######OpenITI#


#META# title: jamshidukhurshid
#META# ed_info: Ed. n.n. (n.d.), , Ganjoor corpus: n.n..
#META# url: https://ganjoor.net/salman/jamkhor/

#META#Header#End#

# 1 الهی پرده پندار بگشای %~% در گنجینه اسرار بگشای
# 2 تو ما را وا رهان از مایی خویش %~% که غیر از ما حجابی نیست در پیش
# 3 تو کار ما به لطف خویش بگذار %~% به کار خویش ما را باز مگذار
# 4 که کاری کان سزاوار تو باشد %~% نه کار ماست هم کار تو باشد
# 5 دل ز نگار خوردم را صفا بخش %~% مرا آیینه معنی نما بخش
# 6 ز ما نفس بد ما را جدا کن %~% دل بیگانه با خویش آشنا کن
# 7 نهفتی از سخن صد گنج در من %~% در گنج سخن بگشای بر من
# 8 به لطفت شربتی در کام ما ریز %~% ز جامت جرعه‌ای در جام ما ریز
# 9 نسیمی از گلستان خودم بخش %~% چراغی از شبستان خودم بخش
# 10 به حسن نظم چون دادی نظامش %~% کنون زیب و بهایی ده تمامش
# 11 زر کان مرا پاک و عیان کن %~% به نام شاه در عالم روان کن
# 12 خداوندا تو آن داری دین را %~% پناه افسر و تخت و نگین را
# 13 که او امروز گیتی را پناه است %~% خلایق را هم او امیدگاه است
# 14 به لطف از سایه خویش آفریده %~% جهان در سایه او آرمیده
# 15 همیشه بر سران سردار می دار %~% ز تاج و تخت برخوردار می دار
# 16 به عدل او جهان را شاد گردان %~% درون‌های خراب آبادگردان
# 17 درونش مهبط انوار خود ساز %~% زبانش مظهر اسرار خود ساز
# 18 همان ران بر دل و دست و زبانش %~% که باشد سود در هر دو جهانش
# 19 به نیکان ملک او معمور می‌ دار %~% بدان را از در او دور می‌ دار
# 20 به عونش ربع مسکون را امان ده %~% سکون فتنه آخر زمان ده PageV01P001
# 1 به نام آنکه این دریای دایر %~% ز عین عقل اول کرد ظاهر
# 2 عیان شد عین عقل از قاف قدرت %~% سه جوی آورد اندر باغ فطرت
# 3 ms001 درخت نور چشم جان برافراخت %~% همای عشق بر سر آشیان ساخت
# 4 دهد بر جویبار چشم احباب %~% ز عین عشق بیخ حسن را آب
# 5 دو عالم ذره است و مهر خورشید %~% دل رست انگشتری و عشق جمشید
# 6 سرای روح کرد این خانه گل %~% خورای عشق گشت این خانه دل
# 7 حصار جسم را از آب و گل ساخت %~% به چندین مهره دیوارش برافراخت
# 8 فراوان شد اساس شخص آدم %~% به پشتیوان این گل مهره محکم
# 9 به قدرت راست کرد این خانه گل %~% سه حاکم را در آنجا ساخت منزل
# 10 که دل را تکیه‌گاه از راست تا راست %~% مقام قلب کرد از صدر چپ و راست
# 11 چو جسمی بارگاه هفت تو زد %~% دل آمد خیمه بر پهلوی او زد
# 12 خرد را کو دماغی داشت در سر %~% از این هر دو مقامی داد برتر
# 13 مزین کرد لطفش سرو قامت %~% به حسن اعتدال استقامت
# 14 که از صنعش کند درخواست شاهد %~% که انسان را ز سر تا پاست شاهد
# 15 هر آنچ از گوهر خاک آفریدست %~% تو پاکش بین که پاکش آفریدست
# 16 همه پاک آمدسم از عالم غیب %~% ز کج بینی ما پیدا شد این عیب
# 17 ز مینا خسروانی قصری افراخت %~% به شیرین کاری او را بیستون ساخت
# 18 میان حقه فیروزه پیکر %~% معلق کرد صنعش چار گوهر
# 19 فلک پیمانه فضل نوالش %~% جهان پروانه شمع جلالش
# 20 به دیوان ازل حکمش نشسته %~% همه کون و مکان را جمع بسته
# 21 برانده چرخ و باقی کرده پیدا %~% ز کل من علیهادفان یبقی
# 22 حریر لاله و گل را به شب ماه %~% ز صنعش داده حسن صبغه الله
# 23 به تاب خیط شمس و سوزن خار %~% بدوزد قرطه زربفت گلزار
# 24 ز زرین نشتر خورشید تابان %~% گشاید خون یاقوت از لب کان
# 25 شکر را در میان نی نهان کرد %~% به چندیش قلم شرح و ms002 بیان کرد
# 26 سپارد ماهئی را مهر جمشید %~% به خرچنگی رساند تخت خورشید
# 27 به کرمی داد از ابریشم کناغی %~% به کرمی می‌دهد در شب چراغی
# 28 قمر با این همه کار و کیایی %~% بود هر مه شبی بی‌روشنایی
# 29 به موشان جبه سنجاب بخشد %~% کولها در پلنگ و شیر پوشد
# 30 به بوئی کو کند در نافه افزون %~% کند آهوی مشکین را جگر خون
# 31 قبایی از برای غنچه پرداخت %~% دگر بشکافت آن را پیرهن ساخت
# 32 خرد را کار با کار خدا نیست %~% کسی را کار با چون و چرا نیست
# 33 فلک را با چنین کاری چه کار است %~% همه کاری به حکم کردگار است
# 34 اگر بودی فلک را اختیاری %~% گرفتی یک زمان برجا قراری
# 35 ز ما در کار خود حیران‌تر است او %~% ز ما صد بار سرگرددان‌تر است او
# 36 خرد در کار خود سرگشته رائی است %~% فلک در راه او بی‌دست و پائی است
# 37 صفات او ز کیف و کم فزونست %~% فلک چون حلقه بیرون در بود PageV01P002
# 1 ای در هوای معرفت قدرتت چو باز %~% سیمرغ چشم بازو خرد چشم دوخته
# 2 در شهپر جلال تو ارباب بال را %~% پرهای فکر ریخته و بال سوخته
# 3 گردون به طوق شوق تو گردن افراخته %~% آتش به داغ طوع تو خود را فروخته
# 4 لطفت به یکدم و هم قهرت به یک نفس %~% باغ بهشت و آتش دوزخ افروخته
~~PageV01P003
# 1 ز رحمت انبیا را آفریده %~% وز ایشان مصطفی را برگزیده
# 2 امام سیصد و شصت و شش اخبار %~% سپهر هر دو شش ماه ده و چار
# 3 شهشنشاه سریر ملک لولاک %~% سوار عرصه میدان افلاک
# 4 محمد عالم علم یقین است %~% محمد رحمه للعالمین است
# 5 به معنی قره العین دو عالم %~% به صورت پشت و روی نسل آدم
# 6 ز فتح مقدمش در طاق کسری %~% بسی کسر آمده وانگه چو کسری
# 7 همان ms003 دم آتش کفر از جهان جست %~% زمین از موج سیلاب بلا رست
# 8 به دارالملک سلمان آن فرو مرد %~% زمین شهر ما این را فرو برد
# 9 گهی جبریل باشد میر بارش %~% زمانی عنکبوتی پرده دارش
# 10 شد از شوق بنانش لاغر و زرد %~% قلم کو چون قمر شق قصب کرد
# 11 بنانش تیف بر گردون کشیده %~% به ایمانی صف مه بر دریده
# 12 کسی کو داشت در تن گوهر بد %~% چو تیغ انصاف او بر گردنش زد
# 13 کس او کی تواند کرد تقبیح %~% که آرد سنگ خارا را به تسبیح
# 14 کجا برد براق او منازل %~% خر عیسی فتد با بار در گل
# 15 اگر گوید کسی کاندر رهی خر %~% رود با مرکب تازی زهی خر!
# 16 کلیم آنجا که معجز را بیان کرد %~% دو و دو چشمه از سنگی روان کرد
# 17 کجا احمد زند بر آب رنگی %~% کلیم آنجا بود بی‌آب و سنگی
# 18 کجا ساییده چترش سر بر افلاک %~% به جای سایه مهر افتاده بر خاک
# 19 گهی سر در گلیم فقر برده %~% گهی این اطلس خضرا سپرده PageV01P004
# 1 شاهی که به نعلین رخ مه آراست %~% گشت از قدمش پشت کج گردون راست
# 2 بر حسن مه چارده انگشت نهاد %~% مه را بشکست وز آن شب انگشت نماست
~~PageV01P005
# 1 در آن شب در سرای ام هانی %~% روان شد سوی قصر لا مکانی
# 2 براق برق سیر آورد جبریل %~% که جوزا را غبارش کرد تکحیل
# 3 نشست احمد بر آن برق قمر سم %~% چو جرم شمس بر چرخ چهارم
# 4 براق اندر هوا شد چون شهابی %~% نبی بر پشت او چون آفتابی
# 5 چو از بیت الحرام احمد سفر کرد %~% به سوی مسجد الاقصی گذر کرد
# 6 خطاب آمد ز سلطان عطا ده %~% که سبحان الذی اسری به عبده
# 7 خیال فکر و عقل و روح را مان %~% به صحرای درون تنها برون راند
# 8 قدم ms004 بر باب هفتم آسمان زد %~% وز آنجا شد علم بر لامکان زد
# 9 براق و جبرئیل آنجا بماندند %~% به خلوت خواجه را تنها بخواندند
# 10 چو تیر غمزه در یک طرقوا گویان ملایک %~% رسید از خوابگه تا قاب قوسین
# 11 ز حضرت خلعت لولاک پوشید %~% رحیق جام اعطیناک نوشید
# 12 ملایک پرده‌ها را بر گرفته %~% نبی را صحبتی خوش درگرفته
# 13 ز دیوان الهش هشت جنت %~% ببخشیدند و کرد از آنجا باز گردید
# 14 به یاران از ماتع آن جهانی %~% کلید جنت آورد ارمغانی PageV01P006
# 1 ای ممکن دست قدرت بر بساط لامکان %~% منتهای سدره اول پایه‌ات از
~~نردبان
# 2 کرده همچون آستین غنچه و جیب چمن %~% مجمر خلقت معطر دامن آخر زمان
# 3 تکیه‌گاهت قبه عرشست و مرقد زیر خاک %~% بر مثال آفتابست این و روشنتر
~~از آن
# 4 آفتاب اندر چهارم چرخ می‌تابد ولی %~% خلق می‌بینند کاندر خاک می‌گردد
~~نهان
# 5 گاه بر بالای گردونی و گه در زیر چرخ %~% آفتاب عالم افروزی و ابرت
~~سایه‌بان
# 6 شمع جمع انبیا چشم و چراغ امتی %~% ز آن زبانت مظهر آیات نورست و دخان
# 7 خاک مسکین از لباس سایه‌ات محروم ماند %~% خاک باری چیست تا تو سایه
~~اندازی بر آن
# 8 جای نعلین نبی بر طور در صف نعال %~% بود چون کار نبوت بد بدست دیگران
# 9 باز شد تاج سر عرش و چنین باشد چنین %~% لاجرم وقتی که پای خواجه باشد
~~در میان
# 10 کعبه صورت اگر برخیزد از ناف زمین %~% بعد از این گردد زمین بر پای
~~همچون آسمان PageV01P007
# 1 درودی بی‌شمار از رب ارباب %~% بر احمد باد و بر آل و بر اصحاب
# 2 پناه خسروان و شهریاران %~% سر و تاج سران و تاجداران
# 3 اساس خطه دین باد دایم %~% به عون و عدل شاهنشاه قایم
# 4 سکندر رایت جمشید شوکت %~% فریدون زینت و پرویز طلعت
# 5 بسیط عالم شاهی گرفته %~% ز اوج ماه تا ماهی گرفته ms005
# 6 جبینش مظهر آیات شاهی %~% ضمیرش مهبط نور الهی PageV01P008
# 1 داور دنیا معز الدین حق سلطان اویس %~% آفتاب عدل پرور سایه پروردگار
# 2 آن شهنشاهی که رای او اگر خواهد دهد %~% چون اقالیم زمین اقلیم گردون
~~را قرار
# 3 بنامیزد چو آفریدون و هوشنگ %~% ز سر تا پا همه هوشست و فرهنگ
# 4 طراز طرز شاهی می‌طرازد %~% سر دیهیم و افسر می‌فزاند
# 5 ز مار رمح او پیچان دلیران %~% ز مور تیغ او دلخسته شیران
# 6 هلال فتح نعل ادهم اوست %~% شب و روز سعادت پرچم اوست
# 7 ز یاجوج ستم گشته است آزاد %~% که تیغش در میان سدیست پولاد
# 8 ظفر در آب تیغش غوطه خورده %~% سر بدخواه آب تیغ برده
# 9 به جای زر ز آهن دارد افسر %~% ز پولادش بود خفتان چو گوهر PageV01P009
# 1 شاهی که در بسیط زمین حکم نافذش %~% جذر اصم ز صخره صما شنیده‌اند
# 2 صد نوبت از سیاهی گرد سپاه او %~% این اشهبان توسن گردون رمیده‌اند
# 3 تن جامه‌ایست خرقه جسم مخالفش %~% کان جامه را به قد حسامش بریده‌اند
# 4 آنجم ندیده‌اند در آفاق ثانیش %~% ور ز آنکه دیده‌اند یکی را دو
~~دیده‌اند
# 5 آن سایه عنایت یزدان که وحش وطیر %~% در سایه عنایت او آرمیده‌اند
# 6 در آفتاب گردش ازین سایه کی فتاد %~% تا سایبان سبز فلک گستریده‌اند
# 7 در کار زر به دور کفش خیره مانده‌ام %~% تا آن دو روی را به چه رو بر
~~کشیده‌اند
# 8 سرویست سر فراز به بستان سلطنت %~% کان سرو را ز عقل و روان آفریده‌اند
# 9 ماران رمح سینه اعدا ز دست او %~% سوراخ کرده‌اند و بدو در خزیده‌اند
~~PageV01P010
# 1 سحرگاه ازل کز پرده عرض %~% قضا می‌داد نور و سایه را عرض
# 2 قدر بنوشت بر اطراف چترش %~% که السلطان ضل الله فی الارض
# 3 خرد گرد فلک چندانکه گردید %~% کسی بالاتر از چترش نمی‌دید
# 4 فلک را گفت بردی ای کمان قد %~% چو ابروی ms006 بتان پیشانی از حد
# 5 تنزل کن ز جای خویش زیرا %~% که ضل چتر سلطانیت اینجا
# 6 چرا بالا نشستی گفت از آن رو %~% که او چشم جهانست و من ابرو
~~PageV01P011
# 1 بجز از آتش دراز زبان %~% بجز از خامه زبان کوتاه
# 2 کس نیارست کرد در عالم %~% دو زبانی و سرکشی با شاه
# 3 لاجرم خاکسار و سرگردان %~% آن به تون رفت و این به آب سیاه
# 4 در آن اندیشه مه بگداخت تن را %~% که بندد بر سمندش خویشتن را
# 5 خیالی چند کج باشد کزین عار %~% توان بستن بر اسب او به مسمار
# 6 عقابش را چو شد زاغ کمان جفت %~% به وصف الحال نیز این شعر می‌گفت:
~~PageV01P012
# 1 روز کسوف ار کند قصد بدوزد به تیر %~% قبه سیمین ماه بر سپر آفتاب
# 2 گاه ز فیض کفش خاک مرصع بساط %~% گاه ز گرد روز معنبر نقاب
# 3 کی شودش همعنان خیل ملک چون نداشت %~% پایه پهلو زدن ماه نوش در رکاب
# 4 ای کف خنجر کشت کرده ز جان صد هزار %~% خصم جگر تشنه را سیر به یک قطره
~~آب
# 5 رای تو بر آسمان بارگهی زد که هست %~% بافته از قطب میخ تافته صبحش
~~طناب
# 6 حمله قهر تو ساخت زهره شیران تباه %~% آتش تیغ تو کرد گرده گردان کباب
# 7 در عجبم تا چرا کرد به دوران تو %~% صدمه باران و باد گنبد گل را خراب
# 8 فتنه بیدار را عدل تو در خواب کرد %~% فتنه نبیند دگر چشم جهان جز به
~~خواب
# 9 کرده به زخم زبان سرزنش سرکشان %~% تیغ جهانگیرت آن هندوی مالک رقاب
# 10 خرد کو هست عالم را آب و جد %~% چو طفلان بیش رایت خوانده ابجد
# 11 تو خورشیدی و تختت چرخ چارم %~% چهارش پایه چار ارکان عالم
~~PageV01P013
# 1 طاووس روز تا ز افق جلوه می‌کند %~% شاها همای رای تو دولت شکار باد
# 2 این روزگار و دایره لاجورد ms007 را %~% دایم به گرد نقطه چترت مدار باد
# 3 هر خلعت مراد که ‌می‌بخشد آسمان %~% از جامه خانه کرمت مستعار باد
# 4 خورشیدت از شمار غلاماندرگه است %~% بر در تر از غلام چنین صد هزار باد
# 5 گر ماه بر خلاف مرادت کند مدار  %~% چون دست زهره پای قمر در نگار باد
# 6 ماه قدح چو دور کند در سرای عیش  %~% ناهید خوش سرای ترا پرده‌دار باد
# 7 هر کس که در یمین تو چون تیغ راسخ است  %~% دایم چو خاتم تو به زر در
~~یسار باد
# 8 تا هست کرد این مدر افلاک را مدار  %~% دور تو چون مدار فلک برقرار باد
# 9 بی گرد فتنه دامن آخر زمان بچین  %~% وصل قبای دولت این روزگار باد
# 10 با اینکه نیست مثل من امروز بلبلی  %~% چون من بهار مدح ترا صد هزار
~~باد
# 11 مرا یک روز شاهنشاه عالم  %~% چراغ دودمان نسل آدم
# 12 محیط مکرمت گردون همت  %~% جهان سلطنت خورشید دولت
# 13 سریر آرای ملک اردوانی  %~% بهار دولت چنگیز خانی
# 14 جهانگیر و جهانبخش و جوانبخت  %~% که برخوردار باد از تاج و از تخت
# 15 فرستاد و به خلوت پیش خود خواند  %~% به عادت پیش تخت خویش بنشاند
# 16 ز سلک نظم و نثر آن بحر ز خار  %~% طلب می‌کرد ازین طبع گهربار
# 17 چو لعل یار در الفاظ رنگین  %~% معانی خویش و باریک شیرین
# 18 مرا گفت ای سخنگوی گهر سنج  %~% چه پنهان کرده‌ای در کنج دل گنج
# 19 کهن شد قصه فرهاد و خسرو  %~% بیاور خسروانه نقشی از نو
# 20 نماند آن شورش حلوای شیرین  %~% بیارامید جوش ویس و رامین
# 21 بیاور شاهد عذاری لایق  %~% که رمز آب رخ عذار و وامق
# 22 درین قرابه‌های سبز زرکار  %~% نظامی را سیه شد در شهسوار
# 23 رواجی نیست آن سیم کهن را  %~% بنامم سکه نو زن سخن را
# 24 مرصع ساز تاج و ذکر جمشید  %~% منور کن چراغ چشم ms008 خورشید
# 25 عذار روشن خورشید عذرا  %~% مزین کن به نظمی چون ثریا
# 26 جهان را از سخن ده یادگاری  %~% ز دستی دیگرش بر نه نگاری
# 27 ز عین طبع صافی کن روان بحر  %~% در آور هر زمان بحری در آن بحر
# 28 ز هر جنسی حکایت در هم آمیز  %~% ز هر نوعی غزلهایی نو انگیز
# 29 چو این عالی خطاب آمد به گوشم  %~% کمر بستند عقل و فکر و هوشم
# 30 مرا گفتند: سلمان وقت دریاب  %~% که دولت را مهیا گشت اسباب
# 31 ادای حق پنجه ساله نعمت  %~% اگر داری هوس دریاب فرصت
# 32 ز هر طوری سخن با خویش داری  %~% ز کان و بحر گوهر بیش داری
# 33 به طرز نو معانی را بیان کن  %~% طراز دامن آخر زمان کن
# 34 ز ششتر تا به شام اندر شکر گیر  %~% ز عمان تا بد خشان در گهر گیر
# 35 به کلک عنبرین در روز و شب باف  %~% حریر شکرین را در قصب باف
# 36 ادای شکر همت کرده باشی  %~% حق خدمت بجای آورده باشی
# 37 در آن ره چون قلم مشیا علی الراس  %~% شدم در سخن سفتن به الماس
# 38 دل من در حجاب حجره فکر  %~% نمی‌کرد آرزو جز شاهد بکر
# 39 ز روی آن معانی پرده بگشود  %~% کزان معنی کسی را روی ننمود
# 40 لباس نظم اگر خوبست اگر زشت  %~% به بکری تار و پودش فکر من زشت
# 41 نهادم بر کف گیتی نگاری %~% برو بگذاشتم خوش یادگاری
# 42 ز گردون بگذرانیدم سخن را  %~% بدان حضرت رسانیدم سخن را
# 43 نهادم من درین فیروزه مجمر  %~% بسی ز انفاس مشکین عود و عنبر
# 44 جهان خواهد معطر گشت ازین بوی  %~% کنون چندانکه خواهد گشتن این گوی
# 45 توقع دارم از هر خرده جویی  %~% وز ایشان کز کرم دارند بویی
# 46 که گر باری بر آید بوی لادن  %~% ازین مجمر بر آن پوشند دامن
# 47 به فر دولت دارای عالم  %~% طمع ms009 دارم گرین معنی بود کم
# 48 کنون خواهم حدیث آغاز کردن  %~% در گنج سخن را باز کردن PageV01P014
# 1 خبر دادند دانایان پیشین  %~% که وقتی پادشاهی بود در چین
# 2 زمانه تابع حکم روانش  %~% سلاطین خاک بوس آستانش
# 3 رسوم داد و دین بنیاد کرده  %~% به داد و دین جهان آباد کرده
# 4 به عهدش کس نبودی در همه چین  %~% جگر خونین بجز آهوی مشکین
# 5 چنان کبک از عقاب آسوده خفتی  %~% که باز انگشت بر دندان گرفتی
# 6 سپاهش کوه و هامون بر نمی‌تافت  %~% عطایش گاو گردون بر نمی‌تافت
# 7 به چین خواندندی او را شاه غفغور  %~% ولی در اصل نامش بود شاپور
# 8 ز فرزند آن شهنشه یک پسر داشت  %~% که از جان عزیزش دوست‌تر داشت
# 9 همایون کوکبی خورشید جامش  %~% فریدون موکبی جمشید نامش
# 10 جهان را تازه و نو شهریاری  %~% ز جمشید و فریدون یادگاری
# 11 چو با تیغ و سنان بودی خطابش  %~% که تابش داشتی غیر از رکابش
# 12 به روز رزم ره بر چرخ می‌بست  %~% چو تیر از دست او مریخ می‌جست
# 13 اگر با وی شدی گردون به میدان  %~% ربودی گوی گردون را به چوگان
# 14 چو کلکش بر حریر آغاز تحریر  %~% نهادی پای دل کردی به زنجیر
# 15 به دانه مرغ دلها صید می‌کرد  %~% به دام عنبرینش قید می‌کرد
# 16 ز صبح و شام پود و تار می‌بافت  %~% به چالاکی شب اندر روز می‌تافت
# 17 چو کان و ابر کار او سخا بود  %~% ز سر تا پا همه حلم و حیا بود
# 18 عذار او خطی بر گل کشیده  %~% حدیثش پرده شکر دریده
# 19 چو ابری ابروانش بر گلستان  %~% کشیده سایبان‌ها بهر مستان
# 20 نبودی روز و شب جز با هنرمند  %~% نجوید پر هنر الا هنرمند
# 21 همه کس را هنر در کار باشد %~% نخست آنکس که او سردار باشد
# 22 نبودی جز نشاط و عیش کارش  %~% بجز می خوردن و میل شکارش ms010
# 23 ملک فرمود تا یک شب به باغی  %~% که بر هر خار بود از گل چراغی
# 24 هزاران بلبل اندر باغ و هر یک  %~% گرفته راه عنقا و چکاوک
# 25 به صد دستان نواها بر کشیده  %~% گل و سوسن گریبانها دریده
# 26 به پای سرو سنبل در فتاده  %~% بنفشه پیش سوسن سر نهاده
# 27 ز مستی چشم نرگس رفته در خواب  %~% گرفته عارض گل‌ها ز می تاب
# 28 هر آن سازی که دل می‌خواست کردند  %~% ز می شاهانه بزمی راست کردند
# 29 یکایک را بجای خود نشاندند  %~% ندیمان و حریفان را بخواندند
# 30 نواهای نی و دف برکشیدند  %~% ز هر سو مطربان صف بر کشیدند
# 31 مغنی چون نوای عود دادی  %~% نوای زهره از قانون فتادی
# 32 ظریفان در لطافتهای شیرین  %~% ندیمان در حکایتهای رنگین
# 33 ز مستی سرو قدان در شمایل  %~% به دعوی ماهرویان در مقابل
# 34 دماغ حاضران از بوی آن خوش  %~% لب شکر لبان را جان بر آتش
# 35 عقاب خوش عنان در عین جولان  %~% کمیت گرم رو گردان به میدان
# 36 نسیم از بوی می افتان و خیزان  %~% قدح بر لعل و مروارید ریزان
# 37 به جای جرعه جان می‌ریخت ساقی  %~% می و جان هر دو می آمیخت ساقی
# 38 خروش الصبوح از خاکیان خاست  %~% ز رنگین جرعه هر جا بوی جان خاست
# 39 وز آن سو ازغنون بلبل آواز  %~% ز یک سو در عمل شاهد فتن باز
# 40 پرستاران خاص شاه بودند  %~% به خوبی هر یکی چون ماه بودند
# 41 ز پرها راست کرده قرصه شید  %~% عنادل در هوای صوت ناهید
# 42 چو در برج چهارم منزل ماه  %~% میان چار بالش مسکن شاه
# 43 نبود از کامرانی هیچ باقی  %~% همه شب بود نوشانوش ساقی
# 44 ز خواب خوش گران شد افسر شاه  %~% چو خم شد بر کف شب ساغر ماه
# 45 همی کردند خود را یک به یک گم  %~% حریفان چون به وقت صبح انجم ms011
# 46 ز پیش شاه باقی را براندند  %~% ز نزدیکان غلامی چند ماندند
# 47 ملک در خواب شد چون چشم خود بست  %~% ز جا برخاست ساقی شمع بنشست
~~PageV01P015
# 1 چو روی خود بهشتی دید در خواب  %~% روان هر سوی چو کوثر چشمه آب
# 2 کنار جوی ریحان بر دمیده  %~% میان باغ طوبی سر کشیده
# 3 فراز شاخ مرغان خوش آواز  %~% همی کردند با هم سر دل باز
# 4 ز شبنم تاج گل چون تاج پرویز  %~% بر آن آویزه نور دلاویز
# 5 همه خاکش عبیر و زعفران بود  %~% همه فرشش حریر و پرنیان بود
# 6 صبا می‌کرد بر گل جان فشانی  %~% به گل می‌داد هر دم زندگانی
# 7 میان باغ قصری دید عالی  %~% چو برج ماه خورشیدیش والی
# 8 ملک می‌گفت با خود که این چه جایست  %~% که جوزا صورت و حورا نمایست
# 9 بر آن آمد که فردوس برین است  %~% قصور خلد و جای حور عین است
# 10 درین بود او که ناگه بی حجابی  %~% ز بام قصر سر زد آفتابی
# 11 چو خورشیدش عذار ارغوانی  %~% درخشان از نقاب آسمانی
# 12 بتی رعنا و کش ماه مقنع  %~% چو مه بر جبهه اکلیلش مرصع
# 13 فروغ عارض او عکس خورشید  %~% نگین خاتمش را مهر جمشید
# 14 ز سنبل بر سمن مرغول بسته  %~% ز موغولش بنفشه دسته دسته
# 15 لب لعلش درخشان در نگین داشت  %~% به پیشانی خم ابروی چین داشت
# 16 ز زلفش سنبل اندر تاب می‌شد  %~% ز شرم عارضش گل آب می‌شد
# 17 اگر در دل خیالش بسته گشتی  %~% ز تاب دل عذارش خسته گشتی
# 18 قضا شهزاده را ناگه خبر کرد  %~% در آن زلف و قد و بالا نظر کرد
# 19 صباح زندگانی شد بر او شام  %~% که آمد آفتابش بر لب بام
# 20 قضای آسمانی چون بر آید  %~% اگر بندی در از بامت در آید
# 21 کمند عنبر از بالای آن قصر  %~% فرو هشته ز سر تا پای آن ms012 قصر
# 22 دل سودایی او بی سر و پا  %~% به مشکین نردبان بر شد به بالا
# 23 دل جمشید را ناگه پری برد  %~% به دستانش ز دست انگشتری برد
# 24 چو بیدل شد ملک فریاد در بست  %~% بجست از خواب و خواب از چشم او جست
# 25 همی زد دست بر سر سنگ بربر  %~% که نه دل داشت اندر بر نه دلبر
# 26 همی نالید و در اشک می‌سفت  %~% به زاری این غزل با خویش می‌گفت
~~PageV01P016
# 1 گفتم خیال وصلت گفتا به خواب بینی  %~% گفتم مثال رویت گفتا در آب بینی
# 2 گفتم به خواب دیدن زلفت چگونه باشد %~% گفتا که خویشتن را در پیچ و تاب
~~بینی
# 3 گفتم که روی و مویت بنمای تا ببینم  %~% گفتا که در دل شب چون آفتاب
~~بینی
# 4 خروشش چون پرستاران شنیدند  %~% یکایک سر به سر پیشش دویدند
# 5 که شاها چیست حالت ناله از چیست %~% جهان محکوم تست این نالش از کیست
# 6 چه کم داری که هیچت کم مبادا  %~% چه غم داری که هیچت غم مبادا
# 7 به دل گفت این همی باید نهفتن  %~% خیالست این نشاید باز گفتن
# 8 من این حال دل خود با که گویم  %~% دوای درد پنهان از که جویم
# 9 چه گویم من که سودای که دارم  %~% خیال سرو بالای که دارم
# 10 دهانی را کزو قطعا نشان نیست  %~% میانی را که هیچش در میان نیست
# 11 ندیده من بدو چون دل نهادم %~% چرا دل را به هیچ از دست دادم
# 12 پدر گر صورت حالم بداند  %~% مرا بی هیچ شک دیوانه خواند
# 13 همان بهتر که راز دل بپوشم  %~% شکیبائی کنم در صبر کوشم
# 14 سرشک خود چو آب جو خرابم  %~% یقین دانم که خواهد بردن آبم
# 15 همی گفتند و او خاموش می‌بود  %~% به پاسخ قفل درج لعل نگشود
# 16 یکی می‌گفت: این سودای یارست  %~% دگر می‌گفت این رنج خمارست
# 17 ز نو ms013 بزم صبوحی ساز دادند  %~% حریفان را به بزم آواز دادند
# 18 نوای ارغنونی بر کشیدند  %~% شراب ارغوانی در کشیدند
# 19 صبا برخاست گرد باغ گردید  %~% ز گلرویان بستان هر که را دید
# 20 یکایک را درین مجلس دلالت  %~% همی کرد از پی رفع ملالت
# 21 نخست آمد گل صد برگ در پیش  %~% زر آورد و می گوینده با خویش
# 22 زر افشان کرد و از می مجلس آراست  %~% به صد رو از شهنشه عذرها خواست
# 23 به زیر لب دعایش گفت صد راه  %~% رخ اندر پاش می‌مالید کای شاه
# 24 ز دلتنگی دمی خود را برون آر  %~% به می خوردن نشاطی در درون آر
# 25 من از غم داشتم در دل بسی خون  %~% ز دل کردم به جام باده بیرون
# 26 شما را زندگانی جاودان باد  %~% که ما خواهیم رفتن زود بر باد
# 27 در آمد بلبل صاحب فصاحت  %~% که بادا خسروا فرخ صباحت
# 28 دمی با دوستان خوش باش و خندان  %~% که دنیا را بقایی نیست چندان
# 29 تو این صورت که بینی بسته بر هم  %~% چو گل از هم فرو ریزد به یک دم
# 30 درآمد لاله ناگه با پیاله  %~% تو گفتی از زمین بر رست لاله
# 31 که شاها لاله دردی کش آورد  %~% مئینی و آنگه نه ز آن می کان توان
~~خورد
# 32 از آن می ساقیان را گرچه ننگست  %~% که نیمی صاف و نیمی تیره رنگست
# 33 نشاید ریخت می گر درد باشد  %~% که دردی نیز هم در خورد باشد
# 34 فرود آورد سر غمگین بنفشه  %~% که کمتر کس شها مسکین بنفشه
# 35 چو گل بهر نثار ار زر ندارم  %~% همینم بس که درد سر ندارم
# 36 در آمد نرگس سرمست مخمور  %~% که باد از حضرتت چشم بدان دور
# 37 من مخمور دارم یک دو ساغر  %~% فدایت کردم اینک دیده بر سر
# 38 درآمد سرو دست افشان و آزاد  %~% که شاها جاودان سر سبزیت باد ms014
# 39 چرا بهر جهان دل رنجه داری  %~% دلی نازک همچون غنچه داری
# 40 بیا از کار من گیر اعتباری  %~% که آزادم ز هر کاری و باری
# 41 نیاید هیچ کس اندر بر من  %~% نمی‌بیند برهنه کس تن من
# 42 تهی دست و مقل‌الحال باشم  %~% ولیکن مستقیم احوال باشم
# 43 درخت میوه را بین کان همه بار  %~% کشد از بهر روزی آخر کار
# 44 برش غیری خورد بادش برد برگ  %~% بماند در میان عریان و بی برگ
# 45 زبان کرد از ثنای شاه سوسن  %~% به فصلی خوش چو فصل گل مزین
# 46 که من آزاد کرد پادشاهم  %~% چو سنبل از غلامان سپاهم
# 47 به آزادیت شاها صد زبانم  %~% غلام همت آزادگانم
# 48 چو گل می‌بینمت امشب پریشان  %~% ز ما چون غنچه در هم چیده دامان
# 49 هوس گر تخت و تاج و شهرداری  %~% چو گل هم تا جور هم شهریاری
# 50 به هر کنجی گرت صد گونه گنج است  %~% به هر گنجی از آن صد گونه رنج
~~است
# 51 چه برد از گنج افریدون و هوشنج %~% که دایم باد ویران خانه گنج
# 52 بسی سوسن ملک را داشت رنجه  %~% زبانش در دهن بگرفت غنچه
# 53 تو ای سوسن ز سر تا پا زبانی  %~% حدیث کار و بار دل چه دانی
# 54 تو از نو رستگانی آب و گل را  %~% من از پیوستگانم جان و دل را
# 55 نه من صاحب دلم کار دل است این  %~% تو دم درکش که نه کار گل است این
# 56 ملک می‌کرد چون گل پیرهن چاک  %~% سخن در زیر لب می‌گفت حاشاک
# 57 گهی با سرو رعنا رقص می‌کرد  %~% گهی بر یاد نرگس باده می‌خورد
# 58 که این چون چشم مست یار او بود  %~% که آن چون قامت دلدار او بود
# 59 چو از چوگان زلف او شدی مست  %~% به جعد سنبل چین در زدی دست
# 60 چو با اندیشه لعلش فتادی  %~% لب نوشین ساغر بوسه ms015 دادی
# 61 چو گشتی باغ و گلشن بر دلش تنگ  %~% شدی در دامن صحرا زدی چنگ
# 62 دمی چون شمع پیش باد می‌مرد  %~% که باد از کوی او بویی همی برد
# 63 کنیزی داشت شکر نام جمشید  %~% که بود از صوت او در پرده ناهید
# 64 لب شکر چو گشتی هم لب عود  %~% بر آوردی به سوز از حاضران دود
# 65 چو نی بستی کمر در مجلس شاه  %~% به شیرینی زدی بر نیشکر راه
# 66 در آن مجلس نوائی آنچنان ساخت  %~% که بلبل نعره زد گل خرقه انداخت
# 67 ملک زاده سرشک از دیده می‌راند  %~% روان چون آب بیتی چند می‌خواند
# 68 نوائی کرد شیرین شکر آغاز  %~% ز قول شاه می‌داد این غزل ساز
~~PageV01P017
# 1 مطول قصه‌ای دارم که گر خواهم بیان کردن  %~% به صد طومار و صد دفتر
~~نشاید شرح آن کردن
# 2 به معنی صورتی امشب نمودی روی و این صورت  %~% نمی‌یارم عیان گفتن
~~نمی‌شاید نهان کردن
# 3 من این صورت کجا گویم من این معنی کرا گویم  %~% کز اینها نیست این
~~صورت که پیدا می‌توان کردن
# 4 دل من رفت و من دست از غم دل می‌زنم بر سر  %~% چرا تن می‌زنم باید مرا
~~تدبیر جان کردن
# 5 مرا یاری درونی نیست غیر از اشک و من او را  %~% به جست و جوی این حالت
~~نمی‌یارم روان کردن
# 6 به مهر روی او با صبح خواهم همنفس بودن  %~% به بوی زلف او بر باد
~~خواهم جان فشان کردن PageV01P018
