######OpenITI#


#META# title: khosrowushirin2
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/khosro/khosro-shirin2/

#META#Header#End#

# 1 خداوندا دلم را چشم بگشای %~% به معراج یقینم راه بنمای
# 2 به رحمت باز کن گنجینه جود %~% درونم خوان بشاد روان مقصود
# 3 دلی بخش از ثنای خویش معمور %~% زبانی ز آفرین دیگران دور
# 4 دراسانیم شکر اندیش گردان %~% به دشواری سپاسم بیش گردان
# 5 امیدم را به جائی کش عماری %~% که باشد پیشگاه رستگاری
# 6 چو خود برداشتی اول ز خاکم %~% مده آخر به طوفان هلاکم PageV01P01
# 1 به نام آنکه جان را زندگی داد %~% طبیعت را به جان پایندگی داد
# 2 خداوندیکه حکمت بخش خاکست %~% کمینه بخشش او جان پاکست
# 3 دو کون از صنع او یک گل به باغی %~% ز ملکش نه فلک یک شب چراغی
# 4 رموز آموز عقل نکته پیوند %~% شناسائی ده جان خردمند
# 5 بصارت بخش چشم پیش بینان %~% تمنای درون شب نشینان
# 6 جواهر بند ناهید از ثریا %~% چراغ افروز در قعر دریا PageV01P02
# 1 خدایا چون به منشور الهی %~% رقم کردی سپیدی و سیاهی
# 2 ز باران عنایت گل سرشتی %~% برات مردمی بر وی نبشتی
# 3 مثال هستی ما هم ز اول %~% به توقیع کرم کردی مسجل
# 4 ز گنج بخششم هر چیز دادی %~% کلید گنج ایمان نیز دادی
# 5 چراغم را چو خود بخشیده‌ای نور %~% مکن بخشیده خود را ز من دور
~~PageV01P03
# 1 سخن آن به که بهر ارجمندی %~% ز معراج نبی یابد بلندی
# 2 رسولی کاسمان را پایه داده %~% رکابش عرش را پیرایه داده
# 3 شبی تنگ آمده زین حجره تنگ %~% ز پستی سوی بالا کرد آهنگ PageV01P04
# 1 جهان بی عشق سامانی ندارد %~% فلک بی میل دورانی ندارد
# 2 نه مردم شد کسی کز عشق پاکست %~% که مردم عشق و باقی آب و خاکست
# 3 چراغ جمله عالم عقل و دینست %~% تو عاشق شو که به ز آن جمله اینست
# 4 اگر چه عاشقی خود بت پرستیست %~% همه مستی شمر چون ترک هستیست
# 5 به عشق ار بت پرستی دینت پاکست ms01 %~% وگر طاعت کنی بی عشق خاکست
# 6 نئی کم زان زن هندو در نیکوی %~% که خود را زنده سوزد بر سر شوی
# 7 تو کز عشق حقیقی لافی ای دوست %~% خراش سوزنی بنمای در پوست
# 8 تو کز بانگ سگی از دین شوی فرد %~% نداری شرم از این ایمان بی درد
# 9 چو قمری را دهی بی جفت پرواز %~% ز بستان در قفس رغبت کند باز
# 10 کبوتر در هوای یار چالاک %~% فرو افتد ز ابر تیره بر خاک
# 11 ترا گر پای در سنگی براید %~% چو بی‌دردی ز دردت جان براید
# 12 فدای عشق شو گر خود مجازیست %~% که دولت را درو پوشیده رازیست
# 13 حقیقت در مجاز اینک پدید است %~% که فتح آن خزینه زین کلید است
# 14 کرم را شکر گوی زندگی باش %~% نمک را حق گذار بندگی باش
# 15 درت را قفل بر درویش کن سست %~% توانگر خود نه محتاج در تست
# 16 دهان مفلسان شیرین کن از قند %~% که بر حلوا کند منعم شکر خند
# 17 چو پیلان باش پیشانی گشاده %~% نه چون موران گره در سینه داده
# 18 کسی کز وام شیرین شد شمارش %~% همیشه تلخ باشد روزگارش
# 19 چو گردد ابر دولت بر تو در بار %~% فروتن باش همچون شاخ پر بار
# 20 به هستی به که خدمتگار باشی %~% که خود در نیستی ناچار باشی
# 21 تواضع کن ولیکن با کم از خویش %~% که با بیش از خودی لابد کنی بیش
# 22 بهر کاری که باشد تا توانی %~% خدا را یاد کن دیگر تو دانی PageV01P05
# 1 به تاریخ عجم داننده راز %~% چنین کرد این حکایت را سرآغاز
# 2 که چون خورشید هرمز رفت در خاک %~% کشید اکلیل خسرو سر بر افلاک
# 3 جهان را خسرو از سر کار نو کرد %~% کرم را در جهان بازار نو کرد
# 4 به ترتیب جهان بودی شب و روز %~% گهی لشکر کش و گه مجلس افروز
# 5 ms02 چنان آراست ملک از دانش و داد %~% که شهر آسوده گشت و کشور آباد
# 6 مقیمان زمین زان مهربانی %~% همه مشغول عیش و کامرانی
# 7 باشگ و ناله کس ننمودی آهنگ %~% مگر چشم صراحی و رگ چنگ
# 8 بجز چو بین که در ره خار بودش %~% وزو پای مراد افگار بودش
# 9 نبود از کین دران فرخنده ایام %~% کس آهن دلت را ز چو بینه بهرام
# 10 از او او رنگ هرمز را نوی بود %~% که هرمز را سپهداری قوی بود
# 11 چو هرمز سوی خاقانش فرستاد %~% به کوشش ملک خاقان داد بر باد
# 12 رسید اندر مداین باده و گیر %~% کشیده پور خاقان را به زنجیر
# 13 گلو بسته بسی میر ولایت %~% غنیتمهای چینی بی نهایت
# 14 چو آن فیروزمندی دید از و شاه %~% تغیر یافت اندر خاطرش راه
# 15 ز غیرت کرد طعن بی کرانش %~% نوید پنبه داد و دوکدانش
# 16 ازین وحشت که بر بهرام ره یافت %~% چو وحشی جست و روی از مردمی تافت
# 17 ز طاعتگه به عصیان دور می‌بود %~% گهی پیدا گهی مستور می‌بود
~~PageV01P06
# 1 چو بر هرمز سر آمد پادشاهی %~% ز خسرو تازه گشت آن کینه خواهی
# 2 بر آن شد کاتش کین بر فروزد %~% درو بهرام چوبین را بسوزد
# 3 فراوان داد رایت را بلندی %~% نبودش بر عدو فیروزمندی
# 4 مصافی کرد چون فیروزمندان %~% ولی یاری نکردش بخت چندان
# 5 همی رفت از طلبگاران نهانی %~% غبار آلوده چون باد خزانی
# 6 به رفتن هم رکاب شاه شاپور %~% همی کرد از سخن کوته ره دور
# 7 عجایبها که دید از هر ولایت %~% همه می‌کرد پیش شه حکایت
# 8 ز چندین گفتها کم گشت لب تر %~% ندیدم هیچ نقشی زان عجبتر
# 9 که در چین بود از ارمن نقشبندی %~% نبشته نقش شیرین بر پرندی
# 10 چومن جادو گرم در صنعت چین %~% گرفتم نسختی زان نقش شیرین
# 11 نمایم گر خرد را پای داری %~% دل ms03 اندر دیدنش بر جای داری
# 12 به فرمان ملک گوینده در حال %~% نورد فتنه را بگشاد تمثال PageV01P07
# 1 چو صورتگر نمود آن صورت حال %~% به دام افتاد مرغ فارغ البال
# 2 ملک را در گرفت آنحال شیرین %~% که شیرین آمدش تمثال شیرین
# 3 سوی ار من شتابان شد سبک خیز %~% چو عنصر کو سوی مرکز شود تیز
# 4 قضا را از اتفاق بخت قابل %~% مه و خورشید باهم شد مقابل
# 5 به گرمی بس که دلها مایل افتاد %~% نظر شد گرم و آتش در دل افتاد
# 6 برابر چشم بر چشم ایستادند %~% نظر دزدیده رو برو نهادند
# 7 شدند از تیر یکدیگر نشانه %~% که بود آماج داری در میانه
# 8 بسی کردند ترتیب سخن ساز %~% ز حیرت هر دو را برنامد آواز
# 9 نگه می‌کرد ماه از گوشه چشم %~% دلش پر مینگشت از توشه چشم
# 10 چو نتوانست ازو دل را جدا کرد %~% جنیبت راند و دل بر جا رها کرد
# 11 ز بی صبری جفا می‌دید و می‌رفت %~% ز حیرت در قفا می‌دید و می‌رفت
# 12 رونده سرکش و جوینده بی‌حال %~% کبوتر می‌شد و شاهین به دنبال
# 13 چنین تاشد گذر بر مرغزاری %~% سمنبر خیمه زد زیر چناری
# 14 اشارت کرد خوبان را که پویند %~% غریبان را خبرها باز جویند
# 15 دوید آزاد سر وی شد خبر جوی %~% ازان بیگانگان آشنا روی
# 16 ملک فرمود تا شاپور فرخ %~% بگوید در خور پرسنده پاسخ
# 17 جوابش داد شاپور از سر هوش %~% که نبود راز ما در خورد هر گوش
# 18 اگر خود پرسد از ما بانوی دهر %~% بگوئیم آنچه داریم از جهان بهر
# 19 پرستار آنچه بشنید آمد و گفت %~% سهی سرو از خوشی چون لاله بشگفت
# 20 به خدمت خواند شاپور گزین را %~% نشاند و از جبین بگشاد چین را
# 21 بدو گفت ای دلم مایل به سویت %~% نمودار خرد پیدا ز رویت
# 22 کس و کیستند اینره نور ms04 دان %~% چشان دارد همی زینگونه گردان
# 23 تواضع کرد شاپور خردمند %~% دعا را با تواضع داد پیوند
# 24 که ای نور سعادت در جبینت %~% سعود چرخ بادا هم نشینت
# 25 در آن فوج آن سواری کارجمند است %~% فرس گلگون و او سرو بلند است
# 26 بزرگان دولتش را تیز دانند %~% خطابش خسرو پرویز خوانند
# 27 چو شیرین نام خسرو کرد در گوش %~% نماند از ناشکیبی در سر هوش
# 28 ز بختی کامدش ناخوانده در پیش %~% مبارک دید شیرین طالع خویش
# 29 خرامان رفت با جان پر امید %~% زمین را سایه شد در پیش خورشید
# 30 شه از شیرین چو دید آن تازه رویی %~% شدش تازه ز سر دیوانه خوئی
# 31 چو سر بر کرد در نظاره نور %~% بنامیزد چه بیند چشم بد دور
# 32 جهانی دید از عشق آفریده %~% جهانی پرده عاشق دریده
# 33 ازین سو ز دیدن گشت بی هوش %~% وزان سو او ز حیرت ماند خاموش
# 34 دو عاشق روی در رو مست دیدار %~% نظر بر کار و مانده عقل بیکار
# 35 چو شیرین یاد کرد از خود زمانی %~% کشید از ره شیرینی زبانی
# 36 که یارب این چه دولت بود ما را %~% که ابری چون تو مهمان شد گیارا
# 37 چو آمد آفتاب از بیت معمور %~% سزد گر کلبه ما را دهد نور
# 38 سخن را کرد خسرو باز بستی %~% کز آسیب فلک دارم شکستی
# 39 مرا کاریست زینجا بوم بر بوم %~% همای خویش خواهم راند تا روم
# 40 چو زانجا باز گردم شاد و خندان %~% شوم مهمان لطف ارجمندان
# 41 به زاری گفت شیرین کای دغا باز %~% چو دل بردی ز من چندین مکن ناز
# 42 اگر خورشید بر پایم زند بوس %~% ز پشت پای خویشم خیزد افسوس
# 43 چو خود می‌بوسم اکنون پشت پایت %~% تو پشت پا زنی شاید ز رایت
# 44 ملک از رخصت ان لعل چون قند %~% زد اندر پای شیرین بوسه‌ای چند ms05
# 45 پس آن که گفت باصد گونه زاری %~% که ای در دل نشانده تیر کاری
# 46 من از عطف عنان مطلق خویش %~% ترا می‌آزمایم در حق خویش
# 47 وگرنه من کجا آن پای دارم %~% که از کویت به رفتن رای دارم
# 48 شکر لب گفت با خسرو که هان خیز %~% چو دولت سایه‌ای بر فرق ما ریز
# 49 مهین بانو چو زان دولت خبر یافت %~% که مه در منزل پروین گذر یافت
# 50 به رسم خسروان مجلس بر آراست %~% خردمندان نشستند از چپ و راست
# 51 خرامان گشت ساقی باده در دست %~% وی از می مست و می‌خوانان ازو مست
# 52 چو ماه چارده بنشسته خسرو %~% پریوش در تواضع چون مه نو
# 53 لبش می‌خواست مهمان را دهد نوش %~% کرشمه بانگ بر میزد که خاموش
~~PageV01P08
# 1 چو صبح از پرده راه عاشقان کرد %~% برون زد شعله گرم و دم سرد
# 2 دگر ره باز شیرین مجلس آراست %~% حریفان راست گشتند از چپ و راست
# 3 دو بی دل باز در زاری درامد %~% جگرها در جگر خواری درامد
# 4 ز نوش ساقیان و نغمه ساز %~% می از دلهای صافی گشته غماز
# 5 ز آهی کز دو غم پرورده می‌خاست %~% حیا را اندک اندک پرده می‌خاست
# 6 نخست از دیده خسرو خون تراوید %~% بس آزار جگر بیرون تراوید
# 7 به شیرین گفت کای چشم مرا نور %~% مشو زینگونه نیز از مردمی دور
# 8 نه مهمان شکم گشتم به کویت %~% که جان از دیده شد مهمان رویت
# 9 چو خواندی تشنه را بر چشمه‌ساری %~% به تر کردن لبی بگذار باری
# 10 شکر پاسخ شد از پاسخ شکر ریز %~% که شیرین باد از من عیش پرویز
# 11 همه آتش بسوی خود مکن ساز %~% که داری در یکی سودا دو انباز
# 12 وگر تو ناصبوری کز تو دورم %~% چه پنداری که بینی من صبورم
# 13 چرا خوش نایدم با چون تو یاری %~% گرفتن کامی از ms06 بوس و کناری
# 14 ولی ناموس و ننگ پادشاهی %~% فتد ز آسیب فسق اندر تباهی
# 15 بیامیزد میان خاصه و عام %~% به هم نام حرام و حرمت نام
# 16 اگر بر تو کسی دیگر گزینم %~% به از تو کیست کاو را برگزینم
# 17 مه نو گرد گر جا دیدی امید %~% نگشتی کفچه دستش پیش خورشید
# 18 کنون سوگند فردی می‌کنم یاد %~% که گیتی جفت جفت افگند بنیاد
# 19 که تار روزیکه خواهم در زمین جفت %~% به جز خسرو نخواهم در جهان خفت
# 20 وگر جان مرا غارت کند نقد %~% ز من نگشایدش یک عقده بی عقد
# 21 به آسان هم به عقد اندر نیایم %~% دلش را تا فراوان ناز مایم
# 22 چو شه دید آن چنان سوگند عهدی %~% دگر در دل ننمود جهدی
# 23 به زلف و عارضش قانع شد از دور %~% به بوئی دل نهاد از مشک و کافور
~~PageV01P09
# 1 حلاوت سنج شیرین شکر خند %~% چنین برداشت مهر از حقه قند
# 2 که با خسرو چو شیرین بست پیمان %~% که این بلقیس گردد آن سلیمان
# 3 ملک بر رسم اول چند گاهی %~% به مهر از دور می‌کردش نگاهی
# 4 به شیرین گفت میدانی که کارم %~% پریشانست همچون روزگارم
# 5 مرا در ملک خود کاری درافتاد %~% رسیدم با تو کاری دیگر افتاد
# 6 کنون کامیدم از تو یافت یاری %~% به ملکم نیز هست امیدواری
# 7 گرفتم از رخت فال مبارک %~% که تاجم باز گردد سوی تارک
# 8 گرم دستوریی باشد ز رایت %~% بر ارم سر بروم از زیر پایت
# 9 برآمد همچو مه در شامل دیجور %~% سوار سایه شد خورشید پر نور
# 10 برون راند آن شب فرخنده ز آن بوم %~% مبارک روی شد بر قیصر روم
~~PageV01P10
# 1 چو قیصر دید ز اوج پایه خویش %~% چنان خورشید اندر سایه خویش
# 2 به تاج و تخت دادش سرفرازی %~% کمر در بست در مهان نوازی
# 3 پس از چندی به خویشی مژده ms07 دادش %~% به دامادی کله بر سر نهادش
# 4 ز قد مریمش نخلی ببر داد %~% وزان نخل ترش خرمای تر داد
# 5 چو دریا لشکری دادش فرا پیش %~% که بنشاند غبار دشمن خویش
# 6 خبر بردند بر بهرام سر کش %~% که خسرو می‌رسد چون کوه آتش
# 7 دو لشکر روی در رو باز خوردند %~% به کوشش بازوی کین باز کردند
# 8 سنان جاسوسی دلها نموده %~% زبانی داده و جانی ربوده
# 9 ز تیر اندازی زنبورک از دور %~% مشبک سینه‌ها چون خان زنبور
# 10 نی ناوک نوای زار می‌کرد %~% نوای او به دلها کار می‌کرد
# 11 خدنگ از سینه دل می‌کرد غارت %~% کمان می‌کردش از ابرو اشارت
# 12 باستقبال مرگ از تیغ خوردن %~% همی شد پای کوبان سر ز گردن
# 13 جگرها از بلارک چاک می‌شد %~% به گردون بانگ چاکا چاک می‌شد
# 14 به گرمی تو سنان چون برق گشته %~% میان آب و آتش غرق گشته
# 15 شده خسرو به کین جوشانتر از نیل %~% چو کوه آهنین بر کوهه پیل
# 16 به پیرامن بزرگان سپاهش %~% ز چشم بد به آهن بسته راهش
# 17 بزرگ امید با رای فلک تاب %~% نهاده چشم در چشم سطرلاب
# 18 چو طالع را زمانی دید فرخ %~% به پیل شاه کرد از فرخی رخ
# 19 به شه گفتا که دولت را ثباتست %~% بران پیلت که دشمن پیلماتست
# 20 روان شد پیل شه با سرفرازی %~% به یک شه پیل برد از خصم بازی
# 21 چو خود را در تزلزل دید بهرام %~% به برد آن زلزله از جانش آرام
# 22 گریزان می‌شد و خسرو به دنبال %~% رونده سرکش و جوینده قتال
# 23 مخالف گشت روزی قوت باد %~% همه کشتی زره یک جانب افتاد
# 24 بدینسان تا رسید از جنبش تیز %~% به انطاکیه در سر حد پرویز
# 25 خبر بر شاه رفت از معبر آب %~% که روزی بر درامد زود بشتاب
# 26 طلبکاران روان گشتند دل شاد %~% به سوی گنج باد ms08 آورد چون باد
# 27 ز در یا بر کشیدند آن خزینه %~% چو لولو ز آب و باده ز ابگینه
# 28 ملک بنشست روزی خرم و شاد %~% به بخشش گنج باد اور بگشاد
# 29 سخن گویان سخن را تازه کردند %~% ثناها را بلند آوازه کردند
# 30 فراوان ریخت از لولوی منشور %~% به دامان بزرگ امید و شاپور
# 31 نوا سازی که بودش بار بد نام %~% نوائی ساخت آن روز آبگین فام
# 32 نهاد از زخمه چون برزد تمامش %~% نوای گنج باد آورد نامش
# 33 چو در مجلس نوازش کردش از عود %~% براورد از دماغ عاشقان دود
~~PageV01P11
# 1 شناسای معانی موبد پیر %~% چنین کرد این خبر در نامه تحریر
# 2 که چون خسرو ستد گنجینه روم %~% خلافش رومیان را گشت معلوم
# 3 چو غالب گشته بود از تیغ کین خواه %~% نداد اندیشه را در خویشتن راه
# 4 زبانی پوزشی کان در حرم کرد %~% ز مریم چند گاه آن نیز کم کرد
# 5 ز شیرین عیش مریم بود چون تلخ %~% ازین کاهش فتاد آن ماه در سلخ
# 6 به تن عیسی جانش مانده بی دم %~% تنش چو ن رشته مریم شد از غم
# 7 ز بیماری به بستر خفت ماهی %~% و زان پس جست دیگر خواب گاهی
# 8 ملک بایست و نابایست برخاست %~% به صد شادی بساط ماتم آراست
# 9 دل از سودای شیرین در غم افگند %~% بهانه بر فراق مریم افگند
# 10 به ماتم کرد پیراهن بسی چاک %~% ولیکن در هوای یار چالاک
# 11 چو شیرین دید کز خس رفته شد راه %~% به بی صبری شتابان گشت چون ماه
# 12 رسید آن در بی قیمت به دریا %~% چو خور در بره و مه در ثریا
# 13 گلشن تر شد خزان را باد بنشست %~% به آزادی چو سرو آزاد بنشست
~~PageV01P12
# 1 شبی همچون سواد دیده پر نور %~% هوا عنبر فشان چون طره حور
# 2 زمانه برگ عشرت ساز کرده %~% فلک درهای دولت باز ms09 کرده
# 3 فرو مرده چراغ صبح گاهی %~% نشاط خواب کرده مرغ و ماهی
# 4 مقیمان زمین در پرده راز %~% عروسان فلک در جلوه ناز
# 5 کواکب در میان سرمه ناب %~% درست افگنده مروارید شب تاب
# 6 گشاده شب در این طاووس گون باغ %~% دم طاوس را بر سینه زاغ
# 7 فرو برده زمانه جام جمشید %~% شده مه در زمین مهمان خورشید
# 8 ز قصر آهنگ صحرا کرد خسرو %~% کشیده بارگه بر سبزه نو
# 9 لب شهر و دو مطرب زخمه درود %~% غبار غم جهان را کرد بدرود
# 10 معنبر شمعهای مجلس افروز %~% گشاده در دل شب روزن روز
# 11 بخور مجمر از عود قماری %~% زده ره چون نسیم نو بهاری
# 12 نهانی مجلسی کز هیچ سوئی %~% به جز محرم نمی‌گنجید موئی
# 13 ملک را داده گردون دوتا پشت %~% بشارت نامه مقصود در مشت
# 14 صنم با او برسم دل نوازی %~% نشسته بر سریر سرفرازی
# 15 ستد جام شراب از دست ساقی %~% دمی خورد و به خسرو داد باقی
# 16 که چون من چاشنی گیرم ازین جام %~% ازانکن چاشنی لعل من وام
# 17 دو بوسی زان به نوش و ناز بستان %~% یکی وام ده و صد باز بستان
# 18 نشاید عاشقان را می پرستی %~% کزان دیوانگی خیزد نه مستی
# 19 شراب و عاشقی چونشد به هم یار %~% معاذ الله به رسوائی کشد کار
# 20 به جائی کاتشی در خرمن افتد %~% کجا میرد چو در وی روغن افتد
# 21 چو خورد آن باده را مست جگر خوار %~% به دستوری شد از شیرین شکرخوار
# 22 دهان را با دهانش هم نفس کرد %~% لبش بوسید و هم بر بوسه بس کرد
# 23 ز مقصود آنچه باید در نظرگاه %~% غم و اندیشه زحمت برده از راه
# 24 گهی جستند از می جان نوازی %~% گهی کردند با هم بوسه بازی
# 25 گه او در زلف این شبگیر کردی %~% به گردن زلف را زنجیر کردی
# 26 گهی ms10 این