######OpenITI#


#META# title: hashtbehesht
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/khosro/8behesht/

#META#Header#End#

# 1 ای گشاینده خزاین جود %~% نقش پیوند کارگاه وجود
# 2 همه هستی ز ملک تا ملکوت %~% یک رقم زان جریده جبروت
# 3 هست بی نیست آشکار و نهفت %~% توئی و جز ترا نشاید گفت
# 4 ای به صد لطف کارسازنده %~% بنده را از کرم نوازنده
# 5 آمدم بر در تو بی‌خودوار %~% با خودم دار بی خودم مگذار
# 6 به کرم رخت خواجگیم بسوز %~% بنده‌ام خوان و بندگی آموز
# 7 دور کن باد خسروی ز سرم %~% پر کن از خاک بندگی بصرم
# 8 آن چنان ره به خویش کن بازم %~% کز تو با دیگری نپردازم
# 9 سخن آن به که بعد حمد خدای %~% بود از نعمت خواجه دو سرای
# 10 بهترین نقطه رسل بشمار %~% آسمان دایره است او پرگار
# 11 چار یارش بچار سوی یقین %~% چهار رکن و چهار صفه دین
# 12 آن بزرگان که همنشین ویند %~% روشن از پرتو یقین ویند
# 13 گویم افسانه‌های طبع فزای %~% از لب لعبت فسانه سرای
# 14 هر فسانه صراحیئی ز شراب %~% دور مستی و بلک داروی خواب
# 15 هر یکی را بهشت نام کنم %~% حور و کوثر درو تمام کنم
# 16 پس نویسم به کلک مشک سرشت %~% نام این هشت خانه هشت بهشت
# 17 تا کسی کاندرو گذر یابد %~% بی قیامت بهشت دریابد
# 18 گنج پیمای این خزینه پر %~% از خزینه چنین گشاید در
# 19 کافتاب جمال بهرامی %~% چو شد از نور در جهان نامی
# 20 پدرش رخت زندگانی بست %~% او به جای پدر به تخت نشست
# 21 هر کرا دید در خود پیشی %~% داد با شغل دولتش خویشی
# 22 کاردارش نشد به روی زمین %~% جز خردمند و راستکار و امین
# 23 عهده ملک چو بر ایشان بست %~% خود بفارغدلی به باده نشست
# 24 عیش می کرد و کام دل می راند %~% باده می خورد و گنج می افشاند
# 25 جستی از مطربان چابک دست %~% آنچه بی می توان شد از وی مست
# 26 ms01 حاضر خدمتش غلامی چند %~% گشته همتاش در کمان و کمند
# 27 خاص‌تر ز آن همه کنیزی بود %~% افتی در ته سپهر کبود
# 28 بس که کردی بهر دلی آرام %~% به دلارا میش برآمده نام
# 29 قامتی در خوشی چو عمر دراز %~% هوس انگیزتر ز عشق مجاز
# 30 بر چو نارنج نو به شاخ درخت %~% سخت رسته ز صحبت دل سخت
# 31 چو به دنبال چشم کرده نگاه %~% برده صد ره رونده را از راه
# 32 نیم دزدیده خنده زیر لبش %~% کرده تعلیم دزدی عجبش
# 33 سختی تلخ در لبی چو نبات %~% مرگ را داده چاشنی ز حیات
# 34 گیسوی پیچ پیچش از سرناز %~% داده بر دست فتنه رشته دراز
# 35 تنی از نازکی درونه فریب %~% پای تا سر همه لطافت و زیب
# 36 در تماشاش روز و شب بهرام %~% همچو جمشید در نظاره جام
# 37 ره سوی صیدگاه بی گاهش %~% آهوی شیر گیر همراهش
# 38 داشت میلی تمام در نخچیر %~% گور صد شیر کنده بود به تیر
# 39 رغبتش جز به صید گور نبود %~% با دگر وحشیانش زور نبود
# 40 گور چندان فکندی از سر شور %~% که شدی پشته‌ها چون گنبد گور
# 41 با مدادان که این غزاله نور %~% مشک شب را نهفت در کافور
