1 [I 1]. Εὔδιος Φιλοσκάφῳ.

Χρηστὴν ἡμῖν ἡ θάλαττα τὸ τήμερον εἶναι τὴν γαλήνην ἐστόρεσεν. ὡς γὰρ τρίτην ταύτην εἶχεν ὁ χειμὼν ἡμέραν, καὶ λάβρως κατὰ τοῦ πελάγους ἐπέπνεον ἐκ τῶν ἀκρωτηρίων οἱ βορεῖς, καὶ ἐπεφρίκει μὲν ὁ πόντος μελαινόμενος, τοῦ ὕδατος δὲ ἀφρὸς εξηνθήκει, πανταχοῦ τῆς θαλάσσης ἐπʼ ἀλλήλων ἐπικλωμένων τῶν κυμάτων — τὰ μὲν γὰρ ταῖς πέτρταις προσηράσσετο, τὰ δὲ εἴσω ἀνοιδοῦντα ἐρρήγνυτο —, ἀεργία παντελὴς ἦν· καὶ τὰ ἐπὶ ταῖς ᾐόσι καταλαβόντες καλύβια, ὀλίγα ξυλισάμενοι κομμάτια ὅσα οἱ ναυπηγοὶ πρῴην ἐκ τῶν δρυῶν ἃς ἐξέτεμον ἀπέλιπον, ἐκ τούτων πῦρ ἀνάψαν- x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 χρηστὴν] χρηστή γε Reisk., at Eunt. ad II. XI p. 828,1 cfrt Bergl. | εἶναι] om. Neap.b | 3—4 ὡς γὰρ — ἡμέραν] om. Neap.b, del. εἶχεν ὁ χειμὼν et καὶ Nauck, del. ταύτην Meis. | 5 βορεῖς] βορέαι Valck., βορραῖ Mein. | 7 ἐπʼ ἀλλήλων] ἐπαλ- λήλων x | 9 εἴσω] εἰς οὐρανὸν Reisk., ἔξω Mein. | ἐρρήγνυτο Neap.b, ἐρρήγνυντο cet. | ἀεργία] ἀργία Herch. (ed.). | 12 ἃς ἐξέτεμον] del. Herch. (ed.) | ἀπέλιπον] κατέλιπον Herch. | τούτων] τούτου Δ τες τὸ πικρὸν τοῦ κρυμοῦ παρεμυθούμεθα. τετάρτη δὲ αὕτη ἐπιλαβοῦσα ἡμᾶς ἀλκυονὶς ὡς οἶμαι ἡμέρα — ἔστι γὰρ τοῦτο τῷ καθαρῷ τῆς αἰθρίας τεκμήρασθαι — πλοῦτον ἀθρόον ἀγαθῶν ἔδειξεν. ὡς γὰρ ὤφθη μὲν ὁ ἥλιος, πρώτη δὲ ἀκτὶς εἰς τὸ πέλαγος ἀπέστιλβε, τὸ πρῴην νεωλκηθὲν σκαφίδιον σπουδῇ κατεσύραμεν, εἶτʼ ἐνθέμενοι τὰ δίκτυα ἔργου εἰχόμεθα. μικρὸν δὲ ἄπωθεν τῆς ἀκτῆς χαλάσαντες, φεῦ τῆς εὐοψίας, ὅσον ἰχθύων ἐξειλκύσαμεν· μικροῦ καὶ τοὺς φελλοὺς ἐδέησε κατασῦραι ὑφάλους τὸ δίκτυον ἐξωγκωμένον. εὐθὺς οὖν ὀψῶναι πλησίον, καὶ τὰς ἀσίλλας ἐπωμίους ἀνελό- μενοι καὶ τὰς ἑκατέρωθεν σπυρίδας ἐξαρτήσαντες καὶ ὑπὲρ αὐτῶν καταβαλόντες 〈τ〉ἀργύριον, ἄστυδʼ ἐκ Φα- λήρων ἠπείγοντο. πᾶσι δὲ τούτοις ἠρκέσαμεν ἡμεῖς καὶ πρὸς τούτοις ἀπηνεγκάμεθα γαμεταῖς καὶ παιδίοις ὄγκον οὐκ ὀλίγον ἔχειν τῶν λεπτοτέρων ἰχθύων, οὐκ εἰς μίαν, ἀλλʼ εἰ χειμὼν ἐπιλάβοι[το] καὶ εἰς πλείους ἡμέρας ἐμφορηθῆναι.

x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 ἀλκυονὶς] ἁλκυονὶς x2 | 3 αἰθρίας] εὐδίας x. Cf. I 10,4 | τεκμήρασθαι] τεκμαίρεσθαι Harl. Δ, τεκμείρεσθαι Ven. | 5 ὁ] om. x Ν | 7 ἔργου Hirsch., ἔργων O | 8 ἄπωθεν Ald., ἄποθεν O | 9 ἰχθύων Bergl., ἰχθῦν x1, ἰχθὺν cet. | 10 ὑφάλους Neap.b, om. x1, ὑφάλου cet. (ὕφαλον mrg. Π), del. Hirsch. | 11 ἀσίλλας Hemst., ὕλας x, εἴλας Neap.b Vat. 1, εἵλας cet. | 12 ἐξαρτή- σαντες] ἐξαρτύσαντες Δ | 12—13 καὶ—ἀργύριον] inter πλησίον et καὶ colloc. Hemst., τὰς ἑκατέρωθεν σπυρίδας ἐξαρτήσαντες ἀπʼ αὐτῶν καὶ καταβαλόντες τἀργύριον Mein., πλησίον [καὶ τὰς] ἀσίλλας—ἐξαρτήσαντες. καὶ ὑπὲρ—τἀργύριον Herm., del. καὶ—τἀργύριον Herch. | 13 καταβαλόντες] καταβάλλον- τες x Flor. | 〈τ〉add. Cob. | ἀργύριον] ἀργύρων x | ἐκ Φαλή- ρων] del. Herch. (ed) | 14 πᾶσι δὲ] πᾶσί τε Mein. | 15 τού- τοις] del. Pol. An προσέτι? | γαμεταῖς καὶ παιδίοις] γαμετὰς καὶ παιδία Γ | 16 ἔχειν] del. Herch. (ed.) | λεπτοτέρων Bergl., λεπτομερῶν O. Vid. I 21,1 | 17 [το] del. Valck. Cf. § 3 | 18 ἐμφορηθῆναι Γ, ἐμφορῆσαι cet. Fort. ἐμφορήσασθαι, cf. IV 8, 2

2 [I 2]. Γαληναῖος Κύρτωνι.

Μάτην ἡμῖν τὰ πάντα πονεῖται, ὦ Κύρτων, διʼ ἡμέ- ρας μὲν ὑπὸ τῆς εἵλης φλεγομένοις νύκτωρ δὲ ὑπὸ λαμ- πάσι τὸν βυθὸν ἀποξύουσι, καὶ τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο εἰς τὸν τῶν Δαναΐδων τοὺς ἀμφορέας ἐκχέομεν πίθον· οὕτως ἄπρακτα καὶ ἀνήνυτα διαμοχθοῦμεν. ἡμῖν μὲν γὰρ οὐδὲ ἀκαλήφης ἔστιν ἢ πελωρίδος ἐμπλῆσαι τὴν γαστέρα, ὁ δεσπότης δὲ συλλέγει καὶ τοὺς ἰχθύας καὶ τὰ κέρματα. οὐκ ἀπόχρη δὲ αὐτῷ τοσαῦτα ἔχειν παῤ ἡμῶν, ὁ δὲ διερευνᾶται καὶ τὸ σκαφίδιον συνεχῶς. καὶ πρῴην, ὅτε ἐκ Μουνυχίας ἐπέμψαμεν αὐτῶ κομι- οῦντα τοὐψώνιον Ἕρμωνα τουτονὶ τὸν μειρακίσκον, σπόγγους ἡμῖν ἐπέταττε κομίζειν καὶ τὰ ἐκ τῆς ἁλὸς ἔρια, ἃ φύεται ἐπιεικῶς ἐναβρυνομένης εἰς λῆμνον· x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 Γαληναῖος] αληνὸς x² | 2 τὰ] om. Ο praeter x1 | 3 μὶν] om. x Ν Vat. 1. | εἵλης Neap.b, ἀλεᾶς x, ἄλης x1, ἅλης Ν, ἀέλης x2 (ἄλλης Vat. 2), ἀλέας Reisk. | νύκτωρ δὲ] νυκτὸς x λαμπάσι] λαμπάδι x | 4 ἀποξύουσι] ἀποξύουσαι Ven., ὑποξύουσι Harl. x1, ὑποδύουσι Mein., sed cfrt Babr. VI 1 Pol. | 5 τὸν —πίθον Π (qui πίθους), τὸν—πίθους FIor. Π Δ, τοὺς—πί θους cet. (ποίθους Ven.) | Δαναΐδων] δανειστῶν Hart. | 6 οὕ- τως] οὔτε Vat. 1, ὥστε Vind. | 8 ἰχθύας] ἰχθῦς Herch. (ed.) | 9 ἀπόχρη] ἀποχρῶν Herch. (ed.) | 11 κομιοῦντα] πονοῦντι x, πονοῦντα Ν Flor., ποριοῦντα Π (mrg. κομιοῦντα), πονιοῦντι Vat. 2. | 13 κομίζειν] om. Ο praeter x1 | ἁλὸς] θαλάττης x1 x², lac. sign. Ν | 14 ἐναβρυνομένης εἰς λ. Harl., ἐν ἀβαβρυνόμης εἰς λ. Ven., ἐν εὐρυνομένης εἰς λ. Γ, ἐν εὐρυνόμης εἰς λ. Ν, ἐν εὐρυνόμοις εἰς λ. Neap.b Vat. 1, ἐν εὐρυνώμης εἰς λ. x2, ἐν Εὐ- ρυνόμης λίμνη vel ἐν ᾐόσι τῆς λίμνης vel etiam ἔρια ἐφίεται ἐπιεικῶς διερευνωμένοις τὴν λίμνην βergl., ἀνευρυνομένης εἰς Λῆμνον Boissonad., ἐν Εὐρυνόμης λειμῶνι Lobeck., ἐν Ἑρ- μιόνης λιμένι Mein., ἐν τῇ ᾐόνι τῆ Σιληνιῶν Hirschälder, ἐν βάθει ἁβροσύνης εἰς λῆμμα Meis. ὥσθʼ ὁ μὲν 〈ὅσον〉 οὔπω ταῦτα προσαπῄτει, καὶ ὁ Ἕρμων ἀφεὶς τὸ φερνίον αὐτοῖς ἰχθύσιν, ἀφεὶς δὲ καὶ ἡμᾶς αὐτῷ σκάφει, ᾤχετο ἐπὶ λέμβου κωπήρους Ῥοδίοις τισὶ θαλαττουργοῖς ἀναμιχθείς. καὶ ὁ μὲν δεσπότης οἰκέτην, ἡμεῖς δὲ συνεργὸν ἀγαθὸν ἐπεν- θήσαμεν.

3 [I 3]. Γλαῦκος Γαλατείᾳ.

Χρηστὸν ἡ γῆ καὶ ἡ βῶλος ἀκίνδυνον, [οὐ μάτην γοῦν ἀνησίδωραν ταύτην ὀνομάζουσιν Ἀθηναῖοι ἀνιεῖσαν δῶρα διʼ ὧν ἔστι ζῆν καὶ σώζεσθαι], χαλεπὸν ἡ θά- λαττα καὶ ἡ ναυτιλία ῥιψοκίνδυνον. ὀρθῶς ἐγὼ τοῦτο κρίνω πείρᾳ καὶ διδασκαλίᾳ μαθών. ποτὲ γὰρ ὄψον ἀποδόσθαι βουληθεὶς ἤκουσα ἑνὸς τῶν ἐν τῇ Ποικίλη διατριβόντων ἀνυποδήτων καὶ ἐνεροχρώτων στιχίδιον ἀποφθεγγομένου τὴν ἀπόνοιαν τῶν πλεόντων ἐπιστῦ- x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 〈ὅσον〉 add. Herm. qui [ὥσθ’] ὁ δʼ in praec, ὥσθʼ ὁ μὲν οὕτω—προσαπῃτήκει Wagn. (ed.), ὡς δʼ ὁ μὲν οὔπω— προσαπῄτει Seil. (ed.), καὶ ὁ μὲν οὔπω—προσαπῃτήκει, ὁ δ᾿ Ἕρμων Herch. | 2 φερνίον Mein. (ed.),. φορνίον Flor. Π, φορ- τίον cet. | αὐτῶ] αὐτῷ τῷ Vind. | 3 λέμβου] λέσβου x2 | κωπή- ρους Bergl., κωπήρεσι x Ν x1, κωπήροις cet., κωπήρης Vind. | 4 Ῥοδίοις τισὶ x2, τισὶ Ῥοδίοις cet. | θαλαττουργοῖς Bergl., βαλαυτουργοῖς Ven. Neap.b, βαλαυστουργοῖς Harl. ΝΔ, om. x1, βαλαντουργοῖςς cet., βαλαντιουργοῖς Reisk., βλαττουργοῖς Mein., βαναυσουργοῖς Boissevain | 5 ἐπενθήσαμεν] ἐποθήσαμεν Vind. Subaudi ‘ut mortuum’ 8 ἀκίνδυνον] ἀκίνδυνος x | [οὐ μάτην—σώζεσθαι⌋ del. Mein. (ed.), ταύτην—δῶρα om. Ven. | 10 χαλεπὸν ἡ] χαλεπὸν δὲ καὶ ἡ Vat. 1 dittogr. | 12 ποτὲ] πρῴην Mein. | 14 ἀνυπο- δήτων καὶ ἐνεροχρώτων Cob., ἀνυποδήτου καὶ ἐνερόχρωτος Vat. 1 Neap.b (ου in ras. Γ, ἀνυποδήτων καὶ ἐνερόχρωτος cet. | 15 ἐπιστῦφον Mein., ἐπιστύφοντος Ο, ἐπιστείβοντος Metr. φον· ἔλεγε δʼ Ἀραίου τινὸς εἶναι σοφοῦ τὰ με- τέωρα, καὶ ἦν ὅσον ἀπομνημονεύσαντα [οὐχ ὅλον] εἰπεῖν ὧδε εἰρημένον ‘ὀλίγον δὲ διὰ ξύλον ἄϊδ᾿ ἐρύκειʼ. τί οὖν, ὦ γύναι, οὐ σωφρονοῦμεν καὶ ὀψὲ τοῦ καιροῦ φεύγομεν τὴν πρὸς θάνατον γειτνίασιν, καὶ ταῦτα ἐπὶ παιδίοις ζῶντες, οἷς εἰ καὶ μηδὲν μέγα παρέχειν διʼ ἀχρηματίαν ἔχομεν, τάδε παρέξομεν καὶ χαριούμεθα, τὸ τὰς τρικυμίας καὶ τούς ἐκ βυθοῦ κινδύνους ἀγνοῆ- σαι, γεωργίᾳ δὲ συντραφῆναι καὶ τὸν ἀσφαλῆ καὶ ἀδεᾶ βίον ἀσπάσασθαι.

4 [I 4]. Κυμόθο〈ο〉ς Τριτωνίδι.

Ὅσον ἡ θάλαττα τῆς γῆς διαλλάττει, τοσοῦτον καὶ ἡμεῖς οἱ ταύτης ἐργάται τῶν κατὰ πόλεις ἢ κώμας οἰ- κούντων διαφέρομεν. οἱ μὲν γὰρ ἢ μένοντες εἴσω πυλῶν τὰ δημοτικὰ διαπράττονται, ἢ γεωμορίᾳ προσ- ανέχοντες τὴν ἐκ τῆς βώλου πρὸς διατροφὴν ἀναμέ- νουσιν ἐπικαρπίαν· ἡμῖν δὲ οἷς βίος ἐν ὕδασι, θάνα- x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x3 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 δʼ Ἀράτου. Bergl., δὲ ἄρα τοῦτό Neap.b γὰρ ἄρα τοῦτό cet., δʼ Ἀράτου τοῦτό Gloss. Eichst. | 2 ἀπομνημονεύσαντα] ἀπομνηστεύσαντι x | [οὐχ ὅλον] delevi: adscr. quia pars tan- tum versus (Arat. 299) laudatur | 5 ante θάνατον add. τὸν x2 | γειτνίασιν] ποτνίασιν x, γειτονίασιν Mein. | 6 post μηδὲν add. ἄλλο Vind. | 7 τάδε παρέξομεν καὶ x1, τάδε ἕξομεν καὶ cet., τόδε παρέξομεν καὶ Herch. (ed.), τόδε γοῦν ἕξομεν καὶ Mein., τό γε ἐξὸν [καὶ] Kuiper | 8 τὸ] τῷ Ven. Ν 11 〈ο〉 add. Seil., Κυμόθους Herch. (ed.), at cf. I 21 inscr. | Τριτωνίδι Harl. Neap.b, Τριτωνίδῃ cet. | 13 ἡμεῖς οἱ ταύτης] οἱ ταύτης ἡμεῖς Neap.b Flor. | 15 δημοτικά] δὴ μικρὰ x, νημρα- τικὰ Ν, δημιουργικὰ Mein. An λημματικὰ? | διαπράττονται] διαπράττουσιν Vind. | γεωμορίᾳ] γεωμετρίᾳ x, γεωργίᾳ Bergl. | προσανέχοντες] προσανέχουσιν (om. τὴν—ἀναμένουσιν) Ven., προσέχοντες Bergl. | 17 ante βίος add. ὁ Vind. | ὕδαφσι] ὕδασι Δ τος ἡ γῆ καθάπερ τοῖς ἰχθύσιν ἥκιστα δυναμένοις ἀναπνεῖν τὸν ἀέρα. τί δὴ οὖν παθοῦσα, ὦ γύναι, τὴν ἀκτὴν ἀπολιποῦσα καὶ τὰ νήματα τοῦ λίνου ἄστυδε θαμίζεις Ὠσχοφόρια καὶ Λήναια ταῖς πλουσίαις Ἀθη- ναίων συνεορτάζουσα; οὐκ ἐστι τοῦτο σωφρονεῖν οὐδ᾿ ἀγαθὰ διανοεῖσθαι. οὐχ οὕτω δή σε ὁ πατὴρ ἐκ τῆς Αἰγίνης, οὗ τεχθῆναί σε καὶ τραφῆναι συνέβη, μυεῖ- σθαι ὑπʼ ἐμοὶ γάμῳ παρέδωκεν. εἰ τὴν πόλιν ἀσπάζῃ, χαῖρε καὶ ἄπιθι· εἰ δὲ τὰ ἐκ θαλάττης ἀγαπᾷς, ἐπάνιθι εἰς τὸν ἄνδρα τὸ λῶον ἑλομένη, λήθη δέ σοι ἔστω μακρὰ τῶν κατʼ ἄστυ τούτων ἀπατηλῶν θεαμάτων.

5 [I 5]. Ναυβάτης Ῥοθίῳ.

Οἴει μόνος πλουτεῖν, ὅτι τοὺς παῤ ἐμοὶ θητεύον- τας δελεάζων ἄγεις ὡς ἑαυτὸν περιουσίᾳ μισθωμάτων. καὶ εἰκότως· σοὶ μὲν γὰρ ὁ βόλος ἤνεγκε πρῴην χρυ- σοῦς κόμματος Δαρεικοῦ, τῆς ἐπὶ Σαλαμῖνι ναυμαχίας ἴσως λείψανα, καταδύσης οἶμαι νηὸς Περσικῆς αὐτοῖς ἀνδράσι καὶ αὐτοῖς χρήμασιν, ὅτε ἐπὶ τῶν προγόνων x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 3 ἀκτὴν] ἀτὴν Ven., ἀκτὶν Flor., ἄκατον Lennep., ἠλα- κάτην Dobraeus | 6 ἀγαθὰ] ἀγαθὸν Γ | οὕτω] ὅτι | δή] δέ Harl. Neap.b N | 7 Αἰγίνης] Ἀἴτνης x | 8 γάμῳ] del. Kuiper | 9 δὲ] om. Neap.b ΠΔ | ante θαλάττης add. τῆς x Δ | 10 εἰς τὸν ἄνδρα] hic collocavit Jacobs., post ἄπιθι hab. Ο (pro εἰς est εἰ in Neap.b), del. Mein., ἄπιθι, ἢ εἰς τὸν ἄνδρα, εἰ τὰ ἐκ θαλάττης ἀγαπᾷς, ἐπάνιθι Valck., ἄπιθι· εἰ δὲ τὸν ἄνδρα εἶτα τὰ ἐκ θ. ἀγ. ἐπάνιθι Perizonius, idem sed καὶ pro εἶτα Hirsch. Servavi εἰς τὸν ἄνδρα cl. II 13, 3 12 Ναυβάτης] Ναυάτης x | 13 θητεύοντας Herel., θηρεύ- οντας Ο | 14 ὡς ἑαυτὸν] ὡς σεαυτὸν Δ | 15 χρυσοῦς κόμματος Δαρεικοῦ Mein., χρυσοῦ κόμματα Δαρεικοῦ Ο (Δαρικοῦ Ν, δω- ρικοῦ x) | 16–17 τῆς—λείψανα] del. Kiessling. | 16 ναυμα- χίας] ναυαρχέας x et mrg. Ν τῶν ἡμετέρων ὁ Θθεμιστοκλῆς ὁ τοῦ Νεοκλέους ἤρατο τὸ μέγα κατὰ Μήδων τρόπαιον. ἐγὼ δὲ ἀγαπῶ τὴν τῶν ἀναγκαίων εὐπορίαν ἐκ τῆς καθημερινῆς ἐργασίας τῶν χειρῶν ποριζόμενος. ἀλλʼ εἰ πλουτεῖς, σύν 〈τῷ〉 δικαίῳ πλούτει· γινέσθω δέ σοι ὁ πλοῦτος μὴ κακίας, ἀλλὰ καλοκαγαθίας ὑπηρέτης.

6 [I 6]. Πανόπη Εὐθυβόλῳ.

Ἀγάγου με, ὦ Εὐθύβολε, οὐκ ἀπερριμμένην γυ- ναῖκα οὐδὲ μίαν τῶν ἀσήμων, ἀλλʼ ἐξ ἀγαθοῦ μὲν πατρὸς ἀγαθῆς δὲ μητρὸς γεγονυῖαν. Σωσθένης ὁ Στειριεὺς ἦν μοι πατὴρ καὶ Δαμοφίλη μήτηρ, οἵ με ἐγγυητὴν ἐπίκληρον ἐπὶ παίδων ἀρότῳ γνησίων συν- ῆψάν σοι γάμῳ. σὺ δὲ ῥᾴδιος ὢν τὼ ὀφθαλμὼ καὶ πρὸς πᾶσαν ἡδονὴν ἀφροδίσιον κεχυμένος, ἀτιμάσας ἐμὲ καὶ τὰ κοινὰ παιδία, Γαλήνην καὶ Θαλασσίωνα, ἐρᾷς τῆς Ἑρμιονί[τι]δος μετοίκου, ἣν ἐπὶ κακῶ τῶν x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 ἡμετέρων] ὑμετέρων Vat. 1 | ὁ Θεμιστοκλῆς] del. Cob., om. ὁ Π Δ | Νεοκλέους] Νικοκλέους Vind. | 2 τὸ] om. Ν ha- plogr. | Μήδων] Μήδους Γ, τῶν Μήθδων Vind. | 4 〈τῷ〉 add. Cob. | 5 γινέσθω] γενέσθω x | μὴ] οὐ x. Cfrt Isocr. ad De- mon. 6 Meis. 7 Εὐθυβολῳ] Εὐθυβούλῳ Bergl. (ed.) | 8 Εὐθύβολε] Εὐθύ- βουλε x1 Δ | ἀπερριμμένην] ἀπορουμένην x, ἀποιρουμένην Ν | 9 μίαν] del. Herch. (ed.) | 11 Στειριεὺς x1, Στηριεὺς cet. | μοι] σοι x Ν | καὶ] om. Ν | Δαμοφίλη Vind., Δαμοφέλη x Ν, Δαμοφύλη cet. (om. Σωσθένης—μήτηρ x1) | 12 ἀρότῳ Bergl., ἀραρότων Ο | 13 ῥᾴδιος] ῥαδινὸς Reisk., λάγνος aut ῥᾴδιος ὢν τὼ ὀφθαλμὼ 〈τακῆναι〉 Mein. | 14 ἀφροδίσιον Reisk., ἀφροδισίων Ο, ἀφροδισίαν Mein. Cf. IV 19,10 | κεχυμένος] ἐκκεχυμένος Cob., at cf. III 29,1 et Pind. Isthm. I 4 | 15 Γα- λήνην καὶ Θαλασσίωνα] om. x1 | 16 [τι] del. Herch., vocem om. x1 | μετοίκου] μηδοίκου Flor., μηοίκου Vat. 1 ἐρώντων ὁ Πειραιεὺς ἐδέξατο. κωμάζουσι γὰρ εἰς αὐ- τὴν ἡ πρὸς θάλατταν νεολαία καὶ ἄλλος ἀλλο δῶρον ἀποφέρει· ἡ δὲ εἰσδέχεται καὶ ἀναλοῖ Χαρύβδεως δίκην. σὺ δὲ ὑπερβαίνων τὰς ἁλιευτικὰς δωροφορίας μαινί- δας μὲν ἢ τρίγλας οὕτε φέρεις οὔτε θέλεις διδόναι, ἀλλʼ ὡς ἀφηλικέστερος καὶ γυναικὶ πάλαι συνὼν. καὶ παιδίων οὐ μάλα νηπίων πατὴρ παραγκωνίσασθαι τοὺς ἀντεραστὰς βουλόμενος, κεκρυφάλους Μιλησίους καὶ Σικελικὸν ἱμάτιον καὶ ἐπʼ αὐτῷ χρυσίον εἰσπέμπεις. ἢ πέπαυσο τῆς ἀγερωχίας, καὶ τοῦ λάγνος εἶναι καὶ θηλυμανὴς ἀπόσχου, ἢ ἴσθι με παρὰ τὸν πατέρα οἰ χησομένην, ὃς οὕτʼ ἐμὲ περιόψεται καὶ σὲ γράψεται παρὰ τοῖς δικασταῖς κακώσεως.

7 [Ι 7]. Θαλάσσιος Ποντίφῳ.

Ἔπεμψά σοι ψῆτταν καὶ σανδάλιον καὶ κεστρέα καὶ κήρυκας πέντε καὶ τριάκοντα, σὺ δέ μοι τῶν ἐρετμῶν x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 ἐρώντων] ἐρώτων Δ, ἐρώτων Π Neap.b, ἐραστῶν aut ὁρών- των Mein., ἐρετῶν Fried. | 1–2 κωμάζουσι—νεολαία] πολλοὶ γὰρ κωμάζουσιν εἰς αὐτὴν x1 | 2 θάλατταν] θάνατον x | 3 ἀπο- φέρει] προσφέρει Cob. | 5 φέρεις] εἰσφέρεις Mein. | οὕτε θέλεις] οὔτʼ ἐθέλεις Herch. (ed.) | 7 παιδίων] παίδων Γ | μάλα] μὰ Δία Nab. | παραγκωνίσασθαι] in Ν evanidum praeter γκωνίσ. | 9 Σικελικὸν ἱμάτιον] Σικελὸν ἱμάτιον x, Σικελικὰ ἱμά- τια Γ | εἰσπέμπεις] εἰσπέμπων Γ, προσπέμπεις Cob. | 10 post ἢ add. οὖν Ald., sed cf. I 11,4 | ἀγερωχίας καὶ τοῦ] in Ν distinguitur tantum ἀγε | λάγνος] λάγνης x1 | 11 ἀπόσχου] del. Nauck. | 12 οὔτʼ Seil., οὐδʼ Ο, εὖ οἶδʼ ἐμὲ οὐ Hirsch. Cf. II 29, 2 14 θαλάσσιος x Vat. 1, Θάλασσος cet. | 15 σανδάλιον] σαν- δάλια Γ | 15–16 καὶ κήρυκας — τριάκοντα] om. x1, pro πέντε καὶ τριάκοντα hab. έ και λ΄ Ν, πέντε καὶ λίν (sic) Neap.b δύο πέμψον, ἐπειδὴ τἀμὰ κατέαγεν. ἀντίδοσις γὰρ [ἡ] παρὰ φίλων εἰς φίλους. ὁ γὰρ προχείρως καὶ θαρσαλέως αἰτῶν εὔδηλός ἐστιν ἅπαντα κοινὰ [τὰ πρὸς τοὺς φίλους καὶ] τὰ τῶν φίλων [ἔχειν] ἡγούμενος.

8 [I 8]. Εὐκόλυμβος Γλαύκῃ.

Οἱ τὴν γνώμην ἀμφίβολοι τὴν παρὰ τῶν εὐνοούν- των κρίσιν ἐκδέχονται. κἀγὼ τὰ πολλὰ ταῖς αὔραις διαλαλήσας — οὐδὲ γὰρ οὐδὲν πρὸς σὲ ἐθάρρουν ὦ γύναι — νῦν ἐξαγορεύω καὶ δέομαι τὸ λῷον ᾑρημένην συμβουλεῦσαι. ἄκουε δὴ ὡς ἔχει καὶ πρὸς ὅ τι σε δεῖ τὴν γνώμην ἐξενεγκεῖν. τὰ ἡμέτερα, ὡς οἶσθα, παν- τελῶς ἐστιν ἄπορα καὶ βίος κομιδῇ στενός· τρέφει γὰρ οὐδὲν ἡ θάλαττα. ὁ λέμβος οὖν οὗτος ὃν ὁρᾷς ὁ κω- πήρης, 〈ὁ〉 τοῖς πολλοῖς ἐρέταις κατηρτυμένος, Κωρύ- κιόν ἐστι σκάφος, λῃσταὶ δʼ Ἀτταλῆς τὸ ἐν αὐτῷ σύστημα. οὗτοί με κοινωνὸν ἐθέλουσι λαβεῖν τοῦ x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 κατέαγεν Valck., κατεάγη x. κατεάγετο cet. | 2 [ἡ] del. Mein., ἡ παρὰ φίλων εἰς φίλους δόσις ἐστὶν ἀντίδοσις Bergl., ἡ 〈δόσις〉 Seil., ἥδε Pol. | ὁ γὰρ] fort. ὁ οὖν | 3 θαρσαλέως] θαρραλέως Herch. (ed.) | post ἐστιν add. ὡς praeter Flor. | 3–4 inducta del. Nauck. 5 Εὐκόλυμβος] Ὄλβιος Vat. 1 | 6 παρὰ] περὶ Ven. | 8 οὐδὲ γὰρ οὐδὲν] οὐ γὰρ οὐδὲ Reisk., οὐδὲν γὰρ οὐδὲ vel οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Mein., οὐδὲν γὰρ οὐδὲν Meis. | 9 ἐξαγορεύω] ἐξαγορεύειν Harl., ἐξαγορεύην Ven. | ᾑρημένην Herch. (ed.), εὑρομένην x1, εὑρομένην Flor. Neap.b, εὑρημένην cet. Cf. § 4 et I 4,4 | 10 δὴ Cob., δὲ Ο | 12 τρέφει] φέρει Arnaldus, οὐδένα τρέφει Mein. | 13 ὁ λέμβος] ἡ λέμβος Flor., ὁ λέμβων x Ν | οὖν] om. x | 14 〈ὁ〉 add. Herm. | κατηρτυμένος] κατηρτημένος x Δ | Κωρύκιόν] Κορύκιόν Flor. Π | 15 ἐστι Arnaldus, τὸ Ο, τι Seil. (ed.) | δʼ Ἀτταλῆς Nab., δὲ θαλάττης Ο | αὐτῷ Ven. Γ, αὐτῇ cet. τολμήματος, πόρους ἐκ πόρων [εὐμεγέθεις] ὑπισχνού- μενοι. πρὸς μὲν οὖν τὸν χρυσὸν ὃν ἐπαγγέλλονται καὶ τὴν ἐσθῆτα κέχηνα, ἀνδροφόνος δὲ οὐχ ὑπομένω γενέσθαι οὐδὲ μιᾶναι λύθρῳ τὰς χεῖρας, ἃς ἡ θάλαττα ἐκ παιδὸς εἰς δεῦρο καθαρὰς ἀδικημάτων ἐφύλαξε· μένειν δὲ πενίᾳ συζῶντα χαλεπὸν καὶ οὐ φορητόν. τούτων σὺ τὴν αἵρεσιν ταλάντευε. ὅπου γὰρ ἂν ῥέψῃς, ὦ γύναι, ἅπαξ, ἐκεῖσε ἀκολουθήσω. ἀποκόπτειν γὰρ εἴωθε τῆς γνώμης ἡ τῶν φίλων συμβουλὴ τὸ ἀμφί- βολον.

9 [I 9]. Αἰγιαλεὺς Στρουθίωνι.

Βά〈λ〉λ᾿ ἐς μακαρίαν, ὡς ἐναντίως ἡμῖν καὶ κατὰ τὴν παροιμίαν ἐπὶ τὰ Μανδροβόλου χωρεῖ τὰ πράγματα. τὸ μὲν γὰρ [ἐπὶ] λεπτῶν κερμάτων ἀποδίδοσθαι καὶ ὠνεῖσθαι τὰ ἐπιτήδεια λιμηρὰν φέρει τὴν παραμυθίαν. ὥρα οὖν σὲ συμπράττοντα ἡμῖν, ὦ Στρουθίων, τὴν παῤ ἡμῶν ἐξ ὧν ἂν ἡ θάλαττα πορίζῃ παραμυθίαν ἐκδέχεσθαι. βούλομαι δὲ πρὸς ἕνα ἢ δεύτερον του- x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 ἐκ πόρων] ἐξ ἀπόρων Blomfield, ἐκ φόνων Meis. | [εὐμεγέθεις] del. Mein. (qui etiam 〈καὶ μισθοὺς〉 εὐμεγέθεις) | 3 ὑπομένω] ὑπομένων x Ν | 5 ἀδικημάτων] del. Cob. | 6 οὐ φο- ρητόν] ἀφόρητον Neap.b | 7 ταλάντευε Schneider, ταλαντεύη O | ὅπου] om. Ven., ὅποι Mein., sed cf. IV 13,2 | 9 τὸ ἀμφί- βολον] ante συμβουλὴ hab. x, τὸ om. Δ 12 〈λ〉 add. Bergl., μάλʼ Δ | 13 Μανδροβόλου] Μανδρυα- βόλου Ven. Ν Vat. 1 | 14 [ἐπὶ] del. Cob. | ante καὶ lac. sign. posuit Mein. (ed.) supplens 〈τοὐψώνιον〉 | 15 λιμηράν | λυπη- ρὰν x, λυπρὰν Cob. | τὴν] om. x | 16 σὲ Bergl., καὶ Ven. γε cet. | 17 παραμυθίαν] παραμοιβὴν vel ἀνταμοιβὴν Wagn. | 18 ἐκδέχεσθαι] εἰσδέχεσθαι x, ὥρα οὖν 〈καὶ〉 σὲ et ὦ Στρου- θίων 〈χαρίζεσθαι, καὶ ἡμᾶς〉 τὴν παῤ ὑμῶν Mein. τωνὶ τῶν λακκοπλούτων διὰ σοῦ προξένου, ἢ πρὸς Ἐρασικλέα τὸν Σφήττιον ἢ πρὸς Φιλόστρατον τὸν Χολαργέα, οἰκείως ἔχειν ὡς αὐτὸς ἐπὶ τῶν φερνίων κομίζειν αὐτοῖς τοὺς ἰχθύας. πάντως γὰρ πρὸς τῇ καταβολῇ τἀργυρίου ἔσται παῤ αὐτῶν τις διὰ σοῦ παραμυθία Διονυσίων ἢ Ἀπατουρίων τελουμένων. καὶ ἄλλως ἐκ τῆς πικρὰς τῶν ἀγορανόμων ἐξελοῦνται ἡμᾶς χειρός, οἳ καθʼ ἑκάστην ἐπὶ τῷ σφετέρῳ κέρδει εἰς τοὺς ἀπράγμονας ἐμφοροῦσιν ὕβρεις. πολλοῦ δὲ δύ. νασθαι τοὺς παρασίτους ὑμὰς παρὰ τοῖς νέοις καὶ πλουσίοις οὐ λόγος ἀλλʼ ἔργον ἔδειξεν.

10 [I 10]. Κέφαλος Ποντίῳ.

Τὴν μὲν θάλατταν, ὡς ὁρᾷς, φρίκη κατέχει καὶ τὸν οὐρανὸν ὑποβέβηκεν ἀχλὺς καὶ πάντα πανταχόθεν συννέφελα, καὶ οἱ ἄνεμοι δὲ πρὸς ἀλλήλους ἀρασσό- μενοι ὅσον οὔπω κυκήσειν τὸ πέλαγος ἐπαγγέλλονται. ἀλλὰ καὶ οἱ δελφῖνες ἀνασκιρτῶντες καὶ τῆς θαλάττης ἀνοιδούσης λείως ἐφαλλόμενοι χειμῶνα καὶ τάραχον ἐπιόντα μηνύουσι. Ταύρου δέ φασιν ἐπιτολὴν κατʼ οὐρανὸν οἱ τὰ μετέωρα δεινοὶ τὰ νῦν ἑστάναι. πολ- x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 sq. ἢ πρὸς — Χολαργέα] om. x1 | 2 Σφήττιον Vind. (scrip- sit quidem Σφίττιον), Φρύττιον x, Φρίττιον cet. | 3 φερνίων] φερνίκων Ν x1 | 4 αὐτοῖς x1, αὐτῷ cet. | 6 αὐτῶν x1, αὐτῷ cet. | 7 τῶν] om. Ven. | 8 κέρδει x1, κερδαίνειν x Ν, κέρδει κερδαίνειν cet., κερδαίνοντι Mein. | 9 ἐμφοροῦσιν] ἐκφέρουσιν Reisk. πολλοῦ] πολὺ vel πολλὰ Reisk. Expectes potius μέγα cum Hirsch. | 10 ὑμᾶς ΠΔ, ἡμὰς cet. 2 Κέφαλος] Ἔφαλος Nauck. | 15 συννέφελα] συνέφελα x Π, συννένοφεν Cob. | ἀρασσόμενοι] ταρασσόμενοι x | 18 ἀνοιδούσης] ἀνοιδουμένης Δ λάκις οὖν σώζονται ὑπʼ ἀσφαλείας οἱ προμηθούμενοι φυλάξασθαι τὸν κίνδυνον· εἰσὶ δὲ οἵ, παραδόντες ἑαυ- τοὺς ἅπαξ τῷ πελάγει, ὑπʼ ἀμηχανίας τῇ τύχῃ τοὺς οἴακας ἐπέτρεψαν φέρεσθαι. ὅθεν ἀκούομεν τοὺς μὲν κατὰ τὸ Μαλέας ἀκρωτήριον, τοὺς δὲ κατὰ τὸν Σικε- λικὸν πορθμόν, ἄλλους δὲ εἰς τὸ Λιβυκὸν πέλαγος ῥύμῃ φερομένους ἐποκέλλειν ἢ καταδύεσθαι. ἔστι δὲ οὐδὲν τούτων πρὸς χειμῶνα καὶ κίνδυνον ὁ Καφηρεὺς ἐπιεικέστερος. ἀναμείναντες οὖν ἀπολῆξαι τὸ κλυδώ- νιον καὶ καθαράν αἰθρίαν γενέσθαι, περινοστήσομεν ἄχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ Καφηρέως τὰς ἀκτάς, ἵνʼ εἴ πού τι τῶν ἐκ ναυαγίας ἀποπτυσθὲν εὑρεθείη σῶμα, τοῦτο περιστείλαντες ταφῇ καλύψωμεν. οὐ γὰρ ἄμισθον τὸ εὖ ποιεῖν κἂν μὴ παραχρῆμα τῆς εὐεργεσίας ἡ ἀντί- δοσις φαίνηται. τέρπει δὲ οὐδὲν ἧττον τοὺς ἀνθρώ- πους πρὸς τοῖς ἐλπιζομένοις ἀγαθοῖς καὶ διαχεῖ τὴν καρδίαν τὸ συνειδός, καὶ μάλισθʼ ὅταν εἰς τοὺς ὑμο- φύλους οὐκέτʼ ὄντας τὴν εὐποιίαν καταβάλλωνται.

x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 οὖν] μὲν οὖν Mein. | προμηθούμενοι] προθυμούμενοι x, | προμυθούμενοι Ν | 3 ἅπαξ] om. x1 | 4 ἐπέτρεψαν Mein., ἐπιτρέψαντας x, ἐπιτρέψαντες cet., ἐπιτρέψαντες 〈εἴασαν ἑαυ- τοὺς ἀνέμοις καὶ κύμασι〉 φέρεσθαι Pol., idem sed ἐῶσιν Herw., ἐπιτρέψαντες φέρονται 〈εἰς ὄλεθρον〉 Meis. | 5 Μα- λέας] Μαλέου Flor. | 7 ἐποκέλλειν x1, ἐποκείλειν cet., ἐποκεῖλαι Bergl. | 8 οὐδὲν] οὐδενὸς Mein. (ed.) | χειμῶνα καὶ κίνδυνον] ord. inv. x1 | 10 περινοστήσομεν Bergl., ἀέρι νοστήσομεν x⁴ Flor. Δ, ἀέρι νοστήσοωμεν cet., ἀέρι περινοστήσομεν Wagn. Absurdum ἀέρι | 11 τὰς ἀκτάς] om. Ven., τῶν ἀκτῶν x² | 13 ταφῇ καλύψωμεν] ord. inv. Δ | 15 φαίνηται] γένηται x1 | τέρπει Mein., τρέφει Ο | 16 πρὸς] del. Heysius. Fort. delen- dum πρὸς—ἀγαθοῖς | 17 τὸ συνειδός] om. Γ | 18 καταβάλλων- ται] καταβάλωνται Mein. (ed.)

11 [III 1]. Γλαυκίππη Χαρόπῃ.

Οὐκέτʼ εἰμὶ ἐν ἐμαυτῇ, ὦ μῆτερ, οὐδὲ ἀνέχομαι γήμασθαι ᾧ με κατεγγυήσειν ἐπηγγείλατο ἔναγχος ὁ πατήρ, τῷ Μηθυμναίῳ μειρακίῳ τῷ παιδὶ τοῦ κυβερ- νητου, ἐξ ὅτου τὸν ἀστικὸν ἔφηβον ἐθεασάμην τὸν ὠσχοφόρον, ὅτε με ἄστυδε προὔτρεψας ἀφικέσθαι Ὠσχο- φορίων ὄντων. καλὸς γάρ ἐστι, καλός, ὦ μῆτερ, καὶ ἥδιστος, καὶ βοστρύχους ἔχει βρύων οὐλοτέρους, καὶ μειδιᾷ τῆς θαλάττης γαληνιώσης χαριέστερον, καὶ τὰς βολὰς τῶν ὀφθαλμῶν ἐστι κυαναυγής, οἷος τὸ πρῶτον ὑπὸ τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ὁ πόντος καταλαμπόμενος φαίνεται. τὸ δὲ ὅλον πρόσωπον αὐτοῦ — ἐνορχεῖσθαι ταῖς παρειαῖς εἴποις ἂν τὰς Χάριτας τὸν Ὀρχομενὸν ἀπολιπούσας καὶ τῆς Ἀργαφίας κρήνης ἀπονιψαμένας· τὼ χείλη δὲ τὰ ῥόδα τῆς Ἀφροδίτης ἀποσυλήσας τῶν κόλπων διήνθισται ἐπὶ τῶν ἄκρων ἐπιθέμενος. ἢ τού- τῳ μιγήσομαι ἢ τὴν Λεσβίαν μιμησαμένη Σαπφὼ οὐκ x (Harl. Ven.) Neap.b N x1 (Γ Vat. 1) et [usque ad § 3 ἐνορ- χεῖσθαι] x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 3 κατεγγυήσειν Π, κατεγγύησιν Flor. Vat. 2, κατεγγυώσειν Vat. 1, κατʼ ἐγγύησιν cet. | 6 ἐξ ὅτου] om. Ven. | 6 προὔτρεψας] προὔπεμψας Δ, προὔπεμψεν x | 7 καλὸς] καλὸς μὲν Bergl. (ed.) | καλός] om. x | 8 βρύων] βοτρύων x1 | 10 ὀφθαλμῶν] ὀμμάτων x2. Cf. III 31, 1 | πρῶτον] πρῷον Jacobs. | 11 ἡλιακῶν ἀκτίνων x1, ἀκτίνων τῶν ἡλιακῶν cet. Cf. I 15, 2 | 12 αὐτοῦ Neap.b αὐτὰς ΠΔ, αὐταῖς cet. | 13 ταῖς] τὰς x2 | τὰς] αὐτὰς Ν | χάριτας] om. Ν, αὐταῖς ἐνορχεῖσθαι ταῖς χάρισιν εἴποις ἂν τὸν Ὀρχομε- νὸν ἀπολιπούσαις Mein., φαίνεται δὲ ὅλος πρόσωπον. αὐτὰς ἐνορχεῖσθαι Nauck., τῷ δὲ ὅλῳ προσώπῳ Osann., καταλαμπό- μενος. φαίνεται δὲ τὸ ὅλον πρόσωπον. αὐτας ἐ. Meis. | 14 Ἀρ- γαφίας] Ἀναφίας x, Γαργαφίας Bergl. sed defend. Mein. (An. Alex. p. 282) | κρήνης⌋ κρήσσης Γ | 16 post ἐπιθέμενος add. ὡρῶν Γ, Cf. III 29, 3 | 17 μιγήσομαι] γαμήσομαι Nab. | Σαπφὼ] del. Nah. ἀπὸ τῆς Λευκάδος πέτρας, ἀλλʼ ἀπὸ τῶν Πειραϊκῶν προβόλων ἐμαυτὴν εἰς τὸ κλυδώνιον ὤσω.

12 [III 2]. Χαρόπη Γλαυκίππῃ.

Μέμηνας, ὦ θυγάτριον, καὶ ἀληθῶς ἐξέστης. ἐλλε- βόρου δεῖ σοι, καὶ οὐ τοῦ κοινοῦ τοῦ δὲ ἀπὸ τῆς Φωκίδος Ἀντικύρας, ἥτις, δέον αἰσχύνεσθαι κορικῶς, ἀπέξυσαι τὴν αἰδῶ τοῦ προσώπου. ἔχε ἀτρέμα κατὰ σεαυτὴν καὶ ῥάπιζε τὸ κακὸν ἐξωθοῦσα τῆς διανοίας. εἰ γάρ τι τούτων ὁ σὸς πατὴρ πύθοιτο, οὐδὲν διασκε- ψάμενος οὐδὲ μελλήσας τοῖς ἐναλίοις βορὰν παραρρίψει σε θηρίοις.

13 [III 3]. Εὔαγρος Φιλοθήρῳ.

Εὐοψία μὲν ἦν καὶ πλῆθος ἰχθύων· ἐγὼ δὲ τὴν σαγήνην ἁπλώσας . . . . ἠπόρουν ὅ τι πράξαιμι. ἔδοξεν οὖν Σισύφειόν τί μοι βουλευσαμένῳ βούλευμα ἐλθεῖν παρὰ τὸν δανειστὴν Χρέμητα, καὶ ὑποθήκην αὐτῷ x (Harl. Ven.) Neap.b (hic usque ad I 13) N x1 (Γ Vat. 1) 3 Γλαυκίππῃ] Γλαυκώπῃ Ν | 5 δεῖ] δὲ Vat. 1 | 6 δέον x1, δὲ cet. | κορικῶς x, κωρικῶς Ν, κωμικῶς cet. | 7 ἀπέξυσαι Bergl., ἀπέξεσας Ο. Cf II 38,3 | ἀτρέμα] ἀτρέματα Ven. | 7–8 κατὰ—ράπιζε Herm., καὶ κατὰ σεαυτὴν ῥάπιζε x, idem sed ῥίπιζε cet., καὶ 〈μὴ〉— ῥίπιζε vel καὶ κατὰ σεαυτὴν τρέπου Bergl., καὶ κατὰ σεαυτήν, 〈καὶ〉 ῥάϊζε Bast., καὶ κατὰ σεαυ- τήν. ῥάπιζε Reisk., καὶ κ. σ. 〈γενομένη〉 ῥάπιζε Mein., 〈τὸ〉 κατὰ σεαυτὴν καὶ ῥάπιζε Herch., κατά—ἀπορρίζου Meis. | 10 παραρρίψει σε] παραρρίψειε x Ν, παραρρίψειέ σε Γ, 〈ἂν〉 πραραρρίψειέ σε Seil., sed cf. v. c. II 21, 3, III 5, 3 13 εὐοψία] εὐδία Herm. | 14 ἁπλώσας] ἀπρώσας Ven, ἀποσχίσας Arnold., ἀπολέσας Dobraeus, at non amisit rete Euagr., cf. sqq. | lac. sign. posuit Mein. supplens 〈καὶ πολ- λαχοῦ διεσχισμένην ὁρῶν〉, suppl. 〈ἀπεσχισμένην〉 Meis. | ὅ τι] ὃ x, τί Wagn. (ed.) καθομολογήσαντα τὸ σκάφος λαβεῖν χρυσοῦς τέσσαρας, ἐξ ὧν αὖθις καινουργῆσαί μοι τὴν σαγήνην ὑπάρξειεν. καὶ δῆτα τοῦτο λόγου θᾶττον ἐγένετο. καὶ ὁ Χρέμης ὁ κατεσκληκώς, ὁ συνεσπακὼς τὰς ὀφρῦς, ὁ ταυρηδὸν πάντας ὑποβλέπων, ἴσως ἔρωτι τῆς ἀκάτου χαλάσας τὸ βαρὺ καὶ ἀμειδές, ἀνεὶς τὰς ὄψεις ὑπεμειδία πρός με καὶ οἷος εἶναι ὑπουργεῖν πάντα ἔφασκεν. εὐθύς μὲν οὖν ἔκδηλος ἦν, οὕτως ἀθρόως τὸ σκυθρωπὸν λύσας, οὐκ ἀγαθόν τι διανοούμενος, ἀλλʼ ὕπουλον ἔχων τὸ φιλάνθρωπον· ὡς δὲ ἐνστάντος τοῦ καιροῦ πρὸς τῷ ἀρχαίῳ καὶ τὸν τόκον ἀπῄτει οὐδὲ εἰς ὥραν ἐνδιδούς, ἐπέγνων τοῦτον ἐκεῖνον ὃν πιστάμην πρὸς τῇ Διο- μη[τ]ίδι πύλῃ καθήμενον, τὸν τὴν καμπύλην ἔχοντα, τὸν ἐχθρὰ πᾶσι φρονοῦντα Χρέμητα τὸν Φλυέα· καὶ γὰρ ἕτοιμος ἦν ἐπιλήψεσθαι τοῦ σκάφους. ἰδὼν οὖν εἰς ὅσον ἀμηχανίας ἐληλάκειν, οἵκαδε ἀποτρέχω καὶ τὸ χρυσοῦν ἁλύσιον, ὅπερ ποτὲ εὐπορῶν τῇ γαμετῇ κόσμον εἶναι περιαυχένιον ἐπεποιήκειν, ἀποσπάσας τοῦ τρα- χήλου, ὡς Πασίωνα τὸν τραπεζίτην ἐλθὸν ἀπημπόλησα, καὶ συναγαγὼν τὰ νομίσματα αὐτοῖς τόκοις φέρων x (Harl. Ven.) N x1 (Γ Vat. 1) et [inde a § 4 περιαυχένιον] x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 καθομολογήσαντα x1, καθομολογήσαντι cet. | χρυσοῦς Cob., χρυσίνους Ο | 3 καὶ—ἐγένετο] καὶ τοῦτο δή, τὸ τοῦ λό- γου, λόγου θᾶττον ἐγένετο Nab. | 4 συνεσπακὼς Pol., κατεσπα- κὼς Ο, ἀνεσπακὼς Herm., at cf. II 5 | 6 τὰς ὄψεις] τὴν ὄψιν Herch. (ed.) | 10 ἐνστάντος—οὐδὲ] om. Ven. | 11 post ὥραν add. ἡμέραν Ν, ἡμέρας Seil. (ed.) | 13 [τ] del. L. Dindorf. Vid. III 15,4 | 18 ἐπεποιήκειν] ἐπεπορίκειν Mein. (ed.), ἐπεποιήμην Po1. Cf. tamen v. c. IV 4, 4 | 19 ὡς] ὥσας (sic) Ν, ἐς Flor. Πασίωνα cl. II 36 inscr. et III 30, 4 Scil. (ed.), Πασάωνα x, Πα- σέωνα cet. | 20 νομίσματα] ν ν Ν, II Vat. 1, νομίσματα 〈τὸ δά- νεισμα〉 Mein. | αὐτοῖς Vat. 1, σὺν αὐτοῖς cet. ἀπέδωκα, καὶ ὤμοσα κατʼ ἐξωλείας ἐμαυτοῦ μήποτʼ U+003CἄνU+003E ὑπομεῖναι παρά τινα τῶν ἐν πόλει δανειστῶν ἐλθεῖν μηδʼ ἂν U+003CεἰU+003E φθάνοιμι λιμῷ κατασκλῆναι. ἄμεινον γὰρ εὐπρεπῶς ἀποθανεῖν ἢ ζῆν ὑποκείμενον δημοτικῷ καὶ φιλοκερδεῖ πρεσβύτῃ.

14 [I 11].

Θυναῖος Σκοπέλῳ.

Ἀκήκοας ἀκουσμάτων βαρύτατον, ὦ Σκόπελε; στόλον Ἀθηναῖοι διανοοῦνται πέμπειν εἰς τὴν ὑπερορίαν ναυ- μαχεῖν ἐθέλοντες. καὶ ἤδη μὲν ἡ Πάραλος καὶ ἡ | Σαλαμινία αἱ μάλιστα ταχυναυτοῦσαι πρόδρομοι λύουσι [τῶν ᾐόνων] τὰ πρυμνήσια, τοὺς μαστῆρας [οἳ μέλ- λουσιν ἀπαγγέλλειν παρʼ οὗ καὶ ὅτε δεῖ ἀπιέναι πολε- μήσοντας,] ἐνθέμεναι. χρεία 〈δέ〉 ταῖς λοιπαῖς ναυσὶ τὸ στρατιωτικὸν τάγμα δεχομέναις ἐρετῶν πλειόνων καὶ οὐχ ἥκιστα ἐμπείρων ἀνέμοις καὶ κύμασιν ἀπομοά- χεσθαι. τί οὖν, ὦ βέλτιστε, δρῶμεν; φεύγομεν ἢ μέ- x (Harl. Ven) [usque ad I 14] N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 κατʼ ἐξωλείας Bast., κατʼ ἐξωλε . . . Π Δ, κατεξώνας Flor. Vat. 2, κατὰ τελώνας x, κατέξων N , κατʼ x1, καταρώμενος Reisk. | 〈ἂν〉 add. Herch. (ed.) | 3 〈εἰ〉 add. Mein. (ed.) Nunquam Alc. ἂν c. opt.; IV 10, 3 male ortum e praec. κἄν | κατασκλῆναι Bergl. (ed.), κατακλιθῆναι x, κατακληθῆναι Ν, κατασκληθῆναι cet., κατεσκληκέναι Mein. | 4 δημοτικῷ] λημῶντι Hirsch., δανειστικῷ Meis. An λημματικῷ? 7 βαρύτατον] βαρυτάτων Ald. | 8 ὑπερορίαν] ὑστεραίαν Nab. | 11 [τῶν ᾖόνων] del. Herch. (ed.) Cf. III 11,3 | [οἳ— πολεμήσοντας] del. Herm. Frustra πᾶσιν pro παρʼ Gloss. Eichst. | 13 〈δὲ〉 add. Mein.(ed.) | 14 δεχομέναις] δεξομένοις Nab. | 16 τί οὖν--μένομεν] post ἐργάτας collocat Mein. | φεύγομεν ἢ μένομεν] φεύγωμεν ἢ μένομεν Δ, φεύγωμεν ἢ μέ- νωμεν Jacobs., verum A. P. V 75 cfrt Bergl. νομεν; ἀνδρολογοῦσιν ἐκ Πειραιῶς καὶ Φαληρόθεν καὶ 〈ἐκ〉 Σουνίου καὶ μέχρι τῶν αὐτῶ 〈τῷ〉 Γεραιστῷ προσοίκων χωρίων τοὺς τῆς θαλάττης ἐργάτας. πῶς δὲ κἂν ἡμεῖς οἱ μηδὲ τὴν ἀγορὰν εἰδότες ὑπομείναιμεν παρατάττεσθαι καὶ ὁπλομάχοις ἀνδράσιν ὑπηρετεῖν; δυοῖν δὲ ὄντοιν χαλεποῖν, τοῦ τε φεύγειν ἐπὶ τέκνοις καὶ γυναιξὶ τοῦ τε μέλλειν ξίφεσιν ὁμοῦ καὶ θαλάττῃ παραδιδόναι τὸ σῶμα, τοῦ μένειν ὄντος ἀλυσιτελοῦς τὸ φεύγειν ἐφάνη λυσιτελέστερον.

15 [I 12]. Nαυσίβιος Πρυμναίῳ.

Ηγνόουν ὅσον εἰσὶ τρυφερὰ καὶ ἁβρόβια τῶν Ἀθή- νησι πλουσίων τὰ μειράκια· ἔναγχος δὲ Παμφίλου μετὰ τῶν συνηλικιωτῶν μισθουμένου τὸ σκαφίδιον. ὡς ἂν ἔχοι γαληνιῶντος τοῦ πελάγους παραπλεῖν ἃμα καὶ συμμετέχειν ἡμῖν τῆς ἄγρας τῶν ἰχθύων, ἔγνων ἡλίκα αὐτοῖς ἐκ γῆς καὶ θαλάττης πορίζεται τρυφή- ματα. οὐ γὰρ ἀνεχόμενος τῶν ξύλων τῆς ἁλιάδος ἐπί τε ταπήτων τινῶν ξενικῶν καὶ ἐφεστρίδων κατακλιθείς x(Harl.Ven)[inde ab I 15]Nx1 (Γ Vat.1)x²(Vat.2Flor.ΠΔ) 1 ἀνδρολογοῦσιν Herch. (ed.), ἀνδρολογοῦσι δʼ 0 | 2 〈ἐκ〉 add. Herch. (ed.) | 〈τῷ〉 addidi, τῶν αὖ τῷ Herch. | 3 χωρίων Mein. (ed.), ὁρίων Ο, ῥίων Herch. (ed.) | 4 δὲ κἂν Mein. (ed.), δὲ καί Vat. 1 x2, δὲ Γ, σε N, σʼ ἂν Herch. (ed.) | 5 ὑπη- ρετεῖν Bergl., ὑπηρετεῖσθαι O | 6 δυοῖν] δυσὶ Ν Flor., δυσοῖν Δ | 7—8 τοῦ τε μέλλειν—παραδιδόναι] ἢ μένειν—παραδιδόναι Ν, τοῦ τε μένειν — παραδιδόναι Mein. (ed.), idem sed παραδι- δόντας Herch. (ed.) 10 Hab. inscr. ep. praec. x. | 11 εἰσὶ] ἐστὶ Herch. (ed.) | 13 τὸ] τι Ven. | 14 ὡς ἂν] ὡ . . . . . σἲν (sic) Π | παραπλεῖν Γ, περιπλεῖν cet. | 17 post ἁλιάδος in Π sex litt. lac. | ἐπί τε Bergl., ἐπί γε Vat. 2, ἔς τε Γ Π Δ, ἔς γε cet. | 18 ἐφεστρίδων] ἐφεστρί- δος x1 | κατακλνθείς] κατακλινής x2, κατακλινεές Ald. ALCIPHRON ed. Schepers. ― οὐ γὰρ οἷός 〈τε〉 ἔφασκεν εἶναι κεῖσθαι ὡς οἱ λοιποὶ ἐπὶ τῶν καταστρωμάτων, τὴν σανίδα οἶμαι λίθου νομίζων τραχυτέραν — ᾔτει παρʼ ἡμῶν σκιὰν αὐτῷ μηχανήσασθαι τὴν τοῦ ἱστίου σινδόνα ὑπερπε- τάσαντας, ὡς οὐδαμῶς οἷός τε ὢν φέρειν τὰς ἡλιακὰς ἀκτίνας. ἡμῖν δὲ οὐ μόνον τοῖς ταύτην ποιουμένοις τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ καὶ πᾶσιν ἀπαξαπλῶς ὅσοις μὴ περιουσία [πλούτου] πρόσεστι, ἢ σπουδάζεται ἔστιν οὐ δυναμένοις τῇ εἴλῃ θέρεσθαι. ἐν ἴσῳ γὰρ κρυμὸς καὶ θάλαττα. φερομένων δὲ ἄμα — οὐ μόνος οὐδὲ μετὰ μόνων τῶν ἑταίρων ὁ Πάμφιλος, ἀλλὰ καὶ γυναίων αὐτῷ περιττῶν τὴν ὥραν πλῆθος συνείπετο, μουσουργοὶ πᾶσαι· ἡ μὲν γὰρ ἐκαλεῖτο Κρουμάτιον καὶ ἦν αὐλη- τρίς, ἡ δὲ Ερατὼ καὶ ψαλτήριον μετεχειρίζετο, ἄλλη δὲ Εύεπὶς καὶ αὕτη κύμβαλα ἐπεκρότει — ἐγένετο οὖν μοι μουσικῆς ἡ ἄκατος πλέα, καὶ ἦν ᾠδικον τὸ πέλα- γος καὶ πᾶν θυμηδίας ἀνάμεστον. πλὴν ἐμέ γε ταῦτα οὐκ ἔτερπεν. οὐδὲ γὰρ οὐκ ὀλίγοι τῶν ὁμοβίων καὶ x (Har. Ven.) Ν x1 (Γ Vat. 1) x2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 〈τε〉 add. Ald. | λοιποὶ ἐπὶ τῶν Ald., λοιποὶ κατὰ τῶν x1 Π, λοιποὶ τῶν cet., λοιποί, τῶν sublata virg. ante sq. τὴν Mein. | 3 λίθου νομίζων Flor., ord. inv. cet. | 7 ἀπαξαπλῶς] ἅπαξ ἀπλῶς Π Δ, om. ἅπαξ x1 | 8 [πλούτου] induxi | ἢ—οὐ] [ἢ] — οὗ Ald., καὶ— οὗ Jacobs., [ἢ]— ὅτε Herch., [ἢ]— οὗ ἐστι Herw., [ἢ] —〈οὗ〉 οὐ Pol., εἰ— οὐ Büch., [ ἢ σπουδάζεται] ἔστι βουλομένοις Meis. | 9 δυναμένοις] δυναμένων x² | 9-10 κρυμὸς —ἃμα Ald., idem sed κρυμοὺς καὶ θάλατταν x2, κρυμούς καὶ θάλασσαν φέρομεν ἃμα. φερομένων δὲ ἅμα cet. (θάλπος pro θάλασσαν x1, qui om. bis ἅμα) | 11 ἑταίρων] ἑτέρων Ven. x1 | 12 αὐτῷ] τῷ Ν | μουσουργοὶ πᾶσαι x Flor., ord. inv. cet. | 15 Εῦεπὶς Nauck., Εὐεπὴς 0, Eῦέπης Mein. (ed.), Εῦτέρπη Herch. | καὶ αὕτη x1, αὕτη δὲ cet. | 17 πᾶν θυμηδίας] πανθυ- μεστον μηδίας Vind., πάσης θυμηδίας Mein. | ἀνάμεστον] ἀναπλέων Δ | 18 οὐδὲ] εἶον Cob., ἐπετδον Herch., ἐφθόνρυr Meis. μάλιστα ὁ πικρὸς Γλαυκίας Τελχῖνος ἦν μοι βασκαίνων βαρύτερος. ἐπεὶ δὲ τὸν μισθὸν πολὺν κατέβαλε[το], τἀργύριόν με διέχει, καὶ νῦν ἐκείνου τοὺς ἐπιθαλατ- τίους ἀγαπῶ κώμους καὶ τοιοῦτον ἕτερον ἐὑτιστῆναί μοι ποθῶ δαπανηρὸν καὶ πολυτελῆ νεανίσκον.

16 [I 13]. Aὐχέτιος Ἀρμενίῳ.

Εἰ μέν τι δύνασαι συμπράττειν, καὶ δῆτα λέγε πρός με, οὐ πρὸς ἑτέρους ἔκπυστα ποιῶν τἀμά· εἰ δὲ μηδὲν οἷός τε εἶ ὠφελεῖν, γενοῦ μοι τὰ νῦν Ἀρεοπαγίτου στεγανώτερος. ἐγὼ δέ, ὅπη ποτὲ τἀμά, σοι διηγήσο- μαι. ἔρως με οὐκ ἐῷ παρεμπεσὼν ὑπὸ τοῦ λογισμοῦ κυβερνᾶσθαι, ἀλλὰ τὸ νῆφον ἐν ἐμοὶ συνεχῶς ὑπὸ τοῦ πάθους βυθίζεται. πόθεν γάρ ποτε εἰς ἁλιέα δύστηνον ἀγαπητῶς τὴν ἀναγκαίαν ἐκπορίζοντα δια- τροφὴν ἔρως ἐνέσκηψε καὶ ἐντακεὶς οὐκ ἀνίησιν, ἀλλʼ ἴσα τοῖς πλουσίοις καὶ ὡρικοῖς νεανίσκοις φλέγομαι; καὶ ὅ ποτε γελῶν τοὺς ἐκ τρυφῆς πάθει δουλεύοντας ὅλος εἰμὶ τοῦ πάθους, καὶ γαμησείω νῦν καὶ τὸν x (Harl. Ven) Ν x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 πικρὸς] μικρὸς x Ν, μιαρὸς Mein. | 2 βαρύτερος] βαρύ- τερον Herch. (ed.) | [το] del. Bergl., τότε Mein., ἀπέλαβον Herch. (ed.) | 3 διέχει] διέχεε Cob. 6 Ἀρμενίῳ] Ἀρμένῳ Herch. (ed.) | 7 μέν τι] μέντοι x Ν | 8 οὐ— τἀμά] post στεγανώτερος collocat Stang. | ἔκπυστα] ἔκπτυστα Ν | μηδὲν] μηδὲ x Ν | 9 εἰ] om. Ν x² | Ἀρεοπαγίτου Ven. Vat.2,Ἀρειοπαγίτου cet.| 10 διηγήσομαι]διηγήσομαι;Reisk., διηγήσωμαι Bergl., διηγήσομαι 〈ἀπορῶ〉 Nab. Malui virgu- lam ponere ante σοι | 13 ποτε] πότε Flor., πόθεν Mein. | 16 ἴσα Ν x1, ὅσα Π (mrg. ἶσα) Δ, ἴσα cet. | φλέγομαι] φθέγγο- μαι x | 18 ὄλος] ὅλως Δ | καὶ γαμησείοω] γαμησείων Vind. | τὸν Ὑμέναιον] del. Pol. Ὑμέναιον ἐκφαντάζομαι τὸν παῖδα τῆς Τερψιχόρης. ἔστι δὲ ἡ παῖς ἧς ἐρῶ τὸ τῶν μετοίκων θυγάτριον τῶν ἐξ Ερμιόνης οὐκ οἶδʼ ὅπως εἰς Πειραιᾶ φθαρέν- των. ἄλλην μὲν οὖν δοῦναι προῖκα οὐκ ἔχω· ἐμαυτὸν δὲ δείξας οἷός εἰμι θαλαττουργός, εἰ μὴ μαίνοιτο ὁ ταύτης πατήρ, οἶμαι παρέξειν ἐπιτήδειον νυμφίον.

17 [I 14]. Ἐγκύμῶν ‘Αλικτύπῳ.

