Χορός νῦν δʼ ἐπικεκλομένα Δῖον πόρτιν ὑπερ- πόντιον τιμάορʼ, ἶνίν τʼ ἀνθονομούσας προγόνου βοὸς ἐξ ἐπιπνοίας Ζηνὸς ἔφαψιν· ἐπωνυμίᾳ δʼ ἐπεκραίνετο μόρσιμος αἰὼν εὐλόγως, Ἔπαφόν τʼ ἐγέννασεν·

Χορός ὅντʼ ἐπιλεξαμένα, νῦν ἐν ποιονόμοις ματρὸς ἀρχαίας τόποις τῶν πρόσθε πόνων μνασαμένα, τά τε νῦν ἐπιδείξω πιστὰ τεκμήρια γαιονόμοις, τὰ δʼ ἄελπτά περ ὄντα φανεῖται. γνώσεται δὲ λόγους τις ἐν μάκει.

Χορός εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων ἔγγαιος οἶκτον οἰκτρὸν ἀίων, δοξάσει τις ἀκούειν ὄπα τᾶς Τηρεΐας Μήτιδος οἰκτρᾶς ἀλόχου, κιρκηλάτου τʼ ἀηδόνος,

Χορός ἅτʼ ἀπὸ χλωρῶν πετάλων ἐργομένα πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων· ξυντίθησι δὲ παιδὸς μόρον, ὡς αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν δυσμάτορος κότου τυχών·

Χορός τὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρ- τος Ἰαονίοισι νόμοισι δάπτω τὰν ἁπαλὰν Νειλοθερῆ παρειὰν ἀπειρόδακρύν τε καρδίαν. γοεδνὰ δʼ ἀνθεμίζομαι δειμαίνουσα φίλους, τᾶσδε φυγᾶς ἀερίας ἀπὸ γᾶς εἴ τις ἐστὶ κηδεμών.

Χορός ἀλλά, θεοὶ γενέται κλύετʼ εὖ τὸ δίκαιον ἰδόντες· ἥβᾳ μὴ τέλεον δόντες ἔχειν παρʼ αἶσαν, ὕβριν δʼ ἑτοίμως στυγοῦντες, πέλοιτʼ ἂν ἔνδικοι γάμοις. ἔστι δὲ κἀκ πολέμου τειρομένοις βωμὸς ἀρῆς φυγάσιν ῥῦμα, δαιμόνων σέβας.

Χορός εὖ δʼ εἴη Διόθεν παναληθῶς. Διὸς ἵμερος οὐκ εὐθήρατος ἐτύχθη. παντᾷ τοι φλεγέθει κἀν σκότῳ μελαίνᾳ ξὺν τύχᾳ μερόπεσσι λαοῖς.

Χορός πίπτει δʼ ἀσφαλὲς οὐδʼ ἐπὶ νώτῳ, κορυφᾷ Διὸς εἰ κρανθῇ , πρᾶγμα τέλειον. δαυλοὶ γὰρ πραπίδων δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι κατιδεῖν ἄφραστοι.

Χορός ἰάπτει δʼ ἐλπίδων ἀφʼ ὑψιπύργων πανώλεις βροτούς, βίαν δʼ οὔτινʼ ἐξοπλίζει· πᾶν ἄπονον δαιμονίων. ἥμενος ὃν φρόνημά πως αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας ἑδράνων ἐφʼ ἁγνῶν.

Χορός ἰδέσθω δʼ εἰς ὕβριν βρότειον, οἵα νεάζει πυθμὴν διʼ ἁ- μὸν γάμον τεθαλὼς δυσπαραβούλοισι φρεσίν, καὶ διάνοιαν μαινόλιν κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δʼ ἀπάτᾳ μεταγνούς.

Χορός τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω λιγέα βαρέα δακρυοπετῆ, ἰὴ ἰή, ἰηλέμοισιν ἐμπρεπῆ· θρεομένη μέλη ζῶσα γόοις με τιμῶ.

Χορός ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δʼ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινοσινεῖ Σιδονία καλύπτρᾳ.

Χορός θεοῖς δʼ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς ἐπίδρομʼ, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ. ἰὼ ἰώ, ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι. ποῖ τόδε κῦμʼ ἀπάξει;

Χορός ἱλεοῦμαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν, καρβᾶνα δʼ αὐδὰν εὖ, γᾶ, κοννεῖς. πολλάκι δʼ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι λινοσινεῖ Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.

Χορός πλάτα μὲν οὖν λινορραφής τε δόμος ἅλα στέγων δορὸς ἀχείματόν μʼ ἔπεμπε σὺν πνοαῖς· οὐδὲ μέμφομαι· τελευτὰς δʼ ἐν χρόνῳ πατήρ μοι παντόπτας πρευμενεῖς κτίσειεν,

Χορός σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός θέλουσα δʼ αὖ θέλουσαν ἁγνά μʼ ἐπιδέτω Διὸς κόρα, ἔχουσα σέμνʼ ἐνώπιʼ ἀσφαλῶς, παντὶ δὲ σθένει διωγμοῖς ἀσχαλῶσʼ ἀδμήτας ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω,

Χορός σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ, ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.

Χορός εἰ δὲ μή, μελανθὲς ἡλιόκτυπον γένος τὸν γάιον, τὸν πολυξενώτατον Ζῆνα τῶν κεκμηκότων ἱξόμεθα σὺν κλάδοις ἀρτάναις θανοῦσαι, μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.

Χορός ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῷ μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν· κοννῶ δʼ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον. χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

Χορός καὶ τότʼ οὐ δικαίοις Ζεὺς ἐνέξεται λόγοις, τὸν τᾶς βοὸς παῖδʼ ἀτιμάσας, τὸν αὐ- τός ποτʼ ἔκτισεν γόνῳ, νῦν ἔχων παλίντροπον ὄψιν ἐν λιταῖσιν; ὑψόθεν δʼ εὖ κλύοι καλούμενος.

Χορός ἆ Ζήν, Ἰοῦς ἰῶ , μῆνις μάστειρʼ ἐκ θεῶν· κοννῶ δʼ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

