
# 68 این چو نمرودی بدوزخ ساختن %~% و آن چو شداد از بهشت افراختن
# 69 این مرصع ریش چون فرعون پیس %~% وآن چو هامان گاوریشی کاسه لیس
# 70 این ز کینه سینه تا سر غرور %~% و آن ز اجره حجره تا در فجور
# 71 این ز سردی همچو یخ افسرده کار %~% و آن ز گرمی همچو آتش بیقرار
# 72 این ز کوری همچونرگس جلوه کن %~% و آن ز کری ناشنیده یک سخن
# 73 آن ترش روئی چو سرکه آمده %~% و آن لژن طبعی چو برکه آمده
# 74 این همه از مکر افسون ساخته %~% و آن همه از کبر معجون ساخته
# 75 این سموم بخل را همدم شده %~% و آن ریا و عجب را محرم شده
# 76 این حسد را بر جسد طغرا زده %~% و آن ریا را از هوا سودا زده
# 77 این بعذری چون زنان درمانده %~% و آن چون طفلان صد هجا برخوانده
# 78 این چو خوشه در ربا خوردن عیان %~% و آن چو داسی حرف علت در میان
# 79 هم مدرس از دروغ قول خویش %~% مانده در ادرار همچون بول خویش
# 80 هم مذکر همچو مرغ چارچوب %~% خلق مجلس دست زن او پای کوب
# 81 عارفان هم گردن گاو آمده %~% باسری هر یک چو غرقاوآمده
# 82 صوفیان در صدق و صفوت پیچ ms048 پیچ %~% اشتهاشان بوده صادق نیز هیچ
# 83 زاهدان با روی همچون خار پشت %~% راست چون در سرکه سوهان درشت
# 84 عابدان دم از جو خوشه زده %~% لیک چون فرزین بهرگوشه زده
# 85 هم بزرگان جمله متواری شده %~% هم عزیزان نقطه خواری شده
# 86 پای مردان دست خوش گشته همه %~% شاهبازان بار کش گشته همه
# 87 اهل صفه گشته همدم کوف را %~% صوف جسته پنبه کرده صوف را
# 88 اهل دل با روی چون زر خشک لب %~% تن زده تابوکه روز آید بشب
# 89 روی در دیوار کرده اهل راز %~% گفته راز خویش با دیوار باز
# 90 هرکسی در مذهب و راهی دگر %~% هر دلی از شبهه در چاهی دگر
# 91 فلسفی در کیف و در کم مانده %~% سفسطی در نفی عالم مانده
# 92 جمله بر تقلید سر افراشته %~% پیشوایان را چو خود پنداشته
# 93 ای تعصب را توانش کرده نام %~% شبهه را اسرارو دانش کرده نام
# 94 این کلام آموخته بهر جدل %~% و آن بمنطق در شده بهر حیل
# 95 این خلاقی خوانده از بهر غلو %~% و آن منجم گشته از بهر علو
# 96 هر خسی غرقه شده تحصیل را %~% لیک نه تحصیل را تفضیل را
# 97 صد هزاران شهوت بی پا و سر %~% حلقه کرده گرد جان از بام ودر
# 98 سالک سرگشته بی عقل و هوش %~% صد جهان میدید چون دریا بجوش
# 99 دید یک یک ذره را طلاب حق %~% اوفتاده جمله در گرداب حق
# 100 خاک عالم جمله بر غربال کرد %~% ترک عقل و شبهه و اشکال کرد
# 101 خاک عالم صد هزاران بار بیخت %~% در بی بر تخته دینار ریخت
# 102 آخر از حق دستگیری آمدش %~% با سر غربال پیری آمدش
# 103 آفتابی در دو عالم تافته %~% عالمی اختر ازو ره یافته
# 104 محو گشته فانی مطلق شده %~% در جهان عشق مستغرق شده
# 105 هم منیت در هویت باخته %~% هم سری در سرمدیت باخته
# 106 تا ms049 بپیشان دیده ره را گام گام %~% تا بپایان رفته در در بام بام
# 107 نه زمانی در زمانی مانده %~% در مکان نه در مکانی مانده
# 108 دیده سر ذره ذره در دو کون %~% ذره نادیده هیچ از هیچ لون
# 109 در جهان و از جهان بیرون شده %~% در میان و از میان بیرون شده
# 110 ساکن دایم مسافر آمده %~% غایبی پیوسته حاضر آمده
# 111 همچو خورشیدی جهان زوغرق نور %~% واو خود از سرگشتگی خود نفور
# 112 پیر ره کبریت احمر آمدست %~% سینه او بحر اخضر آمدست
# 113 هرکه او کحلی نساخت از خاک پیر %~% خواه پاک و خواه گو ناپاک میر
# 114 راه دور است و پر آفت ای پسر %~% راه رو را میبباید راهبر
# 115 گر تو بی رهبر فرودائی براه %~% گر همه شیری فرود افتی بچاه
# 116 کور هرگز کی تواند رفت راست %~% بی عصاکش کور را رفتن خطاست
# 117 گر تو گوئی نیست پیری آشکار %~% تو طلب کن در هزار اندر هزار
# 118 زانکه گر پیری نماند در جهان %~% نه زمین بر جای ماند نه زمان
# 119 پیر هم هست این زمان پنهان شده %~% ننگ خلقان دیده در خلقان شده
# 120 کی جهان بی قطب باشد پایدار %~% آسیا از قطب باشد بر قرار
# 121 گر نماند در زمین قطب جهان %~% کی تواند گشت بی قطب آسمان
# 122 گر ترا دردیست پیر آید پدید %~% قفل دردت را پدید آید کلید
# 123 پاکبازان را که سلطان میکنند %~% از برای درد درمان میکنند
# 124 چون نداری درد درمان کی رسد %~% چون نه‌بنده تو فرمان کی رسد
# 125 تا زدرد خود نگردی سوخته %~% کی کند آتش ترا افروخته
# 126 درد پیش آری تو درمان باشدت %~% جان دهی اومید جانان باشدت
# 127 سالک القصه چو پیری زنده یافت %~% خویش را در پیش او افکنده یافت
# 128 جانش از شادی او آمد بجوش %~% از میان جانش شد حلقه بگوش
# 129 سایه پیرش چنان ms050 بر جان فتاد %~% کافتابش در تنورستان فتاد
# 130 نور ظاهر گشت و ظلمت میگریخت %~% عشق آمد عقل و حشمت میگریخت
# 131 صد هزاران گل که در ناید بگفت %~% در گلستان دل سالک شکفت
# 132 چون چنین گلها درون جان بدید %~% وز دو چشم خون فشان باران بدید
# 133 همچو رعدی در خروش افتاد زار %~% همچو برقی خنده میزد بی قرار
# 134 گاه اندر خنده گه در گریه بود %~% این نبود از کسب او این هدیه بود
# 135 جذبه بود از عنایت در رسید %~% کفر بگریخت و هدایت در رسید
# 136 سالها باید که تا یک قطره آب %~% در دل دریا شود در خوشاب
# 137 قطره باران اگرچه پر بود %~% بحر را در عمرها یک در بود
# 138 گر شدی هر قطره در یتیم %~% هر یتیمی مصطفا بودی مقیم
# 139 عاقبت چون گشت سالک بی قرار %~% در رهش افکند پیر نامدار
# 140 گفت در ره رهزنانت خفتهاند %~% تو مخسب اینجا کن آنچت گفتهاند
# 141 راه دور است ای پسر هشیار باش %~% خواب با گور افکن و بیدار باش
# 142 کار هر کس هرکسی را اوفتاد %~% همچو تو این غم بسی را اوفتاد
# 143 جهد آن کن تا درین راه دراز %~% تو بیک ذره نمانی بسته باز
# 144 هرکجا کانجا بمانی بسته تو %~% تا ابد آنجا بمانی خسته تو
# 145 واعظت در سینه درد وداغ بس %~% بلبل جان ترا مازاغ بس
# 146 راست میروجهد میکن هوش دار %~% بار میکش خار میخور گوش دار
# 147 سالک عاشق مزاج و سخت کوش %~% همچو آتش آمد از سودا بجوش
# 148 هرچه بود از شور و سودا برفکند %~% برهنه خود را بدریا درفکند
# 149 چون سر شکر و شکایت بر نهاد %~% سر براه بی نهایت در نهاد
# 150 باز بود آن صبح دولت روز او %~% طفل ره شد عقل پیراموز او
# 151 صد هزاران راه گوناگون بدید %~% صد هزاران قلزم پرخون بدید
# 152 صد جهان میتافت ms051 از هر سوی او %~% صد فلک میگشت در پهلوی او
# 153 صد محیط موج زن با خویش داشت %~% صد بهشت و دوزخ اندر پیش داشت
# 154 گشت حیران سالک افتاده کار %~% لاشه مرده راه دور افتاده بار
# 155 گر بسی در زد کسش نکشاد در %~% ور بسی پر زد کسش نگشاد پر
# 156 میطپید و میچخید و میدوید %~% میکشید و میبرید و میپرید
# 157 گر بپایان رفت شد پیشان ز دست %~% ور بپیشان رفت شد پایان ز دست
# 158 گر نمیشد هر دمش میخواندند %~% ور همی شد هر دمش میراندند
# 159 در درصد پیچ پیچی اوفتاد %~% او همه میجست هیچی اوفتاد
# 160 لاجرم عقلش شد و دیوانه گشت %~% وز خرد یکبارگی بیگانه گشت
# 161 نکته دیوانگان آغاز کرد %~% بال و پر مرغ مستی باز کرد
# 162 گفت ای دردی که درمان منی %~% جان جانی کفرو ایمان منی
# 163 گر مرا صد کوه بر گردن نهی %~% آن همه بر جان خود بی من نهی
# 164 من که باشم تا چنین دردی کشم %~% دامن خود در چنین گردی کشم
# 165 بس عجب دردی نمیدانم ترا %~% این قدر دانم که میخوانم ترا
# 166 گر بگریم گوئیم از گریه چند %~% ور بخندم گوئیم بگری مخند
# 167 گر نخفتم خواب بهتر بینیم %~% ور بخفتم خواب دیگر بینیم
# 168 گر کنم گوئی مکن بشنو سخن %~% ور نخواهم کرد خواهی گفت کن
# 169 ور خورم گوئی مخور ای بیخبر %~% ور نخواهم خورد خواهی گفت خور
# 170 با تو چتوان خورد نتوان خورد هیچ %~% با تو چتوان کرد نتوان کرد هیچ
# 171 خواستن از تو نه زشت و نه نکوست %~% نه ترا دشمن توان گفتن نه دوست
~~PageV01P033
# 1 پیش ذوالقرنین شد مردی دژم %~% سیم خواست از شاه عالم یک درم
# 2 شاه کان بشنود گفت ای بی خبر %~% از چو من شاهی که خواهد این قدر
# 3 گفت پس شهری ده و گنجی مرا %~% تا براید کار بی ms052 رنجی مرا
# 4 گفت چندینی بشاه چین دهند %~% تو که باشی تا ترا چندین دهند
# 5 سالک سرگشته چون اینجا رسید %~% رخت همت هرچه بد اینجا کشید
# 6 روی از پس رفتنش ممکن نبود %~% ور ز پس میرفت دل ساکن نبود
# 7 ره بپیشان بردنش امکان نداشت %~% زانکه هیچ این ره سروپایان نداشت
# 8 دید عالم عالم از خون موج زن %~% گاه عرش و گاه گردون موج زن
# 9 صد هزاران عالم پر شور بود %~% جای زاری بد نه جای زور بود
# 10 لاجرم انبان زاری برگرفت %~% در بدر بی زور زاری درگرفت
# 11 خویشتن را رسته دید اول ز بند %~% لاجرم بر شد برین دود بلند
# 12 پر شد از پندار وسودا در گرفت %~% زان بدین زودی ز بالا درگرفت
# 13 اول آغازی نهاد از جبرئیل %~% صدقه میجست او چو ابنا السبیل
# 14 در بدر میرفت تا پایان کار %~% بشنو اکنون قصه از پیشان کار
~~PageV01P034
### | [ mbkhsh 1 ]
# 1 سالک آمد تا جناب جبرئیل %~% همچو موری مرده پیش زنده پیل
# 2 گفت ای سلطان اسرار علوم %~% نقش غیب الغیب را جان تو موم
# 3 ای برادر خوانده خیل رسل %~% مهدی اسلام و هادی سبل
# 4 هم تو روح القدس و هم روح الامین %~% هم امین وحی رب العالمین
# 5 هم اولوالعزم از تو رفته پیش صف %~% هم گرفته مرسلین از تو شرف
# 6 حامل قرآن و تورات و زبور %~% صد کتاب آورده از حق جمله نور
# 7 خانه خاص تو خدر کبریا %~% منزل پاک تو جان مصطفی
# 8 صد هزاران پر طاوسی تراست %~% در مقام قدس قدوسی تراست
# 9 انبیا را ترجمانی کرده %~% شرح صد عالم معانی کرده
# 10 عاجزم وز خان و مان افتادهام %~% بی سرو بن در جهان افتادهام
# 11 در دلم دردیست ار درمانش هست %~% چاره کن چون رگی باجانش هست
# 12 جبرئیلش گفت راه خویش گیر %~% در سلامت رو صلاحی پیش گیر
# 13 ما درین دردیم ms053 همچون تو مدام %~% تو برو خود درد ما ما را تمام
# 14 یک مقام خاص دارم از هزار %~% بیشتر زان نبودم یک ذره بار
# 15 گر به انگشتی کنم زانجا گذر %~% همچو انگشتم بسوزد بال و پر
# 16 این دمم سدره ست باری منتها %~% تا کیم آید خبر از مبتدا
# 17 بر من از هیبت که آید هر نفس %~% شرح نتوان داد آن با هیچکس
# 18 زانکه کس طاقت ندارد آن سماع %~% زان کند هر دوجهان جان را وداع
# 19 تا که حمال کلام او شدم %~% ذره ذره ز احترام او شدم
# 20 نه توانم بار آن هرگز کشید %~% نه توانم ذل بی آن عز کشید
# 21 زین همه هیبت که بر جان منست %~% آنچه بس پیداست پنهان منست
# 22 من نیم از خوف شاد او هنوز %~% می نیارم کرد یاد او هنوز
# 23 تو سر خود گیر کاینجا راه نیست %~% ورنه سر زن چون سرت آگاه نیست
# 24 سالک آمد پیش پیر راهبر %~% قصه خود بازگفتش سر بسر
# 25 پیر گفتش هست جبریل امین %~% روح یعنی امر رب العالمین
# 26 ذره گر جبرئیلی بایدت %~% امر را جانی سبیلی بایدت
# 27 مدتی جبریل طاعت کرد و کار %~% سال آن هفتاد ره هر یک هزار
# 28 تا خدا را یاد کردن زهره داشت %~% پیش از آن دایم خموشی بهره داشت
# 29 باز همچندان که اول کرد کار %~% تا که حاجت خواه شد از کردگار
# 30 عمرها در طاعت و در راه شد %~% تا بنامش خواند و حاجت خواه شد
# 31 این همه اورا چو میبایست کرد %~% تو چه خواهی کرد ای فرتوت مرد
# 32 جبرئیل از بعد چندین ساله کار %~% یافت گنج یاد کرد کردگار
# 33 تو زننگ خویش نندیشی دمی %~% بر تهور نام او گوئی همی
# 34 یاد او مغز همه سرمایهاست %~% ذکر او ارواح را پیرایهاست
# 35 گر ملایک را نبودی یاد او %~% نیستندی بنده آزاد او PageV01P001
# 1 ظالمان ms054 کردند مردی را اسیر %~% ریختند آبی برو چون ز مهریر
# 2 میزدندش چوب و او میگفت زار %~% دست من گیر ای خدای کامگار
# 3 شیخ مهنه میگذشت آنجایگاه %~% خادمی گفتش که ای سلطان راه
# 4 گر از ایشانش شفاعت میکنی %~% همچنان دانم که طاعت میکنی
# 5 این شفاعت گفت چون آرم بجای %~% کین زمان یاد آمد او را از خدای
# 6 هر کرا این لحظه آید یاد ازو %~% دل دریده سر بریده باد ازو
# 7 یاد آن بهتر که آرام آورد %~% مار را چون مور در دام آورد PageV01P002
# 1 مار افسایی یکی حربه بدست %~% کرده بد بر مار سوراخی نشست
# 2 هر زمان میساخت معجونی دگر %~% هر نفس میخواند افسونی دگر
# 3 ناگهی عیسی برانجا درگذشت %~% مار آمد پیش او در سر گذشت
# 4 گفت ای روح الله ای شمع انام %~% هست سیصد سال عمر من تمام
# 5 مرد سی ساله مرا افسون کند %~% تا زسوراخم مگر بیرون کند
# 6 رفت عیسی عاقبت زانجایگاه %~% چوندگر باره فرود آمد براه
# 7 مرد را گفتا چه کردی کار را %~% گفت اندر سله کردم مار را
# 8 شد سر آن سله عیسی برگرفت %~% چون بدید او را سخن از سرگرفت
# 9 گفت ای مار از چه طاعت داشتی %~% خاصه چندانی شجاعت داشتی
# 10 آن همه دعوی که کردی از نخست %~% از چه افتادی چنین در دام سست
# 11 گفت من نفریفتم ز افسون او %~% میتوانستم که ریزم خون او
# 12 لیک چون بسیار حق را نام برد %~% نام حق خوش خوش مرا در دام برد
# 13 چون بنام حق شدم در دام او %~% صد چو جان من فدای نام او
# 14 وصل همچون آتشی جان سوزدت %~% یاد باید تا جهان افروزدت PageV01P003
# 1 آن یکی درخواند مجنون را ز راه %~% گفت اگر خواهی تو لیلی را بخواه
# 2 گفت هرگز مینباید زن مرا %~% بس بود این زاری و شیون مرا
# 3 گفت او را ms055 چون نمیخواهی برت %~% این همه سودا برون کن از سرت
# 4 یاد خوشتر گفت از لیلی مرا %~% سرکشی او را و واویلی مرا
# 5 مغز عشق عاشقان یادی بود %~% هرچه بگذشتی ازین بادی بود
# 6 من نیم زان عاشقی شهوت پرست %~% تا کنم خالی زیاد دوست دست
# 7 تاکه باشد یاد غیری در حساب %~% ذکر مولی باشد از تو در حجاب
# 8 چون همه یاد تو از مولی بود %~% همچو مجنونت همه لیلی بود PageV01P004
# 1 چون ز لیلی گشت مجنون بی قرار %~% روز و شب در شهر میگردید خوار
# 2 گفت لیلی را کسی کان خیره مرد %~% جمله گرد شهر میگردد بدرد
# 3 گفت اگر در عشق باشد استوار %~% یک دمش با شهر گردیدن چکار
# 4 بعدازان شد سر بصحرا در نهاد %~% پای ناکامی بسودا در نهاد
# 5 گشت میکردی بصحرا ژاله بار %~% از سرشکش گشته صحرا لاله زار
# 6 گفت لیلی هست او در عشق سست %~% نیست صحرا گشتن از عاشق درست
# 7 بعدازان در ناتوانی اوفتاد %~% مردن او را زندگانی اوفتاد
# 8 بودش از بی طاقتی بیم هلاک %~% زار میخفتی میان خار و خاک
# 9 گفت لیلی نیست او در عشق زار %~% یک نفس با خواب عاشق را چه کار
# 10 بعدازان شد عشق لیلی غالبش %~% گم شد از مطلوب جان طالبش
# 11 یکدمش فریاد واویلی نماند %~% از قدم تا فرق جز لیلی نماند
# 12 تن فرو داد و چنان در کار شد %~% کز وجود خویشتن بیزار شد
# 13 دل ز دستش رفت و در خون محو گشت %~% جمله لیلی ماند مجنون محو گشت
# 14 گر همی بودیش میل صد طعام %~% خواندی آن جمله لیلی را بنام
# 15 از زفانش البته هرگز یکدمی %~% نامدی بیرون بجز لیلی همی
# 16 در نمازش ای عجب بی عمد او %~% ذکر لیلی آمدی الحمد او
# 17 در تشهد در رکوع و در سجود %~% نام لیلی بودی او را در وجود
# 18 گر ms056 نشستی هیچ و گر برخاستی %~% زو همه لیلی و لیلی خواستی
# 19 این خبر گفتند با لیلی مگر %~% گفت اکنون عشقش آمد کارگر
# 20 تا که در گنجید چیزی دیگرش %~% می نیامد عشق لیلی در خورش
# 21 چون کنون برخاست اوکلی ز دست %~% عشق من کلی بجای او نشست
# 22 گنجدی در عشق اگر درگنجدی %~% عاشق این جاسنجدی کم سنجدی
# 23 تا بود یک ذره از هستی بجای %~% کفر باشد گر نهی در عشق پای
# 24 عشق در خود محو خواهد هر که هست %~% ورنه نتوان برد سوی عشق دست
# 25 هرکه انگشتی برد آنجایگاه %~% همچو انگشتی بسوزد پیش راه
# 26 عشق از فانی توان آموختن %~% فانی آنجا کی تواند سوختن
# 27 گر تو پیش عشق فانی میروی %~% غرق آب زندگانی میروی
# 28 ور ز هستی میبری یک ذره تو %~% تا ابد زان ذره مانی غره تو
# 29 تا بود یک ذره هستی در میان %~% برکناری از صفای صوفیان
# 30 صوفئی نتوان بکسب اندوختن %~% در ازل آن خرقه باید دوختن PageV01P005
# 1 پیره زالی برد پیش بوسعید %~% کودکی را تا بود او را مرید
# 2 آن جوان در کار مرد آمد ولیک %~% زرد گشت و ناتوان از ضعف نیک
# 3 برگ بی برگی و بی خویشی نداشت %~% طاقت خواری و درویشی نداشت
# 4 خاست مرد و شیخ را گفت این زمان %~% صوفیم ناکرده کردی ناتوان
# 5 خواستم تا صوفئی گردانیم %~% همچو خویش از خویشتن برهانیم
# 6 تو مرا در دام مرگ انداختی %~% کار من جمله ز برگ انداختی
# 7 گفت چون صوفی نشاند بوسعید %~% صوفی او چون تو باشد ای مرید
# 8 لیک چون صوفی نشاند کردگار %~% لاجرم چون بوسعید آید بکار
# 9 هرچه آن از من رود چون من بود %~% دوست از من گر رود دشمن بود
# 10 راست ناید صوفئی هرگز بکسب %~% خر کجاگردد بجد و جهد اسب
# 11 لیک اگر دولت رسد ازجای خویش %~% یک خر عیسی بود ms057 صد اسب بیش
# 12 جد وجهدت را چو رای دیگرست %~% صوفئی کردن ز جای دیگرست
# 13 جد وجهدت بی ثوابی کی بود %~% لیک گنجشگی عقابی کی بود
# 14 گر همه عالم ثواب تو بود %~% تا تو باشی تو عذاب تو بود
# 15 صوفئی سنگیست مبهوت آمده %~% سنگ رفته لعل و یاقوت آمده
# 16 تا بذات اندر تبدل نبودت %~% جزو باشی ذات تو کل نبودت
# 17 در حقیقت گرچه توکل آمدی %~% لیک این ساعت همه ذل آمدی
# 18 گر شود ذل تودر کل ناپدید %~% تو بکلی کل شوی ذل ناپدید
# 19 ور بماند ذره از ذل تو %~% پس بود آن ذره ذلت غل تو
# 20 هست صوفی ذل در کل باخته %~% ذل و کل در کل کل انداخته
# 21 کل کل در کل کلات آمده %~% بی صفت بی فعل و بی ذات آمده
# 22 پای ناگاهی فرو رفتن بگنج %~% پیشه نبود که آموزی برنج
# 23 هست صوفی مرد بی رنج آمده %~% پای او ناگاه در گنج آمده
# 24 صوفئی باید ترا اندیشه کن %~% تا که دانی گنج یابی پیشه کن
# 25 لیک جد و جهد میباید ترا %~% تادر این گنج بگشاید ترا
# 26 زانکه در راهی که سلطانان گنج %~% گنجها دیدند بی رنج و برنج
# 27 صد نشان دادند ازان ره پیش تو %~% تا بجنبد نفس کافر کیش تو
# 28 سر بدان راه آور و مردانه وار %~% گنج میجو با دلی پرانتظار
# 29 زانکه در راهی که گنج آنجا نهند %~% هیچ نبود شک که رنج آنجا نهند
# 30 گر تو در راهی دگر پوینده %~% گنج نیست آنجا که تو جوینده
# 31 در رهی رو کان نشانت دادهاند %~% جهد کن تا سر بدانت دادهاند
# 32 جهد میکن روز و شب در کوی رنج %~% بو که ناگاهی ببینی روی گنج
# 33 هان و هان گر گنج دین بینی تو مست %~% ظن مبر کز جهد تو آمد بدست
# 34 زانکه آنجا جهد را مقدار ms058 نیست %~% گنج را جز گنج کس بر کار نیست
# 35 هرکرا بنمود آن محض عطاست %~% وانکه را ننمود از حکم قضاست
~~PageV01P006
# 1 پادشاهی دختری دارد چو ماه %~% تو درون خانه باشی قعر چاه
# 2 کی توانی دید هرگز روی او %~% پس چه کن لازم شواندر کوی او
# 3 تو چو لازم باشی آن درگاه را %~% برتو افتد یک نظر آن ماه را
# 4 در دوعالم بس بود آن یک نظر %~% ور دگر خواهی دگر باشد دگر
# 5 آن نظر از جهد تو ناید بدست %~% لیک بر درگاه میباید نشست
# 6 تو نمازی دار دایم سوخته %~% تادرافتد آتشت افروخته
# 7 جد و جهد تو نمازی کردنست %~% آتش آوردن نه بازی کردنست
# 8 لیک آتش هر رکوعی را نخواست %~% کی بود بر هر رکوعی رنگ راست
# 9 ای رکوعی نانمازی چند ازین %~% نیست این کار مجازی چند ازین
# 10 آن رکوعی مستحاضه از توبه %~% نیم جو زر یک قراضه از تو به
# 11 رهروان رفتند پیش گنج باز %~% در مقامر خانه تو شش پنج باز
# 12 رهروان رفتند تو درمانده %~% حلقه سر زن که بر در مانده
# 13 راه زد مشغولی عالم ترا %~% نیست پروای خدا یکدم ترا
# 14 چون نمیآئی بسر از خویش تو %~% چون توانی شد خدا اندیش تو
# 15 آخر از خواب امل بیدار شو %~% یکدم ای مست هوا هشیار شو
# 16 پس بدین وادی فرو رو مردوار %~% تا به بینی صد هزاران مرد کار
# 17 سر بسر سرگشتگان در کار او %~% تو چنین آزاد از اسرار او
# 18 چند گویم هرکه مرد دین بود %~% در دلش یک ذره درد این بود
# 19 لیک چون تو مرد درد دین نه %~% دین چه دانی تو که جز عنین نه
# 20 دین ندارد کار با عنین بسی %~% هیچ حاصل نیست گفتن زین بسی
~~PageV01P007
### | [ mbkhsh 2 ]
# 1 سالک اسراف کرده در طلب %~% پیش اسرافیل آمد جان بلب
# 2 گفت ای در پرده ms059 همدم آمده %~% هم مکرم هم معظم آمده
# 3 ای بسر استاده قایم عرش را %~% عرش کرده خاک پایت فرش را
# 4 گه بمیرانی و گه زنده کنی %~% گاه برداری گه افکنده کنی
# 5 پرتو هفت آسمان از نور تست %~% زندگی جسم و جان از صور تست
# 6 صور اینست ازتو تنها نفخ نور %~% کز نفخت فیه من روحیست صور
# 7 چون دم رحمانست با صورت بهم %~% میتوانی زد خوشی را صور دم
# 8 چون در اول صبح صوری دردمی %~% دیگر از عالم نیاید عالمی
# 9 صعقه در جان عالم افکنی %~% کل موجودات را بر هم زنی
# 10 کوه برگیری بدریا درکشی %~% گاو و ماهی را ببالا برکشی
# 11 مهر و مه را روی گردانی سیاه %~% اختران را افکنی در خاک راه
# 12 هر دو عالم را بدامن در نهی %~% در عدم افشانی و سر بر نهی
# 13 باز از صور دوم در هر دو کون %~% جامه پوشی یک بیک را لون لون
# 14 آنچه ازین صورت رود در کار وبار %~% میکند شرحش قیامت آشکار
# 15 ای بیک دم زنده کرده عالمی %~% پس مرا هم زنده گردان ازدمی
# 16 یا مرا از یکدم خود زنده کن %~% یا بمیران و بخاک افکنده کن
# 17 زین سخن تفتی بر اسرافیل زد %~% گفتی آن دم کرگدن بر پیل زد
# 18 گفت ای از خویشتن سیر آمده %~% همچو گربه در صف شیر آمده
# 19 این طلب کز پرده جان تو خاست %~% ای مخالف کی شود بر پرده راست
# 20 من که عالم خردلیم آید مقیم %~% هر نفس را خر دلی آیم ز بیم
# 21 تو که از عالم نباشی خردلی %~% چون رسی آخر تو در بی اولی
# 22 من که در پای دو کون افتادهام %~% صور بر لب منتظر استادهام
# 23 تا جهانی خلق را بی جان کنم %~% بیت معمور از نفس ویران کنم
# 24 این جهان و آن جهان با دم زنم %~% چون دو ms060 شیشه هر دو را برهم زنم
# 25 چون شوم فارغ ز چندان رستخیز %~% لرزه بر من افتد و من در گریز
# 26 تا چو چندین کار بر عالم گذشت %~% بر من عاجز چه خواهد هم گذشت
# 27 تو برو تا نوحه فردا کنم %~% بهر جانها ماتم تنها کنم
# 28 سالک آمد پیش پیر پیشوا %~% باز گفتش آنچه بودش ماجرا
# 29 پیر گفتش هست اسرافیل پاک %~% پرتو ایجاد و اعلام هلاک
# 30 در عظیمی یک ملک همتاش نیست %~% از شگرفی پا و سر پیداش نیست
# 31 وی عجب هر روز از خوف اله %~% کمتر از مرغی شود در پیشگاه
# 32 ذره گر بیم او میبایدت %~% تا ابد تسلیم او میبایدت PageV02P001
# 1 کرد در کشتی یکی گبری نشست %~% موج برخاست و شد آن کشتی ز دست
# 2 سخت میترسید گبر هیچ کس %~% گفت ای آتش مرا فریاد رس
# 3 گفت ملاحش خموش ای ژاژ خای %~% آتش اینجا کی شناسد سر ز پای
# 4 موج چون هم مردکش هم سرکش است %~% در چنین موجی چه جای آتش است
# 5 گر کند اینجایگه آتش قرار %~% تا زند یک دم برآید زو دمار
# 6 گبر گفت ای مرد پس تدبیر چیست %~% گفت تسلیم است تا تقدیر چیست
# 7 چون برآید بحر تقدیرش بجوش %~% شیر گردد همچو مور آنجا خموش
~~PageV02P002
# 1 کشتئی آورد در دریا شکست %~% تخته زان جمله بر بالا نشست
# 2 گربه و موشی بر آن تخته بماند %~% کارشان با یکدگر پخته بماند
# 3 نه ز گربه بیم بود آن موش را %~% نه بموش آهنگ آن مغشوش را
# 4 هر دو تن از هول دریا ای عجب %~% در تحیر باز مانده خشک لب
# 5 زهره جنبش نه و یارای سیر %~% هر دو بیخود گشته نه عین و نه غیر
# 6 در قیامت نیز این غوغا بود %~% یعنی آنجا نه تو و نه ما بود
# 7 هیبت این راه کار مشکلست %~% صد جهان زین سهم ms061 پرخون دلست
# 8 هرکه او نزدیک تر حیران ترست %~% کار دوران پاره آسان ترست PageV02P003
# 1 بود شاهی را غلامی سیمبر %~% هم ادب از پای تا سر هم هنر
# 2 چون بخندیدی لب گلرنگ او %~% گلشکر گشتی فراخ از تنگ او
# 3 ماه را خورشید رویش مایه داد %~% مهر را زلف سیاهش سایه داد
# 4 دام مشکینش چوشست انداختی %~% جان بهای و دل ز دست انداختی
# 5 راستی از بس کژی کان شست بود %~% صیدش از هفتاد فرقت شست بود
# 6 ابروی او در کژی طاق آمده %~% راستی محراب عشاق آمده
# 7 مردمی چشم او در جادوئی %~% ترک تازش در میان هندوئی
# 8 از میانش بود دل در هیچ و بس %~% وز دهانش روح در ضیق النفس
# 9 لعل او را وصف کردن راه نیست %~% زانکه کس از آب خضر آگاه نیست
# 10 این غلام دلربای جان فزای %~% پیش شاه خویش استادی بپای
# 11 از قضا روزی مگر در پیش شاه %~% کرد بسیاری همی در خود نگاه
# 12 شاه حالی دشنه زد بر دلش %~% جان بداد و آن جهان شد منزلش
# 13 پس زفان در خشم او بگشاد شاه %~% گفت تا چندی کنی بر خود نگاه
# 14 گه علم میبینی و بازوی خویش %~% گه نظاره میکنی بر موی خویش
# 15 گه کنی در پا و در موزه نگاه %~% گه نهی از پیش و گاه از پس کلاه
# 16 گه شوی مشغول در انگشتری %~% خودپرستی تو و یا خدمت گری
# 17 چون چنین تو عاشق خویش آمدی %~% بهر خدمت از چه در پیش آمدی
# 18 ترک خدمت گیر و خود را میپرست %~% بعدازین برخیز و با خود کن نشست
# 19 دعوی خدمت کنی با شهریار %~% خود ز عشق خویش باشی بی قرار
# 20 گرچه خود را سخت بخرد میکنی %~% در حقیقت خدمت خود میکنی
# 21 من ز تو بر مینگیرم یک نظر %~% تو زخود دیدن نمیآئی بسر
# 22 مردم دیده چو خود ms062 بینی نکرد %~% جای خود جز دیده میبینی نکرد
# 23 کار نزدیکان خطر دارد بسی %~% چون تواند جست نزدیکی کسی PageV02P004
# 1 داشت آن سلطان که محمودست نام %~% سرکش و بی باک و خونی یک غلام
# 2 عاقبت راهی زد آن بیروی و راه %~% حالیش گردن زدن فرمود شاه
# 3 لیک اول گفت شاه حق شناس %~% تا از آن مجلس رود بیرون ایاس
# 4 گفت از ما لطف دیدست او مدام %~% کی تواند دید قهرم این غلام
# 5 هرکه او در لطف ما پرورده شد %~% از خیال قهر ما آزرده شد
# 6 ای عجب چون این سخن بشنید ایاس %~% گفت فرخ آنکه شاه حق شناس
# 7 گردنش یکبار زد یکبار رست %~% تا قیامت از غم و تیمار رست
# 8 کار من بنگر که روزی چندبار %~% میشوم از تیغ هیبت کشته زار
# 9 با ادب در پیش سلطان تن زدن %~% سخت تر باشد ز صد گردن زدن
# 10 روز و شب در قهر میسوزد مدام %~% وانگهم پرورده لطفست نام
# 11 لطف او در حق هرک افزون بود %~% بی شک آنکس غرقه تر در خون بود
~~PageV02P005
# 1 گفت روزی شبلی افتاده کار %~% در بردیوانگان شد سوکوار
# 2 دید آنجا پس جوان دیوانه %~% آشنا با حق نه چون بیگانه
# 3 گفت شبلی را که مردی روشنی %~% گر سحرگاهان مناجاتی کنی
# 4 از زفان من بگو با کردگار %~% کوفکندی در جهانم بی قرار
# 5 دور کردی از پدر وز مادرم %~% ژنده بگذاشتی اندر برم
# 6 پرده عصمت ز من برداشتی %~% در غریبی بی دلم بگذاشتی
# 7 کردی آواره ز خان و مان مرا %~% آتشی انداختی در جان مرا
# 8 آتش تو گرچه در جانم خوشست %~% برجگر بیآییم زان آتشست
# 9 بستی از زنجیر سر تا پای من %~% تا رهائی یابم ازتو وای من
# 10 گر ترا گویم چه میسازی مرا %~% در بلای دیگر اندازی مرا
# 11 نه مرا جامه نه نانی میدهی %~% نان چرا ندهی چو ms063 جانی میدهی
# 12 چند باشم گرسنه این جایگاه %~% گر نداری نان زجائی وام خواه
# 13 این بگفت وپاره شد هوشیار %~% بعد از آن بگریست لختی زار زار
# 14 گفت ای شیخ آنچه گفتم بیشکی %~% گر بگوئی بو که درگیرد یکی
# 15 رفت شبلی از برش گریان شده %~% در تحیر مانده سرگردان شده
# 16 چونب رون رفت از در آن خانه زود %~% دادش آواز از پس آن دیوانه زود
# 17 گفت زنهار ای امام رهنمای %~% تانگوئی آنچه گفتم با خدای
# 18 زانکه گر با او بگوئی اینقدر %~% زآنچه میکرد او کند صد ره بتر
# 19 من نخواهم خواست از حق هیچ چیز %~% زآنکه با او درنگیرد هیچ نیز
# 20 او همه با خویش میسازد مدام %~% هرچه گوئی هیچ باشد والسلام
# 21 دوستان را هر نفس جانی دهد %~% لیک جان سوزد اگر نانی دهد
# 22 هر بلا کین قوم راحق داده است %~% زیر آن گنج کرم بنهاده است
~~PageV02P006
# 1 سوی آن دیوانه شد مردی عزیز %~% گفت هستت آرزوی هیچ چیز
# 2 گفت ده روزست تا من گرسنه %~% ماندهام لوتیم باید ده تنه
# 3 گفت دل خوش کن که رفتم این زمانت %~% از پی حلوا و بریانی و نانت
# 4 گفت غلبه میمکن ای ژاژ خای %~% نرم گو تا نشنود یعنی خدای
# 5 گر نیم آهسته کن آواز را %~% زانکه گر حق بشنود این راز را
# 6 هیچ نگذارد که نانم آوری %~% لیک گوید تا بجانم آوری
# 7 دوست را زان گرسنه دارد مدام %~% تا ز جان خویش سیر آید تمام
# 8 چون زجان سیرآید او در درد کار %~% گرسنه گردد بجانان بی قرار
~~PageV02P007
# 1 بود مجنونی بغایت گرسنه %~% سوی صحرا رفت سر پا برهنه
# 2 نانش میبایست چون نانش نبود %~% دردش افزون گشت درمانش نبود
# 3 گفت یا رب آشکارا و نهان %~% گرسنه تر هست از من در جهان
# 4 هاتفی گفتش که میآیم ترا %~% گرسنه تر از تو بنمایم ترا
# 5 ms064 همچنان در دشت میشد یک تنه %~% پیشش آمد پیر گرگی گرسنه
# 6 گرگ کو را دید غریدن گرفت %~% جامه دیوانه دریدن گرفت
# 7 لرزه بر اندام مجنون اوفتاد %~% در میان خاک در خون اوفتاد
# 8 گفت یارب لطف کن زارم مکش %~% جان عزیزست این چنین خوارم مکش
# 9 گرسنه تر دیدم از خود این بسم %~% وین زمان من سیر تر از هر کسم
# 10 سیر شد امشب شکم بی نان مرا %~% نیست نان در خورد ترازجان مرا
# 11 بعد ازین جز جان نخواهم از تو من %~% تا توانم نان نخواهم از تو من
# 12 گرگ را تو بر سرم بگماشتی %~% گر بفرمائی کند گرگ آشتی
# 13 در چنین صحرا گرفتار بلا %~% این چنین گرگیم باید آشنا
# 14 این دمم با گرگ کردی در جوال %~% هین رهائی ده مرا زین بد فعال
# 15 این سخنها چون بگفت آن سرنگون %~% گرگ از پیشش بصحرا شد برون
# 16 گر تو خواهی تا بسر گرداندت %~% چون فلک زیر و زبر گرداندت
# 17 سرنگون نه پای در دریای او %~% در شکن با شیوه و سودای او PageV02P008
# 1 خواجه‌ای در شهر ما دیوانه شد %~% وز خرد یکبارگی بیگانه شد
# 2 نه لباسی بودش و نه طعمه %~% کس ندادش لقمه بی لطمه
# 3 بود پنجه سال تادیوانه بود %~% در زفان کودکان افسانه بود
# 4 سیم رفته روی چون زر مانده %~% در بدر در خاک هر درمانده
# 5 دیده پرخون دل پر آتش آمده %~% لب فرو بسته بلاکش آمده
# 6 دید یک روزی جوانی تازه را %~% خویشتن آراسته آوازه را
# 7 پای در مسجد نهاد آن سرفراز %~% کان جوان را بود هنگام نماز
# 8 پیر دیوانه بدو گفت ای پسر %~% در رو ودر رو هلا زین زودتر
# 9 زانکه من دررفتهام بسیار هم %~% کردهام چون تو بسی این کار هم
# 10 هم نمازی بودم وهم حق پرست %~% تاثریدی این چنینم درشکست
# 11 گر چو من شوریده دین میبایدت ms065 %~% ور ثریدی این چنین میبایدت
# 12 پای در نه زود تا دستت دهند %~% نه بهر وقتی که پیوستت دهند
~~PageV02P009
### | [ mbkhsh 3 ]
# 1 سالک همچون موکل بر سری %~% پیش میکائیل شد چون مضطری
# 2 گفت ای فرمانده هر مخزنی %~% بی تو نتوان خورد هرگز ارزنی
# 3 ای مفاتیح جهان در دست تو %~% حامل عرشی و کرسی پست تو
# 4 ابر و باران قطره عمان تست %~% رزق و روزی ریزه از خوان تست
# 5 هر شبی ازتودل افروزی رسد %~% باز هر روزی ز نو روزی رسد
# 6 گر ترا نبود بروزی هیچ برگ %~% کی نشیند شبنمی بر هیچ برگ
# 7 ور عنان باد پیچی یک دمی %~% کی نسیم خوش جهد در عالمی
# 8 تا ابد سرسبزی خلقان ز تست %~% رعد و برق و برف و هم باران ز تست
# 9 طفل بستان را چو از پستان میغ %~% تازه گردانی ز شیری بیدریغ
# 10 بر رخ بستانش از بهر فرح %~% برکشی آن طفل را قوس قزح
# 11 تا چو با این قوس بتواند نشست %~% قاب قوسینش مگر آید بدست
# 12 طفل عشقم تربیت کن هم مرا %~% تا برون آری ازین ماتم مرا
# 13 چون شنود القصه میکائیل راز %~% گفت ای بیچاره بر راهی دراز
# 14 من که میکائیلم اینجا برچه ام %~% شوق حق را عشق دین را خود که ام
# 15 گه بباران بازمانده گه ببرق %~% روز و شب مشغول کار غرب و شرق
# 16 رعد بانگیست از دل پر درد من %~% باد یک شمه ز باد سرد من
# 17 برف و باران اشک بسیار منست %~% برق از جان شرر بار منست
# 18 گه ز آهم میغ پرده میشود %~% گه زنومیدی فسرده میشود
# 19 سوز و جوش و اشک بسیارم نگر %~% سر برار آخر سر و کارم نگر
# 20 من چو خود سرگشته کار خودم %~% روز و شب در درد و تیمار خودم
# 21 تو برو کاین در ز من نگشایدت %~% جز درون ms066 خویشتن نگشایدت
# 22 سالک آمد پیش پیرو راز گفت %~% حال خود با پیر یک یک بازگفت
# 23 پیر گفتش آنکه میکائیل اوست %~% لطف را و رزق را دادن نکوست
# 24 هر دو عالم را مدد زو میرسد %~% رزق دادن تا ابد زو میرسد
# 25 رزق را از پادشاه دادگر %~% جان میکائیل میبینم ممر
# 26 هر که رزاقی ندید از پیشگاه %~% هست او در شرک نیست او مرد راه
~~PageV03P001
# 1 کرد حاتم را سؤال آن مرد خام %~% کز کجا آری تو هر روزی طعام
# 2 گفت حاتم تا که جان دارم بجای %~% هست قوت من ز انبان خدای
# 3 مرد گفتش تو بسالوس و برنگ %~% میکنی مال مسلمانان بچنگ
# 4 روز و شب مال مسلمانان بری %~% چون بخوردی عاقبت را ننگری
# 5 حاتمش گفتا که ای مرد عزیز %~% خوردهام زان تو هرگز هیچ چیز
# 6 گفت نه گفتا مسلمان پس نه %~% تن بزن چون این سخن را کس نه
# 7 سایلش گفتا که حجت می میار %~% گفت حجت خواهد از ما کردگار
# 8 گفت میخواهی که چون کارت خطاست %~% کاین خطاها را سخن بنهی تو راست
# 9 گفت از هفت آسمان آمد سخن %~% از خدا هم با میان آمد سخن
# 10 مادرت چون شوهری کرد اختیار %~% شدحلال از یک سخن آغاز کار
# 11 سایلش گفتا تو کرده خوش نشست %~% زاسمان ناید ترا روزی بدست
# 12 گفت روزی همه خلق جهان %~% همچو روزی من آید زاسمان
# 13 کانکه او دارنده جان و جهانست %~% گفت روزی همه در آسمانست
# 14 گفت دایم پای در دامن ترا %~% روزئی میناید از روزن ترا
# 15 گفت بودم درشکم نه ماه من %~% بردم از روزن بروزی راه من
# 16 سائلش گفتا بخسب اکنون ستان %~% تا درآید روزی تو در دهان
# 17 گفت من قرب دو سال ای کوربین %~% بودهام در گاهواره همچنین
# 18 من ستان خفته در آن مهد بزر %~% در دهانم شیر میریخت از زبر
# 19 ms067 سایلش گفتا که باید کشت زود %~% هیچکس ناکشته هرگز چون درود
# 20 حاتمش گفتا که ای سرگشته من %~% موی سر میبدروم ناکشته من
# 21 گفت ناپخته بخور تا بنگرم %~% گفت ناپخته چو مرغان هم خورم
# 22 گفت زیر آب شو روزی طلب %~% گفت چون ماهی شوم نبود عجب
# 23 مرد عاجز گشت ازو حیران بماند %~% زان سخن انگشت در دندان بماند
# 24 عاقبت بر دست حاتم بازگشت %~% توبه کرد و همدم و همراز گشت
# 25 لطف و رزق حق درین منزل طلب %~% حل این مشکل درون دل طلب
# 26 چون همه زانجایگه بینی مدام %~% کار تو زانجایگه گردد تمام
~~PageV03P002
# 1 بود اندر عهد موسی کلیم %~% برخ اسود بیدلی با دل دو نیم
# 2 آنچنان سر سبزئی در برخ بود %~% کز سوادش چهره دین سرخ بود
# 3 شد تبه بر آل اسرائیل کار %~% زانکه آمد خشک سالی آشکار
# 4 سایه میافکند قحطی سهمناک %~% خواستند افتاد خلقی در هلاک
# 5 خلقی آمد پیش موسی سر بسر %~% تا باستسقا برون آید مگر
# 6 رفت موسی سوی صحرا بی قرار %~% خواست باران ازخدای کامکار
# 7 هم باستسقا نماز آغاز کرد %~% هم ید بیضا دعا را باز کرد
# 8 گرچه بسیاری دعا گفت آن زمان %~% هیچ اثر پیدا نیامد در جهان
# 9 رفت موسی بعد ازان یکبار نیز %~% برنیامد کار دیگر بار نیز
# 10 خواست شد خلقی در آن تنگی هلاک %~% رفت موسی گفت ای دانای پاک
# 11 چیست دارو تا شود درمان پدید %~% چیست فرمانتا شود باران پدید
# 12 حق تعالی گفت با موسی براز %~% گر ببارانست قومت را نیاز
# 13 بنده دارم که او گوید دعا %~% از دعای او شود حاجت روا
# 14 موسی آمد باز جست آن بنده را %~% برخ دید آن بنده فرخنده را
# 15 برخ را گفت ای لطیف نامدار %~% چون جهان را قحطی آمد آشکار
# 16 سوی صحرا رنجه شو فرداپگاه %~% وز خدا از بهر باران ابر خواه
# 17 ms068 زانکه گر زین سان بماند خشک سال %~% عمر بر خلق جهان آید زوال
# 18 روز دیگر برخ آمد سوی دشت %~% پسجهانی خلق بروی گرد گشت
# 19 گفت یا رب خلق را در خون مکش %~% هر زماندر رنج دیگر گون مکش
# 20 خلق را از خاک چون برداشتی %~% گرسنه آخر چرا بگذاشتی
# 21 یا نبایست آفریدن خلق را %~% یا نه بیشک لقمه باید حلق را
# 22 لطف کم شد یا کرم گوئی نماند %~% وان همه انعام و نیکوئی نماند
# 23 آن همه دریای بخشش کان تراست %~% می نبخشی می نریزی آن کجاست
# 24 گر تو زان میآوری این قحط سال %~% تا دهی خلقان خود را گوشمال
# 25 بعد ازین ترسی که نتوانی همی %~% بل توانی کرد بآسانی همی
# 26 لطف کن این خلق حیران را بدار %~% جان چو دادی نان ده و جان را بدار
# 27 تا بگفت این فصل را برخ سیاه %~% مرد بالا گشت از باران گیاه
# 28 جمله عالم ز باران تازه شد %~% دل خوشی خلق بی اندازه شد
# 29 روز دیگر موسی عمران مگر %~% دید ناگه برخ را بر رهگذر
# 30 گفت ای موسی بدیدی آن زمان %~% با خدای تو چه گفتم آن چنان
# 31 گرمی من دیدی و گفتار من %~% مردی من دیدی و هنجار من
# 32 زین سخن موسی چنان در تاب شد %~% کاتش خشم آمدش وز آب شد
# 33 جوش میزد خشم او چون بحر ژرف %~% خواست تا او را برنجاند شگرف
# 34 تا چنین شوریده نه سر نه بن %~% این چنین گستاخ چون گوید سخن
# 35 جبرئیل آمد که ای موسی متاب %~% پس مرنجان برخ را از هیچ باب
# 36 زانکه حق میگوید این برخ سیاه %~% هست ما را بنده از دیرگاه
# 37 لطف ما را او بهر روزی سه بار %~% می بخنداند چو گلبرگ بهار
# 38 لطف ما را خنده از گفتار اوست %~% کار تو نیست این و لیکن کار اوست
# 39 ms069 هر کسی خاصیتی یافت از اله %~% بود این خاصیت برخ سیاه
# 40 تو چه دانی سر عشق ای بی خبر %~% چون نمیآئی ز خواب و خور بسر
# 41 می نیاسائی ز خورد و خفت تو %~% خود نداری کار جز برگفت تو
# 42 شام خورد و بامدادان خفتنت %~% هست پیشین تادگر بد گفتنت
# 43 چون خلیل آن یک دمی خفت ای عجب %~% در پسر کشتن فتاد او زین سبب
# 44 روز و شب میخسبی و خوش میخوری %~% این خری باشد نه مردم پروری
# 45 طبع خر داری نگویم مردمت %~% جو خور ای خر ای دریغا گندمت
# 46 مردم آخر خر چگونه اوفتاد %~% قصه پس پاشگونه اوفتاد
# 47 تا ببازار جهانت خواندهاند %~% پاشگونه برخرت بنشاندهاند
# 48 تا کی از کوری و تا چند از کری %~% ای خر آخر پاشگونه بر خری
# 49 مانده دایم اسیر ننگ و نام %~% وانگهی گوئی که شد دوری تمام
# 50 سال و مه خون میخوری در حرص و آز %~% مینهی این را لقب عمری دراز
# 51 روز و شب جان میکنی بی زاد و برگ %~% زیستن میخوانی این را تو نه مرگ
# 52 ای خضابت را جوانی کرده نام %~% مرگ دل را زندگانی کرده نام
# 53 وی ورم را نام کرده فربهی %~% راست چون‌آزادی سر و سهی
# 54 زرد را کرده ز گلگونه عزیز %~% سرخ رویش خوانده و سر سبز نیز
# 55 مشک را از باد رستی میدهی %~% حیز را تعلیم کستی میدهی PageV03P003
# 1 کاملی گفتست در راه خدای %~% هست بی حد رنجهای دلربای
# 2 وی عجب از هیبت این کار تو %~% میگریزی در پس دیوار تو
# 3 گر شراب لطف او خواهی بجام %~% قطع کن وادی قهر او تمام
# 4 زانکه تا این نبودت آن نبودت %~% بی بلا ودرد درمان نبودت
# 5 گر بلطفت یک نظر در میرسد %~% هر دمت جانی دگر در میرسد PageV03P004
# 1 در رهی میرفت محمود از پگاه %~% در میان راه خلقی دید ms070 شاه
# 2 آن یکی را زار میآویختند %~% سرنگون از دار میآویختند
# 3 چون نظر افتاد بر وی شاه را %~% خواست او مر عزم کردن راه را
# 4 مرد حالی بانگ زد از زیر دار %~% گفت میبینند خلقم ده هزار
# 5 هم تو میبینی مرا ای دادگر %~% نیست فرقی زین نظر تا آن نظر
# 6 چون نظر از پادشاه آید پدید %~% نیست ممکن گر گناه آید پدید
# 7 آن سخن محمود را دلشاد کرد %~% لاجرم دادش دیت و آزاد کرد
# 8 چون کشنده گشت فارغ از گناه %~% دست محکم کرد در فتراک شاه
# 9 شاه گفتش چون برستی از خطر %~% پای در ره نه چه میخواهی دگر
# 10 گفت من زینجا کجادانم شدن %~% یک زمان دور از تو نتوانم شدن
# 11 گفت ای احمق ترا با من چکار %~% گفت من خود با تودارم کار وبار
# 12 زانکه من آزاد کرد خسروم %~% از کرم تو داده جانی نوم
# 13 از خودم گر دور گردانی بزور %~% زنده انگارم که در کردی بگور
# 14 ورنه گرمی دی بگو بخشیده خون %~% تادر آویزند از دارم نگون
# 15 هرکه شد آزاد کرد خاص تو %~% بد نبیند نیز از اخلاص تو
# 16 من کنون آزاد کرد این درم %~% تا که جان دارم از این درنگذرم
~~PageV03P005
### | [ mbkhsh 4 ]
# 1 سالک سرکش سر گردن کشان %~% پیش عزرائیل آمد جان فشان
# 2 گفت ای جان تشنه دیدار تو %~% نفس گو سر میزن اندر کار تو
# 3 طاقت هجران نداری اینت خوش %~% جان بجانان میسپاری اینت خوش
# 4 فالق الاصباح فی الاشباح تو %~% باسط الید قابض الارواح تو
# 5 اول نام تو از نام عزیز %~% یافته عزت چه خواهد بود نیز
# 6 چون جمالت ذرهدید آفتاب %~% گشت سرگردان نمیآورد تاب
# 7 خلق عالم چون ببینند آن جمال %~% جان برافشانند جمله کرده حال
# 8 هرکه رویت دید جان افشاند و رفت %~% دامن از هر دو جهان افتشاند و رفت
# 9 خلق گوید ms071 مرد زو گم شد نشان %~% زنده است او بر تو کرده جان فشان
# 10 میسزد گر جان بر افشانیش تو %~% تا بجانان زنده گردانیش تو
# 11 زندگی کردن بجان زیبنده نیست %~% جز بجانان زنده بودن زنده نیست
# 12 چون بدست تست جان را زندگی %~% ماندهام دل مرده در افکندگی
# 13 جان بگیر و زنده دل گردان مرا %~% زانکه بی جانان نباید جان مرا
# 14 تا که عزرائیل این پاسخ شنید %~% راست گفتی روی عزرائیل دید
# 15 گفت اگر از درد من آگاهئی %~% این چنین چیزی ز من کی خواهئی
# 16 صد هزاران قرن شد تا روز و شب %~% جان یک یک میستانم در تعب
# 17 من بهر جانی که بستانم ز تن %~% می بریزم خون جان خویشتن
# 18 دم بدم از بسکه جان برداشتم %~% دل بکلی از جهان برداشتم
# 19 با که کردند آنچه با من کردهاند %~% صد جهان خونم بگردن کردهاند
# 20 گر بگویم خوف خود از صد یکی %~% ذره ذره گردی اینجا بیشکی
# 21 چون نمیآیم ز خوف خود بسر %~% کی توان کردن طلب چیزی دگر
# 22 تو برو کز خوف کار آگه نه %~% در عزا بنشین که مرد ره نه
# 23 سالک آمد پیش پیر کاردان %~% داد شرح حال با بسیار دان
# 24 پیر گفتش هست عزرائیل پاک %~% راه قهر و معدن مرگ و هلاک
# 25 مرگ نه احمق نه بخرد را گذاشت %~% نه یکی نیک و یکی بد را گذاشت
# 26 گر تو زین قومی و گر زان دیگری %~% همچو ایشان بگذری تا بنگری
# 27 هرکه مرد و گشت زیر خاک پست %~% هر کسش گوید بیاسود و برست
# 28 مرگ را زرین نهنبن مینهند %~% مردنت آسایش تن مینهند
# 29 الحقت دنیا چه پر برگ اوفتاد %~% کاولین آسایشش مرگ اوفتاد
# 30 چون ترازرین نهنبن هست مرگ %~% دیگ را سر برگرفتن نیست برگ
# 31 خیز تا گامی بگردون بر نهیم %~% پس سر این دیگ پرخون برنهیم
~~PageV04P001
# 1 دفن ms072 میکردند مردی را بخاک %~% شد حسن در بصره پیش آن مغاک
# 2 سوی آن گور و لحد میبنگریست %~% بر سر آن گور برخود میگریست
# 3 پس چنین گفت او که کاری مشکلست %~% کاین جهان را گور آخر منزلست
# 4 وان جهان را اولین منزل همینست %~% اولین وآخرین زیر زمینست
# 5 دل چه بندی در جهان جمله رنگ %~% کاخرش اینست یعنی گور تنگ
# 6 چون نترسی زان جهان صعبناک %~% کاولش اینست یعنی زیر خاک
# 7 چند ازین چون آخر این خواهد بدن %~% وای ازان کاول چنین خواهد بدن
# 8 هیچ مردم از پس این پرده نیست %~% تا کسی او را بزاری مرده نیست
# 9 گر دمی خواهی زدن در پرده %~% با کسی زن کو ندارد مرده
# 10 هر چراغی را که باشد باد پیش %~% چون تواند برد راه آزاد پیش
# 11 چون تو پرسودا دماغی میبری %~% صرصری در ره چراغی میبری
# 12 مینترسی کاین چراغ زود میر %~% زود میری گر توانی زود گیر
# 13 گر بمیرد این چراغت ناگهی %~% ره بسر نابرده افتی در چهی
# 14 ره بسر بر پیش ازان ای بی دماغ %~% کز چنان بادت فرو میرد چراغ
# 15 چون چراغ توبمرد ای بی خبر %~% نه نشان ماند ازو و نه اثر
# 16 گر چراغ مرده را جوئی بسی %~% در همه عالم نشان ندهد کسی
# 17 هر چراغی را که بادی در ربود %~% گر بسی بر سر زنی ازوی چه سود
# 18 از چراغ مرده کس آگاه نیست %~% چون بمرد او خواه هست و خواه نیست
# 19 چون چراغ از جای بی جائی رسید %~% چون بدانجا باز شد شد ناپدید
# 20 راه بینا زین جهان تا آن جهان %~% بیش یکدم نیست جان را بر میان
# 21 از درونت چون برآید آندمی %~% این جهانت آن جهان گردد همی
# 22 زین جهان تا آن جهان بسیار نیست %~% جز دمی اندر میان دیوار نیست
# 23 چون برآید آن دمت از جان پاک ms073 %~% سر نگونسارت در اندازد بخاک
# 24 مرگ را بر خلق عزم جان مست %~% جمله رادر خاک خفتن لازمست PageV04P002
# 1 بر سر گوری مگر بهلول خفت %~% همچنان خفته از آنجا مینرفت
# 2 آن یکی گفتش که برخیز ای پسر %~% چند خواهی خفت اینجا بی خبر
# 3 گفت بهلولش که من آنگه روم %~% کاین همه سوگند از وی بشنوم
# 4 گفت چه سوگند با من باز گوی %~% گفت شد این مرده با من راز گوی
# 5 میخورد سوگند و میگوید براز %~% من نخواهم کرد خاک از خویش باز
# 6 تا همه خلق جهان را تن به تن %~% در نخوابانم بخون چون خویشتن
~~PageV04P003
# 1 آن یکی دیوانه برگوری بخفت %~% از سر آن گور یک دم مینرفت
# 2 سائلی گفتش که تو آشفته %~% جمله عمر از چه اینجا خفته
# 3 خیز سوی شهر آی ای بیقرار %~% تا جهانی خلق بینی بیشمار
# 4 گفت این مرده رهم ندهد براه %~% هیچ میگوید مرو زین جایگاه
# 5 زانکه از رفتن رهت گردد دراز %~% عاقبت اینجات باید گشت باز
# 6 شهریان را چون بگورستانست راه %~% من چه خواهم کرد شهری پرگناه
# 7 میروم گریان چو میغ از آمدن %~% آه از رفتن دریغ از آمدن PageV04P004
# 1 آن یکی دیوانه را از اهل راز %~% گشت وقت نزع جان کندن دراز
# 2 از سر بی قوتی و اضطرار %~% همچو ابری خون فشان بگریست زار
# 3 گفت چون جان ای خدا آورده %~% چون همی بردی چرا آورده
# 4 گر نبودی جان من بر سودمی %~% زین همه جان کندن ایمن بودمی
# 5 نه مرا از زیستن مردن بدی %~% نه ترا آوردن و بردن بدی
# 6 کاشکی رنج شد آمد نیستی %~% گر شد آمد نیستی بد نیستی
# 7 چون ترا مرگست و آتش پیش در %~% ظلم تا چندی کنی زین بیشتر
# 8 مرگ گوئی نیست جانت را تمام %~% کاتشیش از ظلم در باید مدام
~~PageV04P005
# 1 در زمستان یک شبی بهلول مست %~% پای در گل ms074 میشد و کفشی بدست
# 2 سائلی گفتش که سر داری براه %~% تو کجا خواهی شدن زین جایگاه
# 3 گفت دارم سوی گورستان شتاب %~% زانکه آنجا ظالمیست اندر عذاب
# 4 میروم چون گور او پر آتش است %~% گرم گردم زانکه سر ما ناخوش است
# 5 آن یکی را این چنین مرگی بود %~% وان دگر را مرگ او برگی بود
# 6 ظلم آتش در درونت افکند %~% در میان خاک و خونت افکند
# 7 گر چه راه ظلم از پیشان رود %~% هرکه آن ره رفت سرگردان رود
~~PageV04P006
# 1 بیدلی را گفت آن پیر کهن %~% حق بود ظالم روا هست این سخن
# 2 گفت ظالم نیست اما دایم او %~% صد هزاران بنده دارد ظالم او
# 3 هرچه جمع آری بظلم این جایگاه %~% جمله برخیزد بیک ساعت ز راه
~~PageV04P007
# 1 آب بسیار آن یکی در شیر کرد %~% حق تعالی گاو را تقدیر کرد
# 2 چون بیامد سر بسوی آب برد %~% تا که دم زد گاو را سیلاب برد
# 3 هرچه او صد باره گرد آورده بود %~% جمله در یکبار آبش برده بود
# 4 آب چون بر شیر بیش از پیش کرد %~% جمع کرد و گاه را در پیش کرد
# 5 هرکه او یکدم ز مرگ اندیشه داشت %~% چون تواند ظلم کردن پیشه داشت
# 6 چون براندیشم ز مردن گاه گاه %~% عالمم بر چشم میگردد سیاه
# 7 لیک وقتی هست کز شادی مرگ %~% پای میکوبم ز سر سبزی چو برگ
# 8 زانکه میدانم که آخر جان پاک %~% باز خواهد رست از زندان خاک
~~PageV04P008
# 1 بر سر خاکی زنی خوش میگریست %~% گفت مجنونیش کاین گریه زچیست
# 2 گفت چشمم تر دلم غمناک ماند %~% زین جوان من که زیر خاک ماند
# 3 گفت تو در خاکی او در خاک نیست %~% کو کنون جز نور جان پاک نیست
# 4 تا که در تن بود جایش خاک بود %~% چون بمرد از خاک رست و پاک بود
# 5 گرچه تن را ms075 نیست قدری پیش دوست %~% یوسف جان در حریم خاص اوست
# 6 چون بغایت بود رتبت روح را %~% کردتنبیه از پی او نوح را PageV04P009
# 1 نوح پیغامبر چو از کفار رست %~% با چهل تن کرد بر کوهی نشست
# 2 برد یک تن زان چهل کس کوزه گر %~% برگشاد او یک دکان پر کوزه در
# 3 جبرئیل آمد که میگوید خدای %~% بشکنش این کوزهها ای رهنمای
# 4 نوح گفتش آن همه نتوان شکست %~% کین بصد خون دلش آمد بدست
# 5 گرچه کوزه بشکنی گل بشکند %~% در حقیقت مرد رادل بشکند
# 6 باز جبریل آمد و دادش پیام %~% گفت میگوید خداوندت سلام
# 7 پس چنین میگوید او کای نیکبخت %~% گر شکست کوزه چندست سخت
# 8 این بسی زان سخت تر در کل یاب %~% کز دعائی خلق را دادی بآب
# 9 همتی را بر همه بگماشتی %~% لاتذر گفتی و کس نگذاشتی
# 10 یک دکان کوزه بشکستن خطاست %~% یک جهان پر آدمی کشتن رواست
# 11 خود دلت میداد ای شیخ کبار %~% زان همه مردم برآوردن دمار
# 12 کز پی آن بندگان بی قرار %~% لطف ما چندان همی بگریست زار
# 13 کاین زمانش در گرفت از گریه چشم %~% تو مرو از کوزه چندین بخشم
# 14 یا رب این خود چه عنایت کردنست %~% این چه شکر اندر شکایت کردنست
# 15 که بجانها میکند چندین عتاب %~% گاه جانها میکند خون بی حساب
# 16 صد هزاران بی سر و بن را بخواند %~% جمله رادر کشتی حیرت نشاند
# 17 بعد ازان کشتی بدریا درفکند %~% صد جهان جان را بغوغا درفکند
# 18 بعد ازان باد مخالف روز و شب %~% گرد کشتی میفرستاد ای عجب
# 19 تادران دریای بی پایان همه %~% سر بسر برخاستند از جان همه
# 20 جمله را بگسست در دریا نفس %~% از همه با سر نیامد هیچ کس
# 21 گرچه فرض افتاد مردن پیشه کرد %~% میندارم زهره این اندیشه کرد
~~PageV04P010
# 1 عیسی مریم که بودی شاد او %~% چون زمرگ ms076 خویش کردی یاد او
# 2 با چنان بسطی که بودی حاصلش %~% آن چنان بیمی فتادی در دلش
# 3 کز عرق آغشته گشتی جای او %~% وان عرق خون بود سر تا پای او
~~PageV04P011
# 1 چون برآمد جان باقی از خلیل %~% باز پرسیدش خداوند جلیل
# 2 کای ز کل خلق نیکو بخت تر %~% در جهان چه چیز دیدی سخت تر
# 3 گفت اگر کشتن پسر را سخت بود %~% در سقر دیدن پدر را سخت بود
# 4 در میان آتشم انداختی %~% روزگاری با بلا درساختی
# 5 گر بسی سختی و پیچاپیچ بود %~% در بر جان دادن آنها هیچ بود
# 6 حق تعالی کرد سوی او خطاب %~% گفت اگر جان دادنت آمد عذاب
# 7 از پس جان دادن و مردن ز خویش %~% هست چندان سختی زاندازه بیش
# 8 کانکه را شد نقد افتادن درو %~% راحت روحست جان دادن درو
# 9 چون چنین در کار مشکل مانده %~% روز و شب بهر چه غافل مانده
# 10 چاره این کار مشکل پیش گیر %~% راه بر مرگست منزل پیش گیر
# 11 ترک دنیا گیر و کار مرگ ساز %~% راه بس دورست ره را برگ ساز
# 12 زانکه دنیا گر همه بر هم نهی %~% باز مانی عاقبت دستی تهی PageV04P012
# 1 چون سکندر را مسخر شد جهان %~% وقت مرگ او درآمد ناگهان
# 2 گفت تابوتی کنید از بهر من %~% دخمه سازید پیش شهر من
# 3 کف گشاده دست من بیرون کنید %~% نوحه بر من هر زمان افزون کنید
# 4 تا زمال و لشکر و ملک و شهی %~% خلق میبینند دست من تهی
# 5 گر جهان در دست من بودآن زمان %~% در تهی دستی برفتم از جهان
# 6 ملک و مال این جهان جز پیچ نیست %~% گر همه یابی چو من جز هیچ نیست
~~PageV04P013
### | [ mbkhsh 5 ]
# 1 سالک آمد پشت بر فرش آورید %~% حمله بر حمله عرش آورید
# 2 گفت ای عرش خدا بر دوش تو %~% عرش روشن ازدل پرجوش تو ms077
# 3 زیر بار عرش اعظم آمدی %~% بارکش تر از دو عالم آمدی
# 4 عرش بر تو در تو پیچاپیچ نیست %~% وی عجب در زیر پایت هیچ نیست
# 5 گر بخواهد گشت طی این هفت فرش %~% برنخواهی داشت رو از ساق عرش
# 6 تو بتن ساکن تری از کوه قاف %~% لیک از دل همچو بحری در طواف
# 7 تن ستاده دل رونده چون تو کیست %~% بال و پر بسته پرنده چون تو کیست
# 8 در ظهوری عرش را ظاهر شده %~% در بطون ذوالعرش را حاضر شده
# 9 هم مقیم و هم مسافر هردوی %~% غایبی از خویش و حاضر هر دوی
# 10 چون تو بار عرش اکبر میکشی %~% هم توانی بار من گر میکشی
# 11 روز عمر من نگر بیگه شده %~% رفته همراهان و من گمره شده
# 12 چون کنم گمره بیک کس بازگشت %~% پیش نتوان رفت و ز پس بازگشت
# 13 حمله عرش این سخن چون گوش کرد %~% عرش را از دوش خود پرجوش کرد
# 14 گفت من در زیر بارم مانده %~% همچو تو در درد کارم مانده
# 15 عرش بر دوش است و پایم بر هواست %~% طاقت این در همه عالم کراست
# 16 بیم لرزش باشدم از نور عرش %~% ور بلرزم میفرو افتم بفرش
# 17 آنچنان باری زبردر زیر هیچ %~% چون توان استاد خوش بی پیچ پیچ
# 18 زیر بارم گر نه چالاک اوفتم %~% بیم آن باشد که بر خاک اوفتم
# 19 در چنین معرض که هستم من بپا %~% کژنشین و راست گو کو کیمیا
# 20 زیر بار عرش در جان باختن %~% کیمیای عشق نتوان ساختن
# 21 چون ملایک در زمین و آسمان %~% بسته دارند از پی مردم میان
# 22 جمله دل در خدمت او باختند %~% خویشتن را خادم او ساختند
# 23 عشق چون خاصیت انسان بود %~% گر ملک عاشق شود انس آن بود
# 24 انس انسان را بود از ما مخواه %~% آنچه اینجانیست زین جاوا مخواه
# 25 سالک آمد ms078 پیش پیر نامدار %~% قصه خود کرد بروی آشکار
# 26 پیر گفتش حمله و خیل ملک %~% عالم کارند وطاعت یک بیک
# 27 دایما در طاعت حق حاضرند %~% بادلی پرخون و جانی ناظرند
# 28 چون شوند از شوق حضرت بیقرار %~% جان کنند آخر بران حضرت نثار
~~PageV05P001
# 1 این سخن نقلست در قوت القلوب %~% زان بزرگ پای دین پاک از عیوب
# 2 گفت هر روز ازملایک عالمی %~% سوخته گردد ز نور حق همی
# 3 ز ابتداتا انتهای روزگار %~% چند دانی نسل آدم را شمار
# 4 راست هم چندان بهر روزی ملک %~% از سماک انگشت گردد تا سمک
# 5 میبسوزند این همه روحانیان %~% پس دگر میآید آنگه در میان
# 6 ای عجب هر روز چندین سوخته %~% خیل دیگر خویشتن بر دوخته
# 7 چون ملایک حاضر و جمع آمدند %~% سر بسر پروانه شمع آمدند
# 8 این همه هر روز میسوزند پاک %~% دیگران در آرزوی آن هلاک
# 9 تاملک کردند آدم را سجود %~% عشقشان یک ذره آمد در وجود
# 10 ره بحق چون جان آدم یافتند %~% تا ابد در خدمتش بشتافتند PageV05P002
# 1 چون ز دنیا شد جنید پاک دین %~% پس جنازهش برگرفتند از زمین
# 2 پر زنان مرغی سپید از آسمان %~% بر جنازه او نشست اندر میان
# 3 خلق چندان کاستین افشاندند %~% مرغ را از نعش او میراندند
# 4 مرغ یک ذره از آنجا بر نخاست %~% لیک بگشاد او زفان در نطق راست
# 5 گفت ای ارباب ذوق و اهل دین %~% چند رنجانید خود را بیش ازین
# 6 زانکه شد مسمار عشقی آشکار %~% بر جنیدم دوخت تا روز شمار
# 7 قالب او حصه کروبیانست %~% لیک پای خلق این دم در میانست
# 8 گر نبودی زحمت و شور شما %~% قالبش با ما پریدی در هوا
# 9 قالبش ماراست قلبش آن دوست %~% مغز آن اوست وان ماست پوست
# 10 گر شود یک ذره از قلبش پدید %~% بس بود قفل دو عالم را کلید
# 11 صد جهان پر فرشته ms079 هر نفس %~% تشنه بوئی شدند از پیش وپس
# 12 تشنه میمیرند در دریا همه %~% گوئیا دارند استسقا همه PageV05P003
# 1 گفت چون هاروت و ماروت از گناه %~% اوفتادند از فلک در قعر چاه
# 2 هر دو تن را سرنگون آویختند %~% تادرون چاه خون میریختند
# 3 هر دو تن را تشنگی در جان فتاد %~% زانکه آتش در دل ایشان فتاد
# 4 تشنگی غالب چنان شد هر دو را %~% کز غم یک آب جانشد هردو را
# 5 هر دو تن از تشنگی میسوختند %~% همچوآتش تشنه میافروختند
# 6 بود ازآب زلال آن قعر چاه %~% تا لب آن هر دویک انگشت راه
# 7 نه لب ایشان بر انجا میرسید %~% نه ز چاه آبی به بالا میرسید
# 8 سرنگون آویخته در تف و تاب %~% تشنه میمردند لب بر روی آب
# 9 تشنگیشان گر یکی بود از شمار %~% در بر آن آب میشد صد هزار
# 10 بر لب آب‌ آن دو تن را خشک لب %~% تشنگی میسوخت جانها ای عجب
# 11 هر زمانی تشنگیشان بیش بود %~% وی عجب آبی چنان در پیش بود
# 12 تشنگان عالم کون و فساد %~% پیش دارند ای عجب آب مراد
# 13 جمله درآبند و کس آگاه نیست %~% یا نمیبینند یا خود راه نیست
~~PageV05P004
# 1 کاملی گفتست آن بیگانه را %~% کاخر ای خر چند روبی خانه را
# 2 چند داری روی خانه پاک تو %~% خانه چاهی کن برافکن خاک تو
# 3 تا چو خاک تیره برگیری ز راه %~% چشمه روشن برون جوشد ز چاه
# 4 آب نزدیکست چندینی متاب %~% چون فرو بردی دو گز خاک اینت آب
# 5 کار باید کرد مرد کار نیست %~% ورنه تا آب از تو ره بسیار نیست
# 6 ای دریغا روبهی شد شیر تو %~% تشنه میمیری ودریا زیر تو
# 7 تشنه ازدریا جدائی میکنی %~% بر سر گنجی گدائی میکنی
# 8 ای عجب چندان ملک در دردورنج %~% بر سر گنجند و میجویند گنج
# 9 تا نیامد جان آدم آشکار ms080 %~% ره ندانستند سوی کردگار
# 10 ره پدید آمد چو آدم شد پدید %~% زو کلید هر دو عالم شد پدید
# 11 آنچه حمله عرش میپنداشتند %~% تا بتوفیق خدا برداشتند
# 12 آن دل پر نور آدم بود و بس %~% زانکه آدم هر دو عالم بود و بس
~~PageV05P005
# 1 دید بوموسی مگر یک شب بخواب %~% بر سر خود عرش همچون آفتاب
# 2 روز دیگر رفت سوی بایزید %~% زانکه بوموسی ز جان بودش مرید
# 3 گفت تا تعبیر خوابم او کند %~% مرهم جان خرابم او کند
# 4 چون بر او رفت خلق آشفته بود %~% زانکه شیخ آن شب ز دنیا رفته بود
# 5 چون کفن کردند و شستندش پگاه %~% بر جنازه بر گرفتندش ز راه
# 6 گفت بوموسی که چندانی که من %~% میزدم بر خلق ماتم خویشتن
# 7 کز جنازه گوشه آرم بدوش %~% مینداد آنکس بمن گشتم خموش
# 8 زیر آن در رفتم و کردم مقام %~% تا جنازه بر سر آوردم تمام
# 9 چون جنازه بر سرم شد استوار %~% گشت حالی بایزیدم آشکار
# 10 گفت ای بیننده خواب صواب %~% نیک بنگر آنک آن تعبیر خواب
# 11 شخص ما عرش است برگیر وبرو %~% فهم کن زان خواب تعبیر و برو
# 12 گر ملک نزدیک تو کاملترست %~% جانت از دل دل ز جان غافلترست
# 13 در ملک از دیدهدل کن نظر %~% زانکه عقل این قول دارد مختصر
# 14 هر دو عالم از برای آدمیست %~% از ملک بی آدمی مقصود چیست
# 15 زانکه صد عالم ملک بنشاندهاند %~% تا همه در کار مردم ماندهاند
# 16 گرچه امروز این گهر در خاک بود %~% باک نبود زانکه گنجی پاک بود
# 17 باش تا فردا محک کردگار %~% نقد مردان را پدید آرد عیار PageV05P006
# 1 بود اندر مطبخ جم ای عجب %~% دیگ و کاسه در خصومت روز و شب
# 2 دیگ سنگین بود قصد جنگ کرد %~% کاسه زرین بود قصد سنگ کرد
# 3 هر دو تن از خشم در شور آمدند %~% سنگ ms081 وزر بودند در زور آمدند
# 4 دیگ گفتش گر اباگر روغن است %~% شور وشیرین هرچه هست آن منست
# 5 کار تو بی من کجا گیرد نظام %~% گر منت ندهم تهی مانی مدام
# 6 تو ز سنگ آئی در اول آشکار %~% باز بر سنگت زنند اندر عیار
# 7 گر ترا سنگی نباشد در نهاد %~% دایما بی سنگ خواهی اوفتاد
# 8 تو چنین زیباو سنگین از منی %~% تو بسنگ و هنگ رنگین ازمنی
# 9 کس سیه دیگم نمیخواند بنام %~% چون سیه کاسه توئی در هر مقام
# 10 چون شنیدی این دلیل دلپذیر %~% دست چون من دیگر در کاسه مگیر
# 11 این سخن چون کاسه را آمد بگوش %~% همچو دیگی خون او آمد بجوش
# 12 گفت تو از هرچه گفتی بیش و کم %~% فارغم من چون منم در پیش جم
# 13 خیز تا خود را بصرافان بریم %~% تا زما هر دو کدامین برتریم
# 14 چون محک پیدا شود صراف را %~% خود محک گوید جواب این لاف را
# 15 تو ببین وقت گرو در سنگ و زر %~% تا ازین هر دو کدام ارزنده تر
# 16 در گرو کهنه ز نو آید پدید %~% کار در وقت گرو آید پدید
# 17 تا سفر در خود نیاری پیش تو %~% کی بکنه خود رسی از خویش تو
# 18 گر بکنه خویش ره یابی تمام %~% قدسیان را فرع خود یابی مدام
# 19 لیک تا در خود سفر نبود ترا %~% در حقیقت این نظر نبود ترا
~~PageV05P007
# 1 رفت سوی آسیائی بوسعید %~% آسیا را دید در گشتن مزید
# 2 ساعتی استاد آخر بازگشت %~% با گروه خویش صاحب راز گشت
# 3 گفت هست این آسیا استاد نیک %~% چشم نامحرم نمیبیند و لیک
# 4 زانکه با من گفت این ساعت نهان %~% کاین زمان صوفی منم اندر جهان
# 5 در تصوف گر تو رنجی میبری %~% من بسم پیر تو در صوفیگری
# 6 روز و شب در خود کنم دایم سفر %~% پای بر جایم ولیکن ms082 در گذر
# 7 گرچه میجنبم نمیجنبم ز جای %~% میروم از پا بسر از سر بپای
# 8 میستانم بس درشت از هر کسی %~% میدهم بس نرم و میگردم بسی
# 9 گر همه عالم شود زیر و زبر %~% نیست جز سرگشتگی کارم دگر
# 10 لاجرم پیوسته در کار آمدم %~% کار را همواره هموار آمدم
# 11 همچو من شو گر تو هستی مرد کار %~% ورنه بنشین چون نداری دردکار
# 12 کار او پیوسته اندر جان نشست %~% یک نفس بی کار مینتوان نشست
# 13 او چو میداند که کار از بهر اوست %~% گر برای او بخون گردم نکوست
~~PageV05P008
