######OpenITI#


#META# title: oshshaqnameh
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/eraghi/oshaghname/

#META#Header#End#

### | [ aghazo ]

# 1 هر که جان دارد و روان دارد %~% واجب است آنکه درد جان دارد
# 2 حمد بی‌حد کردگار احد %~% صمد لم یلد و لم یولد
# 3 آنکه ذاتش بری است از آهو %~% الذی لا اله الا هو
# 4 مالک الملک قادر بی‌عیب %~% صانع عالم شهادت و غیب
# 5 ربنا جل قدره و علا %~% آنکه از بدو فطرت اولی
# 6 خلق در دست قدرت او بود %~% قدرتش دستبرد صنع نمود
# 7 صانعی کز مطالع ابداع %~% او برآرد حقایق انواع
# 8 پس چهل طورشان در آن اشکال %~% برد از جا به جا و حال به حال
# 9 روح‌ها داد روح را زان راح %~% به صبوحی اربعین صباح
# 10 امر او بر طریق کن فیکون %~% هم چنان کاف نارسیده به نون
# 11 آفریننده زمان و مکان %~% در جهات طبایع و ارکان
# 12 خلق را در جهان کون و فساد %~% هست او مبدا و بدوست معاد
# 13 زان پدر هفت کرد و مادر چار %~% تا سه فرزند را بود اظهار
# 14 صنعش از آب و خاک و آتش و باد %~% جسم را طول و عرض و عمق او داد
# 15 زان طرف روشنی و نزدیکی %~% زین طرف بعد بود و تاریکی
# 16 چون شد از خاک تیره طینت تن %~% کرد امرش به نور جان روشن PageV01P01
# 1 مبدا امر جوهر انسان %~% قابل علم کرد در پی آن
# 2 آلتی از کرم بدو بخشید %~% که بدان نیک را ز بد بگزید
# 3 دادش ایجاب و سلب هر تحقیق %~% در جهان تصور و تصدیق
# 4 چون رقم بر وجود انسان راند %~% «اعملوا صالحا» بر ایشان خواند
# 5 ما همه ناقصیم و اوست تمام %~% ابدا ذوالجلال و الاکرام
# 6 وحدت او مقدس از تمثیل %~% صنعت او منزه از تحلیل
# 7 من نگویم که جان جان است او %~% هر چه گویم ورای آن است او
# 8 او مبراست از «هنا» و «هناک» %~% ز اول فکر و آخر ادراک ms01
# 9 نیست سوی حقیقت الله %~% نفی و اثبات «لا» و «هو» را راه
# 10 هر چه ادراک آن کند افهام %~% یا بود در تصور اوهام
# 11 گر همه مغز هست و گر همه پوست %~% هر چه موجود ازوست بل همه اوست
# 12 جز وجود خدای در دو جهان %~% دومین نقش چشم احول دان
# 13 امر را اوست اول و آخر %~% خلق را اوست باطن و ظاهر
# 14 خانه‌های تن از دریچه جان %~% هست روشن به نور «الرحمن»
# 15 هست او نور آسمان و زمین %~% پرتو نور اوست روح امین
# 16 هر که را در میان جان نور است %~% مغز جانش برای آن نور است
# 17 کند اندر زجاجه مصباح %~% شام مشکوة را بدل به صباح
# 18 جان چو با نور هم‌نشین باشد %~% آهن از آتش آتشین باشد
# 19 دوست تشبیه نور کرد به نار %~% نیک از آن روز گشت ما را کار
# 20 چون که معشوق روی بنماید %~% بصرم را بصیرت افزاید
# 21 هیچ کس زان نظر سبق نبرد %~% تا به نور خدای می‌نگرد
# 22 گر تو کردی به چشم خویش نگاه %~% «انه ناظرا بنور الله»
# 23 چون تقرب کنی به طاعت دوست %~% چشم و گوش و زبان و مغز تو اوست
# 24 چون بدو گویی و بدو شنوی %~% پیش هستی او تو نیست شوی
# 25 چون ز خورشید شد ضیا پیدا %~% چون نگردد ستاره ناپیدا
# 26 هیچ طالب به خود درو نرسید %~% روی او هم بدو توانی دید
# 27 خاک را نیست ره به عالم پاک %~% جان مگر هم به جان کند ادراک
# 28 در ثنایش کسی که خاموش است %~% نیش اندیشه در دلش نوش است
# 29 گنگ گشتم درو و «ما احصی» %~% « و ثنا علیه لااحصی» PageV01P02
# 1 سر او در سر یقین و گمان %~% مایه کفر دان و هم ایمان
# 2 حسن او راست آینه عالم %~% روی او شد وجود و پشت عدم
# 3 روی آیینه را چه ms02 داری تار %~% نیست آیینه را بهر آینه‌دار
# 4 آهن خویش را به آینه ساز %~% روی آیینه را نگر ز آغاز
# 5 زنگ از آیینه درون بزدای %~% پس به ایوان شاه حسن درآی
# 6 همچو آیینه دیده شو همه تن %~% تا کنی چشم جان بدو روشن
# 7 پشت بر خویش کن مگر با اوی %~% شوی آیینه خوی روی به روی
# 8 مثلی گوش کن بدیع و غریب: %~% مثل خورشید دان تو نور حبیب
# 9 دل عاشق چو جرم مه صافی %~% ذوق پیش آمده به وصافی
# 10 ماه را نور بی‌حساب بود %~% چون برابر به آفتاب بود
# 11 زین صفت هر که قرب دید بدوست %~% دیده او دریچه دل اوست
# 12 دیده‌ای را که روشنی نفزود %~% ز آفتابش نصیب گرمی بود
# 13 نور خورشید در جهان فاش است %~% گنه از دیده‌های خفاش است
# 14 آفتابی چنین که می‌تابد %~% چشم خفاش در نمی‌یابد
# 15 دیده ما اگرچه بی‌نور است %~% دان که نزدیک بین هر دور است
# 16 ساکن است او مگر تو بشتابی %~% در نیابد مگر تو دریابی
# 17 من نیارم شدن به پای منی %~% مگر این راه را تو قطع کنی
# 18 زانکه هرگز به چشم بینایان %~% زین بیابان ندید کسی پایان
# 19 چشم ما را تعلق ازلی است %~% نقد بازار ملک لم‌یزلی است
# 20 در فضایی که هست در دو جهان %~% نقد جود وجود اوست روان
# 21 عرش در جنب قدرتش موری %~% عقل نزدیک وحدتش دوری
# 22 بر درش عالمان عامل خوی %~% «رب انی ظلمت نفسی» گوی
# 23 در ره او بلا و محنت و حلم %~% پیشه «الذین اوتوا العلم»
# 24 فعل و فعال و وجد و ماهیت %~% محو دان در ره الهیت
# 25 دیده را نیز روی آن نور است %~% کز کثافت لطافتش دور است
# 26 گیر کز عشق بایدت کم عقل %~% عشق بیرون بود ز عالم عقل
# 27 ور تو را نور ازین چراغی نیست %~% در تجاویف هر دماغی ms03 نیست
# 28 کی کنی سر عاشقان را فهم %~% تا نیابی فراز قله وهم
# 29 از شواغل دماغ خالی کن %~% خیز و سودای لاابالی کن
# 30 تا کی آخر به بند برهانی %~% خویشتن را ز بند نرهانی
# 31 بستر الواح این طبایع را %~% کن رقم ابجد شرایع را PageV01P03
# 1 نقل کن از وبال کفر بدین %~% مصطفی را دلیل مطلق بین
# 2 خاتم انبیا رسول هدی %~% صاحب جبرئیل امین خدا
# 3 قصد و مقصود و آخر و اول %~% اولین خلق و آخرین مرسل
# 4 پادشاه دیار جود و وجود %~% مقصد علم و عالم مقصود
# 5 حافظ صفحه معانی دل %~% چشمه آب زندگانی دل
# 6 صوفی خانقاه الرحمان %~% عالم علم «علم القرآن»
# 7 آنکه پوشیده خلعت «لولاک» %~% وز بلندیش پست شد افلاک
# 8 خواجه بارگاه کونین اوست %~% سالک راه قاب قوسین اوست
# 9 تیر دینش چو بر نشانه زدند %~% پنج نوبت به هفت خانه زدند
# 10 شرعش از علم گسترید فنون %~% در نواحی چرخ بوقلمون
# 11 چاکرش آفتاب و بنده سهیل %~% روی او «والضحی» و مو «واللیل»
~~PageV01P04
# 1 چار یارش که مرشد دینند %~% همه اندر مقام تحسینند
# 2 دوستان پیمبرند همه %~% خلفای مطهرند همه
# 3 ای فضولی چرا ز نادانی %~% یار اینی و دشمن آنی
# 4 دو هوایی اگر نورزی به %~% سه طلاق خیال فاسد ده
# 5 تو چه دانی درین میانه چه بود  %~% کین چرا پیش ازان خلیفه نبود
# 6 تو چه دانی مصالح این کار %~% چه به خود راه می‌دهی انکار
# 7 همه را نیک دان مباش فضول %~% جز نکو کی بود رفیق رسول
# 8 صد هزاران دریچه از رضوان %~% مفتتح در مضاجع ایشان PageV01P05
# 1 تا کی ای مست خواب غفلت و جهل %~% گوش سوی مقلد نااهل
# 2 تا به مقصد درین طریق تو را %~% کی رساند دلیل نابینا
# 3 سازده یار گیر دانش و عقل %~% رخت بر بند ازین سراچه نقل
# 4 نفسی از همه تبرا کن %~% ساعتی چشم خویشتن ms04 وا کن
# 5 لحظه‌ای درگذر ازین پس و پیش %~% لمحه‌ای در نگر به عالم خویش
# 6 چند مانی تو این چنین خفته %~% همره از راه منزلی رفته
# 7 به طلب در جهان چه می‌پویی %~% چو تو گم گشته‌ای چه می‌جویی
# 8 دیده بگشای ای که در خوابی %~% خویشتن را طلب مگر یابی
# 9 چند ازین اشتغال بی‌حاصل %~% دیگران را و خود ز خود غافل
# 10 تا تو در خویشتن نظر نکنی %~% وانگه از خویشتن گذر نکنی
# 11 نرسانی نظر به عین کمال %~% نشناسی فراق را ز وصال
# 12 ایزد آخر نیافریدت تن %~% همه از بهر خوردن و خفتن
# 13 اندرین صورت ضعیف اساس %~% جان معنی است سعی کن بشناس
# 14 تا کی ای همچو گاو سر در پیش %~% طعمه‌ای گرگ نفس را چون میش
# 15 تن تو خاک تیره را شد فرش %~% دل و جان تو تاج و قبه عرش
# 16 صورتی را که جان معنی هست %~% منجنیق اجل اگر بشکست
# 17 مغز او را ز پوست به بیند %~% باز گشتن به دوست به بیند
# 18 ای که غافل ز حال خود شده‌ای %~% چون بدانجا روی که آمده‌ای
# 19 از تو آخر بپرسد ایزد پاک %~% گوید: ای جرم کرده ناپاک
# 20 کرده بودی به مردمی دعوی %~% حاصلت کو ز صورت و معنی
# 21 روزی اندر سراچه شاهی %~% کار ناکرده مزد می‌خواهی
# 22 هر که دل در امور سفلی بست %~% به بلاهای جاودان پیوست
# 23 هر دلی کو هوای دنیا خواست %~% در تن افزود لیک از جان کاست
# 24 هر که در ملک جان امین نبود %~% خازن نقد ما و طین نبود
# 25 گوهری پیش مفلسی ننهند %~% این بلندی به هر کسی ندهند
# 26 عاشقان راست این مقام آری %~% عاشقان را سزد چنین کاری PageV01P06
# 1 جان من چون به عالم دل شد %~% با صفا جمع گشت و حامل شد
# 2 گشت حاصل ز فیض ربانی %~% در وجودم جنین روحانی
# 3 چون ms05 محبت به شوق تسویه داد %~% قابله عشق یافت چون می‌زاد
# 4 دیدمش چون ز غیب روی نمود %~% قرةالعین نیک موزون بود
# 5 در مهاد هواش پیوسته %~% به قماط هوس فرو بسته
# 6 داد پستان فکر من به صفا %~% شیر «حولین کاملین» او را
# 7 شب و روزش غذا ز اشواق است %~% گر چه طفل است پیر عشاق است
# 8 صورتش همچو معنیش زیبا %~% خالی از حشو و صافی از ایطا
# 9 هیچ چشمی ندیده در خوابش %~% رخ ندید آفتاب و مهتابش
# 10 راه خور از دریچه ناداده %~% سایه‌اش بر زمین نیفتاده
# 11 ساکن حجره امانت بود %~% در پس پرده صیانت بود
# 12 نقش او را ز صانعی که ببست %~% از معانی هر آنچه خواهی هست
# 13 مستم از باده هوایش مست %~% که جگر گوشه لطیف من است
# 14 منزل او شریف جایی بود %~% زانکه در کوی آشنایی بود
# 15 راستی هست مونسی خوش خوی %~% نیک خاموش لیک شیرین گوی
# 16 لفظ و معنی او همه مطبوع %~% عشق را بیت های او ینبوع
# 17 فصل او را هزار نوع بهار %~% گه بود گلستان و گه گلزار
# 18 غزلیات و مثنویاتش %~% چون حکایات او به غایت خوش
# 19 بی‌قدم در جهان همی پوید %~% بی‌زبان مدح خواجه می‌گوید PageV01P07
# 1 حق تعالی میان هر عصری %~% از سعادت بنا کند قصری
# 2 اندر آن جایگه نهد گاهی %~% بر نشاند به مسندش شاهی
# 3 صحن عالم ازو کند مامن %~% چشم دولت بدو کند روشن
# 4 سایه‌اش نور مرحمت باشد %~% چار دیوار و شش جهت باشد
# 5 دولت ملک و دین تمام کند %~% کار آفاق با نظام کند
# 6 ز بر تخت حکم شاه شود %~% پشت اسلام را پناه شود
# 7 تا ازو در زمانه وا گویند %~% دایمش مرد و زن دعا گویند
# 8 خود ببین ظاهرش درین دوران %~% حضرت صاحب زمین و زمان
# 9 سرور سروران روی زمین %~% خواجه روزگار شمس‌الدین
# 10 صدر اسلام صاحب اعظم ms06 %~% افتخار عرب جمال عجم
# 11 آصف روزگار صدر جهان %~% شاه را خواجه صاحب دیوان
# 12 آنکه اندر سرای کون و فساد %~% مثل او مادر زمانه نزاد
# 13 فلک مملکت بدو معهود %~% سعد اکبر ز طالعش مسعود
# 14 دین و دولت به صحبت او شاد %~% ملک حکمت به همتش آباد
# 15 سایه او چو قبه خضرا %~% هست هجده‌هزار عالم را
# 16 عدلش آراسته جهان چو ارم %~% هم به انصاف و هم به جود و کرم
# 17 جود او عاشق است بر سایل %~% کرمش سابق است بر مایل
# 18 به کفش نسبتی چو کرد سحاب %~% زان شد آبستن او به در خوشاب
# 19 ذات او گوهر است و ملک صدف %~% از کف جود اوست کان چون کف
# 20 دل مستغنیش به بخشش و جود %~% از خزاین بسی نماند وجود
# 21 نظر لطف او مرارت سم %~% انگبین کرده بر لب ارقم
# 22 طبع موزون او سرشته ز نور %~% از مناهی و از ملاهی دور
# 23 ذات پاکش که از علوم غنی است %~% از صفات و مدیح مستغنی است
# 24 زانکه در وصف او هنرمندان %~% هر چه گویند هست صد چندان
# 25 خوبرو را چه حاجت زیور %~% وصف خود خویشتن کند گوهر
# 26 چیست کان نیست ذات پاکش را %~% تا بخواهم من از خدا به دعا
# 27 گوهر کان و بحر معدلت است %~% پایه او ورای منزلت است
# 28 ای چو خورشید نور ورز جلال %~% وی چو بدر منیر محض کمال
# 29 هست رای تو نور امن و امان %~% که بدو روشن است جمله جهان
# 30 درگه تو چو مجمع فضلاست %~% سایه حق ز نور تو پیداست
# 31 هر خدنگی که شست قهر گشاد %~% هدفش جان دشمنان تو باد
# 32 چشم معنی ز صورتت روشن %~% تا شود کور دیده دشمن PageV01P08
# 1 گفت استاد عالم عاقل: %~% از دو حال است آدمی کامل
# 2 اولین اکتساب علم خدا %~% که حیات است نفس ناطقه را
# 3 زنده ms07 کردن روان خود به علوم %~% به زدودن ز روح زنک ظلوم
# 4 از مناهی دین حذر کردن %~% میوه شاخ «واتقوا» خوردن
# 5 دوم از ملک ناشدن غافل %~% هم نشینان صالح و عاقل
# 6 کامران بودن از طریق عدول %~% لطف و قهری بجای هر معمول
# 7 خاطر اهل دل طلب کردن %~% دور بودن ز مردم آزردن
# 8 رتبت اهل حق به جان جستن %~% آشکارا و از نهان جستن
# 9 این صفت‌ها که سیرت سلف است %~% صاحبان خلیفه را خلف است
# 10 اندر ایام او به حمدالله %~% خواجه دارد همه به دولت شاه
# 11 آن مشارالیه اهل هنر %~% آن سرشته ز نور پا تا سر
# 12 علم علم با نهایت عقل %~% رایت اوست در ولایت عقل
# 13 علم علم بی‌نهایت ملک %~% آب و آتش که دیده در یک سلک
# 14 چشم بد دور آز آن جمال و کمال %~% دایمش پایدار باد اقبال PageV01P09
# 1 چون سکندر ز منزل عادات %~% شد مسافر به عزم آب حیات
# 2 اندر آن عزم و آن طلب بانی %~% بود با او حکیم یونانی
# 3 نیز گویند کو وزیرش بود %~% در قضایای ناگزیرش بود
# 4 کرد ارسطو بر سکندر یاد %~% که: شه ما همیشه باقی باد
# 5 چون مسخر شده است باد تو را %~% تا جهان است عمر باد تو را
# 6 چون سکندر ازو شنید دعا %~% گفت در پاسخش که : ای دانا
# 7 این دعایی است معتبر لیکن %~% ای دریغا! که هست ناممکن
# 8 به سکندر چنان نمود حکیم %~% که: بمانی تو در زمانه مقیم
# 9 هر که بد شد فعال او «قدمات» %~% که نکو نام یابد آب حیات
# 10 نیست مخلوق آنکه دایم زیست %~% هر که باقی است ذکر او باقی است
# 11 عاقل از پایه معانی دهر %~% کی خورد آب زندگانی دهر
# 12 هر که او نیک نامی اندوزد %~% در جهان کسوت بقا دوزد
# 13 هر که را علم و ملک و دین باشد %~% عین آب ms08 حیات این باشد
# 14 مصطفی گفت و یاد می‌گیرند: %~% در جهان مؤمنان نمی‌میرند
# 15 سرمه‌ای کش ز خاک کوی حبیب %~% و آب حیوان طلب ز جوی حبیب
# 16 التفاتی بکن به مجلس ناز %~% نفسی شو به آستان نیاز
# 17 بندگانت پرند حر بطلب %~% هست دریا بر تو در بطلب
# 18 خاطرم در این معانی سفت %~% نکته‌ای بس مفید و موجز گفت
# 19 از کم و بیش و از پس و پیشی %~% آخر است آنکه اول اندیشی PageV01P10
# 1 صاحبا راز اندرون ز نهفت %~% تا نپرسی ز من نخواهم گفت
# 2 بنده را خاطری است ناخرسند %~% عاشق هجر یار لیک به بند
# 3 که پسندد چو من هنرمندی %~% لب ببسته اسیر دربندی
# 4 بنده را شاعری نپنداری %~% زین گدایان خام نشماری
# 5 چون در گنج دوست وا کردند %~% به من این شیوه را عطا کردند
# 6 روز و شب درد درد می‌نوشم %~% در خروشم اگر چه خاموشم
# 7 از تلطف به من نما گل را %~% در حدیث اندر آر بلبل را
# 8 تا نوایی ز عشق آغازم %~% وین چنین تحفه‌ها بپردازم
# 9 کلماتی است از مخارج اصل %~% اندرو هست مندرج ده فصل PageV01P11
### | [ fasl 1 ]
# 1 حبذا عشق و حبذا عشاق %~% حبذا ذکر دوست را عشاق
# 2 حبذا آن زمان که در ره عشق %~% بیخود از سر کنند پا عشاق
# 3 نبرند از وفا طمع هرگز %~% نگریزند از جفا عشاق
# 4 خوش بلایی است عشق از آن دارند %~% دل و جان را درین بلا عشاق
# 5 آفتاب جمال او دیدند %~% نور دارند از آن ضیا عشاق
# 6 داده‌اند اندرین هوا جانها %~% چون شکستند از آن هوا عشاق
# 7 ای عراقی چو تو نمی‌دانند %~% این چنین درد را دوا عشاق
# 8 نگشادند در سرای وجود %~% دری از عالم صفا عشاق PageV01P01
# 1 عاشقان ره به عشق می‌پویند %~% درس تنزیل عشق می‌گویند
# 2 از می عشق اگر چه بی‌خبرند %~% راه جانان به جان همی سپرند
# 3 ms09 از شراب الست مستانند %~% تا ابد جمله می پرستانند
# 4 از می شرق دوست مست شدند %~% همه در پای عشق پست شدند
# 5 خویشتن را ز دست از آن دادند %~% کاندر آن کوی رخت بنهادند
# 6 از می نیستی چو بی‌خبرند %~% راه عشقش بسر چگونه برند
# 7 عشق را رهگذر دل و جان است %~% اولش طعنه در دل و جان است
# 8 دلم این مستی از الست آورد %~% این طلب زان هوا به دست آورد
# 9 دوست آنجا نظر چو بر ما کرد %~% اثر آن ظهور پیدا کرد
# 10 این صفا زان نظر پدید آمد %~% عشق را آنجا مگر پدید آمد
# 11 آرزومند آن نظر ماییم %~% روز و شب اندرین تمناییم
# 12 شده در هر دلیش پیوندی %~% کرده در پای هر یکی بندی PageV01P02
# 1 بی جمال تو ای جهان افروز %~% چشم عشاق تیره بیند روز
# 2 دل به ایوان عشق بار نیافت %~% تا بکلی ز خود نکرد بروز
# 3 در بیابان عشق ره نبرد %~% خانه پرورد «لایجوز» و «یجوز»
# 4 چه بلا بود کان به من نرسید %~% زین دل جان گداز درداندوز
# 5 عشق می‌گویدم که: ای عاشق %~% چاک زن طیلسان و خرقه بسوز
# 6 دیگر از فهم خویش قصه مخوان %~% قصه خواهی بیا ز ما آموز
# 7 بنشان ای عراقی آتش خویش %~% پس چراغی ز عشق ما افروز PageV01P03
# 1 دل ما چون چراغ عشق افروخت %~% خرمن خویشتن به عشق بسوخت
# 2 انجم افروز اندرون عشق است %~% علت حکم کاف و نون عشق است
# 3 چون ز قوت سوی کمال آمد %~% کرسی تخت لایزال آمد
# 4 عشق معنی صراط عشاق است %~% عشق صورت رباط عشاق است
# 5 تا ازین راه بر کران نشوی %~% در خور خیل صادقان نشوی
# 6 چون تویی صورت و تویی معنی %~% مکن از عشق خویشتن دعوی
# 7 خویشتن را مبین چو عشق آمد %~% شربت عشق بی‌خود آشامد
# 8 هر که زین باده جرعه‌ای بخورد %~% به تن ms10 و جان خویش کی نگرد
# 9 اندرونی که درد او دارد %~% هرگز او را زیاد نگذارد
# 10 هر محبت که در دلی پیداست %~% بی شک آن انقطاع غیر خداست
# 11 ابجد عشق هر که خواهند نخست %~% ز آنچه آموخت لوح ذهن بشست
# 12 چون دلت تخته را فرو شوید %~% با تو این راز خود دلت گوید
# 13 ای دل ای دل خمیر مایه تویی %~% طفل را هست شیر و دایه تویی
# 14 جای عشقی و جای معشوقی %~% همگی از برای معشوقی
# 15 می‌روی در سرای خسته‌دلان %~% این کرم بین تو با شکسته‌دلان
# 16 منزلش دل شد و هوایش عشق %~% دوستش دل شد آشنایش عشق PageV01P04
# 1 دل من چون به عشق مایل شد %~% عشق در گردنش حمایل شد
# 2 چون دل و عشق متفق گشتند %~% دل من عشق گشت و او دل شد
# 3 گاه بر رست چون نبات از گل %~% از دلم عشق و گاه نازل شد
# 4 روی بنمود و دل ببرد و نشست %~% کار من در فراق مشکل شد
# 5 من نمی‌دانم این بلا دل را %~% از چه افتاده وز چه حاصل شد
# 6 ای عراقی مکن شکایت دل %~% این بس او را که عشق منزل شد PageV01P05
# 1 آفت عاشقی نه از سر ماست %~% این بلا خود ز انبیا برخاست
# 2 داشت بر یوسف و زلیخا دست %~% در جهان خود ز دست عشق که رست
# 3 تا دلم را