# 1 چو صبح از جیب گردون سر بر آورد  %~% زمانه چتر گردون بر سر آورد
# 2 برون رفت از دماغ خاک سودا  %~% جهان را مهری از نو گشت پیدا
# 3 و لیکن همچنان سودای آن ماه  %~% فزون می‌گشت هر دم در سر شاه
# 4 ازین سودا درونی داشت ویران  %~% چو گنجی شد به کنجی گشت پنهان
# 5 چو گل پیچیده دل در غنچه بنشست  %~% در خلوت به روی خلق ms016 در بست
# 6 مقیمان را ز پیش خویش می‌راند  %~% ندیمان را به نزد خود نمی‌خواند
# 7 ندیم او خیال یار او بود  %~% خیال یار یار غار او بود
# 8 چو اندر پرده راه کس نمی‌داد  %~% ندیمانش برآوردند فریاد
# 9 که این حال پسر در اضطراب است  %~% به کلی صورت حالش خراب است
# 10 بباید رفتن این با شاه گفتن  %~% ز شاه این قصه را نتوان نهفت
# 11 ز آنجا روی در درگاه کردند  %~% حکایت‌های او با شاه کردند
# 12 که: شاها حالت شهرزاد دریاب  %~% که نه روزش قرارست و نه شب خواب
# 13 به خاک انداخته چرخش چو تیر است  %~% کمان قد گشته و اکنون گوشه گیرست
# 14 چو ابر از دیده باران می‌فشاند  %~% چو گل هر دم گریبان می‌دراند
# 15 ز آهش آسمان را دل کبابست  %~% جهان را چشم‌ها زین غم پر آبست
# 16 پدر چون واقف از حال پسر گشت  %~% ز احوال پسر آشفته‌تر گشت
# 17 بع غایت ز آن پریشانی دژم شد %~% ز تخت سلطنت سوی حرم شد
# 18 همایون مادر جمشید را گفت %~% که: «روز شادی ما راست غم جفت
# 19 خبر داری که رود ما سراب است %~% اساس ملک جمشیدی خراب است
# 20 ز دست جم جهان انگشتری برد %~% ندانم دیو ره زد یا پری برد
# 21 چو مادر قصه را کرد از پدر گوش %~% ز خود رفت و زمانی گشت خاموش
# 22 ز نرگس‌ها سمن بر ژاله افشاند %~% به ناخن‌ها از سوسن لاله افشاند
# 23 ملک دستش گرفت از پیش برخاست %~% که کار ما نخواهد شد بدین راست
# 24 بیا تا باد پایان بر نشینیم %~% رویم احوال جم را باز بینیم»
# 25 از آنجا سوی جم چون باد رفتند %~% ز گرد راهش اندر برگرفتند
# 26 چو زلف اندر سر و رویش فتادند %~% بسی بر نرگس و گل بوسه دادند
# 27 پدر گفتش که: «ای چشم مرا نور %~% چه افتادت که از مردم شدی دور ms017
# 28 تو عالم را چو چشمی نیست در خور %~% که در بندی به روی مردمان در»
# 29 چو مال در درد بالای تو چیناد %~% بد فرزند را مادر مبیناد
# 30 به حق شیر این پستان مادر %~% که یکدم خوش بر آی ای جان مادر
# 31 اگرچه مهربان باشد برادر %~% نباشد هیچکس را مهر مادر
# 32 اگرچه دایه دارد مهر جانی %~% چو مادر کی بود در مهربانی
# 33 ملک‌زاده ز دل آهی بر آورد %~% ز سوز دل به چشم آب اندر آورد
# 34 «دریغا من که در روز جوانی %~% چو شب شد تیره بر من زندگانی
# 35 هنوز از صد گلم یک ناشکفته %~% گلستانم نگر بر باد رفته
# 36 مرا دردیست کان درمان ندارد %~% مرا راهیست کان پایان ندارد»
# 37 همی گفت این و در دل یار جویان %~% در اثنای سخن گریان و مویان
# 38 گهی دست پدر را بوسه دادی %~% گهی در پای مادر سر نهادی
# 39 ملک جمشید دانا بود و دانست %~% که جنت زیر پای مادرانست
# 40 شهنشه گفت: «کاین سودای عشق است %~% درین سر شورش غوغای عشق است
# 41 همانا دل به مهری گرم دارد %~% ولی گفتن ز مردم شرم دارد
# 42 کنون این کار را تدبیر سهل است %~% به تدبیر اندران تاخیر جهل است
# 43 بباید مجلسی خوش راست کردن %~% حضور گلرخان درخواست کردن
# 44 کجا در نوبهاری لاله روی است %~% کجا در گلشنی زنجیر موی است
# 45 به پیش خویش باید دادش آواز %~% مگر از پرده بیرون افتند این راز»
# 46 منادی گر منادی کرد آغاز %~% که مهرویان چین یکسر به پرواز
# 47 به ایوان همایون جمع گردند %~% شبستان حرم را شمع گردند
# 48 هزاران شاهد مه روی با شمع %~% بدین ایوان شدند از هر طرف جمع
# 49 چو شب گیسوی مشکین زد به شانه %~% جمال روز گم شد در میانه
# 50 بتان چین شدند از پرده بیرون %~% به عزم بزم ایوان همایون
# 51 درآمد ms018 هر سمن رخساری از در %~% به شکل لاله با شمعی معنبر
# 52 پری پیکر بتان سر تا به پا نور %~% قدح بر دستشان نور علی نور
# 53 گل رخسارشان در خوی نشسته %~% هزاران عقد در بر گل نشسته
# 54 سمن رویان چو گل افتاده بر هم %~% چو برگ گل نشسته تنگ بر هم
# 55 ز عکس رنگ روی لاله رویان %~% شده در صحن مجلس لاله رویان
# 56 سر زلف سیه در عود سوزی %~% نسیم صبح در مجمر فروزی
# 57 ثوابت در تحیر مانده بر چرخ %~% فلک در گردش و سیاره در چرخ
# 58 به عالی منظری بر شاه جمشید %~% نشسته با پدر چون ماه و خورشید
# 59 پدر هر دم یکی را عرضه کردی %~% به یادش ساغر می باز خوردی
# 60 ملک گفت: «ای پسر زین خوب رویان %~% دل و طبعت کدامین راست جویان
# 61 درین مجلس دلارامت کدامست %~% دلارام ترا آخر چه نام است
# 62 ملک زاده ملک را گفت شاها %~% کواکب لشکرا گردون پناها!
# 63 چه شاید گفتن این بت پیکران را %~% که رشک آید بر ایشان بتگران را
# 64 عروسان نگارستان چین‌اند %~% غزالان شکارستان چین‌اند
# 65 ولی پیشم همان دارند مقدار %~% که خضرای دمن با نقش دیوار
# 66 ز جام دیگر این مستی است ما را %~% به جان دیگر این هستی است ما را
# 67 خلیلم گر درین بتخانه هستی %~% طلسم این بتان را بر شکستی
# 68 همه ایوان نگارستان مانی است %~% دریغا کان نگارستان ما نیست
# 69 بود هر دل به روی خوب مایل %~% ولی باشد به وجهی میل هر دل
# 70 چو دارد دوست بلبل عارض گل %~% چه در وجهش نشیند زلف سنبل
# 71 چو نیلوفر به خورشیدست مایل %~% ز مهتاب جهانبخش چه حاصل» PageV01P019
# 1 در آخر غنچه این راز بشکفت %~% حدیث خواب یک یک با پدر گفت
# 2 پدر گفت: «این پسر شوریده حالست %~% حدیثش یکسر از خواب و خیالست
# 3 همی ترسم که ms019 او دیوانه گردد  %~% به یکبار از خرد بیگانه گردد»
# 4 به مادر گفت: «تیمار پسر کن %~% علاج جان بیمار پسر کن»
# 5 همایون هر زمان می‌داد پندش %~% نبود آن پند مادر سودمندش
# 6 دلش را هر دم آتش تیزتر بود %~% خیالش در نظر خونریز تر بود
# 7 در آن ایام بد بازرگانی %~% جهان گردیده ای و بسیار دانی
# 8 بسان پسته خندان روی و شیرین %~% زبان چرب و سخن پر مغز و رنگین
# 9 بسی همچون صبا پیموده عالم %~% چو گل لعل و زر آورده فراهم
# 10 گهی از شاه رفتی سوی سقسین %~% گهی در روم بودی گاه در چین
# 11 به هر شهری ز هر ملکی گذر داشت %~% ز احوال هر اقلیمی خبر داشت
# 12 چنان در نقش بندی بود استاد %~% که می‌زد نقش چین بر آب چون باد
# 13 پری را نقش بر آینه می‌بست %~% پری از آینه فکرش نمی‌رست
# 14 ز رسمش نقش مانی گشته بی‌رنگ %~% ز دستش پای در گل نقش ارژنگ
# 15 کجا سروی سمن عارض بدیدی %~% ز سر تا پای شکلش بر کشیدی
# 16 همه اشکال بت رویان عالم %~% به صورت داشت همچون نقش خانم
# 17 ملک جمشید چون از کار درماند %~% شبی او را به خلوت پیش خود خواند
# 18 نشاندش پیش و از وی هر زمانی %~% همی جست از پری رویان نشانی
# 19 کز آن خوبان که دیدی یا شنیدی %~% کدامین را به خوبی برگزیدی
# 20 کدامین مه به چشمت خوش برآمد %~% کدام آب حیایتت خوشتر آمد
# 21 به پاسخ دادنش نقاش برخاست %~% سخن در صورت رنگین بیاراست
# 22 که: «شاها حسن خوبان بی‌کنار است %~% در و دیوار عالم پر نگار است
# 23 ولی در هر یکی رنگی و بویی است %~% کمال حسن هر شاهد به رویی است
# 24 رطب را لذت شکر اگر نیست %~% در آن ذوقیست کان هم در شکر نیست
# 25 ازین خوبان که من دیدم به هر بوم ms020 %~% ندیدم مثل دخت قیصر روم
# 26 مه از شرم رخ او در نقاب است %~% میان ماه رویان آفتاب است
# 27 تو گویی طینش از آب و گل نیست %~% ز سر تا پا به غیر از جان و دل نیست
# 28 به میدانست با مه در محاذات %~% به اسب و زخ شهان را می‌کند مات
# 29 به حسن و خوبیش حسن ملک نیست %~% چنان مه در کبودی فلک نیست
# 30 ز مویش رومیان ز نار بستند %~% ز مهر رویش آتش می‌پرستند
# 31 نه او کس برون پرده دیده %~% نه اندر پرده آوازش شنیده
# 32 که یارد نام شوهر پیش او گفت %~% که زیر طاق گردون نیستش جفت
# 33 ازین خور طلعتی ناهید رامش %~% از این مه پیکری خورشید نامش
# 34 چو گیرد جام می در دست خورشید %~% ببوسد خاک ره چون جرعه ناهید
# 35 سفر می‌کردم اندر هر دیاری %~% ز چین افتاد بر رومم گذاری
# 36 در آن اقلیم بازاری نهادم %~% سر بار بدخش و چین گشادم
# 37 ز هر سو مشتری بر من بجوشید %~% چنان کاوازه‌ام خورشید بشنید
# 38 فرستاد و ز من دیبای چین خواست %~% چو لعل خود بدخشانی نگین خواست
# 39 متاعی چند با خود برگرفتم %~% به سوی منزل آن ماه رفتم
# 40 دری همچون جبین خوش بوستانی %~% به هر جانب یکی حاجب ستاده
# 41 مرا بردند در خوش بوستانی %~% در او قصری به شکل گلستانی
# 42 ز برج آسمان تابنده ماهی %~% چو انجم گردش از خوبان سیپاهی
# 43 چو چشم من بدان مه منظر افتاد %~% دل مسکین ز دست من در افتاد
# 44 همان دم خواست افتادن دل از پای %~% به حیلت خویشتن را داشتم بر جای
# 45 کلید قفل یاقوتی ز در ساخت %~% دل تنگم بدان یاقوت بنواخت
# 46 ز منظر ناگهان در من نظر کرد %~% دل و جان مرا زیر و گذر کرد
# 47 متاع خویشتن پیشش نهادم %~% دل و دین هردو در شکرانه دادم ms021
# 48 نگینی چند از آن لب قرض کردم %~% به پیشش این نگین‌ها عرض کردم
# 49 ز زلفش نافه‌های چین گشادم %~% به دامن بردم و پیشش نهادم
# 50 پسندید آن گوهرها را سراسر %~% به نرمی گفت: «ای پاکیزه گوهر
# 51 ندارد این گوهرهای تو مانند %~% بهایش چیست» گفتم: «ای خداوند
# 52 قماش من نه حد خدمت تست %~% بهای آن قبول حضرت تست
# 53 به خون مشک چون رخسار شویم %~% ز تو چون خون بهای لعل جویم
# 54 بهای لعل باید کرد ارزان %~% چو باشد مشتری خورشید تابان»
# 55 بدانم یک سخن چندان عطا داد %~% که لعل و مشک صد خونبها داد
# 56 کنون من صورتش با خویش دارم %~% اگر فرمان دهی پیش تو آرم
# 57 بدان صورت درونش میل فرمود %~% بشد مهراب و پیش آورد و بگشود
# 58 ملک جمشید نقش یار خود یافت %~% نگارین صورت دلدار خود یافت
# 59 نظر چون بر جمال صورت انداخت %~% همان دم صورت نادیده بشناخت
# 60 روان در پای آن صورتگر افتاد %~% بسی بر دست و پایش بوسه‌ها داد
# 61 کزین سان صورت زیبا که آراست %~% چنان کاری خود از دست که برخاست
# 62 تو خضر چشمه حیوان مایی %~% چراغ کلبه احزان مایی
# 63 فراوان گوهر و پیرایه دادش %~% ز هر چیزی بسی سرمایه دادش
# 64 چو افسر گوهرش بر فرق کردند %~% سرا پایش به گوهر غرق کردند
# 65 نهاد آن صورت دلبند در پیش %~% به زاری این غزل می‌خواند با خویش:
~~PageV01P020
# 1 گوئیا این نقش بیجان صورت جان من است %~% نقش بیحانش مخوان کان نقش
~~جانان منست
# 2 می‌دمد بویی و هر دم بلبل جان در قفس %~% می‌کند فریاد کاین بوی گلستان
~~منست
# 3 خود چه نوراست آن که دل خود را بر او پروانه‌وار %~% می‌زند کاین عکس
~~از آن شمع شبستان منست
# 4 می‌گشاید دل مرا از بند زلف نازنین %~% حلقه زلفش کلید قفل زندان منست
# 5 گر کند قصد سر من بر ms022 سر من حاکمست %~% ور نماید میل جان شکرانه بر جان
~~منست
# 6 صورتی در پیش دارم خوب و می‌دانم که این %~% صورت جمعیت حال پریشان
~~منست PageV01P021
# 1 یکایک باز گفت: «ای صورت انگیز %~% کنون این چاره را رنگی برآمیز
# 2 چو حاصل کرده‌ای رنگ نگارم %~% یکی نقشی به دست آور نگارم
# 3 تو این رنج مرا گر چاره سازی %~% ز هر گنجت ببخشم بی‌نیازی»
# 4 چو مهراب این سخن را از شاه بشنید %~% زمانی در درون خود بپیچید
# 5 جوابش داد «این کاری عظیم است %~% درین صورت بسی امید و بیم است
# 6 ز چین تا روم راهی بس دراز است %~% همه راهش نشیب اندر فرازست
# 7 درین ره بیشه و دریا و کوه است %~% ز دیو دد گروه اندر گروه است
# 8 ملک را رفتن آنجا خود نشاید %~% به ننگ و نام کاری بر نیاید»
# 9 ملک را خوش نیامد کار مهراب %~% شد از گفتار پیچا پیچ در تاب
# 10 جوابش داد: «این گفتار سست است %~% قوی رایت ضعیف و نادرست است
# 11 نمی‌باید در امید بستن %~% نمی‌شاید دل عاشق شکستن
# 12 ترا باید بزرگ امید بودن %~% چو سایه در پی خورشید بودن
# 13 درین ره نیز خواهم شد چو خنجر %~% به سر خواهم برید این ره سراسر»
# 14 چو مهراب آتش کین ملک دید %~% به پیشش روی را بر خاک مالید
# 15 که: «ممن طبع ملک می‌آزمودم %~% در راز و درونی می‌گشودم
# 16 چو دانستم که عشقت پای بر جاست %~% کنون این کار کردن پیشه ماست
# 17 رکاب اندر رکابت بسته دارم %~% عنانت با عنان پیوسته دارم
# 18 به هر جانب که بخرامی روانم %~% به هر صورت که فرمایی بر آنم
# 19 کنون باید بسیج راه کردن %~% شهنشه را ز حال آگاه کردن
# 20 بضاعت بردن از هر جنس با خویش %~% گرفتن پس در طریق روم در پیش
# 21 به رسم تاجران در راه بودن %~% نمی‌شاید درین راه ms023 شاه بودن
# 22 درین معنی سخن بسیار گفتند %~% از آن گفت و شنید آن شب نخفتند
# 23 سحر چون رایت از مشرق برافراشت %~% فلک زیر زمین گنجی روان داشت
# 24 کلید صبح در جیب افق بود %~% برآورد و در آن گنج بگشود
# 25 برون آورد درج لعل پر زر %~% ز لعل و زر زمین را ساخت زیور
~~PageV01P022
# 1 ملک جمشید کرد آن راز مشهور %~% فرستاد از در و درگاه فغفور
# 2 ندیمی را طلب فرمود و بنشاند %~% حکایت‌های شب یک یک فرو خواند
# 3 به عزم روی دستوری طلب کرد %~% مثال حکم فغفوری طلب کرد
# 4 چو شاه این قصه را بشنید در جمع %~% برای روشنایی سوخت چون شمع
# 5 لبالب شد ز خشم و قصه بنهفت %~% به زیر لب سخن پرداز را گفت
# 6 «برو از من بپرس آن نازنین را %~% پدید آرنده تاج و نگین را
# 7 بگویش این خیال از سر بدر کن %~% به تارک ترک تاج و تخت زر کن
# 8 چرا چون نافه ببریدی ز مسکن %~% چرا چون لعل برکندی ز معدن
# 9 عزیز من مکن پند مرا خوار %~% جوانی خاطر پیران نگه‌دار
# 10 به پیران سر مکن از من جدایی %~% مده بر باد ملک و پادشاهی
# 11 نمی‌دانم پدر با تو چه بد کرد %~% که خواهی کشتنش در حسرت و درد
# 12 مر از دست من ای شاهبازم %~% که چون رغتی نخواهی یافت بازم
# 13 به گیتی چون تو فرزندی ندارم %~% دلارایی و دلبندی ندارم
# 14 پدر دوران عمر خویش رانده‌ست %~% مرا غیر از تو عمری نمانده‌ست
# 15 تو نیز اکنون بخواهی رفتن ای عمر %~% نمی‌دانم چه خواهی گفتن ای عمر»
# 16 رسول آمد حکایت با ملک گفت %~% ملک چون روزگار خود برآشفت
# 17 به سوی مادر آمد رفته در خشم %~% روان بر برگ گل بارانش از چشم
# 18 چو نور چشم خود را دید گریان %~% همایون گشت چون زلفش پریشان
# 19 روان برخاست ms024 چشمش را ببوسید %~% پس ار بوسیدنش احوال پرسید
# 20 پسر بنشست و با او راز می‌گفت %~% حدیث رفته یکی یک باز می‌گفت
# 21 به دارای دو گیتی خورد سوگند %~% که گر منعم کند گیتی خداوند
# 22 به خنجر سینه خود را کنم چاک %~% به جای تخت سازم بستر از خاک
# 23 چو مادر قصه دلبند بشنید %~% ز جان نازنین او بترسید
# 24 بسی پند و بسی امید دادش %~% بدان امیدها می‌کرد شادش
# 25 ملک را گشت معلوم آن روایت %~% که با او در نمی‌گیرد حکایت
# 26 فرستاد و شبی مهراب را خواند %~% بسی با او ز هر نوعی سخن راند
# 27 ملک را گفت مهراب: «ای خداوند %~% اگر خواهی بقای جان فرزند
# 28 بباید ساختن تدبیر راهش %~% که دارد ایزد از هر بد نگاهش
# 29 روان می‌بایدش کردن هم امروز %~% مگر گردد به بخت شاه فیروز»
# 30 نهاد آنگه ملک سازه ره آغاز %~% به یک مه کرد ساز رفتنش ساز
# 31 غلامان سمن رخسار سیصد %~% کنیزان پری دیدار بی‌جد
# 32 بسی شد هودج و کوس و علم راست %~% هیونان را به هودج‌ها بیاراست
# 33 ناشانده نازکان را در عماری %~% چو اندر غنچه گل‌های بهاری
# 34 ز نزدیکان دوراندیش بخرد %~% روان کرد اندران موکب تنی صد
# 35 بسی جنگ آوران رزم دیده %~% جفای نیزه و خنجر کشیده
# 36 بسی مردم ز هر جنسی فرستاد %~% بسی پند و بسی اندرزشان داد
# 37 روان شد کاروانی فوج بر فوج %~% تو پنداری که زد دریای چین موج
# 38 درایش ناله بر گردون کشیده %~% درنگ او به هندوستان رسیده
# 39 جلاجل را روان بر مرحبا بود %~% همه کوه و در آواز درا بود
~~PageV01P023
# 1 به روز فرخ و حال همایون  %~% ملک جمشید رفت از شهر بیرون
# 2 برون بردند چتر و بارگاهش  %~% خروشان و روان در پی سپاهش
# 3 ز آه و ناله می‌نالید گردون  %~% ز گریه سنگ را می‌شد جگر خون
# 4 پدر می‌زد ms025 به زاری دست بر سر  %~% به ناخن چهره بر می‌کند مادر
# 5 سرشک از دیده باران گفت:‌« ای رود  %~% ز مادر تا قیامت باش بدرود!
# 6 بیا تا در بغل گیرم به نازت  %~% که می‌دانم نخواهم دید بازت
# 7 بیا تا یک نظر سیرت ببینم  %~% به چشمان گرد رخسارت بچینم
# 8 دریغا کافتاب عمر شد زرد  %~% که روز شادمانی پشت بر کرد
# 9 گلی بودی که پروردم به جانت  %~% ربود از من هوای ناگهانت
# 10 بخواهم سوخت در هجر تو خاشاک  %~% به داغ و درد خواهم رفت در خاک
# 11 خداوند جهانت باد یاور  %~% شب و روزت سعادت باد همبر
# 12 مرا چشمی مبادت هیچ دردی  %~% در این ره بر تو منشیناد گردی
# 13 همه راهت مبارک باد منزل  %~% تمنایی که داری باد حاصل
# 14 درین غربت هوای دل فکندت  %~% که باد آب و هوایش سودمندت!‌ »
# 15 ملک جمشید چون احوال مادر  %~% بدید از دست دل زد دست بر سر
# 16 به الماس مژه گوهر همی سفت  %~% کمند عنبرین می‌کند و می‌گفت:
# 17 « دل از دستم ربوده‌ست اختیارم  %~% مکن عیبم که دست دل ندارم»
# 18 همایون گفت ای فرزند زنهار  %~% مرا جانی و جانم را میازار
# 19 مکن مویه که وقت جان کنش نیست  %~% مزن بر سر که جای سرزنش نیست
# 20 دو منزل با پسر دمساز گشتند  %~% وز آنجا زار و گریان باز گشتند
# 21 ملک جمشید دل بر کند از آن بوم  %~% وز آن سو رفت و روی آورد در روم
# 22 چو مه مهر رخ خورشید در دل  %~% همی شد روز و شب منزل به منزل
# 23 به بوی سنبل زلفش شتابان  %~% چو آهو سرنهاده در بیابان
# 24 گهی در تاب بود از مهر روشن  %~% که در ره گرم‌تر می‌راند از من
# 25 گه از غیرت فتادی در پی باد  %~% که آمد باد در پیش من افتاد
# 26 بسان لاله و گل خار و خارا  %~% به جای ms026 تخت و مسند ساخت ماوا
# 27 همی پنداشت کان خارا حریرست  %~% گمان می‌برد کان خارش سریرست
# 28 ره عشق اینچنین شاید بریدن  %~% نخست از عقل و دین باید بریدن
~~PageV01P024
# 1 غباری کز ره معشوقه آید  %~% به چشم عاشقان عنبر نماید
# 2 من افتاده آن خاک دیارم  %~% که گرد از دل غبارش می‌زداید
# 3 چو من خواهم که گل چینم ز باغش  %~% گرم خاری رود در دست شاید
# 4 به مژگان از برای دیده این خار  %~% برون آرم گر از دستم برآید
# 5 بهر بادی که می‌آید ز کویش  %~% مرا در دل هوایی میفزاید
# 6 صبا در مگذر از خاک در او  %~% که کار ما ازین در می‌گشاید
# 7 عنان زلف او بر پیچ تا باد  %~% رکاب اندر رکاب او نساید
# 8 در آن منزل که جان از ترس می‌کاست  %~% دو ره گشتند پیدا از چپ و راست
# 9 ملک مهراب را گفت اندرین راه  %~% چه می‌گویی جوابش داد کای شاه
# 10 طریق راست راه مرز روم است %~% همه ره کشور و آباد بوم است
# 11 ره چپ هم ره روم است لیکن %~% در آن ره ز آدمی کس نیست ساکن
# 12 سراسر بیشه و کوه است و دریا %~% کنام اژدها و جای عنقا
# 13 طریق راستی یکساله راه است %~% طریق رفتن چپ چار ماه است
# 14 ملک را شوق در دل جوش می‌زد %~% هوایش راه صبر و هوش می‌زد
# 15 عنان بر جانب راه دوم تافت %~% دوان اندر پیش مهراب بشتافت
# 16 ملک را گفت این راهی است بی‌راه %~% نمی‌شاید که بی‌راهی کند شاه
# 17 مرو راهی که دیگر کس نرفته‌ست %~% هما نگذشته و کر کس نرفته‌ست
# 18 همی گفت این و وا ز ینسان همی راند %~% که باد از رفتن او باز می‌ماند
# 19 به ناگه پیشش آمد بیشه‌ای خوش %~% مقامی جان فزا و جای دلکش
# 20 سمن پرورده جان از سایه بید %~% نداده برگ بیدش جای خورشید
# 21 ms027 نسیمش مشک و خاکش زعفران بود %~% هوایش جان و آب و روان بود
# 22 فراز شاخه‌های صندل و عود %~% قماری راست کرده بر بط و عود
# 23 چنار و سروش اندر سر فرازی %~% همی کردند با هم دست یازی
# 24 هزاران طوطی و طاووس و شهباز %~% فراز شاخ می‌کردند پرواز
# 25 تذروان خفته خوش در ظل شاهین %~% ز بالش باز کرده فرش و بالین
# 26 ملک مهراب را گفت: «این چه جاییست» %~% جوابش داد کین جنی سرایست
# 27 مقام و منزل روحانیانست %~% سرای پادشاه و ملک جانست
# 28 تو این مرغان که می‌بینی پری‌اند %~% ز قصد مردم آزاری بری‌اند
# 29 بگو تا نافه‌ها را سرگشایند %~% عبیر و عنبر و لادن بسایند
# 30 ملک فرمود تا بزمی نهادند %~% در آن منزل پری خوان ساز دادند
# 31 کنیزان پری رخ را بخواندند %~% به ترتیب پری خوانی نشاندند
# 32 همی کردند مشک افشان چو سنبل %~% به دامن عطر می‌بردند چون گل
# 33 می اندر جام زر چون مشتری بود %~% درون شیشیه مانند پری بود
# 34 همی کرد از نشاط نغمه چنگ %~% در آن مجلس ز گردون زهره آهنگ
# 35 چو لاله مشک بر آتش نهادند %~% چو غنچه نافه‌های چین گشادند
# 36 جمال چینیان را چون بدیدند %~% همان دم جنایان برقع دریدند
# 37 بتان چین به از حوران رضوان %~% پری رویان چینی خوشتر از جان
# 38 به هر جانب هزاران پیکر جن %~% در آن جنت سرا گشتند ساکن
# 39 ملک جمشید بر کف جام باده %~% پری و آدمی پیشش ستاده
# 40 ز دل هر لحظه‌ آهی برکشیدی %~% به یاد یار جامی در کشیدی
# 41 از آن آیین و بزم شاهزاده %~% خبر بردند پیش حورزاده
# 42 تماشا را چو ماهی از شبستان %~% برون آمد به عزم آن گلستان
# 43 هزاران دلبر از جان گشته همراه %~% روان آمد به سوی مجلس شاه
# 44 اشارت کرد تا پیروزه تختی %~% نهادند از بر عالی درختی
# 45 بران بنشست ms028 چون گل شاد و خرم %~% نظر می‌کرد سوی مجلس جم
# 46 چو چشم او بدان مه پیکر افتاد %~% حجاب و صبر و مستوری بر افتاد
# 47  %~% چه خوش بودی اگر شوی منستی
# 48 درین اندیشه رفت و باز می‌گفت %~% که چون گردد پری با آدمی جفت
# 49 ملک جمشید ملک عقل و جانست %~% که فرمانش بر انس و جان روانست
# 50 دو عالم ذره است و مهر خورشید %~% دلست انگشتری و عشق جمشید
# 51 چو جمشید پری رخسار انجم %~% عیان شد از هوا شد دیو شب گم
# 52 انیسی داشت نامش ناز پرورد %~% که می‌کرد از لطافت ناز برورد
# 53 رفیق و مهربان و خویش او بود %~% به رسم پیشکاران پیش او بود
# 54 زبانش را به پوزش‌ها بیاراست %~% فرستاد و ز خسرو عذرها خواست
# 55 که شاها آمدن فرخنده بادت %~% فلک چاکر زمانه بنده بادت
# 56 کدامین مملکت را شهریاری %~% کنون عزم کدامین شهرداری
# 57 نمی‌یابد ز ما بیگانگی جست %~% مکن بیگانگی کاین خانه تست
# 58 پری گر چه ز جنس آدمی نیست %~% ولی او نیز دور از مردمی نیست
# 59 بباید منتی بر ما نهادن %~% به سوی کاخ ما تشریف دادن»
# 60 چو پیش خسرو آمد ناز پرورد %~% حکایت‌های شیرین باز می‌کرد
# 61 ملک در طلعتش حیران فرو ماند %~% به صد نازش به نزد خویش بنشاند
# 62 به دل گفت این پری حوری صفا تست %~% از آتش نیست از آب حیاتست
# 63 بگو مهراب گفت تا تدبیر ما چیست %~% جواب این مه فرخ لقا چیست
# 64 بدو مهراب گفت ای شاه ما را %~% طریقی نیست غیر از رفتن آنجا
# 65 هنوز اندر کف فرمان اوییم %~% یک امروز دگر مهمان اوییم
# 66 پری چون مردمی با ما نماید %~% به غیر از مردمی از ما نشاید
# 67 عزیمت کرد شه با ناز پرورد %~% عزیمت جزم در خوان پری کرد
# 68 سرایی یافت چون ایوان مینو %~% پری‌اش بانی و حوریش بانو ms029
# 69 مرصع خانه‌ای چون چرخ اخضر %~% در او خشتی ز نقره خشتی از زر
# 70 هلال طاق او پیوسته تا ماه %~% چو طاق ابروان یار دلخواه
# 71 بسان آیینه صحنش مصفا %~% جمال جان در آن آیینه پیدا
# 72 مسیحا در رواقش دیر کرده %~% کواکب در بروجش سیر کرده
# 73 خم طاقش فلک را گشته محراب %~% ترابش در صفا بگذشته از آب
# 74 به پیشش چرخ نیلی سر نهاده %~% فرات و دجله در پایش فتاده
# 75 زمین آن سرا گویی معین %~% برید استاد ازین فیروزه گلشن
# 76 موشح قطعه‌ای خورشید مطلع %~% در او بیتی خوش و پاک و مرصع
# 77 چو جنت سندس و استبرق فرش %~% بر آن استبرق و سندس یکی عرش
# 78 چو خاتم تختی از زر بسته بر هم %~% نگاری چون نگین بر روی خاتم
# 79 چو شمعش جامه زربفت در بر %~% ز لعل آتشین تا جیش بر سر
# 80 چران اندر گلستانش دو آهو %~% کنام آهوانش جای جادو
# 81 نقاب آتشین بر آب بسته %~% ز رویش آب بر آتش نشسته
# 82 تتق از پیش دور افکنده چون گل %~% پریشان کرده بر گل جعد سنبل
# 83 شبش افکنده دور از روی گلگون %~% ز قلب عقربیش مه رفته بیرون
# 84 ز جان چاه ز نخ پر کرده تا لب %~% معلق زیر چاهش آب عبغب
# 85 ملک را چون بدید از دور برخاست %~% ز زیر عرش گفتی نور برخاست
# 86 ز تخت آمد فرو در زیر تختش %~% گرفت و برد بر بالای تختش
# 87 نشستند از بر آن تخت و خرم %~% چو بلقیس و سلیمان هر دو با هم
# 88 بسی از رنج راهش باز پرسید %~% حدیث رفتنش ز آغاز پرسید
# 89 ملک می‌گفت با وی یک به یک باز %~% اگر چه بود روشن بر پری راز
# 90 پری گفتش که ای کاریست مشکل %~% به خون دیده خواهد گشت حاصل
# 91 پریشانی بسی خواهی کشیدن %~% بسی چون زلف خم در ms030 خم بریدن
# 92 بسی چو چشم عاشق خسته و زار %~% شناور گشتن اندر بحر خونخوار
# 93 گهی با شیر در پیکار رفتن %~% گهی با اژدها در غار رفتن
# 94 گهی نیسان و گه چون ابر نیسان %~% شدن در کوره و در بازار گریان
# 95 گه از سودای دل چون موب دلبر %~% گهی شوریده بر کوه و کمر سر
# 96 ملک گفتا: «اگر عمرم دهد مهل %~% بود کار در و دشت و جبل سهل
# 97 گهر در سنگ باشد مهره با مار %~% عسل با نیش باشد ورد با خار»
# 98 پری دانست که احوالش خرابست %~% سخن با وی کشیدن خط بر آبست
# 99 به ساقی گفت: «جام می در انداز %~% دمی اندیشه از خاطر بپرداز
# 100 به یاد روی جم دوری بگردان %~% که بنیادی ندارد دور گردان
# 101 ز جام می درون را ساز گلشن %~% که دارد اندرون را جام روشن
# 102 لب رودی خوش و دلکش مقامی‌ست %~% بزن مطرب نوا کاین خوش مقامی‌ست»
# 103 نخست امد به زانو ناز پرورد %~% به یاد روی بانو ساغری خورد
# 104 دوم ساغر به پیش خسرو آورد %~% ملک بر یاد جانان نوش جان کرد
# 105 قدح چون ماه شد در برج گردان %~% ز می چون چرخ روشن گشت ایوان
# 106 هوا از عکس می‌ شنگرف گون شد %~% دل خاک از سرشک جرعه خون شد
# 107 چو جامی چند می در داد ساقی %~% ملک را گفت: «دولت باد باقی
# 108 مرا زین خوی و لطف و سازگاری %~% حقیقت شد که شاه و شهریاری
# 109 کدامین دایه از شیرت لب آلود %~% مگر آب حیاتش در لبان بود
# 110 بیا تا چهره دشمن خراشیم %~% برادر گیر و خواهر خوانده باشیم»
# 111 یکی خواهر شد و دیگر برادر  %~% یکی گشتند با هم آب و آذر
# 112 دو درج آورد پر یاقوت احمر %~% که هریک بود یک درج پر زر
# 113 سه تا تار از کمند زلف مشکین %~% که ms031 هریک داشت صد تا تار در چین
# 114 به جم گفت: «این دو درج و این سه تا تار %~% به یاد زلف و لعلم گوش
~~می‌دار
# 115 اگر وقتی شود وقتت مشوش %~% ز زلف من فکن تاری در آتش»
# 116 ملک جمشید شب خوش کرد مه را %~% پری خوش در کنار آورد شه را
~~PageV01P025
