De materia medica

ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕΩΣ ΠΕΡΙ ΥΛΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Πολλῶν οὐ μόνον ἀρχαίων ἀλλὰ καὶ νέων συνταξαμένων περὶ τῆς τῶν φαρμάκων σκευασίας τε καὶ δυνάμεως καὶ δοκιμασίας, φίλτατε Ἄρειε, πειράσομαι παραστῆσαί σοι μὴ κενὴν μηδὲ ἄλογον ὁρμὴν ἐσχηκέναι με πρὸς τήνδε τὴν πραγματείαν διὰ τὸ τοὺς μὲν αὐτῶν μὴ τετελειωκέναι, τοὺς δὲ ἐξ ἱστορίας τὰ πλεῖστα ἀναγράψαι. Ἰόλλας μὲν γὰρ ὁ Βιθυνὸς καὶ Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος ἐπ᾿ ὀλίγον ἥψαντο τῆς αὐτῆς πραγματείας τὴν βοτανικὴν παντελῶς ἐάσαντες παράδοσιν, οὐ μὴν οὐδὲ τῶν μεταλλικῶν ἢ ἀρωμάτων πάντων ἐμνημόνευσαν. Κρατεύας δὲ ὁ ῥιζοτόμος καὶ Ἀνδρέας ὁ ἰατρὸς — οὗτοι γὰρ δοκοῦσιν ἀκριβέστερον τῶν λοιπῶν περὶ τοῦτο τὸ μέρος ἀνεστράφθαι— πολλὰς ῥίζας εὐχρηστοτάτας καί τινας βοτάνας ἀπαρασημειώτους εἴασαν.

πλὴν τοῖς μὲν ἀρχαίοις μαρτυρητέον μετὰ τῆς 2 ὀλιγότητος τῶν παραδοθέντων καὶ τὴν ἀκρίβειαν προσπαραλαβοῦσι, τοῖς μέντοι νέοις οὐ συγκαταθετέον, ὧν ἐστι Βάσσος Ἰουλαῖος καὶ Νικήρατος καὶ Πετρώνιος Νίγερ τε καὶ Διόδοτος, Ἀσκληπιάδειοι πάντες, οἳ τὴν μὲν πᾶσι σύμφυλον 1 πεδακίου libri: correxi 2 ἰατρικῆς om. F 6 de Areo medico cf. Pauly-Wissowa s. v. πειράσομαί σοι HDiDa περιστῆσαι Da cf. Act. 24, 13 7 ἐσχηκέναι με post πραγματείαν transpos. Da 9 ἰόλλας Da: ἰόλας reliqui: iolaos Dl cf. Pl. ind. Gal. XIV 7 βυθινὸς F: βυθηνὸς Di 10 τῆσδε τῆς Da: αὐτῆς om. FDi 11 οὐδὲ μὴν (om. οὐδὲ) Da 12 πάντες DiDa: om. H ἐμνήσθησαν HDa κρατίας Di: κριτίας alii de Crateua cf. Wellm. I 13 δὲ] τε HDa de Andrea cf. Pauly-Wissowa s. v. 16 πλὴν] cf. Blaß Gr.d. N. 273 17 περιδοθέντων Da 18 ὧν εἷς ἐστι καὶ H βάσος Di: βᾶσοσ F 19 ὁ τυλαῖος QDi: ὁ τύλλιος Da: Basilius Tullius Dl: correxi cf. Herm. XXIV 546 ad. 2 de Petronio, Diodoto, Nigro cf. Herm. l. s. τε om. HDa 20 ἀσκληπιάδαι p (αι in ras.): hi omnes asclepiadii fuerunt Dl σύμφυλλον FDi καὶ γνώριμον ὕλην ήξίωσαν ἐπὶ ποσὸν ἀναγραφῆς ἀκριβοῦς, τὰς δὲ τῶν φαρμάκων δυνάμεις καὶ δοκιμασίας ἐξ ἐπιδρομῆς παρέδοσαν, οὐ τῇ πείρᾳ τὴν ἐνέργειαν αὐτῶν κανονίζοντες, τῇ δὲ τῆς αἰτίας κενοφωνίᾳ εἰς ὄγκων διαφορὰς ἕκαστον αὐτῶν ἀναφέροντες μετὰ τοῦ καὶ ἄλλα ἀντ᾿ ἄλλων γράφειν.

3 Ὁ γοῦν διαπρεπὴς δοκῶν εἶναι ἐν αὐτοῖς Νίγερ τὸ Εὐφόρβιόν φησιν ὀπὸν εἶναι χαμελαίας γεννωμένης ἐν Ἰταλίᾳ καὶ τὸ ἀνδρόσαιμον ταὐτὸ ὑπάρχειν ὑπερικῷ, ἀλόην δὲ ὀρυκτὴν ἐν Ἰουδαίᾳ γεννᾶσθαι, καὶ ἄλλα τούτοις ὅμοια πλεῖστα παρὰ τὴν ἐνάργειαν ἐκτίθεται ψευδῶς, ἅπερ ἐστὶ τεκμήρια οὐκ αὐτοψίας ἀλλὰ τῆς ἐκ παρακουσμάτων ἱστορίας. ἥμαρτον δὲ καὶ περὶ τὴν τάξιν, οἱ μὲν ἀσυμφύλους δυνάμεις συγκρούσαντες, οἱ δὲ κατὰ στοιχεῖον καταγράψαντες, διέζευξάν τε τῆς ὁμογενείας τά τε γένη καὶ τὰς ἐνεργείας αὐτῶν, ὡς διὰ τοῦτο ἀσυμμνημόνευτα γίνεσθαι.

4 ἡμεῖς δὲ ὡς εἰπεῖν ἐκ πρώτης ἡλικίας ἄληκτόν τινα ἔχοντες ἐπιθυμίαν περὶ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ὕλης καὶ πολλὴν γῆν ἐπελθόντες — οἶσθα γὰρ ἡμῖν στρατιωτικὸν τὸν βίον — συναγηόχαμεν τὴν πραγματείαν ἐν πέντε βιβλίοις σοῦ προτρεψαμένου, ᾧ καὶ τὴν σύνταξιν ἀνατίθεμεν, εὐχάριστον ἐκπληροῦντες πάθος δι᾿ ἣν ἔχεις πρὸς ἡμᾶς διάθεσιν, φύσει μὲν πρὸς πάντας τοὺς ἀπὸ παιδείας ἀναγομένους οἰκειούμενος, μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς ὁμοτέχνους, ἰδιαίτερον δὲ πρὸς ἡμᾶς. δεῖγμα δὲ οὐ 6 SIM. Pl. XXV 79 (cf. D. III 82). XXVII 26 (D. III 156). XXVII 15 D. III 22). 3 παρέδωσαν vulgo post ἐνέργειαν add. δυνάμεις καὶ δοκιμασίας H ad κανονίζοντες schol. cod. Ambr. L 119 sup. ὁ δὲ γαληνὸς λέγει ἐν β περὶ τῶν καθ΄ ἱπποκράτην στοιχείων τῇ πείρᾳ βασανίζειν, ὅπερ ὁ διοσκουρίδης τῇ πείρφ κανονίζειν εἶπε 4 ad rem cf. Gal. XI 794 καὶ γὰρ καὶ τούτῳ (sc. Νίγρῳ) τἄλλά τε καλῶς εἴρηται χωρὶς τῶν κατὰ τὰς αἰτίας λογισμῶν ὄγκον QDa διαφορὰς — αὐτῶν om. QDa (aberr. libr.) 5 ἀναγράφειν HDa 6 ἐν αὐτοῖς δοκῶν HDa ἐφόρβιον F 7 χαμαιλέας FDa γενομένης Da ἰταλίᾳ libri: italia Dl: gallia Pl. l. s.: fort. Γαλατίᾳ 8 ταὐτὸ F: ταὐτὸν reliqui ὑπερικῷ ὑπάρχειν HDa δὲ] τε HDa 9 ἄλλα πλεῖστα ὅμοια τούτοις HDa ἐνάργειαν] ἀλήθειαν HDa 11 περὶ] παρὰ HDa 12 ἀσυμφύλλους Fv στοιχεὶα H 13 ἀναγράψαντες HDa διέξευξων HDa: διαζεύξαντες reliqui: correxi 14 ἀσυμμνημόνευτοι H: ἀμνημόνευτα Di: εὐμνημόνευτα vulgo 16 ὥς ἐστιν HDa σχόντες FDi 18 ἡμῶν HDa συναγηώχαμεν H: συνηγιόχκμεν 19 πέντε] F: εξ reliqui: quinque Dl cf. Gal. XI 794 βιβλοις Da, post βι θλίοις add. παραδεδομένην H, περιδιδομένην Da 20 ἀνατιθέαμεν Di 21 ἔσχες FDiI 22 ὠκειωμένοε HDa σμικρὸν τῆς ἐν σοὶ καλοκἀγαθίας καὶ ἡ τοῦ κρατίστου Λαικανίου Βάσσου πρὸς σὲ διάθεσις, ἣν ἔγνωμεν συνδιάγοντες ὑμῖν ἀξιοζήλωτον τὸ παῤ ἀμφοτέρων ὑμῶν πρὸς ἀλλήλους εὔνουν ὁρῶντες.

παρακαλοῦμεν δὲ σὲ καὶ τοὺς ἐντευξομένους τοῖς 5 ὑπομνήμασι μὴ τὴν ἐν λόγοις δύναμιν ἡμῶν σκοπεῖν, ἀλλὰ τὴν ἐν τοῖς πράγμασι μετ᾿ ἐμπειρίας ἐπιμέλειαν. μετὰ γὰρ πλείστης ἀκριβείας τὰ μὲν πλεῖστα δι᾿ αὐτοψίας γνόντες, τὰ δὲ ἐξ ἱστορίας τῆς πᾶσι συμφώνου καὶ ἀνακρίσεως τῶν παῤ ἑκάστοις ἐπιχωρίων ἀκριβώσαντες πειρασόμεθα καὶ τῇ τάξει διαφόρῳ χρήσασθαι καὶ τὰ γένη κατὰ τὰς δυνάμεις ἑκάστου αὐτῶν ἀναγράψασθαι. ὅτι γε μὴν ἀναγκαῖος ὑπάρχει ὁ περὶ φαρμάκων λόγος, παντί που δῆλον, συνεζευγμένος ὅλῃ τῇ τέχνῃ καὶ τὴν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ συμμαχίαν ἀήττητον παντὶ μέρει παρεχόμενος, καὶ διότι δύναται αὔξεσθαι κατά τε τὰς σκευασίας καὶ τὰς μείξεις καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν παθῶν πειρασμοὺς πλεῖστα συμβαλλομένης τῆς περὶ ἕκαστον τῶν φαρμάκων γνώσεως.

προσπαραλημψόμεθα 6 δὲ καὶ τὴν συνήθη καὶ σύμφυλον ὕλην, ἵνα ἡ γραφὴ γένηται τελεία.

πρὸ πάντων οὖν φροντίζειν τῆς ἀποθέσεως καὶ συλλογῆς ἑκάστου κατὰ τοὺς οἰκείους καιροὺς προσήκει· παρὰ γὰρ δὴ τούτους ἢ ἐνεργῆ ἢ ἐξίτηλα γίνεται τὰ φάρμακα· αἰθρίου γὰρ ὄντος τοῦ καταστήματος συλλέγειν δεῖ. μεγάλη γὰρ κἂν τούτῳ ὑπάρχει διαφορὰ παρὰ τὸ αὐχμῶν ἢ ὄμβρων παραγινομένων τὴν συλλογὴν ποιεῖσθαι, ὡς καὶ παρὰ τὸ ὀρεινοὺς καὶ ὑψηλοὺς καὶ διαπνεομένους καὶ ψυχροὺς καὶ ἀνύδρους εἶναι τοὺς τόπους ἰσχυρότεραι γάρ εἰσιν αἱ δυνάμεις αὐτῶν. αἱ δὲ ἐν πεδινοῖς 19 SIM. cf. Theophr. de caus. VI 13. 1 μικρὸν HDa λικιννίου HDa: λικανίου FDi: correxi cf. Prosop. I. R. II 259 2 ἐπέγνωμεν HDa 3 ἀμφοτέρους FDi ἡμῶν F 5 ἡμῶν δύναμιν Da 6 πλείστης] τῆς λουτῆς HDa 7 μὲν om. FDi πλεῖστα] λοιπὰ FDi τὰ δὲ καὶ HDa 8 τῆς] τοῖς Da καὶ om. Da τῶν] τῆς F ἑκάστης FDa 10 καὶ τὰς δυνάμεις libri: mg. cod. Ambr. L 119 sup. add. m. rec. ἢ καὶ τὰ γένη κατὰ τὰς δυνάμεις αὐτῶν ὡε ἐγὦμαι: correxi ἑκάστου om. Di 13 ἀφ᾿ ἑαυτοῦ H: ἀπ᾿ αὐτοῦ FDi: αὐτοῦ vel ἑαυτοῦ Da 14 ὅτι HDa αὔξασθαι Da τὰς (utrobique) om. Da τε καὶ F τὰς (alt.) om. H 16 ἕκαστον φάρμακον Da προσπεριληψόμεθα Da 17 ἔμφυλον H: σύμφυλλον reliqui 19 οὖν] δὲ Di τῆς συλλογῆς HDa 20 προσῆκς Da περὶ Da 21 ἐνεργεῖ HDi 22 καὶ τούτων FDiDa 23 ὃιαφορὰ ὑπάρχει HDa παρὰ om. HDa τὸ] τοῦ Da: τῶν H παραγεννομένων F: προγεγενημένων HDa: γενομένων Di: correxi 24 ὥσπερ HDiDa παρὰ om. HDiDa τὸ om. F post ὀρεινοὺς add. ποιεἴσθαι Da 25 ἀνύδρους τόπους εἶναι H 26 αὐτῶν om. HDa ad rem cf. epist. Pseudohipp. 16 (IX 344 L.), cuius auctor imitatus est D καὶ καθύγροις τόποις καὶ κατασκίοις καὶ μὴ διαπνεομένοις ἀτονώτεραι κατὰ τὸ πλεῖστον, καὶ μᾶλλον αἱ μὴ καθ᾿ ὥραν εὐκαίρως συλλεγεῖσαι ἢ δι᾿ ἀσθένειαν ἐφθινηκυῖαι.

7 οὐκ ἀγνοητέον μέντοι ὅτι πολλάκις τὰ τοιαῦτα παρὰ τὴν ἰδιότητα τῆς χώρας καὶ παρὰ τὴν σύγκρασιν τοῦ ἔτους τάχιον ἢ βράδιον ἀκμάζει, ἔνια δὲ καὶ παρὰ τὴν ἑαυτῶν ἰδιότητα ἐν χειμῶνι ἄνθη τε καὶ φύλλα φέρει, τινὰ δὲ καὶ δὶς τοῦ ἔτους ἀνθοφορεῖ, τὸν δὲ βουλόμενον ἐν τούτοις ἐμπειρίαν ἔχειν δεῖ κατά τε τὴν ἀρτιφυῆ βλάστησιν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἀκμάζουσι καὶ παρηκμακόσι παρατυγχάνειν· οὔτε γὰρ ὁ τῇ βλαστήσει ἐντετυχηκὼς μόνον δύναται τὸ ἀκμάζον γνωρίσαι οὔτε ὁ ἑωρακὼς τὰ ἀκμάζοντα τὸ ἀρτιφυὲς ἐπιγνῶναι. παρὰ γὰρ τοὺς μετασχηματισμοὺς τῶν φύλλων καὶ τὰ μεγέθη τῶν καυλῶν καὶ ἀνθῶν καὶ καρπῶν καί τινας ἄλλας ἰδιότητας μεγάλη πλάνη γίνεται ἐπ᾿ ἐνίων τοῖς μὴ οὕτω τὴν θέαν ποιησαμένοις.

8 παρὰ ταύτην γοῦν τὴν αἰτίαν τινὲς τῶν ἀναγραψαμένων ἐπλανήθησαν εἰπόντες τινὰ μήτε ἄνθη μήτε καυλὸν μήτε καρπὸν φέρειν, καθάπερ ἐπὶ τῆς ἀγρώστεως καὶ βηχίου καὶ πενταφύλλου. ὁ δὲ πολλάκις ἐντετευχὼς αὐτοῖς καὶ ἐν πολλοῖς τόποις μάλιστα τὴν ἐπίγνωσιν ποιήσεται. χρὴ μέντοι εἰδέναι ὅτι ἔνια τῶν βοτανικῶν φαρμάκων ἐπὶ πολλὰ ἔτη διαμένει, οἷον ἐλλέβορος λευκὸς καὶ μέλας, τὰ δὲ λοιπὰ μέχρι τριετίας ἐστὶν εὔχρηστα. τὰ μὲν οὖν ἐρνώδη, ὧν ἐστι στοιχάς, χαμαίδρυς, πόλιον, ἁβρότονον, σέριφον, ἀψίνθιον, ὕσσωπον καὶ τὰ ὅμοια τούτοις, συλλέγειν δεῖ ἐγκύμονα τῶν σπερμάτων, ἄνθη δὲ πρὸ τῆς ἀποπτώσεως αὐτῶν, τοὺς δὲ καρποὺς πεπείρους ὄντας, καὶ τὰ σπέρματα δὲ ἀρχόμενα ξηραίνεσθαι πρὸ τοῦ ἀπορρεῖν·

9 χυλίζειν δὲ τὰς βοτάνας ἀρτιβλάστων ὄντων τῶν καυλῶν, ὁμοίως καὶ τὰ φύλλα, ὀποὺς δὲ καὶ δάκρυα 20 SIM. [Theophr] h. pl. IX 14; Pl. XXVII 143 sq. 1 τόποις addidi ex H 2 μὴ om. Spr. 3 ἐφθινικυῖαι F: ἐφθκυῖαι HDa 4 πολλάκις post τοιαῦτα colloc. HDa τὰ τοιαῦτα] ταῦτα FDi περὶ Da 6 αὐτῶν HDa 8 τὴν ἐν τούτοις HDa κατά γε Ald.: κατά τε QDi: κτᾶσθαι Da 9 ἀκμάζει vel ἀκμάζειν Da παρακμάζουσι H: παρακμάζει vel παρακμάζειν Da 10 τὴν βλάστης F: τῆ βλάστη Di: ἐν τῆ βλαστήσει Da ἐντετευχὼς Da μόνον post δύναται colloc. HDa 11 ὁ om. Da τὸ ἀκμάζον HDa: τι ἀκμάζον vulgo 14 ἐνίοις Di 16 ἀναγραψόντων H 18 ἐντετυχηκὼς H 20 ἔνια] μόνα libri: τινὰ coni. Bauhinus: correxi 21 οἷον om. H ὁ λευκὸς vulgo cf. D. IV 148. 162 22 ἄχρι H post τριετίας add. ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον vulgo εἰσὶν F ἄχρηστα DiDa ὧν om. FDiDa 23 ἀψίνθιον σέριφον H 24 τούτων Da 26 ὄντας om. FDiDa 27 ἄρτι θλαστανόντων H: ἀρτιβλάστων reliqui: cf. D. III 48. Theophr. c. pl. II, 1, 7 28 ὁμοίως δὲ H τὰ δάκρυα H λαμβάνειν τέμνοντας ἐν ἀκμῇ ἔτι τοὺς καυλούς, τὰς δὲ εἰς ἀπόθεσιν ῥίζας καὶ χυλίσματα καὶ φλοιοὺς ἀφαιρεῖν ἀρχομένων φυλλορροεῖν τῶν βοτανῶν· καὶ τὰς μὲν καθαρὰς αὐτόθεν ξηραίνειν ἐν τόποις ἀνοτίστοις, τὰς δὲ μετεχούσας γῆς ἢ πηλοῦ πλύνειν ὕδατι. ἀποτίθεσθαι δὲ καὶ ἄνθη καὶ ὅσα εὐώδη τυγχάνει ἐν κιβωτίοις φιλυρίνοις ἀνοτίστοις, ἔστι δ᾿ ὅτε καὶ ἐν χάρταις ἢ φύλλοις χρησίμως περιδεῖται πρὸς συμμονὴν τῶν σπερμάτων. πρὸς δὲ τὰ ὑγρὰ φάρμακα ἁρμόσει ὕλη πᾶσα ἐξ ἀργύρου ἢ ὑάλου ἢ κεράτων γεγενημένη, καὶ ὀστρακίνη δὲ ἡ μὴ ἀραιὰ εὔθετος, ξυλίνων δὲ ὅσα ἐκ πύξου κατασκευάζεται. τὰ δὲ χαλκᾶ ἀγγεῖα ἁρμόσει πρὸς τὰ ὀφθαλμικὰ ὑγρὰ καὶ ὅσα δι᾿ ὄξους ἢ πίσσης ὑγρᾶς ἢ κεδρίας σκευάζεται· στέατα δὲ καὶ μυελοὺς ἐν κασσιτερίνοις ἀποτίθεσθαι.

1 ἶρις Ἰλλυρικὴ φύλλα φέρει ὅμοια ξιφίῳ, μείζονα δὲ καὶ πλατύτερα καὶ λιπαρώτερα, ἄνθη ἐπὶ καυλῶν παράλληλα, ἐπικαμπῆ, ποικίλα· ἢ γὰρ λευκὰ ἢ ~~ὠχρὰ~~ ἢ μήλινα ἢ πορφυρᾶ ἢ κυανίζοντα ὁρᾶται, ὅθεν διὰ τὴν ποικιλίαν ἀπεικάσθη Ἴριδι 1 RV: ἶρίς· οἱ δὲ ἶρις Ἰλλυρική, οἱ δὲ θαλπεινή, οἱ δὲ οὐρανία, οἱ δὲ καθαίρων, οἱ δὲ Θαυμαστίς, Ῥωμαῖοι ῥάδιξ μουτῇ 14 SIM. Theophr. h. pl. IV 5, 2; IX 7, 3; de caus. VI 18, 12; de od. 21. 32; Pl. XXI 40 sq. 140 (e S. N.) cf. Ath. XV 681f. 14 EXC. Drib. XI s. v. (ἶρις — γίνονται); Paul. Aeg. VII 3 s. v.; Ps. Orib. de simpl. III 43 (e Dl ~ A. Mai VII 431); Isid. XVII 9, 9. 1 τέμνονας F: τέμνοντα H ἔτι H: om. reliqui: ὄντας coni. Sar. cf. D. III 70 2 φλοιῶν ἀφαιρέσεις HSar. 3 αὐτόθι FDiDa: αὐτόθεν post ξηρ. colloc. H 5 ἰνώδη H: ὲρνώδη F 6 φιλλυρίνοις HDa ἔστι δὲ ἃ H ἐν ante χάρταις om. H χάρτη DiDa: χάρταις χρησίμως H 7 διαμονὴν H 8 πᾶσα ἡ (om. p) πυκνὴ HDi 9 ὑέλου HDi: ὑάλων Da γινομένη H 10 καὶ post εὔθετος add. H ξυλίνη DiDa 11 ὀφθαλμικὰ φάρμακα καὶ ὑγρὰ H: ὀφθαλμικὰ καὶ (add. sec.) ὑγρὰ φάρμακα Di 12 κατασκευάζεται Di: ἀποσκευάζεται H 13 κασσιτηρίνοις F: κασιτηρίνοις Di: κασιτερίνοις Da ἀγγείοις add. HDi δεῖ post ἀποτίθεσθαι add. HDi cf. Kühner Gr.3 II 2, 22 14 num. cap. ᾱ QDiDl post ἶρις e R add. οἱ δὲ — ὠνόμασται Di φύλλα δὲ RDi 15 καὶ λιπαρώτερα om. H, post ἄνθη add. δὲ λιπαρώτερα λιπαρώτερα] μελανότερα Da καυλῷ QDiDa: κλωνίων R: in summis caulibus Orib. lat.: ἐπίκαυλα coni. Marc.: correxi παῤ ἄλληλα F 16 ἢ] partim cf. Pl. XXI 41 post λευκὰ add. ἢ ὠχρὰ HDiDaOrib. lat.: ὠχρὰ super μήλινα scr. F: om. Dl: seclusi μήλινα] μέλανα HOrib. lat. quod probat Sar. 18 C fol. 148r: N 42 post ἰλλυρική add. ὁμοίως N θαλπεινή scripsi propter effectum: θελπηδη C: θελπελγ N: θελπίδη HDi: θαλπίδη coni. Mere. 19 θαυμαστις C: θαυμαστός NDi: θαυμαστή H: correxi cf. Plat. Theaet. 155 d μουρίκα libri: correxi coll. Pl. XX 262 muricatis cacuminibus (de carduo) οὐρανίᾳ. ῥίζαι δὲ ὕπεισι γονατώδεις, στερεαί, εὐώδεις, ἃς δεῖ μετὰ τὴν τομὴν ξηράναντας ἐν σκιᾷ καὶ διείραντας λίνῳ ἀποτίθεσθαι. ἔστι δὲ βελτίων ἡ Ἰλλυρικὴ καὶ Μακεδονική, καὶ ταύτης ἀρίστη ἡ πυκνόρριζος καὶ ὑποκόλοβος καὶ δύσθραυστος καὶ τῇ χρόᾳ ὑπόκιρρος καὶ σφόδρα εὐώδης καὶ τῇ γεύσει πυρω δεστέρα τήν τε ὀσμὴν εἰλικρινὴς καὶ μὴ νοτίζουσα πταρμούς τε ἐν τῷ κόπτεσθαι κινοῦσα. ἡ δὲ Λιβυκὴ λευκή τέ ἐστι τὴν χρόαν τῇ τε γεύσει πικρά, δευτερεύουσα δὲ τῇ δυνάμει. παλαιούμεναι δὲ τερηδονίζονται, εὐωδέστεραι μέντοι τότε γίνονται.

2 δύναμιν δὲ ἔχουσι πᾶσαι θερμαντικήν, λεπτυντικήν, ἁρμόζουσαι πρὸς βῆχας καὶ τὰ δυσανάγωγα ὑγρὰ λεπτοποιοῦσαι. καθαίρουσι δὲ πάχη καὶ χολὰς ποτιζόμεναι μεθ᾿ ὑδρομέλιτος ρικάτα, οἱ δὲ γλαδίολουμ, οἱ δὲ ὠπερτρίτις, οἱ δὲ κονσακράτριξ, Αἰγύπτιοι ναρί. ἀπὸ μὲν τῆς κατ᾿ οὐρανὸν ἐμφερείας ὠνόμασται, φύλλα δὲ ἔχει ὡς ξιφίου, μείζονα δὲ καὶ πλατύτερα καὶ λιπαρώτερα, ἄνθη παράλληλα ἐπὶ κλωνίων λευκὰ καὶ μήλινα καὶ πορφυρᾶ καὶ κυανίζοντα, ῥίζας γονατώδεις, στερεάς, εὐώδεις. τμηθεῖσαι δ᾿ αὗται ξηραίνονται ἐν σκιᾷ καὶ λίνῳ διαπαρεῖσαι ἀποτίθενται. βελτίων δὲ ἡ Ἰλλυρικὴ καὶ Μακεδονικὴ καὶ ἐν ταύταις ἡ πυκνόρριζος, ὑποκόλοβος, δύσθραυστος, ὑπόκιρρος, εὐώδης ἄγαν καὶ πυροῦσα τὴν γλῶσσαν, πταρμοὺς ἐν τῳ κόπτεσθαι κινοῦσα. δευτέρα ἡ Λιβυκή, λευκὴ κατὰ χρόαν, πικρὰ πρὸς γεῦσιν. παλαιούμεναι δὲ πᾶσαι τερηδονίζονται μέν, εὐωδέστεραι δὲ γίνονται καὶ θερμαντικὴν ἔχουσι δύναμιν, ἐφήὁλκὴ 10 SIM. Theophr. de od. 21 Pl. XXI 141 — Ruf. Orib. II 113) Pl. XXI 140 — Ruf. (Orib. II 113) Theophr. de od. 60 Pl. XXI 140 — Pl. l. s. 142 — Pl. 1. s. 141 D. eup. II 40 (254) — Nic. Th. 607. 937 (ex Apollod.) Pl. l. s. 142 eup. II 115 (316) — Ruf. (Orib. l. s) Pl. l. s. 141 — eup. II 34 (247) — Ruf. . s. Pl. 141 eup. II 22 (235) — eup. II 98 (301). 1 post οὐρανί syn. e R add. H δὲ] om. Di: γὰρ Da 2 ξηράναντα HDi: ξηράναι Da καὶ ἐν σκιᾷ διάραι Da διείραντα HDi 4 ταύτης QDa: ἐν ταύταις RDi: inter has Orib. 5 πυρωτέρα libri: correxi 6 μὴ νοτίζονσα] nullum situm redolente Orib. 7 δευτέρα δὲ ἡ λιβυκὴ λευκὴ κατὰ χρόαν, πικρὰ πρὸς γεῦσιν Di (e R) 8 τε om. H δευτέρα οὖσα H δὲ add. Krause τῇ (alt.) om. H 9 εὐωδέστεροι H 10 ἁρμόζου(σ superscr.) F: ἁρμόζουσαν DiDa 12 πάθη H (atr. rufo) Di cf. D. IV 152, 1 13 γλαδιολα R: γαλδιόλα reliqui: correxi (ΓΛΑΔΙΟΛΟΜ scr. arch.) cf. D IV 20. 22 ὠπερτριτις R: ὀπερτρίτης Di: ὀπερτρίτις H: σουπερστιτιώσα coni. Krause 14 νάρ HDi 18 δαυται C: ταυται N 20 πυκνόριζος R 23 δὲ] τε N 24 ἔχουσαι R δραχμῶν ἑπτά. εἰσὶ δὲ καὶ ὑπνοποιοὶ καὶ δακρυοποιοὶ καὶ στρόφους ἰῶνται. μετ᾿ ὄξους δὲ πινόμεναι θηριοδήκτοις ἀρήγουσι καὶ σπληνικοῖς καὶ σπωμένοις καὶ περιψυχομένοις ἢ ῥιγοῦσι καὶ τοῖς γόνον προιεμένοις, σὺν οἴνῳ δὲ ποθεῖσαι ἄγουσιν ἔμμηνα. καὶ τὸ ἀπόζεμα δὲ αὐτῶν πρὸς γυναικείας πυρίας εὔθετον, μαλάσσον τοὺς τόπους καὶ ἀναστομοῦν, ἰσχιάδος τε ἔγκλυσμα, καὶ συρίγγων καὶ κόλπων σαρκωτικόν.

προστεθεῖσαι 3 δὲ ὡς κολλύριον μετὰ μέλιτος ἔμβρυα κατασπῶσι, καὶ μαλάσσουσι δὲ χοιράδας καὶ σκιρρώματα παλαιὰ ἑφθαὶ καταπλασθεῖσαι. ξηραὶ δὲ πληροῦσιν ἕλκη καὶ ἀνακαθαίρουσι μετὰ μέλιτος καὶ τὰ ἐψιλωμένα τῶν ὀστέων σαρκοῦσιν. ὠφελοῦσι δὲ καὶ κεφαλαλγίας σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ καταπλασθεῖσαι, φακούς τε καὶ ἐφήλεις ἀποκαθαίρουσι σὺν ἐλλεβόρῳ λευκῷ διπλασίονι καὶ μέλιτι καταχρισθεῖσαι. μείγνυνται δὲ καὶ πεσσοῖς καὶ μαλάγμασι καὶ ἀκόποις, καὶ καθόλου εἰσὶ πολύχρηστοι.

2 ἄκορον τὰ μὲν φύλλα ἔχει ἐμφερῆ ἴριδι, στενότερα δέ, καὶ τὰς ῥίζας δὲ οὐκ ἀνομοίους, διαπεπλεγμένας δὲ καὶ οὐκ λεις καθαίρουσαι καὶ φακοὺς καταπλαττόμεναι μετ᾿ ἐλλεβόρου λευκοῦ διπλασίονος· ἕλκη σαρκοῦσιν καὶ τὰ δυσανάγωγα τῶν ὑγρῶν λεπτύνουσιν καὶ φθοροποιὸν δύναμιν ἀναλαμβάνουσιν ποτιζόμεναι μεθ᾿ ὑδρομέλιτος. 2 RV: ἄκορον· οἱ δὲ χορὸς Ἀφροδίσιος, Ῥωμαῖοι Βενέριαμ, οἱ δὲ ναύτικα ῥάδιξ, Γάλλοι πίπερ ἄπιουμ. 3 TEST. Ruf. 462 (ed. Ruelle): Ruffus et Diascorides. yreos curat spasmum nervorum. 4 SIM. D. eup. II 76 (288) — eup. II 70 (284) — eup. I 238 (219) Pl. XXI 141 — eup. I 207 (201) — eup. Il 78 (292) — Pl. XXI 143 eup. I 154 (173) — Pl. 142 — Pl. XXI 141. XXVI 142 — Pl. XXI 142 eup. I 2, 95 Archig. (Gal. XII 552) — Cels. V 18, 3. 27. 16 SIM. Pl. XXV 157 (e S. N.); Ps. Ap. 7 16 EXC. Orib. XI s. v. (ἄκορον — λεγόκενον); Gal. XI 819 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 10 (e D. lat.); Ps. Orib. de simpl. V 31; Hes. s. v. 1 ὁλκῆ F: ὁλκῆς Di 5 γυναικείους Di 7 τε om. Da εἰς ἔγκλυσμα H σαρκωτικαί H 8 κολλούριον F καὶ addidi 13 ἐφήλας H: ἐφί (λ superscr.) F καὶ διπλασίονι μέλιτι Di 14 καὶ (pr.) om. Da καταχρισθεῖσὰι F: καταπλασθεῖσαι reliqui 16 num. cap. QDiDl post ἄκορον syn. e R add. Di, post λεγόμενον H, in calce Da 17 τὰς om. H δὲ addidi ἀνομοίας C δὲ om. Di 19 λευκοῦ καὶ N 20 ἀναλαμβάνουσιν C: ἀμβλύνουσιν N 22 C fol. 59r: om. N ad χορὸς cf. Sot. mem. 43. Strab. 626 ἀφροδισίας libri: correxi coll. Ps. Ap. alii dicunt afrodisius. Ps. Orib. IV 11 itali veneriam Ps. Ap. 23 radix nutica Ps. Ap. πεπερακιούμ libri: corr. Marc. coll. Ps. Ap. galli piper apium εἰς εὐθὺ πεφυκυίας, ἀλλὰ πλαγίας καὶ ἐξ ἐπιπολῆς, γόνασι διειλημμένας, ὑπολεύκους, δριμείας δὲ τῇ γεύσει καὶ τῇ ὀσμῇ οὐκ ἀηδεῖς. διαφέρει δὲ τὸ πυκνὸν καὶ λευκὸν ἄβρωτόν τε καὶ πλῆρες εὐωδίας. τοιοῦτο δέ ἐστι τὸ ἐν Κολχίδι καὶ τὸ ἐκ τῆς Γαλατίας δὲ ἄσπληνον λεγόμενον.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίζα θερμαντικήν. πινόμενον δὲ τὸ ἀπόζεμα οὖρα κινεῖ, ἁρμόζον πρὸς πλευρᾶς πόνους καὶ θώρακος καὶ ἥπατος, στρόφους, ῥήγματα, σπάσματα, σπλῆνάς τε τήκει· ὠφελεῖ καὶ στραγγουριῶντας, θηριοδήκτους, καὶ εἰς ἐγκάθισμα ὡς ἶρις πρὸς τὰ γυναικεῖα. ὁ δὲ χυλὸς τῆς ῥίζης ἀποκαθαίρει τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις· μείγνυται δὲ καὶ ταῖς ἀντιδότοις ῥίζα χρησίμως.

3 μῆον τὸ καλούμενον Ἀθαμαντικὸν γεννᾶται πλεῖστον ἐν Μακεδονίᾳ καὶ Σπανίᾳ, ὅμοιον τῷ καυλῷ καὶ τοῖς φύλλοις ἀνήθῳ, παχύτερον δὲ τοῦ ἀνήθου, δίπηχύ που ἀναβαῖνον, ταῖς ῥίζαις ὑπεσπαρμένον λεπταῖς, πλαγίαις καὶ εὐθείαις, μακραῖς, εὐώδεσι, 6 SIM. Pl. XXV 158 — Cels. III 21 (107, 15) Ruf. ed. Ruell. 8. Pl. XXVI 80 D. eup. II 112 (310) — eup. II 35 (247)— Pl. XXVI 28 — Pl. XXVI 35 eup. II 58 (270) — Pl. XXVI 74 — Pl. XXVI 137 eup. II 34 (246) — Pl. XXVI 77 eup. II 60 (272) — Pl. XXV 158 eup. II 115 (315) — Pl. XXVI 160 eup. II 72 (286) — Pl. XXV 158 eup. I 41 (111) — Scrib. L. 170. Cels. V 23, s. Pl. XXVI 28. Gal. XIV 107. 166 saepius. 13 SIM. Pl. XX 253 (e S. N.). 13 EXC. Orib. XI s. v. (μῆον — γλῶτταν); Gal. XII 78 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 εὐθεἶε C ἀλλὰ καὶ C ἐπιπλοκῆς C 2 ἀπολεύκους (α in ras.) F: nigras Pl. cf. Ps. Orib. l. s. δριμεῖς Q δὲ om. HDi: post τῇ pos. Orib. καὶ τῇ om. QDa ὀσμὴ HDa 3 ἀηδὴς HDa: ἀηδ (Ϛ superscr.) F λευκόν τε καὶ πυκνὸν Orib. πυκνὸν] πικρὸν H, probat Marc. coll. Gal. l s.: ὑπόπυκνον Da: duru Dl τὸ λευκὸν C καὶ ἄβρωτον Orib. τε καὶ om. COrib. 4 πλῆρες καὶ Orib. εὐωδίας C: εὐῶδες reliqui τοῦτο QDiDa ἐστι καὶ Orib. ἐν τῇ C χαλαίδι QDiDaDl, at cf. Pl. l. s. τὸ (alt.) om. CDi ἐν τῇ γαλατίᾳ C: τῇ γαλατᾳ Di 5 δὲ om. Orib. CDiDa ἀσπλήτιον QDiDa: aspejon Dl: σπλήνιον C: δασπλήτιον (═ δ᾿ ἀσπλ.) Orib. (δάσπληνον in mg. corr. O2): daspetiacae Pl.: correxi cf. D. III 134 6 τὸ om. H ἀψέψημα C: ἀφέψημα αὐτοῦ Di: fort. αὐτῆς addendum 7 πόνον CH 8 καὶ om. QDa καὶ στρόφους καὶ δήγματα C τε addidi 9 καὶ θηριοδήκτους CH 10 ὥσπερ ἡ ἶρις C: ὡς ἶρις reliqui post γυναικεῖα add. ἁρμόζει CDi 11 καὶ τὰ ἐπισκ. C ταῖς (alt.)] τοῖς Da 13 num. cap. QDiDl μεἶον QDiDa: μῆον Orib. Gal. Pl. Dl. τὸ καλούμενον om. Orib. 14 καὶ Σπανίᾳ om. Orib. τῷ addidi e Da ἀνίθῳ F 15 παχύτερον — ἀνήθου om. Orib. που] ὡε τὸ πολὺ Orib. 16 συνεσπαρμένον Orib. πλαγίως DaDi θερμαινούσαις τὴν γλῶτταν, αἵτινες ἀποζεσθεῖσαι μεθ᾿ ὕδατος ἢ καὶ λεῖαι δίχα ἑψήσεως ποθεῖσαι τὰ στεγνὰ περὶ κύστιν καὶ νεφροὺς πάθη παρηγοροῦσι καὶ δυσουρίαις ἁρμόζουσι, στομάχου τε ἐμπνευματώσεσι καὶ στρόφοις, ὑστερικαῖς τε διαθέσεσι καὶ ἄρθρων πόνοις, θώρακί τε ῥευματιζομένῳ σὺν μέλιτι λεῖαι ἀντὶ ἐκλεικτοῦ βοηθοῦσιν, αἷμά τε ἄγουσι δι᾿ ἐμμήνων ἀποζεσθεῖσαι εἰς ἐγκάθισμα, παιδίων δὲ καταπλασθέντος τοῦ ἐφηβαίου οὖρα ἄγουσιν. ἔστι δὲ καὶ κεφαλαλγὲς πλεῖον ἢ δεῖ πινόμενον.

4 κύπερος· οἱ δὲ ἐρυσίσκηπτρον ὡς τὴν ἀσπάλαθον καλοῦσιν. ἔχει φύλλα ὅμοια πράσῳ, μακρότερα δὲ καὶ ἰσχνότερα, καυλὸν δὲ πηχυαῖον ἢ καὶ μείζονα, γωνιώδη, ὅμοιον σχοίνῳ, οὗ κατὰ κορυφὴν φυλλαρίων ἐστὶν ἔκφυσις μικρῶν καὶ σπέρματος. ῥίζαι δ᾿ ὕπεισιν, ὧν καὶ ἡ χρῆσις, ὥσπερ ἐπιμήκεις ἐλαῖαι συναφθεῖσαι ἑαυταῖς ἢ καὶ στρογγύλαι, μέλαιναι, εὐώδεις, ἔμπικροι. φύεται δὲ ἐν τόποις ἐργασίμοις καὶ τελματώδεσιν. 4 RV: κύπερον· οἱ δὲ καὶ ταύτην ἐρυσίσκηπτρον ὡς τὴν ἀσπάλαθον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι ἰούγκι ῥαδίκεμ, οἱ δὲ ἰούγκουμ. 1 SIM. Pl. l. s. D. eup. II 102 (304) II 14 (232) II 40 (255) I 234 (214) II 80 (293) II 109 (308). 10 SIM. Pl. XXI 117 (e S. N.); schol. Nic. Al. 590; Geop. II 6, 32 cf. [Arr.] peripl. m. E. 24. 11 EXC. Orib. XI s. v. (κύπερος — νήσων); Orib. t. V 74 D. ~ Aet. II 196 (ἀρίστη — δριμύτητος); Gal. XII 54 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 8 (e D. lat.); Ps. Orib. de simpl. V 61; Hes. s. v. κύπειρος (e D. gloss.). 5 καὶ om. QDiDa (at διαθέσεσιν F) τε addidi 7 καταπλασθέντες F: καταπλασθέντα Da: καταπλασθεῖσαι HDi: correxi 8 τοῦ addidi ἐφ᾿ ἡβαίου FDi: ἐφηβαίοις H cf. D. eup. II 109 (308) ὁμοίωε δὲ οὖρα ἄγει κῆον λεῖον καταπλασθὲν κατὰ τοῦ ἐφηβαίου 10 num. cap. δ QDiDl κύπερος QPlin. Gal. Orib.: κύπειρος DiDa: κύπερον C: κύπαιρος ἢ κύπηρον N: κύπειρον Theophr. ἐρυσίσκηπτον F: ἐρυσίσκρηπτον Di: eriseptron Dl: ἐρίσκηετον Hes. l. s.: ἰρίσκηπτον coni. Salm. Pl. exerc. 397: at cf. D. I 20 post καλοῦσιν syn. e R add. Di 11 ἔχει δὲ NHDa: φύλλα ἔχει CDi πράσσῳ F post ἰσχνότερα add. καὶ σκληρότερα R 12 διπηχιαῖον (om. δὲ) N σχίνῳ Di: σχοινίῳ R 13 φύλλων ἔκφυσις (ἔκκρισις N) ἐστιν R μακρῶν FDa 14 ἐλαται ἐπιμήκεις R: ἐπιμήκης ἐλαία F: ἐπιμήκεις ἐλαία Da: ἐπιμήκεις ἐλαίας Di: ἐπιμήκεις ὡε ἐλαῖαι H συναφεῖς RDi: συνάκτουσαι H: συναφθεἴσα FDa 15 ἐαυταῖς NDi: αὐταῖς reliqui ἢ καὶ στρογγύλαι om. R εὐώδεις om. Da ἔμπικροι κυπαίρω ὅμοιαι C: ὡς κυπέρου ἔμπικροι N 16 δὲ om. R 17 C fol. 200r: N 107 κύπερον C: κύπαιρος ἢ κύπηρον N 18 ἰουνκιραδικεμ, οἱ δὲ ἰουνκουμ R ἀρίστη δέ ἐστιν ἡ βαρυτάτη καὶ πυκνή, ἁδρὰ καὶ δύσθραυστος, τραχεῖα, εὐώδης μετά τινος δριμύτητος. τοιαύτη δέ ἐστιν ἡ Κιλίκιος καὶ ἡ Συριακὴ καὶ ἡ ἀπὸ τῶν Κυκλάδων νήσων.

2 δύναμις δέ ἐστιν αὐτῆς θερμαντική, ἀναστομωτική, διουρητικὴ ἐπὶ λιθιώντων καὶ ὕδρωπος πινομένη. βοηθεῖ δὲ καὶ σκορπιοπλήκτοις, καὶ πρὸς τὰς περὶ μήτραν καταψύξεις καὶ μύσεις πυριωμένη ἁρμόζει, ἄγουσα ἔμμηνα. ποιεῖ δὲ καὶ τοῖς ἐνστομίοις ἕλκεσι καὶ νεμομένοις ξηρὰ λεῖα· μείγνυται καὶ μαλάγμασι θερμαντικοῖς καὶ εἰς τὰ στύμματα τῶν μύρων εὐχρηστεῖ.

5 ἱστορεῖται δὲ καὶ ἕτερον εἶδος κυπέρου ἐν Ἰνδίᾳ γεννώμενον, προσεοικὸς ζιγγιβέρει, ὃ διαμασηθὲν κροκῶδες, πικρὸν εὑρίσκεται, καταχρισθὲν δὲ παραχρῆμα ψιλοῖ τὰς τρίχας.

6 καρδάμωμον ἄριστον τὸ ἐκ τῆς Κομμαγηνῆς καὶ Ἀρμενίας καὶ βοσπόρου κομιζόμενον· γεννᾶται δὲ καὶ ἐν Ἰνδίᾳ καὶ Ἀραβίᾳ. ἐκλέγου δὲ τὸ δύσθραυστον, πλῆρες, μεμυκός — τὸ γὰρ μὴ τοιοῦτον ἔξωρόν ἐστι — καὶ τὸ τῇ ὀσμῇ δὲ πληκτικόν, γεύσει δὲ δριμὺ καὶ ὑπόπικρον.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν ποιεῖ δὲ πινόμενον μεθ᾿ 4 SIM. Pl. XXI 118 D. eup. II 111 (309) — Pl. 118 — Nic. Al. 590. Pl. 118 — Pl. l. s. eup. II 70 (284) — eup. II 77 (289) — Pl. l. s. — Theophr. de od. 28. 11 SIM. Pl. XXI 117. D. eup. I 103 (145). 11 EXC. Isid. XVII 9, 8 (e D. lat.). 14 SIM. Theophr. h. pl. IX 7, 2. 3; Pl. XII 50 (ex Iuba). 14 EXC. Orib. XI s. v. (καρδάμωμον — ὑπόπικρον); Orib. t. V 71 D. (~ Aet. II 196 s. v.); Isid. XVII 9, 10; Ps. Orib. de simpl. V 71; Gal. XII 12. 1 δὲ om. Orib. πυκνή] πικρά N καὶ ἁδρὰ δύσθραυστος RDi 3 καὶ ἡ Συριακὴ om. R ἡ (utrobique) om. Orib. 4 αὐτῇ HDi ἀναστομωτική om. H 5 ἐπὶ addidi λιθιῶσι καὶ ὑδρωπικοῖς RDi ὕδρωπος FDa: ὑδρωπιώντων H πινόμενον R βοηθεῖ om. Di δὲ om. R 6 σκορπιδήκτοις libri: correxi ταῖς περὶ μ. περιψύξεσι καὶ μύσεσι R: ταῖς περὶ μ. σὲ καταψύξεσι καὶ μύσεσι Di 7 ἁρμόζει] βοηθεῖ RDi 8 ἐνστομίοις FN: ἐν στόμασιν CDi: ἐν στόματι reliqui καὶ om. R 10 εὐθετεῖ CDi: εὔθετος N 11 num. cap. ε QDi: om. Dl δὲ ὅτι C: δ᾿ ὅτι N κυπείρου Di 12 γεννᾶται N ζιγγιβέρι CF: ζιγγιβερίω N om. R διαμαηθὲν δὲ N 13 πικρὸν om. RDi καὶ καταχρισθὲν δὲ N τὰς om. R post τρίχας syn. e R add. Da 14 num. cap. q Q: q (superscr. ε) Di: ε΄ Dl κομμαγινῆς H: κομαγινῆς FDiDa ἀρμενείας F 15 καὶ (alt.) om. Da 16 τὸ γὰρ — ἐστι non. recte del. Spr. 17 δὲ om. H ὕδατος πρὸς ἐπιλημπτικούς, βήττοντας, ἰσχιαδικοὺς καὶ πρὸς παράλυσιν, ῥήγματα, σπάσματα, στρόφους καὶ ἕλμινθα πλατεῖαν ἐκβάλλει. μετ᾿ οἴνου δὲ πινόμενον νεφριτικοῖς, δυσουροῦσι, σκορπιοπλήκτοις καὶ πᾶσι τοῖς ἰοβόλοις ἁρμόζει. μετὰ δὲ δάφνης ῥίζης φλοιοῦ ποθεῖσα δραχμὴ μία λίθους θρύπτει· φθείρει καὶ ἔμβρυα ὑποθυμιώμενον καὶ ψώρας ἐξαίρει σὺν ὄξει καταχριόμενον. μείγνυται δὲ καὶ εἰς τὰς τῶν μύρων στύψεις.

7 νάρδου ἐστὶ γένη δύο· ἡ μὲν γάρ τις καλεῖται Ἰνδικὴ ἡ δὲ Συριακή, οὐχ ὅτι ἐν Συρίᾳ εὑρίσκεται, ἀλλ᾿ ὅτι τοῦ ὄρους ἐν ᾧ γεννᾶται τὸ μὲν πρὸς Συρίαν τέτραπται τὸ δὲ πρὸς Ἰνδούς. καὶ τῆς λεγομένης Συριακῆς ἐστι βελτίων ἡ πρόσφατος καὶ κούφη, πολύκομος, ξανθὴ τὴν χρόαν, εὐώδης ἄγαν καὶ μετὰ τοῦ κυπερίζειν ἐν τῇ ὀσμῇ μικρὸν ἔχουσα τὸν στάχυν, πικρὰ τὴν γεῦσιν καὶ τῆς γλώττης ἀναξηραντικὴ ἐπιμένουσά τε τῇ εὐωδίᾳ ἐφ᾿ ἱκανόν.

τῆς δὲ Ἰνδικῆς ἡ μέν τις λέγεται Γαγγῖτις 2 ἀπό τινος ποταμοῦ παραρρέοντος τοῦ ὄρους, Γάγγου καλουμένου, παῤ ᾧ φύεται, ἀσθενεστέρα κατὰ δύναμιν οὖσα διὰ τὸ ἐφ᾿ ὑδατωδῶν τόπων εἶναι καὶ ἐπιμηκεστέρα, πλείους τε ἔχουσα τοὺς στάχυας ἀπὸ τῆς αὐτῆς ῥίζης καὶ πολυκόμους καὶ περιπεπλεγμένους, βρωμώδεις κατὰ τὴν ὀσμήν. ἡ δὲ ὀρεινοτέρα εὐωδεστέρα, κολοβόσταχυς, κυπερίζουσα κατὰ τὴν εὐωδίαν ἔχουσά τε καὶ τὰ ἄλλα ἐν αὑτῇ, ὅσαπερ καὶ ἡ Συριακὴ 1 SIM. D. eup. I 18 (103) — I 237 (218 ubi corrige) — II 66 (281) — II 102 (303) 109 (306) cf. Cels. III 21 — II 121 (320) — II 115 (316) II 111 (309) — II 79 (292) — I 128 (158) — Theophr. de od. 32 Pl. XIII 8. 11. 18. 8 SIM. Pl. XII 42 sq. (ex Iuba) cf. Aristob. (Arr. Anab. VI 22, 5); Strab. XV 721 (e Nearcho. [Arr.] l. s 63. 8 EXC. Orib. XII s. v. (νάρδου — χειρόνιπτρον, ἀποτίθενται — ἀναπλασθεῖσαι); Orib. t. V 76 O.; Gal. XII 84 (═ Aet. l s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Sim. Seth. s. v. στάχος aliis aliunde additis); sid. XVII 9, 3 (e D. lat.); cf. Gal. XIV 73 sq. 1 πρὸς addidi 3 νεφριτικοῖς F: νεφρικοῖς reliqui 5 ποθὲν ὅσον H μία addidi ῥάπτει Da 7 in calce καὶ ἑτέρας ἀντιδότους add. Sar. 8 num. cap. ζ QDi: q΄ Dl δύο γένη Orib. Di 12 καὶ (pr.) om. Orib. κούφη — ἄγαν om. mg. add. Orib. (pr. m.) τῇ χρόᾳ Orib. 13 μικρὸν] πυκνὸν Spr. e cod. nescio quo, at cf. Isid. l. s. spica parvum στάχυν] nardi radicis nucleum cf. Gal. XIV 73 14 τῇ γεύσει HOrib. γλώσσης Orib. 15 ἱκανὸν χρόνον Orib. 16 γαγκίτις H: γαγγίτης Da: γαγνίτις Orib. τοῦ om. Orib. 17 κατὰ] τὴν Spr. 18 ἐφ᾿ ὑδάτων F: ἀφ᾿ ὑδατωδῶν Da: ἔφυδρον (ο in ω corr. pr. m.) τῶν Orib. εἶναι om. FOrib. καὶ om. H πλείονας H 19 στάχυς FDaDi: στάχυας Orib.: στάχεις vulgo 20 βρομώδης Orib. ὀρεινὴ μελαντέρα vix recte Spr. coll. Gal. XII 84 22 αὐτῇ vulgo ὅσα Orib. λεγομένη. καλεῖται δέ τις καὶ Σαμφαριτικὴ ἀπὸ χωρίων ὠνομασμένη, υεγαλόσταχυς, λευκοτέρα, καυλὸν ἔσθ᾿ ὅτε μέσον ἔχουσα, ὑπερτραγίζοντα τῇ ὀσμῇ, ἣν δεῖ ἀπεκλέγεσθαι.

3 πιπράσκεται δὲ καὶ ἀποβεβρεγμένη, ὅπερ γινώσκεται ἐκ τοῦ λευκὸν εἶναι τὸν στάχυν καὶ αὐχμηρὸν καὶ μὴ ἔχειν τὸν χνοῦν. δολίζουσι δὲ αὐτὴν ἐμφυσῶντες στίβι μεθ᾿ ὕδατος ἢ οἴνου φοινικίτου πρὸς τὸ συμπιλοῦσθαι αὐτὴν καὶ βαρυτέραν γίνεσθαι. ἐπὶ δὲ τῆς χρείας ἀφαιρεῖν δεῖ, εἰ προσείη ταῖς ῥίζαις πηλός, καὶ σήθειν χωρίζοντας τὸν κονιορτὸν εὐχρηστοῦντα εἰς χειρόνιπτρον.

δύναμιν δὲ ἔχουσι θερμαντικήν, ξηραντικήν, οὐρητικήν, ὅθεν κοιλίαν τε ἱστᾶσι πινόμεναι καὶ τὰς ἐκ μήτρας ῥύσεις προστιθέμεναι καὶ ἰχῶρας στέλλουσι.

4 βοηθοῦσι δὲ καὶ ναυτίαις σὺν ψυχρῷ ὕδατι πινόμεναι καὶ καρδιωγμοῖς καὶ ἐμπνευματικοῖς ἡπατικοῖς τε καὶ ἰκτερικοῖς καὶ νεφριτικοῖς. ἐναφεψηθεῖσαι δὲ ὕδατι καὶ πυριαθεῖσαι εἰς ἐγκάθισμα φλεγμονὰς μήτρας ἰῶνται· ποιοῦσι καὶ πρὸς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς μυδήσεις τῶν βλεφάρων, στύφουσαι καὶ δασύνουσαι τὰς βλεφαρίδας, καθύγροις τε σώμασι διάπασμα· μείγνυνται δὲ καὶ ἀντιδότοις. ἀποτίθενται δὲ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ἐν ἀγγείῳ καινῷ ἀκωνήτῳ λειοτριβηθεῖσαι σὺν οἴνῳ καὶ ἀναπλασθεῖσαι.

8 ἡ δὲ Κελτικὴ νάρδος γεννᾶται μὲν ἐν ταῖς κατὰ Λιγυρίαν Ἄλπεσιν, ἐπιχωρίως ὠνομασμένη σαλιούγκα· γεννᾶται 11 SIM. Cels. III 21 (107, 11) O. eup. II 112 (311) — Alex. Tr. I 214 — eup. II 58 (270) — II 56 (267) — eup. II 115 (315) Cels. V 23, 1. 2. Nic. Th. 937 Al. 307. 402. 22 SIM. Pl. XII 45; XXI 43; XXI 135 (e S. N). 22 EXC. Orib. XII s. v. (ἡ δὲ — πλήρης); Gal. XII 85; Isid. XVII 9, 3 (e D. lat.). 1 σαπφαρητικὴ Orib. post Σαμφ. add. σφόδρα κολοβή Di χωρίου Di 2 μεγαλόσταχυς om. H λευκοτέρα DlOrib.: λευκότερον reliqui μέσον suspectum: fort. μεσόκοιλον cf. D I 11 3 ὑπεντραγίζοντα Orib. 4 ἀποβεβρεγμένη] ἡ ἔκπλυτος ὀνομαζομένη Gal. XIV 74 5 τὸν νοῦν Da: τονοῦν H 6 δολοῦσι HOrib. στίμμι vel στίμι libri 7 φοινικίνου FOrib.Di: φοινικίου HDa corr. Spr. coll. D. V 40 8 πηλὸς ταῖς ὁίζαις Orib. 9 χωρίζοντα libri: correxi 12 ἱστῶσι H 14 ἐμπνευματουμένοις Di 16 φλεγμονὰς τὰς ἐν μήτρᾳ Da: τὰς ἐν μήτρᾳ φλεγμονὰς Spr. 19 διάσπασμα F cf. Pl. XIII 19. XXI 77 Theophr. de od. 57 Orib. II 456 ἀποτίθεται Orib.DiDa 20 ἀκωνήτῳ scripsi: ἀκονίτῳ libri: ἀκώνιτον vel ἀκώνητον Orib. λειοτριβηθεῖσα — ἀναπλασθεῖσα Orib. 22 num. cap. QDi: ζ΄ Dl μὲν καὶ Orib. 23 ἄλσεσιν H ὀνομαζομένη Orib. ἀλιούγγια HDa: ἀλιούγκα FDi: γαλίον Orib. (ἀλιούγχα in mg. corr. Ο2): saliunca Pl. XXI 43 cf. Scrib. L. 258: γάλλικα haud recte coni. Marc. δὲ καὶ ἐν τῇ Ἰστρίᾳ. ἔστι δὲ θαμνίσκος μικρὸς σὺν ταῖς ῥίζαις εἰς δέσμας ἀναλαμβανόμενος χειροπληθεῖς, ἔχει δὲ φύλλα ἐπιμήκη, ὑπόξανθα, ἄνθος μήλινον. μόνων δὲ τῶν καυλῶν ἐστι καὶ τῶν ῥιζῶν ἡ χρῆσις καὶ ἡ εὐωδία, ὅθεν δεῖ πρὸ μιᾶς ἡμέρας καταρράναντας ὕδατι τὰς δέσμας καὶ χωρίζοντας τὸ γεῶδες τιθέναι ἐπ᾿ ἐδάφους νοτεροῦ προυποκειμένου χαρτίου, τῇ δὲ ὑστεραίᾳ καθαίρειν· οὐ γὰρ συναποκαθαίρεται τῷ ἀχυρώδει καὶ ἀλλοτρίῳ τὸ εὔχρηστον διὰ τὴν ἐκ τῆς ἰκμάδος εὐτονίαν.

δολίζεται δὲ συναποτιλλομένης αὐτῇ πόας ἐμφεροῦς, ἣν διὰ τὸ 2 περὶ τὴν ὀσμὴν βρωμῶδες τράγον καλοῦσιν. εὐχερὴς δὲ ἡ ἐπίγνωσις· ἄκαυλός τε γάρ ἐστιν ἡ πόα καὶ λευκοτέρα καὶ ἧττον ἐπιμήκη τὰ φύλλα ἔχει οὐδὲ τὴν ῥίζαν πικρὰν ἢ ἀρωματίζουσαν ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἀληθινῆς ἔχει. ἀποκρίνας οὖν τὰ καυλία καὶ τὰς ῥίζας, τὰ δὲ φύλλα ῥίψας, εἰ βούλοιο ἀποτίθεσθαι, ἀναλαμβάνων οἴνῳ λεῖα καὶ τροχίσκους ἀναπλάσας φύλασσε ἐν ὀστρακίνῳ ἀγγείῳ καινῷ, πωμάζων ἐπιμελῶς. ἀρίστη δέ ἐστιν ἡ πρόσφατος καὶ ἡ εὐώδης, πολύρριζος, οὐκ εὔθρυπτος, πλήρης.

δύναται δὲ ὅσα καὶ ἡ Συριακή, διουρητικωτέρα καὶ εὐστομαχωτέρα 3 οὖσα. ὠφελεῖ δὲ καὶ τὰς περὶ ἧπαρ φλεγμονὰς καὶ ἰκτερικοὺς καὶ πνευματώσεις στομάχου μετὰ ἀφεψήματος ἀψινθίου πινομένη, ὁμοίως καὶ σπλῆνα καὶ τὰ περὶ τὴν κύστιν καὶ νεφρούς, καὶ πρὸς ἰοβόλων δήγματα σὺν οἴνῳ, καὶ εἰς τὰ μαλάγματα μείγνυται καὶ ποτίσματα καὶ χρίσματα θερμαντικά.

9 ἡ δὲ ὀρεινὴ νάρδος, καλουμένη δὲ ὑπό τινων καὶ θυλακῖτις καὶ πυρῖτις, γεννᾶται ἐν Κιλικίᾳ καὶ Συρίᾳ, καὶ φύλλα 9 SIM. Pl. XII 46. 18 SIM. Scrib. L. 258 Pl. XXI 135 — Pl. l. s. D. eup. II 56 (267) — Pl. l. s. eup. II 59 (271) — Pl. l. s. D. eup. II 61 (273) — eup. II 109 (307)— Pl. l. s. Nic. Th. 604 (Apollod.) 24 EXC. Orib. XII s. v. (ἡ δὲ — νάρδος); Gal. XII 85. 1 καὶ om. QDiDa τῇ om. H συρίᾳ FDlIsid. l. s. 2 δὲ καὶ Orib. 3 ἐπιμήκη Orib.: ὑπομήκη reliqui 6 χάρτου Orib. 7 συναποτίλλεται Orib. 9 συναποτιθεμένης (λλο superscr.) Di: συναποδεομένης Orib. συμφεροῦς F 11 τε addidi ex Orib. ἡ πόα ἐστὶ Orib. 12 ῥίζαν δὲ Orib. ἢ] καὶ Orib. 13 ἐπὶ om. Orib. 14 καὶ τὰ φύλλα H τρίψας Orib. βούλει δ᾿ HDi ἀποθέσθαι H 15 ἀναπλάττων Di: ἀναπλάσσν F φύλαττε HDi 17 ἡ om. Orib.Di 18 καὶ (alt.)] τε (δὲ υ) καὶ Di: καὶ om. HDa 21 τὴν fort. delendum 24 cap. num. θ QDi: om. Dl καλουμένη — πυρῖτις om. Orib. ad θυλακῖτις cf. schol. Nic. Al. 403 25 πυρῖτις] νίρις (vel νῖρις) QDi: νέρις Da: peritis abirtis (sic) Dl: correxi coll. Gal. l. s. καὶ Συρίᾳ om. Dl Gal. Orib. fort. delenda καὶ (tert.) om. Orib. Di καὶ καυλοὺς ὅμοια ἠρυγγίῳ ἔχουσα, μικρότερα μέν, οὐ μὴν τραχέα καὶ ἀκανθώδη. ῥίζαι δὲ ὕπεισι μέλαιναι, εὐώδεις, δύο ἢ καὶ πλείους ὥσπερ ἀσφοδέλου, ἰσχνότεραι δὲ καὶ μικρότεραι πολλῷ· οὔτε δὲ ~~καυλὸν οὔτε~~ καρπὸν οὔτε ἄνθος φέρει. ποιεῖ δὲ ἡ ῥίζα πρὸς ὅσα καὶ ἡ Κελτικὴ νάρδος.

10 ἄσαρον, οἱ δὲ νάρδον ἀγρίαν καλοῦσι· φύλλα ἔχει κισσῷ ὅμοια, μαλακώτερα δὲ πολλῷ καὶ στρογγυλώτερα, ἄνθος 10 RV: ἄσαρον· οἱ δὲ νάρδος ἀγρία, προφῆται αἷμα Ἄρεως, Ὀσθάνης θέσαν, Αἰγύπτιοι κερέερα, Ῥωμαῖοι περπρέσσαμ, οἱ δὲ βάκχαρ, Θοῦσκοι σούκινουμ, οἱ δὲ νάρδουμ, ῥούστικουμ, Γάλλοι βάκαρ. βοτάνη εὐώδης, στεφανωματική, ἧς τὰ φύλλα τραχέα, μέγεθος ἔχοντα μεταξὺ ἴου καὶ φλόμου, καυλία γωνιοειδῆ, ὑποτραχέα, ἀραιά, ἔχοντα παραφυάδας, ἄνθη δὲ πορφυρᾶ, λευκά, εὐώδη, ῥίζαι ὅμοιαι ταῖς τοῦ μέλανος ἐλλεβόρου, ἐοικυῖαι τῇ ὀσμῇ κινναμώμῳ. φιλεῖ δὲ τραχέα χωρία καὶ ἄνικμα. ταύτης ἡ ῥίζα ἑψηθεῖσα ἐν ὕδατι βοηθεῖ ῥήγμασι, σπάσμασι, δυσπνοίᾳ, βηχὶ χρονίᾳ, δυσουρίᾳ· ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ θηριοδήκτοις χρησίμως σὺν οἴνῳ δίδοται. τὰ δὲ φύλλα στυπτικὰ ὄντα καταμεταξὺ 6 SIM. Pl. XII 47 (e S. N.); XXI 30; XXI 134. 6 EXC. Orib. XI s. v. (ἄσαρον — γλῶσσαν, φύεται — Ἰταλίας); cf. Gal. XI 840; Isid. XVII 9, 7 (e D. lat.); Ps. Orib. de simpl. V 30. 1 ἰρίγγι FDa cf. D. III 21 μικρότερα] μαλακώτερα Spr.: haec spicas breviores habet Dl οὐ — ἀκανθώδη om. Dl: non recte del. Spr. 2 καὶ (alt) om. Orib. 3 δὲ addidi duce Spr. καὶ λευκότεραι καὶ μικρότεραι Orib. 4 καυλὸν δὲ οὐδὲ καρπὸν οὐδὲ ἄνθος φέρει Orib.: καυλὸν οὔτε delevi coll. Dl nec florem nec semen habet οὔτε (alt.)] οὐδὲ QOrib. 5 ὅσα] ἃ Orib. 6 num. cap. ι QDi: η Dl οἱ δὲ — καλοῦσι om. Orib. post καλοῦσι syn. e R add Di, deinde sic pergit ἄσαρον πόα εὐώδης, στεφανωματική (e R) 7 μικρότερα FDiDaOrub.: πυκνότερα H: tenuiora Dl: molliora Pl. XII 47: correxi cf. Hallier Flora XXI 298 ἄνθη RDi 9 C fol. 31r·: N 4 ἄραιως R: ἄρεος H 10 κερέσερα H: κερεερα vel κερθερα N περιτρεσσαμ R: περιτρεσάμ Di: correxi coll. Pl. XXI 132. XXVI 87 cf. Herm. XXXIII 408 11 κακχαρ R: βάκγχαρ H cf. Verg. ecl. VII 27 Pl. XXI 132 (baccar) ναρδου ρουστικου libri: correxi cf. Pl. XXI 29 βάκαρ] an βάκκαρ? 12 quae sequuntur e D. III 44 (de bacchari) huc translata sunt. Pl. XXI 30 eorum sententiam impugnat qui nardum rusticum et baccharim eandem plantam esse putavere 12 τραχέα addidi e D. III 44 13 καὶ φλόμον om. C: ἢ φλ . . . υ N post ὑποτραχέα habet ἔχων κερεαφυλλαδασκια (αια add. alt. m.) C: ἀρε . φύλλα δασέα ἐφ᾿ ὧν N: ἔχον καυλία γωνιοειδῆ, ὑποτρεχέα, ἀραιά Di 14 λευκά om. C: λεπτά N 15 ῥίζαι N: ἡ ῥίζα C ὁμοία C 16 γενᾶτε δὲ ἐν τραχέσι χωρίοις καὶ ἀνίγμοις superscr. C (m. rec.) cf. Well. I 7 18 χρήσιμος DiDa 19 διδόμενον R: πινομένη DiDa: correxi e D. III 44 καὶ καταπλ. C τῶν φύλλων πρὸς τῇ ῥίζῃ πορφυροῦν, ὑοσκυάμου κυτίνῳ ἐμφερές, ἐφ᾿ ᾧ τὸ σπέρμα ἐοικὸς γιγάρτῳ. ῥίζαι δὲ ὕπεισι πολλαί, γονατώδεις, λεπταί, πλάγιαι, ὅμοιαι ἀγρώστει, ἰσχνότεραι μέντοι πολλῷ καὶ εὐώδεις, θερμαίνουσαι καὶ δάκνουσαι λίαν τὴν γλῶσσαν.

δύναμις δὲ αὐτῶν οὐρητική, θερμαντική, ἁρμόζουσα ὑδρωπικοῖς, 2 ἰσχιάδι χρονίᾳ· ἄγουσι δὲ καὶ ἔμμηνα. μετὰ μελικράτου δὲ ποθεῖσαι, πλῆθος ὁλκῆς οὐγγιῶν ἑπτά, ὡς ἐλλέβορος λευκὸς καθαίρουσι· μείγνυνται δὲ καὶ μύροις. φύεται δὲ ἐν ὑποσκίοις ὄρεσι, πλεῖστα δὲ ἐν Πόντῳ καὶ ἐν Φρυγίᾳ καὶ Ἰλλυρίδι καὶ ἐν Οὐεστίνοις τῆς Ἰταλίας.

11 φοῦ, οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἀγρίαν νάρδον καλοῦσι· γεννᾶται μὲν ἐν Πόντῳ, φύλλα δὲ ἐλαφοβόσκῳ ἢ ἱπποσελίνῳ παραπλήσια ἔχει, καυλὸν πηχυαῖον ἢ μείζω, λεῖον, τρυφερόν, ἐμπόρφυρον, μεσόκοιλον, διειλημμένον γόνασιν, ἄνθη πρὸς τὰ τοῦ ναρκίσσου, πλασσόμενα ὠφελεῖ κεφαλαλγίας καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ αἰγίλωπας ἀρχομένους καὶ μαστοὺς ἐκ τόκων φλεγμαίνοντας καὶ ἐρυσιπέλατα· ἔστι δὲ καὶ ὑπνοποιὸς ἡ ὀσμή. 6 SIM. Scrib. L. 110 Pl. XXI 134 D. eup. II 112 (312) — Pl. l. s. eup. II 63 (278) — Pl. l. s. eup. II 76 (287) — Pl. XXI 134. 12 SIM. Pl. XII 45. XXI 136 (e S. N.). 12 EXC. Orib. XII s. v. (φοῦ — βρωμώδους); Isid. XVII 9, 7 (ubi olusatro corrige); Gal. XII 152 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 πορφυροῦν] κυανοῦν QDa: πορφνρᾶ Di: πορφυροῦν Orib.Dl Pl. l. s. Isid. l. s. ὑοσκυάμου F: ὑοσκυάμω HDiDa: ὑοσκυάμῳ ἢ Orib. 2 ἐμφερῆ Di post ἐμφερές syn. e R add. H ᾧ] οὗ Orib.: οἷς Di post γιγάρτῳ e R interpol. ἔχον καυλία — ἀραιά Di δὲ om. FDiDa 3 πλατεῖαι Orib. (γ superscr. O2) 4 post εὐώδεις e R interpol. ἐοίκυῖαι — ὀσμή, deinde Crateuae frg. e C (cf. Well. I 6) add. his verbis καὶ κρατεύας ῥιζοτομικὸς εἰς τὸ αὐτό κτλ. Di 6 quae de virtute medica profert D. e Cratena fluxerunt ἁρμόζουσαι H 7 post χρονί e R add. καὶ βηχί HDa δὲ om. H μετὰ δὲ HDa 8 καὶ ἀντιδότοις Crat. δὲ (alt.) om. Di 10 πλεῖοτον Orib. ἐν (alt.) om. Di 11 ἐν om. QDiDa: del. O2 οὐεστίνοις Orib. (ἰουστίνοις corr. O2): ἰουστίνοις FDa: ἰουστήνη HDi post ἰταλίας interpol. e R ἡ δὲ ῥίζα τοῦ τοιούτου (αὐτοῦ Da) βοηθεῖ ῥήγμασι — ὀσμή HDa 12 num. cap. ια QDi: θ΄ Dl τὸ λεγόμενον παῤ ἰταλοῖς βαλεριάνα add. H καὶ τοῦτο om. Orib. 13 μὲν Orib. HDiDa: δὲ F folia hellebori similia vel ypposelinu Dl 14 πορφυροῦν Orib. 15 ἄνθη δὲ φέρει Orib. τοῦ ναρκίσσου libri Orib.Dl. τοῦ κισσυῦ coni. nescio quis: τῆς νάρδου Spr.: suspectum 16 κεφαλαλγίαν C καὶ (pr.) om. CDiDa 18 ὀσμή R: κόμη reliqui μείζονα δὲ καὶ ἐν τῷ ὑπολεύκῳ διαπόρφυρα· ῥίζα δὲ ἡ μὲν ἀνωτέρω περὶ δακτύλου μικροῦ τὸ πάχος, πλάγια δὲ ὑπόρριζα ἔχει καθάπερ σχοῖνος ἢ μέλας ἐλλέβορος, ἀλλήλοις ἐπιπεπλεγμένα, ὑπόξανθα, εὐώδη, ναρδίζοντα τῇ ὀσμῇ μετά τινος βάρους βρωμώδους.

2 δύναται δὲ θερμαίνειν, οὖρα κινεῖν ξηρὰ ποτιζομένη. καὶ τὸ ἀπόζεμα δὲ αὐτῆς τὸ αὐτὸ δύναται ποιεῖν καὶ πρὸς πλευρᾶς πόνον, ἔμμηνά τε ἄγει καὶ ἀντιδότοις μείγνυται.

δολοῦται δὲ ὀξυμυρσίνης ῥίζης παραμειγνυμένης. εὐχερὴς δὲ ἡ ἐπίγνωσις αὐτῆς ἐστι· σκληραὶ γάρ εἰσιν αὗται καὶ δύσθραυστοι, δίχα εὐωδίας.

12 μαλάβαθρον ἔνιοι ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τῆς Ἰνδικῆς νάρδου φύλλον πλανώμενοι ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν ὀσμὴν ἐμφερείας· πολλὰ γάρ ἐστιν ὅμοια τῇ ὀσμῇ νάρδῳ ὡς τὸ φοῦ, ἄσαρον, ἶρις. οὐκ ἔχει δὲ οὕτως· ἴδιον γάρ ἐστι γένος φυόμενον ἐν τοῖς Ἰνδικοῖς τέλμασι, φύλλον ὂν ἐπινηχόμενον τῷ ὕδατι καθάπερ οἱ ἐπὶ τῶν τελμάτων φακοί, ῥίζαν οὐκ ἔχον, ὅπερ συλλέγοντες εὐθέως διαπείρουσι λίνῳ καὶ ξηράναντες ἀποτίθενται. φασὶ δὲ καὶ τῆς θερείας ἀναξηρανθέντος τοῦ ὕδατος καίεσθαι φρυγάνοις τὴν γῆν· μὴ γενομένου γὰρ τούτου φύλλον μηκέτι φύελανίζοντι.

2 ἔστι δὲ καλὸν τὸ πρόσφατον καὶ ὑπόλευκον ἐν τῷ μελανίζοντι, ἄθραυστον καὶ ὁλόκληρον, πληκτικὸν τῇ ὀσμῇ καὶ ἐπιδιαμένον τῇ εὐωδίᾳ, ναρδίζον δὲ τῇ γεύσει καὶ μὴ ἁλμυρίζον. τὸ δὲ ἀδρανὲς καὶ λελεπτοκοπημένον εὐρωτιῶσαν ἔχον τὴν ἀποφορὰν φαῦλον.

6 SIM. Pl. XXI 136 D. eup. II 109 (306) Scrib. L. 170. 176. 12 SIM. Pl. XII 129 (ex Iuba?) XXIII 93 (e S. N.) [Arr.] per. 56. 65. 12 EXC. Orib. XI s. v. (ἴστι δὲ καλὸν — μαλαβάθρου δύναμις); Orib. t. V 74 D., unde Aet. II 196; Isid. XVII 9, 2 (e D. at.), cf. Gal. XII 66. 1 μείζω Orib.Di post καὶ add. τρυφερώτερε καὶ Di 2 δακτύλου πάχος τοῦ μικροῦ Da ἡ δὲ πλάγια H ὑπόριζα Q: ὑπορίζια Orib.: ἐπιρρίζια Di 3 σχἶνος Di (vitio sollemni) 6 θερμαίνειν post κινεῖν transpos. H: bis habet Di 9 ὀξυμερσίνης F: ὀξυμυρσίνη H ῥίζη H: ῥίζαις Di παραμιγνύμενος H υ: παραμιγνυμένη p cf. Dl qui adulteratur radicibus oximyrsinis 12 num. cap. ιβ QDi ι Dl 13 φύλλα H 14 πολλοῖν γάρ ἐστιν ὀσκὴ νάρδου H 15 ἴρις F: νῆρις reliqui cf. D. I 9 ἔχει] ἔνι H γάρ] δέ Di 17 ad rem cf. D. IV 87 19 θερίας HDa ἀναξηράναντες H 20 φύλλσν om. HDiDa 21 μελανίζοντι Orib. (μελανίζειν Orib. V 74): μέλανι καί τι F: μελανίζειν τε HDiDa: μαλακίζειν Spr.: nigricans Pl.: coloris subalbido nigello mixtum Dl 22 καὶ (pr.) om. Orib. 23 νάρδου τῇ γεύσει H δὲ om. Orib.: post τῇ colloc. FDa: gustu nardino Dl cf. Pl. XII 129 καὶ addidi: post δὲ inser. Lac.: μηδὲ Orib. V 74 24 δὲ om. Orib. καὶ τὸ HDiDa λεπτοκοπημένον QDiDa

δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτὴν τῇ νάρδῳ, ἐνεργέστερον δὲ ἐκείνη πάντα ποιεῖ. διουρητικωτέρα μέντοι καὶ εὐστομαχωτέρα ἐστὶν ἡ τοῦ μαλαβάθρου δύναμις, καὶ πρὸς τὰς ὀφθαλμικὰς φλεγμονὰς ἁρμόζει ἀναζεσθὲν ἐν οἴνῳ καὶ λεῖον ἐπιχριόμενον· ὑποτίθεται καὶ τῇ γλώσσῃ πρὸς εὐωδίαν στόματος καὶ σὺν ἱματίοις τίθεται· ἄβρωτα γὰρ καὶ εὐώδη τηρεῖ ταῦτα.

13 κασσκίας δέ ἐστι πλείονα εἴδη περὶ τὴν ἀρωματοφόρον Ἀραβίαν γεννώμενα· ἔχει δὲ ῥάβδον παχύφλοιον, φύλλα δὲ ὡς πεπέρεως. ἐκλέγου δὲ τὴν ἔγκιρρον, εὔχρουν, κοραλλίζουσαν, στενήν, λείαν, μακρὰν καὶ παχεῖαν τοῖς συριγγίοις ~~πλήρη~~, δηκτικὴν ἐν τῇ γεύσει καὶ στύφουσαν μετὰ ποσῆς πυρώσεως, ἀρωματίζουσαν, οἰνίζουσαν τῇ ὀσμῇ. ἡ δὲ τοιαύτη ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων ἄχυ καλεῖται, δαφνῖτις δὲ προσαγορεύεται ὑπὸ τῶν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἐμπόρων. πρὸ δὲ ταύτης ἐστὶν ἡ μέλαινα καὶ ἐμπόρφυρος, παχεῖα, γίζιρ καλουμένη, ῥοδίζουσα τῇ ὀσμῇ, μάλιστα πρὸς τὴν ἰατρικὴν τέχνην εὔθετος, δευτερεύει δὲ ἡ προειρημένη, τρίτη δέ ἐστιν ἡ καλουμένη βάτος Μοσυλῖτις.

αἱ δὲ 2 λοιπαὶ εὐτελεῖς, ὡς ἡ καλουμένη ἀσύφη, μέλαινα καὶ ἀηδὴς καὶ λεπτόφλοιος ἢ καὶ φλοιορραγής, ὡς καὶ ἡ κιττὼ καὶ δάρκα καλουμένη.

1 SIM. Pl. XXIII 93 D. eup. II 112 (312) — Pl. l. s. eup. I 30 (108) — Pl. l. s. eup. I 84 (136) — Pl. l. s. 7 SIM. Theophr. h. pl. IX 5, 3. 4, 2 sq. Pl. XII 95 sq. ex Iuba); Strab. XVI 782; [Arr.] peripl. m. Er. c. 12. Arr. an. VII 20. 7 EXC. Orib. XI s. v. (κασοίας — εὐτελεῖς); Orib. t. V 71 D. (κασίαν ἐκλέγον — εὔθετος), unde Aet. II 196; Isid. XVII 8, 12; Ps. Orib. de simpl. V 75; Gal. XII 13 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3); Gal. XIV 56 sq. 72 sq. 258. 1 τῇ om. Orib. πάντα ἐκείνη Orib.: ἐκείνης Q 2 ποιεῖ πάντα Da 5 δὲ καὶ Di τῇ addidi cf. D. III 5. 20. D. eup. I 84 6 ταῦτα τηρεῖ Di: τηρεῖται τὰ ἱμάτια ὑπ᾿ αὐτῆς Da 7 num. cap. QDi: ια΄ Dl κασσίας libri: κασία Theophr. Gal. Orib. 8 γεννμώμενα om. HDa ὥσπερ ἴρεως H: ὥσπερ ἴρεος F: ὥσπερ πεπέρεως reliqui: correxi cf. Meyer bot. Erl. 146 sq. 9 purpureis foliis Isid. l. s. κουραλλίζουσαν Fv: κονραλίζούσαν Da 10 λίαν DiOrib. (cf. Orib. V 71), at cf. Ps. Orib. de simpl. l. s. καὶ om. Aet. πλήρη om. F: seclusi 11 πολλῆς QDa: cf. Pl. XII 97 13 ἄχυ libri: abs Dl: ἄδι cod. Marc.: λάδα coni. Marc. coll. Pl. l. s. 14 πρὸς 15 ζίγιρ QDi: γίζιρ Da: γίζειρ Arr.] per. m. Er. l. s.: γιζί Gal. XIV 67. 72: γιζηρά Orib. V 71: γίζειρ κασία Neoph. (Salm. exerc. Pl. 1304) 16 τέχνην F: arti medicine Dl: χρῆσιν reliqui 17 βάκτος μοσυλῖτις Q: βάκτοw μοσιλῖτις Da: βλαστὸς μουσηλητικός DiOrib. lat.: blatos Dl: correxi ad Μοσυλῖτις cf. Pl. VI 174. Ptolem. IV 7, 10. Steph. Byz. s. v. Μόσυλον; Arr. p. m. Er. 10. 18 ἀσύφη F [Arr.] l. s.: ἀσυφήμων HDiDa 19 κιττὼ suspectum, fort. κιτιβὼ cf. Theophr. h. p. IX 4, 2 ἡ δάκαρ Spr.: δάρκα FDi: δάκαρ reliqui: δούακα [Arr.] l. s. 8

ἔστι δέ τις καὶ ψευδοκασσία ἀφάτως ἐμφερής, ἥτις ἐλέγχεται τῇ γεύσει, οὐκ οὔσα δριμεῖα οὐδὲ ἀρωματώδης, προσεχόμενόν τε τὸν φλοιὸν ἔχει τῇ ἐντεριώνῃ. εὑρίσκεται δὲ καὶ πλατεῖα σύριγξ, ἁπαλή, κούφη, εὐερνής, διαφέρουσα δὲ τῆς ἄλλης. ἀποδοκίμαζε δὲ τὴν ὑπόλευκον καὶ ψωρώδη, πρασίζουσαν ἐν τῇ ὀσμῇ καὶ τὴν μὴ ἔχουσαν δὲ τὴν σύριγγα παχεῖαν, ψωρώδη δὲ καὶ λεπτήν.

3 δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, οὐρητικήν, ξηραντικήν, στύφουσαν πραέως. ἁρμόζει δὲ εἰς τὰ πρὸς ὀξυδερκίαν ὀφθαλμικὰ καὶ μαλάγματα, φακούς τε αἴρει μετὰ μέλιτος καταχριομένη, καὶ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἐχιοδήκτοις βοηθεῖ πινομένη καὶ πρὸς τὰς ἐντὸς φλεγμονὰς πάσας ποθεῖσα καὶ πρὸς νεφρούς, εἰς ἐγκαθίσματά τε καὶ ὑποθυμιάματα γυναιξὶ πρὸς ἀνευρυσμὸν μήτρας. διπλάσιον δὲ αὐτῆς μειγνύμενον τοῖς φαρμάκοις, εἰ μὴ παρείη κινάμωμον, τὸ αὐτὸ δρᾷ, ἄγαν τέ ἐστι πολύχρηστος.