هوای باطل بود %~% جانم از ذوق عشق عاطل شد
# 4 چون ز سیمرغ دید شهپر عشق %~% همچو داود می‌زند در عشق
# 5 با دلش مهر خود بیامیزد %~% پس به مویی دلش بیاویزد
# 6 عشق چون دستبرد بنماید %~% انبیا را ز کیش برباید
# 7 اندرین کوی از آرزوی غزال %~% خوکبانی همی کنند ابدال
# 8 عاشق ار راز خود بپوشاند %~% وز ورع شهوتش فروماند
# 9 به حقیقت مرید عشق بود %~% چون بمیرد شهید عشق بود
# 10 بعد ازین دست ما و ms11 دامن عشق %~% ما شده خوشه چین خرمن عشق PageV01P06
### | [ fasl 2 ]
# 1 بود در کنج خانه صبح دمی %~% خاطر من بخود فتاده دمی
# 2 غزلی دلپذیر می‌گفتم %~% درر از عشق دوست می‌سفتم
# 3 نفسی وصف یار می‌راندم %~% ساعتی لوح دوست می‌خواندم
# 4 دل ز احوال نیک و بد آزاد %~% هر زمانم نتیجه‌ای می‌داد
# 5 عقل گردون نورد گردنکش %~% جمع کرده دل از چهار وز شش
# 6 فکر عالم نمای معنی خوان %~% در دماغ خیال سرگردان
# 7 ذوق لذت شناس شاهد باز %~% کرده در عشق نغمه‌ها آغاز
# 8 طبع رعناگرای شیرین کار %~% کرده حسن عروس فکر نگار
# 9 کلک نقاش خوی معنی جوی %~% کرده معنی روان چو آب به جوی
# 10 خامه نقشبند چابک دست %~% بتکی چند را صور می‌بست
# 11 آمد از عالم خفا به ظهور %~% یک یک از دل معانی مستور
# 12 در چنان حالتی که جان لرزد %~% دوست ناگاه حلقه بر در زد
# 13 صوت بر در زنان ز قرع هوا %~% از ره گوش هوش گفت مرا:
# 14 خیز و بگشای در که یار آمد %~% میوه از شاخ عمر بار آمد
# 15 بی خبر گشت عقل سرمستم %~% بیخود از جای خود برون جستم
# 16 بگشودم درش چو رخ بنمود %~% در جنت به روی من بگشود
# 17 اندر آمد ز ماه تابان‌تر %~% ز سهی سرو بس خرامان‌تر
# 18 سایه غم برفت از سر من %~% کافتاب اندر آمد از در من
# 19 بر رخش همچو موی آشفتم %~% مست و حیران شدم بدو گفتم:
# 20 وه! که بس خوب و دلکش آمده‌ای %~% مرحبا! مرحبا! خوش آمده‌ای
# 21 بس لطیفی و نیک زیبایی %~% حوری و از بهشت می‌آیی
# 22 آدمی را چنین نباشد نور %~% ملکی یا پری بتی یا حور
# 23 تا جهان است مثل تو قمری %~% در نیامد به دلبری ز دری
# 24 چه ملک پیکری! بنام ایزد %~% کآفریدت ز روح تام ایزد
# 25 ماه رویی و آفتاب جبین %~% آدمی‌زاده کسی ندید ms12 چنین
# 26 لب لعلش کزو زنم لبیک %~% کرد اشارت که: «السلام علیک»
# 27 گفتمش: صد دلت فدای سلام %~% «و علیک السلام و الاکرام»
# 28 از شراب غرور خوبی مست %~% موزه بر کند و ساعتی بنشست
# 29 سوی اشعار گفته می‌نگرید %~% این غزل بر ورق نوشته بدید: PageV02P01
# 1 ای ملامت کنان بی‌حاصل %~% سعی کمتر کنید در باطل
# 2 هستم آشفته بر رخی که برو %~% شد پری واله و ملک مایل
# 3 هست وصف جمال و نعت لبش %~% برتر از فکر سامع و قایل
# 4 دل دیوانه در سر زلفش %~% کی به زنجیرها شود عاقل
# 5 هرکه یک‌بار در همه عمرش %~% التفاتی کند شود مقبل
# 6 از خیالش چه شاکرم! کو نیز %~% نیست از حال عاشقان غافل
# 7 ای صبا ای صبا غلام توام %~% گر گذاری کنی بدان منزل
# 8 حال بیچارگان بادیه را %~% برسانی بیار در محمل
# 9 گو: عراقی در آرزوی رخت %~% جان همی داد و حسرت اندر دل PageV02P02
# 1 چون بدید این غزل بدین سان خوب %~% ملتفت شد به طالب آن مطلوب
# 2 دست یازید و بر گرفت و بخواند %~% در بد و نیک این سخن می‌راند
# 3 چون به آخر رسید خوش بگریست %~% گفت: بیچاره این عراقی کیست
# 4 گفتم: ای جان جان من مسکین %~% در بیابان عشق گفته‌ام این
# 5 گفت: آنگه شود مرا باور %~% که بدین قافیت یکی دیگر
# 6 بر بدیهه بگویی اندر حال %~% باشد این در فراق و آن ز وصال
# 7 آن غزل در فراق جانان بود %~% وین یکی در وصال باید زود
# 8 گفتم: ای مایه سخن گفتن %~% از تو بنوشتن و ز من گفتن
# 9 گفت: کو کاغذ و دوات و قلم %~% دادمش: تا نوشت این غزلم: PageV02P03
# 1 ای ز روی تو آفتاب خجل %~% وز لبت آب زندگی حاصل
# 2 عاشقان را خیال عارض تو %~% در شب تیره نور دیده و دل
# 3 زانکه روی تو را ز غایت لطف %~% برگ ms13 گل شرمسار و لاله خجل
# 4 ز آرزوی قد تو سرو سهی %~% خشک بر جای مانده پا در گل
# 5 ای لبت را اسیر آب حیات %~% وی رخت را غلام شمع چگل
# 6 از برای کمند گیسویت %~% رشته جان عاشقان مگسل
# 7 رمقی بود باقی از جانم %~% که تو ناگه بدو شدی واصل
# 8 وای اگر خاطرت به جانب ما %~% لحظه‌ای دیرتر شدی مایل
# 9 اتفاقی عجب: عراقی و وصل! %~% زانکه آشفته گم کند منزل PageV02P04
# 1 آن غزال این غزل چو زیبا دید %~% به کرشمه به سوی من نگرید
# 2 زد چو طوطی یکی شکرخنده %~% گفت: ذوقت مزید و پاینده
# 3 کاندر آماج نطق معنی جوی %~% تیر فکر تو می‌شکافد موی
# 4 گرچه بسیار می‌نواختمت %~% به حقیقت کنون شناختمت
# 5 انعم‌الله نعمت عشقت %~% به چنین شعر و حکمت عشقت
# 6 زین صفت درها که طبع تو سفت %~% خوب گفتی و نیک خواهی گفت
# 7 گفتمش: مثل این نگفته کسی %~% گفت: ازین نوع گفته‌اند بسی
# 8 شعر در عالمی که مردانند %~% بازی کودکان همی خوانند
# 9 شاعری منقطع کند نورت %~% خاصه دعوی گری درین صورت
# 10 نشنیدی تو این حدیث صواب %~% از نبی: «کل مدع کذاب»
# 11 شعر آن به که خود ندانندش %~% زانکه «حیض الرجال» خوانندش
# 12 رو به تحصیل علم شو مشغول %~% که جز آن جمله فاضل است و فضول
# 13 ورنه دعوی مکن به معنی کوش %~% رو به کنجی درون نشین خاموش
# 14 در مقامات عاشقان مست آی %~% ورنه بنشین و خویشتن مستای
# 15 خود ستوده است هر که اهل بود %~% خودستایی نشان جهل بود
# 16 یا سوار آی در سخن‌رانی %~% یا خطی باز ده به نادانی
# 17 یا درون شو بتاب خانه عشق %~% یا برون نه قدم ز خانه عشق
# 18 بس که گفتند هر یک از هوسی %~% غزل و قطعه و قصیده بسی
# 19 گر تو پر مایه‌ای درین بازار %~% نمطی تازه و غریب بیار
# 20 ms14 گفتم: ای نور چشم ناخفته %~% همه گفتند چیست ناگفته
# 21 ای به بوی تو زنده جان و تنم %~% من کیم تا کجا رسد سخنم
# 22 گفت هی هی نه این چنین نه چنان %~% خویشتن را حقیر مایه مدان
# 23 سخن دل ز شاعری دور است %~% نثر منظوم و نظم منثور است
# 24 منشا این سخن هم از جایی است %~% موجب عشق حسن زیبایی است
# 25 در جهان هیچ کس مشوش عشق %~% نشد الا ز سوز آتش عشق
# 26 هر زبانی سخن نداند گفت %~% هر بصیری گهر نداند سفت
# 27 همه را نیست گر چه جان و تن است %~% جان معنی که در تن سخن است
# 28 مرد اگر بر فلک رسانندش %~% تا نگوید سخن ندانندش
# 29 سخنی کز سر صفا گویند %~% آن نکوتر که برملا گویند
# 30 تو نه آنی کز اصل دیده نه‌ای %~% شربت وصل را چشیده نه‌ای
# 31 از صفا خاطر تو دارد نور %~% هستی از «حب ماسوی الله» دور
# 32 باز مانده نه‌ای به صورت و بس %~% فرق دانی میان عشق و هوس
# 33 باز دانسته‌ای حقیقت عشق %~% زانکه ورزیده‌ای طریقت عشق
# 34 اندرین شیوه تحفه‌ای بردار %~% نزد عشاق یادگار بیار
# 35 پای در نه به جاده تحقیق %~% از تو آغاز و از خدا توفیق
# 36 از عراقی سلام بر عشاق %~% از جگر خستگان درد فراق PageV02P05
### | [ fasl 3 - 4 ]
# 1 آن غریبان منزل دنیی %~% آن عزیزان جنت‌الماوی
# 2 محرمان سراچه قدسی %~% لوح خوانان سر نه کرسی
# 3 سالکان طریقه علیا %~% راه‌داران جاده سفلا
# 4 زنده جانان مرده در غم یار %~% مست حالان جان و دل هشیار
# 5 پادشاهان تخت روحانی %~% غوطه‌خواران بحر نورانی
# 6 شاهبازان در قفس مانده %~% پیش بینان بازپس مانده
# 7 از حدود وجود گم گشته %~% وز عقول و نفوس بگذشته
# 8 به کسی شان ز دوست پروا نه %~% سوخته چون ز شمع پروانه
# 9 همچو پروانه ز اشتیاق رخش %~% خویشتن را فگنده در آتش ms15
# 10 در ره دوست پا ز سر کرده %~% ابجد عشق را ز بر کرده
# 11 چون ز کتاب دهر جیفه شده %~% بر سریر صفا خلیفه شده
# 12 یار خود دیده در پس پرده %~% تن به جان مانده جان فدا کرده
# 13 می نخورده شده به بویی مست %~% دوست نادیده دل بداده ز دست
# 14 بر ره یار منتظر مانده %~% نمک شوق بر دل افشانده
# 15 بار محنت کشیده چون ایوب %~% زهر فرقت چشیده چون یعقوب
# 16 نظر جان ز جسم بگسسته %~% صدق «میعاد» باز دانسته
# 17 کرده از جان بسوی کوش چوروی %~% «لیس فی جبتی سوی الله» گوی
# 18 جان «اناالحق» زنان و تن بردار %~% فارغ از جنت و گذشته ز نار
# 19 علم اتحاد بر بسته %~% لشکر خشم و آز بشکسته
# 20 بن و بیخ خیال برکنده %~% گشته آزاد و هم چنان بنده PageV03P01
# 1 جنت قرب جای ایشان است %~% نور رضوان صفای ایشان است
# 2 جان من در هوای ایشان است %~% تن من خاک پای ایشان است
# 3 عقل کل هست گنگ و لایعقل %~% هر کجا ماجرای ایشان است
# 4 آفتابی که عرش ذره اوست %~% مطلعش بر سمای ایشان است
# 5 به ازل چون قبول یافته‌اند %~% ابد اندر بقای ایشان است
# 6 همه در عشق خود فنا طلبند %~% که بقا در فنای ایشان است
# 7 حلم و ترک و حیا نشانه‌شان %~% علم و تقوی لوای ایشان است
# 8 از جناب خدای در دو جهان %~% این مراتب برای ایشان است
# 9 این مراتب به ذات ایشان نیست %~% کین کرم از خدای ایشان است
# 10 هرچه اندر جهان عراقی یافت %~% اثری از عطای ایشان است PageV03P02
# 1 آنکه ایشان برو نظر کردند %~% اولش عاشقی خبر کردند
# 2 عشق در هر دلی که جای گرفت %~% دست برد اندرون و پای گرفت
# 3 عشق در هر دلی که سر بر زد %~% خیمه از عقل و علم برتر زد
# 4 هر دلی کو به عشق ms16 بینا شد %~% منزلش زیر بود و بالا شد
# 5 هر دلی