Χοηφοποι
Τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα
Ὀρέστης
Πυλάδης
χορός
Ἠλέκτρα
τροφός
Κλυταιμήστρα
Αἴγισθος
θεράπων
Ὀρέστης
Ἑρμῆ χθόνιε, πατρῷ᾽ ἐποπτεύων κράτη,
σωτὴρ γενοῦ μοι ξύμμαχός τ᾽ αἰτουμένῳ:
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι.
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ
κλύειν, ἀκοῦσαι . . .
. . . πλόκαμον Ἰνάχῳ θρεπτήριον.
τὸν δεύτερον δὲ τόνδε πενθητήριον1-in codd.
desunt: 1-5 ex Arist. Ran. 1126, 1172 sulevit Canter: 6-7 ex schol. Pind. Pyth.
iv. 145 Stanley: 8-9 ex schol. Eur. Alc. 784 Dindorf
1-Post 6 interpungendum vidit Murray
οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον
οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ᾽ ἐκφορᾷ
ἐκφορᾷ Dindorf:
ἐκφορὰν schol. νεκροῦ.
<ἔα.>hinc incipiunt codd. M G
ἔα add. Dindorf τί χρῆμα λεύσσω; τίς
ποθ᾽ ἥδ᾽ ὁμήγυρις
στείχει γυναικῶν φάρεσιν μελαγχίμοις
πρέπουσα; ποίᾳ ξυμφορᾷ προσεικάσω;
πότερα δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ νέον;
ἢ πατρὶ τὠμῷ τάσδ᾽ ἐπεικάσας τύχω
χοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγματα;
μειλίγματα Casaubon:
μειλίγμασιν M
οὐδέν ποτ᾽ ἄλλο: καὶ γὰρ Ἠλέκτραν δοκῶ
στείχειν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυγρῷ
πρέπουσαν. ὦ Ζεῦ, δός με τείσασθαι μόρον
πατρός, γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί.
Πυλάδη, σταθῶμεν ἐκποδών,
ἐκποδών Stanley: ἐκ
τοδῶν M ὡς ἂν σαφῶς
μάθω γυναικῶν ἥτις ἥδε προστροπή.
Χορός
ἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβαν
ἔβαν Dindorf: ἔβν
G: ἔ ... ceteris paene deletis M (conicitur ἔβην fuisse)
χοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κτύπῳ.
σὺν κτύπῳ Auratus:
συγκυ.ωι correctum in συγκυπτωι M
πρέπει παρηὶς φοινίοις
φοινίοις ἀμυγμοῖς stanley: φοινισσαμυγμοῖς M ἀμυγμοῖς
ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ,
δι᾽ αἰῶνος δ᾽ ἰυγμοῖσι
δ᾽ ἰυγμοῖσι Canter: διοιγμοῖσι M βόσκεται κέαρ.
λινοφθόροι δ᾽ ὑφασμάτων
λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν,
προστέρνοι στολμοὶ
πέπλων ἀγελάστοις
ξυμφοραῖς πεπληγμένων.
Χορός
τορὸς γὰρ ὀρθόθριξ φόβος,
ὀρθόθριξ φόβος Heath: φοῖβος ὀρφόθριξ M
δόμων ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότον
πνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα
μυχόθεν ἔλακε
ἔλαχε (κε
supra scr. m) M περὶ φόβῳ,
γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.
κριταί <τε>
τε add. Porson τῶνδ᾽ ὀνειράτων
θεόθεν ἔλακον
ἔλακον Turnebus:
ἔλαχον M ὑπέγγυοι
μέμφεσθαι τοὺς γᾶς
νέρθεν περιθύμως
τοῖς κτανοῦσί τ᾽ ἐγκοτεῖν.
Χορός
τοιάνδε χάριν ἀχάριτον
ἀχάριτον Elmsley:
ἄχαριν M ἀπότροπον κακῶν,
ἰὼ γαῖα μαῖα,
μωμένα μ᾽ ἰάλλει
μ᾽ ἰάλλει Pauw:
μιλλεῖ M
δύσθεος γυνά. φοβοῦ-
μαι δ᾽ ἔπος τόδ᾽ ἐκβαλεῖν.
ἐκβαλεῖν Jacob:
ἐκβάλλειν M
τί γὰρ λύτρον
λύτρον Canter:
λυγρὸν M πεσόντος αἵματος πέδοι;
πέδῳ M
ἰὼ πάνοιζυς ἑστία,
ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων.
ἀνήλιοι βροτοστυγεῖς
δνόφοι καλύπτουσι δόμους
δεσποτῶν θανάτοισι.
Χορός
σέβας δ᾽ ἄμαχον ἀδάματον
ἀδάματον Hermann:
ἀδάμαντον M ἀπόλεμον τὸ πρὶν
δι᾽ ὤτων φρενός
φρενός Victorius:
φρένες M τε
δαμίας περαῖνον
νῦν ἀφίσταται. φοβεῖ-
ται δέ τις. τὸ δ᾽ εὐτυχεῖν,
τόδ᾽ ἐν βροτοῖς
βροτοῖσι M θεός τε καὶ θεοῦ πλέον.
ῥοπὴ δ᾽ ἐπισκοπεῖ δίκας
δίκας Turnebus:
δίκαν M
ταχεῖα τοὺς
τοὺς e scholio Turnebus: τοῖς M μὲν ἐν φάει,
τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκότου
μένει χρονίζοντας
χρονίζοντας Dindorf: χρονίζοντ᾽ M ἄχη [βρύει
βρύει seclusit Dindorf],
τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ.
Χορός
δι᾽ αἵματ᾽ ἐκποθένθ᾽
ἐκποθένθ᾽ Schütz:
ἐκποθὲν M ὑπὸ χθονὸς τροφοῦ
τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν.
διαλγὴς <δ᾽>
δ᾽ add. Schütz Post 69 iterum v. 65 legit
M, eiecit Heath ἄτα διαφέρει
τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν.
Χορός
θιγόντι
θιγόντι Scaliger:
οἴγοντι M δ᾽ οὔτι νυμφικῶν ἑδωλίων
ἄκος, πόροι τε πάντες ἐκ μιᾶς ὁδοῦ
διαίνοντες
διαίνοντες Lachmann: βαίνοντες M τὸν χερομυσῆ
†φόνον καθαίροντες ἴθυσαν ἄτανcorrupta varie
tentantur: fortasse καθάρσιοι ῥοαῖσιν ἔκλυσαν μάταν
†.
Χορός
ἐμοὶ δ᾽ ???ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν
θεοὶ προσήνεγκαν: ???ἐκ γὰρ οἴκων
πατρῴων δούλιόν <μ᾽>
μ᾽ add. Conington ἐσᾶγον αἶσαν,???
δίκαια καὶ μὴ δίκαια
πρέποντ᾽ <ἀπ᾽>
ἀπ᾽ e scholio add. Frey ἀρχᾶς βίου
βίᾳ φρενῶν αἰνέσαι πικρὸν
βίᾳ φρενῶν αἰνέσαι πικρὸν H. L. Ahrens: βίᾳ φερομένων αἰνέσαι πικρῶν φρενῶν M
πικρὸν schol.
στύγος κρατούσῃ. δακρύω δ᾽ ὑφ᾽ εἱμάτων
ματαίοισι δεσποτᾶν
τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη.
παχνουμένη Turnebus: παχνουμένην M
Ἠλέκτρα
δμωαὶ γυναῖκες, δωμάτων εὐθήμονες,
ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προστροπῆς ἐμοὶ
πομποί, γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι:
τί φῶ
τί φῶ H. L. Ahrens: τύφῳ
δεͅ M χέουσα τάσδε κηδείους χοάς;
πῶς εὔφρον᾽ εἴπω, πῶς κατεύξομαι
κατεύξωμαι turnebus:
κατεύξομαι M πατρί;
πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν
γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα;
τῶνδ᾽ οὐ πάρεστι θάρσος, οὐδ᾽ ἔχω τί φῶ,
χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.91-2 post 95
transponit Weil
ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,
ἔσθλ᾽
ἔσθλ᾽ Elmsley: ἴσ᾽
Bamberger: ἔσψτ᾽ M ἀντιδοῦναι τοῖσι
πέμπουσιν τάδε
στέφη, δόσιν γε
γε Stanley: τε
M τῶν κακῶν ἐπαξίαν;
ἢ σῖγ᾽ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο
πατήρ, τάδ᾽ ἐκχέασα,
ἐκχέασα Dindorf:
ἐκχέουσα M γάποτον χύσιν,
στείχω καθάρμαθ᾽ ὥς τις ἐκπέμψας πάλιν
δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;
τῆσδ᾽ ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι:
κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.
μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.
τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ᾽ ἐλεύθερον μένει
καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις
ἔχεις Jacob ὑπέρτερον.
Χορός
αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς
λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.
Ἠλέκτρα
λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.
Χορός
φθέγγου χέουσα κεδνὰ
κεδνὰ Hartung: σεμνὰ
M τοῖσιν εὔφροσιν.
Ἠλέκτρα
τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
Χορός
πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.
Ἠλέκτρα
ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι
ἐπεμ́ξωμαι Dobree:
ἐπεύξομαι M τάδε;
Χορός
αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.
Ἠλέκτρα
τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;
Χορός
μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.
Ἠλέκτρα
εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.
Χορός
τοῖς αἰτίοις νῦν
νῦν M τοῦ φόνου μεμνημένη???
Ἠλέκτρα
τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.
Χορός
ἐλθεῖν τιν᾽ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα???
Ἠλέκτρα
πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;
λέγω; Weil
Χορός
ἅπλῶς τι φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.
Ἠλέκτρα
καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;
Χορός
πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;
Ἠλέκτραhunc v. post 165 in M scriptum huc
transtulit Hermann
κῆρυξ μέγιστε
μέγιστε Stanley:
μεγίστη M τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,
<ἄρηξον,>
ἄρηξον add. Klausen Ἑρμῆ χθόνιε,
κηρύξας ἐμοί,
τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
εὐχάς, πατρῴων δωμάτων
δωμάτων Stanley: δ᾽
ὀμμάτων M ἐπισκόπους,
καὶ γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται,
θρέψασά τ᾽ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει:
κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς
λέγω καλοῦσα πατέρ᾽, “ἐποίκτιρόν τ᾽ ἐμὲ
φίλον τ᾽ Ὀρέστην: †πῶς ἀνάξομεν δόμοις.corruta
necdum sanata: φῶς τ᾽ ἄναψον ἐν δόμοις anon.: ὡς ἀναξωμεν Paley
πεπραμένοι
πεπραμένοι Casaubon:
πεπραγμένοι M γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα
πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο
Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.
κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος: ἐκ δὲ χρημάτων
φεύγων
φεύγων Robortello:
φεύγειν M Ὀρέστης ἐστίν, οἱ δ᾽ ὑπερκόπως
ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι
πόνοισι Robortello:
πόνοισιν M χλίουσιν μέγα.
μέγα Turnebus: μέτα
M
ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ
κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ:
αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ
μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.
ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ᾽ ἐναντίοις
λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,
καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκῃ.
δίκῃ Scaliger: δίκην
M”
ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς καλῆς
καλῆς Schütz: κακῆς
M: vv. 145-6 suspecti ἀρᾶς,
κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν:
“ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,
σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.”
τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾽ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.
ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.
Χορός
ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον
ὀλομένῳ δεσπότᾳ,
πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν, κεδνῶν τ᾽
ἀπότροπον ἄγος
ἀγος e scholio Victorius: ἄλγος M ἀπεύχετον
κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε,
σέβας ὦ
σέβας ὦ Turnebus:
σεβάσω M δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ,
ἴτω τις
ἴτω τις Bothe: ἰὼ τίς
M δορυ-
σθενὴς ἀνήρ, ἀναλυτὴρ δόμων,
Σκυθικά τ᾽
Σκυθικά τ᾽ Robortello: σκυθιτατ᾽ (ης
supra ι scripto) M ἐν χεροῖν παλίντον᾽
ἐν ἔργῳ βέλη ʼπιπάλλων Ἄρης
σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη.
ξίφη e scholio Pauw:
βέλη (e praeced. v.) M
Ἠλέκτρα
ἔχει μὲν ἤδη γαπότους
γαπότους Turnebus: ἀπό
του M χοὰς πατήρ:Post hunc v. in codd.
legitur 124
νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε.
Χορός
λέγοις ἄν: ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.
Ἠλέκτρα
ὁρῶ
ἄν: ὀρχεῖται Turnebus: ἀνορχεῖται M τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.
Χορός
τίνος ποτ᾽ ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;
Ἠλέκτρα
εὐξύμβολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.
Χορός
πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.
Ἠλέκτρα
οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό
κείραιτό Turnebus:
κείρετό M νιν.
Χορός
ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.
Ἠλέκτρα
καὶ μὴν ὅδ᾽ ἐστὶ κάρτ᾽ ἰδεῖν ὁμόπτερος.
Χορός
ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.
Ἠλέκτρα
αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.
Χορός
μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν
ἦν Scholefield: ἦ
M: ᾖ G τόδε;
Ἠλέκτρα
μάλιστ᾽ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.
Χορός
καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ᾽ ἐτόλμησεν μολεῖν;
Ἠλέκτρα
ἔπεμψε χαίτην
χαίτην Victorius: καὶ
τὴν M κουρίμην χάριν πατρός.
Χορός
οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,
εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.
Ἠλέκτρα
κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον
χολῆς, ἐπαίσθην
ἐπαίσθην Canter:
ἐπαίθην M δ᾽ ὡς διανταίῳ βέλει:
ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι
σταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,
πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε: πῶς γὰρ ἐλπίσω
ἀστῶν τιν᾽ ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;
ἀλλ᾽ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ᾽ ἐκείρατο,
ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον
φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.
ἐγὼ δ᾽ ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδ᾽ αἰνέσω,
εἶναι τόδ᾽ ἀγλάισμά μοι τοῦ φιλτάτου
βροτῶν Ὀρέστου—σαίνομαι
σαίνομαι] σαι
alia manu scr. M δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος.
φεῦ.
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν εὔφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ᾽κινυσσόμην,
μὴ᾽ κινυσσόμην Turnebus: μὴκηννυσσομην M
ἀλλ᾽ εὖ ᾽σαφήνει
᾽σ᾽αφήνει Paley:
σαφηνῆ M τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,
οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην
δίκην Aldina: δίκηι
(ηι in rasura) M
στροβούμεθ᾽: εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,
σμικροῦ γένοιτ᾽ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.
καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,
ποδῶν
ποδῶν Turnebus: ποδῶν
δ᾽ M ὅμοιοι τοῖς τ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖσ—
καὶ γὰρ δύ᾽ ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,
αὐτοῦ τ᾽ ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινόσ—
πτέρναι τενόντων θ᾽ ὑπογραφαὶ μετρούμεναι
εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις.
πάρεστι δ᾽ ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.201-post
211 transponere volt Weil
Ὀρέστης
εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους
εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.
Ἠλέκτρα
ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;
Ὀρέστης
εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου
ἐξηύχου Robortello:
ἐξηύκου M πάλαι.
Ἠλέκτρα
καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;
Ὀρέστης
σύνοιδ᾽ Ὀρέστην πολλά σ᾽ ἐκπαγλουμένην.
ἐκπαγλουμένην Robortello: ἐκπαγλουμένης M
Ἠλέκτρα
καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;
Ὀρέστης
ὅδ᾽ εἰμί: μὴ μάτευ᾽
μάτευ᾽ G: μάστευ᾽
M ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.
Ἠλέκτρα
ἀλλ᾽ ἦ δόλον τιν᾽, ὦ ξέν᾽, ἀμφί μοι πλέκεις;
Ὀρέστης
αὐτὸς καθ᾽ αὑτοῦ τἄρα
τἄρα dndorf: ταρρα
M μηχανορραφῶ.
Ἠλέκτρα
ἀλλ᾽ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.
Ὀρέστης
κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽,
ἐμοῖς ἄρ᾽ Turnebus:
ἐμοῖσιν M εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς.
Ἠλέκτρα
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τἄρ᾽
τἄρ᾽ Murray: τάδ᾽
M ἐγὼ προσεννέπω;
Ὀρέστης
αὐτὸν μὲν οὖν
οὖν Turnebus: νῦν
M ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ:
κουρὰν δ᾽ ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς
ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς
ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ.
σκέψαι τομῇ
σκέψαι κόμῃ hartung: σκέψαιτο
μὴ M: σκέψαι τομῇ Turnebus
προσθεῖσα βόστρυχον τριχὸς
σαυτῆς ἀδελφοῦ σύμμετρον
σύμμετρον Schütz: σκέψαιτο
μὴ M: σκέψαι τομῇ Turnebus
σύμμετρον Schütz:
συμμέτρου M τῷ σῷ κάρᾳ.226-in codd. sic
leguntur: 226, 228, 227, 230, 229: ordinem mutavit Hermann
ἰδοῦ δ᾽ ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός,
σπάθης τε πληγὰς ἠδὲ
ἠδὲ Turnebus: εἰς δὲ
M θήρειον
θήρειον Bamberger:
θηρίον M γραφήν.
ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ᾽κπλαγῇς
μὴ ᾽κπλαγῇς Turnebus:
μἠκπλαγιν͂ M φρένας:
τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς.
Ἠλέκτρα
ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός,
δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,
ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ᾽ ἀνακτήσῃ πατρός.
ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον
ἐμοί: προσαυδᾶν δ᾽ ἐστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον
πατέρα τε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει
στέργηθρον: ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται:
καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου:
πιστὸς δ᾽ ἀδελφὸς ἦσθ᾽, ἐμοὶ σέβας φέρων
μόνον
μόνον turnebus: μόνος
M Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ
πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι.
σοι Stanley: μοι
M
Ὀρέστης
Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων
πραγμάτων Robortello:
πρηγμάτων M
[error ex η sura scrito ortus, tamquam πημάτων indicantis] γενοῦ:
ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν
γένναν εὖνιν turnebus: γέννανιν M αἰετοῦ πατρός,
θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν
δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δ᾽ ἀπωρφανισμένους
νῆστις πιέζει λιμός: οὐ γὰρ ἐντελεῖς
ἐντελεῖς Pauw:
ἐντελὴς M
θήραν πατρῴαν
θήραν πατρῴαν e scholio Robortello: θήρα πατρῴα M προσφέρειν σκηνήμασιν.
οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδε τ᾽, Ἠλέκτραν λέγω,
λέγω Aldina: ἐγὼ
M
ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατροστερῆ γόνον,
ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.
καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα
πατρὸς νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἀποφθείρας πόθεν
ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον
εὔθοινον G: εὔθυνον
(οι supra scr. m) M γέρας;
οὔτ᾽ αἰετοῦ γένεθλ᾽ ἀποφθείρας, πάλιν
πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ᾽ εὐπιθῆ
εὐπειθῆ M (ι
sura ει scr. m) βροτοῖς:
οὔτ᾽ ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ᾽ αὐανθεὶς πυθμὴν
βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.
ἐν ἤμασιν Turnebus:
ἐνήμασιν M
κόμιζ᾽, ἀπὸ σμικροῦ δ᾽ ἂν ἄρειας
δ᾽ ἂν ἄρειας e scholio praeclare Turnebus: δαναρίας M μέγαν
δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.
Χορός
ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,
σιγᾶθ᾽, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα,
γλώσσης χάριν δὲ πάντ᾽ ἀπαγγείλῃ τάδε
πρὸς τοὺς κρατοῦντας: οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε
θανόντας ἐν κηκῖδι πισσήρει φλογός.
Ὀρέστης
οὔτοι
οὔτοι Turnebus: οὔτι
M προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς
χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν,
κἀξορθιάζων
κἀξοθριάζων M πολλὰ καὶ δυσχειμέρους
ἄτας ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,
εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους:
τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,
ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον:
αὐτὸν δ᾽ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε
τείσειν μ᾽ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.
τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα
μηνίματα Lobeck:
μειλίγματα M
βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δ᾽ αἰνῶν
δ᾽ αἰνῶν Hermann: δὲ
νῶν M νόσους,
σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις
λειχῆνας
λειχῆνας Blomfield:
λιχηνας M ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν:
λευκὰς δὲ κόρσας τῇδ᾽ ἐπαντέλλειν
ἐπαντέλλειν Robortello: ἐπαντέλλει M νόσῳ:
ἄλλας τ᾽ ἐφώνει
τ᾽ ἐφώνει Auratus: τε
φωνεῖ M προσβολάς Ἐρινύων
ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας:Post 284 in M
legitur v. 288, quem illuc transposuit Hermann
τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος
ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,
καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος
ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρὺν
κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως
χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας.
καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος
κρατῆρος Robortello:
κρατερὸς M μέρος
εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,
βωμῶν τ᾽ ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς
μῆνιν: δέχεσθαι <δ᾽>
δ᾽ add. Hermann (rasura in M) οὔτε
συλλύειν τινά.
πάντων δ᾽ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ
κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.iniuria
suspecti
τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα
ἆρα stanley: ἄρα
M χρὴ πεποιθέναι;
κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστ᾽ ἐργαστέον.
πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν
συμπίτνουσιν M:
συμπίτουσιν m ἵμεροι,
θεοῦ τ᾽ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,
καὶ πρὸς πιέζει
πρὸς πιέζει abresch:
προσπιέζει M χρημάτων ἀχηνία,
τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,
Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,
δυοῖν γυναικοῖν ὧδ᾽ ὑπηκόους πέλειν.
θήλεια γὰρ φρήν: εἰ δὲ μή, τάχ᾽ εἴσεται.
Χορός
ἀλλ᾽ ὦ μεγάλαι Μοῖραι,
μοῖρε, αι sura scr., M chori notam addidit
Robortello Διόθεν
τῇδε τελευτᾶν,
ᾗ τὸ δίκαιον μεταβαίνει.
ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ
γλῶσσα τελείσθω: τοὐφειλόμενον
πράσσουσα Δίκη μέγ᾽ ἀυτεῖ:
δίκη μέγ᾽ ἀυτεῖ m G: δικην μέγαυτι M
ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν
πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,
τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.
ὈρέστηςOp. add. turnebus
ὦ πάτερ αἰνόπατες,
αἰνοπαθές e scholio Hartung: αἰνόπατερ M τί σοι
φάμενος ἢ τί ῥέξας
τύχοιμ᾽ ἂν ἕκαθεν
ἕκαθεν] καθεν
M, ἕ supra scr. m οὐρίσας,
ἔνθα σ᾽ ἔχουσιν εὐναί;
σκότῳ φάος ἀντίμοι-
ρον;
ἀντίμοιρον Erfurdt: ἰσοτίμοιρον M χάριτες δ᾽ ὁμοίως
κέκληνται γόος εὐκλεὴς
προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.
Χορός
Χο. ad. Turnebus
τέκνον, φρόνημα τοῦ
θανόντος οὐ δαμάζει
πυρὸς [ἡ
ἡ seclusit Porson] μαλερὰ γνάθος,
φαίνει δ᾽ ὕστερον ὀργάς:
ὀτοτύζεται δ᾽ ὁ θνῄσκων,
ἀναφαίνεται δ᾽ ὁ βλάπτων.
πατέρων τε καὶ τεκόντων
γόος ἔνδικος ματεύει
τἄποιν᾽
τἄποιν᾽ e scholio Bothe: τὸ πᾶν M: alii aliter:
ποινὰν Schütz: ῥοπὰν Hermann
ἀμφιλαφὴς ταραχθείς.
Ἠλέκτρα
κλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει
πολυδάκρυτα πένθη.
δίπαις τοί σ᾽
τοί σ᾽ Schütz:
τοῖς M ἐπιτύμβιος
ἐπιτύμβιος Hermann: ἐιτυμβιδίοις M
θρῆνος ἀναστενάζει.
τάφος δ᾽ ἱκέτας δέδεκται
φυγάδας θ᾽ ὁμοίως.
τί τῶνδ᾽ εὖ, τί δ᾽ ἄτερ κακῶν;
οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;
Χορός
ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων
θείη
θείη Turnebus: θήη
M κελάδους εὐφθογγοτέρους:
ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων
παιὰν
παιὰν Blomfield:
παίων M μελάθροις ἐν βασιλείοις
νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.
κομίσειεν orson:
κομίζει M: sed fortasse praestat φιάλην
νεοκρᾶτα κομίζοι Scaliger
Ὀρέστης
εἰ γὰρ ὑπ᾽ Ἰλίῳ
πρός τινος Λυκίων, πάτερ,
δορίτμητος κατηναρίσθης,
κατηναρίσθης Porson: κατεναρίσθης M
λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι
τέκνων τ᾽ ἐν
τ᾽ ἐν Wellauer: τε
M κελεύθοις
ἐπιστρεπτὸν αἰῶ
αἰῶ H. L. Ahrens:
αἰῶνα M
κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες
τάφον διαποντίου γᾶς
διαποντίου γᾶς Turnebus: διατοντιουτας M
δώμασιν εὐφόρητον.
Χορός
φίλος φίλοισι τοῖς
ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν
κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων
σεμνότιμος ἀνάκτωρ,
πρόπολός τε τῶν μεγίστων
χθονίων ἐκεῖ τυράννων:
βασιλεὺς γὰρ ἦν,
ἦν, ς supra scr., M ὄφρ᾽ ἔζης,
ἔζη Hermann; ἔζης
M
μόριμον λάχος πιπλάντων
πιπλάντων Heath:
πιμπλάντων M
χειροῖν
χειροῖν] χεροῖν
M πεισιβρότοῳ τε βάκτρῳ.
πεισιβρότῳ τε βάκτρῳ Pauw: πισίμβροτόν τε βάκτρον M
Ἠλέκτρα
μηδ᾽ ὑπὸ Τρωίας
τείχεσι φθίμενος, πάτερ,
μετ᾽ ἄλλῳ
ἄλλῳ Stanley:
ἄλλων M δουρικμῆτι λαῷ
παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.
τεθάφθαι Tafel:
τέθαψαι M
πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες
νιν οὕτως δαμῆναι
<φίλοις
φίλοις ad. Conington>,
θανατηφόρον αἶσαν
πρόσω
πρόσω Hermann:
πρόσσω M τινὰ πυνθάνεσθαι
τῶνδε πόνων ἄπειρον.
Χορός
Χο. add. turnebus
ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,
μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου
μείζονα φωνεῖς: δύνασαι
φωνεῖς: δύνασαι Hermann: φωνεῖ ὀδυνᾶσαι M γάρ.
ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης
μαράγνης Robortello: μαράγμης M
δοῦπος ἱκνεῖται: τῶν μὲν ἀρωγοὶ
κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων
χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων,
†πᾶσι δὲ μᾶλλον γεγένηται.corrupta varie
tentantur: fortasse ... ὅσιαι: στυγερὸν τούτων
| παισὶ τί μᾶλλον γεγένηται; Schömann
Ὀρέστης
τοῦτο διαμπερὲς οὖς
Ηλ. add. Robortello οὖς Schütz: ὡς
M
ἵκεθ᾽
ἵκετο M ἅπερ τι
τι Schütz: τε
M βέλος.
Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων
ὑστερόποινον ἄταν
βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ
χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται.
Χορός
ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά-
εντ᾽
πυκάεντ᾽ Dindorf:
πευκήεντ᾽ M ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς
θεινομένου, γυναικός τ᾽
ὀλλυμένας: τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον
οἷον Hermann:
θεῖον M ἔμπας
ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
δριμὺς ἄηται κραδίας
κραδίας Hermann:
καρδίαδς M
θυμὸς ἔγκοτον στύγος.
Ὀρέστησ???
Ορ add. Robortello
καὶ πότ᾽
καὶ πότ᾽ correctum in καί τοτ᾽ M ἂν ἀμφιθαλὴς
Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,
φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;
πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.
δίκαν δ᾽ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.
κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.
Γᾶ χθονίων τε τιμαί H. L. Ahrens: ταχθονίων τετιμαι (έν
supra μᾳι scr. m) M
Χορός
ἀλλὰ νόμος
ἀλλὰ νόμος Turnebus: ἀλλ᾽ ἄνομος M μὲν φονίας σταγόνας
χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν
αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν
λοιγὸς Ε᾽ρινὺν Schütz: λοιγὸν ἐρινὺς M
παρὰ τῶν πρότερον
πρότερον Portus:
προτέρων M φθιμένων ἄτην
ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ.
Ἠλέκτρα???
πόποι δᾶ
πόποι δᾶ Bamberger: ποῖποῖδὴ M νερτέρων τυραννίδες
<τ᾽>,
τ᾽ add. paley
ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ τεθυμένων,
τεθυμένων Hermann:
φθειμένων (ι supra ει scr. m) M
ἴδεσθ᾽ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπ᾽ ἀμηχάνως
ἔχοντα καὶ δωμάτων
ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν,
πετιστραποιταν M, in margine correxit m
ὦ Ζεῦ;
Χορός
Χο. add. Hermann
πέπαλται
πέπαλται Turnebus: πεπάλατε,
αι supra scr., M δ᾽ αὖτέ μοι φίλον κέαρ
τόνδε κλύουσαν οἶκτον.
καὶ τότε μὲν δύσελπις,
σπλάγχνα δέ μοι
μοι Schütz: μου
M κελαινοῦ-
ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.
ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπ᾽ ἀλκῆς ἐπάρῃ <μ᾽
ἐλπίς,> ἀπέστασεν ἄχος
προσφανεῖσά
ἐπ᾽ ἀλκῆς ἐπάρῃ Paley, μ᾽ add. Conington, ἐλπίς
Blomfield, προσφανεῖσα Bamberger: ἐπαλκὲς φραρεαπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖσφαι M
μοι καλῶς.
Ὀρέστησ???
Ορ. add. Hermann
τί δ᾽ ἂν φάντες
φάντες Bothe:
πάντες M τύχοιμεν; ἢ
ἢ Hermann: ἂν ἢ
M τάπερ
πάθομεν ἄχεα
ἄχεα Schwenk:
ἄχθεα M πρός γε τῶν τεκομένων;
πάρεστι σαίνειν, τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται.
λύκος γὰρ ὥστ᾽ ὠμόφρων
ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.
Χορός
ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας
Χο. add. Müller
῎Αριον Hermann, ἔν τε Bothe, Κισσίασͅ Robortello: ἄρειον
εἴτε κισσίαις M
νόμοις ἰηλεμιστρίας,
νόμοις ἰηλεμιστρίας Hermann: νόμοισιλεμιστρίας M
ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα
ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα Blomfield: ἄπριγκτοι πληκτὰ πολυπάλαγκτα M δ᾽ ἦν
δ᾽ ἦν Robortello:
δὴν M ἰδεῖν
ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα
ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ᾽ ἐπερρόθει
κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.
Ἠλέκτρα
ἰὼ
Ηλ. add. Müller ἰὼ
Paley: ἰὼ ἰὼ M δαΐα
πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ᾽,
ἄνευ δὲ πενθημάτων
ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.
Ὀρέστης
Ορ. add. Robortello
ταφὰς ἀτίμους
ταφὰἀτίμους Scripsi: τὸ πᾶν ἀτίμως M: ταφὰν
ἀτίμων Verrall ἔλεξας, οἴμοι.
πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα
ἆρα Heath: ἀρὰ
M τείσει
ἕκατι μὲν δαιμόνων,
ἕκατι δ᾽ ἀμᾶν χερῶν.
ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.
ὀλοίμαν turnebus:
ἑλοιμαν M
Χορός
Χο. add. Müller
ἐμασχαλίσθη
ἐμασχαλίσθη Robortello: ἐμασχαλίσθης M δέ γ᾽, ὡς τόδ᾽ εἰδῇς,
δέ γ᾽ Hermann, ὡς
... εἰδῇς Canter, τόδ᾽ Pauw: δὲ τωστοστείδης M
ἔπρασσε δ᾽ ᾇπέρ
ᾇπέρ Portus: ἅπερ
M νιν ὧδε θάπτει,
μόρον κτίσαι
κτίσαι Stanley:
κτεῖναι (ν in rasura) M
μωμένα
ἄφερτον
ἄφερτον Robortello: ἄφερκτον M αἰῶνι σῷ.