# 42 شاه بهرام هم به عادت خویش %~% توسنان شکار جست به پیش
# 43 اشقر خاص زیر ران آورد %~% لرزه در باد مهرگان آورد
# 44 نازنین را به همرکیبی خویش %~% کرد همراه ناشکیبی خویش
# 45 شاه بهرام و ترک بهرامی %~% کرده صیدش بصد دلارامی
# 46 هر دو پویه زنان به راه شدند %~% صید جویان به صیدگاه شدند
# 47 زین میان ناگه از کرانه دشت %~% آهوئی چند پیش شاه گذشت
# 48 گفت با شه غزال شیر انداز %~% کاهو آمد به سوی شیر فراز
# 49 هر یکی را ز تو چنان جویم %~% کانچنان افگنی که من گویم
# 50 ناوکی زن بر آهوی ساده %~% که شود ماده نر نرش ms02 ماده
# 51 شاه دریافت خورده دانی او %~% تاخت مرکب به هم عنانی او
# 52 به خدنگی دو شاخ از آهوی نر %~% برد زانگونه کو نداشت خبر
# 53 ضربه فرق او از انسان راند %~% که ازو تا به ماده فرق نماند
# 54 کار نر چو به مادگی پرداخت %~% سوی ماده که نر کند در تاخت
# 55 دو یک انداز را بهم پیوست %~% بس بر آهو روانه کرد ز شست
# 56 هر دو در سر چنان نشاندش غرق %~% که دو شاخ پدید کرد ز فرق
# 57 زان دو شرط هنر که در خورد کرد %~% کرد نر ماده ماده را نر کرد
# 58 کرد چون خواهش صنم همه راست %~% از وی انصاف آن هنر درخواست
# 59 پاسخش داد ماه نوش لبان %~% کی کمال تو عقده بند زبان
# 60 این هنر قدت خداوندی %~% جادویی بود نی هنرمندی
# 61 لیک از انجا که راست اندیش است %~% دستها را ز دستها پیشی است
# 62 بین که تا نفگی ز بینش پیش %~% بینش خویش را به بینش خویش
# 63 کانج ازین گرده‌هات نغز نمود %~% نیز ازین نغز تر تواند بود
# 64 شاه را طیره کرد گفتارش %~% زعفران گشت رنگ گلنارش
# 65 گفت کای در خور جفا بدی %~% این چه گستاخیست و بی خردی
# 66 من که کارم همه نمونه بود %~% دیگری به ز من چگونه بود
# 67 این سخن گفت و پی به کین افشرد %~% او فگندش زین و مرکب برد
# 68 ماند بی خویشتن صنم تا دیر %~% تشنه و غرق آب و از جان سیر
# 69 بس به صد خستگی ز جا برخاست %~% راه صحرا گرفت و می شد راست
# 70 از کف پای خارهای چو تیر %~% می گذشتش چو سوزنی ز حریر
# 71 پا که از برگ گل فکار شود %~% چون شود چون به زیر خار شود
# 72 کس نه همراه و رهنماش مگر %~% سایه در زیر و آفتاب ز بر
# 73 می‌نمود اندران پریشانی ms03 %~% گفته و کرده را پشیمانی
# 74 قدری چو برین نمط بشتافت %~% گذر اندر سواد دیهی یافت
# 75 آن دهی بود بر کرانه دشت %~% کادمی هیچ از آن طرف نگذشت
# 76 آمد آن مه دران خرابه شتاب %~% همچو مهتاب کوفتد به خراب
# 77 در شد اندر تریچ دهقانی %~% در سفال شکسته ریحانی
# 78 بود دهقان جوانی آزاده %~% هم هنرمند و هم ملک زاده
# 79 طرفه بر بط زنی گزیده سرود %~% دست چون ابر و برق بر سر رود
# 80 باز دانسته پرده‌ها را راز %~% مضحک و مبکی و منوم ساز
# 81 چون نگه کرد سرو سیمین را %~% روی گل رنگ و زلف مشکین را
# 82 ماند حیران که این چه جانور است %~% وندرین دشتش از کجا گذر است
# 83 این پری از کجا پرید اینجا %~% ور پری نیست