Θηριακά Nicander of Colophon Otto Schneider Center for Hellenic Studies Published original versions of the electronic texts Open Greek and Latin Gregory Crane Leonard Muellner Bruce Robertson Sophia Elzie Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Evren Bulay Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Domi Couvet Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Dimitra Fylaktopoulou Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Anastasios Kolestis Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Zoe Koukoutianou Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Chloe Papadopolou Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Theodoros Pazarloglou Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Celia Prescott-Decie Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Dora Profyri Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Aikaterini Remma Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Panagiotis Sotiroudis Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Chrysanthi Tsalafouta Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Jiaqi Zhao Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Zeyu Wen Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Panagiotis Sotiroudis Center for Hellenic Studies Digital conversion and editing Charlotte Houghton Center for Hellenic Studies Digital editor Open Greek and Latin tlg0022.tlg001.1st1K-grc1.xml Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License urn:cts:greekLit:tlg0022.tlg001.1st1K-grc1 Nicander of Colophon Nicandrea. Theriaca et Alexipharmaca Otto Schneider Leipzig Teubner 1856 Internet Archive

Lace v. 0.6.18 copyright 2013-2020, Bruce Robertson, Dept. of Classics, Mount Allison University. Developed through the support of the NBIF.

The following text is encoded in accordance with EpiDoc standards and with the CTS/CITE Architecture

This pointer pattern extracts line.

 Greek Review of markup. initial markup of new file.
Ῥεῖά κέ τοι μορφάς τε σίνη τ’ ὀλοφώια θηρῶν ἀπροϊδῆ τύψαντα λύσιν θ’ ἑτεραλκέα κήδευς, φίλ’ Ἑρμησιάναξ, πολέων κυδίστατε παῶν, ἔμπεδα φωνήσαιμι· σὲ δ’ ἂν πολύεργος ἀροτρεὺς βουκαῖός τ’ ἀλέγοι καὶ ὀροιτύπος, εὖτε καθ’ ὕλην ἢ καὶ ἀροτρεύοντι βάλῃ ἔπι λοιγὸν ὀδόντα, τοῖα περιφρασθέντος ἀλεξητήρια νούσων. Ἀλλ’ ἤτοι κακοεργὰ φαλάγγια, σὺν καὶ ἀνιγροὺς ἑρπηστὰς ἔχιάς τε καὶ ἄχθεα μυρία γαίης Τιτήνων ἐνέπουσιν ἀφ’ αἵματος, εἰ ἐτεόν περ Ἀσκραῖος μυχάτοιο Μελισσήεντος ἐπ’ ὄχθαις Ἡσίοδος κατέλεξε παρ’ ὕδασι Περμησσοῖο. Τὸν δὲ χαλαζήεντα κόρη Τιτηνὶς ἀνῆκε σκορπίον, ἐκ κέντροιο τεθηγμένον, ἦμος ἐπέχρα Βοιωτῷ τεύχουσα κακὸν μόρον Ὠαρίωνι, ἀχράντων ὅτε χερσὶ θεῆς ἐδράξατο πέπλων· αὐτὰρ ὅγε στιβαροῖο κατὰ σφυρὸν ἥλασεν ἴχνευς, σκορπίος ἀπροϊδὴς ὀλίγῳ ὑπὸ λᾶι λοχήσας·
τοῦ δὲ τέρας περίσημον ὑπ’ ἀστέρας ἀπλανὲς αὔτως οἷα κυνηλατέοντος ἀείδελον ἐστήρικται. Ἀλλὰ σύ γε σταθμοῖο καὶ αὐλίου ἑρπετὰ φύγδην ῥηιδίως ἐκ πάντα διώξεαι, ἢ ἀπ’ ἐρίπνης, ἠὲ καὶ αὐτοπόνοιο χαμευνάδος, ἦμος ἀν’ ἀγροὺς φεύγων αὐαλέου θέρεος πυρόεσσαν ἀϋτμὴν αἴθριος ἐν καλάμῃ στορέσας ἀκρέσπερος εὕδῃς, ἢ καὶ ἀν’ ὑδρήεντα παρὲκ λόφον, ἢ ἐνὶ βήσσης ἐσχατιῇ, ὅθι πλεῖστα κινώπετα βόσκεται ὕλην, [δρυμοὺς καὶ λασιῶνας ἀμορβαίους τε χαράδρας] καί τε παρὲξ λιστρωτὸν ἅλω δρόμον, ἠδ’ ἵνα ποίη πρῶτα κυϊσκομένη σκιάει χλοάοντας ἰάμνους, τῆμος ὅτ’ ἀζαλέων φολίδων ἀπεδύσατο γῆρας μῶλυς ἐπιστείβων, ὅτε φωλεὸν εἴαρι φεύγων ὄμμασιν ἀμβλώσσει, μαράθου δέ ἑ νήχυτος ὅρπηξ βοσκηθεὶς ὠκύν τε καὶ αὐγήεντα τίθησι. Θιβρὴν δ’ ἐξελάσεις ὀφίων ἐπιλωβέα κῆρα,
καπνείων ἐλάφοιο πολυγλώχινα κεραίην, ἄλλοτε δ’ ἀζαλέην δαίων ἐγγαγίδα πέτρην, ἣν οὐδὲ κρατεροῖο πυρὸς περικαίνυται ὁρμή· ἐν δὲ πολυσχιδέος βλήτρου πυρὶ βάλλεο χαίτην· ἢ σύ γε καχρυόεσσαν ἑλὼν πυριθαλπέα ῥίζαν καρδάμῳ ἀμμίγδην ἰσοελκέι· μίσγε δ’ ἔνοδμον ζορκὸς ἐνὶ πλάστιγγι νέον κέρας ἀσκελὲς ἱστὰς, καί τε μελανθείου βαρυαέος, ἄλλοτε θείου, ἄλλοτε δ’ ἀσφάλτοιο φέρων ἰσοαχθέα μοῖραν· ἠὲ σύ γε Θρήισσαν ἐνιφλέξαις πυρὶ λᾶαν, ἥ θ’ ὕδατι βρεχθεῖσα σελάσσεται, ἔσβεσε δ’ αὐγὴν, τυτθὸν ὅτ’ ὀδμήσαιτο ἐπιχρανθέντος ἐλαίου. Τὴν δ’ ἀπὸ Θρηικίου νομέες ποταμοῖο φέρονται, ὃν Πόντον καλέουσι· τόθι Θρήικες ἀμολγοί,
κριοφάγοι μήλοισιν ἀεργηλοῖσιν ἕπονται. Ναὶ μὴν καὶ βαρύοδμος ἐπὶ φλογὶ ζωγρηθεῖσα χαλβάνη, ἄκνηστίς τε, καὶ ἡ πριόνεσσι τομαίη κέδρος, πουλυόδουσι καταψηχθεῖσα γενείοις, ἐν φλογιῇ καπνηλὸν ἄγει καὶ φύξιον ὀδμήν. Τοῖς δὴ χηραμὰ κοῖλα καὶ ὑληώρεας εὐνὰς κεινώσεις, δαπέδῳ δὲ πεσὼν ὕπνοιο κορέσσῃ. Εἰ δὲ τὰ μὲν καμάτου ἐπιδεύεται, ἄγχι δέ τοι νὺξ αὖλιν ἄγει, κοίτου δὲ λιλαίεαι ἔργον ἀνύσσας, τῆμος δὴ ποταμοῖο πολυρραγέος κατὰ δίνας ὑδρηλὴν καλάμινθον ὀπάζεο χαιτήεσσαν· πολλὴ γὰρ λιβάσιν παραέξεται, ἀμφί τε χείλη ἔρσεται, ἀγλαύροισιν ἀγαλλομένη ποταμοῖσιν. Ἢ σύ γ’ ὑποστορέσαιο λύγον πολυανθέα κόψας, 64ἢ πόλιον βαρύοδμον, ὃ δὴ ῥίγιστον ὄδωδεν· ὣς δ’ αὔτως ἐχίειον, ὀριγανόεσσά τε χαίτη, ναὶ μὴν ἁβροτόνοιο, τό τ’ ἄγριον οὔρεσι θάλλει ἀργεννὴν ὑπὸ πέζαν, ἢ ἑρπύλλοιο νομαίου, ὅς τε φιλόζωος νοτερὴν ἐπιβόσκεται αἶαν ῥιζοβόλος, λασίοισιν ἀεὶ φύλλοισι κατήρης.
Φράζεσθαι δ’ ἐπέοικε χαμαιζήλοιο κονύζης ἄγνου τε βρύα λευκὰ, καὶ ἐμπρίοντ’ ὀνόγυρον· αὕτως δὲ τρήχοντα ταμὼν ἄπο κλήματα σίδης, ἠὲ καὶ ἀσφοδέλοιο νέον πολυαυξέα μόσχον, τρύχνον τε, σκύρα τ’ ἐχθρὰ, τά τ’ εἴαρι σίνατο βούτην, ἦμος ὅταν σκυρόωσι βόες καυλεῖα φαγοῦσαι· ναὶ μὴν πευκεδάνοιο βαρυπνόου, οὗ τε καὶ ὀδμὴ θηρί ’ ἀποσσεύει τε καὶ ἀντιόωντα διώκει. Καὶ τὰ μὲν εἰκαίῃ παράθου ἀγραυλέι κοίτῃ, ἄλλα δὲ φωλειοῖς· τὰ δὲ διπλάσσαιο χεείαις. Εἴ γε μὲν, ἐς τεῦχος κεραμήιον ἠὲ καὶ ὄλπην κεδρίδας ἐνθρύπτων λιπάοις εὐήρεα γυῖα, ἢ καὶ πευκεδάνοιο βαρυπνόου, ἄλλοτ’ ὀρείου αὖα καταψήχοιο λίπει ἔνι φύλλα κονύζης· αὕτως δ’ ἀλθήεντ’ ἐλελίσφακον, ἐν δέ τε ῥίζαν σιλφίου, ἣν κνηστῆρι κατατρίψειαν ὀδόντες. — Πολλάκι καὶ βροτέην σιάλων ὑποέτρεσαν ὀδμήν. — Εἰ δὲ σύ γε τρίψας ὀλίγῳ ἐν βάμματι κάμπην
κηπαίην, δροσόεσσαν, ἐπὶ χλωρηίδα νώτῳ, ἠὲ καὶ ἀγριάδος μαλάχης ἐγκύμονι κάρφει γυῖα πέριξ λιπάσειας, ἀναίμακτός κεν ἰαύοις. Ψήχεο δ’ ἐν στέρνῳ προβαλὼν μυλόεντι θυείης> ἐν μέν θ’ ἁβροτάνοιο δύω κομόωντας ὀράμνους καρδάμου ἀμμίγδην· — ὀδελοῦ δέ οἱ αἴσιος ὁλκή· — ἐν δὲ χεροπληθῆ καρπὸν νεοθηλέα δαυχνοῦ λειαίνειν τριπτῆρι· τὰ δὲ τροχοειδέα πλάσσων, τέρσαι ὑποσκιόεντι βαλὼν ἀνεμώδεϊ χώρῳ· αὖα δ’ ἐν ὄλπῃ θρύπτε, καὶ αὐτίκα γυῖα λιπαίνοις. Εἴ γε μὲν ἐκ τριόδοιο μεμιγμένα κνώδαλα χύτρῳ ζωὰ, νέον θορνύντα, καὶ ἐν θρόνα τοιάδε βάλλῃς, δήεις οὐλομένῃσιν ἀλεξητήριον ἄταις· ἐν μὲν γὰρ μυελοῖο νεοσφαγέος ἐλάφοιο
