Ευμενιδες: Απιστοφανους Γραμματικου Υποφεσις

Ὀρέστης ἐν Δελφοῖς περιεχόμενος ὑπὸ τῶν Ἐρινύων βουλῇ Ἀπόλλωνος παρεγένετο εἰς Ἀθήνας εἰς τὸ ἱερὸν τῆς Ἀθηνᾶς: ἧς βουλῇ νικήσας κατῆλθεν εἰς Ἄργος. τὰς δὲ Ἐρινύας πραΰνας πραΰνας] πραΰνασα Hermann (auctore Harpokratione s. voce Εὐμενίδες: vid. ad 1026) προσηγόρευσεν Εὐμενίδας. παρ᾽ οὐδετέρῳ κεῖται ῃ μυθοποιία.

Τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα:

Πυθιὰς προφῆτις

Ἀπόλλων

Ὀρέστης

Κλυταιμήστρας κλυταιμήστρας (ν postea inserto m1 m εἴδωλον

χορὸς Εὐμενίδων

Αθηνᾶ

προπομποί

αργυμεντυμ] 3 πραΰνας] πραΰνασα ηερμανν ʽαυξτορε ηαρποκρατιονε ς. ϝοξε Εὐμενίδες: ϝιδ. αδ 1026ʼ

δραματις περσοναε] κλυταιμήστρας ʽν ποστεα ινσερτο μ1ʼμ̓

Πυθιας Πρῶτον μὲν εὐχῇ τῇδε πρεσβεύω θεῶν τὴν πρωτόμαντιν Γαῖαν: ἐκ δὲ τῆς Θέμιν, ἣ δὴ τὸ μητρὸς δευτέρα τόδ᾽ ἕζετο μαντεῖον, ὡς λόγος τις: ἐν δὲ τῷ τρίτῳ λάχει, θελούσης, οὐδὲ πρὸς βίαν τινός, Τιτανὶς ἄλλη παῖς Χθονὸς καθέζετο, Φοίβη: δίδωσι δίδωσιν M δ᾽ ἣ γενέθλιον δόσιν Φοίβῳ: τὸ Φοίβης δ᾽ ὄνομ᾽ ἔχει παρώνυμον. λιπὼν δὲ λίμνην Δηλίαν τε χοιράδα, κέλσας ἐπ᾽ ἀκτὰς ναυπόρους τὰς Παλλάδος, ἐς τήνδε γαῖαν ἦλθε Παρνησοῦ θ᾽ Παρνησοῦ θ᾽ Robortello: παρ νησοῦσθ᾽ M ἕδρας. πέμπουσι δ᾽ αὐτὸν καὶ σεβίζουσιν μέγα κελευθοποιοὶ παῖδες Ἡφαίστου, χθόνα ἀνήμερον τιθέντες ἡμερωμένην. μολόντα δ᾽ αὐτὸν κάρτα τιμαλφεῖ λεώς, Δελφός τε χώρας τῆσδε πρυμνήτης ἄναξ. τέχνης δέ νιν Ζεὺς ἔνθεον κτίσας φρένα ἵζει τέταρτον τοῖσδε τοῖσδε Voss: τόνδε M μάντιν ἐν θρόνοις: θρόνοις Turnebus: χρόνοις codd. Διὸς προφήτης δ᾽ ἐστὶ ἐστὶν M Λοξίας πατρός. τούτους ἐν εὐχαῖς φροιμιάζομαι θεούς. Παλλὰς προναία δ᾽ ἐν λόγοις πρεσβεύεται. σέβω δὲ νύμφας, ἔνθα Κωρυκὶς πέτρα κοίλη, φίλορνις, δαιμόνων ἀναστροφή: ἀναστροφή scholium: ἀναστροφά M: ἀναστροφαί Fl Fa V Βρόμιος ἔχει τὸν χῶρον, οὐδ᾽ ἀμνημονῶ, ἐξ οὗτε Βάκχαις ἐστρατήγησεν θεός, λαγὼ δίκην Πενθεῖ καταρράψας μόρον: Πλειστοῦ Πλειστοῦ Turnebus: πλείστους codd. τε πηγὰς καὶ Ποσειδῶνος κράτος καλοῦσα καὶ τέλειον ὕψιστον Δία, ἔπειτα μάντις ἐς θρόνους καθιζάνω. καὶ νῦν τυχεῖν με τῶν πρὶν εἰσόδων μακρῷ ἄριστα δοῖεν: κεἰ παρ᾽ πάρ᾽ Abresch Ἑλλήνων τινές, ἴτων πάλῳ λαχόντες, ὡς νομίζεται. μαντεύομαι γὰρ ὡς ἂν ἡγῆται θεός. ἦ δεινὰ λέξαι, δεινὰ δ᾽ ὀφθαλμοῖς δρακεῖν, πάλιν μ᾽ ἔπεμψεν ἐκ δόμων τῶν Λοξίου, ὡς μήτε σωκεῖν μήτε μ᾽ ἀκταίνειν βάσιν: στάσιν M, γρ. βάσιν m τρέχω δὲ χερσίν, οὐ ποδωκείᾳ οὐ ποδωκείᾳ Fl: οὔπω δοκίαι mutatum in οὐ ποδωκίαι M σκελῶν. δείσασα γὰρ γραῦς οὐδέν, ἀντίπαις μὲν οὖν. ἐγὼ μὲν ἕρπω πρὸς πολυστεφῆ μυχόν: ὁρῶ δ᾽ ἐπ᾽ ὀμφαλῷ μὲν ἄνδρα θεομυσῆ θεομυσῆι M ἕδραν ἔχοντα ἔχοντα Fl Fa V: ἔχοντι M προστρόπαιον, αἵματι στάζοντα χεῖρας καὶ νεοσπαδὲς ξίφος ἔχοντ᾽ ἐλαίας θ᾽ ὑψιγέννητον κλάδον, λήνει μεγίστῳ σωφρόνως ἐστεμμένον, ἀργῆτι μαλλῷ: τῇδε γὰρ τρανῶς ἐρῶ. πρόσθεν δὲ τἀνδρὸς δὲ τἀνδρὸς Fl V: δέ τ᾽ ἀνδρὸς M τοῦδε θαυμαστὸς λόχος λόχος Fl V: λέχος M εὕδει γυναικῶν ἐν θρόνοισιν ἥμενος. οὔτοι γυναῖκας, ἀλλὰ Γοργόνας λέγω, οὐδ᾽ αὖτε Γοργείοισιν εἰκάσω τύποις. εἶδόν ποτ᾽ ἤδη Φινέως γεγραμμένας δεῖπνον φερούσας: ἄπτεροί γε μὴν ἰδεῖν αὗται, μέλαιναι δ᾽ ἐς τὸ πᾶν βδελύκτροποι: ῥέγκουσι δ᾽ οὐ πλατοῖσι πλατοῖσι Elmsley: πλαστοῖσι codd. φυσιάμασιν: ἐκ δ᾽ ὀμμάτων λείβουσι δυσφιλῆ λίβα: λίβα Burges: δία M καὶ κόσμος οὔτε πρὸς θεῶν ἀγάλματα φέρειν δίκαιος οὔτ᾽ ἐς ἀνθρώπων στέγας. τὸ φῦλον οὐκ ὄπωπα τῆσδ᾽ ὁμιλίας οὐδ᾽ ἥτις αἶα τοῦτ᾽ ἐπεύχεται γένος τρέφουσ᾽ ἀνατὶ μὴ μεταστένειν πόνον. πόνον ex schol. Arnald: πόνων codd. τἀντεῦθεν ἤδη τῶνδε δεσπότῃ δόμων αὐτῷ μελέσθω Λοξίᾳ μεγασθενεῖ. ἰατρόμαντις δ᾽ ἐστὶ καὶ τερασκόπος καὶ τοῖσιν ἄλλοις δωμάτων καθάρσιος. Ἀπολλων οὔτοι προδώσω: διὰ τέλους δέ σοι φύλαξ ἐγγὺς παρεστὼς καὶ πρόσω δ᾽ ἀποστατῶν ἐχθροῖσι τοῖς σοῖς οὐ γενήσομαι πέπων. καὶ νῦν ἁλούσας τάσδε τὰς μάργους ὁρᾷς: ὕπνῳ πεσοῦσαι πεσοῦσαι] fortasse παρεῖνται Wecklein δ᾽ αἱ κατάπτυστοι κόραι, γραῖαι παλαιαὶ παῖδες, αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις οὐδ᾽ ἄνθρωπος οὐδὲ θήρ ποτε: κακῶν δ᾽ ἕκατι κἀγένοντ᾽, ἐπεὶ κακὸν σκότον νέμονται Τάρταρόν θ᾽ ὑπὸ χθονός, μισήματ᾽ ἀνδρῶν καὶ θεῶν Ὀλυμπίων. ὅμως δὲ φεῦγε μηδὲ μαλθακὸς γένῃ. ἐλῶσι γάρ σε καὶ δι᾽ ἠπείρου μακρᾶς †βιβῶντ᾽ ἀν᾽ βιβῶντ᾽ ἀν᾽ Stephanus: βεβῶντ᾽ ἂν M totum versum secludit Bothe, fortasse recte ἀεὶ† τὴν πλανοστιβῆ χθόνα ὑπέρ τε πόντον πόντον Turnebus: πόντου codd. καὶ περιρρύτας πόλεις. καὶ μὴ πρόκαμνε τόνδε βουκολούμενος πόνον: μολὼν δὲ Παλλάδος παλλάδος ad finem v. traiectum M, restituendum indicat (A et B suprascr.) m ποτὶ πτόλιν ἵζου παλαιὸν ἄγκαθεν λαβὼν βρέτας. κἀκεῖ δικαστὰς τῶνδε καὶ θελκτηρίους μύθους ἔχοντες μηχανὰς εὑρήσομεν, ὥστ᾽ ἐς τὸ πᾶν σε τῶνδ᾽ ἀπαλλάξαι πόνων. καὶ γὰρ κτανεῖν σ᾽ ἔπεισα μητρῷον δέμας. Ὀρεστης ἄναξ Ἄπολλον, οἶσθα μὲν τὸ μὴ ᾽δικεῖν: ἐπεὶ δ᾽ ἐπίστᾳ, καὶ τὸ μὴ ᾽μελεῖν μάθε. σθένος δὲ ποιεῖν εὖ φερέγγυον τὸ σόν. Ἀπόλλων μέμνησο, μὴ φόβος σὲ νικάτω φρένας. σὺ δ᾽, αὐτάδελφον αἷμα καὶ κοινοῦ πατρός, πατρός] πρς cum signo contract. M Ἑρμῆ, φύλασσε: κάρτα δ᾽ ὢν ἐπώνυμος πομπαῖος ἴσθι, τόνδε ποιμαίνων ἐμὸν ἱκέτην. σέβει τοι Ζεὺς τόδ᾽ ἐκνόμων σέβας, ὁρμώμενον βροτοῖσιν εὐπόμπῳ τύχῃ. Κλυταιμηστρας Ειδωλον εὕδοιτ᾽ ἄν, ὠή, καὶ καθευδουσῶν τί δεῖ; ἐγὼ δ᾽ ὑφ᾽ ὑμῶν ὧδ᾽ ἀπητιμασμένη ἄλλοισιν ἐν νεκροῖσιν, ὧν ὧν ex schol. Tyrwhitt: ὡς codd. μὲν ἔκτανον ὄνειδος ἐν φθιτοῖσιν οὐκ ἐκλείπεται, αἰσχρῶς δ᾽ ἀλῶμαι: προυννέπω δ᾽ ὑμῖν ὅτι ἔχω μεγίστην αἰτίαν κείνων ὕπο: παθοῦσα δ᾽ οὕτω δεινὰ πρὸς τῶν φιλτάτων, οὐδεὶς ὑπέρ μου δαιμόνων μηνίεται, κατασφαγείσης πρὸς χερῶν μητροκτόνων. ὁρᾶτε ὁρᾶτε Hermann: ὅρα δὲ codd. καρδίας ὅθεν Hermann: καρδία (mutatum in καρδίαι ) σέθεν M πληγὰς τάσδε καρδίας ὅθεν. εὕδουσα γὰρ φρὴν ὄμμασιν λαμπρύνεται, ἐν ἡμέρᾳ δὲ μοῖρ᾽ ἀπρόσκοπος μοῖρ᾽ ἀπρόσκοπος ex schol. Turnebus: μοῖρα πρόσκοπος codd. βροτῶν. ἦ πολλὰ μὲν δὴ τῶν ἐμῶν ἐλείξατε, χοάς τ᾽ ἀοίνους, νηφάλια νηφάλια Robortello: νιφάλια codd. μειλίγματα, καὶ νυκτίσεμνα νυκτίσεμνα Turnebus: νυκτὸσεμνὰ (ut videtur) mutatum in νυκτὶ σεμνὰ M δεῖπν᾽ ἐπ᾽ ἐσχάρᾳ πυρὸς ἔθυον, ὥραν οὐδενὸς κοινὴν θεῶν. καὶ πάντα ταῦτα λὰξ ὁρῶ πατούμενα. ὁ δ᾽ ἐξαλύξας οἴχεται νεβροῦ δίκην, καὶ ταῦτα κούφως ἐκ μέσων ἀρκυστάτων ἀρκυστάτων Turnebus: ἀρκυσμάτων codd. ὤρουσεν ὑμῖν ἐγκατιλλώψας ἐγκατιλλώψας Turnebus: ἐκκατιλλώψας M μέγα. ἀκούσαθ᾽ ὡς ἔλεξα τῆς ἐμῆς περὶ ψυχῆς, φρονήσατ᾽, ὦ κατὰ χθονὸς θεαί. ὄναρ γὰρ ὑμᾶς νῦν Κλυταιμήστρα κλυταιμνήστρα M καλῶ. Χορος ʽμ̔υγμός.ʼ Κλυταιμήστρας Εἴδωλον μύζοιτ᾽ ἄν, ἁνὴρ δ᾽ οἴχεται φεύγων πρόσω: φίλοι γάρ εἰσιν οὐκ ἐμοῖς προσεικότες. φίλοι ... προσεικότες Weil: φίλοις ... προσίκτορες codd. Χορός ʽμ̔υγμός.ʼ Κλυταιμήστρας Εἴδωλον ἄγαν ὑπνώσσεις κοὐ κατοικτίζεις πάθος: φονεὺς δ᾽ Ὀρέστης τῆσδε μητρὸς οἴχεται. Χορός ʽὡ̓γμός.ʼin M omissa supplevit m Κλυταιμήστρας Εἴδωλον ὤζεις, ὑπνώσσεις: οὐκ ἀναστήσει τάχος; τί σοι πέπρωται πέπρωται Bentley: πέπρακται codd. πρᾶγμα πλὴν τεύχειν κακά; Χορός ʽὡ̓γμός.ʼ Κλυταιμήστρας Εἴδωλον ὕπνος πόνος τε κύριοι συνωμόται δεινῆς δρακαίνης ἐξεκήραναν μένος. Χορός ʽμ̔υγμὸς διπλοῦς ὀξύς.ʼ λαβὲ λαβὲ λαβὲ λαβέ, φράζου. Κλυταιμήστρας Εἴδωλον ὄναρ διώκεις θῆρα, κλαγγαίνεις δ᾽ ἅπερ κύων μέριμναν οὔποτ᾽ ἐκλείπων ἐκλείπων Blomfield: ἐκλιπὼν codd. πόνου. τί δρᾷς; ἀνίστω, μή σε νικάτω πόνος, μηδ᾽ ἀγνοήσῃς πῆμα μαλθαχθεῖσ᾽ ὕπνῳ. ἄλγησον ἧπαρ ἐνδίκοις ὀνείδεσιν: ὀνείδεσιν recc.: ὀνείδεσσιν M τοῖς σώφροσιν γὰρ ἀντίκεντρα γίγνεται. σὺ δ᾽ σὺ δ᾽ Pearson: οὐδ᾽ codd. αἱματηρὸν πνεῦμ᾽ ἐπουρίσασα τῷ, ἀτμῷ κατισχναίνουσα, κατισχναίνουσα Robortello: κατισχαίνουσα codd. νηδύος πυρί, ἕπου, μάραινε δευτέροις διώγμασιν. Χορός ἔγειρ᾽, ἔγειρε καὶ σὺ τήνδ᾽, ἐγὼ δὲ σέ. εὕδεις; ἀνίστω, κἀπολακτίσασ᾽ ὕπνον, ἰδώμεθ᾽ ἰδώμεθ᾽ Turnebus: εἰδώμεθ᾽ codd. εἴ τι τοῦδε φροιμίου ματᾷ.