جعد او بگشادی از ناز %~% دل درمانده را کردی گره باز
# 27 گه آن با این عتاب اندیش گشتی %~% شفاعت خواه جرم خویش گشتی
# 28 که این افسانه‌های ناز گفتی %~% ز هجران سرگذشتی باز گفتی
# 29 گه او از دل برون دادی هوائی %~% به گریه باز راندی ماجرائی
# 30 در ان مجلس که بد از عشق بازار %~% خرد در خواب بود و فتنه بیدار
# 31 ز بس عشرت همه شب تا سحرگاه %~% بهشت این جهانی بود خرگاه PageV01P13
# 1 چو خندان گشت صبح عالم افروز %~% زمانه داد شب را مژده روز
# 2 نماند اندر فلک ز انجم نشانی %~% به نیلوفر به دل شد گلستانی
# 3 ملک بر وعده دوشینه برخاست %~% حریفان باز جست و مجلس آراست
# 4 خمار عشق بازی در سر افتاد %~% دل از جوش شراب از پا درافتاد
# 5 اشارت کرد خواندن موبدان را %~% همان دانندگان و به خردان را
# 6 خردمندان چو گشتند انجمن گفت %~% که گردد هر دری با گوهری جفت
# 7 کسی کز عشق کس باشد خیالش %~% شود همسر به کابین حلالش
# 8 به فرمان دو صاحب چاره سازان %~% همی جستند راز عشق بازان
# 9 همی کردند یک یک را فراهم %~% دو گان را عقد می بستند با هم
# 10 چو گشت آسوده خاطرها به پیوند %~% به بوی وصل دلها گشت خرسند
# 11 ملک در پیش شیرین زار بگریست %~% که چند از یک دگر فارغ توان زیست
# 12 نه پاینده است بر مردم جوانی %~% نه کس را اعتماد زندگانی
# 13 چه بختست اینکه چون من پادشائی %~% بود محتاج رویت چون گدائی
# 14 کنونم ده زکات خوبی خویش %~% که فردا من غنی گردم تو درویش PageV01P14
# 1 شکر پاسخ ز شکر بند بگشاد %~% به پاسخ لعل شکر خند بگشاد
# 2 که باشم من به خدمت زیر دستی %~% کنیزان ترا آئین پرستی
# 3 وگر نزد تو قدری دارد این خاک %~% به مژگانم روبم از راه تو خاشاک
# 4 ms11 بزرگان گفته‌اند این نکته دیر است %~% که هر کو سیر باشد زود سیر است
# 5 چو مرغی خرمنی بیند بهر گام %~% به یک خرمن دلش کی گیرد آرام
# 6 چرا گل دامن از بلبل نچیند %~% که هر دم بر گلی دیگر نشیند
# 7 من آن سرچشمه شیرین گوارم %~% که آب زندگانی نام دارم
# 8 تو گر خواهی به چشمه راه جوئی %~% بنوشی شربتی و دست شوئی
# 9 بگو تا درکشم دست از عنانت %~% غبار خود بروبم ز آستانت
# 10 ورت پخته است سودائی که داری %~% بیابی خود تمنائی که داری
# 11 مرا نیز اعتمادی باشد از بخت %~% که آسان نشکند بیخیکه شد سخت
# 12 بنای دوستی چون محکم افتد %~% خلل ز آسیب دورانش کم افتد
# 13 چنان پیوند کن مهر ابد را %~% که دوری ره نماید چشم بد را
# 14 ملک گفتا که بر یاران جانی %~% بدین غایت نشاید بدگمانی PageV01P15
# 1 سخن پرداز گویای خردمند %~% چنین برداشت از درج گهر بند
# 2 که چون خسرو ز یار عصمت اندیش %~% به مشگوی خود آمد با دل ریش
# 3 ندیم خاص شاپور خردمند %~% به همراهی سخن را نکته پیوند
# 4 که تا دوران گردون را روائیست %~% بنای کار او بر بی‌وفائیست
# 5 جوابش باز گفتی خسرو از درد %~% که با تقدیر نتوان داوری کرد
# 6 اگر شیرین ز راه بی وفائی %~% برید از آشنایان آشنائی
# 7 مگو کاین تلخ از شیرین نکو نیست %~% که عیب از بخت بدخویست زو نیست
# 8 بهر نیک و بدی کاندر میانست %~% گنه بر بخت و تهمت بر زمانست
# 9 چو تلخی می‌کند بخت نژندم %~% گله بر گیسوی شیرین چه بندم
# 10 ملک گفتا که دارد کس ز عشاق %~% بتی شیرین تر از شیرین در آفاق
# 11 به پاسخ گفت شاپور سخن سنج %~% که ای در هفت کشور نوبتت پنج
# 12 ز آتش گاه سرما خوش بود تاب %~% به قدری تشنگی شیرین بود آب
# 13 گرسنه کش ms12 نباشد صبر چندان %~% جوش جلغوزه باشد زیر دندان
# 14 دو چیز است اتفاق هوشمندان %~% کزان باشد خلاص مستمندان
# 15 یکی چون بی وفا باشد نگاری %~% به دل کردن بدیگر گل عذاری
# 16 دگر ز آنجا که شد عشق آتش انگیز %~% بر آهنگ سفر گشتن سبک خیز
# 17 شنیدم در سپاهان است ماهی %~% بتان روم و چین را قبله‌گاهی
# 18 شکر نامی و شور انگیز عشاق %~% به شیرینی چو شیرین در جهان طاق
# 19 به جز تو دل به کس مایل ندارد %~% بجز پیوند تو در دل ندارد
~~PageV01P16
# 1 هوای دلبر نو کرده در دل %~% همی شد ده به ده منزل به منزل
# 2 رها کرده همه ترتیب شاهان %~% درامد بی سپاه اندر سپاهان
# 3 بزرگ امید را در حال فرمود %~% که ره گیرد به دکان شکر زود
# 4 برد سلکی ز مروارید شب تاب %~% به یک رشته درون صد قطره آب
# 5 رساند تحفه شه بر دلارام %~% پس آن گاهش دهد پوشیده پیغام
# 6 که آمد بهترین پادشاهان %~% خریدار شکر سوی سپاهان
# 7 شکر لب چون پیام شاه بشنید %~% به گوش خویش نام شاه بشنید
# 8 ز جا برخاست با صد بی قراری %~% چو مه بنشست در شبگون عماری
# 9 ز سودای کهن با رغبت نو %~% روان شد سوی منزل گاه خسرو
# 10 درامد نازنین و دید شه را %~% به مژگان رفت خاک بارگه را
# 11 تماشا کرد حسن با کمالش %~% موافق دید با شیرین جمالش
# 12 دمی باز آمد از پیشینه پیوند %~% ز شیرین هم به شکر گشت خرسند
# 13 نوای باربد بر ماه می‌شد %~% دل زهره ز ره بی راه می‌شد
# 14 ظرافتهای شاپور از سر حال %~% عطارد را ورق می‌کرد پامال
# 15 شهنشه کایتی بود از ظرافت %~% سخن را آب می داد از لطافت
# 16 شکر خود نیشکر خائی دگر بود %~% که سر تا پا ز شیرینی شکر بود
# 17 دهانش را ده چشمش را روایت %~% زبان ms13 خاموش و مژگان در حکایت
# 18 ز رامشگر ستد چنگ خوش آواز %~% روان دستی فرود آورد بر ساز
# 19 برون برد از دل جوشان خلل را %~% ز جوش دل برآورد این غزل را
~~PageV01P17
# 1 چه فرخ روزگاری باشد آن روز %~% که گردد هم نشین دو یار دل سوز
# 2 همه سرمایه عشرت مهیا %~% ز موج شادمانی دل چو دریا
# 3 مراد و خوش دلی و کامرانی %~% نشاط عشق و آغاز جوانی
# 4 کسی را کاین همه یک جا دهد دست %~% گر از دولت بنازد جای آن هست
# 5 مرا کاین دولت امروز است در چنگ %~% به دولت چون ننوشم جام گلرنگ
# 6 زمان چون رفت دیگر یافت نتوان %~% عنان زندگانی تافت نتوان
# 7 بساکس کانده فردا کشیدند %~% که دی مردند و فردا را ندیدند PageV01P18
# 1 به صد خواهشگری شهرا پریروی %~% به عشرتگاه خود شد میهمان جوی
# 2 شهنشه نیز نگذشت از رضایش %~% به مهمان رفت در مهمان سرایش
# 3 چو هر گل کرد خوش با بلبلی جای %~% ملک ماند و بهار عالم آرای
# 4 شکر گفتا که چون من خود برانم %~% که باقی عمر دولت با تو رانم
# 5 تو هم بهر دل من گر توانی %~% حدیثی گوش کن زان پس تو دانی
# 6 شهنشه زان حدیث آمد به خود باز %~% صنم برداشت مهر از حقه راز
# 7 که گر خسرو نداند داند آفاق %~% که من چون رستم از غوغای عشاق
# 8 چه شیران را ز راه افگندم این جا %~% چه شاهان را کلاه افگندم این جا
# 9 چه زرها خاک شد بر استانم %~% چه سرها پست شد بر آشیانم
# 10 که با چندین حریفان بر در من %~% نیالود از لب کس ساغر من
# 11 نه مقصود من آن بود اندرین کار %~% که در در پرده دارم پارسا وار
# 12 ولیکن بس که نامت می‌شنیدم %~% هوایت را بصد جان می‌خریدم
# 13 کنون اقبال کرد آن کار سازی %~% که از وصلت ms14 کنم گردن فرازی
# 14 روا باشد که چندین کرده پرهیز %~% سرانجام از فساد اتش کنم تیز
# 15 مرا خواهی تو کش خواه اشتیاقت %~% که بی تزویج دورم ز اتفاقت
# 16 ملک گفتا که هست این سهل کاری %~% به کابینی بیرزد چون تو یاری
# 17 همین دم موبدان را شو طلبگار %~% که تا فردا ندارم صبر این کار
# 18 صنم گفت ار چه جانت ناصبور است %~% بیا امشب که فردا هم نه دور است
# 19 ملک ناکام از ان سرو شکر خند %~% به آغوشی و بوسی گشت خرسند
~~PageV01P19
# 1 عروس صبح دم چون پرده برداشت %~% جهان را جلوه خور در نظر داشت
# 2 طلب کردند موبد را نهانی %~% که عقدی بست بر رسم مغانی
# 3 چو شد شرط زناشوئی همه راست %~% مراد آماده گشت و داوری خاست
# 4 ملک در پرده با دلدار بنشست %~% به تاراج شکر شد طوطی مست
# 5 در او پیچید چون در گل گیائی %~% غلط کردم که در گنج اژدهائی
# 6 شکر خائیده شد در زیرگازش %~% به حلوا در شد انگشت درازش
# 7 به گنج انداخت مارش مهره خویش %~% صدف بستد ز باران قطره خویش
~~PageV01P20