14 κιναμώμου ἐστὶ πλείονα εἴδη ὀνομαζόμενα ἐπιχωρίως. διαφέρει δὲ τὸ Μόσυλον διὰ τὸ σῴζειν ποσὴν ἐμφέρειαν πρὸς τὴν Μοσυλῖτιν καλουμένην κασσίαν, καὶ τούτου τὸ πρόσφατον, τῇ χρόᾳ μέλαν, τεφρίζον ἐν τῷ οἰνώδει, λεπτὸν δὲ τοῖς ῥαβδίοις καὶ λεῖον, ὄζοις συνεχέσι κεχρημένον, σφόδρα εὐῶδες — σχεδὸν γὰρ ἡ τοῦ ἀρίστου κρίσις ἐστὶ περὶ τὴν ἐν τῇ εὐωδίᾳ ἰδιότητα· εὑρίσκεται γὰρ μετὰ τοῦ ἡδίστου καὶ ἰδιάζοντος ἡ ὀσμὴ πηγανίζουσα ἢ καρδάμῳ ἐμφερής —, ἔτι καὶ δριμὺ καὶ 7 SIM. Theophr. de od. 32. 35 Cels. III 21 (107, 13) D. eup. I 121 (154) II 76 (288) II 115 (316) II 102 (303) II 70 (284). 15 SIM. Theophr. h. pl. IX 5; Pl. XII 85 sq. (ex Iuba, unde Sol. 135, 13 Diod. II 49; Strab. XVI 782; Arr. an. VII 20, 2. 15 EXC. Orib. XI s. v. (κινάμωμον — καρδ. ἐμφερής); Gal. XII 26; Gal. XIV 63 sq. 257. Isid. XVII 8, 10 e Pl. — Sol. DI); Ps. Orib. de simpl. V 77; Sim. S. s. v. (55 L). 15 TEST. Gal. XIV 62. 63. 1 nov. cap. (ιδ) περὶ τῆς ψευδοκασσίας incip. Di ἀφάτως] lappatio Dl 3 ἔχουσα ἐν τῇ Da δέ τις Di 4 ταῖς ἄλλαις Da ἀποδοκιμάζουσι Di 5 πρασίζουσαν F: τραγίζουσαν reliqui 6 δὲ (pr.) om. vulgo 7 θερμαντικὴν καὶ (dittogr.) QDiDa: diuretica Dl 8 πράως H 9 τε] δὲ H μετὰ — πινομένη om. H 11 εἰς om. HDa 13 μίγνυται H 14 τὸ αὐτὸ γὰρ HDiDa τέ] δὲ H 15 num. cap. ιδ QDi: ιβ΄ Dl κινάμωμον F (ut semper): κινναμώμου reliqui 16 μούσυλον HDa: mosylicum Orib. σῴζειν] φέρειν Di: τηρεῖν vulgo ποσῶς H 17 λεγομένην H 18 τεφρῶδες τῇ χρόᾳ Gal. XIV 257 20 τὴν εὐωδίαν Da 21 ἡδίστου QDa: ἀρίστου Orib.Di cf. Gal. l. s. ἔστι γὰρ πάνυ τῇ ὀδμῇ κάλλιστόν τε καὶ ἥδιστον 22 πηγανίζουσα ἢ om. Di at cf. Gal. l. s. καὶ διαμασώμενον πηγανίζειν δοκεῖ καρδαμώμῳ libri Dl: corr. Marc. ἔτι] ἐπὶ (compendiose script.) F δηκτικὸν τῇ γεύσει καὶ ὑφαλμυρίζον μετὰ θερμασίας ἔν τε τῇ παρατρίψει μὴ ταχέως διαλυόμενον καὶ ἐν τῷ θραύεσθαι χνοῶδες καὶ λεῖον ἔχον τὸ μεταξὺ τῶν ὄζων.

δοκιμάζων δὲ ἀπὸ 2 μιᾶς ῥίζης λάμβανε τὸν θαλλόν· εὐχερὴς γὰρ ἡ τοιαύτη δοκιμασία. τὰ γὰρ θραύσματα μείγματα τυγχάνει καὶ κατὰ τὴν πρώτην δοκιμασίαν τὰ κρείττονα περιπνέοντα καὶ πληροῦντα τὴν ὄσφρησιν ἐμποδίζει τὴν τοῦ ἥττονος ἐπίκρισιν. ἔστι δὲ καὶ ὀρεινόν, παχὺ καὶ κολοβόν, σφόδρα ὑπόκιρρον τὴν χρόαν· καὶ τρίτον παρὰ τὸ Μόσυλον μέλαν καὶ λεῖον, ἰνῶδες δὲ καὶ οὐ πολυγόνατον· τέταρτον λευκόν, χαῦνον, ὀγκῶδες ἰδέσθαι καὶ εὐγενές, εὔθραυστόν τε καὶ μεγάλην ἔχον ῥίζαν ~~κασσίζον~~· πέμπτον κασσίζον τῇ ὀσμῇ καὶ πληκτικόν, ὑπόκιρρον δὲ καὶ προσεμφερὲς τὸν φλοιὸν κασσίᾳ πυρρᾷ, πρὸς τὴν ἁφὴν δὲ στερεόν, οὐ πάνυ ἰνῶδες, παχύρριζον. τούτων δὲ τὸ πνέον λιβανωτοῦ ἢ μυρσίνης ἢ κασσίας ἢ βρωμώδους εὐωδίας ἧττόν ἐστιν.

ἀπεκλέγου δὲ τὸ λευκὸν καὶ τὸ ψωρῶδες καὶ τὸ ῥυσόκαρφον 3 καὶ μὴ λεῖον, καὶ τὸ ξυλῶδες κατὰ τὴν ῥίζαν δὲ ὡς ἀχρεῖον παραιτοῦ. ἔστι δέ τι καὶ ἄλλο ὅμοιον, τὸ καλούμενον ψευδοκινάμωμον, εὐγενές, οὐκ εὔτονον τῇ ὀσμῇ, ἐκλελυμένον δὲ καὶ τῇ δυνάμει. καλεῖται δέ τι καὶ ζιγγίβερι, ξυλοκινάμωμον ὄν, ἔχον δέ τινα ἐμφέρειαν κιναμώμῳ· τῇ ὄψειδὲ διακρίνεται καὶ τῷ βρωμώδει τῆς ὀσμῆς. τὸ δὲ ξυλοκινάμωμον λεγό- 1 τῆς γεύσεως F 2 δασυνόμενον libri: correxi coll. Pl. XII 92 certissima tamen aestimatio, ne sit scabrum, atque ut inter sese tritum tarde frietur χοῶδες coni. Sar. 3 δοκίμαζε HDaDi 4 λαμβάνων Di: λαμβάνειν H: λάμβανε FDa 7 ἐπίκρισιν suspectum fort. δέ τι 8 παχὺι (sic) F (fort. subest τι alieno loco in textum receptum): tactu asperior statu brevi et grossior (i. e. τραχὺ καὶ παχὺ καὶ κολοβὸν) Dl καὶ (alt.) om. HDi κολοβὸν—μέλαν καὶ om. Da 9 παρὰ] magis quam cf. Blaß Gr. d. N. 139 λίαν εὐῶδες, εὐερνῶὃες δὲ HDiDa at cf. Gal. XIV 257 ἕτερον δέ ἐστι ποσῶς μέλαν καὶ ὥσπερ ἶνας ἔχον τινάς 11 εὐγενές F: εὐτελές reliqui τε] δὲ H κεγάλην] μικρὰν Gal. l. s., at cf. Dl radicibus maior post ῥίζαν add. ὡς ἀχρείαν παραιτοῦ H (e v. 17) κασσίζον QDa: κασσίζουσαν Di: delevi et post πέμπτον collocavi coll. Dl est etiam quintum genus odore similis cassie cf. Gal. l. s. 12 πέμπτον τῇ ὀσμῇ καὶ (καὶ om. H) τλ. QDa: πέμπτον τὴν ὀσμὴν ὑπόκιρρον Di: correxi δὲ QDa: om. Di: τε vulgo 13 τὸν φλοιὸν om. H 15 ἢ μυρσίνης om. Di βρωμώδοὺς] ἀμώμου HDiDa at cf. Dl sed non tantum odore plenum 16 ἀπολέγου libri: correxi coll. Pl. XII 92. D. III 22 I 7 err. Dl 17 μὴ add. Lac. ξυλῶδες δὲ H κατὰ] καὶ FDa: om. Di τὴν ῥίζαν om. F, sed cf. Dl cuius radix inutilis est ἀχρείαν DiDa 18 ἔστι] nov. cap. (ιε) inc. Di τι om. H qui appellatur lotos. et moto (sic) Dl 19 εὐγενές F: εὐτελές reliqui: εὐερνές in extr. cap. 20 τι om. HDiDa ζίγγι F: ζίγγιβερ reliqui: correxi 21 δὲ (pr.) om. Di τῇ — κιναμώμῳ om. HDiDa δὲ (alt.) addidi 22 καὶ addidi τὸ βρωμῶδες F: correxi μενον καὶ αὐτὸ ῥίζῃ τε καὶ ῥαβδίῳ τῷ πολυγονάτῳ ἔοικε κιναμώμῳ· ἔστι δὲ ξυλῶδες κινάμωμον, ἔχον ῥάβδους μακρὰς καὶ ῥωμαλέας καὶ τὴν εὐωδίαν πολὺ καταδεεστέραν. λέγεται δὲ ὑπ᾿ ἐνίων καὶ κατὰ γένος διαφέρειν τοῦ κιναμώμου τὸ ξυλοκινάμωμον, ἑτέρας ὂν φύσεως.

4 δύναμιν δὲ ἔχει πᾶν κινάμωμον θερμαντικήν, οὐρητικήν, μαλακτικήν, πεπτικήν· ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα πινόμενον καὶ προστιθέμενον μετὰ σμύρνης, καὶ ἰοβόλοις θηρίοις καὶ θανασίμοις ἁρμόζει καὶ τὰ ταῖς κόραις ἐπισκοτοῦντα ἀποκαθαίρει, φακούς τε καὶ ἐφήλεις μετὰ μέλιτος ἐπιχρισθὲν αἴρει. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς βῆχας, κατάρρους, ὕδρωπας, νεφρίτιδας, δυσουρίας· μείγνυται δὲ καὶ τοῖς πολυτελέσι μύροις καὶ καθόλου ἐστὶ πολύχρηστον. ἀποτίθεται δὲ εἰς διαμονὴν λεῖον οἴνῳ ἀναλαμβανόμενον καὶ ξηραινόμενον ἐν σκιᾷ.

ἔστι δέ τι λεγόμενον κινάμωμον, ὃ ἔνιοι ψευδοκινάμωμον καλοῦσιν, εὐερνὲς σφόδρα καὶ παχυραβδότερον, κατὰ πολὺ μέντοι ἐλαττούμενον κιναμώμου κατά τε ὀσμὴν καὶ κατὰ γεῦσιν.

15 ἄμωμόν ἐστι θαμνίσκος οἱονεὶ βότρυς ἐκ ξύλου ἀντεμπεπλεγμένος ἑαυτῷ. ἔχει δέ τι καὶ ἄνθος μικρὸν ὡς λευκοίου, φύλλα δὲ βρυωνίᾳ ὅμοια. κάλλιστον δέ ἐστι τὸ Ἀρμένιον, χρυσίζον τῇ χρόᾳ, ἔχον δὲ τὸ ξύλον ὑπόκιρρον, εὐῶδες ἱκανῶς. τὸ δὲ Μηδικὸν διὰ τὸ ἐν πεδίοις καὶ ἐν ἐφύδροις τόποις φύεσθαι ἀδυναμώτερον· ἔστι δὲ μέγα καὶ ὑπόχλωρον καὶ πρὸς τὴν ἁφὴν 6 SIM. Theophr. de od. 32 — Cels. V 11 — Cels. IlI 21 (107, 11) — D. eup. II 77 (289) 78 (291) — II 115 (316) — II 137 (327) — I 41 (112) — I 121 (154) — II 102 (304) — II 109 (307). 18 SIM. Theophr. h. pl. IX 7, 2; de od. 32; Pl. XII 48 (ex Iuba). 18 EXC. Orib. XI s. v. (κάλλιστον — ποικίλον, δολίζουσι — τελείους); Orib. t. V 69 D., unde Aet. II 196; Isid. XVII 8, 11 (e D. lat.) Ps. Orib. simpl. V 29 cf. Strab. XVI 747 (Meyer bot. Erläut. zu Strab. 88). 1 ῥαβδίῳ addidi: cum astis nodosis Dl 2 κιννάμωμον ξυλῶδες H μικρὰς H 3 καταδεεστέρας F 4 κατὰ τὸ Da 6 ἔχει post κινάμωμον colloc. H 9 post ἀποκαθαίρει add. θερμαίνει τε καὶ λεπτύνει· καὶ ἔστι διουρητικόν HDiDa (θερμ. — λεπτ. om. Da) 10 ἐφήλεις ἀποκαθαίρες (θερμ. — λεπτ. add. Da) μετὰ κτλ. HDiDa 15—18 hinc aliena ease vidit Sar.; e Crateua fluxisse videntur τι om. HDa 16 μέντοι γε Di 17 ἔλαττόν ἐστι HDa 18 num. cap. ιε QDi: ιγ΄ Dl θαμνίσκος οἱονεὶ βότρυς κτλ.] D. lignum fruticis. amomi ita in se ipsum convolutum esse dicit ut uvae effigiem repraesentet: aliter Isid. l. s. frutex botruosum semen reddens sibi connexum: male Dl frutex est similis botruo, in circuitu cuiuslibet arboris nascitur, ad rem cf. Ps. Orib. l. s. Flückiger Pharmak.3 903. 904. ἀντιπεπλεγμένος H 20 βρυωννία F 21 τὴν χρόαν HOrib. δὲ FOrib.: τε reliqui 22 ἐν (alt.) om. Orib. 23 ἀδυναμώτερον F: ἀδυνατώτερον reliqui ἔστι δὲ om. Orib. χλωρὸν Orib. ἁπαλὸν καὶ ἰνῶδες τοῖς ξύλοις ὀριγανίζον τε τῇ ὀσμῇ. τὸ δὲ Ποντικὸν ὑπόκιρρον, οὐ μακρὸν οὐδὲ δύσθραυστον, βοτρυῶδες, πλῆρες καρποῦ καὶ τῇ ὀσμῇ πληκτικόν. ἐκλέγου δὲ τὸ πρόσφατον καὶ λευκὸν ἢ ὑπέρυθρον, οὐ πεπιασμένον ἢ συμπεπλεγμένον, λελυμένον δὲ καὶ διακεχυμένον, σπέρματος πλῆρες ὁμοίου βοτρυδίοις, βαρύ, σφόδρα εὐῶδες, δίχα εὐρῶτος καὶ δριμύ, δάκνον τὴν γεῦσιν, ἁπλοῦν τὴν χρόαν καὶ μὴ ποικίλον.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, στυπτικήν, ξηραντικήν, ὑπνοποιόν, 2 ἀνώδυνον τοῦ μετώπου καταπλασσομένου, φλεγμονάς τε πεπαίνει καὶ διαφορεῖ, σκορπιοπλήκτους τε μετ᾿ ὠκίμου καταπλασθὲν ὠφελεῖ· παρηγορεῖ καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ τὰς ἐν σπλάγχνοις σὺν σταφίδι, πρὸς δὲ τὰ γυναικεῖα καὶ ἐν προσθέτοις καὶ ἐγκαθίσμασι χρήσιμον. ποθὲν δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτοῦ ἁρμόζει ἡπατικοῖς, νεφριτικοῖς, ποδαγρικοῖς. μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις καὶ τοῖς πολυτελεστάτοις τῶν μύρων. δολίζουσι δέ τινες τὸ ἄμωμον τῇ λεγομένῃ ἀμωμίδι, ἐμφερεῖ οὔσῃ τῷ ἀμώμῳ, ἀνόσμῳ μέντοι καὶ ἀκάρπῳ, γεννωμένῃ δὲ ἐν Ἀρμενίᾳ, ἄνθος δὲ ἐχούσῃ ἐμφερὲς ὀριγάνῳ. ἀεὶ δὲ ἐν ταῖς τῶν τοιούτων δοκιμασίαις τὰ θραύσματα φεῦγε· ἐκλέγου δὲ τὰ ἀπὸ μιᾶς ῥίζης ἔχοντα τοὺς ἰδίους κλάδους τελείους.

16 κόστου διαφέρει ὁ Ἀραβικός, λευκὸς ὢν καὶ κοῦφος, 8 SIM. Cels. III 18 (100, 25) — D. eup. II 122 (320) I 29 (107) II 72 (286) 76 (287) 78 (290) II 58 (270) II 102 (303) — Pl. XXVI 105 eup. I 234 (214) — Scrib. L. 177 Gal. XIV 149 — Pl. XIII 15. 16. 18. 16 SIM. Pl. XII 49 (ex Iuba). 21 SIM. Theophr. h. pl. IX 7, 3. de od. 28. 32. Pl. XII 41 (ex Iuba); Diod. II 49; Arr.] peripl. m. Er. 39. 21 EXC. Orib. XI s. v. (κόστου — πυρώδης, μειγνύουσι — παρέχει); Orib. t. V 72 D., unde Aet. II 196; Isid. XVII 9, 4 (e D. at.); Ps. Orib. de simpl. V 64: Gal. XII 40 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 8 s. v.) cf. Salm. de hom. 128. 1 καὶ om. Di ὀριγανίζον Orib. DiDl: πηγανίζον QDa τε addidi 2 οὐ — οὐδὲ om. Orib. 4 πεπιασμένον F: πεπιεσμένον Orib.: ἐκπεπιεσμένον Aet.: πεπιλημένον reliqui post πεπ. add. ποῦ Orib. ἢ] ἤγουν (comp. scr.) H: καὶ Da: ἢ συμπεπλεγμένον om. FAet. 5 δὲ — ὁμοίου om. mg. add. O2 ὅμοιον FDiDa: ὁμοίου Orib. HAet. 6 σφόδρα τε Orib. ad εὐρῶτος schol. Paris. Orib. (II 744 Dar.) ἀντὶ τοῦ νοτίδος· κυρίως δὲ εὐρώς ἐστι τὸ γινόμενον σκοπινὸν (τει superscr.) καὶ ἰῶδες χρῶμα περὶ τὸν αεπίοια τὸν χαλκόν 7 μὴ] οὐ Di 9 τῷ μετώπῳ κατα πλασσόμενον Di τε] δὲ Da post τε add. καὶ μελικηρίδας Di: post διαφορεἴ HDa: om. FDl 10 τε] δὲ F 11 post ὠφελεῖ add. πυδαγοίκοις συμβάλλεται καὶ HDi παρηγορεῖ addidi ex HDi: om. F 13 ἐν ἐγκαθίσμασι p δὲ om. H 16 ἀμωμιάδι Orib. (ἀμωμίδι Orib. V 69) ἐμφερῆ HDiDa 17 τῷ] τῇ FDa 18 ἀρμενεία F Di (pr.) om. HDi ἀεὶ] δεῖ HDi 19 φεύγειν H: ἐκφεύγειν Di 20 τοὺς ἰδίαυς om. Di 21 num. cap. ι𝔮 QDi: ιδ΄ Dl κόστος Orib. πλείστην ἔχων καὶ ἡδεῖαν τὴν ὀσμήν, δευτερεύει δὲ ὁ Ἰνδικός, ἁδρὸς ὢν καὶ μέλας καὶ κοῦφος ὡς νάρθηξ, τρίτος δέ ἐστιν ὁ Συριακός, βαρύς, τὴν χρόαν πυξώδης, πληκτικὸς τῇ ὀσμῇ. ἄριστος δέ ἐστιν ὁ πρόσφατος, λευκός, πλήρης δι᾿ ὅλου, πυκνός, ξηρός, ἀτερηδόνιστος, ἄβρωμος, γεύσει δηκτικὸς καὶ πυρώδης.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, διουρητικήν, ἐμμήνων ἀγωγὸν καὶ τῶν περὶ ὑστέραν παθῶν ἀρωγὸν ἐν προσθέμασι καὶ πυριάσεσι καὶ καταντλήμασι.

2 πινόμενος δὲ ἐχεοδήκτοις βοηθεῖ οὐγγιῶν δυεῖν πλῆθος, καὶ πρὸς θώρακος πόνους καὶ σπάσματα καὶ ἐμπνευματώσεις μετ᾿ οἴνου καὶ ἀψινθίου, καὶ ἀφροδίσια δὲ παρορμᾷ μετ᾿ οἰνομέλιτος. ἄγει δὲ καὶ ἕλμινθα πλατεῖαν μεθ᾿ ὕδατος, σύγχρισμά τε ῥιγοῦσι μετ᾿ ἐλαίου πρὸ τῆς ἐπισημασίας καὶ παραλυτικοῖς. καθαίρει δὲ καὶ ἔφηλιν καταχρισθεὶς μεθ᾿ ὕδατος ἢ μέλιτος· μείγνυται δὲ καὶ μαλάγμασι καὶ ἀντιδότοις.

μειγνύουσι δ᾿ ἔνιοι τὰς ῥωμαλεωτάτας τοῦ Κομμαγηνοῦ Ἑλενίου ῥίζας δολοῦντες αὐτόν. εὐχερὴς δὲ ἡ διάγνωσις· οὔτε γὰρ πυροῖ τὴν γεῦσιν τὸ Ἑλένιον οὔτε τὴν εὐωδίαν εὔτονον καὶ πληκτικὴν παρέχει.

17 σχοῖνος· ἡ μέν τις γίνεται ἐν Λιβύῃ ἡ δὲ ἐν Ἀραβίᾳ, ἑτέρα δὲ ἐν τῇ Ναβαταίᾳ καλουμένῃ, ἥτις ἐστὶ κρατίστη· δευτερεύει δὲ ἡ Ἀραβική, ἣν ἔνιοι Βαβυλώνιον καλοῦσιν, οἱ δὲ τευχῖτιν, ἡ δὲ Λιβυκὴ ἄχρηστος. ἐκλέγου δὲ τὴν πρόσφατον, ἔμπυρρον, πολυανθῆ, σχιζομένην δὲ ἐμπόρφυρον καὶ λεπτήν, 6 SIM. D. eup. II 112 (312) Cels. III 21 (107, 15) — eup. II 78 (291) — eup. II 80 (293) — eup. II 115 (316) — eup. II 34 (247) — eup. II 41 (256) — eup. II 96 (300) — eup. II 24 (236) — eup. I 233 (214) — eup. I 120 (153) — Scrib. L. 173. 176. 19 SIM. Theophr. h. pl. IX 7, 1; de caus. VI 11, 13. de od. 25. 33; Pl. XII 104 (ex Iuba): XXI 120 (e S. N.); Gal. XIV 74. 19 EXC. Isid XVII 9, 11 (e D. lat.); Gal. XII 136 (s. v. σχοίνου ἄνθυς), unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 1 τὴν om. Da 2 ἁδρὸς] grossior Dl ἐστιν om. Da 5 post ξηρός add. κοῦφος (leve) Isid. l. s. ἀτερηδώνιστος H: ἀτεριδόνιστος F τῇ γεύσει Orib. 7 καὶ καταντλήμασι καὶ πυριάσεσι Di 8 καταλτηλήσεσι F πινόμενον HDiDa ἐχεοδήκτοις F: ἐχιοδήκτοις reliqui 9 μ, F: β Di: δύο H: πλῆθος β Da fort. ῥήγματα καὶ σπάσματα cf. Gal l. s. 10 πνευματτώσεις FDiDa 11 καὶ ἔμμηνα πλατεῖαν τε ἕλμινθα Da cf. Gal. l. s. 15 κομαλινοῦ F 18 παρίστησιν Orib. (πάρέχει Orib. V 72) 19 num, cap. ιζ QDi: ιε Dl σχῖνος Di 20 Αβατέλη QDa: ἀβαταία Di: inabatea Di: laudatissimus ex Nabataea Pl.: corr. nescio quis καλουμένη F: λεγομόνη reliqui 22 τευχῖτιν] erran. Pl. XXI 120 ἡ] οἱ δὲ H 23 λεπτήν] λευκήν H at cf. Isid. l. s. ῥοδίζουσαν τῇ εὐωδίᾳ, ἐπειδὰν τρίβηται ταῖς χερσί, καὶ δάκνουσαν τὴν γλῶσσαν μετὰ ποσῆς πυρώσεως. χρῆσις δὲ τοῦ ἄνθους καὶ τῶν καλάμων καὶ τῆς ῥίζης.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, ~~θρυπτικήν,~~ πεπτικήν, μαλακτικήν, 2 ἀναστομωτικήν, διουρητικήν, ἐμμήνων ἀγωγόν, πνευμάτων διαλυτικήν, κεφαλῆς καρηβαρικήν, ὑποστύφουσαν μετρίως. τὸ μὲν οὖν ἄνθος αὐτῆς ἐν ποτήμασι χρήσιμον πρὸς αἵματος ἀναγωγὰς καὶ πόνους στομάχου, πνεύμονος, ἥπατος, νεφρῶν· μείγνυται δὲ καὶ εἰς ἀντιδότους. ἡ δὲ ῥίζα στυπτικωτέρα, διὸ καὶ τοῖς ἀσώδεσι στομάχοις δίδοται, ὑδρωπιῶσί τε καὶ σπάσμασι μετὰ ἴσου πεπέρεως δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ πρὸς ἡμέρας τινάς. τὸ δὲ ἀπόζεμα αὐτῆς ταῖς περὶ μήτραν φλεγμοναῖς εἰς ἐγκάθισμα ἁρμόδιον.

18 κάλαμος ἀρωματικὸς φύεται μὲν ἐν Ἰνδίᾳ, ἔστι δὲ αὐτοῦ κάλλιστος ὁ κιρρός, πυκνογόνατος καὶ εἰς πολλοὺς σκινδαλμοὺς θραυόμενος, γέμων ἀραχνίων τὴν σύριγγα ὑπολεύκων, ἔν τε τῇ διαμασήσει γλίσχρος, στυπτικός, ὑπόδριμυς.

δύναται δὲ οὖρα κινεῖν ποθείς, ὅθεν ἁρμόζει μετὰ ἀγρώστεως ἢ σελίνου σπέρματος ἀφεψηθεὶς καὶ ποθεὶς ὑδρωπικοῖς, νεφριτικοῖς, στραγγουριῶσι, ῥήγμασιν. ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα πινόμενος καὶ προστιθέμενος, βῆχάς τε ἰᾶται ὑποθυμιώμενος καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ σὺν ῥητίνῃ τερεβινθίνῃ τοῦ καπνοῦ διὰ σύριγγος ἑλκομένου τῷ στόματι. ἀφέψεται δὲ καὶ εἰς ἐγκαθίσματα 4 SIM. D. eup. II 14 (232) — Pl. XXI 120 Cels. III 21 (107, 16) eup. II 111 (310P)— Pl. l. s. — eup. II 63 (276. 278) — Pl. l. s. eup. II 70 (284). 13 SIM. Theophr. h pl. IV 8, 4. IX 7, 1sq.: de od. 33 34. Pl. XII 104 (ex Iuba) — D. eup. II 63 (278) II 102 (304) II 109 (307) II 34 (246) II 78 (290) II 33 (245). 13 EXC. Orib. XI s. v. (κάλαμος — ὑπόδριμυς); Orib. t. V 71 D., unde Aet. II 196; Isid. XVII 8, 13 (e D. lat); Gal. XII 6 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Ps. Orib. de simpl. V 73. 1 διατριβῇ Di 2 πολλῆς H 4 post ἔχει haec habet Di διουρητικήν, ἐμμήνων ἀγωγόν, πνευμάτων διαλυτικήν, κεφαλῆς καρηβαρικήν, ὑποστύφουσαν μετρίως, ἔτι δὲ θρυπτικήν, πεπτικήν, ἀναστ. καὶ διουρητικήν θερμαντικήν FDl: om. reliqui, at cf. Gal. l. s. θρυπτικήν FDa: θρεπτικήν H. seclusi ὑπαλλακτικήν H 7 οὖν om. H ἐν addidi cf. Gal. l. s. ποτίσμασι libri: correxi 10 ἀσώδεσι F: ἀσσώδεσι reliqui 11 δραχμῆς — ὁλκὴ om. Di: ⩹ ο α ὁλκῆ F: ⩹ α ὁλκή HDa: post σπάσμασι transpos. Spr., fort. recte ἀπόβρεγμα H 13 num. cap. ιη QDi: ι𝒢΄ Dl 14 αὐτὸς Spr. post κιρρός add. Isid. fragrans spiritus suauitate 15 σήραγγα Orib. V 71 post σύριγγα add. Dl ascendens cubitum unum aut amplius ὑπολεύκων FOrib. l. s.: ὑπόλευκος reliqui 16 τε] δὲ Orib.Di post ὑπόδριμυς foedissime interpol. πικρός (amarus) Orib. (ed. Ras.) 17 ἀγρώστεως ῥίζης καὶ D. eup. II 109 (307) 22 ἀφέψηται F: ἀφεψεῖται H γυναικεῖα· μείγνυται δὲ καὶ μαλάγμασι καὶ θυμιάμασι πρὸς εὐωδίαν.

19 βάλσαμον· τὸ μὲν δένδρον κατὰ μέγεθος λυκίου ἢ πυρακάνθης βλέπεται, φύλλα ἔχον ὅμοια πηγάνῳ, λευκότερα δὲ πολλῷ καὶ ἀειθαλέστερα, γεννώμενον ἐν μόνῃ Ἰουδαίᾳ κατά τινα αὐλῶνα, διαφέρον αὐτὸ ἑαυτοῦ τραχύτητι καὶ μήκει καὶ ἰσχνότητι. λέγεται γοῦν τὸ λεπτὸν καὶ τριχῶδες τοῦ θάμνου εὐθέριστον, ἴσως διὰ τὸ εὐχερῶς θερίζεσθαι ἰσχνὸν ὄν.

τὸ δὲ ὀποβάλσαμον λεγόμενον ὀπίζεται ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν ἐντεμνομένου σιδηροῖς ὄνυξι τοῦ δένδρου· ῥεῖ δὲ ὀλίγον ὡς καθ᾿ ἕκαστον ἔτος μὴ πλεῖον ἓξ ἢ ἑπτὰ χόας συναθροίζεσθαι· πωλεῖται δὲ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ὁ σταθμὸς αὐτοῦ πρὸς διπλοῦν ἀργύριον.

2 ἐστι δὲ ὀπὸς καλὸς ὁ πρόσφατος, τῇ ὀσμῇ εὔτονος καὶ εἰλικρινὴς καὶ μὴ παροξίζων, εὐδίετος, λεῖος, στύφων καὶ δάκνων μετρίως τὴν γλῶσσαν. δολοῦται δὲ ποικίλως· οἱ μὰν γὰρ χρίσματα μίσγουσιν αὐτῷ ὡς τὸ τερεβίνθινον, κύπρινον, σχίνινον, σούσινον, βαλάνινον, μετώπιον, μέλι, κηρωτὴν μυρσίνην ἢ κυπρίνην ὑγρὰν λίαν. διελέγχεται δὲ εὐχερῶς ὁ τοιοῦτος· ἐπισταγεὶς γὰρ ὁ ἀκέραιος εἰς ἐριοῦν ὕφος καὶ ἐκπλυθεὶς κηλίδα οὐ ποιεῖ οὐδὲ σπίλον, ὁ δὲ δεδολωμένος 3 SIM. Theophr. h. pl. IX 6, 1 sq. Strab. XVI 763; Diod II 48 (ex Posidonio ?) XIX 98. Pl. XII 111sq. (ex Iuba ?) cf. XVI 135; XXIII 92 (e S. N.); Sim. S. s. v. (28, 9 L.). 3 EXC. Isid. XVII 8, 14 (e Pl. et Dl cf. Sol. 154, 15 M); cf. Gal. XI 846. XlV 25. 3 TEST. Gal. XIV 62. 1 post γυναικεῖα add. καὶ ἐγκλύσματα Di εἰς μαλάγματα καὶ θυμιάματα Da 3 num cap. ιθ QDi: ιζ Dl λευκοίου H: λευκοίου ἢ λυκίου Di: similis licii Dl 4 πυρακάνθης libri: piracantes Dl: πυξακάνθης coni. Sarac. coll. D. I 100, at cf. D. I 93. 118 6 post αὐλῶνα add. καὶ ἐν αἰγύπτῳ HDiDa ad rem cf. Pl. XII 114 7 tenue arboris genus capillacea coma eutheriston vocari Pl. l. s. testatur ἰσχνῶδες Da 8 θερίσερον F: θεριστόν reliqui: correxi coll. Pl. l. s. 9 nov. cap. (ιθ' in mg.) περὶ ὀποβαλσάμου inc. Di: ιη΄ Dl 10 καύμασιν om. F σιδηροῖς ὅνυξι] cf. Theophr. l. s.: osseis cultellis Pl.: ferreis ungulis Isid. 11 ἔτος] χρόνον Di ἢ ἓξ HDi συναθροίζεσθαι — δὲ om. F 12 ἐν τῷ τόπῳ om. H (spatio relicto) τούτῳ addidi ὁ om. F 14 καὶ (alt.) om, Di μὴ del. Spr., at cf. Dl odore fortiore non subacido, Pl. esse enim debet lenis, non subacidus παροξύνων F (παροξίζων in mg. corr. pr. m.) εὐδίαιτος libri: corr. Sar. 16 χρίσματι μίσγουσιν αὐτό Di 17 σχοίνινον QDa 18 λίαν F: λείαν reliqui ἐλέγχεται HDiDa 19 ἀραιοῦν F (ἐρεοῦν in mg.) corr. alt. m.) 20 ἐμπλυθεὶς HDa: ἐμπληθεὶς (η oblitter.) F προσμένει, καὶ γάλακτι δὲ ἐπισταγεὶς πήγνυσι τοῦτο, ὅπερ ὁ δεδολωμένος οὐ δρᾷ. ἔτι ὁ ἀκέραιος ἐπιχυθεὶς γάλακτι ἢ ὕδατι χεῖται ταχέως καὶ γαλακτοῦται, ὁ δὲ δεδολωμένος ἐπιπλεῖ καθάπερ ἔλαιον συστρεφόμενος καὶ διαχεόμενος ἀστεροειδῶς· τῷ μέντοι χρόνῳ καὶ ὁ ἀκέραιος ἑαυτοῦ παχυνόμενος χείρων γίνεται.

πλανῶνται δὲ οἱ νομίζοντες τὸν ἀκέραιον ἐπισταγέντα 3 ὕδατι χωρεῖν εἰς βάθος πρῶτον, εἶτα ἀναπλεῖν εὐδιάχυτον.

τὸ δὲ ξύλον τὸ καλούμενον ξυλοβάλσαμον δόκιμόν ἐστι τὸ πρόσφατον καὶ λεπτόκαρφον καὶ πυρρόν, εὐῶδες, βραχὺ πνέον ὀποβαλσάμου. τοῦ δὲ καρποῦ — καὶ γὰρ τούτου ἡ χρῆσις ἀναγκαία — ἐκλέγου τὸν ξανθόν, πλήρη, μέγαν, βαρύν, δάκνοντα τὴν γεῦσιν καὶ πυροῦντα, μετρίως παραπνέοντα τοῦ ὀποβαλσάμου. φέρεται δέ τι ἀπὸ τῆς Πέτρας, ᾧ δολίζουσι τὸν καρπόν, σπέρμα ὑπερικῷ ὅμοιον, ὅπερ γνώσῃ ἐκ τοῦ μεῖζόν τε εἶναι καὶ κενὸν καὶ ἀδύναμον, πεπερίζον τῇ γεύσει.

δύναμιν δὲ ἔχει ἐνεργεστάτην ὁ ὀπὸς θερμαντικώτατος ὤν, 4 σμήχων τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις καὶ τὰς περὶ μήτραν ψύξεις ἰώμενος, προστιθέμενος μετὰ ῥοδίνης κηρωτῆς. ἄγει δὲ καὶ δεύτερα καὶ ἔμβρυα, καὶ ῥίγη συγχρισθεὶς λύει· καθαίρει δὲ καὶ τὰ ῥυπαρὰ τῶν ἑλκῶν. ἔστι δὲ καὶ πεπτικὸς καὶ οὐρητικὸς πινόμενος, δυσπνοοῦσιν ἁρμόζων καὶ τοῖς ἀκόνιτον πεπωκόσι μετὰ γάλακτος καὶ θηριοδήκτοις μείγνυται δὲ καὶ ἀκόποις καὶ μαλάγμασι καὶ ἀντιδότοις, καὶ καθόλου δραστικωτάτην ἔχει τὴν δύναμιν ὁ ὀπὸς τοῦ βαλσάμου, δευτέραν δὲ ὁ καρπός, 3 SIM. Pl. XII 119 17 SIM. Pl. XXIII 92 D. eup. I 41 (113) — Zop. Orib. II (598) — eup. II 25 (237) Pl. l. s. — eup II 112 (311) Pl. l. s. — Apollod. (Nic. Al. 64) Pl. l. s. eup. II 137 (327) — Apollod. (Nic. Th. 947) Pl. l. s. eup. II 115 (316). 1 πήγνυσι — 2 γάλακτι om. F 2 ὁ om, HDi 3 χεῖται εἰς ταχέως γαλακτοῦται F: χεῖται καὶ ταχέως γ. HDa: si instillatus aquae aut admixtus facile- fuerit resolutus Isid. 4 καὶ] ἢ Di 5 παχυνόμενος ἑαυτοῦ Di 6 οἱ νομίζοντες] auctoris Pl. XII 123 sententiam impugnat 7 εἰσχωρεῖν Di διάχυτον H: αὐδιάχυτσν F: εὐδιάχυτον Dl: ἀδιάχυτον reliqui 9 nov. cap. (κ΄) περὶ ξυλοβαλσάμου inc. Di: ιθ΄ Dl ξύλον ἑαυτοῦ Di ὃ καλεῖται Di 10 βραχὺ Di: τραχὺ QDa post βραχὺ spat. reliquit H 13 τῇ γεύσει H 14 δέ τι] δὴ F: τι om. Da τῆς om. H 18 σμίχων F 20 ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα H: ἔμμηνα καὶ δεύτερα καὶ ἔμβρυα Di: secundas mulierum deponit et abortum provocat Dl 21 ῥυπαρὰ ἕλκη Da 22 δυσπνοοῦσιν — πινόμενος (26, 1) om. Da 25 δευτέρως HDi. ἐλαχίστην δὲ τὸ ξῦλον.

5 ὁ δὲ καρπὸς πινόμενος ἁρμόζει πλευριτικοῖς, πριπνευμονικοῖς, βήσσουσιν, ἰσχιαδικοῖς, ἐπιλημπτικοῖς, σκοτωματικοῖς, ὀρθοπνοικοῖς, στροφουμένοις, δυσουροῦσι, θηριοδήκτοις, καὶ εἰς τὰ γυναικεῖα δὲ ὑποθυμιάματα εὐθετεῖ καὶ εἰς ἐγκαθίσματα ἀφεψόμενος, ἀναστομῶν τὴν μήτραν καὶ ἐπισπώμενος ὑγρασίαν. τὸ δὲ ξύλον τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν τῷ καρπῷ, ἥσσονα μέντοι. βοηθεῖ δὲ ἀφεψηθὲν ἐν ὕδατι καὶ πινόμενον ἀπεψίαις, στρόφοις, θηριοδήκτοις, σπωμένοις, οὖρά τε ἄγει καὶ πρὸς τὰ ἐν τῇ κεφαλῇ τραύματα μετὰ ἴριδος ἁρμόζει ξηρᾶς· ἀνάγει δὲ καὶ λεπίδας. μείγνυται δὲ καὶ εἰς τὰ τῶν μύρων στύμματα.

20 ἀσπάλαθος, οἱ δὲ ἐρυσίσκηπτρον, οἱ δὲ σφάγνον, Σύροι δὲ διάξυλον καλοῦσι. θάμνος ἐστὶ ξυλώδης, ἀκάνθαις πολλαῖς κεχρημένος, γεννώμενος ἐν Νισύρῳ καὶ Συρίᾳ καὶ τῇ Ῥοδίᾳ, ᾧ χρῶνται οἱ μυρεψοὶ εἰς τὰς τῶν μύρων στύψεις. ἔστι δὲ καλὸς ὁ βαρὺς καὶ μετὰ τὸ περιφλοισθῆναι ὑπέρυθρος ἢ πορφυρίζων, πυκνός, εὐώδης, πικρίζων ἐν τῇ γεύσει. ἔστι δέ τι καὶ ἕτερον εἶδος αὐτοῦ, λευκόν, ξυλῶδες, ἄνοσμον, ὃ δὴ καὶ χεῖρον καθέστηκε.

2 δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικὴν μετὰ στύψεως, ὅθεν πρός τε τὰς ἄφθας ἑψηθεὶς μετ᾿ οἴνου καὶ διακλυζόμενον ἁρμόζει καὶ πρὸς 1 SIM. D. eup. II 35 (248) II 36 (249) II 31 (241) I 237 (219) I 18 (103) I 15 (101) II 39 (251) II 41 (256) II 112 (311) lI 115 (316) II 72 (286) cf. Zop. Orib. II (553) eup. II 14 (232) II 11 (256). 12 SIM. Theophr. de od. 25. 33. Pl. XII 110; XXIV 112 (e S. N.); schol. Theocr. IV 57. 12 EXC, Orib. XI s. v. (ἀσπάλαθος καλός ἐστιν — καθέστηκεν); Orib. t. V 70 (ed. Dar.), unde Aet. II 196 s. v. 12; cf. Gal. XI 840 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Orib. de simpl. V 12; Hes. s. v. 20 SIM. Pl. XXIV 113 — Pl. l. s. D. eup. I 194 (195) — Pl. l. s. eup. (I 161 (177) — Pl. 113 eup. II 47 (259) II 30 (240) II 109 (307) — Pl. 113. 4 post ἰσχιαδικοῖς transpos. θηριοδήκτοις H 5 εἰς om, FDa ἀναστομοῖ τὴν μήτραν καὶ ἐπισπᾶται Di 7 ἐν addidi 9 τῇ om. Di 10 καὶ (alt.) om. Da 12 num. κ QDiDl ἀσπάλαθον Q, at cf. D. I 4 ἐρῖοΐκησκῆπρον (sic) F: aerissceptron Dl: ἰρίσκηπτον coni Salm. cf. D. I 4 Pl. l. s. οἱ δὲ σφάγον scripsi coll. Dl Pl. XXIV 112: φάσγανον QDa: σφάγνον, οἱ δὲ φάσγανον Di (var. lect.) 13 διάξυρον coni. Salm, at cf. Pl. XXIV 112 14 ἐν νησούρω καὶ τῆ ῥουδία F: ἐν ἴστρω καὶ νησύρω καὶ συρία καὶ ῥόδω HDiDa: in Nisyro et Rhodiorum insulis Pl.: in squiroscla (ἐν Νισύρῳ καὶ Συρίᾳ ?) et aput rodos Dl: correxi 16 περιφλοιωθῆναι (φλοισθῆναι V 70) Orib. 18 καὶ ἄνοσμον Orib. (καὶ post δὴ om.) ὃ χεῖρον δὴ Da 21 καὶ διακλυζόμενος HDiDa: καὶ del. F τὰς ἐν αἰδοίοις ἀκαθαρσίας καὶ νομὰς ἐγκλυζόμενος καὶ πρὸς τὰς ὀζαίνας, ἔμβρυά τε κατασπᾷ μειγνύμενος πεσσῷ. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτοῦ κοιλίαν ἵστησι καὶ αἵματος ἀναγωγὴν ποθὲν δυσουρίαν τε καὶ ἐμπνευμάτωσιν λύει.

21 βρύον, ὑπό τινων δὲ σπλάγχνον καλεῖται, εὑρισκόμενον ἐπὶ δένδρων κεδρίνων ἢ λευκίνων ἢ δρυίνων. διαφέρει δὲ τὸ κέδρινον, δεύτερον δὲ τὸ λεύκινον. ἔστι δὲ αὐτοῦ τὸ εὐωδέστερον καὶ λευκὸν καλόν, τὸ δὲ μελανίζον χεῖρον.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ποιοῦν πρὸς τὰ περὶ μήτραν ἐν ἀφεψήματι εἰς ἐγκάθισμα. μείγνυται δὲ καὶ μύροις βαλανίνοις καὶ χρίσμασι διὰ τὸ ἐν αὐτῷ στυπτικόν, καὶ εἰς θυμιαμάτων δὲ καὶ ἀκόπων σκευασίαν ἐστὶν εὔθετον.

22 ἀγάλοχον ξύλον ἐστὶ φερόμενον ἐκ τῆς Ἰνδίας καὶ Ἀραβίας, ἐοικὸς θυίας, ἐστιγμένον, εὐῶδες, παραστῦφον ἐν τῇ γεύσει μετὰ ποσῆς πικρίας, φλοιὸν ἔχον δερματώδη καὶ ὑποποίκιλον.

ποιεῖ δὲ διαμασώμενον καὶ διακλυζόμενον τὸ ἀφέψημα πρὸς εὐωδίαν στόματος, καὶ διάπασμα δὲ ὅλου τοῦ σώματός ἐστι, καὶ θυμιᾶται δὲ ἀντὶ λιβανωτοῦ. ἡ δὲ ῥίζα αὐτοῦ ὁλκὴ δραχμῆς μιᾶς πινομένη στομάχου πλάδον καὶ ἀτονίαν καὶ καύσωνα 5 SIM. Pl. XII 108. 132. XXIV 27 (e S. N.) cf. Hes. s. v. σφάκος, φάσκος. 5 EXC. Orib. XI s. v. (βρύον — χεῖρον); Gal. XI 855 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM. D. eup. I 84 (136) II 13 (231) II 35 (247) II 48 (260). 13 EXC. Orib. XI s. v. (ἀγάλοχον — ὑποποίκιλον); Paul. Aeg. VII 3 s. v. (e D.) cf. Sim. S. s. v. ξυλαλόη (74 L.). 1 αἰδ. καὶ (om. H.) νομὰς καὶ ἀκαθαρσία HDiDa καὶ πρὸς τὰς ὀζαίνας om. Di at cf. Pl. XXIV 113 2 πεσσῷ] μέσω F 5 num. cap. κα QDiDl βρύον ἢ σπλάγχνον Orib.: σπλάχνον HDi: splacnon Dl: sphagnos sive sphacos Pl. l. s. cf. Gal. l. s. Hes. s. σφάκος εὑρίσκεται Orib. 6 δένδρω κέδρω ἢ λεύκη ἢ δρυί Orib. 7 κνίδιον Orib. (κέδρινον superscr. 02): his melior est de montibus onidis Dl post κέδρινον add. χλωρόν, ὀρεινόν Orib δὲ (pr.) om. Orib. λυκιακόν Orib. (λεύκινον superscr. 02): secundus est autem licius Dl αὐτοῦ καλὸν Orib. εὐῶδες Orib. 9 post στυπτικὴν add. μέσην θερμοῦ καὶ ψυχροῦ H 10 καὶ βα (spatio relicto) καὶ χρίσμασι H βαλανίνοις om. Da 12 δὲ] τε H 13 num. cap. κβ QDiDl ἀγάλοχον FOrib.Dl: ἀγάλλοχον H (ἀγάλλοχον ἢ ξυλαλόη ind.) Di D. eup. II 35 (247) Paul. Aeg. l. s.: ἀγάλοχον τὸ νῦν ὀνομαζόμενον ξυλαλόη Da: cf. Salm. de hom. 7 14 ἐοικὸς om. H θυίας F: θυεία Orib.: θυίνης H: θυίνω Da: θυίνῳ ξύλῳ Di: similis thinepero Dl ἐστιγμένοι] om. Dl: ἔστὶ μὲν οὖν Orib.: ἐστιμένον Ald.: ἐστιμμένον (α στίβειν) coni. Sar. 19 καὶ om. Di ἔστι δὲ καὶ θυμίαμα Paul. Aeg. l. s. ἡ δὲ ῥίζα ἀυτοῦ om. H ⩹ ὁλκῆ Di 20 μιᾶς addidi καὶ (alt.) om. F παρηγορεῖ, τοῖς τε ἀλγοῦσι πλευρὸν καὶ ἧπαρ ἢ δυσεντερικοῖς ἢ στροφουμένοις ἀρήγει πινομένη μεθ᾿ ὕδατος.

23 νάσκαφθον, οἱ δὲ νάρκαφθον· καὶ τοῦτο ἐκ τῆς Ἰνδικῆς κομίζεται. ἔστι δὲ φλοιῶδες, συκαμίνου λεπίσματι ἐοικός, θυμιώμενον διὰ τὴν εὐωδίαν καὶ μειγνύμενον τοῖς σκευαστοῖς θυμιάμασιν, ὠφελοῦν καὶ μήτραν ἐστεγνωμένην ὑποθυμιαθέν.

24 κάγκαμον δάκρυόν ἐστι Ἀραβικοῦ ξύλου, σμύρνῃ ποσῶς ἐοικός, βρωμῶδες ἐν τῇ γεύσει, ᾧ θυμιάματι χρῶνται· ὑποκαπνίζουσι δὲ καὶ τὰ ἱμάτια μετὰ σμύρνης καὶ στύρακος.

δύναμιν δὲ ἱστορεῖται ἔχειν ἰσχναντικὴν τῶν καταπιμέλων τριωβόλου πλῆθος πινόμενον σὺν ὕδατι ἢ ὀξυμέλιτι ἐφ᾿ ἱκανὰς ἡμέρας· δίδοται καὶ σπληνικοῖς καὶ ἐπιλημπτικοῖς καὶ ἀσθματικοῖς, ἔμμηνά τε ἄγει σὺν μελικράτῳ. καθαίρει δὲ καὶ τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς οὐλὰς ταχέως καὶ ἀμβλυωπίας ἰᾶται διεθὲν οἴνῳ, πρός τε μυδήσεις οὔλων καὶ ὀδονταλγίας ὡς οὐδὲν ἕτερον ποιεῖ.

25 κῦφι θυμιάματός ἐστι σκευασία κεχαρισμένη θεοῖς· χρῶνται δὲ αὐτῷ κατακόρως οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ἱερεῖς. μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις, καὶ ἀσθματικοῖς δίδοται ἐν ποτήμασι. σκευασίαι δὲ αὐτοῦ ἐμφέρονται πλείονες, ἐν αἷς ἐστι καὶ αὕτη· κυπέρου ἡμίξεστον, ἀρκευθίδος ἁδρᾶς τὸ αὐτό, σταφίδος λιπαρᾶς ἐκγεγιγαρτισμένης μνᾶς δεκαδύο, ῥητίνης ἀποκεκαθαρμένης 3 EXC. Orib. XII s. v. (νάσκαφθον — εὐωδίαν); Paul. Aeg. VII 3 s. v. (e D.). 8 SIM. Pl. XII 98. Arr.] peripl. m. Er. 8. 8 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. (e D.); Hes. s. v. κάγκαμον. 18 SIM. Damocr. et Ruf. (Gal. XIV 117) Plut. de Is. et Os. 81 (383 c cf. ed. Parthey 278 sq.); Aet. XlII 99. 116; Paul. Aeg. VII 22 (fol. 299 Ald.) Ps. Orib. de simpl. V 76; cf. Papyros Ebers ed. Ioachim 180. 3 num. cap. κγ QDiDl νάσκαφυν Orib.: νασκάνθον F (ind.): nacafton Dl: ναόκαφθον Salm. de hom. 182 νάκαφθον (θ superscr.) Orib.: nacafton Dl: νάρκυνθον Da καὶ τοῦτο om. Orib. 5 σκευαστικοῖς H 6 ὑπατμιζόμενον Paul. Aeg. l. s.: ὑποθυμιασθέν Q 8 num. cap. κδ QDiDl σμύρνῃ προσεοικός HPaul. Aey. l. s. 9 βρομῶδες Q: εὐῶδες Paul. Aeg. ᾧπερ ὡς H: ᾧ reliqui: ᾧ καὶ Paul. Aeg. 12 ἢ] καὶ H 13 ἐπιληπτικοῖς καὶ σπληνικοῖς H 14 τε om. QDa 18 num. cap κε QDiDl 22 κυπέρου FPlut. Ps. Orib. l. s.: κυπείρου reliqui cf. D. I 4 σταφίδων λιπαρῶν H 23 ἐκγιγαρτισμένης DiDa: ἐκγιγαρτημένης F: ἐκγιγαρτισμένων H δεκαδύο scripsi: ιβ libri μνᾶς πέντε, καλάμου ἀρωματίτου, ἀσπαλάθου, σχοίνου, ἑκάστου μνᾶν μίαν, σμύρνης δραχμὰς δεκαδύο, οἴνου παλαιοῦ ξέστας ἐννέα, μέλιτος μνᾶς δύο.

ἐκγιγαρτίσας τὴν σταφίδα 2 κόψον καὶ λέανον μετὰ τοῦ οἴνου καὶ τῆς σμύρνης καὶ τὰ ἄλλα κόψας καὶ σήσας μεῖξον τούτοις ἔασόν τε συμπιεῖν ἡμέραν μίαν· εἶτα ἑψήσας τὸ μέλι ἄχρι κολλώδους συστάσεως μεῖξον ἐπιμελῶς τὴν ῥητίνην τετηκυῖαν, εἶτα τὰ λοιπὰ συνανατρίψας ἐπιμελῶς ἀποτίθεσο εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον.

26 κρόκος ἐστὶ κράτιστος ἐν ἰατρικῇ χρήσει ὁ Κωρύκιος, πρόσφατός τε καὶ εὔχρους, ὀλίγον τὸ λευκὸν ἔχων ἐπὶ τῆς ἕλικος, ἐπιμήκης, ὁλομελής, ἄθραυστος, ἀλιπής, πλήρης, βάπτων ἐν διέσει τὰς χεῖρας, οὐκ εὐρωτικῶν ἢ ἰκμάζων, ἐπακτικὸς δὲ ἐν τῇ ὀσμῇ καὶ δριμύς· ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος ἢ παλαιός ἐστιν ἢ ἀποβεβρεγμένος. δευτερεύει δὲ ὁ ἐκ τῆς πρὸς Λυκίαν Κωρύκου 26 RV: κρόκος· οἱ δὲ κάστωρ, οἱ δὲ κυνόμορφος, προφῆται αἷμα Ἡρακλέους. ἀμείνων μὲν ὁ Κωρύκιος ἐκ Κιλικίας, δεύτερος ὁ Λυκιακὸς ἀπὸ τοῦ πρὸς αὐτῇ Κωρύκου καὶ τοῦ ἐν αὐτῇ Ὀλύμπου, τρίτος ὁ ἐξ Αἰγῶν τῆς Αἰολίδος. ὁ δὲ Κυρηναικὸς καὶ Σικελικὸς ἀσθενέστεροι μέν εἰσιν τῇ δυνάμει, πολύχυλοι δὲ καὶ εὔθλαστοι, διὸ καὶ τοὺς πολλοὺς πλανῶσιν. εἰς δὲ τὴν ἰατρικὴν χρῆσιν ἄριστος ὁ πρόσφατος, εὔχρους, ὀλίγον ἔχων 9 SIM. Pl. XXI 31 (e S. N. et Theophr. h. pl. VI 6, 10); 137 (e S. N.) cf. Strab. VI 273. XIV 670. 9 EXC. Orib. XI s. v. (κρόκος — τυγχάνειν, πρὸς δὲ τὸ — στρέφειν); Orib. t. V 73 (Dar.), unde Aet. II 196; Isid. XVII 9, 5 (e D. lat.); cf. Gal. XII 48. XIV 68; Ps. Orib. de simpl. V 45; Sim. S. s. v. (58 L.) cf. Hehn6 255. 1 ἀρωματίτου F: ἀρωματικοῦ reliqui cf. D. eup. II 102 (304) σχίνου Di 2 δραχμὰς] ⩹ libri δεκαδύο scripsi: ια Da: ιβ reliqui 4 τοῦ om, HDi τῆς om. H 5 μίαν] α΄ HDi 7 τὴν ῥητ. — συνανατρίψας om. Da 9 num. cap. κ𝒢 QDiDl post κρόκος syn. e R add Di, post Κωρύκιος add. οἱ δὲ κάστωρ H κράτιστός ἐστις Orib.: κράτιστος om. H ἐν ἰατρ. χρ. om. Orib. 10 χρήσιμος δὲ ὁ πρόσφατος H τε] δὲ Orib. ἐπὶ τῆς ἕλικος „an der Spitze der Narbe“ cf. Flückiger Pharmak.3 775 sq. Leunis Syn. II 779 11 ἀλιπής om. Dl: ἀλέπης Orib. (ἀνελλιπής superscr. 02): ἀνελλιπής HDiDa: suspectum cf. Pl. XXI 33 optimum ubicumqne quod pinguissimum 12 τῇ διέσει Orib. H post χεῖρας add εὐχερῶς Orib. ἐπακτικὸς — καὶ om. RDiDl Isid. ἐν (alt.) om. Da 13 ὑπόδριμυς RDi 14 βεβρεγμένος HDiDa: προαποβέβρεκται Orib. (ἀποβέβρεκται Orib, V 73) δευτερεύει —χρήσιμος om. Orib. κωρυκίου Di: χωρυκίου Da ad rem cf. Str. XIV 666 15 C fol. 193v: N 88 16 ἡρακλέους Di: ἡρεκλέως R κιλικίης C 17 καὶ addidi 18 ἠγαιῶν C: αἰγεῶν N αἰωλίδος R καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ Λυκιανοῦ Ὀλύμπου, εἶτα ὁ ἐξ Αἰγῶν τῆς Αἰτωλίας. ὁ δὲ Κυρηναικὸς ὁ ἐκ Κεντορίπων κατὰ τὴν Σικελίαν ἀσθενεῖς κατὰ δύναμιν, λαχανώδεις ὄντες πάντες· διὰ μέντοι τὸ πολύχυλον καὶ εὔχρουν οἱ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ τὴν θυίαν βάπτοντες τούτῳ χρῶνται — πολλοῦ δὲ πιπράσκεται διὰ τοῦτο—, εἰς δὲ τὰ φάρμακα ὁ προγεγραμμένος ἐστὶ χρήσιμος.

2 δολοῦται δὲ μείξει κροκομάγματος κεκομμένου καὶ λιθαργύρου ἢ μολυβδαίνης διὰ τὸ βάρος ἑψήματί τε ἀλείφεται. δηλοῖ δὲ ταῦτα τό τε ἐντρέχειν κονιορτῶδες καὶ τὸ τὴν ὀσμὴν ἑψηματώδη τυγχάνειν.

δύναμιν δὲ ἔχει πεπτικήν, μαλακτικήν, ὑποστύφουσαν, οὐρητικήν, παρέχει τε εὔχροιαν καὶ ἀκραίπαλός ἐστι μετὰ γλυκέος λευκόν, ὑπομήκης, ὁλόκληρος, πλήρης, ἀλιπής, εὔπνους, ἔν τε τῇ διέσει τὰς χεῖρας βάπτων, οὐκ εὐρωτιῶν, ὑπόδριμυς· ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος ἢ ἄωρος ἢ παλαιός ἐστιν ἢ ἀποβεβρεγμένος. δολοῦται δὲ μειγνυμένου κροκομάγματος ἢ δι᾿ ἑψήματος ὑπαλειφόμενος συντετριμμένης εἰς τὸ βαρυσταθμῆσαι λιθαργύρου ἢ μολυβδαίνης· ἐλέγχεται δὲ τῷ κονιορτῶδες ὑπάρχειν ἢ ἑψήματος ὀδωδὴν ἢ καὶ δυσώδη κέναι καὶ μὴ εἰλικρινῆ προσβάλλειν τὴν εὐωδίαν. Θεσσαλὸς μὲν οὖν φησιν μόνον εὐώδη αὐτόν· οἱ δὲ καὶ θανάσιμον, εἴ τις πιεῖν διδῷ αὐτοῦ τρεῖς δραχμὰς μεθ᾿ ὕδατος. κατὰ δὲ τὸ ἀληθὲς διουρητικός ἐστιν καὶ ἠρέμα παραστύφων, διὸ καὶ πρὸς ἐρυσιπέλατα ποιεῖ περι- 11 SIM. Pl. XXI 138 D. eup. II 112 (312) Cels. III 21 (107, 11) — Pl. 138 — Pl. 137 eup. I 29. 31 (108) — Pl. 137 — Pl. 138 eup. II 96 (300) — Pl. 138 — eup. I 25 (106) — eup. II 112 (312). 1 post ὀλύμπου e R add. τρίτος Di Αἰτωλίας] Αἰολίδος Sarac. at cf. Steph. Byz. s. v. Αἰγαί 2 καὶ addidi κεντοριπάντων F: κεντορίας πάντων τῶν HDi: κεντορίας πάντων Da: correxi cf. Strab. VI 272. 273 Pl. XXI 31 3 ἀσθενὴς libri: correxi 4 θυίαν] i. e. thyina ligna: θείαν Da 6 προειρημένος Da ἐστὶ om, H 7 post κεκομμένου e R interp. ἢ δι᾿ ἑψήματος. ὑπαλειφόμενος συντετριμμένης εἰς τὸ βαρυσταθμῆσαι λιθαργύρου ἢ μολιβδαίνης δηλοῖ Di 9 ἐντρέχον libri: correxi τὸ] τῶ DiDa 10 post τιγχάνειν e R add. Θεσσαλὸς μὲν οὖν φησι μόνον εὐώδη αὐτόν· οἱ δὲ καὶ θανάσιμον, εἰ πιεῖν τις δῶ αὐτοῦ ⩹ γ΄ μεθ᾿ ὕδατος Dl 11 κατὰ δὲ τὸ ἀληθὲς ἔχει δύναμιν Di (e R) post οὐρητικὴν add. ψυκτικήν (refrigeriosa) Dl 12 τε addidi 13 ὑπόμηκος C ἀλήτης C 16 ἑψέματος R 18 τῷ] τὸ R 19 διωδηκεναι (sic R: correxi 21 εἶπον ἰὸν αὐτοῦ τρεῖς δραχμαὶ C: εἶπον διδων αὐτοῦ τρεῖς δραχμὰς N: ει πιεῖν τις δῶ αὐτοῦ Dl: correxi 23 ποιεῖ] πνεῖ N πινόμενος, ῥεῦμά τε ὀφθαλμῶν ἐπιχριόμενος ~~καὶ ἐγχριόμενος~~ στέλλει σὺν γάλακτι γυναικείῳ.

μείγνυται δὲ καὶ τοῖς 3 πρὸς τὰ ἐντὸς ποτήμασι χρησίμως καὶ προσθέμασι καὶ καταπλάσμασι τοῖς πρὸς μήτραν καὶ δακτύλιον. παρίστησι δὲ καὶ πρὸς ἀφροδίσια, τάς τε ἐρυσιπελατώδεις φλεγμονὰς πραύνει καταχριόμενος καὶ εἰς τὰς ὠ τικὰς χρησιμεύει. φασὶ δὲ καὶ ἀναιρετικὸν αὐτὸν εἶναι μεθ᾿ ὕδατος πινόμενον πλῆθος δραχμῶν τριῶν. πρὸς δὲ τὸ εὐλέαντον αὐτὸν γίνεσθαι δεῖ ἐν ἡλίῳ ψύγειν ἐν ὀστρακίνῳ ἀγγείῳ καινῷ θερμῷ· ταχέως δὲ δεῖ στρέφειν. καὶ ἡ ῥίζα δὲ αὐτοῦ πινομένη σὺν γλυκεῖ οὖρα κινεῖ.

27 τὸ δὲ κροκόμαγμα γίνεται ἐκ τοῦ κροκίνου μύρου τῶν ἀρωμάτων ἐκπιεσθέντων καὶ ἀναπλασθέντων. ἔστι δὲ αὐτοῦ τὸ εὐῶδες καλόν, μέσως κατάσμυρνον, βαρύ, μέλαν, ἄξυλον, ἐν τῷ διεθῆναι ἱκανῶς κροκῶδες τὴν χρόαν, λεῖον, ὑπόπικρον, βάπτον ἰσχυρῶς τοὺς ὀδόντας καὶ τὴν γλῶσσαν, ἐπιμένον τε συχνὰς ὥρας. τοιοῦτον δέ ἐστι τὸ ἀπὸ Συρίας.

δύναμιν δὲ ἔχει σμηκτικὴν τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις, οὐρητικήν, μαλακτικήν, πεπτικήν, θερμαντικήν. ἀναλογεῖ δὲ κατὰ ποσὸν τῇ τοῦ κρόκου δυνάμει· πλεῖστον γὰρ τούτου μετείληφεν.

28 Ἑλένιον· οἱ δὲ σύμφυτον, οἱ δὲ Περσικήν, οἱ δὲ Μηδικήν, χριόμενος μεθ᾿ ὕδατος καὶ πρὸς ῥευματισμὸν ὀφθαλμῶν καὶ ὤτων καὶ τῶν ὁμοίων μετὰ γάλακτος. συμπλέκεται δὲ κολλυρίοις ὠτικοῖς, στοματικοῖς. ἔστι δὲ καὶ ἀκραίπαλος. ἡ δὲ ῥίζα τῆς φερούσης αὐτὸν πόας μετὰ γλυκέος πινομένη οὖρα κινεῖ, 11 SIM. Pl. XXI 139 (e S. N.) cf. Damocr. (Gal. XIV 133). 11 EXC. Orib. XI s. v. (τὸ δὲ — συρίας); Orib. t. V 73 D., Isid. XVII 9, 6 (e D. lat.); Ps. Orib. de simpl. V 53. 21 SIM. Pl. XIV 108. XIX 91sq. XX 88 (e S. N.). 21 EXC. Orib. XI s. v. (ἑλένιον — ξηραίνεται); Gal. XI 873 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. σύμφυτος (e D. gloss.); Ps. Ap. 95; Ps. Orib. de simpl. V 100. 1 καὶ ἐγχριόμενος add. F: seclusi (var. lectio) 3 ποτίσματα F 6 φασὶ — τριῶν om. Di 7 αὐτὸν om. Da πλήθους F 9 ψύχειν Orib. ἐπὶ ὀστράκου καινοῦ θερμοῦ Orib. ἀγγείῳ addidi, nisi mavis ὀστρακίῳ καινῷ om. HDiDa καὶ ταχέως στρέφειν Orib. in extr. cap. aliena add. Dl 11 num. cap. κζ QDiDl κροκόμαγμα δὲ Orib. 12 βρωμάτων F ἀναπλασσομένων Orib. 13 καλόν post αὐτοῦ colloc. Orib 14 ὑπόκιρρον HDiDa 16 εἰς συχνὰς Orib. τοιοῦτον—Συρίας (i. e. vers. 25 litt.) om. Q 19 τοῦ om. Da 21 num. cap. κη QDiDl 23 δὲ om. C 24 ὠτικαῖς, στοματικαῖς R ἡ ῥίζα δὲ C οἱ δὲ Ὀρέστιον, οἱ δὲ νεκτάριον, οἱ δὲ κλεώνιον, οἱ δὲ βάτον Ἰδαίαν, οἱ δὲ φλόμον Ἰδαῖον καλοῦσι. φύλλα ἔχει φλόμῳ τῷ στενοφύλλῳ παραπλήσια, τραχύτερα δὲ καὶ ἐπιμήκη, — καυλὸν δὲ οὐκ ἀνίησι — ῥίζαν μεγάλην, εὐώδη, ὑπόδριμυν, κιρράν, ἀφ᾿ ἧς εἰς τὴν φύτευσιν καθάπερ ἐπὶ τῶν κρίνων ἢ ἄρων αἱ παραφυάδες λαμβάνονται. γίνεται δὲ ἐν ὀρεινοῖς καὶ συσκίοις καὶ ἐνίκμοις τόποις.

28 C: Ἑλένιον· οἱ δὲ σύμφυτον ἄγριον, οἱ δὲ Περσικήν, οἱ δὲ Μηδικήν, οἱ δὲ Ὀρέστιον, οἱ δὲ νεκταρέαν, οἱ δὲ κλεωναίαν, οἱ δὲ βάτον Ἰδαίαν, οἱ δὲ φλόμον Ἰδαῖον, Ῥωμαῖοι τερμινάλιουμ, οἱ δὲ ἴνουλα Καμπάνα, Αἰγύπτιοι ληνίς. Ν: Ἑλένιον· οἱ δὲ ξυλοφόρον, οἱ δὲ σύμφυτον, Ῥωμαῖοι ἴνουλα Καμπάνα. καυλὸν ἀνίησιν δασύν, διπηχυαῖον καὶ μείζονα, γωνιοειδῆ, περὶ ὃν οὐκ ἐκ μεγάλων διαστημάτων τὰ φύλλα δασέα, ὑπομήκη, πρὸς τὰ τοῦ βουγλώσσου. ἔχει δὲ καὶ παρὰ τὰς γωνίας ὁ καυλὸς ἐξοχάς τινας παρατεταμένας φύλλων προστύπων ἀφ᾿ ἑκάστης πασχάλης, ἄνθη μήλινα καὶ καρπὸν ἐν αὐτοῖς ὡς φλόμου κατὰ τὴν προσαφὴν κνησμὸν ἐμποιοῦντα. ῥίζαι δ᾿ ὕπεισιν εὐώδεις, ὑποδριμεῖαι, κιρραί, εὐαφεῖς εἰς τὴν φύτευσιν, τὴν μὲν ἐπιφάνειαν μέλαιναι, ἔνδοθεν λευκαί, γλίσχραι, ὧν καὶ ἡ χρῆσις. γεννᾶται δὲ ἐν ὀρεινοῖς κτλ. 1 νεκταραίαν (i. e. νεκταρέαν) C: nectariam Pl.: νεκτάριος ῥίζα Hes. l. S. κλεόω (∦ superscr.) F: κλεωνίαν CDi: κλεόνιον Da: clieonium Dl: fort. Κλεώναιον cf. Theophr. h. pl. VII 4, 2 (Pl. XIX 75) Hes. s. v. 2 β. ἰδαῖον F post καλοῦσι syn. Rom. et Aeg. e R add. DiH 3 δὲ om. C post ἐπιμήκη add. Spr. e N καυλὸν — ποιοῦν quae e D. IV 10 errore a librario desumpta sunt verba καυλὸν δὲ οὐκ ἀνίησι suspecta cf. Dl non crescebs in alto se(d) super terram late distenditur (καυλὸς δὲ οὐκ εἰς βάθος ἄνεισι ἀλλ᾿ ἐπὶ γῆς κέχυται), nisi forte e cap. 28 huc translata sunt 4 ἄνεισι Q post ἀνίησι add. ἔν τισι τόποις COrib.Di ῥίζαν ὑπόλευκος καὶ ὑπόκιρρον, εὐώδη, μεγάλην, δριμεῖαν (ὑπόπικρον Orib.) εὐαφῆ (om. Orib.) COrib.Di, at cf. Dl radix ei ingens et odorabilis est et rufa et viscida qustu non suavi ὑπόδριμυν) ὑπόπικρον Orib. (lat.), frustra def. Sar. 5 κρίνων] καλάμων Pl, XIX 92 αἱ om. Di: λιπαραὶ φαύδες (i. e. αἱ παραφυάδες) C 6 γεννᾶται R 7 ἀνίκμοις HDi 8 C fol, 119v 9 νεκταραίαν C κλεωνίαν C: correxi cf. Hes. s. v. 10 φλόμον] ὀλομον C 11 ἤνουλα R: correxi ληνις C: λήνις Di 12 N fol. 69 (enula campana mg. add. m. rec.) syn. ξυλοφόρον e D. (IV 9 huc transl. 13 verba καυλὸν — ἐμποιοῦντα e D. IV 10 add. librarius 14 περὶ ὃν] παχὺν N 16 παρατεταγμένας N 18 ἐνποιοῦν N: correxi

ὀρύσσεται δὲ ἡ ῥίζα θέρους καὶ τεμνομένη ξηραίνεται. 2 κινεῖ δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πινόμενον οὖρα καὶ ἔμμηνα. αὐτὴ δὲ ἡ ῥίζα λαμβανομένη ἐν ἐκλεικτῷ μετὰ μέλιτος ἁρμόζει βηξίν, ὀρθοπνοίαις, ῥήγμασι, σπάσμασιν, ἐμπνευματώσεσι καὶ θηρίων δήγμασι, καθόλου θερμαντικὴ ὑπάρχουσα. τὰ δὲ φύλλα αὐτῆς ἐπιπλάττεται ἀφεψηθέντα μετ᾿ οἴνου ἰσχιαδικοῖς ὠφελίμως. ἔστι δὲ καὶ εὐστόμαχος ταριχευθεῖσα ἐν γλυκεῖ᾿ ξηράναντες γὰρ αὐτὴν ἐπ᾿ ὀλίγον οἱ ἀλμευταί, εἶτα ἀφεψήσαντες ἀποβρέχουσιν ὕδατι ψυχρῷ, εἶτα βαλόντες εἰς ἕψημα ἀποτίθενται εἰς χρῆσιν.

29 Ἑλένιον ἄλλο ἱστορεῖ Κρατεύας γεννᾶσθαι ἐν Αἰγύπτῳ. πόα δέ ἐστι κλῶνας ἔχουσα πηχυαίους, ἐπὶ γῆς ἐρριμμένους ὥσπερ τὸ ἕρπυλλον, φύλλα δὲ τοῖς τοῦ φακοῦ ὅμοια, μακρότερα δὲ καὶ πολλὰ περὶ τοῖς κλωνίοις, ῥίζαν ὠχράν, πάχος δακτύλου μικροῦ, κάτωθεν λεπτήν, ἄνωθεν δὲ παχυτέραν, φλοιὸν ἔχουσαν μέλανα. φύεται δὲ ἐν παραθαλασσίοις τόποις καὶ γεωλόφοις.

δύναμιν δὲ ἔχει μετ᾿ οἴνου πινομένη μία ῥίζα θηριοδήκτοις βοηθεῖν.

30 ἔλαιον πρὸς τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν ἄριστον τὸ ὠμοτριβές, ὃ καὶ ὀμφάκινον καλοῦσι. καὶ τούτου διαφέρει τὸ νέον, ἄδηκτον, εὐῶδες· χρήσιμον δὲ τὸ τοιοῦτον καὶ εἰς τὴν τῶν μυρων κατασκευήν. ἔστι δὲ καὶ εὐστόμαχον διὰ τὸ στύφε ειν καὶ 1 SIM. D. eup. II 112 (311) — eup. II 76 (288) — Pl. XX 38 D. eup. II 39 (252) II 84 (246) — Pl. XX 88 eup. II 115 (316). 10 SIM. Theophr. h. pl. II 1, s. VI 1. 1. 6, 2. 3. 7, 4 Pl. XXI 59. 159 Ael. n. a. IX 21 (e Sostrato); Hes. s. v. ἑλένιον; Et. M. s. v. Gal. XIV 244 cf. Ps. Ap. 95. 19 SIM. Pl. XXIII 79sq. (e S. N.); XV 19 cf. XII 130. XV 4sq. D. eup. 78 (133) Cels. II 33. V 15 cf. Pallad. de agr. XII 17 sq. 19 EXC. Gal. XI 868 (cf. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Sim. S. s. v.). 1 ὀρύσσονται δὲ αἱ ῥίζαι κτλ. N 2 ἔμμηνα καὶ οὖρα R (καὶ οὖρα om. C) 3 ἀναλαμβανομένη H ἐν λυκίῳ R 6 ἑψηθέντα R 7 εὐστόμαχον F: εὔστομος R, at cf. Pl. XIX 91 γλυκεῖ] μέλιτι R 8 εἶτα] ἢ R 9 βάλλοντες libri: correxi εἰς χρῆσιν om. C: εἰς τὴν χρείαν N in calce add. e D. IV 10, 2 ποιοῦσιν δὲ λεῖαι πινόμεναι αἱμοπτυικοῖς καὶ ῥήγμασιν καταπλασθεῖσαι N, unde ποιεῖ δὲ λεία πινομένη αἱμοπτοικοῖς Di 10 num. cap. κθ QDi tit. περὶ ἑτέρου ἑλενίου QDiDa γενέσθαι Da 13 μικρότερα Anguillara Semplici 177: sed pluriora et longiora Dl 14 δὲ post φλοιὸν transpos. F (del. alt. m.) πλατυτέραν Ang. l. s. 15 μέλαινα FDi δὲ om. Da 19 num. cap. λ QDi: κθ΄ Dl tit. περὶ ἐλαίου FDi: περὶ ἐλαίου ὠμοτριβοῦς reliqui 20 καλεῖται Di καὶ (alt.) om. HDi 22 post κατασκευήν add. μέσον θερμοῦ καὶ ψυχροῦ τὸ γλυκύτατον (sic) H οὔλων σταλτικὸν καὶ ὀδόντων διακρατυντικὸν κρατούμενον ἐν τῷ στόματι ἱδρώτων τε ἐφεκτικόν. τὸ δὲ λιπαρώτερον καὶ παλαιὸν εἰς τὴν τῶν χαλαστικῶν φαρμάκων χρῆσιν εὔθετον. κοινῶς δὲ πᾶν ἔλαιον θερμαντικόν ἐστι καὶ μαλακτικὸν τῆς σαρκός, δυσπερίψυκτα φυλάσσον τὰ σώματα καὶ ἑτοιμότερα πρὸς τὰς ἐνεργείας ποιοῦν.

2 ἔστι δὲ καὶ εὐκοίλιον καὶ μαλακτικὸν ἀμβλῦνόν τε τὰς τῶν ἑλκούντων φαρμάκων δυνάμεις· δίδοται δὲ καὶ πρὸς τὰ θανάσιμα συνεχῶς πινόμενον καὶ ἐξεμούμενον. καθαίρει δὲ ὅσον κοτύλη σὺν πτισάνης χυλῷ ἴσῳ ποθὲν ἢ ὕδατι, στροφουμένοις τε ἐν ποτῷ ὠφελίμως δίδοται μετὰ πηγάνου ἑψηθὲν θερμὸν κυάθων ἓξ πλῆθος ἕλμεις τε ἐκβάλλει, ἐνίεταί τε τὸ αὐτὸ μάλιστα πρὸς τοὺς εἰλεώδεις. τὸ δὲ παλαιὸν θερμαντικώτερον καὶ διαφορητικώτερον, πρὸς ὀξυδερκίαν τε ὑπάλειμμα. μιμητέον δὲ εἰ μὴ παρείη τὸ παλαιὸν ἔλαιον οὕτως· κατεράσας εἰς ἀγγεῖον τοῦ παρόντος τὸ κρεῖσσον ἕψε, ἕως οὗ σχῇ μέλιτος πάχος, καὶ χρῶ· τὴν γὰρ αὐτὴν τῷ προειρημένῳ εἰσφέρεται δύναμιν.

3 τὸ δὲ ἐκ τῆς ἀγρίας ἐλαίας ἔλαιον στυπτικώτερον, πρὸς μὲν τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν δεύτερον, κεφαλαλγοῦσι δὲ ἀντὶ ῥοδίνου ἁρμόζει, ἐπέχον καὶ ἱδρῶτας καὶ τρίχας ῥεούσας. ἀποσμήχει δὲ καὶ πίτυρα καὶ ἀχῶρας καὶ ψώρας καὶ λέπρας, βράδιόν τε πολιοῖ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἐπαλειφόμενον.

λευκαίνεται δὲ ἔλαιον οὕτως· λαβὼν τὸ τῇ χρόᾳ μὲν λευκὸν 7 SIM. Pl. XXIII 79sq. D. eup. II 135 (326) II 40 (254) II 67(282) II 45 (257). I 1 (94) II 27 (237) I 96 (141) I 105 (146) I 100 (144). 23 TEST, Gal. XI 497: εἰσὶ καὶ ἕτεροι τρόποι λευκάνσεως ἐλαίου παρὰ τοῖς τά τε τῶν σκευασιῶν βιβλία γεγραφόσι καὶ τὰ περὶ τῆς ὕλης, ὥσπερ καὶ τὰ παρὰ τῷ Διοσκουρίδῃ κατὰ τὸ πρῶτον. 1 διακρατυντικὸν QDa κρατυντικὸν Di 2 καὶ ἱδρώτων Di τε] δὲ F τὸ δὲ παλαιότερον καὶ λιπαρώτερον Di: pinguior et vetere confectionibus calasticis miscetur Dl λιπαρώτερον] μαλακτικὸν τῆς σαρκὸς H 3 χαλαστικῶν addidi e Dl 5 σαρκός] i. e. cutis: γαστρός Di δυσπερίψυκτον φυλάσσον τὸ σῶμα καὶ ἑτοιμότερον Di ἑτοιμότερον FDa 7 post δυνάμεις add. ἐν τῇ μίξει Di 9 κοτύλη ποθὲν H σὺν om. Da ἴσω χυλῶ Di 11 θερμὸν F: θερμῷ Di: om. HDa τὸ πλῆθος Da ἕλμεις F: ἕλμινθας reliqui 12 καὶ ἐνίεται δὲ Di τοὺς F: τὰς reliqui 13 θερμαντικὸν διαφορητικώτερον QDa: θερμαντικὸν καὶ διαφορητικώτερον Di: correxi coll. Gal. l. s. τὸ δὲ παλαιὸν ἔλαιον τὸ μὲν ἐκ τοῦ γλυκέος παλαιουμένου γινόμενον θερμότερόν τε καὶ διαφορητικώτερόν ἐστι 14 μιμητέον (ι in ras.) F: μικτέον reliqui τὸ om. Di παλαιὸν] μικτὸν Da 15 κατακεράσας H ἀγγεῖα Da 18 mg. add. ἔλαιον τὸ ἐκ τῆς ἀγρίας ἐλαίας· λ (atr. r.) Di ἐλαίας om. H κομιζόμενον ἔλαιον Di 23 nov. cap. (λ΄) inc. Dl οὕτως F: οὕτω reliqui τὴν χρόαν H τὴν ἡλικίαν δὲ μὴ πλέον ἐνιαυσίου ἔγχεε εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον πλατύστομον καινόν — ἔστωσαν δὲ μέτρῳ κοτύλαι ἑκατόν —, εἶτα θεὶς ὑφ᾿ ἥλιον ἀνάχει κόγχῳ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν κατὰ τὸ μέσον, ὑψόθεν τῇ καταφορᾷ χρώμενος, ἵνα τῇ συνεχεῖ κυκήσει καὶ πληγῇ μεταβάλληται καὶ ἀφρίσῃ.

τῇ δὲ ὀγδόῃ 4 ἡμέρᾳ βρέξας τήλεως καθαρᾶς δραχμὰς πεντήκοντα ἐν ὕδατι θερμῷ ἔμβαλε μαλακὴν γενομένην εἰς τὸ προειρημένον ἔλαιον χωρὶς τοῦ στραγγίσαι τὸ ὕδωρ· προσαπόδος δὲ καὶ δαλὸν πιτυίνης ὡς ὅτι λιπαρωτάτης καὶ εἰς λεπτὰ κατεσχισμένης τὰς ἴσας ὁλκὰς καὶ οὕτως ἔασον ἄλλας ὀκτὼ ἡμέρας διελθεῖν. μετὰ ταύτας δὲ ἀνάχει τῷ κόγχῳ τὸ ἔλαιον, τό τε λοιπόν, εἰ μὲν εἵη τοῦ τέλους τετευχός, εἰς καινὸν ἀγγεῖον προκεκλυσμένον οἴνῳ παλαιῷ κατεράσας ἀποτίθεσο, προυπεστρωμένων μελιλώτου στεφανίσκων αὔων ὁλκῶν ἕνδεκα καὶ ἴρεως τῆς ἴσης. εἰ δὲ μή, πάλιν ἐν ἡλίῳ θετέον αὐτὸ καὶ ἐργαστέον, ἄχρις οὗ λευκὸν γένηται.

ἔνεστι δὲ καὶ Σικυώνιον διὰ τοῦ προειρημένου οὕτως 5 σκευάζειν· εἰς λέβητα κεκασσιτερωμένον πλατύστομον ἐγχέας νέου ἐλαίου ὠμοτριβοῦς καὶ λευκοῦ χοέα ἕνα καὶ ὕδατος ἡμίχουν ἕψε κούφῳ πυρὶ κινῶν πραέως. ὅταν δὲ ἀναζέσῃ δίς, ὑπόσπασον τὸ πῦρ καὶ ψύξας ἀποκόγχισον τὸ ἔλαιον, εἶτα ἄλλο ἐπιδούς ὕδωρ συνανάζεσον αὐτῷ, καὶ τὰ λοιπὰ ποιήσας καθὼς ὑποδέδεικται ἀπόθου. σκευάζεται δὲ τοῦτο μάλιστα ἐν Σικυωνίᾳ, Σικυώνιον καλούμενον. δύναμιν δὲ ἔχει ποσῶς θερμαντικήν, ἁρμόζον ἐν πυρετοῖς καὶ τοῖς περὶ νεῦρα πάθεσι. χρῶνται δὲ αὐτῷ καὶ αἱ γυναῖκες ~~ἐπὶ τῷ προσώπῳ~~ ἐπὶ τῷ στιλβώθρῳ.

25 SIM. D. eup. I 100 (144). 1 ἐνιαυσιάλιον Da κεραμοῦν HDa 2 μέτρον Di 4 ὑψόθι Di: ὑψό (θ superscr.) F 5 κυκήσει libri: κινήσει Spr. μεταβάλλη τε H: μεταβάλλει Da: μεταβάλλεται (ε in η corr. m. rec) F φρίσσει F 7 ἔμβαλλε Q 9 ὡς ὅτι om, Di λιπαρωτέρας F: λιπαρώτατον HDa κατεσχισμένον HDa 10 μετὰ δὲ ταύτας HDiDa 11 εἴης Da 12 τετευχώς F 13 κατακεράσας H προυπεστρωμέν (. . . νου) F μελιλω(τ΄ superscr.) F: μελιλώτων reliqui 14 αὐω (sic) F: ἀλύτων DiDa. ἁλίσκων H: correxi ὁλκῃ (sic) F: ὁλκῶν reliqui: fort. ὁλκῇ δραχμῶν ἴρεος (ut semper) F 17 mg. add. περὶ σικυωνίου Di: nov. cap. λα΄ inc. Dl διὰ addidi τὸ προειρημένον libri: correxi ad rem cf. Orib. ed. Dar. II 899 18 κασσιτηρωμένον H: κεκασσιτηρωμένον F 19 χοέα F: χόα Di: χόαν HDa 20 πράως H ὑπόσπασον — ψύξας om. F 21 ἀποκόγχυσον H 32 αὐτὸ p καθώς σοι προδέδεικται Di 25 καὶ om. F 26 αἱ om. p ἐπὶ τῷ προσώπῳ om. H: delevi (gloss.) στιλβώθρῳ libri, format. ut ψίλωθρον

6 ὁ δὲ ἐπὶ τοῖς βαλανείοις συναιρόμενος ῥύπος δύναται θερμαίνειν, μαλάσσειν, διαφορεῖν, ῥαγάσι τε καὶ κονδυλώμασιν ἀρμόζειν ἐν διαχρίστοις. ὁ δὲ ἐκ τῆς παλαίστρας προσειληφὼς τὴν κόνιν, ἐοικὼς δὲ ῥύπῳ, τὰς περὶ τοὺς κονδύλους συ στροφὰς ἐπιτιθέμενος ὠφελεῖ, καὶ ἰσχιαδικοὺς θερμὸς ἀντὶ μαλάγματος ἢ πυρίας ἐπιτιθέμενος. καὶ ὁ ἐν τοῖς τῶν γυμνασίων τοίχοις ῥύπος καὶ ὁ ἀπὸ τῶν ἀνδριάντων θερμαίνει τε καὶ διαχεῖ τὰ δύσπεπτα φύματα καὶ πρὸς ἀποσύρματα καὶ πρὸς ἕλκη πρεσβυτικὰ ἁρμόζει.