# 1 به چین چون رومیان آیینه یستند %~% سپاه زنگ را بر هم شکستند
# 2 پری رویان شب آیینه دیدند %~% از آن آیینه چینی رمیدند
# 3 ملک بر بست بار خود از آن بوم %~% سر اندر ره ناهده و روی در روم
# 4 همی راندند از آن خونخوار بیدا %~% ز ناگه تیغ کوهی گشت پیدا
# 5 توگفتی فرق فرقد پایه اوست %~% سپهر لاجوردی سایه اوست
# 6 ملک مهراب را گفت این چه کوه است %~% که کوهی بس عظیم و با شکوه است
# 7 جوابش داد: «این کوه سقیلاست %~% که دیو و اژدها را جای ماواست
# 8 بر آن هر رمغ نتواند پریدن %~% رهش را برق نتواند بریدن
# 9 همه اوج فلک بالای او بود %~% همه روی زمین پهنای او بود
# 10 گهی اندیشه می‌شد در رهش لنگ %~% گهی آمد نظر را پای بر سنگ
# 11 به بالا آسمانش تا کمرگاه %~% زحل را از علوش دلو در چاه
# 12 ز تیزی تیغ بر گردون کشیده %~% به فرق فرقدان تیغش رسیده
# 13 به قد چون چرخ اطلس رفته بالا %~% ملمع کرده اطلس را به خارا
# 14 پلنگان صف کشیده بر شرفهاش %~% زده صد حلقه ماران بر کمرهاش
# 15 به غار اندر عناکب پرده‌دارش %~% پلنگ و اژدها یاران غارش
# 16 رهش باریک و پیچان همچو نیزه %~% چو نوک نیزه بر وی سنگریزه
# 17 اگر بر تیغ او کردی گذاره  %~% فلک چون ابر گشتی پاره پاره
# 18 در آن کهسار دید از دور یک تل  %~% فروزان بر سر آن تل دو مشعل
# 19 جهانی ز آن بخار آتش گرفتی  %~% دمی پیدا ms032 شدی دیگر نهفتی
# 20 ملک مهراب را گفت این چه باشد %~% برافروزنده آتش که باشد
# 21 جوابش داد کاین جز اژدها نیست  %~% سفر کردن بر این جا از دها نیست
# 22 ازین منزل نمی‌شاید گذشتن  %~% طریقی نیست غیر از بازگشتن
# 23 دهانست آنکه می‌بینی نه غارست  %~% نفس دان آنچه پنداری بخارست
# 24 ملک گفت این حکایت سخت سست است  %~% کسی از حکم یزدانی نجست است
# 25 ازین ره بازگشتن جهل باشد  %~% جبل در راه عاشق سهل باشد
# 26 درین ره ساختن باید ز سر پا  %~% گذر کردن چو تیر از سنگ خارا
# 27 نمی‌گویم که این تدبیر چون است  %~% همی کوشیم تا تقدیر چون است
# 28 اگر من نیز برگردم ز دشمن  %~% کجا خواهد قضا برگشتن از من»
# 29 درین بودند کاژدرها بجنبید  %~% گمان بردند که کوه از جا بجنبید
# 30 ملک آمد به یاران بانگ بر زد  %~% چو کوه اطراف دامن بر کمر زد
# 31 سپاه اندر پی‌اش افتاده گریان  %~% سر اندر کوه چون ابر بهاران
# 32 ملک با اژدهایی کان دو سر داشت  %~% مقارن کرد ماری را که برداشت
# 33 روان چرم گوزن آورد در شست %~% به خاصیت ز دستش مار می‌جست
# 34 روان الماس پیکان مهره‌اش سفت  %~% بسی پیچید از آن و آنگه برآشفت
# 35 خروشان روی در جمشید بنهاد  %~% کشید اندر خودش پس کام بگشاد
# 36 ملک تیغ زمرد فام برداشت  %~% ز افعی از زمرد کام برداشت
# 37 به خون و زهر او آراست خارا  %~% کمرها را به طرف لعل و دیبا
# 38 ید بیضا به تیغش اژدها را  %~% عصا کرد و بیفکند آن عصا را
# 39 سران خیل در پایش فتادند  %~% سراسر دست و پایش بوسه دادند
# 40 بسی سبع‌المثالی خواندندش  %~% کلیم‌الله ثانی خواندندش
# 41 روان گشتند از آنجا شاد و پیروز  %~% ره آن کوه پیمودند شش روز
# 42 پدید آمد سواد شهری از دور  %~% ز پولادش بروج از آهنش سود
# 43 ملک مهراب را ms033 پرسید کان چیست  %~% چه شهرست این و آنجا مسکن کیست
# 44 جوابش داد کانجا خوان دیو است  %~% مقام و مسکن اکوان دیو است
# 45 چه دیوی او به غایت تند و تیزست  %~% قوی با آدمی اندر ستیزست
# 46 پلنگینه سر است و فیل بینی  %~% به مغز اندر سرش مویی نبینی
# 47 هزاران دیو در فرمان اویند  %~% سراسر بر سر پیمان اویند
# 48 نهان رو چون نسیم از کشور او  %~% مبادا کو ازین رفتن برد بو
# 49 اشارت کرد خسرو چینیان را  %~% که در بندند بهر کین میان را
# 50 کمان چون ابر نیسان بر زه آرند  %~% به جای قطره زان پیکان ببارند
# 51 توان کردن مگر کاری به مردی  %~% وگر مردن بود باری به مردی
# 52 بریدی پیش اکوان رفت چون باد  %~% که آمد لشگری از آدمیزاد
# 53 سپهبد تیغ زن ماهی چو خورشید  %~% که با فر فریدونست و جمشید
# 54 چو اکوان لعین از آن راز بشنید  %~% چو رعد و برق در ساعت بغرید
# 55 به دیوان گفت ها آمد گه صید  %~% که صید آمد به پای خویش در قید
# 56 بسان ابر آذاری خروشان  %~% ز کوه آمد فرو آشفته اکوان
# 57 به جای اسب شیر شرزه در زیر  %~% گرفته استخوان فیل شمشیر
# 58 درختی کرده اندر آسیا سنگ  %~% همی کرد و بدان سنگ آسیا جنگ
# 59 ز چرم ببر خفتان کرده در بر  %~% ز سنگ خاره بر سر داشت مغفر
# 60 ملک چون دید از آن لشکر سیاهی  %~% چو برق آورد روی اندر سیاهی
# 61 ملک بر کوه خارا کرد بنیاد  %~% سرای کارزار از سنگ و پولاد
# 62 ستون‌ها از عمود نیزه افراخت  %~% ز چوب تیر سقف آن سرا ساخت
~~PageV01P026
# 1 ز قلب لشکر آمد سوی جمشید  %~% چو ابری کاندر آید پیش خورشید
# 2 بدو راند از هوا سنگ آسیا را  %~% ملک از خویش رد کرد آن بلا را
# 3 دراز آهنگ دیدش قصد پا کرد  %~% به تیغش ms034 گرد ران از تن جدا کرد
# 4 نهاد آن گرد ران بر گردن اکوان  %~% نگون شد چون به برج شیر کیوان
# 5 به تیغ دیگرش از پا درافکند  %~% به زخمی دیگرش از تن سر افکند
# 6 سنان را افسری کرد از سر دیو  %~% سراسر شد گریزان لشکر دیو
# 7 ملک شکر خدای دادگر کرد  %~% وز آن منزل به پیروزی گذر کرد
# 8 به قرب هفته‌ای ز آن کوه بگذشت %~% به هشتم خیمه زد بر عرصه دشت
# 9 ز گردون خویشتن را بر زمین یافت %~% در آن صحرا نشان آدمی یافت
# 10 زمین پر سبزه و آب روان دید %~% سرا و قصر و باغ و بوستان دید
# 11 به دشت اندر خرامان باز یاران %~% به کوه اندر تذر و و باز یاران
# 12 مقامی دید با امن و سلامت %~% ملک روزی دو کرد آنجا اقامت
# 13 بپرسید از یکی کاین مرز و این بوم %~% چه می‌خوانند گفتا: ساحل روم
# 14 از اینجا چون گذشتی مرز روم است %~% ولی بحری عجب خونخوار و شوم است
~~PageV01P027
# 1 به نزد بحر دیری دید مینا %~% کشیشی چون پیر چون کیوان در آنجا
# 2 شد آن خورشید رخ در دیر کیوان %~% ازو پرشسد حال چرخ گردان
# 3 جوابش و داد و گفت احوال گردون %~% نداند کس به جز دانای بی‌چون
# 4 اگر خواهی خلاص از موج دریا %~% چو ما باید کناری جستن از ما
# 5 گهر جویی بیا در ما سفر کن %~% امان خواهی ز بحر ما حذر کن
# 6 دگر پرسید: «ای پیر خردمند %~% مرا اندر تجارت ده یکی پند
# 7 بگو تا مایه خود زین بضاعت %~% چه سازم در جهان» گفتا: «قناعت
# 8 قناعت کن کز آن با بست شد باز %~% که کرد اندر هوای آز پرواز
# 9 از آن سلطان مرغان گشت عنفا %~% که در قاف قناعت کرد ماوا
# 10 طلب کن عین عزت را از آن قاف %~% که هست این عین را ms035 منبع بر آن قاف
# 11 تو وقتی سر عنقا را بدانی %~% که عنقا را به کلی باز خوانی»
# 12 سیم نوبت سرشک از دیده بارید %~% چو گردون از غم گردون بنالید
# 13 که: «مهر آسمان با ما به کین است %~% فلک دایم به قصدم در کمین است
# 14 جهان را حوادث می‌گشاید %~% فلک نقش مخالف می‌نماید»
# 15 ملک را در دو بیت آن پیر بخرد %~% جواب خوب موزون داد و تن زد:
~~PageV01P028
# 1 لازم نبود که آنچه دولت باید %~% نقش فلکی هم آنچنان بنماید
# 2 شاید که تو را چنانکه باید ناید %~% باید که تو را چنانکه آید شاید
~~PageV01P029
# 1 ملک را چون مسیح آورد در سیر %~% هوای صحبت خورشید در سیر
# 2 به یاران گفت: «کشتیها بسازید %~% به کشتی بادبان‌ها بر فرازید»
# 3 صد و هشتاد کشتی را ساز کردند %~% دو او چیزی که می‌بایست بردند
# 4 به کشتی‌ها درون ملاح می‌خواند %~% که بسم الله مجری‌ها و می‌راند
# 5 ملک در کشتی‌ها بنشست تنها %~% چو خورشید فلک در برج جوزا
# 6 چهل روز اندر آن دریا براندند %~% شبی در موج گردابی بماندند
# 7 ز روی آب ناگه باد برخاست %~% ز هر سو نعره و فریاد برخاست
# 8 شب و کشتی و باد برخاست %~% ز هر سو نعره و فریاد برخاست
# 9 شب و کشتی و باد و بحر و گرداب %~% حوادث را مهیا گشته اسباب
# 10 به یکدم بحر شد با شاه دشمن %~% ز سر تا پای در پوشید جوشن
# 11 پر از چین کرد رخ کف بر لب آورد %~% بجوشید و ز هر سو حمله‌ای کرد
# 12 به کشتی در ملک را موج می‌برد %~% گهی در قعر و گه در اوج می‌برد
# 13 گهی در پشت ماهی ساختی گاه %~% ز ماهی سر زدی بر افسر ماه
# 14 فلک سنگ حوادث داشت در دست %~% بزد کشتی جم را خرد بشکست
# 15 در آمد آب و شه را در برآورد ms036 %~% ز چوبین خانه‌اش چون گل برآورد
# 16 همی گشت اندرون گرداب حیران %~% چو ما در موج این دریای گردان
# 17 هر آنکس کو در این دریا نشیند %~% طریقی جز فرو رفتن نبیند
# 18 در آن دریا به بوی آشنایی %~% ملک می‌زد به هر سو دست و پایی
# 19 ز تخت و بخت چون برداشت امید %~% ز کشتی تخته‌ای را داشت جمشید
# 20 چو برگردید بخت آت تخت بشکست %~% به جای تخت شه بر تخت بنشست
# 21 قضای آسمانی تخته می‌راند %~% فلک نقش قضا ز آن تخته می‌خواند
# 22 نگار خویش را در آب می‌جست %~% به آب دیده نقش تخته می‌شست
# 23 سه روز آن تخته بر دریا روان بود %~% ملک ملاح و بادش بادبان بود
# 24 چهارم روز چون آن چشمه زر %~% بجوشید از لب دریای اخضر
# 25 ملک را ناگه آمد بیشه‌ای بیش %~% که بود آن بیشه از هر بیشه‌ای بیش
# 26 ز انبوهی درختان به و نار %~% نمی‌دادند در خود باد را بار
# 27 شده مقبوض چون فرهاد مسکین %~% غبار آلود و زرد و سیب و شیرین
# 28 ز گرم آلود سیب شکر آلود %~% خوش و شیرین‌تر از حلوای بی‌دود
# 29 وهان فندق و بادام و پسته %~% به شکر خنده لب بگشوده بسته
# 30 انارش کرده دعوی با لب یار %~% همی زد سیب لاف از غبغب یار
# 31 ملک زین غصه خون یار می‌خورد %~% به دندان سیب تن را پاره می‌کرد
# 32 انارش کرده با هم لعل و در جفت %~% به کار خویش می‌خندید و می‌گفت:
# 33 «چرا چیزم باید جمع کردن %~% که خواهد دیگری آن چیز خوردن
# 34 ملک حیران به گرد بیشه می‌گشت %~% به کار خویش بر اندیشه می‌گشت
# 35 که: «من زین ورطه چون یابم رهایی %~% مگر فضلی کند لطف خدایی!»
# 36 چو هندوی شب تاری در آمد %~% خیال زلف یارش در سر آمد
# 37 ز سودای سر زلفین دلدار %~% شب تاریک می‌پیچید چون مار ms037
# 38 گهی با آب می‌زد سنگ در بر %~% گهی با سرو می‌زد دست در سر
# 39 غریب و خسته و تنها و عاشق %~% بلا همراه و دولت نا موافق
# 40 شب تاریک و برق نعره ابر %~% خروش موج و رعد و گریه ابر
# 41 همه با شیر و ببرش بود مجلس %~% ندیمش بحر بود و وحش مونس
# 42 بسی در حسرت دلدار بگریست %~% چو ابر از شوق آن گلزار بگریست
# 43 به زاری هر زمان می‌گفت: «دردا %~% که دردم را دوایی نیست پیدا
# 44 ازین ترسم که در حسرت بمیرم %~% مراد دل ز دلبر برنگیرم!»
# 45 دگر می‌گفت: «تدبیرم چه باشد %~% درین سودا اگر میرم چه باشد
# 46 نه رنج راه عشقش برده باشم %~% نه آخر در ره او مرده باشم
# 47 بسی برخویشتن چون مار پیچید %~% ره بیرون شدن جایی نمی‌دید
# 48 همی نالید و در اشک می‌سفت %~% به زاری این غزل با خویش می‌گفت:
~~PageV01P030
# 1 فریاد همی دارم و فریاد رسی نیست %~% پندار درین گنبد فیروزه کسی نیست
# 2 ای باد خبر بر بر آن یار همی دم %~% کز بهر خبر جز تو مرا همنفسی نیست
# 3 از هستی من جز نفسی باز نمانده‌ست %~% هر چند که این نیز بر آنم که بسی
~~نیست
# 4 ما را هوس آن دست که در پای تو میریم %~% دارد مگسی در شکرستان تو
~~پرواز
# 5 دردا که مرا قوت پر مگسی نیست %~% خواهیم گذشت از سر آن قلزم نیلی
# 6 آخر قدم همت ما کم ز خسی نیست %~% ای طوطی جان زرین قفس سبز برون ای
~~PageV01P031
# 1 چو سیمین صبح سر بر زد ز خاور %~% ز بحر چین برآمد ز ورق زر
# 2 تو پنداری ز چین آن زورق نور %~% فرستاد از پی جمشید فغفور
# 3 ملک طوفی به گرد بیشه می‌کرد %~% خلاص خویش را اندیشه می‌کرد
# 4 به دل می‌گفت: «آخر حور زادم %~% ز موی خویش تاری چند دادم
# 5 ms038 که هر وقتی که درمانی به کاری %~% به آتش در فکن زین موی تاری
# 6 کنون این موی‌ها با خویش دارم %~% از آن دارم که تا آید به کارم»
# 7 ز پیکان آتشی در دم بر افروخت %~% بر آتش عنبرین موی پری سوخت
# 8 همین دم گشت پیدا نازپرورد %~% به پیش جم سلام بانو آورد
# 9 ملک جمشید را گفت: «این چه حالست %~% که خورشید نشاطت در وبالست
# 10 همایونت نشیمن بود در روم %~% کدامت زاغ شد رهبر درین بوم
# 11 ز دست حورزاد آمد به فریاد %~% که با او کرده‌ای از دیگری یاد
# 12 چنان ماهی اگر رضوان ببنید %~% عجب دارم که با حوری نشیند
# 13 برابر حوری‌زادی سرو آزاد %~% خطا باشد گزیدن آدمی زاد»
# 14 ملک گفت: «ای صنم کار دلست این %~% مکن منعم که کاری مشکلست این
# 15 چه گویم که این سخن دارد درازی %~% چنین باشد طریق عشقبازی
# 16 فزون از شمع دارد روشنی خور %~% ولی پروانه را شمعست در خور
# 17 شنیدستم که چون از ابر می‌خواست %~% صدف باران خروش از بحر برخاست
# 18 صدف را گفت آب آه رو سیاهی %~% که پیش ما تو آب از ابر خواهی!»
# 19 صدف گفت آنجا من از ابر نیستان %~% طلب می‌دارم ار تو بودی ترا آن
# 20 چرا بایست کرد از بی‌حیایی %~% مرا از ابر تر دامن گدایی
# 21 مرا کز عجب بایستی نمودن %~% دهان را ز آب دندانی گشودن
# 22 مکن عیبم که این‌ها اضطراریست %~% اسا کار در بی‌اختیاریست
# 23 حکایت‌های خود ز آغاز می‌گفت %~% به ناز این قصه یک یک باز می‌گفت
# 24 ملک جم را از آنجا ناز پرورد %~% پیاده تا لب دریا بیاورد
# 25 در آمد باد پائی بحر پیما %~% چو باد نوبهار از روی دریا
# 26 پری گفت: «ای براق باد رفتار %~% زمانی چند را جمشید بردار
# 27 حباب آسا روان شو بر سر آب %~% چو برق اندر پی من زود بشتاب» ms039
# 28 کشید اسب و ملک بنشست بر وی %~% پری از پیش می‌رفت و جم از پی
# 29 به یک ساعت ز دریا در گذشتند %~% تو گفتی آب دریا در نوشتند
# 30 فرود آمد ز اسب و روی بر خاک %~% بسی مالید و گفت: «ای داور پاک
# 31 شفا بخشنده تن‌های بیمار %~% خطا پوشنده جمع گنه‌کار
# 32 تویی مالک رقاب آزادگان را %~% دلیل و دستگیر افتادگان را»
~~PageV01P032
# 1 پری گفتش که: «اینجا مرز روم است %~% همه ره کشور و آباد بوم است
# 2 حقیقت دان که دریای است این اسب %~% نبرد راه خشکی هرگز این اسب
# 3 پیاده بایدت رفتن در این راه %~% مگر کارت شود بر حسب دلخواه»
# 4 ز اسب پیل پیکر شاهزاده %~% جدا شد کرد رخ در ره پیاده
# 5 چو مه بنهاد تاب مهر در دل %~% به یک منزل همی کرد او دو منزل
# 6 وجود نازنین ناز پرورد %~% نه گرم روزگاران دیده نه سرد
# 7 کف پایش ز رنج راه در تاب %~% برآورد آبله همچون کف آب
# 8 چو گل بنشسته خوی بر طرف رخسار %~% دریده جامه و پایش پر از خار
# 9 چو بگذشت از شب تاریک بهری %~% رسید از راه تنها سوی شهری
# 10 پریشان از جفای گردش دهر %~% همی گردید مسکین گرد آن شهر
# 11 غلامی داشت نامش خاص حاجب %~% که بودی شاه را پیوسته حاجب
# 12 ملک در راه دیدش حاجب آسا %~% سیه پوشیده و خم کرده بالا
# 13 در آن تاریکی‌اش فی‌الحال بشناخت %~% ولیکن شاه بر کارش بینداخت
# 14 به نزد حاجب آمد و گفت کای یار %~% غریب و خسته و سرگشته بیمار
# 15 ندارم اندرین شهر آشنایی %~% که ما را گوشید امشب مرحبایی
# 16 از او پرسید حاجب: «از کجایی %~% که داری رنگ و بوی آشنایی»
# 17 ملک گفتش: «ز چین بهر تجارت %~% سفر کردم مرا کردند غارت
# 18 چو بشنید این حکایت حاجب بار %~% به دل گفت: «این جوان ms040 در شکل و رفتار
# 19 به نور چشم ما تابنده خورشید %~% همی ماند دریغا شاه جمشید!»
# 20 بر آن حالت زمانی زار بگریست %~% جوان گفت: «ای برادر گریه از چیست»
# 21 غلام این قصه پیش شاه می‌گفت %~% شهنشه می‌شنید و آه می‌گفت
# 22 همی رفت از شی حاجب در آن راه %~% سخن گویان ملک تا کاروانگاه
# 23 ملک را خاص حاجب گفت: فرمای %~% درا امشب و ثاق ما بیارای
# 24 غریب و خسته‌ای و ره گذاری %~% رفیقی نیستت جایی نداری»
# 25 ملک را در سرای خویشتن کرد %~% بسی نیکی به جای خویشتن کرد
# 26 چو نور شمع برمه پرتو انداخت %~% غریب خویش را یعقوب بشناخت
# 27 چو چشم او بر آن مه منظر افتاد %~% از او آهی و فریادی برآمد
# 28 ز آهش جنیان گشتند غمگین %~% درآمد گرد حاجب لشکر چین
# 29 به فال سعد روی شاه دیدند %~% در آن تاریکی شب ماه دیدند
# 30 سران چین به پایش در فتادند %~% سراسر دست و پایش بوسه دادند
# 31 نثارش زر و گوهر بر فشاندند %~% به خسرو جان شیرین بر فشاندند
# 32 حکایت کرد شاه از بحر از بر %~% سخن نگذاشت هیچ از خشک‌تر و از تر
# 33 نوای عیش و عشرت ساز کردند %~% طرب بر پرده شهناز کردند
# 34 زر و یاقوت می‌پالود ساقی %~% شفق در صبح می‌پیمود ساقی
# 35 به روی جم دو هفته باده خوردند %~% سیم هفته بسیج راه کردند
# 36 روان آن کاروان کشور به کشور %~% رسید آنگه به دارالملک قیصر
# 37 خبر آمد که آمد کاروانی %~% که پیدا نیستش قطعا کرانی
# 38 به گوش رومیان از یک دو فرسنگ %~% همی آمد خروش و ناله از زنگ
# 39 تماشا را ز بام و برج باره %~% نظاره ماهرویان چون ستاره
# 40 نفیر مرحبا می‌آمد از شهر %~% همه بانگ درا می‌آمد از شهر
# 41 ز وقت صبح تا شام از پی هم %~% گهی می‌رفت اشهب گاه ادهم
# 42 شده ms041 روی در و دشت و صحاری  %~% نهان از هودج و مهد و عماری
# 43 ملک جمشید چون خورشید تابان %~% همی آمد ز گرد ره شتابان
# 44 ز چوب صندل و عود و قماری %~% به پیش خسرو اندر ده عماری
# 45 سران چین پیاپی در پی شاه %~% صد و پنجه غلام ترک همراه
# 46 کمرهای مرصع کرده یکسر %~% غلامان سمن بر چوب دو پیکر
# 47 به شهرستان درآمد شاه جمشید %~% چو ماه چارده در برج خورشید
# 48 کلاه چینیان بنهاده بر سر %~% قبای تاجران را کرده در بر
# 49 زن و مرد اندران حیران بمانده %~% ز دست مرد و زن دلها ستانده
# 50 به فیروزی فرود امد به منزل %~% فرود آورد بار خویش در دل
# 51 چو چین حلقه‌های زلف دلدار %~% چو مشکین رشته‌های غمزه یار
# 52 به هر سو نافه‌های چین گشادند %~% به هر جانب چه بازاری نهادند
# 53 چو خورشیدی نشسته خسرو چین %~% برو گرد آمده خلقی چو پروین
# 54 نهاده چون لب و دندان خود جم %~% عقود لولو و یاقوت بر هم
# 55 به یکدم گرد آن خورشید رخسار %~% هزاران مشتری آمد پدیدار
# 56 چو مشکین زلف خود صد حلقه بسته %~% هزاران مشتری در وی نشسته
# 57 به بازار ملک دلهای پر غم %~% ز هر سو یک به یک افتاده در هم
# 58 هر آن کس کو به بازارش رسیدی %~% دل و جان دادی و مهرش خریدی
# 59 خبرهای ملک جمشید یکسر %~% رسانیدند نزد شاه شاه قیصر
# 60 طلب فرمود میر کاروان را %~% «سر و سالار خیل کاروان را
# 61 ببین تا از متاع چین چه داری %~% بچو تاآنچه داری با خود آری»
# 62 متاعی چند با خود داشت زیبا %~% ز مشک عنبر و یاقوت و دیبا
# 63 غلامی چند را همراه خود کرد %~% به رسم تحفه پیش قیصر آورد
# 64 ملک چون عکس تاج قیصری دید %~% بساط خسروانی را ببوسید
# 65 دعا کردش که عمرت باد جاوید ms042  %~% ز اوج دولتت تابنده خورشید
# 66 همه به روزی و پیروزی‌ات باد  %~% سرت سبز و رخت سرخ و دلت شاد
# 67 جهان در سایه عدل تو ایمن  %~% قلم در آمد و شد تیغ ساکن
# 68 ز خسرو قیصر آن گفتار شیرین  %~% چو بشنید و بدیدش رسم و آیین
# 69 ملک جمشید را نزد خود خواند  %~% چو سروش سربلندی داد و بنشاند
# 70 چو پرسید این حکایت قیصر از چین  %~% شدی گفتش حدیث قیصر چین
# 71 چو از حال دگر بودی خطابش  %~% ندادی جم جواب الا صوابش
# 72 به دل گفت این جوان گویی سر و شست  %~% ز سر تا پا همه عقل است و
~~هوشست
# 73 نمی‌دانم که اصلش از کیانست  %~% ولی دانم که با فر کیانست
# 74 نه خود از تاجرانست این جوان مرد  %~% که کم یابد کسی تاجر جوانمرد
# 75 حیا و مردمی از مرد تاجر  %~% نباید جست کاین امری است نادر
# 76 زمانی بزم قیصر داشت تازه  %~% اجازت خواست دادندش اجازه
# 77 زمین بوسید و قیصر عذرها خواست  %~% چو طاووسش بخلعتها بیاراست
# 78 به حاجب گفت تا نزدیک درگاه  %~% وثاقی ساز داد اندر خور شاه
# 79 ملک سوی وثاق خویشتن رفت  %~% ز ملک مصر تا بیت الحزن رفت
# 80 نبود از شوق خورشید گل اندام  %~% ملک را ذره‌ای چو ذره آرام
# 81 شبی نالید خسرو پیش مهراب  %~% که با مهرش ندارم بیش ازین تاب
# 82 برای در جهان گشتی سر و بن  %~% لب دریاست در شو در طلب کن
# 83 ضعیفی تشنه از راه بیابان  %~% رسیده بر کنار آب حیوان
# 84 جگر در آتش و دل در تب و تاب  %~% تحمل چون تواند کردن از آب
# 85 بباید طوف آن گلزار کردن  %~% چو باد آنجا دمی بر کار کردن
# 86 مگر بویی از آن گلزار یابی  %~% درون پرده دل بار یابی
# 87 به دشواری بر آید گوهر از سنگ  %~% به جان کندن به دست آید زر از ms043 سنگ
# 88 گرفتم ره نیابی در سرایش  %~% توان بوسیدن آخر خاک پایش
# 89 چو بشنید این سخن مهراب برخاست  %~% متاع چین ز گنجور ملک خواست
# 90 بسی دیبای زیبا و گهر داشت  %~% ز هر چیزی متاعی چند برداشت
# 91 غلامی چند با خود کرد همراه  %~% بیامد تا در مشکوی آن ماه
# 92 اساسی دید خوش با چرخ همبر  %~% نهاده بر درش دو کرسی از زر
# 93 نشسته خادمانی بر ارایک  %~% درونش حوری و بیرون ملایک
# 94 از ایشان یافت مهراب آشنایی  %~% سلامش کرد و گفتا مرحبایی
# 95 به خادم گفت:« من مهراب نامم  %~% قدیمی درگه شه را غلامم
# 96 به وقت فرصت از من ار توانی  %~% زمین بوسی بدان حضرت رسانی»
# 97 رسانید آن سخن را مرد لالا  %~% بگوش ماه چون لولوی لالا
# 98 اشارت کرد تا راهش گشادند  %~% در آن بستان سرایش بار دادند
# 99 چو مهراب اندرون آمد ز درگاه  %~% سپهری دید یکسر زهره و ماه
# 100 بنامیزد بهشتی یافت پر حور  %~% سوادی دید همچون دیده پر نور
# 101 رواقی آسمانی برکشیده  %~% بساطی خسروانی در کشیده
# 102 مرصع پرده‌ها چون چرخ خضرا  %~% نشسته در درون خورشید عذرا
# 103 صبا برخاست از گلزار امید  %~% تتق برداشت از رخسار خورشید
# 104 حجاب شب ز روی صبح بگشود  %~% گل صد برگ را از غنچه بنمود
# 105 نهاده سنبلش بر ارغوان سر  %~% چو شمشادی قدش ماهی بر آن سر
# 106 لب لعلش نگین خاتم جم  %~% دهان از حلقه انگشتری کم
# 107 به صنعت رویش آتش بسته بر آب  %~% ز مستی چشم شوخش رفته در خواب
# 108 عذارش آفتاب از شب نمودی  %~% حدیثش قفل لعل از در گشودی
# 109 هزاران شعبه سر بر باد داده  %~% چو موی اندر قفای وی فتاده
# 110 کمان ابروانش چرخ هر پی  %~% که دیده کرده زه صد بار بر وی
# 111 هزارش دل نهان در گوشه لب  %~% هزارش جان روان با آب غبغب
# 112 دو پستانش دو نار ms044 اندر دو بستان  %~% دو رخ همچون دو شمع اندر شبستان
# 113 میان چون سیم از زر مطوق  %~% سرین چون کوهی از موئی معلق
# 114 میان چون کار خسرو پیچ در پیچ  %~% دل او در میانش هیچ در هیچ
# 115 چو مهراب آتش رخسار او دید  %~% چو باد آمد به پیش و خاک بوسید
# 116 نظر کرد اندر او خورشید و از شرم  %~% بر آمد سرخ و می‌شد دیده‌اش
~~گرم
# 117 بپرسید که:« چونی و از کجایی  %~% که داری رنگ و بوی آشنایی»
# 118 جوابش داد پس مهراب کای جم  %~% شهنشه را کمینه من غلامم
# 119 ز چین بر عزم این فرخنده درگاه  %~% میان در بسته و پیمودم این راه
# 120 بسی آورده چون باد بهاری  %~% حریر چینی و مشک تتاری
# 121 چو ببشنید این سخن بشناخت او را  %~% به صد لطف و کرم بنواخت او را
# 122 همی پرسید حال چین ز مهراب  %~% همی گفت او حکایت‌ها ز هر باب
# 123 ز هر جنسی متاع چین طلب کرد  %~% به پیش آورد مهرابش ره آورد
# 124 که:« حالی اینقدر با خویش دارم  %~% اگر خواهی دگر فردا بیارم»
# 125 زمین بوسید و جانی پر ز امید  %~% جدا شد همچو ماه از پیش خورشید
# 126 به برج ماه چینی رفت چون باد  %~% حکایت کرد یک یک پیش جم یاد
# 127 ملک جمشید در پایش سر افشاند  %~% چو چشم خویش بر وی گوهر افشاند
# 128 پس از حمد و ثنا رویش ببوسید  %~% لبش بر لب سرش در پای مالید
# 129 که این چشمست کان رخسار دیدست  %~% که این گوش است کاوازش شنیده‌ست
# 130 بدین لب خاک کویش بوسه دادست  %~% بدین پا بر سر کویش ستاده‌ست
# 131 کنار یار بنما تا ببینم  %~% کناری از همه عالم گزینم
# 132 سخن پرداز با خسرو حکایت  %~% همی کرد از لب شیرین روایت
# 133 گهی پیچیدن اندر تاب مویش  %~% گهی دادن نشان از نقش رویش
# 134 ملک زاده همه ms045 تن گوش گشته  %~% ز نوش نکته‌اش بیهوش گشته
# 135 ملک را گفت:« من می‌دارم امید  %~% که فردا مه رود در برج خورشید»
# 136 سحر مهراب چون صبح دل‌ آرا  %~% بر خورشید شد با مشک و دیبا
# 137 ملک درجی پر از یاقوت احمر  %~% ز مشک و دیبه چینی ده استر
# 138 بدان نقاش چابک دست چین داد  %~% به پیش شمسه چینش فرستاد
# 139 به باغ آن کاروان سالار با بار  %~% در آمد همچو سروی کاورد بار
# 140 بهشت جاودانی یافت چون حور  %~% که باد از ساحتش چشم بدان دور
# 141 در آن بستان روان جویی به هر سوی  %~% نشانده سرو قدان بر لب جوی
# 142 سمن رویان چو شمشاد ایستاده  %~% چو گل بر کف نهاده جام باده
# 143 شده جام بلور و ساغر زر  %~% ز عکس روی ساقی لعل پیکر
# 144 در آن مینو زده خرگاه مینا  %~% بجز گاه اندرون خورشیید زیبا
# 145 همه آن سرو قدان بلبل آواز  %~% به عارض ارغوان و ارغوان ساز
# 146 زمین بوسید رنگ‌ آمیز چالاک  %~% ز روی خویش نقشی بست بر خاک
~~PageV01P033
# 1 در آن خرگه بت موزون شمایل  %~% چو معنی لطیف و بکر در دل
# 2 پرستاری« پری رخسار» نامش  %~% پری و آدمی از جان غلامش
# 3 ز خرگه بانگ زد کای بار سالار  %~% چه بار آورده‌ای بگشای و پیش آر
# 4 سخن پرداز چین گفت ای خداوند  %~% ندارم هیچ کاری من بدین بار
# 5 که دارد بار مهر بار سالار  %~% طلب کردند میر کاروان را
# 6 سر و سالار خیل عاشقان را  %~% ملک چون ذره با جانی پر امید
# 7 ز جا جست و روان شد سوی خورشید  %~% دو درج لعل کان در کان نباشد
# 8 دو عقد در که در عمان نباشد  %~% به رسم هدیه با خود برگرفت آن
# 9 چو باد آمد بدان خرم گلستان  %~% چمان در باغ چون سرو سهی شد
# 10 به نزد ماه برج خرگهی شد  %~% دلش ms046 با خویش می‌گفت این چه حالست
# 11 همان خوابست گویی با خیالست  %~% به بیداری کنون می‌بینم آن خواب
# 12 مگر بیدار شد وقت گران خواب  %~% مه خورشید چهر اعنی که جمشید
# 13 چو چشم انداخت بر خرگاه خورشید  %~% نماندش تاب و چون مه جامه زد چاک
# 14 چو نور آفتاب افتاد بر خاک  %~% از آن خمخانه‌اش یک جرعه سر جوش
# 15 بدادند و برون رفت از سرش هوش  %~% گل نمناک را آبی تمام است
# 16 دل غمناک را تابی تمام است  %~% سران انجمن بر پای جستند
# 17 یکایک چون نبات از هم گسستند  %~% بر آن مه چون ثریا جمع گشتند
# 18 همه پروانه آن شمع گشتند  %~% برش عنبر بر آتش می‌نشاندند
# 19 گلابش بر گل تر می‌فشاندند  %~% همه نسرین بران و مشک مویان
# 20 شدند از بهر جم گریان و مویان  %~% خبر کردند ماه انجمن را
# 21 گل آن باغ و سرو آن چمن را  %~% برون آمد چو گل سر مست و رعنا
# 22 به یک پیراهن از خرگاه مینا  %~% چو سرو از باد و قد از باده مایل
# 23 مهش در قلب عقرب کرده منزل  %~% ز رنگ عارضش روی هوا لعل
# 24 خم زلفش در آتش کرده صد نعل  %~% خرامان در پی خورشید رویان
~~PageV01P034
# 1 گلی دید از هوا پیراهنش چاک  %~% مهی از آسمان افتاده در خاک
# 2 ز پا افتاده قدی همبر سرو  %~% پریده طوطی هوش از سر سرو
# 3 عرق بر عارض گلگون نشسته  %~% هزاران عقد در بر گل گسسته
# 4 چو نیلوفر گل صد برگ در آب  %~% شده بادام چشمش در شکر خواب
# 5 گرفته دامن لعلش زمرد  %~% دری ناسفته در وی لعل و بسد
# 6 در خورشید را پا رفت در گل  %~% بر او چون ذره عاشق شد به صد دل
# 7 به حیلت خفته می‌زد راه بیدار  %~% به صنعت برد مستی رخت هشیار
# 8 ملک چون سایه بیهوش اوفتاده  %~% فراز سایه خورشید ایستاده
# 9 ms047 سهی سرو از دو نرگس ژاله انگیخت  %~% گلابی چند بر برگ سمن ریخت
# 10 صبا با چین زلفش بود دمساز  %~% دماغ خفته بویی برد از آن راز
# 11 به فندق مالش ترکان چین داد  %~% دو هندو را ز سیمین بند بگشاد
# 12 چو زلف خویشتن بر خویش پیچید  %~% چو اشک خود دمی بر خاک غلتید
# 13 سرش چون گرم شد از تاب خورشید  %~% ز خواب خوش بر آمد شاه جمشید
# 14 ز خواب خوش چو مژگان را بمالید  %~% به بیداری جمال ماه خود دید
# 15 بر آورد از دل شوریده آهی  %~% چو ماهی شد تپان از بهر ماهی
# 16 پری رخ بازگشت از پیش جمشید  %~% خرامان شد به برج خویش خورشید
# 17 بدو مهراب گفت آهسته ای شاه  %~% چه برخیزد بجز رسوائی از راه
# 18 ز آب دیده کاری برنخیزد  %~% ز روی دل غباری بر نخیزد
# 19 نباشد بی سرشک و ناله سودا  %~% ولی هر چیز را وقتی است پیدا
# 20 ز بارانی که تابستان ببارد  %~% به غیر از بار دل باری نیارد
# 21 نداری تاب انوار تجلی  %~% مکن بسیار دیدارش تمنی
# 22 تحمل باید و صبر اندرین کار  %~% تحمل کن دمی خود را نگه دار»
# 23 ملک برخاست چون باد از گلستان  %~% سوی خرگاه رفت افتان و خیزان
# 24 دو درج لعل با خود داشت جمشید  %~% فرستاد آن دو درج از بهر خورشد
# 25 مه نو برج درج لعل بگشود  %~% هزاران زهره در یک برج بنمود
# 26 به زیر لعل دری سفت سر بست  %~% گهر بنمود و درج لعل بشکست
# 27 که هست این گوهر از آتش نه از خاک  %~% هزارش آفرین بر گوهر پاک!»
# 28 سمن رخسار خورشید گل اندام  %~% کنیزی داشت« گلبرگ طری نام
# 29 اشارت کرد گلبرگ طری را  %~% که رو بیرون بگو آن جوهری را:
# 30 نه لعل است این بدین زیب و بها چیست  %~% بگو تا این گهر ها را بها
~~چیست»
