######OpenITI#


#META# title: matlaolanvar
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/khosro/matlaolanvar/

#META#Header#End#

# 1 ای دو جهان ذره از راه تو %~% هیچتراز هیچ به درگاه تو
# 2 پشت فلک طوق سجود از تو یافت %~% شام عدم صبح وجود از تو یافت
# 3 یافته از درگه تو فتح باب %~% بارگه ان الینا ایاب
# 4 هست کن هر چه بعالم توئی %~% وانکه همه نیست کند هم توئی
# 5 چون ز فنا نیست شود هستیم %~% جام رضا بخش از آن مستیم
# 6 من که بوم خاک زبون آمده %~% صورتی از نیست برون آمده
# 7 تا کنم از هستی خود با تو یاد %~% کز خود هستی خود شرم باد
# 8 گر تو ز موجود نباشد بزیست %~% آدمی فانی و معدوم کیست
# 9 چون سر دعوی کشد آن کس زهست %~% کو ز قفای دو عدم گشت پست
# 10 هستی مطلق که درو حق تراست %~% آن ز تو گوئیم که مطلق تراست
# 11 فکرت ما را سوی تو راه نیست %~% جز تو کس از سر تو آگاه نیست
# 12 در تو زبان را که تواند نهاد %~% های هویت که تواند گشاد
# 13 راز تو بر بیخبران بسته در %~% باخبران نیز ز تو بیخبر
# 14 وصف تو ز اندازه دانش فزون %~% کار تو ز اندیشه مردم برون
# 15 هیچ کس از پیچ کمندت نجست %~% حبل قضای تو که یارد گسست
# 16 حکم ترا در خم این نه زره %~% رشته درازست گره بر گره
# 17 زین همه دندان کواکب به گاز %~% یک گرهش را نگشادند باز
# 18 گر همه عالم بهم آیند تنگ %~% به نشود پای یکی مور لنگ
# 19 جمله جهان عاجز یک پای مور %~% وای که بر قادر عالم چه زور
# 20 به که ز بیچارگی جان خویش %~% معترف آئیم به نقصان خویش
# 21 بر درت ای مایه ده زندگی %~% پیشه ما چیست بجز بندگی
# 22 سوی تو نی دعوی طاعت بریم %~% عاجزی خود به شفاعت بریم
# 23 ای به نوازش در خود کرده باز %~% از من و از ms01 طاعت من بی‌نیاز
# 24 نفس مرا کوست سزای گداخت %~% گر ننوازی که تواند نواخت
# 25 گم شدگانیم در این تنگنای %~% ره تو نمائی که توئی رهنمای
# 26 راه چو در پرده کارم دهی %~% باز کن آن پرده که بارم دهی
# 27 گرچه بزنجیر درک در خورم %~% طوق ده از سلسله کوثرم
# 28 ده به صراطم قدمی مستقیم %~% تا ز پل آن سوی گرایم سلیم
# 29 در ره اسلام دلی بخش نرم %~% دیده از آن نرم ترم ده ز شرم
# 30 بینش من تیره شد از کار خویش %~% سرمه سپیدم ده از انوار خویش
# 31 دیو بس انبوه و پریشان تنم %~% بدرقه ده که بر ایشان زنم
# 32 زین دل آلوده که خون منست %~% مزبله دیو درون منست
# 33 در ره خویشم روشی بخش تیز %~% تا کنم از خویش بسویت گریز
# 34 زین دم غفلت که درونم گرفت %~% نفس زبونگیر زبونم گرفت
# 35 قوت شیرینم چنان ده به چنگ %~% که آهوی من باز رهد زین پلنگ
# 36 آنچه بود مصلحت کار من %~% دور مدار از من و کردار من
# 37 تا ندهد فضل تو باران فراخ %~% کشته کس برندهد نیم شاخ
# 38 تخم عمل ده که بکارش برم %~% ابر