######OpenITI#


#META# title: ayinehsekandari
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/khosro/ayeene-sekandari/

#META#Header#End#

# 1 سرم خاک مستان فرخنده پی %~% که شویند نقش خرد را به می
# 2 فروشم چو من مست باشم خراب %~% جهان خرد را به جام شراب
# 3 چو فتنه است فرهنگ فرزانگی %~% خوشا وقت مستی و دیوانگی
# 4 هر آبی کز اندازه بیرون خوری %~% نیاری که یک شربه افزون خوری
# 5 وگر شربت زندگانی بود %~% هم از خوردن پر گرانی بود
# 6 بجز می که بر بوی بیهوشیش %~% نی سیر چندان که می‌نوشیش
# 7 بیا ساقی اندر قدح پی به پی %~% به عاشق نوازی فرو ریز می
# 8 می کوبه عشق آشنایی دهد %~% ز تشویش خویشم رهایی دهد
# 9 بیا مطرب آن پرده‌های حکیم %~% کزو گشت پوسیده عقل سلیم
# 10 نوازش چنان کن که جان نژند %~% شود رسته زین عقل ناسودمند
# 11 بیا ساقیا درده آن خون خام %~% که شد قرة العین مستانش نام
# 12 چنان گوش من پر کن از بانگ نوش %~% که بیرون رود پند دانا ز گوش
# 13 بیا مطرب آن جره طفل وش %~% چو طفلان ببر گیر و به نواز خوش
# 14 نوایی که تعلیم کرد از نخست %~% بزن چوب تا باز گوید درست
# 15 بیا ساقی آن جام شادی فزای %~% که بنیاد غم را در آرد ز پای
# 16 به من ده که راحت به جانم دهد %~% ز خونابه دهر امانم دهد
# 17 بیا مطرب آن بر بط خوش نوا %~% که بی مغزیش مغز را شد دوا
# 18 بزن تا که بر باید از مغز هوش %~% به دل جان نوریزد از راه گوش
# 19 بیا ساقی آن باده تلخ فام %~% که شیرینی عیش ریزد به کام
# 20 بده تا به شیرینی آرم به کار %~% که تلخی بسی دیدم از روزگار
# 21 بیا مطر با برکش آواز تر %~% دماغ مرا تر کن از ساز تر
# 22 روان کن که خشک است رود رباب %~% از آن دست چون ابر باران آب
# 23 بیا ساقی آن شربت خوش ms01 گوار %~% کزو بزم گردد چو خرم بهار
# 24 بده تا چو در تن در آرد توان %~% گل زرد من زو شود ارغوان
# 25 بیا مطرب اسباب می کن تمام %~% بدان ار غنون ساز طنبور نام
# 26 که گر چون عروسانش در بر نهی %~% می پر دهد از کدوی تهی
# 27 بیا ساقی آن باده چون عقیق %~% که هم کوثرش نام شد هم رحیق
# 28 فرو ریز تا چون بکشتی شود %~% خراباتی از وی بهشتی شود
# 29 بیا مطرب آن چاشنی بخش روح %~% که هم صبح ازو خوش شود هم صبوح
# 30 فرو گوی و مجلس پر آوازه کن %~% دل و جان می خوارگان تازه کن
# 31 به جام طرب زنده کن جان پاک %~% که محتاج جرعه است مرده به خاک
# 32 بیا ساقی آن گنج دان نشاط %~% که اندیشه را در نوردد بساط
# 33 بده تا نشاط سخن نو کنیم %~% و زو مجلس آرای خسرو کنیم
# 34 بیا مطربا ساز کن چنگ را %~% به نالش درار آن پر آهنگ را
# 35 زهی گیر کز ذوق آواز وی %~% حریفان نگردند محتاج می
# 36 بیا ساقی آن باده خوش گوار %~% که تا اندوه و غم نهم بر کنار
# 37 بیا ساقیا ارمغانی شراب %~% که محراب زرتشتیان شد ز باب
# 38 بده تا به مستی کنم خواب خوش %~% کشم آتش غم بدان آب خوش
# 39 بیا مطرب آن چفته کز یک فغان %~% کند زاهدان را به کوی مغان
# 40 چنان زن که آتش زند سینه را %~% ز سر نو کند داغ دیرینه را
# 41 بیا ساقی آن سلسبیل حیات %~% که شوید همه تیرگیها ز ذات
# 42 بده تا چو منزل به خاکم کشد %~% ز آلایش خاک پاکم کشد
# 43 بیا مطرب آن علم باریک را %~% که روشن کند جان تاریک را
# 44 فرو گوی زانگونه سوزان و تر %~% که دستار عالم رباید زسر
# 45 بیا ساقی آن کیمیای وجود %~% که بی همتان را ms02 در آرد به جود
# 46 به من ده که تا شادمانی کنم %~% ز گنج سخن در فشانی کنم
# 47 بیا مطربا مو به مو باز جوی %~% ز موی کمانچه نوایی چو موی
# 48 که تا چون به مستان رسد ساز او %~% گوارا شود می ز آواز او
# 49 بیا ساقی آن جام در یا درون %~% کزو گوهر مردم آید برون
# 50 بده تا نشاطی برون آردم %~% برو سنگ و گوهر برون آردم
# 51 بیا مطرب آن مایه دل خوشی %~% که صوفی کند زو ملامت کشی
# 52 بگو تا دمی خرقه بازی کنم %~% به می دلق خود را نمازی کنم
# 53 بیا ساقی آن باده بی‌خمار %~% فرو شوی زین جان خاکی غبار
# 54 که چون گم شود جان غمناک من %~% نریزد کسی جرعه بر خاک من
# 55 بیا مطرب آواز بر کش بلند %~% برون بر غم از سینه‌های نژند
# 56 ز سر نو کن آیین عشاق را %~% به غلغل در آرا این کهن طاق را
# 57 بیا ساقی آن ساغر گرم خیز %~% یکی جرعه بر خاک خسرو بریز
# 58 بیا ساقی آن می که کام من است %~% به من ده که در خورد جام من است
# 59 مرا با حریفان من نوش باد %~% حریفان بد را فراموش باد
# 60 بیا مطربا ساز کن پرده را %~% بسوز این دل عشق پرورده را
# 61 رسید از بتان جان خسرو به کام %~% به یک زخمه کن کار او را تمام
~~PageV01P1