# 31 ملک ms048 در بهر حیرت بود مدهوش  %~% برون کرده حدیث گوهر از گوش
# 32 نمی‌دانست گفتار سمن رخ  %~% زبان بگشاد مهرابش به پاسخ
# 33 که شاها این گهرهای نثاری است  %~% نه زیبای قبول شهریاری است
# 34 ز هر جنسی گهر با خویش دارم  %~% اگر فرمان دهی فردا بیارم»
# 35 زمین بوسید خسرو گفت:« شاها  %~% به برج نیکویی تابنده ماها
# 36 نثار و هدیه را رسم اعادت  %~% به شهر ما نباشد رسم و عادت
# 37 نه من گردون دونم کان گهر کان  %~% برون آرد برد بازش بدان کان
# 38 من خاکی به خاک خوار مانم  %~% ز هر جنسی که دارم بر فشانم»
# 39 سمن رخ پیش گلرخ برد پاسخ  %~% چو گل بشکفت و گفتا با سمن رخ:
# 40 « چنین بازارگان هرگز ندیدم  %~% بدین همت جوان هرگز ندیدم
# 41 غریب است این که ناکامی غریبی  %~% ز ما نایافته هرگز نصیبی
# 42 گهرهای چنین بر ما بپاشد  %~% چنین شخص از گهر خالی نباشد
# 43 همانا گوهرش پلک است در اصل %~% هزاران آفرینش باد بر اصل»‌
# 44 « کتایون» نام آن مه دایه‌ای اشت  %~% که از هر دانشی پیرایه‌ای داشت
# 45 فرستادش به رسم عذر خواهان  %~% بپوشیدش به خلعت‌های شاهان
# 46 از آن پس نافه‌های چین طلب کرد  %~% حریر و دیبه رنگین طلب کرد
# 47 سر بار متاع چین گشادند  %~% ز دیبا جامه‌ها بر هم نهادند
# 48 شد از عرض حریر و مشک عارض  %~% زمین با عارض خوبان معارض
# 49 به هر سو طبله عنبر نهادند  %~% نسیم گلستان بر باد دادند
# 50 ملک یاقوت اشک از دیده می‌راند  %~% نهان در زیر لب این شعر می‌خواند:
~~PageV01P035
# 1 ای صبا خیز و دمی دامن خرگه بردار  %~% گوشه ابر نقاب از رخ آن مه
~~بردار
# 2 آن سمن رخ به وثاق دل ما می‌آید  %~% خار این راه منم خار من از ره
~~بردار
# 3 صد رهت جان به فدا رفت و نیفتاد قبول  %~% سر نهم بر سر کویت سرم از ms049 ره
~~بردار
# 4 می‌برد باد سحر پی به سر کوی حبیب  %~% ای دل خسته پی باد سحرگه بردار
# 5 نقل کن نقل از آن لب نه به وجهی که شود  %~% آگه آن نرگس سودا زده ناگه
~~بردار
# 6 به فراشی صبا ناگاه برخاست  %~% به صنعت دامن خرگه برانداخت
# 7 ز خرگه بر ملک نظاره می‌کرد  %~% چو غنچه در درون دل پاره می‌کرد
# 8 بتان نظاره دیبا و کالا  %~% بت چین فتنه آن قد و بالا
# 9 نوایی داد از آن هر مطربی را  %~% قصب بخشید هر شکر لبی را
# 10 به جوش آمد درون جان مشتاق  %~% ز طاقت شد دلش یکبارگی طاق
# 11 ملک جمشید را چون دید بیتاب  %~% ز مهرویان اجازت خواست مهراب
# 12 که امشب سوی خان خود گراییم  %~% اگر عمری بود فردا بیاییم
# 13 ملک سرباز پس چون زلف پیچان  %~% جدا گشت از بر خورشید تابان
# 14 همین کز طلعت خورشید شد دور  %~% چو سایه بر زمین افتاد چون نور
# 15 دمی آهش رسیدی نزد ناهید  %~% گهی اشکش دویدی سوی خورشید
# 16 چو مروارید شد بر خاک غلتان  %~% بر او حلقه شده جمعی غلامان
# 17 چو شمع از عشق خورشید دل افروز  %~% به سوز و گریه آنشب کرد تا روز
# 18 در آن ساعت چو پر شد شمع گردون  %~% چو چشم عاشقان از اشک و از خون
# 19 تو گفتی بخت گردون چهره برداشت  %~% و یا از روی گیتی غیر در بست
# 20 به پیش خویشتن شمعی بر افروخت  %~% حدیث اندر گرفت و شمع می‌سوخت
# 21 چو شمعش بود ریزان دمع بر دمع  %~% ز سوزش گریه می‌افتاد بر شمع
# 22 چو شمع از روشنایی اشک می‌راند  %~% به سوز این قطعه را با شمع
~~می‌خواند: PageV01P036
# 1 از سرگرمی جوابش داد شمع %~% گفت: « تا کی سرزنش کردن مرا
# 2 عاشقم خواندی بلی من عاشقم %~% اشک سرخ و روی زردم بس گوا
# 3 ز آنچه گفتی سر فرازی می کنم ms050 %~% سر فرازی هست بر عاشق روا
# 4 سرفرازی من از عشقست و بس %~% در هوایش سر فرایم دایما
# 5 آنچه می گویی که بنشین و بمیر  %~% یا سر و خود گیر و یک چندی به پا
# 6 تا سرم برجاست نتوانم نشست  %~% من نخواهم مردن الا در هوا
# 7 تا به کی گیرم سر خود زانکه هست %~% از سر من بر سر من این بلا
# 8 کار عشق و عاشقی سربازی است %~% گر سر این ماجرا داری بیا!
# 9 در پی من شو که نتوان یافتن %~% رهروان را بهتر از من پیشوا
~~PageV01P037
# 1 ملک با شمع گفت ای گرم رو نرم ! %~% من اندر آتشم بر من مشو گرم
# 2 نه گفتی رهروان را ره نمایم %~% نه گفتی عاشقان را پیشوایم
# 3 من عاشق درین شب های تنها %~% ز راه افتاده ام راهیم بنما
# 4 جوابی خواست دادن شمع بازش %~% زبان اندر دهن بگرفت گازش
# 5 که: «هانشمعا بجای خویش بنشین %~% مزن با شاه لاف عشق چندین
# 6 به آب اول بشو صد ره دهان را %~% دگر بگشا به ذکر او زبان را
# 7 ملک جمشید شمع عاشقانست %~% دم اندر کش که صبح صادق آنست
# 8 ز سر بیرون کن این سودا و صفرا %~% زبان را قطع کن ور نه همین جا
# 9 ترا این صبح مهر افروز عالم %~% به جای خویش بنشاند به یک دم
# 10 ز ناگه شد هوای خانه روشن %~% در آمد صبح با مشعل ز روزن
# 11 ملک را گفت آن شمع دل افروز %~% هوای باغ و نسرین دارد امروز
# 12 به باغ خلد رضوان بار دادش %~% گلستانی به بستان کار دادش
# 13 همه اسباب عشرت شد مهیا %~% حضور شاه در می یابد آنجا
# 14 ملک چون گنج شد ز آن کنج بیرون %~% ز خازن خواست درجی در مکنون
# 15 بر مهراب بودش درجی از زر %~% چو نار آکنده از یاقوت احمر
# 16 در آن هر گوهری ms051 بیرون یاقوت %~% که می ارزید خاکش خون یاقوت
# 17 دگر شهناز را با ارغنون ساز %~% چو شکر دادشان از پرده آواز
# 18 بدیشان گفت: «سار راه سازید %~% نوای بزم شاهنشاه سازید
# 19 سرای او مقامی بس بزرگست %~% پرستاریش نامی بس بزرگست
# 20 شما در پرده ام بودید محرم %~% کنون جان مرا باشید همدم
# 21 مرا کردید عمری دلنوازی %~% بباید کردن اکنون چاره سازی
# 22 به دستان چاره کارم بجویید %~% بدو در پرده راز من بگویید
# 23 بباید ساختن در هر مقامی  %~% که باشد هر مقامی را کلامی
# 24 بنالید از حدیث شاه شهناز %~% برآمد صد خروش از ارغنون ساز
# 25 شکر در آتش غم رفت با عود %~% بر آمد از دل عود و شکر دود
# 26 چو چنگ از غم خراشیدند رخسار %~% که می بایست کردن پشت بر یار
# 27 گهی در دامنش چسبید شکر  %~% گهی همچون مگس زد دست بر سر
# 28 که «شاها از چه شکر را خریدی %~% به صد زیب و بهایش بر کشیددی
# 29 مگر یکبارگی دیدی گرانش %~% که خواهی کرد نقل دیگرانش
# 30 به شکر پروریدندت به صد ناز %~% دلارایا مکن خوی از شکر باز
# 31 برون افکند راز پرده شهناز  %~% نوایی کرد اندر پرده آغاز
# 32 همی زد دستها بر سر به زاری %~% همی کرد ارغنونش دستیاری
# 33 که ما با زهره زهرا بسازیم %~% اگر ما را بسوزی ما بسازیم
# 34 نوازش یافتی هر روز صد راه  %~% ز ما مگسل تو باری چنگ ناگاه
# 35 بر ایشان هر نفس می داد جم دم %~% در اخر با ملک گشتند همدم
# 36 خرامان بر در آن باغ شد شاه %~% کنیزان چون ستاره در پی ماه
# 37 چو روی خود بهشتی دید خرم %~% گل و نسرین و سنبل رسته باهم
# 38 روان آب روان پا در سلاسل %~% روان سرو چمن تا ساق در گل
# 39 قماری صوت ها افکنده در هم %~% چنارش سینه ها کوبنده بر هم ms052
# 40 غلامان دست و پایش بوسه دادند %~% کنیزان پیش رویش سر نهادند
# 41 امیر مجلس آن شهناز را خواند %~% فراز تخت خویشش برد و بنشاند
# 42 چنین باشد کرم عزت برآرد %~% کریمان را همه کس دوست دارد
# 43 اگر خواهی بزرگی همچو دریا %~% لب خود را به آب میالا
# 44 چو نرگس هرکه از زر دارد افسر %~% به سیم و زر فرو می ناورد سر
# 45 ملک هر تحفه ای کآورد با خویش %~% یکایک مه رخان بردند در پیش
# 46 کنیزان را به دهلیز حرم برد %~% به لالایان آن درگاه بسپرد
# 47 که اینان مطرب پرده سرایند %~% سزاوار در پرده سرایند
# 48 گل خرگه نشین ما قصب پوش %~% ز درج شاه در می کرد در گوش
# 49 درئن پرده خواند آن مطربان را %~% کشید اندر سخن شیرین زبان را
# 50 حدیث چین و حال شاه پرسید %~% سراسر گرد پای حوض گردید
# 51 درآمد طوطی شکر به آواز  %~% همای شوق در دل کرد پرواز
# 52 از آن پس ارغنون بنواخت آهنگ  %~% همایون پرده خود ساخت با چنگ
# 53 به علم آورد در کار این عمل را  %~% ز قول شاه بر خواند این غزل را:
~~PageV01P038
# 1 چه منزل است که خاکش نسیم جان دارد %~% هوای روح و شش راحت روان دارد
# 2 حدیقه ای ز بهشت ست و منزلی ز فلک %~% که حور بر طرف و ماه در میان
~~دارد
# 3 فراغ دل به چنین منزلست کاین منزل %~% فروغی از رخ آن ماه دلستان دارد
# 4 دل گرفته هوایم درین سرا بستان %~% کبوتریست که به سرو آشیان دارد
# 5 به هر کنار و به هر گوشه ای که می نگرم %~% ز آب دیده ما چشمه ای روان
~~دارد
# 6 گمان مبر که کسی جان برد ز منزل عشق  %~% اگر به جای یکی جان هزار جان
~~دارد
# 7 برای وصل تو ترک همه جهان گفتم %~% که هر که وصل تو دارد همه جهان ms053 دارد
# 8 بجو نشان دل من ز تیر غمزه خویش %~% که تیر غمزه تو از دلم نشان دارد
# 9 شکر نیز از زبان میر مشتاق %~% ادا کرد این غزل بر قول عشاق:
# 10 گلرخا برخیز و بنشان سرو را بر طرف جوی %~% روی بنمای و رخ گل را به
~~خون دل بشوی
# 11 سایه را گو با رخ من در قفای خود مرو %~% سرو را با قد من گو بر کنار
~~جو مروی
# 12 بلبل ار گل را تقاضا می کند عیبش مکن %~% اینچنین وجهی کجا حاصل شود
~~بی گفت و گوی
# 13 دامن افشان ای گل خندان چمان شو در چمن %~% تا بر افشاند چو گل دامن
~~بهار از رنگ و بوی
# 14 ظاهر ار گردیده بودی گوی سیمین غبغبت %~% کم زدی گوی بلاغت بلبل بسیار
~~گوی
# 15  %~% نیستم آیینه آیین کو کند خدمت به روی
# 16 به دست افشان درآمد سرو آزاد %~% ز مرغان چمن برخاست فریاد
# 17 شراب عشق و نار حسن در سر %~% قدح در دست و شاهد در برابر
# 18 سر خورشید شد گرم از حراره %~% چو مه جیب قصب را کرد پاره
# 19 نشاط و کامرانی کرد خورشید %~% بر ایشان زر فشانی کرد جمشید
# 20 غنی گشت ارغنون ساز از نواها %~% بپوشید از قصب شکر قباها
# 21 نشاط انگیز را گفت: «ای شکر خیز %~% تو نیز آغاز کن شعری دلاویز
# 22 از آن شعری که وصف الحال باشد %~% نه زان قولی که قیل و قال باشد
# 23 حدیثی کان بیارد آشنایی %~% ببخشد جان و دل را روشنایی
# 24 نشاط انگیز گوش عود برتافت %~% گهر در جامه ابریشمین بافت
# 25 نبات از پسته شیرین روان کرد %~% به روی چنگ بر فندق فشان کرد
# 26 به چنگ این مطلع موزون در آموخت %~% رخ خورشید از آن مطلع بر افروخت:
~~PageV01P039
# 1 ای میوه رسیده ز بستان کیستی %~% وی آیت نو درآمده در شان کیستی
# 2 جانها گرفته ms054 اند در میان ترا چو شمع  %~% جانت فدا چراغ شبستان کیستی
# 3 هرکس به بوی وصل تو دارد دلی کباب %~% معلوم نیست خود که تو مهمان
~~کیستی
# 4 جانها به غم فروشده اندر هوای تو %~% باری تو خوش بر آمده ای جان کیستی
# 5 ای دل مشو ز عشق پریشان و جمع باش %~% اول نگاه کن که پریشان کیستی
# 6 غزل را چون پدید آمد فرو داشت %~% برین قول ارغنون آواز برداشت
# 7 ای دل من بر سر پیمان تو  %~% جان و دل من شده قربان تو
# 8 جان منیجان منیجان من %~% آن توامآن توام آن تو
# 9 عمر عزیزم همه خواهد گذشت %~% در سر زلفین پریشان تو
# 10 ای سر زلف تو پریشان ما  %~% مطلع خورشید گریبان تو
# 11 عمر بدان باد فشانم چو شمع %~% کآوردم بوی گلستان تو
# 12 چو شهناز این غزل بر چنگ بنواخت %~% صنم زد جامه چاک و خرقه انداخت
# 13 سهی سرو از هوا در جنبش آمد %~% زمین همچون سما در گردش آمد
# 14 به رقصیدن صنوبر وار برخاست %~% ز سرو و نارون زنهار برخواست
# 15 چنان شد بر زمین خورشید در چرخ %~% که شد بی خویشتن ناهید بر چرخ
# 16 نوای پرده شهناز شد راست %~% هوا در جنبش امد پرده برخاست
# 17 چو آتش ز آبگینه روی گلگون %~% ز خرگه عکس مه انداخت بیرون
# 18 ز عکسش بی سکون شد جان جمشید %~% بر آب افتاد گویی عکس خورشید
# 19 ملک چون غمزه او مست گشته  %~% چو زلف دلبرش پا بست گشته
# 20 عنان اختیار از دست رفته %~% کمان بشکسته تیر از شست رفته
# 21 چو نرگس سرگران گشتش ز مستی %~% ز بالا کرد سروش میل پستی
# 22 ملک را جام می چون سرنگون شد %~% ز می اطراف رویش لاله گون شد
# 23 شکر را گفت جم خیز و دریاب %~% که چون چشم خود از مستی است در خواب
# 24 چو خالش بستری افکن ms055 ز نسرین %~% ز برگ ارغوانش ساز بالین
# 25 چو بختش باش شب تا روز بیدار %~% ز چشم دشمنانش گوش می دار
# 26 شکر چون گل درآوردش به آغوش %~% غلامانش برون بردند بر دوش
# 27 بگستردند فرشش بر لب جوی %~% شکر بالین خسرو ساخت زانوی
# 28 گل و بید و کنار آب و مهتاب %~% شکر بیدار و خسرو در شکر خواب
# 29 صبا برخاستی هر ساعت از جای %~% گهش بر سر دویدی گاه بر پای
# 30 گهی مرغ سحر گفتی فسانه %~% گهی آب روان می زد ترانه
# 31 ز سوسن ساخت سرو ناز را جای %~% گرفتش در کنار آب روان پای
# 32 از آن مجلس چو بیرون رفت جمشید %~% ز خلوت خانه بیرون رفت خورشید
# 33 خرامان کرد سیمین بی ستون را %~% بخواند اندر پی خود ارغنون را
# 34 چو طاووسی روان در پی تذروی %~% سر آبی گزید و پای سروی
# 35 نشست و ارغنون را پیش خود خواند %~% ز هر جنسی و هر نوعی سخن راند
# 36 نخستش گفت کاین مرد جوان کیست %~% چنین آشفته و شوریده از چیست
# 37 اگر دارد سر بازارگانی %~% مناسب نیست این گوهر فشانی
# 38 برآنم کاین جوان بازارگان نیست %~% که در وی شیوه بازاریان نیست
# 39 دل من می دهد هر دم گواهی %~% که او دری است از دریای شاهی
# 40 بسی گفت این سخن با ارغنون ساز %~% نمی کرد ارغنون زین پرده آواز
# 41 ز مطرب ماه قولی راست می خواست %~% نمی گشت او به گرد پرده راست
# 42 از آن پس پیش خود شهناز را خواند %~% ازین معنی بسی با او سخن راند
# 43 به آواز آمد آن مرغ خوش آواز %~% جوابی داد خوش طاووس را باز
# 44 که ما مرغان بستان آشیانیم %~% حدیث قاف و عنقا را چه دانیم
# 45 اگر بخشی به جان زنهار ما را %~% کنیم این راز بر شه آشکارا
# 46 به الماس سخن یاقوت سفتند %~% سخن زآغاز ms056 تا انجام گفتند
# 47 چو بر جمشید مهرش گرم تر گشت %~% به خون گلبرگ او از شرم تر گشت
# 48 حدیثی چرب و شیرین بود و درخورد %~% به عمدا رو ترش کرد و فرو برد
# 49 چو سروی از کنار جوی برخاست %~% به قد خویش بستان را بیاراست
# 50 صنوبر وار در بستان چمان گشت %~% همی زد چون صبا گرد چمن گشت
# 51 در آن مهتاب می گردید خورشید %~% دو مطرب در پیش بر شکل ناهید
# 52 چو گل بر ارغنون می کرد نازش  %~% چو بلبل ارغنون اندر نوازش
# 53 گلش رنگ رخ از مهتاب می برد  %~% به غمزه نرگسان را خواب می برد
# 54 خرامان آن بهار نوشکفته %~% بیامد بر سر بالین خفته
# 55 نگاری دید زیبا رفته از دست %~% دو چشمش خفته بر برگ سمن مست
# 56 خطی بر لاله از عنبر کشیده  %~% به خوبی لاله را خط در کشیده
# 57 شکر چون دید ماه خرگهی را  %~% خرامان بر چمن سرو سهی را
# 58 در آب نیلگون افتاده مهتاب %~% مهی درآب و ماهی در لب آب
# 59 ملک را خواست دادن ز آن بشارت %~% به شکر کرد شیرین لب اشارت
# 60 که: «کم گو بلبلا کمتر کن آشوب %~% یک امشب خواب خوش بر گل میاشوب
# 61 اگر چه برگ گل آشفته اولی %~% ولیکن خفته است او خفته اولی
# 62 درآن مهتاب چشم انداخت بر شاه %~% نظر فرقی نکرد از شاه تا ماه
# 63 ولیکن داشت خسرو عنبرین فرق %~% نبود اندر میانش غیر این فرق
# 64 دگر شبها ملک بیدار بودی %~% همه شب دیده اش خونبار بودی
# 65 شب تاری به مژگان لعل می سفت %~% ز آه و ناله اش مردم نمی خفت
# 66 همی گردید و چشمش خواب می جست %~% خیال خواب خوش در آب می جست
# 67 شبی کامد به کارش چشم بیدار %~% زدی بر دیده گفتی خواب مسمار
# 68 به پای خود چو دولت بر در ms057 آمد %~% سبک خواب گرانش بر سر آمد
# 69 همه چیزی به وقت خویش باید %~% که بیگه خواب نوشین خوش نیاید
# 70 نگشن آن شب گل خسرو شکفته %~% چنین باشد چو باشد بخت خفته
# 71 سبک روحی نمود آن روح ثانی %~% ولیکن خواب کرد آن شب گرانی
# 72 نشاط انگیز سازی با نوا ساخت %~% به آواز حزین این شعر پرداخت:
~~PageV01P040
# 1 زهی دو نرگس چشمت در ارغنون خفته %~% دو ترک مست تو با تیر و با کمان
~~خفته
# 2 کلاله ات ز کنار تو ساخته بالین %~% ز برگ گل زده خرگاه و در میان خفته
# 3 فتاده بر سمن عارضت دو خال سیاه %~% دو زنگی اند بر اطراف بوستان خفته
# 4 چه ز آن دو خانه مشکین نمی کنی که تراست %~% هزار مورچه بر گرد گلستان
~~خفته
# 5 کشیده بر چمنی سایه بانی از ابرو %~% دو ترک مست تو در زیر سایه بان
~~خفته
# 6 تن چون سیم تو گنجی است شایگاه و آنگه %~% دو مار بر سر آن گنج شایگان
~~خفته
# 7 خیال چشم خوشت را که فتنه ای است به خواب  %~% به حال خود بگذارش هم
~~آنچنان خفته
# 8 دلا برو شکری ز آن دهان بدزد و بیار %~% چنان کزان نشد آگاه ناگهان
~~خفته
# 9 ز چشم و غمزه که هستند پاسبانانش %~% دلا مترس که هستند این و آن خفته
# 10 صنم حیران در آن گلبرگ و شمشاد  %~% به زیر لب در این نظم می داد
# 11 چشم مخمور تو تا در خواب مستی خفته است %~% از خمار چشم مستت عالمی
~~آشفته است
# 12 دل چو در محراب ابرو چشم مستش دید گفت %~% کافر سرمست در محراب بین
~~چون خفته است
# 13 سنبلت را بس پریشان حال می بینم مگر %~% باد صبح از حال ما با او
~~حدیثی گفته است
# 14 دیده باریک بینم در شب تاریک هجر %~% بسکه بر یاد لبت درهای عمان سفته
~~است
# 15 خاک راهت ms058 خواستم رفتن به مژگان عقل گفت %~% نیست حاجت کان صبا صدره به
~~مژگان رفته است
# 16 عاقبت هم سر بجایی برکند این خون دل %~% کز غم سودای تو دل در درون
~~بنهفه است
# 17 چو اخگر کرد خورشید این عمل را %~% مهی دیگر فرو خواند این غزل را
# 18 بیا ساقیبیا جامی در انداز %~% حجاب ما ز پیش ما بر انداز
# 19 برو ماها به کوی او فرو شو %~% بیا ای شمع و در پایش سر انداز
# 20 هوا چون ساغر آب روی ما ریخت %~% ز لعلت آتشی در ساغر انداز
# 21 چو خفتی خیز و رخت خواب بردار %~% ز خلوتخانه ما بر در انداز
# 22 چو گل گر صحبتم می خواهی از جان %~% به شب در زیر پهلو بستر انداز
# 23 وگر چون زلف میل روم داری %~% به ترسائی چلیپا بر سر انداز
# 24 همان دم چنگ را بنواخت ناهید %~% ادا کرد این غزل در وصف خورشید:
~~PageV01P041
# 1 خواهد گل رعنا که او باشد به آب و رنگ تو %~% دارد به وجهی رنگ تواما
~~ندارد سنگ تو
# 2 گر سرو قدت در چمن روزی ببیند نارون %~% ناگه برآید سرخ و زرد از سرو
~~سبز آرنگ تو
# 3 ای غنچه رعنای من بگشا لب و بر من بخند %~% کاید دل بلبل به تنگ از دست
~~خوی تنگ تو
# 4 چشمت ز تیغ حاجبان بس تنگ بار افتاده است %~% باری نمی آید کسی در چشم
~~شوخ شنگ تو
# 5 آهنگ قصدم می کند مطرب به آواز بلند %~% خواهد دریدن پرده ام آواز تیز
~~آهنگ تو PageV01P042
# 1 ملک در خواب صوت چنگ بشنید %~% چو باد صبحدم بر خود بخندید
# 2 خمار آلود سر برخاست از خواب %~% شراب و آب و مطرب دید مهتاب
# 3 چو مه بیدار شد خورشید برجست %~% خرامان شد به برج خویش بنشست
# 4 صبا می داد بویی از بهارش %~% سمن را بود رنگی از نگارش
# 5 مهی خورشید ms059 رویش دید بی جان %~% روان این مطلعش سر بر زد از جان:
~~PageV01P043
# 1 باغ را رنگی و بویی ز بهارست امشب %~% بر ورقهای چمن نقش و نگارست امشب
# 2 گلرخان چمن از دوش صبوحی زده اند %~% چشم نرگس ز چه در عین خمارست امشب
# 3 موی را شانه زد ان ماه مگر از سر شور %~% کآب پرچین و صبا غالیه بارست
~~امشب
# 4 گرنه از حجله شب روی نماند خورشید %~% از چه مشاطه شب آینه دارست امشب
# 5 مگر آن ماه برین جمع گذر خواهد کرد %~% کز طبقهای فلک نور نئارست امشب
# 6 شکر عود و شکر با هم بپرورد %~% بدین ابیات دود از جم برآورد:
# 7 تو در خواب خوشی احوال بیداری چه می دانی %~% تو در آسایشی تیمار
~~بیماری چه میدانی
# 8 نداری جز دلازاری و ناز و دلبری کاری %~% تو غمخواری و دلجویی و دلداری
~~چه می دانی
# 9 تو چون یک شب به سودای سر زلف پریشانش %~% نپیمودی درازی شب تاری چه می
~~دانی
# 10 برو زاهد چه پرهیزی ز ناز و شیوه چشمش  %~% بپرس این شیوه از مستان تو
~~هشیاری چه میدانی
# 11 دلا گفتم غم خود خور که کار از دست شد بیرون %~% ترا غم خوردنست ایدل
~~تو غمخواری چه میدانی
# 12 شکر بگشود بر جم پرده راز %~% حدیث رفته با او گفت از آغاز
# 13 درید از درد و حسرت جامه در بر %~% همی نالید و می زد دست بر سر
# 14 بسی کرد از جفای دیده نالش %~% بسی دادش به دست خویش مالش
# 15 ز غیرت غمزه ها را از پی خواب %~% به هم بر میزد و می بردشان آب
# 16 ز راه سرزنش سر را ادب کرد %~% که از بهر چه سر بالین طلب کرد
# 17 ز جور طالع وارون بر آشفت %~% ز دوران فلک نالید و می گفت:
# 18 سپهرم بر چه طالع زاد گویی %~% نصیبم خوشدلی ننهاد گویی
# 19 ms060 چو می شد تلخ بر من زندگانی %~% چو گل بر باد رفتم در جوانی
# 20 اگر طالع شدی دولت به زاری  %~% مرا بودی به گیتی بختیاری
# 21 مرا روزی که مادر تنگ بر زد %~% چو مشکم ناف بر خون جگر زد
# 22 مرا ایزد بلا بر سرنوشت است %~% چه شاید کرد اینم سرنوشت است
# 23 الا ای بخت تا کی این کسالت %~% ز خواب آخر نمی گیرد ملامت
# 24 مرا چون نای ننوازی به کامی %~% ز نی هر دم چو چنگم در مقامی
# 25 ولی این خانه را چون در گشادند %~% اساس کار بر طالع نهادند
# 26 اگر صد سال اشک از دیده باری %~% نگردد شسته نقض بخت باری
# 27 چو بلبل شب همه شب ناله می کرد %~% کنار برگ گل پر ژاله می کرد
# 28 چو زد زاغ شب از طاق مقوس %~% گه برخاستن بال مطوس
# 29 هزاران بیضه پنداری کزین طاق %~% فرو افتاد و ریزان شد در آفاق
# 30 گفت آفاق را یکسر سپیده %~% عیان شد زرده خور در سپیده
# 31 سپیده بست از سیماب پرده %~% نمود از پرده خون آلوده زرده
# 32 چو صبح از حضرت خورشید شهناز %~% بر جم رفت تا روشن کند راز
# 33 به شب رازی که با خورشید گفتند %~% به روز آن راز با جمشید گفتند
# 34 حکایت یک به یک با شاه کردند %~% شهنشه را ز کار آگاه کردند
# 35 چو شه دانست کان معشوق طناز %~% شد اندر پرده شب محرم راز
# 36 زمانی از در عشرت درآمد %~% چو باد صبح یکدم خوش برآمد
# 37 از او مهراب بشنید این حکایت  %~% به دل گفتا درست است این روایت
# 38 عجب کان سرو قد از جا نرفته است %~% چو گل خار غمش در پا نرفته است
# 39 فرو رفت از هوایت پای در گل  %~% بدین جانب هوایش کرد مایل
# 40 بود وقتی علاج رنج دشوار %~% که نشناسد طبیب احوال بیمار
# 41 علاج آنگه ms061 به آسانی توان کرد %~% که روشن گردد او را علت درد
# 42 بت مجلس فروز از بامدادان %~% به ساقی گفت: جام می بگردان
# 43 بیا ساقی که طیشی دارم امروز %~% نشاط و تازه عیشی دارم امروز
# 44 بیاور می که این جای صبوح است %~% مرا میل می و رای صبوح است
# 45 برون ز اندازه می خواهیم خوردن %~% درون ها پر ز می خواهیم کردن
# 46 به گیتی کو خرد را بود پابند %~% به میدان زرش ساقی در افکند
# 47 شفق گون باده در شامی پیاله %~% چو شبنم در میان صبح ژاله
# 48 ز رویش عکس بر ساغر فتاده %~% به آب کوثر آتش در فتاده
# 49 میان آب صافی نور می دید %~% به روح اندر لقای حور می دید
# 50 به دریای قدح در ماه غواص %~% در آن دریا هزاران زهره رقاص
# 51 به هر جامی که گردانید ساقی %~% حریفی را بغلتانید ساقی
# 52 به یاد یار نوشین باده می خورد %~% نشاط و عیش دوشین تازه می کرد
# 53 ز مجلس بانگ نوشانوش برخاست %~% می اندر سر نشست و هوش برخاست
# 54 بهار افروز این شعر بهاری %~% ادا می کرد در صوت هزاری PageV01P044
# 1 بیا جانا که خرم نو بهاریست %~% مبارک موسمی خوش روزگاریست
# 2 چمن را امشب از سنبل بخوریست %~% هوا را هر دم از عنبر بخاریست
# 3 گل صد برگ تا هر هفت کردست %~% به هر برگی از آن نالان هزاریست
# 4 کلاه زرکش نرگس که بینی %~% حقیقت دان که تاج تاجداریست
# 5 عذار لاله و خال سیاهش %~% نشان خال و روی گلعذاریست
# 6 نگارین دست سرو راست بالا %~% نگارین پنجه زیبا نگاریست
# 7 خیال قد چست نازنینی است %~% کجا سروی به طرف جویباری است
# 8 مثال خط و قد نوجوانی است %~% کجا بر طرف آبی سبزه زاریست PageV01P045
# 1 بهار افروز چون شعری برانگیخت %~% دل گل باز شد زر بر سرش ریخت
# 2 ز بلبل صد هزاران ناله ms062 برخاست %~% ز سوز و ناله دود از لاله برخاست
# 3 به ساقی گفت: «جام می درانداز %~% اساس عقل دستوری برانداز
# 4 به دست خویش جامی ده به مستان %~% دمی مارا ز دست خویش بستان
# 5 ندارد علتی جان غیر هستی %~% علاج علت هستی است مستی
# 6 بپرسید از بتان ماه قصب پوش %~% که: «چون شد حال آن بازارگان دوش
# 7 به می یکبارگیش از دست بردند %~% غلامانش ز مجلس مست بردند
# 8 همانا این زمان مخمور باشد %~% ز مخموری تنش رنجور باشد
# 9 طلبکاری و دلجویی صوابست %~% غریبان را طلب کردن ثوابست
# 10 بدین گلزار باید داد بارش %~% به جام باده بشکستن خمارش
# 11 ازین شادی نگنجیدند در پوست %~% که چون گل داشتندش بهر زر دوست
# 12 به شکر گفت: «کای مرغ خوش آواز %~% به پیغامی دل جمشید بنواز
# 13 بگو: از ما چرا دوری گزیدی %~% چرا نادیده هیچ از ما بریدی
# 14 کنون از جام نوشین چونی آخر %~% ز بیخوابی دوشین چونی آخر
# 15 دمی خواب و خمار از سر بدر کن %~% به خلوتگاه بیداران گذر کن
# 16 شکر را نزد رنجوری فرستاد %~% ز می جامی به مخموری فرستاد
# 17 ملک را دیده امید بر راه %~% نشسته منتظر با ناله و آه
# 18 خروشان از هوا ریزان به زاری %~% سرشک از دیده چون ابر بهاری
# 19 چو لاله ز انتظارش بر جگر داغ %~% مگر کارد صبا بویی از آن باغ
# 20 شکر با انگبین چربی برآمیخت %~% به شیرینی از و شوری برانگیخت
# 21 به شه مهراب گفت: «ای شاه برخیز %~% چو ابر آنجا به دامنها گهر ریز
# 22 سخن می باید از گوهرگرفتن %~% نثاری چند با خود بر گرفتن
# 23 گهرهای ثمین با خویش بردن %~% به گوهر کار خود از پیش بردند
# 24 ملک گفتا ببر چندان که خواهی %~% متاع چین و گوهرهای شاهی
# 25 به چشم از اشک سازم در شهوار %~% به دست و دیده باید کرد این ms063 کار
# 26 هر آن دری که چون جان داشتش گوش %~% برون آورد مهراب از پی گوش
# 27 ز مطرب بلبل آوا ماند ناهید %~% نهاد آن نیز را در وجه خورشید
# 28 به دارالملک جان چون شه روان شد %~% روان آمد به تن تن سوی جان شد
# 29 خرامان رفت سوی آن گلستان  %~% بهشتی دید چون فردوس رضوان
# 30 گلستانی چو گلزار جوانی  %~% گلش سیراب از آب زندگانی
# 31 از او خوی بر جبین افکنده گلها %~% به پشت افتاده باز از خنده گلها
# 32 همه گلزار مست از ساقی می %~% گل و گلشن خراب از جرعه وی
# 33 زده یک خیمه از دیبای اخضر %~% در او خورشید تابان با شش اختر
# 34 به گرد خیمه جانها حلقه بسته %~% پری رخ در میان جان نشسته
# 35 به رعنائی درآمد سرو چالاک %~% رخ چون برگ گل بنهاد بر خاک
# 36 سر خوبان عالم را دعا گفت %~% صنم نیزش به زیر لب ثنا گفت
# 37 ز می جامی بدان مهوش فرستاد %~% به کوثر شعله آتش فرستاد
# 38 ملک برخاست حالی بندگی کرد %~% به یاد لعلش آب زندگی خورد
# 39 به دل می گفت: «این لعل از چه کانست %~% شراب لعل یاقوت روان است
# 40 چه مه در منزلی بنشست جمشید %~% که می دید از شکافی عکس خورشید
# 41 همان خورشید روز افزون ز روزن %~% جمال شاه را می دید روشن
# 42 ملک می کرد غافل چشم بد را %~% نظر در خیمه می انداخت خود را
# 43 نظر در عارض دلدار می کرد %~% تماشای گل و گلزار می کرد
# 44 دو مه می ساختند از دور با هم  %~% نظر می باختند از دور با هم
# 45 هوای دل چو از خورشید شد گرم %~% ملک برداشت برقع از رخ شرم
# 46 به شکر گفت بنواز این غزل رل %~% نوایی ساز و درساز این عمل را
# 47 درآمد طوطی شکر به آواز %~% ز قول شاه کرد این ms064 مطلع آغاز: PageV01P046
# 1 آفتابی از شکاف ابر ایما می کند %~% عاشقان را در هوا چون ذره رسوا می
~~کند
# 2 باز در زیر نقاب فستقی رخسار گل %~% می نماید بلبلان را مست و شیدا می
~~کند
# 3 لعل او با من به لطف و خنده می گوید سخن %~% گوهر پاکیزه خویش آشکارا
~~می کند
# 4 می شود بر خود ز من آشفته تر کو یک نظر %~% منظر خود را به چشم من
~~تماشا می کند
# 5 من روان می ریزم اندر پای سرو او چو آب %~% آن سهی سرو خرامان دوری از
~~ما می کند
# 6 گل درون غنچه مجموعست و فارغ کرده دل %~% زآنچه مسکین بلبلی بر در
~~تقاضا می کند
# 7 چو بشنید از شکر زین سان خطابی %~% بهار افروز دادش خوش جوابی:
# 8 باد جانت به فدا ای دم باد سحری %~% چند بر غنچه مستور کنی پرده دری
# 9 منشین بر در امید و مزن حلقه وصل %~% به از آن نیست که برخیزی و زین
~~درگذری
# 10 آستین پوش بدان روی که خواهد کردن %~% دور رخسار تو چون گل صد برگ طری
# 11 می کند بر در گل شعر سرایی بلبل %~% بلبلا چند درایی ز سر شعر دری
~~PageV01P047
