######OpenITI#


#META# CREATED: 2022-12-22T18:11:54.667609+00:00

#META# CREATED BY: eScriptorium vv0.10.5b

#META#Header#End#

# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_34.png)

# ~~فرهاد و گلمتان
# ~~به نام آن که از مهر دل افروز
# ~~شب دیجور دلها را کند روز
# ~~بر افرازندهآ سرو از سرسنگ
# ~~بر افروزندهآ مهر از دل تنگ
# ~~لطافت بخش سرو ناز بستان
# ~~طراوت بخش گلهای گلستان
# ~~بقدرت نقشبند هردو عالم
# ~~حیال انگیز نقش روی آدم
# ~~ن دو کون ازجود او موجودگشته
# ~~نبوده عالم از وی بود کشته
# ~~به حکمت چرخ را برپای کرده
# ~~مه و مهرش جهان آرای کرده
# ~~نموده دور چرخ وخط محور
# ~~به صنع خویش بی پرکارومسطر
# ~~ز شکل اختر و ازطاس کردون
# ~~نموده هرزمان نقشی دگرگون
# ~~نظر بگمار برخورشید و ماهش
# ~~ببین نقش حیال کار کاهش
# ~~1 زساراو خوش الحان گشته ناهید
# ~~ر مهر او جهان افروز خورشید
# ~~ببین ز آثار حسن نقش افلاک
# ~~منقش گشته روی تختهآ حال
# ~~ز انجم بر فلک ننمود چهری
# ~~که همراهش نکرد آثار مهری
# ~~ز حاک تیره گردی بر نینگیخت
# ~~که باهرذرهاش مهری نیامیخت PageV00P034
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_35.png)

# ~~پی آشفتن قمری و بلبل
# ~~به شبنم شست روی لاله وکل
# ~~15 حوشاچشمی که دارد نور بینش
# ~~ببیند حسن و لطف آفرینش
# ~~که بیند صنع صانع رایک ازصد
# ~~ببین صنعش بقدر بینش خود
# ~~اکر جویندهآ نقاش چینی
# ~~مشو غافل زهر نقشی که بینی
# ~~ببین ازوی کلستان را بصد رنک
# ~~ببین خوشروی از وی لاله برسنگ
# ~~ازو گلگونهآ رحسارهآ کل
# ~~وزو آوازهآ دستان بلبل
# ~~20 به پیران سر ازو سرسیز شمشاد
# ~~کمینه بندهآ او سرو آزاد
# ~~ببین زو آب لاله آتش آمین
# ~~ببین زو چشم نرگس فتنه انگیز
# ~~دل نسرین شده خرم به سیمش
# ~~دماغ کل معطر از نسیمش
# ~~هوایش داده خوشیوئی سمن را
# ~~معطر کرده بویش یاسمن را
# ~~ازو گشته لب شیرین شکر پاش
# ~~وزو شکر بهشیرینی شده فاش
# ~~25 زهی صانع که ذاتش بی چه و چون
# ~~جلالش از خیال و وهم بیرون
# ~~قلم کاول زیان بسته بگشود
# ~~روان شد بر زبانش نام معبود
# ~~پدید آرندهآ چرخ مدور
# ~~شده انجم ز ms001 صنع او منور
# ~~منزه از همهآ اندیشه ذاتش
# ~~رحیم وراحم ورحمن صفاتش
# ~~چه گویم چندوچون در حمد بیچون
# ~~که هست از فکرو از اندیشه بیرون
# ~~* چوبیجون است چون گویم ثنایش
# ~~همی دانم که میدانم خدایش
# ~~حدای هردو عالم دانم او را
# ~~به هشت اوصاف دایم خوانم اورا
# ~~الهی برزیان نامت چو رانم
# ~~خیال حمد کستردن ندانم
# ~~زبانی از برای محمدت کو
# ~~بده یارب زبان محمدت کو
# ~~نظر کن بردل این تودهآ حاک
# ~~که تا گوید ثنایت از دل پاک
# ~~35 دل عارف که از غم شد مکدر
# ~~سه نور معرفت گردان منور
# ~~قرهاد و کلستان PageV00P035
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_36.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~درنعت سبد العرسلبن وخاتم النببین علیه افضل الصلوة
# ~~واکمل التحبات
# ~~چو نور چشم داری دیده بگشای
# ~~دلا چون مهرداری مهر بنمای
# ~~نظر میکن که در گلمزار باغی
# ~~چونر کس با غرا چشم و چراغی
# ~~کشاده زولب پر خنده داری
# ~~گلی آن به که دل فرخنده داری
# ~~همان بهتر که باگل خوش برائی
# ~~وکر خاری ز کلمزار صفائی
# ~~بخندی همچو غنچه بادل تنک
# ~~60 چنان خوشتر که با گلهای خوشرنگ
# ~~دمی بر سبزهای آرام کیری
# ~~به بیماری چو نرکس جام کیری
# ~~دمی باکام دل همدست گردی
# ~~زبوی کل چو بلبل مست کردی
# ~~به مدح مصطفی لب بر کشائی
# ~~بصد دستان شوی دستان کرائی
# ~~مه و خورشید چشم اهل بینش
# ~~کل صد برگ باغ آفرینش
# ~~هوایش عطر بخش نافةآ چین
# ~~5 نسیمش زیب بستان ریاحین
# ~~ز بویش بلبلانرا راست دستان
# ~~زرنگش حسن گلهای گلستان
# ~~پریشان کشته از مویش بنفشه
# ~~شنیده بوی کیسویش بنفشه
# ~~وزو افلاک را نور جهان بین
# ~~ازو روی زمین رازیب و آئین
# ~~زنور لطف حق ذات و صفاتش
# ~~غرض از آفرینش بوده ذاتش
# ~~جه شاید کفت محبوب حدار
# ~~ود چه آرایش دهم مدح و ثنارا
# ~~کجا از مثل ما آید ثنایش
# ~~کسی کورا ثناکوید حدایش
# ~~تحیات از ره تعظیم و اجلال1
# ~~ز یزدان بر محمد باد و برآل
# ~~روان ms002 امتش بادا به راحت
# ~~براصحابش زرحمان باد رحمت
# ~~سعادت کارساز این ضعیف است
# ~~که از لطف حداجدم شریف است
# ~~بدین شکر است جانم در عبادت
# ~~55 مرافخر است دایم زین سعادت PageV00P036
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_37.png)

# ~~وصیت این چنین دارم من ازجد
# ~~که باشد نام فرزندان محمد
# ~~بدان گفتار تا اکنون ستادیم
# ~~محمد نام فرزندان نهادیم
# ~~ز فرزندم بد آن پیشین محمد
# ~~شش آمد بابدیع الدین محمد
# ~~الهی جمله را بخشا بدان نام
# ~~بر ایشان خاص کردان رحمت عام
# ~~6 زلطف خویش ایشان را بیامرز
# ~~میاور جرمشان بر روی هرکز
# ~~به قعل ارچند بشکستیم خودرا
# ~~به اسم آخر براو بستیم خودرا
# ~~شفاعت حواه عارف باد احمد
# ~~به شفقت باد با عارف محمد
# ~~در مدح سلطان الاعظم مالک الرقاب الامم فرمان فرمای
# ~~عرب والعجم معزالدنباوالدین شیخ اویس
# ~~چو کردم زیب این فرحنده دفتر
# ~~پس از حمد خدا نعت پیمبر
# ~~ز اولاد وز اصحاب و زاخیار
# ~~سخن را زینتی آمد پدیدار
# ~~د6 کنون از دولتش پیرایه باید
# ~~ز مدح خسروش سرمایه باید
# ~~بگویم چون سعادت کرد تقریر
# ~~دعای دولت شاه جهانگیر
# ~~شهشاه زمین و چرخ دوار
# ~~جهان بخش وجها نکیروجهاندار
# ~~صیای انجم اولاد آدم
# ~~کیومرت دوم خاقان اعظم
# ~~همای عهد سلطان سلاطین
# ~~جم ثانی معز دنیاء والدین
# ~~با مه نو شیخ اویس مشتری فر
# ~~که مهر از طلعتش کردد منور
# ~~ستاره لشگری گردون سریری
# ~~حدیوی تاج بخشی تخت گیری
# ~~حایش سجده گاه سر فرازان
# ~~در او مسکن مسگین نوازان
# ~~دلریشان شده آسیب ریشی
# ~~به عهدش گرگرا بامیش خویشی
# ~~ی برکس نیارد کرد زوری
# ~~به دورش کین کشد ازمار موری
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P037
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_38.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~75 کرم زوری در ایامش کمان است
# ~~زدست سرورانش بر کمان است
# ~~کسی سرگشتهآ نبود در زمانش
# ~~مگر روز وغا گرز گرانآش
# ~~که یارد سر کشی کرد آشکار
# ~~مکر قد نگار سرو بالا
# ~~ستم را دسترس نبود بکس بر
# ~~مگر بر عاشق بیدل ز دلیر
# ~~ز دست جور ms003 ناید بانگ و غلغل
# ~~مکر از عشق گل فریاد بلیل
# ~~80 نماند آشوب را جای نشانه
# ~~مکر در زلف دلیندان ز شانه
# ~~اثر از فتنه جائی نیست پیدا
# ~~مکر در کوشهآ چشمان شهلا
# ~~اگرچه پیش از این از حکم یزدان
# ~~بدست ظلم ویران گشت ایران
# ~~ز ایران دولت و اقبال بر کشت
# ~~بپای پیل نکبت پی سپرکشت
# ~~بشد باد درفش کاویانی
# ~~سعادت ماند بی تاچ کیانی
# ~~85 برفت از مملکت رسم امارت
# ~~بر آوردند یکسر دست غارت
# ~~درازی یافت هرجا دست بیداد
# ~~خرابی یافت یکسر ملک آباد
# ~~بهشت آباد ایران آنچنان شد
# ~~که دوزخ باعذاب آن جنان شد
# ~~ز سوز سینهآ صاحب نفیران
# ~~دارا رحمت آمد بر اسیران
# ~~به سلطان داد تاج و تخت شاهی
# ~~مطیعش کرد از مه تابه ماهی
# ~~9 سمند ملک زیر رانش آورد
# ~~جهان زیرسم یکرانش آورد
# ~~سعادت یافت دیگر تاج شاهی
# ~~درفش کاوه برمه شد ز ماهی
# ~~نهاد از نواساس عدل بنیاد
# ~~به عدل و داد عالم کرد آباد
# ~~ز ایران باز دو لتخانه ای ساخت
# ~~بهشت آبادی ازویرانه ای ساحت
# ~~مهی مهر فلک کرچه نهان بود
# ~~شب دیجور بی مهری عبان بود
# ~~95 به چشم بخت فرزندان آدم
# ~~سیه چون روی ظالم بود عالم
# ~~درین شب ماهتاب دولت شاه
# ~~منور کرد عالم از سرگاه
# ~~ظهورش کرد ظاهر گاه دولت
# ~~ظهور کوکب بخت و سعادت PageV00P038
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_39.png)

# ~~ر برح طالع او کشت تعیین
# ~~در آن عدلی کز آن نوشین روانست
# ~~طلوع آفتاب دولت و دین
# ~~100 در آن یخشش کر آن ناموس و تام است
# ~~کمینه بنده اش نوشین روان است
# ~~در آن میدان که یکرانش بتازد
# ~~عزارش همچو کیخسر و غلام است
# ~~دمش همچون دم عیسی روان بخش
# ~~زمینش بر فلک کردن فرازد
# ~~غلط گفتم ندارد رخش یارا
# ~~دم باد صبایش همسر رخش
# ~~صبااسب و سلیمان شدجهان بخش
# ~~نه پی برپی نهد باد صبا را
# ~~105 به گاه حمله روز کارزارش
# ~~به پیش اوچه ms004 باشد رستم و رخش
# ~~به حونخواهی چودریا گرزیدجوش
# ~~چه باشد رستم و اسفندیارش
# ~~چو باشد عزم رزم هفتخوانش
# ~~ترحم روید از خون سیاوش
# ~~به گاه مهر گیرد کام ازو دهر
# ~~شود زومنهزم هفت آسمانش
# ~~کفش گاه جهانداری چومیغ است
# ~~به گاه کینه گیرد مار ازو زهر
# ~~11 زروی ناز کی خوشترزجان است
# ~~جها نگیری چو خور شیدش به تیغ است
# ~~صباگر بوی او آردیه یستان
# ~~جهان جان وبل جان جهان است
# ~~چه داندخامه وصفش کرد تحریر
# ~~ز کل تا حشر آید نکهت جان
# ~~اگر صد سال مدح او کنم ساز
# ~~نیاید راست مدح او به تقریر
# ~~کجادانم به قدر اوسخن گفت
# ~~در انجام سخن باشد سر آغاز
# ~~11 در کنح سخن را بر کشادم
# ~~بقدر وسع میشاید کهر سفت
# ~~گهرهائی که ارکنج شریف است
# ~~بقدر وسع کوهر نظم دادم
# ~~از آن شیرین و پاک و آبداراست
# ~~بجان پرورده طبع لطیف است
# ~~رش دری شب افروزیست نامی
# ~~که نظمش عقد در شاهواراست
# ~~میدهم شه را بشارت
# ~~شب وروز ایمن از دزدوحرامی
# ~~که کوتاه است از آنجادست غارت
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P039
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_40.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~120 بنوعی راست کردم این خزانه
# ~~که بهر شاه ماند جاودانه
# ~~سی سال است تا اینم هوس بود
# ~~مکن عیبم بدینم دسترس بود
# ~~بقدر وسع خود گفتم ثنایش
# ~~در اثنای ثنا کویم دعایش
# ~~همه چیزیش هست اندر خزینه
# ~~بجز کنج دعای این کمینه
# ~~کنم عرض دعا هنگام عرض است
# ~~دعای دولت او عین فرض است
# ~~125 دعایش فرض شد آزادگان را
# ~~مسلمان و مسلمان زادگان را
# ~~مراور اکرچه بسیاری دعاکواست
# ~~دعای بیغرض کار دعا گو است
# ~~نه پنداری دعانانی است مارا
# ~~دعای دولتش جانی است مارا
# ~~شهنشاها برای نظم عالم
# ~~نیامد چون تویی از نسل آدم
# ~~وجودتو است خورشیدجها نگیر
# ~~که سارد روز از شبهای چون قیر
# ~~13 تویی از مهر دل عالم فروزی
# ~~مبادا ملک ایران بیتو روزی
# ~~همی بغداد تا دار السلام است
# ~~زدجله ms005 رفته در آفاق نام است
# ~~درت دار السلام انس و جان باد
# ~~چودجله درجهان حکمت روان باد
# ~~مدامت باد برسر تاج شاهی
# ~~مطیعت باد از مه تا به ماهی
# ~~به مدحت طبع گوهر زای بادا
# ~~سخن ساز و سخن آرای بادا
# ~~135 به فرزندان و دلبندان سلطان
# ~~مزین باد مال و ملک ایران
# ~~وزیر و میرو ایناق و سپاهی
# ~~ممتع یکسر از اقبال شاهی
# ~~مرادی کزجهانت هست مقصود
# ~~روا بادت بکام دل زمعبود
# ~~حدا بادا گه و بیگاه یارت
# ~~وزو برخیر بادا حتم کارت
# ~~زدور کنید گردون ازین بیش
# ~~مرادر شهر خود نبود صفائی
# ~~در سبب نظم کتاب
# ~~حدا افتادم از کاشانهآ خویش
# ~~م شهرم برد هردم بحائی PageV00P040
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_41.png)

# ~~دراین صورت نکویم نیک و بدرا
# ~~نگویم عیب شهر و مسکن خویش
# ~~نشاید گفت عیب شهر خودرا
# ~~برفعت برتر ازهفت آسمان است
# ~~که دارد رتبتی از شهرها بیش
# ~~چه گنجی ذات پا کش شیخ اعظم
# ~~که کنجی در دل خاکش نهان است
# ~~145 روانش حامل انوار حق باد
# ~~صفی ملت و دین قطب عالم
# ~~و لیکن ظالمانش مار کنجند
# ~~چنان چون هست باد از دقت خودشاد
# ~~به دانش غم توان از دل بدر برد
# ~~و از ایشان مردم دانا به رنجند
# ~~ز جام لاله کون آنها که مستند
# ~~برای گنج با ماران بسر برد
# ~~تواند نفس کامل ای برادر
# ~~خمار خار بهر گل پرستند
# ~~150 ولی باخوی خرطبعان سرکش
# ~~چوعیسی همد می بر ساخت از خر
# ~~ز شهرم یعنی از محروسهآ غم
# ~~لطیفان را نباشد زندگی خوش
# ~~ملاد و ملجأ شاهان اسلام
# ~~به شروان برد شروانشاه اعظم
# ~~سکندر حشمت بهرام رتبت
# ~~پناه و افتخار آل بهرام
# ~~چراغ افروز بزم دین تازی
# ~~فریدون رفعت جمشید هیبت
# ~~155 اغیات دنیی ودین شاه کاوس
# ~~مدار ملک شروانشاه غازی
# ~~تهمتن شوکنی افراسیابی
# ~~که دولت یافت ازوی نام و ناموس
# ~~ایآاجد شهریاری سر فرازی
# ~~سعادت موکبی دولت مآبی
# ~~جلال او برون از حد تحریر
# ~~لطیفی ms006 نازکی مسکین نوازی
# ~~چو دربست ازپی شاهی میان را
# ~~جمال او فزون از حسن تقریر
# ~~16 زبدلش زال را زرینه حشت است
# ~~سعادت یار شد بهرامیان را
# ~~بی اسلام ویران کرد قیطاق
# ~~زعدلش ملک شروان چون بهشت است
# ~~ردستش بضرب آهنین گرز
# ~~مسلمان کرد یکسر دشت قیچاق
# ~~دل او به تأیید الهی
# ~~برآورده دمار از کوه البرز
# ~~حللها یافته رسم مناهی
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P041
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_42.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~ز دست او کسسته رود راچنگ
# ~~شکسته شیشهآ میلاله برسنگ
# ~~164 بعهدش کس نیارد کشت سرمست
# ~~مگرنرگس که گیردجام بردست
# ~~نه جامش بر کف است از بهر کامی
# ~~به بیماری حکیمش داد جامی
# ~~اکر چه فتنه ای در سر ندارد
# ~~ز خجلت یکزمان سر برندارد
# ~~به دورش ساغر از می بینیاز است
# ~~زبیم او صراحی در نماز است
# ~~به دستان سبحه ها برجای جام است
# ~~مقام میکده بیت الحرام است
# ~~17 چوسوی ملک شروان بنده را برد
# ~~ره همت بیای جود بسهرد
# ~~مرا از تربیت وز روی بهبود
# ~~به تعلیم پسر منصوب1 فرمود
# ~~به تعلیم یکی فرزند دلبند
# ~~که با جان شهنشه داشت پیوند
# ~~زجنس همسرانم سر بر افراشت
# ~~وزان خوش محضران خوشترمراداشت
# ~~خداوندا گرامی دار او را
# ~~چنان چون هست نامی دار اورا
# ~~174 دلش بادا3 به فرزندان خود شاد
# ~~غم و اندوه فرزندان مبیناه
# ~~هر آن کامی که میخواهد زداور
# ~~بکام جان او بادا سراسر
# ~~فرو کش را چورخت آنجا نهادم
# ~~در تعلیم بر مردم گشادم
# ~~زثلث و نسخ و از تعلیق و طومار
# ~~فکندم نازنینی چند بر کار
# ~~در آن موضع که دایم باد آباد
# ~~یکی دیدم ز فرزندان فرهاد
# ~~م18 جوانی سنگ بر استاد ماهر
# ~~فنون علم خود را کرده ظاهر
# ~~از و تاکوهکن قومش سراسر
# ~~باستادی زیگدیگر فزونتر
# ~~اکر هشیار می گشتی و کرمست
# ~~کتابی داشتی پیوسته در دست
# ~~درو گفته حکایتهای فرهاد
# ~~که میلش با گلستان از چه افتاد
# ~~نوشته قصهآ شیرین تمامی
# ~~نه بروجهی ms007 که میگوید نظامی
# ~~185 نموده حال فرهاد آنچه بوده
# ~~وزان پس حال فرزندان ودوده PageV00P042
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_43.png)

# ~~12
# ~~که بوده هریکی استاد کاری
# ~~ز هر یک باز مانده یادکاری
# ~~هنرهائی کزایشان داستان است
# ~~یکی زانها دژ شاه اخستان است
# ~~گلستان شماحی را دژی هست
# ~~که روئین دژنماید پیش او پست
# ~~براو از سنگ دیدم صورتی چند
# ~~بخوبی درجهان بی مثل ومانند
# ~~190 فراز باره صورت کرده از سنگ
# ~~بدو یکباره برده آب ارتنگ
# ~~شنیده یک بیک استاد از استاد
# ~~که هست آن کار فرزندان فرهاد
# ~~به با کوهم دژی دریاکرفته است
# ~~دژنوشهر کاب آنجا گرفته است
# ~~دگر رعنا و زیبا دستکاری
# ~~که ماند [از کار ایشان یادگاری
# ~~به گورستان با کو گنبدی هست
# ~~ز ندهر کس که بیند دست بردست
# ~~195 پدید ازدورچون خورشیدتابان
# ~~فراز کوه پیش از پیره تابان
# ~~ز دیوندژ کشیده سنگ خارا
# ~~نهاده برسر کوه آن بنا را
# ~~به صنعت کنبدی را بر کشیده
# ~~که مثلش کنبد گردون ندیده
# ~~بهم آورده درز او به طرزی
# ~~که پیدانیست کانجا هست درزی
# ~~قلندر وار پیر ژندد پوش است
# ~~نه پیر کلکلی پیر خموش است
# ~~202 کلاه بیست ترکی بر سراوست
# ~~مرقع خرقه ای خوش در براوست
# ~~به شکل خربزه شیرین کلاهی
# ~~هلالی چند پیدا کرده ماهی
# ~~کلمو آسا به حدمت ایستاده
# ~~قدحهای کلک بر سر نهاده
# ~~بهرجا کار ایشان را شنیدم
# ~~ولیکن شرح آن کردم که دیدم
# ~~جو این افسانهرا خواندم ز دفتر
# ~~بخوبی دلیسند آمد سراسر
# ~~05* اساس تجازه بنهادم سخن را
# ~~بگفتن زنده گردم کوهکن را
# ~~درین کفتن چو جاری کشت حامه
# ~~نهادم نام این فرهاد نامه
# ~~درین نامه زهر نوعی سخن هست
# ~~مشوغافل چو گیری بر سردست
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P043
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_44.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~در صفت زمستان وحال خود و بنباد
# ~~طرز سخن فرهاد نامه
# ~~مخسب ای دل که باجان وقت را زاست
# ~~چه میخسبی که غمراشب در ازاست
# ~~هو اچون حکمت نمرودسرداست
# ~~درین وقت آتش نمرود ms008 و رداست
# ~~21 به آتش خانه را کن بوستانی
# ~~کز آن بستمان فروزد گلستانی
# ~~بر افروز آتش عشق کهن را
# ~~خیال نوبده زیب سخن را
# ~~به پیه مغز شمع جان بر افروز
# ~~که شیهای غریبان است بیروز
# ~~بسان شمع جمعی را بسوز آر
# ~~شب3 چندی بدین سودا بروز آر
# ~~مترس از باد و سرما گرچه برداست
# ~~که داری قصهآ فرهاد بردست
# ~~21 کسی کاین آتش از دستش فروزد
# ~~عجب دارم که دستش را نسوزد
# ~~درین شبها زمانی باش آکاه
# ~~که داری شب دراز و عمر کوتاه
# ~~در از است این شب غمهای دلسوز
# ~~ازین شب نیمه ای برعمر خوددوز
# ~~حریفان سرخوشند از جام جمشید
# ~~همی نوشند می بریاد خورشید
# ~~زمانی قصهآ پرویز بگذار
# ~~حدیث مادر شبدیز بگذار
# ~~220 رها کن قصهآ گلگون رها کن
# ~~حدیث رفتن باد صبا کن
# ~~هر آن باد صبا کامد ز بستان
# ~~جهان خوش کرداز بوی گلستان
# ~~طبق پربرک کل آوردهآ اوست
# ~~هزاران جان شیرین مردهآ اوست
# ~~زهی بادی که از خاک آتش افروخت
# ~~جهانی را به آب چشمها سوحت
# ~~ز حاک مرده آتش بر فروزد
# ~~که تاحلقی بدان آتش بسوزد
# ~~225 به سرسبزی گرا ای3 سروبستان
# ~~که اینک میرسد باد گلستان
# ~~کجائی آخر ای بلیل کجائی
# ~~که آمد نوبت دستانسرائی
# ~~برون آور بهاری در زمستان
# ~~زشوق و دوق فرهاد و گلستان PageV00P044
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_45.png)

# ~~13
# ~~سخن پردازیی کن با کفایت
# ~~خیال انکیزیی شیرین بغایت
# ~~صفت را در خیال خوب در ساز
# ~~حکایت را به شیرینی بیرداز
# ~~23 سخن پرداز باید مثنوی را
# ~~حیال انگیز نقش مانوی را
# ~~سخنها را سخن پرداز باید
# ~~درین ره مطرب دمساز باید
# ~~کسی باید که خوش گفتار باشد
# ~~سخن پرداز شیرین کار باشد
# ~~گراین نبود سخن را آن نباشد
# ~~سخن را بسی خیالی جان نباشد
# ~~بهر ایام طرزی را روائی است
# ~~نه کار ماست بل کار خدائی است
# ~~235 درین ایام یاران لطیفند 3
# ~~نه مشتاق قوافی و ردیفند
# ~~سخنهای عزیزی ms009 دلیسند است
# ~~که هنگام سخن فکرش بلنداست
# ~~بودنظمش چو گفتار بتان خوش
# ~~لطیف و نازک وجانبخش و دلکش
# ~~چو سازی مثنوی را زیب دفتر
# ~~خیال انکیزیش نازک نکوتر
# ~~چوخواهی قامت دلداررا راست
# ~~بزیبائی بیان کن قصه ای راست
# ~~240 چو در سنبل نمائی عارض یار
# ~~بر افروز آفتابی از شب تار
# ~~حیالی همجو لبهای نکارین
# ~~بغایت نازک و باریک و شیرین
# ~~بگاه شرح چشم تسرک طناز
# ~~همی کسن فتنهآ دور قمر ساز
# ~~چو گفتار از لب یار افکنی بن
# ~~حدیث شکر شیرین بیان کن
# ~~کنیشرح میان ترک و تاجیک
# ~~سخن پرداز همچون موی باریک
# ~~245 چوبیچی درخیال زلف زنجیر
# ~~بسان زلف شیدائی ز سرگیر
# ~~نهییچی در حیال شعر بسیار
# ~~که در خواندن ملالت آوردبار
# ~~حداوندی که او نقشر آفریده است
# ~~حیال ماه برچرخ او کشیده است
# ~~زهر سیاره خورشیدی نیفروخحت
# ~~که عالم از تف خورشید میسوخت
# ~~گنای کز معانی هست پربار
# ~~بودا همطالع ازهار و اشجار
# ~~25 قبای قصه بریالای خوبست
# ~~خیالش نیز هم برجای خوبست
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P045
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_46.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~دماغ خلق را زحمت ندادم
# ~~معما در سخن رخصت ندادم
# ~~چنان کاندر سیاهی آب حیوان
# ~~خیالی درسوادش هست پنهان
# ~~که همچون چشمهآ حیوان روان است
# ~~درین عین سیاهی بس عیان است
# ~~آغاز حکایت فرهاد
# ~~چنین خواندم که فرهادبن فغفور
# ~~حدیث کوهکن درجزء مسطور
# ~~که آن کو پادشاه ملک چین بود
# ~~5د2 به چین وقتی مگرعادت چنین بود
# ~~سپاهش سربسر فغفور خواندی
# ~~چو دولت برسر تختش نشاندی
# ~~بمردی رستم آئین بود فرهاد
# ~~شه و شهزادهآ چین بود فرهاد
# ~~که او برداشتی زه از کمانش
# ~~کسی هرگز نبودی در زمانش
# ~~که بودی نیزه رستم حدنگش
# ~~نیاستادی کسی در پیش جنگش
# ~~خجل گشتی زتیر آن کمانکش
# ~~260 اگر تیرو کمانش دیدی آرش
# ~~همی انداخت تیرش دربراو
# ~~عقابی گر پریدی بر سراو
# ~~نکشتی زاهوی چینش حطاتیر
# ~~بهچین کرتاختن بردی به نخجیر
# ~~کهی بسترزناف آهوی چین
# ~~کهی از پشت ببرش بود ms010 بالین
# ~~هما از سایهآ او سروری داشت
# ~~به خدمت چرخ ازوی برتری داشت
# ~~بزیر آورده نسر از جرخ کردون
# ~~265 که بازی به بازان همایون
# ~~زهردانش که گویم آگهی داشت
# ~~جلالش رتبت شاهنشی داشت
# ~~پدررا در جهان فرزند او بود
# ~~به خوشخوئی چوروی خودنکوبود
# ~~عریزش داشتی چون جان شیرین
# ~~جهان دیدی برویش خسروچین
# ~~به می خوش زیستی در حدمت شاه
# ~~زمی خالی نبودی گاه و بیگاه
# ~~چوجانی داشت خوش میداشت جانی
# ~~270 نبودی خالی از عشرت زمانی
# ~~15 PageV00P046
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_47.png)

# ~~1
# ~~صفت نگارخانه که فرهاد در چین ساخت
# ~~عمارت کرد بهر خود سرائی
# ~~بی چرقامشی فرخنده جائی
# ~~گرفت استادیش اقبال بردست
# ~~به معماری سعادت چون میان بست
# ~~ز بنائی به نقاشی رسانید
# ~~ز کار خشت با کاشی رسانید
# ~~به نقاشان چین اعلام کردند
# ~~چوکار سقف و بام و جام کردند
# ~~نقوش مانوی در کار آرند
# ~~275 که یکسر مسطر و پرگار آرند
# ~~بسی پیرو جوانان کزین را
# ~~بیاوردند نقاشان چین را
# ~~چوسرو آن قامت آزاده دیدند
# ~~چوروی فرخ شهزاده دیدند
# ~~دهان بستند و ابروها کشادند
# ~~سجودی کزعبادت بود کردند
# ~~به چین در ابروی بی چین ایشان
# ~~28 خوش آمد شاه را آئین ایشان
# ~~که سرور بود نقاشان چین را
# ~~بر حود خواند استاد گزین را
# ~~که بوداندرهمه ماچین و چین فاش
# ~~یکسی استاد شیرین کار نقاش
# ~~ز نقش مانوی رسمی نماید
# ~~اشارت کرد تادر پیش آید
# ~~زهر نقشی نموداریش بگشود
# ~~بیامدرسم را درپیش بنمود
# ~~بصد آئین وصدنیر نگ و صدرنک
# ~~285 چو بنمودش نموداری زارتنگ
# ~~میان در کار بندند از دل پاک
# ~~مقرر شد که نقاشان چالاک
# ~~دل شهزاده را آنجا خوش آمد
# ~~بدان نقشی کز آنجا دلکش آمد
# ~~کیید آن حانه را زانسان نگارین
# ~~که بهتر باشد از بتخانهآ چین
# ~~پی خدمت زمین را بوسه دادند
# ~~به امرش سروران گردن نهادند
# ~~بسی دادند سیم و خلعت و زر
# ~~*2 به شاگردان و استادان سرور
# ~~بهر استاد دیواری سپردند
# ~~هریک ms011 در زمان کاری سپردند
# ~~بکار آرند هرصنعت که دانند
# ~~* برکار از قلم گوهر فشانند
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P047
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_48.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~به چین هر کس که مکتوبی بخواند
# ~~عجب باشد که نقاشی نداند
# ~~چو فرهاداز خط خوش بهرور بود
# ~~به چین در نقش پردازی سمربود
# ~~295 خطچینی بغایت خوش نوشتی
# ~~به تیزی گرم چون آتش نوشتی
# ~~به شاکردان چین فرمود استاد
# ~~که در نقاشی استاد است فرهاد
# ~~به نقاشی چواو در چین یکی نیست
# ~~یقین است این در این گفتن شکی نیست
# ~~ز جان در کار نقاشی بکوشید
# ~~به صنعت عیب کار خود بپوشید
# ~~اکر خوشدل شودزین کارسرور
# ~~ز انعامش غنی کردیم یکسر
# ~~30 نداید همتی گر شد پسندش
# ~~کههمت مست چون بالا بلندش
# ~~نخستین سروری کو کلک برداشت
# ~~حیال طلعت فغفور برداشت
# ~~نمود از برج دولت آفتابی
# ~~به تخت 3 زرنگار افرا سیابی
# ~~وزیران و امیران از پس وپیش
# ~~نشسته هریکی برعادت خویش
# ~~قلم چون نقشبند شاه چین شد
# ~~قلمزن از در صد آفرین شد
# ~~305 وزان پس رسم نوبنیاد کردند
# ~~خیال صورت فرهاد کردند
# ~~بخوبی چهرهآ خوبش کشودند
# ~~بمردم روی دولت را نمودند
# ~~عیان شد طلعت فرخنده شاهی
# ~~چو از برج سعادت روی ماهی
# ~~وزان پس بتگری آغاز کردند
# ~~خیال شمسهآ چین ساز کردند
# ~~قلمزن کرد نقش شمسهآ چین
# ~~نهاد آئین گلجهر حور آئین
# ~~31 چنان برزد رخ گلچهر را رنگ
# ~~که مانی شد خجل از نقش ارتنگ
# ~~هر آن شاکرد کان بر کار بنشست
# ~~بنقاشی قلم بکرفت در دست
# ~~ز صورتهای زیبا چهره بگشاد
# ~~که تابینی که حیران ماند استاد
# ~~در آن ایام شاور سر افراز
# ~~بهچین افتاده بود از ملک ایخاز
# ~~ز عشق نقش مانی مرد آکاه
# ~~315 حیال نقش گلچهر خور آئین
# ~~نیندیشیده بود از سختی راه
# ~~کشد اورنگ شیدارا به ماچین PageV00P048
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_49.png)

# ~~18
# ~~ز شاگردان استادان فغفور
# ~~سر آمد بود شیرین کار شاور
# ~~بدو نیز آن زمان کاری سپردند
# ~~سپردندش از آن ms012 وجهی که بردند
# ~~چو کار افتاد باشاور طناز
# ~~نهاد آنجا اساس دیر ابخاز
# ~~بجائی خوبتر برساخت دیری
# ~~که در کارش نیامد دست غیری
# ~~32 به تنظیم آنگهی بنگاشت باهم
# ~~خیال صورت عیسی مریم
# ~~پس آنگه ساخت ترسادختری چند
# ~~به شیرینی کرفتهآ خرده برقند
# ~~ساختن شاور صورت دختر استاد ابخازی سنگتراش
# ~~که فرهاد نگران او نند
# ~~یکی راخوبترزان جمله ینگاشت
# ~~به نزد مریمش بالا بر افراشت
# ~~بخوبی نرگس شهلا گشاده
# ~~نظر بر طلعت مریم نهاده
# ~~به زیبائی چنانش چهره بگشود
# ~~که بر حسنش خرد آشفته میبود
# ~~325 اگر صدساله دیدی روی آنماه
# ~~بصد حسرت بر آوردی زدل آه
# ~~گرش دیدی کسی میدید جانی
# ~~زهی بیجان که می بخشیدجانی
# ~~یقین حندیدن صبح از صفائی است
# ~~صفای صبح نورانی ز جائیست
# ~~چوشد پرداخته نقش نگارین
# ~~زخوبان روضه شد بتخانهآ چین
# ~~شهی شهزادهآ مجلس فروزی
# ~~هوای خانهآ نو کرد روزی
# ~~رفتن فرهاد بدیدن نگارخانه و عاشق شدن بر خبال
# ~~دختر اسقاد ستگترأش
# ~~33 هوس شد خسرو روی زمین را
# ~~که بیند کار نقاشان چین ر
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P049
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_50.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~ز مجلس کرد عزم راه ناکاه
# ~~ندیم و مطرب و ساقیش همراه
# ~~سوی بتخانهآ چین راند ابرش
# ~~به منگام حوش و ایام دلکش
# ~~بسان نرکس سرمست دلدار
# ~~نه مست مست و نه هشیار مشیار
# ~~زمی بر عارضش خوی بر نشسته
# ~~گلش را شبنم از می بر نشسته
# ~~325 پریشان کرده سنبل بر سر گل
# ~~شکسته گل بگل سنبل به سنیل
# ~~کله سرگشته از سرو روانش
# ~~کمر دل سست از موی میانش
# ~~فتاده بر سر رانها کمندش
# ~~شده از جان بزیر ران سمندش
# ~~عنان از دست رفته مانده شید اش
# ~~رکاب از بیدلی افتاده در پاش
# ~~بدین حسن وبدین لطف و بدین کیش
# ~~سوی بتحایهرفت ازخویش بی خویش
# ~~34 چو گردانید پای راست از زین
# ~~عمایون شد ازو بتخانهآ چین
# ~~ز کرد راه در بتخانه شد شاه
# ~~چو بتخانه بهشتی دید ناگاه ms013
# ~~در و دیوار پر خوبان مهوش
# ~~ز تاجیک خوش و ترکان دلکش
# ~~نموده رویها بی رونمائی
# ~~بتان چین و ترکان حطائی
# ~~بقرسو کلستانی ساز داده
# ~~درو مه پیکران مجلس نهاده
# ~~365 یکی کرده تمام آرایش خویش
# ~~یکی مشاطه را بنشانده درپیش
# ~~یکی معشوق را در بر کشیده
# ~~یکی دست از حسد بر سر کشیده
# ~~یکی جامی پرازمی برسردست
# ~~یکی افتاده درپای گلی مست
# ~~بجائی نارون استاده برپای
# ~~بجائی بر کشیده سرو بالای
# ~~بجائی غنچه دامان در کشیده
# ~~بجائی لاله پیراهن دریده
# ~~350 بجائی دیدهآ نرگس گشاده
# ~~بجائی نیز نرگس دان نهاده
# ~~بجائی بزم شاهی ساز کرده
# ~~بحائی1 رزم را آغاز کسره
# ~~ز طاوس و تذرو و کبک ودراچ
# ~~هم از طوطی وقمری بلبل وکاچ
# ~~مزین کرده باغ و بوستان را
# ~~مفرح داده حان دوستان
# ~~6 PageV00P050
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_51.png)

# ~~بهرغان شکاری داده پرواز
# ~~ز پشت بط نموده سینهآ باز
# ~~355 سکان را درپی گوران فکنده
# ~~بیوزان از گوزنان پوست کنده
# ~~بجائی تخت زرین کرده بر پای
# ~~برو فرهاد را بنشانده برجای
# ~~پریروئی نشسته در کنارش
# ~~شده چون بخت وچون اقبال یارش
# ~~بسان دولتش بنشسته بردوش
# ~~سعادت وار با بختش هم آغوش
# ~~ز خویان حطای و چین و ماچین
# ~~بسی برپا ز هر نقشی نگارین
# ~~360 چو فرهاد آن بتانرا دید سرمست
# ~~ز حیرت زد فراوان دست بردست
# ~~به مستی دیدن نقش نگارین
# ~~برد از عاشق تسکین دل و دین
# ~~چودیده بر دلارامی کشاید
# ~~دلارامش یکی درصد نماید
# ~~درین دیدن همی کردید فرهاد
# ~~ز خوبان یک بیک میدید فرهاد
# ~~در آحر دید کاردست شاور
# ~~نموده از بهشتی طلعت حور
# ~~د36 برآن دیر مسیحائی کذر کرد
# ~~در آن بکران ترسائی نظر کرد
# ~~چنانش دلیسند آمد که از جای
# ~~نماندش تاب تابرداشتی پای
# ~~همانجا کرد مجلس را زنو ساز
# ~~هم آنجا باده خوردن کرد آغاز
# ~~بخوبی مجلسی شاهانه بنهاد
# ~~به حشش چون دل خود دست بگشاد
# ~~به نقاشان ز مزد دسترنجی
# ~~ببخشید از کرم شاهانه ms014 کنجی
# ~~و37 چومجلس کرم شد استادر احواند
# ~~وزان دیر مسیحائی سخن راند
# ~~بپرسیدش که این نقش کجائیست
# ~~که بادل همچوجانش آشنائی است
# ~~ز نقش عیسی ومریم بپرسید
# ~~وزان دیگر پریرویان که میدید
# ~~وزان سرکش نگار سرو بالا
# ~~که درنزدیک مریم بود برپا
# ~~جوایش داد استاد کرامی
# ~~که هست این بنده را شاکردنامی
# ~~3 جوایمردی غرب است اندرین بوم
# ~~برای نقش ماچین آمد از روم
# ~~حدمت چونکه آمد دلیسندم
# ~~زروی مهر برکارش فکندم
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P051
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_52.png)

# ~~ورهاد و کلستان
# ~~کنون این کارها کار غریب است
# ~~درین خانهآ نمودار غریب است
# ~~اجارت داد تا او را بخوانند
# ~~یکایک این سخن زو بازدانند
# ~~چو دولت نزد فرهاد آمد از دور
# ~~سخن پرداز شیرین کار شاور
# ~~380 زمین بوسید وخدمت کردو بر حاست
# ~~به مدح شاه نو مجلس بیاراست
# ~~خدش آمد شاه نو را کفتن او
# ~~به مدح شاه کوهرسفتن او
# ~~نخست از منزل و سیرش بپرسید
# ~~پس آنکه قصهآ دیرش بپرسید
# ~~سخن پرداز آغاز دعا کرد
# ~~سخن در کسوت شیرین ادا کرد
# ~~چنین کفت آن خردمند سخن ساز
# ~~کزین دیری است در اقصای ایخاز
# ~~385 بدین آئین در آن دیر است با هم
# ~~فرار تخت زر عیسی و مریم
# ~~چنین بکران در آنجا بنده باشند
# ~~بخوبی چون مه تاینده باشند
# ~~دگر آن بت کز اینها خوشتر آمد
# ~~برتبت از همه بالاتر آمد
# ~~پریروئی است در خوبی یکانه
# ~~ندیده مثل او چشم زمانه
# ~~کسی کان رلف و رحسارش ببیند
# ~~چو زلفش بر سر آتش نشیند
# ~~390 فراوان دوستدارانند او را
# ~~جهانی جان سپارانند او را
# ~~کسی را تا بغایت نامزد نیست
# ~~که میل حاطرش بانیک و بدنیست
# ~~پدید آید بهر ایام باری
# ~~مطرا همچو خحرم نوبهاری
# ~~میان آن بتان عیسوی دم
# ~~به خدمت او روددر پیش مر
# ~~هم او باشد ازین خوبان که پیوست
# ~~نهد در پیش مریم دست بردست
# ~~395 پدر دارد مهندس مرد استاد
# ~~بکار سنگیرداری جو بولاد
# ~~بوقت کار ms015 می باشد در آن بوم
# ~~بدستش کوه سنکین مهرهآ موم
# ~~سخن پرداز جون این قصه بر گفت
# ~~دل شهراده شد با حرمی حفت
# ~~ر گفتار خوش شاور دمساز
# ~~دل شه کرم شد بردیر ابخان
# ~~به چشمش دحتر ترسا حوش آمد
# ~~حیال دحترش بس دلکش آمد PageV00P052
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_53.png)

# ~~22
# ~~بیاد آن پریرخ لب گشادی
# ~~60 چو جام باده را برلب نهادی
# ~~حدیثش را ز راوی کوش کردی
# ~~می گلگون بیادش نوش کردی
# ~~ندیم حاص او شاور بودی
# ~~به می چون انده از دل میزدودی
# ~~حدیث درد دل با کس نگفتی
# ~~حیالش را چوجان در دل نهفتی
# ~~سپری شدن روز کار ففقوریدر فرهاد
# ~~در عیش و طرب برخود کشادند
# ~~در آد مدت که این مجلس نهادند
# ~~شه ماچین و چین افتاد از کار
# ~~605 چنین خواندم که شد فغفور بیمار
# ~~در آخر مدت عمرش بسر شد
# ~~ززحمت مدتی بیخواب وخورشد
# ~~ز کار خسروی از ناکهان رفت
# ~~جهانسالار ناکه از جهان رفت
# ~~کدائی ناکهان شاه جهان شد
# ~~جهان کهنه باز از نو جوان شد
# ~~به افسوسی درین دیر فسوسی
# ~~جهان کهنه کرد از نو عروسی
# ~~که هر رستم به دستان دکر کشت
# ~~10* چهدستان دارد این رال دو تاپشت
# ~~که باشد ایمن از دستان این زال
# ~~بیک ساعت همی کردد به ده حال
# ~~کند دستان خضاب از خون سرخاب3
# ~~به دستان رستم زال است ازین باب
# ~~که در ماتم زند ساز عروسی
# ~~چرا زان کس نیوشی چاپلوسی
# ~~که مغزش چون پیاز آمدهمه پوست
# ~~فریب او مخور زنهار ای دوست
# ~~که هر شادی کزو بینی بود غم
# ~~415 پی عیش جهان منشین به ماتم
# ~~جهان کهنه بی شوهر نماند
# ~~سریر شاه بی سرور نماند
# ~~به ماتم شد روان از چشمها رود
# ~~چوفغقور این جهان راکرد بدرود
# ~~ز تختش تختهآ تابوت کردند
# ~~برای شه غم بسیار حوردند
# ~~برفت او و ازو نام نکو ماند
# ~~فراقش عالمی بر حاک بنشاند
# ~~بکین داری و تندی چون هزبری
# ~~* برادر ms016 داشت حسرو زرد کبری
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P053
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_54.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~ز بس بیرائی آن کبربی راه
# ~~چودیوش داشتی فغفور درچاه
# ~~چهارش کبر دیگر بود فرزند
# ~~همه مانند وی بسیمهر و پیوند
# ~~چو ار فغفور میبودند مقهور
# ~~بحاجت خواستندی مرک فغقور
# ~~ز تقدیر خدا آن دیو ناکاه
# ~~زچچاه آمد برون و رفت برکاه
# ~~425 در آن ماتم که کس با کس نپرداخت
# ~~فراز تخت شد کردن برافراخت
# ~~زن فغفور چین را برد برتخت
# ~~فروزان کسرد او را اختر بخت
# ~~ار آن حالت پریشان کشت فرهاد
# ~~غم مرک پدر بگذاشت از یاد
# ~~پدرزن را چو باعم همنشین دید
# ~~ازان حالت چو بید از باد لرزید
# ~~کجا جوید ززن هرکز وفا مرد
# ~~زنی کو مهر شوهر داشت این کرد
# ~~630 زخونی کان بناخن روی می خست
# ~~عروسی را خضاب افکند بردست
# ~~بدان حالش چو باعم مهربان دید
# ~~ز غیرت خون دراندامش بجوشید
# ~~بدید اورا که چون مهخوش بر آمد
# ~~ز غیرت سرخ چون آتش بر آمد
# ~~چوموی خویشتن بر خاک بنشست
# ~~برید از خوشدلی با درد پیوست
# ~~تن خود نیز موی خویش پنداشت
# ~~که همجون طرةآ خودقصد سرداشت
# ~~435 بترکاری ز کار برتری نیست
# ~~که سرداری جهان را سرسری نیست
# ~~بسی کس هست کودر خوردشاهی است
# ~~ولسی دولت بتایید الهی است
# ~~چو آئین عم و عمزادکان دید
# ~~ز کردار بد ایشان بترسید
# ~~درایشان دیدکایشان می ستیزند
# ~~که خون بیکناهی را بریزند
# ~~بهدولت چون رسد دولت ندیده
# ~~منه بردولتش زنهار ویده
# ~~660 بخاک اولی بود انباشتن چشم
# ~~که ار ناکس مروت داشتن چشم
# ~~بزرگان از سیهداران و دستور
# ~~ز فراش و ز باورچی و گنجور
# ~~همه گشتند روگردان ز فرهاد
# ~~فلکشان حق نعمت برد از باد
# ~~چو شهزاده نگه کرد ازپس و پیش
# ~~نه از بیگانه کس دید و نه ازخویش PageV00P054
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_55.png)

# ~~23
# ~~به پیش خودندید از خویش وهمدم
# ~~445 غلام مهربان ترک وفادار
# ~~بجز یک بنده و شاور محرم
# ~~میان ms017 مردمان آن کس بود مرد
# ~~که شیر شرزه بودی گاه پیکار
# ~~چو بایاری بعشادی باده نوشد
# ~~که برجان گیرد از یاران غم ودرد
# ~~زشاورش خوش آمد مهربانی
# ~~به سختی نیز چون مردان بکوشد
# ~~چو صبحش باصفای اندرون یافت
# ~~صفای اندرون و مهر جانی
# ~~45 به اعزاز تمامش پیش خود خواند
# ~~زمهر دل چو خورشیدی براو تافت
# ~~چنین فرمود کای یار و فادار
# ~~ز احوال درون با او سخن راند
# ~~عمی دارم وزین غم میهراسم
# ~~که درسختی ندارم جز تو کس یار
# ~~درین قصد سرمن یاربی کن
# ~~غمم آنست کز عم میهراسم
# ~~به ملک حود چوشد قصدم مقرر
# ~~درین غمها مرا غمخواریی کن
# ~~655 بشرط انکه پنهان داری احوال
# ~~مرا زینجا به شهر حویشتن بر
# ~~بنوعی برکه کس آکه نگردد
# ~~نکوئی هیچکس را صورت حال
# ~~پس آنکه درج گوهر پیش بنهاد
# ~~به بیره بر که کس بیره نگردد
# ~~جو شاور التماس شه نیوشید
# ~~در درج کهر درپیش کشاد
# ~~به دلگرمی بگفت ای شاه خوش باش
# ~~بخدمت از میان جان بکوشید
# ~~وم میان بست ازپی ترتیب کردن
# ~~که تانقشی زند بر آب نقاش
# ~~نخستین داد برتن جامهها ساز
# ~~عم ره را بنوع خوب خوردن
# ~~معانه جامه برتن راست کردند
# ~~بدان کشت از عموم خلق ممتاز
# ~~میان جامه انواع جواهر
# ~~بدان نقش آنجه دلشان خواسب کردید
# ~~گر پشم سفید آورد با دست
# ~~بدانش تعبیه کردند در سر
# ~~6* یکی دیگر سوی همراه خودبرد
# ~~بصنعت گرد روی خویش بربست
# ~~دیگر ازان جنس پسنده
# ~~بگرد روی گلگونش بر آورد
# ~~محاسن کرد گرد روی بنده
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P055
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_56.png)

# ~~فرهاد و کلمستان
# ~~وزان پس جامهها کردند دربر
# ~~در اول شب برون رفتند از در
# ~~رفتن فرهاد باشاور و مغبل بایخاز
# ~~همه شب تا سحرکه ره بریدند
# ~~چو شد روشن دهی از دور دیدند
# ~~مهندس حیلهآ نو کرد بنیاد
# ~~بدوسانید برهم چشم فرهاد
# ~~47 چو نابینا گرفتش دست بر دست
# ~~نمود آمنک ساز بینوائی
# ~~سوی آن ده ms018 شد و برحاک بنشست
# ~~بزاری کرد آغاز کدائی
# ~~درین صورت چوفسلمی خوش بیاراست
# ~~برای کورسر کردان خری خواست
# ~~چو دیدند آن سه مسکین را پریشان
# ~~خری دادند اهل ده بدیشان
# ~~بصد خواری نشاندش بر سرحر
# ~~ازان ده رفت سوی دیه دیگر
# ~~474 در آن ده نیز کرداین نوع آغاز
# ~~کدائی کرد عادت مرد طناز
# ~~بدان تاگر کسی از پی دواند
# ~~اکر شهزاده را بیند نداند
# ~~بمردم روز کورش می نمودی
# ~~ولی چون شب شدی چشمش کشودی
# ~~شب و روز اینچنین ره مینوشتند
# ~~چنین کشتند و از عادت نگشتند
# ~~بسی ره را بدین آئین برفتند
# ~~بدین حیلت ز حد چین برفتند
# ~~آگاهی عیم از گریختن فرهاد و فرستادن فرزندان خود
# ~~بالشگر دریی آنان آزراد دیکر
# ~~48 چوفرهاد از حرم سوی سفر شد
# ~~که فرهاد از حرم رودر کشیده است
# ~~عمو عمزادگانش را حبر شد
# ~~درین مدت کسی اورا ندیده است
# ~~ز دولت حانهٔ‌ خودروی بر کاشت
# ~~کلاه بخت را برتخت بگذاشت
# ~~پریشان گشت عم چون آکهی یافت
# ~~که فرهاد از غمعم روی برتافت
# ~~5 PageV00P056
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_57.png)

# ~~23
# ~~براندیشید کوچون رفته باشد
# ~~ز خانه با که بیرون رفته باشد
# ~~485 پس از اندیشهآ بسیار درکار
# ~~مقرر کرد با خود مرد خونخوار
# ~~که چون بربست رخت از خانه فرهاد
# ~~غلامش برده باشد سوی داماد
# ~~که بود آن بندهاش انعام خواهر
# ~~فرستاده بچین بهر برادر
# ~~مگرفرهاد جائی خواهری داشت
# ~~که آن خواهر زمیران شوهری داشت
# ~~سپاهش بود و ملکی داشت معمور
# ~~سه فرزند دگر از دخت فغفور
# ~~69 جوانانی چو شیرنر به چنگال
# ~~بمردی هر یکی ده رستم زال
# ~~سپاهی مریکی را بردر خویش
# ~~ز اندازه برون و از عدد بیش
# ~~ازیشان تا بدان ایوان که شه بود
# ~~بگفت راستان یکماهه ره بود
# ~~چو تخت شه از یشان بود بس دور
# ~~کسی آکه نبود از مرگ فغفور
# ~~شه نو چون بدین افکند بنیاد
# ~~که شد فرهاد یکسر پیش داماد
# ~~495 دوفرزند وسپاهی در پی ms019 انداخت
# ~~ازان غافل که بازیهای3 کژ باخت
# ~~ببازی خواست کردن چاره سازی
# ~~که ناکه چرخ بردادش ببازی
# ~~در آن تدبیر تقدیر خدا بود
# ~~مگو تدبیر شاه چین خطا بود
# ~~همائی حواست تاگیرد به شاهین
# ~~تو بازی کردن چرخ کهن بین
# ~~اکاهی یافتن داماد فرهاد از لشگر فففور
# ~~چوشد نزدیک ایشان لشگر ازدور
# ~~ز حال آگاه شد داماد فغفور
# ~~م5 همان کزمرگ فغفور آگهی یافت
# ~~چو شیر تر بسوی رزم بشتافت
# ~~خلوت حواند فرزندان خودرا
# ~~سرافرازان و دلبندان خود را
# ~~بدیشان کفت فغقور از جهان رفت
# ~~مرا نیز از تن بیتوش جان رفت
# ~~س از فغقور عم فرهادرا کشت
# ~~شکست از ماتم ایشان مرا پشت
# ~~مون بر قصد ما لشکر فرستاد
# ~~ر بد فعلی بهانه کرد فرهاد
# ~~فرماد و کلستان PageV00P057
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_58.png)

# ~~فرهاد و گلستان
# ~~د. 5 دو فرزندش میان این سپاهند
# ~~چو ببر تند از ما کینه خواهند
# ~~درین اندیشه دل برجای دارید
# ~~سپاه خویش را بر پای دارید
# ~~چو شیرشرزه بر دشمن خروشید
# ~~بروز رزم چون مردان بکوشید
# ~~میندیشید از بسیاری میش
# ~~کهن کرک است در خونخواری حویش
# ~~ممی خواهم سوی دشمن گرایم
# ~~بکوشم کز پس دشمن درآیم
# ~~وان شما این راز را با کس مگوئید
# ~~بسوی لشکر دشمن بپوئید
# ~~بمردی خاطر دشمن خراشید
# ~~ز مکر دشمنان غافل میاشید
# ~~وزان پس رفت مرد کاردیده
# ~~بکیتی نیک و بد بسیار دیده
# ~~کزین کرد از سیه مرد هزاری
# ~~بمردی هر یکی رستم سواری
# ~~چوشب دردست آمدروی بر کاشت
# ~~سوی دشمن به بیره راه برداشت
# ~~515 سهروز و سهشب از بیراه بنوشت
# ~~چهارم روز از بدخواه بگدشت
# ~~فرود آمد بجائی خرم و خوش
# ~~دلش پرکینه و حاطر مشوش
# ~~رها کردند اسیان را بصحرا
# ~~بخوردن دست بردند از سرپا
# ~~دکر باره به اسبان بر نشستند
# ~~زره را بر سر زینکوهه بستند
# ~~نماز شام بر کوهی رسیدند
# ~~سپاهی بیکران از دور دردند
# ~~20د ببرق طوق پیدا کشته از دور
# ~~نشان بارگاه آل فففور
# ~~به ms020 می خوردن نشسته فارغ از جنگ
# ~~وزیشان دور اسبان نیم فرسنگ
# ~~برسم چینیان مجلس نهاده
# ~~ز مستی بند تر لکها کشاده
# ~~ز جام می همه مغرور کشته
# ~~ز حودرفته زدانش دورگشته
# ~~همه خودبین شده وز خود پرستی
# ~~گرفته در سر از سودای مستی
# ~~525 که چون ایشان درین آفاق کس نیست
# ~~چوایشان زیراین نه طاق کس نیست
# ~~ز مغروری بترک رزم کرده
# ~~بجای رزم ساز بزم کرده
# ~~بجای ترک چینی باده در سر
# ~~زره از جعد زلف یار دربر PageV00P058
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_59.png)