δραχμάων τρίφατον δεκάδος καταβάλλεο βρῖθος, ἐν δὲ τρίτην μοῖραν ῥοδέου χοὸς, ἥν τε θυωροὶ πρώτην μεσσατίην τε πολύτριπτον καλέονται· ἰσόμορον δ’ ὠμοῖο χέειν ἀργῆτος ἐλαίου, τετράμορον κηροῖο· τὰ δ’ ἐν περιηγέι γάστρῃ θάλπε κατασπέρχων, ἔστ’ ἂν περὶ σάρκες ἀκάνθης μελδόμεναι θρύπτωνται· ἔπειτα δὲ λάζεο τυκτὴν εὐεργῆ λάκτιν, τὰ δὲ μυρία πάντα ταράσσειν συμφύρδην ὀφίεσσιν· ἑκὰς δ’ ἀπόερσον ἀκάνθας· καὶ γὰρ ταῖς κακοεργὸς ὁμῶς ἐνιτέτροφεν ἰός. γυῖα δὲ πάντα λίπαζε καὶ εἰς ὁδὸν, ἢ ἐπὶ κοῖτον, ἢ ὅταν αὐαλέου θέρεος μεθ’ ἁλώια ἔργα ζωσάμενος θρίναξι βαθὺν διακρίνεαι ἄντλον. Εἰ δέ που ἐν δακέεσσιν ἀφαρμάκτῳ χροῒ κύρσῃς> ἄκμηνος σίτων, ὅτε δὴ κακὸν ἄνδρας ἰάπτει, αἶψά κεν ἡμετέρῃσιν ἐρωήσειας ἐφετμαῖς. Τῶν ἤτοι θήλεια παλίγκοτος ἀντομένοισι δάχματι, πλειοτέρη δὲ καὶ ὁλκαίην ἐπὶ σειρήν·
τούνεκα καὶ θανάτοιο θοώτερος ἵξεται αἶσα. Ἀλλ’ ἤτοι θέρεος βλαβερὸν δάκος ἐξαλέασθαι Πληιάδων φάσιας δεδοκημένον, αἵ θ’ ὑπὸ ταύρου ἀλκαίην ψαίρουσαι ὀλίζωνες φορέονται· ἢ ὅτε σὺν τέκνοισι θερειομένοισιν ἀβοσκὴς φωλειοῦ λοχάδην ὑπὸ γωλεὰ διψὰς ἰαύῃ· ἢ ὅτε λίπτῃσιν μεθ’ ἑὸν νομὸν, ἢ ἐπὶ κοῖτον ἐκ νομοῦ ὑπνώουσα κίῃ κεκορημένη ὕλης. Μὴ σύ γ’ ἐνὶ τριόδοισι τύχοις, ὅτε δάχμα πεφυζὼς περκνὸς ἔχις θυίῃσι τυπῇ ψολόεντος ἐχίδνης· ἡνίκα θορνυμένου ἔχιος θαλερῷ κυνόδοντι θουρὰς ἀμὺξ ἐμφῦσα κάρην ἀπέκοψεν ὁμεύνου,
οἱ δὲ πατρὸς λώβην μετεκίαθον αὐτίκα τυτθοὶ γεινόμενοι ἐχιῆες, ἐπεὶ διὰ μητρὸς ἀραιὴν γαστέρ’ ἀναβρώσαντες ἀμήτορες ἐξεγένοντο· οἴη γὰρ βαρύθει ὑπὸ κύματος, οἱ δὲ καθ’ ὕλην ὠοτόκοι ὄφιες λεπυρὴν θάλπουσι γενέθλην· μήδ’ ὅτε ῥικνῆεν φολίδων περὶ γῆρας ἀμέρσας ἂψ ἀναφοιτήσῃ νεαρῇ κεχαρημένος ἥβῃ· ἢ ὁπότε σκαρθμοὺς ἐλάφων ὀχεῇσιν ἀλύξας ἀνδρὸς ἐνισκίμψῃ χολόων γυιοφθόρον ἰόν· ἔξοχα γὰρ δολιχοῖσι κινωπησταῖς κοτέουσι νεβροτόκοι καὶ ζόρκες· ἀνιχνεύουσι δὲ πάντη τρόχμαλά θ’ αἱμασιάς τε καὶ ἰλυοὺς ἐρέθοντες, σμερδαλέῃ μυκτῆρος ἐπισπέρχοντες ἀυτμῇ. Ναὶ μὴν καὶ νιφόεσσα φέρει δυσπαίπαλος Ὄθρυς φοινὰ δάκη, κοίλη τε φάραγξ καὶ τρηχέες ἀγμοὶ, καὶ λέπας ὑλῆεν· τόθι δίψιος ἐμβατέει σήψ. Χροιὴν δ’ ἀλλόφατόν τε καὶ οὐ μίαν οἰαδὸν ἴσχει, αἰὲν ἐειδόμενος χώρῳ, ἵνα χηραμὰ τεύξῃ. Τῶν οἱ μὲν λιθάδας τε καὶ ἕρμακας ἐνναίοντες παυρότεροι, τρηχεῖς δὲ καὶ ἔκπυροι· οὔ κεν ἐκείνων ἀνδράσι δάχμα πέλει μεταμώνιον, ἀλλὰ κάκηθες·
ἄλλος δ’ αὖ κόχλοισι δομὴν ἰνδάλλεται αἴης· ἄλλῳ δ’ ἐγχλοάουσα λοπὶς περιμήκεα κύκλον ποικίλον αἰόλλει· πολέες δ’ ἀμάθοισι μιγέντες σπείρῃ λεπραίνονται ἀλινδόμενοι ψαμάθοισι. Φράζεο δ’ αὐαλέαις μὲν ἐπιφρικτὴν φολίδεσσιν ἀσπίδα φοινήεσσαν, ἀμυδρότατον δάκος ἄλλων. [τῇ μὲν γάρ τε κέλευθος ὁμῶς κατ’ ἐναντίον ἕρπει] [ἀτραπὸν ὁλκαίην δολιχῷ μηρύγματι γαστρός.] Ἣ καὶ σμερδαλέον μὲν ἔχει δέμας, ἐν δὲ κελεύθῳ νωχελὲς ἐξ ὁλκοῖο φέρει βάρος, ὑπναλέῳ δὲ αἰὲν ἐπιλλίζουσα φαείνεται ἐνδυκὲς ὄσσῳ· ἀλλ’ ὅταν ἢ δοῦπον νέον οὔασιν ἠέ τιν’ αὐγὴν ἀθρήσῃ, νωθρὴ μὲν ἀπὸ ῥέθεος βάλεν ὕπνον, ὁλκῷ δὲ τροχόεσσαν ἅλων εἱλίξατο γαίῃ, λευγαλέον δ’ ἀνὰ μέσσα κάρη πεφρικὸς ἀείρει. Τῆς ἤτοι μῆκος μὲν, ὃ κύντατον ἔτρεφεν αἶα, ὀργυιῇ μετρητόν· ἀτὰρ περιφαίνεται εὖρος, ὅσσον τ’ αἰγανέης δορατοξόος ἤνυσε τέκτων εἰς ἐνοπὴν ταύρων τε βαρυφθόγγων τε λεόντων.
Χροιὴ δ’ ἄλλοτε μὲν ψαφαροῖς ἐπιδέδρομε νώτοις ἢ περὶ μηλινόεσσα καὶ αἰόλος, ἄλλοτε τεφρὴ, πολλάκι δ’ αἰθαλόεσσα, μελαινομένην ὑπὸ βώλῳ Αἰθιόπων οἵην τε πολύστονος εἰς ἅλα Νεῖλος πλησάμενος κατέχευεν ἄσιν, προὔτυψε δὲ πόντῳ. Δοιοὶ δὲ σκυνίοισιν ὑπερφαίνουσι μέτωπον οἷα τύλοι, τὸ δ’ ἔνερθεν ὑπαιφοινίσσεται ὄθμα πολλὸν ὑπὸ σπείρης, ψαφαρὸς δ’ ἀναπίμπραται αὐχὴν ἄκριτα ποιφύσσοντος, ὅτ’ ἀντομένοισιν ὁδουρὸς ἄιδα προσμάξηται ἐπὶ ζαμενὲς κοτέουσα. Τῆς ἤτοι πίσυρες κοῖλοι ὑπένερθεν ὀδόντες ἀγκύλοι ἐν γναθμοῖς δολιχήρεες ἐρρίζωνται ἰοδόκοι, μύχατος δὲ χιτὼν ὑμένεσσι καλύπτει· ἔνθεν ἀμείλικτον γυίοις ἐνερεύγεται ἰόν. Ἐχθρῶν που τέρα κεῖνα καρήασιν ἐμπελάσειε· σαρκὶ γὰρ οὔτ’ ἐπὶ δάχμα φαείνεται, οὔτε δυσαλθὲς οἶδος ἐπιφλέγεται, καμάτου δ’ ἄτερ ὄλλυται ἀνήρ· ὑπνηλὸν δ’ ἐπὶ νῶκαρ ἄγει βιότοιο τελευτήν. — Ἰχνεύμων δ’ ἄρα μοῦνος ἀκήριος ἀσπίδος ὁρμὴν ἠμὲν ὅτ’ ἐς μόθον εἶσιν, ἀλεύεται, ἡδ’ ὅτε λυγρὰ
θαλπούσης ὄφιος κηριτρόφου ὤεα γαίῃ πάντα διεσκήνιψε, καὶ ἐξ ὑμένων ἐτίναξε δαρδάπτων, ὀλοοῖς δὲ συνερραθάγησεν ὀδοῦσι. Μορφὴ δ’ ἰχνευτᾶο κινωπέτου οἷον ἀμυδρῆς ἴκτιδος, ἥ τ’ ὄρνισι κατοικιδίῃσιν ὄλεθρον μαίεται, ἐξ ὕπνοιο συναρπάζουσα πετεύρων, ἔνθα λέχος τεύχονται ἐπίκριοι ἢ καὶ ἀφαυρὰ τέκνα τιθαιβώσσουσιν ὑπὸ πλευρῇσι θέρουσαι. Ἀλλ’ ὅταν Αἰγύπτοιο παρὰ θρυόεντας ἰάμνους ἀσπίσι μῶλον ἔχωσιν ἀθέσφατον εἱλικοέσσαις, αὐτίχ’ ὃ μὲν ποταμόνδε καθήλατο, τύψε δὲ κώλοις τάρταρον ἰλυόεσσαν, ἄφαρ δ’ ἐφορύξατο γυῖα πηλῷ, ἀλινδηθεὶς ὀλίγον δέμας, εἰσόκε λάχνην σείριος ἀζήνῃ, τεύξῃ δ’ ἄγναπτον ὀδόντι. Τῆμος δ’ ἠὲ κάρην λιχμήρεος ἑρπηστᾶο σμερδαλέης ἔβρυξεν ἐπάλμενος, ἠὲ καὶ οὐρῆς
ἁρπάξας βρυόεντος ἔσω ποταμοῖο κύλισεν. Εὖ δ’ ἂν ἐχιδνήεσσαν ἴδοις πολυδευκέα μορφὴν, ἄλλοτε μὲν δολιχὴν, ὁτὲ παυράδα· τοῖον ἀέξει Εὐρώπη τ’ Ἀσίη τε· τὰ δ’ οὐκ ἐπιείκελα δήεις. Ἤτοι ἀν’ Εὐρώπην μὲν ὀλίζονα, καί θ’ ὑπὲρ ἄκρους ῥώθωνας κεραοί τε καὶ ἀργίλιπες τελέθουσιν, αἳ μὲν ὑπὸ Σκείρωνος ὄρη Παμβώνιά τ’ αἴπη, Ῥυπαῖον, Κόρακός τε πάγον, πολιόν τ’ Ἀσέληνον· Ἀσὶς δ’ ὀργυιόεντα καὶ ἐς πλέον ἑρπετὰ βόσκει, οἷα περὶ τρηχὺν Βουκάρτερον, ἢ καὶ ἐρυμνὸς Αἰσαγέης πρηὼν καὶ Κέρκαφος ἐντὸς ἐέργει. Τῶν ἤτοι βρεχμοὶ μὲν ἐπὶ πλάτος, ἡδ’ ὑπὲρ ἄκρον ὁλκαῖον σπείρης κολοβὴν ἐπελίσσεται οὐρὴν,
ἀργαλέαις φρίσσουσαν ἐπηετανὸν φολίδεσσι· νωθεῖ δ’ ἔνθα καὶ ἔνθα διὰ δρυμὰ νίσσεται ὁλκῷ. Πᾶς δέ τοι ὀξυκάρηνος ἰδεῖν ἔχις, ἄλλοτε μῆκος μάσσων, ἄλλοτε παῦρος· ἀκιδνότερος δὲ κατ’ εὖρος νηδύος, ἡ δὲ μύουρος ὑφ’ ἀλκαίη τετάνυσται, ἴσως μὲν πεδανὴ δολιχοῦ ὑπὸ πείρασιν ὁλκοῦ, ἴσως δ’ ἐκ φολίδων τετρυμένη· αὐτὰρ ἐνωπῆς γλήνεα φοινίσσει τεθοωμένος, ὀξὺ δὲ δικρῇ γλώσσῃ λιχμάζων νέατον σκωλύπτεται οὐρήν. Κωκυτὸν δ’ ἐχιαῖον ἐπικλείουσιν ὁδῖται. Τοῦ μὲν ὑπὲρ κυνόδοντε δύω χροῒ τεκμαίρονται ἰὸν ἐρευγόμενοι· πλέονες δέ τοι αἰὲν ἐχίδνης. Οὔλῳ γὰρ στομίῳ ἐμφύεται, ἀμφὶ δὲ σαρκὶ ῥεῖά κεν εὐρυνθέντας ἐπιφράσσαιο χαλινούς.