Ἠρόμην ἰδὼν ἐπὶ τῆς ᾐόνος τῆς ἐν Σουνίῳ πα- λαιὸν καὶ τετρυχωμένον δίκτυον, ὅτου εἴη καὶ τίνα τρόπον οὐκ ἐξ ὄγκου μόνον ἀποσχισθέν, ἤδη δὲ καὶ ὑπὸ χρόνου παλαιότητος διερρωγὸς ἀποκέοιτο. οἱ δὲ ἔφασαν σὸν κτῆμα γεγονέναι πρὸ τούτων εττάρων ἐτῶν, εἶθʼ ὑφάλῳ προσομιλῆσαν πέτρᾳ κατὰ μέσον ἀποσχισθῆναι τῶν πλεγμάτων· σοῦ δὲ ἐξ ἐκείνου μήτε ἀκέσασθαι μήτε ἀνελέσθαι βουληθέντος μεῖναι, μηδε- νὸς τῶν ἐνοικούντων ὡς ἀλλοτρίου θιγγάνειν ἐπι- χειρήσαντος. ἐγένετο οὖν οὐκ ἐκείνων μόνον ἀλλὰ x (Harl. Ven.) Ν x1 (Γ Vat. 1) x² (Vai.2 Flor. Π Δ) 1 ἐκφαντάζομαι] φαντάζομαι Herch. (ed.) | τὸν Berg1., τὴν Ο | 2 ἧς ἐρῶ τὸ Bergl., εἰς ἔρωτα Ο, ἧς ἐρῶ του Reisk. | 4 ἐμαυτὸν] ἑαυτὸν x | 5 θαλαττουργός] θαυματουργός x Ν | μαίνοιτο] μένοιτο Flor., ἀναίνοιτο Pierson. 10 ἐξ ὄγκου μόνον Bergl., ἐξογκούμενον Ο, ἐξογκούμενον μόνον vel ἐξακούμενον vel [οὐκ] ἐξογκούμενον Bergl. etiam, ἐξ ὀλίγου μὲν Κeilius | ἀποσχισθέν Ν x² (ἀποσχισθῆναι Π unde ἀποσχισθείη Mein.), ὑποσχισθέν cet. Cf. sqq. | 11 παλαιότη- τος] del. Cob., οὐκ— παλαιότητος del. Meis. | ἀποκέοιτο Γ Ν, ἀπέκειτο cet. | 12 ἔφασαν] ἔφθασαν x, ἔφρασαν Mein. | 14 μήτε] μηκέτι Vind. Fort. μηκέτι—μηδὲ | 15 ἀνελέσθαι] ἀποδόσθαι Nab. | 16 ἐνοικούντων] περιοικούντων Flor. | ἐπι- χειρήαντος] ἐπιχειρήματος Ν | 17 ἐκείνων x, ἐνοίκων cet. γὰρ καὶ σοῦ τοῦ ποτε δεσπότου λοιπὸν ἀλλότριον. αἰτῶ οὖν σε τὸ τῇ φθορᾷ καὶ τῷ χρόνῳ μὴ σόν. σὺ δʼ ᾧ παντελῶς ἀπώλειαν προσένειμας, ἥκιστα ζημιού- μενος, ἕτοιμος ἔσο πρὸς τὴν δόσιν [ἔρρωσο].

18 [Ι 15]. ίκτυσος Ἐγκύμονι.

Δυσμενὴς καὶ βάσκανος ὁ τῶν γειτόνων ὀφθαλ- μός, φησιν ἡ παροιμία. τίς γάρ σοι τῶν ἐμῶν φρον- τίς; τί δὲ τὸ παρʼ ἐμοῦ ῥᾳθυμίας ἠξιωμένον κτῆμα σὸν εἶναι νομίζεις; εἶργε τὰς χεῖρας, μᾶλλον δὲ τὰς ἀπλήστους ἐπιθυμίας, μηδέ σε ἡ τῶν ἀλλοτρίων ὄρεξις ἀδίκους αἰτεῖν χάριτας ἐκβιαζέσθω.

19 [I 16]. Ἐγκύμων Ἀλικτύσπῳ.

Οὐκ ᾔτησά σε ἃ ἔχεις, ἀλλʼ ἃ μὴ ἔχεις. ἐπεὶ δὲ οὐ βούλει ἃ μὴ ἔχεις ἕτερον ἔχειν, ἔχε μὴ ἔχεις.

20 [I 17]. Εὐσάγηνος Λιμενάρχῳ.

Οὐκ ἐς κόρακας φθαρήσεται ὁ σκοπιωρὸς ὁ Λέσβιος; x (Harl. Ven.) Ν x1 (Γ Vat. 1) x²(Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 γὰρ] om. Flor, post καὶ hab. Vat. 1, ἄρα Pol. | λοιπὸν] om. x1 | 4 [ἔρρωσο] del. Ald. In lib. I,II et III nunquam additur. 5 Ἐγκύμονι] Εγκύμοωνι Δ. In x1 est inscr. ἀμοιβαία. | 7 τίς] τί Reisk. | σοι] σοὶ Cob. | 8—9 τί—νομίζεις x2, τίς— νομίζει cet. | 11 ἀδίκους] ἀστίκους (sic) Vat. 1, unde ἀτόκους vel ἀστόχους Fried., ἀνεφίκτους Meis. 12 In x1 inscr. est ἀμοιβαία. | 13 ἐπεὶ δὲ] ἐπειδὴ Flor. 14 Εὐσάγηνος] Εὐπάγηνος Γ, Eὐσάγημος Π | Λιμενάρχῳ] Λιμενάρχῃ x1 | 15 σκοπιωρὸς Perizonius, σκοπιοῦρος x Ν x1, σκοπιοῦργος x2, σκοπιουρὸς Vind. | ὁ] om. x x1 φρίκη σκιερὰν κατὰ μέρος τὴν θάλατταν ἰδὼν ἀνεβό- ησεν ὡς πλήθους ὅλου προσιόντος θύννων ἢ πηλα- μύδων· καὶ ἡμεῖς πεισθέντες τῇ σαγήνη μονοινουχὶ τὸν κόλπον ὅλον περιεβάλομεν. εἶτα ἀνιμώμεθα, καὶ τὸ βάρος μεῖζον ἦν ἢ κατὰ φορτίον ἰχθύων. εὐέλπιδες οὖν καὶ τῶν πλησίον τινὰς ἐκαλοῦμεν μερίτας ἀπο- φανεῖν ἐπαγγελλόμενοι, εἰ συλλάβοιντο ἡμῖν καὶ συμπο- νήσαιεν. τέλος μόγῳ πολλῷ δείλης ὀψίας εὐμεγέθη κάμηλον ἐξειλκύσαμεν μυδῶσαν ἤδη καὶ σκώληξιν ἐπι- βρύουσαν. τοιαῦτα θηράσας οὐχ ἵνα ἐπιγελάσῃς ἐδή- λωσα, ἀλλʼ ἵνα μάθης αἷς καὶ πόσαις μηχαναῖς ἡ τύχη με τὸν ἀτυχῆ καταγωνίζεται.

21 [I 18]. Εὔπλοος Θαλασσέρωτι

Ὑπερμαζᾷς ἢ μέμηνας· ἀκούω γάρ σε λυρῳδοῦ γυ- ναικὸς ἐρᾶν καὶ εἰς ἐκείνης φθειρόμενον πᾶσαν τὴν ἐφήμερον ἄγραν κατατίθεσθαι. ἀπήγγειλε γάρ μοι x (Harl. Ven.) Ν x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 φρίκῃ] φρίκης Π Δ | κατὰ μέρος] κατακαίρως x, κατα- κόρως Mein. (ed.) | ἰδὼν] ἰδιὸν (sic) Harl., om. x2 | 2 προσιόν- τος] πλουσιόντος (sic) Ven. | ἢ] καὶ Hirsch. | 4 περιεβάλομεν Harl. (corr. 1a man. e περιελάβομεν), περιελάβομεν cet. | ἀνι- μώμεθα] ἀνιώμεθα Δ | 5 ἰχθύων] δικτύων Arnald. | εὐέλπιδες Harl. (ευ add. 1a man.), ἐλπίδες cet., ἐλπίδι Ald. | 6 πλησίον] πλησίων Ν | ἐκαλοῦμεν] ἐγκαλοῦμεν II, ἐκκαλοῦμεν Vat. 2 | μερίτας] μεριτὰς x, μεριστὰς x2 | ἀποφανεῖν Mein., ἀποφαίνειν | Ο | 7 συμπονήσαιεν] συμπονήσειαν Herch. (ed.) | 8 μόγῳ πολλῷ] μόγις πολλῷ πόνῳ Cob., μόγις ποτὲ Herch. (ed.) | 9 post καὶ add. τοῖς Vat. 1 | 10 ἐπιγελάσῃς] ἐπεγγελάσρς Cob. | 11 με) om. x, ἐμὲ Seil. (ed.) 13 Εῦπλοος] Εὔπλους Herch., at cf. I 4 inscr. | 14 λυρῳ- δοῦ Bergl., λοιδόρου O, λαιδροῦ Reisk. | 15 εἰς Reitz., ὡς Ο | ἐκείνης φθειρόμενον] ἐκείνη συμφθειρόμενον x τοῦθʼ ὁ γειτόνων βέλτιστος ὠσίας, οὗτος ἐκεῖνος | Σωσίας] ὁ τὸν χρηστὸν καὶ ἡδύν γάρον ἔψων ἐκ τῶν λεπτοτέρων ἰχθύων οὓς ἐγκολπίζεται τῇ σαγήνη. ἔστι δὲ τῶν ἐπιεικῶς τὴν ἀλήθειαν τιμώντων, καὶ οὐκ ἄν ποτε ἐκεῖνος εἰς ψευδηγορίαν ὠλίσθησεν. πόθεν οὖν, εἰπέ μοι, μουσικῆς σοι . . . . . διάτονον καὶ χπωμεματικὸν καὶ ἐναρμόνιον γένος ἐστίν; ὁμοῦ γὰρ τῇ ὥρᾳ τῆς παιδίσκης ᾑρέθης καὶ τοῖς κρούμασιν, ὡς 〈ὁ〉 αὐτὸς ἔφασκεν ἀπαγγέλλων. πέπαυσο εἰς ταῦτα δαπανώμε- νος, μή σε ἀντὶ τῆς θαλάττης ἡ γῆ ναυαγὸν ἀποφήνῃ ψιλώσασα τῶν χρημάτων, καὶ γένηταί σοι τὸ τῆς ψαλ- τρίας καταγώγιον [ὁ] Καλυδώνιος κόλπος ἢ [τὸ] Τυρ- ρηνικὸν πέλαγος, καὶ Σκύλλα ἡ μουσουργός, οὐκ ἔχοντί σοι Χράταιῖν ἐπικαλεῖσθαι, εἰ δεύτερον ἐφορμᾷ.

x (Harl. Ven) N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat.2 Flor. Π Δ) 1 τοῦθʼ ὁ γειτόνων Cob., τοῦτο γειτόνων ὁ Ο | 1 sqq. οὗτος—σαγήνῃ] hic collocavit Herch. deleto [Σωσίας], inter ὠλίσθησεν et πόθεν hab. Ο | 2 ἕψων x, ἑψῶν cet. | 3 λεπτο- τέρων] λεπτομερῶν Vind. | 4 τῶν] om. x² | τὴν] om. x Ν x1 | 5 ὠλίσθησεν] ὤλισθεν Cob., ὀλίσθοι Herch. (ed.). Mavult pro οὐκ ἄν ποτε scribere οὐπώποτε Meis. | 6 Lac. sign. posuit Nab. supplens 〈φροντὶς οὐδὲ διαγιγνώσκοντι τί〉 | διάτονον] διάτονον II, διάτονον—ἐστίν del. Meis. | 7 γένος Fried., μέλος Ο | ὁμοῦ—κρούμασιν] hic colloc. Mein., legebatur post ἀπαγγέλλων | τῇ] τοῦ Ven. | 8 ᾑρέθης Cob., ἠράσθης Ο, ἠγάσθης vel ἠρεθίσθης Mein., καὶ τοῖς κρούμασιν ἠράσθης τῆς παιδίσκης Bergl., ἠράσθης τῶν κρουμάτων Seil. | 〈ὁ〉 add. Mein. | 9 ἀπαγγέλλων] ἐπαγγέλλων Ν. Cf. § 1 | ταῦτα⌋ ταύτην Herch. (ed.) | 10 μή σε] μήτε Ν | ναυαγὸν Flor., ναυ- πηγὸν x. Ν, ναυηγὸν cet. | 12 [ὸ] et [τὸ] exp. Herch. (ed.) | 14 σοι] del. Herch. (ed.) | Χράταϊν] Κρα x, Χραταιῒν Seil. (ed.) | ἐπικαλεῖσθαι] ἐπικαλέσασθαι Herch. (ed.) | εἰ— ἐφορμᾷ] εἰ-ἀφορμᾷ Ven. ἢ—ἐφορμᾶν Γ, Cf. Od. XII 122

22 [I 19]. Θαλάσσερως Εὐσπλόῳ.

Τηνάλλως ποιεῖ[ς] τὴν πρός με νουθεσίαν, ὦ Εὔπλοε. ἐγὼ γὰρ οὐκ ἂν ἀποσταίην τῆς ἀνθρώπου θεῷ μυσταγωγοῦντι πυρφόρῳ καὶ τοξοφόρῳ πειθόμενος. καὶ ἄλλως ἡμῖν τὸ ἐρᾶν συγγενές, τῆς θαλαττίας θεοῦ τεκούσης τοῦτο τὸ παιδίον. ἡμέτερος οὖν πρὸς μητρὸς ὁ Ἔρως, καὶ ὑπὸ τούτου βληθεὶς τὴν καρδίαν ἔχω πρὸς θαλάττῃ τὴν κόρην, Πανόπη νομίζων ἢ ἀλατείᾳ ταῖς καλλιστευούσαις τῶν Νηρηίδων συνεῖναι.

x (Harl. Ven) N x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat.2 Flor. Π Δ) 1 Θαλάσσερως Harl., Θαλάσσερος Ven., θαλασσέρως Νx², in x1 inscr. ἀμοιβαία | Εὐπλόῳ] vid. I 21 inscr. | 2 τηνάλλως] τηνάλως x Νx1 Flor., τὴν ἄλλως Herch. (ed.) | [ς] del. Cob. | 3 Εὔπλοε] Εὔπλω Herch. (ed.), sed vid. I 21 1nscr. | 5 τῆς θαλαττίας] τοῖς θαλαττίοις x | 6 τὸ] om. x x1 | ἡμέτερος] ἡμε- τέρειος Cob. Cfrt Virg. Aen. II 149 Herm. | 7 καὶ] ὡς Ven. | 8 πρὸς] om. Ven. | θαλάττῃ] θαλάττης Γ, θαλάττην Vat.2, del. πρὸς θαλάττης Herch. (ed.) | Πανόπῃ] Πανώπῃ Ven. | 9 συνεῖ- ναι] συνοικεῖν Bergl. (ed.)

1 [III 9]

Ἀποπειρώμενος τῶν σκυλακίων εἰ λοιπὸν ἐπιτή- δεια εἰς δρόμον, λαγωὸν ἔν τινι θάμνῳ διπστροβήσας ἐξαίφνης ἀνέστησα, τὰ δὲ σκυλάκια οὑμοὶ υἱεῖς ἐκ τῶν ἱμαντίων ἀπέλυσαν. καὶ τὰ μὲν ἐθορύβει καὶ ἐγγὺς ἦν ἑλεῖν τὸ θηρίον, ὁ λαγωὸς δέ, . . . τοῦ κιν- δύνου φυγῇ ὑπερβὰς τὸ σιμὸν, φωλεοῦ τινος κατάδυσιν εὕρετο. μία δὲ ἡ προθυμοτέρα τῶν κυνῶν ἤδη περι- κεχηνυῖα καὶ ψαῦσαι προσδοκῶσα τῷ δήγματι συγκατ- ῆλθεν εἰς τὴν ὀπὴν τῆς γῆς, 〈καὶ〉 ἐντεῦθεν ἀνελ- κύσαι βιαζομένη τὸ λαγῴδιον, [καὶ] θραύει τοῖν B 3 εἰς Herch. (ed.), κατὰ B | λαγωὸν Bergl.(ed.), λαγῳὸν B, λαγὼ Herch. (ed.,) at cf. sqq. | διαστροβήσας] διασοβήσας Herch. (ed.) | 4 οὑμοὶ Mein. (ed.), οἱ μοὶ B, οἱ ἐμοὶ Wagn. | 5 ἱμαν- τίων] ἱμάντων Nab. | ἀπέλυσαν] ἐπέλυσαν Herch. (ed.) | ἐθο- ρύβει] ἔθει ῥύμῃ Cob., at cfrt Xen. cyn. III 7, X 9 Pol. | 6 λαγωὸς] λαγὼς Herch. (ed.). Vid. supra | Lac. sign. posuit Pol. supplens 〈 ἐνστάντος〉 | 8 εὕρετο] ηὗρε Cob., ηὕρετο Herch. (ed.) | προθυμοτέρα] προθυμοτάτη Herch. (ed.) | 1011 〈καὶ〉—[καὶ] scripsi, καταθραύει Bergl. προσθίοιν ποδοῖν τὸν ἕτερον. καὶ ἀνειλόμην χωλεύ- ουσαν σκύλακα ἀγαθὴν καὶ τὸ ζῷον ἡμίβρωτον, καὶ γέγονέ μοι κέρδους ἐφιεμένῳ λυπροῦ ζημίαν μεγάλην ἀπενέγκασθαι.

2 [ΙΙΙ 10]. Ἰοφῶν Ἐράστωνι.

Ἐπιτριβείη καὶ κακὸς κακῶς ἀπόλοιτο ὁ μιαρὸς ἀλεκτρυών, ὅς με ἡδὺν ὄνειρον θεώμενον ἀναβοήσας ἐξήγειρεν. ἐδόκουν γάρ, ὦ φίλτατε γειτόνων, λαμπρός τις εἶναι καὶ βαθύπλουτος, εἶτα οἰκετῶν ἐφέπεσθαί μοι στῖφος, οὓς οἰκονόμους καὶ διοικητὰς ἐνόμιζον ἔχειν. ἐῴκειν δὲ καὶ τὼ χεῖρε δακτυλίων πεπληρῶσθαι καὶ πολυταλάντους λίθους περιφέρειν· καὶ ἦσαν οἱ δάκτυ- λοί μου μαλακοὶ καὶ ἥκιστα τῆς δικέλλης ἐμέμνηντο. ἐφαίνοντο δὲ καὶ οἱ κόλακες ἐγγύθεν, Γρυλλίωνα εἴ- ποις ἂν καὶ Παταικίωνα παρεστάναι. ¦ἐν τούτῳ δὴ καὶ ὁ Ἀθηναίων δῆμος εἰς τὸ θέατρον παρελθόντες ἐβόων προχειρίσασθαί με στρατηγόν. μεσούσης δὲ της χειροτονίας ὁ παμπόνηρος ἀλεκτρυὼν ἀνεβόησε B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) et [inde a ΙΙ 2, 2] x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 6 καὶ— ἀπόλοιτο] del. Herch., del. κακὸς Mein. | ὁ μια- ρὸς ἀλεκτρυών B, ὁ κάκιστος ἀλεκτρυὼν καὶ μιαρώτατος cet. | 9 βαθύπλουτος] βαθύτατος B | ἐφέπεσθαι] ἕπεσθαι x | 10 μοι] in B erasum | στῖφος B, στίφος cet. | οἰκονόμους] οἰκετῶν νό- μους B | 11 ἐῴκειν] ἐδόκουν vel ᾤμην Herch. | δὲ] om. B | 12 περιφέρειν] περιφέρει Flor. | 14 καὶ] om. x2 | εἴποις Bergl. (ed.), εἴπαις Flor. Vat. 2, εἶπες B, εἶπας ΠΔ, εἶπες cet. | 15 Παταικίωνα] Πατακίωνα Γ, Παταίκινα Vat. 1. | δὴ Γ, δὲ x Vat. 1, om. cet. | 16 Ἀθηναίων δῆμος scripsi, δῆμος Ἀθηναίων Ο, δῆμος 〈ὁ〉 Ἀθηναίων Cob. | παρελθόντες] προσελθόντες xx1, ροελθόντες Flor. Δ | 18 ἀνεβόησε] ἐβόησε x1. Vid. § 1 καὶ τὸ φάσμα ἠφανίσθη. ὅμως〈δ᾿〉 ἀνεγρόμενος περι- χαρὴς ἦν ἐγώ, ἐνθύμιον δὲ ποιησάμενος τοὺς φυλλο- χόους ἑστάναι μῆνας ἔγνων εἶναι τὰ ἐνύπνια ψευδῆ.

3 [I 24]. Ἀμνίων Φιλομόσχῳ.

Ἀπέκειρεν ἡμῶν ἡ χάλαζα βαρέως ἐμπεσοῦσα τὰ λήια, καὶ λιμοῦ φάρμακον οὐδέν. ὠνεῖσθαι δὲ ἡμῖν ἐπακτοὺς πυροὺς οὐχ οἷόν τε διὰ σπάνιν κερμάτων. ἔστι δέ σοι, ὡς ἀκούω, τῆς πέρυσιν εὐετηρίας λείψανα. δάνεισον οὖν μοι μεδίμνους εἴκοσιν, ὡς ἂν ἔχοιμι σώζεσθαι αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ καὶ τὰ παιδία. καρπῶν δὲ εὐφορίας γενομένης ἐκτίσομεν ‘αὐτῷ τῷ μέτρῳ, καὶ λώϊον’ ἐάν τις ἀφθονία γένηται. μὴ δὴ περιίδῃς ἀγα- θοὺς γείτονας εἰς στενὸν τοῦ καιροῦ φθειρομένους.

4 [I 25] Εὐπέταλος Ἐλατίωνι.

- Οὐδέν με τῆς γῆς ἀμειβομένης τῶν πόνων ἀντάξιον, ἔγνων ἐμαυτὸν ἐπιδοῦναι θαλάττῃ καὶ κύμασι. ζῆν B x (HarI. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 〈δ᾿〉 add. Cob. | ἀνεγρόμενος B Vat. 2, ἀνεγρ .. μενος Flor., ἀνεγειρόμενος x, ἀναγρόμενος cet. | 2 ἐγώ] del. Cob. | 3 ἑστάναι] εἶναι B x² | εἶναι] ὄντα Cob. | ψευδὴ B x2, ψευ- δέστατα cet. Vid. § 1 4 Φιλομόσχῳ] Βελομόσχῳ Γ | 5 χάλαζα] θάλασσα x | 6 δὲ] om B x² | 7 ἐπακτοὺς] ἐπακτὰς Ven. | 8 πέρυσιν x, περίσυν cet. | 9 ἔχοιμι] ἔχοιμεν Vat. 1, ἔχωμεν Mein. (ed.), ἔχω Herch. | 11 ἐκτίσομεν] ἐκτίσομαι Γ | αὐτῷ τῷ μέτρῳ Herel. (cl. Hes. O. et D. 350), αὐτό τε τὸ μέτρον x1, αὐτὸ τὸ μέτρον cet. | ἐάν — γένηται] addubitat Herw. | 13 καιροῦ] κλήρου Ber- nard. Fort. τῶν καιρῶν 14 Εὐπέταλος x x1, Εὔταλος cet., Εὔθαλος Vind. | Ἐλατίωνι] Ἀλατίωνι x1, Ἀλαχίωνι Harl., Ἀναχίωνι Ven. | 15 τῶν πόνων] om. x | ἀντάξιον xx1, ἄξιον cet. μὲν γὰρ καὶ τεθνάναι μεμοίραται πᾶσιν ἡμῖν, καὶ οὐκ ἔστι τὸ χρεὼν φυγεῖν, κἂν ἐν οἰκίσκῳ τις αὑτὸν καθείρξας τηρῇ. ἐνεργὸς γὰρ ἡ εἱμαρμένη καὶ τὸ πεπρωμένον ἄφυκτον· ὥστε τὸ ζῆν οὐχ ὑπὸ τούτοις ταλαντεύεται, ἀλλʼ ὑπὸ τῇ τύχῃ βραβεύεται. ἤδη γάρ τινες μὲν ἐπὶ γῆς ὠκύμοροι, ἐπὶ θαλάττης δὲ μακρό- βιοι κατεβίωσαν· ὥστε εἰδὼς ταῦθʼ οὕτως ἔχειν ἐπὶ ναυτιλίαν βαδιοῦμαι, καὶ ἀνέμοις ὁμιλήσω καὶ κύμασι. κρεῖττον γὰρ ἐπανήκειν ἐκ Βοσπόρου καὶ Προποντίδος νεόπλουτον, ἢ καθήμενον ἐπὶ ταῖς τῆς Ἀττικῆς ἐσχα τιαῖς λιμῶδες καὶ αὐχμηρὸν ἐρυγγάνειν.

5 [I 26]. Ἀγελαρχίδης Πυθολάῳ.

Μέγα, ὦ γενναῖε, κακόν εἰσιν οἱ κατὰ τὴν πόλιν τοκογλύφοι. ἐγὼ γὰρ οὐκ οἶδα τί παθών, δέον παρὰ σὲ ἢ παρά τινα ἄλλον τῶν κατʼ ἀγρὸν γειτόνων ἐπεὶ κατέστην ἐν χρείᾳ χρημάτων, βουλόμενος ἐπὶ Κο- B (usque ad II 5) x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 μὲν] om. x | μεμοίραται] οι in ras. B, μεμείραται Ven. | πᾶσιν] om. B x x2 | 2 χρεὼν Cob., χρέος O | αὑτὸν Flor., ἑαυ- τὸν x x1, αὐτὸν cet. (καθείρξας αὐτὸν ΠΔ). Cf. Dem. de Cor. 97 | 3 ἐνεργὸς] ἐνεργὴς Vat. 2, ἐναργὴς Arnald. | εἱμαρμένη Da- visius, ἡμέρα ἐκείνη O | 4 πεπρωμένον] πεπραγμένον Ven. | οὐχ B (χ in ras.), οὐθʼ Vat. 1, οὔθʼ cet., οὐδʼ Dorvill. | ὑπὸ] ὑπὲρ Vat. 2 | τούτοις] τούτων Ald. | 5 τῇ τύχη] τῆς τύχης x1 | βραβεύεται] βραυεύεται Flor., βιάζεται Γ | 8 ὁμιλήσω] ὁμιλήσων Nab. | 10 ἢ] om. Ven. | ἐπὶ] ἐν Cob. | ταῖς ἐσχατιαῖς] τὰς ἐσχατιὰς xx1 | 11 λιμῶδες] λιμώδη Vind. 12 Πυθολάῳ] Πυθόλα Ven., Πιθολάῳ Harl. x1 Flor. | 13 γενναῖε x x1, γύναι cet. | εἰσιν] om. x² | 14 τοκογλύφοι] κοτο- γλύφοι Δ | γὰρ] δὲ xx1 | τί ὅ τι Cob., sed cf. v. c. II 35, 3 | 15 ἀγρὸν] ἀγροὺς Γ | 16 Κολωνῷ x, Κολωνίῳ cet/ λωνῷ πρίασθαι χωρίον, ξεναγήσαντός μέ τινος τῶν ἀστικῶν ἐπὶ τὰς Βυρτίου θύρας ἀφικόμην. εἶτα κατα- λαμβάνω πρεσβύτην ὀφθῆναι ῥικνόν, συνεσπακότα τὰς ὀφρῦς, χαρτίδια ἀρχαῖά τινα σαπρὰ δὲ διὰ τὸν χρόνον, ὑπὸ κόρεων καὶ σητῶν ἡμίβρωτα, διὰ χειρὸς κατέχοντα. εὐθὺς μὲν οὖν μόλις με προσεῖπε, ζημίαν ἡγούμενος τὴν προσηγορίαν. εἶτα τοῦ προξένου φήσαντος ὡς δεοίμην χρημάτων, πόσων ἤρετο ταλάντων. ἐμοῦ δὲ θαυμάσαντος τὴν ὑπερβολὴν διέπτυεν εὐθέως καὶ δῆ- λος ἦν δυσχεραίνων. ὅμως 〈δ᾿〉 ἐδίδου καὶ ἀπῄτει γραμματεῖον καὶ πρὸς τῷ ἀρχαίῳ τόκον βαρύν καὶ τὴν οἰκίαν ὑποτεθειμένος ἣ ἔστι μοι. μέγα τι κακόν εἰσιν οἱ περὶ τὰς ψήφους καὶ τῶν δακτύλων τὰς κατακάμψεις ἀλινδούμενοι. μή μοι γένοιτο, ἀγροίκων ἔφοροι δαίμονες, μὴ λύκον ἔτι, μὴ δανειστὴν ἰδεῖν.

x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 ξεναγήσαντος] ἐξηγήσαντος Δ | 2 Βυρτίου Seil. (ed.), Βυρτίας x x1, Μυρτίου x² (Μαρτίου ΠΔ), Μαργίτου vel Μαρ- γίου Reisk., Μαντίου Hemst., Μαρψίου Mein., Βλεψίου Herch. | 4 χαρτίδια ἀρχαῖά τινα] χάρτην διὰ ἀρχαῖά τινα x2 (διαρχαῖά ΠΔ) | σαπρὰ δὲ] σαπρὰ Harl. x1, σαπρὼ Ven., σα- πράδαι Vat. 2 Flor, σαπρώδη Vind. | διὰ τὸν χρόνον] τῷ χρόνῳ x2 | 5 ἡμίβρωτα] ἡμίβρωτον Reisk. | κατέχοντα] ἔχοντα x2 | 6 ζημίαν] ὥσπερ ζημίαν Nab. Malim ζημίαν 〈οἶμαι〉, vel ζημίαν ἡγούμενος 〈οἶμαι〉 ut Pol. | 9 διέπτυεν] ἀπέπτυεν Hirsch. | 10 〈δ᾿〉 add. Cob., καὶ δῆλος ἦν 〈καταφρονῶν τῆς εὐτελείας τοῦ δανείσματος· τέλος δὲ καὶ〉 δυσχεραίνων ὅμως ἐδίδου Herm. (postea tamen delens ὅμως ἐδίδου) | 11 πρὸς] ἐν Vat. 2, lac. sign. Flor., ἐπὶ ΠΔ | τόκον] τόκῳ Δ, καὶ τόκον x x1 | 12 οἰκίαν Herm., οὐσίαν Ο | ὑποτεθειμένος Pierson., ὑποθήσει μηνὸς x1, ὑποθέσιν (sic) μηνὸς Ven., ὑποθέσει μηνὸς cet., ὑποθέμενος Bergl., ὑποθησόμενος Herm., βαρὺν μηνὸς καὶ τὴν οὐσίαν ὐπόθεσιν Reisk. | 13 τὰς] om. x x1 | κατα- κάμψεις] om. κατα x² | 15 δαίμονες] om. x x1 | μὴ—μὴ] μὴ— μήτε Valck., μὴ—μηδὲ Jacobs.

6 [Ι 27]. Ἀνίκητος Φοιβιανῇ.

Φεύγεις με, ὦ Φοιβιανή, φεύγεις, καὶ ταῦτα ἀρτίως ὅλον τὸν ἀγρὸν ἀπενεγκαμένη. τί γὰρ οὐ τῶν ἐμῶν λαβοῦσα ἔχεις; οὐ σῦκα; οὐ τυρὸν ἐκ ταλάρων; οὐκ ἔριφον νεογιλόν; οὐκ ἀλεκτορίδων ζεῦγος; οὐ τὰ λοιπὰ τρυφήματα πάντα ἔστι σοι ἐξ ἐμοῦ; οὕτως ὅλον με αὐτῇ . . . κατὰ τὴν παροιμίαν ἀνατρέψασα δουλεύειν κατηνάγκασας. σὺ δὲ οὐδεμίαν ὤραν ἔχεις ἐμοῦ δια- καῶς φλεγομένου· ἀλλὰ χαῖρε καὶ ἄπιθι· ἐγὼ δὲ [οἴσω] βαρέως μέν, οἴσω δὲ ὅμως τὴν ἀτιμίαν.

7 [Ι 28]. Φοιβιανὴ Ἀνικήτῳ.

Ὠδίνουσά με ἀρτίως ἥκειν ὡς ἑαυτὴν ἡ τοῦ γεί- τονος μετέπεμψε γυνή· καὶ δῆτα ᾔειν ἀραμένη τὰ πρὸς τὴν τέχνην, σὺ δὲ ἐξαπίνης ἐπιστὰς ἐπειρῶ τὴν δέρην ἀνακλάσας κύσαι. οὐ παύσῃ, τρικόρωνον καὶ ταλάν- B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 Φοιβιανῇ] Φοιβιαίνῃ B Π, Φοιβάνῃ x | 2 Φοιβιανή Β Π, Φοιβιάνη cet. | 4 οὐκ ἔριφον νεογιλόν] om. B x² | 6 πάντα] om. x x1 | 7 αὐτῇ . . . . κατὰ Mein. (ed.), αὐτῇ κατὰ B, αὐτὴ κατὰ cet., ἄρδην κατὰ Jacobitz. Supplet 〈σκάφῃ〉 Mein., 〈δορᾷ〉 Meis. An 〈νηὶ〉? | 8 κατηνάγκασας B, ἐπηνάγκασας cet. | ὤραν mrg. Π, ὥραν cet. | post ἔχεις trium litt. ras. Γ | 9 [οἴσω] del. Cob. Cf. ΙΙ 35, 3, IV 14, 2 12 ὠδίνουσά] ὠδίνουσαί Γ, ὠδινουσάν Harl., ὠδύνουσάν Ven. | ἥκειν] del. Cob. | 13 μετέπεμψε] μετεπέμψατο Vind. | ᾔειν] ἤκειν (sic) Π, ειν (sic) Flor., ἥκειν Vat. 2 Δ | 14 ἐξαπίνης] ἐξαπίνεος B, ἐξαπιναῖος x2 (ἐξαπιναίως Δ) | ἐπιστὰς x x1, ἀνα- στὰς cet. | τὴν] om. | δέρην Ald., δέρρην Vat. 1, δέρριν x, δέριν cet. | 15 τρικόρωνον x x1, τρίκορον cet. | ταλάντατον] τάλαντα τὸν Flor., ταλάντα Ven., τάλαντον ΠΔ, τάλαν Vind. τατον γερόντιον, πειρῶν τὰς ἐφʼ ἡλικίας ἀνθούσας ἡμᾶς ὥς τις ἄρτι γενειάζειν ἀρχόμενος; οὐχὶ τῶν κατʼ ἀγρὸν πόνων ἀφεῖσαι ἀεργὸς τὴν ἀηδίαν πορισάμενος; οὐ τοὐπτανίου καὶ τῆς ἐσχάρας ὡς ἀδύνατος ὢν ἐξέωσαι; πῶς οὖν τακερὸν βλέπεις [βλέμμα] καὶ ἀναστένεις; πέπαυσο, Κέκροψ ἄθλιε, καὶ τρέπου κατὰ σεαυτόν, ὦ πρέσβυ, μή σε λαβοῦσα κακόν τι ἐργάσωμαι.

8 [III 11]. Δρυαντίδας Χρονίῳ.

Οὐκέτι σοι μέλει οὔτε τῆς εὐνῆς ἡμῶν οὔτε τῶν κοινῶν παιδίων οὔτε μὴν τῆς κατʼ ἀγρὸν διατριβῆς, ὅλη δὲ εἶ τοῦ ἄστεος, Πανὶ μὲν καὶ Νύμφαις ἀπεχθο- μένη, ἃς Ἐπιμηλίδας ἐκάλεις καὶ Δρυάδας καὶ Ναΐδας, B x (Harl. Ven) x1 (Γ Vat. 1) et [usque ad II 8,1 ἀπεχθο- μένη] x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 ἐφʼ ἡλικίας B Vat. 2, ἐφʼ ἡλικίᾳ x1, ἀφʼ ἡλικίας cet. | ἀνθούσας] del. Herch. (ed.) | 2 γενειάζειν Νauck., νεάζειν O, χνοάζειν Nab. | ἀγρὸν] ἀροτὸν Reisk. | 3 ἀφεῖσαι Ald., ἠφει- σαι (sic) B Π Vat. 2, ηφει (sic) Flor. Δ, om. x x1 | ἀεργὸς] ἀργὸς x1 | τὴν ἀηδίαν πορισάμενος x, τὴν ἀδικίαν πορισάμενος B, τὴν ἀ . . δίαν πορισάμενος Flor., τὴν ἀϊδίων πορισάμενος Vat. 2, idem sed τῶν ΠΔ, om. x1 (ubi post πόνων [e conj. ut videtur] ἀργὸς εἶς), τῶν ἰδίων προϊστάμενος Vind., τοῖς ἀέρ- γοις τῶν βοϊδίων παρισούμενος Reisk., τῶν ἰδίων πορισάμενος Lennep., τῶν ᾁδοῦ πυλῶν παριστάμενος Gloss. Eichst., τοῖς συνεργοῖς τινʼ ἀηδίαν πορισάμενος Pol. | 4 ἐξέωσαι] ἐξέω . . . Vat. 2 | 5 [βλέμμα] del. Bergl. | ἀναστένεις Bergl., ἀναπνέεις O, . . . . . . . ἀναπνέεις Mein. (ed.) deinde tamen haec delens, βαρὺ ἀναπνεῖς Seil., πνεῦμα ἐρωτικὸν ἀναπνεῖς vel μύρου πνεῖς Herm., ἔρωτα ἀναπνεῖς Herch. | 6 Κέκροψ] κέρκοψ Β x². Cf. § 1 et sq. ὦ πρέσβυ, quod del. Herch. (ed.) | 7 μή—ἐργάσω- μαι] om. Β x² 8- Χρονίῳ] Κρονίῳ Reisk., Χιονίῳ Κayserus | 10 παι- δίων] παίδων Vat. 1 Δ | μὴν] μὲν Vat. 1 | 11 ὅλη] ὅλος Ven. | ἄστεος] ἄστεως Herch. (ed.) | ἀπεχθομένη Β x2, ἀπεχθανομένη cet. | 12 Ναΐδας] om. Β καινοὺς δὲ ἡμῖν ἐπεισάγουσα θεοὺς πρὸς πολλοῖς τοῖς προϋπάρχουσι. ποῦ γὰρ ἐγὼ κατʼ ἀγρὸν ἱδρύσω Κω- λιάδας ἢ Γενετυλλίδας; οἶδʼ ἀκούσας ἄλλα τινὰ δαι- μόνων ὀνόματα, ὧν διὰ τὸ πλῆθος ἀπώλισθέ μου τῆς μνήμης τὰ πλείονα. οὐ σωφρονεῖς ὡς ἔοικεν, γύναι, οὐδὲ ὑγιές τι διανοῇ, ἀλλὰ ἁμιλλᾷ ἐν ταῖς ἀστικαῖς ταυταισὶ ταῖς ὑπὸ τρυφῆς διαρρεούσαις, ὧν καὶ τὸ πρόσωπον ἐπίπλαστον καὶ ὁ τρόπος μοχθηρίας ὑπερ- γέμων· φύκει γὰρ καὶ ψιμυθίῳ καὶ παιδέρωτι δευσο- ποιοῦσι τὰς παρειὰς ὑπὲρ τοὺς δεινοὺς τῶν ζωγράφων. σὺ δὲ ἢν ὑγιαίνῃς, ὁποίαν σε τὸ ὕδωρ ἢ τὸ ῥύμμα τὸ πρὶν ἐκάθηρε, τοιαύτη διαμενεῖς.

9 [ΙΙΙ 12]. Πρατίνας Ἐπιγόνῳ.

Μεσημβρίας οὔσης σταθερᾶς φιλήνεμόν τινα ἐπιλεξά- μενος πίτυν καὶ πρὸς τὰς αὔρας ἐκκειμένην, ὑπὸ ταύτῃ τὸ καῦμα ἐσκέπαζον. καί μοι ψυχάζοντι μάλ᾿ ἡδέως ἐπῆλθέ τι καὶ μουσικῆς ἐπαφήσασθαι, καὶ λαβὼν τὴν Β x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 πολλοῖς] πολλοὺς Ven. | 3 ἄλλα τινα] τὰ ἄλλα τῶν B, Γενετυλλίδας ἃς οἶδʼ ἀκούσας καὶ τὰ ἄλλα τῶν Jacobs. | 4 ἀπώ- λισθέ Hemst., ἀπολεῖσθαί Ο | 5 ὡς ἔοικεν] om. x x1 | 6 ἁμιλλᾷ ἐν scripsi, ἄμιλλαι ἐν Ven., ἁμιλλᾷς ἐν Harl., ἁμιλλᾶσαι ἐν B x1, del. ἐν Hemst., ἁμιλλᾷ γε Seil., ἐνάμιλλος εἶ Mein., ἅμ᾿ ἐλᾷς ἐν Metr., ἀλινδῇ ἐν Herch. (ed.), ἁμιλλᾶσθαι ἐν Beaud. | ἀστικαῖς Ruhnk., ἀττικαῖς Ο | 7 ταυταισὶ ταῖς] ταυτησὶ ταῖς Harl., ταυτησὶ τῆς Ven. | 9 καὶ παιδέρωτι] om. B | 11 ὑγιαίνῃς] ὑγιαίνοις Β | ὁποίαν] ὅπου ἂν x (ἂρ Ven.), ὁποίαν ἄρα Mein., requirens in sqq. ἐκάθαιρε | ῥύμμα] ῥύμα x1, ῥῆμα x 14 Μεσημβρίας—σταθερᾶς] om. x | 15 καὶ πρὸς—ἐκκειμένην] πρὸς—ἐκείμην x, del. Mein. (ed.), καὶ— ἐκκείμενος Beaud. | 16 ἐσκέπαζον Mein., ἐσκίαζον Ο, ἐσκέδαζον Metr., ἔσχαζον vel ἠλύσκαζον Herm. | 17 τι] τις Ven., δέ τις Harl. | καὶ] om. Bergl. (ed.) | μουσικῆς Bergl., μουσικῶς Ο | ἐπαφήσασθαι] σύριγγα ἐπέτρεχον τῇ γλώττῃ, στενὸν τὸ πνεῦμα μετὰ τῶν χειλέων ἐπισύρων, καί μου ἡδύ τι καὶ νόμιον ἐξηκούετο μέλος. ἐν τούτῳ δέ, οὐκ οἶδ᾿ ὅπως, ὑπὸ τῆς ἡδυφωνίας θελγόμεναι πᾶσαί μοι πανταχόθεν αἱ αἶγες περιεχύθησαν, καὶ ἀφεῖσαι νέμεσθαι τοὺς κομά- ρους καὶ τὸ〈ν〉 ἀνθέρικον ὅλαι τοῦ μέλους ἐγίνοντο. ἐγὼ δὲ ἐν μέσαις τὸν Ἠδωνὸν ἐμιμούμην τὸν παῖδα τῆς Καλλιόπης. ταῦτά σοι οὖν εὐαγγελίζομαι, φίλον ἄνδρα συνειδέναι βουλόμενος ὅτι μοι μουσικόν ἐστιν τὸ αἰπόλιον.

10 [ΙΙΙ 13]. Καλλικράτης Αἴγωνι.

Ἐγὼ μὲν ἥκοντος τοῦ καιροῦ γύρους περισκάψας καὶ ἐμβαθύνας βόθρια οἷός τε ἤμην ἐλᾴδια ἐμφυ- τεύειν καὶ ἐπάγειν αὐτοῖς ναματιαῖον ὕδωρ, ὅ μοι ἐκ τῆς πλησίον φάραγγος ἐποχετεύεται. ἐπελθὼν δὲ ὄμβρος ἐς τρεῖς ἡμέρας καὶ νύκτας ἴσας ποταμοὺς ἄνωθεν ἐκ τῆς ἀκρωρείας τῶν ὀρῶν ἐγέννησεν, οἳ ῥύμῃ κατασυ- ρόμενοι ἰλὺν ἐπεσπάσαντο καὶ τοὺς βόθρους κατέχωσαν, ὥστε εἶναι πάντα ἰσόπεδα καὶ οὐδὲ δοκεῖν ὅλως εἰρ- γασμένα. οὕτως ἠφάνισταί μοι τὰ πονήματα καὶ εἰς Β x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) ἐφάψασθαι vel ἐπαφήσεσθαι Bergl. | 1 μετὰ] μεταξὺ Mein. | 2 χειλέων Β, χειλῶν cet. | μου Mein. (ed.), μοι Ο | 3 τούτῳ δὲ] τῷδε Ven., τούτῳ δὴ Mein. | 5 καὶ] om. x | 6 〈ν〉 add. Bergl. (ed.) | ἐγίνοντο] ἐγένοντο x (ἔγενεν Ven.) | 7 τὸν Ἠδω- νὸν Β, ταῖς ἡδοναῖς cet. | 8 σοι scripsi, σε Ο | 9 τὸ Β, ἔχειν τὸ x Vat. 1, ἔχειν Γ, ἐκεῖνο τὸ Mein. 11 Καλλικράτης] Καλλίκρατος Β | 13 βόθρια] βόθρον Harl. x1 | τε] del. Cob. | ἤμην] ἦν Cob. | 14 ναματιαῖον Bergl., ναματίδιον Β, ναμάτιον cet. | 16 ἴσας] τὰς ἴσας Herch. (ed.) | 17 οἳ] ἡ Ven., ἢ Harl. | 20 μοι] om. Ven. x1 μίαν ὄψιν ἄτοπον κατέστη. τίς ἂν οὖν ἔτι πονοίη μάτην, ἀδήλους ἐλπίδας ἐκ γεωργίας καραδοκῶν; μετι- τέον μοι ἐφʼ ἕτερον βίον. φασὶ γὰρ ἅμα ταῖς τῶν ἐπιτηδευμάτων ἀλλαγαῖς καὶ τὰς τύχας μετασχηματί- ζεσθαι.

11 [III 14]. Σιτάλκης Οἰνοπίωνι.

Εἰ πατρῴζεις, ὦ παῖ, καὶ τἀμὰ φρονεῖς, χαίρειν τοὺς ἀλαζόνας ἐκείνους τοὺς ἀνυποδήτους καὶ ὠχριῶν- τας, οἳ περὶ τὴν Ἀκαδήμ〈ε〉ιαν ἀλινδοῦνται, καὶ βιω- φελὲς μὲν οὐδὲν οὔτε εἰδότας οὔτε πράττειν δυναμένους, τὰ μετέωρα δὲ πολυπραγμονεῖν ἐπιτηδεύοντας, ἐάσας ἔχου τῶν κατʼ ἀγρὸν ἔργων, ἀφʼ ὧν σοι διαπονοῦντι μεστὴ μὲν ἡ σιπύη πανσπερμίας, οἱ δὲ ἀμφορεῖς οἴνου γέμοντες, πλέα δὲ ἀγαθῶν τὰ σύμπαντα.

12 [III 15]. Κότινος Τρυγοδώρῳ.

Ὁ τρύγητος ἐγγὺς καὶ ἀρρίχων ἔστι μοι χρεία. δάνεισον οὖν μοι τούτων τοὺς περιττούς, ὅσον οὐκ B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 ἂν] om. x x1 | distinxi cum Cob., πονοίη, μάτην vulgo | 2 ἐκ γεωργίας] del. Nauck., verba μάτην—καραδοκῶν poetae cuidam tribuens | 3 μοι] om. x | 4 ἀλλαγαῖς] ἀλλαγεῖν x | καὶ] om. x | μετασχηματίζεσθαι] om. μετα B 7 πατρῴζεις] πατράζεις Vat. 1 | χαίρειν] del. Herch. (ed.) | 8 ἀνυποδήτους] ἀνυποδέτους B | 9 〈ε〉 add. Mein. | βιωφελὲς] βιωφελὴν Ven. | 10 εἰδότας x1, εἰδότες cet. | δυναμένους x1, δυνάμενοι cet. (in B est οὔτε πράττειν δυνάμενοι οὔτε εἰδότες) | 11 πολυπραγμονεῖν 3, πολυπραγμονοῦντας καὶ cet. (πολυπραγμο- νοῦντες καὶ ἐπιτηδεύοντες Harl.) | ἐάσας] om. B, ante χαίρειν coll. Meis. | 12 ἀγρὸν] ἀγροὺς x | 13 post μὲν add. ἔσται Hirsch | 14 πλέα Seil. (ed.), πλεῖα O. Cf. I 15, 4 15 Τρυγοδώρῳ] Τρυγόδωνι B, Τρυγοδώρῃ Ven. | 16 τρύγη- τος scripsi, τρυγητὸς O | 17 μοι] om. Ven. εἰς μακρὰν ἀποδώσοντι. ἔχω δʼ ἐγὼ πιθάκ〈ν〉ια πλείονα. εἰ οὖν δέοιο, προθύμως λάμβανε. τὸ γὰρ κοινὰ τὰ τῶν φίλων οὐχ ἥκιστα τοῖς ἀγροῖς ἐμφιλοχωρεῖν ὀφείλει.

13 [III 16]. Φυλλὶς Θρασωνίδῃ.

Εἰ γεωργεῖν ἐβούλου καὶ νοῦν ἔχειν, ὦ Θρασωνίδη, καὶ τῷ πατρὶ πείθεσθαι, ἔφερες ἄν [καὶ] τοῖς θεοῖς κιττὸν καὶ δάφνας καὶ μυρρίνας καὶ ἄνθη ὅσα σύγκαιρα, καὶ ἡμῖν τοῖς γονεῦσι πυροὺς ἐκθερίσας καὶ οἶνον ἐκ βοτρύων ἀποθλίψας καί, βδάλας τὰ αἰγίδια, τὸν γαυ- λὸν πλήρη γάλακτος· νῦν δὲ ἀγρὸν 〈μὲν〉 καὶ γεωρ- γίαν ἀπαναίνῃ, κράνους δὲ ἐπαινεῖς τριλοφίαν καὶ ἀσπίδος ἐρᾷς, ὥσπερ τις Ἀκαρνὰν ἢ Μαλιεὺς μισθο- φόρος. μή σύγε, ὦ παιδίον, ἀλλʼ ἐπάνιθι ὡς ἡμᾶς καὶ τὸν ἐν ἡσυχίᾳ βίον ἀσπάζου — καὶ γὰρ ἀσφαλὴς καὶ ἀκίνδυνος ἡ γεωργία, οὐ λόχους, οὐκ ἐνέδρας, οὐ φάλαγγας ἔχουσα — ἡμῖν τε [ὁ] γηροκόμος γενοῦ, B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 μακρὰν x Γ, μακρὸν cet. | δʼ Pol., οὖν O | ἐγὼ x, κἀγὼ cet., ἀποδώσοντι . . . . . . ἔχω οὖν ἐγὼ Mein. (ed.) supplens 〈καί τι καὶ ἀντιδώσοντι.〉 | 〈ν〉 add. Bergl. | 2 δέοιο] δέοι B, δὲ εἰς Ven., unde δεήσει vel δεήσῃ Mein. | τὸ Bergl., τὰ O | 3 ὀφείλει] ἐθέλει x1 4 Φυλλὶς] Φυλλῆς Γ | 5 γεωργεῖν] γεωργεῖς Ven. | 6 [καὶ] del. Herch. (ed.), καὶ 〈αὐτὸς〉 Cob. | 7 μυρρίνας Γ, μυρίνας cet., μυρίνην Bergl. (ed.) | 8 καὶ (ante ἡμῖν)] om. B | 9 βδά- λας τὰ αἰγίδια] om. B, ubi πληρώσας pro πλήρη. Inde καὶ ἡμῖν 〈τι〉 πληρώσας Seil., καὶ ἡμῖν—ἐξεθέρισας— ἀπέθλιψας— ἐπλήρωσας Herch. (ed.), ante πυροὺς add. πόρους Pol. | γαυ- λὸν] γαλὸν B, om. Ven. | 10–11 ἀγρὸν—ἀπαναίνῃ et sq. δὲ] om. B, hab. ἀγροὺς x, ἀπαναίνει Ven. Vat. 1, 〈μὲν〉 add. Cob. | 12 Ἀκαρνὰν] Ἀκαρνᾶν B | Μαλιεὺς] Μηλιεὺς x1 | 13 ἐπά- νιθι] ἐπάνι Ven. | 16 [ὁ] del. Herch. (ed.) | γηροκόμος Bergl. (ed.), γηρωκόμος O | γενοῦ Reisk., ἐγγύς O ἀντὶ τῆς ἐν ἀμφιβόλῳ ζωῆς τὴν ὁμολογουμένην ἑλό- μενος σωτηρίαν.

14 [ΙΙΙ 17]. Χαιρέστρατος Λειρίῳ.

Ἐπιτριβείης, ὦ Λείριον, κακὴ κακῶς, ὅτι με τῇ μέθῃ καὶ τοῖς αὐλοῖς κατακηλήσασα βραδὺν ἀπέφηνας τοῖς ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀποπέμψασιν. οἱ μὲν γὰρ ἕωθεν προσ- εδόκων με φέροντα αὐτοῖς τὰ κεράμεια σκεύη, ὧν ἕνεκεν ἀφικόμην· ἐγὼ δὲ ὁ χρυσοῦς πάννυχος καταυ- λούμενος εἰς ἡμέραν ἐκάθευδον. ἀλλʼ ἄπιθι, ὦ τάλαινα, καὶ τοὺς ἀθλίους τουτουσὶ θέλγε τοῖς γοητεύμασιν. ἐμοὶ γὰρ εἰ ἔτι ἐνοχλοίης, κακόν τι παμμέγεθες προσ- λαβοῦσα ἀπελεύσῃ.

15 [ΙΙΙ 18]. Εὔσταχυς Πιθακ〈ν〉ίωνι.

Τοὐμοῦ παιδίου γενέσια ἑορτάζων ἥκειν σε ἐπὶ τὴν πανδαισίαν, ὦ Πιθακ〈ν〉ίων, παρακαλῶ, ἥκειν δὲ οὐ μόνον ἀλλʼ ἐπαγόμενον τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδία καὶ B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 3 Λειρίῳ Reisk., Ληρίωνι B Harl., Ληρίῳ cet., Λειριόνῃ Thes. Steph. s. v. λήριον, Δηρινόῃ Herch. (ed.). Vid. Π 39 inscr. | 4 Λείριον Reisk., Ληρίων B Harl., Λήριον cet. Vid. inscr. | 5 κατακηλήσασα x1, κατακοιμήσασα cet., κατακοιμίσασα Cob., sed cf. § 2 | 6 ἀποπέμψασιν] ἀποπέμψεως Vat. 1 | οἱ μὲν γὰρ] om. x | 7 με] ante προσεδόκων hab. B | κεράμεια] κεραμεᾶ Herch. (ed.) | σκεύη] del. Bergl. | 8 δὲ] γὰρ B | 10 ἀθλίους] ἀστικοὺς Bergl., at cf. III 8, 1 | 11 εἰ ἔτι Γ, ἤν τι B, ἢν ἔτι cet. | 12 ἀπελεύσῃ] ἀπελάσῆ x, ἄπει Cob. 13 〈ν〉 add. Bergl. | 14 παιδίου] παιδὸς Vat. 1 | ἑορτά- ζων] ἑώρταζον B, ἑορτάσων Mein. | 15 ὦ] ὡς x | 〈ν〉 add. Bergl. | 16 τὰ παιδία] τὸν παῖδα x τὸν σύργαστρον· εἰ βούλοιο δέ, καὶ τὴν κύνα, ἀγαθὴν οὖσαν φύλακα καὶ τῷ βάρει τῆς ὑλακῆς ἀποσοβοῦσαν τοὺς ἐπιβουλεύοντας τοῖς ποιμνίοις. ἡ δὲ τοιαύτη οὐκ ἂν ἀτιμάζοιτο δαιτυμὼν εἶναι σὺν ἡμῖν. ἑορτάσομεν δὲ μάλʼ ἡδέως, καὶ πιόμεθα εἰς μέθην καὶ μετὰ τὸν κόρον ᾀσόμεθα, καὶ ὅστις ἐπιτήδειος κορδακίζειν, εἰς μέσους παρελθὼν τὸ κοινὸν ψυχαγωγήσει. μὴ μέλλε οὖν, ὦ φίλτατε· καλὸν γὰρ ἐν ταῖς κατʼ εὐχὴν ἑορ- ταῖς ἐξ ἑωθινοῦ συντάττειν τὰ συμπόσια.

16 [ΙΙΙ 19]. Πιθακ〈ν〉ίων Εὐστάχυϊ.

Κοινωνικὸς ὢν καὶ φιλέταιρος ὄναιο σαυτοῦ καὶ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν παιδίων, Εὔσταχυ. ἐγὼ δὲ τὸν κλῶπα φωράσας, ἐφʼ ᾧ πάλαι ἤσχαλλον τὴν ἐχέτλην ὑφελομένῳ καὶ δύο δρεπάνας, ἔχω παρʼ ἐμαυτῷ τοὺς κωμήτας ἀναμένων ἐπικούρους. νῦν γὰρ οὐκ ἐδοκί- μαζον ἀσθενέστερος ὢν καὶ μόνος τὼ χεῖρε ἐπιβάλλειν αὐτῷ. ὁ μὲν γὰρ δριμύ βλέπει καὶ τοξοποιεῖ τὰς ὀφρῦς καὶ σφριγῶντας ἔχει τούς ὤμους καὶ ἁδρὰν τὴν ἐπι- γουνίδα φαίνει· ἐγὼ δὲ ὑπὸ τῶν πόνων καὶ τῆς δι- κέλλης κατέσκληκα, καὶ τύλους μὲν ἐν ταῖς χερσὶν Β x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 τὸν] τὸ x | σύργαστρον Reisk., συνέργαστρον Ο, συνερ- γάτην Seil. (ed.) | 2 τῷ] τὸ Ven. | 3 δὲ τοιαύτη] τοιαύτη δὲ Β | 4 ἀτιμάζοιτο] ἀτιμάζοι τὸ Γ, ἀτιμάζοιτο 〈τὸ μὴ〉 Reisk. | 5 δὲ μάλʼ Γ, δὲ μάλλʼ Vat. 1, μᾶλλον Β, ἀλλʼ ἀμμʼ ἀλλʼ (sic) x, δʼ ἅμα μάλʼ Mein. | 7 τὸ κοινὸν] om. Β | 8 ἐν ταῖς] om. x κατʼ εὐχὴν Bergl. (ed.), om. x, κατʼ εὐχὰς cet. 10 〈ν〉 add. Bergl. | Εὐστάχυϊ] Εὐσταχίῳ x | 12 παιδίων] παίδων x1 | 14 ἐμαυτῷ] ἐμαυτὸν Β | 16 καὶ] om. x1 | 17 αὐτῷ] om. x1 ἔχω, λεπτότερον δέ μοι τὸ δέρμα λεβηρίδος. ἡ μὲν οὖν γυνὴ καὶ τὰ παιδία εἰς σοῦ βαδιοῦνται καὶ τῆς εὐωχίας μεθέξουσιν, ὁ δὲ σύργαστρος μαλακῶς ἔχει τὰ νῦν. ἐγὼ δὲ καὶ ἡ κύων τὸν μιαρὸν οἴκοι φυλάξομεν.

17 [III 20]. Ναπαῖος Κρηνιάδῃ.

Οἶσθά με ἐπισάξαντα τὴν ὄνον σῦκα καὶ παλάθας 〈ἄστυδε〉 καταγαγόντα; ὡς οὖν ταῦτα ἀπεδόμην τῶν τινι γνωρίμων, ἄγει μέ τις λαβὼν εἰς τὸ θέατρον, οὗ καθίσας ἐν καλῷ διαφόροις ἐψυχαγωγούμην θεωρίαις. τὰς μὲν οὖν ἄλλας οὐ συνέχω τῇ μνήμῃ, εἰμὶ γὰρ τὰ τοιαῦτα καὶ εἰδέναι καὶ ἀπαγγέλλειν κακός· ἓν δὲ ἰδὼν ἀχανὴς ἐγώ σοι καὶ μικροῦ δεῖν ἄναυδος. εἷς γάρ τις εἰς μέσους παρελθὼν καὶ στήσας τρίποδα τρεῖς μικρὰς ἐπετίθει παροψίδας· εἶτα ὑπὸ ταύταις ἔσκεπε τρία μικρὰ καὶ λευκὰ καὶ στρογγύλα λιθίδια, οἶα B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 λεπτότερον] κενώτερον Βergl., sed ita expectes κενώ- τερος δʼ εἰμὶ λεβηρίδος | 2 εἰς σοῦ Gloss. Eichst., εἴσω O, εἰς σὲ Bergl. | 3 σύργαστρος] σύγγαστρος x1 | μαλακῶς] μάλα κακῶς Metr. | 4 οἴκοι] τὸν κει Ven., unde ἐκεῖνον Mein. 5 Κρηνιάδῃ] Κρινιάδῃ x | 6 σῦκα καὶ] om. xx1 | παλάθας B, πάλαθα cet., παλάθια Mein. | 7 〈ἄστυδε〉 καταγαγόντα; ὡς οὖν—οὗ—ἐψυχαγωγούμην scripsi, καταγαγόντα; ἕως οὖν—καὶ — ἐψυχαγοαωγούμην B, καταγαγόντα οὖν ἕως οὖ—καὶ—ἐψυχα- γώγει cet. (Harl. hab. ἕως οὖν et Ven. om. οὖν), . . . . . κατα- γαγόντα οὖν, ὡς—καὶ—ἐψυχαγώγει Mein. supplens 〈ἄστυδε〉 ἐληλακέναιγ〉, mavult κἀκεῖ pro οὗ Pol. | 7—8 interpunxi ante ἄγει, vulgo ante τῶν, unde τῶν τις—μέ Hemst., τῶν μοι—μέ τις Meis., τῶν τῆδε—μέ τις Pol. | 8 λαβὼν] om. xx1 | 9 ἐν καλῷ] cf. III 28, 2 | 11 δὲ] om. B | ἰδὼν] εἰδὸς x1 | 12 καὶ] om. x | 13 τις] om. x Vat. 1 | 14 ἐπετίθει B, παρετίθει cet. | 15 τρία—λευκὰ scripsi, μικρά τινα καὶ λευκὰ x1, λευκά τινα καὶ μικρὰ cet., unde τρία λευκὰ |καὶ [μικρὰ] Hirsch., λευκὰ τρία καὶ μικρὰ Pol. ἡμεῖς ἐπὶ ταῖς ὄχθαις τῶν χειμάρρων ἀνευρίσκομεν· ταῦτά ποτε μὲν 〈ἓν〉 κατὰ μίαν ἔσκεπε παροψίδα, ποτὲ δὲ οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ὑπὸ τῇ μιᾷ ἐδείκνυ, ποτὲ δὲ παντε- λῶς ἀπὸ τῶν παροψίδων ἠφάνιζε καὶ ἐπὶ τοῦ στόμα- τος ἔφαινεν. εἶτα καταβροχθίσας τοὺς πλησίον ἑστῶ- τας ἄγων εἰς μέσον τὴν μὲν ἐκ ῥινός τινος τὴν δὲ ἐξ ὠτίου τὴν δὲ ἐκ κεφαλῆς ἀνῃρεῖτο, καὶ πάλιν ἀνε- λόμενος ἐξ ὀφθαλμῶν ἐποίει. κλεπτίστατος ἄνθρωπος ὑπὲρ ὃν ἀκούομεν Σὐρυβάτην τὸν Οίχαλιέα. μὴ γέ- νοιτο κατʼ ἀγρὸν τοιοῦτον θηρίον· οὐ γὰρ ἀλώσεται ὑπʼ οὐδενός, καὶ πάντα ὑφαιρούμενος τἄνδον φροῦδά μοι [τὰ κατʼ ἀγρὸν] ἀπεργάσεται.

18 [III 21]. Εὐυάπη Γλαύκῃ.

Ὁ μὲν ἀνὴρ ἀπόδημός ἐστί μοι τρίτην ταύτην ἡμέραν ἔχων ἐν ἄστει, ὁ δὲ θητεύων παρʼ ἡμῖν Παρ- μένων ζημία καθαρά, ῥάθυμος ἄνθρωπος καὶ τὰ πολλὰ καταπίπτων εἰς ὕπνον. ὁ δὲ λύκος ἀργαλέος πάροικος βλέπων φονῶδές τι καὶ αἱμοβόρον· Χιόνην γὰρ τὴν B x (Harl. Ven) x1 Vat. 1) 1 ἀνευρίσκομεν] del. ἀν Herch. (ed.), ἂν εὑρίσκοιμεν Beaud, | 2 〈ἓν〉 add. Beaud., ταύτας -παροψίδι Mein., ταῦτα—〈ταῖς〉 παροψίσι Herch. (ed.) | 3 οὐκ—ποτὲ δὲ] om. Ven, post ὅπως add. πάσας Mein., πάνθʼ Hercb. | τῇ] del. Herch. (ed.) | 5 ἔφαινεν] ἔφερεν Vat. 1 | 6 μέσον] μέσους B | τὴν—τῆν—τὴν] τό—τὸ—τὸ Hirsch., add. τῶν ψήφων post μέσον Meis., sed fort. nil mutandum | τινος] om. Ven., 〈τού- των〉 τινὸς Mein. | 7 ὠτίου] ὠτίων Vat. 1, ὠτὸς Γ | κεφαλῆς] σφαγῆς Herch. (ed.) | πάλιν ἀνελόμενος] ἀνελόμενος, πάλιν Herch. (ed.) | 12 [τὰ κατʼ ἀγρὸν] del. Herch., τὰ κατὰ τὸν ἀγρὸν x1, τὰ κατʼ οἷκον Pol. 15 ἔχων] del. Herch. (ed.), ἄγων Meis. | Παρμένων Bergl., καὶ παραμένων B, παραμένων cet. | 18 ante βλέπων add. καὶ B | τι] τε Herch., at cf. IV 19, 2 | αἱμοβόρον] ὠμοβόρον B καλλιστεύουσαν τῶν αἰγῶν ἐκ τοῦ φελλέως ἁρπάσας οἴχεται καὶ ὁ μὲν δειπνεῖ ἀγαθὴν αἶγα καὶ εὐγάλακτον, ἐγὼ δὲ δάκρυα τῶν ὀφθαλμῶν ἀπολείβω. πέπυσται δὲ τούτων οὐδὲν ὁ ἀνήρ· εἰ δὲ μάθοι, κρεμήσεται μὲν ἐκ τῆς πλησίον πίτυος ὁ μισθωτός, αὐτὸς δὲ οὐ πρό- τερον ἀνήσει πάντα μηχανώμενος, πρὶν τὰς παρὰ τοῦ λύκου δίκας εἰσπράξασθαι.

19 [III 22]. Πολύαλσος Εὐσταφύλῳ.

Πάγην ἔστησα ἐπὶ τὰς μιαρὰς ἀλώπεκας κρεάδιον τῆς σκανδάλης ἀπαρτήσας. ἐπεὶ γὰρ ἐπολέμουν τὰς σταφυλάς, καὶ οὐ μόνον τὰς ῥᾶγας ἔκοπτον ἀλλʼ ἤδη καὶ ὁλοκλήρους ἀπέτεμνον τῶν οἰνάρων τοὺς βό- τρυς, ὁ δεσπότης δὲ ἐπιστήσεσθαι κατηγγέλλετο — ἀργαλέος ἄνθρωπος καὶ δριμύς, γνωμίδια καὶ προβου- λευμάτια συνεχῶς ἐπὶ τῆς Πνυκὸς Ἀθηναίοις εἰσηγού- μένος, καὶ πολλούς ἥδη διὰ σκαιότητα τρόπου καὶ B x (Harl. Ven) x1 (Γ Vat. 1) 1 καλλιστεύουσαν B, καλλίστην cet. | 1—2 ἁρπάσας—αἶγα καὶ] om. Ven. | 3 ἀπολείβω] ἀποθλίβω B | 4 τούτων] καὶ τούτων Hart. | μάθοι] μάθοι Harl., μάθῃ | 5 δὲ] om. x κ1 | 6 ἀνήσει πάντα μηχανώμενος B, ὄνησιν μηχοανώμενος cet. | παρὰ] περὶ Ven. 8 Πολύαλσος] Πολύαλγος Seil. | 9 μιαρὰτ] μικρὰς x Γ, τὴν μιαρὰν ἀλώπεκα et ἐπολέμει—ἔκαπτεν (vid. infra) — ἀπέτεμνε cl. § 2 Herch. | 10 τῆς σκανδάλης B, τῆς σκανδάλας cet., τῆς σκαν- δαλήθρας Hemst., τοῦ σκανδάλου Herch. (ed.) | ἀπαρτήσας B, ἐφάψας x, ἀψάφας cet. | 11 τὰς σταψυλάς] ταῖς σταψυλαῖς Reisk. | ῥᾶγας Seil. (ed.), ῥάγας O | ἔκοπτον] ἔκαπτον Cob., sed cf. ἐπολέμουν et ἀπέτεμνον | 12 ἀπέτεμνον] ἀπέτεμον x | 14 post δριμὺς add. καὶ Herch. (ed.) | γνωμίδια] γνωμίδας Vat. 1 | προ- βουλευμάτια] del. προ Herw. | 15 ἐπὶ τῆς Πνυκὸς] om. x, ἐπὶ τῆς Πυκνὸς Cob. | Ἀθηναίοις B, πρὸς Ἀθηναίους cet. | 16 καὶ (ante πολλοὺς)] om. B x. Fort. igitur δριμὺς 〈ὅς〉,—εἰσηγούμενος, πολλοὺς—ἤγαγεν δεινότητα ῥημάτων ἐπὶ τοὺς ἕνδεκα ἀγαγών — δείσας μή τι πάθοιμι κἀγὼ καὶ ταῦτα τοιούτου 〈τοῦ〉 δεσπό- του ὄντος, τὴν κλέπτιν ἀλώπεκα συλλαβὼν ἐβουλόμην παραδοῦναι. ἀλλʼ ἡ μὲν οὐχ ἧκε· Πλαγγὼν δὲ τὸ Μελιταῖον κυνίδιον, ὃ 〈ἐ〉τρέψομεν ἄθυρμα τῇ δε- σποίνῃ προσηνές, ὑπὸ τῆς ἄγαν λιχνείας ἐπὶ τὸ κρέας ὁρμῆσαν κεῖταί σοι τρίτην ταύτην ἡμέραν ἐκτάδην νεκρὸν ἤδη μυδῆσαν. ἔλαθον οὖν ἐπὶ κακῷ κακὸν ἀναρριπίσας. καὶ τίς παρὰ τῷ σκυθρωπῷ τῶν τοιού- των συγγνώμη; φευξόμεθα ᾗ ποδῶν ἔχομεν, χαιρέτω δὲ ὁ ἀγρὸς καὶ τἀμὰ πάντα. ὥρα γὰρ σώζειν ἑαυτόν, καὶ μὴ 〈τὸ〉 παθεῖν ἀναμένειν ἀλλὰ πρὸ τοῦ παθεῖν φυλάξασθαι.