# 1 خبر شد چون به شیرین مشوش %~% که خسرو شد به شیرین دگر خوش
# 2 به تنهائی نشستی در شب تار %~% همه شب تا سحرگه بگریستی زار
# 3 جنیبت را برون راندی ز اندوه %~% گهی در دشت گشتی گاه در کوه
# 4 فراوان صید کردی دام و دد را %~% بدینها داشتی مشغول خود را
# 5 شبانگه باز گشتی سوی خانه %~% نشستی هم بر آئین شبانه
# 6 چو لختی کوه ازینسان پی سپر کرد %~% به کوه بیستون روزی گذر کرد
# 7 فرس میراند در وی با دل تنگ %~% ز نعل رخش می‌برید فرسنگ
# 8 ز خارا دید جوئی ساز کرده %~% رهی در مغز خارا باز کرده
# 9 درو سنگی تراشیده چو سندان %~% سپید و نغز چون گلبرگ خندان
# 10 به حیرت گفت کاحسنت ms15 ای هنرمند %~% کز آهن سنگ را دانی چنین کند
# 11 همی شد در نظاره جوی در جوی %~% نظر می کرد در وی موی در موی
# 12 عنان می داد رخش کوه تن را %~% که دید از دور ناگه کوه کن را
# 13 شتابان شد به صد رغبت به سویش %~% وزان پس کرد لختی جستجویش
# 14 جوانی دید خوب و سرو قامت %~% به کوه انداختن کرده اقامت
# 15 ازو هر بازوئی ز آهن ستونی %~% ز تیشه بیستون پیشش زبونی
# 16 بپرسش گفت کای مرد هنر سنج %~% به کوه از تیشه آهن زر الفنج
# 17 چه نامی و چسان نیرنگ سازیست %~% که پیشت صنعت ارژنگ بازیست
# 18 به گوش مردگان آواز بر شد %~% چو آواز از شنیدن بی خبر شد
# 19 بهاری دید در زیر نقابی %~% نهفته زیر ابری آفتابی
# 20 به زاری گفت فرهاد است نامم %~% در این حرفت که می بینی تمامم
# 21 به سختی چون کنم پولاد را تیز %~% بهر زخمی بود کوهی سبک خیز
# 22 وگر تیشه به هنجار آزمایم %~% به صنعت پوست از مو بر گشایم
# 23 چو روشن کردمت کاین کوهکن کیست %~% تو نیزم باز گو تا نام تو چیست
# 24 که تا گفت تو در گوشم رسیده است %~% ز بی خویشی همه هوشم رمیده است
# 25 صنم گفت از من این پرسش نه ساز است %~% رها کن سر گذشت من دراز است
# 26 ولیکن خواهمت فرمود کاری %~% کشیدن جوئی اندر کوهساری
# 27 به عزم کار چون زان سوی رانی %~% ضرورت کار فرما را بدانی
# 28 به کوهستان ار من از بز و میش %~% رمه دارم بهر سو از عدد بیش
# 29 ز شیر آرندگان جمعی به انبوه %~% درامد شد بر بخند از سر کوه
# 30 بباید ساختن جوئی به تدبیر %~% کزانجا تا به ما آسان رسد شیر
# 31 چنین کاری جز از تو بر نیاید %~% تو کن کاین از کسی دیگر نیاید
# 32 جوابش داد ms16 مرد سخت بازو %~% که مزد دست من نه در ترازو
# 33 وگر نه کی گذارد عقل چالاک %~% که بهر نسیه نقدی را کنم خاک
# 34 شکر لب گفت کاینجا چیست با من %~% که مزد چون توئی ریزم به دامن
# 35 به خواری بر زمین غلطید فرهاد %~% زمین بوسید و راز سینه بگشاد
# 36 به گریه گفت مقصودم نه مال است %~% به زر نرخ هنر کردن وبالست
# 37 هران صنعت که بر سنجی به مالی %~% بهای گوهری باشد سفالی
# 38 مرا مزد از چنان رخسار دل دزد %~% تماشائی که باشد دیدنش مزد
# 39 ز ابروی هلالی پرده بر کن %~% من دیوانه را دیوانه تر کن
# 40 صنم چون دید کو دل ریش دارد %~% تمنائی به جای خویش دارد
# 41 کرم نگذاشتش کز خوبی خویش %~% زکاتی را را بگرداند ز درویش
# 42 به دست ناز برقع کرد بالا %~% که چون پوشد کسی زانگونه کالا
# 43 تن فرهاد از آن نظاره چست %~% ز سر تا پای شد از بی خودی سست
# 44 ز حیرانی ز مانی بی خبر ماند %~% دلش در خون و خونش در جگر ماند
# 45 چو حالش دید شیرین دادش آواز %~% کزان آواز جانش آمد به تن باز
# 46 میان بر بست و ساز کار برداشت %~% ره مشکوی آن عیار برداشت
# 47 شکر لب در پس و فرهاد در پیش %~% شدند از کوه سوی مقصد خویش
~~PageV01P21
# 1 برون آمد چو صبح عالم افروز %~% بسان جوی شیر از چشمه روز
# 2 به کوه انداختن فرزانه فرهاد %~% به کوه سنگ شد چون کوه پولاد
# 3 دل خارا به نیروئی همی کند %~% که در هر ضربتی جوئی همی کند
# 4 چو بر کارش فتادی چشم یارش %~% یکی را ده شدی نیروی کارش
# 5 به نظاره شدی گه گه پریروی %~% نشستی یک زمانی بر لب جوی
# 6 چو دیدی دستگاه کوه کن را %~% گزیدی پشت دست خویشتن را
# 7 امیدش را به وعده بند ms17 کردی %~% بدان وعده دلش خرسند کردی PageV01P22
# 1 چو شیرین که گهی پیشش رسیدی %~% نمک بودی که بر ریشش رسیدی
# 2 چو مرغی تشنه کابی بینداز دام %~% نه آن یابد نه بی آن گیرد آرام
# 3 سپهر افسون غم در وی دمیدی %~% دلش از هوش و هوش از وی رمیدی
# 4 شدی از دست چون شوریده کاران %~% به ماندی بی خبر چون سایه داران
# 5 سحر تا شام خارا سوختی زاه %~% میان خار غلطیدی شبانگاه
# 6 گهی در آرزوی چشم دلبند %~% زدی بر چشم آهو بوسه‌ای چند
# 7 گهی در گوشه با مرغان نشستی %~% ز وحشت دل بدیشان باز بستی PageV01P23
# 1 حکایت فاش گشت اندر زمانه %~% به گوش عالمی رفت این فسانه
# 2 چو اندر شهر گشت این داستان نو %~% رسید آگاهی اندر گوش خسرو
# 3 که شیرین راز عشق سست بنیاد %~% به دل شد رغبت خسرو به فرهاد
# 4 ندیمان هر چه بشنیدند از آن راز %~% همه گفتند شه را یک به یک باز
# 5 فتاد اندر دل شه خارخاری %~% که دامان گلشن بگرفت خاری
# 6 بزرگ امید گفتش کانچه رای است %~% منت گویم دگر به دان خدای است
# 7 روان کن نامه‌ای با یادگاری %~% عتاب و لطف را در وی شماری
# 8 جواب نامه را چون باز خوانیم %~% مزاجش هر چه باشد بازدانیم
# 9 وزان پاسخ قیاس خویش گیریم %~% بدان اندازه کاری پیش گیریم
# 10 ملک فرمود کاین معنی صواب است %~% کلید هر سؤالی را جوابست
# 11 دبیر خاص را فرمود تا زود %~% کند نوک قلم را عنبر آلود
# 12 به املای ملک مرد هنرسنج %~% فشاند از کلک چوبین گوهرین گنج
~~PageV01P24
# 1 به نام آنکه تن را نور جان داد %~% خرد را سوی دانائی عنان داد
# 2 سلام من که دل در دام دارم %~% غلامم لیک خسرو نام دارم
# 3 نیم از یاد تو یک لحظه خاموش %~% فراموشیم گوئی شد فراموش
# 4 نه خوش دارد شراب لاله رنگم %~% نه ms18 در گیرد به گوش آواز چنگم
# 5 صراحی وار در مجلس زبونم %~% که لب بر خنده و دل پر ز خونم
# 6 توئی کت نگذرد پر دل که روزی %~% برین در مستمندی داشت سوزی
# 7 بلی اینست رسم آدمیزاد %~% که دور افتاده را دیر آورد یاد
# 8 ولی من گو چه صد فرسنگ دورم %~% چو بینی روز تا شب در حضورم
# 9 چنان نزدیک تو گشتم ز حد پیش %~% که صد فرسنگ دور افتادم از خویش
# 10 نه از کوی تو زان برتافتم چهر %~% که دل بی میل شد یا طبع بی مهر
# 11 ولی چون دیدمت کز من ملولی %~% نکردم چون گران جانان فضولی
# 12 به چشم افشاندم از خاک درت نور %~% وزان در همچو چشم بد شدم دور
# 13 چو دیدم خود ترا حاجت همین بود %~% گلت را مرغ دیگر در کمین بود
# 14 به صد رغبت شدی با او یگانه %~% مرا هم خود برون کردی ز خانه
# 15 اگر جز با منی راضیست رایت %~% رضا دادیم ما هم با رضایت
# 16 شود با هر که خواهد آشنا دل %~% دلست این جنگ نتوان کرد با دل
# 17 مبارک باد کن خود را ز خسرو %~% به عشق تازه و هم خوابه نو
# 18 ز لعلت شربتی کو را به کام است %~% حلالش باد اگر بر ما حرام است
# 19 اگر تو وقف او کردی همه چیز %~% نصیب خود بحل کردیم ما نیز
# 20 ولی زانگونه هم با او مشو شاد %~% که ناری ز آشنایان کهن یاد
~~PageV01P25
# 1 به نام نقشبندی لوح هستی %~% که بر ما فرض کرد ایزد پرستی
# 2 خرد را با کفایت کرد خرسند %~% سخن را با معانی داد پیوند
# 3 دو دل را کو به پیوند آشنا کرد %~% به تیغ از یکدگر نتوان جدا کرد
# 4 و گر خواهد دو تن را نام فراهم %~% به صد زنجیر نتوان بست با هم
# 5 چو تقدیر است ما ms19 را قطع پیوند %~% رضا دادم به تقدیر خداوند
# 6 چو وقت آید که این غم بر سر آید %~% مراد از بام و بخت از در آید
# 7 تو نیز ای دوست کازار منت خوست %~% چو روزی باشدم روزی شوی دوست
# 8 ز دوریت ار چه دورم از همه کام %~% چو افتاده است می سازم به ناکام
# 9 فرستادی به سوی من نهانی %~% سوادی پر ز آب زندگانی
# 10 مفرح نامه‌ای کز ذوق آن راز %~% امید مرده در تن زنده شد باز
# 11 دران پرسش که از یار کهن بود %~% فراوان ز آرزومندی سخن بود
# 12 شدم زانگونه با دولت هم آغوش %~% که خود را کردم از دولت فراموش
# 13 کنیز اویم ار دارد عزیزم %~% وگر خواهد گذارد هم کنیزم
# 14 امید از دوستی ما را چنان بود %~% که خواهم با تو دائم هم عنان بود
# 15 ز آمیزش که دارد نور با نور %~% نخواهی بودن از من یک زمان دور
# 16 گمان نفتاد کافتد خار خاری %~% به چشم دوستی زندک غباری
# 17 یقین شد کان وفا و مهربانی %~% فریبی بود بهر من زیانی
# 18 و گر نه بر کس این تهمت توان بست %~% که خودمی نوشی و خوانی مرا مست
# 19 خود از پیمان من بیرون نهی گام %~% مرا بر عکس بی پیمان نهی نام
# 20 کنی خود با هم آغوش دگر خواب %~% دهی گوش من بی خواب را تاب
# 21 خود اندازی به بازار شکر شور %~% ز خوی تلخ با شیرین کنی زور
# 22 ز شیرین روزه مریم کنی بیش %~% پس از شکر گشائی روزه خویش
# 23 چو از تنگ شکر برداشتی بند %~% نکردی یاد شیرین شکر خند
# 24 ز تهمت بی گناهی را منه خار %~% که نه گل دید ازین بستان نه گلزار
# 25 دلش روزی که پهلوی من آمد %~% نه من خواندم که خود سوی من آمد
# 26 کنون چندان که می رانم ز پیشش %~% تمنا بیش ms20 می‌بینم به خویشش
# 27 کسی کز بهر من کوشد به جانی %~% گرش ندهم دلی باری زیانی
# 28 دل او چون مرا میخواهد و بس %~% بلی خواهنده را خواهد همه کس
# 29 منم هر روز و این شبهای دی جور %~% تو شب خوش خسب ای چون روز من دور
# 30 من ار صد بار خود را بر تو بندم %~% چو باور نایدت بر خود چه خندم
# 31 همانم من کت اندر دل یقین است %~% رها کن گو چنین باش ار چنین است
# 32 چه چاره چون چنین افتاد تقدیر %~% ترا روزی شکر بادا مرا شیر
# 33 چو نامه ختم شد پیک سبک‌خیز %~% ز شیرین بستد و دادش به پرویز
# 34 ملک زان گنج گوهر مهر برداشت %~% عبارتهای شیرین در نظر داشت
# 35 فگنده پیچ پیچ نامه در پیش %~% همی خواند و همی پیچید بر خویش
# 36 چو در خود خورد شور این سخن را %~% بشورانید غمهای کهن را
# 37 دلش از شور شیرین بی خبر گشت %~% وزان شوریدگی شوریده برگشت
# 38 به یاران گفت در یابید کارم %~% که بودن بیش ازین طاقت ندارم
# 39 نه شیرین باشد از شیرینی کار %~% که شیرین یار و من دور از چنان یار
# 40 بدان عزم از بساط بزم برخاست %~% جنیبت جست و ساز رفتن آراست
~~PageV01P26