# ~~28
# ~~کمر از دست جانان برمیانها
# ~~سپر در رخ کشیده از رخ یار
# ~~سمند از پشت خوبان زیر رانها
# ~~530 شبیخون رازده بر خون ساغر
# ~~کمان در دست از ابروی دلدار
# ~~بجای تیغها و خنجر تیز
# ~~صراحی را زتن برداشته سر
# ~~بجای هولنای و زخمهآ کوس
# ~~صراحی و پیاله کشته خونریز
# ~~بجای سرفراران بر در شاه
# ~~نوای اکری و آوای قاپوس
# ~~چماق وتیغ وخنجر زیر مفرش
# ~~ندیم وساقی و ترکان چون ماه
# ~~525 مشو مغرور از سرمستی می
# ~~فتاده زیر زین قربان وتر کش
# ~~نمیگویم به می مجلس میارای
# ~~پس از مستیش مخموری است در پی
# ~~به بیگه شیرگیری کردن آهوست
# ~~ز می جانی دکر بر جان میفزای
# ~~چه سود از خواب مستی برسرگاه
# ~~همه کاری بجای خویش نیکوست
# ~~چوگرگ کهنه دید از تیغ کهسار
# ~~تو خوش در خواب و دشمن در کمینگاه
# ~~*عان به گردان گفت هان وقت شتایست
# ~~همه خنجر زنان ایمن ز پیکار
# ~~شییخون است چون مردان بکوشد
# ~~که شه مستست و شادروان خرابست
# ~~از اول شب سوی شاهان گرائیم
# ~~برای سرخوشان چون می بجوشید
# ~~بتیغ یکدگر ایشان نمیریم
# ~~بگرد خرگه شاهان در آئیم
# ~~اگر آیند امشب هردو در دست
# ~~بر آن باشیم کایشان را بگیریم
# ~~545 سلاح و ساز برتن راست کردند
# ~~چنان میدان که جان از دردوغم رست
# ~~برای اسمها صدکس برفتند
# ~~زمردی هرچه دلشان خواست کردند
# ~~شایگه سایه چون افکند بر کوه
# ~~دگر ms021 چون شیر سوی رزم تفتند
# ~~دوان گشتند گردان سوی انبوه
# ~~فرهاد و گلستان PageV00P059
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_60.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~شببخون کردن داماد فرهاد و کرفتار شدن
# ~~غردو قرزند فففور
# ~~کمند سر فرازان رفته درتاب
# ~~که سربرزد ز تیخ گوه مهتاب
# ~~دودانگ از شب گذشته مه برامد
# ~~چو روشن شد سیه در لشگر آمد
# ~~*دن دوانیدند تا خرکاه شاهی
# ~~نه میرآکاه بود و نه سپاهی
# ~~سواران چون سوی خرکه رسیدند
# ~~بگرد بارگه صف بر کشیدند
# ~~ز هول سرفرازان زبر دست
# ~~شدند آکه گرانخوایان سرمست
# ~~بر آشفتند شاهان برسر تخت
# ~~نگون دیدند بردرگه سر بخت
# ~~هر آنکس کوشدی ارخواب آکاه
# ~~سپاهی پیش حود میدید ناگاه
# ~~ددد سپهسالار از این حال آکهی یافت
# ~~بسوی رزمکه چون برق بشتافت
# ~~سلاح جنگ برتن راست میکرد
# ~~که تاآید چو مردان سوی ناورد
# ~~بجای خود سقمان بود برسر
# ~~زره پنداشت ترلک بود دربر
# ~~کمان پنداشت اگری بود در دست
# ~~حدنگ انگاشت خودنی بوددر شست
# ~~کمان را از کمانچه باز نشناخت
# ~~بدین آثآین بسوی رزم میتاحت
# ~~6ن چو گردان حال را زینگونه دیدند
# ~~فرو جستند ودر خرکه دویدند
# ~~دو حسروزاده را بر هم ببستند
# ~~ز غم خوردن بکلی باز رستید
# ~~بشادی باز براسیان نشستند
# ~~شهان را بسته براسیان بیستند
# ~~هم اندر نیم شب داماد فرهاد
# ~~شهان را سوی فرزندان فرستاد
# ~~دگر ایشان که سوی گله راندند
# ~~بتیزی اسب براسیان دواندند
# ~~د6د چو در نزدیکی اسبان رسیدند
# ~~نکهیانان سواران را بدیدند
# ~~در آن شب یکسره بودند آگاه
# ~~نهاده شب همه شب چشم برراه
# ~~همه مردان و هریک مردکاری
# ~~کمندانداز تا پانصد سواری PageV00P060
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_61.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~بروز از بام مسی خفتند تا شام
# ~~یکی زیشان که راه سروری داشت
# ~~زشام آگاه میبودند تا بام
# ~~ملاد بسی در جنگها کار آزموده
# ~~میان گله بانان مهتری داشت
# ~~شبیخون را فراوان دیده در جنگ
# ~~میان جنکیان بسیار بوده
# ~~شب تیره سواران چنین دید
# ~~بمردی سالها کردیده در جنگ
# ~~بیاران گفت هان مردانه ms022 باشید
# ~~برای گله گرگ اندر کمین دید
# ~~چنین دائم که اختر گشت وارون
# ~~یک امشب باخرد بیگانه باشید
# ~~دلاد بکوشید امشب اسبان را برانید
# ~~که آمد بحرسر اسبان شبیخون
# ~~که دشمن در کمینگاه است امشب
# ~~گله یکسر به لشکرکه رسانید
# ~~پس آنگه گله را راندند یکسر
# ~~پیاده ماندن شاه است امشب
# ~~ز چویانان شدند آکاه گرگان
# ~~ز دشت رزم تا نزدیک لشکر
# ~~برایشان تاحتن کردند از پس
# ~~بر اشفتند کرگان باسترگان
# ~~ماد برحم تیغ تیز و گرز پولاد
# ~~بیکرو در دوانیدند صد کس
# ~~بمردی کله را در پیش کردند
# ~~بر آوردند از بدخواه فریاد
# ~~سحرکه چون خدیو چرخ احضر
# ~~پس آنگه روبراه خویش کردند
# ~~سواران تیغ و خنجر بر کشیدند
# ~~ز تیغ کوه رخشان کسرد خنجر
# ~~روان کشتند سوی رزم دشمن
# ~~چو خورشیدی سپر درسر کشیدند
# ~~شا5 سیه چون تخت رابی تاج دیدند
# ~~درحشان آفتاب از خود و جوشن
# ~~به مسکینی زیانها برگشادند
# ~~ز دشمن درسیه تاراج دیدند
# ~~سواران چون ز دشمن کام دیدند
# ~~بخواری در سم اسبان فتادند
# ~~بخشیدند خون جمله یکسر
# ~~زخونریزی عنان را واکشیدند
# ~~بیاوردند نزدیگان شه را
# ~~ببردند آنچه لایق بود و درخور
# ~~59 حروشید انگهی داماد فرهاد
# ~~وزیر شاه و سالار سپه را
# ~~زیان سرتیز کرده همچو فولاد
# ~~3 PageV00P061
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_62.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~زمانی خویش را با هوش دارید
# ~~بدیشان گفت یکسر گوش دارید
# ~~حدیث من بدو یک یک بکوئید
# ~~اجازت شد که سوی شاه پوئید
# ~~جو خورشید فلک رای تو انور
# ~~بکوئید ای خدیو هفت کشور
# ~~دل خود را بدان حرسنددارم
# ~~دو فرزند تو را در بند دارم
# ~~بفرزندان کنم جان ترا شاد
# ~~95ن اگر فرهاد را خواهی فرستاد
# ~~کنم بازت بفرزندان سرافراز
# ~~فرستم هردو فرزند ترا بار
# ~~کمینهآ بندهآ تخت تو باشم
# ~~چو دولت چاکر بخت تو باشم
# ~~اگر بیدا نخواهد گشت فرهاد
# ~~دهم جان دو فرزند تو برباد
# ~~سیاهت را دهم یکسر به تاراج
# ~~بیایم وز سرت دور افکنم تاج
# ~~که ms023 تا فرهاد را در بر بگیرم
# ~~م6 درین کین خود از سر بر نگیرم
# ~~هنوزش تیغ خونین برسر چنگ
# ~~بگفت این وعنان بر تافت از جنگ
# ~~گو لشکرشکن سوی سپه تفت
# ~~شکسته لشگر چین سوی چین رفت
# ~~رسبدن فرهاد با نشاور و مقبل بابخاز
# ~~ببرد از خاطر ما یاد فرهاد
# ~~شبیخون کردن داماد فرهاد
# ~~نیامد از غریبان هیچ یادت
# ~~غریبی عارف آخر شرم بادت
# ~~بسی فرهاد را در راه مکدار
# ~~605 ره دور است و سختیهای بسیار
# ~~بگرد باغ استادش برآور
# ~~دمی از راه ابخازش در آور
# ~~بپایان برد آخر آن ره دور
# ~~زدفتر این چنین خواندم که شاور
# ~~همائی را که از چین داد پرواز
# ~~رسانیدش به دارالملک ابخار
# ~~که شد از بندغم چون سرو آزاد
# ~~حردبین چون بکار آورد فرهاد
# ~~610 چوخونخواره عمش بر تخت بنشست
# ~~چودرویشان زمنزل رحت بریست
# ~~نکرد آهنگ تخت و شهریاری
# ~~و سر بنهاد رم تاحداری PageV00P062
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_63.png)

# ~~32
# ~~چو باران کرد میل کبک و دراج
# ~~نشد چون چرخ سرپوشیدهآ تاج
# ~~بخونی داد از دانش دیت را
# ~~بچین بخرید ملک عافیت را
# ~~کسی کورا بود کنج فراغت
# ~~در آن کنجش بود کنج قناعت
# ~~15ع جم ونوشین روان او را توانگفت
# ~~فریدون جهان او را توان کفت
# ~~غلط کفتم چه جمشید و فریدون
# ~~چه ارزد دولت پیر همایون
# ~~نیرزد کنج صد کیخسرو و جم
# ~~جوی از کنج ابراهیم ادهم
# ~~دلا کنج فراغت را بدست آر
# ~~درو کنج قناعت را نگهدار
# ~~بهوش آ مدتی ترک جنون کن
# ~~حیال آرزو از سر برون کن
# ~~620 هرانکو از قناعت شد توانگر
# ~~توان کفتن کا دارد کنج کوهر
# ~~ز فقر ونیستی برکش علم را
# ~~بگرد آرزو در کش قلم را
# ~~سری کورا سر بوشی نباشد
# ~~تنش را پرنیان پوشی نباشد
# ~~بدان سر سرور دوران3 توانکفت
# ~~بدان تن پای تا سر جان توان کفت
# ~~زبیم ره چو ایمن کشت شاور
# ~~زمین بوسید پیش شاه از دور
# ~~625 پس آنگه کفت ms024 بافرهاد کای شاه
# ~~معافم دار از کستاخی راه
# ~~برفت آن رنج و آن سختی که دیدیم
# ~~کنون در حطهآ ایمن رسیدیم
# ~~بدان کین جای خرم جای داعی است
# ~~مقام و مسکن وماوای داعی است
# ~~بباید گفت این مخلص نیوشید
# ~~ازین پس جامهآ دلخواه پوشید
# ~~بسراسیان موافق برنشستن
# ~~جواهر برسر زینگوهه بستن
# ~~*6 که شاهنشاه این اقلیم ترساست
# ~~حدا ترس است و بردین مسیحاست
# ~~ستمگررا ز بس کزتن کند پوست
# ~~ستمکر یوزار فراش آهو است
# ~~حدیث عدل او از کفت بیش است
# ~~همه کردار او برجای خویش است
# ~~در آن دم چون سخن برداز این کفت
# ~~ازان دم همچو کل فرهاد بشکفت
# ~~چو غنجه کرچه بس ولتن میبود
# ~~چوگل زان دم لب پرحنده بگشود
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P063
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_64.png)

# ~~فرهاد و کلمستان
# ~~635 جواهر هرچهآ باخود داشت فرهاد
# ~~سه قسمت کرد و پس در پیش بنهاد
# ~~ز هرسه بخش بخشی قیمتی دید
# ~~به شاور وفادارش بیخشید
# ~~یکی دیگر برای خویش برداشت
# ~~یکی دیگر به پیش بنده بگذاشت
# ~~به مقبل گفت کین از پیش بردار
# ~~چو کنجورش بنزد خود نگهدار
# ~~ازینجا آنچه درخورداست بفروش
# ~~دکر میدار بهر خرج ماگوش
# ~~0عع بهجائی کاب آن ماراخوش آید
# ~~زمین فرخ هوایش دلکش آید
# ~~بخر از بهر ما املاک بسیار
# ~~که باید در معیشت ملک ناچار
# ~~چو از فرهاد شاور آن کرم دید
# ~~زمین از شکر آن انعام بوسید
# ~~دو بخش کوهرش برجای بگذاشت
# ~~یکی بخشی که بهتر بود برداشت
# ~~کزان هردانه بودی زیب تاجی
# ~~کهینش دانه ملکی را خراجی
# ~~645 به شاور آن همه انعام فرمود
# ~~منوز آن دم خجالت برد از حود
# ~~عطاها کرد پیش او عطانه
# ~~شهچین بود در اصلش حطانه
# ~~که مردم زاده بابیگانه و خویش
# ~~کند بخشش بقدر همت خویش
# ~~و کیل خرج ازان یکدانه بفروخت
# ~~بهاچون دید چندین کیسه بردوحت
# ~~خرید از بهر خسرو اسب وزین را
# ~~دگرگون کرد آئین شاه چین را
# ~~ود6 بهوضع خواجکانش جامه پرداخت
# ~~هر آن ms025 چیزی که در خوردید میساخت
# ~~وزان پس کرد کارخویشتن راست
# ~~خریداز بهرخودهم آنجه میخواست
# ~~دگر بخرید انواع ره آورد
# ~~بزرگان را بزرک و خردرا خرد
# ~~بدین آئین سوی ایخاز رفتند
# ~~بترتیب از در خود باز رفتند
# ~~در آنجا آنک دولت بردرش بود
# ~~چنین خواندم که شیرین دحترش بود
# ~~655 چو در ایخاز آمد باز شاور
# ~~در آمد حطهآ اخاز را نور
# ~~که از ابخازیان آزاده ای بود
# ~~بقدر خویش مردم زادهای بوه
# ~~عنان پیچید سوی حانهآ خویش
# ~~قدم بنهاد در کاشانهآ حویش
# ~~32 PageV00P064
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_65.png)

# ~~32
# ~~
# ~~چو دیدندش همه شادی نسودند
# ~~خبر یاقتن شاه ابخاز از آیمدن شاور و خرمی نمودن
# ~~شه ایخاز3 آکه شد که شاور
# ~~م66 بغایت شد ازین گفتار خحرم
# ~~بدان نزدیکی آمد از ره دور
# ~~بفرمودش طلب کردن باعزاز
# ~~که شاور از قدیمش بود هسدم
# ~~روان شد سوی شه فرهاد را برد
# ~~زبهرش کرد بزم خسروی ساز
# ~~بدرکاه شه ابخاز رفتند
# ~~هم از تنسوق انواع ره آورد
# ~~بعادت دست شه را بوسه دادند
# ~~چو دولت از در او باز رفتند
# ~~665 شهنشه طلعت فرهاد را دید
# ~~پس آن تنسوقها پیشش نهادند
# ~~بود پیدا میان خلق جمشید
# ~~بآئین بزرکانش بپرسید
# ~~بنزد مسند حود خواند اورا
# ~~توان دانست روز از شب بخورشید
# ~~بزیر دست او شاور بنشست
# ~~بدست راست بربنشاند او را
# ~~نشاند از راست کردان سرافراز
# ~~بزیرش سر فرازان زبردست
# ~~ماع بتان شوخ چشم لاله رحسار
# ~~بدست چب پریرویان طناز
# ~~نشست اول بتمکین بریسارش
# ~~جهانسوز و دلاشوب وجکرخوار
# ~~بزیرش دلبران شه نشستند
# ~~مهین بانو و شیرین در کنارش
# ~~وزیشان زیرتر حوبان ابخاز
# ~~چو مروارید برهم رسته بستند
# ~~ر شاور انگهی پرسید احوال
# ~~نشستند از پی شوحی بصد ناز
# ~~675 سخن پردار حال حود همی گفت
# ~~از آن رفتن بچین و صورت حال
# ~~بالماس سخن کوهر همی سفت
# ~~پس آنگه قصهآ قرهاد پرسید
# ~~حدیث حسرو چین نقشپرداز
# ~~درو هردم به چشم مهر میدید
# ~~*سرورگفت این برنا زچین است ms026
# ~~بنقش نقشبندان کرد آغاز
# ~~نژاد او ز ترکستان زمین است
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P065
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_66.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~بنقاشی بدینسان فاش کس نیست
# ~~به چین در مثل این نقاش کس نیست
# ~~68 پدر بودش بچین نقاش چالاک
# ~~که برآب روان زد نقش افلاک
# ~~چو بودم خوشه چین خرمن او
# ~~بچین رفتم کرفتم دامن او
# ~~فراوان بوسهاش برپای دادم
# ~~چو چین دامنش در پا فتادم
# ~~نظر برخاک پای خویش بکماشت
# ~~چو دامان خودم از حاک برداشت
# ~~ز شاگردان نامی بر سر آورد
# ~~مرا از جملهآ شاگردان برآورد
# ~~به خدمت از همه مخلصترم دید
# ~~بسی بر آستان خود سرم دید
# ~~سرم از همسران خود برافراشت
# ~~بسی بر آستان خویش نگذاشت
# ~~ز غمهایم سوی شادی رسانید
# ~~ز شاگردی باستادی رسانید
# ~~بدار الملک باقی شاد بنشست
# ~~چو او از ملک فانی رخت بربست
# ~~دکر کردم هوای خانهآ خویش
# ~~هوس کردم سوی کاشانهآ حویش
# ~~69 مر این برنا که فرزند است اورا
# ~~بکیتی خویش و پبوند است اور
# ~~مرا در راه بی همراه نگذاشت
# ~~بزرگی کردو با من راه برداشت
# ~~گهی میراند سست و که دوانید
# ~~که تا از چین بابخازم رسانید
# ~~کنون از خدمت او شرمسارم
# ~~زبان عدر خواهی هم ندارم
# ~~کند از عدر حواهی سر بلندم
# ~~مکر خسرو کند باز ارجمندم
# ~~در آمد خوان و خوانسالار از در
# ~~695 چو شاور این حکایت* گفت یکسر
# ~~سماطی بر بساط حسروانه
# ~~فرو جید از ملک تا آستانه
# ~~مراد حاطر آزاده آوره
# ~~پس از وی ساقی آمد باده آورد
# ~~قدح در دست پیش آمد غلامی
# ~~به پیش هر یکی بنهاد جامی
# ~~نهاد آنکه بر خوبان مهوش
# ~~بنزد هردو سه کس محلسی حوش
# ~~700 بر آن رسمی که عادت بود آندم
# ~~غذا و می همیخوردند باه
# ~~زدی راه دل فرهاد و شاور
# ~~نوای بربط و آوای طنبور
# ~~سماعی ارغنونی گوش کردند
# ~~شراب ارغوانی نوش
# ~~بردنه
# ~~35 PageV00P066
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_67.png)

# ~~نشسته روبرو در مجلس شاه
# ~~یلان ارمن و ترکان ms027 خرگاه
# ~~بیاد هم گرفته جام در دست
# ~~ببوی دوستکانی کشته سرمست
# ~~705 در آن ایام شیرین داشت نه سال
# ~~بیک ساعت همی کشتی بده حال
# ~~لب شیرین بشیرینی کشودی
# ~~بیک نکته هزاران دل ربودی
# ~~چو چشمش میگساری بود درسر
# ~~چو زلفش بیقراری بود در بر
# ~~هزارش ساحری در چشمو3 ابرو
# ~~هزارش دلبری در هر سرمو
# ~~لب شیرین او از کوچکی باز
# ~~شکسته تنگ شکرها به ابخاز
# ~~والا شنیدی گفتن خوبان سرمست
# ~~چو زلف خویش می پیچید بردست
# ~~بدستان زلف مهروئی گشودی
# ~~بپا با دیگری شوخی نمودی
# ~~بابرو بایکی میکرد سازی
# ~~بغمزه بایکی میگفت رازی
# ~~بزیر چشم در فرهاد میدید
# ~~بمرغ دیده از دل دانه میچید
# ~~ز چشم شوخ او دانست فرهاد
# ~~که چشمش فتنهها کرده است بنیاد
# ~~715 چگویم وصف او خود گفته آید
# ~~در شیرین بخوبی سفته آید
# ~~چو سرها شد گران از بادهآ ناب
# ~~چونر کس چشم خوبان کشت پرخواب
# ~~بیادشه زمین بوسید شاور
# ~~قدح نوشید بر آواز طنبور
# ~~یکی دیگر چنین فرهاد نوشید
# ~~قدح بنهاد و دست شاه بوسید
# ~~چو شد پایان مستی شاه برحاست
# ~~ببخشش مجلسی از نو بیاراست
# ~~72 برسم حسروی حسرو به فرهاد
# ~~ز سر تاج از میان خود کمر داد
# ~~قبائی کان قد شمشاد پوشید
# ~~زتن برکند ودر فرهاد پوشید
# ~~بیاوردند ازان پس جامهآ سور
# ~~بپوشانید سرتایای شاور
# ~~خدمت وستبوس شاه کردند
# ~~ز مجلس رو بسوی راه کردند
# ~~در
# ~~ر کبانی تاج برسر
# ~~بدین آئین برون رفتند از در
# ~~7 برون رفتند سرمستان ز حانه
# ~~روان گشتند با چنگ و چغانه
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P067
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_68.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~شماله از پس و فانوس از پیش
# ~~چو تر کان اکری و قابوس در پیش
# ~~همه راه این چنین مستانه رفتند
# ~~بدین عیش و طرب درحانهرفتند
# ~~بخویشان حال مجلس باز کفتند
# ~~شب و پایان مستی بود حفتند
# ~~خوشاملکی که شایدمی چنین خورد
# ~~خوشا شاهی که داند اینچنین کرد
# ~~دگر باره طرب آغاز کردند
# ~~730 ms028 چو صبح آمد صبوحی ساز کردند
# ~~شکم از می بسان حیک می بود
# ~~بیک هفته سماع نای می ونی بود
# ~~چه از نزدیک خویشان و چه ازدور
# ~~ز همکاران و از یاران شاور
# ~~بیادش نوش کردی دوستکانی
# ~~یکی هر روز کردی میهمانی
# ~~مهمانی کردن استاد یدر گلستان
# ~~که حال بندکان دانی کماهی
# ~~حدائی مرترا زیبد الهی
# ~~در ابخازش به کام دل رسانی
# ~~735 شه چین را زملک چین برانحی
# ~~تودانی راز حکمتهای خود ر
# ~~تودانی سر کدشت نیک و بد را
# ~~عمارت ساز مرد کار پرداز
# ~~در آندم بود استادی در ابخاز
# ~~نظیرش در همه آقاق کس نه
# ~~چو اوئی زیر این نهطاق کس نه
# ~~که ماهی درشیستان دخترش بود
# ~~اران تاج سعادت برسرش بود
# ~~زن استاد باشاور حویشی
# ~~740 همانا داشت از ایام پیشی
# ~~سوی استاد نیکوتر فرستاد
# ~~چوشاور ارمغانسی را همی داد
# ~~در آن دیری که در چین ساخت شاور
# ~~بتی را ساحت نزد مریم ازدور
# ~~که عاشق شد براو فرهاد مسکین
# ~~ز بهر او برید از حطهآ حین
# ~~بدین اقبال و دولت تاجور بود
# ~~مر این استاد آن زن را پدر بود
# ~~د76 بنوبت مجلس حرم بیاراست
# ~~بکار آوردهرجه آن حاطرش حواست
# ~~چگونه مجلسی حالی ز اغیار
# ~~گلستان ارم بی زحمت حار PageV00P068
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_69.png)

# ~~3
# ~~حزان بود و می فصل خزانی
# ~~شده سرخوش خم از جوش ولانی
# ~~درین ایام ساز باغ کردند
# ~~هوای باغ و میل راغ کردند
# ~~درصفت خزان و آمدن دختر استاد بامادرش و دختران
# ~~صاحب جعال سرخوش در مجلس
# ~~اگر چه برگریزان بود برخاک
# ~~هنوز آونگ بود انگور از تاک
# ~~75 ز شاخ آونک شفتالو و آبی
# ~~چمن خوشبوی از سیب کلابی
# ~~چو دامان عروسان شاحساران
# ~~چو بلبل خوشنوا برشاخ ساران
# ~~درختان چمن هریک بینگی
# ~~فراز شاخ هربرگی برنگی
# ~~بجای سبزه از برگ درختان
# ~~بساط هفت رنگ نیکبختان
# ~~ز رنگ آمیزی برگ خدائی
# ~~شده بی آبرو برگ خطائی
# ~~755 چو نقاشان چین آن نقش ms029 دیدند
# ~~قلم در نقشهای خود کشیدند
# ~~درین بودند پیدا گشت شاهی
# ~~ز خوبان گرد برگردش سپاهی
# ~~بیامد دحتر استاد ابخاز
# ~~بصد عشوه بصددستان بصد ناز
# ~~چه دختر فتنهآ مکارهای بود
# ~~بسی سوز دل آتشپاره ای بود
# ~~چو جعد زلف برعارض فشاندی
# ~~بسی چون زلف بر آتش نشاندی
# ~~ع جهانی جان خراب از چشم مستش
# ~~دل حلقی اسیر زلف شستش
# ~~سر زلف پریشانش دلاویز
# ~~لب لعل گهر بارش شکر ریز
# ~~سهی سروی بشادی سر کشیده
# ~~غم و رنج هوا داری ندیده
# ~~روان سروی نه سروی پای درگل
# ~~صدش دستان نه دستی برسر دل
# ~~دش چون تیرنه چون تیر پرتاب
# ~~میان چون موی نه چون موی پرتاب
# ~~* روان بخشی چو آب زندگانی
# ~~شبافروزی چون ماه آسمانی
# ~~فرهاد و گلستان PageV00P069
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_70.png)

# ~~قرهاد و کلستان
# ~~چه ماهی آفتاب عالم افروز
# ~~که شبهای غریبان را کند روز
# ~~سهی سروش خرامان کرده بالا
# ~~کشان برحاک ره دامان والا
# ~~بیک سو او روان دامن بیک سو
# ~~چو دامان درپیش افتاده کیسو
# ~~ممی افشاند ناف آهو از جیب
# ~~ز طیب سنبل او سنیل طیب
# ~~770 بنکهت عالمی را کرد مشگین
# ~~ز چین سنبل او سنبل چین
# ~~کمر بر موی بسته ماهروئی
# ~~بسحر آویخته کوهی به موئی
# ~~ز غبغب تا بناگوش از شکر پر
# ~~بنا گوشش بسی شیرینتر از در
# ~~ببوی سنبل مشکین پر چین
# ~~جکر خون کرده آهو را به ماچین
# ~~زچشم شوخ او نرکس شده مست
# ~~ز روی خوب او گل رفته از دست
# ~~775 گلستانی همه گلهای او خوب
# ~~ولی چون سنبل مشگین دلاشوب
# ~~دلا شوبی که جان شاه چین بود
# ~~گلستانی که جانش خواست این بود
# ~~چوصبح از خنده روشن کرد عالم
# ~~ز عکس رخ چو گلشن کرد عالم
# ~~پریرخ دخترانی چند با او
# ~~بسی از خویش و از پیوند با او
# ~~بتان شوخ بر دین مسیحا
# ~~قدح در دست بر آئین ترسا
# ~~78 بریده کاکلان ماه پیکر
# ~~یکایک را چوزلف آشوب در سر ms030
# ~~چو مریم یکسره بکران بی شک
# ~~به دم دادن مسیح وقت هر یک
# ~~بخوبی هر یکی مانند ماهی
# ~~برخ در دین عیسی قبله گاهی
# ~~چلییا هریک از ابرو نموده
# ~~بمردم قبلهها از رو نموده
# ~~ز باریکی میان نازنینان
# ~~نهان از دیده باریک بینان
# ~~785 گرفته هریکی یک شیشه در دست
# ~~براز می جام زرین در دگر دست
# ~~از یشان شیشهآ دل کرم در جوش
# ~~وزیشان جام زرین مست ومدهوش
# ~~بدین آئین چودر مجلس رسیدند
# ~~حریفان در خزان نوروز دیدند
# ~~تو اند طرف عمر نوح بر بست
# ~~کسی راکین چنین عمری دهددست
# ~~2 PageV00P070
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_71.png)

# ~~زن استاد خدمت کرد از پیش
# ~~پس آنکه کرد رو با دختر خویش
# ~~790 چو دختر از دل مادر خبر یافت
# ~~بدان خدمت که رایش بود بشتافت
# ~~صراحی وار صد آشوب در سر
# ~~بخدمت سر فرود آورد دختر
# ~~روان طوق صراحی کرد از دست
# ~~ببوئی کرد از لب جام را مست
# ~~شد از دستش صراحی گردن افراز
# ~~ز لعلش جام جان افزا دهان باز
# ~~دگر پرکرد جام از آب انگور
# ~~گرفت اول قدح را بهر شاور
# ~~لبالب جام دیگر هم بدو داد
# ~~795 زپیش او بیامد سوی فرهاد
# ~~دکر بهر پدر بکرفت جامی
# ~~بگرد دانه مسیافکند دامی
# ~~ز استاد و ز شاور و ز فرهاد
# ~~بشادی هر یکی جامی بدو داد
# ~~نشست استاد با فرهاد و شاور
# ~~میان باغ بابکران چون حور
# ~~ازان حوران بزم افروز دلکش
# ~~چمن چون روضةآ رضوان شده خوش
# ~~*مهر بزیر شاخههای نار بستان
# ~~نشسته دختران نار پستان
# ~~همه چون نرکس حود فتنه انگیز
# ~~چوچشم عاشقان خویش خونریز
# ~~اگرچه کس ندیدی کل به بستان
# ~~ولی بود از پریرویان کلمستان
# ~~برنگ و بوی هربرگی گلی بود
# ~~بدستان هرنکاری بلبلی بود
# ~~برای عاشقان تنک روزی
# ~~نمودی غنچه شان بستانفروزی
# ~~بخنده غنچه را بنموده دندان
# ~~5مه لب از شادی بسان غنچه خندان
# ~~کسی نرکس نمیدیدی شکفته
# ~~جزآن نرگس که بر گل بود خفته
# ~~ندیدی کس ms031 بنفشه دسته بسته
# ~~مکر برروی لاله دسته دسته
# ~~حمستان از ولانی بود در جوش
# ~~حریفان ازخمستان مست ومدهوش
# ~~در عاشق شدن فرهادو دختر استاد بیکد یکر
# ~~خون خواندم که فرح دخت استاد
# ~~بروز خوش زمادر وقت گل زاد
# ~~فرهادو کلستان PageV00P071
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_72.png)

# ~~810 زمادر در کلستان زاد دختر
# ~~گلستان نام دختر کرد مادر
# ~~کلستان بود الحق در نکوئی
# ~~گل باغ ارم در تازه روئی
# ~~ز شاخ کل چو غنچه روی بنمود
# ~~نسیم حسنو لطفش چهره بگشود
# ~~بهحسن و لطف پروردند او را
# ~~بصد شوخی برآوردند او را
# ~~زشیرلطف شدچون غنچه سرمست
# ~~چو گل پرورد حسنش برسردست
# ~~815 بصد دستان بپروردند از آغاز
# ~~بپروردند چون سروش بصدناز
# ~~چو بستد از کلستان جام فرهاد
# ~~نه می بود آتشی درجانش افتاد
# ~~چنان آن جام می دروی اثرکرد
# ~~که از هر دوجهانش بیخبر کرد
# ~~کسی کزدست جانان می کند نوش
# ~~کند هردوجهان بیشک فراموش
# ~~مکو فرهاد را کاشفته کی شد
# ~~نخست آشفته زان یک جام میشد
# ~~820 مگو3 چونشد بجامی پخته خامی
# ~~سر آشفته را بس بود جامی
# ~~ازان می بود کو بیخود ز خودشد
# ~~وزان می بود کو مست اید شد
# ~~کلمید راز می آنکس کشاید
# ~~که چون از خود رود باخودنیاید
# ~~چو نقش عشق بردل بست فرهاد
# ~~خیال نقش خود بگذاشت از یاد
# ~~اکر نقشی بروی کار دیدی
# ~~درو نقش خیال یار دیدی
# ~~825 نمیشد از می کلرنگ از دست
# ~~که از بوی گلستان بود سرمست
# ~~چو از دست نگارین میستد جام
# ~~درو میدید عکس آن گلندام
# ~~ز مستان گر نظر کردی ببستان
# ~~بهاری دیدی و طرف کلستان
# ~~مرا زینگونه وقتی بود روزی
# ~~وزین آتش دلم را بود سوزی
# ~~اگر در گفتن من سوز باشد
# ~~یقین کز آتش آن روز باشد
# ~~830 خوشا آن روزگار و خرم آنروز
# ~~حنک آن آتش فرحنده و ان سوز
# ~~چگویم حال خود دخترشد آگاه
# ~~که چشمش بیدلی را برد از را
# ~~دلش را هاتف دولت خبر ms032 کرد
# ~~که مهرش دردل فرهاد اثر کره
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P072
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_73.png)

# ~~32
# ~~نظر میکرد زیر چشم دیری
# ~~به تیر غمزه دید افکنده شیری
# ~~چوچشم خویش بیماراخودش دید
# ~~835 بدانست آن صنم کین فتنه اش خوست
# ~~چو زلف خود هوا دار خودش دید
# ~~به گل بر کرد سنبل را مشوش
# ~~که باز این فتنه از چشم خوش اوست
# ~~قدح پرکرد و بازش داد جامی
# ~~نهادش هرسوئی نعلسی در آتش
# ~~بدین جام دوم مست خودش کرد
# ~~نهاد از بهر عقلش باز دامی
# ~~سیم دورش بجامی نیز بنواحت
# ~~بدستان نیک پابست خودش کرد
# ~~وعد پریرخ را ز آب همچو آتش
# ~~نهان باشیر آهو عشق میباخت
# ~~ز مستی شرم بنهادند یکسو
# ~~رخش خوش بودودل خوش بود سرخوش *
# ~~چو میخوردند باهم دوستگانی
# ~~نهان در گفتن آمد چشم و ابرو
# ~~ز دستش شاه چین چون جام خوردی
# ~~بغمزه مینمودند آنچه دانی
# ~~بخوبی شاه چین همتای اوبود
# ~~بدستانش زدل آکاه کردی
# ~~دعم بسان سروسر کش بود فرهاد
# ~~به بالا نیز ممبالای او بود
# ~~دوصاحب حسن و صاحب لطف ودلجو
# ~~بسان نارون کش بود فرهاد
# ~~بیکدیگر چو سرو افتاده بودند
# ~~دوخوش گفتارخوش کرداروخوش خو
# ~~ز بهر همچو عرعر پای درگل
# ~~چو گل هردوبهم دل داده بودند
# ~~اگر بربط مخالف کردی آواز
# ~~برای هم چو لاله سوخته دل
# ~~وده جهانی گنج بود از مار حالی
# ~~ادب گوشش بپیچیدی از آغاز
# ~~ره عشاق و آغاز جوانی
# ~~بتانی یحار از اغیار خالی
# ~~ببین تا دختر شوخ رسیده
# ~~نوای راست برساز جوانی
# ~~قدحها دوستگانی در کشیده
# ~~برابر همچو فرهادی نشسته
# ~~تامل کن که فکر او چه باشد
# ~~بشوحی دل در او یکباره بسته
# ~~85 چو دوری چند می رانوش کردند
# ~~بمستی فکر بکر او چه باشد
# ~~هوای بوسه و آغوش کردند
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P073
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_74.png)

# ~~فرهاه و کلستان
# ~~نهانی رازشان پنهان همی دید
# ~~بزیر چشم شاور آن همی دید
# ~~زن استاد برمیخواند از دور
# ~~هر آن نقشی که در مییافت ms033 شاور
# ~~خجل شد چون زن استاد دریافت
# ~~چو شاور از چنین نقشی خبریافت
# ~~ز حالش خواهد آکه گشت استاد
# ~~بدانست این که سرمست است فرهاد
# ~~بگرد باغ میباید بر آمد
# ~~عم روان استاد را گفت ای سرامد
# ~~درین حالت میان باغ کردید
# ~~نکو باشد بمستی باغ را دید
# ~~بسختی بعد ازان برخاست فرهاد
# ~~روان بر پای شد شاور و استاد
# ~~دوفارغ دل یکی را3 برجگرداغ
# ~~همی کردند سرخوش طوف در باغ
# ~~روان گشتند باخوبان دیگر
# ~~وزان جانب زن استاد و دختر
# ~~کهی درباغ و که برطرف بستان
# ~~5ع8 همی گشتند سرخوش با گلستان
# ~~یکی رفتی خرامان جام دردست
# ~~یکی رفتی میان باغ سرمست
# ~~قدح دردست ودل شیدا و سرخوش
# ~~میان باغ میگشت آن پریوش
# ~~لبش خندان چوگل از شاد کامی
# ~~دلش خرم چو کبک خوشخرامی
# ~~تذروان شکار افکن به بازی
# ~~پریرخ دلبران باهم ببازی
# ~~نصیحت کردت شاور فرهاد را
# ~~بگفت ای افتخار آل فغفور
# ~~870 بیکسو رفت بافرهاد شاور
# ~~نجوم طالعت تابنده بادا
# ~~فلک بر کام تو کردنده بادا
# ~~هرآن کامی که میخواهی زداور
# ~~بکام جان تو بادا سراسر
# ~~نخورده می ز بویت مستدیدم
# ~~ترا جامی ز می بردست دیدم
# ~~حراب ازوی جهانی شد بدستان
# ~~کسی کو میدهد جامت بدستان
# ~~بر از خون جگر باشد سرانجام
# ~~85 چه می بینی دراول پرز میجام
# ~~که ندهد چون گل نوعمر3 برباد
# ~~نگردد زین گلستان غنچهای شاد
# ~~62 PageV00P074
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_75.png)

# ~~23
# ~~ز عشقش سرو دستی بر نیفشاند
# ~~که دست آخرش برخاک ننشاند
# ~~گلستان دیدی و خاری ندیدی
# ~~وزین دلبر دلازاری ندیدی
# ~~بجز عاشق کشی کاری ندارد
# ~~جز این بازار بازاری ندارد
# ~~مهه ازین درنکته ها با او همیراند
# ~~سخنهای چنین بروی همیخواند
# ~~ز گفت یار درهم رفت فرهاد
# ~~که ای غمخوار و ای یار وفادار
# ~~بشیرینی زبان چرب بگشاد
# ~~مرا هنگام سختی یار و غمخوار
# ~~نهان کردم به هشیاری غم خویش
# ~~بهمستی بشنو احوال دل ریش
# ~~بدان روشن ایا در مردمی مرد
# ~~که ms034 از چینم به ارمن عشق آورد
# ~~دهه ازان نقشی که در بتخانه کردی
# ~~مرا یکبارگی دیوانه کردی
# ~~نه این دم سوختم کزدخت استاد
# ~~به چین بودم که آتش در من افتاد
# ~~نخواهم چشم اگر رویش نبیند
# ~~سواد زلف مندویش نبیند
# ~~نخواهم دل اکر مهرش نورزد
# ~~نخواهم جان که برجانش نلرزد
# ~~میادا تن اگر نبود حرابش
# ~~جگرخون باد اگر نبود کبابش
# ~~مهه نخواهم جان اگر نبود نثارش
# ~~نخواهم عمر اگر ناید بکارش
# ~~کنون منگام لطف و دلنوازیست
# ~~گه تدبیر و وقت چاره سازیست
# ~~چو معلومت شد این راز نهانسی
# ~~نمیگویم چه کن زینپس تودانی
# ~~در آن پایان مستی اینقدر گفت
# ~~روان در سایهآ سرو سهی خفت
# ~~ز سرمستی چو شد درخواب فرهاد
# ~~بشد شاور از انجا سوی استاد
# ~~845 رها کرد آنچنان برجای خویشش
# ~~صراحی و قدح بنهاد پیشش
# ~~سخیگویان همی گشتند باهم
# ~~میان بوستان خویشان همدم
# ~~چو قرصت یافت شاور سخنور
# ~~ز مادر کرد استفسار دختر
# ~~که این سروروان باغ و بستان
# ~~طراوت بخش بستانها گلستان
# ~~سرافرازی که برد از نارون دست
# ~~چه میگوئی بجائی هست بابست
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P075
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_76.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~900 چو کفت این بارن استاد شاور
# ~~از آن رشک پری و غیرت حور
# ~~بزیر لب تبسم کرد و پس کفت
# ~~که تا غایت ندارد دخترم جفت
# ~~بسی کس خواستارانند او را
# ~~جهانی دوستدارانند او را
# ~~ولی استاد این را کرد پابند
# ~~به عیسی و به مریم خورده سوگند
# ~~که آن کس باشدم فرخنده داماد
# ~~که باشد همچو من در کار استاد
# ~~905 ز من دختر در آن ساعت ستاند
# ~~که کار سنگ را چون من بداند
# ~~ازین گفتار او خلقی به تنگند
# ~~جهانی نوجوان در کار سنگند
# ~~چو بشنود این حکایت کشت غمخوار
# ~~که کاری بر نمیاید ازین کار
# ~~دکر ره کفت زن را ای کرامی
# ~~که داری شهرتی در نیکنامی
# ~~حدیثی با تو میگویم ز دختر
# ~~بفرصت یادکن آنرا به شوهر
# ~~910 مراین ms035 نو خاسته برنای چینی
# ~~که اورا همنشین بنده بینی
# ~~برتبت پایهآ قدرش بلند است
# ~~زهر دانش که بینی بهره منداست
# ~~ممی خواهم که داماد تو باشد
# ~~ز شاگردان استاد تو باشد
# ~~جوانی داردو سیم وزرش هست
# ~~چه باشد3سیم یا زرگوهرش هست
# ~~بدانش کوش وتدبیری برانگیز
# ~~به آب لطف بنشان آتش تیز
# ~~915 درین اندیشهآ تدبیری بیندیش
# ~~که گردد این چنین بیگانه ای خویش
# ~~مبین کو بامن اندر خنده باشد
# ~~چو من در چین هزارش بنده باشد
# ~~سعادت برسرراه تو آمد
# ~~که او ناکه بهدرگاه تو آمد
# ~~چو بشنید این حکایتها زشاور
# ~~تامل کرد و گفتای چشم را نور
# ~~بکوشم چون زنان بهر تو یکچند
# ~~رهانم حاطرت یکباره از و
# ~~920 درین اندیشه باتو سر در آرم
# ~~چنان سازم که کامت را برآ
# ~~پس آنگه فکر میکردی درین باب
# ~~که باشوهر زند یک نقشرا PageV00P076
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_77.png)

# ~~2
# ~~آمدن گلستان مست ببالین فرهاد که در مسقی خفته بود
# ~~میان باغ دختر دید از دور
# ~~بگفتن مادر و استاد و شاور
# ~~در آن حالت چو ایشان را بهم دید
# ~~بهر سو از پی فرهاد کردید
# ~~روان با او کنیزان دلارام
# ~~یکسی گلچهره و دیگر گلندام
# ~~925 بدیدش خفته خوش در پای سروی
# ~~ببازی سوی باز آمد تذروی
# ~~نظر بر طلعت فرهاد میکرد
# ~~ز مهر او دل حود شاد میکرد
# ~~به نازش دید سر مست او فتاده
# ~~درو کرده اثرما جام باده
# ~~ز تاب می رخش همرنگ لاله
# ~~ز خوی بر لالهاش بنشسته ژاله
# ~~چو او رادید ز انسان خفته باطاق
# ~~شد از بس ناشکیبی طاقتش طاق
# ~~930 زدست خویش دیدش رفته از خویش
# ~~صراحی وقدح بنهاده در پیش
# ~~دلش راچون صراحی خون بجوشید
# ~~قدح پر کرد و بریادش بنوشید
# ~~لیش میخواست تاچستی نماید
# ~~بهمستی از لبش بوسی رباید
# ~~زناگه مادرش پیدا شداز دور
# ~~بنزدیکی ز دیگر سوی شاور
# ~~چو دید آن هردو را برپای آمد
# ~~دل از جا رفتهای باجای آمد
# ~~935 ز ms036 جا برحاست در عین ملالت
# ~~ز شاور وز مادر در خجالیت
# ~~بسوی دختران آمد چو آتش
# ~~طیان دل در برو خاطر مشوش
# ~~چو خوابی کرد در بستان شهنشاه
# ~~نسیم گلستانش کرد آگاه
# ~~ز خواب خوش چواگه کشت فرهاد
# ~~روان شد سوی او شاور واستاد
# ~~زیان عدر خواهی را کشادند
# ~~ز هر نوعی دلش را باز دادند
# ~~مه زنو بنیاد مسی خوردن نهادند
# ~~در باغ خمستان را گشادند
# ~~حمستانی میان بوستان داشت
# ~~نکو جائی برای دوستان داشت
# ~~بیان باغ
# ~~باغی داشت حرم
# ~~نبودی غم درو غیر سپر غم
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P077
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_78.png)

# ~~فرهاد و کنستان
# ~~تمامت را در آندم میوه بربار
# ~~ز شفتالود و سیب و آبی و نار
# ~~درختانش پر از امرود و پرسیب
# ~~ندیده شاخ ایشان دست آسیب
# ~~945 چنان درهم شده دست درختان
# ~~که روز عیش دست نیکبختان
# ~~ز شیب سیب شفتالو هویدا
# ~~ز شاخ نار آبی گشته پیدا
# ~~ببالای درختان برشده تاک
# ~~دگر سر زیر کرده تا بر1 خاک
# ~~چو صوفی بود دعوی دار انگور
# ~~ز شاخ آونگ شد مانند منصور
# ~~چگویم کین چنین و آنچنان بود
# ~~درختان را لطافت بیش ازان بود
# ~~و95 به پیش هر درختی بود تختی
# ~~خمی در خاک زیر هر درختی
# ~~بنزد هر دو سه خم حوضکی بود
# ~~ز بهر باده خوردن کشته معهود
# ~~ز خم تا حوض جوئی کنده از سنگ
# ~~دلش همچون دل آشفتگان تنگ
# ~~تراشیده ز سنگ خاره جوئی
# ~~بهم بسته ز چندین پاره جوئی
# ~~چنان جوی لطیف و حوض کوچک
# ~~بصنعت بسته بیترکیب آهک
# ~~ددهآ چو بهر نوش پرکردی ز نوشاب
# ~~نکردی زو ترشح بادهآ ناب
# ~~خم چندی بهر سو پر ز صهبا
# ~~بهر جانب ازان حوضی مهیا
# ~~بشادی چون در مجلس نهادی
# ~~بجز خوبان کسی را ره ندادی
# ~~چو با یاران در آنجا رفت استاد
# ~~برای دختران زن را فرستاد
# ~~زن استاد بیرون رفت از در
# ~~پریرویان رسیدند از برایر
# ~~960 چو چشمش برجمال دختر افتاد ms037
# ~~بیاد آورد میل او به قرهاد
# ~~ز روی مادری برخاستش حشم
# ~~بتندید و نهاد انگشت بر چشم
# ~~بریرخ چشم بر مادر نمیداشت
# ~~چوعاشق بود و سرخوش بادینداشت
# ~~بدان حالش چو مادر دید سرمست
# ~~دران سرمستیش نگذاشت ازومت
# ~~روان شد با بتان سوی حمستان
# ~~بتان را برد سوی بت پرستان
# ~~965 همه اسباب عیش آماده کردند
# ~~پس آنگه عزم جام باده کردند
# ~~67 PageV00P078
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_79.png)

# ~~28
# ~~در باغ خمستان را ببستند
# ~~حریفان چون به می خوردن نشستند
# ~~ز هر خم ساغر چندی چشیدند
# ~~سر خمها یکایک بر کشیدند
# ~~خمی از حامی خود بود در جوش
# ~~یکی از یختگی بنشسته خاموش
# ~~یکی کف کرده همچون اشترمست
# ~~یکی از دست ساقی رفته ازدست
# ~~90 حمستان و خزان بود و ولانی
# ~~بریرویان و ایسام جوانی
# ~~حریفان همدم و جام می ناب
# ~~زمان عیش را آماده اسباب
# ~~غم قاضی و ترس محتسب نه
# ~~ز مستی در هیاهوی و دهاده
# ~~نخستین جام را برداشت استاد
# ~~بشادی خورد باشاور و فرعاد
# ~~آل فغفور
# ~~بیاد افتخار
# ~~پس از وی جام را برداشت شاور
# ~~975 سیم ساغر زمی پرکرد فرهاد
# ~~فرود آورد سر از بهر استاد
# ~~زن استاد برپاخاست دیگر
# ~~برای هرسه تن بگرفت ساغر
# ~~ز حدمت چونکه فارغ گشت مادر
# ~~رسید از مادرش نوبت بهدختر
# ~~بعادت گرم سوی جام بشتافت
# ~~چو موی خودز مجلس روی بر تافت
# ~~پریشان حال و درهم رفته غمناک
# ~~زپس چون کیسویش بنشست بر خاک
# ~~98 زمخموری چو چشم خویش بیمار
# ~~پریشان همچو زلف خود بیکبار
# ~~چوطره صد هزار آشوب درسر
# ~~سری پرشور و شرافکنده دربر
# ~~ز حاموشی دهانش همچودل تنک
# ~~زبانش پرز جنگ آشتی رنگ
# ~~ز مادر کینه ها در دل گرفته
# ~~درون دل غمش منزل گرفته
# ~~نشسته چون صراحی پیش مردم
# ~~ز جوش اندرون کف کردد چون خم
# ~~ز خون خوردندلش درتاب ودرتب
# ~~5ه9 دلش چون جام خون آورده برلب
# ~~درین حالت نشسته سرو آزاد
# ~~وزین حال آنک غافل بود استاد
# ~~نهان ms038 حالش بزیر چشم دریافت
# ~~چوشاورش چنان آشفته سریافت
# ~~به مادر دادکین راده به دختر
# ~~صراحی بستد و پرکرد ساغر
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P079
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_80.png)

# ~~فرهاد وگلتان
# ~~برای خاطر مهمان ز جا جست
# ~~روان شد سوی دختر جام دردست
# ~~990 ز بهر عزتش برحاست شاور
# ~~دگر برپای شد فرزند فغفور
# ~~یکایک برسرپا ایستادند
# ~~بشیرینی زبانها بر گشادند
# ~~که دایم بر مراد دل نشینید
# ~~غم و اندوه یکدیگر نبینید
# ~~هر انکس کونخواهد جمله را شاد
# ~~ز بند غم میادا یکدم آزاد
# ~~چو دختر میهمان را دید برپای
# ~~بجنبانید کوه سیم از جای
# ~~995 بصد ناز از میان خاک برخاست
# ~~چو سرو ناز بستان را بیاراست
# ~~بتلخی جام را بستد ز مادر
# ~~بروی میهمان نوشید ساغر
# ~~چو می بریادشان نوشید وارست
# ~~بخدمت سرفرود آورد و بنشست
# ~~دگر رد جام می را برگرفتند
# ~~برای دختران ساغر گرفتند
# ~~چو مجلس کرم شد اصحاب یکسر
# ~~بهم رفتند همچون شیر و شکر
# ~~و00اروان برپای شد شاور سرمست
# ~~بیاران گفت من رفتم نه ازدست
# ~~به شاهنشاه چین گفت ای جهاندار
# ~~ز گلشن دور کردم زحمت خار
# ~~تو و حوض می وطرف خمستان
# ~~قدح مینوش بریاد گلستان
# ~~سرت خوشدار از سرمایهآ حوض
# ~~بگرد امشب بگرد پایهآ حوض
# ~~میان بگشا و خوش میدار جان را
# ~~که من در کار تو بستم میانرا
# ~~1005ز مجلس رفت و باخود توشه ای برد
# ~~زن استاد را باکوشهای برد
# ~~مراین هرسه جدا مجلس نهادند
# ~~دری از خرمی برخود گشادند
# ~~مجلس نهادن فرهاد بادختران وظاهر کردن عشقرا باکلستان
# ~~چو مجلس را دکرکون کرد استاد
# ~~یعمی بادختران بنشست فرهاه
# ~~یشیهنکام دلبندان جانی
# ~~بسی خوردند باهم دوستگانی
# ~~فرو برد آنگهی بریاد ناهید
# ~~بنویت زنگی شب جام خورشید
# ~~29 PageV00P080
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_81.png)

# ~~ما،ابجای قرص خورشید جهانگرد
# ~~فلک چندین هزاران شمع بر کرد
# ~~زخوبان هر یکی بر کرد شمعی
# ~~اکرچه بود هریک شمع جمعی
# ~~برخود شمع را آنکس برافروخت
# ~~که از سوزدرون چون شمع میسوخت
# ~~ز گرمی مجلس مجلس فروزان ms039
# ~~شده درنیم شب چون نمیروزان
# ~~که هریک داشت مهر دلفروزی
# ~~ز تاب عشق عریسک داشت سوزی
# ~~15،اچو ترسا دختران مجلس فروزند
# ~~بحاجت تا سحر که شمع سوزند
# ~~گلستان نیز کاسباب طرب بود
# ~~خور نوروز و ماد تیره شب بود
# ~~ز سوز اندرون برکرد شمعی
# ~~کز و چون روز شد شبهای جمعی
# ~~ز نور شمع روشن گشت برجمع
# ~~که هم بر آتشی میسوزد این شمح
# ~~بگرد حوض از شمع شبستان
# ~~تو میگوئی که بستان شد گلستان
# ~~20،ازروی دختران و شمع پرتاب
# ~~برفت از روشنان آسمان تاب
# ~~ز تاب شمع و گیراگیر ساغر
# ~~بنا کردند گیراگیر دیگر
# ~~مرا وقتی بدین آئین شبی بود
# ~~از ترسا دختران شکر لبی بود
# ~~که چندین شمع در مجلس برا فروخت
# ~~مراچون شمع در مجلس عمی سوخت
# ~~مگوعارف ازان سوزی که بگذشت
# ~~میاور یاد ازان روزی که بگذشت
# ~~25،امیاور بر زیان راز نهانست
# ~~مبادا سوز آن گیرد زبانست
# ~~چو سوز شمعها رادید فرهاد
# ~~بسان شمعش آتش در دل افتاد
# ~~چوشمع از سوزدل آتش برافروخت
# ~~بسوز اندرون چون شمع میسوحت
# ~~زبان آتشینش راز می گفت
# ~~ز سوز دل حکایت باز میکفت
# ~~چو باشد درسخن آتش زبانی
# ~~شود روشن یقین راز نهانی
# ~~2ابریرویان بدانستند کارش
# ~~حسابی بر کرفتند از شمارش
# ~~دانتند حال بلیل مست
# ~~که از بوی کلستان رفت ازدست
# ~~کایک دختران نارپستان
# ~~نمودند التماسی از گلستان
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P081
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_82.png)

# ~~فرهاد و کلحتان
# ~~که بهر میهمان جامی بگیرد
# ~~مگر کز جامش آرامی بگیرد
# ~~پریرخ نیز آن اندیشه میکرد
# ~~غم آوارهآ بیجاره میخورد
# ~~1034 ولی حال درون کس را نگفتی
# ~~غمش را همچو جان در دل نهفتی
# ~~برای خاطر خوبان دمساز
# ~~به مهمان داد یک ساغر بصد ناز
# ~~در ان حالت روانی داد او را
# ~~نه جامی بود جانی داد او ر
# ~~چو زلفش سرفرود آورد فرهاد
# ~~بصد جان بوسهای بر پای او داد
# ~~شکر لب نیز سرخوش از لب نوش
# ~~چو خط سبز بوسیدش بناکوش
# ~~103چه خوش ms040 وقت است عارف دخترانرا
# ~~رها کن همچنان سیمین بران ر
# ~~دمی بهر دل فرهاد غم خور
# ~~بتان را اینچنین بگذار و بگذر
# ~~خواستاری کردن شاور کلستان را از بهر فرهاد
# ~~چو استاد وزن و شاور باهم
# ~~دمی با جام میکشتند همدم
# ~~زبان بگشاد شاور سخن ساز
# ~~بزیبائی سخن را کرد آغاز
# ~~که این نو باوهآ باغ جوانی
# ~~سپهر سروری شاه نهانی
# ~~45.اشه و شهزادهآ روی زمین است
# ~~برادرزادهآ فغفور چین است
# ~~پدر فغفور و عمش هست فغفور
# ~~بشاهی هسب چون خورشید مشهور
# ~~وزان پس شرح بتخانه فرو کفت
# ~~حدیث صورت دحتر بدو گفت
# ~~وزان باری که ناکه کرد پرواز
# ~~ز دار الملک چین آمد با بخاز
# ~~وزان بسپردن جوهر به شاور
# ~~که از بهرش خرد املاک معمور
# ~~ود.ادگر آن کین سخن گوید باستاد
# ~~که مسکینی به دامادی کند شاد
# ~~وزان پس دست برد و کیسه بگشود
# ~~جواهر آنچه خرحی بود بنمود
# ~~مبصر بود استاد هنرمند
# ~~بدانش کفت کش قیمت بود چند
# ~~به همسر گفت کین گوینده حویش است
# ~~حدیشش پش من زین کنح بیش است
# ~~51 PageV00P082
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_83.png)

# ~~52
# ~~چه جای خویش دلیند است ما را
# ~~کرامی تر زفرزند است ما را
# ~~ده .انه دختر کر بخواهد جان شیرین
# ~~بباید دادنش بی رسم و آئین
# ~~هر آنچ او مصلحت داند چنان است
# ~~که حکمش بردل و برجان روان است
# ~~و لیکن پای دختر بند کردم
# ~~بداور پیش ازین سوکند خوردم
# ~~کزین دحتر کسی دلشاد باشد
# ~~که کار سنگ را استاد باشد
# ~~بداند سنگ را چون من تراشید
# ~~به تیشه روی خارا را حراشید
# ~~106اساس دیرها داند نهادن
# ~~بتان را چهرهآ زیبا کشادن
# ~~بود عیبی که کارم کس نداند
# ~~پس از من صنعتم ضایع بماند
# ~~چنان خواهم که بی استاد یکچند
# ~~نماند آلت استاد دربند
# ~~زشاکردان بسی در کار هستند
# ~~که با من بهر دختر عهد بستند
# ~~بپاسخ کفت با استاد شاور
# ~~که میدارم ترا زین عدر معذور
# ~~1065من این سوکند ms041 را رخصت بجویم
# ~~بفرهاد این حکایت را بگویم
# ~~بنوعی کو بکوشد مدتی چند
# ~~بیاموزد هنر از بهر سوکند
# ~~چو باشد همچو تو آموزکاری
# ~~بیاموزد به اندک روز کاری
# ~~ترا با من بباید خورد سوکند
# ~~که چون شهزاده بگشاید مراین بند
# ~~به بیوندی دل از بندش رهانی
# ~~ز شفقت کار بندی آنچه دانی
# ~~باواشه چین را دهی گردنفرازی
# ~~گلستان را دگر دل شاد سازی
# ~~چو این بشنید کرد استاد آهی
# ~~کزین گفتار در ده برد راهی
# ~~ونش آندم که با دختر بکین بود
# ~~درستش کشت کز تشویش این بود
# ~~تامل کرد مرد آحر اندیش
# ~~پس آنگه گفت فکرخویش باخویش
# ~~چنین گفت ای کرامی عهد کردم
# ~~بهدین خویش هم سوکند خوردم
# ~~اماکه گر بندد کمر در کار سرور
# ~~بطاقی سازم او را جفت دختر
# ~~دگر گفتش که ای نور حهان بین
# ~~حیالی میهزد شهزادهآ چین
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P083
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_84.png)

# ~~فرهاد و گلستان
# ~~ز انعام تو ای مرهم نه داغ
# ~~توقع شرکتی دارد درین باغ
# ~~که این باغش بغایت دلکش آمد
# ~~خمستان و کلستانش خوش آمد
# ~~ز روی مهربانی کفت استاد
# ~~که شد این باغ یکسر ملک فرهاد
# ~~08انه باغ از من همی خواهد نه بستان
# ~~همی خواهد ز من طرف کلستان
# ~~سراسر باغ و بستان دادم او را
# ~~حمستان و کلستان دادم او را
# ~~وزان پس کفت میخور با دل شاد
# ~~که فردا بر سرکار است فرهاد
# ~~ازین کفتار شد شاور سرمست
# ~~بپا برخحاست دادش بوسه بر دست
# ~~روان کشتند سوی بزم فرهاد
# ~~زن و شاور و شیرینکار استاد
# ~~بشارت دادن بناور فرها درا به خواستاری دختر استاد
# ~~دم. اپریرویان چو ایشان را بدیدند
# ~~عنان از نازکیها واکشیدند
# ~~بشوخی جام می بر کف نهادند
# ~~بخدمت بر سر با ایستادند
# ~~بشادی میکساری ساز کردند
# ~~ز هر نوعی طرب آغاز کردند
# ~~بنوشانوش دوری چند بکذشت
# ~~زمستی دلبران را سرگران گشت
# ~~زن استاد چون آن دید برحاست
# ~~ببالای بتان مجلس بیار است
# ~~1.9میان سروران ms042 آن سرو سر کش
# ~~بشب خوش کرد وقت شاه راخوش
# ~~پریرویان ز مجلس مست رفتند
# ~~چو بخت عاشقان از دست رفتند
# ~~دکر استاد یاران را دعا کفت
# ~~بخدمت سرفرود آوردوخوش حفت
# ~~چو حالی کشت بستان از سر حر
# ~~در آمد در میان احوال تر
# ~~هر آن عهدی که بست اسناد و شاور
# ~~بکایک گفت با فرزند فغفور
# ~~195مقرر شد که چون سلطان خاور
# ~~کشد برتیع قیر کوه حنجر
# ~~زند از صبح تا شب شاه تاتار
# ~~کلیگ و تیشه را بر تیغ کهسا
# ~~چو فصلی در بی این باب رفتند
# ~~بدین کفتار خوش درخواب رفتند
# ~~5 PageV00P084
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_85.png)