31 ἐλαιόμελι κατὰ Πάλμυρα τῆς Συρίας ἐκ τοῦ στελέχους ἐλαιῶν μέλιτος παχύτερον ῥεῖ, γλυκὺ τῇ γεύσει, ὅπερ πινόμενον πλῆθος κυάθων δυεῖν μετὰ κοτύλης μιᾶς ὕδατος ἄγει κατὰ κοιλίαν ὠμὸν καὶ χολῶδες. ἔννωθροι δὲ γίνονται καὶ ἔκλυτοι οἱ λαμβάνοντες, ὅπερ οὐ δεῖ εὐλαβεῖσθαι, διεγείρειν δὲ αὐτοὺς μὴ ἐῶντας καταφέρεσθαι.

σκευάζεται δὲ καὶ ἐκ τοῦ λίπους τῶν θαλλῶν ἔλαιον. ἔστι δὲ αὐτοῦ κάλλιστον τὸ παλαιὸν καὶ παχὺ καὶ λιπαρόν, οὐ τεθολωμένον. θερμαίνει δὲ ἰδίως ποιοῦν πρὸς τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις ἐγχριόμενον, καὶ λέπρας καὶ ἀλγήματα τὰ περὶ νεῦρα ἐγχριόμενον ὠφελεῖ.

32 κίκινον ἔλαιον σκευάζεται τούτῳ τῷ τρόπῳ· λαβὼν ὡρίμων κροτώνων ὅσον ἂν δόξῃ καὶ ψύξας εἰς ἥλιον καταστρώσας θειλοπέδου τρόπον, ἕως ἂν ὁ περικείμενος φλοιὸς ἀπορραγεὶς 1 SIM. Pl. XXVIII 50 (e S. N.). 1 EXC. Gal. XII 116 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 10 SIM. Pl. XV 32; XXIII 96 (e S. N.) cf. Geop. IX 26, 3. 10 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. (e D.). 21 SIM. Pl. XV 25. XXIII 83 (e S. N.). 21 EXC. Aet. I s. v. ἔλαιον; Paul. Aeg. VII 20 s. v.; Zach. m. m. VI 10 (123) cf. Gal. XI 870. 871. XIX 70. 1 nov. cap. (λβ΄) incip. Dl βαλάνοις FDa συναγόμενος F ῥύπος addidi 3 ἁρμόζειν addidi mg. περὶ ῥύπου τοῦ ἐκ τῆς παλαίστρας add. Di ἐκ] ἐπὶ H 5 post ὠφελεῖ add. ὠφελεῖ δὲ H 6 mg. add. περὶ ῥύπου ἀνδριάντος Di ἐν τοῖς γυμνασίοις ῥύπος H 7 τείχοις F ὁ om. FDiDa 10 num. cap. λα QDi: λγ Dl κατὰ τὰ (dittogr.) Di παλμυρᾶ HDa: παλμυρά FDi τοῦ] τινὸς libri, Paul. Aeg. l. s.: corr. Sar. 11 ἔλαιον libri, Paul. Aeg. l. s.: corr. Sar. 12 δύο H: β FDiDa: δυοῖν Paul. Aeg. καταμήνια ὠμὸν F 16 καὶ om. H 17 τὸ] καὶ Spr. 19 τὰ addidi 21 num. cap. λβ QDi: λδ Dl 22 ὡρίμων] ὀρεινῶν FDaZach: ὀρεινῶν ὠρίμων H: herbam crotonem quod appellatur acceipies maturam Dl ad κροτώνων cf. D. IV 161 ὅσων Di 23 θηλοπέδου libri ἐκπέσῃ, συναγαγὼν τὴν σάρκα ἔμβαλε εἰς ὅλμον καὶ κόψας ἐπιμελῶς εἰς λέβητα κεκασσιτερωμένον βάλε ὕδωρ ἔχοντα καὶ ἀνάβρασον ὑποκαίων. ὅταν δὲ ἀνῶσι τὴν ἐν αὐτοῖς ὑγρότητα πᾶσαν, ἄρας τὸν λέβητα ἀπὸ τοῦ πυρὸς ἀπόψα μύακι τὸ ἐπιπλέον ἔλαιον καὶ ἀποτίθεσο.

οἱ δὲ Αἰγύπτιοι διὰ τὸ δαψιλοῦς 2 χρῄζειν ἑτέρως αὐτὸ σκευάζουσι· μετὰ γὰρ τὸ καθᾶραι εἰς μύλην ἀποδόντες τοὺς κρότωνας ἀλήθουσιν ἐπιμελῶς, εἰς τὰς σφυρίδας δὲ ἐμβαλόντες τὸ ἀληλεσμένον δι᾿ ὀργάνου ἐκθλίβουσιν. ὥριμοι δέ εἰσιν οἱ κρότωνες, ὅταν ὑπὸ τῶν περιεχόντων αὐτοὺς σφαιρίων ἀπολύωνται.

ποιεῖ δὲ τὸ κίκινον πρὸς ψώρας καὶ ἀχῶρας καὶ τὰς ἐν ἕδρᾳ φλεγμονάς, πρός τε ὑστέρας μύσεις καὶ διαστροφάς, ἔτι δὲ οὐλὰς ἀπρεπεῖς καὶ ὠταλγίας, ἐμπλάστροις τε μιγὲν ἐμπρακτοτέρας αὐτὰς ἐργάζεται. ἄγει δὲ καὶ κατὰ κοιλίαν ὑδατῶδες ποθέν, ἐκκρίνει δὲ καὶ ἕλμινθας.

33 ἀμυγδάλινον ἔλαιον, ὅ τινες μετώπιον καλοῦσι, σκευάζεται οὕτως· ἀμυγδάλων πικρῶν χοίνικας τέσσαρας καθάρας καὶ ξηράνας κόψον ὑπέρῳ ξυλίνῳ ἐν ὅλμῳ κούφως, μέχρι μᾶζα γένηται, ἐπιχέας τε ζεστοῦ ὕδατος κοτύλας δύο ἔασον συμπιεῖν ἡμιώριον, ἀφ᾿ ἧς πάλιν βιαιότερον τρῖβε. εἶτα ἀποθλίβων πρὸς πλάκα ἐξίπου καὶ τὸ ἀπὸ τῶν δακτύλων εἰς μύακα ἀναλάμβανε, εἶτα πάλιν εἰς τὸ ἀποτεθλιμμένον κοτύλην μίαν ὕδατος ἐπιχέας καὶ συμπιεῖν ἐάσας τὸ αὐτὸ ποίει· ἀποδίδωσι δὲ κοτύλην μίαν τὸ τετραχοίνικον.

ποιεῖ δὲ πρὸς τὰς ἐν μήτρᾳ ἀλγηδόνας καὶ πνίγας ὑστερικὰς 2 11 SIM. Pl. XXIII 83 D. eup. I 57 (120) II 67 (282) Ruf. (Orib. II 217). 16 SIM. Pl. XV 26; Pl. XXIII 85 (e S. N.) cf. Aet, l. s. (═ Nic. M. XVI 5) Paul. Aeg. VII 20 s. v. Afric. Cest. 299. D. eup. I 1 (94) I 57 (120) I 120 (153). 16 EXC. Zach. m. m. VI 10 (121) cf. Gal. XI 871. 1 ἐκπέσοι H ἔμβαλλε Q 2 κασσιτηρωμένον H: κακασσιτηρωμένον F βάλε Di: βάλλε reliqui 3 ἀνάβρασσον F ὅτε HDaZach. 4 ἀφέψει H 5 δαψιλῶς χρήζειν αὐτοῦ Di: πλείονος χρήζοντες Ζach. l. s. 6 ἀποκαθᾶραι Zach. 7 ἀποθέντες Da: ἀποδιδόντες Di ἀλέθουσιν F εἶτα εἰς Di τὰς om. Di 8 σπυρίδα Di: σπυρίδας H: σφυρίδας FDa δὲ om. Di ἐμβάλλοντες FDa ἠλεσμένον libri: ἀληλεσμένον Zach.: correxi cf. D. II 91 9 εἰσιν] ὀφείλουσιν εἶναι Da 11 ψώρας καὶ ἀχῶρας FZach.: ἀχῶρας καὶ ψώρας reliqui 14 ἐργάζουσι Da τὰ κατὰ Zach. 16 num. cap. λγ QDi: λε΄ Dl tit. ἀμυγδάλινον H: περὶ ἀμυγδαλίνου F: περὶ ἐλαίου ἀμ. Da: περὶ ἀμ. ἐλαίου Di ἔλαιον om. Q neopum Pl, XV 26 (corrige): μέτωπον Gal. XII 511 18 μέχρι QZach.: μέχρις reliqui 19 κυάθους Zach.: κ (?? superscr.) F ἔασον] ἔα HDiDa: καὶ F: καὶ ἐάσας Zach. συμπιεῖν om. Zach. διαστροφάς τε καὶ φλεγμονὰς τῶν αὐτῶν τόπων, ἔτι δὲ κεφαλαλγίας καὶ ὤτων πόνους καὶ ἤχους καὶ συριγμούς· ὠφελεῖ δὲ καὶ νεφριτικοὺς καὶ δυσουριῶντας, λιθιῶντας, ἀσθματικοὺς καὶ σπληνικοὺς. αἴρει δὲ καὶ σπίλους ἐκ προσώπου καὶ ἐφήλεις καὶ ῥυτίδας μέλιτι μειγνύμενον καὶ κρίνου ῥίζῃ καὶ κυπρίνῃ ἢ ῥοδίνῃ κηρωτῇ, καὶ ἀμβλυωπίας δέ ἐστιν ἀνασκευαστικόν. σὺν οἴνῳ δὲ ἀχῶρας καὶ πίτυρα σμήχει.

34 ἐοικότως δὲ καὶ τὸ βαλάνινον ἐργάζεται. δύναμιν δὲ ἔχει καθαρτικὴν σπίλων, φακῶν, ἰόνθων, οὐλῶν μελανίας, κοιλίας τε μαλακτικήν. ἔστι δὲ κακοστόμαχον· ἁρμόζει δὲ καὶ ὠταλγίαις καὶ ἤχοις καὶ συριγμοῖς μετὰ χηνείου στέατος ἐγχεόμενον.

ὁμοίως δὲ σκευάζεται τοῖς προειρημένοις τό τε σησάμινον ἐκ τοῦ σησάμου καὶ τὸ καρύινον ἐκ τῶν βασιλικῶν καρύων συντιθέμενον. δύναμιν δὲ ἔχουσι τὴν αὐτὴν τῷ βαλανίνῳ.

35 καὶ τὸ ὑ ὑοσκυάμινον δὲ σκευάζεται οὕτως· λαβὼν τὸν λευκὸν καρπὸν ξηρόν, πρόσφατον καὶ κόψας ὕδατι θερμῷ φύρα, ὡς προείρηται ἐπὶ τοῦ ἀμυγδαλίνου, ἡλιάζων τε τὰ ὑπὸ χεῖρα ξηραινόμενα αὐτοῦ μέρη τῷ ὅλῳ ἀνάμισγε καὶ τὸ αὐτὸ ποίει, 8 SIM, Theophr. de od. 29; Pl. XIII 8. XXIII 89 (e S. N.); Paul. Aeg. VII 20 s. v. cf. Orib. II 898 D. 8 EXC. Aet. I s. v. ἔλαιον μυροβαλάνιον (═ Nic. M. XVI 7); Zach. m. m. VI 10 (121) cf. Gal. XI 870. 13 SIM. Pl. XV 28. 30. XVIII 96. XXIII 95 (e S. N); Aet. I s. v. ἔλαιον σησάμινον (═ Nic. M. XVI 2); Paul. Aeg. VII 20 s. v. 13 EXC. Zach. m. m. VI 10 (122) cf. Gal. XI 870. 14 SIM. Pl. XV 28. XXII 88 (e S. N.); Aet. I s. v. (═ Nic. M. XVI 6); Paul. Aeg. VII 20 s. v. 14 EXC. Zach. m. m. VI 10 (122) cf. Gal. XI 870. 16 SIM. Pl. XV 30; XXIII 94 (e S. N.); D. eup. I 57 (120) cf. Gal. XI 871. 16 EXC. Zach. m. m. VI 10 (122). 2 post κεφαλ. add. ἐμβρεχομένης τῆς κεφαλῆς Zach. 3 καὶ (alt.) om. Zach. δυσουριῶντας καὶ HDi 4 καὶ σπληνικούς om. DaDl: καὶ om. Zach. σπληνικούς] φθισικούς Zach. 5 καὶ κρίνου] κρίνου τε Di 8 num. cap. λδ QDi: λ𝒢 Dl tit. βαλάνινον H: περὶ βαλανίου FDav: περὶ βαλανίνου ἐλαίου p ἐργάζεται FDiZach.: σκευάζεται H: κατασκευάζεται Da 10 τε addidi καθαρτινκή (-όν HDa) libri: corr. Krause 13 nov. cap. (λζ΄) inc. Dl: mg. add. περὶ σισαμίνου, περὶ καρυίνου Di σισάμινον F 14 σισάμου F καρύηνον 16 num cap. λε QDi: λη΄ Dl tit. ὑοσκυάμινον H περὶ ὑοσκυαμίνου FDav: περὶ ὑοσκυαμίνου ἐλαίου p δὲ om. H 18 τε] δὲ Spr. 19 ἀνασμίγε DiH (mendo not.). ἄχρις ὅτου ἂν μελανθῇ καὶ δυσῶδες γένηται, εἶτα διὰ φορμοῦ ἐκθλίψας ἀποτίθεσο. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ὠταλγίας καὶ πεσσοῖς μείγνυται μαλακτικὸν ὄν.

36 ὁμοίως δὲ καὶ τὸ διὰ τοῦ Κνιδίου κόκκου σκευάζεται λεπισθέντος καὶ κοπέντος. καθαρτικὴν δὲ ἔχει δύναμιν κοιλίας πινόμενον.

ὡσαύτως δὲ καὶ κνήκινον σκευάζεται. δύναμις δὲ ἡ αὐτὴ τῷ διὰ τοῦ Κνιδίου κόκκου, ἀνειμένη δὲ μᾶλλον.

37 τὸ δὲ ῥαφάνινον σκευάζεται ἐκ τοῦ αὐτῆς σπέρματος ὁμοίως ὥσπερ καὶ τὰ λοιπά. ἁρμόζει δὲ τοῖς ἐκ νόσου φθειριῶσι καὶ τὰς περὶ τὸ πρόσωπον σμήχει τραχύτητας. χρῶνται δὲ αὐτῷ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ τοῖς προσοψήμασι συνέψοντες αὐτό.

καὶ τὸ μελάνθινον δὲ τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν καὶ σκευασίαν τῷ ῥαφανίνῳ.

38 τὸ δὲ σινάπινον σκευάζεται λεαινομένου τοῦ σινήπεως καὶ βρεχομένου ὕδατι θερμῷ, ἔπειτα μειγνυμένου ἐλαίου καὶ συνεκθλιβομένου. ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ χρόνια ἀλγήματα μετασυγκριτικὸν ὄν.

4 SIM. Pl. XV 28. XXIII 89 (e S. N.). 4 EXC. Gal. XI 871. Zach. m. m. VI 10 (122). 7 SIM. Pl. XXI 90. 9 SIM. Pl. XV 30, XIX 79; XXIII 94 (e S. N.) Aet, I s. v. ἔλαιον. 9 EXC. Zach. m. m. VI 10; Gal. XI 870. 13 ECC. Zach. m. m. VI 10 (123); Gal. XI 870. 15 EXC. Zach. m. m. VI 10 (123); Gal. XI 870. 1 ἄχρις ὅτου ἂν F: ἄχρις ἂν reliqui φορμοῦ F: ἠθμοῦ DiDa: διηθήσας καὶ H: per colum exprimes Dl 4 num. cap. λ𝒢 QDi: λθ΄ Dl tit. κνίδειον H: περὶ κνιδίου ἐλαίου Da: περὶ κνιδείου κόκκου F: περὶ κνιδελαίου Di τὸ vulgo: om. libri κνιδίου σκευάζεται κόκκου HDiDa 5 λεπτισθέντος Spr. δὲ om. Da δύναμιν post πινόμενον colloc. HDa 7 mg. add. λ𝒢 περὶ κνικελαίου Di ὡσαύτως] ὁμοίως H τὸ κνήκινον vulgo: τὸ om. libri κνίκινον libri: correxi coll. D. IV 188 8 τῷ] τῇ H ἀνειμένη δὲ μᾶλλον] sed paulo fortior Dl 9 num. cap. λζ QDi: μ΄ Dl tit. ῥαφάνινον H: περὶ ῥαφανίνου FDa: περὶ ῥαφανελαίου Di 10 τοῖς ἐκ νόσου δὲ φθειριῶσιμ ἀρμόζει Di 13 nov. cap. (μα΄) inc. Dl: mg. add. λζ΄ περὶ μελανθελαίου Di μελάνθιον F (μελανθίινον (ind.) pDa καὶ σκευασίαν om. Di 15 num. cap. λη QDi: μβ΄ Dl tit. σινάπινον H: περὶ σινηπίνου Da: περὶ σιναπίνου F: περὶ σιναπελαίου Di 16 θερμῷ] ψυχρῷ HDa, at cf. Dl infundes in aqua calida 17 μετασυγκριτικὸν (comp. scr.) FZach.: μετὰ σύγκρισιν H: μετὰ σύγκρινον DiDa: correxi cf. Sor. ed. Rose 395.

39 μυρσίνινον δὲ σκευάζεται οὕτως· λαβὼν τὰ ἁπαλὰ φύλλα τῆς μελαίνης μυρσίνης ἀγρίας ἢ ἡμέρου κόπτε πιέζων· ἴσον δὲ τῷ χυλῷ ἐλαίου ὀμφακίνου μίσγων χλίαινε ἐπ᾿ ἀνθράκων, ἕως ἂν συνεψηθῇ, αἴρων τὸ ἐφιστάμενον. εὐκοπωτέρα δὲ σκευασία· τὰ ἁπαλὰ τῶν φύλλων κόψαντα ἕψειν μετὰ ὕδατος καὶ ἐλαίου καὶ τὸ ἐφιστάμενον ἀποψᾶν. ἰδιωτικὸν δὲ τὰ φύλλα καθέντα εἰς ἔλαιον ἐν ἡλίῳ ἀποβρέχειν· ἔνιοι δὲ προστύφουσι τὸ ἔλαιον σιδίοις, κυπαρίσσῳ, κυπέρῳ, σχοίνῳ.

2 ἔστι δὲ ἐμπρακτότερον τὸ τῇ γεύσει πικρίζον καὶ ἐλαιῶδες, χλωρόν, διαφανές, ὄζον μυρσίνης.

δύναμις δὲ αὐτοῦ στυπτική, σκληρυντική· διὸ καὶ ποιεῖ. μειγνύμενον ἀπουλωτικαῖς καὶ πρὸς πυρίκαυτα, ἀχῶρας, πίτυρα, ἐξανθήματα, παρατρίμματα, ῥαγάδας, κονδυλώματα, ἄρθρα κεχαλασμένα, ἱδρῶτας καὶ ὅσα στύψεως ἢ πυκνώσεως ἔχει χρείαν.

40 τὸ δὲ δάφνινον σκευάζεται διὰ τῶν δαφνίδων, ὅταν ὦσι δρυπεπεῖς, ἑψομένων μεθ᾿ ὕδατος· ἐκ γὰρ τοῦ περικειμένου λέπους ἀνίησι λιπαρίαν τινά, ἣν διακόψαντες χερσὶν εἰς μύακα ἀναλαμβάνουσιν, ἔνιοι δὲ ὀμφάκινον ἔλαιον προστύψαντες κυπέρῳ καὶ σχοίνῳ καὶ καλάμῳ καὶ μετὰ ταῦτα δάφνης φύλλα περιβαλόντες συνέψουσιν, οἱ δὲ καὶ δαφνίδας, ἕως ἂν κανὸν γένηται τῇ ὀσμῇ ἔνιοι δὲ καὶ στύρακα μίσγουσι καὶ μυρσίνην.

1 SIM. Theophr. de od. 27. 28; Pl. XV 27. 118. 124; XXIII 87 (e S. N.); Pallad. de agr. II 17. Aet. I s. v. ἔλαιον (unde Nic M. XVI 21). 1 EXC. Gal. XI 870. 11 SIM. Pl. XXIII 87; D. eup. I 178 (188) I 106 (147) I 217 (207) I 227 (211) II 27 (237). 15 SIM. Pl. XV 26; Aet. I s. v. ἔλαιον (unde Nicol. M. XVI 8); Paul. Aeg. VII 20 (f. 298); Pl. XXIII 86 (e S. N.). 15 EXC. cf. Gal. XI 871. 520. Pallad. de agr. II 19. 1 num. cap. λθ QDi: μγ΄ Dl tit. περὶ μυρσίνου F (ἔλαιον μυρσίνινον ind.). περὶ μυρσινίνου Da: μυρσίνινον H: περὶ μυρσινελαίου Di οὕτως F: οὕτω reliqui 2 μυρσίνης om. Da, cf D. I 112 3 σμίγων HDa fort. κόψαντας 6 ἰδιω?? F: ἰδίως reliqui 7 ἥλιον ἐν ἐλαίῳ QDa, ἐν ἐλαίῳ om. Di: correxi Sar. duce coll. Pl. XV 27 et Dl 8 κυπέρω F: κυπείρω reliqui σχίνω Di ἐμπρακτικώτερον HDi 9 τὸ om. HDa 14 ἱδρῶτας om. Da post ἱδρῶτας add. στέλλει H 15 num cap μ QDi: μδ΄ Dl tit. περὶ δαφνίνου ἐλαίου FDa: δάφνινον H: περὶ δαφνελαίου Di διὰ τῶν δαφνίδων om QDa: superscr. F (pr. m.) 16 δρυοπεττεῖς F: δρυοπετοῖς Di: δρυοπατεῖς Da: correxi ὀψομένων F: ὀψωμένων Da 17 χερσὶν corruptum, pinna Dl Pallad. l. s.: κερκίσιν coni. Krause μύακας H 18 ἀναλαμβάνοντες FDa 19 σχίνω Di καὶ (tert.) om. QDa post φύλλα add. ἁπαλὰ HDiDa 20 περιβαλλόντες (sic) F: βαλλόντες Di: βαλόντες H: λαβόντες Da 21 καὶ (pr.) om. Da καὶ μυρσίνην σμίγουσι Da

ἀρίστη δὲ πρὸς σκευασίαν ἡ ὀρεινὴ καὶ πλατύφυυλλος δάφνη· 2 διαφέρει δὲ τοῦ δαφνίνου τὸ πρόσφατον, χλωρὸν τῇ χρόᾳ, πικρότατον, δριμύ.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, ἀναστομωτικήν, κόπων λυτικήν· ἁρμόζει καὶ τοῖς περὶ τὰ νεῦρα πάθεσι πᾶσι καὶ φρίκαις καὶ ὠταλγίαις καὶ κατάρροις καὶ κεφαλαλγίαις. ἔστι δὲ καὶ ναυτιῶδες ποθέν.

41 τὸ δὲ σχίνινον ὁμοίως ἐκ τοῦ καρποῦ τῆς σχίνου πεπείρου σκευασθέν ἤ ὡς τὸ δάφνινον προστυφθὲν ὑγιάζει ψώρας κτηνῶν καὶ κυνῶν, καὶ εἰς πεσσοὺς καὶ εἰς ἄκοπα καὶ λεπρικὰ ἐπιτηδείως μείγνυται· στέλλει δὲ καὶ ἱδρῶτας. καὶ τὸ τερεβίνθινον δὲ ὁμοίως σκευάζεται· ψύχει δὲ καὶ στύφει.

42 τὸ δὲ μαστίχινον ἐκ τῆς μαστίχης λείας σκευαζέσθω. ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ ἐν ὑστέρᾳ πάντα, ἠπίως θερμαῖνον, στῦφον, μαλάσσον, καὶ πρὸς τὰ ἐπὶ τὸν στόμαχον ἐπιρριπτόμενα σκιρρώματα καὶ κοιλιακὰ καὶ δυσεντερικὰ καὶ τὰ ἐπὶ τοῦ προσώπου, καθαῖρον καὶ εὔχροιαν περιποιοῦν. συντίθεται δὲ ἐν Χίῳ τῇ νήσῳ κάλλιστον.

ἐπεὶ δὲ καὶ τὰ μύρα εὐθετεῖ ἐπ᾿ ἐνίων παθῶν καὶ μειγνύμενα 2 φαρμάκοις καὶ ἐμβρεχόμενα καὶ ὀσφραινόμενα, ἀκόλουθον ἡγούμεθα καὶ τὴν τούτων παράδοσιν ποιήσασθαι· ἃ δεῖ 4 SIM. Pl. XXIII 86. D. eup. I 229 (212) I 57 (120). 8 SIM. Pl. XV 28. XXII 89 (e S. N.). D. eup. II 27 (237) Pallad. II 20. Afric. Cest. 299; Aet. I s. v. ἔλαιον σχίνινον (═ Nic. M. XVI 10). 8 EXC. cf. Gal. XI 871; Paul. Aeg. VII 20 (p. 296. 298). 13 SIM. Pl. XII 72. XXIV 43; Aet. I s. v. ἔλαιον μαστίχινον (═ Nic. M. XVI 22) Paul. Aeg. VII 20 (298). 13 EXC. Gal. XII 69. XI 871. Zach. m. m. VI 10 (118). 1 ad rem cf. D I 78 4 μαλακτικήν om. Da 6 καὶ φρίκαις om. HDa φρίκαις τε (om. καὶ pr.) Di: φρίκαις (comp. scr.) F καταρροιζομένοις HDaDi καὶ κεφαλαλγίαις om. HDiDa: dolorem capitis tollit Dl ante ἔστι add. νεφριτικοῖς δὲ τοῖς ἀπὸ ψύξεως ἄλειμμά ἐστιν ἄριστον ὡς οὐδὲν ἕτερον ὠφελοῦν Di 8 num. cap. μα QDi: με΄ Dl tit. σχοίνινον H περὶ σχοινίνου FDa: περὶ σχινελαίου Di σχοίνινον Q τῆς σχίνου addidi e Dl 9 ἢ addidi προστυφὲν QDa 11 δὲ om, HDa καὶ τὸ] nov. cap. μ𝒢΄) inc. Dl 12 ψύχει — στύφει om. H: est enim frigidus et stipticus Dl ψύχει i. e. siccat 13 num. cap. μβ QDi: μζ Dl tit. μαστίχινον H: περὶ μαστιχίνου F: περὶ μαστιχίνου ἐλαίου Da: περὶ μαστιχελαίου Di σκευάζεται HDa 14 δὲ καὶ Da 15 ἐπὶ] περὶ Di σκιρρώματα Di (κη superscr. v): κηρώματα Q: ἐπικηρώματα ῥιπτόμενα Da: stomachi duritias solvet, ceratis miscetur Dl 17 ποιοῦν HDa ad rem cf. D I 70 19 nov. περὶ μύρων cap. (num. omisso) incip. Di καὶ (pr.) om. Da 21 τῆς τούτων παραδόσεως μεμνῆσθαι Spr. ἃ] ταῦτα vulgo δοκιμάζοντας ἐπιβλέπειν, εἰ ἀφ᾿ οὗ ἡ κλῆσίς ἐστι τοῦ μύρου, ἐκεῖνο ποιεῖ κατὰ τὴν ὄσφρησιν. ἀρίστη δέ ἐστιν ἡ τοιαύτη κρίσις· ἐπ᾿ ἐνίων μέντοι οὐ φυλάττεται τὸ τοιοῦτον δι᾿ ἐπικράτειαν μειγμάτων σφοδροτέρων, ὡς ἐπὶ ἀμαρακίνου καὶ κροκίνου καὶ τηλίνου καὶ ἄλλων τινῶν, ἅπερ ἐκ τῆς περὶ αὐτὰ συγγυμνασίας δοκιμαστέον.

43 ῥοδίνου σκευασία· σχοίνου λίτρας πέντε οὐγγίας ὀκτώ ἐλαίου λίτρας εἴκοσι οὐγγίας πέντε κόψας καὶ φυράσας ἐν ὕδατι ἕψε ἀνακινῶν, εἶτα ἀπηθήσας εἰς τὰς εἴκοσι λίτρας καὶ οὐγγίας πέντε τοῦ ἐλαίου βάλε ῥόδων ἀβρόχων ἀριθμῷ χιλίων τὰ πέταλα, καὶ τὰς χεῖρας μέλιτι χρίσας εὐώδει ἀνακίνει πλεονάκις ὑποθλίβων ἠρέμα, ἔπειτα ἐάσας τὴν νύκτα ἔκθλιβε. ὅταν δὲ τὸ τρυγῶδες ὑποστῇ, ἄλλαξον τὸ ὑποδεχόμενον ἀγγεῖον, ἀποτίθεσο δὲ εἰς κρατῆρα μέλιτι κατακεχρισμένον. βαλὼν δὲ εἰς λουτηρίδιον τὰ ἐξιπωθέντα ῥόδα ἐπίχει λίτρας ὀκτὼ οὐγγίας τρεῖς τοῦ ἐστυμμένου ἐλαίου καὶ πάλιν ἐξίπου.

2 ἔσται δέ σοι τοῦτο δεύτερον, κἂν βουληθῇς, ἄχρι τρίτης καὶ τετάρτης βροχῆς ἐπιχέων ἐξίπου· γίνεται γὰρ τὸ μὲν πρῶτον, τὸ δὲ δεύτερον, τὸ δὲ τρίτον, τὸ δὲ τέταρτον τὸ μύρον. ὁσάκις δ᾿ ἂν ποιῇς, τοὺς κρατῆρας προκατάχριε μέλιτι. εἰ δὲ θέλεις δευτέραν ἐμβολὴν ποιήσασθαι, εἰς τὸ πρῶτον ἐξιπωθὲν ἔλαιον τὸν ἴσον ἀριθμὸν προσφάτων ῥόδων ἀβρόχων ἔμβαλε, καὶ ἀνακινήσας ταῖς χερσὶ προδεδευμέναις μέλιτι ἐκπίεζε καὶ ποίει τὸ δεύτερον καὶ τρίτον καὶ τέταρτον ὁμοίως ἐκθλίβων. καὶ ὁσάκις δ᾿ ἂν ποιῇς 7 SIM. Theophr. de od. 25. 33. 35. 42. 45. 48. 51. 55; Pl. XIII 9. XV 30. XXIII 80. cf. Aet. I s v. ἔλαιον ῥόδινον (═ Nic. M. XVI 13) Gal. XI 537sq. 7 EXC Zach. m. m VI 10 (109). 1 κλῆσις F: κρᾶσις reliqui ἐστι om. H 5 γυμνασίας HDa 7 tit. cap. μγ QDi: μη΄ Dl tit. ῥόδινον H: περὶ ῥοδίνου σκευασίας Di: περὶ τῆς τοῦ ῥοδίνου σκευασίας F: περὶ μύρων σκευασίας· κεφάλαιον πρῶτοι περὶ ῥοδίνου Da ῥοδίνου σκευασία F: om, HDa: ῥόδινον ἔλαιον γίνεται οὕτω Di σχίνου Di 8 εἴχοσι] β F: β΄ (in κ΄ corr.) v: libras iij. ζ. Uiij Dl ἐν om. Di 9 ἀπειθήσας F ἐπιθεὶς Da 10 τοῦ om. Da βάλλε Q post ἀβρόχων add. ἐρυθρῶν Da, cf. Aet. I s. v. χίλια HDiDa τὰ om. H: τὰ πέταλα om. Di 11 post πέταλα add. ἢ κυπείρου λίτραν α΄, ἐλαίου λίτραν α΄, καλάμου λίτραν α΄, ἐλαίου ξέστας 𝒢΄, ῥόδων ξέστην α𝒢΄ HDa εὐώδει om. Di πολλάκις Di 12 ἠρέμα] ἡμέραν Spr. 14 κρατηρίαν F (comp. scr): κρατῆρα reliqui: fort. κεραμέαν γάστραν 15 ἐξιπωμένα Di ἐπίχες HDa ὀκτὼ] κ Q 17 καὶ βουληθεὶς HDi καὶ] ἢ Di ἀποβροχῆς Di 19 τὸ (alt.) om. HDiDa τὰς κρατηρίας QDa: τοὺς κρατῆρας Di 20 ἐπιβολὴν Di 22 ἀβρόχων ῥόδων H ἔμβαλλε Q ἀνακινῶν Di ταῖς] ἐν Da 23 ἐκπίεζε μέλιτι F 24 δ᾿ om. H τοῦτο, νεαρὰ πρόσβαλε ῥόδα· δυναμικώτερον γὰρ γίνεται.

ἄχρι 3 δὲ ἑβδόμης ἐμβροχῆς ἐπιδέχεται τὸ ἔλαιον τὴν ἐμβολὴν τῶν ῥόδων, ἔπειτα δὲ οὐκέτι· κεχρίσθω δὲ καὶ ἡ ληνὸς μέλιτι. δεῖ δὲ ἐπιμελῶς τὸ ἔλαιον τοῦ χυλοῦ χωρίζειν. συναπολειφθὲν γὰρ κἂν τοὐλάχιστον φθείρει τὸ μύρον. ἔνιοι δὲ αὐτὰ μόνα τὰ ῥόδα θλάσαντες ἐναποβρέχουσι τῷ ἐλαίῳ καὶ ἀλλάσσοντες παῤ ἡμέρας ἑπτὰ ἄχρι τρίτης βροχῆς οὕτως ἀποτίθενται. ἔνιοι δὲ προστύφουσι τὸ ἔλαιον, κάλαμον καὶ ἀσπάλαθον παρεμβάλλοντες, οἱ δὲ καὶ ἄγχουσαν ἕνεκα εὐχροίας καὶ ἅλας πρὸς τὸ μὴ φθείρεσθαι.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ψύχουσαν, εὔθετον εἰς ἐμβρέγματα 4 καὶ καταπλασμάτων μείξεις. λύει δὲ καὶ κοιλίαν ποτιζόμενον καὶ καῦσον σβέννυσι στομάχου· ἔστι δὲ καὶ ἑλκῶν θρεπτικὸν κοίλων καὶ τῶν κακοήθων πραυντικόν, ἀχώρων καὶ ἐκζεμάτων ἐπάλειμμα, κεφαλαλγίας ἔμβρεγμα ἐν ἀρχῇ, ὀδονταλγίας τε διάκλυσμα. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς βλέφαρα ἐσκληρυμμένα ἐγχριόμενον, πρός τε ἐντέρων ἐρεθισμοὺς καὶ ὑστέρας φλεγμονὰς ἐγκλυζόμενον χρήσιμον.

44 ἐλατίνου σκευασία· ἐλάτην θλάσας καὶ διακνίσας ἐμβαλών τε εἰς λουτῆρα ἐπίχει ὀμφάκινον ἔλαιον ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς ἀνελόμενός τε εἰς σφυρίδα ἐξίπου· ἔστω δὲ ἑκάτερα ἰσόσταθμα· εἶτα ἀποθέμενος καθαρίως ἐν ἀγγείῳ χρῶ.

11 SIM. D. eup II 2 (227) I 106 (147) I 1 (94). 19 SIM. Pl. XII 134. 1 νεαρὰ ὀνυχίζον πρόσβαλε Di: νεαρὰ πρόσβαλε ὀνυχίζων HDa, cf. Aet. I s. v. γὰρ] δὲ Da 2 ἐμβολὴν] ἐμβροχὴν Di 4 χυλοῦ] ξύλου F συναλειφθὲν F: ἀπολειφθὲν reliqui: correxi 5 κἂν F: om. reliqui τὸ μύρον φθείρει HDiDa 6 θλάσαντες] ὀνυχίσαντες: καὶ ἡλιάσαντες Di: καὶ ἡλιάσαντες add. HDa: om. F post ἐλαίῳ add. ἔχοντες (ἔχοντα H) σταθμὸν οὐγγίων 𝒢 εἰς ἕνα (om. H) ξέστην (ξε 𝒢΄ Da) ἐλαίου HDaDi μαλάσσοντες Di: θλάσσντες Da: ἀλλάσσοντες reliqui (ἀγγεῖον supple) παῤ om. Di 7 post ἑπτὰ add. καὶ (om. HDa) ἡλιάζοντες (ἡλιάζουσι H) ἐπὶ (παῤ H) ἡμέρας μ HDaDi ἄχρι τρίτης om. Da τρίτης] τῆς F βροχῆς F: ἐμβροχῆς reliqui καὶ οὕτως H ἀποστίφουσι Da 8 ἐμβαλόντες Da: ἐμβάλλοντες HDi 9 ἕνεκεν Di καὶ (alt.)] ἢ Pl, l s. 10 φθείρεσθαι] ὄζειν Di 11 ψυκτικήν Di 13 καύσωνα H: καύσονα Da: καυσούμενον Zach. 14 θρεπτικὸν κοίλων ἑλκῶν Di καὶ (pr.) om. QDa 15 ἀπάλειμμα QDa 16 τε om. HDi ἐσκληρυμμένα F: ἐσκληρυμένα HDa: ἐσκληρυσμένα Di 17 φλεγμονὰς addidi e Zach. l. s. 19 num. cap. μδ QDi: μθ΄ Di tit. ἐλάτινον H: περὶ σκευασίας ἐλατίνου reliqui ἐλατίνου σκευασία om. HDiDa ἐλάτην i. e. palmae fructum cf. D. I 109 διακνήσας HDa ἔμβαλε εἰς λ. καὶ Di 21 σφυρίδα F: οφυρία Da: σπυρίδα reliqui 22 καθαρίως (comp. scr.) F: καθαρὰ H: καθαρῶ DiDa: reponis diligenter et uteris Dl, cf. D. I 54 ἀγγείοις F: ἀγγείῳ reliqui

δύναμιν δὲ ἔχει ἀναλογοῦσαν τῷ ῥοδίνῳ, κοιλίαν δὲ οὐ μαλάσσει.

45 μηλίνον σκευασία· ἐλαίου ξέστας ἕξ, ὕδατος ξέστας δέκα μείξας προσέμβαλε σπάθης τεθλασμένης οὐγγίας τρεῖς, σχοίνου οὐγγίαν μίαν καὶ ἐάσας ἡμέραν μίαν ἕψησον, εἶτα ἀπηθήσας τὸ ἔλαιον βάλε εἰς ἀγγεῖον πλατύστομον, ἐπιθείς τε ῥῖπον ἐκ καλάμου ἢ ψίαθον ἀραιὰν ἄνωθέν τε ἐπιθεὶς κυδώνια μῆλα καὶ περικαλύψας ἱματίοις ἔασον ἡμέρας ἱκανάς, ἕως ἂν ἐπισπάσηται τὴν ἀπὸ τῶν μήλων δύναμιν τὸ ἔλαιον.

2 ἔνιοι δὲ τὰ μῆλα περιβαλόντες ἱματίοις ἐπὶ ἡμέρας δέκα, ἵνα συνέχηται καὶ μὴ διαπνέηται ἡ εὐωδία, μετὰ ταῦτα ἀποβρέχουσι τῷ ἐλαίῳ ἡμέρας δύο καὶ νύκτας, εἶτα ἐξιπώσαντες ἀποτίθενται. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ψυκτικήν, ποιοῦν πρὸς τὰ ψωρώδη ἕλκη, πίτυρα, χίμετλα, ἕρπητας καὶ πρὸς τὰς ἐν ὑστέρᾳ ἑλκώσεις ἐγχυματιζόμενον, οὖρά τε ἠρεθισμένα στέλλει ἐγκλυζόμενον καὶ ἱδρῶτας ἐφίστησι· πίνεται δὲ καὶ πρὸς κανθαρίδας, βουπρήστεις, πιτυοκάμπην. εστι δὲ αὐτοῦ δόκιμον τὸ κυδωνίων ὄζον μήλων.

46 οἰνανθίνου σκευασία· οἰνάνθην τὴν ἐκ σταφυλῆς εὐώδη μαράνας βάλε εἰς ὀμφάκινον ἔλαιον καὶ κίνει μεταστρέφων. ἐάσας δὲ ἡμέρας δύο ἐξίπου καὶ ἀποτίθεσο.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ἀναλογοῦσαν τῇ τοῦ ῥοδίνου 3 SIM. Theophr. de od 26. 31; Pl. XIII 11. XXIII 103; Hices. (Ath. XV 689c); Aet. I s. v. ἔλαιον μήλινον (e Posidonio ?), unde Nic M. XVI 12 cf. Paul. Aeg. VII 20 s. v. Zach. m. m VI 117. Garg. M. 43, 187 R. 17 SIM D. eup. II 27 (237) II 152 (332) II 154 (333). 20 SIM. Pl. XII 133; XIII 5 (∼ Atlh. XV 688 e, cf. Theophr. de od. 27); XV 29. XXIII 80. 91; Hices. (Ath. XV 699c). 20 EC. Aet. I s. v. ἔλαιον οἰνάνθινον (aliis additis), unde Nic. M. XVI 11. 3 num. cap. με QDi: ν΄ Dl tit. λαπάθινον (sic) H: περὶ σκευασίας μηλίνου FDiDa ἔλαιον μήλινον σκευάζεται τὸν τρόπον τοῦτον Di μηλίνου σκευασία om, HDaDi ἐλαίου ὀμφακίνου Dl 4 προσέμβαλλε Q σπάθης FDl: λαπάθης reliqui 6 διηθήσας H (mendo notato): ἀπειθήσας F: ἀπωθήσας Da βάλλε Q 7 τε (pr.)] δὲ Spr. ῥύπον FDiDa: corr. Sar. cf. D. V 103 ἢ ψίαθον fort. delendum ἀραιὰν] παλαιὰν Di τε (alt.) om. QDa 10 ἐπὶ om. H 14 ψυκτικήν om. F, at cf. Dl cui virtus est frigida et stiptica 15 καὶ πίτυρα Di (dittogr.) 18 πιτυόκαμπον Di: πιτυοκάμπας Spr. 20 num cap. μ𝒢 QDi: να΄ Dl tit. οἰνάνθινον Ha: περὶ οἰνανθίνου DiDa: οἰνανθίνου σκευασία F οἰνανθίνου σκευασία om. HDiDa 21 βάλλε Q ἐκτὸς τοῦ τὴν κοιλίαν λύειν καὶ μαλάσσειν. καὶ τούτου δέ ἐστι δοκιμώτατον τὸ ἐμφαῖνον ἐν τῇ ὀσμῇ τὴν οἰνάνθην.

47 τηλίνου σκευασία· τήλεως λίτρας ἐννέα, ἐλαίου λίτρας πέντε, καλάμου λίτραν μίαν, κυπέρου λίτρας δύο ἀπόβρεχε τῷ ἐλαίῳ ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά, κινῶν ἑκάστης ἡμέρας τρίς, εἶτα ἐξίπου καὶ ἀποτίθεσο. οἱ δὲ ἀντὶ μὲν τοῦ καλάμου καρδάμωμον, ἀντὶ δὲ τῆς κυπέρου ξυλοβάλσαμον συναποβρέχουσιν. οἱ δὲ προστύφουσι τὸ ἔλαιον τούτοις καὶ μετὰ ταῦτα τὴν τῆλιν ἀποβρέχοντες ἐξιποῦσιν.

δύναμιν δὲ ἔχει μαλακτικὴν ἀποστημάτων, πεπτικήν. μάλιστα 2 δὲ ἁρμόζει τοῖς περὶ μήτραν πᾶσι σκιρρώμασι, δυστοκούσαις τε ἔγχυμα, ἐπειδὰν κατάξηρα τὰ περὶ τοὺς τόπους γένηται, προεκκριθέντων τῶν ὑγρῶν, πρός τε τὰς ἐν δακτυλίῳ φλεγμονάς, καὶ ἐγκλύζεται ἐπὶ τῶν τεινεσμῶν ὠφελίμως, πίτυρά τε καὶ ἀχῶρας σμήχει καὶ κατακαύματα καὶ χίμετλα ὠφελεῖ μετὰ κηροῦ, σμήχει τε ἐφηλίδας καὶ εἰς στιλβώματα μείγνυται.

ἐκλέγου δὲ τὸ πρόσφατον καὶ μὴ λίαν παρεμφαῖνον τὴν τῆς τήλεως ὀσμήν, σμῆχον τὰς χεῖρας, γλυκύπικρον ἐν τῇ γεύσει· τὸ γὰρ τοιοῦτον κάλλιστον.

48 σαμψουχίνου σκευασία· ἑρπύλλου, κασσίας, ἁβροτόνου, σισυμβρίου ἄνθους, μυρσίνης πετάλων, σαμψούχου, ἑκάστου αὐτῶν λαμβάνων στοχασμῷ πρὸς τὴν ἑκάστου αὐτῶν δύναμιν 3 SIM. Pl. XIII 13. Hices. (Ath. XV 689d). 3 EXC. Aet. I s. v. ἔλαιον τήλινον (═ Nic. M. XVI 17). Zach. m. m. VI 10 (123). 10 SIM. D. I 110 (149) 106 (147). 20 SIM. Pl. XIII 10. XXIII 163; Hices. (Ath. XV 689c). 20 EXC. Zach. m. m. VI 10 (123). 3 num. cap. μζ QDi: νβ΄ Dl tit. τήλινον H: περὶ τηλίνου Da: τηλίνου σκευασία FDi τηλίνου σκευασία omi. HDiDa τήλεος F ἐννέα (θ) QDaDl Zach: ε DiAet. 4 πέντε (ε) QDaDlZach: θ Di: ξέστας η Aet. 5 κνῶν τρίτον (om. ἐκ. ἡμ.) H: κινῶν τρίτον τῆς ἡμέρας Aet. 6 τοῦ addidi 7 τῆς om. DaZach. κυπείρου Di 10 δὲ om. Zach. 11 σκληρώμασι Di: πρὸς τὰς ἐν μήτρᾳ σκληρίας Aet. 12 ἐγχυματίζεται H 13 δακτύλῳ DiDaZach. 14 καὶ om. H 15 ἀποσμήχει Zaci. πρὸς κατακ. καὶ χ. ποιεῖ Di ὠφελεῖ addidi 17 μὴ post λίαν add. H τὴν — ὀσμήν om. Da (spatio relicto) 18 ὀδμὴν H σμιχ F 20 num. cap. μη QDi: νγ΄ Dl tit. σαμψύχινον H: περὶ σαμψυχίνου Da: σαμψυχίνου σκευασία [Di: περὶ σκευασίας σαμψυχίνου σαμψυχίνου σκευασία om. HDiDa σαμψουχίνου scripsi coll. D. III 39, Hices. l. s. ἁβροτόνου om. Da 21 ἄνθους om. H σαμψύχου libri: correxi 22 αὐτῶν (pr.) om. Di λαμβάνων — αὐτῶν om, HDa στοχασμὸν Zach. αὐτῶν (alt.) om. Zach. ἀποβλέπων, κόπτε ἐν τῷ αὐτῷ πάντα καὶ ἐπίχεε ἐλαίου ὀμφακίνου τοσοῦτον, ὥστε μὴ κατακρατεῖσθαι τὴν δύναμιν τῶν ἐν αὐτῷ βρεχομένων, καὶ ἔασον ἡμέρας τέσσαρας καὶ ἔκθλιβε, καὶ πάλιν τὸ αὐτὸ πλῆθος τῶν αὐτῶν προσφάτων ἀπόβρεχε τὸν ἴσον χρόνον καὶ ἐξίπου ἔστι γὰρ εὐτονώτερον. ἐκλέγου δὲ τὸ μελάγχλωρον τῇ χρόᾳ, σαμψούχου πολλῆς ὄζον, μετρίως δριμύ.

2 δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, λεπτυντικήν, δριμεῖαν. ποιεῖ δὲ πρὸς μύσιν καὶ διαστροφὴν ὑστέρας καὶ ἔμμηνα καὶ δεύτερα ἐπισπᾶται καὶ πνίγας ὑστερικὰς ἀνακτᾶται ὀσφύων τε καὶ βουβώνων ἀλγήματα πραύνει. σὺν μέλιτι δὲ αὐτῷ χρῆσθαι βέλτιον, ἐπειδὴ τῇ σφοδρᾷ στύψει σκληρύνει τοὺς τόπους· λύει καὶ κόπους συγχριόμενον, εἴς τε τὰ ἐπὶ τῶν ὀπισθοτονικῶν καταπλάσματα ἐπιτηδείως μείγνυται καὶ τῶν ἄλλως σπωμένων.

49 ὠκιμίνον σκευασία· τοῦ εἰς τὸ κύπρινον ἠρωματισμένου, ὡς ἀποδείξομεν (I 55), λαβὼν ἐλαίου λίτρας εἴκοσι, ὠκίμου σταθμῷ λίτρας ἕνδεκα οὐγγίας ὀκτὼ ἀποφυλλίσας ἀπόβρεχε νύκτα καὶ ἡμέραν ἐν τῷ ἐλαίῳ, εἶτα ἐξίπου καὶ ἀποτίθεσο. ἐκκενώσας δὲ τὸ ἀπὸ τῆς κυρτίδος ἐπίχει πάλιν τὸ ἴσον πλῆθος τοῦ ἐλαίου καὶ ἐξίπου. καλεῖται δὲ τοῦτο δευτερεῖον· τρίτην γὰρ οὐκ ἐπιδέχεται βροχήν. εἶτα προσφάτου ὠκίμου λαβὼν τὸ ἴσον πάλιν ἀπόβρεχε, ὡς ἐπὶ τοῦ ῥοδίνου εἴρηται (I 43), τὸ δὲ ἤδη ἀποβεβρεγμένον ἐπιχέων καὶ ἐῶν τὸν αὐτὸν χρόνον ἔκθλιβε καὶ ἀποτίθεσο. κἂν τρὶς δὲ ἢ τετράκις θέλῃς, ἀπόβρεχε πρόσφατον ἀεὶ ὤκιμον ἐμβάλλων. δύναται δὲ καὶ ἐκ τοῦ ὀμφοκίνου σκευάζεσθαι· βέλτιον δὲ ἐκείνως.

δύναται δὲ τὸ αὐτὸ τῷ σαμψουχίνῳ, ἔλαττον ἐνεργοῦν.

50 ἁβροτονίνου σκευασία· ἐκ τοῦ εἰς τὸ κύπρινον ἠρωματισμένου 11 SIM. D. eup. I 228 (212). 1 ἐπίχει H 3 δ libri 4 τῶν om. Zach. 5 ἔσται Di 6 μελανχλωρόν F σάμψυχον Di πολλῆς Q: πολλ Da: ἐπιπολὺ Di 8 δὲ καὶ HDi ἔμμηνά τε καὶ Di: ἔμμηνα δευτέρως Zach. δεύτερα] ἔμβρυα HDa 11 ἐπεὶ Di 14 num. cap. μθ QDi: νδ΄ Dl tit. ὠκίμινον H: περὶ ὠκυμίνου Di: περὶ σκευασίας ὠκιμίνου F ὠκιμίνου σκευασία om. HDi initium sic habet ἔλαιον ὠκίμινον σκευάζεται ὥσπερ τὸ κύπρινον D] τοῦ — ἀποδείζομεν om. HDi 15 ἀπεδείξαμεν FDa: correxi 16 σταθμῶν F 17 ἀποτίθεσο] ἀπήθει Di 18 ἐκκενώσας — ἐξίπου om. HDa τὸ (pr.)] τὰ HDa 19 δευτέριον FDiDa: δευτερεῖον H 20 πρόσφατον ὤκιμον libri: correxi τὸ om. Di 22 ἀποβεβρεγμένον] i. e. τὸ ἐξιπωθὲν ἔλαιον 24 ἐμβαλών FDa 26 τὸ αὐτὸ F: τὰ αὐτὰ reliqui 27 num. cp. QDi. νε΄ Dl tit. ἀβροτόνινον H: περὶ ἀβροτονίνου DiDa: περὶ σκευασίας ἀβροτονίνου F ἀβροτόνινον ἐκ τοῦ Di ἐλαίου λίτρας ἐννέα οὐγγίας πέντε ἁβροτόνου φύλλων λίτρας ὀκτὼ ἔμβαλε καὶ ἀποβρέξας νύκτα καὶ ἡμέραν ἐξίπου. πολύβροχον δʼ εἰ βούλει ποιῆσαι, ἐκβαλὼν τὰ πρῶτα φύλλα, ἐμβαλὼν δὲ ἕτερα φύλλα ἐναποβρέχων ἐκπίεζε.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, ποιοῦσαν πρὸς τὰς ἐν ὑστέρᾳ μύσεις καὶ σκληρίας, ἄγον ἔμμηνα καὶ δεύτερα.

51 ἀνηθίνου σκευασία· ἐλαίου λίτρας ὀκτὼ οὐγγίας ἐννέα, ἀνήθου ἄνθους λίτρας ἕνδεκα οὐγγίας ὀκτὼ ἐναπόβρεχε τῷ ἐλαίῳ ἡμέραν μίαν, εἶτα ἐκπίεζε ταῖς χερσὶ καὶ ἀποτίθεσο. ἐὰν δὲ θέλῃς δίβροχον ποιῆσαι, πρόσφατον ἀνήθου ἄνθος ὡσαύτως ἀπόβρεχε.

δύναται δὲ μαλάσσειν τὰ περὶ μήτραν καὶ ἀναστομοῦν, ἁρμόζον πρὸς τὰ περιοδικὰ ῥίγη, θερμαῖνον καὶ κόπους λύον καὶ ἀλγήματα ἄρθρων ὠφελοῦν.

52 σουσίνου σκευασία, ὃ ἔνιοι λείρινον καλοῦσιν ἐλαίου λίτρας ἐννέα οὐγγίας πέντε, καλάμου λίτρας πέντε οὐγγίας δέκα, σμύρνης δραχμὰς πέντε φυράσας οἴνῳ εὐώδει ἕψε, εἶτα ἀπηθήσας τὸ ἔλαιον ἀπόχει κατὰ καρδαμώμου κεκομμένου καὶ βεβρεγμένου ὕδατι ὀμερίῳ λιτρῶν τριῶν οὐγγιῶν ἓξ καὶ ἐάσας βραχῆναι ἀπόθλιβε· καὶ λαβὼν ἐκ τοῦ ἐστυμμένου ἐλαίου τρεῖς 7 SIM. Aet. I s. v. ἔλαιον ἀνήθινον (═ Nic. M. XVI 15); Paul. Aeg. VII 20 s. v. 7 EXC. Zach. m. m. VI 110 (aliis aliunde additis). 15 SIM. Pl. XIII 11; XXI 22; XXIII 95; Aet. I s. v. ἔλαιον κρίνινον (═ Nic. M. XVI 16); Paul. Aeg. VII 20 cf. Pall. de agr. VI 14. 15 EXC. Gal. XII 45. 1 οὐγγίαε — ὀκτὼ om. Spr. 2 ἔμβαλλε QDa: ἐμβαλὼν Di 3 πυλύβροχονs F: πολυχρόνιον reliqui: si volueris meliorem facere Dl 4 ἐμβαλὼν— φύλλα om. Da ἐμβαλλὼν F: ἔμβαλε Di δὲ om. Di φύλλα (alt.) om. HDi: fort. delendum καὶ ἐναποβρέχων Di 6 ἄγων DiDa 7 num. cap. να QDi: ν𝔮΄ Dl tit. ἀνήθινον H: ἀνηθίνου σκευασία DiDa: περὶ σκευασίας ἀνιθίνου F ἀνηθίνου σκευασία om. HDiDa ἀνιθίνου F 8 ἀνίθου F ἄνθος DiDa ια libri 10 εἰ δὲ θέλεις Da δίβροχον F: διάβροχον reliqui 15 num. cap. νβ QDi: νζ΄ Dl tit. σούσινον H: περὶ σουσίνου DiDa: σουσίνου σκευασία F incip. τὸ δὲ σούσινον δ ἔνιοι κρίνινον παλ, οὕτω σκευάζεται Di λίρινον F: κρίνινον HDiDa: myrsinum Dl, cf. D. III 102. Gal. XIX 119 16 πέντε pr.] ε΄ FDi: ?? V. Dl: γ΄ HDa (om. πέντε — οὐγγίας) οὐγγίας δέκα] οὐγγίας γ΄ Di: ?? X Dl: ο ι F 17 δραχμὰς] reliqui φυράσας] κεράσας H ἐπιθήσας τὸ ἔλαιον μετὰ τοῦ καρδ. Da 18 ἀπόχεε H κατὰ] μετὰ HDa, sed cf. D. I 55 19 λίτρας HDa: comp. scr. reliqui: corr. Sar. ἓξ] γ΄ (ut videtur) F: lib. ΙΙΙ et mediam Dl 20 ἐλαίου ἥμισυ λίτρας (comp. scr.) FDi: ἐλαίου λίτρας γ ἥμισυ (ἥμ. comp. scr.) HDa ἥμισυ λίτρας, κρίνα ἀριθμῷ χίλια ἀποφυλλίσας θὲς ἐν λουτῆρι πλατεῖ, μὴ βαθεῖ, ἐπιχέας τε τὸ ἔλαιον ἀνακίνει ταῖς χερσὶ μέλιτι κεχρισμέναις. ἐάσας δὲ ἡμέραν μίαν καὶ νύκτα, πρωὶ δὲ ἀνελόμενος εἰς κυρτίδα ἐξίπου.

2 τὸ δὲ φερόμενον ἀπήθει εὐθέως ἀπὸ τοῦ συνεκθλιβέντος ὕδατος τῷ ἐλαίῳ· οὐ γὰρ ὑπομένει ὡς τὸ ῥόδινον, συνθερμαινόμενον δὲ ἀναζεῖ καὶ σήπεται. μετάγγιζε δὲ πλεονάκις εἰς ἕτερα ἀγγεῖα μέλιτι κατακεχρισμένα, προσπάσσων ἅλας λεπτοὺς καὶ τὴν συλλεγομένην ἀκαθαρσίαν ἐπιμελῶς ἀφαιρῶν. μετεράσας δὲ ἐκ τοῦ κυρτιδίου τὸ ἐξιπωθὲν ἄρωμα εἰς τὸν λουτῆρα πάλιν ἐπίχει τοῦ ήρωματισμένου ἐλαίου τὸ ἴσον πλῆθος τῷ προτέρῳ καὶ καρδαμώμου κεκομμένου συνέμβαλε ὁλκὰς δέκα, καὶ ἀνακινήσας χρησίμως ταῖς χερσὶ καὶ ἐπισχὼν μικρὸν ἐξίπου, τὸ ἀπορρέον ἀποκαθαίρων.

3 καὶ τρίτον ἐπιχέας πάλιν τὸ αὐτὸ ποίει, προσεπεμβάλλων καὶ τὸ καρδάμωμον καὶ τοὺς ἅλας ὁμοίως καὶ τὰς χεῖρας μέλιτι χρίων καὶ θλίβων. καὶ ἔσται τὸ μὲν πρῶτον ἐκπιεσθὲν ἄριστον, ἐχόμενον δὲ τὸ ἑξῆς, τρίτον δὲ τὸ τελευταῖον. καὶ πάλιν λαβὼν χίλια κρίνα καὶ ἀποφυλλίσας διάθες καὶ ἐπιχέας τὸ πρῶτον ἐξιπωθὲν μεθόδευε, τὰ αὐτὰ ποιῶν ὥσπερ ἐποίεις ἐπὶ τοῦ πρώτου, καρδάμωμον παραμίσγων, εἶτα ἐξίπου καὶ ποίει τὰ αὐτὰ ἐπὶ τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου, ὡς εἴρηται, προσεμβάλλων καὶ τὸ καρδάμωμον, καὶ ὁσάκις ἂν ἀποβρέξῃς νεαρὰ κρίνα, δυναμικώτερον ἕξεις τὸ μύρον.

4 ἐπὶ τέλει δὲ ὅταν αὐτάρκως ἔχειν σοι δοκῇ, μίσγε ἐν ἑκάστῃ σκευασίᾳ σμύρνης χρηστῆς δραχμὰς δύο, κιναμώμου δραχμὰς δύο, κρόκου δραχμάς δέκα. οἱ δέ· κρόκου καὶ κιναμώμου τὸ ἴσον κόψας σήσας ἔμβαλε εἰς τὸν λουτῆρα μεθʼ ὕδατος καὶ ἐπίχει τὸ πρῶτον ἐκπιεσθὲν μύρον, 1 θεὶς H 2 τε om. Da 3 δὲ (alt.) om. HDiDa 4 κνρτίδα F: om. Da: πυξίδα reliqui 5 τὸ ἔλαιον FDiDa 7 πλεονάκις F: πολλάκις reliqui 8 προσπλάσσων Di ἄλες λεπτὸν (sic) F: ἅλας λεπτὸν DiDa: ἅλα λεπτὸν H: correxi 9 μεταράσσας F: μεταράσας Da: μετακεράσας H 10 ἄρωμα] μάγμα coni. Sar.: fort. recte 11 συνέμβαλλε F: ἔμβαλλε H 15 τοὺς] τὸ libri: τοὺς vulgo βρέχων μέλιτι· καὶ ἔσται] Di 16 τὸν F πρότερον Di: α F 18 διαθεὶε QDa 20 παρασμίγων F: παραμίγων p: παραμίσγων reliqui ἐξιπῶν ποίει HDi 21 καὶ ἐπὶ τρίτου (τοῦ τρ. Da) HDiDa 22 post καρδάμωμον add. εἶτα ἐξίπου καὶ ποείει τὰ αὐτά Di: εἶτα — καρδάμωμον bis habet H ὁσάκις δʼ ἂν (om. καὶ Di 23 σοι om. FDa 24 δοκῆς Da: δόζης H μίσγε om. F ἐν addidi e Da corr. in δραχμάς): δύο coll. Di καρδαμώμου libri et Dl: corr. Sar. (propter ea quae sequuntur) D. I 56 26 ἔμβαλλε Q. ἐμβάλλουσι Spr. 27 καὶ] τότε δὲ Spr. εἶτα ἐάσας μικρὸν ἀναλάμβανε εἰς ἀγγεῖα ξηρά, προκεχρισμένα κόμμει καὶ σμύρνῃ καὶ κρόκῳ καὶ μέλιτι μεθʼ ὕδατος διειμένοις· τὸ δʼ αὐτὸ ποίει καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐκπιέσματος καὶ τοῦ τρίτου.

ἔνιοι δὲ τὸ ἁπλοῦν ἐξ ἐλαίου βαλανίνου ἢ ἄλλου καὶ 5 κρίνου σκευάζουσι. δοκεῖ δὲ διαφέρειν τὸ ἐν Φοινίκῃ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ γινόμενον· ἄριστον δέ ἐστιν αὐτοῦ τὸ ὄζον κρίνων.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, ἀναστομωτικὴν τῶν περὶ μήτραν μύσεων καὶ φλεγμονῶν, καὶ καθόλου πάντων ἐστὶ χρησιμώτατον πρὸς τὰ γυναικεῖα. ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς ἀχῶρας, ἰόνθους, πίτυρα, ἐκζέματα, μώλωπάς τε ταχέως μεταβάλλει καὶ ὁμόχρους ποιεῖ, καὶ καθόλου ἐστὶν ἀραιωτικόν. ἄγει δὲ καὶ χολὴν κατὰ κοιλίαν πινόμενον, κινεῖ δὲ καὶ οὔρησιν. ἐστι δὲ κακοστόμαχον καὶ ναυτίας ποιητικόν.

53 ναρκίσσινον δὲ στύψεις οὕτως· ἐλαίου πεπλυμένου λίτρας ἐννέα οὐγγίας πέντε, ἀσπαλάθου λίτρας ἓξ οὐγγίας δύο κόψας καὶ βρέξας ὕδατι. τῷ τρίτῳ τοῦ ἐλαίου μείξας ἕψε, εἶτα ἐξελὼν τὸν ἀσπάλαθον καὶ καλάμου λίτρας πέντε οὐγγίας ὀκτὼ καὶ σμύρνης χόνδρον κόψας καὶ σήσας φύρα οἴνῳ παλαιῷ εὐώδει καὶ μείξας ἕψε. ὅταν δὲ καὶ μετὰ τούτων ἀναζέσῃ, ἐξελὼν ἀπήθει τὸ ἔλαιον ψυγέν, εἶτα λαβὼν ἐκ τοῦ ἐλαίου εἰς λουτῆρα ἀπόχει καὶ τοῦ ναρκίσσου ἔμβαλε ὡς ὅτι πλεῖστον τὸ ἄνθος, ἐπὶ ἡμέρας δύο κινῶν ὡς ἐπὶ τοῦ σουσίνου, ἐξίπου τε καὶ μετάγγιζε πυκνῶς· καὶ γὰρ τοῦτο σήπεται.

ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ ἐν ὑστέρᾳ, μαλάσσον τὰς περὶ αὐτὴν σκληρίας καὶ μύσεις. ἔστι δὲ κεφαλαλγές.

7 SIM. D. eup. II 74 (286) I 117 (151 ubi ἔλαιον corrige). 14 SIM. Pl. XV 30 (cf. XXIII 6); XI 129 extr. (e S. N.); Aet I s. v. ἔλαιον ναρκίσσινον (═ Nic. M. XVI 18). 1 post ἀγγεῖα add. μικρὰ HDi προκέκλυσμένα Di 2 καὶ (pr.)] ἢ HDiDa 3 τὰ δʼ αὐτὰ Di δευτέρου καὶ τρίτου ἐκπιέσματος H ἐπὶ τοῦ τρίτου p: τρίτου (om. ἐπὶ τοῦ) v 4 καὶ κρίνου ἢ ἄλλου (ἐλαίου superscr. υ) Di 5 αἰγύπῳ καὶ ἐν φοινίκη H 8 μήτρας ψύξεων Da καὶ καθόλου — ποιεῖ om. Da 13 καὶ κακοστόμαχον (dittogr.) HDiDa 14 num. cap. νγ QDa: νη΄ Dl tit. ναρκίσσινον H: ναρκισσίνου σκευασία reliqui ἔλαιον ναρκίσσινον στύφεται οὕτω Di ἐλαίου καλάμου πεπλυμένου λίτρας (spatio relicto) οὐγγίας ε΄ καὶ σμύρνης ἀσπαλάθου λίτρας H 15 ἐννέα scripsi: (Ο ═ Θ) libri 17 καὶ om. Di καλάμου βάλε Di 18 διασήσας (dittogr.) Q: διασείσας Da φύρασον Di 20 ἀπείθει F: ἀπόθου H: ἀποτίθου Da ψύγειν QDa λαβὼν] βαλὼν DiDa hiatum indicavi 21 ἀπήχει Di ἔμβαλλε Q: post πλεῖστον colloc, Di 22 πλεῖστον] πλῆθος Q 24 δὲ om. QDa 25 κεφαλαλγικόν Da

54 κρόκινον δὲ σκευάζων προστύψεις τὸ ἔλαιον, ὡς εἴρηται ἐπὶ τοῦ σουσίνου, πλήθει καὶ συσταθμίᾳ τῇ αὐτῇ. λαβὼν δὲ ἐκ τοῦ ἐστυμμένου ἐλαίου εἰς τὸ σούσινον λίτρας τρεῖς ἥμισυ βάλε κρόκου δραχμὰς πεντήκοντα καὶ ἀνακίνει πλεονάκις τῆς ἡμέρας, ποιῶν τοῦτο συνεχῶς ἐπὶ ἡμέρας πέντε. ἀπήθει δὲ τὸ ἔλαιον τῇ ἕκτῃ ἀπὸ τοῦ κρόκου καθαρίως, τῷ δὲ αὐτῷ κρόκῳ ἐπίχει τὸ ἴσον πλῆθος τοῦ ἐλαίου καὶ ἀνακίνει ἡμέρας δέκα, εἶτα ἀποχέας πρόσμειξον σμύρνης κεκομμένης καὶ σεσησμένης δραχμὰς τεσσαράκοντα καὶ κίνει ἐν ὅλμῳ χρηδίμως, εἶτα ἀπόθου. ἔνιοι δὲ τῷ εἰς τὸ κύπρινον ἠρωματισμένῳ ἐλαίῳ καὶ εἰς τὸ κρόκινον χρῶνται. ἔστι δὲ αὐτοῦ κράτιστον τὸ κατακόρως κρόκου πνέον, ὅπερ εἰς τὴν ἰατρικὴν χρῆσιν ἁρμόζει, δεύτερον δὲ τὸ σμύρνης παρεμφαῖνον.

2 δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, ὑπνωτικήν, ὅθεν πολλάκις ἐπὶ τῶν φρενιτικῶν ἥρμοσεν ἐν καταβροχαῖς ἢ ἀποσφρανθὲν καὶ τῶν μυξωτήρων διαχρισθέντων. ἐστι δὲ καὶ πυοποιὸν καὶ ἑλκῶν καθαρτικόν, καὶ πρὸς τὰς ἐν τῇ μήτρᾳ σκληρίας καὶ μύσεις καὶ τὰ ἐν αὐτῇ κακοήθη σὺν κηρῷ καὶ κρόκῳ καὶ μυελῷ καὶ ἐλαίῳ διπλασίονι· συμπέττει γὰρ καὶ μαλάττει καὶ πραύνει καὶ ὑγραίνει· ποιεῖ καὶ πρὸς τὰς ἀπογλαυκώσεις μεθʼ ὕδατος ὑπαλειφόμενον. ἀναλογεῖ δὲ αὐτῷ καὶ τὸ λεγόμενον ὀνύχινον καὶ βουτύρινον καὶ στυράκινον, τοῖς ὀνόμασι μόνον διαφέροντα, τῇ μέντοι σκευασίᾳ καὶ τῇ δυνάμει παρόμοια ὄντα.

55 κυπρίνου στύψις καὶ σκευασία· ἐλαίου ὀμφακίνου πεπλυμένου 1 SIM. Theophr. de od. 27; Pl. XIII 10; Hices. (Ath. XV 689c); Apoll. (Ath. XV 658e ═ Pl. XIII 5); Paul. Aeg. VII 20 s. v. 14 SIM. D. eup. 11 (99). 24 SIM. Theophr. de od. 25. 26. 31. 42. 50. 55; Pl. XIII 12 (e S. N.) XIII 5 (═ Ath. XV 688e); XV 28; Posidon. (Paul. Aeg. VII 20 s. κύπρινον) cf. Aet. I. s. v. ἔλαιον κύπρινον (═ Nic. M. XVI 29). 24 EXC. Zach. m. m. VI 10 (107). 1 num. cap. νδ QDi: νθ΄ Dl tit. κρόκινον H: περὶ κροκίνου DiDa: κροκίνου σκευασία F 3 λίρν γ ἥμισυ FDa, comp. scr. H 4 βάλλε Q corr. Sar. 7 δίκα] ιγ΄ libri: γ΄ Spr.: correxi coll. Dl et iterum aliis decem diebus 9 ἔνιοι δὲ τὸ ἴσον κύπρινον ἠρωματισμένω ἐλαίω (ἠρωματισμένου ἐλαίου H) HDi 11 πνέον] ποιοῦν F: ἐμπνέων Da 12 δὲ om. QDa τὸ τῇ σμύρνῃ παρεμφέρον Di, cf. D. I 59, 61 14 ταῖς τῶν H: τῶν om, Di ἁρμόζει Di ἐν addidi καταβρεχόμενον ἢ ἀποσφραινόμενον Di ἀποφρασθὲν Da ἢ καὶ κατὰ μυξ. διαχριόμενον Di 16 καθαρτικὸν ἑλκῶν Di: ἀνακαθαρτικὸν Da τῇ om. Di 18 συμπέπτει H ὑγραίνει καὶ πραύνει DiDa 21 βουτύρινον καὶ ὀνύχινον Di 22 τῇ (alt.) om. Da ὄντα παρόμοια HDiDa 23 num. cap. νε QDi: ξ΄ Dl tit. περὶ στύψεως κυπρίνου καὶ σκευασίας ἐλαίου FDi: κυπρίνου σκευασία ἐλαίου Da: om. H κυπρίνου — ἐλαίου om. HDiDa ἐλαίου bis habet H πλυμένου μέρος ἕν, ὕδατος ὀμβρίου μέρος ἓν ἥμισυ, τὸ μὲν ἐπίχει τῷ ἐλαίῳ τὸ δὲ φύρα ἐν τοῖς ἐμβληθησομένοις ἀρώμασιν. εἶτα λαβὼν ἀσπαλάθου λίτρας πέντε ἥμισυ, καλάμου λίτρας ἓξ ἥμισυ, σμύρνης λίτραν μίαν, καρδαμώμου λίτρας τρεῖς οὐγγίας ἐννέα, ἐλαίου λίτρας ἐννέα οὐγγίας πέντε, τὸν ἀσπάλαθον κόψας καὶ βρέξας ἐν ὕδατι ἐμβαλὼν ἕψε μετὰ τοῦ ἐλαίου, ἕως ἂν συναναζέσῃ, τὴν δὲ σμύρναν διεὶς οἴνῳ παλαιῷ εὐώδει, τὸν κάλαμον κεκομμένον συναναφύρα μετὰ τῆς σμύρνης καὶ ἐξελὼν τὸν ἀσπάλαθον ἔμβαλε τὸ φύραμα τοῦ καλάμου.

ὅταν δὲ καὶ 2 μετὰ τούτου ζέσῃ, καθελὼν ἀπήθησον τοῦ χαλκοῦ τὸ ἔλαιον καὶ κατάχει κατὰ τοῦ καρδαμώμου κεκομμένου καὶ πεφυραμένου τῷ λοιπῷ ὕδατι καὶ κίνει σπάθη, ἕως ἂν ψυγῇ, μὴ διαλείπων. εἶτα ἀπηθήσας τὸ ἔλαιον ἔμβαλε εἰς τὰς εἴκοσιν ὀκτὼ τοῦ ἐλαίου λίτρας ἄνθους κύπρου λίτρας τεσσαράκοντα ἓξ οὐγγίας ὀκτώ, ἐάσας τε ἀποβραχῆναι ἐξίπωσον διὰ σφυρίδος. ἐὰν δὲ πλείω θέλῃς, τοῦ νεαροῦ ἄνθους τὸ ἴσον ἐμβαλὼν πλῆθος ὁμοίως ἐξίπου, ἐάν τε δίβροχον ἐάν τε τρίβροχον βούλῃ ποιεῖν· δυναμικώτερον γὰρ γίνεται.

ἐκλέγεσθαι δὲ δεῖ τὸ χρηστὸν καὶ 3 μετʼ εὐωδίας πληκτικόν, ἔνιοι δὲ καὶ κινάμωμον μίσγουσιν. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, ἀναστομωτικήν, ἁρμόζουσαν τοῖς περὶ μήτραν καὶ νεῦρα πάθεσι καὶ πλευριτικοῖς καὶ κατάγμασι καθʼ ἑαυτό τε καὶ κηρωτῇ μειγνύμενον. μείγνυται δὲ καὶ μαλάγμασι τοῖς ἁρμόζουσιν ὀπισθοτόνῳ, συνάγχῃ, βουβώνων φλεγμονῇ καὶ ἀκόποις.

56 ἰρίνου στύψις· σπάθης λίτρας ἓξ οὐγγίας ὀκτώ, ἐλαίου 20 SIM. D. eup. II 71 (285) 74 (286). 25 SIM. Theophr. de od. 36. 24. 28; Pl. XXI 42 cf. XIII 5 (═ Ath. XV 388e). 14. 18; Aet. I s. v. ἔλαιον ἴρινον (═ Nic. M. XVI 30); Paul. Aeg. VII 20 s. v. 1 μέρος comp. scr. F α΄ ἥμισυ Di: comp. scr. reliqui 2 ἐν] σὺν libri: correxi 3 ἀσπαλάθου — τὸν (v. 5) om. H ε΄ ἥμισυ Di: comp. scr. reliqui: libras Viiij Dl 5 ἐλαίσυ libri: ἑλενίου coni. Corn. coll. Paul. Aeg. l. s. libras ΧΧ Dl post πέντε add τὸ ἑλένιον καὶ Corn. τὸν] τὴν libri: correxi 6 ἐμβαλλὼν F τοῦ om. HDa 9 τὸν F: τὴν HDi ἔμβαλλε Q καὶ om. H 11 καρδάμου Da 12 διαλιπών Da 13 ἔμβαλλε Q: ἔμβαλε reliqui 14 κυπείρου HDiDa: κυπέρου F: quipri Dl, cf. Pl. XIII 42; D. I 95 15 στυρίδυς FDa δὲ πλείω — ἑὰν om. Da 16 τοῦ om. libri: add. Spr. 17 διάβροχον Da. ἐθέλῃε H 18 δυναμικώτερον — μίσγουσιν om. H δὲ om. F 19 σμίγουσι Da: σμίσγουσιν F 23 δπισθοτονικοῖς HDiZach. l. s. συναγχικοῖς Di: βοηθεῖ καὶ συνάγχῃ Zach. 24 βουβῶσι H 25 num. cap. ν𝔮 QDi: ξα΄ Dl tit. ἴρινον H: περὶ στύψεως ἰρίνου reliqui ἰρίνου στύψις om. HDiDa δκτώ] η libri: ε΄ Spr. λίτρας ἐννέα οὐγγίας πέντε κόψας ὡς λεπτότατα μεῖξον ὕδατος κοτύλαις δέκα καὶ βαλὼν εἰς χαλκὸν ἓψε, μέχρις οὗ τὴν ὀσμὴν ἀναλάβῃ, εἶτα ἀπήθει εἰς κρατῆρα μέλιτι κατακεχρισμένον. ἐκ τούτου τοῦ ἠρωματισμένου ἐλαίου τὸ πρῶτον ἴρινον σκευάζεται ἐναποβρεχομένης τῷ ἐστυμμένῳ ἐλαίῳ ἴρεως, ὡς ὑπογέγραπται.

2 οἱ δέ· ἐλαίου λίτρας ἐννέα οὐγγίας πέντε, ξυλοβαλσάμου λίτρας πέντε οὐγγίας δύο κόψας, ὡς εἴρηται, σύνεψε· εἶτα ἐξελὼν τὸ ξυλοβάλσαμον προσέμβαλε καλτάμου κεκομμένου λίτρας ἐννέα οὐγγίας δέκα, σμύρνης χόνδρον οἴνῳ παλαιῷ) ἐμβρέχιων εὐώδει. εἶτα λαβὼν ἐκ τοῦ ἐστυμμένου ἐλαίου καὶ ἠρωματισμένου λίτρας δέκα τέσσαρας ἐναπόβρεχε ἴρεως κεκομμένης ἴσον τῷ σταθμῷ, ἐῶν ἡμέρας δύο καὶ νύκτας δύο, εἶτα ἐξίπου Διαίως καὶ νεανικῶς. καὶ εἰ βούλει δυναμικώτερον εἶναι, τὸν ἴσον σταθμὸν καὶ δὶς καὶ τρὶς ὁμοίως ἐναποβρέχων ἐξίπου.

3 κράτιστον δὲ ὑπάρχει τὸ ἐν τῇ ἀσφρήσει μηδενὸς ἄλλου, μόνης δὲ τῆς ἴριδος πνέον. τοιοῦτον δέ ἐστι τὸ ἐν Πέργῃ τῇς Παμσφυλίας καὶ ἐν Ἤλιδι τῆς Ἀχαίας γινόμενον.

δύναμιν δὲ ἔχει μαλακτικήν, θερμαντικήν, ἐσχάρας τε καὶ σηπεδόνας καὶ ῥυπαρίας ἀνακαθαίρει καὶ ταῖς περὶ μήτραν διαθέσεσιν ἁρμόζει, φλεγμοναῖς τε καὶ μύσεσιν, ἔμβρυά τε ἐκβάλλει καὶ αἱμορροίδας ἀναστομοῖ, πρός τε ἤχους ὤτων σὺν ὄξει καὶ πηγάνῳ καὶ πικροῖς ἀμυγδάλοις, καὶ πρὸς κατάρρους χρονίζοντας διαχριομένων τῶν μυξωτήρων καὶ πρὸς ὀζαίνας.

4 καθαίρει δὲ καὶ τὴν κοιλίαν κυάθου πλῆθος ποθέν, ποιεῖ καὶ πρὸς εἰλεώδη, κινεῖ καὶ οὖρα. ἁρμόζει καὶ ἐπὶ τῶν δυσχερῶς ἐμούντων διαχριομένων τῶν δακτύλων ἢ τῶν ἐμετηρίων, καὶ ἐπὶ συναγχικῶν δὲ διαχριόμενον ἢ ἀναγαργαριζόμενον σὺν μελικράτῳ καὶ πρὸς τραχύτητα ἀρτηρίας. δίδοται καὶ τοῖς κώνειον ἢ μύκητας ἢ κόριον πεπωκόσιν.

18 SIM. D. eup. II 71 (285) II 213 (205) I 63 (125 cf. Cels. VI 7, 8) II 45 (257) II 142. 148 (329sq.). 27 TEST. Ruf. 476: Ruffus et Dyascorides: oleum yrinum valet ad squinantiam mixtum cum melle et fricatum in palato, et etiam in gargarismo. 1 ἐννέα] θ F: ο΄ Da: ογ΄ Di: om. H ὡε] εἰς H ὕδατι DiDa 2 κοτύλας QDi: κοτύλα Da: correxi χαλκὸν QDa: χαλκοῦν Di μέχρι οὗ F: μέχρις οὗ Di: μέχρις HDa 5 ἴρεος F: εἴρεως Da (ut semper) 6 οἱ δέ QDa: ἢ οὕτως Di, cf. D. I 52 ἐννέα] θ F: DiDa (de H non constat) οὐγγίας πέντε om. Da 8 προσέμβαλλε 12 δύο (alt.) fort. delendum 14 δέ ἐστι Da 15 τῇ addidi 16 πνέον] ποιοῦν libri: correxi 17 γινόμενον FDa: γεννώμενον reliqui 19 ἀνακαθαίρει — φλεγμοναῖε τε om. Da 25 ἁρμόζει addidi 27 δὲ addidi 28 τοῖς] τὸ F 29 περιπεπωκόσιν Da

57 γλεύκινον δὲ σκευάζεται τὸ ἁπλοῦν ἔκ τε ἐλαίου ὀμφακίνου καὶ σχοίνου καὶ καλάμου καὶ νάρδου Κελτικῆς καὶ σπάθης καὶ ἀσπαλάθου καὶ μελιλώτου καὶ κόστου καὶ γλεύκους, συμπεριτιθεμένων τῶν στεμφύλων τῷ ἔχοντι ἀγγείῳ τὰ ἀρώματα καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον. κινεῖται δὲ ἐπὶ ἡμέρας τριάκοντα δὶς τῆς ἡμέρας, καὶ μετὰ ταῦτα ἐκπιεσθὲν ἀποτίθεται.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, ἀνετικήν, ποιοῦσαν πρὸς τὰ ῥίγη καὶ τὰ νευρικὰ πάντα καὶ τὰ ἐν ὑστέρᾳ. παντὸς δὲ ἀκόπου μᾶλλον ὠφελεῖ μαλακτικὸν ὄν.

58 ἀμαράκινον δὲ ἐν Κυζίκῳ κάλλιστον γίνεται. σκευάζεται δὲ διά τε ὀμφακίνου ἐλαίου καὶ βαλανίνου, στυφομένων ξυλοβαλσάμῳ, σχοίνῳ, καλάμῳ, ἡδυνομένων δὲ ἀμαράκῳ, κόστῳ, ἀμώμῳ, νάρδῳ, κασσίᾳ, καρπῷ βαλσάμου καὶ σμύρνῃ. οἱ δὲ πολυτελέστερον αὐτὸ ποιοῦντες μίσγουσι καὶ κινάμωμον· παραλαμβάνεται δὲ μέλι καὶ οἶνος εἰς τὴν τῶν ἀγγείων χρίσιν καὶ φύραδιν τῶν κεκομμένων ἀρωμάτων.

ἐστι δὲ θερμαντικόν, καρωτικόν, μαλακτικόν, ἀναστομωτικόν, 2 πυρωτικόν, οὐρητικόν, εὐχρηστοῦν εἴς τε τὰς σῆπας καὶ σύριγγας καὶ ὑδροκήλας μετὰ τὰς χειρουργίας, περιρρήττει τε τὰς ἐσχάρας καὶ τὰ τεθηριωμένα ἕλκη, πρός τε δυσουρίαν ἁρμόζει περιχριομένου τοῦ δακτυλίου, καὶ πρὸς τὰς φλεγμονὰς αὐτοῦ καὶ πρὸς αἱμορροίδων ἀναστόμωσιν περιχριόμενον, ἔμμηνά τε κινεῖ προστιθέμενον τῇ μήτρᾳ καὶ σκληρίας καὶ οἰδήματα ἐν ὑστέρᾳ διαφορεῖ, καὶ πρὸς τὰ μυότρωτα καὶ νευρότρωτα 1 SIM. Pl. XV 29. XXIII 91 (e S. N); Androm. et Heras (Gal. XIII 1039); Col. XII 51 Geop. IX 30. 1 EXC. Gal. XIII 1041; Zach. m. m. VI 10 (106). 2 TEST. Gal. XIII 1041: γλευκίνου σκευασία, ὡε Διοσκουρίδους ἐν τῷ α΄ περὶ ὕλης. Διοσκουρίδης δʼ οὕτως ἔγραψε· γλεύκινον κτλ. 10 SIM. Theophr. de od. 30. 31. 42. 55; Apoll. (Ath. XV 388e); Pl. XIII 5. 10. 14. XXI 163. 10 EXC. Aet. I s. v. ἔλ. ἀμαρ. (unde Nic. M. XVI 28); Paul. Aeg. VII 20 s. v. ἀμαράκινον cf. Gal. XIV 53. XII 570. 20 SIM. D. eup. II 109 (308) I 215 (206) I 213 (205) II 71 (285). 1 num. cap. νζ QDi: ξβ΄ Dl τε] τοῦ Da ἐλαίου om. Gal. 2 σχίνου Gal. καὶ νάρδου κελτ. καὶ καλάμου Gal. 4 συμπεριτριβομένων Gal. 5 καὶ (pr.) om. FDa 6 καὶ μετὰ ταῦτα] εἶτα Gal. 7 ἀνεκτικήν Gal. 8 ῥιγία FDi: ῥίγεα Da πάντα] πάθη Di 10 num cap. νη QDi: ξγ΄ Dl 13 κασσίᾳ om. H καρποβαλσάμου HDi 14 σμίγουσι HDa κιννάμωμον HDiDa 15 χρῆσιν libri: corr Sar. 21 δακτύλου libri: correxi coll. D. II 109 (308) περίχριε καὶ τὸ δακτύλιον ἀμαρακίνῳ ῳ μύρῃ 24 νευρόδτρωτα καὶ μυδτρωτα HDiDaDl συμφέρει ἐν πιλήμασιν ἀραιοῖς βρεχόμενον καὶ ἐπιτιθέμενον.

3 τὸ δὲ μεγάλλειον καλούμενον πάλαι μέν ποτε ἐσκευάζετο, ἐκλέλοιπε δὲ νῦν. πρὸς ἐκπλήρωσιν δὲ τῆς ἱστορίας οὐκ ἐστιν ἄτοπον ἐπιμνησθῆναι καὶ τούτου. δὲ σκευασία ἡ αὐτὴ τῷ ἀμαρακίνῳ, πλεονάζει δὲ τῇ ῥητίνη καὶ ταύτῃ διαφέρει. ἐστι δὲ μαλακτικὸν ἠπίως. ἡ μέντοι ῥητίνη μείγνυται τοῖς μύροις οὔτε φυλακῆς οὔτε ἡδονῆς χάριν, χρώματος δὲ καὶ πάχους ἕνεκα. μείγνυται δὲ ἠ τερεβινθίνη ἀφεψομένη, ἄχρις ὅτου ἄν ἄοσμος γένηται. δηλωθήσεται δὲ ἐν τοῖς περὶ ῥητίνης (I 71) ἡ ἕψησις αὐτοῦ.