# 1 خرامان شو ای خامه گنج ریز %~% به در سفتن الماس را دار تیز
# 2 سخن را چنان پایه بر کش به ماه %~% که بوسد به جرأت کف پای شاه
# 3 علا دین اسکندر تاج بخش %~% زرفعت به گردون روان کرد رخش
# 4 محمد جهانگیر حیدر مصاف %~% که از پیش او پس خزد کوه قاف
# 5 هنرمندکش برگ نبود فراخ %~% چه میوه دهد دیگری را ز شاخ
# 6 به شهر این مثل شهره عالمست ms03 %~% که هرکش هنر بیش روزی کم است
# 7 مرا صد فغان زین هنرهای خام %~% که نزد خرد هست عیبش تمام
# 8 همه روز عمرم به خفتن گذشت %~% شب من در افسانه گفتن گذشت
# 9 چون در باز کردم نخست از قلم %~% ز مطلع به انوار دادم علم
# 10 وزان انگبین شربت انگیختم %~% به شیرین و خسرو فرو ریختم
# 11 وز انجا فرس پیشتر تاختم %~% به مجنون و لیلی سرافراختم
# 12 کنون بر سریر هنر پروری %~% کنم جلوه ملک اسکندری
# 13 ز دانا هر آن در که نا سفته ماند %~% فشانم به نوعی که دانم فشاند
# 14 هنر پرور گنجه گویای پیش %~% که گنج هنر داشت ز اندازه بیش
# 15 نظر چون براین جام صهبا گماشت %~% ستد صافی و درد بر ما گذاشت
# 16 من ار چه بدانمی گران سر شوم %~% کجا با حریفان برابر شوم
# 17 سکندر که فرخ جهان شاه بود %~% به فرخندگی خاص درگاه بد
# 18 گروهی زدند از ولایت درش %~% گروهی نبشتند پیغمبرش
# 19 به تحقیق چون کرده شد باز جست %~% درستی شدش بر ولایت درست
# 20 شگفتی که دانا برو باز بست %~% گر اعجاز نبود کرامات هست
# 21 مگس بهر آن دست مالد به درد %~% که نارد ز صد کاسه یک لقمه خورد
# 22 ازان مار بر خویش پیچد به رنج %~% که روزیش خاک است بالای گنج
# 23 گر از خوان من نبودت توشه %~% جوی باشد آخر ز هر خوشه
# 24 چو یک جو به یک سال گردد منی %~% پس از روزگاری شود خرمنی
# 25 کنون دارم امید کین تخم پاک %~% بسی خوشه‌تر بر ارد ز خاک
# 26 نیندیشی اول چو در پیشها %~% سرانجام پیش آید اندیشها
# 27 کند هر کسی پیشه خویشتن %~% به مقدار اندیشه خویشتن
# 28 قلم ران این نامه چون بهشت %~% چنین کرد دیباچه را سر به نشت
# 29 که چون شد به خاک اختر فیلقوس %~% به پای سکندر جهان داد بوس
# 30 ms04 در عدل راکرد زآنگونه باز %~% که هم خوابه کبک شد جره باز
# 31 چو پرداخت از دشمنان مرز و بوم %~% به کشور گشایی روان شد ز روم
# 32 نخست آرم از رزم خاقان سخن %~% که دیدم به تاریخهای کهن
# 33 نظامی که کرد آن جریده نگاه %~% در آشتی زد میان دو شاه
# 34 دگر گونه خواندم من این راز را %~% دگرگون زدم لابد این ساز را
# 35 وگرنه لطافت ندارد بسی %~% که مر گفته را باز گوید کسی
# 36 به تاریخ شاهان پیشین و حال %~% چنان خواندم این حرف دیرینه سال
# 37 که دولت چو رو در سکندر نهاد %~% سران را به درگاه او سر نهاد
# 38 در آفاق نام ظفر زنده کرد %~% بزرگان آفاق را بنده کرد
# 39 چو بر بیشتر خسروان چیره گشت %~% به شاهی و لشکر کشی خیره گشت
# 40 رها کرد بر دیگران راه را %~% به خاقان چین راند بنگاه را
# 41 بر آهنگ چین خوش دل و شاد کام %~% همی کرد منزل به منزل خرام
# 42 به خاقان چین داد ز اورنگ روم %~% پیامی که پولاد را کرد موم
# 43 که بر ما چو کرد ایزد کار ساز %~% در کارسازی و اقبال باز
# 44 درین دم که بند قبا را به کین %~% به بستیم بر چین و خاقان چین
# 45 اگر سر در آری و فرمان بری %~% به آزادی از تیغ ما جان بری
# 46 و گر نه بدین هندی آب دار %~% بر ارم ز ترکان چینی دمار
# 47 نپوشیده بشنید و برداشت راه %~% به خاقان رسانید پیغام شاه
# 48 جهاندار خاقان فرخنده بخت %~% دل آزرده شد زان نمودار سخت
# 49 پس آنگه به آینده داد از ستیز %~% یکی مشت خاک و یکی تیغ تیز
# 50 بدو گفت آنجا براین هر دو چیز %~% که هست اندرین هر دو رمزی عزیز
# 51 بگو آنچه گویی خطا و صواب %~% منت زین بتر باز گویم جواب
# 52 گر ms05 آهن هوس داری اینک به دست %~% وگر گنج و زر بایدت خاک هست
# 53 شتابان ز خاقان دو حمال راز %~% رسیدند پیش سکندر فراز
# 54 نموداری آورده دادند پیش %~% نمودند راز ره آورد خویش
# 55 سکندر بخندید از ان داوری %~% دران نکته دید از فلک یاوری
# 56 به آینه شاه چین باز گفت %~% که تدبیر ما گشت با کام جفت
# 57 ز خاقان بما کاین دو کالا رسید %~% نموداری از فتح والا رسید
# 58 چو دشمن به ما تیغ خود خود سپرد %~% کنون کی تواند سر از تیغ برد
# 59 دگر آنکه بر ما فرستاد خاک %~% نشان خود از خاک چین کرد پاک
# 60 گرفتم به فال اینکه بی چشم و کین %~% زمین را به من داد خاقان چین
# 61 فرستاده زان پاسخ نغزوار %~% سرو پای گم کرده بی مغزوار
# 62 هراسان به درگاه خاقان شتافت %~% فرو ریخت پیشش جوابی که یافت
# 63 بجوشید خاقان و شد خشمناک %~% خیال محابا ز دل کرد پاک
# 64 فرستاد فرمان که بر عزم کار %~% فراهم شود لشکر از هر دیار
# 65 ز آب الق تا به دریای چین %~% چو دریای چین شد ز لشکر زمین
# 66 فرود آمدند از دو جانب دو شاه %~% کشیدند تا آسمان بارگاه
# 67 چو صبح از افق تیغ بیرون کشید %~% همه دامن چرخ در خون کشید
# 68 سکندر جهان گرد کشور گشای %~% به آرایش لشکر آورد رای
# 69 دگر سوی