# ~~52
# ~~رفتن استاد بافرهاد بکوه و سنگتراشی آموختن قرهاد
# ~~گرفت آفاق عکس جام جمشید
# ~~چو صبح آورد برلب جام خورشید
# ~~تو کفتی جام می بشکست برسنگ
# ~~کمر بر کوه شد باجام همرنگ
# ~~که اینک صبح آمد جام در دست
# ~~1100 نسیم صبحدم در بوستان جست
# ~~بجست ازجای خودبرپای شد چست
# ~~نخست آنکس که لعل از سنگ میجست
# ~~کلنک وتیشه را بگرفت و در بست
# ~~بعزم کوه رفتن چون کمر بست
# ~~زخواب آکاه شد استاد و شاور
# ~~چو نرکس از می دوشینه مخمور
# ~~چو سایه در پیش افتاده فرهاد
# ~~روان شد سوی تیغ کوه استاد
# ~~بخدمت گوش بر فرمان نهاده
# ~~د110 بسان بندگان در پی فتاده
# ~~عنان شهریاری داده از دست
# ~~بخواری همچو خاک ره شده پست
# ~~که خواری دید برفرزند فغفور
# ~~ازان حالت پریشان کشت شاور
# ~~میان سر فرازان برتری داشت
# ~~بیادش آمد آن کوسروری داشت
# ~~نکردن کار جز مسکین نوازی
# ~~نشستش برسریر سر فرازی
# ~~مکلل جامهآ دیباش در بر
# ~~111مرصع تاج بی همتاش برسر
# ~~در شادی بروی کس نبستن
# ~~وزان می حوردن ومجلس نشستن
# ~~ببوی خوش چو سنبل مشکباری
# ~~به روی خوش چولاله میکساری
# ~~قدح سانش بصدجان دلنوازی
# ~~صراحی وارش آن کردنفرازی
# ~~زرافشانی چو گل برطرف بستان
# ~~چو نرگس تاجبخشی در گلستان
# ~~چو اشگ حویش با ایشان روان بود
# ~~115ادرین گفتار ابر ms043 درفشان بود
# ~~2
# ~~آخاز کار فرهاد
# ~~شایش هریکی دارد ز کاری ز کاری هر یکی دارد شماری
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P085
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_86.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~اگر برک کلی باشد بود خار
# ~~بهر ایام آنکو نیست در کار
# ~~به درویشی در از کوهی کمرساخت
# ~~چودر کارجهانداری کمر باخت
# ~~بهر ایام کاری داشت در دست
# ~~نبود از کار دنیا غافل و مست
# ~~به ارمن سنگ خارا میتراشید
# ~~1120 به چین گر خاطر عم میخراشید
# ~~که کرزی برسرعم درگه جنگ
# ~~زدن پتکی نکوتر برسر سنک
# ~~تامل کن که فرقی در میان هست
# ~~حدیث این دوسر بگذار از دست
# ~~سرسنکی بدست آورد بیغم
# ~~بهغم میبود از دست سر عم
# ~~بدانش مدتی حوش دار جان را
# ~~مخور غم خرم و کش دارجان را
# ~~برای نان خورش جان را مرنجان
# ~~1125چوبتوان خوردنان بی زحمت جان
# ~~کسی کورا جهانکیری است در سر
# ~~سرش راحت کجا بیند ز بستر
# ~~کنی شاهی اکر درویش باشی
# ~~بری از خویش اکر باخویش باشی
# ~~صنعت نیمودن استاد و دریافنن فرهاد
# ~~دوسر برداشت استاد هنرور
# ~~برین سنک را بنمود یکسر
# ~~به یتکش کوفت سر همچون سرمار
# ~~برینه بعد از ان بنهاد بحرکار
# ~~فرو شد درکمر یکسر برینه
# ~~1140 بزور بازو و ضرب کذینه
# ~~پس آنکه کرد کارزور بیلم
# ~~زهم بشکافتش چون کوه دیلم
# ~~همین انکاز را یک یک بدوداد
# ~~چو این صنعت بدو بنمود استاد
# ~~که تا او نیز بگشاید سرچنگ
# ~~بدین آئین ببرد از کمر سنگ
# ~~معلم آنگهش برداشت از جای
# ~~بصنعت کرد کوهی برسرپای
# ~~سرش از هم بضرب بتک یگشاد
# ~~1135 برینه برنشان بنهاد فرهاد
# ~~برین سنگ را چون زر بدانست همه کار دوسر یکسر بدانست
# ~~در اول روز آن مردانگی
# ~~چو دید استاد آن فرزانگی را
# ~~55 PageV00P086
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_87.png)

# ~~5
# ~~یقینش شد که شاهنشاه چین است
# ~~سعادت یاور و بختش قرین است
# ~~بشاگردان دیگر گفت استاد
# ~~که دولت کرد این قوت نه فرهاد
# ~~0( پس آنگه پاره کردنرا بر آراست3
# ~~بچندین ms044 پاره میکردش که میخواست
# ~~چو سنگ کارها از هم جدا کرد
# ~~یکایک را بزیر تیشه آورد
# ~~بضرب تیشه کردش توتیائی
# ~~چنان چون حستکان را مومیائی
# ~~دکر باره بزر کش کرد استاد
# ~~ز شفقت تیشهآ خود را بدوداد
# ~~به تیشه نیز از آن کاری بپرداخت
# ~~که استادش ز کارخویش نشناخت
# ~~25(1دگر استاد کرد آن گرد پرکار
# ~~بنقاشی قلم آورد در کار
# ~~بتی را در زمان برسنگ بنگاشت
# ~~که هرچ آن دلبران دارند او داشت
# ~~دکر برد ازدل فرهادغم را
# ~~بدستش داد پرکار و قلم را
# ~~چو شاکرد آن بزرکی دید ز استاد
# ~~بخدمت روی را برخاک بنهاد
# ~~هزاران آفرین برجان او کرد
# ~~دل و جان بندهآ فرمان او کرد
# ~~15 قلم چون در کف نقاش افتاد
# ~~لطافت را بخوبی داد میداد
# ~~ساختن فرهاد صورت گلستان را
# ~~بپرکار و قلم شهزادهآ چین
# ~~حیال انگیخت از نقش نگارین
# ~~حیال گلستان برسنگ بنگاشت
# ~~بدان صورت که دایم در نظرداشت
# ~~چنان نقش گلستان کرد برسنگ
# ~~کهرش آورد بروی نقش ارتنگ
# ~~چودید آن آب کار دست فرهاد
# ~~خحجالت برد از کار خود استاد
# ~~155اتعجب کرد کونقشی چنین کرد
# ~~هزاران آفرین برشاه چین کرد
# ~~به پیش خویش خواند استاد ماهر
# ~~هر آن شاگرد کانجا بود حاضر
# ~~بدیشان گفت کین شاه نهفته
# ~~بیک هفته پیماه دو هفته
# ~~چو مردان کرد آن کاری که باید
# ~~کسی گر مردیئی دارد بیاید
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P087
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_88.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~که نقشی این چنین سازید دلخواه
# ~~شما را مهل دادم تا یکی ماه
# ~~دهم حالی بدستش دست دختر
# ~~1160ز دست آن که آید نقش بهتر
# ~~بتعظیمش همی بر مر کرفتند
# ~~وز آنجا نقش دختر بر کرفتند
# ~~نشاندش بخت بر تخت کلستان
# ~~بیاوردند تا باغ خمستان
# ~~روان شد سوی خانه بادل شاد
# ~~در باغ خمستان1 بست استاد
# ~~آگاهی یافتن گلستان از خواستاری کردن فرهاد اورا
# ~~از آستاد
# ~~بسوی خانه با نیک اختران رفت
# ~~زن استاد چون با دختران رفت
# ~~بسوی خانهها میبرد ms045 سر مست
# ~~1165یکایک را کرفته دست بر دست
# ~~عروس بوستان پیرایه زو داشت
# ~~کلمستان را که شادی مایه زوداشت
# ~~ه بستر حانهآ دولت سهردش
# ~~سوی آرامگاه خویش بردش
# ~~چوچشم خود زمستی رفته درخواب
# ~~دو چشمش سرکران بود ازمی ناب
# ~~گذاری کرد بر طرف گلستان
# ~~سحرکه باد مشکین بوی بستان
# ~~زخواب خوش چونر کس چشم بر کرد
# ~~1170چو باد صبحدم بر گل گذر کرد
# ~~نه مجلس دید و نه فرهاد وشاور
# ~~چوچشم خویش خواب آلوده مخمور
# ~~قدح را ازلب خود داد کامی
# ~~ز نزدیکان همدم خواست جامی
# ~~بجامی چندسرخوش کرد خود را
# ~~زتاب می چو آتش کرد خود را
# ~~خجل از خواهش عذر کناهان
# ~~بسوی مادر آمد عذر خواهان
# ~~گناه رفته بسا رویش نیاورد
# ~~175پذیرفت آنچه کفت او را نیارزد
# ~~که ای بخت تو با اقبال تو حفت
# ~~تبسم کرد و با دختر چنین گفت
# ~~که آمد نزدما از حطهای دور
# ~~مرین نوحاسته3 همراه شاور
# ~~57 PageV00P088
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_89.png)

# ~~58
# ~~شه و شهزادهآ فغفور چین است
# ~~به کوهرها و در شاهواری
# ~~بشاهی لایق تاج و نگین است
# ~~همی خواهد ترا ارما بزاری
# ~~م8اا بسی کرده است این خواهش زاستاد
# ~~بشرط1 آنکه برسازد رواقی
# ~~زبس خواهش تراخواهد به او داد
# ~~شوی جفتش چوداند کرد طاقی
# ~~کنون برنا چو خورشید جها نگرد
# ~~بسوی کوه شد با گونه ای زرد
# ~~هنوز از لعل تو کامی ندیده است
# ~~که زلفین تو در کارش کشیده است
# ~~بدم دادن چنین فصلی فرو کفت
# ~~گلستان از دمش چون غنچه بشکفت
# ~~1185فروغ طالع خود دید از اختر
# ~~مراد دل ز مادر می شنیدی
# ~~چو اختر رخ فروزان کرد دختر
# ~~و لیکن بهر برنا بود غمخور
# ~~زشادی در برش دل می طپیدی
# ~~که کار سنگ برناید ز کوهر
# ~~زر است او گرچه با سنگی ستیزد
# ~~ندانست او که در کار چنین مرد
# ~~تراش سنگ از زر بر نخیزد
# ~~چو باشد کوهکن را پای برجای
# ~~بغیرت میکند با کوه نا ورد3
# ~~در ms046 آرد کوه را یکروزه از پای
# ~~رفتن گلستان به دیر بحاجت خواستن جهت فرهاد
# ~~به مادر کفت کار خیر دارم
# ~~که بهرخویش خوابی دیده ام دوش
# ~~نیایش را هوای دیر دارم
# ~~نمی آید سرم از دوش با هوش
# ~~مرا بردار تا دیر کهن بر
# ~~که تا بوسم بزاری خاک آن در
# ~~روان گشتند و عزم دیر کردند
# ~~دران رفتن فراوان خیر کردند
# ~~195اچو سوی دیر آمد دحت استاد
# ~~برون دیر بر خاک در افتاد
# ~~ببوی زلف مشکین کرد حاکش
# ~~بشهد بوسه شیرین کرد خاکش
# ~~هنوز افتاده بر در ماه تابان
# ~~که در بگشود از ناگاه رهبان
# ~~عالش در گشودن دلکش آمد
# ~~گشودن در زناگاهش خوش آمد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P089
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_90.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~درون دیر شد دلخسته حسته
# ~~ز زلف پرشکن زنار بسته
# ~~120چو با عیسی و مریم شد برابر
# ~~نهاد از روی خحدمت بر زمین سر
# ~~رخش از زلف میافروخت چون بدر
# ~~که نورانی بود رخ در شب قدر
# ~~شب قدرم از ان در حاطر افتاد
# ~~که سرو ناز سر بر حاک بنهاد
# ~~چرا میکرد چشمش اشگباری
# ~~درین شب گر نباشد آب جاری
# ~~چو کرد از چشمها روی زمین تر
# ~~ز خاک تیره سر برداشت دختر
# ~~1205 بحاجت سوی بالاگردن افراشت
# ~~چو گردن نیز سر بر آسمان داشت
# ~~به صد دستان چناری پنجه1 بکشاد
# ~~دعا کرد از برای سر و آزاد
# ~~ز بالا کام همبالای حود خواست
# ~~چو بالایش ز بالاکار شد راست
# ~~به حاجت خواستن آن سر و آزاد
# ~~فراوان کرد یاد کام فرهاد
# ~~اکر سرداری وگر زیر دستی
# ~~از و غافل مشو در هرچه هستی
# ~~1210رها کن موی سر تا کی تراشی
# ~~بدان او را بهر نوعی که باشی
# ~~پرستش کردنت در دیر بهتر
# ~~که در مسجد شدن زنار در بر
# ~~چو در خواهش خدارا یاد میکرد
# ~~بزاری خواهش فرهاد میکرد
# ~~کز و میخواست سروش سرفرازی
# ~~وز و میخواست جانش دلنوازی
# ~~چنان بهتر کزو رخ بر ms047 نتابی
# ~~که هر چیزی کزو حواهی بیابی
# ~~1215چه خواهی یاوری از نا کس و کس
# ~~ترا در هر دو عالم یار او بس
# ~~کهی کردی دعای جان فرهاد
# ~~ز حق میخواستی درمان فرهاد
# ~~کهی کردی تضرع از دل پاک
# ~~زمانی روی میمالید بر حاک
# ~~چویک هفته درین زاری بسر شد
# ~~دعای مستمندان را اثآر شد
# ~~بسی رحمت بران یار وفادار
# ~~که در غم گوش دارد حاطر یار
# ~~1220بیک دم حق صحبت را نگه داشت
# ~~دل آشفتگان از دست نگداشت
# ~~نگار مهربان چون صبح صادق
# ~~بسان جان بود با ول موافق
# ~~1 PageV00P090
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_91.png)

# ~~0
# ~~که بهر شب کنندش راست هرروز
# ~~نباشد همچو شمع مجلس افروز
# ~~زمانی چشم شوخش خواب نربود
# ~~درین مدت کلستان هیچ نغنود
# ~~زناکه چشم مستش رفت در خواب
# ~~چو نیلوفر میان چشمهٔ‌ آب
# ~~که در خواب آمدش عیسی مریم
# ~~1225دوچشم شوخ را ننهاده برهم
# ~~که کرد درد از جان تو رفتند
# ~~به اعزازش بپرسیدند و کفتند
# ~~هر آن کامی که میخواهی زداور
# ~~بکام دل تورا دادند یکسر
# ~~که یزدانت رواکرده است مقصود
# ~~کنون برخیز سوی خانه رو زود
# ~~چوسرو ناز آمد بر سرپای
# ~~ازین شادی کلستان جست ازجای
# ~~هنوزش در کنار لاله سنبل
# ~~230ا هنوزش حفته نرگس بر سرگل
# ~~هنوزش آن خیال خواب در چشم
# ~~چو نیلوفر هنوزش آب در چشم
# ~~چو گل خندان به مادر حال خودگفت
# ~~که از شادی لیش چون غنچه بشگفت
# ~~بکام دل سوی کاشانه رفتند
# ~~روان کشتند سوی حانه رفتند
# ~~فروزان کرد از نو جام جمشید
# ~~دکر در حانهآ خود رفت خورشید
# ~~لبش از جام می برداشت کامی
# ~~1235 بیاد کوهکن برداشت جامی
# ~~در آمد در درون استاد ناگاه
# ~~چو شد همرنگ می رخسارهآماه
# ~~سرو تن شست زاب دلکش ورد
# ~~ز تن برکند آلتهای پسر کرد
# ~~بیاد همرهان جامی بنوشید
# ~~دکر ره آلت مجلس بپوشید
# ~~پس آنگه گفت بازن کار فرهاد
# ~~به جامی چندسرخوش کشت استاد
# ~~یکایک آنچه کرد از کارها گفت ms048
# ~~2از همسر کار سرور هیچ ننهفت
# ~~کاهی یافتن کلستان از کار فرهاد و رفتن بتماشای
# ~~صورت خود به یاع خمستان
# ~~ز پنهان گفت رازدل بمادر
# ~~ادان صورت چواگه گشت دختر
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P091
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_92.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~که نوعی سازکان صورت ببینم
# ~~بخلوت یکزمان با او نشینم
# ~~دمی خرم کنم این جان غمکین
# ~~ببینم آب دست جان شیرین
# ~~به شوهر گفت زن رمزی ز احوال
# ~~ز حال صورت و از صورت حال
# ~~1245طبیب آگاه بود از روی3 حالش
# ~~نظر میکرد هر دم سوی حالش
# ~~در آن رنجش لغایت بود حاذق
# ~~دوا میکرد با جانش موافق
# ~~زحال گلستان رمزی چو بشنید
# ~~بسوی باغ رفتن مصلحت دید
# ~~روان کشتند سوی بوستان مست
# ~~همه همرن و همکفتار وهمدست
# ~~دیدن گلمستان صورت خودرا که فریهاد ساخته بود
# ~~چو آمد سوی تخت خود کلستان
# ~~کلستان دید بحر تخت خمستان
# ~~1250 نظر برحسن کار شاه چین کرد
# ~~بتحسینش هزاران آفرین کرد
# ~~بتی را دید3 بر تخت ایستاده
# ~~مرصع جام می بر کف نهاده
# ~~قدی را بر کشیده چون صنوبر
# ~~وزان قد نارون را دست بر سر
# ~~فراز سرو سیمین ماهتابی
# ~~ز سنیل حلقه بر مهتاب تایی
# ~~برو مشاطهآ حسن و لطافت
# ~~نقوش مانوی کرده اضافت
# ~~255 جمالش را بصد خوبی نموده
# ~~دو چشمش را بصد شوخی کشوده
# ~~رخشرا ساخته از قرص خورشید
# ~~جبینش را زنور روی ناهید
# ~~به سحر از چشم وابروی بت خوش
# ~~نموده ناوک اندازی1 کمانکش
# ~~کشیده بینی آن ماه پیکر
# ~~چو بر برگ گلی یکپاره شکر
# ~~ز مه کرده بناگوش اختیارش
# ~~هلالی کسرده طوق گوشوارش
# ~~*26از سنیل برعذارش کرده پرچین
# ~~به چین آن شکسته سنبل جین
# ~~دهانش کرده همچون پسته حندان
# ~~بخنده پسته را بنموده دندان
# ~~میانش همچو موئی کرده پیدا
# ~~زموئی کوه سیمین کرده بر
# ~~2 PageV00P092
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_93.png)

# ~~62
# ~~کمر بر کوه او لعل بدخشان
# ~~ز لعلش کشته خورشیدی درخشان
# ~~از ان جامه که در تن داشت دختر
# ~~زروی صنعت او ms049 را کرده در بر
# ~~1265همان سنکین دلی کین داشت آن داشت
# ~~ولی جانش نبود آن ماه جان داشت
# ~~جکر سوزدل و آشوب دین بود
# ~~شکست این بت بتان آذری را
# ~~بت چینی که میگویند این بود
# ~~کجا آذر که دیدی بتکری را
# ~~چواو را کلستان بر تخت خود دید
# ~~توپنداری که روی بخت خود دید
# ~~که بود آئینهآ حسن کلستان
# ~~تجلی کرده بر تخت خمستان
# ~~2706از عکس رنگ او می برده بوئی
# ~~وزان بویش بهر جا هایهوئی
# ~~زقدش دید کار بخت خود راست
# ~~فراز تخت شد مجلس بیار است
# ~~پراز می داشت بر کف جام زرین
# ~~گرفت از سرخوشی آئینه در دست
# ~~می تلخ از لب خود کرده شیرین
# ~~ز جام بادهآ کلرنگ شد مست
# ~~چو در آئینه روی خویشتن دید
# ~~ز سنبل جعدهای نسترن دید
# ~~1275فتاده برسمن میدید عبهر
# ~~نهاده بر سر کل تنگ شکر
# ~~ر عنبر دید بر کافور حالی
# ~~ز ریحان بر جبین مه هلالی
# ~~رخ مهر نگارین دید با خود
# ~~جمال شمسهآ چین دید با خود
# ~~بسان زلف خود کز روی کردید
# ~~بنای فتنهها در چشم خود دید
# ~~چوزلف خود پریشان کشت برخود
# ~~م128اسیر سنبل شیدای خود شد
# ~~چوچشم خویش حیران کشت برخود
# ~~خراب نرکس شهلای خود شد
# ~~هر آن نقشی که نقاشش پسندید
# ~~حیالی از خیال نقش خود دید
# ~~در آن آئینه خود را نیک بشناخت
# ~~ازان پس عشقرا باخویش میباخت
# ~~رجام حسن خودچون گشت سرمست
# ~~دگر آئینه را ننهاد از دست
# ~~بخود مشغول شد عارف کلستان
# ~~رها کن با خودش برطرف بستان
# ~~285ابرای کوهکن طاقی بنا کن
# ~~گلستان را دمی با خود رها کن
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P093
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_94.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~آمدن شاور و فریهاد بدیدن استاد و التعاس کردن
# ~~که جهت فرهاد خانهای در باغ بسازد
# ~~چو سوی خانه شد از کود فرهاد
# ~~شده از کار او شاور دلشاد
# ~~در خلوتسرا بر خلق بستند
# ~~دکر باره به می خوردن نشستند
# ~~حریفان را ms050 چو شد از جام سر کرم
# ~~بیکسو رفت از رخ برقع شرم
# ~~نهادند از برای ذوق بنیاد
# ~~حکایتهای مجلسهای استاد
# ~~290از یکدیگر نیوشیدند احوال
# ~~همی کفتند با هم صورت حال
# ~~دو یار و سومین آبی چو آتش
# ~~بسر بردند با هم مجلسی خوش
# ~~درین کفتار شب بکذشت برمست
# ~~چوصبح آمد زمشرق جام دردست
# ~~روان کشتند سوی باغ استاد
# ~~بترتیب نکو شاور و فرهاد
# ~~در باغ سعادت را کشودند
# ~~به آدم باز جنت را نمودند
# ~~1295چو دلبر دید روی شاه ناکاه
# ~~فرودە آمد بصد ناز از سرکاه
# ~~فکنده3 سرچو زلف خویش در بر
# ~~بشوخی شد نهان از چشم شوهر
# ~~ز جام طلعت خود همچنان مست
# ~~روان شد در چمن آئینه در دست
# ~~ز مردم چون پری میشد کریزان
# ~~میان باغ و بستان با کنیزان
# ~~نشست استاد وزن شاور و فرهاد
# ~~حدیث مصلحت کردند بنیاد
# ~~1300 بگفتند آن سخن کان گفتنی بود
# ~~دری سفتند کان در سفتنی بود
# ~~چو آخر مصلحت آن دید شاور
# ~~که بهر افتخار آل فعفور
# ~~اساس خانهای باید نهادن
# ~~دری از خانه در بستان کشادن
# ~~که باشد رحصت سوگند استاد
# ~~به دامادی کند فرهاد را شاد
# ~~22
# ~~بباید ساحتن زیبا و ثاقی
# ~~زبالای درش فرحنده طاقی PageV00P094
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_95.png)

# ~~1305 بدین کفتار بند از دل کشادند
# ~~(مقرر شد) بدین فرمان نهادند
# ~~که فردا چون جهدخورشید بر کوه
# ~~رود استاد با جمشید بر کوه
# ~~بیرند آن نمط سنگی که شاید
# ~~بباغ آرند چندانی که باید
# ~~چوخنجر بر کشید از کوه خورشید
# ~~بتییغ کود رخ بنهاد جمشید
# ~~روان شد در پیش استاد و شاور
# ~~پس ایشان دوان شاکرد و مزدور
# ~~1310 بیک هفته همه در کار بودند
# ~~همه با سنگ در پیکار بودند
# ~~هزاران سنگ آنجا می بریدند
# ~~سوی باغ کلستان میکشیدند
# ~~چو سوی باغ آمد سنگ یکسر
# ~~به شاور گرامی گفت سرور
# ~~که باید کیسه ها را سر کشادن
# ~~بشاگردان فراوان سیم دادن
# ~~که بهر ما بسی زحمت کشیدند
# ~~ز ms051 ما چیزی که میباید ندیدند
# ~~1315 بر آن موجب که شه فرمود شاور
# ~~غنی کرد از کرم شاکرد و مزدور
# ~~در آن انعام چندان سیم وزر داد
# ~~کزان انعام حیران ماند استاد
# ~~هنر بنمای تا کاری کشاید
# ~~بیفشان زر که تا کاری بر آید
# ~~بزر از خار غنچه سر بر آرد
# ~~بزر با خار غنچه سر در آرد
# ~~گلی کو نازنین گلستان است
# ~~کلی کو خوبروی بوستان است
# ~~1320بزر دم خورد از باد کلستان
# ~~بزر شد قحبه نام باغ و بستان3
# ~~بکار انه بود استاد معمار
# ~~معین کرد بهر هر یکی کار
# ~~ر شفقت گفت استاد نکوخواه
# ~~که شاهنشه بسازد طاق در گاه
# ~~بهر یک زان میان کاری بدادند
# ~~بروز نیک بنیادش نهادند
# ~~میان بستند استادان بده جای
# ~~بیک مه خانه را کردند برپای
# ~~325بدان رسمی که در چین ساخت فرهاد
# ~~بکی بتخانه را افکند بنیاد
# ~~هر آن نقشی که در ایوان چین بود
# ~~همان را ساحت بر وی نیز افزود
# ~~مهندس کرد ساز از راه دستان
# ~~همان دیر و همان شکل گلستان
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P095
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_96.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~هر آن نقشی که آنجا چهره بکشود
# ~~درین خانه بعینه آنچنان بود
# ~~به ماهی هم چونقش خانه شد راست
# ~~بزیبائی بدان صورت که دل خواست
# ~~ساختن فرهاد طاق خانه بطریق هرچه خوبتر و بردن
# ~~گلستان را
# ~~1330چو کار طاق با فرهاد افتاد
# ~~برای جفت طاقی کرد بنیاد
# ~~همه پاک و لطیف و نرم و یکرنگ
# ~~کزین کرد از میان سنگها سنگ
# ~~بصد دستان و طنازی بر آمد
# ~~بکار سنگپردازی در آمد
# ~~چو تیشه تیز رفتی بر سر کار
# ~~بگرد کار میگشتی چو پر گار
# ~~دو سر در کار بودی گاه یکسر
# ~~کهی برگار بودی کاه مسطر
# ~~1335 قلم از راندن او تیز میرفت
# ~~میان سنگ چون شیدیز میرفت
# ~~نهاد از پیش خود بنیاد کاری
# ~~مرتب شد به اندک روزکاری
# ~~ز کار سنگپردازی چو وارست
# ~~میان طاق و مردم بردهها ms052 بست
# ~~بدان تا مدعی بر سر نیاید
# ~~بسازد طاق را آنگه نماید
# ~~که تاشد طاق دربا آسمان جفت
# ~~در آن مدت بروز وشب نمی خفت
# ~~*3اپس آنکه دعوت شاهانه ای ساخت
# ~~بغایت صحبتی خوش طرح انداخت
# ~~کدا و شاه را یگرویه آورد
# ~~چو نعمتها مهیا کفت در خورد
# ~~در باغ کلستان بر گشادند
# ~~میان بآغ تخت شه نهادند
# ~~نخستین بار آمد شاه ابخاز
# ~~بزرگان و پریرویان طناز
# ~~هوای آخر فصل حزان بود
# ~~صفای برگ ریران رزان بود
# ~~شده در رقص عرعر برلب آب
# ~~1345 بهر جانب ز دیبا مفرشی بود
# ~~زمان عیش راوقت خوشی بود
# ~~عروسی را مهیا کشته اسباب PageV00P096
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_97.png)

# ~~چنار باغ کرده پنجه رنگین
# ~~نثار افشان مجلس کشته نسرین
# ~~شده از لاله و کل جام کیری
# ~~قدح برداشته ختمی و خیری
# ~~بهر سو مجلسی خرم نهادند
# ~~خمستان را سرخمها کشادند
# ~~1350ز می جام بلورین کشته خورشید
# ~~شد از عکسش درخشان جام جمشید
# ~~قدح چون برکرزهم سرخ وهم زرد
# ~~بسر حدمت کنان در بوستان جام
# ~~زرنگ هر دو چون کل گونهآ مرد
# ~~میان بزم خاص و مجلس عام
# ~~زهی لعل لب جانبخش جامی
# ~~که جانها بر لب آرد بهر کامی
# ~~دوان هر سو نسیم ناز پرورد
# ~~1355درختان چمن هر یک بصدینک
# ~~مزاج نازکش نه کرم و نه سرد
# ~~نثار افشان زصد دستان وصد رنک
# ~~چو مجلس کرم شد شهزادهآ چین
# ~~سماط عاشقانه پیش آورد
# ~~خورشها را دگرگون کرد آئین
# ~~غنی را سفرهٔ‌ درویش آورد
# ~~سماطش را صفای صادقی بود
# ~~ابایش را نشان عاشقی بود
# ~~ز سوز سینه بود و دل کبابش
# ~~نمک آب دل از چشم پر آبش
# ~~1360مز عفر هاش رنک روی زر داشت
# ~~دل بریان او بوی جکر داشت
# ~~دو چشم او بر اطراف کلستان
# ~~فشانده مقل بهر نقل مستان
# ~~مکن مهمانی فرهاد را عیب
# ~~که اسباب غریبان آید از غیب
# ~~بدین آئین برشه خوان نهادند
# ~~بعذر آنگه زمین را بوسه دادند
# ~~غریب میزبان چون عدر ms053 آرد
# ~~کریمش از کرم معدور دارد
# ~~ه6اچو مهمانیان به دلجوئی گراید
# ~~هر آنچ آرد حیات حان فزاید
# ~~گر آرد تلخ و ترشی مرد دلدار
# ~~بشیرینی شود چون شهد بر کار
# ~~ترش روئی که شهد آرد ترا پیش
# ~~مچش زنهار آبای لئیمان
# ~~مخورزنهار کان تیزاست چون نیش
# ~~که از طبعت برد خوی کریمان
# ~~چو عدر میزبان حمرو نیوشید
# ~~می تلخش به شیرینی بنوشید
# ~~فرهاد کلستان PageV00P097
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_98.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~1370وز ان پس میزبان راپیش خودخواند
# ~~باعزاز تمامش پیش بنشاند
# ~~نهفته راز عشاقش بپرسید
# ~~ز قول وپرده و طاقش بپرسید
# ~~اشارت کرد باشاور فرهاد
# ~~که حال طاق را کوید ز بنیاد
# ~~سخنهای نهفت از پردهآ راز
# ~~براه راست پیش شه دهد ساز
# ~~به شه قول نهفتش را بگوید
# ~~حدیث طاق و جفتش را بکوید
# ~~1375 بخوبی کرد شاور سخن ساز
# ~~نوای پردهآ عشاق آغاز
# ~~حدیث طاق را در پرده میگفت
# ~~در عشاق را در پرده میسفت
# ~~شهنشه را بخوبی داد اعلام
# ~~ز آغاز حکایت تا بانجام1
# ~~چو باکوینده شد همد استان شاه
# ~~روان برپای آمد برسرگاه
# ~~بسان نارون از جای برخاست
# ~~ز قد خویش بستان را بیاراست
# ~~1380گرفت از پایمردی دست فرهاد
# ~~بسوی طاق شد چون سروآزاد
# ~~دیدن شاه آبخاز طاق را و تسلیم دختر استاد بفرهاد
# ~~شهنشه چون نظر برطاق بکماشت
# ~~ز روی کار ایشان پرده برداشت
# ~~برابر دید طاقی بسته از سنگ
# ~~ز صورتهای زیبا رشک ارتنگ
# ~~جه طاقی کشته باطاق فلک جفت
# ~~فزون1 زاندیشه و بالاتر از کفت
# ~~جمال دلبران نازنین دید
# ~~حیال انکیزی نقاش چین دید
# ~~385 بخوبی کرده تخت خسروی ساز
# ~~نشسته برسر او شاه ابخاز
# ~~ازان روی دکر شاور و فرهاد
# ~~وزیسن رو دختر استاد و استاد
# ~~بدلجوئی کرفته دست دحتر
# ~~نهاده درکف فرهاد عمخور
# ~~بکرد دحتر از خوبان مهوش
# ~~صف اندرصف زده هرجانبی خوش
# ~~بزیبائی بتان را ساز داده
# ~~رخ هریک بصدخوبی کشاده
# ~~139 بهم بسته چنان از سنک یکرنگ
# ~~که هر کز کس ms054 ندیدی درز آدسگ
# ~~67 PageV00P098
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_99.png)

# ~~28
# ~~نهان درزش زچشم درز بینان
# ~~چو زیر جامه در ز خوشه چینان
# ~~چو شاهنشاه ابخاز آن هنر دید
# ~~ز سنگی آنهمه رخشان کهر دید
# ~~تعجب کرد کین باور که دارد
# ~~که انسان این چنین صورت نگارد
# ~~سوی استاد قاصد را فرستاد
# ~~که بادختر کراید پیش فرهاد
# ~~1395 بدان قولی که بافرهاد کرده است
# ~~نهد در دست فرهادش همی دست
# ~~بشد قاصد سوی استاد چون باد
# ~~پیام خسرو عادل بدو داد
# ~~حدیث طاق و صورتها بدو کفت
# ~~ز استاد کرامی هیچ ننهفت
# ~~دل استاد ازان بیدرد و غم شد
# ~~چو بخت و طالع نو در حرم شد
# ~~درون حانه شد لب پرز خنده
# ~~غم و اندوه را بردر فکنده
# ~~*0* احدیث طاق روشن کرد برجفت
# ~~پیام شاه عادل را بدو کفت
# ~~ز گفت شاه چون کشتند آکاه
# ~~بپوشیدند خوبان جامه راه
# ~~حدییش را بخوبی گوش کردند
# ~~ز برقع روی را مه پوش کردند
# ~~چوبرقع کرد پنهان روی خورشید
# ~~روان کشتند خوبان سوی جمشید
# ~~بخدمت ار همه پیش آمد استاد
# ~~چو آمد روی را برخاک بنهاد
# ~~1405 ثنای خسرو صاحبقران کفت
# ~~دعائی در خور شاه جهان کفت
# ~~نهاد ازروی حدمت دست بردست
# ~~زدست خود پی خدمت کمربست
# ~~پس استاد حوبان ایستادند
# ~~بامرش سر کشان کردن نهادند
# ~~شهنشاه از برای قرب استاد
# ~~ز دست خود بدستش جامجم داد
# ~~سرش برطارم گردون برافراخت
# ~~میان سرورانش نیک بنواخت
# ~~اعایس آنگه قصهآ آن طاق پرسید
# ~~ز قول پردهآ عشاق پرسید
# ~~که با فرهاد قولش برچه سان بود
# ~~چه شرطی رفت وچون بوده است معهود
# ~~منرمید سرآمد هیچ ننهفت
# ~~حدیث راست باشاه جهان کفت
# ~~رو
# ~~گفت شاها عهد کردم
# ~~بدین حویشتن سوگند خوردم
# ~~فرهادو کلمستان PageV00P099
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_100.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~که گر طاقی کند فرهاد غمخور
# ~~به طاقی سازم او را جفت دختر
# ~~بدینسان ساحت این طاق فلکسای
# ~~141کنون آن عهد را آورد برجای
# ~~مبار کبادشان کرد از دل شاد
# ~~چو ms055 بشنید این سخن را شهزاستاد
# ~~ز می سرمست شد جمشید ثانی
# ~~بنوشانوش آمد دوستکانی
# ~~یکایک خلعت شاهانهشان داد
# ~~به شاور و به استاد و به فرهاد
# ~~پدید آورد جوهرهای درخور
# ~~برسم پیشکش فرهاد سرور
# ~~دعای جان آن صاحبقران کرد
# ~~42 انثار مقدم شاه جهان کرد
# ~~بسوی قصر باصد زیب و فرشد
# ~~شهنشه مست از مجلس بدرشد
# ~~پی رهبان هماندم کس قرستاد
# ~~چو سلطان رفت بهرعقد استاد
# ~~پی فرهاد بیدل جان بیاورد
# ~~روان شد قاصد و رهبان بیاورد
# ~~رسبدن رهبان از دیر وفرهاد را بدین ترسایی در آوردن
# ~~و بت شکستن فرهاد و بر گشتن از بتیرستی
# ~~تواضع کرد واز دینش بپرسید
# ~~چو رهبان طلعت فرهاد را دید
# ~~نژاداز چین واصلش بتپرست است
# ~~1425 بکفتند آنکه فرهاد از چه دستست
# ~~ندارد عیب الا بتهرستی
# ~~فتاده است از بلندی سوی پستی
# ~~یکایک قصه را رهبان بنوشید
# ~~ز غیرت از برای دین بکوشید
# ~~بتندید از سر خشم و بر آشفت
# ~~پس از تندی و آشفتن چنین گفت
# ~~که مایا بتهرستان عقد بندیه
# ~~که چرن باشدر و احودچون پسندیم
# ~~به ما برعقد بستن واجب آی
# ~~1430اگر بادین ترسائی کراید
# ~~که آید برسر دین مسیح
# ~~بدو آنکه دهم این دحت ترسا
# ~~که کیش حویش را بگدارد از یاد
# ~~اشارت کرد آنگه سوی فرهاد PageV00P100
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_101.png)

# ~~70
# ~~کشد * بر گردن بتهای چین مشت
# ~~بصد خواری صنم رابشکند پشت
# ~~به دین عیسوی اقرار آرد
# ~~بکرد خویشتن زنسار آرد
# ~~زند ناقوس بر آئین ترسا
# ~~435ابسازد قبلهآ نو از چلیپا
# ~~بفرمانبردنش از جان بکوشید
# ~~چو داماد این سخنها را نیوشید
# ~~بدین عیسوی در بست زنار
# ~~ز کیش بتپرستی کشت بیزار
# ~~بت چین را بخواری پشت بشکست
# ~~ز چین زلف بتروئی2 کمر بست
# ~~جلیبا کرد از ابروی دلدار
# ~~ز چین موی او در بست زنار
# ~~1640اگر چه رسم ترسائی چنین بود
# ~~حقیقت بتپرستی نیز این بود
# ~~بتان کهنه را برهم شکستند
# ~~بت نو را بخوبی عقد بستند
# ~~حقد بستن گلستان ms056 با فرهاد
# ~~اساس عقد بستن کرد رهبان
# ~~چو کاربت شکستن کرد رهبان
# ~~اشارت شد که بانو را بیارند
# ~~چو سروی برسر پایش بدارند
# ~~بیاید سرو سرکش بادل شاد
# ~~کند چون بخت رو در روی فرهاد
# ~~645 بران موجب که رهبان مصلحت دید
# ~~رخ دولت سوی فرهاد گردید
# ~~بقرهاد احتر دولت نظر کرد
# ~~ز نو در طالعش دولت اثر کرد
# ~~مقایل گشت باجمشید حورشید
# ~~ز اختر دولت نو یافت جمشید
# ~~سعادت همچو ساقی درمیان جست
# ~~دوجام آن هردو را بنهاد بردست
# ~~مغان انجیل را از هم کشادند
# ~~بعزت برسر هردو نهادند
# ~~د*ایخوشخوانی کلام آغاز کردند
# ~~طریق عقد بستن ساز کردند
# ~~در آن پیوندکان پیوندجان بود
# ~~ترنم برد بر آهنک داود
# ~~سازر راهب و از سوز مجمر
# ~~دماغ جان همی کشتی معطر
# ~~از راهمان طفلان ترسا
# ~~شده یکسر خوش الحان وخوش آوا
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P101
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_102.png)

# ~~بسان بلبلان راست دستان
# ~~مغنی گشته برطرف کلستان
# ~~1455ز بس کز چرخ باریدی سعادت
# ~~ز بستان و گلستان دست دولت
# ~~چو محرم کشت بافرهاد دختر
# ~~بدست یکدگر دادند ساغر
# ~~می کلرنک باهم نوش کردند
# ~~حم اقبال را سر جوش خوردند
# ~~بدم دادن چو عیسی بود استاد
# ~~که دردم داد جانی نو بفرهاد
# ~~ساز کردن عروسی گلستان بافرهاد
# ~~دوهمدم را بیکدم عقد بستند
# ~~ز غم خوردن بکلی باز رستند
# ~~1460برست از درد وغم فرهاد غمخوار
# ~~دلش خرم شد از پیوند دلدار
# ~~به شاور کرامی کفت برخیز
# ~~زن استاد رادر دامن آویحز
# ~~برسم و عادت آزاد مردان
# ~~زبان عذر خواهی تیز گردان
# ~~بکو از من بدوکای عزت من
# ~~زتو اقبال و بخت و دولت من
# ~~غریبم خوشه چین خرمن تو
# ~~بدستم داده دولت دامن تو
# ~~د46اندارم هیچ از مالسی و جاهی
# ~~بجز نوک زبان عدر خواهی
# ~~کهرهائی که باخود داشت سرور
# ~~فرستاد از برای حرج دحتر
# ~~بشد شاور پیش خویش دلشاد
# ~~پیام ودرج گوهر را بدو داد
# ~~سر درج گهر بگشود شاور
# ~~نمود آن دانههای کنج فغفور ms057
# ~~گهرها بود وآنگاهی چه گوهر
# ~~کهین دانه خراج هفت کشور
# ~~ایکایک آن گهرها را بدیدند
# ~~حدیث عذر خواهی را شنیدند
# ~~بدانستند کو سالار چین است
# ~~شه و شهرادهآ روی زمین است
# ~~عروسی را بتان عالم آرای
# ~~میان بستنددر حدمت بدهجای
# ~~بدان حدمت کهلایق بود ودرحور
# ~~گمر بستند مهرویان سراسر
# ~~غم کار عروسی حورده بودند
# ~~همه اسباب پیشین کرده بودند
# ~~فرماد و کنستان
# ~~2 PageV00P102
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_103.png)

# ~~72
# ~~1475ز نو کردند آغاز عروسی
# ~~نوای راست برساز عروسی
# ~~بردن دختران گلستان را به حماع
# ~~نخستین ساز را کاغاز کردند
# ~~ره حمام را برساز
# ~~کردند
# ~~روان شد سرو سیمین سوی حمام
# ~~چو سیسنبر نسیمش کشته نمام
# ~~ز کرمایه شدن کرچه بری بود
# ~~ولی کرمابههم جای پری بود
# ~~چو در حمام رفت آن قرص خورشید
# ~~ز تابش جام شد چون جام جمشید
# ~~م48 ابشوحی چونک از تن جامه بر کند
# ~~دل حمام با جان کرد پیوند
# ~~گلستانی تجلی کرد برجام
# ~~که عکسش گردگلگون جام حمام
# ~~دل حمام شد کرم از هوایش
# ~~منور گشت چون صبح از صفایش
# ~~بجوش آمدز تاب روی او آب
# ~~بشد رنگش چورنگ بادهآ ناب
# ~~ز رنگش آب رنگ مل گرفتی
# ~~کل از بویش نسیم گل کرفتی
# ~~1485عرقهایش چو تن پرورد میشد
# ~~تو میگفتی که ماء الورد میشد
# ~~فتادی بر کنارش زلف پرپین
# ~~چو برطرف کلستان سنبل چین
# ~~شدی در زیر مشکین موی پنهان
# ~~چو درشبهای تاری ماه تابان
# ~~ز آب افشاندنش برموی دلجو
# ~~روان مشک مذاب از ناف آهو
# ~~ز دستان صدهزار آشوب درسر
# ~~نشستی دربر کافور عنبر
# ~~9*از ساز دست دلاکان چنگی
# ~~به چین در پایکوبان بود زنگی
# ~~به ساز شاخشانه موی خوبان
# ~~شده یکسر چو هندو پایکوبان
# ~~به سنگی کان سعادت دست دادی
# ~~بصد لب بوسهاش برپا نهادی
# ~~ز دستش گاه میشد طشت دلگرم
# ~~گهی صابون شدی ز اندام اونرم
# ~~چو حمام وجودش کام دل یافت
# ~~رخ از حمام سوی خانه برتافت
# ~~1395برون آمد چو صد خرمن گل تر ms058
# ~~بخوبی داد زیب جامه از بر
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P103
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_104.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~دگر اطلس نماشد سرو آزاد
# ~~دکر باد صبا برسرو افتاد
# ~~تنش پوشیدن از سرباز بکرفت
# ~~قبایش تنگ دربر باز بگرفت
# ~~ز تن بتخامه را چون داد جانی
# ~~برون آمدز درسرو روانی
# ~~بسوی خانه آمد بادل شاد
# ~~سرش برکشته از سودای فرهاد
# ~~5ادرین سودا چوشد درخانه خویش
# ~~بخدمت تیز شد مشاطه در پیش
# ~~بدستانش خضاب افکند درپای
# ~~چوپایش کرد دستان گردن آرای
# ~~زخدمتهای شب چون باز پرداخت
# ~~بدستان روز را نقشی دکر ساحت
# ~~اکر مشاطه رنکی داشت باخویش
# ~~گلستانرا طراوت بود ازان بیش
# ~~پریشان کشت از پیرایش او
# ~~حجالت برد از آرایش او
# ~~1505که آراید کلستان خدارا2
# ~~که خوش بومیدهد مشگ حطارا
# ~~چو چین زلف اورا زد به شانه
# ~~ز مشکین چین معطر شد زمانه
# ~~چو بر لاله فشاندی برک نسرین
# ~~شدی نسرین چوروی لاله رنکین
# ~~ز کل کلگونه را رنگی دگر داد
# ~~ز ابرو و سمه را ینگی دگر داد
# ~~بشوخی داد آن مشاطهآ حور
# ~~سواد سرمه را از چشم او نور
# ~~0اهاچو میدان لطافت ساخت رویش
# ~~ز زلف وخال چوگان کرد و کویش
# ~~پی چوگان ز عنبر ساخت گوئی
# ~~ز خال او بعنبر داد بوئی
# ~~کشید آنگه بدستان یکسر میل
# ~~بدفع چشم بد برروی او نیل
# ~~بس ای مشاطهآ رخسار کلگون
# ~~که شد فرهاد مسکین را جکرخون
# ~~تو پرچین میکنی زلفین مشکین
# ~~جگرخون میکند فرهاد مسکین
# ~~در زرینه راست کردن برتن گلستان
# ~~
# ~~2
# ~~1515 چو مشاطه ز کار خویش و ارست
# ~~بیامد مادرش زرینه آورد
# ~~آورده درینه آور PageV00P104
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_105.png)

# ~~23
# ~~معطر کرد از مویش سر آغوش
# ~~منور کرد لولوش از بناکوش
# ~~چو غلطان کرد لولو گرد آن رو
# ~~سوار از ساعد او شد نکو حال
# ~~ز کگرد رو درخشان کشت لولو
# ~~زساقش نیز خوشدل کشت خلخال
# ~~آداچو گوی عنبرینش در بر افکند
# ~~جهان عنبر فشانی کرد برقند
# ~~اگر برداشت بربر عنبرینش
# ~~اگرچه تاج درسر ms059 داشت اقبال
# ~~ولی زو دست برد انگشترینش
# ~~چوحاتم لعل آن لب دید خندان
# ~~ولی خوش پایگاهی داشت خلخال
# ~~پس آنگه جامه اش برتن بیاراست
# ~~گرفت از رشگ لعل لب بدندان
# ~~1525 تخستش پرنیان کردند دربر
# ~~ز دیبا جامه شد بورنارون راست
# ~~لطافت را دگرگون کرد احوال
# ~~درخشان شد ز والا مهرانور
# ~~چو والا راست شد بردحت والا
# ~~در آن پیراهن زردش تسن آل
# ~~بود والای زراز بهر بکری
# ~~خرد چون دید کفت احسنت کالا
# ~~چو گل آنگه فروزد گونهآ مرد
# ~~که در بکریش نبود هیچ فکری
# ~~1530که خوش باشد زروی دلپذیری
# ~~که بیند بر گل برلالهآ زرد
# ~~همی لرزید براندام چون ورد
# ~~فتاده برگ گل بر برگ خیری
# ~~که بودش تار وپود ازجان بلبل
# ~~هوادار تنش پیراهن زرد
# ~~وزان پس کرد برتن جامهآ آل
# ~~شده از مهر لرزان برتن کل
# ~~زسیز و فستقی پوشیدنی حواست
# ~~جهانی را دگرگون کرد احوال
# ~~525اگلستان چون گلستان جامه در کرد
# ~~بسرو ناز اطلس را بیاراست
# ~~گمر گرد میان او برانداحست
# ~~ز سبز و سرخ و آل وحمری وزرد
# ~~مگرطوق کمر بوده است فرهاد
# ~~بگوهردرمیان خودرا درانداخت
# ~~ازین بوشش که کردم برتنش راست
# ~~که بهر آن میان بر کوه افتاد
# ~~مرین حامه کز جانش طرازاست
# ~~حروش از جامه پوشان باز برخاست
# ~~ببالای سهی سروان دراز است
# ~~فرماد ز کلستان PageV00P105
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_106.png)

# ~~فرعاد و کلستان
# ~~که بر کندن همی باید دگربار
# ~~د ابس است این جامه کردن برتن یار
# ~~که فرهاد است بردرچشم برراه
# ~~همانا نیست این مشاطه آکاه
# ~~رفتن کلستان به شبستان
# ~~کلستان راز والا کنه بستند
# ~~بعزم ره بتان از جای جستند
# ~~بسان شمع از فانوس والا
# ~~برفتن نارون بنمود بالا
# ~~شده چون روز شب ازتاب فانوس
# ~~همی رفتند بانای ونی و کوس
# ~~وزان مؤمن دلانرا دل شده آب
# ~~1545 بیکره شمعها را کرده پرتاب
# ~~میان ماهرویان سرور او بود
# ~~هین بانو که خوبان را سراو بود
# ~~روان شد باگلستان سوی فرهاد
# ~~برای عزت ms060 و ناموس استاد
# ~~بمستی راه عشرت می سپردند
# ~~بره برسوی ساغر دست بردند
# ~~همه بریا ولیکن رفته ار دست
# ~~شدند ار بادهآ گلرنگ سرمست
# ~~بصد دستان سوی بستان رسیدند
# ~~*دنابهرقاصی و شوخی ره بریدند
# ~~شده حمری جمال آل فغفور
# ~~وزانرو از صفای آب انکور
# ~~قدح دردست بریاد گلستان
# ~~بهمی خوردن نشسته در خمستان
# ~~چونی بااو همه دمساز بودند
# ~~جوانانی که در ایخاز بودند
# ~~کمر بستی ز بهر کسار سازی
# ~~چودف هریک نمودی دلنوازی
# ~~بحاستقیال آمد شاه برپا
# ~~هدن ابتان از دور چون کشتند پیدا
# ~~بسی بیگانگان مشفقتر از حویش
# ~~روان کشتند بااو از پس وپیش
# ~~سهی سرو حرامانش بدیدند
# ~~چو نزدیک مهین بانو رسیدند
# ~~بصد عرزت زمین را بوسه دادند
# ~~بخدمت روی برراهش نهادند
# ~~نثار افشانتی کردند از جان
# ~~ببالای بتان از در و مرجان
# ~~1560پرپرویان گرفته دست دحتر
# ~~5
# ~~بساعزازش در آوردند ار در PageV00P106
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_107.png)

# ~~در آمد در شبستان شمع پرتاب
# ~~شده از تاب او فرهاد بیتاب
# ~~شیستان بود پر خوبان مهوش
# ~~بهشت آئین زروی حوریان خوش
# ~~کلستان را زره برتخت بردند
# ~~بدولتکاه اقبالش سپردند
# ~~تو گفتی درشب تاریک ناکاه
# ~~درخشان کشت خورشید از سرکاه
# ~~دعهاشب دیجور شد روشنتر از روز
# ~~ز تاب آفتاب عالم افروز
# ~~ازین دست صنم داماد بنشست
# ~~پری پیکر مهین بانو از آندست
# ~~به جدمت در میان استاد شاور
# ~~قدح برلب بیادآل فغفور
# ~~کنیزان و بتان مجلس آرای
# ~~بخدمت شمع سان بودند برپای
# ~~جهانی یار از اغیار کس نه
# ~~بجز سیمین بران در کار کس نه
# ~~بادابریرویان سیمین ساق در کار
# ~~عمه ساقی همه مطرب همهیار
# ~~روان کردند جام دوستکانی
# ~~همی خوردند می یاران جانی
# ~~چو دور چند میرا نوش کردند
# ~~نوای مطربان را کوش کردند
# ~~گلستان راز رخ برقع کشودند
# ~~بصد دستان بفرهادش نمودند
# ~~چو برقع از جمالش دور کردند
# ~~ز عکسش خانه را پرنور کردند
# ~~داد1یدستان جلوه کرد آن سرو آزاد
# ~~بصد آثآین و شوخی پیش فرهاد
# ~~شمایل کردن آن سرو آزاد ms061
# ~~جهان را برد میل سرو از یاد
# ~~شه چینش بزیر چشم دیدی
# ~~ز شادی در برش دل میطپیدی
# ~~قرارش رفت و صبرش پی سپرشد
# ~~زبی صبری دلش خونین جکرشد
# ~~مهین بانو ز حالش کشت آکاه
# ~~روان برپای آمد برسرگاه
# ~~وهابدستان هریکی را دادجامی
# ~~بجامی هریکی را داد کامی
# ~~نهاد آنگاه دست سرو آزاد
# ~~بدست خویشتن دردست فرهاد
# ~~ز تخت آمد بزیر آن شوخ سرمست
# ~~دران پایان مستی رفت ازدست
# ~~بعیاری نظر هر سوی میکرد
# ~~غم هریک بنوعی خوب میخورد
# ~~72
# ~~فرهاد و کلمستان PageV00P107
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_108.png)

# ~~فرهاد و کلمستان
# ~~جوانان دید بحر پا مست کشته
# ~~ز مهر دلبران پا بست کشته
# ~~1585به خدمت شمعها برپای کرده
# ~~شبستان را بهشت آسای کرده
# ~~بدان کرمی چو تاب شمعها دید
# ~~چوزلف از تاب دل برحود بییچید
# ~~شد از تاب درون چون شمع دلگرم
# ~~بی مالیدنش چون موم دل نرم
# ~~در آن حال ازشبستان رفت بیرون
# ~~نمیدانم که او چون رفت ودل چون
# ~~کجا بود آن زمان عارف نهادی
# ~~که تا داد مهین بانو بدادی
# ~~1560برو عارف برای او مخور غم
# ~~نباشد آنچنان کس را کسی کم
# ~~ازو مم عارفی آسوده باشد
# ~~در آن ایام قطبی بوده باشد
# ~~در آندم بوده باشد کهنه کرکی
# ~~جهان خالی نباشد از بزرگی
# ~~چو مجلس را زسازتوست قانون
# ~~بنوبت راست کن سازی دگرگون
# ~~مکن زین بیش بر فرهاد بیداد
# ~~بکو تا چند باشد صبر فرهاد
# ~~1595دل از جا رفت یکسر همسران را
# ~~برون کرد از شبستان سروران را
# ~~چکویم دلبران رفتند یکسر
# ~~گلستان ماند با فرهاد سرور
# ~~همه رفتند یکسر از شبستان
# ~~شبستان ماند و فرهاد و کلستان
# ~~هوائی زانچه در سرداشت شمشاد
# ~~دو چندان داشت در سر سرو آزاد
# ~~دوئی برخاست نه من ماند ونه تو
# ~~یکی جان بود اکر چه بود تن دو
# ~~160حمش عارف جه جای قیل و قال است
# ~~درین صورت سخن گفتن محال است
# ~~چو بلبل ماند بر طرف کلستان
# ~~همی کردی بسویش راست ms062 دستان
# ~~بدستانش کلستان سر در آورد
# ~~بدان آهنک کوش هوش بسهرد
# ~~ولی بر عادت خوبان طناز
# ~~بشوخی جنگ میآمیخت با ناز
# ~~کشیدی چون کمانش گاه در خویش
# ~~گهش چون تیر میانداحت ازبیش
# ~~عابکشتی زیر و بالائی اکر بود
# ~~بحیلت سینه را بر سینه میسو
# ~~ازان بر سرو ناز افتاد سرور
# ~~که بادی از هوایش داشت برمر PageV00P108
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_109.png)

# ~~28
# ~~ز کبک آمد در اول دستیازی3
# ~~ز باز آمد در آخر دست بازی
# ~~بدان بازی حجاب از پیش برخاست
# ~~گره در پیش کار خویش نگذاشت
# ~~میان کار خود مردانه بنشست
# ~~چومردان کار خود بکرفت دردست
# ~~*اعالبش تنگ شکر بنمود او را
# ~~ز شیرینی شکر بس بود او را
# ~~بچستی یاقت بر تنگ شکر دست
# ~~طبرزد داشت در تنک شکر بست
# ~~چو در پیش کلستان یافت آن بار
# ~~کلمی بیخار دید و کنج بی مار
# ~~به پیش کنج مارش سر همی برد
# ~~نه ماری بود کافعی سر بر آورد
# ~~بریرخ را زمرد بود در دست
# ~~بدست دفع افعی کرد پیوست3
# ~~615نکشت افعی زپیش آن صنم دور
# ~~زمرد چیست چون افعی بود کور
# ~~بدان حیلتگری افعی زد او را
# ~~بمشت کور بیخود کرد او را
# ~~دبیران را حساب آمد درانکشت
# ~~حساب کور اینجا بود در مشت
# ~~چو افعی غنچه رادر کلستان زد
# ~~زضرب آن کلمستان رفت از خود
# ~~به دز گیری در آمد رستم زال
# ~~در دز بود و رستم بود و کوپال
# ~~120در آن حالت نظر می کرد فرهاد
# ~~بدختر خانهآ خود با دل شاد
# ~~کلی را دید هوش از تن رمیده
# ~~چوغنچه دامن اندر خون کشیده
# ~~فروران آتش بکری شده سرد
# ~~زخون کلگون شده1 پیراهن زرد
# ~~رحش چون آتش از شادی برافروحت
# ~~ز تاب آتش شادی همی سوخت
# ~~به دمدادن تو کفتی بادبستان
# ~~کذاری کرد بر طرف کلستان
# ~~1625چه بادی آنکه آبستن کند شاخ
# ~~بگرد گلستان برگشت گستاخ
# ~~بزیر هفت پرده غنجه اش یافت
# ~~نخست ازچار سوی غنچه بشتافت
# ~~جه بادی ms063 بود آن کزپیش فرهاد
# ~~بجستن تند شد بر غنچه افتاد
# ~~دهان غنجه را بشکافت از هم
# ~~بر از خون کرد دامانش بیکدم
# ~~دل عنجه مگر ز آسیب آن حست
# ~~که باد تند بود از سنگ میجست
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P109
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_110.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~1620 کلستان را کلی بشکفت از آن باد
# ~~کزو بودی همیشه خرم و شاد
# ~~پس از یکدم بهوش آمد نظر کرد
# ~~گل افشان دید بر پیراهن زرد
# ~~بسوی غنچهآ او باد جسته
# ~~چوکل با دامن خونین نشسته
# ~~چوسوسن ده زبانش کشته خاموش
# ~~زحجلت همچو لاله جمله سرکوش
# ~~چوغنچه تنگدل از حالت خویش
# ~~سراز خجلت چونر کس مانده در پیش
# ~~162 کنیزان حسرم در پیش رقتند
# ~~به پیش او همه بی خویش رفتند
# ~~در آن حالت کلمستان را بدیدند
# ~~بشادی ساغر می در کشیدند
# ~~خبر بردند پیش مادر او
# ~~بر از کلبرک با خود چادر او
# ~~وزین روی دکر فرزند فغفور
# ~~برون شد با دل خوش پیش شاور
# ~~صراحی را دکر سر بر کرفتند
# ~~چو خم می خوردنی از سرکرفتند
# ~~معا مرا زیبد بدینسان فکر کردن
# ~~درین کفتار فکر بکر کردن
# ~~بسی درکار ایشان کردهام فکر
# ~~بکابین برده ام شش دختر بکر
# ~~کنیز بکر بسیاری خریدم
# ~~وزانان کام دل زین توع دیدم
# ~~زهر نوعی سخن بابکرخوش بود
# ~~دراین ایام از آنرو فکرخوش بود
# ~~سخن بکر است بنگر فکر بکرم
# ~~تامل کن در این بکران فکرم
# ~~1645مرا زیبد درین دیر فسوسی
# ~~به آئینی چنین کردن عروسی
# ~~غریبی را بهغربت شاد کردن
# ~~به آئینی چنین داماد کردن
# ~~کل افشان میکنم بر فرق احباب
# ~~بهرفصلی که میکوشم در این باب
# ~~در این آرایش بزم گلستان
# ~~عزیزم پیش دلبندان بستان
# ~~منه برحرف این مشاطه انکشت
# ~~که اینک عنجه دارد تیغ در مشت
# ~~*دع1ااکر از نازکان این گلستان
# ~~بغیر از غنجه کس نبود ببستان
# ~~مر این ابیات را ضایع نماند
# ~~بجای زر بدینا جان فشانه
# ~~که آراید گلستانی چنین خوش
# ~~همه گلهای ms064 او رنگین و دلکش PageV00P110
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_111.png)