καὶ τὸ καλούμενον δὲ ἠδύχρουν, σκευαζόμενον δὲ ἐν Κῷ, τῆς αὐτῆς ἔχεται δυνάμεώς τε καὶ σκευασίας τῷ ἀμαρακίνῳ, εὐωδέστερον δὲ τυγχάνει.

59 σκευάζεται δὲ ἐν Αἰγύπτῳ μύρον, ἐπιχωρίως ὑπʼ αὐτῶν καλούμενον μετώπιον διὰ τὴν τῆς χαλβάνης μεῖξιν· τὸ γὰρ ξύλον, ἐξ οὗ γεννᾶται ἡ χαλβάνη, μέτωπον καλεῖται. διʼ ἀμυγδάλων δὲ πικρῶν καὶ ἐλαίου ὀμφακίνου καὶ καρδαμώμου καὶ σχοίνου καὶ καλάμου καὶ μέλιτος καὶ οἴνου καὶ σμύρνης καὶ βαλσάμου καρποῦ καὶ χαλβάνης καὶ ῥητίνης συντίθεται. δόκιμον δέ ἐστι τὸ βαρύοσμον καὶ λιπαρόν, ἐμφαῖνον μᾶλλον τοῦ καρδαμώμου καὶ τῆς σμύρνης ἤπερ τῆς χαλβάνης.

2 σφόδρα δὲ θερμαίνει καὶ πυροῖ καὶ ἀναστομοῖ ἐπισπᾶταί τε καὶ καθαίρει ἕλκη, πρός τε νεῦρα καὶ μύας διακοπέντα ποιεῖ, 3 SIM. Theophr. de od. 30. 35. 42. 55; Apoll. (Ath. XV 689a) Pl. XIII 13. 3 EXC. Aet I s. v. (unde Nic. M. XVI 27). 12 SIM. Gal. XIV 52. 306. 262. 15 Theophr. de od. 28sq. Apoll. (Ath. XV 668f.), Pl. XIII 8 (e S. N.): XV 26 D. eup. II 24 (236) cf. Erot. s. v. νίωπον (immo νέτωπον); Gal. XIX 71 Hes, s. v. νέτωπον. 15 EXC. Aet. I s. v. ἔλαιον μετώπιον (unde Nic. M. XVI 25); Paul. Aeg. VII 20 (f. 298); Zach. m. m. VI 10. 1 πιλώμασιν FDi: πυλώμασιν Da quae post ἐπιτιθέμενον add. Spr. libri non habent 3 mg. add. περὶ μεγαλίου (num. cap. om.) Di μεγάλιον FDiDa: correxi coll. Ath. XV 690 f 5 τούτου addidi ἡ σκευασία Da 9 ἄχρις ὅτου ἃν F: ἄχρις ἂν reliqui 12 mg. add. περὶ ἡδύχρου Di ἐν τῇ αἰγύπτω H 15 num. cap. νθ QDi: ξδ΄ Di δὲ] καὶ Di ἐν αὐτῆ H 17 μέτωπον FZach.: μετώπιον reliqui, cf. D. III 83 δι᾿ ἐλαίου ὀμφακίνου καὶ ἀμυγδάλων πικρῶν Spr. Aetio duce 18 καὶ (tert.) om. Di 19 σχίνου Di Aet. l. s. Zach. l. s.: σχίνου τε καὶ Di ῥητίνης i. e. τερεβινθνης 24 τε (pr.) om. QDa τε (alt.) om. Da διακοπέντας F ὑδροκήλας τε σὺν σηπταῖς. μείγνυται δὲ καὶ μαλάγμασι καὶ κηρωταῖς, πρός τε ῥίγη καὶ ὀπισθοτονικῶς σπωμένους χρησιμεύει. κινεῖ δὲ καὶ ἱδρῶτας καὶ ἀναστομοῖ τὰ περὶ ὑστέραν καὶ σκληρίας τὰς περὶ αὐτὴν χαλᾷ, καὶ καθόλου μαλακτικὴν ἔχει τὴν δύναμιν.

καὶ τὸ Μενδήσιον δὲ λεγόμενον ἔκ τε βαλανίνου ἐλαίου 3 καὶ σμύρνης καὶ κασσίας καὶ ῥητίνης σκευάζεται. ἔνιοι δὲ μετὰ τὸν κατασταθμισμὸν κινάμωμον μικρὸν προσεμβάλλουσιν ἀνωφελῶς· οὐκ ἐκδίδωσι γὰρ τὰ μὴ συνεψηγμένα τὴν δύναμιν. ἐμφερῆ δὲ ἔχει τὴν ἐνέργειαν τῷ μετωπίῳ, ἥττονα μέντοι καὶ οὐχ οὕτως ἐπιτεταμένην.

60 στακτὴ δὲ καλεῖται τῆς προσφάτου σμύρνης τὸ λιπαρόν, κεκομμένης μεθʼ ὕδατος ὀλίγου ἀποτεθλιμμένης τε διʼ ὀργάνου. εὐώδης δὲ λίαν καὶ πολυτελής ἐστι ~~καὶ~~ καθʼ ἑαυτὴν οὖσα μύρον τὸ καλούμενον στακτή. δόκιμος δέ ἐστιν ἡ ἀμιγὴς ἐλαίου καὶ ἐν ἐλαχίστῳ πλείστην δύναμιν κεκτημένη, οὖσαν θερμαντικήν, ἀναλογοῦσαν τῇ σμύρνῃ καὶ τοῖς θερμαίνουσι τῶν μύρων.

61 κιναμώμινον δὲ ἔκ τε ἐλαίου βαλανίνου καὶ στυμμάτων ξυλοβαλσάμου, καλάμου, σχοίνου, ἡδυσμάτων δὲ κιναμώμου, 6 SIM. Pl. XIII 4. 5. 8; Gal. XIX 70. 6 EXC. Aet. I s. v. ἔλαιον Μενδήσιον (═ Nic. M. XVI 26); Paul. Aeg. VII 18 (f. 291) Zach. m. m. VI 10 (123). 12 SIM. Theophr. de od. 29. 14; Pl. XIII 17 cf. XII 68; Ath. XV 688c. 689bsq. 12 EXC. Orib. XII s. v. (στακτὴ — μύρων); Orib. t. V 78 D. s. v. σμύρνα στακτή; Aet. I s. v.; Zach. m. m. VI 10 (123). 19 SIM. Pl. XIII 15 (e S. N.). 1 συνσήπει F: συσσήπει Zach. l. s.: σὺν σηπταῖς reliqui 2 ὀπισθοτονικοὺς καὶ σπωμένους DlZach. l. s. 6 mg. add. περὶ μενδησίου Di: nov. cap. (ξε΄) inc. Dl τε H: τοῦ reliqui, cf. D. I 61 7 μετὰ τὸν om. Q (spatio relicto) 9 γὰρ] δὲ Da φυνεψημένα libri: συνεψηγμένα Ald. cf. Paul. Aeg. l. s. 10 καὶ — ἐπιτεταμένην om. HDiDa 12 num. cap. ξ QDi: ξ𝔮 Dl τῆς om. Di μυρίνης Orib. (corr. O2) 13 ἀποτεθλιμμένου QDiDa: ἀποτεθλιμμένης Orib.AetZach. 14 δὲ Orib.: τε libri πολ. οὗσα καὶ καθʼ ἑαυτὴν μύρον καλούμενον Aet. καὶ (alt.) om. Orib.: seclusi (dittogr.) οὗσα καθʼ αὑτὴν Orib. αὑτὴν H 15 οὗσαν Di τὸ καλοὑμενον om. Orib. ἡ] ὁ F 16 ἐλαί libri: ἐλαίου Aet.Orib. V 78 Zach.: correxi πλείστην—μύρων om. Da οὗσα θερμαντική, ἀναλογοῦσα H οὗσαν om. Orib.Aet. 19 num. cap. ξα QDi: ξζ΄ Dl κιναμώμινον F: κινναμώμινον reliqui τε libri: τοῦ Spr. 20 καλάμου om. H δὲ] τε H: om. Da βαλσάμου καρποῦ, σμύρνης τετραπλασίονος παράὰ τὸ κινάμωμον σκευάζεται· μείγνυται δὲ καὶ μέλι εἰς τὴν φύρασιν. δόκιμον δέ ἐστι τὸ μὴ δριμύ, μαλακὸν δὲ τῇ ὀσμῇ καὶ παρεμφαῖνον σμύρνης, παχύ τε καὶ εὐῶδες ἄγαν, τῇ γεύσει πικρόν. τὸ γὰρ τοιοῦτον οὐκ ἐκ ῥητίνης ἀλλʼ ἐκ σμύρνης ἔχει τὸ πάχος· ἡ γὰρ ῥητίνη οὐ προσδίδωσι πικρίαν οὐδὲ εὐωδίαν.

δύναμιν δὲ ἔχει σφόδρα δριμεῖαν καὶ θερμαντικὴν καὶ 2 πικράν. ἀναστομοῖ γοῦν θερμαῖνον καὶ διαφορεῖ καὶ διαχεῖ καὶ ἐπισπᾶται ὑγρὰ καὶ πνεύματα· ἔστι δὲ καρηβαρικόν. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς τὰ περὶ μήτραν σὺν ἐλαίῳ διπλασίονι καὶ κηρῷ καὶ μυελῷ. οὕτως γὰρ ἀποβάλλει τὸ πολὺ τῆς δριμύτητος καὶ γίνεται μαλακτικόν· ἄλλως γὰρ συγκαίει καὶ σκληρύνει βιαιότατα πάντων τῶν παχέων μύρων. ποιεῖ καὶ τρὸς σύριγγας καὶ σῆ πας ἐναργῶς καὶ πρὸς ὑδροκήλας καὶ ἄνθρακας καὶ γαγγραίνας σὺν καρδαμώμῳ, πρός τε ῥίγη τὰ περιοδικὰ καὶ πρὸς τρόμους καὶ τοὺς ὑπὸ τῶν ἰοβόλων θηρίων δακνομένους ἐν συγχρίσματι, ἐπίθεμά τε σκορπιοπλήκτοις καὶ φαλαγγιοδήκτοις σὺν ὀλύνθοις λείοις.

62 νάρδινον δὲ μύρον ποικίλως σκευάζεται διὰ τοῦ μαλαβαθρίνου φύλλου καὶ δίχα τούτου. ὡς τὸ πολὺ δὲ μείγνυται τῷ βαλανίνῳ ἐλαίῳ ἢ ὀμφακίνῳ, πρὸς μὲν τὴν στύψιν τοῦ ἐλαίου σχοῖνος, πρὸς δὲ τὴν εὐωδίαν βάλλεται κόστος, ἄμωμον, νάρδος, σμύρνα, βάλσαμον. ἐστι δὲ χρηστὴ ἡ λεπτή, μὴ δριμεῖα, ἔχουσα τὴν εὐωδίαν τῆς ξηρᾶς νάρδου ἢ ἀμώμου.

δύναμις δὲ αὐτῆς λεπτυντική, δριμεῖα, σμηκτική, θερμαντική. ὑγρὰ δέ ἐστι καὶ οὐ γλοιώδης, ἐὰν μὴ ῥητίνην ἔχῃ. σκευάζεται 19 SIM. Theophr de od. 28. 33. 38. 42; Pl. XII 15 (e S. N.); Aet. I s. v. Zach. m. m. VI 10 (105) cf. Gal. X 791; Apoll. (Ath. XV 688e). 1 καρπ F σμύρνης τε (dittogr.) Di 3 μὴ om. Da 4 ἄγαν δὲ Spr. 8 γοῦν] γὰρ Da θερμαίνουσα libri: corr. Sar. 10 κηρωτῇ Da: cerae Dl 11 ιὕτως F: οὕτω reliqui 12 συσκληρύνει Da βιαιότατον βιαιοτα(τ superscr.) F (var. lect.): βιαιότατα om. Di 13 σηπτὰς Q: σήπτας Da: σῆπτας Di: corr. Sar. coll. D. I 58, Erot. 114, 15 14 ἄνθρακας ἐναργῶς F 16 ἀπὸ libri: correxi θηρίων om. H 18 λείοις libri: παρατετριμμένοις Spr. 19 num. cap. ξβ QDi: ξη΄ Dl δὲ om. HDiDa μαλαβάθρου φύλλα Da: μαλαβαθρίνου μύρου H: μαλαβαθρνου Spr., at cf. Dl conficitur cum folio malabatri et sine isto miscetur (foliatum a Pl. l. s. appellatur) 21 ἐλαίῳ] μύρῳ H 22 βάλλεται FDl: om. reliqui κόστος om. H νάρδον HDiDa 23 σμύρνα om. Da χρηστὴ i. e. νάρδοε (unguentum nardinum) 25 αὐτῇ HDa post σμηκτκή add. ἀραιωτικὴ ὑγρῶν DiDa 26 οὐ om. Da δὲ καὶ λιτὴ δι᾿ ὀμφακίνου ἐλαίου καὶ σχοίνου καὶ καλάμου καὶ κόστου καὶ νάρδου.

63 τὸ δὲ μαλαβάθρινον ἔχει μὲν στύμματα ἃ καὶ ἡ νάρδος, σμύρνης δὲ πλεῖον· διὸ καὶ γίνεται θερμαντικόν, ἀναλογοῦν τῷ κροκίνῳ καὶ ἀμαρακίνῳ τὴν δύναμιν.

64 σμύρνα δάκρυόν ἐστι δένδρου γεννωμένου ἐν Ἀραβίᾳ, ὁμοίου τῇ Αἰγυπτιακῇ ἀκάνθῃ, οὗ ἐγκοπτομένου ἀπορρεῖ τὸ δάκρυον εἰς ὑπεστρωμένας ψιάθους, τὸ δὲ τῷ στελέχει περιπήγνυται. καὶ λέγεται δὲ αὐτῆς ἡ μέν τις πεδιάσιος λιπαρά, ἧς πιεζομένης ἡ στακτὴ λαμβάνεται, ἡ δέ τις Γαβιρέα λιπαρωτάτη ἐν εὐγείοις καὶ λιπαροῖς τόποις γεννωμένη, ἣ καὶ πολλὴν ἀνίησι τὴν στακτήν. πρωτεύει δὲ ἡ Τρωγλοδυτική, καλουμένη ἀπὸ τῆς γεννώσης αὐτὴν χώρας, ὑπόχλωρος οὖσα καὶ δηκτική, διαυγής· λέγεταί τις καὶ λεπτή, μετὰ τὴν Τρωγλοδυτικὴν ἐναριθμουμένη, ἐνάπαλος οὖσα ὡς τὸ βδέλλιον, ὑπόβρωμος τῇ ὀσμῇ, ἐν εὐηλίοις τόποις γεννωμένη.

ἡ δέ τις καυσαλὶς λεγομένη 2 ὑπέρωρος, μέλαινα, κάτοπτος, ἡ δὲ χειρίστη ἐν ἁπάσαις ἐργασίμη καλεῖται, ψαφαρὰ καὶ ἀλιπής, δριμεῖα, κομμίζουσα 3 SIM. Pl. XIII 14 cf. XII 129. 6 SIM. Theophr. h. pl. IX 4, 3sq. de od. 21. 29, 32; Pl. XII 36sq. (e Iuba); Strab. XVI 782; [Arr.] peripl. m. E. 24. 6 EXC. Orib. XII s. v. (σμύρνα — ἄχρηστος, γίνεται δὲ καὶ — αὐτά); Orib. t. V 77 D. (unde Aet. II 196); Gal. XII 127 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 8, 4 (cf. Sol. 33, 149 M.); Gal. XIV 68. 3 num. cap. ξγ QDi: χθ΄ Dl 4 πλεῖον Q: πλέον reliqui 5 post δύναμιν ex Aet. I s. v. ἔλ. ἰασμέλαιον add. Di cap. ξγ΄ περὶ ἰασμίνου· ἡ δὲ καλουμένη ἰάσμη παρὰ Πέρσαις σκευάζεται ἐκ τῶν ἀνθῶν τῶν λευκῶν τοῦ ἰοῦ, τούτων οὐγγίων β΄ ἐμβαλλομένων Ἰταλικῷ ξέστῃ σησαμίνου ἐλαίου καὶ ἀμειβομένων ἤγουν ἀλλασσομένων ὡς ἐπὶ τοῦ κρινίνου εἴρηται. ἡ δὲ τούτου χρῆσις παρὰ τὰς ἑστιάσεις εὐωδίας ἕνεκα παρὰ Πέρσαις παραλαμβάνεται. ἁρμόζει δὲ καὶ ὅλῳ τῷ σώματι κατὰ τὰ λουτρὰ ἐπὶ τῶι θερμασίας καὶ χαλάσεως δεομένων σωμάτων. βαρυτέραν δὲ ἔχει τὴν εὐωδίαν, ὡς πολλοὺς αὐτῆς μηδὲ (μή p) ἡδέως ἀντιλαμβάνεσθαι 6 num. cap. ξδ QDi: cap. om. Dl 7 ὅμοιον Orib.Di ἐκκοπτομένου Da 8 ὑπεστρωμένους Orib. ἐπὶ τῷ στελέχει Orib.Di περιπηγνύμενον κάλλιον Orib. 9 καὶ λέγεται] καλεῖται Orib. δὲ om. HDiDa τις] τῆς F πεδιάσιμος Di 10 πιεζουμένης Orib. σάβιρα Orib.: γαβιρέα reliqui: ἀβειρμιναία [Arr.] l. s.: Γαβιραία coni. Muell. (GGM I 275) 11 ἥτις Orib. 12 τὴν om. QDa 13 οὖσα post δηκτική colloe. Di: καὶ διαυγὴς οὖσα (om. δηκτική) Orib. 14 συλλέγεται HDiDa fort. δέ τις ἀριθμουμένη Orib.Di 15 ἐνάπαλλος Hp οὗσα om. Drib.FDiDa 16 καύσαλις Orib.: καυκαλὶε reliqui: correxi coll. Hes. s. v. καυσαλίς· ἡ μέλαινα καὶ ὑπέρυθρος (fort. ὑπέρωρος) τῇ ὄψει καὶ τῇ δυνάμει, καὶ ἡ Μιναία δὲ καλουμένη ἀποδόκιμος. καὶ πιέσματα δὲ ἐξ αὐτῶν γίνεται, ἀπὸ μὲν τῶν λιπαρῶν εὐώδη καὶ λιπαρά, ἀπὸ δὲ τῶν ξηρῶν ἀλιπῆ καὶ οὐκ εὐώδη, ἄτονα δὲ διὰ τὸ προσειληφέναι ἔλαιον εἰς τὴν ἀνάπλασιν. δολίζεται δὲ κόμμει βραχέντι σμύρνης ἀποβρέγματι καὶ μειγνυμένῳ.

3 ἐκλέγου δὲ τὴν νέαν, ψαθυράν, κούφην, ὁμόχρουν πανταχόθεν καὶ τὴν ἐν τῷ θλασθῆναι ἔνδοθεν λευκὰς ὀνυχοειδεῖς ἔχουσαν διαφύσσεις λείας, μικρόβωλον δὲ καὶ πικράν, εὐώδη, δριμεῖαν, θερμαντικήν. ἡ δὲ βαρεῖα καὶ τῇ χρόᾳ πισσώδης ἐστὶν ἄχρηστος.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, καρωτικήν, κολλητικήν, ξηραντικήν, στυπτικήν· μαλάσσει δὲ καὶ μήτραν μεμυκυῖαν καὶ ἀνα στομοῖ, ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα συντόνως σὺν ἀψινθίῳ ἢ θέρμων ἀποβρέγματι ἢ πηγάνου χυλῷ προστεθεῖσα. λαμβάνεται δὲ ἀντὶ καταποτίου μέγεθος κυάμου πρὸς βῆχα χρόνιον καὶ ὀρθόπνοιαν καὶ πλευρᾶς πόνον καὶ θώρακος, ῥύσιν τε κοιλίας καὶ δυσεντερίαν.

4 λύει δὲ καὶ ῥίγη πρὸ δύο ὡρῶν τῆς ἐπιβολῆς μετὰ πεπέρεως καὶ ὕδατος τὸ μέγεθος κυάμου ποθεῖσα, ἀρτηρίας τε τραχύτητα καὶ δασυσμοὺς φωνῆς ἀποκαθίστησιν ὑποτιθεμένη τῇ γλώττη καὶ ἀποχυλιζομένη. κτείνει δὲ καὶ ἕλμινθας καὶ πρὸς δυσωδίαν στόματος διαμασᾶται, πρὸς δὲ μασχαλῶν μετὰ στυπτηρίας ὑγρᾶς διαχρίεται. σὺν οἴνῳ δὲ καὶ ἐλαίῳ διακλυζομένη ὀδόντας καὶ οὖλα κρατύνει κολλᾷ δὲ καὶ τὰ ἐν τῇ κεφαλῇ τραύματα ἐπιπασσομένη, καὶ τὰ τεθλασμένα ὦτα καὶ ἐψιλωμένα ὀστᾶ ἰᾶται σὺν κοχλίου σαρκὶ ἐπιχριομένη, καὶ τὰ πυορροοῦντα τῶν ὤτων καὶ φλεγμαίνοντα σὺν 11 SIM. Cels. V 2. 8. D. eup. II 78 (292) II 31 (241) II 39 (252) II 47 (259) II 22 (235) I 84 (136 cf. Pl. XXV 175) I 113 (149) I 78 (133) I 162 (177) I 66 (126) I 60 (123) I 122 (154) I 96 (141) I 7 (97). 1 τῇ pr.] καὶ Orib. ἀμιννέα FDi: ἀμινέα Orib.: ἀμμινέα Da: ἀμηναία H: σμύρνη Ἀμιναία Gal. XII 834. 835. 867: correxi coll. Gal. XIV 68 ἔνιοι δ᾿ αὐτὴνὀνομάζουσι Μιναίαν ἀπὸ χωρίου, καθʼ ὃ γεννᾶσθαί φασι τὴν καλλίστην cf. Foes. Oec. Hipp. s. v. ἀδόκιμος Di 2 πίεσμα Da 3 λιπαρά] πικρά Orib. (corr. O2) 4 ἄτονα δὲ Orib.: ἄτονος reliqui μὴ προσειληφέναι HDi: μὴ superscr. F (m. rec.?) 6 ψαφαράν Di 7 τὴν om. Orib.Di 8 δὲ] τε. Orib.Di 9 ἡ δὲ — θερμαντικήν om. H 14 ἢ (pr.) Di: καὶ reliqui cf. D. eup. II 78 (292) 15 χρονίαν H 16 ῤύσιν F: λύσιν reliqui 17 δυσεντερίαν F: δυσεντείας reliqui post δυσ. add. καὶ νεφριτικὰ ὡς τὸ θδέλλιον Spr.: om. libri post δίγη add. ἐπιπολὺ H: ἐπιπολὺ τεταρταῖα Spr. 18 τὸ om. H 21 ἕλμειθας F: fort. ἕλμεις 22 post μασχαλῶν add. πόνους HDiDa: at δυσωδίαν supple coll. D. eup. I 113 (149) διατίθεται Da 24 ἐπιπλασσομένη Da μηκωνίῳ καὶ καστορίῳ καὶ γλαυκίῳ.

πρὸς δὲ ἰόνθους μετὰ 5 κασσίας καὶ μέλιτος ἐπιχρίεται, λειχῆνάς τε ἀποσμήχει σὺν ὄξει, καὶ τρίχας ῥεούσας μετὰ λαδάνου καὶ οἴνου καὶ μυρσινίνου καταχριομένη ῥώννυσι. πραύνει δὲ καὶ τοὺς χρονίους κατάρρους διαχριομένων πτερῷ τῶν μυξωτήρων· πληροῖ καὶ τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς ἕλκη καὶ καθαίρει τὰ λευκώματα καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις καὶ τραχώματα σμήχει. γίνεται δὲ καὶ λιγνὺς ἐξ αὐτῆς ὁμοίως τῇ ἐκ τοῦ λιβάνου, ὡς ὑποδείξομεν (I 68), ἁρμόζουσα πρὸς τὰ αὐτά.

65 ἡ δὲ Βοιςτιακὴ σμύρνα ἐστὶ δένδρου τινὸς ἐν Βοιωτίᾳ γεννωμένου ῥίζα τετμημένη. ἐκλέγου δὲ τὴν ἐμφερῆ σμύρνῃ κατὰ τὴν εὐωδίαν. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, διαλυτικήν· μείγνυται δὲ καὶ θυμιάμασι χρησίμως.

66 στύραξ δάκρυόν ἐστι δένδρου τινὸς ὁμοίου κυδωνίᾳ. διαφέρει δὲ αὐτοῦ ὁ ξανθὸς καὶ λιπαρός, ῥητινώδης, θρόμβους ἔχων ὑπολεύκους, ἐπιδιαμένων τῇ εὐωδίᾳ ὡς ὅτι πλεῖστον καὶ ἐν τῷ μαλάσσεσθαι ἀνιεὶς ὑγρασίαν τινὰ μελιτώδη. τοιοῦτος δέ ἐστιν ὁ Γαβαλίτης καὶ Πισιδιακὸς καὶ Κιλίκιος, φαῦλος δὲ ὁ μέλας καὶ ψαθυρὸς καὶ πιτυρώδης. εὑρίσκεται δὲ καὶ δάκρυον κόμμει ἐοικός, διαυγές, σμυρνίζον· ὀλίγον δὲ τοῦτο γεννᾶται. δολίζουσι δὲ αὐτὸ τοῖς ἐκ τοῦ δένδρου πρίσμασιν, ἅπερ ὑπὸ τῶν σκωλήκων ἀνατίτραται, μειγνυμένοις καὶ μέλιτι καὶ ἴριδος 10 SIM. Theophr. h. pl. VII 6, 3. 10 EXC. Orib. XII s. v. σμύρνα (ἡ δὲ — εὐωδίαν); Gal. XII 127. 14 SIM. Theophr. h. pl. IX 7, 3; Strab. XII 570; Pl. XII 124 (ex Iuba); Pl. XXIV 24 e S. N.). 14 EXC. Orib. XII s. v. (στύραξ — ἄδολος, καίεται — λίβανος); Orib. t. V 78 D., unde Aet. II 196; Gal. XII 131 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 8, 5 (e D. lat.) cf. Gal. XIII 954 XIV 79. 2 ἀποσμήχεται F 4 καταχριομένου F 5 διαχριομένη libri: correxi coll. D. eup. I 7 (97) 10 num. cap. ξε QDi tit. περὶ σμύρνης βοιωτικῆς Di: περὶ βοιωτιακῆς (βοιωτικῆς H) Q βοιωτικὴ HDi δάκρυόν ἐστι coni. Sar. 11 ῥίζης τετμημένης coni. Sar. 13 διαχυτικήν Gal. (vitio solemni) θυμιώμασι F 14 num. cap. ξ𝔮 QDi: οα΄ Dl 14 τινὸς om. Orib. κυδωνέα H: κυδωνίω Di 15 λιπαρός] ῥυπαρός Di 17 ἀνεὶς libri: correxi cf. Orib. V 78 D. 18 καταβαλλίτης H: καταβαλίτης Di: κασταθαλίτης F (Γάβαλα urbs Syriae cf. Str. XVI 753) ὁ πισιδιακὸς Orib. ποσειδιακὸς F: πισσιδιακὸς reliqui λύκιος Orib. 19 ψαφαρὸς Orib. εὑρίσκεται — σμυρνίζον om. mg. add. Orib. 21 αὐτὸν Orib. 22 ἀνατίτραται FOrib.: ἀνατιτρᾶται reliqui μιγνυμένη HDi: comp. scr. F ἴριδι H: ἴρι (δ superscr.) F: ἴρεως Di ὑποστάθμῃ καὶ ἄλλοις τισίν.

2 ἔνιοι δὲ κηρὸν ἢ στέαρ ἀρωματίσαντες συνεκμαλάσσουσιν ἐν τοῖς ὀξυτάτοις ἡλίοις τῷ στύρακι καὶ διʼ ήθμοῦ εὐρυτρήτου ἐκθλίβουσιν εἰς ὕδωρ ψυχρὸν ποιοῦντες σκωλήκια καὶ πωλοῦσι, σκωληκίτην ὁνομάζονιες. ἐγκρίνουσι δὲ οἱ ἄπειροι τὸν τοιοῦτον ὡς ἀκέραιον, οὐ προσέχοντες τῇ κατὰ τὴν ὀσμὴν εὐωδίᾳ· δριμὺς γὰρ λίαν ἐστὶν ὁ ἄδολος.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, πεπτικήν, ποιῶν πρὸς βῆχας, κατάρρους, κορύζας, βράγχους, ἀποκοπὴν φωνῆς, ἤχους.

3 ἁρμόζει καὶ πρὸς τὰς ἐν ὑστέρᾳ μύσεις καὶ σκληρίας, ἔμμηνά τε ἄγει πινόμενος καὶ προστιθέμενος, κοιλίαν τε κούφως μαλάττει καταπινόμενος ὀλίγος μετὰ ῥητίνης τερεβινθίνης· μείγνυται δὲ καὶ μαλάγμασι διαφορητικοῖς καὶ ἀκόποις χρησίμως. καίεται δὲ καὶ φώγνυται καὶ ὀπτᾶται καὶ αἰθαλοῦται ὡς λίβανος, ἁρμόζει τε ἡ αἰθάλη πρὸς ἃ καὶ ἡ τοῦ λιβάνου. τὸ δὲ ἐξ αὐτοῦ σκευαζόμενον χρῖσμα ἐν Συρίᾳ στυράκινον θερμαίνει καὶ μαλάττει ἰσχυρῶς· κεφαλαλγὲς μέντοι καὶ βαρὺ καὶ καρωτικὸν καθέστηκεν.

67 βδέλλιον — οἱ δὲ μάλδακον, οἱ δὲ βλόχον καλοῦσι — δάκρυόν ἐστι δένδρου Ἀραβικοῦ. δόκιμον δέ ἐστιν αὐτοῦ τὸ τῇ γεύσει πικρόν, διαυγές, ταυροκολλῶδες, λιπαρὸν διὰ βάθους καὶ εὐμάλακτον, ἀμιγὲς ξύλων καὶ ῥυπαρίας, εὐῶδες ἐν τῇ θυμιάσει, ἐοικὸς ὄνυχι. ἐστι δέ ῥυπαρὸν καὶ μέλαν, ἁδρόβωλον, παλαθῶδες, 7 Cels. V 5. 6. 11. 15 — Zop. (Orib. II 569) Pl. XXIV 24; D. eup. II 31 (242) — Pl. 1. s. eup. I 93 (139) — Pl. l. s. — Pl. l. s. D. eup. II 71 (285) — Zop. (Orib. II 597) Pl. l. s. eup. II 78 (291) — Pl. l. s. eup. I 25 (106). 18 SIM. Pl. XII 35sq. (ex Iuba); Aristob. (Arr. Anab. VI 22,4) cf. Bretzl 282. 18 EXC. Orib. XI s. v. (βδέλλιον — ἐστι); Orib. t. V 70 D. (unde Aet. II 196); Isid. XVII 8, 6 (e D. Iat); Gal. XI 849 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) XII 957. 2 συμμαλάσσουσιν Di 3 καὶ σκωλήκια ποιοῦσιν Orib. ποιοῦντες om. F: σκωλήκια om. H 4 post ὀνομάζοντες add. στύρακα Di 5 οὐ προσέχοντες] ἀπέχοντες Orib. 8 καὶ κατάρρους HDi (dittogr.) ἀποκοπ ἤχων F: ἀποκοπὴν φωνῆς H: ἀποκοπὰς φωνῆς Di: correxi coll. Dl raucedinem faucibus detergit, aurium tinnitus proibet, cf. Pl. XXIV 24 10 καὶ λίαν F 14 αἰθάλϚ F 15 τῇ Συρίᾳ vulgo 18 num. cap. ξζ QDi: οβ΄ Dl syn. om. Orib. μάδαλκον libri: correxi coll. Pl. l. s. alii maldacon (ΜΑΔΑΛΚΟΝ ═ ΜΑΛΔΑΚΟΝ) θλόχον (sic) F: βλοχὸν reliqui: brochon Pl.: suspectum post θλόχον add. οἱ δὲ ὄλοχον (var. l.) F 19 σαραβικοῦ F: σαρακηνικοῦ reliqui ἐστιν om. Orib. 22 ὄνυχι i. e. odori unguis odorati τι addidi ex Orib.: καὶ ἕτερον H παλαθῶδες om. F, at cf. Pl. nigrum vero et in offas convolutum hadrobolon κομιζόμενον ἀπὸ τῆς Ἰνδικῆς· φέρεται καὶ ἀπὸ τῆς Πέτρας ξηρόν, ῥητινῶδες, ὑποπέλιον, δευτερεῦον τῇ δυνάμει. δολοῦται δὲ μειγνύμενον κόμμει· τὸ δὲ τοιοῦτον οὐχ ὁμοίως πικραίνει τὴν γεῦσιν, ἔν τε τῇ ὑποθυμιάσει οὐχ οὕτως εὐῶδές ἐστι.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, διαλυτικὴν σκληριῶν 2 καὶ βρογχοκηλῶν καὶ ὑδροκηλῶν ἐνεθὲν πτυέλῳ ἀσίτου. ἀναστομοῖ καὶ τὴν μήτραν προστιθέμενον καὶ ὑποθυμιώμενον· ἐφέλκεται δὲ καὶ τὰ ἔμβρυα καὶ πᾶσαν ὑγρασίαν. θρύπτει δὲ καὶ λίθους πινόμενον καὶ οὖρα ἄγει, βηχικοῖς τε καὶ θηριοδήκτοις ὠφελίμως δίδοται. ἀγαθὸν δὲ καὶ πρὸς ῥήγματα καὶ σπάσματα καὶ πλευράς πόνον καὶ διαδρομὰς πνευμάτων. μίσγεται δὲ καὶ μαλάγμασι τοῖς ἁρμόζουσι πρὸς τὰς σκληρίας καὶ δέσεις τῶν νεύρων. κατεργάζεται δὲ κοπτόμενον παραχεομένου οἴνου ἢ ὕδατος θερμοῦ.

68 λίβανος· γεννᾶται μὲν ἐν Ἀραβίᾳ τῇ λιβανωτοφόρῳ καλουμένῃ, πρωτεύει δὲ ὁ ἄρρην, καλούμενος σταγονίας, στρογγύλος φυσικῶς· ἔστι δὲ ὁ τοιοῦτος ἄτομος λευκός τε καὶ θλασθεὶς ἔνδοθεν λιπαρὸς ἐπιθυμιαθείς τε ταχέως ἐκκαιόμενος. ὁ δὲ Ἰνδικὸς ὑπόκιρρός τέ ἐστι καὶ πελιὸς τῇ χρόᾳ, γίνεται δὲ καὶ κατὰ τὴν ἐπιτήδευσιν στρογγύλος· τέμνοντες γὰρ αὐτὸν εἰς τετράγωνα σχήματα καὶ βάλλοντες εἰς κεράμια κυλίουσιν, ἕως ἂν ἀπολάβῃ τὸ στρογγύλον σχῆμα· χρόνῳ δὲ ὁ τοιοῦτος ξανθοῦται, Συάγριος καλούμενος. δευτερεύει δὲ ὁ ὀροβίας καὶ ὁ 5 SIM. Cels. V 4. 5. 15; D. eup. I 158 (175) II 70 (284) II 78 (290) II 111 (309) II 109 (308) II 115 (316). 15 SIM. Theophr. h. pl. IX 1, 6. 4. 1. 2. 5sq. Pl. XII 55sq. (ex Iuba?), unde Sol. 149, 5sq. Strab. XVI 782 (cf. Meyer bot. Erl. 130). 15 EXC. Orib. XI s. v. λιβανωτός (γεννᾶται — λοιπὰ μέρη); Orib. t. V 74 D., unde Aet. II 196; Gal. XII 60 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 8, 2. 3 (e Pl. et Diosc. cf. Sol. 148, 5sq.); Sim. S. s. v. (62 L.). 1 κομίζεται δὲ καὶ Orib. 2 πετραίας Orib. ξηρόν om. Orib. 3 δὲ (pr) om. Orib. μιγνυμένου κόμεως Orib. τοιοῦτο Orib. 4 θυμιάσει Orib. ἐστι om. Orib, 6 βροχοκηλῶν καὶ σκληριῶν p σιάλῳ τοῦ πάσχοντος νήστεως μαλαχθὲν καὶ ἐπιτεθέν D. eup. I 158 (175) 9 ἄγει οὗρα H 10 καὶ (alt.) om. HDi 11 καὶ (pr.) om. H 13 δὲ om. H 15 num. cap. ξη QDi: ογ΄ Dl λιβανωφόρω H: λιβανοτοφόρω FDi, cf. Strab. XVI 372 (ext.), Arr] per m. E. 27 16 σταγωνίας H, cf. Pl XII 62: σταγονίας — τοιοῦτος om. Orib. (at cf. 0rib. V 74) 17 ἅτμητος Orib.: atomum Pl. l. s. 19 τέ om. FOrib. τὴν χρόαν HOrib. 20 κατʼ ἐπιτήδευσιν Orib. 23 ἄτομος ἢ σύαγρος Di: ante σύαγρος spat. rel. H σίαγρος F: σύαγρος reliqui: correxi, ab emporio Arabico vocatur (cf. κασσία Μοσυλῖτις), le quo cf. [Arr.] per. m. E. 30. Salm. Pl. ex. 509, D. ed. Spr. II 377 ἀρραβίας FDi: ἀραθίαε H: ὀρόβιος Orib.: orobias Pl.: corr. Marc. καὶ— καλοῦσι om. Orib. σμιλιωτός, ὅν ἔνιοι κοπίσκον καλοῦσι, μικρότερον καὶ κιρρότερον ὄντα.

2 λέγεται δέ τις καὶ ἀμωμίτης, ἄλλως μὲν λευκός, ἐν δὲ τῷ μαλάσσεσθαι ἐνδιδοὺς ὡς μαστίχη. δολοῦται δὲ πᾶς λίβανος τῇ πιτυίνῃ ῥητίνη μεθοδευομένη καὶ κόμμει. εὐχερὴς δὲ ἡ διάγνωσις· τὸ μὲν γὰρ κόμμι οὐκ ἐκφλογοῦται θυμιώμενον, ἡ δὲ ῥητίνη εἰς καπνὸν ἐκτυφοῦται, ὁ μέντοι λιβανωτὸς ἐξάπτεται· δηλοῖ δὲ καὶ ή ὀσμὴ τὸ τοιοῦτο.

δύναται δὲ στύφειν, θερμαίνειν, ἀποκαθαίρειν τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις καὶ τὰ κοῖλα τῶν ἑλκῶν πληροῦν καὶ ἀπουλοῦν καὶ κολλᾶν τὰ ἔναιμα τραύματα, αἱμορραγίαν τε πᾶσαν καὶ τὴν ἐκ μηνίγγων ἐπέχειν. παρηγορεῖ καὶ τὰ περὶ δακτύλιον καὶ τὰ λοιπὰ μέρη κακοήθη ἔλκη ἔμμοτος λεῖος σὺν γάλακτι, καὶ τὰς ἐν ἀρχῇ μυρμηκίας καὶ λειχῆνας σὺν ὄξει καὶ πίσσῃ καταχριόμενος αἴρει.

3 καὶ τὰ πυρίκαυτα δὲ ~~ἕλκη~~ καὶ χίμετλα ἰᾶται σὺν στέατι χηνείῳ χοιρείῳ, ἀχῶρας δὲ σὺν νίτρῳ σμώμενος ἰᾶται, παρωνυχίας τε σὺν μέλιτι καὶ ὤτων θλάσεις σὺν πίσσῃ· πρὸς δὲ τὰ λοιπὰ ἀλγήματα τῶν ὤτων σὺν οἴνῳ γλυκεῖ ἐγχεόμενος, μαστούς τε τοὺς ἀπὸ τοκετῶν φλεγμαίνοντας σὺν κιμωλίᾳ καὶ ῥοδίνῳ καταχριόμενος ὠφελεῖ. μείγνυται δὲ καὶ τοῖς πρὸς ἀρτηρίαν ὠφελίμως καὶ τοῖς σπλαγχνικοῖς φαρμάκοις, αἱμοπτυικούς τε ὡφελεῖ πινόμενος. μανιώδης δέ ἐστι πινόμενος ὑπὸ τῶν ὑγιαινόντων πλείων δὲ μετʼ οἴνου ποθεὶς καὶ κτείνει.

4 καίεται δὲ λίβανος ἐπʼ ὀστράκου καθαροῦ τεθεὶς ὑφαπτόμενός τε χόνδρῳ ἀναφθέντι ὑπὸ λύχνου, ἄχρι ἂν ἐκκαῇ. δεῖ δὲ μετὰ τὴν τελείαν καῦσιν πωματίζειν τινί, μέχρι ἂν οὗ σβεσθῇ· 8 SIM. Cels. V 2; D. eup. I 162 (177) — Cels. V 1; eup I 109 (203) I 219 (208) I 161 (176) I 176 (185) I 178 (187) I 181 (190) I 105 (146) I 191 (194) I 57 (121) I 5 (106). 24 EXC. Orib. XI s. v. λιβανωτός (καίεται — κατακεκαυμένος). 1 ἐν ἀμήλω H: ἐνσμίλωτος F: ἐν σμίλῳ Di: μιλιωτός cod. Salm.: corr. Salm. l. s. πικρότατος καὶ κιρότατος (sic) ὤν Orib. 2 δέ om. Orib. ἀμωμίτις Orib. 3 μασᾶσθαι Orib. πᾶσα Orib. 4 μεθοδευόμενος HDi: om. Orib. 6 μέντοι] δὲ Di λίβανος Di 7 τοιοῦτον Orib. 8 θερμαίνειν στύχειν Di 9 κατουλοῦν p 10 καὶ om. Orib.Di κολλᾶν τε (om. τὰ) Di 11 ἐπέχει H καὶ παρηγορεῖ Orib. 12 ἕλκη e v. 14 huc transposui (e mg. alieno loco in text. irr.) 15 χηνείω ἢ χορείῳ Q: χοιρείω ἢ χηνείω Di: χηνείῳ ἢ fort. del. coll. Dl combustis et pregnonibus cum absungia porcina medetur: σὺν στέατι ἀρκείῳ D. eup. I 181 (190) post νίτρῳ add. καὶ ὕδατι D. eup. I 105 (146) 16 καὶ addidi 21 δέ] τε H 22 ἀπὸ vulgo: ἐπὶ libri πλείω 24 quae sec. om. Dl ὁ λίβανος Orib. 25 καὶ ἀναφθέντι Orib. ἀπὸ Orib. ἄχρις ἂν Hv 26 πωματίζειν F: πωμάζειν reliqui τινί om. Orib.Di ἄςχρι ἂν οὗ Orib.: μέχρι ἂν συσβεστῆ (═ πέχρι ἂν οὗ σβ.) F: ἄχρις ἂν reliqui οὕτως γὰρ οὐκ ἐκτεφροῦται. ἔνιοι δὲ καὶ περιτιθέασι τῷ λοπαδίῳ ἀγγεῖον χαλκοῦν κοῖλον, κατατετρημένον μέσον, εἰς ἔκλημψιν τῆς λιγνύος, ὡς ὑποδείξομεν ἐν τῷ περὶ αἰθάλης λιβάνου λόγῳ (64, 5). οἱ δὲ εἰς ὠμὴν χύτραν βαλόντες καὶ περιπλάσαντες πηλῷ καίουσιν ἐν καμίνῳ. φώγνυται δὲ ἐπʼ ὀστράκου καινοῦ καὶ ἀνθράκων διαπύρων, ἕως οὗ μηκέτι πομφολυγίζῃ μηδὲ λιπαρίαν τινὰ ἢ ἀτμίδα ἀνιῇ. θρύπτεται δὲ εὐχερῶς μὴ κατακεκαυμένος.

φλοιὸς δὲ λιβάνου διαφέρει ὁ παχὺς καὶ λιπαρὸς καὶ 5 εὐώδης, πρόσφατος, λεῖος, καὶ μὴ λεπρώδης ἢ ὑμενώδης. δολοῦται δὲ μειγνυμένου αὐτῷ φλοιοῦ στροβιλίνου ἢ πιτυίνου. ἔλεγχος δὲ καὶ τούτων τὸ πῦρ· οἱ μὲν γὰρ λοιποὶ θυμιαθέντες οὐκ ἀνάπτονται, καπνιζόμενοι δὲ δίχα εὐωδίας ἐκτυφοῦνται, ὁ μέντοι τοῦ λιβάνου φλοιὸς ἀνάπτεται καὶ μετʼ εὐωδίας ἐκθυμιᾶται. καίεται δὲ καὶ οὗτος ὡς καὶ ὁ λίβανος.

δύναμιν δὲ ἔχει ἣν καὶ ὁ λίβανος, ἐνεργέστερος ὢν καὶ στυπτικώτερος, ὅθεν ποθεὶς αἱμοπτυικοῖς μᾶλλον καὶ ῥοικοῖς ἁρμόζει ἐν προσθέτῳ· ποιεῖ καὶ πρὸς οὐλὰς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς καὶ κοιλώματα καὶ ῥυπαρίας. φωχθεὶς δὲ καὶ πρὸς ψωροφθαλμίας ποιεῖ.

μάννα δὲ λιβάνου δόκιμός ἐστιν ἡ λευκὴ καὶ καθαρά, 6 ἔγχονδρος. δύναμιν δὲ ἔχει ἣν καὶ ὁ λιβανωτός, ὑπανειμένην δὲ μᾶλλον. μίσγουσι δὲ ἔνιοι δολίζοντες αὐτὴν ῥητίνην πιτυίνην σεσησμένην καὶ γύριν ἢ φλοιὸν λιβανωτοῦ κεκομμένου. ἐλέγχει δὲ καὶ ταῦτα τὸ πῦρ· οὔτε γὰρ κατʼ ἴσον καὶ ἰσοτόνως θυμιαθήσεται 9 EXC. Orib. XI s. v. (φιλοιὸς — λίβανος); Orib. t. V 74. 21 Orib. XI s. v. λιβανωτός (μάννα—ἀποφοράν); cf. Gal. XVII A 359; X 322. 21 SIM. Pl. XII 62. 1 οὕτω HDi (de F non constat) οὐκ om. Orib.Di ἔνιοι — καμίνῳ om. Orib. καὶ om. Di 2 κατὰ μέσον τετρημένον Di εἰς] πρὸς Di 4 κύθραν Q: χύτραν Di βαλλόντες F: βάλλοντες reliqui: correxi περιπλάσσοντες HDi 6 ἕως ἂν Di οὗ om. Orib.Di 7 τινὰ om. Orib. ἀνείη Orib. μὴ seclusi Sar. duce 9 nov. cap. (ξη) περὶ φλοιοῦ λιβάνου inc. Di: mg. add. περὶ φλοιοῦ λιβάνου H: post c. 63 transp. Dl (num. cap. ο΄) δὲ om. FDiOrib.V 74 καὶ (alt.) om. Orib. 10 μηδὲ πυρώδης Orib. ἢ om. Orib. ὑμενοειδής Orib. 12 λειποθυνηθέντες Q 13 ἐκτύφονται Orib.Di 14 φλοιὸς τοῦ λιβάνου Orib. ἀνάπτεται Orib.: ἅπτεται QDi 15 ὡς λιβανωτός Orib. 18 τὰς addidi 21 nov. cap. περὶ μάννης λιβάνου (ξη) inc. Di: οδ΄ Dl 22 καὶ om. Orib. ὑπανειμένως Orib.HDi: comp. scr. cui virtus est similis libanotidi et paulo fortius Dl, cf. Gal. l. s. 23 αὐτὴν om. HDi 24 σεσησμένην om Orib. γύλιν Orib. (mg. γύριν add. m. rec) λιβάνου Orib. ἐλέγξει Orib. 25 ἐκθυμιαθδήσεται Orib. ἀερίζοντι τῷ ἀτμῷ, ἀσβολώδει δὲ καὶ οὐ καθαρῷ, ἥ τε εὐωδία μεικτὴν ἔχει τὴν ἀποφοράν.

7 αἰθάλην δὲ λιβανωτοῦ ποίει οὕτως· λαβιδίῳ καθʼ ἕνα χόνδρον τοῦ λιβάνου ἅπτων προστιθεὶς λύχνῳ ἐπιτίθει εἰς κοῖλον λοπάδιον ὀστράκινον καινόν, εἰτα περικάλυψον χάλκωμα ἔγκοιλον, τετρημένον κατὰ μέσον καὶ ἐσμηγμένον ἐπιμελῶς, ὑποτίθει τε κατὰ τὸ ἓτερον αὐτοῦ μέρος ἢ ἀμφότερα λιθάρια ὕψει τετραδακτυλιαῖα, πρὸς τὸ διαφαίνειν εἰ καίεται καὶ ἵνα χώρα ᾖ ὑποτιθέναι ἑτέρους χόνδροις ἀεί, πρό τοῦ τὸν πρῶτον χόνδρον παντελῶς σβεσθῆναι ἕτερον προσυποτίθει, ἕως ἂν αὐτάρκη λιγνὺν δόξῃς συναγηοχέναι. συνεχῶς μέντοι σπόγγῳ ἐξ ὕδατος ψυχροῦ περίμασσε τὰ ἐκτὸς μέρη τοῦ χαλκώματος· οὕτως γὰρ προσκαθίζει πᾶσα λιγνὺς μὴ ἄγαν αὐτοῦ πυρουμένου, ἐπεὶ ἀποπίπτουσα διὰ τὴν κουφότητα μείγνυται τῇ τοῦ λιβάνου σποδῷ.

8 ἀποψήσας οὖν τὴν πρώτην λιγνὺν ποίει τὸ αὐτὸ ἐφ᾿ ὅσον ἂν δοκῇ, ἀναιροῦ δὲ καὶ τὴν ἐκ τοῦ κατακαέντος λιβάνου σποδὸν ἰδίᾳ.

δύναμιν δὲ ἔχει πραυντικὴν τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς φλεγμονῶν, σταλτικὴν τῶν ῥευμάτων, ἀνακαθαρτικὴν ἑλκῶν, πληρωτικὴν κοιλωμάτων, σταλτικὴν καρκινωμάτων.

3 EXC. Orib. XI s. v. λιβανωτός (αἰθάλην — λάμβανε); Aet. I s. v. λιβανωτός; Gal. XII 61. 18 SIM. D. eup. I 189 (193). 1 σἀρίζοντι (sic) F δὲ] τε Orib. 2 τε] δὲ Orib.: καὶ τῆ εὐωδία H ἕξει Orib. 3 nov. cap. (ξη) περὶ αἰθάλης λιβάνου inc. Di: om. Dl: περὶ αἰθάλης λιβάνου mg. add. H οὕτως F: οὕτω reliqui καθʼ om. Orib. 4 προστιθεὶς λύχνῳ Q: πρὸς λύχνον Di: εἰς λύχνον Orib.: ἀπὸ λύχνου Aet. ἐντίθει Orib. 5 κοῖλον] καινὸν H καινόν] κενόν H περικάθαψον Orib. 6 τετριμμένον H καὶ ἑσμηχμένον om. Orib. ad rem cf. p. 63 v. 4 7 ὑποτίθει Aet.: ἐπιτίθει Q: ὑποτίθεις (sic) Orib.: ὑποθεὶς Di τε QOrib.: δὲ Aet.: om. Di μέρος] χεῖλος Orib.Di: κατὰ τὰ ἀμφότερα χείλη τοῦ πώματος Aet. ἢ εἰς Di 8 τῶ ὕψει Orib. τετραδάκτυλα Orib. 9 ὑποτιθέναι HOrib.Aet.: ὑποτίθεται F: ὑποτίθεσο Di ἕτερον χόνδρον HAet. post χόνδρονς add. ἀδροὺς Orib. ἀεί] εἶτα Di τε addidi 10 ἀποσβεσθῆναι παντελῶς Di προσυποτιθείς F: προσεπίθεις Orib.: προσεπιτίθει Di: correxi 11 δόξης αὐτάρκη Orib.: αὐτάρκη δόξης H συναγιοχέναι F: συναγηωχέναι H: συναγειοχέναι Orib. συνεχῶς] πυκνῶς Orib. 13 οὕτω HDiAet. προσκαθίσει Orib.Aet. ἡ λιγνὺς Orib.Aet. 14 ἐκ τοῦ Orib. (corr. pr. m.) 15 post λιγνὺν add. πτερῷ Aet.: fort. recte 16 κατακαέντος F: καέντος reliqui 17 κατ᾿ δίαν Aet. post ἰδίᾳ add κρείττων δὲ ἡ λιγνύς Aet. 19 τῶν F: om. reliqui

τὸν αὐτὸν τρόπον σκευάζεται καὶ ἐκ τῆς σμύρνης καὶ ἐκ τῆς ῥητίνης καὶ ἐκ τοῦ στύρακος λιγνύς. ἁρμόζουσι δὲ πρὸς τὰ αὐτά. καὶ ἐκ τῶν λοιπῶν δὲ δακρύων ὁμοίως τὴν λιγνὺν λάμβανε.

69 πίτυς γνώριμον δένδρον. ἔστι δὲ τοῦ αὐτοῦ γένους καὶ ἡ λεγομένη πεύκη, εἴδει διαφέρουσα. ἀμφοτέρων δὲ ὁ φλοιὸς στυπτικός, ἁρμόζων πρός τε παρατρίμματα λεῖος καταπλασσόμενος καὶ πρὸς τὰ ἐπιπόλαια τῶν ἑλκῶν καὶ κατακεκαυμένα σὺν λιθαργύρῳ καὶ μάννῃ. ἀναλημφθεὶς δὲ κηρωτῇ μυρσίνῃ ἀπουλοῖ τὰ ἐπὶ τῶν τρυφεροχρώτων ἕλκη καὶ τὰ ἑρπυστικὰ ἐπέχει μετὰ χαλκάνθου λεῖος, ἔμβρυά τε καὶ δεύτερα ~~ὑστέρα~~ ὑποθυμιαθεὶς ἐκβάλλει, κοιλίαν τε ποθεὶς ἐφίστησι καὶ οὖρα κινεῖ.

καὶ τὰ φύλλα δὲ αὐτῶν καταπλασθέντα λεῖα φλεγμονὰς 2 παρηγορεῖ καὶ τραύματα ἀφλέγμαντα διατηρεῖ, λειανθέντα δὲ καὶ ἑψηθέντα ἐν ὄξει διακλυζόμενα θερμὰ ὀδονταλγίας πραύνει· ἁρμόζει δὲ καὶ ἡπατικοῖς τῶν φύλλων ὁλκὴ μία σὺν ὕδατι μελικράτῳ ποθεῖσα. ποιεῖ δὲ τὰ αὐτὰ καὶ ὁ τῆς στροβίλου φλοιὸς καὶ τὰ φύλλα ποθέντα, καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν δὲ δᾳδίον σχισθὲν εἰς λεπτὰ καὶ συνεψηθὲν ὄξει ὀδονταλγίας παύει κρατουμένου τοῦ ἀφεψήματος κατὰ τοῦ πεπονθότος ὀδόντος, καὶ σπάθη δὲ ἐξ αὐτῶν γίνεται εἰς ἀκόπων σκευασίαν καὶ πεσσῶν ἐπιτήδειος.

ἡ δὲ ἐξ αὐτῶν λιγνὺς καιομένων ἐκλαμβάνεται πρὸς 3 μέλανος γραφικοῦ κατασκευήν, ποιοῦσα καὶ πρὸς καλλιβλέφαρα καὶ κανθοὺς βεβρωμένους πρός τε πτίλα βλέφαρα καὶ ὀφθαλμοὺς δακρύοντας.

πιτυίδες δὲ καλοῦνται ὁ καρπὸς τῶν πιτύων καὶ τῆς πεύκης ὁ εὑρισκόμενος ἐν τοῖς κώνοις. δύναμιν δὲ ἔχουσι 5 SIM. Pl. XXIV 28; D. eup. I 178 (188) I 182. 183 (190) I 170 (182) II 79 (292) II 112 (312) I 69 (127) II 58 (270) II 58 (271). 5 EXC. Gal. XII 103 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Isid. XVII 7. 31 26 SIM. Pl. XV 36. 26 EXC. Gal. XII 102 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ξη΄· περὶ λιγνύος Di αὐτὸν δὲ Di ἡ ἐκ Orib. καὶ (alt.)— ῥητίνης om. Orib. 2 ἡ ἐκ Orib. 3 ἐκ om. Orib. ὁμοίως om. H 5 num. cap. ξθ QDi: ο𝔮΄ Dl 7 φλοιός ἐστι Di 8 κεκαυμένα HDi 11 χαλκάνθης F, at cf. Dl calecantum mixtum, D. eup. I 170 (182) πίτυος φλοιοῦ (dittogr.) 12 θυμιαθεὶς libri: correxi 14 λειωθέντα H 15 καὶ διακλυζόμενα H: διακλυζόμενα θερμὰ post πραύνει colloc. Di 18 δαλίον F 19 ἐψηθὲν σὺν Di παύει] πραύνει H 21 ἐξ αὐτῶν om. H σκευασία H: σκευασίαν comp. scr F 26 καὶ τῆς πεύκης delebat Math. 27 ὁ om. F ταῖς H στυπτικήν, θερμαίνουσαν ποσῶς· βοηθοῦσι δὲ βηξὶ καὶ τοῖς περὶ θώρακα πάθεσι καθʼ ἑαυτὰς καὶ μετὰ μέλιτος λαμβανόμεναι.

4 στρόβιλοι δὲ καθαροὶ δσθιόμενοι ἢ μετὰ γλυκέος καὶ σικύου σπέρματος πινόμενοι οὐρητικοί, ἀμβλυντικοὶ τῶν περὶ κύστιν καὶ νεφροὺς δριμυτήιων· παρηγοροῦσι δὲ καὶ στομάχου δηγμοὺς μετὰ ἀνδράχνης χυλοῦ λαμβανόμενοι, ἐξερείδουσί τε ἀτονίαν σώματος καὶ τὰς τῶν ὑγρῶν διαφθορὰς ἐξαμβλύνουσιν. ὅλοι δὲ οἱ στρόβιλοι ἀπὸ δένδρου πρόσφατοι θλασθέντες καὶ ἑψηθέντες ἐν γλυκεῖ ἁρμόζουσι παλαιαῖς βηξὶ καὶ φθίσεσι, τοῦ ἐξ αὐτῶν ὑγροῦ καθʼ ἑκάστην ἡμέραν λαμβανομένου κυάθων τὸ πλῆθος τριῶν.

70 σχῖνος δένδρον γνώριμον, στυπτικὸν ὅλον· καὶ γὰρ ὁ καρπὸς αὐτῆς καὶ τὸ φύλλον καὶ ὁ φλοιὸς τῶν κλάδων καὶ τῆς ῥίζης ἰσοδυναμεῖ, γίνεται δὲ καὶ χύλισμα ἐκ τοῦ φλοιοῦ καὶ τῆς ῥίζης καὶ τῶν φύλλων ἑψομένων σὺν ὕδατι ἐφ ἱκανόν, εἶτα μετὰ τὸ ψυγῆναι τῶν φύλλων ῥιπτομένων, τοῦ ὕδατος δὲ πάλιν ἑψομένου ἄχρι μελιτώδους συστάσεως.

ποιεῖ δὲ στῦφον πρὸς αἵματος ἀναγωγὰς καὶ ῥύσεις κοιλίας καὶ δυσεντερίας πινόμενον, καὶ πρὸς τὰς ἐκ μήτρας αἱμορραγίας καὶ προπτώσεις ὑστέρας καὶ δακτυλίου, καὶ καθόλου ἀντὶ ἀκακίας καὶ ὑποκιστίδος ἔνεστιν αὐτῷ χρῆσθαι· καὶ ὁ χυλὸς δὲ τῶν φύλλων ἐκθλιβέντων τὰ αὐτὰ ποιεῖ.

2 καὶ τὸ ἀφέψημα 4"SIM. Diphil. (Ath. II 57c) Mnesith. (Ath. l. s); Pl. XXIII 142 sq. D. eup. II 112 312) II 1 226) II 38 (251). 4 EXC. Gal. XII 55 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Sim. S. s. v. κωνάρια (51 L). 13 SIM. Theophr. h. pl. IX 9, 1: Pl. XII 72; XXIV 42 sq. (e S. N.). 13 EXC. Orib. XII s. v. (σχῖνος — συστάσεως); Gal. XII 135 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII V, 51 19 SIM. Pl. XXIV 42sq. D. eup. II 69 (283) II 82 (293) I 200 (197). 1 στυπτικήν] πεπτικήν) Spr., at cf. Dl virtus ei stiptica, Gal. XII 102 2 αὑτὰς Fv 4 tit. περὶ στροβίλων· χθ΄ add. Di καὶ] ἢ HDI 6 στομάχων H 7 ἐξαίρουσι Di 9 δένδρου F: δένδρων reliqui καὶ ἐψηθέντες om. F: post γλυκεῖ coll. Di: correxi coll. Dl strobili virides cocti in dulcore 11 καὶ τοῦ Di ἡμέραν om. Spr. 13 num. cap. QDi: οζ΄ DI σχοῖνος Q 14 καὶ τῆς ῥίζης om. H 15 ἰσοδυναμοῖ Di καὶ (alt.) om. Orib. 16 ἑψημένων HDi 17 ψυγῆναι Orib.: ἑψηθῆναι reliqui: cum friguerit Dl τοῦ δὲ Orib. 18 μέχρι vulgo 19 δὲ om. H στύφων QDi: correxi 20 πινόμενος Spr.: πινόμενον comp. scr, F 22 ὑποκυστίδος F: ὑποκισθίδης p δὲ αὐτῶν καταντλούμενον τὰ ἀσυμπλήρωτα πληροῖ καὶ τὰ ἀπώρωτα πωροῖ ὀστέα καὶ τὰς ἐκ μήτρας ῥύσεις στέλλει καὶ τῶν νομῶν ἀποτρεπτικὸν καὶ οὐρητικόν ἐστιν· ἵστησι δὴ καὶ σειομένους ὀδόντας διακλυζόμενον. τὰ δὲ ξυλάρια χλωρά ἀντὶ καλαμίδων παρατριβόμενα τοῖς ὀδοῦσι σμήχει τούτους. γίνεται δὲ καὶ ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔλαιον στυπτικόν, ἁρμόζον πρὸς τὰ στύψεως δεόμενα.

γεννᾶται δὲ καὶ ῥητίνη ἐξ αὐτῆς, καλουμένη σχινίνη, 3 ὑπʼ ἐνίων δὲ μαστίχη, χρησιμεύουσα πρὸς αἵματος ἀναγωγὰς καὶ πρὸς παλαιὰν βῆχα πινομένη. ἔστι δὲ εὐστόμαχος, ἐρευκτική· μείγνυται δὲ καὶ σμήγμασιν ὀδόντων καὶ ἐπιχρίσμασι προσώπου στιλβοποιοῦσα, ἀνακολλᾷ δὲ καὶ τρίχας ἐν ὀφθαλμοῖς, στόματός τε εὐωδίας παρασκευαστική ἐστι διαμασωμένη καὶ οὔλων σταλτική. γεννᾶται δὲ καλλίστη καὶ πλείστη ἐν Χίῳ τῇ νήσῳ. διαφέρει δὲ αὐτῆς ἡ λαμπυρίζουσα καὶ Τυρρηνικῷ κηρῷ ὁμοία τῇ λευκότητι, ἁδρὰ καὶ καπυρὰ καὶ εὐθρυβής, εὐώδης, ἡ δὲ χλωρὰ ἥττων. δολοῦται δὲ λιβάνῳ καὶ ῥητίνη στροβιλίνῃ μειγνυμένη.

71 τέρμινθος γνώριμον δένδρον, ἧς τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς καὶ ὁ φλοιὸς στυπτικὰ ὄντα ἁρμόζει πρὸς ἃ καὶ ἡ σχῖνος, σκευαζόμενα ὁμοίως καὶ λαμβανόμενα. ὁ δὲ καρπὸς αὐτῆς ἐστιν ἐδώδιμος, κακοστόμαχος, θερμαντικός, οὐρητικός. ἔστι δὲ ἄριστος πρὸς ἀφροδίσια, σὺν οἴνῳ δὲ ποθεὶς πρὸς φαλαγγίων δήγματα ἁρμόζει.

8 SIM. Pl. XIV 122; XXIV 36. 43 (e S. N.); D. eup. II 30 (240) II 31 (242) I 76 (132) I 110 (149) I 53 (117) I 79 (184). 8 EXC. Orib. XII s. v. (ῥητίνη — μειηνυμένη); Gal. XII 113; Isid. XVII 7, 71, 8, 7. 19 Theophr. h. pl. III 15, 3 (unde Pl. XIII 54); Pl. XXIV 27 (e S. N.); D. eup. II 96 (300) II 121 (320). 19 EXC. cf. Gal. XII 137; Isid. XVII 7, 52. 2 ἀπόρωτα F πποροῖ F 5 ἀντὶ ἐπὶ F (var. lectio) καλαμίδος H: καλαμίδ᾿ F ad rem cf. Mart. XIV 22, 1 6 cf. D. I 41 8 tit. περὶ ῥητίνης σχινίνης add. Di ῥητίνη γίνεται ἐκ τῆς σχίνου ἡ καλουμένη σχινίνη (σχινίνη Superscr.) Orib. σχινίνη (σχοινίνη H) καλουμένη HDi 9 χρησιμεύουσα — σταλτική om. Orib. 10 ἐρευτική H 13 εὐωδίαν ποιεῖ διαμασσωμένη Di 14 οὔλων ἐσεὶ Di γεννᾶται — μειγνυμένη om. Dl 16 τῷ H πυρρὰ Orib. Di καὶ (alt.) om. Orib. καὶ εὐώδης Di 17 ἧττον F λιβάνου καὶ ῥητίνς στροβιλίνης μιγνυμένων H στροβιλίνῃ om. Di: στροβιλίνω Orib. 18 μιγνυμένη αὐτῆ Di 19 num. cap. οα QDi: οη΄ Dl καὶ ὁ φλοιὸς καὶ ὁ καρπὸς F, at cf. Dl folia semen et corium

ἡ δὲ ἐξ αὐτῆς ῥητίνη κομίζεται μὲν ἐξ Ἀραβίας τῆς ἐν Πέτρᾳ, γεννᾶται δὲ καὶ ἐν Ἰουδαίᾳ καὶ Συρίᾳ καὶ ἐν Κύπρῳ καὶ ἐν Λιβύῃ καὶ ἐν ταῖς Κυκλάσι νήσοις, ἣ δὴ καὶ διαφέρει διαυγεστέρα οὖσα, λευκή, ὑελίζουσα τῷ χρώματι ~~καὶ κυανίζουσα~~, εὐώδης, τερμίνθου πνέουσα.

2 προάγει δὲ πασῶν τῶν ῥητινῶν ἡ τερμινθίνη καὶ μετὰ ταύτην ἡ σχινίνη, εἶτα ἡ πιτυίνη καὶ ἐλατίνη, μεθʼ ἃς ἀριθμοῦνται ἣ τε πευκίνη καὶ ἡ στροβιλίνη. ἔστι δὲ πᾶσα ῥητίνη θερμαντική, μαλακτική, διαλυτική. ἀνακαθαρτική, βηξὶν ἁρμόζουσα καὶ φθίσεσιν ἐν ἐκλεικτοῖς καθʼ ἑαυτὴν ἢ μετὰ μέλιτος, ἀνακαθαίρουσα καὶ τὰ ἐκ θώρακος. ἔστι δὲ καὶ οὐρητικὴ καὶ πεπτικὴ κοιλίαν τε μαλάσσει, ἔν τε ἀνακολλήσει τριχῶν ἁρμόζει τῶν ἐν βλφάροις, καὶ πρὸς λέπρας σὺν ἰῷ χαλκοῦ καὶ χαλκάνθῳ καὶ νίτρῳ, πρός τε τὰ ἰχωρορροοῦντα ὦτα σὺν μέλιτι καὶ ἐλαίῳ καὶ πρὸς κνησμὸν αἰδοίου.

3 μείγνυται δὲ καὶ ἐμπλάστροις καὶ μαλάγμασι καὶ ἀκόποις, καὶ πλευροῦ ἀλγήμασι βοηθεῖ καθʼ ἑαυτὴν ἐπιχρισθεῖσα καὶ ἐπιτιθεμένη.

γίνεται δὲ ῥητίνη ὑγρὰ πιτυίνη καὶ πευκίνη, κομιζόμεναι ἀπὸ Γαλλίας καὶ Τυρρηνίας· καὶ ἀπὸ Κολοφῶνος δὲ πάλαι ποτὲ 1 SIM. Theophr. h. pl. IX 1, 6. 2, 1sq.; Pl. XIV 122. XVI 38sq. 54. XXIV 32sq. (e S. N.). 1 EXC. Orib. XII s. v. (διαφέρει — στροβιλίνη, γίνεται — λιδάνου); Orib. t. V 77; Gal. XII 113 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 7, 71 (e Dl.) cf. Gal. XIII 955. 5 TEST. Gal. XIII 589: δόξει δέ τις ἡμῖν διαφέρεσθαι κατὰ τὸν περὶ ῥητινῶν λόγον Διοσκουρίδην τὸν Ἀναζαρβέα γράψαντα τήνδε τὴν ῥῆσιν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ὕλης· προάγει δὲ πασῶν τῶν ῥητινῶν ἡ τερμινθίνη καὶ μετὰ ταύτην ἡ σχινίνη, εἶτα πιτυίνη καὶ ἐλατίνη, μεθ᾿ ἃς ἀριθμοῦνται ἣ τε πευκίνη καὶ ἡ στροβιλίνη.᾿ 8 SIM. Cels. V 4. 5. 6; Pl. XXIV 32sq. D. eup. II 32 (245) II 39 (253) II 112 (312) I 128 (157) I 60 (123) I 35 (248). 1 μὲν καὶ F (dittogr.?) 3 ἡ Spr. 4 ὑαλίζουσα Orib.Di καὶ κυανίζουσα om. Orib.Dl: seclusi (var. lectio) 5 τερμίνθου δὲ Orib.: fort. recte ποιοῦσα F προέχει H δʼ ἁπασῶν Orib. τῶν om. Orib. 6 σχοινίνη 7 ἡ ἐλατίνη Di τε om. Spr. 8 θερμαντική καὶ (ditt.) H: μαλακτική. θερμαντική Di διαχυτική libri: correxi (vitio sollemni cf. D. III 84, 2), ad rem cf. Dioclis frg. 140 11 καὶ λίαν δὲ F (κοιλίαν corr. pr. m.?): mg. add. m. rec. σημειωτέον· τοῦτο τὸ φάρμακόν ἐστι εὔθετον πρὸς λέπρας 12 τε om, 14 ἰχωροροοῦντα Fv: ἰχωρροοῦντα p: ἰχωρορροῦντα H 16 πλευρᾶς Di 17 καὶ] ἢ vulgo 18 nov. cap. οβ΄ περὶ ῥητίνης κολοφωνίας incip. Di: οθ΄ Dl κομιζομένη Orib.: κομιζόμεναι (ut videtur) reliqui 19 Γαλλία ἐντὸς Ἄλπεων χώρα Steph. B. s. v. δὲ addidi e H ἐκομίζετο, ἔνθεν καὶ τὴν ἐπωνυμίαν ἔσχε Κολοφωνία κληθεῖσα, καὶ ἀπὸ Γαλατίας τῆς πρὸς ταῖς Ἄλπεσιν, ἣν ἐπιχωρίως οἱ τῇδε ἔνοικοι λάρικα ὀνομάζουσιν, ἐξόχως ποιοῦσα πρὸς τὰς χρονίους βῆχας ἐν ἐκλεικτῷ καθ᾿ ἑαυτήν. διάφοροι δέ εἰσι τῷ χρώματι καὶ αὗται· ἡ μὲν γάρ τίς ἐστι λευκὴ ἡ δὲ ἐλαιώδης ἡ δὲ μέλιτι ἔοικεν ὥσπερ ἡ λάριξ.

γίνεται δὲ καὶ κυπαρισσίνη 4 ῥητίνη ὑγρά, ἥτις ποιεῖ πρὸς τὰ αὐτά. τῆς μέντοι ξηρᾶς ἡ μέν τίς ἐστι στροβιλίνη ἡ δὲ ἐλατίνη ἡ δὲ πευκίνη ἡ δὲ πιτυίνη. ἐκλέγου δʼ ἐκ πασῶν τὴν εὐωδεστάτην καὶ διαυγῆ καὶ μὴ καπυρὰν καὶ μὴ κάθυγρον, κηροειδῆ δὲ καὶ εὔθρυπτον. διαφέρει δὲ αὐτῶν ἡ πιτυίνη καὶ ἐλατίνη· εὐώδεις τε γάρ εἰσι καὶ λιβανίζουσαι. κομίζονται δὲ διάφοροι ἐκ Πιτυούσης τῆς νήσου, ἥτις κεῖται κατὰ τὴν Σπανίαν. ἡ δὲ πευκίνη καὶ στροβιλίνη καὶ κυπαρισσίνη ἐνδεέστεραί τέ εἰσι καὶ οὐχ ὁμοίαις κέχρηνται ταῖς δυνάμεσι, παραλαμβάνονται δὲ πρὸς ὅσα καὶ ἐκεῖναι. ἡ μέντοι σχινίνη ἀναλογεῖ τῇ τερμινθίνῃ.

καίεται δὲ πᾶσα ῥητίνη ὑγρὰ ἐν τετραπλασίονι ἀγγείῳ 5 κατὰ τὸ τοῦ ἐγχεομένου ὑγροῦ πλῆθος· δεῖ γὰρ χοῦν μὲν τῆς ῥητίνης, δύο δὲ χοέας ὀμερίου ὕδατος ἐμβαλόντας εἰς χαλκεῖον ἕψειν ἐπʼ ἀνθράκων πραέως, διηνεκῶς κινοῦντας, ἄχρις οὗ ἄνοσμος γένηται καὶ εὔθρυπτος καὶ καπυρά, ὡς μὴ τοῖς δακτύλοις εἴκειν, λοιπὸν δὲ ψύξαντας εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον ἀκώνητον 17 EXC. Aet. l s. v. ῥητίνη (καίεται — βλέφαρα); Gal. XII 62 s. v. λιγνύς (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 προσωνυμίαν Orib. κληθεὶς F 2 γαλλίας Orib. τῆς] ταῖς F 3 τῆδε ἔνοικαι (οι superscr.) Orib.: τῆσδε ἔποικοι reliqui (ut videtur) λαρίκα Orib: δαλρικαὶ F: δαλακὰ H, cf. Gal. XIII 955. 1011 ποιοῦσαν Orib. καὶ πρὸς H 4 χρονίας Orib., at cf D. II 153. IV 150 (saepius) καὶ καθʼ HDi (dittogr.) 5 καὶ αὗται τῷ χρ. H τίς om. Orib. 6 λάριγξ Orib. δὲ (alt.) om. Orib. καὶ om. Q 7 ῥητίνη om. DiOrib. 8 τίς om. Di ἡ δὲ (pr.)] καὶ Di: καὶ ἐλατίνη Orib. (post πιτυίνη coll.) 9 ἐκ addidi ex Orib. καὶ (alt.) om. Orib. 10 καὶ μὴ] μηδὲ Orib.HDi δὲ om. Orib.: τε Spr. 11 ἡ ἐλατινη Orib. τε om. p 12 πιτουήσης Orib. 13 σπανίαν Orib.F: σπανίαν reliqui 14 τέ εἰσι Orib.: τέ om. reliqui ὁμοίως H: ὁμοίᾳ κέχρηνται τῇ δυνάμει Orib. 15 post δυνάμεσι add. ὡς ἐκεῖναι Di κἀκεῖνα Orib. 17 tit. πῶς δεῖ καίειν τὴν ῥητίνην Aet. I s. v. 19 ὀμβρίου ὕδατος] τοῦ ἐγχεομένου ὕδατος Q: aquae caelestis Dl: ὕδατος ὀμβρύου Orib.: τοῦ ὀμβρίου ὕδατος Aet. cf. Pl XVI 55 resinae albae congium in duobus aquae pluniae cocunt ἐμβάλλοντας Q: βάλλοντας Orib.: βαλόντας reliqui χαλκεῖον] ἀγγεῖον Di: τῇ κακάβῃ Aet. 20 πράως Orib.Di ἄχρι ἄνοσμος Orib.: ἄχρις ἂν ἄνοσμος Aet. 21 γένηται post καπυρά colloc. Orib. καὶ ὡς Di: ὡς καὶ Orib.: ὥστε καὶ Aet. μὴ add. Sarae. ex Aetio ὥστε καὶ τοῖς δακτύλοις ἀποκλᾶσθαι 22 λεπτὸν F δὲ] δεῖ Di ψύξαντα p ~~τουτέστιν ἀπίσσωτον~~ ἀποτίθεσθαι. γίνεται δὲ ἐξόχως λευκή· δεῖ μέντοι προδιυλίζειν πᾶσαν ῥητίνην τήκοντας, ἵνα χωρισθῇ τὸ ῥυπῶδες αὐτῆς.

6 καίονται δὲ καὶ δίχα ὕδατος ἐπ᾿ ἀνθράκων κούφως τὸ πρῶτον· ὅταν δὲ μέλλωσι συστρέφειν, ἀθρόως ~~καὶ~~ πολλοὺς ὑποθετέον τοὺς ἄνθρακας καὶ ἑψητέον ἀδιαλείπτως ἐπὶ ἡμέρας καὶ νύκτας τρεῖς, ἄχρι ἂν τὸ προειρημένον ἰδίωμα ἀπολάβωσιν· ἀποτίθεσο δέ, ὡς εἵρηται. τὰς μέντοι ξηρὰς ἀρκέσει διʼ ὅλης ἡμέρας ἑψήσαντας ἀποτίθεσθαι. εὐχρηστοῦσι δὲ αἱ κεκαυμέναι εἴς τε τὰ εὐώδη τῶν μαλαγμάτων καὶ ἄκοπα καὶ εἰς χρωματισμοὺς μύρων. ἐκλαμβάνεται δὲ καὶ λιγνὺς ῥητίνης, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ λιβάνου, ἥτις χρησιμεύει πρός τε καλλιβλέφαρα καὶ περιβεβρωμένους κανθοὺς καὶ μυδῶντα βλέφαρα καὶ δακρύοντας ὀφθαλμούς. γίνεται δὲ ἐξ αὐτῆς καὶ μέλαν, ᾧ γράφομεν.

72 πίσσα ἡ μὲν ὑγρά, ἣν ἔνιοι κῶναν καλοῦσι, συνάγεται μὲν ἐκ τῶν λιπαρωτάτων ξύλων πεύκης καὶ πίτυος· ἔστι δὲ καλὴ ἡ στίλβουσα καὶ λεία καὶ καθαρά.

ποιεῖ δὲ πρὸς θανάσιμα φάρμακα, φθισικούς, ἐμπυικούς, βῆχας, ἄσθματα, δυσανάγωγα τῶν ἐν θώρακι ὑγρῶν ἐκλειχομένη κυάθου πλῆθος μετὰ μέλιτος· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς τὰς τῶν παρισθμίων καὶ σταφυλῆς φλεγμονὰς καὶ συνάγχας διαχριομένη, καὶ πρὸς τὰ πυορροοῦντα ὦτα σὺν ῥοδίνῳ, πρός τε ἑρπετῶν δήγματα σὺν ἁλσὶ λείοις καταπλασσομένη.

2 κηρῷ δὲ ἴσῳ μιγεῖσα λεπροὺς ὄνυχας ἀφίστησι, φύματά τε ὑστέρας καὶ σκληρίας δακτυλίου διαφ ορεῖ. σὺν κριθίνῳ δὲ ἑψηθεῖσα ἀλεύρῳ καὶ παιδὸς 15 SIM. Pl. XVI: 52 sq. XXIV: 87 sq. c. s. N.); D. eup. II 135 326, II 38 (251) II 32 (245) II 39 (253) I 85 (136) I 88 (137) I 60 (123) I 130 (160) I 215 (206) I 221 (209) I 199 (196). 15 EXC Orib. XII s. v. (πίσσα — καθαρὰ); Gal. XII 101 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 8 s. v.); Isid. KVII 7, 72 cf. Gal VIII 709. 629. 1 glossam delevi: om. Orib. ἀποθέσθαι Orib. 2 προυλίζειν Orib. καὶ χωρίζον〈ταε〉 Orib. 4 συντρέχειν Orib. Di (υ in ras.). 5 ἀθρόους Q καὶ (pr.) om. Orib.: seclusi ὑποθετέον post ἄνθρακας transpos. Orib. 6 ἀδια- λείπτους H ἄχρι ἂν Forib: ἄχρις ἂν reliqui 7 ἀπολάβωσιν Orib.: ἀπολί- πωσιν QDi 9 εὐχρηστοῦσι — μύρων om, Orib. 10 λαμβάνεται Orib. 11 ἐπί] ἐκ Orib. post λιβάνου add. προείρηται Aet.: ἐπαιωρουμένου κοίλου ἀγγείου Orib. cf, Dl eius resine fumus excipiendus est ut odorem turis accipi solet 12 καὶ (pr.) — βλέφαρα om. H 15 num. cap. οβ QDi: π΄ Dl tit. περὶ πίσσης QDi κῶν F: κῶνον reliqui: caldonia isid. 16 καὶ] ἢ orib. 21 σταφυλῶν H κυνάγχας F: συνάγχας reliqui: sinanticis Dl 22 καὶ πρός τε F: καὶ πρὸς reliqui: correxi 24 χύματα suspectum: duritiastericas Dl 25 διαφέρει F δὲ ἀλεύρῳ ἑψηθ. H οὔρῳ χοιράδας περιρρήττει, μετὰ δὲ θείου ἢ πίτυος φλοιοῦ ὒ πιτύρων ἕρπητας ἐπέχει καταχριομένη, μάννῃ δὲ καὶ κηρωτῇ μιγεῖσα τάς ὑποφορὰς παρακολλᾷ, πρός τε τὰς ἐν ποσὶ καὶ δακτυλίῳ ῥαγάδας ἁρμόζει καταχριομένη, πληροῖ τε τὰ ἕλκη καὶ ἀποκαθαίρει σύν μέλιτι, σύν σταφ ίδι δὲ καὶ μέλιτι ἄνθρακας καὶ σηπεδόνας περιχαράσσει· μείγνυται δὲ καὶ σηπταῖς χρησίμως.

γίνεται δὲ καὶ πισσέλαιον ἐκ τῆς πίσσης χωριζομένου 3 τοῦ ὑδατώδους αὐτῆς. ἐφίσταται δὲ τοῦτο καθάπερ ὀρρός, καὶ ἐκλαμβάνεται δὲ ἐν τῇ ἑψήσει τῆς πίσσης ὑπεραιωρουμένου ἐρίου καθαροῦ, ὅπερ, ὅταν ἐκ τοῦ ἀναφερομένου ἀτμοῦ γένηται διάβροχον, ἐκθλίβεται εἰς ἀγγεῖον, καὶ τοῦτο γίνεται ἐφ᾿ ὅσον ἂν χρόνον ἡ πίσσα ἕψηται. ποιεῖ δὲ πρὸς ὅσα καὶ ἡ ὑγρὰ πίσσα· δασύνει δὲ καὶ ἀλωπεκίας καταπλασθὲν μετά κριθίνου ἀλεύρου. θεραπεύει δὲ τοῦτο καὶ ἡ ὑγρὰ πίσσα καὶ τὰ ἐπὶ τῶν κτηνῶν ἕλκη καὶ ψώρας ἐπιχριομένη.

γίνεται δὲ καὶ λιγνὺς ἐκ τῆς ὑγρᾶς πίσσης οὕτως· εἰς 4 λύχνον καινὸν ἐλλυχνιασμένον ἀποδούς τι τῆς πίσσης ἅψον καὶ πωμάσας τὸν λύχνον καινῷ ἀγγείῳ κεραμεῷ κλιβανοειδεῖ, ἄνωθεν μὲν περιφερεῖ καὶ στενῷ, κάτωθεν δὲ τρήματα ἔχοντι, καθάπερ οἱ κλίβανοι, ἔα καίεσθαι· ὅταν δὲ ἀναλωθῇ τὸ πρῶτον ὑρόν,, ἄλλο ἐπίχεε, ἕως ἂν αἰθαλώσῃς λιγνύν αὐτάρκη, καὶ χρῶ. δύναμιν δὲ ἔχει δριμεῖαν καὶ στυπτικήν. χρηστέον δὲ αὐτῇ εἰς καλλιβλέφαρα καὶ περίχριστα καὶ ὅπου μεμυδηκότα βλέφαρα τριχοφυῆσαι δεῖ, καὶ πρὸς ἀσθενέστερα καὶ μὴ δακρυρροοῦντα, ἔτι δὲ ἑλκώδη ὄμματα χρήσιμος.

8 SIM. Pl. XVI 52; XXIV 40 (e S. N.); D. eup. I 95 (141) I 41 (113). 8 EXC. Orib. XII s. v. πίσσα (γίνεται — ἕψηται, γίνεται δὲ καὶ — χρῶ) cf. Gal. XII 102. 2 ἕρπητας om. H δὲ] τε Q 4 δακτύλου H: δακτυλίοις (comp. scr.) F: ragadia pedum vel ani Dl: δακτόλοις Spr. 5 σταφίσι H 6 παραχαράσσει F 8 mg. add. οβ΄ περὶ πισσελαίου Di: nov. cap. πα΄ inc. Dl 9 post ὀρρός add. γάλακτι Di 10 δὲ om, 0rib. 13 χρόνον om. Orib. καὶ om. H 14 καταπλασθέντος (comp. scr.) F: καταχρισθὲν H: καταπλασσόμενον Di: correxi 16 καταχριομενη H 17 mg. add. οβ΄· περὶ λιγνύος πίσσης Di γίνεται] συνάγεται Orib. 18 ἐλλελυχνιασμένον Orib. ἀποδούς Orib.: δούς reliqut 19 τὸν λύχνον om, Orib. καινῷ om. Orib. κεραμέῳ ἀγγείῳ Orib. 20 τρῆμα libri: correxi coll. D, II 71 21 πρότερον Orib. 22 τὸ πρὸς τὴν λιγνὺ αὔταρκες Orib. 25 μὴ om. H 26 post δὲ add. εἰς HDi

5 ἡ δὲ ξηρὰ πίσσα ἑψομένης τῆς ὑγρᾶς γίνεται· καλεῖται δὲ αὕτη ὐπ᾿ ἐνίων παλίμπισσα. γίνεται δὲ αὐτῆς ἡ μέν τις ἰξώδης, βοσκὰς καλουμένη, ἡ δὲ ξηρά. ἐστι δὲ καλὴ ἡ καθαρὰ καὶ λιπαρά καὶ εὐώδης καὶ ὑπόκιρρος καὶ ῥητινώδης. τοιαύτη δέ ἐστιν ἡ Λυκιακὴ καὶ ἡ Βρυττία, δύο φύσεων ἐχόμεναι, πίσσης ἅμα καὶ ῥητίνης. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, πυοποιόν, διαφορητικὴν φυμάτων καὶ φυγέθλων καὶ πληρωτικῆν ἑλκῶν. μείγνυται δὲ καὶ τραυματικοῖς χρησίμως.