# 1 چون ز لیلی گشت مجنون بی قرار %~% روز و شب شد همچو گردون بی قرار
# 2 خورد روز و خواب شب بدرود کرد %~% دیده از دریای دل چون رود کرد
# 3 پای در میدان رسوائی نهاد %~% داغ دل بر عقل سودائی نهاد
# 4 گفت یک روزش پدر کای بی خبر %~% خویش را رسوا بکردی در بدر
# 5 مانده در قید رسوائی مقیم %~% هیچ کس نفروشدت نانی بسیم
# 6 این سخن مجنون چو بشنود از پدر %~% گفت چندینی غم و رنج و خطر
# 7 کاین زمان من میکشم از بهر دوست %~% دوست داند کاین همه از بهر اوست
# 8 گفت داند گفت پس این میبسم %~% تا قیامت هر نفس این میبسم
# 9 گردلم را زین مصیبت خون کنند %~% ازدلم این درد چون بیرون کنند
~~PageV05P009
# 1 زین گدائی بر ایاز آشفته شد %~% این سخن در پیش سلطان گفته شد
# 2 پیش خویشش خواند حالی شهریار %~% گفت ازین پس با ایازت نیست کار
# 3 گر بود کاریت بیم کشتن است %~% تو نمیدانی کایاز آن من است
# 4 مرد گفت ای پادشاه حق شناس %~% گر ازان تست این ساعت ایاس
# 5 عشق نیست آن تو من اکنون شدم %~% عشق بردم وز میان بیرون شدم
# 6 گر کنی از وی فراقی حاصلم %~% چون توانی برد عشقش از دلم PageV05P010
### | [ mbkhsh 6 ms083 ]
# 1 سالک آمد پیش عرش صعبناک %~% گفت ای سر حد جسم و جان پاک
# 2 هفت گلشن نقطه پرگار تو %~% هشت جنت غرقه انوار تو
# 3 اولین بنیاد در عالم توئی %~% واپسین جسمی که ماند هم توئی
# 4 جسم و جان را کار پرداز آمدی %~% جزو و کل را قبه راز آمدی
# 5 جمله ارواح را مرجع توئی %~% جمله اشباح را مقطع توئی
# 6 ای بقیومی حق قایم شده %~% قدسیان را کعبهدایم شده
# 7 صد هزاران جوهر کروبیند %~% در محبی اند و در محبوبیند
# 8 جمله ذاتت کعبه خود ساخته %~% تاابد دل در طواف انداخته
# 9 صد هزاران عنصر روحانیند %~% در طواف تو بسر گردانیند
# 10 رحمت از هر دو جهان قسمت تراست %~% زانکه از رحمن همه رحمت تراست
# 11 آنکه با چندین جلالت آید او %~% میتواند گر رهی بنماید او
# 12 عرش اعظم زین سخن از جای شد %~% چون شفق از دیده خون پالای شد
# 13 گفت بر من زین سخن جز نام نیست %~% لاجرم یک ساعتم آرام نیست
# 14 نیست از رحمن بجز نامی مرا %~% چند الرحمن علی العرش استوی
# 15 همچو گرگی گرسنه فرسودهام %~% در شکم هیچ ودهان آلودهام
# 16 چون زموت سعد لرزیدم ز جای %~% چون توانم داشت طاقت با خدای
# 17 گر ز پیشان آب روشن میرود %~% تیره میگردد چو بر من میرود
# 18 هر دمم دولت رسد صد قافله %~% من نمیبینم یکی را حوصله
# 19 لست ساقی روز میثاق آن مراست %~% قصه والتفت الساق آن مراست
# 20 هست اساس و اصل من برروی آب %~% من برآبی مضطرب همچون حباب
# 21 گرچه محراب ملایک گشتهام %~% منصبی نیست این نه مالک گشتهام
# 22 من از آن کرسی نهادم زیر پای %~% تا رسد خود دست من بر هیچ جای
# 23 خود ز زیر پای من کرسی برفت %~% وز دماغم آنچه میپرسی برفت
# 24 حال خود برگفتمت ای پاک مرد %~% همچو من در خون نشین بر خاک درد ms084
# 25 سالک آمد پیش پیر خرده دان %~% برگشاد از حال او با او زفان
# 26 پیر گفتش هست عرش صعبناک %~% عالم رحمت جهان نور پاک
# 27 هرکجا در هر دو عالم رحمتست %~% جمله را از عرش رحمن قسمتست
# 28 منزل رحمت ز حق عرش آمدست %~% پس زراه عرش در فرش آمدست
# 29 هر که او امروز رحمت میکند %~% حق ز عرشش نور قسمت میکند
# 30 هرکه او بر زیردستان شد رحیم %~% گشت دایم ایمن از خوف جحیم
~~PageV06P001
# 1 سوی اسپاهان براه مرغزار %~% باز میآمد ملکشاه از شکار
# 2 مرغزاری ودهی بد پیش راه %~% کرد منزل وقت شام آنجایگاه
# 3 از غلامان چند تن بشتافتند %~% بر کنار راه گاوی یافتند
# 4 ذبح کردند و بخوردندش بناز %~% آمدند آنگه بلشگرگاه باز
# 5 بود گاو پیر زالی دل دو نیم %~% روز و شب درمانده با مشتی یتیم
# 6 قوت او و آن یتیمان اسیر %~% آن زمان بودی که دادی گاو شیر
# 7 چند تن درگاو مینگریستند %~% جمله بر پشتی او میزیستند
# 8 پیرزن را چون خبر آمد ازان %~% بی خبر گشت و بسر آمد ازان
# 9 جمله شب در نفیر و آه بود %~% پیش آن پل شد که پیش راه بود
# 10 چون ملکشه بامداد آنجا رسید %~% پیرزن پشت دوتا آنجا بدید
# 11 موی همچون پنبه روئی چون زریر %~% با یتیمان آمده آنجا اسیر
# 12 با عصا در دست پشتی چون کمان %~% گفت ای شهزاده الب ارسلان
# 13 گر برین سر پل بدادی داد من %~% رستی از درد دل و فریاد من
# 14 ورنه پیش آن سر پل و ان صراط %~% داد خواهم این زمان کن احتیاط
# 15 گر ز ظلم تو زبون گردم ز تو %~% پیش حق فردا بخون گردم ز تو
# 16 من ز ظلمت میندانم سر ز پای %~% گرچه شاهی بر نیائی با خدای
# 17 هان و هان دادم برین پل ده تمام %~% تا بران پل بر نمانی بر دوام ms085
# 18 از همه سود و زیان در پیش و پس %~% مر یتیمان مرا این بود بس
# 19 گرسنه بگذاشتی اطفال را %~% پیش خلق انداختی این زال را
# 20 در سحر یک ناله این پیر زال %~% مردی صد رستم آرد در زوال
# 21 این نه از شاه جهانم میرسد %~% کاین ز دور آسمانم میرسد
# 22 سخت کندم کرد چرخ تیز گرد %~% چون توان با سرکشی آویز کرد
# 23 این بگفت وهمچو باران بهار %~% با یتیمان شد بزاری اشکبار
# 24 هیبتی در جان شاه افتاد ازو %~% سخت شوری در سپاه افتاد ازو
# 25 گفت ای مادر مگردان دل ز شاه %~% هرچه میخواهی برین سر پل بخواه
# 26 تابراین پل بر تو برگویم جواب %~% کان سر پل را ندارم هیچ تاب
# 27 حال چیست ای زال گفت او حال خویش %~% دادش او هفتاد گاو از مال خویش
# 28 گفت این هفتاد گاو ای پیر زال %~% در عوض بستان که هست این از حلال
# 29 این بگفت وآن غلامان را بخواند %~% زجر کرد و سبز خنگ از پل براند
# 30 پیرزن را وقت چون شبگیر شد %~% حق آن انعام دامن گیر شد
# 31 غسل آورد و نماز آغاز کرد %~% روی بر خاک ودر دل باز کرد
# 32 گفت ای پروردگار دادگر %~% چون ملکشه بادنیمی از بشر
# 33 از کرم نگذاشت بر من مابقی %~% تو که جاویدان کریم مطلقی
# 34 فضل کن با او و در بندش مدار %~% وانچه نپسندیده زو در گذار
# 35 چون ملکشه رفت از آن جای خراب %~% دیدش از عباد دین مردی بخواب
# 36 گفت هان چون رفت حال ای پادشاه %~% گفت اگر آن بیوه زال دادخواه
# 37 از برای من نکردی آن دعا %~% جز شقاوت نیستی دایم مرا
# 38 نیک بختی گشت آن بدبختیم %~% از دعای اونماند آن سختیم
# 39 عالمی بار اوفتاد از گردنم %~% تا ابد آزاد کرد آن زنم
# 40 گرچه مرد ملک و مالی آمدم %~% در پناه ms086 پیر زالی آمدم
# 41 کس چه داند تا دعای پیر زن %~% چون بود وقت سحرگه تیر زن
# 42 آنچه زالی در سحر گاهی کند %~% میندانم رستیم ماهی کند
# 43 گر نبودی رحمت آن پادشاه %~% باز ماندی تا ابد در قعر چاه
# 44 ور نبودی آن دعای پیر زال %~% دولت دین آمدی بروی زوال
# 45 بود اول رحمت آن شهریار %~% این دعا با او در آخر گشت یار
# 46 لاجرم شه رستگار آمد مدام %~% از رحیمی نیست برتر یک مقام PageV06P002
# 1 دید طفلی را مگر سفیان پیر %~% بلبلی را در قفس کرده اسیر
# 2 بلبل آنجا خویشتن را ممتحن %~% در قفس میزد بسی بی خویشتن
# 3 هر زمانی میدوید از پیش و پس %~% عالمی میجست بیرون از قفس
# 4 با پریدن هر کرا بیگانگیست %~% نیست او بلبل که مرغ خانگیست
# 5 خواند سفیان کودک درویش را %~% داد یک دینار آن دلریش را
# 6 بلبل شوریده از کودک خرید %~% کرد از دستش رها تا بر پرید
# 7 روز آن بلبل سوی بستان شدی %~% بازگشتی شب بر سفیان شدی
# 8 کی بیاسودی بشب سفیان ز کار %~% زانکه بودی طاعت او بیشمار
# 9 در عبادت آمدی تا صبحگاه %~% خیره میکردی درو بلبل نگاه
# 10 مرغ را عمری برین هم برگذشت %~% تا که سفیانش ز عالم در گذشت
# 11 چون جنازه شد روان از کوی او %~% مرغ میزد خویشتن بر روی او
# 12 گرد او میگشت چون شوریده %~% بانگ میزد اینت صاحب دیده
# 13 عاقبت چون دفن کردندش بخاک %~% بر سر خاکش نشست آن مرغ پاک
# 14 یک زمان غایب نشد از خاک او %~% تا برآمد نیز جان پاک او
# 15 چون چنان مرغی ز دست آسان بداد %~% خون ز منقارش چکید و جان بداد
# 16 بیوفا مردا وفاداری ببین %~% چشم بگشای و نکوکاری ببین
# 17 کم نه از مرغکی ای بینوا %~% پیش او تعلیم کن درس وفا
# 18 یادگیر این قصه جانسوز ازو %~% گر ms087 نمیدانی وفا آموز ازو
# 19 رحمت سفیان چو آمد کارگر %~% سر نپیچید ازدرش مرغی بپر
# 20 کار مهرش تا بجان میساخت او %~% تا که جان در راه مهرش باخت او
# 21 جان اگر بر حلق میآید ترا %~% رحمتی بر خلق میناید ترا
# 22 هرکه از شفقت نگاهی میکند %~% شیوه خلق الهی میکند
# 23 در ترازو هیچ چیز از هیچ جای %~% نیست بیش از خلق با خلق خدای
~~PageV06P003
# 1 باغبانی سه خیار آورد خرد %~% تحفه را پیش نظام الملک برد
# 2 خورد یک نوباوه را حالی نظام %~% پس دوم خورد و سوم هم شد تمام
# 3 بودش از هر سوی بسیار از کبار %~% او نداد البته کس را زان خیار
# 4 باغبان راداد سی دینار زر %~% مرد خدمت کرد و بیرون شد بدر
# 5 پس زفان بگشاد در مجمع نظام %~% گفت خوردم این سه نوباوه تمام
# 6 پس ندادم هیچکس را از کبار %~% زانکه هر سه تلخ افتاد آن خیار
# 7 میبترسیدم که گر گوید کسی %~% آن جگر خسته برنجد زان بسی
# 8 خوردم آن تنها و برخویش آمدم %~% یک زمان من نیز درویش آمدم
# 9 پیشوایانی که سر افراشتند %~% پیش ازین یارب چه رحمت داشتند
~~PageV06P004
# 1 داد محمود آن یکی را مال خویش %~% کرد او را سرور عمال خویش
# 2 رفت مرد و مال او جمله بخورد %~% بعد از آن در گوشه بنشست فرد
# 3 شاه چون از کار او آگاه شد %~% گفت تا برخاست پیش شاه شد
# 4 شاه گفت ای بی خبر از حال من %~% از چه خوردی تو پلید این مال من
# 5 گفت بر پشتی آن خوردم که شاه %~% مال دارد بی قیاس اینجایگاه
# 6 من ندارم هیچ تو داری بسی %~% نیستی چون من تو محتاج کسی
# 7 چون بدان محتاج بودم خورده شد %~% کار بر پشتی فضلت کرده شد
# 8 گر ببخشی میتوانی من کیم %~% ور بگیری هم تو دانی من کیم
# 9 شاه را ms088 دل خوش شد از گفتار او %~% عفو کرد ودر گذشت از کار او
# 10 حجت دین گر سجل میبایدت %~% رحمتی دایم ز دل میبایدت
# 11 کم نه آخر ز فرعون لعین %~% رحمتش بر زیردستان می ببین PageV06P005
# 1 گفت چون تابوت موسی بر شتاب %~% دید فرعونش که میآورد آب
# 2 چارصد زیبا کنیزک همچو ماه %~% ایستاده بود پیش او براه
# 3 گفت با آن دلبران دلنواز %~% هرکه آن تابوتم آرد پیش باز
# 4 من ز ملک خویش آزادش کنم %~% بی غمش گردانم و شادش کنم
# 5 چارصد دلبر بیک ره تاختند %~% خویش را در پیش آب انداختند
# 6 گرچه رفتند آن همه یک دلنواز %~% شد بسبقت پیش آن تابوت باز
# 7 برگرفت از آب و در پیشش نهاد %~% پیش فرعون جفا کیشش نهاد
# 8 لاجرم فرعون عزم داد کرد %~% چارصد مه روی را آزد کرد
# 9 سائلی گفتا که ای عهدت درست %~% گفته بودی هرکه تابوت از نخست
# 10 پیشم آرد باز دلشادش کنم %~% خلعتش در پوشم آزادش کنم
# 11 کارچون زان یک کنیزک گشت راست %~% چارصد را دادن آزادی چراست
# 12 گفت اگرچه جمله درنایافتند %~% نه ببوی یافتن بشتافتند
# 13 جمله را چون بود امید یافتن %~% بر همه باید چو شمعی تافتن
# 14 گر یکی زان جمله ماندی ناامید %~% شب شدی بر چشم او روز سپید
# 15 لاجرم گردن گشادم جمله را %~% خط آزادی بدادم جمله را
# 16 آن لعین گر رحمتی در سینه داشت %~% زان چه مقصودش چو حق را کینه داشت
# 17 خلق عالم آشکارا و نهان %~% جمله خواهانند حق رادر جهان
# 18 جمله او را خواستند او مینخواست %~% تا نخواهد او نیاید کار راست
# 19 بادلی پر مهر فرعون لعین %~% خواست از جان قرب رب العالمین
# 20 لیک چون حق مینخواست او را چه سود %~% کانچه بودش آرزو او را نبود
# 21 کار از پیشان اگر بگشایدت %~% هر دمی صد گونه در بگشایدت PageV06P006
### | [ mbkhsh 7 ]
# 1 سالک ms089 آمد پیش کرسی دل شده %~% خاک زیر پایش از خون گل شده
# 2 پیش کرسی خیره بر جا ایستاد %~% همچو کرسی بر سر پا ایستاد
# 3 گفت ای صحن مرصع زان تو %~% صد هزاران قبه سرگردان تو
# 4 جمله در فلک در درج تست %~% مهر خندان در ده و دو برج تست
# 5 از تو میگردد فلک ذات البروج %~% هم افول از تست ظاهر هم عروج
# 6 در جهان گر ثابت و گر نایریست %~% لازم درگاه چون تو سایریست
# 7 منطقه بر بسته داری روز و شب %~% می نیاسائی زمانی از طلب
# 8 کهکشان پردانه زرین تر است %~% در جهان تخم طلب چندین تراست
# 9 گر ز یک قطبست عالم را قرار %~% در جهان تو دو قطبست آشکار
# 10 بر زمین وآسمان وسعت تراست %~% واسع مطلق توئی رفعت تراست
# 11 آیة الکرسی است اندر شان ترا %~% بس بود این آیت و برهان ترا
# 12 چون ترا چندین مقام و دولتست %~% وین همه صدق و صفا و صولتست
# 13 میتوانی گر مرا با این شکست %~% ره نمائی سوی مقصودی که هست
# 14 زین سخن کرسی قوی جنبنده شد %~% گفتی از عرش مجید افکنده شد
# 15 گفت من ره جستهام هر جا ازین %~% کرسیم زان ماندهام بر پا ازین
# 16 آیة الکرسی چو از برکردهام %~% در دعا سر سوی عرش آوردهام
# 17 میبباید تا هزاران ساله راه %~% با چنین عمری رسم با جایگاه
# 18 چون رسیدم بعد از آن با جای خویش %~% راه با سر گیرم از سودای خویش
# 19 میروم از سر ببن از بن بسر %~% همچو گوئی بام بام و در بدر
# 20 هر زمانم زخم چون گوئی رسد %~% میندانم تا کیم بوئی رسد
# 21 انک ازین سرش سر یک موی نیست %~% چون رساند دیگری را روی نیست
# 22 سالک آمد پیش آن پیر رجال %~% داد پیش پیر حالی شرح حال
# 23 پیر گفتش ذات کرسی واسعست %~% آسمان زو خافض ms090 و زو رافعست
# 24 پای تا سر در مکنون آمدست %~% نوربخش هفت گردون آمدست
# 25 هست هر کوکب درو در طلب %~% می نیاساید زمانی روز و شب
# 26 میدود از شوق حضرت هر نفس %~% میدواند آسمانها را ز پس
# 27 هر کرا دایم چنین شوقی بود %~% تحفه او هر زمان ذوقی بود
# 28 پادشاهی ذوق معنی بردنست %~% نه بزور خشک دینی بردنست
# 29 گر چو کرسی سرفرازی بایدت %~% ترک ملک نانمازی بایدت
# 30 ملک دنیا را که بنیادی نهند %~% گرچه بس عالیست بربادی نهند
~~PageV07P001
# 1 در رهی میرفت هارون الرشید %~% بود تابستان و آبی ناپدید
# 2 تشنگی غالب شد و در تف و تاب %~% چشم را بود ای عجب گربود آب
# 3 عابدی گفتش که ای شاه جهان %~% تشنگی چون برتو افتاد این زمان
# 4 گر دلت از تشنگی گردد خراب %~% ور نیابی فی المثل ده روز آب
# 5 گر کسی یک نیمه خواهد ملک شاه %~% تاترا یک شربت آب ارد براه
# 6 از سر آن بر توانی خاست تو %~% کژنشین با من بگو این راست تو
# 7 گفت ملک خود کنم نیمی نثار %~% تا رسد جانم بآب خوشگوار
# 8 گفت اگر آن شربت آبت در درون %~% ره نیابد تا بزیر آید برون
# 9 گر طبیبی خواهد آن نیمی دگر %~% تا دهد آن آب را در تو گذر
# 10 آن دگر نیمه توانی داد خوش %~% برتوانی خاست زان آزاد خوش
# 11 گفت چون در من بود صد پیچ پیچ %~% ملک با آن درد نبود هیچ هیچ
# 12 من بگویم ترک ملک و مرد خویش %~% تا خلاصی باشدم از درد خویش
# 13 گفت آن ملکت که در دفع عذاب %~% میتوان کردن عوض با یک من آب
# 14 دل درو بیهوده چندینی مبند %~% وز کفی دو آب چندینی مخند
# 15 ملکتی کان یک من آب ارزد ترا %~% دل برو چندین چرا لرزد ترا
# 16 ملک عقبی خواه تا خرم بود %~% ذره زان ms091 ملک صد عالم بود
# 17 عدل کن تادر میان این نشست %~% ذره زان مملکت آری بدست
# 18 عدل نبود این که بنشینی خوشی %~% میزنی در هر سرائی آتشی
# 19 گر چو خود خواهی رعیت را مدام %~% مملکت را عادلی باشی تمام
~~PageV07P002
# 1 رفت نوشروان درآن ویرانه %~% دید سر بر خاک ره دیوانه
# 2 ناله میکرد و چونالی گشته بود %~% حال گردیده بحالی گشته بود
# 3 از همه رسم جهان و آئین او %~% کوزه پر آب بر بالین او
# 4 در میان خاک راه افتاده بود %~% نیم خشتی زیر سر بنهاده بود
# 5 ایستادش بر زبر نوشین روان %~% ماند حیران در رخ آن ناتوان
# 6 مرد دیوانه ز شور بیدلی %~% گفت تو نوشین روان عادلی
# 7 گفت میگویند این هر جایگاه %~% گفت پرگردان دهانشان خاک راه
# 8 تا نمیگویند بر تو این دروغ %~% زانکه در عدلت نمیبینم فروغ
# 9 عدل باشد اینکه سی سال تمام %~% من درین ویرانه میباشم مدام
# 10 قوت خود میسازم از برگ گیاه %~% بالشم خشت است و خاکم خوابگاه
# 11 گه بسوزم پای تا سر زافتاب %~% گاه افسرده شوم از برف و آب
# 12 گاه بارانم کند آغشته %~% گه غم نانم کند سرگشته
# 13 گاه حیران گردم از سودای خویش %~% گاه سیرآیم ز سر تا پای خویش
# 14 من چنین باشم که گفتم خود ببین %~% روزگارم جمله نیکو بد ببین
# 15 تو چنان باشی که شب بر تخت زر %~% خفته باشی گرد تو صد سیمبر
# 16 شمع بر بالین و پائین باشدت %~% در قدح جلاب مشکین باشدت
# 17 جمله آفاق در فرمان ترا %~% نه چو من در دل غم یک نان ترا
# 18 تو چنان خوش من چنین بی حاصلی %~% وانگهی گوئی که هستم عادلی
# 19 آن من بین وان خود عدل این بود %~% این چنین عدلی کجا آئین بود
# 20 نیستی عادل تو با عدلت چکار %~% عدلئی به از چو تو عادل هزار
# 21 گر توهستی ms092 عادل و پیروزگر %~% همچو من در غم شبی با روز بر
# 22 گر درین سختی و جوع و بیدلی %~% طاقت آری پادشاه عادلی
# 23 ورنه خود را میمده چندان غرور %~% چندگویم از برم برخیز دور
# 24 زان سخنها دیده نوشین روان %~% کرد دردم اشک چون باران روان
# 25 گفت تاتدبیر کار او کنند %~% خدمت لیل ونهار او کنند
# 26 همچنان میبود او برجایگاه %~% هیچ نپذیرفت قول پادشاه
# 27 گفت مپشولید این آشفته را %~% برمگردانید کار رفته را
# 28 هست این ویرانه جای مرگ من %~% نیست جائی نیز رفتن برگ من
# 29 این بگفت و سر بزیری در کشید %~% تا شدند آن قوم دیری درکشید
# 30 عادل آن باشد که در ملک جهان %~% دادبستاند ز نفس خود نهان
# 31 نبودش در عدل کردن خاص و عام %~% خلق را چون خویشتن خواهد مدام
# 32 گر بموری قصد غمخواری کند %~% خویشتن را سرنگوساری کند PageV07P003
# 1 خسروی قصری معظم ساز کرد %~% اوستاد کار کار آغاز کرد
# 2 در بر آن قصر زالی خانه داشت %~% از همه عالم همان ویرانه داشت
# 3 شاه را گفتند ای صاحب کمال %~% گر نباشد کلبه این پیر زال
# 4 قصر نبود چار سو آن را بخر %~% تا شود قصرت مربع در نظر
# 5 پیرزن را خواند شاه سخت کوش %~% گفت گشت این کلبه را واجب فروش
# 6 تا مربع گردد این قصر بلند %~% این زمانت رخت میباید فکند
# 7 پیرزن گفتا که لا والله مگوی %~% از فروش این بنا ای شه مگوی
# 8 گر ترا ملک جهان گردد تمام %~% کار حرص تو کجا گیرد نظام
# 9 هر کرا حرص جهان ازجان نخاست %~% کی شود کارش بدین یک کلبه راست
# 10 ترک این گیر و مرا مپشول هیچ %~% تا زآه من نگردی پیچ پیچ
# 11 صبر کرد القصه روزی پادشاه %~% تا برفت آن پیره زن زان جایگاه
# 12 شاه گفت آن خانه راویران کنید %~% چارسویش با زمین یکسان کنید
# 13 ms093 هرچه دارد رخت او بر ره نهید %~% پس بنای قصر من آنگه نهید
# 14 پیره زن آخر چو باز آمد ز راه %~% کلبه خود دید قصر پادشاه
# 15 رخت خود بر راه دید انداخته %~% کلبه را دیوار ایوان ساخته
# 16 آتشی در جان آن غمگین فتاد %~% چشم چون سیلاب ازان آتش گشاد
# 17 با دلی پرخون زدست شهریار %~% روی رادر خاک ره مالید زار
# 18 گفت اگر اینجا نبودم ای اله %~% تو نبودی نیز هم این جایگاه
# 19 تن زدی تا کلبه احزان من %~% در هم افکندند بی فرمان من
# 20 این بگفت و با رخی تر خشک لب %~% برکشید از حلق جان آهی عجب
# 21 غلغلی در آسمان افتاد ازو %~% سرنگون شد حالی آن بنیاد ازو
# 22 حق تعالی کرد آن شه را هلاک %~% در سرای خود فرو بردش بخاک
# 23 عدل کن در ملک چون فرزانگان %~% تا نگردی سخره دیوانگان PageV07P004
# 1 ناگهی بهلول را خشکی بخاست %~% رفت پیش شاه ازوی دنبه خواست
# 2 آزمایش کرد آن شاهش مگر %~% تا شناسد هیچ باز از یکدیگر
# 3 گفت شلغم پاره باید کرد خرد %~% پاره کرد آن خادمیش و پیش برد
# 4 اندکی چون نان و آن شلغم بخورد %~% بر زمین افکند و مشتی غم بخورد
# 5 شاه را گفتا که تا گشتی تو شاه %~% چربی از دنبه برفت اینجایگاه
# 6 بی حلاوت شد طعام از قهر تو %~% میبباید شد برون از شهر تو PageV07P005
# 1 بامدادی شهریار شاد کام %~% داد بهلول ستمکش را طعام
# 2 او بسگ داد آن همه تا سگ بخورد %~% آن یکی گفتش که هرگز این که کرد
# 3 از چنین شاهی نداری آگهی %~% چون طعام او سگان را میدهی
# 4 این چنین بی حرمتی کردن خطاست %~% کار بی حرمت نیاید هیچ راست
# 5 گفت بهلولش خموش ای جمله پوست %~% گر بدانندی سگان کاین آن اوست
# 6 سر بسوی او نبردندی بسنگ %~% یعلم الله گر بخوردندی ز ننگ ms094 PageV07P006
# 1 رفت سنجر پیش زاهر ناگهی %~% گفت از وعظیم ده زاد رهی
# 2 شیخ زاهر گفت بشنو این سخن %~% چون شبانت کرد حق گرگی مکن
# 3 خانه خلقی کنی زیر و زبر %~% تا براندازی سرافساری بزر
# 4 خون بریزی خلق را در صد مقام %~% تا خوری یک لقمه وانگه حرام
# 5 خوشه چین کوی درویشان توئی %~% در گدا طبعی بتر زیشان توئی PageV07P007
# 1 یافت پیری یک درم سیم سیاه %~% گفت برباید گرفت این را ز راه
# 2 هرکه او محتاجتر خواهد فتاد %~% این درم اکنون بد و خواهیم داد
# 3 کرد بسیاری ز هر سوئی نگاه %~% کس نبد محتاجتر از پادشاه
# 4 از قضا آن روز روز بار بود %~% پادشه در حکم گیر ودار بود
# 5 پیر رفت و پیش اوبنهاد سیم %~% شاه شد در خشم و گفتش ای لئیم
# 6 چون منی را کی بدین باشد نیاز %~% گفت ای خسرو مکن قصه دراز
# 7 زانکه من برکس نیفکندم نظر %~% در همه عالم ز تو محتاجتر
# 8 هیچ مسجد نیست و بازار ای سلیم %~% کز برای تو نمیخواهند سیم
# 9 هر زمانت قسمتی دیگر بود %~% هر دمت چیزی دگر در خور بود
# 10 از همه درها گدائی میکنی %~% تا زمانی پادشاهی میکنی
# 11 با خودآی آخر دلت از سنگ نیست %~% خود ترازین نامداری ننگ نیست
~~PageV07P008
# 1 خواجه اکافی آن برهان دین %~% گفت سنجر را که ای سلطان دین
# 2 واجبم آید بتو دادن زکات %~% زانکه تو درویش حالی در حیات
# 3 گر ترا ملک وزری هست این زمان %~% هست آن جمله ازان مردمان
# 4 کرده از خلق حاصل آن همه %~% بر تو واجب میشود تا وان همه
# 5 چون از آن خود نبودت هیچ چیز %~% زین همه منصب چه سودت هیچ نیز
# 6 از همه کس گر چه داری بیشتر %~% میندانم کس ز تو درویشتر PageV07P009
# 1 شاه دین محمود سلطان جهان %~% داشت استادی بغایت خرده دان
# 2 بود نام او ms095 سدید عنبری %~% ای عجب کافور مویش بر سری
# 3 شاه یک روزی بدو گفت ای مقل %~% وتعز من تشا و تذل
# 4 آیت زیباست معنی بازگوی %~% از عزیز و از ذلیلم راز گوی
# 5 پیر گفتش گوئیا ای جان من %~% آیتی در شأن تست و آن من
# 6 قسم من عزست و آن تست ذل %~% تو بجزوی قانعی و من بکل
# 7 کوزه دارم من و یک بوریا %~% فارغم از طمطراق و از ریا
# 8 تا که در دنیا نفس باشد مرا %~% بوریا وین کوزه بس باشد مرا
# 9 باز تو بنگر بکار و بار خویش %~% ملک و پیل و لشگر بسیار خویش
# 10 آن همه داری دگر میبایدت %~% بیشتر از پیشتر میبایدت
# 11 من ندارم هیچ و آزادم ز کل %~% تو بسی داری دگر خواهی ز ذل
# 12 پس مرا عزت نصیب است از حبیب %~% بی نصیبی تو زعزت بی نصیب
# 13 ای دریغا ترک دولت کرده %~% خواریت را نام عزت کرده
# 14 بار هفت اقلیم در گردن کنی %~% عالمی را قصد خون خوردن کنی
# 15 تا دمی بر تخت بنشینی بناز %~% میمزن چون مینیاری خورد باز
~~PageV07P010
# 1 رفت یک روزی مگر بهلول مست %~% در بر هارون و بر تختش نشست
# 2 خیل او چندان زدندش چوب و سنگ %~% کز تن او خون روان شد بیدرنگ
# 3 چون بخورد آن چوب بگشاد او زفان %~% گفت هارون را که ای شاه جهان
# 4 یک زمان کاین جایگه بنشستهام %~% از قفا خوردن ببین چون خستهام
# 5 تو که اینجا کرده عمری نشست %~% بس که یک یک بند خواهندت شکست
# 6 یک نفس را من بخوردم آن خویش %~% وای بر تو زانچه خواهی داشت پیش
~~PageV07P011
### | [ mbkhsh 8 ]
# 1 سالک آمد لوح را رهبر گرفت %~% چون قلم سرگشته لوح از سرگرفت
# 2 لوح را گفت ای همه ریحان و روح %~% نیست هم تلویح تو در هیچ لوح
# 3 قابلی آیات پر اسرار را ms096 %~% حاملی الفاظ معنی دار را
# 4 نقش بند حکم دیوان ازل %~% جمله نقاشی علم و عمل
# 5 تا ابد پیرایه ذات تو ساخت %~% جمله اسرار آیات تو ساخت
# 6 هرچه رفت و میرود در هر دو کون %~% یک بیک پیداست بر تولون لون
# 7 جمله احکام خوش میخوان توراست %~% چون نخوانی چون خط خوشخوان تر است
# 8 چون محیطی جمله‌اسرار را %~% چاره کاری کن این بیکار را
# 9 زانکه گر از لوح نگشاید درم %~% چون قلم از غصه دربازم سرم
# 10 زین سخن در گشت لوح و گفت خیز %~% آبروی خویش و آن ما مریز
# 11 من چو اطفالم نشسته بی قرار %~% بی خبر لوحی نهاده بر کنار
# 12 از قلم هر خط که بیرون اوفتاد %~% من فرو خوانم ز بیم اوستاد
# 13 هر زمانی با دلی پررشک من %~% میبشویم نقش لوح از اشک من
# 14 گر کسی از لوح دیدی زندگی %~% مرده را لوحیست در افکندگی
# 15 حکم سابق صد جهان درهم سرشت %~% هر دمم زان نقش لوحی در نبشت
# 16 لاجرم آن لوح میخوانم زبر %~% هر زمانی لوح میگیرم ز سر
# 17 هر دمم سوی دگر دامن کشند %~% درخطم از بسکه خط در من کشند
# 18 می فرو گیرند در حرفم تمام %~% مینهند انگشت بر حرفم مدام
# 19 ماندهام حیران نه جان نه تن پدید %~% تا چه نقش آید مرا از من پدید
# 20 لوح بفکن ای چو کرسی سر فراز %~% با دبیرستان نخواهی رفت باز
# 21 گرچه بسیاریست خط درشان من %~% نیست خط عشق در دیوان من
# 22 درد من بین برفشان دامن برو %~% خط بیزاری ستان از من برو
# 23 سالک آمد پیش پیر دردناک %~% شرح دادش حال خود از جان پاک
# 24 پیر گفتش لوح محفوظ اله %~% عالم علمست و نقش پیشگاه
# 25 هرکجادر علم اسراری نهانست %~% لوح رادر عکس او نقشی چنانست
# 26 نقش محنت هست و نقش دولتست %~% هرچه هست آنجایگه بی علتست ms097
# 27 کار بی علت از آنجا میرود %~% محنت و دولت از آنجا میرود PageV08P001
# 1 گفت چون صحرا همه پربرف گشت %~% رفت ذوالنون در چنان روزی بدشت
# 2 دید گبری را ز ایمان بی خبر %~% دامنی ارزن درافکنده بسر
# 3 برف میرفت و بصحرا میدوید %~% دانه میپاشید و هرجا میدوید
# 4 گفت ذوالنونش که ای دهقان راه %~% از چه میپاشی تو این ارزن پگاه
# 5 گفت در برفست عالم ناپدید %~% چینه مرغان شد این دم ناپدید
# 6 مرغکان را چینه پاشم این قدر %~% تا خدا رحمت کند بر من مگر
# 7 گفت ذوالنونش که چون بیگانه %~% کی پذیرد تو مگر دیوانه
# 8 گفت اگر نپذیرد این بیند خدا %~% گفت بیند گفت بس باشد مرا
# 9 رفت ذوالنون سوی حج سالی دگر %~% بر رخ آن گبر افتادش نظر
# 10 دید او را عاشق آسا در طواف %~% گفت ای ذوالنون چرا گفتی گزاف
# 11 گفتی آن نپذیرد و بیند ولیک %~% دید و بپسندید و بپذیرفت نیک
# 12 هم مرا در آشنائی راه داد %~% هم مرا جان ودلی آگاه داد
# 13 هم مرا در خانه خود پیش خواند %~% هم مرا حیران راه خویش خواند
# 14 هست در بیت اللهم همخانگی %~% باز رستم زان همه بیگانگی
# 15 زان سخن حالی بشد ذوالنون ز جای %~% گفت ارزان میفروشی ای خدای
# 16 گبری چل ساله چون از گردنش %~% می بیندازی بمشتی ارزنش
# 17 دوستی خود بدشمن میدهی %~% این چنین ارزان بارزن میدهی
# 18 هاتفی در سر او آواز داد %~% کانکه او را خواند حق یا باز داد
# 19 گر بخواندش نه بعلت خواندش %~% ور براندش نه بعلت راندش
# 20 کار خلقست آنکه ملت ملتست %~% هرچه زان درگه رود بی علتست PageV08P002
# 1 بود خوش دیوانه در زیر دلق %~% گفت هر چیزی که دروی ماند خلق
# 2 علتست و من چو هستم دولتی %~% میرسم از عالم بی علتی
# 3 از ره بی علتیم آوردهاند %~% در جنون دولتیم آوردهاند
# 4 ms098 لاجرم کس را بسرم راه نیست %~% از جنونم هیچ جان آگاه نیست
# 5 هرکه در بی علتی حق فتاد %~% در خوشی جاودان مطلق فتاد
# 6 هرچه دید و هرچه بروی رفت نیز %~% خوش شمرد آن جمله چون جان عزیز
~~PageV08P003
# 1 بود مردی چست خوش خوش نام او %~% حق تعالی کرده نامش دام او
# 2 گر کسی در جانش آتش میزدی %~% او نرنجیدی و خوش خوش میزدی
# 3 خانه بودش فرو افتاد پاک %~% ماند فرزند و زنش در زیر خاک
# 4 ایستاده بود خوش خوش برکنار %~% وانگهی میگفت خوش خوش اینت کار
# 5 چون همه چیزی ز پیشان دید او %~% قول خوش خوش گفتن آسان دید او
# 6 گر چو خوش خوش خوش نبینی هر چه هست %~% خوش خوشی در ناخوشی افتی بشست
# 7 گر شود همچون زمین پست آسمان %~% تو خوشی خود طلب کن از میان
~~PageV08P004
# 1 آن یکی دیوانه در بغداد شد %~% یک دکان پر شیشه دید او شاد شد
# 2 برگرفت آنگاه سنگی ده بدست %~% وآن همه شیشه بیک ساعت شکست
# 3 صدهزاران شیشه میشد سرنگون %~% پس طراق و طمطراق آمد برون
# 4 مرد سودائی که آن سوداش کرد %~% از پسش خندید و بس صفراش کرد
# 5 آن یکی گفتش که ای شوریده مرد %~% این چرا کردی و هرگز این که کرد
# 6 سود اوبر باد دادی این زمان %~% مرد را درویش کردی زین زیان
# 7 گفت من دیوانه بس سرکشم %~% وین طراق و طمطراق آید خوشم
# 8 چون خوشم این آمد اینم هست کار %~% با زیانم نیست یا با سود کار
# 9 در حقیقت زین همه طاق ورواق %~% نیست کس آگاه جز از طمطراق
# 10 هیچکس از سر کار آگاه نیست %~% زانکه آنجا هیچکس را راه نیست
# 11 نیست کس را از حقیقت آگهی %~% جمله میمیرند بادستی تهی PageV08P005
# 1 ناگهی معشوق طوسی را مگر %~% بود بر بازار عطاران گذر
# 2 آن یکی عطار خوشتر از بهشت %~% غالیه ms099 از مشک و عنبر می سرشت
# 3 غالیه بستد ازو معشوق چست %~% بود در پیشش خری ادبار و سست
# 4 زیر دنبال خر آلوده بکرد %~% بر پلیدی غالیه سوده بکرد
# 5 سر این پرسید ازو مردی ز راه %~% گفت این خلقی که هست اینجایگاه
# 6 از خدادارند چندانی خبر %~% کز دم این غالیه این لاشه خر
# 7 از درخت ذات تو یک شاخ تر %~% تا نپیوندد باصل کار در
# 8 تو بریده مانی از اصل همه %~% فصل باشد قسمت از وصل همه
# 9 این زمان کن شاخ را پیوسته تو %~% زانکه چون مردی بمانی بسته تو
# 10 بسته نتواند بلاشک کار کرد %~% کار اینجا بایدت نهمار کرد
# 11 ور بدو پیوسته خواهی مرد تو %~% زندگی پیوسته خواهی برد تو
# 12 زنده بی مرگ بسیاری بود %~% گر بمیری زنده این کاری بود
# 13 بر در او چون توانی یافت بار %~% چون ز بیکاری نه پردازی بکار
# 14 نیستت پروای ریش خود دمی %~% همچنین مردار خواهی شد همی PageV08P006
# 1 بود مجنونی بدست آئینه %~% چون بکردی جمعه هر آدینه
# 2 برگشادی پرده از آئینه باز %~% تا چو بیرون آمدی خلق از نماز
# 3 آینه در روی مردم داشتی %~% چون شدی مردم بسی بگذاشتی
# 4 خلق چون بسیار در چشم آمدیش %~% آینه بفکندی و خشم آمدیش
# 5 مردمان پیشش شدندی دلنواز %~% پس بدادندیش آن آئینه باز
# 6 باز چون آن خلق بسیار آمدی %~% بار دیگر خشم در کار آمدی
# 7 آینه در رهگذار انداختی %~% خلق از سر باز با او ساختی
# 8 گاه بگرفتی و گه بگذاشتی %~% گاه بفکندی و گه برداشتی
# 9 چون نبودی خلق را پروای او %~% عاقبت غالب شدی سودای او
# 10 گفتی آن باید مرا کاین مردمان %~% روی خود بینند حاضر یک زمان
# 11 لیک یک تن را همی نه کم نه بیش %~% وا نمیگردد ز روی و ریش خویش
# 12 هرکرا پروای خود نبود دمی %~% هرگزش پروای حق باشد ms100 همی
# 13 این چنین مشغول و سرگردان شده %~% در غم شغل جهانت جان شده
# 14 تا کی آخر جمع خواهی کرد تو %~% جمع چندان کن که خواهی خورد تو
# 15 ای که روزی میکنی چندین طلب %~% جان شیرین جوی و نور دین طلب
# 16 ای ترا هر لحظه تلبیسی دگر %~% در بن هر مویت ابلیسی دگر
# 17 در حقیقت رو ز عادت دور باش %~% نی ز ابلیسی بخود مغرور باش
~~PageV08P007
# 1 سجده میکرد ابلیس لعین %~% گفت عیسی در چه کاری این چنین
# 2 گفت من بیش از همه عمری دراز %~% سجده عادت کردهام زانگاه باز
# 3 عادتم گشتست این زان میکنم %~% گرهمه سجدهست تاوان میکنم
# 4 عیسی مریم بدو گفت ای سقط %~% می ندانی هیچ و ره کردی غلط
# 5 تو یقین میدان که اندر راه او %~% نیست عادت لایق درگاه او
# 6 هرچه از عادت رود در روزگار %~% نیست آن را با حقیقت هیچ کار
# 7 وقف ابلیس است دنیا سر بسر %~% تو ازو میباز دزدی در بدر
# 8 هر که از ابلیس دزدد مال او %~% خود توان دانست فردا حال او
# 9 گر رود ابلیس از بازارها %~% کی رود بازارها را کارها
# 10 زانکه دنیا سر بسر بازار اوست %~% بیشتر بیع و شری از کار اوست
# 11 اوست مه بازار هر بازار و بس %~% کار دنیا نیست بی او یک نفس
~~PageV08P008
# 1 گفت یک روزی سلیمان کای اله %~% بهر من ابلیس را آور براه
# 2 تا چو هر دیوی شود فرمانبرم %~% بی پری جفتی نهد سر در برم
# 3 حق بدو گفتا مشو او را شفیع %~% تاکنم در حکم تو او را مطیع
# 4 عاقبت ابلیس شد فرمان برش %~% گشت چون باد ای عجب خاک درش
# 5 گرچه چندانی سلیمان کار داشت %~% کز زمین تا عرش گیر و دار داشت
# 6 مسکنت را قدر چون بشناخت او %~% قوت از زنبیل بافی ساخت او
# 7 خادمش یک روز در ms101 بازار شد %~% از پی زنبیل او در کار شد
# 8 گرچه بسیاری بگشت از پیش و پس %~% عاقبت نخرید آن زنبیل کس
# 9 بازگشت و سوی او آورد باز %~% شد گرسنگی سلیمان را دراز
# 10 روز دیگر دیگری بهتر ببافت %~% تا خریداری تواند بو که یافت
# 11 برد خادم هر دو بازاری نبود %~% تا بشب گشت و خریداری نبود
# 12 چون نمیآمد خریداری پدید %~% ضعف شد القصه بسیاری پدید
# 13 شد ز بی قوتی سلیمان دردناک %~% آمدش بی قوتی در جان پاک
# 14 حق تعالی گفتش آخر حال چیست %~% کز ضعیفی بر تو دشوارست زیست
# 15 گفت نان میبایدم ای کردگار %~% گفت نان خور چند باشی بیقرار
# 16 گفت یا رب نان ندارم در نگر %~% گفت بفروش آن متاعت نان بخر
# 17 گفت زنبیلم فرستادم بسی %~% نیست این ساعت خریدارم کسی
# 18 گفت کی زنبیل باید کار را %~% بنده کرده مهتر بازار را
# 19 بی شکی شیطان چو محبوس آیدت %~% کار دنیا جمله مدروس آیدت
# 20 چونبود در بند ابلیس پلید %~% کی توان کردن فروشی یا خرید
# 21 کار دنیا جمله موقوف ویست %~% نهی منکر امر معروف ویست PageV08P009
### | [ mbkhsh 9 ]
# 1 سالک آمد وانگهش از سر قدم %~% چون قلم شد سرنگون پیش قلم
# 2 گفت ای منشی اسرار آمده %~% ناقد گفتار و کردار آمده
# 3 ای بوقت کودکی همچون مسیح %~% هم معز و هم متین و هم فصیح
# 4 قوس قدرت را توئی زه لاجرم %~% گشت نازل زین سبب نون و القلم
# 5 حقتعالی هم بتو تعلیم داد %~% هم ز قدرت احسن التقویم داد
# 6 اولین استاد اسرار قدم %~% تو شدی موجود از کتم عدم
# 7 پای از سر کرده سر از زفان %~% میخرامی از شبه گوهرفشان
# 8 گه گهر داری نثار و گه شکر %~% گاه خطت دروگاهی آب زر
# 9 هست در تاریکیت آب حیات %~% نی شکر بالحق توئی باری نبات
# 10 پادشاهی تو مطلق آمدست %~% خط تو جمله ms102 محقق آمدست
# 11 در حقیقت بی مجاز و عیب و ریب %~% ملهم لوح دلی نقاش غیب
# 12 درد من بین بازکن بر من دری %~% سر غیبم گوی و درجنبان سری
# 13 زین سخن جان قلم شد تافته %~% گشت از تیغ زفان بشکافته
# 14 گفت آخر من کیم اسرار را %~% سر بریده میدوم این کار را
# 15 گرچه آبی روشن و کامل بود %~% چون نداند ناودان غافل بود
# 16 من چو ناوم واب روشن میرود %~% لیک دورم ز آنچه بر من میرود
# 17 من کمر بسته بدیدار آمدم %~% سرنگون از شوق این کار آمدم
# 18 پس زفان گشته قلم بیروی و راه %~% میروم وانگاه در آب سیاه
# 19 چون از این سر ذره نشناختم %~% عاقبت از عجز سر در باختم
# 20 شرح حال دلپذیر من شنو %~% باورم دار و صریر من شنو
# 21 یا چو من حیران طریق خویش گیر %~% یا قلم در من کش و ره پیش گیر
# 22 سالک آمدپیش پیر و گفت حال %~% تا شد آگاه آن امام حال و قال
# 23 پیر گفتش هست در حضرت قلم %~% رای قدرت کار بخش بیش و کم
# 24 ذره با ذره گر کار داشت %~% نقش آن نوک قلم داند نگاشت
# 25 تانگردد از قلم نقشی عیان %~% ذره برخود نجنبد در جهان
# 26 چون قلم را داعی رفتن بخاست %~% کارها از رفتن او گشت راست
# 27 کرد دایم سرنگونی اختیار %~% می نیاساید دمی از درد کار
# 28 چون بلذت در رسید او ازالم %~% غرقه آن نور شد جف القلم
# 29 هرکه او در کار بسیاری برفت %~% آخر الامرش نکوکاری برفت
# 30 چون قلم شو راست در رفتار خویش %~% تا بکام خود رسی در کار خویش
~~PageV09P001
# 1 بود ذوالنون را مریدی پاکباز %~% هم بمعنی اهل دل هم اهل راز
# 2 در حضورش چل چله افتاده بود %~% تا بچل موقف تمام استاده بود
# 3 مدت چل سال جانی غرق راز %~% پاسبان حجره دل ms103 بود باز
# 4 نه درین چل سال حرفی گفته بود %~% نه درین چل سال یکشب خفته بود
# 5 روزی آمد پیش ذوالنون دردناک %~% سرنهاد از عجز خود بر روی خاک
# 6 طاعت چل ساله خود بر دوام %~% آنچه کرده بود بر گفتش تمام
# 7 گفت اگرچه هر چه گفتی کردهام %~% همچو روز اولین در پردهام
# 8 نه دری در سینه میبگشایدم %~% نه جمالی روی میبنمایدم
# 9 نه زحق خطی بنامم میرسد %~% نه بدل از وی پیامم میرسد
# 10 بر نمیگیرد بهیچم چون کنم %~% چند سوزم چند پیچم چون کنم
# 11 تا نگوئی کاین شکایت کردنست %~% لیک بدبختی حکایت کردنست
# 12 دل گرفتن نیست از طاعت مرا %~% لیک ذوقی نیست یک ساعت مرا
# 13 تو طبیبی غمگنان را چاره کن %~% داروی این عاشق خونخواره کن
# 14 شیخ چون بشنود ازآن سرگشته راز %~% گفت امشب ترک کن کلی نماز
# 15 نان بخور سیر و بخسب امشب تمام %~% تا گر از لطفت نمیآید پیام
# 16 بو که از عنفی کند در تو نگاه %~% زانکه پندارم بلطفت نیست راه
# 17 هرکسی را از رهی دیگر برند %~% گه زپای آرند و گه از سر برند
# 18 این سخن درویش چون بشنود رفت %~% بود تشنه سیر خورد و سیر خفت
# 19 مصطفی رادید هم آن شب بخواب %~% ای عجب در شب که بیند آفتاب
# 20 گفت میگوید خداوندت سلام %~% میدهد از حضرت خویشت پیام
# 21 کی بهمت رنجها برده بسی %~% کی کند هرگز زیان بر ما کسی
# 22 تحفه خود یادگار تو نهم %~% هرچه خواهی در کنار تو نهم
# 23 گرچه تو چل ساله داری رنج راه %~% گنج دولت بخشمت این جایگاه
# 24 در عوض گنج کرم بازت دهم %~% خلعت و انعام و اعزازت دهم
# 25 لیکن از ماسوی ذوالنون برسلام %~% گو که هان ای مدعی ناتمام
# 26 ای همه تزویر و ناموس آمده %~% پاک رفته پیش و سالوس آمده
# 27 عاشقان را میکنی از ما ms104 نفور %~% تا ز راه ما همی گردند دور
# 28 همچو غول از رهزنی دم میزنی %~% کار مشتی خسته بر هم میزنی
# 29 گر نیندازم بصد رسوائیت %~% نی خدایم چند از رعنائیت
# 30 تا تو دست از رهزنی کوته کنی %~% عاشقان را تا بکی گمره کنی
# 31 زین سخن ذوالنون چنان دلشاد شد %~% کز دو عالم تا ابد آزاد شد
# 32 چون زکار خویش مرد آید یکی %~% آنچه میجوید بیابد بی شکی
# 33 چند خواهی بود نه پخته نه خام %~% نیک خواهی کار میباید تمام
# 34 هرکه او در کار خود کامل بود %~% عاقبت مقصود او حاصل بود PageV09P002
# 1 بود دزدی دزدی بسیار کرد %~% تا خلیفهش عاقبت بردار کرد
# 2 میگذشت آنجایگه شبلی مگر %~% چشم افتادش بران زیر و زبر
# 3 اشک بر رویش ز کار او دوید %~% نعره زد پیش دار او دوید
# 4 بوسه بر پای او داد و برفت %~% پیش او دستار بنهاد و برفت
# 5 سر این پرسید از وی سایلی %~% گفت بودست او بدزدی کاملی
# 6 از کمال او دزدی بسیار کرد %~% تا که جان را در سر این کار کرد
# 7 هرکه او در کار خود باشد تمام %~% جان خود در کار بازدوالسلام
# 8 گرچه دزدی جاهل و غافل بدست %~% لیک اندر کار خود کامل بدست
# 9 چون تمام افتاد او در کار خویش %~% زان نهادم پیش اودستار خویش
# 10 چون بدیدم دار چوبین جای او %~% بوسه زان دادم خوشی بر پای او
# 11 او بکار خویش مرد خویش بود %~% نه چو من نامرد درد خویش بود
# 12 او بمردی بود پشت لشگری %~% نه چو من آمد مخنث گوهری
# 13 جان او او را جوی ارزیده بود %~% نه چو من برجان خود لرزیده بود
# 14 مرد باید خواه خاص و خواه عام %~% کو بود در فن و کار خود تمام
# 15 ذره گر نیک نامی بایدت %~% در همه کاری تمامی بایدت
# 16 در تمامی گر ms105 تو کاری بد کنی %~% آن هم از بهر خلاص خود کنی
~~PageV09P003
# 1 آن یکی قلاب را بگرفت شاه %~% خواست تادستش ببرد پیش راه
# 2 قلب زن مرد مرقع پوش بود %~% از حقیقت ذره باهوش بود
# 3 گفت با خانه بریدم این زمان %~% تا نهم مالی که دارم در میان
# 4 چون بسوی خانه بردندش فراز %~% او مرقع برکشید و گشت باز
# 5 برهنه استاد پیش شهریار %~% گفت اکنون کار باید کرد کار
# 6 زانکه این قلاب را از هرچه هست %~% ماحضر قلبیست این ساعت بدست
# 7 شاه گفتش از چه میگفتی دروغ %~% گفت تا در دین نباشم بی فروغ
# 8 عیب خود پوشیدم از بیم هلاک %~% در لباس خاص بی عیبان پاک
# 9 از چنین عیبی چو در روی آمدم %~% زان لباس پاک یکسوی آمدم
# 10 تا نه بیند کس مرقع در برم %~% اهل دل را بدنگوید بر سرم
# 11 گر شدم بد نام در پیش سپاه %~% جانب آن قوم میدارم نگاه
# 12 زانکه بد نامی ایشان خواستن %~% کفرم آید کفر نتوان خواستن
# 13 شاه را از راستی آن جوان %~% وقت خوش شد عفو کردش آن زمان
# 14 چند خواهی بود مرد ناتمام %~% نه بدو نه نیک و نه خاص ونه عام
# 15 چون قلم شو عشق را بسته میان %~% پس بسر عشق بگشاده زفان
# 16 زانکه گر نبود ترا با عشق کار %~% تو خری باشی بمعنی بی فسار
~~PageV09P004
# 1 بود در غزنی امامی از کرام %~% نام بودش میره عبدالسلام
# 2 چون سخن گفتی امام نامدار %~% خلق آنجا جمع گشتی بی شمار
# 3 هر کرا در شهر چیزی گم شدی %~% روز مجلس پیش آن مردم شدی
# 4 بانگ کردی آنچه گم کردی براه %~% پس نشان جستی ز خلق آنجایگاه
# 5 روز مجلس بود مردی سوگوار %~% زانکه خر گم کرده بود آن بیقرار
# 6 بر سر آن مردم مجلس نیوش %~% مرد خر گم کرده آمد در خروش
# 7 کای مسلمانان خری ms106 باجل که یافت %~% چه خر و چه اسب آن دلدل که یافت
# 8 چون نداد آنجا کسی از خر نشان %~% مرد شد بر خاک از آن غم خون فشان
# 9 آن امام القصه حرف آغاز کرد %~% دفتر عشاق از هم باز کرد
# 10 وصف عشق و عاشقان گفتن گرفت %~% وز کمال عشق آشفتن گرفت
# 11 پس چنین گفت او که ذرات جهان %~% جمله در عشقند پیدا ونهان
# 12 در جهان کس بود کو عاشق نبود %~% یا کمال عشق را لایق نبود
# 13 هست در مجلس کسی اینجایگاه %~% کو بسر عشق کم بردست راه
# 14 غافلی برخاست پنداشت آن سلیم %~% کانکه عاشق نیست کاریست آن عظیم
# 15 گفت اگر چه یافتم عمری تمام %~% هرگزم عشقی نبودست ای امام
# 16 میره گفت آن مرد خرگم کرده را %~% روفساری آر و گیر این مرده را
# 17 کانچه تو در جستنش بشتافتی %~% منت ایزد را که اینجا یافتی
# 18 مرد را بی عشق کاری چون بود %~% این چنین خر بی فساری چون بود
# 19 هر که عاشق نیست او را خر شمر %~% خر بسی باشد ز خر کمتر شمر
# 20 عاشقی در چستی و چالاکیست %~% هرکه عاشق نیست کرمی خاکیست
# 21 عشق را گاهی نوازش باشدت %~% گاه چون شمعی گدازش باشدت
# 22 تا نخواهی دید در اول گداز %~% نیست درآخر ترا ممکن نواز PageV09P005
# 1 بوسعید مهنه در آغاز کار %~% پیش لقمان رفت روزی بی قرار
# 2 سنگ در یک دست میافراشت او %~% سوخته در دست دیگر داشت او
# 3 شیخ گفتش چیست سنگ و سوخته %~% گفت تا گردانمت آموخته
# 4 میزنم این سنگ بر سر محکمت %~% سوخته برمینهم چون مرهمت
# 5 زانکه این دردی که این ساعت تراست %~% این چنین درمانش خواهد گشت راست
# 6 گه ز ضرب او جراحت میرسد %~% گه ز مرهم نیز راحت میرسد
# 7 گر ز ضرب او جراحت نبودت %~% تا ابد اومید راحت نبودت
# 8 راحت خود را شدی ms107 پیوسته دوست %~% بی جراحت نیز فقرت آرزوست PageV09P006
# 1 بر پلی میشد نظام الملک شاد %~% چشم او ناگه بزیر پل فتاد
# 2 بیدلی در سایه پل رفته بود %~% فارغ از هر دو جهان خوش خفته بود
# 3 گفت اگر عاقل اگر آشفته %~% هرچه هستی فارغ و خوش خفته
# 4 بیدل دیوانه گفتش ای نظام %~% کی دو تیغ آید بهم در یک نیام
# 5 ملک دنیا هست دین میبایدت %~% آن همه داری و این میبایدت
# 6 گر ترا دین باید از دنیا مناز %~% هردو با هم راست ناید کژ مباز
~~PageV09P007
### | [ mbkhsh 10 ]
# 1 سالک صادق دم نیکوسرشت %~% آمد از صدق طلب پیش بهشت
# 2 گفت ای خلوت سرای دوستان %~% پای تا سر بوستان در بوستان
# 3 خاک روب کوی تو باغ ارم %~% تشنه یک قطره تو جام جم
# 4 آب حیوان خاک باشد بردرت %~% نیم مرده ز اشتیاق کوثرت
# 5 جمله تن روحو ریحانی همه %~% جان عالم عالم جانی همه
# 6 آسیای چرخ سرگردان ترا %~% باغبانی خازن و رضوان ترا
# 7 عالمی حوران و غلمان نقد تو %~% جمله رادل بر وفای عقد تو
# 8 آنچه هرگز آدمی نشنیده است %~% نه کسی دانسته ونه دیده است
# 9 آن نشان در سایه تو میدهند %~% نور از سرمایه تو میدهند
# 10 طوطی جان طالب معنی تو %~% تا ابد طوبی له از طوبی تو
# 11 دار حیوانی سرای زندگی %~% ذره ذره از تو جای زندگی
# 12 هرکجا سریست در هر دو جهان %~% هست در هر ذره تو بیش از آن
# 13 مرغ بریانت چو خوردی زنده شد %~% لاجرم چون زنده شد پرنده شد
# 14 چون می و شیر و عسل داری روان %~% آب در جوی تو بینم این زمان
# 15 این همه زینت که از طاعت تراست %~% وین همه عزت که هر ساعت تراست
# 16 میتوانی گر مرادرمان کنی %~% کار جان دردمند آسان کنی
# 17 شد بهشت از قول سالک بیقرار %~% برکشید از سینه آهی مشکبار ms108
# 18 گفت ای جوینده زیبا سرشت %~% من بهشتم آنچه دیدم از بهشت
# 19 تا بکی بینی تو زیبائی شمع %~% مینهبینی سوز و تنهائی شمع
# 20 من چو در دردم مرا درمان چه سود %~% روح چون میسوزدم ریحان چه سود
# 21 غیب خواهم سر بغیرم میدهد %~% عشق خواهم لحم طیرم میدهد
# 22 گه زجوی میخرابم مانده %~% گه ز شیری مست خوابم مانده
# 23 طفل را در خواب از شیری کنند %~% مست را از خمر تدبیری کنند
# 24 بیشتر اصحابم ابله آمدند %~% اهل دین از من منزه آمدند
# 25 سلسله سازند رو یا روی من %~% تا کشند اهل دلی را سوی من
# 26 نیستم فی الجمله جز دار السلام %~% گر رسد سلمان بمن اینم تمام
# 27 هرکه پیش من فرود‌آورد سر %~% لقمه اول دهندش از جگر
# 28 بار اول کوزه در دردی زنند %~% تا جگر خواران دم خردی زنند
# 29 آنکه از من راه زد یک گندمش %~% هست سیصد سال نیش کژدمش
# 30 سالکا از من چه میجوئی برو %~% من ندانم تا چه میگوئی برو
# 31 سالک آمد پیش پیر نیک نام %~% حال خود برگفت پیش او تمام
# 32 پیر گفتش هست فردوس منیر %~% عرصه دعوت سرای دار و گیر
# 33 در بهشت است آفتاب لایزال %~% یعنی از حضرت تجلی جمال
# 34 هرکه اینجا آشنائی یافت او %~% زان تجلی روشنائی یافت او PageV10P001
# 1 گرم شد یک روز شیخ با یزید %~% گفت اگر خواهد خداوند مجید
# 2 مدت هفتاد سالم را شمار %~% من ازو خواهم شمار ده هزار
# 3 زانکه سالی ده هزارست از عدد %~% تا الست ربکم گفتست احد
# 4 جمله را در شور آورد از الست %~% وز بلی شان جز بلا نامد بدست
# 5 هر بلا کان در زمین وآسمانست %~% از بلی گفتن نشان دوستانست
# 6 بعد از آن گفتا که میآید خطاب %~% کاین سخن چون گفته شد بشنو جواب
# 7 هفت اندامت کنم روز شمار %~% جزو جزو و ذره ذره ms109 چون غبار
# 8 پس بهر یک ذره دیدارت دهم %~% در خور هر دیده بارت دهم
# 9 ده هزاران ساله را نقد شمار %~% گویمت اینک نهادم در کنار
# 10 تا بهر یک ذره کاری میکنی %~% این چنین کن گر شماری میکنی
# 11 هرکرا آن آفتاب اینجا بتافت %~% آنچه آنجا وعده بود اینجا بیافت
~~PageV10P002
# 1 عاشقی میمرد چون دل زنده داشت %~% لاجرم چون گل لبی پرخنده داشت
# 2 سایلی گفتش که این خنده ز چیست %~% خاصه در وقتی که میباید گریست
# 3 گفت با معشوق خود چون عاشقم %~% میزنم یک دم که صبحی صادقم
# 4 صبح را خنده صواب آید صواب %~% کو درون سینه دارد آفتاب
# 5 گرچه من خورشید دارم در میان %~% بر طبق ننهادهام چون آسمان
# 6 آفتابی هر که را در جان بود %~% گر بخندد همچو صبح آسان بود
# 7 من که روزم آمد و شب در گذشت %~% یارم آمد رب و یارب درگذشت
# 8 گر کنم شادی و گر خندم رواست %~% گر گشایم لب و گر بندم رواست
# 9 چون شود خورشید عزت آشکار %~% هشت جنت گردد آنجا ذره وار
# 10 بی جهت چندانکه بینی پیش و پس %~% از همه سوئی یکی بینی و بس
# 11 جمله او بینی چو دایم جمله اوست %~% نیست در هر دو جهان بیرون ز دوست
~~PageV10P003
# 1 چون زلیخا شد ز یوسف بی قرار %~% با میان آورد عشقش از کنار
# 2 بر زلیخا شد همه عالم سیاه %~% تا کند یوسف بسوی او نگاه
# 3 ذره یوسف بدو می ننگریست %~% تا زلیخا بر سر او میگریست
# 4 هر زمان از پیش او برخاستی %~% خویش از نوع دگر آراستی
# 5 جلوه میکردی بپیش روی او %~% ننگرستی هیچ یوسف سوی او
# 6 چون زلیخا شد بجان درمانده %~% حیلتی بر ساخت آن درمانده
# 7 خانه فرمود بر هر سوی او %~% کرده صورت جمله نقش روی او
# 8 چار دیوارش چو سقف از هر کنار %~% بود از نقش ms110 زلیخا پرنگار
# 9 لایق آن خانه مفرش ساخت او %~% هم ز نقش خود منقش ساخت او
# 10 گفت یوسف قبله روی عزیز %~% چون نمیبیند چه خواهد بود نیز
# 11 چون رخم نقد عزیز عالمست %~% نیل مصرجامعم را شبنمست
# 12 چون عزیزم من چنین در چشم خود %~% برکشم چون مصر نیل از چشم بد
# 13 شش جهت در صورت خویش آورم %~% یوسف صدیق را پیش آورم
# 14 تا چو بیند نقش من از خانه او %~% همچو من از من شود دیوانه او
# 15 عاقبت چون حیله ساخت آن دلربای %~% کرد یوسف رادرون خانه جای
# 16 یوسف از هر سوی کافکندی نظر %~% نقش آن دلداده دیدی پیش در
# 17 شش جهاتش صورت آن روی بود %~% ای عجب یک صورت از شش سوی بود
# 18 یوسف صدیق جان پاک تو %~% در درون خانه پر خاک تو
# 19 چون نگه میکرد از هر سوی او %~% می ندید از شش جهت جز روی او
# 20 دید در هر ذره انوار حق %~% موج میزد جزو جزو اسرار حق
# 21 لاجرم گر ماهی و گر ماه دید %~% هر دو عالم نور وجه الله دید
~~PageV10P004
# 1 گشت مجنون هر زمان شوریدهتر %~% همچنان در کوی لیلی شد مگر
# 2 هرچه را در کوی لیلی دید او %~% بوسه بر میداد و میبوسید او
# 3 گه در و دیوار در بر میگرفت %~% گاه راه از پای تا سر میگرفت
# 4 نعره میزد در میان کوی خوش %~% خاک میافشاند از هر سوی خوش
# 5 روز دیگر آن یکی گفتش که دوش %~% از چه کردی آن همه بانگ و خروش
# 6 هیچ دیوار و دری نگذاشتی %~% میگرفتی در بر و میداشتی
# 7 هیچ از در کار برنگشایدت %~% هیچ ازدیوار در نگشایدت
# 8 کرد مجنون یاد سوگندی عظیم %~% گفت تا در کوی او گشتم مقیم
# 9 من ندیدم در میان کوی او %~% بر در و دیوار الا روی او
# 10 بوسه گر بر در ms111 زنم لیلی بود %~% خاک اگر بر سر کنم لیلی بود
# 11 چون همه لیلی بود در کوی او %~% کوی لیلی نبودم جز روی او
# 12 هر زمانی صد بصر میبایدت %~% هر بصر را صد نظر میبایدت
# 13 تا بدان هر یک نگاهی میکنی %~% صد تماشای الهی میکنی
# 14 دل که دارد این نظر اندک قدر %~% مینیاساید زمانی از نظر
# 15 گر بجای یک نظر بودی هزار %~% آن هزاران دیده بودی غرق کار
~~PageV10P005
# 1 بود مردی از عرب در کار خام %~% خوش به پنج انگشت میخوردی طعام
# 2 سائلی گفتش که ای بر بینوا %~% هین مرا آگاه گردان تا چرا
# 3 تو به پنج انگشت خوردی این طعام %~% گفت زان کانگشت شش نیست ای غلام
# 4 گر بجای پنج شش بودی مرا %~% هر شش من بارکش بودی مرا
# 5 گر هزاران دیده داری ای غلام %~% آن نظر را باید آن جمله مدام
# 6 گر شود هردو جهان زیر و زبر %~% بس بود هر دو جهان را آن نظر
# 7 گر شود هر دو جهان در خاک پست %~% تا ابد این خاکیان را کار هست
# 8 خاک را چون کار با پاک اوفتاد %~% پیش آدم عرش در خاک اوفتاد
~~PageV10P006
# 1 بر سر منبر امامی رفته بود %~% گرم گشته این سخن میگفته بود
# 2 کو خداوندیست بی چون و چرا %~% هرگزش بر دامن آن کبریا
# 3 از مذلت ذره ننشست گرد %~% نه نشیند نیز کو پاکست و فرد
# 4 بیدلی را این سخن آمد بگوش %~% بانگ بر زد گفت ای جاهل خموش
# 5 زانکه خود گرد مذلت گر رواست %~% دایما بر دامن آن کبریاست
# 6 این همه خاکی نمیبینی مدام %~% تا ابد گرد مذلت این تمام
# 7 دامن آن کبریا کرده بدست %~% کرده چون گردی بران دامن نشست
# 8 آدمی را هست همچون حق یکی %~% نیست حق را همچو خویشی بیشکی
# 9 لاجرم مردم همه در کار اوست %~% منتظر بنشسته دیدار اوست PageV10P007
# 1 ms112 گفت محمود و ایاز سیمبر %~% فخر کردند ای عجب با یکدگر
# 2 گفت محمود از سر رعنایئی %~% کیست چون من در جهان آرایئی
# 3 سند و هند و ترک و روم آن منست %~% هفتصد خسرو بفرمان منست
# 4 لشگر و پیل مرا اندازه نیست %~% هیچسلطان را چنین آوازه نیست
# 5 در زمان برجست ایاز نیک نام %~% باز پس میرفت تا هفتاد گام
# 6 گفت دارم یک سخن با شهریار %~% هست دستوری شهش گفتا بیار
# 7 گفت اگر داری جهان پر صف شکن %~% لیک محمودی نداری همچو من
# 8 گر ترا هر دوجهان پر کس بود %~% این چه من دارم مرا می بس بود
# 9 گر تجلی جمالت آرزوست %~% پای تا سر دیده شو در پیش دوست
# 10 تا بدان هر دیده در دارالسلام %~% تا ابد دیدار بخشندت مدام
# 11 دیده بیناست جان را زاد راه %~% از خدای خویش دایم دیده خواه
~~PageV10P008
# 1 رهبری بودست الحق رهنمای %~% میهمانی خواست یک روز از خدای
# 2 گفت در سرش خداوند جهان %~% کایدت فردا پگه یک میهمان
# 3 روز دیگر مرد کار آغاز کرد %~% هرچه باید میهمان را ساز کرد
# 4 بعد از آن میکرد هر سوئی نگاه %~% پیش درآمد سگی عاجز ز راه
# 5 مرد آن سگ را برانداز پیش خوار %~% همچنان میبود دل در انتظار
# 6 تا مگر آن میهمان ظاهر شود %~% هدیه حق زودتر حاضر شود
# 7 کس نگشت البته از راه آشکار %~% میزوان در خواب شد از اضطرار
# 8 حق خطابش کرد کای حیران خویش %~% چون فرستادم سگی را زان خویش
# 9 تا تو مهمان داریش کردیش دور %~% تا گرسنه رفت از پیشت نفور
# 10 مرد چون بیدار شد سرگشته شد %~% در میان اشک و خون آغشته شد
# 11 میدوید از هر سوئی و میشتافت %~% عاقبت در گوشه سگ را بیافت
# 12 پیش او رفت و بسی زاریش کرد %~% عذر خواست و عزم دلداریش کرد
# 13 سگ زفان بگشاد و ms113 گفت ای مرد راه %~% میهمان میخواهی از حق دیده خواه
# 14 اینکه از حق میهمان میبایدت %~% دیده در خورتر از آن میبایدت
# 15 زانکه گر یک ذره دیدارت دهند %~% صد هزاران ساله مقدارت دهند
# 16 گر نداری دیده از حق دیده خواه %~% زانکه نتوانی شدن بی دیده راه
~~PageV10P009
# 1 آن یکی دیوانه عالی مقام %~% خضر او را گفت ای مرد تمام
# 2 رای آن داری که باشی یار من %~% گفت با تو برنیاید کار من
# 3 زانکه خوردی آب حیوان چندگاه %~% تا بماند جان تو تا دیرگاه
# 4 من برانم تا بگویم ترک جان %~% زانکه بی جانان ندارم برگ جان
# 5 چون تو اندر حفظ جانی مانده %~% من بنو هر روز جان افشانده
# 6 بهتر آن باشد که چون مرغان زدام %~% دور میباشیم از هم والسلام
~~PageV10P010
# 1 گفت هارون عشق مجنون میشنود %~% آن هوس او را چو مجنون در ربود
# 2 خواست تا دیدار لیلی بند او %~% پیش لیلی یک نفس بنشیند او
# 3 خواست لیلی را و چون کردش نگاه %~% سهل آمد روی او در چشم شاه
# 4 خواند مجنون را و گفت ای بیخبر %~% نیست لیلی را جمالی بیشتر
# 5 تو چنین مست جمال او شدی %~% وز جنونی درجوال او شدی
# 6 ترک او گیر و مدارش نیز دوست %~% زانکه بر هم نیم ترکی صد چواوست
# 7 گفت تو کی دیدی آن رخسار را %~% عشق مجنون باید آن دیدار را
# 8 تا نیاید عشق مجنونی پدید %~% کی شود لیلی بخاتونی پدید
# 9 نیست نقصان در جمال آن نگار %~% هست نقصان در نظر ای شهریار
# 10 گر بچشم من ببینی روی او %~% توتیا سازی ز خاک کوی او
# 11 زشت بادا روی لیلی در جهان %~% تا بماند خوبی اودر نهان
# 12 زشت اگر ننماید او ای پادشاه %~% پس شود خلق جهان مجنون راه
# 13 بود نابینا بسی در هر پسی %~% لیک چون یعقوب بایستی کسی
# 14 تا چو بوی ms114 پیرهن پیدا شود %~% چشمش از بوئی چنان بینا شود
# 15 گر توانی ای امیرالمؤمنین %~% جاودانم دیده ده دور بین
# 16 تا بدان دیده ز یک یک ذره چیز %~% نقد بینم روی لیلی جمله نیز
~~PageV10P011
# 1 سایلی پرسید از آن دانای پاک %~% کاخرت چیست آرزو در زیر خاک
# 2 گفت آنجا بایدم جان در میان %~% در میان جان جمال حق عیان
# 3 چشم از هر سویم آورده درو %~% بی تشوش رویم آورده درو
# 4 تا قیامت همچنان خوش مانده %~% بی خبر از آب وآتش مانده
# 5 گردمی این زندگی میبایدت %~% پای تا سر بندگی میبایدت
# 6 بندگی از خود شناسی شد تمام %~% نیست مرد بی ادب صاحب مقام PageV10P012
# 1 داشتی در راه ایاز سیمبر %~% خانه هر روز بگشادیش در
# 2 در درون خانه رفتی او پگاه %~% پس از انجا آمدی نزدیک شاه
# 3 این سخن گفتند پیش شهریار %~% شهریار آنجایگه شد بی قرار
# 4 خواست تا معلوم گرداند تمام %~% تادر آن خانه چه دارد آن غلام
# 5 آمد و آن خانه رادر کرد باز %~% پوستینی دید شاه سر فراز
# 6 حال آن حالی بپرسید از ایاس %~% گفت ای خسرو از اینم خودشناس
# 7 روز اول چون گشاد این در مرا %~% بوده است این پوستین در بر مرا
# 8 روز اول کاین غلامت بنده بود %~% در برش این پوستین ژنده بود
# 9 باز چون امروز چندین قدر یافت %~% نه زخود کزشاه عالی صدر یافت
# 10 چون به بینم پوستین خود پگاه %~% بعد از آن آیم بخدمت پیش شاه
# 11 تا فراموشم نگردد کار خویش %~% پای بیرون ننهم از مقدار خویش
# 12 کانکه پای از حد خود بیرون نهد %~% پای بر گیرد ز جان در خون نهد
~~PageV10P013
### | [ mbkhsh 11 ]
# 1 سالک جان پرور عالم فروز %~% پیش دوزخ شد چو آتش جمله سوز
# 2 گفت ای زندان محرومان راه %~% مرجع بی دولتان پادشاه
# 3 داغ جان خیل مهجوران توئی %~% آتش افروز دل دوران توئی ms115
# 4 جوهر مدقوق را زهر آمدی %~% نفس سگ را مطبخ قهر آمدی
# 5 آتش عشق تو شد چون مشعله %~% ساختی دیوانگان را سلسله
# 6 آن سلاسل گرچه هم اعناق راست %~% لیک لایق گردن عشاق راست
# 7 جامه جنگ از چه در پوشیده %~% می ندانم با که میکوشیده
# 8 تو ز عشق از بس که آتش یافتی %~% هر زمانی تشنه تر می تافتی
# 9 چند تابی زلف دلبندان نه %~% چند سوزی ز آرزومندان نه
# 10 ور همه از آرزو سوزی چنین %~% پس چه میسوزی چه افروزی چنین
# 11 گر خریدی سوز او تا سوختی %~% آنچه بخریدی چرا بفروختی
# 12 چون تو چندین سوز داری و گداز %~% هم بسوز خویش کار من بساز
# 13 زین سخن آتش بدوزخ درفتاد %~% گفتئی دریا ببرزخ درفتاد
# 14 گفت میسوزم من از اندوه خویش %~% آتشین دارم درین غم کوه خویش
# 15 بر جگر آبم نماند و در جحیم %~% یا همه زقوم یابم یا حمیم
# 16 من دو مغز افتادهام در صد زحیر %~% آن دو مغزم آتش است و زمهریر
# 17 زآدمی و سنگ افروزم همه %~% لیک من از بیم خود سوزم همه
# 18 نه زملکم بیم ونه از مالک است %~% بیم من از کل شی هالک است
# 19 گر برآرد عاشقی آهی ز دل %~% من بسوزم زود ناگاهی ز دل
# 20 چون دلم از خوف خود ناایمن است %~% بر زفانم جمله جز یا مؤمن است
# 21 این سررشته چو شمع ای اهل راز %~% اندر آتش کی توانی یافت باز
# 22 تو برو کاین جایگه جای تو نیست %~% آتش دوزخ ببالای تو نیست
# 23 سالک آمد پیش پیر دلفروز %~% قصه‌ای برگفتش الحق جمله سوز
# 24 پیر گفتش هست دوزخ بیشکی %~% اصل دنیا گر چه باشد اندکی
# 25 خلق میسوزند در وی جمله پاک %~% هیچکس را نیست زو بیم هلاک
# 26 گاه بیماریش رنگارنگ نقد %~% گه ز درمانهاش سر از سنگ نقد
# 27 گاه سرما کرده سردی بیشمار ms116 %~% گه زگرمی کرده گرما بی قرار
# 28 این چنین از عشق دنیا در وله %~% چیست دنیا دار من لا دار له
# 29 رنج دنیا جمله در خسران دینست %~% ترک آن گفتن همی تحصیل اینست
# 30 کس بدنیا در اگر باشد جنید %~% هم نیارد کرد موشی مرده صید
# 31 تا بدین در شاهبازی سر فراز %~% از سر غفلت ندارد دست باز
# 32 هرچه آن با تو فرو ناید بخاک %~% آن همه دنیا بود نه دین پاک
~~PageV11P001
# 1 پاک دینی گفت این نیکو مثل %~% کانکه دنیا جست هست او چون جعل
# 2 جمع میآرد نجاست را مدام %~% گرد میگرداند آن را بر دوام
# 3 در زحیر آن بود پیوسته او %~% دل دران سرگین بصد جان بسته او
# 4 چون بگرداند گه از پس گه ز پیش %~% آردش تا بر سر سوراخ خویش
# 5 آن متاع اواگر بیند کسی %~% مهتر از سوراخ او باشد بسی
# 6 چون دران روزن نگنجد آن متاع %~% بر در روزن کند آن را وداع
# 7 آن همه جان کنده بگذارد برون %~% پس شود تنها بدان روزن درون
# 8 هرچه گردآورده باشد چند گاه %~% جمله بگذارد شود در خاک راه
# 9 این مثال آدمیست و مال او %~% روشنت گردد از اینجا حال او
# 10 آنکه عمری سیم و زر آرد بچنگ %~% جمله بگذارد شود در گور تنگ
# 11 ای بهمت از جعل کم آمده %~% نام جسته ننگ عالم آمده
# 12 تو شده دنیای دون را غره %~% و او وفاداری ندارد ذره
# 13 پشت روی افتاده هر مویت درو %~% برچه پشتی کرده رویت درو
# 14 جمله را میآورد میپرورد %~% میکشد در خاک و خونش میخورد
# 15 چون تراهم خون بخواهد خورد نیز %~% خون دنیا کم خور آخر ای عزیز
# 16 دل درین بیغوله دیوان مبند %~% زار بگری و چو بیکاران مخند
# 17 چند باشی در عذاب خویشتن %~% چند خواهی برد آب خویشتن
# 18 تو دل پاک خود و جان عزیز ms117 %~% کرده در قید یک یک ذره چیز
# 19 گر رهانی جانت را در رستخیز %~% بانگت آید کای فلان جان رست خیز
# 20 گر نباشد در همه دنیا جویت %~% میتوان گفتن بمعنی خسرویت
# 21 چون نباشی بسته یک جو مدام %~% میتوان گفتن ترا خسرو تمام
# 22 هرچه تو در بند آنی مانده %~% بنده آن تا بجانی مانده
# 23 ترک دنیا گیر تا سلطان شوی %~% ورنه گرچرخی تو سرگردان شوی
~~PageV11P002