# 1 گل زرد افق را دور بی باک %~% چو زین گلزار سبز افکنده بر خاک
# 2 برآمد تیره ابری ژاله بارید %~% به کوهستان مغرب لاله بارید
# 3 پری رخ زهره بود و لا ابالی %~% ملک را مست دید و خانه خالی
# 4 کتایون را به نزد خویش بنشاند %~% حدیث جم به گوش او فرو خواند
# 5 شب تاریک روشن کرد خورشید %~% یکایک بر کتایون حال جمشید
# 6 کتایون گفت: «ای من خاک پایت %~% شنیدم هرچه گفتی چیست رایت
# 7 درین شک نیست کاین بازارگان مرد %~% جوانی خوبروی است و جوانمرد
# 8 به شهر خویش گفتی شهریار ست %~% به گوهر نیز گفتی تاجدار است
# 9 من اول روز دانستم که ms065 این مرد %~% نهان در سینه دارد گنجی از درد
# 10 بدانستم که او بیمار عشق است %~% زر افشانی و زاری کار عشق است
# 11 کسی اندر جهان نشنید باری %~% که شخصی بیغرض کرده ست کاری
# 12 از آن خورشید زر بر خاک ریزد %~% که از خاک بدخشان لعل خیزد
# 13 از آن دهقان درخت خار کارد %~% که گلبرگ طری خارش برآرد
# 14 از آن ابر آبرو ریزد به دریا %~% که آب او شود لولوی لالا
# 15 به امیدی دهد زاهد می از دست %~% که در فردوس ازین بهتر میی هست
# 16 ندانم چون برآید نقش این کار %~% تو قیصرزاده ای او بار سالار
# 17 اگر او گوهر از تو بیش دارد %~% ولیکن گوهری درویش دارد
# 18 اگر خواهی که گردد با تو او جفت %~% ترا باید ضرورت با پدر گفت
# 19 کجا قیصر فرود آرد بدان سر  %~% که بازاری بود داماد قیصر
# 20 ورت در سر هوای عشقبازیست %~% تو پنداری که کار عشق بازی است
# 21 بباید ترک ننگ و نام کردن  %~% صباح عمر بر خود شام کردن
# 22 سری و سروری از سر نهادن  %~% چو زلف خویش سر بر باد دادن
# 23 تو دخت قیصری ای جان مادر %~% مکن در دختری خود را بداختر
# 24 چو گل بودی همیشه پاک دامن  %~% هوایت کرد خواهد چاک دامن
# 25 تو درج گوهری سر ناگشوده %~% در و دری ثمین کس نابسوده
# 26 که دارند از پی تاج کیانش %~% میفکن در کف بازاریانش
# 27 چو بشنید این سخن شمع جهانتاب %~% برآشفت و بدو گفت از سر تاب :
# 28 مرا برخاست دود از سر چو مجمر %~% تو دامن بر سر دودم مگستر
# 29 تو از سوز منی ای دایه غافل %~% ترا دامن همی سوزد مرا دل
# 30 هوای دل مرا بیمار کرده ست %~% هوای دل چنین بسیار کرده ست
# 31 برو دیگر مگو بازاری است او %~% که از سودای من با زاری است او ms066
# 32 چو بازرگان ملک جمشید باشد %~% سزد گر مشتری خورشید باشد
# 33 که خاقان زاده است او من زقیصر %~% گر از من نیست مهتر نیست کهتر
# 34 مرا گر دوست داری یار من باش %~% مکن کاری دگر در کار من باش
# 35 اشارت کرد گلبرگ طری را %~% که در حلقه در آرد مشتری را
# 36 درآمد جم چو سرو رفته از دست %~% زمین بوسید و دور از شاه بنشست
# 37 به یکباره شد آن مه محو جمشید %~% چه مه در وقت پیوستن به خورشید
# 38 میان باغ حوضی بود مرمر %~% که می برد آبروی حوض کوثر
# 39 در آب روشنش تابنده مهتاب %~% ز ماهی تا به مه پیدا در آن آب
# 40 بدستان مطربان استناده بر پای %~% یکی ناهید و دیگر بلبل آوای
# 41 نشاط انگیز شهناز دلاویز %~% شکر با ارغنون ساز و شکر ریز
# 42 ترا سرسبز باد ای سرو آزاد %~% چو گل دایم رخت سرخ و دلت شاد
# 43 تو گوئی سخت چون پولاد چینم  %~% که غم بگداخت جان آهنینم
# 44 گهی رفتم در آب و گه در آتش %~% چو آیینه ز شوق روی مهوش
# 45 دل از فولاد کردم روی از روی %~% نشینم با تو اکنون روی در روی
# 46 ببستم بر تو خود را چون میان من %~% زهی لطف ار بدان در می دهی تن
# 47 بدان امید گشتم خاک پایت %~% که باشد بر سرم همواره جایت
# 48 از آن از دیده گوهر می فشانم %~% که همچون اشک بر چشمت نشانم
# 49 اگر بر هم زنی چون زلف کارم %~% سر از پای تو هرگز بر ندارم
# 50 به شب چون شمع می سوزم برایت %~% همی میرم به روز اندر هوایت
# 51 چو زلفت تا سر من هست بر دوش %~% ز سودای تو دارم حلقه در گوش
# 52 چو قمری هست تا سر بر تن من %~% بود طوق تو اندر گردن من PageV01P048
# 1 در هر آن سر ms067 که هوا و هوست جا گیرد  %~% نیست ممکن که هوای دگری پا
~~گیرد
# 2 حال شوریدگی ام زلف تو می داند و از آنک %~% که سراپای وجودش همه سودا
~~گیرد
# 3 ناصحا تن زن و بسیار مدم کاین دم تو %~% گر شود آتش از آن نیست که در
~~ما گیرد
# 4 سر و بالای تو خوش می رود و می ترسم %~% کآتش عشق من سوخته بالاگیرد
# 5 هر که از تابش خورشید ندارد خبری %~% خرده بر ذره شوریده شیدا گیرد
# 6 بلبل از سبزه گل گرچه ندارد برگی %~% نیست برگش که به ترک گل رعنا گیرد
# 7 ساقیا باده علی رغم کسی ده که به نقد %~% عیش امروز گذارد پی فردا گیرد
# 8 سخن چون زلف لیلی شد مطول %~% ملک مجنون و الفاظش مسلسل
# 9 ز مستی شد حکایت پیچ در پیچ %~% نبود از خود خبر جمشید را هیچ
# 10 پری رخ از طبق سرپوش می داشت %~% میان جمع خود را گوش می داشت
# 11 ملک آشفته بود از تاب زلفش %~% ز مستی دست زد بر شست زلفش
# 12 شد از دست ملک خورشید در تاب %~% بگردانید ازو گلبرگ سیراب
# 13 سمن بوی و صبا جم را کشیدند %~% سراسر جامه اش بر تن دریدند
# 14 شکر گفتار بانگی زد برایشان %~% شد از دست صبا چون گل پریشان
# 15 صبا را گفت: «کو رفته ست از دست %~% ز مستی کس نگیرد خرده بر مست
# 16 خطا باشد قلم بر مست راندن %~% نشاید بر بزرگان دست راندن
# 17 چه شد گر غرقه ای زد دست و پایی %~% خلاص خویش جست از آشنایی
# 18 از آن ساعت که مسکین غرقه میرد %~% گرش ماری به دست آید بگیرد
# 19 نشاید خرده بر جانان گرفتن  %~% به موئی بر فلک نتوان گرفتن
# 20 ملک چون صبح با پیراهن چاک %~% بر خورشید نالان روی بر خاک
# 21 عقیق از چرخ و در از دیده افشاند %~% به آواز ms068 بلند این شعر می خواند
~~PageV01P049
# 1 ماییم کله چو لاله بر خاک زده %~% صد نعره چو ابر از دل غمناک زده
# 2 از مهر چو صبح پیرهن چاک زده %~% آنگه علم مهر بر افلاک زده
# 3 شکر گفتار گفتا: «ای سمن بوی %~% چرا در بسته ای بر من به یک موی
# 4 دلم چون شانه بود از غم به صد شاخ %~% از آن دستت زدم بر موی گستاخ
# 5 به دل گفتم سیاهی حلقه در گوش %~% چرا با او نشیند دوش با دوش
# 6 دل من داشت در زلف تو منزل  %~% ز دستت می زدم دست بر دل
# 7 از آن من دست هندوئی گرفتم %~% که او را بر پریروئی گرفتم
# 8 تنور گرم چون بیند فقیری %~% دلش خواهد که بر بندد فطیری
# 9 کژی کردم بسی آشوب دیدم %~% به جرم آن پریشانی کشیدم
# 10 خطا کردم به جرمم دست بر بند %~% وگر خواهی جدا کن دستم از بند
# 11 چو هندو چیره گشت از دست رفتم %~% زدم دست و بدین جرمش گرفتم
# 12 نگردد پایه رکن حرم پست %~% اگر در حلقه اش مستی زند دست
# 13 صنم چون دیده جم را جامه ها چاک %~% چو گل کرد از هوا صد جا قبا چاک
# 14 سحرگه جامه جم را صبا برد %~% قبای گل نسیم جانفزا برد
# 15 برون کردش حریری جامه از جم %~% به دیبایش بپوشانید شبنم
# 16 سماع ارغنون از سر گرفتند %~% شراب ارغوانی برگرفتند PageV01P050
# 1 معنبر زلف را چون داد شب تاب %~% عروس روز سر برداشت از خواب
# 2 چو مه رویی که شب می خورده باشد %~% همه شب خواب خوش ناکرده باشد
# 3 چو گل رویی که بردارد زبالین %~% رخ لعل و سر و چشم خمارین
# 4 سپهر آورده تشت و آفتابه %~% خضاب شب فرو شست از دو آبه
# 5 نشسته با قدح خورشید سرمست %~% مهی در دست و خورشیدش پا بست
# 6 در آمد گرم خورشیدی ms069 ز افلاک %~% به پیشش جرعه وار افتاد در خاک
# 7 صبوحی عیش خوش تا چاشت کردند %~% ز زرین خان گردون چاشت خوردند
# 8 ز مستی تکیه می زد بر شکر ماه %~% ملک را خواب نوشین برد ناگاه
# 9 شد از مجلس شکر جمشید را برد %~% شکر خواب آمد و خورشید را برد
# 10 زمانی خفت و باز از جای برخاست %~% به نای نوش مجلس را بیاراست
# 11 هوای عشرت و میل طرب کرد %~% همان یاران دوشین را طلب کرد
# 12 جم از بازی دوشین در ملالت %~% همی دادند یارانش خجالت
# 13 همان مهراب می کردش نصیحت %~% که: «لایق نیست شاها این فضیحت
# 14 ترا با حلقه زلفش چه کارست %~% سر زلفش حقیقت دم مارست
# 15 کسی را کاین نصور در سر آید %~% مرآن دیوانه را زنجیر باید
# 16 تو چون با دخت قیصر دست یازی %~% کنی مرگت به دست خویش بازی
# 17 چو خواهی بر فراز نردبان رفت %~% ز یک یک پایه بر بالا توان رفت
# 18 به بستان نیز تا وقت رسیدن %~% نباشد میوه را نتوان چیدن
# 19 به بوی سفره گل باش خرسند %~% به گردش گرد بی اذن خداوند
# 20 چو شهد خود خوری می دان حلالش %~% ولی تا موم نستانی ممالش
# 21 ستم کردی که لعنت بر ستم بادا %~% کرم کرد او که رحمت بر کرم بادا
# 22 بر جم هدهدی آمد ز بلقیس %~% که خورشیدت مایل سوی بر جیس
# 23 ز نو دارد نشاط اتصالی %~% زهی خوش صحبتی فرخ وصالی
# 24 ملک را بود در رفتن حجیبی %~% نبودش هم به نارفتن شکیبی
# 25 چو سروی از بر مهراب برخاست %~% از آن مجلس سوی خورشید شد راست
# 26 چو نرگس سرگران از شرمساری %~% در آمد پیش گلبرگ بهاری
# 27 سمن بویش به نرمی باز پرسید %~% ز روی لطف در رویش بخندید
# 28 به ساقی گفت: «جام می بگردان %~% که بنیادی ندارد دور گردان
# 29 دمی باهم به ms070 کام دل برآریم %~% جهان را تا گذارد خوش گذاریم
# 30 همین کز تیره شب بگذشت پاسی %~% به یاد جم شکر لب خورد کاسی
# 31 برون شد از چمن خورشید مهوش %~% نجوم انجم را کرد شب خوش
# 32 ز مستی چون صبا افتان وم خیزان %~% همی گردید گرد آن گلستان
# 33 گهی با گل به بویش روح پرورد %~% گهی با لاله عیشی تازه می کرد
# 34 گهی بر روی نسرین بوسه دادی %~% گهی در پای سروش سر نهادی
# 35 محب گر نقش بر دیوار بیند %~% در او نقش جمال یار بیند
# 36 نسیم خوش نفس را گفت: «برخیز %~% روان گل راز خواب خوش برانگیز
# 37 چو هست اسباب عیش امشب مهیا %~% نمی دانم چه باشد حال فردا
# 38 بگو کای صبح رویت عید احباب %~% بیا کامشب شب قدرست دریاب
# 39 تن گرم و دم سوزنده داریم %~% بیا تا هر دو یک شب زنده داریم
# 40 روا باشد که من شبهای تاری %~% کنم چون بلبلان فریاد و زاری
# 41 دو شمعیم از هوا موقوف یک دم %~% بیا تا هر دو می سوزیم با هم
# 42 کشی چادر شبی چون غنچه بر سر  %~% گذاری بلبلان را رنجه بر در
# 43 رها کن چیست چندان خواب بر خواب %~% چه خواهی دید غیر از خواب در خواب
# 44 اگر خواهی جمال فرخ بخت %~% به بیداری توان دیدن رخ بخت
# 45 سبک می بایدت زیت خواب برخاست %~% که خوابی بس گران اندر پی ماست
# 46 نسیم آمد به خیل چین گذر کرد %~% مه چین را بنزد قیصر آورد
# 47 همی آمد ملک تازان و نازان %~% به ذوق این شعر بر بربط نوازان:
~~PageV01P051
# 1 شوق می ام نیمه شب بر در خمار برد %~% بوی گلم صبح دم بر صف گلزار برد
# 2 ناله چنگ مغان آمد و گوشم گرفت %~% بیخودم از صومعه بر در خمار برد
# 3 با همه مستی مرا پیر مغان بار داد %~% هرچه ز ms071 هستی من یافت به یکبار
~~برد
# 4 ساقی ام از یک جهت ساقر و پیمانه داد %~% مطربم از یک طرف خرقه و دستار
~~برد
# 5 همچو گلم مدتی عشق در آتش نهاد %~% عاقبت آب مرا بر سر بازار برد
# 6 کار چو با عقل بود عشق مجالی نداشت %~% عشق درآمد ز در عقل من از کار
~~برد PageV01P052
# 1 در آن شب دید جمشید آفتابی %~% چو طاووسی خرامان در خرابی
# 2 گرفته خوش لب آبی و رودی %~% برود اندر همی زد خوش سرودی
# 3 میان شب فروغ فر شاهی %~% چو نور دیده تابان در سیاهی
# 4 رخش چون برگ گل زیر کلاله  %~% سر زلفش به خم چون قلب لاله
# 5 صنم چون روز اندر شب همی تافت %~% به تاری مو شب اندر روز می بافت
# 6 ز شب بگذشته زلفش در درازی %~% صبا با زلف او در دست یازی
# 7 سر زلف صنم را باد می برد %~% ملک مشک ختن از یاد می برد
# 8 ملک چون دید ماه خرگهی را %~% به خدمت داد خم سرو سهی را
# 9 به نوک غمزه دامنهای در سفت %~% به زاری دامنش بگرفت و می گفت
# 10 که: «ای وصل تو آب زندگانی %~% ببخشا بر غریبی و جوانی
# 11 غریب و عاشق و مسکین و مظلوم %~% پریشان حال و سرگردان و محروم
# 12 ز حسرت دست بر سر پای در بند %~% ز خان و مان جدا وز خویش و پیوند
# 13 رسانیدی به لب جان همچو جامم %~% لب جان می رسان یک دم به کامم
# 14 نهاده شهد لب بر شکرش گوش %~% همه تن راضی و لب بسته خاموش
# 15 چو دید آن شمع را یکبارگی نرم %~% ز جام شوق جمشیدی سرش گرم
# 16 دلش کرد آرزوی تنگ شکر %~% گرفت آن شکرین را تنگ در بر
# 17 حریمش زلف و والی گشت در قصر %~% ز راه شام یوسف رفت در مصر
# 18 خضر بر چشمه ms072 نوشین گذر کرد %~% در آن تاریکی آب زندگی خورد
# 19 صنم کرد از دو مرجان گوهر افشان %~% همی خواند این غزل بر خویش خندان
~~PageV01P053
# 1 خواهم که امشب خدمتی چون ساقر اندر خور کنم %~% کاری که فرمایی مرا
~~فرمان به چشم و سر کنم
# 2 چو عکس خورشید از هوا روزی که افتم در برت  %~% گر در ببندی خانه را از
~~روزنت سر بر کنم
# 3 چون شمع من در انجمن میریزم آب خویشتن %~% از دست خود شاید که من خاک
~~سیه بر سر کنم
# 4 ار درد سودایت هنوز این کاسه سر پر بود %~% فردا که از خاک لحد چون
~~لاله من سر بر کنم
# 5 لاف هواداری زدم با آفتابی لاجرم %~% چون ذره می گردم به جان تا خدمتش
~~درخور کنم PageV01P054
# 1 به نوشانوش رفت آن شب به پایان %~% سحر چون شد لب آفاق خندان
# 2 دگر عیش و طرب را تازه کردند %~% ز می بر روی عشرت غازه کردند
# 3 دو مه گه آشکار و گه نهانی %~% دو مه خوردند با هم دوستگانی
# 4 بجز بوسی نجست از دلستان هیچ %~% کناری بود دیگر در میان هیچ
# 5 همی خوردند جام از شام تا بام %~% که ناگه تشتشان افتاد از بام
# 6 رسانیدند غمازان کشور %~% ازین رمزی به نزدیکان آن در
# 7 که خورشید دلارا ناگهانی %~% به صد دل گشته عاشق بر جوانی
# 8 همه روز و شبش جام است بر کف %~% هزارش بار زد ناهید بر دف
# 9 زن قیصر که بد خورشید را مام %~% بلند اختر زنی بود افسرش نام
# 10 چو شد مشهور در شهر این حکایت %~% به افسر باز گفتند این روایت
# 11 ز غیرت سر و قدش گشت چون بید %~% همان دم رفت سوی کاخ خورشید
# 12 صنم در گلشنی چون گل خزیده %~% ز غیر دوست دامن در کشیده
# 13 به کنج خلوتی دو دوست با دوست %~% نشسته چون دو مغز اندر یکی ms073 پوست
# 14 موافق چون دو گوهر در یکی درج %~% معانق چون دو کوکب در یکی برج
# 15 درون پرده گل بلبل به آواز %~% نوازان نغمه ای بر صورت شهناز
# 16 بهار افروز و شکر با شکر ریز %~% به چنگ آورده الحان دلاویز
# 17 به گرد آن دیار روح پرور %~% نمی گردید جز ساقی و ساغر
# 18 بر آمد ابر و بارانی فرو کرد %~% در آمد سیل و طوفانی در آورد
# 19 نسیم آمد عنان از دست داده %~% چو باد صبحدم دم برفتاده
# 20 صنم را گفت : «اینک افسر آمد %~% چه می نالی که افسر بر سر برآمد
# 21 ترا افسر بدین حال ار ببیند %~% سرت دور از تو باد افسر نبیند
# 22 صنم را بود بیم جان جمشید %~% همی لرزید بر جمشید چون بید
# 23 ملک را گفت: «آمد مادر من %~% نمی دانم چه آید بر سر من!
# 24 ندیدی هیچ ازین بستان تو باری %~% همان بهتر که باشی بر کناری
# 25 چو گنجی باش پنهان در خرابی %~% چو نیلوفر فرو بر سر در آبی
# 26 میان سرو همچون جان نهان شد %~% سراپا سرو پنداری روان شد
# 27 ز شاخ سرو نجمی یافت شاهی %~% درخت سرو بار آورد ماهی
# 28 ملک جمشید جان انداخت در سرو %~% همانی آشیانی ساخت بر سر
# 29 چو خلوتخانه خالی شد ز جمشید %~% به ماهی منکسف شد چشم خورشید
# 30 خروش چاوشان از در بر آمد  %~% سر خوبان روم از در دآمد
# 31 به سر بر می شد آتش چون چراغش %~% همی آمد برون دود از دماغش
# 32 گره بر رخ زده چون زلف مشکین %~% چو ابرو داد عرض لشکر چین
# 33 پری رخسار حالی مادرش دید %~% به استقبال شد دستش ببوسید
# 34 نظر بر روی دختر کرد مادر %~% چو زلف خویش می دیدش بر آذر
# 35 مرکب کرد حنظل با طبر زد %~% به خورشید شکر لب بانگ بر زد
# 36 که: «ای رعنا چو ms074 گل تا چند و تا کی  %~% کشی از جام زرین لاله گون می
# 37 چو نرکس تا به کی ساغر پرستی %~% قدح در دست و سر در خواب مستی
# 38 تو تا باشی نخواهد شد چو لاله %~% سرت خالی ز سودای پیاله
# 39 بسی جان خراب از می شد آباد %~% بس آبادا که دادش باده بر باد
# 40 میی با رنگ صافی چون لب یار %~% حیات افزاید و روح آورد بار
# 41 ز مستی گران چون چشم دلبر %~% چه آید غیر بیماریت بر سر
# 42 به چشم خویش می بینم که هستی %~% که باشد در سرت سودای مستی
# 43 بسی چوب از قفای مطربان زد %~% نی اندر ناخن شیرین لبان زد
# 44 چو ابرو روی حاجب را سیه کرد %~% چو زلفش سلسله در گردن آورد
# 45 به کوهی در حصاری داشت افسر %~% که با گردون گردان بود همبر
# 46 کشان خورشید را با خویشتن برد %~% به لالائی دو سه شبرنگ بسپرد
# 47 شکر لب را در آن بتخانه تنگ %~% نهان بنشاند چون یاقوت در سنگ
# 48 ندادندی برش جز باد را بار %~% نبودی آفتاب را سایه را بار
# 49 چمن پرورد گلبرگ بهاری %~% چو گل در غنچه شد ناگه حصاری
# 50 حصاری بود عالی سور بر سور %~% پری پیکر عزا می داشت در سور
# 51 در آن سور آن گلی سوری به ماتم %~% چو صبح از دیده می افشاند شبنم
# 52 بدان آتش که هجرانش بر افروخت %~% جدا شد چون عسل از موم می سوخت
# 53 نمی آسود روز و شب نمی خفت %~% شب و روز این سخن را باد می گفت
# 54 دل من باری از تیمار خون است %~% ندادم حال آن بیمار چون است
# 55 از آن جانب ملک چون حال خورشید %~% بدید از جان خود برداشت امید
# 56 به دندان می گزید انگشت چون باز %~% کبوتر وار کرد از سرو پرواز
# 57 فرود آمد به برج ماه ms075 رخسار %~% همی گردید گرد برج دیار
# 58 همی گردید و خون از دیده می راند %~% به زاری بر دیار این قطعه می
~~خواند PageV01P055
# 1 چو بر حدود یار حبیب بگذشتم %~% که کرده بود خرابش جهان زبیبا کی
# 2 مجاوران دیار خراب را دیدم %~% در آن خرابه خراب و شکسته و باکی
# 3 به خاک راهگذار حبیب می گفتم %~% که ای غلام تو آب حیات در پاکی
# 4 کجا شدت گل این باغ شمع این مجلس %~% کجا شد آن طرب و عیش و آن طربناکی
# 5 بسی ازاین کلمات و حدیث رفت و نبود %~% در آن منازل خاکی به جز صدا
~~حاکی
# 6 مرا که منزل آن ماه بود در دل و چشم %~% نبوده هیچ تعلق به منزل خاکی
# 7 زمان زمان به دل و چشم خویش می گفتم %~% ابا منازل سلمی و این سلماکی
~~PageV01P056
# 1 چمن بی گل فلک بی ماه می دید %~% بدن بی جان جهان بی شاه می دید
# 2 ز بی یاری شکسته چنگ را پشت %~% بمانده نای و نی را باد در مشت
# 3 فتاده ساغر می دل شکسته %~% صراحی در میان خون نشسته
# 4 میان بزمگه گلها پریشان  %~% عنا دل نوحه گر بر حال ایشان
# 5 طیور بوستان با ناله و آه  %~% وحوش دشت اندر لوحش الله
# 6 صبا بر بوی او در باغ پویان %~% گلی همرگ او در جوی جویان
# 7 صبا بی وصل او در باغ می جست %~% چنار از غصه می زد دست بر دست
# 8 میان باغ می گردید جمشید  %~% چو ذره در هوای روی خورشید
# 9 ملک بیگانه و دیوانه از خویش %~% گرفت از عشق راه کوه در پیش
# 10 پی خورشید چون بر کوه می یافت %~% عیان بر کوه چون خورشید می تافت
# 11 چو کوه اندر کمر دامن زده چست %~% به شب خورشید را در کوه می جست
# 12 سر کوه از هوایش گرم می شد %~% دل سنگ ms076 از سرشکش نرم می شد
# 13 گهی بودی پلنگی غمگسارش %~% گهی بود اژدهایی یار غارش
# 14 گهی از ببر دیدی دلنوازی %~% گهی با مار کردی مهره بازی
# 15 گهی ماران چو زلفش حلقه بر دوش %~% گهی خسبیده شیرانش در آغوش
# 16 پلنگان را کنارش بود بالش %~% عقابان سایه بان کرده ز بالش
# 17 به صحرا در نسیمش بود دمساز %~% به کوه اندر صدا بودش هم آواز
# 18 ز آهش کوه را دل تاب خورده %~% ز اشکش چشمه ها پر آب کرده
# 19 در آن ساعت که خورشید افسر کوه %~% شدی جمشید رفتی بر سر کوه
# 20 به خورشید جهان افروز می گفت %~% که: «چون یار منی بی یار و بی جفت
# 21 به یار من تو میمانی درین عصر %~% از آن رو مانده ای تنها درین قصر
# 22 همانا عاشقی کز اشک گلگون %~% رخ مشرق کنی هر شب پر از خون
# 23 چو اشک از مهر همچو دیده از درد %~% گه آیی سرخ روی و گه شوی زرد
# 24 از آن داری به کوه خاره آهنگ %~% که داری گوهر و زر در دل سنگ
# 25 همی مانی بدان ماه دو هفته %~% از آن رو می شود گه گه نهفته
# 26 گرت باشد به قصر وی گذاری %~% از آن خلوت گرت بخشند یاری
# 27 وگر افتد مجان آنجا نهفته  %~% بگوی از من بدان ماه دو هفته
# 28 وگر مشکل توان رفتن به بالا %~% کمندی ساز ازآن مسکین رسنها
# 29 کمند افکن بر آن دیوار بر شو %~% شکافی جو بدان غم خانه در شو
# 30 بگو او را غریبی مبتلایی %~% ازین سرگشته بی دست و پایی
# 31 ز جام دهر زهر غم چشیده %~% ز ناکامیش جان بر لب رسیده
# 32 چو مه در غره عهد جوانی %~% شده تاریک بر وی زندگانی
# 33 گرفته کوه چون فرهاد مسکین %~% به جای کوه جان می کند سنگین
# 34 همی گفت: «ای به چشمم روشنایی %~% به ms077 چشمم در نمی آیی کجایی
# 35 همی گفت ای چو شکر مانده در تنگ %~% چو یاقوتی نشسته در دل سنگ
# 36 تو شمعی مردم بیگانه گردت %~% سیاهی چند چون پروانه گردت
# 37 ز دستم رفت جان و دلبرم نیست %~% کسی غیر از خیالت در سرم نیست
# 38 ز دل یک قطره خون ماندست و دردی %~% ز تن بر راه باد سرد گردی
# 39 به سوز دل شب هجران بسوزم %~% به تیر آه چشم روز دوزم
# 40 چو آن در را نمی بینم طریقی %~% ز سنگ آه سازم منجنیقی
# 41 به اشک دیده سازم غرق آبش %~% به سنگ آه گردانم خرابش
# 42 سرشک از چشمها چون آب می راند %~% به زاری این غزل بر کوه می خواند:
~~PageV01P057
# 1 آتش سودا گرفت در دل شیدای من %~% شعله گراینسان زند وای دل و وای من
# 2 ناله شبهای من سر به فلک می زند %~% تا به چه خواهد کشید ناله شبهای من
# 3 مایه سودای ماست زلف تو لیکن چه سود %~% زانکه پراکنده شد مایه سودای
~~من
# 4 قصه خوناب دل گر نکنم چون کنم %~% می رسد از جان به لب جوشش صفرای من
# 5 از سر رحمت مگر هم نو شوی دستگیر %~% ورنه چه برخیزد از دست من و پای
~~من
# 6 دل چو قبا بسته ام بر قد و بالای تو  %~% عشق قدت جامه ایست راست به
~~بالای من
# 7 بس که رگ جان زدم در غم عشقت چو چنگ %~% غیر رگ و پوست نیست هیچ بر
~~اعضای من
# 8 چو شب عقد ثریا عرض کردی %~% ز چشم جم جواهر خوانه کردی
# 9 چو صبح از دیده راندی اشک ژاله %~% ملک نیز این غزل خواندی به ناله:
# 10 دوش جانم را هوای بوی زلف یار بود %~% دیده بر راه صبا تا صبحدم بیدار
~~بود
# 11 باد صبح از بوی او ناگه دمی در من دمید %~% راستی آنست کان دم این دمم ms078
~~در کار بود
# 12 ز آن تعلل کرد باد صبح کو بیمار بود %~% حبذا وقتی که مارا در
~~سرابستان وصل
# 13 چون گل و بلبل مجال خنده وگفتار بود %~% ماه ما تابنده بود و روز ما
~~فرخنده بود
# 14 کام ما پرخنده بود و بخت ما بیدار بود %~% روزگاری داشتم خوش در زمان
~~وصل تو
# 15 شبی در پای سروی ساخت منزل %~% خود ندا نستم که روز آن روز روز کار
~~بود
# 16 که همچون سرو بودش پای در گل %~% کنار سبزه و آب روان بود
# 17 که از عین صفا گویی روان بود %~% ملک بر طرف آب و سبزه بنشست
# 18 ز مژگان آب را بر سبزه می بست %~% به شاخ سرو بر بالا حمامی
# 19 مقامی داشت و آنگه خوش مقامی %~% چو جم نالیدی او هم ناله کردی
# 20 مگر او نیز در دل داشت دردی %~% ملک با او حدیث راز می گفت
# 21 غم دل با کبوتر باز می گفت %~% دو مشتاق از فراق آن شب نخفتند
# 22 همه شب تا به روز افسانه گفتند %~% ملک می گفت با نالان کبوتر
# 23 که: «حال تست از حالم نکوتر %~% تو یاری داری و خرم دیاری
# 24 مرا یاری که با من نیست باری %~% تو در مسکن نشسته فارغ البال
# 25 من سرگشته گردان بی پر و بال %~% من آن مرغم که مسکن را بهشتم
# 26 نخورده دانه راندند از بهشتم %~% من و تو هردو طوق شوق داریم
~~PageV01P058
# 1 همی گردید مهراب از پی جم %~% بسان جم کزو گم گشته خاتم
# 2 غلامان گرد کوه و دشت پویان %~% همی گشتند یکسر شاه جویان
# 3 پس از یکماه دیدندش در آن کوه  %~% چو ماه نو شده باریک از اندوه
# 4 ز حسرت چشمهایش رفته در غار %~% سرشک از چشمها ریزان چو کهسار
# 5 چو آن سرو سهی را دید مهراب %~% به زیر پای او افتاد و چون آب
# 6 چو ms079 اشک آمد رخ و چشمش بپوشید %~% ز درد دل بسی در خاک غلطید
# 7 در آتش نیک پای آورد در چنگ %~% شکر در تنگ و گوهر یافت در سنگ
# 8 چو لعل از تاج شاهی اوفتاده %~% میان سنگ خارا دل نهاده
# 9 به زاری گفت: «ای شمع شب افروز %~% نمی دانم که افکندت بدین روز
# 10 الا ای نافه مشکین دلبند %~% بدین صحرا کدام آهوت افکند
# 11 به چین اول ترا ای مشک اذفر %~% به خوناب جگر پرورد مادر
# 12 هوا زد بر دماغت بوی سودا %~% فتاد از اندرون رازت به صحرا
# 13 به بوی دوست از مادر بریدی %~% رها کردی وطن غربت گزیدی
# 14 گهی در بحر گردی یا نهنگان %~% گهی در کوه باشی با پلنگان
# 15 به شب نالنده چون مرغ شب آویز %~% به روز آشفته چون باد سحر خیز
# 16 چو گل بر باد رفتی در جوانی %~% چو می کردی به تلخی زندگانی
# 17 سفر کردی به سودای تجارت %~% بسی دیدی ازین سودا خسارت
# 18 ز سر بیرون کن این سودای فاسد %~% که بازاریست سست و جنس کاسد
# 19 مکن زاری که از زاری و شیون %~% نیفزاید بجز شادی دشمن
# 20 ملک یکدم برآن گفتار بگریست %~% زمانی در فراق یار بگریست
# 21 نگار خویش را در خورد خود دید %~% نگارین آب چشم از دیده بارید
# 22 بدان امید کان زیبا نگارش %~% چو اشک از دیده آرد در کنارش
# 23 جوابش داد و گفت: «ای یار همدرد %~% مشو گرم و مکوب این آهن سرد
# 24 دم گرمت مرا این آتش افروخت %~% به چربی زبان قندیل دل سوخت
# 25 مرا منع تو افزون می کند شوق %~% وزین تلخی زیادم می شود ذوق
# 26 دل عاشق ملامت بر نتابد %~% رخ از تیر ملامت بر نتابد PageV01P059
# 1 برو به کار خود ای واعظ این چه فریاد است %~% مرا فتاده دل از ره ترا
~~چه افتادست
# 2 به کام تا نرساند مرا ms080 لبش چو نای  %~% نصیحت همه عالم به گوش من بادست
# 3 دلا منال ز بیداد و جور یار که یار  %~% ترا نصیب نصیب همین کرده است و
~~این دادست
# 4 اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولی %~% اساس هستی ما ز آن خراب آبادست
# 5 میان او که خدا آفریده است از هیچ %~% دقیقه ایست که هیچ آفریده
~~نگشادست
# 6 برو فسانه مخوان و فسون مدم بسیار %~% کزین فسانه و افسون بسی مرا
~~یادست
# 7 گدای کوی تو از هشت خلد مستغنی است %~% اسیر بند تو از جمله عالم
~~آزادست
# 8 دمم کم ده که دم آتش فروزد %~% چو چربی بیند آتش بیش سوزد
# 9 بدین دم ترک این سودا نگیرم %~% رها کن تا درین آتش بمیرم
# 10 تنم چون خاک اگر در خاک ریزد %~% ز کوی دوست گردم بر نخیزد
# 11 چو گفتار ملک بنشیند مهراب %~% فرو بارید مژگانش ز مهر آب
# 12 به جم گفت: «این زمان تدبیر باید %~% که بی تدبیر کاری بر نیاید
# 13 چو دولت بر تو اکنون گشت لازم %~% شدن بر درگه قیصر ملازم
# 14 فکر دستی تو خدمت لیک دانی %~% تو رسم و خوی شاهان نیک دانی
# 15 چو قیصر رسم و ایین تو بیند %~% همانا با تو پیوندی گزیند
# 16 به دامادی خود نامت بر آرد %~% مرادت بخشد و کامت برآرد
# 17 هنوز اسباب سلطانیت بر جاست %~% اساس القاب جمشیدیت مهیاست
# 18 سپاه است و درم اسباب شاهی %~% هنوزت هست زین چندان که خواهی
# 19 هنوزت شمع دولت نامدارست %~% درختت سبز و تیفت آبدارست
# 20 هنوزت باد پایانند زینی %~% هنوزت ماهرویانند پینی
# 21 به هر کاری ردم در دست باید %~% که از دست تهی کاری نیاید
# 22 ببین کز صحبت خور مهره گل %~% چه مایه زر و گوهر کرد حاصل
# 23 حلال آخر شود خود بدر چون ماه %~% رود در مرکب خورشید هر ماه
# 24 چنان کارش فروغ نور گیرد %~% که از ms081 نورش جهان رونق پذیرد
# 25 ملک چون غصه از مهراب بنشید %~% صلاح حال خود حالی در آن دید
# 26 از آن کهسار چون ابر بهاران %~% فرود آمد سرشک از دیده باران
# 27 چو ماه آراست برج خویشتن را %~% منور کرد با آن انجمن را
# 28 از آن پس چینیان کردند یکسر %~% بسیج خدمت درگاه قیصر
# 29 زر و یاقوت را ترکیب کردند %~% چو خورشید افسری ترتیب کردند
~~PageV01P060
# 1 ملک با تاج زر کرد عزم درگاه %~% چو صبح صادق آمد در سحرگاه
# 2 روان بر کوه خنگ کوه پیکر %~% بر اطرافش غلامان کمر زر
# 3 تتاری ترک بر یک سوی تارک %~% حمایل در برش چینی بلارک
# 4 چو گل در بر قبای لعل زرکش %~% دو مشکین سنبلش بر گل مشوش
# 5 به زیر قصر افسر داشت جمشید %~% گذر چون ماه زیر قصر خورشید
# 6 از آن بالای قصر افسر بدیدش %~% ز راه دید مرغ دل پریدش
# 7 ز بالا سرو بالایی فرستاد %~% که داند باز راز سرو آزاد
# 8 ز بالا سرو بالا راز پرسید %~% بدان بالا خرامان باز گردید
# 9 بدو گفت: «این جوان بازارگانست %~% شهنشه را ز جمع چاکرانست
# 10 ملک جمشید چون آمد به درگاه %~% به نزد حاجب بار آمد از راه
# 11 امیر بار را گفت: «ای خداوند %~% مرا از چین هوای شاه بر کند
# 12 به عزم آن ز چین برخاست چاکر %~% که چون میرم بود خاکم درین در
# 13 بدان نیت سفر کردم من از چین %~% که سازم آستان شاه بالین
# 14 کنون خواهم که پیش شاه باشم %~% مقیم خاک این درگاه باشم
# 15 به دولت باز بر بسته است این کار %~% قبول افتم گرم دولت شود یار
# 16 همانگونه حاجبش در بارگه برد %~% گرفته دست جم را پیش شه برد
# 17 ملک جمشید را قیصر بپرسید %~% بدان در منصب عالیش بخشید
# 18 بدو گفت: « ای غریب کشور ما %~% چرا دوری گزینی از بر ما ms082
# 19 زمین بوسید و بر شاه آفرین کرد %~% دعای شاه را باجان قرین کرد
# 20 که: «گر دوری گزیدم دار معذور %~% که بودم دور ازین درگاه رنجور
# 21 ملک زآن روز چون اقبال دایم %~% بدی در حضرت قیصر ملازم
# 22 به شب چندان ستادی شاه بر پای %~% که بنشستی چراغ عالم آرای
# 23 وز آن پس آمدی بر درگه شاه %~% که بودی در شبستان شمع را راه
# 24 دمی خوش بی حضور جم نمی زد %~% چه جم هم بی حضورش دم نمی زد
# 25 چو بادش در گلستان بود همدم %~% چو شمعش در شبستان بود محرم
# 26 چو یکچندی ندیم خلوتش گشت %~% پس از سالی وزیر حضرتش گشت
# 27 جهان زیر نگین شاه جم بود %~% روان حکمش چو قرطاس و قلم بود
# 28 پدر قیصر بدش مادر بد افسر %~% ولیکن بود ازو مادر در آذر
# 29 خیالش هرزمان در سر همی تاخت %~% نهان در پرده با جم عشوه می باخت
# 30 شبی نالید خسرو پیش مهراب  %~% که: «کار از دست رفت ای دوست دریاب
# 31 ز یار خویش تا کی دور باشم %~% چنین دلخسته و رنجور باشم
# 32 ملک را گفت مهراب ای جهاندار %~% بسی اندیشه کردم من درین کار
# 33 کنون این کار ما گر می گشاید %~% ز شهناز و ز شکر می گشاید
# 34 شکر را عود باید برگرفتن %~% سحرگاهی پی شهناز رفتن
# 35 بر آهنگ حصار برج خورشید %~% شدن با چنگ و بر بط همچو ناهید
# 36 بر آن در پرده ای خوش ساز کردن %~% نوایی در حصار آغاز کردن
# 37 صواب آمد ملک را رای مهراب %~% ره بیرون شدن می دید از آن باب
# 38 شکر را گفت: «وقت یاری آمد %~% ترا هنگام شیرین کاری آمد PageV01P061
# 1 شب تاری به روز آورد جمشید %~% به شب بنوشت مکتوبی به خورشید
# 2 مطول رقعه ای ببریده در شب %~% چو زاغ شب به دنبالش مرکب
# 3 که در هندوستان ms083 سنگین وطن داشت %~% پریدن در هوای ملک چین داشت
# 4 ز هندستان به سوی چینش آورد %~% بر اطراف ختن شکر فشان کرد
# 5 درونش داشت سوزان قصه ای راز %~% به نوک خامه کرد این نامه آغاز
# 6 به نام دادبخش دادخواهان %~% گنه بخشنده صاحب گناهان
# 7 خلاص انگیز مظلومان محبوس %~% علاج آمیز رنجوران مأیوس
# 8 ازو باد آفرین بر شاع خوبان %~% چراغ دلبران و ماه خوبان
# 9 مه برج صفا صبح صباحت %~% گل باغ وفا عین ملاحت
# 10 طراز کسوت چین و طرازی %~% نگین تاج و فرق سرفرازی
# 11 چراغ ناظر و خورشید آفاق  %~% فراغ خاطر و امید مشتاق
# 12 عزیزی ناگه افتادی به زاری %~% ز جاه یوسفی در چاه خواری
# 13 سرشک گرم رو را می دواند %~% به صدق دل دعایت می رساند
# 14 که ای نازک نگار ناز پرورد %~% چو گل نه گرم گیتی دیده نه سرد
~~PageV01P062