را که عشق روی نمود %~% هر زمانی ارادتش افزود
# 6 هر ارادت که عشق را شاید %~% از رضا و موافقت زاید
# 7 هر ارادت که از محبت شد %~% یا ز انعام یا ز رایت شد
# 8 اولش عام و آخرش خاص است %~% محض لطف است و عین اخلاص است
# 9 در کلام خدای می‌خوانی %~% که: «علیک محبت منی»
# 10 چون محبت رسد به عین کمال %~% در دل و جان و الهان جمال
# 11 عشق نامش نهند اولوالاشواق %~% چون رسد آن به حد استغراق
# 12 اندرین بحر اگر غریق شوی %~% تو خود استاد این طریق شوی
# 13 گر شنیدی و شد تو را معلوم %~% رو بخوان تا نکو شود مفهوم PageV03P03
# 1 بود معروف زاده‌ای عاقل %~% مستعد و محصل و فاضل
# 2 کرده تحصیل علم حکمت و شرع %~% طالب اصل کار و تارک فرع
# 3 مرد سالک جوان صاحب درد %~% رخ سوی خانقاه شبلی کرد
# 4 به ارادت درآمد از در او %~% تا رهاند ز بار خود سر او
# 5 شیخ شبلی ز عالم تجرید %~% عشق فرمود اولا به مرید
# 6 گفتش: اول به حسن عاشق شو %~% وندر آن عشق نیک صادق شو
# 7 پس بیا چون صفات شد حاصل %~% تا رسانم تو را به عالم دل
# 8 چون مرید آن سخن شنید از شیخ %~% این اشارت به جان خرید از شیخ
# 9 امر شیخش چو آن چنان آمد %~% به خرابات عاشقان آمد
# 10 گوش کن تا: چها مقدر فرد %~% در کرامات شیخ تعبیه کرد
# 11 چون که از خانقه برون آمد %~% بوی شوقش به اندرون آمد
# 12 در گذرگه کسی که اول دید %~% دل بدو داد و عشق او بخرید
# 13 حسن او را به چشم عشق بدید %~% عشق او بر وجود خویش گزید
# 14 زو دماغ دلش معطر شد %~% در دلش عشق او مقرر شد
# 15 گشت ناگاه از ms17 هوای دلش %~% بسته در دام عشق پای دلش
# 16 وان که بربود ناگهان دل وی %~% به خرابات رفت و او در پی
# 17 بخرابات رفت و سر بنهاد %~% با خراباتیان خراب افتاد
# 18 قرب سالی مرید عاشق مست %~% در خرابات بود باده به دست
# 19 ز آتش عشق دوست می‌جوشید %~% باده عشق او همی نوشید
# 20 چون خودی خودش ز یاد برفت %~% خرمنش جملگی به باد برفت
# 21 عشق «اویی» او ازو بربود %~% او نه معدوم ماند و نه موجود
# 22 شیخ شبلی به چشم حال بدید %~% که به غایت رسید کار مرید
# 23 از خراباتیش طلب فرمود %~% نقد آن عشق را عیار افزود
# 24 زان مجازش حقیقی بنمود %~% قفل غم از در دلش بگشود
# 25 زان میانش به خلوتی بنشاند %~% کاندر آن لوح سر عشق بخواند
# 26 مرد عاشق چو پیر خلوت شد %~% از می مهر مست حضرت شد
# 27 چون که در راه عشق صادق شد %~% مقتدای هزار عاشق شد PageV03P04
# 1 «انما العاشقون مذبوحون» %~% «عندباب الحبیب مطروحون»
# 2 عاشقان کشتگان زنده دلند %~% ز آتش عشق دوست مشتعلند
# 3 عاشقان را نه دود و نه عود است %~% ناله عشق لحن داود است
# 4 دل عاشق ز عشق بیمار است %~% ناله زیر عاشقان زار است
# 5 وصف معشوق را ز عاشق پرس %~% حسن عذرا ز چشم وامق پرس
# 6 وصف شیرین به نزد خسرو گوی %~% مهر لیلی ز طبع مجنون جوی
# 7 سوز پروانه شوق پروین دان %~% اصل سودای ویس و رامین دان
# 8 همه عالم اگر پر از هوس است %~% بشر را اشتیاق هند بس است
# 9 جان فرهاد اگر چه شیرین بود %~% عاقبت هم برای شیرین بود
# 10 هر که او را دلی بود باری %~% ناگزیرش بود ز دلداری
# 11 ای که عاشق نه‌ای حرامت باد %~% زندگانی که می‌دهی بر باد PageV03P05
# 1 هر دلی کان به عشق مایل نیست %~% حجره دیو دان که آن دل نیست
# 2 زاغ ms18 گو: بی‌خبر بمیر از عشق %~% که ز گل عندلیب غافل نیست
# 3 دل بی‌عشق چشم بی‌نور است %~% خود ببین حاجب دلایل نیست
# 4 بی‌دلان را جز آستانه عشق %~% در ره کوی دوست منزل نیست
# 5 هر که مجنون شود درین سودا %~% ای عراقی مگو که عاقل نیست PageV03P06
# 1 هر که بر خوان این هوس خام است %~% نیست معنی درو همه نام است
# 2 هر که از عشق بی‌خبر باشد %~% اندرین ره بسان خر باشد
# 3 بی‌خبر در بریدن منزل %~% قند بر دوش و کاه و جو در دل
# 4 روز و شب سال و ماه آواره %~% در بیابان نفس اماره
# 5 هر که عاشق نگشت در معنی %~% آدمی صورت است و خر معنی PageV03P07
# 1 آن شنیدی که عاشقی جانباز %~% وعظ گفتی به خطه شیراز
# 2 سخنش منبع حقایق بود %~% خاطرش کاشف دقایق بود
# 3 روزی آغاز کرد بر منبر %~% سخنی دلفریب و جان پرور
# 4 بود عاشق زد از نخست سخن %~% سکه عشق بر درست سخن
# 5 مستمع عاشقان گرم انفاس %~% همه مستان عشق بی می و کاس
# 6 گرم تازان عرصه تجرید %~% پاکبازان عالم توحید
# 7 عارفی زان میان بپا برخاست %~% گفت: عشاق را مقام کجاست
# 8 پیر عاشق که در معنی سفت %~% از سر سوز عشق با او گفت:
# 9 نشنیدی که ایزد وهاب %~% گفت: «طوبی لهم و حسن مب»
# 10 این بگفت و براند از سر شوق %~% سخن اندر میان به غایت ذوق
# 11 ناگهان روستاییی نادان %~% خالی از نور دیده دل و جان
# 12 ناتراشیده هیکلی ناراست %~% همچو غولی از آن میان برخاست
# 13 لب شده خشک و دیده‌تر گشته %~% پا ز کار اوفتاد سر گشته
# 14 گفت: کای مقتدای اهل سخن %~% غم کارم بخور که امشب من
# 15 خرکی داشتم چگونه خری %~% خری آراسته به هر هنری
# 16 خانه‌زاد و جوان و فربه و نغز %~% استخوانش ز فربهی همه مغز
# 17 من و او چون ms19 برادران شفیق %~% روز و شب همنشین و یار و رفیق
# 18 یک دم آوردم آن سبک رفتار %~% به تفرج میانه بازار
# 19 ناگهانش ز من بدزدیدند %~% از جماعت بپرس: اگر دیدند
# 20 مجلس گرم و غرقه در اسرار %~% چون در آن معرض آمد این گفتار
# 21 حاضران خواستندش آزردن %~% خر ز مسجد بپا گه آوردن
# 22 پیر گفتا بدو که: ای خرجو %~% بنشین یک زمان و هیچ مگو
# 23 نطق دربند و گوش باش دمی %~% بنشین و خموش باش دمی
# 24 پس ندا کرد سوی مجلسیان: %~% کاندرین طایفه ز پیر و جوان
# 25 هرکه با عشق در نیامیزد %~% زین میانه به پای برخیزد
# 26 ابلهی همچو خر کریه لقا %~% چست برخاست از خری برپا
# 27 پیر گفتا: تویی که در یاری %~% دل نبستی به عشق گفت: آری
# 28 بانگ بر زد بگفت: ای خر دار %~% هان! خرت یافتم بیار افسار
# 29 ویحک! ای بی‌خبر ز عالم عشق %~% ناچشیده حلاوت غم عشق
# 30 خر صفت بار کاه و جو برده %~% بی‌خبر زاده بی‌خبر مرده
# 31 از صفاهای عشق روحانی %~% بی‌خبر در جهان چو حیوانی
# 32 طرفه دون همتی و بی‌خبری %~% که ندارد به دلبری نظری
# 33 هر حرارت که عقل شیدا کرد %~% نور خورشید عشق پیدا کرد
# 34 هر لطافت که در جمال افزود %~% اثر عشق پاکبازان بود
# 35 گر تو پاکی نظر به پاکی کن %~% منقطع از طباع خاکی کن
# 36 سوز اهل صفا به بازی نیست %~% عشقبازی خیالبازی نیست
# 37 رو در عشق آن نگارین زن %~% که تو از عشق او شدی احسن
# 38 هر که عشقش نپخت و خام بماند %~% مرغ جانش اسیر دام بماند
# 39 عشق ذوقی است همنشین حیات %~% بلکه چشم است بر جبین حیات
# 40 عشق افزون ز جان و دل جانی است %~% بلکه در ملک روح سلطانی است
# 41 گاه باشد که عشق جان گردد %~% گاه در جان جان نهان گردد
# 42 گاه جان ms20 زنده شد حیاتش عشق %~% گاه شد چون زمین نباتش عشق
# 43 آب در میوه خرد عشق است %~% بلکه آب حیات خود عشق است
# 44 لذت عشق عاشقان دانند %~% پاکبازان جان فشان دانند PageV03P08
### | [ fasl 5 ]
# 1 مطربا نغمه حزین بر دار %~% یک زمانم دماغ جان تر دار
# 2 از نه آهنگ خرده عشاق %~% نغمه‌ای گو ز پرده عشاق
# 3 مردم از هجر دوست یک دمه‌ای %~% دل من زنده کن به زمزمه‌ای
# 4 تا من اندر سماع عشق آیم %~% مجلس عاشقان بیارایم
# 5 نفسی بگذرم ازین پس و پیش %~% ساعتی بنگرم به هستی خویش
# 6 چون که پی گم کنم ازین هستی %~% راه یابم به عالم مستی
# 7 همچو مستان سماع برگیرم %~% نعره شوق دوست درگیرم
# 8 ساعتی همچو آرزومندان %~% ز اشتیاق حبیب در میدان
# 9 مرغ بسمل صفت زنم پر و بال %~% وآیم از روزگار حال به قال
# 10 شرح عشق محب و حسن حبیب %~% بدهم یک به یک علی‌الترتیب:
# 11 روز اول چو جوهر انسان %~% مایل عشق بود و خالی از آن
# 12 واهب اصل آلتی بخشید %~% که بدو نیک را ز بد بگزید
# 13 در زمانه بدید تو بر تو %~% حسن با قبح و زشت با نیکو
# 14 گشت ناظر به صورت هر دو %~% ز صفا و کدورت هر دو
# 15 چون شد اندر دلش صفا غالب %~% نشد او جز جمال را طالب
# 16 روی زیبا ز روی بد بگزید %~% بد نخواهد کسی چو نیکو دید
# 17 هر کجا حسن دلربایی دید %~% چشم جانش همی درو نگرید
# 18 هر دمش کسوتی لطیف نمود %~% هر زمانش ارادتی افزود
# 19 هر که عاشق به دیده جان شد %~% گلخنی وار پیش سلطان شد: PageV05P01
# 1 بود مردی همیشه در گلخن %~% گلخنش بود سال و مه گلشن
# 2 گرد حمام نفس می‌گردید %~% گلخن جسم را همی تابید
# 3 زان مقامش ملال پیدا شد %~% به تفرج به سوی صحرا شد
# 4 یک دم از گلخن ms21 بدن بپرید %~% گرد صحرای روح می گردید
# 5 دید آب روان و سبزه و گل %~% مرده در پای حسن گل بلبل
# 6 گرد آن مرغزار می‌گردید %~% باز دانست پاک را ز پلید
# 7 گفت با خویشتن که: این گلشن %~% هست بسیار خوشتر از گلخن
# 8 ناگهان دلبری فرشته لقا %~% اندر آن مرغزار شد پیدا
# 9 مرکب حسن را سوار شده %~% صد چو یوسف رکابدار شده
# 10 از رخ خوب و عارض پر نور %~% رشک صد آفتاب و منظر حور
# 11 صد دل شاهد شکر گفتار %~% برده از ره به طره طرار
# 12 صد ستاره مهش عرق کرده %~% آفتابی ز نو برآورده
# 13 صد هزاران دلی به غم خسته %~% برده در دام زلف‌ها بسته
# 14 چشم مستش چو ابروی دلکش %~% خوب با خوب دیده خوش با خوش
# 15 قطره ژاله بر گل خندان %~% نسبتی دان بدان لب و دندان
# 16 تن و جانش چنان مطهر و پاک %~% که تو گفتی نداشت بهره ز خاک
# 17 عزم نخجیرگاه کرده و مست %~% تیرش اندر کمان کمان در دست
# 18 راست گویی مگر به غمزه خود %~% عاشقان را به تیر خواهد زد
# 19 گلخنی بی‌نوا و ناموزون %~% از بن گلخن آمده بیرون
# 20 عارضی آن چنان منور دید %~% شاهزاده چو سوی او نگرید
# 21 زورش از پا برفت و دل از دست %~% شد درو از شراب حیرت مست
# 22 خون ز سودای دل ز چشمان ریخت %~% بس به غربال چشم خون می‌بیخت
# 23 جامه گلخنی ز تن بدرید %~% در پی آن پسر همی گردید
# 24 شاهزاده چو سوی او نگرید %~% بوی عشقش ز خون دل بشنید
# 25 از تعجب به حال او نگران %~% بادپا را فروگذاشت عنان
# 26 سوی نخجیر گاه شد به شتاب %~% گلخنی اوفتاده مست و خراب
# 27 ناوک فرقتش جگر خسته %~% وز ملاقات امید بگسسته
# 28 دل بداده ز دست و شوریده %~% از تن و جان امید ببریده
# 29 با دلی ms22 خسته و درونی ریش %~% غرقه در خون ز اشک دیده خویش
# 30 روز دیگر چو شاه وا گردید %~% گلخنی را هنوز در خون دید
# 31 مست مست اندرو نگاهی کرد %~% گلخنی دوست دید و آهی کرد
# 32 آن نگارین ره حرم برداشت %~% گلخنی را بدان صفت بگذاشت
# 33 وامقی گشته در پی عذرا %~% گاه در شهر و گاه در صحرا
# 34 گاه سودای آن پری پختی %~% گاه با خویشتن همی گفتی:
# 35 چه خیال است پادشاهی را %~% به گدایی کجا بود پروا
# 36 گر بپرسد کسی ز من حالم %~% من چه گویم که از که مینالم
# 37 نیست یارای گفتنم با کس %~% که دلم را به وصل کیست هوس
# 38 منزلم دور و بس گرانبارم %~% چون کنم چیست چاره کارم
# 39 جگرش سوخته دلش بریان %~% سال و مه خسته روز و شب گریان
# 40 باطنش مست و ظاهرش هشیار %~% در پی یار و بی‌خبر ز اغیار
# 41 گر به شهر آمدی به هر ایام %~% نزدی جز به کوی دلبر گام
# 42 پیش هیچ آفریده ندریده %~% پرده راز آن پسندیده
# 43 با نم چشم و اشک چون باران %~% راز یاران نهفته ز اغیاران
# 44 با سگ کوی دوست همدم شد %~% به چنین فرصتی چه خرم شد
# 45 کرده در چشم جان به بوی حبیب %~% خاک پای سگان کوی حبیب
# 46 مدتی با دل ز غم به دو نیم %~% بود در کوی آن نگار مقیم
# 47 تا غلامی برو شبیخون کرد %~% زان مقامش به زور بیرون کرد
# 48 بی‌دل و جان همی دوید بسر %~% تا به جای سگان آن دلبر
# 49 چون دو هفته برآمد از ایام %~% آن نگارین دو هفته ماه تمام
# 50 صفت نخجیر را مطول کرد %~% عزم نخجیر گاه اول کرد
# 51 عاشق مستمند بیچاره %~% بود در کوه و دشت آواره
# 52 دیده پر خون دماغ پر سودا %~% جان ز آشوب عشق در غوغا
# 53 غم هجران تنش چو ms23 مو کرده %~% در میان وحوش خو کرده
# 54 در بیابان عشق سرگردان %~% همچو مجنون مشوش و عریان
# 55 گشته فارغ ز گلخن و حمام %~% آشنایی گرفته با دد و دام
# 56 ناکهان دل فگار شد آگاه %~% که به نخجیر خواهد آمد شاه
# 57 آهویی دید کشته بخروشید %~% پوست برکند ازو و در پوشید
# 58 پوست در سر کشید آهووار %~% تا به تیرش مگر زند دلدار
# 59 شاهزاده چو در رسید از راه %~% کرد گرد شکارگاه نگاه
# 60 صورتی دید همچو آهویی %~% غافل از عادت تگ و پویی
# 61 گفت: غافل نشسته است این دد %~% اندر آورد تیر و بر وی زد
# 62 گلخنی زخم تیر در دل خورد %~% جان و تن نیز در سردل کرد
# 63 بیخود آن پوست دور کرد ز تن %~% گفت: دستت درست باد بزن!
# 64 تیر کز شست دلبران آید %~% هدفش جان عاشقان آید
# 65 چشمه خون روانش از دل ریش %~% رقص می‌کرد از طرب بی‌خویش
# 66 ذره چون آفتاب را بیند %~% در هوایش ز رقص ننشیند
# 67 در رگش چون نماند خون برجا %~% سست شد اندر اوفتاد ز پا
# 68 بر گذرگاه دوست بر خون خفت %~% جان همی داد و این غزل می‌گفت:
~~PageV05P02
# 1 در هوای تو جان و تن بارست %~% جان فدا کرد عاشق و وارست
# 2 صید خود را چرا زنی تو به تیر %~% کو به دام تو خود گرفتار است
# 3 در هلاک دلم چه می‌کوشی %~% چون که بیچاره خود درین کار است
# 4 دل بسی در غمت به خون غلتید %~% لیکن این بار خود سبکبار است
# 5 ای شبم روز با تو بی‌رخ تو %~% روز روشن مرا شب تار است
# 6 عاشقان پیش چون تو صیادی %~% جان فدا می‌کنند و ناچار است
# 7 من ز تیرت امان نمی‌طلبم %~% لیکنم آرزوی دیدار است PageV05P03
# 1 آن پری بعد از آنکه تیر انداخت %~% گلخنی زخم خورده را بشناخت
# 2 اندر آمد ز اسب پیشش ms24 شد %~% مرهم اندورن ریشش شد
# 3 نفسی راه لطف پیش گرفت %~% سر او برکنار خویش گرفت
# 4 عاشقان را به لطف بنوازند %~% دلبران بعد از آنکه اندازند
# 5 تا خدنگی ندوختش بر جان %~% نگرفتش به ناز بر سر ران
# 6 تاب وصلش نداشت آن پر درد %~% جان بداد و وداع جانان کرد
# 7 گر تو از عاشقان قلاشی %~% کم از آن گلخنی چرا باشی
# 8 عاشقی با بلاکشی باشد %~% کار مجنون مشوشی باشد
# 9 چون که توی تو شد بدل به صفا %~% خواه تیر جفا و خواه وفا
# 10 هدفی را که بیم سر نبود %~% خوردن تیر را خطر نبود
# 11 تیر معشوق را هدف شایی %~% از دل و جان اگر برون آیی
# 12 همگی روی تا نیارد دوست %~% به تو تیری نمی‌زند بر پوست PageV05P04
# 1 تیری ای دوست برکش از ترکش %~% پس به آبروی چون کمان درکش
# 2 هان! دلم گر نشانه می‌خواهی %~% زدن از توست و از من آهی خوش
# 3 کی ز تیرت الم رسد که مرا %~% دیده در حیرت است و دل در غش
# 4 یابم از دیدن تو آب حیات %~% ور بسوزانیم تو در آتش
# 5 خواه نوش است و خواه زهرآلود %~% شربت از دست دوست خوش درکش
# 6 ور دهد غیر شربت نوشت %~% نیش دان و به خاک ریز و مچش
# 7 به عراقی مگو: بیا بر من %~% خویشتن را بگوی ای دلکش PageV05P05
# 1 هر که را نیست عیش خوش بی‌دوست %~% این مناجات می‌کند: کاری دوست
# 2 جان ما گوهری است بیش بها %~% کالبدهای ما چو مزبل‌ها
# 3 اندرین مزبله چه می‌پاییم %~% روی بنمای تا برون آییم
# 4 گرچه از تو به بوی خرسندیم %~% هم به دیدارت آرزومندیم
# 5 عاشقا راز عاشقان بشنو %~% هم ز بی‌دل حدیث جان بشنو
# 6 گوش کن سر این فسانه ز من %~% گلخنی جان توست و گلخن تن
# 7 گرچه در جان توست کان علوم %~% در تنت هست گلخنی ms25 ز ظلوم
# 8 آنکه در جان تو را اصول نهاد %~% لقب جسم تو جهول نهاد
# 9 تا تو از خویشتن برون نایی %~% دیده دل به دوست نگشایی
# 10 چون برون آمدی فدا کن جان %~% تا ببینی مگر رخ جانان PageV05P06
### | [ fasl 6 ]
# 1 ساقیا باده صبوح بده %~% عاشقان را غذای روح بده
# 2 باده عشق ده به ما مستان %~% می بده «مای» ما ز ما بستان
# 3 در دلم نه حلاوت مستی %~% تا شود نیستی من هستی
# 4 زان صراحی که جام رضوان است %~% باده‌ای ده که جرعه‌اش جان است
# 5 ای که بر یاد لعل دلجویت %~% باده ناخورده مستم از بویت
# 6 نفسی بازپرس مستان را %~% راحتی بخش می‌پرستان را
# 7 سوختم سوختم در آتش شوق %~% بیخودم کن دمی به باده ذوق
# 8 عجب آید مرا ز باده‌پرست %~% باده عشاق ناچشیده و مست
# 9 در بیابان به فصل تابستان %~% چون ببارد به تشنه ای باران
# 10 گرچه یک لحظه زآن بیاساید %~% هم به آب اشتیاقش افزاید
# 11 می بیفزا چو شوقم افزودی %~% روی پنهان مکن چو بنمودی
# 12 باز مخمور عشق را می ده %~% چون مدامم دهی پیاپی ده
# 13 تا دگربار مستی آغازم %~% وین غزل را انیس خود سازم: PageV06P01
# 1 دل و جانی است با من مشتاق %~% به تو نزدیک و تن اسیر فراق
# 2 روی زیبا ز من چرا پوشی %~% «این تحریمه علی‌العشاق»
# 3 تو طبیبی و ما چنین بیمار %~% تو ملولی و ما چنین مشتاق
# 4 بر دلم ساحران غمزه تو %~% «رامیات با سهم الاماق»
# 5 مست شوق توایم و باده وصل %~% نرسیده است هم چنان به مذاق
# 6 از محیط غم تو جان نبرند %~% غوطه خوران بحر استغراق
# 7 در بیابان عشق تو دل ما %~% «صار حیران مشرق الاشراق» PageV06P02
# 1 نکند جز که شوق دیدارت %~% خانه صبر عاشقان غارت
# 2 آرزوی تو هردم از دل ریش %~% راتبی می‌برد به عادت خویش
# 3 نه فراغی به حسب ms26 حال منت %~% نه مجالی که بشنوم سخنت
# 4 سخنی کان از آن لب دلجوست %~% باد جانش فدا که جان داروست
# 5 عالم عاشقان ز حیرت او %~% در بدر می‌روند و کوی به کو
# 6 گرچه دردی است عشق بی‌درمان %~% هست درمان درد ما جانان
# 7 راه تو موضع سرم گردد %~% طالبم گر میسرم گردد
# 8 تا به سودای تو گرفتارم %~% کافرم گر ز خود خبر دارم
# 9 تا به گوشم حکایت تو رسید %~% دیگر از دیگران سخن نشنید
# 10 حسنت آوازه در جهان افکند %~% هردلی کان شنید جان افکند
# 11 خیل حسن تو ملک جان بگرفت %~% صیت حسنت همه جهان بگرفت
# 12 آرزوی تو آشکار و نهان %~% می‌دواند مرا به گرد جهان PageV06P03
# 1 پسری داشت شحنه تبریز %~% حسن او دلفریب و شورانگیز
# 2 خلعت ذات او ز موزونی %~% صورت لطف و صنع بیچونی
# 3 شیخ عالم امام غزالی %~% آن جهان علوم را والی
# 4 گشت آگاه زان گزیده خصال %~% صفتش فهم کرد از استدلال
# 5 خبر حسن او به شیخ رسید %~% صبر و آرام از دلش برمید
# 6 اسب عزم از زمین ری زین کرد %~% میل دیدار آن نگارین کرد
# 7 از می اشتیاق او شد مست %~% پای در ره نهاد و دل بردست
# 8 چون به نزدیک شهر رفت فقیر %~% عرضه کردند حال او به امیر
# 9 گفت شحنه که: باشد آن سالوس %~% به امید آمد و شود مایوس
# 10 شیخ صورت پرست و زراق است %~% شهره شید اندر آفاق است
# 11 مگذارید اندرین شهرش %~% تا رود باز پس کشد زهرش
# 12 قاصدی شد ز شهر بر سر راه %~% کرد از