خاقان لشکر شکن %~% چو کوهی سر افراخت شد تیغ زن
# 70 هزاهز در آمد به هر دو سپاه %~% روا رو برآمد به خورشید و ماه
# 71 بیابان همه بیشه شیر گشت %~% جهانی پر از تیر و شمشیر گشت
# 72 ز لرز زمین زبر قلب روان %~% در اندام گاو آرد گشت استخوان
# 73 غبار زمین کله بر ماه بست %~% نفس را درون گلو راه بست
# 74 ز موج سلاح و ز گرد زمین %~% گلین آسمان شد زمین آهنین
# 75 ms06 به دریای آهن جهان گشت غرق %~% هوا پر ز میغ و زمین پر ز برق
# 76 وزان سوی خاقان شوریده مغز %~% جهان گشت پر سوس و برگ بید
# 77 روان کرد شه تخت جمشید را %~% به منزل رها کرد خورشید را
# 78 به جولان گه آمد صف آراسته %~% به کوشش چو خورشید شد خاسته
# 79 وزان شوی خاقان شوریده مغز %~% زنا آمد فتح در پای لغز
# 80 رسولی فرستاد بر شاه روم %~% که تنگ آمد از دستت این مرز و بوم
# 81 تو ای تاجور کامدی در نبرد %~% به مردی کن این داوری نی به مرد
# 82 به پیکار اگر با منی کینه سنج %~% سپه را چه بیهوده داری به رنج
# 83 چو کاری میان من و تست بس %~% چه جوئیم فریاد فریاد رس
# 84 بیا تا به هم دست بیرون کنیم %~% زره در خوی و تیغ در خون کنیم
# 85 زما هر دو تن هر که ماند به جای %~% بود بر سر روم و چین کدخدای
# 86 چو نزد سکندر رسید این پیام %~% در ان کام جویی دلش یافت کام
# 87 سوی حرب گه تاخت با ساز جنگ %~% بر انسان که نخجیر جوید پلنگ
# 88 میانجی به خاقان خیر گفت باز %~% که اینک برزم آمد ان رزم ساز
# 89 روان شد به جولانگری ساخته %~% ز رخت بقا خانه پرداخته
# 90 چو پیلان جنگی دران لعیگاه %~% در آمد به شطرنج بازی دو شاه
# 91 نخست از کمان ناوک انداختند %~% ز یکدیگر آماجگه ساختند
# 92 چو بودند هر دو هنرمند و چست %~% نیامد بر آماج تیری درست
# 93 ز ناوک سوی نیزه بردند دست %~% زهر دو در ان نیز مویی نخست
# 94 به شمشیر گشتند دست آزمای %~% دران هم نشد قالبی زخم سای
# 95 چو کردند چندان که بود از هنر %~% نگشتند فیروز بر یکدگر
# 96 به نیروی بازوی پولاد لخت %~% دوال کمرها گرفتند سخت
# 97 چو پیلان که خرطوم در ms07 هم زنند %~% به پیچند و خرطوم را خم زنند
# 98 به تاب و توان در هم آمیختند %~% قیامت ز یکدیگر انگیختند
# 99 هم آخر قوی دست شد شاه روم %~% ز جا در ربودش چو نخلی ز موم
# 100 فرس تاخت باز و برافراخته %~% ز بازو کسی را ستون ساخته
# 101 خروش از صف رومیان شد به ابر %~% ز ترکان چینی تهی گشت صبر
# 102 در افتاد در قلب خاقان شکست %~% برآورد رومی به تاراج دست
# 103 سکندر بفرمود تا بی‌دریغ %~% سلاح افگنان را نرانند تیغ
# 104 به پیمان شه زینهاری کنند %~% بران زینهار استواری کنند
# 105 و گر کس به مردی برابر شود %~% نکوشند کز تیغ بی سر شود
# 106 به نیرنگ و هنجار اسیرش کنند %~% چو در تابد آماج تیرش کنند
# 107 کسی کو به گیتی بود هوشمند %~% نیابد ز آسیب گیتی گزند
# 108 به اندیشه بنیاد کاری کنند %~% کزان خویش را در حصاری کند
# 109 بزرگی کسی را دهد دستگاه %~% که دارد پناهنده یی را پناه
# 110 نه زان ماکیان کمتری در شمار %~% که بر چوزگان سازدازپر شد
# 111 بزرگان که کهتر نوازی شد %~% نه رسم بزرگی به بازی کنند
# 112 سر مرد بهر سری کردن است %~% چو نبود سری بار بر کردن است
# 113 ولیکن سران را توان کرد فرد %~% که با زیردستان بود پای مرد
# 114 کسی بر سر خلق زیبد امیر %~% که افتادگان را بود دستگیر
# 115 کشاینده نافه این سواد %~% سر نافه چین بدینسان کشاد
# 116 که چون فرخ اسکندر سرفراز %~% به فیروزی از ملک چین گشت باز
# 117 بهین روزی از موسم نوبهار %~% که گیتی شد از خرمی چون نگار
# 118 هم از اول بامداد آفتاب %~% بفرخنده طالع در آمد ز خواب
# 119 ز باد بهاری هوا مشک بوی %~% عروس جهان ز آب گل شسته روی
# 120 شده جلوه‌گر نازنینان باغ %~% رخ آراسته هر یکی چون چراغ
# 121 بساط گل از سبزه گلشن ms08 شده %~% چراغ گل از باد روشن شده
# 122 به لاله ز فردوس جام آمده %~% ز رضوان به گلبن سلام آمده
# 123 شده مشکبو غنچه در زیر پوست %~% چو تعویذ مشکین به بازوی دوست
# 124 بنفشه سر زلف را خم زده %~% گره در دل غنچه محکم زده
# 125 ز بس تری اندام زیبای گل %~% شده پاره پاره سرا پای گل
# 126 شده سرخ گل مفرش بوستان %~% به صحرا برون آمده دوستان
# 127 هوا بر سر سبزه می‌ریخت سیم %~% مراغه همی کرد بر گل نسیم
# 128 بهر شاخ مرغ ارغنوان ساخته %~% بهر نغمه گل بن سر انداخته
# 129 ازان نغمه کو غارت هوش کرد %~% مغنی تر نم فراموش کرد
# 130 غزل خوانی بلبل صبح خیز %~% تمنای میخوارگان کرد تیز
# 131 ز آواز دراج و رقص تذرو %~% سبک گشت در خاستن پای سرو
# 132 ز نالیدن قمری خوش نوا %~% کبوتر معلق زنان در هوا
# 133 بهر سو گل و غنچه نوشخند %~% ملک در میان همچو سرو بلند
# 134 به بزم ار چه دلبر ز حد بیش بود %~% دلش همبران دلبر خویش بود