# 1 تو ای جان من ای بیمار چونی %~% درین بیماری و تیمار چونی
# 2 گلی بودی نبودت هیچ خاری %~% کنون در چنگ چندین خار چونی
# 3 ترا همواره بستر بود گلبرگ %~% گلا از جای ناهموار چونی
# 4 مرا باری خیال تست مونس %~% ندانم با که می داری تو مجلس
# 5 صبا با من همه روزست دمساز  %~% ترا آخر بگو تا کیست همراز
# 6 نشسته در ره بادم به بویت %~% که باد آرد مگر گردی ز کویت
# 7 تو چون شمعی نشسته در شبستان %~% در آهن پای و در سر دشمن جان
# 8 من از شوق جمال یار مهوش %~% زنم پروانه سان خود را بر آتش
# 9 گه از حسرت زنم من سنگ بر دل %~% که دارد یار من در سنگ منزل
# 10 مگر آهم تواند کرد کاری %~% کند در خلوتت یک شب گذاری
# 11 مرادی نیست در عالم جز اینم %~% که روی نازنینت باز بینم
# 12 سر زلف دل آشوبت بگیرم %~% به سودای تو در پای تو میرم
# 13 مرا جانی ms084 است مرکب رانده در گل %~% از آن ترسم که ناگه در پی دل
# 14 رود جان و تنم در گل بماند %~% مرا شوق رخت در دل بمان
# 15 چو در دل نقش زلف یار گردد %~% دلم ز آزار جان بیمار گردد
# 16 به چشمم در غم آن نرگس شنگ %~% جهان گاهی سیه باشد گهی تنگ
# 17 خبر ده تا دوای کار من چیست %~% طبیب درد بی درمان من کیست
# 18 غم پنهان خود را با که گویم %~% علاج درد دل را از که جویم
# 19 چو آمد نامه خسرو به پایان %~% به خون دیده اش بنوشت عنوان
# 20 روان از دیده خون دل چو خامه %~% بدان هر دو صنم بنوشت نامه
# 21 که این غم نامه را هیچ ار توانید %~% بدان ماه پری پیکر رسانید
# 22 چو عود و چنگ را آهنگ سازید %~% ز قولم این غزل بر چنگ سازید
~~PageV01P063
# 1 رسولا خدا را به جایی که دانی %~% چه باشد که از من پیامی رسانی
# 2 نه کار رسول است رفتن به کویش %~% نسیما ت برخیز اگر می توانی
# 3 ز پیش جم دو کبک بلبل آواز %~% به کوهستان دژ کردند پرواز
# 4 بدان دژ پرده ای خوش ساز کردند %~% ز قولش این غزل آغاز کردند:
~~PageV01P064
# 1 دردا که رفت دلبر و دردم دوا نکرد %~% صد وعده بیش داد و یکی را وفا
~~نکرد
# 2 بردم هزار قصه حاجت به نزد یار %~% القصه شد روان و حاجت روا نکرد
# 3 از آن تیر غمزه بر تن من موی کرد راست %~% آن ترک مو شکاف به مویی خطا
~~نکرد
# 4 بر خاک کوی دوست که مالید روی چو من %~% کان خاک در رخش اثر کیمیا نکرد
# 5 به آهی بر دلی صد راه می زد %~% به راهی هر دلی صد آه می زد
# 6 شکر بر نی نوایی زد حصاری %~% به کف شهناز کردش دستیاری
# 7 حدیث گرمش از نی آتش ms085 افروخت %~% دمی خوش در گرفت و خشک و تر سوخت
# 8 درون بر کوه بر بط ساز و نی زن %~% شده خلق انجمن در کوی و بر زن
# 9 از آن شکل و شمایل خیره ماندند %~% بر آن صورت حزین جان را فشاندند
# 10 شکر گوهر بتار چنگ می سفت %~% چو چنگش کژ نشست و راست می گفت
# 11 شد از آوازشان در پرده ناهید %~% رسید آوازه ایشان به خورشید
# 12 غمی بود از فراق آشنایی %~% طلب می کرد مسکین غم نوایی
# 13 ز پرده خادمی بیرون فرستاد %~% به خلوتگاه خویش آوازشان داد
# 14 دو بزم افروز ساز چنگ کردند %~% بدان فرخ مقام آهنگ کردند
# 15 صنم شهناز را چون دید بنواخت %~% شکر خورشید را چون دید بگداخت
# 16 به خون دیده لوح چهره بنگاشت %~% ز خود می شد برون خود را نگهداشت
# 17 مهی دید از ضعیفی چون هلالی %~% تراشیده قدی همچون خلالی
# 18 نهالی بود قدش خم گرفته %~% گل اطراف خدش نم گرفته
# 19 نشستند و نوایی ساز کردند %~% از اول این غزل آغاز کردند
# 20 سروا چه شد که دور شدی از کنار ما %~% بازا که خوش نمی گذرد روزگار ما
# 21 خاک وجود ما چو فراقت به باد داد  %~% باد آورد به کوی تو زین پس غبار
~~ما
# 22 وصل تو بود آب همه کارها دریغ %~% آن آب رفت و باز نیامد به کار ما
# 23 بودیم تازه و خوش و خندان چو برگ گل %~% نمام بود عشرت و نهاد خوار ما
# 24 پژمرده غنچه دل پر خون ز مهرگان %~% بنمای رخ به تازگی که تویی نو
~~بهار ما
# 25 تو چشمه حیاتی حاشا که بر دلت %~% خاشاک ریزه ای بود از رهگذر ما
# 26 از یار از دیار جدا مانده ایم و هیچ  %~% نه نزد یار ماست خبر نزد
~~دیار ما
# 27 چو خورشید آن دو گل رخسار را دید %~% بر آمد سرخ و خوش ms086 چون گل بخندید
# 28 ز شادی ارغوان بر زعفران داشت %~% ولی چون غنچه راز دل نهان داشت
# 29 لب شکر نوازش کرد نی را %~% شکر لب نیز خوش بنواخت وی را
# 30 بر آن صوت شکر شهناز زد چنگ %~% عقاب عشق در شهناز زد چنگ
# 31 ز سوز عشق چنگ آمد به ناله %~% شکر خواند این غزل را بر غزاله:
~~PageV01P065
# 1 آمکه عمری چو صبا بر سر کویش جان داد %~% چه شود گر همه عمرش نفسی آرد
~~یاد
# 2 در فراق تو چو بر نامه نهم نوک قلم %~% از نهاد قلم و نامه برآید فریاد
# 3 بیش چون صبح مدم دم که بدین دم چو چراغ %~% بنشستیم به روزی که کسی
~~منشیناد
# 4 جز نفس نیست کسی را به برم آمد وشد %~% آه کو نیز به یکبارگی از کار
~~افتاد
# 5 اشک خود را همه در کوی تو کردیم به خاک  %~% عمر خود را همه بر بوی تو
~~دادیم به باد
# 6 عاشق روی تو هست از همه رویی فارغ %~% بسته موی تو هست از همه بندی
~~آزاد
# 7 چو بشنید از شکر گل چهره گفتار  %~% ز بادامش روان شد دانه نار
# 8 چه سالی بد کان ماه دو هفته %~% همه روز از ملامت بود گرفته
# 9 همه روز آه بودی غمگسارش %~% همه شب اشک بودی در کنارش
# 10 به ناخن گه خراشیدی رخ گل  %~% ز حسرت گه خروشیدی چو بلبل
# 11 گهی در خون کشیدی رخ چو ساغر %~% گهی لب را گزیدی همچو شکر
# 12 به غیر از غم نبودی دلپذیرش %~% بجز دندان بنودی دستگیرش
# 13 همه شب تا سحر ننهادی از غم %~% چو نرگس برگهای چشم بر هم
# 14 چو با آواز ایشان خوش برآمد %~% زمانی از در شادی در آمد
# 15 رقیبان بر نوای آن دو ناهید %~% چو دیدند آن نشاط و عیش خورشید
# 16 دو مه را بدره های سیم دادند %~% دو گل را برگها بر ms087 هم نهادند
# 17 به وقت عزمشان دامن گرفتند %~% بدان هر دو شکر گفتار گفتند:
# 18 شبست ای مطربان امشب بسازید %~% دل شه را به صوتی در نوازید
# 19 دمی گرم و لبی پر خنده دارید %~% رخی فرخ تنی فرخنده دارید
# 20 دم جان بخشتان جان می فزاید %~% نسیم وصلتان دل می گشاید
# 21 شکر بنواختی هر دم نوایی %~% رهی برداشتی هر دم ز جایی
# 22 شکر بر عود هر دم عاشقانه %~% زدی بر آب رنگی از ترانه
# 23 صنم در پرده دل راز می گفت %~% به نظم این قصه با شهناز می گفت:
# 24 مرا هوای خرابات و ناله چنگست %~% علی الدوام برین یک مقام آهنگ است
# 25 نوای عیش من از چنگ راست می گردد %~% خوشا کسی که نوایش همیشه از چنگ
~~است
# 26 بیا بیا و غمت را برون بر از دل من %~% که جم شد غم بسیار و جای غم
~~تنگ است
# 27 چه غم ز ناله و اشکم ترا که شام و سحر %~% نشاط نغمه چنگ و شراب گلرنگ
~~است
# 28 ز اشک و ناله چه خیزد به مجلسی که درو  %~% مدام خون صراحی و ناله چنگ
~~است
# 29 به چین زلف دلم رفت و می رود جان نیز %~% ولیک راه دراز است و مرکبم
~~لنگ است
# 30 ترا از آن چه که آیینه مه و خورشید %~% گرفته همچو عذرت ز آه من زنگ
~~است
# 31 تو چون سپر بلندی و من چو خاک نژند %~% میان ما و تو ای جان هزار
~~فرسنگ است PageV01P066
# 1 چو از اغیار مجلس گشت خالی %~% صنم از حال جم پرسید حالی
# 2 که: «آن مسکین حبیبم را چه حالست %~% درین غربت غریبم را چه حالست
# 3 یکایک قصه جمشید گفتند %~% حدیث ذره با خورشید گفتند
# 4 به شیرین قصه فرهاد بردند %~% به وامق نامه عذرا سپردند
# 5 چو چشمش بر سواد نامه افتاد %~% ز مژگان عقد مروارید بگشاد
# 6 ز ms088 نظمش داد جان را قوت و قوت %~% ز اشک آراست لو لو را به یاقوت
# 7 ز بویش یافت بوی آشنایی  %~% نظر دید از سوادش روشنایی
# 8 سوادش چون سواد دیدگان بود %~% معانی خوب و الفاظش روان بود
# 9 بر او معنی به جای خود نشسته %~% چو مهرویی نقاب از مشک بسته
# 10 گل اندام از قلم شکر روان کرد %~% معانی در بیان خط روان کرد
# 11 بر اوراق سمن ریحان همی کاشت %~% به خامه حال هجران عرضه می داشت
# 12 بر آورد آب حیوان از سیاهی %~% مرکب شد روان در چشم ماهی
# 13 حریر چین به پای خامه پیمود %~% سر دیباچه آن نامه این بود:
~~PageV01P067
# 1 بنام آنکه نامش حرز جان است  %~% ثنایش بر تر از حد زبان است
# 2 انیس خلوت خلوت گزینان %~% جلیس مجلس تنها نشینان
# 3 شفا بخشنده دلهای بیمار %~% به روز آرنده شبهای تیمار
# 4 از او باد آفرین بر شاه جمشید %~% بدو فرخنده ماه روز خورشید
# 5 سرشک گرم رو را می دوانم %~% به صدق دل دعایت می رسانم
# 6 لیال الهجر طالت یا حبیبی %~% تو باری چونی آخر در غریبی
# 7 نسیمی نگذرد در هیچ مسکن %~% که همراهش نباشد ناله من
# 8 مرا جز غم ندیمی نیست حالی %~% عفی الله غم که از من نیست خالی
# 9 ز هجران تو هر دم می زنم آه %~% ز وصلت هر نفس صد لوحش الله
# 10 کجا رفت آن زمان کامرانی %~% زمان عیش و عهد شادمانی
# 11 می و روی نگار و آب و مهتاب  %~% تو پنداری که نقشی بود بر آب
# 12 دل من داشت خوش وقتی و خالی %~% تو گفتی بود خوابی یا خیالی
# 13 دو گل بودیم خوش در گلستانی %~% ندیم ما چو بلبل دوستانی
# 14 برآمد تند باد مهرگانی %~% پراکند آن نعیم بوستانی
# 15 چنین است ای عجب احوال عالم %~% گهی شادی فزاید گاه ماتم
# 16 فلک می گشت خوش خوش جام ms089 بر ما %~% به شادی می گذشت ایام بر ما
# 17 نگین افسر ما بود خورشید %~% حباب ساغر ما بود ناهید
# 18 به پاکی چون گل از یک آب و یک گل %~% چو لاله یک زبان چون غنچه یکدل
# 19 رفیقانی لطیف و خوب دیدار %~% چو مروارید در یک سلک هموار
# 20 که ناگه آن نظام از هم گشادند %~% گهرهایش ز یکدیگر فتادند
# 21 مرا غیر از خیالت کوست بر سر %~% نیاید آشنایی در برابر
# 22 سیاهی چند گردممست و خونخوار %~% چو چشمت خفته ام دور از تو بیمار
# 23 به غیر از سایه ام کس هم سرا نیست %~% هم آوازی مرا غیر از صدا نیست
# 24 شب و روزم چو ماه و مهر در تاب %~% نه روز آرام می گیرم نه شب خواب
# 25 چو اشکش آتش اندر دل فتاده %~% به سختی و درشتی دل نهاده
# 26 ز آه دل دل شب برفروزم %~% ز آهی خرمن مه را بسوزم
# 27 بود کآخر شود دلسوزی من %~% شب وصل تو گردد روزی من
# 28 مرو در غم که غم امد فراهم %~% که اندوه است و شادی هر دو با هم
# 29 مخورانده که اندوهت ز عسرست %~% که در پیش و پس عسری دویسرست
# 30 نه آخر هر شبی دارد نهاری %~% نه آید هر زمستان را بهاری
# 31 چه نتوانم که نزدیکت نشینم %~% طریقی کن که از دورت ببینم
# 32 دل زندانیی را شاد گردان %~% ز بندی بنده ای آزاد گردان
# 33 حدیثم را چو در میدار در گوش %~% مکن زنهار پندم را فراموش!
# 34 تو عهد صحبت ما خوار مشمار %~% که حق صحبت ما هست بسیار
# 35 صنم در نامه می کرد این غزل درج %~% به تضمین در غزل کرد این غزل خرج
~~PageV01P068
# 1 ای باد صبحگاهی بادا فدات جانم %~% در گوش آن صنم گو این نکته از زبانم
# 2 ای آرزوی جانم در آرزوی آنم %~% کز هجر یک حکایت در گوش ms090 وصل خوانم
# 3 روزی که با تو بودم بد بخت همنشینم  %~% امروز کت به سالی روی چو مه
~~نبینم
# 4 دانی چگونه باشم در محنت حبیبم %~% زآن پس که دیده باشی در دولتی چنانم
# 5 با دل به درد گفتم کان خوشدلی کجا شد %~% آخر مرا نگویی دل گفت من
~~ندانم
# 6 خواهم که از جمالت حظی تمام یابم %~% وز ساغر وصالت ذوقی رسد به جانم
# 7 آری گرت بیابم روزی به کام یابم %~% ورنه چنان که دانی در درد دل بمانم
~~PageV01P069
# 1 در آن غمنامه چون داد سخن داد %~% دل خود در میان نامه بنهاد
# 2 بپیچید و نهادش پیش شکر %~% که: «این غمنامه من پیش جم بر
# 3 بگو او را اگر داری سر ما %~% بیا امشب گذر کن بر در ما
# 4 برین قصر است هندویی چو کیوان %~% که هست او بر در خورشید تابان
# 5 ز یزر قلعه بر بالا به دولاب %~% همه شب بهر مستان می کشد آب
# 6 بباید آمدن نزدیک آن دلو %~% چو خورشیدی نشستن خوش در آن دلو
# 7 دگر بار از مدار چرخ شاید %~% که این دولاب ما در گردش آید
# 8 بگویم تا در آرندت به دولاب %~% شود باغ من از وصل تو سیراب
# 9 ترا ای آب حیوان چند جویم %~% چه باشد گر تو باز آیی به جویم
# 10 چو چرخ این یوسف زرین رسن را %~% برآورد از چه مشرق به بالا
# 11 دو بزم افروز خنیاگر چو ناهید %~% برون رفتند شاد از پیش خورشید
# 12 به شهرستان قیصر سر نهادند %~% ملک را زان سعادت مژده دادند
# 13 شکر بنهاد پیش شاه نامه %~% ملک صد بار بوسیدش چو خامه
# 14 به حرفی کز سواد نامه برخواند %~% هزارش دامن زر بر سر افشاند
# 15 بیاض کاغذش تعویض جان ساخت %~% سوادش را سواد دیدگان ساخت
# 16 ملک با دیده یکسان می نهادش %~% روان زو می چکید آب از سوادش
# 17 جهان ms091 چون در لباس شب روان شد %~% ز سهمش روز در کنجی نهان شد
# 18 چو زنگی سیه در سهمگین شب %~% نهاد انگشتشان انگشت بر لب
# 19 هوا پوشیده چشم زهره و ماه %~% ز تاریکی کواکب کرده گم راه
# 20 کواکب کرده پنهان از فلک چهر %~% تو پنداری پرید از آسمان مهر
# 21 زمین از آسمان پیدا نمی شد %~% تو گفتی آسمان از جا همی شد
# 22 به خواب اندر شده بهرام و ناهید %~% همه شب بر سر ره چشم خورشید
# 23 چو مه در جامه های شبروانه %~% سوی دژ شد ملک آن شب روانه
# 24 پیاده شکر و مهراب با شاه %~% چو ناهید و عطارد در پی ماه
# 25 بدان دژ متصل گشتند با خوف %~% همی کردند گرد آن حرم طوف
# 26 چو چشم جم سیاهی دید مهراب %~% که از خندق به بالا می کشد آب
# 27 ملک را گفت این آن وعده گاهست %~% که شکر گفت و این شخص آن سیاه است
# 28 ز بالا منتظر بر منظری ماه %~% نهاده دیده امید بر راه
# 29 سوادی دید دل دادش گوائی %~% که خواهد دید از آنجا روشنائی
# 30 چمان شد سوی دولاب آن سهی سرو %~% روانی رفت چون خورشید در دلو
# 31 فرود آمد به شاه آن آیت حسن %~% چو ماه چارده در غایت حسن
# 32 چو بارانی که شب از لطف باری %~% فرو بارد به گلبرگ بهاری
# 33 ملک خورشید را شب در هوا دید %~% چو صبح صادق از شادی بخندید
# 34 روان چون ماه شد در پایش افتاد %~% گرفتش در کنار آن سروآزاد
# 35 دو عاشق دستها در گردن هم %~% بسی بگریستند از شادی و غم
# 36 دو ماه مهربان دو یار عاشق %~% به شکل توأمان هر دو موافق
# 37 ملک را گفت: «ای جان تن و هوش %~% مرا یکبارگی کردی فراموش
# 38 کجا شد آن همه میثاق و سوگند %~% کجا رفت آن همه پیمان و پیوند
# 39 ms092 چرا ای سرو ناز از ما بریدی %~% مگر یاری دگر بر ما گزیدی
# 40 ز پیش دوستانم راندی ای دوست %~% بکام دشمنم بنشاندی ای دوست
# 41 تو رسوا کرده ای در کوی و برزن %~% همه راز مرا بر مرد و بر زن
# 42 مرا از تخت و گنج و پادشاهی %~% بر آوردی ازین بدتر چه خواهی
# 43 تو همچون لاله و گل با پیاله %~% چو بلبل من قرین آه و ناله
~~PageV01P070
# 1 مرا در جام خون دل مدام است %~% برون زین می بر اهل دل حرام است
# 2 می ام عشق است و جز سودای آن می %~% گر آید در سرم سودای خام است
# 3 هر آنکس را که مهر دوست با جان %~% مقابل نیست چون مه ناتمام است
# 4 اگر کام تو آزار دل ماست %~% بحمدالله دل ما دوستکام است
# 5 شب تار من از روی تو روز است %~% صباح عیش از زلف تو شام است
# 6 مرا چشم تو کرد از یک نظر مست %~% چه محتاج می و ساقی و جام است
# 7 ملک چون ناز یار نازنین دید %~% فرود آورد سر پایش ببوسید
# 8 به زاری گفت: «ای جان جهانم %~% گل باغ دل و سرو روانم
# 9 جفا گفتی و حق بر جانب تست %~% بلی کاندر وفا سخت آمدم سست
# 10 تو این بند از برای من کشیدی %~% تو این جور از جفای من کشیدی
# 11 مرا گفتی که تا کی می پرستی %~% مرا از چشم تست این عین مستی
~~PageV01P071
# 1 خراباتی و رند ست آشکارا %~% چو بینم آن حریف مجلس آرا
# 2 به بویش می کنم این مستی از می %~% وگر نه می چه در خوردست مارا
# 3 به یادش خون خم خوردیم لیکن %~% ستد از ما دل و دین خونبها را
# 4 مرا گرد خم و خمخانه گشتن %~% تویی مقصود میل تست ما را
# 5 اگر وصلت نباشد خاک بر سر %~% خم و خمار در ms093 گل مانده پا را
# 6 امر علی جدار دیار لیلی %~% اقبل ذا الجدار و ذا الجدارا
# 7 و ما حب الدیار شغفن قلبی %~% ولکن حب من سکن الدیارا
# 8 چنین تقدیر بود و بودنی بود %~% پشیمانی نمی دارد کنون سود
# 9 ای دوست چه گویم که من از هجر چه دیدم %~% دشمن مکشاد آنچه من از دوست
~~کشیدم
# 10 چون میوه ناپخته شد آبم به دهن تلخ %~% تا عاقبت کار به خورشید رسیدم
# 11 آمد که مرا در نظر خویش بسوزد %~% یاری که چو پروانه بشمعش طلبیدم
# 12 ای بس که من اندر طلبت گوشه به گوشه %~% چون دیده بگردیدم و چون اشک
~~دویدم
# 13 هر گوشه چشم خوشت از ناز جهانی است %~% من در غمت از هر دو جهان گوشه
~~گزیدم
# 14 اخر نرسیدم به عقیق لب شیرین %~% چندان که چو فرهاد دل کوه بریدم
# 15 ملک را گفت مهراب ای خداوند %~% دریغ است اینچنین در دانه در بند
# 16 ازین شکر چرا در تنگ باشد %~% چنین گوهر چرا در سنگ باشد
# 17 کنون تدبیر باید کرد ما را %~% مگر این چشمه بگشاید ز خارا
# 18 همی باید زدن بر آب صد رنگ %~% بود کاید برون این دولت از سنگ
# 19 چو زر دارد به غایت دوست افسر %~% چو نرگس نیست چشمش جز که بر زر
# 20 زر بسیار باید خرج کردن %~% در آن احوال خود را درج کردن
# 21 مگر افسر به گوهر سر در آرد %~% به گوهر کار ما چون زر بر آرد
# 22 شدست این در جهان مشهور باری %~% که بی زر بر نیاید هیچ کاری
# 23 از آن گل در کنار دوستانست %~% که گل را دایما زر در میان است
# 24 دم صبح از پی آنست گیرا %~% که در کامش زر سرخ است پیدا»
# 25 ملک چون این سخن بشنید از وی %~% بدو گفتا که: » ای یار نکو پی
# 26 به هر کنجی مرا گنجیست ms094 مدفون %~% پر از لعل نفیس و در مکنون
# 27 کنیزی نیز دارم نام شاهی %~% ازو بستان گهر چندان که خواهی
# 28 گهر می ریز هم بالای افسر %~% به زر در گیر سر تا پای افسر»
# 29 چو دید اندر سخن خورشید را گرم %~% ملک چون موم شد یکبارگی نرم
# 30 ز مرغان هیچ می نشنید گوشی %~% جز آواز خروسی در خروشی
# 31 همه شب هر دو جام وصل خوردند %~% ز دم سردی صبح اندیشه کردند
# 32 ملک در نیم شب آهی بر آورد %~% فرو خواند این رباعی از سر درد
~~PageV01P072
# 1 امشب که شبم به وصل تو می گذرد %~% دامی ز سر زلف خود ای دام خرد
# 2 بر روی هوا بگستران تا ناگاه %~% زاغ شب از این سراچه بیرون نپرد
# 3 بوصف الحال خورشید دل افروز %~% دو بیت آورد مطبوع و جگر سوز
# 4 امشب که شد آن ماه فلک مهمانم %~% بنشینم و داد خوش از او بستانم
# 5 ور صبح نفس زند ز آه سحری %~% برخیزم و شمع صبح را بنشانم
# 6 چو جم بشنید نظم همچو آبش %~% فرو خواند این رباعی در جوابش
# 7 امشب شب آنست که دل چیره شود %~% وز عشرت ما چشم فلک خیره شود
# 8 گر صبح گریبان شب تار درد %~% آیینه عیش عاشقان تیره شود
# 9 ز ناگه خنده ای زد صبح دم سرد %~% از آن یک خنده شب را منفعل کرد
# 10 شب هندو معنبر زلف بر بست %~% ز جای خویشتن خورشید بر جست
# 11 گرفت آن ماه تابان را در آغوش %~% چو زلف آوردش اندر گردن و گوش
# 12 لبش بوسید و شیرین قطعه ای گفت %~% به گوهر قطعه یاقوت را سفت
~~PageV01P073
# 1 شب دوشین بت نوشین لب من %~% چو می کرد از برم عزم جدایی
# 2 بدان تاریکی اش در برگرفتم %~% چه گفتم گفتمش کای روشنایی
# 3 چو آخر داشتی با آشنایان %~% سر بیگانگی و بیوفایی
# 4 میان آشنایان ms095 روز اول %~% چه بودی گر نبودی آشنایی
# 5 ملک بوسید پای یار مهوش %~% سبک از آب زد نقشی بر اتش
# 6 برفت آن عمر تیز آهنگ از پیش %~% به صوت نرم خواند این قطعه با خویش:
# 7 به وقت صبح کآن خورشید بد مهر %~% روانه گشت و می شد در عماری
# 8 نقاب عنبرین از لاله برداشت %~% ز سنبل برگ سوسن کرد عاری
# 9 به نرگس کرد سوی من اشارت %~% که چون تو بیش از این فرصت نداری
# 10 تمتع من شمیم عرار نجد %~% فما بعد العشیه من عراری
# 11 چمان شد بر لب آب آن سهی سرو %~% به جای آب یوسف رفت در دلو
# 12 دگر بار آن مقنع ماه دلکش %~% فتاد از چرخ گردان در کشاکش
# 13 ز چاه مصر شد تا چاه کنعان %~% چنین باشد مدار چرخ گردان
# 14 چو خورشید بلند عالم آرا %~% توجه کرد از آن پستس به بالا
# 15 صباحی گشت تاری روز جمشید %~% که رفتش بر سر دیوار خورشید
# 16 پریشان از جفای گردش دهر %~% ز پای قلعه سر بنهاد در شهر
# 17 ز هر جنسی متاعی کرد پیدا %~% ز لعل و گوهر و دیبای زیبا
# 18 به مهراب جهان گردیده بسپرد %~% که: «پیش افسر این می بایدت برد
# 19 به افسر گو که این دیبا و گوهر %~% ز چین بهرم فرستادست مادر
# 20 اگر چه نیست حضرت را سزاوار %~% در آن درگه به شوخی کردم این کار»
# 21 بر افسر شد آن صورتگر چین %~% ز هر جنسی حدیثی داشت رنگین
# 22 سخن در درج گوهر درج می کرد %~% حکایت را به گوهر خرج می کرد
# 23 به هر دیبا حدیثی نغز می گفت %~% به تحسین در زه در گوش می سفت
# 24 هزارش قطعه بود از لعل و گوهر %~% نهاد آن یک به یک در پیش افسر
# 25 ز هر جنسی برای افسر آورد %~% برش هر روز نقدی دیگر آورد
# 26 کنیزان ms096 را زر و پیرایه بخشید %~% به لالایان لؤلؤ مایه بخشید
# 27 شدی مهراب گه گه نزد بانو %~% سخنها راندی از هر نوع با او
# 28 دمی گفتی صفات حسن جمشید %~% رسانیدی سخن را تا به خورشید
# 29 گه از قیصر گه از فغفور گفتی %~% گه از نزدیک و گه از دور گفتی
# 30 چنان با مهر مهراب اندر آمیخت %~% که طوق شوق او در گردن آویخت
# 31 شبی در خوشی ترین وقتی و حالی %~% به افسر گفت: «من دارم سوالی
# 32 ز خورشی آن مه تابان چه دیدی %~% کزو یکبارگی دوری گزیدی
# 33 بود فرزند مقبل دیده را نور %~% نشاید کرد نور از چشم خود دور
# 34 چنان شمعی تو در کنجی نشانی %~% کجا یابی فروغ شادمانی
# 35 چنان شمعی کسی بی نور دارد %~% چنان روحی کس از خود دور دارد
# 36 چو خورشید تو باشد در چه غم %~% به دیدار که خواهی دید عالم
# 37 پاسخ افسر به مهراب بازرگان %~% چو بشنید آن فسون افسر ز مهراب
# 38 ز شبنم داد برگ لاله را آب %~% به پاسخ گفت: «ای جان برادر
# 39 مرا هست از فراقش جان پر آذر %~% ولیکن چون کنم کان سرو مهوش
# 40 چو دوران است ناهموار و سرکش %~% چو ابر اندر دلش غیر از هوا نیست
# 41 ولی یک ذره در رویش حیا نیست %~% به می پیوسته آب روی ریزد
# 42 چو نرگس مست خفته مست خیزد %~% بنامیزد سهی سرویست آزاد
# 43 هوای دل سرش را داده بر باد %~% نگاری دلکش است از دست رفته
# 44 شکاری سرکش است از شست رفته %~% چو گل در غنچه باید دختر بکر
# 45 در دل بسته بر اندیشه و فکر %~% کند پنهان رخ از خورشید و از ماه
# 46 نباشد باد را در پرده اش راه %~% اگر در گوشش آید بانگ بلبل
# 47 برآشوبد دلش از پرده چون گل %~% اگر با بکر گردد باد دمساز
# 48 برو چون ms097 گل بدرد پرده راز %~% از آن پس سر به رسوائی کشد کار
# 49 نهد راز دلش بر روی بازار %~% نماند در جوانی رنگ و بویش PageV01P074
# 1 بدو مهراب گفت ای افسر روم %~% به تو آباد باد این کشور روم
# 2 کنون در زیر این پیروزه چادر %~% کسی را نیست چون خورشید دختر
# 3 کسی دانم به تنهایی نسازد %~% که تنهایی خدا را می برازد
# 4 ز جنس خویش گیرد هرکسی جفت %~% خدایست آنکه بی یار است و بی جفت
# 5 درین نه پرده پیروزه پیکر %~% زن از خورشید عذرا نیست برتر
# 6 به هر ماهی شبانروزی به خلوت %~% کند در خانه ای با ماه صحبت
~~PageV01P075
# 1 آن شنیدستی که ارباب تجارت گفته اند %~% مهر بر دختر منه ور خود بود
~~چون ماه و هور
# 2 مایه شر و فساد اهل عالم دختر است %~% گربود شیرین چه خواهد خاست از وی
~~غیر شور
# 3 خوابگاه دختر پاکیزه روی پارسا %~% یا کنار شوی باید یا میان خاک گور
# 4 مهی بگزین و جفتش ساز با خور %~% طلب کن بهر وی شویی فراخور
# 5 چو افسر دیدکان در غنچه راز %~% بدو خواهد نمودن راز دل باز
# 6 دمی خوش چون صبا می کرد درکار %~% در آورد این سخن او را به گفتار
# 7 جوابش داد کای صورتگر چین %~% سخنهایت همه خوب است و شیرین
# 8 همانا نامزد گشت آن گل اندام %~% به شادیشاه پور خسرو شام
# 9 مرا امروز قیصر مژده ای داد %~% که فردا می رسد از راه داماد
# 10 نه من خواهم این وصلت نه دختر %~% نمی دانم چه خواهد کرد اختر
# 11 مرا چون دل دهد کان روشنایی %~% کند روزی ز چشم من جدایی
# 12 سخن را بر سخندان باز شد در %~% زبان بگشاد مهراب سخنور
# 13 زمین بوسید و گفتا: «ای خداوند %~% تو با شخصی گزین خویشی و پیوند
# 14 که باشد سایه وش یکرنگ و یکبوی %~% نه گاهی ms098 همچو موم و گاه چون روی
# 15 شما را این صنم جانست در تن %~% کسی خود چون سپارد جان به دشمن»
# 16 بدانست افسر رومی که بر چیست %~% مراد از گفتن مهراب بر کیست
# 17 سخن پرسید باز از حال جمشید %~% که: «با من باز گوی احوال جمشید
# 18 بیا اصلش بگو تا از کیانست %~% که با فرو فرهنگ کیانست
# 19 یقین دانم که او بازارگان نیست %~% که او را شیوه بازاریان نیست
# 20 قدم یک ره ز کژی بر کران نه %~% حکایت راست با من در میان نه
# 21 برافکند از طبق مهراب سرپوش %~% برون زد دیگ رازش را ز سر جوش
# 22 چو مهراب این حکایت را فرو خواند %~% خجل گشت افسرو حیران فرو ماند
# 23 زمانی خیره گشت از حال جمشید %~% فرو شد ساعتی در فکر خورشید
# 24 سخن باز از سخن گستر نپرسید %~% از آن خاموشی اش مهراب ترسید
# 25 زمانی منفعل بنشست و برخاست %~% از آن خلوت بر جمشید شد راست
# 26 که: «شاها درج دل را برگشادم %~% بر افسر در پنهان عرضه دادم
# 27 دوا زهر هلاهل بود خوردم %~% علاج آخرین داغ است کردم
# 28 فکندم کشتیی در بحر خونخوار %~% ندانم چون برآید آخر کار PageV01P076
# 1 ما رقمی می کشیم تا به چه خواهد کشید %~% ما هوسی می پزیم تا به چه
~~خواهد رسید» PageV01P077
# 1 ملک گفتا مباد ای صبح اصحاب %~% کزین معنی شود خورشید در تاب!
# 2 تو چون روز از چه کردی راز پیدا %~% دریدی پرده همچون صبح شیدا
# 3 ملک پر کینه شد از گفت مهراب %~% به نزد افسر آمد رفته در تاب
# 4 گمان می برد کو رنجیده باشد %~% ز مهر جم دلش گردیده باشد
# 5 چو دید از دور جم را پیش خود خواند %~% بر تخت خودش نزدیک بنشاند
# 6 بدو گفت: «ای پسر چونی کجایی %~% چه شد کز ما جدایی می نمایی
# 7 به دیدار تو هستیم آرزومند ms099 %~% به گفتار تو مب باشیم خرسند
# 8 نداری با هواداران ارادت %~% مگر در چین چنین بوده ست عادت
# 9 ملک روی زمین بوسید و برخاست %~% به هر وجهی ز بانو عذرها خواست
# 10 ز ساقی جام جان افروز می خواست %~% به ناز و نوش مجلس را بیاراست
# 11 به مجلس شکر و شهناز را خواند %~% حریفان خوش دمساز را خواند
# 12 چو مجلس گرم گشت از آتش می %~% شکر در اهل خود زد آتش نی
# 13 ملک را یاد آن شب آتش افروخت %~% به شهناز این رباعی را در آموخت
~~PageV01P078
# 1 وقت سحر از باغ بهشت آمد باد %~% آورد گلی و در کنارم بنهاد
# 2 چون زلف صنم نهاده بودم دامی %~% ماهی بگذار آمد و در دام افتاد
# 3 چو شهناز آن رباعی ساخت بر چنگ %~% فرو خواند این غزل شکر به آهنگ:
~~PageV01P079
# 1 بی گل رویت ندارد رونقی بستان ما %~% بی حضورت هیچ نوری نیست در ایوان
~~ما
# 2 گر به سامان سر کویش رسی ای باد صبح %~% عرضه داری شرح حال بی سر و
~~سامان ما
# 3 شرح سودایش که دل با جان مرکب کرده است %~% بر نمی آید به نوک کلک
~~سرگردان ما
# 4 در دل ما خار غم بشکست غم در دل بماند %~% چیست یاران چاره غمهای بی
~~پایان ما
# 5 دوستان گویند دل را صبر فرمایید صبر %~% چون کنم ای دوست چون دل نیست
~~در فرمان ما
# 6 در فراقش چیست یارب زندگانی را سبب %~% سخت رویی فلک یا سستی پیمان ما
# 7 چو افسر زخمه جمشید بشنید %~% دمیده سبزه گرد سوسنش دید
# 8 به پای مور فرش گل سپرده %~% به موران مهر جمشیدی سترده
# 9 چو خط این تازه شعر روح پرورد %~% ز طبع نازک او سر بر آورد
# 10 خطت هر روز رسمی نو در آرد %~% به خون من براتی دیگر آرد
# 11 کشد لشکر ز چین زلف بر روم %~% سپاه شب به ms100 گرد مه در آرد
# 12 ز هندستان زلفت طوطی آمد %~% که در منقار تنگ شکر آرد
# 13 به شوخی سر بر آوردست مگذار %~% خطت را گر بدینسان سر در آرد
# 14 چو سودای خیال خال و زلفت %~% جهان را بر من خاکی سر آرد
# 15 تن پر حسرت ما خاک گردد %~% ز خاکم باد گرد عنبر آرد
# 16 نباتی کز سویدایم بروید %~% ز حسرت حبه السودا بر آرد
# 17 چو بشنید این سخنهای دلاویز %~% ملک را شد لب شیرین شکر ریز
# 18 زبان بگشاد و در بر افسر افشاند %~% به وصف افسر این مطلع فرو خواند
# 19 ای آفتاب جرعه رخشنده جام تو %~% مه ساقی مدامی دور مدام تو
# 20 ای در سواد شام دو زلفت هزار چین %~% تا حد نیمروز کشیدست شام تو
# 21 خورشید پادشاه سریر سپهر باد %~% فرمانبر غلام تو ای من غلام تو
# 22 تا بر زرست نام تو هرجا که خسرویست %~% بر سر نهاده افسری از زر به
~~نام تو