# ~~0
# ~~ندانم همچو سرو آزادهای را
# ~~لطیفی داد عشرت داده ای را
# ~~که این گلها فشانم بر سر او
# ~~ل افشانی نمایم در خور او
# ~~ددعاچو طبعم بر سر او کل فشاند
# ~~مرا غنچه لبی در بر نشاند
# ~~ندارم در دیار خویش دیار
# ~~لطیفانی کز ایشان آید این کار
# ~~سخن پیش سخندانان تو انکفت
# ~~حدیث جان بدر جانان توانگفت
# ~~سوی دربند رو عارف دکر بار
# ~~که آنجا نظم را گرم است بازار
# ~~بسند شعر باشد از بلندی
# ~~نه چون تقلیدیان شاعر پسندی
# ~~مععاهمه باریک بین و نکته دانند
# ~~نکو دانند هر نظمی که خوانند
# ~~در آن ایام کین ابیات کفتم
# ~~بالماس سخن دردانه سفتم
# ~~میان مجمع رومی و روسی
# ~~همی کردم گلستان را عروسی
# ~~ز شروان رفته بودم سوی دربند
# ~~دران محروسه بودم مدتی چند
# ~~گشایش یافتم زان مردم پاک
# ~~همی بودم به روز و شب طربناک
# ~~1665 کنیزان داشتم شیرینتر از قند
# ~~ز انعامات شاهنشاه در بند
# ~~ز هر نوعی بتان مهوشم بود
# ~~کلستانی و بستانی خوشم بود
# ~~بوقتی کر کسی داماد کشتی
# ~~مرا نیز از بتی دل شاد کشتی
# ~~دران ساعت که شد داماد فرهاد
# ~~شدم از بوستان و کلستان شاد
# ~~در آنجا همچو جان بودم مکرم
# ~~ز یمن دولت شاهان اعظم
# ~~لاعازبر دستان و شاهان جهانکیر
# ~~بروز رزم ببر و شیر نخجیر
# ~~امیر اعظم اعدل فریدون
# ~~که از سهمش دل دشمن شود خون
# ~~دگر شیر زیان حاجی فریبرز
# ~~که از گرزش بلرزد کوه البوز
# ~~بمردی آن هزیر کار زارند
# ~~که صد چون رستم و اسفندیارند
# ~~دو شه چون دولت واقبال نامی
# ~~خلایق راچو جان و دل کرامی
# ~~16دو حسرو همجو دستانند و پیران
# ~~بمردی سرور ایران و توران
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P111
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_112.png)

# ~~فرهادو کلستان
# ~~در دربند بر یاجوج بسته
# ~~ازیشان خاطر ماجوج حسته
# ~~ببادگرز و برق تیغ براق
# ~~بسی آتش زده در دشت قیجاق
# ~~برفعت خسرو صاحب سریرند
# ~~برتبت تاجبخش ms065 و تخت گیرند
# ~~سریر جاه ایشان بر فلک باد
# ~~دعا گوی درایشان ملک باد
# ~~1680 بهمشان باد یارب کامرانی
# ~~بسیشان باد یارب زندگانی
# ~~داعاد شدت شاور و مقبل
# ~~در آن مدت که بود آوازهآ سور
# ~~بتی را خواستند از بهرشاور
# ~~بتی چون سرو ناز آزاده ای خوش
# ~~در آن محروسه مردمزاده ای خوش
# ~~عروسی را چو افکندند بنیاد
# ~~بیک شب هر دو تن گشتند داماد
# ~~کلستان را کنیزی بود کلچهر
# ~~که نامش بنده بودی از ره مهر
# ~~1685 مر آنرا نیز بند از دل گشادند
# ~~به مقبل بندهآ فرهاد دادند
# ~~حریفان تشنهآ راه بیابان
# ~~رسیده بر کنار آیحیوان
# ~~بتان شوخ و یاران معاشر
# ~~همیکردند عشرتهای نادر
# ~~بعشرت بود یک مه جفت با جفت
# ~~زشادی کس بروز و شب نمیخفت
# ~~زنعمت هرچه درخور بود خوردند
# ~~ز عشرت آنچه ممکن بود کردند
# ~~9عادر آن مدت گلستان بر سر تخت
# ~~نشسته در بر شاه جوانبخت
# ~~بشادی در کنار شه نشسته
# ~~ز دستش بر میان زنار بسته
# ~~نهاده روی بر روی شهنشاه
# ~~به آئین مراد و رسم دلخواه
# ~~دیدت کلستان تصویر دو لتخانه ر
# ~~ظر برنقش دولنخانه گمافت
# ~~
# ~~11
# ~~حیال نقشقای دلران دید
# ~~مثال طلت سمینران وید PageV00P112
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_113.png)

# ~~82
# ~~1695حکایتهای آن نقش نگارین
# ~~بشوخی باز پرسید از شه چین
# ~~شه او را از در یاری در آورد
# ~~بکگرد چار دیوارش بر آورد
# ~~هر آن صورت که بردیوارودر بود
# ~~یکایک را به سروناز بنمود
# ~~بدید آن نقشها را ترک طناز
# ~~ز تخت شاه چین تادیر ابخاز
# ~~بکفتن چون اساس دیر بنهاد
# ~~حدیت کلمستان افکند بنیاد
# ~~مابدو بنمود حال صورت خویش
# ~~که از نقش گلستان آمدش پیش
# ~~ازان عاشق شدن برنقش رویش
# ~~ببالایش براشفتن چو مویش
# ~~سخنهای دل از دلدار ننهفت
# ~~زاول تابه آحر یک بیک گفت
# ~~گلستان را ازان کفتار شیرین
# ~~بجان پیوند شد باخسرو چین
# ~~بجای او ندیدی در جهان کس
# ~~به چشم دیگرش دیدی ازان پس
# ~~1705 ز هر کاری که بودی ms066 در نهادش
# ~~غرض زو کام او بودی مرادش
# ~~در آن معموره هرملکی که دیدند
# ~~زر بسیار دادنید و خریدند
# ~~باندک وقت بهر مرد دانا
# ~~همه اسباب عشرت شد مهیا
# ~~درصفت زمستان و کشرت قرهاد و گلستان
# ~~زمستان بود و عشرتخانهآ کرم
# ~~می چون آتش و کاشانهآ کرم
# ~~ز نامحرم شبستان بود حالی
# ~~نبودی غیر محرم در حوالی
# ~~*الاگلستان بودو مادر بود و استاد
# ~~غلام مقبل وشاور و فرماد
# ~~زن شاور و مقبل برسر بای
# ~~میان بسته پی خدمت به دهجای
# ~~ز حویشان کلستان دختری چند
# ~~یشیرینی همه شکر همه قند
# ~~هم ایشان ساقی و مطرب هم ایشان
# ~~هم ایشان داغ دل مرهم هم ایشان
# ~~چنین یاران بهمی خوردن نشستند
# ~~در بتخانه بر اغیار بستند
# ~~1715بی آتش کسی بیرون نرفتی
# ~~ز روزن دود آتش بر نرفتی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P113
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_114.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~ز مهر دلبران و باده میبود
# ~~خردە سوز آتشی بی زحمت دود
# ~~تنی گر خواستی کاتش بدیدی
# ~~برهنه دلبری در بر کشیدی
# ~~می و مهر بتان بود آتش تیز
# ~~که بودندی در آنجا عشرت انکین
# ~~ز جام باده و از پرتو چهر
# ~~چو می در سر بود دردل بود مهر
# ~~720احریفان را در آنحالت در آندم
# ~~نه از سرما نه از گرما بود عم
# ~~چو می در سربود سرما چه باشد
# ~~چو مهردل بود گرما چه باشد
# ~~بر آتش دل منه با مهر خورشید
# ~~چه نور آتش دهد با جام حمشید
# ~~برون از مطبخ آتش کس ندیدی
# ~~که آتش شعله در مطبخ کشیدی
# ~~ختردسوزی دکردر مطبخ افروخت
# ~~که بهر طبخ روزوشب همی سوحت
# ~~725ابدان چیزی که بودی میل خاطر
# ~~چو اقبال و چو دولت بود حاضر
# ~~نبودی عود سوزش در شبستان
# ~~چه حاجت عود بر طرف کلستان
# ~~شنیدی از بر او بوی نسرین
# ~~ززلفش میکشودی نافهآ چین
# ~~بهاری بود خسروا را زمستان
# ~~زرنگارنگ کلهای گلستان
# ~~رخش هملاله هم کل داشت باخرد
# ~~لبشهم غنچه هم مل داشت باحود ms067
# ~~1730 کهی از غنچهاش کل میشکفتی
# ~~کهی از بادهاش سر مست حفتی
# ~~چو بود آن مهردل با جان موافق
# ~~زمهرش دم زدی چون صبح صادق
# ~~حریفان یکدل و یکرنگ بودند
# ~~فقاع از مهر یکدیگر گشودند
# ~~زمستانی به می خوردن نشستند
# ~~به می خوردن زغم خوردن برستند
# ~~در صفت بهار و وصف محلس اشات
# ~~چو باد نوبهار آمد به بستان
# ~~به پایان رفت ایام زمستان
# ~~13
# ~~1735 ز باد نو بهار و بوی گلشن
# ~~
# ~~
# ~~دا در معحر عیس PageV00P114
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_115.png)

# ~~ز هر جانب نمودی بوستانی
# ~~بهر سو ساز دادی گلستانی
# ~~چو مانی از ره چهره کشائی
# ~~نمودی دم بدم معجز نمائی
# ~~چو مشاطه پی زیب ریاحین
# ~~فشاندی ارغوان بر برک نسرین
# ~~1740 گهی زلف بنفشه تاب دادی
# ~~کهی با چشم نر کس خواب دادی
# ~~کهی شمشاد را بر هم زدی دست
# ~~کهی با بید و که با سرو میجست
# ~~کهی روی کل سوری نمودی
# ~~زمانی دیدهآ نر کس کشودی
# ~~زمانی جعد مشک افشان سنبل
# ~~همی افشاندی بر عارض کل
# ~~ز سیم و زر چو بستان شد ملون
# ~~بآزادی زبان بگشود سوسن
# ~~745اشکوفه سیم حاصل کرد از باد
# ~~ز باد آورده را بر باد میداد
# ~~نثار افشانئی میکرد از شاخ
# ~~چنان کاهل کرم کستاخ کستاخ
# ~~جهان را بوی گل جانی دکر داد
# ~~چمن را رنک کل آنی دگر داد
# ~~گل سوری از آن جان جهان است
# ~~که چون یوسف عزیز مصرجان است
# ~~نشان یوسف کم بوده دارد
# ~~که پیراهن بخون آلوده دارد
# ~~و75امگر با باد بوی پیرمن بود
# ~~که چون یعقوب نر کس دیده بگشود
# ~~چه شد کان شوخ سردر پیش دارد
# ~~بسر مستی نظر با خویش دارد3
# ~~دم باد صبا خوردست یکچند
# ~~هما نا سرز خجلت در بر افکند
# ~~چو یارم1 غنچه لب آورد باهم
# ~~کرا از بوسه خواهد کرد خرم
# ~~صبا در حنده لب بگشاد او را
# ~~بزیر لب مکر دم داد او را
# ~~دهاشب غمهای بلبل باز روز است ms068
# ~~مکر سلطان کل بستانفروز است
# ~~سیم گل سوی بلیل گدر کرد
# ~~دگر سوز گلش در جان اثر کرد
# ~~بیام گل شنید از باد نوروز
# ~~که دستان راست کن تیز از سر سوز
# ~~حرانه در ره مشتاق میساز
# ~~نوا در پردهآ عشاق میساز
# ~~ر ایامی که گل حواهد شکفتن
# ~~ز بلبل راست ناید غم نهفتن
# ~~82
# ~~فرهماد و کلستان PageV00P115
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_116.png)

# ~~1760 بنوروزی بر آور راست آواز
# ~~بکن دستان ز سوز اندرون ساز
# ~~که تا سازند کان خاموش کردند
# ~~چو سیسنیر همه تن کوش کردند
# ~~بسان شمع باشد مجلس افروز
# ~~هر آن سازی که باشد ازسر سوز
# ~~دلی کو را جگر سوزی نباشد
# ~~شب سوداش را روزی نباشد
# ~~بردل مهر دلدار است دولت
# ~~بقول عاشقان یار است دولت
# ~~د76 اخنک آنرا که آن دولت دهددست
# ~~که دایم بی می و ساغر بود مست
# ~~چو شد دلگرم ایام بهاری
# ~~جهان شد مجمر عود قماری
# ~~ز بوی عود و از تاثآیر هجسر
# ~~هواشد کرم و عالم شد معطر
# ~~خبر آمد به دلهای جکر سوز
# ~~که گل دربوستان شدمجلس افروز
# ~~قدح بر داشت بر کهسار لاله
# ~~رحون ارغوان پر شد پیاله
# ~~1770دگر نرگس بکف بگرفت ساغر
# ~~زجام می سرش افتاد در بر
# ~~حریفان سر برون کردند از کاخ
# ~~بآئین شکوفه از سر شاخ
# ~~ز کاشانه سوی گلزار رفتند
# ~~سوی کلهای نو بی حار رفتند
# ~~دگر رفتند در باغ حمستان
# ~~سبو بردند بر تخت گلستان
# ~~هم آنجا مجلسی حرم نهادند
# ~~چو گل در زر فشانی کف کشادند
# ~~1775دو هفته با پریرویان محرم
# ~~قدحهای لیالب بود همدم
# ~~میی خوردند بی فریاد و غلقل
# ~~ر روی لطف بر آواز بلل
# ~~وزان پس دوستان خویش را حواند
# ~~بجای زر بر ایشان گوهر افشاند
# ~~دو هفته نیز با ایشان بسر برد
# ~~ره مجلس بپای جود بر
# ~~همی کردند ازان عیشی که باید
# ~~ر عیشی کان بگفتن راست آی
# ~~1780در آن عشرت که شادی رفت ارحد
# ~~ماش ایمن ز کاردیدهآ ms069
# ~~پس از شادی یقین میدان غمی هست
# ~~عروسی رادر آحر ماتمی
# ~~در آن دم بود شادی کرم بازار
# ~~ناکه کرد تیع چشم بدک
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P116
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_117.png)

# ~~86
# ~~خواب دیدن فرهاد
# ~~شبی فرهاد بر تخت خمستان
# ~~زمستی خفته خوش پیش کلستان
# ~~می گلکون ز عقلش تاب برده
# ~~چو بخت عاشقانش خواب برده
# ~~1785 نمودی دیدهاش در خواب نوشین
# ~~که بودی برسریر خویش در چین
# ~~نشسته در کنارش ماهروئی
# ~~سمنبر کلعذاری مشکموئی
# ~~شده هر موی او ماری بر آن کاه
# ~~زدی بر کتف او ماری ز نا کاه
# ~~ز درد کتف آکه کشت فرهاد
# ~~شده لرزان بسان بید از باد
# ~~دلش آشفته از اندیشهآ خویش
# ~~کزان خوابش چه خواعد آمدن پیش
# ~~1790از ان لرزه کلستان کشت بیدار
# ~~ندید از خوشدلی با شاه آثار
# ~~بسان ز لف خود آشفتهاش دید
# ~~چوزلف خویشتن بر خویش پیچید
# ~~بمهر دل زروی چاره سازی
# ~~بصد دستان نمردش دلنوازی
# ~~و زان پس صورت حالش بپرسید
# ~~وزان صورت که در خواب از چه لرزید
# ~~شه چین خواب را از یار تنهفت
# ~~حدیث مار و کتف خود بدو گفت
# ~~1795همی گفتی حدیث مار با یار
# ~~هنوز از درد می پیجید چون مار
# ~~ز چین و موی ومار و کتف مهوش
# ~~چو مار مری پر چین شد مشوش
# ~~چو حال خود سیه میدید حالش
# ~~جو زلف خود زقصد سر و بالش
# ~~ولی تعبیر آن بر خیر کردند
# ~~بحاجت رو بسوی دیر کردند
# ~~از آن خواب کران اندیشه کردند
# ~~بروزو شب عبادت پیشه کردند
# ~~مهاهمی بودند از آن اندیشه در بیم
# ~~همی دادند مردم را زر و سم
# ~~روان کن سم اکرسیمت روان است
# ~~یقین میدان قضا کردان جان است
# ~~عزیری* کر کرم مسکین نواز است
# ~~بدنیا و به عقبی سر فراز است
# ~~فرماد و کلستان PageV00P117
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_118.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~عذر کردن نوادة قبصر با فرهاد
# ~~در آن حالت چنین خواندم ز دفتر
# ~~که بود آندم یکی از نسل ms070 قیصر
# ~~نزاد او درست از قیصر روم
# ~~زدست دل شده یا بست آن بوم
# ~~805اجوانی بود روز خوش ندیده
# ~~بکار سنگ زحمتها کشیده
# ~~ز شاکردان استاد کرامی
# ~~بغیر از کوهکن او بود نامی
# ~~برای کلستان زحمت کشیده
# ~~بعمر خود دمی سیرش ندیده
# ~~چو فرهاد ازمیان آن شوخ را برد
# ~~دلش از کردهآ فرهاد آزره
# ~~غضب درسینه اش آتش بر افروخت
# ~~وزان آتش بروزوشب همیسوحت
# ~~1810 بکین او میان ده جای دربست
# ~~ز کینه کرده کف چون اشتر مست
# ~~در آن بودی که تا کی وقت یابد
# ~~که با خنجر به سر وقتش شتاید
# ~~در این اندیشه مرد آهنین دل
# ~~وزین آهن دلی فرهاد غافل
# ~~خنجر زدن نوادةآ قبصر بر فرهاد
# ~~جوانی بود یار خسرو چین
# ~~در آن محروسه از خویشان شیرین
# ~~بسی با شاه چین یاری نموده
# ~~بکار حیر دلداری نموده
# ~~1815چو او را سوی بستان برد فرهاد
# ~~بخدمت چون دل خود دست بگشاد
# ~~دو هفته از پی خدمت میان بست
# ~~بروز و شب دمی ازپای ننشست
# ~~حجالت بردازان خدمت جوانمرد
# ~~ز بهرش دعوت شاهانهای کرد
# ~~به پیش خانهاش نزهتگهی بود
# ~~که ازبیشه در آن موضع رهی بود
# ~~شه چین را بدان نزهتگه آورد
# ~~بسی اسباب محلس بیش او برد
# ~~1820 کسانی را به مجلس بار دادند
# ~~که بند محت از دلها کشادند
# ~~نه فریاد اراذل بود حمری
# ~~که دستان ساز بلبل بود و قمری
# ~~1 PageV00P118
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_119.png)

# ~~88
# ~~ز هر جانب پریرویان مهوش
# ~~همی کردند ساز مجلسی خوش
# ~~کنار بیشه بود و پایهآ کوه
# ~~فراوان مرغ و باغستان انبوه
# ~~بهر جانب خمی را سر کشاده
# ~~ز هر سو مجلسی دیگر نها ده
# ~~1825 بنوشا نوش مجلس گرم کردند
# ~~به می سنگین دلانرا نرم کردند
# ~~روان شد همچو آب خضر صهبا
# ~~میان باغ و راغ و کوه و صحرا
# ~~ازان بیشه وزان می خوردن شاه
# ~~قضا را پور قیصر بود آکاه
# ~~بقصد حسرو چین سازره ساخت
# ~~بدزدی خویش را دربیشه ms071 انداخت
# ~~به پیش مجلس ایشان روان شد
# ~~بنزد شاه چین جائی نهان شد
# ~~1830هر آن چیزی که گفتندی شنیدی
# ~~هر آن کاری که میکردند دیدی
# ~~مبا دا مست را هشیار در پی
# ~~مبادا خفته را بیدار در پی
# ~~چو میخواران بسر مستی رسیدند
# ~~قدح رطل کران در می کشیدند
# ~~شراب افتاد با جام دو دستی
# ~~سر افکندند3 در پایان مستی
# ~~زمی بر هر طرف آبی روان بود
# ~~چو گل زان مل سری هرسو گران بود
# ~~1835یکی در سایهآ بیدی شدی مست
# ~~یکی درپای سروی رفتی از دست
# ~~یکی را ساز قمری رفته در گوش
# ~~یکی را سوز بلبل کرده بیهوش
# ~~یکی چون گل ز می دامن دریده
# ~~یکی چون لاله پیراهن دریده
# ~~یکی چون غنچه ساغر برسردست
# ~~یکی چون نسترن در پای کلمست
# ~~در آن حالت شده فرزند فغفور
# ~~ز سر مستی بیکبار از خرد دور
# ~~84 اسرافکنده زمی در بر چو نرگس
# ~~شده کژ بر کفش ساغرچو نر کس
# ~~قصا بود آنکه او را برد از دست
# ~~و کرنه کی شدی از می چنان مست
# ~~چو دیدش آنچنا فرزند قیصر
# ~~کشید از کینه زهر آلود خنجر
# ~~در آمد نا کهانش از پس پشت
# ~~گرفته خنجر خونریز در مشت
# ~~حدت از پس یشتش در آمد
# ~~ز ناگه چون قضایش بر سر آمد
# ~~فرها و کلستان PageV00P119
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_120.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~1845 چنانش خنجری برپشت زد چست
# ~~که گفتی خنجری از کتف او رست
# ~~بقوت خواست بر کندن ز پشتش
# ~~که از سختی برون آمد ز مشتش
# ~~چو بدبختی کسی را رو نماید
# ~~از و جز کار بد دیگر چه آید
# ~~سعادتیند را نیکو بود کار
# ~~مبادا هیچکس را بخت1 بد یار
# ~~چو فرهاد آنچنان زخمی فروخورد
# ~~بجست ازجا وزود آهنگ او کرد
# ~~1850 بچستی خواست جست از دست فرهاد
# ~~که دست خسرو چین پنجه بکشاد
# ~~بدستانش گلو ز انگونه بفشرد
# ~~که جان از دست او درحال بسپرد
# ~~در آن دم ms072 بودسرخوش خفته شاور
# ~~غلام مقبل از نزدیک او دور
# ~~هم اندر دم غلام آمد بر شاه
# ~~نظر در حالت شه کرد نا گاه
# ~~تنی را دید هوش از وی رمیده
# ~~چو کل پیراهنی در خون کشیده
# ~~5د18خروشی از میان جان بر آورد
# ~~بزاری ناله و افغان بر آورد
# ~~از آن فریاد آکه کشت شاور
# ~~بدانسان دید حال آل فغفور
# ~~شه چین را میان خاک وخون دید
# ~~چو خونش در میان حاک غلطید
# ~~بناخن کرد پاره سینه و بر
# ~~بخواری کرد خاک راه بر سر
# ~~ز بانگش خفتگان بیدار کشتند
# ~~ازان مستی همه هشیار کشتند
# ~~1860ایکی را طالع بسر گشته دیدند
# ~~بزاری دیگری را کشته دیدند
# ~~ز زخم تیخ زهر آلود فولاد
# ~~شده هوش از تن بیجاره فرهاد
# ~~ز جای زخم جوی خونروان بود
# ~~چه جوئی چشمهآ جیحون روان بود
# ~~نبود از جان اثر لیکن بدن داشت
# ~~بصد سختی نفس آمد شدن داشت
# ~~نظر بر طلعت فرهاد کردند
# ~~بسوز اندرون فریاد کردند
# ~~1865 کشیدندش برونزان خاک پرخون
# ~~ز کتفش حنجر آوردند بیرون
# ~~دهان زحم را بستند محکم
# ~~بسوی حانهاش بردند در ده
# ~~ز مجلم هر دو را بردند بر دوش
# ~~یکی حان داده دیگر رفته ازهوش
# ~~16 PageV00P120
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_121.png)

# ~~1
# ~~یکی زان مجلس خوش رفت در خاک
# ~~یکی را چارهآ جان گشت تریاک
# ~~خبر یافتن گلستان از حال فرهاد
# ~~یکی در پیش رفت و راز بگشاد
# ~~گلستان را ازان حال آکهی داد3
# ~~1870ازان حالت چو آکه شد گلستان
# ~~براه افتاد بیخود عمجو مستان
# ~~همیشد بیخبر برسر زنان دست
# ~~برهنه پا و بکرفته زنان دست
# ~~در آن رفتن مکر بشنید از دور
# ~~ففان مقبل و فریاد شاور
# ~~بدستان موی مشکین داد برباد
# ~~چو موی خویشتن برخاک افتان
# ~~سر آشفته زد بر سنگ خاره
# ~~بناخن کرد رخ را پاره پاره
# ~~1875 چوچنگی درر گجان چنگ میزد
# ~~چو زلف چنگ بر سرسنگ میزد
# ~~درین حالش ز ره با خانه بردند
# ~~ز کلزارش سوی کاشانه ms073 بردند
# ~~شه چین بیخبر از حالت خویش
# ~~بسی کریان زن ومرد ازپس وپیش
# ~~گلستان چون نظر برشاه بکماشت
# ~~ز سوز اندرون فریاد برداشت
# ~~فغانش داد از دردش کواهی
# ~~بدو بکریست مور و مرغ و ماهی
# ~~م88اخوشا آن همسری کو یار باشد
# ~~بروز غمخوری غمخوار باشد
# ~~مباد آن سنگدل کز بد نهادی
# ~~بروز غم نهد بنیاد شادی
# ~~برای شوهری با چشم خونریز
# ~~نظر دارد بسوی دیکری تیز
# ~~ازان آشوب و آن زاری وفریاد1
# ~~بهوش آمد شهنشه دیده بگشاد
# ~~کلستان را میان خاک و خون دید
# ~~بدست غم گرفتار و زبون دید
# ~~دهد از بان بگشودودل دادش که غم نیست
# ~~ازین زخم کران هیچم الم نیست
# ~~ز گفتارش همه شادی نمودند
# ~~ز بخت خویش آزادی نمودند
# ~~عزیزان سر بسر دلشاد کشتند
# ~~ز بند غم همه آزاد کشتند
# ~~شدند از جان و دل غمخوارهآ او
# ~~بکوشیدند بهر چارهآ او
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P121
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_122.png)

# ~~فرماد و کلستان
# ~~گلستان را فغان کر بهر او بود
# ~~چنان میدان که آن پازهر او بود
# ~~1/90 نیامد زمر پیشاپیش در کار
# ~~که بازو بند بودش مهرهآ مار
# ~~ولیکن عم تنش آماه میکرد
# ~~خواص زهر اثر در شاه می کرد
# ~~چو دانستند کو دارد روانی
# ~~تن مجروح او را هست جانی
# ~~ز جا برخاست شاور سرافراز
# ~~روان شد سوی شاهنشاه ایخاز
# ~~به پیش شاه برد آن خنجر تیز
# ~~چه خنجر تیغ زهر آلود خونریز
# ~~1895 حدیث شاه چین یک یک بدو گفت
# ~~ز اول تا به آخر هیچ ننهفت
# ~~حکایتهای او بر شاه میخواند
# ~~ز خون دیدگان سیلاب میراند
# ~~دلش برداشت یکسر پردهآ راز
# ~~نمود احوال او برشاه ایخاز
# ~~بگفت آن کو شه روی زمین است
# ~~برادر زادهآ فغفور چین است
# ~~هنرهائی که او را بود می گفت
# ~~بمزکان لؤلؤ لالاهمی سفت
# ~~1900شه ابخاز چون این قصه بشنید
# ~~ز درد اندرون برخود بپیچید
# ~~بگفت ای شوم پی مرد بد آموز
# ~~چرا پوشیدی از من تا بامروز
# ~~من اول ms074 روز دانستم که شاه است
# ~~درین گفتار شیرینم گواه است
# ~~بر آن بودم که شیرین را بکابین
# ~~دهم او را بخواهم رسم و آئین
# ~~چون من زین خاکدان بیرون برم مهد
# ~~مرا این نوجوان باشد ولیعهد
# ~~1905پس آنگه سوی آن خنجر نظر کرد
# ~~بتندی خنجر از دستش بدر کرد
# ~~بدید آن خنجر زهر آب داده
# ~~زنو آیش بخون ناب داده
# ~~ز جای خود چو خنجر تیز بر خاست
# ~~بپرسش کردنش ره را بیار است
# ~~ز یونان فیلسوفی پیش او بود
# ~~نه چون بیگانه همچون خویش اوبود
# ~~طبیب نیک ماهر بود و حاذق
# ~~1910 بخواند اورا وبا خود پیش او برد
# ~~چو شاور آن بزرگی دید از شاه
# ~~علاج او همه با جان موافق
# ~~بشارت برد سوی حسته از راه
# ~~چو مرهم از برای ریش او برد PageV00P122
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_123.png)

# ~~12
# ~~که اینک حسرو ابخاز آمد
# ~~چو دولت از در ما باز آمد
# ~~بیرسیدن عنان پیچید اینجا
# ~~چو بخت نو ز ره گردید اینجا
# ~~در ین بودند شه از در در آمد
# ~~چو اقبالش ز ناکه بر سر آمد
# ~~1915 بپرسیدن زبان مهر بگشود
# ~~بسی پرسش زروی مهر بنسود
# ~~ندانم در قدم یارب چه دم داشت
# ~~دم عیسی هما نا در قدم داشت
# ~~نه او را بعد ازان رنج و الم بود
# ~~نه این را از بزرگی هیچ کم بود
# ~~طبیب آنگه سوی حالش نظر کرد
# ~~زبان را همچوهست چاره بر کرد
# ~~طبیب الحق طبیبی بود مشفق
# ~~دم از مهرش زدی چون صبح صادق
# ~~2هاز تریاک کهن بهری بدو داد
# ~~بسی پا زهر مر زهری بدو داد
# ~~اشارت کرد تا زحمش کشودند
# ~~به جراح آن جراحت را نمودند
# ~~ر جان در حدمت بیمار کوشید
# ~~پسی بهبود در تیمار کوشید
# ~~عدا فرمود و شربت دادو مرهم
# ~~دگر رد زخم را بستند محکم
# ~~ز سعی او باندک روز گاری
# ~~ز حنجر برد جان حنجر گزاری
# ~~925ادرون شاه عادل یار او بود
# ~~در آن اندوه ms075 وغم غمخوار اوبود
# ~~پرشکان را فرستادی دما دم
# ~~بپرسش رنجه فرمودی قدم هم
# ~~بیمن حسرو با دین و با داد
# ~~باندک وقت صحت یافت فرهاد
# ~~به می خوردن دگر ره دست بردند
# ~~دگرغم را به غمخواران سپردند
# ~~به می شد بازسرخ آن گونهآ زرد
# ~~بشست اندام شاهی را به ما ورد
# ~~*هاز روی چاکری و عدر خواهی
# ~~سوی شه رفت با اسباب شاهی
# ~~زگوهرداشت جفتی درجهان طاق
# ~~ندیده کس چنان گومر در آفاق
# ~~به شب آن هر دو لولوی شبفروز
# ~~عیان بودند چون خورشید در روز
# ~~ببرد آن هردو گوهر با دگر ساز
# ~~به تنسوق از برای شاه ابخاز
# ~~سوقها بگشود شاور
# ~~نهاد آنگه یکایک پیش دستور
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P123
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_124.png)

# ~~فرماد و کلستان
# ~~ه پیش لولو لالای شیرین
# ~~1934 نهاد آن لولوی لالای شیرین
# ~~ببالایش زر و کوهر برافشاند
# ~~شه او را در کنار خویش بنشاند
# ~~شهانه مجلسی را ساز کردند
# ~~در کنج کهن را باز کردند
# ~~فشاندی در میان لولوی شهوار
# ~~سحاب آئین کف شه شد کهربار
# ~~به ملکی یک ولایت را بدو داد
# ~~نظر کرد از کرم درکار فرهاد
# ~~بدو داد آنچه لایق بود و زیبا
# ~~1940 ز اسب و زین و خلعتهای دیبا
# ~~فقاع از صحبت او میکشودی
# ~~وزان پس مجلسش بی اونبودی
# ~~بسوی خانه باز آمد شه چین
# ~~زپیش شاه با صد عز و تمکین
# ~~بآئینی که جان دوستان خواست
# ~~دکر دربوستان مجلس بیار است
# ~~به می از غم بکلی باز رستند
# ~~دکر باره به می خوردن نشستند
# ~~فروزنده چو آتش آب انگور
# ~~1944شه چین بود و مقبل بود و شاور
# ~~بتان سیم ساق نار پستان
# ~~زن شاور کلچهر و کلستان
# ~~که دلدارش ز نو3 اندر نظر بود
# ~~شه چین را زنو عمری دکربود
# ~~بر غم غم نشاط آغاز کردند
# ~~پس از اندوه شادی ساز کردند
# ~~بجز عشرت دگر کاری نگردند
# ~~غم کردون دون دیگر نخوردند
# ~~خبر یافتن هرمزاز بشاور و طلب کردن او ms076 را
# ~~که چون سالار چین آمد بابخار
# ~~950اچنین گوید سخن پرداز دمساز
# ~~نگارین خانهای بر طرف بستان
# ~~بنا کرد از پی عیش کلستان
# ~~در انجا ساخت صورتهای شیرین
# ~~به آئین نگارین حانهآ چین
# ~~بزودی گشت در آفاق مشهور
# ~~حکایتهای آب دست شاور
# ~~فروزان بود از وی اختر بخت
# ~~در آندم بود هرمز بر سر تخت
# ~~ه  ق حانهدر افواه افتاد
# ~~ز نزدیکان بگوش شاه افتاد PageV00P124
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_125.png)

# ~~93
# ~~به هرمز آب دستش عرض کردند
# ~~بخود برعرض کردن فرض کردند
# ~~به نقاشی است درماچین و چین فاش
# ~~چنین گفتند شاها نیست همتاش
# ~~به بخت شاه از چین کرد پرواز
# ~~ز ابخاز است و باز آمد بابخاز
# ~~کنون مأوا و مسکن ساخت آنجا
# ~~نکارین خانهای پرداخت آنجا
# ~~که حیران ماند چشم آدمیزاد
# ~~196بدانسان دلبران را چهره بگشاد
# ~~دربن گفتار بابی مر یکی ساخت
# ~~وز انجا هر یکی فصلی بپرداخت
# ~~شد از مهر درون مشتاق او شاه
# ~~به آوردن برید افکند در راه
# ~~روان کردند با مرغ سبک پر
# ~~مثال خسروی و خلعت زر
# ~~نبشته انکه شاهنشاه ابخاز
# ~~دهد شاور را اسباب ره ساز
# ~~باعزازش فرستد تا مداین
# ~~د196بدو بخشد ز گنج ما خزاین
# ~~چو قاصد از مداین کرد پرواز
# ~~فرود آمد ببرج شاد ابخاز
# ~~مثال خسرو عادل بدو داد
# ~~پس آنکه خلعت وزر پیش بنهاد
# ~~شهنشه نامه را بگرفت بر دست
# ~~زمین بوسید و بر پاخاست3 و بنشست
# ~~ز اول تا به آخر یک بیک خواند
# ~~فراوان سیم و زر بر نامه افشاند
# ~~ناهاسوی شاور حالی کس فرستاد
# ~~بیاوردش ز عشرتگاه فرهاد
# ~~ز انعامات شاهی زر و جامه
# ~~همان ساعت بدستش داد نامه
# ~~بکار خویشتن حیران فرو ماند
# ~~چوشاور آن مثال حسروی خواند
# ~~عم تنهائی فرهاد میخورد
# ~~دلش اندیشهآ فرهاد میکرد
# ~~نبودی یکدمش بی او صبوری
# ~~نبودش طاقت ایام دوری
# ~~نه ببریدن ز جان آسان توانست
# ~~د19نه سر پیچیدن از فرمان توانست
# ~~دهد تلخی به شهد زند گانی
# ~~جدائی کردن از یاران ms077 جانی
# ~~مکو کو از حساب زند گانی است
# ~~هرآن عمری که بی یاران جانی است
# ~~بحرمت حامهآ شامی بپوشید
# ~~نیوشید
# ~~امه امی
# ~~حرت
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P125
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_126.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~سوی فرهاد آمد دل پر از درد
# ~~روان سیلاب حون از کونهآ زرد
# ~~1980 بخواند آن نامه را در پیش فرهاد
# ~~بزاری بعد ازان برداشت فریاد
# ~~چو فرهاد آن مثال شاه بشنود
# ~~به بسیاری ز مرکش سختتر بود
# ~~ممی پیچید برخود مرد آگاه
# ~~ز ضمن نامه همچون نامهآ شاه
# ~~خروشیدی بزاری از سر سوز
# ~~بروزی شد که کس نبود بدان روز
# ~~ولی حکم شه ایران زمین بود
# ~~نمیکردی فغان3 و درد دل سود
# ~~1985 بترتیب تمامش ساز ره داد
# ~~بنزد شاه ایرانش فرستاد
# ~~وداع یکدگر کردند یاران
# ~~جهان طوفان گرفت از سیل باران
# ~~اکر روزی زتن دوری جان است
# ~~یقین دان کان وداع دوستان است
# ~~نمیدانم وداعی برچه سان کرد
# ~~ولی ازچشمها جیحون روان کرد
# ~~سوی ملک مداین رفت شاور
# ~~بسوی خازه آمد شاه رنجور
# ~~رسبدن شاور به عداین
# ~~990اچو آمد در مداین مرد آگاه
# ~~ز گرد راه آمد بر در شاه
# ~~برید از پیش حاجب را فرستاد
# ~~که نقاش آمد اینک بر در استاد
# ~~اشارت رفت کش بر در ندارند
# ~~چو اقبال نوش از در در آرند
# ~~در آمد نقش پرداز از در بخت
# ~~برابر دید شه را بر سر تحت
# ~~زبان بگشود و آنگه از دل پاک
# ~~دعائی گفت و سر بنهاد برحاک
# ~~1995بی حدمت زمین بوسید و برحاست
# ~~زبان از مدح شاهنشه بیاراست
# ~~شهشه را دعای او خوش آمد
# ~~سخنهای خوشامد گو حوش آمد
# ~~اشارت کرد تا نزدیک جائی
# ~~فرود آرند او را در سرائی
# ~~بخدمت سر فرود آورد چاکر
# ~~زمین بوسید و بیرون رفت از در
# ~~بنزدیک در شاه مکرم
# ~~معین شد ز بهرش
# ~~95 PageV00P126
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_127.png)

# ~~4
# ~~مم*ادوسه روزی ز رنج ره بر آسود
# ~~به استادی میان کار بنشست
# ~~وزان پس دستبرد خویش بنمود ms078
# ~~بنقاشی قلم بکرفت در دست
# ~~بروزی چند دست آورد بر کار
# ~~چومانی معجز خود کرد اظهار
# ~~حریر آورد و آنگه کلک برداشت
# ~~فکنده مسند شه بر سر کاه
# ~~نخستین تخت شاهنشاه بنکاشت
# ~~فراز آن خیال طلعت شاه
# ~~2005 کسانی را که پیش تخت شه دید
# ~~یکایک را بدان آئین که او بود
# ~~چنان برزد که موئی زان نکردید
# ~~بنوک کلک پیدا کرد و بنمود
# ~~بخوبی صورت هریک چو بکشاد
# ~~اجازت داد در بکشودن او
# ~~فر و پیچید و سوی شد فرستاد
# ~~بنقاشان خود بنمودن او
# ~~حریر معجز مانی کشودند
# ~~2010 نظر کردند نقاشان تختش
# ~~به مردم صورت جان را نمودند
# ~~به شکل هریک آن صورت بدیدند
# ~~چه نقاشان کهر پاشان تختش
# ~~سر انکشت از حیرت کزیدند
# ~~هنرمندان ز کار آن هنرور
# ~~که شخصی نا گهان3 ازدر در آید3
# ~~به اندیشه فرو رفتند یکسر
# ~~به پیش شاه یکساعت نپاید3
# ~~دمی پاید بر شه ناشکیبا
# ~~هماندم باز کردد از سر پا
# ~~2015 سپاهی این چنین در خاطر آرد
# ~~بدینسان صورت هریک نکارد
# ~~زشکل و پوشش و از رنگ وبالا
# ~~یکایک را نماید مثل و همتا
# ~~بر آن دست آفرین کردند یکسر
# ~~به شاهنشاه گفتند ای جوانیخت
# ~~ببوسیدند و بنهادند بر سر
# ~~مراین کس کو زنوشد بندهآ تخت
# ~~چنین کس در همه عالم نباشد
# ~~202یه استادی کسی همتای او نیست
# ~~بدین آئین بنی آدم نباشد
# ~~به آب دست کس را پای او نیست
# ~~هر آنکس کوزدانش بهره منداست
# ~~حدیثش هرچه کوید دلیسند است
# ~~کسی کورابود از مشک طیبی
# ~~دهد زان طیب مردم را نصیبی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P127
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_128.png)

# ~~فرماد و کلستان
# ~~اجازت دد که ما در خدمت او
# ~~کمر بندیم بهر حرمت او
# ~~کمر بسته سوی خدمت شتابیم
# ~~مکر کز معجرش بوئی بیابم
# ~~2025 خوش آمد شاه را گفتار ایشان
# ~~نظر کرد از کرم در کار ایشان
# ~~وزان پسخواند نقاش کزین را
# ~~سر آمد بوده نقاشان چین را
# ~~به پیش خویش محرم ms079 کرد اورا
# ~~ندیم خاص وهمدم کرد اورا
# ~~همه کام دلش در پیش بنهاد
# ~~برور نیک بر کارش فرستاد
# ~~در آن حالت که صورت بود دربر
# ~~در آمد خسرو پرویز از در
# ~~2030 حریری دید پیش شاه دلکش
# ~~زصورتیای جان افزامتقش
# ~~نظر بر صورت تمثال بگماشت
# ~~چنان نقش از بنی آدم عجب داشت
# ~~مثال بیمثال نقشها دید
# ~~زنقاشی که آنرا ساحت پرسید
# ~~بفتن گوهر ناسفته سفتند
# ~~حکایتهای شاورش بگفتند
# ~~که شاه آورد از ابخاز او را
# ~~بصد اکرام و صد اعزاز اور
# ~~2035 هم امروزش فرستاده است بر کار
# ~~که سارد حانهای را نقش دیوار
# ~~چوپرویز این حکایترا نیوشید
# ~~ز استادان روایت را نیوشید
# ~~برای دیدن نقش دلاویز
# ~~سوی نقاش ره برداشت پروی
# ~~سوی نقاش شد نقاش را دید
# ~~ز روی لطف بسیارش بپرسید
# ~~نظر برطلعت او کرد شاور
# ~~درحشان دید از رخسار او نور
# ~~2060 زنور حسن او نقش دلاویز
# ~~شدش روشن که هست آن نقش پروی
# ~~در آندم مصلحت آن دید رایش
# ~~که درحدمت زمین بوسید وپایش
# ~~دعائی کرد از احلاص آغاز
# ~~بمدحش با سعادت کشته دمساز
# ~~شه وشهرادهآ باهوش و فرمنگ
# ~~ازان پسداشت با او صحت تنگ
# ~~فریبش دادی و خوردی فرییش
# ~~دمی بی او نمیبودی شکش
# ~~2045 چوشاور است از پرویز دلشاد
# ~~بسین تاجیست عارف حال فرهاد PageV00P128
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_129.png)

# ~~67
# ~~ولادت داود فرزند فرهاد
# ~~به غم خوردن چوشد فرهادخرسند
# ~~خش از دل ببرد ایزد به فرزند
# ~~حدایش داد فرزند کرامی
# ~~که چون اقبال و دولت بود نامی
# ~~پدرچون طالعش را دید مسعود
# ~~به پیروزی نهادش نام داود
# ~~غریبی بود ویک فرزند مهوش
# ~~بدومیدانیت وقت خویش راخوش
# ~~2050 چوشد فرهاد از نو باوه داشاد
# ~~بیا با قصهآ داماد فرهاد
# ~~آگاهی یافتن فففور از شکستن لشگر و گر فتارشدن
# ~~فرزندان بدست داماء قرهاد
# ~~چوسوی چین رسیده ازراه لشکر
# ~~شکسته ممچو چین زلف یکسر
# ~~بسان چین زلف ترک نوشاد
# ~~پریشان حال و سرها داده بر باد
# ~~یکی را بیم از ms080 قصد سرخریش
# ~~چرطره سر زخجلت مانده در پیش
# ~~یکی را زخم چندین جای بسته
# ~~یکی را سر به چندین جا شکسته
# ~~2055یکی سریا برهنه مانده برجای
# ~~یکی دیگر نمد بربسته بر پای
# ~~یکی را نیزهٔ‌ بشکسته بر دست
# ~~یکی را بی کمان تیری دو درشست
# ~~یکی بی حویشتن و امانده از خویش
# ~~یکی پس مانده نو کر رفته از پیش
# ~~یکی چون تیردر بگریختن چست
# ~~یکی را چون کباده گشته زه سست
# ~~یکی را چون کمان یشتش شکسته
# ~~ر دست افتاده و پیها کسسته
# ~~6"چوتر کش آنیکی 3راسربریده
# ~~چو قربان این دگرراره دریده
# ~~بسی سرباز راچون نیزه درجنگ
# ~~ز سرهای برهنه ریش آونک
# ~~بسی چون گرزچوبین کلههاخشک
# ~~سیه از پرتو خورشید چون مشک
# ~~فرماد و کلستان PageV00P129
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_130.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~که کم گردد دراین گفتار مقصود
# ~~چگویم قصهآ هریک که چون بود
# ~~بدینسان بر در فغفور آمد
# ~~شکسته لشگری کز دور آمد
# ~~غمین شد بهرفرزندان و خویشان
# ~~2065خبر شده شاه را از حال ایشان
# ~~بسان مردهای بردر که شاه
# ~~سیهسالار لشکر آمد از راه
# ~~شبیخون برسرایشان که آورد
# ~~بگفت او را که لشگر برچهسان برد
# ~~دوشه چون شد بیکساعت گرفتار
# ~~وزان حالت که نا که درشب تار
# ~~پیامی را که پیش شه فرستاد
# ~~بکفت از گفتهآ داماد فرهاد
# ~~چو دیک از آتش سودا بجوشید
# ~~2070 چو فغفور آن حکایتها نیوشید
# ~~دلش از تاب آن جوشش تب1 آورد
# ~~زجوش اندرون کف برلب آورد
# ~~پی دانستن احوال فرهاد
# ~~بسی اندیشه کرد آن شاه بیداد
# ~~ز هر کس حال او پرسید بسیار
# ~~ببرد آخر بدانش پی بر آن کار
# ~~بر شه رفت و گفت ای شاه خوش باش
# ~~در آن پرسش جوانی بود نقاش
# ~~دهم زان بی نشان شه را نشانی
# ~~2075 که من دارم بدوجائی کمانی
# ~~به نقاشی میان ما سر افراز
# ~~جوانی بود پیش ما ز ابخاز
# ~~بگفتار نکو هرجای مشهور
# ~~نزاد او ز ارمن نام شاور
# ~~که و بیگاه ms081 با فرهاد بودی
# ~~دل فرهاد از وی شاد بودی
# ~~ندید او را کسی دیگر در اینجا
# ~~ز غم فرهاد چون بگذاشت مأوا
# ~~چنین دائم که بردش سوی ایخاز
# ~~2080 ز پیش شهریار کردن افراز
# ~~سوی ابخاز چندین کس فرستاه
# ~~شهنشه در پی این قصه افتاد
# ~~طلب کردن عم فرهادر
# ~~19
# ~~در او سو گندها بردین و کیششر
# ~~مثالی را به زر بنوشت بیشش PageV00P130
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_131.png)

# ~~100
# ~~که من پیرم سرشاهی ندارم
# ~~ز حالت هیچ آکاهی ندارم
# ~~نهادم تاج را اینک ز تارک
# ~~ترا تخت پدر بادا مبارک
# ~~2085در این اقلیم از میر و سپاهی
# ~~همی خواهند بهرت پادشاهی
# ~~چو بر عدل است با مردم نهادت
# ~~سخن از عدل و از دادتو باشد
# ~~همه احوال باشد بر مرادت
# ~~سیهسالار داماد تو باشد
# ~~بیاور روز و خرم کن سرتخت
# ~~بیا تا برخوری از دولت و بخت
# ~~بسی تنسوق آبی و هوائی
# ~~2090 سمور و کومرو دیبای چینی
# ~~فراوان نافهآ مشک خطائی
# ~~در کنجی که او را بود بگشاد
# ~~مرصع خلعت زیبای چینی
# ~~به بیلک تحفهای نیکو فرستاد
# ~~فرستاد آنگهی از دوستداری
# ~~کسی کش بود بافرهاد یاری
# ~~پس آنکه مهر خود برنامه بنهاد
# ~~ز ملک چین سوی ارمن فرستاد
# ~~بزر کان بدانش را روان کرد
# ~~2095 سرافرازان ز دار الملک فغفور
# ~~چو باد آشفته در گرد جهان کرد
# ~~روان کشتند سوی ملک شاور
# ~~چو بیک راهرو در ره فتادند
# ~~بسختی روی را برره نهادند
# ~~بسی در راه زحمتها کشیدند
# ~~بابخاز آمدند از خطهآ دور
# ~~هم آخر در حد ارمن رسیدند
# ~~نشان حانه بر بنیاد دادند
# ~~بپرسیدند ازان پس جای شاور
# ~~نشان خانهآ فرهاد دادند
# ~~210روان گشتند سوی باغ فرهاد
# ~~دهان پرخنده چون کل ازدل شاد
# ~~در آن دم بود حسرو درخمستان
# ~~به میخوردن نشسته با کلستان
# ~~زن شاور و مقبل بود و داود
# ~~می ناب و نوای بربط و عود*
# ~~ازان آهی که ازدل بر کشیدی
# ~~ز دودش روز روشن کس ندیدی
# ~~فرهاد ms082 و کلستان
# ~~(دراینا دوصفه دارای ا الی  ب اقتاده است PageV00P131
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_132.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~کسی کو درجهان غربت ندیده است
# ~~چنان دان کزجهان زحمت ندیده است
# ~~2105 کسی داند غم ودرد و محن را
# ~~که در غربت بیاد آرد وطن را
# ~~ز غم خوردن چو آمد شاه چین باز
# ~~حدیث چین و ماچین کرد آغاز
# ~~که از خانه که از بتخانه پرسید
# ~~که از خویش و که از بیکانه پرسید
# ~~حکایت مرچه میپرسید کفتند
# ~~حدیثی را که کس نشنید کفتند
# ~~بکفتند از عم و عمزاد کانش
# ~~گرفتاری آن آزاد کانش
# ~~211 که داماد تو دارد هردو دربند
# ~~دلش از بند ایشان است خرسند
# ~~کمان دارد که عم قصد تو کرده است
# ~~بسی عم زین سبب بهر توخورده است
# ~~اگر در آمدن دیری بپائی
# ~~نیایند آن دو از تیغش رهائی
# ~~بزاری خون ایشان را بریزد
# ~~پس از عمزاد کان باعم ستیزد
# ~~بیاید از سرش دور افکند تاج
# ~~دهد اقصای چین یکسربتاراج
# ~~2115 ازان ترسم که افزاید غمت را
# ~~کشد ناکه بصد زاری عمت را
# ~~حکایتها بدین آئین چو کردند
# ~~بدین خویشتن سوکند خوردند
# ~~که در کفتار موئی بیش و کم نیست
# ~~غم این داریم و دیکر هیج عم نیست
# ~~چهارم سال شد تا از برشاه
# ~~جدا کشتیم و پمودیم این راه
# ~~به امیدی که یک بارت ببینیم
# ~~بیاد شاه چین دردت بچم
# ~~2120 زهی دولت که دیدارت بدیدیم
# ~~زهی منت که کفتارت شنیدیم
# ~~کنون باید بهعزم راه برحاست
# ~~بباید کرد زود اسباب ره راست
# ~~که تا از رفتنت شادی نمایند
# ~~چو سرو از بخت آزادی نمایند
# ~~دو عمزادت که دریندند یکچند
# ~~باقبالت رها کردند از بند
# ~~ازین گفتار فرهاد جوانمرد
# ~~بسی از بهر خویشان دردوغم جورد
# ~~1
# ~~2125 تامل کرد رای مرد هشیار
# ~~بگفت ای سروران چین بدانید
# ~~پس از اندیشه و تدبیر بسیان
# ~~رآنم کر حرد یکسر بر آنی PageV00P132
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_133.png)

# ~~02
# ~~دوسه روزی به میخوردن نشینیم
# ~~وزان پس ms083 صورت رفتن ببینیم
# ~~اشارت کرد تاخوبان بیایند
# ~~سرخمهای می را بر کشایند
# ~~دهند از خسروانی مایهآ حوض
# ~~به می گردند گرد پایهآ حوض
# ~~بتان از بهر ایشان جام گیرند
# ~~2130 بگرد حوضها آرام گیرند
# ~~هر آن شوخی که درارمن زمین بود
# ~~هر آن سرور که از3 ماچین و چین بود
# ~~در خمخانه بر اغیار بستند
# ~~به نوشانوش می با هم نشستند
# ~~قلم در عشرت ماچین کشیدند
# ~~سر افرازان چین کان عیش دیدند
# ~~ز الوان نعمت آوردند در پیش
# ~~ز اندازه فزون بود و زحد بیش
# ~~سرافرازان چین را کرد سرخوش
# ~~2135 بتان خوب و آب همچو آتش
# ~~سراندازان همه رفتند از دست
# ~~شدند از جام عشرت یک بیک مست
# ~~زمین بوسان بجای خویش رفتند
# ~~چونر کس مست و سردر پیش رفتند
# ~~فرستادن فرهاد سوغات عیمرا بهرشاه ایخاز
# ~~چو بخت عاشقان رفتند درخواب
# ~~ز مجلس چونکه بیرون رفت اصحاب
# ~~گلستان آمد و در پیش بگشاد
# ~~ره آوردی که شاه چین فرستاد
# ~~مرصع جامههای خسروی بود
# ~~2160 پری پیکر نخستین تنگ بگشود
# ~~بکی دیگر همه مشگ تتاری
# ~~یکی پر در درج شاهواری
# ~~سبدهای پر از دیبای چینی
# ~~سمور و قاقسی یکسر کزینی
# ~~بسی تعفت تج از هرجنس و هرباب
# ~~فراوان تختهآ برطاس و سنجاب
# ~~دگرها همجنان درپیش بگذاشت
# ~~شیشهزان میان یک جامه برداشت
# ~~ز برطاس وسمورنیک و سنجاب
# ~~2165ز مشک و لولو و دیبا ز هرباب
# ~~فرستاد از برای شاه ایخاز
# ~~بدست مقبل این اسباب و این ساز
# ~~وییش حسرو شیرین فرستاد
# ~~دگر حکی که شاه چین فرستاد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P133
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_134.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~گلستان را مرصع جامه پوشید
# ~~ز دست او بشادی جام نوشید
# ~~بداد آنگاه بخش دختران را
# ~~غنی کرد از کرم نیک اخترانرا
# ~~2150 دگر بهر زن استاد و استاد
# ~~ز هر نوع وز هر جنسی فرستاد
# ~~بخدمت دید برپا از سر مهر
# ~~زن شاور شیرین کار و کلجهر
# ~~کف آزاد مردی باز بکشاد
# ~~بدان هردو فراوان ms084 نعمتی داد
# ~~فراوان بهر مقبل نیز برداشت
# ~~به بخشش خاطرهر کس نگهداشت
# ~~چو مقبل نامهآ شه باره آورد
# ~~زره نزد شه ارمن زمین برد
# ~~2155 بران اسباب و نعمت چشم بنهاد
# ~~خجالت برد از انعام فرهاد
# ~~هر آن چیزی که چشمش خوبتردید
# ~~به شیرین و مهین بانو ببخشید
# ~~فرستاد آنکهی بخش حرم را
# ~~وزان پس داد هم قسمی خدم را
# ~~مثال شاه چین خواندن ندانست
# ~~ز ضمنش کوهر افشاندن ندانست
# ~~اشارت کرد تا اسبان بیارند
# ~~سوی شهزادهآ چین ره سپارند
# ~~216 نشست آنکه چوسروی بر سرزین
# ~~عنان پیچید سوی حسرو چن
# ~~سمندش تیزشد در پویه چون باد
# ~~رسانیدش به یکدم سوی فرهاد
# ~~چو فرهاد از شه ارمن خبر یافت
# ~~به استقبال کردن تیز بشتافت
# ~~به اعزازش در آورد از در بخت
# ~~بمهر دل نشاندش بر سر تخت
# ~~چو برتخت بزر گی شاه بنشست
# ~~مثال شاه چین بکرفت بر دست
# ~~2165 به پیش خویشتن فرهاد را خواند
# ~~بنزدیک خودش بر تخت بنشاند
# ~~پس آنکه گفت کان حط رابخوانید
# ~~بخواندن از زیان گوهر فشانید
# ~~بیامد نامه را بکشاد از هم
# ~~بخواند و کرد عرض نامهآ عم
# ~~در آن رفتن تأمل کرد بسیار
# ~~پس از اندیشهآ بسیار در کار
# ~~چنین گفت ای شه وشهزادهآ چین
# ~~چو سرو تازنین آزادهآ چین
# ~~2170 حدیث دوستان خویش بنیوش
# ~~نصیحتهای ایشان گوش کن گوش
# ~~10 PageV00P134
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_135.png)