Τῆς καὶ ἀπὸ πληγῆς φέρεται λίπει εἴκελος ἰχώρ, ἄλλοτε δ’ αἱματόεις, τοτὲ δ’ ἄχροος· ἡ δ’ ἐπί οἱ σὰρξ πολλάκι μὲν χλοάουσα βαρεῖ ἀναδέδρομεν οἴδει, ἄλλοτε φοινίσσουσα, τότ’ εἴδεται ἄντα πελιδνή· ἄλλοτε δ’ ὑδατόεν κυέει βάρος· αἱ δὲ χαμηλαὶ πομφόλυγες ὡς εἴ τε περὶ φλύκταιναι ἀραιαὶ οἷα πυρικμήτοιο χροὸς πλαδόωσιν ὕπερθεν. Σηπεδόνες δέ οἱ ἀμφὶς ἐπίδρομοι, αἱ μὲν ἄτερθεν, αἱ δὲ κατὰ πληγὴν ἰοειδέα λοιγὸν ἔασι. Πᾶν δ’ ἐπί οἱ δριμεῖα δέμας καταβόσκεται ἄτη ὀξέα πυρπολέουσα· κατ’ ἀσφάραγον δέ τε λυγμοὶ κίονά τε ξυνιόντες ἐπασσύτεροι κλονέουσιν. Ἀμφὶ καὶ εἰλίγγοις δέμας ἄχθεται· αἶψα δὲ γυίοις ἀδρανίη βαρύθουσα καὶ ἰξύι μέρμερος ἵζει· ἐν δὲ κάρῃ σκοτόεν βάρος ἵσταται· αὐτὰρ ὃ κάμνων ἄλλοτε μὲν δίψῃ φάρυγα ξηραίνεται αὔῃ
πολλάκι δ’ ἐξ ὀνύχων ἴσχει κρύος, ἀμφὶ δὲ γυίοις χειμερίη ζαλόωσα πέριξ βέβριθε χάλαζα. Πολλάκι δὴ χολόεντας ἀπήρυγε νηδύος ὄγκους ὠχραίνων δέμας ἀμφίς· ὁ δὲ νοτέων περὶ γυίοις ψυχρότερος νιφετοῖο βολῆς περιχεύεται ἱδρώς. Χροιὴν δ’ ἄλλοτε μὲν μολίβου ζοφοειδέος ἴσχει, ἄλλοτε δ’ ἠερόεσσα, τότ’ ἄνθεσιν εἴσατο χαλκοῦ. Εὖ δ’ ἂν καὶ δολόεντα μάθοις ἐπιόντα κεράστην ἠύτ’ ἔχιν· τῷ γάρ τε δομὴν ἰνδάλλεται ἴσην. Ἤτοι ὁ μὲν κόλος ἐστίν, ὁ δ’ αὖ κεράεσσι πεποιθὼς, ἄλλοτε μὲν πισύρεσσιν, ὅτ’ ἐν δοιοῖσι κεράστης, χροιῇ δ’ ἐν ψαφαρῇ λεπρύνεται, ἐν δ’ ἀμάθοισιν ἢ καὶ ἀματροχιῇσι κατὰ στίβον ἐνδυκὲς αὔει. Τῶν ἤτοι σπείρῃσιν ὃ μὲν θοὸς ἀντία θύνει ἀτραπὸν ἰθεῖαν δολιχῷ μηρύγματι γαστρός· αὐτὰρ ὅγε σκαιὸς μεσάτῳ ἐπαλίνδεται ὁλκῷ, οἶμον ὁδοιπλανέων σκολιὴν τετρηχότι νώτῳ, τράμπιδος ὁλκαίης ἀκάτῳ ἴσος, ἥ τε δι’ ἅλμης πλευρὸν ὅλον βάπτουσα κακοσταθέοντος ἀήτεω εἰς ἄνεμον βεβίηται ἀπόκρουστος λιβὸς οὔρῳ. Τοῦ μὲν, ὅτ’ ἐμβρύξῃσιν, ἀεικέλιον περὶ νύχμα,
ἥλῳ ἐειδόμενον τυλόεν πέλει· αἱ δὲ πελιδναὶ φλύκταιναι πέμφιξιν ἐειδόμεναι ὑετοῖο δάχμα πέρι πλάζονται, ἀμυδρήεσσαι ἐς ὠπήν. Ἤτοι ἀφαυρότερον τελέει πόνον, ἐννέα δ’ αὐγὰς ἠελίου μογέων ἐπιόσσεται, οἷσι κεράστης οὐλόμενος κακοεργὸν ἐνιχραύσῃ κυνόδοντα. Διπλῷ δ’ ἐν βουβῶνι καὶ ἰγνύσιν ἀσκελὲς αὔτως μόχθος ἐνιτρέφεται, πελιὸς δέ οἱ ἐμφέρεται χρώς· τῶν δέ τε καμνόντων ὀλίγος περὶ ἄψεα θυμὸς λείπεται ἐκ καμάτοιο· μόλις γε μὲν ἔκφυγον αἶσαν. Σῆμα δέ τοι δάκεος αἱμορρόου αὖτις ἐνίσπω, ὅς τε κατ’ ἀμβαθμοὺς πετρώδεας αἰὲν ἰαύει, τρηχὺν ὑπάρπεζον θαλάμην ὀλιγήρεα τεύχων·
ἔνθ’ εἰλυθμὸν ἔχεσκεν, ἐπεί τ’ ἐκορέσσατο φορβῆς. Μήκει μὲν ποδὸς ἴχνος ἰσάζεται, αὐτὰρ ἐπ’ εὖρος τέτρυται μύουρος ἀπὸ φλογέοιο καρήνου, ἄλλοτε μὲν χροιῇ ψολόεις, ὁτὲ δ’ ἔμπαλιν αἰθός. Δειρὴν δ’ ἐσφήκωται ἅλις, πεδανὴ δέ οἱ οὐρὴ ζαχρειὲς θλιφθεῖσα παρομφάλιος τετάνυσται. Τοῦ μὲν ὑπὸ νιφόεντα κεράστα δοιὰ μετώπῳ ἔγκειται πάρνοψι φάη λογάδας τι προσεικῆ·
σμερδαλέον δ’ ἐπί οἱ λαμυρὸν πέφρικε κάρηνον. Δοχμὰ δ’ ἐπισκάζων ὀλίγον δέμας οἷα κεράστης μέσσου ὅγ’ ἐκ νώτου βαιὸν πλόον αἰὲν ὀκέλλει, γαίῃ ἐπιθλίβων νηδὺν, φολίσιν δὲ καὶ οἴμῳ παῦρον ὑποψοφέων καλάμης χύσιν οἷα διέρπει. Νύχματι δ’ ἀρχομένῳ μὲν ἐπιτρέχει ἄχροον οἶδος κυάνεον· κραδίῃ δὲ κακὸν περιτέτροφεν ἄλγος· γαστὴρ δ’ ὑδατόεσσα διέσσυτο, νυκτὶ δὲ πρώτῃ αἷμα διὲκ ῥινῶν τε καὶ αὐχένος ἠδὲ δι’ ὤτων πιδύεται, χολόεντι νέον πεφορυγμένον ἰῷ· οὖρα δὲ φοινίσσοντα παρέδραμεν· αἱ δ’ ἐπὶ γυίοις ὠτειλαὶ ῥήγνυνται, ἐπειγόμεναι χροὸς ἄτῃ. Μή ποτέ τοι θήλει’ αἱμορροῒς ἰὸν ἐνείη· τῆς γὰρ ὀδαξαμένης τὰ μὲν ἀθρόα πίμπραται οὖλα
ῥιζόθεν, ἐξ ὀνύχων δὲ κατείβεται ἀσταγὲς αἶμα· οἱ δὲ φόνῳ μυδόεντες ἀναπλείουσιν ὀδόντες. Εἰ δ’ ἔτυμον, Τροίηθεν ἰοῦσ’ ἐχαλέψατο φύλοις Αἰνελένη, ὅτε νῆα πολύστροιβον παρὰ Νεῖλον ἔστησαν βορέαο κακὴν προφυγόντες ὁμοκλήν, ἦμος ἀποψύχοντα κυβερνητῆρα Κάνωβον Θώνιος ἐν ψαμάθοις ἀθρήσατο· τύψε γὰρ εὐνῇ αὐχέν’ ἀποθλιφθεῖσα καὶ ἐν βαρὺν ἤρυγεν ἰὸν αἱμοροῒς θήλεια, κακὸν δέ οἱ ἔχραε κοῖτον. Τῷ δ’ Ἑλένη μέσον ὁλκὸν ἐνέθλασε, θραῦσε δ’ ἀκάνθης δεσμὰ πέριξ νωταία, ῥάχις δ’ ἐξέδραμε γυίων. Ἐξόθεν αἱμορόοι σκολιοπλανέες τε κεράσται οἶοι χωλεύουσι κακηπελίῃ βαρύθοντες. Εὖ δ’ ἂν σηπεδόνος γνοίης δέμας, ἄλλο μὲν εἴδει αἱμορόῳ σύμμορφον, ἀτὰρ στίβον ἀντί’ ὀκέλλει· καὶ κεράων δ’ ἔμπλην δέμας ἄμμορον, ἡ δέ νυ χροιὴ
οἵη περ τάπιδος λασίῳ ἐπιδέδρομε τέρφει· κράατι δ’ ἐμβαρύθει, ἐλάχεια δὲ φαίνεται οὐρὴ ἐσσυμένῃ· σκολιὴν γὰρ ὁμῶς ἐπιτείνεται ἄκρην. Τῆς δ’ ἤτοι ὀλοὸν καὶ ἐπώδυνον ἔπλετο ἕλκος σηπεδόνος, νέμεται δὲ μέλας ὀλοφώιος ἰὸς πᾶν δέμας, αὐαλέῃ δὲ περὶ χροῒ καρφομένη θρὶξ σκίδναται, ὡς γήρεια καταψηχθέντος ἀκάνθης· ἐκ μὲν γὰρ κεφαλῆς τε καὶ ὀφρύος ἀνδρὶ τυπέντι ῥαίονται, βλεφάρων δὲ μέλαιν’ ἐξέφθιτο λάχνη· ἅψεα δὲ τροχόεντες ἐπιστίζουσι μὲν ἀλφοὶ, λεῦκαι τ’ ἀργινόεσσαν ἐπισσεύουσιν ἔφηλιν. Ναὶ μὴν διψάδος εἶδος ὁμώσεται αἰὲν ἐχίδνῃ παυροτέρης, θανάτου δὲ θοώτερος ἵξεται αἶσα, οἷσιν ἐνισκίμψῃ βλοσυρὸν δάκος· ἤτοι ἀραιὴ αἰὲν ὑποζοφόεσσα μελαίνεται ἄκροθεν οὐρή· δάχματι δ’ ἐμφλέγεται κραδίη πρόπαν, ἀμφὶ δὲ καύσῳ
χείλε’ ὑπ’ ἀζαλέης αὐαίνεται ἄβροχα δίψης· αὐτὰρ ὅγ’, ἠύτε ταῦρος ὑπὲρ ποταμοῖο νενευκὼς, χανδὸν ἀμέτρητον δέχεται ποτὸν, εἰσόκε νηδὺς ὀμφαλὸν ἐξέρρηξε, χέῃ δ’ ὑπεραχθέα φόρτον. γύγιος δ’ ἄρα μῦθος ἐν αἰζηοῖσι φορεῖται, ὡς, ὁπότ’ οὐρανὸν ἔσχε Κρόνου πρεσβίστατον αἷμα, νειμάμενος κασίεσσιν ἑκὰς περικυδέας ἀρχὰς ἰδμοσύνῃ νεότητα γέρας πόρεν ἡμερίοισι κυδαίνων· δὴ γάρ ῥα πυρὸς ληΐστορ’ ἔνιπτον, ἄφρονες· οὐ γὰρ τῆς γε κακοφραδίης ἀπόνηντο. Νωθεῖς γὰρ κάμνοντες ἀμορβεύοντο λεπάργῳ δῶρα· πολύσκαρθμος δὲ κεκαυμένος αὐχένα δίψῃ ῥώετο· γωλειοῖσι δ’ ἰδὼν ὁλκήρεα θῆρα οὐλοὸν ἐλλιτάνευε κακῇ ἐπαλαλκέμεν ἄτῃ σαίνων· αὐτὰρ ὃ βρῖθος, ὃ δή ῥ’ ἀνεδέξατο νώτοις, ᾔτεεν ἄφρονα δῶρον· ὃ δ’ οὐκ ἀπανήνατο χρειοῖ.