Ἀπόλλων ἔξω, κελεύω, τῶνδε δωμάτων τάχος χωρεῖτ᾽, ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν, μὴ καὶ λαβοῦσα πτηνὸν ἀργηστὴν ὄφιν, χρυσηλάτου θώμιγγος ἐξορμώμενον, ἀνῇς ὑπ᾽ ἄλγους μέλαν᾽ μέλαν᾽] μέλαν M ἀπ᾽ ἀνθρώπων ἀνθρώπων] ἀνων (signo contractionis supra scr.) M ἀφρόν, ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου. οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει: ἀλλ᾽ οὗ οὗ Turnebus: οὐ M καρανιστῆρες καρανιστῆρες Stanley: καρανηστῆρες M ὀφθαλμω...ρύχοι (rasura inter ω et ρ) M ὀφθαλμωρύχοι δίκαι σφαγαί τε σπέρματός τ᾽ ἀποφθοραὶ παίδων †κακοῦται κακοῦται corruptum χλοῦνις, ἠδ᾽ ἀκρωνία,fort. τε κουρὰ Hartung λευσμός λευσμός Casaubon: λευσμόν codd. τε, καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺν ὑπὸ ῥάχιν ὑπὸ ῥάχιν Aldina: ὑπορράχιν (ὸ mutatum in ο) M παγέντες. ἆρ᾽ ἀκούετε οἵας ἑορτῆς ἔστ᾽ ἀπόπτυστοι θεοῖς στέργηθρ᾽ ἔχουσαι; πᾶς δ᾽ ὑφηγεῖται τρόπος μορφῆς. λέοντος ἄντρον αἱματορρόφου οἰκεῖν τοιαύτας εἰκός, οὐ χρηστηρίοις ἐν τοῖσδε Πυθίοισι Πυθίοισι Martin: πλησίοις M: πλησίοισι recc. τρίβεσθαι μύσος. χωρεῖτ᾽ ἄνευ βοτῆρος αἰπολούμεναι. ποίμνης τοιαύτης δ᾽ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν. Χορός ἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει. αὐτὸς σὺ τούτων οὐ μεταίτιος πέλει, ἀλλ᾽ εἷς εἷς Canter: εἰς codd. τὸ πᾶν ἔπραξας ὢν ὢν Wakefield: ὡς codd. παναίτιος. Ἀπόλλων πῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου. Χορός ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν. Ἀπόλλων ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πατρὸς] πρς (contract. pro πατρὸς ut saepe) M πρᾶξαι. πρᾶξαι Bigot: πέμψαι codd. τί τί Fl: τι M μήν; Χορός κἄπειθ᾽ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ δέκτωρ in margine m: δ᾽ ἕκτωρ M νέου. Ἀπόλλων καὶ προστραπέσθαι τούσδ᾽ ἐπέστελλον δόμους. Χορός καὶ τὰς προπομποὺς δῆτα τάσδε λοιδορεῖς; Ἀπόλλων οὐ γὰρ δόμοισι τοῖσδε πρόσφορον μολεῖν. Χορός ἀλλ᾽ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο προστεταγμένον. Ἀπόλλων τίς ἥδε τιμή; κόμπασον γέρας καλόν. Χορός τοὺς μητραλοίας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν. Ἀπόλλων τί γάρ; γυναικὸς ἥτις ἄνδρα νοσφίσῃ; Χορός Χο. add. Robortello οὐκ ἂν γένοιθ᾽ ὅμαιμος αὐθέντης φόνος. Ἀπόλλων ἦ κάρτ᾽ ἄτιμα, καὶ παρ᾽ οὐδὲν εἰργάσω εἰργάσω Wordsworth: ἠρκέσω codd. Ἥρας τελείας καὶ Διὸς πιστώματα. Κύπρις δ᾽ ἄτιμος τῷδ᾽ ἀπέρριπται λόγῳ, ὅθεν βροτοῖσι γίγνεται γίνεται codd. τὰ φίλτατα. εὐνὴ γὰρ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ μόρσιμος μόρσιμος Fa: μόρσιμοι M ὅρκου ᾽στὶ μείζων τῇ δίκῃ φρουρουμένη. εἰ εἰ Canter: ἦ M τοῖσιν οὖν κτείνουσιν ἀλλήλους χαλᾷς τὸ μὴ τίνεσθαι τίνεσθαι Meineke: γενέσθαι codd. μηδ᾽ ἐποπτεύειν κότῳ, οὔ φημ᾽ Ὀρέστην σ᾽ σ᾽ Robortello: γ᾽ M ἐνδίκως ἀνδρηλατεῖν. τὰ μὲν γὰρ οἶδα κάρτα σ᾽ ἐνθυμουμένην, τὰ δ᾽ ἐμφανῶς πράσσουσαν ἡσυχαιτέραν. δίκας δὲ Παλλὰς δὲ Παλλὰς Sophianus: δ᾽ ἐπάλλας M τῶνδ᾽ ἐποπτεύσει θεά. Χορός τὸν ἄνδρ᾽ ἐκεῖνον οὔ τι μὴ λίπω λίπω Porson: λείπω codd. ποτέ. Ἀπόλλων σὺ δ᾽ οὖν δίωκε καὶ πόνον πλέω πλέω Auratus: πλέον codd. τίθου. Χορός τιμὰς σὺ μὴ ξύντεμνε τὰς ἐμὰς λόγῳ. Ἀπόλλων οὐδ᾽ ἂν δεχοίμην ὥστ᾽ ἔχειν τιμὰς σέθεν. Χορός μέγας γὰρ ἔμπας πὰρ Διὸς θρόνοις λέγει: ἐγὼ δ᾽, ἄγει ἄγει Fl V: ἄγειν M γὰρ αἷμα μητρῷον, μητρῷον Fl V: μητρώων M δίκας μέτειμι τόνδε φῶτα κἀκκυνηγετῶ. κἀκκυνηγετῶ Erfurdt: κἀκκυνηγέτης M Ἀπόλλων ἐγὼ δ᾽ ἀρήξω τὸν ἱκέτην τε ῥύσομαι: δεινὴ γὰρ ἐν βροτοῖσι κἀν θεοῖς πέλει τοῦ προστροπαίου μῆνις, εἰ προδῶ σφ᾽ ἑκών. Ὀρέστης ἄνασσ᾽ Ἀθάνα, Λοξίου κελεύσμασιν ἥκω, δέχου δὲ πρευμενῶς ἀλάστορα, οὐ προστρόπαιον οὐδ᾽ ἀφοίβαντον χέρα, ἀλλ᾽ ἀμβλὺν ἤδη προστετριμμένονfortasse ἀμβλὺς ... προστετριμμένος Prien τε πρὸς ἄλλοισιν οἴκοις καὶ πορεύμασιν πορεύμασιν Porson: πορεύμασι codd. βροτῶν. ὅμοια χέρσον καὶ θάλασσαν ἐκπερῶν, σῴζων ἐφετμὰς Λοξίου χρηστηρίους, πρόσειμι δῶμα καὶ βρέτας τὸ σόν, θεά. αὐτοῦ φυλάσσων ἀμμενῶ ἀμμενῶ Dindorf: ἀναμένω codd. τέλος δίκης. Χορός εἶεν: τόδ᾽ ἐστὶ τἀνδρὸς ἐκφανὲς τέκμαρ. ἕπου δὲ μηνυτῆρος ἀφθέγκτου φραδαῖς. τετραυματισμένον γὰρ ὡς κύων νεβρὸν νεβρὸν Victorius: νεκρὸν codd. πρὸς αἷμα καὶ σταλαγμὸν ἐκματεύομεν. ἐκματεύομεν Dindorf: ἐκμαστεύομεν codd. plerique πολλοῖς δὲ μόχθοις ἀνδροκμῆσι φυσιᾷ σπλάγχνον: χθονὸς γὰρ πᾶς πεποίμανται τόπος, ὑπέρ τε πόντον ἀπτέροις ποτήμασιν ποτήμασιν Dindorf: πωτήμασιν codd. ἦλθον διώκουσ᾽, οὐδὲν ὑστέρα νεώς. καὶ νῦν ὅδ᾽ ἐνθάδ᾽ ἐστί που καταπτακών. ὀσμὴ βροτείων αἱμάτων με προσγελᾷ.