ζώπισσαν δὲ οἱ μὲν εἶπον εἶναι τὴν τῶν πλοίων ξυομένην ῥητίνην μετὰ τοῦ κηροῦ, καλουμένην ὐπ᾿ ἐνίων ἀπόχυμα, οὖσαν διαχυτικὴν διὰ τὸ ἐν τῇ θαλάσσῃ βρέχεσθαι, οἱ δὲ τὴν πιτυίνην ῥητίνην οὕτως ὠνόμασαν.

73 ἄσφαλτος διαφέρει ἡ Ἰουδαικὴ τῆς λοιπῆς. ἔστι δὲ καλὴ ἡ πορφυροειδῶς στίλβουσα, εὔτονος τῇ ὀσμῇ καὶ βαρεῖα, ἡ δὲ μέλαινα καὶ ῥυπώδης φαύλη· δολοῦται γάρ πίσσης μειγνυμένης. γεννᾶται δὲ καὶ ἐν Φοινίκῃ καὶ ἐν Σιδῶνι καὶ ἐν Βαβυλῶνι καὶ ἐν Ζακύνθῳ· γίνεται δὲ καὶ κατὰ τὴν Ἀκραγαντίνων χώραν τῆς Σικελίας ὑγρὸν ἐπινηχόμενον ταῖς κρήναις, ᾧ χρῶνται εἰς τούς λύχνους ἀντὶ ἐλαίου, καλοῦντες αὐτὸ Σικελὸν. ἔλαιον πλανώμενοι· ἐστι γάρ ἀσφάλτου ὑγρᾶς εἶδος.

καλεῖται δέ τις καὶ πιττάσφαλτος, γεννωμένη ἐν Ἀπολλωνίᾳ τῇ πρὸς Ἐπιδάμνῳ, ἥτις ἐκ τῶν Κεραυνίων ὀρῶν συγκαταφέρεται τῇ τοῦ ποταμοῦ ῥύμῃ καὶ ἐκβράσσεται εἰς τάς 1 SIM. Pl. XXIV 40. 37 (e S. N.) cf. Strab. VI 261. 1 EXC. Orib. XII s. v. (ἡ δὲ — ῥητίνης). 9 SIM. Pl XVI 56. XXIV 41 e S. N.). 13 SIM. Stab. XVI 763 (e Posid.); Ant. Car. 151. Diod XIX 98; Pl. XXXV 178 (e S. N.) cf. V 72. 13 EXC. Orib. XI s. v. (ἄσφαλτος — Ζακύνθῳ); Orib. t. V 70 (unde Aet. II 196), Gal. XII 375. 21 EXC. Orib. XII s. v. πίσσα ὑγρά (καλεῖται — ἀσφάλτῳ). 21 SIM. Pl. XXIV 41. 1 mg. add. οβ΄ περὶ ξηρᾶς πίσσης Di: nov. cap. πβ΄ inc. Dl post πίσσα add. ἔτι Spr. 2 ἐνίων δὲ F γίνεταί ἔστι Orib. 3 καλὴ δʼ ἔστιν Orib. ἡ λιπαρὰ καὶ καθαρὰ Orib. 4 εὐώδης] ίξώδης Orib.: εὐώδης τε καὶ Di καὶ (quart.) om. Orib. 5 ἡ add. vulgo: om. libri 9 mg. add. οβ περὶ ζωπίσ- σης Di οί μὲν post εἶναι colloc. H ἐκ τῶν Spr. 13 num. cap. ογ QDi: πγ΄ Dl 14 ἡ om, Orib. κορφυροειδς` F (πορ- φυροειδὴς?): πορφυροειδῶς reliqui ἐν τῇ ὀσμῇ Orib. 16 δὲ om. H καὶ (pr.) om. Orib. ἐν (alt. et tert) om. Orib. Σιδόνι H 17 ἐν om. Orib. 21 mg. add. περὶ πιττασφάλτου Di 22 ἐπιδάμνῳ Orib: ἐπιδαύρῳ QDi, superscr. O2 cf. Steph. 3. s. v. Ἀπολλωνία 23 εἰς] κατὰ H ἠιόνας βωλοειδῶς συμπεπηγυῖα, ὄζουσα πίσσης μεμειγμένης ἀσφάλτῳ.

καλεῖται δέ τις καὶ νάφθα, ὅπερ ἐστὶ τῆς Βαβυλωνίου 2 ἀσφάλτου περιήθημα, τῳ χρώματι λευκόν, εὑρίσκεται δὲ καὶ μέλαν. δύναμιν δὲ ἔχει ἁρπακτικὴν πυρὸς ὥστε καὶ ἐκ διαστήματος ἁρπάζειν τοῦτο, ὅπερ πρὸς ὑποχύσεις χρησιμεύει καὶ λευκώματα.

δύναμιν δὲ ἔχει πᾶσα ἄσφαλτος ἀφλέγμαντον, κολλητικήν, διαφορητικήν, μαλακτικήν, ποιοῦσα πρὸς πνίγας ὑστερικὰς καὶ προπτώσεις προστιθεμένη καὶ ἀσφραινομένη καὶ ὑποθυμιωμένη ἐλέγχει δὲ καὶ ἐπιλημπτικοὺς ὑποθυμιαθεῖσα καθάπερ καὶ ὀ γαγάτης λίθος.

πινομένη δὲ μετ᾿ οἴνου καὶ καστορίου 3 ἔμμηνα κινεῖ καὶ βηξὶ χρονίαις καὶ ἀσθματικοῖς καὶ δυσπνοίαις βοηθεῖ καὶ ἑρπετῶν δήγμασι καὶ ἰσχίων πόνοις καὶ πλευρᾶς. δίδοται δὲ καὶ κοιλιακοῖς καταπότιον, καὶ θρόμβους αἵματος διαλύει σύν ὄξει ποθεῖσα, ἐγκλύζεταί τε ἐπὶ δυσεντερικῶν σύν πτισάνῃ τακεῖσα, καὶ κατάρρους ὑποθυμιωμένη θεραπεύει, καὶ ὀδόντων ἀλγήματα περιπλασθεῖσα πραύνει ἀνακολλᾷ δὲ καὶ τρίχας ἡ ξηρὰ διὰ μηλωτίδος θερμανθεῖσα, ἀρήγει δὲ καὶ ποδαγρικοῖς καὶ ἀρθριτικοῖς σύν ὠμῇ λύσει καὶ κγρῷ καὶ νίτρῳ καταπλασθεῖσα. ἡ δὲ πισσάσφαλτος δύναται ὅσα πίσσα καὶ ἄσφαλτος μιγέντα.

74 κυπάρισσος στύφει, ψύχει, ἧς τὰ φύλλα ποθέντα 3 EXC. Orib. XI s. v. ἄσφαλτος (καλεπιται — λευκώματα). 3 SIM. Pl. I 235 XXXV 179; Strab. XVI 743 (ex Eratosthene); Plut. Alex. 35 8 SIM. Pl. XXXV 180 (e S. N.); schol. Nic. Th. 44 (e Plut. — S. N.): D. eup. II 67. 88 (296) II 69 (284) I 21 (105) II 76 (287) II 81 241) II 89 (252) Nic. Th. 44 (ex Apollod.) D. II 47 (259) II 52 (265) I 7 97) I 71 129) I 53 (117) I 235 (216). 23 SIM. Pl. XXIV 15; D. eup. II 107 305) 109 307 II 29 (239) II 89 (253) I 159 (176) I 130 (160) II 133 (325) I 162 (178) I 169) (181) I 200 (197) I 29 (107) II 12 (231). 23 EXC. Gal. XII 52. 1 ἠόνας F: ἠόνας Orib.: ἠιόνας reliqui πεπηγθῖα Οrib.: συμπεπηγεῖσα H 3 mg. add. περὶ βάφθας Di δέ τις] τι Orib. ωεπτα (superscr. αν) ἤτοι ἄφθα Orib. ἐστὶ om. p 5 δὑναμιν — λευκώματα om. H δὲ ἔχει] ἔχον Orib.Di τοῦ πυρὸς Di 6 καὶ λευκώματα χρησιμεύει Orib. 10 προπτώσεις sc. ὑστερι- κάς 16 τε F: καὶ reliqui post τε haec habet F ρικῶν (comp scr.) τακεῖσα cf. D. eup. II 52 (265) 20 post ἀρθριτικοῖς add. καὶ ληθαργικοῖς HDi 21 post καταπλασθεῖσα haec habet Di ἡ δὲ πίσσα καὶ ἄσφαλτος γίνεται (aberravit libra- rius): verba ἡ δὲ — μιγέντα non recte post ἀσφάλτῳ (v. 2) transpos. Spr. 23 num. cap. οδ QDi: ρε΄ Dl καὶ ρύχει H μετὰ γλυκέος καὶ σμύρνης ὀλίγης κύστει ῥευματιζομένῃ καὶ δυσουρίᾳ ουρίᾳ βοηθεῖ. τὰ δὲ χλωρά σφαιρία κοπέντα καὶ σύν οἴνῳ πινόμενα ἁρμόζει πρὸς αἵματος ἀναγωγὴν καὶ δυσεντερίαν καὶ κοιλίας ῥευματισμόν, ὀρθόμπνοιαν, βῆχας· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν τὸ αὐτὸ ποιεῖ, μαλάττει δὲ καὶ σκληρίας κοπέντα μετὰ σύκου καὶ πολύπους τοὺς ἐν τοῖς μυκτῆρσιν ἰᾶται.

2 ἐκβάλλει δὲ καὶ λεπριῶντας ὄνυχας σύν ὄξει καθεψηθέντα καὶ λειανθέντα μετὰ θέρμων, στέλλει δὲ καὶ ἐντεροκήλας καταπλασθέντα, καὶ τά φύλλα δὲ τὰ αὐτὰ ποιεῖ· δοκεῖ δὲ καὶ κώνωπας διώκειν τὰ σφαιρία μετά τῆς κόμης θυμιαθέντα. τὰ δὲ φύλλα λεῖα καταπλαττόμενα τραύματα κολλᾷ, ἐστι δὲ καὶ ἴσχαιμα, σὺν ὄξει δὲ λειωθέντα τρίχας βάπτει. καταπλάσσεται δὲ καθ᾿ ἑαυτὰ καὶ σύν ἀλφίτῳ πρὸς ἐρυσιπέλατα καὶ ἕρπητας καὶ ἄνθρακας καὶ πρὸς ὀφθαλμῶν φλεγμονάς. κηρωτῇ δὲ μιγέντα στόμαχον κρατύνει ἐπιτιθέμενα.

75 ἄρκευθος· ἠ μέν τῖς ἐστι μεγάλη ἡ δὲ μικρά. ἀμφότεραι δὲ θερμαίνουσι καὶ λεπτύνουσι· εἰσὶ δὲ καὶ οὐρητικαί, 75 RV: ἄρκευθος· οἱ δὲ ἀρκευθίδα, οἱ δὲ Μνησίθεος, οἱ δὲ ἀκακαλλίδα, Ἄφροι ζουορρινσοιπέτ, Αἰγύπτιοι λιβιούμ, Ῥωμαῖοι ζουνιπέρουμ, Γάλλοι ἰουπικέλλους. ἐστιν ἀρκευθὶς ἡ μὲν μικρά ἡ δὲ μεγάλη· δριμεῖαι δὲ ἀμφότεραι, διουρητικαί, πυρω- 16 SIM. Theophr. h. pl. III s, 8, Pl. XXIV 54sq. (e S. N.); schol. Theocr. I 133. 16 EXC. cf. Gal. XI 836 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s s. v.); Isid. XVII, 7, 35. 1 δυσουρίαις HDi: durithiis Dl 2 χλωρὰ om. HDi οἴνῳ] ὕδατι D. eup II 29 (239) 4 ὁευματικάς H: ὁευματικόν F βῆχας F: βῆχα reliqui δὲ om. Di 5 μαλάττει — ποιεῖ (v. 9) om. H 6 πολύποδας Di τοῖς om. Di 8 καὶ μετὰ θέρμων FDi, at cf, D. eup. I 130 (160) κυπαρίσσου σχαιρία χλωρὰ καθεφηθέντα σῦν ὄξει καὶ λεανθέντα σῦν θέρμοις πικροῖς δὲ om. F 12 καθ´ ἑαύτὰ post ἀλφίτῳ colloc. H 13 αὐτὰ libri: correxi καὶ (tert.) addidi 16 num. cap. οε QDi: πδ· Dl tit. πυρὶ μικρᾶς ἀρκεύθου Di ἀρκευθὶς πικρά Di huius cap. priorem partem (ὰρκευθίς — καρπὸς αὐτῶν) e R sumpsit Di, sequuntur verba Dioscuridea paulum immutata, quibus adduntur e R verba φύλλα δὲ — ἀναιρεῖ post μικρά syn. e R add. H 17 καὶ (alt.) om. H 18 C fol. 34v: N fol. 11 ἄρκευθος scripsi: ἀρκευθίς C: ἀρκευθίς μικρά NDi μνησιόιθος R 19 ΑΚΑΤΛΙΔΑ (sic) R: ἀκαταλίδα p: ἀκατλίδα v: cor- rexi coll. Ath. XV 681e ζουορρινσοιπετ C: ζουορριμσοιστ N: ζουόρινσίπετ Di 20 ζυουνιπέρουν C ἐστιν δὲ ἡ μὲν N 21 καὶ πυρωτικαί C: κμὶ θερμαν- τικαί Di υθμιώμεναι δὲ θηρία διώκουσι. τοῦ μέντοι καρποῦ ὁ μέν τις κατὰ καρύου Ποντικοῦ τὸ μέγεθος εὑρίσκεται, ὁ δὲ κυάμῳ ἴσος, στρογγύλος δὲ καὶ εὐώδης, γλυκύς ἐν τῳ διαμασᾶσθαι καὶ ὐπόκιρρος, ἀρκευθὶς καλούμενος, θερμαντικὸς μετρίως καὶ στυπτικός, εὐστόμαχος, ποιῶν πρὸς τὰ ἐν θώρακι καὶ βῆχας καὶ ἐμπνευματώσεις καὶ στρόφόφους καὶ θηρία πινόμενος. ἐστι δὲ καὶ οὐρητικός, ὅθεν καὶ σπάσμασι καὶ ῥήγμασι καὶ ὑστερικῶς πνιγομέναις ἁρμόζει.

76 βράθυ, ὅ ἔνιοι βόρατον καλοῦσιν. ἔστι τούτου εἴδη τικαί, θυμιώμεναι θηρία διώκουσιν. ὁ δὲ καρπὸς αὐτῶν εὐώδης, γλυκύς, θερμαντικός, διουρητικός. παραλαμβάνεται δὲ πρὸς παλαιάς βῆχας, πνευματώσεις· ὀνομάζεται δὲ ἀρκευθίς. φύλλα δʼ ἔχει δριμέα, διὸ ~~καὶ~~ καταπλασσόμενα καὶ πινόμενα καὶ αὐτὰ καὶ ὁ χυλὸς αὐτῶν μετ᾿ οἴνου ποιεῖ πρὸς ἐχιοδήκτους. ὁ δὲ φλοιὸς καυθεὶς καὶ μετὰ ὕδατος καταχρισθεὶς λέπρας ἀφίστησι. τὸ δὲ ῥίνημα τοῦ ξύλου ποθὲν ἀναιρεῖ. ἀρκευθὶς μεγάλη· οἱ δὲ κυπάρισσος ἀγρία, οἱ δὲ Μνησίθεος, οἱ δὲ ἀκακαλλίδα, Ῥωμαῖοι ζουνιπέρουμ. ἐστι καὶ αὕτη γνώριμος τοῖς πλείστοις, ἐμφερὴς κυπαρίσσῳ, γεννωμένη ἐν τραχέσι καὶ παραθαλασσίοις τόποις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτὴν τῳ προειρημένῳ. 76 RV: βράθυ· οἱ δὲ βόρατον, Ῥωμαῖοι ἕρβα Σαβίνα. δισ- 1 SIM. Pl. XXIV 54; D. eup. II 1i (232) II 31 (241) II 44 257) II 47 (259) — Nic. Th. 584 (ex Apollod.) Pl. 55 eup. II 115 (315) — eup. II 112 (311) Pl. 55 — eup. II 34 (246) Pl. 55 — Pl. 55. 9 SIM. Pl. XXIV 102 (e 8. N.); D. eup. I 201 (197) I 198 (195) II 76 (288), Ps. Ap. 85; Hes. s. v. 9 EXC. Orib. XI s. v. (βράθυ — ὄμοιον); Gal. XI 853 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 δὲ om. F μέντοι] δὲ H 2 κατὰ om. Di Ποντικοῦ τὸ om. Di κυάμῳ] καρύου ποντικοῦ Di 3 τε καὶ Di καὶ γλυκὺς Di ὑπόκιρρος Q: ὑπόπικρος Di 5 πνευματώσεις HDi 7 ὑστερι F πνιγομέναις] πινόμενος H: πινόμε(ν superscr.) F 9 num. cap οφ QDi: πέ Dl βράθυς H βράθυ· οἰ δὲ βάρυτον, οἱ δὲ βάραθρον, Ῥωμαῖοι ἕρβα σαβίνα Di ὃ addidi βάραθρον libri: braton Dl: correxi Salm. duce cf. Diod. II 49 ἔστι δὲ Di 12 post ὰρκευθίς add. μελλι C: μέλλειν N 13 δʼ om R καὶ seclusi (dittogr.) 15 καθεὶς C μεθ᾿ βδατος N 16 δὲ om. C 17 cap. de iunipero maiore (οε περὶ ἀρκευθίδος μεγάλης) addidi e Di: om. R 18 ἀκατέρα Di: correxi 22 C fol. 83v: N 30 βάρυτον libri: correxi διττόν N φύο· τὸ γὰρ ἐστιν σὺτοῦ τοῖς ὅμοιον κυπαρίσσῳ, ἀκανθωδέστερον δὲ καὶ βαρύοσμον, κολοβόν τε τὸ δένδρον καὶ εἰς πλάτος μᾶλλον ἐκχεόμενον· χρῶνται δὲ τούτου τοῖς φύλλοις ἀντὶ θυμιάματος. τὸ δὲ ἕτερὸν ἐστι μυρίκη τοῖς φύλλοις ὅμοιον.

ἀμφοτέρων δὲ τὰ φύλλα ἵστησι νομάς καὶ φλεγμονὰς καταπλασσόμενα πραύνει, ἀποκαθαίρει τε μελανίας σὺν μέλιτι καταπλασσόμενα καὶ τάς ῥυπαρίας καὶ ἄνθρακας περιρρήσσει. ποθέντα δὲ καὶ ΑἾΜΑ δι᾿ οὔρων ἄγει καὶ ἔμβρυα ἐκτινάσσει· προστεθέντα δὲ καὶ ὑποθυμιαθέντα τὸ αὐτὸ ποιεῖ, μείγνυται δὲ καὶ τοῖς θερμαντικοῖς χρίσμασιν, ἰδίως δὲ τῳ γλευκίνῳ.

77 κέδρος δένδρον ἐστὶ μέγα, ἐξ οὔ ἡ λεγομένη κεδρία συνάγεται. καρπὸν δὲ ἔχει ὥσπερ κυπάρισσος, μικρότερον μέντοι παρά πολύ. γεννᾶται δὲ καὶ ἄλλη κέδρος μικρά, ἀκανθώδης, καρπὸν δὲ ὥσπερ ἄρκευθος φέρουσα, μέγεθος μύρτου, περιφερῆ. τῆς δὲ κεδρίας ἀρίστη ἡ παχεῖα καὶ διαυγής, εὔτονος, βαρεῖα τῇ ὀσμῇ, ἀποχεομένη τε κατὰ σταλαγμούς ἐπιδιαμένουσα καὶ μὴ διαχεομένη.

δύναμιν δὲ ἔχει σηπτικὴν μὲν τῶν ἐμψύχων, φυλακτικὴν δὲ τῶν νεκρῶν σωμάτων, ὅθεν καὶ νεκροῦ ζωήν τινες ἐκάλεσαν αὐτήν, καὶ ἱμάτια δὲ καὶ δέρματα φθείρει διὰ τὸ θερμαίνειν σόν· τὸ μὲν κόμην ἔχει ὡς μυρίκη, τὸ δὲ ὡς κυπαρίσσου, βοστρυχωδέστερον δέ ἐστι τοῖς φύλλοις καὶ ἀκανθωδέστερον, δριμύ, πυρωτικόν διόπερ ῥήσσει τά νεμόμενα. σύν οἴνῳ δὲ ποθὲν ἤ προστεθὲν ἤ ὑποθυμιαθὲν ἔμβρυα κατασπᾷ καὶ διʼ οὔρων αἶμα ἄγει. 11 SIM. Theophr. h. pl. III 12, 8. Pl. XIII 52. XVI 52. XXIV 17 sq. (e S. N.) — Pl. XXIV 7: schol. Nic. Th. 52. Diod. I 91. 11 EXC. Orib. lat. XI s. v. (κέδρος — διαχεομένη); Gal. XII 16 (unde Aet. I s v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 1 αὐτοῦ ἐστι Di 2 βαρυοσμώτερον ὅὲ τὸ δένδρον Orib. post βαρὑ- σσμον e R add. δριμύ, πυρωτικόν HDi κολοβόν] ἰσχυρόν Q τε] δὲ HDi 3 ἐκχεόμενον Orib.: χεόμενον reliqui οὖ χρῶνται τοῖς φύλλοις τινὲς Orib. τούτου] τινὲς Di 4 ἐστι om. Di 7 σὺν οἴνῳ ποθέντα καὶ Di (e R) 8 ἔμβρυά τε κατασπᾷ Di 11 num cap. ρξ QDi: V fol. 10): π𝔮 Dl κεδρέα Gal. 12 κυπά- ρισσοε — ὥσπερ (v. 14) om, QDi μακρότερον vulgo 13 γεννᾶται] λεγεται vulgo 14 ὥσπερ ἄρκευθος, καρπὸν φέρουσα vulgo 15 mg. add. περὶ κεδρίας Di εὔτονος om. H 16 βαρεῖα om. Di τε] δὲ Di 19 νεκροῦ ζωήν] cf. schol. Nuc. Th. 52 μύτην ἐκάλεσαν QDi 24 μυριτίκη C 23 δὲ addidi 24 ἢ προστεθὲν ἢ om. C: ἢ ὑποθυμιαθὲν om. N ἐπιτεταμένως καὶ ξηραίνειν.

εὐθετεῖ δὲ εἴς τε τὰ ὀφθαλμικὰ 2 ὀξυδερκὴς οὗσα ἐγχριομένη καὶ λευκώματα καὶ οὐλὰς σμήχει. σὺν ὄξει δὲ ἐγκλυζομένη σκώληκας τοὺς ἐν ὠσὶ κτείνει, ἤχους τε καὶ συριγμούς παύει σὺν ὑσσώπου ἀφεψήματι ἐγχεομένη, εἴς τε ἐμβρώματα ὀδόντος ἐνσταγεῖσα θραύει μὲν τὸν ὀδόντα, παύει δὲ τὴν ἀλγηδόνα· καὶ σύν ὄξει δὲ διακλυζομένη ΐὸ αὐτὸ ποιεῖ. περιχρισθεῖσα δὲ αἰδοίῳ πρὸ τῆς συνουσίας ἀτόκιόν ἐστι, συναγχικῶν τε περίχριστός ἐστι καὶ παρισθμίων φλεγμοναῖς βοηθεῖ, φθεῖράς τε καὶ κόνιδας φθείρει περιχρισθεῖσα, κεράστου δὲ δήγμασι σύν ἁλσὶ καταπλασσομένη ἀρήγει, πρός τε λαγωοῦ θαλασσίου πόσιν σύν γλυκεῖ λαμβανομένη βοηθεῖ.

ὠφελεῖ καὶ 3 ἐλεφαντιῶντας ἐκλειχομένη ἢ περιχριομένη, καθαίρει καὶ τὰ ἐν πνεύμονι ἕλκη καὶ ἰᾶται ταῦτα ὅσον κύαθος ῥοφουμένη, σκώληκάς τε καὶ ἀσκαρίδας ἐγκλυζομένη φθείρει καὶ ἔμβρυα κατασπᾷ.

γίνεται δὲ καὶ ἔλαιον ἐξ αὐτῆς, χωριζόμενον ἀπὸ τῆς κεδρίας δι᾿ ἐρίου ὑπεραιωρουμένου ἐν τῇ ἑψήσει, ὡς ἐπὶ τῆς πίσσης, ποιοῦν πρὸς ὅσα καὶ ἡ κεδρία. θεραπεύει δὲ ἰδίως τὸ ἔλαιον καὶ τὰς ἐπὶ τῶν τετραπόδων ψώρας καὶ κυνῶν καὶ βοῶν ἀνδρικῶς καταχριόμενον, καὶ τοὺς ἐπ αὐτῶν κρότωνας φθείρει προσαγόμενον, καὶ τὰς ἐπὶ τῇ κουρᾷ γινομένας ἑλκώσεις αὐτῶν ἀπουλοῖ.

τὴν δὲ λιγνὺν αὐτῆς συνακτέον, ὥσπερ τὴν τῆς πίσσης, 4 δύναμιν ἔχουσαν τὴν αὐτὴν ἐκείνῃ.

κεδρίδες δὲ καλοῦνται οἱ ἐξ αὐτῆς καρποί. δύναμιν δὲ ἔχουσι θερμαντικήν, κακοστόμαχον· βοηθοῦσι δὲ βηξί, σπάσμασι, 1 SIM. Pl. 1. s. 18 — D. eup. I 61 (124) 33 (125) Pl. 18 — eup. I 71 (129) Pl. 17. 18 — Pl. 18 — eup. II 117 (318) — Pl. 18 eup. II 156 (333) — Pl. 18 eup. I 205 (200) — Pl. 19 — D. eup. I 223 (209). 24 SIM. Pl. l. s. 20; D. eup. II 81 (241) II 34 (347) II 109 (307) II 77 (289) II 156 (333) II 130 (323). 1 τὰ om. Di 3 ὄξει διακλυζομένη QDi τοὺς] δὲ V: om. F 5 βρώ- ματα H ὀδόντος V: ὀδόντων reliqui ἐνσταγεῖσα VH: ἐνσταλαγεῖσα FDi post θραύει, extr. fol. 10: vocab., unum cod. V folium periit, incipit rursus in medio c, 79 8 περίχριστον H 12 post ἐλεφαντιῶντας interp. sustuli coll D, eup. I 205 (200) καὶ κεδρία ἐκλειχομένη (sc. ἐλεφ. ἰᾶται) 13 ταῦτα addidi 14 ἐγκλυζομένη] προστιθεμένη D. eup. I 223 (209) 18 ἰδίως post ἔλαιον transpos. Di 20 αὐτῶ Di 21 οὐρᾷ H αὐτῶν om. H 22 ἐπου- λοῖ libri: correxi verba τὴν δὲ λιγνὺν — ἐκείνη ad calcem cap colloc. Di συνακτέον αὐτῆς Di ὡς H 23 δύναμιν δὲ ἔχουσι Q 24 nov. cap. (πζ) incip. Di: mg. add. περὶ κεδρίδος Di ὁ ἐξ αὐτῶν καρπός F ῥήγμασι, στραγγουρίαις. καὶ ἔμμηνα ἄγουσι μετά πεπέρεως λεῖαι πινόμεναι, καὶ πρὸς λαγωοῦ θαλασσίου πόσιν σύν οἴνῳ λαμβάνονται διώκοι σι καὶ θηρία χριομένου τοῦ σώματος σὺν ἐλαφείῳ στέατι μυελῷ. μείγνυνται δὲ καὶ ἀντιδότοις.

78 δάφνη· ἡ μέν τίς ἐστι λεπτόφ υλλος ἡ δὲ πλατυτέρα. θερμαντικαὶ δὲ ἀμφότεραι καὶ μαλακτικαί, ὅθεν τὸ ἀφέψημα αὐτῶν εἰς ἐγκαθίσματα ταῖς περὶ κύστιν καὶ μήτραν ἁρμόζει διαθέσεσι. τὰ δὲ χλωρὰ τῶν φύλλων ἠρέμα ὑποστύφει· ὡφελεῖ δὲ λεῖα καταπλασθέντα σφηκῶν καὶ μελιττῶν πληγάς, δύναται δὲ καὶ πᾶσαν φλεγμονὴν πραύνειν σύν ἄρτῳ καὶ ἀλφίτῳ καταπλασθέντα, ποθέντα δὲ ἀμβλύνει τὸν στόμαχον καὶ ἐμέτους κινεῖ.

2 αἱ δὲ δαφνίδες θερμαντικώτεραιι τῶν φύλλων εἰσί. ποιοῦσι δᾶ ἐκλειχόμεναι λεῖαι σὺν μέλιτι ἤ γλυκεῖ πρὸς φθίσιν καὶ ὀρθόπνοιαν καὶ τοὺς περὶ θώρακα ῥευματισμούς. πίνονται δὲ σύν οἴνῳ πρὸς σκορπιοπλήκτους, καὶ ἀλφοὺς δὲ σμήχουσι. τὸ δὲ πίεσμα αὐτῶν ὠταλγίαις καὶ ἤχοις καὶ δυσηκοίαις βοηθεῖ σύν οἴνῳ παλαιῷ καὶ ῥοδίνῳ ἐγχεόμενον μείγνυται καὶ ἀκόποις καὶ συγχρίσμασι θερμαντικοῖς καὶ διαφορητικαῖς δυνάμεσι. ὁ δὲ φλοιὸς τῆς ῥίζης αὐτῶν λίθοις θρύπτει καὶ ἔμβρυα κτείνει καὶ ἡπατικοὺς ὠφελεῖ τριωβόλου πλῆθος σύν οἴνῳ εὐώδει πινόμενος.

79 πλατάνου τά τρυφερὰ τῶν φύλλων ἑψηθέντα ἐν οἴνῳ 5 SIM. Pl. XXIII 52 e s. N.) f. chol. Sic. Th. 574 — D. eup. II 110 (308) II 80 (293) Pl. 1. s. 152 — Pl. l. s. eup. II 122 (321) — eup. I 145 (167). 5 EXC. Orib. lat. XI s. v. (δάφνη — κινεῖ); Gal. XI 863 (unde Aet I s. v. Paul. Arg. VII 3 s. v.). 12 SIM. Pl. 1. s 153 — D. eup. II 38 (251) Pl. 154 — eup. II 39 (252) Pl. 153 — Nic. Th 574. 943 D. eup. II 121 (320) Pl. 154 — Pl. 154 — eup. I 59 (122) 63 (125) Pl. 154 — Pl. 153 — eup. II 78 (290) — eup. II 58 (270) Pl. 153. 21 SIM. Pl XXIV 44 sq. e S. N.); D. eup. I 69 (128) II 1l4 (314) 115 (317); Nic. Th. 584. 21 EXC. Gal. XII 104 (unde Act. I s. v. Paul. Aeg. VII 8 s. v.). 1 δήγμασι σπάσμασι H 2 λείου libri: correxi coll. D. eup. II 7 (289) κεδρίδες λεῖας (sc. ἔυμηνα ἄγουσι) 4 μίγνυται F 5 num. cap. οη QDi: ηπ΄ Dl 7 τὰ περὶ μήτρα καὶ κύστιν ἁρμόζει Di 8 post διαθέσεσι e R syn. lauri Alexandrinae (IV 145) add. H ξύλλων DiDl 0rib.: ξύλων Q 11 ἀμβλύνει] πραύνει libri: stomachum vertit Dl: stomachum subvertunt Orib.: βαρύνει coni. Corn.. correxi (ΠΡΑΥΝΕΙ ═ ΑΜΒΛΥΝΕΙ τὸν om. F 12 mg. add. περὶ δαφνίδων Di θερμαντικώτεραι δὲ τῶν φὑλ- λων εἰσὶν αἱ δαφνίδες H 18 δὲ] οὖν Di 16 καὶ ἤχοις om. H 17 ῥοδίνῳ ἐλαίῳ H 18 διαφορητικοῖς (om. δυνάμεσι) Di: διαφορητικοῖς (αι superscr.) δυνάμεσι H 20 εὐώδει om. H: in uino pdorato potu Pl. l. s.: δάφνης ὀιζης τοῦ φλοιοῦ μετὰ μελικράτον D. eup. II 58 (270) 21 num. cap. ρθ QDi: πρ΄ Dl. τὰ om. H τρυφερὰ τὰ φύλλα H καὶ καταπλασθέντα στέλλει ῥεύματα ἀφθαλμῶν· κουφί ίζει δὲ καὶ τὰ οἰδήματα καὶ φλεγμονάς. ὁ δὲ φλοιὸς ἑψηθεὶς σύν ὄξει ὀδονταλγὶας ἐστὶ διάκλυσμα. τὰ δὲ σφαιρία χλωρὰ σύν οἴνῳ ποθέντα ἑρπετοδήκτοις βοηθεῖ, ἀναλημφθ θέντα δὲ στέατι πυρίκαυτα θεραπεύει. ὁ δὲ χνοῦς τῶν φύλλων καὶ τῶν σφαιρίων ἀκοὴν καὶ ὄψιν παρεμπεσὼν λυμαίνεται.

80 μελία δένδρον ἐστὶ γνώριμον, ἧς τῶν φύλλων ὁ χυλὸς καὶ αὐτὰ σύν οἴνῳ πινόμενα καὶ καταπλασσόμενα ἐχεοδήκτοις βοηθεῖ. ὁ δὲ φλοιὸς καεὶς καὶ καταχρισθεὶς μεθ᾿ ὕδατος λέπρας ἀφίστησι. τὰ δὲ τορνεύματα τοῦ ξύλου ποθέντα φασὶν ἀναιρετικὰ εἶναι.

81 λεύκης τοῦ δένδρου ὁ φλοιὸς ποθεὶς ὅσον οὐγγίας μιᾶς πλῆθος ἰσχιάδας ὠφελεῖ καὶ στραγγουρίας} ἱστορεῖται δὲ καὶ ἀτόκιος εἶναι ποθεὶς μετὰ ἡμιόνου νεφροῦ, καὶ τά φύλλα δὲ πινόμενα μετὰ τὴν κάθαρσιν σύν ὄξει τὸ αὐτὸ ὁρᾶν λέγεται. ὠφελεῖ δὲ καὶ ὠταλγίαν ὁ χυλὸς τῶν φύλλων χλιαρὸς ἐνσταζόμενος. τὰ δὲ κατὰ τὴν ἐκβλάστησιν τῶν φύλλων αφαιρία λεῖα μετὰ μέλιτος ἐγχριόμενα ἀμβλυωπίας θεραπεύει. ἔνιοι δὲ ἱστοροῦσι τὸν φλοιὸν τῆς λεύκης καὶ τῆς αἰγείρου τμηθέντα εἰς λεπτὰ μεγέθη καὶ ἐνσπαρέντα πρασιαῖς κεκοπρισμέναις ἐν παντὶ καιρῷ μύκητας ἐδωδίμους φύειν.

82 μάκιρ φλοιός ἐστι κομιζόμενος ἐκ τῆς βαρβάρου, ὑπόξανθος, 7 SIM. Pl. XXIV 46 e S. N.) cf. XVI 64; D. eup. II 115. 117 (317); eup. I 129 (159). 7 EXC. Paul. Aeg. VII s. v. (e D.). 12 SIM. Pl. XXIV 47 e S. N.); D. eup. II 109 (307) II 95 (299) I 57 (120) cf. Geop. XII 41. 22 SIM. Pl. XII 82 e S. N.). 22 EXC. Orib. XI s. v. (μάκιρ — γεῦσιν); Gal. XII 66, 924 (unde Aet. ct Paul. Aeg. l s.). 2 τὰ seclusi ἐν ὄξει H 3 τὰ δὲ] abhinc habemus cod. V, cuius fol. 11r incip. 6 ἐμπεσών Di 7 num. cap. π QDi: ιδ΄ V: Q (sic) Dl ἧς Ο: ρὗ Di et Paul. Aeg. 8 πινόμενα καὶ om. H ἐχεοδήκτοις VF: ἐχιοδήκτοις reliqui 12 num. cap. πα QDi: ιδ΄ V: Q α΄ Dl οὐ (γγ superscr) α Di: σόαν V 15 τὴν addidi ὄξει V: ρἴνῳ reliqui: ὀξυκράτῳ D. eup. II 95 (299) 16 δὲ om. VHDi ὠταλϚ΄ F: ὠταλγίας HDi 18 ἀμβλυωπίας] αἰγίλωπας coni. Samb. 20 σπαρέντα libri: correxi κεκοπρηγμέναις V 22 num. cap. πβ QDi: V V: Qβ΄ Dl: post cap. 88 colloc. Spr. μάκηρ F: μάκερ VHDiGal.: μάκιρ Οrib.Dλ Pl. l. s.: μάκειρ [Arr.] peripl. m. Eryth. 8 cf. Salm. de hom. 137 παχύς, στύφων ἱκανῶς κατὰ τὴν γεῦσιν. πίνεται δὲ πρὸς αἵματος πτύσιν καὶ δυσεντερίαν καὶ κοιλίας ῥευματισμόν.

83 αἰγείρου τὰ φύλλα μετ΄ ὄξους καταπλαττόμενα ποδαγρικὰς ὀδύνας ὠφελεῖ. ἡ δὲ ἐξ αὐτῆς ῥητίνη μείγνυται μαλάγμασιν. ὁ δὲ καρπὸς μετʼ ὄξους πινόμενος ἐπιλημπτικοὺς ἱστορεῖται ὠφελεῖν. λέγεται δ᾿ ὅτι τὸ ἐξ αὐτῶν δάκρυον κατὰ τὸν Ἠριδανὸν ποταμὸν καταχεόμενον πήγνυσθαι καὶ γίνεσθαι τὸ καλούμενον ἤλεκτρον, ὑπ᾿ ἐνίων δὲ χρυσοφόρον, εὐῶδες ἐν τῇ παρατρίψει καὶ χρυσοειδὲς τῳ χρώματι, ὅπερ πινόμενον λεῖον στομάχου καὶ κοιλίας ῥεῦμα ἵστησι.

84 πτελέας τὰ φύλλα καὶ οἱ ἀκρεμόνες καὶ ὁ φλοιὸς στυπτικά. ποιεῖ δὲ τὰ φύλλα πρὸς λέπραν λεῖα σὺν ὄξει ἐπιπλαττόμενα καὶ τραύματα κολλᾷ, μᾶλλον δὲ ὁ φλοιὸς ἀντὶ ἐπιδέσμου περιειλούμενος ἐστι γὰρ ἱμαντώδης. ὁ δὲ παχύτερος φλοιὸς σύν οἴνῳ ἤ ὕδατι ψυχρῶ ποθεὶς οὐγγίας μιᾶς πλῆθος ἄγει φλέγμα. τὸ δὲ ἀφέψημα τῶν ῥιζῶν ἤ τῶν φύλλων καταντλούμενον τά κατάγματα πωροῖ τάχιον. τὸ δὲ ἐν τοῖς θυλακίοις κατὰ τὴν πρώτην ἐκβλάστησιν εὑρισκόμενον ὑγρὸν στιλβοῖ πρόσωπον ἐπιχριόμενον, ξηραινόμενον δὲ τὸ ὑγρὸν τοῦτο ἀναλύεται εἰς θηρία κωνωποειδῆ.

2 καὶ λαχανεύεται δὲ τὰ πρόσφατα τῶν φύλλων ἑψόμενα εἰς προσοψήματα.

ἡ δὲ ἀπὸ τῶν παλαιῶν ξύλων καὶ πρέμνων σαπρία συνισταμένη 3 SIM. Pl. XXIV 47 (e S. N.); D. eup. I 235 (215) I 18 (103). 3 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 11 SIM. Theophr. h. pl. IX 1, 2; Pl. XXIV 48 sq.: D. eup. I 129 (159) I 163 (178) I 110 (148) I 184 (191) I 185 (192) I 170 (182). 11 EXC. Gal. XII 109. 118 (unde Aet. et Paul. Aeg. l. s.). 2 δυσεντερίας HDi 3 num. cap. πγ QDi: om. V: Qγ΄ Dl αἴγειρος· τούτου Di 4 ἀκόποις τε καὶ μαλάγμασιν Paul. Aeg. l. s. 5 ὁ καρπὸς δὲ Di 6 ὠφελεῖ (om. ἱστορ.) Di ὠφελεῖν ἱστορεῖται ἢ 7 ἀποχε;όμενον H πήγνυται καὶ γίνεται M, cf. D. 1 1l3. II 193. III 126 ad rem cf Pl. XXXVII 43 sq. Ovid. met II 364 Philostr. im. I 11. Isid. XVII 7, 45 11 num. cap. πδ QDi: ι𝔮 V Q δ΄ Dl πτελαίας H ἀκραίμονες VHDi 15 φυχρῷ om. H ὅσον οὐγγίας H α΄ F: οὐ(γγ superscr.) α Di: σόαν (sic) V 16 καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ Di φύλλων ἢ τοῦ φλοιοῦ τῶν ῥιζῶν Di: τοῦ φλοιοῦ τῶν ῥιζῶν ἢ τῶν φύλλων H eius corii elixatura et fomento adibita Dl 17 τὰ om. HDi κάταγμα HDi ταῖς φύσαις libri: folliculi Pl.: flore Dl: θυλακίοις D. eup. I 163 (178): correxi 18 στίλβει V 20 θηριακῶν ἀπὸ είδη V: θηριακὰ (comp. scr.) δὲ ὀποειδῆ F καὶ om. Di 22 nov. cap. (ιζ) incip. V. mg. add. περὶ σαπρότητος ξύλων Di: σαπρώτης ξύλων H ὥσπερ ἄλευρον καταπασσομένη ἀνακαθαίρει καὶ ἀπουλοῖ ἕλκη. τὰ δὲ ἑρπυστικὰ ἐπέχει σύν ἴσῳ ἀνήσσῳ φυραθεῖσα ἐλαίῳ ἐν ὀθονίῳ τε καεῖσα καὶ λεία καταπασσομένη.

85 καλάμων ὁ μέν τις καλεῖται ναστός, ἐξ οὖ τὰ βέλη γίνεται, ὁ δέ τις θῆλυς, ἐξ οὖ αἱ γλῶτται τοῖς αὐλοῖς κατασκευάζονται· ἄλλος δὲ συριγγίας, παχύσαρκος, πυκνογόνατος, εἰς βιβλιογραφίαν ἐπιτήδειος, ὁ δέ τις παχύς καὶ κοῖλος, παρὰ ποταμοῖς φυόμενος, ὃς καὶ δόναξ καλεῖται, ὑπό τινων δὲ Κύπριος, καὶ ἕτερος φραγμίτης, ὑπόλευκος, λεπτός, πᾶσι γνώριμος, οὖ ἡ ῥίζα καταπλασθεῖσα λεία καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ σύν βολβοῖς ἐπισπᾶται σκόλοπας καὶ ἀκίδας, σύν ὄξει δὲ στρέμματα καὶ ὀσφύος ἀλγήματα παρηγορεῖ. τὰ δὲ φύλλα κοπέντα χλωρά καὶ ἐπιτεθέντα ἐρυσιπέλατά τε καὶ τὰς ἄλλας φλεγμονὰς ἰᾶται. ὁ δὲ φλοιὸς ἀλωπεκίας θεραπεύει καεὶς καὶ μετ᾿ ὄξους καταπλασθείς. ἡ δὲ ἀνθήλη τῶν καλάμων ἐμπεσοῦσα ταῖς ἀκοαῖς κώφωσιν ἐργάζεται. δύναται δὲ τὰ αὐτὰ καὶ ὁ Κύπριος λεγόμενος κάλαμος ποιεῖν.

86 πάπυρος γνώριμος πᾶσιν, ἀφ᾿ ἧς ὁ χάρτης κατασκευάζεται, εὔχρηστος δὲ εἰς τὴν ἰατρικὴν χρῆσιν, πρὸς ἀναστόμωσιν συρίγγων σκευασθεῖσα διάβροχος περιειλουμένου λίνου ἄχρι ξηρασίας· στεγνουμένη γάρ καὶ καθιεμένη ἐμπίπλαται ὑγρασίας καὶ ἐξοιδοῦσα διανοίγει τὰς σύριγγας. ἔχει δέ τι ἡ ῥίζα αὐτῆς 4 SIM. Theophr. h. pl. IV 11, 10 sq. Pl. XVI 156 sq. XXIV 85 sq. (e S. N.), D. eup. I 167 (180) I 226 (211) I 240 (221) I 169 (181) I 145 (137. 4 EXC. Gal. XII 7 (═ Aet. et Paul. Aeg l. s.). 18 SIM. Theophr. h. pl. IV s, 3. 4 (unde Pl. XII 71 sq): Pl. XXIV 88 (e 8. N.); D. eup. I 207 (202) I 82 (135) cf. Antyll. (Orib. II 433), 18 EXC. Gal. XII 94 (unde Aet. et Paul. Aeg. l s.). 1 καταπλασσομένη libri: correxi coll. D, eup. I 184 (191) 2 ἑρπηστικὰ QDi 3 ἐλαιῳ] σὺν ρἴνῳ libri: correxi coll. D. eup. I 175 (182) ὀθόναις HDi καταπλασσομένη libri: correxi coll. D. l. s. 4 num. cap. πε QDi: ιη V: Qε΄ Dl καλάμων δὲ Di poet γίνεται deest V 6 παχύσαρκος libri: robore solido et duro Dl: πολύσαρδκος vulgo 9 ὑπδόλευκος λεπτός H: ὑπόλεπτος λευκός reliqui 10 αὑτὴν H 12 χλωρὰ κοπέντα vulgo 14 φλοιὸς libri: φλέως coni. Spr., at cf. D, eup. I 169 (181) καλάμου φλοιὸς χλωρὸς λεῖος (sc. ἐρυσιπέλατα ἰᾶται) 15 ἀνθή (λ superscr.) F: ἀνθη H πεσοῦσα H εἰς τὰς ἀκοὰς Di 18 num. cap. π𝔮 QDi: Q 𝔮΄ Dl: initium cap. habet V γνώριμός ἐστι Di 19 εὔχρηστος V: εὐχρηστεῖ reliqui πρὸς τὴν ἐν ἰστρικῇ χρῆσιν Di τέχνην (χρῆσιν superscr.) V 20 σκευασθεῖσα διάβροχος] σκελετευθεῖσα coni. Marc. cf. D. eup. I 207 (202) 22 τι om. VF καὶ τρόφιμον· διαμασώμενοι γοῦν αὐτὴν οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ἀποχυλίζουσιν ἐκπτύοντες τὸ διαμάσημα, χρῶνται δὲ καὶ ἀντὶ ξύλων αὐταῖς. ἡ δὲ κεκαυμένη πάπυρος ἄχρι τεφρώσεως δύναται νομάς ἐπέχειν τάς ἐν στόματι καὶ παντὶ μέρει· βέλτιον δὲ ὁ χάρτης καεὶς δρᾷ τὸ τοιοῦτον.

87 μυρίκη δένδρον ἐστὶ γνώριμον, παρὰ λίμναις καὶ τοῖς στασίμοις ὕδασι φυόμενον, καρπὸν ὡσπερεὶ ἄνθος φέρουσα βρυῶδες κατὰ τὴν σύστασιν. γεννᾶται δέ τις ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Συρίᾳ ἥμερος, κατὰ τὰ ἄλλα ὁμοίας οὖσα τῇ ἀγρίᾳ. καρπὸν δὲ φέρουσα ἐμφερῆ κηκίδι, ἀνώμαλον, στύφοντα τῇ γεύσει, ἁρμόζοντά τε ἀντὶ κηκίδος εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ καὶ στοματικὰ καὶ πρὸς αἵματος πτύσεις ἐν ποτῷ καὶ κοιλιακοῖς καὶ ῥοικαῖς γυναιξὶ καὶ ἰκτέρῳ καὶ φαλαγγιοδήκτοις, οἰδήματά τε στέλλει καταπλασβείς· καὶ ὁ ξλοιὸς δὲ τὰ αὐτὰ τῳ καρπῷ ποιεῖ.

2 τῶν δὲ φύλλων τὸ ἀφέψημα σὺν οἴνῳ ποθὲν σπλῆνα τήκει, καὶ ὀδονταλγίαις βοηθεῖ διακλυζόμενον, ἐγκάθισμά τε ῥοικαῖς, καὶ περίχυμα τοῖς φεῖρας καὶ κονίδας γεννῶσιν ἐπιτήδειον. καὶ ἡ ἀπὸ τῶν ξύλων δὲ τέφρα προστεθεῖσα ῥύσιν τὴν ἐκ μήτρας στέλλει. κατασκευάζουσι δὲ ἔνιοι ἐκ τοῦ πρέμνου καὶ κύλικας, αἷς ἐπὶ τῶν σπληνικῶν χρῶνται ἀντὶ ποτηρίων, ὡς τοῦ δι᾿ αὐτῶν πόματος ὠφελοῦντος.

88 ἐρείκη δένδρον ἐστὶ θαμνῶδες, ὅμοιον μυρίκῃ, μικρόγάζονται δὲ πολλῷ, οὖ τῳ ἄνθει αἱ μέλιτται χρώμεναι μέλι ἐργάζονται οὐ σπουδῇ.

ταύτης ἡ κόμη καὶ τὸ ἄνθος καταπλασσόμενα ἑρπετῶν δήγματα ἰᾶται.

6 SIM. Pl. XIII 116; XXIV 67 (e 8. N.); D. eup. II 29 (239) II 82 (294) II in (268) II 121 (320) II 61 (273). 6 EXC. Orib. XI s, v. (μυρίκη — στοματικὰ); Gal. XII 80. 22 SIM. Pl. XXIV 64 (e 8. N.) cf. XI 42 XIII 114; schol. Nic. Th. 610 cf. Nic. Th. 610 (ex Apollod.); D. eup. II 117 (318). 22 EXC. Orib. at. XI s. v. (ἐρείκη — ἰᾶται) cf. Gal. XI 877. 6 num. cap. πζ QDi: Qζ Dl 7 ὥσπερ Orib.H 8 τις om. Orib.H 9 σὖσα addidi δὲ om. Orib.FDi φέρει H: φ(ερ΄ superscr.) F: φέρουσα reliqui ἀνωμάλως Di 10 τὴν γεῦσιν Orib.: κατὰ τήν γεῦσιν Di ἁρμόζοντα κατὰ τὴν κικίδος χρῆσιν Orib. 11 στοματικὰ καὶ ὀφθαλμικὰ Di 13 ἰκτέρῳ τε (om. καὶ pr.) Di 14 ποιεῖ τῳ καρπῷ Di 15 φύλλων] ῥιζῶν Spr.: corium eius Dl: μυρίκης ἀπόζεμα ἢ τὸ σπέρμα νὺν οἴνῳ D. eup. II 61 (273) 18 τὴν om. Di 19 ἐκ τοῦ πρέμνου post κύλικας colloc. Di κοίλιδας F 20 δι᾿ om. H 22 num. cap. πη QDi: Qη΄ Dl ἐρείκη ἑρμοδάκτυλος F (ind.) 23 αί addidi 24 οὐ om. H σπουδαῖον p: mel non probum Orib. lat. interp.

89 ἀκακαλλὶς θάμνου καρπός ἐστι γεννωμένου ἐν Αἰγύπτῳ, ἐοικώς κατά τι τῷ τῆς μυρίκης καρπῷ, οὖ τὸ ἀπόβρεγμα μείγνυται κολλυρίοις τοῖς πρὸς ὀξυδερκίαν ἁρμάζουσιν.

90 ῥάμνος θάμνος ἐστὶ περὶ φραγμούς φυόμενος, ῥάβδους ἔχων ὀρθὰς καὶ ἀκάνθας ὥσπερ ὀξυάκανθα, φύλλα δ᾿ ὑπομήκη, ὑπολίπαρα, μαλακά. ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα παρά ταύτην λευκοτέρα, ἐστι δὲ καὶ τρίτη μελάντερα ἔχουσα τά φύλλα καὶ πλατύτερα σύν τῳ ἠρέμα ἐρυθραίνεσθαι, ῥάβδους μακράς πήχεων ὡς πέντε καὶ μᾶλλον ἀκανθώδεις· ἦττον δὲ στερεάς καὶ ἐπάκμους ἔχει τάς ἀκάνθας. καρπὸς δὲ πλατύς, λεπτός, ὡς θυλακώδης, ἐοικώς σφονδύλῳ.

90 RV: ῥάμνος οἱ δὲ Περσεφόνιον, οἱ δὲ λευκάκανθα, Ῥωμαῖοι σπίνα ἄλβα, οἱ δὲ σπίνα κερβάλις, Ἄφροι ἀταδίμ. θάμνος ἐστὶν ἀρθός, ἔχων ῥάδους καὶ ἀκάνθας ὥσπερ ὀξυάκανθα, φύλλα μακρά, ὑπομήκη, ὑπολίπαρα, μαλακά. ἐστι δὲ καὶ ἑτέρα λευκοτέρα καὶ τάς ῥάβδους ἔχουσα μακροτέρας μὲν καὶ ἀκανθώδεις, ἧττον δὲ στερεάς, τὸν δὲ καρπὸν λευκόν, κοινῶς λεπτόν, θυλακώδη. φύονται δὲ περὶ φραγμοῖς. τὰ δὲ φύλλα αὐτῶν λέγεται ποιεῖν καταπλασσόμενα πρὸς ἐρυσιπέλατα καὶ ἕρπητας.

1 EXC. orib. XI s. 7. (ἀκακαλλὶς — καρπῷ); Paul. Aeg. VII 3 s. v. 4 SIM. Theophr. h. pl. III 18, 2; Pl. XXIV 124 (e S. N): carm. de h. 2 schol. Nic. Th. 860; cf. E. Rohde Psyche2 217, 3. 699. 4 EXC. Orib. XII s. v. (ῥάμνος — σφονδύλῳ); Gal. XII 111 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 num. cap. πθ QDi: Qθ΄ Dl ἀκακαλὶς QDi (ἀκακαλλὶς H in ind.) Orib: ἀκαλλὶς Paul. Aeg. t. s., cf. Ath. XV 681 E, Hes. s. v. ad ἀκακαλλὶς schol. Paris. Orib. (II 741 D.) πολλὰ περὶ τῆς ἀκακαλίδος ὁ (superscr.) πάμφιλός φησι δεικνὺς ἠγνοηκέναι αὐτὸν τήν βοτάνην θάμνου ἐστὶ H γεννώμενος Orib.H 2 τῆς addidi ex Orib. 3 ὀξυδορκίαν καὶ ἀμβλυωπίαν Q, at cf. Paul. Aeg. 1. s. τοῖς πρὸς ὀξυδερκίαν κολλυρίοις μείγνυται 4 num. cap. 𝔮 QDi: Dl post ὁάμνος syn. e R add. HDi φραγ- μοῖς 0rib. 5 καὶ ἀκάνθας om. 0rib. ἡ ὀξυάκανθα Di: ὀξυάκανθος Orib. post φύλλα add. μακρά R: μικρά Di δ᾿ addidi ἐπιμήκη Orib. 6 ἔστιν καὶ Orib. παρ᾿ αὐτὴν Orib.: om. Di, cf. Blaß Gr. d. neut. Gr. 139, 4 7 ἔστι δὲ Q: ἔσει 0rib. (mg. ἔστι — πλατύτερα om. add. 02): om. Di δὲ seclusi καὶ ante πλατ. om. ante ἐρυθρ. add. Orib. 8 ῥάβδους ἔχουσα 0rib. 9 ὡς κέντε πήχεων Orib. καὶ (pr.) om. Orib.Di 10 ἔχει om. Orib. δὲ om. Orib. πλατὺς καὶ λεπτός Orib. λευκὸς (e R) λεπτός Di: λεπτὸς λευκός H: semen latum est et tenue et in folle reclusum sicut sfondilum D] 11 σπον- δυλίφ Orib. 12 N fol. 129: om. C 16 ἔχουσα addidi

ποιεῖ δὲ πασῶν τὰ φύλλα πρὸς ἐρυσιπέλατα καὶ ἔρπητας καταπλασσόμενα. λέγεται δὲ καὶ κλῶνας αὐτῆς θύραις ἢ θυκαταπλασσόμενα. προστεθέντας ἀποκρούειν τὰς τῶν φαρμάκων κακουργίας.

91 ἅλιμον θάμνος ἐστὶ φραγμίτης, ὅμοιος ῥάμνῳ, οὐκ ἔχων ἀκάνθας, φύλλα δὲ ἐλαίας παραπλήσια, πλατύτερα μέντοι· φύεται ἐν παραθαλασσίοις τόποις καὶ φραγμοῖς. λαχανεύεται δὲ αὐτῆς τὰ φύλλα ἑψόμενα εἰς βρῶσιν. τῆς δὲ ῥίζης δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ ποθεῖσα σύν μελικράτῳ σπάσματα καὶ ῥήγδραχμῆς καὶ στρόφους πραύνει καὶ γάλα κατασπᾷ.

92 παλίουρος γνώριμος θάμνος ἀκανθώδης, στερεός, 91 RV: ἅλιμος· οἱ δὲ δαμασώνιον, οἱ δὲ ἐρυμάτιον, οἱ δὲ Βρεττανική, οἱ δὲ ῥαβδίον, οἱ δὲ βασίλειον, προφῆται Ἑρμοῦ βάσις, ὁμοίως ἀψίς, οἱ δὲ Οσίριδος διάδημα, οἱ δὲ ἡλίου στέφανος, οἱ δὲ ἱερὸς καλός, Πυθαγόρας ἀνθηρός, Αἰγύπτιοι ἀσφοιί, οἱ δὲ ἀσοντηρί, οἱ δὲ ἀσελλοηρί, οἱ δὲ ἀσαραφί, Ῥωμαῖοι ἀλβούκιουμ, οἱ δὲ ἀμπουλλάκιαμ. θάμνος ἐστὶ φραγμίτης, ῥάμνῳ παραπλήσιος, οὐ μὴν ἀκανθώδης, ὑπόλευκος, ὅ τε σύμπας καὶ τὰ φύλλα καθάπερ ἐλαίας, πλατύτερα μέντοι καὶ ἁπαλώτερα. γεννᾶται δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐν παραθαλαττίοις τόποις καὶ φραγμοῖς. καὶ τὰ φύλλα μὲν ἐσθίεται, τῆς δὲ ῥίζηε δραχμή μία μετὰ μελικράτου ποιεῖ πρὸς σπάσματα καὶ ῥήγματα καὶ στρόφους. 4 SIM. Pl. XXII 73 (e S. N.); D. eup. Il 84 246) I 138 (163). 4 EXC. Orib. XI s. v. (ἄλιμον — βρῶσιν); cM. Gal. XI 821 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. 10 SIM. Theophr. h. pl. III 18, s, Pl. XIII 111; XXIV 115 e S. N.); D. eup. lI 111 (310) cf. Ath. XIV 650 a; Hes. s. v. 10 EXC Gal. XII 93 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 4 num. cap. Ϛα QDi: ρα Dl ἄλιμος ROrib.Di post ἅλιμον syn. e R add. HDi post ὁάμνῳ e R add. ὑπόλευκος Spr, fort. recte cf. Pl. l. s. 5 δὲ om. Orib. ἐλαίας F: ἐλαίᾳ reliqui 6 τόποις addidi e R καὶ κρηπνοε καὶ φραγμοῖς Orib. 8 a ἡλκὴ HDi: 10 num. cap. ἡ QDi: ρβ΄ Dl παλλίουρος libri γνώριμός ἐστι Di θάμνος om. H 11 C fol. 35r: N 2 ἔρυμον librA: correxi 12 βρττανική R: βρετανική HDi: correxi προφῆται βασίλιον C (ord. syn. auctorum perturbavit) 13 σαψίς libri: correxi διάδημα om. C 14 καλός] καυλός Spr. ἀνθηνορος libri: correxi post ἀνθηρός pergit ῥωμαῖοι ἀσφηδασουκιουμ, οἱ δὲ ἀμπουλλα- κια C 15 ἀσφοιη N: ἄσφη HDi (post ἀσοντηρί colloc.) ἀσοντιρί Di ἀσελ- λοηρη N: ἀσελοηρί H: ἀσεαλονρί Di: correxi ἀσαραφη N: ἀσαρηφί H: ἀσαριφή Di 16 ἀμπουλλακια R: ἀμπελουκιάμ HDi, cf. Pl. XV 55. 58 θάμνος δὲ C οὖ τὸ σπέρμα λιπαρὸν καὶ γλινῶδες εὐρίσκεται· ὅπερ πινόμενον βηξὶν ἀρήγει καὶ τούς ἐν κύστει λίθους θρύπτει καὶ πρὸς ἑρπετῶν δήγματα ποιεῖ, τὰ δὲ φύλλα καὶ ἠ ῥίζα στυπτικά, ὧν τὸ ἀφέψημα ποθὲν κοιλίαν ἵστησιν, οὖρά τε ἄγει καὶ θανασίμοις καὶ θηριοδήκτοις βοηθεῖ, διαφορεῖ δὲ πάντα τὰ πρόσφατα φύματα καὶ οἰδήματα ἡ ῥίζα λεία ἐπιπλασθεῖσα.

93 ὀξυάκανθα· οἱ δὲ πυρῆνα, οἱ δὲ πυρακάνθην καλοῦσι. δένδρον ἐστὶ παραπλήσιον ἀχράδι, μικρότερον δὲ καὶ ἀκανθῶδες ἄγαν· καρπὸν δὲ φέρει μύρτῳ ἐμφερῆ, ἁδρόν, ἐρυθρόν, εὔθρυπτον, ἔνδοθεν πυρῆνας ἔχοντα, ῥίζαν πολυσχιδῆ καὶ βαθεῖαν.

τούτου ὁ καρπὸς διάρροιαν ἵστησι καὶ ῥοῦν γυναικεῖον πινόμενος καὶ ἐσθιόμενος. ἡ δὲ ῥίζα καταπλασθεῖσα λεία σκόλοπας καὶ ἀκίδας ἐπισπᾶται. ἱστορεῖται δὲ δύνασθαι ἡ ῥίζα καὶ ἐκτρωσμούς ἐργάζεσθαι τῆς κοιλίας ἡσυχῆ τρὶς πληχθείσης χρισθείσης.

94 κυνόσβατος· οἱ δὲ ὀξυάκανθαν καλοῦσι. θάμνος ἐστὶ βάτου πολλῷ μείζων, δενδρώδης. φύλλα φέρει πλατύτερα μυρσίνης, ἄκανθαν δὲ περὶ ταῖς ῥάβδοις ἰσχυράν, ἄνθος λευκόν, καρπὸν ἐπιμήκη, πυρῆνι ἐλαίας ἐοικότα, ἐν τῷ πεπαίνεσθαι πυρράν, τὰ δὲ ἐντὸς ἐριώδη. ἵστησι δὲ κοιλίαν ὁ καρπὸς ξηρὸς 7 SIM. Pl. XXIV 114 cf. Theophr. h. pl. I 9, 3. III 3, 3. III 4. 4; D. eup. II 82 (294 erravit D.) eup. I 167 (180). 7 EXC. Orib. XII s. v. (ὀξυάκανθος — βαθεῖαν); Gal. XII 90 (unde Aet. I e. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 17 SIM. Theophr. h. pl. III 18, 4: Pl. XXIV 121 (unde ?); D. eup. Ii 82 (294); cf. schol. Theocr. V 92; Ath. II 70 cd. 17 EXC. Ps. D. de h. f. c. 61 (cap. de cynosbato cum D. II 172 conflatum) Gal. XII 52 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἐφ᾿ οὗ F (ὲφ᾿ dittogr.) λιγνυῶδες HDi: λινοειδὲς coni. Sar. coll. Theophr. l. s. 5 καὶ θηριοδήκτοις om. Dl. at cf. Pl. l. s. δὲ] τε H 6 λεία om. H. 7 num. cap. 𝒢γ QDi: ργ΄ Dl ὀξυάκανθα F (ὀξυάκανθος ind.) HDi: ὀξυά- κανθος Theophr. Gal. D. eup. Orib. οἱ δὲ — καλοῦσι om. 0rib. πυρίναν F: πυρῆναν H πυρῆνα Di: damamen (sic) Dl πιτυάνθην QDi: pianthem Dl: corr. Salm. cf. D. I 118 9 δὲ om. Orib. μὑρτοις Orib.: fort. recte post ἐρυθρόν add. ἀραίαν Orib.: ἀραιός Gal. (varia lectio pro ἁδρόν) 10 εὔ- θρυπτον om. Orib. πυρῆνα HDi ῥίζαν (add. O2) δὲ Orib. 13 καὶ ἐσθιόμενος om. P, at cf. Gal. l. s. 14 τὸν ῥίζαν HDi 17 num. cap. 𝒢δ QDi: ρδ΄ Dl κυνόσβατον HDi ὀξυάκανθα H 18 πολλῷ πλατύτερα Di 19 ἄκανθαν (comp. scr.) F: άκάνθας reliqui 20 πυ- ρίνη F δίχα τοῦ ἐν αὐτῷ ἐριώδους — κακωτικὸν γάρ τῆς ἀρτηρίας τοῦτο — ἐν οἴνῳ ἀποζεννύμενος καὶ πινόμενος.

95 κύπρος δένδρον ἐστὶ ξύλλα ἔχον περὶ ταῖς ῥάβδοις ἐλαίᾳ παραπλήσια, πλατύτερα δὲ καὶ μαλαώτερα καὶ χλωρότερα, ἄνθη λευκά, βοτρυώδη, εὐώδη, σπέρμα μέλαν, ὅμοιον τῳ τῆς ἀκτῆς. γεννᾶται δὲ ἀρίστη ἐν τῇ Ασκάλωνι καὶ Κανώπῃ.

δδύναμιν δὲ ἔχει τά φύλλα στυπτικήν, ὅθεν διαμασηθέντα ἄφθας ἰᾶται, καὶ τούς ἄνθρακας καὶ τὰς ἄλλας πυρώδεις φλεγμονὰς καταπλασθέντα ὠφελεῖ. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῶν πυρικαύτων κατάντλημα. ξανθίζει δὲ καὶ τρίχας στρουθίου χυλῷ λεῖα τὰ φύλλα βραχέντα καὶ ἐγχρισθέντα. τὸ δὲ ἄνθος ἐπιπλασθὲν τῳ μετώπῳ λεῖον μετ᾿ ὄξους κεφαλαλγίας παύει. τὸ δὲ σκευαζόμενον ἐξ αὐτῆς χρῖσμα κύπρινον θερμαντικὸν γίνεται καὶ μαλακτικὸν νεύρων, εὐῶδες, προσλαμβάνον πυρωτικὰ μείγματα.

96 φιλύρα δένδρον ἐστὶν ὅμοιον κύπρῳ κατὰ μέγεθος, φύλλα δὲ ἐλαίας ὅμοια, πλατύτερα δὲ καὶ μελάντερα. καρπὸν δὲ ἔχει σχίνῳ ἐμφφερῆ, μέλανα, ὑπόγλυκυν, ὡς ἐν βότρυσι κείμενον. ἐν τραχέσι δὲ τόποις γεννᾶται.

ταύτης τά φύλλα στύφει ὡς ἀγριελαία, ποιοῦντα πρὸς τὰ στύψεως δεόμενα, μάλιστα τοῖς ἐνστομίοις ἕλκεσι διαμάσημα καὶ διάκλυσμα τὸ ἀφέψημα, καὶ πινόμενον δὲ οὖρα καὶ ἔμμηνα ἄγει.

3 SIM. Pl. XII 109. XXIII 90 (e S. N.): D. eup. I 82 (135) I 200 (197) I 97 (142). 3 EXC. Orib. XI s. v. (κύπρος — ἀκτῆς); Gal. XII 54 (cf. Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 16 SIM. Theophr. h. pl. III 10, 4; Pl. XXIV 50. 16 EXC. Orib. XII s v. (φιλύρα — γεννᾶται); Paul. Acg. VII 3 s. v. 2 ἀποζεννύμενον ἐν οἴνῳ καὶ πινόμενον Di: ἐν οἴνῳ ἀποζεννύμενον καὶ πινόμενον Q: corr. e cod. suo Lac. 3 num. cap. 𝒢ε QDi: ρε Dl τὰς ῥάβδους Orib. 4 ἐλαίας H καὶ μαλακώτερα om. Orib.H 5 λευκὰ καὶ Q (dittogr.) βρυώδη QDi καὶ εὐ- ώδη Q 6 ἀσκαλωνικῇ F (dittogr.) 8 τοὺς ἄνθρακας Q: καὶ ἄνθρακας post ὠφελεῖ colloc. Di 11 τὰ φύλλα λεῖα HDi 13 σὐτοῦ HDi 14 εὐῶδες om. Di ἂν τῳ προσλαμβάνειν Di πυρωτικὸν σμέγματος H 15 num. cap 𝒢𝔮 QDi: ρ𝔮΄ Dl φιλλύρα F (φιλύρα ind.) Dl: φίλυρις 0rib.: φιλλυρέα reliqui 17 ὅμοια ἐλαίᾳ Orib. ἔχει καρπὸν Orib. 18 σχοίνῳ H: ἔχίνῳ Orib. 19 τραχέσι τόποις γεννώμενον Orib. 23 κινεῖ H Paul. Aeg. l. s.: menses sistunt Pl, l. s.

97 κίσθος, δν ἔνιοι κίσθαρον ἤ κίσσαρον καλοῦσι, θάμνος ἐστὶν ἐν πετρώδεσι τόποις φυόμενος, πολύκλαδος, ξυλώδης, οὐχ ὑψηλός, φύλλα ἔχων περιφερῆ. στρυφνά, μέλανα δασέα· ἄνθη ὥσπερ ῥόας, ἐπὶ μὲν τοῦ ἄρρενος ἐμπόρφυρα, ἐπὶ δὲ τοῦ θήλεος λευκά.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικὴν τὰ ἄνθη λεῖα πινόμενα σὺν οἴνῳ αὐστηρῷ, ὅθεν δυσεντερικοῖς ἁρμόζει λαμβανόμενα δὶς τῆς ἡμέρας. καθ᾿ ἑαυτὰ δὲ καταπλασθέντα νομάς ἐφίστησι, σὺν κηρωτῇ δὲ πυρίκαυτα καὶ παλαιὰ ἕλκη ἰᾶται.

φύεται δὲ παρὰ τάς ῥίζας τοῦ κίσθου ἡ λεγομένη ὑποκιστίς, 2 ὐπ᾿ ἐνίων δὲ ὀρόβηθρον ἤ κύτινος καλουμένη, ὅμοιόν 97 RV: ὑποκισθίς· οἱ δὲ ὑποκυσθίν, οἱ δὲ ὀρόβηθρον, οἱ δὲ θορύβηθρον, οἱ δὲ κύτινος, οἱ δὲ λεοντιάε, οἱ δὲ Διονυσιάς, οἱ δὲ θύρσιον. ὑποκισθίς ἑτέρα· οἱ δὲ αἰείβιον, οἱ δὲ κύτινον ἄφυλλον, οἱ δὲ θύρσιον, οἱ δὲ θορύβηθρον, οἱ δὲ καὶ ὀρόβηθρον, Ἄφροι βιλλεσαδέ. 1 SIM. Theophr. h. pl. VI 2, 1 (cf. Hes. s. v): Pl. XXIV 81 e S. N.). 1 EXC. Orib. XI s. v. (κίσθος — λευκά); Gal. XII 27 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 10 SIM. Pl. XXVI 49 (e S. N.): D. eup. II 51 (264) II 48 (260) II 80 (239) II 82 (293). 10 ERC. Orib. XII s. v. (φύεται — λυκίου); Gal. XII 27 (cf. Paul. Aeg. s. V. ὑποκιστίς). 1 mum. cap. 𝒢ζ QDi: ρζ Dl tit. περὶ κίσθου FDi: περὶ κίσθου ἐν ᾧ καὶ περὶ λαδίνης H (κίσθος τοῦ λαδάνου τὸ βότανον ind. F) κίστος ἢ κίσθα- ρον Gal.: κίσθος libri ἢ κίσσαρον om. Dl, cf. D, II 178 2 ξυλώδης F: φυλλώ- δης reliqui, cf. Theophr. l. s. 3 στρυφνά om. H μέλανα addidi e H 4 ἄνθη ἄρρενος vulgo: at ἄρρενος om. libri, ergo ἐπὶ μὲν — ἐμπόρφυρα addidi (Vers. om. libri, quem 24—26 litteras amplexum esse statui cf. D. vol. I praef. 21), ad rem cf. Theophr. l. s. Pl. l. s. 6 post στυπτικὴν colloc. ὅθεν Di λεἴα om. Di πιν. δὲς τῆς ἡμέρας ἐν οἶνῳ αὐτστηρῷ Di 7 δυσεντερίαις Di 8 μὑτὰ libri: correxi 9 δὲ om. F 10 mg. add. περὶ ὑποκισθίδος HDi ταῖς ῥίζαις ROrib. κοστοῦ Orib.: κησσου C: κισσου (i. e. κισθου) N ὑποκυστίς FOrib.N: ὑποκισσις C: hyroquistis Dl: ὑποκιστίς D. eup. l. s. Gal.: hypocisthis Pl. 11 ἐπʼ ἐνίων — ῥόας om. R καλούμενος H 12 C fol. 354v: N 145 ὑποκισθίς scripsi: ὑποκισσιν C: ὑποκυστις N οἱ δὲ ὑποκυσσιν N: om, C: correxi 13 κυταμινος λεων R: correxi οἱ δὲ λεοντιάς om, C 15 C fol 355r: N 145 ὑποκισσιν ἕτερον C: ὑποκυστις ἑτέρα N αιο- βιον R: correxi 16 ὀροβηθρον καλοῦσι N 17 βιλλεσαδε vel βιαλεσαδε C φυλλεσαδέ H τι κυτίνῳ ῥόας· καὶ τὸ μέν τι αὐτοῦ κιρρὸν ~~τὸ δὲ χλωρὸν~~ τὸ δὲ λευκόν, ὅπερ χυλίζεται ὥσπερ ἡ ἀκακία. ἔνιοι δὲ ξηράναντες αὐτὴν καὶ θλάσαντες βρέχουσί τε καὶ ἕψουσι καὶ τὰ ἄλλα ποιοῦσιν ὡς ἐπὶ τοῦ λυκίου. δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτὴν τῇ ἀκακίᾳ, στυπτικωτέραν δὲ καὶ ξηραντικωτέραν, ποιοῦσαν πρὸς κοιλιακούς, δυσεντερικούς, αἱμοπτυνικὐς καὶ ῥοῦν γυναικεῖον πινομένη καὶ ἐνιεμέμη.

3 ἐστι δὲ καὶ ἕτερον εἷδος κίσθου, καλούμενον ὑπ᾿ ἐνίων λῆδον, θάμνος κατὰ τὰ αὐτὰ φυόμενος τῷ κίσθῳ, μακρότερα δὲ τὰ φύλλα ἔχει καὶ μελάντερα, λιπαρίαν τινὰ κατὰ τὸ ἔαρ ἐπισπώμενα, ὧν φύλων ἡ δύναμις στυπτικὴ καθέστηκε, ποιοῦσα πρὸς ὅσα καὶ ὁ κίσθος. γίνεται δὲ ἐξ αὐτοῦ τὸ λεγόμενον λάδανον· τὰ φύλλα γὰρ αὐτοῦ νεμόμεναι αἱ αἷγε, ες καὶ οἱ τράγοι τὴν λιπαρίαν ἀναλαμβάνουσι τῷ πώγοωνι γνωρίμως καὶ τοῖς μηροῖς προσπλαττομένην διὰ τὸ τυγχάνειν ἱξώδη, ἡν ἀφαιροῦντες ὑλίζουσι καὶ ἀποτίθενται ἀναπλάσσοντες μαγίδας. ἔνιοι δὲ καὶ σχοινία ἐπισύρουσι τοῖς θάμνοις καὶ τὸ προσπλασθὲν αὐτοῖς λίπος ἀποξύσαντες ἀναπλάσσοισιν.

4 κράτιστον δέ ἐστιν αὐτοῦ τὸ εὐῶδες, ὑπόχλωρον, εὐμάλαντον, λιπαρόν, ἀμέτοχον ἄμμου ἢ ψαφαρίας, ῥητινῶδες. τοιοῦτον δέ ἐστι τὸ ἐν Κύπρῳ γεννώμενον, τὸ μέντοι Ἀραβικὸν καὶ Λιβικὸν εὐτελέστερον.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, ἀναστομωτικήν. ἵστησι δὲ τὰς ῥεούσας τρίχας μιγὲν οἴνῳ καὶ σμύρνῃ καὶ μυρσινίνῳ ἐλαίῳ, οὐλάς τε εὐπρεπεστέρας ποιεῖ μετʼ οἴνου καταχριόμενον, καὶ ὠταλγίας μεθʼ ὐδρομέλιτος ἢ ῥοδίνου ἐγχεόμενον 8 SIM. Herod. III 112; Pl. XII 73; XXVI 47 sq. (e S. N.). 8 EXC Gal. XII 28 (unde Act. I s. v.); Paul. Aeg. VII 3 s. v. 18 EXC Orib. t V 22 (D.) s. v. (κράτιο τον — γεννώμενον). 18 SlM. Pl. XXVI 48. Cels. V 12 — Cels. VI 1. Pl. 48. D. eup. I 96 (141) — Pl. 48 — eup. II 70 (284) Pl. XXVI 157 — O. eup. II 31 (242) Pl. 48 — Cels. III 21 (107, 12). 1 post ῥόας Afrorum syn. add. ll καὶ om. ROib. ἡ μέν τις κιρρά, πόα ἄφυλλος, ἡ δὲ λευκὴ ὁμοίως C: ἡ μέν τις κιρρὰ ἡ δὲ λευκὴ πόα ἄφυλλος αἵπερ N μέν τι scripsi: μέντοι Orib. F: μὲν HDi τὸ δὲ χλωρὁν post λευκὸν transpos. H: om. Orib. Dl: seclusi Spr. duce coll. Pl. I. s. 2 χυλίζονται R 3 αὐτὴν βρέχουσιν καὶ θλάσαι τες ἕφουσι R: αὐτὴν βρέχουσι θλάσαντες καὶ ἕψουσι Orib. 4 ἐπὶ τῇ τοῦ Ν 6 πινομένη καὶ πρὸς ῥοῦν γυναικεῖον C: πινομένη ποιεἴ δὲ καὶ πρὸε ὁ. γ. N καὶ om. HDi 7 nov. cap. (ϥζ) περὶ λαδάνου incip. Di: περὶ λαδάνον mg. add. δὲ om. Di 10 λιπαρίαε τινὰε HDi 11 οὗ τῶν φύλλων H 13 αὐτῆς F 20 ψάμμου H ψμθαρίας F 22 post ἔχει add. στυπτικήν HDi: om. FDI 23 μυρσίνα ῳ HDi, at cf. D. eup. I 96 (141) σμύρνα σὺν οἴνῳ καὶ λαδάνῳ καί μυρσινίνῳ θεραπεύει. ὑποθυμιᾶται δὲ καὶ πρὸς δευτέρων ἐκβολάς, καὶ σκληρίας θεραπεύει τὰς ἐν μήτρᾳ ἐν πεσσῷ μιγέν, καὶ ταῖς ἀνωδύνοις καὶ βηχικαῖς καὶ μαλάγμασι χρησίμως μείγνυται, κοιλίαν τε ἵστησι σὺν οἴνῳ παλαιῷ ποθέν· ἐστι δὲ καὶ οὐρητικόν.

98 ἔθενος κρατίστη ἡ Αἰθιοπική, μέλαινα καὶ μὴ ἔχουσα κτηδόνας, ἐμφερὴς κέρατι εἰργασμένῳ τῇ λειότητι, θλασθεῖσα δὲ πυκνή, δηκτικὴ ἐν τῇ γεύσει καὶ ὑποστύφουσα, τεθεῖσά τε ἐπʼ ἀνθράκων μετʼ εὐωδίας καὶ δίχα καπνοῦ θυμιωμένη. ἡ δὲ πρόσφατος διὰ τὴν λιπαρίαν καὶ ἀνάπτεται πυρὶ προσαφθεῖσα, τριφθεῖσα δὲ ἐπʼ ἀκόνης ὑπόκιρρος γίνεται. ἐστι δέ τις καὶ Ἰνδική, ἔχουσα διαφύσεις λευκὰς καὶ κιρράς καὶ σπίλους ὁμοίως πυκνούς, πλὴν βελτίων ἡ πρώτη. ἔνιοι δὲ τὰ ἀκάνθινα ἢ καὶ συκάμινα καλούμενα ξύλα, ἐμφερῆ ὄντα, ἀντὶ ἐβένου πωλοῦσι· διαγινώσκεται δὲ ἐκ τοῦ χαῦνά τε εἶναι καὶ κατὰ σχίδακας μικρὰς ἀπολύεσθαι ἐμπορφύρους τῷ χρώματι, μηδὲν δὲ δηκτικὸν ἔχειν ἐν τῇ γεύσει ἢ ἐν τῇ θυμιάσει εὐῶδες.

δύναμιν δὲ ἔχει σμηκτικὴν τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις, 2 ἀνδρικῶς δὲ ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ παλαιὰ ῥεύματα καὶ φλυκτίδας. εἰ δέ τις ποιήσας ἐξ αὐτῆς ἀκόνιον χρῷτο εἰς τὰ κολλύρια, βέλτιον ἐνεργήσει. κατεργάζεται δὲ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ τῶν τορνευμάτων ἢ ῥινημάτων βρεχομένων ἐν οἴνῳ Χίῳ ἡμέραν καὶ νύκτα, εἶτα λειουμένων ἐπιμελῶς καὶ εἰς κολλύρια ἀναπλασσομένων. ἐνιοι δὲ προτρίψαντες διασήθουσιν αὐτήν, εἶθ’ οὕτω τὰ λοιπὰ ποιοῦσι, τινὲς δὲ ἀντὶ τοῦ οἴνου ὕδατι χρῶνται. καίεται δὲ ἐν ὠμῇ χύτρᾳ, ἕως ἂν ἀνθρακωθῇ, καὶ πλύνεται ὡς ὁ κεκαυμένος μόλιβδος. ἁρμόζει δὲ ἡ τοιαύτη πρὸς ψωροφθαλμίας καὶ ξηροφθαλμίας.

6 SIM. Theophr h. pl. IV 4, 6. Theophr.] IX 20. 4; Pl. XII 17 sq. XXIV 89; D. eup. I 41 (112); Isid. XVII V, 36. 6 EXC. Orib. at. XI s. v. (ἔβενος — εὐῶδες); Gal. XI 867 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 6 num. cap. ϥh QDi: ρη΄ Dl καὶ μέλαινα vulgo 7 ἐμφερεῖς QDi 8 τε om. H 9 ἐκθυμιωμένη Di 10 καὶ om. Orib.Di προσαχθεῖσα H 13 τὰ] καὶ H: om. F 14 σισάμινα F: σησάμινα H: σησάμινα ἢ ἀκάνθινα ξῦλα Di: συκάμινα cod. Lac. (E): sesamina αμΐ spinea ligna 0rib.: multi ligna ansamina et acantina vendunt Dl καλούμενα] καλοῦσι H: om. Orib. Di 16 δὲ om. H 17 ἔχεν FDi: ἐχούσας H 19 ἀνδρικάῶε om. H δὲ om. Q 20 αὐτοῦ Fv 21 δὲ καὶ v τοὺε ὀφθαλμοὺς H 22 ῥινισμάτων Q 23 λειομένων F: λελειωμένων H 24 διηθοῦσιν Di αὐτά HDi 27 τὸ τοιοῦτον Di ψαροφθαλμίας καὶ om. Di

99 ῥόδα ψύχει, στύφει, τὰ δὲ ξηρὰ μᾶλλον στύφει. χυλίζειν δὲ δεῖ τὰ ἁπαλὰ ἀποψαλίσαντας τὸν ὄνυχα καλούμενον, ὅπερ ἐστὶ τὸ λευκὸν τὸ ἐν τῳ φύλλῳ, τὸ δὲ λοιπὸν ἐκθλίβειν καὶ τρίβειν ἐν σκιᾷ ἐν θυίᾳ, ἄχρις οὗ συστραρῇ, οὕτως τε ἀποτίθεσθαι εἰς τὰς ὀφθαλμικὰς περιχρίσεις. ξηραίνεται δὲ τὰ φύλλα ἐν σκιᾷ συνεχῶς στρεφόμενα, ἵνα μὴ εὐρωτιάσῃ. ποιεῖ δὲ τῶν ξηρῶν ἑψηθέντων ἐν οἴνῳ τὸ ἀπόθλιμμα πρὸς ἄλγημα κεφαλῆς, ὀφθαλμῶν, ὤτων, οὔλων, δακτυλίου ἀπευθυσμένου, ἐντέρου μήτρας πτερῷ ἐγχριόμενον καὶ προσκλυζόμενον.

2 αὐτὰ δὲ δίχα τοῦ ἐκθλιβῆναι κοπέντα ποιεῖ ἐπιπλαττόμενα πρὸς ὑποχονδρίων φλεγμονὰς καὶ στομάχου πλάδον καὶ πρὸς ἐρυσιπέλατα. ξηρὰ δὲ λεία παραμηρίοις προσπάσσεται καὶ ἀνθηραῖς καὶ τραυματικαῖς καὶ ἀντιδότοις μείγνυται· καίεται δὲ καὶ εἰς τὰ καλλιβλέφαρα. τὸ δὲ ἐν μέσοις τοῖς ῥόδοις εὑρισκόμενον ἄνθος πρὸς οὔλων ῥευματισμούς ξηρὸν προσπασθὲν ποιεῖ, καὶ αἱ κεφαλαὶ δὲ ποθεῖσαι κοιλίαν ῥέουσαν καὶ αἵματος ἀναγωγὴν ἐπέχουσιν.