کرم بخش کزان بر خورم
# 39 گوشم از ان ابر پر آوازه کن %~% گلشن امید مرا تازه کن
# 40 آن عملم بخش که بی گفتنی %~% پیش تو ارزد به پذیرفتنی
# 41 چون بحساب عمل افتد شمار %~% حکم به دستور عنایت سپار
# 42 حرف سیاهم که وبال منست %~% سلسله گردن حال منست
# 43 از رقم عفو دلم شاد کن %~% خط امانم ده و آزاد کن PageV01P01
# 1 ای ز ازل گوهر پاک آمده %~% گوهر تو زیور خاک آمده
# 2 چنبر نه چرخ بسی بیخت خاک %~% تا تو برون آمدی ای در پاک
# 3 آن خلقی تو که ز روز نخست %~% کون به مهمانی شش روز تست
# 4 خود ز پدر گر چه کنون آمدی ms02 %~% یا پدر از حجله برون آمدی
# 5 دفتر معنی تو ز بر خوانده %~% تخته اسما ز پدر خوانده
# 6 عرصه عالم به مسافت تراست %~% دولت آدم به خلافت تراست
# 7 نعل دگرگون زده اسپ به طعن %~% بر رخ ابلیس شده داغ لعن
# 8 چرخ و زمین امر قضایت نبشت %~% لوح و قلم سر هدایت نبشت
# 9 حبل و رید تو فگنده بلند %~% در شرف کنگر الله کمند
# 10 نور تو هنگامه انجم شکست %~% دست تو تسبیح ملایک گسست
# 11 جان و جهان همه عالم تویی %~% وانچه نگنجد به جهان هم تویی
# 12 هفت در از گوهر تیغ تو زنگ %~% نه کمر از دور میان تو ننگ
# 13 گنج خدا را تو کلید آمدی %~% نز پی بازیچه پدید آمدی
# 14 چرخ که از گوهر احسانت ساخت %~% آیینه صورت رحمانت ساخت
# 15 آینه زینگونه که داری بچنگ %~% آه و هزار آه که داری به زنگ
# 16 ور تو همان آب و گلی در سرشت %~% پخته شو از مایه گلخن خشت
# 17 مرتبه‌ای جو که برانی به ماه %~% کس نخورد شربت باران ز چاه
# 18 بس که مه نور ره بالا گزید %~% اول ذوالنون شد و پس بایزید
# 19 هیچ کسی ره سوی بالا نیافت %~% تا قدم از همت والا نیافت
# 20 برنروی یک قدم از جای خویش %~% تا ننهی بر دو جهان پای خویش
# 21 دیده اندیشه فلک بیز دار %~% رخنه ببین پیک نظر تیز دار PageV01P02
# 1 هر چه درین چره کهن ساختند %~% قالبی از بهر سخن ساختند
# 2 لیک نیفتاد به روی ز می %~% قالب این سکه به از آدمی
# 3 زنده به جز آدمیان نیست کس %~% کادمی از ناطقه زنده است و بس
# 4 پس چو چنین است سخن جان ماست %~% وانکه بد و زنده بود زان ماست
# 5 این خرد و نطق که زان تواند %~% هر دو به هم شیره جان تواند
# 6 گر به خرد گنج نهان داده‌اند ms03 %~% لیک کلیدش به زبان داده‌اند
~~PageV01P03
# 1 زاهدی از خوان رضا توشه گیر %~% گشت ز غوغای جهان گوشه‌گیر
# 2 شد ز بسی سجده پنهانیش %~% خاک زمین صندل پیشانیش
# 3 تا به نود سال درین داوری %~% داشت ز توفیق خدا یاوری
# 4 صبح دمی خضر ز خضرای دشت %~% سوی نهان خانه رازش گذشت
# 5 گفت ز علمی که مرا داده‌اند %~% معرفت هر دو سرا داده‌اند
# 6 می نگرم کاین عمل صدق زای %~% می کنی و می نپذیرد خدای
# 7 پیر ز حالت چو گلی بر شگفت %~% استنم از طرب افشاند و گفت
# 8 گر نپذیرد ز من