Δαναός παῖδες, φρονεῖν χρή· ξὺν φρονοῦντι δʼ ἥκετε πιστῷ γέροντι τῷ δε ναυκλήρῳ πατρί. καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν αἰνῶ φυλάξαι τἄμʼ ἔπη δελτουμένας. ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ· σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι· ὄχλον δʼ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον λεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τʼ ὀχήμασιν· τάχʼ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι. ἀλλʼ εἴτʼ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος ὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον, ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκʼ, ὦ κόραι, πάγον προσίζειν τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν. κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος ἀλλʼ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖς ἱκετηρίας, ἁγάλματʼ αἰδοίου Διός, σεμνῶς ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων, αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖʼ ἔπη ξένους ἀμείβεσθʼ, ὡς ἐπήλυδας πρέπει, τορῶς λέγουσαι τάσδʼ ἀναιμάκτους φυγάς. φθογγῇ δʼ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ, τὸ μὴ μάταιον δʼ ἐκ μετωποσωφρόνων ἴτω προσώπων ὄμματος παρʼ ἡσύχου. καὶ μὴ πρόλεσχος μηδʼ ἐφολκὸς ἐν λόγῳ γένῃ. τὸ τῇδε κάρτʼ ἐπίφθονον γένος. μέμνησο δʼ εἴκειν· χρεῖος εἶ ξένη φυγάς. θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας. Χορός πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις. φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι· Δαναός ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος· Χορός θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν. Δαναός μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος. Χορός ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας. Δαναός κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε. Χορός Δαναός καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε. Χορός καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,— Δαναός ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν. Χορός εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς. Δαναός συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων. Χορός τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι; Δαναός ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ. Χορός ἀλλʼ εὖ τʼ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί. Δαναός Ἑρμῆς ὅδʼ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις. Χορός ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω. Δαναός πάντων δʼ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν σέβεσθʼ· ἐν ἁγνῷ δʼ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος. ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών; πῶς δʼ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα ἁγνὸς γένοιτʼ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν Ἅιδου θανὼν φύγῃ ματαίων αἰτίας, πράξας τάδε. κἀκεῖ δικάζει τἀπλακήμαθʼ, ὡς λόγος, Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας. σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον, ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε. Βασιλεύς ποδαπὸν ὅμιλον τόνδʼ ἀνελληνόστολον πέπλοισι βαρβάροισι καὶ πυκνώμασι χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ γὰρ Ἀργολὶς ἐσθὴς γυναικῶν οὐδʼ ἀφʼ Ἑλλάδος τόπων. ὅπως δὲ χώραν οὔτε κηρύκων ὕπο, ἀπρόξενοί τε, νόσφιν ἡγητῶν, μολεῖν ἔτλητʼ ἀτρέστως, τοῦτο θαυμαστὸν πέλει. κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων κεῖνται παρʼ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις· μόνον τόδʼ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχῳ. καὶ τἄλλα πόλλʼ ἔτʼ εἰκάσαι δίκαιον ἦν, εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν. Χορός εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον. ἐγὼ δὲ πρὸς σὲ πότερον ὡς ἔτην λέγω, ἢ ῥήτορʼ ἱεροράβδον, ἢ πόλεως ἀγόν; Βασιλεύς πρὸς ταῦτʼ ἀμείβου καὶ λέγʼ εὐθαρσὴς ἐμοί. τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμʼ ἐγὼ Παλαίχθονος ἶνις Πελασγός, τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης. ἐμοῦ δʼ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα. καὶ πᾶσαν αἶαν, ἧς διʼ ἁγνὸς ἔρχεται Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, κρατῶ. ὁρίζομαι δὲ τήν τε Περραίβων χθόνα, Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας, ὄρη τε Δωδωναῖα. συντέμνει δʼ ὅρος ὑγρᾶς θαλάσσης· τῶνδε τἀπὶ τάδε κρατῶ. αὐτῆς δὲ χώρας Ἀπίας πέδον τόδε πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν. Ἆπις γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας ἰατρόμαντις παῖς Ἀπόλλωνος χθόνα τήνδʼ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων, τὰ δὴ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασιν χρανθεῖσʼ ἀνῆκε γαῖα μηνιταῖʼ ἄχη δρακονθόμιλον δυσμενῆ ξυνοικίαν. τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια πράξας ἀμέμπτως Ἆπις Ἀργείᾳ χθονὶ μνήμην ποτʼ ἀντίμισθον ηὕρετʼ ἐν λιταῖς. ἔχουσα δʼ ἤδη τἀπʼ ἐμοῦ τεκμήρια γένος τʼ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω. μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις. Χορός βραχὺς τορός θʼ ὁ μῦθος· Ἀργεῖαι γένος ἐξευχόμεσθα, σπέρματʼ εὐτέκνου βοός· καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ. Βασιλεύς ἄπιστα μυθεῖσθʼ, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί, ὅπως τόδʼ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος. Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι γυναιξίν ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις. καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν, Κύπριος χαρακτήρ τʼ ἐν γυναικείοις τύποις εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων· τοίας τʼ ἀκούω νομάδας ἱπποβάμοσιν εἶναι καμήλοις ἀστραβιζούσας, χθόνα παρʼ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας. καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τʼ Ἀμαζόνας, εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτʼ ἂν ᾔκασα ὑμᾶς. διδαχθεὶς δʼ ἂν τόδʼ εἰδείην πλέον, ὅπως γένεθλον σπέρμα τʼ Ἀργεῖον τὸ σόν. Χορός κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ Ἰὼ γενέσθαι τῇ δʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί; Βασιλεύς ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ. Χορός μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθῆναι βροτῷ; Βασιλεύς κἄκρυπτά γʼ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα. Χορός πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε; Βασιλεύς βοῦν τὴν γυναῖκʼ ἔθηκεν Ἀργεία θεός. Χορός οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπʼ εὐκραίρῳ βοΐ; Βασιλεύς φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας. Χορός τί δῆτα πρὸς ταῦτʼ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός; Βασιλεύς τὸν πάνθʼ ὁρῶντα φύλακʼ ἐπέστησεν βοΐ. Χορός ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις; Βασιλεύς Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν. Χορός τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; Βασιλεύς βοηλάτην μύωπα κινητήριον. Χορός οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας. Βασιλεύς τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ. Χορός καὶ ταῦτʼ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. Βασιλεύς καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο. Χορός καὶ Ζεύς γʼ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. Βασιλεύς τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός; Χορός Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος. Βασιλεύς Χορός Λιβύη, μέγιστον γῆς πέδον καρπουμένη. Βασιλεύς Χορός Βασιλεύς τίνʼ οὖν ἔτʼ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις; Χορός Βῆλον δίπαιδα πατέρα τοῦδʼ ἐμοῦ πατρός. Βασιλεύς τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον. Χορός Δαναός, ἀδελφὸς δʼ ἐστὶ πεντηκοντάπαις. Βασιλεύς καὶ τοῦδʼ ἄνοιγε τοὔνομʼ ἀφθόνῳ λόγῳ. Χορός Αἴγυπτος. εἰδὼς δʼ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος πράσσοις ἂν ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσῃς στόλον. Βασιλεύς δοκεῖτε δή μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη; Χορός ἄναξ Πελασγῶν, αἰόλʼ ἀνθρώπων κακά. πόνου δʼ ἴδοις ἂν οὐδαμοῦ ταὐτὸν πτερόν· ἐπεὶ τίς ηὔχει τήνδʼ ἀνέλπιστον φυγὴν κέλσειν ἐς Ἄργος κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν, ἔχθει μεταπτοιοῦσαν εὐναίων γάμων; Βασιλεύς τί φὴς ἱκνεῖσθαι τῶνδʼ ἀγωνίων θεῶν, λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους; Χορός ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει. Βασιλεύς πότερα κατʼ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις; Χορός τίς δʼ ἂν φίλους ὠνοῖτο τοὺς κεκτημένους; Βασιλεύς σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς. Χορός καὶ δυστυχούντων γʼ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή. Βασιλεύς πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω; Χορός αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς παισὶν Αἰγύπτου πάλιν. Βασιλεύς βαρέα σύ γʼ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι νέον. Χορός ἀλλʼ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ. βασιλεύς εἴπερ γʼ ἀπʼ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς ἦν. Χορός αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδʼ ἐστεμμένην. Βασιλεύς πέφρικα λεύσσων τάσδʼ ἕδρας κατασκίους. Χορός βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

Χορός Παλαίχθονος τέκος, κλῦθί μου πρόφρονι καρδίᾳ, Πελασγῶν ἄναξ. ἴδε με τὰν ἱκέτιν φυγάδα περίδρομον, λυκοδίωκτον ὡς δάμαλιν ἂμ πέτραις ἠλιβάτοις, ἵνʼ ἀλκᾷ πίσυνος μέμυ- κε φράζουσα βοτῆρι μόχθους. Βασιλεύς ὁρῶ κλάδοισι νεοδρόποις κατάσκιον νεύονθʼ ὅμιλον τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν. εἴη δʼ ἄνατον πρᾶγμα τοῦτʼ ἀστοξένων. μηδʼ ἐξ ἀέλπτων κἀπρομηθήτων πόλει νεῖκος γένηται· τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις.

Χορός ἴδοιτο δῆτʼ ἄνατον φυγὰν ἱκεσία Θέμις Διὸς κλαρίου. σὺ δὲ παρʼ ὀψιγόνου μάθε γεραιόφρων· ποτιτρόπαιον αἰδόμενος οὖνπερ ἱεροδόκα θεῶν λήματʼ ἀπʼ ἀνδρὸς ἁγνοῦ. Βασιλεύς οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι ἐμῶν. τὸ κοινὸν δʼ εἰ μιαίνεται πόλις, ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη. ἐγὼ δʼ ἂν οὐ κραίνοιμʼ ὑπόσχεσιν πάρος, ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε κοινώσας πέρι.