Χορός οὔτοι σ᾽ Ἀπόλλων οὐδ᾽ Ἀθηναίας σθένος ῥύσαιτ᾽ ἂν ὥστε μὴ οὐ παρημελημένον ἔρρειν, τὸ χαίρειν μὴ μαθόνθ᾽ ὅπου φρενῶν, ἀναίματον βόσκημα δαιμόνων, σκιάν. σκιάν Heath: σκιά codd. incerta emendatio οὐδ᾽ ἀντιφωνεῖς, ἀλλ᾽ ἀποπτύεις λόγους, ἐμοὶ τραφείς τε καὶ καθιερωμένος;; add. Hermann καὶ ζῶν με δαίσεις οὐδὲ πρὸς βωμῷ σφαγείς: ὕμνον δ᾽ ἀκούσει τόνδε δέσμιον σέθεν.

Αθηνα πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοὴν ἀπὸ Σκαμάνδρου γῆν καταφθατουμένη, γῆν καταφθατουμένη Stanley: τὴν καταφθατουμένην codd. ἣν δῆτ᾽ Ἀχαιῶν ἄκτορές τε καὶ πρόμοι, τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα, ἔνειμαν αὐτόπρεμνον ἐς τὸ πᾶν ἐμοί, ἐξαίρετον δώρημα Θησέως τόκοις: ἔνθεν διώκουσ᾽ ἦλθον ἄτρυτον πόδα, πτερῶν ἄτερ ῥοιβδοῦσα κόλπον αἰγίδος, πώλοις ἀκμαίοις τόνδ᾽ ἐπιζεύξασ᾽ ὄχον. καινὴν καινὴν Canter: καὶ νῦν codd. δ᾽ ὁρῶσα τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς ταρβῶ μὲν οὐδέν, θαῦμα δ᾽ ὄμμασιν πάρα. τίνες ποτ᾽ ἐστέ; πᾶσι δ᾽ ἐς κοινὸν λέγω: βρέτας τε τοὐμὸν τῷδ᾽ ἐφημένῳ ξένῳ, ὑμᾶς θ᾽ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει, οὔτ᾽ ἐν θεαῖσι πρὸς θεῶν ὁρωμένας ὁρωμένας Stanley: ὁρωμέναις codd. οὔτ᾽ οὖν βροτείοις ἐμφερεῖς μορφώμασι. λέγειν δ᾽ ἄμομφον ἄμομφον Robortello: ἄμορφον codd. ὄντα τοὺς πέλας κακῶς πρόσω δικαίων ἠδ᾽ ἀποστατεῖ θέμις. Χορός πεύσει τὰ πάντα συντόμως, Διὸς κόρη. ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆς αἰανῆς recc.: αἰανῆ M τέκνα. Ἀραὶ ἀραὶ Fl V: ἀρὰ M δ᾽ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα. Ἀθηνᾶ γένος μὲν οἶδα κληδόνας τ᾽ ἐπωνύμους. Χορός τιμάς γε μὲν δὴ τὰς ἐμὰς πεύσει τάχα. Ἀθηνᾶ μάθοιμ᾽ ἄν, εἰ λέγοι τις ἐμφανῆ λόγον. Χορός βροτοκτονοῦντας βροτοκτονοῦντας] αὐτοκτονοῦντας Davies ἐκ δόμων ἐλαύνομεν. Ἀθηνᾶ καὶ τῷ κτανόντι ποῦ τὸ ποῦ τὸ Arnald: τοῦτο codd. τέρμα τῆς φυγῆς; φυγῆς Scaliger: σφαγῆς codd. Χορός ὅπου τὸ χαίρειν μηδαμοῦ νομίζεται. Ἀθηνᾶ ἦ καὶ τοιαύτας τῷδ᾽ ἐπιρροιζεῖς ἐπιρροιζεῖς Scaliger: ἐπιρροιζεῖ factum ex ἐπιρροιζεῖν M φυγάς; Χορός φονεὺς γὰρ εἶναι μητρὸς ἠξιώσατο. Ἀθηνᾶ ἄλλαις ἀνάγκαις, ἄλλαις ἀνάγκαις Bothe: ἄλλης ἀνάκης codd. ἤ τινος ἤ τινος Fl V: οὔτινος M τρέων κότον; Χορός ποῦ γὰρ τοσοῦτο κέντρον ὡς μητροκτονεῖν; Ἀθηνᾶ δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγος λόγος Fl V: λόγου M πάρα. Χορός ἀλλ᾽ ὅρκον οὐ δέξαιτ᾽ ἄν, οὐ δοῦναι θέλοι. θέλοι Schütz: θέλει codd. Ἀθηνᾶ κλύειν δίκαιος δίκαιος Dindorf: δικαίους (υ in rasura) M, ω supra scr. m μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις. Χορός πῶς δή; δίδαξον: τῶν σοφῶν γὰρ οὐ πένει. Ἀθηνᾶ ὅρκοις τὰ μὴ δίκαια μὴ νικᾶν λέγω. Χορός ἀλλ᾽ ἐξέλεγχε, κρῖνε δ᾽ εὐθεῖαν δίκην. Ἀθηνᾶ ἦ κἀπ᾽ ἐμοὶ τρέποιτ᾽ ἂν αἰτίας τέλος; Χορός πῶς δ᾽ οὔ; σέβουσαί γ᾽ ἀξίαν κἀπ᾽ ἀξίων. κἀπ᾽ ἀξίων Arnald: τ᾽ ἐπαξίων M Ἀθηνᾶ τί πρὸς τάδ᾽ εἰπεῖν, ὦ ξέν᾽, ἐν μέρει θέλεις; λέξας δὲ χώραν καὶ γένος καὶ ξυμφορὰς τὰς σάς, ἔπειτα τόνδ᾽ ἀμυναθοῦ ἀμυναθοῦ Dindorf: ἀμυνάθου codd. ψόγον: εἴπερ πεποιθὼς τῇ δίκῃ βρέτας τόδε ἧσαι φυλάσσων ἑστίας ἁμῆς πέλας σεμνὸς προσίκτωρ ἐν ἐν in ampliore spatio m τρόποις Ἰξίονος: τούτοις ἀμείβου πᾶσιν εὐμαθές τί μοι. Ὀρέστης ἄνασσ᾽ Ἀθάνα, πρῶτον ἐκ τῶν ὑστάτων τῶν σῶν ἐπῶν μέλημ᾽ ἀφαιρήσω μέγα. οὐκ εἰμὶ προστρόπαιος, οὐδ᾽ ἔχων ἔχων Wieseler: ἔχει codd. μύσος πρὸς χειρὶ τἠμῇ τὸ σὸν ἐφεζόμην ἐφεζόμην Wieseler: ἐφεζομένη codd. βρέτας. τεκμήριον δὲ τῶνδέ σοι λέξω μέγα: ἄφθογγον εἶναι τὸν παλαμναῖον νόμος, ἔς τ᾽ ἂν πρὸς ἀνδρὸς αἵματος καθαρσίου σφαγαὶ καθαιμάξωσι νεοθήλου καθαιμάξωσι Fa, νεοθήλου Turnebus: καθαιμάξουσινοθήλου M βοτοῦ. πάλαι πρὸς ἄλλοις ταῦτ᾽ ἀφιερώμεθα οἴκοισι, καὶ βοτοῖσι καὶ ῥυτοῖς πόροις. ταύτην μὲν οὕτω φροντίδ᾽ ἐκποδὼν λέγω. γένος δὲ τοὐμὸν ὡς ἔχει πεύσει τάχα. Ἀργεῖός εἰμι, πατέρα δ᾽ ἱστορεῖς καλῶς, Ἀγαμέμνον᾽, ἀνδρῶν ναυβατῶν ἁρμόστορα: ξὺν ᾧ σὺ Τροίαν ἄπολιν Ἰλίου πόλιν ἔθηκας. ἔφθιθ᾽ οὗτος οὗτος recc.: οὕτως M οὐ καλῶς, μολὼν εἰς οἶκον: ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ μήτηρ κατέκτα, ποικίλοις ἀγρεύμασιν κρύψασ᾽, ἃ κρύψασ᾽, ἃ Musgrave: κρύψασα codd. λουτρῶν ἐξεμαρτύρει φόνον. κἀγὼ κατελθών, τὸν πρὸ τοῦ φεύγων χρόνον, ἔκτεινα τὴν τεκοῦσαν, οὐκ ἀρνήσομαι, ἀντικτόνοις ποιναῖσι φιλτάτου πατρός. καὶ τῶνδε κοινῇ Λοξίας ἐπαίτιος, ἄλγη προφωνῶν ἀντίκεντρα καρδίᾳ, εἰ μή τι τῶνδ᾽ ἔρξαιμι τοὺς ἐπαιτίους. σὺ δ᾽ δ᾽ Pearson: τ᾽ codd. εἰ δικαίως εἴτε μὴ κρῖνον δίκην: πράξας γὰρ ἐν σοὶ πανταχῇ τάδ᾽ αἰνέσω. Ἀθηνᾶ τὸ πρᾶγμα μεῖζον, εἴ τις οἴεται τόδε βροτὸς δικάζειν: οὐδὲ μὴν ἐμοὶ θέμις φόνου φόνου Robortello: φόνους codd. διαιρεῖν ὀξυμηνίτους ὀξυμηνίτους Pearson: ὀξυμηνίτου codd. δίκας: ἄλλως τε καὶ σὺ μὲν κατηρτυκὼς ἐμοῖς ἐμοῖς Pauw: ὅμως codd. ἱκέτης προσῆλθες καθαρὸς ἀβλαβὴς δόμοις: ἐγὼ ἐγὼ Hartung: ὅμως codd. δ᾽ ἄμομφον ὄντα σ᾽ αἱροῦμαι αἰδοῦμαι Hermann πόλει. αὗται δ᾽ ἔχουσι μοῖραν οὐκ εὐπέμπελον, καὶ μὴ τυχοῦσαι πράγματος νικηφόρου, χώρᾳ μεταῦθις χώρᾳ μεταῦθις Wellauer: χῶραι μετ᾽ αὖθις codd. ἰὸς ἐκ φρονημάτων πέδοι πέδοι Dindorf: πέδω codd. πεσὼν ἄφερτος αἰανὴς νόσος. τοιαῦτα μὲν τάδ᾽ ἐστίν: ἀμφότερα, μένειν πέμπειν τε τε Abresch: δὲ codd. δυσπήμαντ᾽ δυσπήμαντ᾽ Scaliger: δυσπήματ᾽ codd. ἀμηχάνως ἐμοί. ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρ᾽ ἐπέσκηψεν τόδε, †φόνων δικαστὰς ὁρκίους αἱρουμένη ὁρκίους αἱρουμένη Casaubon: ὁρκίων αἱρουμένους codd.; ingeniose φανῶ δικαστὰς ὁρκίων αἰδουμένους θεσμόν, τὸν Wecklein, ubi αἰδουμένους coni. Prien θεσμὸν τὸν εἰς ἅπαντ᾽ ἐγὼ θήσω χρόνον†.incerta necdum satis sanata ὑμεῖς δὲ μαρτύριά τε καὶ τεκμήρια καλεῖσθ᾽, ἀρωγὰ τῆς δίκης ὁρκώματα. κρίνασα δ᾽ ἀστῶν τῶν ἐμῶν τὰ βέλτατα ἥξω, ἥξω] ἄξω Auratus διαιρεῖν τοῦτο πρᾶγμ᾽ ἐτητύμως, ὅρκον ὅρκον recc.: ὅρκων mutatum in ὅρκον M πορόντας πορόντας ex scholio Hermann: περῶντας codd. μηδὲν ἔκδικον φράσειν. φράσειν Markland: φρεσίν M hunc v. om. Fa, post 485 habent Fl V