# 1 وقت غز خلقی بجان درمانده %~% هر کسی دستی ز جان افشانده
# 2 رخت میکردند پنهان هرکسی %~% پیشوایان گم شده در هر پسی
# 3 رفت آن دیوانه بر بام بلند %~% ژنده را در سر چوبی فکند
# 4 چوب گردانید گرد سر بسی %~% مینیندیشید یک جو از کسی
# 5 گفت ای دیوانگی من بینوا %~% دارم از بر چنین روزی ترا
# 6 در چنان روزی که جان را بیم بود %~% مرد بیدل خسرو اقلیم بود
# 7 تو نمیدانی که چون آهو ز سگ %~% راه زن بگریزد از عریان بتک
# 8 تا ترا نقدیست بند جان تست %~% ور نداری هیچ جمله آن تست
# 9 هرچه داری ترک کن یکبارگی %~% تا برون آئی ازین بیچارگی PageV11P003
# 1 شد بگورستان یکی دیوانه کیش %~% ده جنازه پیشش آوردند بیش
# 2 تا که بر یک مرده کردندی نماز %~% مرده دیگر رسید از پی فراز
# 3 هر زمانی مرده دیگر رسید %~% تا یکی بردند دیگر در رسید
# 4 مرد مجنون گفت بر مرده نماز %~% چند باید کرد کاریست این دراز
# 5 کی توان بر یک بیک تکبیر کرد %~% جمله را باید کنون تدبیر کرد
# 6 هرچه در هر دو جهان دون خداست %~% بر همه تکبیر باید کرد راست
# 7 بر در هر مرده نتوان نشست %~% چار تکبیری بکن بر هر چه هست
# 8 ورنه دنیا زود مردارت کند %~% مرده تر از خویش صد بارت کند
# 9 نقد دنیا گرچه بسیاری بود %~% چون ز دستت رفت مرداری بود PageV11P004
# 1 میدوید آن عامی ms118 زیر و زبر %~% تا نماز مرده در یابد مگر
# 2 آن یکی دیوانه چون او را بدید %~% کو در آن تعجیل بیخود میدوید
# 3 گفت چیزی سرد میگردد براه %~% هین بدو تا در رسی آنجایگاه
# 4 هستی از مردار دنیا ناصبور %~% میروی چون مرده میبینی ز دور
# 5 میخوری مردار دنیا ماه و سال %~% وین خود از جوعست برمردان حلال
# 6 تا که یک عاقل برآرد یک دمی %~% جاهلان خوردند در هم عالمی
# 7 تا بحکمت لقمه لقمان خورد %~% در خیانت خائنی صد جان خورد
# 8 اهل دنیا چون سگ دیوانهاند %~% در گزندت زانکه بس بیگانهاند
# 9 میخورند از جهل مرداری بناز %~% میکنند آنگه کفن از مرده باز
~~PageV11P005
# 1 آن یکی دیوانه میشد غرق شور %~% دفن میکردند مردی را بگور
# 2 دید کرباسی کفن از دور جای %~% گفت من عریانم از سر تا بپای
# 3 درکشم از مرده کرباس کفن %~% تا کنم خود را از آنجا پیرهن
# 4 آن یکی بشنود گفت ای بینوا %~% کی بود این در مسلمانی روا
# 5 مرد مجنون گفت آخر ای عجب %~% چون کفن بینم شما را روز وشب
# 6 کز ضلالت میکنید از مرده باز %~% بر من از بهر چه شد این در فراز
# 7 خاک عالم جمع کن چون خاک بیز %~% بر سر دنیای مردم خوار ریز
# 8 گر سر اسرار دین داری بگوی %~% ترک این دنیای مرداری بگوی
# 9 زانکه گر یک لقمه نان بخشد ترا %~% صد بلا مابعد آن بخشد ترا
# 10 هر زمانی چون زیانی میدهد %~% بو که سودت یک زمانی میدهد PageV11P006
# 1 مرغکی بانگی زد و لختی بجست %~% سر بجنبانید و بر شاخی نشست
# 2 چون سلیمان بانگ آن مرغک شنود %~% گفت میدانید تا او را چه بود
# 3 میکندبرشاخ از دنیا گله %~% زار میگرید که چند از مشغله
# 4 کز همه دنیای عالم سوز من %~% نیم خرما خوردهام امروز من
# 5 خاک بر دنیا که سودا میدهد %~% چون ms119 منی را نیم خرما میدهد
# 6 چون زدنیا نیم خرما میبسست %~% هرکه کرمان ملک خواهد ناکسست
# 7 هرکه او از دار دنیا پاک شد %~% نور مطلق گشت اگرچه خاک شد
# 8 هرکه او دنیای دون را کم گرفت %~% همچو صبح از صدق خود عالم گرفت
~~PageV11P007
# 1 بوسعید مهنه شیخ محترم %~% بود در حمام با پیری بهم
# 2 سخت حمامی خوش ودمساز بود %~% زانکه آب و آتشش هم ساز بود
# 3 پیر گفت ای شیخ حمامی خوشست %~% وز خوشی هم دلگشا هم دلکشست
# 4 شیخ گفتش هیچدانی خوش چراست %~% گفت میدانم بگویم با تو راست
# 5 چون درین حمام شیخی چون تو هست %~% خوش شد و خوش گشت و خوش آمد نشست
# 6 شیخ گفتش زین بهت خواهم بیان %~% پای من چون آوریدی در میان
# 7 پیر گفتش تو بگو شیخا جواب %~% کانچه تو گوئی جز آن نبود صواب
# 8 گفت حمامیست خوش از حد برون %~% کز متاع جمله دنیای دون
# 9 نیست جز سطل و ازاری با تو چیز %~% وانگهی آن هر دو نیست آن تو نیز
~~PageV11P008
# 1 در رهی میرفت هارون گرمگاه %~% دید میلی سر بر آورده براه
# 2 کرد هارون قصد میل سایه دار %~% گشت بهلول از دگر سوی آشکار
# 3 گفت بفکن طمطراق ای پرهوس %~% چون ز دنیا سایه میلیت بس
# 4 سوی باغ و منظر و ایوان و خیل %~% چیست ان یکفیک ظل المیل میل
# 5 چون فراسر میشود در سایه %~% پس بود بسیار اندک مایه
# 6 دنیی دون چون نهنگی سرکشید %~% نیک و بد را تا بگردن درکشید
# 7 جمله را تا حشر بر پیچید دست %~% هیچکس از دام مکر او نجست
# 8 جمله شیران بزنجیر ویند %~% زیر دست حکم و تسخیر ویند
# 9 گر ز بی مغزی تو دنیا دوستی %~% چون پیازی پای تا سر پوستی PageV11P009
# 1 عهد پیشین را یکی استاد بود %~% چارصد صندوق علمش یاد بود
# 2 کار او جز علم و ms120 جز طاعت نبود %~% فارغ او زین هر دو یکساعت نبود
# 3 بود اندر عهد او پیغامبری %~% وحی حق بگشاد بر جانش دری
# 4 گفت با آن مرد گوی ای بی قرار %~% گرچه هستی روز وشب در علم وکار
# 5 چون تو دنیا دوستی حق ذره %~% از تو نپذیرد چه باشی غره
# 6 چون ز دل دنیات دور افکنده نیست %~% جای تو جز دوزخ سوزنده نیست
# 7 صد جهان با علم و با معنی بهم %~% دوزخ آرد بار با دنیا بهم
# 8 تا بود یک ذره دنیا دوستی %~% با تن دوزخ بهم هم پوستی
# 9 میروی در سرنگونساری که چه %~% دشمن مادوست میداری که چه
# 10 چند نازی زین سرای خاکسار %~% همچو مرداری و کرکس صد هزار
# 11 هست دنیا گنده پیری گوژپشت %~% صد هزاران شوی هر روزی بکشت
# 12 هر زمان گلگونه دیگر کند %~% هر نفس آهنگ صد شوهر کند
# 13 از طلسم او نشد آگه کسی %~% در میان خاک و خون دارد بسی PageV11P010
# 1 هست در دریا یکی حیوان گرم %~% نام بوقلمون و هفت اعضاش نرم
# 2 نرمی اعضای او چندان بود %~% کو هر آن شکلی که خواهد آن بود
# 3 هر زمان شکلی دگر نیکو کند %~% هرچه بیند خویش مثل او کند
# 4 چون شود حیوان بحری آشکار %~% او بدان صورت درآید از کنار
# 5 چون همه چون خویش بینندش ز دور %~% کی شوند از جنس خود هرگز نفور
# 6 او درآید لاجرم از گوشه %~% خویش را سازد از ایشان توشه
# 7 چون طلسم او نگردد آشکار %~% او بدین حیلت کند دایم شکار
# 8 گر دلت آگاه معنی آمدست %~% کار دینت ترک دنیا آمدست PageV11P011
# 1 عیسی مریم بغاری رفته بود %~% در میان غار مردی خفته بود
# 2 گفت برخیز ای ز عالم بی خبر %~% کار کن تا توشه یابی مگر
# 3 گفت من کار دو عالم کردهام %~% تا ابد ملکی مسلم کردهام
# 4 گفت هین کار تو چیست ms121 ای مرد راه %~% گفت دنیا شد مرا یکبرگ کاه
# 5 جمله دنیا بنانی میدهم %~% نان بسگ چون استخوانی میدهم
# 6 مدتی شد تا ز دنیا فارغم %~% نیستم من طفل بازی بالغم
# 7 بالغم با لعب و با لهوم چکار %~% فارغم با غفلت و سهوم چکار
# 8 عیسی مریم چو بشنود این سخن %~% گفت اکنون هرچه میخواهی بکن
# 9 چون ز دنیا فارغی آزاد خفت %~% خواب خوش بادت بخفت و شاد خفت
# 10 چون ز دنیا نیستت غمخوارگی %~% کرده داری کارها یکبارگی PageV11P012
### | [ mbkhsh 12 ]
# 1 سالک آمد با دو چشم خون فشان %~% چون زمین افتاد پیش آسمان
# 2 گفت ای سلطان عالم آمده %~% پای تا سر طاق و طارم آمده
# 3 جمله در تو گم تو بالای همه %~% جمله چون قطره تو دریای همه
# 4 هم قوی دل هم قوی همت توئی %~% خلق عالم را ولی نعمت توئی
# 5 چشم نگشادست کس چندین که تو %~% خود که گشت از پیش و پس چندین که تو
# 6 با هزاران دیده میگردیده %~% لاجرم پیوسته صاحب دیده
# 7 این همه گردیدنت مقصود چیست %~% دایمت آمد شدی محدود چیست
# 8 چند باشی ای فلک سرگشته تو %~% چند گردی در شفق آغشته تو
# 9 گرچه بسیاری بگردیدی مدام %~% سیر از سیرت نگردیدی تمام
# 10 چند آئی از زبر با زیر تو %~% زین شد آمد مینگردی سیر تو
# 11 هر شبی چون پر زاغت میبرند %~% زاختران چندین چراغت میبرند
# 12 زانچه میجوئی مرا آگاه کن %~% دست من گیر و مرا همراه کن
# 13 من چو تو سرگشتهام با من بساز %~% پرده کن از روی این مقصود باز
# 14 چون فلک بشنود گفت ای بی قرار %~% این همه با من ندارد هیچ کار
# 15 تو چنین دانی که بوئی بردهام %~% نی که من سر تا قدم در پردهام
# 16 زارزوی این نه سر دارم نه پای %~% نیست یک ساعت قرارم هیچ جای
# 17 روز در دود کبودم بی ms122 گناه %~% جمله شب مانده در آب سیاه
# 18 زین طلب درخون همی گردم مدام %~% گر نمیبینی شفق بین والسلام
# 19 روز و شب چون حلقه میگردد سرم %~% تا که میگوید درون دل درم
# 20 همچو گوئی مانده در چوگان چنین %~% چند خواهم بود سرگردان چنین
# 21 حلقهام گم شده پا و سرم %~% لاجرم چون حلقه مانده بر درم
# 22 دم بدم دست قضا میراندم %~% گوش من بگرفته میگرداندم
# 23 آنکه هر شب آسمان پر اخترست %~% آسمان نیست این که طشت اخگرست
# 24 چون ز قطران جامه سازد در برم %~% برفشاند طشت اخگر بر سرم
# 25 تا بکی چون صوفیان بی قرار %~% چرخ خواهم زد درین میدان کار
# 26 تا بکی سرگشتگی دین داشتن %~% جامه در طاق از پی این داشتن
# 27 قرنها گردیدهام شیب و فراز %~% عاقبت طی کرده خواهم ماند باز
# 28 گر بسی بنشینی ای سالک برم %~% من در این راه از تو سرگردان ترم
# 29 سالک آمد پیش پیر اوستاد %~% حال خود برگفت آنچش اوفتاد
# 30 پیر گفتش آسمان سرگشته است %~% وز شفق در خون دل آغشته است
# 31 آسیای او گر آوردی شکست %~% نیستی سرگشتگی را پای بست PageV12P001
# 1 بامریدان شیخی از راه دراز %~% آسیا سنگی همی آورد باز
# 2 از قضا بشکست آن سنگ گران %~% شیخ را حالت پدید آمد بر آن
# 3 جمله اصحاب گفتند ای عجب %~% جان ازین کندیم ما در روز و شب
# 4 هم زر و هم رنج ما ضایع بماند %~% خود مگیر این آسیا ضایع بماند
# 5 این چه جای حالتست آخر بگوی %~% ما نمیدانیم این ظاهر بگوی
# 6 شیخ گفت این سنگ ازان این جا شکست %~% تا زسرگردانی بسیار رست
# 7 گر نبودی این شکستش اندکی %~% روز و شب سرگشته بودی بیشکی
# 8 چون شکستی آمد او را آشکار %~% دایما آرام یافت آن بیقرار
# 9 چون ز سنگ این حالتم معلوم گشت %~% حالی از سنگم دلی چون موم گشت ms123
# 10 چون بگوش دل شنیدم راز از او %~% اوفتاد این حالتم آغاز از او
# 11 هرکرا سرگشتگی پیوسته شد %~% چون شکست آورد کلی رسته شد
# 12 هرکه او سرگشته و حیران بماند %~% درد او جاوید بیدرمان بماند
# 13 از همه کار جهان نومید شد %~% کار او خون خوردن جاوید شد PageV12P002
# 1 شد بر دیوانه آن مرد پاک %~% دید او را در میان خون و خاک
# 2 همچو مستی واله و حیرانش دید %~% سرنگونش یافت و سرگردانش دید
# 3 گفت ای دیوانه بی روی و راه %~% در چه کاری روز و شب اینجایگاه
# 4 گفت هستم حق طلب در روز وشب %~% مرد گفتش من همین دارم طلب
# 5 مرد مجنون گفت پس پنجاه سال %~% همچو من در خون نشین در کل حال
# 6 کاسه پرخون تو میخور ای عزیز %~% بعد از آن می ده بمن یک کاسه نیز
# 7 تاکه این دریا شود پرداخته %~% یا نه کار ما شود برساخته
# 8 این گره را چون گشادن روی نیست %~% هم بمردن هم بزادن روی نیست
# 9 این قدر دانم که با این پیچ پیچ %~% می ندانم می ندانم هیچ هیچ
~~PageV12P003
# 1 آن یکی دیوانه میگفت زار %~% کز همه عالم مرا اینست کار
# 2 تا کنم بر روی خاکستر نشست %~% خاک میریزم بسر از هر دو دست
# 3 هم پلاسی را بگردن افکنم %~% هم کنب را بر میان محکم کنم
# 4 اشک میبارم بزاری بردوام %~% چکنم و چکنم همی گویم مدام
# 5 تاکسی کو پیشم آید راز جوی %~% گویدم آخر چه بودت باز گوی
# 6 من بدو گویم که ای صاحب مقام %~% می ندانم می ندانم و السلام
# 7 چکنم و چکنم همیشه جفت ماست %~% می ندانم می ندانم گفت ماست
# 8 گر در این میدان کشندت یک دمی %~% برتو تابد از تحیر عالمی
# 9 ور ره این پرده نگشاید ترا %~% این همه افسانه آید ترا
# 10 گر ترا دانش اگر نادانیست %~% آخر ms124 کار تو سرگردانیست PageV12P004
# 1 کاملی گفتست از پیران راه %~% هر که عزم حج کند از جایگاه
# 2 کرد باید خان ومانش را وداع %~% فارغش باید شد از باغ وضیاع
# 3 خصم را باید خوشی خشنود کرد %~% گر زیانی کرده باشی سود کرد
# 4 بعد از آن ره رفت روز و شب مدام %~% تا شوی تو محرم بیت الحرام
# 5 چون رسیدی کعبه دیدی چیست کار %~% آنکه نه روزت بود نه شب قرار
# 6 جز طوافت کار نبود بر دوام %~% کار سرگردانیت باشد مدام
# 7 تا بدانی تو که در پایان کار %~% نیست کس الا که سرگردان کار
# 8 عاقبت چون غرق خون افتادنست %~% همچو گردون سرنگون افتادنست
# 9 آنچه میجوئی نمیآید بدست %~% وز طلب یک لحظه مینتوان نشست PageV12P005
# 1 هست مرغی همچو آتش بیقرار %~% روز و شب گردنده گرد شاخسار
# 2 میزند منقار در شاخ درخت %~% شاخ خواهی نرم باش و خواه سخت
# 3 این چنین مرغی بشوق و شدتی %~% بر سلیمان گشت عاشق مدتی
# 4 هر زمانش بیقراری تازه شد %~% هر دمش بی صبری از اندازه شد
# 5 آمدی پیش سلیمان از پکاه %~% سوی او دزدیده میکردی نگاه
# 6 بال و پر از عشق او میسوختی %~% پس بحیلت باز بر میدوختی
# 7 خواند یک روزی سلیمان در برش %~% کرد از آن یک خواندن عاشق ترش
# 8 گفت میدانم که بر من عاشقی %~% چون توئی عشق مرا کی لایقی
# 9 گر نشان میباید از وصل منت %~% تا ز وصلم چشم گردد روشنت
# 10 حاجتی دارم روا کن بعد ازان %~% تو مراو من ترا تا جاودان
# 11 ور نگردانی تو آن حاجت روا %~% نه مرا باشی تو و نه من ترا
# 12 گفت من یک چوب خواهم از تو خواست %~% نه ترو نه و خشک ونه کوژ و نه
~~راست
# 13 روز و شب آن مرغ عاشق بیقرار %~% مست میگردد بگرد شاخسار
# 14 میزند در شاخ منقار ای عجب %~% میکند آن ms125 چوب هرجائی طلب
# 15 گر هزاران قرن گردد در جهان %~% از چنین چوبی کجا یابد نشان
# 16 خلق عالم جمله در شیب و فراز %~% این چنین چوبی همی جوینده باز
# 17 این چنین چوبی نشان هرگز نداشت %~% هیچ چوبی درجهان این عز نداشت
# 18 این طلب در آب بحر انداز تو %~% کاین چنین چوبی نیابی باز تو
# 19 از چنین چوبی ترا نامی بس است %~% سوی تو یک ذره پیغامی بس است
# 20 چون بدست آوردنش کس را نبود %~% تا ابد جز نام ازو کس را چه سود
~~PageV12P006
# 1 پادشاهی دختری دلبند داشت %~% هر دو عالم وقف یک یک بند داشت
# 2 هر سر موئیش خونی کرده بود %~% سرکشان را سرنگونی کرده بود
# 3 عاشقی آتش فشانش اوفتاد %~% شور در دریای جانش اوفتاد
# 4 بیقراری کرد در جانش قرار %~% از میان خلق آمد با کنار
# 5 عاقبت چون طاقت او طاق شد %~% پیش آن مه پاره آفاق شد
# 6 فرصتی جست وز عشق جان خویش %~% شمه برگفت با جانان خویش
# 7 گفت اگر نبود وصالت رهبرم %~% میندانم تا که جان آنگه برم
# 8 دخترش گفتا اگر میبایدت %~% کزوصال من دری بگشایدت
# 9 یک جوال ارزنم در ره بریخت %~% نه بقصدی بود خود ناگه بریخت
# 10 سوزنی برگیر و یک یک دانه پاک %~% از سر سوزن همه برچین ز خاک
# 11 چون جوال این شیوه پرارزن کنی %~% بامن آنگه دست در گردن کنی
# 12 مرد عاشق سالها با سوزنی %~% برنچیدست ای عجب یک ارزنی
# 13 گر نکرد از سوزن ارزن در جوال %~% درجوالش کرد آن زن از محال
# 14 وی عجب این مرد با سوزن بدست %~% جان بخواهدداد و جای آنش هست
~~PageV12P007
# 1 صوفئی را گفت مردی از رجال %~% کای جهان گردیده چون داری تو حال
# 2 گفت سی سال ای اخی بشتافتم %~% نه جوی زر دیدم و نه یافتم
# 3 وی عجب کردم من این ساعت نشست %~% تا مرا صد ms126 گنج زر آید بدست
# 4 آنکه در عمری جوی هرگز نیافت %~% دور نبود گر ز گنجی عز نیافت
# 5 نیست رویت یک جو زر یافتن %~% چون توانی گنج گوهر یافتن
# 6 آنکه او را هیچ در ده راه نیست %~% مه دهی گر جوید او آگاه نیست
# 7 گر همه شب روز میباید ترا %~% درد درمان سوز میباید ترا
# 8 من که درد عشق در جان منست %~% وی عجب این درد درمان منست
# 9 مینیابم آنچه میجویم همی %~% وین طلب ساکن نمیگردد دمی
# 10 در میان این و آن درماندهام %~% تا که جان دارم بجان درماندهام
# 11 هست دریای محبت بی کنار %~% لاجرم یک تشنگی شد صد هزار PageV12P008
# 1 داشت اندر خانه اسحق ندیم %~% بنده در خدمت او مستقیم
# 2 دایما هر روز پیش از آفتاب %~% میکشیدی تا بشب از دجله آب
# 3 چون نمیشد تشنگی و آب کم %~% مینزد یک دم غلام از کار دم
# 4 دید روزی خواجه او را بیقرار %~% فارغ از خلق و شده مشغول کار
# 5 خواجه گفتش کیف عیشک ای غلام %~% گفت کاری سخت دارم بر دوام
# 6 در میان دو بلا افتادهام %~% سرنگون در زیر پا افتادهام
# 7 هست از یک سویم آبی بی قیاس %~% وز دگر سو تشنگان ناسپاس
# 8 دجله را خالی بکردن روی نیست %~% تشنه را سیری سر یک موی نیست
# 9 در میان دجله و تشنه مدام %~% ماندهام درآمد و شد والسلام
# 10 در میان دین و دنیا ماندهام %~% گه بمعنی گه بدعوا ماندهام
# 11 نه ز دینم میرسد بوئی تمام %~% نه دمی دنیام میگیرد نظام
# 12 من نه این نه آن ز راه افتاده باز %~% خردغل باری گران راهی دراز
~~PageV12P009
# 1 یک کلیچه یافت آن سگ در رهی %~% ماه دید از سوی دیگر ناگهی
# 2 آن کلیچه بر زمین افکند سگ %~% تا بگیرد ماه بر گردون بتک
# 3 چون بسی تک زد ندادش دست ماه %~% باز پس گردید و ms127 با زآمد براه
# 4 آن کلیچه جست بسیاری نیافت %~% بار دیگر رفت و سوی مه شتافت
# 5 نه کلیچه دست میدادش نه ماه %~% از سر ره میشد او تا پای راه
# 6 در میان راه حیران مانده %~% گم شده نه این ونه آن مانده
# 7 تا چنین دردی نیاید در دلت %~% زندگی هرگز نگردد حاصلت
# 8 درد میباید ترادر هر دمی %~% اندکی نه عالمی در عالمی
# 9 تا مگر این درد ره پیشت برد %~% از وجود خویش بی خویشتن برد
~~PageV12P010
# 1 طالبی را کو طلب می‌کرد راز %~% گفت یک روزی اویس پاکباز
# 2 روی آن دارد که تو در راه بیم %~% تا که جان داری چنان باشی مقیم
# 3 کاین همه خلق جهان را آشکار %~% گوئیا تو کشته از درد کار
# 4 تا نباشد این چنین دردی ترا %~% ننگ باشد خواندن مردی ترا PageV12P011
# 1 سائلی جوینده راه کمال %~% کرد او از شیخ گرگانی سؤال
# 2 گفت چون نبود ترا میل سماع %~% گفت ما را از سماع است انقطاع
# 3 زانکه هست اندر دلم یک نوحه گر %~% کو زمانی گر ز دل آید بدر
# 4 جمله ذرات عرش و فرش پاک %~% نوحه گر گردند دایم یا هلاک
# 5 گر شود ظاهر چنین دردی که هست %~% تا ابد باید در آن ماتم نشست
# 6 با چنین دردی که درجان منست %~% کی سماع و رقص درمان منست
# 7 گر نیارم درد خویش امروز گفت %~% قصه این غصه و این سوز گفت
# 8 تن زنم تا بوکه مرگم در رسد %~% ره بسوی روز برگم در رسد PageV12P012
# 1 بوعلی طوسی ز عشق آشفته بود %~% همچو آب زر سخن میگفته بود
# 2 عاقبت چون روز بس بیگاه شد %~% گفت دردا کاین سخن کوتاه شد
# 3 زانکه روزی را که شب در پی بود %~% لایق این حرف هرگز کی بود
# 4 صبر باید کرد تا روزی تمام %~% در رسد کانرا نباشد شب مدام PageV12P013
### | [ mbkhsh 13 ]
# 1 سالک ms128 سرگشته چون مستی خراب %~% شد دلی پرتاب پیش آفتاب
# 2 گفت ای سلطانسرگیتی نورد %~% در جهان بسیار دیده گرم و سرد
# 3 ای بفیض و روشنی برده سبق %~% بوده برچارم سما زرین طبق
# 4 گرم کردی ذات ذریات را %~% عاشقی آموختی ذرات را
# 5 گرنه سلطان علم چون میزنی %~% کوس زرین صبحدم چون میزنی
# 6 هست انگشتیت در هر روزنی %~% ذره ذره دیده چون روشنی
# 7 تو بحق چشم و چراغ عالمی %~% این جهان را وان جهان را محرمی
# 8 گاه سنگ از فیض گوهر میکنی %~% گاه مس بی کیمیا زر میکنی
# 9 رخش گردون زیر ران داری مدام %~% ملکت هر دوجهان داری مدام
# 10 پختگی جمله خامان ز تست %~% زینت و زیب نکو نامان ز تست
# 11 من ز مقصودم جدا افتادهام %~% سرنگون در صد بلا افتادهام
# 12 گر ز مقصودم نشانی میدهی %~% مرده را انگار جانی میدهی
# 13 آفتاب این قصه را چون کرد گوش %~% بر رخش پروین اشک آمد بجوش
# 14 گفت من هم نیز غمگینم چو تو %~% دم بدم سرگشته اینم چو تو
# 15 روی زردم زین غم و جامه کبود %~% میزنم تک در فراز ودر فرود
# 16 روز و شب زین عشق افروزندهام %~% سال و ماه از شوق این سوزندهام
# 17 پای از سر می ندانم سر ز پای %~% میدوم هر ساعت از جائی بجای
# 18 چشمه بی آب از این غم ماندهام %~% دایما در تاب ازین غم ماندهام
# 19 گه سپر بر آب اندازم ز میغ %~% گه بقتل خویش دست آرم بتیغ
# 20 گاه بر خاک اوفتم زین درد من %~% گه برایم سرخ و گاهی زرد من
# 21 صد هزاران رنگ در کار آورم %~% تا مگر بوئی پدیدار آورم
# 22 بی سر و بن گرچه میگردم چو گوی %~% کار می برنایدم از رنگ و بوی
# 23 من که چشمم وین همه گردیدهام %~% کافرم گر هیچ بوئی دیدهام
# 24 گرده هر شب برم در کوی ms129 او %~% تا مگر چیزی کند بر روی او
# 25 من ز تو حیران ترم بگذر ز من %~% زانکه نگشاید ترا این در ز من
# 26 سالک آمد پیش پیر دیده ور %~% کرد از حال خودش حالی خبر
# 27 پیر گفتش آفتاب اندر صفت %~% بارگاه همتست و معرفت
# 28 هرکه صاحب همت آمد مرد شد %~% همچو خورشید از بلندی فرد شد
# 29 گر چو گوهر همت عالی بود %~% بر سر زر جای تو خالی بود
# 30 گر بهر چیزی فرود آئی براه %~% کی توانی خورد جام از دست شاه
~~PageV13P001
# 1 خسروی روزی غلامی میخرید %~% کافتابش پیش مرکب میدوید
# 2 در نکو روئی کسی همتا نداشت %~% شد ز پهنا سرو کان بالا نداشت
# 3 چون ببالا سرو وار استاده بود %~% سرو او را بنده آزاده بود
# 4 از رخ او هم قمر در وی گریخت %~% وز لب او هم شکر درنی گریخت
# 5 آفتابی بود از سر تا بپای %~% کس ندیدست آفتابی در قبای
# 6 گر سخن گفتی گهر میریختی %~% ور بخندیدی شکر میریختی
# 7 صد هزاران عاشقش درکوی بود %~% زانکه روی آن بود چون آن روی بود
# 8 کافر زلفش که از وی دین شدی %~% حلقه او از در صد چین شدی
# 9 نرگسش بادام را دو مغز داشت %~% کافری و جادوئی نغز داشت
# 10 چون نمودی از صدف در عدن %~% عقل را دندان شکستی در دهن
# 11 چون گشادی درج لعل از خنده باز %~% مرده صد ساله گشتی زنده باز
# 12 گر سخن گویم ز تنگی دهانش %~% درنگنجد هیچ موئی جز میانش
# 13 آفتاب از شرم او رخ زرد بود %~% صبح را از شوق او دم سرد بود
# 14 موسم خوش بود و ایام بهار %~% نازنینان چمن را روز بار
# 15 روی صحرا جمله رنگارنگ بود %~% سبزه بسیاری و عالم تنگ بود
# 16 بلبل شوریده میگردید خوش %~% پیش گل میگفت راه خارکش
# 17 هم گل نازک لبی پرخنده داشت %~% هم ms130 بنفشه سر ببر افکنده داشت
# 18 یاسمین را یک زفان افزون فتاد %~% زان ز تنگی دهان بیرون فتاد
# 19 نرگس تر طشت زرین بردماغ %~% چشم بگشاده خوشی بر روی باغ
# 20 گنج قارون بازبر افتاده بود %~% آب خضراندر حضر افتاده بود
# 21 در چنین وقتی چنین زیبا رخی %~% میندانم تا توان زد شه رخی
# 22 شاه را عزم چنین شه رخ فتاد %~% عزم جشنی تازه و فرخ فتاد
# 23 چون میاه باغ جشن آراستند %~% آن غلام سیمبر را خواستند
# 24 در میان جشن شاه نیک نام %~% خواست تا گستاخ گردد آن غلام
# 25 گفت ساقی را که یک ساغر شراب %~% پیش او بر تاچسان آید ز آب
# 26 برد ساقی پیش اودر حال جام %~% سر ببالا برنیاورد آن غلام
# 27 شه اشارت کرد حاجب را که خیز %~% تو بدوده جام و گو در جانت ریز
# 28 می ز حاجب نستد آن بدر منیر %~% شاه گفتا هست این کار وزیر
# 29 برد پیش او وزیر شاه جام %~% عاقبت هم جام ازو نستد غلام
# 30 شاه برخاست و بدست خویشتن %~% برد جامی پیش سرو سیمتن
# 31 هم بنستد زو و تن میزد خموش %~% زین سبب خون وزیر آمد بجوش
# 32 گفت آخر جام نستانی ز شاه %~% بی ادب تر از تو نبود در سپاه
# 33 شاه بر پا و تو سرافکنده %~% بندگی را راستی زیبنده
# 34 آن غلام آواز داد آن جایگاه %~% گفت ازان در پیش من استاد شاه
# 35 کز کسی نگرفتهام البته جام %~% فخر من خود تا قیامت این تمام
# 36 گر ز هرکس جام می بستانمی %~% کی چنین شایسته سلطانمی
# 37 از خموشی بد نمیافتد مرا %~% نیک تر زین خود نمی افتد مرا
# 38 چون نیامد جام اول در خورم %~% شاه استادست آخر بر سرم
# 39 گر باول جام قانع گشتمی %~% از وزیر و شاه ضایع گشتمی
# 40 گر کند فانی و یا باقی مرا %~% تا ابد شه بس ms131 بود ساقی مرا
# 41 شاه گفتالحق غلامی درخورست %~% خلق او از خلق او نیکوترست
# 42 روی خوب و همت عالیش هست %~% با چنین کس جاودان باید نشست
# 43 هرکه از همت درین راه آمدست %~% گر گدائی میکند شاه آمدست PageV13P002
# 1 در رهی محمود میشد با سپاه %~% دید پیری پشته در بسته براه
# 2 پیش اوشد خسرو صاحب کمال %~% گفت ای پیر این چه داری در جوال
# 3 گفت تا شب ای شه پیروز من %~% خوشه بر میچیدهام امروز من
# 4 این جوال از خوشه پر درکردهام %~% روی سوی طفلکان آوردهام
# 5 تا جوینی سازم این اطفال را %~% ای گرامی با تو گفتم حال را
# 6 شاه گفتش از برای توشه تو %~% از کجا بر چیده این خوشه تو
# 7 گفت بی شک چون مسلمانی بود %~% از زمینی کان نه سلطانی بود
# 8 زانکه باشد آن زمین بی شک حرام %~% کی نهم من در زمین غصب گام
# 9 هم نباشد خوشه ایشان حلال %~% گر خورم زینجا بود وزرو وبال
# 10 شاه گفت ای بدگمان ناتمام %~% مال سلطان را چرا گوئی حرام
# 11 گفت با پیری و ضعف و افتقار %~% آیدم از مال سلطانیت عار
# 12 زان ندارم لقمه خود را روا %~% کردهام دایم برین حق را گوا
# 13 تو که داری این همه پیل و سپاه %~% هفت کشور را توئی امروز شاه
# 14 نیست شرمت با همه ملک جهان %~% از جهان قسمت ستانی هر زمان
# 15 روز و شب از مال درویشان خوری %~% روزی از خون دل ایشان خوری
# 16 میستانی گاه از ده گه ز شهر %~% زر بزخم چوب از مردم بقهر
# 17 عالمی بر هم نهی وزر و وبال %~% گوئی این مال منست آنگه حلال
# 18 اینهمه ملک و ضیاع و کار و بار %~% کاین زمانت جمع شد ای شهریار
# 19 مادرت از دوک رشتن گرد کرد %~% یا پدر از دانه کشتن گرد کرد
# 20 میبری مال مسلمانان بزور ms132 %~% گوئیا ایمان نداری تو بگور
# 21 صد هزاران خصم درهم میکنی %~% تا که یک لقمه مسلم میکنی
# 22 هر که در آفاق سلطان آمدست %~% سرور جمله سلیمان آمدست
# 23 او برای قوت خود زنبیل بافت %~% نه چو تو قالی قال و قیل بافت
# 24 کار اوآمد بیک زنبیل راست %~% وان تو ناید بپانصد پیل راست
# 25 گرچه درویشم من و فتوت تو %~% ننگ دارم گر خورم از قوت تو
# 26 تو که داری این همه وان تو نیست %~% جز گدائی هیچ درمان تو نیست
# 27 چون کنی دون همتی خود نظر %~% پس بعالی همتی من نگر
# 28 مال و ملکت میبباید سوختن %~% پادشاهی از منت آموختن
# 29 این بگفت ودرگذشت از پیش شاه %~% شاه میکرد از پسش حیران نگاه
# 30 از کمال آن سخن وز رشک او %~% شد چو باران بهاری اشک او
# 31 مرغ همت خاصه در راه صواب %~% دانه بر دام داند آفتاب PageV13P003
# 1 سایلی خفاش را گفت ای ضعیف %~% بیخبر ماندی ز خورشید شریف
# 2 ای همه روزت شب تیره شده %~% از فروغی چشم تو خیره شده
# 3 در شب تیره بسی گردیده تو %~% رشته تائی روشنی نادیده تو
# 4 گر تو با خورشید میآمیزئی %~% از فروغ او چنین نگریزئی
# 5 چند در سوراخها سازی وطن %~% در نگر در آفتاب موج زن
# 6 تا ببینی آفتاب آتشین %~% ذره با او شوی خلوت نشین
# 7 ای عجب خفاش گفت ای بیخبر %~% من چه خواهم کرد خورشید و قمر
# 8 آفتابی را که خواهد شد سیاه %~% وز غروبش بر لوش دادند راه
# 9 روی زرد و جامه ماتم به بر %~% در تک و پوئی بمانده در بدر
# 10 تشنهتر از دیگران صد باره او %~% وز شفق آغشته خونخواره او
# 11 گر چنین خورشید ناید در نظر %~% گومیاچون هست خورشیدی دگر
# 12 تو مخسب ای مرد یک شب زنده دار %~% تا بشب خورشید بینی آشکار
# 13 روز من ای مرد ms133 غافل هر شبست %~% کافتاب ینزل الله در شبست
# 14 چون پدید آید بشب آن آفتاب %~% خلق عالم را کند مشغول خواب
# 15 آفتاب از عکس چندانی ضیا %~% روی در پوشد بجلباب حیا
# 16 در گریز آید ز تشویر ای عجب %~% روز و شب خوش میکند از بیم شب
# 17 لیک هرکو همچو من محرم بود %~% آفتابش در شب ماتم بود
# 18 چون چنین خورشید در شب حاصلست %~% گر زکوری میبخسبی مشکلست
# 19 من نخفتم جمله شب تا بروز %~% گرد آن خورشید میپرم ز سوز
# 20 چون نماید روی خورشید مجاز %~% ما بظلمت آشیان کردیم باز
# 21 چون بشب نقدست خورشید اله %~% آن چنان خورشید دیدن نیست راه
# 22 گر چو بازان همتی آری بدست %~% دست سلطانت بود جای نشست
# 23 ور چو پشه باشی از دون همتی %~% همچو پشه باشی از بیحرمتی
# 24 لاجرم چون پشه نقصان باشدت %~% بود با نابود یکسان باشدت PageV13P004
# 1 کردروزی چند سارخگی قرار %~% بر درختی بس قوی یعنی چنار
# 2 چون سفر را کرد آخر کار راست %~% از چنار کوه پیکر عذر خواست
# 3 گفت زحمت دادمت بسیار من %~% زحمتی ندهم دگر این بار من
# 4 مهر برداشت از زفان حالی چنار %~% گفت خود را بیش ازین رنجه مدار
# 5 فارغم از آمدن وز رفتنت %~% نیست جز بیهوده درهم گفتنت
# 6 زانکه گرچون تو درآید صد هزار %~% یک دمم با آن نباشد هیچ کار
# 7 خواه بامن صبر کن خواهی مکن %~% تو که بای تا ز من گوئی سخن
# 8 لیک اگر از عجز آئی پیش در %~% زانچه میجوئی بیابی بیشتر PageV13P005
# 1 پادشاهی در رهی میشد پکاه %~% خاک بیزی میگذشت آنجایگاه
# 2 پس زفان بگشاده بود آن خاک بیز %~% کای خدا بر فرق کردم خاک ریز
# 3 گر مرا بایست رفتن سوی کار %~% تاکنون در کار بودم بی قرار
# 4 ور پگه بایست کردن عزم راه %~% کار را برخاستم اینک پگاه
# 5 آنچه بر من ms134 بود آوردم بجای %~% کار اکنون با تو افتاد ای خدای
# 6 شاه خوش شد از حدیث خاک بیز %~% گفت گیر این بدره در غربال ریز
# 7 چون پگاهی کار را بشتافتی %~% آنچه جستی بیشتر زان یافتی PageV13P006
### | [ mbkhsh 14 ]
# 1 سالک از خورشید چون آگاه شد %~% عاقبت برخاست پیش ماه شد
# 2 گفت هان ای چشمه افروخته %~% بر منازل روز و شب آموخته
# 3 هر زمان در منزلی دیگر روی %~% گه بپا آئی و گه با سر شوی
# 4 هر سر مه میشوی نو از کمال %~% لاجرم روی تو میگیرند فال
# 5 در شب تاریک تنها میروی %~% مشعله در دست زیبا میروی
# 6 زنگی شب را تودادی گوشمال %~% گرگ ظلمت را تو کردی در جوال
# 7 خیمه داری ز نور آن را طناب %~% از طناب او جهانی پر کلاب
# 8 چون سلیمان باد در فرمان تراست %~% لاجرم از نور شادروان تراست
# 9 تو سلیمان وش بشادروان دری %~% کرده ازماه نو انگشتری
# 10 این چنین ملکی که حاصل کرده %~% گوئیا تو حل مشکل کرده
# 11 کرده چشمی سپید از انتظار %~% پس سیه کاسه مباش و شرم دار
# 12 گر خبر داری ز درد و سوز من %~% هین نشانی ده که شب شد روز من
# 13 گفت ای پرسنده وقت کار رفت %~% پیش از ما قافله سالار رفت
# 14 چون ندیدم هیچ گرد از قافله %~% روی من از اشک شد پر آبله
# 15 اول مه عمر یک دم یافته %~% ضحکه عالم شده غم یافته
# 16 آخر هر ماه دل پر تفت و تاب %~% زار بر زردم نشیند آفتاب
# 17 چون برآید آفتاب روشنم %~% آتش سخت افکند در خرمنم
# 18 گه دهان شیر باشد جای من %~% گاه کژدم سر نهد در پای من
# 19 گاه در خوشه کشندم همچو داس %~% گاه در گاوم چو از زر سنگ آس
# 20 گاه بر میزان چنانم میکشند %~% گه ز هی در خر کمانم میکشند
# 21 در میان ms135 این همه سختی و تاب %~% باد پیمایم همه با ماهتاب
# 22 از چنین کس کی گشاید عقده باز %~% خاصه کو را عقده دارد زیر گاز
# 23 سالک آمد پیش پیر سالخورد %~% گاه حال و گه بیان حال کرد
# 24 پیر گفتش هست ماه از ضعف حال %~% مانده سرگردان ز نقصان و کمال
# 25 گه شود باریک و بیقدری شود %~% گه جهان افروزد و بدری شود
# 26 چون ندارد تاب خورشید سپهر %~% مینماید داغ این نقصان ز چهر
# 27 از پی او میرود سرگشته %~% باز میجوید ازو سر رشته
# 28 گرچه دارد حسن معشوقش کمال %~% او ندارد تاب او از هیچ حال
# 29 لاجرم در نور قرب او مدام %~% فانی مطلق شود از خود تمام
# 30 چون نباشد عاشقی را حوصله %~% ذره وصلش دهد صد ولوله
# 31 هر که او در عشق آید ناتمام %~% سعی خون خود کند سعی مدام PageV14P001
# 1 بود سنجر را یکی خواهر چو ماه %~% صفیه خاتون کرده نامش پادشاه
# 2 از جمال آن جهان دلبری %~% ذره بود آفتاب خاوری
# 3 از ملاحت وز حلاوت سر بسر %~% هم نمک بود آن سمنبر هم شکر
# 4 صد شکن در زلف آن دلبند بود %~% هرشکن از چینش تا دربند بود
# 5 چون سر یک موی او پیدا شدی %~% عقل بینش بخش نابینا شدی
# 6 از کژی زلف او گفتن خطاست %~% زانکه آنجا مینیاید هیچ راست
# 7 تخته پیشانی آن سیمبر %~% بود سیم خام زیر تاج زر
# 8 بود ابرویش چنان محکم کمان %~% کان بزه در مینیامد یک زمان
# 9 تیر مژگانش چنان سر تیز بود %~% کز سر هر تیر صد خونریز بود
# 10 جزع او در سحر یکدل آمده %~% هر دو در جادوی بابل آمده
# 11 زلف چون قارش بخونها تشنه‌ای %~% ذوالفقار از غمزه او دشنه‌ای
# 12 زیر زلفش آفتاب روی او %~% کرده روشن حسن یک یک موی او
# 13 چهره همچون مه تابانش بود %~% از زمین تا چرخ سرگردانش ms136 بود
# 14 درج یاقوتش در شهوار داشت %~% هر دری با هر دلی صد کار داشت
# 15 پسته او داد یک خسته نداد %~% هیچکس را جز در بسته نداد
# 16 چشمه حیوان ز لعلش تنگدل %~% مانده در دریای تاریکی خجل
# 17 گر کسی دیدی زنخدانش عیان %~% گوی بردی از همه خلق جهان
# 18 گرچه بردی گوی زیبائی تمام %~% لیکن اندر چاه افتادی مدام
# 19 عارضش از هند عاج آورده بود %~% از همه رومش خراج آورده بود
# 20 خال او هندوستان در روم داشت %~% ترک تازی تا بچین معلوم داشت
# 21 گر بگویم وصف او بسیار من %~% هم مقصر مانم اندر کار من
# 22 زانکه بود آن ماهرخ در دلبری %~% خسرو جمله بتان بربری
# 23 ازجمال و ملک برخوردار بود %~% مرو دارالملک آن دلدار بود
# 24 در زیارت آمدی آن دلنواز %~% روز هر آدینه بعد از نماز
# 25 چاوشان از پیش رفتندی بدر %~% پاک کردندی ز مردم رهگذر
# 26 بعد از آن خاتون ببازار آمدی %~% عقل خفته فتنه بیدار آمدی
# 27 از عرب شهزاده علمی تمام %~% اندکی شوریده شرالدوله نام
# 28 اوفتاد آخر بمرو وشد مقیم %~% عقل اندک داشت تحصیل عظیم
# 29 صفیه خاتونی که ماه پرده بود %~% جمعه قصد زیارت کرده بود
# 30 چاوشان در پیش میآویختند %~% خلق از هر سوی میبگریختند
# 31 لیک شرالدوله دور استاده بود %~% چشم بر مهد بزر بنهاده بود
# 32 چون برون آمد ز مهد آن آفتاب %~% گشت شر الدوله از عشقش خراب
# 33 نیم عقلی داشت پاک از دست شد %~% نیم جانی داشت مست مست شد
# 34 نعره از وی برآمد دردناک %~% سرنگونش سر فرو آمد بخاک
# 35 گرچه خاتون آن زمان آگاه شد %~% تن زد و زانجا بخلوت گاه شد
# 36 ناپدید آورد بر خود آنچه دید %~% برد جان از عشق و تن زد آنچه دید
# 37 عاقبت برخاست شر الدوله مست %~% کرد از جائی مگر اسبی بدست
# 38 برنشست آن اسب و میشد ms137 بیقرار %~% باز گشته بود سنجر از شکار
# 39 پیش رفت و خدمتی کرد آن زمان %~% برگشاد آنگاه در تازی زفان
# 40 خواهرش را کرد ازو خواهندگی %~% تا خطی بدهد بنام بندگی
# 41 چون نمیدانست تازی پادشاه %~% بود میر طاهرش آنجایگاه
# 42 گفت ای طاهر چه باید بنگرش %~% گفت اگر گویم بیندازد سرش
# 43 پس زفان بگشاد گفت ای شهریار %~% هست این شوریده مردی بیقرار
# 44 از هواخواهی ثنا میگویدت %~% وز سر عجزی دعا میگویدت
# 45 این بگفت و گفت تا بندش کنند %~% بند کرده حبس یک چندش کنند
# 46 تا مگر دیوانگی کم گرددش %~% عقل را بنیاد محکم گرددش
# 47 چون دگر آدینه شد خاتون براه %~% آن جوان را کرد هر سوئی نگاه
# 48 چون نه از چپ دید او را نه زراست %~% گفتآن برنای شوریده کجاست
# 49 خادمی گفتش که در زندانست او %~% پای در بندست و سرگردانست او
# 50 گفت ما را عزم زندان اوفتاد %~% زانکه آنجا صدقه خواهیم داد
# 51 چون بزندان در شد آن یاقوت لب %~% کرد شر الدوله را حالی طلب
# 52 دید در زنجیر سر تا پای او %~% گل شده از اشک خونین جای او
# 53 برقع از چهره برافکند آن نگار %~% شد زفان و عقل سودائی ز کار
# 54 در فروغ و فر او فرتوت گشت %~% عقل او زایل شد و مبهوت گشت
# 55 سخت خاتون را خوش آمد درد او %~% درد کردش دل ز روی زرد او
# 56 خواست تا آنجا نشیند یک زمان %~% لیک در زندان نبودش جای آن
# 57 عاقبت با خانه آمد اشک ریز %~% خواند یک فراش را و گفت خیز
# 58 چون شب تاریک گردد آشکار %~% در جوالی آن فلانی را بیار
# 59 رفت فراش ونهادش در جوال %~% بردش آخر پیش آن صاحب جمال
# 60 آن جوان چون دید روی دلنواز %~% هوش ازو شد عقل زایل گشت باز
# 61 گشت از جان و خرد بیکار او %~% شد بتر ms138 آن بار از هر بار او
# 62 دید خاتون کو ندارد آن کمال %~% کاورد یک ذره تاب آن جمال
# 63 پس فرستادش بسوی مدرسه %~% گفت تا کم گرددش این وسوسه
# 64 در میان اهل علم و قیل وقال %~% بو که گیرد عقل او اندک کمال
# 65 عاقبت درمدرسه بیمار شد %~% بند بندش کلبه تیمار شد
# 66 سخت کوشان قضا از چپ و راست %~% رمح کشتن بر دلش کردند راست
# 67 تنگ چشمانی ز درگاه آمدند %~% خطش آوردند و جان خواه آمدند
# 68 چون بخاتون زو خبرداری رسید %~% چادری بر سر بدلداری رسید
# 69 حاجبش گفتا که هستم در حساب %~% گفت آنجا حاجبه آید حجاب
# 70 مهد دارش گفت مهد آرم بدر %~% گفتنه تا بوکه عهد آرم بسر
# 71 آن دگر گفتش که مرکب زین کنم %~% گفت نه تا عشق را تمکین کنم
# 72 همچنان القصه شد تا مدرسه %~% دید آن بیمار را در وسوسه
# 73 آن جهان را سایه افتاده برو %~% سیل خونین دست بگشاده برو
# 74 کرد بر بالین اوخاتون مقام %~% گفت گیر این نامه و برخوان تمام
# 75 چون جمالش دید شر الدوله باز %~% گفت حالی باز گرد ای دلنواز
# 76 زانکه گر اینجا کنی یکدم قرار %~% مرگ ازجانم برآرد صد دمار
# 77 من ندارم طاقت دیدارتو %~% عاجزم از ضعف خود در کار تو
# 78 گفت چندین کرده بر خصمان گذر %~% کی توان شد راضی آخر این قدر
# 79 عاشق بیچاره گفت ای دلبرم %~% چون تو از شفقت نشستی بر سرم
# 80 پیشکش را از همه مال جهان %~% من ندارم هیچ الا نیم جان
# 81 گرچه نیست این پیشکش در خورد تو %~% میکشم پیش تو جان ازدرد تو
# 82 این بگفت و جان شیرین داد خوش %~% خاک بروی مرغزاری باد خوش
# 83 چون چنین خاتون بدیدش دردناک %~% گفت ای گشته ز ضعف خود هلاک
# 84 من بسه دست آمدم بر تو برون %~% تو ز هر سه دست گشتی ms139 سرنگون
# 85 هیچ نامردی خود نشناختی %~% تو بدین دل عشق من میباختی
# 86 با چنین مردی که بودت در بنه %~% نقد توبایست عشق صد تنه
# 87 چون بزندان آمدم پیش تو باز %~% گشت بندت سختتر کارت دراز
# 88 چون بخلوتگاه خویش آوردمت %~% صد بلا گوئی که پیش آوردمت
# 89 چون گرفتم بر سر بالینت جای %~% مینگنجیدی تو با من در سرای
# 90 چون نداری طاقت این درد نیز %~% پس بگو باتو چه باید کرد نیز
# 91 چون نبودت عشق ما را حوصله %~% از چه میکردی تو چندان مشغله
# 92 این بگفت و بازگشت از پیش او %~% مرده مانده عاشق درویش او
# 93 دفن فرمود و کفن کردش تمام %~% شبنمی شد سوی دریا والسلام
# 94 چون نداری هیچ مردی در مصاف %~% می مزن چندین مبارز وار لاف
# 95 زانکه گر مردی ببینی ای سلیم %~% همچو حیزان در گریز آئی زبیم
~~PageV14P002
# 1 آن مخنث دید ماری را عظیم %~% جست همچون باد بر بامی ز بیم
# 2 گوئیا جست آن زمان از زیر تیغ %~% گفت کو مردی و سنگی ای دریغ
# 3 نیست نامردی تو در دست تو %~% خود ندارد زور تیر از شست تو
# 4 گرچه بسیاری نمائی رستمی %~% نیست ممکن از مخنث محکمی
# 5 گرچه نامی بس نکو کردت پدر %~% لیک ننگی آمدی تو ای پسر PageV14P003
# 1 در وجود آمد بزرگی را پسر %~% نام حالی روستم کردش پدر
# 2 خود ز سستی سخت ناچیز آمداو %~% نام بودش روستم حیز آمد او
# 3 هرکه دون حق ترا نامی نهد %~% تو یقین دان کان ترا دامی نهد
# 4 گر مسلم میشدی کاری بنام %~% میشدی از نام هرکاری تمام PageV14P004
# 1 بوسعید مهنه قبضی داشت سخت %~% خادمی را گفت زود ای نیکبخت
# 2 سخت بیخویشم دمی با خویشم آر %~% هرکه را بینی برون شو پیشم آر
# 3 تا سخن گوید ز هرجانی مرا %~% راه بگشاید مگر جائی مرا
# 4 رفت خادم دید گبری خواندش %~% پیش ms140 شیخ آوردش و بنشاندش
# 5 شیخ گفتش حال خویشم بازگوی %~% نقد وقت خویش پیشم بازگوی
# 6 گبر گفتش ای امام هر یکی %~% در وجود آمد مرا دی کودکی
# 7 کردمش من نام جاویدان زیاد %~% دوش مرد و شیخ جاویدان زیاد PageV14P005
### | [ mbkhsh 15 ]
# 1 سالک آمد پیش آتش سر زده %~% آتشی از دل بخرمن در زده
# 2 گفت ای مریخ طبع سر فراز %~% گرم سیر و زود سوز وتیز تاز
# 3 هم شهاب و برق از آثار تست %~% گرم رفتن گرم بودن کارتست
# 4 رجم شیطانی و شیطان هم زتو %~% ای عجب دردی و درمان هم ز تو
# 5 روح بخش روح حیوانی توئی %~% میزبان نفس انسانی توئی
# 6 از خطاب حق بهشت جان شدی %~% باغ ابراهیم را ریحان شدی
# 7 در درون سنگ و آهن ره تراست %~% پاکبازی در جهان بالله تراست
# 8 هیزمی لعل بدخشانی کنی %~% آهنی یاقوت رمانی کنی
# 9 عنصر عالی تو میآئی و بس %~% با فلک پهلو تو میسائی و بس
# 10 از سبک روحی خفیف مطلقی %~% گر بسوزی گر بسازی بر حقی
# 11 از درخت سبز سر بیرون کنی %~% موسی مشتاق را مفتون کنی
# 12 موسی از تو یافت راه از دورجای %~% پس مرا در خورد من راهی نمای
# 13 زین سخن برخاست زاتش رستخیز %~% در دل او آتشی افتاد تیز
# 14 آب از چشمش روان شد همچو ابر %~% پای بر آتش نماندش هیچ صبر
# 15 گفت من پیوسته جان سوز آمدم %~% طالب این در شب و روز آمدم
# 16 دایما در تاب و تب آتش فشان %~% زین حقیقت باز میپرسم نشان
# 17 چون بسوزم هرچه میآرم بدست %~% بر سر خاکسترم بینی نشست
# 18 من ازین غم بر سر خاکسترم %~% دیگری را سر براهی چون برم
# 19 کار من با تفت و با سوزست و بس %~% وین همه عمری نه امروزست و بس
# 20 من ز گرمی خشک و تر نگذاشتم %~% چون ندیدم هیچ دل ms141 برداشتم
# 21 تو ز من چیزی نیابی خیز رو %~% راه دیگر گیر و خیز ای تیز رو
# 22 سالک آمد پیش پیر رهنمای %~% قصه خود گفتش از سر تا بپای
# 23 پیر گفتش هست آتش حرص وآز %~% کار کرده بر همه عالم دراز
# 24 جمله را در حرص زر انداختست %~% تا ز زرهر کس بتی برساختست
# 25 بس که ایمان بس که جان در باختند %~% تاجوی زر در میان انداختند
~~PageV15P001
# 1 در رهی میرفت عیسی غرق نور %~% همرهیش افتاد نیک از راه دور
# 2 بود عیسی را سه گرده نان مگر %~% خورد یک گرده بدو داد آن دگر
# 3 پس ازان سه گرده یک گرده بماند %~% در میان هر دو ناخورده بماند
# 4 شد ز بهر آب عیسی سوی راه %~% همرهش گرده بخورد آنجایگاه
# 5 عسی مریم چو آمد سوی او %~% میندید آن گرده در پهلوی او
# 6 گفت آن گرده کجا شد ای پسر %~% گفت من هرگز ندارم زان خبر
# 7 میشدند آن هر دو تن زانجانگاه %~% تا یکی دریا پدید آمد براه
# 8 دست او بگرفت عیسی آن زمان %~% گشت با اوبر سر دریا روان
# 9 چون بران دریاش داد آخر گذر %~% گفت ای همره بحق دادگر
# 10 پادشاهی کاین چنین برهان نمود %~% کاین چنین برهان بخود نتوان نمود
# 11 کاین زمان با من بگو ای مرد راه %~% تا که خورد آن گرده را آنجایگاه
# 12 مرد گفتا نیست آگاهی مرا %~% چون نمیدانم چه میخواهی مرا
# 13 همچنان میرفت عیسی زو نفور %~% تا پدید آمد یکی آهو ز دور
# 14 خواند عیسی آهوی چالاک را %~% سرخ کرد از خون آهو خاک را
# 15 کرد بریانش اندکی هم خورد نیز %~% تا بگردن سیر شد آن مرد نیز
# 16 بعد ازان عیسی مریم استخوانش %~% جمع کرد و در دمید اندر میانش
# 17 آهو آن دم زندگی از سرگرفت %~% کرد خدمت راه صحرا برگرفت
# 18 هم دران ساعت مسیح رهنمای %~% گفت ms142 ای همره بحق آن خدای
# 19 کاین چنین حجت نمودت آن زمان %~% کاگهم کن تو ازان یک گرده نان
# 20 گفت سودا دارد ای همره ترا %~% چون ندانم چون کنم آگه ترا
# 21 همچنان آن مرد را با خویش برد %~% تا پدید آمد سه کوه خاک خرد
# 22 کرد آن ساعت دعا عیسی پاک %~% تا زر صامت شد آن سه پاره خاک
# 23 گفت یک پاره ترا ای مرد راست %~% وان دگر پاره که میبینی مراست
# 24 وان سیم پاره مرآنراست آن زمان %~% کو نهان خوردست آن یک گرده نان
# 25 مرد را چون نام زر آمد پدید %~% ای عجب حالی دگر آمد پدید
# 26 گفت پس آن گرده نان من خوردهام %~% گرسنه بودم نهان من خوردهام
# 27 چون ازو عیسی سخن بشنود راست %~% گفت من بیزارم این هر سه تراست
# 28 تو نمیشائی بهمراهی مرا %~% خود نخواهم من اگر خواهی مرا
# 29 این بگفت و زین سبب رنجور شد %~% مرد را بگذاشت وز وی دور شد
# 30 یک زمان بگذشت دو تن آمدند %~% هر دو زر دیدند دشمن آمدند
# 31 آن نخستین گفت جمله زرمراست %~% وین دو تن گفتند این زر آن ماست
# 32 گفت و گوی و جنگشان بسیار شد %~% هم زفان هم دستشان از کار شد
# 33 عاقبت راضی شدند آن هر سه خام %~% تا بسه حصه کنند آن زر تمام
# 34 گرسنه بودند آنجا هر سه کس %~% بر نیامدشان ز گرسنگی نفس
# 35 آن یکی گفتا که جان به از زرم %~% رفتم اینک سوی شهر ونان خرم
# 36 هر دو تن گفتند اگر نان آوری %~% در تن رنجور ما جان آوری
# 37 تو بنان رو چون رسی از ره فراز %~% زر کنیم آن وقت از سه حصه باز
# 38 مرد حالی زر بیار خود سپرد %~% ره گرفت و دل بکار خود سپرد
# 39 شد بشهر و نان خرید و خورد نیز %~% پس بحیلت زهر در نان ms143 کرد نیز
# 40 تا بمیرند آن دو تن از نان او %~% واو بماند و آن همه زر زان او
# 41 وین دو تن کردند عهد اینجایگاه %~% کاین دو برگیرند آن یک را ز راه
# 42 پس کنند آن هر سه حصه از دوباز %~% چون قرار افتاد مرد آمد فراز
# 43 هر دو تن کشتند او را در زمان %~% بعد ازان مردند چون خوردند نان
# 44 عیسی مریم چو باز آنجا رسید %~% کشته و آن مرده را آنجا بدید
# 45 گفت اگر این زر بماند بر قرار %~% خلق ازین زر کشته گردد بیشمار
# 46 پس دعا کرد آن زمان از جان پاک %~% تا شد آن زر همچو اول باز خاک
# 47 گفت ای زرگر تو یابی روزگار %~% کشته گردانی بروزی صد هزار
# 48 چه اگر از خاک زر نیکوترست %~% آن نکوتر زر که خاکش برسرست
# 49 زر اگر چه سرخ رو و دلکشست %~% لیک تادر دست داری آتشست
# 50 چون ندارد نرگس تو چشم راه %~% سیم و زر میدارد ازکوری نگاه
# 51 زر که چندین خلق در سودای اوست %~% فرج استر یاسم خر جای اوست
# 52 چون چنین زر میبیندازد ز راه %~% این دو جا اولیتر او را جایگاه
# 53 گر ترا صد گنج زر متواریست %~% از همه مقصود برخورداریست
# 54 گه ببر گاهی بخور گاهی بدار %~% اینت برخورداریت از روزگار
~~PageV15P002
# 1 در رهی محمود میشد با سپاه %~% از سپاه و پیل او عالم سیاه
# 2 هم زمین همچون فلک بود از شرار %~% هم فلک همچون زمین بود از غبار
# 3 گاو گردون و زمین از بانگ کوس %~% هردو قانع گشته از یک من سبوس
# 4 بود پیش راه در ویرانه %~% بر سر دیوار اودیوانه
# 5 چون بدید از دور روی شهریار %~% گفت ای سرگشته فرتوت کار
# 6 این همه پیل و سپاه و کار چیست %~% وین همه آشوب و گیر و دار چیست
# 7 گفت تا با این همه از ms144 پیش و پس %~% گرده نان میخورم هر روز بس
# 8 مرد مجنون گفت من خوش میخورم %~% زانکه من بی این همه شش میخورم
# 9 چون نصیبت زین همه یک ماندهست %~% گرد کردن این همه بی فائدهست
~~PageV15P003
# 1 گفت چون مسعود آن شاه درشت %~% خشمگین شد از حسن زارش بکشت
# 2 پیش قصری سرنگونش آویختند %~% خون او با خاک میآمیختند
# 3 او وزیر نیک بد محمود را %~% بد شد از بیدولتی مسعود را
# 4 کثرت دنیا وقلت بگذرد %~% دردمی دوران دولت بگذرد
# 5 آن همه دولت که در عهد حسن %~% بود از که بود از جهد حسن
# 6 باز این بیدولتی کاکنونش بود %~% زو نبود این هم که از گردونش بود
# 7 گر بسی خون پیش او میریختند %~% عاقبت او را بخون آویختند
# 8 کار دیوانم جنون آید همه %~% کز وزارت بوی خون آید همه
# 9 هم بیابی تو گدا اینجایگاه %~% گرده بی آنکه گردی گرد شاه
# 10 شاه دنیا بر مثال آتش است %~% گرد او پروانه راکشتن خوش است
# 11 چون حسن شد کشته خلقی بر سرش %~% هر کسی میگفت عیبی دیگرش
# 12 کشته شد وز ننگ عالم می نرست %~% وز زفان مردمان هم می نرست
# 13 هرخری در خرمنش میکرد گاو %~% کشته را هرگز سگان ندهند تاو
# 14 چون بسی عیبش بگفتند آن زمان %~% ژنده پوشی بود برجست از میان
# 15 گفت او را بود یک عیب دگر %~% زین همه عیبی که بشنودم بتر
# 16 گفت خالص بود کاریزش هزار %~% پیش هر کاریز او را یک حصار
# 17 جمله را در آهنین در قبله روی %~% هر حصاری رادهی پرگفت و گوی
# 18 کارگاهش بود ملک خود هزار %~% جمله دیبا یافتندی چون نگار
# 19 در شمار او هزار آمد غلام %~% جمله در مردی و نیکوئی تمام
# 20 زان همه کاریز او در پیش و پس %~% پنج من آبش نصیب افتاد و بس
# 21 زان همه دیبا که بد بر اسم ms145 او %~% ده گزی کرباس آمد قسم او
# 22 زان همه نیکو غلام نیک نام %~% بود بی شک چار حمالش تمام
# 23 زان حصال و زان همه در آهنین %~% حصه ده خشت آمدش زیر زمین
# 24 زان همه دشت و زمین پست وبلند %~% چار گز خاک لحد بودش پسند
# 25 عیب او این بود کز فضل و بیان %~% خرده دانی کرد دعوی در جهان
# 26 گرچه جان در خرده دانی باخت او %~% ذره عیب جهان نشناخت او
# 27 خرده دان کو عیب دنیا ننگرد %~% در غرور افتد بعقبی ننگرد
# 28 لاجرم امروز خونش ریختند %~% سرنگونسارش ز قصر آویختند
# 29 او ندید و راه پیچاپیچ بود %~% عیبش این بود آن دگرها هیچ بود
# 30 گر بدیدی خوف ره بالغ شدی %~% برفکندی جمله و فارغ شدی
# 31 چون گلوی خود بدست خود فشرد %~% لاجرم عاجز ز دست خود بمرد
# 32 شکر کن کز حرص سرگردان نه %~% روز تا شب بر در دکان نه
# 33 در طریق حبه دزدیدن مدام %~% دانه بنهاده از بهر دام
# 34 دام جمله نه دکان داری بود %~% دام تو در خرقه متواری بود
# 35 آستین کوتاه کردی حیله ساز %~% تا توانی کرد خوش دستی دراز
# 36 شرع را از طبع نافرمان شدی %~% کور بودی در کبودی زان شدی
# 37 هرکه شد در خرقه شد حیله ساز %~% پس دکان خویش را در کرد باز
# 38 خلق اگر ظلمت اگر نور آمدند %~% زین سخن بس دیر و بس دور آمدند
# 39 شکر کن حق را کز ایشان نیستی %~% خلوتی داری پریشان نیستی PageV15P004
# 1 بود مجنونی چو در کار آمدی %~% گاه گاهی سوی بازار آمدی
# 2 در نظاره آمدی حیران و مست %~% چست بگرفتی سر بینی بدست
# 3 آن یکی گفتش که ای شوریده دین %~% بینی از بهر چه میگیری چنین
# 4 گفت این شمغندی بازاریان %~% سخت میدارد دماغم را زیان
# 5 گفت در بازار پس کم کن نشست %~% گفت نتوان چون ms146 مهم کاریم هست
# 6 جمله آن خواهم که بینم روز روز %~% مردم بازار را در تفت و سوز
~~PageV15P005
### | [ mbkhsh 16 ]
# 1 سالک سلطان دل درویش زاد %~% با سری پر خاک آمد پیش باد
# 2 گفت ای جان پرور خلق آمده %~% همدم و پیوسته حلق آمده
# 3 هرکه عمری کامران دارد زتست %~% زندگی هرکه جان دارد ز تست
# 4 ره بسوی جان بحرمت میبری %~% نور میآری و ظلمت میبری
# 5 رفت و روب صحن جانها هم ز تست %~% گفت و گوی در زبانها هم ز تست
# 6 آتش افروز جوانی هم توئی %~% مایه بخش زندگانی هم توئی
# 7 تو سلیمان را ببالا برده %~% تخت او شرقا و غربا برده
# 8 عادیان را تو ز بن برکنده %~% سرنگون کرده بخاک افکنده
# 9 هم ترا لطفست و هم قوت بسی %~% قوتم ده پس بلطفم کن کسی
# 10 تو بسی گردیده گرد جهان %~% بوی جانانم بجان من رسان
# 11 چون ز سالک باد این پاسخ شنید %~% زین دریغش باد سرد آمد پدید
# 12 گفت من خود بر سر پایم مدام %~% زین مصیبت باد پیمایم مدام
# 13 خاک بر سر دارم و بادی بدست %~% از غم این نیست یک جایم نشست
# 14 در بدر میگردم و میجویمش %~% روز تا شب این سخن میگویمش
# 15 من درین ره سخت حیران آمدم %~% همچو بادی سست پیمان آمدم
# 16 این زمان بر باد دادم خوب و زشت %~% من نه دوزخ خواهم اکنون نه بهشت
# 17 گر ازین مقصود یابم بوی من %~% از دو عالم در ربایم گوی من
# 18 ور نخواهم یافت بوئی یک نفس %~% باد سردم کار خواهد بود و بس
# 19 آتشم در دل فتاده زین غمست %~% خرمنم بر باد داده زین غمست
# 20 گر جهان صد باره پیمایم بسر %~% هم نخواهد بود ازین سرم خبر
# 21 تو بیفشان باری از من دامنت %~% زانکهکاری راست ناید از منت
# 22 سالک آمد پیش پیر مقتدا %~% کرد حال ms147 خویش پیش او ادا
# 23 پیر گفتش باد خدمتگار جانست %~% ریح از روحست روح او از آنست
# 24 راحت او انس و جان را شاملست %~% در دوعالم انس و جان زو کاملست
# 25 طیب افتادست و طیبی دارد او %~% وز دم رحمن نصیبی دارد او
# 26 هرکه اورا یوسفی گم کرده نیست %~% گرچه ایمان آورد آورده نیست
# 27 یوسفی در مصر جان داری مقیم %~% هر زمانت میرسد از وی نسیم
# 28 گر نسیم او نیابی یک نفس %~% آن نفس دانی که باشی هیچکس
# 29 گر دو عالم خصم تو افتد مقیم %~% بس بود از یوسف خویشت نسیم
# 30 گر همه عالم شود زیر و زبر %~% تو مکن از سایه‌ یوسف گذر PageV16P001
# 1 گفت یک روزی همایی میپرید %~% لشکر محمود هرکورا بدید
# 2 سر بسر در سایه او تاختند %~% خویش را بر یکدیگر انداختند
# 3 تا ایاز آمد بر مقصود شد %~% در پناه سایه محمود شد
# 4 پس دران سایه میان خاک راه %~% هر زمان در سر بگشتی پیش شاه
# 5 آن یکی گفتش که ای شوریده رای %~% نیست آنجا سایه پرهمای
# 6 گفت سلطانم همای من بسست %~% سایه او رهنمای من بسست
# 7 چون بدانستم که کار اینست و بس %~% در دو عالم روزگار اینست و بس
# 8 سر نپیچم هرگز از درگاه او %~% میروم بی پاو سر در راه او PageV16P002
# 1 بوددزدی دولتی در وقت خفت %~% در وثاق احمد خضروبه رفت
# 2 گرچه بسیاری بگرد خانه گشت %~% مینیافت او هیچ از آن دیوانه گشت
# 3 خواست تا بیرون رود آن بیخبر %~% کرد دل برنا امیدی عزم در
# 4 شیخ داد آواز و گفت ای رادمرد %~% میروی بر ناامیدی باز گرد
# 5 دلو برگیر آب برکش غسل ساز %~% دم مزن تا روز روشن از نماز
# 6 دزد بر فرمان او در کار شد %~% در نماز و ذکر و استغفار شد
# 7 چون درامد نوبت روز دگر %~% خواجه آورد صد دینار ms148 زر
# 8 شیخ را داد و بدو گفت این تراست %~% شیخ گفت این خاصه مهمان ماست
# 9 زربدزد انداخت گفت این خاص تست %~% این جزای یک شبه اخلاص تست
# 10 دزد را شد حالتی پیدا عجب %~% اشک میبارید جانی پر طلب
# 11 در زمین افتاد بی کبر و منی %~% توبه کرد از دزدی و از ره زنی
# 12 شیخ را گفتا که من دزد سقط %~% کرده بودم از جهالت ره غلط
# 13 یک شبی کز بهر حق بشتافتم %~% آنچه در عمری نیابم یافتم
# 14 یک شبی کز بهر او کردم نماز %~% رستم از دزدی و گشتم بی نیاز
# 15 گر بروز و شب کنم کار خدای %~% نیکبختی یابم اندر دو سرای
# 16 توبه کردم تا بروز مردنم %~% نیست کار الا که فرمان بردنم
# 17 این بگفت و مرد دولت یار گشت %~% شد مرید شیخ و مرد کار گشت
# 18 تا بدانی تو که در هر دو جهان %~% نیست کس را بر خدا هرگز زیان
# 19 چون تو از بالا بدین شیب آمدی %~% چون زنان در زینت و زیب آمدی
# 20 روی عالم شیب دارد سر بسر %~% آسیا بر نه که شد آبت بدر
# 21 گرچو گردون عزم این میدان کنی %~% هرنفس صد آسیا گردان کنی
# 22 ترک دنیا گیر تا دینت بود %~% آن بده از دست تا اینت بود
# 23 کانچه از دستت برون شد از عزیز %~% بار آنت از پشت باز افتاد نیز
~~PageV16P003
# 1 آن یکی حمال خوش بنشسته بود %~% رشته حمالیش بگسسته بود
# 2 سایلی گفتش چرا ای مرد خام %~% این چنین بیکار بنشستی مدام
# 3 سیم از تو باز میافتد بسی %~% چون کند بی سیم بیکاری کسی
# 4 پس زفان بگشاد حمال دژم %~% گفت باز افتد گر از من یک درم
# 5 یک درم گر رفت صد من بار نیز %~% باز میافتد ز پشتم ای عزیز
# 6 بار تا چندی کشی بی بار باش %~% گر دمی باقیست ms149 برخوردار باش
~~PageV16P004
# 1 خونئی را زار میبردند و خوار %~% تا درآویزند سر زیرش ز دار
# 2 او طرب میکرد و بس دل زنده بود %~% خنده میزد وان چه جای خنده بود
# 3 سایلی گفتش که آزادی چرا %~% وقت کشتن این چنین شادی چرا
# 4 گفت چون عمر از قضاماند این قدر %~% کی توان برد این قدر در غم بسر
# 5 تا که این میگفت حق دادش نجات %~% از ممات او برون آمد حیات
# 6 هرچه برهم مینهی بر هم منه %~% هیچ کس را هیچ بیش و کم منه
# 7 هرچه داری جمله آنجا میفرست %~% کم بود از نیم خرما میفرست
# 8 زانکه هرچ آنجا فرستی آن تراست %~% وانچه میداری نگه تاوان تراست
~~PageV16P005
# 1 از نیاز بندگی آن پادشاه %~% پیش مردی رفت از مردان راه
# 2 گفت پندی ده که رهبر باشدم %~% زین چنین صد ملک بهتر باشدم
# 3 گفت بنگر تا ترا ای شهریار %~% کار دنیا چند میآید بکار
# 4 کار دنیا آنچه باشد ناگزیر %~% آن قدر چون کرده شد آرام گیر
# 5 کار عقبی نیز بنگر این زمان %~% تا بعقبی چند محتاجی بدان
# 6 آنچه در عقبی ترا آن درخورست %~% کار آن کردن ترا لایق ترست
# 7 کار دین و کار دنیا روز وشب %~% تو بقدر احتیاج خود طلب
# 8 آنچت اینجا احتیاجست آن بکن %~% وانچه آنجا بایدت درمان بکن
# 9 گر بموئی بستگی باشد ترا %~% هم بموئی خستگی باشد ترا
# 10 ور بکوهی بستگی پیش آیدت %~% هم بکوهی خستگی بیش آیدت
# 11 بر تو هر پیوند تو بندی بود %~% تا ترا پیوند خود چندی بود
# 12 باز بر پیوند سر تا پای تو %~% تا توانی مرد ور نه وای تو PageV16P006
# 1 کاملی گفتست دانی مرد کیست %~% نیست مرد انک او تواند شاد زیست
# 2 مرد آن باشد که جانی شادمان %~% خوش تواند برد آزاد از جهان
# 3 ای درین چنبر همه تاب آمده %~% همچو شاگرد رسن تاب آمده ms150
# 4 چون گذر بر چنبر آمد جاودان %~% چند در گیری رسن گرد جهان
# 5 چند خواهی بیش ازین بر هم نهاد %~% چون همه از هم فرو خواهد فتاد
# 6 گر نخواهی کرد قارونی مدام %~% خورد و پوشی تا لب گورت تمام
# 7 انبیا چون این چنین کردند کار %~% تو دکان بالای استادان مدار
~~PageV16P007
# 1 عیسی مریم بخواب افتاده بود %~% نیم خشتی زیر سر بنهاده بود
# 2 چون گشاد از خواب خوش عیسی نظر %~% دید ابلیس لعین را بر زبر
# 3 گفت ای معلون چرا استاده %~% گفت خشتم زیر سر بنهاده
# 4 جمله دنیا چو اقطاع منست %~% هست آن خشت آن من این روشنست
# 5 تا تصرف میکنی در ملک من %~% خویش را آورده در سلک من
# 6 عیسی آن از زیر سر پرتاب کرد %~% روی را برخاک عزم خواب کرد
# 7 چون فکند آن نیم خشت ابلیس گفت %~% من کنون رفتم تو اکنون خوش بخفت
# 8 چون پس خشت لحد خواهی فتاد %~% خشت بر خشتی چرا خواهی نهاد
# 9 چون گل از خونابه دل میکنی %~% از پی دنیا چرا گل میکنی PageV16P008
# 1 کرد پیغامبر مگر روزی گذر %~% ناودانی گل همی در زد عمر
# 2 در گذشت ازوی نکرد او را سلام %~% از پسش حالی عمر برداشت گام
# 3 گفت آخر یا رسول الله چه بود %~% کز عمر می بر شکستی زود زود
# 4 گفت گشتی از عمارت غره %~% تو بمرگ ایماننداری ذره
# 5 تو بلاشک بیخ جانت میزنی %~% گر گلی بر ناودانت میزنی
# 6 هرکرا در گور باید گشت خاک %~% گل کند آخر نترسد از هلاک
# 7 از جهان بیرون همی باید شدن %~% زیر خاک و خون همی باید شدن
# 8 تانگردی پایمال خاک و خون %~% کی رود سرگشتگیت از سر برون
# 9 گر درختی گردد این هر ذره خاک %~% بر دهد هر ذره صد جان پاک
# 10 کس چه داند تا چه جانهای شگرف %~% غوطه خوردست اندرین دریای ژرف ms151
# 11 کس چه داند تا چه دلهای عزیز %~% خون شدست و خون شود آن تو نیز
# 12 کس چه داند تا چه قالبهای پاک %~% در میان خون فرو شد زیر خاک
# 13 در دوعالم نیست حاصل جز دریغ %~% هیچکس را نیست در دل جز دریغ
# 14 در سرائی چون توان بنشست راست %~% کز سر آن زود برخواهیم خاست
# 15 کار عالم جز طلسم و پیچ نیست %~% جز خرابی در خرابی هیچ نیست
~~PageV16P009
# 1 بود شهری بس قوی اما خراب %~% پای تا سر شوره خورده زافتاب
# 2 صد هزاران منظر و دیوار و در %~% اوفتاده سرنگون بر یکدگر
# 3 دید مجنونی مگر آن شهر را %~% درعمل آورده چندان قهر را
# 4 در تحیر ایستاد آنجایگاه %~% شهر را میکرد هر سوئی نگاه
# 5 نیمروز آنجایگه منزل گرفت %~% گوئی آنجا پای او در گل گرفت
# 6 سایلی گفتش که ای مجنون راه %~% از چه حیران مانده این جایگاه
# 7 سخت سرگردان و غمگین مانده %~% می چه اندیشی که چنین مانده
# 8 گفت ماندم در تعجب بیقرار %~% کانزمان کاین شهر بودست استوار
# 9 وانگهی پر خلق بودست این همه %~% مصر جامع مینمودست این همه
# 10 آن زمان کاین بود شهر مردمان %~% من کجا بودم ندانم آن زمان
# 11 وین زمان کاینجا شدم من آشکار %~% تا کجا رفتند چندان خلق زار
# 12 من کجا بودستم آخر آن زمان %~% یا کجااند این زمان آن مردمان
# 13 من نبودم آن زمان و ایشان بدند %~% من چو پیدا آمدم پنهان شدند
# 14 می ندانم این سخن را روی وراه %~% این تعجب میکنم این جایگاه
# 15 کس چه میداند که این پرگار چیست %~% یا ازین پرگار بیرون کار چیست
# 16 چون بسی رفتم ندیدم پیش باز %~% گشتم اکنون بیدل و بیخویش باز
# 17 هیچ دل را جز تحیر راه نیست %~% وز شد آمد جان کس آگاه نیست
~~PageV16P010