آن حال شیخ را آگاه
# 13 چون که بشنید شیخ صاحب درد %~% در دو فرسنگ شهر منزل کرد
# 14 چون به جیب افق فرو شد هور %~% روشنی شد ز صحن عالم دور
# 15 شد به خرگه هوای بستر کرد %~% دامن خیمه پر ز گوهر کرد
# 16 شحنه را ms27 نیز خواب در پیچید %~% گوش کن تا که او به خواب چه دید:
# 17 دید در خواب کش رسول خدا %~% داد مشتی مویز و گفت او را:
# 18 بستان این مویز و رو حالی %~% خود ببر پیش شیخ غزالی
# 19 چون درآمد به صبح شحنه ز خواب %~% بر گرفت آن مویز و کرد شتاب
# 20 شیخ چون دید شحنه را از دور %~% در پی افتاده آن سرشته ز نور
# 21 پیش از آن کش به نزد خویش آورد %~% طبق پر مویز پیش آورد
# 22 کانچه امشب نبی بر تو گذاشت %~% هان! نشانش ازین طبق برداشت
# 23 متاله روان راه اله %~% به مویزی جهان برند از راه
# 24 حسن را صورتی مبین و مدان %~% به مویزی ز راه باز ممان
# 25 باصره چون که با کمال بود %~% لذتش راتب جمال بود
# 26 گر طبیعت چشیدنش خواهد %~% بیند و هم رسیدنش خواهد
# 27 سیب سیمین برای چیدن نیست %~% زو نصیب تو غیر دیدن نیست PageV06P04
### | [ fasl 7 ]
# 1 ما مقیم آستان توایم %~% عندلیبان بوستان توایم
# 2 گر رویم از درت و گر نرویم %~% از تو گوییم و هم ز تو شنویم
# 3 چون که در دام تو گرفتاریم %~% از تو پروای خویش چون داریم
# 4 چون دم از آشنایی تو زنیم %~% میل بیگانگی چگونه کنیم
# 5 سر ما و آستانه در تو %~% منتظر تا رویم در سر تو
# 6 تو مپندار کز در تو رویم %~% به سر تو که در سر تو رویم
# 7 تا ز عشق تو جرعه‌ای خوردیم %~% دل بدادیم و جان فدا کردیم
# 8 تا به کوی تو راهبر گشتیم %~% جز تو از هرچه بود برگشتیم
# 9 تا ز جان با غم تو پیوستیم %~% رخت هستی خویش بربستیم
# 10 تا ز شوق تو مست و حیرانیم %~% ره به هستی خود نمی‌دانیم
# 11 چون به سودای تو گرفتاریم %~% سر سودای خود کجا داریم
# 12 تاب حسن تو آتشی افروخت %~% دل ما ms28 را بدان بخواهد سوخت PageV07P01
# 1 گر ز شمعت چراغی افروزیم %~% خرمن خویش را بدان سوزیم
# 2 در غمت دود از آن به عرش رسد %~% آتشی کز درون برافروزیم
# 3 آفتاب جمال بر ما تاب %~% زانکه ما بی‌رخت سیه روزیم
# 4 تا ببینیم روی خوبت را %~% از دو عالم دو دیده بردوزیم
# 5 مایه جان و دل براندازیم %~% به ز عشقت چه مایه اندوزیم
# 6 همچون طفلان به مکتب عشقت %~% ابجد عشق را بیاموزیم
# 7 در غم عشق اگر رود سر ما %~% ای عراقی بیا که فیروزیم PageV07P02
# 1 تا غمت با من آشنایی کرد %~% دلم از جان خود جدایی کرد
# 2 تا غم تو قبول کرد مرا %~% هستی خود ملول کرد مرا
# 3 در سماع توام چو حال گرفت %~% از وجود خودم ملال گرفت
# 4 آیت عشق تو چو بر خواندم %~% مایه جان و دل برافشاندم
# 5 هر کجا آفتاب حسن تو تافت %~% عاشقان را بجست و نیک بیافت
# 6 اگر ای آفتاب جان‌افروز %~% شب ما از رخ تو گردد روز
# 7 اندر آن بس بود ز روی تو تاب %~% گو: دگر آفتاب و ماه متاب
# 8 ای ز عشاق گرم بازارت %~% به ز من عالمی خریدارت
# 9 من کیم تا زنم ز عشق تو لاف %~% نیست دعوای این سخن ز گزاف PageV07P03
# 1 یکی از عاشقان جمالت را %~% بود نجم اکابر کبری
# 2 آن معین شریعت احمد %~% آن قرین دل و قریب احد
# 3 بود بر چرخ انجم اخیار %~% آفتاب معانی اسرار
# 4 آن گره سالکان که ره بردند %~% اقتباس کمال ازو کردند
# 5 بربود از مقام آزادی %~% دل او حسن مجد بغدادی
# 6 بربودش بتی چنان مقبول %~% ناگهان از مقام عالی دل
# 7 حسن زیباش خیل عشق آورد %~% صبر و آرام او به غارت برد
# 8 گفت: آیا بر من آریدش %~% هست جان او بر تن آریدش
# 9 در زمان نزد شیخش آوردند %~% خاطر شیخ گشت رسته ز بند
# 10 ms29 زو بپرسید: تا چه دارد دوست %~% و آن چه باشد که دوست عاشق اوست
# 11 در دمش چون او بپرسیدند %~% میل شطرنج باختن دیدند
# 12 شیخ شطرنج خواست وقت گزید %~% با حریف ظریف می‌بازید
# 13 چون که مغلوب کرد خیلش را %~% همگی جذب کرد میلش را
# 14 حب شطرنج از دلش بربود %~% بازیی چند بس نکوش نمود
# 15 فرس دولتش چو بازین شد %~% بیدق همتش به فرزین شد
# 16 شاه نفسش ازان عری برخاست %~% ماهرخ عرصه‌ای نکوتر خواست
# 17 دست‌ها بازداشت زین دستان %~% پیل او کرد یاد هندستان
# 18 چند روزی به خلوتش بنشاند %~% کاندر آن لوح سر عشق بخواند
# 19 چون ز ذوق صفاش بی‌هش کرد %~% همه در عشق او فرامش کرد
# 20 هست عشق آتشی که شعله آن %~% سوزد از دل حجاب هر حدثان
# 21 چون بسوزد هوای پیچاپیچ %~% او بماند چو زو نماند هیچ
# 22 او سراپای تخت انوار است %~% او مطایای رخت اسرار است
# 23 او رساند ز شوق روحانی %~% به جمال و جلال رحمانی
# 24 عشق ز اوصاف کردگار یکی است %~% عاشق و عشق و حسن یار یکی است
# 25 بود معبود خالق رزاق %~% نفس خود را به نفس خود مشتاق
# 26 آن جمیلی که او جمال آراست %~% «کنت کنزا» بگفت و آنگه خواست
# 27 تا در گنج ذات بنماید %~% به کلید صفات بگشاید
# 28 چون به او صاف خاص ظاهر شد %~% پیش انسان به ذات حاضر شد
# 29 به جمال صفا تجلی کرد %~% عشق را یار اهل معنی کرد
# 30 یافتش عاشق از ظهور صفت %~% علمش از علم و قدرت از قدرت
# 31 سمعش از سمع و هم بصر ز بصر %~% در کلام از کلام شد بخبر
# 32 وز ارادت ارادتش حاصل %~% وز حیاتش حیات شد واصل
# 33 از جمالش جمال وی نمود %~% وز بقایش بقای عشق فزود
# 34 از محبت محبتش بشناخت %~% وز تجلی عشق عشقش باخت
# 35 زین صفت‌ها چو بوی دوست ms30 شنید %~% خویشتن را ندید و او را دید
# 36 مظهر وی دوست را بنهفت %~% «لیس فی جبتی سوی الله» گفت
# 37 چون که برکند جبه را وارست %~% جبه بر کن که پات بر دارست
# 38 «مابه الاشتراک» را بنشان %~% «مابه الامتیاز» را بر خوان
# 39 چون ز «سبحان» شدی تو «اعظم‌شان» %~% گرد هستی خود ز خود بنشان
~~PageV07P04
### | [ fasl 8 ]
# 1 ای هوای تو مونس جانم %~% مایه درد و اصل درمانم
# 2 مرغ جان تا بیافت دیده باز %~% در هوای تو می‌کند پرواز
# 3 گفت و گوی تو روز و شب یارم %~% جست و جوی تو حاصل کارم
# 4 دلم از عشق توست دیوانه %~% تا تو شمعی تو راست پروانه
# 5 نیک در کار خویش حیرانم %~% درد خود را دوا نمی‌دانم
# 6 در غم دوستان مهر گسل %~% دشمنان را بسوخت بر من دل
# 7 ما همه مشتری بی‌پایه %~% او و کالای او گران‌مایه
# 8 ای ز سوداییان درین بازار %~% فارغ از مثل من هزار هزار
# 9 خواب خواهم من از خدا به دعا %~% تا ببینم مگر به خواب تو را
# 10 نکند خود به خاطرت گذری %~% که کنی سوی بیدلی نظری
# 11 چون سرماست خاک سودایت %~% فرصتی تا نهیم در پایت
# 12 می‌سزد جز به وقت دل بردن %~% التفاتی به بی‌دلی کردن
# 13 به تلطف ز ما ربودی دل %~% به تکبر کنون زیاد مهل
# 14 تو به خود عاشقی زهی مشکل! %~% که ز ما بگذرد تو را در دل
# 15 تو سبق برده‌ای ز نیکویان %~% ما ز عشق تو این غزل گویان: PageV08P01
# 1 ای شده چشم جان من به تو باز %~% از تو در دل نیاز و در جان آز
# 2 شب اندوه من نگردد روز %~% تا نبینم جمال روی تو باز
# 3 تو ز فارغی و ما داریم %~% بر درت سر بر آستان نیاز
# 4 در دلم آرزوی عشق تو را %~% نیست انجام اگر بود آغاز
# 5 مرغ جانم ز ms31 آشیانه تن %~% جز به کویت کجا کند پرواز
# 6 بیش ازینم ز خویش دور مدار %~% تا نگردد دریده پرده راز
# 7 آخر ای آفتاب جان افروز %~% سایه‌ای بر من ضعیف انداز
# 8 از تو ما را گذر نخواهد بود %~% گر اهانت کنی وگر اعزاز
# 9 در غمت هر نفس عراقی را %~% با خیالت حکایتی است دراز PageV08P02
# 1 ای غم تو مجاور دل من %~% وز زمانه غم تو حاصل من
# 2 تا دلم باد مبتلای تو باد %~% دایما بسته بلای تو باد
# 3 دیده را دیدن تو می‌باید %~% وگرم قصد جان کنی شاید
# 4 دل ما را فراغت از جان است %~% زندگانی ما به جانان است
# 5 عشق روزی که درد من بفزود %~% شد حقیقتی اگر مجازی بود
# 6 در ترقی است کار ما در عشق %~% بلکه اخلاص شد ریا در عشق PageV08P03
# 1 بود صاحبدلی به دانش و هوش %~% در نواحی فارس تره‌فروش
# 2 از قضای خدا و صنع اله %~% می‌گذشت او به راه خود ناگاه
# 3 پیش قصری رسید و در نگرید %~% صورت دختر اتابک دید
# 4 صورتی خوب دید و حیران شد %~% دل مجموع او پریشان شد
# 5 قرب سالی ز عشق می‌نالید %~% که رخ خوب دوست باز ندید
# 6 دایم از گریه دیده پرخون داشت %~% چشمها چشمه‌های جیحون داشت
# 7 بجز اوصاف او نخواند و نگفت %~% دایم از حسرتش نخورد و نخفت
# 8 با سگ کوی او همی گردید %~% سگ کویش بر آدمی بگزید
# 9 تا بدو خادمی پیام آورد %~% کین گذشت از حکایت آن کرد
# 10 سر خود گیر و گوش کن سخنی %~% چون تویی را کجا رسد چو منی
# 11 گر تو سودای عاشقی داری %~% شاید ار قصر شاه بگذاری
# 12 تو کجایی و ما کجا هیهات! %~% در بیابان و آرزوی فرات
# 13 لیک اگر صادقی درین معنی %~% راه برگیر و بگذر از دعوی
# 14 به فلان کوه رو مقامی ساز %~% کنج گیر و مگوی با ms32 کس راز
# 15 طاعت کردگار عادت کن %~% صانع خویش را عبادت کن
# 16 روزگاری بدین صفت می‌باش %~% خود شود طاعت نهانی فاش
# 17 در تو مردم ارادت افزایند %~% به تبرک به خدمتت آیند
# 18 هیچ چیزی ز کس قبول مکن %~% نیز با هیچ کس مگوی سخن
# 19 چون شوی در میان خلق علم %~% به اتابک رسد حدیث تو هم
# 20 چون اتابک تو را مرید شود %~% اندهت را فرح پدید شود
# 21 چون که عاشق پیام دوست شنید %~% امر او را به جان و دل