Ἀθηνᾶ κήρυσσε, κῆρυξ, καὶ στρατὸν κατειργαθοῦ, ἥ τ᾽ ἥ τ᾽ m: εἴτ᾽ M οὖν διάτοροςaliis οὖν compendii videtur corruptio, pro οὐρανοῦ vel οὐρανόν, quorum praestat εἰς οὐρανὸν δὲ διάτορος Wecklein <αἰθέρος αἰθέρος add. Emper> Τυρσηνικὴ σάλπιγξ βροτείου πνεύματος πληρουμένη, ὑπέρτονον γήρυμα φαινέτω στρατῷ. πληρουμένου γὰρ τοῦδε βουλευτηρίου σιγᾶν ἀρήγει καὶ μαθεῖν θεσμοὺς ἐμοὺς πόλιν τε πᾶσαν ἐς τὸν αἰανῆ χρόνον καὶ τούσδ᾽, τούσδ᾽ Hermann: τόνδ᾽ M: τῶνδ᾽ recc. ὅπως ἂν εὖ διαγνωσθῇ διαγνωσθῇ Paley: καταγνωσθῇ codd. δίκη. δίκη Fl V: δίκηι M Χορός ἄναξ Ἄπολλον, ὧν ἔχεις αὐτὸς κράτει. τί τοῦδε σοὶ μέτεστι πράγματος λέγε. Ἀπόλλων καὶ μαρτυρήσων ἦλθον—ἔστι γὰρ νόμῳhoc versu incipit cod. A νόμῳ Schütz: δόμων codd. (ο in rasura M) ἱκέτης ὅδ᾽ ἁνὴρ ἁνὴρ Porson: ἀνὴρ codd. καὶ δόμων ἐφέστιος ἐφέστιως (ο suprascr.) M ἐμῶν, φόνου δὲ τοῦδ᾽ ἐγὼ καθάρσιοσ— καὶ ξυνδικήσων αὐτός: αἰτίαν δ᾽ ἔχω τῆς τοῦδε μητρὸς τοῦ τοῦ Turnebus: τοῦδε codd. φόνου. σὺ δ᾽ εἴσαγε ὅπως <τ᾽ τ᾽ add. Hermann> ἐπίστᾳ τήνδε κύρωσον δίκην. Ἀθηνᾶ ὑμῶν ὁ μῦθος, εἰσάγω δὲ τὴν δίκην.582-desunt in Fl Fa V ὁ γὰρ διώκων πρότερος ἐξ ἀρχῆς λέγων γένοιτ᾽ ἂν ὀρθῶς πράγματος διδάσκαλος. Χορος πολλαὶ μέν ἐσμεν, λέξομεν δὲ συντόμως. ἔπος δ᾽ ἀμείβου πρὸς ἔπος ἐν μέρει τιθείς. τὴν μητέρ᾽ εἰπὲ πρῶτον εἰ κατέκτονας. Ὀρέστης ἔκτεινα: τούτου δ᾽ οὔτις ἄρνησις πέλει. Χορός ἓν μὲν τόδ᾽ ἤδη τῶν τριῶν παλαισμάτων. Ὀρέστης οὐ κειμένῳ πω τόνδε κομπάζεις λόγον. Χορός εἰπεῖν γε μέντοι δεῖ σ᾽ ὅπως κατέκτανες. Ὀρέστης λέγω: ξιφουλκῷ χειρὶ πρὸς δέρην τεμών. Χορός πρὸς τοῦ δ᾽ ἐπείσθης καὶ τίνος βουλεύμασι; Ὀρέστης τοῖς τοῦδε θεσφάτοισι: μαρτυρεῖ δέ μοι. Χορός ὁ μάντις ἐξηγεῖτό σοι μητροκτονεῖν; Ὀρέστης καὶ δεῦρό γ᾽ ἀεὶ τὴν τύχην οὐ μέμφομαι. Χορός ἀλλ᾽ εἴ σε μάρψει ψῆφος, ἄλλ᾽ ἐρεῖς τάχα. Ὀρέστης πέποιθ᾽, ἀρωγὰς δ᾽ ἐκ τάφου πέμψει πέμψει ex schol. Scaliger: πέμπει M πατήρ. Χορός νεκροῖσί νυν πέπισθι πέπισθι Veitch: πέπεισθι M μητέρα κτανών. Ὀρέστης δυοῖν γὰρ εἶχε προσβολὰς μιασμάτοιν. μιασμάτοιν Elmsley: μιασμάτων M Χορός πῶς δή; δίδαξον τοὺς δικάζοντας τάδε. Ὀρέστης ἀνδροκτονοῦσα πατέρ᾽ ἐμὸν κατέκτανε. Χορός τοιγὰρ τοὶ γὰρ M σὺ μὲν ζῇς, ἡ δ᾽ ἐλευθέρα φόνῳ. φόνῳ Schütz: φόνου M Ὀρέστης τί δ᾽ οὐκ ἐκείνην ζῶσαν ἤλαυνες φυγῇ; Χορός οὐκ ἦν ὅμαιμος φωτὸς ὃν κατέκτανεν. Ὀρέστης ἐγὼ δὲ μητρὸς τῆς ἐμῆς ἐν αἵματι; Χορός πῶς γάρ σ᾽ ἔθρεψεν ἐντός, ὦ μιαιφόνε, ζώνης; ἀπεύχι μητρὸς αἷμα φίλτατον; Ὀρέστης ἤδη σὺ μαρτύρησον. ἐξηγοῦ δέ μοι, Ἄπολλον, εἴ σφε σὺν δίκῃ κατέκτανον. δρᾶσαι γὰρ ὥσπερ ἐστὶν οὐκ ἀρνούμεθα: ἀλλ᾽ εἰ δικαίως εἴτε μὴ τῇ σῇ φρενὶ δοκεῖ τόδ᾽ αἷμα, κρῖνον, ὡς τούτοις φράσω. Ἀπόλλων λέξω πρὸς ὑμᾶς τόνδ᾽ Ἀθηναίας μέγαν θεσμὸν δικαίως, μάντις ὢν δ᾽ ὢν δ᾽ Canter: δ᾽ ὢν M οὐ ψεύσομαι. οὐπώποτ᾽ εἶπον μαντικοῖσιν ἐν θρόνοις, οὐκ ἀνδρός, οὐ γυναικός, οὐ πόλεως πέρι, ὃ μὴ κελεύσαι κελεύσαι Hermann: κελεύσει M Ζεὺς Ὀλυμπίων πατήρ. τὸ μὲν δίκαιον τοῦθ᾽ ὅσον σθένει μαθεῖν, βουλῇ βουλῇ Turnebus: βουλὴι (ut videtur) M πιφαύσκω δ᾽ ὔμμ᾽ ὕμμ᾽ M ἐπισπέσθαι πατρός. ὅρκος γὰρ οὔτι Ζηνὸς ἰσχύει πλέον. Χορός Ζεύς, ὡς λέγεις σύ, τόνδε χρησμὸν ὤπασε, φράζειν Ὀρέστῃ τῷδε, τὸν τῷδε τὸν in rasura m πατρὸς φόνον πράξαντα μητρὸς μηδαμοῦ τιμὰς νέμειν; Ἀπόλλων οὐ γάρ τι ταὐτὸν ἄνδρα γενναῖον θανεῖν διοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον, καὶ ταῦτα πρὸς γυναικός, οὔ τι θουρίοις τόξοις ἑκηβόλοισιν, ὥστ᾽ Ἀμαζόνος, ἀλλ᾽ ὡς ἀκούσει, Παλλὰς οἵ τ᾽ ἐφήμενοι ψήφῳ διαιρεῖν τοῦδε πράγματος πέρι. ἀπὸ στρατείας ἀποστρατείᾶς (ι supra scr.) M γάρ νιν νιν Porson: μιν M ἠμποληκότα †τὰ πλεῖστ᾽ ἄμεινον ἄμείνον᾽ M (i. e. ἄμεινον mutatum in ἀμείνον᾽) εὔφροσιν δεδεγμένη, δροίτῃ δροίτῃ A P: δροίτη M G περῶντι λουτρὰ κἀπὶ τέρματι φᾶρος παρεσκήνωσεν†,corrupta coniecturis frustra tentata Post 632 excidisse aliquid existimat Schütz παρεσκήνωσεν A: περἐσκήνωσεν M G schol. ἐν δ᾽ ἀτέρμονι κόπτει πεδήσασ᾽ ἄνδρα δαιδάλῳ πέπλῳ. ἀνδρὸς μὲν ὑμῖν οὗτος εἴρηται μόρος τοῦ παντοσέμνου, τοῦ στρατηλάτου νεῶν. ταύτην τοιαύτην εἶπον, ὡς δηχθῇ δειχθῆ mutatum in δηχθῆ M λεώς, ὅσπερ τέτακται τήνδε κυρῶσαι δίκην. Χορός πατρὸς προτιμᾷ Ζεὺς μόρον τῷ σῷ λόγῳ: αὐτὸς δ᾽ ἔδησε ἔδησε ex ἔδεισε ut videtur factum M πατέρα πρεσβύτην Κρόνον. πῶς ταῦτα τούτοις οὐκ ἐναντίως λέγεις; ὑμᾶς δ᾽ ἀκούειν ταῦτ᾽ ἐγὼ μαρτύρομαι. Ἀπόλλων ὦ παντομισῆ κνώδαλα, στύγη θεῶν, πέδαι μὲν ἂν λυθεῖεν, πέδαι ... λυθεῖεν Weil: πέδας ... λύσειεν codd. ἔστι τοῦδ᾽ ἄκος,testantur Fl Fa V καὶ κάρτα πολλὴ μηχανὴ λυτήριος: ἀνδρὸς δ᾽ ἐπειδὰν αἷμ᾽ ἀνασπάσῃ κόνις ἅπαξ θανόντος, οὔτις ἔστ᾽ ἀνάστασις. τούτων ἐπῳδὰς οὐκ ἐποίησεν ἐποίησεν Fl V: ἐποίησε M G A πατὴρ οὑμός, τὰ δ᾽ ἄλλα πάντ᾽ ἄνω τε τε A Fl V: om. M G καὶ κάτω στρέφων τίθησιν οὐδὲν ἀσθμαίνων οὐδὲν ἀσθμαίνων Fl V: οὐδ᾽ ἐν ἀσθμαίνω M μένει. Χορός πῶς γὰρ τὸ φεύγειν τοῦδ᾽ ὑπερδικεῖς ὅρα: τὸ μητρὸς αἷμ᾽ ὅμαιμον ἐκχέας πέδοι πέδοι Dindorf: πέδωι codd. ἔπειτ᾽ ἐν Ἄργει δώματ᾽ οἰκήσει πατρός; ποίοισι βωμοῖς χρώμενος τοῖς δημίοις; ποία δὲ χέρνιψ φρατέρων προσδέξεται; προσδέξεται recc.: προσδέξαιτε M Ἀπόλλων καὶ τοῦτο λέξω, καὶ μάθ᾽ ὡς ὀρθῶς ἐρῶ. οὔκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου κεκλημένου M: κεκλημένη Fl Fa V τέκνου τοκεύς, τροφὸς δὲ κύματος νεοσπόρου. τίκτει δ᾽ ὁ θρῴσκων, ἡ δ᾽ ἅπερ ξένῳ ξένη ἔσωσεν ἔρνος, οἷσι μὴ βλάψῃ θεός. τεκμήριον δὲ τοῦδέ σοι δείξω λόγου: πατὴρ μὲν ἂν γένοιτ᾽ ἄνευ μητρός: πέλας μάρτυς πάρεστι παῖς Ὀλυμπίου Διός, οὐδ᾽ ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμμένη, ἀλλ᾽ οἷον ἔρνος οὔτις ἂν τέκοι θεός. ἐγὼ δέ, Παλλάς, τἄλλα θ᾽ ὡς ἐπίσταμαι, τὸ σὸν πόλισμα καὶ στρατὸν τεύξω μέγαν, καὶ τόνδ᾽ ἔπεμψα σῶν δόμων ἐφέστιον, ὅπως γένοιτο πιστὸς