هیچ کس %~% آنکه نگه می‌کند آنم نه بس
# 9 من عمل خویش کنم بنده وار %~% آن که خدائیست برانم چه کار
# 10 خسرو اگر دین طلبی کار کن %~% طاعت یزدان کن و بسیار کن PageV01P04
# 1 چون تن آدم ز گل آراستند %~% خانه جان بهر دل آراستند
# 2 آدمی آن است که در وی دل است %~% ور نه علف خانه آب و گل است
# 3 دل نه همان قطره خون است و بس %~% کز خود و اشام برادر نفس
# 4 دل اگر این مهره آب و گل است %~% خر هم از اقبال تو صاحبدل است
# 5 لیک دل آن شد که هوایی دروست %~% و ز طرفی بوی وفایی در اوست
# 6 زنده به جان خود همه حیوان بود %~% زنده به دل باش که عمران بود
# 7 غمزده به جان که غم اندوز نیست %~% سوخته به دل که در او سوز نیست
# 8 سردی دل مردگی دل بود %~% خون چو به تن سرد شود گل بود
# 9 ز اهل تکلف نتوان یافت سود %~% تا نبود شعله هستی فروز
# 10 عشق زبانی ز هر افسرده پرس %~% سوزش آن از دل آزرده پرس
# 11 ذوق نمک گر چه زبان را خوش است %~% چون به جراحت فگنی آتش است
# 12 خون دل سوختگان باشد آب %~% گریه کند بر سر آتش ms04 کباب
# 13 گر چه کس از خسته نه کاوش کند %~% ریش نمک خورده تراوش کند
# 14 نافه که بو از همه سو گرددش %~% پوست کجا بره بو گرددش
# 15 آه گواه دل غمکش بود %~% دود به غمازی آتش بود
# 16 موم بود دل که ز عشق است زار %~% کو بگداز اوفتد از یک سرار
# 17 هست چو دیوار تن رود سیر %~% کاه گلی کرده و سنگی به زیر
# 18 خرقه آلوده ز صدق است دور %~% هیزم تر دود برارد نه نور
# 19 سوخته را جنبش والا بود %~% کوشش آتش سوی بالا بود
# 20 مشعله عشق چو شد خانگی %~% سوخته شد عقل به پروانگی
# 21 کشته این تیغ سیاست بس است %~% آنکه امان یافت ازو کم کسی است
# 22 راند چو بر تخته هستی قلم %~% عالیها سافلها زد رقم
# 23 ز له به مهمانی انسان نهاد %~% داغ به پیشانی شیطان نهاد
# 24 راند چو بر خصم کهن کینه را %~% کشت به خاک آتش دیرینه را
# 25 قاعده خاک بر اختر کشید %~% رایت آتش به زمین در کشید
# 26 جام چه آگه که چه صهباست این %~% غوک چه داند که چه دریاست این
# 27 هشت حدیقه چمن این گلند %~% چار فرشته مگس این ملند
# 28 چرخ که زیر است و زبر هر نفس %~% زیر و زبر کرده عشق است و بس
# 29 روح درین زاویه بیگانه‌ای است %~% عقل درین سلسله دیوانه‌ای است
# 30 آنکه چشید این قدح تلخ فام %~% تلخ شدش چشمه حیوان به کام
# 31 شربت شیری به خماری خورند %~% باده تلخ از پی کاری خورند
# 32 چاشنی باده تلخ آنکه یافت %~% روی ز شیرینی عالم بتافت
# 33 شیفته از بوی می‌افتد خراب %~% عارف هشیار ز بوی گلاب
# 34 جان به یکی جرعه که این نکته ریخت %~% کرد خرد حمله و بیرون گریخت
# 35 زنده نه آن است که جانی دروست %~% اوست که از عشق نشانی در اوست
# 36 جان که ms05 نه عشقش بود آن بازی است %~% عشق نه بازی است که جان بازی است
# 