### | [ mbkhsh 17 ]
# 1 سالک آمد پیش آب پاک رو %~% گفت ای پاکیزه ms152 چالاک رو
# 2 در جهان از تست یک یک هر چه هست %~% وز تو بگشاید بلاشک هرچه هست
# 3 هرکجا سر سبزئی آثار تست %~% تازگی کردن طریق کار تست
# 4 سلسبیل وکوثر و رضوان تراست %~% زندگی چشمه حیوان تراست
# 5 در ره جانان خوش و تر میروی %~% لاجرم هر لحظه خوشتر میروی
# 6 از کمال عشق جانان چون قلم %~% سر نهی اول براه آنکه قدم
# 7 هم طهور دایم و هم طاهری %~% جسم و جانی باطنی و ظاهری
# 8 در همه چیزی روانی همچو روح %~% در دو عالم با سرافتاد از تو نوح
# 9 هر کرا آبیست آنکس پست تست %~% کآبروی هرکه هست از دست تست
# 10 سخت تر زاهن نباشد تشنه %~% از تو گردد آب داده دشنه
# 11 آنکه آهن را چنین سیراب کرد %~% هم تواند جان من بیتاب کرد
# 12 از در او آگهی ده یکدمم %~% تا بود آن یکدمم صد عالمم
# 13 آب ازین چون آتشی در تاب شد %~% آتشی برخاست زو وز آب شد
# 14 گفت آخر من کیم تر دامنی %~% از تر اندامی نه مردی نه زنی
# 15 دست شسته جمله عالم ز من %~% تر مزاجی بنی آدم ز من
# 16 میروم سر پا برهنه روز و شب %~% میکنم پیوسته این معنی طلب
# 17 گه ز نومیدی چو نرمی میروم %~% گاه از پندار گرمی میروم
# 18 گاه در صد گونه جوشم زین سبب %~% گاه در بانگ و خروشم زین سبب
# 19 من که سر تا بن همه اشکم ازین %~% بی سر و بن زاتش رشکم ازین
# 20 مدتی رفتم بر امید بهی %~% برنیامد کارم از آبی تهی
# 21 گوئیا دیدست مقصودم مرا %~% لیک یکباری براه آسیا
# 22 گر چو آتش گرم آیم در طلب %~% گویدم بر ریگ رو ای بی ادب
# 23 با چنین دردی ندیدم بوی او %~% دیگری را چون برم ره سوی او
# 24 سالک آمد پیش پیر دستگیر %~% عرضه دادش گوهر درج ms153 ضمیر
# 25 پیر گفتش آب پاک افتاده است %~% کار او دایم طهارت دادنست
# 26 آب چون از اصل پاکی زاد بود %~% عرش را بر آب ازان بنیاد بود
# 27 هرکه او در پاکی این ره بود %~% جانش از پاکی حق آگه بود
# 28 تو زنفس سگ پلید افتاده %~% در نجاست ناپدید افتاده
# 29 نیست یک ساعت چو فرعونت شکست %~% گر نداری مصر فرعونیت هست
# 30 تو بفرعونی چو مصر جامعی %~% یار فرعونی که هامان طالعی
# 31 عبد بطن و فرجیای مردار خوار %~% جیفة اللیلی و بطال النهار
# 32 آن سگ دوزخ که تو بشنوده %~% در تو خفتست و تو خوش آسوده
# 33 این سگ دوزخ که آتش میخورد %~% هرچه او را میدهی خوش میخورد
# 34 باش تا فردا سگ نفس و منیت %~% سر ز دوزخ برکند در دشمنیت
# 35 دشمن تست این سگ و از سگ بتر %~% چند سگ را پروری ای بیخبر
# 36 نفس را قوت از پی دل ده مدام %~% تا نگردد قوت تو بر تو حرام
# 37 قوت کی باشد حرامی گر خوری %~% همچو مردان خور طعامی گر خوری
~~PageV17P001
# 1 احمد خضرویه گفت آن دیده ور %~% دیدهام خلق جهان را سر بسر
# 2 جمله بر یک آخورند از خاص و عام %~% جمله را یک قوت میبینم مدام
# 3 سائلی گفتش که ای شیخ کبار %~% تو بر آن آخور نبودی هیچ بار
# 4 گفت بودم گفت پس ای دیده ور %~% چیست از تو فرق تا خلق دگر
# 5 گفت فرقست آنکه خلقان دیگرند %~% جمله شادی میکنند و میخورند
# 6 می سکیزند ونمیدانند حال %~% می بر افرازند سر از جاه و مال
# 7 جمله میخندند و مینازند خوش %~% جمله میمانند و میتازند خوش
# 8 لیک من کم میخورم وز بهر زیست %~% نیستم غافل که دانم حال چیست
# 9 خون چو باران میفشانم هر زمان %~% مینخندم میننازم از جهان
# 10 فرق از من تا بدیشان این بسست %~% توشه راه مسلمان ms154 این بسست
# 11 نعمت دنیا مهلل آمدست %~% بعد صد حکمت بحاصل آمدست
# 12 پاکی و تهلیل وصف خاص اوست %~% گر بتسبیحش رسانی بس نکوست
# 13 ور برای سگ خوری نعمت مدام %~% در حقیقت گردد آن نعمت حرام
# 14 نعمتی در پاکی و در طاعتی %~% باتو گر صحبت کند یک ساعتی
# 15 از پلیدی ننگ عالم میشود %~% نامش از عالم بیک دم میشود PageV17P002
# 1 دید روزی بوسعید دیده ور %~% مبرزی پرداخته در رهگذر
# 2 پس عصا در سینه زد آنجایگاه %~% همچنان میبود و میکرد آن نگاه
# 3 هرکه آن میدید انکاریش بود %~% خاصه منکر بود و بسیاریش بود
# 4 کرد آخر یک مرید از وی سئوال %~% خواست از سلطان حالت کشف حال
# 5 شیخ گفتش چون نجاست دیده شد %~% پس عجب رمزی ازو بشنیده شد
# 6 گفت من صد گونه نعمت بودهام %~% هم بقوت هم بهمت بودهام
# 7 هم رسیده بودم از درگاه حق %~% هم مهلل آمدم در راه حق
# 8 بود رنگ و لذت و بویم بسی %~% خواستندی صحبت من هر کسی
# 9 یک زمان چون با تو صحبت داشتم %~% آن همه سلطان سری بگذاشتم
# 10 باز افتادم ز صد طاعت ز تو %~% این چنین گشتم بیک ساعت ز تو
# 11 صحبت تو این چنین زیبام کرد %~% هم نجس هم شوم هم رسوام کرد
# 12 گر چنینی مرد نعمت خواره تو %~% آن من خود رفت ای بیچاره تو
~~PageV17P003
# 1 خواجه میرفت سر افراخته %~% بود در ره مبرزی پرداخته
# 2 بینی آنجا باستین محکم گرفت %~% دامن دراعه را در هم گرفت
# 3 بود مجنونی مگر در پیش راه %~% گفت بینی می مگیر اینجایگاه
# 4 کاین نجاست زود زود ای بیخبر %~% پیش تو آرند وگویندت بخور
# 5 میمگیر امروز ازو بینی فراز %~% زانکه این هم خوش خوری فردا بناز
# 6 آنچه فردا قوت عشرت باشدت %~% زو چرا امروز نفرت باشدت
# 7 ای میان خون و خلط آغشتگان %~% معده خود کرده گور کشتگان ms155
# 8 گاه همچون سگ زهم می بردرند %~% گه چو گرگان میکشند ومیخورند
# 9 نعمتی طاهر نجاست میکنند %~% وانگهی عزم ریاست میکنند PageV17P004
# 1 آن حکیمی در تفکر میگذشت %~% دید سرگین دان و گورستان بدشت
# 2 نعره زد گفت ای نظارگان %~% اینت نعمت اینت نعمت خوارگان
# 3 ای عجب با این چنین نفسی درون %~% میکند هم در خدائی سر برون
# 4 زشتی عالم همه از خبث اوست %~% وانگهی دارد خدائی نیز دوست
# 5 هست در هر نفس این دعوی ولیک %~% خویش بر فرعون ظاهر کرد نیک
~~PageV17P005
# 1 شد بر فرعون ابلیس لعین %~% یک کف پر ریگ برداشت از زمین
# 2 پس نمود آن ریگ مروارید باز %~% بعد از آنش ریگ گردانید باز
# 3 گفت گیر این ریگ و گوهر کن تو نیز %~% گفت ازین من میندانم هیچ چیز
# 4 پس زفان بگشاد ابلیس لعین %~% گفت تو با این سرو ریشی چنین
# 5 زشتم آید گر گدائی میکنی %~% از چه دعوی خدائی میکنی
# 6 هر زمان ریشی مرصع بر نهی %~% تخت خواهی تاج اقرع بر نهی
# 7 با چنین ریشی چو گردی گرم تو %~% اینت ریش آخر نداری شرم تو
# 8 با چنین قدرت درین افکندگی %~% می فرا نپذیردم در بندگی
# 9 چون تو هم پیسی و هم کل تا بگوش %~% در خدائی کی پذیرندت خموش
# 10 نفس کافر را که در هر ساعتش %~% آزمایش میکنم در طاعتش
# 11 غرقه بهر خطر میبینمش %~% هر نفس از بد بتر میبینمش
# 12 آنچه با من این سگ شوم آن کند %~% کافرم گر کافر روم آن کند
# 13 نیست چون من خویش دشمن هیچکس %~% بیخبر تر کیست از من هیچکس
# 14 آنچه بر من میرود بر کس نرفت %~% این سر افرازی هنوز از پس نرفت
# 15 دولتم چون خشک میغی بود و بس %~% حاصل از عمرم دریغی بود و بس
# 16 تن که یک درد مرا مرهم نکرد %~% همچو موئی گشت و موئی کم نکرد
# 17 ms156 ای دریغا جان بتن در باختیم %~% قیمت جان ذره نشناختیم
# 18 تشنه میمیریم در طوفان همه %~% وانک آب از چشمه حیوان همه
# 19 هم زمان عیش را سوری نماند %~% هم چراغ عمر را نوری نماند
# 20 درد را مرهم کجا خواهیم کرد %~% عمر شد ماتم کجاخواهیم کرد
# 21 خون شد آهن زانکه این دردش بخاست %~% دل که از خونست چون آهن چراست
# 22 تا نگردی نقطه درد ای پسر %~% کی توان گفتن ترا مرد ای پسر
# 23 هرکه او در دیده خود خار نیست %~% با گل غیب خدایش کار نیست
# 24 میروی چون کافر درویش او %~% کی توان شد این چنین در پیش او
# 25 چون زدین و دل تهی داری سرای %~% چون روی بی دین و دل پیش خدای
# 26 چون ترا در خانه جای ماتمست %~% در چنین جائی دلت چون خرمست
~~PageV17P006
# 1 بود درویشی یکی خانه تهی %~% دزد در شد یافت درویش آگهی
# 2 کرد بسیاری طلب تا هیچ هست %~% هیچ جز بادش نمیآمد بدست
# 3 کرد صد لاحول کار خویش را %~% خنده آمد زان سبب درویش را
# 4 دزد گفتش با چنین خانه تهی %~% خنده چون میآیدت بس ابلهی
# 5 با چنین خانه که در عالم کمست %~% نیست جای خنده جای ماتمست
# 6 خویش را از جهل میخوانی دلیر %~% زانکه برگرمابه دیدستی توشیر
# 7 چون ز بیشه بانگ شیر آید پدید %~% حیز از مرد دلیر آید پدید
# 8 در قدیمی راه محدث کی بود %~% رستمی کار مخنث کی بود
# 9 چون بتابد آفتاب آن جمال %~% تو چه سنجی خوی کرده در خیال
# 10 چون کند جلوه جمال بی نشان %~% اولین و آخرین را جاودان
# 11 سر به بحر بینهایت در نهد %~% آنگهی آن بحر را سر بر نهد
# 12 در میان این کف و این دود تو %~% چون نخواهی بد که خواهی بود تو
# 13 می بباید رفت آخر عاقبت %~% بیخبر از خاتمت وز سابقت
# 14 نه ms157 ز اول لحظه پیشان پدید %~% نه ز آخر ذره پایان پدید
# 15 من میان این و آن نه این نه آن %~% بیخبر از جسم و جان نه این نه آن
# 16 کفر در بنیاد و ایمانی ضعیف %~% نفس غالب تن قوی جانی ضعیف
# 17 چون کنم من چون کنم بسیار گشت %~% بود حیرت عشق با او یار گشت
# 18 این زمان در حیرت ودر حسرتم %~% میکند از پرموری غیرتم
# 19 می ندانم کین ندانم از کجاست %~% زهد عقل و عشق جانم از کجاست
# 20 می ندانم هیچ تا دانستهام %~% ور همه دانم کجا دانستهام
# 21 عین دانائی مرا نادانی است %~% کل نادانی من حیرانی است
# 22 جمله‌حیرانیم افسردگیست %~% جمله افسردگی از مردگیست
# 23 مرده را گر زندگی دین دهند %~% دختر جمشید بی کابین دهند
# 24 آب خوردن زهر مستسقی بود %~% خاصه کاستسقای اودقی بود PageV17P007
### | [ mbkhsh 18 ]
# 1 سالک آمد پیش خاک بارکش %~% گفت ای افکنده تیمارکش
# 2 هر کجا سریست در هر دو جهان %~% گر برون آری درون داری نهان
# 3 توخمیر دست قدرت بوده %~% حامل اسرار فطرت بوده
# 4 چون ز چارارکان بحق رکنی تراست %~% نقد رکنی گر ز تو جویم رواست
# 5 گرچه بار و رنج داری از برون %~% لیک بار گنج داری از درون
# 6 در کنارت گنج بینم صد هزار %~% با میان آر آنچه داری در کنار
# 7 هر کرا گنجی بود خاصه غریب %~% دیگران را کی گذارد بی نصیب
# 8 چون تو میدانی که هستم راز جوی %~% سر گنج خویش با من باز گوی
# 9 بر دل مستم دری بگشای تو %~% سوی مقصودم رهی بنمای تو
# 10 زین سخن چون خاک راه آگاه شد %~% باد در کف همچو خاک راه شد
# 11 گفت آخر من که باشم در جهان %~% تا بود رازیم پیدا ونهان
# 12 من ندارم هیچ جز افسردگی %~% نیست بر من وقف الا مردگی
# 13 بر نهاد من قضا بگشاد دست %~% پس لبادم ms158 آمد و برگاو بست
# 14 اولم از خاک ره برداشتند %~% پس چو خاکم خاکسار انگاشتند
# 15 من زنومیدی چنین افسردهام %~% خفته درخاکی وخاکی خوردهام
# 16 گاو را چون دشمن من میکنند %~% جمله را درخرمن من میکنند
# 17 بر تن خود بار دارم همچو کوه %~% باگروهی هر زمان گیرم گروه
# 18 گرچه گشتم ذره ذره زیر پای %~% ذرهگردش ندیدم هیچ جای
# 19 روز و شب از درد این افسردهام %~% می ندانم زندهام یا مردهام
# 20 آنچه بر من رفت از ظلم و فساد %~% در بدل خواهند از ننگم معاد
# 21 در مضیقی بس خطرناکم ازین %~% خاک بر سر بر سر خاکم ازین
# 22 مردگان را جمله در من مینهند %~% مرگ را زرین نهنبن مینهند
# 23 من میان مردگانم بیخبر %~% کی مرا از زندگی باشد اثر
# 24 زندگی کی یابی از مرده دلی %~% ترک من کن چون ندارم حاصلی
# 25 سالک آمد پیش پیر پاک زاد %~% شرح حال خویش پیش پیر داد
# 26 پیر گفتش هست خاک بارکش %~% عالم حلم و جهان خلق خوش
# 27 گر تحمل میکنی چون خاک تو %~% در دو عالم همچو آبی پاک تو
# 28 ذره گر تو تحمل میکنی %~% همچو خورشیدی تجمل میکنی
# 29 هرکه او موئی تحمل خوی کرد %~% مشک خلقش عالمی پر بوی کرد PageV18P001
# 1 بود عبدالله طاهر در شکار %~% باز میآمد بشهر آن نامدار
# 2 بود در راهش پلی جای نشست %~% پیر زالی از پس آن پل بجست
# 3 اسب عبدالله سر بر زد ز راه %~% بر زمین افکند از فرقش کلاه
# 4 خشمگین شد سخت عبدالله ازو %~% خواست تا خود را کند آگاه ازو
# 5 گفت ای نادان چکارت اوفتاد %~% کاین چنین جای اختیارت اوفتاد
# 6 قصه دادش بدست آن پیرزن %~% گفت فرزندیست بی جرم آن من
# 7 مانده در زندان تو خوار و اسیر %~% لطف کن او را برون آر ای امیر
# 8 میبسوزد جان من از درد او %~% شد سیه روزم ms159 ز روی زرد او
# 9 پیرم و رفته بآخر روز من %~% رحمتی کن بر دل پر سوز من
# 10 خورد سوگند از سر خشم آن امیر %~% کان پسر در حبس خواهد مرد اسیر
# 11 برنیارم من ز زندان هرگزش %~% همچنان میدارم آنجا عاجزش
# 12 پیره زن گفت ای امیر کاردان %~% نیست بر کاری خداوند جهان
# 13 گر تو بر کاری خدا هم نیز هست %~% قادر و داننده هر چیز هست
# 14 من کنون با او گذارم کار خویش %~% توبرو من نیز بردم بار خویش
# 15 تا درچون حق جهانداری بود %~% بر در تو آمدن عاری بود
# 16 تن زدم جان سوخته رفتم ز جای %~% تا تو بهتر آئی اکنون با خدای
# 17 این سخن بر جان عبدالله زد %~% اشک خونین بر غبار راه زد
# 18 خورد سوگندی دگر آن مهربان %~% کز سر پل نگذرم من این زمان
# 19 تا نیارند آن پسر را سوی من %~% تا ببینم روی او او روی من
# 20 شد بزندان مرد و آوردش سوار %~% چون جمال او بدید آن نامدار
# 21 خلعتش بخشید وگفت آن سرفراز %~% تا بگردانند در شهرش بناز
# 22 پس منادی میکنند از چپ و راست %~% کاین طلیق الله آزاد خداست
# 23 این چنین کاری که کوهی کاه کرد %~% رغم عبدالله را الله کرد
# 24 گر تحمل هست نیکو از یکی %~% هست نیکوتر ز شاهان بیشکی PageV18P002
# 1 نصر احمد اندر ایام بهار %~% داشت عزم باغ و قصد سبزه زار
# 2 مطربان از پیش بفرستاده بود %~% همره ایشان سماع و باده بود
# 3 محتسب بود آن یکی الیاس نام %~% سخت در تقوی و در معنی تمام
# 4 پیش آمد قوم را دره بدست %~% وانچه دید او هم بریخت و هم شکست
# 5 نصر را زان حال حالی شد خبر %~% کرد نصر الیاس را حاضر مگر
# 6 گفت ای الیاسک شوریده دین %~% گفت ای نصرک چه افتادست هین
# 7 گفت این حسبت که فرمودت ms160 بگو %~% گفت این شاهی ز که بودت بگو
# 8 گفت از امر امیرالمؤمنین %~% گفت آن من ز رب العالمین
# 9 گفت گوئی مینترسی ذره %~% گفت از عالم منم وین دره
# 10 نه طمع دارم بکس هرگز دمی %~% نه مرا در چشمآید عالمی
# 11 نه ز کشتن باشدم یک ذره بیم %~% نه بترسم از بلا چون تو سلیم
# 12 گر کسی خون ریزد و خون راندم %~% خوش بود کان خون بحق برساندم
# 13 خون ترا چون سوی حق رهبر بود %~% در جهان چیزی ازین بهتر بود
# 14 مشک هم خوش هم نکو آید ترا %~% زانکه بوی خون ازو آید ترا
# 15 نصر را الحق خوش آمد گفتنش %~% محو شد از گفت او آشفتنش
# 16 گفت شادم کردی اکنون شاد باش %~% حاجتی خواه از من و آزاد باش
# 17 گفت من حاجت ندارم بیش و کم %~% گفت البته بباید خواست هم
# 18 بر کنار حضرت شاه شریف %~% بود استاده غلامی بس ضعیف
# 19 کرد شیخ الیاس سوی او نگاه %~% گفت حاجت زوست نه از پادشاه
# 20 نصر گفتا پیشچون من شهریار %~% زوچه خواهی حاجت آخر شرم دار
# 21 گفت پس من شرم دارم این زمان %~% کز تو خواهم با خداوند جهان
# 22 کرد الحاحش که البته بخواه %~% گفت میباید که این دم پادشاه
# 23 بدهدم هژده کری گندم تمام %~% زانکه اینم در سمرقندست وام
# 24 نصر گفتا گندم به بنگرید %~% پس باشتر با سمرقندش برید
# 25 بعد ازان الیاس گفت ای پادشاه %~% من چنان خواهم که این گندم براه
# 26 خود بگردن بر نهی بی سرکشی %~% در سمرقندش بری با دلخوشی
# 27 نصر گفتش تو ز من آگه نئی %~% زانکه با من در رهی همره نئی
# 28 گر روم در باغ خود افزون دو گام %~% آبله گیرد همه پایم تمام
# 29 چون توانم شد ز نیشابور من %~% بار بر سر تا بجای دور من
# 30 بعد از آن الیاس گفت این روشنست ms161 %~% کاین قدر بارت اگر بر گردنست
# 31 عاجزی گر تا سمرقندش بری %~% ور بری دانم که تا چندش بری
# 32 جمله بار خراسان روز و شب %~% تا ابد بر گردن تست ای عجب
# 33 چون قیامت باز اندازد بساط %~% باچنین باری چه سازی بر صراط
# 34 بار بینم عالمی بر گردنت %~% تا بود یک گرده نان خوردنت
# 35 با چنین باری چو دم نتوان زدن %~% بر صراط حق قدم نتوان زدن
# 36 نصر حالی توبه کرد و بازگشت %~% ترک شاهی گفت و اهل راز گشت
# 37 در تحمل هرکه او پاکی بود %~% گر بود بر آسمان خاکی بود
# 38 حلم او بار جهانی میکشد %~% میکند سود و زیانی میکشد PageV18P003
# 1 جاهلی میگفت احنف را متاب %~% گر یکی گوئی تو ده گویم جواب
# 2 احنفش گفتا تو گر گوئی دهم %~% من یکی باتو نگویم این بهم
# 3 خلق نبود این که تا یابی خبر %~% از فروتر کس شوی زیر و زبر
# 4 چون حقارت بر نتابی از حقیر %~% چون کشی پس کبریای آن کبیر
# 5 خلق چیست ز خلق خون نوشیدن است %~% باز ناپوشیدن و کوشیدن است
~~PageV18P004
# 1 خانه داشت ای عجب خالی جنید %~% دزد در شد مینیافت او هیچ صید
# 2 عاقبت پیراهنی یافت وببرد %~% روز دیگر را بدلالی سپرد
# 3 پیرهن را چون خریداری رسید %~% آشنا میخواست در وقت خرید
# 4 میگذشت آنجا جنید راهبر %~% گفت این را آشناام من بخر
# 5 در تحمل بازگفتم حال خاک %~% خاک شو تا درنماند جان پاک
# 6 همچو بادی عمر تو بگذشت زود %~% خاک شو چون خاک خواهی گشت زود
# 7 گر ز بی آبی تیمم ساختی %~% خاک خود مردیست تو خم ساختی
# 8 از تیمم گر ترا گردی رسید %~% بیشک از فرق جوانمردی رسید
# 9 هیچ گردی نیست کان خاکی نبود %~% هیچ خاکی نیست کان پاکی نبود
# 10 هیچ پاکی نیست تا اوجان نداشت %~% هیچ جانی نیست تا جانان نداشت
# 11 ms162 این ببین تاتوقدم چون مینهی %~% نیستی آگاه و در خون مینهی
# 12 ذره ذره خاک شخص خفتگانست %~% قطره قطره خون جان رفتگانست
# 13 خاک را صد بار بر هم بیختند %~% تا همه با خون دل آمیختند
# 14 از زمین هرچ آن برون میآیدت %~% از میان خاک و خون میآیدت
# 15 هرچه یابی همچو آتش میخوری %~% وز میان خاک و خون خوش میخوری
# 16 خفتگان در خاک و خون چون میکنند %~% خاک وخون گوئی که معجون میکنند
# 17 کاشکی یک تن بر آوردی سری %~% یک سخن گفتی وبگشادی دری
# 18 هست این سر هر زمان پوشیده تر %~% خون جانها زین سبب جوشیده تر
# 19 نیست از خون یک ذراع خاک پاک %~% زانکه گورستانست سر تا پای خاک
~~PageV18P005
# 1 میشد ابراهیم ادهم در رهی %~% پیش اوآمد سواری ناگهی
# 2 گفت آبادانی ای رهرو کجاست %~% اوبگورستان اشارت کرد راست
# 3 شد سوار از قول اودر خشم سخت %~% تازیانه کرد بر وی لخت لخت
# 4 خون روان شد از سر واز روی او %~% تا زخون گل گشت خاک کوی او
# 5 چون بنزد شهر آمد آن سوار %~% دید خلقی را دوان و بیقرار
# 6 گفت این تعجیل چیست ای مردمان %~% گفت ابراهیم ادهم این زمان
# 7 میرود در پیش آگاهی رسید %~% اسب داری گر درو خواهی رسید
# 8 هرکه او رادید پیدا و نهان %~% گشت ایمن از عذاب آن جهان
# 9 زو صفت پرسید آن مرد سوار %~% چون صفت گفتند او بگریست زار
# 10 حال خودبرگفت کو را چون زدم %~% جامه و دستم ازو در خون زدم
# 11 شد خجل آن مرد و زانجا گشت باز %~% دید او راجامه شستن کرده ساز
# 12 خون زخود میشست پیشش شد سوار %~% گشت درخاک و بسی بگریست زار
# 13 عفو خواست او عفو دادش در زمان %~% گفت آخر آن چرا گفتی چنان
# 14 گفت آبادانی ای مرد تمام %~% نیست جز در کوی گورستان مدام
# 15 گورها هر ms163 روز آبادان ترست %~% لیک هر دم شهرها ویران ترست
# 16 گر همه آفاق آبادان کنند %~% عاقبت می دان که گورستان کنند
# 17 پس من آنچت گفتم ای نیکو سوار %~% راست گفتم تو خیال کژ مدار
~~PageV18P006
### | [ mbkhsh 19 ]
# 1 سالک آمد پیش کوه گوهری %~% گفت ای مشغول گوهر پروری
# 2 ای مرصع کره از گوهر کمر %~% تیغ داری هم ز آهن هم ز زر
# 3 پای بر جائی نه جائی بدست %~% زانکه داری بر سر گوهر نشست
# 4 نی بگنجی در زمین ودر زمان %~% برده از کبر سر در آسمان
# 5 از تو میبینم زمین را استوار %~% زانکه تو میخ زمینی از وقار
# 6 لیک از عشق آن وقار تو برفت %~% صبر جان بی قرار تو برفت
# 7 لاجرم ساکن نه در هیچ باب %~% در مروری روز و شب مرالسحاب
# 8 چون توداری در همه عالم صفا %~% ملک گوهر میشود صافی ترا
# 9 کوه رحمت در همه دنیا تراست %~% قاف و القرآن پرمعنی تراست
# 10 گر لبی نان نیست در انبان ترا %~% قطب عالم بس بود مهمان تو را
# 11 گر کنم یک ذره وصف طور تو %~% همچو خورشیدی شوم ازنور تو
# 12 چون تو چندینی گهرداری بدست %~% دست قوت و قوت جودیت هست
# 13 روی عالم سر بسر طوفان گرفت %~% کلبه بی جودئی نتوان گرفت
# 14 جودئی داری بیک جودم رسان %~% جان ترا بخشم بمقصودم رسان
# 15 کوه کاین بشنود گفت ای بی وفا %~% ناله من مینبینی در صدا
# 16 زلزله زین درد در دیوان کیست %~% یا جبال اوبی در شان کیست
# 17 پای بسته آمدم تا رستخیز %~% مبتلای سنگسار و سنگ ریز
# 18 صد هزاران عقبه دارم سرفراز %~% پای بسته چون روم راهی دراز
# 19 هم فسرده هم خجل افتادهام %~% زانکه دایم سنگدل افتادهام
# 20 هر زمان چون نیستم دلریش او %~% تیغ بنهم با کمردر پیش او
# 21 نی که دل گر سنگ وآهن داشتم %~% خون شد ولعل و ms164 عقیق انگاشتم
# 22 گه کشم سختی ز پای ناکسان %~% گه خورم میتین من از دست خسان
# 23 میزنم چون پیر زن سنگی بدست %~% فال میگیرم ز مقصودی که هست
# 24 پس ز لاله سنگ میآرم بخون %~% لیک باز از سنگ میآرم برون
# 25 چون دلم ازناله خون میآورد %~% سنگ را از لاله چون میآورد
# 26 از طلب هرگه که دل تنگ آیدم %~% از صدا بانگ سر و سنگ آیدم
# 27 از چو من سنگی چه میباید ترا %~% زانکه هیچ از سنگ نگشاید ترا
# 28 سالک آمد پیش پیر دلپسند %~% داد شرححالش از جان نژند
# 29 پیر گفتش هست کوه وکوهسار %~% از قدم تا فرق آرام و وقار
# 30 گرچه در صورت ثباتی دارد او %~% در صفت جنبنده ذاتی دارد او
# 31 گرچه بر فرقش نهادستند تیغ %~% میرود بسته کمر دایم چو میغ
# 32 در طلب از بس که ره پیموده کرد %~% لاجرم نعلین آهن سوده کرد
~~PageV19P001
# 1 طالبی مطلوب را گم کرده بود %~% روز و شب سر در جهان آورده بود
# 2 از غم جان وجهان بفریفته %~% در جهان میرفت جانی شیفته
# 3 پای از سر در طلب نشناخت او %~% خویش را نعلین آهن ساخت او
# 4 پس جهان صدباره چون پیموده کرد %~% ای عجب نعلین آهن سوده کرد
# 5 ذره ذره گشت در راهی دراز %~% آهن نعلین او بی دلنواز
# 6 گر چه بسیاری بگشت از درد او %~% هم نیافت از هیچ راهی گرد او
# 7 عاقبت در پیش او آمد سه راه %~% بر سر هر راه او خطی سیاه
# 8 بر سر یک ره نوشته کای غلام %~% گر فرو آئی بدین ره تو تمام
# 9 گرچه این راهیست دشوار و دراز %~% هم برآئی عاقبت زین راه باز
# 10 بر ره دیگر نبشته کای سلیم %~% گر فرو آئی بدین راه عظیم
# 11 یا برآئی زین ره آخر ناگهان %~% یا ازین جابرنیائی جاودان
# 12 بر سیم بنبشته بدکای مرد پاک ms165 %~% گر فرود آئی بدین راه هلاک
# 13 برنیائی تا ابد هرگز دگر %~% نه نشان از تو بماند نه خبر
# 14 محو گردی گم شوی ناچیز هم %~% زین چه فانی تر بود آننیز هم
# 15 گفت چون در وصال اومید نیست %~% کار جز نومیدی جاوید نیست
# 16 این سیم راهست راه من مدام %~% این بگفت و شد در آن ره والسلام
# 17 راه اول در شریعت رفتن است %~% در عبادت بی طبیعت رفتن است
# 18 پس دوم راهت طریقت آمدست %~% ور سیم خواهی حقیقت آمدست
# 19 در حقیقت گر قدم خواهی زدن %~% محو گردی تا که دم خواهی زدن
# 20 هر که در راه حقیقت زد دو گام %~% تا ابد نابود گردد والسلام
# 21 گام اول را زخود مطلق شود %~% پس بدیگر گام محو حق شود
# 22 هر کرا زانجایگه بوئی بود %~% در نگنجد گر همه موئی بود
# 23   %~%  PageV19P002
# # 1 صوفئی رادید یک روزی نظام %~% در وفا و عهد و در صفوت تمام
# 2 گفت از من هرچه میخواهی بخواه %~% زانکه تو محتاجی و منپادشاه
# 3 گفت چون از حق نخواهم هیچ چیز %~% از تو هم الحق نخواهم هیچ نیز
# 4 گفت اگر چیزی نمیباید ترا %~% حاجتی کن آن من باری روا
# 5 آن نفس خالص که با حق باشدت %~% کان نفس ملکی محقق باشدت
# 6 آن نفس گر یاد آری از نظام %~% آن نفس جاوید او را میتمام
# 7 صوفیش گفت اینت مرد بی خبر %~% آن نفس گر با خدای دادگر
# 8 نقد من گردد مرا بیرون کند %~% آنکه نبود هیچ یادت چون کند
# 9 چون من آنجا در نگنجم بیشکی %~% چون توانم رفت آنجا اندکی
# 10 گنج موئی نیست کس را آن زمان %~% گر همه موئی نگنجی در میان
# 11 من چو برخیزم در آن ساعت ز راه %~% دیگری را چون برم آنجایگاه
~~PageV19P003
# 1 بس عجب دیوانه فرتوت بود %~% دایمش نه جامه و نه قوت بود
# 2 عاشقی خوش ms166 بود و مجنونی شگرف %~% غرقه دیرینه این بحر ژرف
# 3 روز و شب میسوختی از عشق دوست %~% هرکه میسوزد ز عشق او نکوست
# 4 روزگاری بود تا در صد عنا %~% گرد او میگشت گرداب بلا
# 5 لاجرم در جمله عمر دراز %~% شادمان دستی بدل ننهاد باز
# 6 از شراب نامرادی مست بود %~% زیر پای پیل محنت پست بود
# 7 دایما میگفت با چشم پر آب %~% ای خدا بازت دهم آخر جواب
# 8 وقت مردن بیدلی را خواند او %~% پس وصیت کردش و بنشاند او
# 9 گفت چون جانم برآید از تنم %~% برکش از بهر کفن پیراهنم
# 10 پیش دل بشکاف از بیرون من %~% پس برون کن این دل پرخون من
# 11 برکفن بر سنگ گور و خشت و خاک %~% بر خط از خون دلم بنویس پاک
# 12 کاخر این بیدل جوابت باز داد %~% مرد و مشتی خاک و آبت باز داد
# 13 مینگنجیدی تو با او در جهان %~% با تو بگذاشت او جهان رفت از میان
# 14 جانش شب خوش کرد و تن ناشاد شد %~% وز جهان جان ستان آزاد شد
# 15 گر جهان و جانشود در مفلسی %~% دایما جان و جهان را تو بسی
# 16 من چه خواهم کرد پیدا ونهان %~% بی تو ای جان و جهان جان و جهان
# 17 تامرا از عمر میماند نفس %~% مذهبم الجار ثم الدار بس PageV19P004
# 1 هندوئی بودست چون شوریده %~% در مقام عشق صاحب دیده
# 2 چون براه حج برون شد قافله %~% دید قومی در میان مشغله
# 3 گفت ای آشفتگان دلربای %~% در چه کارید و کجا دارید رای
# 4 آن یکی گفتش که این مردان راه %~% عزم حج دارند هم زینجایگاه
# 5 گفت حج چبود بگو ای رهنمای %~% گفت جائی خانه دارد خدای
# 6 هرکه آنجا یک نفس ساکن شود %~% از عذاب جاودان ایمن شود
# 7 شورشی در جان هندوی اوفتاد %~% ز آرزوی کعبه در روی اوفتاد
# 8 گفت ننشینم بروز و ms167 شب ز پای %~% تا نیارم عاشق آسا حج بجای
# 9 همچنان میرفت مست و بیقرار %~% تا رسید آنجا که آنجا بود کار
# 10 چون بدید او خانه گفتا کو خدای %~% زانکه او را مینبینم هیچ جای
# 11 حاجیان گفتند ای آشفته کار %~% او کجادر خانه باشد شرم دار
# 12 خانه آن اوست او در خانه نیست %~% داند این سر هر که او دیوانه نیست
# 13 زین سخن هندو چنان فرتوت شد %~% کز تحیر عقل او مبهوت شد
# 14 هر نفس میکرد هر ساعت فغان %~% خویشتن بر سنگ میزد هر زمان
# 15 زار میگفت ای مسلمانان مرا %~% از چه آوردید سر گردان مرا
# 16 من چه خواهم کرد بی او خانه را %~% خانه گور آمد کنون دیوانه را
# 17 گر من سرگشته آگه بودمی %~% این همه راه از کجا پیمودمی
# 18 چون مرا اینجایگه آوردهاید %~% بی سر وبن سر بره آوردهاید
# 19 یا مرا با خانه باید زین مقام %~% یا خدای خانه باید والسلام
# 20 هرچه او در چشم جز صانع بود %~% گر همه صنعت بود ضایع بود
# 21 تاکه جان داری ز صانع روز و شب %~% جان خود را چشم صانع بین طلب
~~PageV19P005
# 1 رابعه یک روز در وقت بهار %~% شد درون خانه تاریک و تار
# 2 سر فرو برد از همه عالم بزیر %~% همچنان میبود خوش خوش تا بدیر
# 3 پیش او شد زاهدی گفت این زمان %~% خیز بیرون آی وبنگر در جهان
# 4 تا ببینی صنع رنگارنگ او %~% چند باشی بیش ازین دلتنگ او
# 5 رابعه گفتش که تو در خانه آی %~% تا به بینی صانع ای دیوانه رای
# 6 تا چه خواهم کرد صنع بحر و بر %~% صانعم نقدست با صنعم مبر
# 7 گر بصانع در دلت راهی بود %~% در بر آن صنع چون کاهی بود
# 8 چون کسی را این چنین راهیست باز %~% از چه باید کرد بر خود ره دراز
# 9 کعبه جان روی جانان ms168 دیدنست %~% روی او در کعبه جان دیدنست
# 10 گر چنین بینی جهان بین خوانمت %~% ورنه نابینای بی دین خوانمت
~~PageV19P006
# 1 آن یکی پرسید از مجنون مگر %~% کز کدامین سوی قبلهست ای پسر
# 2 گفت اگر هستی کلوخی بیخبر %~% اینکت کعبهست در سنگی نگر
# 3 کعبه عشاق مولی آمدست %~% آن مجنون روی لیلی آمدست
# 4 چون تو نه اینی نه آن هستی کلوخ %~% قبلت از سنگ است ای بیشرم شوخ
# 5 گرچه کعبه قبله خلق جهانست %~% لیک دایم قبله جای کعبه جانست
# 6 در حرم گاهی که قرب جان بود %~% صد هزاران کعبه سرگردان بود
~~PageV19P007
# 1 در حرم بادی مگر میجسته بود %~% شیخ نصرآباد خوش بنشسته بود
# 2 جمله استار کعبه در هوا %~% خوش همی جنبید از باد صبا
# 3 شیخ را خوش آمد آن از جای جست %~% درگرفت آن دامن پرده بدست
# 4 گفت ای رعنا عروس سر فراز %~% در میان مکه بنشسته بناز
# 5 جلوه داده چون عروسی خویش را %~% کرده بیجان عالمی درویش را
# 6 صد جهان مردم چو حیرانی ز تو %~% گشته هر زیر مغیلانی ز تو
# 7 عاشقی را هر نفس بندی کنی %~% کشته چندین جلوه تا چندی کنی
# 8 این تفاخر وین تکبر تا بکی %~% ای میان تو تهی پر تا بکی
# 9 گر ترا یکبار بیتی گفت یار %~% گفت یا عبدی مرا هفتاد بار
# 10 هرکه در سر محبت بنده شد %~% تا ابد هم محرم و هم زنده شد
# 11 سر او برتافت از پیشان کار %~% دوستانرادر ربود از نور و نار
# 12 تا ز دوزخ فرد و آزاد آمدند %~% بی بهشت عدن دلشاد آمدند PageV19P008
# 1 کرد عمرو قیس را مردی سؤال %~% گفت اگر فردا خدای ذوالجلال
# 2 سر بدوزخ در دهد ناگه ترا %~% در چه شغلی ره بود آنگه ترا
# 3 گفت برگیرم عصا و رکوه %~% میزنم در گرد دوزخ خطوه
# 4 زار میگویم که این زندان اوست %~% وین سزای آنکه اورا داشت ms169 دوست
# 5 دید آن شب حق تعالی را بخواب %~% کرد عمرو قیس را حالی خطاب
# 6 گفت هان ای بدگمان خلق آفرین %~% کی کند با دوستان خود چنین
# 7 دوستان آید بفردوسم دریغ %~% کی ز دوزخشان نهم بر حلق تیغ PageV19P009
### | [ mbkhsh 20 ]
# 1 سالک آمد پیش دریای پر آب %~% گفت ای از شور او مست و خراب
# 2 موج عشقت میکند زیر و زبر %~% شور و شوقت میکند شیرین و تر
# 3 تشنه سیراب از خویش آمده %~% تو مزاجی خشک لب پیش آمده
# 4 این همه خوردی دگر میبایدت %~% حوصله داری اگر میبایدت
# 5 در سراندازی سرافرازی تراست %~% سرفرازی کن که جان بازی تراست
# 6 گر کبودی صوفی کار آمدی %~% عاشقی الحق گهردار آمدی
# 7 گر نبودی شور در تو ای دریغ %~% در کبودی گوهری بودی چو تیغ
# 8 صوفی پیروزه پوش گوهری %~% جوش میزن چون بجوشی خوش دری
# 9 خویش را در شور مست آورده %~% وانچه میجوئی بدست آورده
# 10 چشم من بنگر چو ابر خون فشان %~% ذره از بی نشانم ده نشان
# 11 تو محیطی درمیان داری مدام %~% هین مرا این ده گر آن داری مدام
# 12 هم گهر هم آب داری همچو تیغ %~% آب از تشنه چرا داری دریغ
# 13 زین سخن افتاد در دریا خروش %~% آب او چون آتشی آمد بجوش
# 14 گفت آخر من کیم سرگشته %~% خشک لب تر دامنی آغشته
# 15 ای عجب در تشنگی آغشتهام %~% وز خجالت در عرق گم گشتهام
# 16 بر جگر آبم نماند ازدلنواز %~% همچو ماهی ماندهام در خشک باز
# 17 تو نمیدانی که با این کار و بار %~% ماهیان بر من همی گریند زار
# 18 هر زمانی جوش دیگر میزنم %~% کف درین اندوه بر سر میزنم
# 19 ماندهام شوریده در سودای او %~% قطره میجویم از دریای او
# 20 جان بلب میآید از قالب مرا %~% تا که او آبی زند بر لب مرا
# 21 چون ندارد تشنگی من سری %~% چون ms170 نشانم تشنگی دیگری
# 22 از چو من تشنه چه میبایدترا %~% رو که از من آب نگشاید ترا
# 23 سالک آمد پیش پیر رهروان %~% درس حال خویش برخواندش روان
# 24 پیر گفتش بحر صاحب مشغله %~% هست سر تا بن مثال حوصله
# 25 نوش کرده آب چندان وز طلب %~% مانده شوق قطره آن خشک لب
# 26 هرکرا سیرابئی ناید تمام %~% چاره نیست از تشنگی بر دوام
# 27 تشنگی جان و دل میبایدت %~% لیک هر دو معتدل میبایدت
# 28 زانکه گرناقص و گر افزون شود %~% از کمال خویشتن بیرون شود
~~PageV20P001
# 1 این سخن نقل است زاسکندر که گفت %~% هرچه گیری معتدل باید گرفت
# 2 در میان رو نه بعز و نه بذل %~% زانکه جزویست اعتدال از عقل کل
# 3 نه بنزدیک آی و نه میباش دور %~% در وسط رو تا بود خیر الامور
# 4 چون رسن رامعتدل افتاد تاب %~% گر بود صد رشته گردد یک طناب
# 5 ور دهی تابش ز اندازه بدر %~% بگسلد پیوند او از یکدگر
# 6 تو زخشک و تر نداری در جهان %~% جز سخن سرد و دل گرم این زمان
# 7 گرچه مردی سرد گوئی گرم دل %~% جهد کن تا بو که گردی معتدل
# 8 گر همی خواهی که گیرد کار نور %~% معتدل میباش در خیرالامور
# 9 کار چون بیش آید از قدر عقول %~% گر همه فضلی است پیش آرد فضول
# 10 طعمه کان پاکبازان را دهند %~% هرگز آن کی نونیازان را دهند
~~PageV20P002
# 1 خواجه اکافی درآمد در سخن %~% خلق میبالید ازو چون سرو بن
# 2 منبرش گوئی ورای عرش بود %~% آسمان در جنب او چون فرش بود
# 3 در بلندی سخن چندان برفت %~% کان زمان از خلق گوئی جان برفت
# 4 چون بلندی سخن میداد دست %~% مستمع بیهوش میافتاد پست
# 5 کرد بر مجلس مگر مردی گذر %~% گفت پیش آرید کار کفشگر
# 6 خواجه کان بشنود شد با درد جفت %~% گفت بشنودید آنچ این مرد گفت
# 7 زین ms171 سخن الهام آمد در دلم %~% شد جهانی درد در دل حاصلم
# 8 ملهمم گفت این سخنهای بلند %~% نیست اندر خورد مشتی مستمند
# 9 این سخن پرندگان زنده راست %~% نه خر پالانی و خربنده راست
# 10 رهروان را همچو مرغان می مسوز %~% رهروان را پاره بر کفش دوز
# 11 ره روانند اهل مجلس سر بسر %~% پاره دوزی کن چو مرد کفشگر
# 12 پشه را قوت پیلی میدهی %~% مور را با جبرئیلی مینهی
# 13 راه رو را گر بخواهی دوخت کفش %~% بس طپانچه میزنی تو با درفش
# 14 کار چون از حد خویش افزون رود %~% صاحب آن کار را در خون رود
# 15 فی المثل عشق ار ز طاقت بیش شد %~% صاحبش در خون جان خویش شد
~~PageV20P003
# 1 شبلی آن کز مغز معنی راز گفت %~% این حکایت از برادر باز گفت
# 2 گفت بود اندر دبیرستان شهر %~% میرزادی یوسف کنعان شهر
# 3 هر دوعالم بر نکوئی نقد او %~% در نکوئی هرچه گوئی نقد او
# 4 حسن او فهرست دیوان جمال %~% وصف او بالای ایوان کمال
# 5 او بمکتب پیش استاد آمده %~% جمله شاگردان بفریاد آمده
# 6 بود آنجا کودکی درویش حال %~% کفشگر بودش در پدر بی ملک و مال
# 7 دل ز عشق آن پسر مستش بماند %~% شد ز دست او و بر دستش بماند
# 8 یک زمان نشکفت از دیدار او %~% گرم تر شد هر نفس در کار او
# 9 در هوای آن چراغ روزگار %~% میگداخت از عشق همچون شمع زار
# 10 کودکی ناخورده یک اندوه عشق %~% چون کشد چون کاه گشته کوه عشق
# 11 رفت یک روزی بمکتب میر داد %~% کودکی را دید پیش میرزاد
# 12 گفت این کودک بگو تا آن کیست %~% گفت آن کشفگر مقصود چیست
# 13 گفت آخر شرم دار ای اوستاد %~% او بهم با میرزادی چون فتاد
# 14 میر زاده چون کند با او نشست %~% طبع او گیرد دهد همت ز دست
# 15 کودک دلداده را ms172 مرد ادیب %~% کرد از مکتب نشستن بی نصیب
# 16 دور کردش از دبیرستان خویش %~% تا شد آن بیچاره سرگردان خویش
# 17 شد ز عشق آن پسر چون اخگری %~% پس چو اخگر رفت در خاکستری
# 18 چشم همچون ابر نوروز آمدش %~% آه همچون برق جانسوز آمدش
# 19 عاقبت از خویشتن دل برگرفت %~% از برای مرگ منزل برگرفت
# 20 میرزاد از حال او شد با خبر %~% کس فرستادش که ای زیر و زبر
# 21 از چه مینالی بگو با من چنین %~% گفت دل در کار تو کردم یقین
# 22 این زمان دوران جان دادن رسید %~% نوبت در خاک افتادن رسید
# 23 اشک چون گوگرد سرخ ای یار من %~% کردهمچون زر مس رخسار من
# 24 مدتی در انتظارم داشتی %~% همچو آتش بی قرارم داشتی
# 25 رفت پیش میرزاد آن مرد باز %~% گفت میگوید که مردم در نیاز
# 26 زانکه در کار تو کردم دل ز عشق %~% مرگ آمد بیتوام حاصل ز عشق
# 27 میرزادش داد پیغام دگر %~% گفت اگر کردی تو دل زیر و زبر
# 28 در سر کارم بنزد من فرست %~% دانه دل را بدین خرمن فرست
# 29 بازآمد مرد چون گفت این سخن %~% کودکش گفتا زمانی صبر کن
# 30 چون دلم خواهد ز من دلخواه من %~% تا فرستادن نباشد راه من
# 31 رفت کودک خانه را در خون گرفت %~% سینه را بشکافت دل بیرون گرفت
# 32 پس نهاد آن بر طبق پوشیده سر %~% گفت گیر این پیش او پوشیده بر
# 33 چون دل خود بر طبق حالی نهاد %~% بودش از جان یک رمق حالی بداد
# 34 میرزاد القصه چون دید آن طبق %~% او نخوانده بود هرگز آن سبق
# 35 آن دل پرخون او بیرون گرفت %~% جمله‌مکتب ز چشمش خون گرفت
# 36 شد قیامت آشکارا در دلش %~% رستخیزی نقد امد حاصلش
# 37 عاقبت خود کشت و خود ماتم گرفت %~% هم بنتوانست کردن هم گرفت
# 38 خاک او را قبله جای خویش کرد ms173 %~% هر زمانی ماتم او بیش کرد
# 39 گرچه پنداری که پیر عالمی %~% در ره عشق از چنین طفلی کمی
# 40 گر تو مرد راه عشقی دل شکاف %~% ورنه تن زن جان مکن چندین ملاف
# 41 تا که جان داری بلای جان تست %~% جان بده در درد کاین درمان تست
# 42 منت تریاک تا چندی کشی %~% زانکه جان از زهر افتد در خوشی
# 43 تو همی محجوب از خود مانده %~% تا ابد معیوب ازخود مانده
# 44 چون توئی تو برافتد از میان %~% تو بمانی بی حجاب جاودان PageV20P004
# 1 گفت ایاز آمد بر سلطان پگاه %~% چهره گلناریش مانند کاه
# 2 نه طراوت مانده در رخسار او %~% نه حلاوت مانده در گفتار او
# 3 گفت شاه آخر چه بودت ای ایاس %~% کاتشم در دل فکندی بیقیاس
# 4 بود پیش شاه خلقی بیشمار %~% هر یکی از بهر کاری بیقرار
# 5 گفت خلق بی حسابند این همه %~% چون بگویم چون حجابند این همه
# 6 شاه خالی کرد حالی جایگاه %~% تا ایاز آنجا بماند و پادشاه
# 7 گفت اکنون راز برگوی این زمان %~% چون حجاب خلق برخاست از میان
# 8 گفت شاها من حجابم چون کنم %~% خویش را بو کز میان بیرون کنم
# 9 چون حجاب خویش در عالم منم %~% خلق بود آن دم حجاب این دم منم
# 10 تا که میماند ز من یک موی باز %~% نیست روی آنکه بتوان گفت راز
# 11 چون نمانم من تو مانی جمله پاک %~% راز من آنگه برون جو شد ز خاک
# 12 پاکبازانی که درویش آمدند %~% هر نفس در محو خود بیش آمدند
# 13 در حقیقت جمله او را خواستند %~% لاجرم خصمی خود را خاستند
~~PageV20P005
# 1 کرد درویشی ز درویشی سؤال %~% کارزویت چیست ای درویش حال
# 2 گفت از ملک دو عالم خشک و تر %~% ناچخی میبایدم اما دو سر
# 3 تا بیک سر وارهانم خویش را %~% وز دگر سر خواجه درویش را
# 4 تا چونه تو باشی ms174 و نه من پدید %~% حق شود بی ننگ ما روشن پدید
# 5 تادرین حضرت خودی میماندت %~% صد جهان پر بدی میماندت
# 6 زنکه گر موئی بماند از خودیت %~% هفت دوزخ پر برآید از بدیت
~~PageV20P006
# 1 عاشقی روزی مگر خون میگریست %~% زو کسی پرسید کاین گریه ز چیست
# 2 گفت میگویند فردا کردگار %~% چون کند تشریف رؤیت آشکار
# 3 چل هزاران ساله بدهد بر دوام %~% خاصگان قرب خود را بار عام
# 4 یک زمان زانجا بخود آیند باز %~% در نیاز افتند خو کرده بناز
# 5 زان همی گریم که با خویشم دهند %~% یک نفس در دیده‌ خویشم نهند
# 6 چون کنم آن یک نفس با خویشتن %~% میتوانم کشت ازین غم خویش من
# 7 باخدا باشم چو بیخود بینیم %~% تاکه با خود بینیم بد بینیم
# 8 آن زمان کز خود رهائی باشدم %~% بیخودی عین خدائی باشدم
# 9 هر که موئی پای آرد در میان %~% باز ماند یک سر موی از عیان
# 10 محو باید مرد در هر دو سرای %~% پای از سر ناپدید و سر ز پای
# 11 گر سر موئی تفاوت میبود %~% جمله سر تاپای او بت میبود PageV20P007
# 1 بود مجنونی همیشه بی کلاه %~% برهنه سر میشدی دایم براه
# 2 سائلی گفتش که ای شوریده نام %~% برهنه سر از چه میباشی مدام
# 3 گفت سرپوشیده زن باشد نه مرد %~% این سؤال بد که تو کردی که کرد
# 4 گفت پایت از چه باری برهنهست %~% گفت ای احمق سری کو یک تنهست
# 5 چون برهنه میبود این سر مرا %~% پای ازو نبود گرامی تر مرا
# 6 چون درین ره پای و سر در باختی %~% قدر بی قدری خود بشناختی
# 7 خویشتن را در میان آوردنت %~% هست سودی با زیان آوردنت PageV20P008
# 1 در رهی میرفت شبلی دردناک %~% دید دو کودک در افتاده بخاک
# 2 زانکه جوزی در میان افتاده بود %~% هر دو را دعوی آن افتاده بود
# 3 هر دو از یک جوز ms175 میکردند جنگ %~% شیخ گفتا کرد میباید درنگ
# 4 تا من این جوز محقر بشکنم %~% پس میان هر دو تن قسمت کنم
# 5 جوز بشکست و تهی آمد میانش %~% برگسست آنجایگه آهی ز جانش
# 6 گشت بیمغزی خویشش آشکار %~% اشک میبارید و میشد بیقرار
# 7 هاتفی گفتش که ای شوریده جان %~% گر تو قسامی هلا قسمت کن آن
# 8 چو نه صاحب نظر خامی مکن %~% بعد از این دعوی قسامی مکن PageV20P009
### | [ mbkhsh 21 ]
# 1 سالک شوریده پاک اعتقاد %~% آمد از دریا برون پیش جماد
# 2 گفت ای افسرده از برد الیقین %~% گاه سنگ و گاه آهن گه نگین
# 3 از یقین هم ثابتی هم ساکنی %~% نقد عالم چون تو داری ایمنی
# 4 چون زمعدن میرسی پاک از منی %~% هرچه داری هست جمله معدنی
# 5 هست یک سنگ تو رحمن را یمین %~% وان دگر سنگت سلیمان را نگین
# 6 آن یکی فرمانده دیو وپری %~% وان دگر را هر دو کون انگشتری
# 7 آن یکی در فقر پوشیده سیاه %~% وان دگر از عشق گشته پادشاه
# 8 آن یکی را ملکت روی زمین %~% وان دگر یک را یساری چون یمین
# 9 آهنت آیینه اسکندریست %~% گوهرت را ذوالفقار حیدریست
# 10 یک نگینت نسخه هر دو سرای %~% جام جمشیدی شده گیتی نمای
# 11 نقد تو سیم و زر و در خوشاب %~% لعل و یاقوت و زمرد بی حساب
# 12 وصف الماس تو نه گفتن توان %~% نه بالماس زفان سفتن توان
# 13 گاه سرسبزی ز مینا روزیت %~% گاه از پیروزه صد پیروزیت
# 14 هم ز در شب چراغت روشنی %~% هم ز لعلت سرخ روی گلشنی
# 15 چون تو داری منصبی و رتبتی %~% حاصلم کن سوی معنی قربتی
# 16 چون توداری در محک داری عمل %~% نقد قلبم را بزری کن بدل
# 17 چون جماد از راه رو بشنود راز %~% چون جمادی ماند از اندیشه باز
# 18 گفت من افسرده ام بیخبر %~% نه نشان دارم ز معنی نه اثر ms176
# 19 گر یمین الله در عالم مراست %~% حصن کعبه خانه خاص خداست
# 20 چون میان کعبه بادی بیش نیست %~% سنگ را از کعبه ره در پیش نیست
# 21 چون کلوخ کعبه را شد بسته راه %~% چون برد ره سوی او سنگ سیاه
# 22 در سیاهی ساکنم زین غم مدام %~% ماندهام در جامه ماتم مدام
# 23 هر زمان از من بتی دیگر کنند %~% خویشتن را و مرا کافر کنند
# 24 گرچه من افسردهام جانم بسوخت %~% آتش دوزخ ز من خواهد فروخت
# 25 این چنین دردی که آمد حاصلم %~% پای ازان ماندست دایم درگلم
# 26 درد من بین در میان من بی گناه %~% وز چو من افسرده درمان مخواه
# 27 سالک آمد پیش پیر منتهی %~% داد از احوال خویشش آگهی
# 28 پیر گفتش چون شود ظاهر جماد %~% عالم افسردگی کن اعتقاد
# 29 تا رگی افسردگی میماندت %~% صد نشان از مردگی می ماندت
# 30 چون ترا افسردگی زایل شود %~% در جمادی زندگی حاصل شود
# 31 زنده شو وین مردگی از خودببر %~% گرم گرد افسردگی از خود ببر
# 32 تو نمیترسی که همچون دیگران %~% غرقه‌دنیا شوی بار گران
# 33   %~%  PageV21P001
# # 1 کشتئی افتاد در غرقاب سخت %~% بود در کشتی حریصی شور بخت
# 2 نقدش آهن بود خرواری مگر %~% بود با او همنشین مردی دگر
# 3 نقد این پرحواصل بود و بس %~% موج چون بسیار شد از پیش و پش
# 4 آنکه داشت آهن همه بر پشت بست %~% وین بدان پر حواصل بر نشست
# 5 عاقبت چون گشت آن کشتی خراب %~% مرد را افکند آن آهن در آب
# 6 وان دگر یک راه ساحل برگرفت %~% خوش خوشش پرحواصل برگرفت
# 7 ای شده عمری گران بار گناه %~% مینترسی پیش و پس آبی سیاه
# 8 بادلی چون آهن و باری گران %~% کی رسد کشتی ایمان با کران
# 9 گر ز دریا راه ساحل بایدت %~% بار چون پر حواصل بایدت
# 10 ورنه در غرقاب خون افتاده گیر %~% از گران ms177 باری نگون افتاده گیر
# 11 کار خود در زندگانی کن ببرگ %~% زانکه نتوان کرد کاری روز مرگ
# 12 این زمان دریاب کاسان باشدت %~% ور نه دشواری فراوان باشدت
~~PageV21P002
# 1 خواجه در نزع جمعی را بخواست %~% گفت کار من کنید ای جمع راست
# 2 هر یکی را کار دیگر راست کرد %~% حاجتی از هر کسی درخواست کرد
# 3 چون ز عمر خود نمیدید او امان %~% زود زود آن حرف میگفت آن زمان
# 4 بود بر بالین او شوریده %~% گفت تو کوری نداری دیده
# 5 آن ثریدی را که تو در کل حال %~% در شکستی مدت هفتاد سال
# 6 چون براری آنهمه در یک زمان %~% هین فرو کن پای و جان ده زود جان
# 7 در چنین عمری دراز ای بی هنر %~% تو کجا بودی کنونت شد خبر
# 8 جمله عمرت چنین بودست کار %~% وین زمان هم درحسابی و شمار
# 9 می بمیری خنده زن چون شمع میر %~% زین بشولش تا کی آخر جمع میر
~~PageV21P003
# 1 آن وزیری را چو آمد مرگ پیش %~% کرد حیران روی سوی قوم خویش
# 2 گفت دردا و دریغا کز غرض %~% آخرت با خواجگی کردم عوض
# 3 زارزوی این جهان میسوختم %~% لاجرم آن یک بدین بفروختم
# 4 میروم امروز جانی سوخته %~% رفته دنیا و آخرت بفروخته
# 5 ای دل غافل دمی بیدار شو %~% چند بد مستی کنی هشیار شو
# 6 رفتگان اندر نخستین منزلند %~% منتظر بنشسته و مستعجلند
# 7 بیش ازین در بند خودشان می مدار %~% چندشان فرمائی آخر انتظار
~~PageV21P004
# 1 در رهی داود طائی بی قرار %~% میشد و تعجیل بودش بیشمار
# 2 آن یکی گفتش چرا داری شتاب %~% گوئی افتادست در دکانت آب
# 3 گفت بر دروازه در بند منند %~% میشتابم چون شتابم میکنند PageV21P005
# 1 پیش آن دیوانه شد مردی جوان %~% گفت دارم پیرمردی ناتوان
# 2 فاتحه برخوان برای آن ضعیف %~% تا شفا بخشد خداوند لطیف
# 3 چوب را برداشت آن دیوانه زود %~% گفت بیرون نه ms178 قدم زین خانه زود
# 4 انبیا و اهل گورستان همه %~% منتظر بنشستهاند ایشان همه
# 5 تاکسی آنجا رود زین جایگاه %~% تو چرا می باز گردانی ز راه
# 6 ای دل آخر میبباید مرد زار %~% کار کن کامروز داری روزگار
# 7 بر پل دنیا چه منزل میکنی %~% خیز اگر ره توشه حاصل میکنی PageV21P006
# 1 بود بهلول از شراب عشق مست %~% بر سر راهی مگر بر پل نشست
# 2 میگذشت آنجایگه هارون مگر %~% او خوشی میبود پیش افکنده سر
# 3 گفت هارونش که ای بهلول مست %~% خیز از اینجا چون توان بر پل نشست
# 4 گفت این با خویشتن گو ای امیر %~% تا چرا بر پل بماندی جای گیر
# 5 جمله دنیا پلست و قنطرهست %~% بر پلت بنگر که چندین منظرهست
# 6 گر بسی بر پل کنی ایوان و در %~% هست آبی زان سوی پل سر بسر
# 7 گردنت را خانه بر پل چیست غل %~% کی شود با مگر این بیرون بپل
# 8 تا توانی زیر پل ساکن مباش %~% چون شکست آورد پل ایمن مباش
# 9 از مجره آسمان دارد شکست %~% زودبگذر تا نگردی پست پست
# 10 گنبدی بشکسته تو بنشسته زیر %~% آمدستی گوئیا از جانت سیر
# 11 گنبد بشکسته چون زیر اوفتد %~% کی جهد کس گر خود او شیر اوفتد
# 12 مرگ از پیش و تو از پس میروی %~% بهر مرداری چو کرکس میروی
# 13 پاک شو از جیفه دنیا تمام %~% ورنه چون مردار میمانی بدام
# 14 زانکه هر چیزی که سودای تو است %~% چون بمردی نقد فردای تو است
~~PageV21P007
# 1 رفت با بهلول هارون الرشید %~% سوی گورستان بر خاکی رسید
# 2 کله دیدند خشک آن کسی %~% مرغ در وی خانه بنهاده بسی
# 3 کرد هارونش ازان کله سؤال %~% گفت بهلولش که پنهان نیست حال
# 4 بوده است این مرد سر انداخته %~% در کبوتر باختن جان باخته
# 5 مرد چون در دوستی این بمرد %~% چون بشد با خویشتن هم این ببرد ms179
# 6 چون نرفتست این هوس از سر برونش %~% بیضه مرغست در کله کنونش
# 7 هم دماغش بر کبوتر بازیست %~% خاک گشته همچنان در بازیست
# 8 از هوس گر کله خاکستر شود %~% می ندانم تا هنوز از سر شود
# 9 هرچه در دنیا خیالت آن بود %~% تا ابد راه وصالت آن بود
# 10 کار بر خود از امل کردی دراز %~% بند کن پیش از اجل از خویش باز
# 11 ورنه در مردن نه آسان باشدت %~% هر نفس مرگی دگر سان باشدت
# 12 جمله در باز و فرو کن پای راست %~% گر کفن را هیچ نگذاری رواست
~~PageV21P008
# 1 بود مردی در سخاوت بی بدل %~% هرچه بودی خرج کردی بی خلل
# 2 مینداشت البته یک جو زر نگاه %~% گفت یک روزیش مردی نیک خواه
# 3 کای فلان آخر نترسی از هلاک %~% کان زمان کز تو برآید جان پاک
# 4 چون نمیداری نگه یک پیرهن %~% پس فراهم بایدت کردن کفن
# 5 گفت چون جانم برآید در پسی %~% وان کفن کدیه کنند از هر کسی
# 6 گر ز دروازه درآیم نیز من %~% پس شما بر سر زنیدم آن کفن
# 7 حرص مینگذاردت پاک ای پسر %~% تا پلید آئی تو درخاک ای پسر
# 8 دایما در خوی ناخوش مانده %~% وز صفات بد در آتش مانده
# 9 تا صفاتت باتو خواهد بود جمع %~% تو نخواهی بود بی سوزی چو شمع
~~PageV21P009
# 1 پیش حیدر آمد آن درویش حال %~% کرد ازان دریای دانش سه سؤال
# 2 گفت از هفتاد فرسنگ آمدم %~% هین جوابم ده که دلتنگ آمدم
# 3 چیست درویشی و بیماری و مرگ %~% داد حیدر سه جواب او ببرگ
# 4 گفت درویشی تو جهل آمدست %~% فقر تو گر عالمی سهل آمدست
# 5 هست بیماری حسد بردن همه %~% هست بد خوئی تو مردن همه PageV21P010
# 1 این سیرین گفت جانم در جسد %~% بر کسی هرگز نبرد الحق حسد
# 2 زانکه نیست از دو برون حال ای اخی %~% یا بهشتیست این ms180 کس ویا دوزخی
# 3 گر بهشتیست او پس آن چندان کمال %~% کو بخواهد یافت آنگه بی زوال
# 4 آن همه او راست دنیاش اندکی %~% کی حسد باشد براندک بی شکی
# 5 آن همه چون خواهدش آمد بدست %~% من حسد ورزم ازین اندک که هست
# 6 ور ز اهل دوزخست این مبتلا %~% آنچه او را هست در پیش از بلا
# 7 کی روا باشد حسد بردن برو %~% نوحه باید یا دعا کردن برو
# 8 چون ترا از گرده نانست زیست %~% آخرت چندین حسد از بهر چیست
# 9 چون ترا هر روز یک گرده تمام %~% گرده چون حاصل آمد والسلام
~~PageV21P011
# 1 نان پزی دیوانه و بیچاره شد %~% وز میان نان پزان آواره شد
# 2 شهر میگشتی چو پی گم کرده %~% گرده میخواستی بی کرده
# 3 سایلی پرسید ازو کای حیله جوی %~% گرده بی کرده چون باشد بگوی
# 4 گفت تا من پختمی یک گرده نان %~% گرده نو در رسیدی همچنان
# 5 تا بپختی گرده ای بیخبر %~% در بر ریشم نهادندی دگر
# 6 چون سری پیدا نبد این گرده را %~% سر بگردید از جنون این مرده را
# 7 بر دلم چیزی درآمد از اله %~% گفت صد گرده مپز یک گرده خواه
# 8 روز تا شب گرده نان میبست %~% گرده آخر رسد از صد کست
# 9 خوش خوشی میرو میانراه تو %~% گرده بی کرده میخواه تو
# 10 چاره صد گرده میبایست کرد %~% تا مرا یک گرده میبایست خورد
# 11 این زمان هر روز شکر میخورم %~% به زنان صد چیز دیگر میخورم
# 12 گرترا نان نرسد از حق زان بود %~% تادلت پیوسته سرگردان بود
# 13 زانکه گر سرگشته نان خواهدش %~% ندهدش نان زانکه گریان خواهدش
~~PageV21P012
# 1 میگریست آن بیدل دیوانه زار %~% آن یکی گفتش چرائی اشکبار
# 2 گفت گیرم میشکیبم برهنه %~% چون نگریم زانکه هستم گرسنه
# 3 گفت اگرچه میکند نانت هوس %~% چون زگرسنگی بگرید چون تو کس
# 4 گفت آخر چون نگریم ده تنه ms181 %~% کاو ازان دارد چنینم گرسنه
# 5 تا بگریم همچو ابر نوبهار %~% لاجرم میگریم اکنون زار زار PageV21P013
### | [ mbkhsh 22 ]
# 1 سالک آمد چون شکر پیش نبات %~% گفت ای سرسبزیت زاب حیات
# 2 پاکیت چون آب ذاتی آمده %~% قابل نفس نباتی آمده
# 3 فالق الحب از نوا داده ترا %~% حبه حب صد نوی داده ترا
# 4 سبز پوشان را تو محرم آمدی %~% لاجرم سر سبز عالم آمدی
# 5 قوت ارواح و بینائی ز تست %~% دلگشائی و دل افزائی ز تست
# 6 در جهان نوباوه هر دم تراست %~% صد بهشت عدن در عالم تراست
# 7 جمله دارو و درمان از تو رست %~% گل ز تو بشکفت و ریحان از تو رست
# 8 نیست خاری از تو بی سر وسهی %~% نیست ناری ظاهر از تو بی بهی
# 9 نار چون از شاخ سبزت بردمید %~% درد موسی را بهی آمد پدید
# 10 قصه انی اناالله زان تست %~% سدره و طوبی بهم درشان تست
# 11 خواجه کونین منت از تو یافت %~% در نماز انگور جنت از تو یافت
# 12 عشق حنانه چو آتش از تو خاست %~% آن حنین او چنین خوش از تو خاست
# 13 کی بود شرح عصای تو مرا %~% موسئی باید که گوید از عصا
# 14 چون تو سر سبزی دولت یافتی %~% موی در نشو و نما بشکافتی
# 15 پس بسوی بحر جوئی برده %~% چون تو داری عود بوئی برده
# 16 یا ببوئی زنده گردان جان من %~% یا بساز از داروئی درمان من
# 17 زین سخن بس تلخ شد عیش نبات %~% نی شکر گفتی نماندش در حیات
# 18 گفت تا کردم برون سر از زمین %~% روز و شب از شوق مینالم چنین
# 19 روزکی چندی چو سیرابی کنم %~% بعد از آن رخساره چون آبی کنم
# 20 چون بسر سبزی بیابم راستی %~% سر نهم در زردی و در کاستی
# 21 سر برارم تازه در آغاز کار %~% پس فرو ریزم به آخر زردوزار
# 22 گه نهندم ms182 اره بر سر سخت سخت %~% گه ببرندم بسختی لخت لخت
# 23 گه بسوزندم چو خاکستر کنند %~% گاه از داسی تنم بی سر کنند
# 24 گه خورند و گاه ریزندم بخاک %~% شرح دادم قصه بس دردناک
# 25 آنچه میجوئی مرا با خویش نیست %~% زانکه با من رنگ و بوئی بیش نیست
# 26 چون ندارد رنگ و بوی من سری %~% کی گشاید از منت هرگز دری
# 27 سالک آمد پیش پیر خوش زفان %~% کرد حال خویش پیش او عیان
# 28 پیر گفتش هست اشجار و نبات %~% از صغار و از کبارش مثل ذات
# 29 عاقل و کامل کبارش آمدند %~% بیدل و مجنون صغارش آمدند
# 30 هرکه جان را محرم دلخواه یافت %~% چون شجر سرسبزی این راه یافت
# 31 یا کمالی یافت بر درگاه او %~% یا نه شد دیوانه دل در راه او
# 32 هرکه او دیوانه شد از دلنواز %~% هرچه دل میخواستش میگفت باز
~~PageV22P001
# 1 بامدادی بود محمود از پگاه %~% برنشست از بهر حربی با سپاه
# 2 موج میزد لشکرش از کشورش %~% جمع بود از چند کشور لشکرش
# 3 قرب پانصد پیل در زنجیر داشت %~% عالمی القصه دار و گیر داشت
# 4 دید در کنجی یکی دیوانه مست %~% شد پیاده شاه و پیش او نشست
# 5 کرد دیوانه ز پیش و پس نگاه %~% عالمی میدید پر پیل و سپاه
# 6 کرد حالی روی سوی آسمان %~% گفت شاهی زو درآموز این زمان
# 7 گفت محمودش مگو این زینهار %~% گفت آخر چون کنم ای شهریار
# 8 کی کنی تو خاصه با پیل و سپاه %~% از پی جنگ گدائی عزم راه
# 9 بلکه گر شاهی ترا آید بجنگ %~% تو بسازی جنگ او هم بیدرنگ
# 10 پادشاه با پادشاه جنگی کند %~% نه بیاید با گدا جنگی کند
# 11 حق ترا تنها چنین بگذاشتست %~% پس بسلطانیت سر افراشتست
# 12 وامده با من بجنگ آویخته %~% من چنین از دست او بگریخته
# 13 فارغست از شاهی تو ای عجب ms183 %~% با گدائی می برآید روز و شب
# 14 با من بیچاره میکوشد مدام %~% من زبون تر آمدستم والسلام
# 15 چون شود از درد دلشان بیقرار %~% دل بپردازند خوش از کردگار
~~PageV22P002
# 1 خواجه مجنون شد و مبهوت گشت %~% بیدل و بی قوت و بی قوت گشت
# 2 در گدائی و اسیری اوفتاد %~% در بلا و رنج و پیری اوفتاد
# 3 کوه نتواند همی هرگز کشید %~% صد یک آن بارکان عاجز کشید
# 4 یک شبی در راز آمد با خدای %~% گفت ای هم رهبر و هم رهنمای
# 5 این که توهستی اگر من بودمی %~% از خودت پیوسته میآسودمی
# 6 یک دمت اندوهگین نگذارمی %~% ای به از من به ازینت دارمی
# 7 بیدلان چون گرم در کار آمدند %~% از وجود خویش بیزار آمدند PageV22P003
# 1 بود آن دیوانه در اضطرار %~% در مناجاتی شبی میگفت زار
# 2 کای خدا از تو نخواهم هیچ من %~% یا دهی یا ندهیم بشنو سخن
# 3 سخت در خود ماندهام جان در خطر %~% تا که از من این چه دادی واببر
# 4 این وجودم را که داری در زحیر %~% مینخواهم هیچ میگویم بگیر
# 5 هرچه از دیوانه آید در وجود %~% عفو فرمایند از دیوان جود
# 6 گرچه نبود نیک بپذیرند ازو %~% پس بچیزی نیک بر گیرند ازو
# 7 هر بد او را مراعاتی کنند %~% از نکو وجهی مکافاتی کنند PageV22P004
# 1 بود دیوانه مزاجی گرسنه %~% در رهی میرفت سر پا برهنه
# 2 نان طلب میکرد از جائی بجای %~% هرکسی میگفت نان بدهد خدای
# 3 اوفتاد از جوع در رنجورئی %~% دید اندر مسجدی مغفروئی
# 4 زود در پیچید و پس بر سر گرفت %~% قصد بردن کرد و راه درگرفت
# 5 عاقبت در راه بگرفتش کسی %~% زجر کردش پس جفا گفتش بسی
# 6 زو ستد آن جامه و کردش سؤال %~% کاین چرا کردی بگو ای تیره حال
# 7 گفت هر جائی که میرفتم دمی %~% جمله میگفتند حق بدهد همی
# 8 چون شدم درمانده ms184 بی دستوریش %~% برگرفتم عاقبت مغفوریش
# 9 تا بسازد کار من یکبارگی %~% چند خواهم بود در بیچارگی
# 10 خنده آمد مرد را از کار او %~% برد نان و جامه را تیمار او
# 11 دید آن دیوانه را مردی براه %~% جامه در پوشید میآمد پگاه
# 12 گفت جامه از کجا آورده %~% کسب کردی یا عطا آورده
# 13 گفت این جامه خدای آوردراست %~% گفت هم اقبال و هم دولت تراست
# 14 زانکه تادولت نباشد ما حضر %~% این چنین جامه نبخشد دادگر
# 15 مرد مجنون گفت کو یک دولتم %~% کو نداد این جامه بی صد محنتم
# 16 تا که بر نگرفتمش ناگه گرو %~% نه شکم نان یافت نه تن جامه نو
# 17 در نمیگیرد خوشی با او بسی %~% تا گرو بر مینگیرد زو کسی
# 18 بی گرو کار تو کی گیرد نوا %~% جامه و نان بی گرو ندهد ترا
# 19 ور گرو می بر نگیری تن زند %~% آتشت در جان و در خرمن زند PageV22P005
# 1 بود صاحب عزلتی در گوشه %~% از جهان نه زادی ونه توشه
# 2 بر توکل روز و شب بنشسته بود %~% رشته دل در قناعت بسته بود
# 3 چون نمیپیچید هیچ از راه حق %~% بود گستاخیش با درگاه حق
# 4 گرسنه از ره رسیدندش دو کس %~% واو نداشت از دخل و خرج الانفس
# 5 چو نشستند آن دو کس تادیرگاه %~% در نیامد هیچ معلومی ز راه
# 6 چون بسی گشت آن دو تن را انتظار %~% شیخ شد از شرم ایشان شرمسار
# 7 عاقبت بر جست از جای آن زمان %~% کرد چون دیوانه سر باسمان
# 8 گفت آخر من چه دارم بیش و کم %~% میهمانم میفرستی دم بدم
# 9 چون فرستادی دو روزی خواره را %~% روزنی باید من بیچاره را
# 10 گر فرستادی مرا روزی کنون %~% وارهی از جنگ هر روزی کنون
# 11 ورنه زین چوبی نهم برگردنم %~% جمله قندیل مسجد بشکنم
# 12 چون بگفت این مرد دل برخاسته %~% شد زره خوانی ms185 پدید آراسته
# 13 در زمان آمد غلامی همچو ماه %~% کرد خدمت خوان نهاد آنجایگاه
# 14 چون شنودند آن دو تن گفتار او %~% در تعجب آمدند از کار او
# 15 هر دو گفتندش که گستاخی عظیم %~% مینیارد هیچ گستاخیت بیم
# 16 گفت دندانی بدو باید نمود %~% تا که ننمائی ندارد هیچ سود
# 17 عاشقانش پاک از نقص آمدند %~% چون درختان جمله در رقص آمدند
# 18 پاک همچون شاخ در گل میشدند %~% لاجرم در قرب کامل میشدند PageV22P006
# 1 نازنین شوریده میشد ناگهی %~% بود هم سرما و هم گل در رهی
# 2 آن یکی گفتش که گل بگرفت راه %~% خویش را بر خیز کفشی ژنده خواه
# 3 گفت چون پا را کنم کفشی طلب %~% خاصه اندر زیر میگیرند شب
# 4 تا که در شخص تو میماند دلت %~% هرگز آن دولت نیاید حاصلت
# 5 چون بجای دل رسی بی دل مدام %~% گردد این دولت ترا حاصل مدام
~~PageV22P007
# 1 بود شوریده دلی دیوانه %~% روی کرده در بن ویرانه
# 2 همچو باران زار برخود میگریست %~% سایلی گفتش که این گریه ز چیست
# 3 که بمردت گفت دور از تو دلم %~% دل بمرد و سخت تر شد مشکلم
# 4 گفت دل چون مردت و چون شد زجای %~% گفت چون اندوه بودش با خدای
# 5 خوش بمرد و دور گشت از من نهان %~% شد بر او و برون رفت از جهان
# 6 تا بتنهائی مرا حیران گذاشت %~% وین چنین افکنده سر گردان گذاشت
# 7 ای عجب جائی که آنجا شد دلم %~% رفتن آنجا مینماید مشکلم
# 8 آرزوی من بدانجا رفتن است %~% لیک ره در قعر دریا رفتن است
# 9 گر رسم آنجایگه یک روز من %~% وارهم از گریه و از سوز من
# 10 هرکرا این درد عالم سوز نیست %~% در شبست و هرگز او را روز نیست
# 11 درد میباید که بی درمان بود %~% تا اگر درمان کنی آسان بود
~~PageV22P008
# 1 شد مگر دیوانه شبلی چند گاه %~% برد ms186 با دیوانه جایش پادشاه
# 2 کرد شه در کار او لختی غلو %~% کان فلان دارو کنیدش در گلو
# 3 پس زفان بگشاد شبلی بی قرار %~% گفت خود را بیهده رنجه مدار
# 4 کاین نه زان دیوانگیست ای نیک مرد %~% کان بدارو به شود گردم مگرد
# 5 هرکجادردی بود درمان پذیر %~% آن نباشد درد کان باشد زحیر
# 6 جان اگر نبود مرا جانان بسست %~% داروی من درد بیدرمان بسست
# 7 چون ترا با حق نیفتد هیچ کار %~% تو چه دانی قیمت این روزگار
# 8 چون بخون صد ره بگرداند ترا %~% آنگهی یک دم برنجاند ترا
# 9 صد رهت مرده کند پس زنده %~% تاترا نانی دهد یا ژنده PageV22P009
# 1 در رهی میرفت مجنونی عجب %~% بود پای و سر برهنه خشک لب
# 2 شد ز سرما و گل ره بیقرار %~% سر ببالا کرد و گفت ای کردگار
# 3 یا دلم ده باز تا چند از بلا %~% یا نه باری ژنده کفشی ده مرا
~~PageV22P010
# 1 بود آن دیوانه دل برخاسته %~% وز غم بی نانیش جان کاسته
# 2 میگریست از غم که یک نانش نبود %~% چون نبودش نان غم جانش نبود
# 3 آن یکی گفتش که مگری ای نژند %~% کان خداوندی که این سقف بلند
# 4 بی ستونی در هوا بنهاد او %~% روزی تو هم تواند داد او
# 5 مرد مجنون گفت ای کاش این زمان %~% از برای محکمی آسمان
# 6 حق تعالی صد ستون بنهاده %~% بی زحیری نان می میداده
# 7 نان خورش میباید و نانم کنون %~% من چه دانم آسمان بی ستون PageV22P011
# 1 بر شره میخورد مجنونی طعام %~% شکر حق میگفت شکری بردوام
# 2 کای خداوندی که جان و تن ز تست %~% شکر تو از من طعام من ز تست
# 3 تو طعامم میفرستی ز اسمان %~% شکر من بر میفرستم هر زمان
# 4 میفرست اینجا فرو هر دم طعام %~% تا منت بر میفرستم بر دوام
# 5 واسطه این قوم را برخاستست %~% قول ایشان ms187 لاجرم بس راستست
# 6 چون نمیبینند غیری جز مجاز %~% جمله زو شنوند و زو گویند باز
~~PageV22P012