# 1 چو در ارمن رسید از جنبش تیز %~% زره داران شیرین کرد پرهیز
# 2 حکایت کرد کز بیداری بخت %~% چو شب در خواب رفتم بر سر تخت
# 3 چنان دیدم به خواب اندر که گوئی %~% درامد گل رخی باصد نکوئی
# 4 دو ساغر در دو دستش صاف و نایاب %~% یکی پر شیر و دیگر پر ز جلاب
# 5 سپرد آن ساغر جلاب پر جوش %~% به من کاین نوشکن کردم سبک نوش
# 6 جوانی بود دیگر هم نشینش %~% سپرد آن ساغر دیگر به دستش
# 7 جوان چو ن شد به ساغر چاشنی گیر %~% بیفتاد و شکست و ریخت زآن شیر ms21
# 8 کنون این خواب را تعبیر چبود %~% بخواب اندر جلاب و شیر چبود
# 9 بزرگ امید گفتش کز همه باب %~% چو تو بیدار نتوان دید در خواب
# 10 تو خوددانی که به زین خواب نبود %~% به لذت شیر چون جلاب نبود
# 11 چو آن جلاب شیرین کردی آشام %~% ز شیرین عاقبت شیرین کنی کام
# 12 وزان شیری که ماند آن مرد ناشاد %~% به جوی شیر ماند تشنه فرهاد
# 13 ور افتاد آن جوان را ساغر از چنگ %~% درافتد کوهکن را تیشه بر سنگ
# 14 ملک گفت آری اندر خواب تأثیر %~% همان پیدا شود کاید به تعبیر
~~PageV01P27
# 1 شهنشه گفت کز بخت دل افروز %~% به جوی شیر خواهم رفت امروز
# 2 کشید از تن لباس مرزبانان %~% برون آمد بر آئین شتابان
# 3 از آن سو پرس پرسان کوه بر کوه %~% به جوی شیر شد تنها ز انبوه
# 4 تماشا کرد لختی بر لب جوی %~% بدید آن سنگها را روی در روی
# 5 بهر نقش هنر چون نقش بینی %~% نظر می‌کرد و می گفت آفرینی
# 6 چو دید آن اوستادی را به بنیاد %~% به بنیاد دگر شد سوی استاد
# 7 جوانی دید در هیکل چو کوهی %~% ز فر مهتران در وی شکوهی
# 8 گرامی پیکرش مانده خیالی %~% چنان بدری ز غم گشته هلالی
# 9 بلا بیش از شمردن دیده جانش %~% سزاوار شمردن استخوانش
# 10 رخش پر خون و سر تا پای پر خاک %~% میان خاک و خون غلطیده غمناک
# 11 بگفتش کیستی و در چه سازی %~% بگفتا عاشقم در جان گدازی
# 12 بگفتش عشقبازی را نشان چیست %~% بگفتا آنکه داند در بلا زیست
# 13 بگفتش عاشقان زین ره چه پویند %~% بگفتا دل دهند و درد جویند
# 14 بگفتش دل چرا با خود ندارند %~% بگفتا خوبرویان کی گذارند
# 15 بگفتش مذهب خوبان کدامست %~% بگفتا کش فریب و عشوه نامست
# 16 بگفتش پیشه دیگر چه دانند %~% بگفتا غم دهند و جان ستانند
# 17 بگفتش ms22 تلخی غم هیچ کم نیست %~% بگفتا گر غم شیریسنت غم نیست
# 18 بگفت از درویش چونی درین سوی %~% بگفتا مردم از غم دور از آن روی
# 19 بگفتش بر تو اندازد گهی نور %~% بگفت آری ولیکن چون مه از دور
# 20 بگفت او را مبین تا زنده مانی %~% بگفتا مرگ به زان زندگانی
# 21 بگفت ار زو به جان باشد زیانی %~% بگفت ارزان بود جورش به جانی
# 22 بگفتش دور کن زان دوست یاری %~% بگفت این نیست شرط دوست داری
# 23 بگفت او شهر سوز و خامکار است %~% بگفتا عشق را با این چکار است
# 24 بگفت از عشق او تا کی خوری غم %~% بگفتا تا زیم در مردگی هم
# 25 بگفتش گر بمیری در هوایش %~% بگفتا در عدم گویم دعایش
# 26 بگفتش گر سرت برد به شمشیر %~% بگفتا هم به سویش بینم از زیر
# 27 بگفت ار خون تو ریزد جفایش %~% بگفتا هم بمیرم در هوایش
# 28 بگفت آخر نه خونریزی وبالست %~% بگفت ار دوست می‌ریزد حلالست
# 29 بگفت ار بگذرد سوی تو ناگاه %~% بگفت از دیده روبم پیش او راه
# 30 بگفتش گر نهد بر چشم تو پای %~% بگفت از چشم در جان سازمش جای
# 31 بگفت ار بینیش در خواب قامت %~% بگفتا بر نخیزم تا قیامت
# 32 بگفت آید گهی خوابت درین باب %~% بگفت آری برادر خوانده خواب
# 33 بگفت ار گوید از ناخن بکن سنگ %~% بگفتا کاوم از مژگان به فرسنگ
# 34 بگفتش خوش بزی چند از غم دوست %~% بگفتا چون زیم چون جان من اوست
# 35 بگفت از عشق جانت در هلاکست %~% بگفتا عاشقان را زین چه باکست
# 36 زهر چش گفت دارای زمانه %~% جوابی بازدادش عاشقانه
# 37 تعجب کرد شه زان استواری %~% وزان سوزش به چندان پخته کاری
# 38 کسی کز عشق درد آشام باشد %~% اگر پخته نباشد خام باشد
# 39 چو دیدش کو وفا را پای دارد %~% قدم در دوستی بر جای دارد ms23
# 40 زبان را داشت زان جولان گری باز %~% بر آئین دگر شد نکته پرداز
# 41 مزاجش را به پوزش راز پرسید %~% وزان حال پریشان باز پرسید
# 42 که چونی وز کجا افتادت این روز %~% که می سوزد دل من بر تو زین سوز
# 43 جوابش داد مرد غم سرشته %~% که این بود از قضا بر من نبشته
# 44 چو باشد دست تقدیرم عناگیر %~% کجا بیرون توانم شد ز تقدیر
# 45 بگفت دیده چون دل مایل افتاد %~% بلای دیده لابد بر دل افتاد
# 46 ازین پیشم نبود این بانگ و فریاد %~% که طبعم بنده بود و جانم آزاد
# 47 ملک گفت اندک اندک پر شد این سیل %~% به پستی هم بران نسبت کند میل
# 48 دل اندر چیز دیگر بند و می‌کوش %~% کش از خاطر کنی عمدا فراموش
# 49 چنان آزاد گردی روزکی چند %~% که ناری بیش یاد این مهر و پیوند
# 50 بگفت آن گه توان برجستن از چاه %~% که تا زانو بود یا تا کمرگاه
# 51 اگر چه هست شیرین جان مسکین %~% ولیکن نیست شیرین‌تر ز شیرین
# 52 چو از دل رفت شیرین جان چه باشد %~% چو خصم خانه شد مهمان که باشد
# 53 مرا تا جان بود ترکش نگیرم %~% وگر میرم رها کن تا بمیرم
# 54 منه بر جان من بندی که داری %~% به خسرو گوی هر پندی که داری
# 55 هر آن کس کو دهد دیوانه را پند %~% نخوانندش خردمندان خردمند
# 56 گر از لعلش مرا روزیست جامی %~% رسم زو عاقبت روزی به کامی
# 57 وگر نبود ز بختم فتح بابی %~% گدائی مرده گیر اندر خرابی
# 58 چو لوح زندگانی شد ز من پاک %~% چه خواهد ماندن از من پاره‌ای خاک
# 59 تو خسرو را نصیحت کن در این درد %~% که خواهد ماندن از تاج و نگین فرد
# 60 دل شه زین جواب آتش انگیز %~% به جوش آمد چو دیگی ز آتش تیز
# 61 به منزل شد ms24 ز کوهستان اندوه %~% غبار کوه کن بر سینه چون کوه
# 62 ز فرهاد آنچه در دل داشت حالی %~% دل اندر پیش یاران کرد خالی
# 63 ندیمان کان سخن در گوش کردند %~% نبد جای و سخن خاموش کردند
# 64 فرو بستند لب در کار شیرین %~% عجب ماندند از گفتار شیرین
# 65 ملک گفت این وجود خاک بنیاد %~% خرابم شد ز سنگ انداز فرهاد
# 66 اگر خون ریزمش بر رسم شاهان %~% مبارک نیست خون بی‌گناهان
# 67 ور این اندیشه را در خویش گیرم %~% عجب نبود گر از غیرت بمیرم
# 68 بباید رفت راهم را به هنجار %~% که پایم وارهد ز آشوب این خار
# 69 بزرگ امید گفت این سهل کاریست %~% به مژگان خارم ار در پات خاریست
# 70 روان کن هرزه گوئی را که در حال %~% برو از مردن شیرین زند فال
# 71 اگر میرد فتوح خویش گیریم %~% و گر نه کار دیگر پیش گیریم
# 72 خوش آمد شاه را آن چاره سازی %~% نمودش مرگ آن بیچاره بازی PageV01P28
# 1 ملک را بود زنگی پاسبانی %~% ترش رخساره‌ای کژ مژ زبانی
# 2 چو دیو دوزخ از عفریت روئی %~% چو زاغ گلخن از بیهوده گوئی
# 3 شهش خواند و عطای بی کران کرد %~% به وعده نیز دامانش گران کرد
# 4 پس آنگه در غرض بگشاد لب را %~% که خسف ماه روشن کن ذنب را
# 5 شد آن دیوانه بد خوش تابان %~% چو دیوی سوی آن غول بیابان
# 6 روان شد سوی فرهاد بد اختر %~% زبانی پر دروغ و چشمها تر
# 7 نشسته با شبانی قصه می گفت %~% کزینسان کوه چون ضایع توان سفت
# 8 گذشت از مرگ شیرین هفته‌ای بیش %~% رفیقش هم بران جان کندن خویش
# 9 چو بشنید این سخن فرهاد دل تنگ %~% فتاد از بی خودی چون شیشه در سنگ
# 10 به زاری گفت بازم گو چه گفتی %~% که هوش از جان و جان از تن برفتی
# 11 جوابش داد مرد آهنین دل ms25 %~% که ای در سنگ مانده پای در گل
# 12 چه کاوی کان که آن گوهر ز کان رفت %~% ز بهر کالبد غمخور که جان رفت
# 13 تو در کاری چنین زحمت مکش بیش %~% که برد آن کار فرما زحمت خویش
# 14 به خاک انداختند اندام پاکش %~% به آب دیده تر کردند خاکش
# 15 هزار افسوس از ان شاخ جوانی %~% که بشکست از دم باد خزانی
# 16 دگر ره کاین سخن بشنید فرهاد %~% نشان هوشمندی رفتش از یاد
# 17 بزد زانگونه سر بر سنگ خارا %~% که جوی خود شد از سنگ آشکار
# 18 به جوی شیر در شد جوی خونش %~% دل که خون گرفت از بوی خونش
# 19 ز چهره خون ز مژگان خاک می رفت %~% میان خاک و خون افتاده می گفت
# 20 که آه ای بخت بی فرمان چه کردی %~% به دردم می کشی در مان چه کردی
# 21 کنون کان دوست اندر خاک خواریست %~% من ار مانم نه شرط دوستداریست
# 22 من و راه عدم کاینجای کس نیست %~% ره من تا عدم جز یک نفس نیست
# 23 چو جان با جان در آمیزد به هم شاد %~% در آمیزی به خاکش خاکم ای باد
# 24 همی گفت اینکه روزش را شب آمد %~% به تلخی جان شیرین بر لب آمد
# 25 دهانش تلخ و شیرین در زبان بود %~% به مرگش واپسین شربت همان بود
# 26 به شیرین گفتمش از دیده خون رفت %~% که تا شیرین کنان جانش برون رفت
~~PageV01P29