Ἐξοτε γηραλέον μὲν ἀεὶ φλόον ἑρπετὰ βάλλει ὁλκήρη, θνητοὺς δὲ κακὸν περὶ γῆρας ὀπάζει· νοῦσον δ’ ἀζαλέην βρωμήτορος οὐλομένη θὴρ δέξατο, καί τε τυπῇσιν ἀμυδροτέρῃσιν ἰάπτει. Νῦν δ’ ἄγε χερσύδροιο καὶ ἀσπίδος εἴρεο μορφὰς ἰσαίας· πληγῇ δὲ κακήθεα σήμαθ’ ὁμαρτεῖ· πᾶσα γὰρ ὑδαλέη ῥινὸς περὶ σάρκα μυσαχθὴς νειόθι πιτναμένη μυδόεν τεκμήρατο νύχμα, σηπεδόσι φλιδόωσα· τὰ δ’ ἄλγεα φῶτα δαμάζει μυρία πυρπολέοντα· θοαὶ δ’ ἐπὶ γυῖα χέονται πρηδόνες, ἄλλοθεν ἄλλαι ἐπημοιβοὶ κλονέουσαι. Ὃς δ’ ἤτοι τὸ πρὶν μὲν ὑπὸ βροχθώδεϊ λίμνῃ ἄσπειστον βατράχοισι φέρει κότον· ἀλλ’ ὅταν ὕδωρ σείριος αὐήνῃσι, τρύγη δ’ ἐν πυθμένι λίμνης, καὶ τόθ’ ὅγ’ ἐν χέρσῳ τελέθει ψαφαρός τε καὶ ἄχρους, θάλπων ἠελίῳ βλοσυρὸν δέμας· ἐν δὲ κελεύθοις γλώσσῃ ποιφύγδην νέμεται διψήρεας ὄγμους. Τὸν δὲ μετ’ ἀμφίσβαιναν ὀλίζωνα βραδύθουσαν
δήεις ἀμφικάρηνον, ἀεὶ γλήνῃσιν ἀμυδρήν· ἀμβλὺ γὰρ ἀμφοτέρωθεν ἐπιπρονένευκε γένειον νόσφιν ἀπ’ ἀλλήλων· χροιή γε μὲν ἠύτε γαίης, ῥωγαλέον φορέουσα περιστιβὲς αἰόλον ἔρφος. Τὴν μὲν, ὅθ’ ἁδρύνηται, ὀροιτύποι οἷα βατῆρα κόψαντες ῥάδικα πολυστεφέος κοτίνοιο δέρματος ἐσκύλευσαν, ὅτε πρώτιστα πέφανται, πρόσθε βοῆς κόκκυγος ἐαρτέρου· ἣ δ’ ὀνίνησι ῥινῷ δυσπαθέοντας, ὅτ’ ἐν παλάμῃσιν ἀεργοῖς μάλκαι ἐπιπροθέωσιν ὑπὸ κρυμοῖο δαμέντων, ἠδ’ ὁπόταν νεύρων ξανάᾳ κεχαλασμένα δεσμά. Δήεις καὶ σκυτάλην ἐναλίγκιον ἀμφισβαίνῃ εἶδος, ἀτὰρ πάχετόν τε καὶ οὐτιδανὴν ἐπὶ σειρὴν μάσσον’, ἐπεὶ σκυτάλης μὲν ὅσον σμινύοιο τέτυκται στειλειὸν πάχετος, τῆς δ’ ἕλμινθος πέλει ὅλκος,
ἠὲ καὶ ἔντερα γῆς οἷα τρέφει ὄμβριμος αἶα. Οὐδ’ ἄρ’, ὅταν χαράδρεια λίπῃ καὶ ῥωγάδα πέτρην ἦρος ἀεξομένου ὁπόσ’ ἑρπετὰ γαῖα φαείνει, ἀκρεμόνος μαράθοιο χυτὸν περιβόσκεται ἔρνος, εὖτ’ ἂν ὑπ’ ἠελίοιο περὶ φλόον ἅψεα βάλλῃ, ἀλλ’ ἥγ’ ἀρπέζαις τε καὶ ἐν νεμέεσσι πεσοῦσα φωλεύει βαθύυπνος, ἀπ’ εἰκαίης δὲ βοτεῖται γαίης, οὐδ’ ἀπὸ δίψος ἀλέξεται ἱεμένη περ. Τεκμαίρευ δ’ ὀλίγον μὲν, ἀτὰρ προφερέστατον ἄλλων ἑρπηστῶν βασιλῆα· τὸ μὲν δέμας ὀξυκάρηνος, ξανθὸς, ἐπὶ τρία δῶρα φέρων μῆκός τε καὶ ἰθύν. Οὐκ ἄρα δὴ κείνου σπειραχθέα κνώδαλα γαίης ἰυγὴν μίμνουσιν, ὅτ’ ἐς νομὸν ἠὲ καὶ ὕλην ἠὲ καὶ ἀρδηθμοῖο μεσημβρινὸν ἀίξαντες μείρονται, φύζῃ δὲ παλιντροπέες φορέονται. Τύμματι δ’ ἐπρήσθη φωτὸς δέμας, αἱ δ’ ἀπὸ γυίων σάρκες ἀπορρείουσι πελιδναί τε ζοφεραί τε· οὐδέ τις οὐδ’ οἰωνὸς ὑπὲρ νέκυν ἴχνια τείνας, αἰγυπιοὶ, γῦπές τε, κόραξ τ’ ὀμβρήρεα κρώζων, οὐδὲ μὲν ὅσσα τε φῦλ’ ὀνομάζεται οὔρεσι θηρῶν. δαίνυνται· τοῖόν περ ἀυτμένα δεινὸν ἐφίει. Εἰ δ’ ὀλοὴ βούβρωστις ἀιδρείηφι πελάσσῃ,
αὐτοῦ οἱ θάνατός τε καὶ ὠκέα μοῖρα τέτυκται. Κῆρα δέ τοι δρυΐναο πιφαύσκεο, τόν τε χέλυδρον ἐξέτεροι καλέουσιν· ὁ δ’ ἐν δρυσὶν οἰκία τεύξας ἢ ὅγε που φηγοῖσιν ὀρεσκεύει περὶ βήσσας. Ὕδρον μιν καλέουσι, μετεξέτεροι δὲ χέλυδρον, ἔστε βρύα προλιπὼν καὶ ἕλος καὶ ὁμήθεα λίμνην ἀγρώσσων λειμῶσι μολουρίδας ἢ βατραχῖδας σπέρχεται ἐκ μύωπος ἀήθεα δέγμενος ὁρμήν, ἔνθα κατὰ πρέμνον κοίλης ὑπεδύσατο φηγοῦ ὀξὺς ἀλεὶς, κοῖτον δὲ βαθεῖ ἐνεδείματο θάμνῳ. Αἰθαλόεις μὲν νῶτα, κάρη γε μὲν ἁρπεδὲς αὔτως ὕδρῳ ἐισκόμενον· τὸ δ’ ἀπὸ χροὸς ἐχθρὸν ἄηται, οἷον ὅτε πλαδόωντα περὶ σκύλα καὶ δέρε’ ἵππων γναπτόμενοι μυδόωσιν ὑπ’ ἀρβήλοισι λάθαργοι. Ἤτοι ὅταν κώληπας ἢ ἐν ποδὸς ἴχνεϊ τύψῃ, χρωτὸς ἄπο πνιγόεσσα κεδαιομένη φέρετ’ ὀδμή. Τοῦ δ’ ἤτοι περὶ τύμμα μέλαν κορθύεται οἶδος· ἐν δὲ νόον πεδόωσιν ἀλυσθαίνοντος ἀνῖαι ἐχθόμεναι · χροιὴ δὲ μόγῳ αὐαίνεται ἀνδρός. ῥινοὶ δὲ πλαδόωσιν ἐπὶ χροΐ, τοῖά μιν ἰὸς ὀξὺς ἀεὶ νεμέθων ἐπιβόσκεται· ἀμφὶ καὶ ἀχλὺς ὄσσε κατακρύπτουσα κακοσταθέοντα δαμάζει· οἳ δέ τε μηκάζουσι, περιπνιγέες τε πέλονται·
οὖρα δ’ ἀπέστυπται· τοτὲ δ’ ἔμπαλιν ὑπνώοντες ῥέγκουσιν, λυγμοῖσι βαρυνόμενοι θαμέεσσιν, ἢ ἀπερευγόμενοι ἔμετον χολοειδέα δειρῆς, ἄλλοτε δ’ αἱματόεντα· κακὴ δ’ ἐπιδίψιος ἄτη ἐσχατιῇ μογέουσι τρόμον κατεχεύατο γυίοις. Φράζεο δὲ χλοάοντα δαεὶς κύανόν τε δράκοντα, ὅν ποτε Παιήων λασίῃ ἐνεθρέψατο φηγῷ Πηλίῳ ἐν νιφόεντι Πελεθρόνιον κατὰ βῆσσαν. Ἤτοι ὅγ’ ἄγλαυρος μὲν ἐείδεται, ἐν δὲ γενείῳ τρίστοιχοι ἑκάτερθε περιστιχόωσιν ὀδόντες· πιόνα δ’ ἐν σκυνίοισιν ὑπ’ ὄθματα· νέρθε δὲ πώγων αἰὲν ὑπ’ ἀνθερεῶνι χολοίβαφος. Οὐ μὲν ὅγ’ αὕτως ἐγχρίμψας ἤλγυνε, καὶ ἢν ἔκπαγλα χαλεφθῇ· βληχρὸν γὰρ μυὸς οἷ’ ἀμυληβόρου ἐν χροῒ νύχμα εἴδεται αἱμαχθέντος ὑπὸ κραντῆρος ἀραιοῦ. Τῷ μέν τ’ ἔκπαγλον κοτέων βασιλήιος ὄρνις αἰετὸς ἐκ παλαχῆς ἐπαέξεται, ἀντία δ’ ἐχθρὴν δῆριν ἄγει γενύεσσιν, ὅταν βλώσκοντα καθ’ ὕλην δέρκηται· πάσας γὰρ ὅγ’ ἠρήμωσε καλιὰς, αὕτως ὀρνίθων τε τόκον κτίλα τ’ ὤεα βρύκων·
αὐτὰρ ὃ τοῦ καὶ ῥῆνα καὶ ἠνεμόεντα λαγωὸν ῥεῖα δράκων ἤμερσε νέον μάρψαντος ὄνυξι, θάμνου ὑπαΐξας· ὁ δ’ ἀλεύεται· ἀμφὶ δὲ δαιτὸς μάρνανθ’· ἱπτάμενον δὲ πέριξ ἀτέλεστα διώκει σπειρηθεὶς καὶ λοξὸν ὑποδρὰξ ὄμμασι λεύσσων. Εἴ γε μὲν Ἡφαίστοιο χαλαίποδος ἐν πτυχὶ νήσου βήσεαι ἠὲ Σάμον δυσχείμερον, αἵ τ’ ἐνὶ κόλπῳ Θρηϊκίῳ βέβληνται ἑκὰς, Ῥησκυνθίδος Ἥρης Ἕβρος ἵνα, Ζωναῖά τ’ ὄρη χιόνεσσι φάληρα καὶ δρύες Οἰαγρίδαο, τόθι Ζηρύνθιον ἄντρον, δήεις κεγχρίνεω δολιχὸν τέρας, ὅν τε λέοντα αἰόλον αὐδάξαντο, περίστικτον φολίδεσσι· τοῦ πάχετος μῆκός τε πολύστροφον· αἶψα δὲ σαρκὶ πυθεδόνας κατέχευε δυσαλθέας· αἳ δ’ ἐπὶ γυίοις ἰοβόροι βόσκονται· ἀεὶ δ’ ὑπὸ νηδύσιν ὕδρωψ ἄλγεσιν ἐμβαρύθουσα κατὰ μέσον ὀμφαλὸν ἵζει. Ἤτοι ὅτ’ ἠελίοιο θερειτάτη ἵσταται ἀκτὶς, οὔρεα μαιμώσσων ἐπινίσσεται ὀκριόεντα, αἵματος ἰσχανόων, καὶ ἐπὶ κτίλα μῆλα δοκεύων, ἢ Σάου ἠὲ Μοσύχλου ὅτ’ ἀμφ’ ἐλάτῃσι μακεδναῖς ἄγραυλοι ψύχωσι, λελοιπότες ἔργα νομήων· μὴ σύ γε θαρσαλέος περ ἐὼν θέλε βήμεναι ἄντην μαινομένου, μὴ δή σε καταπλέξῃ καὶ ἀνάγχῃ