κλύεις
κλύεις turnebus:
κλύει M πατρῴους δύας ἀτίμους.
δύας ἀτίμους Stanley: δυσατίμους M
Ἠλέκτρα
Ηλ. ad. Müller
λέγεις πατρῷον μόρον: ἐγὼ δ᾽ ἀπεστάτουν
ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία.
μυχῷ
μυχῷStanley: μυχοῦ
M δ᾽ ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν
ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,
χέουσα
χέουσα Dobree:
χαίρουσα (αι in rasura) M
πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.
τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου, <πάτερ.
πάτερ scripsi: iambus deest in fine v. M
>
Χορός
Χο. deest in M
δι᾽ ὤτων δὲ συν-
τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν
φρενῶν Turnebus:
φρονῶν M βάσει.
τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,
τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα
ὄργα Scaliger:
ὀργᾷ M μαθεῖν.
πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
Ὀρέστης
σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.
φίλοις Porson:
φίλοισι M
Ἠλέκτρα
ἐγὼ δ᾽ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.
Χορός
στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ:
ἄκουσον ἐς φάος μολών,
ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
Ὀρέστης
Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ,
ξυμβαλεῖ Pauw:
ξυμβάλλει M Δίκᾳ Δίκα.
Ἠλέκτρα
ἰὼ θεοί, κραίνετ᾽ ἐνδίκως <δίκας
δίκας add. Hermann>.
Χορός
τρόμος μ᾽ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.
τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,
εὐχομένοις δ᾽ ἂν ἔλθοι.
Χορός
ὦ
ὦ Hermann: ἰὼ
M πόνος ἐγγενὴς
καὶ παράμουσος Ἄτας
ἄτας Hermann: ἄτης
M
αἱματόεσσα πλαγά.
ἰὼ δύστον᾽ ἄφερτα κήδη:
ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
Χορός
δώμασιν ἔμμοτον
τῶνδ᾽ ἄκος,
ἄκος Schütz: ἑκὰς
M οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων
ἔκτοθεν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ αὐτῶν,
διώκειν ἔριν
διώκειν ἔριν Hermann: αιωμαναιρειν M: δι᾽ ὠμὰν
ἔριν Klausen αἱματηράν.
θεῶν <τῶν
τῶν add. Hermann> κατὰ γᾶς ὅδ᾽
ὕμνος.
Χορός
ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,
τῆσδε κατευχῆς πέμπετ᾽ ἀρωγὴν
παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.personarum notae
desunt in M
νίκῃ Portus: νίκην
M
Ὀρέστης
πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,
αἰτουμένῳ
αἰτουμένῳ turnebus:
αἰτούμενος M μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
Ἠλέκτρα
κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε
τοιάνδε Turnebus:
τοιάδε M σου χρείαν ἔχω,
φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον
φθόρον add. Hermann: iambus deest M
>.
Ὀρέστης
οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν
κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει
ἄτιμος ἐμπύροισι
ἐμπύροισι Auratus: ἐν
πυροῖσι M κνισωτοῖς χθονός.
Ἠλέκτρα
κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας
οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:
πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.
Ὀρέστης
ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽
πατέρ᾽ Robortello:
πάτερ M ἐποπτεῦσαι μάχην.
Ἠλέκτρα
ὦ
γ᾽ Hermann: τ᾽
M Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
Ὀρέστης
μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.
Ἠλέκτρα
μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας
ὡς ἐκαίνισας Conington: ᾧ σ᾽ ἐκαίνισαν M—
Ὀρέστης
πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,
γ᾽ ἀχαλκεύτοισι θηρευθείς Conington: δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης M πάτερ,—
Ἠλέκτρα
αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.
Ὀρέστης
ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
Ἠλέκτρα
ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;
Ὀρέστης
ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,
ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς
λαβὰς Canter: βλάβας
M λαβεῖν,
εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.
Ἠλέκτρα
καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἐφημένους τάφῳ:
οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θ᾽ ὁμοῦ γόνον,
γόον Pauw: γόνον
M
καὶ μὴ ᾽ξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε.
οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών:
παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
θανόντι: φελλοὶ δ᾽ ὣς ἄγουσι δίκτυον,
τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.
λίνου M: λίνον
m
ἄκου᾽, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ᾽ ἔστ᾽ ὀδύρματα.
αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.
Χορός
καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽
ἀμεμφῆ τόνδ᾽ Canter,
ἐτείνατον Hermann, ἐτεινάτην
Blomfield: ἀμόμφητον δέ τινα τὸν M
ἐτείνατον λόγον,
τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.
τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,
ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.
Ὀρέστης
ἔσται: πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,
πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
μεθύστερον
μεθύστερον Victorius: μεθ᾽
ὕστερον M τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;
θανόντι
θανόντι Pauw:
θανοῦντι M δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις
ἐπέμπετ᾽: οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε:
τάδε ex τόδε
factum M
τὰ δῶρα μείω
μείω Turnebus: μέσω
M δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.
τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος
ἑνός, μάτην ὁ μόχθος: ὧδ᾽ ἔχει λόγος.
θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.
Χορός
οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ
παρῆ Proson: πάρει
(ει in rasura) M γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων
καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη
χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
Ὀρέστης
ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;
Χορός
τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.
Ὀρέστης
καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;
Χορός
ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.
Ὀρέστης
τίνος
τίνος Wellauer: τινὸς
M βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς
νεογενὲς Turnebus:
νεορενὲς M δάκος;
Χορός
αὐτὴ προσέσχε μαζὸν
μαστὸν Blomfield ἐν τὠνείρατι.
τὠνείρατι Porson: τ᾽
ὀνείρατι M
Ὀρέστης
καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν
οὖθαρ ἦν Pauw:
οὐχαρην mutatum in οὐχαριν M
ὑπὸ στύγους;
στύγους Schütz:
στύγος M
Χορός
ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.
Ὀρέστης
οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.fort. ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι Martin
Χορός
ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν
κέκραγεν robortello:
κέκλαγεν M ἐπτοημένη.
πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον,
ἀνῇθον escholio Valckenär: ἀνῆλθον M ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,
λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν:
πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,
ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.
Ὀρέστης
ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.
κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως
συγκόλλως Victorius:
συσκόλως (altero λ supra λ scr.) M ἔχειν.
εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν
ἐκλιπὼν Blomfield:
ἐκλείπων (ex ἐκλείπειν factum) M
ἐμοὶ
οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,ita Porsonus
versum emendavit: οὔφεῖσεπᾶσασπαργανηπλείζετο M
καὶ μαστὸν
μαστὸν Blomfield:
μασθὸν M ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,
θρόμβῳ δ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,
ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽
ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ Porson: ἀμφιταρβίτωδ᾽ M ἐπῴμωξεν πάθει,
δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,
θανεῖν βιαίως: ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ
κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
Χορός
τερασκόπον δὴ
δὴ Kirchhoff: δὲ
M τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.
γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,
τοὺς μέν
μέν Stanley: δ᾽ ἕν
M τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.
Ὀρέστης
ἁπλοῦς ὁ μῦθος: τήνδε μὲν στείχειν
στείχειν Porson:
στίχειν M ἔσω,
αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες
κτείναντες Robortello: κτείναντας M ἄνδρα τίμιον
δόλοισι
δόλοισι Hartung: δόλῳ
τε M καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ
θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,
ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.
ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους
ἐφ᾽ ἑρκείους Turnebus: ἐφερκίους M πύλας
Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.
ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν
ἥσομεν Turnebus:
οἴσομεν M Παρνησσίδα,
γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.
καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
δέξαιτ᾽,
δέξαιτ᾽ Turnebus:
λέξαιτ᾽ M ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς:
μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ
δόμους
δόμους Boissonade:
δόμοις M παραστείχοντα
παραστείχοντα Victorius: παραστίχοντα M καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν:
“τί δὴ πύλαισι
πύλαισι Bolomfield:
πύληισι M τὸν ἱκέτην ἀπείργεται
Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;”
εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν
βαλὸν (e βαλῶν
factum) M ἑρκείων
ἕρκειον (in ἑρκίον
mutatum) M πυλῶν
κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,
ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα
ἀρεῖ,
ἀρεῖ Bamberger: ἐρεῖ
M σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,
βαλεῖ Robortello:
βαλεῖν M
πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν
θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.
φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη
ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.
νῦν
νῦν Blomfield: σὺν
(ν in rasura) M οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν
οἴκῳ καλῶς,
ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε:
ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,
σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.
τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,
ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.
Χορός
πολλὰ μὲν γᾶ
γᾶ Schütz: γὰρ
M τρέφει
δεινὰ [καὶ
καὶ seclusit Heath] δειμάτων ἄχη,
πόντιαί τ᾽ ἀγκάλαι κνωδάλων
ἀνταίων βρύουσι:
βρύουσι Hermann:
βροτοῖσι M
πλάθουσι [βλαστοῦσι
βλαστοῦσι seclusit Knick] καὶ
πεδαίχμιοι
λαμπάδες πεδάοροι,
πεδάοροι Stanley:
πεδάμαροι M
πτανά τε καὶ πεδοβά-
μονα κἀνεμοέντ᾽ ἂν
κἀνεμοέντ᾽ ἂν Blomfield: κἀνεμοέντων M
αἰγίδων φράσαι κότον.
Χορός
ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀν-
δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
καὶ γυναικῶν φρεσὶν
φρεσὶν Aldina:
φρεσσὶν M τλαμόνων
τλαμόνων Dindorf:
τλημόνων M [καὶ
καὶ seclusit Klausen]
παντόλμους ἔρωτας
ἄταισι συννόμους βροτῶν;
ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας
θηλυκρατὴς ἀπέρω-
τος ἔρως παρανικᾷ
κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.
Χορός
ἴστω δ᾽ ὅστις οὐχ ὑπόπτερος
φροντίσιν δαεὶς,
τὰν ἁ παιδολυ-
μὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο
πυρδαῆτιν
πυρδαῆτιν Hermann: πυρδαν͂
τινα M πρόνοιαν,
καταίθουσα
καταίθουσα Canter: κ᾽
αἴθουσα M παιδὸς δαφοινὸν
δαλὸν ἥλικ᾽, ἐπεὶ μολὼν
ματρόθεν κελάδησε,
ξύμμετρόν τε διαὶ
διαὶ Canter: διὰ
M βίου
μοιρόκραντον
μοιρόκραντον Canter: μοιρόκραντος δ᾽ (ν
supra ς scr. m) M ἐς ἆμαρ.