# 1 نازنین شوریده درگاه بود %~% پیشش آمد زاهدی در راه زود
# 2 گفت میگوید خداوندت سلام %~% نازنین گفتش که تو برگیر گام
# 3 از فضولی دست کن کوتاه تو %~% زانکه هیچ از حق نه آگاه تو
# 4 کار حق بر تو کجا مبنی بود %~% کز وکیلی چون تو مستغنی بود
# 5 تو برون شو از میان کان ذات فرد %~% بی رسولی تو داند گفت و کرد
~~PageV22P013
### | [ mbkhsh 23 ]
# 1 سالک آمد نه درو عقل ونه هوش %~% وحشی آسا تنگدل پیش وحوش
# 2 گفت ای جنبندگان بحر و بر %~% راه پیمایان عالم سر بسر
# 3 پایمال هر خس ودون گشتهاید %~% در میان خاک در خون گشتهاید
# 4 در مقام نیستی افتادهاید %~% چشم بر هستی حق بنهادهاید
# 5 حق بلطف خود مثل زد از شما %~% جوهر موری بدل زد از شما
# 6 سورتی از نص قرآن قدم %~% کرد گردن بند موری از کرم
# 7 باز نحلی را چو شیر فحل کرد %~% زانکه نام سورتی النحل کرد
# 8 عنکبوتی را همین تشریف داد %~% سورتی را هم بدو تعریف داد
# 9 مور را دل پر سخن در پیش کرد %~% تا سلیمان را ازو بی خویش کرد
# 10 چون شما را هست در اسرار دست %~% شد مراهم چون زفان از کار دست
# 11 دست من گیرید تا جائی رسم %~% بو کزین پستی ببالائی رسم
# 12 چون سلیمان پند گیرد از شما %~% دل سخن از جان پذیرد از شما
# 13 وحش چون بشنود از سالک سخن %~% گفت فرمان کن حدیث من مکن
# 14 من که باشم در همه روی زمین %~% تا مرا نامی بود در کوی دین
# 15 عمر کوتاهی ضعیفی بی تنی %~% خرده گیری همچو چشم سوزنی
# 16 عنکبوتی گر درآمد روز غار %~% پس شد آن دو چشم دین را پرده دار
# 17 عنکبوتی بر سطرلابست نیز %~% کو نداند ms188 بر فلک یک ذره چیز
# 18 خلق را روشن شود زو‌ آفتاب %~% واو نداند آفتاب از هیچ باب
# 19 در همه عالم که جست از عنکبوت %~% قصه حی الذی هولایموت
# 20 قصه مور ضعیف تیره حال %~% هم برین منوال میدان و مثال
# 21 نیک بین کز تشنگی مردن ترا %~% بهتر است از نام ما بردن ترا
# 22 گر کسی را از شکر تنگی بود %~% یک شکر خواهد قوی ننگی بود
# 23 عالمی پر عاشق شوریدهاند %~% جمله صاحب درد و صاحب دیدهاند
# 24 چه طلب داری تو از مور ومگس %~% گوئیا جز ما ندیدی هیچ کس
# 25 تا سخن گفتیم ما را مرده گیر %~% عمر رفته ره بسر نابرده گیر
# 26 سالک آمد پیش پیر تیز هوش %~% قصه برگفتش از خیل و حوش
# 27 پیر گفتش هست وحش تنگ حال %~% هر صفت را کان خفی باشد مثال
# 28 هست در هر ذات صد عالم صفت %~% لیک اصل جمله آمد معرفت
# 29 معرفت را اصل توحید آمدست %~% ره سوی توحید تفرید آمدست
# 30 گر شوی چون وحش در ره پایمال %~% تا ابد جان را بدست آری کمال
# 31 کی دهد هرگز کمال جانت دست %~% تانگردی پاک نیست از هر چه هست
# 32 تا تو با خویشی عدد بینی همه %~% چون شوی فانی احد بینی همه
~~PageV23P001
# 1 بیدلی را بود مالی بر کسی %~% در تقاضا رنج میدادش بسی
# 2 گرچه میرنجید مرد وام دار %~% زر بدودادن نبودش اختیار
# 3 چون خصومت در میان بسیارشد %~% بردو خصم آن کار بس دشوار شد
# 4 بود درویشی به بیدل گفت خیز %~% تابود در گردنش تا رستخیز
# 5 زر قیامت بهترت آید بکار %~% پس بدو بگذار و از وی کن کنار
# 6 گفت بیدل در قیامت من ازو %~% نقد نتوانم ستد روشن ازو
# 7 هیچ او فردا بمن ندهد خموش %~% زان شدم امروز با او سخت کوش
# 8 مرد گفتا می ندانم سر این %~% شرح ده تا ms189 این شکم گردد یقین
# 9 گفت چون هردو برآئیم از قفس %~% او و من هر دو یکی باشیم و بس
# 10 هر کجاتوحید بنماید خدای %~% شرک باشد گر دوئی ماند بجای
# 11 در حقیقت چون من او و او منم %~% لاجرم آنجا نباشد دشمنم
# 12 لیک اینجا نیست توحید آشکار %~% زو ستانم چون زرم آید بکار
# 13 این زمانش زر ستانم بیشکی %~% بعد ازین هر دو شویم آنگه یکی
# 14 گر عدد گردد احد کاری بود %~% ورنه بی شک رنج بسیاری بود PageV23P002
# 1 بیدل دیوانه در حال شد %~% پیش دکان یکی بقال شد
# 2 گفت بر دکان چرا داری نشست %~% گفت تا آید مرا سودی بدست
# 3 گفت چبود سود گفتا آنکه زود %~% گر یکی داری دو گردد اینت سود
# 4 گفت کورست آن دلت دو ماحضر %~% گر یکی گردد ترا سود این شمر
# 5 کار تو بر عکس این افتاد نیک %~% نیستت توحید در شرکی ولیک
# 6 چون دل و گل هر دو در حق گم شود %~% آنگهی مردم بحق مردم شود
~~PageV23P003
# 1 نازنین میرفت و بس شوریده بود %~% گفتی از سرباز خوابی دیده بود
# 2 میگذشت او بر در مجلس گهی %~% این سخن گفت آن مذکر آنگهی
# 3 این گل آدم خدا از سرنوشت %~% چل صباح از دست قدرت میسرشت
# 4 بعد از آن گفتا دل مؤمن مدام %~% هست در انگشت حق کرده مقام
# 5 نازنین چون این سخن بشنود ازو %~% زاتش جانش برآمد دود ازو
# 6 گفت بیچاره چه سازد آدمی %~% یا دلست او یا گلست او از زمی
# 7 چون دل و چون گل بدست اوست بس %~% پس بدست ما چه باشد جز هوس
# 8 من دلی دارم ز عالم یا گلی %~% هر دو او راست اینت مشکل مشکلی
# 9 از دل و گل در جهان من برچهام %~% اوست جمله در میان من برچهام
# 10 هیچ هستم من ندانم یا نیم %~% چون همه اوست آخر اینجا ms190 من کیم
~~PageV23P004
# 1 روستائیی بشهر مرو رفت %~% در میان مسجد جامع بخفت
# 2 بود بر پایش کدوئی بسته چست %~% تا نگردد گم در آن شهر از نخست
# 3 دیگری آن باز کرد از پای او %~% بست بر پا خفت بر بالای او
# 4 مرد چون بیدار شد دل خسته دید %~% کاین کدو بر پای آن کس بسته دید
# 5 در تحیر آمد و سرگشته شد %~% گفت یا رب روستائی گشته شد
# 6 ای خدا گر او منم پس من چهام %~% ور منست او او نگوید من کیم
# 7 در میان نفی و اثباتم مدام %~% نه بمن شد کار و نه بی من تمام
# 8 در میان این و آن درماندهام %~% در یقین و در گمان درماندهام
~~PageV23P005
# 1 پیش شیخی رفت مردی نامدار %~% از سر بی خویشئی بگریست زار
# 2 گفت سیرم از عبودیت همی %~% وز ربوبیت بمن نرسد دمی
# 3 ماندهام بی این و بی آن من مدام %~% چون کنم گفتا که سر می زن مدام
# 4 این سخن را گر محل آید پدید %~% از سر علم و عمل آید پدید
# 5 چشم باید داشت بر لوح ازل %~% چند دارم چشم بر علم و عمل PageV23P006
# 1 بود ملاحی معمر کار دان %~% زو کسی پرسید کای بسیار دان
# 2 از عجایبهای دریا بازگوی %~% گفتش آن ملاح کای اسرار جوی
# 3 این عجبتر دیدهام من کز بحار %~% در سلامت کشتی آید باکنار
# 4 کشتئی بر روی غرقابی مدام %~% موج میآید دمادم بر دوام
# 5 ما میان موج و غرقابی سیاه %~% منتظر تا باد چون آید ز راه
# 6 بر نیاید هیچ کاری از حیل %~% و اطلاعی نیست بر لوح ازل
# 7 پس طریق تو بفرمان رفتن است %~% بیخودی در وادی جان رفتن است
# 8 بنده آن بهتر که بر فرمان رود %~% کز خداوند آنچه خواهد آن رود
~~PageV23P007
# 1 در میان دشمنان پیری کهن %~% دوستی راگفت ای نیکو سخن
# 2 کاین همه خلقند ms191 دایم غم زده %~% ترک شادی کرده و ماتم زده
# 3 بیشتر غمشان ازان بینم مقیم %~% تا چرا آخر خداوند کریم
# 4 آن کند جمله که خود خواهد مدام %~% وانچه باید خلق را نکند تمام
# 5 گر ز صد تن داعی یک کار خاست %~% تا نخواهد حق نیاید کار راست
~~PageV23P008
# 1 دیر میآمد یکی از آب باز %~% صوفیان کرده زفان در وی دراز
# 2 بوسعید مهنه گفت ای مردمان %~% آب چون آرد فلانی این زمان
# 3 زانکه آب خوش که آن روزی ماست %~% درنیامد تا شدی این کار راست
# 4 چون درآید برکشد آن آب مرد %~% چون توان بیوقت هرگز آب خورد
# 5 حکم او راست و نگهدار اوست بس %~% در نگهداری نکوکار اوست بس
~~PageV23P009
# 1 کرد ازمکه عمر عزم سفر %~% در سرای آبستنی بودش مگر
# 2 گفت الهی ای جهان روشن بتو %~% رفتم و طفلم سپردم من بتو
# 3 چون عمر القصه بازآمد زراه %~% مرده بود آبستنش از دیرگاه
# 4 از سر گور زن آوازی رسید %~% کانچه بسپردی بیا کامد پدید
# 5 رفت امیرالمؤمنین بگشاد خاک %~% دید آن زن نیمه ریزیده پاک
# 6 نیم دیگر زنده بود و تازه بود %~% طفل را زو شیر بی اندازه بود
# 7 در گرفته بود طفلش آن زمان %~% ای عجب پستان مادر در هان
# 8 برگرفت او را عمر زانجایگاه %~% هاتفیش آواز داد از پیشگاه
# 9 کانچه بسپردی بحق با تو سپرد %~% مادرش را چون بنسپردی بمرد
# 10 عصمت حق گر نباشد دسترس %~% خلق در عصمت نماند یک نفس PageV23P010
# 1 گفت رکن الدین اکافی مگر %~% می فشاند اندر سخن روزی گهر
# 2 مجلس او پاره شوریده شد %~% خواجه را آن از کسی پرسیده شد
# 3 کاین چه افتادست وین شورش چراست %~% ما نمیدانیم بر گوئید راست
# 4 آن یکی گفتش فلان مرد نه خرد %~% در نهان کفشی بدزدید و ببرد
# 5 کفش ازو میبستدیم اینجایگاه %~% شورشی برخاست زان گم کرده راه
# 6 خواجه میگفتش ms192 مکن قصه دراز %~% زانکه گر روزی خدای بی نیاز
# 7 برفکندی پرده عصمت ز ما %~% کفش دزد اولستی این گدا
# 8 کس چه داند تا چه حکمت میرود %~% هر وجودی را چه قسمت میرود
# 9 خون صدیقان ازین حسرت بریخت %~% واسمان بر فرق ایشان خاک بیخت
# 10 گرچه ره جستند هر سوئی ازین %~% پی نبردند ای عجب موئی ازین
# 11 صد جهان حسرت بجان پاک در %~% میتوان دیدن بزیر خاک در PageV23P011
# 1 مرتضی را گفت مردی نامور %~% تو چه میدانی بعالم بیشتر
# 2 گفت طاعت بیشتر بر آسمانست %~% زانکه آنجا منزل روحانیانست
# 3 لیک بر روی زمین از خشک و تر %~% هیچم از غفلت نیاید بیشتر
# 4 ور ز زیر خاک میپرسیم نیز %~% نیست بیش از حسرت آنجا هیچ چیز
# 5 آنکه را از خاک و خون بندی بود %~% در نگر تاحسرتش چندی بود
# 6 کار عالم زادنست و مردنست %~% گه پدید آوردن و گه بردنست
# 7 لاجرم این کار بی پایان فتاد %~% تا ابد این درد بیدرمان فتاد
# 8 این چنین کاری که بیش از حدماست %~% از زحیر ما نخواهد گشت راست
~~PageV23P012
# 1 سالخورده پیر زالی تنگدست %~% کرده بودی پیش گورستان نشست
# 2 سال و ماهش خرقه در پیش بود %~% صد هزاران بخیه بر وی بیش بود
# 3 هر دمش چون مرده در میرسید %~% او بهر یک بخیه بر میکشید
# 4 گر شدی یک مرده گر ده آشکار %~% او بهر یک بخیه بردی بکار
# 5 چون همی افتاد مرگی هر زمان %~% خرقه شد در بخیه صد پاره نهان
# 6 عاقبت روزی بسی مرگ اوفتاد %~% پیره زن را کار از برگ اوفتاد
# 7 مرده آوردند بسیارش به پیش %~% در غلط افتاد زن در کار خویش
# 8 گشت عاجز برد در فریاد دست %~% رشته را گسست و سوزن راشکست
# 9 گفت نیست این کار کار چون منی %~% تا کیم از رشته و سوزنی
# 10 نیزم از سوزن نباید دوختن %~% خرقه بر ms193 آتش بخواهم سوختن
# 11 این چنین کاری که هر ساعت مراست %~% کی شود از سوزن و از رشته راست
# 12 چون فلک میبایدم سرگشته %~% کاین نه کار سوزنست و رشته
# 13 چون تو دایم مانده بی عقل و هوش %~% در نیاری این سخن هرگز بگوش
# 14 زانک اگر تو بشنوی زین یک سخن %~% در بر تو پیرهن گردد کفن
~~PageV23P013
# 1 آن یکی پرسید از عباسه باز %~% گفت ای نطقت کلید گنج راز
# 2 نیست کس از سیم داران مونست %~% می نیاید خواجه در مجلست
# 3 گفت کی آید بر من سیم دار %~% کز منش بر هم نماند کار و بار
# 4 سیم داری کو بمجلس آیدم %~% گر همه چون زر بود مس آیدم
# 5 جیب در گردن رسن گردانمش %~% پیرهن در بر کفن گردانمش
# 6 از زفان من بچشم سیم دار %~% چون لحد گردد سرای زرنگار
# 7 عیب او پوشید نتوانم برو %~% دین او را کفر گردانم برو
# 8 این چنین کس کی کند رغبت بمن %~% کی درست آید چنین نسبت بمن
# 9 سوی هر ظالم بود رغبت ترا %~% کی توان کردن بمن نسبت ترا
# 10 درگه ظالم چه جای مؤمن است %~% هرکه در آتش رود ناایمن است
~~PageV23P014
# 1 مفتئی را دید آن پرهیزگار %~% بر در سلطان نشسته روز بار
# 2 فتوئی پرسید ازو مرد حلیم %~% گفت این چه جای فتویست ای سلیم
# 3 مرد گفتش بر در شاه و امیر %~% هم چه جای مفتیانست ای خرده گیر
~~PageV23P015
### | [ mbkhsh 24 ]
# 1 سالک طیار شد پیش طیور %~% گفت ای پرندگان نار و نور
# 2 ای برون جسته ز دام پر بلا %~% صف کشیده جمله فی جوالسما
# 3 هم زفان مرغ در شهر شماست %~% هم نوا و نور از بهر شماست
# 4 زاشیان بی صفت پریدهاید %~% در جهان معرفت گردیدهاید
# 5 هم ز بال و پر قفس بشکستهاید %~% هم ز دام و بند بیرون جستهاید
# 6 از شما شد هدهد دلاله کار ms194 %~% صاحب انگشتری را راز دار
# 7 این شما را بس که هدهد یافتست %~% وز چنان شاهی تفقد یافتست
# 8 شب هوای طشت پروین میکنید %~% تا سحرگه خایه زرین میکنید
# 9 ای همه بیواسطه بشتافته %~% چینه از تغدوا خماصا یافته
# 10 زیر سایه غرب تا شرق شما %~% سایه سیمرغ بر فرق شما
# 11 چون شما را صحبت سیمرغ هست %~% هرچه خواهم تا بشیر مرغ هست
# 12 طفل راهم چاره شیری کنید %~% می بمیرم تشنه تدبیری کنید
# 13 چون شنیدند این سخن مرغان باغ %~% شد جهان بر چشمشان چون پر زاغ
# 14 مرغ گفت ای بیخبر از حال من %~% زین مصیبت سوخت پر وبال من
# 15 زین غمم در خون و درگل مانده %~% همچو مرغی نیم بسمل مانده
# 16 جمله عالم به پر پیمودهام %~% پر و منقارم بخون آلودهام
# 17 روز تا شب این طلب میکردهام %~% خواب را شب خوش بشب میکردهام
# 18 عاقبت همچون تو حیران ماندهام %~% بال و پر زین جست و جو افشاندهام
# 19 هست مرغ عاشق ما عندلیب %~% واو ندارد هیچ جز دستان نصیب
# 20 گر همایست استخوانی میخورد %~% تا ازو شاهی جهانی میخورد
# 21 جلوه طاوس منگر این نگر %~% کو فرو آرد بیک میویز سر
# 22 هدهد از خود نیز در سر میکند %~% در سرش چیزیست سر بر میکند
# 23 چون شتر مرغی ما سیمرغ دید %~% لاجرم از ننگ ما عزلت گزید
# 24 گر تو پریدن بپر ما کنی %~% پر بریزی خویش را رسوا کنی
# 25 سالک آمد پیش پیر بی نظیر %~% داد حالی شرح از زاری چو زیر
# 26 پیر گفتش هست مرغ از بس کمال %~% جمله معنی علوی را مثال
# 27 معنئی کان از سر خیری بود %~% صورتش را آخرت طیری بود
# 28 ذات جان را معنی بسیار هست %~% لیک تا نقد تو گردد کار هست
# 29 هر معانی کان ترا درجان بود %~% تا نپیوندد بتن پنهان بود
# 30 چون بتن پیوست آن خاص آن ms195 تست %~% نیست خاص آن تو گردر جان تست
# 31 دولت دین گر میسر گرددت %~% نقد جان با تن برابر گرددت PageV24P001
# 1 گفت محمود آن جهان را پادشاه %~% در شکاری دور افتاد از سپاه
# 2 در دهی افتاد ویران سر بسر %~% پیر زالی دید پیش رهگذر
# 3 گاو میدوشید روئی چون بهی %~% گفت ای زن شربتی شیرم دهی
# 4 پیرزن گفتش که ای میر اجل %~% شیر را آخر کجاباشد محل
# 5 شوهر من گر بدی اینجایگاه %~% گاو کردی پیش تو قربان راه
# 6 گر شتابت نیست مهمانت کنم %~% نقد من گاویست قربانت کنم
# 7 زان سخن محمود خوش دل گشت ازو %~% شد پیاده زود بر نگذشت ازو
# 8 گاو را در حال دوشیدن گرفت %~% شیر از پستانش جوشیدن گرفت
# 9 دست شاه آن لحظه چندان شیر ریخت %~% کان بماهی دست زال پیر ریخت
# 10 پیرزن چون دید آن بسیار شیر %~% گفت تو شیر از چه خواهی ای امیر
# 11 زانکه هر انگشت تو گوئی عیان %~% چشمه پر شیر دارد در میان
# 12 با چنین دستی که این ساعت تراست %~% شیرت از بهر چه میبایست خواست
# 13 دولتی داری چو دریا بی کنار %~% من ندانم تا چه مردی ای سوار
# 14 شیرخور نه از من از بازوی خویش %~% زانکه خواهی خورد از پهلوی خویش
# 15 خویشتن را نقد چندین شیرازو %~% من بماهی دیدهام ای میر ازو
# 16 این همه شیرم که از دست تو زاد %~% این نه پستان داد کاین دست تو داد
# 17 تا درنی بودند صحرائی سپاه %~% از همه سوئی درآمد گرد شاه
# 18 سجده میبردند پیش روی او %~% حلقه میکردند از هر سوی او
# 19 پیرزن را حال اومعلوم گشت %~% همچو سنگی بود همچون موم گشت
# 20 دست و پایش پیش شاه از کار شد %~% خجلت و تشویر او بسیار شد
# 21 گفت تااکنون که مینشناختم %~% گاو را قربان تو میساختم
# 22 چون بدانستم برای جان تو %~% خویشتن را ms196 میکنم قربان تو
# 23 از حدیث پیرزن خوش گشت شاه %~% گفت هر حاجت که میباید بخواه
# 24 گفت آن خواهم که گه گه شهریار %~% اوفتد از لشکر خود بر کنار
# 25 آیدم مهمان به تنهائی خویش %~% فرد آید سوی سودائی خویش
# 26 زانکه من بی طاقتم سر تاقدم %~% می ندارم طاقت کوس و علم
# 27 شاه آن ده را عمارت ساز کرد %~% از برای پیر زن آغاز کرد
# 28 ده بدو بخشید وزانجا در گذشت %~% پیرزن را این سخن شد سرگذشت
# 29 چون نبد محمود را دولت مجاز %~% هرکجا میشد بدو میگشت باز
# 30 دولت آمد اصل مردم هوش دار %~% این قدر دولت که داری گوش دار
# 31 ور نداری گوش آن اندک قدر %~% چشم بد در حال آید کارگر PageV24P002
# 1 شهریاری بود عالی شیوه %~% در جوارش بود کنج بیوه
# 2 بیوه هر روزی برافکندی سپند %~% در تعجب ماندی شاه بلند
# 3 خادمی را خواند روزی شهریار %~% داد صد دینارش از زر عیار
# 4 گفت رو این پیرزن را ده زشاه %~% پس بپرس از وی که هر روزی پگاه
# 5 این سپند از بهر چه سوزی همی %~% چون نداری یک شبه روزی همی
# 6 رفت خادم زر بداد و گفت راز %~% پیر زن در حال گفت ای سرفراز
# 7 هرچه در کل جهان نامش بری %~% عاقبت چشمش رسد تا بنگری
# 8 از گدائی گرچه جان میسوختم %~% این سپند از بهر آن میسوختم
# 9 چون گدائی خود آمد در خورم %~% گفتمش چشمی رسد تا بنگرم
# 10 اینکم تو زر نهادی در کنار %~% آن گدائی رفت و گشتم سیم دار
# 11 دیدی آخر چون مرا چشمی بدید %~% آن گدائی مرا چشمی رسید
# 12 فارغ از عالم گدائی راندن %~% بهتر از صد پادشائی راندن
# 13 چون بود هر روز یک نانت پسند %~% هیچ قیدی نیز درجانت مبند
~~PageV24P003
# 1 چون بچین افتاد اسکندر ز راه %~% داشتش فغفور چین در چین نگاه
# 2 کرد بزمی ms197 آنچنان شاهانه راست %~% کان صفت ناید بصد افسانه راست
# 3 چند کاسه پیش اسکندر نهاد %~% پر در و پر لعل و پر گوهر نهاد
# 4 گفت بسم الله بکن دستی دراز %~% تا کنند آنگه سپه دستی فراز
# 5 گفت اسکندر که پیشم قوت نیست %~% کاسه جز پر لعل و پر یاقوت نیست
# 6 کاسه پر جوهر چرا کردی بگو %~% کی خورد مردم چنین خوردی بگو
# 7 شاه چین گفتش که ای بحر علوم %~% تو نسازی قوت خود جوهر بروم
# 8 گفت جوهر چون تواند خورد کس %~% گرده دو نان مرا قوتست و بس
# 9 کار من بی شک چو کار خاص و عام %~% میشود روزی بدو گرده تمام
# 10 شاه گفتش چون نمیخوردی گهر %~% می نبایستت دو گرده بیشتر
# 11 مینشد در روم این دو گرده راست %~% کز چنان جائیت بر بایست خاست
# 12 جمله عالم بزیر پای کرد %~% عزم یک یک شهر و یک یک جای کرد
# 13 راه میپیمود با چندین سپاه %~% کرد چندینی رعیت را تباه
# 14 این دو گرده راست میبایست کرد %~% هم بروم آزاد میبایست خورد
# 15 چون ازو بشنود اسکندر دلیل %~% کرد از آنجا هم در آن ساعت رحیل
# 16 در سفر گفت این فتوحم بس بود %~% تا قیامت قوت روحم بس بود
# 17 ترک گفتم من سفر یکبارگی %~% عزلتی جویم ازین آوارگی
# 18 هیچکس را در جهان بحر و بر %~% از قناعت نیست ملکی بیشتر PageV24P004
# 1 عامربن قیس قطب نه فلک %~% تره یک روز می زد بر نمک
# 2 پس خوشی میخورد بی نان تره او %~% مینشد از جای خود یک ذره او
# 3 سایلی گفتش که ای مرد بلند %~% گشته آخر بدین تره پسند
# 4 عامرش گفتا که در عالم بسی %~% قانعند الحق بکم زین هم بسی
# 5 گفت کیست آخر بگو از مردمان %~% کو بکم زین هست قانع این زمان
# 6 گفت دنیا هرکه بر عقبی گزید %~% شد بکم زین غره ms198 چون دنیا گزید
# 7 زانکه دنیا در بر دین ذرهایست %~% صد هزاران ذره در هر ترهایست
# 8 پس کسی کو کرد دنیا اختیار %~% گشت قانع او بکم زین صد هزار
# 9 چون بکم زین می نشاید غره بود %~% پس ز دنیا بیشتر در تره بود
# 10 آنچه بیشست از همه دنیا مراست %~% گر خورم بیش از همه دنیا رواست
# 11 هرکه در راه قناعت مرد شد %~% ملک عالم بر دل او سرد شد
# 12 خشک یا تر گرده چون زد بر پنیر %~% فارغ آمد از وزیر و از امیر
~~PageV24P005
# 1 پیش آن دیوانه شد پادشا %~% گفت از من حاجتی خواه ای گدا
# 2 گفت دارم من دو حاجت در جهان %~% بو که از شاهم برآید این زمان
# 3 اول از دوزخ چو خوش برهانیم %~% در بهشتم آری و بنشانیم
# 4 پادشاهش گفت ای حیران راه %~% هست این کار خدا از من مخواه
# 5 بود مجنون را یکی خم پیش در %~% شاه آن خم را ستاده بر زبر
# 6 گفت دور از پیش خم تا نرم نرم %~% خم شود از تابش خورشید گرم
# 7 زانکه شب تا روز در خم میشوم %~% گرم و خوش میخسبم و گم میشوم
# 8 جامه خوابم خمست ای نامور %~% دور ازان سر تا نگردد سردتر
# 9 نه مرا شد از تو یک حاجت روا %~% نه زتودرد مرا آمد دوا
# 10 چون نکردی داروی این درد تو %~% جامه خوابم را مگردان سرد تو
# 11 آنکه صد تیمار دارش نیست بس %~% چون تواند داشتن تیمار کس PageV24P006
# 1 آن یکی دیوانه را میتاختند %~% کودکانش سنگ میانداختند
# 2 درگریخت او زود در قصر عمید %~% بود او در صدر آن قصر مشید
# 3 دید در پیشش نشسته چند کس %~% باز میراندند از رویش مگس
# 4 بانگ بر وی زد عمید ازجایگاه %~% گفت ای مدبر که داد اینجات راه
# 5 گفت بود از دیده من خون چکان %~% زانکه سنگم میزدند این کودکان ms199
# 6 آمدم کز کودکان بازم خری %~% خود تو صد باره ز من عاجزتری
# 7 چون ترا در پیش باید چند کس %~% تا ز رویت باز میراند مگس
# 8 کودکان را چون زمن داری تو باز %~% سرنگونی تو بحق نه سرفراز
# 9 تو نه میری اسیری دایمی %~% زانکه محکومی بحق نه حاکمی
# 10 میر آن باشد که با او در کمال %~% دیگری را نبود از میری مجال
# 11 نیست باقی سلطنت بر هیچکس %~% تا بدانی تو که یک سلطانست بس
~~PageV24P007
# 1 کودکی با خویش تنها ساختی %~% جوز با خود جمله تنها باختی
# 2 آن یکی پرسید از وی کای غلام %~% از چه تنها جوز میبازی مدام
# 3 گفت میری دوست میدارم بسی %~% تا همه من میر باشم نه کسی PageV24P008
### | [ mbkhsh 25 ]
# 1 سالک آمد پیش حیوان دردناک %~% نه امید امن ونه بیم هلاک
# 2 طالب اوحی شده دل پر شعاع %~% سبع هشتم باز میجست از سباع
# 3 گفت ای جویندگان راهبر %~% در رکوع استاده جمله کارگر
# 4 از چرا و چند معزول آمده %~% در چرای خویش مشغول آمده
# 5 در زمین گاو سیاهی از شماست %~% زیر بار گاو ماهی از شماست
# 6 بر فلکتان گاو و ماهی نیز هست %~% دب و شیر و هرچه خواهی نیز هست
# 7 زیر و بالا سر بسر بگرفتهاید %~% کوه و صحرا خشک و تر بگرفتهاید
# 8 گه شما را نیز ظاهر یک خلف %~% ناقة الله بس بود در پیش صف
# 9 خود مپرسید از سگ اصحاب کهف %~% زانکه جانی دارد او بر عشق وقف
# 10 از شما پیغامبری را اینت نام %~% گوسفندی میشود قایم مقام
# 11 وز شما یک ماهی پاکیزه جای %~% یونسی را میشود خلوت سرای
# 12 وز شما بزغاله بریان بزهر %~% میکند آگاه احمد را ز قهر
# 13 شاخ دولت از شما بر میدهد %~% مشک آهو گاو عنبر میدهد
# 14 چون کسی در راه دولت یار گشت %~% دیگری را هم تواند یار گشت ms200
# 15 هست روی دولت از سوی شما %~% دولتی میخواهم از کوی شما
# 16 چون شنید این حال مشکل جانور %~% شد زخود زین حال حالی بیخبر
# 17 گفت ای هم بی خبر هم بی ادب %~% کس ز گاو و خر گهر دارد طلب
# 18 ما همه دزد ره یکدیگریم %~% یکدگر را میکشیم و میخوریم
# 19 سر بعالم در نهاده بیقرار %~% نیست ما را جز خور و جز خفت کار
# 20 آنچه میجوئی تو اینجا آن مجوی %~% گوهر دریائی از صحرا مجوی
# 21 صد هزار از ما بمیرد زار بار %~% تا شود یک ره براقی آشکار
# 22 گر بلندی یافتست از ما کسی %~% حکم نتوان کرد بر نادر بسی
# 23 از خر و از گاو نتوان یافت راز %~% پس سر خود گیر زود ای سرفراز
# 24 سالک آمد پیش پیر بخردان %~% قصه بر گفتش از خیل ددان
# 25 پیر گفتش هست حیوان و سباع %~% ز آتش نفس مجوسی یک شعاع
# 26 نفس کافر سرکشی دارد مدام %~% گر سر اندازیش سر بنهد تمام
# 27 گه مسلمانی دهی گه زر دهی %~% تا که یک لقمه بدین کافر دهی
# 28 گر طعام نفس خوش گر ناخوشست %~% چون گذر بر نفس دارد آتشست
# 29 خوش مده نفس مجوسی را طعام %~% تا نبینی ناخوشی او تمام PageV25P001
# 1 شیر دین سفیان ثوری شمع شرع %~% گفت قوم خویش را کای جمع شرع
# 2 لذت و خوشی خوردن در طعام %~% بیش چندان نیست کز لب تا بکام
# 3 این قدر ره صبر کن آسان بود %~% تا خوش و ناخوش ترا یکسان بود
# 4 میزنی بیهوده همچون سگ تگی %~% تو کئی در صورت مردم سگی
# 5 تاترا یک استخوان آید بدست %~% عمر و جانت از دست شد ای سگ پرست
# 6 تو همای روح را ده استخوان %~% زانکه بس افسوس باشد سگ بدان
# 7 قوت مردان روح را جان دادنست %~% چیست قوت تو بسگ نان دادنست
# 8 ای بسگ مشغول گشته ms201 ماه و سال %~% چند خواهی بود با سگ در جوال
# 9 گر بامر سگ شوی در کار تیز %~% از سگان خیزی بروز رستخیز PageV25P002
# 1 موسی عمران یکی شاگرد داشت %~% کو باستادی بسی سر میفراشت
# 2 شد بشهری دور از موسی مگر %~% مینیامد دیرگاه از وی خبر
# 3 جست بسیاری ازو موسی نشان %~% محو شد گفتی نشانش از جهان
# 4 در رهی یک روز موسی میدوید %~% دید مردی را که خوکی میکشید
# 5 گفت موسی کز کجائی ای غلام %~% گفت هستم از فلان شهر ای امام
# 6 گفت شاگرد منست آنجایگاه %~% گفت آن شاگرد تست این خوک راه
# 7 در تعجب ماند موسی زان حدیث %~% تا چگونه گشت خوکی آن خبیث
# 8 در مناجات آمد او پیش خدای %~% گفت سر این بگو ای رهنمای
# 9 گفت علم دین که این مرد از تویافت %~% جانش از دون همتی می بر نتافت
# 10 رفت از وی دنیی دون صید کرد %~% دین مطلق را بدنیا قید کرد
# 11 مرد دنیا بود با دنیا بساخت %~% دین خود در شیوه دنیا بباخت
# 12 لاجرم من مسخ گردانیدمش %~% جامه چون خوک پوشانیدمش
# 13 امت پیغامبر آخر زمان %~% یافتند از مسخ گردیدن امان
# 14 آنکه در دنیا امانشان دادهام %~% تا بروز دین زمانشان دادهام
# 15 گر کسی از امت او این کند %~% خویش را در حشر مسخ دین کند
# 16 گر نخواهد کرد توبه مرد راه %~% بس که خواهد بود خوک آنجایگاه
# 17 چند خواهی نفس را پرورد تو %~% صحبت خوکی چه خواهی کرد تو
# 18 خر ز بیم خوک بگریزد مدام %~% چون تو نگریزی خری باشی تمام
~~PageV25P003
# 1 آن یکی را دیگری سخت %~% بز گرفتی تو مرا ای شور بخت
# 2 گفت مجنونیش چون هستی تو خر %~% گر بزی بیشت نگیرد غم مخور
# 3 هرکه او صورت پرستی پیشه کرد %~% کی تواند از صفت اندیشه کرد
# 4 اصل صورت نفس شهوانی تست %~% اصل معنی جان روحانی تست ms202
# 5 ترک صورت گیر در عشق صفت %~% تا بتابد آفتاب معرفت
# 6 صورتت جز خلط و خونی بیش نیست %~% مرد صورت مرد دور اندیش نیست
# 7 هرچه آن از خلط و خون زیبا بود %~% مبتلای آن شدی سودا بود PageV25P004
# 1 بود برنائی بغایت کاردان %~% تیز فهم و زیرک و بسیار دان
# 2 از شره پیوسته در تحصیل بود %~% سال تا سالش دو شب تعطیل بود
# 3 با همه خلق جهان کاری نداشت %~% کار جز تعلیق و تکراری نداشت
# 4 بود روشن چشم استادش ازو %~% زانکه الحق نیک افتادش ازو
# 5 هم ز شاگردانش افزون داشتی %~% هم سخن با او دگرگون داشتی
# 6 داشت استادش بزیر پرده در %~% یک کنیزک همچو خورشیدی دگر
# 7 تنگ چشمی دلبری جان پروری %~% عالم آرائی عجایب پیکری
# 8 صورتی از پای تا سر جمله روح %~% لطف در لطف و فتوح اندر فتوح
# 9 هم بشیرینی شکر را کرده بند %~% هم بتلخی هر ترش را کرده قند
# 10 دو کندش بر زمین افتاده بود %~% نه ز قصدی خود چنین افتاده بود
# 11 از دو لعل او شکر میریختی %~% طوطیان را بال و پر میریختی
# 12 از دو چشمش تیر بیرون میشدی %~% کشته خون آلود در خون میشدی
# 13 چشم این شاگرد بروی اوفتاد %~% گفت من شاگردم و او اوستاد
# 14 در جهان استاد نیست اکنون کسم %~% این زمان شاگردی این بت بسم
# 15 گر بگوید درس عشقم اوستاد %~% بر ره شاگرد خواهم اوفتاد
# 16 ور نخواهد گفت درس عشق باز %~% من نخواهم کرد درسی نیز ساز
# 17 روز و شب در عشق آن بت اوفتاد %~% کرد کلی ترک درس و اوستاد
# 18 شد چو شاخ زعفران از درد او %~% گشت هم رنگ زریری زرد او
# 19 عشقش آمد عقل او در زیر کرد %~% گر دلی داشت او زجانش سیر کرد
# 20 گرچه بسیاری بدانش داد داد %~% ذره عشق آن همه بر باد داد
# 21 علم خوانی ms203 کبر و غوغا آورد %~% عشق ورزی شور و سودا آورد
# 22 هرکه را بی عشق علمی راه داد %~% علم او را حب مال وجاه داد
# 23 عاقبت یکبارگی بیمار شد %~% بند بندش کلبه تیمار شد
# 24 آنچه او را با کنیزک اوفتاد %~% واقف آنگشت آخر اوستاد
# 25 از سر دانش بحیلت قصد کرد %~% از دودست آن کنیزک فصد کرد
# 26 مسهلی دادش که در کار آمدش %~% بعد ازان حیضی پدیدار آمدش
# 27 آن کنیزک شد چو شاخ خیزران %~% گشت گلنارش چو برگ زعفران
# 28 نه نکوئی ماند در دیدار او %~% نه طراوت ماند در رخسار او
# 29 از جمالش ذره باقی نماند %~% آن قدح بشکست و آن ساقی نماند
# 30 قرب سی مجلس که دارو خورده داشت %~% جمله در یک طشت بر هم کرده داشت
# 31 خون فصد و حیض هم در طشت بود %~% تا بسر آن طشت درهم گشت بود
# 32 خواجه آن شاگرد زیرک را بخواند %~% وز پس پرده کنیزک را بخواند
# 33 اول آن شاگرد را چون جای کرد %~% آن کنیزک پیش او بر پای کرد
# 34 چون بدید آن مرد برنا روی او %~% نیز دیگر ننگرست از سوی او
# 35 در تعجب ماند کان زیبا نگار %~% چون چنین بی بهره شد از روزگار
# 36 سردئی از وی پدیدار آمدش %~% گرمی تحصیل در کار آمدش
# 37 آن همه بیماری او باد گشت %~% از کنیزک تا ابد آزاد گشت
# 38 چون بدید استاد آزادی او %~% بر غمش غالب شده شادی او
# 39 گرمی شاگرد زیرک گشت سرد %~% جانش از عشق کنیزک گشت فرد
# 40 گفت تا آن طشت آوردند زود %~% سرگشاده پیش او بردند زود
# 41 گفت ای برنا چه کارت اوفتاد %~% بیقراری شد قرارت اوفتاد
# 42 آن همه در عشق دل گرمیت کو %~% وانهمه شوخی و بی شرمیت کو
# 43 روز و شب بود این کنیزک آرزوت %~% سربرآر از پیش و اینک آرزوت
# 44 روی تو از ms204 عشق او زرد از چه شد %~% وان چنین عشقی چنین سرد از چه شد
# 45 تو همانی و کنیزک نیز هم %~% لیک کم شد از وی این یک چیزهم
# 46 آنچه دور از روی تو کم گشت ازو %~% درنگر اینک پرست این طشت ازو
# 47 چون جدا گشت از کنیزک این همه %~% سرد شد عشق تو اینک این همه
# 48 بر کنیزک باد میپیموده %~% در حقیقت عاشق این بوده
# 49 تو بره در بی فراست آمدی %~% عاشق خون ونجاست آمدی
# 50 حالی آن شاگرد مرد کار شد %~% توبه کرد وبا سر تکرار شد
# 51 چون توحمال نجاست آمدی %~% از چه در صد ریاست آمدی
# 52 کار تو گر مملکت راندن بود %~% ور ره تو علم دین خواندن بود
# 53 چون برای نفس باشد کار تو %~% از سگی در نگذرد مقدار تو PageV25P005
# 1 در رهی میشد سنائی بیقرار %~% دید کناسی شده مشغول کار
# 2 سوی دیگر چون نظر افکند باز %~% یک مؤذن دید در بانگ نماز
# 3 گفت نیست این کار خالی از خلل %~% هر دو را میبینم اندر یک عمل
# 4 زانکه هست این بیخبر چون آن دگر %~% از برای یک دومن نان کارگر
# 5 چون برای نانست کار این دو خام %~% هر دو را یک کار میبینم مدام
# 6 بلکه این کناس در کارست راست %~% وان مؤذن غره روی و ریاست
# 7 پس درین معنی بلاشک ای عزیز %~% از مؤذن به بود کناس نیز
# 8 تا تو با نفسی و شیطانی ندیم %~% پیشه خواهی داشت کناسی مقیم
# 9 گردرخت دیو از دل برکنی %~% جانت را زین بند مشکل برکنی
# 10 ور درخت دیو میداری بجای %~% با سگ و با دیو باشی هم سرای PageV25P006
# 1 مرگ را مردی بجان مشتاق شد %~% پیش خواجه بوعلی دقاق شد
# 2 گفت من از دست شیطان رجیم %~% می ندارم ذره از مرگ بیم
# 3 هر دمم جان گوئیا شیطان برد %~% مرگ نیکوتر بود گر ms205 جان برد
# 4 خواجه گفت ای چاره خواه نیکبخت %~% در سرایت از میان بر کن درخت
# 5 تا برو گنجشگ ننشیند دگر %~% بی درختت دیو کی بیند دگر
# 6 تا درونت آشیان دیو هست %~% دایمت ازدیو سر کالیو هست
# 7 چون بسوزی آشیان دیو پاک %~% دیو را با تو چه کار ای دردناک
~~PageV25P007
### | [ mbkhsh 26 ]
# 1 سالک آمد پیش شیطان رجیم %~% گفت ای مردود رحمن و رحیم
# 2 ای در اول مقتدای خواندگان %~% وی در آخر پیشوای راندگان
# 3 ای بیک بیحرمتی مفتون شده %~% وی بیک ترک ادب ملعون شده
# 4 هفتصد باره هزاران سال تو %~% جمع کردی سر حال و قال تو
# 5 قال تو اغلال شد حالت محال %~% مسخ گشتی تا نه پرماندی نه بال
# 6 گر جرس جنبان دولت بوده %~% چون جرس اکنون همه بیهوده
# 7 نیست کس از تو مصیبت دیده تر %~% خشک لب بنشین مدام ودیده تر
# 8 در بهشت عدن بودی اوستاد %~% کار تو با قعر دوزخ اوفتاد
# 9 آنچنان بوده چنین چون آمدی %~% دی ملک امروز ملعون آمدی
# 10 آتش کفر تو در دین اوفتاد %~% در همه عالم کرا این اوفتاد
# 11 چون فرشته خویش را دانی دلیر %~% دیوی تو آشکار آمد نه دیر
# 12 ای فرشته دیو مردم آمدی %~% در پری جفتی چو کژدم آمدی
# 13 گر بسی بر دیگران فرقت نهند %~% هم کلاه دیو برفرقت نهند
# 14 هم دل مؤمن تو داری در دهان %~% هم توئی با خون دل در رگ روان
# 15 هم ز ماهی جایگه تا مه تراست %~% هم ز مشرق تا بمغرب ره تراست
# 16 چون جهانی درگرفتی پیش تو %~% آگهم گردان ز کار خویش تو
# 17 گر رهی دزدیده داری سوی گنج %~% شرح ده تا من برون آیم ز رنج
# 18 زین سخن ابلیس در خون اوفتاد %~% آتشش از سینه بیرون اوفتاد
# 19 گفت اول صد هزاران سال من %~% خوردهام این جام مالامال من
# 20 تا بآخر ms206 جام کردم سرنگون %~% درد لعنت آمد از زیرش برون
# 21 در دو عالم نیست از سر تا بپای %~% هیچ جائی تا نکردم سجده جای
# 22 بس که بر ابلیس لعنت کردمی %~% خویشتن را شکر نعمت کردمی
# 23 من چه دانستم که این بد میکنم %~% روز تا شب لعنت خود میکنم
# 24 ناگهی سیلاب محنت در رسید %~% پس شبیخونی ز لعنت در رسید
# 25 صد هزاران ساله اعمالم که بود %~% در عزازیلی پر وبالم که بود
# 26 جمله را سیلاب لعنت پیش کرد %~% تا مرا هم مسخ و هم بی خویش کرد
# 27 لاجرم ملعون و نافرمان شدم %~% گر فرشته بودهام شیطان شدم
# 28 آنکه اول حور را همخوابه کرد %~% این زمانش دیو در گرمابه کرد
# 29 پای تا سر عین حسرت گشتهام %~% در همه آفاق عبرت گشتهام
# 30 گر تو از من عبرتی گیری رواست %~% ور بکاری نیز میآئی خطاست
# 31 صد جهان رحمت چرا بگذاشتی %~% راه لعنت بی خبر برداشتی
# 32 من ز لعنت دارم الحق دور باش %~% تو نداری تاب لعنت دور باش
# 33 سالک آمد پیش پیر رهبران %~% قصه برگفت صد عبرت در آن
# 34 پیر گفتش هست ابلیس دژم %~% عالم رشک و منی سر تا قدم
# 35 زانکه گفتندش که ای افتاده دور %~% چون شدی در غایت دوری صبور
# 36 گفت دور استادهام تیغی بدست %~% باز میرانم از آن درهر که هست
# 37 تا نگردد گرد آن در هیچکس %~% در همه عالم مرا این کار بس
# 38 دور استادم دودیده همچو میغ %~% زانکه آن رویم بخویش آید دریغ
# 39 دور استادم که نتوانم که کس %~% روی او بیند بجز من یک نفس
# 40 دور استادم که من در راه او %~% نیستم شایسته درگاه او
# 41 دور استادم نه پا نه سر ازو %~% چون بسوزم دور اولیتر ازو
# 42 دور استادم ز هجران تیره حال %~% چون ندارم تاب قرب آن وصال
# 43 گرچه هستم رانده در گاه ms207 او %~% سر نه پیچم ذره از راه او
# 44 تانهادستم قدم در کوی یار %~% ننگرستم هیچ سو جز سوی یار
# 45 چونشدم با سر معنی هم نفس %~% ننگرم هرگز سر موئی بکس PageV26P001
# 1 آن شنودی تو که مردی از رجال %~% کرد از ابلیس سرگردان سؤال
# 2 گفت فرمودت خداوند ودود %~% از چه آدم را نکردی آن سجود
# 3 گفت میشد صوفئی در منزلی %~% بود در مهد بزر سنگین دلی
# 4 ماه روئی دختر سلطان عهد %~% برفتاد از باد ناگه پیش مهد
# 5 چشم صوفی بر جمال اوفتاد %~% آتشی در پر و بال او فتاد
# 6 دید روئی کافتابش بنده بود %~% صبح صادق را از آن لب خنده بود
# 7 در دل آن صوفی شوریده حال %~% آتشی بس سخت افکند آن جمال
# 8 عشق آن سلطان سر جادو پرست %~% در دل صوفی بسلطانی نشست
# 9 هر زمانش درد دیگر تازه کرد %~% دست کاریهای بی اندازه کرد
# 10 دل نبود از عشق در فرمان او %~% دل شد و برخاست آمد جان او
# 11 دختر القصه ازو آگاه شد %~% پیش مهدش خواند تا همراه شد
# 12 گفت ای صوفی چرا حیران شدی %~% این چه افتادت که سرگردان شدی
# 13 گفت صوفی را نباشد جز دلی %~% دل تو بردی اینت مشکل مشکلی
# 14 عشق تو دل برد و جان میخواهدم %~% جان ره عشقت نشان میخواهدم
# 15 شور ما از ماه تا ماهی رسید %~% هین اگر فریاد می خواهی رسید
# 16 گر توام درمان کنی من جان برم %~% نی بجان تو که گر درمان برم
# 17 دخترش گفتا که چندینی مگوی %~% وصل من در پرده چندینی مجوی
# 18 گرچه شیرینی و نیکوئیم هست %~% در فشانی در سخن گوئیم هست
# 19 گر به بینی خواهرم را یک زمان %~% تیر مژگانش کند پشتت کمان
# 20 آنچه آن را صوفیان گویند آن %~% از جمال خواهرم جویند آن
# 21 گر تو هستی صوفی اکنون آن طلب %~% ورنه مردی هرزه ms208 گوئی نان طلب
# 22 بنگر اکنون گر نداری باورم %~% کز پسم میآید اینک خواهرم
# 23 گر ببینی روی آن زیبا نگار %~% ننگری در روی چون من صد هزار
# 24 بنگرست آخر ز پس آن سست عهد %~% تا فرو افکند دختر پیش مهد
# 25 گفت اگر عاشق بدی یک ذره او %~% کی شدی هرگزبغیری غره او
# 26 صوفی پخته نبود او خام بود %~% مرد دم بود او و مرغ دام بود
# 27 خوش بود در عشق من گشتن تباه %~% پس بروی دیگری کردن نگاه
# 28 این چنین کس را ادب کردن نکوست %~% سر فرو افکندن از گردن نکوست
# 29 ظن چنان بردم که بس چست آمد او %~% امتحانش کردم و سست آمد او
# 30 خادمی را خواند و گفتا تن بزن %~% زود صوفی را ببر گردن بزن
# 31 تا کسی در عشق چون من دلنواز %~% ننگرد هرگز بسوی هیچ باز
# 32 قصه ابلیس و این قصه یکیست %~% می ندانم تا کرا اینجا شکیست
# 33 گرچه مردودست هم نومید نیست %~% لعنت او را گوئیا جاوید نیست
# 34 گرچه این دم هست نومیدیش کار %~% در امیدی میگذارد روزگار PageV26P002
# 1 بامدادی رفت ابلیس لعین %~% تا بدرگاه نبی العالمین
# 2 هم ز سلمان هم ز حیدر بارخواست %~% برنیامد کوژ رورا کار راست
# 3 گفت پیغامبر که او را بار نیست %~% گو برو کو را بر من کار نیست
# 4 کی بود ابلیس ملعون مرد من %~% یا تواند دید هرگز گرد من
# 5 عاقبت جبریل میآمد دوان %~% گفت ره ده آن لعین را یک زمان
# 6 تا غم مهجوری خود گویدت %~% حال درد دوری خود گویدت
# 7 راه دادش سید و صدر انام %~% چون درآمد کرد سید را سلام
# 8 گفت میدانم که نوشت باد نوش %~% این که تو رفتی سوی معراج دوش
# 9 سیدش گفتا که رفتم ای لعین %~% گفت دیدی عرش رب العالمین
# 10 گفت دیدم عرش و کرسی و فلک %~% جمله اسرار و ms209 آیات ملک
# 11 گفت دیدی عرش را از دست راست %~% گفت دیدم عالم نور و نواست
# 12 گفت دیدی بر چپ عرش اله %~% وادی منکر بیابانی سیاه
# 13 گفت دیدم دور بود از راه من %~% گفت بود آن دشت مجلس گاه من
# 14 گفت دیدی آن علم را سرنگون %~% آن علم آن منست ای رهنمون
# 15 گفت دیدی منبر بشکسته را %~% حق نهاده بود این دل خسته را
# 16 منبرم آن بود مجلس گفتمی %~% خویش را زر خلق را مس گفتمی
# 17 از ملایک هفتصد ره صد هزار %~% زیر آن منبر گرفتندی قرار
# 18 من روایت از خدا میکردمی %~% یک بیک را آشنا میکردمی
# 19 من چه دانستم که بیگانه منم %~% عاقل ایشانند و دیوانه منم
# 20 ظن چنان بردم که هستم دولتی %~% بیخبر بودم ز طوق لعنتی
# 21 لعنتی را پنج حرف آمد شمار %~% لام و عین ونون و تا و یا کنار
# 22 دوش سلطانی که معراجت نهاد %~% از لعمرک بر سرت تاجت نهاد
# 23 پنج حرف آمد لعمرک ای عزیز %~% لام و عین و میم و راو کاف نیز
# 24 پنج آن تست و پنج آن منست %~% راحت آن تست و رنج آن منست
# 25 طوق من پنجست و تاج تست پنج %~% آن من خاکست و آن تست گنج
# 26 گرچه هستی هم رسول و هم امین %~% طوق من میبین و ایمن کم نشین
# 27 زانکه من هرچند هستم هیچ چیز %~% تاج تو بینم نیم نومید نیز
# 28 من نیم نومید تو ایمن مباش %~% بی نیازی مینگر ساکن مباش
# 29 منصبی کاغاز کار ابلیس داشت %~% قدر آن نشناخت ازان سر میفراشت
# 30 چون ازان منصب بخاک افتاد خوار %~% قدر دان شد لیک داداز دست کار
# 31 دیده خورشید بین خیره بود %~% آب چون بر در رود تیره بود PageV26P003
# 1 صاحب اطفالی ز غم میسوختی %~% خار کندی تا شب و بفروختی
# 2 بود بس درویش و پیر و ms210 ناتوان %~% مانده در اطفال و در جفتی جوان
# 3 تا که نشکستی تنش صد ره نخست %~% دست کی دادیش یک نان درست
# 4 خانه او در میان دشت بود %~% ناگهی موسی برو بگذشت زود
# 5 دید موسی را که میشد سوی طور %~% گفت از بهر خداوند غفور
# 6 از خدا در خواه تا هر روزیم %~% میفرستد بی زحیری روزیم
# 7 زانکه تا یک گرده دستم میدهد %~% دور گردون صد شکستم میدهد
# 8 خار باید کند هر روزی مرا %~% تا بدست آید مگر روزی مرا
# 9 از خدای خویش آن میبایدم %~% کز سر فضلی دری بگشایدم
# 10 چون بشد موسی و با حق راز گفت %~% قصه آن پیر عاجز باز گفت
# 11 حق تعالی گفت هرچه آن پیر خواست %~% هیچدر دنیا نخواهد گشت راست
# 12 لیک دو حاجت که من میدانمش %~% گر بخواهد آن روا گردانمش
# 13 باز آمد موسی و گفت از خدا %~% نیست جز دو حاجتت اینجا روا
# 14 چون دوحاجت امرت آمد از اله %~% غیر دنیا هرچه میخواهی بخواه
# 15 مرد شد در دشت تا خار آورد %~% وآن دو حاجت نیز درکار آورد
# 16 پادشاهی از قضا در دشت بود %~% بر زن آن خارکش بگذشت زود
# 17 صورتی میدید بس صاحب جمال %~% در صفت ناید که چون شد در جوال
# 18 شاه گفتا کیست او را بارکش %~% آن یکی گفتا که پیری خارکش
# 19 شاه گفتا نیست او در خورد او %~% کس نمیدانم بجز خود مرد او
# 20 در زمان فرمود زنرا شاه دهر %~% تا که در صندوق بردندش بشهر
# 21 چون نماز دیگری آن خارکش %~% سوی کنج خویش آمد بارکش
# 22 دید طفلان را جگر بریان شده %~% در غم مادر همه گریان شده
# 23 باز پرسید او که مادرتان کجاست %~% قصه پیش پیر برگفتند راست
# 24 پیر سرگردان شد و خون میگریست %~% زانکه بی زن هیچ نتوانست زیست
# 25 گفت یا رب بر دلم بخشوده %~% وین دوحاجت ms211 هم توام فرموده
# 26 یا رب آن زن را تو میدانی همی %~% این زمان خرسیش گردانی همی
# 27 گفت این و رفت با عیشی چو زهر %~% از برای نان طفلان سوی شهر
# 28 شاه چون با شهر آمد از شکار %~% گفت آن صندوق ای خادم بیار
# 29 چون در صندوق بگشادند باز %~% روی خرسی دید شاه سرفراز
# 30 گفت گوئی او پری دارد مگر %~% هر زمانش صورتی باشد دگر
# 31 هین برید او را بجای خویش باز %~% تا مگر بر ما پری ناید فراز
# 32 خارکش در شهر چون بفروخت خار %~% نان خرید و سوی طفلان رفت زار
# 33 دید خرسی را میان کودکان %~% در گریز از بیم او آن طفلکان
# 34 خارکش چون خرس را آنجا بدید %~% گفتیی صد تشنه یک دریا بدید
# 35 گفت یا رب حاجتی ماندست و بس %~% همچنانش کن که بود او این نفس
# 36 خرس شد حالی چنان کز پیش بود %~% در نکوئی گوئیا زان بیش بود
# 37 چون شد آن اطفال را مادر پدید %~% هر یکی را دل ز شادی بر پرید
# 38 مرد را چون آن دو حاجت شد روا %~% آمد آن فرتوت غافل در دعا
# 39 ناسپاسی ترک گفت آن ناسپاس %~% کرد حق را شکرهای بی قیاس
# 40 گفت یارب تا نکو میداریم %~% قانعم گر همچنین بگذاریم
# 41 پیش ازین از ناسپاسی میگداخت %~% قدر آن کز پیش بود اکنون شناخت
~~PageV26P004
### | [ mbkhsh 27 ]
# 1 سالک دلداده بیدل دلیر %~% پیش جن آمد ز جان خویش سیر
# 2 گفت ای پوشیده از غیرت جمال %~% خیمه خاص تو از خدر خیال
# 3 تو چو جان از انس پنهان آمدی %~% نه غلط کردم تو خود جان آمدی
# 4 مصطفی را لیلةالجن دیده %~% قصه ثقلین ازو پرسیده
# 5 انس جان انس و جان دانسته %~% در نهان سرجهان دانسته
# 6 از لطافت نامدی در غور جسم %~% جان رود در جسم و جان داری تو اسم
# 7 پیش از ms212 آدم بعالم بوده %~% تا بعهد مصطفی هم بوده
# 8 سورتی و سورتی قرآن تراست %~% هر زفانی در دهن گردان تراست
# 9 هر زفانی مختلف کان در جهانست %~% هم بدانی هم بدان حکمت رواست
# 10 گر هنر بخشند وگر عیبت دهند %~% بازگوئی آنچه از غیبت دهند
# 11 قبه ملک سلیمان دیده %~% حل وعقد درد ودرمان دیده
# 12 حصه ثقلین تکلیف آمدست %~% گاه دوزخ گاه تشریف آمدست
# 13 در دو عالم کار ایشان را فتاد %~% کانچه افتاد انس را جان رافتاد
# 14 آدمی را چون توانی اوفکند %~% هم توانی نیز ازو برداشت بند
# 15 بسته بند خودم بندم گشای %~% سوی سر حق دری چندم گشای
# 16 پیش تو بر بوی آن زین آمدم %~% راستی خواهی بجان زین آمدم
# 17 جن چو بشنود این سخن جانش نماند %~% یک پری گوئی مسلمانش نماند
# 18 گفت آخر من پری جفت آمده %~% ره بمردم جسته در گفت آمده
# 19 گر سخن گویم زفان او بود %~% هرچه گویم حال جان او بود
# 20 گرچه عمری و جهانی دیدهام %~% قوت و قوت ز استخوانی دیدهام
# 21 هر زمان در خط و در خوابم کنند %~% وز فسون درشیشه آبم کنند
# 22 آتش من چون بود آب شما %~% من نیارم لحظه تاب شما
# 23 لاجرم بی صبر و بی آرام من %~% زود سر بر خط نهم ناکام من
# 24 گه بود کز نور شرع و نور غیب %~% گاه گویم از هنر گاهی ز عیب
# 25 لیکن این رازی که میجوئی تو باز %~% هرگز از غیبم نبود این شیوه راز
# 26 روزگار خویش و من چندی بری %~% درگذر چون نیست این کار پری
# 27 سالک آمد پیش پیر کار ساز %~% آنچه پیش آمد ز جنش گفت باز
# 28 پیر گفتش تا که گشتم رهنمون %~% فعل مس الجن میبینم جنون
# 29 هرکرا بوی جنون آمد پدید %~% همچو گوئی سرنگون آمد پدید
# 30 هرکه او شوریده چون دریا بود %~% هرچه گوید از سر ms213 سودا بود
# 31 چون بگستاخی رود ز ایشان سخن %~% مرد چون دیوانه باشد رد مکن
~~PageV27P001
# 1 گفت با مجنون شبی لیلی براز %~% کای بعشق من ز عقل افتاده باز
# 2 تا توانی با خرد بیگانه باش %~% عقل را غارت کن و دیوانه باش
# 3 زانک اگر تو عاقل آئی سوی من %~% زخم بسیاری خوری در کوی من
# 4 لیک اگر دیوانه آئی در شمار %~% هیچکس را با تو نبود هیچ کار
~~PageV27P002
# 1 بود مجنونی عجب نه سر نه بن %~% کز جنون گستاخ میگفتی سخن
# 2 زاهدی گفتش که ای گستاخ مرد %~% این مگوی و گرد گستاخی مگرد
# 3 بس خطاست این ره که میجوئی مجوی %~% هم روا نیست اینچه میگوئی مگوی
# 4 گفت ایزد چون مرا دیوانه خواست %~% هرچه آن دیوانه گوید آن رواست
# 5 گر سخنهای خطا باشد مرا %~% چون نیم عاقل روا باشد مرا
# 6 هیچ عاقل را نباشد یارگی %~% کو بپردازد دلی یکبارگی
# 7 با جنون از بهر او در ساختم %~% تادلم یکبارگی پرداختم
# 8 عاقلان را شرع تکلیف آمدست %~% بیدلان را عشق تشریف آمدست
# 9 تو برو ای زاهد و کم گوی تو %~% مرد نفسی زر طلب زن جوی تو
# 10 بیدلان را با زر و با زن چکار %~% شرع را و عقل را با من چکار
~~PageV27P003
# 1 گفت آن دیوانه با عیشی چو زهر %~% روز عیدی بود بیرون شد ز شهر
# 2 دید خلقی بی عدد آراسته %~% هر یک از دستی دگر برخاسته
# 3 او میان جمله میشد بی خبر %~% ژنده در بر برهنه پا و سر
# 4 آرزو کردش که چون آن خلق راه %~% جامه نو باشدش در عیدگاه
# 5 رفت القصه سوی ویرانه %~% پس خوشی آغاز کرد افسانه
# 6 در دعا آمد که ای دانای راز %~% جامه و نان مرا کاری بساز
# 7 چون بروز عید آن میخواستی %~% کاین جهان خلق را آراستی
# 8 من چو خلقان نیز جان دارم ببین %~% نه لباسی ms214 ونه نان دارم ببین
# 9 نقد کن عیدی برای چون منی %~% کفشی و دستاری و پیراهنی
# 10 گر دهیم این هرچه گفتم ماحضر %~% می نخواهم هیچ تاعید دگر
# 11 گر چه بسیاری بگفت آن بیقرار %~% می نشد چیزی که میخواست آشکار
# 12 گفت دستاریم کن این لحظه راست %~% جامه و کفشم اگر ندهی رواست
# 13 مدبری بر بام آن ویرانه بود %~% این سخن بشنود از دیوانه زود
# 14 ژنده دستاریش بود اندر جهان %~% سوی او انداخت و از وی شد نهان
# 15 چون بدید آن ژنده مجنون از شگفت %~% گشت سودائی و صفرا درگرفت
# 16 زود در پیچید نومید و اسیر %~% سوی بام انداخت گفتا هین بگیر
# 17 این چو من دیوانه چون بر سر نهد %~% جبرئیلت را ده این تادر نهد
# 18 عاقلی گر گوید این شیوه سخن %~% هم بشرعش حد زن و هم زجر کن
# 19 این سخن گر عاقلی گوید خطاست %~% لیکن از دیوانه و عاشق رواست
# 20 این سخن دیوانگان را خوش بود %~% عاشقان را گرمی و آتش بود
~~PageV27P004
# 1 موسی عاشق امام غرب و شرق %~% چون همه تن بودش اندر عشق غرق
# 2 بر زمین زد لوح توریت و شکست %~% کرد محکم ریش هارون را بدست
# 3 چون زعشق افتاد آمد راستش %~% حق نه این کرد ونه زان وا خواستش
# 4 تا بدانی کانچه عاشق را رواست %~% گر کسی دیگر روادارد خطاست
# 5 گه بود کان یک سخن گستاخ وار %~% از بسی طاعت فزون آید بکار
~~PageV27P005
# 1 بیدلی بودست جانی بیقرار %~% سربرآوردی و گفتی زار زار
# 2 کای خدا گر مینداند هیچکس %~% آنچه با من کرده در هر نفس
# 3 باری این دانم که تو دانی همه %~% پس بکن چیزی که بتوانی همه
# 4 این چه با من میکنی در هر دمی %~% می براید از دلت آخر همی
# 5 عزم جان داری ز من بربوده دل %~% اینچه کردی هرگزت نکنم بحل
~~PageV27P006
# 1 آن یکی دیوانه ms215 سرافراشته %~% سر بسوی آسمان برداشته
# 2 خوش زفان بگشاد و گفت ای کردگار %~% گر ترا نگرفت دل زین کار و بار
# 3 دل مرا بگرفت تا چندت ازین %~% دل نشد سیر ای خداوندت ازین PageV27P007
# 1 آن یکی دیوانه در برفی نشست %~% همچو آتش برف میخورد از دو دست
# 2 آن یکی گفتش چرا این میخوری %~% چیزی الحق چرب و شیرین میخوری
# 3 گفت چکنم گرسنه دارم شکم %~% گفت از برف آن نگردد هیچ کم
# 4 گفت حق را گو که میگوید بخور %~% تا شود گرسنگیت آهسته تر
# 5 هیچ دیوانه نگوید این سخن %~% میخورم نه سر پدید این را نه بن
# 6 گفت من سیرت کنم بی نان شگرف %~% کرد سیرم راست گفت اما زبرف
~~PageV27P008
# 1 آن یکی دیوانه یک گرده خواست %~% گفت من بی برگم این کار خداست
# 2 مرد مجنون گفتش ای شوریده حال %~% من خدا را آزمودم قحط سال
# 3 بود وقت غز ز هر سو مرده %~% و او نداد از بی نیازی گرده PageV27P009
# 1 آن یکی دیوانه پرسید راز %~% کای فلان حق را شناسی بی مجاز
# 2 گفت چون نشناسمش صد باره من %~% زانک ازو گشتم چنین آواره من
# 3 هم ز شهر و هم زخویشان دور کرد %~% دل زمن برد و مرا مهجور کرد
# 4 روز و شب در دست دارد دامنم %~% جمله من او را شناسم تا منم
~~PageV27P010
# 1 بود ازان اعرابی شوریده رنگ %~% کرد روزی حلقه کعبه بچنگ
# 2 گفت یارب بنده تو برهنهست %~% وی عجب برهنگیم نه یک تنهست
# 3 کودکانم نیز عریان آمدند %~% لاجرم پیوسته گریان آمدند
# 4 من ز مردم شرم میدارم بسی %~% تو نمیداری چه گویم با کسی
# 5 چند داری برهنه آخر مرا %~% جامه ده این زمان فاخر مرا
# 6 مردمان چون آن سخن کردند گوش %~% برزدندش بانگ کای جاهل خموش
# 7 از طواف آن قوم چون گشتند باز %~% مرد اعرابی همی آمد بناز
# 8 از قصب دستار ms216 و ز خز جامه داشت %~% گوئیا ملک جهان را نامه داشت
# 9 باز پرسیدند ازو کای بی نوا %~% این که دادت گفت این که دهد خدا
# 10 چون من آن گفتم مرا این داد او %~% وین فرو بسته درم بگشاد او
# 11 آنچه گفتم بود آن ساعت روا %~% زانکه به دانم من او را از شما
~~PageV27P011
# 1 بود مجنونی نکردی یک نماز %~% کرد یک روزی نماز آغاز باز
# 2 سایلی گفتش که ای شوریده رای %~% گوئیا خشنودی امروز از خدای
# 3 کاین چنین گرمی بطاعت کردنش %~% سر نمیپیچی ز فرمان بردنش
# 4 گفت آری گرسنه بودم چو شیر %~% چون مرا امروز حق کردست سیر
# 5 میگزارم پیش اونیکو نماز %~% زانکه او با من نکوئی کرد ساز
# 6 کارگو چون مردمان کن هر زمان %~% تا کنم من نیز هم چون مردمان
# 7 عشق میبارد ازین شیوه سخن %~% خواه تو انکار کن خواهی مکن
# 8 شرع چون دیوانه را آزاد کرد %~% تو بانکارش نیاری یاد کرد PageV27P012
# 1 چون تجلی بر رخ موسی فتاد %~% شور ازو در جملهدنیا فتاد
# 2 هرکه را بر رویش افتادی نظر %~% پیش او در باختی حالی بصر
# 3 چون تجلی از رخش پیدا شدی %~% هرکه دیدی زود نابینا شدی
# 4 گرچه میبستی ز هر نوعی نقاب %~% همچنان میتافتی آن آفتاب
# 5 گر نهان بودی رخش گر آشکار %~% میربودی دیدهها را برقرار
# 6 رفت سوی حضرت و گفت ای خدای %~% چون کنم با این رخ دیده ربای
# 7 دیده و سر در سر این شد بسی %~% مینیارد دید روی من کسی
# 8 امرش آمد از خدای ذوالجلال %~% کانکه در شوری کند ناگاه حال
# 9 پس بدرد خرقه در شور عشق %~% بی سر و بن گم شود در زور عشق
# 10 گر ازان خرقه کنی خود را نقاب %~% برنیاید زان نقاب آن آفتاب
# 11 گر بشور عشق نیست ایمان ترا %~% این حکایت بس بود برهان ترا
# 12 گر ازین مجلس ms217 ترا یک درد نیست %~% در ره او شور و سودا خردنیست
# 13 اهل سودا را که هستند اهل راز %~% هست با او گه عتاب و گاه ناز
# 14 ناز ایشان ذره در قرب حق %~% بر جهانی زاهدی دارد سبق PageV27P013
# 1 گفت آن دیوانه بس بی برگ بود %~% زیستن بر وی بتر از مرگ بود
# 2 در شکم نان برجگر آبی نداشت %~% در همه عالم خور و خوابی نداشت
# 3 از قضا یک روز بس خوار و خجل %~% سوی نیشابور میشد تنگدل
# 4 دید از گاوان همه صحرا سیاه %~% همچو صحرای دل از ظلم و گناه
# 5 باز پرسید او که این گاوان کراست %~% گفت این ملک عمید شهر ماست
# 6 رفت از آنجا چشمها خیره شده %~% دید صحرای دگر تیره شده
# 7 بود زیر اسب صحرائی نهان %~% اسب گفتی باز میگیرد جهان
# 8 گفت این اسبان کراست اینجایگاه %~% گفت هست آن عمید پادشاه
# 9 رفت لختی نیز آن ناهوشمند %~% دید صحرائی دگر پر گوسفند
# 10 گفت آن کیست چندینی رمه %~% مرد گفتآن عمیدست این همه
# 11 رفت لختی نیز چون دروازه دید %~% ماه وش ترکان بی اندازه دید
# 12 هر یکی روئی چو ماه آراسته %~% جمله همچون سرو قد پیراسته
# 13 دل ز در گوش ایشان در خروش %~% خواجگان شهرشان حلقه بگوش
# 14 در جهان حسن آن هر لشگری %~% ختم کرده نیکوئی و دلبری
# 15 گفت مجنون کاین غلامان آن کیست %~% وین همه سرو خرامان آن کیست
# 16 گفت شهر آرای عیدند این همه %~% بنده خاص عمیدند این همه
# 17 چون درون شهر رفت آن ناتوان %~% دید ایوانی سرش در آسمان
# 18 کرده دکانی ز هر سوئی دراز %~% عالمی سرهنگ آنجا سر فراز
# 19 هر زمان خلقی فراوان میرسید %~% شور ازان ایوان بکیوان میرسید
# 20 کرد آن دیوانه از مردی سؤال %~% کانکیست این قصر با چندین کمال
# 21 گفت این قصر عمیدست ای پسر %~% تو که باشی چون ندانی این ms218 قدر
# 22 مرد مجنون دید خود رانیم جان %~% وز تهی دستی نبودش نیم نان
# 23 آتشی در جان آن مجنون فتاد %~% خشمگین گشت و دلش درخون فتاد
# 24 ژنده داشت او ز سر بر کند زود %~% پس بسوی آسمان افکند زود
# 25 گفت گیر این ژنده دستار اینت غم %~% تا عمیدت را دهی این نیز هم
# 26 چون همه چیزی عمدیت را سزاست %~% در سرم این ژنده گر نبود رواست
~~PageV27P014
# 1 بیدلی از خویش دست افشانده بود %~% تنگدل از دست تنگی مانده بود
# 2 چون برو شد دور بی برگی دراز %~% رفت سوی مسجدی دل پر نیاز
# 3 روی را در خاک میمالید زار %~% همچو زیر چنگ مینالید زار
# 4 زار میگفت ای سمیع و ای بصیر %~% زود دیناری صدم ده بی زحیر
# 5 زانکه میدانی که چون درماندهام %~% در میان خاک و خون درماندهام
# 6 گفت بسیاری ولی سودی نداشت %~% خشمگین شد زانکه بهبودی نداشت
# 7 گفت یارب گر نمیبخشی زرم %~% این توانی مسجد افکن بر سرم
# 8 زین سخن دیوانه در شست اوفتاد %~% زانکه اندر سقف چرست اوفتاد
# 9 بام مسجدخاک ریزی ساز کرد %~% مرد مجنون کان بدید آغاز کرد
# 10 گفت یا رب جلدی آن را کاین زمان %~% بر سرم اندازی این سقف گران
# 11 هرکه زر خواهد تو انکارش کنی %~% بام مسجدبر سر انبارش کنی
# 12 چونکه این را جلدی و آن را نه %~% گر مرا بکشی تو تاوان را نه
# 13 عاقبت چون خاک ریز آغاز کرد %~% جامه در دندان گریز آغاز کرد
# 14 نیست چون بی روستائی هیچ عید %~% عید این دیوانگان دارد مزید
# 15 زانکه چون دیوانگان وقت بیان %~% روستائیی درآمد در میان PageV27P015
# 1 گاو ریشی بود در برزیگری %~% داشت جفتی گاو و او طاق از خری
# 2 از قضا در ده وبای گاو خاست %~% از اجل آن روستائی داو خواست
# 3 گاو را بفروخت حالی خر خرید %~% گاویش بود و خری بر ms219 سر خرید
# 4 چون گذشت از بیع ده روز از شمار %~% شد وبای خر در آن ده آشکار
# 5 مرد ابله گفت ای دانای راز %~% گاو را از خر نمیدانی تو باز
~~PageV27P016
### | [ mbkhsh 28 ]
# 1 سالک از خون کرد ادیم چهره رنگ %~% رفت پیش آدمی با عیش تنگ
# 2 گفت ای خورشید بینش آمده %~% قطب کل آفرینش آمده
# 3 قابل بار امانت آمدی %~% در امانت بی خیانت آمدی
# 4 این جهان را وان جهان را سروری %~% وی عجب تو خود ز هر دو برتری
# 5 هم ملایک جمله در خدمت تراست %~% هم دو گیتی جمله پرنعمت تراست
# 6 هم قیامت عرض لشکرگاه تست %~% دوزخ و جنت سر دو راه تست
# 7 هم کلام و رؤیت از حضرت تراست %~% کن فکان در قبضه قدرت تراست
# 8 طی شود هم آسمان و هم ز می %~% وز تو موئی را نخواهد بد کمی
# 9 جمله را در کار تو خواهند باخت %~% تا ابد با کار تو خواهند ساخت
# 10 از ازل ملک ابد خوردن تراست %~% خوشتر از خوشتر طلب کردن تراست
# 11 از تو شد ای اهل گنج و مرد کار %~% گنج مخفی حقیقت آشکار
# 12 چون کمالی بود برتر از جهان %~% ناقصی بایست آن را تشنه جان
# 13 تا گرفت آن کند بر قدر خویش %~% از هلال آرد بصحرا بدر خویش
# 14 قدر داند قرب را از بعد راه %~% قرب را دایم بجان دارد نگاه
# 15 مردم آمد از دو عالم مرد این  %~% نیست کس جز آدمی در خورد این
# 16 چون چنین ره سوی گنجی برده %~% در طریق گنج رنجی برده
# 17 گر بسوی گنج راهم میدهی %~% تا ابد از چاه جاهم میدهی
# 18 زین سخن شد آدمی بیهوش ازو %~% دل چو دریا آمدش در جوش ازو
# 19 گفت آخر زاشکارا و نهان %~% کیست سرگردانتر از ما در جهان
# 20 بسته‌ تکلیف و پندار آمده %~% نه شده گم نه پدیدار آمده ms220
# 21 با جهانی پر عقوبت پیش در %~% هر زمان بیم صعوبت بیشتر
# 22 هم درین عالم بزیر صد حجاب %~% هم دران عالم اسیر صد حساب
# 23 آفتاب ما شود تاریک حال %~% گر بود یک ذره ایمان را زوال
# 24 زین چنین کاری که ما را اوفتاد %~% آتشی در سنگ خارا اوفتاد
# 25 سنگ نتوانست بار آن کشید %~% وادمی باری چنان از جان کشید
# 26 ای دریغا رنج برد ما همه %~% زندگی نیست اینکه مرد ما همه
# 27 غرقه دریای حیرت آمدیم %~% پای تا سر عین حسرت آمدیم
# 28 مانده گه در حرص و گه در آز باز %~% کشته گشته در غم ناز ونیاز
# 29 دور شور از ما چه میخواهی رهی %~% ورنه همچون ما در افتی درچهی
# 30 زادمی این راه مشکل کم طلب %~% گر رهی میبایدت زادم طلب
# 31 سالک آمد پیش پیر و بار خواست %~% پیش او برگفت آن اسرار راست
# 32 پیر گفتش هست جان آدمی %~% کل کل و خرمی در خرمی
# 33 هرکه او در جان مردم اوفتاد %~% هر دوعالم در دلش گم اوفتاد
# 34 هرکه او در عالم جان ره برد %~% از ره جان سوی جانان ره برد
# 35 ره بجان بردن بجانان بردنست %~% لیک اول ره سوی جان بردنست
# 36 هست جانان را بجان راهی نهان %~% لیک دزدیدست آن راه از جهان
# 37 جان گران ره باز یابد سوی او %~% تا ابد دزدیده بیند روی او
# 38 چون جهانی غیرت از هر سوی بود %~% روی او دزدیده دیدن روی بود
# 39 هست راهی سوی هر دل شاه را %~% لیک ره نبود دل گمراه را
# 40 گر برون حجره شه بیگانه بود %~% غم مخور چون در درون هم خانه بود
~~PageV28P001