πάντοθι μαστίζων οὐρῇ δέμας, ἐν δὲ καὶ αἷμα λαιφάξῃ, κληῖδας ἀναρρήξας ἑκάτερθεν. Φεῦγε δ’ ἀεὶ σκολιήν τε καὶ οὐ μίαν ἀτραπὸν ἴλλων. δοχμὸς ἀνακρούων θηρὸς πάτον· ἦ γὰρ ὃ δεσμοὺς βλάπτεται ἐν καμπῇσι πολυστρέπτοισιν ἀκάνθης, ἰθεῖαν δ’ ὢκιστος ἐπιδρομάδην στίβον ἕρπει. Τοῖος Θρηικίῃσιν ὄφις νήσοισι πολάζει. Ἔνθα καὶ οὐτιδανοῦ περ ἀπεχθέα βρύγματ’ ἔασιν ἀσκαλάβου· τὸν μέν τ’ ἐρέει φάτις, οὕνεκ’ Ἀχαιὴ Δημήτηρ ἔβλαψεν, ὅθ’ ἅψεα σίνατο παιδὸς Καλλίχορον παρὰ φρεῖαρ, ὅτ’ ἐν Κελεοῖο θεράπναις ἀρχαίη Μετάνειρα θεὴν δείδεκτο περίφρων. Ἄλλα γε μὴν ἄβλαπτα κινώπετα βόσκεται ὕλην, δρυμούς καί λασιῶνας ἀμορβαίους τε χαράδρας, οὓς ἔλοπας λίβυάς τε πολυστεφέας τε μυάγρους
φράζονται, σὺν δ’ ὅσσοι ἀκοντίαι ἠδὲ μόλουροι, ἢ ἔτι που τυφλῶπες ἀπήμαντοι φορέονται. Τῶν μὲν ἐγὼ θρόνα πάντα καὶ ἀλθεστήρια νούσων, φύλλα τε ῥιζοτόμον τε διείσομαι ἀνδράσιν ὤρην, πάντα διαμπερέως καὶ ἀπηλεγὲς, οἷσιν ἀρήγων ἀλθήσῃ νούσοιο κατασπέρχουσαν ἀνίην. Τὰς μὲν ἔτι βλύοντι φόνῳ περιαλγέι ποίας δρέψασθαι νεοκμῆτας (ὃ γὰρ προφερέστατον ἄλλων), χώρῳ ἵνα κνῶπες θαλερὴν βόσκονται ἀν’ ὕλην. Πρώτην μὲν Χείρωνος ἐπαλθέα ῥίζαν ἑλέσθαι, Κενταύρου Κρονίδαο φερώνυμον, ἥν ποτε Χείρων Πηλίου ἐν νιφόεντι κιχὼν ἐφράσσατο δειρῇ· τῆς μὲν ἀμαρακόεσσα χυτὴ περιδέδρομε χαίτη, ἄνθεα δὲ χρύσεια φαείνεται· ἡ δ’ ὑπὲρ αἴης ῥίζα καὶ οὐ βυθόωσα Πελεθρόνιον νάπος ἴσχει. Ἣν σὺ καὶ αὐαλέην, ὁτὲ δ’ ἔγχλοον ὅλμῳ ἀράξας φυρσάμενος κοτύλῃ πιέειν μενοεικέος οἴνης· παντὶ γὰρ ἄρκιός ἐστι· τό μιν πανάκειον ἔπουσιν. Ἤτοι ἀριστολόχεια παλίσκιος ἐνδατέοιτο,
φύλλ’ ἅτε κισσήεντα περικλυμένοιο φέρουσα· ἄνθεα δ’ ὑσγίνῳ ἐνερεύθεται· ἡ δέ οἱ ὀδμὴ σκίδναται ἐμβαρύθουσα· μέσον δ’ ὡς ἀχράδα καρπὸν μυρτάδος ἐξ ὄχνης ἐπιόψεαι ἢ σύ γε βάκχης· ῥίζα δὲ θηλυτέρης μὲν ἐπιστρογγύλλεται ὄγκῳ, ἄρσενι δ’ αὖ δολιχή τε καὶ ἄμ πυγόνος βάθος ἴσχει, πύξου δὲ χροιῇ προσαλίγκιος Ὠρικίοιο. Τὴν ἤτοι ἔχιός τε καὶ αἰνοπλῆγος ἐχίδνης ἀγρεύσεις ὄφελος περιώσιον· ἔνθεν ἀπορρὼξ δραχμαίη μίσγοιτο ποτῷ ἔνι κιρράδος οἴνης. Ναὶ μὴν καὶ τρίσφυλλον ὀπάζεο κνωψὶν ἀρωγὴν, ἠέ που ἐν τρήχοντι πάγῳ ἢ ἀποσφάγι βήσσῃ, τὴν ἤτοι μινυανθὲς, ὁ δὲ τριπέτηλον ἐνίσποι, χαίτην μὲν λωτῷ, ῥυτῇ γε μὲν εἴκελον ὀδμήν. Ἤτοι ὅτ’ ἄνθεα πάντα καὶ ἐκ πτίλα ποικίλα χεύῃ, οἷόν τ’ ἀσφάλτου ἀπερεύγεται· ἔνθα κολούσας σπέρμαθ’ ὅσον κύμβοιο τραπεζήεντος ἑλέσθαι καρδόπῳ ἐντρίψας, πιέειν δ’ ὀφίεσσιν ἀρωγήν. Νῦν δ’ ἄγε τοι ἐπίμικτα νόσων ἀλκτήρια λέξω. Θρινακίην μὲν ῥίζαν ἕλευ γυιαλθέα θάψου σμώξας, ἐν δὲ σπέρμα χυτὸν λευκανθέος ἄγνου, νῆριν, πηγάνιόν τε περιβρυὲς, ἐν δέ τε θύμβρης
δρεψάμενος βλαστὸν χαμαιευνάδος, ἥ τε καθ’ ὕλην οἵας θ’ ἑρπύλλοιο περὶ ῥάδικας ἀέξει. Ἄγρει δ’ ἀσφοδέλοιο διανθέος ἄλλοτε ῥίζαν, ἄλλοτε καὶ καυλεῖον ὑπέρτερον ἀνθερίκοιο. πολλάκι δ’ ἐν καὶ σπέρμα, τό τε λοβὺς ἀμφὶς ἀέξει· ἠὲ καὶ ἑλξίνην, τήν τε κλύβατιν καλέουσιν, ὕδασι τερπομένην καὶ ἀεὶ θάλλουσαν ἰάμνοις· πῖνε δ’ ἐνιτρίψας κοτυλήρυτον ὄξος ἀφύσσων ἢ οἴνης· ῥέα δ’ αὖτε καὶ ὕδατι κῆρας ἀλύξεις. Ἑσθλὴν δ’ Ἀλκιβίου ἔχιος περιφράζεο ῥίζαν, τῆς καὶ ἀκανθοβόλος μὲν ἀεὶ περιτέτροφε χαίτη, λείρια δ’ ὡς ἴα τοῖα περιτρέφει· ἡ δὲ βαθεῖα καὶ ῥαδινὴ ὑπένερθεν ἀέξεται οὔδεϊ ῥίζα. Τὸν μὲν ἔχις βουβῶνος ὑπὲρ νεάτοιο χαράξας ἄντλῳ ἐνυπνώοντα χυτῆς παρὰ τέλσον ἅλωος εἶθαρ ἀνέπνευσεν καμάτου βίῃ · αὐτὰρ ὃ γαίης ῥίζαν ἐρυσσάμενος τὸ μὲν ἕρκεϊ θρύψεν ὀδόντων θηλάζων, τὸ δὲ πέσκος ἑῷ περὶ κάββαλεν ἕλκει. Ἦ μὴν καὶ πρασίοιο χλοανθέος ἔρνος ὀλόψας
χραισμήσεις ὀφίεσσι πιὼν ἀργῆτι μετ’ οἴνῳ, ἥ τε καὶ ἀστόργοιο κατείρυσεν οὔθατα μόσχου πρωτογόνου, στέργει δὲ περισφαραγεῦσα γάλακτι· τὴν ἤτοι μελίφυλλον ἐπικλείουσι βοτῆρες, οἱ δὲ μελίκταιναν· τῆς γὰρ περὶ φύλλα μέλισσαι ὀδμῇ θελγόμεναι μέλιτος ῥοιζηδὸν ἴενται. Ἠὲ σύ γ’ ἐγκεφάλοιο περὶ σμήνιγγας ἀραιὰς ὄρνιθος λέψαιο κατοικάδος· ἄλλοτ’ ὀμόρξαις ψηχρὰ πολύκνημον καὶ ὀρίγανον, ἢ ἀπὸ κάπρου ἥπατος ἀκρότατον κέρσαι λοβὸν, ὅς τε τραπέζης ἐκφύεται, νεύει δὲ χολῆς σχεδὸν ἠδὲ πυλάων· καὶ τὰ μὲν ἂρ σύμμικτα πιεῖν ἢ ἀπ’ ἄνδιχα κόψας ὄξεος ἢ οἴνης· πλεῖον δ’ ἄκος ἕψεται οἴνῃ. Ἐν δὲ φόβην ἐρύσασθαι ἀειθαλέος κυπαρίσσου ἐς ποτὸν, ἢ πάνακες, ἢ κάστορος οὐλοὸν ὄρχιν ἢ ἵππου, τὸν Νεῖλος ὑπὲρ Σάιν αἰθαλόεσσαν βόσκει, ἀρούρῃσιν δὲ κακὴν ἐπιβάλλεται ἅρπην· ὅς τε καὶ ἐκ ποταμοῖο λιπὼν ζάλον ἰλυόεντα,
χιλοὶ ὅτε χλοάουσι, νέον δ’ ἀπεχεύατο ποίη, τόσσον ἐπιστείβων λείπει βυθόν, ὁσσάτιόν περ ἐκνέμεται γενύεσσι παλίσσυτον ὄγμον ἐλαύνων. Τοῦ μὲν ἀποπροταμὼν δραχμῆς βάρος ἰσοφαρίζειν, ὕδατι δ’ ἐμπίσαιο, κύτει ἐναολλέα κόψας. Μηδὲ σύ γ’ ἀβροτόνου ἐπιλήθεο, μηδέ τι δάφνης καρπὸν ἀραιοτέρης· μάλα δ’ ἂν καὶ ἀμάρακος εἴη χραισμήεις πρασιῇ τε καὶ ἀνδήροισι χλοάζων· ἐν δὲ τίθει τάμισον σκίνακος νεαροῖο λαγωοῦ ἢ προκὸς ἠὲ νεβροῖο πάροιθ’ ἀπὸ λύματα κόψας, ἢ ἐλάφου νηδὺν, τὸ μὲν ἂρ καλέουσιν ἐχῖνον, ἄλλοι δ’ ἐγκατόεντα κεκρύφαλον· ὧν ἀπερύσσας δραχμάων ὅσσον τε δύω καταβάλλεο μοίρας τέτρασιν ἐν κυάθοις μέθυος πολιοῦ ἐπιμίξας. Μηδέ σέ γε χραίσμη πολίου λάθοι ἠὲ κέδροιο, ἄρκευθος, σφαῖραί τε θερειλεχέος πλατάνοιο, σπέρματα βουπλεύρου τε καὶ Ἰδαίης κυπαρίσσου, * * * * * * * * * * * * * *