Χορός σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον. πρύτανις ἄκριτος ὤν, κρατύνεις βωμόν, ἑστίαν χθονός, μονοψήφοισι νεύμασιν σέθεν, μονοσκήπτροισι δʼ ἐν θρόνοις χρέος πᾶν ἐπικραίνεις· ἄγος φυλάσσου. Βασιλεύς ἄγος μὲν εἴη τοῖς ἐμοῖς παλιγκότοις, ὑμῖν δʼ ἀρήγειν οὐκ ἔχω βλάβης ἄτερ. οὐδʼ αὖ τόδʼ εὖφρον, τάσδʼ ἀτιμάσαι λιτάς. ἀμηχανῶ δὲ καὶ φόβος μʼ ἔχει φρένας δρᾶσαί τε μὴ δρᾶσαί τε καὶ τύχην ἑλεῖν.

Χορός τὸν ὑψόθεν σκοπὸν ἐπισκόπει, φύλακα πολυπόνων βροτῶν, οἳ τοῖς πέλας προσήμενοι δίκας οὐ τυγχάνουσιν ἐννόμου. μένει τοι Ζηνὸς ἱκταίου κότος δυσπαραθέλκτους παθόντος οἴκτοις. Βασιλεύς εἴ τοι κρατοῦσι παῖδες Αἰγύπτου σέθεν νόμῳ πόλεως, φάσκοντες ἐγγύτατα γένους εἶναι, τίς ἂν τοῖσδʼ ἀντιωθῆναι θέλοι; δεῖ τοί σε φεύγειν κατὰ νόμους τοὺς οἴκοθεν, ὡς οὐκ ἔχουσιν κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ.

Χορός μή τί ποτʼ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος φυγάν· ξύμμαχον δʼ ἑλόμενος δίκαν κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν. Βασιλεύς οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα. μή μʼ αἱροῦ κριτήν. εἶπον δὲ καὶ πρίν, οὐκ ἄνευ δήμου τάδε πράξαιμʼ ἄν, οὐδέ περ κρατῶν, μὴ καί ποτε εἴπῃ λεώς, εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι, ἐπήλυδας τιμῶν ἀπώλεσας πόλιν.

Χορός ἀμφοτέρους ὁμαίμων τάδʼ ἐπισκοπεῖ Ζεὺς ἑτερορρεπής, νέμων εἰκότως ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δʼ ἐννόμοις. τί τῶνδʼ ἐξ ἴσου ῥεπομένων μεταλ- γεῖς τὸ δίκαιον ἔρξας; Βασιλεύς δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου, δίκην κολυμβητῆρος, ἐς βυθὸν μολεῖν δεδορκὸς ὄμμα, μηδʼ ἄγαν ᾠνωμένον, ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει, αὐτοῖσί θʼ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς, καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται μήτʼ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδʼ ἱδρυμένας ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸν βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθʼ ἀλάστορα, ὃς οὐδʼ ἐν Ἅιδου τὸν θανόντʼ ἐλευθεροῖ. μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου;

Χορός φρόντισον καὶ γενοῦ πανδίκως εὐσεβὴς πρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς, τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς δυσθέοις ὀρμέναν·

Χορός μηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶν πολυθέων ῥυσια- σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός. γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρων καὶ φύλαξαι κότον.

Χορός μή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖν ἀπὸ βρετέων βίᾳ δίκας ἀγομέναν ἱππηδὸν ἀμπύκων, πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

Χορός ἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις, ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς, μένει ἄρ ἐκτίνειν ὁμοιΐαν θέμιν. τάδε φράσαι δίκαια Διόθεν κράτη.

Βασιλεύς καὶ δὴ πέφρασμαι. δεῦρο δʼ ἐξοκέλλεται. ἢ τοῖσιν ἢ τοῖς πόλεμον αἴρεσθαι μέγαν πᾶσʼ ἔστʼ ἀνάγκη, καὶ γεγόμφωται σκάφος στρέβλαισι ναυτικαῖσιν ὡς προσηγμένον. ἄνευ δὲ λύπης οὐδαμοῦ καταστροφή. καὶ χρημάτων μὲν ἐκ δόμων πορθουμένων, ἄτην γε μείζω καὶ μέγʼ ἐμπλήσας γόμου γένοιτʼ ἂν ἄλλα Κτησίου Διὸς χάριν· καὶ γλῶσσα τοξεύσασα μὴ τὰ καίρια, γένοιτο μύθου μῦθος ἂν θελκτήριος ἀλγεινὰ θυμοῦ κάρτα κινητήρια. ὅπως δʼ ὅμαιμον αἷμα μὴ γενήσεται, δεῖ κάρτα θύειν καὶ πεσεῖν χρηστήρια θεοῖσι πολλοῖς πολλά, πημονῆς ἄκη. ἦ κάρτα νείκους τοῦδʼ ἔσω παροίχομαι θέλω δʼ ἄιδρις μᾶλλον ἢ σοφὸς κακῶν εἶναι. γένοιτο δʼ εὖ παρὰ γνώμην ἐμήν. Χορός πολλῶν ἄκουσον τέρματʼ αἰδοίων λόγων. Βασιλεύς ἤκουσα, καὶ λέγοις ἄν. οὔ με φεύξεται. Χορός ἔχω στρόφους ζώνας τε, συλλαβὰς πέπλων Βασιλεύς τάχʼ ἂν γυναιξὶ ταῦτα συμπρεπῆ πέλοι. Χορός ἐκ τῶνδε τοίνυν, ἴσθι, μηχανὴ καλή— Βασιλεύς λέξον τίνʼ αὐδὴν τήνδε γηρυθεῖσʼ ἔσῃ. Χορός εἰ μή τι πιστὸν τῷδʼ ὑποστήσεις στόλῳ— Βασιλεύς τί σοι περαίνει μηχανὴ συζωμάτων; Χορός νέοις πίναξι βρέτεα κοσμῆσαι τάδε. Βασιλεύς αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλʼ ἁπλῶς φράσον. Χορός ἐκ τῶνδʼ ὅπως τάχιστʼ ἀπάγξασθαι θεῶν. Βασιλεύς ἤκουσα μαστικτῆρα καρδίας λόγον. Χορός ξυνῆκας· ὠμμάτωσα γὰρ σαφέστερον. Βασιλεύς καὶ πολλαχῇ γε δυσπάλαιστα πράγματα, κακῶν δὲ πλῆθος ποταμὸς ὣς ἐπέρχεται· ἄτης δʼ ἄβυσσον πέλαγος οὐ μάλʼ εὔπορον τόδʼ ἐσβέβηκα, κοὐδαμοῦ λιμὴν κακῶν. εἰ μὲν γὰρ ὑμῖν μὴ τόδʼ ἐκπράξω χρέος, μίασμʼ ἔλεξας οὐχ ὑπερτοξεύσιμον. εἰ δʼ αὖθʼ ὁμαίμοις παισὶν Αἰγύπτου σέθεν σταθεὶς πρὸ τειχέων διὰ μάχης ἥξω τέλους, πῶς οὐχὶ τἀνάλωμα γίγνεται πικρόν, ἄνδρας γυναικῶν οὕνεχʼ αἱμάξαι πέδον; ὅμως δʼ ἀνάγκη Ζηνὸς αἰδεῖσθαι κότον ἱκτῆρος· ὕψιστος γὰρ ἐν βροτοῖς φόβος. σὺ μέν, πάτερ γεραιὲ τῶνδε παρθένων, κλάδους τε τούτους αἶψʼ ἐν ἀγκάλαις λαβὼν βωμοὺς ἐπʼ ἄλλους δαιμόνων ἐγχωρίων θές, ὡς ἴδωσι τῆσδʼ ἀφίξεως τέκμαρ πάντες πολῖται, μηδʼ ἀπορριφθῇ ψόγος ἐμοῦ· κατʼ ἀρχῆς γὰρ φιλαίτιος λεώς. καὶ γὰρ τάχʼ ἄν τις οἰκτίσας ἰδὼν τάδε ὕβριν μὲν ἐχθήρειεν ἄρσενος στόλου, ὑμῖν δʼ ἂν εἴη δῆμος εὐμενέστερος· τοῖς ἥσσοσιν γὰρ πᾶς τις εὐνοίας φέρει. Δαναός πολλῶν τάδʼ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα, αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν. ὀπάονας δὲ φράστοράς τʼ ἐγχωρίων ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν βωμοὺς προνάους καὶ πολισσούχων ἕδρας εὕρωμεν, ἀσφάλεια δʼ ᾖ διʼ ἄστεως στείχουσι· μορφῆς δʼ οὐχ ὁμόστολος φύσις. Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον· καὶ δὴ φίλον τις ἔκτανʼ ἀγνοίας ὕπο. Βασιλεύς στείχοιτʼ ἄν, ἄνδρες· εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει. ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας· καὶ ξυμβολοῦσιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν ναύτην ἄγοντας τόνδʼ ἐφέστιον θεῶν. Χορός τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι· ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί; Βασιλεύς κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου. Χορός καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν. Βασιλεύς λευρὸν κατʼ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε. Χορός καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με; Βασιλεύς οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς σʼ ἐκδώσομεν. Χορός ἀλλʼ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν; Βασιλεύς εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ. Χορός οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός. Βασιλεύς ἀεί γʼ ἄναρκτόν ἐστι δεῖμʼ ἐξαίσιον. Χορός σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα. Βασιλεύς ἀλλʼ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ. ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ· καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν. πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους λιταῖς παραιτοῦ τῶν σʼ ἔρως ἔχει τυχεῖν. ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι. πειθὼ δʼ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.