# 135 نشانده صنم را به پهلوی خود %~% چو آیینه نزدیک زانوی خود
# 136 بهر دورش آن ساقی نیم خواب %~% ز لب نقل می داد و از کف شراب
# 137 به عشرت نشسته دو سرو جوان %~% پیاپی شده دوستگانی روان
# 138 ملک عاشق رویش از جان و تن %~% برانسان که او عاشق خویشتن
# 139 گهی گل همی ریخت اندر کنار %~% گهی دست می سود بر سیب و نار
# 140 چو می‌رغبت عاشقان تازه کرد %~% شکیب از میان عزم دروازه کرد
# 141 چنان باده در نازنین راه یافت %~% کزو شرم را دست کوتاه یافت
# 142 هوای دلش قفل عصمت شکست %~% عنان تکلف ربودش ز دست
# 143 به افسونگری چنگ را بر گرفت %~% فسونش به دیو و پری در گرفت
# 144 ازان نغمه کاندر پری خانه شد %~% سلیمان پری وار دیوانه شد
# 145 بر ms09 ایین خوبان ز شوخی و ناز %~% سرودی برآورد عاشق خواز
# 146 برو تازه بود آن گل مشک بوی %~% که بویش جهان را کند تازه روی
# 147 گه از رنگ تر عشوه بازی کند %~% گه از بوی خوش دل نوازی کند
# 148 چو بشگفت گل خوش بود بوستان %~% ولیکن به همراهی دوستان
# 149 چو سازنده ارغنون توی نوش %~% بدین رهزنی کرد با تاراج هوش
# 150 ز سرها خرد رفت و سرمست رفت %~% ملک را عنان دل از دست رفت
# 151 به خوبان دیگر اشارت نمود %~% که هر یک به سویی چمیدند زو
# 152 نهی گشت خرگاه شاهنشهی %~% ولیکن شه از خویشتن شد تهی
# 153 حکیم الهی طلب کرد شاه %~% که بستند تا عقد خورشید و ماه
# 154 ملک سر خوش و نازنین نیم مست %~% دو عاشق به یکدیگر آورده دست
# 155 رسانیده این خضر صافی صفات %~% به اسکندر تشنه آب حیات
# 156 چو نوشیدن از دست جانان بود %~% هر آبی که هست آب حیوان بود
# 157 گهی نار با سیب پیوسته بود %~% گه از ناردان سیب را خسته بود
# 158 به گنجینه آرزو دست برد %~% کلید خزینه به خازن سپرد
# 159 بکان گهر شاخ مرجان نشاند %~% گهر سفت و یاقوت بیرون فشاند
# 160 چو خورشید را چشم در خواب رفت %~% پیاله فتاد و می ناب رفت
# 161 به بر بط نی زهره پرده ساز %~% شد از پرده تار بر بط نواز
# 162 به پرده درون خسرو پرده پوش %~% به خاتون پرده نشین داد هوش
# 163 چو مرغی خود از دام نجهد مدام %~% دگر مرغ را کی رهاند ز دام
# 164 طبیبی که پیوسته بیمار ماند %~% نشاید به بالین بیمار خواند
# 165 کسی کو ندانست راز جهان %~% جهان آفرین را چه داند نهان
# 166 ادب را نگهدار کز هیچ رای %~% خدا را نداند کسی جز خدای
# 167 شناسنده حرف دانند گی %~% چنین کرد ازین تخته خوانندگی
# 168 که چون بیرون آمد فلاتون ms10 ز آب %~% تن خاکی از موج توفان خراب
# 169 نبودش سر یاری مردمان %~% روان شد سوی کوه چون بی گمان
# 170 زهر بوم برداشت آهنگ خویش %~% چو سیمرغ بنشست با سنگ خویش
# 171 دهان را ز اشام و خور بند کرد %~% به شاخ گیا سینه خرسند کرد
# 172 نیایش‌گر پرده راز گشت %~% به راز اندران پرده دم ساز گشت
# 173 چنان گشت کوشنده در بندگی %~% که شد سرفراز از سرافکندگی
# 174 ز شب زنده داری دلش زنده شد %~% چراغش خورشید رخشنده شد
# 175 برآمد میان همه خاص و عام %~% فلاتون حکیم الهیش نام
# 176 ز نامش که در شهر و کشور رسید %~% حکایت به گوش سکندر رسید
# 177 هوس داشت اسکندر کاردان %~% به دیدار آن مرد بسیار دان
# 178 فرستاد پنهان بلیناس را %~% که از کان برون آرد الماس را
# 179 به فرمان فرمانروای جهان %~% روان گشت دانا چو کار آگهان
# 180 ز اندیشه دادش فلاتون جواب %~% که ذره ندارد سر آفتاب
# 181 من اینجا که گشتم ز دل توشه گیر %~% ز غوغای عالم شدم گوشه‌گیر
# 182 فرستاده کوشش فراوان نمود %~% نیوشند را رای رفتن نبود
# 183 بلیناس چون دید کان هوشمند %~% کند وقت خود را بخود ارجمند
# 184 که آمد چو بیرون فلاتون ز آب %~% بشر باز شد در حین خاک رفت
# 185 شنیده سخن یک به یک باز گفت %~% چو شه رغبت دیدنش پیش داشت
# 186 دل اندر پی رغبت خویش داشت %~% سبک بارگی جست و بر داشت راه
# 187 به برج عطارد روان شد چو ماه %~% نه بود از بزرگان به دنبال کس
# 188 جز از هوشمندان تنی چند و بس %~% سر کوهکن سوی کهسار کرد
# 189 به کوه آمد و سر سوی غار کرد %~% چو در غار شد کرد مرکب رها
# 190 به غار اندرون رفت چون اژدها %~% نگه کرد در کنج آن تنگ نای
# 191 فرشته وشی دید مردم نمای %~% لگیمی در آورده در گرد ms11 دوش
# 192 خزیده چو روباه پشمینه پوش %~% کسی گنجش اندر سفالینه خم
# 193 کلید زبان در دهان کرده گم %~% مبرا شده دل ز غم خوردنش
# 194 رگ اندر تنش رو نما از صفا %~% نماینده چون رسته در کهربا
# 195 ز تاب درون در افشان او %~% حکایت کنان روی رخشان او
# 196 چو سیمای شه دید برخاست زود %~% به رسم بزرگان تواضع نمود
# 197 پس آنگه گفت از دل عذرخواه %~% دعای سزاوار تعظیم شاه
# 198 بپرسید کاقبال شاه جهان %~% برین سو چرا رنجه شد ناگهان
# 199 جهاندار فرمود کز دیر باز %~% به دیدار تو بود ما را نیاز
# 200 