# 1 چون ایاز از چشم بدرنجور شد %~% عاقبت از چشم سلطان دور شد
# 2 ناتوان بر بستر زاری فتاد %~% در بلا و رنج و بیماری فتاد
# 3 چون خبر آمد بمحمود از ایاس %~% خادمی را ms221 خواند شاه حق شناس
# 4 گفت میرو تا بنزدیک ایاز %~% پس بدو گوی ای ز شاه افتاده باز
# 5 دور از روی تو زان دورم ز تو %~% کز غم رنج تو رنجورم ز تو
# 6 تاکه رنجوریت فکرت میکنم %~% تا تو رنجوی ندانم یا منم
# 7 گر تنم دور اوفتاد از هم نفس %~% جان مشتاقم بدو نزدیک بس
# 8 ماندهام مشتاق جانی از تو من %~% نیستم غایب زمانی از تو من
# 9 چشم بد بدکاری بسیار کرد %~% نازنینی را چو تو بیمار کرد
# 10 این بگفت و گفت در ره زود رو %~% همچو آتش آی و همچون دود رو
# 11 پس مکن در ره توقف زینهار %~% همچو آب از برق میرو برق وار
# 12 گر کنی در راه یک ساعت درنگ %~% ما دو عالم بر تو گردانیم تنگ
# 13 خادم سرگشته در راه ایستاد %~% تا بنزدیک ایاز آمد چو باد
# 14 دید سلطان را نشسته پیش او %~% مضطرب شد عقل دوراندیش او
# 15 لرزه بر اندام خادم اوفتاد %~% گوئیا در رنج دایم اوفتاد
# 16 گفت با شه چون توان آویختن %~% این زمان خونم بخواهد ریختن
# 17 خورد سوگندان که در ره هیچ جای %~% نه باستادم نه بنشستم ز پای
# 18 می ندانم ذره تا پادشاه %~% پیش ازمن چون رسید اینجایگاه
# 19 شاه اگردارد وگرنه باورم %~% گر در این تقصیر کردم کافرم
# 20 شاه گفتش نیستی محرم درین %~% کی بری تو راه ای خادم درین
# 21 من رهی دزدیده دارم سوی او %~% زانکه نشکیبم دمی بی روی او
# 22 هر زمان زان ره بدو آیم نهان %~% تا خبر نبود کسی را در جهان
# 23 راه دزدیده میان ما بسی است %~% رازها در ضمن جان ما بسی است
# 24 از برون گر چه خبر خواهم ازو %~% در درون پرده آگاهم ازو
# 25 راز اگر میپرسم از بیرونیان %~% در درون با اوست جانم در میان
# 26 جان چو گردد محو در جانان تمام ms222 %~% جان همه جانان بگیرد بر دوام
# 27 گرچه در صورت بود رنگ دوی %~% جز یکی نبود ولیکن معنوی
# 28 گر دوتار ریسمان پیدا شود %~% چون تو برهم تابیش یکتا شود PageV28P002
# 1 گشت محمود و ایاز دلنواز %~% هردو در میدان غزنین گوی باز
# 2 هر دو با هم گوی تنها باختند %~% گوی همچون عشق زیبا باختند
# 3 گاه این یک اسب تاخت و گاه آن %~% گاه این یک گوی باخت و گاه آن
# 4 ز ارزوی آن غلام و پادشاه %~% گشت چوگان آسمان و گوی ماه
# 5 گرد میدان عالمی نظارگی %~% فتنه هر دو شده یکبارگی
# 6 چون بماندند آن دو مرغ دلنواز %~% در بر یکدیگر استادند باز
# 7 شاه گفتش ای جهان روشن ز تو %~% به تو میبازی ز من یا من ز تو
# 8 گفت شه فتوی کند از رای خویش %~% شه یکی نظارگی را خواند پیش
# 9 گفت گوی از ما که به بازد بگوی %~% اسب در میدان که به تازد بگوی
# 10 بود آن نظارگی صاحب نظر %~% گفت چشمم کور باد ای دادگر
# 11 گر شما را من دو تن میدیدهام %~% جز یکی نیست اینچه من میدیدهام
# 12 چون نگه کردم بشاه حق شناس %~% بود از سر تا قدم جمله ایاس
# 13 چون ایاست را نگه کردم نهان %~% بود هفت اعضای او شاه جهان
# 14 گر دوتن را در نظر آوردمی %~% در میان هر دوحکمی کردمی
# 15 لیک چون هر دو یکی دیدم عیان %~% حکم نتوان کرد هرگز درمیان
# 16 چون سخن شایسته گفت آن مرد راه %~% گوهر بازو درو انداخت شاه
# 17 تا بود معشوق را در خود نظر %~% عاشق از وی کی تواند خورد بر
# 18 تا نظر معشوق را بر عاشق است %~% جان عاشق عشق او را لایق است
# 19 هر دو را بر یکدگر باید نظر %~% تاخورد آن برازین این زان دگر
# 20 هر دو میباینده یک ذات آمده %~% بی دو بودن در ms223 ملاقات آمده
~~PageV28P003
# 1 کودکی بود از جمالش بهره %~% مهر و مه در جنب رویش زهره
# 2 از لطافت وز ملاحت وز خوشی %~% وز سراندازی بتیغ سرکشی
# 3 آنچه او داشت ای عجب کس آن نداشت %~% گر کسی بیدل نشد زو جان نداشت
# 4 عاشقیش افتاد همچون سنگ رست %~% در کمال عشق چون معشوق جست
# 5 هرچه بودش در ره معشوق باخت %~% وز دو گیتی با غم معشوق ساخت
# 6 خلق را گر اندک و بسیار نیست %~% از غم معشوق بهتر کار نیست
# 7 رفته بود القصه آن شیرین پسر %~% سوی گرمابه چو میآمد بدر
# 8 کرد روی خود در آئینه نگاه %~% دید الحق روئی از خوبی چو ماه
# 9 از دو رخ دو رخ نهاده مهر را %~% ماه دو رخ بر زمین آن چهر را
# 10 سخت زیبا آمدش رخسار خویش %~% شد بصد دل عاشق دیدار خویش
# 11 خواست تاعاشق ببیند روی او %~% رفت نازان و خرامان سوی او
# 12 بر رخ چون مه نقاب انداخته %~% آتشی در آفتاب انداخته
# 13 عاشقش را چون ازو آمد خبر %~% چون قلم پیش پسر آمد بسر
# 14 گفت یا رب این چه فتح الباب بود %~% گوئیا بخت بدم در خواب بود
# 15 از چه گشتی رنجه و چون آمدی %~% در کدامین شغل بیرونآمدی
# 16 گفت از حمام بر رفتم چو ماه %~% روی خود در آینه کردم نگاه
# 17 سخت خوب آمد مرا دیدار خویش %~% خواستم شد همچو تو در کار خویش
# 18 دل چنانم خواست کز خلق جهان %~% جز تو رویم کس نبیند این زمان
# 19 لاجرم از رخ فرو هشتم نقاب %~% تاتو بینی روی من چون آفتاب
# 20 این بگفت و پرده از رخ برفکند %~% چون شکر پاسخ بپاسخ درفکند
# 21 عاشقش گفتا شبت خوش باد رو %~% من شدم آزاد تو آزاد رو
# 22 عشق من بر تو ازان بود ای پسر %~% کز جمال خویش بودی بیخبر
# 23 نه ترا بر خود ms224 نظر افتاده بود %~% نه لبت ازخود فقع بگشاده بود
# 24 چون تو این دم خویش را خوب آمدی %~% لاجرم معشوق معیوب آمدی
# 25 من شدم فارغ تو هم با خویش ساز %~% عاشق خود باش و عشق خویش باز
# 26 شرط هر معشوق خود نادیدنست %~% شرط هر عاشق بخون گردیدنست
# 27 شرط معشوقی چو بشنودی تمام %~% شرط عاشق چیست بی صبری مدام
# 28 عاشق آن بهتر که بی صبری بود %~% دل چو برق و دیده چون ابری بود
# 29 ور بود در عشق یک ساعت صبور %~% نیست عاشق هست از معشوق دور
~~PageV28P004
# 1 گفت روزی پادشاه عصر خویش %~% بر کنار بام شد بر قصر خویش
# 2 کودکی را دید زیبا و لطیف %~% مشت میزد سخت پیری را ضعیف
# 3 زیر قصر آمد وزو پرسید حال %~% کز چه او را میدهی این این گوشمال
# 4 گفت او را میبباید زد بسی %~% تا نیارد کرد این دعوی کسی
# 5 دعوی عشق منش میبوده است %~% پس سه روز و شب فرو آسوده است
# 6 نه طلب کرده مرا نه جسته باز %~% مانده در عشق این چنین آهسته باز
# 7 از همه عالم گزیدست او مرا %~% شد سه روز اکنون که دیدست او مرا
# 8 کرده اودعوی من از دیرگاه %~% زین بتر در عشق کی باشد گناه
# 9 شاه گفتا زین بتر باید زدن %~% هر دم از نوعی دگر باید زدن
# 10 صبر از معشوق عاشق چون کند %~% کی تواند کرد تا اکنون کند
# 11 هرکه بی معشوق میگیرد قرار %~% کی توان بر ضرب کردن اختصار
# 12 زان که هر کو نان این دیوان خورد %~% بس قفا کو در قفای آن خورد
~~PageV28P005
# 1 صوفئی میرفت و جانی پرغمش %~% پای بازی زد قفائی محکمش
# 2 چون قفای سخت خورد آنجایگاه %~% کرد آن صوفی مگر از پس نگاه
# 3 مرد گفت از چه ز پس نگرنده %~% کاینت باید خورد تا تو زنده PageV28P006
### | [ mbkhsh 29 ]
# 1 سالک آمد ms225 پیش آدم خون فشان %~% تاازان دم یابد از آدم نشان
# 2 گفت ای بنیاد فطرت ذات تو %~% دو جهان پر شور ذریات تو
# 3 تا ابد اعجوبه عالم توئی %~% اصل کرمنا بنی آدم توئی
# 4 در زمین و آسمان لشکر تراست %~% جسم و جان و جزو و کل یکسر تراست
# 5 مرکز دنیا و دین مطلق توئی %~% نقطه عالم صفی حق توئی
# 6 هم توئی بر صورت اصل آمده %~% صورتی از صورتش فصل آمده
# 7 هم خمیر دست حق دایم تراست %~% جان بحق بیواسطه قایم تراست
# 8 هم دلت را اصبعین قدرتست %~% جان پاکت مرغ خاص حضرتست
# 9 چون توداد نقطه مردم دهی %~% هشت جنت را بیک گندم دهی
# 10 طفل ره بودی که در زیر و زبر %~% سجده کردندت ملایک سر بسر
# 11 باز چون در راه دین بالغ شدی %~% از دوعالم تا ابد فارغ شدی
# 12 گرملک بسیار عالم دیده بود %~% کس بنامی زان همه نرسیده بود
# 13 جمله را تعلیم هر اسم از تو خاست %~% وز مسمی ذره قسم از تو خاست
# 14 چون تو استاد ملایک آمدی %~% جمله مملوک و تو مالک آمدی
# 15 از مسمی ابجدی در حد من %~% در من آموز ای اب هم جد من
# 16 چند سوزم جان پرسوزم ببین %~% روز من شب شد شب و روزم ببین
# 17 آدم معصوم گفت ای مرد راه %~% می بباید شد ترا تا پیشگاه
# 18 پیشگاه دولت دین مصطفاست %~% پیش او شو تا شود این کار راست
# 19 گرچه میدانم دوای این طلب %~% نیست با او این دوا کردن ادب
# 20 درحضور او ز ما دولت مخواه %~% دولت آنجا جوی و آنجا جوی راه
# 21 زانکه فردا انبیا و اولیاش %~% جمله ره جویند در زیر لواش
# 22 هرکه در راه محمد ره نیافت %~% تا ابد گردی ازین درگه نیافت
# 23 دولت دنیا و دین درگاه اوست %~% انبیا را قبله خلوتگاه اوست
# 24 دولت آنجا جوی ms226 و دین آنجا طلب %~% مرجع اهل یقین آنجا طلب
# 25 پیش گیر اکنون ره و عالم ببین %~% نوح بر راهست او را هم ببین
# 26 سالک آمد پیش پیر سرفراز %~% در میانآورد با او نقد راز
# 27 پیر گفتش هست آدم اصل کل %~% عز را بفروخته بخریده ذل
# 28 جسته ازتخت خداوندی کنار %~% بندگی را کرده در دل اختیار
# 29 از بهشت عدن آزاد آمده %~% در غم بنده شدن شاد آمده
# 30 بود نور قدسی هم پیراهنش %~% خواست کان بیرون فتد از گردنش
# 31 زانکه او را بندگی مطلوب بود %~% لاجرم در بندگی محبوب بود
# 32 بندگی راترک جنت گفت پاک %~% عاشق آسا از بهشت آمد بخاک PageV29P001
# 1 بنده را امتحان میکرد شاه %~% خواند یک روزیش پیش خود پگاه
# 2 گفت این دم دامن من بر سرآر %~% با من از یک جیب آنگه سربرآر
# 3 تا چو با من یک گریبانت بود %~% هرچه آن من بود آنت بود
# 4 چون میان ما یکی حاصل شود %~% گر خیالست ازدوئی باطل شود
# 5 جسم وجانم جسم و جان تو بود %~% هرچه هست آن من آن تو بود
# 6 بنده نادان بجست از جایگاه %~% کرد بیرون سر ز جیب پادشاه
# 7 گشت با شاه جهان هم پیرهن %~% ذره نشناخت حد خویشتن
# 8 چون برون آورد سر از جیب شاه %~% خویشتن را سر ندید آنجایگاه
# 9 شه چو در بیحرمتس بشناختش %~% تاکه دم زد سر ز تن انداختش
# 10 هرکه پای از حد خود برتر نهد %~% سر دهد بر بادو دین بر سر نهد
# 11 هرکه در بی حرمتی گامی نهاد %~% در شقاوت خویش را دامی نهاد
# 12 بنده را تا ادب نبود نخست %~% بندگی از وی کجا آید درست
# 13 چون بلای قرب دید آدم ز دور %~% سوی ظلمت آشیان آمد ز نور
# 14 دید دنیا کشت زار خویشتن %~% لاجرم کرد اختیار خویشتن
# 15 نیست دنیا بد اگر کاری کنی %~% بد شود گر ms227 عزم دیناری کنی PageV29P002
# 1 آن یکی در پیش شیر دادگر %~% ذم دنیا کرد بسیاری مگر
# 2 حیدرش گفتا که دنیا نیست بد %~% بد توئی زیرا که دوری از خرد
# 3 هست دنیا بر مثال کشتزار %~% هم شب و هم روز باید کشت و کار
# 4 زانکه عز و دولت دین سر بسر %~% جمله از دنیاتوان برد ای پسر
# 5 تخم امروزینه فردا بر دهد %~% ور نکاری ای دریغا بر دهد
# 6 گر ز دنیا دین نخواهی برد تو %~% زندگی نادیده خواهی مرد تو
# 7 دایما در غصه خواهی ماند باز %~% کار سخت و مرد سست و ره دراز
# 8 پس نکوتر جای تو دنیای تست %~% زانکه دنیا توشه عقبای تست
# 9 تو بدنیا در مشو مشغول خویش %~% لیک در وی کار عقبی گیر پیش
# 10 چون چنین کردی ترا دنیا نکوست %~% پس برای دین تو دنیا دار دوست
# 11 هیچ بیکاری نه بیند روی او %~% کار کن تا ره دهندت سوی او
# 12   %~%  PageV29P003
# # 1 پور ادهم کو دلی بیخویش داشت %~% قرب صداشهب در آخور بیش داشت
# 2 گرچه دارالملک حکمش بلخ شد %~% بلخ شد تصحیف یعنی تلخ شد
# 3 جان شیرینش که پر تعظیم بود %~% یافت قلب بلخ کابراهیم بود
# 4 چون غم فقرش درآمد شاد شد %~% فقر چون دید از همه آزاد شد
# 5 گرچه روی دین ازو آراستند %~% شد سوی حمام سیمش خواستند
# 6 بر درحمام در حال اوفتاد %~% همچو مرغی بی پر وبال اوفتاد
# 7 گفت چون در خانه شیطان مرا %~% نیست با دستی تهی فرمان مرا
# 8 رایگان در خانه رحمن شدن %~% کی توان نتوان شدن نتوان شدن
# 9 چون بدید آدم که سرکار چیست %~% قصد دنیا کرد و عمری خون گریست
# 10 گر توهم فرزند اوئی خون گری %~% کم مباش از ابر ز ابر افزون گری
# 11 خون گری چون نیست بر گریه مزید %~% کاب چشم افتاد چون خون شهید
# 12 نرگس چشمت گر آرد ms228 شبنمی %~% نقد گردد آب رویت عالمی
# 13 قطره اشک تو در سودا و شور %~% آتش دوزخ بمیراند بزور
# 14 هرچه زاینجا میبری آنزان تست %~% نیک و بد درد تو و درمان تست
# 15 توشه زاینجا برکه آدم گوهری %~% کان بری آنجا کز اینجا آن بری
~~PageV29P004
# 1 گفت بوسعد آن امام ارنبی %~% مجلسی میگفت از قول نبی
# 2 ره زده از در درآمد قافله %~% ترک کرده حج دلی پر مشغله
# 3 آمدند آن جمع بهر زاد راه %~% بر در مجلس که ما را زاد خواه
# 4 زانکه ما را ره زدند و کاروان %~% در ره حج بازگشتیم از میان
# 5 خواجه گفتا چون توان رفتن بشهر %~% عزم کرده حج اسلام اینت قهر
# 6 بازگشتن از ره حج راه نیست %~% هرکه زین ره بازگشت آگاه نیست
# 7 گفت چندی مال بودست از قیاس %~% کز شما بردند مشتی ناسپاس
# 8 گفت هرچ از ما ببردند از شمار %~% میبراید چون دو باره ده هزار
# 9 خواجه گفتا کیست از اصحاب جمع %~% کو برافروزد دل خلقی چو شمع
# 10 این چه زیشان بردهاند آسان دهد %~% هیچ تاوان نیست اگر تاوان دهد
# 11 عورتی از گوشه آواز داد %~% کاین چنین تاوان توانم باز داد
# 12 جمع الحق در تعجب آمدند %~% در دعا گوئیش از حب آمدند
# 13 رفت و درجی پیش او زود آورید %~% هر زر و زرینه کش بود آورید
# 14 خواجه آن بنهاد سه روز و سه شب %~% گفت اگر گردد پشیمان چه عجب
# 15 نیست این زر بیست دینار از شمار %~% بیست دینارست هر یک زو هزار
# 16 عورتی گر زین پشیمانی خورد %~% کی توان گفتن ز نادانی خورد
# 17 پیش آمد بعد سه روز آن زنش %~% پس نهاد آنجا دو دست ابرنجنش
# 18 خواجه را گفت ای بحق پشت و پناه %~% آن زر آخر ازچه میداری نگاه
# 19 خواجه گفت این من ندیدم از کسی %~% از پشیمانیت ترسیدم بسی
# 20 گفت مندیش ms229 این معاذالله مگوی %~% این بدیشان ده دگر زین ره مگوی
# 21 بر سر آن نه دو دست ابرنجنم %~% تا شود آزاد کلی گردنم
# 22 گفت دست ابرنجنم ای نامدار %~% بوده است از مادر خود یادگار
# 23 زان همه زرینه آنیک بیش بود %~% لاجرم روز و شبم با خویش بود
# 24 خویشتن رادوش میدیدم بخواب %~% در بهشت عدن همچون آفتاب
# 25 این همه زرینه در گرد تنم %~% میندیدم این دو دست ابرنجنم
# 26 گفتم آخر یادگار مادرم %~% مینبینم می نباید دیگرم
# 27 حور جنت گفت ازان دیگر مگوی %~% این فرستادی و بس دیگر مجوی
# 28 آنچه تو اینجا فرستادی بناز %~% لاجرم آن پیشت آوردیم باز
# 29 فی المثل گر صد جهانست آن تو %~% آنچه بفرستی تو آنست آن تو
# 30 گر درین ره بنده گر آزاده %~% تو نبینی آنچه نفرستاده PageV29P005
# 1 آن جوانی بود الحق بی خبر %~% رفت پیش شیخ حلوائی مگر
# 2 گفت من عمری بخون گردیدهام %~% بی سر و بن سرنگون گردیدهام
# 3 هم ریاضتها کشیدم بیشمار %~% هم شب و هم روز بودم بیقرار
# 4 نه بدیدم هیچ در عمری دراز %~% نه رسیدم من بهیچی مانده باز
# 5 شیخ گفتش تو غلط کردی مگر %~% کانچه جستی یافتی جان پدر
# 6 تو بهر کاری که رؤیت داشتی %~% یافتی چون کار آن پنداشتی
# 7 آنچه تو جوئی درین ره آن دهند %~% کفر ورزی کی ترا ایمان دهند
# 8 خواجه بس کورست و ناقد بس بصیر %~% هرچه خواهی برد خواهد گفت گیر
# 9 گر نخواهی برد چشمی زین جهان %~% کور میری کور خیزی جاودان
# 10 هر زمان زخمی زنی برجان خود %~% درد میدانی مگر درمان خود
# 11 یک نفس گوئی غم جان نیستت %~% هر نفس جز ماتم نان نیستت
# 12 آنچه آدم را ز گندم اوفتاد %~% عقل را از نفس مردم اوفتاد
# 13 یاد کرد نفس را در هر نفس %~% گوئیا نام مهین نانست و بس PageV29P006
# 1 سائلی پرسید از آن شوریده ms230 حال %~% گفت اگر نام مهین ذوالجلال
# 2 میشناسی بازگوی ای مرد نیک %~% گفت نانست این بنتوان گفت لیک
# 3 مرد گفتش احمقی و بی قرار %~% کی بود نام مهین نان شرم دار
# 4 گفت در قحط نشابور ای عجب %~% میگذشتم گرسنه چل روز و شب
# 5 نه شنودم هیچ جا بانگ نماز %~% نه دری بر هیچ مسجد بود باز
# 6 من بدانستم که نان نام مهینست %~% نقطه جمعیت و بنیاد دینست
# 7 از پی نان نیستت چون سگ قرار %~% حق چو رزقت میدهد توحق گزار
# 8 حق چو رزقت داد و کارت کرد راست %~% تو بخور وز کس مپرس این از کجاست
~~PageV29P007
# 1 ابن ادهم کرد ازان رهبان سؤال %~% کز کجا سازی تو قوتی حسب حال
# 2 گفت از روزی دهنده بازپرس %~% روزیم او میدهد زو راز پرس
# 3 چون بظاهر روزیئی بینی حلال %~% میمکن از باطن روزی سؤال
# 4 ترک جان پاک هر روزی کنی %~% تا زجائی چاره روزی کنی
# 5 ای شده غافل ز مجروحی خویش %~% چند در بازی سبک روحی خویش
# 6 ای سبک دل گشته از خواب گران %~% وی بخورد و خواب قانع چون خران
# 7 تا نیائی تو بهمرنگی برون %~% کی شود از تو گران سنگی برون
# 8 چون بهمرنگی سبک گردی چو کاه %~% در کشندت زود سوی بارگاه
# 9 کاه چون با کهربا همرنگ بود %~% کهربا را زان بدو آهنگ بود
# 10 بود مغناطیس چون آهن برنگ %~% زان بهم رنگی درآوردش به تنگ
# 11 چون کسی در اصل همرنگ اوفتاد %~% دولتش زاغاز هم تنگ اوفتاد
~~PageV29P008
# 1 شیخ گرگانی مگر آن شمع شرع %~% میشد اندر شارعی با جمع شرع
# 2 بود آن وقتی نظام الملک خرد %~% اطلسش مییافتند او زیر برد
# 3 با گروهی کودکان بیخبر %~% گوی میزد در میان رهگذر
# 4 شیخ را با قوم چون از دور دید %~% از میان رهگذر یکسو دوید
# 5 گفت بنشانید از ره گرد را %~% زانکه گرگردی رسد ms231 این مرد را
# 6 جمله را بدبختی آرد بار از آن %~% هیچکس را برنیاید کار ازان
# 7 شیخ کان بشنود و آن حرمت بدید %~% ازچنان طفلی چنان همت بدید
# 8 از بزرگی پیر گفت ای طفل خرد %~% بفکن آن چوگان که بختت گوی برد
# 9 خلق میکوشند تا طاقت کنند %~% تا نظام الملک آفاقت کنند
# 10 زین ادب زین حرمت وزین خوی تو %~% ای نظام الملک بردی گوی تو
# 11 گوی چون بردی برو دیگر مباز %~% خواجه چوگان بیفکن سرفراز PageV29P009
### | [ mbkhsh 30 ]
# 1 سالک آمد نوحه گر در پیش نوح %~% گفت ای شیخ شیوخ و روح روح
# 2 عالمی دردی و دریای دوا %~% آدم ثانی و شیخ انبیا
# 3 خشک سال عالم از کنعان تراست %~% وی عجب عالم پر از طوفان تراست
# 4 اشک تو در نوحه چون بسیار شد %~% تاتنوری گرم طوفان بار شد
# 5 کشتی اهل سلامت خاص تست %~% تا ابد دریای دین اخلاص تست
# 6 گر در آن کشتی نیامد هرکست %~% سر بسم الله مجریها بست
# 7 تشنهتر از تو ندیدم هیچکس %~% لاجرم طوفانت آمد پیش و پس
# 8 گرچه عالم گشت پر طوفان تو %~% بیشتر شد تشنگی جان تو
# 9 تا بسر عشق در کار آمدی %~% تشنهدریای اسرار آمدی
# 10 چون بصورت آمد آن دریا ز زور %~% در جهان افکند طوفان تو شور
# 11 چون جهان راتشنگی بنشاندی %~% کشتی اهل سلامت راندی
# 12 مرده عشقم مرا جانی فرست %~% تشنه خواهم مرد طوفانی فرست
# 13 نوح گفت ای بیقرار نوحه گر %~% بازکن چشم از هم و در من نگر
# 14 تک زدم در راه او سالی هزار %~% تا که داد از خیل کفارم کنار
# 15 زخم خوردم روز و شب عمری دراز %~% تا بصد زاری در من کرد باز
# 16 تو بدین زودی بدان در چون رسی %~% وز نخستین پایه برتر چون رسی
# 17 صبر میباید ترا ناچار کرد %~% تا توانی چاره این کار کرد
# 18 گر ms232 دری خواهی که بگشاید ترا %~% وانچه جوئی روی بنماید ترا
# 19 از در پیغامبر آخر زمان %~% همچو حلقه سرمگردان یک زمان
# 20 زانکه تا خورید باشد راهبر %~% بر ستاره چون توان کردن سفر
# 21 ذره راه در خورشید گیر %~% راه آن سلطانی جاوید گیر
# 22 گر بقرب مصطفی جوئی تو راه %~% پیش ابراهیم رو زین جایگاه
# 23 سالک آمد پیش پیر ارجمند %~% قصه برگفتش الحق دردمند
# 24 پیر گفتش هست نوح آرام روح %~% حق نهاده نام او از نوحه نوح
# 25 در مصیبت بود دایم مرد کار %~% نوحه بودش روز و شب از دردکار
# 26 تا نیاید درد این کارت پدید %~% قصه این درد نتوانی شنید
# 27 گر تو خواهی تا شوی مرد ای پسر %~% هیچ درمان نیست جز درد ای پسر
~~PageV30P001
# 1 کاملی گفتست از اهل یقین %~% گر جهودان جمله بگزینند دین
# 2 زان مرا چندان نیاید دلخوشی %~% کز سر دردی کسی بی سرکشی
# 3 در ره این درد آید دردناک %~% هم درین دردش بود رفتن بخاک
# 4 زیسته در درد و رفته هم بدرد %~% رفته زین عالم بدان عالم بدرد
~~PageV30P002
# 1 مرغکیست استاده چست افتاده کار %~% نیست بر شاخش چو هر مرغی قرار
# 2 جمله شب تا بروز او نعره زن %~% می در آویزد بیک پا خویشتن
# 3 جمله شب بی قراری میکند %~% ناله خوش خوش بزاری میکند
# 4 چون همه شب بر نیاید کار او %~% خون چکد یک قطره از منقار او
# 5 چون رود یک قطره خون از دل برونش %~% دل چو دریائی شود زان قطره خونش
# 6 شور ازان یک قطره در دریافتد %~% وآتشی زان شور در صحرا فتد
# 7 پس دگر شب با سر کار آید او %~% همچنان در ناله زار آید او
# 8 چون نه سر دارد نه پای آن کار او %~% کی رسد آن نالهای زار او
# 9 تاترا کاری نیفتد مردوار %~% کی توانی ناله کرد از دردکار PageV30P003
# 1 پیر زالی بود ms233 با پشتی دو تاه %~% کشته بودندش جوانی همچو ماه
# 2 پیش مادر آن پسر را بر سپر %~% باز آوردند در خون جگر
# 3 پیرزن آمد بضعف از موی کم %~% سر برهنه موی کنده روی هم
# 4 کرده خون آلود روی و جامه را %~% گرد خویش آورده صد هنگامه را
# 5 گرچه پشتی کوژبودش چون کمان %~% تیر آهش میگذشت از آسمان
# 6 آن یکی گفتش که هان ای پیرزن %~% رخ بپوش و چادری در سرفکن
# 7 زانکه نبود این عمل هرگز روا %~% پیرزن در حال گفت ای بینوا
# 8 گر ترا این آتشستی بر جگر %~% هم روا میدارئی زین بیشتر
# 9 تا نیاید آتش من در دلت %~% این روا بودن نیاید حاصلت
# 10 چون نبودی مادر کشته دمی %~% کی توانی کرد چون من ماتمی
# 11 چون ترا میبینم از آزادگان %~% کی شناسی کار درد افتادگان PageV30P004
# 1 بود مجنونی بنیشابور در %~% زو ندیدم در جهان رنجورتر
# 2 محنت و بیماری ده ساله داشت %~% تن چو نالی و زفان بی ناله داشت
# 3 سینه پر سوز و دل پر درد او %~% لب بخون برهم بسی میخورد او
# 4 آنچه در سرما و در گرما کشید %~% کی تواند کوه آن تنها کشید
# 5 نور از رویش بگردون میشدی %~% هر نفس حالش دگرگون میشدی
# 6 زو بپرسیدم من آشفته کار %~% کاین جنونت از کجا شد آشکار
# 7 گفت یک روزی درآمد آفتاب %~% درگلویم رفت و من گشتم خراب
# 8 خویشتن را کردهام زان روز گم %~% گم شود هر دو جهان زان سوز گم
# 9 بر سر او رفت در وقت وفات %~% نیک مردی گفتش ای پاکیزه ذات
# 10 این زمان چونی که جان خواهی سپرد %~% گفت آنگه تو چه دانی و بمرد
# 11 گر ز کار افتادگی گویم بسی %~% تا نیفتد کار کی داند کسی PageV30P005
# 1 گفت دزدی را گرفت آن سر فراز %~% در میان جمع دستش کرد باز
# 2 دزد نه دم زد از ms234 آن نه آه کرد %~% برگرفت آن دست و عزم راه کرد
# 3 همچنان خاموش میبرید راه %~% تا رباطی بود رفت آنجایگاه
# 4 چون رسید آنجاخروشی درگرفت %~% ناله و فریاد و جوشی در گرفت
# 5 در فغان آمد بصد زاری زار %~% وز نفیر خویشتن شد بی قرار
# 6 سایلی گفتش تو با چندین خروش %~% زیر دار آخر چرا بودی خموش
# 7 گفت آنجا هیچ همدردم نبود %~% دست ببریده یکی مردم نبود
# 8 گر من آنجا سخت میجوشیدمی %~% یا بصد فریاد بخروشیدمی
# 9 گر بسی فریاد بودی آن همه %~% خلق را چون باد بودی آن همه
# 10 لیک اینجا یک بریده دست هست %~% کس چه داند او بداند درد دست
# 11 لاجرم گر پیش او نالم رواست %~% کو بداند ناله من از کجاست
# 12 تا نیاید هیچ همدردی پدید %~% ناله همدرد نتواند شنید
# 13 ذره این درد اگر برخیزدت %~% دل بصد درد دگر برخیزدت
# 14 گر شود این درد دامنگیر تو %~% بس بود این درد دایم پیر تو
# 15 ور نگیرد دامنت این درد زود %~% گفت و گوی این ندارد هیچ سود
~~PageV30P006
# 1 ناقلی در پیش آن شیخ کبیر %~% گفت هر روزی یکی داننده پیر
# 2 میکند ختمی و در عمری دراز %~% کار او انیست گفتم با تو باز
# 3 شیخ گفتش زان همه قرآن دمی %~% دامنش نگرفت یک آیت همی
# 4 گر گرفتی آیتی زان دامنش %~% نیستی پروای خواندن چون منش
# 5 درد او گر دامنت گیرد دمی %~% رستگاری یابی از عالم همی
# 6 بوی این درد از دل سرمست تو %~% گر توانی برد بردی دست تو
# 7 عاشقان این درد از راه دراز %~% میشناسند ای عجب از بوی باز
~~PageV30P007
# 1 گشت لیلی پیش از مجنون هلاک %~% بود غایب آن زمان مجنون پاک
# 2 عاقبت مجنون چو با آنجا رسید %~% آنچه نتوانست دید آنجا شنید
# 3 آن یکی گفت ای دلت پر شور او %~% خیز تا با تو نمایم گور او ms235
# 4 گفت حاجت نیست این با من مگوی %~% زانکه من آن خاک بشناسم ببوی
# 5 این بگفت و راه گورستان گرفت %~% نعره زن شد شیوه مستان گرفت
# 6 خاک میبوئید و در ره میشتافت %~% تا که گور لیلی آخر باز یافت
# 7 ماتم آن ماه را تاوان بداد %~% ساعتی بی خود شد آخر جان بداد
# 8 چون بپاکی زو برآمد جان پاک %~% در بر اودفن کردندش بخاک
# 9 زنده او از عشق جانان بود و بس %~% لاجرم بی او فرو رفتش نفس
~~PageV30P008
# 1 بود سلطان را زنی همسایه %~% کز نکوئی داشت آن زن مایه
# 2 لشکر عشقش درآمد بی قیاس %~% شد بصد دل عاشق روی ایاس
# 3 از وصالش ذره بهره نداشت %~% ور سخن میگفت ازین زهره نداشت
# 4 روز و شب از عشق او میسوختی %~% گه فرو مردی و گاه افروختی
# 5 روزنی بودیش دایم روز و شب %~% سر بران روزن نهادی خشک لب
# 6 گاه بودی کو بدیدی روی او %~% برگرفتی تیغ یک یک موی او
# 7 دل برفتی عقل ازو زایل شدی %~% خاک زیر پایش از خون گل شدی
# 8 زار میگفتی مرا تدبیر چیست %~% وین چنین دیوانه را زنجیر چیست
# 9 هیچکس را نیست از عشقم خبر %~% عشق پنهان چون کنم زین بیشتر
# 10 ای ایاز ماهرو در من نگر %~% درد بین زاری شنو شیون نگر
# 11 چند گردانیم در خون بیش ازین %~% من ندارم طاقت اکنون بیش ازین
# 12 بر دل من ناوک مژگان مزن %~% واتش هجر خودم در جان مزن
# 13 عاقبت چون مدتی بگذشت ازین %~% طاقتش شد طاق و عاجز گشت ازین
# 14 کار عمرش جمله بی برگ اوفتاد %~% خوش خوشی در پنجه مرگ اوفتاد
# 15 میگذشت القصه محمودو سپاه %~% آن زن از روزن بزاری گفت آه
# 16 آه او محمود را در گوش شد %~% گفتئی از درد او مدهوش شد
# 17 گفت ای عورت چه کارت اوفتاد %~% کاین چنین جان بی قرارت ms236 اوفتاد
# 18 گفت دور عمر من آمد بسر %~% حاجتی دارم ز شاه دادگر
# 19 راست گردان از کرم این مایه را %~% زانکه حق واجب بود همسایه را
# 20 شاه گفت ای عورت عاجز بخواه %~% هرچه دل میخواهدت از پادشاه
# 21 گفت میخواهم مفرح شربتی %~% کز ایاست خورد جانم ضربتی
# 22 مینشاند بر زمینم هر زمان %~% زانکه میتابد چو ماه آسمان
# 23 شاه کار من بسازد یک نفس %~% زانکه در عالم ندارم هیچکس
# 24 زود بفرستد شه حکمت شناس %~% آن مفرح لیک بر دست ایاس
# 25 شاه گفتا گر دلت میخواستست %~% شربتی از من مفرح راستست
# 26 لیک تو گر مردی و گر زیستی %~% تو ایازم را نگوئی کیستی
# 27 گفت من آنم ایازت را که شاه %~% هر دو بر وی عاشقیم از دیرگاه
# 28 گفت من او را بزر بخریدهام %~% گفت من او را بجان بگزیدهام
# 29 گفت اگر او را خریدی تو بجان %~% پس تو بیجان زنده چونی درجهان
# 30 گفت جز از عشق پاینده نیم %~% زنده عشقم بجان زنده نیم
# 31 شاه گفتش ای سرافکنده بعشق %~% چون تواند بود کس زنده بعشق
# 32 زن چو بشنود این سخن گفتا که آه %~% عاشقت پنداشتم ای پادشاه
# 33 من گمان بردم که مرد عاشقی %~% نیستت در عشق بوی صادقی
# 34 نیستی در عشق محرم چون کنم %~% هستی ای مرد از زنی کم چون کنم
# 35 پادشاهی جهان آزادگیست %~% نه چو من جانسوز کار افتادگیست
# 36 این بگفت و سر بروزن درکشید %~% جانبداد و روی در چادر کشید
# 37 پادشاه از مرگ او سرگشته شد %~% پیش زین از چشم او آغشته شد
# 38 چون زمانی اشک چون کوکب براند %~% دفن او فرمود پس مرکب براند
# 39 در زمان فرمود شاه حق شناس %~% تا بدست خویش دفنش کرد ایاس
# 40 هرکه اوخواهان درد کار نیست %~% از درخت عشق برخوردار نیست
# 41 گر تو هستی اهل عشق و مرد راه %~% درد خواه و ms237 درد خواه و درد خواه
~~PageV30P009
# 1 برد مجنون را سوی کعبه پدر %~% تادعا گوید شفا یابد مگر
# 2 چون رسید آنجایگه مجنون ز راه %~% گفت اینجا کن دعا اینجایگاه
# 3 گو خداوندا مرا بی درد کن %~% عشق لیلی بر دل من سرد کن
# 4 تو دعا کن تا پدر آمین کند %~% بوکه حق این مهربانی کین کند
# 5 دست برداشت آن زمان مجنون مست %~% گفت یارب عشق لیلی زانچه هست
# 6 میتوانی کرد و صد چندان کنی %~% هر زمانم بیش سرگردان کنی
# 7 درد عشق او چو افزون گرددت %~% هرچه داری تا بدل خون گرددت
# 8 چون همه عالم شود همرنگ خون %~% زان همه خون یک دلت آید برون
# 9 آن دل آنگه در حضور افتد مدام %~% شادی دل تا ابد گردد تمام
~~PageV30P010
# 1 شد جوانی پیش پیری نامدار %~% دید او را کرده در کنجی قرار
# 2 بود تنها هیچکس با او نبود %~% یک نفس یک همنفس با او نبود
# 3 گفت تنها مینگردی تنگدل %~% پیر گفتش ای جوان سنگدل
# 4 با خدای خویش دایم در حضور %~% چون توان شد تنگدل از پیش دور
# 5 هرکه او با همدم خود همبرست %~% یک دم از ملک دو کونش خوشترست
~~PageV30P011
# 1 لشکر محمود نیرو یافتند %~% در ظفر یک طفل هندو یافتند
# 2 طرفه شکلی داشت آن طفل سیاه %~% از ملاحت فتنه او شد سپاه
# 3 آخرش بردند پیش شهریار %~% عاشق او گشت شاه نامدار
# 4 همچو آتش گرم شد در کار او %~% یک نفس نشکیفت از دیدار او
# 5 هر زمان شاخ نو از بختش نشاند %~% لاجرم با خویش بر تختش نشاند
# 6 درو جوهر ریخت در پیشش بسی %~% وعده خوش داد از خویشش بسی
# 7 طفل هندو در میان عز و ناز %~% کرد چون ابر بهاری گریه ساز
# 8 شاه گفتش از چه میگریی برم %~% گفت ازان گریم که گه گه مادرم
# 9 کردی از محمودم از صد گونه بیم %~% گفت ms238 بدهد او سزای تو مقیم
# 10 زان همی گریم که چندین گاه من %~% بودم ازمحمود بی آگاه من
# 11 مادرم کو تا براندازد نظر %~% پیش شه بیند مرا بر تخت زر
# 12 ای دریغا بیخبر بودم بسی %~% زنده بی محمود چون ماند کسی PageV30P012
### | [ mbkhsh 31 ]
# 1 سالک جان کرده بر خلعت سبیل %~% چون خلالی باز شد پیش خلیل
# 2 گفت ای دارای دارالملک جان %~% خاک پایت قبله خلق جهان
# 3 از سه کوژت راستی هر دو کون %~% راست تر زان کژ که دید از هیچ لون
# 4 هم اب ملت ز دولت آمدی %~% هم سر اصحاب خلت آمدی
# 5 خویش در اصل اصول انداختی %~% مهر و مه رادر افول انداختی
# 6 جمله ملکوت چون دیدی عیان %~% جان نهادی پیش جانان در میان
# 7 چون شدی از خویش وز فرزند فرد %~% لاجرم جبریل را گفتی که برد
# 8 پرده از روی جهان برداشتی %~% بی جهان راز نهان برداشتی
# 9 چون جهان بر یکدگر انداختی %~% حجت ازوجهت وجهی ساختی
# 10 چون نبودی مرد دیوان پدر %~% قرب دادت حق ز قربان پسر
# 11 از وجود خویشتن پاک آمدی %~% زان درآتش چست و چالاک آمدی
# 12 در جهان معرفت بالغ شدی %~% از خود و از این و آن فارغ شدی
# 13 چون خلیل مطلقی در راه تو %~% هم ز جانی هم ز تن آگاه تو
# 14 چون ندارم من زجان و تن نشان %~% از رهت گردی بجان من رسان
# 15 آمدم مهمانت با کرباس و تیغ %~% تو نداری هیچ از مهمان دریغ
# 16 خواجه خلت بدو گفت ای پسر %~% تا ننالی مدتی زیر و زبر
# 17 راه ننمایند یک ساعت ترا %~% می بباید عالمی طاعت ترا
# 18 گرچه دولت دادنش بی علت است %~% طاعت حق کار صاحب دولت است
# 19 گر تو باشی دولتی طاعت کنی %~% ورنه طاعت نیز یک ساعت کنی
# 20 چون چنین رفتست سنت کار کن %~% کارکن و اندک مکن بسیار ms239 کن
# 21 چون تو مرد کار باشی روز و شب %~% زود بگشاید در تو این طلب
# 22 گر رهی میبایدت اندر وفا %~% حلقه فرزند من زن مصطفی
# 23 دست از فتراک اویک دم مدار %~% گر قبولت کرد هرگز غم مدار
# 24 گر قبول اومسلم گرددت %~% کمترین ملکی دو عالم گرددت
# 25 گر بسوی مصطفی داری سفر %~% بر در موسی عمران کن گذر
# 26 سالک آمد پیش پیر پیش بین %~% پیش او برگفت حالی درد دین
# 27 پیر گفتش هست ابراهیم پاک %~% بحر خلت عالم تسلیم پاک
# 28 هرکرا یک ذره خلت دست داد %~% هردمش صد گونه دولت دست داد
# 29 اول خلت محبت آمدست %~% آخرش تشریف خلت آمدست
# 30 از مودت در محبت ره دهند %~% وز محبت خلتت آنگه دهند
# 31 گر محبت ذره پیدا شود %~% کوه از نیروی او دریا شود PageV31P001
# 1 عیسی مریم بمردی برگذشت %~% دید او را معبدی کرده بدشت
# 2 معبدی زیبا و محرابی درو %~% سبزه زاری چشمه آبی درو
# 3 گفت هان ای زاهد یزدان پرست %~% درچه کاری کرده اینجا نشست
# 4 گفت عمری برگذشت ای نامدار %~% تا بطاعت میگذارم روزگار
# 5 حاجتی دارم درین عمر دراز %~% بر نمیآرد خدای کارساز
# 6 گفت چه حاجت همی خواهی ز دوست %~% گفت یک ذره محبت کان اوست
# 7 عیسی آن حاجت برای او بخواست %~% پس برفت و حاجتش افتاد راست
# 8 بعد ازان عیسی رسید آنجایگاه %~% دید آن معبد نهان در خاک او
# 9 خشک بوده چشمه آبش همه %~% پاره پاره گشته محرابش همه
# 10 گفت الهی روشنم گردان و راست %~% کو کجاشد وین خرابی از کجاست
# 11 گفت اینک بر سر کوهست او %~% پای تا سر کوه اندوهست او
# 12 رفت عیسی بر سر کوه ای عجب %~% دید او را زرد روی و خشک لب
# 13 در تحیر مانده و افسرده باز %~% میندانستش مسیح از مرده باز
# 14 بر تنش هر موی بر دردی دگر %~% هر ms240 زمان بر روی او گردی دگر
# 15 سرنگون درخون و خاک افتاده بود %~% هر دوچشمش در مغاک افتاده بود
# 16 کرد عیسی هم سلامش هم خطاب %~% نه علیک آمد ازو و نه جواب
# 17 حق تعالی گفت با عیسی براز %~% کان چنانی این چنین شد از نیاز
# 18 ذره از دوستی میخواست او %~% چون بدادم از همه برخاست او
# 19 از وجود خویش ناپروا بماند %~% محو گشت و بی سر و بی پا بماند
# 20 گر زیادت کردمی یک ذره من %~% ذره ذره گشتی این بی خویشتن
# 21 با محبت درنگنجد ذره %~% نیست مرد دوستی هر غره
# 22 در محبت تا که غیری ماندست %~% در درون کعبه دیری ماندست
# 23 چون نماند در دل از اغیار نام %~% پرده از محبوب بر خیزد تمام
~~PageV31P002
# 1 پادشاهی بود مجنون را بخواند %~% پیش تخت خویش بر کرسی نشاند
# 2 گفت چندین درجهان صاحب جمال %~% تو چرا گشتی ز لیلی گنگ و لال
# 3 پس بتان را خواند از هر سوی او %~% عرضه شان میداد پیش روی او
# 4 گفت ای مجنون ببین کاین یک نگار %~% هست نیکوتر ز چون لیلی هزار
# 5 لیک مجنون سرفکنده بود و بس %~% ننگرست از سوی یک بت یک نفس
# 6 پادشاهش گفت آخر درنگر %~% پس ببین چندین نگار سیمبر
# 7 تا زهم بگشاید آخر مشکلت %~% عشق لیلی سرد گردد بر دلت
# 8 از سر دردی زفان مجنون گشاد %~% از دو چشم سیل بارش خون گشاد
# 9 گفت شاها عشق لیلی سرفراز %~% در میان جانم استادست باز
# 10 پس گرفته برهنه تیغی بدست %~% میخورد سوگند کای مغرور مست
# 11 گر بغیر ما کنی یک دم نظر %~% خون جان خود بریزی بی خبر
# 12 روی یوسف دیدن و بر زیستن  %~% وانگهی سوی دگر نگریستن
# 13 چون بود دیدار یوسف ماحضر %~% در نیاید هیچ پیوندی دگر
# 14 گر تو خواهی بود مرد اهل راز %~% تا ابد منگر بسوی هیچ باز ms241
# 15 زانکه گر جائی نظر خواهی فکند %~% در کنار خویش سرخواهی فکند
~~PageV31P003
# 1 پادشاهی را غلامی خوب بود %~% گوئیا نوباوه یعقوب بود
# 2 رنگ رویش رنگ رز گلنار را %~% پیچ مویش زهر داده مار را
# 3 مردم چشمش که مشک اندام بود %~% چرب و خشک از مشک و از بادام بود
# 4 از دهان او سخن در پیچ پیچ %~% چون رسیدی با میانش هیچ هیچ
# 5 چون دهانش نقطه موهوم بود %~% عقل اگر زو گفت نامعلوم بود
# 6 آب کوثر بی لب او تشنه %~% تیغ حیدر نرگسش را دشنه
# 7 عشق گرم او که جان را ساختی %~% عقل را در زهد خشک انداختی
# 8 پادشاه از عشق اودلداده بود %~% کارش افتاده ز کار افتاده بود
# 9 شب چو جامه برکشیدی پادشاه %~% آن غلامش جامه پوشیدی پگاه
# 10 آبش آوردی و شستی پا و دست %~% جامه افکندیش بر جای نشست
# 11 عود وجلابش نهادی پیش در %~% خدمتش هر لحظه کردی بیشتر
# 12 شه چو بنشستی بتخت بارگاه %~% تکیه کردی بر غلام همچو ماه
# 13 سوی او هر لحظه مینگریستی %~% پیش او میمردی و میزیستی
# 14 میندانست او که با او چون کند %~% این قدر دانست کو دل خون کند
# 15 تا چو در خون خوردن آید آن نگار %~% بوکه درد دلبرش گیرد قرار
# 16 بامدادی پیش شاه آمد وزیر %~% دید پیش شه سر آن بی نظیر
# 17 سر بریده آن غلام همچو ماه %~% پس چو ابری زار گریان پادشاه
# 18 حال پرسید از شه عالی مقام %~% گفت آری بامدادی این غلام
# 19 رفت تا آیینه آرد سوی شاه %~% کرد در راه اندر آیینه نگاه
# 20 روی آیینه سیه بود ازدمش %~% کشتمش از خشم و کردم ماتمش
# 21 تادگر بی حرمتی نکند غلام %~% شاه راحرمت نگهدارد تمام
# 22 من چو بودم همدمش در عالمی %~% زاینه میساخت خود را همدمی
# 23 هرکرا آیینه باشد پادشاه %~% کفر باشد گر کند در خود نگاه
# 24 ms242 روی از بهر چه میدید آن غلام %~% من نبودم آینه وی را تمام
# 25 گر بخلت خواهی آمد پیش تو %~% پیش آی از ذات خود بی خویش تو
# 26 تا گرت جبریل آرد دور باش %~% بر سر آتش تو گوئی دور باش
# 27 در وجود خویش منگر ذره %~% تابدان ذره نگردی غره
# 28 چون وجودت نیست ذاتت را بخویش %~% از چه میآئی بموجودی تو پیش
# 29 گر خلیلت پیش آرد پیش آی %~% ورنه با خویشی همه با خویش آی
~~PageV31P004
# 1 علتی محمود را گشت آشکار %~% شد ز مدهوشی سه روز و شب ز کار
# 2 در سه روز و شب نجنبید او زجای %~% عقل زایل تن در افتاده ز پای
# 3 وی عجب آنگه که شاه حق شناس %~% شد ز هوش از هوش رفته بد ایاس
# 4 روز چارم شاه چون هشیار گشت %~% آن غلام از بیهشی بیدار گشت
# 5 چشم چون بگشاد از هم پادشاه %~% دید ایاز خویش را آنجایگاه
# 6 گفت تو کی آمدستی ای غلام %~% گفت این ساعت زهی عالی مقام
# 7 ای گدای صحبت سلطان طلب %~% تادرآموزی توبی حاصل ادب
# 8 چون خلیفه زاده حقی ترا %~% کی کند اندر گدا طبعی رها
# 9 بود بر بالین او حاضر وزیر %~% گفت ای بخشنده تاج و سریر
# 10 شد سه روز و شب که بر بالین شاه %~% هست بیهوش او چو شاه اینجایگاه
# 11 نه ازو یک ذره جنبش دیدهایم %~% نه ازو حرفی سخن بشنیدهایم
# 12 وانگهی گوید که اکنون آمدم %~% من کنون زین کذب بیرون آمدم
# 13 شاه گفتش ای غلام بی فروغ %~% بر سر من از چه میگوئی دروغ
# 14 گفت هرگز در دروغم نیست راه %~% لیک چون باشد وجودم غرق شاه
# 15 شاه چون بیخودشود بیخود شوم %~% چون بخود بازآید او بخرد شوم
# 16 از سر خویشم وجود خاص نیست %~% این سخن جز از سر اخلاص نیست
# 17 چون وجود من بود از شهریار %~% کی ms243 شودبی او وجودم آشکار
# 18 بنده دایم از تو موجودست و بس %~% خود که باشد بنده محمودست و بس
# 19 جهد کن پیش از اجل ای خود پرست %~% تا زخلت ذره آری بدست
# 20 گر شود یک ذره خلت حاصلت %~% باز خندد آفتابی در دلت PageV31P005
# 1 از سریست این سر که در روز جزا %~% باز خوانند امتان با انبیا
# 2 لیک فردا دوستانش را بناز %~% تا ابد دایم بحق خوانند باز
# 3 دوستی نبود که در وقت بلا %~% از خلیل خویش یاد آید ترا
# 4 گر ترا نقدست در خلت مقام %~% نقد جانت ذکر حق باید مدام PageV31P006
# 1 خواجه را طوطی چالاک بود %~% زهر با سر سبزیش تریاک بود
# 2 مدت یکسال میدادش شکر %~% تا بنطق آید شکر ریزد مگر
# 3 روز و شب در کار او دل بسته بود %~% ز اشتیاق نطق اودل خسته بود
# 4 گرچه میدادش شکر سالی تمام %~% او نگفت از هیچ وجهی یک کلام
# 5 عاقبت کاری قوی ناخوش فتاد %~% در سرای آن خواجه را آتش فتاد
# 6 چون بگرد آن قفس آتش رسید %~% تفت آن در طوطی دلکش رسید
# 7 گفت هین ای خواجه زنهار الامان %~% ورنه در آتش بسوزم این زمان
# 8 خواجه گفتش چون چنین کاری فتاد %~% آمدت از من چنین در وقت یاد
# 9 درکشیدی دم شبان روزی تمام %~% از کجا آوردی اکنون این کلام
# 10 چون ز بیم جان خود درماندی %~% از قصور عجز خویشم خواندی
# 11 از برای خویش پیشم خوانده %~% دفع آتش را بخویشم خوانده
# 12 گرنکردی آتشت جان بی قرار %~% با منت هرگز نبودی هیچ کار
# 13 یاد من پیوسته چون باد آمدت %~% این چنین وقتی ز من یاد آمدت
# 14 چون بکردی یاد من بیگانه وار %~% تن کنون در سوز ده پروانه وار
# 15 هرکه در آتش چو ابراهیم نیست %~% گر بسوزد همچو طوطی بیم نیست
# 16 تانیفتد کار در کار ای پسر %~% کی ز کار ms244 افتادگی یابی خبر
# 17 هست خلت عین کار افتادگی %~% گر خلیلی کم طلب آزادگی
# 18 راه تو زیر و زبر افتادنست %~% زانکه بهبودت بتر افتادنست PageV31P007
# 1 کرد آن دیوانه رامردی سؤال %~% گفت هان چونی تو ای شوریده حال
# 2 گفت بر هر پهلوئی گشتم براه %~% هم بتر من آمدم بیگاه و گاه
~~PageV31P008
### | [ mbkhsh 32 ]
# 1 سالک آمد پیش موسی ناصبور %~% موسم موسی بدید از کوه طور
# 2 گفت ای نور دو عالم ذات تو %~% نه فلک ده یک زنه آیات تو
# 3 ای بشب گنج الهی یافته %~% از شبانی پادشاهی یافته
# 4 در شبانی گر رمه کردی بدست %~% بلکه در یک شب همه کردی بدست
# 5 تو چه دانستی که با چندین رمه %~% آن همه حاصل کنی با این همه
# 6 از گلیمی آمدی بیرون کلیم %~% در شبانی پادشا گشتی مقیم
# 7 در همه آفاق روزانو شبان %~% این چنین روزی نیابد یک شبان
# 8 روزیت چون در شبانی شد قوی %~% در شبانی ختم کردی شبروی
# 9 چون شنود انی انا الله گوش تو %~% هفت دریا خاست از یک جوش تو
# 10 آتش حضرت ز راهت در ربود %~% کهربای حق چو کاشت در ربود
# 11 بود تا آتش ز تو صد ساله راه %~% تو بیک جذبه شدی آنجایگاه
# 12 کرد آن آتش جهان بر تو فراخ %~% ای همه سر سبزی آن سبز شاخ
# 13 چون شدی بیخود ز کاس اصطناع %~% کرد جان تو کلام حق سماع
# 14 از حجب چون آن کلام آمد بدر %~% گشت یک یک ذره داودی دگر
# 15 صد جهان پرعقل بایستی و هوش %~% تا شدی آنجایگه جاوید گوش
# 16 این چنین دولت که جاویدان تراست %~% خاص سلطانی و خود سلطان تراست
# 17 گر کنی یک ذره دولت قسم من %~% در دو عالم با سر آید اسم من
# 18 موسی عمرانش گفت ای سوخته %~% تانگردی آتشی افروخته
# 19 جان نسوزی تن نفرسائی تمام %~% ره نیابی سوی جانان والسلام ms245
# 20 اول از هستی خود بیزار شو %~% پس بعشق نیستی در کار شو
# 21 گر شوی در نیستی صاحب نظر %~% در جهان فقر گردی دیده ور
# 22 فقر کلی نقد خاص مصطفاست %~% بی قبول او نیاید کار راست
# 23 چون بدیدم فقر و صاحب همتیش %~% خواستم از حق تعالی امتیش
# 24 چون تو هستی امت او شاد باش %~% بندگی او کن و آزاد باش
# 25 راه او گیر و هوای او طلب %~% در رضای حق رضای او طلب
# 26 مرده دل مردی تو و راهیست دور %~% زنده کن جان از دم صاحب زبور
# 27 سالک آمد پیش پیر پاک ذات %~% شرح دادش آنچه بود از مشکلات
# 28 پیر گفتش جان موسی کلیم %~% عالم عشق است و دریای عظیم
# 29 در جهان عشق او دارد سبق %~% عشق را او میسزد الحق بحق
# 30 عشق دولت خانه هر دو جهانست %~% هرکه عاشق نیست داوش در میانست
# 31 روی میباید بخون خویش شست %~% تا بود در عشق مرغ جانت چست
# 32 عاشقی در عشق اگر نیکو بود %~% خویشتن کشتن طریق او بود
# 33 هر کرا با عشق دمسازی فتاد %~% کمترین چیزیش جانبازی فتاد PageV32P001
# 1 میرزادی بود بس خورشید چهر %~% از قدم تا فرق چون خورشید مهر
# 2 مشک موئی تنگ چشمی دلبری %~% هر دولعلش شیر و شهد و شکری
# 3 چون بترکی گفتنش رای آمدی %~% درد دندانش شکر خای آمدی
# 4 هر زمان عمدا ز پس کردی نگاه %~% و او فکندی پیش دو زلف سیاه
# 5 هرکه زلف او به پیش افکنده دید %~% خویش را در پیش زلفش بنده دید
# 6 بامدادان کو برون میآمدی %~% از لب او بوی خون میآمدی
# 7 با کمان و تیر آن عالم فروز %~% برگرفتی راه صحرا روز روز
# 8 چون کژ استادی و تیر انداختی %~% عالمی را در نفیر انداختی
# 9 چون نهادی تیر سرکش در کمان %~% خلق سرگردان شدندی هر زمان
# 10 هرکژی کز ناوک مژگانش ms246 خاست %~% ابروی همچون کمانش کرد راست
# 11 جمله میمردند چون راهی نبود %~% هیچکس را زهره آهی نبود
# 12 عاشقیش افتاد آتش پاره %~% بی قراری بی دلی خون خواره
# 13 جان او میسوخت دل خود رفته بود %~% زانکه بیش از جان دلش آشفته بود
# 14 گفت تا جانست با دمساز خویش %~% کی توانم گفت هرگز راز خویش
# 15 چون بیک جو مینسنجد عالمش %~% کی بود از عالمی یک جو غمش
# 16 می نبودش صبر بی آن در پاک %~% کرد از شوق رخش عزم هلاک
# 17 موضعی کان میرزاد آنجایگاه %~% تیر میانداخت هر روزی پگاه
# 18 بود از بهر هدف یک کوره خاک %~% شد نهان در خاک عاشق دردناک
# 19 خویش رادر خاک پنهان کرد چست %~% مرگ را بنشست ودست از جان بشست
# 20 چون دگر روز آمد آن مه پاره باز %~% خاک کرد از تیر آن خونخواره باز
# 21 آنچنان تیریش زد بر سینه سخت %~% کز شگرفی تیر او شد لخت لخت
# 22 عاشقش از خاک بیرون کرد سر %~% جمله آن خاک در خون کرد تر
# 23 میرزاده کان بدید او دور جای %~% باز مینشناخت زان غم سر ز پای
# 24 سوی عاشق رفت و گفت ای شوخ مرد %~% این چرا کردی و هرگز این که کرد
# 25 مرد عاشق چون شنید آواز او %~% پس بدید آن نیکوی و ناز او
# 26 همچو باران گریه بر وی فتاد %~% راست گفتی آتش اندر نی فتاد
# 27 گفت ازاین این کار کردم بر یقین %~% تا توم گوئی چرا کردی چنین
# 28 تیر چون از دست تو آمد برون %~% گو بریز از سینه من جوی خون
# 29 هرچه ازدست تو آید خوش بود %~% گر همه دریای پر آتش بود
# 30 بود با زلف توم رازی نهان %~% هیچ محرم می ندیدم در جهان
# 31 دور دیدم زلف چون زنجیر تو %~% بازگفتم راز دل با تیر تو
# 32 من چه سگ باشم ترا ناسازگار %~% تا مرا ms247 تیر تو باشد راز دار
# 33 کاشکی من صاحب صد جانمی %~% تا همه بر تیر تو افشانمی
# 34 نیم جانی بود از عالم مرا %~% از هزاران جان به است این دم مرا
# 35 کی کنم از نیم جانی یاد من %~% کز هزاران جان شدم آزاد من
# 36 گر بجان آمد مرا درعشق کار %~% پیش جانان خوش توانم مرد زار
# 37 چون بگفت این راز خود خوش جان بداد %~% جان گران نخریده بود ارزان
~~بداد
# 38 ای که برجان لرزی و بر تن مدام %~% خود بیک ارزن نمیارزی تمام
# 39 گه تو بر جان لرزی و گه بر تنی %~% چند لرزی چون نیرزی ارزنی
# 40 تا بکی همچون زنان پردگی %~% مرد عاشق باش بی افسردگی
# 41 زندگانی این چنین کن گر کنی %~% جانفشانی این چنین کن گر کنی
~~PageV32P002
# 1 نوح منصور آن شهشنشاه جهان %~% یک پسر داشت ای عجب ماه جهان
# 2 یوسفی کز نوح یعقوبیش بود %~% بیش از اندازه بسی خوبیش بود
# 3 رخش حسن او چو گرد انگیختی %~% از نفسها باد سرد انگیختی
# 4 چون بشیرینی جمال افروختی %~% ازحیا چون نی شکر میسوختی
# 5 زلف او در سر فکندن کاملی %~% سر در افکنده بهر مویش دلی
# 6 چنبر زلفش رسن اندر رسن %~% حلقه در حلقه شکن اندر شکن
# 7 صد هزاران تاب بر وی بیش بود %~% آری آن بت آفتاب خویش بود
# 8 پرده از رویش چو فتح الباب کرد %~% مهر و مه را روی او درتاب کرد
# 9 تخته پیشانیش از سیم بود %~% جمله را تابود از آنجا بیم بود
# 10 زلف او چون کافری پیوسته داشت %~% تخته سیمین ازان بر بسته داشت
# 11 قوس او با زاغ همچون پر زاغ %~% هر نفس صد باز صید او براغ
# 12 تیر چشمش تنگ چشمی کرده داشت %~% عقل را در تنگ تیر آورده داشت
# 13 خال او در روی او در حال بود %~% عقل و جان سر بر خط آن ms248 خال بود
# 14 از دهانش خود سخن گفتن خطاست %~% زانکه آنجا تنگنا در تنگناست
# 15 بسدش مخدوم دایم آمده %~% لعل ازو یاقوت خادم آمده
# 16 رسته دندان او در بسته بود %~% در همه بازار حسن آن رسته بود
# 17 گر بخندیدی دمی آن سیمبر %~% در زمان از سنگ رستی نیشکر
# 18 از زنخدانش سخن حیرانی است %~% زانکه آنجا کوی سرگردانیست
# 19 برده گوی حسن رویش تا بماه %~% گوی او بر ماه و پس در گوی چاه
# 20 در میان گوی او چاه آمده %~% وی عجب آن چاه پرماه آمده
# 21 از خط او هیچ نقصانی نبود %~% ماه را از عقده تاوانی نبود
# 22 لیک گرد لوح سیمین آن ملیح %~% خط بزد یعنی بیاض آمد صحیح
# 23 گرچه عقلم شرح او نیکو دهد %~% لیکن او باید که شرح او دهد
# 24 آنچنان روئی که آن او سزد %~% شرح آن هم از زبان او سزد
# 25 گشت مردی از سپاه شهریار %~% عاشق او عاشقی بس بی قرار
# 26 بی رخش از بس که خون بگریستی %~% همچو لاله غرقه در خون زیستی
# 27 بی لبش از بس که ماتم داشتی %~% گوئیا صد مرده درهم داشتی
# 28 بی خطش از بس که در خون آمدی %~% از شفق گوئی که بیرون آمدی
# 29 در غمش از بس که سرگردان شدی %~% گوئیا یک گوی و صد چوگان شدی
# 30 هر زمان یک درد او صد بیش گشت %~% خویش را میکشت تا بیخویش گشت
# 31 شاه را آمد ز عشق او خبر %~% پاره‌آنجا فرو افکند سر
# 32 گفت فرمایند تا فردا پگاه %~% در فلان صحرا بود عرض سپاه
# 33 پس پسر را گفت شاه نامور %~% جامه زیبا فرو پوش ای پسر
# 34 شانه کن مرغول زلفت از گلاب %~% گرد بفشان از رخ چون آفتاب
# 35 اندک آرایش مکن بسیار کن %~% هرچه بتوانی همه بر کار کن
# 36 مرکبی رهوار و زیبا برنشین %~% عرض خواهد بود فردا برنشین ms249
# 37 روز دیگر سوی صحرا رفت شاه %~% عرض میکرد از همه سوئی سپاه
# 38 شاه با شهزاده‌و صاحب خبر %~% هر دمی میکرد از بالا نظر
# 39 شاه با صاحب خبر گفت آن زمان %~% کان جوان عاشق آید در میان
# 40 دست بر زانوی من زن آن نفس %~% تا بدانم من که کیست آن هیچکس
# 41 چون زمانی بود هم پهلوی او %~% دست زد آهسته بر زانوی او
# 42 کرد شاه آنجایگه حالی نگاه %~% بود برنائی چو سروی زیر ماه
# 43 گرد مه خطی سیاه آورده بود %~% سر بخط بر جان براه آورده بود
# 44 هم قبائی سخت نیکو در برش %~% هم کلاه شوشه زر بر سرش
# 45 هم سلاحش چست هم او چست بود %~% گوئیا از عشق بیرون رست بود
# 46 چون فرود آمدمیان عرض گاه %~% در پسر میکرد دزدیده نگاه
# 47 شه پسر را گفت از اسب آی زیر %~% بازکن بند قبا در رو دلیر
# 48 در میان این سپاه ای نیک بخت %~% در برش گیر و بسی بفشار سخت
# 49 روی بر رویش همی نه هر نفس %~% همچنان میباش تا گویم که بس
# 50 آن پسر حالی بجای آورد راز %~% میشد وبند قبا میکرد باز
# 51 ای عجب هر بند کو بر میگشاد %~% صد گره برجان عاشق میفتاد
# 52 شد بر برنا بغارت کردنش %~% دست چنبر کرد گرد گردنش
# 53 بعد از آنش آورد در زیر قبا %~% محکمش میداشت از بیم فنا
# 54 تا بدیری همچنان میداشتش %~% از بر خود هیچ مینگذاشتش
# 55 گه نهادی روی خود بر روی او %~% گاه بستی موی خود بر موی او
# 56 وی عجب از پیش و پس چندان سپاه %~% خیره میکردند در هر دو نگاه
# 57 تا که آواز آمدش از شهریار %~% کای گرامی دست ازو اکنون بدار
# 58 چون پسر کرد از بر خویشش رها %~% بر زمین افتاد و جان زو شد جدا
# 59 چون جدا میگشت جانان از برش ms250 %~% رفت باجانان بهم جان از برش
# 60 زان قبا تنگ آمدش با جان خویش %~% کو قبا پوشید با جانان خویش
# 61 جان با جانان بهم در یک قبا %~% چون تواند گشت یک دم زو جدا
# 62 لاجرم جانان چو عزم راه کرد %~% پیش ازو جان قصد منزل گاه کرد
# 63 بر سر ره مشهدی بود آن شاه %~% هم پدر هم مادرش آنجایگاه
# 64 شه جوان را گفت تا شستند پاک %~% پس در آن مشهد نهادندش بخاک
# 65 سایلی پرسید ازان زیر و زبر %~% گفت دعوی کرد عشق این پسر
# 66 خواستم تا باخبر گردم ز راز %~% کان حقیقت بود اصلا یا مجاز
# 67 خود حقیقت بود و مرد کار بود %~% لاجرم از عشق برخوردار بود
# 68 گفت چون برنای عاشق شد هلاک %~% اندران مشهد چرا کردی بخاک
# 69 شاه گفتش هرکه بر درگاه ما %~% کشته شد در دوستی و راه ما
# 70 هم ز ما باشد یکی از ما بود %~% گر چنین عاشق شوی زیبا بود
# 71 هرکه او در عشق آتش بار نیست %~% ذره با سر عشقش کار نیست
# 72 آتش از گرمی عاشق مرده شد %~% پس زخجلت همچو یخ افسرده شد PageV32P003
# 1 گشت مجنون در بیابانی مقیم %~% بود آنگاهی زمستانی عظیم
# 2 آتشی بر کرده بود آن بی خبر %~% گرم می شد دل ز آتش گرم تر
# 3 از بر لیلی کسی آمد فراز %~% گفت ای از یار خود افتاده باز
# 4 چه خبر داری ز لیلی باز گوی %~% من نیم بیگانه با من راز گوی
# 5 گفت این دارم خبر کان سیمبر %~% هست از جان کندن من بی خبر
# 6 این بگفت و دست در اخگر گرفت %~% تا که اخگر جمله خاکستر گرفت
~~PageV32P004
# 1 گفت چون یعقوب بر عزم سفر %~% رفت از کنعان برون پیش پسر
# 2 مصریان بی پا و سر برخاستند %~% پای تا سر مصر را آراستند
# 3 چون زلیخا را خبر آمد ازان %~% نه ms251 بپای اما بسر آمد دوان
# 4 ژنده بر سر فکند آن بی قرار %~% بر میان خاک ره بنشست خوار
# 5 یوسف صدیق را بر رهگذر %~% اوفتاده آخر بران بی دل نظر
# 6 تازیانه بود بر اسبش بدست %~% برد حالی سوی آن مجنون مست
# 7 برکشید ازدل دمی آن سوخته %~% تازیانش گشت از آن افروخته
# 8 ای عجب چون گشت از آن آتش بلند %~% تازیانه یوسف از دست او فکند
# 9 تا زلیخا گفت ای پاکیزه دین %~% نیست در خورد جوانمردیت این
# 10 آتشی کز جان من آمد براه %~% تو بدست اندر نمی داری نگاه
# 11 سالها زین آتشم پر بود جان %~% گو ترا در دست باش این یک زمان
# 12 آنچه از عشق تو از جانم دمید %~% یک نفس در دست نتوانی کشید
# 13 تو سر مردان دینی من زنی %~% این وفاداری بود با چون منی
# 14 شرح دادن حال عاشق جاودان %~% از عبارت بر ترست و از بیان
# 15 گر زفان گردد دو گیتی سالها %~% هم نیارد داد شرح حالها PageV32P005
# 1 یک شبی محمود شاه حق شناس %~% اشک میافشاند بر روی ایاس
# 2 جامه چون از اشک خود درخون کشید %~% موزه او عاقبت بیرون کشید
# 3 طشت آورد و گلاب آن نیک نام %~% شست اندر طشت زر پای غلام
# 4 گرچه بسیاری گلابش پیش بود %~% صد ره اشکش از گلابش بیش بود
# 5 چون بدامن خشک کردی پای او %~% تر شدی از چشم خون پالای او
# 6 روی آخر بر کف پایش نهاد %~% پس ز دست عشق در پایش فتاد
# 7 تا بروز از پای او سر بر نداشت %~% پای او از دیده تر برنداشت
# 8 میگریست از آتش سودای او %~% بوسه میزد هر نفس بر پای او
# 9 شمع باشه نیز خوش خوش میگریست %~% همچو شه جانی پر آتش میگریست
# 10 شاهد و شب بود و شاه و شمع بود %~% هرچه باید جمله آن شب جمع بود
# 11 ms252 وی عجب شه در چنان عیشی تمام %~% روی میمالید در پای غلام
# 12 عشق چون جائی چنین زوری کند %~% شیر را دندان کنان موری کند
# 13 گر نبودی این چنین شب هرگزت %~% من نخوانم جز گدائی عاجزت
# 14 قدر این شب عاشقان دانند و بس %~% ذوق سیمرغی کجا داند مگس
# 15 عاقبت چون گشت هشیار آن غلام %~% گشته بد بیهش شاه نیک نام
# 16 چون نگه کرد آن غلام از سوی او %~% دید پای خویشتن بر روی او
# 17 پای از روی شهنشه برنداشت %~% زانکه او در خویش موئی سر نداشت
# 18 همچنان میبود تا شاه بلند %~% گشت از بیهوشی خود هوشمند
# 19 چون بهوش آمد شه عالی مقام %~% گفت چه بی حرمتیست این ای غلام
# 20 گفت این بی حرمتی در کل حال %~% هست شاه هفت کشور راکمال
# 21 زانکه شاهی بندگی میبایدت %~% سرکشی افکندگی میبایدت
# 22 داشتی از پادشاهی زندگی %~% آمدی اندر لباس بندگی
# 23 از خداوندی دلت بگرفته بود %~% لاجرم بر بندگی آشتفه بود
# 24 چون همه بودی همه میخواستی %~% شاه بودی بندگی را خاستی
# 25 بنده را کردی بمی بیخود تمام %~% تا شبی در بندگی کردی قیام
# 26 خیز کز تو بندگی زیبنده نیست %~% من بسم بنده که سلطان بنده نیست
# 27 بندگی چون نیست بر بالای تو %~% خیز با سر شو که نیست این جای تو
# 28 سرنشینی بس بود شه را مدام %~% پای بوسیدن رها کن با غلام
# 29 این بگفت و گفت شاها هر نفس %~% بر دل خود میدهی تو بوس و بس
# 30 چون دلت این خواست تو دانی و دل %~% من کیم تا در میان گردم خجل
# 31 بند بندم جمله در فرمان تست %~% بوسه بر هر جا که دادی زان تست
~~PageV32P006
### | [ mbkhsh 33 ]
# 1 سالک جان بر لب دل پر نیاز %~% گفت با داود دا ود باز
# 2 کای به داودی جهان معرفت %~% از ودودت ود میبینم صفت
# 3 جمع ms253 شد سر محبت صد جهان %~% نام آن داود آمد در زفان
# 4 دی که روز عرض ذریات بود %~% ذره تو انور الذرات بود
# 5 نور عشقت از جهان قدس و راز %~% بود همره جانت را زان وقت باز
# 6 بود در جانت جهانی را ز نور %~% آن همه حق شرح دادت در زبور
# 7 لاجرم آن رازهای غمگسار %~% جمله در آوازت آمد آشکار
# 8 ای خوش آوازیت با جان ساخته %~% خلق از حلق تو جان در باخته
# 9 ای دل پاک تو دریای علوم %~% زآتش عشق تو آهن گشته موم
# 10 آتشی کاهن تواند نرم کرد %~% هردو عالم را تواند گرم کرد
# 11 آن چه آتش بود کامد آشکار %~% تا زبانگش گشت بی دل چل هزار
# 12 راه گم کردم مرا آگاه کن %~% ذره زان آتشم همراه کن
# 13 تا میان پیچ پیچی جهان %~% راه یابم سوی آن گنج نهان
# 14 گفت داودش که یک کار ملوک %~% راست نامد در ره حق بی سلوک
# 15 پادشاهانی که در دین آمدند %~% جمله در کار از پی این آمدند
# 16 گر برین درگاه باری بایدت %~% عزم راهی قصد کاری بایدت
# 17 گر باخلاصی فرو آئی براه %~% مصطفی راهت دهد تا پیشگاه
# 18 در ره او باز اگر هستیت هست %~% دامن او گیر اگر دستیت هست
# 19 گر گدای او شوی شاهت کند %~% ورنه آگاه آگاهت کند
# 20 چون گذشتی در حقیقت از احد %~% احمد آید مرجع تو تا ابد
# 21 راهرو را سوی او باید شدن %~% معتکف در کوی او باید شدن
# 22 چون تو گشتی بر در او معتکف %~% مختلف بینی بوحدت متصف
# 23 مرده دل آنجا مرو ناتن درست %~% زندگی حاصل کن از عیسی نخست
# 24 سالک آمد پیش پیر دل فروز %~% بازگفتش حال خود از درد و سوز
# 25 پیر گفتش جان داود نبی %~% هست دریای مودت مذهبی
# 26 در مودت درد دایم خاص اوست %~% موم گشته آهن از ms254 اخلاص اوست
~~PageV33P001
# 1 خواند داود پیامبر شست سال %~% بر سر خلقان زبور ذوالجلال
# 2 ای عجب آواز چون برداشتی %~% عقل رابر جای خود نگذاشتی
# 3 باد از رفتن باستادی خموش %~% برگهای شاخ گشتی جمله گوش
# 4 آب فارغ از دویدن آمدی %~% مرغ معزول از پریدند آمدی
# 5 گرچه خوش آوازیش بسیار بود %~% لیک از ماتم نبود از کار بود
# 6 لاجرم یک آدمی نگریستی %~% میشنودی خلق و خوش میزیستی
# 7 عاقبت چون ضربتی خورد از قدر %~% شد دل و جانش همه زیر و زبر
# 8 نوحه خود را بصحرا شد برون %~% شد روان ازنوحه او جوی خون
# 9 چون شد آواز خوش او دردناک %~% ای عجب شد چل هزار آنجا هلاک
# 10 هرکه آن آواز بشنیدی ز دور %~% گشتی اندر جان فشاندن ناصبور
# 11 تا خطاب آمد که ای داود پاک %~% آدمی شد چل هزار از تو هلاک
# 12 پیش ازین کس رانمیشد دیده تر %~% این زمان بنگر که چون شد کارگر
# 13 لاجرم اکنون چو کارت اوفتاد %~% آتشی در روزگارت اوفتاد
# 14 نوحه تو چون برفت ازدرد کار %~% بر سر تو جان فشاندم چل هزار
# 15 بود آواز خوشت زین بیشتر %~% نوحه ماتم دگر باشد دگر
# 16 هرچه از دردی هویدا آید آن %~% خلق کشتن را بصحرا آید آن
# 17 ما ز آدم درد دین میخواستیم %~% تا جهانی را بدو آراستیم
# 18 او چو مرد درد آمد در سرشت %~% پاک شد از رنگ و از بوی بهشت
# 19 زن کند رنگی و بوئی اختیار %~% مرد را با رنگ و با بوئی چکار
# 20 لاجرم چون اهبطوش آمد خطاب %~% پای تا سر درد آمد و اضطراب
# 21 هرکرا دل در مودت زنده شد %~% در خصوصیت خدا را بنده شد
# 22 سر نه پیچید از ادب تا زنده بود %~% لاجرم پیوسته سر افکنده بود
~~PageV33P002
# 1 گفت محمود آن خدیو کامگار %~% میخرید از بهر خود برده هزار
# 2 پس ایاز پاک دل ms255 را آن زمان %~% در مکاس جمله بستد رایگان
# 3 آن غلامان میشدند از دور پیش %~% عرضه میکردند خصلتهای خویش
# 4 گفت آن یک من کمانکش آمدم %~% گفت این در تیر آرش آمدم
# 5 گفت آن یک نیزه گردان مراست %~% گفت این یک خنجر بران مراست
# 6 گفت این یک من بدرم صد مصاف %~% گفت آن یک بشکنم من کوه قاف
# 7 گفت مردی از سر طعنه مگر %~% کای ایاز اینجا چه داری تو هنر
# 8 گفت ای سائل هنر دارم یکی %~% کزدوعالم بهتر ارزد بیشکی
# 9 بود جاسوسی مگر بشنود راز %~% رفت و گفت آن راز با محمود باز
# 10 شه بخواند او را و گفتش ای غلام %~% چه هنر داری بگو با من تمام
# 11 گفت اگر تاج خودم بر سر نهی %~% جایگه سازی مرا تخت شهی
# 12 هفت کشور زیر فرمانم کنی %~% بر همه آفاق سلطانم کنی
# 13 من نیفتم در غلط تا زندهام %~% زانکه من دانم که دایم بندهام
# 14 در زمین و آسمان خاص و عام %~% نیست از فرمان بری برتر مقام
~~PageV33P003