3 αἱ λεγόμεναι δὲ ῥοδίδες σκευάζονται τοῦτον τὸν τρόπον· 99 RV: ῥόδον ἢ ῥόδα, Ρωμαῖοι ῥόσα. 1 SIM. Pl. XXI 121 (e S. N.); D. eup. I 2 (95) I 69 (128) 1 31 (108) II 10 (231) I 169 (181) I 9 (134) II 29 (239). 1 EXC. Orib. XII s. v. (ῥόδα — εὐρωτιάσῃ); Gal. XII 114. 18 SIM. Pl. XXI 125; D. eup. I 113 (149) cf. Democr. Gal. XIV 133). 1 num. cap. ϥθ QDi: ρθ΄ Dl ῥόδον ἢ ῥόδα ῥωμαῖοι ῥόσα Di (e R): Ῥωμαῖοι ῥόσα post στύφει add. H ψύχει καὶ στύφει HDi στύφει om. Orib. F, at cf. Pl. rosa adstringit, refrigerat 2 δεῖ om. R ἀποφαλλίσαντας QDi 3 ἐκθλίβειν ἐν σκιᾷ ἄχρι οὗ R 4 ἐν σκιᾷ καὶ θυείᾳ Orib.: ἐν σκιᾷ seclusi (dittogr.) καὶ οὕτως N: οὕτα HDi 5 χρίας τοῦτο (τοῦτο om. N) R 6 συνστρεφόμενα R 9 ἐντέρου om. R: glossam delevi ἢ πρωὶ: ἐγχεόμενον C: ἐγχεόμενον (om. πτερῷ) N 10 τοῦ] τὰ F: πυρὸς (sic) R κοπέντα καὶ ἐπιπλασσόμενα RDi: ῥόδων ἄνθος ἐπιπασσόμενον τῷ πόματι (sc. στομάχου ῥευματισμοὺς ἵστησι) D, eup. II 10 (ἱ31): τῳ πόματι ἐπιπαττόμενα conicerem, nisi obstaret Pl. XXI 124 stomacho inponitur, item igni sacro non veteri 12 πρὸε om. RDi δὲ] τε R παρὰ μηροῖς HDi προσπλάσσεται C 13 ἀνθηραῖς καὶ τραυματικαῖς om. C ἀνθηρικαῖς N, ad rem cf. Scrib. L. 61. Cels. VI 11 (249, 4). Gal. XII 957. Antyll. (Orib. II 458) 14 τὰ om. R 15 ἄνθος εὑρισκόμενον R 16 καὶ addidi e C: αἱ δὲ κεφαλαἱ N 17 post ἐπέχουσιν add. τὰ δὲ χρυσἅ καὶ μονόφυλλα εἰς ἅπαντα ἀχρηστότερα. ἐστι καὶ ἐπίγειά τινα, μικρότερα, ἁπἅ, ἄγρια, εἰς πολλὰ τοῖς κηπευτοῖς εὐλαβέστερα vulgo 18 quae sequuntur om, R ῥοδίδες· αἱ λεγόμεναι δὲ F: καὶ αἱ λεγόμεναι δὲ Di τὸν τρόπον τσῦτον Di 19 C fol. 279v: N 129 (vose selvaggie add. m. rec.) ῥόδων χλωρῶν ἀβρόχων μεμαραμμένων δραχμάς τεσσαράκοντα, νάρδου Ἰνδικῆς δραχμάς πέντε, σμύρνης δραχμὰς ἒξ λεῖα ἀναπλάσσεται εἰς τροχίσκους τριωβολιαίους καὶ ἐν σκιᾷ ξηραίνεται· ἀποτίθεται δὲ εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον ἀκώνητον περιεσφηκωμένον. ἔνιοι δὲ προστιθέασι καὶ κόστου δραχμὰς δύο καὶ ἴρεως Ἰλλυρικῆς τὸ αὐτὸ μίσγοντες μετὰ μέλιτος καὶ οἴνου Χίου. χρῆσις δέ ἐστιν αὐτῶν ἐπὶ γυναικῶν περιτιθεμένων τῳ τραχήλῳ ἀντὶ ὅρμου ἡδύπνου, ἀμβλυνουσῶν τὴν τῶν ἱδρώτων δυσωδίαν. χρῶνται δὲ αὐτοῖς καὶ λείοις ἐν διαπάσμασι μετὰ τὸ λουτρὸν καὶ συγχρίσμασι καὶ μετὰ τὸ ξηρανθῆναι ἐκλούονται ψυχρῷ.

s100 λύκιον, ὃ ἔνιοι πυξάκανθαν καλοῦσι, δένδρον ἐστὶν ἀκανθῶδες, ῥάβδους ἔχον τριπήχεις ἢ καὶ μείζονας, περὶ ἃς τὰ φύλλα πύξῳ ὅμοια, πυκνά. καρπὸν δὲ ἔχει ὡς πέπερι, μέλανα, πυκνόν, πικρὸν λίαν, καὶ τὸν φλοιὸν δὲ ὠχρόν, ὅμοιον τῳ διεθέντι λυκίῳ, ῥίζας δὲ πολλάς, πλατείας, ξυλώδεις. φύεται δὲ πλεῖστον ἐν Καππαδοκίᾳ καὶ Λυκίᾳ, καὶ ἐν ἄλλοις δὲ τόποις πολλοῖς· τραχέα δὲ φιλεῖ χωρία.

χυλίζεται δὲ τῶν ῥιζῶν σὺν τοῖς θάμνοις θλασθέντων καὶ 2 βραχέντων ἐφ᾿ ἱκανὰς ἡμέρας, εἶθ’ ἑψομένων, καὶ τῶν μὲν ξύλων ῥιπτομένων, τοῦ δὲ ὑγροῦ πάλιν ἑψομένου μέχρι μελιτώδους συστάσεως. δολοῦται δὲ ἀμόργης ἅμα τῇ ἑψήσει μειγνυμένης 11 SIM. Pl. XII 30 sq. XXIV 125 sq. (e S. N.); D. eup. I 48 (115) I 31 (108) 1 60 (123) I 85 (136) I 79 (134) I 217 207) Cels. V 1; eup. II 31 (242) II 113 (313) I 98 (142) I 170 (182) II 83 (294). 11 EXC. Orib. XI s. v. (λύκιον — δυναμικώτερον); Gal. XII 63 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 μεμαραμένων F: μεμαρασμένων reliqui: correxi δραχμὰς μ΄ H: F: μ΄ Di 2 ε F: reliqui δραχμὰς q F: reliqui 3 ξηραί νονται Q 4 καὶ ἀποτίθεται (om. δὲ) Di περιεσφικωμένον F: περιεσφηνω- μένον Di 5 β΄ libri 6 ομίγοντες Η μίογοντες καὶ οἷνον χίον μετὰ μέλιτος Di 7 αὐ τῶν ἐστιν Di περιτεθέντων H 8 ὅρμων Di (om. ἡδύπνου) ἀμβλὐνουσαι Di: ἀμβλυνοῦ F 9 αὐτοῖε (sc. τοῖε φὑλλοις cf. Pl. XXI 125) F: om. Di λείω F διαπλάσμασι Q, ad rem cf. Antyll. (Orib. II 454) post διαπ. transp. καὶ συγχρίσμασι Di 10 ἐκλύονται H: ἐπεκλοὑονται v: ἀπεκλούονται vulgo 11 num. cap. ρ QDi: ρί Dl πυξάκανθον Gal.: pyxacanthon Chironiam Pl. 12 ἢ] τε H μείζους H 13 post πυκνά add. μέσα θερμοῦ καὶ ψυχροῦ H 14 πυκνόν post πικρόν transpos. Di: om. 0rib. λίαν Orib.: λεῖον QDi: Pl, XII 30 fert et in spina piperis similitudinem praecipua amaritudine δὲ om. 0rib. 15 πολλάς om Orib. πλαγίας Dl 16 δὲ om. Orib. HDi 18 ῥιζῶν] φὑλλων Q, at cf. Pl. XXIV 125 cocuntur in agua tusi rami radices- que summae amaritudinis 19 ἑψηθέντων HDi 21 τῇ ἑφήσει ἅμα v ἢ ἀψινθίου χυλίσματος ἤ βοείας χολῆς. καὶ τὸ μὲν ἐπινηχόμενον ἀφρῶδες ἐν τῇ ἑψήσει ἀφελὼν ἀπόθου εἰς τὰ ὀφθαλμικά, τῷ δὲ λοιπῷ εἰς τὰ ἄλλα χρῶ. γίνεται δὲ καὶ ἐκ τοῦ καρποῦ ὁμοίως χύλισμα ἐκπιεζομενου καὶ ἡλιαζομένου. ἔστι δὲ κάλλιστον τὸ καιόμενον λύκιον καὶ κατὰ τὴν σβέσιν τὀν ἀφρὸν ἐνερευθῆ ἔχον, ἔξωθεν μέλαν, διαιρεθὲν δὲ κιρρόν, ἄβρωμον, στῦφον μετὰ πικρίας, χρώματι κροκῶδες, οἷόν ἐστι τὸ Ἰνδικόν, διαφἐρον τοῦ λοιποῦ καὶ δυνομικώτερον.

3 δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικὴν καὶ τὰ ἐπισχοτοῦντα ταῖς κόραις καθαίρει, ψωριάσεις τε τὰς ἐπὶ τῶν βλεφἀρων καὶ κνησμοὺς καὶ τὰ παλαιά ῥεύματα θεραπεύει. ποιεῖ καὶ πρὸς ὦτα πυορροοῦντα, παρίσθμια, οὖλά τε εἱλκωμένα καὶ διερρωγότα χείλη, ῥαγάδας ἐν δακτυλίῳ, παρατρίμματα περιχριόμενν· ἁρμόζει καὶ κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς πινόμενον καὶ ἐγκλυζόμενον. δίδοται δὲ καὶ αἱμοπτυικοῖς καὶ βήττουσι σὺν ὕδατι, καὶ τοῖς ὑπὸ λυσσῶντος κυνὸς δηχθεῖσιν ἐν καταποτίῳ ἢ σὺν ὕδατι ποτόν. ξανθίζει δὲ καὶ τρίχας, πιρωνυχίτας τε καὶ ἕρπητας καὶ σηπεδόνας ἰᾶται· ἵστησι δὲ καὶ ῥοῦν γυναικεῖον προστιθέμενον.

4 λέγεται δὲ τὸ Ἰνδικὸν λὐκιον γίνεσθαι ἐκ θάμνου, τῆς λεγομένης λογχίτιδος. ἔστι δὲ εἶδος ἀκάνθης, ῥάβδους ἔχον ὀρθάς, τριπήχεις ἢ καὶ μείζους, πολλὰς ἀπὸ τοῦ πυθμένος, παχυτέρας βάτου, φλοιὸς ῥαγεὶς ἐνερευθής, τὰ δὲ φύλλα ὅμοια ἐλαίας, ἧς ἡ πόα ἐν ὄξει ἑψηθεῖσα καὶ ποτιζομένη ἱστορεῖται φλεγμονὰς σπληνὸς καὶ ἴκτερον θεραπεύειν καὶ καθάρσεις γυναικῶν ἄγειν· καὶ ὡμὴ δὲ λεία ποθεῖσα τὰ αὐτὰ ποιεῖν παραδίδοται, τοῦ δὲ σπέρματος μύστρα δύο ποθέντα ὑδατῶδες καθαίρειν καὶ θανασίμοις βοηθεῖν.

101 ἀκακία φύεται ἐν Αἰγύπτῳ. ἄκανθα δέ ἐστι δενδρώδης, 28 SIM. Theophr. h. pl. IV 2, 8; Pl. XXIV 109. 28 EXC. Orib. XI s. v. (ἀκακία — γεννᾶται, πλύνεται — ἵστησι); Orib. t. V 69 (D.); Gal. XI 816. 1 χυλίσματος F Orib.: χιλίσπατι reliqui βοείᾳ χολῇ HDi: χολῆς βοείας Orib. 5 καὶ om, H 6 ἀχρὸν] καπνὸν Orib. δὲ om. H 7 κρο- κοειδές Orib. 11 τὰ om. v 12 τε om Di ἡλκπμένα FDi ἐρρωγότα Qv 13 δακτύλοις H: δακτυλίοις Di: δακτύ(λ superscr.) F ἐπιχριόμενον HDi 18 δὲ om, Di post προστιθέμενον add. βοηθεῖ δὲ καὶ λυσσοδήκτοις ποθὲν μετὰ γάλακτος ἢ ἀντὶ καταποτίου λαυβανόμενον HDi 20 ἔχον F: ἔχουσα reliqui 22 ἐνερενθείς F 23 ἐλαίᾳ HDi 24 θεραπεύειν] ἰᾶσθαι Di ηυναικείας Di 25 παραδέδοται Hv 26 ὑδατῶ(δ superscr.) F: ὐδατώδη reliqui καθαίρει H 27 βοηθεῖ II 28 num. cap. ρα QDi: ρια΄ Dl θαμνώδης, οὐκ ἀρθοφυήῆς, ἄνθος ἔχουσα λευκόν, καρπὸν δὲ ὥσπερ θέρμου, λευκόν, ἐν λοβοῖς κείμενον, ἐξ οὗ καὶ ἐκθλίβεται τὸ χύλισμα ξηραινόμενον ἐν ἡλίῳ, μέλαν μὲν ἐκ τοῦ πεπείρου καρποῦ, ὑπόκιρρον δὲ ἐκ τοῦ ὠμοῦ. ἐκλέγου δὲ τὸ ἡρέμα ἔγκιρρον, εὐῶδες, ὡς ἐν ἀκακίᾳ. χυλίζουσι δέ τινες καὶ τὰ φύλλα σὺν τῳ καρπῷ· καὶ τὸ κόμμι δὲ ἐκ τῆς αὐτῆς ἀκάνθης γεννᾶται.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ψυκτικήν. ἁρμόζει δὲ ὁ χυλὸς 2 πρὸς τὰ ὀρθαλμικὰ καὶ ἐρυσιπέλατα, ἕρπητας, χιμέτλας, πτερύγια, τὰ ἐν τῷ στόματι ἕλκη, καὶ προπτώσεις δὲ ὀφθαλμῶν καθίστησιν. ἐπέχει δὲ καὶ ῥοῦν γυναικεῖον, καὶ τὰς προπτώσεις δὲ τῆς ὑστέρας στέλλει, κοιλίαν τε ῥέουσαν ἐπέχει πινόμενος καὶ ἐγκλυζόμενος· μελαίνει δὲ καὶ τρίχας. πλύνεται δὲ καὶ εἰς τὰ ἀφθαλμικά, τριβομένου οῦ χυλοῦ μεθʼ ὕδατος ἀποχεομένου τε τοῦ ἐπιπάγου, μέχρι ἄν καθαρὸν ἐφιστῆται τὸ ὕδωρ, καὶ οὕτως ἀναλαμβάνεται εἰς τροχίσκους.

καίεται δὲ ἐν 3 ὠμῇ χύτρᾳ μετὰ κερατίου ἐν καμίνῳ, ὀπτᾶται δὲ ἐπʼ ἀνθράκων ἐμφυσωμένων. τὸ δὲ τῆς ἀκάνθης ἕψημα καταντλούμενον ἄρθρα λελυμένα ἵστησι. τὸ δὲ κόμμι τῆς ἀκάνθης διαφέρει τὸ σκωληκοειδές, ὑελίζον, διαυγές, ἄξυλον, εἶτα τὸ λευκόν· τὸ δὲ ῥητινῶδες καὶ ῥυπαρὸν ἄχρηστον.

δύναμιν δὲ ἔχει παρεμπλαστικήν, ἀμβλυντικὴν δριμέων φαρμάκων, οἷς μείγνυται, πυρίκαυτά τε οὐκ ἐᾷ φλυκταινοῦσθαι καταχριόμενον μετʼ ὠοῦ.

8 SIM. Pl. XXIV 110 — D. eup. I 168 (181) Pl. 110 — Pl. 110 eup. I 180 (189) — Pl. 110 eup. I 190 (193) — Pl. 110 eup. I 82 (135)— Pl. 110 eup. II 82 (293) — Pl. 110 eup. II 69 (283) — eup. II 17 (258)— Pl. 110 eup. I 99 (143) — Pl. 110 — Pl. 110 eup. I 227 (211). 1 θαυνοειδής Orib. Di τὸν δὲ καρπὸν Di 2 θέρμου F: θέρμος Di: θέρμον reliqui λευκὸν om. 0rib. Di ad λοβοῖς schol. Paris. Orib. (II 743 D.) πολλὰ τοῦ λοβοῦ τὰ σημαινόμενα. δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ἀγγεῖον, ὅθεν τὰ χλωρὰ ὄσπρια ἐκκομίζοντες ἐσθίομεν κείμενον om. rib. 3 ηλίῳ Orib.: σκιᾷ QDi: tunc densatur (sc. sucus) in sole mortariis in pastillos 4 τὸ ἐκ Orib. 6 τὸ om. Di αὐτῆς om. QDi 8 ψυκικήν om. H 9 χιμέτλας F: χείμεθλας H: χυμέτλας Di 10 δὲ om. H 13 πλύνεται] sc. ὁ καρπός: layantur in eos usus pastilli Pl. 14 καὶ om, 0rib. τριβομένου FDi: τριβομένη 0rib.: τριβόμενος H Sarac. τοῦ χυλοῦ addidi 15 τε addidi μέχρι ἂν F: μέχρις ἂν Di: ἄχρι ἂν 0rib.: ἄχριε ἂν Di ἐφίστησι H 16 κυκλίσκους Orib. 17 κεράμου libri: correxi. peruritur semen cum folliculo (κεράτιον a D. acaciae folliculus vocatur cf. D. eup. I 99, 143) 18 ἐμφυσσωμένων F: ἐκφυσ(σ add Di) ωμένη Orib. Di: ἐμφυσωπένη H ἀφέφημα Orib.

4 φύεται δὲ καὶ ἑτέρα ἀκακία ἐν Καππαδοκίᾳ καὶ ἐν Πόντῳ, παρεμφέρουσα τῇ Αἰγυπτίᾳ, ἐλάττων μέντοι παρὰ πολὺ καὶ χαμαίζηλος καὶ τρυφερμτέρα, περίπλεως δὲ ἀκάνθης σκολοποειδοῦς, φύλλα ἔχουσα ὅμοια πηγάνῳ. τῳ δὲ φθινοπώρῳ φέρει σπέρμα ἐν θυλακίοις συνεζευγμένοις, τριχώροις ἢ τετραχώροις, ἔλαττον φακοῦ. στύφει δὲ καὶ αὐτὴ χυλιζομένη σύμπασα, πλὴν ἥττων τῇ δυνάμει καθέστηκεν, εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ἀνεπιτήδειος οὖσα.

102 ἀμόργη ὑποστάθμη ἐστὶν ἐλαίας τῆς ἐκθλιβομένης, ἥτις ἑψηθεῖσα ἐν χαλκῷ Κυπρίῳ μέχρι μελιτώδους συστάσεως στύφει, ποιοῦσα πρὸς ἃ καὶ τὸ λύκιον, ἐκ περισσοῦ δὲ καὶ πρὸς ὀδονταλγίας, τραύματά τε περιχριομένη μετʼ ὄξους ᾒ οἴνου οἰνομέλιτος. μείγνυται δὲ καὶ ὀφθαλμικαῖς δυνάμεσι καὶ ἐμπλαστικαῖς, παλαιουμένη τε βελτίων γίνεται, ἔγκλυσμά τε αἰδοίῳ καὶ ἕδρᾳ καὶ μήτρᾳ εἱλκωμέναις ἐστὶ χρήσιμον. ἐκβάλλει δὲ καὶ τοὺς ἐφθαρμένους ὀδόντας σὺν ὀμφακίῳ ἑψηθεῖσα ἄχρι μελιτώδους συστάσεως καὶ περιπλασθεῖσα, ψώρας τε κτηνῶν σὺν θέρμων ἀποβρέγματι καὶ χαμαιλέοντος καταχριομένη θεραπεύει. ἡ δὲ ἀνέψητος καὶ πρόσφατος ποδαγρικούς καὶ ἀρθριτικοὺς ὠφελεῖ θερμὴ καταντληθεῖσα, ἐγχριομένη δὲ εἰς κώδιον καὶ ἐπιτιθεμένη ἐπὶ τῶν ὑδρωπικῶν στέλλει τὸν ὄγκον.

103 ἄγνος ᾔ λύγος θάμνος ἐστὶ δενδρώδης, παρὰ ποταμοῖς 1 EXC. 0rib. XI s. v. (φύεται — αἰγυπτίᾳ, ἥττων — οὔσα). 9 SIM. Pl XXIII 74 sq. D. eup. I 1 (129) I 162 (177) I 222 (209) I 71 (129) I 235 (215) II 65 (280) cf Gal. XI 824. 9 EXC Orib. XI s. v. (ἀμόργη — λὑκιον). 22 SIM. Theophr. h. pl. III 18, 2 (s. v. ρἷσος); Pl. XXIV 59 (e S. N); schol. Nic. Th. 71. 63; Ael. n. a. IX 26 (e Sostrato); schol. Il. Λ 105, Et. M. s. v.; Erot. 57, 7. 22 EXC. Gal. XI 807 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἐν ἄλλῳ (rubr.)· φύεται Di γίνεται 0rib. ἐν (alt.) om. Orib.Di 2 μὲν τῆ ἐν αἰγύπτῳ Orib. 3 σκωλοπειδοῦε H 4 πηγάνῳ ὅμοια Di τῷ — φέρει om. H 5 τὸ δὲ σπέρμα H 7 καὶ εἰς (om. οὖσα) 0rib. 9 num. cap. ρβ QDi: ριβ΄ Dl: transponendo cap. 105 inser. Sar. ἐλαίου ἥτις Orib. 12 πρὸε τραύματα H: καὶ τραύματα Di (om. τε) ἐπιχριομένη Di μετʼ οἴνου ἢ ὄξους Di 13 ὀχθαλμικῇ (comp. scr.) δυνάμει F 14 ἵδρᾳ καὶ αἰδοίφ Di 15 μήτραις H χρήσιμος libri: χρήσιμον Spr. (Sar. duce) 16 ἀμφακίῳ] i. e. cum oleo omphacino cf. Dl, D. eup. I 71 (129) ἀμόργη ἡφημένη μετʼ ἐλαίου ὀμφακίνου, ἄχρις ἄν γένηται μελιτώδης: εἰ vero cum omphacio recoquatur ad mellis crassitudinem causarios dentes extrahit Pl, l. s. 18 ἀποβρέγματι Q: ἀφεψήματι Di: fort. ἀποζέματι cf, Pl. cum decocto lupinorum χαμαιλέοντι Di 20 καταπλασθεῖσα H, at cf. D I 235 (215) 22 num. cap. ργ QDi: ριγ΄ Dl λύγνος F post λύγος syn. e R add. HDi τραχέσι τε τόποις καὶ χαράδραις φυόμενος, ῥάβδους ἔχων δυσθραύστους, φύλλα δὲ ὡσπερεὶ ἐλαίας, ἁπαλώτερα δέ. τὸ δ᾿ ἄνθος ἡ μέν τις λευκὸν σὺν τῳ ὑποπορφυρίζοντι ἡ δὲ πορφυροῦν φέρει, σπέρμα δὲ ὡς πέπερι.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν. ὁ δὲ καρπὸς αὐτῆς πινόμενος βοηθεῖ θηριοδήκτοις, σπληνικοῖς, ὑδρωπικοῖς.

κατασπᾷ δὲ καὶ γάλα, καὶ ἔμμηνα ἄγει πινόμενος ὅσον δραχμῆς 2 μιᾶς πλῆθος σὺν οἴνῳ, ἐκλύει δὲ καὶ γονήν, ἅπτεται δὲ καὶ κεφαλῆς κάρον ἐπιφέρων. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς τῆς πόας καὶ τοῦ καρποῦ εἰς ἐγκαθίσματα ταῖς περὶ ὑστέραν διαθέσεσι καὶ φλεγμοναῖς ἀρήγει. ποθὲν δὲ μετὰ γλήχωνος καὶ ὑποθυμιαθὲν 103 RV: ἄγνος· οἱ δὲ ἄγονον, οἱ δὲ λύγον, οἱ δὲ ἀμικτομίαινον, οἱ δὲ τριδάκτυλον, προφῆται σεμνόν, οἱ δὲ αἷμα ἴβεως, Αίγύπτιοι σούμ, Ῥωμαῖοι σάλιξ μαρίνα, οἱ δὲ πίπερ ἀγρέστε, οἱ δὲ λουκρίφικουμ. ὠνόμασται μέντοι ἄγνος διὰ τὸ ὑποστρώννυσθαι αὐτὴν τὰς ἐν τοῖς Θεσμοφορίοις ἁγνευούσας ἢ διὰ τὸ πινόμενον, ὡς λέγουσιν, τὸ σπέρμα ἐπὶ συνουσίαν ὁρμὰς ὑπεκλύειν· καλεῖται δὲ οὕτως διὰ τὸ εὐλόγιστον. θάμνος δέ ἐστιν δενδρώδης, φυόμενος παρὰ ποταμοῖς καὶ πεδίοις ἐφύδροις, ῥάβδους ἔχων μακράς, δυσθραύστους, φύλλα μείζονα τῶν ἐλαίας καὶ ἁπαλώτερα. τὸ δὲ ἄνθος ἡ μὲν πορφυροῦν, ἡ δὲ λευκὸν ἐν τῳ πορφυρίζοντι, σπέρμα δὲ ὡς πέπερι καὶ τῇ δυνάμει θερμαντικόν· διὸ καὶ θηριοδήκτοις μεμαρτύρηται βοηθεῖν καὶ ὑδρωπικοῖς καὶ χρονίως ἐπεχομένοις τὰ ἔμμηνα· κατασπᾷ δὲ καὶ γάλα δραχμὴ ποθεῖσα σὴν οἴνῳ. τὸ δὲ ἀφέψημα πρὸς τά περὶ ὑστέραν εἰς ἐγκαθίσματα, πρὸς δὲ τὰς ἐν δακτυλίῳ ῥαγάδας 5 SIM. Nic. Th. 530 (ex Apollod); Ael. n. a. IX 23 (e Sostr.); Pl. d. s. 61. D. eup. II 117 (318) — schol. Nic. Th. 71 eup. II 60 (272) Pl. 60 — Pl. 60 schol. Nic. 1. s. eup. II 63 (276) — Pl. 61 — Pl. 62. Ael. l. s. IX 26 — Pl. 60. eup. I 25 (106) — Zop. (Orib. II 598) eup. II 70 (284) Pl. 62.— Pl. 60 schol. Nic. Th. l. s. eup II 76 (287) — eup. I 2 (94) Pl. 62 — Pl. 63 — Nic. Th. 63. 71 ex Apollod.) Pl. 61. eup. II 123 (323). 1 τε om. H 2 post δυσθρ. add. μακράς HDi ὡσπερεὶ F: ὥσπερ reliqui 5 μαλακτικήν] στυπτικήν HDi 7 ο α F: α΄ reliqui 9 ἐπι- H: κάρον ἐπιφέρων non recte del. Spr. αὐτῆς om. Di 10 κερποῦ] σπέρματος Di fort. ἐγκάθισμα 12 C fol 37r: om. N λυτον C 13 ἴδεως Di 14 σάλιξ μαρίνα] cf. Corp. Gl. III 536, 32. Diefenbach Nov. gl. 13 πιπράγρεστε Di: πιπράγεστρε H 15 ΛΥΚΡΙϹΤΡΙΚΟΥΜ (sic) C: λεκριστικούμ Di: λικριστικούμ H: correxi cf. Pl. XXIV 59 21 ἡ addidi 24 χρονίοις C 26 εἰς addidi τὸ σπέρμα καὶ προστεθὲν κάθαρσιν κινεῖ, λύει δὲ καὶ κεφαλαλγίας καταπλασσόμενον, καὶ ἐπὶ ληθαργικῶν τε καὶ φρενιτικῶν ἐμβρέχεται σὺν ὄξει καὶ ἐλαίῳ.

3 καὶ τὰ φύλλα ὑποθυμιώμενά τε καὶ ὑποστρωννύμενα θηρία διὼκει, καὶ καταπλαττόμενα ἐπὶ τῶν θηριοδήκτων βοηθεῖ, σκληρίας τε διδύμων μετὰ βουτύρου καὶ φύλλων ἀμπέλου μαλάττει, ῥαγάδας τε τὰς ἐν δακτυλίῳ σὺν ὕδατι ἐπιπλασθὲν τὸ σπέρμα πραύνει, σὺν δὲ τοῖς φύλλοις στρέμματά τε καὶ τραύματα ἰᾶται. δοκεῖ δὲ καὶ κωλυτήριον εἶναι ἐν ὁδοιπορίαις παρατριμμάτων, εἴ τις ῥάβδον αὐτῆς παρὰ χεῖρα κρατοίη.

νόμασται δὲ ἄγνος διὰ τὸ τὰς ἐν τοῖς Θεσμοφορίοις ἁγνευούσας γυναῖκας εἰς ὑπόστρωμα χρῆσθαι αὐτῇ· λύγος δὲ διὰ τὸ περὶ τὰς ῥάβδους αὐτῆς εὔτονον.

104 ἰτέα δένδρον ἐστὶ γνώριμον, οὗ ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα καὶ ὁ φλοιὸς καὶ ὁ χυλὸς στυπτικὴν ἔχει δύναμιν. ἁρμόζει δὲ τὰ φύλλα λεῖα μετʼ ὀλίγου πεπέρεως καὶ οἴνου ποθέντα εἰλεώδεσι, καθʼ ἑαυτὰ δὲ σὺν ὕδατι λημφθέντα ἀσυλλημψίαν κατεργάζεται. ὁ δὲ καρπὸς ποθεὶς αἱμοπτυικοὺς ὠφελεῖ. καὶ ὁ φλοιὸς δὲ τὰ αὐτὰ δρᾷ, καεὶς δὲ καὶ φυραθεὶς ὄξει ἥλους καὶ τύλους αἴρει καταπλασθείς. ὁ δὲ ἐκ τῶν φύλλων καὶ τοῦ φλοιοῦ χυλὸς ἐν κελύφει ῥόας θερμανθεὶς μετὰ ῥοδίνου ὠταλγίαις ἀρήγει· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν κατάντλημα πόδάγρας καὶ σκληρίας διδύμων διʼ ὕδατος ἐπιπλάσσεται. καὶ τὰ φύλλα δὲ ὑποθυμιώμενα θηρία διώκει, καὶ ~~τοῖς~~ πρὸς κεφαλαλγίαν αὐτὴν ποιεῖν λέγουσιν· οὐ προσεκτέον· καρώδης γάρ ἐστιν. δοκεῖ δὲ κωλυτήριον ἐν ὁδοιπορίᾳ παρατριμμάτων εἶναι ἐν χειρὶ ῥαβδίον κατεχόμενον. 3 SIM. Pl. 63 D. eup. l 141 (165) — Pl. 63 — eup I 226 (210) Pl. 63 — Pl. 63 — Pl. 59. Ael n. a. IX 26. schol. Il. Λ 105. schol. Nic. Th. 71. 14 SIM. Pl. XXIV 56 sq.; D. eup. lI 48 (260) II 44 (257) II 95 (299) II 30 (240) l 175 (184) I 57 (120) I 235 (218) I 105 (146) I 41 (112) cf. Ps. Democr. (Geop. XI 13, 2. Ael. IV 23. Pl. XVI 110. lsid. XVII 7, 47. schol. Od. κ 510). 14 EXC. Gal. XI 891 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κεφαλαλγίαν Di 2 τε om. H 3 δὲ addidi 7 δακτόλος H: ragidia ani Dl 8 τε καὶ τραύματα H: τε καὶ om. FDi 10 αὐτοῖς F 11 τὸ om. HDi 13 αὐτοῖς F 14 num. cap. ρδ QDi: om. DI πᾶσι γνώριον Di 15 ὁ φλοιὸς καὶ om. H 17 αὑτὰ H 20 τύλους καὶ ἥλους Di 21 κελύφφ libri (ut videtur): correxi 23 καὶ addidi 24 τοῖς delevi ἄριστον, σμήχει δὲ καὶ πίτυρα. λαμβάνεται δὲ καὶ ὀπὸς ἐξ αὐτῆς ἐντεμνομένου τοῦ φλοιοῦ κατὰ τὴν ἄνθησιν· ἔσω γὰρ εὑρίσκεται συνεστώς. δύναμιν δὲ ἔχει σμηκτικὴν τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις.

105 ἄγριελαία, ἣν ἔνιοι κότινον καλοῦσιν, οἱ δὲ Αἰθιοπικὴν ἐλαίαν, ἔχει τὰ φύλλα στυπτικά. λεῖα δὲ καταπλασθέντα ἐφεκτικά ἐστιν ἐρυσιπελάτων, ἑρπήτων, ἐπινυκτίδων, ἀνθράκων, νομῶν, παρωνυχιῶν, περιχαρακτικά τε ἐσχαρῶν σὺν μέλιτι καταπλασσόμενα· ἀνακαθαίρει δὲ καὶ τὰ ῥυπαρὰ ἕλκη, διαφορεῖ καὶ φύγεθλα καὶ φλεγμονὰς σὺν μέλιτι καταπλασθέντα, καὶ δέρμα κεφαλῆς ἀποσπασθὲν παρακολλᾷ ἰᾶται δὲ καὶ τὰ ἐν στόματι ἕλκη καὶ ἄφθας διαμασηθέντα, καὶ ὁ χυλὸς δὲ αὐτῶν καὶ τὸ ἀφέψημα τὸ αὐτὸ ποιεῖ.

ἐπέχει δὲ καὶ αἱμορραγίαν 2 καὶ ῥοῦν γυναικεῖον ὁ χυλὸς προστιθέμενος, καὶ τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς σταφυλώματα καὶ φλυκταίνας, ἔτι δὲ ἕλκη καὶ παλαιὰ ῥεύματα στέλλει· διὸ καὶ μιγέντα κολλυρίοις πρὸς τὰς τῶν βλεφάρων διαβρώσεις εὐθετεῖ, χυλίζοντας δὲ δεῖ κόπτειν τὰ φύλλα καὶ παραχέοντας οἶνον ἢ ὕδωρ ἐκθλίβειν καὶ ξηράναντας ἐν ἡλίῳ ἀναπλάσσειν· ἔστι δʼ εὐτονώτερος ὁ διὰ τοῦ οἴνου ἐκθλιβόμενος καὶ εἰς ἀπόθεσιν μᾶλλον τοῦ διʼ ὕδατος ἁρμόζει· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ὦτα πυορροοῦντα καὶ εἱλκωμένα. τὰ δὲ φύλλα καὶ ἐπὶ κοιλιακῶν εὐθετεῖ καταπλασσόμενα σὺν ὠμῇ λύσει.

καίεται δὲ τὰ φύλλα μετὰ τῶν ἀνθῶν καὶ εἰς ἀντίσποδα 3 ἐν χύτρᾳ ὠμῇ περιπεπλασμένῃ πηλῷ τὸ στόμα μέχρι ὀπτήσεως τοῦ κεράμου, ἔπειτα κατασβέννυται οἴνῳ καὶ φυραθέντα 5 SIM. Phylot. (Orib. I 184 sq.); Diph. (Ath. II 56 b); Pl. XXIII 69 sq. (e S. N,); D. eup. I 168 (180) I 171 (183) I 198 (195) I 200 (197) I 187 (193) I 162 (177) I 82 (135) I 209 (203) II 84 (295) I 48 (115 s. v. θαλλία) I 60 (123) I 105 (146) I 130 (160). 5 EXC. Orib. XI s. v. κότινος (ἣν ἔνιοι — στυπτικά) cf. Gal. XI 868. VI 608. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 17 EXC. Orib. XI s. v. κότινος (χυλίζοντας — ἐπιεικέστερον). 5 num. cap. ρε QDi: ριδ΄ Dl. κότινος ἣν ἔνιοι ἀγριελαίαν Orib. ἐκά- λεσαν (post ἐλαίαν transpos.) Orib. 6 τὰ φύλλα ἔχει Orib. τὰ om. Di 8 παρακταραχικά (sic) F τε] δὲ F : om. Di 14 προστιθέμενος ὁ χυλὸς HDi φύλλα τὰ addidi 17 διαθέσεις QDi: διαβρώσεις corr. Di, cf. D. eup. I 48 (115) εὐθετῶν F δὲ om. Orib. 18 περιχέοντας HDi ὕδωρ ἢ οἶνον Orib. ξηραίνοντας Orib. 20 ἁρμόζων Orib. 21 πυορροῦντα Di ἡλκωμένα QDi 22 κοιλιακοῖς libri: correxi 23 καὶ om. Q ἀντὶ σποδίου λαμβάνεται Di: ἐν σποδιᾷ H, cf. D. V 86 24 περιπεπλασμένῃ Orib.: περιπλασσομένῃ reliqui τὸ πῶμα πηλῷ Orib. ἄχρι Orib.: μέχρις HDi πάλιν οἴνῳ ὁμοίως καίεται, εἶτα πλύνεται ὡς τὸ ψιμύθιον καὶ ἀναπλάσσεται. δοκεῖ δὲ ἡ τοιαύτη καῦσις μὴ λείπεσθαι τοῦ σποδίου εἰς τὰ ὀφθαλμικά, ὅθεν καὶ τὴν δύναμιν ὁμοίαν ἡγητέον.

δύναται δὲ τὰ αὐτὰ καὶ τὰ τῆς ἡμέρου ἐλαίας φύλλα, λείπεται δὲ τῇ δυνάμει, ὅθεν εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ μᾶλλον ἁρμόζει διὰ τὸ ἐπιεικέστερον.

4 τὸ δὲ ἐκ χλωροῦ τοῦ ξύλου καιομένου ἐκκρινόμενον ὑγρὸν πίτυρα καὶ ψώρας καὶ λειχῆνας καταχριόμενον ἰᾶται. καὶ ὁ καρπὸς δὲ αὐτῶν καταπλασθεὶς πίτυρα καὶ νομὰς θεραπεύει. τὸ δὲ ἐν τοῖς πυρῆσιν ἐντὸς μετὰ στέατος καὶ ἀλεύρου λεπροὺς ὄνυχας ἐκτινάσσει.

αἱ δὲ κολυμβάδες ἐλαῖαι λεῖαι καταπλασθεῖσαι πυρίκαυτα οὐκ ἐῶσι φλυκταινοῦσθαι, καὶ ῥυπαρὰ δὲ ἕλκη καθαίρουσιν. ὁ δὲ ἐκ τῆς ἅλμης χυλὸς αὐτῶν διακλυζόμενος οὖλα στέλλει καὶ ὀδόντας σειομένους κρατύνει.

5 ἔστι δὲ ἡ μὲν ὑπόκιρρος καὶ πρόσφατος ἐλαία δυσκοίλιος, εὐστόμαχος, ἡ δὲ μέλαινα καὶ πέπειρος εὐδιάφθορος καὶ κακοστόμαχος, ὀφθαλμοῖς τε ἀνεπιτήδειος καὶ κεφαλαλγής· φρυγεῖσα δὲ καὶ καταπλασθεῖσα νομὰς ἵστησι καὶ ἄνθρακας περιρρήττει.

τὸ δʼ ἐκ τῆς ἀγρίας ἔλαίας ἔλαιον οὔλοις διάκλυσμα μυδῶσι καὶ σταλτικὸν ὑποσάλων ὀδόντων ἐστί, πυρία τε διʼ αὐτοῦ θερμαινομένου ἐπιτήδειος οὔλοις ῥευματιζομένοις· δεῖ δὲ ἔριον μηλωτίδι περιτιθέντα ἀποβάπτειν εἰς τὸ ἔλαιον καὶ προσάπτεσθαι τῶν οὔλων, ἄχρι οὖ ἂν λευκὰ φανῇ.

6 τὸ δὲ δάκρυον τῆς Αἰθιοπικῆς ἐλαίας ἔοικέ πως σκαμμωνίᾳ, ἔγκιρρον, ἐκ μικρῶν σταγόνων συγκείμενον, δηκτικόν. τὸ 12 SIM. D. eup. I 178 (187) I 186 (192) I 78 (133) I 77 (132) I 43 (114) I 25 (106) I 78 (133) I 79 (134) I 41 (112) I 71 (129) I 128 (157). 25 EXC. Orib. XI s. v. κότινος (τὸ δὲ — ἀγριελαία). 1 οἴνῳ om. Orib. 3 ὁμοίως vulgo 6 δὲ] μέντοι Orib. εἰς] πρὸς Orib.Di 10 ἐντὸς τοῦ πυρῆνος Di 12 mg. add. περὶ κολυμβάδων ἐλαιῶν Di, ad rem cf. Οrib. ed. Dar. I 609 ἐλαῖαι κολυμβάδες Di 13 δὲ] τε H 15 οἰδοῦντα addidi coll. D eup. I 78 (133) 17 ὀφθαλ (μ superscr.) F 18 κεφαλῆς 20 tit. περὶ ἐλαίου ἀγρίας ἐλαίας add. Di δʼ ἐκ] δὲ Q διάκλυσμα οὔλοις Di 21 πλαδῶσι Di στατικὸν F 22 θερμαινομένου καὶ διακλυζομένου Di ἐπιτήδειον Di οὔλοις — οὔλων om. H 23 μηλωτῇ libri: correxi coll. D. eup I 79 (134) περιτιθέντα F περιτιθέντας reliqui, at cf. D. eup. l. s. 24 τοῖς οὔλοις Di ἄχρι οὗ ἂν F: 1 ἄχρις ἂν reliqui 25 nov. cap. (ριε΄ ) incip. Dl: mg. add. περὶ δακρύου ἐλαίας μἰθιοπκῆς Di δὲ om. F πτροσειοκὸς ἀμμοωνικαῷ Paul. Aeg. δὲ ὅμοιον κόμμει, μελανίζον καὶ οὐ δηκτικόν, ἀχρεῖον. φέρει δὲ τὸ τοιοῦτον καὶ ἡ παῤ ἡμῖν ἐλαία καὶ ἀγριελαία. ποιεῖ δὲ ἀμβλυωποῦσι, καὶ οὐλὰς καὶ λευκώματα ἐγχριόμενον σμήχει, οὖρά τε καὶ ἔμμηνα κινεῖ· ποιεῖ καὶ πρὸς ὀδόντων πόνους ἐντιθέμενον εἰς τὸ βρῶμα. ἀναγράφεται δὲ καὶ ἐν τοῖς φθαρτικοῖς, ἄγει δὲ καὶ ἔμβρυα καὶ λειχῆνας θεραπεύει καὶ λέπραν. καλεῖται δὲ Αἰθιοπικὴ ἐλαία ἡ ἀγριελαία.

106 δρῦς πᾶσα στυπτικὴν ἔχει δύναμιν, μάλιστα δὲ αὐτῆς στύφει τὸ μεταξὺ τοῦ φλοιοῦ καὶ τοῦ πρέμνου ὑμενοειδές, ὁμοίως καὶ τὸ περὶ τῇ βαλάνῳ ὑπὸ τὸ κέλυφος. δίδοται δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτῶν κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς καὶ αἱμοπτυικοῖς, καὶ ἐν πεσσοῖς λεῖον προστίθεται ῥοικαῖς γυναιξί. καὶ αἱ βάλανοι τὰ αὐτὰ ποιοῦσιν· εἰσὶ δὲ καὶ οὐρητικαὶ καὶ κεφαλαλγεῖς βιβρωσκόμεναι καὶ πνευματοῦσαι. ἁρμόζουσι δὲ πρὸς τὰ ἰοβόλα ἐσθιόμεναι, καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν καὶ τοῦ φλοιοῦ βοηθεῖ τοξικῷ μετὰ γάλακτος βοείου πινόμενον.

μὠμαὶ δὲ καταπλασθεῖσαι λεῖαι φλεγμονάς παρηγοροῦσι, σὺν 2 στέατι δὲ χοιρείῳ ταριχηρῷ πρὸς κακοήθεις σκληρίας καὶ πρὸς πονηρευόμενα ἕλκη ἁρμόζουσιν. ἰσχυρότεραι δὲ τῶν δρυίνων αἱ πρίνιναι τῇ δυνάμει εἰσί.

καὶ ἡ φηγὸς δὲ καὶ ἡ πρῖνος εἴδη ὄντα δρυὸς ἐοικότα ἐνεργεῖ τῆς δὲ ῥίζης τῆς πρίνου φλοιὸς σὺν ὕδατι ἑψηθείς, 8 SIM. Pl. XXIV 7; D. eup. II 47 (259) II 30 (240) II 83 (294) 84 (295) II 112 (311) I 25 (106) II 115 (316) II 139 (328). 8 EXC. Gal. XI 865 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. VI 621. 778. 17 SIM. D. eup. I 203 (198) I 99 (144): Pl. XXIV 7. 1 ὅμοιον κόμμει om. Orib. post κόμμει add. καὶ ἀμμπωνιακῷ (e Paul. Aeg.?) Di μελανίζον Orib.Di: μέγα καὶ λεῖον reliqui 2 καὶ (pr.) om. Orib.: post φέρει δὲ colloc. Q ἐλαία καὶ om. Orib. ἡ ἀγριελαία Di δὲ] καὶ H 3 πρὸς ἀμβλυωπίαν Di 4 ποιεῖ om. FDi πόνον H post πόνους add. ἐνεργεῖ Di τιθέμενον F 7 ἡ] καὶ libri: correxi coll. Dl ethiopica oliva oleastro nostro in virtute conparanda est, D. eup. I 128 (157) καλεῖται δὲ Αἰ- θιοπικὴ ἐλαία ἡ ἀγρία ἐλαία 8 num. cap. ρ𝔮 QDi: ρι𝔮΄ Dl post δύναμιν add. καὶ ξηραντικήν vulgo 10 τὴν βάλανον H 11 καὶ αἱμοπτυικοῖς om. F, at cf. D eup. II 30 (240) Gal. XI 866 12 δὲ addidi post γυναιξί add vulgo τὰ δὲ φύλλα νεότρητα κολλᾷ τραύματα (e Gal.) 13 περὶ βαλάνων mg. add. Di τὰ om. Di 19 ad πονηρενόμενα mg. add. γρ. πρὸς πορενόμενα (sic) F (m. rec.) 20 τῇ om F δυνάμεις (comp. scr.) F 21 mg. add. περὶ φηγοῦ καὶ πρίνου Di φυγὸς F 22 τῆς ῥίζης δὲ Di ἑψηθεὶς σὺν ὕδατι Di ἄχρις οὗ τακηρὸς γένηται, καὶ ἐπιπλασθεὶς νύκτα ὅλην τρίχας μελαίνει προαποσμηχθείσας Κιμωλίᾳ γῇ.

3 ἁρμόζει δὲ τὰ φύλλα πάντων λεῖα κοπέντα οἰδήμασι, καὶ τὰ ἄτονα δὲ μέρη κρατύνει.

αἱ δὲ Σαρδιαναὶ βάλανοι, ἄς τινες λόπιμα ἢ καστανίας ἢ μότα ἡ Διὸς βαλάνους καλοῦσι, στύρουσι καὶ αὐταί, τῶν ὁμοίων τέ εἰσι δραστικαί, καὶ μάλιστα ὁ μεταξὺ τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ λέπους φλοιός. ἡ δὲ σὰρξ καὶ τοῖς ἐφήμερον πεπωκόσιν ἁρμόζει.

107 κηκὶς καρπός ἐστι δρυός, ἦς ἡ μέν τις ὀμφακῖτις καλουμένη μικρὰ καὶ κονδυλώδης, στιβαρά, ἀτρύπητος, ἡ δέ τις λεία καὶ κούφη καὶ τετρημένη. ἐκλέγεσθαι δὲ δεῖ τὴν ὀμφακῖτιν, ἐνεργεστέραν οὖσαν.

ἀμφότεραι δὲ στύφουσιν ἱκανῶς καὶ στέλλουσι λεῖαι τὰς ὑπερθαρκώσεις ῥευματισμούς τε οὔλων καὶ κιονίδος καὶ τὰς ἐν στόματι ἄφθας. τὸ δὲ μέσον αὐτῶν βρώματι ὀδόντων ἐντεθὲν παύει τὰς ὀδύνας, γίνονταί τε καὶ ἴσχαιμοι καεῖσαι ἐπʼ ἀνθράκων ἄχρι πυρώσεως καὶ κατασβεσθεῖσαι οἴνῳ ἢ ὄξει ἢ ὀξάλμῃ.

2 τὸ δὲ ἀπόζεμα αὐτῶν ποιεῖ εἰς ἐγκαθίσματα πρὸς προπτώσεις ὑστέρας καὶ ῥευματισμούς. μελαίνουσι δὲ καὶ τρίχας ἀποβραχεῖσαι ἐν ὄξει ἢ ὕδατι· ἁρμόζουσι δὲ καὶ δυσεντερικοῖς καὶ κοιλιακοῖς ἐπιπαττόμεναι ὕδατι λεῖαι ἢ οἴνῳ καὶ πινόμεναι 4 SIM. Pl. XXIII 150; D. eup. II 148 (331); cf. Diphil. (Ath. II 54 d) Diocl. Phylot. Mnesith. (Ath. II 53 d); schol. Nic. Al. 271; cf. Gal. VI 777. Hehn 5 382. Blümner Maximalt. d. Diocl. 92. 4 EXC. Garg. M. 56 (203, 4 sq. R.) cf. Gal. VI 621. Sim. S. s. v. κάστινα. 4 TEST. Garg. M. 56 (203, 10): interior membrana quae corticem fructum- que discernit ad tertiam partem decocta in aqua et potui oblata mire alvum fluentem refrenat, adeo ut Dioscorides (?) putet etiam cathartico dato per hanc potionem iri obviam posse, si plus quam necesse sit purget. 9 SIM. Pl XVI 26, XXIV 9 sq. (e S. N.) — D. eup. I 78 (133) I 79 (134) I 86 (137) I 82 (135. Pl. XXIV 9 — Pl. l. s. 10. eup. I 71 (129) — Pl. XX 44. eup. I 209 203) — Pl. XXIV 10. eup. II 69 (284) — Pl. l. s. 10. eup. I 99 (143) — eup. II 49 (261. 262). 9 EXC. Gal. XII 24. 3 κοπέντα λεῖα HDi 4 mg. add. περὶ καστάνων Di λώπιμα H cf. Nic. fg. 76 Schn. κάστανα Di: καστανίας Q: castaneas Dl, cf. Gal. VI 777 post καστανίας transp. καλοῦσιν Di 5 μότα] corruptum: ἄμωτα Agelochos (Ath. II 54 d, ubi vid. Kaibelii adn.) στύφου (σ superscr.; incertum utrum στύφουσαι an στύχουσι) F: στύφουσαι HDl 6 τέ om. Di οἱ — φλοιοί HDi 9 num. cap. ρζ QDi: ριζ΄ Dl κικίς F ἧς om. Di καλεῖται libri: correxi 11 τετρυμμένη H 13 καὶ om. F 17 ἢ οἴνῳ vulgo 18 ποιεῖ καὶ HDi εἰς] πρὸς libri: correxi πρὸς addidi 20 κολιακοῖς καὶ δυσεν- τερικοῖς HDi 21 ἐπιπλαττόμεναι HDi οἴνῳ ἢ ὕδατι λεῖαι Di τοῖς τε προσοψήμασι μειγνύμεναι ἢ προαφεψόμεναι ὅλαι ἐν τῷ ὕδατι, εἰς ὃ μέλλει τι ἕψεσθαι τῶν ἁρμοζόντων πρὸς αὐτούς. καὶ καθόλου ὅπου τι δεῖ στῦψαι ἢ στῆσαι ἢ ἀναξηρᾶναι, παραλαμβάνεσθαι ἁρμόζει τὴν χρῆσιν αὐτῶν.

108 ῥοῦς ὁ ἐπὶ τὰ ὄψα, ὃν ἔνιοι ἐρυθρὸν καλοῦσι, καρπός ἐστι τῆς καλουμένης βυρσοδεψικῆς ῥοός, ἥτις ὠνομάσθη ἐκ τοῦ τοὺς βυρσοδέψας αὐτῇ χρῆσθαι εἰς τὴν στύψιν τῶν δερμάτων. ἔστι δὲ δενδρύφιον, φυόμενον ἐπὶ πέτραις, ὡς δίπηχυ, ἐφʼ οὗ φύλλα ἐπιμήκη, ὑπέρυθρα, τὴν περιφέρειαν ἐντετμημένα πριονοειδῶς καρπὸς δὲ βοτρυδίοις ἐοικώς, πυκνός, κατὰ μέγεθος τερμίνθου, ὑπόπλατυς, οὗ τὸ περικείμενον φλοιῶδές ἐστιν εὔχρηστον.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα στυπτικήν, ποιοῦσαν πρὸς ἃ καὶ 2 ἡ ἀκακία. μελαίνει δὲ τρίχας τὸ ἀφέψημα, δυσεντερίας τέ ἐστιν ἔγκλυσμα καὶ πόμα καὶ ἐγκάθισμα, καὶ ὤτων πυορροούντων ἔγκλυσμα, πτερύγιά τε καὶ φαγεδαίνας ἐπέχει καταπλασσόμενα τὰ φύλλα μετʼ ὄξους ἢ μέλιτος. καὶ τὸ χύλισμα δὲ τῶν φύλλων, ξηρῶν ἑψομένων σὺν ὕδατι ὥσπερ τὸ λύκιον ἄχρι μελιτώδους συστάσεως, ἁρμόζει πρὸς ὅσα καὶ τὸ λύκιον.

καὶ ὁ καρπὸς 3 δὲ τὰ αὐτὰ ποιεῖ, ἁρμόζων ἐν προσοψήμασι κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς, ἀφλέγμαντά τε τηρεῖ σὺν μέλιτι καταπλασθεὶς θλάσματα, ἀποσύρματα, πελιώματα, γλώττης τε τραχύτητας σμήχει σὺν μέλιτι καὶ λευκὸν ῥοῦν ἵστησιν, αἱμορροίδας τε θεραπεύει μετὰ δρυίνου ἄνθρακος λείου ἐπιτιθέμενος. καὶ τούτου δὲ τὸ ἀπόβρεγμα ἑψόμενον συνίσταται, ποιοῦν βέλτιόν πως τοῦ 5 SIM. Theophr. h. pl. III 18, 5 (unde Pl. XIII 55); Pl. XXIV 91 sq. 5 EXC. Orib. XII s. v. (ῥοῦς — εὔχρηστον, καὶ τὸ χύλισμα — λύκιον); Gal. XII 115 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM. Pl. XXIV 93 — D. eup. I 99 (143) — eup. II 51 (264) — Pl. l. s. 92 — Pl. 92 eup. I 204 (199) — Pl. 92 eup. II 49 (261) 50 (263) — Pl. 93 eup. I 44 (184) — Pl. 93 eup. II 82 (294) — eup. I 71 (129. 130). 20 TEST. cf. Gal. XIX 135. 1 ἢ] καὶ Q 2 εἰς] ἢ F (var. lect. alieno loco inducta) ἑψεῖσθαι F 3 τι om. Di ἢ στῆσαι om. Di 4 ἁρμόζει] δεῖ Di 5 num. cap. ρη QDi: om. Dl ῥοῦς σουμάκην F (ind.): σουμάκην ῥοῦς H ὃν — καλοῦσι om. Orib. 6 ἥτις — δερμάτων om. Orib. 7 αὐτῇ F: 1 αὐτῆς reiqui 8 δενδρίψυον corr. F : δενδρύφιον μικρὸν Orib. ἐπὶ F: ἐν reliqui 10 πριονοειδῆ F: πρινοειδῆ H 11 τερεβίνθου Di 13 καὶ om. F 16 γαγ γραίνας libri: φαγεδαίας D. eup. I 204 (199), Pl. XXIV 92: correxi 18 συ- στάσεως μελιτώδους Di: μελιτώδους om. Orib. 20 καὶ om. HDi 21 μέλιτι] ὕδατι libri: correxi coll. D. eup. I 174 (184), Pl. XXIV 93 22 τραχύτητα H 25 ποιοῦν post καρποῦ colloc. Di βελτιον που (om. πως τοῦ καρ) F καρποῦ. φέρει δὲ καὶ κόμμι, ὅπερ ἐντίθεται τοῖς βρώμασι τῶν ὀδόντων πρὸς ἀπονίαν.

109 φοῖνιξ ἐν Αἰγύπτῳ γίνεται· τρυγᾶται δὲ μεσοπορούσης τῆς κατὰ τὴν ὀπώραν ἀκμῆς, παρεμφέρων τῇ Ἀραβικῇ μυροβαλάνῳ, πτῶμα δὲ λέγεται, τῷ χρώματι χλωρός, ἐμφερὴς κυδωνίῳ κατὰ τὴν ὀσμήν· εἰ δὲ ἀφεθείη πεπαινόμενος, γίνεται φοινικοβάλανος.

ἐστι δὲ στρυφνός, στυπτικός, ὅδεν πινόμενος σὺν οἴνῳ αὐστηρῷ ποιεῖ πρὸς διάρροιαν καὶ ῥοῦν γυναικεῖον· ἵστησι δὲ καὶ αἱμορροίδας καὶ τραύματα κολλᾷ καταπλασθείς. αἱ δὲ φοινικοβάλανοι χλωραὶ στυπτικώτεραι τυγχάνουσι τῶν ξηρῶν, κεφαλαλγεῖς δέ εἰσι καὶ πλείονες βρωθεῖσαι μεθύσκουσιν.

2 αἱ δὲ ξηραὶ βοηθοῦσιν αἱμοπτυικοῖς, στομαχικοῖς, δυσεντερικοῖς καὶ τοῖς περὶ κύστιν καταπλασσόμεναι λεῖαι μετὰ κυδωνίου καὶ κηρωτῆς οἰνανθίνης, μάλιστα δὲ αἱ καρυὼτιδες ἐσθιόμεναι ἀρτηριῶν τραχύτητας ἰῶνται.

τῶν δὲ Θηβαικῶν τὸ ἀφέψημα ποθὲν παύει καύσωνα, καὶ τὰς δυνάμεις ἀνακτᾶται μετὰ ὑδρομέλιτος παλαιοῦ λαμβανόμενον· καὶ αὐταὶ δὲ βρωθεῖσαι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. γίνεται δὲ καὶ οἶνος ἐξ αὐτῶν τὸ αὐτὸ δυνάμενος τῷ καρπῷ καὶ καθʼ ἑαυτὸ ποθὲν τὸ ἀφέψημα αὐτῶν καὶ ἀναγαργαριζόμενον ἱκανῶς στύφει καὶ στέλλει.

3 οἱ δὲ πυρῆνες τῶν φοινίκων καίονται ἐν ὠμῇ χύτρᾳ καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα πάντα, εἶτα σβεσθέντες οἴνῳ πλύνονται καὶ εἰς ἀντίσποδα. εὐθετοῦσι δὲ εἰς καλλιβλέφαρα, κἂν μὴ αὐτάρκως καῶσι, πάλιν τὸ αὐτὸ γίνεται.

δύναμιν δὲ ἔχουσι στυπτικήν, παρεμπλαστικήν, ποιοῦσαν πρὸς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς φλυκτίδας, σταφυλώματα, μίλφους σὺν 3 SIM. Pl. XXIII 97 sq. (e S. N.); D. eup. II 85 (295), cf. Ruf 545. Sim. S. s. v. 3 EXC. Gal. XII 151 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 11 SIM. Pl. l. s. D. eup. II 30 (241) II 12 (231) II 50 (263) II 106 (305). 3 num. cap. ρθ QDi: ριη΄ Dl μεσοπώρου οὔσης F: μεταπωρουωύσης H 5 πτῶμα Q: tomata Dl: πῶμα' Di: πόμα Salm. cf. Harpocr. s. v. χλωρὸς τὸ χρῶμα Di 6 ἀφεψηθείη libri: sed cum dimissus maturaverit Dl: correxi Marc. duce 8 ὅθεν addidi 9 ποιεῖ addidi 11 χλωραὶ addidi 13 ὠφε- λοῦσι βιβρωσκόμεναι αἱμοπτυικοὺς κτλ. Di 15 αἱ κερυώτιδες om. Q: datuli coriote comesti DI 17 tit. περὶ φοινίκων θηβαικῶν mg. add. Di 19 αὗται HDi δὲ om. HDi 22 tit. περὶ πυρήνων φοίνικος mg. add. Di 24 καὶ om. F, cf. D. I 105 εἰς (pr.)] ὡς HDi εὐθετοῦσι δὲ om. Di εἰς τὰ Di post καλλιβλ. add. χρησιμεύουσιν Di 27 μίλφους F D. eup. I 48 (115 : μίλφας reliqui σὺν οἴνῳ δὲ om. F νάρδῳ· σὺν οἴνῳ δὲ στέλλουσι καὶ ὑπερσαρκώματα καὶ ἀπουλοῦσιν ἕλκη. εὐθετοῦσι δὲ μάλιστα οἱ ἀπ᾿ Αἰγύπτου οἱ ἐκ τῶν χαμαιζήλων φοινίκων.

φοῖνιξ, ὃν ἔνιοι ἐλάτην ἢ σπάθην καλοῦσι, περικάλυμμά 4 ἐστι τοῦ καρποῦ τῶν φοινίκων ἀκμὴν ἀνθούντων χρῶνται δὲ αὐτῷ οἱ μυρεψοὶ εἰς τὰς τῶν μύρων στύψεις. ἔστι δὲ αὐτῆς κρατίστη ἡ εὐώδης, στύφουσα, βαρεῖα, μεμυκυῖα, λιπαρὸν ἔχουσα τὸ ἐντός.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ἐφιστῶσαν τὰ νεμόμενα τῶν ἑλκῶν, χαλάσματά τε ἄρθρων συνάγει λεία μαλάγμασι μιγεῖσα καὶ καταπλάσμασιν. ὠφελεῖ δὲ καὶ ὑποχόνδρια καὶ στόμαχον ἀτονοῦντα καὶ ἡπατικὰς διαθέσεις μειγνυμένη τοῖς ἁρμόζουσι τῶν καταπλασμάτων.

μελαίνει δὲ καὶ τρίχας τὸ ἀφέψημα αὐτῆς 5 σμηχόμενον συνεχῶς, ποτιζόμενον δὲ ~~νευρικοῖς~~ νεφριτικοῖς καὶ τοῖς περὶ κύστιν καὶ σπλάγχνα ἁρμόζει, κοιλίαν τε καὶ ὑστέραν ῥευματιζομένην ἵστησιν. ἁπαλὴ δὲ σὺν ῥητίνῃ καὶ κηρῷ ἐπιτεθεῖσα καὶ ἐαθεῖσα ἡμέρας εἵκοσι ψώρας θεραπεύει. καὶ ὁ περιεχόμενος δὲ ὑπʼ αὐτῆς καρπὸς ἐλάτη καλεῖται, ὑπʼ ἐνίων δὲ βόρασσος, καὶ αὐτὸς δὲ στυπτικὸς ὑπάρχων τὸ αὐτὸ δύναται τῇ σπάθῃ χωρὶς τῆς ἐν τοῖς μύροις εὐχρηστίας. καὶ τὸ ἐγκάρδιον δὲ τοῦ πρέμνου λευκὸν πρόσφατον βιβρωσκόμενον καὶ ἀφεψόμενον ποιεῖ πρὸς ὅσα καὶ ὁ βόρασσος.

110 ῥόα πᾶσα εὔχυλος, εὐστόμαχος, ἄτροφος. τούτων μέντοι 4 EXC. Orib. XII s. v. (φοῖνιξ — ἐντός. 4 SIM. Pl. XII 134; XXIII 99 (e S. N.); D. eup. I 228 (211) II 1 (227) 12 (231) II 48 (260) II 58 (270) I 99 (143) lI 102 (303) II 107 (305). 23 SIM. [Hipp.] π. δ. II 55 (VI 562); Pl. XIII 112. XXIII 106; Ruf 544 (ed. R.); D. eup. II 10 (231) II 49 (262) II 50 (263) II 30 (241) II 85 (295) I 194 (195) I 200 (119) I 77 (133) II 66 (281). 23 EXC. Garg. M. 41 (unde sid. XVII 7, 6 ~ Gal. VI 605); Gal. XII 115. VI 603. cf. Sim. S. s. v. (88, 13) 2 οἱ ἐκ om. Q: vulgo καὶ οἱ ἐκ cf. Dl bona sunt ossa quae ex egipto vene- rint 4 tit. περὶ φοίνικος ἐλάτης (cum num. ρθ΄ ) Di: φοίνιξ ἐλάτη num. ρθ΄ add. F) Q ὃν F: ἥν reliqui 9 ἐφιστᾶσαν Di 10 χαλασμούς Di τε om. H 12 μιγνυμένος H 13 μὐτῆς om. Q 14 δὲ] τε 4 νευριυιοε om Di: delevi 15 τοῖς περὶ κύστιν σπλάγχνοις Spr. σπλάγχνοις H 16 σὺν] καὶ Q καὶ] σὺν Q, cf. Pl. XXIII 99 psoras cortex eius tener cum resina et cera sanat diebus XX 17 θεραπεύει] ἰᾶται Di 19 βόρσος (infra v. 22 βόρασσος) F: varasson DI 19 δὲ (alt.) om. Di: delevi ὑπάρχων] ὢν Di τὰ αὐτὰ δρᾷ Di 21 λευκὸν καὶ αὐτὸ Di 23 num. cap. ρι QDi: ριθ΄ DI εὔχυμος Di: efcylu DI cf. Gal. VI 604 ἡ γλυκεῖα εὐστομωτέρα, θερμασίαν ποσὴν ἐγγεννῶσα περὶ στόμαχον καὶ πνευματοῦσα, ὅθεν ἐστὶν ἐπὶ τῶν πυρεσσόντων ἄθετος ἡ δὲ ὀξεῖα καυσουμένῳ στομάχῳ βοηθεῖ, καὶ ἔστιν οὐρητική, ἄστομος δὲ καὶ στυπτική· ἡ δὲ οἰνώδης μέσην ἔχει δύναμιν.

2 τῆς δὲ ὀξείας ὁ πυρὴν ξηρανθεὶς ἐν ἡλίῳ καὶ ἐπιπαττόμενος προσοψήμασι καὶ συνεψόμενος κοιλίαν καὶ στομάχου ῥεῦμα ἷστησιν, ἀποβραχεὶς δὲ ἐν ὀμβρίῳ ὕδατι αἱμοπτυικοὺς ὠφελεῖ πινόμενος, καὶ εἰς ἐγκάθισμα δυσεντερικῶν καὶ ῥοικῶν ἁρμόζει. εὔχρηστον δὲ τὸ ἀπόθλιμμα τῶν πυρήνων ἑψηθὲν καὶ μιγὲν μέλιτι πρός τε τὰ ἐν στόματι καὶ αἰδοίῳ καὶ ἕδρᾳ ἕλκη καὶ πτερύγια τὰ ἐν δακτύλοις, νομάς τε καὶ ὑπεροχὰς καὶ ὠταλγίας καὶ τὰ ἐν μυκτῆρσι, καὶ μάλιστα τῆς ὀξείας. τὰ δὲ ἄνθη αὐτῆς, ἃ καὶ κύτινοι καλοῦνται, καὶ αὐτὰ στυπτικὰ καὶ ξηραντικὰ καὶ κατασταλτικὰ καὶ ἐναίμων κολλητικά, ἁρμόζοντα πρὸς ἃ καὶ ἡ ῥόα. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῶν οὔλων πλαδώντων καὶ ὀδόντων σειομένων διάκλυθμα, ἀνακόλλημά τε ἐντεροκηλικοῖς ἐν καταπλάσματι.

3 ἱστοροῦσι δέ τινες ἀνοφθαλμιάτους παῤ ὅλον τὸ ἔτος γίνεσθαι τοὺς καταπιόντας ὑγιεῖς τρεῖς κυτίνους ὡς ὅτι ἐλαχίστους. χυλίζονται δὲ ὡς ἡ ὑποκιστίς.

καὶ τὰ λέπη δὲ τῆς ῥόας, ἅ τινες σίδια καλοῦσι, στυπτικὴν ἔχοντα καὶ αὐτὰ τὴν δύναμιν, πρὸς ὅσα καὶ οἱ κύτινοι ἁρμόζει. τὸ δὲ ἀφέψημα τῶν ῥιζῶν ἕλμεις τὰς πλατείας ποθὲν ἐκτινάσσει καὶ ἀποκτείνει.

111 βαλαύστιόν ἐστιν ἄνθος ἀγρίας ῥόας. εἴδη δέ ἐστιν 17 TEST. Garg. M. 41 (181, 1 R): ex cytinis fit remedium quod creditur tutos ab oculorum dolore praestare. D ioscorides simplicius in hunc modum tradit ut cum primum cytini erumpere incipiunt tres numero additi sine con- tactu dentium transvorentur. 25 SIM. Pl. XXIII 112 (e S. N.), unde Garg. M. 41 (181, 13 R). 25 EXC. Orib. XI s. v. (βαλαύστιν — κύτινος); cf. Gal. XI 847. 1 αὐστομωτίρα F: εὐστομαχωτέρα reliqui, at cf. Pl. XXIII 106, Ruf. 544 (ed. R.) ποσὴν] πολλὴν F: ex parte calefacit stomachum DI γενῶσα Di: περὶ στόμαχον om. Q, at cf. DI 2 ἐστὶν post πυρεσσόντων colloc. Di ἐπὶ μὲν Di 4 σταλτικωτέρα καὶ οὐρητικωτέρα Di: σταλτικωτέρα superscr. H2 8 ἐγκαθίσματα vulgo 9 ἀπόθλιμμα] ἀφέψημα F 11 ἕλκη om. Q δακτό (λ superscr.) F 13 mg. add. περὶ κυτίνων Di 14 καὶ (alt.) om. Q εἰσὶ καὶ ἐναίμων Di καὶ (tert.) om. Q 17 καταπλάσμασι HDi] 18 μὴ ὀφθαλμιᾶν Di γίνεσθαι παῤ H 19 ὑγιεῖς om. Di 20 ὑποκυστίς F 21 mg. περὶ σιδίων add. Di 22 τὴν om. HDi οἱ om. F ἁρμόζουσι Di 23 ἕλμινθας HDi 24 ἀποκτενεῖ F 25 num. cap. ρια QDi: ρκ΄ DI ἄνθος ἐστῖν Orib. ἐστιν (alt.) om. Orib. αὐτοῦ πλείονα· εὑρίσκεται γὰρ καὶ λευκὸν καὶ πυρρὸν καὶ ῥοδόχρουν· ἔοικε δὲ κυτίνῳ ῥόας. χυλίζεται δὲ ὡς καὶ ἡ ὑποκιστίς. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ποιοῦσαν πρὸς ἂ καὶ ἡ ὑποκιστὶς καὶ ὁ κύτινος.

112 μυρσίνη ἡ ἥμερος πρὸς μὲν τὴν ἰατρικὴν χρῆσιν ἡ μέλαινα τῆς λευκῆς ἁρμοδιωτέρα, καὶ ταύτης μᾶλλον ἡ ὀρεινή, τὸν μέντοι καρπὸν ἀτονώτερον ἔχει.

δύναμις δὲ αὐτῆς καὶ τοῦ καρποῦ στυπτική. δίδοται δὲ ὁ καρπὸς χλωρός τε καὶ ξηρὸς ἐσθιόμενος αἱμοπτυικοῖς καὶ τοῖς ἐπιδακνομένοις τὴν κύστιν· καὶ ὁ ἐκ τῶν χλωρῶν δὲ μύρτων ἐκθλιβέντων χυλὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, εὐστόμαχος ὢν καὶ οὐρητικός, ἁρμόζων φαλαγγιοδήκτοις καὶ σκορπιοπλήκτοις σὺν οἴνῳ. καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ τοῦ καρποῦ βάπτει τρίχας, ἑψηθεὶς δὲ σὺν οἴνῳ καὶ καταπλασθεὶς τὰ ἐν ἀκρωτηρίοις ἕλκη θεραπεύει, μετὰ πάλης δὲ ἀλφίτου καταπλασθεὶς φλεγμονὰς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς παρηγορεῖ, καὶ πρὸς αἰγιλώπια δὲ ἐπιπλάττεται.

καὶ 2 ὁ ἐξ αὐτῆς δὲ γινόμενος οἶνος ἐκθλιβέντος τοῦ καρποῦ καὶ ἐπὶ ποσὸν ἀφεψηθέντος — ὀξίζει γὰρ ὁ μὴ οὕτως σκευασθείς — ἀκραίπαλός τέ ἐστι προπινόμενος, ποιῶν πρὸς ὅσα καὶ ὁ καρπός, ἐγκάθισμά τε πρὸς μήτρας προπτώσεις καὶ δακτυλίου καὶ ῥοικαῖς ἁρμόζει. σμήχει δὲ καὶ πίτυρα καὶ ἀχῶρας καὶ ἐξανθήματα τρίχας τε ῥεούσας ἐπέχει· μείγνυται δὲ καὶ λιπαραῖς ὥσπερ καὶ τὸ ἐκ τῶν φύλλων αὐτῆς σκευαζόμενον ἔλαιον. καὶ τὸ τῶν φύλλων δὲ ἀφέψημα εἴς τε τὰ ἐγκαθίσματα ἁρμόζει καὶ πρὸς τὰ χαλατονοῦντα ἄρθρα καὶ ἀσυμπώρωτα καὶ κατεαγότα ὠφελίμως καταντλεῖται· σμήχει δὲ καὶ ἀλφοὺς καὶ πρὸς 5 SIM. Pl. XXIII 159 sq. (e S. N.); D. eup. II 30 (239) II 107 (305) II 121 (320) I 99 (143) I 184 (191). 5 EXC. Orib. XI s. v. (μυρσίνη — ἔχει); cf. Gal. XII 81. Gal. VI 592. Sim. S. s. 2. μυρσινόκοκκα (70, 9 L.). 15 SIM. Pl. λ. s. D. eup. I 54 (118) I 23 (105) II 69 (284) I 224 (210) II 84 (295) I 105 (146) I 227 (211) I 182 (190) II 49 (262) I 141 (165) I 217 (207) II 28 (238) I 178 (187) II 50 (263). 1 πορφυροῦν Orib.: purpureum DI, fort. recte 2 καὶ χυλίζεται Orib. (om. δέ) καὶ om. Di: post δὲ colloc. H 3 ἃ] ὅσα Orib. καὶ om. Orib. 5 num. cap. ριβ QDi: om. DI μυρρίνη Orib.Gal. ἡ om. Orib. 10 δακνομένος HDi 17 ἐκβληθέντος H 18 οὕτω HDi 19 τὲ ἐστι Q: τε om. Di πινόμενος F, at cf. D. eup. I 23 (105) 20 εἰς ante ἐγκάθισμα adde- bat Sar. πρὸς om. Di προπώσει Di 22 λιπαραῖς] ad rem cf. Cels. V 19, 25 23 αὐτῶν H 25 χαλαρὰ HDi post ἄρθρα inser. καὶ ἀσυμπώρωτα ἄρθρα HDi καὶ πρὸς Di ἀσυμπτώροτα F καὶ addidi κατάγματα Di ὦτα πυορροοῦντα ἐγχυματίζεται καὶ μελασμοὺς τριχῶν, καὶ ὁ ἐξ αὐτῶν δὲ χυλὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ.

3 αὐτὰ δὲ τὰ φύλλα λεῖα καταπλασσόμενα ἐν ὕδατι ἁρμόζει τοῖς καθύγροις τῶν ἑλκῶν καὶ ῥευματιζομένοις τόποις πᾶσι καὶ κοιλιακοῖς, ἐλαίου ὀμφακίνου ἢ ῥοδίνου ὀλίγου καὶ οἴνου μεμειγμένου καὶ ἕρπησι καὶ ἐρυσιπέλασι, διδύμων τε φλεγμοναῖς καὶ ἐπινυκτίσι καὶ κονδυλώμασι. ξηρὰ δὲ λεῖα παρωνυχίαις καὶ πτερυγίοις χρησίμως καταπάττεται καὶ καθύγροις μασχάλαις καὶ μηροῖς, καὶ ἐπὶ καρδιακῶν στέλλει τοὺς ἱδρῶτας· κεκαυμένα δὲ καὶ ὠμὰ μετὰ κηρωτῆς πυρίκαυτα καὶ πτερύγια καὶ παρωνυχίας ἰᾶται.

4 χυλίζεται δὲ τὰ φύλλα παραχεομένου οἴνου παλαιοῦ ἢ ὕδατος ὀμβρίου καὶ ἐκθλίβεται. ἡ δὲ χρῆσις αὐτοῦ προσφάτου ὄντος· ξηρανθεὶς γὰρ εὐρωτιᾷ καὶ ἀδυνατεῖ.

τὸ δὲ μυρτίδανον λεγόμενον ἐπίφυσίς ἐστιν ἀνώμαλος καὶ ὀχθώδης καὶ ὁμόχρους, οἱονεὶ χεῖρες περὶ τὸ τῆς μυρσίνης πρέμνον. στύφει δὲ μᾶλλον τῆς μυρσίνης· ἀποτίθεται δὲ κοπὲν καὶ μιγὲν οἴνῳ αὐστηρῷ, ἀναπλασθέν τε εἰς τροχίσκους ἐν σκιᾷ ξηραίνεται. δραστικώτερον δέ ἐστι τοῦ φύλλου καὶ καρποῦ, μειγνύμενον κηρωτῇ καὶ πεσσοῖς ἐγκαθίσμασί τε καὶ καταπλάσμασι τοῖς στύψεως δεομένοις.

113 κεράσια καὶ αὐτὰ μὲν χλωρὰ λαμβανόμενα εὐκοίλια τυγχάνει, ξηρὰ δὲ ἵστησι κοιλίαν. τὸ δὲ κόμμι τῶν κεράσων βῆχα χρονίαν ἰᾶται λαμβανόμενον μετὰ κράματος, εὔχροιάν τε καὶ ὀξυδερκίαν καὶ ὄρεξιν ποιεῖ· ὠφελεῖ δὲ καὶ λιθιῶντας μετʼ οἴνου πινόμενον.

14 SIM. Pl. XXIII 164 (e S. N.). 14 EXC. Orib. XI s. v. μυρρίνη (τὸ δὲ — καρποῦ). 14 TEST. Gal. XIX 123: μυρτίδανον οἱ πλεῖστοι μὲν τὸ πέπερι. Διοσ- κουρίδης δὲ ὁ Ἀναζαρβεὺς ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ὕλης ἐπίχυσιν ἀνώμαλον καὶ ὀχθώδη περὶ τὸ τῆς μυρσίνης πρέμνον. 21 SIM. Pl. XXIII 141 (e S. N.); Diphilus (Ath. II 51a); D. eup. II 31 (242) I 111 (149). 21 EXC. Gal. XII 22 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Gal. VI 588; Garg. M. 52 (e Pl. Gal. Diosc); Sim. S. s. v. cf. Hehn 5 346 sq. 4 τόποις suspectum δὲ addidi 5 γὰρ post ὀμφακίνου add. HDi 7 παρωνυχίσι HDi: παρωνυ [χ΄ superscr.) F 8 καταπάττεται (e καταπλ. corr.) F 10 παρωνυχίας καὶ πτερύγια H 14 tit. περὶ μυρτιδάνου mg. add. Di 17 τε] δὲ Orib. 18 τοῦ καρποῦ Orib.Di 21 num. cap ριγ QDi: om. DI 22 κερασίων Q, cf. Gal. l. s. 24 δὲ om. F

114 κεράτια χλωρὰ μὲν λαμβανόμενα κακοστόμαχα τυγχάνει καὶ κοιλίας λυτικά, ξηρανθέντα δὲ ἵστησι κοιλίαν, εὐστομαχώτερα ὄντα, καὶ διουρεῖται, μάλιστα δὲ τὰ ἐκ τῶν στεμφύλων συντιθέμενα.

115 μηλέας πάσης τὰ φύλλα καὶ τὰ ἄνθη καὶ οἱ βλαστοὶ στύφουσι, μάλιστα δὲ τῆς κυδωνίας. καὶ ὁ καρπὸς ἔνωμος μὲν στυπτικὸς καθέστηκε, πεπανθεὶς δὲ οὐχ ὁμοίως. τὰ δὲ τοῦ ἔαρος ἀκμάζοντα μῆλα χολοποιά, ἄθετα τῷ νευρώδει παντί, ἐμπνευματοῦντα.

τὰ δὲ κυδώνια εὐστόμαχα, οὐρητικά — ὀπτηθέντα δὲ προσηνέστερα γίνεται —, χρήθιμα κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς καὶ αἱμοπτυικοῖς καὶ χολεριῶσι, μάλιστα δʼ ὠμά· καὶ τὸ ἀπόβρεγμα δὲ αὐτῶν ἁρμόζει τοῖς στόμαχον ἢ κοιλίαν δευματιζομένοις ἐν ποτῷ.

ὁ δὲ χυλὸς ὠμῶν αὐτῶν λαμβανόμενος ἀρθοπνοικοὺς 2 ὠφελεῖ, τὸ δὲ ἀφέψημα πρόσκλυσμα δακτυλίου καὶ ὑστέρας προπτώσει. τὰ δὲ ἐκ τοῦ μέλιτος καὶ αὐτὰ μὲν οὐρητικά, τὸ δὲ μέλι τὴν αὐτὴν ἀναλαμβάνεται δύναμιν· στεγνωτικὸν γὰρ καὶ στυπτικὸν γίνεται· τὰ δὲ σὺν τῷ μέλιτι ἑψόμενα εὐστόμαχα μὲν καὶ εὔστομα, ἧττον δὲ στεγνωτικά. τὰ δὲ ὠμὰ 1 SIM. Pl. ΧΧΙΙΙ 151 (e S. N.), cf. Pl. XV 95. 1 EXC. Gal. XII 23 s. v. κερατωνία, cf. Garg. M. 51 (e D. Pl. Gal). 5 SΙΜ. Hipp.] π. δ. VI 562 L. Pl. XXIII 100 (e S. N); Diphil. Ath. III 80 e); Sim. S. s. v. (63, 9). 5 EXC. Gal. XII 75. VI 594. Garg. M. 42. 7 TEST. Garg. M. 42: Dioscorides quod ad aestiva mala pertineat ita sentit ut ea crederet flegma nutrire (?), fellis ardores excitare, inflationes movere, nervosis partibus minime convenire. 10 SIM. Hipp. π. δ. VI 562 L. P1. XV 37. XXIII 100 (e S. N.); Ath. III 81 a sq.; D. II 49 (262) II 30 (240) II 50 (263) II 39 (253) I 224 (209) II 12 (231) II 62 (275) I 217 (207) I 19 (107). 10 EXC. Gal. XII 76. VI 602 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s v.); Garg. M. 43 (e D. Pl.); Isid. XVII 7, 4, Sim. S. s. v. (48 L). 10 TEST. Garg. M. 43: cydonea plurimi medici eustomacha crediderunt. eadem Dioscorides et diuretica existimat, austeritatis fortasse beneficio. 1 num. cap. ριδ QDi: ρκα΄ Dl 3 διουρεῖται F : διουρητικά reliqui verba ἐκ τῶν στεμφύλων (στεμφύλλων F) συντιθέμενα corrupta: maœime qui eœ foliis componuntur Dl: τὰ ἐκτὸς τῶν στεμφύλων ἐσθιόμενα coni. Lac., sed incerta haec 5 num. cap. ριε QDi: ρκβ΄ Dl 8 νὔθετα (εὐ in ἀ corr.) F, cf. Garg. M. l. s. 10 mg. add. ριέ περὶ κυδωνίων μήλων Di: nov. cap. (ρκγ΄ ) inc. Dl 12 ἐμπνκοῖε HDi: ἐμπῦοιε F: emptoicis Dl: prosunt sanguinem excreantibus Pl.: corr. Sar. καὶ (alt) om. H δʼ addidi καταπλάσμαδ: μείγνυτ ται πρὸς στέγνωσιν κοιλίας, θτομάχου άνατροπὴν καὶ πύρωδιν μαστοὺς φλεγμαίνοντας, σπλῆνας ἐσκιρριμένους, κονδυλώματα. γίνεται δὲ ναὶ οἷνος ἐξ αὐτῶν κοπτομένων καὶ ἐκθλιβομένων, πρὸς διαιονὴν μειγνυμένου τοῖς δέκα δύο ξέσταις τοῦ χυλοῦ μέλιτος ξέστου ἑνός, ἐπεὶ ὀξίζει. ἁρμόζει δὲ πρὸς τὰ εἰρημένα πάντα.

3 καὶ χρῖσμα δὲ ἐξ αὐτῶν σκευάζεται τὸ καλοίμενον μήλινον, ᾧ χρώμεθα, ὁπόταν στυπτικοῦ ἐλαίου δεηθῶμεν. ἐκλέγεσθαι δὲ δεῖ τὰ ἀληθινά· μικρὰ δέ ἐστι καὶ τεριφερῆ καὶ εὐώδη ταῦτα. τὰ δὲ λεγόμενα στρουθία καὶ μεγάλα ἦττόν ἐστιν εὔχρηστα. τὰ δὲ ἄνθη αὐτῶν ξηρά τε καὶ χλωρὰ καταπλάσμασιν εὔθετα πρὸς τὰ στύψεως χρείαν ἔχοντα καὶ πρὸς ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ πρὸς αἵματος ἀναγμωγὰς καὶ κοιλίας ῥύσιν καὶ ἐμμήνων φοράν ἁρμόω μετὰ οἴνου πινόμενα.

τὰ δὲ μ ελίμηλα κοιλίαν μαλάσσει καὶ θηρία ἐκτενάσσει, κακοστόμαχα καὶ καύσου ποιητικὰ ὄντα. καλεῖται δὲ ὑπό τινων γλυκύμηλα.

4 τὰ δὲ Ηπειρωτ τικ ὰ λεγόμενα Ρωμαιστὶ δὲ ὀρβικλᾶτα, εὐστόμαχα, κοιλίας σταλτικά, οὔρων προκλητικά, ἀτονώτερα μέντοι τῶν κυδωνίων ἐστίν.

τὰ δὲ ἄγρ ια ἔοικε τοῖς ἐαρινοῖς στύφιβτα. δεῖ δὲ πρὸς τὰ στύψεως χρήζοντα ἀωροτέροις ἅπασι χρῆσθαι.

τὰ δὲ Περσικ ὰ μῆλα εὐστόμαχα, εὐκοίλια τὰ πέπειρα, τὰ δὲ ἔνωμα στεγνωτικά κοιλίας, ξηρανθέντα δὲ στεγνωτικώτερα γίνεται· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν ξηρῶν λαμβανόμενον στόμαχον καὶ κοιλίαν ῥευματιζομένην ἵστησιν.