ἐς τὸ πᾶν χρόνου καὶ τόνδ᾽ ἐπικτήσαιο σύμμαχον, θεά, καὶ τοὺς ἔπειτα, καὶ τάδ᾽ αἰανῶς μένοι στέργειν τὰ πιστὰ τὰ πιστὰ Fl V: τἄπιστα M τῶνδε τοὺς ἐπισπόρους. Ἀθηνᾶ ἤδη κελεύω τούσδ᾽ ἀπὸ γνώμης φέρειν ψῆφον δικαίαν, ὡς ἅλις λελεγμένων; Χορός ἡμῖν μὲν ἤδη πᾶν τετόξευται βέλος. μένω δ᾽ ἀκοῦσαι πῶς ἀγὼν κριθήσεται. Ἀθηνᾶ τί γάρ; πρὸς ὑμῶν πῶς τιθεῖσ᾽ ἄμομφος ὦ; Ἀπόλλων Απ. Karsten: choro tribuit M ἠκούσαθ᾽ ὧν ἠκούσατ᾽, ἐν δὲ καρδίᾳ ψῆφον φέροντες ὅρκον αἰδεῖσθε, αἰδεῖσθε recc.: αἰδεῖσθαι, ε supra scr. M ξένοι. Ἀθηνᾶ κλύοιτ᾽ ἂν ἤδη θεσμόν, Ἀττικὸς λεώς, πρώτας δίκας κρίνοντες αἵματος χυτοῦ. ἔσται δὲ καὶ τὸ λοιπὸν Αἰγέως στρατῷ αἰεὶ δικαστῶν δικαστῶν Canter: δ᾽ ἑκάστων M: pro αἰεὶ δ᾽ ἑκάστων coni. ἀσυνδέκαστον Kirchhoff τοῦτο βουλευτήριον. πάγον δ᾽ Ἄρειον Ἄρειον] fort. ἑδοῦνται Weil τόνδ᾽, Ἀμαζόνων ἕδραν σκηνάς θ᾽, ὅτ᾽ ἦλθον Θησέως κατὰ φθόνον στρατηλατοῦσαι, καὶ πόλιν νεόπτολιν τήνδ᾽ ὑψίπυργον ἀντεπύργωσαν τότε, Ἄρει δ᾽ ἔθυον, ἔνθεν ἔστ᾽ ἐπώνυμος πέτρα, πάγος τ᾽ Ἄρειος: ἐν δὲ τῷ σέβας ἀστῶν φόβος τε ξυγγενὴς τὸ μὴ ʼδικεῖν σχήσει τό τ᾽ ἦμαρ καὶ κατ᾽ εὐφρόνην ὁμῶς, τό τ᾽ Grotius: τόδ᾽ M ὁμῶς Turnebus: ὅμως codd. αὐτῶν πολιτῶν μὴ ᾽πικαινούντων ᾽π᾽ικαινούντων Stephanus: ᾽π᾽ικαινόντων codd. νόμους. κακαῖς <δ᾽ δ᾽ add. Schütz> ἐπιρροαῖσι βορβόρῳ θ᾽ ὕδωρ λαμπρὸν μιαίνων οὔποθ᾽ εὑρήσεις ποτόν. τὸ μήτ᾽ ἄναρχον μήτε μήτε recc.: μὴ δὲ M δεσποτούμενον ἀστοῖς περιστέλλουσι βουλεύω σέβειν, σέθεν (σέβειν in margine adscr. m) M καὶ μὴ τὸ δεινὸν πᾶν πόλεως ἔξω βαλεῖν. τίς γὰρ δεδοικὼς μηδὲν ἔνδικος βροτῶν; τοιόνδε τοι ταρβοῦντες ἐνδίκως σέβας ἔρυμά τε χώρας καὶ πόλεως σωτήριον ἔχοιτ᾽ ἄν, οἷον οὔτις ἀνθρώπων ἔχει, οὔτ᾽ ἐν Σκύθαισιν Σκύθαισιν Fa: σκύθηισιν M οὔτε Πέλοπος ἐν τόποις. κερδῶν ἄθικτον τοῦτο βουλευτήριον, αἰδοῖον, ὀξύθυμον, εὑδόντων ὕπερ ἐγρηγορὸς φρούρημα γῆς καθίσταμαι. ταύτην μὲν ἐξέτειν᾽ ἐμοῖς παραίνεσιν ἀστοῖσιν ἐς τὸ λοιπόν: ὀρθοῦσθαι δὲ χρὴ καὶ ψῆφον αἴρειν καὶ διαγνῶναι δίκην αἰδουμένους αἰδουμένους Canter: αἰδουμένοις M G A P τὸν ὅρκον. εἴρηται λόγος. Χορός καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι. Ἀπόλλων κἄγωγε κἄγωγε Porson: κἀγώ τε codd. χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι. Χορός ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις, μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων. νέμων Hermann: μένων codd. Ἀπόλλων ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος; Χορός λέγεις: ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν. Ἀπόλλων ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ: νικήσω δ᾽ ἐγώ. Χορός τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις: Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς. Ἀπόλλων οὔκουν οὐκοῦν codd. δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν, ἄλλως τε πάντως χὤτε χ᾽ ὥτε codd. δεόμενος τύχοι; Χορός σύ τοι παλαιὰς διανομὰς διανομὰς (ex schol. Eur. Alc. 12) Cobet: δαίμονας codd. καταφθίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς. Ἀπόλλων σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν ἐχθροῖσιν V: ἐχθροῖσι M βαρύν. Χορός ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος, δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω, ὡς ἀμφίβουλος ἀμφίβουλος Turnebus: ἀμφίβολος codd. οὖσα θυμοῦσθαι πόλει. Ἀθηνᾶ ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην: ψῆφον δ᾽ Ὀρέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι. μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ᾽ ἐγείνατο, τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν, ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός. οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον. νικᾷ δ᾽ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ. ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους, ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος. Ὀρέστης ὦ Φοῖβ᾽ Ἄπολλον, πῶς ἀγὼν κριθήσεται; Χορός ὦ Νὺξ μέλαινα μῆτερ, ἆρ᾽ ὁρᾷς τάδε; Ὀρέστης Ορ. add. Abresch νῦν ἀγχόνης μοι τέρματ᾽, ἢ φάος βλέπειν. Χορός ἡμῖν γὰρ ἔρρειν, ἢ πρόσω τιμὰς νέμειν.choro tribuunt codd. νέμειν] ἔχειν Paley Ἀπόλλων Απ. add. Victorius πεμπάζετ᾽ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, ξένοι, τὸ μὴ ᾽δικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει. γνώμης δ᾽ ἀπούσης πῆμα γίγνεται γίνεται codd. μέγα, βαλοῦσά τ᾽ οἶκον ψῆφος ὤρθωσεν μία. Ἀθηνᾶ ἀνὴρ ὅδ᾽ ὅδ᾽ Fl V: ὅ γ᾽ M ἐκπέφευγεν αἵματος δίκην: ἴσον γάρ ἐστι τἀρίθμημα τῶν πάλων. Ὀρέστης ὦ Παλλάς, ὦ σώσασα σώσα M, σα supra scr. m τοὺς ἐμοὺς δόμους, γαίας γαίας Dindorf: καὶ γῆς codd. πατρῴας ἐστερημένον σύ τοι κατῴκισάς με: καί τις Ἑλλήνων ἐρεῖ, “Ἀργεῖος ἁνὴρ ἀνὴρ codd. αὖθις ἔν τε χρήμασιν οἰκεῖ πατρῴοις, Παλλάδος καὶ Λοξίου ἕκατι, καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου σωτῆρος, ὃς πατρῷον αἰδεσθεὶς μόρον σῴζει με, μητρὸς τάσδε συνδίκους ὁρῶν.” ἐγὼ δὲ χώρᾳ τῇδε καὶ τῷ σῷ στρατῷ τὸ λοιπὸν εἰς ἅπαντα πλειστήρη χρόνον ὁρκωμοτήσας νῦν ἄπειμι πρὸς δόμους, μήτοι τιν᾽ ἄνδρα δεῦρο πρυμνήτην χθονὸς ἐλθόντ᾽ ἐποίσειν εὖ κεκασμένον δόρυ. αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς ὄντες ἐν τάφοις τότε τοῖς τἀμὰ παρβαίνουσι νῦν ὁρκώματα ἀμηχάνοισι ἀμηχάνοισι Fl V: ἀμηχάνοις M †πράξομεν768-τὸν ... παρβαίνοντα ... θράξομεν Wecklein δυσπραξίαις, ὁδοὺς ἀθύμους καὶ παρόρνιθας πόρους τιθέντες, ὡς αὐτοῖσι μεταμέλῃ πόνος: ὀρθουμένων δέ, καὶ πόλιν τὴν Παλλάδος τιμῶσιν αἰεὶ αἰεὶ V: ἀεὶ M τήνδε συμμάχῳ δορί, αὐτοῖσιν ἡμεῖς ἀστοῖς ἂν ἡμεῖς εἶμεν Rauchenstein ἐσμεν εὐμενέστεροι. καὶ χαῖρε, καὶ σὺ καὶ πολισσοῦχος λεώς: πάλαισμ᾽ ἄφυκτον τοῖς ἐναντίοις ἔχοις, σωτήριόν τε καὶ δορὸς νικηφόρον.