# ~~103
# ~~عمی کو دشمن جان تو باشد
# ~~مبر ظن کو نگهبان تو باشد
# ~~فریبت میدهد هشدار3 زنهار
# ~~که مار افسا به افسون میکشد مار
# ~~شفاعت میکنم بشنو شفاعت
# ~~ترا بس از جهان کنج قناعت
# ~~چو بر کنج قناعت دست داری
# ~~چه باید با خیال تاج کاری
# ~~2175 گرفتم آنکه چرخت یار باشد
# ~~ز مهرت کرمی بازار باشد
# ~~بتیغ مهر کوشی با منافق
# ~~جهانگیری کنی چون صبح صادق
# ~~ازین چرخ دوتا پشت و ازین دهر
# ~~دو تا نانت بود بی هیچ شک بهر
# ~~حدیث دوستان اینست بنیوش
# ~~منه چون گل زغفلت ms085 پنبه در گوش
# ~~بدان هر کو درین فرخ دیار است
# ~~بمهر دل ز جانت دوستدار است
# ~~2180ترا نبود مبارک زین زمین رفت
# ~~خطا باشد ترا زینجا به چین رفت
# ~~نصیحتگو نصیحت چون نپوشید
# ~~مقرر کرد با خسرو که مقبل
# ~~نیوشنده سخنها را نیوشید
# ~~برفتن بر کشاید بند مشگل
# ~~بسوی چین رود از ملک ابخاز
# ~~برون آرد سخن از پردهآ راز
# ~~ز مهر گلستان و عیش کلشن
# ~~نماید صورتی چون روز روشن
# ~~2185رود از ره سوی داماد فرهاد
# ~~حدیث شاه را کوید ز بنیاد
# ~~سر انجام شه از آغاز گوید
# ~~ز اول تا به آخر باز کوید
# ~~نباشد بعد از آن کفتار غم خور
# ~~دل داماد و فرزندان و خواهر
# ~~دران غمخوارگی ماتم شود سور
# ~~رهند از بند فرزندان فغفور
# ~~شود فغقور حرم بر سر تخت
# ~~دگربارش زخواب آکه شود بخت
# ~~1اغم ایشان بدین انواع خوردند
# ~~بدین گفتن سخن را ختم کردند
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P135
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_136.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~طلب کردن شاه ابخاز بزر گان چبن را و خلعت
# ~~دادن و بامقبل روانهآ چین کردن
# ~~رسولان شه چین را بخواندند
# ~~بجای خویش هریک را نشاندند
# ~~شه ارمن زبان لطف بگشود
# ~~بکنجوران ز کوهر کنج بنمود
# ~~همی پرسید هریک را جدا شاه
# ~~ز رنج غربت و از سختی راه
# ~~وزان پس بزم شاهی ساز دادند
# ~~دهان بستهآ حمه بر کشادند
# ~~2195 بیفکندند بر آئین ابخاز
# ~~سماطی حسروانی با همه ساز
# ~~ز زرین جام رخشان کشت خورشید
# ~~منور کرد مجلس جام جمشید
# ~~چو یکسان شد زمی شاه و سپاهی
# ~~در آوردند خلعتهای شاهی
# ~~ز دست شاه هریک جام نوشید
# ~~پس آنکه خلعت شاهانه پوشید
# ~~نامه فرستادن قرهاد به خواهر و عم
# ~~نبشتن را قلم برداشت فرهاد
# ~~نوشت احوال خود یکسر ز بنیاد
# ~~2200 پس ازعرض سلام و شوق دیدار
# ~~نموده آرزومندی بسیار
# ~~وزان پس عرض کرده حال خودرا
# ~~نوشته یک بیک احوال خودرا
# ~~ازان رفتن ز چین تا ارمنستان
# ~~چو باد آشفتن ms086 از بوی گلستان
# ~~وطن کردن به غربت درحد روم
# ~~کزیدن طرف کلزاری از آن بوم
# ~~ز پیوند نهال سرو بستان
# ~~وزان غنجه که بشکفت از گلستان
# ~~2205وزان در کلستان گل چیدن او
# ~~وزان بر برگ گل علطیدن او
# ~~درین باب آنچه میدانست می گفت
# ~~گهرهائی که بتوان سفت میسفت
# ~~وزان پس کفت چون این نامه خوانی
# ~~یکایک سرگذشتم را بدانی
# ~~ز بند غم دلمرا بر گشائی
# ~~دهی
# ~~105
# ~~عمزاد گانمرا
# ~~رهائ PageV00P136
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_137.png)

# ~~دل عم را دهی شادی ازین غم
# ~~فرستی هردو را خوشدل برعم
# ~~که من از سایهات دارم دلی خوش
# ~~2210 نداری بهر من خاطر مشوش
# ~~دعا و خدمت و پرسش فرستاد
# ~~سوی داماد و فرزندان داماد
# ~~بنوک خامه نام دوستان برد
# ~~بپرسش یک بیک را یاد آورد
# ~~پس آنکه مهرخود برنامه بنهاد
# ~~ز روی مهر سوی چین فرستاد
# ~~به خدمت سوی عم بنوشت نامه
# ~~دگر ره دربنان آورد خامه
# ~~سخنهائی که لایق بود ودرخور
# ~~2215 نوشت از مهردل در پیش سرور
# ~~رنام شاه عنوان را نشان کرد
# ~~بزر کان را بسوی چین روان کرد
# ~~پریشان شد دل فرهاد مسکین
# ~~جو مقبل بابزر گان شد سوی چین
# ~~در آن غم بود از داود خرسند
# ~~ز دل بردی غمش را مهر فرزند
# ~~خدایش باز فرزند دگر داد
# ~~دلش چون میشد از فرزند خودشاد
# ~~بقال سعد عیسی کرد نامش
# ~~2220 به احوال پسر بود اهتمامش
# ~~دلش دایم بدینسان بود خرم
# ~~که بردی مهر ایشان از دلشغم
# ~~در وفات یدر شبرین
# ~~بماند هر کس و زو کس نماند3
# ~~جهان برعهد مردم بس نماند
# ~~مخوردم زو که با کس نیست دمساز
# ~~هر آن عهدی که بندد بشکند باز
# ~~شه ابخاز را پرشد پیاله
# ~~لبالب شد زخون دل چو لاله
# ~~2225 براو پرشد قدح در آخر دور
# ~~اجل کفتش که این دور است نه جور
# ~~قدح نوشید و از مجلس برون شد
# ~~لوای سرفرازی سرنگون شد
# ~~ز کار افتاد مجلسگاه ارمن
# ~~چو بیرون ms087 شد زمجلس شاه ارمن
# ~~ببزم شاه مطرب ماند بی ساز
# ~~چو مطرب مویه کر برداشت آواز
# ~~نوای راست کرد از ساز پرسوز
# ~~شب یلدا نمود از روز نوزوز
# ~~فرماد و کلستان PageV00P137
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_138.png)

# ~~فرها دو کلستان
# ~~2230 فرو آمد سعادت از سر کاه
# ~~سریر مملکت خالی شد از شاه
# ~~میهن بانو که از شاهان نشان بود
# ~~چوابرش دست اودل کوهرفشان بود
# ~~ز دانش پیش مردان عزتی داشت
# ~~هم از روی بزر کی حرمتی داشت
# ~~چو برتر بود از مردان به حرمت
# ~~شهی بروی مقرر کرد دولت
# ~~بپادشاهی نشستن مهین بانو
# ~~به شاهی برسر تختش نشاندند
# ~~ببالایش زر و گوهر فشاندند
# ~~2235 به عدل و داد ملک آباد میکرد
# ~~ببخشش جان غمکین شاد میکرد
# ~~به دور ما هزاران لوحش الله
# ~~که مردانند اکنون بر سرگاه
# ~~جهان کو جفت مردان بودپیوست
# ~~ز شوخی زد بدامان زنی دست
# ~~بدستان تخت از مردان بپرداخت
# ~~بحیلت بازن شوخی همیساحت
# ~~همی بودند دمساز دل خود
# ~~نهاده بر طبق راز دل خود
# ~~224 سهی سروان به حدمت ایستاده
# ~~چو لاله کوش برحدمت نهاده
# ~~بنای و نوش میبودند پیوست
# ~~مدام از باده میبودند سرمست
# ~~دمی او را به عیش خود نکهدار
# ~~ز مقبل وز رفیقانش بیاد آر
# ~~رسبدت مقیل بابزرکان به چین
# ~~کبوتر وار شهبازان ز ابخاز
# ~~ببرج ملک چین کردند پرواز
# ~~بسی رنج وبسی سختی کشیدند
# ~~ز ارمن تا به حد چین وسیدند
# ~~2245 رسیدند آخر الامر از ره دور
# ~~سعادت وار بر درگاه فغفور
# ~~خبر آمد زره درحضرت شاه
# ~~که مقبل بابزرگان آمد از راه
# ~~دو فرزند شه چین شد پذیره
# ~~بگردون برشد آواز تبیره
# ~~بیاوردند از رهشان باعزاز
# ~~ه پیش شهریار گردن افران
# ~~27 PageV00P138
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_139.png)

# ~~سر افرازان بخدمت سر نهادند
# ~~بر تختش زمین را بوسه دادند
# ~~2250 رسانیدند مکتوبات فرهاد
# ~~که از بهرعم و خواهر فرستاد
# ~~خدیو چین زنامه مهر برداشت
# ~~نظر برحسن حرف نامه بگماشت
# ~~سخنهائی که او از مهر دل راند
# ~~ز ms088 روی مهربانی یک بیک خواند
# ~~بخواند آن نامه نامی که فرهاد
# ~~بهپیش خواهر مشفق فرستاد
# ~~سپارشهای فرزندان خود دید
# ~~خلاص جان دلبندان خود دید
# ~~2255زمال و ملک و از دیبا و دینار
# ~~بدیشان داد نعمتهای بسیار
# ~~زرنج راه یک یک را بپرسید
# ~~بهر یک مال بی اندازه بخشید
# ~~وزان پس گفت ایشان را مپائید
# ~~برفتن برق سان گرمی نمائیا
# ~~بسوی خواهر فرهاد پوئید
# ~~حکایتهای فرهادش بگوئید
# ~~بدو این نامهآ نامی رسانید
# ~~بپرسیدش ز من زانسان که دانید
# ~~رفتن مقبل بابزرگان پیش داماد فرهاد و خلاص
# ~~شدن فرزندان فففور از بند
# ~~2260 چومقبل رفت بیرون از درشاه
# ~~هماندم روی را آورد با راه
# ~~بزرگان پیشرو پیشش دواندند
# ~~پیاپی مرکبان را تیز راندند
# ~~بر بردند پیش دحت فغفور
# ~~که اینک مقبل آمد از ره دور
# ~~ز بهرت نامهآ فرهاد آورد
# ~~غم و اندوه*از دلهای ما برد
# ~~ز شادی بیخبر شد سرو بالا
# ~~دلش زان شادمانی رفت از جا
# ~~2265 هر انکس کین بشارت میشنیدی
# ~~باستقبال بی جان میدویدی
# ~~شده در رقص سرمستان بی می
# ~~ز بانگ کوس و آواز دف و نی
# ~~گنحینه ها را بر گشادند
# ~~جهانی را بگوهر زیب دادند
# ~~10
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P139
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_140.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~تمامت شهر را آذین ببستند
# ~~ز هرجانب به می خوردن نشستند
# ~~چو اهل شهر دید از خرمی بهر
# ~~بزرگان را در آوردند در شهر
# ~~2270 بیامد مقبل از در با دل شاد
# ~~به پیش خواهر و داماد فرهاد
# ~~زمین بوسید و پس بکشاد نامه
# ~~به نزد سروران بنهاد نامه
# ~~چو مکتوب برادر دید خواهر
# ~~ز سروش کشت تابان مهر انور
# ~~فروزان کشت خورشیدی ز چهرش
# ~~عیان شد گرمی بازار مهرش
# ~~خط دستش بیاد دست فرهاد
# ~~ببوسید آنکهی بر دیده بنهاد
# ~~2275 ز اول تا به آخر یک بیک خواند
# ~~ز مژکان خون دل بر نامه افشاند
# ~~پی آوارهآ چین زار بکریست
# ~~بر آن مکتوب او بسیار بکریست
# ~~ز دود دل چو ms089 آهش کله بستی
# ~~ز آه دودناکش برق جستی
# ~~بحسرت ریختی از چشمها خون
# ~~بخون میکرد روی نامه گلگون
# ~~ازان نامه دل داماد شد شاد
# ~~که او را کشته میپنداشت داماد
# ~~2280ز مقبل قصهآ فرهاد پرسید
# ~~بگوش هوش هرچ او گفت بشنید
# ~~سراسر سر گذشت او بیان کرد
# ~~نهانی راز را یک یک عیان کرد
# ~~هوای گلستانش گفت چون بود
# ~~وزان پس گفت از مولود داود
# ~~چو روشن شد برایشان حال فرهاد
# ~~شدند از بند غم یکباره آزاد
# ~~برون کردند ازدل کین فغفور
# ~~طلب کردند زندانیان و کنجور
# ~~2285 اشارت شد که شاهان را بیارند
# ~~دگرشان بسته در زندان ندارند
# ~~رها کرد از کرم شهزاد گان را
# ~~زر بند آزاد کرد آزادگان را
# ~~بپوشانیدشان از پای تا سر
# ~~بخلعتها که لایق بود و درحور
# ~~غلامان و کنیزان پریجهر
# ~~به حسروزادگان داد از سر مهر
# ~~حزاین ریخت از لولوی لالا
# ~~به پیش شهریاران فیل بالا
# ~~2290 خرد را کرد با گفتار خود یار
# ~~شهان را عدر خواهی کرد بسیار
# ~~6 PageV00P140
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_141.png)

# ~~چه باشد سیم و زر گنج گهر داد
# ~~بزرگان را فراوان سیم وزر داد
# ~~دکر برداشتند از درجها سر
# ~~برای مقبل آوردند جوهر
# ~~که بودی زینت و زیب خزینه
# ~~وزان پس آن کهرهای دفینه
# ~~در ایشان خیره چشم آدمیزاد
# ~~فرستادند پنهان بهر فرهاد
# ~~به غواص قلم کوهر فروشی
# ~~2295 بخواند آنگه دبیر تبز هوشی
# ~~که کتبت دبیر خوب تحریر
# ~~ز تحریرش فزونتر حسن تقریر
# ~~قلم را کرد جاری از سر انگشت
# ~~جواب نامهآ فرهاد بنبشت
# ~~جواب نامهآ فرهاد از زبان خواهر وداماد
# ~~جواب نامه بنوشت از سر3 سوز
# ~~ز خواهر پیش فرهاد غم اندوز
# ~~نوشت اول که حالم بی تو چونست
# ~~دل تنکم چو غنچه پرزخون است
# ~~2300چو لاله پیرهن خونین به ده چاک
# ~~نشسته بیتو دشمنکام بر خاک
# ~~طپانچه سرخ دارد روی کارم
# ~~بخون دیده چون گل رخ نکارم
# ~~گلی داند که با من همنشین است
# ~~که چون سوسن ms090 زیانم آتشین است
# ~~شدم رقاص دست افشان که پیوست
# ~~چو سرو از باد بر سرمیزنم دست
# ~~چو نیلوفر دل از غم ریش دارم
# ~~چو نر کس سرازان درپیش دارم
# ~~2305 ینفشه وار هستم بسی وجودی
# ~~نشسته بر رهت کوری کبودی
# ~~که چون شوید بخون رخسار لاله
# ~~ببرس احوالم از اشک چو داله
# ~~که آرد از گلستان تو بوئی
# ~~ز باد صبح دارم آرزوئی
# ~~ز وصلت حاصل ما داغ دوریست
# ~~درین حالت صبوری ازضروریست
# ~~توقع دارم از مهرت که ناگاه
# ~~کنی ما را ز حال خویش آگاه
# ~~بدست باد بقرستی بیامی
# ~~2جوباد آرد ازین جانب سلامی
# ~~فرتی بوی خود پیوسته با باد
# ~~دل ما را ببوی خود کنی شاد
# ~~110
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P141
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_142.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چه خوش باشد قدم کررنجه سازی
# ~~که یابیم از قدومت سرفرازی
# ~~بسی حالش زبان خامه بنوشت
# ~~بسی زین در سخن درنامه بنوشت
# ~~زبان را بست از کفتار خامه
# ~~سخن کستر فرو پیچید نامه
# ~~فرستادن فرزندان رایبش فففور و مقبل را نزد فرهاد
# ~~2315 فرستادند شاهان را به اعزاز
# ~~بآئین شهی پیش پدر باز
# ~~روان کردند مقبل را زچین شاد
# ~~ببرک و سازشاهی سوی فرهاد
# ~~دوهفته راه با ایشان برفتند
# ~~ز مهر خویش باخویشان برفتند
# ~~غم واندوه بیش از پیش خوردند
# ~~به مهردل وداع خویش کردند
# ~~ببخت شاه فرزندان مهجور
# ~~ز ره راندند بردر گاه فغفور
# ~~320آز ره بنگه سوی خسرو کشیدند
# ~~به دولتخانه خسرو رسیدند
# ~~درون رفتند از در با دل شاد
# ~~شده چون سرو ازبندغم آزاد
# ~~بعزت پای شهرا بوسه دادند
# ~~بیوسیدند و برچشمان نهادند
# ~~شه چین دید فرزندان خود را
# ~~بسی بوسید دلبندان خود را
# ~~فرستاد آنکهی از بهر فرهاد
# ~~غلامان و کنیزان پریزاد
# ~~2325 ز اسب و استر و دیبا ودینار
# ~~فرستاه از برایش مال بسیار
# ~~بکوهرها و در شاهواری
# ~~بجا آورد رسم حق کذاری
# ~~ز مقبل عذر زحمتها بسی خواست
# ~~نوائی کرد بهر راه او راست
# ~~مهیا کرد بهرش ms091 عدت وساز
# ~~فرستادش بدارالملک ایخاز
# ~~رسبدن مقبل بایخاز
# ~~111
# ~~ز چین آمد سوی ایخاز مقبل
# ~~2330 چو روی مقبل فرحنده بی دید
# ~~شد از دیدار او فرهاد حوتدل
# ~~مهر دل سرو چش و PageV00P142
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_143.png)

# ~~112
# ~~که مضمون داشت برداغ برادر
# ~~بخواند آن نامهآ دلسوز خواهر
# ~~ز حون چشم او شد لاله کون باغ
# ~~زبس حسرت زبس دوری زبس داخ
# ~~قد او بر کنار اشک دلجوی
# ~~تو گفتی بود سروی برلب جوی
# ~~کلستان را از آن حالت خبرشد
# ~~ز روی مهر او را چاره برشد3
# ~~برای مقبل از نو مجلس آراست
# ~~2335 بیامد کرد بزم خسروی راست1
# ~~ره آوردی که از چین و خطا بود
# ~~ز راه آوردهآ باد صبا بود
# ~~غلامان و کنیزان پریوش
# ~~دری چون آب ویاقوتی چو آتش
# ~~در آوردند یکسر پیش فرهاد
# ~~در ایشان نخیره چشم آدمیزاد
# ~~به عریک در زمان چیزی ببخشید
# ~~چو فرهاد آنچنان کنج گراندید
# ~~0*23 بسان مردگان درخاک ننهاد
# ~~ز باد آورده را برباد برداد
# ~~سر افرازی و مردی از کرم دان
# ~~کسی کو را کرم نبود عدم دان
# ~~شکست گوهر مرد است امساک
# ~~نیاید ممسکی از کوهر پاک
# ~~سخا و مردمی را ساز آئین
# ~~عطا و بخشش فرهاد را بین
# ~~کنیران و غلامان را نشاندند
# ~~نشاید گفت ازان کامی کهراندند
# ~~طرب سازان قدح بردست بودند
# ~~2365 دوهفته روز و شب سرمست بودند
# ~~حریفان از می گلرنگ سرخوش
# ~~قدح دل کرم از آب چو آتش
# ~~رسیدن شاور از مداین به خواستاری شیرین از
# ~~برای خسرو
# ~~به می خوردن زجور چرخ رسته
# ~~چنین جمعی به می خوردن نشسته
# ~~بتان چین وارمن مست و مدهوش
# ~~گلستان خسرو چین رادر آغوش
# ~~کمر کرده بگرد یکدکر دست
# ~~بیک سو مقبل و کلجهر سرمست
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P143
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_144.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~235 قدح پر می بدست آل فغفور
# ~~که باز آمد ز در ناگاه شاور
# ~~شه چین روی دلبند کهن دید
# ~~در آن حالت به ده ms092 حالت بگردید
# ~~ز جا برخاست از شادی شده هوش
# ~~گرفتش همچوجان خود در آغوش
# ~~لبالب داشت جامی برسردست
# ~~به دلجوئی روان درجان اوبست
# ~~گلستان نیز آمد برسرجا
# ~~پس از پرسش کرفتش جام صهبا
# ~~2355 زن شاور بود از جام سرمست
# ~~نهادش ساغری با بوسه در دست
# ~~وزان2پس دست او بوسید مقبل
# ~~بدستش داد حالی جام پردل
# ~~پیاپی سرخوشان ز انسان کهدانی
# ~~بدو دادند رطل دوستکانی
# ~~چو شاور از می کلرنک شدمست
# ~~بپهلوی زن خود رفت و بنشست
# ~~ز نو بزم طرب را ساز کردند
# ~~حدیث سر گذشت آغاز کردند
# ~~2360 شه چین محنت هجران بیان کرد
# ~~که تنها زند گانی برچهسان کرد
# ~~وزان پس کفت مقبل قصهآ خویش
# ~~که درغربت چه حالت آمدش پش
# ~~پس آنگه گفت بافرهاد شاور
# ~~چه دیدم تا شدم از بندگی دور
# ~~نخستین کفت چون هرمزمراخواند
# ~~بعزت پیش تخت حویش بنشاند
# ~~لوای قدرم از کردون برافراشت
# ~~برفعت از همه بالاترم داشت
# ~~2365 سر کلکم به نقاشی در آمد
# ~~چه نقاشی به درپاشی در آمد
# ~~به صنعت صورت مردم نمودم
# ~~بخوبی چهرهآ هرمز کشودم
# ~~چو هرمز معجز کلک مرادید
# ~~بسی سیم وزر و تشریف بخشید
# ~~مرا بردند در مجلسکه شاه
# ~~منقش کردم آن دیوان ودرگاه
# ~~در آنجا ساحتم نقش نگارین
# ~~برسم و عادت بتخانهآ چن
# ~~2370 وزان پس کرد مرد سحر پرداز
# ~~به شیریی حدیث حسرو آغاز
# ~~که هرمز رایکی فرزند جانی است
# ~~که روزوشب یه عیش و شادمانی است
# ~~جوانی حسرو پرویز نامش
# ~~جو یاقوت است روی لعل فامش
# ~~13 PageV00P144
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_145.png)

# ~~13
# ~~نباشد بی می1و مطرب زمانسی
# ~~جهان را نیست چون او کامرانی
# ~~شرف در طالعش موجود بودی
# ~~اگر از وی پدر خوشنود بودی
# ~~2375 سر آمد درهمه روی زمین است
# ~~زدارد هیچ عیبی عیبش این است
# ~~بنقاشی چو آب دست من دید
# ~~بدلجوئی حدیثم نیز بشنید
# ~~خوشم در بزم خودچون چنگ بنواخت
# ~~چونی از نالهآ من همدمی ساخت
# ~~حدیث دلبران پرسید از من
# ~~که ms093 از چین و خطا و که ز ارمن
# ~~در آن شرح بتان چین وماچین
# ~~بدو گفتم حکایتهای شیرین
# ~~2380 بگوشش قصهآ شیرین خوش آمد
# ~~سخن از راه کوشش دلکش آمد
# ~~ازان گفتار شیرین شد دلش کرم
# ~~برافکند از رخ خود برقع شرم
# ~~حدیث کرمی شیرین در انداخت
# ~~وزان دلکرمیش رمزی بپرداخت
# ~~مرا از روی مهرو دوستداری
# ~~فرستاد از برای خواستاری
# ~~نخست از ره ببردع شد گذر گاه
# ~~شدم زاری کنان در حضرت شاه
# ~~2385 شدم پیش مهین بانو دل افکار
# ~~خروشیدم بسوز و زاری زار
# ~~فغان کردم بسوک شاه ابخاز
# ~~بدو دادم عزای شاه را باز
# ~~نمودم مدتی در کریه سوزی
# ~~در آن سوزم بسر شد چند روزی
# ~~پس از چندی برسم چایلوسی
# ~~در آن ماتم زدم ساز عروسی
# ~~به شیرین راز مهر انگیز گفتم
# ~~حدیث حسرو پرویز گفتم
# ~~2390 به آئینی که دل در مهر اوبست
# ~~بشست ازمال وملک وخسروی دست
# ~~و لیکن حال خود باعمه ننمود
# ~~که در ارمن بجائی نامزد بود
# ~~دل شیرین ازان کس نفرتی داشت
# ~~اکر چه عزتی و حرمتی داشت
# ~~بدان رو زود او را خواست بردن
# ~~بدو میخواست کردونش سپردن
# ~~سخن را از مهین بانو نکهداشت
# ~~سوی شهر مداین روی بر کاشت
# ~~2395 کسی زین حال آگاهی ندارد
# ~~که شاه ما سرشاهی ندارد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P145
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_146.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~من از راه آمدم در حضرت شاه
# ~~چو او سوی مداین رفت نا کاه
# ~~سعادتوار پیش شاه آورد
# ~~مرا شوقت بدین در گاه آورد
# ~~حدیث سر گذشت من چنین است
# ~~ندارم قصهآ دیگر ممین است
# ~~سپری شدن روزگار گلستان
# ~~بپایان رفت ایام صبوری
# ~~چو یاران را بسر شد داغ دوری
# ~~2400 ز نو کردند ساز کامرانی
# ~~دگر در گردش3 آمد دوستگانی
# ~~مغنی بود و مطرب سرو رقاص
# ~~حریفان را در آن مجلسکه خاص
# ~~به می کردند عردم جانفزائی
# ~~بتان ارمن و چین و حطائی
# ~~در آنمدت به عیش بی نهایت
# ~~پریرویان ممی ms094 جستند غایت
# ~~همی کردند با یاران همدم
# ~~از آن عیشی که برداردز دل عم
# ~~ز عشرت یک سر مو کم نکردند
# ~~2405 برای دنیی دون غم نخوردند
# ~~میاهوی حریفان برفلک شد
# ~~خروش چنک در گوش ملک شد
# ~~فلک آن عیش نتوانست دیدن
# ~~صفیر چنگ و نای و نی شنیدن
# ~~به چشم بد در آن مجلس نظر کرد
# ~~مقام عیش را زیر و زبر کرد
# ~~فلک را دیدهآ بد حود مادا
# ~~ز چشم بد کسی را بد مبادا
# ~~2410 گلستان آن زمان از بار پربود
# ~~صدف آن مدت آیستن به در بود
# ~~جهان برچشم اوچون زلف شدتار
# ~~بوقت آنکه آبستن نهد بار
# ~~به بدحالی و سختی بار بنهاد
# ~~پس از سختی حدایش دحتری داد
# ~~به مهر دل نهادش نام مریه
# ~~چو در دل مهر مریم داشت محکم
# ~~بتلخی حان شیرین داد بر باد
# ~~در آن مدت که آن مه حمل بنهاد
# ~~کسی کو بود نور چشم مهتاب
# ~~2615 کسی کو بود خورشید جهانتاب
# ~~جهان بر چشم مهرو مه سه کرد
# ~~بوقت حال مجلس را تبه کرد
# ~~15 PageV00P146
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_147.png)

# ~~11
# ~~که بادش چون کل از گلزار بر بود
# ~~مگر او نیز ترک گیل من بود
# ~~چو کل رفته در ایام جوانی
# ~~لطیف نازکی کم زند گانی
# ~~برفت از مجلس و مجلس بهمزد
# ~~کسی کزوی شدی شیرین طبر زد
# ~~شکست از باغ شاخ مهربانی
# ~~2420تو گفتی تند باد مهر کانی
# ~~ز سوز افکند آتش در دل نار
# ~~بخاک افکند شاخ ناز پر بار
# ~~که شد پژمرده کلهای کلستان
# ~~چه باد افتاد یارب سوی بستان
# ~~گلستانی که دلبند چمن بود
# ~~گلستانی که زیب انجمن بود
# ~~گلستانی که بستان زو صفا داشت
# ~~گلستانی که بلبل زو نوا داشت
# ~~کلستانی که سرو بوستان بود
# ~~2625 گلستانی که ماه آسمان بود
# ~~گلستانی که با جان همدمی داشت
# ~~گلستانی که باغ خرمی داشت
# ~~کلستانی که چون خورشید خوش بود
# ~~گلستانی که او خورشیدفش بود
# ~~گلستانی که چون ms095 گل دلبری داشت
# ~~گلستانی که گلبرک طری داشت
# ~~گلستانی که جان شاه چین بود
# ~~گلستانی که رشک حور عین بوا
# ~~گلستان و خمستان کرد بدرود
# ~~263 ز نا که باغ و بستان کرد بدرود
# ~~بهم بر کرد موی خویش سنبل
# ~~زداغ کل جر خون کرد بلبل
# ~~بنفشه جامه ازرق کرد ازین غم
# ~~برهنه کرد نر کس سر بماتم
# ~~خروشان گشت قمری و کبوتر
# ~~وزین غم نارون زد دست بر سر
# ~~پراز خون شد دل حوض گلستان
# ~~بجوش آمددل خمدر خمستان
# ~~بهر سوناله و فریاد و زاری
# ~~2635ز حویشان و کنیزان تتاری
# ~~ز دود دل کسی کردون ندیدی
# ~~حروش و ناله بر گردون رسیدی
# ~~بهر جا مشگموئی مو بریده
# ~~بهرجا لاله روئی رو دریده
# ~~شده درخون دیده غرقه فرهاد
# ~~فریاد زن استاد و استاد
# ~~برو گریان و نالان مرغ وماهی
# ~~صبحکاهی
# ~~ر آورده خروش
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P147
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_148.png)

# ~~فرهاد و گلستان
# ~~بخون آلوده طرف باغ و بستان
# ~~2440 میان باغ و از داغ گلستان
# ~~ز دود آن جهان را کس ندیدی
# ~~ز آهی کز غم دل بر کشیدی
# ~~زمانی حاک ره میریخت بر سر
# ~~زمانی پاره کردی بازو و بر
# ~~بدستان برسر دل میزدی سنگ
# ~~بناخن بررگ جان میزدی چنگ
# ~~زدل فارغ ز جان بیزار کشته
# ~~از ان زاری نزار و زار کشته
# ~~در آن غمخوارگی و اشکباری
# ~~2445 در آن سوز و در آن فریاد وزاری
# ~~نه باران بود بل طوفان روان بود
# ~~ز میغ چشمها باران روان بود
# ~~ز بستان شد روان سوی کلستان
# ~~روان شد سیل باران سوی بستان
# ~~گلستان را به آب چشم شستند
# ~~عزیزان خاطر فرهاد جستند
# ~~ز تختش تختهآ تابوت شد راست
# ~~قدش چون تخت شاهی را بیاراست
# ~~حمستانش سپردند
# ~~بگلزار
# ~~245 گلستان را سوی گلزار بردند
# ~~بجای تخت تایوتش نهادند
# ~~خمستان را برویش در گشادند
# ~~فلک بنهاد تابوت1 کلستان
# ~~بجای تخت عاجش در خمستان
# ~~سپردش چرخ دون با پردهآ حاک
# ~~ز بادی پردهآ ms096 کل شد بصد چاک
# ~~کهن پیر وحیل ساز است ومکار
# ~~مشو غره بدین چرخ ستمکار
# ~~هم آخر کرد باتابوتش آنراست
# ~~2455 سرتختی برای هر که آراست
# ~~دو روزه شادی او غم نیرزد
# ~~عروسی کردنش ماتم نیرزد
# ~~که ریزد چرخ برحاکش سرانجام
# ~~مبین برشاخ کلها لاله کون جام
# ~~شکسته باز باحاکش دهد بان
# ~~ز خاکی بر کشد سروی بصدناز
# ~~نخنداند گلی را در کلستان
# ~~کزو برحون نسازد حاک بستان
# ~~دکر بارش بخاک تیره بسپرد
# ~~2660 سهی سرو بدیعم را بر آورد
# ~~که چرخ دون چمنرازوتهی کرد
# ~~دریغ آن سرو قد ناز پرورد
# ~~کسی سوز درون چون من نگوید
# ~~بزاری زار کس چون من نموید
# ~~17 PageV00P148
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_149.png)

# ~~118
# ~~که دارم خفتگان در پردهآ خاک
# ~~چو جان دلبند و همچون جان جان پاک
# ~~ز نوع میوهآ دل هفت فرزند
# ~~ز جنس ماهرویان دلبری چند
# ~~که فرزندی نهادم در دل خاک
# ~~2465 درین گفتن دل من گشت غمناک
# ~~ز عمر و زند گانی حاصلم بود
# ~~چه فرزندی که آرام دلم بود
# ~~که و بیکه مرا او بود همدم
# ~~پس از شش داغ دل او بود مرهم
# ~~پس از داغ بدیعم داغ او بود
# ~~چنینم خون دل از دیده بگشود
# ~~اگر نه بخت بد در کار بودی
# ~~کرا پروای این کفتار بودی
# ~~بناکردن فریهاد دیر بزرگ برمزار گلستان
# ~~بر او زندان سرا شد آن برو بوم
# ~~2470 چو فرهاد از کلستان کشت محروم
# ~~فقاع از دیدهآ پرخون کشودی
# ~~ز گریه یکزمان خالی نبودی
# ~~فراز خاک او دیری بنا کرد
# ~~هر آن چیزش که بود آنجا فدا کرد
# ~~حمستان را زیارتخانهای ساخت
# ~~بهشت آبادی از ویرانهای ساخت
# ~~که همچون ماه سربر آسمان داشت
# ~~بگردون دیر میناگون برافراشت
# ~~بعالم کس چنان خیری نکرده
# ~~2475 در آن دین کس چنین دیری نکرده
# ~~نکرده کس بدان خوبی عمارت
# ~~ندیده دیده همچون آن زیارت
# ~~قدح برلب ندید او را دگر کس
# ~~به میخوردن دگرننشست از آن پس
# ~~بسوی دیر ms097 شد بهر عبادت
# ~~رها کرد آنچه بودش رسم وعادت
# ~~بدو بسپرد دلیندان خود را
# ~~به مقبل داد فرزندان خود را
# ~~بدوشد در غریبی خاطرش شاد
# ~~248 به مقبل نیز فرزندی خدا داد
# ~~چو یوسف بود مریم او بشیرش
# ~~بپروردند مریم را به شیرش
# ~~شدند از بخت و از اقبال خود شاد
# ~~جنین خواندم که فرزندان فرهاد
# ~~ز تیغ یکدگر جان را نبردند
# ~~شهان چین همه یکسر بمردند
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P149
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_150.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~ببردند از برای پادشاهی
# ~~به چین داود را میر و سپاهی
# ~~2485 شهان چین که یکسر مشگمویند
# ~~چنین خواندم که فرزندان اویند
# ~~دکر عیسی ز شفقتهای استاد
# ~~بکار سنک شد مانند فرهاد
# ~~در آن ملک آن که کارش درشمار است
# ~~یقین دان کو ز عیسی یاد گار است
# ~~دگر دادند مریم را بصد ناز
# ~~به میری از سرافرازان ابخاز
# ~~کنون در کرج شاهان معظم
# ~~همه هستند فرزندان مریم
# ~~2490 چو با زهد و ورع افتاد فرهاد
# ~~اساس راهبی بنیاد بنهاد
# ~~مغانی را که در ابخاز بودند
# ~~بزهد از یکدکر ممتاز بودند
# ~~بحرمت خواند یکیک را به بستان
# ~~فرود آورد در دیر خمستان
# ~~هر آن کاری که رهبان کرد میکرد
# ~~هر آن چیزی که رهبان خورد میخورد
# ~~دگر با مردم آمیزش نکردی
# ~~می از دست پریرویان نخوردی
# ~~2695 نگردیدی میان باغ و بستان
# ~~مجاور بود بر خاک کلستان
# ~~بشکل تخت کردش صفهای راست
# ~~ز بهرش خوایگاه خوش بیاراست
# ~~بگرد آن ز جوهر رسته بنهاد
# ~~به انواع جواهر زیب آن داد
# ~~هنوز آن دیر درابخاز باقی است
# ~~هنوز آن رسم دیروساز باقی است
# ~~هنوز آن دیر مینا رنگ برپاست
# ~~هنوز آن لولوی پوشیده برجاست
# ~~250 گر آن دیر مسیحائی ندیدم
# ~~کسی کان دیر دید از وی شنیدم
# ~~که برخاک گلستان هست گوهر
# ~~همه برجا ولی پوشیده یکسر
# ~~خیالی مانده برخاک مزارش
# ~~ز دراهای یتیم آبدارش
# ~~بیتی چند درصفت حال خود وختم بخش اول فرهاد نامه
# ~~دمی عارف ms098 دل غمناک را باش
# ~~119
# ~~فراغت یافت از تحریر خامه
# ~~
# ~~ز یخش اول فرهاد نامه PageV00P150
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_151.png)

# ~~120
# ~~2505 به حق مشغول شد در دیر فرهاد
# ~~تو نیز او را دمی بگذار از یاد
# ~~بس است از عیش بیرونی طرب کرد
# ~~صفای اندرون باید طلب کرد
# ~~چو صوفی زاده ای صهبا طلب کن
# ~~زساقی راح روح افزا طلب کن
# ~~مشو غافل خوشی ناپایدار است
# ~~خزانی در پی هر نو بهار است
# ~~درین بستان چوسوسن باش خاموش
# ~~بسان لاله یکسر شو همه گوش
# ~~25همه سر گوش باید بود چون کل
# ~~نهادن گوش بر آواز بلبل
# ~~چو لاله سرخ شو از تاب مستی
# ~~چونر کس سر کران از خواب مستی
# ~~مجو سرگرمیت از عظم دستار
# ~~برای کرمی سر می بدست آر
# ~~نه زان راحی کزو مخمور کردی
# ~~ز دین بیکانه وز دل دور کردی
# ~~بساز عشق آهنگ طرب کن
# ~~میی کز جام جان نوشی طلب کن
# ~~د ان2 مشودر3 روز کوری همچو خفاش
# ~~چو باز دست شاهان دیده ورباش
# ~~سرت را گر بود همداستان رای
# ~~چو دانایان ز خود بیرون منه پای
# ~~سخن از جنیش گردون نرانی
# ~~اکر جنبیدن خود را بدانسی
# ~~چه زحمت میکشی در فکر گردون
# ~~که هست از فکر و ازاندیشه بیرون
# ~~حکیمان گرچه زحمتها کشیدند
# ~~نه پنداری که در غورش رسیدند
# ~~2520 بنور رای هریک قصهای گفت
# ~~بقدر وسع هریک کوهری مفت
# ~~بریدانی که این ره را بریدند
# ~~بسی رفتند و پایانش ندیدند
# ~~جه جوئی طالعت از چرخ دوار
# ~~چه کردی در پی این هفت سیار
# ~~فلک را طالع بر کشتهای هست
# ~~بکار خویشتن سر گشتهای هست
# ~~کهداند حالت سر کشگان را
# ~~قرار کار سر بر کشتگان را
# ~~2525 تصور بین که آن استاد را بود
# ~~بشاگردان تامل کن چه فرمود
# ~~که پرسید از من احوال فلک را
# ~~که معلومش نکردم یک بیک را"
# ~~مه گردی گرد گردون مردخودیاش
# ~~بدان خودرا طبیب درد خودش باش
# ~~فرهاد و کلستان ms099 PageV00P151
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_152.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چه پیچی در خیال آسمانی
# ~~بکن جهدی که تا خود را بدانی
# ~~مه بی مهر کردون راچه جوئی
# ~~ز سودا در پی او چند پوئی
# ~~2530ز مهر ماه چون مه میکدازی
# ~~چنین باشد طریق عشقیازی
# ~~زماهی کز فلک تابد چه آید
# ~~مرا مه در کنار خویش باید
# ~~چه میجوئی مه چرخ برین را
# ~~نظر کن ماهرویان زمین را
# ~~مهی را بین که برروی زمین است
# ~~لطافتهای او عین الیقین است
# ~~مکن با آسمان کردنفرازی
# ~~مکن با ماه گردون عشقبازی
# ~~2535 چرا باشی خراب طلعت ماه
# ~~چرا گردی بساز زهره گمراه
# ~~به چشم لطف بنگر عارض کل
# ~~بکوش هوش بشنو ساز بلبل
# ~~مبین آنرا که از پیش تو دوراست
# ~~ببین آنرا که دایم در حضور است
# ~~نئی از حسن خورشید من آگاه
# ~~بهشب زان روی گردی درپی ماه
# ~~زشب تا چند جوئی ماه و پروین
# ~~کواکب در سواد شعر من بین
# ~~2560 بدانش کر سوادش را بخوانی
# ~~بدانی ذوق آب زند گانی
# ~~ببین در هرورق بستان و باغی
# ~~ز هر بیتی فروزان شبجراغی
# ~~نجوید خضر در شب ماه و کیوان
# ~~چو بیند در سیاهی آب حیوان
# ~~بسان عشق ای دل بر سرآئی
# ~~چو با عشق از در یاری در آئی
# ~~مخورغم گرشب غفلت در از است
# ~~درین شب یک در از اقبال باز است
# ~~2545 ز نا گه یابی از اقبال یاری
# ~~گرچون شمع شب را زنده داری
# ~~ببین شمعی که چون شب زنده دارد
# ~~وم مردن دهن پرخنده دارد
# ~~به مهر دوست هرکو زنده باشد
# ~~چو صبح آخر نفس در حنده باشد
# ~~ترا عارف سعادت یار بودی
# ~~زهجرت بود با عین و الف دال
# ~~21
# ~~255یه شهر اردییل وحانهآ خویش
# ~~جو گفتارت اگر کردار بودی
# ~~سهشنیه آحر صیف اول سال
# ~~کدامین حانه در کاشانهٔ‌ حویش PageV00P152
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_153.png)

# ~~122
# ~~نوشتم داستان باغ و بستان بپایان رفت دستان کلستان
# ~~قلم فارغ شد از فرهاد نامه
# ~~زبان را ms100 بست از تحریر7 خامه
# ~~حداوندا تو دانی حال ما را
# ~~شناسی در درون احوال مارا
# ~~که گفتن زبان نا پاک داریم
# ~~و لیکن اعتقاد پاک داریم
# ~~5دد2چه گوئیم ازغم بیهوده گوئی
# ~~پشیمانیم از کستاخ روئی
# ~~رحیمی رحمتی فرمای ما را
# ~~کریمی از کرم بخشای ما را
# ~~از ان کاری که خیرماست آن کار
# ~~نمیدانیم آن ما را بران دار
# ~~ز گفتاری کزان گردند گمراه
# ~~پشیمان گشته ایم استغفر الله
# ~~"تم)
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P153
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_154.png)

# ~~فرضاد و شیرین
# ~~وحش شر)
# ~~بنام آنک از یک قطرهآ آب
# ~~پدید آرد در شیرین شب تاب
# ~~2560 ازو مشگین حدیث سنبل چین
# ~~وزو شیرین حکایتهای شیرین
# ~~کمر در بند کهسار بدخشان
# ~~ز جودش یافته لعل درخشان
# ~~صدف ز انعام او در قعر دریا
# ~~مزین کشته از لولوی لالا
# ~~خدائی کوسمیع است و بصیر است
# ~~قدیم و حی و قیوم و قدیر است
# ~~هر آن چیزی که اندیشند داند
# ~~بر آن امری که خواهد حکم راند
# ~~د256ز مهر او فلک تابندگی یافت
# ~~ز ذات او بقا پایند کی یافت
# ~~برای طفلک چشم نظرناک
# ~~ز ریحان داده زیب تختهآ حاک
# ~~به بلبل داده رسم سینه سوزی
# ~~به کل داد از کرم بستانفروزی
# ~~ازو معجزنما شد تاک انکور
# ~~وزو دارالشفا شد شان زنبور
# ~~ازو درباغ بارز غنچه دلتنگ
# ~~وزو سیراب لاله برسرسنگ
# ~~2570 ازو درچشم نرکس میگساری
# ~~وزو در زلف سنبل بیقراری
# ~~ازو در قلبگه عشق دلاشوب
# ~~حرد را بارهاکرده لکدکوب PageV00P154
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_155.png)

# ~~123
# ~~عجایب بین که تنها پادشاهی
# ~~یکدم بشکند قلب سپاهی
# ~~به عشق آنکس که داد آرایش دل
# ~~هم او درعشق برد آسایش دل
# ~~بتاب طرهآ مشکین عذرا
# ~~جهانی را چو وامق کرده شیدا
# ~~5لان2 یه تیر غمزهآ غماز لیلی
# ~~چو مجنون خسته خاطر کرده خیلی
# ~~بهچین زلف کلچهر خور آئین
# ~~شکسته زینت بتخانهآ چین
# ~~ازو ترسا بچه در قصد ایمان
# ~~وزو رسوا به پیری شیخ صنعان
# ~~برای آنکه از دلها برد تاب
# ~~بهچین زلف ms101 دلبندان دهد تاب
# ~~چو خواهد راست کردن ساز بلبل
# ~~گلستان را طراوت بخشد از کل
# ~~م8ن آشب وروزی که1 از ظلمات و نورند
# ~~بهم نزدیک و ازهم دور دورند
# ~~ز نقش کارگاه او خیالی است
# ~~ز دیوانخانهآ حکمش مثالی است
# ~~زیک اصل اوپدید آرد کل وخار
# ~~از یک ترکیب زهرو مهرهآ مار
# ~~یکی را سم دهد جانش کدازد
# ~~یکی را مهره بازوبند سازد
# ~~حداونداتوئی واقف براسرار
# ~~هر آن چیزی که خیرماست پیش آر
# ~~2585چه میدانیم ماسر کشتهای چند
# ~~پریشانحال و سربر کشته ای چند
# ~~بدین فکر و بدین دانش که داریم
# ~~چه عذر از بهر تقصیرات آریم
# ~~زبانی کوکه حواهد عذر تقصیر
# ~~توئی رحمان برحمت دست ماکیر
# ~~به بیراهی کمان بردیم راه است
# ~~شب تاریک و نابینا و چاه است
# ~~بحق شبروان راست رفتار
# ~~که مارا از چه غفلت نگهدار
# ~~درنعت سید العرسلین وخاتم النبیین علیه السالام
# ~~259 سپاس بیقیاس از خالق فرد
# ~~که مارا پیرو دین نبی کرد
# ~~یالله محود و محمد
# ~~ایوالقاسم حبیب الله احمد
# ~~رسولی کافتخار سروران است
# ~~برفت سرور بیغمران است
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P155
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_156.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~خدایش از بنی آدم کزیده
# ~~بمهرش هر دو عالم آفریده
# ~~سریرش1 داده برنهطاق افلاک
# ~~عزیزش کرده از تشریف لولاک
# ~~259زجاه ورفعت قدرش چه پرسی
# ~~که قدرش راست اول پایه کرسی
# ~~زبانم کرچه درمدح است ناطق
# ~~چه دانم گفتن از محبوب حالق
# ~~کسی کش خالق بیچون ستاید
# ~~که مدحش ز مثل ما چه آید
# ~~تحیات خدا بر مصطفی باد
# ~~بر آل مصطفی مجتبی باد
# ~~هر انکو مصطفی را دوستد اراست
# ~~یقین کو دوستدار چار یار است
# ~~2600چه یاران دوستداران پیمبر
# ~~ابوبکر و عمر، عثمان و حیدر
# ~~زجان در دوستی یاری نموده
# ~~بمهر دل وفاداری نموده
# ~~بحق مصطفی و چار یارش
# ~~بحق پیروان دوستدارش
# ~~بحق کار نیک نیکمردان
# ~~که ختم کار ما برخیر گردان
# ~~در نظم حکایت فرهاد و شیرین
# ~~چو از شرح گلستان باز رستم
# ~~زبان حامه از ms102 گفتار بستم
# ~~2605 نکفتم قصهآ شیرین تمامی
# ~~که گفتن بود بر عکس نظامی
# ~~سخن در عشق فرهاد آنچه فرمود
# ~~روایت پیش من برعکس آن بود
# ~~خرد از گفت شیرین بست لبرا
# ~~که دستور خرد کردم ادب ر
# ~~رها کردم بران قول نخستین
# ~~لطیفانی که هم عهدند ما را
# ~~125
# ~~بگفتم قصهآ فرهاد و شیرین
# ~~2610همه گفتارشان عین ظرافت
# ~~حکیمانی همه صاحب کفایت
# ~~برای عربده سرمست گشتند
# ~~بشیرین صحبتی شهدند ما ر
# ~~همه کردارشان محض لطافت
# ~~چو دولت آمدند ازدر گهم باز
# ~~ندیماتی همه شیرین حکا
# ~~همه بایکدگر همدست گشتند
# ~~گروهی آنجنان همعهد و همان PageV00P156
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_157.png)

# ~~126
# ~~بکینم دل زیاری بر کرفته
# ~~زبان چون شمع آتش در گرفته
# ~~2615 نخست آنکس که شمع انجمن بود
# ~~به گاه گفتگو شیرین سخن بود
# ~~بگفت ای نقشبند عشقبازی
# ~~حقیقت پرور عشق مجازی
# ~~چرا اصحاب را خاطر شکستی
# ~~زبان خامه از کفتار بستی
# ~~نگفتی قصهآ شیرین تمامی
# ~~که دارم مهر و آزرم نظامی
# ~~زبانی در دهن داری شکر خا
# ~~کنی از کفتن شیرین تبرا
# ~~2620 ز همدستان به نرد نیکنامی
# ~~ببردی دست خدمت کن تمامی
# ~~سخن گرراست میخواهی سراسر
# ~~کلام کرد گار است و پیمبر
# ~~کلام الله تفسیر یک آیت
# ~~مفسر میکند چندین روایت
# ~~رسولی کو خدیو انبیا بود
# ~~ز روی قدر محبوب خدا بود
# ~~حدیثش را به هنگام نبوت
# ~~محدث مینماید ضعف و قوت
# ~~2625 در آن گفتن کزان دین رامداراست
# ~~امامان3 را خلاف بیشمار است
# ~~اکر از قصهآ فرهاد و شیرین
# ~~دو راوی دم زند غم نیست در دین
# ~~مکرر کن سخنهای چو شکر
# ~~که شیرینتر بود قند مکرر
# ~~بگو شعری که غمپرداز باشد
# ~~بروز همدمی دمساز باشد
# ~~بگو شعری که شورانگیز باشد
# ~~بگاه عیش ذوق آمیز باشد
# ~~2630 بگو شعری که جان درتن فزاید
# ~~کزان گفتن خلل در دین نیاید
# ~~اگر بر ملک معنی پادشاهی
# ~~مده برعجز حال خود گواهی
# ~~تودر شهری غریب تواست فرهاد
# ~~بباید کرد از بند غم آزاد ms103
# ~~وخاصه اهل شهرت یار غارند
# ~~غریبان را بغایت دوست دارند
# ~~بگو شیرین حدیث حسرو چین
# ~~که در شان تو آمد نظم شیرین
# ~~2635 جو بامعقول مهر دل بر آمیخت
# ~~بدینسان شکر شیرین فرو ریخت
# ~~تقبل کردم از یاران جانی
# ~~که در گفتن کنم شیرین زیانی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P157
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_158.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~زنم بر آب معنی نقش دیگر
# ~~بگویم هرچه را خواندم زدفتر
# ~~الطیفان را ز غمخوردن رهانم
# ~~زشیرین داد خسرو را ستانم
# ~~به آئینی که خاطرها شود شاد
# ~~بکویم قصهآ شیرین و فرهاد
# ~~و کرنه مهر او از طبع بگذار
# ~~264 کر آید دلیسندت وقت خوشدار
# ~~و کرنه دور شو از طرف کلشن
# ~~ببین کلشن کرت چشم است روشن
# ~~حدایت خحصم بادا کر بخوانی
# ~~درین خواندن دقایق کر ندانی
# ~~خطاب باکلک
# ~~دگر باره زیان بگشا به گفتار
# ~~مرو از دست ای کلک کهربار
# ~~بر آور کوهر دریای فکرم
# ~~توای غواص بحر فکر بکرم
# ~~در آن عین سواد آب حیات است
# ~~2645 سوادی درسویدای دوات است
# ~~به معجز لولوی لالا برآری
# ~~ترا زیبد کزان دریای قاری
# ~~هر آن لولو کزان دریا بر آید
# ~~شهان را قیمت افسر فزاید
# ~~کهر باری همیکن تا سحر گاه
# ~~توئی امشب ندیم مجلس شاه
# ~~بریز ای کلک شیرینکار شکر
# ~~به بزم شهریار داد کستر
# ~~به شیرینی شکر آر ارمغانی
# ~~2650 توئی نیشکر بحر معانی
# ~~بمدح شاه گوهر2 باریثی کن
# ~~چو دولت با بنانم یاریئی کن
# ~~زبان را کن ز مدح شاه شیرین
# ~~زبان آور ترا کردند تعیین
# ~~کهر باری و در چینیت بخشید
# ~~چو نام شاه شیرینیت بخشید
# ~~که تا باشد سخن شیرین زبناد
# ~~بیان کن قصهآ شیرین و فرهاد
# ~~بگفتن کرد گوهر باری آغان
# ~~ده26 ازین گفتار شیرینم قلم باز
# ~~دوقسمت کشت همچون نوکحامه
# ~~ز نوک خامهام فرهاد نامه
# ~~27 PageV00P158
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_159.png)

# ~~128
# ~~یکی در عشق فرهاد و کلستان
# ~~کنار حوض و عیش باغ و بستان
# ~~دوم درعشق فرهاداست وشیرین
# ~~صفای قصر و ms104 کوه و جوی شیرین
# ~~نخستین بخش را کاغاز کردم
# ~~دعای جان سلطان ساز کردم
# ~~266 دعای جان سلطان سلاطین
# ~~که بادش بر تزاید دولت و دین
# ~~فراوان سال شاه و شه نشان باد
# ~~جهان تا هست سلطان جهان باد
# ~~دوم بخش از برای سور شیرین
# ~~از مدح شاه شروان بستم آئین
# ~~بجا آوردم الحق دوستداری
# ~~که بر خود فرض دیدم حقکذاری
# ~~سرشتم درهمش چون شهد باشیر
# ~~دعای پادشاه و مدحت میر
# ~~2665 که تاچون مهر وچون سلطان عالم
# ~~جهانکیری کنند این هر دو با هم
# ~~در عدح نناه شروانشاه نهوشنک
# ~~لد الله ملکه کوید
# ~~چوپرشد گوشها ازمدح سلطان
# ~~رسانم در بگوش شاه شروان
# ~~شه و شهزادهآ باهوش و باهنگ
# ~~جلال دنیی و دین شاه هوشنگ
# ~~شهی خورشیدفش در سروری طاق
# ~~شعاع نور رویش زیب آفاق
# ~~شهنشاه جهان کیخسرو بزم
# ~~مدار ملک ایران رستم رزم
# ~~2670 سعادت ساز بر جیس است و ناهید
# ~~پلارک بخش بهرام است وخورشید
# ~~زذهنش تیزصاحب منصب وجاه
# ~~زرای روشنش روشن دل ماه
# ~~جهانگیری که داردهمچو خورشید
# ~~بزیر تیغ و خنجر ملک جمشید
# ~~بگاه بزم چون بر کف نهدجام
# ~~بجای می به تنها جان دهد جام
# ~~بروز رزم چون جوشن بپوشد
# ~~پلنک از بیم جان جوشن فروشد
# ~~2675 شبیخون را اگر بر چرخ تازد
# ~~ز سهمش ماه بر گردون گدازد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P159
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_160.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~حصار قلعهآ کردون گشاید
# ~~کلاه مهر از کردون رباید
# ~~بود قوس وقزح تاب کمندش
# ~~هلال آسمان نعل سمندش
# ~~بگاه معرکه بیکان تیرش
# ~~شکافد موی چون فکر ضمیرش
# ~~چو کرزش روزهیجا سربر آرد
# ~~سزد کالبرز3 را از پا در آرد
# ~~268 کمان سخت چون گیرد یکف چست
# ~~کمان دشمنش را پی شود سست
# ~~چو کردد از ره جرأت کمانکش
# ~~ز خحجلت خوی رود از خحاک آرش
# ~~مکر نوک سنانش دید در خواب
# ~~که نیلوفر سپر افکند بر آب
# ~~زخط خوب و شعر آیدارش
# ~~شده یاقوت و حان شرمسارش
# ~~جهاندارا توئی ms105 کز رای روشن
# ~~کنی عالم سیه بر چشم دشمن
# ~~2685 جهان خرم ز کردار تو باشد
# ~~شکر شیرین ز کفتار تو پاشد
# ~~گل باغ ارم خوی تو دارد
# ~~نسیم کلستان بوی تو دارد
# ~~ز قدت نارون دارد نشانی
# ~~ز اخلاقت کل صد برگ آنی
# ~~دراین دوران بسی سال است تامن
# ~~یکفتن ده زیان دارم چو سوسن
# ~~زمداحی زبان در یسته بودم
# ~~بروی خویش این در بسته بودم
# ~~2690ز بهر آنکه ممدوحی ندیدم
# ~~ز مدح سروران دم در کشیدم
# ~~شهی میخواستم کو شعر داند
# ~~زدانش بر سرم گوهر فشاند
# ~~لطیف ممسکم در وجه ننشست
# ~~دلم ازوی چوتیر ازشست میحست
# ~~کریمی کو ز شعرم بیخبر بود
# ~~به پیش من از ان ممسک بتر بود
# ~~پی یک آدم سر کشته کشتم
# ~~جهانی را بزیر با نوشتم
# ~~2695 هر آنکس را که دولت یاردیدم
# ~~چوبخت و دولتش در کار دیدم
# ~~بدیدم نیک ووادیدم بسی ر
# ~~ندیدم آدمی زیشان کسی ر
# ~~بگفتن دیو را مردم نکردم
# ~~سخن در بود جائی کم نکرده
# ~~چوطالع شد زبرچ شاه دولت
# ~~درحشان گشت ازان دولت سعادت
# ~~126 PageV00P160
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_161.png)

# ~~1
# ~~سخن را بردر دولت کشیدم
# ~~بحمدالله که در دولت رسیدم
# ~~2700 هزاران شکرم از لطف اله است
# ~~که دایم بنده دولتخواه شاه است
# ~~بحاجت خواستم اقبال شاهی
# ~~در اثنای دعای صبحکاهی
# ~~بسی سال است تا در گاه و بیگاه
# ~~بود وردم دعای دولت شاه
# ~~دلم پیوسته شه را نیکخواه است
# ~~درین حالم دل خسرو کواه است
# ~~نیم فردوسی طوسی که از شاه
# ~~2705ز سلطان تاج وتخت طوس خواهد
# ~~توقع تاج زرین دارم و کاه
# ~~زبهر نام خود ناموس خواهد
# ~~چو او شاهنشه اهل هنر بود
# ~~چو شاهان درخور تاج و کمر بود
# ~~بهمت زان چوطوبی سروری داشت
# ~~که از فردوس اعلی برتری داشت
# ~~من از دنیا قناعت را کزیدم
# ~~که در یاری به از وی کس ندیدم
# ~~ز خسرو کشتهام راضی به چیزی
# ~~2710اگرچه شاه دارد تاج بخشی
# ~~که ms106 پیش همتش باشد پشیزی
# ~~به درویشان خراج و باج بخشی
# ~~دریغش نیست ازمن نعمت خود
# ~~غلامان و کنیزان گرچه دارم
# ~~ولی خواهم بقدر همت خود
# ~~کز ایشان راست باشد کار و بارم
# ~~ولی از بهر کام و عشرت خویش
# ~~ز شه میخواهم آرام دل ریش
# ~~غلامی زانکه چاکر باشم او را
# ~~که مدحت ثناگر باشم او را
# ~~2715 کنیزی زانکه رخ در پاش سایم
# ~~فقاع عاشقی از وی کشایم
# ~~زر و سیمی کزان گردم توانگر
# ~~گزیده خلعتی زیب تن و سر
# ~~سمندی تیز باید زیر رانم
# ~~که رانم را خبر نبود چو رانم
# ~~گه رفتن چو بر پشتش نشینم
# ~~بیکدم بگذرد زانجا که بینم
# ~~ز معشوق و زاسب و خلعت و زر
# ~~باقبال تو چون کردم توانگر
# ~~*27 کنم در حالت پیری جوانی
# ~~ر سر گیرم طریق کامرانی
# ~~دست آرم بدستان باز حامه
# ~~کنم آهنگ ساز مهر نامه
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P161
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_162.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~کنم ختمش به شکر نعمت شاه
# ~~کهر پاشم برو در مدحت شاه
# ~~دعا را چون چنارم در هوایت
# ~~ندارم دسترس جز بر دعایت
# ~~همی تا درجوانی سرو خوشروی
# ~~بود سرسبز دایم برلب جوی
# ~~مبادا از سر ما سایهات کم
# ~~2725چو سروت باد سرسبزی مسلم
# ~~سیاهت را سعادت همنشین باد
# ~~امیران ترا دولت قرین باد
# ~~جهان بادا بکام دوستانت
# ~~ز قدت باد زیب بوستانت
# ~~بفرزندان درونت شاد بادا
# ~~درت دایم بهشت آباد بادا
# ~~در آنت خیر داور باد یاور
# ~~مر آن چیزی که میخواهی ز داور
# ~~ممه مستقیلت بهتر ز ماضی
# ~~273خدا بادا بهر حال از تو راضی
# ~~بنیکی تا قیامت باد نامت
# ~~ز دور چرخ حاصل باد کامت
# ~~کلمه ای جند در حسب حال خود
# ~~که هریک را معین کرد کاری
# ~~تعالی الله زهی پرورد کاری
# ~~که باشد هریکی از کار حود شاد
# ~~حکمت خلق را کار آنچنان داد
# ~~که پایان نیست حکمتهای اورا
# ~~فراوان شکر نعمتهای او را
# ~~دماغم گرم کرد از شعر ms107 دلکش
# ~~2735 بچشمم روشنی داد از خط خوش
# ~~همه علمی نکو داننده داند
# ~~نه هرعلم از کتب خواننده داند
# ~~حدا کویندگان را آفریده است
# ~~بهربنده ازو علمی رسیده است
# ~~ز لطف او کشد هر مور بهری
# ~~ز قهر او برد هر مار زهری
# ~~بهر یک زو نصیی داد دانا
# ~~سخن را چون نهایت نیست پیدا
# ~~شه ملک سخن کنجور کنجه
# ~~2740 مگو حتم است بر دستور گنجه
# ~~که هنگام سخن داد سخن داد
# ~~نظامی آن سخنگو پیر استاد
# ~~تو گفتی گاه گفتن ساحری کرد
# ~~نهزین سحری که سحر سامری کرد
# ~~31 PageV00P162
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_163.png)