Χορός ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων μακάρτατε καὶ τελέων τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ, πιθοῦ τε καὶ γένει σῷ ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας. λίμνᾳ δʼ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ τὰν μελανόζυγʼ ἄταν.

Χορός τὸ πρὸς γυναικῶν δʼ ἐπιδὼν παλαίφατον ἁμέτερον γένος φιλίας προγόνου γυναικὸς νέωσον εὔφρονʼ αἶνον, γενοῦ πολυμνάστωρ, ἔφαπτορ Ἰοῦς· Δῖαί τοι γένος εὐχόμεθʼ εἶναι γᾶς ἀπὸ τᾶσδʼ ἄποικοι.

Χορός παλαιὸν, δʼ εἰς ἴχνος μετέσταν ματέρος ἀνθονόμους ἐπωπάς, λειμῶνα βούχιλον, ἔνθεν Ἰὼ οἴστρῳ ἐρεθομένα φεύγει ἁμαρτίνοος, πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα φῦλα, διχῇ δʼ ἀντίπορον γαῖαν ἐν αἴσᾳ διατέμ- νουσα πόρον κυματίαν ὁρίζει·

Χορός ἰάπτει δʼ Ἀσίδος διʼ αἴας μηλοβότου Φρυγίας διαμπάξ. περᾷ δὲ Τεύθραντος ἄστυ Μυσῶν, Λύδιά τε γύαλα, καὶ διʼ ὀρῶν Κιλίκων Παμφύλων τε γένη διορνυμένα καί ποταμοὺς ἀενάους καὶ βαθύπλουτον χθόνα καὶ τὰν Ἀφροδίτας πολύπυρον αἶαν.

Χορός ἱκνεῖται δὴ σινουμένα βέλει βουκόλου πτερόεντος Δῖον πάμβοτον ἄλσος, λειμῶνα χιονόβοσκον, ὅντʼ ἐπέρχεται Τυφῶ μένος, ὕδωρ τε Νείλου νόσοις ἄθικτον, μαινομένα πόνοις ἀτί- μοις ὀδύναις τε κεντροδα- λήτισι, θυιὰς Ἥρας.

Χορός βροτοὶ δʼ, οἳ γᾶς τότʼ ἦσαν ἔννομοι χλωρῷ δείματι θυμὸν πάλλοντʼ ὄψιν ἀήθη, βοτὸν ἐσορῶντες δυσχερὲς μειξόμβροτον, τὰν μὲν βοός, τὰν δʼ αὖ γυναικός· τέρας δʼ ἐθάμβουν. καὶ τότε δὴ τίς ἦν ὁ θέλ- ξας πολύπλαγκτον ἀθλίαν οἰστροδόνητον Ἰώ;

Χορός διʼ αἰῶνος κρέων ἀπαύστου Ζεὺς Διὸς δʼ ἀπημάντῳ σθένει καὶ θείαις ἐπιπνοίαις παύεται, δακρύων δʼ ἀπο- στάζει πένθιμον αἰδῶ. λαβοῦσα δʼ ἕρμα Δῖον ἀψευδεῖ λόγῳ γείνατο παῖδʼ ἀμεμφῆ,

Χορός διʼ αἰῶνος μακροῦ πάνολβον· ἔνθεν πᾶσα βοᾷ χθών, φυσιζόου γένος τόδε Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς· τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥ- ρας νόσους ἐπιβούλους; Διὸς τόδʼ ἔργον καὶ τόδʼ ἂν γένος λέγων ἐξ Ἐπάφου κυρήσαις.

Χορός τίνʼ ἂν θεῶν ἐνδικωτέροισιν κεκλοίμαν εὐλόγως ἐπʼ ἔργοις; αὐτὸς ὁ πατὴρ φυτουργὸς αὐτόχειρ ἄναξ γένους παλαιόφρων μέγας τέκτων, τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς.

Χορός ὑπʼ ἀρχᾶς δʼ οὔ τινος θοάζων τὸ μεῖον κρεισσόνων κρατύνει. οὔτινος ἄνωθεν ἡμένου σέβει κράτη. πάρεστι δʼ ἔργον ὡς ἔπος σπεῦσαί τι τῶν βούλιος φέρει φρήν.

Δαναός θαρσεῖτε παῖδες. εὖ τὰ τῶν ἐγχωρίων· δήμου δέδοκται παντελῆ ψηφίσματα. Χορός ὦ χαῖρε πρέσβυ, φίλτατʼ ἀγγέλλων ἐμοί ἔνισπε δʼ ἡμῖν ποῖ κεκύρωται τέλος, δήμου κρατοῦσα χεὶρ ὅπῃ πληθύνεται. Δαναός ἔδοξεν Ἀργείοισιν οὐ διχορρόπως, ἀλλʼ ὥστʼ ἀνηβῆσαί με γηραιᾷ φρενί· πανδημίᾳ γὰρ χερσὶ δεξιωνύμοις ἔφριξεν αἰθὴρ τόνδε κραινόντων λόγον· ἡμᾶς μετοικεῖν τῆσδε γῆς ἐλευθέρους κἀρρυσιάστους ξύν τʼ ἀσυλίᾳ βροτῶν· καὶ μήτʼ ἐνοίκων μήτʼ ἐπηλύδων τινὰ ἄγειν· ἐὰν δὲ προστιθῇ τὸ καρτερόν, τὸν μὴ βοηθήσαντα τῶνδε γαμόρων ἄτιμον εἶναι ξὺν φυγῇ δημηλάτῳ. τοιάνδʼ ἔπειθεν ῥῆσιν ἀμφʼ ἡμῶν λέγων ἄναξ Πελασγῶν, ἱκεσίου Ζηνὸς κότον μέγαν προφωνῶν μήποτʼ εἰσόπιν χρόνου πόλιν παχῦναι, ξενικὸν ἀστικόν θʼ ἅμα λέγων διπλοῦν μίασμα πρὸ πόλεως φανὲν ἀμήχανον βόσκημα πημονῆς πέλειν. τοιαῦτʼ ἀκούων χερσὶν Ἀργεῖος λεὼς ἔκρανʼ ἄνευ κλητῆρος ὡς εἶναι τάδε. δημηγόρους δʼ ἤκουσεν εὐπιθὴς στροφὰς δῆμος Πελασγῶν· Ζεὺς δʼ ἐπέκρανεν τέλος

Χορός ἄγε δή, λέξωμεν ἐπʼ Ἀργείοις εὐχὰς ἀγαθάς, ἀγαθῶν ποινάς. Ζεὺς δʼ ἐφορεύοι ξένιος ξενίου στόματος τιμὰς ἐπʼ ἀληθείᾳ, τέρμονʼ ἄμεμπτον προσαπαντᾶν.