# 1 که چون فرهاد روز خود به سر برد %~% چو شمع صبح دم در سوختن مرد
# 2 خلل در عشق شیرین در نیامد %~% بر آمد جان و شیرین بر نیامد
# 3 خبر بردند بر شیرین خون ریز %~% که خون کوهکن را ریخت پرویز
# 4 همه گفتند کاین رسمی نو افتاد %~% که شیرین کشت و خون بر خسرو افتاد
# 5 روان شد نازنین کز راه یاری %~% شهید خویش را گرید به زاری ms26
# 6 به بالینگاه او شد با دلی تنگ %~% به آب دیده شست از خون او سنگ
# 7 اشارت کرد تا فرمان برانش %~% بشستند از گلاب و زعفرانش
# 8 کفن کردند و بسپردند غمناک %~% غریبی را به غربت خانه خاک
# 9 بسی بگریست شیرین بر غریبیش %~% فزونتر زان ز بهر بی نصیبیش
# 10 چه در دست آمد آن نامهربان را %~% که بی جرمی بکشت آن بی‌زبان را
# 11 چو نتوانست خونم را پی افگند %~% گناهم را سیاست بر وی افگند
# 12 چو فردا دست خون در دامن آید %~% دیت بر خسرو و خون بر من آید
# 13 به خدمت بود فرتوتی کهنسال %~% چو گردون در جهان سوزی شده زال
# 14 نگون پشتی ولیکن کژ خرامان %~% مهی در سلخ و نامش ماه سامان
# 15 بهر جا در مصیبت روفته جای %~% بهر کو در عروسی کوفته پای
# 16 گشاده گریه تزویر چون می %~% هزاران اهرمن حل کرده در وی
# 17 فریب انگیزی از گیرائی گفت %~% که کردی پشه و سیمرغ را جفت
# 18 ز داروها که کار آید زنان را %~% ز ره برده بسی سیمین تنان را
# 19 مفرحها ز مروارید و از در %~% که خوبان را برد هوش از بلا در
# 20 گیاهانی به تسخیر ازموده %~% بهر ذره دو صد ابلیس سوده
# 21 چو در گوش آمدش گفتار شیرین %~% به دندان خست لب زان کار شیرین
# 22 که بانو را پرستاری چو من پیش %~% پس آنگه بهر ناچیزی دلش ریش
# 23 به فرما تا به یک پوشیده نیرنگ %~% کنم صحرای عالم بر شکر تنگ
# 24 شکیبا کرد شیرین را فسونش %~% نوازشها نمود از حد فزونش
# 25 به گرمی داد فرمان تا براند %~% شکر را شربت شیرین چشاند
# 26 عجوز کاردان ز آنجا به تعجیل %~% روان شد تا سپاهان میل بر میل
# 27 به چاره ره در ایوان شکر کرد %~% چو موری کو به خوزستان گذر کرد
# 28 بیامد تا بر شکر به ms27 صد نوش %~% نهاد از مهربانی حلقه در گوش
# 29 چو محرم شد همه شادی و غم را %~% به مادر خواندگی بر زد علم را
# 30 ز شیرین کاری جادو زن پیر %~% مزاجش با شکر در خورد چون شیر
# 31 پری روی از چنان جادو زبانی %~% جدا بودن نیارستی زمانی
# 32 گهیش از عشق خسرو راز گفتی %~% گهش ز اندوه شیرین باز گفتی
# 33 عجوز فتنه باوی روی در روی %~% درون رفته به شکر موی در موی
# 34 چنان افتاد وقتی فرصت کار %~% که کرد آهنگ می سرو سمن بار
# 35 به قدر هفته‌ای در کامرانی %~% پیاپی داشت دور دوستکانی
# 36 بخار باده در سر کرد کارش %~% صداع انگیز شد مغز از خمارش
# 37 فتادش در مزاج از رنج سستی %~% به بیماری کشیدش تندرستی
# 38 ز بالین جستن سرو خرامان %~% به سامان کاری آمد ماه سامان
# 39 به تدبیر آستین بالید و بنشست %~% همی آمیخت نیرنگی بهر دست
# 40 گمان بر اعتمادش بسته بیمار %~% کبوتر نازک و شاهین ستم کار
# 41 چو ناگه یافت آن فرصت که می جست %~% به نوشین شربتی زهرش فرو شست
# 42 قدح پر کرد و در دست شکر داد %~% لبش را ز آخرین شربت خبر داد
# 43 چو ماه نازنین کرد آن قدح نوش %~% درون نازکش افتاد در جوش
# 44 خرابی یافت اندر قالبش راه %~% ز پرواز از عدم شد جانش آگاه
# 45 نخست از بی خودی خود را بهش کرد %~% وداع مادر فرزندکش کرد
# 46 که رحمت بر تو باد ای مادر پیر %~% که در زحمت نکردی هیچ تقصیر
# 47 ز تو آن سایه دیدم بر سر خویش %~% که امیدم نبود از مادر خویش
# 48 کشد تقدیر جان کم نصیبان %~% گنه بر مرگ و تهمت بر طبیبان
# 49 ز من با شرط تعظیمی که دانی %~% زمین بوسی به بزم خسروانی
# 50 به مالی زیر پایش دیده غمناک %~% بگوئی آسمان را قصه خاک
# 51 که ما ms28 رفتیم با جان پر امید %~% ترا جان تازه با دو عمر جاوید
# 52 درین گفتن پلک در هم غنودش %~% درامد خواب مرگ و در ربودش
# 53 ز هر چشم انجمن را خون برآمد %~% نفیر از انجم گردون بر آمد
# 54 جوان مردان به سرها خاک کردند %~% عروسان آستین‌ها چاک کردند
# 55 ز مژگان خلق خون دیده پالود %~% برامد ناله‌های آتش آلود
# 56 به خسرو نیز گشت آن قصه روشن %~% که مهمان شد شکر در سبز گلشن
# 57 نشست از سوگواری با تنی چند %~% به ماتم چاک زد پیراهنی چند
# 58 ز نرگس بهر آن سرو خرامان %~% به خاک افشاند در دامان به دامان
# 59 به صد تلخی ز شیرین کرد فریاد %~% که به زین خواست نتوان خون فرهاد
# 60 عمل‌ها را جزاها در کمین است %~% جزای آن که من کردم همین است
# 61 نکو را نیک و بد را بد شمار است %~% به پاداش عمل گیتی به کار است
# 62 چو خسرو جرم خود را یافت پاداش %~% پشیمان وار گشت از دیده خون پاش
# 63 طمع یک بارگی برداشت از دوست %~% رضا بی مغز گشت و کینه بی پوست
# 64 ز ارمن در مدائن رفت غمناک %~% ز حسرت کام خشک و دیده نمناک
~~PageV01P30
# 1 شبی تاریک چون دریائی از قیر %~% به دریا در چکید چشمه شیر
# 2 ز جنبیدن فلک بی کار گشته %~% ستاره در رهش مسمار گشته
# 3 ز ظلمت گشته پنهان خانه خاک %~% چو چاه بیژن و زندان ضحاک
# 4 سواد تیره چون سودای جانان %~% به دامان قیامت بسته دامان
# 5 جهان چون اژدهای پیچ در پیچ %~% به جز دود سیه گردش دگر هیچ
# 6 شبی این گونه تاریک و جگر سوز %~% ز غم بی خواب شیرین سیه روز
# 7 به آب دیده با شب راز می‌گفت %~% ز روز بد حکایت باز می‌گفت
# 8 همی نالید کای شب چند ازین داغ %~% همائی را مکش در چنگل زاغ
# 9 ms29 به پایان شو که من زین بی قراری %~% به خواهم مردن از شب زنده داری
# 10 چو خسبی آخر ای صبح سیه روی %~% به آب چشم من رخ را فرو شوی
# 11 چه شد یارب پگه خیزان شب را %~% که در تسبیح نگشایند لب را
# 12 مگر بشکست نای مطرب پیر %~% که بر می نارد امشب ناله زیر
# 13 مگر بر نوبتی خواب اشتلم کرد %~% که امشب خاستن را وقت گم کرد
# 14 مگر شد بسته مرغ صبح در دام %~% که بانگی در نمی‌آرد به هنگام
# 15 مگر دود دلم عالم سیه کرد %~% دم من شمع گردون را تبه کرد
# 16 وگر نه کی شبی را این درنگ است %~% که گردون بسته و سیاره لنگ است
# 17 مرا زین شب سیه شد روی هستی %~% سیه روئیست این نی شب پرستی
# 18 گهی باشد که این شب روز گردد %~% دل پر سوز من بی سوز گردد
# 19 ازین ظلمات غم یابم رهائی %~% به چشم خویش بینم روشنائی
# 20 بسی می کرد زینسان نا امیدی %~% که ناگه از افق بر زد سپیدی
# 21 چو لاله گر چه بودش در جگر داغ %~% ز باد صبحدم بشگفت چون باغ
# 22 چه خوش بادیست باد صبح گاهی %~% کزو در جنبش آمد مرغ و ماهی
# 23 چو شیرین یافت نور صبح دم را %~% به روشن خاطری بر زد علم را
# 24 به مسکینی جبین بر خاک مالید %~% ز دل پیش خدای پاک نالید
# 25 که ای در هر دلی داننده راز %~% به بخشایش درت بر همگنان باز
# 26 ز بی کامی دلم تنگ آمد از زیست %~% تو میدانی که کام چون منی چیست
# 27 چو تو امید هر امیدواری %~% امیدم هست کامیدم بر آری
# 28 جز این در دل ندارم آرزوئی %~% که یابم از وصال دوست بوئی
# 29 ز حرمت داشتی چون بی وبالم %~% بشارت ده به کابین حلالم
# 30 درونم سوخت این حاجت نهانی %~% گرم ms30 حاجت بر آری می‌توانی
# 31 وجودم گشت ازین درماندگی پست %~% تو گیری از کرم درمانده را دست
# 32 نشاطی ده کزین غم شاد گردم %~% ز زندان فراق آزاد گردم
# 33 به سر کبریا در پرده غیب %~% به وحی انبیا در حرف لاریب
# 34 به نور مخلصان در رو سپندی %~% به صبر مفلسان در ناامیدی
# 35 به ایمان تو اندر جان بد کیش %~% به پیوند کهن بر پشت درویش
# 36 بدان اشکی که شوید نامه را پاک %~% بدان حسرت که گردد همره خاک
# 37 بدان زندان تاریک مغاکی %~% به بالین فراموشان خاکی
# 38 به خون غازیان در قطع پیوند %~% بسوز مادران مرگ فرزند
# 39 به آهی کز سر شوری براید %~% به خاری کز سر گوری براید
# 40 به مهر اندوده دلهای کریمان %~% به گرد آلوده سرهای یتیمان
# 41 بدان غرقه که بر ناید ز آبی %~% بدان تشنه که باشد در سرابی
# 42 به شبهای سیاه تنگ دستان %~% به دلهای سپید حق پرستان
# 43 به بادی کاول اندر تن در آید %~% بدان دم کآخر از مردم بر آید
# 44 به عشق نو در آغاز جوانی %~% به غمهای کهن در دل نهانی
# 45 بدان بی دل که هستی نایدش یاد %~% بدان دل کو بود با نیستی شاد
# 46 بدان سینه که دارد عشق جاوید %~% به هجرانی که هست از وصل نومید
# 47 که برداری غم از پیراهن من %~% نهی مقصود من در دامن من
# 48 گرفتارم به دست نفس خود رای %~% به رحمت بر گرفتاری ببخشای
# 49 بر آور آرزویی را که دارم %~% کلید آرزو نه در کنارم
# 50 اگر چه ماجرا هست از ادب دور %~% توانی کز تو نتوان داشت مستور
# 51 نخستم در لباس آرزو پوش %~% پس این جرمم بستاری فرو پوش
# 52 چو شیرین از سر صدق این دعا کرد %~% خدا از صدقش آن حاجت روا کرد
~~PageV01P31