# ~~132
# ~~سخن را چون اساس تازه بنهاد
# ~~سخن از راستی افکند بنیاد
# ~~چنین فرمود آن پیر کهنسال
# ~~بکاه شعر کفتن صورت حال
# ~~2745"چونتوان راستی را درج کردن
# ~~دروغی را چه باید خرج کردن)
# ~~درین کفتار کوش فتنه مالید
# ~~که با فردوسی طوسی سکالید
# ~~سکندر نامهاش را کر بخوانی
# ~~بتصریح این سخن زانجا بدانی
# ~~نه خود فرموده بود آن شیخ اسلام
# ~~که پاداش عمل باشد سرانجام
# ~~چرا آکه نبود آن پیر هشیار
# ~~که نبود هیچ شاعر راست گفتار
# ~~2750چو منظومش مردف یا مقفاست
# ~~کی آید بی دروغی شاعری راست
# ~~ولی چون او دری از راستی سفت
# ~~بکفت او توان با او سخن کفت
# ~~جنان بهترکه آزرمش بجوئیم
# ~~سخن با او بگفت او بگوئیم
# ~~در دیدت خسرو شیرین را در جشمهآ آب
# ~~در آندم کان در نا سفته میسفت
# ~~برای شهوت پرویز میگفت
# ~~"شبی کاسب نشاطش لنگ رفتی
# ~~روا بودی که سی فرسنگ رفتی)
# ~~2755 تو میبینی بر آخر اسب بسته
# ~~چه میدانی روان3 یا پی کسسته
# ~~بمیدان روز جولان زود شبرنگ
# ~~یقین پیدا شود رهوار از لنگ3
# ~~رود شیر زیان در مرغزاری
# ~~ببیند آهوی در چشمه ساری
# ~~چو شیرینی در آب خوش نشسته
# ~~غبار راه را در آب شسته
# ~~بسروقتش رسد از گرد راهی
# ~~چو حسرو نامجوئی پادشاهی
# ~~276 نشسته همچو شیرین طربناک
# ~~در آب چشمه از هرحالتی ms108 پاک
# ~~شهشاهی چو حسرو بر سر زین
# ~~نشسته در میان آب شیرین
# ~~بیوسته هنگام ریاحین
# ~~شه ایران زمین و شمسهآ چین
# ~~دو دعوی دار نو همدین و همکیش
# ~~که گراین سی کند اوصد دهد بیش
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P163
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_164.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چوشد از چشمه طالع آفتابش
# ~~ببایستی چو مردان هم در آیش
# ~~276 چه میدید آن زمان درنرم رفتن
# ~~سوی صید از ره آزرم رفتن
# ~~بوقت آنکه باید کرد چستی
# ~~نمیدانم چرا میکرد سستی
# ~~عجایب بود شیرین دیدن او
# ~~پس از دیدار سر بیچیدن او
# ~~شدن زان پس بدرد وداغ نالان
# ~~چو کودک دستها بر دیده مالان
# ~~کذشتن زاهوان شیری نباشد
# ~~که جوع الکلب را سیری نباشد
# ~~2770 چو عاشق پیشهای بیند نگاری
# ~~چنان باشد که شیر نر شکاری
# ~~زچنگش کرجهد عیب تمام است
# ~~مبرنامش که صد ننگش زنام است
# ~~چنین عیبی زمردان عیب نشمرد
# ~~خر لنگی برهواری همی برد
# ~~در نشیر کشتن خسرو پیش شیرین
# ~~دکر بر جستن پرویز از جای
# ~~در آوردن بمشتی شیر از پای
# ~~نکرده رام خود آهوی در دام
# ~~چکونه کرد شیر شرره را رام
# ~~2775 بسی مرد و سک و تازیش باید
# ~~که شیر از بیشه سوی حیمه آید
# ~~کجادر حیمه شیران سرسپوزند
# ~~مکر شیری که بر آن خیمه دوزند
# ~~برون آمد یکی شیراز نیستان
# ~~بیامد در میان بزم مستان
# ~~بکشت آن شیر نرخسرو بیک مشت
# ~~تامل کن توان موشی چنان کشت
# ~~دراقسانه گفتن دختران با خحسرو
# ~~دگرکان دختران مجلس نهادند
# ~~33
# ~~2همی گفتند با حسرو فسانه
# ~~شده همداستان از باده چندی
# ~~سر در لایف بر کثادن
# ~~فسانه کرده عشرت را بهاته
# ~~بی عیش و طرب آماده چندی PageV00P164
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_165.png)

# ~~133
# ~~همه کاری مهیا کرده هریک
# ~~غم کار خود اول خورده هریک
# ~~همه درکار خسرو کشته غمخور
# ~~پی خدمت میان بکشاده یکسر
# ~~بتان سرمست و خسرو مانده هشیار
# ~~بتان درکار وخسرو مانده بیکار
# ~~همه چون هاون و خسرو چو دسته
# ~~2785پریرویان پی ms109 عشرت نشسته
# ~~بکنجی هر یکی افتاده سرمست
# ~~ز سرمستی یکایک رفته از دست
# ~~ببالا کرده تا عیوق چفته
# ~~چوشیرین ناز کی سرمست خفته
# ~~نه بیگانه کسی در پیش ونه خویش
# ~~نشسته حسرو پرویز در پیش
# ~~ز عشق او نشسته بر سر خاک
# ~~شه شهو تپرست چست و چالاک
# ~~نجستی کام خود را در نهان زو
# ~~2790 چه میکوئی بپیچیدی عنان زو
# ~~حریفان خفته وشیرین شده مست
# ~~ز دست خسرو پرویز چون جست
# ~~به اندک شهوتی ماها که داریم
# ~~وز ایشان خویش را کمتر شماریم
# ~~کرا مهلت دهد تا سر بخارد
# ~~ز شهوت کر بزر کی سربر آرد
# ~~عجب دارم که صبر او را نسوزد
# ~~بصبرار خرزه خواهد تا سپوزد
# ~~در صفت مجلس دیکر
# ~~دگر ره باده خوردن کردن آغاز
# ~~2795 دگر کردن زنو خلوتگهی ساز
# ~~بود خلوت نشین معشوقهآ مست
# ~~چرا با عاشق سر کشته پیوست
# ~~گرفتم آنکه زند آورد و پازند
# ~~مهین بانو بشیرین داد سو کند
# ~~ز شیرین برنیاید کام حسرو
# ~~که بی کابین نگردد رام حسرو
# ~~بدان آئین که میگوید نظامی
# ~~چرا شد رام حسرو آن کرامی
# ~~مروت را در آن3 بازی خجل دید"
# ~~280 وچو حسرور ابخواهش گرم دل دید
# ~~بکو کرد سفید آتش همی کشت
# ~~نمود اندرهزیمت شاه را پشت
# ~~برحصت کرد آن سو گند خواری
# ~~مکر وقت فرار از بیقراری
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P165
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_166.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چوسو کنداز پی ماقبل میخورد
# ~~مگر اندیشهآ ما بعد میکرد
# ~~که گر خسرو بسوی او گراید
# ~~درون حانه از روزن در آید
# ~~دیگر حکایت فرهاد و شیرین
# ~~2805دگر جا نکندن فرهاد مسکین
# ~~بکوه بیستون بر یاد شیرین
# ~~در آن روزی که شیرین یاداو کرد
# ~~حذر از ناله و فریاد او کرد
# ~~تن تنها به سوی بیستون شد
# ~~نمیدانم چه اندیشید و چون شد
# ~~خردمندی تأمل کن در اینکار
# ~~که چون شیرین نگاری شوخ و عیار
# ~~رود بیموجبی تنها به غاری
# ~~که ازدرها بود برجای ماری
# ~~2810 ms110 در آن ساعت که اسبش مردو اوماند
# ~~بزورش کوهکن بر دوش بنشاند
# ~~روا داری چنان تاقصرش آورد
# ~~که موئی برتن شیرین نیازرد
# ~~حکایت خسرو با شکر
# ~~دگر بار آن حکایتهای شکر
# ~~کلک بنهادنش از جفت دیگر
# ~~ممه شب باده خوردن پیش خسرو
# ~~بوقت حواب جفتی دادنش نو
# ~~شره دادن به سیمین ساق او را
# ~~به جفتی کردن از خود طاق اور
# ~~2815 چگوئی درحق شاهی که در بزم
# ~~نداند ساز بزم از آلت رزم
# ~~شکر جوید بطوع از کام ماری
# ~~گلستان ارم جوید ز حاری
# ~~دگر بنشستنش در بزم شبگیر
# ~~زدست شکرش آن خوردن شیر
# ~~چه حاجت بودسالی شیر خوردن
# ~~بسالی شیر خوردن بیشه کرون
# ~~در آن حالت بسالی خوردنغم
# ~~که تا بوی دهان او شود که
# ~~2820 برفتی آن به اندک مایه چیزی
# ~~کر اطریقل نمی بود از مو یوی
# ~~چه شه باشد که در فرمانروانی
# ~~دارد محرم راز تهای
# ~~25 PageV00P166
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_167.png)

# ~~1232
# ~~شکر گوید بدو بوی دهانش
# ~~نباشد محرم راز نهانش
# ~~که از بیت اللطف جوید معالج
# ~~سزا باشد بنقرس یا بفالج
# ~~نه خسرو کش طبیب حاذقی نیست
# ~~نه صبح است آنکه اوراصادقی نیست
# ~~خرابات کهن دارالشفا شد
# ~~2825 شکر لقمان آن کشور کشا شد
# ~~آنچه در باب شبدیز گفت
# ~~ببین چون کرد شرح اصل شبدیز
# ~~چه میگوئی زشکر یا ز پرویز
# ~~نه صالح بود کارد ناقه از سنگ
# ~~زسنگ آوردبیرون اسب شبرنگ
# ~~حدیث مادر شبدیز میکرد
# ~~در آن دم کو غم پرویز میخورد
# ~~ز سنگی مادیانی بار بگرفت
# ~~کهوقت گقن سنگی یار بکرفت
# ~~بود پیش خرد نزدیک کاری
# ~~2830 حدیث مادیان و سنگ و غاری
# ~~که آبستن شود از سنک در غار
# ~~نباشد مادیان رازین سخن عار
# ~~قضیب فحل را از سنک خواهد
# ~~که شهوت خران عنک خواهد
# ~~زهر نوعی سخن بندد بهم باز
# ~~کسی کو نظم شیرین را دهدساز
# ~~و لیکن راستش بر کون نبندد
# ~~زهر نوعی سخن گفتن پسندد
# ~~دروغی را بدینسان راست میکفت ms111
# ~~2835 چو سر خوش بود هرچ آن خواست میگفت
# ~~چه واجب بود او را راست گفتن
# ~~دروغی را کزاینسان خواست گفتن
# ~~در کلبه و دمنه آموختن بزرگ امبد شبرین را
# ~~که با شیرین کلیله دمنه پرداحت
# ~~بزرگ امیدر ادرزحمت انداخت
# ~~بود جزوی ز حکمتهای شیرین
# ~~ار ان غافل که حکمتهای پیشین
# ~~گلیله دمنهها از خود بسازد
# ~~به گاه حیله چون زن نقش بازد
# ~~گر مستی ر گفتن مرد ایشان
# ~~*دازنان را مدح کن در حوردایشان
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P167
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_168.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~بسان سنبل تر مشکموئی
# ~~برایشان بند چون گل خوبروئی
# ~~دو چشم شوخ و زلفین مشوش
# ~~الب شیرین و گفتار و رخ خوش
# ~~که برشیرین کنی حکمت مقرر
# ~~روا میداری ای مرد سخنور
# ~~ارسطوئی بسازی حکمت آموز
# ~~ازان کو الفیه خواند شب و روز
# ~~اکر خواهی که دانی حکمت زن
# ~~2845 فروخوان الفیه ای مرد پرفن
# ~~سخنهای دعاگو و نظامی
# ~~تامل کن ایا مرد کرامی
# ~~که شیرین راشکر خوردن زیان است
# ~~چنین گفت آنکه او شیرین زبان است
# ~~ر اغراض طبیبان باتصیی
# ~~اکر در حکمت یونان طبیبی
# ~~نظر داری بسوی حال مردم
# ~~شناسی نیک و بد احوال مردم
# ~~مشو سوءالمزاج ای مرد باهوش
# ~~2850 بقانون سواد شعر من کوش
# ~~بزر بنویسی آنج از من نیوشی
# ~~چو تشریحم بدانی حق نپوشی
# ~~دوای حال ایشان شکر آمد
# ~~مزاج دلبران سرد و تر آمد
# ~~شکر خوردن زیان آرد زنان ر
# ~~کجا شکر زیان دارد زنان را
# ~~که شکر خوردنش باشد زیانکار
# ~~نباشد آن بدانسان گرم در کار
# ~~چو پروانه شود جان زن ازتاب
# ~~دد28 چو بیند شمع مشتاقی پر از تاب
# ~~اکر زو روی برتاید درست است
# ~~ولی چون عاشقی بیند که سست است
# ~~در عذر آوردن او ازطرف نظامی
# ~~صراحی ی نوشن ند
# ~~ولیکن چون نظامی مست افتاد
# ~~بگویم با عزیران صورت حال
# ~~بخواهم عدر آن پیر کهنسال
# ~~در آن دم کو ز حسرو یاد میکرد
# ~~37
# ~~ضروری کار بر ms112 بنیاد مکره
# ~~2860 چو شیرینکاری حسرو همیگفت
# ~~نمیکرد التفاتی سوی فرهاد
# ~~در نا سقهآ شرین هی سق
# ~~که از شیرین بمردی بستدی داه PageV00P168
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_169.png)

# ~~12
# ~~که با اقبال خسرو حیف بودی
# ~~که فرهاد غریبی را ستودی
# ~~چو او دایم وطن در شهر خود کرد
# ~~غریبان را بموئی غم نمیخورد
# ~~من از رنج سفر بیچاره بودم
# ~~ز شهر خویشتن آواره بودم
# ~~2865 بشروان مانده بودم پای دربند
# ~~نهیار ومونس ونه خویش و پیوند
# ~~اثر کرده غریبی در دماغم
# ~~شده از مغز سر پیه چراغم
# ~~دلم بر حالت فرهاد میسوخت
# ~~چراغ مهر او زان رو برافروخت
# ~~قلم در وصف او خدمت بسر کرد
# ~~غم سر گشتهای سر کشتهای خورد
# ~~نظامی را یقین ما کمان بود
# ~~هر آنچ او را کمان مارا عیان بود
# ~~2870 نبود این عشقبازی پیشهآ او
# ~~بکفتن پی نبرد اندیشهآ او
# ~~یکی نگرفته هر کز می بدستان
# ~~چه داند شرح دادن حال مستان
# ~~صفای می ز می بر دست بشنو
# ~~سرود مست را از مست بشنو
# ~~یقین دارم که وقت عشقبازی
# ~~نورزیده است این عشق مجازی
# ~~نه مرد نقشیند مانوی بود
# ~~ازان صورت که مرد معنوی بود
# ~~2875هر آن کورا خرد سازد حکیمی
# ~~بود در عاشقی مرد سلیمی
# ~~کسی کورا خرد دستور باشد
# ~~یقین کز عشقبازی دور باشد
# ~~طریق عاشقی زانسان نموده است
# ~~که پنداری مکر عاشق نبوده است
# ~~زبانش داده دل سستی سخن را
# ~~بنرمی کرده یکسان مرد و زن را
# ~~ازان ناخوش شده وقت خوش عشق
# ~~بیکره سرد گشته آتش عشق
# ~~م288یگفتن رسم مردی برده از مرد
# ~~چو پیران کرده شاهد بازی سرد
# ~~چو ما صورتنگاری پیشه داریم
# ~~ز صورت دایما اندیشه داریم
# ~~بدان ایدوست هرصنعت که خواهی
# ~~چو استادش نداند کس کماهی
# ~~کسی داند مزاج دلیر مست
# ~~که با ایشان بود پیوسته همدست
# ~~آین آفسانه را ورزیده بودم
# ~~فرماد و کلستان
# ~~مزاج نازکان را دیده بودم PageV00P169
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_170.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~2884 بسی دیدم بتان ms113 قحبه مستور
# ~~بمستوری میان خلق مشهور
# ~~در آن مستوری وعفت که بودند
# ~~چه دستانها که هر دم مینمودند
# ~~کدامین راز را شاید گشادن
# ~~کدامین را توانم نظم دادن
# ~~حکایت شاعر با مستوره
# ~~مرا وقتی ز یاری بود سرخوش
# ~~چو زلفش بود می دایم مشوش
# ~~چو طره بودمی زو دل شکسته
# ~~پریشان بر سر آتش
# ~~قشسته
# ~~2890 دلم چون کیسویش آشفته سربود
# ~~کهی بر کوه و کاهی بر کمر بود
# ~~چو خال روی آن ماه شب افروز
# ~~دلم پرتاب بود از مهر دلسوز
# ~~ز بالایش که آن سرو روان بود
# ~~چو بالایش سرم بر آسمان بود
# ~~ز چشمش دایمم دل بود بیمار
# ~~از لعلش دیدهام دایم کهر بار
# ~~بر او آنادیده شیدا کشته بودم
# ~~میان خلق رسوا کشته بودم
# ~~2895 که آن نور دوچشمم3 نازنین بود
# ~~چو طفل2 دیدهام خلوت نشین بود
# ~~نمیکردی گذر برچشم او خواب
# ~~فکندی دایما سجاده بر آب
# ~~نه چشم مردمش دیدار دیدی
# ~~نه گوش خلق آوازش شنیدی
# ~~رخ زیبا بمردم کرچه ننمود
# ~~خیالش دایما در دیده میبود
# ~~براوا خلق جهان نادیده عاشق
# ~~ز مهرش عالمی چون صیح صادق
# ~~2900 بسی دل تنگ از تنگ دهانش
# ~~بسی تن موی از موی میانش
# ~~بخوبی مثل او کس نه در آفاق
# ~~چو خورشید فلک در نیکوئی طاق
# ~~چو دولت جاننوازی دلبذیری
# ~~وقت پایمردی دستکیری
# ~~36
# ~~
# ~~هکل   ال
# ~~و
# ~~2905 چو شد معلوم با حسش عبادت
# ~~عبادتخانه را در بسته بودی
# ~~به دربستن نهفتی مشگ رایوی
# ~~شد PageV00P170
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_171.png)

# ~~130
# ~~اکر چه دیدهام رویش ندیدی
# ~~مشام جان نسیمش میشنیدی
# ~~نکردی عشق او از من جدائی
# ~~نهادی در دلم مهر خدائی
# ~~بدل گفتم مکردان سر ازین در
# ~~بنه بر در کهش بر آستان سر
# ~~مکن زنهار میل ناف آهو
# ~~(29 بنه آبینهآ جان برسر دست
# ~~ز ناف آهوی چین بس بود بو
# ~~مجلا کن بصدق آئینهآ جان
# ~~بدین آئینه هم نقشی توان بست
# ~~مکر عکسی توان دیدن ز جانان
# ~~چو این ms114 اندیشه کردم بادل خویش
# ~~گرفتم راه خلوتخانه در پیش
# ~~بر آن در باسگان خویشی کرفتم
# ~~بخدمت از همه پیشی کرفتم
# ~~نهادم حلقه سان بردر کهش سر
# ~~شدم چون حلقه سر کردان بر آندر
# ~~2915 بر آن در بودمی در گاه وبیکاه
# ~~همیشه چشم بردر کوش برراه
# ~~مگر بیند دوچشمم آشنائی
# ~~دو کوشم بشنود بانگدرائی
# ~~چنین روشن بود اهل کرم را
# ~~که باشد حرمتی صید حرم را
# ~~ز غن را باغبان از باغ راند
# ~~ولیکن بلبل اندر باغ خواند
# ~~ز بس نالیدن و فریاد و زاری
# ~~2920 چو دولت بیشم آمد نیکخواهی
# ~~ز بس بیخوابی شبهای تاری
# ~~که بودش در عبادتخانه راهی
# ~~چو اشک سرخ و روی زردمن دید
# ~~حدیث سوزنا کم نیز بشنید
# ~~چو شمعش روشنائی دید بامن
# ~~نشان آشنائی دید بامن
# ~~چوشمع از آتش مهرم دلش سوخت
# ~~چو ماه از تایش مهرم برافروخت
# ~~بنور مهر ماه آشنائی
# ~~ز خلوتخانه دیدم روشنائی
# ~~2925چو نور معرفت بگشود چشمم
# ~~بعارف روی جان بنمود خشمم
# ~~ر نور آفتاب مجلس افروز
# ~~شبم شد روز و روزم کشت نوروز
# ~~بود بیشک ز توفیق الهی
# ~~که در ویشی رسد ناکه به شاهی
# ~~ور خلوتسرا دیدم گشاده
# ~~امیری را به خلوت بار داده
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P171
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_172.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~به خلوت خسرو خوبان نشسته
# ~~در خلوت بروی خلق بسته
# ~~2930 بت خلوت نشین بنشسته تنها
# ~~من دلسوز و شمعی بر سریا
# ~~نمود از طلعت خود جام جم را
# ~~در او دیدم کلستان ارم را
# ~~کلستانی که برسرو روان بود
# ~~نمود او بهشت جاودان بود
# ~~دهانش غنچهآ کلزار مینو
# ~~رخحش کلیرهآ بیخار مینو
# ~~چو باغ نو بهاری خوبچهری
# ~~چو ایام بهاری گرم مهری
# ~~2935 دلاشوبی چو عشق عاشقانش
# ~~جکر سوزی چو مهر صادقانش
# ~~سمنبر سروقدی لاله رنگی
# ~~نگارین دلفریبی شوخ و شتکی
# ~~چو کل پیراهن والاش دربر
# ~~چو نر کس تاج بیهمتاش برسر
# ~~هر آن نقشی که در خلوت بدیدم
# ~~نبود آن نقش کز بیرون شنیدم ms115
# ~~عفیفه آنکه میگفتند آن نه
# ~~ز تسبیح وزسجاده نشان نه
# ~~2940 نشسته برسر زربفت سرمست
# ~~بجای سبحه جام باده در دست
# ~~صراحی چون ندیمان در تقلقل
# ~~قدح را کوش با او در تامل
# ~~برای خودز خود مجلس نهاده
# ~~درشادی ز خود برخود گشاده
# ~~هم او مرغ وهم او دانه هم او دام
# ~~هم او ساقی هم اوبادههم اوجام
# ~~ز روی مرحمت درمن نظر کرد
# ~~نظر بر اشک سیم ورویزر کرد
# ~~2965 چو چشم خویش بیمار خودم دید
# ~~چو زلف خود هوادار خودم وید
# ~~من آشفته را درپیش خود خواند
# ~~بسان زلف خود در پیش بنشاند
# ~~چو روحم مردهآ راح کهن دید
# ~~ز می بازم حیات تو ببخشید
# ~~لبالب جام پرصها بمن داد
# ~~چو شد جام از کف دلدار نوشم
# ~~چو کاسم بود بالعلش نیازی
# ~~چو کوره بش او بردم نماری
# ~~31
# ~~بیادش نوش کردم بادل شاد
# ~~2950 بسان جام آن دلدار سرمست
# ~~بدست آمد ولی من رفتم ازدست
# ~~صراحی وار خون آمد بجوش PageV00P172
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_173.png)

# ~~132
# ~~نمازی کو بود زینسان نیازی
# ~~بود پیش پریرویان نمازی
# ~~در آن حضرت قبول آمد نمازم
# ~~قبول آمد نماز پرنیازم
# ~~از آن لب چون قدح کامم بر آمد
# ~~به می چون جام می نامم بر آمد
# ~~2955 نوائی یافتم در بینوائی
# ~~برستم از غم زهد ریائی
# ~~شد آن زهد ریائی سود مندم
# ~~برستم زانچه بودی پای بندم
# ~~نظر بر صورت حالم کشودم
# ~~همان بودم همان بودم که بودم
# ~~برو ای عارف و دعوی رها کن
# ~~سوی صورت کرامعنی رها کن
# ~~سخن درصورت ظاهر توان کفت
# ~~که در معنی نمیشاید گهر سفت
# ~~2960 نبودی در چنین صورت اساسی
# ~~اکر دانستمی معنی شناسی
# ~~هنر پرور درین عالم بسی نیست
# ~~نمیدانم کسی یاخود کسی نیست
# ~~و کر هستند بینام ونشانند
# ~~ز چشم خلق چون عنقا نهانند
# ~~که در ایام ما اصحاب دعوی
# ~~تفوق داشت برارباب معنی
# ~~سلیمان سیرتان را گشته پی کم
# ~~جهان یکسر کرفته دیو مردم
# ~~2965 ms116 ممیز را زبان در بند کرده
# ~~بنادانی دلش خرسند کرده
# ~~فصیحان را زبان کند از عبارت
# ~~ز دیدن بسته چشم اهل بصارت
# ~~بجای جوهری اعمی نشسته
# ~~به خر مهره درشاهی شکسته
# ~~شیه برتاج شاهان و گهرنه
# ~~مس اندوده رو باقدر و زر نه
# ~~چرا اهل معانی بی وقارند
# ~~لطیفانی چوگل درچشم خارند
# ~~2970 فلک را دیده عارف سفله بین است
# ~~مخور غم عادت گردون چنین است
# ~~رفتن برسر حکایت
# ~~دل من تختهآ خلوت غلط خواند
# ~~چودر خلوت شدم زهد از برون ماند
# ~~به زهد آنکه میبردم گمانی
# ~~نبود از زهد پیش اونشانی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P173
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_174.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~برای مصلحت تنها نشستی
# ~~در خلوت بروی حلق بستی
# ~~شنودم پیش او در کنج محراب
# ~~بودیک مشت پشت و کوزه آب
# ~~2975 نبودش برسر کف خردهآ پشت
# ~~که یشت نخجوانی داشت درمشت
# ~~همی بودش بجای کوزهآ آب
# ~~صراحیهای چینی پرمی نتاب
# ~~نظر کردم در آن خلوت سراسر
# ~~ز ده جا بود در خلوتسرا در
# ~~کسی کو برد مارا پیش آن ماه
# ~~به درهای حرم او داشتی راه
# ~~حرم بسیار محرم آن یکی بود
# ~~فراوان در ولی دربان یکی بود
# ~~2980 نبودی آنک بریک جای بودی
# ~~بهر درساعتی بریای بودی
# ~~بر آن بودم که سر آن بدانم
# ~~حدیث هردر از دربان بدانم
# ~~در آن چشم خرد بینور دیدم
# ~~خرد را میل نادانی کشیدم
# ~~چنان خود را بنادانی نهادم
# ~~که مشگلهای آن در بر کشادم
# ~~ز آغاز حکایت تا نهایت
# ~~ز دربان باز دانستم بغایت
# ~~2985 از این یک خانه درده خانه رفتم
# ~~نهان از خویشو از بیگانه رفتم
# ~~بکویم عادت و رسم عفیفه
# ~~حریفی باحریفان از حریفه
# ~~چو با یاری بخلوت عیش کردی
# ~~غم کار عزیزی نیز خوردی
# ~~بر آن درهاهمان محرم نشستی
# ~~دری بگشادی و دیکر بیسی
# ~~برون در دوکس بودند محرم
# ~~ز جان با محرمان حانه همدم
# ~~2990 بدان تا چون عزیزی بردر آید
# ~~باستادی در ایشان کشاید
# ~~عفیفه ms117 کر کسی خواهد که خواند
# ~~یکی آنجا رود دیگر بماند
# ~~وگر ناکاه یاری آید از راه
# ~~بود بردر کسی از حال آگاه
# ~~که نتواند بچستی در کشادن
# ~~در خلوت برویش بر گشادن
# ~~مرین هردو مطیع دایه بودند
# ~~همش خویش وهمش ممسایه بودند
# ~~995از بیرون گر کسی ناکه زدی در
# ~~حریفش دایه بردی جای دگر
# ~~33 PageV00P174
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_175.png)

# ~~133
# ~~در یک خلوت دیکر کشودی
# ~~که آنجا نیز این اسباب بودی
# ~~چو این کس را چنین درخانه کردی
# ~~غم آن را که بردربود خوردی
# ~~شدی هردم در دیگر کشودی
# ~~به هر در خانهآ نقشی نمودی
# ~~شکرلب بایکی چون عیش راندی
# ~~برفتی دایه را پیشش نشاندی
# ~~م300 بخلوتخانهآ دیگر شدی مست
# ~~کهی زین دست بودی کاهزان دست
# ~~ملازم حجرهها پر مرد کردی
# ~~درین برد و در آن آورد بودی
# ~~سر آمد بود در عالم به دستان
# ~~به دستانی که واگفتن بداست آن
# ~~در صفت عنمت عقبفه
# ~~ز شاهد بازی ارنامی شنیدی
# ~~نکردی خواب تاسیرش ندیدی
# ~~همه عمر او بدین منوال بودی
# ~~بچندین جا برایشان حال بودی
# ~~3005 بجائی کوش را بردرنهادی
# ~~بجائی چشم برمنظر نهادی
# ~~بجائی دیده در دزدیده دیدن
# ~~بجائی گوش در پنهان شنیدن
# ~~فکنده این یکی را برسر خاک
# ~~برای آن یکی استاده چالاک
# ~~ز شوق بیدلی جان در پریدن
# ~~ز مهر صادقی دل3 در طییدن
# ~~برای این نکرده خانه جاروب
# ~~برای آن فکندی3 بستری حوب
# ~~3010 به پیش آن یکی قاید دویده
# ~~ز پیش این یکی قاصد رسیده
# ~~بجائی عدر خواهی ساز کرده
# ~~بجائی عشوهها آغاز کرده
# ~~برای توشهآ آن نان بزنبیل
# ~~برای این یکی در کار غربیل
# ~~زدست آن یکی جامه دریده
# ~~برای این یکی جامه بریده
# ~~یکی را از کرم دستار داده
# ~~یکی را بند از شلوار داده
# ~~015* برای مستی این جام دردست
# ~~ز بهر آن یکی افتاده سرمست
# ~~برای این نهاده آب درمی
# ~~برای آن قرنفل بوده برمی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P175
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_176.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~برای ms118 آن یکی نعلش در آتش
# ~~برای این چو زلف خود مشوش
# ~~یکی از بیدلان موقوف بر در
# ~~یکی از عاشقان سرمست در بر
# ~~بچندین جاش بودی دیگ در جوش
# ~~زچندین دست کردی باده را نوش
# ~~یکی را راحت الحلقوم دادی
# ~~20عزیزی را پلاوی بر نهادی
# ~~بجائی بورقی را ماست کرده
# ~~بجائی زیره3 بائی راست کرده
# ~~بجائی دوغبائی1 نیز در کار
# ~~بجائی قلیهآ کنجشک بر بار
# ~~عم روز قیامت داشت این بود
# ~~سلیمی کو سلامت داشت این بود
# ~~کهی ترس از برادرگاه شوهر
# ~~کهی بیم از پدر کاهی ز مادر
# ~~غم ناموس و نامش از همه بیش
# ~~3025غم بیگانهاش بود و غم خویش
# ~~ستیره صالحه معصومه این بود
# ~~چنین کس را چو وادیدم چنین بود
# ~~کلمهای چند در عفت شبرین
# ~~برای دلبری هردم به ینگی
# ~~چو شیرین دلفریبی شوخ و شنکی
# ~~انه ترس آتش و نه بیم دوده
# ~~پدر مرده برادر ود نبوده
# ~~بت کفتار خوئی کهنه گرکی
# ~~مربی چون مهین بانو بزرکی
# ~~بکیتی نیک و بد بسیار دیده
# ~~م. م مصاحب دلبران کار دیده
# ~~چوگل دامان خود را دیده خونین
# ~~از ایشان هر که بکشوده جهانبین
# ~~زجام حسن حودچون غنجه سرمست
# ~~چو لاله هر یکی را جام در دست
# ~~چو گل یک یک زدم حوردن شکفته
# ~~چو نر کس مست در کلزار حفته
# ~~بسی چون شاخ کل افتاده برهم
# ~~چه چیز این درزیان دوزند اور
# ~~335چنین یاران چه آموزند او ر
# ~~125
# ~~طبقهای کل تر سوده دره PageV00P176
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_177.png)

# ~~13
# ~~در درستی قول نظامی
# ~~گرفتم آنچنان کان پیرانگاشت
# ~~طمع در وی نمیکردی بمستی
# ~~که خسرو خاطرشیرین نکهداشت
# ~~شنیدی این سخن این نیز بشنو
# ~~که بد میبود در آتش پرستی
# ~~نمیگویم که هستم راست کفتار
# ~~نکو باشد شنیدن قصهآ نو
# ~~0*در اثنای سخن کوید نظامی
# ~~ولی زو راستتر کویم به بسیار
# ~~از کوهر سفتن استادی هراسد
# ~~حدیثی چون در شیرین گرامی
# ~~که قیمت مندی کوهر شناسد)
# ~~(نبینی وقت سفتن مرد حکاک ms119
# ~~به شاکردان دهد در خطرناک)
# ~~چو شیرین کوهری بس قیمتی بود
# ~~بیفتاد آن کهر در دست فرهاد
# ~~کسی دستی نیارستی بدو سود
# ~~*، مچو ناید وقت کار از شیر شیری
# ~~چنان سفتش که حیران ماند استاد
# ~~مکو این کرد مرد آن کرد نامرد
# ~~در آید گاو کوهی را دلیری
# ~~بسا عاقل که مرد از بینوائی
# ~~غذاها را به قسمت میتوان خورد
# ~~چوفرهاد از دلیری راه خود رفت
# ~~بسا جاهل که دید او پادشائی
# ~~سخن برعکس آن مشهور کردند
# ~~بنادانی در ناسفته را ببیفت
# ~~305چو عارف قصهآ فرهاد را خواند
# ~~خرد را زین حکایت دور کردند
# ~~ز دفتر قصهآ فرهاد را دید
# ~~کهر از نظم شیرین بروی افشاند
# ~~نخستین آزمایش کرد در جنگ
# ~~چو فرهادش رک مردی بجنبید
# ~~بسان تیشهآ فرهاد با سنگ
# ~~نینداری که جنگ ناسزا کرد
# ~~بنوک کلک با کافر غزا کرد
# ~~در صفت حال خسرویرویز
# ~~حین زارباب دین دارم روایت
# ~~که خسرو بود شاهی بیکفایت
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P177
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_178.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~به میل آتشین چشم پدر سوحت
# ~~دن30 نخستین کاذر برزین برافروخت
# ~~پدر را بر خلاف دین او کشت
# ~~نهاد از نو اساس دین زردشت
# ~~سخن کان گفتنی نبود چه کگویم
# ~~رهی کان رفتنی نبود چه پویم
# ~~ز قدرش دم زنم یا از سعادت
# ~~ز رسمش باز کویم یا ز عادت
# ~~بدرد نامهآ بیغمیری را
# ~~سعادت آنکه روز داوری را
# ~~ز قدرش آنک زن سازد شکرر
# ~~3060 ز دینش آنک خون ریزد پدر را
# ~~ببرد خویش را از خویش و پیوند
# ~~کفایت آنکه بهر قحبهای چند
# ~~کهی در ارمن و که در صفاهان
# ~~رود سر کشته در کوه و بیابان
# ~~بکیرد تخت او بهرام چوبین
# ~~فرو آید زتخت از بهر شیرین
# ~~برتبت سایهآ پرورد گارند
# ~~شهان یکسر مدار روز کارند
# ~~که نبود بر سر تختش وقاری
# ~~3065اکر برتخت بینی تاجداری
# ~~مه اقبال او بی نور باشد
# ~~سعادت از در او دور باشد
# ~~که دارد در سخن راه ms120 امامی
# ~~عجب میمانم از کار نظامی
# ~~فقاع از شکر و شیرین کشاید
# ~~پس از چندین چله کبری ستاید
# ~~نبینی همچو فردوسی سخگوی
# ~~پادشاهان جهانجوی
# ~~ز بهر
# ~~شهان را پادشاهی کردن آموحت
# ~~3070 بنور رای کز شهنامه افروحت
# ~~که و بیگاه غیر از شاهنامه
# ~~مخوان در پیش شاهان زمانه
# ~~بدین گفتار به از هرچه کوئی
# ~~اگر در پیش شاهان قرب جوئی
# ~~تامل کن در او صع الهی
# ~~ز بزم و رزم وعدل و بدل شاهی
# ~~ز نرمی دم زدن کار زنان است
# ~~نشان مرد پردل در زیان است
# ~~ز مردان سست گفتاری بود سرد
# ~~3075 به گفتن مرد پیدا شد ز نامرد
# ~~37 PageV00P178
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_179.png)

# ~~138
# ~~آخاز داستان فرهاد و شیرین
# ~~در آن مدت که فرهاد آن الم دید
# ~~ز آسیب کلستان درد و غم دید
# ~~مهین بانو ببردع بود آن دم
# ~~کلستان را ببردع داشت ماتم
# ~~بهنگامی که آمد سوی ابخاز
# ~~بسوک کلستان برداشت آواز
# ~~عزا را تازه کرد از مهربانی
# ~~که بودش با کلستان مهر جانی
# ~~مده*ابشد پیش زن استاد و استاد
# ~~وز آنجا رفت غمگین سوی فرهاد
# ~~بزر کان و مهین بانو و شیرین
# ~~روان کشتند سوی خسرو چین
# ~~به دلجوئی سوی فرهاد رفتند
# ~~به غمخواری به درد آباد رفتند
# ~~ز ره رفتند در دیر مستان
# ~~نظر کردند بر قبر کلستان
# ~~مزار سرو سیم اندام دیدند
# ~~خروش و ناله بر گردون کشیدند
# ~~3085مزاری در زر و دیبا کشیده
# ~~بکردش لولوی لالا کشیده
# ~~مرصع جامهای چین و ما چین
# ~~فروچیده کلستان را ببالین
# ~~ز سوز مجمر و شمع معنبر
# ~~سراسر دیر از نکهت معطر
# ~~نشسته برسر حاک نکارین
# ~~چو شمع سوخته شهزادهآ چین
# ~~سیه پوشیده کار از آب رفته
# ~~چو زلف یار خود در تاب رفته
# ~~309 چو لاله دیده پر خون سوخته دل
# ~~ز خون دیده کرده خاک را کل
# ~~بنفشه وار سر در پیش و غمناک
# ~~کبودی در برو بنشسته بر حاک
# ~~به بالینش نشسته همچوگردی
# ~~فتاده ms121 خوار چون پژمرده وردی
# ~~بر آن بالین سرش همخوایهآ درد
# ~~شده از غم گل سرخش گل زرد
# ~~چو نر کس دیدهاش بر قبر دلدار
# ~~شکسته پشت وسر در پیش وبیمار
# ~~39سان عنچه لب از حنده بسته
# ~~بصد پاره دلی از درد خسته
# ~~دل آرام و از دیده شده حواب
# ~~دلش پر آتش و دیده پر از آب
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P179
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_180.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~زمان گفتن و
# ~~گاه شنیدن
# ~~چوسیسنبرکر وچون سوسن الکن
# ~~بزر کان رسم دلداری نمودند
# ~~بسی بر خاک او زاری نمودند
# ~~نرنجانید شیرین خاطر خویش
# ~~که با فرهاد میلی داشت از پیش
# ~~3100 از ایامی که فرهاد آمد از چین
# ~~تعلق داشت با فرهاد شیرین
# ~~ولی چون با کلستان عقد میبست
# ~~زمانه اختیارش برد از دست
# ~~در آن ماتم بزیر چشم دیدش
# ~~چوزلف آشفته سربا خود کشیدش
# ~~بیرسش عشوه رنکی مینمودی
# ~~بدستان دل ز دستش میربودی
# ~~در آن پرسش نهان بنمود شیرین
# ~~که دارد میل دل با حسرو چین
# ~~د0 31شهنشه را نبود آن سوز درسر
# ~~که در سوک گلستان بود مضطر
# ~~چه پروایش بروی مهر و مه بود
# ~~بچشمش روزهمچون شب سیه بود
# ~~به چشمش تیره بودی1 جام جمشید
# ~~سیه بودی به چشمش روی خورشید
# ~~مهین بانو دمی با او بسر برد
# ~~برون رفت از در و او را بدر برد
# ~~بصد دستان بصد نیرنک و افسون
# ~~شه چین را زدیر آورد بیرون
# ~~3110 به دلجوئی بسی دل داد اورا
# ~~غم یکسال برد از یاد او ر
# ~~ز دیرش برد سوی حانهآ خویش
# ~~می و اسباب می آورد در پیش
# ~~قدح پرکرد و آمد پیش فرهاد
# ~~بتلخی بادهآ گلگون بدو داد
# ~~نه سرپیچیدن از فرمان توانست1
# ~~نه می خوردن پس ازجانان توانست
# ~~در آن اندیشه حیران ماند برجای
# ~~مهین بانو ستاده بر سر پای
# ~~3115 خجل شد کرد از بانو سخن کوش
# ~~ردست او بشادی کرد می نوش
# ~~ز مهر او بدست حسرو چین
# ~~لبالب ms122 جام دیگر داد شیرین
# ~~چو شیرین شیشهاش بنهاد بردست
# ~~به شیشه توبهآ چون کوه بشکست
# ~~کسی کو معتکف میبود در دیر
# ~~نمیکردی برون از دیر خود سیر
# ~~ز دیرش باز در بازار آورد
# ~~* اندک اندکش در کار آوره
# ~~26 PageV00P180
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_181.png)

# ~~3120 بشوخی ناز بی آندازه میکرد
# ~~شد از کفتارشیرین مست ومدهوش
# ~~دلش را ز خم پیشین تازه میکرد
# ~~ز جام عشق شیرین کشت سرمست
# ~~هماندم کرد رهبان را فراموش
# ~~مهین بانو زجای خویش برخاست
# ~~بیا برخاست یعنی رفتم از دست
# ~~بروی حسرو چین جام نوشید
# ~~ببالای خود آن مجلس بیاراست
# ~~3125 دگر باره ز روی مهر و شفقت
# ~~بتشریفش ز سر تا پا بپوشید
# ~~ز پیش شاه سوی خانه رفتند
# ~~به شاور و به مقبل داد خلعت
# ~~دکرروزش به بزم خاص خواندند
# ~~بسر مستی سوی کاشانه رفتند
# ~~غم دل داشت از ایام حاصل
# ~~دکر بارش به میخوردن نشاندند
# ~~بجای راهیان عیسوی دین
# ~~به می خوردن غمش بردند از دل
# ~~3130 بجای زهد کردن عیش کردند
# ~~مهین بانو مصاحب گشت وشیرین
# ~~مغانه جامه را از تن بکندند
# ~~بجای غم می کلرنک خوردند
# ~~دگر در خرقهآ پارینه رفتند
# ~~راز در مبان نهادت شیرین با شاور
# ~~بیا بشنو حکایتهای شیرین
# ~~نواست این کفتها مشدار بشنو
# ~~ز من بشنو روایتهای شیرین
# ~~شنودی آنک آن پیر سخن ساز
# ~~نکو باشد شنیدن قصهآ نو
# ~~3135 مهین بانو شد از دیدار او شاد
# ~~ز قصر آورد شیرین را به ابخاز
# ~~به بخشش دست و دل بگشاد اورا
# ~~کلید گنج شاهی را بدو داد
# ~~نه من میگویم آحرکاین چنین بود
# ~~به خود کامی اجازت داد او را
# ~~"زملک و خسروی و کنج شاهی
# ~~همین معنی نظامی نیز فرمود
# ~~غم کردون دون پرور نمیخورد
# ~~فداکردش که میکن هرچه خواهی)
# ~~313 نبودی یکزمان
# ~~هر آن کاریکه جانش خواست میکرد
# ~~بی کامرانی
# ~~همی کردی به عشرت زند گانی
# ~~15
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P181
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_182.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~به مهرجان شیرین ms123 دل در او بست
# ~~به میخوردن چو با فرهاد بنشست
# ~~نهان میخواست با او میگساری
# ~~ز روی مهر و عین دوستداری
# ~~درصقت شراب خورن فرهاد
# ~~حریفان را رعایت نیک کردی
# ~~به مجلس شاه چین مینیک خوردی
# ~~جواب او به نیکی باز دادی
# ~~به بدمستی کسی گر1 لب کشادی
# ~~نکردی با کسی کستاخ روئی
# ~~3145 نکردی در سخن بسیار گوئی
# ~~دماغ خویش را با هوش میداشت
# ~~بسرمستی ادبرا3 کوش میداشت
# ~~به مهرویان نکو دادی نهان دم
# ~~در آن حالت در آن مستی در آنوم
# ~~گشاده روی و لب خندان نشستی
# ~~زمانی از تبسم لب نبستی
# ~~بگفت ای جان غمگین از تو دلشاد
# ~~نکارین راز بر شاور بکشاد
# ~~ز ما چیزی که میباید ندیدی
# ~~3150 برای ما بسی زحمت کشیدی
# ~~نمی شاید دگر آن شیشه را بست
# ~~دلم از خسرو پرویز بشکست
# ~~وزان دلسوز دلداری نیاید
# ~~از ان پیمان شکن یاری نیاید
# ~~شد آن بازار کرم مهر سردم
# ~~چو عشق سرد او رایاد کردم
# ~~زمهر او تن آسانی ندیدم
# ~~بسی در عشق او سختی کشیدم
# ~~زسر جوش حم اوکاس دردی
# ~~315 بتلخی خوردهام در وقت خردی
# ~~هنوزم تلخی آن جام باقی است
# ~~هنوزم در خیال آن جام ساقی است
# ~~کنون بشنو حدیث من سراسر
# ~~دمی بهر دل غمخوار غم حور
# ~~هوایش در سرم افتاد از باد
# ~~دلم در آتش است از مهر فرهاد
# ~~که بینم شاه چین را بی سرحر
# ~~چنان کن که که ای دلدار غمخور
# ~~نهان از مردم حشمش ببن
# ~~3160دمی با مردم چشمم نشینم
# ~~چو صبح از مهر دل یک دم برآره
# ~~بخلوت صحبتی با او بدارم
# ~~5 PageV00P182
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_183.png)

# ~~152
# ~~بکن جقدی که مینوشیم با هم
# ~~بجان در دوستی کوشیم باهم
# ~~زمهر دل به شیرین کفت شاور
# ~~که ای چشم بدان ازروی تو دور
# ~~شود نا گفتنی بهر تو گفته
# ~~بشرط آنک سر ماند نهفته
# ~~د316 مباد آگه شود زین کار پرویز
# ~~بخون ماکند شمشیر کین تیز
# ~~دمار ms124 از خطهآ ارمن بر آرد
# ~~چنان سازد که چون آید سر آرد
# ~~تقبل کرد این معنی ز شاور
# ~~که باشد سر این کفتار مستور
# ~~وزان پس بدرهآ زرداد او را
# ~~به بخشش کرد از غم شاد او را
# ~~آمدن شاور به قبادة1 پیش فرهاد
# ~~برون آمد روان شد پیش فرهاد
# ~~حدیث سیمتن افکند بنیاد
# ~~3170ز بانش کوهر ناسفته را سفت
# ~~بشیرینی غم شیرین بدو کفت
# ~~شکر بارید از گفتار شیرین
# ~~به آئینی که نه دل ماند و نه دین
# ~~ز شادی بیدل و دین کشت فرهاد
# ~~غم کردون دون بکذاشت از یاد
# ~~دلش در بر چو طوطی میزدی پر
# ~~همی کردی هوای تنگ شکر
# ~~چو گفتار پری آمد به گوشش
# ~~ز کفتار پری شد صبر و هوشش
# ~~3175 سخن پرداز اورا بیسکون دید
# ~~بدست غم کرفتار و زبون دید
# ~~به دلجوئی غمش از دل برون برد
# ~~بیکدم از پریداری جنون برد
# ~~بگفتش پای برجادارو خوش باش
# ~~مکن سر درون خویش را فاش
# ~~که امشب خواهمت زینجای بردن
# ~~به مهر دل به دلدارت سپردن
# ~~بشرط آنک چون خواند ترا پیش
# ~~نهانداری ز جان راز دل خویش
# ~~218زمردی راز دل منمای با کس
# ~~ترا هم راز و هم کفتار او بس
# ~~به عقلش از بد بدگو نکهدار
# ~~بدانائی مزاج او نگهدار
# ~~که او شوخ است دل بر حاندارد
# ~~ر مغروری بخود پروا ندارد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P183
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_184.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~مشو از مهربی حدی بدو تیز
# ~~مباد آگه شود زین حال پرویز
# ~~به خونریزی نپرسد این و آن را
# ~~پی شیرین بسوزاند جهان را
# ~~3185 بزیر چشم بین او را نهانی
# ~~نگویم چون بدان آئین که دانی
# ~~طلب کردن شبرین شاوررا
# ~~در این بودند کامد ماهروئی
# ~~ز نزدیکان شیرین مشکموئی
# ~~بر شاور آمد کفت بخرام
# ~~که میخواند ترا سرو کلندام
# ~~ز بهر تواست بر در منتظر شاه
# ~~قدح بر دست دارد چشم بر راه
# ~~روان شد دلبر و شاور با او ms125
# ~~همی شد دوزخی و حور با او
# ~~3190 فسونگر کرد افسونی3 سر آغاز
# ~~بریرخ با فسونگر گشت دمساز
# ~~نظر بر جانب شاور میکرد
# ~~به عیاری دم شاور میخورد
# ~~ببوسه شکر لبها چشیدند
# ~~به دم دادن سوی شیرین رسیدند
# ~~چو شیرین همدم دمساز را دید
# ~~بت غمخوار غمپرداز را دید
# ~~نهانش کفت کای نور جهان بین
# ~~حضورت شادی دلهای غمگین
# ~~3195 سر میخوار کان داریم امشب
# ~~غم آوارکان داریم امشب
# ~~نوازش کن غریب شهر ما را
# ~~ببرج ما فرو آور هما را
# ~~چو گل در مجلس ما خندهرو باش
# ~~زروی پر دلی همچون سبو باش
# ~~یک امشب باش شمع مجلس افروز
# ~~بخدمت بر سر پا باش تا روز
# ~~چو نقل مجلس ما باشه چین
# ~~دهان شیرین کن از گفتار شیرین
# ~~3200 برو حدمت رسان اورا ز چاکر
# ~~چو شب آید بیا او را بیاور
# ~~بردن شاور فرهاد را به مجلس شیرین
# ~~بخدمت سر فرو آورد شاور
# ~~روان شد پیش زیب آل فعفور
# ~~5 PageV00P184
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_185.png)

# ~~152
# ~~ز بزم شاه ارمن شاد آمد
# ~~درشیرین که آن شیرین سخن سفت
# ~~بدان شادی سوی فرهاد آمد
# ~~یکایک آنهمه در های شیرین
# ~~یکایک را بگوش شاه چین گفت
# ~~3205 شنید آن قصهآ جانبخش دلخواه
# ~~رسانیدش بگوش خسرو چین
# ~~همه روز انتظار تیره شب کرد
# ~~بجوش آمد از آن آتش دل شاه
# ~~نباشد روز را آن استقامت
# ~~روانش زانتظار آهنگ لب کرد
# ~~اکرچه جان شیرین برلب آورد
# ~~درازی داشت چون روز قیامت
# ~~زچین عنقا به مغرب کرد پرواز
# ~~هم آخر آنچنان روزی به شب برد
# ~~3210 سپاه زاغ برچین تاخت آورد
# ~~به مغرب شد نهان از دیدهآ باز
# ~~مهندس پیشرو درپی شه چین
# ~~بیک حمله ز مغرب تاختن برد
# ~~فاده در پی شاور تنها
# ~~روان کشتند سوی بزم شیرین
# ~~نهان میرفت با فرهاد شاور
# ~~دلش از بس طپیدن رفته از جا
# ~~چو دزدان از ره ویرانه رفتند
# ~~ز بیم چشم بد از چشم بد دور
# ~~3215 ms126 نهانی در شبستان رفت فرهاد
# ~~بدزدی عاقبت در خانه رفتند
# ~~چو شیرین را برابر دید بر تخت
# ~~روان شد پیش تخت سرو آزاد
# ~~ز اختر طالع فیروز میدید
# ~~فروزان کشته از وی اختر بخت
# ~~بخدمت روی دل بر حاک بنهاد
# ~~شب اندوه خود را روز میدید
# ~~ثنائی زیر لب پنهان همیگفت
# ~~زبان را در ثنا و مدح بگشاد
# ~~322 پریرخ در بر خود خواند او را
# ~~دعائی از میان جان همیگفت
# ~~تکرهای مهر انگیز میکرد
# ~~به پیش خویشتن بنشاند او را
# ~~گهی گفتار میکردی نهانی
# ~~شه چین را بخود بر تیز میکرد
# ~~نکردندی عیان راز دل خویش
# ~~دهانش زیر لب شیرین زبانی
# ~~بری بکرچو محلس را بیاراست
# ~~که در گفتن حجابی بود در پیش
# ~~به می خوردن ححاب از پیش بر خاست
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P185
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_186.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~3225 سخن در پرده میگفتند از آغاز
# ~~به می بیرون فتاد از پردهها راز
# ~~می گلرنک از دست نگارین
# ~~شراب تلخ و صحبتهای شیرین
# ~~شب تاریک ویاران موافق
# ~~به مهر یکدکر چون صبح صادق
# ~~نشسته سرو قامت بر کشیده
# ~~چو سروناز شیرین سر کشیده
# ~~ز بالایش بهرجانب صنوبر
# ~~بمانده پای در کل دست برسر
# ~~*2 جمالش آفتاب مجلس افروز
# ~~نموده اهل مجلس را به شبروز
# ~~چو لاله کرته والاش در بر
# ~~چو نرکس نیمتاجی برسراززر
# ~~ز سنبل جعد مشکین بربنا کوش
# ~~سمور شب زموافکنده بردوش
# ~~ز اندامش خیال شکر و شیر
# ~~شکر شهد لبش را چاشنی گیر
# ~~که داند وصف او تقریر کردن
# ~~خجل شد کلکم از تحریر کردن
# ~~3235زبان خامه رمزی کرچه بنمود
# ~~که کوید وصف اوزانسان که اوبود
# ~~زبان در مدح او خاموش اولی
# ~~در اوصافش همه سر گوش اولی
# ~~به میخوردن چودوری چند یکذشت
# ~~سبکسر مردم ازمی سر کران کشت
# ~~زمستی رفت شاور و دعا کفت
# ~~برون رفت از برشیرین وخوش حفت
# ~~فسونکرچون برفتن مجلس آراست
# ~~حجاب دوستان از پیش برحاست
# ~~3240 چو مجلس کشت از اغیار ms127 حالی
# ~~شکر لب جام را برداشت حالی
# ~~بهشادی خورد نیمی سرو آزاد
# ~~بدادە آن نیمهآ دیگر به فرهاد
# ~~بدستان دوستکانی نوش کردند
# ~~هوای بوسه و آغوش کردند
# ~~چو لاله راز دل با سر نهادند
# ~~سری در پای یکدیگر نهادند
# ~~چو زانسان دید فرصت خسروچین
# ~~بکوشید از میان جان شیرن
# ~~3245 غریب و عاشق و دلدار سرمست
# ~~کهی پایش ممیبوسیدو که دست
# ~~زبانش بود با شیرین شکربار
# ~~ز گفتارش فزونتر گشت کردار
# ~~بدستان از برای چاره سازی
# ~~همی کردی نهاد دستش ددازی
# ~~55 PageV00P186
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_187.png)

# ~~156
# ~~چو کار دست بازی رفت از حد
# ~~کمر بهر میانش کرد از دست
# ~~حدیث دستبرد افتاد باید
# ~~3250 بدانسان آتش شهوت بر افروخت
# ~~بکرد او ز دست خود کمر بست
# ~~بدید آن غایت شهوت پرستی
# ~~که شیر ینرابر آن آتش جگر سوخت
# ~~شه چین بند کار از پیش بکشود
# ~~نهاد از سرخوشی خودرا به مستی
# ~~ز شیرین کام جستن کرد آغاز
# ~~بشیرین بند کار چند بنمود
# ~~عیان نا کشته قرص شهد شیرین
# ~~که تا شد چیره بر کبک دری باز
# ~~3255 شکر لبرا3 ز سوز نیش زنبور
# ~~که زد برشهد زنبور شه چین
# ~~چناری کرد با سرو از نهانی
# ~~جهان درچشم همچون1 دیدهآ مور
# ~~میان بوستان پیوند جانی
# ~~ز سرو ناز رست از نو نهالی
# ~~بباید قصه شیرینتر ازین گفت
# ~~مزاجش کشت از حالی به حالی
# ~~در شیرین بباید به ازین سفت
# ~~چنانش خرزه ای تا ناف بسپوخت
# ~~که نافش مدتی از درد میسوخت
# ~~260خروشی بر کشید از درد شیرین
# ~~مجازی عشقبازی این چنین است
# ~~که از دودش سیه شد ماه وپروین
# ~~خوشا مردی که چون افسانه کوید
# ~~طریق و رسم شاهدبازی این است
# ~~حدیث مرد را مردانه کوید
# ~~کسی کش یار در آغوش باشد
# ~~هر آن مردی که دلداری ببیند
# ~~کرش خونی بود در جوش باشد
# ~~13265گر مرد است از وی کام جوید
# ~~بخلوت ماه رخساری ببیند
# ~~درشتی در سخن گرچه ادب نیست
# ~~ز ms128 نامردی بود کافسانه گوید
# ~~نباشدشان به هنکام عروسی
# ~~ز حاک اردبیلم این عجب نیست
# ~~چو با بکران بخلوت کار بندند
# ~~چو حیزان با عروسان چاپلوسی
# ~~در آن دم زادمیت دور باشند
# ~~بجز بر گریهآ ایشان نخندند
# ~~327دلم بر آتش حرمان کباب است
# ~~بجز طبعی کزا ان مشهور باشند
# ~~که شهرم چون دل عاشق خراب است
# ~~حرابیها که شهرم بهر دارد
# ~~هم از تاثیر اهل شهر دارد
# ~~فرهاد و گلستان PageV00P187
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_188.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~کس اینجا بی ستمکاران ندیده است
# ~~بسان کنج بیماران ندیده است
# ~~بی ظالم ازین محروسه کم باد
# ~~دل کاشانهشان ویران چوقم باد
# ~~چو بیخود نعرهای آمد ز شیرین
# ~~بیامد محرم مجلس به بالین
# ~~3275 در آمد همدم شاور در پیش
# ~~بدانسان دید اورا رفته از خویش
# ~~بساط زرد فامش کشته کلکون
# ~~بسان لاله دامانش پر از حون
# ~~نشسته برکل رخسار او خوی
# ~~کلاب افشان شده کلبر ک بروی
# ~~عرق بروی روانه کشته چون آب
# ~~تنش بی خویش ودل درعین طبطاب
# ~~دلش از مهر او در جوش آمد
# ~~کلاب افشاند تا با هوش آمد
# ~~3280 خجل برخاست ازجا دل شکسته
# ~~ز کار خویشتن دلخسته حسته
# ~~هر آن جامه که درتن داشت بر کند
# ~~به پیش همدم شاور افکند
# ~~ز نسو پوشید رنگارنک دیبا
# ~~ز اطلس داد زیب سرو بالا
# ~~چو حال او دکر کون دید فرهاد
# ~~بعذر آن کنه در پایش افتاد
# ~~زمین بوسید پیش او بصد جای
# ~~همی مالید رویش بر کف پای
# ~~3285ز حال خود پریشان بود شیرین
# ~~نمیکرد التفاتی با شه چین
# ~~ز شوخی خواست تا مهرش بداند
# ~~به دانش نامهآ سریسته واند
# ~~میان خاک بروی دیده بکماشت
# ~~چودامان خودش برحاک بکذاشت
# ~~ز دلجوئی نداد آن شاه سرمست
# ~~چو حاک پای او دامانش ازدست
# ~~دمی پا و دمی دستش ببوسید
# ~~پس آنگه نرکس مستش ببوسید
# ~~3290 بروی سخت بازش در بر آورد
# ~~بعقلش از در یاری در آورد
# ~~دگر باره بدستش داد جامی
# ~~برای ms129 کام دل بنهاد دامی
# ~~زمی کشتند باز آن هردوسرمست
# ~~نداد آنشب دمی دل مالش ازدست
# ~~چو دولت بود آن شب یار فرهاد
# ~~بمردی تا سحرکه داد او داد
# ~~در آن شب چون یگامش دسترس بود
# ~~تو پنداری که آن شب یکنفس بو
# ~~57 PageV00P188
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_189.png)