ἠὲ καὶ ἐξ ἐλάφοιο ταμὼν πηρῖνα θοραίην· πάντα γὰρ ἀλθήσει καὶ ἀθέσφατον ἐκ μόγον ὤσει. Τὴν δὲ μετ’ ἐξετέρην θανάτου φύξιν τε καὶ ἀλκὴν φράζεο κουλυβάτειαν ἑλών· τροχαλῷ δ’ ἐνὶ λίγδῳ σώχειν, ἐν δέ τέ οἱ κοτύλην πτισάνοιο χέασθαι, ἐν δὲ δύω κυάθεια παλαισταγέος οἴνοιο. ἐν δὲ καὶ ἀργέσταο λίπευς ἰσόμοιρον ἐλαίου· φύρσας δὲ πληγῇσι χολοιβόρον ἰὸν ἐρύξεις. Ἄγρει δ’ ἑξάμορον κοτύλης εὐώδεα πίσσαν, καὶ χλοεροῦ νάρθηκος ἀπὸ μέσον ἦτρον ὀλόψας, ἠὲ καὶ ἱππείου μαράθου πολυαυξέα ῥίζαν κεδρίσιν ἐντρίψας, ἐλεοθρέπτου τε σελίνου σπέρματα· μεστωθὲν δὲ χάδοι βάθος ὀξυβάφοιο. Ἔνθα καὶ ἱππείου προταμὼν σπερμεῖα σελίνου, δραχμάων δὲ δύω σμύρνης ἐχεπευκέος ἄχθη, ἐν δὲ θερειγενέος καρπὸν κεράσαιο κυμίνου στήσας ἠὲ χύδην τε καὶ ἄστατον ἀμφικυκήσας· πῖνε δὲ μιξάμενος κυάθῳ τρὶς ἀφύξιμον οἴνην. Νάρδου δ’ εὐστάχυος δραχμήιον ἄχθος ἑλέσθαι, σὺν δὲ καὶ ὀκταπόδην ποταμοῦ ἀποσυληθέντα καρκίνον ἐνθρύψαιο νεοβδάλτοιο γάλακτος,
ἶριν θ’, ἥν ἔθρεψε Δρίλων καὶ Νάρονος ὄχθαι, Σιδονίου Κάδμοιο θεμείλιον Ἁρμονίης τε· ἔνθα δύω δασπλῆτε νομὸν στείβουσι δράκοντες. Λάζεο δ’ ἀνθεμόεσσαν ἄφαρ τανύφυλλον ἐρείκην, ἥν τε μελισσαῖος περιβόσκεται οὐλαμὸς ἕρπων· καὶ μυρίκης λάζοιο νέον πανακαρπέα θάμνον, μάντιν ἐν αἰζηοῖσι γεράσμιον· ᾗ ἐν Ἀπόλλων μαντοσύνας Κοροπαῖος ἐθήκατο καὶ θέμιν ἀνδρῶν· μὶξ δὲ κονυζῆεν φυτὸν ἔγχλοον, ἠδὲ καὶ ἀκτῆς καυλοὺς ἠνεμόεντας, ἰδὲ πτίλα πολλὰ καὶ ἄνθη σαμψούχου, κύτισόν τε καὶ εὐγλαγέας τιθυμάλλους· πάντα δὲ λίγδῳ θρύπτε, καὶ ἐν σκαφίδεσσι δοχαίαις φαρμάσσων μέθυ κεῖνο χοὸς δεκάτῃ ἐνὶ μοίρῃ. Ἀλλ’ ἤτοι γερύνων καναχοὶ περίαλλα τοκῆες βάτραχοι ἐν χύτρῃσι καθεψηθέντες ἄριστοι βάμματι· πολλάκι δ’ ἧπαρ ἐνὶ σχεδίῃ ποθὲν οἴνῃ, ἢ αὐτοῦ σίνταο κάρη κακὸν ἄλλοτε νύμφαις ἐμπισθὲν, τοτὲ δ’ οἴνου ἐνὶ σταγόνεσσιν ἀρήξει. Μὴ σύ γ’ ἑλιχρύσοιο λιπεῖν πολυδευκέος ἄνθην, κόρκορον ἢ μύωπα, πανάκτειόν τε κονίλην, ἥν τε καὶ Ἡράκλειον ὀρίγανον ἀμφὶς ἔπουσι·
σὺν καὶ ὄνου πετάλειον ὀριγάνου, αὖά τε θύμβρης στρομβεῖα ψώχοιο, κακῆς ἐμφόρβια νούσου. Ἄγρει μὰν ὀλίγαις μηκωνίσι ῥάμνον ἐίσην ἐρσομένην, ἀργῆτι δ’ ἀεὶ περιδέδρομεν ἄνθῃ· τὴν ἤτοι φιλεταιρίδ’ ἐπίκλησιν καλέουσιν ἀνέρες, οἱ Τμώλοιο παραὶ Γύγαό τε σῆμα Παρθένιον ναίουσι λέπας, τόθι Κίλβιν ἀεργοὶ ἵπποι χιλεύουσι καὶ ἀντολαί εἰσι Καύστρου. Νῦν δ’ ἄγε τοι ῥίζας ἐρέω ἐχίεσσιν ἀρωγούς. Ἔνθα δύω ἐχίεια πιφαύσκεο· τῆς δὲ τὸ μέν που ἀγχούσῃ προσέοικεν ἀκανθῆεν πετάλειον· παῦρον ἐπεὶ, τυτθὸν δὲ καὶ ἐν χθονὶ πυθμένα τείνει. Ἡ δ’ ἑτέρη πετάλοισι καὶ ἐν καυλοῖσι θάλεια, ὑψηλή· ὀλίγῳ δὲ πέριξ καλχαίνεται ἄνθει·
βλάστη δ’ ὡς ἔχιος, σφεδανὸν δ’ ἐφύπερθε, κάρηαρ. Τῶν μὲν ἀπ’ ἀνδρακάδα προταμὼν ἰσήρεα χραισμεῖν ἢ σφέλαι ἢ ὅλμῳ κεάσας ἢ ῥωγάδι πέτρῃ. Καί τε σύ γ’ ἠρύγγοιο καὶ ἀνθήεντος ἀκάνθου ῥίζεα λειήναιο, φέροις δ’ ἰσορρεπὲς ἄχθος ἀμφοῖιν κλώθοντος ἐν ἀρπέζῃσιν ἐρίνου· λάζεο δ’ εὐκνήμοιο κόμην βρίθουσαν ὀρείου καὶ σπέραδος Νεμεαῖον ἀειφύλλοιο σελίνου· σὺν δὲ καὶ ἀννήσοιο τὸ διπλόον ἄχθος ἀείραι ῥίζαις ὁλκήεσσαν ὑπὸ πλάστιγγα πεσοῦσαν· καὶ τὰ μὲν ὀργάζοιο, καὶ εἰν ἑνὶ τεύχεϊ μίξας ἄλλοτε μέν τ’ ἐχίων ὀλοὸν σίνος, ἄλλοτε τύμμα σκορπιόεν, τοτὲ δάχματ’ ἐπαλθήσαιο φάλαγγος, τριπλόον ἐνθρύπτων ὀδελοῦ βάρος ἔνδοθεν οἴνης. Φράζεο δ’ αἰγλήεντα χαμαίλεον ἠδὲ καὶ ὀρφνόν· δοιοὶ δ’ ἀμφὶς ἔασιν· ὁ μὲν ζοφοείδελος ὠπὴν ἤικται σκολύμῳ, τροχεὴν δ’ ἀπεχεύατο χαίτην· ῥίζα δέ οἱ βριαρή τε καὶ αἴθαλος, ἠδ’ ὑπὸ κνημοῖς σκοιοῖς ἐντελέθει φυξήλιος ἢ νεμέεσσι.
Τὸν δ’ ἕτερον δήεις αἰεὶ πετάλοισιν ἀγαυρόν· μέσση δ’ ἐν κεφαλὴ δύεται πεδόεσσα, μολοβρή· ῥίζα δ’ ὑπαργήεσσα, μελίζωρος δὲ πάσασθαι. Τῶν δὴ κυανέην μὲν ἀναίνεο, τῆς δ’ ἀπὸ φάρσος δραχμαῖον ποταμοῖο πιεῖν ὑδάτεσσι ταράξας. Ἄλλην δ’ Ἀλκιβίοιο φερώνυμον ἀγρέο ποίην, δράχμα χερὸς πλήσας, παύρῳ δ’ ἐν νέκταρι πίνειν. Τὴν μὲν ὑπὸ σκοπέλοισι Φαλακραίοις ἴδ’ ἐπακτὴρ Κρύμνης ἀμπεδίον καὶ ἀνὰ Γράσον, ἠδ’ ἵνα θ’ ἵππου λειμῶνες σκυλάκεσσιν Ἀμυκλαίῃσι κελεύων· κνυζηθμὸν κυνὸς οὖλον ἐπήισε θυμολέοντος, ὅς τε μεταλλεύων αἰγὸς ῥόθον ἐν στίβῳ ὕλης κανθῷ ἐνὶ ῥαντῆρι τυπὴν ἀνεδέξατ’ ἐχίδνης· καὶ τὴν μὲν κλάγξας ἀφ’ ἑκὰς βάλε, ῥεῖα δὲ ποίης φύλλα κατέβρυξεν, καὶ ἀλεύατο φοινὸν ὄλεθρον. Ἆσαι δ’ ἔγχλοα φλοιὸν ἐλαιήεντα κρότωνος συμμίγδην πετάλοισι μελισσοφύτοιο δασείης, ἠὲ καὶ ἠελίοιο τροπαῖς ἰσώνυμον ἔρνος, ἥ θ’ Ὑπεριονίδαο παλινστρέπτοιο κελεύθους τεκμαίρει γλαυκοῖσιν ἴσον πετάλοισιν ἐλαίης.
Αὕτως δὲ ῥίζαν κοτυληδόνος, ἥ τ’ ἀνὰ κρυμὸν ῥηγνυμένων ὀλοφυδνὰ διήφυσε ποσσὶ χίμετλα. Δήποτε δ’ ἢ βλωθροῖο πυρίτιδος ἔγχλοα φύλλα, ἢ σκολοπενδρείοιο φέρειν ἀπὸ καυλὸν ἀμήσας. Ἄγρει καὶ πάνακες Φλεγυήιον, ὅρρα τε πρῶτος Παιήων Μέλανος ποταμοῦ παρὰ χεῖλος ἄμερξεν, Ἀμφιτρυωνιάδαο θέρων Ἰφικλέος ἕλκος, εὖτε σὺν Ἡρακλῆι κακὴν ἐπυράκτεεν ὕδρην. Εἰ δὲ σύ γε σκύλακας γαλέης ἢ μητέρα λαιδρὴν ἀγρεύσαις πρόσπαιον, ἀποσκύλαιο δὲ λάχνην καρχαλέου καθύπερθε πυρὸς σελάοντος ἀυτμῇ, τῆς δ’ ἐξ ἔγκατα πάντα βαλὼν καὶ ἀφόρδια γαστρὸς φύρσον ἁλὸς δίοιο, καὶ ἠελίου δίχα τέρσαι, μή τοι ἐνισκήλῃ νεαρὸν σκίναρ ὠκὺς ἀίξας. Ἀλλ’ ὁπόταν χρειώ σε κατεμπάζῃ μογέοντα, σῶχε διὰ κνήστι σκελετὸν ῥάκος οἷά τ’ ἀφαυρὸν σίλφιον ἢ στροφάλιγγα περιξήροιο γάλακτος οἴνῳ ἐπικνήθων· τὸ δέ τοι προφερέστατον ἄλλων ἐσσεῖται· πάσας γὰρ ὁμῶς ἀπὸ κῆρας ἐρύξει.