# 1 بود جامی لعل در دست ایاس %~% قیمت او برتر از حد و قیاس
# 2 شاه گفتش بر زمین زن پیش خویش %~% بر زمین زد تا که شد صد پاره بیش
# 3 شور در خیل و سپاه افتاد ازو %~% کان همه کس را گناه افتاد ازو
# 4 هرکسش میگفت ای شوریده رای %~% قیمت این کس نداند جز خدای
# 5 تو چنین بشکستی آخر شرم دار %~% عزتش بردی و افکندیش خوار
# 6 شاه از آن حرکت تبسم مینمود %~% خویش را فارغ بمردم مینمود
# 7 آن یکی گفت این جهان افروز جام %~% از چه بشکستی چنین خوار ای غلام
# 8 گفت فرمان بردن این شه مرا %~% برتر از ماهی بود تا مه مرا
# 9 تو بسوی جام میکردی نگاه %~% لیک من از جان بسوی قول شاه
# 10 بنده آن بهتر که بر فرمان رود %~% جام چبود ms256 چون سخن درجان رود
# 11 بنده او باش تا باشی کسی %~% ور سگ او باشی این باشد بسی PageV33P004
# 1 بود آن دیوانه از عشق مست %~% کرد بر بالای خاکستر نشست
# 2 هر زمانی باز میخندید خوش %~% استخوانی باز میرندید خوش
# 3 سایلی گفتش که هین برگوی حال %~% گفت درخون گشتهام هفتاد سال
# 4 تا مرا بر روی خاکستر نشاند %~% چون سگم با استخوان بردر نشاند
# 5 گرچه چون سگ نیست ره سوی ویم %~% خوشدلم چون هم سگ کوی ویم
# 6 یک اضافت گر ازو حاصل کنی %~% جان خود را تا ابد کامل کنی PageV33P005
# 1 بود اندر خدمت سلطان کسی %~% کرده بود او خدمت سلطان بسی
# 2 خواندش یک روز شاه حق شناس %~% گفت کردی خدمت ما بی قیاس
# 3 چون تو حاجتمندی و من پادشاه %~% هرچه میخواهی ازین حضرت بخواه
# 4 گفت چون حاضر بوددربار عام %~% هم وزیر و هم امیر و هم امام
# 5 هم بگرد شاه گرد آید سپاه %~% هم جهانی خلق پیش آید زراه
# 6 بر سر آن جمله خلق بیشمار %~% پیش خویشم خوان و سر در گوشم آر
# 7 یک سخن با من بگو چه کژ چه راست %~% گر همه دشنام باشد آن رواست
# 8 تا درین حضرت بدانندم همه %~% راز دار شاه خوانندم همه
# 9 هرچه زان حضرت رسد چه بد چه نیک %~% بد نباشد این بنتوان گفت لیک
# 10 گرچه زیر پای گردی پست او %~% یادگاری بایدت از دست او PageV33P006
# 1 عاشقی میرفت سوی حج مگر %~% شد بر معشوق بر عزم سفر
# 2 گفت اینک در سفر افتادهام %~% هرچه فرمائی بجان استادهام
# 3 در زمان معشوق آن مرد نژند %~% نیم خشتی سخت در عاشق فکند
# 4 همچو دریش از زمین برداشت مرد %~% بوسه بر داد و درو سوراخ کرد
# 5 پس بگردن درفکند آن را بناز %~% مینکرد از خویشتن یک لحظه باز
# 6 هرکه زو پرسید کاین چیست ای عزیز %~% گفت ازین بیشم چه ms257 خواهد بود نیز
# 7 در همه عالم بدین گیرم قرار %~% کاینم از معشوق آمد یادگار
# 8 هرکرا بوئی رسد از سوی او %~% هر دو عالم چیست خاک کوی او
# 9 گر ازو راهی بود سوی تو باز %~% تو ازین دولت توانی کرد ناز
# 10 گرترا آن راه گردد آشکار %~% هرچه توگوئی بود از عین کار PageV33P007
# 1 موسی عمران همی شد سوی طور %~% زاهدی را دید در ره غرق نور
# 2 گفت ای موسی بگو با کردگار %~% کانچه گفتی کرده شد رحمت بیار
# 3 بعد از آن چون شد از آنجا دورتر %~% عاشقی را دید ازو مخمور تر
# 4 گفت با حق گوی کاین بی مغز و پوست %~% دوستدار تست توداریش دوست
# 5 عاقبت موسی چو شد آنجایگاه %~% دید دیوانه دلی را پیش راه
# 6 برهنه پای و سر و گستاخ وار %~% گفت این ساعت بگو با کردگار
# 7 چند سودائیم داری بیش ازین %~% من ندارم برگ خواری بیش ازین
# 8 جان من از غصه بر لب آمدست %~% روز شادی مرا شب آمدست
# 9 من بترک تو بگفتم ای عزیز %~% تو بترک من توانی گفت نیز
# 10 چون سخن دیوانه را نیکو نبود %~% هیچ موسی را جواب او نبود
# 11 چون بطور آمد کلیم کار ساز %~% گفت وبشنید و چو میگردید باز
# 12 قصه آن عابد و عاشق بگفت %~% حق جواب هر دو تن لایق بگفت
# 13 گفت آن عابد برای رحمتست %~% مرد عاشق را محبت قسمتست
# 14 هر دو را مقصود اینجا حاصل است %~% هرچه میخواهند از ما حاصل است
# 15 کرد موسی سجده و گردید باز %~% حق تعالی گفت دیگر چیست راز
# 16 قصه دیوانه پنهان کرده %~% تو درین پیغام تاوان کرده
# 17 گفت یا رب آن سخن بنهفته به %~% گرچه میدانی تو آن ناگفته به
# 18 چون گشایم من دران پیغام لب %~% زانکه هست اینجایگه ترک ادب
# 19 حق بدو گفتا جوابش بازده %~% سوی او از سوی ما ms258 آواز ده
# 20 گو خدا میگویدت ای بی قرار %~% گر بگوئی تو بترک کردگار
# 21 من بترک تو نخواهم گفت هیچ %~% خواه سر پیچ از من و خواهی مپیچ
# 22 قصه دیوانگان آزادگیست %~% جمله گستاخی و کار افتادگیست
# 23 آنچه فارغ میبگوید بیدلی %~% کی تواند گفت هرگز عاقلی PageV33P008
# 1 عشق لقمان سرخسی زور کرد %~% سوی صحرا بردش و در شور کرد
# 2 شد چو طفلی خرد بر چوبی سوار %~% کرد چوبی نیز در دست استوار
# 3 گفت خواهم شد بجنگ امروز من %~% بو که یکباری شوم پیروز من
# 4 با دلی پر شور میشد همچنان %~% عاقبت ترکیش بگرفت آن زمان
# 5 ترک زود آن چوب از دستش بکند %~% پس بزخم چوب در بستش فکند
# 6 جامه و رویش همه درخون گرفت %~% بعد ازان رفت و ره هامون گرفت
# 7 عاقبت برخاست لقمان شرمسار %~% جامه و رویش ز خون چون لاله زار
# 8 سوی شهر آمد بخون غرقه شده %~% خلق گرداگرد او حلقه شده
# 9 سایلی گفتش که جنگت چون برفت %~% گفت بد یا نیک باری خون برفت
# 10 گفت تو به آمدی یا او بحرب %~% گفت هم رویم ببین هم خرقه ضرب
# 11 چون من اندر جنگ بودم مرد مرد %~% زین چنین گلگونه رویم سرخ کرد
# 12 غرقه خونم همی بنگر مپرس %~% جامه و رویم ببین دیگر مپرس
# 13 مینیارست او بخود این کار کرد %~% آمد و ترکیم با خود یار کرد
~~PageV33P009
### | [ mbkhsh 34 ]
# 1 سالک دل مرده درمان طلب %~% پیش روح الله آمد جان بلب
# 2 گفت ای روح مجرد ذات تو %~% زندگی در زندگی آیات تو
# 3 تا ابد فتح و فتوح مطلقی %~% از قدم تا فرق روح مطلقی
# 4 پرتو خورشید عکس جان تست %~% آب حیوان دست شوئی زان تست
# 5 ای ورای جسم وجوهر جای تو %~% در طهارت نیست کس بالای تو
# 6 چون دم رحمن مسلم آمدت %~% مهر همبر صبح همدم آمدت
# 7 صبغةالله از ms259 درون میآوری %~% وز خم وحدت برون میآوری
# 8 صبغةالله را بخود ره داده‌ای %~% زانکه ابرص نور اکمه داده‌ای
# 9 گرچه رنگت را رکوعی بایدم %~% برنخواهم گشت بوئی بایدم
# 10 عالم جانی تو جانی ده مرا %~% گر سگیام استخوانی ده مرا
# 11 من بسوزم ز آرزوی زندگی %~% چون توداری زندگی وبندگی
# 12 آمدم تا بنده خاصم کنی %~% زنده یک ذره اخلاصم کنی
# 13 عیسی مریم دمی بر کار کرد %~% مست ره را از دمی هشیار کرد
# 14 گفت از هستی طهارت بایدت %~% ور خرابی صد عمارت بایدت
# 15 پاک گرد از هستی ذات و صفات %~% تا بیابی هم طهارت هم نجات
# 16 زانکه گر یک ذره هستی در رهست %~% در حقیقت بت پرستی در رهست
# 17 گر ز جان خود فنا باید ترا %~% نور جان مصطفی باید ترا
# 18 تا زنور جان او سلطان شوی %~% تا ابد شایسته عرفان شوی
# 19 من که او را یک مبشر آمدم %~% در بشارت هم مقصر آمدم
# 20 بر در او رو بشارت این بست %~% خاک او گشتی طهارت این بست
# 21 سالک آمد پیش پیر کاینات %~% قصه برگفت سر تا سر حیات
# 22 پیر گفتش هست عیسی را بحق %~% در کرم در لطف ودرپاکی سبق
# 23 زهر را از صدق خود تریاک دید %~% هرچه دید از پاکی خود پاک دید
~~PageV34P001
# 1 آن سگی مرده براه افتاده بود %~% مرگ دندانش ز هم بگشاده بود
# 2 بوی ناخوش زان سگ الحق میدمید %~% عیسی مریم چو پیش او رسید
# 3 همرهی را گفت این سگ آن اوست %~% و آن سپیدی بین که در دندان اوست
# 4 نه بدی نه زشت بوئی دید او %~% و آن همه زشتی نکوئی دید او
# 5 پاک بینی پیشه کن گر بنده %~% پاک بین گر بنده بیننده
# 6 جمله را یک رنگ و یک مقدار بین %~% مار مهره بین نه مهره ماربین
# 7 هم نکوئی هم نکوکاری گزین %~% مهربانی و وفاداری گزین ms260
# 8 گر خدا را میشناسی بنده باش %~% حق گزار نعمت دارنده باش
# 9 نعمت او میخوری در سال و ماه %~% حق آن نعمت نمیداری نگاه PageV34P002
# 1 با رفیقی شب روی فرزانه %~% شد بدزدی نیم شب درخانه
# 2 ناگهی آن یار خود راگفت زود %~% پای بیرون نه ازین خانه چو دود
# 3 یار ازو پرسید کاخر حال چیست %~% نیست کس بیدار پرهیزت ز کیست
# 4 گفت میکردم طلب تا هیچ هست %~% پاره نانم مگر آمد بدست
# 5 بر فراموشی نهادم در دهان %~% چون بخوردم یادم آمد در زمان
# 6 کاخر اینجا خورده شد نان و نمک %~% گر بداندیشی شوی رد فلک
# 7 کاملان در راه خود خون خوردهاند %~% بندگی و حق گزاری کردهاند
# 8 لاجرم در بندگی سلطان شدند %~% بهتر خلق جهان ایشان شدند
# 9 بندگی و چاه باید حبس نیز %~% تا شوی در مصر چون یوسف عزیز
# 10 گرچو جعفر آمدی صادق بباش %~% ور چو معشوق آمدی عاشق بباش
# 11 چون حسن شو هم بعلم و هم بکار %~% تا حسن آئی تونیز اندر شمار
# 12 لعب کم کن چند بازی کعب را %~% تا چو کعب آئی تو کار صعب را
# 13 نیست ازتو چون ربیع آئی بدیع %~% چون خریف نفس رفت اینک ربیع
# 14 اعجمی شو چون حبیب از غیر دور %~% تا حبیبت نام آید از غیور
# 15 گرچو معروف از خداواقف شوی %~% زود هم معروف و هم عارف شوی
# 16 گرچو ابراهیم ادهم بایدت %~% اشهب تقوی مسلم بایدت
# 17 گرچو ثوری بایدت در دل چراغ %~% طالع ثوری برون کن ازدماغ
# 18 گرچو طاووس یمانی بایدت %~% پر طاووس معانی بایدت
# 19 گر ترا چون فتح میباید مقام %~% کار کن تا فتح بینی والسلام
# 20 گر تو خود را سهل خواهی اهل باش %~% دین چو سهل افتاد هم چون سهل باش
# 21 گر تو در دین چون سری داری سری %~% این سری را ترک کن چون آن سری
# 22 ور ترا ms261 همچون شه کرمانست سوز %~% پس شه کرمان توئی و نیمروز
# 23 ور عطا دانی تو نه کسب و جزا %~% پس ابوالفضلی تو و ابن عطا
# 24 ور کمال و صفو نوری بایدت %~% از زر تاریک دوری بایدت
# 25 هرکه او مالک بوددینار را %~% مالک دینار نبود کار را
# 26 چون نمانی و بمانی این همه %~% گر نمیدانی بدانی این همه
# 27 چون بدانی هیچ نادانی مکن %~% تاتوانی هرچه بتوانی مکن
# 28 لطف و شفقت مهربانی پیش گیر %~% راه از بهر صلاح خویش گیر
# 29 ذره‌گر شفقت جانت دهند %~% پایگاه آل عمرانت دهند PageV34P003
# 1 گشت پیدا یک کبوتر نازنین %~% رفت موسی را همی در آستین
# 2 از پسش بازی درآمد سرفراز %~% گفت ای موسی بمن ده صید باز
# 3 رزق من اوست ازمنش پنهان مدار %~% لطف کن روزی من با من گذار
# 4 گشت حیران موسی عمران ازین %~% میتوان شد ای عجب حیران ازین
# 5 گفت این یک را امانم حاصل است %~% واندگر یک گرسنست این مشکلست
# 6 زینهاری پیش دشمن چون کنم %~% هست دشمن گرسنه من چون کنم
# 7 گفت اکنون هیچ دیگر بایدت %~% گوشتت یا این کبوتر بایدت
# 8 باز گفتا گوشتی گر باشدم %~% راضیم به از کبوتر باشدم
# 9 کز لکی خواست از پی مهمان خویش %~% تا ببرد پاره از ران خویش
# 10 بازچون گشت ای عجب واقف زراز %~% شد فرشته صورت و گم گشت باز
# 11 گفت ما هر دو فرشته بودهایم %~% تا ابد از خورد و خفت آسودهایم
# 12 لیک ما را حق فرستاد این زمان %~% تا کند معلوم اهل آسمان
# 13 شفقت تو درامانت داشتن %~% رحمت تو در دیانت داشتن
# 14 هرکرا چشمی بشفقت باز شد %~% در حریم قرب صاحب راز شد
# 15 عفو آمد مذهبش تا بود او %~% بی کرم یک دم نمیآسود او PageV34P004
# 1 در مصافی پادشاه حق شناس %~% یافت از خیل اسیران بی قیاس
# 2 با وزیر خویشتن گفت ای وزیر %~% چیست ms262 رای تو درین مشتی اسیر
# 3 گفت چون دادت خدای دادگر %~% آنچه بودت دوستر یعنی ظفر
# 4 آنچه آن حق دوستر دارد مدام %~% تو بکن آن نیز یعنی عفو عام
~~PageV34P005
# 1 آن زنی اندر زنا افتاده بود %~% وز ندامت تن بخون در داده بود
# 2 از پشیمانی که بود آن مستمند %~% خویشتن میکشت و درخون میفکند
# 3 عاقبت شد سوی پیغامبر همی %~% شرمناک از قصه خود زد دمی
# 4 سر بگردانید پیغامبر ز راه %~% در برابر رفت و گفت آنجایگاه
# 5 از دگر سو سر بگردانید باز %~% از دگر سو آمدش این زن فراز
# 6 قصه برگفت و بس بگریست زار %~% وز نبی درخواست خود را سنگسار
# 7 مصطفی گفتش که ای شوریده جان %~% نیست وقت سنگسارت این زمان
# 8 تا بشوئی سر بپردازی شکم %~% زانکه فرزندی تواند بود هم
# 9 رفت آن زن همچنان میسوخت زار %~% تا شد آبستن بحکم کردگار
# 10 آن بلا و رنج یک چندی کشید %~% تا که از وی گشت فرزندی پدید
# 11 پیش سید برد طفل خویش را %~% گفت برهان این زن درویش را
# 12 مصطفی گفتش برو با صبر ساز %~% تاکنی این طفل را از شیر باز
# 13 زانکه گر شیر دگر شکر بود %~% از همه شیر تو لایق تر بود
# 14 رفت آن زن با بلا دمساز شد %~% تاکه آن کودک ز شیرش باز شد
# 15 باز برد آن طفل را آنجایگاه %~% گفت برگیرید این زن را زراه
# 16 چند سوزم بیش ازین تابم نماند %~% زآتش دل بر جگر آبم نماند
# 17 مصطفی گفتش که وقت کار نیست %~% طفل را در جمع پذرفتار نیست
# 18 نیست کس تا هفت سال اینجایگاه %~% کو ز آب و آتشش دارد نگاه
# 19 هم تو اولیتر چو او بی کس بود %~% هفت سالش چون بداری بس بود
# 20 بود شخصی در پی آن کار شد %~% طفل را برداشت و پذرفتار شد
# 21 مصطفی را سخت ناخوش ms263 آمد آن %~% زانکه کاری بس مشوش آمد آن
# 22 چون کسی شد طفل را پروردگار %~% شد بشرع آن لحظه بروی سنگسار
# 23 مصطفی فرمود تا مردم بسی %~% برگرفت از راه سنگی هر کسی
# 24 عاقبت کردند زن را سنگسار %~% تا گرفت آن تایب صادق قرار
# 25 از پس تابوت زن آن رهنمای %~% گام میزد برسر انگشت پای
# 26 گفت غوغای ملک بگرفت راه %~% گام می نتوان نهاد اینجایگاه
# 27 کس نکرد این توبه اندر روزگار %~% بود آن زن در حقیقت مردکار
# 28 عاقبت چون کرد پیغامبر نماز %~% دفن کرد آن کشته راو گشت باز
# 29 مرتضی دید آن شب آن زن را بخواب %~% گفت هان چون کرد حق با تو خطاب
# 30 گفت حق گفتا ندانستی مگر %~% کانبیا را زان فرستادم بدر
# 31 تا شریعت را اساس ایشان نهند %~% آنچه چندان گفتم آن چندان نهند
# 32 چون محمد بود امین روزگار %~% ترک نتوانست کردن سنگسار
# 33 ای ز بی انصافی خود خورده سنگ %~% با خدای خویشتن بودی بجنگ
# 34 سوی او ده بار رفتی وانگهی %~% سوی ما گفتی ندانستی رهی
# 35 گر نهان یکبار با ما گشتئی %~% از گناه خود مبرا گشتئی
# 36 جبرئیل آنگاه بفرستادمی %~% تا ابد منشور عفوت دادمی PageV34P006
# 1 کافری پیش خلیل آمد فراز %~% گفت نانی ده بدین صاحب نیاز
# 2 گفت اگر مؤمن شوی وائی براه %~% هرچه دل میخواهدت از من بخواه
# 3 این سخن کافر چو بشنود از خلیل %~% درگذشت اوحالی آمد جبرئیل
# 4 گفت حق میگوید این کافر مدام %~% از کجا میخورد تا اکنون طعام
# 5 او که چندین گاه نان مییافتست %~% ازخداوند جهان مییافتست
# 6 این زمان کو از درت نان خواه شد %~% تن زدی تا گرسنه در راه شد
# 7 چون توئی دایم خلیل کردگار %~% باخلیل خویش شو در جود یار
# 8 چون تو فارغ از بخیلی آمدی %~% جود کن چون در خلیلی آمدی
# 9 یا رب این انعام و بخشایش نگر ms264 %~% عین آرایش برالایش نگر
# 10 با چنین فضلی ترا در پیشگاه %~% کی توان ترسید از بیم گناه
# 11 زانکه آن دریا چو در جوش آیدت %~% نیک و بد جمله فراموش آیدت
~~PageV34P007
# 1 گفت ذوالنون است کان دانای راز %~% چون کند از هم بساط مجد باز
# 2 گر گناه اولین و آخرین %~% بیش باشد ز آسمانها و زمین
# 3 برحواشی بساطش آن گناه %~% محو گردد جمله بر یک جایگاه
# 4 گر شود خورشیدنور افشان دمی %~% محو گردد صد جهان ظلمت همی
# 5 قطره چند ازگنه گر شد پلید %~% در چنان دریا کجا آید پدید
# 6 نه همه آنجایگه طاعت خرند %~% عجز نیز و ضعف هر ساعت خرند PageV34P008
# 1 شد جوانی را حج اسلام فوت %~% از دلش آهی برون آمد بصوت
# 2 بود سفیان حاضر آنجا غم زده %~% آن جوان را گفت ای ماتم زده
# 3 چار حج دارم برین درگاه من %~% میفروشم آن بدین یک آه من
# 4 آن جوان گفتا خریدم و او فروخت %~% آن نکو بخرید وین نیکو فروخت
# 5 دید آن شب ای عجب سفیان بخواب %~% کامدی از حق تعالیش این خطاب
# 6 کز تجارت سود بسیار آمدت %~% گر بکاری آمد این بار آمدت
# 7 شد همه حجها قبول از سود تو %~% تو زحق خشنود و او خشنود تو
# 8 کعبه اکنون خاک جان پاک تست %~% گر حجست امروز برفتراک تست PageV34P009
### | [ mbkhsh 35 ]
# 1 سالک آمد موج زن جان از وفا %~% پیش صدر و بدر عالم مصطفی
# 2 حال او اینجا دگرگون اوفتاد %~% خاک بر سر کرد و در خون اوفتاد
# 3 گفت ای سلطان دارالملک دین %~% وی رسول خاص رب العالمین
# 4 ای دل افروز همه دین گستران %~% وی سپیدار همه پیغامبران
# 5 ای ملک را بوده استاد ادب %~% وی فلک را کرده ارشاد طلب
# 6 ای مه و خورشید عکس روی تو %~% عرش و کرسی جفته در کوی تو
# 7 آفرینش را توئی مقصود بس %~% چون ms265 تو اصلی پس توئی موجود بس
# 8 بهترین جمله وز حرمتت %~% بهترین امتان شد امتت
# 9 بهترین شهرها هم شهر تست %~% بهترین قرنها از بهر تست
# 10 بهترین هر کتاب از حق تراست %~% بهترین هر زفان مطلق تراست
# 11 بهترین خانها بیت الله است %~% وان ترا هم قبله هم خلوتگه است
# 12 چون بهینی در بهینی یا بهین %~% پیشت آمد قطره ما مهین
# 13 گرچه ننگیام ولی زان توام %~% عاشق دیرینه حیران توام
# 14 گرچه دارم بیعدد بیحرمتی %~% تو منه بیرون مرا از امتی
# 15 ازدرت گر هیچ درماند یکی %~% هیچ در دیگر نماند بی شکی
# 16 از درت آن را که نگشاید دری %~% تا ابد نگشایدش در دیگری
# 17 گرچه راهت پای تا سر نور بود %~% لیکراهی سخت دورادور بود
# 18 من بهر در میشدم در راه تو %~% تا رسیدم من بدین درگاه تو
# 19 زان بهردر رفتم و هر گوشه %~% تادهندم در ره تو توشه
# 20 زان همه درها که آن در راه تست %~% تا ابد مقصود من درگاهتست
# 21 چون بعون توبدین درآمدم %~% وز در تو خاک بر سر آمدم
# 22 گر دهی یک ذره جانم را عیان %~% از میان جان نهم جان بر میان
# 23 چون دو عالم سایه پرورد تواند %~% هم زمین هم آسمان گرد تواند
# 24 از در تو من کجا دیگر شوم %~% گر شوم بی امر تو کافر شوم
# 25 چون بهشتم جز سر این کوی نیست %~% از چنین در ناامیدی روی نیست
# 26 از هدایت کسر من پیوند کن %~% هدیه بخش و مرا خرسند کن
# 27 مصطفای مجتبی سلطان دین %~% چون شنود این سر ز سرگردان دین
# 28 دید کان سالک تظلم مینمود %~% رحمتش آمد تبسم مینمود
# 29 گفت تا با تو توئی ره نبودت %~% عقل عاشق جان آگه نبودت
# 30 یکسر موی از تو تا باقی بود %~% کار تو مستی و مشتاقی بود
# 31 لیک اگر فقر و فنا میبایدت %~% نیست ms266 در هست خدا میبایدت
# 32 سایه شو گم شده در آفتاب %~% هیچ شو والله اعلم بالصواب
# 33 لیک راه تو درین منزل شدن %~% نیست الا در درون دل شدن
# 34 گرچو مردان حال مردان بایدت %~% قرب وصل حال گردان بایدت
# 35 اول از حس بگذر آنگه از خیال %~% آنگه از عقل آنگه از دل اینت حال
# 36 حال حاصل در میان جان شود %~% در مقام جانت کار آسان شود
# 37 پنج منزل درنهاد تو تراست %~% راستی تو بر تو است از چپ و راست
# 38 اولش حس و دوم از وی خیال %~% پس سیم عقلست جای قیل وقال
# 39 منزل چارم ازو جای دلست %~% پنجمین جانست راه مشکلست
# 40 نفس خود را چون چنین بشناختی %~% جان خود در حق شناسی باختی
# 41 چون تو زین هر پنج بیرون آمدی %~% خرقه بخش هفت گردون آمدی
# 42 خویشتن بی خویشتن بینی مدام %~% عقل و جان بی عقل و جان بینی تمام
# 43 جمله میبینی بچشم دیگری %~% جمله میشنوی و تو باشی کری
# 44 هم سخن گوئی زفان آن تو نه %~% هم بمانی زنده جان آن تو نه
# 45 گر بدانی کاین کدامین منبع است %~% قصه بی یبصر و بی یسمع است
# 46 چون تو باشی در تجلی گم شده %~% تونباشی مردم ای مردم شده
# 47 موسی آن ساعت که بیهوش اوفتاد %~% در نبود و بود خاموش اوفتاد
# 48 در حلول اینجا مرو گر ره روی %~% در تجلی رو تو تا آگه روی
# 49 چون بدین منزل رسیدی پاکباز %~% گر همه بر گویمت گردد دراز
# 50 چون ره جان بی نهایت اوفتاد %~% شرح آن بی حد و غایت اوفتاد
# 51 آنچه آنجا بینی از انواع راز %~% صد هزاران سال نتوان گفت باز
# 52 چون تو خود اینجا رسی بینی همه %~% حل شود دنیائی و دینی همه
# 53 پس برو اکنون و راه خویش گیر %~% پنج وادی در درون در پیش گیر
# 54 چون ms267 شدت آیات آفاقی عیان %~% زود بند آیات انفس را میان
# 55 داد یک یک عضو خود نیکو بده %~% ظلم کن بر نفس و داد اوبده
# 56 زانکه حق فردا ز یک یک عضو تو %~% باز پرسد بل ز یک یک جزو تو
# 57 چون دل سالک قرین راز گشت %~% از پس آمد کرد خدمت بازگشت
# 58 سالک آمد پیش پیر محترم %~% بازگفتش قصه خود بیش و کم
# 59 پیر گفتش مصطفی دایم بحق %~% در جهان مسکنت دارد سبق
# 60 نقطه فقر آفتاب خاص اوست %~% در دوکونش فخر از اخلاص اوست
# 61 فقر اگرچه محض بی سرمایگیست %~% باخدای خویشتن همسایگیست
# 62 این چه بی سرمایگی باشد که هست %~% تا ابد هر دو جهانش زیر دست
# 63 چون بچیزی سر فرو نارد فقیر %~% پس ز بی سرمایگی نبود گزیر
# 64 سر بسر هستند خلقان جهان %~% جمله مردان حق را میهمان
# 65 هرچه از گردون گردان میرسد %~% از برای جان مردان میرسد
# 66 خلق عالم را برای اهل راز %~% خوان کشیدستند شرق و غرب باز
# 67 وی عجب ایشان برای گرده %~% روز و شب از نفس خود آزرده PageV35P001
# 1 مصطفی چون آمد از معراج در %~% وام میخواست از جهودی جومگر
# 2 از برای قوت جو میخواستش %~% وان جهود سگ گرو میخواستش
# 3 هر دو عالم دید آن شب ارزنی %~% روز دیگر جو نبودش یک منی
# 4 لاجرم چون این و آن یکسانش بود %~% هر دو عالم زیر یک فرمانش بود
# 5 ضعف ایمان باشدت ای ناتوان %~% تو چه دانی سر فقر شب روان
# 6 جان آدم نیز سر فقر سوخت %~% هشت جنت را بیک گندم فروخت PageV35P002
# 1 از اکابر بود شیخی نامدار %~% دید در خواب آن بزرگ کامگار
# 2 کو براهی میشدی روشن چو ماه %~% یک فرشته آمدی پیشش براه
# 3 پس بدو گفتی که عزمت تا کجاست %~% گفت عزم من بدرگاه خداست
# 4 آن فرشته گفتش آخر شرم دار %~% تو شده مشغول ms268 چندین کار و بار
# 5 این همه اسباب و املاکت بود %~% پس هوای حضرت پاکت بود
# 6 کار و بار خویش میداری عزیز %~% قرب حق باید بسر باریت نیز
# 7 این همه لنگر ز تو آویخته %~% چون شوی با نور حق آمیخته
# 8 روز دیگر مرد از آن غم شد هلاک %~% هرچه بودش سر بسر در باخت پاک
# 9 یک نمد پاره که از وی جامه ساخت %~% آن نگه داشت و دگر جمله بباخت
# 10 چون شب دیگر بخفت آن پاکباز %~% آن فرشته در رهش افتاد باز
# 11 گفت هان قصد کجا داری چنین %~% گفت قصد قرب رب العالمین
# 12 گفت آخر بی خرد آنجا روی %~% با چنین ژنده نمد آنجا روی
# 13 با نمود آنجا مرو ای حق شناس %~% با خداوند جهان آخر پلاس
# 14 شد حجاب راه عیسی سوزنی %~% از نمدسازی تو خود را جوشنی
# 15 روز دیگر مرد آتش بر فروخت %~% وان نمود پاره بیاورد و بسوخت
# 16 دید القصه شب دیگر بخواب %~% کان فرشته کرد سوی او شتاب
# 17 گفت عزم تو کجاست ای نامدار %~% گفت نزدیک خدای کامگار
# 18 آن فرشته گفت ای بس پاکباز %~% چون تو کردی هرچه بود از خویش باز
# 19 تو کنون بنشین مرو زین جایگاه %~% چون تو بنشستی بیاید پادشاه
# 20 چون همه سوی حق آمد پوی تو %~% حق خود آید بیشک اکنون سوی تو
# 21 پاک شو از هرچه داری و بباز %~% تا حقت در پاکی آید پیش باز
# 22 تا نتابد نقطه‌درویشیت %~% نبود از قربخدا بی خویشیت
# 23 نقطه فقرست پیشان همه %~% فقر جانسوزست درمان همه
# 24 گر بفقرت نیست فخری چون رسول %~% هست دینت شرک و فضل تو فضول
# 25 فقر همچون کعبه چار ارکان نمود %~% پنجمش جز ذات حق نتوان نمود
# 26 در زمان مصطفی این هر چهار %~% بر صحابه بود دایم آشکار
# 27 جوع و جان بازی و ذل و غربتست %~% چون گذشت این چار ms269 پنجم قربتست
# 28 جمله را بی جوع آرامی نبود %~% هیچ کس در نان و در نامی نبود
# 29 جمله اصحاب جانباز آمدند %~% عاشق و مرد و سرانداز آمدند
# 30 جمله را عزی که بود ازذل بود %~% لاجرم هر جزو ایشان کل بود
# 31 جمله در غربت وطن بگذاشتند %~% دل ز زاد و بود خود برداشتند
# 32 لاجرم در فقر سلطان آمدند %~% بهترین خلق دو جهان آمدند
# 33 در بیابانی که صعلوکان راه %~% در رکاب آرند پای آن جایگاه
# 34 خواجگان از عشق دستار آن زمان %~% جمله در خانه گریزند از میان
# 35 گر تو هستی مرغ عشق و مرد راه %~% ازدر حق صد هزاران دیده خواه
# 36 تا بدان هردیده عمری بنگری %~% خویشتن بینی مخنث گوهری
# 37 هر زمانت تازه انکاری دگر %~% در بن هر موی زناری دگر
# 38 پس بچندان چشم چون کردی نگاه %~% بار دیگر صد هزاران گوش خواه
# 39 تا بدان هر گوش در لیل ونهار %~% بشنوی از درگه حق آشکار
# 40 کای مخنث گوهر اینجا بار نیست %~% عشق حق را با مخنث کار نیست
# 41 مرد میباید نه سر او را نه پای %~% جمله گم گشته درو او در خدای
# 42 گر بود یک ذره در فقرت منی %~% نبودت جاوید روی ایمنی PageV35P003
# 1 بایزید از خانه میآمد پگاه %~% اوفتاد آنجا سگی با او براه
# 2 شیخ حالی جامه را در هم گرفت %~% زانکه سگ را سخت نامحرم گرفت
# 3 سگ زفان حال بگشاد آن زمان %~% گفت اگر خشکم مکش از من عنان
# 4 ورترم هفت آب و یک خاک ای سلیم %~% صلح اندازد میان ما مقیم
# 5 گر تو را سهل است با من زان چه باک %~% کار تو با تست کاری خوفناک
# 6 گر بخود دامن زنی یک ذره باز %~% پس ز صد دریا کنی غسل نماز
# 7 زان جنابت هم نگردی هیچ پاک %~% پاک میگردی ز من از آب و خاک
# 8 اینکه تو ms270 دامن ز من داری نگاه %~% جهد کن کز خویشتن داری نگاه
# 9 شیخ گفتش ظاهری داری پلید %~% هست آن در باطن من ناپدید
# 10 عزم کن تا هر دو یک منزل کنیم %~% بو کز آنجا پاکئی حاصل کنیم
# 11 گر دوجا آب نجس بر هم شود %~% چون بدو قله رسد محرم شود
# 12 همرهی کن ای بظاهر باطنم %~% تا شود از پاکی دل ایمنم
# 13 سگ بدو گفت ای امام راهبر %~% من نشایم همرهی را در گذر
# 14 زانکه من رد جهانم این زمان %~% وانگهی هستی تو مقبول جهان
# 15 هرکرا بینم مرا کوبی رسد %~% با لگد یا سنگ یا چوبی رسد
# 16 هرکرا بینی تو گردد خاک تو %~% شکر گوید ز اعتقاد پاک تو
# 17 از پی فردای خود تا زادهام %~% استخوانی خویش را ننهادهام
# 18 تو مگر شکاک راه افتاده %~% لاجرم گندم دو خم بنهاده
# 19 تا بود گندم مگر فردات را %~% سر نمیگردد چنین سودات را
# 20 شیخ کاین بشنود مشتی آه کرد %~% روی و ره نه روی سوی راه کرد
# 21 گفت چون من مینشایم زابلهی %~% تا کنم با یک سگ او همرهی
# 22 همرهی لایزال و لم یزل %~% چون توانم کرد با چندین خلل
# 23 تا که میماند من ومائی ترا %~% روی نبود ایمنی جائی ترا
# 24 چون ز ما و من برون آئی تمام %~% هر دو عالم کل تو باشی والسلام
~~PageV35P004
# 1 دعوئی بد صوفی درویش را %~% سوی قاضی برد خصم خویش را
# 2 صوفی آن دعوی چو کرد آنجایگاه %~% بینت را خواستش قاضی گواه
# 3 رفت صوفی ودل از بند آورید %~% در گواهی صوفئی چند آورید
# 4 قاضیش گفتادگر باید گواه %~% برد ده صوفی دگر آنجایگاه
# 5 باز قاضی گفت ای مرد مجاز %~% صوفیان را می میار اینجا فراز
# 6 زانکه هر صوفی که با خود آوری %~% یک تنند ایشان اگر صد آوری
# 7 چون عدد نبود میان آن گروه %~% دو گواه آور ms271 نه زان آن گروه
# 8 کاین گروهیاند چون یک تن شده %~% وز میانشان رسم ما و من شده
# 9 هر که یک دم اوفتاد این جایگاه %~% تا ابد جاوید برخیزد ز راه
# 10 نام او از هر دو عالم گم شود %~% همچو یک شبنم که در قلزم شود
~~PageV35P005
# 1 عورتی را کودکی گم گشته بود %~% دل از آن دردش بخون آغشته بود
# 2 در میان راه میشد بیقرار %~% وز غم آن طفل مینالید زار
# 3 صوفئی گفتش منال ای نیک زن %~% پیشه کن تسلیم و فال نیک زن
# 4 غم مخور گر تو نیابی ای درش %~% باز یابی در جهان دیگرش
# 5 چون سخن بشنود زن آمد بجوش %~% گفت ای صوفی چه میگوئی خموش
# 6 من ندانم این که هرک اینجایگاه %~% کم بود فردا شود پیش دو راه
# 7 زانکه من دانم که خلق روزگار %~% زین دو عالم در یکی دارد قرار
# 8 بی شکی هم آدمی هم دیگران %~% یا درین عالم بود یا نه دران
# 9 صوفیش گفتا بدان گر اندکی %~% در میان صوفیان افتد یکی
# 10 نیز کس در هر دو عالم جاودان %~% نه خبر یابد نه نام ونه نشان
# 11 هر که او با صوفیان دارد قرار %~% هست او از هر دو عالم برکنار
# 12 توازان غم خور که آن طفل لطیف %~% در میان صوفیان افتد حریف
# 13 محو گردد جاودان نامش همی %~% در دو عالم نبود آرامش همی
# 14 هر که قرب حق بدست آرد دمی %~% همچو دریائی نماید شبنمی
# 15 قطره کو غرقه دریا بود %~% هر دو کونش جز خدا سودا بود
# 16 آب دریا باشد از شش سوی او %~% واو بمیرد تشنه دل در کوی او
# 17 قرب جوی ای دوست وز دوران مباش %~% وصل خواه از خیل مهجوران مباش
# 18 گر نیاید قرب اینجا حاصلت %~% پیش آرد بعد کاری مشکلت
# 19 گر مقام قرب حق میبایدت %~% بر نکوکاران سبق میبایدت
# 20 خوردروز و ms272 خواب شب گردان حرام %~% تا مگر در قرب حق یابی مقام
~~PageV35P006
# 1 مالک دینار شب بیدار بود %~% روز نیز از سوز دل در کار بود
# 2 چون بروز آورد شبهای دراز %~% همچو شبها در گرفت از روز باز
# 3 روز و شب صبر وقرارش رفته بود %~% این چنین کس چون تواند خفته بود
# 4 دختری بودش جگر سوز از پدر %~% گفت آخر شب بخفت و غم مخور
# 5 خلق خفته جمله تو چون کوکبی %~% از چه معنی مینخفتی یک شبی
# 6 گفت خفتن نیست درمان پدر %~% کز شبیخون ترسم ای جان پدر
# 7 خواب اگر در شارع سیلی بود %~% چون شوی بیدار واویلی بود
# 8 می ندانم کاین چه مردان بودهاند %~% کز عمل یک دم نمیآسودهاند
# 9 گر ترا یک دم غم ایشانستی %~% تا ابد درد تو بیدرمانستی
# 10 درد ایشان نیست از کسب و عطاست %~% کی چنان دردی شود از کسب راست
~~PageV35P007
# 1 بود درویشی بغایت غم زده %~% آن یکی گفتش که ای ماتم زده
# 2 غم بدر کن زانکه من هم کردهام %~% گفت چندین غم نه من آوردهام
# 3 این زمان من روز و شب در ماتمم %~% کانتواند برد کاورد این غمم
# 4 این همه غم کز دل پرخون خورم %~% چون نه من آوردهام من چون برم
# 5 من ندانم هیچ غم در روزگار %~% چون فراق و سخت تر زین نیست کار
# 6 گم شود صد عالم غم باتفاق %~% در بر یک ذره غم از فراق
# 7 ذره تا هستی خویشت بود %~% صد فراق سخت در پیشت بود PageV35P008
# 1 در میان جمع یک صاحب کمال %~% کرد محی الدین یحیی را سؤال
# 2 کان همه منصب که پیدا ونهان %~% مصطفی را بود در هر دوجهان
# 3 از چه گفت او کاشکی از بحر جود %~% حق نیاوردی مرا اندر وجود
# 4 آنکه جمله از برای او بود %~% هر دوعالم خاک پای او بود
# 5 این چرا گوید چه حکمت دانی ms273 این %~% شرح ده چندان که می بتوانی این
# 6 گفت دو لوری بچه مرد و زنی %~% کرده در خرگه بصحرا مسکنی
# 7 بود دو خرگه برابر هر دو را %~% وصل یکدیگر میسر هر دو را
# 8 هر دو در خوبی کمالی داشتند %~% هم ملاحت هم جمالی داشتند
# 9 هر دو مست روی یکدیگر شدند %~% صید شست موی یکدیگر شدند
# 10 روز و شب در عشق هم میسوختند %~% سال و مه سر تا قدم میسوختند
# 11 بر جمال یکدیگر میزیستند %~% دایما در هم همی نگریستند
# 12 یک دم از همشان شکیبائی نبود %~% زانکه عشق هر دو هر جائی نبود
# 13 عاقبت آن هر دو را از روزگار %~% گوسفند و گاو شد بیش از شمار
# 14 کار و بار هر دو تن بسیار شد %~% هر دو خرگه جای گیر و دار شد
# 15 چون زیادت گشت هر ساعت مقام %~% بیشتر شد هر زمان خیل وغلام
# 16 آمدند از دشت سوی شهر باز %~% شد میسرشان دو قصر سرفراز
# 17 پرده دار و حاجبان بنشاندند %~% پادشاهی جهان میراندند
# 18 کار هر دو در گذشت از آسمان %~% زانکه بود آن در ترقی هر زمان
# 19 زین سبب آن هر دو مرغ دلنواز %~% اوفتادند از بر هم دور باز
# 20 هر دو را از کار و بار و گیر دار %~% وصل رفت و هجر آمد آشکار
# 21 در میان هر دو راهی دور ماند %~% این ازان و آن ازین مهجور ماند
# 22 در فراق یکدگر میسوختند %~% هر دم از نوع دگر میسوختند
# 23 هیچکس از دردشان آگه نبود %~% هیچ سوی یکدگرشان ره نبود
# 24 هر دو مشتاق گدائی آمدند %~% دشمن آن پادشائی آمدند
# 25 درگدائی هر دوچون شیر و شکر %~% تازه و خوش میشدند از یکدگر
# 26 لیک چون منشور شاهی خواندند %~% از سپیدی در سیاهی ماندند
# 27 در گدائیشان بسی به بود کار %~% پادشاهیشان نیامد سازگار
# 28 در گدائی عشق با هم باختند %~% در شهی ms274 با هم نمیپرداختند
# 29 عاقبت از گردش لیل ونهار %~% هر دو تن را کرد مفلس روزگار
# 30 پادشاهی رفت وآن بیشی نماند %~% حاصلی جز نقد درویشی نماند
# 31 شهر را بیخویشتن بگذاشتند %~% راه صحرا هر دو تن برداشتند
# 32 هر دوچون محروم و مسکین آمدند %~% با سر جای نخستین آمدند
# 33 همچو اول بار دو خرگه تمام %~% برکشیدند آن دو تن در یک مقام
# 34 بار دیگر هر دو دلبر بی تعب %~% در برابر اوفتادند ای عجب
# 35 هر دو از سر باز در هم گم شدند %~% وز همه عالم بیک دم گم شدند
# 36 نقد وصل وگنج جان برداشتند %~% زحمت هجر از میان برداشتند
# 37 هر زمان ذوقی دگرگون یافتند %~% هر نفس صد لذت افزون یافتند
# 38 برگشادند آن دو مرغ آنجا زفان %~% شکرها گفتند حق را هر زمان
# 39 کز شهی با این گدائی آمدیم %~% با سر این آشنائی آمدیم
# 40 پادشاهی دام ما افتاده بود %~% تا دو مرغ از هم جدا افتاده بود
# 41 خاک درویشی شدیم از جان پاک %~% بر سر آن پادشاهی باد خاک
# 42 کاش آن شاهی نبودی وان کمال %~% تانبردی روزگار این وصال
# 43 کاش بی کوس و علم می بودمی %~% تا چنین دایم بهم میبودمی
# 44 گر همه عالم مسلم بودن است %~% از همه مقصود با هم بودن است
# 45 هر دو چون باهم رسیدیم این نفس %~% فارغیم از جمله کار اینست و بس
~~PageV35P009
### | [ mbkhsh 36 ]
# 1 سالکی کاسرار قدسش دایه بود %~% پیش حس آمد که اول پایه بود
# 2 گفت ای جاسوس ظاهر نام تو %~% سوی باطن دایما آرام تو
# 3 پنج نوبت در همه عالم تراست %~% شش جهت در زیر فرمان هم تراست
# 4 از قدم تا فرق ذات تو منیست %~% از منی بیرون ذاتت ایمنیست
# 5 هر کجا هستیست آنجا ذات تست %~% نیستی بالای محسوسات تست
# 6 چون نمیآمد منی در قرب راست %~% لاجرم در تو منی از بعد ms275 خاست
# 7 چون ترا بعد فراوان پیش بود %~% تشنگی تو زجمله بیش بود
# 8 دایه عقلی و عقل پیر کار %~% هست از پستان تو یک شیر خوار
# 9 دایما در نقل میبینم ترا %~% در نثار عقل میبینم ترا
# 10 تا تو در ظاهر نگردی کار ساز %~% عقل در باطن نگردد اهل راز
# 11 چون زحکمت عقل صاحب راز گشت %~% پیش درگاه تو باید بازگشت
# 12 تا مرا از راز آگاهی دهی %~% در گدائی خلعت شاهی دهی
# 13 حس که بشنود این سخن افسرده شد %~% شمع پنج ادراکش از غم مرده شد
# 14 گفت چون عین منی ذات منست %~% شرک و بدعت از اضافات منست
# 15 کی شراب صرف توحیدم رسد %~% گر رسد بوئی ز تقلیدم رسد
# 16 صد هزاران شاخم از هر سوی من %~% چون شوم یک قبله و یک روی من
# 17 کی بود از کثرتم بگسستگی %~% تا بگردن در عدد پیوستگی
# 18 ذره آگاهی معنیم نیست %~% جز حیات ظاهر و دنیام نیست
# 19 آنکه او را زندگی در ظاهرست %~% گر ز باطن بوی یابد نادرست
# 20 چون مرا از سر معنی نیست بوی %~% کردهام بر صورت اعداد خوی
# 21 چون مرا از مشک معنی بوی نیست %~% حس مشرک لایق این کوی نیست
# 22 حس ناقص چون دهد کس را کمال %~% گر گزیرت نیست زوبازی خیال
# 23 سالک آمد پیش پیر بحر و بر %~% حال خود راداد شرحی معتبر
# 24 پیر گفتش حس منی اندر منی است %~% راه او بر وادی ناایمنی است
# 25 عالمی پر تفرقهست از پیش و پس %~% ندهد او یک ذره جمعیت بکس
# 26 بازکن خوی ای پسر از تفرقه %~% تا نگردد خرقه تو مخرقه
# 27 دولت جاوید جمعیت شناس %~% هرچه بشناسی بدین نیت شناس
# 28 تامنی تو زبون میداردت %~% باد ریشت سرنگون میداردت
# 29 تا که از پندار آئی مست خواب %~% خاک میبس باد ریشت را جواب
~~PageV36P001
# 1 گفت وقت حلق خلقی در حجاز ms276 %~% بهر سنت موی میکردند باز
# 2 از یکی پرسید آن مجنون راه %~% کز چه اندازید موی اینجایگاه
# 3 گفت موی افکندن اینجا سنت است %~% ترک این سنت دلیل محنت است
# 4 چون شنود القصه آن دیوانه راز %~% گفت ای مشتی گدای بی نیاز
# 5 حلقه سر گر سنتی آمد نه خرد %~% پس فریضه ریش میباید سترد
# 6 زانکه در ریش تو چندان باد هست %~% کان بلای صد دل آزاد هست
# 7 زینچه گفتم بر شما صد منت است %~% کاین فریضه بهتر از صد سنت است
# 8 کار کن چون وقت کارت این دمست %~% زانکه این یک دم ترا صد عالمست
# 9 تاکی از خواب هوس بیدار شو %~% همچو بیداران دین در کار شو
# 10 گر نخواهی کشت کرد امروز تو %~% چون کنی فردا میان سوز تو PageV36P002
# 1 غافلی میشد بصحرا روز برف %~% دید مردی را ز مردان شگرف
# 2 برف میرفت آن بزرگ و میگذشت %~% دانه میپاشید در صحرا ودشت
# 3 برف در گرمی چو آتش میفشاند %~% مرغکان را دانه خوش میفشاند
# 4 غافل او را گفت ای بس بی خبر %~% نیست وقت کشت این ناید ببر
# 5 در چنین فصلی که کارد دانه %~% ور کسی کارد بود دیوانه
# 6 مرد گفتش این چه گویم زشت نیست %~% کشت اینست و جزین خود کشت نیست
# 7 وقت کشت من کنونست ای پسر %~% گر تو نشناسی جنونست ای پسر
# 8 این زمین کاین تخم افکندم درو %~% از سرشکم آب میبندم درو
# 9 آن درو چون وقتش آید من کنم %~% وان زمین را گاو در خرمن کنم
# 10 تا بکی از خام بودن سوز کو %~% چند از تاریکی شب روز کو
# 11 ای نمازت نانمازی آمده %~% پاک بازی تو بازی آمده
# 12 چون نماز تو چنین پرتفرقهست %~% ترک کن کاین نیست ادااین مخرقهست
~~PageV36P003
# 1 ابن ادهم چون ادا کردی نماز %~% دست بنهادی بروی خویش باز
# 2 روی گفتی من بپوشم از خطر %~% تاب ms277 رویم باز نتوان زد مگر
# 3 زانکه میدانم که دست بی نیاز %~% باز خواهد زد بروی من نماز
~~PageV36P004
# 1 رفت آن غافل سوی مسجد فراز %~% تاکسی دم زد بپرداخت از نماز
# 2 نه سجودی کرد لایق نه رکوع %~% خواست کز مسجد کند عزم رجوع
# 3 بود در مسجد یکی مجنون مست %~% بادلی پر شور و با سنگی بدست
# 4 مرد را گفتا که هین ای حیله جوی %~% این نماز اینجا کرا کردی بگوی
# 5 گفت آن کاهل نمازش کاین نماز %~% کردم از بهر خدای بی نیاز
# 6 مرد مجنون گفت از آن گویم همی %~% وین نشان ازتو از آن جویم همی
# 7 کاین نماز از بهر حق گر کردهئی %~% بس که این سنگم تو بر سر خوردهئی
# 8 مرد گفتا روز بس بیگاه بود %~% زان نماز من چنین کوتاه بود
# 9 نیستت یک ذره آگاهی ز خویش %~% دشمن خویشی چه میجوئی ز خویش
# 10 خلق کشتن بر اجل نتوان نهاد %~% این عمل جز بر امل نتوان نهاد
# 11 چون امل بسیار و چون عمراندکست %~% گر بسی اندک شود کم چه شکست
# 12 هفته ماندست و باقی رفته عمر %~% تو چه خواهی کرد این یک هفته عمر
# 13 در چنین عمری که بیش از برق نیست %~% گر بخندی گر بگریی فرق نیست
# 14 عمر چون بگذشت اگر شیر آمدی %~% از سر یک موی در زیر آمدی PageV36P005
# 1 بود کشتی گیر برنائی چو ماه %~% سرکشان را سرنگون کردی براه
# 2 عاقبت از گردش لیل و نهار %~% شد ز یک مویش سپیدی آشکار
# 3 موی را بر کند و بر دستش نهاد %~% پس سرشک از چشم خون افشان گشاد
# 4 گفت در کشتی چو سرافراختم %~% سرکشان را سرنگون انداختم
# 5 ای عجب این موی سرافراختست %~% سرنگونم بر زمین انداختست
# 6 با همه مردان بکوشم وقت کار %~% نیستم در پیش موئی پایدار
# 7 ساختستم با بتر در صبح و شام %~% وز بتر بهتر همی ms278 جویم مدام
# 8 با بتر تا چند خواهی ساخت تو %~% در بتر بهتر چه خواهی باخت تو
# 9 بهترین چیزی که عمرست آن دراز %~% در بتر چیزی که دنیاست آن مباز
# 10 ای بیک جو بهر دنیا جان فروش %~% بوده یوسف را چنین ارزان فروش
# 11 چون تو یوسف را بجان نخریده %~% لاجرم او را بجان نگزیده
# 12 یوسف جان را کسی سلطان کند %~% کو خریداری او از جان کند
# 13 یوسف جانت عزیزست ای پسر %~% بهترت از وی چه چیزست ای پسر
# 14 قدر یوسف کور نتواند شناخت %~% جز دلی پر شور نتواند شناخت
~~PageV36P006
# 1 آن غریبی را وزارت داد شاه %~% یافت عمری در وزارت آب و جاه
# 2 عاقبت چون پیری آمد کارگر %~% خواست آن دستور دستوری مگر
# 3 گفت خواهم کرد عزلت اختیار %~% زانکه میترسم ز مرگ ای شهریار
# 4 منع نکند پادشاه سرفراز %~% تا روم زینجا بجای خویش باز
# 5 میگذارم روز و شب در طاعتی %~% پس دعا میگویمت هر ساعتی
# 6 شاه گفتش تو که اول آمدی %~% در تهی دستی معطل آمدی
# 7 هرچه داری جمله کن تسلیم شاه %~% همچو اول روز رو زینجایگاه
# 8 چون تو اینجاآمدی دستی تهی %~% میروی با این همه گنج آنگهی
# 9 مرد گفتا گر وزارت ساختم %~% نقد عمرم در ره تو باختم
# 10 نقد من با من ده آن خویش گیر %~% ورنه تن زن ترک آن خویش گیر
# 11 کس چه داند تا چه نقدی بس عزیز %~% باختم من در ره ملک تو نیز
# 12 چون همه سرمایه تو عمر بود %~% پس چرا بر باد دادی عمر زود
# 13 چون چنین سرمایه از دستت برفت %~% هرچه آن بودست یا هستت برفت
# 14 تو چه دانی قدر عمر ای هیچکس %~% مردگان دانند قدر عمر بس
# 15 با زپرس از اهل گورستان تو نیز %~% تا چه میگویند از عمر عزیز
~~PageV36P007
# 1 دید شیخی پاک دینی را بخواب %~% چون سلامش گفت نشنود ms279 او جواب
# 2 گفت آخر ای بزرگ نیک نام %~% از چه میندهی جوابم را سلام
# 3 چون تو میدانی که فرض است این جواب %~% پس جوابم باز ده سر بر متاب
# 4 گفت میدانم که فرض است ای امام %~% لیک بر ما بسته شد این در تمام
# 5 چون جواب تو توانم داد باز %~% چون در طاعت فراز آمد فراز
# 6 هیچ طاعت نه رکوع و نه سجود %~% تا ابد از ما نیاید در وجود
# 7 گرچو تو در دار دنیا بودمی %~% یک دم از طاعت کجا آسودمی
# 8 پیش ازین بودیم مشتی بیخبر %~% قدر اکنون می بدانیم این قدر
# 9 ای دریغا راه طاعت بسته شد %~% دم گسسته گشت و غم پیوسته شد
# 10 نه بسوی طاعتم راهی بماند %~% نه دلم را زهره آهی بماند
# 11 ای دریغا فوت شد عمر دراز %~% غصه ماند و قصه نتوان گفت باز
# 12 هر نفس صد کوه رادرنده بود %~% لیک از مادر بوش افکنده بود
# 13 ای دریغا می ندانستیم ما %~% کار کردن میتوانستیم ما
# 14 لاجرم امروز حیران ماندهایم %~% در پشیمانی بزندان ماندهایم
# 15 مرغ قدر بال و پر اندک قدر %~% آن زمان داند که سوزد بال و پر
# 16 تو ز کوری ره نمیدانی ز چاه %~% خیز از حق دیده بیننده خواه
# 17 کار تو یارب که چون زیبا کنند %~% گر بکوری خودت بینا کنند
# 18 کوپله بحری تو پر باد آمده %~% وانگهت بر باد بنیاد آمده
# 19 مانده پر باد این دم بیخبر %~% باش تا بادت برون ‌آید ز سر
~~PageV36P008
# 1 آن یکی دیوانه حیران میشتافت %~% کله در راه گورستان بیافت
# 2 کرد پرخاک و نهفتش بر زمین %~% آن یکی گفتش چرا کردی چنین
# 3 گفت مجنونش که ای از کار دور %~% بوده است این کله پر باد غرور
# 4 میکنم پرخاک این سر تا مگر %~% چون در آمد خاک باد آید بدر
# 5 گرچه سر بر آسمان داری ms280 کنون %~% در زمین چون آسمان گردی نگون
# 6 کار و بار تو در این عالم بود %~% چون تو رفتی آن همه ماتم بود
# 7 نیست آنجا جز فنا را هیچ روی %~% زانکه آنجا در نگنجد هیچ موی
~~PageV36P009
# 1 کرد مجنونی بگورستان نشست %~% مرده را سردرآورده بدست
# 2 موی از آن سر پاک برمیکند زود %~% در میان خاک میافکند زود
# 3 سایلی گفتش چه میجوئی ازین %~% گفت ای غافل چرا گوئی چنین
# 4 مینگنجیدست این سر در جهان %~% لیک موئی در نگنجد این زمان
# 5 همچو گوئی کردهای گم پا و سر %~% این چه سرگردانی است ای بیخبر
# 6 بر کنار آی از همه کار جهان %~% پیش از آن کت در ربایند از میان
# 7 هیچ را چون پایداری روی نیست %~% دشمنی و دوستداری روی نیست
# 8 گوئیا آس فلک سود و نسود %~% هرچه هست ای جان من بود و نبود
# 9 روی را چون نیست روی اینجا بدن %~% فرق نبود زشت یا زیبا بدن
# 10 موی را چون نیست در بودن امید %~% پس کنون خواهی سیه خواهی سپید
# 11 گر کسی آمد ببالا بازگشت %~% قطره دان کو بدریا بازگشت
# 12 غم مخور گر خنده زد برقی و مرد %~% شبنمی افتاد در غرق و بمرد
# 13 کار و بار عالم حس هیچ نیست %~% تاتوان کوشید زر مس هیچ نیست
# 14 زندگی عالم حس عالمی %~% هست در جنب حقیقت یک دمی
# 15 هرچه آن یک لحظه باشد خوب و زشت %~% من نخواهم گر همه باشد بهشت
~~PageV36P010
# 1 آن یکی عیسی مریم را چه گفت %~% گفت ای طاق ترا خورشید جفت
# 2 از چه خود را مینسازی خانه %~% گفت آخر من نیم دیوانه
# 3 هرچه نبود تا ابد همبر مرا %~% آن کجا هرگز بود در خور مرا
# 4 هرچه آن با تو فرو ناید براه %~% فرق نبود چه گدا آنجا چه شاه
~~PageV36P011
# 1 خسروی میرفت در صحرا و شخ %~% با سپاهی در عدد ms281 مور و ملخ
# 2 جمله صحرا غبار و گرد بود %~% بانگ پیل و کوس و بردا برد بود
# 3 بود بر ره شاه را ویرانه %~% خفته بر دیوار آن دیوانه
# 4 شاه چون پیش آمدش او برنخاست %~% همچنان میبود کرده پای راست
# 5 شاه گفتش ای گدای خاک راه %~% تو چرا حرمت نمیداری نگاه
# 6 شاه میبینی و لشکر پیش و پس %~% برنخیزد چون منی را چون تو کس
# 7 پیش شه دیوانه آزادوش %~% همچنان خفته زبان بگشاد خوش
# 8 گفت آخر از چه دارم حرمتت %~% یا کجا در چشمم آید نعمتت
# 9 گر بقارونی برون خواهی شدن %~% همچو قارون سرنگون خواهی شدن
# 10 ور چو نمرودی تو از ملک و سپاه %~% همچو او گردی بیک پشه تباه
# 11 ور نکو روئیست در غایت ترا %~% کافری باشی ز ترکان ختا
# 12 ور ترا علمست و با آن کار نیست %~% از تو تا ابلیس ره بسیار نیست
# 13 ور تو همچون صاحب عادی بزور %~% سردهد چون عوج یک سنگت بگور
# 14 ور بهشت آمد سرایت خشت خشت %~% همچو شدادت کشند اندر بهشت
# 15 ور نداری این همه عیب و بدی %~% پس چو هم باشیم هر دو در خودی
# 16 هر دو از یک آب در خون آمدیم %~% هر دو از یک راه بیرون آمدیم
# 17 هر دو از یک زاد بر پائیم ما %~% هر دو از یک باد برجائیم ما
# 18 هر دو در یک گز زمین افتادهایم %~% هر دو اندر یک کمین افتادهایم
# 19 هر دو از یک مرگ خیره میشویم %~% هر دو با یک خاک تیره میشویم
# 20 در همه نوعی چو باتو همدمم %~% من چرا برخیزم ازتو چه کمم PageV36P012
### | [ mbkhsh 37 ]
# 1 سالک آتش دل شوریده حال %~% شد ز خیل حس برون پیش خیال
# 2 گفت ای در اصل یک ذات آمده %~% پنج محسوست مقامات آمده
# 3 تو یکی و جمله پاک و نجس %~% میکنی ادراک همچون پنج ms282 حس
# 4 شم و ذوق و لمس با سمع و بصر %~% کرده یک لوح ترا ذات الصور
# 5 آنچه حاجت بود پنج آلت برونش %~% تو بیک آلت گرفتی در درونش
# 6 پاره چون دور بودی از عدد %~% پنج مدرک نقدت آمد از احد
# 7 چون زمانی و مکانی آمدی %~% پنج ره در خرده دانی آمدی
# 8 گرچه بودت پنج محسوس آشکار %~% مدرکت هر پنج شد در پنج یار
# 9 چون نیارستی بیک ره پنج دید %~% از زمان ذات تو چندین رنج دید
# 10 وی عجب از پنج ادراک قوی %~% صورتی ماند از زمانه معنوی
# 11 چون بوحدت آمدی نزدیک تر %~% بود راه تو ز حس باریک تر
# 12 پس بوحدت از عدد درکش مرا %~% ره بمن بنمای و کن دلخوش مرا
# 13 تا برون آیم ز چندین تفرقه %~% خرقه بر آتش نهم ازمخرقه
# 14 سر بوادی محبت آورم %~% ره درین غربت بقربت آورم
# 15 زین سخن همچون خیالی شد خیال %~% حال بر وی گشت حالی زین محال
# 16 گفت من زین نقد بس دور آمدم %~% زینچه میجوئی تو مهجور آمدم
# 17 چون بمن در خواب میآید خطاب %~% کی توانم دید بیداری بخواب
# 18 هیچ صورت هیچ معنی هیچ کار %~% نیست جز در پرده بر من آشکار
# 19 آنکه در پرده بود فریاد خواه %~% دیگری را چون دهد در پرده راه
# 20 هیچ نگشاید ز من در هیچ حال %~% من خیالم چند پیمائی خیال
# 21 گر طلبکاری ازینجا نقل کن %~% پای نه بر حس و ره بر عقل کن
# 22 سالک آمد پیش پیر مهربان %~% حال خود با او نهاد اندر میان
# 23 پیر گفتش هست دیوان خیال %~% از حس و از عقل پر خیل مثال
# 24 هرکجا صورت جمال آرد پدید %~% زو مثالی در خیال آرد پدید
# 25 قسم حس آمد فراق اما خیال %~% نقددارد از همه عالم وصال
# 26 هرچه خواهد جمله در پیشش بود %~% وینچنین وصلی هم از ms283 خویشش بود
# 27 حس چنان در بعد افتادست طاق %~% کز وصال نقد بیند صد فراق
# 28 نانهاده یک قدم در وصل خویش %~% صد فراقش آید از هر سوی پیش
~~PageV37P001
# 1 بوعلی دقاق آن شیخ جهان %~% شد بنزدیک مریدی میهمان
# 2 آن مرید از عشق او میسوخت زار %~% کرده بودش روزگاری انتظار
# 3 شیخ بنشست آن مرید نونیاز %~% گفت شیخا کی بخواهی رفت باز
# 4 گفت ناافتاده وصلی اتفاق %~% پیش باز آوردی آواز فراق PageV37P002
# 1 کاملی گفتست کز بیم گناه %~% گر نبودی پیش حاصل رنج راه
# 2 یا زجان کندن بلا بودی و بس %~% یا عذاب گور بودی پیش و پس
# 3 یا صراطستی و یا میزانستی %~% هرچه هستی آن همه آسانستی
# 4 این همه سهل است اگر نبود فراق %~% چون بود فرقت دلی پر اشتیاق
# 5 هر عذابی کان همی داند یکی %~% جمله در جنب فراقست اندکی
# 6 تو چه دانی ای پسر سوز فراق %~% عاشقی داند دلی پراشتیاق
# 7 تو چو عاشق نیستی دل مرده %~% دعوی عشق از چه در سرکرده PageV37P003
# 1 خواندمحمود را سر بی خویشئی %~% عاشقی را مانده در درویشئی
# 2 عاشق درویش بود و سوخته %~% سینه همچون چراغ افروخته
# 3 گفت ای درویش با من راز گوی %~% نکته از عشق وعاشق بازگوی
# 4 زانکه میگویند مرد عاشقست %~% هرچه تو در عشق گوئی لایقست
# 5 بود ایاز ماهروی آنجایگاه %~% چست بر پای ایستاده پیش شاه
# 6 عاشق درویش گفت ای شهریار %~% تو نه عاشق ترا با این چکار
# 7 نکته عشاق عاشق را سزاست %~% گر نپرسی چون نه عاشق رواست
# 8 شاه گفت آخر چرا عاشق نیم %~% عاشقی را به ز تو لایق نیم
# 9 گفت اگر تو هیچ عاشق بوده %~% شاد بنشسته نمی آسوده
# 10 خوش بود عاشق نشسته دل بجای %~% بر سرش استاده معشوقش بپای
# 11 عشق را گر بودئی صاحب یقین %~% نیستی استاده معشوقت چنین
# 12 کار و بار سلطنت داری تو دوست %~% پس ms284 بسر باریت عشقی آرزوست
# 13 عشق در درویشی و خواری دهند %~% نه بکار و بار سر باری دهند
# 14 خسروی بس باشدت ای شهریار %~% عشق و درویشی برو با من گذار
# 15 عشق در معشوق فانی گشتن است %~% مردن او را زندگانی گشتن است
# 16 زندگانی گر ترا از مرگ نیست %~% عاشقی ورزیدنت پر برگ نیست
# 17 در مقام عشق اگر بالغ شوی %~% از عذاب جاودان فارغ شوی PageV37P004
# 1 یک شبی میگفت یحیی ابن المعاد %~% گر مرا بخشند دوزخ در معاد
# 2 هیچ عاشق را نسوزم تا ابد %~% زانکه صد ره سوختست او از احد
# 3 هر که او یکبار نه صد بار سوخت %~% چون توان از بهر او‌آتش فروخت
# 4 سایلی گفتش اگر کار اوفتد %~% عاشقی را جرم بسیار اوفتد
# 5 سوزیش یانه چو باشد جرم کار %~% گفت نه کان جرم نبود اختیار
# 6 کار عاشق اضطراری اوفتد %~% زان ز فرط دوستداری اوفتد
# 7 هیچ عاشق را ملامت روی نیست %~% سوختن او را قیامت روی نیست
# 8 نیست رنج زیرکان در هیچ حال %~% سخت تر از صبر کردن بر محال
# 9 لیک عاشق کز محالی دم زند %~% گرمی او عالمی بر هم زند
# 10 گرمحالی گوید او واجب بود %~% ور حجابی افتدش حاجب بود PageV37P005
# 1 در رهی میشد سلیمان با سپاه %~% دید جفتی صعوه را یک جایگاه
# 2 هر دو عشق یکدگر میباختند %~% هر دو با دل سوختن میساختند
# 3 گاه این یک ناز کرد و گاه آن %~% گاه این آغاز کرد و گاه آن
# 4 صعوه عاشق زفان بگشاد و گفت %~% تو به نیکوئی مرا طاقی و جفت
# 5 هرچه فرمودی چنان کردم همه %~% کارهای تو بجان کردم همه
# 6 ور دگر فرمائیم فرمان کنم %~% هرچه تو حکمم کنی از جان کنم
# 7 گر توام گوئی فرو آرم بخود %~% قبه ملک سلیمان از لگد
# 8 چون سلیمان رفت با ایوان خویش %~% گفت تا آن سعوه را خواندند پیش ms285
# 9 صعوه چون آمد بدید آن کار و بار %~% شد ز لرزیدن چو برقی بیقرار
# 10 پس سلیمان گفت چندینی ملاف %~% صعوه را لاف مه از کوه قاف
# 11 تو که قادر نیستی یک حبه را %~% از لگد چون بشکنی این قبه را
# 12 از سلیمان صعوه چون بشنود راز %~% گفت ای در دین و دنیا سرفراز
# 13 نامه ناموس عاشق را مدام %~% مهری از یطوی و لایحکی تمام
# 14 عاشقان از بس که غیرت داشتند %~% جان خود را غرق حیرت داشتند
# 15 از سر جان پاک بر میخاستند %~% هرچه شان بایست در میخواستند
~~PageV37P006
# 1 در مناجات آن بزرگ کاردان %~% گفت ای داننده‌اسرار دان
# 2 کور گردان خلق را در رستخیز %~% پس مرا جاوید چشمی بخش نیز
# 3 تا نبیند هیچکس جز من ترا %~% تا توانم دید بی دشمن ترا
# 4 بعد از آن چون مدتی بگذشت ازین %~% زینچه میخواست او ز حق برگشت ازین
# 5 گفت ای یاری ده هر دم مرا %~% در قیامت کور گردان هم مرا
# 6 تا نبینم آن جمال پر فروغ %~% کان بخویش آید دریغم بی دروغ
# 7 گرچه غیرت بردن از عاشق نکوست %~% غیرت معشوق دایم بیش ازوست
~~PageV37P007
# 1 یوسف صدیق در زندان شاه %~% دید روح القدس را آنجایگاه
# 2 گفت ای سر تاقدم جان نفیس %~% در چه کاری تو دراینجای خسیس
# 3 در میان عاصیان چون آمدی %~% کز کنار سدره بیرون آمدی
# 4 گفت پیشت آمدم ای رهنمای %~% تا بگویم من که میگوید خدای
# 5 تو چه بد دیدی ز ما کاین جایگاه %~% جسته از ما بغیر ما پناه
# 6 مرد را خواندی چه خواهد بود نیز %~% تا برد پیغام تو سوی عزیز
# 7 چون بوددر کار رب العزه یار %~% کی گشاید از عزیز مصر کار
# 8 کی عزیز مصر داند کار تو %~% بس بود چون من عزیزی یار تو
# 9 یار تو چون من عزیزی کارساز %~% با عزیزی آن چنان گوئی تو ms286 راز
# 10 در عتاب اینت اگر من چند سال %~% حبس نکنم نه خدایم ذوالجلال
# 11 ناز معشوقان اگر آتش بود %~% تو بجان میکش که نازی خوش بود
~~PageV37P008
# 1 کرد محمود از برای احترام %~% یک شبی آزاد بسیاری غلام
# 2 گفت خواهی ای ایاز اینجایگاه %~% تاکند آزادت امشب پادشاه
# 3 دست زد در زلف ایاز ماهروی %~% حلقه بگرفته از زنجیر موی
# 4 گفت اگر مردی چه باشی غرقه تو %~% جانت را آزاد کن زین حلقه تو
# 5 ای شده زلف مرا حلقه بگوش %~% خویش را آزاد کن چندین مکوش
# 6 شیوه معشوق خون خوردن بود %~% وین ز فرط دوستی کردن بود
# 7 دوستی باشد همه در پوستش %~% دوست دارد آنکه داری دوستش PageV37P009
# 1 در رهی میرفت بس زیبا زنی %~% دید مردی چشم زن چون رهزنی
# 2 چشم زن در چشم زخمی ره زدش %~% تیر مژگان برجگر ناگه زدش
# 3 زن روان شد مرد بر پی شد روان %~% زن نگه کرد از پس و گفت ای جوان
# 4 چیست حالت گفت چشم رهزنت %~% زد رهم چون چشم گفتم روشنت
# 5 زن برانداخت آن زمان از رخ نقاب %~% تا بدید آن چهره چون آفتاب
# 6 مرد شد کلی ز دست آنجایگاه %~% جزو جزوش گشت مست آنجایگاه
# 7 زن چو آخر در سرای خویش شد %~% عاشقش بر در حال اندیش شد
# 8 عاقبت سنگی در انداخت از غرور %~% زن برون آمد که ای شوریده دور
# 9 رو سر خود گیر ای سرگشته رای %~% تا نبرندت سر اهل این سرای
# 10 مرد گفتش چون نمیبودی مرا %~% روی از بهر چه بنمودی مرا
# 11 گفت الحق دوست میدارم بسی %~% این که دایم دوستم دارد کسی
# 12 چون بنای دوستی محکم کنی %~% خویشتن را درحرم محرم کنی
# 13 تا چو دوران فنای تو بود %~% دوستت بی تو بجای تو بود PageV37P010
# 1 رفت دزدی در سرای رابعه %~% خفته بود آن مرغ صاحب واقعه
# 2 چادرش برداشت راه در ms287 نیافت %~% باز بنهاد و بسوی در شتافت
# 3 بازبرداشت و بیامد ره ندید %~% باز چون بنهاد شد درگه پدید
# 4 گشت عاجز هاتفیش آواز داد %~% گفت چادر باید این دم باز داد
# 5 زانکه گر شد دوستی درخواب مست %~% دوستی دیگر چنین بیدار هست
# 6 چادرش بنهی اگر در بایدت %~% ورنه بنشینی چو چادر بایدت
# 7 هرچه هستت چون برای او بود %~% دوستی تو سزای او بود
# 8 ور تو خود را دوستر داری ازو %~% دشمنی تو گر خبر داری ازو PageV37P011
# 1 شد مگر معشوق طوسی ناتوان %~% در عیادت رفت پیشش یک جوان
# 2 فاتحه آغاز کرد آنجایگاه %~% تا دمد بادی بران مجنون راه
# 3 گفت اگر دادم بخواهی داد تو %~% چون بخوانی بر حق افکن داد تو
# 4 هیچ درخور نیست این درویش را %~% جمله او را بایدم نه خویش را
# 5 هرچه هست و بود خواهد بود نیز %~% هست اورا جمله زیبا و عزیز
# 6 نقد بود آنجا همه چیزی ولیک %~% بندگی و ذل میبایست نیک
# 7 لاجرم در قالب آدم دمید %~% بندگی رادر خداوندی کشید
# 8 شور در بازار عالم اوفکند %~% جمله‌آفاق در هم اوفکند
# 9 صد جهان بد پر خداوندی بزور %~% از جهان بندگی برخاست شور PageV37P012
# 1 بود محمود و حسن در بارگاه %~% گشته هم خلوت وزیر و پادشاه
# 2 نه یکی آمد نه یک تن راه خواست %~% نه گدائی قرب شاهنشاه خواست
# 3 هیچکس در دادخواهی ره نجست %~% هم رعیت هم سپاهی ره نجست
# 4 بود بر درگاه آرامی عظیم %~% نه امیدی هیچکس را و نه بیم
# 5 با وزیر خویش گفت آن شهریار %~% بر در ما کو نشان کار و بار
# 6 نه کسی فریاد میخواهد زما %~% نه گدائی داد میخواهد ز ما
# 7 هر کرا زینسان در عالی بود %~% کی روا باشد اگر خالی بود
# 8 این چنین درگاه عالی ای وزیر %~% نیست خوش از شور خالی ای وزیر
# 9 آن وزیرش گفت ms288 عدلی این چنین %~% کز تو ظاهر گشت درروی زمین
# 10 چون جهان پر عدل دارد پادشاه %~% کی تواند بود هرگز دادخواه
# 11 شاه گفتا راست گفتی این زمان %~% شور اندازم جهانی در جهان
# 12 این بگفت و لشکری را راست کرد %~% پس ز هر شهر و دهی درخواست کرد
# 13 جوش و شوری در همه عالم فتاد %~% درگه محمود خالی کم فتاد
# 14 شد در او موج زن از کار و بار %~% آنچه آن میخواست آن گشت آشکار
~~PageV37P013
### | [ mbkhsh 38 ]
# 1 سالک بگذشته از خیل خیال %~% پیش عقل آمد بجسته از عقال
# 2 گفت ای دستور حل و عقد ملک %~% نیست رایج بی تو هرگز نقد ملک
# 3 خرقه‌تکلیف دین بر قد تست %~% تا بحد نیستی سر حد تست
# 4 ذره‌گر نیستی بگرفتئی %~% ذره تکلیف نپذیرفتئی
# 5 اقبل و ادبر خطاب تست خاص %~% گاه در قیدی و گاهی در خلاص
# 6 چون شود در نیستی چشم تو باز %~% اقبلت گرداند از خود پاک باز
# 7 چون شوی در عین هستی دیده ور %~% ادبرت هر دم کند قیدی دگر
# 8 هرچه توداری ز نقصان و کمال %~% حس ترا بخشیده از راه خیال
# 9 حس عدد آمد بصورت در عدد %~% پس خیال آمد عدد اندر احد
# 10 تو احد بودی عدد را معنوی %~% کز زمان و از مکان دوری قوی
# 11 پنج مدرک را خیال از پنج بار %~% کرد ادراک تو یکدم صد هزار
# 12 تو همه در یک نفس داننده %~% گرچه شاگردی ز خود خواننده
# 13 گر چه حسن افتادت اول اوستاد %~% زاوستادت کار برتر اوفتاد
# 14 حس بمعنی در حقیقت از تو خاست %~% لیک کارصورتت او کرد راست
# 15 چون تو او را زنده کردی در صفت %~% داد او در صورتت صد معرفت
# 16 چون ترا در زنده کردن دست هست %~% در دلم این مردگی پیوست هست
# 17 زندگی بخش و بمقصودم رسان %~% در عبودیت بمعبودم رسان
# 18 عقل گفتش ms289 تو نداری عقل هیچ %~% می نبینی این همه در عقل پیچ
# 19 کیش و دین از عقل آمد مختلف %~% بر دراو چون توان شد معتکف
# 20 صد هزاران حجت آرد بی مجاز %~% عالمی شبهت فرستد پیش باز
# 21 در تزلزل دایما سرگشته %~% در تردد طالب سر رشته
# 22 از وجود عقل خاست انکارها %~% وز نمود عقل بود اقرارها
# 23 عقل را گر هیچ بودی اتفاق %~% چون دلستی پای تا سر اشتیاق
# 24 عقل اندر حق شناسی کاملست %~% لیک کاملتر ازو جان و دلست
# 25 گر کمال عشق میباید ترا %~% جز ز دل این پرده نگشاد ترا
# 26 سالک آمد پیش پیر نامور %~% نامه از کشف برخواندش زبر
# 27 پیر گفتش عقل از حق ترجمانست %~% قاضی عدل زمین و آسمانست
# 28 نافذ آمد حکم او در کائنات %~% هست حکم او کلید مشکلات
# 29 بر درخت عقل هر شاخی که هست %~% آفتاب آنجا نیارد برد دست
# 30 هرکه او از عقل لافی میزند %~% از سر کذب و گزافی میزند
# 31 زانکه هر کس را که گردد عقل صاف %~% در سرش نه کذب ماند نه گزاف
# 32 کی تواند گشت مرد از قیل و قال %~% در مقام عقل خود صاحب کمال
# 33 سالها باید که تا یک نیکنام %~% عقل را بی عقده گرداند تمام
~~PageV38P001
# 1 چون سکندر با حکیم و با خفیر %~% ماند اندر غار تاریکی اسیر
# 2 هیچکس البته ره نشناخت باز %~% جمله درماندند و شد کاری دراز
# 3 متفق گشتند آخر سر بسر %~% تاخری در پیش باشد راهبر
# 4 پیش در کردند خر تا راه برد %~% جمله را زانجا بلشگرگاه برد
# 5 ای عجب ایشان حیکمان جهان %~% با خبر از سر پیدا و نهان
# 6 در چنان ره راهبرشان شد خری %~% تا بحکمت لاف نزند دیگری
# 7 چون نمود آن قوم را اسرار خویش %~% گفت ای بی حاصلان کار خویش
# 8 گرچه هر یک مرد پیش اندیش بود %~% از شما باری ms290 خری در پیش بود
# 9 چون خری از عاقلان افزون بود %~% دیگران را کاردانی چون بود
# 10 عقل اگر جاهل بود جانت برد %~% ور تکبر آرد ایمانت برد
# 11 عقل آن بهتر که فرمان بر شود %~% ورنه گرکامل شود کافر شود
~~PageV38P002
# 1 بلعمی کو مرد عهد خویش بود %~% چارصد سالش عبادت بیش بود
# 2 کرده بود او چار صد پاره کتاب %~% جمله در توحید و در رفع حجاب
# 3 چارصد روز و شبش در یک سجود %~% غرقه کرده بود دریای وجود
# 4 یک شب از شبها شبی بس سهمگین %~% روی خود برداشت از خاک زمین
# 5 صد دلیل نفی صانع بیش گفت %~% شمع گردون را خدای خویش گفت
# 6 روی خویش آورد سوی آفتاب %~% سجده کردش صار کلب من کلاب
# 7 عقل چون از حد امکان بگذرد %~% بلعمی گردد زایمان بگذرد
# 8 عقل در حد سلامت بایدت %~% فارغ از مدح و ملامت بایدت
# 9 گرتو عقل ساده مییابی ز خویش %~% از چنان صد عقل دم بریده بیش
# 10 گر چه عقلت ساده باشد بی نظام %~% لیک مقصود تو گرداند تمام
# 11 دورتر باشد چنین عقل از خطر %~% وی عجب مقصود یابد زودتر PageV38P003
# 1 بود پیری عاجز و حیران شده %~% سخت کوش چرخ سرگردان شده
# 2 دست تنگی پایمالش کرده بود %~% گرگ پیری در جوالش کرده بود
# 3 بود نالان همچو چنگی ز اضطراب %~% پیشه او از همه نقلی رباب
# 4 نه یکی بانگ ربابش میخرید %~% نه کسی نان ثوابش میخرید
# 5 گرسنه مانده نه خوردی و نه خواب %~% برهنه مانده نه نانی و نه آب
# 6 چون نبودش هیچ روی از هیچ سوی %~% برگرفت آخر رباب و شد بکوی
# 7 مسجدی بود از همه نوعی خراب %~% برفت آنجا و بزد لختی رباب
# 8 رخ بقبله زخمه را بر کار کرد %~% پس سرودی نیز با آن یار کرد
# 9 چون بزد لختی رباب آن بیقرار %~% گفت یا رب من ندانم هیچ ms291 کار
# 10 این چه میدانستم آن آوردمت %~% خوش سماعی با میان آوردمت
# 11 عاجزم پیرم ضعیفم بیکسم %~% چون ندارم هیچ نان جان میبسم
# 12 نه کسم میخواند از بهر رباب %~% نه کسم نان میدهد بهر ثواب
# 13 من چو کردم آن خود بر تو نثار %~% تو کریمی نیز آن خود بیار
# 14 در همه دنیا ندارم هیچ چیز %~% رایگان مشنو سماع من تو نیز
# 15 کار من آماده کن یکبارگی %~% تا رهائی یابم از غمخوارگی
# 16 چون ز بس گفتن دلش در تاب شد %~% هم دران مسجد خوشی درخواب شد
# 17 صوفیان بوسعید آن پیر راه %~% گرسنه بودند جمله چند گاه
# 18 چشم در ره تا فتوحی دررسد %~% قوت تن قوت روحی در رسد
# 19 عاقبت مردی درآمد با خبر %~% پیش شیخ آورد صد دینار زر
# 20 بوسه داد و گفت اصحاب تراست %~% تا کنندامروز وجه سفره راست
# 21 شد دل اصحاب الحق خوش ازان %~% رویشان بفروخت چون آتش ازان
# 22 شیخ آن زر داد خادم را و گفت %~% در فلان مسجد یکی پیری بخفت
# 23 با ربابی زیر سر پیری نکوست %~% این زر او را ده که این زر آن اوست
# 24 رفت خادم برد زر درویش را %~% گرسنه بگذاشت قوم خویش را
# 25 آن همه زر چون بدید آن پیر زار %~% سر بخاک آورد و گفت ای کردگار
# 26 از کرم نیکو غنیمی میکنی %~% با چو من خاکی کریمی میکنی
# 27 بعد از اینم گر نیاردمرگ خواب %~% جمله از بهر تو خواهم زد رباب
# 28 میشناسی قدر استادان تو نیک %~% هیچکس مثل تو نشناسد ولیک
# 29 چون تو خود بستوده چه ستایمت %~% لیک چون زر برسدم بازآیمت
# 30 هرکرا در عقل نقصان اوفتد %~% کار او فی الجمله آسان اوفتد
# 31 لاجرم دیوانه را گرچه خطاست %~% هرچه میگوید بگستاخی رواست
# 32 خیر و شر چون جمله زینجا میرود %~% نوحه دیوانه زیبا میرود
~~PageV38P004