37 چند بری عشق به بازی به سر %~% عشق دگر باشد و بازی دگر
# 38 مرد که در عشق بجان فرد نیست %~% گر صف کافر شکند مرد نیست
# 39 زنده دلان خوش ز غم دل شوند %~% جانوران پاک به بسمل شوند
# 40 پاک روانی که به آگاهی اند %~% کشته حق چون ملخ و ماهی اند
# 41 به که درین ره به رضا ایستی %~% رنجه شوی چون به قضا ایستی
# 42 گر همه بر دیده زند دوست تیر %~% منت بر دیده نه و در پذیر
# 43 چون تو فغان از سر خاری کنی %~% به که جز از عشق شماری کنی
# 44 دل که اسیر رخ رنگین بود %~% موم شود گر چه که سنگین بود
# 45 خار اگر چند بود تیزتر %~% آتش سوزنده ازو تیزتر
# 46 هر بت زیبا که جمالش بود %~% فتنه نیازاده خالش بود
# 47 مردن عاشق نه ز غمخواری است %~% کز پی جان غمزده به دلداری است
# 48 نز هوس است این همه آشوب دل %~% هست بتان را مژه جاروب دل
# 49 دل که بود شیفته‌ئی از خود است %~% حاجبی ابروی خوبان بد است
# 50 سیمبرانی که تو بینی چو ماه %~% عقرب جان‌اند ز زلف سیاه
# 51 طره‌شان دزد ولایت زن است %~% نرگس شان آهوی شیر افگن است
# 52 گر چه همه چشم و چراغ دلند %~% سوخته داند که چه داغ دلند
# 53 مایه مهراند ولی کینه‌جوی %~% دشمن جانند ولی دوست روی
# 54 آفت تقوی لب می نوششان %~% زلف بلای به بناگوششان
# 55 چون خط‌شان سرمه دهد در شراب %~% کیست کز آن باده نگردد خراب
# 56 دل شدگان را رخ زیبا مل است %~% مستی بلبل نه ز مل کز گل است
# 57 گر نبود دیده شهوت گرای %~% چیست به از دیدن صنع خدای
# 58 دیده خوبان است به شهوت وبال %~% قند چو می‌گشت نباشد حلال ms06
# 59 گر نگری پاک رخ لاله فام %~% نیست گل و لاله به دیدن حرام
# 60 آنکه ز حق پاکی چشمش عطاست %~% منع ز رخسار بتانش خطاست
# 61 دیده که در وی نظر پاک نیست %~% سرمه آن دیده به جز خاک نیست
# 62 دیده نباشد که نظر نیستش %~% کور چه بیند که بصر نیستش
# 63 دل چو رخ خوب تمنا کند %~% دیده به ناچار تماشا کند
# 64 زانچه که دل را غم آوارگی است %~% دیده چه آگاه که نظارگی است
# 65 زان دل آزرده خرابی کند %~% کو چو نمک یافت کبابی کند
# 66 هر صنمی را که نمک بیشتر %~% خسته دلان را دل ازو ریش‌تر
# 67 حسن نه نیکویی رنگ است و پوست %~% هر چه کند جای به دلها نکوست
# 68 نیست غم از رنگ و صفایی که هست %~% ناز و کرشمه است بلایی که هست
# 69 آنکه در و شوخی خوبان کم است %~% میل بد و هست ولی یکدم هست
# 70 نافه که بوییش نباشد به پوست %~% خون فشرده نتوان داشت دوست
# 71 خوب که او حسن نداند فروخت %~% سینه ز آتش نتواند بسوخت
# 72 باغ چه داند که چه چیزش خوش است %~% گل چه شناسد که چرا دلکش است
# 73 لاجرم آنکس که به گل روی کرد %~% داد ز دستش چو دمی بوی کرد
# 74 آدمی است آنکه بلای دل است %~% افت پوشیده برای دل است
# 75 هستی این طایفه سر تا قدم %~% عاشق و معشوق شد و