چون رسید اینجا
# 84 گفت کای چشم بد ز روی تو دور %~% کیستی تو بدین لطافت و نور
# 85 ملکی با پری و یا مردم %~% خبری ده که با خبر گردم
# 86 صنم تن گدل ز تنگ دلی %~% داد بیرون دمی به صد خجلی
# 87 گفت یک یک ز جان بی آرام %~% قصه خویش و غصه بهرام
# 88 گفت ز آنجا که کارنامه تست %~% شرف ما به بارنامه تست
# 89 چون تو شایسته خداوندی %~% من پذیرفتمت به فرزندی
# 90 گر قناعت کین به خشک و تری %~% حاضر خدمتم به ماحضری
# 91 خواجه زان اختر فلک مایه %~% بر زمین بوسه داد چون سایه
# 92 از هنرها که بود حاصل او %~% از دل خویش ریخت در دل او
# 93 کرد استاد در همه جای %~% خاصه در پرده بریشم ونای
# 94 چند گه جادوئی شد اندر ساز %~% که بکشتی و زنده کردی باز
# 95 این خبر شهره گشت در آفاق %~% کز جهان جادوئی برامد طاق
# 96 کاهو از دشت سوی خود خواند %~% کشد و باز زنده گرداند
# 97 گفت و گویی بهر کران افتاد %~% غلغلی در ms04 همه جهان افتاد
# 98 از پژوهندگان در گاهی %~% یافت دارای دولت آگاهی
# 99 زان هوسها که بود در بهرام %~% زین خبر در دلش نماند آرام
# 100 بامدادان عنان به صحرا داد %~% سرو را باد و باد را پا داد
# 101 چون تمنای آن تماشا داشت %~% رفت جائی که آن تمنا داشت
# 102 گفت بهرام کارزو داریم %~% که هنرهات پیش چشم آریم
# 103 نازنین را که آن همه رم و رام %~% بود بهر شکنجه بهرام
# 104 زان تمنای شه که در خور یافت %~% جای جولان خویشتن دریافت
# 105 گشت همراه شیر گیری شاه %~% نازند راه آوان زان راه
# 106 چو زد آهو بسی و گور انداخت %~% لحن آهو نواز را بنواخت
# 107 آهوان رمیده با دل ریش %~% پای کوبان درامدند ز پیش
# 108 چو سوی خویش خواندشان به سرود %~% پرده خواب راست کرد به رود
# 109 در زمان کان نفس فرو بردند %~% همه خفتند گوئیا مردند
# 110 چون دمی دیده‌ها بهم بستند %~% ساخت آن جسته را که برجستند
# 111 زان نمونه که شرح نتوان داد %~% زنده را کشت و کشته را جان داد
# 112 دید شه نیز سحرمندی او %~% بست چشمش ز چشم بندی او
# 113 لیکن آورد همچو طراران %~% بر گهر طعنه خریداران
# 114 کاین چنین‌ها بسی است اندر دهر %~% هر کسی دارد از طلسمی بهر
# 115 کاردانی به کشوری نبود %~% که ازو کار دانتری نبود
# 116 در شکر خنده شد بت شیرین %~% گفت آری از ان ما همه این
# 117 زیرکان در هنر بوند تمام %~% لیک بهتر زمانه از بهرام
# 118 شاه آواز آشنا بشناخت %~% ناوکش را نشانه جان ساخت
# 119 داد منزل به جان مشتاقش %~% در برآورد چون به غلطاقش
# 120 زد ز عذر گناه خود نفسی %~% عذرهای گذشته خواست بسی
# 121 بس به صد شادی و دلارامی %~% باز بردش به تخت بهرامی
# 122 دل کزان پیش مهربان بودش %~% پیش از ان شد که پیش از ان بودش ms05
# 123 شاه فرمود کان دو صورت حال %~% آید اندر نمونه تمثال
# 124 نقش بندان بخانه تصویر %~% در خور نق نگاشته و سریر
# 125 پور منذر که بود نعمان نام %~% در سبق هم جریده بهرام
# 126 شه ز بس دانش و معانی اور %~% وز بزرگی و کاردانی او
# 127 در همه ملک اشارتش داده %~% دستگاه و زارتش داده
# 128 چون ز صحرا نوردی بهرام %~% مصلحت را گسسته دید عنان
# 129 جست دانای کار مردی چند %~% تجربت یافته ز چرخ بلند
# 130 دادشان یادگارهای گران %~% در خور پیشگاه تاجوران
# 131 کاورند از برای خلوت بخت %~% هفت دختر ز هفت صاحب تخت
# 132 رهروان بعد هفت ماه خرام %~% آوریدند هفت ماه تمام
# 133 چون قوی شد بنای پرده راز %~% کرد نعمان بنای دیگر ساز
# 134 بر لب جوی مرغزاری جست %~% کز بهشتش نمونه بود درست
# 135 خواند معمار کاردان را پیش %~% باز گفتش خیال خاطر خویش
# 136 از زمین تا فراز گنبد مهر %~% هفت گنبد برآوری چو سپهر
# 137 بود بنای کاردان مردی %~% کز زمین آسمان بنا کردی
# 138 شیده نامی که هر چه پیدا کرد %~% خلق را زان نمونه شیدا کرد
# 139 هفت گنبد چو رنگ و بوی گرفت %~% جا در و هفت ماه روی گرفت
# 140 هر یکی هم به رنگ مسکن خویش %~% جامه را رنگ داده بر تن خویش
# 141 چون شد اسباب هفت خانه تمام %~% باز گفتند قصه با بهرام
# 142 کانچه نعمان کاردان آراست %~% زاد می زادگان نیاید راست
# 143 شاه کاین مژده نشاط شنود %~% میل طبعش عنان ز دست ربود
# 144 چون رسید اندران خجسته سواد %~% گشت بر لاله کرد و بر شمشاد
# 145 بوی گلهاش مغز پرور گشت %~% مغزش از بوی گل معطر گشت
# 146 بیشتر شد به بوستان فراخ %~% میوه بر میوه دید شاخ به شاخ
# 147 چون درامد به کار خانه نو %~% دید هر سو نگار خانه نو
# 148 جنتی بر ز جور زیبا ms06 دید %~% جان ز نظاره ناشکیبا دید
# 149 مجلسی یافت پر ز نعمت و کام %~% با حریفان نو نوشت به جام
# 150 آن چنان شد به روی خوبان شاد %~% کش ز عیش گذشته نامد یاد
# 151 خواند نعمان کاردان را پیش %~% بخششی کردش از نهایت بیش
# 152 آفرین گفت بر چنان رائی %~% که بر آراست آن چنان جائی
# 153 روز شنبه که باد مشک انگیز %~% شد به دامان صبح غالیه بیز
# 154 شه به گنبد سرای مشکین شد %~% خانه زو همچو نافه چین شد
# 155 ماه هند و نژاد رومی چهر %~% خاست از خوابگاه ناز به مهر
# 156 کرد چون ساقیان برعنائی %~% نقل ریزی و مجلس آرائی
# 157 ز اول بامداد تا گه شام %~% عشرت و عیش بود و باده و جام
# 158 شه ز مستی نمود رغبت خواب %~% هم ز گل مست بود و هم ز شراب
# 159 جانش از ذوق بوسه مفتون بود %~% مستی نقلش از می افزون بود
# 160 زان پری پیکر بهشتی وش %~% خواست کافسانه سراید خوش
# 161 گفت وقتی به روزگار نخست %~% بود شاهی به شهر یاری چست
# 162 در سر اندیب پایه تختش %~% قدم آدم افسر بختش
# 163 هوسی بودش از دل افروزی %~% در چه کار دانش آموزی
# 164 داشت پیوسته چون نکو رایان %~% میل با زیرکان دانایان
# 165 سه پسر داشت هوشمند و جوان %~% هم توانگر به علم و هم بتوان
# 166 خواند روزی نهانی از اغیار %~% هر یکی را جدا به پرسش کار
# 167 گفت اول به اولین فرزند %~% که مرا شد بنفشه سرو بلند
# 168 قرعه بر تست پادشاهی را %~% رونق ماه تا به