Χορός
ἄλλαν δ᾽ ἔστιν
ἄλλαν δ᾽ ἔστιν Hermann: ἀλλα δν́ τιν᾽ M ἐν λόγοις στυγεῖν
φοινίαν κόραν,
κόραν Merkel:
σκύλλαν M
ἅτ᾽ ἐχθρῶν ὑπαὶ
φῶτ᾽ ἀπώλεσεν
ἀπώλεσεν Robortello: ἀπόλεσεν M φίλον Κρητικοῖς
χρυσοκμήτοισιν
χρυσοκμήτοισιν Hermann: χρυσεοδμήτοισιν M ὅρμοις
πιθήσασα
πιθήσασα Abresch:
πειθήσασα M δώροισι
δώροισι Aldina:
δόροισι M Μίνω,
Νῖσον ἀθανάτας τριχὸς
νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως
πνέονθ᾽
πνείονθ᾽ Heath:
πνέονθ᾽ M ἁ κυνόφρων ὕπνῳ.
κιγχάνει
κιγχάνει] κι.
χάνει eraso γ M δέ μιν
Ἑρμῆς.
Χορός
ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνασάμην
ἐπεμνησάμην Heath:
ἐπεμνήσαμεν M ἀμειλίχων
πόνων, †ἀκαιρως δὲ δυσφιλὲς γαμή-
λευμ᾽ ἀπεύχετον δόμοις
γυναικοβούλους τε μήτιδας φρενῶν
ἐπ᾽ ἀνδρὶ τευχεσφόρῳ,
ἐπ᾽ ἀνδρὶ δᾴοις ἐπικότῳ
δηίοις ἐπικότω M σέβασ†locus corruptus, coniecturis nondum sanatus: praestat
fortasse ἀκαίρως τὸ δυσφιλὲς ... ἐπ᾽ ἀνδρὶ δᾴοισιν
ἐμφόβῳ ψέγω: Herwerden
τίω
τίω Stanley: τίων
M δ᾽ ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων
γυναικείαν <τ᾽
τ᾽ Hermann> ἄτολμον αἰχμάν.
Χορός
κακῶν δὲ πρεσβεύεται τὸ Λήμνιον
λόγῳ: γοᾶται δὲ δὴ πάθος
πάθος Hermann:
ποθει (ι supra ει scr.) M κατά-
πτυστον: ᾔκασεν δέ τις
τὸ δεινὸν αὖ Λημνίοισι πήμασιν.
θεοστυγήτῳ δ᾽ ἄγει
ἄγει Auratus: ἄχει
M
βροτῶν ἀτιμωθὲν οἴχεται γένος.
σέβει γὰρ οὔτις τὸ δυσφιλὲς θεοῖς.
τί τῶνδ᾽ οὐκ ἐνδίκως ἀγείρω;
Χορός
τὸ δ᾽ ἄγχι πλευμόνων ξίφος
διανταίαν ὀξυπευκὲς οὐτᾷ
οὐτᾷ Hermann:
σοῦται M
διαὶ Δίκας. †τὸ μὴ θέμις γὰρ <οὐ>
λὰξ πέδοι πατούμενον, τὸ πᾶν Διὸς
σέβας παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς.corrupta necdum
sanata: οὐ seclusit Pauw: πέδοι (Hermann) et οὐ
θεμιστῶς (Dindorf) pro πέδον ... ἀθεμίστως
M: cetera incerta†
Χορός
Δίκας δ᾽ ἐρείδεται πυθμήν:
προχαλκεύει
προχαλκεύει Jacob:
προσχαλκεύει M δ᾽ Αἶσα φασγανουργός:
τέκνον δ᾽ ἐπεισφέρει δόμοισιν
δόμοισιν Hermann:
διμασε M
αἱμάτων
αἱμάτων e schol. Stephanus: δωμάτων M παλαιτέρων τίνειν
τίνειν Lachmann:
τείνει M μύσος
χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς.
Ὀρέστης
παῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον.
τίς ἔνδον, ὦ παῖ, παῖ, μάλ᾽ αὖθις, ἐν δόμοις;
τρίτον τόδ᾽ ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ,
εἴπερ φιλόξεν᾽ ἐστὶν Αἰγίσθου διαί.
φιλόξενός τις Αἰγίσθου βία Elmsley
Οἰκέτης
εἶεν, ἀκούω: ποδαπὸς ὁ ξένος; πόθεν;
Ὀρέστης
ἄγγελλε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων,
πρὸς οὕσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους.
τάχυνε δ᾽, ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμ᾽ ἐπείγεται
σκοτεινόν, ὥρα
ὥρα Robortello: ὧρα
M: ὥραι m δ᾽ ἐμπόρους καθιέναι
ἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων.
ἐξελθέτω τις δωμάτων τελεσφόρος
γυνὴ τόπαρχος,
τόπαρχος G: ταπαρχος
(ό supra α
scr. m) M ἄνδρα δ᾽
τ᾽ M εὐπρεπέστερον:
αἰδὼς γὰρ ἐν λεχθεῖσιν οὐκ ἐπαργέμους
λόγους τίθησιν: εἶπε θαρσήσας ἀνὴρ
πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ.
Κλυταιμηστρα
ξένοι, λέγοιτ᾽ ἂν εἴ τι δεῖ: πάρεστι γὰρ
ὁποῖάπερ δόμοισι τοῖσδ᾽ ἐπεικότα,
καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτήριος
θελκτήριος Ludwig:
θελκτήπια M
στρωμνή, δικαίων τ᾽ ὀμμάτων παρουσία.
εἰ δ᾽ ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βουλιώτερον,
ἀνδρῶν τόδ᾽ ἐστὶν ἔργον, οἷς κοινώσομεν.
Ὀρέστης
ξένος μέν εἰμι Δαυλιεὺς ἐκ Φωκέων:
στείχοντα δ᾽ αὐτόφορτον οἰκείᾳ σαγῇ
οἰκείᾳ σαγῇ Turnebus: οἰκίαις
ἄγη M
εἰς Ἄργος, ὥσπερ δεῦρ᾽ ἀπεζύγην πόδα,
πόδα Dindorf: πόδας
M
ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτ᾽ εἶπε συμβαλὼν ἀνήρ,
ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν,
Στροφίος ὁ Φωκεύς: πεύθομαι γὰρ ἐν λόγῳ:
“ἐπείπερ ἄλλως, ὦ ξέν᾽, εἰς Ἄργος κίεις,
πρὸς τοὺς τεκόντας πανδίκως μεμνημένος
τεθνεῶτ᾽ Ὀρέστην εἰπέ, μηδαμῶς λάθῃ.
εἴτ᾽ οὖν κομίζειν δόξα νικήσει φίλων,
εἴτ᾽ οὖν μέτοικον, εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ξένον,
θάπτειν, ἐφετμὰς τάσδε πόρθμευσον πάλιν.
νῦν γὰρ λέβητος χαλκέου πλευρώματα
σποδὸν κέκευθεν ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου.”
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας εἶπον. εἰ δὲ τυγχάνω
τοῖς κυρίοισι καὶ προσήκουσιν λέγων
οὐκ οἶδα, τὸν τεκόντα δ᾽ εἰκὸς εἰδέναι.
Κλυταιμνήστρα
οἲ ʼγώ, κατ᾽ ἄκρας εἶπας
εἶπας Bamberger:
ἐνπᾶσ᾽ M ὡς πορθούμεθα.
ὦ δυσπάλαιστε τῶνδε δωμάτων Ἀρά,
ὡς πόλλ᾽ ἐπωπᾷς, κἀκποδὼν εὖ κείμενα
τόξοις πρόσωθεν εὐσκόποις χειρουμένη,
φίλων ἀποψιλοῖς με τὴν παναθλίαν.
καὶ νῦν Ὀρέστης, ἦν γὰρ εὐβούλως ἔχων,
ἔξω κομίζων
κομίζων e schol. Robortello: νομίζων M ὀλεθρίου πηλοῦ πόδα,—
νῦν δ᾽ ἥπερ
δ́ ἥπερ Scaliger:
δήπερ M ἐν δόμοισι βακχείας καλῆς
ἰατρὸς ἐλπὶς ἦν, προδοῦσαν ἔγγραφε.
προδοῦσαν ἔγγραφε H. L. Ahrens: παροῦσαν ἐγγράφει M
Ὀρέστης
ἐγὼ μὲν οὖν ξένοισιν ὧδ᾽ εὐδαίμοσιν
κεδνῶν ἕκατι πραγμάτων ἂν ἤθελον
γνωστὸς γενέσθαι καὶ ξενωθῆναι: τί γὰρ
ξένου ξένοισίν ἐστιν εὐμενέστερον;
πρὸς δυσσεβείας <δ᾽
δ᾽ add. Pauw> ἦν ἐμοὶ τόδ᾽ ἐν
φρεσίν,
τοιόνδε πρᾶγμα μὴ καρανῶσαι φίλοις,
καταινέσαντα καὶ κατεξενωμένον.
Κλυταιμνήστρα
οὔτοι κυρήσεις μεῖον ἀξίων
ἀξίων Pauw: ἀξίως
M σέθεν,
οὐδ᾽ ἧσσον ἂν γένοιο δώμασιν φίλος.
ἄλλος δ᾽ ὁμοίως ἦλθεν ἂν τάδ᾽ ἀγγελῶν.
ἀλλ᾽ ἔσθ᾽ ὁ καιρὸς ἡμερεύοντας ξένους
μακρᾶς κελεύθου τυγχάνειν τὰ πρόσφορα.
ἄγ᾽ αὐτὸν εἰς ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων,
ὀπισθόπους τε
τε] δὲ M
τόνδε καὶ ξυνέμπορον:
ὀπισθόπουν ... τόνδε ... ξυνέμπορον Pauw: ὀπισθόπους ... τούσδε ... ξυνεμπόρους M
κἀκεῖ κυρούντων δώμασιν τὰ πρόσφορα.
αἰνῶ δὲ πράσσειν ὡς ὑπευθύνῳ
ὑπευθύνῳ Turnebus:
ἐπευθύνῳ M τάδε.
ἡμεῖς δὲ ταῦτα τοῖς κρατοῦσι δωμάτων
κοινώσομέν τε κοὐ σπανίζοντες φίλων
βουλευσόμεσθα
βουλευσόμεσθα Stephanus: βουλευόμεθα M τῆσδε συμφορᾶς πέρι.