15 SIM. Pl. XXIII 10(e S. N) cf. Pl. XV 51. Isid. XVII 5. Geop. X 20, 1. 18 SIM. Pl. XXIII 104 (e S. N) cf. Pl. XV 51. Ath. III 80f. 21 SIM. Pl. XXIII 104 (e S. N.). 23 SIM. Pl. XV 39. XXIII 132 cf. Isid. XVII 7, 7. 23 EXC. Gal. XII 76. VI 592 (unde Aet. I s. v.), Garg. M. 44 (cf. A. Mai I 394). 4 μιγνὑμενος H 5 ι?? libri: X Dl: correxi coll. D, V 28 8 ἀληθινά] ἀρρενικὰ non recte coni. Sambuc. 12 καὶ (alt.) om. Di 13 ἀναγω (γ supereor.) F κοιλίας τε (om. καὶ) Di 15 mg. add. περὶ μελαήλων Di: nov. cap. (ρκδ΄) inc. Dl 16 καὶ] δὲ Q ὄντα om. Di 18 mg. add. περὶ δπερωτκῶν μήλων Di ὀβρκλατω QDi: correxi coll. Ath. III 80 f. 21 mg. add. περὶ ἀγριομήλων Di 23 mg. add. περὶ μήλων περσικῶν Di: nov. cap. (ρκέ ) inc, Dl 24 καὶ στεγνωτωιάτερα vulgo 25 γίνονται HDi, ξηρὸν F

τὰ δὲ μικρότερα, καλούμενα δὲ Ἀρμενιακά, Ῥωμαιστὶ δὲ 5 βρεκόκκια, εὐστομώτερα τῶν προειρημένων ἐστίν.

τὰ δὲ Μηδικὰ λεγόμενα ἢ Περσικὰ ἢ κεδρόμηλα, Ῥωμαιστὶ δὲ κίτρια, πᾶσι γνώριμα. φυτὸν γάρ ἐστι καρποφοροῦν διʼ ὅλου τοῦ ἔτους ἐπαλλήλως, αὐτὸ δὲ τὸ μῆλον ἐπίμηκες, ἐρρυτιδωμένον, χρυσίζον τῇ χρόᾳ, εὐῶδες μετὰ βάρους, σπέρμα ἔχον ἀπίῳ ἐοικός.

δύναμιν δὲ ἔχει ποθέντα ἐν οἴνῳ ἀντενεργεῖν θανασίμοις κοιλίαν τε ὑπάγειν, διάκλυσμά τέ ἐστι πρὸς εὐωδίαν στόματος τὸ ἀφέψημα καὶ ὁ χυλὸς αὐτῶν. βιβρώσκεται δὲ μάλιστα ὑπὸ γυναικῶν πρὸς τὴν κίσσαν· φυλάττειν δὲ καὶ ἱμάτια δοκεῖ ἄβρωτα ἐπιτιθέμενα κιβωτίοις.

116 ἀπίου δὲ πολλὰ εἴδη. πᾶσαι δὲ στύφουσιν, ὅθεν εἰς τὰ ἀποκρουστικὰ καταπλάσματα ἁρμόζουσιν. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῶν ξηρανθεισῶν καὶ αὐταὶ δὲ λαμβανόμεναι ὠμαὶ κοιλίαν ἱστᾶσι· βλάπτουσι δὲ ἐσθιόμεναι τοὺς νήστεις. ἡ δὲ ἀχρὰς εἶδός ἐστιν ἀγρίας ἀπίου βραδέως πεπαινόμενον. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικωτέραν τῆς ἀπίου ὅθεν καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ ἁρμόζει· στύφει δὲ καὶ τὰ φύλλα αὐτῆς. ἡ δὲ ἐκ τοῦ ξύλου αὐτῶν τέφρα βοηθεῖ ἐνεργῶς τοῖς ὑπὸ μυκήτων πνιγομένοις. φασὶ δέ τινες ὅτι, κἂν συνεψήσῃ τις ἀχράδας μύκησιν, ἀβλαβεῖς αὐτοὺς γίνεσθαι.

1 SIM. Pl. XV 40. lsid. XVII 7, 7. 1 EXC. Gal. XII 76. VI 593. 3 SIM. Theophr h. pl. IV 4, 2. Ath. III 83 a sq. Pl XXIII 105; D. II 135 (326); Macr. sat. III 19, 4; Isid. XVII 7, 8. 3 EXC. Gal. XII 77. VI 618; Garg. M. 45 cf. Sim. S. s. v. κίτρα. Serv. com. in Verg. G. II 126. 13 SIM. Hipp.] π. δ. Π 55 562); Pl. XXIII 115sq. (e S. N.). 13 EXC. cf. Gal. XI 834. VI 603 (unde Garg. M. 40); ID. eup. H 47 (259). Π 140 (336). 13 TEST. Garg. M. 40: pirorum naturam Dioscorides stypticam credidit et ideo contrita inposita impetus omnes incurrentis umoris avertere eaque ratione compescere etiam quae de tumore sublata sunt. 1 mg. add. περὶ μήλων ἀρμενιακῶν Di 2 βρεκόκια Di: πρεκόκκια Gal. εὐστομαχώτερα HDi, at cf. Dl ista stomatica est 3 mg. add. περὶ μήλαων μηδικῶν Di 4 κιτρία F 8 ποθὲν HDi 12 ἐπιτιθέμενα F : ἐπιτιθέμενον reliqui 13 num. cap. ρι?? QDi 15 δὲ addidi 17 mg. add. περὶ ἀχράδοε Di πεπεινομένη Di 18 τῆε om. Di καὶ om. Di 19 τὰ αὐτ F 20 ἐναργῶς ibri (ut videtur): correxi coll. Pl. XXIII 116 pirorum ligni cinis cοntra fungos etiamnum efficacius proficit μυκήτου HDi: μυκή (τ superscr) F 21 ad ὅτι cf. D. I 83. III 126 BlaB Gr. d. neut. Gr 238, 4

117 λωτὸς τὸ δένδρον φυτόν ἐστιν εὐμέγεθες, καρπὸν δὲ φέρει μείζονα πεπέρειως, γλυκύν, βρώσιμον, εὐστόμαχον, κοιλίας στεγνωτικόν. τῶν δὲ πρισμάτων τοῦ ξύλου τὸ ἀφέψημα πινόμενον καὶ ἐγκλυζόμενον βοηθεῖ δυσεντερικοῖς καὶ γυναιξὶ ῥοικαῖς. ξανθίζει δὲ καὶ τρίχας καὶ ἐπέχει δεούσας.

118 μέσπιλον τὸ δένδρον, ὃ παρʼ ἐνίοις ἀρωνία καλεῖται, ἀκανθῶδές ἐστιν, ὅμοιον τοῖς φύλλοις πυρακάνθῃ, καρπὸν δὲ φέρει μικρόν, στρογγύλον, μήλῳ ὅμοιον, ~~πλατὺν ἔχοντα τὸν πυθμένα,~~ ἡδύν, ἔχοντα τρία ὀστάρια ἔνδοθεν, παρʼ ὃ καὶ τρίκοκκόν τινες αὐτὸν ὠνόμασαν. στύφει δὲ καὶ βιβρωσκόμενός ἐστιν εὐστόμαχος, κοιλίας στεγνωτικός.

ἔστι δὲ καὶ ἕτερον εἷδος ἐν Ἰταλίᾳ γεννώμενον, ὃ ἔνιοι πιμηλ ίδα, οἱ δὲ σητάνιον ὀνομάζουσι· δένδρον μήλῳ ἐμφερὲς 1 SIM. Theophr. p. pl. IV 3. 1. PI. XIII 104. XXIII 6 (e S. N.) cf. Polyb XII 2 (Ath. XIV 551 d); D. eup. II 51 (264) II 82 (294) I 98. 97 (142). 1 EXC. Gal. XII 65 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VIl 3 s. v.). 6 SIM. Theophr h. pl. III 12, 5. Pl. XV 84. XXIII 141; D. eup. II 49 262). 6 EXC Orib. XI s. v. (μέσπλον — στγνωτιός); Gal. ΧΙΙ 72, unde Garg. Μ. 47. 6 TEST. Garg. M. 47: mespili arborem Dioscorides contentus nominasse praeteriit (?). 12 TEST. Gal. XIX 99: Διοσκου υρίδης μὲν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ὕλης εἷδος μεσπίλου (Sc. ἐπιμηλίδα λέγει) τὸ καὶ σητάνιον δνομμζόμενον. ἔνιοι δὲ τὰ πῆλα τὰ σμικρά, [τὰ] ἄγρια, ἅπερ καὶ ἁμαμηλίδες ὀνομάζοντι (cf. Ath. XIV 650 cd). Gal. XIX 77: ἁμαμηλίδες· εἷδός τι μεσπίλου πλεῖστον ἐν Ἰταλίᾳ γενόμενον, ὡς καὶ Διοσκουρίδης λέγει 1 num. cap. ριξ Q: ρκή Dl: cap. post 119 transpos. Di 2 βρώσιμον] aptu ad edendum Dl: βαρὑοσμον coni. Marc., at cf. Theophr. IV 3, 1 ἐοθδμενος δ᾿ ὁ ἐν τοῖς Λωτοφάγοις καλούμεεος γλυκὺς καὶ δὺς καὶ ἀσινὴς καὶ ἔτι πρὸς τήν κοιλίαν ἀγαθός 4 ἐκλειχόμενον D, eup. Π 82 (294) 5 γαστέρα δεοῦσαν ODi: corr. Corn. coll. Gal. XII 65. Pl. XXIV, 6 cf. Dl capillis cadentibus occurrit, rufum colorem capillis facit 6 num. cap. ριη Q: ριζ; Dl: ρκθ Dl ὃ om. Q: ὃ — καλεῖττι om. 0rib. 7 ἐστιν om. Q ὅμοιον— πυρακάνθῃ om. Οrib. πυρακάνθῃ libri: ὀξυακάνθῃ Lac. (ex E?): πνξακάνθῃ Cornar. δὲ addidi 8 φέρον Οrib.Di: φρ΄ F: φέρει Η μικρῷ Di στρογγύλον addidi e Dl semen habet rotundum et minutum πλατὺν — πυθμένα om. Οrib.DiDl: seclusi (e p. 111,2 huc transl.) 9 ἔνδοθεν— ἀνδμκσαν om, Οrib. παρʼ δ] ἀφʼ ὧν Di cf. BλαΒ l. s. 139, 4 10 αὐτὸ Η ὀνομάζουσι, βραδέαως πεπαινόμειον Di καὶ om, Di βιβρωσκόμενς (εὐστόμαχος, στεγναητικός) 0rib.: βιβρνυσκόμενον (εὐστόδμχον, στεγνωτικόν) reliqui 11 εὐστόμαχόν τέ ἐστι καὶ Di κοιλίας] καὶ λίαν H 12 μεσπλου δὲ καὶ ἕτερόν ἐστιν εἷδος Di εἷδος] γένος Q (vit. sollemne) 13 ἐπιμηλίναν Q: pimelidam Dl, cf. Pamphil. (Ath. III 82d. XIV 650 E). Hes. s. v. ἐπιμηλίδα καλοῦσιν Di σιτάνιον QDi: setanion Dl, cf. Pl. l. s.: σατάνειος Theophr. l. s. δένδρον έσεὶ Di μηλέᾳ H καὶ τοῖς φύλλοις, ὅτι μὴ μικρότερον. καρπὸν δὲ ἔχει καὶ τοῦτο στρογγύλον, βρώσιμον, πλατὺν ἔχοντα τὸν πυθμένα, ὑποστύφοντα, πεπαινόμενον βραδέως.

119 κρανία δένδρον ἐστὶν ἁδρόν, καρπὸν φέρον ὡς ἐλαίας, ἐπιμήκη, χλωρὸν τὸ πρῶτον, πεπαινόμενον δὲ ξανθὸν ἢ κηροειδῆ, ἐδώδιμον, στύφοντα, ἁρμόζοντα πρὸς κοιλίας ῥύσιν καὶ δυσεντερίαν, συντιθέμενον καὶ εἰς ἕψημα καὶ εἰς βρῶσιν καὶ ἁλμεύεται δὲ ὡς ἐλαία. ὁ δʼ ἐκ τῶν χλωρῶν ξύλων ἰχὼρ καιομένων πρὸς λειχῆνας καταχριόμενος ποιεῖ.

120 οὖα τὰ μηλίζοντα καὶ μήπω πέπειρα τμηθέντα καὶ ξηρανθέντα ἐν ἡλίῳ σταλτικὰ γίνεται κοιλίας ἐσθιόμενα· καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν δὲ ἄλευρον ἀλεσθέντων ἀντὶ ἀλφίτου λαμβανόμενον καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν πινόμενον τὸ αὐτὸ ποιεῖ.

121 κοκκυμηλέα δένδρον ἐστὶ γνώριμον, οὗ ὁ καρπὸς ἐδώδιμος, κακοστόμαχος, κοιλίας μαλακτικός· τῶν δὲ Συριακῶν καὶ μάλιστα τῶν ἐν Δαμασκῷ γεννωμένων ὁ καρπὸς ξηρανθεὶς εὐστόμαχος καὶ κοιλίας σταλτικός. τὸ δὲ ἀφέψημα τῶν φύλλων ἐν οἴνῳ σκευαζόμενον καὶ ἀναγαργαριζόμενον κιονίδα καὶ οὖλα 2 TESΤ. Garg. M. 60: hoc pomum (sc. hypomelidem) Dioscorides frigidissimum adfirmat atque ideo et laborem digestionis incutere. 4 SIM. Theophr h. pl. III 12, 1, Pl. XVI 105; XXIII 151 (e S. N.): D. eup. I 126 (156). 4 EXC Gal. ΧΙΙ 41 (═ Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 10 SIM. Theophr h. pl. III 12,6; Pl.XV 85; XXIII 141 (e S. N.); D. eup. ΙΙ 49 (212). 10 EXC. cf. Gal. XII 87; Garg. Μ. 50. 14 SIM. Theophr h. pl. IV 2, 10; Diphil. Ath. II 50 b); Pl. XXIII 132. 133 (e S. N.); Sim. S. s. v. δαμασκηνά; D. eup. I 86 (136) I 85 (l36) ΙΙ 111 (309). 14 EXC. Gal. XII 32 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Gal. VI 613; Garg. M. 46 (aliis e Gal. Pl. additis); cf. Ps. 0rib. III 7, Isid. XVII 10. 17 TEST. Gal. XII 32: Διοσκουρί ίδηε δʼ οὐκ οὗδ᾿ ὅπως τὰ Δαμμσκηνὰ κοκκύμηλα ξηρανθέντα φησὶν ἐπέχειν ὑπέχειν ed.) γαστέρα. 1 καὶ (pr.) om. Di ἔχει δὲ καρπὸν Di 4 num. cap. ριθ QDi: ρλα΄ (post c. 120 colloc.) Dl 5 post πρῶτον habet ἔπειτα δὲ κηροειδῆ καὶ τεευταίως πεπαινόμενον ἐρυθρόν Sarac. cod. (E?): uiridem cum maturauerit obrufo coiore est cere similem DI 7 δυσεντερίας HDI καὶ (alt) om. F 8 δὲ addidi δʼ ἐι scripsi: δὲ libri φύλλων QDiDl: corr. Cornar., cf. D, eup. I 26 (156) δμοίαωε καὶ ἐκ τῶν κραναίνων ξύλων (sc. ἰχὼρ ὁ ἀπορέων πρὸς λ. κρμόζει) 9 τοιεῖ addidi 10 num. cap. ρκ QDi: λ΄ Dl 12 ἀλφίτου QDi: ἀλίτων D. eup. I. s. 14 num. cap. ρκα QDi: ρλβ΄ Dl tit. περὶ κοκκιμήλων Di: περὶ κοκκυμηλέας Q 17 κοιλίας σταλτικός] at Gal. (XII 32) pruna Damascena ventrem subducere dicit, minus tamen quam Iberica καὶ παρίσθμια ῥευματιζόμενα σνέλλει. τὰ δὲ αὐτὰ παρέχει καὶ ὁ τῶν ἀγρίων κοκκυμηλέων καρπὸς πέπειρος ξηρανθείς, ἑψηω δὲ μετὰ ἑψήματος εὐστομαχώτερος καὶ σταλτικώτερος κοιω γίνεται. τὸ δὲ κ όμμ ι τῆς κοκκυμηλέας ἐστὶ κολλητικόν, λίθων θρυπτικὸν πινόμενον σὺν οἴνῳ, σὺν ὄξει δὲ ἐπιχριόμενον λειχῆνας τοὺς ἐπὶ παιδίων θεραπεύει.

122 κόμαρ ος δένδρον ἐστὶ παρόμοιον κυδωνίᾳ, λεπτόφλοιον, καρπὸν ἔχον ὡς κοκκυμήλου μέγεθος, ἀπύρηνον, μεμαίκυλα καλούμενον πεπανθέντα δὲ ὑπόκιρρον, ἐσθιόμενον ἀχυρώδη, κακοστόμαχον καὶ κεφαλαλγῆ.

123 ἀμυγδάλης πικρᾶς ἡ ῥίζα λεία ἑψηθεῖσα ἐφήλεις τάς ἐν προσώποις ἀποκαθαίρει· καὶ αὐτὰ δὲ τὰ ἀμύγδαλα καταπλασθέντα τὰ αὐτὰ ποιεῖ, προστιθέμενα δὲ ἄγει καταμήνια, καὶ κεφαλαλγίαις ἀρήγει τοῦ μετώπου καταπλασσομένου μετʼ ὄξους καὶ ῥοδίνου, καὶ πρὸς ἐπινυκτίδας σὺν οἴνῳ, πρὸς 2 TEST. Garg. M. 46 (191, 9 R.): Dioscorides sicca cocta alvum restringere existimat. 7 SIM. Theophr h. pl. III 16, 4; Pl. XV 99 XXIII 151; Ath. Π 50 d: D. eup. I 25 (106). 7 EXC. Orib. lat. XI s. v. (κόυαρος — κεφαλαλγῆ); Gal. XII 34 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 11 SIM. (Hipp ) π. δ. ΙΙ 55 Vl 564); Diocles frg. 126 W.); Phγlot, Mnesith., Diphil. (Ath. II 53 f.); Plut. quaest. conv. I 6, 624; Rufus 534 (R.); Pl. XXIII 14> (S. N.); D. eup. I 111 (149) II 78 (290) I 2 (94) I 10 (98) I 171 (183) I 128 (157) II 113 (314) II 109 (306) lI 80 (239). 11 EXC. Orib. XI s. v. (ἀμυγδάλης — σὺν ὕδατι πνόμενα); Gal. XI 827 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Garg. M. 53 (cf. A. Mai Ι 404); Gal. VI 611. Sim. S. s. v. 1 τὰ αὐτὰ δὲ Di 2 κοκκυμήλων HDi 3 εὐστομώτατος F, : εὐστομαχώτατος Di 6 τὰς QDi 7 num. cap. ρκβ Di: cap. om. F, at index habet κδμαρος ρκβ΄: post c. 123 coll. H κυδωνέᾳ H λεπτόχυλλον Οrib.HDi: corr. Sarac. (Matthiolo duce) coll. Theophr. l. s. 8 κοκκυμη(λ superscr.) H (incertum κυκκινήλου an κοκκυμήλων) μεμαίκυλον Theophr. l. s. Pl. XV 99: μεμαίκυλα D. eup. I 25 (106): mae- meoylon 0rib.: μεμάκυλα H: ἀπομάκυλα Di: μημέκυλον Gal.: μμαίκυλον Ath. 1. s. 9 δὲ om. H ὐπόκρρον ἢ ἐρυθρόν Οrib. Di ἀχυρώδη om. H (spatio relicto): ἀχυρῶδες Di: corr. Sarac. 10 κακοστόμαχον δὲ Di κεφαλαλγές Di: corr. Sarac. 11 num. cap. ρκγ Di: (ρκγ F in ind.): ρλδ΄ DI tit. περὶ ἀμνγδάλων F : περὶ ἀμυγδαλῆς HDi ἀμυγδα(λ superscr.) F (κόμη ἀμυγδάλης ind.): ἀμυγδαλῆς Orib. (εας superscr. 02): ἀμυγδαλέας reliqui ἀχεφηθετσα λεία Οrib.Di 12 προσαώπʼ (═ προσμώποις) F: προσώπῳ reliqui, cf, Plut. l. s. 13 τὸ αὐτὸ Οrib. 14 βοηθεῖ καταπλασθέντα μετώπ ἢ κροτάχοις Di δὲ σηπεδόνας καὶ ἕρπητας καὶ κυνόδηκτα σὺν μέλιτι ἁρμόζει ἐσθιόμενα δέ ἐστιν ἀνώδυνα, μαλακτικὰ κοιλίας, ὑπνωτικά, οὐρητικὰ καὶ πρὸς αἵματος ἀναγωγὴν μετὰ ἀμύλου καὶ ἡδυόσμου λαμβανόμενα, πρὸς δὲ νεφριτικοὺς καὶ περιπνευμονικοὺς σὺν ὕδατι πινόμενα ἤ ἐκλειχόμενα σὺν ῥητίνῃ τερεβινθίνῃ δυσουροῦσι δὲ καὶ λιθιῶσι σὺν γλυκεῖ βοηθεῖ, καὶ ἡπατικοῖς καὶ βηξὶ καὶ κόλου ἐμπνευματώσεσι σὺν μέλιτι καὶ γάλακτι ἐκλειχόμενα καρύου Ποντικοῦ μέγεθος.

ἔστι δὲ καὶ ἀμέθυστα προλαμβανόμενα 2 ὅσον πέντε κτείνει δὲ καὶ ἀλώπεκας βρωθέντα σύν τινι. τὸ δὲ κόμμι αὐτῆς στύφει καὶ θερμαίνει καὶ βοηθεῖ πρὸς αἵματος ἀναγωγὴν πινόμενον καὶ ἐπιχριόμενον δὲ σὺν ὄξει λειχῆνας ἐπιπολαίους αἴρει· ἰᾶται καὶ βῆχα χρονίαν μετὰ κράματος ποθέν, λιθιῶντας δὲ ὠφελεῖ σὺν γλυκεῖ πινόμενον. ἡ δὲ γλυκεῖα καὶ ἐδώδιμος ἀμυγδάλη κατὰ πολὺ ἥσσων ἐστὶν ὡς πρὸς ἐνέργειαν τῆς πικρᾶς. καὶ αὐτὴ δὲ λεπτυντική, οὐρητική. βρωθέντα δὲ σὺν τῷ λέπει τὰ ἀμύγδαλα χλωρὰ στομάχου πλάδον ἀποκαθίστησιν.

124 πιστάκια τὰ γεννώμενα ἐν Συρίᾳ ὅμοια στροβίλοις, εὐστόμαχα. ἐσθιόμενα δὲ καὶ πινόμενα ἐν οἴνῳ λεῖα ἑρπετοδήκτοις βοηθεῖ.

4 SIM. D. eup. II 102 (303) II 36 (249) II 111 (309) II 58 (270) I 23 (105) II 30 (239) II 31 (242) II 111 (309) II 9 (229). 16 TEST. Garg. M. 53 (199, V R ): Dioscorides etiam prodesse stomacho arbitratur, si cum folliculo suo nucleus devoretur. 18 SIM. Pl. XIII 51. XXIII 150 (e S. N.); Ath. XIV 649d; cf. Theophr h. pl. V 4, 7. 18 EXC. Gal. XII 120; Paul. Aeg. VII 3 s. v., Garg. M. 55 (e Gal. et Diosc.); cf. Gal. VI 616. 1 ἁρμόζει addidi ex Drib. 2 δὲ] τε Orib. κοιλίας μαλακτμκά ΗDi 3 ἀναγουγὰς Οrib. καὶ ἡδυόομου addidi ex Οrib. Dl cf. D. eup. 30 (239) μετʼ ἀμύλου καὶ ἡδυδσμου πινόμενα μεθʼ ὅδατος 4 νεφριτικὰ H, compend. scr. F περιπνευμονικὰ H, compend. scr. F 5 ὅδκει] οἴνῳ Q, at cf. D. eup. II 102 (303) ἄμύγδαλα πικρὰ σὺν ὅδαι, Pl. XXIII 144 ek aqua rotae δυσουριῶσι Di 8 ποντκοῦ om. Q: in melle sumitur nucis abellanae magnitudo Pl. τὸ μέγεθος Di καὶ om. vulgo ἀμέθνσα ibri: correxi cf. D, eup. I 23 (105) πρωτ λαμβανόμενα H 9 ζ΄ ἢ έ H: ἢ ζ΄ Di: quinis fere praesumptis Pl. cf. Plut. l. s. 10 αὐτῶν Q καὶ (alt.) om. Q 11 σὺν ὄξει δὲ ἑπιχρ. (om. κπὶ) Di 13 ποθὲν ἀκράτου Q varia lectio), ad rem cf. D. eup. II 31 (242) κόμμι ἀμυγδαλῆς πικρᾶς . . . μετὰ κράματος (sc. βῆχας θεραπεύει) 17 ἀποκαθιστῶσιν H 18 num. cap. ρκδ QDi: ρλq΄ Dl

125 κάρυα βασιλικά, ἃ ἔνιοι Περσικὰ καλοῦσιν, ἐσθιόμενα δύσπεπτα, κακοστόμαχα, χολοποιά, κεφαλαλγῆ, βήσσουσιν ἐναντία. χρήθιμα δὲ βιβρωσκόμενα πρὸς ἐμέτους νήστει, καὶ θανασίμων φαρμάκων ἀντιφ άρμακον προδρωθέντα σὺν ἰσχάσι καὶ πηγάνῳ, πλείονα δὲ βρωθέντα πλατεῖαν ἕλμινθα ἐκτινάσσει· ἐπιπλάττεται δὲ καὶ μαστοῖς φλεγμαίνουσι καὶ στρέμμασι σὺν ὀλίγῳ μέλιτι καὶ πηγάνῳ. μετὰ δὲ κρομύου καὶ ἁλὸς καὶ μέλιτος πρὸς κυνόδηκτα καὶ ἀνθρωπόδηκτα ποιεῖ, πυρωθέντα δὲ σὺν τῷ κελύσει καὶ ἐπιτεθέντα τῷ ὀμφ αλῷους στρόφ ους παύει.

2 τὸ δὲ λέπυρον καὲν καὶ τριφ θὲν ἐν οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ καὶ παιδίοις ἐπιχρισθέν, καλλίτριχόν ἐστι καὶ ἀλωπεκίας δασύνει, καὶ ἔμμηνα ἐφ ίστησι τὸ ἐντὸς αὐτοῦ λεῖον καὲν καὶ σὺν οἴνῳ προστιθέμενον, . τῶν δὲ παλαιῶν καρύων τὰ ἐντὸς καταπλασθέντα γαγγραίνας καὶ ἄνθρακας περιχαράσσει, καὶ αίγιλώπια καὶ ἀλωπεκίας μασηθέντα καὶ ἐπιτεθέντα ἰᾶται. γίνεται δὲ καὶ ἔλαιον ἐξ αὐτῶν κοπτομένων καὶ ἐκθλιβομένων, τὰ δὲ χλωρὰ ἦττον κακοστόμαχα, γλυκύτερα ὄντα, διὸ καὶ τοῖς σκόρδοις μείγνυται πρὸς τὸ τὴν δριμύτητα περιαιρεῖν αἴρει δὲ καὶ πελιώματα καταπλασθέντα.

3 τὰ δὲ Πον τικά, ἃ ἔνιοι λεπτοκάρυα καλοῦσι, κεφαλῆς 1 SIM. [Hipp.] π. δ. ΙΙ 55 (VI 564); Diocles frg. 26 W.); Phylot, Mnesith., Diphil. (Ath. II 53 f sq.); Pl. XXIII 147 sq. (e S. N.), unde Garg. M. 57 aliis e Gal. additis). 1 EXC. Gal. XII 13 sq. (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Gal. Vl 609. 6 SIM. Pl. XXIII 147 — Pl. 149 (ἀντίδοτον Μithridatis cf. Gal. VI 610) 147. D. eup. II 136 (327) — Pl. 148 eup. II 66 (281) — Pl. l48 eup. I 136 (162) 226 (210) — Pl. 148 eup. II 113 (314) — eup. II 43 (256) — Pl. 148 eup. I 97 (142) I 95 (141) — eup. II 83 (295) — Pl. 148 cup. I 201 (197) I 199 (196) — eup. 1 54 (118) — Pl. 148 eup. I 56 (119). 20 SIM. Pl. XXIII 150; Ath. II 53 d; D. eup. II 31 (241) I 95 (141). 20 EXC. Garg. M. 54 202, 4 sq.) cf. Gal. XII 16. VI 609. 1 num. cap. ρκε QDi: ρλζ΄ DI tit. περὶ καρύων QDi ἔνιοι] sc. Diocles 1. s. 4 φαρμάκων ἐστὶν Di ἀντιφάρμακμ Di προβωθἐντα καὶ ἐπιβρωθέντα Di, at cf, D, eup. II 186 (326) ἀνενέργητα ποιςῖ τὰ θανἀσιμ προπινόμενα . . . κάρυα βασιλικὲ μετὰ ἐσχάδων 6 ἐπιπλάσσεται HDi post φλεγ- μαίνουσι add. καὶ ἀποστήμκσι Di 9 κατὰ τοῦ δυφαλοῦ D, eup. II 43 (256) 10 καὶ addidi 12 ἵστησι Di καὲν λνῖον Di 14 περιχαράσσει addidi αἰγιλόπια QDi καὶ ἀλωπεκίας om. Dl, fort. delenda 15 ἰᾶται συντόμως Di 20 tit. mg. add. περὶ λεπτοκαρύων Di: λεποκάρυα H κνφαλῆς κακοvτικά om. DiDl: κεφαλῆς addidi coll. Pl, nucis abellanae capitis dolorem faciunt, cf. Diphil. (Ath. II 54 b) κακωτικά, κακοστόμαχα. καὶ αὐτὰ δὲ λεῖα σὺν μελικράτῳ πινόμενα βῆχα παλαιὰν ἰᾶται, φρυκτὰ δὲ ἐσθιόμενα σὺν πεπέρει ὀλίγῳ κατάρρουν πεπαίνει. ὅλα δὲ κατακαέντα λεῖα μετʼ ὀξυγγίου ἢ στέατος ἀρκείου ἀλωπεκίας περιχρισθέντα δασύνει. φασὶ δὲ ἔνιοι ὅτι μετὰ ἐλαίου τὰ κελύφη κεκαυμένα καὶ λειοτριβηθέντα ἐπὶ γλαυκοφθάλμων παιδίων τάς κόρας καὶ τρίχας μελαίνει καταβρεχομένου τοῦ βρέγματος.

126 μορέα ἢ συκάμινον δένδρον ἐστὶ γνώριμον, οὗ ὁ καρπὸς λυτικὸς κοιλίας, εὔφθαρτος, κακοστόμαχος. καὶ ὁ ἐξ αὐτοῦ δὲ χυλὸς τὰ αὐτὰ δρᾷ, ἑψηθεὶς δὲ ἐν χαλκώματι ἢ ἡλιασθεὶς στυπτικώτερος γίνεται. μιγέντος δὲ αὐτῷ ὀλίγου μέλιτος ποιεῖ πρὸς ῥεύματα καὶ νομὰς καὶ παρίσθμια φλεγμαίνοντα ἐπιτείνεται δὲ καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ παραμιγείσης στυπτηρίας σχιστῆς καὶ κηκίδος καὶ κυπέρου καὶ σμύρνης καὶ κρόκου, ἔτι δὲ καὶ μυρίκης καρποῦ καὶ ἴριδος καὶ λιβανωτοῦ. τὰ δὲ ἄωρα μόρα ξηρά κοπέντα ἀντὶ ῥοὸς τοῖς ὄψοις μείγνυται καὶ κοιλιακοὺς ὀνίνησιν.

ὁ δὲ τῆς ῥίζης φλοιὸς συνεψηθεὶς ὕδατι καὶ 2 ποθεὶς κοιλίαν λύει καὶ πλατεῖαν ἕλμινθα ἐκτινάσσει καὶ τοῖς ἀκόνιτον πεπωκόσι βοηθεῖ. τὰ δὲ φύλλα λεῖα σὺν ἐλαίῳ καταπλασθέντα πυρίκαυτα ἰᾶται, ἑψηθέντα δὲ ἐν ὀμβρίῳ ὕδατι σὺν 8 SIM. [Hipp] π. δ. II 55 (562); Diphil. Ath. II 51 f.), Pl. XXIII 134 sq. (e S. N.), unde Garg. M. 196, 14 R — Diphil. . s. Pl. XXIII 135 — D. eup. I 85 (136) Pl. 136 cf. Gal. XII 910. 928. 0rib. V 143. Aet. VIII 42. 43. 8 EXC. Gal. XII 8 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s v) cf. Gal. VI 584. 15 TEST. Gal. XIX 135: τὰ ἐκ τῆε σνκαμίνου μόρυ τὰ ἄωρα ξηρανθέντα καί κοπέν τα τοῖς ὄψοις ἐπιπάττεται καθάπερ καὶ ὁ κυρίως ὀνομαζόμενος ῥοῦς, ὡς καὶ ὁ Διο σκ ουρ ιδης ἐν τῶ πρύτῳ περὶ ὕλης λέγει. 15 SΙΜ. Pl. XXIII 135 — Pl. 140 — Diph. . s. D. eup. II 66 (281) Pl. 135. Alex. Tr. II 594— Pl. 135 eup. II 137 (327) — Pl. 140 eup. I 178 (186) — Pl. 135 — Pl. 135 eup. II 121 (319) — Pl. 140 eup. I 69 (127)— Pl. 139 eup. I 71 (129) — eup. I 149 (170) — Pl. 135. 140. 1 ἔστι κακοστόμαχα Di πινόμενα HDi: καταπινόμενα F (κατα e dittogr. natum) 3 καέντα Di ἀξουγγίου Di 4 ἐπιχρισθέντα Di 5 δὲ καὶ H κελὑφη om. F καὶ om. F 6 τὰ γλαυκώ(ό H) φθαλμα τῶν παιδίων Q ἐπὶ addidi post παιδίων habet μελαίνει τὰς κόρας Di τὰς κόρας] τοὺς ὁχθαλμοὺς Q (i. e. gloss. in text. recept.) τρίχα F 7 ἐπι- βρεχομένου Di 8 num. cap. ρκq QDi: ρλή Dl ἡ συκάμι (ν superscr.) F (μορέα σικαμι (ν superscr.) ind.): ἤ συκαμινέα reliqui: quam multi sicaminum dicunt Dl, cf. Diph. l. s. οὗ] ἧς Di 9 λυτκὸς κοιλας] cf. Dioclis frg. 140 κακοστόμαχος] εὐστόμαχα Diph. 14 σχιστῆς] λευκῆε F καὶ κυπέρου om. HDi: qui peru Dl 16 μῶρα F 18 ἔλιν HDi ἀμπέλου καὶ συκῆς μελαίνης φύλλοις βάπτει τρίχας. ὁ δὲ χυλὸς τῶν φύλλων φαλαγγιοδήκτοις ἀρήγει ποθεὶς κυάθου πλῆθος, τοῦ φλοιοῦ δὲ καὶ τῶν φὑλων τὸ ἄφ έψημα διάκλυσμα εὔθετόν ἐστιν ὀδονταλγίας. ὁπίζεται δὲ περὶ τὸν πυραμητὸν τῆς ῥίζης περιορυχθείσης καὶ ἐκκοπείσης· εὑρίσκεται γάρ τῇ ὑστεραίᾳ ἐπίπαγός τις, ὅς πρός τε ὀδονταλγίας ποιεῖ καὶ φύματα διαφορεῖ καὶ κοιλίαν καθαίρει.

127 συκόμορον. ἔνιοι δὲ καὶ τοῦτο συκάμινον καλοῦσι. καλεῖται δὲ καὶ ὁ ἀπʼ αὐτοῦ καρπὸς συκόμορον διὰ τὸ ἄστομον τῆς γεύσεως. δένδρον δέ ἐστι μέγα, ὅμοιον συκῇ, πολύοπον σφόδρα, τοῖς φύλλοις ἐοικὸς μορέᾳ. φέρει δὲ καρπὸν τρὶς ἢ τετράκις τοῦ ἔτους, οὐκ ἀπὸ τῶν ἀκρεμόνων ὡς ἐπὶ τῆς συκῆς, ἀπὸ δὲ τοῦ στελέχους, ὅμοιον ἐρινεῷ, γλυκύτερον ὀλύνθου, οὐκ ἔχοντα δὲ κεγχραμίδας μηδὲ πεταινόμενον δίχα τοῦ ἐπικνισθῆναι ὄνυχι ἥ σιδήρῳ.

2 φύεται δὲ πλεῖστον ἐν Καρίᾳ καὶ ἐν Ῥόδῳ καὶ ἐν τοῖς οὐ πολυπύροις τόποις. βοηθεῖ δὲ ἐν ταῖς σιτοενδείαις διὰ τὸ διηνεκὲς τοῦ καρποῦ· ἔστι δὲ εὐκοίλιος ὁ καρπός, ἄτροφ ος, κακοστόμαχος. ἀπίζεται δὲ τὸ δένδρον πρὶν καρποφορεῖν ἔαρος τοῦ φλοιοῦ ἐξ ἐπιπολῆς λίθῳ θλωμένου βαθύτερον γὰρ θλασθεὶς οὐδὲν ἀνίησι. συλλέγεται δὲ σπόγγῳ 8 SIM. Theophr h. pl. IV 2, 1 sq. (Iunde Pl. XIII 56 sq.); de caus. pl. V 2, 4, Strab. XVII 823; Diod. I 84; Ath. II 51 bc; cf. lsid. XVII 7, 20. 8 EXC. Orib. XII s. v. (συκόμορον — προερημένοις); Paul. Aeg. VII 3 s. v. cf. Gal. Vl 616 (unde Aet. I s. v.). 3 ἀπόζεμα Di 4 ὀδοντμλγίαις libri (ut videtur): correxi 6 τις om. F δστιε Q 7 in fine cap. Samb. aliena e cod. nescio quo add. δοκεἷ δὲ εἷναι καί τινα μόρα ἄγρια παραπλήσια τῷ χαμμιβάτῳ, στυπτικαώτερα δέ, ὧν ὁ ὀπὸς ἧττον τερηδονίζεται, κατάντλημα φλεγμονῶν καὶ ἐπουλωτικὸν τοῦ φάρυγγος, πλνηω σαρκωτικόν. φύεται ἐν πολυσκίοιε καὶ ψυχροῖς τόποις 8 num. cap. ρκζ QDi: ρλθ΄ Dl tit. περὶ σικυμορέας F : περὶ σνκομόρου HDi συκόμορον Drib. 9 ἄστομ?? F : ἄτονον reliqui, ad rem cf. Gal. VI 616 10 δὲ om. Η πολύκομον (κομον in ras.) HDi: πολύοπον δὲ τὸ δένδρον σφόρα ἐστί Theophr. l. s. 11 φέρον δὲ Οrib. γ΄ ἤ δ΄ Οrib.F : κκὶ τοῦθʼ οἱ μὲν τρὶς οἱ δὲ πλεονάκιε φασὶ γίννοθαι 12 ἢ] καὶ Di 13 ἐρίνω F, ad rem cf. Theophr. l. s. de caus. pl. V 2, 4 ὀλύνθων Di 14 οὐκ] μὴ Orib. 15 ἢ om. F post Καρίᾳ gloss. in text. recep. 0rib. ἐρινεὸς ἄρσενικῶς ἡ ἀγρία συκῆ παρὰ τὸ ἐριστικὸν εἶναι τὸ δένδρον καὶ τοἷς λίθοις καὶ πέτραις ἐπαναβλαστάνειν (Π 746 D.) 16 ἐν (alt.) om. Drib.Di οὐ om. F πολυπόροις Οrib. δὲ] γὰρ 0rib. 17 σιτοενδείαις Q: σιτοδείαις Οrib.Di 19 καρτνφορῆσαι ἔαρος 0rib.: καρποφορήσει νεαρόν HDi: καρποφορεῖν ἔαρος πρώτου Sar.; ad rem cf. quae Pl. XVI 182 de moro tradit φλοῦ Οrib. ἐπιβολῆς Οrib. 20 ρὐδὲ Οrib. δὲ om. Οrib. ἢ ἐρίῳ τὸ δάκρυον, καὶ ξηρανθὲν καὶ ἀναπλασθὲν ἐν ἀγγείῳ ὀστρακίνῳ ἀποτίθεται.

δύναμιν δὲ ἔχει ὁ ἀπὸς μαλακτικήν, κολλητικὴν τραυμάτων, 3 διαφο ρητικὴν τῶν δυσπέπτων. πίνεται δὲ καὶ συγχρίεται πρὸς ἑρπετῶν δήγματα καὶ σπλῆνας ἐσκιρριωμένους καὶ στομάχου ἀλγήματα καὶ φρικία· ταχέως δὲ τερηδονίζεται ὁ ἀπός.

γίνεται δὲ καὶ ἐν Κύπρῳ εἴδει διαφέρον πτελέᾳ γὰρ οὐ συκαμίνῳ τὰ φύλλα ἔοικε, τὸν δὲ καρπὸν φέρει κατὰ τὸ μέγεθος κοκκυμήλων καὶ γλυκύτερον. τὰ δὲ ἄλλα πάντα ὅμοια τοῖς προειρημένοις.

128 σῦκα πέπειρα τὰ ἁπαλὰ κακοστόμαχα, κοιλίας λυτικα — ῥᾳδίως δὲ ὁ ἐξ αὐτῶν ῥευματισμὸς ἵσταται—, ἐξανθημάτων καὶ ἱδρώτων προκλητικά, ἄδιψα δὲ καὶ σβεστικὰ θερμασίας. τὰ δὲ ξηρὰ τρόφιμα, θερμαντικά, διψητικώτερα, εὐκοίλια, ἄθετα δὲ ῥευματισμοῖς στομάχου καὶ κοιλίας, βρόγχῳ δὲ καὶ ἀρτηρίᾳ καὶ κύστει καὶ νεφροῖς εὔθετα καὶ τοῖς ἐκ μακρονοσίας κακοχροοῦσι καὶ ἀσθματικοῖς καὶ ἐπιλημπτικοῖς καὶ ὑδρωπικοῖς· ἀνακαθαίρει δὲ καὶ τὰ ἐν θώρακι ἀποζεσθέντα σὺν ὑσσώπῳ καὶ ποθέντα, ἁρμόζει δὲ καὶ παλαιαῖς βηξὶ καὶ τοῖς περὶ πνεύμονα χρονίοις πάθεσι, κοιλίαν τε μαλάσσει κοπέντα μετὰ νίτρου καὶ κνήκου καὶ ἐσθιόμενα.

τὸ δὲ ἀφέψημα 2 3 SIM. Pl. XXIII 134 (qui moro attribuit quae D. de sycomoro tradit); D. eup. II 114 (315) eup. Π 24 (236). 7 SIM. Theophr h. pl. IV 2, 3 (unde Pl. XIII 58). 11 SIM. [Hipp.] π. δ. II 55 VΙ 564); Mnesith. Ath. III 80c); Phγlot. Ath. III 79 a): Diph. Ath. III 80 b); Ruf. (Orib. I 50) cf. Ruf. frg. 471 546 R); Pl. XXIII 117 (e S. N.), unde Garg. M. 49 cf. Isid. XVII 17 — Oiphil. s. — Ruf. 546 R — Pl. XXIII 120 — D. eup. II 1 (226) — Pl. . s. 121 — D. eup. I 87 (137) 90 (138) Pl. l. s. 121 — Pl. 121 — eup. II 102: (304) Pl. 121; Ruf. 11 R.— Pl. 120 eup. I 105 (146) — Pl. 121 — Pl. 122 — eup. II 63 (276) Pl. 122 —eup. Il 37 (250) Pl. 122 —eup. II 31 (243) Pl. 122 — eup. II 35 (249) Pl. 122 — Pl. 123. 11 EXC. Gal. XII 132 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v) cf. VI 570 (unde Garg. M. 49); Sim. S. s. v. (e Gal.). 2 δστρακίνῳ ἀποτίθετι ἀγγεῳ 0rib. 3 δύναμιν — δπός om, 0rib. 4 τῶν δυσπέπτων] δγκων Paul. Aeg. l. s. 5 σπλῆνας post ἐσκιρρ. colloc. Di, at cf. Paul. Aeg. l. s. στομάχου τε (om. καὶ) Di, at cf. Paul. Aeg. l s. 6 φρικίας H: φρικώδη Paul. Aeg. .l s., cf. D. IV 14 7 γενᾶται (sic) 0rib. διαφέρουσα F : διαχέρων 0rib. οὗσα συκαμίνῳ QDi 8 φέρει addidi τὸ om. Drib. 9 κοκκυμήλω 0rib. 11 num. cap. ρκη QDi: ρμ΄ Dl 12 ὁ om. vulgo 15 βρόχῳ HDi 18 ἀποζεσθένεα Di: ἀναζεοθέντα reliqui 20 κοπέντα om, H 21 κνήκου] κνί ίκου F: nicu (i. e) cnicu Dl: κρόκου vulgo: correxi coll. D. IV 188 αὐτῶν ταῖς περὶ ἀρτηρίαν καὶ παρίσθμια φλεγμοναῖς ἁρμόζει εἰς ἀναγαργάριθμα, καὶ εἰς τὰς ὠμηλύσεις δὲ μείγνυται καὶ εἰς γυναικείας πυρίας μετὰ τήλεως ἤ πτισάνης, σὺν πηγάνῳ δὲ στρόφων ἐστὶν ἔγκλυσμα. καταπλαττόμενα δὲ έφ θὰ λεῖα διαφορεῖ σκληρίας, παρωτίδας, δοθιῆνας μαλάττει, φ ύγεθλα πεπαίνει, καὶ μᾶλλον σὺν ἔριδι νίτρῳ ἢ ἀσβέστῳ καὶ ὠμὰ δὲ κοπέντα σὺν οἷς εἴρηται τὰ αὐτὰ δρᾷ. σὺν σιδίῳ δὲ ῥόας πτερύγια ἀνακαθαίρει, μετὰ χαλκάνθου δὲ τὰ ἐν κνήμαις δυσαλθῆ καὶ ῥευματικὰ καὶ κακοήθη θεραπεύει.

3 ἐψηθέντα δὲ. ἐν οἴνῳ καὶ μιγέντα ἀψινθίῳ καὶ κριθίνῳ ἀλεύρῳ ὑδρωπικοὺς μὠφελεῖ καταπλασθέντα· κεκαυμένα δὲ καὶ μιγέντα κηρμτῇ χιμέτλας ἰᾶται, λεῖα δὲ ὠμὰ σὺν νάπυι ὑγρῷ ἀναλημφ θέντα καὶ ἐντεθέντα ἐν ὠσὶν ἤχους ναὶ κνησμοὺς θεραπεύει.

ὁ δὲ ὀπ ὸς τῆς ἀγρίας καὶ τῆς ἡμέρου συκῆς πηκτικός ἐστι γάλακτος ὥσπερ ἡ πιτύα· λύει δὲ καὶ τὸ πεπηγὸς ὥσπερ καὶ τὸ ὄξος, ἑλκωτικός τε σωμάτων καὶ ἀναστομωτικός, κοιλίας τε λυτικὸς καὶ ὑστέρας ἀναχαλαστικὸς μετὰ ἀμύλου λείου πινόμενος, καὶ ἐμμήνων ἀγωγὸς προστεθεὶς σὺν ᾠοῦ λεκίθῳ ἢ κηρῷ Τυρρηνικῷ, ποδαγρικοῖς τε καταπλάσμασι χρήσιμος μετὰ τηλίνου ἀλεύρου καὶ ὄξους.

4 σμήχει δὲ καὶ λέπρας καὶ λειχῆνας, ἐφ ήλεις, ἀλφούς, ψώρας σὺν ἀλφ ίτῳ, καὶ σνορπιοπλήκτοις κατὰ τῆς πληγῆς ἐπισταζόμενος καὶ ἰοβόλοις καὶ κυνοδήκτοις βοηθεῖ, 1 SIΜ. Pl. 122 — D. eup. II 45) (257) Pl. 123 — eup. I 153 (172) — Pl. 122. 128 — eup. I 144 (166) Pl. 122 — eup. I 190 (194) Pl. 123 — eup. I 185 (192) Pl. 123 — eup. II 65 (280) Pl. 123. — D. eup. I 181 (190) — eup. I 63 (124) 64 (126) — Pl. XXIII 117. 126 — D. eup. II 76 (288) Pl. 117. 126 — D. eup. I 235 (216) Pl. l. s. 117. 126. 20 SIM. Pl. XXIII 117. 126 D. eup. I 118 (151)— Pl. 118. 126 eup. II 122 (321) — Pl. 1. s. 126 eup. II 113 (314) — Pl. 1. s. 127 eup. I 71 (129) — Pl. l. s. 118 eup. I 176 (185) — Pl. 126 — Pl. 127 — Pl. 126. 3 γυναικείους HDi: compend scr. F δὲ ἀφεφημένα HDi 5 fort. σκληρίας καὶ μαλάσσει HDi 8 καλακάνθου FDl: καλαμίνθ ης Serap., at cf. Pl. XXIII 123 tibiarum ulceribus cum aeris flore (sc. prosunt) 9 δευματικὰ δυσαλθῆ Di: δήγματα coni. Serap.: fort. καὶ κακοήθη καὶ δνιματκὰ coll. DI ἰᾶται Di 11 κμὶ om. Di 12 νάπυι] νίτρῳ non recte coni. Marc. cf. D. eup. I 63 (124) σῦκον λεἷον ἀνμλημφθὲν σὺν σινήπει καὶ νίτρῳ (Sc. ἤχους θερμπεύει) 13 κνησμοὺς] συρισμοὺς coni. Marc.: pruriginem DI 14 nov. cap. (ρμά ) inc. DI 15 καὶ (alt) om. Di 16 ad ἀνκστοπμητικός cf. Gal. XI 751 17 ἀμυγδάλου libri. ἀμύλου Dl: corr. Samb. coll. Pl. XXIII 117 siccatur (sc. fici sucus) ad aperienda ulcera, cienda menstrua adpositu cum iuteo oui aut potu cum amylo 19 χρήσικον τηλίνου] σητανίου D. eup. I 235 (216): cum farina Graeci feni Pl. l. s. 20 καὶ (pr.) om HDi 21 ψώρας ἀχῶρας HDi 22 ιθέμενος (ἐπιστζό superscr.) Di καὶ ὀδονταλγίας ὠφελεῖ ἐρίῳ ἀναλημφθεὶς καὶ εἰς τὸ βρῶμα ἐντιθέμενος, καὶ μυρηκίαν αἴρει στέατι περιπλασθείσης τῆς ἐν κύκλῳ σαρκός. τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ὁ χυλὸς ποιεῖ τῶν ἀπὸ τῆς ἀγρίας συκῆς ἁπαλῶν κλάδων, ἡνίκα ἂν ἔγκυοι ὦσι, μηδέπω δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ βεβλαστηκότος. κοπτόμενοι δὲ ἐκθλίβονται, καὶ ὁ χυλὸς ξηραινόμενος ἐν σκιᾷ ἀποτίθεται. λαμβάνεται δὲ καὶ εἰς ἑλκωτικὰς δυνάμεις ὅ τε ὀπὸς καὶ ὁ χυλός.

αἱ δὲ κράδαι 5 ἁπαλαὶ βοείοις κρέασι συγκαθεψόμεναι εὐέψητα ταῦτα ποιοῦσι, καὶ τὸ γάλα δὲ λυτικώτερον ἐν τῇ ἑψήσει κινούμενον αὐταῖς ἀντὶ σπάθης παρασκευάζουσιν.

οἱ δὲ ὄλυ ν θ ο ι, ὑπὸ δέ τινων ἐρινεοὶ καλούμενοι, ἑφθοὶ καταπλασθέντες πᾶσαν συστροφὴν καὶ χοιράδας ἐκμαλάσσουσιν, ὠμοὶ δὲ μυρμηκίας καὶ θύμους σὺν νίτρῳ καὶ ἀλεύρῳ καταπλασθέντες αἴρουσι. καὶ τὰ φύλλα δὲ τὰ αὐτὰ δύναται· σὺν ὄξει δὲ καὶ ἁλκὶ καταπλασθέντα ἀχῶρας, πίτυρα, ἐπινυκτίδας ιᾶιαι. παρατρίβεται δὲ αὐτοῖς καὶ τὰ συκώδη καὶ τραχέα τῶν βλεφάρμων, καὶ λεῦκαι δὲ καταπλάσσονται τοῖς τῆς μελαίνης συκῆς φύλλοις ἢ τοῖς κλάδοις. ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ κυνόδηκτα σὺν μέλιτι καὶ πρὸς τά κηρία.

ἀνάγουσι δὲ οἱ ὄλυνθοι καὶ 6 ὀστᾶ σὺν μήκωνος ἀγρίας φύλλοις, δοθιῆνάς τε σὺν κηρῷ διαλύουσι, λύουσι, σὺν ἀρόβῳ δὲ καὶ οἴνῳ καταπλασθέντες πρὸς μυογαλῆς δήγματα καὶ σκολοπένδρας ἁρμόζουσι.

γίνεται δὲ καὶ κ ο ν ία ἀγρίας συκῆς καὶ ἡμέρου, καέντων τῶν κλάδων, ἐκ τῆς τέφρας. πολύβροχον δὲ αὐτὴν δεῖ ποιεῖν καὶ παλαιοῦν. ἁρμόζει δὲ εἰς τὰ καυστικὰ καὶ γαγγραινούμενα ἀνακαθαίρει δὲ καὶ ἀναλίσκει τὰ περισσά. χρῆσθαι δὲ αὐτῇ δεῖ σπόγγον βρέχοντας συνεχῶς καὶ ἐπιτιθέντας, ἐφ᾿ ὧν δὲ καὶ 11 SΙM. Pl. XXIII 127: D. eup. I 154 (173) — cup. I 176 (185) — Pl. s. 127: — D. eup. I 47 (115 ubi ὀλύνθου pro συκῆς corrige) — eup. I 118 (151) — Pl. 128 eup. II 113 (314) — Pl. 128 eup. I 172 (183)— Pl. 128 eup. I 163 (179) — eup. I 144 (166) — Pl. 129 eup. Π 123 (322). 11 EΧC. Gal. XII 88. 23 SΙΜ. Pl. XXIII 124 sq. D. eup. 1 211 204) II 47 (259) ΙΙ 161 (336) ΙΙ 121 (320). 4 μήπω HDi δὲ om. HDi 7 κράδοι HDi 8 ἁπαλαὶ addidi καθεφδμεναι HDi 10 ἀντὶ σπάθηε αὐταῖς HDi 11 mg. add. ρκη περὶ σλύνθων Di: cap. ρμβ΄ inc. Dl ὄλυνθοι (ἄγριοι superscr.) H 12 καὶ om. H 14 δύνανται F 15 καταπλαοθέντες QDi: corr. Sarac. καὶ ἐπινυκτίδας Di 16 ἰῶνται Di 18 τοῖε κράδοις FDi: fort. ταῖς κράδαις coll. D. eup. 1 118 (151) σικῆς μελαίνης κράδαι ποιεῖ δὲ καὶ Spr. 31 μνογαλῆς F : μυγαλῆς reliqui cf. D, Π 68 23 cap. ρκγ΄ inc. DI 24 κλάδων ibri: fort. κρμδῶν 25 δὲ καὶ HDi 26 δὲ (pr.)] γὰρ Di ἐγκλύζοντας, ὡς ἐτὶ δυσεντερικῶν καὶ παλαιῶν ῥευμάτων καὶ κόλπων ὑπονόμων καὶ μεγάλων καθαίρει γὰρ καὶ κολλᾷ καὶ σαρκοῖ καὶ συμφύει ἐοικότως τοῖς ἐναίμοις.

7 καὶ ποτίζεται δὲ πρὸς αιιἵματος ἐκθρόμβωσιν καὶ πτώματα, ῥήγματα, σπάσματα, αὐτῆς σὺν ὕδατος ἑνὶ κυάθῳ προσφάτου διυλισμένης καὶ ἐλαίου μιγέντος ὀλίγου, κοιλιακοῖς δὲ καὶ δυσεντερικοῖς καθʼ ἑαυτὴν κυάθου πλῆθος βοηθεῖ διδομένη, καὶ τοῖς νευρικοῖς δὲ καὶ σπαστικοῖς σύγχρισμα ἁρμόδιον σὺν οἴνῳ ἱδρῶτας κινοῦσα, καὶ πρὸς γύψου πόσιν καὶ φ αλαγγίων δήγματα πίνεται. παρέχουσι δὲ τὰ αὐτὰ καὶ σἱ λοιπαὶ κονίαι, μάλιστα δὲ ἡ δρυίνη, στυπτικαὶ δέ εἰσι πάσαι.

129 περσα ία δένδρον ἐστὶν ἐν Αἰγύπτῳ, καρπὸν φέρον ἐδώδιμον, εὐστόμαχον, ἐφ᾿ οὗ καὶ τὰ λεγόμενα κρανοκόλαπτα φαλάγγια εὑρίσκεται, μάλιστα δὲ ἐν τῇ Θηβαίδι.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα λεῖα ἐπιπαττόμενα ξηρὰ αἱμορραγίας ἱστᾶν. τοῦτο δὲ ἱστόρησάν τινες ἐν Περσίδι ἀναιρετικὸν εἷναι, μετατεθὲν δὲ εἰς Αἴγυπτον ἀλλοιωθῆναι καὶ ἐδώδιμον γενέσθαι.

12 SΙM. Theophr. h. pl. ΙV 2, 5 ΙΙΙ 3, 5. PI. XV 45 sq. XIII 63; Strab. XVII 822. 823; Diod. I 34, Plut. de Is. et Dsir. 68; Paus. V 14, 3; schol. Nic. Th. 64; Al. 101 cf. Drib. I 581 (Dar.) 12 EXC Oribb. XII s. v. (περσαία — αἰγύπτῳ); Gal. ΧΙΙ 97 (unde Aet. Ι s. v. aliis aliunde additis. Paul. Aeg. VII 8 s. v.) Gal. VI 617. 1 ἐγκλύζονται Di 5 σὺν ὕδατος κυάθῳ εροσφάτως διυλισμένη Di: σὺν ὕδατι ῖσα (= ὕδτος ᾶ) κυάθῳ τῆς εροσᾳἀτου (προσχάτως Η) διυλισμένηε (δμλνσμένης F) Q: datur cyato uno Dl: correxi 7 βοηθεῖ διδομένη om. 8 σπαστικοῖς F: σπέσμασι reliqui 12 num. cap. ρκθ QDi: ρμα΄ DI περσαία F (περσέα ind.): περσέα reliqui 13 κρανιόκομο F: craniocolla Dl, cf. schol. Nic. Th, 764 15 ἐπτλαττόμενα HDi αἱμορραγίαν HDi 18 in fine add. Di cap. de lberide cf. II 174 subscr. τέλος τοῦ πρώτου λόγου Η: πεδακίου διοσκουρίδου ἀναζερβέωε περὶ ὕλης ἰατρικῆς λόγος πρῶτος F

ΛΟΓΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ

Ἐν μὲν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ, φίλτατε Ἄρειε, ὄντι πρώτῳ τῶν περὶ ὕλης ἰατρικῆς ἡμῖν συντεταγμένων, παρεδώκαμεν τὸν περὶ ἀρωμάτων καὶ ἐλαίου καὶ μύρων καὶ δένδρων καὶ τῶν γεννωμένων ἐξ αὐτῶν ὀπῶν τεκοὶ δακρύων καὶ καρπῶν λόγον, ἐν δὲ τούτῳ δευτέρῳ ὄντι ἐπελευσόμεθα περί τε ζῴων καὶ μέλιτος καὶ γάλακτος καὶ στέατος καὶ τῶν λεγομένων σιτηρίων, ἔτι δὲ λαχάνων, ὑποτάξαντες αὐτοῖς ὅσα δριμείᾳ τῶν βοτανικῶν κέχρηται δυνάμει διὰ τὸ συγγένειαν ἔχειν αὐτά, ὥσπερ τὰ σκόρδα καὶ τὰ κρόμυα καὶ νᾶπυ, ἵνα μὴ διαζευχθῇ τῶν ὁμογενῶν ἡ δύναμις.

1 ἐχῖνος θα λά σσιος εὐστόμαχος, εὐκοίλιος, οὐρητικός, οὗ τὸ ὄστρακον ὠμὸν μείγνυται χρησίμως τοῖς πρὸς τὰς ψώρας ἁρμόζουσι σμήγμασι, κεκαυμένον δὲ καθαίρει τὰ ῥυπαρὰ ἕλκη καὶ καταστέλλει τὰ ὑπερσαρκοῦντα.

2 καὶ τοῦ χερσαί ίου δὲ ἔχίνου τὸ δέρμα καὲν πρὸς ἀλωπεκίας μετὰ πίσσης ὑγρᾶς καταχριόμενον ἁρμόζει. ἡ δὲ σάρξ 11 SΙΜ. Diph. (Ath. III 91a); Ael. n. a. XIV 4 — Pl. XXXII 127 D. eup. I 186 (192) Ael. 1. s. — eup. I 189 (198). 13 EXC. Gal. XII 355: ἔνιοι γοῦν μὐτῷ πρός τε τὰ ὑπερσαρκήσαντα καὶ τὰ ῥνπαρὰ τῶν ἑλκῶν ἐχρήσαντο. cf. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 15 SIM. Asclep. (Gal. ΧΙΙ 413); Ael. n. a. XIV 4; D. eup. I 95 (140); II 102 (303); II 63 (277); I 229 (212). 15 EXC. Gal. XII 321: ἔγραψαν δὲ καὶ ἄλλων ζῴων ἔνιοι σάρκας ὠφεῖεν ἐσθιομένας τε καὶ κατὰ πεπονθότων μερῶν ἐπιτιθεμέναε, σἷον τὴν τοῦ χερσίου ἐχίνου σκελετευθεῖσαν, εἰ ποθείη, ἐλεφαντιῶσιν καὶ καχέκταις καὶ σπασμώδεσιν καὶ νεφριτικοῖς, ἔτι τε τοῖς τὸν ἀνὰ σάρκα προσαγορευόμενον ὕδερον ἔχουσιν. 1 tit. πεδακίου διοσκουρίδου ἀναζαρβέως περὶ ὕλης ἰατρικῆς λόγος δεὑτερος QDi 2 μὲν om. Di πρὸ τούτου] πρώτῳ HDi ἰατρικῆς add. Treu 8 δριμέᾳ F: δρκέα reliqui 9 σκόροθα HDi 10 κρόμμυα HDi 11 num. cap. ρλ QDi tit. περὶ ἐχίνου F: περὶ ἐχίνου θαλασσίου reliqui θμλάττιος HDi 12 post χρησίμως add. ῥπτηθὲν Di: cuius corium crudum miscetur medicaminibus Dl 13 μίγμασι Q 15 num. cap. ρλα QDi tit. περὶ ἐχίνου Q: περὶ ἐχίνον χερσαου Di σκελετευθεῖσα καὶ πινομένη μετὰ ὁξυμέλιτος βοηθεῖ νεφριτικοῖς καὶ τοῖς ὑπὸ σάρκα ὕδρωψι καὶ σπασμώδεσιν, ἐλεφαντιῶσι, καχέκταις. ξηραίνει δὲ καὶ τοὺς περὶ τὰ σπλάγχνα ῥευματισμούς. καὶ τὸ ὖπαρ δὲ αὐτοῦ ξηρανθὲν ὑπ ὀστράκου ἡλιοκαύστου καὶ ἀποτεθὲν πρὸς τὰ αὐτὰ ὁμοίως διδόμενον ἁρμόζει.

3 ἱππόκαμπος θαλάσσιόν ἐστι ζῷον μικρόν, οὖ καέντος ἀναλημφ θεῖσα ἡ τέφρα πίσσῃ ὑγρᾶ ἢ ὀξυγγίῳ ἢ ἀμαρακίνῳ μιύρῳ καὶ καταχρισθεῖσα ἀλωπεκίας δασύνει.

4 πορφύρα καεῖσα δύναμιν ἔχει ξηραντικήν, θμηκτικὴν ὀδόντων, ὑπερσαρκιυμάτων δὲ κατασταλτικήν ἀνακαθαρτικὴν ἑλκῶν καὶ ἀπουλωτικήν.

τὰ δὲ αὐτὰ ποιοῦσι καὶ οἱ κ ἡρυκες καέντες, καυστικώτεροι ὄντες, ἐὰν δέ τις ἁλῶν πληρώσας αὐιοὺς ἐν ὠμῇ χύτρᾳ πάλιν καύσῃ, ἁρμόζουσι πρὸς σμῆξιν ὀδόντων καὶ κατακαύματα ἐπιπλασθέντες. ἐᾶν δὲ δεῖ ἀποστρακοῦσθαι τὸ φάρμακον ἀπουλωθέντος γὰρ τοῦ κατακαύματος αὐτόματον ἀποπίπιει.

2 γίνεται δὲ καὶ ἄσβεστος ἐξ αὐιῶν, ὡς ὑποδείξομεν ἐν τῷ περὶ ἀσβέστου λόγῳ (V 132).

κιόνια δὲ καλεῖται τὰ ἐπὶ τῶν πορφυρῶν καὶ κηρύκων μέσα, περὶ ἃ ἡ ἕλιξ ἐστὶ τοῦ ὀστράκου. καίεται δὲ ὁμοίως, 7 SIM. Zop. (Oriab. II 578); D. eup. 1 95 (140); Pl. XXXII 57; Archig. (Gal. XII 406); Asclep. (Gal. XII 413). 1 EXC. Gal. XII 362: καὶ τὸν ἱππόκαμπον δὲ τὸ θμλάττιον ζῷον ὅλον καυθὲν ἔγραψάν τίννες ἀλωπεκίας ὠφελεῖν . . . μειγνδύουσι δʼ αὐτὴν τινὲ ς μὲν ἀμαρακίν ῳ μύρῳ, τινὲς δʼ ὐγρᾷ πίσσῃ, τινὲς δὲ παλαιῷ στέατι ὐός (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 10 SIM. Pl. XXXII 68. 10 EXC. Gal. XII 344. 13 SIM. Zop. (0rib. Π 579 Pl. XXXII 98 — Pl. 1. s. 82 D. eup. I 76 (132) — eup. I 178 (187). 13 EXC cf. Gal. XII 344. 4 ἐπʼ δστράκου ἡλιοκαοῦς Di cf. Ael. l. a. 6 ἁρμόζει διδόμενον Di 7 num. cap. ρλβ QDi tit. περὶ ἰπποκάμπου QDi 10 num. cap. ρλγ QDi tit. περὶ πορφύρας QDi 11 ὐπερσερκαωμάτων δὲ κατασταλτικήν om. Q, at cf. Dl pluri carni id est vulneri in ncongrua creberil 12 καὶ om. HDi post ἀπουλω τμιήν cap. 7 non recte transpos. Samb. 13 tit. περὶ κηρύκων (cap. num. om.) Di τὰ αὐεὰ δὲ Di εἰσὶ δὲ μἅλλον κανστικί Di 14 αὐτοὺς πληρώσας Di πάλιν om. Di 16 μετὰ δὲ τὴν ἀπούλωσιν τοῦ τραύματος Di 17 αὐτόματον] μὐεὸ Di 20 ἰόνια HDi: ἰκίονα F (e ΛΟΓωΙΚΙΟΝΙΑ in archet. scripto natum): ρλγ΄ κμόνια F (ind.) κηρύκων καὶ πορρνρῶν HDi 21 ἅ] σἷς HDi: οἶς ἃ (var. lect.) F δύναμιν ἔχοντα καυστικωτέραν τῶν κηρύκων καὶ τῆς πορφύρας διὰ τὸ ἐπιπιέζειν αὐτῶν τὴν φύσιν. αἱ δὲ σάρκες τῶν κηρύκων εὔστομοι καὶ εὐστόμαχοι, κοιλίαν δὲ οὐ μαλάσσουσιν.

5 μύακες διαρέρουσιν οἱ Ποντικοί. καέντες δὲ τὸ αὐτὸ δρῶσι τοῖς κήρυξιν· ἰδιαίτερον δὲ πλυθέντες ὡς μόλιβδος χρησιμεύουσιν εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ σὺν μέλιτι, ἐκτήκοντες παχύτητας βλεφάρων καὶ σμήχοντες λευκώματα καὶ τὰ ἄλλως ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις. ἡ δὲ σὰρξ αὐτῶν κυνοδήκτοις φελίμως ἐπιτίθεται.

6 τελλῖναι νεαραὶ εὐκοίλιοι, μάλιστα δὲ δ ἐξ αὐτῶν ζωμός. ταριχηραὶ δὲ καεῖσαι καὶ τριβεῖσαι λεῖαι καὶ μετὰ κεδρίας ἐπισταζόμεναι τὰς ἐκτιλθείσας ἐκ τῶν βλεφάρων τρίχας οὐκ ἐῶσιν αὖθις φυῆναι.

καὶ ὁ ἐκ τῶν χημῶν δὲ καὶ ἐκ τῶν ἄλλων κογχαρίων ζωμὸς κινεῖ κοιλίαν ἑψόμενος μετὰ ὀλίγου ὕδατος. λαμβάνεται δὲ μετʼ οἴνου.

7 πορφύρας πώματα σὺν ἐλαίῳ ἑψηθέντα καὶ ἐπαλειφόμενα τρίχας ῥεούσας ἵστησι, ποθέντα δὲ σὺν ὄξει σπλῆνα 2 SΙM. Xenocr. (0rib. I 142). 4 SIM. P1. XXXII 98, D. eup. II 113 (314) cf. Hic. Ath. III 87 c); Diph. (Ath. 90d). 4 EXC, Gal. XII 322: τῶν δὲ μνάκων (sc. τὴν σάρκα) ἀρμδττειν ἕλκεσιν ὑπὸ κυνὸς δάκνοντος γεγονόσιν (sc. φασίν). Paul. Aeg. V II 3 s. v. μύακες καέν- κες τὰ αὐτὰ δρῶσι τοῖς κήρυξιν, ἰδιαίτερον δὲ πλυθέντες τραχύτητα βλεφάρων καὶ λευκώματα σμήχουσι σὺν μέλιτι. ἡ δὲ σὰρξ αὐτῶν τοῖς κυνοδήκτοις ὠφελίμως ἐπιτίθεται. 10 SIM. D. eup. I 52 (116) Pl. XXXII 70 — Xenocrates (Orib. I 153). 10 EXC. Gal. XII 362 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v ). 17 SIM. D. eup. I 96 (141) — II 61 (274)— I 88 216) — II 29 (292). 17 EXC. Gal. XII 348 : πώματα πορχυρῶν διʼ ὄξους ποθέντα σπλῆνας οἰέαλέους ἔγραψάν τινές ἰᾶσθαι, θυμιώμενα δὲ τὰς πιιγομένας στερικῶς ὡφελεἵν ἐκβάλλειν τε τὰ κατεχόμενα χόρια. Paul. Aeg. VII 3 s. v. (e D). 2 πιέζειν HDi: οπιέζειν F 4 num. cap. ρλδ QDi tit. περὶ μυκῶν F : περὶ μυάκων reliqui μύκες F (ρλδ΄ μέακες ind.) 6 τραχύτητα Paul. Aeg. l. s. 8 ἑπιείθεται ὠφελίμως HDi 10 num. cap. ρλε QDi τελλῖναι δὲ Di εὐκοίλιαι HDi 11 καὶ (alt) om. Q 12 ἐκτμλθείσας F ἐκ om. HDi 14 nov. cap. ρλς· ζαμὸς κογχαρίων incip. Di χιμῶν F ἐκ (alt.) om. HDi 15 κοιλίαν κινεἴ Di 16 μετʼ οἴνου δὲ λαεβάνεται HDi 17 num. cap. ρλq Q: om. Di tit. περὶ πορφύρας Q (πορφύρας πῶμα ind. F) 18 ἵστρσι] τηρεἳ Q: κρατύνει Paul. Aeg. l. s.: correxi σπλῆνας οἰδοῦντας Gal. Paul. Aeg. οἰδοῦντα στέλλει, ύποθυμιαθέντα δὲ ἐγε είρει τὰς ὑστερικῶς πνιγομένας καὶ τὰ δεύτερα ἐνβάλλει.

8 ὄνυξ ἐστὶ πῶμα κογχιλίου, ὅμοιον τῷ τῆς πορφ ύρας, εὑρισκόμενον ἐν τῆ Ἰνδίᾳ ἐν ταῖς ναρδοφόροις λίμναις· διὸ καὶ άρυμρματίζει νεμομένων τῶν κογχυλίων τὴν νάρδον. συλλέγεται δὲ ἐπειδὰν ὑπὸ τῶν αὐχμῶν ἀνταξηρανθῶσιν αἱ λίμναι. διαφέρει δὲ ὁ ἀπὸ τῆς Ἐρυθρᾶς κομιζόμενος, ὐπόλευκος ὢν καὶ λιπαρός. μέλας δὲ ὁ Βαβυλώνιος καὶ μικρότερος. ἀμφ ότεροι δὲ εὐώδεις θυμιώμενοι, καστορίζοντες ποσῶς τῇ ὀσμῇ.

ἐγείρουσι δὲ καὶ οὗτοι ύποθιμιαθέντες τὰς ὑστερικῶς πνιγομένας καὶ ἐπιλημπ τικούς, ποθέντες δὲ κοιλίαν μαλάσσουσιν. αὐτὸ δὲ τὸ κογχύλιον καὲν ποιεῖ ὅσα καὶ ἡ πορφ ύρα καὶ ὁ κῆρυξ.

9 κοχλίας κερσαῖος εὐστόμαχος, δύσφθαρτος. ἄριστος δὲ ὅ τε ἐν Σαρδῶνι καὶ Λιβύῃ καὶ Ἀστυπαλαίᾳ καὶ Σικελίᾳ καὶ Χίῳ γεννώμενος καὶ ὁ ἐν ταῖς κτατὰ Λιγυρίαν Ἄλπεσι καλούμενος πωματίας. καὶ ὁ θαλάσσιος δὲ εὐστόμαχος καὶ εὐέκκριτος, ὁ δὲ ποτάμιος βρωμώδης, καὶ ὁ ταῖς ἀκάνθαις καὶ τοῖς θαμνίσκοις προσκεκολλημένος ἄγριος, ὅν τινες σέσιλον ἢ σεσέλιτα καλοῦσι, ταρακτικὸς κοιλίας καὶ στομάχου, ἐμετοποιός.

2 δύναται δὲ πάντων τὰ ὄστρακα κεκαυμένα θερμαίνειν καὶ καίειν, σμήχειν λέπρας, ἀλφοὑς, ἀδόντας. οὐλὰς δὲ τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς καὶ λευκώματα καὶ ἐφἡλεις καὶ ἀμβλυωπίας μετὰ τῆς σαρκὸς ὅλοι καέντες καὶ λειανθέντες καὶ ἐγχριόμενοι σὺν μέλιτι 3 SlΜ.. D. eup. II 88 (296); Pl. XXXII 134. 3 EXC. Orib. V 77; Gal. XIII 320. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ὄνυχες. πώματά εἰσι κογχυλίων Ἰνδρκῶν, οἳ θυμιαθέν τες ἐγείρουσι τάς τε ὐσερικῶς πνιγομένας καὶ ἐπιληπτικούς, ποθέιτες δὲ κοιλίαν μαλάσσουσιν ταράσσουσιν ed.). 13 SIM. Pl. XXX 44 sq. cf. VIII 139: Xenocr. (Orib. I 143); Ath. II 33 c) — Pl. XXX 29 D. eup. I 128 (158) 131 (160) 119 (152) — eup. 1 76 (132) — Pl. XXIX 127: D. eup. I 41 (111). 13 EXC. Gal. XII 322. 20 SIM. D. eup. II 65 (280)— Pl. XXX 77 sq. — Pl. XXX 122 eup. I 167 (180) — Pl. XXX 126 — Pl. XXX 116 — PI. XXX 112 eup. I 210 (204) — PI. XXVIII 211 eup. II 9 (230) — eup. II 44 (257) — eup. I 53 (117) cf. Pl. XXX 136. XXIX 116. 1 τὰς ὑστερνιὰς πνίγσς Paul. Aeg 2 τὰ om. Paul. Aeg. 3 num. cap. ρλζ QDi tit. περὶ ὄνυχος QDi 5 τῆ νάρδα H 9 θυπιώμενοι δὲ Q 13 num. cap. ρλη QDi 15 τοῖς F 16 πωματίας κπλούμενος Di 17 βρομώδης H 18 προκεκολλημένος ΗDi 18 νέσλον] cf. Ath. II 63 c Hes. s. v. σέσηλοι ἢ σεσέλιτα om. Di: fort. glossema 19 τερμκτικός ἐστι Di ἀποκαθαίρουσιν. ὠμοὶ δὲ σὺν τοῖς κελύφεσι καταπλασθέντες ἐξικμάζουσι τὰ ὑδρωπικὰ οἰδήματα καὶ οὐκ ἀφί ἰστανται, πρὶν ἢ πᾶν ἀνικμασθῆναι τὸ ὑγρόν· καὶ ποδαγρικὰς δὲ φλεγμονὰς πραύνουσι, καὶ σκόλοπας ἕλκουσιν ὁμοίως καταπλασθέντες, καὶ ἔμμηνα ἄγουσι λεῖοι προστιθέμενοι.

αἱ δὲ σάρκες αὐτῶν λεῖαι 3 σὺν σμύρνῃ καὶ λιβανωτῷ καταπλασθεῖσαι τραύματα καὶ μάλιστα τὰ κατὰ τὰ νεῦρα κολλῶσι, καὶ τὰς ἐκ μυκτήρων αἱμορραγίας σὺν ὄξει λειανθέντες ἐπέχουσι. ζῶσα δὲ ἡ σὰρξ καταποθεῖσα, τοῦ Λιβυκοῦ μάλιστα, ἀλγηδόνας στομάχου παύει. μετὰ δὲ τοῦ ὀστράκου ὅλος τριβεὶς καὶ μετʼ οἴνου καὶ σμύρνης ὀλίγης ποθεὶς κολικοὺς θεραπεύει καὶ κύστεως ἀλγήματα. ἀνακολλᾷ δὲ καὶ τρίχας ὁ χερσαῖος, ἐάν τις βελόνην κατὰ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ φέρων τῷ προισταμένῳ γλοιώδει προσάπτηται τῆς τριχός.

10 καρκίνων ποταμίων καέντων ἡ τέφρα κοχλιαρίων δυεῖν πλῆθος σὺν γεντιανῆς ῥίζης κοχλιαρίῳ ἐνὶ καὶ οἴνῳ ποθεῖσα ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς βοηθεῖ λυσσοδήκτοις ἐνεργῶς, σὺν δὲ μέλιτι ἑφθῷ ῥαγάδας τὰς ἐν ποσὶ καὶ τὰς ἐν δακτυλίῳ καὶ χιμέτλας καὶ καρκινώματα παρηγορεῖ, λεῖοι δὲ ὠμοὶ σὺν γάλακτι ὀνείῳ ποθέντες βοηθοῦσι δήγμασιν ἑρπετῶν, φαλαγγίων καὶ σκορπίων πληγαῖς. ἑθοὶ δὲ σὺν ζωμῷ ἐσθιόμενοι φθισικοὺς ὠφελοῦσι καὶ τοὺς λαγωὸν θαλάσσιον πεπωκότας. τριφθέντες δὲ σὺν ὠκίμῳ καὶ προσαχθέντες σκορπίους κτείνουσι. δύνανται δὲ τὰ αὐτὰ καὶ οἱ θαλάσσιοι, πλὴν ἦττον τούτων ἐνεργοῦσιν.

11 σκορπιος χεραῖος ὠμὸς λεῖος ἐπιτεθεὶς βοήθημα 15 SIΜ. Pl. ΧΧΧΙΙ 54; D. eup. II 113 (313) eup. I 206 (200)— Pl. XXXII 105 eup. 1 221 (209) — Pl. I. s. 111 eup. I 181 (190) — Pl. XXXII 125 — Nic. Th. 606. Pl. XXXII 54 eup. II 115 316) — Pl. 1. s. 118 eup. II 38 (251)— Pl. l. s. 54 eup. II 156 (334)— Nic. Th. 949 (ex Apollod) Pl. l. s. 53 eup. II 129 (323). 15 EXC. cf. Gal. XII 356 (unde Aet II 175 Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 26 SIM. Pl. XI 90. XXIX 91. D. eup. II 121 (320). 26 EXC. Gal. XII 366. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 1 κελύφοις HDi 2 πρινὶ F 8 ἀπέχουσι F· 10 σμύρνης ποθεὶς δλίγης HDi 11 κοιλιακοὺς Spr.: at cf. D. eup. II 44 (257) κωλικοὺς δὲ θεραπεύει . . κοχλίας Λιβυκὸς σὺν τῷ δστράκῳ λεἵος μετὰ σμύρνης δλίγης καὶ πεπέρεως 〈καὶ〉 μετὰ ὄνου πυθείς 12 καὶ om. FDi 13 γλινώδει F 15 num. cap. ρλθ QDi 16 ῥίζης H 17 ἐνροῶς libr: correxi 19 χεμέτλας F : χμέθλας HDi 21 καὶ addidi 23 μετʼ ὠκίμου Di προστεθέντες Di D. eup. II 129 (323) 24 τούτων om. Di num. cap. ρμ QDi τῆς ἰδίας πληγῆς γίνεται· βιβρώσκεται δὲ καὶ ὀπτηθεὶς πρὸς τὸ αὑτό.

12 τοῦ δὲ θαλασσίου σκορπίου ἡ χολὴ ἁρμόζει πρὸς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς ὑποχύσεις καὶ λευκώματα καὶ ἀμβλυωπίας.

13 δράκων θαλάσσιος ἀναπτυχθεὶς καὶ ἐπιτεθεὶς ἴαμά ἐστι πρὸς τὴν ἐκ τῆς ἀκάνθης αὑτοῦ πληγήν.

14 σκολοπἐνδρα θαλασσία ἑψηθεῖσα ἐν ἐλαίῳ καὶ καταχρισθεῖσα ψιλοῖ τρίχας, ψαυσθεῖσα δὲ κνησμὸν ἐργάζεται.

15 νάρκη θαλασσία ἐπιτεθεῖσα ἐπὶ χρονίων ἀλγημάτων τῶν περὶ κεφαλὴν πραύνει τὸ σφοδρὸν τοῦ ἀλγήματος, καὶ ἕδραν δὲ ἐκτρεπομένην ἢ προπίπτουσαν στέλλει προστεθεῖσα.

16 ἐχίδνης σὰρξ ἑψηθεῖσα καὶ ἐσθιομένη ὀξυδερκεῖς ποιεῖ τὰς ὄψεις καὶ πρὸς τὰ νευρικά ἁρμόζει καὶ τὰς αὐξανομένας χοιράδας ἵστησι. δεῖ δὲ ἐκδείραντας αὐτὴν ἀποκόπτειν τὴν κεφαλὴν καὶ τὴν οὐρὰν διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς ἄσαρκον — μυθώδης γὰρ ἡ πρὸς τὸ μέτρον ἀποκοπὴ τῶν ἄκρων — τὸ δὲ λοιπὸν ἀφαιρεθέντων τῶν ἐντοσθιδίων πλύναντάς τε καὶ τεμαχίσαντας ἕψειν μετὰ ἐλαίου καὶ οἴνου καὶ ἀλῶν ὀλίγων καὶ 3 SIΜ. Pl XXXII 70; D. eup. I 41 (113). 3 EXC Paul. Aeg. VII 3 s. v. 5 SIM. Pl. XXXII 47; D. eup. II 125 (322). 5 EXC. Gal. XII 365. 7 SIM. P. XXXII 135; D. eup. I 103 (145). 7 EXC. Gal. XII 366. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 9 SIM. Pl. XXXII 105; D. eup. I 224 (210). 9 EXC. Gal. XII 365. Paul. Aeg. VI s. v. 12 SIM. Pl. XXXIX 0. 121. Gal. XIV 265sq. 45sq. — Pl. XXX 121 D. eup. I is (113)— Pl. XXX 77 eup. I 234 214) — Pl. XXX 40 eup. I 154 (173) — PI. XXIX 121 — Pl. VII 27 12 EXC Gal. XII 311sq. (unde Aeμ II 170. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Aet. XIII 121. 1 γίνεται πληγῆς Paul. Aeg. l. s. εὑρίσκεται HDi 3 num. cap. ρμα QDi 5 num. cap. ρμβ QDi ἀναπτυγείς F : ἀνκπτυχθεὶς D. eup. l. s. 7 num. cap. ρμδ QDi 8 φμυοθεῖσα] καυθεῖσα Paul. Aeg. l. s., at cf. [Arist.] h. a. IX 137 κνοοκοὺς Di 9 num. cap. ρμε HDi: om. F (ρμδ ind) 11 προσπνετουσν Di 12 num. cap. ρμε QDi ἀξυδορκεῖς HDi 13 μὐξομένας HDi 15 μυθώδης γὰρ] S. Nigrum impugnat auctor cf. Pl. XXΙX 121. Gal. XIV 265 17 ἀφαρεθέντων τῶν ἐντ τοοθιδίων addidi Saraceno duce cf. Pl. XXIX 121 exemptisque interaneis: Gal. XII 317 ὲξαιροῦμέν τε καὶ ἀπορρίπτομεν ἅπαντα τὰ ἔνδον τε om, Di ἀνήθου. φασὶ δὲ τοὺς προσφερομένους φθεῖρας γεννᾶν, ὅπερ ἐστὶ ψεῦδος· προσιστοροῦσι δὲ ἔνιοι καὶ μακρογήρως γίνεσθαι τοὺς ἐσθίοντας αὐτάς.

κατασκευάζονται δὲ καὶ ἅλες ἐξ αὐτῶν 2 πρὸς τὰ αὐτά, πλὴν ὁμοίως οὐκ ἐνεργοῦσι. καθίεται δὲ ἔχιδνα ζῶσα εἰς καινὴν χύτραν καὶ μετʼ αὐτῆς ἀλῶν καὶ ἰσχάδων τετριμμένων ἀνὰ ξέστην ἕνα μετὰ μέλιτος κυάθων ἕξ, καὶ περιχρίεται πηλῷ τὸ πῶμα τῆς χύτρας καὶ ὀπτᾶται ἐν καμίνῳ, ἄχρις οὖ ἀνθρακωθῶσιν οἱ ἅλες. μετὰ δὲ τοῦτο λειοτριβηθέντες ἀποτίθενται, ἐνίοτε μειγνυμένου πρὸς εὐστομίαν αὐτοῖς ναρδοστάχυος μαλαβάθρου φύλλου βραχέος.

17 γῆρας ὄφεως ἑψηθὲν μετὰ οἴνου βοήθημά ἐστιν ὠταλγίας ἐγχεόμενον καὶ ὀδονταλγίας διακλυζόμενον. μίσγουσι δὲ αὐτὸ καὶ εἰς ὀφθαλμικὰς δυνάμεις, μάλιστα δὲ τὸ τῆς ἔχεως.

18 λαγωὸς θαλάς σιος ἔοικε μὲν μικρᾷ τευθίδι, δύναται δὲ λεῖος καταπλασθεὶς καθʼ ἑαυτὸν καὶ μετʼ ἀκαλήφης θαλασσίας τρίχας ψιλοῦν.