Πεύθεο δ’ εἰναλίης χέλυος κρατέουσαν ἀρωγὴν δάχματος εἶαρ ἔμεν δολιχῶν ὅσα φῶτας ἀνιγροὺς ἑρπετὰ σίνονται· τὸ δέ τοι μέγ' ἀλέξιον εἴη. Ἤτοι ὅταν βροτολοιγοῦ ὑπὲκ πόντοιο χελύνην αἰγιαλῶν ἐρύσωσιν ἐπὶ ξερὸν ἀσπαλιῆες, τὴν δ’ ἀνακυπώσας κεφαλῆς ἀπὸ θυμὸν ἀράξαι μαύλιδι χαλκείῃ, βλοσυρὸν δ’ ἐξ αἷμα χέασθαι ἐν κεράμῳ νεοκμῆτι καμινόθεν· ἐκ δὲ πελιδνὸν οὐρὸν ἀπηθῆσαι πλαδάον λαεργέι μάκτρῃ· ἧς ὕπο δὴ τέρσαιο διατρυφὲς αἷμα κεδάσσας δραχμάων πισύρων μίσγων βάρος· ἐν δὲ κυμίνου δοιὰς ἀγροτέροιο, καὶ ἐκ ταμίσοιο λαγωοῦ τετράμορον δραχμῇσι δύω καταβάλλεο βρῖθος. Ἔνθεν ἀποτμήγων πιέειν δραχμαῖον ἐν οἴνῃ. Καὶ τάδε μέν τ’ ὀφίεσσιν ἀλεξητήρια δήεις. Ἔργα δέ τοι σίνταο περιφράζοιο φάλαγγος σήματά τ’ ἐν βρυχμοῖσιν· ἐπεί ῥ’ ὃ μὲν αἰθαλόεις ῥὼξ
κέκληται, πισσῆεν, ἐπασσυτέροις ποσὶν ἕρπον· γαστέρι δ’ ἐν μεσάτῃ ὀλοοῖς ἔσκληκεν ὀδοῦσι. Τοῦ δὲ καὶ ἐγχρίμψαντος ἀνουτήτῳ ἴκελος χρὼς μίμνει ὅμως, τὰ δ’ ὕπερθε φάη ὑποφοινίσσονται· φρίκη δ’ ἐν ῥέθεϊ σκηρίπτεται· αὐτίκα δὲ χρὼς μέζεά τ’ ἀνδρὸς ἔνερθε τιταίνεται, ἐν δέ τε καυλὸς φύρματι μυδαλέος προϊάπτεται· ἰσχία δ’ αὔτως μάλκη ἐνισκίμπτουσα κατήριπεν ἔχμα τε γούνων. Ἀστέριον δέ φιν ἄλλο πιφαύσκεο, τεῦ τ’ ἐπὶ νώτῳ λεγνωταὶ στίλβουσι διαυγέες ἐν χροῒ ῥάβδοι· βρύξαντος δ’ ἀίδηλον ἐπέδραμεν ἀνέρι φρίκη· ἐν δὲ κάρος κεφαλῇ, γούνων δ’ ὑποέκλασε δεσμά. Κυάνεον δέ τοι ἄλλο πεδήορον ἀμφὶς ἀίσσει λαχνῆεν· δεινὸν δὲ φέρει καὶ ἐπὶ χροῒ νύχμα, ὅντινα γυιώσει· κραδίῃ δέ οἱ ἐν βάρος ἵζει· νὺξ δὲ περὶ κροτάφοις· ἔμετον δ’ ἐξήρυγε δειρῆς λοιγὸν, ἀραχνήεντα· νέμει δέ οἱ ἐγγὺς ὄλεθρον. Ἀγρώστης γε μὲν ἄλλος, ὃ δὴ λύκου εἴσατο μορφῇ μυιάων ὀλετῆρος· ὀπιπτεύει δὲ μελίσσας,
ψῆνας, μύωπάς τε καὶ ὅσσ’ ἐπὶ δεσμὸν ἵκηται. Ἄκμητον δ’ ἐπὶ τύμμα φέρει μεταμώνιον ἀνδρί. Ἄλλο γε μὴν δύσδηρι, τὸ δὴ σφήκειον ἔπουσι, πυρσὸν ἅλις, σφηκὶ προσαλίγκιον ὠμοβορῆι, ὃς δὴ θαρσαλέην γενεὴν ἐκμάσσεται ἵππου· ἵπποι γὰρ σφηκῶν γένεσις, ταύρων δὲ μέλισσαι σκήνεσι πυθομένοισι λυκοσπάδες ἐξεγένοντο. Τοῦ δὲ καὶ οὐτήσαντος ἐπὶ κρατερὸν θέει οἶδος, νοῦσοί τ’ ἐξέτεραι, μετὰ γούνασι δ’ ἄλλοτε παλμὸς, ἄλλοτε δ’ ἀδρανίη· μινύθοντα δὲ τόνδε δαμάζει ἐσχάτιον κακοεργὸς ἄγων παυστήριον ὕπνος. Εἰ δ’ ἄγε μυρμήκειον, ὃ δὴ μύρμηξιν ἔικται, δειρῇ μὲν πυρόειν, ἄζῃ γε μὲν εἴσατο μορφὴν, πάντοθε δ’ ἀστερόεντι περιστιγὲς εὐρέι νώτῳ· αἰθαλέη δ’ ἐπὶ τυτθὸν ἀείρεται αὐχένι κόρση· ἄλγεα δὲ προτέροισιν ἴσα κνώπεσσι πελάζει. Χειροδρόποι δ’ ἵνα φῶτες ἄτερ δρεπάνοιο λέγονται ὄσπρια χέδροπά τ’ ἄλλα μεσοχλόου ἐντὸς ἀρούρης, ἔνθα δ’ ἐπασσύτερα φλογερῇ εἰλυμένα χροιῇ εἴκελα κανθαρίδεσσι φαλάγγια τυτθὰ δίενται. Τοῦ μὲν ὅμως ἔμμοχθον ἀεὶ περὶ δάχμα χέονται φλύκταιναι· κραδίη δὲ παραπλάζουσα μέμηνε·
γλῶσσα δ’ ἄτακτα λέληκε· παρέστραπται δὲ καὶ ὄσσε. Φράζεο δ’ Αἰγύπτοιο τά τε τρέφει οὐλοὸς αἶα κνώδαλα, φαλλαίνῃ ἐναλίγκια, τὴν περὶ λύχνους ἀκρόνυχος δειπνητὸς ἐπήλασε παιφάσσουσαν· στεγνὰ δέ οἱ πτερὰ πάντα καὶ ἔγχνοα, τοῖα κονίης ἢ καὶ ἀπὸ σπληδοῖο φαείνεται ὅστις ἐπαύρῃ. τῷ ἴκελος Περσεῖος ὑποτρέφεται πετάλοισι· τοῦ καὶ σμερδαλέον νεύει κάρη αἰὲν ὑποδρὰξ ἐσκληκὸς, νηδὺς δὲ βαρύνεται· αὐτὰρ ὃ κέντρον αὐχένι τ’ ἀκροτάτῳ κεφαλῇ τ’ ἐνεμάξατο φωτός· ῥεῖα δέ κεν θανάτοιο καὶ αὐτίκα μοῖραν ἐφείη. Εἰ δ’ ἄγε καὶ κέντρῳ κεκορυθμένον ἀλγινόεντι σκορπίον αὐδήσω καὶ ἀεικέα τοῖο γενέθλην. Τῶν ἤτοι λευκὸς μὲν ἀκήριος οὐδ’ ἐπιλωβής. Πυρσὸς δ’ ἐν γενύεσσι θοὸν προσεμάξατο καῦσον ἀνδράσιν αἰθαλόεντα· περισπαίρουσι δὲ λώβαις οἷα πυρίβλητοι· κρατερὸν δ’ ἐπὶ δίψος ὄρωρεν. Αὐτὰρ ὅ γε ζοφόεις ἄραδον κακὸν ὤπασε τύψας ἀνδρί· παραπλῆγες δὲ καὶ ἄφραστοι γελόωσιν. Ἄλλος δὲ χλοάων τε, καὶ ὁππότε γυῖον ἀράξῃ, φρῖκας ἐπιπροΐησι· κακὴ δ’ ἐπὶ τοῖσι χάλαζα εἴδεται ἐμπλάζουσα, καὶ ἢν μέγα σείριος ἄζῃ·
τοίη οἱ κέντροιο κόπις, τοίῳ δ’ ἐπὶ κέντρῳ σφόνδυλοι ἐννεάδεσμοι ὑπερτείνουσι κεραίης. Ἄλλος δ’ ἐμπέλιος — φορέει δ’ ὑπὸ βοσκάδα νηδὺν εὐρεῖαν, δὴ γάρ τε ποηφάγος αἰὲν ἄητος, γαιοφάγος — βουβῶσι τυπὴν ἀλίαστον ἰάπτει· τοίη οἱ βούβρωστις ἐνέσκληκεν γενύεσσι. Τὸν δ’ ἕτερον δήεις ἐναλίγκιον αἰγιαλῆι καρκίνῳ, ὃς μνία λεπτὰ ῥόθον τ’ ἐπιβόσκεται ἅλμης. Ἄλλοι δ’ αὖ ῥαιβοῖσιν ἰσήρεες ἄντα παγούροις γυῖα βαρύνονται· βαρέαι δ’ ἐσκλήκασι χηλαὶ, οἷά τε πετραίοισιν ἐποκριόωσι παγούροις· τῶν δὴ καὶ γενεὴν ἐξέμμορον, εὖτε λίπωσι πέτρας καὶ βρύα λεπτὰ πολυστίοιο θαλάσσης, τοὺς ἁλὸς ἐξερύουσι δελαστρέες ἰχθυβολῆες· αὐτίκα δ’ ἀγρευθέντες ἐνὶ γρώνῃσιν ἔδυσαν μυοδόκοις, ἵνα τέκνα κακοφθόρα τῶνδε θανόντων σκορπίοι ἐξεγένοντο καθ’ ἕρκεα λωβητῆρες. Τὸν δὲ μελίχλωρον· τοῦ μὲν προμελαίνεται ἄκρη σφόνδυλος, ἄσβεστον δὲ νέμει πολυκήριον ἄτην. Ἔχθιστος δ’, ὅ τε ῥαιβὰ φέρει φλογὶ εἴκελα γυῖα,
ἀνδράσι, νηπιάχοις δὲ παρασχεδὸν ἤγαγεν αἶσαν· οἷς δὴ καὶ νώτοισι περὶ πτερὰ λευκὰ χέονται μάστακι σιτοβόρῳ ἐναλίγκια, τοί θ’ ὑπὲρ ἄκρων ἱπτάμενοι ἀθέρων λεπυρὸν στάχυν ἐκβόσκονται, Πήδασα καὶ Κισσοῖο κατὰ πτύχας ἐμβατέοντες. Οἶδά γε μὴν φράσσασθαι ἀλέξια τοῖο βολάων, οἷάπερ ἐκ βέμβικος ὀρεστέρου ἠὲ μελίσσης, ᾗ τε καὶ ἐκ κέντρου θάνατος πέλει, εὖτε χαράξῃ ἄνδρα πέριξ σίμβλοιο πονεύμενον ἠὲ καὶ ἀγροῖς· κέντρον γὰρ πληγῇ περικάλλιπεν ἐμματέουσα, κέντρον δὲ ζωήν τε φέρει θάνατόν τε μελίσσαις· οἶδά γε μὴν καὶ ἴουλος ἃ μήδεται ἠδ’ ὀλοὸς σφὴξ, πεμφρηδὼν ὀλίγη τε, καὶ ἀμφικαρὴς σκολόπενδρα, ἥ τε καὶ ἀμφοτέρωθεν ὀπάζεται ἀνδράσι κῆρα, νήϊά θ’ ὡς σπέρχονται ὑπὸ πτερὰ θηρὶ κιούσῃ· τυφλήν τε σμερδνήν τε βροτοῖς ἐπὶ λοιγὸν ἄγουσαν μυγαλέην, τροχιῇσιν ἐνιθνήσκουσαν ἁμάξης. Σῆπά γε μὴν πεδανοῖσιν ὁμὴν σαύροισιν ἀλύξαις, καὶ σαλαμάνδρειον δόλιον δάκος αἰὲν ἀπεχθὲς,
ἥ τε καὶ ἀσβέστοιο διὲκ πυρὸς οἶμον ἔχουσα ἔσσυται ἄκμητος καὶ ἀνώδυνος· οὐδέ τί οἱ φλὸξ σίνεται ἀσβέστη ῥαγόεν δέρος ἄκρα τε γυίων. Ναὶ μὴν οἶδ’ ὅσα πόντος ἁλὸς ῥόχθοισιν ἑλίσσει, σμυραίνης δ’ ἔκπαγλον· ἐπεὶ μογεροὺς ἁλιῆας πολλάκις ἐμπρήσασα κατεπρήνιξεν ἐπάκτρου εἰς ἅλα φυζηθέντας ἐχετλίου ἐξαναδῦσα, εἰ ἔτυμον κείνην γε σὺν οὐλοβόροις ἐχίεσσι θόρνυσθαι, προλιποῦσαν ἁλὸς νομὸν, ἠπείροισι. Τρυγόνα μὴν ὀλοεργὸν, ἁλιρραίστην τε δράκοντα οἶδ’ ἀπαλέξασθαι· φορέει γε μὲν ἄλγεα τρυγὼν, ἦμος ἐν ὁλκαίοισι λίνοις μεμογηότα κέντρῳ ἐργοπόνον τύψῃσιν, ἢ ἐν πρέμνοισι παγείῃ δενδρείου, τό τε πολλὸν ἀγαυρότατον θαλέθῃσι· τοῦ μὲν ὑπὸ πληγῇσιν ἅτ’ ἠελίοισι δαμέντος ῥίζαι, σὺν δέ τε φυλλὰς ἀποφθίνει· ἀνδρὶ δὲ σάρκες πυθόμεναι μινύθουσι· λόγος γε μὲν, ὥς ποτ’ Ὀδυσσεὺς ἔφθιτο λευγαλέοιο τυπεὶς ἁλίου ὑπὸ κέντρου. Οἷσιν ἐγὼ τὰ ἕκαστα διείσομαι ἄρκια νούσων. Δὴ γὰρ ὅτ’ ἀγχούσης θριδακηίδα λάζεο χαίτην,