20 [ΙΙΙ 23]. Θαλλὸς Πιτυΐσκῳ.

Πάντα φιλῶ τρυγᾶν — ἔστι γὰρ τὸ καρπῶν ἀπο- δρέπεσθαι πόνων ἀμοιβὴ δίκαιος — ἐξαιρέτως δὲ ἐθέλω βλίττειν τὰ σμήνη. ἔχων οὖν, σίμβλους ὑπὸ τῇ πέτρᾳ Β x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 ἀγαγών] ἀπαγαγών Cob. | 2 καὶ] διὰ Herw. | 〈τοῦ〉 add. Seil. | 3 κλέπτιν] κλέπτην Vat. 1, κλεπτιστάτην Bergl., sed cfrt Arcad. 35, 6 Pol. | 4 ante παραδοῦναι suppl. αὐτῷ vel θανάτω Herw. | Πλαγγὼν Γ, Πλαγγῶν Β, Πλάγγων cet., Κλαγγὼν Seil. | 5 〈ἐ〉 add. Herw. | 6 προσηνές] del. Metr. credens adscr. fuisse προσσαῖνον | λιχνείας] λιχνίας Β | 8 νεκρὸν] del. Cob. | μυδῆσαν] μυδῶν Herw. | 9 παρὰ τῷ] περὶ τῷ x, παρʼ ἀνθρώπων Β, παρʼ ἀνθρώπῳ Wagn. | (ed.) | 11 ἑαυτὸν Harl., αὐτὸν Β Ven., ἐμαυτὸν x1 | 12 〈τὸ〉 add. Cob. 14 θαλλὸς] Θάλλος Harl. Vat. 1 | Πιτυΐσκῳ scripsi, Πιτυ- ΐστῳ Β, Τιτΐστῳ cet., Τιτυρίσκῳ vel Τιτυΐσκῳ Mein. 15 πάντα ἐθέλω] πάντα〈μὲν〉—ἐθέλω] Herch., 〈περὶ〉 πάντα φιλῶ 〈τὸ〉—ἔχω πρὸς τὸ Nab. | καρπῶν B, κακὸν x, κακῶν cet., unde [τὸ] κακῶν—ἀμοιβὴν δίκαιον Bergl. | 17 ἔχων Β, ἔχω cet, ἐγὼ Herm. | σίμβλους] σίμβλα Γ ἀποκλάσας, κηρία νεογενῆ, πρῶτον μὲν τοῖς θεοῖς ἀπηρξάμην, ἔπειτα δὲ τοῖς φίλοις ὑμῖν ἀπάρχομαι. ἔστι δὲ λευκὰ ἰδεῖν καὶ ἀποστάζοντα λιβάδας Ἀττικοῦ μέλιτος, οἷον αἱ Βριλήσσιαι λαγόνες ἐξανθοῦσι. καὶ νῦν μὲν ταῦτα πέμπομεν, [καὶ] εἰς νέωτα δὲ δέχοιο παρʼ ἡμῶν μείζω τουτωνὶ καὶ ἡδίονα.

21 [III 24]. Φιλοποίμην Μοσχίωνι.

Λύκον ἔοικα τρέφειν τὸ μιαρὸν ἀνδράποδον· ἐμπε- σὼν γὰρ εἰς τὰς αἶγας οὐκ ἔστιν ἥντινα οὐκ ἀπολώλεκε, τὰς μὲν ἀποδόμενος τὰς δὲ καταθύων. καὶ τῷ μὲν ἡ γαστὴρ τῆς κραιπάλης ἐμπίπλαται, καὶ τὰ λοιπὰ τῇ τενθείᾳ δαπανᾶται καὶ ψάλλεται καὶ καταυλεῖται καὶ [πρὸς] τοῖς μυροπωλίοις φιληδεῖ, τὰ δὲ αὔλια ἔρημα, αἶγες δὲ ἐκεῖναι [αἱ πρότερον] οἴχονται. τέως μὲν οὖν ἡσυχίαν ἄγω, μὴ προαισθόμενος ψύττα κατατείνας φύγῃ· εἰ δὲ ἀνυπόπτως λαβόμην αὐτοῦ καὶ ἐγκρατὴς B x (Harl. Ven) κ1 (Γ Vat. 1) 1 ἀποκλάσας B, ἀποκλάδας x, ὑποκλάσας cet. | 2 δὲ] om. B | 3 λιβάδας] λιβάδα x | 4 oἷον] οἶνον B. | 5 καὶ] del. Mein. | δέχοιο] προσδέχου Cob., ἐκδέχου vel δέχοιο 〈ἂν〉 Herch. | 6 μείζω] μείζων Ven., μείζονα Mein. (ed.) | τουτωνὶ Mein. (ed), τούτων ἢ B x, τούτων x1 | καὶ] κἄτι Nab. 7 Φιλοποίμην] Φιλοπόμων x, Φιλοπάμων Mein. | 8 ἔοικα B, ἔοικας cet. | ἐμπεσὼν x, ἐμπεσὸν ῶν (sic) B, ἐμπεσὸν x1 | 9 γὰρ] om. 1 | ἥντινα] ὃ x | 10 μὲν] μέν τι ex | 12 τενθείᾳ Γ ταθείᾳ Vat. 1, τωθείᾳ x, πενθίᾳ B | ψάλλεται B, πάλλεται cet., καταψάλλεται Reisk., at cf. III 29, 2 | 13 πρὸς] del. Herch. (ed.), πρὸς τούτοις ψάλλεται κ.τ.λ. Pol. | μυροπωλίοις x, μυρο- πωλείοις ΒΓ, μυροπώλοις Vat. 1 | 14 [αἱ πρότερον] delevi | 15 ψύττα κατατείνας Bergl., ψύττα κατά τινος B, ψύττας παρά τινος x1 (ψῦττας Γ), ψύπτας (sic) περί τινος x | 16 φύγῃ] φεύγῃ B γενοίμην, δεδήσεται τὼ πόδε χοίνικας παχείας ἐπισύ- ρων, καὶ τῇ σκαπάνῃ προσανέχων ὑπὸ τῇ δικέλλῃ καὶ τῇ σμινύῃ τῆς μὲν τρυφῆς ἐπιλήσεται, παθὼν δὲ γνώ- σεται οἷόν ἐστι τὸ τὴν ἄγροικον σωφροσύνην ἀσπάζεσθαι.

22 [ΙΙΙ 25]. Ὕλη Νομίῳ.

Θαμίζεις εἰς ἄστυ [κατιών], ὦ Νομίε, καὶ τὸν ἀγρὸν οὐδʼ ἀκαρῆ θέλεις ὁρᾶν· ἀργὸς δὲ ἡ γῆ χηρεύουσα τῶν ἐκπονούντων, ἐγὼ δὲ οἰκουρῶ μόνη μετὰ τῆς Σύρας ἀγαπητῶς τὰ παιδία βουκολοῦσα. σὺ δὲ ἡμῖν αὐτό- χρημα μεσαιπόλιος ἄνθρωπος μειράκιον ἀστικὸν ἀνεφά- νης. ἀκούω γάρ σε τὰ πολλὰ ἐπὶ Σκίρου καὶ Κερα- μεικοῦ διατρίβειν, οὗ φασι τοὺς ἐξωλεστάτους σχολῇ καὶ ῥᾳστώνῃ τὸν βίον καταναλίσκειν.

23 [ΙΙΙ 26]. Ληυαῖος Κορύδωνι.

Ἄρτι μοι τὴν ἅλω διακαθήραντι καὶ τὸ πτύον ἀποτιθεμένῳ ὁ δεσπότης ἐπέστη καὶ ἰδὼν ἐπῄνει τὴν Β x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 δεδήσεται] δεθήσεται Γ | πόδε Β, χεῖρε cet. | ἐπισύρων] ἐπιφέρων Β | 3 παθὼν] μαθὼν Reisk. | γνώσεται οἷόν ἐστι x, γνώσεται οἷον ἦν Β, οἷόν ἐστι γνώσεται x1 | 4 τὸ] del. Maehl. | ἀσπάζεσθαι] ἀσπάσασθαι Β, ἀτιμάζεσθαι Maehl. 5 Ὕλη] Ὕλης Γ | 6 θαμίζεις] θαυμάζεις x | [κατιών] delevi cl. I 4, 2, ΙΙΙ 2, 1 | Νομίε Cob., Νόμιε Ο | 7 ἀκαρῆ] ἀκαρεῖ Β, ἀκαρὶ Mein. (ed.) | ἀργὸς Β, ἀργεῖ cet. | 8 ἐκπονούντων Herch. (ed.), ἐμπονούντων Ο | Σύρας Bergl., Σισύρας Ο, quod ex sq. ep. venit | 9 βουκολοῦσα] βαυκαλῶσα Hemst. | 10 μεσαιπόλιος] μεσοπόλιος Β | ἀστικὸν Ruhnk., ἀττικὸν Ο | 11 Σκίρου καὶ Κεραμεικοῦ] Σκιεροῦ Κεραμικοῦ Β 15 διακαθήραντι] διακαθαίροντι x | 16 ἀποτιθεμένῳ] ἀπο- θεμένῳ Cob. | ἐπῄνει Β. ἐφίλει cet. φιλεργίαν. ἐφάνη δέ μοί ποθεν ὁ Κωρυκαῖος δαίμων, Στρόμβιχος ὁ παμπόνηρος. ἰδὼν γάρ με ἐφεπόμενον τῶ δεσπότη, κειμένην τὴν σισύραν ἣν ἀποθέμενος εἰργαζόμην ὑπὸ μάλης ᾤχετο φέρων, ὡς ὁμοῦ ζημία〈ν〉 καὶ τὸν ἀπὸ τῶν ὁμοδούλων προσοφλῆσαι γέλωτα.

24 [III 27]. Γέμελλος Σαλακuιυίδι.

Τί ταῦτα, ὦ Σαλακωνίς, ὑπερηφανεῖς τάλαινα; οὐκ ἐγώ σε εἰς τοὐργαστήριον καθημένην παρὰ τὸν ἀκεστὴν τὸν ἑτερόποδα ἀνειλόμην, καὶ ταῦτα λάθρᾳ τῆς μητρός, καὶ καθάπερ τινὰ ἐπίκληρον ἐγγυητὴν ἀγαγόμενος ἔχω; σὸ δὲ φρυάττῃ, παιδισκάριον εὐτελές, καὶ κιχλίζουσα καὶ μωκωμένη με διατελεῖς. οὐ παύση, τάλαινα, τῆς ἀγερωχίας; ἐγώ σοι τὸν ἐραστὴν δείξω δεσπότην καὶ κάχρυς ἐπὶ τῶν ἀγρῶν φρύγειν ἀναγκάσω, καὶ τότε εἴσῃ παθοῦσα οἷ κακῶν σαυτὴν ἐνέσεισας.

B x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 Κωρυκαῖος Mein., Κωρύκεος B, Κωρύκιος x, Κωρύκειος x1 | 2 Στρόμβιχος B, Στρόχνος cet. | 4 ὡς] ὥσθʼ Cob., ὥστε με Herch. (ed.) | 〈ν〉 add. Bergl. (ed.), ζημίᾳ Mein. (ed.), 〈τῇ〉 ζημίᾳ Herch. (ed.) | 5 ἀπὸ Γ, ὑπὸ cet. | προσοφλῆσαι] προσο- φλεῖν Cob. 6 Γέμελλος] Μέγελος Γ. Cf. III 39 | Σαλακωνίθι Reisk., Σαλαμωνίδι O, Σαλμωνίδι vel Σαλαμινίδι Bergl. Cf. § 1 | 7 Σαλακωνίς x, Σαλαμωνίς B, Σαλμωνίς cet. Vid. inscr. | post τάλαινα add. τὸν δεσπότην B | 8 παρὰ τὸν] περὶ τοῦ Harl., περί του Ven. | ἀκεστὴν Harl., ἀκέστην cet., Ἀκέστην Bergl. (ed.) | 9 τὸν] om. x | ἑτερόποδα] ἑτερόποδον Vat. 1 | λάθρᾳ B, λαθραίως cet. | 11—12 καὶ—διατελεῖς] om. Ven. | 13 τὸν] τὴν x | post καὶ add. τὰς B | 14 κάχρυς] κέχρους x, κέγχρους x1 | τῶν ἀγρῶν] τὸν ἀγρὸν B, τῷ ἀγρῶ Seil. | ἀναγκάσω B, ἀνα- πείσω cet. | τότε εἴσῃ] τοῦτο οἴσῃ B | 15 παθοῦσα Bast., μαθοῦσα | οἱ—ἐνεσεισας B, οἵων κακῶν σαυτὴν ἔνδον ἔθη- κας cet. (οἷον κακὸν x, σεαυτὴν x1)

25 [ΙΙΙ 28]. Σαλακωνὶς Γεμέλλῳ.

Πάντα ὑπομένειν οἵα τέ εἰμι πλὴν τοῦ σοὶ συγκαθ- εύδειν, δέσποτα. καὶ τὴν νύκτα οὐκ ἔφυγον οὐδὲ ὑπὸ τοῖς θάμνοις ἐκρυπτόμην, ὡς ἐδόκεις, ἀλλὰ τὴν κάρδοπον ὑπεισελθοῦσα ἐκείμην ἀμφιθεμένη τὸ κοῖλον τοῦ σκεύους εἰς κάλυμμα. ἐπειδὴ δὲ κέκρικα βρόχῳ τὸν βίον ἐκλιπεῖν, ἄκουε λεγούσης ἀναφανδόν, πάντα γάρ μου περιαιρεῖ φόβον ἡ πρὸς τὸ τελευτᾶν ὁρμή· ἐγώ σε, ὦ έμελλε, στυγῶ, τοῦτο μὲν βδελυττομένη τὸ δάσος τοῦ σώματος καὶ ὥσπερ τι κίναδος ἐκτρεπομένη, τοῦτο δὲ τὴν δυσχέρειαν τοῦ στόματος ἐκ τοῦ μυχαι- τατοῦ τῆς φάρυγγος τὴν δυσοσμίαν ἐκπέμποντος. κακὸς κακῶς ἀπόλοιο τοιοῦτος ὤν. βάδιζε παρά τινα λημῶσαν ἄγροικον γραῦν ἐπὶ ἑνὶ γομφίῳ σαλεύουσαν, ἀληλιμ- μένην τῷ ἐκ τῆς πίττης ἐλαίῳ.

26 [ΙΙΙ 29]. Ὥριος Ἀυθοφορίωνι.

Ἠπιστάμην σε, ὦ Ἀνθοφορίων, ἁπλοϊκὸν εἶναι Β x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 Σαλακωνὶς Reisk., Σαλαμωνὶς x, Σαλμωνὶς Β, in x1 inscr. est ἀμοιβαία | 2 οἵα] οἷα Β | σοὶ συγκαθεύδειν Β, συγκα- θεύδειν μετὰ σοῦ cet. | 3 δέσποτα] δή ποτε Mein., Νέμεσι δέσποινα Stang. | καὶ] καίτοι Nab. | 4 ὑπὸ] ἐπὶ Β | 7 λεγούσης] λέγουσʼ Β, om. Bergl. (ed.), λέγω σοι Wagn. | 8 μου] ὁμοῦ Β | τελευτᾶν] τελευταῖον Harl. | 9—10 τοῦτο—ἐκτρεπομένη] ὥσπερ τι κίναδος ἐκτρεπομένη καὶ τοῦτο μὲν—σώματος Herch. (ed.) | 10 δάσος Β, βάρος x1, βάθος x | τι κίναδος] τι κίναι- δος x, τις κίναιδος Β | 11 στόματος] σώματος x | 12 ἐκπέμπον- τος] ἐκπέμποντα Γ | 13 λημῶσαν Β, ληρῶσαν x, ληροῦσαν x1 | 14 ἄγροικον] ἄγρικων (sic) Ven. | ἀληλιμμένην] ἀληλιμένος (sic) x | 15 ἐκ] om. x Vat. 1 16 Ὥριος scripsi, Ὤριος Γ, Ὄριος cet., Ὄρειος Bast. | 17 ante σε add. μέν Cob. | εἶναι] om. xx1 ἄνθρωπον καὶ αὐτόχρημα τὸν ἀπὸ τῆς ἀγροικίας ἄγροι- κον, ὄζοντα στεμφύλων καὶ κόνιν πνέοντα, ἠγνόουν δὲ ὅτι δεινὸς εἰ ῥήτωρ ὑπὲρ τοὺς ἐν Ἡλιαίᾳ τῶν ἀλλο- τρίων ἕνεκα δικομαχοῦντας. κινήσας γὰρ ἐπὶ τοῦ κωμ- άρχου δίκας ἔναγχος, οὐκ ἔστιν ἥντινα οὐχὶ νικήσας ἀπηλλάγης. μακάριε τῆς γλώττης καὶ λαλίστερε τρυ- γόνος. ἐγὼ δὲ ἑρμαιῳ σοι χρῶμαι, [κατὰ] τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου. ἔκκειμαι γὰρ τοῖς βουλομένοις τἀμὰ σφετερίζεσθαι καὶ ἀγαπῶ τὴν ἡσυχίαν, καὶ ταῦτα εἰ- δὸς ὅτι |μοι] [πολλάκις ἐκ τῆς ἀπραγμοσύνης φύετιιι πράγματα.

27 [III 30]. Ἀμγπελίων Εὐέργῳ.

Πολὺς ὁ χειμὼν τὸ τῆτες καὶ οὐδενὶ ἐξιτητόν. πάντα γὰρ ἡ χιὼν κατείληφε, καὶ λευκανθίζουσιν οὐχ οἱ λο- φοι μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ κοῖλα τῆς γῆς, ἀπορία δὲ ἔρ- γων, ἀργὸν δὲ καθίζειν ὄνειδος. προκύψας δῆτα τῆς καλύβης οὐκ ἔφθην παρανοίξας τὸ θύριον καὶ ὁρῶ σύν τῷ νιφετῷ δῆμον ὅλον ὀρνέων φερόμενον, καὶ B x (Hart. Ven) x1 (Γ Vat. 1) 1 αὐτόχρημα τὸν B, ἀφιλοχρήματον x, ἀθλοχρήματον x1, del. τὸν bergl. | ἄγροικον ὄζοντα B, ἀγροικίζοντα cet., quod del. Hemst., del. ἄγροικον Seil. (ed.) | 2 κόνιν B, κόνεως cet. | 3 Ἡλιαίᾳ Hemst., Mιλιαίῳ B, Μηλίῳ κατὰ cet., Μητιχείῳ Bergl., Mητίχου καλλίῳ Bast., constr. duas in xx1 conflatas esse statuit Bast. | 4 ἕνεκα δικομαχοῦντας Bergl., ἕνεκεν ἀδι- κομαχούντων B, ἕνεκεν ἀδικομαχοῦντας cet. | κινήσας] νικήσας B | ἐπὶ] ἀπὸ Harl. | 5 ἥντινα] ἣν x1 | 7 χρῶμαι] om. x | [κατὰ] del. Mein. (ed.), om. κατὰ τοῦτο δὴ x1, unde τὸ δὴ τοῦ λόγου Herch. (ed.), sed cf. III 20, 1 | 10 μοι] del. Mein. | πολλάκις] πολλὰ 13 πολὺς] πολεῖς Ven. | τὸ τῆτες B, τοῖς θήταις Hart., ταῖς θήτταις cet. | ἐξιτητόν Bergl. (ed., ἐξίτητον B, ἐξιτόν cet. Cf. εἰσιτητόν III 40, 3 | 14 γάρ] om. Ven. x1 | κατείληφε] κατείληχε B | 16 ἀργὸν δὲ καθίζειν] ἀργῶς δὲ καταζῆν B | 17 θύριον] θήριον x κοψίχους καὶ κίχλας. εὐθέως οὖν ἀπὸ τῆς λεκάνης ἀνασπάσας ἰξὸν ἐπαλείφω τῶν ἀχράδων τοὺς κλάδους, καὶ ὅσον οὔπω τὸ νέφος ἐπέστη [τῶν στρουθίων] καὶ πᾶσαι ἐκ τῶν ὀροδάμνων ἐκρέμαντο, θέαμα ἡδύ, πτε- ρῶνν ἐχόμεναι καὶ κεφαλῆς καὶ ποδῶν εἰλημμέναι. ἐκ τούτων λάχος σοι τὰς πίονας καὶ εὐσάρκους ἀπέσταλκα πέντε καὶ εἴκοσι. κοινωνεῖν γὰρ ἀγαθὸν τοῖς ἀγαθοῖς, φθονοῦσι δὲ οἱ πονηροὶ τῶν γειτόνων.

28 [III 31], Φιλόκωμος Ἀστύλλῳ.

Οὐπώποτε εἰς ἄστυ καταβὰς οὐδὲ εἰδὼς ὅ τί ποτε ἐστὶν ἡ λεγομένη πόλις, ποθῶ τὸ καινὸν τοῦτο θέαμα ἰδεῖν, ὑφʼ ἐνὶ περιβόλῳ κατοικοῦντας ἀνθρώπους, καὶ τἆλλα ὅσα διαφέρει πόλις ἀγροικίας μαθεῖν. εἰ οὖν σοι πρόφασις ὁδοῦ ἄστυδε γένοιτο, ἧκε ἀπάξων νῦν κἀμέ. καὶ γὰρ ἔγωγε ἄγειν οἶμαι τοῦ πλέον τι μαθεῖν, B x (Harl. Ven) x1 (Γ Vat. 1) 1 κοψίχους] κοσσύφους B | 2 ἀχράδων] ἐχράδων B | 3 οὔπω] οὐδέπω vel οὐδεπώποτε Bergl., at cf. I 2, 4 | [τῶν στρουθίων] exrunxi, τῶν στρουθῶν Herch. (ed.) | 4 ὀροδάμνων] ὁροδάμων] B | ἡδὺ] ἡ δὲ Ven. | 5 ἐχόμεναι] ἐχόμενα x | εἰλημμέναι] εἰλιμ- μέναι B, εἰλημμένα x | 6 λάχος σοι B, λάχος ων μοι (sic) Harl., λαχών μοι x1, λεχόμην μοι Ven., λαβάν σοι Reisk., λαχμὸν τὰς πίονάς σοι Bergl., λίχος σοι Metr. | 7 καὶ] om. x Vat. I | κοι- νωνεῖν B, κοινὸν cet., κοινοῦν Mein., κοινα et τἀγαθά Herch. (ed.). Cf. II 29, 2 | γάρ] δὲ B | ἀγαθὸν] ἀρεστὸν Pol. | φθονοῦσι B, φθονούντων cet. 9 Φιλόκωμος B, Φιλόκυμος cet. | Ἀστύλλῳ Reisk., θεστύλλῳ O, θεστύλῳ Herch. (ed.) | 10 εἰδὼς] ἴδω B | ὅ τί] τί Vat. 1 | 11 καινὸν] κοινὸν x | 12 ὑφʼ] 〈τοὺς〉 ὑφʼ Herch. (ed.) | περι- βόλῳ B, προβόλῳ cet. | 13 μαθεῖν] del. Herch. (ed.) | εἰ—γέ- νοιτο] εἰ—γένηται x1, unde εἰ— γενήσεται Herch. (ed.), ἢν— γένηται Herm. | 14 νῦν] del. Cob. | 15 ἔγωγε] ἔγω (sic) x, ἐγὼ x1 | ἄγειν οἶμαι] δεῖν οἶμαι x1, ἐν ὥρᾳ εἶναι οἶμαι vel ἐν ὥρᾳ εἰμὶ Beaud., ἔχειν οἶμαι 〈ὥραν〉 Meis., ὀρέγομαι Pol. | πλέον x, πλεῖον cet. ἤδη μοι βρύειν θριξὶ τῆς ὑπήνης ἀρχομένης. τίς οὖν δή με τἀκεῖθι μυσταγωγεῖν ἐπιτηδειό〈τερ〉ς ἢ σὺ ὁ τὰ πολλὰ εἴσω πυλῶν ἀλινδούμενος;

29 [III 73]. Κωμαρχίδης Εὐχαίτῃ.

Ἡ ὗς ἡ πρῴην ἐπίτεξ εἶναι νομιζομένη ἀρτίως τέτοκε, καὶ ἔχω δελφάκων ἀφθονίαν· γρύζουσι δὲ μάλʼ ἀηδές, ἀλλʼ ἐδώδιμοι. μεταδίδωμι δῆτα καὶ σοὶ δύο τούτων ἔχειν. οὔτε γὰρ πάντας οἷός τέ εἰμι τρέφειν τῶν κριθῶν ὀλίγων οὐσῶν καὶ ἄμα τοῖς φίλοις κοι- νωνεῖν τούς ἐν περιουσίαις ὄντας ἀγροικικῇ πρέπον ἐπιεικείᾳ, οἵους ἡμᾶς ἡ φιλτάτη γῆ ἀπλοϊκοὺς καὶ φιλ- ἀλλήλους τούς ἑαυτῆς τροφίμους ἀνεθρέψατο.

30 [III 32]. Σκοσπιάδης Κοτί〈ν〉ωνι.

Βάλλ᾿ ἐς μακαρίαν, οἷον κακόν ἐστιν, ὦ Κοτί〈ν〉ων, ἡ μέθη. ἐμπεσὼν γάρ εἰς συμπόσιον κακοδαιμόνων ἀνθρώπων — οἰνόφλυγες δὲ πάντες ἦσαν, καὶ οὐδεὶς B x (Harl. Ven.) et [praeter II 29| x1 (Γ Vat. 1) 1 ἀρχομένης] ἀρχομένω Γ | 2 τἀκεῖθι scripsi, κἀκεῖθι B, κακεῖν x, κἀκεῖ x1, τἀκεῖ Cob. | 〈τερο〉 add. Hirsch., mavult pro ἢ scribere εἰ μὴ Boissevain 5 πρώην] παρʼ ἐμοὶ x | ἐπίτεξ εἶναι νομιζομένη] om. x 7 ἀλλʼ ἐδώδιμοι Cob., ἀλλʼ ἐδώδιμον O, del. Herch. (ed.) 9 κριθῶν — οὐσῶν Bast., κριθίων—οὐσῶν O, κριθιῶν ὄντων Schäfer. | 10 ἐν περιουσίαις] περιουσία (om. ἐν) Harl., περιου- σίους Ven. | 12 ἑαυτῆς] ἑαυτῇ x 13 Σκοπιάδης] Σκορπιάδης x, Κοπιάδης Seil., Σκορδιάδης Herch. (ed.) | 〈ν〉 addidi cl. II 12 inscr., in Urb. 110 errore est Σκοτίωνι | 14 βάλλʼ B, βάλʼ cet. | 〈ν〉 vid. inscr. | 16 οἰνό- φλυγες] οἰνοφλυγεῖς B | δὲ] om. B x τὸ μέτρῳ πίνειν ἔστεργε — συνεχῶς δὴ περιφερομένης τῆς κύλικος — ἦν 〈γὰρ〉 τοῖς ἀρνουμένοις τοὐπιτίμιον [ἔδει γὰρ αὐτούς] εἰς τὴν ὑστεραίαν ἑστιᾶν — πιὼν οὖν ὅσον οὔπω πρότερον ἐν ἀσκῶ βαστάσας οἶδα, τρί- την ταύτην ἡμέραν ἔχω καὶ ἔτι σοι καρηβαρῶ καὶ τὴν κραιπάλην ἀπερυγγάνω.

31 [III 33]. Ἄνθυλλα Κορίσκῳ.

Ἔσικε καὶ τὰ νάματα εἰς τὸ ἄνω ῥυήσεσθαι, εἴ γε οὕτως, ὦ Κορίσκε, ἀφηλικέστερος γεγονώς, ὅτε ἤδη [λοιπὸν] ὑιδοῦς καὶ θυγατριδοῦς ἔχομεν, ἐρᾷς κιθαρῳδοῦ γυναικὸς κἀμὲ κνίζεις ἄχρι τοῦ καὶ αὐτὴν ἐκρινῆσαι τὴν καρδίαν. ἐγὼ μὲν γὰρ ἀτιμάζομαι τρια- κοστὸν ἔτος ἤδη συνοῦσά σοι, Παρθένιον δὲ 〈ἡ〉 ἱππό- B et [usque ad II 31] x (Hart. Ven) x1 (Γ Vat. 1) 1 τὸ μέτρῳ Cob., τῷ μέτρφ τὸ 0 | πίνειν] πιεῖν Harl. | 2sq. 〈γὰρ〉 add. Herm., ἧν—τούπιτίμιον B, ἣν τοῖς ἀρνουμέ- νοις ἐπέχεον cet. | [ἔδει γὰρ αὐτοὺς] expunxi | εἰς l κπὶ εἰς x1. Proposuit ἣν—ἐπέχεον, ἦν αὐτοῖς τοὐπιτίμιον κ. τ. λ. Bergl., ἦν—τούπιτίμιον δεῖν αὐτοὺς καὶ εἰς Valck., ἦν 〈γάρ〉—〈τοῦτο〉 τοὐπιτίμιον· ἔδει κ. τ. λ. G. Herm annus, idem omisso γὰρ Seil. (ed.), del. ἦν—τοὐπιτίμιον Herm., del. συνεχῶς—τοῦπι- τίμιον et αὐτοὺς Herch. (ed.) | 3 post ἑστιᾶν add. εἴ τις ἠρνεῖτο τὴν κύαθον B | πιὼν—βαστάσας] om. xx1 | 4 οὔπω πρότερον] οὐπώποτε Nab. | 4—6 οἶδα—ἀπερυγγάνω B, οἷδα δʼ ἐγὼ τρί- την ταύτην ἡμέραν καρηβαρῶν—ἀπερυγγάνων cet. (post τρίτην add. ἔχων Hart., idem omisso δʼ Berrgl. (ed.), idem omisso δʼ et addito ἔχω καὶ post ἡμέραν Sei1. (ed.), οἶδα τρίτην ταύ- την ἔχω ἡμέραν καρηβαρῶν—ἀπερυγγάνων vel ἔχω 〈κακῶς〉 Jacobs., del. ἔχω καὶ Herch. (ed), ἄγω pro ἔχω scribit Meis. 8 τὸ Pol. (qui τἄνω), τὰ O | 9 ante οὕτως add. σὸ Cob. | ἀφηλικέστερος Βergl., ἀφηλικέστερον B | 10 [λοιπὸν] del. Cob. | ὑϊδοῦς Pierson., υἱοὺς B, ὑϊδεῖς vel υἱωνοὺς Reisk. | θυγα- τριδοῦς Seil., θυγατριδοὺς B | 13 Παρθένιον Toup., παρθε- νίαν B, σοι παρθενίῳ· ἡ δὲ Reisk. | 〈ἡ〉 add. Toup. πορνος μεθʼ ὑποκορισμῶν ἐκθεραπεύεται ὅλον σε αὐ- τοῖς ἀγροῖς καταπιοῦσα. γελῶσι δὲ οἱ νέοι, καὶ σὺ τοῦ γέλωτος ἀναισθήτως ἔχεις. ὦ γῆρας ἐταίρας παίγνιον.

32 [III 34] Γνάθωυ Καλλικομίδῃ.

Τίμωνα οἷσθα, ὦ Καλλικομίδη, τὸν Ἐχεκρατίδου τὸν Κολλυτέα, ὃς ἐκ πλουσίου, σπαθήσας τὴν οὐσίαν εἰς ἡμὰς τούς παρασίτους καὶ τὰς ἑταίρας, εἰς ἀπορίαν συνηλάθη, εἶτʼ ἐκ φιλανθρώπου μισάνθρωπος ἐγένετο καὶ τὴν Ἀπημάντου ἐμιμήσατο στύγα. καταλαβὼν γὰρ τὴν ἐσχατιὰν ταῖς βώλοις τούς παριόντας βάλλει, προ- μηθούμενος μηδένα αὐτῶ καθάπαξ ἀνθρώπων ἐντυγχά- νειν. οὕτως τὴν κοινὴν φύσιν ἀπέστραπται. οἱ λοιποὶ δὲ τῶν Ἀθήνησι νεοπλούτων Φείδωνός εἰσι καὶ Γνί- φωνος μικροπρεπέστεροι. ὥρα μοι μετανίστασθαι καὶ πονοῦντι ζῆν. δέχου δὴ οὖν με μισθωτὸν κατʼ ἀγρόν, πάντα ὑπομένειν ἀνεχόμενον ὑπὲρ τοῦ τὴν ἀπλήρω- τον ἐμπλῆσαι γαστέρα.

1 σε αὐτοῖς Bergl., σεαυτὸν B | 2 καταπιοῦσα] καταπίνουσα 4 Γνάθων Bergl., Γνάδων Β | Καλλικομίδῃ Herch. (ed), Καλλικωμίδῃ B. Cf. Εὐχαίτης II 29 inscr. | 5 Καλλικομίδη] vid. inscr. | 9 Ἀπημάντου Bergl., ἀπήμαντον Β | 11 μηδένα—ἀν- θρώπων] μηδενὶ [αὑτῷ] ἀνθρώπων καθάπαξ Cob. | 12 λοιποὶ δὲ] δὲ λοιποὶ Bergl. (ed.) | 13 νεοπλούτων Hemst., μεσοπλού- των B, λακκοπλούτων Hirsch. | Φείδωνός—Γνίφωνος Gob., Φείδωνές—Γνίφωνοες Β | 15 δὴ] δὲ Bergl. (ed.) | 16 ὑπομέ- νειν] del. Herch. (ed.) | ἀνεχόμενον] ἀνεξόμενον Mein. (ed.), ἂν δεχόμενον Herw., ἂν ἑλόμενον Pol.

33 [III 35]. Θαλλίσκος Πετραίῳ.

Αὐχμὸς τὰ νῦν· οὐδαμοῦ νέφος ὑπὲρ γῆς αἴρεται· δεῖ δὲ ἐπομβρίας. διψῆν γὰρ τὰς ἀρούρας αὐτὸ τὸ κατάξηρον τῆς βώλου δείκνυσι. μάταια ἡμῖν, ὡς ἔοικε, καὶ ἀνήκοα τέθυται τῷ Ὑετίῳ, καίτοι γε ἐξ ἁμίλλης ἐκαλλιερήσαμεν πάντες οἱ τῆς κώμης οἰκήτορες, καὶ ὡς ἕκαστος δυνάμεως ἢ περιουσίας 〈εἶχε〉 συνεισηνέγκα- μεν, ὁ μὲν κριὸν ὁ δὲ τράγον ὁ δὲ κάπρον, ὁ πένης πόπανον ὁ δὲ ἔτι πενέστερος λιβανωτοῦ χόνδρους [εὖ μάλα εὐρωτιῶντας], ταῦρον δὲ οὐδείς· οὐ γὰρ εὐπορία βοσκημάτων ἡμῖν τὴν λεπτόγεων τῆς Ἀττικῆς κατοι- κοῦσιν. ἀλλʼ οὐδὲν ὄφελος τῶν δαπανημάτων· ἔοικε γὰρ πρὸς ἑτέροις ἔθνεσιν ὁ Ζεὺς ἄν τῶν τῇδε ἀμελεῖν.

34 [III 36]. Πρατίνας Μεγαλοτέλει.

Χαλεπὸς ἦν ἡμῖν ὁ στρατιώτης, χαλεπός. ἐπεὶ γὰρ ἧκε δείλης ὀψίας καὶ κατήχθη οὐ κατὰ τύχην ἀγαθὴν εἰς ἡμᾶς, οὐκ ἐπαύσατο ἐνοχλῶν τοῖς διηγήμασι, δεκά- δας τινὰς καὶ φάλαγγας ὀνομάζων, εἶτα σαρίσσας καὶ καταπέλτας καὶ δέρρεις· καὶ νῦν μὲν ὡς ἀνέτρεψε τούς 3 αὐτὸ Reisk., αὐτὰς B | 5 ἀνήκοα] ἀνηκόῳ Mein., sed jungendum μάταια καὶ ἀνήκοα | τῷ] Διὶ Hirsch., at cf. III 17, 3 | 7 〈εἶχε〉 add. Bergl., δυνάμεως 〈ἦν〉 ἢ Seil. | συνειση- νέγκαμεν Cob., συνεισηνέγκατο B | 8 κάπρον Bergl., καρπὸν B | ante πένης add. δὲ Herw, | 9—10 [εὖ μάλα εὐρωτιῶντας] del. Seil. cl. III 17, 3 14 Πρατίνας Bergl. cl. II 9 inscr., Πρατἴνος Β | 15 χαλε- πός.] ὦ Μεγαλότελες. Nab. | 18 σαρίσσας Bergl., σισάρας B | 19 δέρρεις Bergl., δέρας B, γέρρας vel γέρρα item Bergl. | ἀνέτρεψε] ἐτρέψατο Cob. Θρᾷκας τὸν προηγεμόνα βαλὼν μεσαγκύλῳ, νῦν δὲ ὡς κοντῷ διαπείρας τὸν Ἀρμένιον ἀπώλεσεν· ἐπὶ πᾶσί τε αἰχμαλώτους παρῆγε καὶ ἐδείκνυ γυναῖκας, ἃς ἔλεγεν ἐκ τῆς λείας ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἀριστείας αὐτῷ γέρας δεδόσθαι. τῷ δʼ ἐγὼ ἐγκανάξας κύλικα εὐμεγέθη φλυα- ρίας φάρμακον ὤρεγον, ὁ δὲ καὶ ταύτην καὶ πλείονας ἐπὶ ταύτῃ καὶ ἁδροτέρας ἐκπιὼν οὐκ ἐπαύσατο τῆς ἀδολεσχίας.

35 [III 37]. Ἐπινφυ〈λ〉λὶς Ἀμαρακίνῃ.

Εἐρεσιώνην ἐξ ἀνθῶν πλέξασα ᾔειν ἐς ἕρμα Φαι- θρίου τοῦ Ἀλωπεκῆθεν ταύτην ἀναθήσουσα. εἶτά μοι λόχος ἐξταίφνης ἀναφαίνεται νέων ἀγερώχων ἐπʼ ἐμὲ συντεταγμένων· ὁ λόχος δὲ τῷ Μοσχίωνι συνέπραττεν. ἐπεὶ γὰρ τὸν μακαρίτην ἀπέβαλον Φαιδρίαν, οὐκ ἐπαύ- σατό μοι πράγματα παρέχων καὶ γαμησείων· ἐγὼ δὲ ἀνη- νάμην ἅμα μὲν τὰ νεογνὰ παιδία κατοικτείρουσα ἅμα δὲ τὸν ἥρω Φαιδρίαν ἐν ὀφθαλμοῖς τιθεμένη. ἐλάν- θανον δὲ ὑβριστὴν ὑμέναιον ἀναμένουσα καὶ θάλαμον νάπην εὑρίσκουσα. εἰς γάρ με τὸ συνηρεφὲς ἀγαγών, οὗ τὸ πύκνωμα συνεχὲς ἦν τῶν δένδρων, αὐτοῦ που κατὰ τῶν ἀνθῶν καὶ τῆς φυλλάδος, αἰδοῦμαι εἰπεῖν, B 4 γέρας] del. Cob. | 5 δεδόσθαι Bergl. (ed.), διδόεθαι (sic) B | τῷ δʼ ἐγὼ Gloss. Eichst., τῷ δὲ B, ὡς δὲ Herch. (ed.) | 8 post ἀδολεσχίας add. εἰ μὴ μόλις Nab. 9 〈λ〉 add. Bergl. | 10 ἀνθῶν] ἀνθέαων Herch. | ἕρμα Φαιδρίου τοῦ Mein., Ἑρμαφροδίτου B, Ἕρμον Ἀφροδίτῃ τῇ Herm. Ad εἰρεσιώνη cf. C. I. Gr. I 956 | 13 τῶ] om. Bergl. (ed.) | 18 ἀναμένουσα] ὑπομένουσα Mein. An ὑπομενοῦσα? | 19 εὑρίσκουσα] εὑρήσουσα Cob. | με τὸ συνηρεφὲς] τὸ συνηρεφές με Hirsch. | 21 ἀνθῶν] ἀνθέων Herch. ὦ φιλτάτη, τί παθεῖν ἐπηνάγκασε. καὶ ἔχω τὸν ἐξ ὕβρεως ἄνδρα, οὐχ ἑκοῦσα μὲν ὅμως δὲ ἔχω. καλὸν μὲν γὰρ ἀπείρα[σ]τον εἶναι τῶν ἀβουλήτων, ὅτῳ δὲ οὐχ ὑπάρχει τοῦτο, κρύπτειν τὴν συμφορὰν ἀναγκαῖον.

36 [III 38]. Εὔδικος Πασίωυι.

Φρύγα οἰκέτην ἔχω πονηρόν, ὃς ἀπέβη τοιοῦτος ἐπὶ τῶν ἀγρῶν· ὡς γὰρ τῇ ἔνῃ καὶ νέᾳ κατʼ ἐκλογὴν τοῦ- τον ἐπριάμην, Νουμήνιον μὲν εὐθὺς ἐθέμην καλεῖσθαι, δόξαντα δὲ εἶναι ῥωμαλέον καὶ ἐγρηγορὸς βλέποντα μετὰ περιχαρ〈ε〉ίας ἦγον ὡς ἐπὶ τῆς ἐσχατιᾶς μοι ἐσό- μενον. ἦν δὲ οὗτος ἄρα λαμπρὰ ζημία. ἐσθίει μὲν γὰρ τεσσάρων σκαπανέων σιτία, ὑπνοῖ δὲ ὅσον ἤκουσα τετυφωμένου σοφιστοῦ λέγοντος Ἐπιμενίδην τινὰ Κρῆτα κεκοιμῆσθαι, ἢ ὡς ἀκούομεν τὴν Ἡρακλέους τριέσπερον. τί ἂν οὖν ποιοί[μ]ην, ὦ φίλτατε ἑταίρων καὶ συγγεωργῶν, ἴθι φράσον, ἐπὶ τοιούτῳ θηρίῳ κατα- βαλὼν ἀργυρίδιον;

1 τί Bergl. (ed.), τὸ B, ὅ τι Cob., τι Herch. | ἔχω Bergl., ἔξω B, ἔξω Bergl. (ed.), del. Herca. (ed.) | 3 σ] induxit Cob. 6 πονηρόν] del. Pol. | ὃς—ἀγρῶν] del. Mein. (ed), pro ἀπέβη requirit ἀνεφάνη Herw. | 7 ἕνῃ Cob., ἔνῃ B | 9 δό- ξαντα δὲ] δόξας τε Bergl. (ed.) | ἐγρηγορὸς Bergl., ἐχρηγο- ρὡς B | 10 〈ε〉 add. Mein. (ed) | 11 ἄρα Bergl., ἅμα B, μάλα Ruhnk. | 12 ἤκουσα τετυψωμένου Bergl., ἠκούσατε τυρου- μένου B | 14 ἢ—τριέσπερον] del. Mein. (ed.), hab. Ἡρακλέως B | 15 [μ] del. Hirsch. | 16 συγγεωργῶν] συνεργῶν Bergl. (ed.) | φράσον Bergl., φράσειν B

37 [III 39]. Φιλομήτωρ Ἐτιφαυίῳ.

Πρὸς θεῶν καὶ δαιμόνων, ὦ μῆτερ, ἐπʼ ὀλίγον καταλιποῦσα τούς σκοπέλους καὶ τὴν ἀγροικίαν, θέασαι πρὸ τῆς τελευταίας ἡμέρας τὰ κατʼ ἄστυ καλά. οἷα γὰρ οἷά σε λανθάνει, Ἁλῷα καὶ Ἀπατούρια καὶ Διονύσια καὶ ἡ νῦν ἑστῶσα σεμνοτάτη τῶν Θεσμοφορίων ἑορτή. ἡ μὲν οὖν Ἄνοδος κατὰ τὴν πρώτην γέγονεν ἡμέραν, ἡ Νηστεία δὲ τὸ τήμερον εἶναι παρʼ Ἀθηναίοις ἑορ- τάζεται, τῇ Καλλιγενείᾳ δὲ εἰς τὴν ἐπιοῦσαν θύουσιν. εἰ οὖν ἐπειχθεῖσα ἔρχῃ, ἔωθεν πρὸ τοῦ τὸν ἑωσφόρον ἐξελθεῖν συνθύεις ταῖς Ἀθηναίων γυναιξίν [αὔριον]. ἧκε οὖν, μὴ μέλλε, ναὶ πρὸς ἐμῆς καὶ τῶν αὐταδέλφων τῶν ἐμῶν σωτηρίας. τὸ γὰρ ἄγευστον πόλεως κατα- λῦσαι τὸν βίον ἀποτρόπαιον, ὡς ὂν θηριῶδες καὶ δύστροπον. ἀνέχου δέ, ὦ μῆτερ, τῆς ἐπὶ τῷ συμφέ- ροντι παρρησίας· καλὸν ἅποσιν ἀνθρώποις ἀνυποστό- λως ὁμιλεῖν, οὐχ ἥκιστα δὲ ἀναγκαῖον τὸ πρὸς τοὺς οἰκείους ἀληθίζεσθαι.

1 Φιλομήτωρ] hic collocavit Bergl., in B est in inscr. ep sq. | Ἐπιφανίῳ] Ἐπιφανίδι vel Επιφάνιδι Bergl. | 2 ἐπʼ Mein., πρὸς B | 6 ἑστῶσα] ἐνεστῶσα Hirsch. | 7 οὖν] γὰρ Bergl. (ed.) | κατά—ἡμέραν] fort. τῇ προτεραίᾳ γέγονεν | 8 παῥ Ἀθη- ναίοις] exp. Herch. (ed.) | 9 τῇ Καλλιγενείᾳ Bergl., τὰ Καλ- λιγένεια B, τὰ Καλλιγενείας Meis. | θύουσιν] θύσουσιν Cob., sed ita Alc. saepius, cf. sqq. | 10 ἐπειχθεῖσα ἔρχῃ Μein., ἐπειχθείης ἔρχῃ B, ἐπειχθείης καί ἔρχρ Reisk., del. ἔρχῃ Cob., ἐπειχθείης ἐρχομένη item Mein. | 11 συυθύεις] συνθὐσεις Reisk., at vid. supra | [αὔριον] expunxi | 12 ναὶ bergl., καὶ | B | 14 ὡς—δύστροπον] del. Herch. | 15 δέ Bergl. (ed.), δή B | 17 ἀναγκαῖον] del. Nauck.

38 [III 40]. Εὐθύδικος Φιλίσκῳ.

Ἐγὼ μὲν τὸν παῖδα ἀποδόσθαι εἰς ἄστυ ξύλα καὶ κριθὰς ἀπέπεμψα, ἐπανήκειν τὴν αὐτὴν τὰ κέρματα κομίζοντα παρεγγυῶν. χόλος δὲ ἐμπεσὼν ἐξ ὁτου〈οῦν〉 δαιμόνων εἰς αὐτὸν [οὐκ ἔχω λέγειν], ὅλον παρήμειψε καὶ φρενῶν ἔξω κατέστησε. θεασάμενος γὰρ ἕνα του- τωνὶ τῶν μεμηνότων, σὓς διὰ τὸ μανιῶδες πάθος [λύτταν] κύνας ἀποκαλεῖν εἰώθασιν, ὑπερέβαλε τῇ μιμήσει τῶν κακῶν τὸν ἀρχηγέτην. καὶ ἔστιν ἰδεῖν θέαμα ἀποτρόπαιον καὶ φοβερόν, κόμην αὐχμηρὰν ἀνασείων, τὸ βλέμμα ἰταμός, ἡμίγυμνος ἐν τριβωνίῳ, πηρίδιον ἐξηρτημένος καὶ ῥόπαλον ἐξ ἀχράδος πεποιη- μένον μετὰ χεῖρας ἔχων, ἀνυπόδητος, ῥυπῶν, ἄπρακτος, τὸν ἀγρὸν καὶ ἡμᾶς οὐκ εἰδὼς τοὺς γονεῖς, ἀλλʼ ἀρνοῦ- μενος, φύσει λέγων γεγονέναι τὰ πάντα καὶ τὴν τῶν στοιχείων σύγκρασιν αἰτίαν εἶναι γενέσεως, οὐχὶ τοὺς πατέρας. εὔδηλον δέ, ὅτι καὶ χρημάτων ὑπερορᾷ καὶ γεωργίαν στυγεῖ. ἀλλὰ καὶ αἰσχύνης αὐτέ μέλει οὐδὲν καὶ τὴν αἰδῶ τῶν προσώπων ἀπέξυσται. οἴμοι οἷόν δε, ὦ γεωργία, τὸ τῶν ἀπατεώνων τουτωνὶ φροντιστῇ- 1 Εὐθόδικος] hic colloc. Bergl., in B est in inscr. ep. praec. | Φιλίσκῳ Mein., Φιλισκῷ Β | 5 [οὐκ ἔχω λέγειν] del. Cob. scripto ὁτου〈δὴ〉, pro quo ὁτου〈οῦν〉 Herch. (ed.) | 6 ante φρενῶν add. τῶν Bergl. (ed.) | 8 [λύτταν] del. Vagn. (ed.), λυττάναν B | 11 ἀνασείων] ἀνασιλλῶν Hemst. | 13 ἄπρακτος] ἄκαρτος Reisk. | 16 σύγκρασιν] σύγκρισιν Hemst. | 17 εῦδηλον — στυγεῖ Herm., εὔδηλον δέ ἐστι—περιορᾶν—στυγεῖν B, idem sed εὔδηλος vel ἔνδηλος Reisk., εὐδηλος δέ ἐστι—ὑπερορῶν— στυγῶν Cob., idem sed περιορῶν Herch. (ed.) | 19 τῶν προσώ- πων] τοῦ προσώπου cl. I 12, 1 Bergl. | 19—20 οἵόν —τὸ] οἷόν σοι—τὸ Hemst., οἷόν σοι—〈γεωργὸν〉 τὸ Mein., οἷον σέ, ὦ γεωργέ, τὸ Herch. (ed.) ριον ἐξετραχήλισε. μέμφομαι τῷ Σόλωνι καὶ τῷ Δρά- κοντι, οἳ τοὺς μὲν κλέπτοντας σταφυλὰς θανάτῳ ζημιοῦν ἐδικαίωσαν, τοὺς δὲ ἀνδραποδίζοντας ἀπὸ τοῦ φρονεῖν τοὺς νέους ἀθῴους εἶναι τιμωρίας ἀπέλιπον.

39 [ΙΙΙ 41]. Δρυάδης Μηλίῳ.

Ἔπεμψά σοι τῶν Δεκελειᾶσι προβάτων ἀποκείρας τὰ ῥωμαλέα τοὺς πόκους· ὅσα γὰρ ψώρας ὑπόπλεα, ταῦτα τῷ ποιμένι Πυρρίᾳ παρέδωκα χρῆσθαι ἐς ὅ τι ἂν θέλῃ, πρὶν φθάσαι διαφθαρῆναι παντελῶς ὑπὸ τῆς νόσου. ἔχουσα οὖν ἀφθονίαν ἐρίων ἐξύφηνον ἡμῖν ἐσθήματα πρόσφορα ταῖς ὥραις, ὡς εἶναι τὰ μὲν τῷ θέρει προσαρμόζοντα λεπτοϋφῆ, τὰ δὲ χειμέρια ἐχέτω περιττῶς τῆς κρόκης καὶ πεπαχύνθω πλέον, ἵνα τὰ μὲν τῇ μανότητι σκιάζῃ μόνον καὶ μὴ καταθάλπῃ τὰ σώ- ματα, τὰ δὲ τῇ βαρύτητι ἀπείργῃ τὸν κρυμὸν καὶ ἀλεξάνεμα τυγχάνῃ. καὶ ἡ παρθένος δέ [ἡ παῖς], ἣν ἔχομεν ἐν ὥρᾳ γάμου, συλλαμβανέτω τῆς ἱστουργίας ταῖς θεραπαινίσιν, ἵνα εἰς ἀνδρὸς ἐλθοῦσα μὴ καται- σχύνῃ τοὺς πατέρας ἡμᾶς. καὶ ἄλλως δὲ εἰδέναι σε χρή, ὡς αἱ ταλασίαν ἀγαπῶσαι καὶ τὴν Ἐργάνην θερα- πεύουσαι κόσμῳ βίου καὶ σωφροσύνη σχολάζουσιν.

Β 4 φρονεῖν] ἀφρονεῖν Reisk., φροντίζειν Mein. (ed.), del. ἀπὸ τοῦ φροντίζειν Herch. (ed.) | εἶναι] del. Cob. | ἀπέλιπον] κατέλιπον Herch. (ed.) 5 Μηλίῳ Seil., Μηλίωνι Β, Μηλιάδι Bergl., Μηλιόνῃ Mein. (ed.), Μηλινόῃ Herch. (ed.) Vid. ΙΙ 14 inscr. | 8 ἐς] del. Cob. | 9 φθάσαι] del. Cob. | 16 [ἡ παῖς] del. Cob. | 21 σωφρο- σύνῃ Bergl. (ed.), σωφροσύνης Β

1 [ΙΙΙ 4]. Ἑκτοδιώκτης Λοπαδεκθάμβῳ.

Ὁ γνώμων οὔπω σκιάζει τὴν ἕκτην, ἐγὼ δὲ ἀπο- σκλῆναι κινδυνεύω τῷ λιμῷ κεντούμενος. εἶεν, ὥρα σοι βουλεύματος, Λοπαδέκθαμβε, μᾶλλον δὲ μοχλοῦ καὶ καλῳδίου [ἀπάγξασθαι]· εἰ γὰρ ἢ ὅλην καταβα- λοῦμεν τὴν κίονα τὴν τὸ πικρὸν τοῦτο ὡρολόγιον ἀνέχουσαν, ἢ τὸν γνώμονα τρέψομεν ἐκεῖσε νεύειν οὗ τάχιον δυνήσεται τὰς ὥρας ἀποσημαίνειν, ἔσται τὸ βού- x (Harl. Ven.) Neap.ª N x1 (Γ Vat. 1) 1 Ἑκτοδιώκτης] pro Τρεχέδειπνος huc reduxi ex inscr. ep. sq. (cf. § 2) | Λοπαδεκθάμβῳ] Λοπαδεχθάμβῳ Ν x1. Om. inscr. Neap.ª, sed vid. § 1 | 2 ἀποσκλῆναι Ν x1, ἀπεσκληκέναι cet. Cf. ΙΙΙ 3, 2 et Εust. 1295, 39 | 3 κεντούμενος] del. Cob. | 4 σοι] τοι Arnald., μοι Mein. (ed.), om. Herch. (ed.) | Λοπαδέκθαμβε] Λοπαδέχθαμβε Ν x1 | 5 [ἀπάγξασθαι] del. Herel. | 5 sqq. εἰ γὰρ ἢ— ἢ— ἔσται Seil., εἰ γὰρ— ἢ—καὶ ἔσται x Νeap.ª, εἰ γὰρ καὶ — ἢ— ἔσται cet., εἰ γὰρ καὶ— ἢ— καὶ ἔσται Mein. (ed.), εἰ γὰρ — ἢ—ἔσται Herch. (ed.), εἰ γὰρ καὶ—εἰ 〈δὲ〉—ναὶ ἔσται Mein.(mox tamen delens Λοπαδέκθαμβε —ἀπάγξασθαι et ἢ— ἢ), εἰ ἄρα καὶ— ἢ τόν 〈γε〉—καὶ ἔσται Herm. λευμα Παλαμήδειον· ὡς νῦν ἐγώ σοι αὖος ὑπὸ λιμοῦ καὶ αὐχμηρός. Θεοχάρης δὲ οὐ πρότερον καταλαμβάνει τὴν στιβάδα πρὶν αὐτῷ τὸν οἰκέτην δραμόντα φράσαι τὴν ἕκτην ἑστάναι. δεῖ οὖν ἡμῖν τοιούτου σκέμματος, ὃ κατασοφίσασθαι καὶ παραλογίσασθαι τὴν τοῦ Θεο- χάρους εὐταξίαν δυνήσεται. τραφεὶς γὰρ ὑπὸ παιδα- γωγῷ βαρεῖ καὶ ὡφρυωμένῳ οὐδὲν φρονεῖ νεώτερον, ἀλλ᾿ οἷά τις Λάχης ἢ Ἀπόληξις αὐστηρός ἐστι τοὺς τρόπους καὶ οὐκ ἐπιτρέπει τῇ γαστρὶ πρὸ τῆς ὥρας ἐμπίπλασθαι.

2 [ΙΙΙ 5]. Τρεχέδειπνος Μαυδυλοκολάπτῃ.

Χθὲς δείλης ὀψίας Γοργίας ὁ Ἐτεοβουτάδης συμ- βαλών μοι κατὰ τύχην χρηστῶς ἠσπάσατο καὶ κατε- μέμφετο ὅτι μὴ θαμίζοιμι παρ᾿ αὐτόν. καὶ μικρὰ προσ- παίξας ‘ἴθι πρὸς Διός’· εἶπεν ‘ὦ βέλτιστε, καὶ μετὰ βραχὺ λουσάμενος ἧκε Ἀηδόνιον ἡμῖν τὴν ἑταίραν x (Hαrl.. Ven.) Neapr.ª N x1 (Γ Vat. 1) 1 σοι] om. Νeapr.ª | 2 Θεοχάρης] Θεοχάρις Νeapr.ª, Θεόχα- ρις x1 | 3 οἰκέτην] ἱκέτην Νeapr.ª, οἰκεῖον x1 | φράσαι] φθάσαι Nesp.ª | 5 κατασοφίσασθαι καὶ παραλογίσασθαι] ord. inv. x, del. καὶ παραλογίσασθαι Mein. (ed.) | τοῦ Θεοχάρους] om. τοῦ N, τοῦ Θεοχάριδος x1 | 7 νεώτερον] ἠπιώτερον Metr. | 8 οἷα— Ἀπόληξις (ita Hemst. pro Ἀποληξίας)] om. x Νeapr.ª | τοὺς τρόπους Hirsch., τοῖς τρόποις Ο | 9 post ὥρας add. ἢ ἐκεῖνοι Ν x1, ἢ ἐκείνης Bergl. (ed.) | 10 ἐμπίπλασθαι] τοῦ πίμπλασθαι N x1, τοὐμπίπλασθαι Bergl. | hic add. ἔρρωσο N x1, Vid. ad I 17,8 11 Τρεχέδειπνος] vid. ΙΙΙ1 inscr. | Μανδυλοκολάπτῃ] Mαν- δυλικολάπτῃ x, Μανδιλοκολάπτῃ Ν, Μανδιλοκλέπτῃ Reisk., Μαινιδοκολάπτῃ vel Σκανδικοκολάπτῃ Gloss. Eichst., Μαν- δυοκλέπτρ vel κανδυλοκολάπτῃ Seil., Μανδηλοκολάπτῃ Mein., Mαγδαλιοκάπτῃ Herch. (ed.) | 12 Ἐτεοβουτάδης] Ἐτεροβουτά- δης Ven., Ἐτεοβουτάδου Ν | 13 χρηστῶς] ὁ χρυσοῦς vel ὁ χρηστὸς Μein. An οὐ κατὰ τύχην χρηστὴν? ἄγων. ἔστι δέ μοι συνήθης ἐπιεικῶς καὶ μένει, πάν- τως οὐκ ἀγνοεῖς, μικρὸν ἄπωθεν τοῦ Λεωκορίου· δεῖπνον [τε] ἡμῖν ηὐτρέπισται γεννικὸν ἰχθὺς τεμαχί- της καὶ σταμνία τοῦ Μενδησίου νέκταρος, εἴποι τις ἄν, πεπληρωμένα.᾿ καὶ ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν ᾤχετο· ἐγὼ δὲ παρὰ τὴν Ἀηδόνιον δραμὼν καὶ φράσας παῤ ὅτου καλοῖτο, ἐδέησα κινδύνῳ περιπεσεῖν. ἀγνώμονος γὰρ, ὡς ἔοικε, πειραθεῖσα τοῦ Γοργίου καὶ μικροπρε- ποῦς περὶ τὰς ἀποδόσεις, τὴν ὀργὴν ἔναυλον [ἐγκει- μένην] ἔχουσα, πλήρη τὴν κακ〈κ〉άβην ἀποσπάσασα τῶν χυτροπόδων ἐδέησέ μου κατὰ τοῦ βρέγματος κατα- χέαι ζέοντος τοῦ ὕδατος, εἰ μὴ φθάσας ἀπεπήδησα παρὰ βραχὺ φυγὼν τὸν κίνδυνον. οὕτως ἡμεῖς ἐλπίσιν ἀπατηλαῖς βουκολούμενοι πλείους τῶν ἡδονῶν τοὺς προπηλακισμοὺς ὑπομένομεν.

3 [ΙΙΙ 6]. Ἀρτεπίθυμος Κνισοζώμῳ.

Ἀγχόνης μοι δεῖ, καὶ ὄψει με οὐ μετὰ μακρὸν ἐν x (Harl. Ven.) Neap.ª Ν x1 Vat. 1) 1 ἐπιεικῶς] ἐπιεικὸς Ven. | πάντως Nesp,ª πάντως ὡς cet., ὡς πάντως Reisk. | 2 ἄπωθεν Γ, ἄποθεν cet. | λεωκορίου] νεωκορίου Ν x1 | 3 [τε] del. Bergl. (ed.) | ηὐτρέπισται Bergl. (ed.), ηὐτρέπιστο Ο | γεννικὸν] γεννικὸς Neap.ª | ἰχθὺς τεμαχί- της] ἰχθύες τεμμαχίται (sic) Ν x1, idem sed τεμαχῖται Seil. | 5 ἄν] om. x | 6 παρὰ] περὶ Vat. 1 | καὶ φράσας] om. Neap.ª | 7 καλοῖτο] καλεῖτο Ven, καλεῖται Mein. (ed.) | ἐδέησα] requirit (vix recte) ὀλίγου vel μικροῦ Bergl., idem supplens ante sq. ἐδέησε | 9 περὶ] πρὸς Ν x1 | ἀποδόσεις] ἀποδώσεις Harl., ἀντι- δόσεις Ν x1 | [ἐγκειμένην] del. Hemst. | 10 ἔχουσα] ἔχουσαν Neap.ª | 〈κ〉 add. Herch. (ed.) | ἀποσπάσασα] ἀνασπάσασα Ν x1 | 11 βρέγματος] βρέχματος Vat. 1 | 12 τοῦ] om. Bergl. (ed.) 16 Κνισοζώμῳ] Κνιζοζώμῳ x, Κνισσόζῳ Reisk. | 17 καὶ] ἢ Γ | μακρὸν Reisk., μικρὸν Ο, del. οὐ Βergl., in σὺ mutat βρόχῳ τὸν τράχηλον ἔχοντα. οὔτε γὰρ τὰ ῥαπίσματα οἷός τέ εἰμι φέρειν καὶ τὴν ἄλλην παροινίαν τῶν κά- κιστ᾿ ἀπολουμένων ἐρανιστῶν, οὔτε τῆς μιαρᾶς καὶ ἀδηφάγου γαστρὸς κρατεῖν· ἡ μὲν γὰρ αἰτεῖ, καὶ οὐ πρὸς κόρον μόνον ἀλλ᾿ εἰς τρυφήν· τὸ πρόσωπον δὲ τὰς ἐπαλλήλους πληγὰς οὐκ ἀνέχεται, καὶ κινδυνεύω τοῖν ὀφθαλμοῖν τὸν ἕτερον συσταλῆναι ὑπὸ τῶν ῥαπισμά- των ἐνοχλούμενος. ἰοὺ ἰοὺ τῶν κακῶν, οἷα ὑπομένειν ἡμᾶς ἀναγκάζει ἡ παμφάγος αὕτη καὶ παμβορωτάτη γαστήρ. ἔκρινα οὖν πολυτελοῦς τραπέζης ἀπολαύσας ἀποπτύσαι τὸ ζῆν, κρείττονα ὀδυνηροῦ βίου τὸν καθ᾿ ἡδονὴν θάνατον ἡγησράμενος.

4 [ΙΙΙ 7]. Ἑτοιμόκοσσος Ζωμεκπνέοντι.