Χορός
εἶεν, φίλιαι δμωίδες οἴκων,
πότε δὴ στομάτων
δείξομεν ἰσχὺν ἐπ᾽ Ὀρέστῃ;
ὦ πότνια χθὼν καὶ πότνι᾽ ἀκτὴ
χώματος, ἣ νῦν ἐπὶ ναυάρχῳ
σώματι κεῖσαι τῷ βασιλείῳ,
νῦν ἐπάκουσον, νῦν ἐπάρηξον:
νῦν γὰρ ἀκμάζει Πειθὼ δολίαν
δολίαν Pauw: δολία
M
ξυγκαταβῆναι, χθόνιον δ᾽ Ἑρμῆν
Ε᾽ρμῆν Turnebus:
ἑρμῆα M
[καὶ τὸν νύχιον
καὶ τὸν νύχιον seclusit Hermann]
τοῖσδ᾽ ἐφοδεῦσαι
ξιφοδηλήτοισιν ἀγῶσιν.
ἔοικεν ἁνὴρ
ἁνὴρ Proson: ἀνὴρ
M ὁ ξένος τεύχειν κακόν:
τροφὸν δ᾽ Ὀρέστου τήνδ᾽ ὁρῶ κεκλαυμένην.
ποῖ δὴ πατεῖς, Κίλισσα, δωμάτων πύλας;
λύπη δ᾽ ἄμισθός ἐστί σοι ξυνέμπορος;
Τροφος
Αἴγισθον ἡ κρατοῦσα τοῖς ξένοις
τοῖς ξίνοις Pauw: τοὺς
ξένους M καλεῖν
ὅπως τάχιστ᾽ ἄνωγεν, ὡς σαφέστερον
ἀνὴρ ἀπ᾽ ἀνδρὸς τὴν νεάγγελτον φάτιν
ἐλθὼν πύθηται τήνδε, πρὸς μὲν οἰκέτας
†θέτο σκυθρωπῶν
θέτο σκυθρωπῶν] θέτο
σκυθρωπὸν M: θετοσκυθρωπὸν Erfurdt: θετοσκυθρωπῶν Conington: θέτο
σκυθρωπῶν Victorius: fort. sub θέτο
latet adiect. cum γέλων constructus, vel
adverb. ἐντὸς ὀμμάτων γέλων
κεύθουσ᾽ ἐπ᾽ ἔργοις διαπεπραγμένοις καλῶς
κείνῃ,
κείνη M δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως
ἔχειν,
φήμης ὕφ᾽ ἧς ἤγγειλαν οἱ ξένοι τορῶς.
ἦ δὴ κλύων ἐκεῖνος
ἐκεῖνος Robortello: ἐκεῖνον M εὐφρανεῖ νόον,
εὖτ᾽ ἂν πύθηται μῦθον. ὦ τάλαιν᾽ ἐγώ:
ὥς μοι τὰ μὲν παλαιὰ συγκεκραμένα
ἄλγη δύσοιστα τοῖσδ᾽ ἐν Ἀτρέως δόμοις
τυχόντ᾽ ἐμὴν ἤλγυνεν ἐν στέρνοις φρένα.
ἀλλ᾽ οὔτι πω τοιόνδε πῆμ᾽ ἠνεσχόμην.
ἠνεσχόμην Butler:
ἀνεσχόμην M
τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τλημόνως ἤντλουν κακά:
φίλον δ᾽ Ὀρέστην, τῆς ἐμῆς ψυχῆς τριβήν,
ὃν ἐξέθρεψα μητρόθεν δεδεγμένη,—
κἀκ
κἀκ Portus: καὶ
M νυκτιπλάγκτων ὀρθίων κελευμάτων
καὶ πολλὰ καὶ μοχθήρ᾽ ἀνωφέλητ᾽ ἐμοὶ
τλάσῃ:—τὸ μὴ φρονοῦν γὰρ ὡσπερεὶ βοτὸν
τρέφειν ἀνάγκη, πῶς γὰρ οὔ; τρόπῳ φρενός:
οὐ γάρ τι φωνεῖ παῖς ἔτ᾽ ὢν ἐν σπαργάνοις,
εἰ
εἰ Stanley: ἢ
M λιμός, ἢ δίψη τις, ἢ λιψουρία
ἔχει: νέα δὲ νηδὺς αὐτάρκης τέκνων.
τούτων πρόμαντις οὖσα, πολλὰ δ᾽, οἴομαι,
ψευσθεῖσα παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια,
γναφεὺς τροφεύς
τροφεύς Robortello: στροφεύς M τε ταὐτὸν εἰχέτην τέλος.
ἐγὼ διπλᾶς δὲ τάσδε χειρωναξίας
ἔχουσ᾽ Ὀρέστην ἐξεδεξάμην πατρί:
πατρί M: ός
suprascr. m
τεθνηκότος δὲ νῦν τάλαινα πεύθομαι.
στείχω
στείχων M δ᾽ ἐπ᾽ ἄνδρα τῶνδε
λυμαντήριον
οἴκων, θέλων δὲ τόνδε πεύσεται λόγον.
τόνδε ... λόγον Blomfield: τῶνδε ... λόγων M
Χορός
πῶς οὖν κελεύει νιν μολεῖν ἐσταλμένον;
Τροφός
ἦ πῶς;
ἦ πῶς;] ἦ
Wellauer: ἢ M: fort.
ὅπως; Valckenär λέγ᾽ αὖθις, ὡς μάθω σαφέστερον.
Χορός
εἰ
εἰ Turnebus: ἢ
M ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ.
Τροφός
ἄγειν κελεύει δορυφόρους ὀπάονας.
Χορός
μή νυν σὺ ταῦτ᾽ ἄγγελλε δεσπότου στύγει:
ἀλλ᾽ αὐτὸν ἐλθεῖν, ὡς ἀδειμάντως κλύῃ,
ἄνωχθ᾽ ὅσον τάχιστα γηθούσῃ
γηθούσῃ Pauw:
γαθούσῃ Turnebus: τάχιστ᾽ ἀγαθούσῃ
M φρενί.
ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κυπτὸς ὀρθοῦται
ὀρθοῦται λόγος (auctore Musgravio) Porson: ὀρθούσῃ φρενί (e 772) M λόγος.
Τροφός
ἀλλ᾽ ἦ φρονεῖς εὖ τοῖσι νῦν ἠγγελμένοις;
Χορός
ἀλλ᾽ εἰ τροπαίαν Ζεὺς κακῶν θήσει ποτέ.
Τροφός
καὶ πῶς; Ὀρέστης ἐλπὶς οἴχεται δόμων.
Χορός
οὔπω: κακός γε μάντις ἂν γνοίη τάδε.
Τροφός
τί φής; ἔχεις τι τῶν λελεγμένων δίχα;
Χορός
ἄγγελλ᾽
ἄγγελλ᾽ Robortello; ἄγγελ᾽ M ἰοῦσα, πρᾶσσε τἀπεσταλμένα.
μέλει θεοῖσιν ὧνπερ ἂν μέλῃ
μέλει ... μέλῃ Turnebus: μέλλει ... μέλλῃ M πέρι.
Τροφός
ἀλλ᾽ εἶμι καὶ σοῖς ταῦτα πείσομαι λόγοις.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα σὺν θεῶν δόσει.
Χορός
νῦν παραιτουμένᾳ μοι,
παραιτουμένᾳ μοι Turnebus: παραιτουμέν᾽ ἐμοὶ M πάτερ
Ζεῦ θεῶν Ὀλυμπίων,
δὸς τύχας εὖ τυχεῖν
εὖ τυχεῖν Bamberger: τυχεῖν δέ μου M κυρίως
τὰ σώφρον᾽
σώφρον᾽ εῦͅ Hermann: σωφροσυνευ M εὖ μαιομένοις ἰδεῖν.
διὰ δίκας
διὰ δίκας Pauw:
διαδικᾶσαι M: κὰδ δίκαν scholio
putat indicari Hermann πᾶν ἔπος
ἅπαν ἔπος Weil
ἔλακον, ὦ Ζεῦ, σύ
ὦ Ζεῦ, σύ Hermann: *zeu= su\ de\ M
νιν φυλάσσοις.
Χορός
ἐέ, πρὸ δὲ δὴ ᾽χθρῶν
τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ,
τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ Seidler: τῶν ἔσω μελάθρων, ὦ Ζεῦ M
θές, ἐπεί νιν
νιν Seidler: μιν
M μέγαν ἄρας,
δίδυμα καὶ τριπλᾶ
παλίμποινα θέλων ἀμείψει.
Χορός
ἴσθι
ἴσχε Pauw: ἴσθι
M δ᾽ ἀνδρὸς φίλου πῶλον εὖ-
νιν ζυγέντ᾽ ἐν ἅρμασιν
ἅρμασιν e schol. Hermann: ἅρματι M
πημάτων, ἐν δρόμῳ προστιθεὶς
μέτρον. τίς ἂν σῳζόμενον ῥυθμὸν
τοῦτ᾽ ἴδοι διὰ πέδον
ἴδοι διὰ πέδον Blomfield: ἰδεῖν δάπεδον M
ἀνομένων βημάτων ὄρεγμα;Post 799 iterat vv.
798-93 Schneider
Χορός
οἵ τ᾽ ἔσω
ἔσω Hermann: ἔσωθε
M δωμάτων
πλουτογαθῆ
πλουτογαθῆ Turnebus: πλουταγαθῆ M μυχὸν ἐνίζετε,
ἐνίζτε Hermann:
νουίζετε M
κλῦτε,
κλῦτε Dindorf:
κλύετε M σύμφρονες θεοί:
[ἄγετε
ἄγετε seclusit Schütz] τῶν πάλαι
πεπραγμένων
πεπραγμένων secludit Hermann, qui versum
post 804 putat excidisse
λύσασθ᾽
λύσασθ᾽] λούσαθ᾽
Wecklein αἷμα προσφάτοις δίκαις.
γέρων φόνος μηκέτ᾽ ἐν δόμοις τέκοι.
Χορός
τὸ δὲ
τὸ δὲ Robortello:
τόδε M καλῶς κτίμενον
κτίμενον Bamberger: κτάμενον M ὦ μέγα ναίων
στόμιον, εὖ δὸς ἀνιδεῖν δόμον ἀνδρός,
καί νιν ἐλευθερίας
ἐλευθερίας φῶς Dindorf: ἐλευθερίως M φῶς
λαμπρὸν
λαμπρὸν Dindorf:
λαμπρῶς M ἰδεῖν φιλίοις
ὄμμασιν
ὄμμασιν Hermann,
ὄμμασι M <ἐκ
ἐκ add. Hermann> δνοφερᾶς
καλύπτρας.
Χορός
ξυλλάβοι δ᾽ ἐνδίκως
παῖς ὁ Μαίας, ἐπιφορώτατος
πρᾶξιν οὐρίαν θέλων:
[πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεῖ χρηίζων κρυπτάseclusit
Heimsoeth: τὰ δ᾽ ἀλά᾽ ἀμφανεῖ χρῄζων (κρυπτά secluso) Hermann].