ἄλλοτε πενταπέτηλον, ὅτ’ ἄνθεα φοινὰ βάτοιο, ἄρκτιον, ὀξαλίδας τε, καὶ ὀρμενόεντα λυκαψὸν, κίκαμά τ’, ὄρδειλόν τε περιβρυὲς, ἐν δὲ χαμηλὴν ῥεῖα πίτυν, φηγοῦ τε βαθὺν περὶ φλοιὸν ἀράξας, σὺν δ’ ἄρα καυκαλίδας τε, καὶ ἐκ σταφυλίνου ἀμήσας σπέρματα, καὶ τρεμίθοιο νέον πολυειδέα καρπόν· ἢ ἔτι καὶ φοινίσσον ἁλὸς καταβάλλεο φῦκος, ἀχραές τ’ ἀδίαντον, ἵν’ οὐκ ὄμβροιο ῥαγέντος λεπταλέη πίπτουσα νοτὶς πετάλοισιν ἐφίζει. Εἰ δ’ ἄγε καὶ σμυρνεῖον ἀειβρυὲς ἢ σύ γε ποίης λευκάδος ἠρύγγου τε τάμοις ἀθερηίδα ῥίζαν, ἄμμιγα καχρυφόρῳ λιβανωτίδι· μηδ’ ἀπαρίνη, μηδ’ ἔτι κουλυβάτεια περιβρίθουσά τε μήκων θυλακὶς ἢ ἐπιτηλὶς ἐπὶ χραίσμῃσιν ἀπείη. Σὺν δὲ κράδης κυέουσαν ἀποτμήξαιο κορύνην, ἢ αὐτοὺς κόκκυγας ἐρινάδος, οἵ τε πρὸ ἄλλης γογγύλοι ἐκφαίνουσιν ἀνοιδείοντες ὀπώρης. Λάζεο καὶ πυράκανθαν, ἰδὲ φλόμου ἀργέος ἄνθην, ἄμμιγα δ’ αἰγίλοπός τε χελιδονίου τε πέτηλα,
δαύκειον, ῥίζαν τε βρυωνίδος, ἥ καὶ ἔφηλιν θηλυτέρης ἐχθρήν τε χροῆς ὠμόρξατο λεύκην. Ἐν δὲ περιστερόεντα κατασμώξαιο πέτηλα, ἢ καὶ ἀλεξιάρης πτόρθους ἀπαμείρεο ῥάμνου· μούνη γὰρ δὴ σπεῖρα βροτῶν ἀπὸ κῆρας ἐρύκει. Ναὶ μὴν παρθενίοιο νεοδρέπτους ὀροδάμνους, κόρκορον ἢ πεταλῖτιν ἀμέργεο, πολλάκι μίλτου Λημνίδος, ἥ πάσῃσι πέλει θελκτήριον ἄταις. Δήποτε καὶ σικύοιο τάμοις ἐμπευκέα ῥίζαν ἀγροτέρου· νηδὺν δὲ καὶ ἐμβρίθουσαν ἀνίης ἤμυνεν καὶ καρπὸς ἐυρρήχου παλιούρου, σὺν καὶ ἀκανθοβόλος χαίτη, νεαλεῖς τ’ ὀρόβακχοι σίδης, ὑσγινόεντας ἐπιμύοντας ὀλόσχους αὐχενίους ἵνα λεπτὰ πέριξ ἐνερεύθεται ἄνθη· ἄλλοτε δ’ ὕσσωπός τε καὶ ἡ πολύγουνος ὄνωνις,
φύλλα τε τηλεφίοιο, νέον τ’ ἐν βότρυσι κλῆμα, ἀγλῖθες, καὶ καρπὸς ὀρειγενέος κορίοιο, ἢ καὶ λεπτοθρίοιο πολύχνοα φύλλα κονύζης. Πολλάκι δ’ ἢ πέπεριν κόψας νέον ἢ ἀπὸ Μήδων κάρδαμον ἐμπίσαιο· σὲ δ’ ἂν πολυάνθεα γλήχων, τρύχνον τ’, ἠδὲ σίνηπι κακηπελέοντα σαώσαι. Ἄγρει καὶ πρασιῆς χλοερὸν πράσον, ἄλλοτε δ’ αὐτῆς σπέρμ’ ὀλοὸν κνίδης, ἥ θ’ ἑψίη ἔπλετο κούροις· σὺν καί που νιφόεν σκίλλης κάρη, αὖά τε βολβῶν σπείρεα, καὶ καυλεῖον ὁμοκλήτοιο δράκοντος, ῥάμνου τ’ ἀσπαράγους θαμνίτιδος, ἠδ’ ὅσα πεῦκαι ἀργότεραι στρόμβοισιν ὑπεθρέψαντο ναπαῖαι. Εἰ δὲ, σύ γ’ ἐκ ποίης ἀβληχρέος ἔγχλοα ῥίζαν θηρὸς ἰσαζομένην τμήξαις ἰοειδέι κέντρῳ σκορπίου, ἠὲ σίδας Ψαμαθηίδας, ἅς τε Τράφεια Κῶπαί τε λιμναῖον ὑπεθρέψαντο παρ’ ὕδωρ,
ᾗπερ Σχοινῆός τε ῥόος Κνώποιό τε βάλλει, ὅσσα θ’ ὑπ’ Ἰνδὸν χεῦμα πολυφλοίσβοιο Χοάσπεω πιστάκι’ ἀκρεμόνεσσιν ἀμυγδαλόεντα πέφανται· κυκλαμίδας, σὺν δ’ αἰθὰ βάλοις φιμώδεα μύρτα, κάρφεά θ’ ὁρμίνοιο καὶ ἐκ μαράθου βρυόεντος, εἰρύσιμόν τε καὶ ἀγροτέρου σπερμεῖ’ ἐρεβίνθου σὺν χλοεροῖς θάμνοισι βαλὼν βαρυώδεα ποίην. Ναὶ μὴν καὶ σίσυμβρα πέλει μειλίγματα νούσων, σὺν δὲ μελιλλώτοιο νέον στέφος, ἠδ’ ὅσα χαύνης οἰνάνθης βρύα λευκὰ καταψήχουσι νομῆες, ὅσσα τε λυχνὶς ἔνερθεν ἐρευθήεις τε θρυαλλὶς καὶ ῥόδον, ἡδ’ ἴα λεπτὸν ὅσον σπερμεῖον ἀέξει. Ἢ καὶ πουλύγονον λασίων ὑπάμησον ἰάμνων, ψίλωθρον, καρπόν τε πολυθρήνου ὑακίνθου, ὃν Φοῖβος θρήνησεν, ἐπεί ῥ’ ἀεκούσιος ἔκτα παῖδα βαλὼν προπάροιθεν Ἀμυκλαίου ποταμοῖο, πρωθήβην Ὑάκινθον, ἐπεὶ σόλος ἔμπεσε κόρσῃ πέτρου ἀφαλλόμενος, νέατον δ’ ἤραξε κάλυμμα.
Σὺν δέ τε καὶ τριπέτηλον ὀποῖό τε δάκρυα βάλλοις τρισσοῖς ὁλκήεσσιν ἰσοζυγέων ὀδελοῖσιν· ἠὲ σύ γ’ ἕρπυλλον κεροειδέα, πολλάκι κρῆθμον, ἢ ποίην κυπάρισσον ἀμέργεο, σὺν δὲ καὶ αὐτοῖς ἄννησον Λιβυκάς τε ποτῷ ἐνικνήθεο ῥίζας. Ὧν σὺ τότ’ ἀμμίγδην, τοτὲ δ’ ἄνδιχα πίνεο θρύψας ἐν κελέβῃ, κεράσαι δὲ σὺν ὄξεϊ, πολλάκι δ’ οἴνῃ ἢ ὕδατι· χραισμεῖ δὲ καὶ ἐνθρυφθέντα γάλακτι. Ἢν δέ σ' ὁδοιπλανέοντα καὶ ἐν νεμέεσσιν ἀνύδροις νύχμα κατασπέρχῃ, βεβαρημένος αὐτίκα ῥίζας ἢ ποίην ἢ σπέρμα παρ’ ἀτραπιτοῖσι χλοάζον μαστάζειν γενύεσσιν, ἀμελγόμενος δ’ ἀπὸ χυλὸν τύμμασιν ἡμίβρωτα βάλοις ἔπι λύματα δαιτὸς, ὄφρα δύην * * * * * * * * * ἀλύξῃς. Ναὶ μὴν καὶ σικύην χαλκήρεα λοιγέι τύψει προσμάξας ἰόν τε καὶ ἀθρόον αἷμα κενώσεις, ἠὲ κράδης γλαγόεντα χέας ὀπὸν, ἠὲ σίδηρον καυστειρῆς θαλφθεῖσαν ὑπὸ στέρνοισι καμίνου.
Ἄλλοτε φορβάδος αἰγὸς ἐνίπλειον δέρος οἴνης χραισμήσει τημοῦτος, ἐπὴν σφυρὸν ἢ χέρα κόψῃ· ἀσκοῦ ἔσω βαρύθοντα μέσου διὰ πῆχυν ἐρεῖσαι ἢ σφυρὸν, ἀσκοδέταις δὲ πέριξ βουβῶνας ἑλίξεις, εἰσόκε τοι μένος οἴνου ἀπὸ χροὸς ἄλγος ἐρύξῃ. Δήποτε καὶ βδέλλας κορέσαις ἐπὶ τύμμασι βόσκων, ἢ ἀπὸ κρομμυόφι στάζων ὀπὸν, ἄλλοτε δ’ οἴνης μίγδην ἐν πυράθοισι χέας τρύγα φυρήσασθαι ἢ ὄξευς, νεαλεῖ δὲ πάτῳ περὶ τύψιν ἑλίξαις. Ὄφρα δὲ καὶ πάσῃσιν ἀλεξητήριον ἄταις τευξόμενος πεπύθοιο, — τό τοι μέγα κρήγυον ἔσται, ἦμος ὅτε θρόνα πάντα μιῇ ὑπὸ χειρὶ ταράξῃς· ἐν μὲν ἀριστολόχεια, καὶ ἴριδος, ἐν δέ τε νάρδου ῥίζαι, χαλβανίδες τε σὺν αὐαλέεσσι πυρέθροις εἶεν, δαυκείου τε παναλθέος, ἐν δὲ βρυώνης, σὺν δέ τε ῥίζεα χαῦνα νεωρυχέος γλυκυσίδης, κάρφεά τ’ ἐλλεβόρου μελανόχροος, ἄμμιγα δ’ ἀφρὸς λίτρου· σὺν δὲ κύμινα χέαις βλαστόν τε κονύζης, ἄμμιγα δ’ ἀγροτέρης σταφίδος λέπος· ἶσα δὲ δάφνης σπερμεῖα, κύτισόν τε, κατακνήθειν τε χαμηλὴν
ἵππειον λειχῆνα, καὶ ἐν κυκλάμινον ἀγείρας· ἐν καὶ μήκωνος φιαρῆς ὀπὸν, ἀμφὶ καὶ ἄγνου σπέρματα, βάλσαμον τε καὶ ἐν κινάμοιο βαλέσθαι, σὺν καὶ σφονδύλειον, ἁλός τ’ ἐμπληθέα κύμβην, ἄμμιγα καὶ τάμισον καὶ καρκίνον· ἀλλ’ ὁ μὲν εἴη πτωκὸς, ὁ δ’ ἐν ποταμοῖσι πολυστίοισι νομάζων. Καὶ τὰ μὲν ἐν στύπεϊ προβαλὼν πολυχανδέος ὅλμου μάξαι λαϊνέοισιν ἐπιπλήσσων ὑπέροισιν· αἶψα δ’ ἐπ’ αὐαλέοισι χέας ἀπαρινέα χυλὸν ἄμμιγα συμφύρσαιο, καταρτίζοιο δὲ κύκλους δραχμαίους πλάστιγγι διακριδὸν ἄχθος ἐρύξας, οἴνης δ’ ἐν δοιῇσι χαδεῖν κοτύλῃσι ταράξας. Καί κεν Ὁμηρείοιο καὶ εἰσέτι Νικάνδροιο μνῆστιν ἔχοις, τὸν ἔθρεψε Κλάρου νιφόεσσα πολίχνη.