عشق هم
# 76 آنکه دماغ بشر این بوی یافت %~% قابل آن بود از ان روی یافت
# 77 سوخته را دل بود از صبر دور %~% آتش سوزنده نباشد صبور
# 78 دل که به سوی رخ دلکش بود %~% هست چو مومی که بر آتش بود
# 79 ای که ز جانان کنی افسانه‌ای %~% کم نتوان بود ز پروانه‌ای PageV01P05
# 1 گلخنی کرد به شاهی نگاه %~% رفت دلش در خم گیسوی شاه
# 2 شه چو به ms07 گرما به رسیدی فراز %~% سوخته برویش برابر نماز
# 3 در رخ شه دیدی و بگریستی %~% گاه به مردی و گهی زیستی
# 4 شاه در و دید و دریافتی %~% در دل از آن سوز اثر یافتی
# 5 کردی از آن گریه دزدیده جوش %~% خنده دزدیده نهفتی بنوش
# 6 روزی از آن غم که غانش گرفت %~% جذبه عاشق رگ جانش گرفت
# 7 رخش ز گرما به دگر سوی تافت %~% گرم سوی گلخنی خود شتافت
# 8 گلخنی سوخته کان سوی دید %~% تاب نیاورد چو آن روی دید
# 9 او شده زان سوی به نظاره غرق %~% سوی دگر شعله گرفتش چو برق
# 10 سوخت ز تن نیمی و برخاست دود %~% او به تماشا ز خود آگه نبود
# 11 سوختنش دید چو معشوق خام %~% تا به دود سوخته بود او تمام
# 12 ای که بمیری ز تف یک شرار %~% لاف چو خسرو مزن از عشق یار PageV01P06
# 1 از پی میراث یکی خشم ناک %~% ریخت به کین خون برادر به خاک
# 2 تیغ به خون شسته ز پهنای دست %~% پیش در میر ولایت گذشت
# 3 دید دو برنای چو سرو بلند %~% یافته ز آسیب گناهی گزند
# 4 تیغ برآورده سیاست گری %~% تا به هر آسیب رباید سری
# 5 کرد یکی از جگر مهر زای %~% روی به سیاف که بهر خدای
# 6 گردن من زن قدری پیشتر %~% کو زید از من قدری بیشتر
# 7 وان دگرش گفت که بفگن سرم %~% تا مرم و مردن او ننگرم
# 8 هر یک ازین گونه در آن دستبرد %~% جان ز برای دگری می‌سپرد
# 9 مرد سیاستگر شمشیر گیر %~% ماند در ران حال تحیر پذیر
# 10 گفت چه خویشی است شما را به هم %~% وین چه طریق است وفا را به هم
# 11 هر دو نمودند که یاریم و بس %~% وین دم یاری است در آخر نفس
# 12 کرد برادر کش نظارگی %~% سر به گریبان ستمگارگی
# 13 گفت به سیاف که شمشیر ms08 کار %~% از سرشان بگذر و بر من گذار
# 14 دوست دهد جان خود از بهر دوست %~% من بکشم جان برادر ز پوست
# 15 هر که بدین گونه فتد در وبال %~% عیش حرامش بود و خون حلال
# 16 وان شغبی کان دو سه تن ساختند %~% قصه به گوش ملک انداختند
# 17 داد ملک آن دو جوان را خلاص %~% کرد به عدل این دیگری را قصاص
# 18 مرد که با خون خود آورد دست %~% چون نگری دشمن جان خودست
# 19 خسرو از اهل رحم این را مجو %~% قطع رحم را رحم الله مگو PageV01P07
# 1 کعبه روی چند به گرمای تیز %~% تشنه فتادند به دشت حجیز
# 2 چون به قدم طاقت گامی نماند %~% خون به حد جرعه به جامی نماند
# 3 بر تل تفسیده قضا می‌زدند %~% ز انده مردن سر و پا می‌زدند
# 4 دود اجل خاست ز هر بندشان %~% بی خودی از پای در افگندشان
# 