بگزید
# 22 شد به کوهی که او اشارت کرد %~% چار دیوارکی عمارت کرد
# 23 وندر آنجا چنان که دختر گفت %~% از عبادت نیارمید و نخفت PageV08P04
# 1 عاشقی ترک خواب و خور کرده %~% جای خود را ز گریه تر کرده
# 2 حیرت حسن دوست جانش را %~% از تن خویش بی‌خبر کرده
# 3 دایم اندر نماز و روزه عشق %~% درس عشاق را ز بر کرده
# 4 پیش تیر ارادت معشوق %~% جگر خویش را سپر کرده
# 5 کارش از دست خود بدر رفته %~% یارش از کوی خود بدر کرده
# 6 در ره کوی دوست بی‌سر و پا %~% دل و جان داده پا ز سر کرده
# 7 همت عالیش عراقی را %~% سفر راه پرخطر کرده PageV08P05
# 1 عاشق بی‌قرار از سر درد %~% به ریا مدتی چو طاعت کرد
# 2 از ریا دور بود اخلاصش %~% برد سوی عبادت خاصش
# 3 بوی تحقیق از آن مجاز شنود %~% دری از عاشقی برو بگشود
# 4 دایما مشتغل به ذکر خدای %~% نه به شه راه داد و نی به گدای
# 5 نه شنید از کسی نه با کس گفت %~% در عبادت به آشکار و نهفت
# 6 هم رعیت مرید و هم شاهش %~% همه از ساکنان درگاهش
# 7 شبی آن مه چو جمله خلق بخفت %~% زد در شیخ و در جوابش گفت:
# 8 آنکه معشوق توست گفت: آری %~% گر تو آنی من آن نیم باری
# 9 ms33 زد بسی در ولیک سود نداشت %~% نگشود و بر خودش نگذاشت
# 10 شاه خوبان چو دید آن حالت %~% متاثر شد از چنان حالت
# 11 در خود از درد عشق دردی دید %~% باز گردید و جای می نگزید
# 12 چون که در قصر خویش منزل کرد %~% با هزاران هزار انده و درد
# 13 سینه پر سوز ازو و دل بریان %~% جان به دریا غریق و تن به کران
# 14 گشت بیمار چو نخورد و نخفت %~% دایما با خود این سخن می‌گفت:
# 15 طالبم را نگر که شد مطلوب %~% یا محب مرا که شد محبوب
# 16 ای پدر بهر من طبیب مجوی %~% رو ز بیمار خویش دست بشوی
# 17 کو نداند دوا عنای مرا %~% چاره مردن بود بلای مرا
# 18 درد دل را مجو دوا ز طبیب %~% به نگردد مگر به بوی حبیب
# 19 چون که درد من از طبیب افزود %~% هیچ دارو مرا ندارد سود
# 20 نیست در دل ز زهر غم آن درد %~% که به تریاق دفع شاید کرد
# 21 من خود این درد را دوا دانم %~% لیکن از شرم گفت نتوانم
# 22 چون به یکبارگی برفت از کار %~% به اتابک رسید این گفتار
# 23 گفت اتابک که: محرم او کیست %~% باز پرسید ازو به خفیه که: چیست
# 24 سر عنقاست یا دماغ نهنگ %~% زیر دریاست یا به هفت اورنگ
# 25 چون بپرسید محرمش به نهفت %~% راز خود را چنان که بود بگفت
# 26 عشق نقلی و چاره‌سازی او %~% بر غم خویش و بی‌نیازی او
# 27 وآنکه آن شب برفت و وا گردید %~% که چه بی‌التفاتی از وی دید
# 28 به تنی خسته و دلی پر غم %~% همه تقریر کرد با محرم
# 29 چون که محرم شنید ازو این راز %~% گفت در خدمت اتابک باز
# 30 گفت اتابک چو این سخن بشنید: %~% باید این درد را دوا طلبید
# 31 با بزرگان عهد او بر شیخ %~% به تضرع بخواست از در ms34 شیخ
# 32 تا گشاید برو طریق وصول %~% کند از راه خادمیش قبول
# 33 زین نمط پیش او بسی راندند %~% قصه راز پس فرو خواندند
# 34 رقتی در میانه پیدا شد %~% اثر عشق او هویدا شد
# 35 شیخ از راه حق فراغت را %~% به رضا گفت آن جماعت را:
# 36 این بنا بر مراد من منهید %~% لیک او را مراد او بدهید
# 37 پس اتابک گرفت او را دست %~% پیر عقد نکاح او در بست
# 38 پیش دختر از آن خبر بردند %~% همدمش ساعتی بیاوردند
# 39 یار محبوب و پس محب مرید %~% چون که در آستان شیخ رسید
# 40 زد سرانگشت بر درش در حال %~% بار دادش کنون که بود حلال
# 41 عفت عشق و صدق یار نگر %~% حسن تدبیر و ختم کار نگر
# 42 نیست دل را به هیچ نوع از دوست %~% آن صفا کز معاملات نکوست
# 43 چون که بنیاد را بر اصل نهاد %~% بر دل خود در مراد گشاد
# 44 عشق او را چو خانه روشن کرد %~% خاندانش جهان مزین کرد PageV08P06
### | [ fasl 9 ]
# 1 مرحبا! مرحبا! محبت دوست %~% کز درون آمدی نه از راه پوست
# 2 دلم از چز تو خانه خالی کرد %~% با تو سودای لاابالی کرد
# 3 تا غمت ساکن دل من شد %~% از چراغ تو خانه روشن شد
# 4 ما گرفتار دام عشق توایم %~% همه سرمست جام عشق توایم
# 5 ای که حسن رخت دل افروز است %~% شب ما با خیال تو روز است
# 6 حسنت از روضه جنان خوشتر %~% یادت از هرچه در جهان خوشتر
# 7 هر که در صورت تو حیران نیست %~% صورتش هست لیکنش جان نیست
# 8 من چو در عارض تو حیرانم %~% لوح محفوظ عشق می‌خوانم
# 9 دیده‌ای کان جمال دیده بود %~% مهر رویت به جان خریده بود
# 10 با خود از بیخودی تو را بینم %~% گر تو با من نه‌ای چرا بینم
# 11 چون نظر بر رخ تو می‌فگنم %~% می‌برد ms35 از دیار جان و تنم
# 12 به کسی گفتن این نمی‌یارم: %~% که تو را نیک دوست می‌دارم PageV09P01
# 1 آشکارا نهان کنم تا چند %~% دوست می‌دارمت به بانگ بلند
# 2 دلم از جان خویش دست بشست %~% بعد از آن دیده بر رخ تو فکند
# 3 عاشقان تو نیک معذورند %~% زان که نبود کسی تو را مانند
# 4 دیده‌ای کو رخ تو دیده بود %~% به خیال تو کی شود خرسند
# 5 روی بنما نظر تو باز مگیر %~% از من مستمند زار نژند
# 6 بر تن ما تو حاکمی ای دوست %~% خواه راحت رسان و خواه گزند
# 7 ای ملامت کنان مرا در عشق %~% گوش می‌نشنود ازینسان پند
# 8 گرچه من دور مانده‌ام ز برت %~% با خیال تو کرده‌ام پیوند
# 9 آن چنان در دلی که پندارم %~% ناظرم در تو دایم ای دلبند
# 10 تو کجایی و ما کجا هیهات! %~% ای عراقی خیال خیره مبند PageV09P02
# 1 دیده‌ای پاک بین همی باید %~% تا که حسنش جمال بنماید
# 2 حسن جانان به جان توان دیدن %~% نه به هر دیده آن توان دیدن
# 3 ای که خوانی به عشق مغرورم %~% هیچ عیبم مکن که معذورم
# 4 گر جمال بتم نظاره کنی %~% بدل سیب دست پاره کنی
# 5 گر تو شکل و شمایلش بینی %~% قد و گیسو حمایلش بینی
# 6 همچو من دل اسیر او شودت %~% بت پرستیدن آرزو شودت
# 7 کیست کو را دو چشم بینا بود %~% پس رخ خوب او دلش نربود
# 8 هیچ کس دیده بصیر نداشت %~% که دل و جان به حسن او نگذاشت
# 9 از جمالش نمی‌شکیبد دل %~% می‌برد عقل و می‌فریبد دل
# 10 آن لطافت که حسن او دارد %~% دل صاحبدلان به دام آرد
# 11 عشق رویش همی کند پیوست %~% حلقه در گوش عاشقان الست PageV09P03
# 1 پیر شیراز شیخ روزبهان %~% آن به صدق و صفا فرید جهان
# 2 اولیا را نگین خاتم بود %~% عالم جان و جان عالم بود
# 3 شاه ms36 عشاق و عارفان بود او %~% سرور جمله واصلان بود او
# 4 چون به ایوان عاشقی بر شد %~% روز به بود و روز به‌تر شد
# 5 سال‌ها با جمال جان‌افروز %~% روز شب کرده بود و شب‌ها روز
# 6 داشت او دلبری فرشته نهاد %~% که رخش دیده را جلا می‌داد
# 7 اتفاقا مگر سفیهی دید %~% کان پری پای شیخ می‌مالید
# 8 رفت تا درگه اتابک سعد %~% تیز روتر ز سیر برق از رعد
# 9 گفت: ای پادشاه دین فریاد! %~% پای خود شیخ دین به امرد داد
# 10 سعد زنگی ز اعتقاد که داشت %~% در حق شیخ افترا انگاشت
# 11 کرد روزی مگر عیادت شیخ %~% دید حالی که بود عادت شیخ
# 12 دلبری دید همچو بدر منیر %~% چیست در بر گرفته پای فقیر
# 13 چون اتابک به چشم خویش بدید %~% از حیا زیر لب همی خندید
# 14 بود نزدیک شیخ سوزنده %~% منقلی پر ز آتش آکنده
# 15 پای‌ها از کنار آن مهوش %~% چست در زد به منقل آتش
# 16 گفت: چشمم اگر چه حیران است %~% پای را پیش هر دو یکسان است
# 17 آتش از تن نصیب خود طلبد %~% سوزش مغز بی‌خرد طلبد
# 18 گل آتش به پیش ابراهیم %~% وز تجلی نسوخت جسم کلیم
# 19 نظر ما به چشم تو جانی است %~% میل دل را نتیجه روحانی است
# 20 نظری کز سر صفا آید %~% به طبیعت مگر نیالاید
# 21 گر تو را نیست با غمش کاری %~% دایما من مقیدم باری PageV09P04
# 1 نیست کاری به آنم و اینم %~% صنع پروردگار می‌بینم
# 2 حیرتم غالب است و دل واله %~% نیست پروای عقل یا دینم
# 3 سخنی کز تو بشنود گوشم %~% خوشتر آید ز جان شیرینم
# 4 در جهان گر دل از تو بردارم %~% خود که بینم که بر تو بگزینم
# 5 کرمی کن گرم نخواهی کشت %~% هم بدان ساعدان سیمینم
# 6 در جهان غیر عشق نپرستم %~% عشق‌بازی است رسم و آیینم
# 7 با عراقی که ms37 عاجز غم توست %~% خرده‌گیری مکن که مسکینم PageV09P05
# 1 ای خوش و فارغ از غم ما پرس %~% عاشقان ضعیف را واپرس
# 2 عجز من بین دعای من بپذیر %~% می‌توانی به لطف دستم گیر
# 3 داری از عاشقان خویش ملال %~% خون ایشان چراست بر تو حلال
# 4 به کسی التفات کن نفسی %~% که ندارد بجز تو هیچ کسی
# 5 فارغی از درون صاحب درد %~% مکن ای دوست هرچه بتوان کرد
# 6 گر تو خوبی و ما ضعیف و فقیر %~% تابت ای خور ز ذره باز مگیر
# 7 رخ به ما می‌نما و جان می‌بخش %~% بر دل ریش عاشقان می‌بخش PageV09P06
### | [ fasl 10 ]
# 1 عاشقان در کمین معشوقند %~% ساکنان زمین معشوقند
# 2 عاشقان را ز دوست نگزیرد %~% بلبل اندر هوای گل میرد
# 3 اندرین ره اگر مقامی هست %~% هس ماوای عاشقان الست
# 4 چون که حسن آمد از عدم به وجود %~% عشق در نور او ملازم بود
# 5 جان چو مامور شد به امر احد %~% منتظر یافت عشق بر سر حد
# 6 گر تو از عشق فارغی باری %~% من ندارم به غیر ازین کاری
# 7 هست جانم چنان به عشق غریق %~% که ندارد گذر به هیچ طریق PageV10P01
# 1 ای ربوده دلم به رعنایی %~% این چه لطف است و این چه زیبایی
# 2 بیم آن است کز غم عشقت %~% سر برآرد دلم به شیدایی
# 3 از جمالت خجل شود خورشید %~% گر تو برقع ز روی بگشایی
# 4 زیر برقع چو آفتاب