کنونم که آن آرزو دست دادش %~% سر گنج پنهان بباید گشاد
# 201 چو دانست دانای دریا قیاس %~% که آمد خریدار گوهر شناس
# 202 به همان نوزیش بگرفت دست %~% نشاندش به تعظیم و خود هم نشست
# 203 سخن راز هر پرده ساز کرد %~% ز راز نهان پرده را باز کرد
# 204 بهر باز پرسی که شه می‌نمود %~% حکیمش به اندیشه ره می‌نمود
# 205 نخستش بپرسید کای گنج راز %~% ازین گوشه گیری چه داری نیاز
# 206 برون آی ازین غار چون اژدها %~% وگر غار گنج است هم کن رها
# 207 به دستوری خویش دستت دهم %~% به همدستی خود نشستت دهم
# 208 ارسطو که جز رای والاش نیست %~% تو همتاش باشی که همتاش نیست
# 209 فلاتون چو بشنید گفتار شاه %~% فرو شد به کار خود از کار شاه
# 210 برون داد پاسخ به شرمندگی %~% که ای تو از آفاق را زندگی
# 211 نماند آن شکوفه به گلزار من %~% که آید بدان بو خریدار من
# 212 چه جنبانی آن خل بن را به زور %~% که شد خار او تیر و خرماش گور
# 213 چو شاخ تهی را کنی سنگسار %~% ز بالا همان سنگ بارد نه بار
# 214 نگویم به دستوریم شاد کن %~% که دستوریم بخش و آزاد کن PageV01P2
# 1 بدو گفت کاری ز رای بلند %~% توقع ms12 همین باشد از هوشمند
# 2 ولیکن مراد من این بود و بس %~% که یک چند با تو برارم نفس
# 3 ز داناییت بهره پر برم %~% ز دریا صدف وز صدف در برم
# 4 چو تو داشتی صحبت از ما دریغ %~% تواضع ز تو نیست ما را دریغ
# 5 گر از زحمت ما نیایی ستوه %~% کنون پنجه ما و دامان کوه
# 6 طریقی نما از خبر داشتن %~% که بتوانم این بار برداشتن
# 7 بخشنودی کرد گارم درار %~% که خشنود باد از تو هم کردگار
# 8 حکیم از چنان خواهش زیر کان %~% برون جست روشن چو تیر از کمان
# 9 به پوز شکری گفت کای کدخدای %~% ترا راست گویم به فرهنگ ورای
# 10 نخست آنچه فرض است بر شهریار %~% همان شد کز ایزد بود ترس کار
# 11 بهر شادمانی و تیمارها %~% به یزدان حوالت کند کارها
# 12 به نیرنگ این پنج روزه خیال %~% که نادان نهد نام او ملک و مال
# 13 نیندازد اندر سر آن باد را %~% که زد لطمه فرعون و شداد را
# 14 چو دادت خدا آنچه داری به دست %~% خدا را پرست و مشو خودپرست
# 15 بهر کار ازان کس طلب یاوری %~% که دارد نهان باخدا داوری
# 16 شهی کو خود از شرب می شد خراب %~% ازو کی عمارت شود خاک و آب
# 17 کسی از خود آگه نباشد دمش %~% چه آگاهی از جمله عالمش
# 18 نگویم که خم خانه را بند کن %~% به نان پاره معده خرسند کن
# 19 ولیکن چنان خور گرت درخورد %~% که تو می‌خوری نی ترا می‌خورد
# 20 چو خواب ایدت بر سر تخت خود %~% بیاموز بیداری از بخت خود
# 21 تو بیدار باش اشکار و نهان %~% که از پاست آباد خسبد جهان
# 22 بخسب و به خواب جوانی مخسب %~% وگر خود توان تا توانی مخسب
# 23 بدان شان شو از کینه ور کینه خواه %~% که نی تیغ رنجه شود نه سپاه
# 24 به ms13 مشت اندرون تیغ را جای کن %~% ولی رای را کار فرمای کن
# 25 مکش سر ز رایی که بخرد زند %~% که پیل حرون بر صف خود زند
# 26 ورت دل ز یزدان بود زورمند %~% نه نیز محتاج رای بلند
# 27 چو قادر شدی چیره را ریز خون %~% مزن دشنه را بستگان زبون
# 28 به تیمار خدمتگران کن بسیچ %~% زبد خدمتان نیز دامن مپیچ
# 29 سپهدار باید خداونت تخت %~% که بی‌برگ برکنده باشد درخت
# 30 متاع جهان است باد روان %~% گره بر زدن باد را چون توان
# 31 گر امروز نبود ز فردا هراس %~% چه نیکو ترا دولت بی قیاس
# 32 دد و دام کافزون و کم می‌دوند %~% به مزدوری یک شکم می دوند
# 33 ندارد به جز آدمی این شمار %~% که یک تن دهد طعمه صد هزار
# 34 دم صبح کاذب بود زود میر %~% ولی صبح صادق شد آفاق گیر
# 35 کسی کن زبر دست بر زیر دست %~% کن در زیر دستان نیارد شکست
# 36 به انصاف نه سکه دادها %~% ستم را بیند از بنیادها
# 37 چه رانی ز داد فریدون سخن %~% تو نو باش گر شد فریدون کهن
# 38 به عهد خود آن نغز به کایستی %~% که در عهده دیگران نیستی
# 39 منه بر بدی کارها را اساس %~% که کس گاه نفرین نگوید سپاس
# 40 کسی کو بزرگ است کارش بزرگ %~% به هر پایه باشد شمارش بزرگ
# 41 چو کردی درخت از پی میوه پست %~% جز آن میوه دیگر نیاید بدست
# 42 یکی را از ان کرد یزدان بلند %~% که باشند ازو دیگران بی گزند
# 43 پیچ از ستم دست بیچارگان %~% ستم کن ولی بر ستمگارکان
# 44 برون کن ز پای کسی خار خویش %~% که نتواندت گفتن آزار خویش
# 45 حذر کن ز تیری که آن بد زنی %~% به غیری گشایی و بر خود زنی
# 46 گر از آهنین قلعه داری پناه %~% مباش ایمن از ناوک دادخواه
# 47 نمانند ms14 در ملک و دولت دراز %~% مگر زور مندان عاجر نواز
# 48 بدانگونه کن گرد گیتی خرام %~% که دریا بی اسرار گیتی تمام
# 49 نگارنده لوح این داستان %~% چنین راست کرد از خط راستان
# 50 که چون فتح اسکندر چیره دست %~% در آورده گردن کشان را شکست
# 51 به فیروزی آفاق را کرد رام %~% به شمشیر بگرفت