# ~~3295شد آن شب اجتماع مهر باماه
# ~~بهم بودند تاوقت سحر کاه
# ~~جهان بر کند دل از مهر ناهید
# ~~چودم زد صبحدم از مهر خورشید
# ~~سحر آمد به تیغ مهر پر کین
# ~~شه چین را برید از جان شیرین
# ~~به پیش ماه ارمن شاه خاور
# ~~زمین بوسید و بیرون رفت ازدر
# ~~دهانش تلخ از هجران شیرین
# ~~دلش پر آتش از مهر نگارین
# ~~به بیعاری نهادت شبرین خود را
# ~~3300 چو بیرون شد ز در فرهاد و شاور
# ~~پریرخ ماند از دلدار مهجور
# ~~بکار آورد سیمینبر خرد را
# ~~به بیماری نهاد آن روز خود را
# ~~غم فرهاد را دردل چو جان داشت
# ~~غلط گفتم غمش ازجان نهان داشت
# ~~نمیدادی کسی را پیش خود بار
# ~~که خوش بود از خیال صحبتیار
# ~~مهین بانو ز حال او خبر یافت
# ~~برای چاره کردن تیز بشتافت
# ~~ز دیده خواب و تاب از موی رفته
# ~~3305 بدیدش خسته رنگ از روی رفته
# ~~حرارت اندک و لبها شده حشک
# ~~بهر سو توده توده عنبر و مشک
# ~~درو از ضعف و بیماری اثر نه
# ~~پریرخ را ز بیماری خبر نه
# ~~بدانست او که شیرین رفت ازدست
# ~~بجز بیماریش رنج دکر هست
# ~~بدان دل شد که بکری داده بر باد
# ~~ولیکن دور بود از فکر فرهاد
# ~~3310طبیب حاذق آن رنج او بود
# ~~علاجی در خور آن حال فرمود
# ~~که یک هفته میا از حانه بیرون
# ~~بشوخی برخور از بخت همایون
# ~~دلش از حال شیرین کشته مضطر
# ~~درین گفتار بیرون رفت از در
# ~~نشد از صورت آن حال دل سست
# ~~ولیکن چارهآ آن کار دانست
# ~~که بهر بکریی شرین مخور عم
# ~~بگو آن را که از ms130 حسرو زند دم
# ~~نباید بهر شیرین درد و غم خورد
# ~~3315 بگو از من بدو کای ساده دل مرد
# ~~158
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P189
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_190.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چو وقت آید که باخسرو کند ناز
# ~~برای او ز نو بکری دهد ساز
# ~~شنودم از نگار شوخ و شنگی
# ~~لطیفی نازکی هر دم بلکی
# ~~بکار بکری خخود فکر کرده
# ~~شبی ده بار خود را بکر کرده
# ~~که چون خوبان به ده جاعشق باززد
# ~~شبی ده بار خود را بکر سازند
# ~~3320زهی عارف زهی تقریر کردن
# ~~زهی کلک و زهی تحریر کردن
# ~~ترا زیبد حدیث بکر کفتن
# ~~در ناسفته را زینگونه سفتن
# ~~سخن هرچند شیرین است ودلخواه
# ~~نکو باشد سخن شیرین و کوتاه
# ~~اگر چه قصهآ شیرین دراز است
# ~~سخن پرداز را دستان بساز است
# ~~خردمند از پس کس بد نگوید
# ~~وکر گوید در آن غایت نجوید
# ~~3325 مجو غایت درین گفتار شیرین
# ~~بیا با قصهآ شهزادهآ چین
# ~~رفتن فرهاد وشاور به عبادت شبوین
# ~~چو شد بیماری کلچهر مشهور
# ~~بیرسش رفت با فرهاد شاور
# ~~خخبر بردند شیرین را که فرهاد
# ~~بپرسش آمد اینک بر در استاه
# ~~اشارت شد که چون دولت در آید
# ~~به شیرین روی دولت را نماید
# ~~درون شد شاه چین از در بعزت
# ~~سلامش کرد وشد بر جای حدمت
# ~~3330 دعائی در خور شیرین همیگفت
# ~~زبانش لولوی شیرین همی سفت
# ~~ازان گفتار شیرین گشت مدهوش
# ~~ز کرمی درتنش بگرفت خون جوش
# ~~به روزش پر حیا دید و مؤدب
# ~~بیادش آمد آن کستاحی1 شب
# ~~چو حدمت کرد بیرون رفت فرهاد
# ~~همان محرم صنم درپی فرستاد
# ~~که امشب نیز هم بر عادت دوش
# ~~نگهدارند رسم حرمی گوش
# ~~3335 تقبل کرد ازو دلبند شاور
# ~~که شاه آید بخدمت چون رودهور
# ~~چو شب در دست آمد باز رفتند
# ~~سوی شیرین بصد اعرار رفتد
# ~~159 PageV00P190
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_191.png)

# ~~160
# ~~بر بیمار آمد خسروچین
# ~~پری پیکر نهاده سر ببالین
# ~~طبیبانه مزاجش دید سردار
# ~~غذا و شربتی ms131 فرموده خوشخوار
# ~~ز می فرمود شربت بهر دلبر
# ~~غذا نیزش معین کرد شکر
# ~~وعمم غذا و شربت شیرین چنین ساخت
# ~~درین حکمت چومردان گردن افراخت
# ~~مریضی را که بشناسی مزاجش
# ~~خطا هرکز نیفتد در علاجش
# ~~بیک هفته بدینسان بود بازار
# ~~همه شب تا سحر بودند در کار
# ~~بنباد نهادن شبرین حوضخانه را
# ~~شبی وصف خمستان گلستان
# ~~همی کردند مستان در شبستان
# ~~حدیث حوض و آن خمها همیرفت
# ~~صفای بادهآ حمرا همیرفت
# ~~3365 پری پیکر بران بنیاد افکند
# ~~که سازد حوض و کرد او خمی چند
# ~~بخوبان گفت اگر شهزادهآ چین
# ~~بسازد بهر ما یک حوض شیرین
# ~~چو یابد حوض آب دست سرور
# ~~شود بی گفت رشک حوض کوثر
# ~~پریرخ را غرض آن بود از ان کار
# ~~که دایم در حضور او بودیار
# ~~مزاج دختران است آتش آمیز
# ~~بیک دم آتش دختر شود تیز
# ~~3350 به دم خوردن دلش آتش چو گیرد
# ~~خریسوی شودهر گز نمیرد (کذا)
# ~~نباشد کهنهآ شوخ جکر سوز
# ~~که از نوراست باید کردهرروز(کذا)
# ~~مرآن اندیشه با شاور گفتند
# ~~طبیبی را غم رنجور خوردند
# ~~بیارم خسرو چین را بر این در
# ~~کنم این شغل را بروی مقرر
# ~~بگفت این را و بیرون شد ز خانه
# ~~سوی فرهاد شد حالی روانه
# ~~دههم تمنای دل شیرین بدو گفت
# ~~ز بیدل قصهآ دلدار ننهفت
# ~~بجان بشنید گفتار سخن ساز
# ~~مرتب کرد دست آن کار را باز
# ~~سحر چون قبلهآ رحشان جمشید
# ~~فروزان گشت یمنی قرص خورشید
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P191
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_192.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~شه چین کرد رو با قبلهآ خویش
# ~~ره گلزار جان بکرفت در پیش
# ~~ز ره چون رفت بردر حسرو چین
# ~~بخدمت رفت پیش تخت شیرین
# ~~3360دگرباره گرفته پیشه در دست
# ~~پی خدمت کلنگ و تیشه در دست
# ~~بکار آورد با او مهر جانی
# ~~چو شیرین دید ازو آن مهربانی
# ~~میان خانه حوضی ساز کردند
# ~~پی خمخانه ای را باز کردند
# ~~که حیران ماند چشم آدمیزاد
# ~~در آن ms132 حوض آن هنر بنمود فرهاد
# ~~حجل شد نقشبند چین و ماچین
# ~~ز شیرینکاریش در کار شیرین
# ~~میانش را مجوف کرد بس تنگ
# ~~336 در آنجا لولههائی ساخت از سنگ
# ~~شدی آن حوض پرازلاله کون آب
# ~~ز لوله برجهیدی بادهآ ناب
# ~~ز راه لوله رفتی باده در وی
# ~~شدی زان رهگذر هردم پراز می
# ~~کسی ننهاده بود این شیوه بنیاد
# ~~نهاد این شیوه را بنیاد فرهاد
# ~~نبود آن آب برجستن ازان پیش
# ~~نهاد این نقش را بنیاد از خویش
# ~~3370 چو شد پرداخته آن حوض رعنا
# ~~بزودی کشت اسبایش مهیا
# ~~رفتن شبرین به تعاشای حوضخانه
# ~~سوی خمخانه شد سرو گلندام
# ~~که یکدم کام جوید از دل جام
# ~~قدح بنهاد در خمخانه شیرین
# ~~بخدمت پیش باز آمد شه چین
# ~~ره خمها به سوی حوض بگشاد
# ~~حیاتی حوض رازان رهگذر داد
# ~~تو گفتی دیلم می خشت در دست
# ~~بساز لوله تیر از جای برحست
# ~~هر آن چیزی که از برداشت برخواند
# ~~3375 کلالک را بسربازی بر افشاند
# ~~که تایکبار کی شد حوض سرمست
# ~~ز راه لوله می بسیار برجست
# ~~تعجب کرد و حیران ماند در وی
# ~~چو دید از لوله آن برجستن می
# ~~نظر بر کار شاهنشاه چین کرد
# ~~بسی تحسین و بسار آفرین کر
# ~~21 PageV00P192
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_193.png)

# ~~122
# ~~وزان پس بر کنار حوض بنشست
# ~~3380 نخستین جام را کز حوض نوشید
# ~~به میخوردن قدح بگرفت دردست
# ~~دگر یاران به می خوردن نشستند
# ~~تمامت جامه در فرهاد پوشید
# ~~قدح بر روی حوض بادهآ ناب
# ~~در خمخانه بر اغیار بستند
# ~~هر آنکس را که میل باده بودی
# ~~بسان کشتی افکنده بر آب
# ~~مگر حمخانهاش خلد برین بود
# ~~چو عشرت پیش او آماده بودی
# ~~3385ز روی لطف حوض بادهآ ناب
# ~~که پیش حوض کوثر حورعین بود
# ~~ز عکس دلبران آب چو آتش
# ~~بهم تر کیب کرده آتش و آب
# ~~تو گفتی جمع شد در حوض کوچک
# ~~نموده ماهرویان پریوش
# ~~نمودی حوض شاه چین دیکر
# ~~برای ms133 می خوری همزاد هریک
# ~~چو حوض باده زد این نقش بر آب
# ~~نشسته در برش شیرین دیگر
# ~~3390 گهی خوردند می بریاد شیرین
# ~~برفت از طبع نقاشان چین تاب
# ~~پریرویان بهم کشتند دمساز
# ~~کهی خوردند با همزاد شیرین
# ~~همیکردند همدستان شیرین
# ~~ره عشاق را کردند آغاز
# ~~دل شیرین بکلی رفت از دست
# ~~نوای راست بر ساز نکارین
# ~~سیه دیدی همه روی زمین را
# ~~برید از جان ودر فرهاد پیوست
# ~~3395 به می خوردن چو مجلس بازشد کرم
# ~~اگر یکدم ندیدی شاه چین را
# ~~بشوخی باز در فرهاد میدید
# ~~قدح برداشت از رخ برقع شرم
# ~~صمیر ماهرو شاور دریافت
# ~~رخش خورشید وقد شمشاد میدید
# ~~همه کار آگهان سرمست رفتند
# ~~چوسرمستان زمجلس روی برتافت
# ~~نماند از اهل محلس هیچ اغیار
# ~~یکایک دلبران از دست رفتند
# ~~**چو خلوت دید آن سرمایهآ حوض
# ~~یکی محرم بماند و یار با یار
# ~~شه چین قصهآ رنگین در انداخحت
# ~~همی گردید گرد پایهآ حوض
# ~~بدستان چون کمر گردش برانداخت
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P193
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_194.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~روان از لوله کرد آبی چو آتش
# ~~بسوی حوض شیرین شاد ودلکش
# ~~روان شد کشتی و در بادبان باد
# ~~ز شهوت کشتیئی درحوض افتاد
# ~~سکون از دست شد لنگرفروهشت
# ~~همای بادبان چون پر فروهشت
# ~~همه شب گشت ماهی بود از باد
# ~~3405ز خشگی ماهیئی در حوض افتاد
# ~~شنودن شبرین خبر وفات مهبن بانورا
# ~~در خمخانه را دیگر کشادند
# ~~چو صبح آمد ز نومجلس نهادند
# ~~از نو ساز دگر آغاز کروند
# ~~بتان از نو طرب را ساز کردند
# ~~که تا شد کوه غم مانند کاهی
# ~~در آن عشرت بسر بردند ماهی
# ~~شبیخون کرد ناگه لشگر غم
# ~~قضا را برسر یاران همدم
# ~~دل شیرین به داغ بیکسی حست
# ~~3410 مهین بانو ز دنیا رخت بربست
# ~~قدح بکذاشت با غم کشت همدم
# ~~ز شادی دور شد بنشست با غم
# ~~اساس عیش را از دل بدر برد
# ~~درین غمخوارکی ماهی بسر برد
# ~~پس از ms134 ماهی همه گشتند همدم
# ~~چو ماهی بهر بانو داشت ماتم
# ~~فراوان بر سرش کوهر فشاندند
# ~~بعزت بر سر تختش نشاندند
# ~~اساس معدلت بکرفت بر دست
# ~~3615 برسم خسروی بر تخت بنشست
# ~~بخدمت پیش تختش بر سر پای
# ~~همی بودند یکسر پیر و برنای
# ~~که بودی روز مردی صد تهمتن
# ~~جوانی بود از گردان ارمن
# ~~مران پیوند هم برجای خود بود
# ~~بدان سردار شیرین نامزد بود
# ~~شهنشه بود و عاشق بود و خونریز
# ~~ولی چون خواستارش گشت پرویز
# ~~که میترسید از شاه جهانگیر
# ~~3420 مهین بانو نمیدادش بدان میر
# ~~جوان در کارشیرین گشت گستاح
# ~~چوشاه بانوان بگذاشت این کاخ
# ~~بمردی از سر تحتش ریاید
# ~~بدان شد تا شبیخونی نماید
# ~~3 PageV00P194
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_195.png)

# ~~63
# ~~ازین احوال شیرین شد خبردار
# ~~فرو ماند از غم و تدبیر این کار
# ~~نبودش تاب تا با او ستیزد
# ~~بر آن سرشد که از دستش کریزد
# ~~425*ز نقد و جنس و انواع مواشی
# ~~هر آن چیزی که بودش در حواشی
# ~~شب تیره سوی موغان روان کرد
# ~~همان شب روی از مردم نهان کرد
# ~~شب تاری بنور روی چون ماه
# ~~روان شد سوی موغان راه و بیراه
# ~~وزانجا با زر و صندوق و مفرش
# ~~بسوی قصر شیرین راند ابرش
# ~~بشد شیرین و با او رفت شاور
# ~~ز ارمن دولت و اقبال شد دور
# ~~3430 شه چین را نکرد از خواب آگاه
# ~~برفت از خاطر او یاد همراه
# ~~شده در خواب فرهاد از می ناب
# ~~رها کرد آنچنانش خفته در خواب
# ~~شکستش عهد و از پیمانش بر کشت
# ~~در آن خواب خوشش بگذاشت بگذشت
# ~~چوعشق آهو از شیران برد هوش
# ~~دهد آهو بشیران خواب خرکوش
# ~~به صیادی پلنگ آورد در دام
# ~~روان شد تا که شیر نر کند رام
# ~~زاری کردن شیرین از جدائی فرهاد2
# ~~3435 چوشیرین رفت وبرجا ماند فرهاد
# ~~تو گفتی جان شیرین داد برباد
# ~~ز مهرش چون شفق خون برلب آورد
# ~~بدرد و داغ روزی با شب ms135 آورد
# ~~بیادش آمد آن پیوند جانی
# ~~که با فرهاد بودش از نهانی
# ~~ازان حوض حمستانی که اوساخت
# ~~وزان تنها بسر وقتش که میتاخت
# ~~وزان شبها که با او روز میکرد
# ~~وزان فریادها کز سوز میکرد
# ~~ممهوزان عیش نهانی کردن او
# ~~بیادش دوستکانی خوردن او
# ~~ومان مهر آن دلگرمی او
# ~~بروز آرام و شب بیشرمی او
# ~~بدینسان کار او را یاد میکرد
# ~~بسوز و درد دل فریاد میکرد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P195
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_196.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~فرستادن شبرین شاور را بطلب فرهاد
# ~~بخدمت پیش خود نقاش راخواند
# ~~وز احوال درون با او سخن راند
# ~~غم فرهاد از شاور ننهفت
# ~~حدیث اشتیاق خود بدو کفت
# ~~3445 چه خوش باشد سخن بایار گفتن
# ~~غم دلدار با دلدار گفتن
# ~~بدلجوئی زبان بگشاد شاور
# ~~بیکدم کرد غم را از دلشدور
# ~~ببانو کفت کای ماه شب افروز
# ~~کنم شبهای هجران تورا روز
# ~~کنم زینجا سوی ابخاز پرواز
# ~~بدست آرم همایون ترا باز
# ~~بپیمایم ز نو روی زمین را
# ~~دگر سوی تو آرم شاه چین را
# ~~3450 بشرط آنک رازم کس نداند
# ~~درون پرده سازم کس نداند
# ~~مباد آکه شود پرویز ازین کار
# ~~دهد مارا بدست تیغ خونخوار
# ~~بیاریمش به استادی به اینجا
# ~~کنیم از بهر او کاری مهیا
# ~~بکار سنک مشغولش همیساز
# ~~نهان از حلق با او عشق میباز
# ~~مرا زینجا سوی ارمن روان کن
# ~~ولی این رفتن از مردم نهان کن
# ~~3455 ستور کرم و رهواری بمن ده
# ~~سمند بادرفتاری بمن 55
# ~~که تا در راه بسیاری نپایم
# ~~روم چون آتش و چون باد آیم
# ~~ازین گفتار خوشدل کشت شیرین
# ~~نوشت احوال بیش حسرو چین
# ~~سلامی از میان جان نوشته
# ~~وزان پس محنت هجران نوشته
# ~~نوشته راز دل را پیش دلدار
# ~~نموده آرزومندی بسیار
# ~~3660 بنامه عرض کرده نیک و بدرا
# ~~طلب کرده طبیب درد خودر
# ~~که چون مکتوب آید زود بشتاب
# ~~بیا حال دل بیمار دریاب
# ~~که چشمم درفراقت اشکیار است
# ~~حکر پرخون و ms136 دل درانتظاراست
# ~~چو فارغ گشت از تحریر حامه
# ~~بری بکر فرو
# ~~بد
# ~~ای PageV00P196
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_197.png)

# ~~166
# ~~ببوسید و بر شاور انداخت
# ~~3665 فرستاد آنگهی پیراهن خود
# ~~به ترتیبش هماندم ساز ره ساخت
# ~~سمند باد رفتاری بدو داد
# ~~برای یار جانی از تن خود
# ~~هماندم رفت بر پشت تکاور
# ~~که میبردی سبق در پویه از باد
# ~~حریف تند بود و اسب توسن
# ~~بسوی ملک ارمن راند یکسر
# ~~سوی دیر خمستان رفت از راه
# ~~بیک هفته ز قصر آمد بارمن
# ~~3470 شهنشه شاد شد از دیدن او
# ~~فرو آمد ز اسب وشد برشاه
# ~~در آن حالت چو یار مهرباندید
# ~~زبان خوش کرد از پرسیدن او
# ~~سویدای دل و آرام جان دید
# ~~بسی از دیدهاش سیلاب خون رفت
# ~~نشاید گفت آن خون را که چون رفت
# ~~چو زانسان دید شاور اشک فرهاد
# ~~شنید از پیرمن بوی تن یار
# ~~روان پیرامن شیرین بدو داد
# ~~275نسیم پیرمن بشنید فرهاد
# ~~دلش از دست افتاد و تن از کار
# ~~ز بوی یوسف جان بیخبر شد
# ~~چو یعقوب از نسیمش دیده بکشاد
# ~~وزان پس نامه را بنهاد در پیش
# ~~دگر در بیت احزان دیده ور شد
# ~~نخستین بار پیراهن بپوشید
# ~~به بیدل داد آرام دل خویش
# ~~تنش را زینتی از پیرهن داد
# ~~پس آنگه نامهآ نامی ببوسید
# ~~دع* یخوبی نامهآ شیرین فرو خواند
# ~~تو کفتی جان شیرینی به تن داد
# ~~هوای قصر شیرین کرد فرهاد
# ~~ز مژگان لولوی تر بروی افشاند
# ~~صفای کلستانش رفت از یاد
# ~~وصبت کردن فرهاد به مقبل و وداع فرزندان
# ~~چو سوی قصر عزمش شد مصمم
# ~~وفاداری همین باشد که کردی
# ~~به مقبل گفت کای همزاد وهمدم
# ~~درزانها که از بهر من اندوخت
# ~~غم یاری همین باشد که خوردی
# ~~توبودی کز توشمع بختم افروخت
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P197
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_198.png)

# ~~قرهاد و کلستان
# ~~3485 بخدمت از تو دیدم مهربانی
# ~~بشفقت از تو دیدم مهرجانی
# ~~بدان آگاه باش ای همدم من
# ~~سخن را گوش کن ای ms137 محرم من
# ~~مرا شیرین به پیش خویشتن خواند
# ~~بپرسیدن کهر برنامه افشاند
# ~~بغربت میروم زین مرز وزین بوم
# ~~ندارم حال خودزین بیش معلوم
# ~~سه فرزندم که چون جانندشیرین
# ~~شمارا یادگار است از شهچین
# ~~369 چو گلشان در کلستان خوش بر آور
# ~~چو سرو نازشان سر کش بر آور
# ~~به داود از هنر شاهی بیاموز
# ~~به عیسی هرچه میخواهی بیاموز
# ~~که در داود دیدم فرشاهی
# ~~بدین گفتن دهد جانم گواهی
# ~~سپارش کرد فرزندان خودرا
# ~~نوازش کرد دلیندان خود را
# ~~فراوان بخششی فرمود جودش
# ~~بدیشان داد هرچیزی که بودش
# ~~3495هم استاد وزن استاد را خواند
# ~~سپارش را ز فرزندان سخن راند
# ~~سرو چشم یکایک را ببوسید
# ~~بزاری یکدمی باخود خروشید
# ~~ز چشمش اشک چون پروین روانشد
# ~~میان خون سوی شیرین روان شد
# ~~پریشان شد از آن احوال مقبل
# ~~فروزان کرد از غم آتش دل
# ~~ز سوزش آتشی ازدل برافروخت
# ~~که تاب آن جگرها را همی سوحت
# ~~*350 براسب تند شاور و شه چین
# ~~روان گشتند سوی قصر شیرین
# ~~بهره رفتن حساب میل میکرد
# ~~بخون خویشتن تعجیل میکرد
# ~~بروزی چند آن ره را بریدند
# ~~چو دولت بر در شیرین رسیدند
# ~~خبر بردند نزدیکان شیرین
# ~~که شاور آمدو شهزادهآ چین
# ~~ازین گفتار شیرین جست ازجای
# ~~جو سرو ناز آمد برسریای
# ~~3505 به استقبال آمد مست بر در
# ~~جو زلف خود هزار آشوب درسر
# ~~ز باد آشفته کرده جعد سنبل
# ~~فکنده سنبل تر برسر گل
# ~~ز بوی ستبل مشگین پرحین
# ~~فکننده صد هزار آشوب در چن
# ~~67 PageV00P198
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_199.png)

# ~~128
# ~~غم مهمان کرد آلود خورده
# ~~ز روی دلبری هرهفت کرده
# ~~حدیو چین جمال جان عیان دید
# ~~بر خود چشمهآ حیوان روان دید
# ~~3510 سکندر صورت جان دید ناگه
# ~~خضرسان آبحیوان دید ناکه
# ~~فرامش کرد سوز نیمشب را
# ~~به پا بوسیدنش خوش کرد لب را
# ~~پری بکر سرش از پای برداشت
# ~~به بوسه برلبش تنک شکرداشت
# ~~درون قصرشان برد از سرپای
# ~~فرو آوردشان در بهترین جای ms138
# ~~زمانی مهلت آسایشی داد
# ~~پس آنگه بزم را آرایشی داد
# ~~5اه3 مقام بزم خالی کرد از اغیار
# ~~به میخوردن قدح برداشت با یار
# ~~بکار آورد ساز بزم ابخاز
# ~~همان عیش نخستین کرد آغاز
# ~~عزیزان آنچنان از ره رسیده
# ~~فراوان زحمتی در ره کشیده
# ~~برای اوز خود مجلس بیار است
# ~~همه شب تاسحر که عذر اوخواست
# ~~چو روز آمد ز نو مجلس نهادند
# ~~کسی را غیر محرم ره ندادند
# ~~3520درین عیش وطرب ماهی بسرشد
# ~~پس آنکه شادی از مجلس بدرشد
# ~~پریزح قصهآ پرویز میگفت
# ~~سخن در پرده رنگ آمیز میگفت
# ~~بیاران گفت میترسم که ناگاه
# ~~شود از حال ما پرویز آگاه
# ~~کند خونین رخ گلگون مارا
# ~~بیع کین بریزد خون مارا
# ~~بباید کرد تدبیری درین کار
# ~~که از تیغش نیاید بر کس آزار
# ~~2525 چویشنید این ببانو گفت شاور
# ~~که ای خورشید3 ومهرااز رخت نور
# ~~اگر فرمان دهد بانوی عالم
# ~~شود با من درین کفتار همدم
# ~~فرستم شاه چین را سوی ابخاز
# ~~که تا واقف نگردد کس ازینراز
# ~~جو میل او کند حاطر دگر راه
# ~~چو دولت آرمش بردر که شاه
# ~~ازین گفتار او شیرین بر آشفت
# ~~زیان بگشاد و از درد درون گفت
# ~~5زمن گرادور گردد حسرو چین
# ~~شود دور از تن من جان شیرین
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P199
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_200.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~درین غم کیست جزاو غمکسارم
# ~~غم بسیار کز پرویز دارم
# ~~هر آنگاهی کد از من دور گردد
# ~~چراغ عیش من بی نور کردد
# ~~بدانائی غم این کار خوردن
# ~~بکاری بایدش1 مشغول کردن
# ~~ز عشق ما کسی آکه نگردد
# ~~رهی بنما که دل گمره نگردد
# ~~نمیباید که کس در ده برد راه
# ~~3535اگر آید بر من کاه و بیگاه
# ~~ساختن فرهاد جوی شیر از برای شیرین
# ~~غذاش از شیر و شکر ساز کردند
# ~~چو شیرین را ز شیرش باز کردند
# ~~لطیفانی که از شیرش بریدند
# ~~به شیر و شکرش میبروریدند
# ~~تنش شیرین بدی درگاه وبیگاه
# ~~بخوردن شیر برخود ms139 ریختی ماه
# ~~شکر لب را لقب شیرین ازین بود
# ~~روایت پیش این مخلص چنین بود3
# ~~که در گفتن شود شیرین شکربار
# ~~3540 نکرد این راوی ما صبر در کار
# ~~پس از یکچند شیرینش نهد نام
# ~~زبانش در سخن شیرین کند کام
# ~~به طفلی کرد شیرین نام دلیند
# ~~نکرد از بی ثباتی صبر یکچند
# ~~که بودی مختلط باشیرو شکر
# ~~همیشه آن غذا میخورد دلبر
# ~~فراوان گوسفندان کرد تدبیر
# ~~چو میل خاطرش میبود باشیر
# ~~ز پیش قصر شیرین کلهها دور
# ~~3545 در آن ایام بود ایام باحور
# ~~ره دور و هوای کرمه سیرش
# ~~در آوردن ترش میکرد شیرش
# ~~ز حد قصر شیرین تا چراکاه
# ~~برای شیر حوضی ساحت دلخواه
# ~~بدان تدبیر شد این حوض اطهار
# ~~شه چین کرد این تدبیر در کار
# ~~باندک وقت جوئی بست از سنگ
# ~~ضمیر او باعجاز سرچنک
# ~~نبود اندیشه را ره یک سرمو
# ~~0دد3 به ره بردن درون درز آن جو
# ~~که در درزش نبود اندیشه راج
# ~~نکرد اندیشه راه درز پیدا
# ~~26 PageV00P200
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_201.png)

# ~~70
# ~~بیامد برلب جو سرو آزاد
# ~~چو کار جوی شیرین ساخت فرهاد
# ~~آمدن شیرین بدیدن جوی شبر
# ~~نشاند اقبال سروی در کنارش
# ~~در آنجو آب دستی داشت کارش
# ~~در آمد بیلم فرهاد در کار
# ~~بیامد برسر جو حیمه زد یار
# ~~که در درزش نمی کنجید موئی
# ~~355 به بیلم آنچنان پرکرد جوئی
# ~~روان کرد آب رادرجوی شیرین
# ~~بشیرینی مران دلجوی شیرین
# ~~ولیکن شد روان آبی بجویش
# ~~اگرچه برد درجو آب رویش
# ~~بمردی مزدکار از کار برداشت
# ~~به سربازی چو مردان کردن افراشت
# ~~همه دانند کان دانند این راز
# ~~همه سازند گان دانند این ساز
# ~~بکار مرد کن مردانه تدبیر
# ~~ود3 نظامی را بکو از من کهای پیر
# ~~چنان کاری کند بی مزد کاری
# ~~عریزی درمیان کوه و غاری
# ~~اساس نونهاد از شیر در آب
# ~~چوزد نقشی چنین فرهاد بر آب
# ~~ز شیرش کرد پر بر آب انداخت
# ~~برای شیر کوچک خیکها ساخت ms140
# ~~چه در روز و چه درشبهای تاریک
# ~~روان بودی دوسه کس درپس حیک
# ~~یکی آن را زجای خود براند
# ~~4565 که تا در آب اگر خیکی بماند
# ~~بسوی حوض میآورد آبش
# ~~نکردی ترش در آب آفتایش
# ~~نه اسب و گاو از خرزهره میمرد
# ~~نه گرما طعم شیر از شیر میبرد
# ~~مکن باور بدین تدبیر میرفت
# ~~کسی گر گفت درجو شیر میرفت
# ~~که درجوی چنان کرددروان شیر
# ~~نشاید راست کردن این بتقریر
# ~~که گردد در چنان جوئی روانه
# ~~بدز شیر اندیشه کن یک رودخانه
# ~~که سوی حوض آید شام و شبگیر
# ~~شاید ریخت ورجو آنهمه شیر
# ~~کزان جوآب روی خود نجوید
# ~~خن بردار را از من که گوید
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P201
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_202.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~رفتن شبرین و فرهاد به نخجیر
# ~~ز جوی شیر شیرین گشت دلشاد
# ~~چو کارجوی شیرین ساخت فرهاد
# ~~کمان کردند بر زه کیش پرتیر
# ~~دگر کردند از نومیل نخجیر
# ~~درخشان شد ز زین خورشید خاور
# ~~2575چو شیرین رفت برپشت تکاور
# ~~همیشه در پبی نخجیر دل بود
# ~~بتی کورشک خوبان چکل بود
# ~~کمند گیسوش1 پیوسته در تاب
# ~~چو خورشیدش در خشان خنجر از تاب
# ~~کمانکش بود همچون چشم شهلا
# ~~دلاور بود همچون1 زلف رعنا
# ~~مدامش تیر مژگان بر کمان بود
# ~~چو غمزه ناوک انداز جهان بود
# ~~چوشاه چین کسی نخجیر کردی
# ~~3580پی نخجیر چون تدبیر کردی
# ~~به تیزی اسب را آورد در زین
# ~~وزین روی دکر شهزادهآ چین
# ~~که بهر او عمش از چین فرستاد
# ~~سمند بادپائی داشت فرهاد
# ~~بهرفتن مهر گرمی زو کرفتی
# ~~که سرعت به تک آهو گرفتی
# ~~تو کفتی رست از زین کوهه شمشاد
# ~~به شیرینی در آمد زیر فرهاد
# ~~به تیرانداحتن نیز آرشی بود
# ~~3585 براسب بادیا رستموشی بود
# ~~حد نگ از شست بر آهو گشودند
# ~~چو در نخجیر که جولان نمودند
# ~~نشد ز آهو حطا تیر شه چین
# ~~میان تاختن از کوههآ زین
# ~~سوی ایشان گذر کردندبر کوه
# ~~در آن حالت ز ms141 دشت آهوی انبوه
# ~~ز نعل بادیا آتش همیریخت
# ~~به تندی شاه چین مرکب برانگیخت
# ~~کمان را در کشید و شست یگشاو
# ~~3590 حدنگی بر کمان بنهاد فرهاد
# ~~کمان تندو برک بید خونری
# ~~سمند بادیا و مرد بس کز
# ~~که غلطان آمدند از کوه دردضت
# ~~ز سه آهو چنانش تیر یگدشت
# ~~PageV00P202
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_203.png)

# ~~چنان بگذشت تیر آن غضبناک
# ~~که پنهان کشت تا سوفار درخاک
# ~~چنین آید زدست مرد ماهر
# ~~چو معشوقش بود در پیش حاضر
# ~~3595 چو شیرین دستبردی آنچنان دید
# ~~ز برک بید او چون بید لرزید
# ~~حدنگش را ز خاک آورد بیرون
# ~~میان خاک دیدش خاک در خون
# ~~زشادی روی خویش کشت چون ورد
# ~~چودید او را چنان درهر هنرمرد
# ~~چو بی آهو خدنگی دید آهو
# ~~نشان خون آهو دید با او
# ~~بجوش آمد دگر خونش دراندام
# ~~دگر ره گشت طبع توسنشرام
# ~~*6*بیامد بر سرزین سرو بر پا
# ~~ز پشت زین فرود آمد همانجا
# ~~همانجا خیمهها بر پای کردند
# ~~به میخوردن حریفان رای کردند
# ~~بهر سو مجلسی را ساز دادند
# ~~بهر جانب ز نو مجلس نهادند
# ~~درون خیمه شد فرهاد و شیرین
# ~~به می بنشست شیرین با شه چین
# ~~چو مجلس گشت از اغیار خالی
# ~~زیاران نیز خالی شد حوالی
# ~~3605 بیاری شیر و آهو کشت دمساز
# ~~برو باهی در آمد شیر نر باز
# ~~ز روبه بازی آمد سوی شیری
# ~~پدید آمد نشان شیر گیری
# ~~میان حیمه سر برکرد شیری
# ~~چه شیری سر کشی شیر دلیری
# ~~نه شیری بود کش پرویز گیرد
# ~~چو سر بردارد از مشتی بمیرد
# ~~چو سر بر کرد شیر حسرو چین
# ~~ز مستی شیر گیری کرد شیرین
# ~~اع* بزد دست و میان شیر بگرفت
# ~~سر شیر ژیان در زیر بگرفت
# ~~بیا خسرو که تا وقت دلیری
# ~~بیاموزی ز شیرین شیر کیری
# ~~چو با شوخی بخلوت باده نوشی
# ~~مزن زنهار لاف خود فروشی
# ~~بباید بند شلوارش کشودن
# ~~پس آنگه مردی خود را نمودن
# ~~زن ازره میبری ms142 بر پای کن ..
# ~~مشو برپا ز بهر کشتن شیر
# ~~اعهجو نبود بوق را با دیگ انگشت
# ~~چه سوداز کشتن شیری بیک مشت
# ~~172
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P203
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_204.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~بر شیرین لبان فرهاد کردی
# ~~چومردان کر نمائی ضرب مردی
# ~~چومردان از درشتی باش سر کش
# ~~بود نرمی ز اندام زنان خوش
# ~~سه روز آنجا بسر بردند با هم
# ~~بشادی باده میخوردند با هم
# ~~همی بودند یکسر خلق انبوه
# ~~چولاله سرخوشان بردامن کوه
# ~~362 چهارم روز سوی قصر شد شاه
# ~~فرو آمد ببرج خویشتن ماه
# ~~در آنجا با خیال یار میساخت
# ~~نهانی با خیالش عشق میباخت
# ~~همی گشتی بگرد آن حوالی
# ~~نبودی از خیال یار حالی
# ~~کهی میبود در نخجیر کردن
# ~~کهی میبود در نخجیر خوردن
# ~~در آن وادی بهرجانب که میتاخت
# ~~زچندین نوع صورتهاهمی ساخت
# ~~3625 بصنعت سنگرا مصقول میکرد
# ~~به نقشی خویش رامشغول میکرد
# ~~بدان نخجیر که بنشست برکار
# ~~همانجا ساخت صورتهای بسیار
# ~~مغان کهنه آن بتخانه دانند
# ~~مرآن بتخانه را شبدیز خوانند
# ~~کنون هستند آن بتهای سنکین
# ~~دو روزه راه دوراز قصر شیرین
# ~~گهی صورتگری میبود کارش
# ~~گهی شیروکهی آهو شکارش
# ~~363 بمردی پوست کندی از غضنفر
# ~~وزان میساحتی بالین و بستر
# ~~زشیرش بود ازینسان جامه خوابی
# ~~غذا بود از گوز نانش کبابی
# ~~بر اسب باد پا صحرا نوشتی
# ~~پی نخجیر همچون باد کشتی
# ~~زخونی کز گوزن وشیر میریخت
# ~~جهانی خاکوخون باهم بر آمیخت
# ~~بصید دام و دد از بس که کردید
# ~~بی دام و دد از شبدیز ببرید
# ~~3635 کجا اشک گوز نان دانه کرد او
# ~~کجا دنیال شیران شانه کرد او
# ~~ز هر نوعی سخن منقول باید
# ~~و لیکن بهترش معقول باید
# ~~کجا اهل خرد را دل پذیرد
# ~~که انسان بادد و دام انس گیرد
# ~~و اخاصه شیر نخجیری چوفرهاد
# ~~بدان آئین که فرموده است استاد
# ~~72 PageV00P204
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_205.png)

# ~~172
# ~~یکی بالینگهش رفتی یکی جای
# ~~یکی دامانش بوسیدی یکی پای
# ~~0م36 به میمون بازاین ms143 نسبت توانکرد
# ~~غم فرهاد را زین به توانخورد
# ~~کسی کو صنعت باریک داند
# ~~به ساز آوردن آن را تواند
# ~~بنقاشی خیال انکیز باشد
# ~~بصد نیرنگ رنگامیز باشد
# ~~بمردی پنجه بر سنگی کشاید
# ~~بضرب تیشه معجز ها نماید
# ~~نگارد صورتی بر سنگ خارا
# ~~که حیرت آورد در دیده ما را
# ~~645* سخنهای جنون بروی مینبار
# ~~بدانش میتوان کردن چنان کار
# ~~روا داری که آید مرد مجنون
# ~~چنان از عهدهآ آن کار بیرون
# ~~نیامد در میان آدمیزاد
# ~~ز آدم تا به اکنون مثل فرهاد
# ~~هنرمندی که کار او ببیند
# ~~ز غیرت بر سر آتش نشیند
# ~~یکی ناکه ز فرزندان آدم
# ~~بضرب تیشه مو بشکافد از هم
# ~~ودعم همه کارش لطیف از فکر باریک
# ~~همه سحرش بمعجز کشته نزدیک
# ~~به آب دست مثلش کس نبوده
# ~~خرد کارش به دستانها ستوده
# ~~چنین کس را کسی دیوانه خواند
# ~~که او دیوانه از عاقل نداند
# ~~کسی کو نقشیند ارغنون است
# ~~مکو کاهنگش از راه جنون است
# ~~چوطبع من بقانون مجلس آراست
# ~~بدان ساز مخالف از ره راست
# ~~رسیدن حکایت فرهاد بخسرو وطلب کردن آو را بعدائن
# ~~2655در آن ایام ضرب تیر فرهاد
# ~~زبانسان در همه افواه افتاد
# ~~جهان بگرفت ضرب بیلک او
# ~~که در نخجیر بگذشت از سه آهو
# ~~بهر جائی بگفتند از شه چین
# ~~حدنگ اندازیش در پیش شیرین
# ~~وزان صورتگریهائی که پرداخت
# ~~وزان درهرطرف نقشی که میساخت
# ~~حائی شکل دهقان بیل بردوش
# ~~بجائی3 ماهروئی حلقه در گوش
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P205
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_206.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~3660 بجائی1 بسته دزدان را3 بز نجیر
# ~~بجائی1 رستمی را بر کمان تیر
# ~~بجائی باد پائی کرده برزین
# ~~نموده جای دیگر شکل شیرین
# ~~سخنها را یکی کردند باده
# ~~که تا ره یافت در کوش شهنشه
# ~~حدیث آن کمانکش روز نخجیر
# ~~بکوش شه رسانیدند چون تیر
# ~~سخن چون تیر سخت آمد بگوشش
# ~~زتیر آن کمانکش رفت هوشش
# ~~3665 بتندی چون کمانش کشت پرویز
# ~~بسان برگ بیدش کشت سر تیر
# ~~بر آن ms144 سرشد که خونش را بریزد
# ~~بگفت کس ز حونش برنخیزد
# ~~بزرگ امید حاضر بود آندم
# ~~زبان بگشود گفت ای شاه عالم
# ~~مشوچون تیغ تیز خویش خونریز
# ~~ز بهر او مکن شمشیر کین تیز
# ~~شهان کر صاحب شمشیر تیزند
# ~~ولی خون چنین مردان نریرند
# ~~3670 بهرجائی که مردی سر بر آرد
# ~~بر آن باشد که اورا بر سرآرد
# ~~ز بی بر شاخ اگر برد خردمند
# ~~کند پیوند با شاخ برومند
# ~~کسی کوبا کسی بد کرد بد کرد
# ~~بدیها را چو وابینی بخود کرد
# ~~جوانی کز دلیری روز نخجیر
# ~~سه آهو افکند شستش بیک تیر
# ~~بخوانش پیش خود بنواز او را
# ~~بروز رزم گیوی ساز او را
# ~~3675 شهنشاهی که دولتیار باشد
# ~~ز دشمن دوستداری برتراشد
# ~~چوبشنید این سخنهای نکوخواه
# ~~چنین فرمود با دستور خود شاه
# ~~کزین برنا غمی دارم نهانی
# ~~بدو دارد دل من بد کمانی
# ~~کمان دارم که شیرین را زره برد
# ~~چنین دانم که با او سردر آورد
# ~~مر این اندیشه را پیوسته دارم
# ~~وزین اندیشه حاطر حسته دارم
# ~~468یقین دان ای مدار دولت من
# ~~که درعشق اعتمادی نیست برزن
# ~~زبان بگشود دستور سخن ساز
# ~~بخسرو گفت کای شاه سرافران
# ~~اگر زن را نباشد میل با مرد
# ~~ز عشقش مرد کوبد آمن سرد
# ~~75 PageV00P206
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_207.png)

# ~~حدیث خلق باشد باد بیزن
# ~~وگر با مرد دارد میل دل زن
# ~~بود آشفتن فرهاد با باد
# ~~اگر شیرین ندارد میل فرهاد
# ~~مشو از بهر شیرین هیچ غمکین
# ~~3685و گر دارد سر فرهاد شیرین
# ~~بسازد در زمان فرهاد دیکر
# ~~که گر برداری این فرهاد را سر
# ~~که درخیلت ازو بهتر بسی مست
# ~~نشاید بود از عشق کسی مست
# ~~بگفتار نکو دستور سرور
# ~~ببرد آن درد دل از شاه کشور
# ~~که بفرستند قاصد بهر فرهاد
# ~~بدین گفتار افکندند بنیاد
# ~~بدان آئین که هست او را بدانند
# ~~3690 بر شیرین روند او را بخوانند
# ~~قاصد فرستادن خسرو به طلب فرهاد
# ~~بسوی قصر شیرین بهر فرهاد ms145
# ~~بسرعت در زمان قاصد فرستاد
# ~~به شیرین گفت خواهش کردن شاه
# ~~بقصر آمد برید شاه از راه
# ~~ز گفتارش بغایت تنگدل شد
# ~~ازان خواهشکری شیرین خجل شد
# ~~بدانائی نهفت از وی خجالت
# ~~ولی ظاهر نکرد آندم ملالت
# ~~که چندان کش نشان دادند نشناخت
# ~~3695 چنان خودرا بدانش از خراند اخت
# ~~به شیرین گفت کای غم از دلت دور
# ~~چو واقف شد ازین احوال شاور
# ~~در آن مدت که جوی شیر میکند
# ~~مرین کس پیش مابوده است یکچند
# ~~بکار سنگ مثل خود ندارد
# ~~نکو کار است کار بد ندارد
# ~~در آن صنعت اگرچه ذوفنون است
# ~~ولی پیوسته همدست جنون است
# ~~تن تنها به ویرانی نشیند
# ~~*چو بومان جای ویرانی گزیند
# ~~گشاید روی صورتهای زیبا
# ~~کند صورتگری بر سنگ حارا
# ~~کبابی میخورد بامی و شامی
# ~~شکاری میکند در هر مقامی
# ~~بیاری یکزمان با او نشینم
# ~~و بر جا باش تا او را بینم
# ~~76
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P207
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_208.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~پیام شاه را با او بکوئیم
# ~~بنرمی خاطر او را بجوئیم
# ~~3705 بدستانش بسوی شاه آریم
# ~~به دولتخانهآ شاهش سپاریم
# ~~بهر سوئی روان کردند مردم
# ~~چنان کز پیش او کردند بیکم
# ~~بدان راهی که میدانست شاور
# ~~روان شد پیش زیب آل فغفور
# ~~چو باد کرمرو هرسوی میجست
# ~~که تا فرهاد را آورد با دست
# ~~هماندم حال را با شاه چین کفت
# ~~نهانی راز را از شاه ننهفت
# ~~3710 دمش را گوش آن آمد شکفتش
# ~~ز باغ غم گل دیگر شکفتش
# ~~ز هر نوعی سخن گفتند با هم
# ~~سوی شیرین روان گشتند در دم
# ~~نهان در شب بسوی قصر رفتند
# ~~شب تاریک سوی ماه تفتند
# ~~چوشیرین شکر لب شد خبردار
# ~~که آمد در شب تاریک دلدار
# ~~نهانی هردو رادر پیش خود خواند
# ~~زچندین نوع باایشان سخن راند
# ~~3715 هر آن فکری که درره کرده بودند
# ~~ز روی عقل با شیرین نمودند
# ~~پری پیکر تامل کرد بسیار
# ~~نمود اندیشهآ بسیار در کار ms146
# ~~پس آنکه کفت کای نور جهان بین
# ~~حضورت آرزوی جان شیرین
# ~~تراخسروز من در خواست کرده است
# ~~دلم زین خواستن باداغ و درداست
# ~~زما گر خاطرش رنجیده باشد
# ~~نمیدانم چه اندیشیده باشد
# ~~3720ز خسرو جان غمینم خرابست
# ~~دلم از آتش کینش کباب است
# ~~بخسرو تازیم سر در نیارم
# ~~گرم جانی است از بهر تو دارم
# ~~نیارم یاد با مهرت ز پرویز
# ~~بخونم کر کند شمشیر کین تیز
# ~~اگر خونم بریزد از ره کین
# ~~فدا یادت هزاران جان شیرین
# ~~برو آئین حدمت را بجا آر
# ~~مرو ازجاجو مردان دل بجادار
# ~~3725 نسازی پیش او فرزانه خود را
# ~~بدانائی کنی دیوانه حود ر
# ~~بدانش خویش را دیوانه سازی
# ~~بروباهی کنی با شیر باری
# ~~77 PageV00P208
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_209.png)

# ~~178
# ~~بحیلت کار بندی در بر شاه
# ~~مکر بتوان بحیلت برد از راه
# ~~اگر یا بی خلاص از تیغ خسرو
# ~~کنی بامن فراوان عشرت از نو
# ~~چو مردان راه عشق ما سپردی
# ~~مخور غم کاول کاس است دردی
# ~~و373در اول تلخ باشد لذت جام
# ~~ولی شیرین بودچون جان سرانجام
# ~~به شاور آنکهی گفتا که برخیز
# ~~بکنجی شو نهان از مرد پرویز
# ~~که تا یک هفتهای دلشاد باشیم
# ~~چو جانی در برفرهاد باشیم
# ~~بیابم کام دل از خسرو چین
# ~~کنم زان پس ودا عجان شیرین
# ~~که این مدت زجان خواهم بریدن
# ~~بتلخی زهر مجرانش چشیدن
# ~~3735ز مین بوسید شاور وروان شد
# ~~بکنجی رفت وازمردم نهان شد
# ~~همه کس رایه شاور این ظن افتاد
# ~~که میگردد بهرسو بهر فرهاد
# ~~دگر خوبان همی کفتند پیوست
# ~~که شیرین را زتب دلکر مثآی هست
# ~~ز بستر سر دمی بالا ندارد
# ~~ز دلگرمی بکس پروا ندارد
# ~~چو خلوت کرد با فرهاد شیرین
# ~~به می بنشست باشاهنشه چین
# ~~27همی کردند وقت کامرانی
# ~~نهانی عیش ز انسانی که دانی
# ~~ز چشم مست شیرین داشت ساغر
# ~~میشزان بودونقل از تنک شکر
# ~~برهنه سینه برهم ناف برناف
# ~~فتاده کار ناف افتاده باشاف
# ~~چنین بودند تایک هفته ms147 بگذشت
# ~~پس از هفته سخن نوع دگر گشت
# ~~در آمد از درون شاور طناز
# ~~ببانو گفت کای سروسرافراز
# ~~3745 بسیج راه باید کرد مارا
# ~~بره بگذاشتن باد صبا را
# ~~مرا باید شدن همراه فرهاد
# ~~مگر باز آید از بخت تودلشاد
# ~~چو آمد برزیان نام جدائی
# ~~شدند آشفته هنگام جدائی
# ~~میانها را کمر از دست کردند
# ~~بضرب بوسه خود رامست کردند
# ~~بسختی آنچنان دستان ببستند
# ~~که میگفتی که پهلوها شکستند
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P209
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_210.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~جکر بریان و دل پر آتش عم
# ~~375 بصد محنت جدا کشتند ازهم
# ~~بعزم راه رفتن روی برتافت
# ~~چوفرهاد از نگارین کام دل یافت
# ~~روان شد توشهآ ره بر کرفته
# ~~چو زلف آشفتگی از سر گرفته
# ~~برون بودند تاشد صبح انور
# ~~شب تیره برون رفتند از در
# ~~آمدن شاور و آوردن فرهاد پیش فاصد همچو دیوانگان
# ~~فتاده در پیش فرزند فغفور
# ~~بسوی قصر آمد باز شاور
# ~~کلنگ و تیشه بر فتراک بسته
# ~~3755 چو مصروعی به اسبی بر نشسته
# ~~کمان و کیش را در زین فکنده
# ~~همه اسباب او اسباب خنده
# ~~نشسته گرد ره برمو و رویش
# ~~ز ماه نو گرفته باز خویش
# ~~میان عاقلان دیوانه کرده
# ~~بدانش خویش را افسانه کرده
# ~~برای او ز غم برخود بپیچید
# ~~برید شاه چون او را چنان دید
# ~~3760قدی را دید بالا بر کشیده
# ~~زبر دستی بگردون سر کشیده
# ~~ز عقل افزون بچندین فن جنونش
# ~~شده نادانی از دانش فزونش
# ~~بسوی شاه رو آورد با راه
# ~~چو دید او را روان شد قاصد شاه
# ~~برید شاه با شاور و فرهاد
# ~~روان شد سوی تخت شاه چون باد
# ~~غذا از پهلوی نخجیر خوردی
# ~~بره برشاه چین نخجیر کردی
# ~~بزحم تیشه بگشودی سر چنگ
# ~~3765 نشستی هر کجا دیدی سر سنگ
# ~~بهر جا صورت خوبی گشودی
# ~~بهر منزلگهی نقشی نمودی
# ~~به زحمت بردر حسرو رسیدند
# ~~در آن آوردنش زحمت کشیدند
# ~~رسیدن فرهاد ییش خسرو
# ~~بشه گفتند کامد قاصد ms148 از راه
# ~~خبر بردند نزدیکان بر شاه
# ~~79 PageV00P210
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_211.png)

# ~~80
# ~~اشارت کرد شاهنشاه با داد
# ~~که آید3 قاصد و شاور و فرهاد
# ~~*37نشسته سود خسرو بر سر تخت
# ~~درحشان کشته از وی پرتو بخت
# ~~قدح در دست با مریم نشسته
# ~~ز مستی دل در او یکباره بسته
# ~~بعشرت حسرو و مریم در آغوش
# ~~ز جام حسن مریم مست ومدهوش
# ~~پریشان حم زلفین شستش
# ~~خراب نر کس شهلای مستش
# ~~ز لعلش بادهآ گلرنگ خورده
# ~~بکرد او کمر از دست کرده
# ~~3775 کنیزان سازها آورده در چنگ
# ~~ز عود وبربط ونای ودف وچنک
# ~~نوای خسروانی راست کرده
# ~~زهرهفت آنچه دلشان خراست کرده
# ~~همه با زهره و با مه مقابل
# ~~بجادوئی شکسته سحر بابل
# ~~ز آب می فروزان گشته آتش
# ~~زتاب آن جمال سرخوشان خوش
# ~~بجام باده یکسر کشته مستان
# ~~همه کبران همه آتشیرستان
# ~~378در آن مجلس بتان بودند همدم
# ~~ز نزدیکان کسی کو بود محرم
# ~~چنین گویند3 مریم خوبرو بود
# ~~بحسن و لطف دلداری نکو بود
# ~~پری بیکر بتی رومی نژادی
# ~~که دل سوحتن آتش نهادی
# ~~قدش چون سرو زیب کشور روم
# ~~بر آورده بنازش قیصر روم
# ~~ز مشتاقان بسی شاه جهانش
# ~~بدولت برده خسرو از میانش
# ~~3785ز بهر برهای گرگی نموده
# ~~به شیری از پلنگانش ربوده
# ~~به شیرینی زیان شکری داشت
# ~~بدانش از همه کس برتری داشت
# ~~چو چشم مست او شوخی نمودی
# ~~بیک غمزه هزاران دل ربودی
# ~~قدم بر حسروش بودی مبارک
# ~~ازو برچرخ سودی تاج تارک
# ~~بدانش همجو روی خود نکوبود
# ~~مدار دولت خحسرو بدو بود
# ~~باهبیمن دولت او بود بر تخت
# ~~ازو بودش فراوان دولت و بخت
# ~~بودی یکدم ار مریم شکییش
# ~~دمش دادی و میخوردی فرییش
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P211
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_212.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~به دمدادن مسیحی بود مریم
# ~~دمش کردی اثر در شاه عالم
# ~~در ایامی که مریم بود جانش
# ~~نرفتی نام شیرین بر زبانش
# ~~اگرچه داشت از خوبان بسی را
# ~~نبردی بر زبان نام ms149 کسی را
# ~~379 که و بیکنه چو ساغر همدمش بود
# ~~نبودش مهر کس تا مریمش بود
# ~~در آن حالت که قاصد آمد از راه
# ~~ز می بودند سرخوش مریم و شاه
# ~~زمستی هرسه را دراندرون خواند
# ~~بعزتشان بنزد خویش بنشاند
# ~~زمین بوسید شاور سخن ساز
# ~~دعای شاه عالم کرد آغاز
# ~~دعای خسرو روی زمین کفت
# ~~به آئینی که خسرو آفرین گفت
# ~~80چو شه را دیده بر فرهاد افتاد
# ~~چه دید انصاف کوهی دید فولاد
# ~~چناری دید بالا بر کشیده
# ~~بدانسان دست و بازو کس ندیده
# ~~غلط کفتم هرش بازو چناری
# ~~کهین انگشت مانند خیاری
# ~~غبار راه پنهان کرده رویش
# ~~پریشان برسر رخساره مویش
# ~~چونر کس کرده خودبین دیدهآ خویش
# ~~سرش از بس حیا افتاده در پیش
# ~~3805 در آن اندیشه کز چرخ ستمکار
# ~~چه سختی آیدش بر سرد گربار
# ~~دلش از غم کشیدن غرقه در خون
# ~~نمودار دلش چشم چو جیحون
# ~~ز سرمستی نمیدانست خسرو
# ~~کهن دیوانه از دیوانهآ نو
# ~~بغایست گشت از شاور دلشاد
# ~~نشاندش پیش خود بالای فرهاد
# ~~بپرسیدن زبان بگشود حسرو
# ~~همی پرسید از وی قصهآ نو
# ~~3810 نخستش گفت کین بر نا کجائی است
# ~~که او راباتو زینسان آشنائی است
# ~~چرا شیرین بدانسان داند او را
# ~~که پیش تخت خود بنشاند او را
# ~~سخن چون یک یک از بنیاد پرسید
# ~~حدنگ اندازی فرهاد پرسید
# ~~که چون افکند سه آهوبیک تیر
# ~~در آنروزی که شیرین کرد نخجیر
# ~~حدیث کردن نخجیر فرهاد
# ~~و روی عریده ناد ینهاد
# ~~8 PageV00P212
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_213.png)