منیر %~% اندر ابر لطیف پیدایی
# 5 در جمالت لطافتی است که آن %~% در نیابد کمال بینایی
# 6 آن ملاحت که حسن روی تو راست %~% کس نبیند مگر تو بنمایی
# 7 منقطع می‌شود زبان مرا %~% پیش وصف رخ تو گویایی
# 8 روز و شب جان به عاشقان دادن %~% از برای تو و تو خود رایی
# 9 نیست بی‌روی تو عراقی را %~% بیش ازین طاقت شکیبایی PageV10P02
# 1 عکس هر مویت ای بت رعنا %~% در دماغم رگی ms38 است از سودا
# 2 از وصال قد تو ای دلدار %~% نیست جز گیسوی تو برخوردار
# 3 فرق کردن به چشم سر نتوان %~% موی فرق تو را ز موی میان
# 4 شد دلم تا شدم گرفتارت %~% به طمع طره‌های طرارت
# 5 موی زلفت فراز عارض خوش %~% سوخت ما را چو موی در آتش
# 6 ای ربوده دلم به پیشانی %~% الحق آن نیز هم به پیشانی
# 7 نور ماه است یا شعاع جبین %~% شمع پروانه سوز یا پروین
# 8 مانده زان غمزه در شگفتم من %~% هست بیمار و مست و مردافکن
# 9 رخ تو خسته جان تواند دید %~% چون بدین دیده آن تواند دید
# 10 لب لعلت که روح بخش دل است %~% برگ گل از لطافتش خجل است
# 11 عاشقان تو پاکبازانند %~% صید عشق تو شاهبازانند PageV10P03
# 1 شیخ السلام امام غزالی %~% آن صفا بخش حالی و قالی
# 2 واله حسن خوبرویان بود %~% در ره عشق دوست جویان بود
# 3 بود چشم صفای آن صادق %~% برنگاری به جان چنان عاشق
# 4 که همی شد سوار اندر ری %~% وز مریدان فزون ز صد در پی
# 5 دلبری دید همچو بدر تمام %~% که برون آمد از یکی حمام
# 6 کرده از لطف و صنع ربانی %~% تاب حسنش جهان نورانی
# 7 شیخ را چون نظر برو افتاد %~% صورت دوست دید باز استاد
# 8 از دل و جان درو همی نگرید %~% هر نظر او به روی دیگر دید
# 9 شده مردم به شیخ در نگران %~% شیخ در روی آن پری حیران
# 10 صوفیان جمله منفعل گشتند %~% همه بگذاشتند و بگذشتند
# 11 لیک پیری که بود غاشیه‌دار %~% شیخ را گفت: بگذر و بگذار
# 12 تبع صورت از تو لایق نیست %~% شرمت ازین همه خلایق نیست
# 13 شیخ گفتش: مگوی هیچ سخن %~% «ریة الحسن راحة الاعین»
# 14 گر نیفتادمی به صورت زار %~% بودیم جیرئیل غاشیه‌دار
# 15 عاشقانی که مست و مدهوشند %~% باده از جام عشق می‌نوشند
# 16 ز اندرون ms39 غافل است بیرون بین %~% روی لیلی به چشم مجنون بین
# 17 حسن صورت چو آلت است تو را %~% پس به کاری حوالت است تو را
# 18 مغز خود ز اندرون پوست ببین %~% زان شعاعی ز نور دوست ببین
# 19 گر تو بی مغز نام دوست بری %~% باشی از عشق روی دوست بری
# 20 هر که از دوست دوست می‌خواهد %~% جوهرش را عرض نمی‌کاهد
# 21 اگرت هست قوت مردان %~% اینک اسب و سلاح و این میدان
# 22 هست آرام جان من مهرش %~% هست سود و زیان من مهرش
# 23 دلم از حسن او لقا خواهد %~% دیده‌ام دید دل چرا خواهد
# 24 پای دل را به دام او بستم %~% وز می اشتیاق او مستم
# 25 فارغ است او ز ما و ما جویان %~% ز اشتیاق رخش غزل گویان: PageV10P04
# 1 دل دیوانه باز بر در عشق %~% به دمی درکشید ساغر عشق
# 2 باز جانم به مهر دربند است %~% مهره گرد آمده به ششدر عشق
# 3 کرد بازم مشام جان خوشبو %~% نکهتی از بخور مجمر عشق
# 4 وه! که ناگه بسر برآید باز %~% دیگ سودای ما بر آذر عشق
# 5 نامه دوست زیر پر دارد %~% در هوای دلم کبوتر عشق
# 6 حسن روی تو می‌رباید دل %~% ورنه دل را نبود خود سر عشق
# 7 گر عراقی بدی خریدارت %~% لایق وصل بود و در خور عشق PageV10P05
# 1 اگر ای آرزوی جان که تویی %~% باز بینم تو را چنان که تویی
# 2 شوم از قید جسم و جان فارغ %~% به تو مشغول وز جهان فارغ
# 3 گر تو روزی به گفتن سخنی %~% التفاتی کنی به مثل منی
# 4 چون حدیث تو بشنود گوشم %~% رود از حال خویشتن هوشم
# 5 دیده را دیدن تو می‌باید %~% دیدنت گرچه شوق افزاید
# 6 بسته عقل و هوش را زین پس %~% چشم جادو و خال شوخ تو بس
# 7 هر نفس چشم شوخت از پی ناز %~% شیوه تازه می‌کند آغاز
# 8 ms40 لبت آب حیات جان من است %~% شوق پیدا غم نهان من است
# 9 با لبت کو حیات شد جان را %~% قدر نبود خود آب حیوان را
# 10 مشکن دل چنان که عادت توست %~% که دلم مخزن محبت توست
# 11 نه فراغت به حسب حال منت %~% نه مجالی که بشنوم سخنت
# 12 گر به سالیت نوبتی بینم %~% بود احیای جان مسکینم
# 13 با تو بینم رقیب و من گذران %~% دیده بر هم نهاده دل نگران
# 14 جان ما را تعلقی که به توست %~% با خود آورده‌ایم آن ز نخست
# 15 هر چه دل را بدان نباشد آز %~% دیده فارغ بود ز دیدن باز
# 16 دل بخواهد که دیده را بیند %~% دیده حیران که تا کجا بیند
# 17 اندران ره کزو نشان جویند %~% سر فدا کرده ترک جان گویند PageV10P06
# 1 سهل گفتی به ترک جان گفتن %~% من بدیدم نمی‌توان گفتن
# 2 جان فرهاد خسته شیرین است %~% کی تواند به ترک جان گفتن
# 3 دوست می‌دارمت به بانگ بلند %~% تا کی آهسته و نهان گفتن
# 4 وصف حسن جمال خود خود گو %~% حیف باشد به هر زبان گفتن
# 5 تا به حدی است شکر دهنت %~% که نشاید سخن در آن گفتن
# 6 گر نبودی کمر میانت را %~% کی توانستمی نشان گفتن
# 7 ز آرزوی لبت عراقی را %~% شد مسلم حدیث جان گفتن PageV10P07
# 1 جز حدیث تو من نمی‌دانم %~% خامشی از سخن نمی‌دانم
# 2 در کمند غم تو پا بستم %~% وز می اشتیاق تو مستم
# 3 دیده ما اگر چه بی‌نور است %~% لیک نزدیک بین هر دور است
# 4 ساکن است او مگر تو بشتابی %~% در نیابد مگر تو دریابی
# 5 گرچه ما خود نه مرد عشق توایم %~% لیک جویان درد عشق توایم
# 6 طالبان را ره طلب بگشای %~% راه مقصود را به ما بنمای
# 7 دل و دنیای خویش در کویت %~% همه دادم به دیدن رویت
# 8 یارب این دولتم میسر باد %~% که ms41 به دیدار دوست گردم شاد PageV10P08
# 1 چون درآمد به شهر دوست فقیر %~% کرد اوصاف حسن او تقریر
# 2 اندر آمد به مسجد جامع %~% زو کرامات اولیا لامع
# 3 بعد از آن چون نماز جمعه بکرد %~% با جماعت فقیر صاحب درد
# 4 از مصلی فراز منبر شد %~% مجلس عاشقان منور شد
# 5 بر زبان سری از حقیقت راند %~% که از آن فهم خلق عاجز ماند
# 6 گفت: کافهام اگرچه در ماند %~% آخر این چوب پاره می‌داند
# 7 منبر از جای خویشتن برخاست %~% وز زمین در هوا همی شد راست
# 8 شیخ گفتش: ادب نگه می‌دار %~% حرکت را به عاشقان بگذار
# 9 منبر آنجا که بود باز استاد %~% قریب پنجاه مجلسی جان داد
# 10 شیخ گفت: آنکه نور مجلس ماست %~% چون به مجلس نیامده است کجاست
# 11 مجلسم بی‌لقاش تاریک است %~% سخن عشق نیز باریک است
# 12 عذر دارد هرآنکه باریکی %~% در نیابد میان تاریکی
# 13 صحن جان را چراغ پیدا نیست %~% مگر آن دل شکار اینجا نیست
# 14 چون نیامد به مجلس عشاق %~% جان بدادند عاشقان ز فراق
# 15 یاد او بر زبان با برکت %~% چون نبخشد جماد را حرکت
# 16 داند آن کس کزو نشان دارد %~% که ز شوقش جماد جان دارد
# 17 عاشقانش چو در حدیث آیند %~% در و دیوار گوش بگشایند
# 18 عاشق از هجر او همی میرد %~% چوب منبر هوا همی گیرد
# 19 گر ندانی تو این سخن به یقین %~% رو سریرش به صحن مسجد بین PageV10P09
### | [ khatematolketab ]
# 1 مرحبا! مرحبا! نسیم صبا %~% خبر از دوست چیست باز نما
# 2 حال ما بین درین پریشانی %~% باز گو تا ازو چه می‌دانی
# 3 این چنینم هنوز بگذارد %~% یا عزیمت بدین طرف دارد
# 4 گوییا تخم مهر ما کارد %~% یا خود از ما فراغتی دارد
# 5 سخن بی‌دلان به یاد آرد %~% یا خود او این سرود نشمارد
# 6 باشدش هیچ میل و رغبت ما %~% یا فراموش کرده صحبت ما
# 7 ms42 گوییا در دلش وفا با ماست %~% یا هنوزش سر جفا با ماست
# 8 خاطرش هیچ سوی ما نگرد %~% یا دگر نام بی‌دلان نبرد
# 9 هیچ داند که حال ما چون است %~% یا ز ما خود دلش دگرگون است
# 10 دوری از ما هنوز می‌جوید %~% یا ز ما خود سخن نمی‌گوید
# 11 از جمالش اگرچه محرومم %~% هر چه خواهد کند که مظلومم
# 12 جز مرادش مرا مرادی نیست %~% غیر او خاطری و یادی نیست
# 13 هست جانم چنان بدو مشغول %~% که ندانم فراق را ز وصول
# 14 خود ندانم که در چه کارم من %~% با وی از خود خبر ندارم من
# 15 در کمندش چنان گرفتارم %~% که خلاصی طمع نمی‌دارم
# 16 گرچه او خود نمی‌برد نامم %~% تا برفت او برفت آرامم
# 17 هرکه جانش ز روی دوست بود %~% میل جانش به سوی دوست بود
# 18 دیده کو طالب جمال تو شد %~% باعثش قوت خیال تو شد PageV10P01
# 1 دل چو در دام عشق منظور است %~% دیده را جرم نیست معذور است
# 2 ناظرم بر رخت به دیده جان %~% گرچه از چشم ظاهرم دور است
# 3 از شراب الست روز وصال %~% جان مستم هنوز مخمور است
# 4 دست از عاشقی نمی‌دارد %~% دایم از یار اگرچه مهجور است
# 5 جان آشفته بر رخت فاش است %~% شعله نار پرتو نور است
# 6 چشم مستت بلای عشاق است %~% خاک پای تو تاج فغفور است
# 7 حکم داری به هرچه فرمایی %~% که عراقی مطیع و مامور است PageV10P02
# 1 از تو مهرم چو در نهاد بود %~% من کیم تا مرا مراد بود
# 2 جز مرادت مرا مرادی نیست %~% غیر ازین خاطری و یادی نیست
# 3 هرکه او در غم تو دل بنهاد %~% آرزوها به آرزوی تو داد
# 4 شوق دل‌ها ارادت تو بود %~% ذوق جان‌ها عبادت تو بود
# 5 تا که خاک درت پناه من است %~% آستان تو سجده‌گاه من است
# 6 من ز کویت بدر ندانم رفت ms43 %~% زانکه زین در کجا توانم رفت
# 7 زین سخن‌ها خلاصه دانی چیست %~% آنکه: دور از تو من ندانم زیست
# 8 گرچه داری چو من هزار هزار %~% ختم گشت این سخن برین گفتار
PageV10P03 ms44