عالم تمام
# 52 چو از ربع مسکون بپرداخت کار %~% تمنای دریاش گشت آشکار
# 53 برون برد ازین خطه خاک بخش %~% به دریای مغرب رسانید رخش
# 54 جهان دیدگان را طلب کرد پیش %~% سخن گفت ز اندازه کار خویش
# 55 که چون من به نیروی یزدان پاک %~% قوی دست گشتم برین نطع خاک
# 56 بگوی زمین دست بردم به پیش %~% به چوگان همت کشیدم به خویش
# 57 نماند از بساط زمین هیچ جای %~% که نسپرد شبرنگ من زیر پای
# 58 کنونم چنان در دل آمد هوس %~% که در جویم از قعر دریا و بس
# 59 نشینم به اب اندرون چند گاه %~% کنم در عجب‌های دریا نگاه
# 60 بباید ز همت مدد خواستن %~% طلسمی به حکمت بر آراستن
# 61 بدانش ز صافی ترین جوهری %~% مصفا بر انگیختن پیکری
# 62 گه دروی کند چون نشیننده جای %~% جهان بیند از جام گیتی نمای
# 63 حکیمان به فرمان شاه جهان %~% به پوزش گری تازه گردندشان
# 64 بزرگان نهادند بر خاک سر %~% ستایش گرفتند بر تاجور
# 65 که ای خاک بوس جناب تو بخت %~% ز پای تو نیروی بازوی تخت
# 66 دو نوبت گرفتن سراسر زمین %~% نه باشد در اندازه آدمین
# 67 بدین بس کن وزین زیادت مپوی %~% همه آرزو را نهایت مجوی
# 68 ز دریا کسی دید غواص کور %~% که گوهر برون آرد از آب شور
# 69 اگر ماهی آرد به خشکی شتاب %~% به جان کندن افتد چو مردم در آب
# 70 مکن آتش و بار خود را فزون %~% که خاکی نگنجد به آب اندرون
# 71 سکندر به پاسخ ms15 زبان بر گشاد %~% ز درج دهن کان گوهر گشاد
# 72 که اقبال چون گشت هم پشت من %~% کلید جهان داد در مشت من
# 73 بسی پی فشردم به جویندگی %~% که شویم لب از چشمه زندگی
# 74 سرانجام من چون ببایست مرد %~% زمانه بدان آبخور ره نبرد
# 75 به روزی توان باده زین طاس خورد %~% که اسکندرش جست الیاس خورد
# 76 گرم جاودان کردی ایزد برات %~% نماندی لبم تشنه ز آب حیات
# 77 چو بر مرگ من بود تقدیر غیب %~% ز محرومی آب حیوان چه عیب
# 78 چو مردم ندارد گریز از هلاک %~% چه در قعر دریا چه بر روی خاک
# 79 نیابم ازین پند بیهوده تنگ %~% که از موج دریا نترسد نهنگ
# 80 چو دانندگان را یقین گشت حال %~% که در مغز شه محکم است این خیال
# 81 زند از ضمیر خردمند خویش %~% نفس بر مزاج خداوند خویش
# 82 سکندر چو بشنید گفتارشان %~% نوازشگری کرد بسیارشان
# 83 به بخشش در گنج را باز کرد %~% زر افشاند و بخشیدن آغاز کرد
# 84 به فرمان فرمانده روزگار %~% ارسطوی دانا در آمد به کار
# 85 به فرمود کاسباب کشتی کنند %~% نشیننده راز و بهشتی کنند
# 86 هنرپیشگان پیشه برداشتند %~% نمودند هرچ از هنر داشتند
# 87 کشیدند کشتی به دریا کنار %~% به سال کم و بیش پیش از هزار
# 88 اساسی که بر آب داند ستاد %~% شتابنده کوهی ز آسیب باد
# 89 چو شد جمله اسباب کشتی تمام %~% شتابنده شد شاه دریا خرام
# 90 ز آب از نمایان دریا پژوه %~% طلب کرد هشیاری از هر گروه
# 91 به فرمود تا پیشوایان تخت %~% ز صحرا به دریا کشیدند رخت
# 92 چهل ساله ترتیب راه دراز %~% که باشد بدان آدمی را نیاز
# 93 ز حیوان و از مردم و از گیا %~% اگر شیر مرغ است اگر کیمیا
# 94 خبر کش بسی مرغ کردون گرای %~% سبق بر ده ز اندیشه تیز پای
# 95 کزیشان همه سه عقاب ms16 سیاه %~% که روزی شتابنده یک ماهه راه
# 96 سه سال تمام آنچه پرداختند %~% سه ماهش به کشتی در انداختند
# 97 کسی را که دید از تردد خلاص %~% به همراهی خویشتن کرد خاص
# 98 گراینده را سوی دریای شور %~% به رغبت روان کرد بر راه دور
# 99 به فارغ دلی زان بهشتی سواد %~% توکل کنان پا به کشتی نهاد
# 100 چپ و راستش خضر و الیاس هم %~% پس و پیش ارسطو بلیناس هم
# 101 فلاطون و دانندگان دگر %~% به همراهی خاص بسته کمر
# 102 بجنبید کشتی از آسیب موج %~% بر امد سر باد بانها به اوج
# 103 چو رفتند زانگونه با رود و جام %~% به دریا درون پنج ساله تمام
# 104 به جایی رسیدند لرزان چو بید %~% که باز آمدن را نباشد امید
# 105 چو هر کس دران حال بی چارگی %~% به حیرت فرو ماند یک بارگی
# 106 کسانی کز ایزد خبر داشتند %~% نیایش کنان دست برداشتند
# 107 چو دادند قفل دعا را کلید %~% کلید در چاره آمد پدید
# 108 شبانگه که برقع برافگنده ماه %~% بپوشید گیتی حریر سیاه
# 109 که در گوشه خلوتش ناگهان %~% سروشی پدیدار گشت از نهان
# 110 جوانی به کردار سرو بلند %~% رخ فرخ و پیکر ارجمند
# 111 فرشته ولیکن به شکل آدمی %~% نه مردم ولی صورت مردمی
# 112 جمالی که نتوان نظر کرد دور %~% ز سیمای پاکش همی ریخت نور
# 113 برو تازگی کرد شه را سلام %~% شهش داد پاسخ به عذر تمام
# 114 بدو گفت کای سر به سر نور پاک %~% تنت دور ز آلایش آب و خاک
# 115 فرشته که گویند ما ناتویی %~% که مردم نباشد بدین نیکویی
# 116 وگر مردمی چون درون آمدی %~% که مردم ندیدت که چون آمدی
# 117 سروش خجسته سخن در گرفت %~% ز راز نهان پرده را بر گرفت
# 118 گر آسایشی خواهی از روزگار %~% جمال عزیزان غنیمت شمار
# 119 دل از روی هم صحبتان شاد کن %~% به نقل و ms17 به می مجلس آباد کن
# 120 به جمعیت دوستان روی نه %~% پراکندگی را به یک سوی نه
# 121 به دوری مکوش ار چه بدخوست یار %~% که دوری خود افتد سرانجام کار
# 122 چو لابد جدائیست از بعد زیست %~% به عمدا جدا زیستن ابر چیست
# 123 گذشت آنکه با هم نشستیم و خاست %~% کنون رفته را باز جستن خطاست
# 124 بزرگان پس رفته نشتافتند %~% که بسیار جستند و کم یافتند
# 125 نه بعد از شدن باز گردد زمان %~% نه تیری که بیرون پرید از کمان
# 126 کجا بودی ای مرغ فرخنده پی %~% چه داری خبر زان حریفان می
# 127 به شادی کجا می‌گذارند گام %~% سفر تا چه جایست و منزل کدام
# 128 کجا روز راحت فزون می‌کنند %~% شب آسایش خواب چون میکنند
# 129 به عیش و طرب هم عنان که‌اند %~% به ریحان و می مهمان که‌اند
# 130 کدام آب دیده است در جویشان %~% دل ما چگونه است پهلوی‌شان
# 131 فغان زان حریفان صحبت گسل %~% که یک ره ز ما بر گرفتند دل
# 132 بگفتا که گر پرسی از من صواب %~% سروشم ز یزدان موکل بر آب
# 133 چو در سختی افتاد کار شما %~% به من داد غیب اختیار شما
# 134 میندیش ازین پس ز دریای ژرف %~% که دادت قضا دستگاه شگرفت
# 135 درین پرده کاندیشه کار تست %~% درون رو که یزدان نگهدار تست
# 136 منت همره و ایزدت رهنمای %~% که بنماید و بازت آرد به جای
# 137 به فرمود فرمانده روم و زنگ %~% که در جنبش کشتی آید درنگ
# 138 فگندند هر سوی لنگر در آب %~% فرو شد سر بادبانها به خواب
# 139 سکندر بر آهنگ کاری که داشت %~% برو ریخت از دل شماری که داشت
# 140 به دستور دانا که در کار بود %~% وصیت نمود آنچه ناچار بود
# 141 که ما را هوسهای ناسودمند %~% ز راه سلامت چو یک سو فگند
# 142 سزد گر شما را ز من فتنه جوی ms18 %~% ز بهر سلامت بتابید روی
# 143 چو من زیر دریا کنم جای خویش %~% به کام نهنگان نهم پای خویش
# 144 به امید جان بخش گیتی پناه %~% مرا تا به صد روز بینند راه
# 145 گر آیم برون زین ره پر هراس %~% شناسم حق مردم حق شناس
# 146 وگر باشد آسیبی از روزگار %~% قضا را به یک چون من صد هزار
# 147 شما جانب خانه گردید باز %~% من و قعر دریا و راه دراز
# 148 چو شه را دل آسود زان بسته عهد %~% برایین مهدی درآمد به مهد
# 149 بیاورد آن شیشه را بعد از ان %~% نشست اندران شاه عالی مکان
# 150 چو شیشه معلق شد اندر طناب %~% برآبش نهادند همچون حباب
# 151 شکنج رسن‌ها گشادند باز %~% اجل را سپردند رشته دراز
# 152 سکندر به مهد اندرون ترسناک %~% چه باشد به دریا یکی مشت خاک
# 153 سروشش بپرسید کای نیک بخت %~% چه بودت رها کردن تاج و تخت
# 154 جهاندار گفت ای مبارک نفس %~% نماند خرد چون دراید هوس
# 155 نیوشنده آسمانی سرشت %~% شد از تازه روی چو باغ بهشت
# 156 گشاد ابرو از روی خورشید وش %~% به پاسخ دل شاه را کرد خوش
# 157 که دل را فراهم کن ای سرفراز %~% که بردارد این رنجها را دراز
# 158 کنون باز کن دیده پیش بین %~% تمنای اندیشه خویش بین
# 159 بگفت این و برداشت بانگ بلند %~% که زلزال در قعر دریا فگند
# 160 میانجی دران معرض عمرگاه %~% چو شکل دگر دید سیمای شاه
# 161 بخندید در پرده کردش سوال %~% که چون دیدی این پرده پر خیال
# 162 بخاطر هنوز این تمنا کنی %~% کزین گونه لختی تماشا کنی
# 163 شه ار چه بدل داشت بیش از قیاس %~% هراسی که بودست جای هراس
# 164 هم از عاجزی پشت را خم نکرد %~% ز نیروی دل ذره‌ای کم نکرد
# 165 بدو گفت کای بر نهان پرده‌دار %~% درین پرده دیگر چه داری بیار
# 166 به پاسخ ms19 سروش پسندیده گفت %~% که دانسته را بر تو نتوان گفت
# 167 چنین روشنم گشت ز الهام غیب %~% کت از نقد هستی نهی گشت جیب
# 168 سبک شو که جای گرانیت نیست %~% زمانی فزون زندگانیست نیست
# 169 تو با آنکه دیدی عجبها بسی %~% من از تو ندیدم عجبتر کسی
# 170 وگر باشدت زین عجبتر نیاز %~% یکی دنده بر بند و بگشای بار
# 171 ملک گوش بر گفت همدم نهاد %~% بفرمان او دیده بر هم نهاد
# 172 چو بگشاد چشم و چش و راست دید %~% همان دید چشمش که می خواست دید
# 173 چو دیده شگفته بهاری بر آب %~% برون جست از برج چون آفتاب
# 174 چو الیاس و خضر آگهی یافتند %~% سوی مونس خویش بشتافتند
# 175 کشیدند قارو ره را بر زیر %~% نه قار و ره بان کان یاقوت و زر
# 176 متاعی که در درج گنجینه بود %~% مصور خیالی در آیینه بود
# 177 چنان یوسفی گشت یعقوب رنگ %~% برامد چو یوسف ز زندان تنگ
# 178 گرامی تنش باز مانده ز زور %~% نمک وار بگداخته ز آب شور
# 179 سکندر که گیتی خداوند بود %~% به هم صحبتان دیر پیوند بود
# 180 چو هنگام رفتن فراز آمدش %~% به دیدار خویشان نیاز آمدش
# 181 ازان مژده خوش که دادش سروش %~% سرشکش ز شادی برامد به جوش
# 182 به فرمان فرمانروای جهان %~% روان گشت کشتی ز جای چنان
# 