Χορός ἄνασσ᾽ Ἀθάνα, τίνα τί M, να add. m με φῂς ἔχειν ἕξειν Elmsley ἕδραν; Ἀθηνᾶ πάσης ἀπήμον᾽ οἰζύος: δέχου δὲ σύ. Χορός καὶ δὴ δέδεγμαι: τίς δέ μοι τιμὴ μένει; Ἀθηνᾶ ὡς μή τιν᾽ οἶκον εὐθενεῖν εὐθενεῖν Scaliger: εὐσθενεῖν codd. ἄνευ σέθεν. Χορός σὺ τοῦτο πράξεις, ὥστε με σθένειν τόσον; Ἀθηνᾶ τῷ γὰρ σέβοντι συμφορὰς ὀρθώσομεν. Χορός καί μοι πρόπαντος πρόπαντος Abresch: προπαντὸς M ἐγγύην θήσει χρόνου; Ἀθηνᾶ ἔξεστι ἔξεστι Fl V: ἔξεστιν M γάρ μοι μὴ λέγειν ἃ μὴ τελῶ. Χορός θέλξειν μ᾽ ἔοικας καὶ μεθίσταμαι κότου. Ἀθηνᾶ τοιγὰρ κατὰ χθόν᾽ οὖσ᾽ ἐπικτήσει φίλους. Χορός τί οὖν μ᾽ ἄνωγας τῇδ᾽ ἐφυμνῆσαι χθονί; Ἀθηνᾶ ὁποῖα νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα, καὶ ταῦτα γῆθεν ἔκ τε ποντίας δρόσου ἐξ οὐρανοῦ τε: κἀνέμων ἀήματα εὐηλίως πνέοντ᾽ ἐπιστείχειν χθόνα: καρπόν τε γαίας καὶ βοτῶν βοτῶν Stanley: βροτῶν codd. ἐπίρρυτον ἀστοῖσιν εὐθενοῦντα εὐθενοῦντα Turnebus: εὐθενοῦντας M μὴ κάμνειν χρόνῳ, καὶ τῶν βροτείων σπερμάτων σωτηρίαν. τῶν δυσσεβούντων δ᾽ ἐκφορωτέρα πέλοις. στέργω γάρ, ἀνδρὸς φιτυποίμενος φιτυποίμενος Lobeck: φῖτυποιμένος M δίκην, τὸ τῶν δικαίων τῶνδ᾽ ἀπένθητον γένος. τοιαῦτα σοὔστι. σοὔστι Porson: σοὐστι M τῶν ἀρειφάτων δ᾽ ἐγὼ πρεπτῶν ἀγώνων οὐκ ἀνέξομαι τὸ μὴ οὐ τήνδ᾽ ἀστύνικον ἐν βροτοῖς τιμᾶν πόλιν.