Χορός νῦν ὅτε καί, θεοὶ διογενεῖς, κλύοιτʼ εὐ- κταῖα γένει χεούσας· μήποτε πυρίφατον γᾶν Πελασγίαν πόλιν τὸν ἄκορον βοᾶς, κτίσαι μάχλον Ἄπη, τὸν ἀρότοις θερί- ζοντα βροτοὺς ἐν ἄλλοις, οὕνεκʼ ᾤκτισαν ἡμᾶς, ψῆφον δʼ εὔφρονʼ ἔθεντο, αἰδοῦνται δʼ ἱκέτας Διός, ποίμναν τάνδʼ ἀμέγαρτον·

Χορός οὐδὲ μετʼ ἀρσένων ψῆφον ἔθεντʼ ἀτιμώ- σαντες ἔριν γυναικῶν, Δῖον ἐπιδόμενοι πράκτορά τε σκοπὸν δυσπολέμητον, ὃν οὐ τίς ἂν δόμος ἔχοι ἐπʼ ὀρόφων μιαί- νοντα; βαρὺς δʼ ἐφίζει. ἅζονται γὰρ ὁμαίμους Ζηνὸς ἵκτορας ἁγνοῦ. τοιγάρτοι καθαροῖσι βω- μοῖς θεοὺς ἀρέσονται.

Χορός τοιγὰρ ὑποσκίων ἐκ στομάτων ποτά- σθω φιλότιμος εὐχά, μήποτε λοιμὸς ἀνδρῶν τάνδε πόλιν κενώσαι· μηδʼ ἐπιχωρίοις ἔρις πτώμασιν αἱματίσαι πέδον γᾶς. ἥβας δʼ ἄνθος ἄδρεπτον ἔστω, μηδʼ Ἀφροδίτας εὐνάτωρ βροτολοιγὸς Ἄ- ρης κέρσειεν ἄωτον.

Χορός καὶ γεραροῖσι πρε- σβυτοδόκοι γεμόν- των θυμέλαι φλεγόντων. τὼς πόλις εὖ νέμοιτο Ζῆνα μέγαν σεβόντων, τὸν ξένιον δʼ ὑπερτάτως, ὃς πολιῷ νόμῳ αἶσαν ὀρθοῖ. τίκτεσθαι δʼ ἐφόρους γᾶς ἄλλους εὐχόμεθʼ ἀεί, Ἄρτεμιν δʼ Ἑκάταν γυναι- κῶν λόχους ἐφορεύειν.

Χορός μηδέ τις ἀνδροκμὴς λοιγὸς ἐπελθέτω τάνδε πόλιν δαΐζων, ἄχορον ἀκίθαριν δακρυογόνον Ἄρη βοάν τʼ ἔνδημον ἐξοπλίζων. νούσων δʼ ἑσμὸς ἀπʼ ἀστῶν ἵζοι κρατὸς ἀτερπής· εὐμενὴς δʼ ὁ Λύκειος ἔ- στω πάσᾳ νεολαίᾳ.

Χορός καρποτελῆ δέ τοι Ζεὺς ἐπικραινέτω φέρματι γᾶν πανώρῳ. πρόνομα δὲ βότʼ ἀγροῖς πολύγονα τελέθοι· τὸ πᾶν τʼ ἐκ δαιμόνων λάχοιεν. εὔφαμον δʼ ἐπὶ βωμοῖς μοῦσαν θείατʼ ἀοιδοί. ἁγνῶν τʼ ἐκ στομάτων φερέ- σθω φάμα φιλοφόρμιγξ.

Χορός φυλάσσοι τʼ ἀτρεμαῖα τιμὰς τὸ δάμιον, τὸ πτόλιν κρατύνει, προμαθὶς εὐκοινόμητις ἀρχά. ξένοισί τʼ εὐξυμβόλους, πρὶν ἐξοπλίζειν Ἄρη, δίκας ἄτερ πημάτων διδοῖεν.

Χορός θεοὺς δʼ, οἳ γᾶν ἔχουσιν ἀεὶ τίοιεν ἐγχωρίοις πατρῴαις δαφνηφόροις βουθύτοισι τιμαῖς. τὸ γὰρ τεκόντων σέβας τρίτον τόδʼ ἐν θεσμίοις Δίκας γέγραπται μεγιστοτίμου.

Δαναός εὐχὰς μὲν αἰνῶ τάσδε σώφρονας, φίλαι. ὑμεῖς δὲ μὴ τρέσητʼ ἀκούσασαι πατρὸς ἀπροσδοκήτους τούσδε καὶ νέους λόγους. ἱκεταδόκου γὰρ τῆσδʼ ἀπὸ σκοπῆς ὁρῶ τὸ πλοῖον. εὔσημον γὰρ οὔ με λανθάνει· στολμοί τε λαίφους καὶ παραρρύσεις νεώς, καὶ πρῷρα πρόσθεν ὄμμασιν βλέπουσʼ ὁδόν, οἴακος εὐθυντῆρος ὑστάτου νεὼς ἄγαν καλῶς κλύουσα, τοῖσιν οὐ φίλη. πρέπουσι δʼ ἄνδρες νάιοι μελαγχίμοις γυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν, καὶ τἄλλα πλοῖα πᾶσά θʼ ἡ ʼπικουρία εὔπρεπτος· αὐτὴ δʼ ἡγεμὼν ὑπὸ χθόνα στείλασα λαῖφος παγκρότως ἐρέσσεται. ἀλλʼ ἡσύχως χρὴ καὶ σεσωφρονισμένως πρὸς πρᾶγμʼ ὁρώσας τῶνδε μὴ ἀμελεῖν θεῶν. ἐγὼ δʼ ἀρωγοὺς ξυνδίκους θʼ ἥξω λαβών. ἴσως γὰρ ἂν κῆρυξ τις ἢ πρέσβη μόλοι, ἄγειν θέλοντες ῥυσίων ἐφάπτορες. ἀλλʼ οὐδὲν ἔσται τῶνδε· μὴ τρέσητέ νιν. ὅμως δʼ ἄμεινον, εἰ βραδύνοιμεν βοῇ, ἀλκῆς λαθέσθαι τῆσδε μηδαμῶς ποτε. θάρσει· χρόνῳ τοι κυρίῳ τʼ ἐν ἡμέρᾳ θεοὺς ἀτίζων τις βροτῶν δώσει δίκην. Χορός πάτερ, φοβοῦμαι, νῆες ὡς ὠκύπτεροι ἥκουσι· μῆκος δʼ οὐδὲν ἐν μέσῳ χρόνου.

Χορός περίφοβόν μʼ ἔχει τάρβος ἐτητύμως πολυδρόμου φυγᾶς ὄφελος εἴ τί μοι. παροίχομαι, πάτερ, δείματι. Δαναός ἐπεὶ τελεία ψῆφος Ἀργείων, τέκνα, θάρσει, μαχοῦνται περὶ σέθεν, σάφʼ οἶδʼ ἐγώ. Χορός ἐξῶλές ἐστι μάργον Αἰγύπτου γένος μάχης τʼ ἄπληστον· καὶ λέγω πρὸς εἰδότα.