ماهی را
# 169 آن بنا نو کنی به داد و به جود %~% که جهان خوش بود خدا خشنود
# 170 ناتوان را برفق پیش آئی %~% با توانا کنی توانائی
# 171 به شبانی رمه نگهداری %~% گوسپند ان به گرگ نگذاری
# 172 پور دانا به خاک سود کلاه %~% گفت جاوید باد ms07 دولت شاه
# 173 تا توئی ملک بر کسی نه سزاست %~% بی تو خود زیستن ز بهر چراست
# 174 مور با آنکه در سریر شود %~% کی سلیمان تخت گیر شود
# 175 شه دران آزمایش کارش %~% چون پسنیده دید گفتارش
# 176 در دلش صد هزار تحسین خواند %~% واشکارش به خشم بیرون راند
# 177 خواند فرزند دومین را پیش %~% خاص کردش به آزمایش خویش
# 178 با فسونگر زبان به افسون داد %~% ماجرای گذشته بیرون داد
# 179 پسر زیرک از خردمندی %~% کرد پرسنده را زبان بندی
# 180 گفت ما را به جان و بینائی %~% کردنی شد هر آنچه فرمائی
# 181 لیک پیشت حدیث تاج و سریر %~% عیب باشد ز بنده عیب مگیر
# 182 دیرمان تو که تا توئی بر جای %~% دیگری کی نهد به مسند پای
# 183 وان زمان کاین زمانه گذران %~% با تو نیز آن کند که با دگران
# 184 مهتری هست آخر از من خرد %~% بار سر جز به دوش نتوان برد
# 185 شاه زو هم گره در ابرو کرد %~% وز حضور خودش به یک سو کرد
# 186 روی در خرد کاردان آورد %~% خرده‌ای باز در میان آورد
# 187 داد پاسخ جوان کارشناس %~% که ز طفلان نکو نیاید پاس
# 188 شاه چون دید کان سه گوهر پاک %~% می‌شناسند گوهر از خاشاک
# 189 شادمان شد ز بخت فرخ خویش %~% سود بر خاک بندگی رخ خویش
# 190 لیکن از پیش بینی و پی غور %~% با جگر گوشگان شد اندر شور
# 191 داد فرمان که هر سه بدر منیر %~% پیش گیرنده ره ز پیش سریر
# 192 تا حد ملک شهریار بود %~% هر که ماند گناهکار بود
# 193 زین سخن هر سه تن ز جای شدند %~% توشه بستند و ره گرای شدند
# 194 ره نوشتند بی شکیب و سکون %~% تا شدند از دیارشان بیرون
# 195 در رسیدند تا به اقلیمی %~% که از آن بود ملکشان نیمی
# 196 روزی از گردش ستاره و ماه %~% می نوشتند سوی ms08 شهری راه
# 197 تا که از پیش زنگی چون قیر %~% تک زنان سویشان گذشت چو نیر
# 198 گفت کای رهروان زیبا روی %~% شتری دید کس روان زین سوی
# 199 زان سه برنا یکی زبان بگشاد %~% نقش نادیده را روان بگشاد
# 200 گفت کان گمشده که رفت از دست %~% یک طرف کور هست گفتا هست
# 201 دومین باز کرد لب خندان %~% گفت او را کمست یک دندان
# 202 سومین هوشمند با تمیز %~% گفت یک پای لنگ دارد نیز
# 203 گفت چون راست شد نشانی او %~% بایدم ره به هم عنانی او
# 204 باز گفتند هر یکیش جواب %~% که همین راه گیر و رو بشتاب
# 205 مرد پوینده راه پیش گرفت %~% رفت و دنبال کار خویش گرفت
# 206 آن جوانان براه گام به گام %~% می نمودند نرم نرم خرام
# 207 تا زمانیکه گرم گشت سپهر %~% موج آتش فشاند چشمه مهر
# 208 زیر عالی درخت انبه شاخ %~% کش دو پرتاب بود سایه فراخ
# 209 در رسیدند رنجدیده ز راه %~% میل کردن سوی آب و گیاه
# 210 چشمه دیدند دست و پا شستند %~% بر