# ~~815زبان بگشاد شاور سخن ساز
# ~~بشیرینی سخن را کرد آغاز
# ~~بگفتای شاه تیر روستائی
# ~~نه برقانون رود باشد قضائی
# ~~میان آهوان تیری رها کرد
# ~~هنر تیرش نکرد آنجاقضا کرد
# ~~دگر گفتش که این شیدا زچین است
# ~~سر آمد درهمه روی زمین است
# ~~به کار سنگ مانندش کسی نیست
# ~~بابخاز آمده است اکنون بسی نیست
# ~~4820ز خویشانم در آنجا دختری دید
# ~~چه دختر مهوشی سیمینبری دید
# ~~بر او آشفته ms150 سرشد این جوانمرد
# ~~ز بهر او فراوان درد وغم خورد
# ~~چو از عشقش بیکره کشت مضطر
# ~~ز مهر دل بدو دادیم دختر
# ~~ر دحتر دایما میبود دلشاد
# ~~سه فرزندش ازان دختر خداداد
# ~~ر ناکه کار دحتر رفت از دست
# ~~ازین دنیای فانی رخت بر بست
# ~~825جوان چون حال دختر آنچنان دید
# ~~ز غم دیوانه شد در کوه کردید
# ~~ازاین عالم که میبینی بدر شد
# ~~چو زلف یار خود آشفته سرشد
# ~~در آن ایام پیش شاه بودم
# ~~ولی از حال او آگاه بودم
# ~~چو شاهم سوی شیرین داد پرواز
# ~~دران پرواز افتادم به ابخاز
# ~~همه کاری به ساز آوردم اورا
# ~~نرفت از دست باز آوردم او را
# ~~*83مدگر ره تیشه را بگرفت بردست
# ~~سر سنکی کرفت و دل دراوبست
# ~~هنرهای نهان کرد آشکارا
# ~~لطافتها نمود از سنگ خارا
# ~~ر کار او حبر آمد به شیرین
# ~~بخوانداو را و کارش کرد تعیین
# ~~نخسش دادکردن کار دلگیر
# ~~یکی جو از پسی آوردن شیر
# ~~دگرره حواست راهی راست کردن
# ~~میان کوه راهی خواست کردن
# ~~و283یدان آئین که از آسانی راه
# ~~تواند رفت مردم گاه و بیگاه
# ~~هوای قصر شیرین گرمیئی داشت
# ~~دماغش برقرار خویش نگذاشت
# ~~بون آورد وراه کوه بگرفت
# ~~سرش سودا دلش اندوه بگرفت
# ~~82
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P213
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_214.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~کگهی صورتگری برسنگ میکرد
# ~~کهی میل شکار رنگ میکرد
# ~~چوخسرو خواند اورابردرخویش
# ~~گرامی کرد او را در برخویش
# ~~3840 عجب نبود اگر از دولت شاه
# ~~کند بر مردم آسان سختی راه
# ~~چو شاهین را حکایت کشت معلوم
# ~~چو بازان دست کوته کرد از بوم
# ~~حکایتهای شیرین کرد بنیاد
# ~~زهر نوعی سخن آورد بریاد
# ~~بسی کفتار شیرین راند بااو
# ~~حکایتهای شیرین خواند با او
# ~~چو با او کرد از هردر سخن یاد
# ~~زمانی نیز بافرهاد افتاد
# ~~3845 نظر برطلعت فرهاد میکرد
# ~~بپرسش خاطر او شاد میکرد
# ~~ز آتشخانه دید افروزش دل
# ~~در او میدید اثر از سوزش دل
# ~~بنور رای روشن ms151 کرد پرویز
# ~~که شیرین کرد این آتش بدم تیز
# ~~بدانست از حدیث خسرو چین
# ~~که هست آشفته سرمجنون شیرین
# ~~ز عاشق عشق پیدا شد بکفتن
# ~~نمی شاید بهنی آتش نهفتن
# ~~3850 چو عشق آمد خرد افتاد از کار
# ~~خرد باعشق هرگز کی شود یار
# ~~بسی خود را به دانائی نکهداشت
# ~~ولی عشقش بدان انواع نگذاشت
# ~~کسی کو آتشی درسینه دارد
# ~~نباشد آنکه آهی برنیارد
# ~~نشان عاشق بیچاره آه است
# ~~لب خحشک ورخ زردش کواه است
# ~~چو در گفتن زدل آهی بر آرد
# ~~بداند حال آنکو حال دارد
# ~~3755چو خسرو دید روی زرد اورا
# ~~که گفتار آه سرد او را
# ~~یقینش کشت کوشیرین پرست است
# ~~ز جام عشق او یکباره مستاست
# ~~ز احوال درون بااو سخن راند
# ~~ز باب عاشقی فصلی براو حواند
# ~~ازو دردی که دردل داشت ننهفت
# ~~به نکته حال او با او همیگفت
# ~~سوالش کرد از مهر گلستان
# ~~عیان شد مهر شیرینش بدستان
# ~~860م بر آن شد تابداند مهر ماهش
# ~~بپرسش در غلط افکند شاهش
# ~~18 PageV00P214
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_215.png)

# ~~بگقتش چون گلستان رفت در خاک
# ~~چورفته1 از جهان مهرش رها کن
# ~~چرا باشی برای مرده غمناک
# ~~بدست آور نگارین شکر لب
# ~~در آن حالش حوالت با خدا کن
# ~~بگفت ای شاه عادل او نمیرد
# ~~بنه لب برلبش هر روز تاشب
# ~~3865 بگفتا درسرت سوداست از باد
# ~~چو جانم بود جایش کس نگیرد
# ~~بگفتش زنده زین باد است فرهاد
# ~~بکفتا روی توتا کی بود زرد
# ~~بگفتا تا کی این سودای خامت
# ~~بگفتش تا بود دل گرم و دم سرد
# ~~بگفتابس کن این سودا تراسوخت
# ~~بکفتش راست پرسی تا قیامت
# ~~بگفت از چه نگیری انس با کس
# ~~بگفت آنرا بگو کین آتش افروخت
# ~~بکفتا مونسم سودای او بس
# ~~3870 بگفت از مهر رویش دل مکن گرم
# ~~بگفتا در دلت زوهست حالی
# ~~بگفت از مهر باشد صبح خرم1
# ~~سوالش کرد از مهر نگارین
# ~~بکفت آئینه نبود بی صقالی
# ~~دو عاشق پیشه چون ms152 کشتند همدم
# ~~جوابش داد از گفتار شیرین
# ~~شه ایران ازین کفتار شیرین
# ~~بسی زین درسخن راندند باهم
# ~~بغایت مهربان شد برشه چین
# ~~3875چو واپرداخت از فرهاد خسرو
# ~~دگر ره گشت باشاور همراز
# ~~نهاد از نو اساس قصه نو
# ~~به گفتار نهان گشتند دمساز
# ~~همراز شدت خسرو با شاور و دریافتن
# ~~مریم و بشم رقتن از نزد خسرو
# ~~گر باره سخن آغاز کردند
# ~~شم مرم حال دیدی
# ~~حکایتهای شیرین ساز کردند
# ~~نهانی راز را یک یک شنیدی
# ~~84
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P215
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_216.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چو از حد رفت گفتار شهنشاه
# ~~بجوش آمد زبس غیرت دل ماه
# ~~3880 سرش چون طره از خسرو بگردید
# ~~چوزلف ازتاب دل برخود بپیچید
# ~~ز نزدیکان یکی را خواند از دور
# ~~نهان پرسید ازو احوال شاور
# ~~از و پرسید کین بد گو کجائی است
# ~~که باشاهش ازینسان آشنائی است
# ~~چو نزدیکان برش کستاخ روی است
# ~~بنرمی دایما در گفتگوی است
# ~~دلم در کفتگویش پر ز خون شد
# ~~ازین بیخویشتن از خود برون شد
# ~~3885 نباید راز را از من نهفتن
# ~~نهان با من بباید حال کفتن
# ~~اگر این حال را پوشیده داری
# ~~به تیغ تیز من جان را سپاری
# ~~نیوشنده زبانو راز ننهفت
# ~~نهانی راز را با ماهرو گفت
# ~~بنرمی گفت پنهان با نگارین
# ~~که هست این یاوه کوشاور شیرین
# ~~در اول شاه را بیچاره این کرد
# ~~زتخت وتاج خود آواره این کرد
# ~~3890 بسی سال است تا کم بود ازین در
# ~~شهنشه را پدید آمد کر و فر
# ~~دکر دادند بارش نزد خسرو
# ~~ندانم تا چه خواهد کرد از نو
# ~~مر آن همراه اوتر کیست از چین
# ~~که هست آشفتهآ زلفین شیرین
# ~~به شه کفتند شیرین یار او شد
# ~~ز روی عاشقی در کار او شد
# ~~پی آوردن او کس فرستاد
# ~~که بیخش بر کند یکسرز بنیاد
# ~~3895 چنین دانم که خواهد کشتن او را
# ~~بخون آغشتن آن روی نگو را
# ~~از اینجا چون ms153 رود بیچاره بیرون
# ~~ز تیغ شه سرش بینند در خون
# ~~چو بانو قصهآ خون را نیوشید
# ~~زغیرت خون دراندامش بجوشید
# ~~ازین سوداچوزلف خودبر آشفت
# ~~زبان بگشود و با شاه جهان گفت
# ~~که بازت نام شیرین برزبان است
# ~~هنوزت قصه او در میان است
# ~~0م39ترا از شاهی او افکند بر حاک
# ~~نداری شرم مردم وز حدا بالک
# ~~نیاری یاد از بهرام چوبن
# ~~که چون از اردبیل آمد به تمکین
# ~~85 PageV00P216
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_217.png)

# ~~18
# ~~سرتخت ترا بگرفت و بنشست
# ~~ز ایران دست تو یکباره بر بست
# ~~بیاد آر آنچه قیصر کرد با تو
# ~~زیاری کان دلاور کرد با تو
# ~~سر تخت تو از بهرام بستد
# ~~بمردی دادت از ایام بستد
# ~~3905زجا برخاست مجلس را بهم زد
# ~~زنان را سکهآ نوبر درم زد
# ~~برون آمد برنجش از بر شاه
# ~~بسیج راه را آمد به خر گاه
# ~~بتندی بانگ زد بر لشگر خویش
# ~~که سوی روم راه آرند در پیش
# ~~ز خسرو روی برتابند یکسر
# ~~روند از پیش خسرو سوی قیصر
# ~~چو مریم آنچنان تندید با او
# ~~بنرمی خواست خسرو عذر بانو
# ~~391 نبود آنوقت شه را هیچ لشگر
# ~~سپاهش رومیان بودند یکسر
# ~~ز مریم داشت آندم پشتگرمی
# ~~سخن با او نگفتی جز بنرمی
# ~~در آن مستی چو باخسرودر آشفت
# ~~شهنشه از ره یاری بدو گفت
# ~~که مستان قصه سر مستانه گویند
# ~~بغیر از یاوه سرمستان نگویند
# ~~بسر مستی دل ما را نکهدار
# ~~دل ما را ز سرمستی میازار
# ~~3915 بسی زینگونه عذر آورد نشنید
# ~~فرو چیده بساط عیش برچید
# ~~بگرمی رفت بیرون از در شاه
# ~~در آن کرمی روان شدسوی خرگاه
# ~~چوحسرو دیدکان مهروی برتافت
# ~~برفتن سوی قیصر تیز بشتافت
# ~~بزرک امیدرا درپیش خودخواند
# ~~ز حال ماهرو با او سخن راند
# ~~حکایتهای مجلس هیچ ننهفت
# ~~تمام احوال با دستور خود گفت
# ~~تدییر بوزرجمهر در عدرخواهی وصلح میان مریم وخسرو
# ~~همبزرگ امید چون بشنود گفتار
# ~~ز گفت او پریشان شد بیکبار
# ~~جابر حاست شه ms154 را گفت برخیز
# ~~برای عذر خواهی کن زبان تیز
# ~~بان را تیزکن در عذر خواهی
# ~~بجا آور طریق و رسم شاهی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P217
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_218.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~بدم دادن زمانی باش آگاه
# ~~ببادی میتوان بردن زن از راه
# ~~به شیرینی زبان بکشای نیکو
# ~~ز نیکی هرچه بتوان گفت میگو
# ~~3925روان شد شاه با دستور همدم
# ~~برای عدر خواهی پیش مریم
# ~~در آن گرمی چو بانو شاهرا دید
# ~~چو موی خود زخسرو رو ببیجید
# ~~بزرک امید آن دستور دل پاک
# ~~بعذر شاه رو بنهاد بر حاک
# ~~زبان در مدحت مریم بیاراست
# ~~وزو عذر کناه شاه میخواست
# ~~بمریم گفت کای شاه از تو سرور
# ~~زتو با زیب تاج و تخت قیصر
# ~~3930 مه و خورشید طوق بار کاهت
# ~~هلال آسمان طرف کلاهت
# ~~کلستان عکسی از پیرایهآ تواست
# ~~لطافت سرو را از سایهآ تو است
# ~~مهت آئینهای در رونمائی
# ~~مغنی زهره در دستانسرائی
# ~~گل صدبرگ از اخلاق توخوئی
# ~~نسیم سنبل از زلف تو بوئی
# ~~زحسن ولطف و تاج تخت شاهی
# ~~که داند گفت او صافت کماهی
# ~~3935 چو گردد گوهررایت شب افروز
# ~~شب یلدا شود چون روز نوروز
# ~~بگفتن گر خطائی آمد از شاه
# ~~کزان بانو پریشان گشت ناگاه
# ~~نبود آن در خور اقبال شاهی
# ~~کنون آمد برای عذر خواهی
# ~~در آن گفتن زبانو شرمساراست
# ~~به مستی گفت واکنون در حماراست
# ~~بزر کانی که دولتیار باشند
# ~~چو دولت دایما در کار باشند
# ~~0*9* حدیث مست بر دستان نگیرند
# ~~گناه مست بر مستان نگیرند
# ~~بپوزش کفت با نواب مریم
# ~~ز هر فصلی سخن در باب مریم
# ~~دل یک یک بدست آورد دستور
# ~~غم و اندوه کرد از همگنان دور
# ~~بدیشان گفت اگرچه خواجه تاشیم
# ~~چوحسرو عذر خواهد ما که باشیم
# ~~ز خرگه رفت بیرون خلق رابرد
# ~~ه بانو شاهرا چون بخت بسیرد
# ~~3.45 چودرخرگه پریرخماند و خسرو
# ~~وگر کردند ساو عشرت از نو
# ~~87 PageV00P218
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_219.png)

# ~~سپاه و عدت و لشکر همین ms155 شد
# ~~عتاب دختر قیصر همین شد
# ~~قرستادن خسرو فرهاد را بکوه کندن و شبرین را
# ~~براو نامزد کردن جهت خاطر مریم
# ~~شده3 هم عهد شاه و بانوی شاه
# ~~چو روز دیگر آمد شاه بر گاه
# ~~که شیرین را دهد خسرو بفرهاد
# ~~ز صدق دل برین افکند بنیاد
# ~~دل از وی بر کند گرهست جانش
# ~~نیاید نام شیرین بر زبانش
# ~~بصد عزت بنزد خود نشاندن
# ~~3950 بزرک امید را فرمود خواندن
# ~~در شادی بروی هم کشادند
# ~~زنو بار دکر مجلس نهادند
# ~~پی آوردن شاور و فرهاد
# ~~چومجلس کرم شد کسرافرستاد
# ~~بعادت پیش تخت خویش بنشاند
# ~~بخواری هردورانزدیک خودخواند
# ~~که سهمش در دل شاور اثر کرد
# ~~بتیزی سوی شاور آن نظر کرد
# ~~در آن آشفتگی با او چنین گفت
# ~~دد39 بغایت کرم شد با او بر آشفت
# ~~دل غمکین بخون او کنم شاد
# ~~بر آن بودم که ریزم خون فرهاد
# ~~بجلادان خونریزش سپارم
# ~~ز سوی قصر شیرین را بیارم
# ~~شفاعت خواه ایشان گشت مریم
# ~~چو شد اقبال نو با هر دو همدم
# ~~شفاعت کردن او کردهام کوش
# ~~بمریم هردو را بخشیدهام دوش
# ~~بخیری آنچنان کردن فرازد
# ~~96* بشرط آنک ان ره را بسازد
# ~~بسازد راه کوه بیستون را
# ~~اگر فرهاد بکذارد جنون را
# ~~دهم در حال شیرین را بفرهاد
# ~~از ایشان باز دارم دست بیداد
# ~~نباشد بعد ازین از بند کی دور
# ~~بمریم گفت میباید که شاور
# ~~تقاشی مرمند حهان است
# ~~چومانی از قلم گوهر فشان است
# ~~188
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P219
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_220.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~3965 بخدمتها چو لایق دیدم او را
# ~~ببانوی جهان بخشیدم او را
# ~~ازین کفتار خوشدل گشت مریم
# ~~به می با شاه شد چون جام همدم
# ~~پس آنکه داد خلعتها بفرهاد
# ~~فرستادش بسوی بیستون شاد
# ~~بدانکس کاولش آورد بسپرد
# ~~بگفت آنکس برد او را که آورد
# ~~بخلوت خواند قاصد را شهنشاه
# ~~از احوال درونش کرد آگاه
# ~~3970 ازو حال درون خویش ننهفت
# ~~حدیث خویش باقاصد چنین کفت
# ~~که ms156 ازپنهان دل شیرین بجوید
# ~~به شیرین قصهآ مریم بگوید
# ~~که مریم با من از تندی زند دم
# ~~ازو دارم فراوان غصه و عم
# ~~فلک زحمت رسان ماست پیوست
# ~~همی سازیم تاخودچون دهددست
# ~~ببر فرهاد را تا کوه سنکین
# ~~ز پیش او روان شو سوی شیرین
# ~~3975 بر شیرین نشین برجای شاور
# ~~نجوئی دوری از نزدیکی حور
# ~~چو بیرون آمدند از حضرت شاه
# ~~هماندم روی آوردند با راه
# ~~زره فرهاد سوی بیستون رفت
# ~~همان ساعت ازان شیدا جنون رفت
# ~~بضرب آهن سر کرده پولاد
# ~~اساس کوه کندن کرد بنیاد
# ~~چنین خواندم که سنگستان آن بوم
# ~~بدست کوهکن میبود چون موم
# ~~3980 برداز جان مردم هوش وفرهنگ
# ~~نشانی کز کلنگش ماند برسنگ
# ~~بریدی سنکها از حدبرون بیش
# ~~تمودی صنعتی برهمت خویش
# ~~نگویم شاهی وعرض سماطش
# ~~ببین شطرنج و میدان بساطش
# ~~زره فرهاد چون آمدسوی کار
# ~~بسوی قصر شد قاصد دگربار
# ~~زخسرو سوی شیرین آمد از راه
# ~~به شیرین کفت حال مریم و شاه
# ~~3985 پیامی را که خسرو داد ننهفت
# ~~ز مهر دل ببانو یکبیک گفت
# ~~چو بشنود این سخنها رادژم شد
# ~~اسیر محنت و پابند عم شد
# ~~پریشان گشت نور دیدهآ حور
# ~~که شاهنشه به مریم داد شاور
# ~~89 PageV00P220
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_221.png)

# ~~160
# ~~چکونه دور از و شاور باشد
# ~~دلش خون شد کزوچون دور باشد
# ~~فراوان خلعت و سیم و زری داد
# ~~به شاوری که شاه ازنو فرستاد
# ~~تواند ساخت او شاور من نی
# ~~3990 بتیزی کفت او زنبور و من نی
# ~~ز قاصد باز شاور دگر ساخت
# ~~ز حیلت بازشطرنج دگر باخت
# ~~که یک شاور شیرینی ازوساخت
# ~~به شیر ینکاریش زانکونه بنواخت
# ~~بدست قاصد خسرو فرستاد
# ~~وزان پس راز دل در پیش فرهاد
# ~~زشیرینکاری شیرین عجب نیست
# ~~عجب میداری این راوین عجب نیست
# ~~خیال انکیز و لعبت باز باشند
# ~~3995 پریرویان که عشرت ساز باشند
# ~~گران طبعی که گوئی کوه قاف است
# ~~درین باریک بینی موشکاف است
# ~~هم از بیگانگان وهم ms157 ز خویشان
# ~~جکویم تا چها دیدم از ایشان
# ~~نشاید سفت چندین کوهر ناب
# ~~در اول سفتهام فصلی درین باب
# ~~رفتن شبرین به نخجبر و از انجا بکوه ببستون
# ~~بدیدن فرهاد
# ~~که باشیرین چوقاصد کشت همساز
# ~~چنین گوید سخن پرداز این راز
# ~~ره عشاق را برساز کردند
# ~~وعنوائی در عراق آغاز کردند
# ~~زدندی نوبت دستان شیرین
# ~~بریرویان بدستان تکارین
# ~~بهر نوبت یکی را میفرستاد
# ~~نگارین در قیادت پیش فرهاد
# ~~کرفت او نیز دین خوبکیشان
# ~~یکی شد قاصد حسرو ازیشان
# ~~ز شه بر گشت و باشیرین یکی شد
# ~~چو قاصد بابتان دردین یکی شد
# ~~پی عشرت سوی نخجیر که تاخت
# ~~005ه چو شیرین یکبیک را یار خود ساخت
# ~~در آن نخجیر کرد آهنگ فرهاد
# ~~بسی نخجیر کرد آن سرو آزاد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P221
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_222.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~سمند بادیا از جا برانگیخت
# ~~ز نعلش کوه آتش بر کمرریخت
# ~~پری سان شد نهان از چشم مردم
# ~~سمند تیز تک را کرد پی کم
# ~~عنان پیچید و سوی بیستون رفت
# ~~کس آکه نهزحال او که چون رفت
# ~~10.عاسوی فرهاد راند از راه ابرش
# ~~فروزان کشت رویش همچو آتش
# ~~تنش از کرمراندن غرقه درخوی
# ~~شده درتاب چون میخواره از می
# ~~فتاده در کلابش نافه مش
# ~~زعطرش نافه درچین کشته لب خشک
# ~~چو سروی درخدنگ زین نشسته
# ~~کمند زلف برزین کوهه بسته
# ~~کمانکش نر گس شهلای اومست
# ~~خدنگش در خم زلفین چون شست
# ~~4015 پلنگان را به تیر غمزه خسته
# ~~فراوان صید بر فتراک بسته
# ~~زهی معشوقه با جان موافق
# ~~که آید اینچنین نزدیک عاشق
# ~~چرا عاشق بترک جان نکیرد
# ~~بکاه عذر در پایش نمیرد
# ~~نیامد خود بخود عاشق کشیدش
# ~~درون عاشق صادق کشیدش
# ~~چو دید او را بگاه عاشقی مرد
# ~~بدلجوئی چو جانش در بر آورد
# ~~020*در آن حالت که آمد سرو آزاد
# ~~بکار کوه کندن بود فرهاد
# ~~طریق نازکی را داده از دست
# ~~لبش کف کرده همچون اشترمست
# ~~شده اندام او از کار ms158 خحسته
# ~~غبار سنگها بروی نشسته
# ~~طراق نعل اسب یار بشنید
# ~~ببالا کرد سرآرام جان دید
# ~~ز شادی کوهکن رادل شد ازجای
# ~~نماندش تاب میلرزید برپای
# ~~025ع سم اسبش ز کردراه بوسید
# ~~پس آنگاهی رکاب ماه بوسید
# ~~چو سوی غار آمد یار غارش
# ~~فرود آورد آسان کرد کارش
# ~~فرود آورد بانورا بحرمت
# ~~بجا آورد از ان پس رسم حدمت
# ~~بزیر آورد وهم بر جایگاهش
# ~~جومردان خواست عذراز گردراهش
# ~~هنوزش کیش و قربان برمیان بود
# ~~هنوزش در میان تیرو کمان بود
# ~~11 PageV00P222
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_223.png)

# ~~ز چندین بندها بندی گشادش
# ~~30. ع مجال کیش بگشادن ندادش
# ~~در آندمکوهکن مردانه سربود
# ~~کهی بر کوه و گاهی بر کمر بود
# ~~زنی مردانه و مرد زبر دست
# ~~ازین بازی کنندای یار پیوست
# ~~هنوز آسیب تر کش برمیانش
# ~~هنوز آونگ از قربان کمانش
# ~~حدیث تشنه بود و آبحیوان
# ~~سخن گفتن چه حاجت با سخندان
# ~~که سیمین ساق تر کش را کند باز
# ~~435 ندادش مهل چندانی از آغاز
# ~~که تا فرهاد جفتی تر کشی کرد
# ~~پریرخ نیز ترک سر کشی کرد
# ~~که نوعی دید از حکمت خلافی
# ~~دوکانه جرم زد دریک غلافی
# ~~سر کل صوفئی در خلوتی برد
# ~~چو جا خوش دید سربیرون نیاورد
# ~~کسی کین قسمرا داند بر این است
# ~~بدانش باز داند کین چنین است
# ~~و*.م کجائی ای سخنگوی غم افروز
# ~~بیا و عشق بازی از من آموز
# ~~همه زرینه برشیرین چه بندی
# ~~کشی بیچاره اسبی چون یسندی
# ~~نشانی کوهکن را بر سردوش
# ~~سمند مرده و شیرین مدهوش
# ~~کنی در گرمه سیر از عمر بیزار
# ~~بریرخ راز کنده اسب مردار
# ~~کند مرده کشی در کوه فرهاد
# ~~کنی بر کوهکن زینگونه بیداد
# ~~چنین باشد طریق دلنوازی
# ~~65.ع سهروزش اینچنین حمال سازی
# ~~دروغی مصلحت انگیز کن ساز
# ~~دروغی را که خواهی کرد آغاز
# ~~که نه شیرین بود راضی نه فرهاد
# ~~حدیثی را مکوای مرد استاد
# ~~دید کرق شبرین و فرهاد را باهم
# ~~عنان اسب شیرین داد از دست ms159
# ~~چوشاه چین بعشرتگاه بنشست
# ~~همی کردید کرد کوه و صحر
# ~~رها شد اسب و آمد برسرپا
# ~~بدو بخشیده بود آن راهرا شاه3
# ~~05* گری نامی نگه میداشت آن راه
# ~~192
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P223
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_224.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~همیکردی در آن ره باجداری
# ~~کدامین باج1 کردی تاجداری
# ~~همیشه حاکم آن راه بودی
# ~~زبیراهی و راه آکاه بودی
# ~~در آن نخجیر که او نیز میتاخت
# ~~خدنکی هر سوی او نیز انداخت
# ~~چو شیرین رفت او درپی دوانید
# ~~که تا ناکه سمند ماهرو دید
# ~~4055 پیشیرین ز هر سو اسبرا تاخت
# ~~کمانش بود کو را اسب انداحت
# ~~برای راه رو بسیار کردید
# ~~که تا بر کوه آمد هر دو را دید
# ~~فتاده آهوئی در زیر شیری
# ~~پریرخ آهوی شیر دلیری
# ~~نهاده کوهکن رخ بررخ شاه
# ~~قران کرده زنو خورشید باماه
# ~~بدندان پاره کرده سیب سیمین
# ~~بسینه خرد کرده نار شیرین
# ~~60. ع در آن حالت سواری دید ناگاه
# ~~که می آید پریشانحال از راه
# ~~کمان و تیر خود بردوش بنهاد
# ~~فراز کوه جستن کرد چون باد
# ~~گری ازدور چون آن حال را دید
# ~~بدندان پشت دست خویش حائید
# ~~در آن تیزی که او شبرنگ میراند
# ~~خجل شد همچو خردر کل فروماند
# ~~نبود آن کز دلش بیرون شدی کین
# ~~نه مییارست کردن قصد شیرین
# ~~065ع همی آمد بسان اشتر مست
# ~~عنان اسب شیرین بسته در دست
# ~~چوشیرین دید اوراپیش خودخواند
# ~~به شیرینکاریش برجای بنشاند
# ~~نبود از دیدن او انفعالش
# ~~در آن حالت نشد تغییر حالش
# ~~بتی کو میکند کاری چنان راست
# ~~به شیرینی تواند عذر آن خواست
# ~~زبان بگشود و از گفتار چون قند
# ~~بکار آورد با او نکتهای چند
# ~~407 همی کرد از سخن گوهر فشانی
# ~~زره بردش بدان شیرین زبانی
# ~~کرم را با زبان کردی حوالت
# ~~با نواعش همی داد استمالت
# ~~که بهرت جامه شاهی کنم ساز
# ~~بسیم وزر ترا سازم سر افراز
# ~~زغم هرسند خاطر ریشداری
# ~~بریشانی و سر در ییش داری ms160
# ~~92 PageV00P224
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_225.png)

# ~~163
# ~~کنم در پیش مردم سر فرازت
# ~~کنم از خلق عالم بینیازت
# ~~75.عچو با او نکتهآ چندی چنین راند
# ~~به پیش خویشتن فرهاد را خواند
# ~~گری را گفت ای مرد وفادار
# ~~دل فرهاد را نیکو نکهدار
# ~~که با فرهاد اگر چه خواجه تاشید
# ~~ولی خواهم برادر خوانده باشید
# ~~همی خواهم که باشد جاودانی
# ~~میان هر دو کس پیوند جانی
# ~~بگفت مه برادر خوانده کشتند
# ~~زشفقت یکدگر را بنده کشتند
# ~~080م تقبل کرد از رهدار فرهاد
# ~~که بهر او نهد یک طاق بنیاد
# ~~به ره بر بهر او طاقی بسازد
# ~~بهسه روزش بگردون سر فرازد
# ~~بشرط آنک پنهان دارد احوال
# ~~نکوید هیچکس را صورت حال
# ~~درین صورت بهم سو کند دادند
# ~~بدین عهد و بدین پیمان نهادند
# ~~بدین آئین که کفتم عهد بستند
# ~~همان دم هر سه براسبان نشستند
# ~~4085 بهمدیگر ره یاری سپردند
# ~~شکر لب را بسوی قصر بردند
# ~~پری پیکر بدان آئین که فرمود
# ~~گری را کرد از انعام خوشنود
# ~~ساختن فرهاد طاق کری را
# ~~برادر خواندگان دمساز گشتند
# ~~زپیش قصر شیرین باز گشتند
# ~~کری هر وقت مهری مینمودی
# ~~دل فرهاد ازو ایمن نبودی
# ~~نبود ایمن از آن مکار حونریز
# ~~که بود از بندگان خاص پرویز
# ~~م*، *بقول خود میان در بست فرهاد
# ~~سبک طاق کری بنهاد بنیاد
# ~~بر آورد آنچنان طاق دلفروز
# ~~بقول خویش در هنگام سه روز
# ~~چوطاقی آنچنان بر رهگذر کرد
# ~~ببالا برشد وهر سو نظر کرد
# ~~نظرمیکرد هر سو زیر و بالا
# ~~زناکه کاروانی دید بیدا
# ~~ری را گفت دیدم کاروانی
# ~~چگونه کاروان خلق جهانی
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P225
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_226.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~4095 چو نام کاروان آمد بکوشش
# ~~زشادی شدقرار و صبر و هوشش
# ~~روانی رفت بربالای آن طاق
# ~~نظر میکرد هر سو کرد آفاق
# ~~قضا را بر کنار طاق استاد
# ~~بقصدش دست فرصت یافت فرهاد
# ~~بزد بریشت او دستی زنا کاه
# ~~گریرا دست کوته کرد از راه
# ~~چو خورد آن ms161 ضربدست مرد بیباک
# ~~زبالا سرنگون افتاد برحاله
# ~~100ع مباش ایمن ازین نهطاق کردون
# ~~کزین نهطاق میکردد جکر خون
# ~~نه تنها شد گری زین طاق غمناک
# ~~که کسری هم زطاق افتاد برحاک
# ~~کسی را سر بجائی بر نیفراخت
# ~~که بازش سرنگونز آنجانیند احت
# ~~آمدن شبرین بدیدن طاق گری و طلبیدن فرهاد را
# ~~چو اورا کوهکن از طاق انداخت
# ~~برفتن تیز سوی بیستون تاخت
# ~~زگردن دور کرد آن کار بد را
# ~~بیکباره زخر انداخت خودرا
# ~~4105 همی گفت این سخن3 باخلق آفاق
# ~~که نا گاهی کری افتاد از طاق
# ~~چو این کفتاردر عالم سمر شد
# ~~ازین گفتار شیرین را حبر شد
# ~~بدانش باز دید آن شوخ مکار
# ~~که از دست که آید اینچنین کار
# ~~بسی بردست فرماد آفرین کرد
# ~~که رحمت برچنان کس کاینچنین کرد
# ~~مرا نبود به تضمین احتیاجی
# ~~که از غیبم رسد هردم حراجی
# ~~11ع کسی کز ملک جان آید خراجش
# ~~بچیز کس نیاشد احتیاحش
# ~~نظامی را ز بس کآزرم دارم
# ~~سخنهایش باستشهاد آرم
# ~~مراورا راست کفتن زهد نکذاشت
# ~~مرا برراست کفتن عرف میداشت
# ~~ز قصر آمد برون ترک پریوش
# ~~برفتن زیر ران آورد ابرش
# ~~چو می آمد بسوی طاق بانو
# ~~ز نزدیکان دو کس بودند بااو
# ~~4115 یکی قاصد دوم محبوب شاور
# ~~165
# ~~سیمشان بود نور دیدهآ حو PageV00P226
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_227.png)

# ~~9
# ~~حکایت اینچنین خواندم ز اوراق
# ~~که چون شیرین فرود آمددر آن طاق
# ~~برای کوهکن قاصد فرستاد
# ~~که تا آید بسوی طاق چون باد
# ~~چو کوه بیستون آنجا نپاید
# ~~چو آب چشمه سوی ما کراید
# ~~چو ماهی بر سواد طاق تابد
# ~~چو خورشیدی بدین مشتاق تابد
# ~~4120 بپروازی کشاید باز شهپر
# ~~شود همچون همای سایه کستر
# ~~هماندم قاصد آمد پیش فرهاد
# ~~پیام جان شیرین را بدو داد
# ~~بتیزی اسب را آورد در زین
# ~~روان شد همچودولت سوی شیرین
# ~~چنان مرکب براندن تیز میراند
# ~~که باد گرم ازو ده میل میماند
# ~~ر گرد ره چو آمد پیش شیرین
# ~~فرو افتاد ms162 بیجان از سر زین
# ~~4125 زمین بوسید و رخ مالید بر خاک
# ~~نمودش مهربانی از دل پاک
# ~~پریرخسار خواندش دربر خود
# ~~پی عشرت نشاندش در بر خود
# ~~سرحیک می کلکون کشادند
# ~~اساس عشرت دیکر نهادند
# ~~خوشا عیشی که باشد یار در بر
# ~~خوشا مجلس که باشد بی سرخر
# ~~بعشرت چار کس بنشست با هم
# ~~همه همراز و هم کفتار و همدم
# ~~13ع یکی شیرین و دیگر آل فغفور
# ~~سیم قاصد چهارم یار شاور
# ~~بروی یکدگر مینوش کردند
# ~~موای بوسه و آغوش کردند
# ~~چو پیدا خواست کشتن سرمستور
# ~~برون شد قاصد و معشوق شاور
# ~~بچشم حلق شیرین شد چنان مست
# ~~که می گفتند شد یکباره از دست
# ~~ز سرمستی در آن طاق آنچنان خفت
# ~~که گفتی چفتهاش با طاق شد جفت
# ~~135ع میان طاق شیرینکار آفاق
# ~~بشوحی کرد کفتی چفته برطاق
# ~~چودیدش کوهکن کو آنچنان حفت
# ~~بزیر طاق شد با ماهرو حفت
# ~~بحستی در بر دلدار آمد
# ~~چو مردان در میان کار آمد
# ~~حه دانم تا چه عشرت کرده باشد
# ~~عم احوال حودچون خورده باشد
# ~~فرهاد و گلستان PageV00P227
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_228.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~نشاید بیش ازین دردانه سفتن
# ~~به هشیاری حدیث مست کفتن
# ~~140ع یقین میدان که بی هنجار کوید
# ~~چو حال مست را هشیار گوید
# ~~چه دانم تا چه اندیشیده باشند
# ~~صفای کار خود چون دیده باشند
# ~~مکن فکر خطای مرد آگاه
# ~~مده اندیشهآ کز را بخود راه
# ~~دو یارمست همدم چون نباشند
# ~~یقین کز مصلحت بیرون نباشند
# ~~شبی تا صبحدم هم چفته بودند
# ~~بزیر طاق با هم خفته بودند
# ~~415 چو روشن شد ز تیغ مهر عالم
# ~~به تیغ مهر ببریدند از هم
# ~~سواران تنگ اسبان را ببستند
# ~~بعزم راه بر اسبان نشستند
# ~~برفتن اسب را زین کرد فرهاد
# ~~وداع جان شیرین کرد فرهاد
# ~~چو خاک افتاد در پای سمندش
# ~~نیامد زور و زاری سودمندش
# ~~ز چشمش رفت چندان اشگ خونین
# ~~که شد خونین سم یکران شیرین
# ~~615 مگر ms163 دانست حال خود کماهی
# ~~دلش میداد بر حالش کوامی
# ~~که شیرین را نبیند بار دیگر
# ~~ز دست او ننوشد جام و ساغر
# ~~نبیند چشم او روی نکارین
# ~~به تلخی جان دهد بر یاد شیرین
# ~~وداعی این چنین کردن بناگاه
# ~~بود بی هیچ شک دلسوز وجانکاه
# ~~چو شیرینش بدانسان دید غمناک
# ~~فتاد از پشت یکران برسرحاک
# ~~دد61 میان خاکو خونش خوار نگذاشت
# ~~بخاک افکنده را از حاک برداشت
# ~~گرفت از مهربانی در کنارش
# ~~زنو عمر دگر بخشید یارش
# ~~بدین آئین که کفتم حسروچین
# ~~حکر پرخون برید از جانشیرین
# ~~بحسرت بادل کرم و دم سرد
# ~~بسوی بیستون شد سینه پردرد
# ~~سپری شدن روز گار فرهاه
# ~~دلا زنهار دلها را میازار
# ~~که آزارد ترا چرح ستمکا
# ~~17 PageV00P228
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_229.png)

# ~~198
# ~~4160 مکن خاطر حراشی را زحد بیش
# ~~که روزی کردهآ خود آیدت پیش
# ~~چو اره هر که او خواهد خرا شد
# ~~زبهر او سهانی نیز باشد
# ~~مشو تیشه که تا با خود تراشی
# ~~مباش اره که دلها را خراشی
# ~~هرآن چیزی که گوئی بشنوی آن
# ~~هر آن تخمی که کاری بدروی آن
# ~~زتخم بد مکن بیهوده کاری
# ~~همان بهتر که تخم نیک کاری
# ~~د16ع چو فرهاد از پسی ترک سمن ساق
# ~~جوانی بیگناه افکند از طاق
# ~~کسی واقف نشد بر سر این کار
# ~~بجز شیرین که واقف بود و ستار
# ~~اگرچه بود آن خون کردهای حق
# ~~ولی هرگز نخسبد خون ناحق
# ~~گرفت آن حاطر آزرده او را
# ~~کرفت آن خون ناحق کرده اورا
# ~~شنودی آنکه در عشق گلستان
# ~~چه کرد آن نوجوان در بزم مستان
# ~~*17ع حوانی بود از خویشان قیصر
# ~~که سودای کلستان داشت درسر
# ~~ز کینه دشنه زد بر پشت فرهاد
# ~~که گفتی همچو کوه ازپا در افتاد
# ~~بچستی حلق او فرماد بفشرد
# ~~بدان سختی که جان در حال بسپرد
# ~~در آن مستی چو اورا کشت فرهاد
# ~~تن او را بخاک افکند از باد
# ~~فتاد آوازهاش در کشور روم
# ~~پریشان شد ms164 دل خلقی در آن بوم
# ~~4175 ز حویشان گرچه هر سوسروری داشت
# ~~ولی از مهربانان مادری داشت
# ~~شنید آن حسته حاطر حال فرزند
# ~~بناخن روی خحست و موی بر کند
# ~~زحان و مان برون افکند خودرا
# ~~میان حاک و حون افکند خودرا
# ~~سرا سیمه بهر سو میدویدی
# ~~زهر جائی حدیثی میشنیدی
# ~~جو قتل نوجوانش کشت معلوم
# ~~سوی ابخاز ره برداشت از روم
# ~~هاع یکوه و دشت میگردید چون باد
# ~~شده تشنه بخون جان فرهاد
# ~~زیهر او بدست آورده افیون
# ~~بخونش تشنه از اندازه بیرون
# ~~نهان در جامه کرده خرجی راه
# ~~شده بی خویش لیک از خویش آگاه
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P229
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_230.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~بمردم خویش را شیدا نمودی
# ~~ولی ز انسان که بنمودی نبودی
# ~~زهر کس باز جستی حال فرهاد
# ~~بیرسیدن سوی ایخاز افتاد
# ~~6185 نبود آنوقت شاه چین در ایخاز
# ~~بغربت کرده بود از خانه پرواز
# ~~در آندم بود در مشکوی شیرین
# ~~میان بسته بکار جوی شیرین
# ~~زن پیر از برای گور فرزند
# ~~نشان پرسان همی گردید یکچند
# ~~نشان پرسیدی از هر کس که دیدی
# ~~ز هر کس قصهآ دیگر شنیدی
# ~~بسی کردید و پیدا کرد خاکش
# ~~بدست آورد آخر حاک پاکش
# ~~190ع بصد زاری بسی بنشست بر خاک
# ~~کریبان کرده برخاکش بصدچاک
# ~~بناخن پاره کرده سینه و بر
# ~~همی کردی زداغش حاک بر سر
# ~~ره ماتم بیای درد بسپرد
# ~~در آن غم مدت ماهی بسر برد
# ~~پس از چندی بقصد خسروچین
# ~~همی پرسید راه قصر شیرین
# ~~روانشد خسته خاطر بادل ریش
# ~~غمی چون کوه وراه سخت در پیش
# ~~195عاز ناله خسته همچون نال آمد
# ~~فتان خیزان به چمچیمال آمد
# ~~تنش کز خستگی راه فرسود
# ~~ز رنج راه روزی چند آسود
# ~~دکر مشغول شد رایش بتد بیر
# ~~نشان شاه میپرسید کم پیر
# ~~در آندم خسروچین کوهکن بود
# ~~به چمچیمال در کوهش وطن بود
# ~~نمودند آن عزیزان بیستونش
# ~~همی کردند آنجا رهنمونش
# ~~200ع بدو گفتند خسرو با دل ms165 شاد
# ~~همی داده است شیرین را بفرهاد
# ~~بشرط آنک کردد سنگ پرداز
# ~~میان کوه راهی را دهد ساز
# ~~چو راهی در میان کوه سازد
# ~~به شیرین در جهان کردن فرازد
# ~~بر آن کوه است اکنونش و طنگاه
# ~~همی برد به سختی سنک آن راه
# ~~چو گفتنداین سخن فرهاد کش را
# ~~بدین گفتار ازو بردند هش ر
# ~~د620 پریشان گشت و در اندیشه افتاد
# ~~که عمرش چون تواند داد برباد
# ~~196 PageV00P230
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_231.png)

# ~~22
# ~~پس از اندیشهآ بسیار برخاست
# ~~ببالای کژ آمد بر ره راست
# ~~روان شد سوی کارش پیر مکار
# ~~که درکارش کند جان در سر کار
# ~~همی رفت وسرش لرزنده بردوش
# ~~فتان خیزان بسان مست مدهوش
# ~~دهانی پیش او دریا دهانه
# ~~بیک جانب کژ آب از وی روانه
# ~~4210 به خوشبوئی چو بوی مشک تاتار
# ~~بر کند دهانش بوی مردار
# ~~دوچشمش باز لیکن رفته زو نور
# ~~تنش برپا ولیکن جان ازو دور
# ~~فراز کوه همچون باد میرفت
# ~~بخونریزی سوی فرهاد میرفت
# ~~بصد دستان بصد نیرنگ و تدبیر
# ~~بکوه بیستون آمد کهن پیر
# ~~مرقع در برو تسبیح در دست
# ~~چو شیادان بر فرهاد بنشست
# ~~215 دعا میگفت سر در بر فکنده
# ~~ز حیلت معجری بر سر فکنده
# ~~به کف کردی نگه گفتی سخن را
# ~~بیان کردی ضمیر کوهکن را
# ~~فرییش گوش کردی ساده دل مرد
# ~~دم کندیدهآ کم پیر میخورد
# ~~قدر چون حکم راند جم که باشد
# ~~قضا چون چه کند رستم چه باشد
# ~~در آن گفتن شه چین سفره بگشاد
# ~~ز هر نوعی خورش در پیش بنهاد
# ~~220ع سبوی آب را در پیش آورد
# ~~که در کرمی پیاپی آب میخورد
# ~~چو فرصت یافت آن کم پیرملعون
# ~~ز پنهانی به آبش ریخت افیون
# ~~هماندم دور شد از پیش فرهاد
# ~~بیکسو رفت و سر برسنک بنهاد
# ~~بحیلت سرنهاد و رفت در خواب
# ~~ولی کردی نظر با جانب آب
# ~~نمیخفت و نظر بر آب میداشت
# ~~که تافرهاد مسکین کوزه برداشت
# ~~225م در ms166 آن لب تشگی چون آبراخورد
# ~~ز پا افتاد وهم بر آب شد سرد
# ~~جهان حیله کر زالی است مکار
# ~~بدستان خویشتن را کرده پر کار
# ~~مباش ایمن ازین زال دو تا یشت
# ~~که چندین رستم پرورده را کشت
# ~~ه بینی روی زال سالخورده
# ~~ز خون رستمان سرخاب کرده
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P231
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_232.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~چه جوئی سعد و نحس او زاختر
# ~~چه بینی طالعت زین چرخ اخضر
# ~~فلکرا روز خوش بی تیره شب نیست
# ~~230ع مبین طالع کهرأست بی ذنب نیست
# ~~سپیداجست بر روی سیاهش
# ~~درخشان مینماید روی ماهش
# ~~نه آن باشد که چشم افسا نماید
# ~~چو چشم افسا ید بیضا نماید
# ~~نهد بر کف بلور فالکیری
# ~~چو آن مندو که در ایام پیری
# ~~بدستان چون کند در کف نگاهی
# ~~فریبد از بلور رو سیاهی
# ~~ببین زهر بن دندان این مار
# ~~4235 مبین نقش درون مار زنهار
# ~~هماندم جان شیرین داد بر باد
# ~~چو زهر آبی چنان را خورد فرهاد
# ~~هم از کهسار بادش ناکهان برد
# ~~ز کوهی لاله رنکی سر بر آورد
# ~~دلش خرم شد وپشت کژش راست
# ~~بدید آن حال را کم پیر برحاست
# ~~که هر یک با حدا دارد نیازی
# ~~خدا را هست با هر بنده رازی
# ~~در آن حالش جهان نگذاشت محروم
# ~~0م2عا یکی محروم آمد از ره روم
# ~~که در هرکار او را حکمتی هست
# ~~ندارد هیچ کس در کار او دست
# ~~همان ساعت روان شد سوی مرت
# ~~دل فرهاد کش فارغ شد از غم
# ~~الهی تا اید شادی مبیناد
# ~~کسی کو باشد از مرک کسی شاد
# ~~رها کرد آنچنان برحاک خوارش
# ~~بکشت او را و ایمن شد ز کارش
# ~~نه کس مشفق که بردارد ز حاکش
# ~~4265 نه کس کریان برای روح پاکش
# ~~شدی از مردن فرهاد آکاه
# ~~کسی کامد شدی کردی بر آن راه
# ~~خبریافتن شبرین از مر فرهاد
# ~~ز مرگ حسرو چین شد حبردار
# ~~به شیرین آکهی بردند ازان کار ms167
# ~~جهان یکسر بحشم خود سه دید
# ~~چو بانو مردن فرهاد بشنید
# ~~حکر پرخون بسوی بستون تاحت
# ~~سمند تیزتک در بویه انداخت
# ~~01 PageV00P232
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_233.png)

# ~~4250 چو آمد کوهکن را دید بر خاک
# ~~بسان کل کریبان زد بصد چاک
# ~~بناخن روی کلکون را خراشید
# ~~ز مژکان خون دل بر خاک پاشید
# ~~چناری دید بر اک اوفتاده
# ~~تنی را دید جان بر باد داده
# ~~کلنک کوهکن افتاده از چنگ
# ~~شده پژمرده همچون لاله برسنک
# ~~جمال آل فغفوری شده زرد
# ~~ز کرمی آتش عشقش شده سرد
# ~~4255 نه دردل سوزش مهر نگارین
# ~~نه درسر شورش سودای شیرین
# ~~رها کرده ز تن جان را بحسرت
# ~~بخواری داده جان بر کوه محنت
# ~~پری بیکر ازان احوال جانکاه
# ~~برآوری ز دل هر ساعتی آه
# ~~گهی رو کندی وکه موی از سر
# ~~کهی برسر زدی کف گاه بربر
# ~~زدیده اشک چون دردانه میریخت
# ~~بحسرت خون دل با خاک آمیخت
# ~~260ع چو اشک خویشتن برخاک غلطید
# ~~چو زلف خویشتن برخویش پیچید
# ~~شدی هردم فزون از دل خروشش
# ~~زیادت میشدی هرلحظه جوشش
# ~~زمژکان خون دل میریخت برروی
# ~~پریشان ساخته بر کردرو موی
# ~~همی گفتی زهی فرهاد مسکین
# ~~که دادی بهرشیرین جان شیرین
# ~~ترازیید طریق مهریانی
# ~~که جان دادی به مهر یارجانی
# ~~د26ع بسی چون دیده را از گریه ترداشت
# ~~به آب دیدهاش از خاک برداشت
# ~~به آب دیده شسته آن تن پاک
# ~~بسان کنج آنجا کرده در خاک
# ~~ببالای مزارش کنیدی ساخت
# ~~که سر بر کنبد کردون برافراخت
# ~~ز گنید چونکه دل پرداخت شیرین
# ~~سوی قصر شد با جان غمگین
# ~~فلک هردم به نقشی مهره بازد
# ~~که یاری راز یاران دور سازد
# ~~202
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P233
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_234.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~آگاه شدن خسرو از مرک فرهاد و آمدن شاور بعز
# ~~270عچو آن فرهاد کش از بیستون رفت
# ~~سوی مریم بصد مکر وفسون رفت
# ~~به مریم داشت آن مکاره خویشی
# ~~به پیشش راه بود او را ز پیشی
# ~~بنزد ms168 مریم آمد بادل شاد
# ~~یکایک کفت با او حال فرهاد
# ~~حکایت کرد تا انجام از آغاز
# ~~کزو خون پسر چون خواستم باز
# ~~چومریم زان حکایت آکهی یافت
# ~~بتندی روی از آن مکاره برتافت
# ~~6275 ز پیش خویش دردم راند او را
# ~~دکر در پیش خود ننشاند او را
# ~~فغانی از دل مریم بر آمد
# ~~که گفتی ناکهان از پا در آمد
# ~~ز درد کوهکن شد تیره روزش
# ~~ولی از جای دیگر بود سوزش
# ~~چه کرمیبود درد آن غریبش
# ~~ز شیرین بود اندر دل نهیبش
# ~~که چون رفت از میان بیچاره فرهاد
# ~~به خسرو خواهد آن دلدار افتاد
# ~~4280 ازین اندیشه غمکین کشت بسیار
# ~~شد از آشفتن او شه خبردار
# ~~بسوی بانو آمد حال پرسید
# ~~ز بانو صورت احوال پرسید
# ~~پری پیکر ز حالش کرد آگاه
# ~~چو آکه گشت غمگین شد دل شاه
# ~~بجوش آمد دلش از بهر فرهاد
# ~~بحسرت چشمهها ازچشم بکشاد
# ~~به شاور آگهی بردند ازین غم
# ~~ز بهر شاه چین بنهاد ماتم
# ~~4285 بسو کش خاک برسر کرد شاور
# ~~بسوز و کریه برد از چشم خودنور
# ~~همیگفتی دریغا شاه چینم
# ~~دریغا شاه تر کستان زمیم
# ~~دریغا زیب تاج و تخت فغفور
# ~~دریغا پادشاه ملک معمور
# ~~دریغا شهریار عدل کستر
# ~~دریغا تاجیخش ملک پرور
# ~~بجوش آمد دل میروسیاهی
# ~~براو یگریست مور ومرخ و ماهی PageV00P234
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_235.png)

# ~~202
# ~~290عدل نخسرو ز درد و داغ جوشید
# ~~فغان میکرد و درخود میخروشید
# ~~مکو حسرو چرا زاری نماید
# ~~ز نیک آنها که آید نیک آید
# ~~اجازت جست و راه تربه برداشت
# ~~بسوز دل چو شاور آن عزا داشت
# ~~ر راه آمد بسوی قصر شیرین
# ~~دلش پرخون زداغ خسرو چین
# ~~چو از شاور شیرین آکهی یافت
# ~~برای دیدن او تیز بشتافت
# ~~295ع بدید او را برون قصر غمناک
# ~~سیه پوشیده و افتاده بر خاک
# ~~ز سوزدل فغان برداشت با او
# ~~بخون دیده رخ بنگاشت با او
# ~~بدو سوک عزیزان تازه کردند
# ~~غریبی را بلند ms169 آوازه کردند
# ~~بسوی کنید فرهاد رفتند
# ~~بسوز و ناله و فریاد رفتند
# ~~دگر باره ره کنبد گشودند
# ~~دکر بر خاک او زاری نمودند
# ~~00** چنین خواندم که برخاک مزارش
# ~~مجاور بود سالی یار غارش
# ~~دلش پر درد و جانش بود غمناک
# ~~مجاور بود تا سالی بر آن خاک
# ~~بروز وشب غم فرهاد میخورد
# ~~کهی زاری کهی فریاد میکرد
# ~~تو نیز ای کلک غمیرداز خونبار
# ~~زبان بستی دگر مکشا بگفتار
# ~~چو یاری داشت با فرهاد شاور
# ~~مکن او را ز خاک یار خود دور
# ~~د. 3ع مده زین بیش مردم را ملامت
# ~~روانش را برحمت کن حوالت
# ~~بیتی چند در حسب حال خود و خقم کتاب
# ~~مشو عارف دگر در کار شیرین
# ~~سخن را ختم کن بر خسرو چین
# ~~غم فرهاد را مردانه خوردی
# ~~درین گفتار تقصیری نکردی
# ~~حدیث عاشق و معشوق کفتن
# ~~ترا زیبد گهر زینگونه سفتن
# ~~اگر فرهاد خاکی شد چه باک است
# ~~سرانجام عزیزان جمله حاک است
# ~~3ههر آن عاشق که او در عشق میرد
# ~~تن او آتش دوزخ نگیرد
# ~~فرهاد و کلستان PageV00P235
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_236.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~ازان آتش که مهر دل فروزد
# ~~بدوزخ کو رسد دوزخ بسوزد
# ~~من از مهرم بدینسان کرم در کار
# ~~ز تاب مهر دارم کرم بازار
# ~~کسی کو مرد باشد وقت یاری
# ~~بود عشقش چو ایام بهاری
# ~~جوان بودم در آن ایام روزی
# ~~دلم را سوخت مهر دلفروزی
# ~~4315 هنوز ازتاب آن در دل اثر هست
# ~~هنوزم سوزش آن در جگر هست
# ~~زیک آتش هزار آتش بر افروخت
# ~~زیک شعله جهانی مرد وزن سوحت
# ~~ازان آتش که در جانم نهان است
# ~~نشان آن چو شمعم بر زیان است
# ~~به پیریزان چو شمعم مجلس افروز
# ~~کز ایام جوانی دارم این سوز
# ~~ز مهرش هردم از نو سوز آید
# ~~بود دل کرمتر تا روز آید
# ~~320ع ولی در عشق باشد مهر نامرد
# ~~چو ایام خزان در کاهش و سرد
# ~~کمانکشوار این چرخ زبر دست
# ~~ز ms170 پنجه تیر عمرم برد با شست
# ~~نشدیشتم کمانسان زین کمان کش
# ~~هنوزم هست قد چون تیر آرش
# ~~اگر آسیب چرخ آمد برویم
# ~~سفیدی یافت ناکه تار مویم
# ~~مکن عیبم که در ایام یاری
# ~~بروز آوردهام شبهای تاری
# ~~4325 هنوزم چشم مست یار ساقی است
# ~~می جانیخش عشق یار باقی است
# ~~چوشمعم ز آتش دل مجلس افروز
# ~~بسوز سینه شبها میکنم روز
# ~~ازین سوز درون در خنده باشم
# ~~بود این سوز دل تا زنده باشم
# ~~کجائی ای سخندان مرد با هوش
# ~~که تا پر گوهر شیرین کنی کوش
# ~~زمانی نظم شیرین کوشداری
# ~~بدین گفتار گوش هوش داری
# ~~330* کزین گلزار هریک گل چوباغی است
# ~~ز نظمم هر کهردرشب چراغی است
# ~~اکر بیتی ازین دفتر بخوانی
# ~~ازو زنهار مگذر ما ندانی
# ~~خیال نازکم پیوند جان است
# ~~شب قدراست ودرشیها نهان است
# ~~اگر بهر سکندر لعل کانی است
# ~~برای حضر آب زندگانی است
# ~~205 PageV00P236
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_237.png)

# ~~20
# ~~به شعر من کند گردنفرازی
# ~~کسی کونیک داند عشقبازی
# ~~335م معانی در سخن باریک بیند
# ~~گهرها در شب تاریک بیند
# ~~ببیند در سواد شعر چون آب
# ~~فروزان کشته کوهرهای شبتاب
# ~~الهی چون دم عیسیم دادی
# ~~در کنج سخن بسرمن کشادی
# ~~لطیفان را ز کنجم کن خبردار
# ~~چنین کنجی ز خرطبعان نگهدار
# ~~بکاه گفتن این صورت حال
# ~~یک و هفتاد و عفصد بود از سال
# ~~350ع ربیع الاخرو بیست ویک ازماه
# ~~کمان را خانه گشته کوشهآ شاه
# ~~شب آدینه مردم رفته در خواب
# ~~من و شمعی ز سوز عشق درتاب
# ~~نشسته روبرو از روی یاری
# ~~دل ما روشن از شب زنده داری
# ~~دلم خوش بود ووقتی داشتم خوش
# ~~نبودم از غم کردون مشوش
# ~~بقدرم بود الحق دستگاهی
# ~~فزون از دستگاهم پایگاهی
# ~~4345 پری پیکر نگارم پنج وشش بود
# ~~ز دنیا وز دینم وقت خوش بود
# ~~دوماهه داشتم فرزند دلبند
# ~~دل وجانم بدومیبود خرسند
# ~~بچشمم نیک مقبل دیدم او را
# ~~همی نام پدر بخشیدم او را
# ~~دلم را کرد ms171 ایزد از غم آزاد
# ~~که شمس الدین محمد را بمن داد
# ~~خداوندا بدوده عمر بسیار
# ~~بعمر او دل ما شاد میدار
# ~~*د** بکامش باد یارب زند گانی
# ~~ممتع باد از عمر وجوانی
# ~~الهی بندکان حقشناسیم
# ~~گه و بیگاه درشکر و سپاسیم
# ~~کنیم از شکرها شکر کدامت
# ~~هزاران شکر از انعام عامت
# ~~در آن روزی که از ماحال پرسی
# ~~حساب دفتر اعمال پرسی
# ~~سواد نامهآ اعمال حوانیم
# ~~زدیده خون دل برروی رانیم
# ~~4355 میاور پیش ماکردار ما را
# ~~برحمت کن حوالت کار مارا
# ~~جه خواهد شد ز گنج مغفرت کم
# ~~اگر رحمت کنی برما در آندم
# ~~قرهاد و کلستان PageV00P237
# ![page image](img/farhadnamah_arifardabili.pdf_page_238.png)

# ~~فرهاد و کلستان
# ~~عزیزانی که باما یار بودند
# ~~بدانش چون خرد هشیار بودند
# ~~ز هشیاری همه بیهوش کشتند
# ~~ز کویائی همه خاموش کشتند
# ~~چو روشن کشت صبح ناامیدی
# ~~سیاهی مختلط شد باسفیدی
# ~~6360 خروس صبح دستان میکندراست
# ~~خروش کوس رحلت کردن ماست
# ~~در آن ساعت که بایدخانه پرداخت
# ~~برفتن سوی عقبی سازره ساخت
# ~~رود از چشم ما نور جهانبین
# ~~ز تن دوری نماید جان شیرین
# ~~لهی
# ~~گنج ایمان من زار
# ~~ز غارت کردن شیطان نگهدار
# ~~چو ختم کار ما باشد در این دیر
# ~~چنان فرما که باشد ختم برخیر
# ~~به انجام رسید نگارش "فرهاد نامه" عارف اردیلی
# ~~2529 شاهنشاهی
# ~~عبدالرضا آذر
# ~~207 PageV00P238 ms172