Ἰατταταιάξ, τίς ἦν ἡ χθὲς ἡμέρα; ἢ τίς δαίμων ἢ θεὸς ἀπὸ μηχανῆς ἐρρύσατό μ᾿ ἐν ἀκαρεῖ μέλλοντα παρὰ τοὺς πλείονας ἰέναι; εἰ μὴ γὰρ ἀναζεύξαντά με τοῦ συμποσίου κατά τινα ἀγαθὴν τύχην Ἀκεσίλαος ὁ ἰατρὸς ἡμιθνῆτα, μᾶλλον δὲ αὐτόνεκρον, θεασάμενος [ἕνα τῶν κάτω], 〈τοῖς〉 μαθηταῖς ἐπέταττεν φοράδην x (Harl. Ven.) Neapr.ª N x1 (Γ Vat. 1) Mein. | τὰ— φέρειν] οἷός τέ εἰμι τὰ ῥαπίσματα om. φέρειν Νeap.ª | 2 καὶ] om. Neapr.ª | 4 ἀδηφάγου Γ, ἀδδηφάγου cet. | 7 τὸν] om. Ο praeter Γ | συσταλῆναι] συσκλῆναι Reisk., στα- λάων εἶναι Metr. | 8 ἐνοχλούμενος] del. Cob. | 9 παμβορωτάτη] πάμβορος Vat. 1 | 11 κρείττονα ὀδυνηροῦ βίου] ὀδυνηροῦ βίου κρείττονα Ν, idem sed κρείττω x1 13 Ετοιμόκοσσος] Ἑτοιμόκροσσος Vat. 1, Ἐτοιμόκορος Βergl. (ed.) | 15 μ᾿ ἐν ἀκαρεῖ Cob., με ἀκαρεῖ Harl, με ἀκαρῆ cet. | 17 Ἀκεσίλαος] Ἀγεσίλαος Neap.ª | 18 αὐτόνεκρον Mein. (ed.), αὐτονεκρὸν 0 | 19 [ ἔνα τῶν κάτω] del. Arnald., defend. cl. Plat. Conv. 185 cd Beaud. | 〈τοῖς〉 add. Herch. (ed) ἀνελεῖν, 〈καὶ〉 ἤγαγεν ὡς ἑαυτὸν οἴκαδε καὶ ἀπερᾶν ἐπηνάγκασεν, ἔπειτα ῥυῆναι φλέβα διατεμὼν τὸ πολὺ τοῦ αἵματος ἐποίησεν, οὐδὲν ἂν ἐκώλυσεν ἀνεπαισθή- τῳ με τῶ θανάτῳ διαφθαρέντα ἀπολωλέναι. οἷα γὰρ οἷα [πάσχει τὰ δίκαια] 〈οἱ〉 λακκόπλουτοι εἰργάσαντό με ἄλλος ἄλλοθεν περιττὰ πίνειν καὶ πλείω ἢ κατὰ τὸ κύτος τῆς γαστρὸς ἐσθίειν. ἀναγκάζοντες. ὁ μὲν γὰρ ἀλλᾶντα ἐνέσαττεν, ὁ δὲ κόπαιον εὐμέγεθες παρ- ώθει ταῖς γνάθοις, ὁ δὲ κρᾶμα, οὐκ οἶνον, ἀλλὰ νᾶπυ καὶ γάρον καὶ ὄξος κερασάμενος, καθάπερ εἰς πίθον ἐνέχει. αὐτίκα λέβητας πιθάκνας ἀμίδας ἐμῶν ἀπεπλή- ρωσα, ὥστε αὐτὸν τὸν Ἀκεσίλαον θαυμάζειν ποῦ καὶ τίνα τρόπον ἐχώρησα τοσοῦτον βρωμάτων φορυτόν. ἀλλ᾿ ἐπειδὴ θεοὶ σωτῆρες καὶ ἀλεξίκακοι προὔπτου με κιν- x (Harl. Ven.) Neap.ª N x1 (Γ Vat. 1) 1 ἀνελεῖν Bergl., ἀνελών Ο | 〈καὶ〉 add. Bergl. (qui ἐπέταττεν ἀνελεῖν, καὶ φοράδην) | ἀπερᾶν—ἔπειτα] om. x1 2 ἐπηνάγκασεν Mein. (ed.), ἀπηνάγκασεν Ο, ἠνάγκασεν Wyt- tenb. | ῥυῆναι φλέβα διατεμὼν] διατεμὼν φλέβα ῥυῆναι N x1 3 οὐδὲν] οὐδὲ Ven. | 4 διαφθαρέντα] post ἀπολωλέναι hab. x 5 inducta delet addito 〈οἱ〉 Βergl., del. praeterea alterum οἷα Cob., οἷα γὰρ οἷα οὐκ ἀνασχετὰ δὴ ἐκεῖνοι οἱ Jacobs., οἷα γὰρ οἷα πάσχειν οἱ Νικίαι Reisk. | λακκόπλουτοι] λακκόπλου- τον x | εἰργάσαντο] εἰργάσατο Ven. Νeap.ª | 6 ἄλλος] ἄλλο Ven. 7 κύτος] κῦτος N x1 | 8 ἐνέσαττεν Harl., ἐνέσταττεν Ven., ἐνέσαττεν Vat. 1, ἐνέταττεν cet. | κόπαιον Ν x1, κώπαιον cet., κόπανον Bergl., πόπανον Reisk. | παρώθει] παρεώθει Cob., at cf. ΙΙΙ 19, 9 (οὔρει), IV 11,4 | 10 κερασάμενος Seil., ἐργασάμενος Ο, ὀργασάμενος Mein. (ed.) | 11 αὐτίκα] ἅτινα Νx1 | πι- θάκνας] πιθάκνα Ν, πιθαίκας Vat. 1, πιθάκνια Seil. | ἐμῶν] ἐκημεκὼς Nx1 | 12 ποῦ] πῶς Herch. (ed.) | 13 ἐχώρησα— φορυτόν Bergl., ἐχώρησε τοσούτων βρωμάτων φορυτόν Ven. Neap.ª, idem sed φορυτός Harl., ἐχώρησε τοσοῦτον ὁ τῶν βρω- μάτοων φορυτόν N, idem sed φορυτός Γ, ἐχώρησε τοσοῦτον τὸ σῶμα βρωμάτων φορυτὸν Vat. 1, add. κώρυκος Reisk., ὁ στό- μαχος Seil. δύνου φανερῶς ἐξείλοντο, ἐπ᾿ ἐργασίαν τρέψομαι καὶ Πειραιεῖ βαδιοῦμαι τὰ ἐκ τῶν νεῶν φορτία ἐπὶ τὰς ἀποθήκας μισθοῦ μετατιθείς. ἄμεινον γὰρ [ἐπὶ] θύμοις καὶ ἀλφίτοις διαβόσκειν τὴν γαστέρα, ὁμολογουμένην ἔχοντα τὴν τοῦ ζῆν ἀσφάλειαν, ἢ πεμμάτων ἀπολαύ- οντα καὶ φασιανῶν ὀρνίθων τὸν ἄδηλον ὁσημέραι θάνατον ἀπεκδέχεσθαι.

5 ΙΙΙ 8]. Οἰνοπνίκτης Κοτυλοβροχθίσῳ.

Ἴθι, λαβὼν τὴν σύριγγα καὶ τὰ κύμβαλα ἧκε περὶ πρώτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὸν χρυσοῦν στενω- πὸν ἐπὶ τὴν Ἄγνον, ἔνθα συμβαλεῖν ἡμῖν ἐξέσται καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἀπὸ Σκίρου λαβοῦσι Κλυμένην τὴν ἑταί- ραν ἀγαγεῖν παρὰ τὸν νεόπλουτον Θηριππίδην τὸν Αἰξωνέα. διακαῶς δὲ αὐτῆς οὗτος ἐρᾷ πολὺς ἐξ οὗ x (Harl. Ven.) Neαp.ª (hic usque ad ΙΙΙ 5) Ν x1 (Γ Vat. 1) 1 φανερῶς N x1, φανέντες cet. | ἐργασίαν] ἐργασία Neap.ª | 2 Πειραιεῖ—μετατιθείς] idem sed μετατιθοῖς (sic) Ven., μετατε- θείς Harl., Πειραιεῖ— νεκρῶν—μεταθείς Neap.ª, id. sed νεῶν N, Πειραιάδε—μετατιθείς] Reisk.,Πειραιοῖ—μετατιθείς Schäfer, idem sed μεταθήσων Seil., Πειραιοῖ [βαδιοῦμαι] —μεταθήσω Mein. (ed.) (qui deinde ἐπʼ ἐργασίαν βαδιοῦμαι καὶ Πειραιοῖ— μεταθήσω), εἰς Πειραιᾶ—μεταθήσων Herch. (ed.) | 3 [ἐπὶ] de- levi, ἐστι Herw. | 4 διαβόσκειν] ἐπιβόσκειν Neap.ª | ὁμολογου- μένην] ὡμολογημένην Neap.ª x (ὁμολογημένην Ven.). Cf. ΙΙ 13, 3 | 5 ἔχοντα—ἀπολαύοντα] ἐχοντι—ἀπολαύοντι Νeap.ª | 6 ὀρνί- θῶν] fort. delendum 8 Οἰνοπνίκτης x, Οἰνοπήκτης cet., Οίνοπίπης Seil., Οἰνο- πύκτης Nauck. Cf. ΙΙΙ 14 inscr. | 10 στενωπὸν Βergl., στε- φιωπὸν 0. Cf. IV 14,7 | 11 ante ἐπὶ add. τὸν Reisk. | ἄγνον Γ, ἅγνον cet. | 12 ἑταίραν Seil. (ed.), ἑταῖρον 0 | 13 ἀγαγεῖν x, ἄγειν ἀγαγεῖν Vat. 1, ἄγειν cet. | παρὰ] περὶ x Vat. 1 | Θηριππίδην x, τὸν Θηριππίδην cet. | τὸν] om. x | 14 αὐτῆς οὗτος] ord. inv. Vat. 1 | οὖ] ὅτου Ven. χρόνος, καὶ δαπανᾶται οὐκ ὀλίγα μάτην· ᾐσθημένη γὰρ τὸν ἔρωτα ἐκκεκαυμένον τοῦ μειρακίου, θρύπτε- ται καὶ συνεχῶς ἀκκίζεται, καὶ πλείονα ἐπὶ πλείοσιν ἀποφερομένη οὔ φησιν ἑαυτὴν ἐπιδώσειν, εἰ μή τι χωρίον πρὸς τοῖς ἀργυρίοις λάβοι. ὥρα οὖν καὶ βίᾳ ταύτην, εἰ συνήθως ἀντιτείνοιτο ἡμῖν, ἀποσπᾶν. δύο δὲ ὄντε καὶ ἐρρωμένω τάχιστα αὐτὴν καὶ ἄκουσαν ἀπάξαι δυνησόμεθα. Θηριππίδης δὲ εἰ τοῦτο αἴσθοιτο καὶ τοὖργον ἐπιγνοίη τῆς ἡμετέρας ἀγρυπνίας κατόρ- θωμα, ληψόμεθα χρυσοῦς τοῦ νέου κόμματος οὐκ ὀλί- γους καὶ λαμπρὰν ἐσθῆτα, καὶ προσέτι τὴν οἰκίαν εἰσιέναι ἐπʼ ἀδείας ἕξομεν καὶ [τὸ] χρῆσθαι τὸ λοιπὸν ἀνεπικωλύτως. τάχα δὲ οὐδὲ παρασίτους ἡμᾶς ἀλλὰ φίλους ἡγήσεται· οἱ γὰρ παράκλησιν εἰς εὐποιίαν μὴ ἀναμείναντες οὐκέτι κόλακες ἀλλὰ φίλοι νομίζονται.

x (Harl. Ven.) N (hic usque ad § 2 ἐξ οὖ) x1 (Γ Vat. 1) 1 μάτην—γὰρ] μάτην—δὲ Ven., unde μὰ τήν—δὲ Μein. | ᾐσθημένη] ᾐσθομένη (sic) Harl. | 2 τὸν—μειρακίου] εἰς ἔρωτα ἐκκεκαυμένον τὸ μειράκιον cl. ΙΙΙ 31,1 Stang. | 5 ἐπιδώσειν] ἐπιδοῦναι x | 4 τι Nab., τὸ Ο | 5 χωρίον] χρυσίον Nab. | 6 ἀντιτείνοιτο Vat. 1, ἀνατείνοιτο cet | 7 τάχιστα—δυνησό- μεθα x (ἀπᾶξαι Ven.), om. δυνησόμεθα x1, unde τάχιστα— ἀπάξαιμεν Βergl. (ed.), τάχιστ᾿ ἂν —ἀπάξαιμεν Lobeck., τά- χιστʼ ἂν—ἀρπάξαιμεν Gob., τάχιστα αὐτὴν κἂν ἄκουσαν ἀπα- γάγοιμεν Herch. (ed.), proponit ἀπαράξαι vel ἀπαλλάξαι Pol. | 8 Θηριππίδης] Θηριππίδη ως (sic) Ven, unde Θηριππίδῃ· ὁ δὲ vel Θηριππίδῃ· ὥστε Mein. | 19 κόμματος Hemst., σκέμ- ματος Ο (σκέματος Ven.) | 12 [τὸ] del. Mein. (ed., αὐτῶ Hirsch. | 14 εὐποιίαν] εὐπονίαν Vat. 1 | 15 ἀναμείναντες] ἐπιμείναντες x | νομίζονται Mein., λογίζονται Ο

6[III 42] Ῥαγοστράγγισος Στεμφυλοδαίμουι.

Ἄρδην ἀπόλωλά σοι· ὁ γὰρ χθὲς εὐπάρυφος, πινα- ροῖς, ὡς ὁρᾷς, καὶ τρυχίνοις ῥακίοις τὴν αἰδῶ περισκέπω. ἀπέδυσε γάρ με Παταικίων ὁ παμπόνηρος, ὃς τὰ κέρ- ματά με — εἶχον δέ, ὡς οἶσθα, ὑπόσυχνον ἀργύριον — δεξιαῖς χρώμενος ταῖς καλινδήσεσι τῶν κύβων ἄχρι δραχμῶν καὶ ὀβολῶν ἀπεσύλησεν. ἐξὸν δέ μοι παρι- δεῖν ὅσον ἐζημιώθην, εἶτʼ ἀθῴῳ γενέσθαι τοῦ πλείονος, ἐκ τῆς κατʼ ὀργὴν ἔριδος τὴν εἰς τοὔσχατον ὑπέμεινα βλάβην· καθʼ ἓν γὰρ ἕκαστον τῶν ἱματίων ἐκ προκλή- σεως ἀποτιθείς, τέλος ἁπάντων ἐψιλώθην τῶν ἐνδυμά- των. ποῖ δὴ οὖν βαδιστέον; χαλεπῶς γὰρ καὶ λάβρως ἐπαιγζων ὁ βορρᾶς δίεισί μου τῶν πλευρῶν ὥσπερ βέλος. ἐς Κυνόσαργες ἴσως οἰχητέον. ἢ γάρ τις τῶν ἐκεῖ νεανίσκων κατοικτείρας ἀμφιάσει με ἱματίοις, ἢ καταλήψομαι ἐγγύθεν τὰς καμίνους καὶ τῷ πυρὶ ὁ δύστηνος θάλψομαι· τοῖς γὰρ γυμνοῖς σισύρα καὶ ἐφεστρὶς ἡ φλὸξ [καὶ τὸ ἐκ τῆς εἵλης θέρεσθαι].

x (Harl. Ven.) Neap.a x1 (Γ Vat. 1) 1 Ῥαγοστράγγισος] Ῥαγαστράγγισος Γ, Ῥαγγοστράγγισος Vat. 1, Ῥαγησιράπισος Reisk. | Στεμφυλοδαίμονι] Σταφυλο- δαίμονι Vat. 1, Σταφυλολυμεῶνι Reiak,, Σταφυλοθλίβωνι Valck., Σταφυλοδηλήμονι Seil. | 2–3 εὐπάρυφος—ὡς ὁρᾷς] ὡς ὁρᾷς εὐπάρυφος παναροῖς x1, idem sed ὡς ἑώρας Seil., del. ὡς ὁρᾷς Stang., sed cf. v. c. I 8, 2 | 3 τρυχίνοις Maehl., τριχίνοις Ο. Cf. IV 9, 2 | ῥακίοις—περισκέπω] ῥάκεσι καλύπτω τὴν αἰδῶ x1 | 7 δέ] om. Neap.a x1 | 10 προκλήσεως] προκλίκεως (sic) Neap.a | 11 ἀποτιθείς] ἐκτιθείς Nab. | 12 χαλεπῶς—λά- βροως] χαλεπὸς—λάβρος cl. Π. II 148 Pol. | 13 μου x, μοι cet. | 15 κατοικτείρας] ἐποικτείρας x1 | 16 ἐγγύθεν τὰς] inv. ord. Bergl. | 18 [καὶ—θέρεσθαι] del. Herch. (ed.). Pro εἵλης hab. ἕλης Neap.a, ὕλης x1

6 [ΙΙΙ 43]. Ψιχοκλά [υ]στης Βουκίωνι.

Τῇ προτεραίᾳ ξυράμενοι τὰς κεφαλὰς ἐγὼ καὶ Στρου- θίας καὶ Κύναιθος οἱ παράσιτοι, λουσάμενοι εἰς τὸ ἐν Σηραγγείῳ βαλανεῖον, ἀμφὶ τὴν πέμπτην ὥραν δρόμον ἀφέντες εἰς τὸ προάστειον τὸ Ἀγκυλῆσι τὸ Χαρικλέους τοῦ μειρακίου ᾠχόμεθα, ἔνθα αὐτός τε ἀσμένως ὑσπεδέξατο φιλογέλώς τε ὢν καὶ φιλαναλώ- της, ἡμεῖς τε διατριβὴν αὐτῷ καὶ τοῖς συμπόταις παρ- έσχομεν, παρὰ μέρος ἀλλήλους ἐπιρραπίζοντες καὶ ἀνά- παιστα εὔκροτα ἐπιλέγοντες αὐτοσκωμμάτων ἁλυκῶν καὶ αὐτοχαρίτων ἀστεϊσμῶν αἱμυλίας γέμοντα. ἐν τούτῳ δέ, ἱλαρώτατα καὶ εὐφροσύνως διακειμένου τοῦ x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) 1 [υ] del. Valck., Ψιχοκλαύστης Νeap.ª, Ψυχοκλαύστης x, Ψιχοκναυστης Reisk., Ψιχοκάπτης Metr. | de Βουκίωνι vid. ΙΙΙ 24 inscr. | 2 Στρουθίας] Στρουθίων x1. Cf. Menandr. Rell. p.99 | 3 Κύναιθος] Κίναιθος | οἱ παράσιτοι] οἱ παράσιτοι Harl., οἱ παρασίτοι ος (sic) Ven., ὁ παράσιτος Neap.ª, οἱ παρὰ Τίσι- δος Mein., del. Κeil., at cf. II 32,1 | εἰς τὸ et βαλανεῖον] del. Herch.(ed.) | 4 Σηραγγείῳ] Σηραγγίῳ x, Συραγγίῳ Νeap.ª | τὴν] om x1 | 5 Ἀγκυλῆσι Seil. (ed.), Ἀγκύλης Ο Ἀγγύλης Ven). Ἀγγελῆσι vel Ἀγρυλῆσι Bergl. | τὸ] εἰς Seil. | 6 μειρακίου] μειρακίσκου x1 | τε] om. Neap.ª | ἀσμένως] ἄσμενος Cob., sed cf. III 30, 2 | 7 ὑπεδέξατο] ἐδέξατο x | φιλαναλώτης Ryckius, φιλαναλωτὴς Ο (φιλαναλωτῆς Ven., φιλαναλωτὴρ Νeap.ª) | 8 τε] δὲ Neap.ª | καὶ] τε καὶ x1 | 9 παρὰ μέρος Seil. (ed., παρὰ μέρους Νeap.ª, παραμέρος cet. | ἐπιρραπίζοντες] ἐπιρριπίζοντες Reis. | 10 αὐτοσκωμμάτων] αὐτῷ σκωμμάτων x1, del. αὐτο Lobeck., αὐτοῖς σκωμμάτων Mein. (ed.) | ἁλυκῶν] ἀστικῶν Hemst. | 11 αὐτοχαρίτων] αὐτοχθόνων Hemst. | ἀστεϊσμῶν Mein., ἀττικϊν (sic) Ven., ἀττικῶν cet., Ἀττικῆς Valck., del. Ruhnk., σκωμμάτων Ἀττικῶν καὶ αὐτοχαρίτων Mein. | αἱμυ- λίας x1, καὶ αἱμυλίας cet. | 12 δέ,— εὐφροσύνως Γ (qui quidem ἱλαρότατα), διʼ ἱλαρότητος καὶ εὐφροσύνης Vat. 1, δὲ εὐφροσύνης καὶ ἱλαρότητος cet., δέ, ἱλαρότητι καὶ εὐφροσύναις διακεχυμένου συμποσίου, ἐπέστη ποθὲν Σμικρίνης ὁ δύστροπος καὶ δύσκολος· εἵπετο δʼ αὐτῷ πλῆθος οἰκετῶν, οἳ δραμόν- τες ἐφʼ ἡμᾶς ὥρμησαν. αὐτὸς δὲ ὁ Σμικρίνης πρῶτον μὲν τῇ καμπύλη παίει τὸν νῶτον τοῦ Χαρικλέους, ἔπειτα ἐπὶ κόρρης πατάξας ἦγεν ὡς ἔσχατον ἀνδρα- πόδων. ἡμεῖς δὲ νεύματι μόνῳ τοῦ πρεσβύτου εἰς τοὐπίσω τὰς χεῖρας ἐστρεβλούμεθα· τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ξήνας ἡμᾶς ὑστριχίσιν οὐκ ὀλίγας οὐδʼ εὐαριθμήτους, τέλος ἀγαγὼν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπέθετο 〈ὁ〉 ἄγριος γέρων. καὶ εἰ μὴ συνήθης ὢν καὶ πολλὰ καθηδυπα- θήκας μεθʼ ἡμῶν ὁ χαρίεις Εὐθύδικος, ἀνὴρ ἐν τοῖς πρώτοις τοῦ συνεδρίου τῶν Ἀρεοπαγιτῶν, ἀνέῳξεν ἡμῖν τὸ δεσμωτήριον, τάχ᾿ ἂν καὶ τῷ δημίῳ παρεδό- θημεν. οὕτως ὁ δριμὺς γέρων καὶ πικρὸς ἐνεπίμπρατο καθ᾿ ἡμῶν, καὶ πάντα ἔπραττεν ὡς ἂν τὴν ἐπὶ θανά- τῳ ἴσα τοῖς ἀνδροφόνοις καὶ ἱεροσύλοις ἀπαχθείημεν.

x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) Herm. | 1—2 καὶ δύσκολος] om. x. Neap.ª | 3 πρῶτον] πρῶτα x1 | 4 τὸν] τὸ Pierson. | τοῦ Χαρικλέους] τὸν Χαρικλέα Cob. | 5 ἔπειτα x. ἔπειτα δὲ cet. | ἀνδραπόδων Cob., ἀνδράποδον Ο | 7 ἐστρεβλούμεθα x1, ἐδεσμούμεθα cet. | 8 ὑστριχίσιν Νeap.ª, ὑστριχίνδι (sic) Harl., ὑστριχίδι cet. | ὀλίγας οὐδ᾿ εὐαριθμήτους Mein., ὀλίγαις οὐδ᾿ εὐαριθμήτοις Ο, del. οὐκ ὀλίγας Cob. | 9 ante τέλος add. μάστιξι x1 | 〈ὁ〉add. Bergl. (ed.) | 10 πολλὰ καθηδυπαθήσας] πολλάκις ἡδυπαθήσας Cob., πολλὰ καὶ ἡδυ- παθήσας Herm. | 11 Εὐθύδικος] Εὔδημος x1 | 12 συνεδρίου] συμποσίου x1 | 13 δημίῳ] δήμῳ Vat. 1 | 14 ἐνεπίμπρατο Νeap.ª, ἐπίμπρατο cet. | 15 θανάτῳ] τῷ θανατῳ x, θάνατον Vat. 1 | 16 ἴσα] ἶσα Vat. 1

8 (ΙΙΙ 44]. Γνάθων Λει[σ]χοπίνακι.

Ἡμῶν ὡς Μεγαρέων ἢ Αἰγιέων οὐδεὶς λόγος, εὐ- δοκιμεῖ δὲ τὰ νῦν Γρυλλίων μόνος καὶ κατέχει τὸ ἄστυ, καὶ πᾶσα αὐτῷ καθάπερ Χράτητι τῷ Θήβηθεν κυνὶ ἀνέῳγεν [ἡ] οἰκία. ἐμοὶ δοκεῖν, Θετταλίδα τινὰ γραῦν ἢ Ἀκαρνανίδα φαρμακεύτριαν πεπορισμένος καταγοητεύει τοὺς ἀθλίους νεανίσκους. τί γὰρ καὶ στωμύλον ἔχει; τί δὲ ὁμιλητικὸν καὶ ἡδὺ φέρει; ἀλλ᾿ ἴσως εὐμενεστέροις ὄμμασιν ἐκεῖνον εἶδον αἱ Χάριτες, ὡς τοὺς μὲν ἀπομύττεσθαι πρὸς αὐτοῦ, ἡμᾶς δὲ ἀγα- πῶν εἰ τὰς ἀπομαγδαλίας ὡς κυσί τις παραρρίψειε. τάχα δὲ οὐ γόης, ἀλλὰ τύχη πέχρηται δεξιᾷ. [τύχη γὰρ παρὰ πάντα ἐστὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα.] οὐδὲν γὰρ ἐν ἀνθρώποις γνώμη, πάντα δὲ τύχη, καὶ ταύτης ὁ τυχὼν ἡδὺς ἔστι καὶ νομίζεται.

9 ΙΙΙ 45]. Τραπεζολείκτης Ψιχίωνι.

Ἤλγησα, ὦ καλὲ Ψιχίων, ἀκούσας τὴν συμβᾶσάν σοι περὶ τὸ πρόσωπον συμφοράν. εἰ δὲ καὶ τοῦτον x (Harl. Ven.) (inde a ΙΙΙ 9) Neap. ª (inde a ΙΙΙ 9) x1(Γ Vat.1) 1 [σ] del. Bergl. (ed.), Λοχοπίνακι Γ | 2 Αἰγιέων Βergl. (ed.), Αἰγινητῶν x1. Cf. v. c. Plut. Symp. 682f. | 3 κατέχει] κατάρχει Vat. 1 | τὸ ἄστυ Bergl., τοῦ ἄστεος x1 | 5 κυνὶ Here1., κοινῇ x1, κοινὴ Bergl. (ed.), del. Hirsch. | [ἡ] exp. Cob. 6 Ἀκαρνανίδα Γ, Ἀκαρνίδα Vat. 1 | 7 καταγοητεύει] καταγοη- τεύειν Vat. 1 | 8 φέρει] del. Hirsch. | 12—13 [τύχη— πράγμα- τα] del. Kühn., del. παρὰ Cob., sed videntur haec ex Dem. 0l. ΙΙ 22 adscr. ad sqq. 16 Τραπεζολείκτης] Τραπεζολείχων Γ, Τραπεζολείων Vat. 1 Ψιχίωνι scripsi cl. § 1, Ψιχοδιαλέκτῃ Ο (Ψυχοδιαλέκτῃ Ven.) Ψιχοδιαλείκτῃ Seil., Ψιχοκλέπτῃ Mein., Ψιχιδιολείκτῃ N ab., Ψιχιοδιαλέκτῃ Nauck. | 17 Ψιχίων] Ψιχίον Neap.ª ἐγένετο τὸν τρόπον ὃν διηγήσατο ἡμῖν ἐπανελθοῦσα τοῦ συμποσίου ἡ Λειριόνη — λέγω δὴ τὴν παιδίσκην Φυλλίδος τῆς ψαλτρίας — πόλεμον ὑπέστης καὶ πόρ- θησίν καινὴν ἄνευ μηχανῆς καὶ ἑλεπόλεως. ἀκούω γὰρ τὸν καταπύγονα καὶ θηλυδρίαν περικατεάξαι σοι τὴν φιάλην, ὡς τὰ θραύσματα λωβήσασθαί σου τήν τε ῥῖνα καὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, καὶ τοῦ αἵματος ἐνεχθῆ- ναι κρουνούς, οἵους ὕδατος αἱ ἐν Γερανείᾳ πέτραι σταλάττουσι. τίς ἔτι ἀνέξεται τῶν κακοδαιμόνων του- τωνί, τοσούτου τὸ γαστρίζεσθαι πωλούντων; ὠνούμεθα γὰρ κινδόνου τὸ ζῆν, καὶ τὸν ἐκ λιμοῦ θάνατον δε- διότες τὴν μετὰ κινδύνου πλησμονὴν ἀσπαζόμεθα.

10 [ΙΙΙ 46]. Στεμφυλοχαίρων Τραπεζοχάροντι.

Ὡς εὐτυχῶς, ὡς μακαρίως πέπραγα. ἐρήσῃ με ἴσως x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 Vat. 1) 2 τοῦ] ἐκ τοῦ Cob., sed ita Alc. passim. | ἡ Λειριόνη scripsi, ἡ Ληριόνη Harl., Λειριόνη x1, Ληριόνη Ven., Ἡλεικτριόνη (sic) Neap.ª, Δηρινόη Herch. (ed.), Λειριώνη H. Steph. s. V. Λήριον | δὴ] δὲ Vat. 1 | τὴν] om. x | 4 καινὴν Reisk., ἱκανὴν | καὶ] om. Neap.ª | 5 καταπύγονα Lobeck., καταπύγωνα Ο | περι- κατεάξαι] περικατᾶξαί Mein. (ed.) | σοι Bergl., σου D | 6 θραύσματα x1, τραύματα cet., θραύματα Mein. (ed.) | λωβή- σασθαί σου x1, λογίσασθαί σου Neap.ª, σου λωβήσασθαι x (λω- βίσασθαι Ven.), ἀλοήσασθαί σου Boissonad., λωβήσασθαί σοι Bergl. (ed.) | τε] om. Bergl. (ed.) | 7 ἐνεχθῆναι] ἀναχθῆναι x1, unde ἀναχυθῆναι Bergl. | 8 αἱ] om. x Neap.ª | Γερανείᾳ] γὰρ ἀνία x1 | 9 σταλάττουσι] σταλάζουσι x. Cf. IV 13,4 | ἀν- έξεται Neap.ª, ἀνέχεται x, ἀνθέξεται x1 | τουτωνί Hemst., τού- των εἰ x1, om. εἰ cet. | 10 τὸ] τοῦ Γ | interr. sign. posuit Hemst. | 11 γὰρ] om. x1 13 Στεμφυλοχαίρων] Στεμφυλοχάρων Herch. (ed.), at cf. ΙΙΙ 30, ΙΙΙ 36 | Τραπεζοχάροντι] Τραπεζοχάροντι x, Τραπεζοχά- ρητι Neap.ª | 14 εὐτυχῶς] εὐτυχῶ Cob. | πέπραγα] πέπραχα x Neap.ª | ἴσως] ante ἐρήσῃ hab. x1 τίνα τρόπον, ὦ βέλτιστε Τραπεζοχάρων. ἐγὼ δῆτά σοι φράσω καὶ πρὶν ἐρέσθαι. ἦγε μὲν ἡ πόλις, ὡς οἶσθα, τὴν Κουρεῶτιν [ἑορτήν]· ἐγὼ δέ, παραληφθεὶς ἐπὶ δεῖ- πνον [ τέρπειν], ὠρχούμην τὸν κόρδακα. οἱ δαιτυμόνες δὲ ἐκ φιλονεικίας ἔπινον, ἕως, τῆς ἁμίλλης εἰς ἄπειρον προχωρούσης, κῶμα κατέσχε τὸ συμπόσιον καὶ πάντας ὕπνος ὑπειλήφει νυστακτὴς ἄχρι καὶ αὐτῶν τῶν οἰκε- τῶν· ἐγὼ δὲ περιέβλεπον μὲν εἴ τι τῶν ἀργυρῶν σκευῶν ὑφελέσθαι δυναίμην· ὡς δὲ ταῦτα ἔτι νηφόν- των ἐξ ὀφθαλμῶν ἐγεγόνει καὶ ἦν ἐν ἀσφαλεῖ, τὸ χειρόμακτρον ὑπὸ μάλης λαβων ἐξηλλόμην ὡς ἐν τῇ φυγῇ τοῖν διαβάθροιν θάτερον ἀποβαλεῖν. ὅρα δέ, ὥς ἐστι πολυτελές, ὀθόνης Αἰγυπτίας καὶ ἁλουργοῦ πορφύρας τῆς Ἑρμιονίδος λεπτὸν εἰς ὑπερβολὴν καὶ πολύτιμον ὕφασμα. εἰ τοῦτο ἀδεῶς ἀπεμπολήσαιμι, γαστριῶ σε ἀγαγὼν ἐπὶ τὸν πανδοκέα Πιθακ〈ν〉ίωνα. πολλὰς γὰρ ὁμοῦ πολλάκις παροινίας ἀνέτλημεν, καὶ χρή σε τὸν κοινωνὸν τῶν δυστυχημάτων μερίτην γενέ- σθαι καὶ τῆς εὐτυχούσης ἡμέρας.

x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) 1 βέλτιστε] om. x1 | Τραπεζοχάρρων Cob., Τραπεζόχαρον Ο δῆτα] δὴ Vat. 1, δὲ Γ. Cf. Ι 13,2 | 2 ἐρέσθαι] ἐρεσθαι x1, ἐρεῖσθαι Neap.ª | 3 [ἑορτήν] expunxi, ἡμέραν Bergl. (ed.) 4 [τέρπειν] del. Cob. | 5 ἁμίλλης] ἀμύνης x1, unde ἀμύστιδος Hemst. | 6 κῶμα] κόμα Ven.. κῶμος x1 | 7 ὕπνος] om. Neap.ª ὑπειλήφει] ὑπείληφε Neap.ª | 8 μὲν] om. Neap.ª | 9 ὑφελέσθαι] ὑφαλέσθαι Ven. | 11 ὑπὸ μάλης] ὑπʼ ἀγκάλης Neap.ª | ante ὡς ponit lac. sign. Mein. (ed.) supplens 〈καὶ τοσοῦτον ἠπειγόμην〉, del. ὡς—ἀποβαλεῖν Herch.(ed.) | 12 τοῖν διαβάθροιν] τοῖν δια- βάθροις Ven., τῶν διαβάθρων x1 | θάτερον Reisk., ἅτερον x1, ἕτερον cet. | ὅρα] ὅσα Vat.1, ἄρα Ven. | 13 πολυτελὲς ὀθόνης] πολυτελέστερον σινδόνης x (σινδόνες Harl.), πολυτελέστερον ὀθό- νης Herch. (ed., mavult σινδόνος cl. Ι 15,2 ΙΙΙ 30, 2 Mein. 14 εἰς x, ἐπὶ cet. | 15 πολύτιμον] πολυτίμητον x, πολύμιτον Jahn. | ὕφασμα] om. x Neap.ª | 16 〈ν〉 add. Cob. | 18 κοινω- νὸν] κοινὸν Neap.ª | μερίτην] συμμεριτην Neap.ª Cf. I 20, 2

11 [III 47]. Ὡρολόγιος Λαχανοθαυμάσῳ.

Ἑρμῆ κερδῷε καὶ ἀλεξίκακε Ἡράκλεις, ἀπεσώθην. οὐδὲν 〈ἂν〉 δεινὸν ἔτι γένοιτο. προχόην ὑφελόμενος ἀργυρᾶν Φανίου τοῦ πλουσίου δρόμῳ δοὺς φέρεσθαι — ἦν γὰρ ἀωρία τῆς νυκτός — ἠπειγόμην σώζειν ἑαυτόν. κύνες δὲ ἐξαίφνης οἰκουροὶ περιχυθέντες ἄλλος ἀλλαχόθεν χαλεποὶ καὶ βαρεῖς τὴν ὑλακὴν ἐπῄεσαν Μολοττοὶ καὶ Κνώσιοι, ὑφʼ ὧν οὐδὲν ἐκώλυσέ με ὡς ἠδικηκότα τὴν Ἄρτεμιν διεσπάσθαι μέσον, ὡς μηδὲ τὰ ἀκρωτήρια εἰς τὴν ὑστεραίαν περιλειφθῆναι πρὸς ταφὴν τοῖς ἑτοίμοις εἰς ἔλεον καὶ συμπάθειαν. εὑρὼν οὖν ὑδρορρόον ἀνεῳγότα οὐκ εἰς βάθος ἀλλʼ ἐπιπολῆς, [καὶ] ὑποδὺς εἰς τοῦτον κατεκρύβην. ἔτι σοι ταῦτα τρέμων καὶ παλλόμενος λέγω. ἑωσφόρου δὲ ἀνασχόντος τῶν μὲν ᾐσθόμην οὐκέθʼ ὑλακτούντων — οἴκοι γὰρ πάντες ἐδέδεντο — αὐτὸς δὲ εἰς Πειραιᾶ δραμὸν νηὶ Σικε- λικῇ λύειν μελλούσῃ τὰ πρυμνήσια περιτυχὼν ἀπεδόμην x (Harl. Ven.) Neap.a x1 Vat. 1) 3 οὐδὲν] οὐδὲ x | 〈ἂν〉 add. Mein. | ὑφελόμενος] ὑφελόμε- νοι Neap.a | 4 ἀργυρᾶν] om. x Neap.a | δρόμῳ δοὺς φέρεσθαι] om. x Neap.a | 5 ἀωρία] ἀωρὶ Nauck. | post νυκτός add. μεσούσης x1 | ἠπείγομην x1, καὶ ἠπειγόμην cet., κατηπειγόμην Mein. | 6 ἑαυτόν] ἐμαυτόν x1 | 7 τὴν—ἐπῄεσαν] om. Neap.a, om. ἐπῄεσαν x | 8 Μολοττοὶ] Μολοττικοὶ x | ἐκώλυσέ] ἐκώλυέ x1 | 8–9 ὡς—Ἄρτεμιν] del. Herw. | 9 διεσπάσθαι Γ, διεσπᾶσθαι (sic) cet., διασπᾶσθαι Wagn. (ed.), sed cf. III 4, 2 | 10 ἀκρω- τήρια Bergl., ἀκροθίνια Ο | εἰς τὴν ὑστεραίαν x1, τῇ ὑστεραίρᾳ cet. | πρὸς x1, εἰς cet. | 12 ὑδρορρόον Bergl., ὑδρορρόαν Ο (ὑδρορρόων Vat. 1) | ἐπιπολῆς] ἐπιπολὴς Harl, ἐπιπολὺ Neap.a, ἐπιστολὴς Ven. | [καὶ] del. Herch. (ed.) | 15 ᾐσθόμην οὐκέθʼ Neap.a, ᾐσθόμην οὐθ᾿ x, οὐκ ᾐσθόμην οὐκέθʼ x1, οὐκ ᾐσθόμην ἔθʼ Hemst, οὐκ ᾐσθόμην οὐδʼ Mein. | πάντες x, πάντως cet. | 16 Πειραιᾶ δραμὼν] Πῦρ ἀναδραμὼν (sic) Ven. τῷ ναυκλήρῳ τὴν προχόην. καὶ νυνὶ τὸ τίμημα ἔχων νένασμαι τοῖς κέρμασι καὶ νεόπλουτος ἐπανελήλυθα, καὶ τοσοῦτον ῥιπίζομαι ταῖς ἐλπίσιν, ὡς ἐπιθυμεῖν κόλακας τρέφειν καὶ κεχρῆσθαι παρασίτοις, οὐ παρα- σιτεῖν αὐτός. ἀλλʼ ἢν τουτὶ τὸ πορισθὲν ἀργύριον ἀπαναλώσω, πάλιν ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ἐπιτήδευσιν τρέψο- μαι· οὐδὲ γὰρ κύων σκυτοτραγεῖν μαθοῦσα τῆς τέχνης ἐπιλήσεται.

12 [III 48]. Κεφαλογλύεπτης Μαππαφανίσῳ.

Κακὸς κακῶς ἀπόλοιτο καὶ ἄφωνος εἴη Λικύμνιος ὁ τῆς τραγῳδίας ὑποκριτής. ὡς γὰρ ἐνίκα τούς ἀντι- τέχνους Κριτίαν τὸν Κλεωναῖον καὶ Ἵππασον τὸν Ἀμβρακιώτην τοὺς Αἰσχύλου Προπομπούς τορῷ τινι καὶ γεγωνοτέρῳ φωνήματι χρησάμενος, γαῦρος ἦν καὶ κιττοστεφὴς ἦγε συμπόσιον. ἔνθα παραληφθεὶς φεῦ τῶν κακῶν οἷα ὑπέμεινα, τοῦτο μὲν πιττούμενος τὴν κεφαλὴν καὶ γάρῳ τοὺς ὀφθαλμοὺς ῥαινόμενος, τοῦτο δὲ ἀντὶ πλακοῦντος, τῶν ἄλλων ἄμητας ἐσθιόντων καὶ x (Harl. Ven.) Neap.a x1 Vat. 1) 1 ναυκλήρῳ] ναυκλήρων Ven. | νυνὶ Mein. (ed.), νύνι (sic) x, νῦν cet. | 3 ὡς] ὥστʼ Cob. | 4 κεχρῆσθαι] χρῆσθαι Cob. | 6 ἀπαναλώσω] ἐπαναλώσω x, καταναλώσω Gob. | 7 οὐδὲ Seil. (ed.), οὔτε Ο | σκυτοτραγεῖν μαθοῦσα] ord. inv. Neap.a | 8 ἐπι- λήσεται] ἐπιλήθεται Herch. (ed.) 9 Κεφαλογλύπτης Seil., Ἐφελογλύπτης Ο, Νεφελογλύπτης Bergl., Φλοιογλύπτης Herel. | Μαππαφανίσῳ] Μαπαφανίσῳ] Ven., Ματταφανίσσῳ Neap.a, Μαππαφασίῳ Γ. Cfrt Martial. XII 29, 11 Seil, | 10 κακὸς κακῶς Bergl., κακεγκάκως Neap.a, κακηγκάκως cet. (γ man. rec. Γ) | ἄφωνος x1, ἄχορος x, | ἄχωρος Neap.a. Cf. sqq. | 13 Αἰσχύλου] Αἰσχύλους x | τινι] τε Herch. | 14 γεγω- νοτέρῳ] γεγωνῶτερῳ (sic) Harl., γετονῷ τῷ (sic) Ven., γεγωνῷ τῷ Neap.a | 15 ἦγε] καὶ ἦγε x Neap.a | 16 πιττούμενος] πεττού- μενος Vat. 1, πεκτούμενος Bergl. | 18 ἄμητας] ἄμιτας Neap.a σησαμοῦντας, αὐτὸς μέλιτι δεδευμένους λίθους ἀπο- τρώγων. ἡ πασῶν δὲ ἰταμωτάτη, τὸ ἐκ Κεραμεικοῦ πορνίδιον, ἡ μέτοικος ἡ Φενεᾶτις, Υακινθίς, κύστιν αἵματος πληρώσασα καταφέρει μου τῆς κεφαλῆς, καὶ ὁμοῦ τῷ κτύπῳ 〈ἐ〉 λελούμην τῷ αἵματι. καὶ τῶν μὲν εὐωχου- μένων πολὺς καὶ καπυρὸς ἐξεχύθη γέλως, ἐγὼ δὲ ὧν ἔπαθον μισθὸν οὐκ ἀπηνεγκάμην ἄξιον, ἀλλά μοι γέ- γονε τῶν ὕβρεων ἀμοιβὴ τὸ μέτρον τῆς γαστρός, πέρα[ς] δὲ οὐδέν. μήτε οὖν ἐς νέωτα μήτε μὴν νικῴη ὁ θεοῖς ἐχθρὸς Λικύμνιος, ὃν ἐγὼ τῆς ἀχαρίστου φωνῆς ἕνεκεν ὁρθοκόρυζον καλεῖσθαι πρὸς ἡμῶν καὶ τοῦ χοροῦ τῶν Διονυσοκολάκων ἔκρινα.

13 [ΙΙΙ 49]. Καπνοσφράντης Ἀριστομάχῳ.

Ὦ δαῖμον, ὅς με κεκλήρωσαι καὶ εἴληχας, ὡς πονη- x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Vat. 1) 1 ἀποτρώγων Mein., ἀπέτρωγον x. ἀπέτραγον cet. | 2 δὲ] om. Neap.ª | 3 Φενεᾶτις Seil. (ed.), Φενεάτις Neap.ª x (φενεά- της Ven.), Φαινεάτις x1 | Ὑακινθίς Bergl.(ed.), Ὑακινθός Neap.ª, Ὑάκινθος cet. | 4 πληρώσασα x1, πλήσασα cet. | 5 〈〉ἐ〉 add. Herch. | 6 πολὺς—γέλως] πολὺς ὑπάρχων ὁ θόρυβος περιεβόμβει τὸ δῶμα x Neap.ª, ad quae cfrt Od. X 398, 454 Seil., deinde scribens πολὺς —γέλως 〈καὶ〉 πολὺς—δωμάτιον | 8 [ς] del. Bergl. (ed.) | 9 μήτε—νικῴη] μήτε οὖν ἐς νέωτα εἴη μήτε μὴν βιῴη x1. Requirit μὴ οὖν ὥρασιν ἵκοιτο Bergl., μητ᾿ ἐπιβιῴη Hemst., μήτε οὖν ἐς νέωτα μήτε νῦν νικῴη Nauck. (at jam vicit Licymnius!), μὴ οὖν ἐς νέωτα, εἰ καὶ νῦν, νικῴη Pol., μήτε οὖν ἐς νέωτα ἔτι μήτε μὴν (〈ὕστερον〉 νικῴη Herw. | 10 ἀχα- ρίστου] ἀχαρίτου Cob. | 11 ὀρθοκόρυζον] ὀρθοκόρυδον Bergl., ὀρθιοκόρυδον Seil., κρονοκόρυζον Reisk., ἀρχοκόρυζον Gloss. Eichst., ὀρνιθοκόρυδον Machl., αὐτοκόρυδον vel ὀρφεοκό- ρυδον Mein. An ὀρθιόκρῳζον? | καλεῖσθαι] καλὸν ἀσθαῖ (sic) Ven., unde καλῶν 〈χάριν οἴσ〉εσθαι Mein. | πρὸς] παρ᾿ x Neap.ª | ἡμῶν] ὑμῶν Neap.ª | ἔκρινα] ἔκρινον x | 12 Post ἔκρινα add. ἔρρωσο x1 14 κεκλήρωσαι καὶ] del. Cob. ρὸς εἶ καὶ λυπεῖς ἀεὶ τῇ πενίᾳ συνδέων. ἢν γὰρ ἀπορία τοῦ καλοῦντος γένηται, ἀνάγκη με σκάνδικας ἐσθίειν καὶ γήθυα, ἢ πόας ἀναλέγειν καὶ τῆς Ἐννεακρούνου πίνοντα πίμπλασθαι τὴν γαστέρα. εἶτα, ἕως μὲν τὸ σῶμα τὰς ὕβρεις ὑπέμενε καὶ ἦν ἐν ὥρᾳ τοῦ πάσχειν νεότητι καὶ ἀκμῇ νευρούμενον, φορητὸς ἡ ὕβρις· ἐπειδὴ δὲ ἐγώ σοι μεσαιπόλιος, καὶ τὸ λειπόμενον τοῦ βίου πρὸς γῆρας ὁρᾷ, τίς ἴασις τῶν κακῶν; Ἁλιαρτίου σχοι- νίου χρεία, καὶ κρεμήσομαι πρὸ τοῦ Διπύλου, ἢν μή τι δεξιὸν ἡ τύχη βουλεύσηται. εἰ δὲ [καὶ] τοῖς αὐτοῖς ἐπιμείνειεν, οὐ πρότερον στραγγαλιῶ τὸν τράχηλον, πρὶν τραπέζης ἀπολαῦσαι πολυτελοῦς· οὐκ εἰς μακρὰν δὲ ὁ περίβλεπτος οὗτος καὶ ἀοίδιμος ἔσται γάμος Χαρι- τοῦς καὶ Λεωκράτους, μετὰ τὴν ἕνην καὶ νέαν τοῦ Πυανεψιῶνος, εἰς ὃν πάντως ἢ παρὰ τὴν πρώτην ἡμέραν ἢ τοῖς ἐπαυλίοις κεκλήσομαι. δεῖ γὰρ θυμη- δίας καὶ παρασίτων τοῖς γάμοις, καὶ ἄνευ ἡμῶν ἀνέ- ορτα πάντα καὶ συῶν οὐκ ἀνθρώπων πανήγυρις.

x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Vat. 1) 1 συνδέων] συνδῶν Cob. | ἢν] ἡ Neap.ª | 2 γένηται—με] om. x Neap.ª | 3 γήθυα Reisk., τηθεία Neap.ª, τήθεα cet. πόας] πόδας Vat. 1, ὄα Herch. (ed.) | ἀναλέγειν—πίνοντα] om. x Νeap.ª | 3 καὶ τῆς] κὰκ τῆς Herw. | 4—5 τὸ—ὕβρεις] τὰς ὕβρεις τὸ σῶμα x1 | 6 φορητὸς] φορητὴ Vat. 1 | ἐπειδὴ] ἐπεὶ Herch. (ed.) | 7 post δὲ add. τὸ λοιπὸν x1, unde ἐπεὶ δ᾿ ἤδη Mein. | μεσαιπόλιος Bergl. (ed.), μεσαίπονος Ο | 9 καὶ] ᾧ Herm. | Διπύλου] Διιπύλου Ven, διπήχου Neap.ª | 10 βου- λεύσηται] βραβεύσῃ cl. ΙΙ 4, 2 Lennep., πορίσηται Pol. | [καὶ] del. Herch. (ed.), δὴ Pol. | 11 ἐπιμείνειεν] ἐπιμείνοιεν Vat. 1 στραγγαλιῶ Mein. (ed., στραγγαλίσω Ο | 12 πολυτελοῦς] λυσι- τελοῦς Neap.ª | μακρὰν Neap.ª, μακρὸν cet. | 13 ἔσται] om. x1 15 εἰς] δὲ εἰς Γ | παρὰ] μετὰ x, unde πάντως μετὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῖς Mein. | 18 πανήγυρις] πανηγύρεις Seil.

14 [ΙΙΙ 50]. Βουκοπνίκτης Ἀρτοπύκτῃ.

Οὐκ ἀνέχομαι ὁρῶν Ζευξίππην τὴν ἱππόπορνον ἀπηνῶς τῷ μειρακίῳ χρωμένην. οὐ γὰρ δαπανᾶται· εἰς αὐτὴν χρυσίον μόνον καὶ ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ συνοικίας καὶ ἀγρούς. ἡ δέ, ἐπὶ πλέον ἐκτύφεσθαι τὸν ἔρωτα τούτῳ μηχανωμένη, τοῦ Εὐβοέως ἐρᾶν προσποιεῖται [τοῦ] νεανίσκου, ἵνα 〈τὰ〉 τούτου κατασπαθήσασα οὕτως ἐπʼ ἄλλον τρέψῃ τὸν ἔρωτα. ἐγὼ δὲ ὀδυνῶμαι τὴν καρδίαν ὁρῶν ὑπορρέοντα τοσοῦτον πλοῦτον, ὃν οἱ μακαρῖται αὐτῷ Λυσίας καὶ Φανοστράτη κατέλιπον. ἃ γὰρ ἐκεῖνοι κατ᾿ ὀβολὸν συνήγαγον, ἀθρόως ἀναλοῖ τὸ πολύκοινον τοῦτο καὶ αἰσχρότατον γύναιον. πάσχω μὲν οὖν τι καὶ ἐπὶ τῷ μειρακίῳ· κύριος γὰρ γενόμενος τῆς οὐσίας πολλὴν τὴν εἰς ἡμᾶς φιλανθρωπίαν ἐνεδεί- ξατο· ὁρῶ δὲ καὶ τὰ ἡμέτερα σκάζοντα· εἰ γὰρ εἰς ταύτην ἅπαντα 〈ἀνα〉τεθείη τὰ προσόντα τούτῳ τῷ βελτίστῳ, καλῶς, ὦ θεοί, καλῶς ἀπολαύσομεν τῆς πλη- x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 Βουκοπνίκτης] βουβοπνίκτης x. De sensu vid. ΙΙΙ 24 inscr. | Ἀρτοπύκτῃ] Ἀντοπύκτῃ Vat. 1, Ἀντοπήκτη Γ, Ἀντοπίκτῃ Bergl. (ed.), Ἐτνοπήκτῃ vel Ἐτνολείκτῃ Seil., Ἀντιπύκτῃ Immisch. | 2 Ζευξίππην] Ζευγίππην x | ἱππόπορνον] ὑπόπορνον Γ | 4 ἀλλὰ] ἀλλ᾿ ἢ x1, ἀλλ᾿ ἤδη Bergl. (ed.) | συνοικίας] συνοικίαι x1 | 5 ἀγρούς] ἄγράς Ven. ἀγροί x1 | 7 [τοῦ] del. Herch. (ed.) | ἵνα] ἵνα καὶ Ven. Vat. 1 | 〈τὰ〉 add. Bergl. | κατασπα- θήσασα] σπαθήσασα x1 | οὕτως] om. x1, εἶτ᾿ Cob. | 10 μακαρῖ- ται Seil. (ed.), μακαρίται Ο | Λυσίας] Φαννίας Harl., Φανίας Ven. | Φανοστράτη Bergl. (ed.), Φανοστράτης x, Φαινοστράτη x1 | 11 συνήγαγον] ἀνήγαγον x | 14 τὴν] del. Cob. | ἐνεδείξατο] ἀνεδείξατο Γ | 16 ταύτην] Γλαύκην Reisk. | 〈ἀνα〉 add. cl. ΙΙΙ 23, 2 Reisk. | τούτῳ] αὐτῷ x | 17 καλῶς—πλησμονῆς] καλήν— καλὴν— τὴν πλησμονήν x. unde ἀπολάψομεν pro ἀπολαύσομεν Mein. σμονῆς. ἔστι γάρ, ὡς οἶσθα, ἁπλοϊκὸς ὁ Φίληβος καὶ πρὸς ἡμὰς τοὺς παρασίτους ἐπιεικὴς καὶ μέτριος τὸν τρόπον, ᾠδαῖς μᾶλλον καὶ γέλωτι ἢ ταῖς εἰς ἡμᾶς ὕβρεσι θελγόμενος.

15 [ΙΙΙ 51]. Λαιμοκύκλωψ Κρεολώβῃ.

Ἰδοὺ μετὰ τὸν Εὐρώταν καὶ τὸ Λερναῖον ὕδωρ καὶ τὰ Πειρήνης νάματα ἔρωτι τῆς Καλλιρρόης ἐκ Κορίνθου πάλιν Ἀθήναζε κατεπείγομαι. οὐ γάρ με τῶν τρυφημάτων τῶν ἐν τούτοις οὐδὲν ἤρεσεν, ἀλλ᾿ ἕτοιμος ἐντεῦθεν ἀποσοβεῖν καὶ σπεύδειν ὡς ὑμᾶς. ἀχάριστοι γὰρ ὤφθησαν οὗτοι καὶ ἥκιστα συμποτικοί, καὶ πλείους παρ᾿ αὐτοῖς αἱ παροινίαι τῶν ἀπολαύσεων. ὡς ἄμεινον ἐμοὶ ὀλύνθους ἢ παλάθας ἐπιμασᾶσθαι τῶν Ἀττικῶν, ἢ τοῦ παρὰ τούτοις χρυσίου ἀποδρέπε- σθαι. οἷα γὰρ καινουργεῖν ἐπιχειροῦσιν ἀναγκάζοντες ἀσκωλιάζοντας πίνειν, διάπυρόν τε τὸν οἶνον καὶ θερ- x (Harl. Ven.) x1 (Γ Vat. 1) 1 ἔστι] ἔτι Ven., ἔστι—θελγόμενος ante ὁρῶ δὲ collocat Pol. | 2 ἐπιεικὴς καὶ μέτριος] ord. inv. x | τὸν τρόπον] om. x 5 Κρεολώβῃ Mein. (ed., Κλεολώβῃ x1, Κλεολάβῃ x | 6 ἰδοὺ] ἰδοῦ Ven. | 7 καὶ τὰ—νάματα] om. x | ἔρωτι τῆς] ἐρωτικῆς x1 Καλλιρρόης] καλιρρόης Vat. 1 | 8 κατεπείγομαι] κατεπείγομεν Ven. | 8—9 οὐ— ἤρεσεν] οὐ γάρ μέ τι τῶν—τούτοις ἤρεσεν x, idem sed οὔ με γὰρ τῶν τι Mein. | 10 ἐντεῦθεν] ἐνθένδε x1 σπεύδειν] φεύγειν x | ὑμᾶς] ἡμὰς x | ἀχάριστοι] ἀχάριτοι Reisk. | 11 οὗτοι] οἵδε x1 | συμποτικοί] συμποτικόν Ven. 12 αὐτοῖς] ἑαυτοῖς x | 13 ὡς] ὥστ᾿ Cob. | παλάθας] λαπά- θας x | ἐπιμασᾶσθαι] ἐπιμάσσασθαι x. del. ἐπι Cob., ἐκεῖ μα- σᾶσθαι Pol. | 14 ἢ τοῦ—ἀποδρέπεσθαι] ἢ τὸ—χρυσίον ἀπο- δρύπτεσθαι x1, unde ἢ 〈διὰ〉 τὸ—ἀποδρύπτεσθαι Bergl. χρυσίου] χρυσοῦ Mein. | 15 καινουργεῖν] καὶ νεουργεῖν x1, οἷα νεουργεῖν Herel. | ἀναγκάζοντες ἀσκωλιάζοντας] ord. inv. x τὸν] om. x1 | 16 καὶ θερμὸν] del. Valck. μὸν ἄνευ τοῦ πρὸς ὕδωρ κράματος καταχέοντες, εἶτα [ὀστέα] κῶλά τε καὶ ἀστραγάλους καθάπερ τοῖς κυσὶ παραρριπτοῦντες καὶ νάρθηκας ἐπιρρηγνύντες, καὶ σκύτεσι καὶ τοῖς ἄλλοις ἱμᾶσιν ἀντὶ παιδιᾶς πλήττοντες. ἐμοὶ γένοιτο, πρόμαχε Ἀθηνᾶ καὶ πολιοῦχε τοῦ ἄστεος, Ἀθήνησι καὶ ζῆσαι καὶ τὸν βίον ἀπολιπεῖν. ἄμεινον γὰρ πρὸ τῆς Διομηΐδος πύλης ἢ πρὸ τῶν Ἱππάδων ἐκτάδην κεῖσθαι νεκρὸν τύμβου 〈οὐ〉 περιχυθέντος, ἢ τῆς Πελοποννησίων εὐδαιμονίας ἀν〈τ〉έχεσθαι.

16 [III 52]. Ἀκρατολύμας Χωνοκράτει.

Οὔ μοι μέλει· ποιούντων ὅσα καὶ βούλονται 〈οἱ〉 ῥιψοκίνδυνοι Γρόνθων καὶ Σαρδανάπαλλος· ἐμὲ γὰρ κοινωνῆσαι τῆς ἀτόπου πράξεως ἀδύνατον, οὐδ᾿ εἰ μάντευμά μοι ἐκ τῆς Δωδωναίας δρυὸς ἐπιτρέποι τὸ x (Harl. Ven.) Neap.ª (hic inde a III 16) x1 (Γ Vat. 1) 1. πρὸς] πυρὸς x | 2 [ὀστέα] del. Herch. (ed.) | 3 ἐπιρρη- γνύντες] περιρρηγνύντες Herch. (ed.) | 4 σκύτεσι] σκύτει x | καὶ τοῖς ἄλλοις] καὶ τοῖς πολλοῖς cl. III 16, 3 (ubi nunc corr.) Mein., ἄλλοις τε καὶ τοῖς Metr., καὶ τοῖς τμητοῖς Pol., del. τοῖς Herw. | παιδιᾶς] παῖδας Vat. 1 | 5 ἐμοὶ] ἐμοὶ δὲ Harl. | πρόμαχε] om. Vat. 1 | τοῦ ἄστεος] del. Herch. (ed)., at cf. e. g. II 10, 2 | 7 Διομηΐδος L. Dindorf., διάμιδος x, Διομήδους x1 | πρὸ Βergl., παρὰ Ο | 8 κεῖσθαι] ὑεῖσθαι Ven.. πατεῖσθαι x1 | 〈οὐ〉 add. Mein. (qui etiam 〈οὐδὲ〉 τύμβου) | 9 Πελοποννη- σίων] Πελοποννήσου x1 | εὐδαιμονίας] κηδεμονίας Metr. | 〈τ〉 add. Valck. 10. Inscr. ante me erat inscr. ep. sq., ubi vid. | Χωνοκράτει Seil. (ed.), Χανοκράτῳ Ο | 11 μέλει] μέλλει Harl., μέλοι ει Ven., μέλον Vat. 1 | ποιούντων] τοιούτων Neap.ª | βούλονται] βούλων- ται Ven. | 〈οἱ〉 add. Seil. | 12 ῥιψοκίνδυνοι] ῥιψοκίνδυνον. Neap.ª | Γρόνθων Βergl. (ed.), Γρόνθον Neap.ª Γορθων x, Τρίθων x1, Γρίφων Mein., Γενθίων Herch. (ed.) | 14 ἐπιτρέ- ποι] ἐπιτρέπει x δρᾶμα. [ὥς ἐστιν ἐργάζεσθαι χρηστόν· φύεται γὰρ σπα- νίως καὶ ἐν παισὶ τὸ χρηστὸν καὶ πιστὸν ἦθος καὶ ὑγιές· πάντως οὖν ἀφεκτέον.] ὑποπειρῶσι γὰρ τὴν παλλακὴν τοῦ τῆς οἰκίας δεσπότου, καὶ ἤδη αὐτοῖς ἡ πρᾶξις εἰς τὴν ἀκμὴν προκεχώρηκε. καὶ οὐκ ἀρκοῦνται τῆ τῶν ἀφροδισίων ἀθέσμῳ πλησμονῇ, ἀλλὰ γὰρ 〈καὶ〉 τὰ ἐκ τῆς οἰκίας σκεύη καθ᾿ ἓν ἐκλαμβάνουσι. καὶ ἴσως μὲν ἄχρι τινὸς λήσεται τοὖργον πραττόμενον, πάντως δέ ποτε ἢ λάλος γείτων ἢ ψιθυρὸς οἰκέτης ἀγορεύσει τὸ πρᾶγμα εἰς τοὐμφανές, καὶ ἀνάγκη μετὰ πῦρ καὶ σίδηρον καὶ τὰς ἄλλας βασάνους τέλος αὐτοῖς γενέσθαι τῆς ἡδονῆς τὸ κώνειον ἢ τὸ βάραθρον. ἀφει- δῶς γὰρ χρώμενοι τῷ τολμήματι ἰσόρροπον τῇ πράξει τὴν τιμωρίαν ἐκτίσουσιν.

17 [III 53]. Λοπαδίωυ Εὐκνίσσῳ

Χθὲς Καρίωνος περὶ τὸ φρέαρ ἀσχολουμένου εἰσέ- φρησα εἰς τοὐπτάνιον· ἔπειτα εὑρὼν λοπάδα εὖ μάλα x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) 1—3 [ὡς—ἀφεκτέον] expunxi, del. ὡς—ὑγιές Bergl., om. τὸ χρηστὸν καὶ Neap.ª x (Harl. retinet τὸ), δρᾶμα, ὡς ἐργά- ζεσθαι χρηστήν Reisk. | 4—5 καὶ ἤδη—προκεχώρηκε] om. x, τὴν ἀκμὴν scripsi, τὴν ἀρχὴν Ο, ἀκμὴν Bergl., ἁρπαγὴν Lennep. | 6 〈καὶ〉 addidi cl. I 17, 3, ἀλλὰ καὶ Bergl., ἅμα γὰρ Mein. | 7 post ἓν add. ὡς ἐπέμφωρα (sic) x1, unde ὥσπερ φώρια Toup., ὡς ἐπ᾿ ἐκφορᾷ Bergl., ὥσπερ φῶρες Seil. | 8 τινὸς] τινὰ Neap.ª | 11 σίδηρον] σιδήρου Neap.ª | ἄλλας Herch. (ed.), πολ- λὰς Ο. Cf. III 15, 3 | βασάνους] δαπάνας Γ | αὐτοῖς] αὐτῷ Γ, om. Neap.ª | 12 τῆς ἡδονῆς] om. x1 | ἢ] καὶ Neap.ª | 14 ἐκτί- σουσιν] ἐκτίσαιντο Neap.ª 15 Inscr. (quam om. Neap.ª) ante me erat incr. ep. praep.; transtuli imprimis cl. § 1 propter Λοπαδίων (ita pro Κοπαδίων Schäfer., Κωπᾳδίων Herch. (ed.) | Εὐκνίσσῳ] Εύηνίσσῳ Ven., Εὐκνίσῳ Vat. 1 | 17 τοὐπτάνιον] τοὐπτανεῖον x Nesp.ª | ἔπειτα] εἶτα x1 | εὑρὼν] εὗρον Γ | εὖ] οὐκ εὖ Ven. | μάλα] om. x Neap.ª κεκαρυκευμένην καὶ ἀλεκτρυόνα ὀπτὸν καὶ χύτραν μεμ- βράδος ἔχουσαν καὶ ἀφύας Μεγαρικὰς ἐξήρπασα, καὶ ἀποπηδήσας, ποῖ καταχθείην ἐζήτουν καὶ εὐκαίρως ἐμ- φάγοιμι μόνος. ἀπορίᾳ δὲ τόπου δρομὼν ἐπὶ τὴν Ποικίλην — καὶ γὰρ οὐκ ἠνώχλει ταύτην οὐδὲ εἷς τῶν ἀδολέσχων τουτωνὶ φιλοσόφων — κεῖθι τῶν πόνων ἀπέλαυον. ἀνανεύσας δὲ τῆς λοπάδος ὁρῶ προσιόντας τῶν ἀπὸ τῆς τηλίας τινὰς νεανίσκων, καὶ δείσας τὰ μὲν βρώματα ὄπισθεν ἀπεθέμην, αὐτὸς δὲ εἰς τοὔδαφος ἐκείμην κρύπτων τὰ κλέμματα εὐχόμενός τε τοῖς Ἀπο- τροπαίοις τὸ νέφος παρελθεῖν, χόνδρους ὑποσχόμενος λιβανωτοῦ ἱκανούς, οὓς οἴκοι ἀναλεξάμενος τῶν ἱερῶν ἔχω εὖ μάλα εὐρωτιῶντας. καὶ οὐκ ἠστόχησα· οἱ θεοὶ γὰρ αὐτοὺς ἄλλην ὁδὸν ἔτρεψαν. κἀγὼ σπουδῇ κατα- βροχθίσας πάνθ᾿ ὅσα ἐνέκειτο τοῖς σκεύεσι, φίλῳ παν- δοκεῖ τὴν χύτραν καὶ τὸ λοπάδιον, τὰ λείψανα τῶν κλεμμάτων, χάρισμα δοὺς ἔχειν ἀπεχώρησα, ἐπιεικής τις καὶ δεξιὸς ἐκ τῶν δωρημάτων ἀναφανείς.

x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) 1 κεκαρυκευμένην] κεκρασμένην Neap.ª | καὶ χύτραν x1, χύτραν τε cet. | 2 Μεγαρικὰς Piersoo., μεγειρικὰς Neap.ª, μαγειρικὰς cet., Φαληρικὰς Bergl. | 3 ποῖ] πῆ x | καὶ] ἵν᾿ Pol. | εὐκαίρως] εὐκέρως Ven., εὐχερῶς Mein. | ἐμφάγοιμι Reisk., ἂν φάγοιμι O (post μό- νος hab. x1) | 4 τόπου] . . που Neap,ª | 5 ἠνώχλει] ἠνόχλει x1 | 6 ἀδολέσχων] ἀδολεσχῶν Cob. | 7 ἀπέλαυον] ἀπέλαβον Ven., ἀπή- λαυον Vat. 1 | 8 τηλίας] τιλίας x1, Τηλίας Seil. (ed.) | τινὰς Neap.ª, τινὰ cet. | 9 ὄπισθεν] ὄπιθεν x1 | 10 εὐχόμενός τε] om. τε x, καὶ ηὐχόμην Bergl. (ed.) | post Ἀποτροπαίοις add. θεοῖς Cob., sed cf. II 33, 1 | 11 τὸ νέφος παρελθεῖν (ἀπελθεῖν sed a prima man. corr. Hart.)] ord. inv. x1 | χόνδρους—λιβανωτοῦ] ὑποσχόμενος λιβανωτοῦ χόνδρους x1 | 12 ἱκανούς] om. x Neap.ª | ἀναλεξάμενος x1, ἀναδεξάμενος Harl., ἀναδεξαμένους cet. | 15 φίλῳ πανδοκεῖ] φίλῳ πανδοχεῖ Hart., Φιλοπανδοχεῖ Ven. | 16 χύτραν καὶ τὸ λοπά- διον] λοπάδα καὶ τὸ χυτρίδιον x1 | τὰ λείψανα] om. Neap.ª | 17 χάρισμα] χάριν x | ἔχειν] om. x1 | 18 δεξιὸς] μέτριος x1, ἀστεῖος Pol. | δωρημάτων] φωραμάτων vel ἀδικηάτων Mein.

18 [IIII 54]. Χυτρολείκτης Πατελλοχάρουτι.