گل و سبزه خوابگه جستند
# 211 چون ز یاد خوش درونه نواز %~% نرگس مستشان شد اندر ناز
# 212 ساربان باز در رسید چو باد %~% با زبانی چو خنجر پولاد
# 213 گفت این سوی تا بیک فرسنگ %~% پایم از تاختن نداشت درنگ
# 214 دیده گردی از آن رمیده ندید %~% گرد چه بود که آفریده ندید
# 215 گفت ازیشان یکی که بشنو گفت %~% هر چه دیدیم چون توانش نهفت
# 216 هست بارش دو سوی رویاروی %~% روغن این سوی و انگبین آن سوی
# 217 دومین کرد روی کار بر او %~% هست گفتا زنی سوار بر او
# 218 سومین گفت زن گرانبار است %~% وز گرانیش کار دشوارست
# 219 ساربان زانهمه نشان درست %~% گرد شک را ز پیش خاطر شست
# 220 آگهی چون نداشت از فن شان %~% چنگ در زد سبک بدامنشان
# 221 زان نفیر ms09 و فغان کزو برخاست %~% گرد گشتند خلق از چپ و راست
# 222 تا نهایت بران قرار افتاد %~% که بباید شدن چو کار افتاد
# 223 ملک عهد را خبر کردن %~% راه انصاف را نظر کردن
# 224 ساربان ماجرای حال که بود %~% وانهمه پاسخ و سوال که بود
# 225 گفت اول دعای دولت شاه %~% که بمان تا بود سپید و سیاه
# 226 ماسه بر نامسافریم و غریب %~% در تک و پویه زاری و خورد نصیب
# 227 می‌بریدیم ره ز گرش دهر %~% نارسیدیم بر در این شهر
# 228 او شتر جست و ما به لابه و لاغ %~% تازه کردیم نقش او را داغ
# 229 شد ملک گرم از این حکایت و گفت %~% کانچه پیداست چون توانش نهفت
# 230 برده را بازده بهانه مکن %~% خویشتن را به بد نشانه مکن
# 231 این سخن گفت و چون ستمکاران %~% بندشان کرد چون گنهکاران
# 232 آن جوانان نغز با فرهنگ %~% سوی زندان شدند با دل تنگ
# 233 شتر یاوه گشته با همه ساز %~% بر در ساربان رسید فراز
# 234 مردی آمد که در فلان کهسار %~% بر درختیش مانده بود مهار
# 235 من بران سو شدم بخار کشی %~% دیدم و کردمش مهار کشی
# 236 زن که بالاش بود گفت نشان %~% تا من آوردمش بر تو کشان
# 237 ساربان دادش آنچه واجب بود %~% بس به سوی ملک روان شد زود
# 238 گفت باشد که من ز دولت شاه %~% یافتم هر چه یاوه و گشت ز راه
# 239 شتر و هر چه بود بار بر او %~% وان عروسی که بد سوار براو
# 240 شه نظر سوی عدل فرماید %~% بندیان را ز بند بگشاید
# 241 شه ز آزار به گناهی چند %~% از جگر بر کشید آهی چند
# 242 خواندشان با هزار خجلت و شرم %~% نرم دل کردشان به پرسش نرم
# 243 وانگهی دادشان ز بند خلاص %~% خلعتی داد هر یکی را خاص
# 244 پس بپرسیدشان که قصه خویش %~% باز پاید نمودن ms10 از کم و بیش
# 245 کانچه مردم ندید پیکر او %~% چون نشانی دهد ز جوهر او
# 246 ماجرا گرد رست باشد و راست %~% خواسته بی کران دهم بی خواست
# 247 ور کم و بیش در میان آید %~% سر شمشیر در زبان آید
# 248 پس یکی زان سه تن زبان بگشاد %~% گفت بادی همیشه خرم و شاد
# 249 من که کوریش را نشان گفتم %~% بینشم ره نمود زان گفتم
# 250 همه یک سوی دیدم اندر راه %~% خوردنش از درخت و خاره گیاه
# 251 دومین گفت کز ره فرهنگ %~% من بیک پای ازانش