# 1 چو بستان تازه گشت از باد نوروز %~% جهان بستد بهار عالم افروز ms31
# 2 ز آسیب صبا در جلوه شد باغ %~% به غارت داد بلبل خانه زاغ
# 3 هوا کرد از گل آشوب خزان دور %~% به مشک‌تر به دل شد گرد کافور
# 4 عروس غنچه را نو شد عماری %~% کمر بر بست گل در پرده داری
# 5 بنفشه سر بر آورد از لب جوی %~% زمین گشت از ریاحین عنبرین بوی
# 6 نسیم صبح گاه از مشک بوئی %~% هزاران نافه در بر داشت گوئی
# 7 حریر گل ورق در خون سرشته %~% برات عیش بر ساقی نوشته
# 8 ملک بر عزم صحرا بارگی جست %~% به پشت باد سرو نازنین رست
# 9 نخست از گشت کرد آهنگ نخجیر %~% فرود آورد هر مرغی به یک تیر
# 10 به گلزار آمد از نخجیرگه شاد %~% بساط افگند زیر سرو شمشاد
# 11 به می بنشست با خاصان درگاه %~% بر آمد بانگ نوشا نوش بر ماه
# 12 پیاپی گر چه می میکرد بر کار %~% نمی‌رفت از سرش سودای دلدار
# 13 شکیبا بود تا هشیاریی داشت %~% کفایت را عنان از دست نگذاشت
# 14 چو سرها گرم شد از باده‌ای چند %~% زبان بگشاد با آزاده‌ای چند
# 15 که نوروز آمد و گلزار بشگفت %~% صبا با گل پیام عاشقان گفت
# 16 روان شد باد جام لاله بر دست %~% خمار نرگس بیمار بشکست
# 17 همه کس با حریفی باغ در باغ %~% مرا در دل ز دوری داغ بر داغ
# 18 همه شادند و جانم در عذابست %~% که می بی روی خوبان زهر ناب است
# 19 چو چندی زین سخنها گفت حالی %~% دل از اندیشه لختی کرد خالی
# 20 جنیبت جست و ز دل بار برداشت %~% ره مشکوی آن دلدار برداشت
# 21 روان گشت از شراب لعل سرخوش %~% ولی از سوز سینه دل پر آتش
# 22 چو آمد تا به قصر نازنین تنگ %~% ز مغزش هوش رفت از سینه فرهنگ
# 23 خبر بردند بر سرو گلندام %~% که طوبی بر در فردوس زد گام
# 24 به لرزید ms32 از هراس آن دسته گل %~% کزان سیلاب تندش بشکند پل
# 25 شکوه ننگ و نام آواره گردد %~% لباس عصمتش صد پاره گردد
# 26 صواب آن دید رای هوشیارش %~% که ندهد راه در ایوان بارش
# 27 عمل داران درگه را به فرمود %~% که بشتابند پیش آهنگ شه زود
# 28 دویدند آن همه فرمان پذیران %~% به استقبال شاه تخت گیران
# 29 چو آمد بر در قصر دلارام %~% کزان شیرین سخن شیرین کند کام
# 30 دری بر بسته دید و میزبان دور %~% مه اندر برج عصمت مانده مستور
# 31 تعجب کرد و حیران ماند زان کار %~% که نخل بارور چون گشت بی بار
# 32 جهان شب شد به چشم نیم خوابش %~% که ماند اندر پس کوه آفتابش
# 33 به خواری بازگشتن خواست در حال %~% که خواندش نازنین ز آواز خلخال
# 34 ملک را کامد آن آواز در گوش %~% به جان بی خبر باز آمدش هوش
# 35 چو سر بر کرد سوی قصر والا %~% زمین بوسیده ماه سرو بالا
# 36 دمید از هر دو جانب صبح امید %~% مقابل شد به دلگرمی دو خورشید
# 37 پری روی از مژه می ریخت آبی %~% به روی میهمان میزد گلابی
# 38 به نظاره فرو ماندند تا دیر %~% نمی‌گشت از تماشا چشمشان سیر
~~PageV01P32
# 1 به زاری گفت کای جانم بتو شاد %~% غمت شادی فزای جان من باد
# 2 بزرگیهای بی اندازه کردی %~% که با خردان بزرگی تازه کردی
# 3 چو بود این بی سبب در پرده ماندن %~% غریبان را ز در بیرون نشاندن
# 4 مرا بگذاشتی در خاک خواری %~% چو مه بر آسمان گشتی حصاری
# 5 جوابش داد شمشاد قصب پوش %~% که دولت پادشه را حلقه در گوش
# 6 اگر بالا شدم چون دیدمت مست %~% مکن از سرزنش سرو مرا پست
# 7 توانم کز وفاداری درین راه %~% دهم تن در رضای خدمت شاه
# 8 فرود آیم ازین منظر خرامان %~% کمر بندم بر آئین غلامان
# 9 ولی ترسم که وا ms33 ماند ز پرواز %~% تذرو نازنین در چنگل باز
# 10 تو شاه و عاشق و دیوانه و مست %~% چو در دامت فتادم چون توان رست
# 11 برو خود را به بازار شکر بند %~% که شیرین انگبین است و شکر قند
# 12 لب شیرین که جز با جان نسازد %~% شکر داند کزو چون می‌گدازد
# 13 مبر نام شکر گر خود نبات است %~% که شیرین شربت آب حیاتست
# 14 شکر گر چه دهد ذوق زبانی %~% ولی شیرینست ذوق زندگانی
# 15 تو خوش خوش با پری رویان دمساز %~% بهر گلزار چون بلبل به پرواز
# 16 مده دمهای سردم را به خود راه %~% که از آه ایمنست آئینه ماه
# 17 حذر کن زین فغان آتش آلود %~% که دیوارت سیه گردد بدین دود
# 18 نبینی کاه جان مستمندی %~% بر آن کنگر بیندازد کمندی
# 19 درافگن زلف تا زآن رشته ناز %~% شوم با چنبر گردون رسن باز
# 20 وگر بالا نخوانی زین مغاکم %~% مران از در نه آخر کم ز خاکم
# 21 وگر راضی بدان شد لعبت نور %~% که بوسیم استان دولت از دور
# 22 که باشد ذره‌ای از خویش نومید %~% که خواهد تکیه بر بازوی خورشید
# 23 وگر محراب دیگر پیش کردم %~% هوای نفس کافر کیش کردم
# 24 جوانی تهمت مرد است دانی %~% بترس از تهمت روز جوانی
# 25 من ار نرخ شکر پرسیدم از مار %~% فگندی از بهشتم دوزخی وار
# 26 ز شور شکرم تسکین نباشد %~% شکر چون شور شد شیرین نباشد
# 27 نکردم من گناهی ور که کردم %~% شفاعت خواهد اینک روی زردم
# 28 گناهم گر ببخشی شرمسارم %~% وگر خون ریزیم هم با تو یارم
# 29 بدین خواری مرنجان بی خودی را %~% مکافات است آخر هم بدی را
# 30 به خوش خوئی توان با دوستان زیست %~% چو بدخو دوست باشد دشمنی چیست
# 31 گلی کز بوی خوش نبود نشانش %~% رها کن تا برد باد خزانش
# 32 به آزار غریبان دست مگشای %~% که غافل نیست ms34 دوران سبک پای
# 33 جفائی کان ز تو بر همرانست %~% بتو نزدیکتر از دیگرانست
# 34 دگر باره پری روی فسون ساز %~% فسونی تازه کرد از چشم غماز
# 35 دعا از زیر لب پرواز می داد %~% سخن را چاشنی از ناز می داد
# 36 که شاها تا ابد شاه جهان باش %~% ز مشرق تا به مغرب کامران باش
# 37 شکوهت را فلک زیر نگین باد %~% کلید عالمت در آستین باد
# 38 من آن طاووس رنگینم در این باغ %~% که دود دل سیاهم کرد چون زاغ
# 39 نه تسکینی که خود را باز جویم %~% نه دلسوزی که با او راز گویم
# 40 ندانم کاین گره تا چون کنم باز %~% که با بیگانه نتوان گفت این راز
# 41 نبینم ره چو رویت بینم از دور %~% چو مرغ شب که کورش بینی از نور
# 42 برانم زین دل دیوانه خویش %~% که آتش در زنم در خانه خویش PageV01P33
# 1 جوابی با هزاران عذر چون قند %~% گشاد و کرد شیرین را زبان بند
# 2 که ای داروی چشمم خاک کویت %~% دلم دیوانه زنجیر مویت
# 3 ز رخسار تو چشمم باد پر نور %~% وزان رخسار زیبا چشم بد دور
# 4 ترا کز آشنایی صد زیان بود %~% اگر بیگانه گشتی جای آن بود
# 5 منم کز آستانت سر نتابم %~% وگر تیغم زنی رخ بر نتابم
# 6 همی کن هر چه خواهی در حضورم %~% مکن بهر خدا از خویش دورم
# 7 من و شبها و جان محنت اندود %~% ز لرزانی تنی چون سائه دود
# 8 در صبح امیدم بی کلید است %~% که پایان شب غم ناپدید است
# 9 همه روزم بهر سوئی دل و هوش %~% مگر روزی ز نامت خوش کنم گوش
# 10 همه شب چشم حسرت در ره باد %~% مگر وقتی ز بویت دل کنم شاد
# 11 ز تو چندین غمم در دل نهانی %~% هنوزت دوست میدارم که جانی
# 12 به زاری گویمت در ساز با من %~% مباش ms35 از پرده سنگ انداز با من
# 13 به خسرو گفت کای چشم مرا نور %~% مباد از روی خوبت چشم من دور
# 14 مرا کشتی و من از مهربانی %~% گهت جان خوانم و گه زندگانی
# 15 غمت در من چنان گشت آتش انگیز %~% که خاکستر شدم زین آتش تیز
# 16 هنوز اندر طریق عشق خامم %~% که می باید هنوز از ننگ و نامم
# 17 بسی کوشیدم اندر پرده پوشی %~% که پوشم ناله‌ها را در خموشی
# 18 چه افتاده است نی نومیدم از خویش %~% که بهر چون توئی سوزم دل ریش
# 19 هنوز رخ چو برگ یاسمین است %~% هنوزم سرو بالا نازنین است
# 20 هنوزم گیسوان آشفته کارند %~% هنوزم آهوان مردم شکارند
# 21 هنوز سیب سیمین نارسیداست %~% هنوزم درج لولو بی کلید است
# 22 هنوز ار لب سر خون ریز دارم %~% هنوز از غمزه پیکان تیز دارم
# 23 هنوز اندر سرم صد گونه ناز است %~% هنوز افسانه زلفم دراز است
# 24 مرا عشقت چنین کرده‌است بی زور %~% که شیرینم به رویت با همه شور
# 25 وگر نه من به حسن آن آفتابم %~% که نتواند فلک دیدن به خوابم
# 26 سر خود گیر کایندر پایگیر است %~% که افسونت نه با ما جایگیر است
# 27 بگفت این و کشید از دل یکی آه %~% که آتش در گرفت اندر دل شاه
# 28 چو خسرو پاسخ دل خواه نشنید %~% به گوش خود ز شیرین آه نشنید
# 29 فرود آمد ز چشمش سیل اندوه %~% چو باران بهاری بر سر کوه
# 30 کنیزی شد صنم را تنگ دل کرد %~% که ابر از گریه دریا را خجل کرد
# 31 شکر لب چون شنید این داستان را %~% شکیبائی نماند آن دلستان را
# 32 خرد را خواست با خود پای دارد %~% به مستوری قدم بر جای دارد
# 33 بسی کوشید جان مستندش %~% نیامد بند بال سودمندش
# 34 دل از عقل خیال اندیش برداشت %~% حجاب نام و ننگ از پیش برداشت
# 35 ms36 ز بی صبری دوید از پرده بیرون %~% حیا را مقنع از سر کرده بیرون
# 36 چو آمد پیش آن از رده خویش %~% پشیمان از خود و از کرده خویش
# 37 به زاری پای شه بوسید غمناک %~% چو آب چشم خود غلطید در خاک
# 38 چو شه این دید دودش در سر افتاد %~% ز پشت زین چو بیهوشان در افتاد
# 39 فتاده هر دو تن تا دیر ماندند %~% به دل تشنه بدیده سیر ماندند
# 40 چو باز آمد ز صفرا هر دو را هوش %~% صنم بر خاست با صد عذر چون نوش
# 41 به خواهش دست زد در دامن شاه %~% به قصرش برد و خالی کرد درگاه
# 42 نماز شام بود و شمع در تاب %~% که آن خورشید شد مهمان مهتاب
~~PageV01P34