5 ناگه از اطراف بیابان و دشت %~% ناقه سواری سوی ایشان گذشت
# 6 سوزش‌شان دید درونش بسوخت %~% از تف هر سوخته خونش بسوخت
# 7 گریه‌کنان آمد از اشتر فرود %~% بر سر هر تشنه روان کرد رود
# 8 شربتی از مطهره در طاس ریخت %~% زانچه خضر در لب الیاس ریخت
# 9 پیش یکی برد که این را بگیر %~% چشمه حیوان خور و تشنه ممیر
# 10 او طرفی کرد اشارت به یار %~% کوست ز من تشنه تر او را سپار
# 11 چون سوی آن برد چنان کوثری %~% کرد روان او به سوی دیگری
# 12 جست چنان هر یک از ایثار خویش %~% مرگ خود و زندگی یار خویش
# 13 دور چو ساقی ز سر آغاز کرد %~% چشم حریفان قدری باز کرد
# 14 مست نخستین که نخورد آن شراب %~% گشت مزاج از سکراتش خراب
# 15 خواجه صلا گفت و جوابش نبود %~% خاک شد آن تشنه که آبش نبود
# 16 بر دگران برد چو آن آب سرد %~% آن همه را نیز نماند ms09 آب خورد
# 17 آب نزد کاتش‌شان مرده بود %~% جان ز میان زحمت خود برده بود
# 18 شربت خود خورد نف از دل نشاند %~% و آنچه ز لب خورد ز مژگان فشاند
# 19 ماند به حیرت ز چنان مردیی %~% کاینست جداگانه جوان مردیی
# 20 هست جوان مرد درم صد هزار %~% کار چو با جان فتد آنجاست کار
# 21 ای که نداری روش آن سران %~% چند چو خسرو صفت دیگران PageV01P08
# 1 بود یدالله بوغا در مصاف %~% با یکی از کینه وران در طواف
# 2 حمله بسی کرد سوار دلیر %~% گبر ستیزنده نیامد به زیر
# 3 تا به چنان کش مکش از دستبرد %~% شد ز دو سوالت پیکار خرد
# 4 هر دو دلاور چون به کین آمدند %~% گرم ز توسن به زمین آمدند
# 5 دست به هم بر زده زان داوری %~% پای فشردند به زور آوری
# 6 حیدر کرار بسی کرد جهد %~% کاختر دشمن بزمین برد مهد
# 7 چون گه آن شد که به خون کردنش %~% دور کند بار سر از گردنش
# 8 زد به دلیری سگ زور آزمای %~% آب دهن بر رخ شیر خدای
# 9 سخت به پیچید به خشم اژدها %~% کرد ز ته صید مخالف رها
# 10 بس که در آویخت درو خشمناک %~% کان زده با دگر زد به خاک
# 11 زد سرش از خنجر و سینه شکافت %~% سر زده در پیش پیمبر شتافت
# 12 گفت رسولش که چو خصم درشت %~% به رزمی آورد به صد حیله پشت
# 13 چیست که بگرفتی و بگذاشتی %~% بار دگر دست به خون داشتی
# 14 گفت نیوشنده ایزد شناس %~% کایزدم آورد به مغز این هراس
# 15 من چو شدم چیره بر آن سخت کوش %~% آب دهن زد به رخ من ز جوش
# 16 در غضب آورد مرا نفس خام %~% در دهن نفس نهادم لگام
# 17 کانچه غزا زین غضب آرام بجای %~% بهر خودست این نه ز بهر خدای
# 18 گشت ضروری که رها کردمش %~% پس ms10 ادب از بهر خدا کردمش
# 19 آنکه جهادش ز پی دین بود %~% این کند و شرط غزا این بود
# 20 مرد غزا جز ز پی دین نکرد %~% دید بسی خسرو اگر این نکرد PageV01P09
# 1 داشت شبانی رمه در کوهسار %~% پیر و جوان گشته ازو شیر خوار
# 2 شیر که از بز به سبو ریختی %~% آب در آن