Χορός δοριπαγεῖς δʼ ἔχοντες κυανώπιδας νῆας ἔπλευσαν ὧδʼ ἐπιτυχεῖ κότῳ πολεῖ μελαγχίμῳ σὺν στρατῷ. Δαναός πολλοὺς δέ γʼ εὑρήσουσιν ἐν μεσημβρίας θάλπει βραχίονʼ εὖ κατερρινημένους. Χορός μόνην δὲ μὴ πρόλειπε· λίσσομαι, πάτερ. γυνὴ μονωθεῖσʼ οὐδέν· οὐκ ἔνεστʼ Ἄρης.

Χορός οὐλόφρονες, δὲ καὶ δολιομήτιδες δυσάγνοις φρεσίν, κόρακες ὥστε, βω- μῶν ἀλέγοντες οὐδέν. Δαναός καλῶς ἂν ἡμῖν ξυμφέροι ταῦτʼ ὦ τέκνα, εἰ σοί τε καὶ θεοῖσιν ἐχθαιροίατο. Χορός οὐ μὴ τριαίνας τάσδε καὶ θεῶν σέβη δείσαντες ἡμῶν χεῖρʼ ἀπόσχωνται, πάτερ.

Χορός περίφρονες δʼ ἄγαν ἀνιέρῳ μένει μεμαργωμένοι κυνοθρασεῖς, θεῶν οὐδὲν ἐπαΐοντες.

Δαναός ἀλλʼ ἔστι φήμη τοὺς λύκους κρείσσους κυνῶν εἶναι· βύβλου δὲ καρπὸς οὐ κρατεῖ στάχυν. Χορός ὡς καὶ ματαίων ἀνοσίων τε κνωδάλων ἔχοντας ὀργάς, χρὴ φυλάσσεσθαι τάχος. Δαναός οὔτοι ταχεῖα ναυτικοῦ στρατοῦ στολή, οὐδʼ ὅρμος, οὗ δεῖ πεισμάτων σωτήρια ἐς γῆν ἐνεγκεῖν, οὐδʼ ἐν ἀγκυρουχίαις θαρσοῦσι ναῶν ποιμένες παραυτίκα, ἄλλως τε καὶ μολόντες ἀλίμενον χθόνα ἐς νύκτʼ ἀποστείχοντος ἡλίου. φιλεῖ ὠδῖνα τίκτειν νὺξ κυβερνήτῃ σοφῷ. οὕτω γένοιτʼ ἂν οὐδʼ ἂν ἔκβασις στρατοῦ καλή, πρὶν ὅρμῳ ναῦν θρασυνθῆναι. σὺ δὲ φρόνει μὲν ὡς ταρβοῦσα μὴ ἀμελεῖν θεῶν· πράξας ἀρωγήν· ἄγγελον δʼ οὐ μέμψεται πόλις γέρονθʼ, ἡβῶντα δʼ εὐγλώσσῳ φρενί.

Χορός ἰὼ γᾶ βοῦνι, πάνδικον σέβας, τί πεισόμεσθα; ποῖ φύγωμεν Ἀπίας χθονός, κελαινὸν εἴ τι κεῦθός ἐστί που; μέλας γενοίμαν καπνὸς νέφεσσι γειτονῶν Διός· τὸ πᾶν δʼ ἄφαντος ἀμπετὴς ἀιδνὸς ὡς κόνις ἄτερθε πτερύγων ὀλοίμαν.

Χορός ἄφυκτον δʼ οὐκέτʼ ἂν πέλοι κακόν· κελαινόχρως δὲ πάλλεταί μου καρδία. πατρὸς σκοπαὶ δέ μʼ εἷλον· οἴχομαι φόβῳ. θέλοιμι δʼ ἂν μορσίμου βρόχου τυχεῖν ἐν ἀρτάναις, πρὶν ἄνδρʼ ἀπευκτὸν τῷδε χριμφθῆναι χροΐ. πρόπαρ θανούσας δʼ Ἀίδας ἀνάσσοι.

Χορός πόθεν δέ μοι γένοιτʼ ἂν αἰθέρος θρόνος, πρὸς ὃν νέφη μυδηλὰ γίγνεται χιών, ἢ λισσὰς αἰγίλιψ ἀπρόσ- δεικτος οἰόφρων κρεμὰς γυπιὰς πέτρα, βαθὺ πτῶμα μαρτυροῦσά μοι, πρὶν δαΐκτορος βίᾳ καρδίας γάμου κυρῆσαι;

Χορός κυσὶν δʼ ἔπειθʼ ἕλωρα κἀπιχωρίοις ὄρνισι δεῖπνον οὐκ ἀναίνομαι πέλειν· τὸ γὰρ θανεῖν ἐλευθεροῦ- ται φιλαιάκτων κακῶν. ἐλθέτω ἐλθέτω μόρος, πρὸ κοί- τας γαμηλίου τυχών. ἀμφυγᾶς τίνʼ ἔτι πόρον τέμνω γάμου λυτῆρα;

Χορός ἴυζε δʼ ὀμφὰν οὐρανίαν μέλεα μέλη λιτανὰ θεοῖς· τέλεα δέ πως πελόμενά μοι λύσιμά τʼ ἄχιμά τʼ ἔπιδε, πάτερ, βίαια μὴ φαιδρῶς ὁρῶν ὄμμασιν ἐνδίκοις. σεβίζου δʼ ἱκέτας σέθεν, γαιάοχε παγκρατὲς Ζεῦ.

Χορός γένος γὰρ Αἰγύπτειον ὕβριν δύσφορον ἀρσενογενὲς μετά με δρόμοισι διόμενοι φυγάδα μάταισι πολυθρόοις βίαια δίζηνται λαβεῖν. σὸν δʼ ἐπίπαν ζυγὸν ταλάντου. τί δʼ ἄνευ σέθεν θνατοῖσι τέλειόν ἐστιν;

Χορός ό ό ό, ά ά ά· ὅδε μάρπτις νάιος γάιος. τῶν πρό, μάρπτι, κάμνοις· ἰόφ .. ὀμ .. αὖθι κάκκας νυ δυϊαν βοᾶν ἀμφαίνω. ὁρῶ τάδε φροίμια πράξαν πόνων βιαίων ἐμῶν. ἠὲ ἠέ. βαῖνε φυγᾷ πρὸς ἀλκάν· βλοσυρόφρονα χλιδᾷ δύσφορα ναῒ κἀν γᾷ. γαϊάναξ προτάσσου. Κῆρυξ σοῦσθε σοῦσθʼ ἐπὶ βᾶ- ριν ὅπως ποδῶν ἔχετε οὐκοῦν οὐκοῦν τιλμοὶ τιλμοὶ καὶ στιγμοί, πολυαίμων φόνιος ἀποκοπὰ κρατός. σοῦσθε σοῦσθʼ ὀλύμεναι ὀλόμενʼ ἐπαμίδα.

Χορός εἴθʼ ἀνὰ πολύρυτον ἁλμήεντα πόρον δεσποσίῳ ξὺν ὕβρει, γομφοδέτῳ τε δόρει διώλου. αἵμονες ὡς ἐπάμιδα ησυδουπιάπιτα Κῆρυξ κελεύω βοᾶν μεθέσθαι ἴχαρ φρενί τʼ ἄταν. ἰοὺ ἰού. λεῖφʼ ἕδρανα, κίʼ ἐς δόρυ. ἀτίετον ἄπολιν οὐ σέβω.

Χορός μήποτε πάλιν ἴδοιμʼ ἀλφεσίβοιον ὕδωρ, ἔνθεν ἀεξόμενον ζώφυτον αἷμα βροτοῖσι θάλλει. ἔγγαιος ἐγὼ βαθυχαῖος βαθρείας βαθρείας, γέρον. Κῆρυξ σὺ δʼ ἐν ναῒ ναῒ βάσῃ τάχα θέλεος ἀθέλεος, βίᾳ βίᾳ τε πολλᾷ φροῦδα. βάτεαι βαθυμιτροκακὰ παθῶν ὀλόμεναι παλάμαις.