ἄσκοπον δ᾽ ἔπος λέγω:
λέγω: Müller:
λέγων M
νύκτα πρό
πρό secludit Wecklein τ᾽ ὀμμάτων
σκότον φέρει,
καθ᾽ ἡμέραν δ᾽ οὐδὲν ἐμφανέστερος.Post 818
iterat 806-11 Schneider
Χορός
καὶ τότ᾽
τότ᾽ ἤδη Blomfield: τότε δὴ M ἤδη κλυτὸν
κλυτὸν Bamberger:
πλοῦτον M
δωμάτων λυτήριον,
θῆλυν οὐριοστάταν
†ὁμοῦ κρεκτον γοα-
τὰν
γοατὰν Hermann:
γοητῶν M νόμον μεθήσομεν.
πόλει τάδ᾽
πόλει τάδ᾽ Blomfield: πόλει: τὰ δ᾽ M εὖ:
ἐμὸν ἐμὸν κέρδος αὔξεται
ἀέξεται M τόδ᾽: ἄ-
τα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων†.hos vv. nemo ita cum
antistropha conciliat ut non longius a codd. aberret
Χορός
σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ μέρος ἔργων,
ἐπαΰσας Πατρὸς αὐδὰν
αὐδὰν e proximo versu Seidler: ἔργῳ M
θροούσᾳ [πρὸς σὲ
πρὸς σὲ et πατρὸς
αὐδὰν seclusit Seidler] Τέκνον [πατρὸς αὐδὰν]
[καὶ] πέραιν᾽
πέραιν᾽ Auratus: καὶ
περαίνων M ἀνεπίμομφον Schütz: ἐπίμομφον M ἀνεπίμομφον ἄταν.
Χορός
Περσέως τ᾽ ἐν φρεσὶν
καρδίαν ἀνασχεθών,
ἀνασχεθών Grotefend: σχεθὼν M
τοῖς θ᾽
θ᾽ Robortell: δ᾽
M ὑπὸ χθονὸς φίλοις,
φίλοισι M
†τοῖς τ᾽ ἄνωθεν προπάσσων
χάριτας
χάριτας Schütz:
χάριτος M ὀργᾶς λυγρᾶς,
λυγρᾶς Blomfield:
λυπρᾶς M ἔνδοθεν
φόνιαν ἄταν τίθει,
τίθει Davies:
τιθεὶς M τὸν αἴτιον δ᾽
ἐξαπολλύων
ἐξαπολλύων Heimsoeth: ἐξαπολλὺς M μόρου
Turnebus: μόρον M μόρου†.Post 837 iterat vv. 827-30 Schneider
Αιγισθος
ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος:
νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς
ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,
ἐφήμερον mutatum in
ἐφίμερον M
μόρον δ᾽ Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις
γένοιτ᾽ ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς
δειματοσταγὲς Victorius: δειματοστάγ᾽ ἐς M φόνῳ
τῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.
ἐλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις Bamberger:
e)lkai/nonti kai\ dedhgme/nw| M
πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;
ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
πεδάρσιοι θρῴσκουσι, θνῄσκοντες μάτην;
τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;
Χορός
ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων
ἔσω
εἴσω Blomfield: ἔσω
M παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος
ὡς αὐτὸν
αὐτὸν Canter: αὐτὸς
M αὐτῶν Turnebus: αὐτὸν
M αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.
πάρα Portus: πέρι
M
Αἴγισθος
ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,
εἴτ᾽ αὐτὸς ἦν
ἦεν M θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,
εἴτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.
οὔτοι φρέν᾽ ἂν
φρεν᾽ ἂν Elmsley:
φρένα M κλέψειεν ὠμματωμένην.
Χορός
Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι
τάδ᾽ ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσ᾽,
κἀπιθοάζουσα M, οα
in litura
ὑπὸ δ᾽ εὐνοίας
πῶς ἴσον εἰποῦσ᾽ ἀνύσωμαι;
νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι
πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων
ἢ πάνυ θήσειν Ἀγαμεμνονίων
οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,
ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπ᾽ ἐλευθερίᾳ
δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους
πατέρων θ᾽ ἕξει
πατέρων θ᾽ ἕξει Weil: ἕξει πατέρων M μέγαν ὄλβον.
τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος
δισσοῖς μέλλει θεῖος
θεῖος Turnebus:
θείοις M Ὀρέστης
ἅψειν. εἴη δ᾽ ἐπὶ νίκῃ.
Αἴγισθος
ἐή, ὀτοτοτοῖ.
Χορός
ἔα ἔα μάλα:
πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;
ἀποσταθῶμεν
ἀποσταθῶμεν Robortello: ἀποσταθῶ μὲν M, ἄπο
σταθῶ μὲν m πράγματος τελουμένου,
ὅπως δοκῶμεν τῶνδ᾽ ἀναίτιαι κακῶν
εἶναι: μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.
Οἰκέτης
οἴμοι, πανοίμοι
πανοίμοι Porson: πᾶν
οἴμοι (ut videtur in rasura) M δεσπότου πεπληγμένου:
πεπληγμένου Schütz: τελουμένου (ex 872) M
οἴμοι μάλ᾽ αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.
Αἴγισθος οὐκέτ᾽ ἔστιν. ἀλλ᾽ ἀνοίξατε
ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας
μοχλοῖς χαλᾶτε: καὶ μάλ᾽ ἡβῶντος δὲ δεῖ,
οὐχ ὥστ᾽
ὥστ᾽ Porson: ὡς δ᾽
M ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ:
διαπεπραγμένῳ e schol. Turnebus: διαπεπραγμένων M τί γάρ;
ἰοὺ ἰού.
κωφοῖς ἀυτῶ και καθεύδουσιν μάτην
ἄκραντα βάζω; ποῖ Κλυταιμήστρα; τί δρᾷ;
ἔοικε νῦν αὖ τῆσδ᾽
αὖ τῆσδ᾽ Martin:
αὐτῆ M ἐπιξήνου
ἐπιξήνου Abresch: ἐπὶ
ξυροῦ M πέλας
αὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην
δίκην M (sic M) πεπληγμένος.
Κλυταιμνήστρα
τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
Οἰκέτης
τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.
Κλυταιμνήστρα
οἲ ᾽γώ.
οἶ ἐγώ M (idem error 893, 928)
ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.
δόλοις ὀλούμεθ᾽, ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.
δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος:
εἰδῶμεν εἰ
εἰ Turnebus: ἢ
M νικῶμεν, ἢ νικώμεθα:
ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδ᾽ ἀφικόμην κακοῦ.
Ὀρέστης
σὲ καὶ ματεύω: τῷδε δ᾽ ἀρκούντως ἔχει.
Κλυταιμνήστρα
οἲ ᾽γώ. τέθνηκας, φίλτατ᾽ Αἰγίσθου βία.
Ὀρέστης
φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ
κείσει. θανόντα δ᾽ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
Κλυταιμνήστρα
ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δ᾽ αἴδεσαι,
δ᾽ αἴδεσαι Sophianus: δήσεται M τέκνον,
μαστόν, πρὸς ᾧ
ᾧ σὺ Robortello:
ὠκὺ M σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα
οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.
Ὀρέστης
Πυλάδη, τί δράσω; μητέρ᾽ αἰδεσθῶ κτανεῖν;
Πυλαδης
ποῦ δὴ
δὴ Auratus: δαὶ
M τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽
τ᾽ Hermann: δ᾽
M εὐορκώματα;
ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.
Ὀρέστης
κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.
ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.
καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον᾽
κρείσσον᾽ Turnebus: κρέσσον᾽ M ἡγήσω πατρός:
τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς
τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ᾽ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.
Κλυταιμνήστρα
ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν
σὺν Auratus: νῦν
M δὲ γηράναι θέλω.
Ὀρέστης
πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;
Κλυταιμνήστρα
ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
Ὀρέστης
καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν
ἐπώρσυνεν M μόρον.
Κλυταιμνήστρα
οὐδὲν σεβίζει
σὲ βίζηι M,
σεβίζηι m γενεθλίους ἀράς, τέκνον;
Ὀρέστης
τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.
Κλυταιμνήστρα
οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.
Ὀρέστης
αἰσχρῶς
αἰσχρῶς Heath:
διχῶς M ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
Κλυταιμνήστρα
ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;
Ὀρέστης
αἰσχύνομαί σοι
σοι Canter: σου
M τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.
Κλυταιμνήστρα
ἀλλ᾽
ἀλλ᾽ Hermann: μὴ
ἀλλ᾽ M (μὴ e v. 919) εἴφ᾽
ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.
Ὀρέστης
μὴ ᾽λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.
Κλυταιμνήστρα
ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
Ὀρέστης
τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.
Κλυταιμνήστρα
κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.
Ὀρέστης
σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.
Κλυταιμνήστρα
ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.
Ὀρέστης
τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
Κλυταιμνήστρα
ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.
Ὀρέστης
πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει
σοὐρίζει Elmsley: σ᾽
ὁρίζει M μόρον.cf. ad 887
Post 929 Klyt. responsum excidisse putat Wellauer
Κλυταιμνήστρα
οἲ ᾽γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.
Ὀρέστης
ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.
ἔκανες
ἔκανες Pauw:
κάνεσγ᾽ M ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
Χορός
στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.
ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε
τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,
ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.
Χορός
ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
βαρύδικος
βαρύδικος Victorius: καρύδικος codd. ποινά:
ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος
διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.
ἔλασε
ἔλασε e schol. Pauw: ἔλακε M δ᾽ ἐς τὸ πᾶν
ὁ πυθόχρηστος
πυθόχρηστος Butler: πυθοχρήστας (H supra α
scr. m) M φυγὰς
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν
εὖ φραδαῖσιν Hermann: εὐφραδαῖσιν M ὡρμημένος.
Χορός
ἐπολολύξατ᾽ ὦ δεσποσύνων δόμων
ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς
τριβᾶς Stanley:
τριβὰς M
ὑπαὶ
ὑπαὶ Hermann: ὑπὸ
M δυοῖν
δυοῖν G: δοιοῖν
M μιαστόροιν,
δυσοίμου τύχας.
Χορός
ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας
δολιόφρων ποινά:
ἔθιγε δ᾽ ἐν
δ᾽ ἐν Abresch: δὲ
M μάχᾳ χερὸς ἐτήτυμος
Διὸς κόρα—Δίκαν δέ νιν
προσαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶσ—
ὀλέθριον πνέουσ᾽ ἐν
ἐν] ἐπ᾽
Schütz ἐχθροῖς κότον:Post 951 iterat 942-5
Schneider
Χορός
τάνπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνασίας
τάνπερ ... Παρνασίας Paley: τάπερ ... Παρνάσσιος M
μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπορθιά-
ζων
ἐπορθιάζων Paley: ἐπ᾽
ὄχθει ἄξεν M ἀδόλοις δόλοις
ἀδόλοις δόλοις Weil: ἀδόλως δολίας M
βλαπτομέναν χρονισθεῖσαν
χρονισθεῖσαν Hermann: ἐν χρόνοις θεῖσαν M ἐποίχεται.