شیر درآمیختی
# 3 بردی از آن آب ملمع به شیر %~% نقره چون شیر ز برنا و پیر
# 4 روزی که آن کوه به صحرای خاک %~% سیل درآمد رمه را برد پاک
# 5 آنکه جهان سوخته شیر کرد %~% سوخته شد ناگه از آن شیر سرد
# 6 شیر خنک از تف و تابش بسوخت %~% جمله آن شیر ز آبش بسوخت
# 7 خواجه چو شد با غم و آزار خفت %~% کارشناسیش در آن کار گفت
# 8 کان همه آب تو که در شیر بود %~% شد همه سیل و رمه را در ربود
# 9 مرد شبان زان سخن آمد ستوه %~% ماند سرافگنده چو سیلاب کوه
# 10 خسرو اگر دین طلبی از خدای %~% زین دل خاین به دیانت گرای PageV01P10
# 1 صبح دمی رفت مسیحا به دشت %~% سبزه صحرا به دمش زنده گشت
# 2 بی خردی در رخ آن گنج زار %~% کرد به دشنام زبان را در آن
# 3 هر چه که گفت او سخن ناصواب %~% زین طرفش بود به رحمت جواب
# 4 او به خصومت همه نفرین فزود %~% وین به لطافت همه تحسین نمود
# 5 گر چه زد او خنجر پهلو گزای %~% بود ز عیسی نفس جان فزای
# 6 گفت رفیقی که نگونیت چیست %~% پیش زبون گیر زبونیت چیست
# 7 زو چو به رویت ستم افزون بود %~% تو سخن از لطف کنی چون بود
# 8 گفت مسیح از دم روح اللهی %~% کای ز دمم جان تو بی آگهی
# 9 هر کس از آن سکه که در کان اوست %~% آن بدر آرد که به دکان اوست
# 10 او خم ms11 سرکه است کجا می‌دهد %~% وانکه نباتست به دل کی دهد
# 11 من نشوم چون ز وی افروخته %~% او شود از من ادب آموخته
# 12 من که ز دم مایه ده جان شدم %~% این صفتم داد خدا زان شدم
# 13 خلق نکو باد مسیحا بود %~% پاسخ بد مرگ مفاجا بود
# 14 خسرو اگر خوش دمی از هم دمان %~% رو که تویی عیسی آخر زمان PageV01P11
# 1 باغ در ایام بهاران خوش است %~% موسم گل با رخ یاران خوشست
# 2 چون گل نوروز کند نافه باز %~% نرگس سرمست در آید به ناز
# 3 سبزه برآرد خط عاشق فریب %~% از دل بیننده رباید شکیب
# 4 برگ شود بر گل نسرین فراخ %~% آب چکد ز ابر بر اندام شاخ
# 5 سرو تر اندام ز لطف صبا %~% از خز بی‌تار بپوشد قبا
# 6 تازه شود لاله چو رخسار دوست %~% غنچه نوخیز نگنجد به پوست
# 7 بر رخ گل غازه کند لاله زار %~% جلوه‌کنان دست برآرد چنار
# 8 از خط سنبل که معنبر شود %~% خاک چمن غالیه‌تر شود
# 9 ابر بگرید به رخ بوستان %~% باغ بخندد چو لب دوستان
# 10 تا بنهد بر جگر لاله داغ %~% گل همه از باد فروزد چراغ
# 11 بط ز ترانه که برود آورد %~% فاختگان را به سرود آورد
# 12 گر چه کند مرغ ز مستی خروش %~% نیز نهد بر سر گل پا به هوش
# 13 با ز چو گل رخت بریزد ز خار %~% خنده فراموش کند لاله‌زار
# 14 باغ دهد حله رنگین به باد %~% غنچه ببندد لب شیرن کشاد
# 15 سرو سرافراشته پست اوفتد %~% در ورق لاله شکست اوفتد
# 16 نافه شکوفه ندهد بوی مشک %~% پر شکند فاخته از شاخ خشک
# 17 مرغ خورد بر گل نسرین دریغ %~% باد بیارد به سر سبزه تیغ
# 18 نسترن از شاخ درافتد نگون %~% خشک شود در جگر لاله خون
# 19 سرد شود چشمه چو افسردگان %~% زرد شود سبزه چو گل خوردگان
# 20 شاخ بنفشه ms12 که ز جا بر شود %~% کز دمه دیده عبهر شود
# 21 برهنه گردد چمن حله پوش %~% شاخ دهد مژده به هیزم فروش
# 22 خنجر سوسن چو فتد بر زمین %~% سایه ببر ز سر یاسمین
# 23 ابر نیارد گهری از سپهر %~% خار نخارد سر نسرین به مهر
# 24 عهد جوانی که بهار تن است %~% نسبتش اینک هم ازین گلشن است
# 25 تا بود اسباب جوانی به تن %~% روی چو گل باشد و تن چون سمن
# 26 تازه بود مجلس یاران به تو %~% جلوه کند صف سواران به تو
# 27 شیفتگان دیده به رویت نهند %~% رخت هوس بر سر کویت نهند
# 28 نکهت گیسو چو نسیم سحر %~% رنگ بناگوش چو نسرین تر
# 29 نرگس تو باده نداند گناه %~% غنچه تو خنده ندارد نگاه
# 30 تاب دهد چهره ز برنایست %~% میل کند سینه به رعناییست
# 31 دیده سوی فتنه پرستی کشد %~% دل همه در شوخی و مستی کشد
# 32 ناز کنی ناز کشندت به جان %~% دل طلبی نیز دهندت روان
# 33 روز چه جویی به شبت آن رسد %~% تا شب تو نیز به پایان رسد
# 34 نوبت پیری چو زند کوس درد %~% دل شود از خوش دلی و عیش سرد
# 35 گونه رخسار به زردی زند %~% آتش معده دم سردی زند
# 36 موی سپید از اجل آرد پیام %~% پش خم از مرگ رساند سلام
# 37 در تن و اندام در اید شکست %~% لرزه کند پای ز سستی چو دست
# 38 چشم شود منزوی از خانها %~% رخته شود رسته دندانها
# 39 قوت دل بشکند و زور تن %~% پوست جدا گردد چون پیرهن
# 40 چنگ صفت رگ جهد از پشت پیر %~% تار بخندد چو کهن شد صریر
# 41 عشق بتان بار بریزد ز دوش %~% دیگ هوس باز نشیند ز جوش
# 42 تیره شود مشعله نور عین %~% دل به مصلا کشد از کعبتین
# 43 خشک شود عمده با زو چو کلک %~% سست شود مهره گردن ز ms13 سلک
# 44 کند شود باد هوا را سنان %~% میل ز معشوق بتابد عنان
# 45 از می و گلزار فراغ اوفتد %~% زهد ضروری به دماغ اوفتد
# 46 بر همه این دو دمادم رسد %~% از همه بگذشته به ما هم رسد
# 47 آن که ایام جوانی گذشت %~% عمر بدان گونه که دانی گذشت
# 48 تیر قدی بر سر پیری نژند %~% گفت به بازی که کمانت به چند
# 49 گفت مکن نرخ تهی مایگان %~% رو که هم اکنون رسدت رایگان
# 50 عهد بهار از گل شبگیر پرس %~% ذوق جوانی ز دل پیر پرس
# 51 پیر شناسد که جوانی چه بود %~% تا نرود از تو ندانی چه بود
# 52 فارغی از قدر جوانی که چیست %~% تا نشوی پیر ندانی که چیست PageV01P12
# 1 شکر خدا را که ز فضل خدای %~% گشت مزین چو بهشت این سرای
# 2 بیست خزانه است درو پر ز گنج %~% بیست خزینه ز صد و بیست و پنج
# 3 ور همه بین آوری اندر شمار %~% سه صد و ده بر شمر و سه هزار PageV01P13
# 1 یارب از آیین صواب خودم %~% هم تو بیاموز جواب خودم
# 2 بو که ز نزدهت گه درالسلام %~% بوی علیکی رسد و السلام
PageV01P14 ms14