Χορός αἰαῖ αἰαῖ. αἲ γὰρ δυσπαλάμως ὄλοιο διʼ ἁλίρρυτον ἄλσος, κατὰ Σαρπηδόνιον χῶμα πολύψαμμον ἀλαθεὶς Εὐρεΐαισιν αὔραις. Κῆρυξ ἴυζε καὶ λάκαζε καὶ κάλει θεούς. Αἰγυπτίαν γὰρ βᾶριν οὐχ ὑπερθορῇ. ἴυζε καὶ βόα, χέον πικρότερον οἰζύος νόμον.

Χορός οἰοῖ οἰοῖ, λύμας, ᾇ σὺ πρὸ γᾶς ὑλάσκων περί, χάμψα, βρυάζεις· ὃς ἐπωπᾷ σʼ, ὁ μέγας Νεῖλος, ὑβρίζοντά σʼ ἀποτρέ- ψειεν ἄιστον ὕβριν. Κῆρυξ βαίνειν κελεύω βᾶριν εἰς ἀμφίστροφον ὅσον τάχιστα· μηδέ τις σχολαζέτω. ὁλκὴ γὰρ οὔτοι πλόκαμον οὐδάμʼ ἅζεται.

Χορός οἰοῖ, πάτερ, βρέτεος ἄρος ἀτᾷ μʼ·· ἅλαδʼ ἄγει ἄραχνος ὡς βάδην. ὄναρ ὄναρ μέλαν, ὀτοτοτοτοῖ, μᾶ Γᾶ μᾶ Γᾶ, βοὰν φοβερὸν ἀπότρεπε, ὦ πᾶ, Γᾶς παῖ, Ζεῦ. Κῆρυξ οὔτοι φοβοῦμαι δαίμονας τοὺς ἐνθάδε· οὐ γάρ μʼ ἔθρεψαν, οὐδʼ ἐγήρασαν τροφῇ.

Χορός μαιμᾷ πέλας δίπους ὄφις· ἔχιδνα δʼ ὥς μέ τις πόδα δακοῦσʼ ἔχει. ὀτοτοτοτοῖ, μᾶ Γᾶ μᾶ Γᾶ βοὰν φοβερὸν ἀπότρεπε, ὦ πᾶ, Γᾶς παῖ, Ζεῦ.

Κῆρυξ εἰ μή τις ἐς ναῦν εἶσιν αἰνέσας τάδε, λακὶς χιτῶνος ἔργον οὐ κατοικτιεῖ. Χορός διωλόμεσθʼ· ἄσεπτʼ, ἄναξ, πάσχομεν— Κῆρυξ πολλοὺς ἄνακτας, παῖδας Αἰγύπτου τάχα ὄψεσθε· θαρσεῖτʼ, οὐκ ἐρεῖτʼ ἀναρχίαν. Χορός ἰὼ πόλεως ἀγοὶ πρόμοι, δάμναμαι. Κῆρυξ ἕλξειν ἔοιχʼ ὑμᾶς ἀποσπάσας κόμης, ἐπεὶ οὐκ ἀκούετʼ ὀξὺ τῶν ἐμῶν λόγων. Βασιλεύς οὗτος, τί ποιεῖς; ἐκ ποίου φρονήματος ἀνδρῶν Πελασγῶν τήνδʼ ἀτιμάζεις χθόνα; ἀλλʼ ἦ γυναικῶν ἐς πόλιν δοκεῖς μολεῖν; κάρβανος ὢν δʼ Ἕλλησιν ἐγχλίεις ἄγαν· καὶ πόλλʼ ἁμαρτὼν οὐδὲν ὤρθωσας φρενί. Κῆρυξ τί δʼ ἠμπλάκηται τῶνδʼ ἐμοὶ δίκης ἄτερ; Βασιλεύς ξένος μὲν εἶναι πρῶτον οὐκ ἐπίστασαι. Κῆρυξ πῶς δʼ οὐχί; τἄμʼ ὀλωλόθʼ εὑρίσκων ἄγω. Βασιλεύς ποίοισιν εἰπὼν προξένοις ἐγχωρίοις; Κῆρυξ Ἑρμῇ μεγίστῳ προξένῳ μαστηρίῳ. Βασιλεύς θεοῖσιν εἰπὼν τοὺς θεοὺς οὐδὲν σέβῃ. Κῆρυξ τοὺς ἀμφὶ Νεῖλον δαίμονας σεβίζομαι. Βασιλεύς οἱ δʼ ἐνθάδʼ οὐδέν, ὡς ἐγὼ σέθεν κλύω; Κῆρυξ ἄγοιμʼ ἄν, εἴ τις τάσδε μὴ ʼξαιρήσεται. Βασιλεύς κλάοις ἄν, εἰ ψαύσειας, οὐ μάλʼ ἐς μακράν. Κῆρυξ ἤκουσα τοὔπος δʼ οὐδαμῶς φιλόξενον. Βασιλεύς οὐ γὰρ ξενοῦμαι τοὺς θεῶν συλήτορας. Κῆρυξ λέγοιμʼ ἂν ἐλθὼν παισὶν Αἰγύπτου τάδε. Βασιλεύς ἀβουκόλητον τοῦτʼ ἐμῷ, φρονήματι. Κῆρυξ ἀλλʼ ὡς ἂν εἰδὼς ἐννέπω σαφέστερον,— καὶ γὰρ πρέπει κήρυκʼ ἀπαγγέλλειν τορῶς ἕκαστα,—πῶς φῶ, πρὸς τίνος τʼ ἀφαιρεθεὶς ἥκειν γυναικῶν αὐτανέψιον στόλον; οὔτοι δικάζει ταῦτα μαρτύρων ὕπο Ἄρης· τὸ νεῖκος δʼ οὐκ ἐν ἀργύρου λαβῇ ἔλυσεν· ἀλλὰ πολλὰ γίγνεται πάρος πεσήματʼ ἀνδρῶν κἀπολακτισμοὶ βίου. Βασιλεύς τί σοι λέγειν χρὴ τοὔνομʼ; ἐν χρόνῳ μαθὼν εἴσῃ σύ τʼ αὐτὸς χοἰ ξυνέμποροι σέθεν. ταύτας δʼ ἑκούσας μὲν κατʼ εὔνοιαν φρενῶν ἄγοις ἄν, εἴπερ εὐσεβὴς πίθοι λόγος. τοία δὲ δημόπρακτος ἐκ πόλεως μία ψῆφος κέκρανται, μήποτʼ ἐκδοῦναι βίᾳ στόλον γυναικῶν· τῶνδʼ ἐφήλωται τορῶς γόμφος διαμπάξ, ὡς μένειν ἀραρότως. ταῦτʼ οὐ πίναξίν ἐστιν ἐγγεγραμμένα οὐδʼ ἐν πτυχαῖς βίβλων κατεσφραγισμένα, σαφῆ δʼ ἀκούεις ἐξ ἐλευθεροστόμου γλώσσης. κομίζου δʼ ὡς τάχιστʼ ἐξ ὀμμάτων. Κῆρυξ ἔοιγμεν ἤδη πόλεμον ἀρεῖσθαι νέον. εἴη δὲ νίκη καὶ κράτη τοῖς ἄρσεσιν. Βασιλεύς ἀλλʼ ἄρσενάς τοι τῆσδε γῆς οἰκήτορας εὑρήσετʼ οὐ πίνοντας ἐκ κριθῶν μέθυ. ὑμεῖς δὲ πᾶσαι σὺν φίλαις ὀπάοσι θράσος λαβοῦσαι στείχετʼ εὐερκῆ πόλιν, πύργων βαθείᾳ μηχανῇ κεκλῃμένην. καὶ δώματʼ ἐστὶ πολλὰ μὲν τὰ δήμια, δεδωμάτωμαι δʼ οὐδʼ ἐγὼ σμικρᾷ χερί. ἔνθʼ ὑμίν ἐστιν εὐτύκους ναίειν δόμους πολλῶν μετʼ ἄλλων· εἰ δέ τις μείζων χάρις, πάρεστιν οἰκεῖν καὶ μονορρύθμους δόμους. τούτων τὰ λῷστα καὶ τὰ θυμηδέστατα πάρεστι, λωτίσασθε. προστάτης δʼ ἐγὼ ἀστοί τε πάντες, ὧνπερ ἥδε κραίνεται ψῆφος. τί τῶνδε κυριωτέρους μένεις;

Χορός ἀλλʼ ἀντʼ ἀγαθῶν ἀγαθοῖσι βρύοις, δῖε Πελασγῶν. πέμψον δὲ πρόφρων δεῦρʼ ἡμέτερον πατέρʼ εὐθαρσῆ Δαναόν, πρόνοον καὶ βούλαρχον. τοῦ γὰρ προτέρα μῆτις, ὅπου χρὴ δώματα ναίειν καὶ τόπος εὔφρων. πᾶς τις ἐπειπεῖν ψόγον ἀλλοθρόοις εὔτυκος· εἴη δὲ τὰ λῷστα. σύν τʼ εὐκλείᾳ καὶ ἀμηνίτῳ βάξει λαῶν ἐγχώρων τάσσεσθε, φίλαι δμωίδες, οὕτως ὡς ἐφʼ ἑκάστῃ διεκλήρωσεν Δαναὸς θεραποντίδα φερνήν.