گفتم لنگ
# 252 کانچنان دیدمش براه نشان %~% که به یک پای رفته بود کشان
# 253 برگ و شاخی که خورد کرده او %~% دیدم افتاده نمی خورد او
# 254 هر چه ناخورده می نمود در او %~% برگ یک یک درست بود در او
# 255 شاه گفتا که آن سه چیز نخست %~% هر چه گفتید راست بود و درست
# 256 سه دیگر بدانش و تمیز %~% روشن وراست گفت باید نیز
# 257 بازیکتن زبان راز گشاد %~% وانچه درپرده بود باز گشاد
# 258 گفت کاول دمی که از من رفت %~% ماجرا ز انگبین و روغن رفت
# 259 وان چنان بد که در خس و خاشاک %~% دیدم آلایشی چکیده به خاک
# 260 مگس افکنده بود یک سو شور %~% سوی دیگر قطار لشکر مور
# 261 هر چه در وی دوید مور به جهد %~% حکم کردم که روغن است نه شهد
# 262 وانچه سویش مگس نمود هجوم %~% به فراست شد انگبین معلوم
# 263 آن چنان دیدمش که گشت یقین %~% اثر زانو شتر به زمین
# 264 گشت پیدا ز پهلوی زانو %~% نقش نعلین‌های کدبانو
# 265 گفت سوم که رای من بنهفت %~% زان سبب حامل و گرانش گفت
# 266 کاندران جای کان جمازه نشین %~% بر جمازه سوار شد ز زمین
# 267 گفتم این حامل گرانبار است %~% کزمین خاستنش دشوار است
# 268 شاه کز هر سه تن شنید جواب ms11 %~% بنده شد زان فراستی به صواب
# 269 هر یکی را به صد نوا و نواخت %~% ساخت برگی چنان که باید ساخت
# 270 زان نمو دارد ور بینی‌شان %~% کرد رغبت به همنشینی‌شان
# 271 منزلی دادشان درون سرای %~% تا بود نزدشان به خلوت جای
# 272 دل چو گشتیش فارغ از همه کار %~% تازه کردی نشاط را بازار
# 273 با حریفان تو و به تنهائی %~% باده خوردی به مجلس آرائی
# 274 گوش کردی دم نهانی شان %~% بهره جستی ز کاردانی‌شان
# 275 آنگهی گفت جمله را خندان %~% کافرین بر شما خردمندان
# 276 با شما دوستان با تمیز %~% یافتم بهره‌مندی از همه چیز
# 277 با شما عیش موجب هنر است %~% هر چه پیش است سود بیشتر است
# 278 لیک گردنده جهان پیمای %~% نتوان بند کرد در یک جای
# 279 ازین نمط خواست عذرها بسیار %~% بس بهر یک سپرد صد دینار
# 280 هر سه از بخت شادمانه خویش %~% ره گرفتند سوی خانه خویش PageV01P1
# 1 شکر حق را که از خزاین غیب %~% ریخت چندان جواهرم در جیب
# 2 که ازان نقد قیمتی به سه سال %~% کردم این پنج گنج مالامال
# 3 یک یک این پنج نامه تا پایان %~% عرضه کردم به چشم دانایان
# 4 هر کسی را چنانکه روی نمود %~% در بد و نیک گفت و گوی نمود
# 5 زینهمه ناقدان نکته‌شناس %~% هر کسی زد دمی به وهم و قیاس
# 6 لیک آن کاندرین خزاین پر %~% مهره قلب دور کرد ز در
# 7 به سکه در علم راست تدبیر است %~% راستی هم شهاب و هم تیر است
# 8 راستی ساکن اندرو به صواب %~% چون الف راست در میان شهاب
# 9 او شهاب و دل و تنش ز اخیار %~% نیرین مشارق الانوار
# 10 من بدو عرضه کرده نامه خویش %~% او با صلاح رانده خامه خویش
# 11 دیده هر بیت را رقم به رقم %~% رنج بر خود نهاد و منت هم
# 12 شمع من یافته ضیا از وی %~% مس ms12 گشته کیمیا از وی!
PageV01P2 ms13