κρατεῖται <δέ
δέ add. Hermann> πως τὸ θεῖον
[παρὰ
παρὰ seclusit Hermann (fort. placeat tota
Hermanni coniectura κρατείτω δ᾽ ἔπος τὸ θεῖον τὸ μή μ᾽
)] τὸ μὴ
ὑπουργεῖν κακοῖς.
ἄξια δ᾽
ἄξια δ᾽ Hermann:
ἄξιον M οὐρανοῦχον ἀρχὰν σέβειν:
Χορός
πάρα τὸ
τὸ Turnebus: τε
M φῶς ἰδεῖν.
μέγα τ᾽ ἀφῃρέθη
μέγα τ᾽ ἀφῃρέθη Stanley: μέγαν τ᾽ ἀφῃρέθην M ψάλιον οἰκέων,
οἰκέων scripsi:
οἴκων M: οἰκετῶν Franz
ἄναγε μὰν δόμοι:
ἄναγε μὰν δόμοι Hermann: ἀναγεμὰν δόμοις M πολὺν ἄγαν χρόνον
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί.Post 964 dochmiacus
desideratur: fort. πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν
Χορός
τάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεται
πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφ᾽
ἀφ᾽ m: ἀμφ᾽
M ἑστίας
μύσος πᾶν κλύσῃ
κλύσῃ scripsi: ἐλάσει,
ῃ suprascr., M
καθαρμοῖσιν
καθαρμοῖσιν Hermann: καθαρμοῖς M ἀτᾶν ἐλατηρίοις.
ἀτᾶν ἐλατηρίοις Schütz: ἅπαν ἐλατήριον M
†τύχαι δ᾽ εὐπροσωποκοῖται
τύχαι δ᾽ εὐπροσωποκοῖται Franz: τύχα δ᾽ εὐπροσώπω κοίται (ι supra alterum ω
scr.) M τὸ πᾶν
ἰδεῖν [ἀκοῦσαι
ἀκοῦσαι seclusit Hermann πρευμενεῖς Paley:
θρεομένοις M] πρευμενεῖς
μετοίκοις δόμων
μετοίκοις δόμων Schütz: μετοικοδόμων M πεσοῦνται πάλιν†.969-locus vix sanandus
Χορόσ???
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.post 972 iterat 962-4
Schneider
Ὀρέστης
ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα
πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας.
σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθ᾽ ἥμενοι,
φίλοι δὲ
δὲ Abresch: τε
M καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη
πάρεστιν, ὅρκος τ᾽ ἐμμένει πιστώμασι.
ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ
ἀθλίῳ Portus: ἀθλίως
M πατρὶ
καὶ ξυνθανεῖσθαι: καὶ τάδ᾽ εὐόρκως ἔχει.
ἴδεσθε δ᾽ αὖτε, τῶνδ᾽ ἐπήκοοι κακῶν,
τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,
πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.
τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλ᾽ εὐστομῶν;
ἄγρευμα θηρός, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον
δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν,
ἄρκυν τ᾽
τ᾽ Hermann: δ᾽
M ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.
τοιοῦτον ἂν
τοιοῦτον ἂν Turnebus: τοιοῦτο
μὰν M κτήσαιτο φηλήτης
φηλήτης Scaliger:
φιλήτης M ἀνήρ,
ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ
βίον νομίζων,
νομίζων Turnebus:
νομίζω M τῷδέ τ᾽ ἂν δολώματι
πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα.
φρένα Lobeck: φρενί
M
ἐκτείνατ᾽ αὐτὸ
αὐτὸ Auratus: αὐτὸν
M καὶ κύκλῳ παρασταδὸν
στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθ᾽, ὡς ἴδῃ πατήρ,
οὐχ οὑμός, ἀλλ᾽ ὁ πάντ᾽ ἐποπτεύων τάδε
Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,
ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,
ὡς τόνδ᾽ ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον
τὸν μητρός: Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω
λέγω e schol. Turnebus: ψέγω M μόρον:
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος,
νόμος Portus: νόμου
M δίκην:
ἥτις δ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τοῦτ᾽ ἐμήσατο στύγος,
ἐξ οὗ
ἐξ οὗ Robortello: ἐκ
σοῦ M τέκνων ἤνεγχ᾽
ἤνεγχ᾽ Victorius: ην
ἔχη M ὑπὸ ζώνην βάρος,
φίλον τέως, νῦν δ᾽ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,
τί σοι δοκεῖ; μύραινά γ᾽ εἴτ᾽
γ᾽ εἴτ᾽ Hermann: τ᾽
ἤτ᾽ M: γ᾽ supra prius τ᾽ scr. m ἔχιδν᾽ ἔφυ
σήπειν θιγοῦσ᾽
θίγουσ᾽ ἂν (sic) Robortello: θίγουσαν M ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον
τόλμης ἕκατι κἀκδίκου
κἀκδίκου H. L. Ahrens: κἀνδίκου M φρονήματος.983-in codd. post φρονήματος
(1004) leguntur: huc transtulit Scholefield
τοιάδ᾽ ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ
γένοιτ᾽: ὀλοίμην πρόσθεν
πρόσθεν Turnebus:
πρόσθ᾽ M ἐκ θεῶν ἄπαις.
Χορός
αἰαῖ αἰαῖ
αἰαῖ αἰαῖ Dindorf: αἲ
αἲ M μελέων ἔργων:
στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης.
ἒ ἔ, μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.
Ὀρέστης
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε;
οὐκ ἔδρασε Turnebus: οὐκ ἔδρασεν M μαρτυρεῖ δέ μοι
φᾶρος τόδ᾽, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.
φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,
πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.
νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,
πατροκτόνον θ᾽ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.
ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,
ἄζηλα νίκης τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα.
Χορός
οὔτις μερόπων ἀσινῆ
ἀσινεῖ mutatum in
ἀσινῆ M βίτον
διὰ παντὸς
παντὸς Heath:
πάντ᾽ M ἄνατος
ἄνατος scripsi:
ἄτιμος M ἀμείψει.
ἀμείψει Erfurdt:
ἀμείψεται M
ἒ ἔ,
ἒ ἔ, Klausen: ἐς
M μόχθος
μόχθο M: cetera supplet m δ᾽ ὁ μὲν
αὐτίχ᾽, ὁ δ᾽ ἥξει.
ἥξει Turnebus: ἧξε
m
Ὀρέστης
ἀλλ᾽ ὡς ἂν
ἀλλ᾽ ὡς ἂν Blomfield, εἰδῆτ᾽ Martin, οὐ γὰρ
Erfurdt: ἀλλοσἂν εἰ δὴ τοῦτ᾽ ἂρ M
εἰδῆτ᾽, οὐ γὰρ οἶδ᾽ ὅπη τελεῖ,
ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ
ἡνιοστροφῶ Stanley: ἡνιοστρόφου M δρόμου
ἐξωτέρω: φέρουσι γὰρ νικώμενον
φρένες δύσαρκτοι: πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος
ᾄδειν ἕτοιμος ἠδ᾽ ὑπορχεῖσθαι κότῳ.
ἕως δ᾽ ἔτ᾽
ἕως δ᾽ ἔτ᾽ Robortello: ἕως δέ τ᾽ m: nihil M ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω
φίλοις,
κτανεῖν τέ φημι μητέρ᾽ οὐκ ἄνευ δίκης,
πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος.
καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι
τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντ᾽ ἐμοὶ
πράξαντι μὲν ταῦτ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς
εἶναι, παρέντα δ᾽—οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν:
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται.
καὶ νῦν ὁρᾶτέ μ᾽, ὡς παρεσκευασμένος
ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι
μεσόμφαλόν θ᾽ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,
πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,
φεύγων τόδ᾽ αἷμα κοινόν: οὐδ᾽ ἐφ᾽ ἑστίαν
ἐφ᾽ ἑστίαν Turnebus: ἐφέστιον M
Post
1039 legitur in codd. 1041: transposuit Blomfield
ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.
καὶ μαρτυρεῖν μὲν ὡς
μὲν ὡς Blomfield: μοι
μενέλεως M ἐπορσύνθη κακὰ
τάδ᾽ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω:
φεύγω
φεύγω Weil: ἐγὼ
M δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,
ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.
Χορός
ἀλλ᾽ εὖ γ᾽ ἔπραξας,
γ᾽ ἔπραξας Tyrwhitt: τε πράξας M μηδ᾽ ἐπιζευχθῇς
ἐπιζευχθῇς Heath:
ἐπιζεύχθη M στόμα
φήμῃ πονηρᾷ
φήμῃ πονηρᾷ Auratus: φῆμαι πονηραὶ M μηδ᾽ ἐπιγλωσσῶ κακά,
κακά: ἠλευθέρωσας Blomfield
ἐλευθερώσας πᾶσαν Ἀργείων
Ἀργείων Porson:
ἀργείην M πόλιν,
δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.
Ὀρέστης
ἆ, ἆ.
δμωαὶ γυναῖκες αἵδε Γοργόνων δίκην
φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι
πυκνοῖς δράκουσιν: οὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽
οὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ Tzetzes: οὐκ ἔτ᾽ ἀμμείνοιμ᾽ M ἐγώ.
Χορός
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ
φόβου νικῶ Porson: φοβοῦ
νικῶν M πολύ.
Ὀρέστης
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί:
σαφῶς
σαφεῖς Wecklein γὰρ αἵδε μητρὸς
ἔγκοτοι κύνες.
Χορός
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι:
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
Ὀρέστης
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι
πληθύουσι Turnebus: πληθύουσαι M δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
Χορός
εἷς σοὶ
εἷς σοὶ Erfurdt:
εἰσω mutatum in εἰσσ᾽ ὁ M
καθαρμός: Λοξίας
Λοξίας Auratus:
λοξίου M δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
Ὀρέστης
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ:
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽
κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ Robortello: κοὐκ ἔτ᾽ ἀμμείναιμ᾽ M ἐγώ.
Χορός
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Χορός
ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
τρίτος αὖ χειμὼν
πνεύσας
πνεύσας Scaliger:
πνεούσας M: πνοιᾶς φονίας Hartung
γονίας ἐτελέσθη.
παιδοβόροι
παιδοβόροι Auratus: παιδόμοροι M μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
μόχθοι τάλανές [τε Θυέστου
τε θυέστου seclusit Hermann]:
δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη:
λουτροδάικτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν
πολέμαρχος ἀνήρ:
νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
ἢ μόρον εἴπω;
ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;