Τί δακρύω, ἴσως ἐρήσῃ με, ἢ πόθεν κατέαγα τὸ κρανίον, ἢ πῶς τὸ ἀνθηρὸν τοῦτο εἰς μέρη κατερρωγὸς μάτιον φορῶ; ἐνίκησα κυβεύων, ὡς μήποτ᾿ ὤφελον. τί γὰρ ἔδει με ἀσθενέστερον ὄντα ῥωμαλέοις συνεξε- τάζεσθαι νεανίαις; ἐπεὶ γὰρ εἰς ἐμαυτὸν ὅλας τὰς ἐκ- θέσεις συνελεξάμην, ἀπορία δὲ ἦν αὐτοῖς παντελὴς ἀργυρίου, ἐπ᾿ ἐμὲ πάντες ὥρμησαν. καὶ οἱ μὲν πύξ ἔπαιον, ἄλλοι δὲ λίθοις ἐχρῶντο, οἱ δὲ διέσχιζον τὸ ἱμάτιον. ἐγὼ δ᾿ ἀπρὶξ τῶν κερμάτων εἰχόμην, ἀπο- θανεῖν πρότερον ἢ προέσθαι τι ἐκείνοις τῶν μοι πεπορισμένων αἱρούμενος· καὶ δὴ μέχρι γέ τινος ἀντ- έστην γεννικῶς καὶ τὰς φορὰς τῶν πληγῶν ὑπομένων καὶ τὰς ἐκστροφὰς τῶν δακτύλων ἀνεχόμενος, καὶ ἤμην οἷά τις Σπαρτιάτης ἀνὴρ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ τῆς Ὀρθίας τυπτόμενος. ἀλλ᾿ οὐκ ἦν Λακεδαίμων ἐν ᾗ ταῦτα ὑπέμενον, ἀλλ᾿ Ἀθῆναι καὶ τῶν Ἀθήνησι κυβευτῶν οἱ x (Harl. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) 1 Πατελλοχάροντι] Πατελλοχάρωνι Herch., sed cf. III 10 inscr. | 2 δακρύω] δακρύεις x1 | κατέαγα] κατέαγε Γ | 3 ante εἰς add. καὶ x | 7 συνελεξάμην] συνεζευξάμην x | παντελὴς] παν- τελῶς Bergl. (ed.) | 9 λίθοις ἐχρῶντο] λὰξ ἐνήλλοντο Bergl. | 10 τῶν κερμάτων εἰχόμην] ord. inv. x1 | 11 ἐκείνοις τῶν Bergl. (ed.), ord. inv. Ven. x1, τῶν ἐκείνων cet., del. ἐκείνοις Mein. | μοι] ἐμοὶ Bergl. | 12 πεπορισμένων] πορισμένων Harl., περι- σμένων Ven. | 13 γεννικῶς] γενναίως x1 | 14 ἤμην] ἦν Herch. (ed.), ἥμην Metr. | 15 ἀνὴρ] ἄνηβος Metr. | Ὀρθίας Bergl., Πυθίας Ο, Πειθοῦς Metr. | 16 οὐκ—ᾗ Bergl., οὐκ ἐν Λακεδαίμονι ἐμὴ Ο (οὔκαι [sic] Ven. τῇ ἐμῇ x1), del. ἐν ᾖ et ὑπέμενον Boissevain | 17 ἀλλ᾿ — ἐξωλέστατοι] Ἀθήνησι (Ἀθή- νης οι [sic] Ven.) δέ· Ἀθηνᾶ γὰρ καὶ τῶν ἐνταῦθα κυβευτῶν (κυβευτὰρν [sic] Ven.) οἱ ἐξωλέστατοι x, om. haec omnia Neap.ª ἐξωλέστατοι. τέλος δ᾿ οὖν λιποθυμήσας ἀφῆκα τοῖς ἐναγέσι λαμβάνειν. οἱ δὲ καὶ τὸ προκόλπιον διηρεύ- νησαν, καὶ τὰ ἐν τούτῳ ἐγκείμενα φέροντες ᾤχοντο, τοῦτ᾿ ἐμοῦ λῶον ἡγησαμένου τὸ ζῆν δίχα χρημάτων ἢ μετὰ χρημάτων τεθνάναι.

19 [III 55]. Αὐτόκλητος Ἑτοιμαρίστῳ.

Ὀλίγα ἢ οὐδὲν διαφέρουσι ἰδιωτῶν οἱ σεμνοὶ καὶ τὸ καλὸν καὶ τὴν ἀρετὴν ἐξυμνοῦντες· τούτους λέγω τοὺς ἐργολαβοῦντας τὰ μειράκια. οἷον γὰρ οἷον ἔλαθέ σε συμπόσιον Σκαμ〈β〉ωνίδου γενέσια τῆς θυγα- τρὸς ἑορτάζοντος. καλέσας γὰρ ἔναγχος οὐκ ὀλίγους τῶν προὔχειν δοκούντων Ἀθήνησι πλούτῳ καὶ γένει, ᾠήθη δεῖν καὶ τοῖς φιλοσοφοῦσι κοσμῆσαι τὴν εὐωχίαν. παρῆν οὖν ἐν πρώτοις Ἐτεοκλῆς ὁ στωικὸς οὗτος, ὁ πρεσβύτης, ὁ κουρ[ε]ιῶν τὸ γένειον, ὁ ῥυπαρός, ὁ τὴν κεφαλὴν αὐχμηρός, ὁ ῥυσ[σ]ότερον τῶν βαλαντίων ἔχων τὸ πρόσωπον. παρῆν δὲ καὶ Θεμισταγόρας ὁ ἐκ τοῦ x (HarI. Ven.) Neap.ª x1 (Γ Vat. 1) 1 δ᾿ οὖν Seil. (ed.), οὖν x1, γοῦν cet. | λιποθυμήσας Cob., λυποθυμήσας Neap.ª, λειποθυμήσας cet. | 2 ἐναγέσι] ἐνακίσι Vat. 1 | προκόλπιον] in Γ inter ι et ον rasura | 4 τοῦτ ἐμοῦ] τούτου ἐμοῦ Harl., τοῦ΄του (sic) Ven., τοῦτό μου Mein., σπουδῇ, ἐμοῦ Pol. | λῷον Seil., λώιον Ο (λόγον Ven.) | τὸ] fort. delendum | δίχα] ἄνευ x1 6 In x errore est inscr. ep. sq. | 8 καὶ (ante τὸ)] om. Neap.ª | 10 〈β〉 add. Bergl., Σκαμανίδου x Neap.ª | τῆς] om. x1 | 13 φιλοσοφοῦσι] φιλοσόφοις Neap.ª | 14 πρώτοις] τού- τοις x1 | Ἐτεοκλῆς] Εὐοκλῆς x1 | 15 ὁ—γένειον] om. x Neap.ª, [ε] del. J. G. Schneid. | 16 post αὐχμηρός add. ὁ γεγηρα- κὼς x1 | [σ] del. Mein. (ed.), ῥυσσώτερον Neap.ª | βαλαντίων] βαντίων Neap.ª | 17 πρόσωπον Neap.ª, μέτωπον cet. | δὲ] om. x Neap.ª | ὁ ἐκ τοῦ περιπάτου] om. Neap.ª περιπάτου, ἀνὴρ οὐκ ἄχαρις ὀφθῆναι, οὔλῃ τῇ γένυϊ λαμπρυνόμενος. ἦν δὲ καὶ ὁ Ἐπικούρειος Ζηνοκράτης, οὐκ ἀτημέλητος τούς κικίννους καὶ ἐπὶ βαθεῖ τῷ πώ- γωνι σεμνυνόμενος, ὅ τε ἀοίδιμος — τοῦτο γὰρ πρὸς ἁπάντων ἐκέκλητο — Ἀρχίβιος ὁ Πυθαγορικός, ὦχρον ἐπὶ τοῦ προσώπου πολὺν ἐπιβεβλημένος, πλοκάμους ἀπʼ ἄκρας τῆς κεφαλῆς ἄχρι στέρνων αὐτῶν ἀπαιωρῶν, ὀξὺ καὶ ἐπίμηκες τὸ γένειον καθεικώς, τὴν ῥῖνα ἐπι- παμπής, τὸ στόμα ἐπιχειλής, αὐτῷ τῷ πεπιέσθαι καὶ λίαν μεμυκέναι τὴν ἐχεμυθίαν ὑποσημαίνων. ἐξαίφνης δὲ καὶ Παγκράτης ὁ κύων ῥύμῃ τοὺς πολλοὺς παρω- σάμενος εἰσήρρησε, στελέχῳ πρινίνῳ ἐπερειδόμενος, ἦν γὰρ ἀντὶ τοῦ πυκνώματος τῶν ὄζων χαλκοῖς τισιν ἥλοις ἐμπεπαρμένην ἔχων βακτηρίαν, καὶ τὴν πήραν διάκενον καὶ πρὸς τὰ λείψανα ἐντόνως ἠρτημένην. οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἀπʼ ἀρχῆς εἰς τέλος παραπλησίαν τινὰ καὶ τὴν αὐτὴν εἶχον τῆς ἑστιάσεως ἀκολουθίαν, x (Harl. Ven.) Neap.a x1 (Γ Vat. 1) 2 ἦν] παρῆν Seil. | 3 οὐκ—καὶ] om. x Neap.a, κικίννους Bergl., κίκωνας Γ, κίνωνας Vat. 1. Pro ἐπὶ (ita Hemst.) hab. ὑπὸ x Neap.a, αὐτὸς ὑπὸ x1. Fort. igitur ἀνὴρ—ὀφθῆναι, οὐκ ἀτημέλητος τοὺς κικίννους 〈καὶ〉 οὔλῃ—λαμπρυνόμενος. ἦν δὲ—Ζηνοκράτης, καὶ αὐτὸς—σεμνυνόμενος | 4 ὅ τε] καὶ ὅ τε x Neap.a | 5 ἐκέκλητο] ἐκαλεῖτο x1 | Πυθαγορικός] Πυθαγόρειος cl. § 7 Cob. | 7 ἄκρας] om. x1 | ἄχρι] μέχρι x1 | ἀπαιωρῶν] ἀπ om. x1 | 8 ἐπίμηκες] μακρὸν x Neap.a | τὸ γένειον post καθεικὼς hab. x Neap.a | ῥῖνα x, ῥίνα cet. | 9 αὐτῷ τῷ eb ὑποση- μαίναων x1, ὡς ἀπὸ τοῦ et ὑποσημαίνειν cet. | πεπιέσθαι Hemst., πεπεῖσθαι Ο, κεκλεῖσθαι Bergl., πεπρῖσθαι Mein. | 12 εἰσήρ- ρησε] εἰσήρησε x1, εἰσέφρησε Herm. | στελέχῳ cl. Poli. X 166 Mein., στελεῷ Ο, στελέχει Bergl. Cfrt Luc. V. H. I 8 Pol. | 14 ἔχων Neap.a, φέρων cet., εἶχε γὰρ (pro ἦν γὰρ ἔχων) Cob. | βακτηρίαν] βακτηρίαις Ven. | 16 ante διάκενον add. δὲ x Neap.a | ἐντόνως x, εὐτόνως Neap.a, εὐζόνως Γ, εὐζώνως Vat. 1 εὐχώρως Machl., εὖ τόνοις Mein. | ἠρτημένην] ἠρτυμένην Jacobs. οἱ φιλόσοφοι δέ, προϊόντος τοῦ συμποσίου καὶ τῆς φιλοτησίας συνεχῶς περισοβουμένης, ἄλλος ἄλλην τε- ρατείαν ἐπεδείξαντο. Ἐτεοκλῆς μὲν γὰρ ὁ στωϊκὸς ὑπὸ γήρως καὶ πλησμονῆς ἐκτάδην κείμενος ἔ〈ρ〉 ρεγχεν· ὁ Πυθαγόρειος δὲ τὴν σιωπὴν λύσας τῶν χρυσῶν ἐπῶν τινα κατὰ μουσικὴν ἁρμονίαν ἐτερέτιζεν. ὁ βέλτιστος δὲ Θεμισταγόρας, ἅτε τὴν εὐδαιμονίαν κατὰ τὸν τοῦ περιπάτου λόγον οὐ ψυχῇ καὶ σώματι μόνον ἀλλά καὶ τοῖς ἐκτὸς ὁριζόμενος, ἀπῄτει πλείονα πέμματα καὶ ποικιλίαν τῶν ὄψων δαψιλῆ. Ζηνοκράτης δὲ ὁ Ἐπι- κούρειος τὴν ψάλτριαν ὡς αὐτὸν ἐνηγκαλίζετο τακερὸν καὶ ὑγρὸν προσβλέπων ὑπομεμυκόσι τοῖς ὄμμασι, λέγων τοῦτο εἶναι τὸ τῆς σαρκὸς ἀόχλητον καὶ τὴν καταπύκ- νωσιν τοῦ ἡδομένου. ὁ κύων δὲ πρῶτα μὲν οὔρει κατὰ τὴν κυνικὴν ἀδιαφορίαν εἰς σύρμα χαλάσας καὶ καθεὶς τὸ τριβώνιον, ἔπειτα καὶ Δωρίδα τὴν μουσουρ- γὸν οἷος ἦν ἐν ὀφθαλμοῖς ἁπάντων [ὁρώντων] ἐνεργεῖν, φάσκων ἀρχὴν γενέσεως εἶναι τὴν φύσιν· ὥστε ἡμῶν x (Hart. Ven.) Neap.a x1 (Γ Vat. 1) 2 περισοβουμένης] περισοβούσης Herch. (ed.), sed cf. III 39, 2 | τερατείαν] παραιτίαν Neap.a, τερθρείαν Bergl. | 3 Ἐτεο- κλῆς] νεοκλῆς Neap.a, εὐοκλῆς x1 | μὲν] om. x1 | 4 〈ρ〉  add. Seil. | 6 Πυθαγόρειος] Πυθαγορικὸς cl. § 4 Mein. | τῶν— τινα κατὰ Machl., τῶν—κατά τινα Ο, τῶν—κατὰ τέττιγα Fried., τῶν τι—κατά τινα Herch. (ed.) | 10 ποικιλίαν] ποι- κίλων Neap.a | δαψιλῆ] δαψιλῶς Neap.a | 11 ὡς αὑτὸν Γ, ὡς αὐτὸν cet., ἄσωτον vel ἀσώτως Arnald., ὡσαύτως Gloss. Eichst., Ερώτοπμ Reisk., ὡς αὑτὸν 〈ἕλκων〉  Mein., νεα- νίσκην Maehl., om. Herch. (ed.) | ἐνηγκαλίζετο] ἐγκεκαλίζετο Neap.a | 13 τοῦτο] τοῦτι Ven., τουτὶ Mein. | 13 καὶ—ἡδο- μένου] om. Neap.a | 14 μὲν] om. x1 | οὔρει] ἐούρει Lehmanm., sed cf. III 4,4 | 15 καὶ] δὲ καὶ Harl. | 17 [ὁρώντων] del. Cob. | 18 ἀρχὴν] ἀρχὴν καὶ Ven. | ὥστε] ὡς Neap.a | 19 ἔτι Reisk., ἐστι Ο, ἦν vel [ἐστι] Mein., ἔτι ἦν Cob. τῶν παρασίτων οὐδεὶς ἔτι λόγος· τὸ γὰρ θέαμα καὶ τὴν θυμηδίαν παρεῖχεν οὐδεὶς τῶν εἰς τοῦτο κεκλη- [ρω]μένων, καίτοι γε καὶ Φοιβυάδης ὁ κιθαρῳδὸς καὶ μῖμοι γελοίων οἱ περὶ Σαννυρίωνα καὶ Φιλιστί[α]δην οὐκ ἀπελείποντο. ἀλλά πάντα φροῦδα καὶ οὐκ ἀξιό- χρεα, εὐδοκίμει δὲ μόνος ὁ τῶν σοφιστῶν λῆρος.

20 [III 56]. Θαμβοφάγος Κυσπε〈λ〉ιστῇ.

Ἐπαίρεις σαυτὸν οὐδὲν δέον καὶ τύφου πλήρης εἶ καὶ βαδίζεις ἴσα [μὴ δεῖ], τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου, Πυθοκλεῖ, καὶ ἀρίστων ἀποφέρῃ μερίδας, τὰς σπυρίδας καθ᾿ ἡμέραν ἐξογκῶν σύ μεγέθει λειψάνων. οὐκοῦν καθάπερ πρῴην Ἀρητάδης ὁ γρραμματικὸς ἐποίει, Ὁμήρου ὡς ἔφασκεν ἐπιλέγων στιχίδιον εὐμηχάνως αὐτῷ πρὸς x (Harl. Ven.) Neap.ª (hic usque ad III 20) x1 (Γ Vat. 1 [hic subsistens ad III 20]) 2 [ρω] del. Bergl., πεπληρωμένων Mein. | 3 γε καὶ] γε x1 | Φοιβάδης] Φοιβιάδης x1 | 4 Σαννυρίωνα] Σαννουρίωνα Vat. 1, Σουσαρίωνα Mein. | [α] del. Bergh., Φιλιστίωνα Bergl. | 5 ἀπελείποντο] κατελείποντο Neap.ª | ἀξιόχρεα Neap.ª, ἀξιόθεα cet. | 6 εὐδοκίμει] μει om. Ven, εὐδόκιμος Mein., ηὐδοκίμει Herch. (ed.) | σοφιστῶν x1, σοφῶν cet. Illud Alc. semper de philosophis 7 Θαμβοφάγος Γ (in x est inscr. ep. praec.), θυμβροφάγος Bergl., Ιαμβοφάγος Mein., Θαμβοφάγρος Herch. (ed.) | 〈λ〉 add. Bergl. | 8 οὐδὲν] οὐδὲ Ven. | καὶ—εἶ] ante τοῦτο hab. Γ, del. Hemst. | 9 ἴσα [μὴ δεῖ] Ruhnk., εἰς ἃ (ἂ Ven.) μὴ (οὐ Γ) δεῖ Ο, ἴσα δὴ Bergl. | 10 Πυθοκλεῖ Γ man. sec, Πυ- θομ καὶ (sic) Γ man. pr., Πυθόκλεια x | καὶ—μερίδας] καὶ ἀποφέρῃ μερίδας τῶν ἀρίστων Γ | 11 οὐκοῦν] hic collocavit Po1., in Ο est post μερίδας (ubi plene interp.), non inter- puncto post λειψάνων (ubi sign. interr. Mein. ed.) | 12 Ἀρητά- δης Mein. (ed), Ἀρπτάδης Harl., Ἁρπτάδης Ven., Ἁρπάδης Γ | 13 στιχίδιον] στίχον x τὰς ρππγὰς sῶν βDmῳάτmν ἔρφφέυνν mi φ aγέέὼμεν | mιέμεν τε, ἄπατπ δὲ mί sa φφsύm . mmωυsο, κατά- ) βαλὲ τὴν ἀλαζονeiπν, sρνiύθλιε, ξ ἀνῶrπg σε |τῆς οἶ- | πίπς] γυῳνθν θύρπζε ἄν φαmρεd χρόννυ |ἐxὅληθέντα] | ἐcmeεfsλ.

21 [IIII 57]. θἄνόλρmλος ἴκrηρίιmφλxόρρι

θὐκ εἐς δέον οἰναμένος ἐσmψάὼgν τὸν τροφέα τοῦ νεανίσκου ώmυρον. ἐξ ἐκείνου γὰρ ὅσως διαβολῇ τυπελς τὰ ὐτα aερὶ τὰς δόσεας rsέvτg μερορeπέστε- ρος παὶ φειδλῷ τῷ μέτρῳ πέχρgτπa εἐωθάὼς γὰρ ἐν ταῖς ἐορταστικπῖς τῶν ἡῳερῶν ξ χιτώνιον ἡ τριβώνιον | ἢ ἐφεστρίδα πέῳπειν, ἔναγχος Χρονίων ἐνστάντων | |ὑποδήματα] φικρατίδας μοι νsυργεῖς πέμψε τῷ | Δρόρμmνι δοὺς πομίζειν. ὁ δὲ ἐxi ταύταις 6ρενθύετο | ταὶ μισθούς τῆς διακονίας ἀrήτει, ἐγὼ δὲ δάκνομαι παὶ τὴν προετῆ γλῶῶτταν διαμααήσῶῶmαm καὶ ὀψὲ τῆς x(Baf. Ven.) 7P 1 ἀρναγὰς] ἀρχὰς x | ʼ καὶ-φέρεσῶααʼ] 0κn. XV 37s 3 [τῆk οέπiας] del. Cob., γνῳνὸ τῆς οἰκόοας Πʼ, τῆς οὐσίας γυῳνὸν Gein. | 4 θύραζγ] de1. Geim. | χρόνsυ] χρόνῳ x ) εκ8ιοεεναl nem. 8ein.. εφ ρἷίί ,; 5 aaκνπσνl οο. s,εα cfrt Ar. Plmt. 244 Cob. 6 θίνόλαλος] θίνόλαος x | ((ι) add. 3srgλ., πνπελλιστῇ x (vid. incr. III 20) | 7 ἐsνωράῳην] fol. ἔσκωρα | 8 τοε Reita., τὸν , τὸν νεανέσκον ὼmυρον τὸν τρεφἐα X, τοῦ seυανίσκου τὸν τροφέα ῶὼπυρον Herch. (ed.) | 9 περὶ-μικροπρεπέστερος] ῳιπροπρεπέστερος περὶ τὰς δόσεις πατέsτη x | 10 φεδωλῷ τῶ] φεαδωνελρῳ Cob., φεῶmνiω Herch. (ed.) | post πέχρηται add. περὶ τὰς δαπάνας x | 13 [ὸποθφατα] del. 3erg1. | post ʼφι- κρατίδας add. τινάς Herch. (ed.) | νεουργεῖς 3ergὶ., νεουργῆ εἰς ʼ, pro ὑποδφατα-ὰπήτει hab. οὐδὲ προσέβλερεν x | 1ι ταεταωl τοετῳ 8ei1. 11s a) dei. 8ei1. 4, ἔ- IM 15,2 ἁμαρτίας αἰσθάνομαι. ὅταν γὰρ τὸ ῥεῦμα τῶν λόγων μὴ καθηγουμένης 〈τῆς〉 διανοίας φέρηται, ἀνάγκη τὴν γλῶτταν τηνικαῦτα προσκρούειν καὶ σφάλλεσθαι.

22 [IIII 58]. Ἁλοκύμιυος Φιλογαρελα[δ]ίῳ.

Οὐδὲν προτιμῶ σου, κἂν ἀπειλῆς ψιθυριεῖν κατ᾿ ἐμοῦ· [καὶ] καττύεις διαβολὰς ἀνηνύτους. ἁπλοϊκὸς γὰρ καὶ γενναῖος ὁ Μαλιεὺς οὗτος στρατιώτης ὁ βόσκων ἡμᾶς τὰ νῦν δὴ ταῦτα, καὶ τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ ζηλο- τυπεῖν τὰς ἑταίρας, ὡς πρώην λόγου ῥυέντος αὐτῷ ἐπὶ τοῦ συμποσίου, πολλὴν κατέχεε βλασφημίαν τῶν τὰ τοιαῦτα ὑπομενόντων. ἔλεγε γὰρ γαμεταῖς ἐπι- κλήροις οἰκουρίαν πρέπειν καὶ τὸν σεμνὸν βίον, τὰς ἑταίρας δὲ δεῖν εἶναι πάντων ἀναφανδὸν καὶ πᾶσιν ἐκκεῖσθαι τοῖς βουλομένοις· ὅνπερ οὖν τρόπον τοῖς λουτροῖς καὶ τοῖς σκεύεσι κοινοῖς κεχρήμεθα, κἂν ἑνὸς εἶναι δοκῇ, οὕτως καὶ ταῖς εἰς τοῦτον ἀπογραψαμέναις x (Harl. Ven.) Γ 3 〈τῆς〉 add. Bergl. (ed.) | ἀνάγκη—σφάλλεσθαι.] τότε σφάλλεσθαι τὴν γλῶτταν ἀνάγκη. ἔρρωσο. Γ 4 inscr. omitt. x | [δ] del. Ruhnk. | 6 [καὶ] καττύεις Bergl., καὶ καττύειν Ο, καὶ καττύῃς Waga. (ed.), καὶ κατ- τύσειν Mein. (ed.), ὡς καττύεις Pol. | ἀνηνύτους Reisk., ἀγεν- νήτους x, ἀγενήτους Γ, ἀγεννεῖς Bergl. (ed.), ἀτέγκτους Hemst., ἀγενήτους Mein. (ed.) | 7 οὗτος] post στρατιώτης hab. Γ | 9 τὰς ἑταίρας Pierson., τὰς ἑορτάς Ο, τοὺς ἐρῶντας Βergl., τοὺς ἐραστὰς Hemst. | ὡς] ὥστε Cob. | λόγου-συμποσίου] aut delendum aut legendum ῥηθέντος pro ῥυέντος censet Herm. | 11 post τοιαῦτα add. μὴ Mein. | post γαμεταῖς add. καὶ Hemst. | 12 πρέπειν] πρέπον Ven. | σεμνὸν] γυμνὸν Γ | βίον] βίον καὶ Γ | 15 τοῖς σκεύεσι] ταῖς στοαῖς Bergl., τοῖς σκήνεσι Bernard. | κοινοῖς] ὁμοίως Jacobs. | κεχρήμεθα] χρώμεθα Cob. | κἂν—δοκῇ Bergl., καὶ—δοκεῖ Ο τὸν βίον. εἰδὼς οὖν τηνάλλως τὴν διαβολήν σου χω- ρήσουσαν, τρέμε ἐνδακὼν τὸ χεῖλος, ὡς οἱ τὸν Σίγηλον ἥρω παριόντες, μὴ κακόν τι προσλάβῃς· οὐ γάρ ἐστι τῶν Ἀττικῶν τούτων εἷς τῶν χαύνων μειρακίων, ἀλλ᾿ ἀνὴρ ὁπλομάχος καὶ ἀρήιος, παρ᾿ ᾧ κολακείας καὶ δια- βολῆς τρόπος ἔρρει. ἀνάγκη δὲ τὸν διαβολὰς μὴ προσ- ιἐμενον τοῖς διαβάλλουσιν ἀπεχθάνεσθαι.

23 [III 59]. Λιμέντερος Ἀμασήτῳ

Παρ᾿ ἕνα τινὰ τῶν τὰ πινάκια παρὰ τὸ Ἰακχεῖον προτιθέντων καὶ τούς ὀνείρους ὑποκρίνεσθαι ὑπισχνου- μένων βούλομαι ἐλθὼν τὰς δύο ταύτας δραχμάς, ἃς οἶσθά με ἐν χερσὶν ἔχοντα, καταβαλὸν τὴν φανεῖσαν ὄψιν μοι κατὰ τοὺς ὕπνους διηγήσασθαι. οὐ χεῖρον δὲ καὶ πρὸς σὲ ὡς φίλον ἀναθέσθαι τὸ καινὸν τοῦτο καὶ πέρα πάσης πίστεως φάσμα. ἐδόκουν γὰρ [κατ᾿ ὄναρ] εὐπρεπὴς εἶναι νεανίσκος καὶ οὐχ ὁ τυχών, ἀλλ᾿ ἐκεῖνος [εἶναι] ὁ Ἰλιεὺς ὁ περίψυκτος καὶ περικαλλής, ὁ τοῦ x (Harl. Ven) Γ 1 τὴν] om. x | χωρήσουσαν Bergl. (ed.), χωρήσασαν Ο | τρέμε] τρέμω Γ | 2 ἐνδακὼν] δακὼν x | Σίγηλον cl. Eust. ad Od. 1967, 36 Mein., σίγηλον Γ, σιγηλὸν x | 3 προσλάβῃς] προσ- λάβωμαι Γ | 4 τούτων εἷς] τοῦτον εἷς x, τουτωνὶ Cob. | 5 κολα- κείας] κολακεία Γ | 6 διαβολὰς μὴ] μὴ διαβολὰς Γ 8 Λιμέντερος] Λιμόντερος Ven. | Ἀμασήτῳ] Ἀμασίῳ x, Αἰνο- σίτῳ Herel., Ἀμάστῳ Mein. | 12 χερσὶν scrupsi, χεροῖν Ο (ἐν χεροῖν με x, unde ἐνέχυρόν με Mein.) | καταβαλὼν Bergl. (ed.), βαλὼν x, καταβαλόντα Γ | 14 καινὸν] κενὸν Ven. | 15 πασης] ἀπάσης X | post φάσμα add. καὶ ζήτημα x, unde τὸ καινὸν τοῦτο ζήτημα καὶ πέροα—φάσμα Pol. | [κατ᾿ ὄναρ] del. Cob. Cf II 2, 1 et 2 | 17 [εἶναι] exp. Bergl., οἶμαι Reisk., νὴ Δία Mein. | περίψυκτος Βergl., περίψηκτος Γ, περίπυστος Harl., om. Ven. | περικαλλής] περικάλλιστος Γ Τρωὸς παῖς Γανυμήδης, καὶ καλαύροπα ἔχειν καὶ σύ- ριγγα, καὶ τιάρᾳ Φρυγίῳ σκέπειν τὴν κεφαλὴνποιμαίνειν τε καὶ εἶναι κατὰ τὴν Ἴδην. ἐξαίφνης δὲ ἐπιπτάντα μοι γαμψώνυχα καὶ μέγαν ἀετόν, γοργὸν τὸ βλέμμα καὶ ἀγκυλοχείλην τὸ στόμα, κουφίσαντά με τοῖς ὄνυξιν ἀφ᾿ οὗπερ ἐκαθήμην πέτρου μετεωρίζειν εἰς τὸν ἀέρα καὶ πελάζειν τοῖς οὐρανίοις τόποις ἐπειγόμενον· εἶτα μέλ- λοντα ψαύειν τῶν πυλῶν αἷς αἱ Ὧλραι ἐφεστᾶσι, κεραυνῷ βληθέντα πεσεῖν, καὶ τὸ ὄρνεον οὐκέτι εἶναι τὸν διι- πετῆ καὶ μέγαν ἀετόν, γῦπα δὲ πικρὸν ὀδωδότα, ἐμὲ δὲ τοῦτον ὅς εἰμι Λιμέντερον, γυμνὸν πάσης ἐσθῆτος, οἷα πρὸς λουτρὸν ἢ παλαίστραν ηὐτρεπισμένον. ἐκτα- ραχθεὶς οὖν ὡς εἰκὸς ἐπὶ τοσούτῳ πτώματι διηγ[ει]- ρόμην, καὶ πρὸς τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως ἀγωνιῶ καὶ δέομαι οἱ φέρει τὸ ὄναρ μαθεῖν παρὰ τῶν τὰ τοιαῦτα ἀκριβούντων, εἰ μέλλει τις ἀπλανῶς εἰδέναι καὶ εἰδὼς ἀληθίζεσθαι.

x (Harl. Ven.) Γ 1 Γανυμήδης] del. Nab. | 2 σκέπειν] στέφειν Γ | 3 καὶ εἶναι] del. Cob. | ἐπιπτάντα Γ, ἐπιστάντα x | 4 γαμψώνυχα] γαμψώνυχον Harl., γαμψώνυχοι Ven. | 7 ἐπειγόμενον] κατεπει- γόμενον Harl. | post μέλλοντα add. τότε Γ | 8 ψαύειν] ψάβην (sic) Ven. | 9 τὸ ὄρνεον] τὸν ὄρνιν Γ | εἶναι] post μέγαν hab. Γ | διιπετῆ] διιπετὴν Ven., διοπετῆ Γ | 10 καὶ] τὸν Γ | πικρὸν Βergl., μικρὸν Ο, μιαρὸν Mein. | 10—12 ἐμὲ— ηὐτρε- πισμένον] om. x pergens: ἐγὼ δὲ διαταραχθεὶς ὡς εἰκὸς (ἐπιει- κὸς Ven) | 13 [ει] del. Cob., qui (ex Γ ubi ἐξηγειρόμην) voluit ἐξηγρόμην | 14 καὶ] καὶ 〈νῦν〉 Mein. | δέομαι] δεῖ μοι Wagn. | 15 φέρει] ῥέπει Cob. | 16 μέλλει] μέλλοι Γ | 17 ἀληθίζεσθαι] ἀληθίσασθαι x

24 [IIII 60]. Χασκοβούκης Ὑπνοτρασπέζρῳ.

Οὐκέτι εἰσῆλθον εἰς τὴν Κόρινθον· ἔγνων γὰρ ἐν βραχεῖ τὴν βδελυρίαν τῶν ἐκεῖσε πλουσίων καὶ τὴν τῶν πενήτων ἀθλιότητα. ὡς γὰρ ἐλούσαντο οἱ πολλοὶ καὶ μεσοῦσα ἦν ἡμέρα, στωμύλους ἐθεασάμην καὶ εὐ- φυεῖς νεανίσκους, οὐ περὶ τὰς οἰκίας ἀλλὰ περὶ τὸ Κράνειον εἱλουμένους καὶ οὗ μάλιστα ταῖς ἀρτοπώλισι καὶ ὀπωροκαπήλοις ἔθος ἀναστρέφεσθαι. ἐνταυθὶ γὰρ εἰς τοὔδαφος ἐπικύπτοντες ὁ μὲν φλοιούς θέρμων ἀνῃρεῖτο, ὁ δὲ τὰ ἄλυτρα τῶν καρύων ἐπολυπραγμόνει μή πού τι τῶν ἐδωδίμων 〈ἐν〉 απτομεῖναν διέλαθεν, ὁ δὲ τῶν ῥοιῶν τὰ περικάρπια, ἃ σίδια ἡμῖν τοῖς Ἀττι- κοῖς προσαγορεύειν ἔθος, ἀπέγλυφε τοῖς ὄνυξιν εἴ πού τι τῶν κόκκων ἔτι δράξασθαι δυνηθείη, οἱ δὲ καὶ τὰ ἐκ τῶν ἄρτων ἀποπίπτοντα πρὸς πολλῶν ἤδη πεπατη- μένα ἀναλέγοντες ἔκαπτον. τοιαῦτα τὰ τῆς Πελοπον- νήσου προπύλαια καὶ ἡ δυοῖν θαλάσσαιν ἐν μέσῳ κειμένη πόλις, χαρίεσσα μὲν ἰδεῖν καὶ ἀμφιλαφῶς ἔχουσα x (Harl. Ven.) Γ 1 Χασκοβούκης] Βουκοχάσκης cl. III 14 Seil. Hoc nom., nec non Βουκοπνίκτης (II 14) et Βσυκίων (III 7), formatum esse a ‘bucca’, recte censet v. Yzeren | Ὑπνοτραπέζῳ] Ἰπνο- τραπέζῳ Seil. | 2 εἰσῆλθον] ἐπανῆλθον Pol. | 2—3 ἐν—βδε- λυρίαν] ord. inv. x | 4 πολλοὶ] πλούσιοι Schwarz | 5 ἦν] post ἡμέρα hab. | 7 εἱλουμένους] εἰλουμένους Ven, ἀλωμένους Bergl. (ed.) | 8 ἀναστρέφεσθαι Cob., ἀναστρέφειν Ο | ἐν- ταυθὶ] ἐνταυθοῖ | 10 τὰ ἔλυτρα] εὐλύπαρα Ven. | 11 〈ἐν〉 add. Bergl, ἀπομείναν (sic) Hurl., ἀπομεῖναι Ven. | διέλαθεν] om. δι x | 14 τι] τινος Herch. (ed.) | ἔτι δράξασθαι Bergl.. ἐπιδράξασθαι Ο | οἱ] ἐν Ven. | 16 ἔκαπτον Bergl., ἔλαπτον x, ἔχαπτον (mut. in ἔχαμπτον) Γ | τὰ] om. x | τῆς Πελοποννήσου] τοῖς Πελοποννησίοις x | 17 καὶ ἡ] ἡ δὲ x τρυφημάτων, τοὺς οἰκήτορας δὲ ἀχαρίστους καὶ ἀνεπ- αφροδίτους κεκτημένη· καίτοι γέ φασι τὴν Ἀφροδίτην ἐκ Κυθήρων ἀνασχοῦσαν τὴν Ἀκροκόρινθον ἀσπάσα- σθαι· εἰ μὴ ἄρα τοῖς μὲν γυναίοις Ἀφροδίτη πολιοῦχος τοῖς δὲ ἀνδράσιν ὁ Λιμὸς καθίδρυται.

25 [IIII 61]. Σκορδοσφράντης Μεριδᾷ.

Ἡράκλεις, ὅσα ὑπέστην πράγματα ῥύμ〈μ〉ατι καὶ νίτρῳ Χαλαστραίῳ χθιζινοῦ ζωμοῦ τοὐμοὶ περιχυθέντος τὴν γλισχρότητα ἀποκαθαίρων. καὶ οὐχ οὕτω με ἔδακ- νεν ἡ ὕβρις ὅσον τὸ διάφορον τοῦ ὑβρίζοντος. ἐγὼ μὲν γὰρ Ἀνθεμίωνος υἱὸς τοῦ πλουσιωτάτου τῶν Ἀθήνησι καὶ Ἀξιοθέας τῆς κατὰ γένος ἐκ Μεγακλέους ὡρμη- μένης, ὁ δὲ ταῦθ᾿ ἡμᾶς ἐργαζόμενος πατρὸς μὲν ἀσήμου μητρὸς δὲ βαρβάρου, Σκυθίδος οἶμαι ἢ Κολχίδος ἐν νεομηνίᾳ ἐωνημένης· οὕτω γάρ μοι τῶν γνωρίμων τινὲς διηγήσαντο. ἀλλ᾿ ἐγὼ μὲν 〈ἐν〉 ταπεινῷ τῶ σχήματι, τὴν πατρῴαν ἀποβαλὼν οὐσίαν, ἀγαπῶ τὴν x (Harl. Ven.) Γ 1 δὲ] post τοὺς hab. Γ | ἀχαρίστους] ἀχαρίτους Cob. | 6 Σκορδοσφράντης Μεριδᾷ Mein., Μεριδᾶς Σκορδοσφράντῃ x, Μεριδᾶς Κοδροσφράντῃ Γ, Χονδροσφράντης vel Σκοροδοσφράν- της Μεριδᾷ Seil. Nomina permutavit Bergl. cl. ep. fin. | 7 〈μ〉 add. Bergl. (ed.), ῥύματα Γ | 8 χθιζινοῦ ζωμοῦ] ζωμοῦ τοῦ χθιζινοῦ x | τοὐμοὶ—ἀποκαθαίρων] περιχυθείς x | 9 ἔδακ- νεν] ἔδακεν Γ | 10 τὸ διάφορον] τὸ δι᾿ ἄρον Ven., τὸ παρ᾿ ἀξίαν Γ (ubi ὑπομένειν pro τοῦ ὑβρίζοντος, τὸ ἀνάξιον Pol. | μὲν] om. x | 11 τοῦ] τοῦ 〈πάλαι〉 Nab. | 12 κατὰ—ὡρμημένης Bergl., κατὰ—ὀρμωμένης (mut. in ὡρμωμένης) Γ, Μεγακλέους ὡρμωμένης κατὰ γένος x, del. κατὰ γένος Mein. | 13 ἡμᾶς Bergl., ἡμῖν Ο | 14 ante οἶμαι hab. δὲ Γ | 16 〈ἐν〉 add. Hemst. ἀναγκαίαν ἐκπορίζων τῇ γαστρὶ τροφήν. Δωσιάδης δ᾿, θεοί, τὴν Πνύκα καταλαμβάνει δημηγορῶν κἀν τοῖς ἐν Ἡλιαίρᾳ καταριθμεῖται δικάζουσι καὶ τὰς ἡνίας ἔχει τοῦ δήμου, παρ᾿ ᾧ Μιλτιάδης ἐδέδετο ὁ τὸ ἐν Μαρα- θῶνι τρόπαιον ἐγείρας, καὶ Ἀριστείδης ὁ δίκαιος ἐξω- στρακίζετο. λυπεῖ δέ με οὐχ ἥκιστα πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ ἡ τῆς προσηγορίας ἀποβολή. οἱ μὲν γὰρ πατέρες Πολύβιόν με ἔθεντο καλεῖσθαι, ἡ τύχη δὲ ἀμείψασα τοὔνομα Σκορδοσφράντην πρὸς τῶν ὁμοτέχνων ἠνάγ- κασε προσαγορεύεσθαι.

26 [III 62]. Χιδρολέπισος Καπυροσφράντῃ.

Ἐπίστασο τὴν αἰτίαν, ἐφ᾿ ᾗ με διεσίλλαινον αἱ γυναῖκες, τελευταῖον δὲ ἡ γραῦς ἡ δούλη ἐλοιδορήσατό μοι εἰποῦσα ἀλλ᾿ ἐκκορηθείης ὅτι ἄκαιρος εἶ καὶ λάλος᾿. μυστήριον ἐν αὐταῖς [σ]τρέφεται 〈τῶν〉 ταῖν θεαῖν ταῖν Ἐλευσινίαιν ἀσφαλέστερον, καὶ βούλονται ἡμᾶς ἀγνοεῖν x (Harl. Ven.) Γ 1 ἐκπορίζων Βergl., ἐκπορίζειν Ο (τῇ γαστρὶ τὴν ἀναγκαίαν πλησμονὴν Γ) | Δωσιάδης Valck., Δοσιάδης Ο | 2 Πνύκα] Πύκνα Cob. | κὰν Seil., καὶ Ο, καὶ et 〈ἐγ〉καταριθμεῖται vel 〈συγ〉καταριθμεῖται Bergl., καὶ et μεταριθμεῖται Schäfer | post Ἡλιαίᾳ add. καὶ αὐτὸς x, unde [δικάζουσι] καὶ αὐτὸς καὶ τὰς vel καὶ αὐτὸς δικάζουσι Mein. | 4 post Μιλτιάδης add. γρσαμματικὸς x | ὁ τὸ Bergl., ὅ τι Ο | 5 ἐξωστρακίζετο] ἐξωστρά- κιστο Mein. | 9 τῶν] om. x | ἠνάγκασε] ἠναγκάσθαι (sic) x 11 Χιδρολέπισος] Σποδρολέπισος x, Σκορδολέπισος Mein., Σκοροδολέπισος Herch., sed Σκοδρο- ortum videtur ex ep. praec. | Καπυροσφράντῃ] Καπνοσφράντῃ Reisk., Καπροσφράντῃ vel Καππαροσφράντῃ Seil. | 12 ἐπίστασο Bergl., ἠπίστασο Ο | 14 ἐκκορηθείης] ἐκκουριασθείης Γ | 15 αὐταῖς] αὐταῖν x | [σ] del. Mein., τρέφεσθαι x | 〈τῶν〉 add. Herw. | ταῖν] τῶν Ven., τοῖν et θεοῖν τοῖν Ἐλευσινίοιν Cob. | 16 ἀσφαλέστερον] ἀφανέστερον Machl. τοὺς εἰδότας· ἢ καὶ οἴονται ἀκηκοότας οὔπω πεπεῖσθαι. ἐγὼ δὲ οἶδα τὸ δρᾶμα καὶ ὅσον οὐκ εἰς μακρὰν κατερῶ τῷ δεσπότῃ· οὐ γὰρ βούλομαι χείρων φανῆναι τῶν κυνῶν, αἳ τῶν τρεφόντων προ[σ]ϋλακτοῦσι καὶ κήδον- ται· μοιχὸς πολιορκεῖ τὴν οἰκίαν, ὁ Ἠλεῖος νεανίσκος, [ὁ] εἷς τῶν Ὀλυμπίασι βασκάνων. καὶ πρὸς τοῦτον γραμματίδια ὁσημέραι φοιτᾷ δίθυρα παρὰ τῆς γαμετῆς τοῦ τρέφοντος ἡμᾶς καὶ στέφανοι ἡμιμάραντοι καὶ μῆλα ἀποδεδηγμένα· αἱ δὲ ἀλάστορες αὗται θεραπαινίδες συνί〈σ〉ασι καὶ ἡ ἐπιτύμβιος γραῦς, ἣν Ἕμπουσαν ἅπαν- τες οἱ κατὰ τὴν οἰκίαν καλεῖν εἰώθασιν ἐκ τοῦ πάντα ποιεῖν καὶ βιάζεσθαι. ἐγὼ δὲ οὐκ ἔσθ᾿ ὅπως σιγήσομαι· βούλομαι γὰρ ἐμαυτὸν οὐ παράσιτον ἀλλὰ φίλον ἐπιδεῖ- ξαι, καὶ ἄλλως διψῶ τῆς κατ᾿ αὐτῶν τιμωρίας. οἶδα γὰρ οἶδ᾿· εἰ ταῦτα εἰς φανερὸν ἀχθείη, αἱ μὲν θερα- παινίδες δεδήσονται, ὁ μοιχὸς δὲ ἀπολεῖται ῥαφάνοις τὴν ἕδραν βεβυσμένος, ἡ μιαρὰ δὲ γυνὴ τίσει τὴν ἀξίαν τῆς ἀκολασίας δίκην, εἰ μὴ Πολυάγρου τοῦ κυρ- τοῦ μαλακώτερός ἐστι τὰ τοιαῦτα Λυσικλῆς. ἐκεῖνος γὰρ λύτρα παρὰ τῶν μοιχῶν ἐπὶ τῇ γαμετῇ πραττό- μενος ἀθῴους τῆς τιμωρίας ἠφίει.

x (Harl. Ven.) Γ 1 ἢ καὶ οἴονται Davis., ἢ καὶ οἷόν τε Γ, οἱ δὲ εἰ οἷόν τε Harl., οἳ καὶ εἰ οἷόν τε Ven., ἢ καὶ οἷόν ἐστιν Reisk. | οὔπω] οὕτω | 4 [σ] del. Bergl. (ed.), προφυλακτοῦσι Mein. (ed.) | 6 [ὁ] del. Mein., del. εῖς Pol. | πρὸς Bergl., παρὰ Ο | τοῦτον] τούτων Γ | 7 φοιτᾷ δίθυρα] Hemst., φοιτᾶ ἰδίουρα Ο (om. φοιτᾷ x), φοιτᾷ ἰδιόχειρα Bergl. | παρὰ] περὶ Γ | 10 〈σ〉 add. Bergl. | ἡ] om. Ven. | 12 βιάζεσθαι] πάσχειν Herw. | ἔσθ᾿ Bergl., οἶδ᾿ Ο | σιγήσομαι] σιγημαι σε (sic) Ven. | 15 οἶθ᾿ εἰ] οἶδα Ven., ὅτι εἰ Βergl. | 16 δεδήσονται] δεθήσονται Cob. | 18 Πολυάγρου] Πολιάγρου Γ | 19 μαλακώτερός] κακώτερός Γ, βλακικώτερός Cob. | 21 τῆς τιμωρίας] del. Cob., sed cf. II 38 i. f.

27 [III 63]. Φιλομάγειρος Πτνακοσαογγίσρῳ.

Οἷα βουλεύονται καὶ διανοοῦνται αἱ θεοῖς ἐχθραὶ λαιστρυγόνες αὗται τῇ κεκτημένῃ συμπράττουσ〈α〉ι· καὶ οἶδε τούτων οὐδὲν ὁ Φαιδρίας. μηνὶ πέμπτῳ μετὰ τοὺς γάμους τέτοκεν αὐτῷ τὸ γύναιον παιδίον ἄρρεν· τοῦτο μετὰ τῶν σπαργάνων δέραιά τινα καὶ γνωρίσματα περιθεῖσαι ἔδοσαν Ἀσφαλίωνι τῷ συργάστρῳ κομίζειν ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας τῆς Πάρνηθος. ἡμᾶς δὲ τέως μὲν ἀνάγκη κρύπτειν τὸ κακὸν καὶ πρὸς τὸ παρὸν σιγᾶν. [ἡ σιγὴ δέ ἐστι τοῦ θυμοῦ τροφή.] ἐπειδὰν δέ τι κἂν βραχύ λυπήσωσι, κόλακα καὶ παράσιτον ἐξονειδί- ζουσαι καὶ τὰς ἄλλας ἃς εἰώθασιν ὕβρεις ἐπιφέρουσαι, εἴσεται τὸ γεγονὸς ὁ Φαιδρίας.

28 [III 64]. Τουρδοσύυαγος Ἐφαλλοκύθρῃ.

Ὁ μὲν Κρίτων ὑπʼ ἀ〈γ〉νίας καὶ ἀρχαιότητος τρό- που τὸν υἱὸν εἰς φιλοσόφου φοιτᾶν ἐπέτρεψε, τὸν x (Harl. Ven.) Γ 1 Πινακοσπογγίσῳ Harl., Πινακοσπόγγῳ Γ. In Ven. est ἡ ἐρμηνία (-εία?) ἐγραφικάτου (ἐγράφη κάτω?) τῆς ἐπιστολῆς ταύτης | 2 βουλεύονται] βούλονται x | 3 λαιστρυγόνες] λαικά- στριαι Bergl., ἀλάστορες vel λαισπύγονες Mein., τρεῖς Γορ- γόνες Μetr. | αὗται] αὗται 〈αἱ〉 Reisk. | 〈α〉 add. Bergl. | 4 οὐδὲν] οὐδὲ Ven. | 6 τοῦτο] τούτω x | δέραιά] περιδέραιά x | 7 ἔδοσαν] ἔδοξαν Γ | συργάστρῳ] συργάστορι Γ | 9—10 σιγᾶν. [ἡ σιγὴ— τροφή.] Cob., σιγῴην. σιγή (σιωπὴ x)— τροφή. O, σιγῶμεν. [σιγὴ— τροφή.] Seil. (ed.), σιγῶ. [ἡ σιγὴ— τροφή.] Mein. | 10 δέ τι] ἔτι Ven. | 11 ἐξονειδίζουσαι] ὀνειδίζοντα Γ 14 Τουρδοσύναγος] Τουρδοσύμφαγος Seil., Τουρδοκύναγοι Mein. | Ἐφαλλοκύθρῃ x (qui quidem—ῃ), Ἐφαλλοκύθρᾳ Γ, Ἐφαλλοχύτρρᾳ Reisk. | 15 〈γ〉 add. Mein., ὑπονοίας x | 16 ἐπέ- τρεψε] προὔτρεψε Cob. αὐστηρὸν πρεσβύτην καὶ ἀμειδῆ, τὸν ἐκ τῆς Ποικίλης, ἐξ ἀπάντων τῶν φιλοσόφων καθηγεῖσθαι τοῦ παιδὸς ἀξιώτατον ἡγησάμενος, ὡς ἂν παρʼ αὐτῷ λόγων τινὰς σκινδαλμοὺς ἐκμαθὼν ἐριστικὸς καὶ ἀγκύλος τὴν γλῶσ- σαν γένηται. ὁ δὲ παῖς ἐς τὸ ἀκριβέστατον ἐξεμάξατο τὸν διδάσκαλον· οὐ πρότερον γὰρ 〈τῶν〉 λόγων γενέ- σθαι μαθητὴς ἀλλὰ τοῦ βίου καὶ τῆς ἀγωγῆς ἐσπούδασε. θεασάμενος γὰρ τὸν διδάσκαλον τῇ ἡμέρᾳ μὲν σεμνὸν καὶ σκυθρωπὸν καὶ τοῖς νέοις ἐπιτιμῶντα, νύκτωρ δὲ περικαλύπτοντα τὴν κεφαλὴν τριβωνίῳ καὶ περὶ χα- μαιτυπεῖα εἱλούμενον, ἐζήλωσεν ἐν καλῷ. καὶ πέμπτην ταύτην ἡμέραν εἰς ἔρωτα Ἀκαλανθίδος τῆς ἐκ Κερα- μεικοῦ κατολισθήσας φλέγεται· αὕτη δὲ ἐπιεικῶς ἔχει πρὸς ἐμὲ καὶ ἐρᾶν ὁμολογεῖ, τῷ μειρακίῳ δὲ ἔτι ἀντι- τείνεται ᾐσθημένη τῷ πόθῳ τυφόμενον, καὶ οὐ πρότερόν φησιν ἐπιδώσειν ἑαυτὴν πρὶν ἂν ἐγὼ τοῦτο ἐπιτρέψω· ἐμὲ γὰρ κύριον τοῦ τὰ τοιαῦτα προστάττειν ἐποιήσατο. πολλὰ καὶ ἀγαθὰ δοίης, Ἀφροδίτη πάνδημε, τῇ φιλτάτῃ γυναικί· ἑταίρου γάρ, οὐχ ἑταίρας ἔργον διεπράξατο. ἐξ ἐκείνου γὰρ θεραπεύομαι λιπαρῶς ἄλλοτε ἄλλαις x (Harl. Ven.) Γ 3 ἀξιώτατον Mein. (ed.), ἀξιώτερον O | αὐτῷ] αὐτοῦ x | 4 σκινδαλμοὺς] σχινδαλαμοὺς (sic) Mein. (ed.), σχινδαλμοὺς Herch. (ed.) | ἐριστικὸς] ἐρωτητικὸς Harl., ἐρωτικὸς Ven. | 6 πρότερον] μόνον Reisk., sed cf. Aesch. I 30 | 〈τῶν〉 add. Cοb. | 7 ἀλλὰ] ἀλλὰ καὶ Γ, ἀλλὰ μιμητὴς Nab. | ἀγωγῆς] διαγω- γῆς eraso δι Harl. | 8 μὲν] om. Ven. Γ | 10 τὴν] om. Ven. | χα- μαιτυπεῖα Bergl., γαμετεῖα Harl., γαμετεῖα Ven., χαμαιτυπίας | 11 εἱλούμενον] εἱλούμενος Hart., εἰλούμενος Ven. | ἐν καλῷ] καλῶς Bergl., εὖ μάλα Reisk., at cf. II 17,1 | 13 αὕτη Cob., αὐτὴ O | 14 ἔτι.ἀντιτείνεται Arnald., ἐπανατείνεται O | 16 ἐπι- δώσειν] ἐπιδόσει Ven. | ἐπιτρέψω] ἐπιστρέψω Ven. | 17 τὰ τοι- αῦτα προστάττειν] ταῦτα πράττειν x | 18 δοίης] δοίην Γ | 20 λιπαρῶς] λιπαρὸς Ven. δωροφορίαις. καὶ εἴ μοι ῥεύσειε τοῦ χρόνου προϊόντος δαψιλέστερος, οὐδὲν κωλύσει με τούτου γαμοῦντος ἐπίκληρον γυναῖκα ἐν γαμετῆς σχήματι τὴν Ἀκαλανθίδα λυσάμενον ἀναλαβεῖν. ἡ γὰρ τοῦ ζῆν αἰτία κοινωνὸς τοῦ ζῆν δικαίως ἂν κατασταίη.

29 [III 65]. Πηξάγκωνος Ῥιγομάχῳ.

Μέγα τοῦτο ἀγαθὸν ἡ ἐξ Ἰστρίας ναῦς, ἡ ἐπὶ τοῦ χώματος ὁρμοῦσα, ταῖς Ἀθήναις ἧκε φέρουσα τὸν θαυμαστὸν τοῦτον ἔμπορον, ὃς τούς πλουσίους τῶν Ἀθήνησι καὶ μεγαλοδώρους κίμβικας καὶ μικροπρεπεῖς ἀπέφηνεν· οὕτως κεχυμένως πρὸς τὰς δόσεις κέχρηται τῷ βαλαντίῳ. οὐ γὰρ ἕνα παράσιτον ἐξ ἄστεος ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς μεταπέμψας, καὶ οὐχ ἡμᾶς μόνον ἀλλὰ καὶ τῶν ἑταιρῶν τὰς πολυτελεστέρας καὶ 〈τῶν〉 μουσουργῶν τὰς καλλιστευούσας καὶ τούς ἀπὸ σκηνῆς ἀπαξαπλῶς εἰπεῖν ἅπαντας, οὐ τὴν πατρῴαν οὐσίαν τὰ δὲ ἐκ δικαίων x (Harl. Ven) Γ 1 εἴ Jacobs., ἤν O. Nunquam Alc. ἤν c. opt. | 2 δαψι- λέστερος] δαψιλεστέρως Jacobs., ῥεύσειαν et δαψιλέστερον Wagn. An ῥεύσειαν—δαψιμλέστεραι? Cfrt contra App. B. C. V 76 Pol. 6 Πηξάγκωνοος] Πηξάγγανος Ven. | Ριγομάχῳ] Ῥιχομάχῳ Ven., Ῥυτομάχῳ Herch. Possis etiam Ῥινομάχῳ vel Ψιχο- νάχα. | 7 Ἰστρίας Wagn., Ἰσιρία x, Ἰστείας Γ, Ἱστιαίας Gloss. Eichst., ἐκ Σήστου Valck. | 8 ὁρμοῦσα Dorvill., ὁρῶσα O, ὁρμῶσα Bergl. | ταῖς Ἀθήναις] τὰς Ἀθήνας Γ | 9 πλουσίους τῶν] πλουσίους τοὺς Bergl., πλουσιωτάτους τῶν vel πλουσίους τῶν Ἀθηναίων Cob. | An τοὺς Ἀθήνησι πλουσίους ? | 11 κεχυ- μένος] ἐκκεχυμένως Cob., at cf. I 6,2 | 13 μεταπέμψας] μετα- πεμψαμενος Reisk. | 14 ἑταιρῶν] ἕτερον Ven. | 〈τῶν〉 add. Mein. | 15 ἀπὸ Schäfer, ἐπὶ O | 16 οὐ τὴν— τὰ δὲ] τήν τε— τά τε Reisk. αὐτῷ ποριζόμενα σπαθᾷ. καὶ ψαλλόμενος καὶ καταυ- λούμενος ἥδεται, καὶ τὴν διατριβὴν ποιεῖται χαρίτων καὶ ἀφροδίτης γέμουσαν καὶ ὑβρίζει οὐδέν· ἔστι δὲ καὶ ὀφθῆναι κεχαρισμενώτατος καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τὰς Ὥρας ἐνορχουμένας ἔχει, καὶ τὴν Πειθὼ τῷ στόματι ἐπικαθῆσθαι εἴποις ἄν· προσπαῖσαί τε γλαφυρὸς καὶ λαλῆσαι στωμύλος ‘οῦνεκα οἱ γλυκὺ Μοῦσα κατὰ στό- ματος χέε νέκταρ’. εἰπεῖν γὰρ οὐ χεῖρον κατὰ τοὺς παιδείᾳ σχολάζοντας 〈τὸν〉 ἐξ Ἀθηνῶν ὁρμώμενον, ἐν αἷς οὐδὲ εἷς τούτων ἄγευστος.

30 [III 66]. Γυμνοχαίρων Φαγοδαίτῃ.

Ἐθεάσω οἶά με εἰργάσατο ὁ κατάρατος οὗτος κου- ρεὺς ὁ πρὸς τῇ ὁδῷ; λέγω δὲ τὸν ἀδόλεσχον καὶ λάλον, x (Harl. Ven.) Γ 1 αὐτῷ] αὑτῷ Seil. | ποριζόμενα] ποριζόμεθα x | ψαλλόμε- νος] καταψαλλόμενος Hirsch., at cf. II 21, 2 | 4 αὐτοῦ Wyttenb., αὐτῷ Harl., αὐτὸ Ven., αὐτῷ Γ, τῷ προσώπῳ αὐτῷ Mein., idem sed αὑτῷ Seil., at cf. I 11,3 | Ὥρας Herch. (ed.), Ὥρας αὐ- τὰς Γ, ἄλλας x, Χάριτας Mein. | ἐνορχουμένας et ἐπικαθῆσθαι Wyttenb., ἐπικαθημένας et ὀρχεῖσθαι O, idem sed ἐνορχεῖσθαι Bergl. (ed.), ἐπικαθημένας et ἐπικαθῆσθαι, vel ἐνορχεῖσθαι [ἔχει] et ἐπικαθῆσθαι Mein., mox (cl. I 11, 3) delens καὶ τὸ πρόσωπον — εἴποις ἄν | τῷ στόματι] τοῖς ὄμμασιν x | 6 προσ- παῖσαι Bergl. (ed.), προσπεσεῖν O, προσπαίζειν Mein. (ed.) | 7 οὔνεκα— νέκταρ’] Theocr. VII 82 | 8 οὐ χεῖρον] οὐ 〈χρὴ〉 χεῖρον Machl., at cf. III 23,2 | 9 〈τὸν〉 add. Pol. | ὁρμώμενον] ὁρμώμενος x | 10 ἄγευστος Bergl. (ed.), ἄγεται O, 〈ἄπειρος ἐν τιμῇ〉 ἄγεται Mein. 11 Γυμνοχαίραν] Γαμοχαίρων Herel., Γυμνοχάρων vel Ἀμνο- χάρων Herch., sed cf. III 10 inscr. Vertit ‘qui nudis (tonsis) maxillis gandet’ Scil. | Φαγοδαίτῃ] Φαγοδάρτῳ Harl., Φαγοδαρ- δάρτῳ (sic) Ven., Φαγοδαρδάπτῳ Mein. (ed., Φαττοδαρδάπτῃ vel Φαγιλοδαρδάπτῃ vel etiam Φαγιλοδάπτη Herch. | 12 ἐθεάσω] ἤδη ἀκήκοας cl. I 14 init. Stang. | 13 ἀδqόλεσχον] ἀκόρεστον x τὸν 〈τὰ〉 ἐκ βρεντησίου προτιθέμενον ἔσοπτρα, τὸν τοὺς χειροήθεις κόρακας τιθασ[σ]εύοντα, τὸν ταῖς μα- χαιρίσι κυμβαλισμὸν εὔρυθμον ἀνακρούοντα. ὡς γὰρ ʼ ἀφικόμην ξυρ[ι]εῖσθαι τὴν γενειάδα βουλόμενος, ἀσμέ- νως τε ἐδέξατο καὶ ἐφʼ ὑψηλοῦ θρόνου καθίσας σιν- δόνα καινὴν περιθεὶς πράως εὖ μάλα κατέφερέ μοι τῶν γνάθων τὸν ξυρὸν ἀποψιλῶν τὸ πύκνωμα τῶν τριχῶν. ἀλλʼ ἐν αὐτῷ τούτῳ πανοῦργος ἦν καὶ σκαιός· ἔλαθε γὰρ τοῦτο παρὰ μέρος ποιῶν καὶ οὐ κατὰ πάσης τῆς γνάθου, ὥστε ὑπολειφθῆναί μοι ἀλλαχοῦ μὲν δα- κεῖαν ἀλλαχοῦ δὲ λείαν τὴν σιαγόνα. κἀγὼ μὲν οὐκ εἰδὼς τὴν πανουργίαν ὑχόμην κατὰ τὸ εἰωθὸς ἄκλητος εἰς ασίωνος. οἱ συμπόται δὲ ὡς εἶδον, ἐξέθανον τᾷ γέλωτι, ἕως ἀγνοοῦντά με ἐφʼ ὅτῳ γελῶεν εἶς τις εἰς μέσους παρελθὼν τῶν ὑπολειφθεισῶν τριχῶν μενος εἶλκυσεν. ἐκείνας μὲν οὖν περιπαθῶς κοπίδα λαβὸιν ἀπερρίζωσα,?? ἕτοιμος δέ εἰμι ξύλον εὐμέγεθες ἀνελόμενος κατὰ τοῦ βρέγματος πατάξαι τὸν ἀλιτήριον· x (Harl. Ven) Γ 1 〈τὰ〉 add. C o b. | Βρεντησίου] Βροτησίου Γ (inter ο et τ una litt. eras.) | προτιθέμενον] προτεθειμένον x | 1—2 τὸν— κόρακας] τὸν ποιοῦντα χειροήθεις κόρακας καὶ Seil., τὸν τοὺς κόρακας χειροήθεις ποιοῦντα M a ehl., aut [χειροήθεις] aut τὸν τοὺς κόρακας χειροήθεις τιθασεύοντα M ein. | 2 [σ] del. M e i n. (ed.) | 3 εὔρυθμον] ἄρυθμον Ven. | ἀνακρούοντα] ἀνίοντα (sic) Harl., ἀκούοντα Ven. | γὰρ] om. x | 4 [ι] del. L. D i n d o rf | ἀσμένως] ἄσμενος Cob., at cf. III 7,2 | 5 θρό- νου] δίφρου x | 6 μοι] μου Herch. (ed.) | 8 καὶ σκαῖος] εἰ- καῖος Herm., οὐ σκαιός vel καὶ βάσκανος Pol., at cf. σκαιό- τητα II 19, 2 | 10 ἀλλαχοῦ—ἀλλαχοῦ N a u c k., πολλαχοῦ—πολ- λαχοῦ 0 | 13 εἰς Πασίωνος] ἐν συμποσίῳ Harl., ἐν συμκοσί (sic) Ven. | 14 ὅτῳ] ᾧ τε x | γελῷεν Harl., γελῶσιν cet. | 15 ὑπολειφθεισῶν Bergl., ἀπολειφθεισῶν 0 | 16 περιπαθῶς] κακοπαθῶς x | κοπίδα] κοπίδας x | 17 ἀπερρίζωσα] ἀπέθρισα Herw. ἃ γὰρ 〈οὐδʼ 〉 οἱ τρέφοντες παίζουσι, ταῦτα μὴ τρέ- φων ἐτόλμησεν.

31 [IIII 67]. Διψαυασπαυσίλὑσπος Πλακουντομύωνι.

Νεβ 〈ρ〉ίδα ἰδὼν κανηφοροῦσαν,παρθένον καλλίπηχυν καὶ εὐδάκτυλον, ταῖς βολαῖς τῶν ὀφθαλμῶν ἀπαστρά- πτουσαν, εὐμήκη καὶ εὔχρουν, ἧς αἱ παρειαὶ μαρμαί- ρουσιν, οὕτως ἐξεκαύθην εἰς ἔρωτα ὥστε με ἐπιλαθό- μενον ὅς εἰμι προσδραμόντα ἐθέλειν κύσαι τὸ στόμα, ἔπειτα ἐπὶ συννοίας γενόμενον προσφύντα βούλεσθαι τὰ τοῖν ποδοῖν ἴχνη καταφιλεῖν. αἰαῖ τῆς γερωχίας, νῦν ἐμὲ μὴ ἐπιθυμεῖν θέρμων ἢ κυάμων ἢ ἀθάρας, ἀλλʼ οὕτως ὑπερμαζᾶν καὶ τῶν ἀνεφίκτων ἐρᾶν. κατα- λεύσατέ με πάντες εἰς ταὐτὸν συνελθόντες πρὶν ἢ 〈ἐ〉πρι〈νη〉θῆναι τοῖς πόθοις, καὶ γενέσθω μοι τύμβος ἐρωτικὸς ὁ τῶν λιθιδίων κολωνός.

32 [III 68]. Ἡδύδειπνος Ἀριστοκόρακι.

Θεοὶ μάκαρες, ἱλήκοιτε καὶ εὐμενεῖς εἴητε, οἷον ἀπέφυγον κίνδυνον, τῶν τρισκαταράτων ἐρανιστῶν λέβητά μοι ζέοντος ὕδατος ἐπιχέαι βουληθέντων. ἰδλὼν x (Harl. Ven.) 1 〈οὐδ᾿ 〉 add. Mein. | μὴ] ὁ μὴ Herch. (ed.) | 4 〈ρ〉 add. Valck., Νευρίδα Γ | 7 ἐπιμαθόμενον] ἐπιλαθόντα x | 8 ὅς] οἵός | 9 προσφύντα] προφύντα x | 10 αἰαῖ Seil. (ed.), αἲ αῖ 0 (αἳ αἳ Ven) | 11 μὴ] fort. μη 〈κέτι〉 | ἀθάρας] ἀθάρης Cob. | 13 post συνελθόντες add. οἱ φίλοι x | 14 μη 〈ἐ〉 et 〈νη〉 add. Βoissοnad., βριθῆναι Ruhnk., ἐπιτριβῆναι Reisk., πρισθῆναι L. Dindorf., sed cf. ] II 31,1 | 15 ὁ] ἡ x 16 Ἀριστοκόρακι] Ἀριστοκόλακι Νauck.| 19 ὕδατος] P3D- X ALCIPHROM ed. Schepers. γὰρ πόρρωθεν εὐτρεπεῖς ἀπεπήδησα, οἱ δὲ ἀπροβου- λεύτως ἐξέχεαν, καὶ τὸ θερμὸν ἐπιρρυὲν Bαθύλ〈λ〉ῳ τῷ οἰνοχοοῦντι παιδὶ ψιλὸν εἰργάσατο. τῆς κεφαλῆς γὰρ ἀπέσυρε τὸ δέρμα καὶ φλυκταίνας ἐπινωτίους ἐξήνθησεν. τίς ἄρα μοι δαιμόνων ἐπίκουρος ἐγένετο; μή ποτε οἱ σωτῆρες Ἄνακ[τ]ες, ὡς Σιμωνίδην τὸν Δεωπρέπους τοῦ Κρανωνίου συμποσίου, κἀμὲ τῶν τοῦ πυρὸς κρουνῶν ἐξήρπασαν.

33 [III 69]. Τρικλινοσὰξ Κοσσοτραπέζῳ.

Εξηγόρευσα Μνησιλόχῳ τῷ Παιανιεῖ τὴν τῆς γαμε- τῆς ἀσέλγειαν· καὶ ὅς, δέον βασανίσαι διʼ ἐρεύνης τὸ πρᾶγμα ποικίλης, ὅρκῳ τὸ πᾶν ὁ χρυσοῦς ἐπέτρεψεν. ἀγαγοῦσα οὖν αὐτὸν ἡ γυνὴ εἰς τὸ Καλλίχορον τὸ ἐν Ἐλευσῖνι φρέαρ ἀπωμόσατο καὶ ἀπελύσατο τὴν αἰτίαν. καὶ ὁ μὲν ἀμογητὶ πέπεισται καὶ τὴν ὑποψίαν ἀπέβαλεν. ἐγὼ δὲ τὴν φλυαρὸν γλῶτταν ἀποτέμνειν ὀστράκῳ Γενεδίῳ τοῖς βουλομένοις ἕτοιμός εἰμι παρέχειν.

x (Harl. Ven.) 1 εὐτρεπεῖς] εὐπρεπεῖς x | 2 ἐξέχεαν Cob., ἐξέχεον o | τὸ] τὸν Ven. | 〈λ〉 add. L. Dindorf. | 3 παιδὶ] παῖδα x εἰργάσατο] εἰργάσαντο Γ| 4 ἀπέσυρε Seil. (ed.), ἀπεσύρει x (in Harl. εἰ in ras.), ἀπεσύρη Γ | 6 [τ] del. Herch. (ed.) | Σιμω- νίδην] del. Pol. | 7 Δεωπρέπους] Δεωπρεποῦς Γ 9 Τρικλινοσὰξ] Τρικλινοσάραξ Γ, de x vid. inscr. ep. sq., Τριχινοσάραξ Bergl. | 11 ὅς] ὡς Γ | διʼ ἐρεύνης τὸ] διερευνᾶτο τὸ Γ | 12 ποικίλης ποικίλως Γ | χρυσοῦς] χρυσὸς x | 13 Καλλί- χορον Wagn. (ed.), Καλλίχωρον 0. Cf. Hom. H. in Cer. 272 14 καὶ ἀπελύσατο W yttenb., καὶ ἀπεδύσατο o, καὶ ἀπελού- σατο Arnald., del. Cob. | 15 ἀμογητὶ] ἀμηγέπη Γ, ἀμέλει Herm. | 17 Τενεδίῳ] om. x | παρέχειν] om. x

34 [III 70]. Διρφιοσπύκτης Χαλσοκυδοίμῳ.

Κορύδωνι τῷ γεωργῷ συνήθης ἐπιεικῶς ἦν, καὶ τὰ πολλὰ ἐξεχεῖτο ἐπʼ ἐμοὶ τῷ γέλωτι, ἀστικῆς στωμυλίας καὶ ξένης . . . . . ἢ κατὰ τοὺς χωρίτας ἐπαΐων. τοῦτʼ οὖν ἰδὼν ἕρμαιον ᾠήθην, εἰ τῶν κατὰ ἄστυ πραγμάτων ἀπαλλαγεὶς εἰς ἀγρὸν βαδιοίμην καὶ συνεσοίμην ἀνδρὶ φίλῳ, γεωργῷ ἀπράγμονι καὶ ἐργάτῃ, οὐκ ἐκ δικαστη- ρίων οὐδὲ ἐκ τοῦ σείειν κατὰ ἀγορὰν ἀδίκους ἐπινο- οῦντι πόρους, ἀλλὰ γῆθεν ἀναμένοντι τὴν ἐπικαρπίαν ἔχειν. καὶ δῆτα διανοηθεὶς ταῦθʼ οὕτω δρᾶν, ᾠκειωσά- μην τὸν Κορύδωνα. καὶ στείλας ἐμαυτὸν ἀγροικικῶς, νάκος ἐναψάμενος καὶ σμινύην λαβών, αὐτοσκαπανεὺς ἐδόκουν. ἕως μὲν οὖν ἐν παιδιᾶς μέρει ἔπραττον ταῦτα, ἀνεκτὸν ἦν καὶ μέγα ἀποκερδαίνειν ᾠόμην, ὕβρεων καὶ ῥαπισμάτων καὶ τῆς περὶ τὰ ἐδώδιμα τῶν πλουσίων ἀνοσιότητος ἀπηλλαγμένος. ἐπεὶ δὲ ἐκ τῆς καθʼ ἡμέραν συνηθείας ἐξ ἐπιταγῆς ἐπράττετο τοὖργον, καὶ ἔδει πάντως ἢ ἀροῦν ἢ φελλέα ἐκκαθαίρειν ἢ γύ- ρους περισκάπτειν καὶ τοῖς βόθροις ἐμφυτεύειν, οὐκέτʼ x (Harl. Ven.) 1 Διμοπύκτης Mein. (ed.), Διμοπύστης Γ, ρικλινοσὰρξ x (cf. III 33 inscr.), Διμογεύστης Seil., Διμομύστης Metr. | Χαλ- σοκυδοίμῳ] fort. Κοσσοκυδοίμῳ vel Κονδυλοκυδοίμῳ. In x est Διμοπύστῃ (Διμοπύστης Ven.), vid. supra | 3 ἐπʼ Βergl., ἐν O | ἀστικῆς] ἀττικῆς Γ | 4 lac. sign. posui. Pro ἢ scripsit οὐ Reisk., quo recepto del. ξένης Pol. | τοῦτʼ οὖν scripsi, τοῦ- τον 0 | 6 ἀγρὸν] τὸν ἀγρὸν Γ | 8 σείειν] σοβεῖν Herch. (ed.) ἐπινοοῦντι] ἐπινοοῦντα τ | 11 ἀγροικικῶς] ἀγροικικοῖς x | 14 ἀνεκτὸν Hemst., ἀνεκτὸς Ο, ἀνεκτὰ Herch. (ed.) | μέγα] μεγάλα | ἀποκερδαίνειν] ὑποκερδαίνειν x | 15 καὶ (post ὕβρεων)] om. x | 16 πλουσίων Βergl., μουσείων o, περιουσίων Mein. | ἀνοσιότητος cl. III 42,1 Heys., ἀνισότητος ο ἀνασχετὸς ἡ διατριβή, ἀλλά μοι μετέμελε τῆς ἀλόγου πράξεως καὶ τὴν πόλιν ἐπόθουν. ἐλθὼν οὖν μετὰ μήκιστον χρόνον οὐκέθʼ ὁμοίως δεκτὸς οὐδὲ χαρίεις ἐδόκουν, ἀλλά τις ὄρειος καὶ τραχὺς καὶ ἀπηχής, ὥστε αἱ μὲν οἰκίαι τῶν πλουσίων πᾶσαί μοι λοιπὸν ἀπε- κέκλειντο, ὁ δὲ λιμὸς τὴν γαστέρα ἐθυροκόπει. ἐγὼ δὲ αὖος ὤν ὑπὸ τῆς τῶν ἀναγκαίων ἐνδείας λῃσταῖς τισι Μεγαρικοῖς, οἳ περὶ τὰς Σκειρωνίδας τοῖς ὁδοι- πόροις ἐνεδρεύουσιν, ἐκοινώνησα. ἔνθεν ὁ βίος μοι ἀργὸς ἐξ ἀδικίας πορίζεται. εἰ δὲ λήσω ταῦτα ποιῶν ἢ μή, ἄδηλον. δέδια δὲ τὴν μεταλλαγὴν τοῦ βίου. εἰώθασι γὰρ αἱ τοδαῦται μεταβολαὶ οὐκ εἰς τὸ ζῆν ἀλλʼ εἰς ἀπώλειαν καταστρέφειν.

35 [III 71]. Φιλάπορος ψιχομάχῳ

Δεξιφάνης ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς θεασάμενός 15 με ὀργιζόμενον πρὸς τὰς ἐν 〈 τοῖς 〉 συμποσίοις παροινίας, λαβὼν καθʼ ἑαυτὸν πρῶτα μὲν ἐνουθέτει μὴ τοιαῦτα ἐπιτηδεύειν ἐξ ὧν ὕβρις τὸ τέλος, ἔπειτα τοῦ φωνή- ματος ὡς ἔχοιμι διὰ βραχέων ἀποπειραθεὶς τῷ χορῷ x (Harl. Ven) Γ 1 μετέμελε] μετάμελλε (sic) x | 2 requirit 〈πάλιν 〉 τὴν πόλιν vel τὴν πόλιν 〈αὖ 〉 Pol. | μετᾲ Mein., ἐπὶ Ο, ἐπὶ μηκίστῳ χρόνῳ Βergl., mavult post χρόνον addere ἀπὼν vel ἀπογενό- μενος Seil. | 3 δεκτὸς O, ἀστεῖος Cob. | 6 τῶν] om. x | 7 Μεγα- ρικοῖς] Μεγα . . x | 12 τὸ ζῆν] ζημίαν V alck. 14 Φιλάπορος] Φιλόπωρος Herel., Φιλάπονος vel Φιλόχο- ρος Seil. Argum. suadet Φιλόχορος | Ψιχομράχῳ] Φιλομάχῳ x | 15 Δεξιφάνης] Ἀλεξιφάνης Harl., . . . λεξιφάνης Ven. | 16 〈τοῖς 〉 add. Cob. | 17 πρῶτα] πρῶτον x | 18 ἐξ] del. Mein., pro τέλος scribit contra ὄφελος cl. IV 10,2 Stang. | φωνήματος Μein., φρονήματος 0 | 19 ὡς] om. x τῶν κωμικῶν συλλαμβάνει〈ν〉 ἔφασκε, ἐκ τοῦδε τραφη- σόμενον καὶ ἐμέ. ἐκέλευεν οὖν ἐκμαθόντα ......... Διο- νυσίοις τοῖς ἐπιοῦσι τὸ τοῦ οἰκέτου δχῆμα ἀναλαβόντα τὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ δράματος ὑποκρίνασθαι. ἐγὼ δὲ ὀψὲ τοῦ καιροῦ καὶ φύσιν καὶ ἐπιτήδευμα μεταβαλὼν δύσκολός τις καὶ δυσμαθὴς ἐφαινόμην. ἐπεὶ δʼ οὐκ ἦν ἑτέρως πράττειν, τὸ δρᾶμα ἐξέμαθον, καὶ μελέτην ἀσκήσει ῥώσας ἕτοιμός εἰμι τῷ χορῷ συντελεῖν. σὺ δὲ ἡμῖν μετὰ τῶν συνήθων ἐπίσειε τοὺς κρότους ἵνα, κἄν τι λάθωμεν ἀποσφαλέντες, μὴ λάβη χώραν τὰ ἀστικὰ μειράκια κλᾴζειν ἢ συρίττειν, ἀλλʼ ὁ τῶν ἐπαίνων κρότος τὸν θροῦν τῶν σκωμμάτων παραλύσῃ.

36 [ΙΙΙ 72]. Οἰνοχαίρων Ῥαφανοχορτάσῳ.

Οὐχ οὕτως οἱ τοὺς Ἑρμᾶς περικόψαντες ἢ τὰ τῆς θεοῦ ἐν Ἐλευσῖνι μυστήρια ἐξορχησάμενοι τὸν περὶ ψυχῆς ἀγῶνα ὑπέμειναν, ὡς ἐγὼ εἰς χεῖρας ἐμπεσών, ὦ θεοί, τῆς μιαρωτάτης Φανομάχης. ἐπεὶ γὰρ ἔγνω τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα προσκείμενον τῇ Ἰωνικῇ παιδίσκῃ τῇ τὰς σφαίρας ἀναρριπτούσῃ καὶ τὰς λαμπάδας περι- δινούσῃ, ὑπετόπησεν ἐμὲ πρόξενον εἶναι τῆς κοινωνίας, x (Harl. Ven.) [usque ad III 36| et 1 κωμικῶν] κωμωδικῶν Harl., κομοδικῶν Ven. | 〈ν〉 add. Βoissevain huc rovocato ἔφασκε, quod (ἔφασκον x) vulg. erat ante καὶ ἐμέ, ubi del. P ol., ἐκ τούτου δὲ τραφήσεσθαι ἔφασκε Bergl. | lac. sign. posuit Mein. (ed.), supplet τὸν Ἀθάμαντα N ab., del. ἐκμαθόντα Herch., post δραματος coll. Pol. | 5 ὀψὲ τοῦ καιροῦ] τῷ καιρῷ x | 7 τὸ] καὶ τὸ x | 10 λάθωμεν] λέγωμεν Νab., at cf. Plat. Gorg. 487d | λάβῃ] λάβο Ven. | 12 θροῦν Γ, ῥοῦν x, θόρυβον Nab. 13 Οἰνοχαίρων] Οἰνοχάρων Herch. (ed.), at cf. v. c. III 10 | 14 ἢ] ἢ 〈οἱ〉 Herch. (ed.) καὶ διὰ τῶν οἰκετῶν ἀναρπάσασα παραχρῆμα μὲν ἐν κυσοδόχῃ δήσασα κατέσχεν, εἰς τὴν ὑστεραίαν δὲ παρὰ τὸν ἑαυτῆς ἤγαγε πατέρα, τὸν σκυθρωπὸν Κλεαίνετον, ὃς τὰ νῦν δὴ ταῦτα πρωτεύει τοῦ συνεδρίου καὶ εἰς αὐτὸν ὁ Ἄρειος πάγος ἀποβλέπουσιν. ἀλλʼ ὅταν τινὰ θέλωσιν οἱ θεοὶ σώζεσθαι, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀνασπῶσι βα〈ρά〉θρων, ὡς κἀμὲ τοῦ τρικαρήνου κυνός, ὅν φασιν ἐφεστάναι ταῖς ταρταρ〈ε〉ίαις πύλαις, ἐξήρπασαν. οὐκ ἔφθη γὰρ τὰ κατʼ ἐμὲ ὁ δεινὸς ἐκεῖνος πρεσβύτης τῇ βουλῇ κοι- νούμενος, καὶ ἠπιάλῳ συσχεθεὶς εἰς τὴν τρίτην ἀπέ- ψυξε. καὶ ὁ μὲν ἐκτάδην κεῖται, (τὰ〉 πρὸς τὴν ἐκφορὰν τῶν οἴκοι παρασκευαζομένων, ἐγὼ δὲ ἧ ποδῶν εἶχον ᾠχόμην καὶ σώζομαι οὐχ ὑπὸ τοῦ τῆς Ἀτλαντίδος [Μσίας] παιδὸς ψυχαγωγηθείς, ἀλλʼ ὑπὸ τῶν ποδῶν καὶ τοῦ τολμήματος τὴν ἐλευθερίας πορίσας ἀτραπόν.

37 [I 20]. Θερμολέπυρος Ὠκίμωνι.

Σχέτλια πεπόνθαμεν· τοῖς γὰρ ἄλλοις οὖθαρ καὶ μῆτραι καὶ ἧπαρ δρόσῳ προσεοικὸς [διὰ τὴν ἐκ τῆς Τ et [inde a III 36,3 βουλῇ] x2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 2 κυσοδόχῃ] κυνοδόχῃ Reisk., κυσοδόκῃ Cob. | 3 ἤγαγε Cob., ἦγε 0 | 5 ἀποβλέπουσιν] ἀποβλέπει Reisk. | 6 〈ῥά〉 add. Bergl. (requirens αὐτοῦ—βαράθρου) | 7 ὡς] οὕτως Herch. (ed.) | 8 〈ε〉 add. Herch.(ed.) | 10 τρίτην x2, ἕω Γ. ἓνην Dor- vill., quo recepto excidat τὴν | 11 〈τὰ〉 add. Cob. | 12 post δὲ .add. ψύττα κατατείνας x2, quod adscr. ex II 21,3 | ᾖ] οἵ Γ. Cf. II 19 fin. | 14 [Mαίας] del. Hemst. | ψυχαγωγηθείς] om. Γ | 15 ἐλευθερίας Flor., ἐλευθέραν Γ, ἐλευθερίαν cet. | πορίσας] πορευθεὶς (omisso ψυχαγωγηθείς atque καὶ τοῦ τολμήματος, et posita virg. post ποδῶν) Herw. | 16 ἀτραπόν] ἄτροπον x² 17 In x est inscr. ep. praec. | 19 δρόσῳ] χρυσῷ Reisk. | [διὰ—λεπτότητα] del. Pierson. (hab. ποιότητος xʼ; pro λεπτό- τητα coni. λιπαρότητα Bergl., λευκότητα Gesner., στιλπνότητα Reisk., λειότητα Metr.) πιότητος λεπτότητα] παρέκειτο, ἡμῖν δὲ ἔτνος ἦν τὸ βρῶμα· καὶ οἱ μὲν Χαλυβώνιον ἔπινον, ἐκτροπίαν δὲ ἡμεῖς καὶ ὀξίνην. ἀλλʼ ὦ μοιραῖοι θεοὶ καὶ μοιραγέται δαίμονες, δοίητε παρατροπὴν τῆς ἀδίκου ταύτης τύχης καὶ μὴ τοὺς μὲν διηνεκῶς φυλάττετε ἐν εὐτυχίᾳ, τοῖς δὲ τὸν λιμὸν συνοικίζετε . . . . . τῇ γὰρ φορᾷ τῆς εἱ- μαρμένης τὰ τοιαῦτα κατηνάγκασται. ἄδικα πάσχομεν πρὸς αὐτῆς οἱ λεπτῇ καὶ στενῇ κεχρημένοι τῇ τύχη.

38 [I 21]. Κωνωποσφράντης Ἰσχνολίμῳ.

Ἀνεμιαίους ἐλπίδας ἔσχον ἐπὶ τῷ μειρακίῳ Πολυ- κρίτῳ. ᾤμην γὰρ αὐτόν, εἰ τεθναίη αὐτῷ ὁ πατήρ, χύσιν ἐργάσεσθαι τῆς οὐσίας πολλήν, καὶ ἀδηφα- γοῦντα καὶ καθηδυπαθοῦντα μετά τε ἡμῶν μετά τε τῶν ἑταιρῶν ὅσαι κατὰ τὴν ὥραν πρωτεύουσιν ἐξαν- x (Harl. Ven) Γ x2 (Vat. 2 Flor. II Δ) 1 παρέκειτο] προσέκειτο x | 3 μοιραγέται] μοιρίδιοι Herch. | 4 παρατροπὴν] παράτροπον Γ, del. παρα Herch. | 5 διηνεκῶς — εὐτυχίᾳ Γ, om. ἐν x, διηνεκεῖ φυλάττετε εὐτυχίᾳ x² | 6 λιμὸν] λοιμὸν Δ | ante τῇ posuit lac. sign. supplens 〈ἀλλʼ οὐκ ἐνδέχε- ται 〉 Reisk., τῇ γὰρ φθορᾷ x, ἡ γαρ φορὰ xʼ, χαλεπῇ γὰρ φορᾷ Herch. (ed.), 〈εἰ δέ τις ἐρεῖ·〉 τῆ γὰρ φορᾷ posita virg. ante sq. ἄδικα Pol., idem sed 〈ἀλλὰ〉 pro εἰ— ἐρεῖ· Boisse- vain. | 7 κατηνάγκασται] κατηνάγκασθαι (sic) x Δ | 8 αὐτῆς] αὐτοῖς x | στενῇ] συνετῇ x | τῇ] om. x Flor. Δ 9 Κωνωποσφράντης] Κωνοποσφράντης Harl. Δ, om. Ven., Καπνοσφράντης Nauck. | Ἰσχνολίμῳ] Ἰχνολίχῳ Harl, om. Ven., Ἰσχνολαίμῳ Vind., ʼΙσχαδολίμῳ vel. Ἰσχαδολύμᾳ Nauck. | 10 ἔσχον] ἔχων x, ἔχω Γ | 11 εἰ τεθναίη Βergl., ἠ (ἢ Ηarl.) τεθνάναι ἢ 0 | 12 χύσιν] ἔκχυσιν Herw. | ἐργάσεσθαι Bergl., ἐργάσασθαι O | τῆς οὐσίας] del. Pol. | πολλήν] πολλάκις Γ καὶ ἀδηφαγοῦντα] καὶ ἀδδηφαγοῦντα x Γ, καταδηφαγοῦντα Βergl. | 14 τῶν] om. Γ | ὅσαι] post ὥραν hab. x | ἐξαντλήσειν Pol., ἐξαντλῆσαι x, ἐξαναλοῦν Γ, ἐξαντλοῦντα ἢ τὸ πᾶν ἢ x2, δαπανῆσαι Lennep. τλήσειν τὸ πολύ [τῆς οὐσίας]. ὁ δέ, ἐπειδὴ κρίνον αὐτῷ ὁ γεννήσας ἐγένετο, σιτεῖται μὲν τῆς ἡμέρας ἅπαξ, καὶ τοῦτο ὀψὲ τῆς ὥρας ἡλίου λοιπὸν ἀμφὶ τροπὰς τὰς εἰς δύσιν ἔχοντος· σιτεῖται δὲ οὐδὲν τῶν πολυ- τελῶν ἀλλʼ ἄρτον τὸν ἐξ ἀγορᾶς, καὶ ὄψον, εἴ ποτε εὐημερίας ἡμέραν ἐπιτελοίη, δρυπεπεῖς ἢ φαυλίας. διαμαρτὼν οὖν τῆς θαυμαστῆς ταύτης ἐλπίδος οὐκ οἶδʼ ὅ τι καὶ δράσαιμι. εἰ γὰρ ὁ τρέφων δεῖται τοῦ θρέ- ψοντος, τί ἄν εἴη ὁ τρέφεσθαι ὀφείλων; λιμώττοντα δὲ λιμώττοντι συνεῖναι διπλοῦν τὸ βλάβος.

39 [I 22]. Γέμελλος Eὐβούλῳ.

Παρέκειτο μὲν ἡμῖν ὁ Γέλωνος τοῦ Σικελιώτου πλακοῦς ἐπώνυμος. ἐγὼ δὲ καὶ τῇ θέᾳ μόνον πρὸς τὰς καταπόσεις εὐτρεπιζόμενος εὐφραινόμην· μέλ- λησις δὲ ἦν πολλή, περιστεφόντων τραγημάτων τὰ πέμματα· ἦν δὲ ὁ καρπὸς τῆς πιστάκης καὶ βάλανοι φοινίκων καὶ κάρυα τῶν ἐλύτρων ἐξῃρημένα. ἐγὼ δὲ x Harl. Ven.) Γ X² (Vat. 2 Flor. II Δ) 1 [τῆς οὐσίας] expunxi | κρίνον—ἐγένετο Mein. (ed.), κρί- νων—ἐγένετο x x2, Κρίνων—ἐξεγένετο Γ, καὶ ῥᾴων—ἐγένετο Bergl.,Κρίτων—ἀπεγένετοHeringa, κλινῶν—ἐξεγένετο Reisk., Γνίφων (vel Κνίφων)— ἐγένετο Seil. | 3 ὀψὲ τῆς ὥρας V alck., ord. inv. O | τροπὰς τὰς εἰς] τ ...... εἰς Vat. 2 Flor., εἰς II Δ| 5 τὸν] om. x Γ | εἴ] καὶ εἴ] Herch. (ed.) | 6 εὐημερίας ἡμέραν] εὐημερίαν Mein., at cf. v. c.] II 10, 2 | δρυπεπεῖς] δρυ- πέπεις x Γ, δρυπετεῖς Δ | 8 δράσαιμι] δράσω Herch. (ed.) | 9 τί] τίς Γ | 10 δὲ] om. x | τὸ] om. x | βλάβος] βάρος Δ | post βλά- βος add. ἔρρωσο x² 11 Γέμελλος] Γέμελος Harl, Γέλος Ven. | 12 μὲν] om. x | ὁ Γέλωνος τοῦ] ὦ γέλλων ὀστοῦ x2, del. τοῦ Σικελιώτου Mein. | 13 καὶ] om. x | 14 εὐφραινόμην x ΓII, ηὐφραινόμην cet. 16 ὁ] om. Γ πρὸς ταῦτα ἕκαστα ἐχθρὰ βλέπων ἀνέμενον ἐπαφήσειν ἐμαυτὸν ἐγχανὼν τῷ πλακοῦντι. οἱ δὲ καὶ τὸ ἐντραγεῖν ἐπὶ μήκιστον ἐξέτεινον καὶ 〈τῆς〉 κύλικος συνεχῶς περισοβουμένης διατριβὰς καὶ μελλησμοὺς ἐνεποίουν, καὶ ὥσπερ ἐκ συνθήματος τὴν ἐμὴν ἀναρτῶντες ἐπι- θυμίαν ὁ μέν τις κάρφος λαβὼν ἐξεκάθαιρε τὰ ἐνιζά- νοντα τῶν βρωμάτων τοῖς ὀδοῦσιν ἰνώδη, ὁ δὲ ὑπτιάσας ἑαυτὸν οἷος ἦν ὕπνῳ κατέχεσθαι μᾶλλον ἢ τῆς τραπέζης φροντίζειν· εἶτα ἄλλος ἄλλα διελέγετο, καὶ πάντα μᾶλ- λον ἐπράττετο ἢ ὁ ἡδὺς ἐκεῖνος καὶ ποθητὸς ἐμοὶ πλακοῦς εἰς ἀπόλαυσιν ἤγετο. τέλος, οἷα εἰκός, οἱ θεοὶ κατοικτείραντες τὸ κατάξηρον τῆς ἐμῆς ἐπιθυμίας μόλις ποτὲ ἱμείροντά με τοῦ πλακοῦντος ἀπογεύσασθαι παρ- εσκεύασαν. ταῦτά σοι γράφω οὐ τοσοῦτον ἐπὶ τοῖς ἡδέσιν ἡσθείς, ὅσον ἐπὶ τῇ παρολκῇ τῆς βραδυτῆτος ἐκτακείς.

40 [I 23]. Πλατύλαιμος Ἐρεβινθολέοντι.

Οὐπώποτε ἐγὼ κατὰ τὴν Ἀττικὴν ὑπέμεινα τοιοῦτον χειμῶνα. οὐ γὰρ μόνον ἐκ παραλλήλου φυσῶντες, x (Harl. Ven.) [usque ad] III 40] Γ (usque ad III 40) et x² (Vat. 2 Flor. II Δ) 1 ταῦτα] αὐτὰ Herch. (ed.) | ἕκαστα] om. x | ἐπαφήσειν] ἐπαφεῖναι Herw, | 2 ἐντραγεῖν] ἐν om. x | 3 μήκιστον] μέγιστον Γ | ἐξέτεινον Cob , ἐξέτειναν Ο | 〈τῆς〉 add. Herch. (ed.) | συνεχῶς] συνεχὲς x² | 4 περισοβουμένης] περισοβούσης Herch. (ed.) | μελλησμοὺς Γ, μελισμοὺς cet. | 5 καὶ Herch. (ed.), τέλος Ο, quod ortum e sq. | 7 ὁ δὲ] om. Γ Vat. 2 Flor. II | 8 ὕπνῳ κατέχεσθαι] ὕπνου κατάρχεσθαι Nab. | 9 ἄλλα x, ἄλλῳ cet. | 10 ἐπράττετο] del. Nauck. | ἐμοὶ] ἡμῖν x² | 11 ἤγετο Vind., ἤρχετο 0. Propter ἐπράττετο illud praestat. | οἶα] om. x, ὡς Γ, del. οἵα εἰκός Herch. (ed.) | 15 τῆς βραδύτητος] del. Herch. (ed.), τῆς παρολκῆς τῇ βραδυτῆτι Pol. 17 Ἐρεβινθολέοντι] ʼΕρεβινθοφλέοντι vel Ἐρεβινθοπνέοντι Sei1., Ερεβινθολέποντι Mein. (ed.) | 19 παραλλήλου] καραλλή- λων Π ∠ | 1 σύρδην] φύρδην Π ∠ | ἡμῶν] ἡμῖν Vind., ἡμᾶς Cob. | 4 χύμα Mein. (ed.), χῦμα Ο | 5 θύριον Mein., θυρίον Ο | 6 ἐμοὶ δὲ] om. Flor. | [σ] del. Meis. | 8 ὀστέων] ὀστῶν Herch. (ed.) | 9 τὰς θόλους Π ∠, τοὺς θόλους cet. | 9—10 [ἢ τὰς καμίνους] del. Cob. | 10 ἐκεῖσε] ἐκεῖ Vind., sed cf. III 24 , 1 | 11 ταπυτα] ταὐτὰ Mein. | ἀλινδούμενοι Seil. (ed.), ἠλινδού- Μενοι x2 (κυλινδούμενοι mrg. Π), καλινδούμενοι Herw. | 12 παρα- πληςία] expectes αὐτὴ | Πενία] del. Cob. | 13 ταύτας Herw., ταύτην Ο | ἐπὶ τὸ Seil. (ed.), τὸ ἐπὶ Ο | 14〈λ〉addidi | [ἰδιω- τικῆς οἰκίας] del. Herch. (ed.), | 15 κενόν] κενότερον mrg. Π | 17 ἡ] Cob., μὲν x2, del. Vind. | 20 τὴν] om. Flor. | πρόοδον] Πρόσοδον Flor. | 21 ἀνειμένους] ἀνειμένως Π ∠ | ἀπέφηνεν Ald., ἀπέφηνεν x2. μᾶλλον δὲ σύρδην φερόμενοι κατετύπουν ἡμῶν οἱ ἄνεμοι, ἀλλ᾿ ἤδη καὶ χιὼν πυκνὴ καὶ ἐπάλληλος φερο- μένη πρῶτον μὲν τοὔδαφος ἐκάλυπτεν, ἔπειτα οὐκ ἔπιπολῆς ἀλλ᾿ εἰς ὕψος ᾔρετο τῆς νιφάδος χύμα πάμ- πολυ, ὡς ἀγαπητὸν εἶναι τὸ θύριον ἀνοίξαντα τῆς οἰκίας τὸν στενωπὸν ἰδεῖν. ἐνμοὶ δὲ οὔτε ξύλον οὔτε ἄ[σ]βολος παρῆν. πῶς γὰρ ἢ πόθεν; ὁ κρυμὸς δὲ εἰσε- δύετο μέχρι μυελῶν αὐτῶν καὶ ὀστέων. ἐβουλευςάμην οὖν ᾿Οδύσσειον βούλευμα δραμεῖν εἰς τὰς θόλους [ἢ τὰς καμίνους] τῶν βαλανείων. ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐκεῖσε συνεχώρουν οἱ τῶν ὁμοτέχνων περὶ ταῦτα ἀλινδούμενοι· καὶ γὰρ αὐτοὺς ἡ παραπληςία θεὸς ἠνώχλει Πενία. ὡς οὖν ᾐσθόμην οὐκ εἶναί μοι εἰς ταύτας εἰσιτητόν, δραμὼν ἐπὶ τὸ Θρασύλ〈λ〉ου βαλανεῖον [ἰδιωτικῆς οἰκίας], εὗρον τοῦτο κενόν, καὶ καταβαλὼν ὀβολοὺς δύο καὶ τὸν βα- λανέα τούτοις ἵλεων καταστήσας, ἐθερόμην ἄχρις οὗ τὸν νιφετὸν ἡ πηγυλὶς διεδέξατο, καὶ ὑπὸ τοῦ κρύους τοῦ μεταξὺ διεροῦ παγέντος πρὸς ἀλλήλους ἐδέδεντο οἱ λίθοι. μετὰ δὲ τὸ ἀποβράσαι τὸ δριμὺ προσηνὴν ὁ ἥλιος ἐλευθέραν μοι τὴν πρόοδον καὶ περιπάτονς 20 ἀνειμένους ἀπέφηνεν.

x2 (Vat. 2 Flor. Π ∠)

41 [fragm. 2.] Παλλάχανος Μουογνάθῳ.

Ἐξώλεις ἀπόλοιντο οἱ Κλεισθένεις καὶ οἱ Δράκον- 〈τες〉.........

42 [III 74]. Φρυγοκοίλης Βορβοροζώμῳ.

Ὑβρίζεσθαι πρὸς τοῦ τρέφοντος, εἰ καὶ ἀνόσιον, φορητόν, ἅπαξ ἐκδόμενον τὸ σῶμα τοῖς προπηλακίζειν ἐθέλουσιν ἕνεκα τῆς ἀθεμίτου γαστρός· τὸ δὲ καὶ ὑπὸ τῶν συμπαρόντων, πολλῷ βαρύτερον· τὸ δὲ μὴ μόνον ὑπὸ τούτων ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν ἰταμωτέρων οἰκετῶν, ἔτι χαλεπώτερον. εἰ δὲ προσθείην καὶ τὰς θεραπαινίδας κιχλιζούσας καὶ μωκωμένας καὶ γέλωτα τὴν ἡμετέραν ἀτυχίαν ποιουμένας, τότε σχέτλια καθʼ Ὅμηρον ἀπο- δυσπετῶ. τοῦτο γὰρ Αὐτόχθονος ἤκουσα τοῦ γραμ- x (Harl. Ven) [inde a III 42] Γ (inde a III 42) et [usque ad III 42] x2 (Vat. 2 flor. Π Δ) 1 Παλλάχανος Δ, Πανλάχανος cet. | Μονογνάθῳ Δ, Μονο- γαθίῳ Π, Μονογναθείῳ cet. | 2 οἱ Κλεισθένεις] δ Κλεισθένεις (sic) Π, ὁ Κλεισθένης Δ | 3 〈τεσ〉 add. Wagn. (ed.), ὁ δρά- κον . . . Π Δ 4 haec ep. Seilero non videtur Alciphronea | Φρυγοκοίλης] Φριγοκείλης Γ, Φρικοκοίλης Bast., Σφριγοκοίλης Seil., Φρι- κοκοίτης vel Ῥιγοκοίτης Mein., Φυσίκιλλος Metr. | Βορβορο- ζώμῳ] Βολβοζώμῳ Metr. | 5 ἀνόσιον] ἀνύποιστον Groeneboom, ἀνάξιον Pol. | 6 ἐκδόμενον Γ, ἀποδόμενον x | 7 ἀθεμίτου] ἀθεμίστου Γ | καὶ] om. x | 8 συμπαρόντων] συμπινόντων Herch. (ed.) | 9 ἰταμωτέρων] ἰταμῶν ἑταιρῶν καὶ cl. III 12, 3 Stang. | 10 καὶ] om. x | 12 σχέτλια] σχετλιάζων Mein. (ed.). Possis etiam σχέτλια πάσχων, vel σχέτλια τλὰς ut Pol. | 13 Αὐτόχθο- νος Bast., αὐτόχθονος O ματικοῦ ποτε καὶ μνήμῃ συνέχω ‘Ζεῦ πάτερ· οὔτις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος’. ὀλέθριοι γὰρ ἀληθῶς οἱ δαίμονες οἱ ταῦτα ἐφʼ ἡμῖν πρυτανεύοντες, ἵνʼ ἐγὼ μὲν ὑπομένω κινδύνους ἀλγεινούς, γέλωτος δὲ ὑπό- θεσις 〈ᾖ〉 τοῖς χειρίστοις τἀμά.

x (Harl. Ven.) Γ 1 συνέχω] συνέχομαι x | ‘Ζεῦ—ἄλλος’] ΙΙ. ΙΙΙ 365 | 5 〈ᾖ〉 add. Cob.

1 [fragam. 3]. 〈Φρύνη Πραξιτέλει.〉

. . . μὴ δείσης· ἐξείργασαι γὰρ πάγκαλόν τι χρῆμα, οἷον ἤδη τίς σοι τῶν πώποτε . . . . . . . . . . οὐδεὶς τῶν κατὰ χειρῶν πονηθέντων, τὴν σεαυτοῦ ἑταίραν ἱδρύσας ἐν τεμένει. μέση γὰρ ἕστηκα[ἐπὶ] τῆς 〈σῆς〉 Ἀφροδίτης καὶ τοῦ Ἔρωτος ἅμα τοῦ σοῦ. μὴ φθονήσῃς δέ μοι τῆς τιμῆς· οἱ γὰρ ἡμᾶς θεασάμενοι ἐπαινοῦσι Πραξι- τέλη, καὶ ὅτι τῆς σῆς τέχνης γέγονα οὐκ ἀδοξοῦσί με θεσπιεῖς μέσην κεῖσθαι θεῶν. ἓν ἔτι τῇ δωρεῷ λείπει, ἐλθεῖν σε πρὸς ἡμᾶς, ἵνα ἐν τῷ τεμένει μετ᾿ ἀλλήλων κατακλινῶμεν. οὐ μιανοῦμεν γὰρ τούς θεοὺς οὓς αὐτοὶ πεποιήκαμεν. ἔρρωσο.

x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 〈ΑΛΚΙΦΡΟΝΟΣ—ΕΤΑΙΡΙΚΑΙ〉 add. Ryck. | 1 inscr. add. Jacobs. | 3 ἤδη] ἴδη Π Δ | πώποτε. . . . .] πάνποτε . . . . . . Vat. 2, πάν . . . . Flor. | 4 κατὰ] διὰ Seil., rescribens οἷον δή τι οὐ- δεὶς εἶδε πώποτε πάντων τῶν διὰ | 5 [ἐπὶ] del. Cob., ἀπὸ Mein. | 〈σῆς〉 add. Herch. (ed.) | 6 ἅμα] del. Herch. | 11 οὓς—πεποιήκαμεν] corrupt. censet Mein.

2 [I 29]. Γλυκέρα Βακχίδι.

Ὁ Μένανδρος ἡμῖν ἐπὶ τὴν τῶν Ἰσθμίων θέαν εἰς τὴν Κόρινθον ἐλθεῖν βεβούληται· ἐμοὶ μὲν οὐ κατὰ νοῦν· οἶδα[ς] γὰρ οἷόν ἐστιν ἐραστοῦ τοιούτου καὶ βραχὺν ἐστερῆσθαι χρόνον· ἀποτρέπειν δʼ οὐκ ἐνῆν μὴ πολλάκις ἀποδημεῖν εἰωθότα. οὐδʼ ὅπως αὐτὸν παρεγ- γυήσω μέλλοντα ἐπιδημεῖν ἔχω, οὐδʼ ὅπως μή. βού- λομαι μὲν αὐτὸν σπουδασθῆναι ὑυπὸ σοῦ, κἀμοί τινα φέρειν φιλοτιμίαν τοῦτο λογίζομαι· οἶδε γὰρ τὴν οὖσαν ἡμῖν ἑταιρίαν πρὸς ἀλλήλας· δέδοικα δέ, ὦ φιλτάτη, οὐ 〈σὲ〉 τοσοῦτον — χρηστοτέρῳ γὰρ ἤθει κέχρησαι τοῦ βίου — ὅσον αὐτὸν ἐκεῖνον. ἐρωτικὸς γάρ ἐστι δαιμονίως, καὶ Βακχίδος οὐδʼ ἂν τῶν σκυθρωποτάτων τις ἀπόσχοιτο. τὸ μὲν γὰρ δοκεῖν αὐτὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ σοὶ ἐντυχεῖν ἢ τῶν Ἰσθμίων ἕνεκεν τὴν ἀποδή- μησιν πεποιῆσθαι, οὐ πάνυ πείθομαι. ἴσως αἰτιάσῃ με τῆς ὑποψίας. συγγίνωσκε δὲ ταῖς ἑταιρικαῖς, ὦ φιλτάτη, ζηλοτυπίαις. ἐγὼ δʼ οὐ παρὰ μικρὸν ἂν ἡγοίμην Μενάνδρου διαμαρτεῖν ἐραστοῦ. ἄλλως τε Φ x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 2 ἡμῖν Bergl., ἡμῶν O | 4 [ς] del. Cob. Secunda persona hic non placet | 5 ἐστερῆσθαι Mein., ὑστερῆσαι O | 6 εἰωθότα ΠΔ, εἰωθότας cet., εἰωθότος Mein. (ed.) | 7 παρεγγυήσω] 〈σοι〉 παρεγγυήσω Reisk. | ἐπιδημεῖν scripsi, ἐπιδημήσειν x2, sed ita nunquam Alc. | 8 μή. βούλομαι μὲν (sublata plena interp. post ἀλλήλας) Boissevain, μή, βουλόμενον O | ὑπὸ] ἐπὶ Flor. Vat. 2 | 9 οἶδε Cob., οἶδα O | 11 〈σὲ〉 add. Ald. | 14 sq. οὐκ] del. Mein., pro sq. οὐ scrib. καὶ Bergl., ἀπωθοῦμαι pro πείθομαι Pol. | 15 ἀποδήμησιν] ἀποδήμην Δ, ἀποδημίαν Ald. | 17 ὑπο- ψίας] ὑπεροψίας Vat. 2 Flor. | 18—19 ἂν ἡγοίμην Seil., ἡγού- μην O, ἡγοῦμαι Ald. | 19sqq. ἄλλως—λοιδορεῖσθαι] ante ἐγὼ (vrs. 18) collocat Pol. κἄν μοι κνισμός τις πρὸς αὐτὸν ἢ διαφορὰ γένηται, δεήσει με ἐπὶ τῆς σκηνῆς ὑπὸ Χρέμητός τινος ἢ Φ〈ε〉 ι- δύλου πικρῶς λοιδορεῖσθαι. ἐὰν δʼ ἐπανέλθῃ μοι οἷος ᾤχετο, πολλὴν εἴσομαί σοι χάριν. ἄρρωσο.

3 [I 30] Βακχὶς Ὑπερ〈ε〉ἱδῃ.

Πᾶσαί σοι ἴσμεν αἱ ἑταῖραι χάριν καὶ ἑκάστη γε ἡμῶν οὐχ ἧττον ἢ Φρύνη. ὁ μὲν γὰρ ἀγὼν μόνης Φρύνης, ὃν ὁ παμπόνηρος Εὐθίας ἐπανείλετο, ὁ δὲ κίνδυνος ἁπασῶν. εἰ γὰρ αἰτοῦσαι παρὰ τῶν ἐραστῶν ἀργύριον οὐ τυγχάνομεν ἢ τοῖς διδοῦσιν [αἱ] τυγχάνου- σαι ἀσεβείας κριθησόμεθα, πεπαῦσθαι κρεῖττον ἡμῖν τοῦ βίου τούτου καὶ μηκέτι ἔχειν πράγματα μηδὲ τοῖς ὁμιλοῦσι παρέχειν. νῦν δʼ οὐκέτι τὸ ἑταιρεῖν αἰτια- σόμεθα ὅτι πονηρὸς Εὐθίας ἐραστὴς εὑρέθη, ἀλλʼ ὅτι ἐπιεικὴς Ὑπερ〈ε〉ίδης ζηλώσομεν. πολλὰ τοίνυν 〈κ〉ἀ- γαθὰ γένοιτό σοι τῆς φιλανθρωπίας. καὶ γὰρ ἑταίραν χρηστὴν σεαυτῷ περιεσώσω, καὶ ἡμᾶς ἀμειψομένας σε ἀντʼ ἐκείνης παρεσκεύασας. εἰ δὲ δὴ καὶ τὸν λόγον γράψαις τὸν ὑπὲρ τῆς Φρύνης, τότε ἂν ὡς ἀληθῶς χρυσοῦν αἱ ἑταῖραί 〈σε〉 στήσαιμεν ὅπῃ ποτὲ βούλει τῆς Ἑλλάδος.

Φ (usque ad IV 3) et x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 τις Ald., τις ᾖ Π Δ, τις εἰ cet. | ἢ διαφορὰ] del. Hirsch. | 2 〈ε〉 add. Vind., Διφίλου Ald. 5 〈ε〉 add. Herch. (ed.) | 6 σοι] om. O. praeter Vat. 2 post ἑταῖραι hab. Vind. | 7 Φρύνη Π Δ, Φρύνης cet. | μόνης] μόνος Δ | 10 οὐ τυγχάνομεν] om. Plor. Vat. 2 | [αἱ] delevi, τυγχάνουσαι τοῖς διδοῦσιν Pol. | 12 μηδὲ Seil., μήτε x2, μηκέτι 〈μητε αὐτὰς〉 — μήτε Mein. | 15 〈ε〉 add. Herch. (ed.) | 〈κ〉 add. Herch. (ed.) | 17 περιεσώσω] περιεποιήσω Vind. | 20 〈σε〉 add. Ald. | ὅπῃ] ὅπου Cob.

4 [Ι 31]. Βακχὶς Φρύνῃ.

Οὐ τοσοῦτόν σοι τοῦ κινδύνου συνηχθέσθην, φιλ- τάτη, ὅσον ὅτι πονηροῦ μὲν ἀπηλλάγης ἐραστοῦ χρηστὸν δὲ εὗρες [Ὑπερίδην], συνήσθην. τὴν γὰρ δίκην σοι καὶ πρὸς εὐτυχίαν γεγονέναι νομίζω. διαβόητον γάρ σε οὐκ ἐν ταῖς Ἀθήναις μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι ἁπάσῃ ὁ ἀγὼν ἐκεῖνος πεποίηκεν. Εὐθίας μὲν οὖν ἱκανὴν τιμωρίαν δώσει τῆς σῆς ὁμιλίας στερούμενος· ὑπὸ γὰρ ὀργῆς μοι δοκεῖ κινηθεὶς διὰ τὴν ἔμφυτον ἀμαθίαν ὑπερᾶραι τὸ μέτρον τῆς ἐρωτικῆς ζηλοτυπίας. καὶ νῦν ἐκεῖνον ἐρῶντα μᾶλλον εὖ ἴσθι ἢ Ὑπερ〈ε〉ίδην. ὁ μὲν γὰρ διὰ τὴν τῆς συνηγορίας χάριν δῆλός ἐστι σπουδάζεσθαι βουλόμενος καὶ ἐρώμενον ἑαυτὸν ποιῶν, ὁ δὲ τῷ ἀποτεύγματι τῆς δίκης παρώξυνται. προσδέχου δὴ πάλιν ἀπʼ αὐτοῦ δεήσεις καὶ λιτανείας καὶ πολύ χρυσίον. μὴ δὴ καταδιαιτήσῃς ἡμῶν, ὦ φιλτάτη, τῶν ἑταιρῶν, μηδʼ Ὑπερ〈ε〉ίδην κακῶς δόξαι βεβουλεῦσθαι ποιήσῃς τὰς Εὐθίου ἱκεσίας προσιεμένη, μηδὲ τοῖς λέγουσί σοι ὅτι, εἰ μὴ τὸν χιτωνίσκον περιρρηξαμένη τὰ μαστάρια τοῖς δικασταῖς ἐπέδειξας, οὐδὲν 〈ἂν〉 ὁ x² (vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 ante φιλτάτη add. ὦ Vind., sed omittitur saepius in lib. IV | 4 [Ὑπερίδην] del. Mein. (ed.) | 5 εὐτυχίαν] εὐτυ- χίας Vat. 2 Flor. | 7 οὖν Mein. (ed.), γὰρ x² | 8 στερούμενος] στερόμενος Cob. | 9 κινηθεὶς] del. Pol. | 10 ὑπερᾶραι Seil. (ed.), ὑπεράραι x² | 11 〈ε〉 add. Herch. (ed.) | 15 ἀπʼ Mein., διʼ x², παῤ Cob. | 16 μὴ δὴ] σὺ δὲ μηδὲ Reisk., μὴ προσδέ- χου—τὸ πολὺ χρυσίον, μηδὲ Nab. | 17 〈ε〉 add. Herch. (ed.) | 18 ποιήσης Δ et mrg. Π, πωλήσῃς cet. | 20 〈ἂν〉 add. Seil., οὐδʼ ἂν Mein. (ed.) ῥήτωρ ὠφέλει, πείθου. καὶ γὰρ αὐτὸ τοῦτο ἵνα ἐν καιρῷ γένηταί σοι ἡ ἐκείνου παρέσχε συνηγορία.

5 [I 32]. Βακχὶς Μυρρίνῃ.

Μὴ δὴ κρείττονος εἴη σοι τυχεῖν ἐραστοῦ, δέσποινα Ἀφροδίτη, ἀλλʼ Εὐθίας σοι ὃν νῦν περιέπεις συγκατα- βιῴη. τάλαινα γυνὴ τῆς ἀνοίας, ἥτις τῷ τοιούτῳ θη- ρίφ προσέφθαρσαι. πλὴν ἴσως τῷ κάλλει πεπίστευκας· Μυρρίνην γὰρ στέρξει δῆλον ὅτι Φρύνην ὑπεριδών. ἀλλʼ ἔοικας κνίσαι τὸν Ὑπερ〈ε〉ίδην βεβουλῆσθαι ὡς ἔλαττόν σοι νῦν προσέχοντα. κἀκεῖνος ἑταίραν ἄχει ἀξίαν ἑαυτοῦ καὶ σὺ ἐραστὴν σοὶ πρέποντα. αἴτησόν τι παῤ αὐτοῦ, καὶ ὄψει σεαυτὴν ἢ τὰ νεώρια ἐμπε- πρηκυῖαν ἢ τοὺς νόμους καταλύουσαν. ἴσθι γοῦν ὅτι παρὰ πάσαις ἡμῖν ταῖς τὴν φιλανθρωποτέραν Ἀφροδίτην προτιμώσαις μεμίσησαι.

6 [I 33]. θαῖς θεττάλῃ.

Οὐκ ἄν ποτʼ ᾠήθην ἐκ τοσαύτης συνηθείας ἔσεσθαί μοί τινα πρὸς Εὐξίππην διαφοράν. καὶ τὰ μὲν ἄλλα x² ( Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 πείθου Δ, πείθων Π, πείθων Flor. Vat. 2, πείθων, πεί- θου Dorvill. | 2 γένηταί] γένοιτό Nab. 4 εἴη] δοίη del. sq. virg. Valck. | 6 τῷ τοιούτῳ] τῶν τοι- ούτων FIor. | 8 Μυρρίνην—Φρύνην Seil. (ed.), Μυρρίνην— Μυρρίνην Flor. Vat. 2, Μυρρίνην—Μυρρίνην Π, Φούνην— Μυρρίνην Δ | 9 〈ε〉 add. Herch. (ed.) | βεβουλῆσθαι] βεβου- λεῦσθαι Vind. | 11 σοὶ scripsi, σοι x2 18 Εὐξίππην] Ζευξίππην Reisk. ἐν οἷς αὐτῇ χρησίμη γέγονα ὑπὸ τὸν ἀπὸ τῆς Σάμου κατάπλουν, οὐκ ὀνειδίζω· ἀλλὰ Παμφίλου, γινώσκεις τοῦτο καὶ σύ, ὅσον ἡμῖν διδόντος ἀργύριον, ὅτι ταύτῃ ποτὲ ἐντυγχάνειν ἐδόκει, τὸ μειράκιον οὐ προσ- ιέμην. ἡ δὲ καλῶς ἡμᾶς ἀντὶ τούτων ἠμείψατο τῇ κακίστʼ ἀπολουμένῃ Μεγάρᾳ χαρίζεσθαι θέλουσα. πρὸς ἐκείνην δʼ ἦν τις παλαιά μοι διὰ Στράτωνα ὑπόνοια· [ἀλλὰ] ταύτην μὲν 〈οὖν〉  οὐδὲν ᾤμην ποιεῖν παράλογον κακῶς λέγουσάν με. Ἁλῷα δʼ ἦν, κἀπὶ τὴν παννυχίδα πᾶσαι, ὥσπερ ἦν εἰκός, παρῆμεν. ἐθαύμαζον δὲ τῆς Εὐξίππης τὴν ἀγερωχίαν· τὸ μὲν γὰρ πρῶτον κιχλίζουσα μετʼ ἐκείνης καὶ μωκωμένη τὴν δυσμένειαν ἐνεδείκνυτο, εἶτα φανερῶς ποιημάτια ᾖδεν εἰς τὸν οὐκέθʼ ἡμῖν προσέχοντα ἐραστήν. κἀπὶ τούτοις μὲν ἧττον ἤλγουν· ἀπαναισχυντήσασα δὲ εἰς τὸ φῦκός με καὶ τὸν παιδέ- ρωτα ἔσκωπτεν. ἐδόκει δέ μοι πάνυ κακῶς πράττειν ὡς μηδὲ κάτοπτρον κεκτῆσθαι· εἰ γὰρ εἶδεν ἑαυτὴν χρῶμα σανδαράχης ἔχουσαν, οὐκ ἂν ἡμᾶς εἰς ἀμορφίαν ἐβλασφήμει. ἐμοὶ μὲν οὖν βραχύ μέλει περὶ τούτων· ἀρέσκειν γὰρ τοῖς ἐρασταῖς, οὐχὶ Μεγάρᾳ καὶ Εὐξίππῃ βούλομαι ταῖς πιθήκοις. δεδήλωκα δέ σοι ἵνα μή μέ τι μέμψῃ. ἀμυνοῦμαι γὰρ αὐτὰς οὐκ ἐν σκώμμασιν οὐδὲ βλασφημίαις, ἀλλʼ ἐν οἷς μάλιστα ἀνιάσονται. προσκυνέῶ δὲ τὴν Νέμεσιν.

x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 αὐτῇ] αὐτὴ Flor. Π | 4 ποτὲ] ποτὲ μὲν Vat. 2 ∠ | προσ- ιέμην Vind., προσήμην x2, προσείμην Cob., sed cf. IV 7, 3; 11, 4 | 8 [ἀλλὰ] delet suppleto 〈οὖν〉Hirsch.  | 10 παρῆμεν] παρʼ ἡμῖν ∠ | 11 Εὐξίππης] vid. § 1 | τὴν ἀγερωχίαν] om. Π ∠ | 13 ποιη- μάτια Nab., ποιήματα x2 | 17 εἶδεν Bergl., οἶδεν x² | 20 Εὐξίππῃ] vid. § 1 | 21 μή μέ τι Mein., μή μʼ ἔτι x2, μηκέτι Vind. | 22 ἐν] dei. Herch. ed.) | 23 οὐδὲ] οὐδʼ ἐν ∠ | ἐν] del. Herch. (ed.)

7 [Ι 34]. Θαῒς Εὐθυδήμῳ.

Ἐξ οὗ φιλοσοφεῖν ἐπενόησας, σεμνός τις ἐγένου καὶ τὰς ὀφρῦς ὑπὲρ τοὺς κροτάφους ἐπῆρας. εἶτα σχῆμα ἔχων καὶ βιβλίδιον μετὰ χεῖρας εἰς τὴν Ἀκαδή- μ〈ε〉ιαν σοβεῖς, τὴν δὲ ἡμετέραν οἰκίαν ὡς οὐδὲ ἰδὼν πρότερον παρέρχῃ. ἐμάνης Εὐθύδημε, 〈ἢ〉 οὐκ οἶδας οἷός ἐστιν ὁ σοφιστὴς οὗτος ὁ ἐσκυθρωπακὼς καὶ τοὺς θαυμαστοὺς τούτους διεξιὼν πρὸς ὑμᾶς λόγους. ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν πράγματα πόσος ἐστὶν οἴει χρόνος ἐξ οὗ παρέχει βουλόμενος ἐντυχεῖν; προσφθείρεται δὲ Ἑρ- πυλ〈λ〉ίδι τῇ Μεγάρας ἅβρᾳ. τότε μὲν οὖν αὐτὸν οὐ προσιέμην, σὲ γὰρ περιβάλλουσα κοιμᾶσθαι μᾶλλον ἐβουλόμην ἢ τὸ παρὰ πάντων σοφιστῶν χρυσίον 〈ἔχειν〉. ἐπεὶ δέ σε ἀποτρέπειν ἔοικε τῆς μεθʼ ἡμῶν συνηθείας, ὑποδέξομαι αὐτὸν καί, εἰ βούλει, τὸν διδάσκαλον του- τονὶ τὸν μισογύναιον ἐπιδείξω σοι νυκτὸς οὐκ ἀρκού- μενον ταῖς συνήθεσιν ἡδοναῖς. λῆρος ταῦτά ἐστι καὶ τῦφος καὶ ἐργολάβεια μειρακίων, ὦ ἀνόητε. οἴει δὲ διαφέρειν ἑταίρας σοφιστήν; τοσοῦτον ἴσως ὅσον οὐ διὰ τῶν αὐτῶν ἑκάτεροι πείθουσιν, ἐπεὶ ἕν γε ἀμφο- τέροις τέλος πρόκειται τὸ λαβεῖν. πόσῳ δὲ ἀμείνους ἡμεῖς καὶ εὐσεβέστεραι· οὐ λέγομεν θεοὺς οὐκ εἶναι, x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 5 〈ε〉 add. Mein. (ed.) | δὲ] om. Vat. 2 Flor. | 6 〈ἢ〉 add. Mein., οὐκ εἰδὼς Cob., 〈ἢ〉 οὐκ οἶσθα Herch. | 11 〈λ〉 add. Ald. | τῇ] τῆς Δ | 12 προσιέμην] προσείμην Cob. | περιβάλ- λουσα κοιμᾶσθαι] del. Mein. Malui supplere 〈ἔχειν〉 cum Seil. | 14 μεθʼ] καθʼ Π Δ | 17 λῆρος—ἐστι Cob., λῆρος— εἰσι Δ, λῆροι— εἰσι cet. (λῆρον Π) | 18 τῦφος Seil. (ed.), τύφος x2 | 20 πείθουσιν Vind., πείθειν x² | 22 post εὐσεβέστεραι add. αἳ deleta interp. Nab. ἀλλὰ πιστεύομεν ὀμνύουσι τοῖς ἐρασταῖς ὅτι φιλοῦσιν ἡμᾶς· οὐδʼ ἀξιοῦμεν ἀδελφαῖς καὶ μητράσι μίγνυσθαι τοὺς ἄνδρας, ἀλλʼ οὐδὲ γυναιξὶν ἀλλοτρίαις. εἰ μὴ ὅτι τὰς νεφέλας ὁπόθεν εἶεν καὶ τὰς ἀτόμους ὁποῖαι ἀγνοοῦμεν, διὰ τοῦτο ἥττους δοκοῦμέν σοι τῶν σοφισ- τῶν. καὶ αὐτὴ παρὰ τούτοις ἐσχόλακα καὶ πολλοῖς διείλεγμαι. οὐδὲ εἷς ἑταίρᾳ ὁμιλῶν τυραννίδας ὀνει- ροπολεῖ καὶ στασιάζει τὰ κοινά, ἀλλὰ σπάσας τὸν ἑωθινὸν καὶ μεθυσθεὶς εἰς ὥραν τρίτην ἢ τετάρτην ἠρεμεῖ. παιδεύομεν δὲ οὐ χεῖρον ἡμεῖς τοὺς νέους. ἐπεὶ σύγκρινον, εἰ βούλει, Ἀσπασίαν τὴν ἑταίραν καὶ Σωκράτην τὸν σοφιστήν, καὶ πότερος ἀμείνους αὐτῶν ἐπαίδευσεν ἄνδρας λόγισαι· τῆς μὲν γὰρ ὄψει μαθητὴν Περικλέα, τοῦ δὲ Κριτίαν. κατάβαλλε τὴν μωρίαν ταύτην καὶ ἀηδίαν, ὁ ἐμὸς ἔρως Εὐθύδημε — οὐ πρέπει σκυθρωποῖς εἶναι τοιούτοις ὄμμασι — καὶ πρὸς τὴν ἐρωμένην ἧκε τὴν ἑαυτοῦ οἷος ἐπανελθὼν ἀπὸ 〈τοῦ〉 Ἀυκείου πολλάκις τὸν ἱδρῶτα ἀποψώμενος, ἵνα μικρὰ κραιπαλήσαντες ἐπιδειξώμεθα ἀλλήλοις τὸ καλὸν τέλος τῆς ἡδονῆς. καὶ σοὶ νῦν μάλιστα φανοῦμαι σοφή. οὐ μακρὸν δίδωσιν ὁ δαίμων χρόνον τοῦ ζῆν· μὴ λάθῃς τοῦτον εἰς αἰνίγματα καὶ λήρους ἀναλώσας. ἔρρωσο.

x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 3 sqq. εἰ μὴ— ἠρεμεῖ (in § 6)] del. Herm. | 4 εἶεν] ἂν εἶεν vel εἰσιν Mein. | 6 παρὰ] 〈γὰρ〉 παρὰ Nab. | 8 τὸν] τὸ Bergl., sed cfrt Theocr. XVIII 11 Mein. | 12 πότερος] πότερον ΠΔ | ἀμείνους Vind., ἄμεινον x² | 14 κατάβαλλε] κατάβαλε Vind. | 17 ἑαυτοῦ] σαυτοῦ Vind. | 18 〈τοῦ〉 addidi cl. IV 17,7 | post πολλάκις lac. sign. posuit Mein., post οἷος Reisk., supplet εἴωθας Reisk., ἔφοιτας καί μοι παρεκάθησο Mein., ἐφοίτας vel ἧκες Pol. | ἵνα] ἵνα καὶ Vind. | 19 ἐπιδειξώμεθα] ἐπιδειξό- μεθα ΠΔ | καλὸν] del. Nab. | 20 ἡδονῆς. καὶ—σοφή] ἡδονῆς, καὶ— φανῶμεν σοφαί Nab., καὶ 〈ἵνα〉 — φανῶμαι σοφή, οὐ Boissevain

8 [I 35]. Σιμαλίων Πετάλη.

Εἰ μὲν ἡδονήν σοί τινα φέρειν ἢ φιλοτιμίαν πρός τινας τῶν διαλεγομένων οἴει τὸ πολλάκις ἡμᾶς ἐπὶ τὰς θύρας φοιτᾶν καὶ τοῖς πεμπομένοις πρὸς τούς εὐτυχεστέρους ἡμῶν θεραπαινιδίοις ἀποδύρεσθαι, οὐκ ἀλόγως ἡμῖν ἐντρυφᾷς. ἴσθι μέντοι, καίτοι ποιῶν οἶδα πρᾶγμα ἀσύμφορον ἐμαυτῷ, οὕτω με διακείμενον ὡς ὀλίγοι τῶν ἐντυγχανόντων σοι νῦν ἀμεληθέντες ἂν διατεθεῖεν. καίτοι γε ᾤμην τὸν ἄκρατον ἔσεσθαί μοι παρηγόρημα, ὃν παρʼ Εὐφρονίῳ τρίτην ἐσπέραν πολύν τινα ἐνεφορησάμην, ὡς δὴ τὰς παρὰ τὴν νύκτα φρον- τίδας διωσόμενος· τὸ δὲ ἄρα ἐναντίως ἔσχεν. ἀνερρί- πισε γάρ μου τὴν ἐπιθυμίαν ὥστε κλαίοντά με καὶ βρυχώμενον ἐλεεῖσθαι μὲν παρὰ τοῖς ἐπιεικεστέροις, γέλωτα δὲ τοῖς ἄλλοις παρέχειν. μικρὰ δʼ ἔτι ἐστί μοι παραψυχὴ καὶ μαραινόμενον ἤδη παραμύθιον . . . . ., ὅν μοι ὑπὸ τὴν λυπρὰν 〈ἐν〉 τῷ συμποσίῳ μέμψιν προσέρριψας ἀπʼ αὐτῶν περισπάσασα τῶν πλοκάμων, ὡς δὴ πᾶσι τοῖς ὑφ᾿ ἡμῶν πεμφθεῖσιν ἀχθομένη. εἰ δή σοι ταῦτα ἡδονὴν φέρει, ἀπόλαυε τῆς ἡμετέρας x² (Vat. 2 Flor. P Δ) 3 τινας] fort. delendum | οἴει] ante πρὸς hab. Vind., unde post διαλεγομένων supplet σοι Mein., φέρει—[οἴει] cl. § 3 Cob., sed cfrt IV 2, 2 Pol. | 19 παρηγόρημα Bergl., κατηγόρημα x² | 11 ἐνεφορησάμην] ἐνεφορήθην Cob. | 12 τὸ] τότε Δ | 13 κλαίοντά] κλάοντά Cob. | 14 βρυχώμενον ΠΔ, βρυ- χόμενον cet. | 15 ἔτι ἐστί Cob., ἔπεστί x² | 16 lac sign. posui, scribit ὅτε pro ὅν Vind., ὅ τι Sei1., sed excidit potius ὁ στέ- φανος vel simile quid | 17 λυπρὰν] del. Cob., λυγρὰν Herch. (ed.) — 〈ἐν〉 add. bergl., τῶν συμποσίων Vind. | 19 δὴ] μὴ Bergl., δὴ μὴ Vagn. | ὑφ’] ἐφʼ Flor. μερίμνης, κἂν σοι φίλον διηγοῦ τοῖς νῦν μὲν μακα- ριωτέροις ἡμῶν, οὐκ εἰς μακρὰν δέ, ἄνπερ ὡς ἡμεῖς ἔχωσιν, ἀνιασομένοις. εὔχου μέντοι μηδέν σοι νεμε- σῆσαι ταύτης τῆς ὑπεροψίας τὴν Ἀφροδίτην. ἕτερος ἂν λοιδορούμενος ἔγραφε καὶ ἀπειλῶν, ἀλλʼ ἐγὼ δεό- μένος καὶ ἀντιβολῶν· ἐρῶ γάρ, ὦ Πετάλη, κακῶς. φο- βοῦμαι δέ, μὴ κάκιον ἔχων μιμήσωμαί τινα τῶν περὶ τὰς ἐρωτικὰς μέμψεις ἀτυχεστέρων.

9 [I 36]. Πετάλη Σιμαλίωυι.

Εβουλόμην μὲν ὑπὸ δακρύων οἰκίαν ἑταίρας τρέ- φεσθαι· λαμπρῶς γὰρ ἂν ἔπραττον ἀφθόνων τούτων ἀπολαύουσα παρὰ σοῦ· νῦν δὲ δεῖ χρυσίου ἡμῖν, ἱμα- τίων, κόσμου, θεραπαινιδίων. ἡ τοῦ βίου διοίκησις ἅποσα ἐντεῦθεν. οὐκ ἔστιν ἐν Μυρρινοῦντι πατρῷον ἐμοὶ κτημάτιον, οὐδʼ ἐν τοῖς ἀργυρείοις ἐμοὶ μέταλλον, ἀλλὰ μισθωμάτια καὶ αἱ δυστυχεῖς αὗται καὶ κατεστε- ναγμέναι τῶν ἀνοήτων ἐραστῶν χάριτες. σοὶ δὲ ἐνιαυ- τὸν ἐντυγχάνουσα ἀδημονῶ, καὶ αὐχμηρὰν μὲν ἔχω τὴν κεφαλὴν μηδὲ ἰδοῦσα τὸν χρόνον τοῦτον μύρον, τὰ δὲ ἀρχαῖα καὶ τρύχινα περιβαλλομένη ταραντινίδια x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 ἄνπερ ὡς] ἂν ὥσπερ Δ | 3 ἔχαωσιν Π Δ, ἔχουσιν cet., ἐρῶσιν Nab. | 7 μιμήσωμαί Π Δ, μιμήσομαί cet. | 8 μέμψεις] τέρψεις Nauck., θρύῆψεις Pol. 10 οἰκίαν] post τρέφεσθαι hab. Π Δ | 13 χρυσίου] χρυσίων Vind. | 14 ἐν] del. Cob., ἔτι Nab. | 16 καὶ (ante αἱ)] del. Pol. | 19 ἰδοῦσα] ἰδοῦσαν Mein. | τὸν χρόνον τοῦτον conj. in cod. Pal. 132 [suprascr. τούτου], τοῦ χρόνου τούτου x² | 20 ἀρ- χαῖα] ἀραῖα vel ἀραχνιαῖα Reisk. | τρύχινα] τρίχινα Δ | περι- βαλλομένη] προβαλλομένη Δ, περιβαλομένη Mein. (ed.) αἰσχύνομαι τὰς φίλας, οὕτως ἀγαθόν τί μοι γένοιτο. εἶτα οἴει μέ σοι παρακαθημένην πόθεν ζήσειν; ἀλλὰ δακρύεις· πεπαύσῃ μετὰ μικρόν. ἐγὼ δὲ ἂν μὴ [τις] ὁ διδοὺς ἦ, πεινήσω τὸ καλόν. θαυμάζω δέ σου καὶ τὰ δάκρυα ὥς ἐστιν ἀπίθανα. δέσποινα Ἀφροδίτη, φιλεῖν, ἄνθρωπε, φής, καὶ βούλει σοι τὴν ἐρωμένην διαλέγεσθαι· ζῆν γὰρ χωρὶς ἐκείνης μὴ δύνασθαι. τί οὖν; οὐ ποτήριά ἐστιν ἐπὶ τῆς οἰκίας ὑμῖν; . . . . . . μὴ χρυσία τῆς μητρός, μὴ δάνεια τοῦ πατρὸς κομιούμενος. μακαρία Φιλῶτις· [τοῖς] εὐμενεστέροις ὄμμασιν εἶδον ἐκείνην αἱ Χάριτες· οἶον ἐραστὴν ἔχει Μενεκλείδην, ὃς καθʼ ἡμέραν δίδαωσί τι. ἄμεινον γὰρ ἢ κλάειν. ἐγὼ δὲ ἡ τάλαινα θρηνῳδόν, οὐκ ἐραστὴν ἔχω· στεφάνιά μοι καὶ ῥόδα ὥσπερ ἀώρῳ τάφῳ πέμπει καὶ κλάειν διʼ ὅλης φησὶ τῆς νυκτός. ἐὰν φέρῃς τι, ἧκε μὴ κλάων, εἰ δὲ μή, σεαυτὸν οὐχ ἡμᾶς ἀνιάσεις.