# 1 در بر دیوانه شد عاقلی %~% دید ms292 آن دیوانه را غمگین دلی
# 2 گفت غمگین از که گفت از خدای %~% کز غم او می ندانم سر ز پای
# 3 میبترسم زو و گر دیدن بود %~% جمله را زو روی ترسیدن بود
# 4 چون نترسند از کسی خلقان همه %~% کو چو گرگان را دهد سر در رمه
# 5 تا شبان بنشیند و ماتم کند %~% چه عجب گر از چنین کس غم کند
# 6 کرد امروزم چنین شوریده دین %~% تا چه خواهد کرد با من بعد ازین
# 7 ای عجب دیوانه نیز از بیم او %~% میکند چون عاقلان تسلیم او
# 8 بیم او چون دل شکافی میکند %~% عقل را از عقل صافی میکند
# 9 تا زهیبت عقل مجنون میرود %~% وز جنون خویش در خون میرود PageV38P005
# 1 در شبی کز میغ شد عالم سیاه %~% بود مجنونی در افتاده براه
# 2 در بیابانی میان رعد و برق %~% کرده برقش سوخته بارانش غرق
# 3 دیده پرخون راه میبرید سخت %~% بادلی پر بیم میترسید سخت
# 4 هاتفیش آواز داد از قعر جان %~% گفت حق با تست کم ترس ای جوان
# 5 گفت پس گرمی بباید گفت راست %~% من ازان ترسم که تا بامن چراست
# 6 من چنین از بیم او ترسندهام %~% هرچه خواهد گو بکن تا زندهام
# 7 چون بمیرم سخت گیرم دامنش %~% بو که آخر دل بسوزد برمنش
# 8 هرکه زین یک ذره آتش باشدش %~% نوحه دیوانگان خوش باشدش
# 9 زانکه کار جملهشان دل دادگیست %~% سرنگونساری و کار افتادگیست
# 10 هرچه میبینند خوابی بیش نیست %~% خلق عالمشان سرابی بیش نیست
# 11 عالمی پر شور و فریاد آمده %~% جمله همچون دبه پر باد آمده
~~PageV38P006
# 1 بود مجنونی همه در دشت گشت %~% گاه گاهی سوی شهر آمد ز دشت
# 2 چون رسیدی سوی شهر آن بیخبر %~% خوش باستادی و میکردی نظر
# 3 صد هزاران خلق بودی پیش و پس %~% میدویدندی همه سر پر هوس
# 4 او نظر میکردی استاده خموش %~% خیره گشتی زان همه ms293 جوش و خروش
# 5 چون باستادی چنان روزی تمام %~% سیر گشتی هم ز خاص و هم ز عام
# 6 نعره کردی و در جستی ز جای %~% وز سر حیرت بگفتی وای وای
# 7 وای هم از دبه هم از دبه گر %~% هست چندین دبه میآرد دگر
# 8 این چنین خواهد شدن گر حبه %~% میخرد آن را که باید دبه
# 9 می مزن از دبه و زنبیل لاف %~% گر سلیمانی برو زنبیل باف
# 10 کار کن مخلص شو از غش و عیوب %~% زانکه بر دبه نیاید درز خوب
# 11 تو شتر مرغ رهی نه بنده %~% دبه در پای شتر افکنده
# 12 جمله عالم پر از تعجیل تست %~% دبدبه از دبه و زنبیل تست
# 13 نرسد از تو گرده آسان بکس %~% جان بدادی وندادی نان بکس
# 14 گر چه از خود مینیاسائی دمی %~% می نیاسائی ز کار خود همی
# 15 دین زردشتی گرفتی پیش در %~% نیست این دین محمد ای پسر PageV38P007
# 1 برزفان میراند یحیی بن المعاد %~% کای خداوندان علم و اعتقاد
# 2 قصرهاتان هست یکسر قیصری %~% خانهاتان کسروی نه حیدری
# 3 جامهاتان جمله خاتونی شده %~% مرکبانتان جمله قارونی شده
# 4 رویهاتان گشته ظلمانی همه %~% خویهاتان جمله شیطانی همه
# 5 هم عروسیهای فرعونی کنید %~% ماتم گبرانه صد لونی کنید
# 6 هم بعادتهای شدادی درید %~% هم بکبر و نخوت عادی درید
# 7 این همه دارید و هم زین بیش نیز %~% احمدی تان نیست آخر هیچ چیز
# 8 روز و شب مشغول رسم و کار و بار %~% نیستتان با دین احمد هیچ کار
~~PageV38P008
# 1 خلق از حجاج بسیاری گریست %~% زانکه با او کس نمییارست زیست
# 2 جمله را خواند آن زمان حجاج و گفت %~% از شما من راز نتوانم نهفت
# 3 خویشتن را بنگرید ای مردمان %~% تا چه بد خلقید حق را این زمان
# 4 کو چو من خلقی برون آورده است %~% بر سر جمله مسلط کرده است
# 5 ظلم و عدل و زشت ms294 و خوب و کفر و دین %~% از جهان عقل میخیزد یقین
# 6 گر چهان عقل را بر هم نهی %~% ذره‌عشقش کند دستی تهی
# 7 عشق را جان صرف کردی محو گیر %~% عقل را چون صرف خواندی نحو گیر
# 8 چون زعین عشق گردی دردناک %~% پاک گردی پاک از اوصاف پاک
# 9 چون نماند در ره عشقت صفات %~% ذات معشوقت دهد بی تو حیات
# 10 لاجرم تا یک نفس باشد ترا %~% هستی معشوق بس باشد ترا PageV38P009
# 1 بامدادی شد بر سلطان ایاس %~% خوبیش بیحد و ملحش بی قیاس
# 2 صد شکن در گرد ماه افکنده بود %~% هر شکن صد پادشاه افکنده بود
# 3 شاه را پیوسته رو با روی او %~% حاجبی نزدیکتر ابروی او
# 4 شاه درچشم سیاهش خیره بود %~% ماه درجنب جمالش تیره بود
# 5 هر دو لعل او کلید مشکلات %~% این چو آب کوثر آن آب حیات
# 6 آفتاب روی او از نیکوی %~% شاهرا الحق بچشم آمد قوی
# 7 گفت هان ای چشم من روشن ز تو %~% تو ز من نیکوتری یا من ز تو
# 8 گفت من نیکوترم ای شهریار %~% پادشاهش گفت رو آئینه آر
# 9 گفت آئینه کژ آید بیشتر %~% حکم کژ هرگز نباشد معتبر
# 10 گفت چون سازیم حکم این جمال %~% گفت از آئینه دل پرس حال
# 11 حکم دل بینندگان را جان فزود %~% هرچه دل گوید بران نتوان فزود
# 12 شاه گفتش کز دل خود کن سؤال %~% تامنم پیش ازتو یا تو در جمال
# 13 چون برآمد ساعتی آنگه ایاس %~% گفت من نیکوترم ای حق شناس
# 14 شاه گفت ای حاجت هر بیقرار %~% این چه میگوید دلت حجت بیار
# 15 گفت چندانی که من در پیش شاه %~% میکنم در بند بند خود نگاه
# 16 من نبینم هیچ جز سلطان مدام %~% ذره از خود نمیبینم تمام
# 17 چون همه شاه مظفر آمدم %~% لاجرم بی شک نکوتر آمدم
# 18 در نکوئی کار تو دیگر بود %~% عاقبت محمود ms295 نیکوتر بود
# 19 گر شود عالم سراسر پر غلام %~% عاقبت محمود باید والسلام PageV38P010
### | [ mbkhsh 39 ]
# 1 سالک بیدل فغان برداشته %~% پیش دل شد دل ز جان برداشته
# 2 گفت ای حایل میان جسم و جان %~% عکس اسرار تو ذرات جهان
# 3 جمله اسرار هست و نیست راست %~% تا ابد از ذات تو حاصل تراست
# 4 هست آن ذرات جمله معنوی %~% دایما پاک از یکی و از دوی
# 5 وی عجب آنجا یک و دو نیز هست %~% نیست تمییز و همه تمییز هست
# 6 گر نبودی هست و نیست آیات تو %~% جزو بودی کل نبودی ذات تو
# 7 جمله داری و نداری هیچ چیز %~% تا چو هر بودت بود نابود نیز
# 8 با احد دور از عدد چون شنیدی %~% همچو جمعه نی خودی نه بیخودی
# 9 چون یسار تو یمین آمد همه %~% هرچه آن را گوئی این آمدهمه
# 10 این و آنت نقد آن و این بس است %~% حجت کلت ایدیه این بس است
# 11 در میان اصبعین افتاده %~% لاجرم غیری و عین افتاده
# 12 اصبعینت را یمین سلطان بسست %~% این دو حجت دایمت برهان بسست
# 13 چون چنین قربی مسلم آمدت %~% کمترین بعدی دو عالم آمدت
# 14 قربتی ده این بعید افتاده را %~% بیدلی در من یزید افتاده را
# 15 دل ز بیدل چون شنود اسرار او %~% همچو دل سرگشته شد در کار او
# 16 گفت من عکسیام از خورشید جان %~% مست جاوید از می جاوید جان
# 17 دل ز اصبع جان ز نفخ خاص خاست %~% کی کند ظاهر چو باطن کار راست
# 18 قلب از آنم من که میگردم مقیم %~% تا رسد از نفخ روحم یک نسیم
# 19 قلب از آنم من که میگردم مدام %~% تا رسد از قرب جانم یک سلام
# 20 قلب از آنم من که میگردم چو گوی %~% تا رسد ازجان مرا یک ذره بوی
# 21 دایما بی باده مست افتادهام %~% کز چنان باطن بدست افتادهام ms296
# 22 باطنی کانرا نهایت روی نیست %~% اهل ظاهر را ازو یک موی نیست
# 23 جان ز باطن میرسد من چون کنم %~% لاجرم زین غصه خود را خون کنم
# 24 یک نفس گر قرب من میبایدت %~% در میانخون وطن میبایدت
# 25 ورنه ترک خون و ترک خاک گیر %~% پاک گرد و راه جان پاک گیر
# 26 سالک آمد پیش پیر هوشیار %~% حال خود برگفت دل پر اضطرار
# 27 پیر گفتش هست دل دریای عشق %~% موج او پرگوهر سودای عشق
# 28 درد عشق آمد دوای هر دلی %~% حل نشدبی عشق هرگز مشکلی
# 29 عشق در دل بین و دل در جان نهان %~% صد جهان در صد جهان درصد جهان
# 30 در کلیدانی چه میباشی همی %~% این جهانها راتماشا کن دمی
# 31 چند اندیشی بدین میدان درای %~% همچو گوئی گرد و سرگردان درای
# 32 مصلحت اندیش نبود مرد عشق %~% بیقراری خواهد از تو درد عشق
~~PageV39P001
# 1 عاشقی را بود معشوقی چو ماه %~% مهر کرده ترک پیش او کلاه
# 2 مدتی در انتظارش بوده بود %~% جان بلب پرخون دل پالوده بود
# 3 داد آخر وعده وصلیش یار %~% گفت خواهد بودت امشب روز بار
# 4 مرد آمد تا در دلخواه خویش %~% اوفتادش مشکلی در راه پیش
# 5 گفت اگر این حلقه را بر در زنم %~% گویدم آن کیست من گویم منم
# 6 گویدم پس چون توئی با خویش ساز %~% عشق اگر بازی همه با خویش باز
# 7 ور بدو گویم نیم من این توی %~% گویدم پس تو برو گر میروی
# 8 در میان این دو مشکل چون کنم %~% خویش را بیخویش حاصل چون کنم
# 9 از شبانگه بر در آن دلفروز %~% هم درین اندیشه بود او تا بروز
# 10 این سخن گفتند پیش صادقی %~% گفت عاقل بود او نه عاشقی
# 11 زانکه همچون عاقلان صد گونه حال %~% گشت بروی در جواب و در سؤال
# 12 لیک اگر بودیش عشقی کارگر %~% درشکستی زود و در رفتی ms297 بدر
# 13 تا براندیشی تو کار از بد دلی %~% حاصلت گردد همه بی حاصلی
# 14 عاشقان را نیست با اندیشه کار %~% مصلحت اندیش باشد پیشه کار
# 15 عاشق جانسوز خواهد سوز عشق %~% روز محشر شب شود در روز عشق
# 16 عشق بر معشوق چشم افتادنست %~% بعد از آن از بیدلی جان دادنست
~~PageV39P002
# 1 خسروی کاعجوبه آفاق بود %~% خسروی او علی الاطلاق بود
# 2 دختری چون ماه زیر پرده داشت %~% از غمش خورشید ره گم کرده داشت
# 3 پای تا سر لطف و زیبائی و ناز %~% دلفروز و دلفریب و دلنواز
# 4 آفتاب روی او افروخته %~% مهر و مه را ذره گی آموخته
# 5 کرده آهو یاد زلفش در تتار %~% تا قیامت ناف آهو نافه دار
# 6 شب ز شبگون حلقهای شست او %~% حلقه در گوش هلال از دست او
# 7 حلقه هندوی او چون مقبلی %~% صد دراز هر حلقه در هر دلی
# 8 چون کمان ابرویش بس کوژخاست %~% هر زفانی را زهی بنشست راست
# 9 ازکمانش تیر اگر رفتی برون %~% هرکه خوردی در زمان خفتی بخون
# 10 تیر مژگانش زسر تیزی که بود %~% بود ازو صد گونه خونریزی که بود
# 11 تاکه چشم نرگسین را برگشاد %~% بر همه جانها کمین را برگشاد
# 12 شورشی در جادوان افتاد ازو %~% های و هو در آهوان افتاد ازو
# 13 بود چون میمی دهان تنگ او %~% سر بمهر از لعل گوهر رنگ او
# 14 در نمیگنجید موئی در دهانش %~% گر همه بودی خودان موی میانش
# 15 گر سخن گویم ز نطق او خطاست %~% زانکه تلخ است و بنتوان گفت راست
# 16 تلخی و شیرینیش آمیختست %~% کز نمکدانش شکر میریختست
# 17 آب حیوان تشنه گفتار او %~% چشم رضوان عاشق دیدار او
# 18 از لب او گر صفت میبایدت %~% صدجهان پر معرفت میبایدت
# 19 چون دهم شرحش چگویم یاربش %~% نیست شیرین هرچه گویم جزلبش
# 20 خود چه گویم چون کنم من یاد ازو %~% زانکه ممکن نیست ms298 جز فریاد ازو
# 21 بود باغی آن صنم را چون بهشت %~% پردرخت و پر گل عنبر سرشت
# 22 خادمی آورده بود اندر بهار %~% از برای باغ صد مزدور کار
# 23 کار میکردند چون آتش همه %~% وز خوشی آن چمن دلخوش همه
# 24 تا که آن دختر برون آمد بباغ %~% همچنان کاید بشب چارم چراغ
# 25 همچو کبکی میخرامید از خوشی %~% همچو شهبازی سری پر سرکشی
# 26 اطلسش در خاک دامن میکشید %~% گیسوش عنبر بخرمن میکشید
# 27 چونکه شد گردان سمن بر نرم نرم %~% جمله گلها بخاک آمد ز شرم
# 28 در میان آن همه مزدور کار %~% بود برنائی چو آتش بیقرار
# 29 عشق دختر در میان جان نهاد %~% عشق او در جان چرا نتوان نهاد
# 30 عشق دختر آتشی درجانش زد %~% جانش غارت کرد و بر ایمانش زد
# 31 رفت مرد از دست و در پای اوفتاد %~% دست و پایش سست بر جای اوفتاد
# 32 جامه در سیلاب اشکش غرق شد %~% آه آتش پاش او چون برق شد
# 33 دل شد و جان بیقرارش اوفتاد %~% کارش افتاد و چه کارش اوفتاد
# 34 آه او کز پرده پیدا آمدی %~% دوزخی دیگر بصحرا آمدی
# 35 اشک او کز دیده بیرون ریختی %~% ابر بودی ابر اگر خون ریختی
# 36 گاه سر بر سنگ میزد بیقرار %~% گاه بر دل سنگ میزد بیشمار
# 37 گاه جان میداد جانی مست عشق %~% گاه میخائید دست از دست عشق
# 38 عاقبت درخاک و خون بیهوش گشت %~% همچنان تا نیم شب خاموش گشت
# 39 دختر آگه شد ز عشق آن جوان %~% خادمی را گفت هین او را بخوان
# 40 تا زمانی خوش برو خندیم ما %~% تا مگر خود را برو بندیم ما
# 41 رفت خادم وان جوان را پیش برد %~% سوی گورش هم بپای خویش برد
# 42 چون درآمد آن جوان بیقرار %~% مجلسی میدید الحق چون نگار
# 43 ماهرویان ایستاده پیش و پس %~% جمله همدم همنشین و هم نفس ms299
# 44 در میان میگشت جامی پر شراب %~% همچنان کز چرخ گردد آفتاب
# 45 شمعهای عنبر آتش میفشاند %~% عود هر دم دامنی خوش میفشاند
# 46 مرغ بریان پیش خوبان آمده %~% پس ز لبشان پای کوبان آمده
# 47 گشته موسیقار را رازی که بود %~% ظاهر از داود آوازی که بود
# 48 بانگ چنگ و ناله نایش ز پی %~% معتدل با یکدگر چون شیر و می
# 49 از خوشی و مستی و آواز خوش %~% وز جمال لعبتان ماه وش
# 50 جوش و شوری در میان افتاده بود %~% های و هوئی در جهان افتاده بود
# 51 وان صنم بنشسته چون مه پاره %~% جلوه میکرد آنچنان رخساره
# 52 دل جمالش را بصد جان میخرید %~% ذره دردش بدرمان میخرید
# 53 آن جوان چون آنچنان مجلس بدید %~% در چنان مجلس چنان مونس بدید
# 54 لرزه بر اندام او افتاد سخت %~% سخت میلرزید چون برگ درخت
# 55 همچو ابر نوبهاری میگریست %~% زار میسوخت و بزاری میگریست
# 56 خواست تا فریاد بر گیرد چو مست %~% یک قدح پر باده دادندش بدست
# 57 آن قدح چون نوش کرد از دست شد %~% مست بود از عشق کلی مست شد
# 58 همچنان با ژنده مست و خراب %~% بادلی پر آتش و چشمی پر آب
# 59 سوی او دزدیده مینگریستی %~% خود کجا دیدیش چون بگریستی
# 60 دختر آمد پیش او جامی بدست %~% جانش را میزد چو در پیشش نشست
# 61 زلف خود در دست آن مسکین نهاد %~% در دگر دستش می سنگین نهاد
# 62 گفت زلفم سخت دار و می بنوش %~% غم مخور امشبت خوشتر به ز دوش
# 63 آن جوان آنجا چو ننگ خویش دید %~% زلف او در دست و او را پیش دید
# 64 میندانست آن گدای بیقرار %~% تا کدامین چیز بیند زان نگار
# 65 چشم بیند یا خم ابروی او %~% روی بیند یا شکنج موی او
# 66 خنده بیند یا دو لعل آبدار %~% غمزه بیند یا دو زلف تابدار
# 67 ms300 در چنان جائی شکیبائی نداشت %~% طاقت غوغای زیبائی نداشت
# 68 عاقبت از بیخودی پست اوفتاد %~% جان بداد و جامش از دست اوفتاد
# 69 زین جهان جان ستان آزاد شد %~% شد بخاک و عشق او چون باد شد
# 70 چون نداری زور عشق دلبران %~% بیخبر مردی که داری دل بران
# 71 چون نداری مردی این کار را %~% میفروشی هر زمانی یار را
# 72 هرکه یار مهربان خواهد فروخت %~% پیش آب خضر جان خواهد فروخت
~~PageV39P003
# 1 گشت یک روز از ایاز نازنین %~% در میان جمع سلطان خشمگین
# 2 خواند پیش خود حسن را شهریار %~% گفت ازین پس با ایازم نیست کار
# 3 جان من میجوشد از وی چون کنم %~% تخت بندش بر نهم یا خون کنم
# 4 یا کنم آزادش و سر در دهم %~% یا برانم از درش سر بر نهم
# 5 هرچه اورا سخت تر آید ز من %~% این دمش بیشک بسر آید ز من
# 6 چون وزیرش دید الحق سخت کوش %~% گفت باشد سخت تر چیزی فروش
# 7 آن سخن از وی خوش آمده شاه را %~% گفت بفروشید این گمراه را
# 8 چون سوی بازار بردندش دوان %~% شد خریدار از همه سوئی روان
# 9 عاقبت بخرید مردی نامدار %~% آن سمن بر را بدیناری هزار
# 10 چون برین بگذشت آخر چندروز %~% شد پشیمان خسرو گیتی فروز
# 11 خواجه راگفتا ایازم را بیار %~% خواجه آمد با ایاز شهریار
# 12 چون بدید از دور سلطان روی او %~% دید جان را موی یک یک موی او
# 13 شد خجل از کرده خود شهریار %~% اشک بر رویش روان شد صد هزار
# 14 مرد را گفتا که بودی تو پلید %~% تا ایازم را توانستی خرید
# 15 تو ندانستی که هر نااهل و اهل %~% کی خرد معشوق شاهان را ز جهل
# 16 او سزای آن بود کز زخم تیغ %~% خون بریزندش بزاری بیدریغ
# 17 در سخن آمد ایاز نامدار %~% در میان گریه گفت ای شهریار
# 18 هرکه ms301 او معشوق را خواهد خرید %~% می بباید ازتن او سر برید
# 19 هرکه او معشوق را خواهد فروخت %~% شرح ده این همه که جان من بسوخت
# 20 چون خریدن را سزائی خون بود %~% گر کسی بفروشد او خود چون بود
# 21 عاشقی باید بمعنی پادشاه %~% تا تواند داشت معشوقی نگاه
# 22 کعبه کان خاص عشاق آمدهست %~% از دو عالم مرد آن طاق آمدست
# 23 کعبه‌ای کانجا طواف جان بود %~% هرکسی را کی محل آن بود
# 24 مینترسی تو که چون نبود محل %~% هشت فردوست نهند اندر بغل
# 25 گر نبودی نور دل در پیش کار %~% هشت جنت را نبودی کار و بار
# 26 زندگی دل ز عشق جان بود %~% عشق جان از غمزه جانان بود
# 27 هرچه ازجانان بعاشق میرسد %~% گر همه کفرست لایق میرسد PageV39P004
# 1 آن یکی پرسید از مجنون مگر %~% کز سخنها تو چه داری دوستر
# 2 گفت من لا دوستر دارم مدام %~% تاکه جان دارم مرا لامی تمام
# 3 گفت تا باشد نعم ای بیخبر %~% لاتو از بهر چه داری دوستر
# 4 گفت وقتی کردم از لیلی سؤال %~% کای رخت خورشید را داده زوال
# 5 دوستم داری چنین گفتا که لا %~% میکشم بر پشتی آن لا بلا
# 6 از زفانش تا که لا بشنودهام %~% از دل و جان عاشق لابودهام
# 7 نیست لایق لاجرم اصلا مرا %~% یک سخن لا والله الالا مرا
# 8 عشق را جانی بباید آتشین %~% دوزخی با آتش او همنشین
# 9 تا دل عشاق افروزنده شد %~% از تف آتش چنین سوزنده شد
# 10 آتش از عشقست در سوز آمده %~% گرم در عشق دلفروز آمده
# 11 جمله ذرات پیدا ونهان %~% نقطه عشقست در هر دوجهان PageV39P005
# 1 کاملی بگذشت در آتش گهی %~% چون بدید آتش زهش شد ناگهی
# 2 چون بهوش آمد رفیقی بر رسید %~% کز چه مرغ عقلت از بر برپرید
# 3 گفت چون آتش بدیدم آن زمان %~% برگشاد از حال خود آتش زفان
# 4 ms302 گفت هان تادر من از دون همتی %~% ننگری از دیده بیحرمتی
# 5 زانکه چندانیم تاب وسوز هست %~% وانگهی این هر شب و هر روز هست
# 6 ز تف و سوزی که من هستم دران %~% مینپردازم بدین مشی خران
# 7 هرکه او درعشق چون آتش نشد %~% عیش او درعشق هرگز خوش نشد
# 8 گرم باید مرد عاشق در هلاک %~% محو باید گشت در معشوق پاک
# 9 در ره معشوق خود شو بی نشان %~% تا همه معشوق باشی جاودان PageV39P006
# 1 کره میتاخت سلطان در شکار %~% میگریخت از وی شکار بیقرار
# 2 بر ایاز افتاد اشک آنجایگاه %~% شاه گفتش ای غلام نیک خواه
# 3 از چه پیدا شد چو باران اشک تو %~% گفت چون پنهان نماند از رشک تو
# 4 تاچرا تو بادتک تازی براه %~% از پی چیزی که بگریزد ز شاه
# 5 چون توئی خواهنده این بینوا %~% واو ز تو بگریزد این نبود روا
# 6 گفت اسب اندر عقب زان تازمش %~% تا بگیرم یا فرو اندازمش
# 7 گفت شد یک رشک من اینجا هزار %~% تامرا گیری نه اورادر شکار
# 8 گفت ازانش می بگیرم دردناک %~% تا کشم اورا و خون ریزم بخاک
# 9 گفت اکنون رشک من شد صد هزار %~% تا چرا نکشی مرا وانگاه زار
# 10 گفت ازانش میکشم من ای غلام %~% تاخورم او را که خواهد این مقام
# 11 گفت شد رشک من اینجا بی قیاس %~% تا چرا قوتی نسازی از ایاس
# 12 گفت اگر من قوت سازم از تنت %~% محو گردی هیچ ناید از منت
# 13 گفت لا والله اگر شاه جهان %~% قوت خود سازد ازین شوریده جان
# 14 گر کنون هستم غلامی ناکسم %~% آن زمان محمود گردم این بسم PageV39P007
### | [ mbkhsh 40 ]
# 1 سالک راحت طلب ریحان راه %~% پیش روح آمد بصد دل روح خواه
# 2 گفت ای عکسی ز خورشید جلال %~% پرتوی از آفتاب لایزال
# 3 هرچه در توحید مطلق آمدست %~% آن همه در تو محقق آمدست
# 4 ms303 چون برونی تو ز عقل و معرفت %~% نه تو در شرح آئی ونه در صفت
# 5 چون تو بی ذات و صفت باشی مدام %~% هم صفت هم ذات جاویدت تمام
# 6 بی نشانی پاک و بی نامی تراست %~% هست بر قد تو غیب الغیب راست
# 7 نیست بالای تو مخلوقی دگر %~% نیست بیرون تو معشوقی دگر
# 8 در فروغ آفتاب معرفت %~% کی چراغی را توان کردن صفت
# 9 محو در محوی تو و گم در گمی %~% وز گمی تست پیدا آدمی
# 10 چون همه داری و هستی هیچ تو %~% چون همه هیچی نداری پیچ تو
# 11 نه که از هیچ وهمه پاکی مدام %~% وی عجب از پاک پاکی بردوام
# 12 سالکان را آخرین منزل توئی %~% صد جهان در صد جهان حاصل توئی
# 13 صد جهان در صد جهان برسرگذشت %~% در جهانهای تو میخواهند گشت
# 14 هر نفس در صد جهان خواهند تاخت %~% در تماشای تو جان خواهند باخت
# 15 چون تو هم جان هم جهان مطلقی %~% هم دم رحمن و هم نفخ حقی
# 16 من دران وسعت بواسع ره برم %~% رفعتم ده تا برافع ره برم
# 17 جان من یک شعبه از دریای تست %~% می بمیرم رای اکنون رای تست
# 18 گر مرا در زندگی وسعت دهی %~% همچو خویشم جاودان رفعت دهی
# 19 روح گفت ای سالک شوریده جان %~% گرچه گردیدی بسی گرد جهان
# 20 صد جهان گشتی تو در سودای من %~% تا رسیدی بر لب دریای من
# 21 گر سوی هر ذره‌خواهی شدن %~% نیست راه از ماه تاماهی شدن
# 22 آنچه تو گم کرده ای گر کرده %~% هست آن در تو تو خود را پرده
# 23 آدم اول سوی هر ذره شتافت %~% تا بخود در ره نیافت او ره نیافت
# 24 گرچه بسیاری بگشتی پیش و پس %~% درنهادت ره نبردی یک نفس
# 25 این زمان کاینجا رسیدی مرد باش %~% غرقه دریای من شو فرد باش
# 26 من چو بحری ms304 بینهایت آمدم %~% تا ابد بیحد و غایت‌آمدم
# 27 بر لب بحرم قدم از فرقکن %~% دل ز جان برگیر و خود را غرق کن
# 28 چون در این دریا شوی غرقه تمام %~% هر زمانی غرق تر میشو مدام
# 29 زانکه هرگز تا که میباشی جدای %~% توازین دریا نه سر بینی نه پای
# 30 تا بدین دریای بی پایان دری %~% ای عجب تا غرقه تر تشنه تری
# 31 قطره را پیوسته استسقا بود %~% زانکه میخواهد که چون دریا بود
# 32 قطره کز بحر بیرون میرود %~% در چرا و در چه و چون میرود
# 33 لیک چون آن قطره جیحون بود %~% نه چرا و نه چه و نه چون بود
# 34 تاتو اینجائی چرائی میرود %~% در فضولی ماجرائی میرود
# 35 چون بدریائی رسیدی پاکباز %~% کی توان جستن ترا از خاک باز
# 36 گر همه عالم ببیزی پیش و پس %~% با سر غربال ناید هیچکس
# 37 هرکه شد چون قطره دریاست او %~% آنچه بود او هم دران سوداست او
# 38 در خیال خویش یک یک میروند %~% خواه پیر و خواه کودک میروند
# 39 راحت و محنت ازینجا میبرند %~% دوزخ و جنت ازینجا میبرند
# 40 تو در آنساعت که بیرون میروی %~% درنگر تاآن زمان چون میروی
# 41 گر تو زینجا بر سر طاعت شدی %~% همچنان باشی که آن ساعت شدی
# 42 ور تو در عصیان ز عالم رفته %~% همچنان باشی که آن دم رفته
# 43 بازگشتت سوی دریاست ای پسر %~% این چه باشد کار آنجاست ای پسر
# 44 قطره گر بالغ و گر نابالغ است %~% از بد و از نیک دریا فارغ است
# 45 قطره گر مؤمن بود گر بت پرست %~% دایما دریا چنان باشد که هست
# 46 نیک و بد در تو پدید آید همه %~% هم ز تو پاک و پلید آید همه
# 47 قطره براندازه دیدار خویش %~% میکند بر روی دریا کار خویش
# 48 هرکجا کانجا نظر زایل بود %~% قطره را آنجایگه ساحل ms305 بود
# 49 چون ندارد هیچ این دریا کنار %~% قطره چون بیند کناریش آشکار
# 50 گر کناری بیند آن تصویر اوست %~% ور خیالی بیند آن تقدیر اوست
# 51 مور را بر کوه اگر راهی بود %~% کوه در چشمش کم از کاهی بود
# 52 گر بدیدی پشه مقدار پیل %~% خون او برخویش کی کردی سبیل
# 53 گر بقدر خود نمودی آفتاب %~% کی شدی حربا ز عشق او خراب
# 54 بست حربا را ز نادانی خیال %~% کافتاب از بهر او کرد انتقال
# 55 چون رود در عین مغرب آفتاب %~% در رود از رشک نیلوفر در آب
# 56 گوید او چون گشت خورشیدم نهان %~% من چه خواهم کرد بی رویش جهان
# 57 ای شده هم در جوال خویشتن %~% میپرستی هم خیال خویشتن
# 58 کار بیرونست از تصویر تو %~% چند جنبانم بگو زنجیر تو
# 59 پشه تو میکنی بر پیل جای %~% تا بدست خویشش اندازی بپای
# 60 صعوه تو میروی بر کوه قاف %~% تا بمنقار تو بشکافد چو کاف
# 61 ذره تو میشوی از جا بجای %~% تا نهی خورشید را در زیر پای
# 62 قطره تو میزنی چون چشمه جوش %~% تا کنی دریای اعظم جمله نوش
# 63 این سخنها روح چون تقریر کرد %~% زاد ره سالک ازو تدبیر کرد
# 64 سر بقعر بحر بیپایانش داد %~% مرد جانش دیده رو در جانش داد
# 65 سالک القصه چو در دریای جان %~% غوطه خورد و گشت ناپروای جان
# 66 جانش چندان کز پس و از پیش دید %~% هردوعالم ظل ذات خویش دید
# 67 هر طلب هر جد و هر جهدی که بود %~% هر وفاهر شوق و هر عهدی که بود
# 68 آن همه سرگشتگی هر دمش %~% وان همه فریاد و آه و ماتمش
# 69 نه زتن دید او که از جان دید او %~% نی ندید از جان و جانان دید او
# 70 در تحیر ماند شست از خویش دست %~% پاک گشت از خویش و در گوشه نشست
# 71 ms306 گرچه خود رادر طلب پرپیچ یافت %~% آن طلب از خویش هیچ هیچ یافت
# 72 گفت ای جان چون تو بودی هرچه هست %~% خود بلی گفتی و بشنودی الست
# 73 چون تو بودی هر دو کون معتبر %~% از چه گردانیدیم چندین بسر
# 74 گفت تا قدرم بدانی اندکی %~% زانکه چون گنجی بدست آرد یکی
# 75 گردهد آن گنج دستش رایگان %~% ذره هرگز نداند قدر آن
# 76 قدر آن داند اگر گنجی بود %~% کان بدست آوردنش رنجی بود PageV40P001
# 1 رفت شبلی ابتدا پیش جنید %~% گفت هستم پای تا سر جمله قید
# 2 می چنین گویند در هر کشوری %~% کاشنائی را تودادی گوهری
# 3 یا ببخش و گوهرم همراه کن %~% یا نه بفروش و مرا آگاه کن
# 4 گفت اگر بفروشم این گوهر ترا %~% چون بها نبود کند مضطر ترا
# 5 ور ببخشم چون دهد آسانت دست %~% قدر نشناسی و گردی خودپرست
# 6 لیک همچون من قدم از فرق کن %~% خویش در بحر ریاضت غرق کن
# 7 تادران دریا بصبر و انتظار %~% آیدت آن گوهر آخر با کنار PageV40P002
# 1 با پسر میگفت یک روزی عمر %~% طعم دین تو کی شناسی ای پسر
# 2 طعم دین من دانم و من دیده‌ام %~% زانکه طعم کفر هم بچشیده‌ام
# 3 جان چو در خود دید چندان کار و بار %~% در خروش آمد چو ابر نوبهار
# 4 گفت اگر من نیک اگر بد بوده‌ام %~% در حقیقت طالب خود بوده‌ام
# 5 از طلب یک دم فرو ننشسته‌ام %~% روز تا شب خویش را میجسته‌ام
# 6 هرکجا رفتم به بالا و نشیب %~% جمله را ازجان من نورست وزیب
# 7 در حقیقت چون همه من بوده‌ام %~% نور بخش هفت گلشن بوده‌ام
# 8 پس چرا بیرون سفر میکرده‌ام %~% سوی این و آن نظر میکرده‌ام
# 9 ای دریغا ره سپردم عالمی %~% لیک قدر خود ندانستم دمی
# 10 گر همه در جان خود میگشتمی %~% من به هر یک ذره صد میگشتمی
# 11 سالک سرگشته آمد ms307 پیش پیر %~% شرح روحش داد از لوح ضمیر
# 12 گفت هر چیزی که پیدا و نهانست %~% جمله آثار جان افروز جانست
# 13 در جهان آثار جان بینم همه %~% پرتو جان و جهان بینم همه
# 14 پرتوی از قدس ظاهرشد بزور %~% در جهان افکند و درجان نیز شور
# 15 پرتوی بس بی نهایت اوفتاد %~% تاابد بیحد و غایت اوفتاد
# 16 هرچه بود و هست خواهد بود نیز %~% جمله زان پرتو گرفتست اسم چیز
# 17 نام آن پرتو بحق جان اوفتاد %~% هر دو عالم را مدد آن اوفتاد
# 18 قدس ظاهر شد بیک چیزی قوی %~% وی عجب آنبود جان معنوی
# 19 لیک چون جان رانبود آن روزگار %~% در هزاران صورت آمد آشکار
# 20 بود جان را هم صفت هم ذات نیز %~% هر دو چون جان هم گرامی و عزیز
# 21 اصل جان نور مجرد بود و بس %~% یعنی آن نور محمد بود و بس
# 22 ذات چون در تافت شد عرش مجید %~% عرش چون در تافت شد کرسی پدید
# 23 بازچون کرسی بتافت از سرکار %~% آسمان گشت و کواکب آشکار
# 24 باز چون اختر بتافت و آسمان %~% چار ارکان نقد شد در یک زمان
# 25 بعد ازان چون قوت تاوش نماند %~% چار ارکان را در آمیزش نشاند
# 26 تا وحوش و طیر وحیوان ونبات %~% با مرکبهای دیگر یافت ذات
# 27 ذات جان را هم صفاتی بود نیز %~% لاجرم از علم و قدرت شد عزیز
# 28 شد ز علمش لوح محفوظ آشکار %~% شد قلم از قدرتش مشغول کار
# 29 چون ارادت را بسی سر جمله بود %~% هم ملایک بی عدد هم حمله بود
# 30 از رضای جان بهشت عدن خاست %~% وز غضب کوداشت دوزخ گشت راست
# 31 روح چون در اصل امر محض بود %~% جبرئیل از امر ظاهر گشت زود
# 32 باز روح از لطف وز بخشش که داشت %~% زود میکائیل را سر برفراشت
# 33 باز قهرش اصل عزرائیل گشت %~% دو صفت ماندش ms308 که اسرافیل گشت
# 34 یک صفت ایجاد و اعدام آن دگر %~% وز وجود و از عدم جان بر زبر
# 35 گر صفات روح بی اندازه خاست %~% هر یکی را یک ملک گیری رواست
# 36 پیر چون از شرح او آگاه شد %~% گفت اکنون جانت مرد راه شد
# 37 لاجرم یک ذره پندارت نماند %~% جز فنای در فناکارت نماند
# 38 تا که میدیدی تو خود را در میان %~% برکناری بودی از سر عیان
# 39 چون طلب از دوست دیدی سوی دوست %~% این نظر را گر نگه داری نکوست
~~PageV40P003
# 1 بوعلی طوسی امام قال وحال %~% کرده است از میرکاریز این سؤال
# 2 کز حق آمد راه سوی بنده باز %~% یا ز بنده سوی حق برگوی راز
# 3 گفت ره نه زین بدان نه زان بدین %~% لیک راه از حق بحق میدان یقین
# 4 نیست غیر او که دارد غیر دوست %~% گر حقیقت اوست ره زوهم بدوست
# 5 نیست غیر او و غیری چون بود %~% راه رو زوهم بدو موزون بود PageV40P004
# 1 برفتاد از جان خرقانی نقاب %~% دید آن شب حق تعالی را بخواب
# 2 گفت الهی روز و شب در کل حال %~% جستمت پیدا و پنهان شصت سال
# 3 بر امیدت ره بسی پیمودهام %~% طالب تو بودهام تا بودهام
# 4 از وجود من رهائی ده مرا %~% نور صبح‌ آشنائی ده مرا
# 5 حق تعالی گفت ای خرقانیم %~% گر بسالی شصت تو میدانیم
# 6 یا بسالی شصت چه روز و چه شب %~% کرده بر جهد خود ما را طلب
# 7 من در آزال الازال بی علتیت %~% کردهام تقدیر صاحب دولتیت
# 8 هم در آزال الازل هم در قدم %~% در طلب بودم ترا تو در عدم
# 9 بودهام خواهان تو بیش از تو من %~% در طلب بودم ترا پیش از تو من
# 10 این طلب کامروز از جان توخاست %~% نیست هیچ آن تو جمله آن ماست
# 11 گر طلب ازما نبودی از نخست %~% کی ms309 ز تو هرگز طلب گشتی درست
# 12 چون کشنده هم نهنده یافتی %~% خویش را بیخویش زنده یافتی
# 13 لاجرم جاوید شمع دین شدی %~% در امانت مرد عالم بین شدی PageV40P005
# 1 حق تعالی عرش را چون بر فراخت %~% صد جهان پر فرشته سر فراخت
# 2 حق بدیشان گفت بردارید عرش %~% زانکه این را بر نتابد اهل فرش
# 3 صد هزاران باره بیش اند از شمار %~% در روید از قوت و شوکت بکار
# 4 جمله در رفتند چست و سرفراز %~% عاقبت گشتند عاجز جمله باز
# 5 چون مضاعف کرد اعداد همه %~% عین عجز افتاد میعاد همه
# 6 عرش را چندان ملک می بر نتافت %~% گفتئی موری فلک می بر نتافت
# 7 هشت قدسی را ز حق فرمان رسید %~% در ربودند ای عجب عرش مجید
# 8 عرش را بر دوش خود برداشتند %~% سرازان تعظیم می افراشتند
# 9 کای عجب عرشی که چندانی ملک %~% پر بیفکندند از وی یک بیک
# 10 ما بتنهائی خود برداشتیم %~% خرده الحق فرو نگذاشتیم
# 11 اندکی عجبی پدید آمد مگر %~% تا رسید امر از خدای دادگر
# 12 کای ملایک بنگردید از جای خویش %~% تا چه میبینید زیر پای خویش
# 13 آن ملایک چون نگه کردند زیر %~% آمدند از جان خود از خوف سیر
# 14 زیر پای خود هوا دیدند و بس %~% در هوا چون پای دارد هیچکس
# 15 حق بدیشان کرد آن ساعت خطاب %~% کای ز عجب خود خطا کرده صواب
# 16 عرش اعظم گر شما برداشتید %~% حامل آن خویش را پنداشتید
# 17 کیست بردارنده بار شما %~% بنگرید ای پر خلل کار شما
# 18 چون ملایک را فتاد آنجا نظر %~% آن همه پندار بیرون شد زسر
# 19 هرکه پندارد که جان بیقرار %~% بر تواند داشت سر کردگار
# 20 یا چنان انوار را حامل شود %~% یا چنان اسرار را قابل شود
# 21 آن ازو عجبی و پنداری بود %~% وین چنین در راه بسیاری بود
# 22 آن امانت سر او هم ms310 میکشد %~% قشر عالم مغز عالم میکشد
# 23 گر نبودی در میان آن سر پاک %~% کی کشیدی آن امانت آب و خاک
# 24 روستم را را رخش رستم میکشد %~% تا نه پنداری که مردم میکشد
# 25 گر حملناهم نیفتادی ز پیش %~% حامل آن سر نبودی کس بخویش
# 26 چون رسیدی وانچه دیدی دیده شد %~% مرد را اینجا زفان ببریده شد
# 27 تا ابد اکنون سفر در خویش کن %~% هر زمانی رونق خود بیش کن
# 28 لیک اگر از خویشتن خواهی خلاص %~% تا شوی در پرده توحید خاص
# 29 از وجود جان برون باید شدن %~% محرم جانان کنون باید شدن
# 30 حوصله باید اگر آن بایدت %~% کی بود جانانت گر جان بایدت
# 31 عقل و جانت را دو کفه ساز خوش %~% عقل و جانت را در آنجا نه بکش
# 32 عقل اگر افزون بود نقصان تراست %~% جان اگر راجح شود جانان تراست
# 33 در فقیری چون زفانه باش راست %~% سوی عقل و سوی جان منگر بخواست
# 34 تو زفانه گر نباشی بی شکی %~% با ازل بینی ابد گشته یکی
# 35 کفر و دین و عقل و جان و خاک و آب %~% جمله یک رنگت شود چون آفتاب
# 36 چون همه یک رنگت آمد در احد %~% از همه درویش مانی تا ابد
# 37 ور بود در فقر جان یک ذره چیز %~% حال کادالفقر باشد کفر نیز
# 38 فقر چه بود سایه جاوید آمده %~% در میان قرص خورشید آمده
# 39 پس بقرصی گشته قانع تاابد %~% قرص و قانع محو احد مانده احد
# 40 جز احد آنجا اگر چیزی بود %~% هم احد باشد چو تمییزی بود
# 41 زانکه اینجا این همه هم اوست و بس %~% بدمبین کاین جمله بس نیکوست و
~~بس
# 42 آن و این و این و آن اینجا بود %~% لیکن آنجا اینهمه سودا بود
# 43 گر مثالی بایدت کاسان شود %~% همچو دریا دان که او باران شود
# 44 هرچه از قرب احد ms311 آید پدید %~% چون شود نازل عدد آید پدید
# 45 هست قرآن در حقیقت یک کلام %~% بی عدد آمد چو منزل شد تمام
# 46 صد هزاران قطره یک عمان بود %~% چون زعمان بگذرد باران بود
# 47 هرچه اسمی یافت آمد در وجود %~% آن همه یک شبنمست از بحر جود
# 48 حق عرفانت آن زمان حاصل شود %~% کاینچه عقلش خوانده باطل شود
# 49 عقل باید تا عبودیت کشد %~% جانت باید تا ربوبیت کشد
# 50 عقل با جان کی تواند ساختن %~% با براقی لاشه نتوان تاختن
# 51 دردت اول از تفکر میرسد %~% آخر الامرت تحیر میرسد
# 52 علم باید گر چه مرد اهل آمدست %~% تابداند کاخرش جهل آمدست
# 53 هرکه او یک ذره از عز پی برد %~% هیچ گردد هیچ هرگز کی برد
# 54 عاریت باشد همه کردار او %~% آن او نبود همه گفتار او
# 55 گر بیان نیکو بود در شرع و راه %~% آن بیان در حق بود برف سیاه
# 56 در بیان شرع صاحب حال شو %~% لیک در حق کور گرد و لال شو
# 57 چون شنیدی سر کار اکنون تمام %~% نیز حاجت نیست دیگر والسلام
# 58 سالک از آیات آفاق ای عجب %~% رفت با آیات انفس روز و شب
# 59 گرچه بسیاری ز پس وز پیش دید %~% هر دو عالم در درون خویش دید
# 60 هر دو عالم عکس جان خویش یافت %~% وز دو عالم جان خود را بیش یافت
# 61 چون بسر جان خود بیننده شد %~% زندهگشت و خدا را بنده شد
# 62 بعد ازین اکنون اساس بندگیست %~% هر نفس صد زندگی در زندگیست
# 63 سالک سرگشته را زیر و زبر %~% تا بحق بودست چندینی سفر
# 64 بعد ازین در حق سفر پیش آیدش %~% هرچه گویم بیش از پیش آیدش
# 65 چون سفر آنست کار آنست و بس %~% گیر و دارو کار و بار آنست و بس
# 66 زان سفر گر با تو انیجا دم زنم %~% هر دو عالم ms312 بیشکی بر هم زنم
# 67 گر بدست آید مرا عمری دگر %~% باز گویم با تو شرح آن سفر
# 68 آن سفر را گر کتابی نو کنم %~% تاابد دو کون پر پرتو کنم
# 69 گر بود از پیشگه دستورئی %~% نیست جانم را ز شرحش دورئی
# 70 لیک شرح آن بخود دادن خطاست %~% گر بود اذنی از آن حضرت رواست
# 71 شرح دادم این سفر باری تمام %~% تادگر فرمان چه آید والسلام
~~PageV40P006
# 1 این چه شورست از تو درجان ای فرید %~% نعره زن از صد زفان هل من مزید
# 2 گر کند شخص تو یک یک ذره گور %~% کم نگردد ذره از جانت شور
# 3 گر تو با این شور قصد حق کنی %~% در نخستین شب کفن را شق کنی
# 4 چون بود شورت بجان پاک در %~% سر درین شور آوری از خاک بر
# 5 هم درین شور از جهان آزاد و خوش %~% در قیامت میروی زنجیر کش
# 6 شور چندینی چرا آورده %~% این همه شور از کجا آورده
# 7 شور عشق تو قوی زور اوفتاد %~% جان شیرینت همه شور اوفتاد
# 8 جانت دریائیست آبش آب زر %~% لاجرم هم شور دارد هم گهر
# 9 دایما چون بحر میجوشی ز شور %~% خویشتن را میفرود آری بزور
# 10 جان شیرینت چو شوری در کند %~% هر زمانی شور شیرین تر کند
# 11 یعلم الله گر سخن گفتار را %~% بود مثلی یا بود عطار را
# 12 در سخن اعجوبه آفاق اوست %~% خاتم الشعرا علی الاطلاق اوست
# 13 هرکه سلطانم نگوید در سخن %~% من گدائی گویمش نه سر نه بن
# 14 شیوه کز شوق او شد عقل مست %~% حزمرا هرگز کرادادست دست
# 15 خاطرم پایم گرفته هر زمان %~% سرنگون بر میکشد گردجهان
# 16 تا ز بحری ماهیی آرد بشست %~% یا زجائی معنئی آرد بدست
# 17 نی که چندان نقد معنی دارد او %~% کز درون بیرون همی نگذارد او
# 18 چون معانی جمله من گفتم تمام %~% چه بماندست ms313 آن کسی را والسلام
# 19 هرکجا سریست درهر دو جهان %~% هست سر تا سر درین دیوان نهان
# 20 چون بجوئی و بیابی سر بسر %~% برکشی بر هر دو عالم بر ببر
# 21 قصهها دیدی بسی این هم ببین %~% قصه کم گو کاحسن القصهست این
# 22 گردهی غصه که هستم قصه گوی %~% غصه خور چون بردهام در قصه گوی
# 23 قصه گفتن نیست ریح فی الفصص %~% مینبینی روح قرآن از قصص
# 24 قصه کوته میکنم یک اهل راز %~% گر درین قصه کند عمری دراز
# 25 هر نفس این قصه نوری بخشدش %~% بیغم وغصه حضوری بخشدش
# 26 هرکتابی را که دانی سر بسر %~% این یکی با جمله برکش برببر
# 27 گر نچربد از همه صد باره این %~% زود کن چون پرده خود پاره این
# 28 دیده انصاف بینت باز کن %~% چشم جان پر یقینت باز کن
# 29 تا ببینی کار و بار این کتاب %~% حل و عقد و گیر و دار این کتاب
# 30 هرکه گوهر دزد این دریا شود %~% زود از تر دامنی رسوا شود
# 31 هر کرا دزدیدن از من دست داد %~% همچو دزدانش بریده دست باد
# 32 در حقیقت مغز جان پالودهام %~% تا نه پنداری که در بیهودهام
# 33 جمع کردم آب آسا پیش تو %~% گو تفکر کن دل بیخویش تو
# 34 گر زگفتن راه مییابد کسی %~% گفته من بایدت خواندن بسی
# 35 زانکه هر بیتی که میبنگاشتم %~% بر سر آن ماتمی میداشتم
# 36 در مصیبت ساختن هنگامه من %~% نام این کردم مصیبت نامه من
# 37 گر دلی میبایدت بسیار دان %~% پس مصیبت نامه عطار خوان
# 38 گر کسی را زین سخن گردی بود %~% خاک بر فرقش که نامردی بود
# 39 لازم درد دل عطار باش %~% وز هزاران گنج برخوردار باش
# 40 هرکرا یک ذره میبندد خیال %~% گو برون آرد چنین صاحب جمال
# 41 می نداند او که از عطار بود %~% ختم صد عالم که پر اسرار بود
# 42 ms314 نافه اسرار نبود مشکبار %~% تاکه عطارش نباشد دست یار PageV40P007
# 1 آن یکی بستد ز حیدر ذوالفقار %~% می نیارستش همی فرمود کار
# 2 عاقبت آن ذوالفقارش آورد باز %~% کرد برخود عیب او کردن دراز
# 3 حیدرش گفتا برای ذوالفقار %~% بازوی کرار باید وقت کار
# 4 تا نباشد نقد زور حیدری %~% نسیه باشد کار تیغ گوهری
# 5 کی شود از ذوالفقارت کار راست %~% تو ز من زور علی بایست خواست
# 6 هرکه پندارد که مثل این کتاب %~% دیگری درجلوه آرد از حجاب
# 7 گو مبر خود را بغفلت روزگار %~% زانکه خواهد زور حیدر ذوالفقار
# 8 بر سر آب ای عجب عرش مجید %~% شد بلند از شعر چون آب فرید
# 9 هیچکس را تا ابد این شیوه نیست %~% طوبی فردوس را این میوه نیست
# 10 آب هر معنی چنانم روشنست %~% کانچه خواهم جمله در دست منست
# 11 می نباید شد بحمدالله بزور %~% همچو فردوسی ز بیتی در تنوز
# 12 همچو نوح آبی بزور آید مرا %~% زانکه طوفان از تنور آید مرا
# 13 از تنورم چون رسد طوفان بزور %~% هیچ حاجت نیست رفتن در تنور
# 14 همچو فردوسی فقع خواهم گشاد %~% چون سنائی بی طمع خواهم گشاد
# 15 زین سخن کامروز آنختم منست %~% نیست کس همتای من این روشنست
# 16 ترک خور کاین چشمه روشن گرفت %~% از زبور پارسی من گرفت
# 17 باد محروم از زبورم جز سه خلق %~% خرده دان و خوش خط و داود حلق
# 18 گر خوش آوازی جهان آور بجوش %~% ورنه میدانی چه کن بنشین خموش
# 19 ور نکو دانی شدی پیروز تو %~% ورنه جولاهگی آموز تو
# 20 ور تو زیبا مینویسی مینویس %~% ورنه زان انگشت بنشین کاسه لیس
# 21 نیست کس را تا قیامت این طریق %~% فکر کن خوش خوان و مشتاب ای رفیق
# 22 گرچه هر مرغی زند این شیوه لاف %~% نیست هر پرنده سیمرغ قاف
# 23 هرکسی در گوشه دم میزنند %~% لیک چون عیسی دمی کم میزنند ms315
# 24 هرکسی در روی خود دارد سری %~% لیک یوسف دیگرست او دیگری
# 25 هرکسی ز آواز خوش شد پرغرور %~% لیک این ختمست بر صاحب زبور
# 26 آنچه آن را صوفی آن گوید بنام %~% ختم شد آن بر محمد والسلام
# 27 من محمد نامم و این شیوه نیز %~% ختم کردم چون محمد ای عزیز
# 28 حکمت و نظمی که نه ذاتی بود %~% نیک ناید حرف طاماتی بود
# 29 ذوق اگر با شیر مادر باشدت %~% شعر شیرین تر ز شکر باشدت
# 30 ور نداری و تکلف میکنی %~% هم تو خود خود را تعرف میکنی PageV40P008
# 1 حاتم طائی چو از دنیا گسست %~% یک برادر داشت بر جایش نشست
# 2 گفت من در جود درخواهم گشاد %~% چون برادر دست برخواهم گشاد
# 3 در سخاوت ساحری خواهم نمود %~% همچو دریا گوهری خواهم نمود
# 4 مادرش گفتا که این تو کی کنی %~% لیک بی شک نام حاتم طی کنی
# 5 زانکه آن وقتی که حاتم بود خرد %~% لب بیک پستان من آنگاه برد
# 6 کزدگر پستان بسی یا اندکی %~% شیر خوردی در بر او کودکی
# 7 گر نبودی طفل دیگر همبرش %~% نفرتی بودی زشیر مادرش
# 8 باز تو آنگه که بودی شیرخوار %~% هیچ طفلی را نکردی اختیار
# 9 میل شیر من نبودی یک دمت %~% تا دگر پستان نبودی محکمت
# 10 بود یک پستان بدستی آن زمانت %~% وآن دگر پستان نهاده دردهانت
# 11 این یکی را در دهن میداشتی %~% و آن دگر یک را بکس نگذاشتی
# 12 آنکه در طفلی کند این محکمی %~% کی تواند کرد هرگز حاتمی
# 13 گر برادر همچو حاتم شیر خورد %~% هرکجا مرغیست او انجیر خورد
# 14 کارها با قوت از بنیاد به %~% دولت و اقبال مادرزاد به
# 15 گر بخوانی شعر من ای پاک دین %~% شعر من از شعر گفتن پاک بین
# 16 شاعرم مشمر که من راضی نیم %~% مرد حالم شاعر ماضی نیم
# 17 عیب این شعرست و این اشعار نیست ms316 %~% شعر را در چشم کس مقدار نیست
# 18 تو مخوان شعرش اگر خواننده %~% ره بمعنی بر اگر داننده
# 19 شعرگفتن چون ز راه وزن خاست %~% وز ردیف و قافیه افتاد راست
# 20 گر بود اندک تفاوت نقل را %~% کژ نیاید مرد صاحب عقل را
# 21 چون گهرداریست شعر من چو تیغ %~% یک دمی تحسین مدار از من دریغ
# 22 زیرکی باید که تحسینم کند %~% از بسی احسنت تمکینم کند
# 23 لیک اگر ابله کند تحسین مرا %~% آن ندارد مینباید این مرا PageV40P009
# 1 گفت اندر پیش افلاطون کسی %~% کان فلانی حمد میگفتت بسی
# 2 در هنر بستود بسیاری ترا %~% تا فلک بنهاد مقداری ترا
# 3 زان سخن بگریست افلاطون بدرد %~% روی آورد از سر دردی بمرد
# 4 گفت میگریم که در دل مشکلیست %~% تا چه کردم کان پسند جاهلیست
# 5 هرچه باشد مرد نادان را پسند %~% مرد دانا را بود آن تخته بند
# 6 می ندانم تا پسند او چه بود %~% تاازان توبه کنم در حال زود
# 7 یک ستایش کان ز جاهل آیدم %~% صد عقوبت دان که حاصل آیدم
# 8 گر مرا اهل دلی تحسین کند %~% جمله شعرم دل او دین کند
# 9 گر ستایش گوی من صد کس بود %~% ذوق یک صاحبدلم می بس بود
# 10 نی کیم من اهل دین را چند ازین %~% نفس تا کی داردم دربند ازین
# 11 ای دریغا هرچه گفتم هیچ بود %~% دیده کور و راه پیچاپیچ بود
# 12 گر دمی بودی سخن پذرفتنم %~% نیستی پروای چندین گفتنم
# 13 گر بحضرت ره گشادن دارمی %~% کی دل برهم نهادن دارمی PageV40P010
# 1 خطبه در نعت و توحید خدای %~% کرده بود انشا بزرگی رهنمای
# 2 سجع بود آن خطبه رنجی برده بود %~% پیش شیخ کرکان آورده بود
# 3 چون بخواند آن خطبه را در پیش او %~% خواست تحسین طبع دوراندیش او
# 4 شیخ گفتا بر دلم صد غم نهاد %~% آن دل بیکارکاین برهم نهاد
# 5 هر که ms317 دل زندهست در سودای دین %~% نبودش بی هیچ شک پروای این
# 6 یک نشان مرد بیکار این بود %~% شغل مشغولان پندار این بود
# 7 مرد را آن خطبه بر دل سرد شد %~% خجلتش آورد و رویش زرد شد
# 8 حال من با این کتاب اینست و بس %~% حجت بیکاری دینست و بس
# 9 چند گوی آخر ای دل تن بزن %~% نفس را خاموش کن گردن بزن
# 10 چند شعر چون شکر گوئی تو خوش %~% همچو بادامی زفان در کام کش
# 11 پنبه را یکبارگی برکش ز گوش %~% در دهن نه محکم و بنشین خموش
~~PageV40P011
# 1 کاملی گفتست میباید بسی %~% علم و حکمت تا شود گویا کسی
# 2 لیک باید عقل بی حد و قیاس %~% تا شود خاموش یک حکمت شناس
# 3 دم مزن چون کن مکن مینشنوند %~% با که گوئی چون سخن مینشنوند
# 4 ور کسی میبشنود اسرار تو %~% مینشیند از حسد در کار تو
# 5 کوه با آن جمله سختی و وقار %~% هرچه گوئی باز گوید آشکار
# 6 روی در دیوار کن وانگه خموش %~% زانکه آن دیوار دارد نیز گوش
# 7 ور تودر دیوار خواهی گفت راز %~% هست دیوار لحد با آن بساز PageV40P012
# 1 این سخن نقلست از نوشین روان %~% گفت اگر خواهی که رازت در جهان
# 2 دشمنت نشناسد از زشتی که اوست %~% توبه نیکوئی مگو در پیش دوست
# 3 گردرین پرده نگهداری نفس %~% هم نفس باشی و گرنه هیچکس
# 4 صبح اگر کشتی نفس را در دهان %~% کی رسیدی این بشولش در جهان
# 5 تا زفان سرخ دارد ساکنی %~% تو بسرسبزی نشسته ایمنی
# 6 چون زفان جنبان شود کام سیاه %~% برتو سر سبزی کند حالی تباه
# 7 هیچ عضوی بنده را روز شمار %~% مهر نکند جز دهن را کردگار PageV40P013
# 1 با پسر لقمان چنین گفت ای پسر %~% گرچه بسیاری سخن گفتم چوزر
# 2 ای عجب با آنکه لقمان آمدم %~% از بسی گفتن پشیمان آمدم
# 3 لیک هرگز ms318 از خموشی کردنم %~% نه پشیمان بود ونه غم خوردنم PageV40P014
# 1 از ارسطالیس پرسیدند راز %~% کان چه میدانی که در عمر دراز
# 2 بی گنه در خورد زندان آمدست %~% گفت آنچش حبس دندان آمدست
# 3 آنچه او محبوس میباید مدام %~% آن زفان تست در زندان کام
# 4 دو در از دندان و دو در از لبش %~% بسته میدارند هر روز و شبش
# 5 تا مگر یک لحظه گیرد قرار %~% وانگهش جز بیقراری نیست کار
# 6 هرکه خاموشست ثابت آمدست %~% عزت زر بین که صامت آمدست
# 7 با که گویم درد دل چون کس نماند %~% تن زنم کز عمر من هم بس نماند
# 8 چون خموشی این همه مقدار داشت %~% لیک دو داعیم بر گفتارداشت
# 9 جان من چون بودمست و بیقرار %~% بر نمیزد یک نفس از درد کار
# 10 گر دمی تن میزدم از جان پاک %~% می برآمد از خموشی صد هلاک
# 11 از ازل چون عشق با جان خوی کرد %~% شور عشقم این چنین پرگوی کرد
# 12 از شراب عشق چون لایعقلم %~% کی تواند شد خموشی حاصلم
# 13 کاشکی جان مرا بودی قرار %~% تا همیشه تن زدن بودیم کار
# 14 آنچه در جان من آگاه هست %~% می ندانم تا بدانجا راه هست
# 15 چون نمیبینم بعالم مرد خویش %~% می فرو گویم بدانجا دردخویش
# 16 داعی دیگر مرا آن بود و بس %~% کاین حدیثم شد بحجت هر نفس PageV40P015
# 1 مصطفی گفتست جمعی از ملک %~% می فرو آیند هر روز از فلک
# 2 گرد میگردند بر روی زمین %~% تا کجا بینند جمعی اهل دین
# 3 کز خدای خویش میگویند باز %~% صف زنند آن قوم گرد اهل راز
# 4 خویشتن را وقف آن منزل کنند %~% زان سخن مقصود خود حاصل کنند
# 5 گرچه در معنی نیم از اهل راز %~% گفتهام باری ز اهل راز باز
# 6 جمله از حق گویم و از کار او %~% تا ملایک بشنوند اسرار او
# 7 چون درین اسرار ms319 بینندم مدام %~% قصه گوی حق نهندم بوکه نام PageV40P016
# 1 خاشه روبی بود سرگردان راه %~% خاشه میرفتی همه در کوی شاه
# 2 سایلی پرسید ازو کای پرهوس %~% خاشه چون در کوی شه روبی و بس
# 3 گفت تا خلقان بدانندم همه %~% خاشه روب شاه خوانندم همه
# 4 تا ابد نقد من این انعام بس %~% خاشه روب کوی شاهم نام بس
# 5 آنکه او داعی من آمد برین %~% یاد داریدش دعا از صدق دین
# 6 این دم از گفتن نیندیشم بسی %~% چون خموشی هست در پیشم بسی
# 7 زود خواهد بود کاین جان و دلم %~% فرقتی جویند از آب و گلم
# 8 شیر مرداگر دلت خواهد همی %~% عزم کن برگورم و بگری دمی
# 9 برسر عطار چون زاری گری %~% اندکی بنشین و بسیاری گری
# 10 باز پرس از حال من حالی براز %~% تاجواب تو دهم از گور باز
# 11 خالم آن دم از زفان حال پرس %~% کر شو و حال از زفان لال پرس
# 12 تشنگی من ببین در زیر خاک %~% یک دمم آبی فرست از اشک پاک
# 13 کاشکی هرگز نبودی نام من %~% تا نبودی جنبش و آرام من
# 14 هرکرا در پیش این مشکل بود %~% خون تواند کرد اگر صددل بود
# 15 صد جهان جان مبارز آمده %~% هست سرگردان و عاجز آمده
# 16 زین چنین کاری که در پیش آمدست %~% علم مفلس عقل درویش آمدست
~~PageV40P017
# 1 فاضل عالم فضیل آن ابر اشک %~% گفت از پیغامبرانم نیست رشک
# 2 زانکه ایشان هم لحد هم رستخیز %~% پیش دارند و صراطی نیز تیز
# 3 جمله با کوتاه دستی و نیاز %~% کرده در نفسی زفان جان دراز
# 4 وز فرشته نیز رشکم هیچ نیست %~% زانکه آنجا عشق و پیچاپیچ نیست
# 5 لیک ازان کس رشکم آید جاودان %~% کو نخواهد زاد هرگز در جهان
# 6 بازگردد خوش هم از پشت پدر %~% تاشکم مادر نیارد بر زبر
# 7 کاشکی هرگز نزادی مادرم %~% تانکردی کشته نفس کافرم ms320
# 8 بکشدم نفسم که نفسم کشته باد %~% بکشدم در خون که در خون گشته باد
# 9 از توانگر بودن و درویشیم  %~% هیچ خوشتر نیست از بیخویشیم
# 10 چون مرا از ترس این صد درس هست %~% هرکرا جانست جای ترس هست
~~PageV40P018
# 1 رهروی را چون درآمد وقت مرگ %~% لرزه افتاد بر وی همچو برگ
# 2 اشک میبارید همچون ابر زار %~% پس چو آتش دست میزد بیقرار
# 3 سایلی گفتش چرائی منقلب %~% در چنین وقتی چه باشی مضطرب
# 4 دل بخود باز آور و آرام گیر %~% جمع کن خود را بشولید ممیر
# 5 گفت ممکن نیست آرامم بسی %~% زانکه این دم میروم پیش کسی
# 6 کاین جهان و آن جهان و هست و نیست %~% کفر و اسلام و بد و نیکش یکیست
# 7 آنکسی را کاین همه یکسان بود %~% پیش او رفتن نه بس آسان بود
# 8 میروم پیش چنین کس بس رواست %~% گر بترسم ترس اینجا خود سزاست
# 9 میروم پیش چنین کس چون بود %~% گرهزاران دل بود پرخون بود
# 10 چنداندیشم که جان من بسوخت %~% وز تف جانم زفان من بسوخت
# 11 در نخواهد داد کس آواز را %~% تا که خواهد برد پی این راز را
# 12 شد ز بیم خاک سنگ و هنگ من %~% خاک خود نپذیردم از ننگ من
# 13 برد غفلت روزگارم چون کنم %~% برنیامد هیچ کارم چون کنم
# 14 برده در بازی دنیا روزگار %~% چون توانم رفت پیش کردگار PageV40P019
# 1 کودکی میرفت و در ره میگریست %~% کاملی گفتش که این گریه ز چیست
# 2 گفت بر استاد باید خواند درس %~% چون ندارم یاد میگریم ز ترس
# 3 هرچه در یک هفته گفت استاد باز %~% این زمانم جمله باید داد باز
# 4 زین غمم شاید اگر دل خون کنم %~% چوب سخت و نیست نرم چون کنم
# 5 زین سخن آن پیر کامل شد ز دست %~% پشت امیدش از آن کودک شکست
# 6 گفت حال و کار من ms321 یک یک همه %~% هست همچون حال این کودک همه
# 7 خوش بخفته نرم ناکرده سبق %~% می بباید رفت فردا پیش حق
# 8 نیست درسم نرم سختم اوفتاد %~% زانکه در پیش است چوب اوستاد
# 9 پادشاها آمد این درویش تو %~% با جهانی درد دل در پیش تو
# 10 گر جهانی طاعتم حاصل بود %~% گر نخواهی تو همه باطل بود
# 11 گر نخواهی دولت غمخواره %~% کی بود ناخواستن را چاره
# 12 گر همه توفیق و گر خذلان بود %~% آنچه آن باید ترا اصل آن بود
# 13 چون حواله باتو آمد هرچه هست %~% درگذر از نیک و از بدهرچه هست
~~PageV40P020
# 1 آن گدائی چون برست از نان و آب %~% بعد مرگ او کسی دیدش بخواب
# 2 گفت حق با تو چه کرد ای مهربان %~% گفت چون رفتم بر حق گفت هان
# 3 پیشم آور تا چه آوردی مرا %~% گفتم آخر من چه دارم ای خدا
# 4 قرب پنجه سال رفتم در بدر %~% راه پیمودم جهانی سر بسر
# 5 جمله میگفتند ای مرد گدا %~% نیست ما را نان پدید آرد خدا
# 6 مردمان نانم ندادندی بسی %~% با تو کردندی حوالت هر کسی
# 7 چون حوالت باتو آمد روز و شب %~% از گدائی میکنی چیزی طلب
# 8 جمله گفتندی خدا بدهد ترا %~% پس بده گر میدهی ای پادشاه
# 9 شاه هرگز از گدا چیزی نخواست %~% گر نخواهد خالق شاهان رواست
# 10 چون حوالت با تو آمد در پذیر %~% وین گدا را دست گیر ای دست گیر
# 11 پادشاها چون همه هیچیم ما %~% سر ز فرمان تو چون پیچیم ما
# 12 قدرت وعلم وارادت چون تراست %~% هرچه خواهی میتوانی کرد راست
# 13 گرچه کردم جرم بسیار ای خدای %~% قادری ناکرده انگار ای خدای
# 14 هست جود و فضل تو بحری عظیم %~% در بر آن کی بود امکان بیم
~~PageV40P021
# 1 در مناجات آن بزرگ دین شبی %~% پیش حق میکرد آه و یاربی
# 2 گفت الهی چون شود ms322 حشر آشکار %~% بر لب دوزخ خوشی گیرم قرار
# 3 پس بدست آرم یکی خنجر ز نور %~% خلق را میرانم از دوزخ ز دور
# 4 تا ز دوزخ سر بسر ایمن شوند %~% در بهشت جاودان ساکن شوند
# 5 هاتفی آواز دادش آن زمان %~% گفت تو خاموش بنشین هان و هان
# 6 ورنه عیب تو بگویم آشکار %~% تا کنندت خلق عالم سنگسار
# 7 بعدازان داد آن بزرگ دین جواب %~% گفت هان و هان چه گفتم ناصواب
# 8 تو بدان میآریم تااین زمان %~% برگشایم بر سر خلقان زفان
# 9 از تو چندان بازگویم فضل وجود %~% کز همه عالم کست نکند سجود
# 10 پادشاها با دمی سرد آمدم %~% با دلی پرغصه و درد آمدم
# 11 چون نیم من هیچ و آگاهی ز من %~% ای همه تو پس چه میخواهی ز من
# 12 گرعذاب تو ز صد رویم بود %~% در خور یک تاره مویم بود
# 13 لیک یک فضلت چو صد عالم فتاد %~% جرم جمله کم ز یک شبنم فتاد
# 14 آمد از من آنچه آید از لئیم %~% تو بکن نیز آنچه آید از کریم
~~PageV40P022
# 1 آن یکی اعرابئی از عشق مست %~% حلقه کعبه درآورده بدست
# 2 زار میگفت ای خدای ذوالعلو %~% کردم آن خویش من آن تو کو
# 3 گر بحج فرمودیم حج کرده شد %~% آنچه فرمودی بجای آورده شد
# 4 ور مرا در عرفه بایست ایستاد %~% ایستادم دادم از احرام داد
# 5 سعی آوردم بقربان آمدم %~% رمی را حای بفرمان آمدم
# 6 ور طواف و عمره گوئی شد تمام %~% خود دگر از من چه آید والسلام
# 7 از در خود بی نصیبم می مدار %~% آن من بگذشت آن خود بیار
# 8 خالقا آنچ از من آمد کرده شد %~% عمر رفت و نیک یابد کرده شد
# 9 چند مشتی خاک را دلریش تو %~% خون دود از رگ که آرد پیش تو
# 10 گر جهانی طاعت آرم پیش باز %~% تو زجمله بی نیازی بی نیاز ms323
# 11 ور بود نقدم جهانی پرگناه %~% تو از آن مستغنئی ای پادشاه
# 12 چون بعلت نیست نیکوئی ز تو %~% بد نبیند هیچ بدگوئی زتو
# 13 آنچه توفیق توام از بحر جود %~% شد مدد گر آمد از من در وجود
# 14 این دم اکنون منتظر بنشستهام %~% دل ندارم زانکه در تو بستهام
# 15 بادرت افتاد کارم این زمان %~% هیچ در دیگر ندارم این زمان
# 16 تو چنین انگار کاین دم آمدم %~% گرچه بس دیر آمدم هم آمدم
# 17 چون بعلت نیست از تو هیچ کار %~% عفو کن بیعلتی ای کردگار
# 18 گرچه کفر من گناه من بسست %~% عین عفوت عذرخواه من بسست
# 19 گر مرا یک ذره دولت میدهی %~% پس بده چون نه بعلت میدهی
# 20 خشک شد یارب ز یاربهای من %~% در غم تر دامنی لبهای من
# 21 میروم گمراه ره نایافته %~% دل چو دیوان جز سیه نایافته
# 22 ره نمایم باش و دیوانم بشوی %~% وز دو عالم تخته‌جانم بشوی
# 23 بی نهایت درد دل دارم ز تو %~% جان اگر دارم خجل دارم ز تو
# 24 عمر در اندوه تو بردم بسر %~% کاشکی بودیم صد عمر دگر
# 25 تادر اندوهت بسر میبردمی %~% هر زمان دردی دگر میبردمی
# 26 ماندهام از دست خود در صد زحیر %~% دست من ای دستگیر من تو گیر
~~PageV40P023
# 1 بوسعید مهنه با مردان راه %~% بود روزی در میان خانقاه
# 2 مستی آمد اشک ریزان بیقرار %~% تا در آن خانقاه آشفته وار
# 3 پرده از ناسازگاری باز کرد %~% گریه و بد مستئی آغاز کرد
# 4 شیخ کو را دید آمد در برش %~% ایستاد از روی شفقت بر سرش
# 5 گفت هان ای مست اینجا کم ستیز %~% از چه میباشی بمن ده دست خیز
# 6 مست گفت ای حق تعالی یار تو %~% نیست شیخا دست گیری کار تو
# 7 تو سر خود گیر و رفتی مردوار %~% سر فرو رفته مرا با او گذار
# 8 گر ز هر کس ms324 دستگیری آیدی %~% مور در صدر امیری آیدی
# 9 دستگیری نیست کار تو برو %~% نیستم من در شمار تو برو
# 10 شیخ درخاک اوفتاد از درد او %~% سرخ گشت از اشک روی زرد او
# 11 ای همه تو ناگزیر من تو باش %~% اوفتادم دستگیر من تو باش
# 12 ای جهانی خلق مور خاکیت %~% پاک دامن کن مرا از پاکیت
# 13 برامیدی آمد این درویش تو %~% چون بنومیدی رود از پیش تو PageV40P024
# 1 بود از آن اعرابئی بی توشه %~% یافته در شوره جائی گوشه
# 2 گوشه او جای مشتی عور بود %~% آب او گه تلخ و گاهی شور بود
# 3 در مذلت روزگاری میگذاشت %~% روز و شب در اضطراری میگذاشت
# 4 خشک سالی گشت و قحطی آشکار %~% مرد شد از ناتوانی بی قرار
# 5 شد ز شورستان برون جائی دگر %~% تا رسید آخر به آبی چون شکر
# 6 چون بدید آن آب خوش مرد سلیم %~% گفت بیشک هست این آب نعیم
# 7 آب دنیا تلخ و زشت آید پدید %~% آب شیرین از بهشت آید پدید
# 8 حق تعالی از پس چندین بلا %~% کرد روزی این چنین آبی مرا
# 9 روی آن دارد کزین آب روان %~% پر کنم مشکی و برخیزم دوان
# 10 مشک بر گردن رهی بیرون برم %~% تحفه سازم پس بر مأمون برم
# 11 بیشکم مأمون ازین آب لطیف %~% خلعتی بخشد چو آب من شریف
# 12 مشک چون پر کرد و پیش آورد راه %~% همچنان میرفت تا نزدیک شاه
# 13 بازگشته بود مأمون از شکار %~% چون بدیدش گفت برگو تا چه کار
# 14 گفت آوردستم از خلد برین %~% تحفه بهر امیرالمؤمنین
# 15 گفت چیست آن تحفه نیکوسرشت %~% گفت ماالجنه آبی از بهشت
# 16 این بگفت و مشک پیش آورد باز %~% در زمان مأمون بجای آورد راز
# 17 از فراست حال او معلوم کرد %~% می نیارستش ز خود محروم کرد
# 18 چون چشید آن آب گرم و بوی ناک %~% گفت احسنت اینت ms325 زیبا آب پاک
# 19 هست این آب بهشت اکنون بخواه %~% تا چه میباید ترا از پادشاه
# 20 گفت هستم از زمین شوره دار %~% آب او تلخ و هوای او غبار
# 21 هم طراوت برده از خاکش سموم %~% هم شده ازتفت سنگ او چو موم
# 22 در قبیله اوفتاده فاقه %~% هیچکس را نه بزی نه ناقه
# 23 خشک سالی گشته کلی آشکار %~% جمله‌مردم شده مردار خوار
# 24 حال خود با تو بگفتم جمله راست %~% چون شدی واقف کنون فرمان تراست
# 25 ریخت مأمون آن زمانش در کنار %~% بر سر آن جمع دیناری هزار
# 26 گفت بستان زر بشرط آنکه راه %~% پیش گیری زود هم زینجایگاه
# 27 بی توقف بازگردی این زمان %~% زانکه نیست اینجا ترا بودن امان
# 28 زر ستد آن مرد و حالی بازگشت %~% با خلیفه سایلی همراز گشت
# 29 گفت برگوی ای امیرالمؤمنین %~% کز چه تعجیلش همی کردی چنین
# 30 گفت اگر او پیشتر رفتی ز راه %~% آب دیدی در فرات اینجایگاه
# 31 از زلال خود شدی حالی خجل %~% بازگشتی از بر ما تنگ دل
# 32 عکس آن خجلت رسیدی تا بماه %~% آینه‌انعام ما کردی سیاه
# 33 او وسیلت جست سوی ما زدور %~% چون کنم از خجلتش از خود نفور
# 34 او بوسع خویش کار خویش کرد %~% من توانم مکرمت زو بیش کرد
# 35 چون شدم از حال او آگاه من %~% باز گردانیدمش از راه من
# 36 حرف انعام و نکوکاری نگر %~% هم سخاوت هم وفاداری نگر
# 37 این چنین جودی که جان عالمیست %~% در بر جود تو یارب شبنمیست
# 38 چون تو دادی این کرم آن بنده را %~% از کرم برگیر این افکنده را
# 39 چون زشورستان دنیا میرسم %~% وز سموم صد تمنا میرسم
# 40 روزگار خشک سال طاعتست %~% این همه وقتیست نه این ساعتست
# 41 از همه خشک و تر این درویش تو %~% اشک میآرد بتحفه پیش تو
# 42 ز اشتیاق تو ز آب اشک خویش %~% همچو ms326 اعرابی کنم پرمشک خویش
# 43 پس بگردن برنهم آن مشک را %~% بو که نقدی بخشیم این اشک را
# 44 آمدم از دور جائی دل دو نیم %~% نقد رحمت خواهم از تو ای کریم
# 45 گر چه هستم از معاصی اهل تیغ %~% رحمت خود را مدار از من دریغ
# 46 ای جهانی جان و دل حیران تو %~% صد هزاران عقل سرگردان تو
# 47 گوئیا سرگشتگی داری تو دوست %~% کاسمان از گشتگی تو دو توست
# 48 ای دلم هر دم ز تو آغشتهتر %~% هر زمانم بیش کن سرگشتهتر
# 49 عقل وجان را جست و جوی تو خوشست %~% در دو عالم گفت و گوی تو خوشست
# 50 در تحیر ماندهام در کار خویش %~% می بمیرم از غم بسیار خویش
# 51 نیست در عالم ز من بیخویشتر %~% هر زمانم کم گرفتن بیشتر
# 52 پای و سر شد محو فرسنگ مرا %~% غم فراخ‌ آمد دل تنگ مرا
# 53 یک شبم صد تحفه افزون میرسد %~% یک شبم گر میرسد خون میرسد
# 54 گاه شادی گاه یا ربها مراست %~% این تفاوت بین که در شبها مراست
# 55 گه پر و بالی ز جائی میزنم %~% گاه بیخود دست و پائی میزنم
# 56 گاه میسوزم ز بیم زمهریر %~% گه شوم افسرده ازخوف سعیر
# 57 گاه مینازم ز سودای بهشت %~% گاه مییازم بسر سرنوشت
# 58 گه ز نار آزاد گردم گه ز نور %~% گه ز غلمان فارغ آیم گه زحور
# 59 گه نماید هر دو کونم مختصر %~% گه شوم از یک سخن زیر و زبر
# 60 میتوانی گر ز چندین پیچ پیچ %~% دست من گیری و انگاری که هیچ
PageV40P025 ms327