# 1 چو فرخ ساعتی باشد که تقدیر %~% دو عاشق را کند با هم به تدبیر
# 2 گهی خوش خوش به شادی جام گیرند %~% گهی در بزم وصل آرام گیرند
# 3 گهی با سرو سنبل دست مالند %~% گهی افسانه هجران سکالند
# 4 گه از لبها نصیب جان ربایند %~% گه از دلها غبار غم زدایند
# 5 کسی کاین خواب بختش راستین است %~% کلید دولتش در آستین است
# 6 بهشت و بوستان بی‌دوست زشتست %~% به روی دوستان زندان بهشتست
# 7 من و جام می و زلف دوتاهت %~% بهشت و باغ من روی چو ماهت
# 8 چو من زان روی گلرنگ شدم شاد %~% رها کن سرخ گل را برد باد
# 9 چو در آغوشم آمد سرو گل روی %~% ممان گو هیچ سروی بر لب جوی PageV01P35
# 1 چو مه در چادر شب رفت در خواب %~% فرو پیچیدگی گردون نطع مهتاب
# 2 عروس صبح را بیدار شد بخت %~% عروسانه بر آمد بر سر تخت
# 3 صنم فرمود کز گنج چو دریا %~% کنند اسباب مهمانی مهیا
# 4 به زیور بهر دو خورشید پر نور %~% دو منزل راست شد چون بیت معمور
# 5 روان شد خسرو از فرمان ms37 شیرین %~% به ایوان دگر ز ایوان شیرین
# 6 جریده بودش آهنگ از مداین %~% نبودش با خود اسباب خزاین
# 7 ز شاهان بد یکی انگشترینش %~% خراج هفت کشور در نگینش
# 8 فرستاد آن مه نو را به برجیس %~% سلیمان وار خاتم را به بلقیس
# 9 چو نتوان یک بها داد این نگین را %~% چسان گویم دو چندان پاسخ این را
# 10 ولی در لب مرا هم خاتمی هست %~% به دست شه دهم چون بوسمش دست
# 11 دهم با دو نگین انگشترینی %~% که ارزد هر دو عالم را نگینی
# 12 چو بخشم یک نگین را دو نگین باز %~% دو خاتم نیز باید کردنم ساز
# 13 چو شاه انگشت ساید بر نگینم %~% شناسد قیمت انگشترینم
# 14 بگفت این و ز لب زیب نگین داد %~% به عزت بوسه بر انگشترین داد
# 15 برابر گوئیا می کرد با هم %~% نگین را با نگین خاتم به خاتم
# 16 در آن انگشتری بازی زمانی %~% بماند انگشت اندر هر دهانی
# 17 بس آنگه گفت تا گردد مهیا %~% جهازی پر در و گوهر چو دریا PageV01P36
# 1 ملک فرمود کآید موبدی زود %~% کند پیوسته مقصودی به مقصود
# 2 خردمندی طلب کردند هشیار %~% ز دل دریاوش و از لب گهر بار
# 3 در آمد کاردان و راز پرسید %~% دو یک دل را رضاها باز پرسید
# 4 پس آنگه بر طریق آن دو همکیش %~% معین کرد کابینی ز حد بیش
# 5 به باریدن در آمد گوهر و در %~% چو دریا شد تهی گاه زمین پر
# 6 روان شد با عروس خویشتن شاه %~% که بیند جلوه خورشید با ماه
# 7 شه از بس خوش دلی رو در زمین برد %~% سر اندر پای یار نازنین برد
# 8 فرو غلطید پیش آن پریزاد %~% چو سایه زیر پای سرو آزاد
# 9 پری پیکر در آن عاشق نوازی %~% شده مست از شراب عشق بازی
# 10 پریشان گشته زلف نیم تابش %~% بگرد غمزه‌ها می گشت خوابش
# 11 ز ms38 مستی سر به زانوی ملک برد %~% سر خود را به دست خویش بسپرد
# 12 ملک سر مست و دولت سازگارش %~% مرادی آن چنان اندر کنارش
# 13 ز سوز عشق کاتش در دل افروخت %~% غزل می گفت شاه و شمع می سوخت
# 14 ز شیرین کاری شیرین دل بند %~% فراوان خورده بود انگور در قند
# 15 چو آن شب نازنین را بی خبر یافت %~% مکافات عمل را وقت در یافت
~~PageV01P37
# 1 چو مه در جلوه شد با نازنینان %~% به خلوت رفت از آن خلوت نشینان
# 2 نهان گشت از پی عاشق نوازی %~% کز آب گل کند گل را نمازی
# 3 حریر آبگون بر ماه بر بست %~% به گیسو چشم بد را راه بر بست
# 4 مکلل زیوری در خورد شاهان %~% بهای هر دری خرج سپاهان
# 5 بر آن بالای شه را رای پوشید %~% عروسانه ز سر تا پای پوشید
# 6 ز بر پوشی ز مروارید شب تاب %~% به دوش افگند چون پروین به مهتاب
# 7 رخ از گلگونه چون گلنار تر کرد %~% به یک خنده جهانی پر شکر کرد
# 8 برون آمد چو از ابر آفتابی %~% موکل کرده بر هر غمزه خوابی
# 9 دو لب هم انگبین هم باده در دست %~% دو چشم شوخ هم هشیار و هم مست
# 10 خمار نرگسش در فتنه جوئی %~% میان خواب و بیداریست گوئی
# 11 لبی از چشمه حیوان سرشته %~% هلاک عاشقان بر وی نوشته
# 12 به لب زان خنده شیرین مهیا %~% حیات افزای مردم چون مسیحا
# 13 ز مستی زلف را در هم شکسته %~% هزاران توبه در هر خم شکسته
# 14 تبی کز دیدن آن شکل و رفتار %~% به بستی زاهد صد ساله زنار
# 15 اشارت کرد سوی کار فرمای %~% که از نامحرمان خالی کند جای
# 16 پریدند آن همه مرغان دمساز %~% تذروی ماند و پس در چنگل باز
# 17 دو عاشق را فرار از دل برفتاد %~% نشاط کامرانی در سر افتاد
# 18 گرفته ms39 دست یکدیگر چو مستان %~% شدند از بزمگه سوی شبستان
# 19 نخست آن تشنه لب خشک بی تاب %~% دهن را ز آب حیوان کرد سیراب
# 20 چو فارغ شد ز شربتهای چون نوش %~% کشید آن سرو را چون گل در آغوش
# 21 چنان در بر گرفت آن قامت راست %~% که نقش پرنیانش از پوست برخاست
# 22 خدنگی زد بدان آهوی بد رام %~% که خون پخته جست از نافه خام
# 23 به تیزی در عقیق الماس می راند %~% نهالی در شکاف غنچه بنشاند
# 24 ز حلقه در دل شب تیر می جست %~% که گلگونش به جوی شیر می جست
# 25 نه جوی شیر بلک آن جوی خون بود %~% رو از فرهاد پرسش کن که چون بود
# 26 رهش بر سرمه دان عاج می شد %~% ز میلش سرمه دان تاراج می شد
# 27 خضر سیراب گشت اندر سیاهی %~% چکید آب حیات از کام ماهی
# 28 دهانش بر دهان و نوش بر نوش %~% میانش بر میان و دوش بر دوش
# 29 فرو خفتند هر دو سرو آزاد %~% چو شاخ سیمین بر برگ شمشاد PageV01P38
# 1 در آمد قاصد اقبال سرمست %~% به توقیع ابد منشور در دست
# 2 که خسرو چیست این حاد و خیالی %~% که عالم پر شد و گنجینه خالی
# 3 نگویم دهر پر آوازه کردی %~% که تاریخ سخن را تازه کردی
# 4 بدین رنگین خیالی پرنیان سنج %~% به جیب هفت گردون ریختی گنج
# 5 ازین مشکین عبیر مغز پرور %~% دم روحانیان کردی معطر
# 6 به پاسخ شکرین کردم زبان را %~% که ای نامت حلاوت داده جان را
# 7 به گفتن نیست چندان آرزویم %~% ولی چون باز می‌پرسی بگویم
# 8 خدایم داد چندانی خزینه %~% که دریا زو بود یک آبگینه
# 9 اگر صد سال گردانند دولاب %~% چه کم گردد ز دریا قطره‌ای آب
# 10 رها کن تا در آید هر که داند %~% برد چندانکه بردن می تواند
# 11 ببر زین خانه رختم جمله بی ms40 مزد %~% که رخت خود حلالت کردم ای دزد
# 12 به یک تحسینت ای همدم حلال است %~% وگر دشنام گوئی هم حلالست
# 13 عروسی را که برقع کرده‌ام باز %~% ندارد وسمه‌ای بر ابروی ناز
# 14 وگر بینی مکرر معین بکر %~% ز سهو طبع دان نز سستی فکر
# 15 نظامی کآب حیوان ریخت از حرف %~% همه عمرش در این سرمایه شد صرف
# 16 چنان در خمسه داد اندیشه را داد %~% که با سبع شدادش بست بنیاد
# 17 ولی ترسیدم از گل خنده باغ %~% که دانم رقص کبک از جستن زاغ
# 18 فراغ دل مرا از صد یکی بود %~% هوس بسیار و فرصت اندکی بود
# 19 بدین ابجد که طفلان را کند شاد %~% مثالی بستم از تعلیم استاد
# 20 گرش شیرین نخوانی باربد هست %~% وگر جان نیست باری کالبد هست
# 21 گرم فرصت دهد زین پس خداوند %~% کنم حلوای او را تازه زین قند
# 22 گشاد او پنج گنج از گنجه خویش %~% بدان پنج آزمایم پنجه خویش
# 23 که تا گوید مرا عقل گرامی %~% زهی شایسته شاگرد نظامی
# 24 نخست از پرده این صبح نشورم %~% نمود از مطلع الانوار نورم
# 25 پس از کلک چکید این شربت نو %~% که نامش کرده‌ام شیرین و خسرو
# 26 بقا را گر تهی ناید خزینه %~% سه گنج دیگر افشانم ز سینه
# 27 در آغاز رجب فرخ شد این فال %~% ز هجرت شش صد و هشت ونود سال
# 28 وگر پرسی که بیتش را عدد چیست %~% چهار الف و چهارست و صد و بیست
PageV01P39 ms41