10 [I 37]. Μυρρίυη Νικίτππ τῃ.

Οὐ προσέχει μοὶ τὸν νοῦν ὁ Δ[ι]ίλος, ἀλλʼ ἅπας x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 πόθεν] αὐτόθεν Cob. | 2—3 ἀλλά—μικρόν] post τὸ καλόν hab. Herch. (ed.) | 3 [τις] del. Hirsch. | 6 φιλεῖν—φής V alck., φιλεῖς—φής x2, φιλεῖς—φιλεῖς Vind. | 7—9 interr. et lac. sign. posuit Mein. (supplens μὴ οὖν τὸ λοιπὸν φοιτῶν παῥ ἡμᾶς ἐθελήσῃς εἰ), om. lac. sign. scripto (post Wagn.) κομιουμένοις; Herch. (ed.), τί οὖν οὐ ποτήρια ἦλθες ἀπὸ τῆς οἰκίας ἡμῖν—κομιούμενος; Arnald., verba μὴ—κομιουμένην; (ita rescribit) post ζήσειν in § 3 collocat Herm. | 10 ψῶτις Seil. (ed.), φιλότης x2 | [τοῖς] del. Vaga. (ed.), εὐμενεστέροις τοῖς Seil., del. εὐμενεστέροις—Χάριτες cl. III 8, 2 Mein. 13 ἔχω·⌋ ἔχω, ὃς Vagn. | 16 ἀνιάσεις] αἰτιάσει Herm. An αἰτίασαι? 18 τὸν νοῦν] fort. τὰ νῦν, cf. IV 5,2, 6, 3 | [ι] del. Bergl. ἐπὶ τὴν ἀκάθαρτον Θεττάλην νένευκε· καὶ μέχρι μὲν τῶν Ἀδωνίων καὶ ἐπίκωμός ποτε πρὸς ἡμὰς καὶ κοι- μησόμενος ἐφοίτα, ἤδη μέντοι ὡς ἄν τις ἀκκιζόμενος καὶ ἐρώμενον ἑαυτὸν ποιῶν καὶ τά γε πλεῖστα ὑπὸ τοῦ Ἕλικος, ὁπότε μεθυσθείη, ὁδηγούμενος· ἐκεῖνος γὰρ τῆς Ἑρπυλλίδος ἐρῶν τὴν παῥ ἡμῖν ἠγάπα σχολήν· νῦν μέντοι δῆλός ἐστι μηδʼ ὅλως ἡμῖν ἐντευξόμενος· τέσσαρας γὰρ [Λύσιδος] ἐξῆς ἡμέρας ἐν τῷ Λύσιδος κήπῳ μετὰ Θεττάλης καὶ τοῦ κάκιστ᾿ ἀπολουμένου Στρογγυλίωνος, ὃς ταύτην αὐτῷ προὐμνηστεύσατο τὴν ἐρωμένην ἐμοί τι προσκρούσας, κραιπαλᾷ. γραμματίδια μὲν οὖν καὶ θεραπαινίδων διαδρομαὶ καὶ ὅσα τοιαῦτα μάτην διήνυσται, καὶ οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ὄφελος. δοκεῖ δέ μοι μᾶλλον ὑπὸ τούτων τετυφῶσθαι καὶ ὑπερεν- τρυφᾶν ἡμῖν. λοιπὸν οὖν ἀποκλείειν, κἂν ἔλθῃ ποτὲ πρὸς ἡμὰς κοιμη[θη]σόμενος, εἰ δὴ κνίσαι ποτὲ ἐκείνην βουληθείη, διώσασθαι· εἴωθε γὰρ ἡ βαρύτης τῷ ἀμε- λεῖσθαι καταβάλλεσθαι. εἰ δὲ μηδʼ οὕτως ἀνύοιμεν, θερμοτέρου τινὸς ἡμῖν ὥσπερ τοῖς σφόδρα κάμνουσι φαρμάκου δεῖ. δεινὸν γὰρ οὐ τοῦτο μόνον εἰ τῶν παῥ αὐτοῦ μισθωμάτων στερησόμεθα, ἀλλʼ εἰ Θεττάλῃ γέλωτα παρέξομεν. ἔστι σοι πειραθέν, ὡς φής, πολλά- κις ἐφʼ ἡλικίας φίλτρον. τοιούτου τινὸς βοηθήματος δεόμεθα, ὅ τὸν πολύν αὐτοῦ τῦφον, ἀλλʼ οὖν καὶ τὴν κραιπάλην ἐκκορήσει[εν]. ἐπικηρυκευσόμεθα δὴ αὐτ καὶ δακρύσομεν πιθανῶς, καὶ τὴν Νέμεσιν δεῖν αὐτὸν x² Va. 2 Flor. ΠΔ) 4 καὶ τά γε] τά τε Vind. | 8 [Λύσιδος] del. Ald. | 12 θερα- παινίδων] θεραπαινιδίων cl. III 9, 2 Nab. | 16 [θη] del. Cob. | εἰ Mein., ἐὰν x2, quod ortum e praec. κἂν | 22 πειραθέν Δ, πειρασθέν cet. | 24 τῦφον Scil., τύφον x2 | 25 [εν] del. Mein. | 26 πιθανῶς] ἱκανῶς Vind. ὁρᾶν εἰ οὕτως ἐμὲ περιόψεται ἐρῶσαν αὐτοῦ, καὶ τοι- αῦτα ἄλλα ἐροῦμεν καὶ πλασόμεθα. ἥξει γὰρ ὡς ἐλεῶν δήπου με καιομένην ἐπʼ αὐτῷ· μεμνῆσθαι γὰρ τοῦ παρελθόντος χρόνου καὶ τῆς συνηθείας ἔχειν καλῶς ἐρεῖ, φυσῶν ἑαυτὸν ὁ λάσταυρος. συλλήψεται δὲ ἡμῖν καὶ ὁ Ἕλιξ· ἐπʼ ἐκεῖνον γὰρ ἡ Ἑρπυλλὶς ἀποδύσεται. ἀλλʼ ἀμφιβάλλειν εἴωθε τὰ φίλτρα καὶ ἀποσκήπτειεν εἰς ὄλεθρον. βραχύ μοι μέλει· δεῖ γὰρ αὐτὸν ἢ ἐμοὶ ζῆν ἢ τεθνάναι Θεττάλῃ.

11 [Ι 38]. Μενεκλείδης Εὐθυκλεῖ.

Οἴχεται Βακχὶς ἡ καλή, Εὐθύκλεις φίλτατε, οἴχε- ται, πολλά τέ μοι καταλιποῦσα δάκρυα καὶ ἔρωτος ὅσον ἡδίστου τότε, τοσοῦτον πικροῦ νῦν μνήμην. οὐ γὰρ ἐκλήσομαί ποτε Βακχίδος, οὐχ οὗτος ἔσται 〈ὁ〉 χρόνος. ὅσην συμπάθειαν ἐνεδείξατο· ἀπολογίαν ἐκεί- νην καλῶν οὐκ ἄν τις ἁμαρτάνοι τοῦ τῶν ἑταιρῶν βίου. καὶ εἰ συνελθοῦσαι ἅπασαι πανταχόθεν εἰκόνα τινὰ αὐτῆς ἐν Ἀφροδίτης ἢ Χαρίτων θεῖεν, δεξιὸν ἄν τί μοι ποιῆσαι δοκοῦσιν. τὸ γὰρ θρυλούμενον ὑπὸ πάντων, ὡς πονηραί, ὡς ἄπιστοι, ὡς πρὸς τὸ λυσι- x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 3 καιομένην] καομένην Herch. (ed.) | αὐτῷ Π Δ, αὐτῶν cet. | 7 καὶ ἀποσκήπτειν Ald., καὶ ἀποσκήψειν x², καὶ 〈δὴ καὶ〉 ἀποσκήπτειν vel κὰν ἀποσκήψειεν Mein., ante εἰς add. ἐνίοτε Cob., post ὄλεθρον add. ἔσθʼ ὅτε Pol. 13 τότε—πικροῦ Jacobs., τὸ τέλος οὐ πονηροῦ x², τὸ τέ- λος τοσοῦτο ἀνιαροῦ vel λυπηροῦ Gloss. Eichst., τότε τόσον πονηροῦ Abresch., ποτὲ τὸ τέλος αὖ πονηροῦ Arnald. | 14 〈ὁ〉 add. Seil. | 16 ἁμαρτάνοι] ἁμάρτοι Mein. (ed.) | 19 θρυλούμενον] θρυλλούμενον Π Δ τελὲς βλέπουσαι μόνον, ὡς ἀεὶ τοῦ διδόντος, ὡς τίνος γὰρ οὐκ αἴτιαι κακοῦ τοῖς ἐντυγχάνουσι, διαβολὴν ἐπέδειξεν ἐφʼ ἑαυτῆς ἄδικον· οὕτω πρὸς τὴν κοινὴν βλασφημίαν τῷ ἤθει παρετάξατο. οἶσθα τὸν Μήδειον ἐκεῖνον τὸν ἀπὸ τῆς Συρίας δευρὶ κατάραντα μεθʼ ὅσης θεραπείας καὶ παρασκευῆς ἐσόβει, εὐνούχους ὑπισχνούμενος καὶ θεραπαίνας καὶ κόσμον τινὰ βαρ- βαρικόν· καὶ ὅμως ἥκοντα αὐτὸν οὐ προσίετο, ἀλλʼ ὑπὸ τοὐμὸν ἠγάπα κοιμωμένη χλανίσκιον τὸ λιτὸν τοῦτο καὶ δημοτικόν, καὶ τοῖς παῥ ἡμῶν γλίσχρως αὐτῇ πεμπο- μένοις ἐπανέχουσα τὰς σατραπικὰς ἐκείνας καὶ πολυ- χρύσους δωρεὰς διωθεῖτο. τί δαί; τὸν Αίγύπτιον ἄμπορον ὡς ἀπεσκοράκισεν ὅσον ἀργύριον προτείνοντα. οὐδὲν ἐκείνης ἄμεινον εὖ οἶδ᾿ ὅτι γένοιτʼ ἄν. [ὡς χρηστὸν ἦθος οὐκ εἰς εὐδαίμονος βίου προαίρεσιν δαίμων τις ὑπήνεγκεν.] εἶτʼ οἴχεται ἡμᾶς ἀπολιποῦσα καὶ κείσεται λοιπὸν μόνη ἡ Βακχίς. ὡς ἄδικον, ὧ φίλαι Μοῖραι· ἔδει γὰρ αὐτῇ συγκατακεῖσθαί με καὶ νῦν ὡς τότε. ἀλλʼ ἐγὼ μὲν περίειμι καὶ τροφῆς ψαύω καὶ διαλέξομαι τοῖς ἑταίρος, ἡ δὲ οὐκέτι με φαιδροῖς τοῖς ὄμμασιν ὄψεται μειδιῶσα, οὐδὲ ἵλεως καὶ εὐμενὴς διανυκτερεύσει τοῖς ἡδίστοις ἐκείνοις ἀπο- x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 2 γάρ] del. Herw. | αἴτιαι ΠΔ, αἰτια cet. | 8 ἥκοντα Seil., ἄκοντα x2, κλάοντα Mein. (ed.), ἄγοντα Metr., ὀργῶντα Pol. | 9 χλανίσκιον ΠΔ, χλανίδιον cet. | 12 διωθεῖτο] διεω- θεῖτο Cob., sed vid. III 4, 4 | τί δαί; τὸν] τί δὲ τὸν Δ, τί λέξω τὸν Mein. | 14—16 [ὡς—ὑπήνεγκεν expunxi (εὐδαίμονος Bergl., εὐδαίμονα x2, pro ὑπήνεγκεν legit ἀπήνεγκεν Mein., ὑπήγαγεν Hirsch.) | 20 ψαύω] ψαύσω Reisk. | διαλέξομαι] διαλέγομαι Wagn. | 22 ἀπολαύσμασιν Mein. (ed., κολάσμασιν ΠΔ, κολαύμασιν cet., ἀκολαστάσμασιν Bergk., παλαίσμασιν Herm., κολακεύμασιν Herch. (ed.) λαύσμασιν. ἀρτίως μὲν οἷον ἐφθέγγετο, οἷον ἔβλεπεν, ὅσαι ταῖς ὁμιλίαις αὐτῆς σειρῆνες ἐνίδρυντο, ὡς δὲ ἡδύ τι καὶ ἀκήρατον ἀπὸ τῶν φιλημάτων νέκταρ ἔσταζεν· ἐπʼ ἄκροις μοι δοκεῖ τοῖς χείλεσιν αὐτῆς ἐκάθισεν ἡ Πειθώ. ἅπόντα ἐκείνη γε τὸν κεστὸν ὑπέζωστο, ὅλαις ταῖς Χάρισι τὴν Ἀφροδίτην δεξιωσαμένη. ἔρρει τὰ παρὰ τὰς προπόσεις μινυρίσματα, καὶ ἡ τοῖς ἐλεφαν- τίνοις δακτύλοις κρουομένη λύρα ἔρρει. κεῖται δὲ ἡ πάσαις μέλουσα Χάρισι κωφὴ λίθος καὶ σποδιά. καὶ Μεγάρα μὲν ἡ ἱππόπορνος ζῇ, οὕτω Θεαγένην συλή- σασα ἀνηλεῶς, ὡς ἐκ πάνυ λαμπρᾶς οὐσίας τὸν ἄθλιον χλαμύδιον ἁρπάσαντα καὶ πέλτην οἴχεσθαι στρατευσό- μενον· Βακχὶς δὲ ἡ τὸν ἐραστὴν φιλοῦσα ἀπέθανε. ῥᾴων γέγονα πρὸς σὲ ἀποδυράμενος, Εὐθύκλεις φίλ- τατε· ἡδὺ γάρ μοί τι δοκεῖ περὶ ἐκείνης καὶ λαλεῖν καὶ γράφειν· οὐδὲν γὰρ ἢ τὸ μεμνῆσθαι καταλέλειπται. ἔρρωσο.

12 [fragm. 4] Λέαινα Φιλοδήμῳ.

Εἶδόν σου τὴν νύμφην μυστηρίοις καλὸν περιβε- βλημένην θέριστρον· ἐλεῶ σε νὴ τὴν Ἀφροδίτην, ταλαίπωρε, οἷα πάσχεις μετʼ ἐκείνης καθεύδων τῆς χελώνης. οἷον τὸ χρῶμα 〈 τῆς〉 γυναικός, αὐτοσανδα- ράκη· ἡλίκους δὲ καθεῖτο τοὺς πλοκάμους ἡ νύμφη, x2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 4 ἐκάθισεν] ἐκάθιζεν Mein. (qni ἐπʼ — Πειθώ collocat post ἐνίδρυντο) | 5 ἀπαντα] ἱμάντα Fried. | ὑπέζωστο Mein., ὑπεζώ- σατο x2 | ὅλαις] αὐταῖς Reisk., ὁμοῦ Mein. (ed.) | 7 προπόσεις] om. προ ΠI Δ | 9 μέλουσα Π Δ, μέλουσα cet. | Χάρισι Herw., χάρισι x2 | 12 χλαμύδιον] χλανίδιον Vind. | 15 λαλεῖν] λέγειν Vind. | 22 〈τὴς〉 add. Mein. οὐδὲν ἐοικότας ταῖς ἐπὶ τῆς κορυφῆς θριξίν. ὅσον δὲ κατεπέπλαστο ψιμύθιον· καὶ ἡμᾶς τὰς ἑταίρας λοι- δοροῦσιν ὅτι καλλωπιζόμεθα. ἀλλὰ μεγάλην εἶχεν ἄλυσιν — ἀξία γέ ἐστιν ἐν ἀλύσει διατελεῖν πλὴν οὐχὶ χρυσῇ — φάσματος ἔχουσα πρόσωπον. ἡλίκοι δὲ οἱ πόδες, ὡς πλατεῖς, ὡς ἄρ〈ρ〉υθμοι. αἰαῖ, γυμνὴν περιλαβεῖν ἐκείνην οἷόν ἐστιν· ἐμοὶ μὲν καὶ βαρύ τι ἐδόκει προσπνεῖν· μετὰ φρύνου καθεύδειν ἄν εἱλόμην, Νέμεσι δέσποινα. ἐμβλέψαι τί μὴ δωρίδι βούλομαι ἢ μετὰ τῆς ἀλύσεως καὶ τῶν περισκελ[λ] ίδων συγκερ . . .

13 fragm 6].

. . . . ἐραστοῦ χωρίον Νύμφαις θυσίαν λέγουσα ὀφεί- λειν. εἴκοσιν ἀπέχει τῆς πόλεως στάδια· αὐτὸ δʼ ἐστὶ λειμών τις ἢ κῆπος· ὀλίγη δὲ παρὰ τὴν ἔπαυλιν ἀνεῖ- ται σπόριμος, τὰ δὲ λοιπὰ κυπαρίττια καὶ μυρρίναι, ἐρωτικοῦ, φίλη, κτημάτιον ὄντως, οὐ γεωργοῦ. εὐθὺς μὲν ἡ ἄ[μ]φοδος ἡμῶν εἶχέ τινα παιδιάν· τὰ μὲν γὰρ x2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 τῆς κορυφῆς Dorvill., ταῖς κορυφαῖς x² | 4 ἅλυσιν] ἅλυσιν χρυσῆν Herw. | ἀξία] ἄξιά Π Δ| 6 〈ρ〉 add. Seil. (ed), ἄρεθμοι Flor. Vat. 2 | αἰαῖ Seil. (ed.), αἲ αἴ Π Δ, αἳ αἳ cet. | 7 καὶ] om. ΠΔ | 8 ἐδόκει προσπνεῖν Cob., δοκεῖν προσπνέειν x2 | εἱλόμην] ἑλοίμην Wagn. | 9 sq. δωρίδι] δώριδι Π | τῶν] τὴν Flor. | [λ] del. Vagn. (ed.), π. . σκ...λλίδων ΠΔ| συγκε- ρ . ] συγναρ . . . Vat. 2 Π. Rescribit ἐμβλέψαι σε τῇ Δωρίδι εὔχομαι, ἢ μετὰ τῆς— συγκεραυνοῦσθαι αὐτήν Seil., ἐμβλέψαι τινὶ δωρίδι—συγκεκρᾶσθαι ἐκείνῃ Pol. 12 ἐραστοῦ Π Δ, σιοῦ cet. | 14 παρὰ—ἀνεῖται Π Δ, περὶ — ἀνεῖται cet., περὶ— κεῖται Seil. | 15 μυρρίναι Seil. (ed.), μυρρίνη Δ, μυρίνη cet. | 17 [μ] del. Mein. (ed.), ἄνω ὁδὸς Seil., ἄνοδος Herch. (ed.) ἀλλήλας ἐσκώπτομεν ἢ τοὺς ἐραστάς, τὰ δʼ ὑπὸ τῶν ὑπαντώντων ἐρ〈ρ〉ινώμεθα. Νικίας δʼ ὁ λάσταυρος οὐκ οἶδα πόθεν ἐπανιών ‘ποῦʼ φησιν ἡμῖν ‘ἀθρόαι; τίνος ἄπιτε καταπιεῖν ἀγρόν; μακάριον ἐκεῖνο τὸ χω- ρίον ὅποι βαδίζετε, ὅσας ἕξει συκᾶς’. τοῦτον μὲν οὖν Πετάλη ἀπεσόβησε κωμῳδήσασα ἀκολάστως. ἀπέπτυσε γὰρ ἡμᾶς καὶ ἀκαθάρτους εἰπὸν ἀπεφθάρη. ἡμεῖς δὲ πυρακάνθας ἀφαιροῦσαι καὶ κλωνία καὶ ἀνεμώνας συλ- λέγουσαι παρῆμεν αἰφνιδίως· ἔλαθε δʼ ἡμᾶς ἡ ὁδὸς διὰ τὴν παιδιὰν ὡς οὐδʼ 〈ἄν〉 ᾠήθημεν ταχέως ἀνυ- σθεῖσα. εὐθὸς δὲ περὶ τὴν θυσίαν ἦμεν. μικρὸν δὲ ἄπωθεν τῶν ἐπαυλίων πέτρα τις ἦν συνηρεφὴς κατὰ κορυφὴν δάφναις καὶ πλατανίστοις, ἑκατέρωθεν δὲ μυρ〈ρ〉ίνης εἰσὶ θάμνοι, καί πως ἐξ ἐπιπλοκῆς αὐτὴν περιθεῖ κιττὸς ἐν χρῷ τῇ λίθῳ προσπεφυκώς· ἀπὸ δὲ αὐτῆς ὕδωρ ἀκήρατον ἐστάλαττεν. ὑπὸ δὲ ταῖς ἐξο- χαῖς τῶν πετριδίων Νύμφαι τινὲς ἵδρυνται καὶ Πὰν οἷον κατοπτεύων τὰς Ναΐδας ὑπερέκυπτεν· ἀντικρὺ βωμὸν αὐτοσχεδίως ἐνήσαμεν, εἶτα σχιζία καὶ πόπανα ἐπʼ αὐτῷ θέμεναι καταρχόμεθα λευκῆς ἀλεκτορίδος, x2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 2 〈ρ〉 add. Seil. (ed.) | 3 οἶδα πόθεν] οἶδ’ ὁπόθεν Cob. | ποῦ] ποῖ Seil., sed cf. I 8,4 | ἡμῖν ‘ἀθρόαι;] ‘ἡμῖν ἀθρόαι; vel ὑμεῖς ἀθρόαι; Seil., delet interp. ante τίνος Mein. | 4 κατα- πιεῖν Cob., ἐκπιεῖν x², Cf Π 31, 2 | 5 ὅσας—συκᾶς] ὄσα—σῦκα Herw. | 7 γὰρ] δὲ Seil., οὖν Mein. | ἀπεφθάρη] ἀπεστράφη Dorvill., ἀπεπτάρη Metr. | 8 πυρακάνθας Seil. (ed.), πυρα- κάνθους x2 | 9 αἰφνιδίως Vat. 2, ἀφνιδίως cet. | 10 〈ἂν〉 add. Pol. | ἀνυσθεῖσα] ἐνυσθεῖσα Vat. 2, νυσθεῖσα Flor. | 11 περὶ] παρὰ Π Δ | 14 〈ρ〉 add. Seil. (ed.) | ἐπιπλοκῆς Herch. (ed.), ἐπιπολῆς x⁴, ἐπιβολῆς Mein. (ed.) | 15 τῆ] τῷ Herch. | 16 ἀκή- ρατον] ἀκέραιον Π | ὑπὸ] ἐπὶ Mein. (ed.) | 17 πετριδίων] πετρί- δων Π Δ | Πὰν Seil. (ed), πᾶν x2 | οἷον] οἵων Vat. 2 | 19 ἐνήσαμεν] ἐστήσαμεν Δ | 20 αὐτῷ] αὐτῶν Vat. 2 καὶ μελίκρατον ἐπισπείσασαι καὶ λιβανωτὸν ἐπιθυμιά- σασαι τῷ πυριδίῳ καὶ προσευξάμεναι πολλὰ μὲν ταῖς Νύμφαις πλείω δὲ ἢ οὐκ ἐλάττω τῇ Ἀφροδίτη, ἱκετεύ- ομεν διδόναι τινὰ ἡμῖν ἐρωτικὴν ἄγραν. [τὸ] λοιπὸν εὐτρεπεῖς ἐπὶ τὴν εὐωχίαν ἦμεν. Ἴωμενʼ ἔφη ἡ Μέ- λισσα ‘οἴκαδε καὶ κατακλινῶμεν’. ‘μὴ μὲν οὖν πρός τε τῶν Νυμφῶν καὶ τοῦ Πανόςʼ εἶπον ἐγώ ‘τούτου· δρᾷς γὰρ ὥς ἐστιν ἐρωτικὸς· ἡδέως ἂν ἡμᾶς ἐνταῦθα κραιπαλώσας ἴδοι· ἀλλʼ ὑπὸ ταῖς μυρρίναις ἢν ἰδοὺ τὸ χωρίον ὡς ἔνδροσόν ἐστιν ἐν κύκλῳ καὶ τρυφεροῖς ἄνθεσι ποικίλον. ἐπὶ ταύτης βουλοίμην ἂν τῆς πόας κατακλιθῆναι ἢ ἐπὶ τῶν ταπητίων ἐκείνων καὶ τῶν μαλθακῶν ὑποστρωμάτων. νὴ Δία, ἀλλὰ ἔχει γέ τι πλέον τῶν ἐν ἄστει τἀνταῦθα συμπόσια, ἔνθα ἀγροῦ ὑπαίθριοι χάριτες’. ‘ναὶ ναί, λέγεις καλῶς’ ἔφασαν· εὐθὺς οὖν κατακλώμεναι αἱ μὲν σμίλακος αἱ δὲ μυρ- ρίνης κλάδους καὶ τὰ χλανίσκια ἐπιστορέσασαι αὐτο- σχεδίως συνερρίψαμεν. ἦν δὲ καὶ τοὔδαφος λωτῷ καὶ τριφύλλῳ μαλθακόν· ἐν μέσῳ κύκλῳ καί τινες ὑάκιν- θοι καὶ ἄνθεμα διαποίκιλα τὴν ὄψιν ὥρᾳζον· ἐαρινοῖς ἐφιζάνουσαι πετάλοις ἡδὺ καὶ κωτίλον ἀηδόνες ἐψιθύ- x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 4 [τὸ] expunxi | 5 εὐτρεπεῖς Seil., εὐπρεπεῖς x² | 7 τε Cob., γε x², del. Herch. (ed.) | 8 ἂν Seil., οὖν x² (lac. sign. Flor.) | 9 ἢν ἰδοὺ Pierson., ἦν ἰδοὺ Vat. 2, ἦν· ἰδοὺ cet., ὄν ἰδοὺ Dorvill. | 10 ἐν κύκλῳ] del. Herch. | 12 κατακλιθῆναι] κατακλινῆναι Cob. | ταπητίων] ταπήτων Cob. | 13 μαλθακῶν] μαλακῶν Herch. | legebatur ὑποστρωμάτων, νὴ Δία· ante Cob. | ἔχει γέ Cob., ἐχέτω x², ἔχει τοί Seil. | 17 χλανίσκια] χλανι- δίσκια Bast., χλανίδια Mein. | αὐτοσχεδίως συνερρίψαμεν] 〈στιβάδα〉 αὐτοσχεδίως συνερράψίαμεν Mein. (ed.). Possis etiam 〈κλίνας〉, vel 〈 ἕδρας〉 ut Pol. | 20 ἄνθεμα διαποίκιλα Dor- vill., ἀνθεμάδια ποικίλα x² | ὥρᾳζον Cob., ἀράϊζον x² (ὁράϊζον ριζον, ἠρέμα δὲ οἱ σταλαγμοὶ καταλειβόμενοι ἀπὸ τῆς οἷον ἱδρούσης σπιλάδος τρυφερόν τινα παρεῖχον ψόφον ἐαρινῷ πρέποντα συμποσίῳ. οἶνος ἦν οὐκ ἐπι- χώριος, ἀλλὰ Ἰταλός, οἵου σὺ ἔφης καδίσκους ἕξ Ἐλευσῖνι ἐωνῆσθαι, σφόδρα ἡδὺς καὶ ἄφθονος· ᾠά τε τὰ τρέμοντα ταῦτα ὥσπερ αἱ πυγαί, καὶ χιμαιρίδος ἁπαλῆς τεμάχη καὶ ἀλεκτορίδες οἰκουροί· εἶτα γα- λάκτια ποικίλα, τὰ μὲν μελίπηκτα τὰ δʼ ἀπὸ ταγήνου — πυτίας μοι δοκεῖ καλοῦσιν αὐτὰ καὶ σκώληκας [ τὰ πεμμάτια] — ὅσα τε ἀγρὸς ἡμῖν ἐαρινῆς ὀπώρας ἐπεδα- ψιλεύετο. μετὰ δὲ τοῦτο συνεχῶς περιεσόβουν αἱ κύ- λικες καὶ προπιεῖν μέτρον ἦν 〈 πλὴνγ〉 τρεῖς φιλοτησίας οὐ τὸ ποσόν. ἐπιεικῶς δέ πως τὰ μὴ προσηναγκασμένα τῶν συμποσίων τῷ συνεχεῖ τὸ πλεῖον ἀναλαμβάνει· ὑπεψεκάζομεν 〈οὖνγ〉 μικροῖς τισι κυ〈μ〉γβίοις ἀλλεπαλ- x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 4 οἵου— Ἐλευσῖνι Herch. (ed.),οἵους ἔφη καδίσκους ἐξ Ἐλευ- σῖνος x2, οἵου ϛʼ ἔφης κ. τ.λ. vel οἵου ἔφης κʼ καδίσκους κ. τ.λ. Seil., οἵου ἓξ ἔφης—ἐξ Ἐλευσῖνος Mein. (ed.) | 5 τε τὰ scripsi, τά τε x2 (τέ τε Vat. 2), del. τά W agn. (ed.) | τρέμοντα ταῦτα] τρέμοντα Π Δ, τετρεμαίνοντα Mein., τετμημένα Herch. (ed.) | 6 post πυγαὶ supplet τῆς θρυαλλίδος Mein., delet αἱ scripto λίσπαι Herch. (ed) | χιμαιρίδος Heringa, χειμερίδος x2 | 8 γαλάκτια] γαλακτινα Herch. (ed.) | ταγήνου Mein. (ed.), τα- γηνούς x² | 9 πυτίας] πυριάτας Mein., καπύρια vel καπυρίδια Herch. | δοκεῖ Seil., δοκῶ x2 | σκώληκας] κώληκας Π Δ, κόλ- λικας (clausa parenthesi post καλοῦσιν) Mein. | [τὰ πεμμάτια] del. Herch., καὶ πεμμάτια Mein. | 10 ὀπώρας] ὥρας Mein. | 12 αἱ Seil. (ed.), οἱ x2 | προπιεῖν Pol., τὸ πιεῖν x, τὸ πιεῖν Mein., qui add. sq. 〈πλὴν〉. Pro τρεῖς hab. τῆς mrg. Π et Δ, unde [τὸ πιεῖν]— τῆς— οὐδ οπωσοῦν (vel ὁπωστιοῦν) Bergk. Mavult τὸ πιεῖν— τρεῖς—ού τὸ πλεῖον Maehl. | 14 τῶν συμπο- σίων] τῷ συμποσίῳ Π Δ | τῷ (τῶν Vat. 2) συνεχεῖ τὸ] τὸν νου- νεχῆ Bergk. | πλεῖον] πλέον Herch. (ed., ταπεινὸν Pol. 15 ὑπεψεκάζομεν Seil. (ed.), ὑπεψέκαζε μὲν x2, ὑποψεκάζοντα deleta interp. Herch. (ed.) | 〈οὖν〉 add. Bergk. | 〈μ〉 add. Seil. (ed.) | ἀλλεπαλλήλοις Cob., ἀλλʼ ἐπαλλήλοις x2ʼ λήλοις. καὶ παρῆν Κρου[σ]μάτιον ἡ Μεγάρας καταυ- λοῦσα, ἡ δὲ Σιμμίχη ἐρωτικὰ μέλη πρὸς τὴν ἁρμονίαν ἦδεν. ἔχαιρον αἱ ἐπὶ τῆς πίδακος Νύμφαι. ἡνίκα δὲ ἀναστᾶσα κατοωρχήσατο καὶ τὴν ὀσφῦν ἀνεκίνησεν ἡ Πλαγγών, ὀλίγου ὁ Πὰν ἐδέησεν ἀπὸ τῆς πέτρας ἐπὶ τὴν πυγὴν αὐτῆς ἐξάλλεσθαι. αὐτίκα δὲ ἡμᾶς [ἔνδον] ἐδόνησεν ἡ μουσικὴ καὶ ὑποβεβρεγμένον εἴ- χομεν τὸν νοῦν· οἶδας ὅ τι λέγω. τὰς τῶν ἐραστῶν χεῖρας ἐμαλάττομεν τούς δακτύλους ἐκ τῶν ἁρμῶν ἠρέμα πως χαλῶσαι, καὶ πρὸς Διονύσῳ ἐπαίζομεν· καί τις ἐφίλησεν ὑσπτιάσασα καὶ μασταρίων ἐφῆκεν ἅψασθαι, καὶ οἷον ἀποστραφεῖσα ἀτεχνῶς τοῖς βουβῶσι τὸ κατ- όπιν τῆς ὀσφύος προσαπέθλιβε. διανίστατο δὲ ἤδη ἡμῶν μὲν τῶν γυναικῶν τὰ πάθη, τῶν ἀνδρῶν δὲ ἐκεἵνα· ὑπεκδυόμεναι δʼ οὖν μικρὸν ἄπωθεν συνηρεφῆ τινα λόχμην εὕρομεν, ἀρκοῦντα τῇ τότε κραιπάλη θά- λαμον. ἐνταῦθα διανεπαυόμεθα τοῦ πότου καὶ τοῖς κοιτωνίσκοις ἀπιθάνως εἰσεπαίομεν· κἄπειτα ἡ μὲν κλωνία μυρρίνης συνέδει ὥσπερ στέφανον ἑαυτῇ πλέ- κουσα καὶ ‘εἰ πρέπει μοι, φίλη, σκέψαι’, ἡ δʼ ἴων x² (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 [σ] del. Seil. Cf. I 15,4 | Μεγάρας] Μεγάρα Π Δ, Μεγα- ρὶς Naehl., at cf. IV 7,2 | 2 Σιμμέχη] Σιμέχη Herch. | ἐρω- τικὰ μέλη Mein., πρὸς τὰ μέλη x2, πρέποντα μέλη Machl., del. Herch. | πρὸς τὴν Π Δ, καὶ πρὸς τὴν cet. | 5 Πὰν Dor- vill., πᾶν x2 | 6 πυγὴν] πηγὴν Vat. 2 Δ | 7 [ἔνδον] del. Herch. (ed.) | ὑποβεβρεγμένον Mein., ὑποβεβρεγμέναι x2 | 8 οἶ- δας] οἶσθ’ Cob. | τὰς] τὰς δὲ Herch. | 10 πρὸς Διονύσῳ] οὐκ ἀπροσδιονύσως Herch. | 11 ἐφίλησεν] ἐφίλησεν τὸν ἐραστὴν Mein. | 12 ἀτεχνῶς Seill. (ed.), ἀτέχνως x2| 14 ἡμῶν μὲν τῶν γυναικῶν] ἡμῖν μὲν ταῖς γυναιξὶ Seil. | πάθη — ἐκεἴνα] πλήθη ― ἔμεινεν Mein. (ed.) | 16 εὑρομεν] ηὕρομεν Herch. (ed.) | 18 κοιτωνίσκοις Mein., χιτωνίσκοις x², Totam § 14 post § 15 collocat Mein. | 20 καὶ] καὶ 〈εἶπεν〉 Seil. ἔχουσα κάλυκας ἐπανῄει ‘ὡς χρηστὸν ἀποπνεῖʼ λέγουσα, ἡ δὲ μῆλα ἄωρα ‘ἰδοὺ ταυτίʼ ἐκ τοῦ κόλπου προφέ- ρουσα ἐπεδείκνυτο, ἡ δὲ ἐμινύριζεν, ἡ δὲ φύλλα ἀπὸ τῶν κλωνίων ἀφαιροῦσα διέτρωγεν ὥσπερ ἀκκιζομένη· καὶ τὸ δὴ γελοιότατον, πᾶσαι γὰρ ἐπὶ ταὐτὸν ἀνιστά- μεναι ἀλλήλας λανθάνειν ἐβουλόμεθα· θατέρᾳ δὲ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ τὴν λόχμην παρήρχοντο. οὕτως μικρὰ παρεμπορευσαμέναι〈ς〉 τῆς ἀφροδίτης πάλιν συνειστή- κει πότος· καὶ οὐκέθʼ ἡμῖν ἐδόκουν προσβλέπειν ὡς πρότερον αἱ Νύμφραι, ἀλλʼ ὁ Πὰν [καὶ ὁ Πρίαπος] ἥδιον. ἐμφαγεῖν δʼ ἦν πάλιν ὀρνίθια ταυτὶ τὰ τοῖς δικτύοις ἁλισκόμενα καὶ πέρδικες, καὶ ἐκ τρυγὸς ἥδι- στοι βότρυες, καὶ λαγῳδίων νῶτα. εἶτα κόγχοι καὶ κήρυκες ἦσαν [οἱ] ἐξ ἄστεος κομισθέντες, καὶ ἐπιχώριοι κοχλίαι καὶ μύκητες οἱ ἀπὸ τῶν κομάρων, καὶ σισάρων εὐκάρδιοι ῥίζαι ὄξεῖ δεδευμέναι καὶ μέλιτι· ἔτι μέντοι ὃ μάλιστα ἡδέως ἐφάγομεν, θριδακῖναι καὶ σέλινα· 〈 π〉ηλίκαι δοκεῖς θριδακῖναι; πλησίον δὲ ἦν ὁ κῆπος, καὶ〉 ἑκάστη ‘ταύτην ἕλκυσονʼ ‘μὰ Δία ἀλλά μοι ταύτηνʼ ‘μὴ μὲν οὖν ἀλλὰ ἐκείνηνʼ ἐλέξαμεν ταῖς θεραπαινίσιν· ἦσαν δὲ αἱ μὲν εὔφυλλοι καὶ μακραί, αἱ δὲ οὖλαι 〈καὶ〉 βοστρύχοις ἐμφερεῖς, ἀλλὰ βραχεῖαι, κ2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 ἐπανῄει] ἐπῄνει deleto sq. λέγουσα Herch.(ed)., ἐπήνθει Maehl. | 4 ἀκκιζομένη] σχινιζομένη Mein. | 5 γὰρ] del. Herch. (ed.) | 7 ἄνθρωποι] ἄνδρες Cob. | παρήρχοντο Mein. (ed.) περι- ἠρχοντο x2 | 8 〈ς〉 add. Seil. | 9 ὡς] ὥσπερ Δ | 10 καὶ ὁ Πρίαπος] del. Mein. | 11 ἥδιον] ἠδη Herch. (ed.) | δʼ ἦν Mein. (ed.), δὴ x2, δὴ πάλιν 〈ἦν〉 Seil. | 14 οἱ] del. Seil. | ἄστεος] ἄστεως Herch. | 17 ὃ] ἃ Herw. | 18 〈π〉 add. Herch. | 19 〈καὶ〉 add. distinctis sq. Mein., ἑκάστη . . ‘ταύτην ἕλκυσον μὰ Δία— ταύτην μὴ—ἐκείνηνʼ Seil. | 22 〈καὶ〉 add. Herch. (ed., | ἀλλὰ Mein. (ed.), ἀλλʼ αἱ Π, ἄλλαι cet. ὑπόξανθος δέ τις τοῖς φύλλοις αὐτῶν 〈ἐν〉εκέχρωστο αὐγή· τὴν Ἀφροδίτην λέγουσι ταύτας φιλεῖν. ἐαρί- σασαι δʼ οὖν καὶ ἀναξανθεῖσαι τοὺς στομάχους ἐκραι- παλῶμεν μάλα νεανικῶς μέχρι 〈τοῦ〉 μηδὲ λανθάνειν ἀλλήλας θέλειν, μηδὲ αἰδουμένως τῆς ἀφροδίτης παρα- κλέπτειν· οὕτως ἡμᾶς ἐξεβάκχευσαν αἱ προπόσεις. μισῶ τὸν ἐκ γειτόνων ἀλεκτρυόνα· κοκκύσας ἀφείλετο τὴν παροινίαν. ἔδει ἀπολαῦσαί σε τῆς γοῦν ἀκοῆς τοῦ συμποσίου — τρυφερὸν γὰρ ἦν καὶ πρέπον ἐρωτικῇ ὁμιλίᾳ — εἰ καὶ μὴ τῆς παροινίας ἐδυνήθης· ἐβου- 10 | λόμην οὖν ἀκριβῶς ἕκαστα ἐπιστεῖλαι καὶ προὐτράπην· σὺ δὲ εἰ μὲν ὄντως ἔσχηκας μαλακῶς, ὅπως ἄμεινον ἕξεις σκόπει· εἰ δὲ τὸν ἐραστὴν προσδοκῶσα ἥξειν ἔνδον οἰκουρεῖς, οὐκ εὐλόγως οἰκουρεῖς. ἔρρωσο.

14 [Ι 39]. Μεγάρα Βακχίδι.

Σοὶ μόνῃ ἐραστὴς γέγονεν, ὃν φιλεῖς οὕτως ὥστε μηδʼἀκαρῆ πως αύτοῦ διαζευχθῆναι δύνασθαι. τῆς ἀηδίας, δέσποινα Ἀφροδίτη. κληθεῖσα ὑπὸ Γλυκέρας ἐπὶ θυ- x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 〈ἐν〉 add. Herch. (ed), ἐγκέχρωστο Mein. | 2 ἐαρίσα- σαι] ἐρανίσασαι Mein., ἐρείσασαι Haupt., ῥαἴσασαι Herw. | 4 μάλα Seil. (ed., ἀλλὰ x² | 〈τοῦ〉 add. Seil. | 5 τῆς ἀφροδί- της] τὴν ἀφροδίτην Seil. | παρακλέπτειν] περικλέπτειν Vat. 2 | 7 ἐκ Δ, ἐκ τῶν cet. Cf. IV 17, 4 | 10 ὁμιλίᾳ Mein. (ed.), φιλίᾳ x² | 11 οὖν] μὲν οὖν Π Δ | post προὐτράπην supplet ἐπὶ τοῦτο προθυμότατα Mein. | 12 ὄντως Mein., οὕτως x² | 14 ἔνδον] del. Herch. (ed.) | εὐλόγως Mein., ἀλόγως x² 16 ὥστε mrg. Π, ὡς τὸ cet. (ὥστε τὸ Δ). ὥστε τοι Herel. | 17 μηδʼ] οὐδʼ Herel. | ἀκαρῆ πως Arnald., ἀκριβῶς x², ἄχρι βωμῶν vel γρὺ ὅσον Bergl., ἀκαριαίως Hiemst., defend. ἀκρι- βῶς Beaud. | 18 ἐπὶ θυσίαν] om. Π σίον ἐκ τοσούτου χρόνου — ἀπὸ τῶν Διονυσίων γὰρ ἡμῖν ἐπήγγειλεν — οὐχ ἥκεις, οἶμαι, διʼ ἐκεῖνον, οὐδὲ τὰς φίλας ἰδεῖν γυναῖκας ἀνασχομένη. σώφρων γέγονας σύ καὶ φιλεῖς τὸν ἐραστήν, μακαρία τῆς εὐφη- μίας· ἡμεῖς δὲ πόρναι καὶ ἀκόλαστοι. ὑπῆρξε καὶ Φίλωνι συκίνη βακτηρία· ὀργίζομαι γὰρ νὴ τὴν μεγάλην θεόν. πᾶσαι επαρῆμεν, θεττάλη, Μοσχάριον, Θαΐς, Ἀνθράκιον, Πετάλη, θρυαλλίς, Μυρρίνη, Χρυσίον, Εὐξίππη· ὅπου καὶ Φιλουμένη, καίτοι γεγαμημένη προσφάτως καὶ ζηλοτυπουμένη, τὸ[ν] καλὸν κατακοιμίσασα τὸν ἄνδρα ὀψὲ μὲν ὅμως δὲ παρῆν. σὺ δʼ ἡμῖν μόνη τὸν Ἄδωνιν περιέψυυχες, μή που καταλειφθέντα αὐτὸν ὑπὸ σοῦ τῆς Ἀφροδίτης ἡ Περσεφόνη πσαραλάβη. οἷον ἡμῶν ἐγέ- νετο τὸ συμπόσιον — τί γὰρ οὐχ ἅψομαί σου τῆς καρδίας; — ὅσων χαρίτων πλῆρες. ᾠδαὶ σκώμματα πότος εἰς ἀλεκτρυόνων ὠδὰς μύρα στέφανοι τραγήματα. ὑπόσκιός τισι δάφναις ἦν ἡ κατάκλισις· ἓν μόνον ἡμῖν ἔλιπε, σύ, τὰ δʼ ἄλλα οὔ. πολλάκις ἐκραιπαλήσαμεν, οὕτω δὲ ἡδέως ὀλιγάκις. τὸ δʼ οὖν πλείστην ἡμῖν παρασκευάσαν τέρψιν, δεινή τις φιλονεικία κατέσχε Θρυαλλίδα καὶ Μυρρίνην ὑπὲρ τῆς πυγῆς ποτέρα x² (Vat,2 Flor. ΠΔ) 1 ἐκ τοσούτου χρόνου Cob., εἰς τοσοῦτον χρόνον x2, del. εἰς Bergl. | τῶν] τὴν Flor. | 2 οἶμαι διʼ ἐκεῖνον Bergl., εἰ μὴ διʼ ἐκείνην x2, οὐ μὴν διʼ ἐκείνην 〈μόνον, ἀλλ 〉 Mein., ἤδη διʼ ἐκεῖνον Herm., ἡμῖν, οὐδʼ ἐκείνην Beaud. | 7 παρῆμεν Bergl , γὰρ ἦμεν x2 | 8 Εῦξίππη] Ζευξίππη Herch. (ed), sed vid. IV 6 | ὅπου] ὀψὲ Iacobs., ἐπεὶ Pol. An delendum? | 10 [ν] del. Hemst. | κατακοιμίσασα Cob., ἀποκοιμίσασα x2 | 11 ἡμῖν] ἡμῶν Herel. | 13 ἡμῶν] ἡμῖν Wagn. | 17 ὑρπόσκιός τισι vir quidam doct., ὑποσκίοις τισὶ x2, ὑπὸ συσκίοις τισὶ Bergl., ὑπόσκιός τις Herch. (ed.) | 18 ἔλιπε] ἔλειπε Ald., ἐνέλειπε Herch. (ed.) | 18–19 τὰ—ὀλιγάκις.] τὰ δʼ ἄλλα οὐ πολλάκις ― ἡδέως ὀλιγάκις]. Nab. | 19 δʼ οὖν Seil. (ed), γοῦν x2 κρείττω καὶ ἁπαλωτέραν ἐπιδείξει. καὶ πρώτη Μυρ- ρίνη τὸ ζώνιον λύσασα — βόμβυξ δʼ ἦν τὸ χιτώνιον ― διʼ αὐτοῦ τρέμουσαν οἷόν τι μελίπηκτον γάλα τὴν ὀσφῦν ἀνεσάλευσεν, ἀποβλέπουσα εἰς τοὐπίσω πρὸς τὰ κινήματα τῆς πυγῆς· ἠρέμα δʼ οἷον ἐνεργοῦσά τι ἐρω- τικὸν ὑπεστέναξεν, ὥστε με νὴ τὴν Ἀφροδίτην κατα- πλαγῆναι. οὐ μὴν ἀπεῖπέ γε ἡ Θρυαλλίς, ἀλλὰ τῇ ἀκολασίᾳ παρευδοκίμησεν αὐτήν· ‘οὐ γὰρ διὰ παρα- πετασμάτων ἐγώʼ φησίν ‘ἀγωνιοῦμαι, οὐδὲ ἀκκιζομένη, ἀλλʼ οἷον ἐν γυμνικῷ· καὶ γὰρ οὐ φιλεῖ προφάσεις ἀγών’. ἀπεδύσατο τὸ χιτώνιον καὶ μικρὸν ὑποσιμώ- σασα τὴν ὀσφῦν ‘ἰδού, σκόπει τὸ χρῶμαʼ φησίν ‘ὡς ἄκρηβες, Μυρρίνη, ὡς ἀκήρατον, ὡς καθαρόν, τὰ παραπόρφυρα τῶν ἰσχίων ταυτί, [τὴν ἐπὶ τοὺς μηροὺς ἔγκλισιν,] τὸ μήτε ὑπέρογκον αὐτῶν μήτε τοὺς γελασίνους ἐπʼ ἄκρων. ἀλλʼ οὐ τρέμει νὴ Δίαʼ 〈φησὶν〉 ἅμʼ ὑπομειδιῶσα ‘ὥσπερ ἡ Μυρρίνης’. καὶ x2 (Vat.2 Flor Π Δ) 3 τι μελίπηκτον] τι νεόπηκτον Bergl., πιμελὴν ἢ πηκτὸν Arnald., sed IV 13,10 cfrt Beaud. | 4 ἀποβλέπουσα Hirsch., ὑποβλέπουσα x2 | 5 τι del. Herch. (ed.) | 6 ὥστε με Herch. (ed.), ὥστ’ ἐμὲ x² | 8 παρευδοκίμησεν] παρηυδοκίμησεν Herch. (ed.) | 9 ἀγωνιοῦμαι Mein. (ed.), ἀγωνίσομαι x2 | 11 ἀγῶν Seil., ἀγών x² | ἀπεδύσατο] ἀποδῦσα δὴ Cob., καὶ ἀποδῦσα Herch. (ed.) | ὑποσιμώσασα] ἀποσιμώσασα Schneider | 13 ἄκρηβες Nauck., ἀκριβῶς x2, ἀκριβές Ald., ἀκρα αιφνές Herch. (ed.) | 14 παραπόρφυρα] παραπορφυρᾶ Flor., om. παρα Ald., παρὰ πορφύραν πορφυρᾶ cl. Auth. Pal. V 54 Mein. | ἰσχίων] ἰσχύων Δ | 14—15[τὴν—ἔγκλισιν (ita Hemst., ἔγκρισιν x2)] del. Mein. | 15 αὐτῶν] αὐτῆς Herch. | 17 〈φησὶν〉 addidit distinctis sqq. Mein. (ed.), ὥσπερ ἡ Μυρρίνης, ἀλλʼ ὑπομειδιᾷʼ Bergl., νο- lebat jem 〈ἔφη〉 Seil. (ed). (In Π litt. ς vocis Μυρρίνης ex- puncta est, unde ἀλλʼ ὑπομειδιῶσα 〈καὶ ἐπιστρεφομένη〉 ὤσπερ ἡ Μυρρίνη Reisk., καὶ ἅμα ὑπομειδιῶσα ὥσπερ ἡ Μυρρίνη, τοσοῦτον Jacobs.) τοσοῦτον παλμὸν ἐξειργάσατο τῆς πυγῆς, καὶ ἅπασαν αὐτὴν ὑπὲρ τὴν ὀσφῦν τῇδε καὶ τῇδε ὥσπερ ῥέουσαν περιεδίνησεν, ὥστε ἀνακροτῆσαι πάσας καὶ νικῶν ἀπο- φήνασθαι τὴν Θρυαλλίδα. ἐγένοντο δὲ καὶ περιάλλων συγκρίσεις καὶ περὶ μασταρίων ἀγῶνες . . . . τῇ μὲν γὰρ Φιλουμένης γαστρὶ ἀντεξετασθῆναι οὐδʼ ἡτισοῦν ἐθάρ- σησεν· ἄτοκος γὰρ ἦν καὶ σφριγῶσα. καταπαννυ- χίσασαι δʼ σῦν καὶ τούς ἐραστὰς κακῶς εἰποῦσαι καὶ ἄλλων ἐπιτυχεῖν εὐξάμεναι — ἀεὶ γὰρ ἡδίων ἡ πρόσ- φατος ἀφροδίτη — ᾠχόμεθα ἔξοινοι, καὶ πολλὰ κατὰ τὴν ὁδὸν κραιπαλήσασαι ἐπεκωμάσαμεν Δεξιμάχῳ κατὰ τὸν χρυσοῦν στενωπόν, ὡς ἐπὶ τὴν Ἄγνον κατῇμεν, πλησίον τῆς Μενέφρονος οἰκίας. ἐρᾷ γὰρ αὐτοῦ Θαῒς κακῶς, καὶ νὴ Δία εἰκότως· ἔναγχος γὰρ πλούσιον κεκληρονόμηκε πατέρα τὸ μειράκιον. νῦν μὲν οὖν συγγνώμην ἔχομέν σοι τῆς ὑπεροψίας, τοῖς Ἀδωνίοις δὲ ἐν Κολλυτῷ ἐστιώμεθα παρὰ τῷ Θεττάλης ἐραστῆ· τὸν γὰρ τῆς Ἀφροδίτης ἐρώμενον ἡ Θεττάλη 〈περι〉- στέλλει. ὅπως δʼ ἥξεις φέρουσα κηπίον καὶ κοράλλιον καὶ τὸν σὸν Ἄδωνιν ὃν νῦν περιψύχεις· μετὰ γὰρ τῶν ἐραστῶν κραιπαλήσομεν. ἔρρωσο.

x2 (Vat.2 Flor. Π Δ) 2 ὥσπερ ῥέουσαν] ἀσπαίρουσαν Lennep. | 3 ἀνακροτῆσαι] ἀνασκιρτῆσαι Vind. | 3—4 νικᾶν— τὴν θρυαλλίδα Cob., νίκην ―τῆς θρυαλλίδος x2 | 4 περιάλλων Mein., περὶ ἄλλων x2, del. περὶ Cob. | 5 lac. sign. posuit Mein. supplens 〈οὐ μὴν περὶ γαστέρων ἠμφισβητοῦμεν· 〉 | τῆ Vind., τῆς x² | 6 ἐθάρσησεν] ἐθάρρησεν Herch. | 8 δʼ οὖν Seil. (ed), γοῦν x2, οὖν Herch. (ed.) | 12 κατῇμεν Seil. (ed.), κάτιμεν (sic) x2, κατιόντι Ald. 13 πλησίον] 〈τὴν〉 πλησίον Herw. | ἐρᾷ Ald., ἐρᾶν x2 | 14 κα- κῶς] διακαῶς Mein. | 16 Ἀδωνίοις Pierson., Ἀλώοις x² 17 ἐστιώμεθα] ἑστιασόμεθα Cob., at cf. v. c. II 37,2 | 18 〈περι〉 add. Hirsch. (qui περιστελεῖ) | 19 κηπίον Bast., κητίον x2, γήτειον Vind., νηττίον Reisk. | κοράλλιον] κουράλιον [καὶ] Waga., κοράλιον Seil. (ed.) | 20 σὸν] del, Vind,

15 [Ι 40]. Φιλουμέυη Κρίτωνι.

Τί πολλὰ γράφων ἀνιᾷς σαυτόν; πεντήκοντά μοι χρυσῶν δεῖ καὶ γραμμάτων οὐ δεῖ. εἰ μὲν οὖν φιλεῖς, δός· εἰ δὲ φιλαργυρεῖς, μὴ ἐνόχλει. ἔρρωσο.

16 [ΙΙ 1]. Λάμια Λημητρίῳ.

Σῦ ταύτης τῆς παρρησίας αἴτιος, 〈ὃς〉 τοσοῦτος ὢν βασιλεὺς εἶτα ἐπέτρεψας καὶ ἑταίρᾳ γράφειν σοι, [καὶ] οὐχ ἡγησάμενος δεινὸν ἐντυγχάνειν τοῖς ἐμοῖς γράμ- μασιν ὅλῃ μοι ἐντυγχάνων. ἐγώ, δέσποτα Δημήτριε, ὅταν μὲν ἔξω σε θεάσωμαι καὶ ἀκούσω μετὰ τῶν δορυ- φόρων καὶ τῶν στρατοπέδων καὶ τῶν πρέσβεων καὶ τῶν διαδημάτων, νὴ τὴν Ἀφροδίτην, πέφρικα καὶ τα- ράττομαι καὶ ἀποστρέφομαι ὡς τὸν ἥλιον, μὴ ἐπικαῶ τὰ ὄμματα· καὶ τότε μοι ὄντως ὁ πολιορκητὴς εἶναι δοκεῖς Δημήτριος· οἷον δὲ καὶ βλέπεις τότε, ὡς πικρὸν καὶ πολεμικόν· καὶ ἀπιστῶ ἐμαυτῇ καὶ λέγω ‘Λάμια, σύ μετὰ τούτου καθεύδεις; σὺ διὰ νυκτὸς ὅλης αὐτὸν καταυλεῖς; σοὶ νῦν οὗτος ἐπέσταλκε; σοὶ Γνάθαιναν τὴν ἑταίραν συγκρίνει᾿; καὶ ἠλογημένη σιωπῶ καὶ εὔ- x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 Fort. ante hoc responsum excidit ep. quaedam Κρίτων Φιλουμένῃ | 2 μοι Arnald., σοι x² | 3 καὶ] del. Hirsch. 6 τῆς] om. ΠΔ | 6—7 〈ὃς〉 et ἐπέτρεψας Μein. (ed.), ἐπι- τρέψας x² | τοσοῦτος] om. ΠΔ | 7 [καὶ] del. Mein. (ed.) | 9 Δη- μήτριε] Δάματερ ΙΙ Δ | 10 καὶ ἀκούσω] del. Herch. (ed) | 1 post πέφρικα add. καὶ δέδοικα Δ | 15 Δημήτριος Π Δ, Δά- ματερ cet., del. Pol. | πικρὸν] μικρὸν Π Δ, φρικτὸν Bergl. | 16 Λάμια] ὦ Λάμια Jacobs. | 17 τούτου] τοῦδε Π | 19 ἠλογη- μένη] διηπορηκένη Cob. | εὔχομαί Mein. (ed), εὐχομένη x² χομαί σε θεάσασθαι παρʼ ἑαυτῇ. καὶ ὅταν ἔλθῃς, προσκυνῶ σε· καὶ ὅταν περιπλακείς με καταφιλῇς, πάλιν πρὸς ἐμαυτὴν τἀναντία λέγω ‘οὗτός ἐστιν ὁ πολιορκητής; οὗτός ἐστιν ὁ ἐν τοῖς στρατοπέδοις; τοῦ- τον φοβεῖται 〈ἡ〉  Μακεδονία, τοῦτον ἡ Ἑλλάς, τοῦτον ἡ Θρᾴκη; νὴ τὴν Ἀφροδίτην, σήμερον αὐτὸν τοῖς αὐ- λοῖς ἐκπολιορκήσω καὶ ὄψομαι τί με διαθήσειʼ. . . . . . . μᾶλλον εἰς τρίτην, παρʼ ἐμοὶ γὰρ δειπνήσεις, δέομαι. τὰ Ἀφροδίσια ποιῶ ταῦτα 〈τὰ〉  κατʼ ἔτος, καὶ ἀγῶνα ἔχω ἀεὶ τὰ πρότερα τοῖς ὑστέροις νικῶν. ὑποδέξομαι δή σε ἐπαφροδίτως καὶ ὡς ἔνι μάλιστα ἐπιφανῶς, ἄν μοι περιουσιάσαι γένηται ὑπὸ σοῦ, μηδὲν ἀνάξιον τῶν σῶν ἀγαθῶν ἐξ ἐκείνης τῆς ἱερᾶς νυκτὸς ἔτι πεποιη- κυίᾳ, καίτοι σοῦ γε ἐπιτρέποντος ὅπως ἄν βούλωμαι χρῆσθαι τῷ ἐμῷ σώματι· ἀλλὰ κέχρημαι καλῶς καὶ ἀμίκτως πρὸς ἑτέρους. οὐ ποιήσω τὸ ἑταιρικὸν οὐδὲ ψεύσομαι, δέσποτα, ὡς ἄλλαι ποιοῦσιν. ἐμοὶ γὰρ ἐξ x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 ἑαυτῇ] ἐμαυτῇ Herch. | 2 προσκυνῶ σε Ald., προσκυ- νοῦσα x2 | με καταφιλῇς Hirsch., μέγα φιλῆς x2, 〈ἐμὲ〉  μέγα φιλῇς Gloss. Eichst., με φιλῆς Mein. (ed.) | 5 〈ἡ〉 add. Mein. (ed.) | 6 αὐτὸν] αὐτοῖς Π ∠ | 7 τί με διαθήσει (διαθήσειν Π ∠)] εἰ μειδιάσει Herm., πῶς με διαθήσει Herw. | 8 Ante μᾶλλον (ita x2, μεῖνον Ald.) lac. sign. posuit Mein. opinatus aliquid de instante Demetrii profectione excidisse, Lamiamque deinde scripsisse μὴ σύ γε, ἀλλὰ μεῖνον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἢ μᾶλλον Proponit ἢ μᾶλλον μεῖνον Pol. | 9 ταῦτα 〈τὰ〉  Mein., τὰ Herch. (ed.) | 10 ἀεὶ—νικᾶν Cob., εἰ—νικᾷ x2, εἰ—νικᾶ- ται Bergl., εἰ—νικῶ Reisk., [εἰ]—νικᾶν Hemst. | 11 ἐπα- φροδίτως] ἐπαφρίτως Vat. 2, ἐπαφρ . . . τως Π | ἐπιφανῶς Reisk., πιθανῶς x2, quod defend. Herm. mutato sq. περιουσιάσαι in παρρησιάσαι | 11–12 ἄν—γένηται] ἁρμοῖ 〈γὰρ〉  ἐν περιουσίαις γεγένημαι Reisk., καὶ γάρ μοι—γεγένηται Seil., idem sed περιουσία Herch. (ed.) requirens παρὰ pro ὑπὸ | 13 ἀγαθῶν] ἀγκαλῶν Fried. | πεποιηκυίᾳ Bergl., πεποιηκυῖα x2 | γε Bergl., τε x2 ἐκείνου, μὰ τὴν Ἄρτεμιν, οὐδὲ προσέπεμψαν ἔτι πολλοὶ [οὐδὲ ἐπείρασαν] αἰδούμενοί σου τὰς πολιορκίας. ὀξύς ἐστιν Ἔρως, ὦ βασιλεῦ, καὶ ἐλθεῖν καὶ ἀναπτῆναι. ἐλπίσας πτεροῦται, καὶ ἀπελπίσας ταχύ πτερορρυεῖν εἴωθεν ἀπογνωσθείς. διὸ καὶ μέγα τῶν ἑταιρουσῶν ἐστι σόφισμα, ἀεὶ τὸ παρὸν τῆς ἀπολαύσεως ὑπερτι- θεμένας ταῖς ἐλπίσι διακρατεῖν τούς ἐραστάς. [πρὸς ὑμᾶς δὲ οὐδὲ ὑπερτίθεσθαι ἔξεστιν, ὥστε φόβον εἶναι κόρου.] λοιπὸν ἡμᾶς δεῖ τὰ μὲν ποιεῖν, τὰ δὲ μαλα- κίζεσθαι, τὰ δὲ ᾄδειν, τὰ δὲ αὐλεῖν, τὰ δὲ ὀρχεῖσθαι, τὰ δὲ δειπνοποιεῖν, τὰ δὲ κοσμεῖν [σοι] τὸν οἶκον, τὰς [δὲ] ὁπωσοῦν ἄλλως ταχύ μαραινομένας μεσολα- βούσας χάριτας, ἵνα μᾶλλον ἐξάπτωνται τοῖς διαστή- μασιν εὐαλέστεραι αὐτῶν αἱ ψυχαί, φοβουμένων μὴ ἄλλο πάλιν γένηται τῆς ἐν τῷ παρόντι τύχης κώλυμα. ταῦτα δὲ πρὸς μὲν ἑτέρους τάχα ἂν ἐδυνάμην, βασιλεῦ, x² (Vat. 2 flor. Ππ Δ) 1 προσέπεμψαν] προσέβλεψαν mrg. Π et Δ | 2 [οὐδὲ ἐπείρασαν] del. Cob., οὐδεὶς οὐδὲν προσέπεμψεν [ἔτι πολλοὶ] οὀδ᾿ ἐπείρασεν Hirscb., οὔτε—οὔτε Herch. | 3 ἀναπτῆναι] ἀποπτῆναι Herch. (ed.), at cf. sqq. et Aristaen. II 1 | 4 καὶ] del. Herch. (ed.) | 4 ἀπελπίσας] del. Maehl. | 5 ἀπογνωσθείς] del. Cob. | 7 διακρατεῖν] διάγειν Cob. | 7—9 [πρὸς— κόρου] del. acobs. (Pro ὥστε—κόρου voluit ὡς πεφοβημέναι κόρον Bergl., φοβουμέναις κόρον Reisk.) | 9 λοιπὸν] λοιπὸν 〈οὖν〉 Herch. (ed.) | ποιεῖν] πονεῖν Arnald., ἑερὰ ποιεῖν Reisk., τι ποιεῖν Mein., σκώπτειν Herch. (ed.) posito τὰ δὲ μαλα- κίζεσθαι post ὀρχεῖσθαι | 10 τὰ δὲ ᾄδειν—ὀρχεῖσθαι] om. Δ, del. Jacobs., haec et sqq. usque ad οἶκον del. Mein. | 11 [σοι] del. Bergl., conjecit κοσμῆσαι Jacobs. | τὸν οἶκον] addubitat Pol. | 12 δὲ] del. Bergl. | 13 χάριτας Ruhnk., χρήσεις x², χρείας vel προφάσεις vel ἐγχειρήσεις Reisk. | τοῖς διαστήμασιν] τοῖς διαστήμασιν τοῦ διαστήματος Δ | 14 εὐαλέστεραι Mein. (ed.), εὐαλούστεραι x², εὐαλωτότεροι vel νεαλέστεραι Lobeck., ἁπλούστεραι Herch. (ed.) | 16 ἑτέρους] ἑταίρους Δ πλάττεσθαι καὶ τεχνιτεύειν· πρὸς δὲ σέ, ὃς οὕτως ἤδη αὐχεῖς ἐπʼ ἐμοὶ ὡς ἐπιδεικνύναι με καὶ ἀγάλλεσθαι πρὸς τὰς ἄλλας ἑταίρας ὅτι πασῶν ἐγὼ πρωτεύω, μὰ τὰς φίλας Μούσας, οὐκ ἂν ὑπομείναιμι [πλάττεσθαι]· οὐχ οὕτως εἰμὶ λιθίνη. ὥστε ἀφεῖσα πάντα καὶ τὴν ψυχὴν ἐμαυτῆς εἰς τὴν σὴν ἀρέσκειαν ὀλίγον ἡγήσομαι δε〉 δαπανῆσ〈θ〉αι. 〈ἀλλ᾿ 〉εὖ  οἶδα γὰρ ὅτι οὐ μόνον ἐν τῇ Θηριππίδου οἰκίᾳ, ἐν ᾗ μέλλω σοι τὸ τῶν Ἀφροδισίων εὐτρεπίζειν δεῖπνον, ἔσται διαβόητος ἡ παρασκευή, ἀλλὰ καὶ ἐν ὅλῃ τῇ Ἀθηναίων πόλει, νὴ τὴν Ἄρτεμιν, καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι πάσῃ. καὶ μάλιστα οἱ μισητοὶ Λακε- δαιμόνιοι, ἵνα δοκῶσιν ἄνδρες εἶναι οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἀλώπεκες, οὐ παύσονται τοῖς Ταϋγέτοις ὄρεσι καὶ ταῖς ἐρημίαις ἑαυτῶν διαβάλλοντες ἡμῶν τὰ δεῖπνα καὶ καταλυκουργίζοντες τῆς σῆς ἀνθρωποπαθείας. ἀλλʼ οὗτοι μὲν χαιρόντων, δέσποτα, σύ δέ μοι μέμνησο φυ- λάξαι τὴν ἡμέραν τοῦ δείπνου καὶ τὴν ὥραν ἣν ἂν ἓλῃ· ἀρίστη γὰρ ἣν 〈σὺ〉  βούλει. ἔρρωσο.

x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 πλάττεσθαι Bergl., φυλάττεσθαι x2, φυλάττειν Jacobs., del. Keil. | 2 αὐχεῖς Maehl., ἔχεις Ο, οὕτως ἀφειδῆ ἐκχεῖς ἐπʼ ἐμὲ 〈τὸν σὸν πλοῦτον〉  Reisk. | ὡς] ὥστʼ Cob. | 4 [πλάττεσθαι] del. Hirsch. | 5 λιθίνη] ἠλιθία Nab. | ἀφεῖσα] ἀφ . . σα Flor., ἀφεῖσα 〈σοι〉  Reisk. | 6 τὴν σὴν] om. Π ∠] 7 〈δε〉  et 〈θ〉  add. Mein., δαπανήσασα βλάπτεσθαι Reisk. | 〈ἀλλ᾿〉  add. Pol. | 8 Θηριππίδου Bergl., Θηριππιδίου x² | 9 ἔσται Π ∠, ἔστε cet. | 10 Ἀθηναίων] del. Cob. | 11 πάσῃ] om. Π ∠ | οἱ] οἱ 〈θεοῖς〉  Reisk. | 13 τοῖς] ἐν τοῖς Seil. | ὄρεσι] del. Reisk. | 16 οὗτοι Cob., αὐτοὶ x2 | μοι Herch. (ed.), ἐμοὶ x² | 17 τοῦ] αὐτοῦ Π ∠ | 18 〈σὺ〉  add. Cob.