183 دوم روز کز چرخ در گشت روز %~% نگون گشت خورشید گیتی فروز
# 184 شتابنده کشتی بهرسو قطار %~% که پیدا شد از دور دریا کنار
# 185 فرومانده بیننده رهگرای %~% به حیرت دران کار حیرت فزای
# 186 که راهی بران دوری دیر باز %~% چگونه برین زودی آیند باز
# 187 همه کس دری از تعجب گشاد %~% مگر پاک دینان پاک اعتقاد
# 188 چو دیدند صحرا نشینان ز دور %~% درفشان درفش سکندر ز دور
# 189 ز هر جانبی آدمی خیل خیل %~% شتابنده شده سوی دریا چو سیل
# 190 ز ms20 انبوه خلقی ز هر بوم و مرز %~% کرانه چو دریا درامد به لرز
# 191 سکندر چو بر شط دریا رسید %~% خروش سپه بر ثریا رسید
# 192 چو آسوده گشتند لختی ز جوش %~% در امد به سرهای شوریده هوش
# 193 جهاندار منزل به خرگاه جست %~% ز صحرا سوی بارگه راه جست
# 194 به فرمود کز خاصگان سرای %~% به جز خاصگان کس نماند به جای
# 195 چنین گفت با پیشوایان کار %~% که ما را دگر گونه شد روزگار
# 196 نگون می شود کوکب تابناک %~% فرو می‌رود آفتابم به خاک
# 197 مرا در سه تدبیر یاری کنید %~% درین هر سه کار استواری کنید
# 198 نخستین وصیت درین داوری %~% به فرزند خود بایدم یاوری
# 199 که در قصر من اوست رخشنده باغ %~% هم از گوهر من فروزد چراغ
# 200 دوم آنکه بر عزم صحرای راز %~% چو در مهد عصمت کنم پا دراز
# 201 دراندم که غلطم به صندوق پست %~% ز صندوق بیرون کنندم دو دست
# 202 که تا چون به خانه گرایم ز راه %~% کند هر که بیند به حیرت نگاه
# 203 که چون من ولایت ستانی شگرفت %~% ز نطع زمین تا به دریای ژرف
# 204 ز چندین زر و گوهر بی شمار %~% نهی دست رفتم سرانجام کار
# 205 سوم آنکه چون نوبت آن شود %~% که تن در دل خاک مهمان شود
# 206 در اسکندریه که جای من است %~% بنا کرده رسم و رای من است
# 207 گرایندم از تخت زر در مغاک %~% ودیعت سپارند خاکی به خاک
# 208 دو سه روز در زندگی داشت بهر %~% همی زد نفس با بزرگان دهر
# 209 چو با استواران قوی کرد عهد %~% ز ایوان خاکی برون برد مهد
# 210 نهان گشت خورشیدش اندر نقاب %~% فرو ریخت چشمش به زندان خواب
# 211 جریده کشایان تاریخ ساز %~% به چندین نمط بسته‌اند این طراز
# 212 چو کردم بهر نامه باز جست %~% چنان بود نزدیک بعضی درست
# 213 که رخشنده خورشید ms21 گیتی خرام %~% برامد ز روم و فرو شد به شام
# 214 گروهی دگر کرده‌اند اتفاق %~% که در حد بابل شد از خویش طاق
# 215 اگر دانشی داری ای نیک رای %~% یکی گرد اندیشه خود گرای
# 216 نگه کن درین چرخ دولاب گرد %~% که چون هر زمان می برد آب مرد
# 217 چه دلها کز آسیب غم کرد خورد %~% چه سرها که در خاک خواری سپرد
# 218 کسی این ماجرا زو نپرسید باز %~% کزین ره نوشتن چه داری نیاز
# 219 چه شکل است کاین دور ظلمات و نور %~% ز گردندگی نیست یک لحظه دور
# 220 رواقی برآورد از خاک و آب %~% چو شد ساخته باز گردد خراب
# 221 یکی باز کن پرده زین خاک زرد %~% که دیبای چینی بینی اندر نورد
# 222 هر آن لاله و گل که در گلشنی است %~% بناگوش و رخسار سیمین تنی است
# 223 بسا دیده کز سرمه آزاد گشت %~% که ناگه ز خاک سیه باد گشت
# 224 بسا در که گم شد درین خاک پست %~% که از خاک جز خاک نامد بدست
# 225 بسا تن که او بار صندل نبرد %~% که در زیر انبار گل شد چو مرد
# 226 بنایی کسی از گل براری بر آب %~% بسی بر نیامد که گردد خراب
# 227 چو در کیسه مردم این نقد خاص %~% ز تاراج دزدان ندارد خلاص
# 228 بیا تا کنیم آن چنان رخت پیچ %~% که جز نام نیکو بدانیم هیچ
# 229 به معشوق یک شب چه باشیم شاد %~% که مهمان غیری شود بامداد
# 230 مکن میل این خاک چون ناکسان %~% که پیوند او نیست جز با خسان
# 231 مباش از نوای فلک نا شکیب %~% که چشمش چو هندوست آهو فریب
# 232 شنیدم که لقمان دانش پژوه %~% که آمد ز بس زندگانی به ستوه
# 233 دران عمر کز نه صد افزونش بود %~% قد از حجره یک نیمه بیرونش بود
# 234 عمارت نکرد آن قدر در خراب %~% که ایمن ms22 بود ز ابرو از آفتاب
# 235 فراوانش گفتند برنا و پیر %~% که هر دم ز مسکن ندارد گزیر
# 236 بگفتا که از بهر اندک نزول %~% نشاید شدن میهمان فضول
# 237 چو در خانه مهمان فضولی کند %~% دل میزبان زو ملولی کند
# 238 اساسی چه باید به عیوق برد %~% که فردا به بیگانه خواهی سپرد
~~PageV01P3
# 1 جهان پادشاها خدایی تراست %~% از تا ابد پادشاهی تراست PageV01P4
# 1 دلم چون به گوهر کشی خاص گشت %~% به دریای اندیشه غواص گشت
# 2 بهر غوطه چندان فرو ریخت در %~% که دریا تهی گشت و آفاق پر
# 3 نثاری کزان در برانگیختم %~% به درگاه پیغمبرش ریختم
# 4 من افشاندم و آسمان برگرفت %~% عطارد ببوسید و بر سر گرفت
# 5 دریغ آمدم کاینچنین گوهری %~% برم تحفه در خدمت دیگری
# 6 ادب نایدم بیش ازین در ضمیر %~% کزان سازم آرایش مدح پیر
# 7 پناه جهان دین حق را نظام %~% ره قدس را پیشوای تمام
PageV01P5 ms23