Ἀθηνᾶ αἰνῶ τε τε Hermann: δὲ codd. μύθους τῶνδε τῶν κατευγμάτων πέμψω τε φέγγει λαμπάδων σελασφόρων εἰς τοὺς ἔνερθε καὶ κάτω χθονὸς τόπους ξὺν προσπόλοισιν, ξυμπροσπόλοισιν M αἵτε φρουροῦσιν βρέτας τοὐμὸν δικαίως. ὄμμα γὰρ πάσης χθονὸς Θησῇδος Θησῇδος Wakefield: θησηίδος (alterum η in rasura) M ἐξίκοιτ᾽ ἂν εὐκλεὴς λόχοςAnte 1027 excidisse aliquid olim existimavit Hermann, postea ante 1028: in amissis et ἀνδρῶν mentionem factam, et nominis Εὐμενίδες, vid. ad argumentum fabulae παίδων, γυναικῶν, καὶ στόλος πρεσβυτίδων, φοινικοβάπτοις ἐνδυτῶν ἐνδυτῶν Hartung: ἐνδυτοῖς codd. ἐσθήμασι τιμᾶτε, τιμᾶτε V Fl: τιμᾶται (ε supra scr.) M καὶ τὸ φέγγος ὁρμάσθω πυρός, προβᾶτε Paley ὅπως ἂν εὔφρων ἥδ᾽ ὁμιλία χθονὸς τὸ λοιπὸν εὐάνδροισι συμφοραῖς πρέπῃ.