# 23 به سر مستی ملک را گفت افسر %~% چه می خواهی بخواه از سیم از زر
# 24 تو فرزندی مرا از من مکن شرم %~% تو خورشیدی مرا با من براگرم
# 25 فدایت می کنم چندانکه خواهی %~% ز تخت و گنج و ملک و پادشاهی
# 26 ملک بنهاد سر در پای افسر %~% بدو گفت ای سر من جای افسر
# 27 به اقبال تو ما را هیچ کم نیست %~% به رویت خاطر شادم دژم نیست
# 28 ولی خواهم که بهر جاندرازی %~% کنی بیچارگان را چاره سازی
# 29 اسیران را ز غم گردانی آزاد %~% دل غمگین غمگینان کنی شاد
# 30 به زندانت مرا جانی است محبوس %~% مگردانم ز جان خویش مأیوس
# 31 دلم را داشتن در بند تا چند  %~% برون آور دل من از چه بند»
# 32 جهان بانو نهاد انگشت بر چشم %~% بدو گفت: «ای بجای نور در چشم
# 33 دل و جان در تن از بهر ms101 تو دارم %~% به جان و دل همه کارت بر آرم»
# 34 به نازش در کنار آورد افسر %~% نهادش بوسه ها بر چشم و بر سر
# 35 به دل می گفت دانی این چه بوس است %~% کنار مادر زیبا عروس است
# 36 ستون سیم کردش حلقه در گوش %~% فکند این در ز نظمش در بن گوش
~~PageV01P080
# 1 مخورانده که همه کار به کام تو شود %~% شادی آید ز بن گوش غلام تو شود
# 2 آنکه یاقوت لبش در نظر تست مدام %~% شکرین پسته او نقل مدام تو شود
# 3 بعد از این خطبه اقبال به نام تو کند %~% عاقبت سکه خورشید به نام تو
~~شود
# 4 آخر این مرغ همایون که دلت دانه اوست %~% آید از روی هوا بسته دام تو
~~شود
# 5 چشم ارباب نظر خلوت خاصت گردد %~% خون اصحاب غرض جرعه جام تو شود
~~PageV01P081
# 1 چو صبح از کوه بنمود افسر زر %~% ز کوه آمد برون خورشید خاور
# 2 پس افسر بر سمند عزم بنشست %~% به ناز آورد باز رفته از دست
# 3 ز شهرستان به سوی دژ روان شد %~% ز شهر تن به شهرستان جان شد
# 4 چو در دژ شد به نزد آن شکر لب %~% مهی را یافت همچون ماه یک شب
# 5 چو دری در صدف تنها نشسته %~% ز هر یک غمزه عقدی در گسسته
# 6 چو جسم ناتوانش چم بیمار %~% چو شیشه چشم هایش رفته در غار
# 7 چو عکس طلعت خورشید را دید %~% سرشک لاله گون از دیده بارید
# 8 سرشک افشان گرفت اندر کنارش %~% که بنشاند به اشک از دل غبارش
# 9 چو مادر حال دختر را تبه دید %~% چو چشم خود جهان یکسر سیه دید
# 10 به پوزش گفت: «ای ترک خطایی %~% خطا کردم خطا کردم خطایی»
# 11 به زاری گفت: « ای سرو گل اندام %~% فدای چشم مخمور تو بادام
# 12 بسی بر شکر و گل بوسه ها داد %~% شکر پاسخ برو ms102 افسانه بگشاد
# 13 به تندی گفت: «ای بد مهر مادر %~% مرا بهر چه افکندی در آذر
# 14 چو من نه رستم و سامم به هر حال %~% چرام افکنده ای در کوه چون زال
# 15 بگو تا زین جگر گوشه چه دیدی %~% که او را بیگناه از خود بریدی
# 16 مرا رسوای خاص و عام کردی %~% میان انجمن بد نام کردی»
# 17 بگفت این قصه و بسیار بگریست %~% وز آن زاریش مادر زار بگریست
# 18 برون آوردش از غمخانه تنگ %~% چو لعل از سنگ و همچون شکر از تنگ
# 19 همان دم چتر شاهی باز کردند %~% عماری را به دیبا ساز کردند
# 20 گل آمد در عماری سوی بستان %~% مه هودج نشین اندر شبسنان
# 21 پری رخسار خوبان دلاویز %~% بهار افروز و گلبرگ شکر ریز
# 22 نسیم جانفزای و ارغنون ساز %~% سمن بوی و نگارین روی و شهناز
# 23 هزار و سیصد و هفتاد دختر %~% همه خورشید روی و فرخ اختر
# 24 که پیش آن صنم در کار بودند %~% بدان درگاه خدمتکار بودند
# 25 همی روی طرب را باز کردند %~% همان آیین پیشین ساز کردند
# 26 کبوتر گر بود صد سال در بند %~% رود روزی سوی برج خداوند PageV01P082
# 1 چو شاه چین علم بفراخت بر بام %~% نگون شد رایت عباسی از شام
# 2 به قیصر قاصدی آمد سحرگاه %~% که اینک می رسد شادی شه از راه
# 3 ز درگه خاست آواز تبیره %~% شدندش سروران یکسر پذیره
# 4 همان کآمد سپاه شام نزدیک %~% ز گردش چشم گردون گشت تاریک
# 5 شد از گرد سوار لشکر شام %~% رخ پیروزه گردون سیه فام
# 6 به گردون بسکه گرد مرکبان رفت %~% زمین یکبارگی بر آسمان رفت
# 7 ز بس رایت که بر روی هوا بود %~% هوا بر شکل شیر و اژدها بود
# 8 فتاده روی صحرا نیل در نیل %~% گرفته گرد کحلی میل در میل
# 9 چو چتر شاه شامی سر بر آورد %~% ز غیرت ms103 گشت روی شاه چین زرد
# 10 همای چتر شاهی کرد پرواز %~% به زیرش جره بازی کرد پر باز
# 11 دمان چون صبح خنگی زیر رانش %~% گرفته شامیان خودش در میانش
# 12 چو نیشکر نطاقی بسته زرین %~% کشیده قد سبز ارنگ شیرین
# 13 سهی سروی قدی خوش بر کشیده %~% خطی چون سبزه گرد گل دمیده
# 14 سراسر روم در پایش فتادند %~% همه پا و رکابش بوسه دادند
# 15 چو آن فرزانگان را شاهزاده %~% بدید از دور حالی شد پیاده
# 16 ملک چون روی شادیشاه را دید %~% چو بید از رشک شمشادش بلرزید
# 17 نبات از پسته خندان ببارید %~% ملک را چرب و شیرین باز پرسید
# 18 ملک نیز از دل خونین چو پسته %~% جوابی داد زیر لب شکسته
# 19 روان گشتند از آنجا سوی درگاه %~% ملک غمگین و شادیشاه همراه
# 20 حکایتهای رنگ آمیز می کرد %~% دمی می دادش خود خون همی خورد
# 21 همه ره شهد می آمیخت با زهر %~% همی راندند با هم تا در شهر
# 22 به سوی برج و باره بنگریدند %~% جهانی مرد و زن نظاره دیدند
# 23 پی نظاره در هر برج و بارو %~% نشستند ماهرویان روی در رو
# 24 تو گفتی بر کنار برج و باره %~% ببارید از فلک ماه و ستاره
# 25 سخن گویان و خندان هر دو یکسر %~% همی راندند تا درگاه قیصر
# 26 فضایی دید شادی میل در میل %~% کشیده پیلبانان پیل در پیل
# 27 خروش کوس بر گردون رسیده %~% اسد را زهره از هیبت دریده
# 28 دو رویه چاوشان استاده بر در %~% حمایل تیغ در بر چون دو پیکر
# 29 ز پیش آستان تا حضرت شاه %~% زمین بوسید شادیشاه در راه
# 30 فراز تخت تاج قیصری دید %~% ز برج قصر کیوان مشتری دید
# 31 گرفت آن تا جور در پای تختش %~% شهنشه خواند بر بالای تختش
# 32 ز مهر دل مه رویش ببوسید %~% ز رنج راه شامش باز پرسید
# 33 به ms104 دست راست زیر تخت قیصر %~% نهادند از برایش کرسی زر
# 34 ز ساقی خواست جامی تا به لب جان %~% بلوری کرده پر لعل بدخشان
# 35 به نای و نوش بزمی ساخت ساقی %~% که می زد طعنه بر فردوس باقی
~~PageV01P083
# 1 بزمی که از نوای نوالش به بزم خلد %~% روحانیان نواله برند از برای حور
# 2 بزمی که مانده اند هم از یاد مجلسش %~% حوران بزم روضه فردوس در قصور
# 3 بود از فروغ باده و عکس صفای جام %~% سقف فلک ز زورق خور پر ز موج نور
# 4 می اندر جام زر چون زهره در ثور %~% قدح چون انجم و سیاره در دور
# 5 به زانو آمدی هر دم چمانه %~% نهادی چون قدح جان در میانه
# 6 نشسته چنگ بر یاد خوش دوست %~% از آن شادی نمی گنجید در پوست
# 7 ضعیف و ناتوان ز آنسان که گرباد %~% زدی بر وی زدی صد بانگ و فریاد
# 8 نشسته رود زن در کف چغانه %~% زدی بر آب هر دم صد ترانه
# 9 به هر نوبت که بشنودی سرودش %~% فرستادی ز چشمان جم درودش
# 10 چو دم دادی مقنی ارغنون را %~% گشادی از دل جم جوی خون را
# 11 بریزد لب چو ساغر خنده می کرد %~% دل جم در درون خونابه می خورد
# 12 ملک جمشید بر پای ایستاده %~% به قیصر چشم و گوش و هوش داده
# 13 زمانی در ندیمی داد دادی %~% سر درج لطافت بر گشادی
# 14 گهی با ساقیان دمساز بودی %~% گهی با مطربان انباز بودی
# 15 میان شامیان از شام تا روز %~% چو شمع از پای ننشست آن دل افروز
# 16 چو از تاریک شب بگذشت پاسی %~% زمی قیصر لبالب خواست کاسی
# 17 به شادیشاه داد آن جام روشن %~% ز مستی شاه نتوانست خوردن
# 18 ملک را گفت شادی شاه مست است %~% به جامی باده یارش کار بسته است
# 19 ز گنجور افسر عزت گهر جوی %~% مرصع جامه ms105 و زرین کمر جوی
# 20 درآوردند خلعتها در آغوش %~% ز یکسو شاه را بردند بر دوش
# 21 شه آن تاج و کمر جمشید را داد %~% بدو آن مایه امید را داد
# 22 ملک سرمست و شاد آمد به گلشن %~% به خلعتهای دامادی مزین
# 23 نشست و پیش خود مهراب را خواند %~% حدیث رفته با او باز می راند
# 24 بدو مهراب گفت ای شاهزاده %~% به شادی شد در دولت گشاده
# 25 میی خوردی که آن مشکین ختام است %~% هنیئا لک ترا این می تمام است
# 26 دگر کاین جامه کو پوشید در تو %~% نباشد سر این پوشیده بر تو
# 27 از آن جام می و این جامه تن %~% چو می شد دولت و کار تو روشن
# 28 چو شاه چین ز مشرق رایت افراخت %~% سپاه شام قیری پرچم انداخت
# 29 ملک در بارگاه قیصر آمد %~% حدیث مجلس دوشین بر آمد
# 30 سخن زافتادن شهزاده برخاست %~% ملک جمشید عذر لنگ می خواست
# 31 که: « در مرد افکنی می بر سر آید %~% کسی با می به مردی بر نیاید
# 32 اگر با می کند شیری دلیری %~% در آخر می نماید شیر گیری
# 33 هر آنکس کو کند با باده هستی %~% در آخر سر نهد در پای مستی
# 34 هنوز آن شه غریب است اندرین بوم %~% نمی داند طریق و عادت روم
# 35 یقین دانم که امروز از خجالت %~% بود بر خاطرش گرد ملالت»
# 36 به ساقی گفت شاهنشه دگر بار %~% که خیز از می بیارا گلشن یار
# 37 رواق دیده از می ساز گلشن %~% هوای خانه دار از جام روشن
# 38 ز می ساقی چنان بزمی بیاراست %~% که از بزم جنان فریاد برخاست
# 39 ملک را خاست میل دوستکانی %~% ز ساقی خواست آب زندگانی
# 40 به بزم آورد ساقی کشتی می %~% چو دریا غوطه خوردی در دل وی
# 41 نهاد آن جام را بر دست جمشید %~% ز شادی خورد جم بر یاد ms106 خورشید
# 42 از دریا نمی نگذاشت باقی %~% دوم کشتی به شادی داد ساقی
# 43 چو چشم یار شادی بود مخمور %~% ز سودای غم دوشینه رنجور
# 44 به سیماب کفش بر جام چمشید %~% ز مخموری تنش لرزان تر از بید
# 45 همی لرزید چون در دجله مهتاب %~% و یا از باد کشتی بر سر آب
# 46 به کام اندر کشید آن کشتی می %~% زد آن دریای آتش موج در وی
# 47 درون معده جای خود نمی دید %~% به ناکام از ره لب باز گردید
# 48 بساط مجلس از می شد دگرگون %~% ز بزم قیصرش بردند بیرون
# 49 سر اندر پیش تا ایوان خود رفت %~% خجل تا کلبه احزان خود رفت
# 50 وزیران را به سوی بزم شاهی %~% فرستاد از برای عذر خواهی
# 51 زمین بوسیده گفتند: «ای جهاندار %~% به لطف خویشتن معذور می دار!
# 52 که شادیشاه تاب می ندارد %~% می اش کم ده که تاب می نیارد»
# 53 ملک گفت: «اینچنین بسیار باشد %~% ازین معنی چه عیب و عار باشد
# 54 به معده لقمه ای داد او نه در خور %~% نیفتادش قبول آن لقمه رد کرد
# 55 می اندک نیک باشد چون لب یار %~% که روح افزاید و عیش آورد بار
# 56 زمستی جز خرابی بر نخیزد %~% ز می بسیار آب رو بریزد»
# 57 مرصع چون قبای چرخ اخضر %~% چو تاج چرخ تاجی نیز بر سر
# 58 دو جام زر چو ماه و مهر عذرا %~% دو قرابه پر از لولوی لالا
# 59 ز هر جنسی و نوعی برگی آراست %~% فرستاد و از آن پس عذرها خواست
# 60 پس آنگه جام شادی بر گرفتند %~% سماع از پرده دیگر گرفتند
# 61 همی خوردند می تا این می زرد %~% ز جام زر لب مغرب فرو خورد
# 62 چو روی مشرق ار وی لاله گون شد %~% ملک مست از بر قیصر برون شد
# 63 به مهراب جهان گردیده می گفت %~% که: «با ما اختر ms107 اقبال شد جفت
# 64 سعادت یار و دولت یاور ماست %~% می عیش و طرب در ساغر ماست
# 65 مرا خورشید طالع نیک فال است %~% ولیکن ماه دشمن در وبال است»
# 66 به یاران باز گفت احوال داماد %~% که چون افتاد حال او زبنیاد
# 67 ز شادی شد دل مهراب خرم %~% ملک را گفت: «فارغ کن دل از غم
# 68 هر امیدی که دشمن دارد اکنون %~% به کلی خواهد از دل کد بیرون
# 69 جهان را کار خواهد شد به کامت %~% سعادت سکه خواهد زد به نامت»
# 70 بدین شادی همه شب باده خوردند %~% بدین امید دل را شاد کردند
~~PageV01P084
# 1 چو خورشید فلک برداشت از چین %~% می یاقوتی اندر جام زرین
# 2 ملک در گفت و گوی عزم میدان %~% سر زلف سیه را ساخت چوگان
# 3 سر بدخواه در چوگان فکنده %~% ز غبغب گوی در میدان فکنده
# 4 به نزد قیصر آمد شاد و خرم %~% زمین بوسید کای سالار عالم
# 5 شنیدستم که شادی شهسوار است %~% به میدان نیز مرد کارزار است
# 6 چو در میدان سواری می نماید %~% ز مردان گوی مردی می رباید
# 7 چو در میدان فروزی روز پیروز %~% به میدان کرد باید میل امروز
# 8 به میدان ارادت اسب تازیم %~% به چوگان سعادت گوی بازیم
# 9 توان بودن که این چابک سواری %~% خلاصی بخشدش ز آن شرمساری
# 10 ملک بر پشت پران باد پایی %~% چو شاهینی مطوس بر همایی
# 11 بکف چوگان از زر چون هلالی %~% مه و خورشید را خوش اتصالی
# 12 چو زلف خود فرس بر ماه می تاخت %~% به چوگان گوی با خورشید می باخت
# 13 از آن جانب در آمد خسرو شام %~% شد از گرد سپه گیتی سیه فام
# 14 هزاران مرد چوگان باز شامی %~% روان در موکب از بهر غلامی
# 15 ز در و لعل بر سر نیم تاجی %~% که می ارزید هر لعلش خراجی
# 16 چو مه بر ادهم شامی ms108 نشسته %~% میان بندی ز زر چون چرخ بسته
# 17 چو مشکین زلف چوگانیش بر دوش %~% به هر جانب هزارش حلقه در گوش
# 18 خبر بردند نزدیکان به افسر %~% که با جمشید شادی شاه و قیصر
# 19 به میدان گوی خواهند باخت امروز %~% فرس بر ماه خواهد تاخت امروز
# 20 برون از شهر قصری داشت قیصر %~% که بودش صن میدان در برابر
# 21 ز ایوان افسر و خورشید عذرا %~% برون رفتند بر عزم تماشا
# 22 بر آن قصر بهشت آیین نشستند %~% نظر بر منظر جمشید بستند
# 23 دو ماه مهر طالع چون ستاره %~% همی کردند در میدان نظاره
# 24 بر آمد از ره میدان روا رو %~% ز چوگانها هوا شد پر مه نو
# 25 ز هر جانب خروش نای برخاست %~% زمین چون آسمان از جای برخاست
# 26 سران میدان به اسبان ساز کردند %~% همایون چتر شاهی باز کردند
# 27 ملک شادی شخ اول اسب در تاخت %~% به چوگان جلادت گوی می باخت
# 28 گه از چپ گوی می زد گاه از راست %~% ز سرداران قیصر مرد می خواست
# 29 ملک از جا براق جم برانگیخت %~% زمین و آسمان را در هم آویخت
# 30 به چوگان گوی می برد از معامل %~% چو مه رویان به زلف از عاشقان دل
# 31 ز پی چندان که شادی می دوانید %~% به جز گرد براق جم نمی دید
# 32 به شادی باز کرد آن نیک پی روی %~% چو اقبال و سعادت همرش گوی
# 33 سیه رو ماند شادی بر سر راه %~% نمی شایست رفتن در پی شاه
# 34 چو خورشید آن قد و شکل و شمایل %~% بدید این بیتها می خواند در دل:
~~PageV01P085
# 1 باد صبا به گرد سمندش نمی رسد %~% سرو سهی به قد بلندش نمی رسد
# 2 بر مه شکسته طرف کلاه است ازین سبب %~% از چشم آفتاب گزندش نمی رسد
# 3 گرد سمند او به فلک نمی رسد ولی %~% خنگ فلک به گرد ms109 سمندش نمی رسد
# 4 پایم به بند زلف گرفتار کرده است %~% دردا که دست بنده به بندش نمی رسد
# 5 به هر گردی که می انگیخت جمشید %~% بر آوردی غبار از جان خورشید
# 6 به هر گامی که اسبش بر گرفتی %~% ز اشک آن خاک در گوهر گرفتی
# 7 صنم گلگون سرشک از دیده می راند %~% ملک شبدیز با گلگونه می راند
# 8 ملک گوی ار همه کس پیش می برد %~% به هر صنعت که بود از پیش می برد
# 9 غریو اهل روم و شام برخاست %~% ملک چوگان فکند و نیزه را خواست
# 10 در آمد خوش به طرد و عکس کردن %~% به طرد بدسگال و عکس دشمن
# 11 سماک رامح از بالای افلاک %~% ز غیرت نیزه را انداخت بر خاک
# 12 هزاران حلقه همچون زلف جانان %~% ز چوگان کرد در میدان بر افشان
# 13 ز پشت باد پا چون باد در تک %~% به رمح ان حلقه ها بر بود یک یک
# 14 بر او شاهنشه از جان آفرین کرد %~% ثنای قدرت جان آفرین کرد
# 15 به پیروزی ز میدان باز گشتند %~% همان با نای و نی دمساز گشتند
~~PageV01P086
# 1 چو این شهباز زرین بال خاور %~% پرید اندر هوا با رشته زر
# 2 هزاران زاغ زرین زنگله ساز %~% بسوی باختر کردن پرواز
# 3 به صحرا رفت لشکر فوج بر فوج %~% ز یوز و باز و شاهین دشت زد موج
# 4 سوی نخجبیر گه رفتند تازان %~% رها کردند بازان را به غازان
# 5 چو یوز او رسن بگشادی از طوق %~% غزاله طوق دارش گشتی از شوق
# 6 هژبری ناگهان برخاست از دشت %~% که شیر از هیبتش روباه می گشت
# 7 دو چشمش چون دو در در عین برزخ %~% دهان و سر چو چاه ویل و دوزخ
# 8 چو دندان گرازش بود دندان %~% چو تیغ تیز روز رزم خندان
# 9 خروشید از سر تندی چو تندر %~% خروشان رفت سوی اسب قیصر ms110
# 10 جهان سالار جم از دور چون دید %~% که شیر آمد چو کوه از جا بجنبید
# 11 براق گرم رو را راند چون میغ %~% ببارید از هوا بر شیر نر تیغ
# 12 هژبر جنگجو یازید چنگال %~% گرفت اسب شهنشه را سر و یال
# 13 چو شیر انداخت مرکب کرد آهنگ %~% به سوی شاه و بر شه کار شد تنگ
# 14 ملک جمشید ازین معنی بر آشفت %~% عقابی کرد با زاغ کمان جفت
# 15 خدنگ چارپر زد بر دل شیر %~% خدنگش خورد و گشت از جان خود سیر
# 16 به تیری چون ملک شیری چنان گشت %~% ز هازه خاست از چرخ کمان پشت
# 17 ز چنگال اجل قیصر امان یافت %~% ز زخم ناوک جمشید جان یافت
# 18 روان قیصر سوی جمشید تازید %~% بیامد دست و بازویش بنازید
# 19 چو قیصر چشم زخمی آنچنان یافت %~% عنان از صید گه بر بارگه تافت
~~PageV01P087
# 1 فرستاد افسر و خورشید را خواند %~% بر خود چون مه خورشید بنشاند
# 2 حدیث صید گاه و شیر و جمشید %~% حکایت کرد یک یک پیش خورشید
# 3 بدو گفت این پسر خسرو نژادست %~% که خسرو سیرت و خسرو نهاد است
# 4 رخش آیینه آیین شاهی است %~% ز سر تا پا همه فر الهی است
# 5 مرا مرد هنر پرورد باید %~% ز شخص بی هنر کاری نیاید
# 6 کنون در کار شادی من حزینم %~% غمی در دل نمی آید جز اینم
# 7 عیار گوهرش کرچه درست است %~% ولی در کار من یکباره سست است
# 8 به هر بابی که کردم آزمایش %~% ندیدم یک سر مو زو گشایش
# 9 ز جاه و گوهر ارچه با نصیب است %~% ولی در کار چون تیغ خطیب است
# 10 تیغ خطیبش می شمارد %~% که قطعا هیچ برایی ندارد
# 11 چو بشنید این فسانه افسر از جفت %~% بدو کرد آفرین از مهر و پس گفت:
# 12 «بدان شاها حقیقت کان جوانمرد %~% که دیدست او بسی گرم ms111 و بسی سرد
# 13 به پیش من کنون عین الیقین است %~% که نور دیده فغفور پین است
# 14 هوای خدمت درگاه قیصر %~% بر آوردش ز تخت و تاج و کشور
# 15 نشاط پایه تخت خداوند %~% چو یاقوتش ز جای خویش بر کند» PageV01P088
# 1 عشق مرا از هزار کار برآورد %~% گرد جهانم هزار بار برآورد
# 2 یار مرا خوی تنگ بود به غایت %~% عشق دلم را به خوی یار بر آورد
# 3 لشکر سودای عشق بر سر من تاخت %~% از تن خاکی من غبار برآورد
# 4 خیز و بیا چشم روزگار برآور %~% کز تو مرا چشم روزگار برآورد
# 5 با تو بیا تا دمی به کام برآیم %~% همان که فراقت زما دمان برآورد
# 6 کام من جان به لب رسیده برآورد %~% ز آن لب شیرین کزین هزار برآورد
# 7 بس که مرا چون صبا هوای خیالت %~% گرد گلستان و لاله زار برآورد
# 8 قد تو در چشم من به جلوه درآمد %~% سرو سهی را ز جویبار برآورد
# 9 به پاسخ گفت با بانو جهاندار %~% نخست اندیشه می باید در این کار
# 10 نیابی خیر از آن شاخ برومند %~% که سازد با درخت خشک پیوند
# 11 چرا در خاک سیمی را کنم گم %~% که می شاید به کحل چشم مردم
# 12 بری طوبی ز خلد جاودانی %~% بری در غیر ذی زرعش نشانی
# 13 هر آنکو کرد با ناجنس پیوند %~% قرین بد گزید از بهر فرزند
# 14 به جای نور چشم خویش بد کرد %~% بدست خویش قصد جان خود کرد
# 15 اگرچه قطره زاد از ابر لیکن %~% به بحر افتاد و شد در بحر ساکن
# 16 به لطف خویش بحر او را بپرورد %~% یتیم بحر نام خویشتن کرد
# 17 بزرگی و هنر از یم در آموخت %~% هنرهای بزرگان زو هم آموخت
# 18 چو صاحب مکنت و صاحب هنر شد %~% سزای گوشوار و تاج و زر شد
# 19 تو یک مه گر به لطفش ms112 می بخوانی %~% به خورشید جهانتابش رسانی
# 20 تو خورشید جمالی او مه نو %~% نظر می دارد از لطف تو پرتو
# 21 گرفتم خود نه از فغفور چین است %~% خردمندیش ما را خود یقین است
# 22 همه شب بود با قیصر دراین زار %~% همی راند از غم و شادی سخن باز
~~PageV01P089
# 1 چو رای هند رخ بر تافت قیصر %~% نمود از ملک چین رخشنده افسر
# 2 تقاضای عروسی کرد داماد %~% بر قیصر به خواهش کس فرستاد
# 3 شه رومی به ابرو چین درآورد %~% تأمل کرد و آنگه سر برآورد
# 4 که: «شادیشاه نور دیده ماست %~% ولیکن هست از او ما را سه درخواست
# 5 نخستین از پی کابین دختر %~% دهد یک نیمه ملک شاه و بربر
# 6 دوم باید که پوید سوی افرنج %~% برسم باج از آن بوم آورد گنج
# 7 سوم شرط آنکه سوی کشور شام %~% نسازد عزم و اینجا گیرد آرام
# 8 مبادا کو شود زین شرط مأیوس %~% مراد ما از این نام است و ناموس»
# 9 رسولان چون شنیدند این حکایت %~% به شادی باز گفتند این روایت
# 10 ملک را گشت روشن ز آن فسانه %~% که می گیرد بر او قیصر بهانه
# 11 به پاسخ گفت: «این کاریست دشوار %~% نشاید بی پدر کردن چنین کار
# 12 اگر فرمان بود من باز گردم %~% ازین در با پدر همراز گردم
# 13 به فرمان پدر یکسال دیگر %~% بیایم بر خط فرمان نهم سر» PageV01P090
# 1 حکایت را بدین پیدا شد انجام %~% سحرگه کرد شادی روی در شام
# 2 ملک جمشید را افسر طلب کرد %~% حکایتهای شادی شه در آورد
# 3 ملک را گفت: «شادی رفت در شام %~% نمی دانم که چون باشد سرانجام
# 4 ندانم کو کشد لشکر برین بوم %~% ز شادی عکس گردد کشور روم
# 5 ملک برخواست گفت: «ای بر سران شاه %~% ز ماهی یاد محکوم تو تا ماه
# 6 اگر فرمان دهد فرمانده روم %~% روم سازم بر ایشان شام ms113 را شوم
# 7 همی تا بر تو شام آرد عدو بام %~% روم از روم و صبحش را کنم شام»
# 8 بدین معنی ملک فصلی بپرداخت %~% که از شادی سر افسر برافراخت
# 9 بدو گفت: » آفرین بر گوهر نیک! %~% قوی مردانه می گویی سخن لیک
# 10 زگفتار تهی کاری نیاید %~% بگفتار اندرون کردار باید
# 11 اگر زین عهد و پیمان بر نگردی %~% به جای آورده باشی شرط مردی
# 12 ترا قیصر ز گردون بگذراند %~% دهد دختر به خورشیدت رساند»
# 13 به دارای جهان جم خورد سوگند %~% که : «تا جان و تنم را هست پیوند
# 14 من از فرمان قیصر بر نگردم %~% اگر زین قول برگردم نه مردم
# 15 بباشم در رهش تا زنده باشم %~% بدین در کمترینش بنده باشم»
# 16 چو بشنید آن سخن برخاست آن سرو %~% به پیش قیصر آمد راست آن سرو
# 17 بدادش مژده از گفتار جمشید %~% شهنشه شاد شد از کار جمشید
# 18 اشارت کرد از آن پس رومیان را %~% که: « در بندید بهر کین میان را»
~~PageV01P091
# 1 زند از شهر گردان خیمه بر دشت %~% زمین از خیمه همچون آسمان گشت
# 2 هنرمندان ز کین دلها پر از خون %~% ز تن کردند ساز بزم بیرون
# 3 ز هر سو لشکری آمد به انبوه %~% تو گفتی گشت بر صحرا روان کوه
# 4 برون از شهر دشتی بود دلکش %~% چو گلزار جوانی خرم و خوش
# 5 چو روی جم در آن گلها شکفته %~% چو چشم آهوان بر لاله خفته
# 6 میان یاسمین و نسترن در %~% بلورین برکه ای چون حوض کوثر
# 7 ز هر سویی روان نالنده رودی %~% برو گوینده هر مرغی سرودی
# 8 گلش صد بار لعل افکنده بر هم %~% نمی آمد لبش از خنده بر هم
# 9 هوایش عقد پروین دانه می کرد %~% معنبر زلف سنبل شانه می کرد
# 10 چنار و گل ز ابرش آب جسته %~% به آب ابر دست و روی شسته
# 11 چو پیری ms114 زاده از مادر شکوفه %~% زبان بهانده سوسن در شکوفه
# 12 دل گل چون دماغ پور سینا %~% درختان چون درخت طور سینا
# 13 چمن از سایه بید و گل بان %~% کشیده سایبانها گرد بستان
# 14 به سوری این غزل می خواند بلبل %~% سحر گه در مقام نغز با گل:
~~PageV01P092
# 1 بود ز غم صد گره بر گل و بر بارگل %~% باد به یکدم گشاد صد گره از کار
~~گل
# 2 طرف چمن را چو کرد چشم شکوفه سپید %~% باز منور شدش دیده به دیدار گل
# 3 لاله زر آتشی است ناسره اش در میان %~% لاجرم آن قیمتش نیست به بازار
~~گل
# 4 قوس قزح در هوا تا سر پرگار زد %~% دایره لعل گشت نقطه پرگار گل
# 5 در چمنی کان صنم جلوه دهد حسن را %~% خار عجب گر کشد بار دگر بار گل
# 6 کف به لب آورده باز جام پر از لعل می %~% می به کف آور ببین روی پریوار
~~گل
# 7 ملک با لشکری افزون ز باران %~% فرود آمد در آن خرم بهاران
# 8 میان سبزه چون گل جای کردند %~% ملک را بارگه بر پای کردند
# 9 به یاد روی گل ساغر گرفتند %~% چو نرگس دور جام از سر گرفتند
# 10 ملک یک هفته با قیصر طرب کرد %~% بر آن گل ارغوانی باده می خورد
# 11 ملک نالید یک شب پیش مهراب %~% که کار از دست رفته ای دوست دریاب
# 12 چنین از عمر تا کی دور باشم %~% ز جان خویشتن مهجور باشم
# 13 برای من بسی زحمت کشیدی %~% ز دست من بسی تلخی چشیدی
# 14 برای من بکن یک کار دیگر %~% بیار آن ماه را یکبار دیگر
# 15 سرشک از دیدگان بارید بر زر %~% فرو خواند این غزل با اشک برتر
~~PageV01P093
# 1 آیا کراست زهره آیا کراست یارا %~% کر من برد به یارم این یک سخن که:
~~«یارا
# 2 بستان ما ندارد بی طلعت تو نوری %~% ای سرو ms115 ناز بازآ بستان ما بیارا»
# 3 چنان دلخسته هجرانم امشب %~% که مشتاق وداع جانم امشب
# 4 به شب مهراب رفت از پیش جمشید %~% شب مهتاب شد جویای خورشید
# 5 سواری دید بر شبرنگی از دور %~% چو در تاریکی شب شعله نور
# 6 چو طاووسی نشسته بر پر زاغ %~% چو بادی کاورد گلبرگی از باغ
# 7 همی آمد بر آن تازنده دلدل %~% چو بر باد بهاری خرمن گل
# 8 چو مهرابش در آن شب دید بشناخت %~% که خورشید است سر در پایش انداخت
# 9 به زاری گفت «ای شمع دل افروز %~% شبت فرخنده باد و روز نوروز
# 10 بیا ای تازه گلبرگ بهاری %~% بگو عزم کدامین باغ داری
# 11 ز جان نازکتری ای سرو آزاد %~% به تنها می روی جانت فدا باد
# 12 سبک گردان عنان و زود بشتاب %~% رکابت را گران کن وقت دریاب
# 13 مگر جمشید را سازی وداعی %~% مهی دارد هوای اجتماعی»
# 14 به شب می راند مرکب گرم خورشید %~% بیامد تا به لشکرگاه جمشید
# 15 در آن گلزار عمر افزای مهتاب %~% ملک با یاوران بر گوشه آب
# 16 نشسته صوت بلبل گوش می کرد %~% به یاد یار جامی نوش می کرد
# 17 کجا بر سنبلی بادی گذشتی %~% ملک شوریده و آشفته گشتی
# 18 گمان بردی که مشکین زلف یارست %~% که از باد بهاری بیقرار است
# 19 چو سرو نازنین جنبید از جای %~% ملک از جای جستی بی سر و پای
# 20 چنان پنداشتی کامد نگارش %~% گرفتی خوش در آغوش و کنارش
# 21 دوان آمد به پیش شاه مهراب %~% که شاها هان شب قدرست دریاب
# 22 به استقبالت آمد بخت پیروز %~% شب قدر تو خواهد گشت نوروز
# 23 چو شد خورشید با آن مه مقابل %~% ملک را برزد این مطلع سر از دل
~~PageV01P094
# 1 شادی آمد از درون امشب که هان جان می رسد %~% جان به استقبال شد بیرون
~~که جانان می رسد
# 2 یار چون گیسو کشان ms116 در پای یار آمد ز در %~% مژده ای دل کان شب سودا به
~~پایان می رسد
# 3 خوش بخند ای دل که اینک صبح خندان می دمد %~% خوش برقص ای ذره کاینک
~~مهر رخشان می رسد
# 4 پریشان و سرو جان داده بر باد %~% چو زلف آمد ملک بر پایش افتاد
# 5 گل خندان به زیر پر گرفتش %~% گشاد آغوش و خوش در بر گرفتش
# 6 نشستند آن دو نازک یار باهم %~% بر آن گلزار روح افزا چو شبنم
# 7 بپرسیدند هر دو یکدگر را %~% ببوسیدند بادام و شکر را
# 8 خوشا آن هر دو معشوق موافق %~% که بنشینند با هم چون دو عاشق
# 9 به مژگان گفته با هم هر دو صد راز %~% به ابرو کرده باهم هر دو صد ناز
# 10 ملک را گفت: «ای روی تو روزم %~% به شام آورده روز دلفروزم
# 11 مده بر عکس خورشید ای گل اندام %~% سپاه حسن چون مه عرض بر شام
# 12 رخ فرخ چرا می تابی از روم %~% به عزم بام صبحم را مکن شوم
# 13 ندانم تا کی ای عمر گرامی %~% چنین تو در سفر فرسوده مانی
# 14 چو مه روز و شب ای زرین شمایل %~% چه تن می کاهی از قطع منازل
# 15 مه و خور گرچه در بر داری از من %~% ندیدی هیچ برخورداری از من
# 16 تو چون زلف ار نبودی فتنه بر روم %~% چرا گشتی چنین سرگشته در روم
# 17 ز حلوایم بجز دودی ندیدی %~% زیانها کردی و سودی ندیدی»
# 18 بگفت این و سرشک از دیده افشاند %~% روان این مطلع موزون فرو خواند:
~~PageV01P095
# 1 از دیده دلم روز وداعش نگران شد %~% با قافله اشک در افتاد و روان شد
# 2 ای جان کم از او گیر برو با غم او باش %~% دل رفت و همه روزه در آن می
~~نتوان شد
# 3 جوابش داد جم کای مایه ناز %~% طراز خوبی و پیرایه ناز
# 4 ms117 تن و جان کرده ام وقف هوایت %~% سرم بادا فدای خاک پایت
# 5 سر من گرنه سودای تو ورزد %~% سر وارون سودایی چه ارزد
# 6 ز شمعت شعله ای در هر که گیرد %~% چراغ روشنش هرگز نمیرد
# 7 ز جان و تن که بنیادیست بس سست %~% مراد من تویی و صحبت تست
# 8 تنم خاک است و جانم باد پر درد %~% چه برخیزد ز خاک و باد جز گرد
# 9 به اقبالت نمی اندیشم از کس %~% مرا از هجر تست اندیشه و بس
# 10 مرا باغمزه این دل می خراشد %~% چه باک از زخم تیغ و تیر باشد
# 11 چو خواهم طاق ابروی تو دیدن %~% چرا باید کمان باری کشیدن
# 12 ز بهر آن زنم بر تیغ جان را %~% ز عشق آن شوم قربان کمان را
# 13 درین ره از هوا سر می زنم من %~% اگر سر می نهم خونم به گردن
# 14 فک با عاشقان دایم به کین است %~% چه شاید کرد قسمت اینچنین است
# 15 فلک تا تیغ خود خواهد کشیدن %~% عزیزان را زهم خواهد بریدن
# 16 ملک می گفت و آب از دیده می راند %~% بر او این قطعه موزون فرو خواند
~~PageV01P096
# 1 در آن روز وداع آن ماه خوبان %~% لبم بر لب نهاد و گفت نرمک
# 2 ز روی حسرت او با من همی گفت: %~% هذا فراق بینی و بینک
# 3 همه شب با دوتن افسر در آن دشت %~% تماشا را بدان مهتاب می گشت
# 4 طوافی گرد آب و سبزه می کرد %~% ز ناگه ره بدان منزل در آورد
# 5 به یک منزل دو مه را دید با هم %~% نشسته هر دو چون بلقیس با جم
# 6 نوای چنگ و بانگ رود بشنود %~% بدان فرخ مقام آهنگ فرمود
# 7 در آن مهتاب خرم بود خورشید %~% نشسته چون گلی در سایه بید
# 8 چو مادر را بدید از دور بشناخت %~% صنم خود را به بیدستان درانداخت ms118
# 9 به دستان چون فلک نقشی عیان کرد %~% به بیدستان چو گل خود را نهان کرد
# 10 زمانه قاطع عیش است و شادی %~% نمی خواهد به غیر از نامرادی
~~PageV01P097