Δαναός ὦ παῖδες, Ἀργείοισιν εὔχεσθαι χρεών, θύειν τε λείβειν θʼ, ὡς θεοῖς, Ὀλυμπίοις, σπονδάς, ἐπεὶ σωτῆρες οὐ διχορρόπως. καί μου τὰ μὲν πραχθέντα πρὸς τοὺς ἐγγενεῖς φίλους πικρῶς ἤκουσαν αὐτανεψίοις· ἐμοὶ δʼ ὀπαδοὺς τούσδε καὶ δορυσσόους ἔταξαν, ὡς ἔχοιμι τίμιον γέρας, καὶ μὴ ʼξ ἀέλπτων δορικανεῖ μόρῳ θανὼν λάθοιμι, χώρᾳ δʼ ἄχθος ἀείζων πέλοι. τοιῶνδε τυγχάνοντας ἐκ πρυμνῆς φρενὸς χάριν σέβεσθαι τιμιωτέραν χρεών. καὶ ταῦθʼ ἅμʼ ἐγγράψασθε πρὸς γεγραμμένοις πολλοῖσιν ἄλλοις σωφρονίσμασιν πατρός, ἀγνῶθʼ ὅμιλον ἐξελέγχεσθαι χρόνῳ. πᾶς δʼ ἐν μετοίκῳ γλῶσσαν εὔτυκον φέρει κακήν, τό τʼ εἰπεῖν εὐπετὲς μύσαγμά πως. ὑμᾶς δʼ ἐπαινῶ μὴ καταισχύνειν ἐμέ, ὥραν ἐχούσας τήνδʼ ἐπίστρεπτον βροτοῖς. τέρεινʼ ὀπώρα δʼ εὐφύλακτος οὐδαμῶς· θῆρες δὲ κηραίνουσι καὶ βροτοί, τί μήν; καὶ κνώδαλα πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ. καρπώματα στάζοντα κηρύσσει Κύπρις καλωρα κωλύουσαν θωσμένειν ἐρῶ, καὶ παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις ἔπι πᾶς τις παρελθὼν ὄμματος θελκτήριον τόξευμʼ ἔπεμψεν, ἱμέρου νικώμενος. πρὸς ταῦτα μὴ πάθωμεν ὧν πολὺς πόνος πολὺς δὲ πόντος οὕνεκʼ ἠρόθη δορί, μηδʼ αἶσχος ἡμῖν, ἡδονὴν δʼ ἐχθροῖς ἐμοῖς πράξωμεν. οἴκησις δὲ καὶ διπλῆ πάρα τὴν μὲν Πελασγός, τὴν δὲ καὶ πόλις διδοῖ, οἰκεῖν λάτρων ἄτερθεν· εὐπετῆ τάδε. μόνον φύλαξαι τάσδʼ ἐπιστολὰς πατρός, τὸ σωφρονεῖν τιμῶσα τοῦ βίου πλέον. Χορός τἄλλʼ εὐτυχοῖμεν πρὸς θεῶν Ὀλυμπίων. ἐμῆς δʼ ὀπώρας οὕνεκʼ εὖ θάρσει, πάτερ. εἰ γάρ τι μὴ θεοῖς βεβούλευται νέον, ἴχνος τὸ πρόσθεν οὐ διαστρέψω φρενός.

Χορός Δαναΐδων ἴτε μὰν ἀστυάνακτας μάκαρας θεοὺς γανάοντες πολιούχους τε καὶ οἳ χεῦμʼ Ἐρασίνου περιναίουσιν παλαιόν. ὑποδέξασθε δʼ ὀπαδοὶ μέλος· αἶνος δὲ πόλιν τήνδε Πελασγῶν ἐχέτω, μηδʼ ἔτι Νείλου προχοὰς σέβωμεν ὕμνοις.

Χορός Δαναΐδων ποταμοὺς δʼ οἳ διὰ χώρας θελεμὸν πῶμα χέουσιν πολύτεκνοι, λιπαροῖς χεύμασι γαίας τόδε μειλίσσοντες οὖδας. ἐπίδοι δʼ Ἄρτεμις ἁγνὰ στόλον οἰκτιζομένα, μηδʼ ὑπʼ ἀνάγκας γάμος ἔλθοι Κυθερείας· στυγίων πέλοι τόδʼ ἆθλον.

Χορός Θεραπαινῶν Κύπριδος δʼ οὐκ ἀμελεῖ θεσμὸς ὅδʼ εὔφρων δύναται γὰρ Διὸς ἄγχιστα σὺν Ἥρᾳ. τίεται δʼ αἰολόμητις θεὸς ἔργοις ἐπὶ σεμνοῖς. μετάκοινοι δὲ φίλᾷ ματρὶ πάρεισιν Πόθος ᾇ τʼ οὐδὲν ἄπαρνον τελέθει θέλκτορι Πειθοῖ. δέδοται δʼ Ἁρμονίᾳ μοῖρʼ Ἀφροδίτας ψεδυρᾷ τρίβῳ τʼ Ἐρώτων.

Χορός Θεραπαινῶν φυγάδεσσιν δʼ ἐπιπνοίας κακά τʼ ἄλγη πολέμους θʼ αἱματόεντας προφοβοῦμαι. τί ποτʼ εὔπλοιαν ἔπραξαν ταχυπόμποισι διωγμοῖς; ὅ τί τοι μόρσιμόν ἐστιν, τὸ γένοιτʼ ἄν. Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν μεγάλα φρὴν ἀπέρατος· μετὰ πολλῶν δὲ γάμων ἅδε τελευτὰ προτερᾶν πέλοι γυναικῶν.

Δαναΐς ὁ μέγας Ζεὺς ἀπαλέξαι γάμον Αἰγυπτογενῆ μοι. Θεράπαινα τὸ μὲν ἂν βέλτατον εἴη· Δαναΐς σὺ δὲ θέλγοις ἂν ἄθελκτον. Θεράπαινα σὺ δέ γʼ οὐκ οἶσθα τὸ μέλλον.

Δαναΐς τί δὲ μέλλω φρένα Δίαν καθορᾶν, ὄψιν ἄβυσσον; Θεράπαινα μέτριον νῦν ἔπος εὔχου· Δαναΐς τίνα καιρόν με διδάσκεις; Θεράπαινα τὰ θεῶν μηδὲν ἀγάζειν.

Χορός Ζεὺς ἄναξ ἀποστεροί- η γάμον δυσάνορα δάιον, ὅσπερ Ἰὼ πημονᾶς ἐλύσατʼ εὖ χειρὶ παιωνίᾳ κατασχεθών, εὐμενῆ βίαν κτίσας.

Χορός καὶ κράτος νέμοι γυναι- ξίν· τὸ βέλτερον κακοῦ καὶ τὸ δίμοιρον αἰνῶ, καὶ δίκᾳ δίκας ἕπε- σθαι, ξὺν εὐχαῖς ἐμαῖς, λυτηρίοις μαχαναῖς θεοῦ πάρα.