17 [ΙΙ 2]. Λεόυτιου Λαμίᾳ.

θὐόεν δυσαρεστότερον, ὡς ἔοικεν, ἐστὶν ἄρτι πάλιν μειρακευομένου πρεσβύτου. οἷά με Σπίκουρος οὗτος διοικεῖ πάντα λοιδορῶν, πάντα ὑποπτεύων, ἐπιστολὰς ἀδιαλύτους μοι γράφων, ἐκδιώκων ἐκ τοῦ κήπου. μὰ τὴν Ἀφροδίτην, εἰ σδωνις ἦν, ἤδη ἐγγὺς ὀγδοήκοντα γεγονὸς ἔτή, οὐκ ἂν αὐτοῦ ἠνεσχόμην φθειριῶντος καὶ φιλονοσοῦντος καὶ καταπεπιλημένου εὖ μάλα πό- κοις ἀντὶ πίλων. μέχρι τίνος ὑπομενεῖ τις τὸν φιλό- σοφον τοῦτον; ἐχέτω τὰς περὶ φύσεως αὐτοῦ κυρίας δόξας καὶ τοὺς διεστραμμένους κανόνας, ἐμὲ δὲ ἀφέτω τὴν φυσικῶς κυρίαν ἐμαυτῆς ἀστομάχητον καὶ ἀνύ- βριστον. ὄντως ἐγὼ πολιορκητὴν ἔχω τ[οι]οῦτον, οὐχ οἷον σὺ Δάμια Δημήτριον. μὴ γὰρ ἔστι σωφρονῆσαι διὰ τὸν ἄνθρωπον τοῦτον; καὶ σωκρατίζειν καὶ στω- μύλλεσθαι θέλει καὶ εἰρωνεύεσθαι, καὶ Ἀλκιβιάδην x² (Vat.2 Flor. Π Δ) 2 ἄρτι] del. Ald., ἄρα Cob. | πάλιν] del. Pol. 4 διοικεῖ] διώκει Maehl., διοχλεῖ vel διέθηκε Cob., ἀδικεῖ Herch. (ed.) | 5 ἀδιαλύτους] ἀδιαλείπτους Arnald., διωλυγίους Cob., ἀδιανύτους Herm., ἀδιαπαύστους Herw. | 6 ἤδη] μήδʼ Nab. | 7 γεγονὼς] om. Vat. 2 | 9 ὑπομενεῖ] ὑπομένει Herch. (ed.) | 11 ἀφέτω] ἐφετω ΙΙ | 12 ἀστομάχητον] ἀνενόχλητον Lennep., ἀστόβαστον Hemst., αὐτομάχητον Mein. (ed.), ἀστονάχητον | Machl., ἐραστομάχητον Nah., ἀπροσμάχητον Herw. | φυσικῶς] μουσικῶς Π | 13 ἐγὼ πολιορκητὴν Herch.(ed.), ἐπιπολιορκητὴν x², Επίκουρον πολιορκητὴν Lennep., [ἐπι]πολιορκητὴν vel τι πο- λιορκητὴν Reisk., ἐπιπόλιον πολιορκὴτην Seil., εἰπεῖν πολιορ- κητὴν Metr., ὄντως . . ἐπεὶ πολιορκητὴν Mein. | [οι] del. Maehl., οὐ τοιοῦτον οἷον Gloss. Eichst. | 14 ἔστι] ἔσται Pol. | σωφρονῆσαι] σωφρονίσαι Π Δ | 15 στωμύλλεσθαι Cob., στωμυλεύεσθαι x² τινὰ τὸν Πυθοκλέα νομίζει καὶ Eανθίππην ἐμὲ οἱεται ποιήσειν. [καὶ] πέρας ἀναστᾶσα ὁποίποτε γῆν πρὸ γῆς φεύξομαι μᾶλλον ἢ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς ἀδια- παύστους ἀνέξομαι. ὅ δὲ πάντων δεινότατον ἥδη καὶ ἀφορητότατον τετόλμηκεν, ὑπὲρ οὖ καὶ γνώμην βου- λομένη λαβεῖν τί μοι ποιητέον ἐπέσταλκά σοι· Σίμαρ- χον τὸν καλὸν οἶσθα τὸν Κηφισιᾶθεν. οὐκ ἀρνοῦμαι πρὸς τὸν- νεανίσκον οἰκείως ἔχειν ἐκ πολλοῦ — πρὸς σέ μοι τἀληθῆ Ἀάμια — καὶ τὴν πρώτην ἀφροδίτην ἄμαθον παρʼ αὐτοῦ σχεδόν· οὗτος γάρ με διεπαρθέ- νευσεν ἐκ γειτόνων οἰκοῦσαν. ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου πάντα μοι τἀγαθὰ πέμπων οὐ διαλέλοιπεν, ἐσθῆτα〈ς〉 χρυσία, θεραπαίνας θεράποντας, Ινδὰς νδούς. τἆλλα σιωπῶ. ἀλλὰ τὰ μικρότατα προλαμβάνει τῆς ὥρας, ἵνα μηδεὶς φθάσῃ με γευσάμενος. τοιοῦτον οὖν ἐρα- στὴν 0145‘ἀπόκλεισονʼ φησὶ ‘καὶ μὴ προσίτω σοιʼ, ποίοις x2 (Vat.2 Flor. Π Λ) 1 τὸν Cob., ἢ x2, del. Medenb.-Wack., [τινα] τὸν de- leto νομίζει Hirsch | 2 [καὶ] expunxi, nonnulla hic excidisse censet Mein. | ἀναστᾶσα] ἀναπτᾶσα Nab. | ὁποίποτε] ὅπη ποτὲ Flor. | 3 ἀδιαπαύστους] διαπαύστους Δ | 4—6 ὃ — σοι· Pol., ὃ —σοι. vulg., ὁ— σοι. Mein. (ed.) | 5 τετόλμηκεν Flor., τετόλ- μηκας Vat. 2, τετόλμηκεν Π, ἐτόλμησεν Δ | γνώμην] γνώμην σου Mein. (ed.), τὴν σὴν γνώμην Herch. (ed.) | 6 λαβεῖν] μαθεῖν Hirsch. | 7 Κηφισιᾶθεν Seil., Κηφισιάθεν x² | 8 οἰκείως] οὐκ οἰκείως Π Δ, οὐκ ἀνοικείως Mein. | 9 post τἀληθῆ (τάλη Flor.) add. λέγειν εἰκὸς Ald. | 9—10 καὶ—σχεδόν] aut delenda aut transponenda post οἰκοῦσαν censet Herch., καὶ—ἐμυήθην — σχεδὸν [οὖτος—διεπαρθένευσεν] ἐκ- οίκοῦσα (vel οἰκοῦντος) N auck., del. σχεδόν Pol., ἥκουσαν pro οἰκοῦσαν Metr. | 12 〈ς〉 addidi | 13 χρυσία Mein. (ed.), χρυσεῖα x² | ʼνδὰς ʼνδούς Mein. (ed.), ord. inv. χ² | 14 τῆς Machl. (qui σιωπῶ τὰ μικρό- τατα ἅ), τὰς x2, σιωπῶ τἆλλα τὰ μικρότερα. προλαμβάνει τὰς ὥρας Nauck., σιωπῶ. ἄμα δὲ τὰ μικρότατα Herw., mavult τὰ ἀκρότατα Pol. | 15 με] με 〈τῆς ὀπώρας〉 Reisk. | οὖν] νῦν Π Δ δοκεῖς αὐτὸν ἀποκαλῶν ὀνόμασιν; οὔτε ὡς Ἀττικὸς οὔτε | ὡς φιλόσοφος, ... ἢ Καππαδοκίας πρῶτος εἰς τὴν Ἐλλάδα ἥκων. ἐγὼ μὲν εἰ καὶ ὅλη γέμοι ἡ Ἀθηναίων πόλις Ἐπικούρων, μὰ τὴν Ἄρτεμιν, οὐ ζυγοστατήσω πάντας αὐτούς επρὸς τὸν ιμάρχου βραχίονα, μᾶλλον δὲ οὐδὲ πρὸς τὸν δάκτυλον. τί σὺ λέγεις Λάμια; οὐκ ἀληθῆ ταῦτα; οὐ δίκαιά φημι; καὶ μὴ δή, δέομαί σου. πρὸς τῆς Ἀφροδίτης, μή σοι ταῦτα ἐπελθέτω· ‘ἀλλὰ φιλόσοφος, ἀλλὰ ἐπιφανής, ἀλλὰ πολλοῖς φίλοις κεχρη- μένος’. λαβέτω καὶ ἀγὼ ἔχω, διδασκέτω δʼ ἄλλους. ἐμὲ γὰρ οὐδὲν θάλπει ἡ δόξα, ἀλλʼ ὃν θέλω δὸς τί. μαρχον, Δάματερ. ἀλλὰ καὶ διʼ ἐμὲ πάντα ἠνάγκασται ὁ νεανίσκος καταλιπών, τὸ Ἀύκειον καὶ τὴν ἑαυτοῦ νεότητα καὶ τούς συνεφήβους καὶ τὴν ἑταιρείαν, μετʼ αὐτοῦ ζῆν καὶ κολακεύειν αὐτὸν καὶ καθυμνεῖν τὰς ὑπηνέμους αὐτοῦ δόξας. ὁ 〈δ〉 Ἀτρεὺς οὗτος ‘ἔξελθεʼ φησίν ‘ἐκ τῆς ἐμῆς μοναγρίας καὶ μὴ πρόσιθι Δεοντίῳ’. ὡς οὐ δικαιότερον ἐκείνου ἐροῦντος ‘σύ μὲν οὖν μὴ πρόσιθι τῇ ἐμῇ᾿. καὶ ὁ μὲν νεανίσκος ὤν ἀνέχεσαι x² (Vat.2 Flor. Π Λ) 2 lac. sign. posui. Pro ἢ conj ἐκ Ald., 〈ἀλλʼ ὡς φορτη- γὸς (vel ὀνηλάτης)〉 ἐκ Reisk., ἐκ Καππαδοκίας 〈δὲ〉 Hemst., 〈ἀλλʼ οἷον ἐκ Φρρυγίας〉 ἢ Pol. | πρῶτος] πρόην Reisk., πρῶ- τον Hemst., προσφάτως Stang. | εἰς] om. Flοr. Π Δ | 3 μὲν] δὲ Ald. | γέμοι Mein. (ed.), γένοιτο x2 | 5 αὐτοὺς Π Δ, ταὐτοῖς cet. | 6 σὺ] σοὶ Π Δ | 7—9 καὶ—ἀλλὰ—κεχρημένοςʼ Pol., ‘καὶ μῆν’, φής, δέδοικά σου— κεχρημένοςʼ Reisk., [κάὶ] ‘μὴ — ἐπελθέτω· ἀλλὰ— κεχρημένοςʼ Mein. (ed.) | 8 ἐπελθέτω Cob., ὑπελθέτω x² | 10 καὶ ἀγὼ ἔχω Cob., καὶ ἃ ἔχω x2, κατεχέτω Lennep., προσλαβέτω καὶ οἷς ἔχει Hirsch. | 11 γὰρ scripsi, δὲ x2, γε Seil. | ἡ Reisk., τι x2, del. Herch. (ed.) | ὃν Π Δ, ὅ cet. | δὸς Ald., δὲ x², Poesis etiam [ἀλλʼ| ὃν θέλω δὲ | 14 νεότητα] σεμνότητα Metr. | 16 〈δ〉 add. Mein. (ed) | Ατρεὺς] ἀγρεὺς M aehl. | 17 μοναγρίας] μοναρχίας Βergl. | καὶ] ἢ Mein. τὸν ὕστερον ἀντεραστὴν γέροντα, ὁ δὲ τὸν δικαιότε- ρον οὐχ ὑπομένει. τί ποιήσω, πρὸς τῶν θεῶν ἱκετεύω σε Λάμια. νὴ τὰ μυστήρια, νὴ τὴν τούτων τῶν κακῶν ἀπαλλαγήν, ὡς ἐνθυμηθεῖσατοῦ ιμάρχου τὸν χωρισμὸν ἄρτι ἀπέψ-υγμαι καὶ δρωκα τὰ ἄκρα καὶ ἡ καρδία μου ἀνέστραπται. δέομαί σου, δέξαι με πρὸς σεαυτὴν ἡμέρας ὀλίγας, καὶ ποιήσω τοῦτον αἰσθάνεσθαι πηλί- κων ἀπέλαυεν ἀγαθῶν ἔχων ἐν τῇ οἰκίᾳ ἐμέ. καὶ οὐ- κέτι φέρει τὸν κόρον, εὖ οἶδα· πρεσβευτὰς εὐθύς πρὸς ἡμᾶς διαπέμψεται Μητρόδωρον καὶ Ἕρμα〈ρ〉ὼχον καὶ Πολύαινον. ποσάκις οἴει με, Λάμια, πρὸς αὐτὸν Ἰδίᾳ παραγενομένην εἰπεῖν ‘τί ποιεῖς ʼΣπίκουρε; οὐκ οἰσθα ὡς διακωμῳδεῖ σε ιμοκράτης ὁ Μητροδώρου 〈ἀδελφὸςὰ〉 ἐπὶ τούτοις ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, ἐν τοῖς θεάτροις, παρὰ τοῖς ἄλλοις σοφισταῖςʼ; ἀλλὰ τί ἔστιν αὐτῷ ποιῆσαι; ἀναίσχυντός ἐστι τῷ ἐρᾶν. καὶ ἐγὼ ἔσομαι τοίνυν ὁμοία τις αὐτῷ [ἀναίσχυντος] καὶ οὐκ ἀφήσω τὸν ἐμὸν μαρχον. ἔρρωσο.

x2 (Vat.2 Flοr. Π Δ) 1 ὕστερον] ἕτερον ΠΔ, γεραίτερον Herch. (ed.) | γέροντα] del. Herch. (ed.) | 3 τὴν] om. Π | 4 ὡς ἐνθυμηθεῖσα] παρεν- θυμηθεῖσα Reisk. | 5 ἵδρωκα τὰ ἄκρα Mein. (ed.), ἱδρῶ καὶ τὰ ἄκρα x2, ἵδρωκε τὰ ἄκρα Reisk., ἱδρῶ κατάκρας Porson., ἱδρῶ κατὰ τὰ ἄκρα vel ἱδρῶ [καὶ] τὰ ἄκρα Lennep., ἱδρῶ δει- λάκρα Hemst., ἄρτι δρῶ καὶ ἀπέψυγμαι τὰ ἄκρα Majus, ἰδίω τὰ ἄκρα Cob., ἱδρὼς καταρρεῖ Herm. | 8 ἀπέλαυεν Cob. , ἀπήλαυεν x2 | ἐμέ scripsi, με x2 | καὶ] om. Ald. | 9 φέρει—οἶδα·] φέρων—οἶδα, Hirsch. | κόρον] χωρισμόν Mein., κόπον Pol. | 10 〈ρ〉 add. Κlotz | 13 ὡς] ὅτι Π Δ | διακωμῳδεῖ— Μητρο- δώρου] om. Flor. posito lac. sign. | 14 〈ἀδελφὸς〉 addidi. In x² est lac. eign. | 15 ἔστιν Seil. (ed.), ἐστιν x2 | 16 αὐτῷ] αὐτὸν Mein. | τῷ ἐρᾶν Pol., τὸ ἐρᾶν x2, ὁ ἐρῶν Reisk., ὁ γέρων Mein. | 17 ἔσομαι] γενήσομαι Hirsch. | τοίνυν] del. Mein., inducto etiam |ἀναίσχυντος, quo servato Ald. scripsit ὁμοίως, 2eil. ὅμοια.

18 [II 3]. Mέυαυδρος Γλυκέρᾳ.

Ἐγὼ μὰ τὰς Ἐλευσινίας θεάς, μὰ τὰ μυστήρια αὐ- τῶν, ἅ σοι καὶ ἐναντίον ἐκείνων ὥμοσα πολλάκις, Γλυ- κέρα, μόνος μόνη, ὡς οὐδὲν ἐπαίρω τἀμὰ οὐδὲ βού- λομαι σου χωρίζεσθαι, ταῦτα καὶ λέγω καὶ γράφω. τί γὰρ ἐμοὶ χωρὶς σοῦ γένοιτʼ ἂν ἥδιον; τί〈νιο〉 δʼ ἐπαρ- θῆναι μεῖζον 〈ἄνο〉 δυναίμην τῆς σῆς φιλίας; ἐπεὶ καὶ τὸ ἔσχατον ἡμῶν γῆρας διὰ τούς σοὺς τρόπους καὶ τὰ 〈κὰ〉 ἤθη νεότης ἀεὶ φανεῖταί μοι. καὶ συννεά- σαιμεν ἀλλήλοις καὶ συγγηράσαιμεν, καὶ νὴ τούς θεοὺς συναποθάνοιμεν, ἀλλʼ αἰσθανόμενοι, Γ λυκέρα, ὅτι συν- αποθνήσκομεν, ἵνα μηδετέρῳ ἡμῶν ἐς Ἅίδου συγκατα- βαίη τις ζῆλος, εἴ τινων ἄλλων ὁ σωθεὶς πειράσεται ἀγαθῶν. μὴ δὴ γένοιτό μοι πειραθῆναι σοῦ μηκέτʼ οὕσης· τί γὰρ ἂν ἔτι καταλείποιτο ἀγαθόν; ἃ δὲ νῦν ἥπειξέ με ἐν Πειραιεῖ μαλακιζόμενον — οἶσθα γάρ μου τὰς συνήθεις ἀσθενείας, ἂς οἱ μὴ φιλοῦντές με τρυφὰς καὶ σαλακωνίας καλεῖν εἰώθασιν — ἐπιστεῖλαί σοι ἐν ἄστει μενούσῃ διὰ τὰ Ἁλῷά τῆς θεοῦ, ταῦτʼ ἐστίν· ἐδεξάμην ἀπὸ τολεμαίου τοῦ βασιλέως Φ x² (Vat.2 Flοr. Π Δ) 4 ὡς] del. Cob. | ἐπαίρω] ἐπαίρων Φ | βούλομαι scripsi, βουλόμενος Ο | 5 σου χορίζεσθαι Bergl., σοι χαρίζεσθαι 0 | λέγω—γράφω] λέγοων—γράφων Φ | 6 σοῦ Cob., σου Ο | ἥδιον] ἠδῦ aut ἴδιον Mein. | 〈νι〉 add. Mein. | 7 μεῖζον] μείζονι Mein. | 〈ἄν〉 add. Iein. | ἐπεὶ Seil., εἰ 0 | 9 〈κὰ〉 add. Dorvill. | 11 συναποθνήσκομεν] om. Π Δ | 12 ἡμῶν] ἡμῖν Φ | ἔς Reisk., ἐν Ο | 13 ζῆλος εἴ] ἢλος ἢ x² (. . . . . ἢ Flor), ζῆλος τίνων Reisκ., ζῆλος μή τινων Mein. | 14 μὴ δὴ] μὴ δὲ x2 ὧν μηδὲ Heysius | 15 καταλείποιτο] καταλίποιτο Φ Vat.2 | 19 ἄστει] ἄστυ Vat. 2, ἄστυ mut. in ἄστει Φ | 20 ἀπὸ] παρὰ Cob. γύπτου γράμματα, ἐν οἷς δεῖταί μου πάσας δεήσεις, καὶ προτρέπεται βασιλικῶς ὑπισχνούμενος τὸ δὴ λεγό- μενον τοῦτο τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ καὶ ἐμὲ καὶ Φιλή- μονα· καὶ γὰρ ἐκείνῳ γράμματα κεκομίσθαι φησί· καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Φιλήμων ἐπέστειλέ μοι τὰ ἴδια δῆλον ὅτι ἐλαφρότερα καὶ ὡς οὐ Μενάνδρῳ γεγραμμένα ἧττον λαμπρά. ἀλλʼ ὄψεται καὶ βουλεύσεται τὰ ἴδια οὗτος. ἐγὼ δὲ οὐ περιμενῶ βουλάς, ἀλλὰ σύ μοι, λυκέρα, καὶ γνώμη καὶ βρεοπαγῖτις βουλὴ καὶ Ἡλιαία, 〈καὶ〉 ἅπαντα νὴ τὴν Ἀθηνᾶν ἀεί 〈τε〉 γέγο- νας καὶ νῦν ἔση. τὰς μὲν οὖν ἐπιστολὰς τοῦ βασι- λέως σοι διεπεμψάμην, ἵνα μὴ κόπτω σε δὶς καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν ἐντυγχάνουσαν· ἃ δὲ ἐπιστέλλειν αὐτῷ ἔγνωκα, βούλομαί σε εἰδέναι. πλεῖν μὲν καὶ εἰς Αἴγυπτον ἀπιέναι μακρὰν οὕτως καὶ ἀπῳ- κισμένην βασιλείαν οὖσαν, μὰ τοὺς δώδεκα θεούς, οὐδὲ ἐνθυμοῦμαι. ἀλλʼ οὐδὲ εἰ ἐν Αἰγίνῃ ταύτη γε τῇ πλησίον ἔκειτο Ἀῖγυπτος, οὐδʼ οὕτως ἐν νῷ ἂν Φ x² (Vat.2 Flοr. Π Δ) 2 καὶ προτρέπεται] post ἀγαθὰ colloc. Herch., ubi mavult addere διαβῆναιπρὸς αὑτὸν Μein., ἥκειν Pol. | 4 φησί] Hirsch., φασί Ο, κεκόμισται [φασί] Herel., σαφές Maehl., del. καὶ γὰρ —φασί Herw. | 5 δῆλον ὅτι Mein., δηλῶν Ο, δῆλα δὴ Mein. altera conj. | 6 ὡς οὐ] οὐχ ὡς deleto sq. ἧττον λαμπρά Nab. | 8 ante οὐ suppl. 〈αὐτοὸ〉 Seil., 〈ἄλλων〉 Reisk. | 10 〈καὶ〉 add. Cob. Cf. IV 19,6 | 〈τε〉 add. Cob. | 11—12 βασιλέως -μὴ] βασιλέως σοι 〈οὐ〉—μὴ Reisk. (sed cf. ep. sq. § 2), βασιλέως —δὴ Mein., βασιλέως 〈ψιλῶς〉 -μὴ Pol. | 12 δὶς] δὶς 〈τοῖς αὐτοῖς〉 Jacobs. | 14 ἔγνωκα βούλομαι] ἔγνωχα βούλομαι Π, ἔγνων κἂν βούλομαι Δ | σε] δὲ Vat. 2 | 14—15 πλεῖν-οὕτως καὶ] πλεῖν μὲν γὰρ εἰς Αίγυπτον [ἀπιέναι] μακρὰν οὕτως [καὶ] Cob. | 17 οὐθὲ] οὐδὲν Π Δ | ἐνθυμοῦμαι] ἐνδεθυμοῦμαι Φ | οὐδὲ] οὐδὲν Δ | ταύτῃ γε] ταυτηῖ Cob. addubitans τῇ τπλησίον ἔσχον ἀφεὶς τὴν ἐμὴν βασιλείαν τῆς σῆς φιλίας μόνος ἐν τοσούτῳ ὄχλῳ Ἀιγυπτίων χωρὶς λυκέρας ἐρημίαν πολῦάνθρωπον ὁρῶν. ἥδιον γὰρ καὶ ἀκινδυνότερον τὰς σὰς θεραπεύω μᾶλλον αὐλάς, ἢ τὰς ἀπάντων τῶν σατραπῶν καὶ βασιλέων, 〈ἔνʼ〉 ἐτικίνδυνον μὲν τὸ ἄγαν ἐλεύθερον, εὐκαταφρόνητον δὲ τὸ κολακεῦον, ἄπιστον δὲ τὸ εὐτυχούκενον. ἐγὼ δὲ καὶ τὰς θηρι- κλείους καὶ τὰ καρχήσια καὶ τὰς χρυσίδας καὶ πάντα τὰ ἐν ταῖς αὐλαῖς ἐπίφθονα παρὰ τούτοις ἀγαθὰ φυ- όμενα, τῶν κατʼ ἔτος Χοῶν καὶ τῶν ἐν τοῖς θεά- τροις Ληναίων καὶ τῆς χθιζῆς ὁμολογίας καὶ τῶν τοῦ Λυκείου γυμνασίων καὶ τῆς ἱερὰς Ἀκαδημ〈ε〉ίας οὐκ ἀλλάττομαι, μὰ τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς βακχικοὺς αὐ- τοῦ κισσούς, οἷς στεφανωθῆναι μᾶλλον ἢ τοῖς Πτολε- μαίου βούλομαι διαδήμασιν, ὁρώσης καὶ καθημένης ἐν τῶ θεάτρῳ λυκέρας. ποῦ γὰρ ἐν Ἀίγύπτῳ ὄψομαι ἐκκλησίαν καὶ ψῆφον ἀναδιδομένην; ποῦ δὲ δημοκρα- Φ x² (Vat. 2 FIοr. Π Δ) 4 μᾶλλον] μιᾶς Ηerm. | αὐλάς Cob., ἀγκάλας Ο. Mavult ἢ τὰς 〈αὐλὸὰς〉 Bergl., ἢ τὰς 〈ὁμιλίαςο〉 Machl. | 5 〈ἵν᾿〉 add. Cob. | μὲν] μὲν 〈οὖν〉 Ald. | 6 ἄγαν ἐλεύθερον scripsi. ἀνελεύθερον O, del. ἀν Cob., ἐλευθεριάζον Mein., λίαν ἐλεύ- θερον Machl. | 7 εὐτυχούμενον] εὐτυχοῦν Berg1. | θηρικλείους Bergl., ἡρακλείους 0 | 9 ἐπίφθονα] ἄφθονα Cob. | παρὰ τούτοις] addubitat Mein., sed recte cum ἐπίφθονα jungit Büch. | φυόμενα] καλούμενα vel ὑμνούμενα Mein., φαινόμενα Metr. | 11 ὁμολογίας φ, ἀμαλογίας x2, ἀνολογίας Δ. Conjecit χύτρους (χύτρων?) ὁμολογίας Bergl., σῆς ὁμιλίας Irmisc., χθιζῆς ὁμιλίας Wagn. (ed.), νττικῆς στωμυλίας Reisk., idem sed ἀστικῆς acobs., σχολικῆς ὁμολογίας G. Herman., ἡδί- στης οἰνοφλυγίας Maetl., χρυσῆς βαωμολοχίας Mein., χθιζῆς ἀμαξολογίας Herm. (qui deinde vulg. vertit cena heri con- ducta᾿), χθιζῆς πιθοιγίας Herch. (ed.) χθιζῆς σεμνολογίας Pol. Defend. αμα(vel ἀμα) λογίας Βüch. | 12 〈ε〉add. Mein. (ed) | 14 τοῖς] τοῦ Φ- | 15 ὁρώσης] παρούσης Νab. τικὸν ὄχλον οὕτως ἐλευθεριάζοντα; ποῦ δὲ θεσμοθέτας ἐν ταῖς ἱεραῖς κόμαις κεκισσωμένουςς ποῖον περισχοί- νισμα; ποίαν αἰρεσιν; ποίους ύτρους; Κεραμεικόν, ἀγοράν, δικαστήρια, τὴν καλὴν ἀκρόπολιν, τὰς σεμνὰς θεάς, τὰ μυστήρια, τὴν γειτνιῶσαν αλαμῖνα, τὰ στενά, τὴν Ψυττάλ〈ε〉ιοιαν, τὸν Μαραθῶνα, ὅλην ἐν ταῖς Ἀθή- ναις τὴν Ἐλλάδα, τὴν Ἰωνίαν, τὰς Κυκλάδας πάσας; ἀφεὶς ταῦτα καὶ λυκέραν μετʼ αὐτῶν εἰς Ἀίγυπτον ἀπέλθω χρυσὸν λαβεῖν καὶ ἄργυρον καὶ πλοῦτον; ᾆ μετὰ τίνος χρήσομαι; μετὰ λυκέρας τοσοῦτον διατε- θαλασσευμένης; οὐ πενία δέ μοι ἔσται χωρὶς αὐτῆς ταῦτα; ἐὰν δὲ ἀκούσω τοὺς σεμνοὺς ἔρωτας εἰς ἄλλον αὐτὴν μετατεθεικέναι, οὐ σποδός μοι πάντες οἱ θησαυ- ροὶ γενήσονται; καὶ ἀποθνήσκων τὰς μὲν λύπας ἐμαυ- τῷ συναποίσω, τὰ δὲ χρήματα τοῖς ἰσχύουσιν ἀδικεῖν ἐν μέσῳ κείσεται. ἢ μέγα τὸ συμβιοῦν Πτολεμαίῳ καὶ σατράπαις καὶ τοιούτοις ψόφοις, ὧν οὕτε τὸ φιλι- κὸν βέβαιον οὔτε τὸ διεχθρεῦον ἀκίνδυνον; ἐὰν δὲ διοργισθῇ τί μοι 7 λυκέρα, ἅπαξ αὐτὴν ἁρπάσας κατε- φίλησα· ἂν ἔτι ὀργίζηται, μᾶλλον αὐτὴν ἐβιασάμην· κἂν βαρυθύμως ἔχη, δεδάκρυκα· καὶ πρὸς ταῦτʼ,οὐκέθ Φ x2 (Vat.2 Flor. Π Δ) 2 ἐν—κόμαις] ἐν—κώμαις φ, ἐν τοῖς ἱεροῖς κώμοις Reisk., defend. κώμαις Βergk., defend. κόμαις Mein. et Büch. (qui proponit etiam πομπαῖς) | 3 αἵρεσιν] ἀρχαιρεσίαν Seil., ἵδρυσιν Mein. | 4—6 τὴν—μυστήρια] om. Π Δ | 6 τὰ στενά] om. Π Δ, τὰ στήνια Dorvill., τὰ λιλῆνια Mein. | 6 〈ε〉add. Mein. τὸν] τὴν Π Δ | 7 τὴν Ἰωνίαν] ὅλην τὴν Ἰωνίαν x2 | 9 ἀπέλθω scrpsi, διέλθω 0 | καὶ επλοῦτον] πλοῦον δέ Φ, χρυσῦ—νάρ- γυροῦν πλοῦτον cl. Plat. Legg. VII 801b Cob., κενὸν πλοῦ- τον Pol. | 10 χρήσομαι; μετὰ] χρήσομαι τῆς Bergl. | 12 σεμνοὺς] ἐφοὺς Machl. | 19 διοργισθῇ] ὀργισθὴ Δ, δὴ ὀργισθῇ Μein. | ἁρπάσας] ἀρπάξοας Flor. ΠΔ ὑπομείνασα τὰς ἐμὰς λύπας, δεῖται λοιπὸν οὔτε στρατιώτας ἔχουσα οὕτε δορυφόρους οὔτε φύλακας· ἐγὼ γὰρ αὐτῇ εἰμι πάντα. ἦ μέγα καὶ θαυμαστὸν δεῖν τὸν καλὸν Νειλον· οὐ μέγα δὲ καὶ τὸν Εὐφρά- την ἰδεῖν; οὐ μέγα δὲ καὶ τὸν στρον; οὐ τῶν μεγτά- λων καὶ ὁ θερμώδων, ὁ ιγρις, ὁ Ἅλυς [ὸ ‘Ρονος]; εἰ μέλλω πάντας τούς ποταμούς ὁρᾶν, καταβαπτισθῇ- σεταί μοι τὸ ζῆν μὴ βλέποντι [μοι] Γλυκέραν. ὁ δὲ Νειλος οὗτος καίπερ ὤν καλός, ἀλλʼ ἀποτεθηρίωται, καὶ οὐκ ἐστιν οὐδὲ ροσελθεῖν αὐτοῦ ταῖς δίναις ἐλλ– χαμένου τοσούτοις κακοῖς. ἐμοὶ γένοιτο, ὅασιλεῦ τολεμαῖε, χώματος καὶ τάφου πατρῴου τυχεῖν. ἐμοὶ γένοιτο τὸν Ἀττικὸν ἀεὶ στέφεσθαι κισσὸν καὶ τὸν ἐπʼ ἐσχάρας ὑμνῆσαι κατʼ ἔτος Διόνυσον, τὰς μυστηριώτι- δας ἄγειν τελετάς, δραματουργεῖν τι καινὸν ταῖς ἐτη- σίοις θυμέλαις [δρᾶμα], γελῶντα καὶ χαίροντα καὶ ἀγω- νιῶῶντα καὶ φοβούμενον καὶ νικῶντα. Φιλήμων δὲ εὐτυ- χείτω καὶ τἀμὰ 〈ἐχέτω〉 ἀγαθὰ γενόμενος ἐν Ἀίγύπτῳ. οὐκ ἔχει Φψιλήμων λυκέραν τινά, οὐδὲ ἄξιος ἦν ἴσως τοιούτου ἀγαθοῦ. σὺ δὲ ἐκ τῶν Ἀλῷων δέομαι, λυ- κέριον, εὐθὺς πετομένη επρὸς ἡμᾶς ἐπὶ τῆς ἀστράβης Φ x2 (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 λύπας] λιτάς Jacobs. | δεῖται] αἰδεῖται Jacobs., κεῖται | vel ἀνεῖται Reisk., κηλεῖται Herch. (ed.), ἵεται Pol. | post | λοιπὸν nonnulla excidisse credit Mein. | 3 αὐτῇ Irmisc., αὐ- τῆς O | ἦ Flor., ἢ cet. | 5 οὐ τῶν] οὕτω πΔ| 6 [ὸ] Ρῆνος] del. Mein. (ed.) | τοὺς] τοὺς 〈μεγάλους〉 Nab. | 8 [μοι] del. Ald. | 10 οὐδὲ Seil., οῦτε 0 | 12 χώματος —τυχεῖν] hic colloc. Mein., post γένοιτο (vrs. 13) hab. O, ubi τὸν- κισσὸν post Πτολεμαῖε legitur | 13 ἐπʼ ἐσχάρας] ἐπʼ ἐσχατιαῖς Mein., ἐπίχαριν Naehl. | 15 ἐτησίοις] ἐτησίαις Φ | 16 [δρᾶμα] delevi | 17 καὶ φοβούμενον] del. Cob. | 18 〈ἐχέτωὸ〉 add. Mein., mavult καὶ τἆλλο ἀγαθα γευόμενος Βeaud. | 20 τοιούτου] τοσούτου Cob. φέρου. μακροτέραν ἑορτὴν οὐδέποτε ἔγνων οὐδὲ ἀκαι- ροτέραν. Δήμητερ, ἵλεως γενοῦ.

19 [II 4]. Γλυκέρα ευάυδρρνι

Ἅς διεπέμψω μοι τοῦ βασιλέως ἐπιστολὰς εὐθὺς ἀνέγνων. μὰ τὴν Χαλλιγένειαν ἐν ἧς νῦν εἰμι κατευ- χαῖς ἔχαιρον, Μένανδρε, ἐκπαθὴς ὑπὸ ἡδονῆς γινομένη, καὶ τὰς παρούσας οὐκ ἐλάνθανον. ἦν δὲ ἢ τε μήτηρ μου καὶ ἡ ἑτέρα ἀδελφὴ Σὐφρόνιον καὶ τῶν φίλων ῆν οἶσθα· καὶ 〈γὰρ〉 παρὰ σοὶ ἐδείπνησε πολλάκις, καὶ ἐπῄνεις αὐτῆς τὸν ἐπιχώριον ἀττικισμόν, ἀλλʼὡς φοβού- μενος αὐτὴν ἐπαινεῖν, ὅθεν καὶ μειδιάσασα θερμότερόν σε κατεφίλησα. οὐ μέμνησαι, Μένανδρε; θεασάμεναι δέ με παρὰ τὸ εἰωθὸς καὶ τῷ προσώπῳ καὶ τοῖς ὀφθαλ- μοῖς χαίρουσαν ‘ὦ λυκέριονʼ ἤροντο, ‘τί σοι τηλι- κοῦτον γέγονεν ἀγαθόν, ὅτι καὶ ψυχῇ καὶ σώματι καὶ πᾶσιν ἀλλοιοτέρα νῦν ἡμῖν πέφηνας; καὶ τὸ σῶμα γεγάνωσαι καὶ διαλάμπεις ἐπιχάριτόν τι καὶ εὐκταῖον᾿, Φ x2 (Vat.2 Flor. Π Δ) 1 ἀκαιροτέραν Ald., ἀκεραιοτέραν Ο 4 ἃς—ἐπιστολὰς] ὡς—τὰς ἐπιστολὰς Π Δ | 5 ἐν—εἰμι κατευχαῖς, ἔχαιρον Pol., ἐν ἦς (ita 7, ἡ cet.) νῦν εἰμι, κατέχαι- ρον Ο, ἐγεγανώμην καὶ ἔχαιρον Reisk., ἐν ὴς νῦν εἰμι τελεταῖς, κατέχαιρον vel [ἐν-είμι] κατέχαιρον Mein. | 6 ἐκπαθὴς Ald., ἐκπάλης 9, ἐκπλαγὴς Mein. (ed.) | γινομένη] γενομένη Mein. | 8 Εὐφρόνιον Mein., Σῦφόριον Ο. Cf. IV 8,2 | 9 〈γὰρ〉 add. Mein. 10 ἐπιχώριον] ἐπίχαριν Nab. | 11 ὅθεν Reisk., ὅτε Ο, ὅτου Jacobs., ὅτι Sei1. | 12 θεασάμεναι δέ Ald., θεασάμενος Ο| 14 τί] τί οσια τί (sic) 4, τί ἄρα τί Mein. (ed.), τί ἄρα Cob. | 16 πᾶσιν] πάθεσιν Lennep., πᾶσι τρόποις vel παντά- πασιν Maehl., μέλεσι πᾶσιν Pol. | 16 τὸ σῶμα] τὸ σὸν ὄμμα lacobs., τὸ σχῆμα Erfurdt., τὸ στόμα Jacobitz., τὸ ὄμμα Mein. (qui deinde vocem delet), τοσαῦτα Machl. | 17 τι] del. Herch. (ed.) κἀγώ Μένανδρονʼ ἔφην ‘τὸν ἐμὸν [ὃν] ὁ Αἰγύπτου βασιλεὺς τολεμαῖος ἐπὶ τῷ ἡμίσει τῆς βασιλείας τρό- πον τινὰ μεταπέμπεταιʼ μείζονι τῇ φωνῇ φθεγξαμένη καὶ σφοδροτέρᾳ, ὅπως πᾶσαι ἀκούσωσιν αἱ παροῦσαι. καὶ ταῦτα ἔλεγον ἐγὼ διατινάσσουσα καὶ σοβοῦσα ταῖς χερσὶν ἐμαυτῆς τὰς ἐπιστολὰς σύν τῇ βασιλικῇ σφρα- γῖδι. ‘χαίρεις οὖν ἀπολειπομένη’; ἔφ[ρ]ασαν. τὸ δὲ οὐκ ἦν, Μένανδρε. ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐδενὶ τρόπῳ μὰ τὰς θεάς, οὐδʼ εἰ βοῦς μοι τὸ 〈δὴ〉 λεγόμενον φθέγ- ξαιτο, πεισθείην ἂν ὅτι βουλήσεταί μέ ποτε ἢ δυνή- σεται Μένανδρος ἀπολιπὼν ἐν Ἀθήναις λυκέραν τὴν ἑαυτοῦ μόνος ἐν Ἀίγύπτῳ βασιλεύειν μετὰ πάντων τῶν ἀγαθῶν. ἀλλὰ καὶ τοῦτό γε εἰδὼς ἐκ τῶν ἐπιστο- λῶν ὧν ἀνέγνων 〈δῆλος〉 ἦν ὁ βασιλεύς, τἀμὰ πεπυσ- μένος ὡς ἔοικε περὶ σέ, καὶ ἠρέμα διʼ ὑπονοιῶν Αἰ- γυπτίοις θέλων ἀστεισμοῖς σε διατωθάζειν. χαίρω διὰ τοῦτο, ὅτι πεπλεύκασι καὶ εἰς Αἴγυπτον πρὸς αὐτὸν οἱ ἡμέτεροι ἔρωτες· καὶ πείθεται πάντως ἐξ ὧν ἤκουσεν ἀδύνατα σπουδάζειν ἐπιθυμῶν Ἀθήνας πρὸς αὐτὸν δια- βῆναι. τί γὰρ Ἀθῆναι χάρις Μενάνδρου; τί δὲ Μέναν- δρος χωρὶς Γλυκέρας; ἥτις αὐτῷ καὶ τὰ προσωπεῖα δια- σκευάζω καὶ τὰς ἐσθῆτας ἐνδύω, κἀν τοῖς παρασκηνίοις Φ x² (Vat.2 Flor. ΠΔ) 1 [ὃν] del. Ald. | 2 τρόπον τινὰ] del. Herch. (ed.) | 6 τὰς ἐπιστολὰς scripsi (cl. ep. praec. § 7), τῆς ἐπιστολῆς Φ, τὴν ἐπιστολὴν x² | σὺν τῇ] ἑαυτῇ Vat. 2, οὖν τῆ Flor., σὺν αὐτῇ τῇ Wagn. | 7 [ρ] exp. Bergl., ἔφρασεν Flor. Vat. 2 | 9 βοῦς] δρῦς cl. ΙΙΙ 16, 1 Mein. | 〈δὴ〉 add. Mein. recte: Alc. nun- quam omittit | 10 δυνήσεται] διανοήσεται Nab. | 13 εἰδὼς Mein., δῆλος Ο, δῆλον Reisk., δὴ Jacobs., δεδιὼς Κeil., δὴ ὅλος Metr. | 14 〈δῆλος〉 add. Ald. | 15 σέ Reisk., σοῦ Ο | ἠρέμα Mein., ἄτρεμα Ο | 16 ἀστεϊσμοῖς Hemst., ἀττικισμοῖς Ο, ἀκ- κισμοῖς Herm. | 17 πρὸς αὐτὸν] del. Pol. | 22 παρασκηνίοις Mein., προσκηνίοις Ο, καὶ ἐπὶ τοῖς προσκηνέυσ Bergl. ἕστηκα τοὺς δακτύλους ἐμαυτῆς πιέζουσα καὶ τρέ- μουσα, ἕως ἂν κροταλίσῃ τὸ θέατρον· τότε νὴ τὴν Ἄρ- τεμιν ἀναψψύχω καὶ περιβάλλουσά σε τὴν ἱερὰν [τῶν δραμάτων] ἐκείνην κεφαλὴν ἐναγκαλίζομαι. ἀλλʼ ὅ γε ταῖς φίλαις τότε χαίρειν ἔφην, τοῦτʼἦν Μένανδρε, ὅτι οὐκ ἄρα λυκέρα μόνον ἀλλὰ καὶ βασιλεῖς ὑπερ- θαλάσσ(ιροι ἐρῶσί σου, καὶ διαπόντιοι φῆμαι τὰς σὰς ἀρετὰς κατηγγέλκασι. καὶ Ἀῖγυπτος καὶ Vειλος καὶ Πρωτέως ἀκροωτήρια καὶ αἱ Φάριαι σκοπιαὶ επάντα μετέωρα νῦν ἐστι, βουλόμενα ἰδεῖν Μένανδρον καὶ ἀκοῦσαι φιλαργύρων καὶ ἐρώντων καὶ δεισιδαιμόνων καὶ ἀπίστων [καὶ πατέρων καὶ υἱῶν 〈καὶ γραῶν〉 καὶ θεραπόντων] καὶ παντὸς 〈τοῦ〉[ἐν]σκηνοβατουμένου· ὧν ἀκούσονται μέν, οὐκ ὄψονται δὲ Μένανδρον, εἰ μὴ ἐν ἄστει παρὰ λυκέρᾳ γένοιντο καὶ τὴν ἐμὴν εὐδαιμο- νίαν ἴδοιεν, τὸν πάντη διὰ τὸ κλέος αὐτοῦ Μένανδρον καὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν ἐμοὶ προσκείμενον. οὐ μὴν ἀλλʼ εἴγε ἄρα πόθος αἱρεῖ σέ τις καὶ τῶν ἐκεῖ ἀγαθῶν καὶ εἰ μηδενὸς ἄλλου τῆς γε Αἰγύπτου, χρή- μάτος μεγάλου, καὶ τῶν αὐτόθι πυραμίδων καὶ τῶν ἠχούντων ἀγαλμάτων καὶ τοῦ περιβοήτου λαβυρίνθου Φ (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 ἐμαυτῆς] ἐμαυτῇ Φ, ἐμαυτὸν Vat.2, ἐμαυτῇ Flor. | καὶ τρέμουσα] hic colloc. Hirsch., post ἌΑρτεμιν hab. 0 | 2 ἕως] ἢ (sic) II Δ, ἔστʼ 7acobs. | 3 τῶν δραμάτων] del. Herch. (ed), τῶν χαρίτων Mein., post praec. προσωπεῖα colloc. Pol. | 5 ἔφην] ἐφάνην Nab. | 7 add. Herch. | 9 Πρωτέως] Πραωλέως Flor. II Δ | 10 βουλόμενα] βουλόμεναι Δ | 12—13 [καὶ-θεραπόντων] delevi (〈καὶ γραῶν〉 add. Reisk., pro θεραπόντων hab. θερα- πευόντων φ | 13 〈τοῦ〉 addidi | [ἐν] del. Cob. | 15 γένοιντο Π Δ, γένοιτο cet. | 16 πάντη] πάνυ deleto διὰ- αὐτοῦ Ηerch (ed.) | 17 προσκείμενον Mein., περικείμενον 0 | 19 χρήματος] καὶ ῥεύματος cl. § 6 Machl. | 21 ἠχούντων] . . ηχούντων σ nec non Π ubi man. rec. add. περι καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ὑπὸ χρόνου ἢ τέχνης παρʼ αὐτοῖς τίμια, δέομαί σου Μένανδρε, μὴ ποιήσῃ με πρόφασιν· μηδέ με Ἀθηναῖοι διὰ ταῦτα μισησάτωσαν ἥδη τούς μεδίμνους ἀριθμοῦντες, οθς αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς πέμψει διὰ σέ. ἀλλʼ ἄπιθι πᾶσι θεοῖς, ἀγαθῇ τύχς, δεξιοῖς πνεύμασι, Διὶ οὐρίῳ. ἐγὼ γάρ σε οὐκ ἀπολείψω. μὴ τοῦτο δόξης με λέγειν, οὐδʼ αὐτὴ δύναμαι κἂν θέλω· ἀλλὰ παρεῖσα τὴν μητέρα καὶ τὰς ἀδελφὰς ναυτὶς ἔσο- μαι συμπλέουσά σοι· καὶ σφόδρα τῶν εὐθαλάσσων γεγένημαι, εὖ [δʼ] οἶδα, κἂν ἐκκλωμένης κώπης ναυ- τιᾷς ἐγὼ [θεραπεύσω] θάλψύω σου τὸ ἀσθενοῦν τῶν πελαγισμῶν, ἄξω δέ σε ἄτερ μίτων Ἀριάδνη [|είς Ἀῖ- γυπτον], οὐ Διόνυσον ἀλλά Διονύσου θεράποντα καὶ | προφήτην. οὐδὲ ἐν Vάξῳ καὶ ἐρημίαις ναυτικαῖς ἀπολειφθήσομαι τὰς σὰς ἀπιστίας κλαίουσα καὶ ποτνιω- μένη. χαιρέτωσαν οἱ Θησεῖς ἐκεῖνοι καὶ τὰ ἄπιστα τῶν πρεσβυτέρων ἀμπλακήματα. ἡμῖν δὲ βέβαια πάντα, καὶ τὸ ἄστυ καὶ ὁ Πειραιεύς καὶ ἡ Ἀἴγυπτος. οὐδὲν Φ x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 ὑπὸ] ἀπὸ Ald. | 5 πᾶσι] πράεσι Machλ., ἐπʼ αἰσίοις Herch. 7 θέλω] θέλων Φ | 8 ναυτὶς ἔσομαι Hemst., αὐτῆς ἔσομαι 9 (αὐτῇ Φ), αὐτῇ σοῦ ἕξομαι Reisk., αὐτὰς ἔσομαι | Wagn.(ed.), αὐτὴ ἔκ. Sei1.(ed.), αὐτῆς ἔς. Perizοn., αὐτῆς ἔκ. σύμπλους Cob.,αὐτίκα ἔκ, Hirsch., αὐτῆς συμπλεύσομαι Pried. 10 γεγένημαι] γεγενήσομαι Hemst. | δʼ] del. Ald. | χἀν-ναυ- | τιᾷς Herm., καὶυναυτίας .9, καὶ--ναύταις Ω aga., del. ναυτίας | Mein. | ἐκκλωμένης] ἑλκομένης vel ἐλαυνομένης βerg1., κεκακω- | μένῃς Mein. | 11 [θεραπεύσω] del. Herm. Post hoc verb. in | vulg. plene interp. | τῶν] ἐκ τῶν Hemst. | 12 μίτων 3ergὶ., | μύθων Ο|Ἀριάδνη]Ἀριάδνρ Ρίοr,Ἀριάδνης ΠΔ] [εῖςἈἴγυπτον] | del. Pol., scripsit Ἀριάδνη 〈οὐκ εἰς τὸν ἐν Κρήτρ λαβύρινθον, | ἀλλʼ εἰς Ἀγυπτον, (καὶ δεξιώσομαιD οὐ Mein. | 13 οὐ- προ- φήτην] del. Mach1. | 14 ναυτικαῖς]]Vαξιακαῖςvel ἀκταίοις Mein., ποντικαῖς Maehi., νησιωτικοῖς Herch. (ed.), νυστακτὶς Pol. | 16 ἄμιστα],ἄμισ16ἄπιδταθασ] 18 ants οὐδὲν hab.lac.sign Vat.2 χαρίον ἡμῶν τοὺς ἔρωτας οὐχὶ δέξεται πλήρεις· κἂν πέτραν οἰκῶμεν, εὖ οἶδα ἀφροδίσιον αὐτὴν τὸ εὔνουν ποιήσει. πέπεισμαι μήτε χρημάτων σε [μήτε] περιου- σίας μήτε πλούτου τὸ καθάπαξ ἐπιθυμεῖν, ἐν ἐμοὶ καὶ τοῖς δράμασι τὴν εὐδαιμονίαν κατατιθέμενον· ἀλλʼ οἱ συγγενεῖς, ἀλλʼ οἱ πατέρες, ἀλλʼ οἱ φίλοι, σχεδὸν οἰσθα πάντη ἐπάντες πολλῶν δέονται, πλουτεῖν θέλουσι καὶ χρηματίζεσθαι. σύ μὲν οὐδέποτε περὶ οὐδενὸς αἰτιάσῃ με οὕτε μικροῦ οὔτε μεγάλου, τοῦτο εὖ οἶδα, πάλαι μὲν ἡττημένος μου πάθει καὶ ἔρωτι, νῦν δὲ ῆδη καὶ κρίσιν προστεθεικὸς αὐτοῖς, ἦς μᾶλλον περιέχομραι, Μένανδρε, φοβουμένη τῆς ἐμπαθοῦς φιλίας τὸ ὀλιγο- χρόνιον· ἔστι γὰρ ὡς βίαιος ἡ ἐμπαθὴς φιλία οὕτω καὶ εὐδιάλυτος· οἷς δὲ παραβέβληή[ν]ται καί 〈τι〉 βου- λῆς, ἀρραγέστερον ἐν τούτοις ἥδη τὸ ἔργον 〈ὅν〉 οὕτε ἀμιγὲς ἡδονῆς ἔσται διὰ τὸ πάθος] οὔτε περιδεές. θήσει δὲ σὺ τὴν 〈αὐτὴν〉 γνώμην, ὅς γε πολλάκις περὶ τούτων αὐτὸς νουθετῶν με διδάσκεις. ἀλλʼ εἰ καὶ σὺ Φ x² (Vat.2 Flor. ΠΔ) 1 χορίον] χρὶ (sic) Φ | πλήρεις] εὐμενές Cob., πλῆρες scripto τοῦ ἔρωτος Pol. | κὲν] χαὶ Φ | 2 πέτρταν] τροίαν Φ | 3 [μήτε] del. Mein. | 6 οἱ πατέρες Mein., οἱ πατρίς Φ, ἡ πατρίς x². Fort. ἀλλʼ οἱ πατέρες, ἀλλʼ οἱ συγγενεῖς | 7 θέλουσι] θέλουσι Δ| 10 πάθει Βergl., πᾶσι O, πάθεσι Lennep. | 13 ἡ—φιλία] del. Pol. | 14 [ν] delet addito 〈τι〉 Mein., βσβἐιηνται Π, περιβέβληνται Φ Vat. 2 Flor, παραβέβληνται καὶ βουλαὶ Ald., idem sed προβέβληνται Reisk. | 15 ἤδη] ἔτι Seil., del. Mein. | 〈ὄν〉 hic add. Mein., post ἀμιγὲς scripto ἡδοναῖς γε Jacobs. | 16 ἔσται Mein., τε καὶ O, [τε] καὶ Bergl. | [διὰ τὸ πάθος (ita Mein., πλῆθος O, ἠθος Bergl.)] expunxi. Defendit sup- pleto περιδεὲς 〈διὰ τὸ ἠθοςὸ〉 Mein. | 17 θήσει Mein., λύσει O, λύσεις Ald. | 〈αὐτὴν〉 add. Machl., καὶ σὸ ταύτρ Pol. ὅς γε Mein., ὥς με 0 | 18 με] om. x² | διδάσκεις] ἐδίδασκες Machl. μή μέ τι μέμψῃ μηδὲ αἰτιάσῃ, δέδοικα τοὺς Ἀττικούς σφῆκας, οίτινες ἄρξονται πάντῃ μεπεριβομβεῖν ἐξιοῦσαν ὡς αὐτὸν ἀφρρημένην τῆς Ἀθηναίων πόλεως τὸν πλοῦ- τὸν. ὥστε δέομαί σου Μένανδρε, ἐπίσχες, μηδέ πω τῷ βασιλεῖ μηδὲν ἀντεπιστείλῃς. ἔτι βούλευσαι, περί- μεινον ἕως 〈ἃν〉 κοινῇ γενώμεθα [καὶ] μετὰ τῶν φίλων [καὶ] θεοφράστου καὶ Σπικούρου. τάχαγὰρ ἀλλοιότερα κἀκείνοις καὶ σοὶ φανεῖται ταῦτα. μᾶλλον δὲ [καὶ] θυσώμεθα καὶ ἴδωμεν τί λέγει τὰ ἱερά, εἴτε λῶον εἰς Ἀίγυπτον ἡμᾶς ἀπιέναι εἴτε μένειν. καὶ χρηστηριασ- θῶμεν εἰς Δελφοὺς πέμψαντες· πάτριος ἡμῖν ἐστι〈ν〉 ὁ〉 θεός. ἀπολογίαν ἕξομεν [καὶ πορευόμενοι καὶ μέ- νοντες] πρὸς ἀμφότερα τοὺς θεούς. μᾶλλον δὲ ἐγὼ τοῦτο ποιήσω· καὶ γὰρ ἔχω τινὰ νεωστὶ γυναῖκα ἀπὸ Φρυγίας ἥκουσαν εὖ μάλα τούτων ἔμπειρον, γαστρο- μαντεύεσθαι δεινὴν τῇ τῶν σπαρτῶν διατάσει νύκτωρ καὶ τῇ τῶν θεῶν δείξει· καὶ οὐ δεῖ λεγούσῃ πιστεύειν, ἀλλʼ ἰδεῖν, ὡς ἔφη. διαπέμψομαι πρὸς αὐτήν. καὶ Φ x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 μή μέ] μήτε Π Δ| 3 ἀφρρημένην] ἀφρρημένον Φ, ἀφρρη- μένῃς Π Δ | 4 Μένανδρε] Ἀένανδρος Φ | 6 〈ἄν〉 addidi | [καὶ] ante μετὰ del. Machl. (qui postea καὶ—φίλων 〈βουλευσώ- μεθα〉) | 7 [καὶ] post φίλων delevi | ἀλλοιότερα] ἀλλοιώτερα Π Δ | 8 [καὶ] del. Herch. (ed.) | 9 ἴδωμεν Flor. Π, εἴδωμεν cet., εἰδῶμεν Mein. | 10 χρηστηριασθῶμεν] χρηστηριασώμεθα Hercb. (ed.) | 11 πέμψαντες] del. Hemst. | ἡμῖν Flor, ἡμῶν cet. | 〈ν δο〉 add. Ald. | 12 [καὶ—μένοντες] del. Cob. | 14 ἔχω] ἔγνωκαόacobs. | νεωστὶ γυναῖκα] inv. ord. Hirsch. | 15 γαστρο- μαντεύεσθαι] ἀστρομαντεύεσθαι Schneid. Fort. [γαστρο] vid. | sqq. | 16 τῆ] 〈καὶ μαντεύεσθαι〉 τἦ Seil., 〈καὶ〉 τὴ Mein. (ed.) | σπαρτῶν διατάσει] ἄστρων διαθέσει Arnald. fort. recte | νύκτωρ] νύκτωρ 〈δὲ〉 Mein. (ed.) | 17 θεῶν] νεκρῶν Herch. (ed.) fort. recte. Mulier fuisse videtur ἀστρόμαντις καὶ νεκρό- μαντις | 18 ὡς ἔφη Sei1., ἄς φασι O, ὥς φησι W agn. ἄμμασιν vel ὀφθαλμοῖς Jacobs. γάρ, ὥς φασε, καὶ κάθαρσίν τινα δεῖ προτελέσαι τὴν γυναῖκα καὶ παρασκευάσαι τινὰ ζῶα [ίερεῦσαι] καὶ λιβανωτὸν ἄρρενα καὶ στύρακα μακρὸν καὶ πέμματα σελήνης καὶ ἄγρια φύλλα τῶν ἄγνων. οἶμαι δὲ καὶ σὲ φθήσεσθαι Πειραιόθεν ἐλθεῖν. ἢ δήλωσόν μοι σα- φῶς μέχρι τίνος οὐ δύνασαι λυκέραν ἰδεῖν, ἵνʼ ἐγὸ μὲν καταδράμω πρὸς σέ, τὴν δὲ Φρυγίαν ταύτην ἑτοι- μάσωμαι ἥδη. καὶ εἰ μελετῶν πειράζεις ἀπὸ σαυτοῦ 〈ἐ〉μὲ καὶ〉 τὸν ειραιᾶ καὶ τὸ[ν] ἀγρίδιον καὶ τὴν έουνυχίαν καὶ πάνταγ κατʼ ὀλίγον ὅπως ἐκπέσωσι τῆς ψυχῆς - οὐ δύναμαι ταῦτα ποιεῖν μὰ τούς θεούς, οὐδὲ σύ δύνασαι διαπεπλεγμένος ὅλως ἥδη μοι. κἂν οἱ βασιλεῖς ἐπιστείλωσι πάντες, ἐγὼ πάντων εἰμὶ παρὰ σοὶ βασιλικωτέρα καὶ εὐσεβεῖ σοι κέχρημαι ἐραστῇ καὶ ὅρκων ἐρῶν μνήμονι. ὥστε πειρῶ μᾶλλον, ἐμὴ φιλό- της, θᾶσσον εἰς ἄστυ παραγενέσθαι, ὅπως εἷ γε μετα- Φ x2 (Vat. 2 Flor. ΠΔ) 1 φασι Seil., ἔφη O, ἔοικε Jacobs. | 2 ζῷα Π Δ, . . . . α cet. | [ἱερεῦσαι] cancellari, ερὰ Mein. | 3 στύρακα Π Δ, στύραν cet. (στύρραν Vat. 2) | πέμματα σελήνης] σελήνας Μein. Malim πέμματα σεληναῖα | 4 φύλλα Mein., γθλλα Π Δ, φῦλα Vat 2, φύλα Flor., φύλοι Φ | ἄγνων Cob., ἀνών Φ, ἀνθρώπων x2, ἀν- υῶν Horrens, δρυῶν Βergl., ἀνθρύσκων Hemst., ἀνθερί- κων vel ἀδιάντων vel ἀνθερίσκων Triller., ἀκανθῶν Gacobs., ἀνδραχνῶν Lacroz., θρόνων Arnald., ἀχράδων Mein., ἀγριν ὀφυλλον καὶ ἀνθρωπόμορφον Seil. | 5 δήλωσόν] δηλῶσαί (sic) Π Δ| σαφῶς] σαφὲς M | 6 ἰδεῖν] ἰδεῖναι Φ | 7 post ἑτοιμάσαμαι plene interp. ante Gacobs. | 8 καὶ εἰ Jacobs., καὶ ἄ Ο,. καὶ δὴ vel εἰ δὲ καὶ Mein., καὶ 〈γὰργ〉 ἃ Maehl. | 9 ἐμὲ Jacobs., με O, μὰ Ald. | (καὶγ add. Jacobs. | [ν] del. Ald., τὸν Ἀγρίππειον Meursius | 10 〈πάνταγ〉 add. Jacobs. | 11 ταῦτα ποιεῖν Seil., πάντα ποιεῖν O, πάντα παρεῖναι Bergl. | 12 οὐδὲ σὸ Gacobs., σὺ δὲ οὐ O, σύ τε οὐ vel σὸ δʼ ἐμὲ οὐ Bergl. 13 ἐπιστείλωσι] ἐπεὶ στείλωσι Φ | 15 ἷερῶν μνήμονι Φ Flor., ἱερομνήμονι cet. | ἐμὴ Π Δ, ἐμοὶ cet. | 16 εἴ γε] εἴ τε x2, εἴ τι Mein. βουλεύσαιο περὶᾳ. τῆς πρὸς βασιλέα ἀρίξεως,. ἄχς εὐτρεπισμένα τὰ δράματα (καὶοο ἐξ αὐτῶν ἃ μάλιστα ὀνῆσαι δύναται τολεμαῖον καὶ τὸν αὐτοῦ Διόνυσον — οὐ δημοκρατικόν, ὡς οἶσθα — εἴτε θαῖδα εἴτε Μισούμενον εἴτε ὑρασυλέοντα ἕτε Ἐπιτρέποντας εἴτε Ῥπιζομένην εἴτε ικυών〈ιον, εἴθ’ ὅτι〉οῦν ἄλλο. τί δέ; ἐγὼ θρασεῖα καὶ τολμηρά τίς εἰμι τὰ Μενάνδρου διακρίνειν ἰδιῶτις οὖσα; ἀλλὰ σοφὸν ἔχω σου τὸν ἔρωτα καὶ ταῦτʼείδέναι δόνασθαι. σύ γάρ με ἐδίδαξας εὐφυᾶ γυναῖκα ταχέως παρʼ ἐρώντων μανθάνειν· ἀλλʼ εἰ κοινωνοῦσιν οἱ ἔρωτες σπεύδοντες, αἰδούμεθα 〈μὰ〉 τὴν Ἄρτεμιν ἀνάξιοι ὑμῶν εἶναι μὴ θᾶττον μανθά- νουσαι. πάντως 〈δέο〉 δέομαι, Μένανδρε, κἀκεῖνο παρα- σκευάσασθαι τὸ δρᾶμα ἐν ᾧ ἐμὲ γέγραφας, ἵνα κἄν μὴ παραγένωμαι σύν σοί, διὰ σοῦ πλεύσω πρὸς Πτολε- Φ x²(Vat. 2 Ριοr. Π Δ) 1 〈περὶρ〉 add. Reisk. | ἔχες Ald., ἔχοις 9 (ἔχεις Δ) | ʼ 2 εὐτρεπισμένα] ηὐτρεπισμένα Herch. (ed.) | (καὶD add. Reisk. (qui deinde τῶν δραμάτων 2) | 3 ὀνῆσαι) ἡσαι Cob., κνῆσαι Pol. | αὐτοῦ] σαυτοῦ Herch. (ed.) | 4 θαῖδα Mein., θiίδης (sic) d, θαίδης Voι. 9, θαῖδες cet., θαῖδας Ald. | 5 Χπιτρέ- I πόντος] Χπιτρέποντος 4, Ἐπιτρέποντες Pior. | 6 (ιον, εἴθʼ ὁτιὸ suppl. Mein. (ed.) distinctis sqq.; lacunam novem (IΔ viginti) litt. hab. 9, (ιονγ ]am add. 3ergὶ., volebat (ιον) εἴτʼ ἄλλο τι. ἢ ἐγὼ-ούσα; Seil. | 9 ἔρωτα] ἔρωτα ὥστε Iaehl. | 10 παρʼ ἐρώντων] περὶ ἐρῶν τῶ (sic) M, παρʼ ἐρώτων Δ, παρʼ I ἀνδρῶν Metr., περέεργον γίγνεσθαι τῷ Herm. (ingens versum | Menandreum εὐφυὴς γυνή | ταχέως περίεργος γίγνεται τῷ μαν– θάνεῖν), idem omisso γίγνεσθαι τῷ Pol | 10—11 ἀλλʼ εἰ κοι- | νωνοῦσιν sublata plen. interp. post σπεύδοντες Herm., ἀλλʼ οἰκονομοῦσιν 9, ἀλλὰ κοινωνοῦσιν Maehl. | 11 οἱ ἔρωτες Metr., δρᾶτε O, ἔρωτες jam Ald. | 〈μὰγ〉 add. Herel. | 12 ὑμῶν Ald., ἡμῶν O | 13 πάντως] πάντα Φ | 〈δέ〉 add. Mein. ) 14 ἐμὲ γέγραφας scripsi. με γέγραφας Δ, μεταγέγραφας cet. (τα exp. in Π | 15 διὰ σοῦ Jacobs., διʼ ἄλίου Ο, διʼ αὐτοῦ Bergl. μαῖον, καὶ μᾶλλον αἴσθηταί ὁ βασιλεὺς ὅσον ἰσχύει καὶ παρὰ σοὶ γεγραμμένους φέρειν ἑαυτοῦ τοὺς ἔρω- τας ἀφεὶς ἐν ἄστει τοὺς ἀληθινούς. ἀλλ᾿ οὐδὲ τού- τους ἀφήσεις, εὖ ἴσθι· κυβερνᾶν ἢ πρῳρατεύειν, ἕως δεῦρο παραγίνῃ πρὸς ἡμᾶς Πειραιόθεν, μαθήσομαι, ἵνα σε ταῖς ἐμαῖς χερσὶν ἀκύμονα ναυστολήσω πλέουσα, εἰ τοῦτο ἄμεινον εἶναι φαίνοιτο. φανείη δέ, ὦ θεοὶ πάντες, ὃ κοινῇ λυσιτελήσει, καὶ μαντεύσαιτο ἡ Φρυγία τὰ συμφέροντα κρεῖσσον τῆς θεοφορουμένης σου κόρης. ἔρρωσο.

Φ x² (Vat. 2 Flor. Π Δ) 1 καὶ Seil., κἂν Ο | ὅσον—σοὶ] ὅσον ἰσχύω [καὶ] παρά σοι 〈ὥστε〉 Pol. Malim ὅτι τοσοῦτον—ὥστε | 4 ἀφήσεις (ἀφίεις Φ) εὖ ἴσθι·] ἀφήσεις. εὖ ἴσθι, Mein. (ed.) ⌈ 5 Πειραιόθεν Π Δ, Πειραιάθεν cet. Vid. § 17 | μαθήσομαι Cob., μυηθήσομαι Ο | 6 ἀκύμονα] ἀπήμονα Bergl. | πλέουσα] 〈συμ〉πλέουσα Pol. | 8 λυσιτελήσει Mein., λυσιτελὲς εἶ Ο (ᾖ Π Δ) | 9 θεοφορουμένης] θεοφορουμένου Φ, θεοφορήτου Π Δ. Glyceram hic jocari de fab. Menandr. Θεοφορουμένη, jam Bergl. vidit