# 1 چون گل دهنی زمانه پر خنده نکرد %~% کش باز به خون جگر آکنده نکرد
# 2 چون غنچه گل دمی دلی جمع نگشت %~% کایام هماندمش پراکنده نکرد
# 3 ملک چون عکس تاج افسری یافت %~% زجای خود به استقبال بشتافت
# 4 ز جای خود نرفت و رفت از جای %~% چو دامن بوسه اش می داد بر پای
# 5 به آغوش اندر آورد افسرش مست %~% گرفتش سیب سیمین بر کف دست
# 6 لبان و مشک و شهد و می به هم دید %~% می مشکین ز شیرین شهد نوشید
# 7 به زیر بید بن می دید خورشید %~% ز غیرت شد تنش لرزان تر از بید
# 8 ملک گفت: « از کجا ای سرو نامی %~% به اقبال و سعادت می خرامی
~~PageV01P098
# 1 سوی کلبه فقیران به سعادت و سلامت %~% بکجا همی خرامی صنما خلاف عادت
# 2 سوی کشته ای گذر کن ببهانه زیارت %~% بشکسته ای نظر کن به طریقه عیادت
# 3 الا ای تازه ورد ناز پرورد %~% بدین صحرا کدامین بادت آورد
# 4 به خورشیدی چه نقصان راه یابد %~% اگر بر خانه موری بتابد
# 5 سهایی را منور کرد ماهی %~% گدایی را مشرف کرد شاهی
# 6 بگسترد آفتابی سایه بر خاک %~% گذاری کرد دریایی به خاشاک»
# 7 به پاسخ گفتش آن خورشید شب رو %~% ملک را کای جهان سالار خسرو
# 8 من اندر خواب خوش بودم به مسکن %~% خیالت ناگه آمد بر سر من
# 9 غمت در دامن جان من آویخت %~% درین سودا ز خواب خوش برانگیخت
# 10 کشانم بخت بیدار تو آورد %~% شب وصل تو امشب روزیم کرد
# 11 ملک آشفته بود و سخت بی خویش %~% حجاب شرم دور انداخت از پیش
# 12 به پاسخ گفت: «ای حور پری زاد %~% جمالت آنکه جانم داد بر ms119 باد
# 13 چه باشد گر بدین طور تمنی %~% کند بر عاشقان نور تجلی
# 14 مرا دیدارش امشب در خیالست %~% زنان را یک نظر دیدن حلالست
# 15 هوس دارم که از دورش ببینم %~% به چشمان درد بالایش بچینم»
# 16 جوابش داد بانو کاین خیالست %~% به شب خورشید را دیدن محالست
# 17 شبست اکنون و از شب رفته یک بهر %~% رهی دورست ازین جا تا در شهر
# 18 کجا خورشیدت امشب رخ نماید %~% مراد امشبت فردا برآید»
# 19 درین بئد او که شهناز از ره راست %~% بدین ابیات مجلس را بیاراست
# 20 دل ما در پی آن یار که جانانه ماست %~% گشته سرگشته و او همدم و
~~همخانه ماست
# 21 آنکه بیرون زد ازین خیمه سراپرده حسن %~% همچنان گوشه نشین دل دیوانه
~~ماست
# 22 چو شاه چین ز مشرق راند موکب %~% روان شد خیل زنگی سوی مغرب
# 23 خروش کره نای و گردش گرد %~% به گردون در زحل را کور و کر کرد
# 24 هوا بگرفت ابرو کوس شد رعد %~% به روز اختیار و طالع سعد
# 25 به ملک شام شاه چین روان شد %~% شه رومش دو منزل همعنان شد
# 26 دو منزل با ملک همراز گردید %~% وداعش کرد و زآنجا باز گردید
# 27 ملک جمشید ترک جام می کرد %~% سمند عیش و عشرت باز پی کرد
# 28 از آنجا کرد رود و جام بدرود %~% به جای جام زر جست آهنین خود
# 29 به جای ساعد سیمین خورشید %~% حمایل کرد در بر تیغ جمشید
# 30 دو شب در منزلی نگرفت آرام %~% سپه می راند یکسر تا در شام
# 31 خبر شد سوی شاه شام مهراج %~% که: «بحر روم شد بر شام مواج
# 32 نبود از عرض لشکر ارض پیدا %~% سپه را نیست طول و عرض پیدا
# 33 سواد شام از آن لشکر سیاه است %~% زمین چون آسمان بر بارگاه است»
# 34 سر مهراج شد زاندیشه خیره %~% شدش بر دیده ملک شام تیره ms120
# 35 ملک مهراج را هژده پسر بود %~% سپاه و ملک و گنج از حد بدر بود
# 36 از ایشان بود شادیشاه مهتر %~% به وجه حسن بود از ماه بهتر
# 37 به شادی گفت سورت ماتم آورد %~% عروس ما نر آمد چون توان کرد
# 38 گمان بردم که غز باشد عروسم %~% چه دانستم که نر باشد عروسم
# 39 کنون بر رزم باید عزم کردن %~% بسیج رزم و ترک بزم کردن
# 40 سر گنج درم را بر گشادن %~% به لشکر بهر دشمن سیم دادن
# 41 مده مر تیغ زن را بی گهر تیغ %~% گه بی گوهر نباشد کارگر تیغ
# 42 سپاه آمد ز هر گوشه فراهم %~% ز گردش اشهب گیتی شد ادهم
# 43 ز هر مرزی روان شد مرزبانی %~% ز هر شهری برون شد پهلوانی
# 44 ز درگه خاست آواز تبیره %~% شدند ان انجمن جم را پذیره
# 45 به صحرای حلب بر هم رسیدند %~% دو کوه آهنین لشکر کشیدند
# 46 دو کوه آهنین دو بحر مواج %~% یکی جمشید و دیگر شاه مهراج
# 47 به هم خوردند باز آن هر دو لشکر %~% سران را رفت بر جای کله سر
# 48 جهان برق یمان از عکس شمشیر %~% فلک را آب می شد زهره شیر
# 49 ز بیم آن روز ابر باد رفتار %~% به جای آب خون انداخت صد بار
# 50 برآمد ناگهان ابر سیه گون %~% تگرگش ز آهن و بارانش از خون
# 51 چو شد قلب و جناح از هر طرف راست %~% ملک جمشید قلب لشکر آراست
# 52 چو کوه افشرد بر قلب سپه پای %~% که در قلب همه کس داشت او جای
# 53 ز هر سو گرد بر گردون روان شد %~% زمین پنداشتی برآاسمان شد
# 54 چو خنجر در سر افشانی دلیران %~% علم وار آستین افشاند بر جان
# 55 علم بر ماه سر ساییده از قدر %~% سنان نیزه خوش بنشسته در صدر
# 56 ز دست باد پایان خاک بگریخت %~% برفت از دامن گردون ms121 بر آویخت
# 57 ز گلگون می لبالب بود میدان %~% به میدان کاسه سرگشته گردان
# 58 زمانی نیزه کردی دلربایی %~% زمانی گرز کردی مهر سایی
# 59 دم پیچان کمند خام و پر خم %~% سر اندر حلقه آوردی چو ارقم
# 60 ز لشکر دست چپ مهراب را داد %~% دگر جان ملک سهراب را داد
# 61 که بد سهراب قیصر را برادر %~% جوانی پهلوانی بد دلاور
# 62 ملک تیغ مخالف دوز برداشت %~% میان ترک تارک فرق نگذاشت
# 63 ز دست راست چون بر کوه سیلاب %~% روان بر قلب شادی تاخت سهراب
# 64 ز شادی روی را مهراب بر تافت %~% به سوی مرز شد قیصر عنان تافت
# 65 ز یکسو رایت مهراب شد پست %~% عنان بر تافت بر سهراب پیوست
# 66 ملک جمشید تنها ماند بر جای %~% سپه را همچنان می داشت بر جای
# 67 به پایان هم رکاب او گران شد %~% تو گفتی بیستون از جا روان شد
# 68 چو صبح از تیغ چو آب آتش انگیخت %~% که از پیشش سپاه شام بگریخت
# 69 سپاه شام در یکدم چو انجم %~% شدند از صبح تیفش یک بیک گم
# 70 گهی بر چپ همی زد گاه بر راست %~% هم آورد از صف بدخواه می خواست
# 71 دلیران یکسر از پیشش گربزان %~% ز اسبان همچو برگ از باد ریزان
# 72 ملک تا نیمروز دیگر از بام %~% همی زد تیغ چون خور در صف شام
# 73 به آخر روی از و بر کاست مهراج %~% بدو بگذاشت تخت و کشور و تاج
# 74 ملک در پی شتابان گشت چون سیل %~% فغان الامان برخاست از خیل
# 75 شدند از سرکشان شاه شاهان %~% بر جمشید شه فریاد خواهان
# 76 بر او چون کار ملک شام شد راست %~% به داد و بخشش آن کشور بیاراست
# 77 مشرف کرد دارالملک مهراج %~% منور شد به نور طلعتش تاج
# 78 عقاب از عدل او با صعوه شد جفت %~% ز شاهین کبک فارغ بال می ms122 خفت
# 79 سپرد آن مملکت یکسر به نوذر %~% که نوذر خویش افسر بود و قیصر
~~PageV01P099
# 1 به پیروزی و بهروزی از آن بوم %~% ملک جمشید روی آورد در روم
# 2 پس آگاهی به سوی قیصر آمد %~% که از شام آفتاب چین بر آمد
# 3 به ملک روم با جانی پر امید %~% مظفر بازگشت از شام جمشید
# 4 برآورده به بخت نیک کامش %~% به مردی رفته بر خورشید نامش
# 5 ز شهر آمد برون با سرکشان شاه %~% دو منزل شد به استقبال آن ماه
# 6 سران هر یک چو هوشنگ و فریدون %~% به استقبال او رفتند بیرون
# 7 چو آمد رایت جمشید نزدیک %~% شد از گرد سپه خورشید تاریک
# 8 جهانی پر غنیمت دید قیصر %~% ز گنج و بادپای و تخت و افسر
# 9 به دل می گفت هر دم خرم و شاد %~% که بر فرخنده داماد آفرین باد
# 10 نمی شاید شمردن این غنیمت %~% همی باید سپردن این غنیمت
# 11 ملک چون دید چتر قیصر از دور %~% فتاد اندر زمین چون سایه از نور
# 12 به نازش در کنار آورد قیصر %~% هزارش بوسه زد بر روی و بر سر
# 13 ملک سر زد رکاب شاه بوسید %~% ز رنج راه شامش باز پرسید
# 14 کزین رنج شدن چون بودی ای ماه %~% به صبح و شام چون سپردی این را
# 15 ز چین بر روم پیچیدی عنان را %~% چو خور تا شام بگرفتی جهان را
# 16 تو کار جنگ بیش از پیش کردی %~% برو کاکنون تو کار خویش کردی
# 17 ملک گفت ای جهان چون من غلامت %~% همه کار جهان بادا به کامت
# 18 مرا این دولت و پیروزی از تست %~% همه سرسبزی و بهروزی از تست»
# 19 نهاده دست بر هم قیصر و جم %~% حکایت باز می گفتند با هم
# 20 همه ره تا به درگه شاه قیصر %~% به پیروزی ز ساقی خواست ساغر
# 21 دو هفته هر دو باهم باده ms123 خوردند %~% سیم برگ عروسی ساز کردند
# 22 به روز اختیار فرخ اختر %~% به فال سعد جشنی ساخت قیصر
# 23 چو انجم روشنان دین نشستند %~% مه و خورشید را عقدی ببستند
# 24 چنان در روم سوری کرد بنیاد %~% که شد زان سور عالی عالم آباد
# 25 به هر شهری و کویی بود جشنی %~% نگارین کرده کف هر سرو گشنی
# 26 به نقشی رو نمودی هر بهاری %~% به دستی جلوه کردی هر نگاری
# 27 همان در جلوه طاووسان آن باغ %~% به حنا پای رنگین کرده چون زاغ
# 28 زمرد با گهر ترکیب کردند %~% چو گردون حجله ای ترتیب کردند
# 29 نشست آن آفتاب شام رقع %~% به پیروزی در آن برج مرصع
# 30 نگار از شرم دستش می شد از دست %~% به پایان گشت حنا نیز پا بست
# 31 مه مشاطه با آیینه برخاست %~% رخ خورشید چون گل خواست آراست
# 32 چو رویش دید رو در حاضران کرد %~% کزین خوشتر چه آرایش توان کرد
# 33 رخش در آینه این نظم شیرین %~% شکر را همچو طوطی کرد تلقین
~~PageV01P100
# 1 ای آینه کرده در رخت روی امید %~% بر چشمم ازین خط سیه روی سپید
# 2 به ز آن نبود که دیده دوزند آنجا %~% کآیینه براری کند با خورشید
# 3 چو مشاطه زدش در زلف شانه %~% نسیم این بیت را زد بر ترانه:
# 4 از بس گره و پیچ که زلف تو نمود %~% آمد شدن شانه در آن مشکل بود
# 5 در حل دقایق ارچه ره می پیمود %~% از مشکل زلف شانه مویی نگشود
# 6 چو نیل خط کشیدندش به آواز %~% بخواند این بیت را بر شاه شهناز
# 7 روزی که فلک حسن تو را نیل کشید %~% چشم بد روزگار را میل کشید
# 8 چو بر ابرو کمانش وسمه بنهاد %~% مغنی بر کمانچه ساز می داد:
# 9 روی تو که آتشی در آفاق نهاد %~% بس داغ که بر سینه عشاق نهاد
# 10 مشاطه چو چشم و ms124 طاق ابروی تو دید %~% از هوش برفت و وسمه بر طاق نهاد
# 11 چو آمد غمزه اش با میل در ناز %~% فرو خواند این رباعی ارغنون ساز:
# 12 چو میل ز جیب سرمه دان سر بر کرد %~% نظاره چشم سیه دلبر کرد
# 13 خود را خجل و سرزده در گوشه کشید %~% از دست بتم خاک سیه بر سر کرد
# 14 چو شد در چشم شوخش سرمه پیدا %~% بهار افروز خواند این نظم غرا:
# 15 ای خاک در تو سرمه دیده ما %~% خور از هوس خاک رهت چشم سیاه
# 16 با خاک رهت که سرمه آرد در چشم %~% جز میل که باد بر سرش خاک سیاه
# 17 چو بر برگ سمن خندید غازه %~% سمن رخ زد بر آب این شعر تازه
~~PageV01P101
# 1 از رنگ بیاض رویت ای رشک قمر %~% وز عکس گل جمالت ای غیرت خور
# 2 مشاطه آفتاب بر روی افق %~% سرخاب و سپیداب کشد شام و سحر
# 3 چو شیرین را به هودج در نشاندند %~% فرستادند و خسرو را بخواندند
# 4 ملک جمشید مست از بزم مستان %~% خرامان رفت در خرم شبستان
# 5 شبستانی چو زلف مشک مویان %~% منور کرده حسن ماهرویان
# 6 نگارین لعبتان خلخ و چین %~% چو سر ناز سر تا پای رنگین
# 7 سمن رویان چو سرو استاده بر پای %~% همه صاحب جمال و مجلس آرای
# 8 به دست هر یکی شمعی معنبر %~% بتان را گرم چون شمع از هوا سر
# 9 به هر شمعی که ماهی بر گرفته %~% فلک صد شمع انجم در گرفته
# 10 فروغ بزم آن شب برده ناموس %~% ازین هر هفت شمع و هفت فانوس
# 11 ز شادی بر فلک رقصیده ناهید %~% که هست امشب وصال ماه و خورشید
# 12 شب هندو به لالائی روارو %~% همی زد در رکاب آن مه نو
# 13 نثاری بر سرش ریزان ز بالا %~% ز اطباق فلک لولوی لالا
# 14 شهنشه دید زنگاری نقابی %~% به شب در ms125 مهد زنگار آفتابی
# 15 چو باد صبح دم صد لاله بنمود %~% ز گلبرگش نقاب شرم بگشود
# 16 در آمد چون نسیم نو بهاری %~% کشید آن غنچه را در بوسه کاری
# 17 ز سوسن نارون را ساخت چنبر %~% ز گلبرگ بهاری کرد بستر
# 18 دو سرو ناز پیچیدند بر هم %~% دو شاخ میوه پیوستند بر هم
# 19 کشید آن خرم گل را در آغوش %~% برون کرد از تنش دیبای گلپوش
# 20 برش تا ناف باغی بود ز سوسن %~% بزیر سوسن از نسرین دو خرمن
# 21 سمن را یافت در والا حصاری %~% ببسته لاله زاری در ازاری
# 22 ز مویش صد هزاران خون به گردن %~% نبودش جز میان یک موی بر تن
# 23 میان با یاسمین و نسترن در %~% بلورین برکه ای چون حوز کوثر
# 24 بلورین کوه در زیر کمر گاه %~% در آن کوه و کمر دل گشته گمراه
# 25 فرود برکه اش عین الحیوتی %~% معصفر روزه اش از هر نباتی
# 26 دو همبر در بر او کرده فراهم %~% بر آن دربند مهر خاتم جم
# 27 کلید آن در از پولاد چین بود %~% ز سیمین درج قفل لعل بگشود
# 28 به ناگه خاتم یاقوت خورشید %~% فتاد اندر دم ماهی جمشید
# 29 شد از خورشید پیدا کان یاقوت %~% روان در چشمه خورشید شد حوت
# 30 یکی سیراب شد از عین خورشید %~% یکی سرمست گشت از جام جمشید
# 31 فلک شد چاکر و ایام داعی %~% جهان می ساخت بر ساز این رباعی:
# 32 باد آمد و بکر غنچه را دمها داد %~% نرمک نرمک بند قبایش بگشاد
# 33 پیراهنش امروز به خون آلوده ست %~% پیداست که دوش دختری داد بباد
# 34 چو مه رویان زنگاری شبستان %~% پس زرین تتق گشتند پنهان
# 35 عروس روز خون آلوده دامن %~% خرامان شد برین پیروز گلشن
# 36 خوش خندان و عنبر بوی جمشید %~% برون آمد چو صبح از مهد خورشید
# 37 حریر چینی و مصری قلم خواست %~% رخ ms126 صبح از سواد شب بپیراست
~~PageV01P102
# 1 ملک جمشید بنوشت از ره دور %~% بشارت نامه ای نزدیک فغفور
# 2 چو از حد خدا پرداخت خامه %~% برین ابیات کرد آغاز نامه: PageV01P103
# 1 ای پیک صبا مصر وصالم بکف آمد %~% از جای بجنب آخر و برخیز بشیرا
# 2 پیراهن این یوسف گم گشته خون تر %~% القاه علی وجه ابی یات بصیرا
# 3 حدیث شوق دارد عرض و طولی %~% چه بتواند رسانیدن رسولی
# 4 چو شرح سوز دل با خامه گویم %~% به خون دیده روی نامه شویم
# 5 به جای دوده دود از نی برآرم %~% بلاهای سیاهش بر سر آرم
# 6 ستمهایی که من دور از تو دیدم %~% جفاهایی که از دوران کشیدم
# 7 اگر گویم دلت باور ندارد %~% درون نازکت طاقت نیارد
# 8 دلم در بحر حیرت غوطه ها خورد %~% ولیکن عاقبت گوهر بر آورد
# 9 اگر چه تلخ بار آمد درختم %~% در آخر عقد حوا کرد بختم
# 10 ز زنبور ارچه زخم نیش خوردم %~% ولیکن شهدش آخر نوش کردم
# 11 چه شد گر شد جهان تاریک برمن %~% به خورشیدم شد آخر چشم روشن
# 12 اگر چه زحمت ظلمت کشیدم %~% زلال چشمه حیوان چشیدم
# 13 نواندست آرزو اکنون جز اینم %~% که دیدار عزیزت باز بینم
# 14 جمال وصل از آن رو در نقاب است %~% که چشم بد میان ما حجاب است
# 15 نسیم صبح دولت چون بر آید %~% ز روی آرزو برقع گشاید
# 16 چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب %~% حال پیراهن یوسف همه پوشیده شود
# 17 باش تا دست دهد دولت ایام وصال %~% بوی پیراهنش از مصر به کنعان شنود
# 18 چو جم در نامه حال دل بیان کرد %~% بریدی را به چین حالی روان کرد
# 19 ز عهد روزگار خویش راضی %~% ملک می خواست عذر عهد ماضی
# 20 نه یکدم بی نشاط و باده بودی %~% نه بی صوت عنادل می غنودی
# 21 ز جام لعل نوشین باده می خورد ms127 %~% قضای صحبت مافات می کرد
# 22 پس از سالی صبوحی کرد یک روز %~% ملک با آفتاب عالم افروز
# 23 به باغی خوشتر از فردوس اعلی %~% بنایش را خواص نقش مانی
# 24 به تیغ بیدش افکنده سپر غم %~% نسیمش داده جان از ضعف هر دم
# 25 سر نرگس ز می مایل به پستی %~% گشاده برگ چشم از خواب مستی
# 26 نشسته بر چمن قمری و بلبل %~% این غزل بر نرگس و گل PageV01P104
# 1 چمن شمع ز مرد ساق نرگس را چو بردارد %~% به سیمین مشعلی ماند که آن
~~مشعل دو سر دارد
# 2 فرو برده به پیش باد هردم خون دل لاله %~% که از سودا دل لاله بسی خون
~~در جگر دارد
# 3 مگر خواهد گشادن باغ شاخ ارغوان را خون %~% که نرگس تشت زر بر دست و
~~گلبن نیشتر دارد
# 4 صبا عرض گل و شمشاد می داد %~% بخار چین ملک را یاد می داد
# 5 نسیم صبح با انفاس مشکین %~% همی آمد زدشت تبت و چین
# 6 ز ناگه ارغنون برداشت آهنگ %~% سرایید این غزل در پرده چنگ:
~~PageV01P105
# 1 مرا چو یاد زیار و دیار خویش آید %~% هزار ناله زار از درون ریش آید
# 2 نشسته در پس زانوی غربتم شب و روز %~% خدای داند ازین پس مرا چه پیش
~~آید PageV01P106
# 1 ز شوق ملک چین آهی بر آورد %~% به نرگس زار آب از دل در آورد
# 2 شد از آه ملک خورشید در تاب %~% ملک را گفت: کای شمع جهانتاب
# 3 چرا هر لحظه دود از دل برآری %~% چرا خونین اشک از دیده باری
# 4 همانا از هوا می ریزی این دمع %~% سرت با شاهدی گرمست چون شمع
# 5 زعشقت بر جگر پندار داغیست %~% به ملک چین تورا چشم و چراغیست
# 6 ولی جایی که چشم خور فروزد %~% کسی چون از برای شمع سوزد»
# 7 ملک گفت: «ای چراغ بزم انجم %~% سر زلفت سواد چشم مردم
# 8 سرشک ms128 ما که هست ما در آورد %~% غم مادر به چشم ما درآورد
# 9 تو قدر صحبت مادر چه دانی %~% که از مادر دمی خالی نمانی
# 10 وجودم را تب غربت بفرسود %~% تنم در بوته هجران بپالود
# 11 بر احوال من آنکس اشک پاشد %~% که روزی رنج غربت دیده باشد
# 12 از آن پژمرده شد گلبرگ سوری %~% که در طفلی ز مسکن جست دوری
# 13 از آن رو سرو باشد تازه و تر %~% که پا از مرز خود ننهد فراتر
# 14 به خاور بین عروس خاوری را %~% به رخ مانند گلبرگ تری را
# 15 وز آنجا سوی مغرب چون سفر کرد %~% به غربت بین که چون شد چهره اش زرد
# 16 به اقبالت به هر کامی رسیدم %~% می عشرت ز هر جامی چشیدم
# 17 کنون باید به نوعی ساخت تدبیر %~% که بینم باز روی مادر پیر
# 18 عنان بر جانب چین آری از روم %~% همایون سایه اندازی بر آن بوم
# 19 بهارش را دمی آرایش گل %~% کنی اطراف چین پر مشک سنبل»
# 20 صنم را رخ ز تاب دل برافروخت %~% دلش بر آتش سودای جم سوخت
# 21 به جم گفت: «این حدیث امشب به افسر %~% بگوید تا کند معلوم قیصر
# 22 ببینم تا چه فرمان می دهد شاه %~% ترا از رای شه گردانم آگاه
# 23 به نزد مادر آمد صبح خورشید %~% حکایت باز گفت از قول جمشید
# 24 که: «جم را شوق مادر گشته تازه %~% ازین درگاه می خواهد اجازه
# 25 تو می دانی که جم را جای چین است %~% ز چینش تا بدخشان در نگین است
# 26 بدین کشور نخواهد دل نهادن %~% سریر ملک چین بر باد دادن
# 27 گه از مادر سخن گوید گه از باب %~% بباید یک نظر کردن درین باب
# 28 بباید دل زغم پرداخت مارا %~% بسیج راه باید ساخت مارا»
# 29 چو بشنید افسر افسر بر زمبن زد %~% گره بر ابرو و چین بر جبین زد ms129
# 30 بر آشفت از حدیث رفتن جم %~% به دختر گفت: « ازین معنی مزن دم
# 31 ترا بس نیست کاشفتی جهانی %~% گزیدی از جهان بازارگانی
# 32 بدو دادی سپاه و گنج این بوم %~% کنون خواهد به چینت بردن از روم
# 33 چو خورشید آن عتاب مادری دید %~% بگردانید وضع و خوش بخندید
# 34 به مادر گفت: «ای پر مهر مادر %~% همانا کردی این گفتار باور
# 35 ز چین جمشید بیزارست حالی %~% ز مادر من نخواهم گشت خالی
# 36 ملک را این حکایت نیست در دل %~% نهد یک موی من با چین مقابل
# 37 مزاحی کردم و نقشی نمودم %~% ترا در مهر خود می آزمودم
# 38 من از پیش تو دوری چون گزینم %~% روم با چینیان در چین نشینم
# 39 بدین باد و فسون چندانش دم داد %~% که افسر گشت ازین اندیشه آزاد
# 40 ز پیش مادر آمد نزد جمشید %~% که: «می باید برید از رفتن امید
# 41 همی باید نهادن دل بدین بوم %~% و یا خود بی اجازت رفتن از روم»
# 42 ملک گفتا: «مرا با چین چه کارست %~% نگارستان چین کوی نگارست
# 43 مرا مشک ختن خاک در تست %~% سواد چین دو زلف عنبر تست
# 44 به هر جایی که فرمایی روانم %~% به هر نوعی که می رانی برانم
# 45 اگر گویی که شو خاک ره روم %~% غبارم بر ندارد باد ازین بوم
# 46 وگر گویی که در چین ساز مسکن %~% شوم آزرم مردم را کشامن
# 47 حکایت را بدان آمد فروداشت %~% که: «ما را فرصتی باید نگه داشت
# 48 شبی بر باد پایان زین نهادن %~% ازینجا سر به ملک چین نهادن
# 49 ملک بر عادت آمد نزد قیصر %~% به قیصر گفت کای دارای کشور
# 50 زمان عشرت و فصل بهار است %~% هوا پر مرغ و صحرا پر شکار است
# 51 هوای دشت جان می بخشد امروز %~% ز لاله خون روان می بخشد امروز
# 52 همه کهسار پر آوای رود ms130 است %~% همه صحرا پر از بانگ سرود است
# 53 به صحرا تازی اسبان را بتازیم %~% به بازان در هوا نقشی ببازیم
# 54 دلش خرم شود شه زاده خورشید %~% که بادا بر سرش ظل تو جاوید
# 55 هوس دارد که بر عزم شکاری %~% رود بیرون به طرف مرغزاری
# 56 به پاسخ گفت کین عزمی صواب است %~% شما را عشرت و روز شباب است
# 57 زمان نوبهار و نوجوانی است %~% اوان عیش و عهد کامرانی است
# 58 بباید چند روزی گشت کردن %~% ز جام لاله گونی باده خوردن
# 59 چو از قیصر اجازت یافت جمشید %~% به ساز راه شد مشغول خورشید
# 60 ز گنج و گوهر و خلخال و یاره %~% ز تاج و تخت و طوق و گوشواره
# 61 ز دیبا و غلام و چارپا نیز %~% ز لالا و پرستاران و هر چیز
# 62 که بتوانست با خود کرد همراه %~% به عزم صید بیرون رفت با شاه
# 63 در آن تخجیر گه بودند ده روز %~% به روز اختیار و بخت پیروز
# 64 از آنجا رخ به سوی چین نهادند %~% پس از سالی به حد چین فتادند
# 65 همه ره در نشاط و کام بودند %~% ندیم چنگ و یار جام بودند
# 66 سحرگاهی بشیر آمد به فغفور %~% که آمد رایت جمشید منصور
# 67 به پیروزی رسید از روم جمشید %~% چو عیسی همعنانش مهد خورشید
# 68 ملک فغفور چون این مژده بشنید %~% گل پژمرده عمرش بخندید
# 69 ملک فغفور بود از غم به حالی %~% که کس بازش ندانست از خیالی
# 70 ز تنهایی تن مسکین همایون %~% چو ناری باره او غرقه در خون
# 71 نسیم یوسفش پیوند جان شد %~% همایون چون زلیخا نوجوان شد
# 72 ز شادی شد ملک را پشت خم راست %~% ندای مرحبا از شهر برخاست
# 73 درخت بخت گشت از سر برومند %~% که آمد تاج را بر سر خداوند
# 74 همای چتر شاهی کرد پر باز %~% که آمد شاهباز سلطنت باز ms131
# 75 ملک فرمود آذین ها ببستند %~% ز هر سو با می و رامش نشستند
# 76 چو پیدا گشت چتر شاه جمشید %~% زده سر از جناح چتر خورشید
# 77 چه خوش باشد وزین خوشتر چه باشد %~% وزین زیبا و دلکش تر چه باشد
# 78 که یاری دل ز یاری بر گرفته %~% که ناگه بیندش در بر گرفته
# 79 فرود آمد ز مرکب شاه کشور %~% گرفت آرام دل را تنگ در بر
# 80 همایون را چو باز آمد به تن هوش %~% گرفت آن سر و سیمین را در آغوش
# 81 چو جان نازنینش داشت در بر %~% هزاران بوسه زد بر چشم و بر سر
# 82 ملک در دست و پای مادر افتاد %~% سرشک آتشین از دیده بگشاد
# 83 چو از مادر جدا شد شاه جمشید %~% همایون رفت سوی مهد خورشید
# 84 همایون دید عمری در عماری %~% چو در زرین صدف در دراری
# 85 چو پیدا شد رخ خورشید انور %~% بر آمد نعره الله اکبر
# 86 همایون در رخش حیران فرو ماند %~% سپاس صنع یزدان بر زبان راند
# 87 به دامنها گهر با زر برآمیخت %~% به دامن بر سرش گهر فرو ریخت
# 88 همه با گوهر و سیم نثاری %~% چو ابر بهمن و باد بهاری
# 89 ز صحن دشت تا درگاه شاپور %~% مرصع بود خاک از در منثور
# 90 ز دیبا فرشها ترتیب کردند %~% رخ دیبا به زر تذهیب کردند
# 91 به هر جایی گل اندامی ستاده %~% چو گل زرین طبق بر کف نهاده
# 92 به هر جانب چو لاله دلفروزی %~% همی افروخت مشکین عود سوزی
# 93 ملک جمشید با این زیب آیین %~% به فال سعد منزل ساخت در چین
# 94 خضر سفید شیبت چو دم زد از سیاهی %~% عین الحیات عالم سر زد ز حوض
~~ماهی
# 95 برخاست رای هندو از ملک شام بنشست %~% سلطان نیمروزی در چین پادشاهی
# 96 ملک فغفورش اندر بارگه برد %~% بدو تاج و سریر و ملک بسپرد ms132
# 97 به شاهی بر سر تختش نشاندند %~% ملک جمشید را فغفور خواندند
# 98 بزرگان گوهر افشاندند بر جم %~% به شاهی آفرین خواندند بر جم
# 99 چو کار ملک بر جمشید شد راست %~% به داد و عدل گیتی را بیاراست
# 100 چنان عمری به عدل و داد می داشت %~% به آخر درگذشت او نیز بگذاشت
# 101 چنین بود ای برادر حال جمشید %~% جهان بر کس نخواهد ماند جاوید
# 102 چو خورشید ار شوی بر چرخ گردان %~% به زیر خاک باید گشت پنهان
# 103 چو جمشید ار بود بر باد تختت %~% جهان آخر دهد بر باد رختت
~~PageV01P107
# 1 دلا زن خیمه بیرون زین مخیم %~% که بیرون زین ترا کاخیست خرم
# 2 اساس عمر بر بادی نهادن %~% بدین بنیاد بنیادی نهادن
# 3 خرد داند که کار عاقلان نیست %~% طریق و شیوه صاحبدلان نیست
# 4 به دیوان می دهد ملک سلیمان %~% سلیمان می کند بیکار دیوان
# 5 ز دست دهر مستان هیچ پا زهر %~% که پازهریست معجون کرده با زهر
# 6 مزی خرم که مرگت در کمین است %~% مخفت ایمن که دشمن همنشین است
# 7 چو خورشید ار شوی بر بام افلاک %~% روی آخر به زیر توده خاک
# 8 هزاران سال ملک و پادشاهی %~% نمی ارزد به یک روز جدایی
# 9 فلک با آدمی خاری زحد برد %~% زمین نیز آدمیخواری زحد برد
# 10 تو بر خود کرده ای هر کار دشوار %~% اگر آسان کنی آسان شود کار
# 11 بود کاهی چو کوهی در ره جهل %~% اگر آسان فرو گیری شود سهل
# 12 قدم یکبارگی از خود برون نه %~% همه کس را به خود از خود فزون نه
# 13 وجود آیینه نقش رخ اوست %~% ببین خود را در آن آیینه ای دوست
# 14 به پیشانی چو ابرو خودنمایی %~% مبین کاندر همه چشمی گژ آیی
# 15 چو چشم آن به که در غاری نشینی %~% دو عالم بینی و خود را نبینی
# 16 حدیث تلخ اگر چه ms133 نیست در خور %~% اگر گوید ترش رویی فرو بر
# 17 ندیدی سیل باران را که در دشت %~% دوانید از سر تندی و بگذشت
# 18 زمین از روی حلم آنرا فرو خورد %~% چه مایه تخم نیکویی برآورد
# 19 زبان آور مشو زنهار چون مار %~% که یابند از زبانت مردم آزار
# 20 همه دل باش همچون غنچه تا جان %~% چو گل گردد ز انفاس تو خندان
# 21 تو همچون آب سرتا پا روانی %~% مشو چون آتش دوزخ زبانی
# 22 چو سوسن هر زبان کز دل بروید %~% حدیثش را دماغ جان ببوید PageV01P108
# 1 شنیدستم که با مجمر شبی شمع %~% پیامی کرد روشن بر سر جمع
# 2 که ای مجمر چرا هستی بر آذر %~% منم از تو بسی با آبروتر
# 3 چو از انفاس تو هردم ملول است %~% دم گرمت همه جای قبول است
# 4 جوابش داد مجمر کای برادر %~% مشو در تاب و آبی زن بر آذر
# 5 نفسهای تو در دل می نشیند %~% چو از انفاس من دوری گزیند
# 6 حکایات تو سرتاسر زبانیست %~% حدیث من همه قلبی و جانیست
# 7 تفاوت در میان هردو آنست %~% که این از صدق دل آن از زبانست
~~PageV01P109
# 1 گلستان گیتی به خاری نیرزد %~% خمستان گردون خماری نیرزد
# 2 مکش بار دل بهر برگی چو غنچه %~% که صد ساله برگت به باری نیرزد
# 3 نسیما مبر برگ گل را به غارت %~% کزآن بلبلی صد هزاری نیرزد
# 4 همه کار ملک سلیمان بر من %~% به آواز یک مور باری نیرزد
# 5 مشو با صبا همنفس کان تنعم %~% به آمد شد خاکساری نیرزد
# 6 همه گرم و سرد سر خوان گیتی است %~% به درد دل و انتظاری نیرزد
~~PageV01P110
# 1 به پایان شد شب عیش ملاهی %~% سپیدی گشت پیدا در سیاهی
# 2 شب عیش و جوانی بر سر آمد %~% شبم را صبح صادق در برآمد
# 3 اگر چه صبح دارد خوش صفایی %~% ولیکن نیستش چندان بقایی
# 4 هوای دل ms134 ز سر باید برون کرد %~% که وقت صبح می باشد هوا سرد
# 5 از آن رو پشت من خم داد گردون %~% که زیر خاک می باید شد اکنون
# 6 خوشا و خرما فصل جوانی %~% زمان عیش و عهد کامرانی
# 7 نشاطم هر زمانی بر گلی بود %~% سماعم بر نوای بلبلی بود
# 8 گل و مل را جوانی می طرازد %~% جوانی را گل و مل می برازد
# 9 در آنبستان گه تخم مهر کارد %~% که جای سنبل و گل برف بارد
# 10 جوانی نوبهار زندگانیست %~% حقیقت زندگانی خود جوانیست
# 11 جوانا قدر ایام جوانی %~% به روز ناخوش پیری بدانی
# 12 دل من در جوانی داشت طیری %~% که دایم در هوا می کرد سیری
# 13 کجا می دید آبی یا سرابی %~% برآن سر خیمه می زد چون حبابی
# 14 چو گل خندان لب و دلشاد بودم %~% ز هر بادی چو سرو آزاد بودم
# 15 نگشتم جز به گرد بزم چون جام %~% نیامد در دل من خرمی خام
# 16 دمی زین بیش جز بر روی گلگون %~% نکردم روی چون آیینه اکنون
# 17 رخ آیینه می بینم به آزرم %~% که می آید ز روی خویشتن شرم
# 18 سرابستان دل را شد هوا سرد %~% گلستان رخم را شد ورق زرد
# 19 چو چنگ از بزم می جویم کناری %~% برم تاری چو از چنگست تاری
# 20 ز جام می مرا خون در درونست %~% میان ما و می افتاده خونست
# 21 همی دانم می دوشین روشن %~% که تلخ و تیز کرد امروز بر من
# 22 به پیری عادت و رسم مدامست %~% طلب کردن ولی آن هم حرامست
# 23 مرا قدیست چونین چون کمانی %~% چنی و پوستی بر استخوانی
# 24 چو چنگ از ضعف پیری شد سراپا %~% رگ من یک به یک بر پوست پیدا
# 25 قدم خم شد ز قد خم چه خیزد %~% قدح چون خم شود آبش بریزد
# 26 ز جامم جرعه ای ماندست باقی %~% که ms135 آن بر خاک خواهم ریخت ساقی
# 27 در آن مجلس که می با جرعه افتاد %~% چه داد عشرت و شادی توان داد
# 28 دلیلا من ذلیل و شرم سارم %~% به فضل و رحمتت امیدوارم
# 29 زبانم را سعادت کردی آغاز %~% کلامم را شهادت خاتمت ساز
# 30 به اقبال آمد این دولت به پایان %~% الهی عاقبت محمود گردان
~~PageV01P111
# 1 به رسم حضرت سلطان عهد شیخ اویس %~% که عهد سلطنتش باد متصل به دوام
# 2 شد این ربیع معانی جمادی الثانی %~% سنه ثلاث و ستین و سبعمانه تمام
PageV01P112 ms136