19 τοῦ δὲ χερσαίου λαγωοῦ ῦ ὁ ἐγκέφαλος ἁπτὸς βιβρωσκόμενος ὠφελεῖ τρόμους τοὺς κατὰ πάθος γινομένους, καὶ ὀδοντιάσεις ἐπὶ παιδίων παρατριβόμενος καὶ ἐσθιόμενος. ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καεῖσα καὶ καταχρισθεῖσα μετὰ στέατος ἀρ 3 SΙM. Pl. XXIX 119 Gal. XIV 290sq. 3 EXC. Gal. XII 319. 11 SIM. Pl. XXXII 87; D. eup. I 57 (121)— Pl. XXX 25 eup. I 57 (130)— Pl. XXIX 122. 11 EXC. Gal. XII 342 (Paul. Aeg. VII s. v. γῆρας ὄφεως). 14 SIM. Pl. XXXII 135; D. eup. I 103 (145). 14 EXC. Orib. XI s. v. λαγωὸς — ψιλοῦν); Gal. XII 566. 17 SIM. D. eup. I 231 (213)— Pl. XXVIII 259 eup. I 4 (131) — eup. II 91 (297) — eup. II 82: (294) — Pl. XXVIII 202 — eup. I 18 (103)— Pl XXVIII 154. 162 eup. II 159 (335) II 115 (315). 17 EXC. Gal. XII 334; Paul. Aeg. VII 3 s. v. γκέηαλος. 1 ad rem cf. Pl. l. s., Gal. XII 319 φθερῶν τε οὖν πλῆθος οὐκ ἀλίγον γεννᾶται τοῖς ἔχουσι κακοχυμίαν ἐν τοῖε σώμασι δαφιλῆ (sc. carnis viperinae esu) 4 οὐχ ὁμοίως Di 5 καὶ addidi 6 καὶ addidi 8 ἀνθρακννθῶσι libri: fort. ἀπανθρακωθῶσιν 9 εὐστομαχίαν Di αὐτῷ F: αὐτοῦ H 10 ἢ φυλλου ἢ κλαπάθρου Di: μαλαβάθρου φύλλων Ἰνδκοῦ γο. δ Gal. XIV 295 11 num. cap. ρμq QDi ἐν ρἴνῳ Di 13 ἔχεως] ἀοπδος Paul. Aeg. l. s. 14 num. cap. ρμξ QDi 15 ἀκαλέχηε HDi: ἀκαλίχης F 16 θαλασσίας addidi ex Οrib. coll. Pl. XXXII 135 eadem υis (sc. psilotri) . . . lerorise marini sanguini et felli . . . urtica marina trita (sc. psilotrum est) 17 num. cap ρμη QDi 18 τρόμονς τοὺς κατὰ πάθος] φόβους Gal. l. s. 19 παίδων D. eup. I 74 (131): παίδων libri κείου ἢ ἄξους ἀλωπεκίας θεραπεύει. ἡ δὲ πιτύα ποθεῖσα μετά ἡμέρας τρεῖς μετὰ τὴν ἂφεδρον ἀτόκιον εἶναι ἱστορεῖται· ἐπέχει δὲ καὶ τὴν ἐκ μήτρας ῥύσιν καὶ κοιλίας, ὠσελεῖ δὲ καὶ ἐπίλημπτικούς, καὶ τρὸς τά θανάσιμα μετʼ ὄξους πινομένη, μάλιστα δὲ πρὸς γάλακτος θρόμβωσιν καὶ ἐχιδνῶν δήγματα. τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ θερμὸν καταχριόμενον ἐφήλιδας καὶ ἀλροὺς καὶ φακοὺς θεραπεύει.

20 τρυγόνος θαλασαίας τὸ κέντρον, ὃ δὴ ἀπὸ τῆς οὐρᾶς αὐτῆς πέφυκεν ἀνεστραμμένον ταῖς φολίσιν ὀδόντα πονοῦντα πραύνει· θρύττει γὰρ καὶ ἀποβάλλει.

21 σηπ ίας ἑψηθείσης τὸ μέλαν βιβρωσκόμενον δύσπεπτον, κοιλίας μαλακτικόν. τὸ δὲ ἐπʼ αὐτῆς ὄστρακον ύχηματισθὲν εἰς κολλύρια ἁρμόζει πρὸς παράτριψιν τραχέων βλεφ ἀρων, καὲν δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ ἀστράκῳ, ἄχρις οὗ τὸ πλακῶδες αὐτοῦ ἀποστῇ, σμήχει λεῖον ἀλφοὑς, πίτυρα, ὀδόντας, ἐφἤλεις. μείγνυται δὲ καὶ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς λευκώματα κτηνῶν ἐμφυαώμενον, καὶ πτερύγια τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς τήκει σὺν ἀλκὶ λεῖον προσαγόμενον.

22 τρἐγλα συνεχῶς ἐσθιομένη ἀμβλυωπίας δοκεῖ κατασκευαστικὴ 8 SΙΜ. D. eup. I 70 (128); Pl. XXXII 79. 8 EXC Paul. Aeg. VII 3 s. v. 11 SIM. [Hipp.] π. δ. II 48 VI 550); Mnesith.(Ath. VIII 357d); Pl. XXXII 100 — D. eup. I 119 (153) Pl. XXXII 85 — eup. I 76 (132) — Pl. XXXII 71. 72 — eup. I 45 (114). 11 EXC Gal. XII 847 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), cf. Gal VI 736. 19 SIM. Pl. XXXII 70 — PI. XXXII 44; D. eup. II 126 (322). 19 EXC. Gal XII 865; Paul. Aeg. VII 3 s. v. τρίγλη· συνεχῶς ἐοθιομένη ἀμβλυωπίας ἐργάζεται, ώμή δὲ ἀνασχισθεἴσα καὶ ἐπιτεθνῖσα θαλαττίου δράκοντος καὶ σκορπίου καὶ ἀράχνης ἰᾶται δῆγμα. 1 μετὰ] fort. ἐπὶ 8 num. cap. ρμθ QDi 8 ἐπὶ F: ἀπὸ reliqui 9 a voce πέφυκεν inc. cod. E post πέφικεν add. ὡσνὶ δίνης Ε ἀνεστραμμένης E: ἀνεστραμμένον reliqui: suspectum 10 πμύει E: πραύνε: superscr. E2 //// θρύπτει (καὶ ut videtur del. Ε2)Ε γὰρ om. add. E2 11 num. cap. ρν QDi: κα Ε tit. περὶ σιπίαε F : περὶ σηπίας reliqui σηπἐας δʼ ἐψ. Ε post θιβρ. add. ὐπʼ ἐνίων Ε 12 μαλακτικόν] λυτυκόν Ε τὸ δὲ ὄστρακον αὐτῆς Ε ἐπʼ] ἀπʼ HDi 13 κολλῦριον E ante τραχέων del. τριχῶν καὶ E2 καὲν sc. ὄστρακον cf. Pl XXXII 85 14 ἄχρι ἂν Ε πλακῶδες] cf. Arist. h. a. IV 2, 18. Arist—Pseudep. 320 R 15 λεῖον om. Ε ἀλφὸν. F ὀδδνταε καὶ ἐχήλεις καὶ πίτυρα Ε 16 δὲ om. Ε 19 num. cap. ρνα QDi: κβ Ε tit. περὶ τρχλης QDi ὑπάρχειν. ὠμὴ δὲ ἀνασχισθεῖσα καὶ ἐπιτεθεῖσα θαλασσίου δράκοντος καὶ σκορπίου καὶ ἀράχνης δήγματα ἰᾶται.

23 ὄδρχις ἰπποποτάμου ξηρανθεὶς καὶ λειανθεὶς πίνεται μετʼ οἴνου πρὸς ἑρπετῶν δήγματα.

24 καὶ ὁ τοῦ κάστορος ὄρχις — ἐστι δὲ τὸ ζῷον ἀμφίβιον, τὸ πλεῖστον ἐν ὕδασιν ἰχθύσι καὶ καρκίνοις τρεφόμενον — ποιεῖ μὲν ~~καὶ~~ πρὸς ἑρπετά, ἐστι δὲ καὶ πταρμικὸς καὶ καθόλου ποικίλην ἔχει τὴν χρῆσιν ποθεὶς γάρ μετὰ γλήχωνος δραχμῶν πλῆθος δυεῖν ἔμμηνα κινεῖ καὶ ἔμβρυα καὶ δεύτερα ἐκβάλλει. πίνεται δὲ σὺν ὄξει καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις, στρόφους, λυγμούς, θανάσιμα φάρμακα, ἰξίαν· ἀνακαλεῖται δὲ καὶ τοὺς ληθαργικοὺς καὶ τοὺς ὁπωσδήποτε καταφερομένους ἐμβρεχόμενος σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ καὶ ὀσφραινόμενος, καὶ ὑποθυμιώμενος δὲ τὰ αὐτὰ ποιεῖ· ἁρμόζει καὶ τρόμοις καὶ σπασμοῖς καὶ παντὶ τῷ νευρώδει πινόμενός τε καὶ συγχριόμενος, καὶ καθόλου θερμαντικὴν ἔχει τὴν δύναμιν.

ἐκλέγου δὲ ἀεὶ τοὺς συνεζευγμένους ὄρχεις ἐκ μιᾶς ἀρχῆς 2 — ἀδύνατον γὰρ δύο φύσας ἐζευγμένας ἐν ἐνὶ ὑμένι εὑρεῖν — καὶ τὸ ἐντὸς ἔχοντας κηροειδές, βαρύοσμον, βρωμῶδες, δριμύ. δηκτικόν, εὔτριπτον, διαφρασσόμενόν τε συνεχῶς φυσικοῖς ὑμέσι. δολοῦσι δέ τινες αὐτό, ἀμμωνιακὸν ἢ κόμμι συμπεφυραμένον αἵματι 3 SΙΜ. Nic. Th. 566 (ex Apoll.); Pl. XXVIII 121. 5 SIM. Pl. XXXII 26 (e S. N) — Nic. Th. 565 (ex Apoll) D. eup. II 128 (323) Pl. 1. s. 30 — eup. I 3 (96)— Pl. 28 eup. II 77 (289)— Pl. 29 eup. II 41 (256) II 40 (254)— Pl. 31 eup. II 4 (228)— Nic. Al. 307 (ex Apoll.) Pl. 29. 31 — Pl. 31 eup. II 141 (329) — Pl. 28 eup. I 10 (98) — Pl. 29 eup. I 230. 231 (218) — Pl. 29 eup. I 229 (212) — Pl. 29 eup. I 235 (217). 5 EXC. Gal. XII 837 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v); Ps. Orib. de simpl. V 51. 17; SIM. Pl. XXXII 26 sq. Sostrat. schol. Nic. Th. 565. Al. 807); Ael. n. a. VI 34; Pl. VIII 109. 17 EXC 0rib. XII s. v. ὄρχεις κάστvρος (ἐιλέγου — ἀποτθεοθαι). 3 num. cap. ρνβ QDi: κγ Ε tit. περὶ ὄρχεως ἐπποποτάμου QODi καὶ λεμωνθεὶς om. E 5 num. cap. ρνγ QDi: κδ Ε κάστορος ὄρχις ξῶόν ἐστν Di δὲ ὗρχμς Ε τὸ om. Ε 6 βοάτι Ε νὺν ἰχθύσι Di 7 οὖ ὁ ὄρχις ποιεῖ Di καὶ (pr.) om. Ε: delevi 10 μετ’ ὄξους Ε 11 καὶ θανάσιμα Ε καὶ μάλιστα πρὸς (πρ. del. Ε2) ἰξίαν Ε 13 σὺν] ἐν Ε καὶ θυμιώμενος καὶ δσφραινδμενος τὸ αὐτὸ ποιεῖ Ε 16 τὴν om. Ε 18 ἀδύνατον γὰρ] Sextium Nigrum impugnat D. cf. Pl. XXXII 27 φύσσας HDi συνεζευγμένας Ε 19 τοῖς τὸ (i. e. τοὺς τὸ) ἐντὸς 0rib. ἔχοντας Οrib.: ἔχον reliqui 20 εὔθρυπτον 0rib. τε om. 0rib. 21 αὐτοὺς Οrib. συμπεφνρμένον (α post ρ Supcrscr. pr. m. ut videtur) F : συμπεφυραμένον E0rib. (α del. Ε2): συμπεφνρμένον HDi ~~kαὶ~~ καστορίῳ ἐγχέοντες εἰς φῦσαν καὶ ξηραίνοντες. μάτην δὲ ἱστορεῖται ὅτι διωκόμενον τὸ ζῷον ἀποσπᾷ τοὺς διδύμους καὶ ῥίπτει· ἀδόνατον γάρ ἐστιν ἅψασθαι αὐτῶν, προστύπων ὄντων ὥσπερ ὑός. δεῖ δὲ διελόντας τὸ δέρμα κομίζεσθαι σὺν τῷ περιέχοντι ὑμένι τὸ ὑγρόν, ὃν μελιτῶδες, καὶ οὕτως ξηράναντας ἀποτίθεσθαι.

25 γαῆ κατοικίδιος περιφλευσθεῖσα καὶ δίχα τῶν ἐντὸς σκελετευθεῖσα διʼ ἁλὸς καὶ ξηρανθεῖσα ἐν σκιᾷ παντὸς ἑρπετοῦ ἐνεργέστατόν ἐστι βοήθημα ποθεῖσα μετʼ οἴνου δραχμῶν δυεῖν πλῆθος, καὶ τοξικοῦ ἀντιφά ρμακον ὁμοίως λημφθ θεῖσα. ἡ δὲ κοιλία αὐτῆς κορίῳ πλησθεῖσα καὶ σκελετευθεῖσα θηριοδήκτοις καὶ ἐπιλημπτικοῖς βοηθεῖ πινομένη. ὅλη δὲ καεῖσα ἐν χύτρᾳ ποδαγρικούς ὠφελεῖ τῆς τέφρας καταχριομένης μετʼ ὄξους. τὸ δὲ αἷμα αὐτῆς καταχριόμενον χοιράσι βοηθεῖ· ὐφελεῖ δὲ καὶ ἐπιλημπτικούς.

26 βάτρακοι ἀντιφάρμακόν εἰσιν ἑρπετῶν πάντων ζωμευθέντες σὺν ἁλκὶ καὶ ἐλαίῳ, τοῦ ζωμοῦ λαμβανομένου· ὁμοίως καὶ πρὸς τὰς χρονίους τῶν τενόντων ἀποστάσεις. καέντες δὲ ἐπίπαστοι αἱμορρμγίαν στέλλουσι, καὶ ἀλωπεκίας θεραπεύουσι σύν πίσσῃ ὑγρᾷ καταχριόμενοι. τῶν δὲ χλωρῶν βατράχων τὸ αἷμα ἐπισταζόμενον κωλύει τάς ἐκτιλθείσας ἀπὸ τῶν βλεφάρμων 7 SΙΜ. D. eup. II 115 (316) — Pl. XXIX 105 — P. XXX 90. 84. eup. I 18 (102, 104. Gal. XIV 401. Cael. Aur m. chr. I 4, 118. Alex. Tr. I 561 — PI. XXX 76 eup. I 235 (217)— Pl. XXX 34. 36 eup. I 154 (173) — eup. I 18 (102). 7 EXC. Gal. XII 862 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v) cf. Aet II 167. 16 SIM. Pl. XXXII 47; D.eup. II 15 (316)— eup. I 229 (212) — Pl. XXXII 121 eup. I 209 (202) — Pl. XXXII 67 eup. I 95 (140) — Pl. XXXI 70 eup. I 52 (116 — PI. XXXII 81 eup. I 71 (130). 16 EXC. Gal. XII 362. 262 (Aet. II 166. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 καὶ (pr.) om. Orib.E: delevi κιστορίου Ε ἐνχέαντες Ε φύσας Οrib.E ξηράναντες Ε 3 ἀδυνατεῖ 0rib. αὐτῶν ἅψασθαι Ε 4 κμθἀπερ Ε2 (in mg.) κομίζεσθαι Orib.E: κομίσμσθαι reliqui 5 εεριεχονένῳ Ε μελιτῶδες ὄν 0rib. Ε οὕτω HDi 6 ξηρκίνονταες 0rib. ἀποετθεοθαι 0rib.: ποτίζειν reliqui . 7 num. cap. ρνδ QDi. κε Ε περιγλεχθεῖσα HDi 8 διʼ ἁλὸς καὶ ξηραν- θεἵσα om. mg. add. E2 9 ἐνεργέστερυν HDi πλῆθος E: πλῆθος om. Di post λημφθεἴσα c. 3 litt. del. E2 11 ἡ κοιλία δὲ (δὲ add. Ε2) Ε 16 num. cap. ρνε QDi: κq Ε 17 ἁλσὶν ἀλφίτῳ Ε (ἀλφ. del. Ε2) ὁμοίως λαμβανυμένου Ε (corr. Ε2 β et α superscr) 18 τὰς addidi ex Ε 19 καὶ ἐπιπμσθέντες HDi αἱμορραγίας Ε 21 ἐκταλθνσμς F : ἐκτειλσμς Ε: ἐκτα λείσας D, eup. l. s. ἐκ τῶν Ε τρίχας φύεσθαι· ὠφελοῦσι καὶ ὀδονταλγίας συνεψόμενοι ὕδατι καὶ ὄξει καὶ διακλυζόμενοι.

27 σίλουρος νεαρὸς βιβρωσκόμενος τρόφιμος καὶ εὐκοίλιος, ταριχηρὸς δὲ ἄτροφος, ἀρτηρίαν δὲ καθαίρει καὶ εὔηχον παρασκευάζει. καταπλασθεῖσα δὲ ἡ σὰρξ τοῦ ταριχηροῦ σιλούρου σκόλοπας ἀνάγει· καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ δὲ ἅλμη ἁρμόζει ἐν ἀρχῇ δυσεντερικοῖς εἰς ἐγκάθισμα, μετάγουσα τοὺς ῥευματισμοὺς εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, καὶ ἐγκλυζομένη δὲ ἰσχιαδικοὺς θεραπεύει.

28 σμαρίδος ταριχηρᾶς ἡ κεφαλὴ καεῖσα λεία ἕλκη στέλλει ὑπερσαρκοῦντα καὶ νομὰς ἵστησι καὶ ἥλους καὶ θύμους ἀναλίσκει, σκορπιοπλήκτοις δὲ καὶ κυνοδήκτοις ἡ σὰρξ ἁρμόζει καθάπερ πᾶς τάριχος.

29 καὶ ἡ τῆς μαινίδος κεφαλὴ καεῖσα λεία τὰς ἐν δακτυλίῳ τετυλωμένας ῥαγάδας καταπασθεῖσα ἀφίστησιν. ὁ δὲ γάρος αὐτῆς τὰς ἐν στόματι σηπεδόνας διακλυζόμενος παύει.

30 κωβιὸν τὸν πρόσφατον ἐὰν ἐμβαλὼν εἰς ὑείαν κοιλίαν καταρράψῃς καθεψήσῃς τε ἐν ὕδατος ξέσταις ιβ΄ ἄχρι δυεῖν ξεστῶν καὶ διηθήσας καὶ ἐξαιθριάσας τοτίσῃς, κοιλίαν ἀταράχως κάτω ὑπάξεις. καταπλασθεὶς δὲ καὶ τοὺς ὑπὸ κυνῶν δηχθέντας ἢ ἑρπετῶν ὠφελεῖ.

3 SIM. Pl. XXXII 94 — Pl. XXXII 90; D. eup. I 93 (139) — eup. I 167 (180) Pl. XXXII 125 — eup. II 54 (266) cf. II 52 (265) — Pl. XXXII 104. 93 eup. I 237 (219). 3 EXC. Gal. XII 377. Aet. II 151. Paul. Aeg. VII 3 s. v. et s. v. κεφαλαί.s 9 SIM. D. eup. I 189 (193) I 200 (197) I 175 (184) I 176 (185) cf. II 113 (314). 13 SIM. Pl. XXXII 105; D. eup. I 218 (208) — Pl. XXXII 88 eup. I 83 (135). 13 EXC. Gal. XII 333. 377 cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. κεφαλαί Aet. ΙΙ 151. 16 SIM. Gal XII 366. Aet. II 141. 1 φύειν E 3 num. cap. ρνq QDi: κξ E τρόνπός ἐστι Di 4 ἀρτηρίας (εὐήχας) ΗDi εὐήχ F 5 κατασκευάζει E ταριχευθετσα δὲ ἡ σὰρξ καὶ καταπλασθεῖσα Η: ταριχηθεῖσα δὲ ἡ σἀρξ τοῦ καταπλασθέντος F σιλούρου addidi 7 ὡς εἰς (dittogr) Q κατάγουσα Di 8 καὶ om. E ἀπαλλάσσει E 9 num. cap. ρνζ QDi: E λεία addidi ex E. cf. D. ΙΙ 29 11 δὲ E: τε reliqui ὠμὴ ἡ σὰρξ E 12 πᾶς om. E 13 num. cap. ρνη QDi: κθ E ἡ om. Di μαινίδος ταρνχηρᾶς E: μαινίδος δὲ Di δακτύλῳ HDi 14 καταπλασθεῖσα libri: corr. Sarac. ἀποκαθίστησιν E τὸ δὲ νάρρον Di 15 μὐτῶν E διακλνἴδμενον Di 16 num. cap. ρνθ QDi: λ E κύβιον Gal. τὸν om. Di βαλλὼν F: βαλὼν Η 17 καὶ καταρράφεις F: καὶ καταράφας E καθεφήσαε E: καθεψήσεις F μεθʼ ὅδατος Di: ἐν ὕδατι Q ξεστῶν ιβ΄ Di 18 ξεστῶν β Ε καὶ ἐξαιθριάσαε om. Ε ποιήσεις E: ποτσεις F ἀταράχως κατὰ κοιλίαν Ε 19 ἀπάξει FE κατμπλαοθὲν QE ὑπὸ ἑρπετῶν ἢ κυνῶν δηχθέντας Ε

31 ὁ δὲ ὠ μοτάριχος λεγόμενος σάρξ ἐστι θύννου τεταριχευμένου. βοηθεῖ δὲ λαμβανόμενος τοῖς ὑπὸ ἐχίδνης τῆς καλουμένης πρηστῆρος δηχθεῖσι— δεῖ δὲ ὡς ὅτι πλεῖστον προσφέροντας καὶ οἶνον ἀναγκάζειν πίνειν πολὺν καὶ ἐμεῖν — εἴς τε τὰς ὖριμυφαγίας μάλιστα ἁρμόζει. καταπλάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ κυνοδήκτων ὠφελίμως.

32 γάρος δὲ πᾶς ὁ ἐκ τῶν ταριχευτικῶν ἰχθύων καὶ κρεῶν καταντλούμενος νομάς ἐφικτᾷ καὶ κυνόδηκτα ἰᾶται. ἐνίεται δὲ καὶ ἐπὶ δυσεντερικῶν καὶ ἰσχιαδικῶν, ἐφ᾿ ὧν μὲν ἵνα τὰ εἱλκωμένα ἐπισπάσῃ, ἐφ᾿ ὧν δὲ ἵνα τὰ ἀνέλκωτα ἐρεθίσῃ.

33 ζωμὸς δὲ ὁ ἐκ τῶν νεαρῶν ἰχθύων κοιλίας ὑπαγωγός, ποτὲ μὲν καθʼ ἑαυτὸν πινόμενος, ποτὲ δὲ μετʼ οἴνου, ἰδίως δὲ σκευάζεται πρὸς ταῦτα ὁ ἀπὸ τῶν φυκίδων καὶ σκορπίων καὶ ἰουλίδων καὶ περκίδων καὶ τῶν ἄλλων πετραίων ἀπαλῶν καὶ ἀβρώμων λιτῶς μεθʼ ὕδατος καὶ ἁλὸς καὶ ἐλαίου καὶ ἀνήθου.

34 κόρεις οἱ ἀπὸ κλινῆς ἐντιθέμενοι βρώμασι κυάμων τὸν ἀριθμὸν ἑπτὰ καὶ καταπινόμενοι πρὸ τῆς ἐπισημασίας 1 SIM. D. eup. II 119 (319) — eup. II 113 (314). 7 SIM. Pl. XXXI 97; D. eup. I 200 (197)— Pl. . s. — Pl. s. eup. II 52 (265) — Pl. . s. eup. I 238 (219). 7 EXC. Gal XII 377 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. Aet II 150). 11 SIM. Pl. XXXII 94. 100. 11 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s v. (e D). 16 SIM. Pl. XXIX 63; D. eup. II 21 (234)— Pl. XXIX 61 eup. II 120 (319) — P1. XXIX 62 — eup II 159 (308). 16 EXC. Gal. XII 363 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 num. cap ρξ QDi: λα E τετκριχευμένη E 2 λκμβινοκένη libri: correxi 3 δε om. F 4 καὶ (pr.) om. Di, cf. D. eup. II 119 (319) ἀνασκευἀζειν Di ἐξέμεν E, at cf D, eup. I. s. 5 κμτεπλάσσεται — ὠφελίμως om. Q (mg. add. H2), at cf. Dl et D eup. l. a. 7 num. cap. ρξα QDi: λβ E γάρρον Di post γἀρος del. νἀρδος F τῶν om. E ταριχ (ῖζ superscr ) F : ταριχηρῶν reliqui 8 κταελαττόμενος (ον Di) QDi: κετωντλούμενον E, cf. D. eup. I 200 (197) ἐφστησιν Ε κυνο- δήκτους HDi ἐνίοτε QDi 9 καὶ (pr.) om. FE ἐυσεντερικοῖς κμὶ ἐσχια- δμκοῖε QDi ἵνα] οῖναι F 10 ἐπικκῦση EDi: ἐπιπκέση Marc.: ἐπικλύσῃ Corn. cf. Gal. XII 377 11 num. cap. ρξβ QDi: λγ Ε 13 πρὸς τὰς ἀπὸ σκορπίων πλργὰς κκὶ φνκίδων E φωκίων HDi 14 περκίδων E: περκῶν corr. E2 15 λετὸς Ε et Paul. Aeg. l. s. διʼ σδατος E κκὶ ἁλὸς addidi Spr. duce e Paul. Aeg. VΙΙ 3 s. v., cf. Dl et sοlus id facit, si sale et oleum et anetum fuerint conditi 16 num. cap. ρξγ QDi: λδ Ε μετὰ κυάμων HDi, at cf. D. eup. . s. ἐντεθέντες εἰε τὰ τῶι κυάυων βρώματα 17 τῶν ἀρδαῶν Ε ἑπεὰ] δ΄ D. eup. l. s. ὠφελοῦσι τοὺς τεταρταίζοντας, καὶ ἀσπιδοδήκτους δὲ δίχα τῶν κυάμων καταποθέντες, ὑστερικῶς τε πνιγομένας ἀνακαλοῦνται ὖσφραινόμενοι. σὺν ὄξει δὲ ποθέντες βδέλλας ἐξάγουσι, δυσουρίαν τε παύουσιν ἐντιθέμενοι τῷ οὐρητικῷ πόρῳ λεῖοι.

35 ὄνοι οἱ ὑπὸ τὰς ὑδρίας — ζῷα δ' ἐστὶ πολύποδα, ὄφαιρούμενα κατὰ τὰς ἐπαφὰς τῶν χειρῶν — ποθέντες σὺν οἴνῳ βοηθοῦσι δυσουρίᾳ καὶ ἰκτέρῳ, διαχρισθέντες δὲ μετὰ μέλιτος συναγχικοῖς βοηθοῦσι, καὶ πρὸς ὠταλγίαν δὲ λεῖοι σὺν ῥοδίνῳ θερμανθέντες ἐν κελύφει ῥόας καὶ ἐνσταγέντες ἁρμόζουσιν.

36 σίλφης τῆς ἐν τοῖς ἀρτοκοπείοις εὑρισκομένης τὰ ἐντὸς τριβόμενα σὺν ἐλαίῳ ἢ ἑψόμενα καὶ ἐνσταζόμενα ῥταλγίας παύει.

37 πνεύμων θαλάσσιος πρόσφατος λεανθεὶς ποδαγριῶντας καὶ χιμετλιῶντας ὠφελεῖ καταπλασσόμενος.

38 ὁ δὲ χοίρειος καὶ ἄρνειος ~~καὶ ἄρκειος~~s πνεύμων τὰ ἐκ τῶν ὑποδημάτων παρατρίμματα ἐπιτιθέμενοι ἀφλέγμαντα τηροῦσιν.

39 καὶ ὁ τῆς ἀ λώπεκος δὲ πνεύμων ξηρανθεὶς καὶ ποθεὶς 5 SIM. Pl. XXX 68; D. eup. II 109 (308) — eup. II 56 (268)— Pl. XXX 35 eup. I 88 (138) — PI. XXIX 136 eup. I 57 (121) Archig. Gal. XII 641). 5 EXC. Gal. XII 366. 367. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 11 SIM. Pl. XXIX 139: 0. eup. I 57: (121); Archig. (Gal. XII 641). 11 EXC. Gal. XII 366, Paul. Aeg. VIl 3 s. v. 13 SIM. Pl. XXXII 111; D. eup. I 181 (190). 13 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. πνεὑμων. 15 SIM. Pl. XXVIII 221 222; D. eup. I 173 (184). 15 EXC. Gal. XII 355 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 18 SIM. Pl. XXVIII 97; D. eup. II 39 (252t)—Pl. XXVIII 176 eup. I 57 (120). 18 EXC. Gal. XII 335 (= Aet. II 154 Paul. Aeg. VII 3 s. v. πνεύμων). 2 κατπλαοθέντες Di τε E: δὲ reliqui πνιγομένους F 3 οἴνῳ δὲ ἢ ὔξει QDi (var. lect. cf. Gal. l. s.) 4 ἐντιθέμενι, λεῖαι HDi τῶ οὐριτῆρι E 5 num. cap. ρξδ QDi: λε Ε tit. περὶ κουβαρίδων QDi (ὔνοι οἱ ὑπὸ ὐδρείπς. κονβκρδες F in ind.) δʼ addidi ex E εἰσὶ HDi 6 ποθέντες δὲ F: οὗτοι ποθέντες HDi ἐν ρἴνῳ Ε 7 δυσουρίαις Ε 8 σνναγχικοὺς ἀχελοῦσιν EDi καὶ om. Q 9 κελύφῳ Di 11 num. cap. ρξε QDi: λq Ε σίλφοις τσῖς F 12 post τριβόμενα superscr. καὶ Ε2 ᾒ om. Ε ὠταλγίας ἐνσταζόμενα πούει Ε 13 num. cap. ρξq QDi: λξ Ε ποδκγρωκοὺς Ε et Paul. Aeg. l. s. 15 num. cap. ρξζ QDi: om. Ε καὶ ἄρκειος om. EGal.Dl: delevi (var. lect.) 17 ποιοῦσιν 18 num. cap. ρξη QDi: om. Ε δὲ om. HDi πνεύμων om. Ε καὶ ποθεὶς om. Q (add. H2) ἀσθματικοὺς ἀνίνησι. καὶ τὸ στέαρ δὲ αὐτῆς τακὲν καὶ ἐγχυθὲν ὠτὸς πόνον παύει.

40 ἧπαρ ὄνειον ὄνειον ἐσθιόμενον ὁπτὸν ἐπιλημπτικοὺς ὠφελεῖ. νήστεις δὲ λαμβανέτωσαν.

41 αἰδοῖον ἄρρενος ἐλάφου σὺν οἴνῳ ποθὲν λεῖον τοῖς ὑπὸ ἐχιδνῶν δηχθεῖσι βοηθεῖ.

42 ὄνυχες ὄνων καέντες καὶ ποθέντες ἐπὶ ἡμέρας ἱκανὰς πλῆθος κοχλιαρίων δυεῖν ἰστοροῦνται ἐπιλημπτικοὺς ὠφελεῖν. ἐλαίῳ δὲ φυραθέντες χοιράδας διαφοροῦσιν, ἐπιπασθέντες δὲ χιμέτλας θερατεύουσιν.

43 λειχῇνες ἵππων — εἰσὶ δὲ τύλοι κατὰ περιγραφὴν ἐντετυπωμένοι παρὰ τοῖς γόνασι καὶ παρὰ ταῖς ὁπλαῖς — ποθέντες λεῖοι μετʼ ὄξους ἐπιλημψ ίας ἱστοροῦνται θεραπεύειν.

44 οἱ δὲ τῶν αἰγῶν ὄνυχες καέντες ἀλωπεκίας καταχριόμενοι σὺν ὄξει θεραςεύουσιν.

45 τοῦ δὲ ἥπατος τῆς αίγὸς ὀπτωμένου ὁ ἀπορρέων ἰχὼρ ἐγχριόμενος νυκτάλωψι ιν ἁρμόζει κἂν τὴν ἀτμίδα δέ τις ἑψομένου αὑτοῦ δέχηται ἀνεῳγόσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, ὠφελεῖται· 3 SIM. Pl. XXVIII 258; D. eup. I 18 (102). 3 EXC. Paul. Aeg. VII 8 3. v. ἧπαρ. 5 SIM. Pl. XXVIII 150. D. eup. 115 (315). 5 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. κίδοῖον. 7 SIM. Pl. XXVIII 225; D. eup. I 18 (104) — PI. XXVIII 191; D. eup. I 154 (173)—eup. I 181 (190). 11 SIM. Diocl. frg. 83; Pl. XXVIII 180: D. eup. I 18 (103). 11 EXC Gal. XII 342 funde Aet. II 158 Paul. Aeg. VII 3 s. v). 14 SIM. D. eup. I 95 (141). 14 EXC. Gal. XII 341. 16 SIM. Pl. XXVIII 170; D. eup. I 44 (114) — eup. I 21 (105). 16 EXC. Gal. XII 336 (= Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κατατεκὲν (τακ in ras,) Ε 2 πόνους Ε 3 num. cap. ρξθ QDi: λη E ὀπτὸν ἐσθιόμενον E ἡπμτικοὺς καὶ ἐπλημπτιεοὺς Ε 4 δὲ] δια H 5 num. cap. ρο QDi: λθ E ποθὲν νὺν οἴνῳ E λεῖον om. E 6 ἐχίδνης E 7 num. cap. ροα QDi: E ἐφʼ κανὰς ἡμέρπε E 8 μὲν ὠφελεῖν E 9 ἐν ἐλαίῳ E ἐμπιπλασθίντες F: ἐπιπλαοθένες ΗDi: ἐπιχρισθέντες δὲ μετʼ δξους E: ἐπιπασσόμενοι D. eup, l s.: correxi Sarac. duce 10 χίμετλα Ε 11 num. cap. ροβ QDi: μα Ε post τύλοι del. ὑγροὶ E2 περιγραφὴν Ε: ἐπιγραχὴν reliqui 12 ἐντετυπομέοι Ε: ἐι τετυλωμένοι reiqui παρὰ] περὶ coni. Asul. ποθέντες δὲ F E 13 θνρμπεύειν ἐστορνῦνται Ε 14 num. cap. ρογ QDi: μβ Ε καταχριόενοι ὄξει ἀλ. θεραπ. καέντες Ε 16 num. cap. ροδ QDi: μγ E 17 καὶ E εἴ τις ὐτοῦ ἁπτομένου Ε ἁρμόζει δὲ καὶ ἐσθιόμενον ὀπιὸν πρὸς τὰ αὐτά. φασὶ δὲ καὶ ἐπιλημπτικοὺς ἐλέγχεσθαι φαγόντας μάλιστα τὸ τράγειον ἧπαρ.

46 τὸ δὲ τοῦ κάπρου ἤπαρ νεαρὸν καὶ ξηρὸν λεῖον σὺν οἴνῳ πινόμενον ἑρπετῶν δήγματα ὠφελεῖ.

47 κυνὸς δὲ λυσσῶντος ἧπαρ βιβρωσκόμενον ὀπτὸν ὑπὸ τῶν δηχθέντων ὐπʼ αὐτοῦ ἀπεριπτώτους ὑδροφόβᾳ τηρεῖν πεπίστευται. χρῶνται δὲ εἰς προφυλακὴν καὶ τῷ κυνόδοντι τοῦ δακόντος ἐνδέοντες εἰς κυστίδα καὶ περιάπτοντες τῷ βραχίονι.

48 τὰ δὲ ἀπὸ τῶν κασσυμάτων παλαιὰ δέρματα κεκαυμένα λεῖα καταπασσόμενα πυρίκαυτα καὶ παρατρίμματα καὶ τὰ ἐξ ὑποδημάτων θλίμματα θεραπεύει.

49 ἀλεκτορίδες ἀνασχισθεῖσαι καὶ ἐπιτεθεῖσαι ἔνθερμοι τοῖς τῶν ἑρπετῶν δήγμασι βοηθοῦσι· δεῖ δὲ συνεχῶς ταύτας ἀλλάσσειν. καὶ ὁ ἐγκέφαλος δὲ αὐτῶν ἐν ποτήματι θηριοδήκτοῖς 3 SIM. Pl. XXVIII 152; D. eup. II 115 (316). 3 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἧπαρ. 5 SIM. Pl. XXIX 99. 101; D. eup. II 113 (313). 5 EXC. Gal. XII 335 (Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἧπαρ). 7 TEST. Ps. Gal. de incantatione (ed. Chart. X 572): Dioscorides ait. dentes canini canis rabiosi, quando hominem momorderit, in frusto corii ligati et armo suspensi defendunt a morsibus canis rabiosi. 9 SIM. D. eup. I 178 (187) — Pl. XXX 80; D. eup. I 173 (184). 9 EXC. Gal. XII 343. 12 SIM. Petrich. schol. Nic. Th. 557); Apollod. Nic. Th. 557); D. eup. II 115 (316); Pl. XXIX 78 sq. (e S. N). 12 EXC. Gal. XII 361; Paul. Aeg. VII 3 s. v ζωπός 14 TEST. Paul. Aeg. VII s. γ. ἐγκέφαλος . . . τὸν δὲ τοῦ ἀλεκτρυόνος σὺν ρἴνῳ πινόμενον θηριοδήκτοις φησὶ Διοσκουρίδης βοηθεῖν καὶ τὰς ἐκ μηίγγων ἐπέχειν αἱμορραγίας. 1 ἐνχριόμενυν καὶ ἐσθιόμενον Ε 2 ἐπιληπτικοὺς φασὶν ἐλέγχεσθαι Ε 3 num. cap. ροε QDi: μγ E ἧπαρ om. E 4 ἑρπετῶν καὶ πτηνῶν HDi δήγμασι βοηθεῖ Ε. 5 num. cap. ροq QDi: μδ Ε δὲ om. Di ὀπτὸν βιβρ. E 6 ἀπνρί. πτωτον E ὐδρόφοβα E: ὐδροφο(ρ΄ superscr.) F: ὐδροχοβίας HDi 7 πιστεύεται HDi τὸν κυνόδοντα E 8 ὲνδέοντες E: ἐπιδέοντες F: ἐπιδοῦντες reliqui post βραεχίονι cap. περὶ ἥπμτος αἱθυίας habet Di (cf. D. II 55) 9 num. cap. ροζ QDi: με E 10 καὶ λεῖα HDi καταππσσόμενμ F D, eup. l. S.: καταπίασσόμενα reliqui τὰ ἐξ ὑποδημάτων om. E 11 ἐκθλίμμτα Gal. mg. add. Di τοῦ κασσύματος ἡ τέφρα ἐστὶ οὐλωτικὴ τῆς διατρίσεως εροαλειφαμένη λινέλαιον 12 num. cap. ροη QDi: μq E ἀλεκτορίδες δὲ E ἔνθερμοι ἐπιτεθεῖσαι E 13 τοῖς τῶν om. E: τῶν om. Di οὐτὰς E: om. Di 14 ὁ δὲ ἐγκέφαλος (om. καὶ) Di πόματι EDi σὺν οἴνῳ δίδοται καὶ τὰς ἐκ μήνιγγος αἱμορραγίας ἐπέχει. τοῦ δʼ ἄρρενος τὸ κατὰ τὰ ἐντὸς ὑποκείμενον τῇ κοιλίᾳ κερατῶδες,· ἀποδερόμενον δὲ ἐν ταῖς ἑψήσεσι ξηρανθὲν ἁρμόζει στομαχικοῖς λεῖον πινόμενον μετʼ οἴνου. ὁ δὲ ζωμὸς τοῦ νόσσακος μάλιστα δίδοται ἐπικράσεως χάριν φαυλοτήτων καὶ ἐπὶ τῶν στόμαχον πυρουμένων λιτῶς σκευασθείς.

2 ὁ δὲ τῶν παλαιῶν ἀλεκτρυόνων δίδοται πρὸς κάθαρσιν κοιλίας. ἐξελόντας δὲ τὰ ἐντὸς δεῖ ἀντεμβάλλειν ἅλας καὶ καταρράψαντας ἐψειν μετὰ ὕδατος ξεστῶν εἴκοσι, κατάγοντας εἰς κοτύλας τρεῖς· δίδοται δὲ πᾶν ἐξαιθριασθέν· ἔνιοι δὲ συνέψουσι κράμβην θαλασσίαν ἢ λινόζωστιν ἢ κνῆκον ἢ πολυπόδιον, ἄγει δὲ πάχος ὠμόν, γλοιῶδες, μέλαν, ἁρμόζον πυρετοῖς χρονίοις καὶ περιοδικοῖς τρόμοις, ἄσθμασιν, ἀρθριτικοῖς, ἐμπνευματουμένοις στόμαχον.

50 ᾠὸν τὸ ἁπαλὸν πολυτροφώτερον τοῦ ῥοφητοῦ, καὶ τοῦ ἁπαλοῦ τὸ σκληρόν. ἡ δὲ λέκιθος αὐτοῦ ἐφθὴ χρησίμη πρὸς ὀφθαλμῶν περιωδυνίας σὺν κρόκῳ καὶ ῥοδίνῳ, πρός τε τὰς περὶ δακτύλιον φλεγμονάς καὶ κονδυλώματα σὺν μελιλώτῳ. μετὰ ῥοὸς δὲ ἢ κηκίδος τηγανισθεῖσα καὶ βρωθεῖσα ἵστησι κοιλίαν, καὶ καθʼ ἑαυτὴν δὲ προσενεχθεῖσα.

τὸ δὲ λευκὸν αὐτοῦ ὠμὸν ὂν ψύχει, ἐμπλάττει, παρηγορεῖ ἐγχυματισθὲν ἐπὶ ὀφ θαλμῶν φλεγμαινόντων, κατακαύματά τε οὐκ 1 SIM. Pl. XXIX 78 (e S. N.); D. eup. I 23 (236). 1 EXC. Gal. XII 336. 14 SIM. [Hipp.] π. δ. II 50 (VI 552); Pl. XXIX 39; D. eup. I 39 (111) I 217 (207) I 36 (110) I 108 (148) I 28 (107) I 94 (139); cf. Ruf. 414. 423. 14 EXC. Gal. XII 349 (unde Aet. II 135 Paul. Aeg. VII 3 s. v); Gal. VI 706 (unde Aet. II 134. Sim. S. s. v ). 1 ἐν οἴνῳ E ἴσχει E 2 τὸ δὲ τοῦ ἄρρενος κατὰ τὸ ἔνδον E τὸ om, F κερετοειδὲς Di 4 μετ’ οἴνου πινόμενον EDi ὁ δὲ — σκευασθείς (v, 6) om. Di 5 μάλιστα τοῦ νόσσακος Ε, fort. recte φαυλοτήτων ἢ αυνοτήτων E (ἢ χαυν. del. Ε2) 6 λιτὸς F 8 δεἵ om. E 9 ξεστῶν ἢ κοτυλῶν E (ἢ κοτ. del. E2) διδόναι E 10 ἐξαιθριάσαντας E 12 καὶ περιοδικοῖς τρόμοις addidi ex EDI coll. Pl. XXIX 79 prodest et contra longinquas febres et torpentibus membris tremulisque 13 στοεάχοις HDi in fine add. Di ἡ δὲ) κοιλία τούτων ταριχευθεῖσα καὶ ξηρανθεῖσα ἐν σκιᾷ ἐπὶ ταῖς ὑπερκαθάρσεσι ταἴς ἀπὸ φερμάκων κενωτικῶν ὅσον γ΄ λαυβανομένη βοήθημά ἐστεν ἄριστον· ἵστησι γὰρ παρακρῆμε τὴν κένωσιν, δχῖ δὲ τρίμμα ποιεῖν καὶ ἑνοῦν μετὰ ὕδατοε καὶ διδόναι. 14 num. cap. ροθ QDi: μζ E πολυτροφώτερον τὸ ἀπαλὸν E τροφίμώτερον HDi 15 λέκινθος F: λέκυθος reliqui ἑφθὴ] ἀπτηθέντος E: ὀκτηθεῖσα (post περμωδυνίας transpos) Di: om. H 18 κικίδος QE 19 δὲ om. HE 20 ὄν addidi e Di ἐᾷ φλυκταινοῦσθαι παραχρῆμα ἐπιχρισθέν, πρόσωπά τε ἀνεπίκαυτα τηρεῖ, ἀνακόλλημά τέ ἐστι ῥευματιζομένων σὺν λιβανωτῷ κατὰ τοῦ μετώπου ἐπιτιθέμενον, φλεγμονάς τε ὀφθαλμῶν πραύνει ἐρίῳ ἀναλημφθὲν καὶ ἐπιτεθὲν μιγέντος αὐτῷ ῥοδίνου καὶ οἰνομέλιτος. ὠμὸν δὲ ῥοφηθὲν αἱμορροίδος δήγμασι βοηθεῖ, ἀκροχλιαρὸν δὲ πρὸς κύστεως δηγμοὺς καὶ ἕλκωσιν νεφροῦ καὶ τραχυσμοὺς ἀρτηρίας καὶ αἵματος ἀναγωγὰς καὶ κατάρρους καὶ θώρακος ῥευματισμοὺς ἁρμόζει.

51 τέττιγες ἁπτοὶ ἐσθιόμενοι τοῖς περὶ κύστιν ἀλγήμασι βοηθοῦσιν.

52 ἀκρίδες ὑποθυμιώμεναι δυσουρίας, μάλιστα τὰς ἐπὶ γυναικῶν, ὠφελοῦσιν. ἡ δὲ λεγομένη ἀκρὶς τρωξαλλὶς ἢ ὄνος — ἄπτερος δέ ἐστι καὶ μεγαλόκωλος — πρόσφατος ξηρανθεῖσα σφόδρα σκορπιοπλήκτους ὠφελεῖ πινομένη σὺν οἴνῳ. χρῶνται δὲ αὐτῇ κατακόρως οἱ κατὰ Λέπτιν Λίβυες.

53 φ ή νῆς τοῦ ὀρνέου, ὃ Ῥωμαιστὶ καλοῦσιν ἀσσίφραγον, ἡ κοιλία κατʼ ὀλίγον ποτιζομένη ἐξουρεῖσθαι ποιεῖν ἱστορεῖται.

54 κορυδαλλὸς ἀρνύφιόν ἐστι μικρόν, ἔχον κατὰ τῆς 9 SIM. Pl. XXX 68; Ruf. frg. 86 (394 R.). 9 EXC. Gal. XII 360 (unde Aet. II 193 Paul. Aeg. VII 3 s. v). 11 SIM. Pl. XXX 66; D. eup. II 109 308) Pl. XXIX 92. 11 EXC. Gal. XII 366. Pau). Aeg. VII 3 s. v. 16 SIM. Pl. XXX 68; D. eup. II 111 (309). 16 TEST. Paul. Aeg. VII 3 s. v. κοιλίαν . . . τὴν δὲ τῆς φήνης 〈φάττης ed.) τοῦ δρνέου κοιλίαν κατ᾿ ὀλίγον ποτιζομένην λἰθους ἐξουρεῖν φησιν ὁ Διοσ- κουρίδης. 18 SIM. PI. XXX 62. 18 EXC. Gal. XII 360; XIV 243; Aet. II 182. 1 πρόσωπόν τε ἀνεπίκαυτον E 2 τέ] δὲ Di 3 κείμενον Di 4 ὲν ἐρίῳ Ε ἀναληφθὲν καὶ mg. add. E2: καὶ ἐπιτεθὲν om. Di 5 οἴνου καὶ κέλιτος Di ῥοφηθὲν] ἐπιτεθὲν E: corr. E2 δήγματι E 6 ἀκροχλιερὸν E διγμὸν E νεφρῶν HDi 7 τραχείας ἀρτηρίας Di 9 num. cap. ρπ QDi: μη Ε post τέττιγνς add. δὲ E τὴν κύστιν EDi 11 num. cap. ρπα QDi: μθ E ἀκρίδες δὲ E 12 post ὠφελοῦσιν add. τὴν δὲ σάρκα ἀχρείαν ἔχουσιν Di τρωξαλλὶς scripsi: ἀζάραχος E: ἀσρακος Di: ἢ ὁιξιχδσχἤ F: ἡ ρξιχόσσχη H: usurus Dl: ἀσείρακος Gal. XII 366, cf. Pl. XXX 49, ubi troxallis corrige coll. Ath. III 118a. Ael. n. a. VI 19 cf. Pl. XXIX 92 13 δέ om. HDi ξηρανθεῖσα δὲ HDi 14 σκορπιοπλήκτοις βοηθεῖ Ε 16 num. cap. ρπβ QDi: V E φήνης E et D. eup. l. s.: φίνις Q: φίνις τὸ ὄρνεον Di δσσίχραγον E et D. eup. l. s.: ἀσοῦχρμγον F: ἀσονφράσον HDi 17 τούτου ἡ κοιλία Di: οὗ ἡ κοιλία E κοιλία ξηρὰ D. eup. l. s., fort. recte νεροσvπιεομένη E 18 num. cap. ρπγ QDi: να E κόρυδος ἢ κορύθαλλος E ὁρνίθον HDi κορυφῆς ὑπεροχὴν ὥσπερ ταῶνος. οὖτος βρωθεὶς ὀπτὸς κολικοὺς ὀνίνησιν.

55 αίθυίας ἦπαρ σκελετευθὲν καὶ ποθὲν μεθʼ ὐδρομέλιτος κοχλιαρίων τλῆ θος δυεῖν ἐκ βάλλει δεύτερα.

56 χελιδόνος νεοσσοὺς νεοσσοὺς τοὺς ἐκ τῆς τρώτης νεοσσοποιίας αὐξομένης τῆς σελίνῆς ἀνατεμὼν εὑρήκεις ἐν τῇ γαστρὶ λίθους, ἐξ ὧν δύο λαβών, ἕνα ποικίλον καὶ τὸν ἕτερον καθαρόν, πρὸ τοῦ ἐπιψαῦα σαι τῆς γῆ, ἐνδήσας εἰς δέρμα δαμάλεως ἢ ἐλάφου καὶ περιάψας βραχίονι ἢ τραχήλῳ ἐτιλημπτικοὺς ὠφελήσεις. πολλάκις δὲ καὶ ταντελῶς ἀυτοκαταστήσεις. βιβρωσκόμεναι δὲ ὥσπερ αἱ συκαλλίδες ῤξυωπίας εἰσὶ φάρμακον, καὶ ἡ ἀπ᾿ αὐτῶν δὲ τέφρα καὶ ἡ τῶν μητέρων καεισῶν ἐν χύτρᾳ μετὰ μέλιτος χρισθεῖσα ῤξυδερκίαν ποιεῖ. ἁρμόζει δὲ καὶ ἐπὶ συναγχικῶν διαχριομένη καὶ πρὸς σταφυλῆς καὶ παρισθμίων φλεγμονάς. σκελετευθεῖσαι δὲ αὗται καὶ οἱ νεοττοὶ συναγχικούς ὠφελοῦσι πινόμεναι μεθʼ ὕδατος πλῆθος δραχμῆς μιᾶς.

57 ἐλέφαντος τὸ ἐκ τοῦ ὀδόντος ῥίνισμα παρωνυχίας καταπλασθὲν θεραπεύει, δύταμιν ἔχον στυπτικήν.

3 EXC. Gal. XII 336. 5 SIM. Pl. XXX 91; D. eup. I 19 (104); Alex. Trall. I 561. 5 EXC. Gal. XII 359 (cf. XIV 240), unde Aet. II 195. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 5 TEST. Ps. Gal. de incantatione (ed. Chart. X 572): idem (sc. D.): pullis hirundineis parvis in augmento lunae acceptis et primogenitis, si fuerint in vente scissi, duos lapides inv enies, unum unius coloris et alterum diversi et oppositi, quos si ligaveris in corio vituli antequam terram tetigerint et e collo sive armo suspenderis, epilepticos levat et aliquando persanat. 10 SIM. Pl. XXIX 128; D. eup. I 41 (142) — Cels. IV 7 (130, 18). Scrib. L. 70. Asclep. (Gal. XII 942sq.); Aret. cur. ac. m. I 7 (226); Pl. XXX 33; D. cup. I 88 (137) — Pl. XXX 31 — D. eup. I 89 (138). 17 SIM. Pl. XXVIII 88. 17 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἐλέφαντος. 1 κεφαλῆς E ταόνος QDi: ταώς E οὗτος om. E βρωθεὶς δὸ E ιακοὺς EDiH (corr. H2): cοlicis DI, cf. Pl. XXX 62 Gal. I. s. 3 num. cap. ρπδ Q: post c. 47 transpos. Di: νβ E δὲ ἧπαρ E ἐν ὐοοομέλιτι E 4 ἐυοῖν πλῆθος Di ὕστερα E 5 num. cap. ρπε Q: ρπδ Di: νγ E τοὺς om. QE τῆς om. Q, at cf. D. eup. l. s. νεοσσιᾶς E et D. eup. l. s. 6 μύξανομένης Q: αὐξομένης Di et D, eup. l. s.: δυομένης τῆς σελήνης ἢ αὐξούσης E 8 ἐπιφαῦσαι αὐτοὺς? τῆς om. Q: γῆν E ////δήσας E2 9 ἐλἀφου ἢ δαμάλου E καὶ om. QE περίαᾳον E ὠφελεῖ E 10 ἀποκαθοτησι E 11 συκαλίδες HDi ἀξυωπίαν ποιεῖ Q (verba εἰσὶ — ὀξυδερκίαν om. mg. add. H2) 12 δὲ καὶ τῶν μητέρων τέφρα E 13 ἐνχρισθετσα E ἀξυδορκίαν vulgo συναγχικοῖς (om. ἐπὶ) Di 16 μεθʼ ὅδατος om. Di 17 num. cap. ρπq QDi: γδ E τὸ ἐκ τοῦ om. HDi ῥίνημα E: ῥήνισυα Di 18 δύναμιν δὲ] HDi ἔχον E: ἔχει reliqui quae add. σὺν τῷ παλακῷ ξηραίνειν Spr. unde sumpta sint nescio

58 ἀστράγα λος ὑὸς καείς, ἄχρι ἄν ἐκ μέλανος λευκὸς πάλιν γένηται, καὶ λεῖος ποθεὶς ἐμπνευματώσεις κόλου καὶ στρόφους χρονίους παραιτεῖται.

59 ἐλάφου κέρας κεκαυμένον καὶ πεπλυμένον ἁρμόζει πλῆθος πινόμενον κοχλιαρίων δυεῖν αἱμοπτυικοῖς, δυσεντερικοῖς, κοιλιακοῖς, ἰκτερικοῖς, κύστεως ἀλγήμασι μετὰ τραγακάνθης, ῥοικαῖς δὲ γυναιξὶ μετὰ ὑγροῦ τοῦ πρὸς τὸ πάθος ἁρμόζοντος. καίεται δὲ ἐν καμίνῳ καταβληθὲν καὶ κοπὲν εἰς ὠμὴν χύτραν περιπεπλασμένην πηλῷ, ἄχρι ἂν λευκὸν γένηται. πλύνεται δὲ ὡς καδμία. τὸ δὲ τοιοῦτον ἁρμόζει πρὸς τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς ῥεύματα καὶ ἕλκη, καὶ ὀδόντας δὲ παρατριβόμενον σμήχει. ὠμὸν δὲ θυμιαθὲν ἑρπετὰ διώκει, ἀποζεσθὲν δὲ μετʼ ὄξους καὶ διακλυζόμενον παρηγορεῖ γομφιάσεις.

60 κάμπαι αἱ ἐπὶ τῶν λαχάνων γεννώμεναι ἐπιχριόμεναι σύν ἐλαίῳ ἀδήκτους ὑπὸ τῶν ἰοβόλων φυλάσσειν λέγονται.

61 κανθαρίδες εἰς ἀρίδες εἰς ἀπόθεσιν εὔθετοι αἱ ἀπὸ τοῦ σίτου, ἃς ἐμβαλὼν εἰς ἀκώνητον ἀγγεῖον, καὶ τὸ στόμα περιδήσας ὀθονίῳ ἀραιῷ καθαρῷ. περικατάστρεψον ἀτμῷ ζέοντος ὄξους 4 SIM. D. eup. II 30 (240) — Pl. XXVIII 204; D. eup. II 48 (250) — Pl. XXVIII 227 eup. II 56 (267)— eup. II 82 293) — Pl. XXVIII 167. 241 — Pl. XXVIII 178 eup. I 69 (127) — Nic. Th. 42 ex Apollod), Pt. XXVIII 149. VIII 118. X 195; D. eup. II 128 (323). 4 EXC. Gal. XII 334 (unde Paul. Aeg. VII s. v. κέρας). 14 ΕXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 16 SIM. Pl. XXIX 94 sq. e S. N.). 17 EXC. Gal. XII 364 (unde Aet II 174. Paul. Aeg. VII 3 s. v ) cf. Ps. Orib. de simpl. V 65. 1 num. cap. ρπξ QDi: νε E θεραπεύει καείς E ἄχρι ἂν F : ἄχρι οὖ ἂν E: μέχρις ἄν reliqui γένηται λευκὸς (om. πάλιν) Di 3 ἰᾶται Di 4 num. cap. ρπη QDi: νq E 5 πινόμενον πλῆθος EDi δυοῖν κοχλιαρίων Di 6 ἰκτερικοῖς] ὑστερικαῖς Q, at cf. Gal. l. s. et Dl post ἰκτερικοῖς add. ὠφέλιπον E 7 δὲ om. E 8 κατατμηθὲν καὶ ἐμθληθὲν E 9 πεπλασμένην Di ἄχι (ἂν om) Q: ἄχρι ἂν E: ἄχρις ἂν Di λευκὴ H 11 ἕλκη καὶ ῥεῦματα Di δὲ om. QDi 12 σμήχει παρατριβόμενον E 13 γομφαλγίας E: γομφιάσεις reliqui: dolores dentium DI, cf. Pl. XXVIII 178 14 num. cap. ρπθ QDi: νζ E κάμπαι δὲ E περιχριόμεναι EDi, at cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 15 ἀπὸ ibri: ἐπὸ Paul. Aeg. l. s.: correxi χνλάττονσιν E: φνλάττειν HDi 17 num. cap. ρq QDi: νη E κανθαρίδες δὲ E 18 βαλὼν EDi 19 καθαρῷ om. E περικατάστεφον F ξἐοντι ὄξει δριμυτάτῳ H δριμυτάτου καὶ κράτει, ἕως ἂν πνιγῶσιν, εῖτα διαπείρας λίνῳ ἀποτίθεσο. ἐνεργέστεραι δέ εἰσιν αἰ ποικίλαι, μηλίνας ἐγκαρσίους· ζώνας ἔχουσαι ἐν τοῖς πτεροῖς, ἐπιμήκεις τὸ σῶμα, ἁδραί, ἐμπίμελοι ὡς αἱ σίλφαι· ἄτονοι δὲ αἰ μονοχρώματοι. ὡσαύτως δὲ ἀποτίθενται καὶ αἱ βουπρήσ τεις, εἶδος οὖσαι κανθαρίδων, καὶ αἱ πιτύιναι δὲ κάμπαι καὶ αὖται ἐπὶ κοσκίνου ἐπαιωρουμένου θερμοσποδιᾷ φωγνύμεναι ἐπὶ βραχὺ ἀποτίθενται.

2 δύναμις δὲ αὐτῶν κοινή, σηπτική, θερμαντική, έλκωτική, ὅθεν μείγνυται φαρμάκοις τοῖς πρὸς τά καρκινώδη, καὶ λέπρας καὶ λειχῆνας ἀγρίους θεραπεύουσιν ἄγουσι δὲ καὶ ἔμμηνα πεσσοῖς μαλακτικοῖς μιγεῖσαι. ἔνιοι δὲ ἱστόρησαν τὰς κανθαρίδας καὶ ὑδρωπικοῖς βοηθεῖν, μειγνυμένας ἀντιδότοις, ὡς οὔρησιν κινούθας. οἱ δὲ τὰ πτερὰ αὐτῶν καὶ τοὺς πόδας τοῖς πιοῦσιν αὐτὰς ἀντιφάρμακον ἀνέγραψαν.

62 καλαμάν δρα εῖδός ἐστι σαύρας νωχελές, ποικίλον, μάτην πιστευθὲν μὴ καίεσθαι. δύναμιν δὲ ἔχει σηπτικήν, ἑλκωτικήν, θερμαντικήν. μείγνυται δὲ σηπταῖς καὶ ἑλκωτικαῖς δυνάμεσι καὶ λεπρικαῖς, ὡς ἡ κανθαρίς, καὶ ἀποτίθεται 8 SIM PI. XXIX 94; D. eup. I 128 158) — Hipp. VII 315. 415. VIII 119. 116 saepius; Pl. 3. s. 95 — [Hipp.] π. δ. ὀξ. (ν) 58 (175 K.): Pl. XXIX 95— PI. I. s. — D. eup. II 152 (332). 15 SIM. Pl. XXIX 76 (e S. N.) cf. Pl. X 88; Arist. h. a. V 19. 108. Theophr. de igne 60; Nic. Th. 818 cum schol. (cf. schol. Nic. Al. 537); Gal. I 674; Ael. n. a. II 31; Aet. XIII 56; Geop. XV 1, 34 — Cels. V 7. 8. — Pl. 1. s. eup. I 103 (145). 15 EXC. Orib. XII s. v. (σκλαμάνδρο — ἐλαίῳ); Gal. XII 365 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κράτει post πνιγῶσιν colloc. Di ἔπειτα E 2 ἐνεργέστται EDi κπἰ μηλίνας Di ἐπιιαρσίας H: ἐπικαρσίους FEDi: correxi coll. Gal. l. s. 3 ἔχουσαι ζώνας E ἐν τοἵς πτεροῖς om. Q: μηλίνας ἐγκιρσίας ζώνας ἔχουσιν ἐν τοῖς πτεροῖς Gal. l. s. ὐπομήκεις E 4 post δὲ add. εἰσιν Di: post δὲ c. 4 litt. del. E2 μννόχρωμοι EDi post μονοχρ. nov. cap. (νθ) inc. E: tit. περὶ βονπρδστου (num. cap. om.) add. Di 5 post κανθαρίδων nov. cap. (ξ) incip. E 6 καὶ αἱ πιτυοκἀμπαι (αἱ add. E2 in ras.) EDi: 〈αἱ〉 ἐπὶ ταῖς πίτυσι κάμπμι Ga]. καὶ αὗται δὲ Di: αὖται δὲ καὶ E αίαρουμένου Ε 7 μιγνῦμενμι καὶ ραγνύμεναι E 8 ἐλκωττή, θέρμης ἐλκητική Di: ἐλκωτμὴ καρωτική mg . add. E2 9 πρὸς om. Di 10 ἀγρίας E θερμπεὑουσιν] ποιωῦσν E ἕλκουσιν. καὶ E 12 ὑδρωπικοὺς ὠφελεῖν Ε ὡς om, E κινούσις E: κινοῦσαι QDi: corr. Spr. 13 αὐτῶν post πόδας colloc. E κὐτὰς om. E: τὰ σώματα πιοῦσιν αύιῶν Ga]. 15 num. eap. ρqα QDi: ξα E ἐστιν εἶδος E (corr. E2) ἔστι δὲ νωχελές Di νωχελές (mg. ἀργόν add.) E 16 δύνμιν ἔχον E ἑλκωτικήν, θερμαντικήν om. F : σηπτικήν, ἐλκωτιωκήν om. Ε (σηπτικὴν καὶ mg. add. E2): uirtus est ei stiptica et uulneratricia et calida Dl 17 σηπτικαῖς E καὶ ἐλκωτικαῖς δυνάμεσι addidi ex 0rib. ὁμοίως. ψιλοῖ δὲ καὶ τρίχας συντακεῖσα ἐλαίῳ. φυλάσσεται καὶ ἐν μέλιτι ἐξεντερισθεῖσα τῶν ποδῶν καὶ τῆς κεφαλῆς ἀφαιρεθέντων εἰς τὴν αὐτὴν χρῆ σιν.

63 ἀράχνη τὸ ζῷον, ὃ ὁλκὸν ἢ λύκον ἔνιοικαλοῦσι, συμμαλαχθεῖσα σπληναρίῳ καὶ ἐμπλασθεῖσα εἰς ὀθόνιον προστεθεῖσά τε τῷ μετώπῳ ἢ τοῖς κροτάφοις τριταικὰς περιόδους ὑγιάζει. τὸ δὲ ὕφος αὐτῆς ἐπιτιθέμενον αἶμᾳ ἵστησι καὶ ἀφλέγμαντα τηρεῖ τὰ ἐπιπόλαια τῶν ἑλκῶν.

ἐστι δὲ καὶ ἕτερον εῖδος ἀράχνης, κατασκευάζον τὸν ὑμένα λευκόν, πυκνόν, ὃ ἱστορεῖται ἐνδεόμενον εἰς κυστίδα καὶ περιαπτόμενον βραχίονι τεταρταικὰς περιόδους θεραπεύειν συνεψηθὲν δὲ ῥοδίνῳ ὠταλγίαις βοηθεῖ ἐγχεόμενον.

64 σαύρας ἡ κεφαλὴ λεία ἐπιτεθεῖσα σκόλοπας ἀνάγει καὶ πάντα τὰ ἐμπεπηγότα· αἴρει δὲ καὶ μυρμηκίας καὶ ἀκροχορδόνας καὶ ἥλους. τὸ δὲ ἧπαρ αὐτῆς ἐντεθὲν τοῖς τῶν ὀδόντων βρώμασιν ἀπονίαν ποιεῖ, ὅλη δὲ ἀνασχισθεῖσα καὶ ἐπιτεθεῖσα σκορπιοπλήκτους κουφίζει.

4 SIM. Pl. XXIX 85 cf. XI 80; Nic. Th. 734 cum schol.; Aet XIII 20 — Pl. XXX 104; D. eup. II 20 (234) — PI. XXX 112 eup. I 208 (202) — Pl. XXIX 138 eup. I 57 (121). 4 EXC. Gal. XII 343. 4 TEST. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἀράχνην τὸ ζῷον σνμμαλαχθετσαν ἐκπλάστρῳ καὶ ἐπιτεθεῖσαν μετώπῳ κμὶ κροτάφοις τριταικὰς περιόδους ἀπολύειν φησὶ Διοσκουρίδηε, τὸ δὲ ὕφος αὐτῆς ἐπιτιθέμενον αἱμορραγίαν ἵστησι καὶ διαφορητικῆς ἐστι δυνάμεως. 13 SIM. Pl. XXX 122; D. eup. I 167 (180) — Pl. XXX 81 eup. I 176 (185) — Pl. XXX 80 eup. I 175 (185) — Pl. XXX 22 eup. I 1 (130) — Pl. XXIX 91 eup. II 122 (321). 13 EXC. Gal. XII 334. 336; Paul. Aeg. VII s. v. σαύρας, κεφαλαί, ἧπαρ. 1 ὁμοίως δὲ καὶ (καὶ del. E2) ψιλοῖ τρίχας E τακεῖσα μετʼ ἐλαίου Di ἐν ἐλαίῳ E 2 δὲ ante καὶ (pr. ) add E 4 num. cap. ρ𝒢β QDi: ξβ E ἔνιοι λύκον ἢ λευκὸν καλοῦσιν E ὁλκὸν ἐνιοι HDi ad ὁλκὸν cf. Hes. s. v. ὁλκοί λύκιον QDi συναναμπλαχθεῖσα D. eup. II 20 (234): fort. recte 5 πληνίῳ HDi 6 τε addidi ex E τῷ et τοῖς om. EDi, cf. D. eup. l. s. 7 ἐφστησιν E 9 τὸν om. E 10 λευκόν, λεπτὸν καὶ Di ὃ] ὡς E ἐνδεόμενος E κυστίδα F : κυτίδα reliqui 11 εἰς βραχίονα E θεραπεύει E συνεφηθεῖσα E 12 ὠταλγίας ὠφελεἴ ἐνχεόμενος E 13 num cap. ρ𝒢γ QDi: ξγ E ἡ om. FE ἐντεθεῖσα Q, at cf. D. eup.s l. s. ἀνάγει Q: ἐξάγει EDiGal. l. s. Paul. Aeg. l. s. 14 ἐξαρει H: ἀναρεῖ E ἀκροχορδόντας λεία E 15 ἥλους] ἰόνθους Di αὐτῶν H 17 κουφίζει εαὶ ἐπιτεθεῖσα E

65 σήψ, ἥν ἔνιοι Χαλκιδικὴν σαύραν ἐκάλεσαν, ἐν οἴνῳ ποθεῖσα τοὺς ὑπʼ αὑτῆς δηχθέντας ἰᾶται.

66 σκίγκ ρς. ὁ μέν τίς ἐστιν Αίγύπτιος δ δὲ νδικὸς ἄλλος ἐν τῇ Ερυθρᾷ θαλάσσῃ γεννώμενος, ἕτερος δὲ ἐν τῇ Γαιτουλίᾳ τῆς Μαυρουσιάδος εὑρίσκεται. ἐστι δὲ κροκόδειλος χερσαῖος, ἰδιογενής, ταριχευόμενος ἐν καρδάμῳ.

φασὶ δὲ δύναμιν ἔχειν ποθὲν τὸ περὶ τοὺς νεφροὺς αὐτοῦ μέρος, ὅσον δραχμῆς μιᾶς πλῆθος μετʼ οἴνου, ρμητικὴν πρὸς ἀφροδίσια, ἀποπαύεσθαι δὲ τὴν ἐπίτασιν τῆς προθυμίας φακοῦ ἀφεψήματι μετά μέλιτος πινομένῳ ἢ θρίδακος σπέρματι μεθʼ ὕδατος. μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις.

67 γῆς ἐντέρα λεῖα ἐπιτεθέντα νεύρων διακοπὰς κολλᾷ· λύειν δὲ δεῖ διὰ τρίτης. ἑψηθέντα δὲ σὺν χηνείῳ στέατι διαθέσεις ὤτων ἐγχυματιζόμενα θεραπεύει. συνεψηθέντα δὲ ἐλαίῳ καὶ ἐγχεόμενα εἰς τὸ ἀντικείμενον οὖς ὀδονταλγίαις βοηθεῖ· ἄγει δὲ καὶ οὖρα λεῖα πινόμενα σύν γλυκεῖ.

68 μυογαλῆ ἀνασχισθεῖσα καὶ ἐπιτεθεῖσα ἄκος ἐστὶ τοῦ ἰδίου δήγματος.

1 SIM. PI. XXIX 102. 1 EXC. Gal. XlI 366. Paul. Aeg. VII s. v. ρήψ (σῆψις ed), ἣν ἕνιοι χαλκιδικὴν σαύραν ἐκάλεσαν, ἐν οἴνῳ ποθεῖσα τοὺς ὑπὸ αὐτῆς δηχθέντας ἰᾶται. 3 SIM. Pl. XXVIII 119 sq. (e S. N. cf. Herm. XXIV 539); D. eup. II 93(301). 3 EXC. Orib. XlI s. v. (σκίγκος — καρδάμῳ); Gal. XII 341 (unde Aet. ΙI 191 Paul. Aeg. VII 3 s. v). 12 SIM. Pl. XXX 115; D. eup. I 162 (178) — Apollon. Gal. XII 367) Pl. XXIX 135 eup. I 60 (123) — Pl. XXX 23 — Pl. XXX 66. 12 EXC. Gal. XII 363 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.. 17 SIM. Pl. XXIX 89; D. eup. II 123 (322). 17 EXC. Gal. XII 365. 1 num. cap. σ𝒢δ QDi: ξδ E σῆψιν ἔνιοι Q: σήψην ἔνιοι E post ἐκάλεσαν add. E ἔνιον δὲ καὶ σκόλοπας· ταύτης ἡ κεφαλὴ λεία 2 ποθεῖσα E: ἐπιτεθεῖσα corr. E2 ὑπὸ αὐτὴν F ὠφελεῖ E 3 num. cap. ρ𝒢ε QDi: ξε E ὁ δὲ ἕτερος E ἄλλος] ὁ δὲ E 4 θα- λάσσῃ addidi ex E ἕτερος] ἄλλος E Γαιτουλίᾳ λυδίᾳ QDi: ἀπονλεία ἢ λυδία E: ἀπολλωνίᾳ Orib.: correxi 6 τεταριχευμένος E ἐν om. E 7 περὶ] ἐπὶ Q, cf. Gal. l. s. 8 α μοτ᾿ οἴνου πενόμενον (ν tert. in ras) E μιᾶε addidi 10 πινομένου Q 12 num. cap. ρ𝒢𝔮 QDi: ξ𝔮 E διακοπὰς E et D. eup. l. s. : ἀποκοπὰς reliqui 18 λύειν E: λύει reliqui post δὲ (pr.) add. καὶ Di δεῖ addidi διὰ] δὴ F: om. HDi τρίτης] τριῶν E: τριτείους reliqui: correxi coll. D. eup. I 154 (173) σὺν ὕδατι καὶ χηνείω E χοιρείῳ D. eup. I 30 (123): χηνείῳ Gal. l. s. post διαθέσεις del. ἢ λιθίασις E2 15 ὀδονταλγίαις E (ις del. E2) 17 num. cap. ρ𝒢ζ, QDi: ξζ E μυγάλη αὕτη E: μυγάλη F (in ind.): μυο- γάλη reliqui

69 μύας τοὺς κατοικιδίους ἀνασχισθέντας σκορπιοπλήκτοις ὠφελίμως ἐπιτίθεσθαι ὁμολογεῖται, βρωθέντας δὲ ὀπτοὺς ὑπὸ παιδίων ἀναξηραίνειν τὸ ἐν τοῖς στόμασιν αὐτῶν σίελον.

70 γάλα κοινῶς μὲν πᾶν εὔχυμον, τρόφιμον, μαλακτικὸν κοιλίας, φυσητικὸν στομάχου καὶ ἐντέρων· ὑδαρέστερον μέντοι τὸ ἐαρινὸν τοῦ θερινοῦ, καὶ τὸ ἀπὸ χλωρᾶς νομῆς μᾶλλον μαλακτικὸν τῆς κοιλίας. ἐστι δὲ καλὸν γάλα τὸ λευκὸν καὶ ὁμαλὸν τῇ παχύτητι καὶ συστρεφόμενον, ἐπειδὰν ἐπισταγῇ ὄνυχι. τὸ δὲ αἴγειον ἧττον κοιλίας ἅπτεται διὰ τὸ τὰς αἶγας στυφούσῃ νομῇ τὸ πλεῖστον χρῆσθαι, σχίνῳ καὶ δρυὶ καὶ θαλλῷ καὶ τερεβινθίνη, ὅθεν καὶ εὐστόμαχον τυγχάνει. τὸ δὲ προβάτειόν ἐστι παχύ τε καὶ γλυκὺ καὶ λιπαρόν, οὐχ οὕτως δὲ εὐστόμαχον. τὸ μέντοι ὄνειον καὶ βόειον καὶ ἵππειον εὐκοιλιώτερα καὶ ταρακτικὰ γίνεται.

πᾶν δὲ γάλα κοιλίας καὶ στομάχου ἀνατρεπτικόν,2 ὅπου ἐστὶ νομὴ σκαμμωνία ἢ ἐλλέβορος ἢ λινόζωστις ἢ κληματίς, ὡς καὶ ἐν τοῖς Οὐεστίνοις ὄρεσιν ὑφ᾿ ἡμῶν ἱστόρηται· αἱ γὰρ αἶγες νεμόμεναι τοῦ λευκοῦ ἐλλεβόρου τὰ φύλλα αὐταί τε ἐμοῦσι κατὰ τὴν πρώτην ἀπόλαυσιν τῆς πόας καὶ τὸ γάλα ἀναλυτικὸν στομάχου καὶ ναυτίας ποιητικὸν κατασκευάζουσιν. 1 SIM. Pl. XXIX 91; D. eup. II 122 (321) — eup. I 74 (131). 1 EXC. Gal. XII 365. 5 SIM. Pl. XXVIII 123 sq. (e S. N.) cf. XI 236 sq.; Ruf. (ed. R. 314. 486. 491. 543). 5 EXC. Gal. XII 263 sq. cf. VI 681; Aet. II 86 sq. Sim. S. s. v. (31 L.?. 1 num. cap. ρ𝔮η QDi: ξη E 8 ὑπὸ] ἐπὶ E παιδίων E et D. eup. l s.: παίδων reliqui αὐτῶν post σίελον colloc. E: om. H 5 num. cap. ρ𝔮θ QDi: ξθ E εὔχυλον E (εὔχυμον mg. add. E2) 6 φυσ- σικὸν H: φυσικὸν F 7 μᾶλλόν ἐστι Di ὑπακτικὸν E 8 τῆς om. Di 9 ὄνυχος H: ὄνυ(χ superscr.) F 11 νομῇ] πόᾳ E ἐπὶ τὸ πλεῖστον E: τὸ πλέον (post αἶγας colloc.) Di δρυὶ καὶ σχίνῳ EDi σχοίνῳ Q καὶ (alt.) om. E θαλλῷ F: θαλαττίω E (del. E2): θαλλίᾳ H: θαλίᾳ Di τερ- μίνθῳ Di: τερμινθίνη (η in ras.) E 13 τραχύ E (corr. E2) τε om. Q πάνυ λιπαρὸν EDi: πάνυ del. E2 οὕτω HDi 14 βόειον καὶ ὄνειον Di ἵππειον καὶ βόειον E εὐκοιλιότερον E καὶ ταρακτικὰ om. Q: ταρακτικό- τερον δὲ E, cf. Dl ventrem mollit, hominem turbat 15 γίνεται om. Di post γίνεται add. δὲ E2 (om. δὲ post πᾶν pos.) 16 σκαμμωνίας ἢ ἐλλεβόρου ἢ λινοζόστης ἢ κληματίτης E ἢ (pr.) om. F 17 ὥσπερ vulgo ἰουστίνοις libri: corr. nescio quis ἱστορεῖται Q 18 post αἶγες add. ἱστόρηνται E 19 αὐταί E2: αὗταί reliqui ἐκβλάστησιν αὐτῶν Di 20 ἀνατρεπτυτὸν Di κατασκευάζουσιν] γύνεται Di ἑψηθὲν δὲ πᾶν γάλα στεγνωτικὸν γίνεται κοιλίας, καὶ μάλιστα τὸ διαπύροις κόχλαξιν ἐξικμασθέν. κοινῶς δὲ δοκεῖ βοηθεῖν ταῖς ἐντὸς ἑλκώσεσι, μάλιστα δὲ βρόγχον, πνεύμονος, ἐντέρων, νεφρῶν, κύστεως, καὶ πρὸς τοὺς τῆς ἐπιφανείας κνησμούς, ἐξανθήματα, κακοχυμίας.

3 δίδοται δὲ νεαρὸν μετὰ μέλιτος ὠμοῦ καὶ ὕδατος ὀλίγου συνανακραθέντος, μειγνυμένων καὶ ἁλῶν. ἀφυσότερον δὲ γίνεται ἀποζεσθὲν ἅπαξ. τὰ δὲ τῆς κοιλίας μεθʼ ἑλκώσεως ῥεύματα μέχρι ἡμίσεως τοῖς κόχλαξιν ἑψηθὲν ὠφελεῖ.

ἔχει δὲ πᾶν γάλα παρεμπεπλεγμένον τὸν ὀρρόν, ὃς σχιζόμενος πρὸς κάθαρσιν εὐτονωτέραν ἁρμόζει, διδόμενος ἐφʼ ὧν δίχα δριμύτητος ἔκκρισιν βουλόμεθα ποιήσασθαι, ὡς ἐπὶ μελαγχολικῶν, ἐπιλημπτικῶν, λεπριώντων, ἐλεφαντιάσεως, ἐξανθημάτων τῶν περὶ ὅλον τὸ σῶμα.

4 σχίζεται δὲ τὸ γάλα ζεννύμενον ἐν καινῇ χύτρᾳ κεραμεᾷ καὶ κινούμενον κλάδῳ συκίνῳ νεοτμήτῳ, καὶ μετὰ τὸ ζέσαι δὶς ἢ τρὶς ἐπιρραίνεται ὀξυμέλιτος κύαθος πρὸς ἑκάστην κοτύλην τοῦ γάλακτος· οὕτως γὰρ διορίζεται ὁ ὀρρὸς τοῦ τυρώδους. δεήσει δὲ πρὸς τὸ μὴ ὑπερζεῖν τὸ γάλα ἐν τῇ ἑψήσει σπόγγῳ ἐκ ψυχροῦ συνεχῶς ἀποψᾶν τὸ χεῖλος τῆς χύτρας καὶ ξέστην ἀργυροῦν πλήρη ὕδατος ψυχροῦ καθιέναι. ποτίζεται δὲ ὁ ὀρρὸς ἐκ διαστήματος κατὰ κοτύλην μίαν ἄχρι πέντε κοτυλῶν, ἐν δὲ τοῖς μεταξὺ διαστήμασι περιπατείτωσαν οἱ πίνοντες.

5 ποιεῖ δὲ τὸ πρόσφατον γάλα καὶ πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν θανα 1 SIM. Pl. XXVIII 124 sq.; D. eup. II 48 (260) II 39 (253) II 102 (303) II 107 (305) I 123 (155). 14 SIM Pl. XXVIII 126; Aet. II 90, cf. Gal. XII 266. 24 SIM. Pl. XXVII 127; D. eup. II 152 (332) 154 (333) 153. 155. 151. 149. 148 (331) I 77 (132) II 53 (265). 1 τῆς κοιλίας E 2 ἐξικμασθέν EDi: ἑψηθέν QDI 3 βοηθεῖν δοκεῖ E: καὶ ταῖς ἐντὸς ἐλκώσεσι βοηθετῖ Di 5 καὶ κακοχυμίας (ditt.) Di δὲ om. Di διʼ ὅλου νεαρὸν E μετὰ om. QE 6 ὠμοῦ συνανακραθέντος καὶ ὕδατος ὀλί γου παραπλακέντος E ὀλίγου post συνανακρ. colloc. Di ἀνακραθέντος Q 7 ἀφυσσώτερον QDi 8 ἄχρι E: ἄχρις Di 9 ἀφεψηθὲν E 10 mg. add. περὶ ὀρροῦ γάλακτος Di παραπεπλεγμένον EDi, τὸν om. Q: τὸν λεγό- μενον EDi ὅστις E 11 εὐτονωτερον (ω in ras.) E: εὐτονώτερπς γίνεται Di 12 ποιῆσαι Di 13 λέπρας EDi κκὶ ἐξανθημάτων Di 14 τῶν om. Q σχίζεται] mg. add. περὶ σχιστοῦ γάλακτος Di: nov. cap. (ο) inc. E τὸ om. Di: πᾶν vulgo 15 κεραμέα E: κερεμίᾳ reliqui (ut videtur) καὶ om. E κράδη συκίνη E 17 οὕτω HDi γὰρ add. E2 χωρίζεται E 19 περιψᾶν E 21 πότιζε δὲ τὸν ὀρὸν E 22 μίαν addidi ex E μέχρι E 23 πίνον- τες E: πιόντες reliqui 24 πρὸς τὸ πρόσφατον Q σίμων φαρμάκων δηγμοὺς καὶ πυρώσεις, ὡς κανθαρίδος ἢ πιτυοκάμπης ἢ βουπρήστεως ἢ σαλαμάνδρας ἢ ὑοσκυάμου ἢ δορυκνίου ἀκονίτου ἢ ἐφημέρου. πρὸς δὲ τοῦτο μάλιστα τὸ βόειον συμφέρει, ἰδίως ἁρμόζον, διακλύζεται δὲ καὶ πρὸς ἑλκώσεις στόματος καὶ παρισθμίων εἰς ἀναγαργάρισμα. ἰδίως δὲ τὸ ὄνειον διακλυζόμενον οὔλα καὶ ὀδόντας κρατύνει, τοὺς δὲ τῆς κοιλίας μεθʼ ἑλκώσεως ῥευματισμοὺς καὶ τεινεσμοὺς προβάτειον ἢ βόειον ἢ αἴγειον ἵστησιν ἑψηθὲν διὰ κοχλάκων. ἐγκλύζεται δὲ καὶ καθʼ ἑαυτὸ καὶ μετὰ πτισάνης ἡ χόνδρου χυλοῦ, ἱκανῶς πραῦνον τὴν τῶν ἐντέρων δῆξιν· ἐγκλύζεται καὶ μήτρᾳ εἱλκωμένῃ.

τὸ δὲ τῆς γυναικὸς γάλα γλυκύτατόν ἐστι καὶ τροφιμώτατον. 6 ὠφελεῖ δὲ θηλαζόμενον στομάχου δῆξιν καὶ φθίσιν, ἁρμόζει καὶ πρὸς λαγωοῦ θαλασσίου πόσιν. μιγὲν δὲ λιβανωτῷ λείῳ ἐνστάζεται τοῖς ἐκ πληγῆς αἱμαχθεῖσιν ὀφθαλμοῖς, καὶ ποδαγρικοὺς ὠφελεῖ σὺν κωνείῳ καὶ κηρωτῇ καταχριόμενον. ἄθετον δὲ πᾶν γάλα σπληνικοῖς, ἡπατικοῖς, τοῖς τὸ νευρῶδες πεπονθόσι, πυρέσσουσι, κεφαλαλγοῦσι, σκοτωματικοῖς, ἐπιλημπτικοῖς, εἰ μή ποτε καθάρσεως ἕνεκα προσφέροιτό τις, ὡς ὑποδέδεικται, τὸ σχιστόν. ἱστοροῦσι δέ τινες τὸ τῆς πρωτοτόκου κυνὸς γάλα ψιλοῦν τρίχας καταχρισθέν, καὶ θανασίμων φαρμάκων ἀντιφάρμακον εῖναι ποθὲν καὶ τεθνηκότων ἐμβρύων ἐκβόλιον.

12 SIM. Pl. XXVII 72 sq. — D. eup. II 5 (288) Pl. XXVIII 72 — eup. II 38 (251) Pl. l. s. 75 — eup. II 156 (333) Pl. l. s. 74 — eup. I 38 (110) Pl. l. s. 72 — eup. I 235 (217) Pl. l. s. 74. 17 SIM. Pl. XXVIll 130; D. eup. I 25 (106) — Pl. XXX 133. 123. 20 EXC. Gal. XII 269. 2 σαλαμάνδρας ἢ βουπρήστεως EDi ὑοσκυάμου libri: ἀρσενικοῦ Lac., at cf. D. eup. II 151 (332) 3 τούτοις E: fort. ταῦτα 5 στόματος E: στομάτων reliqui 7 βόιον ἢ προβάτιον E 8 ἑψηθέν τε E 9 δὲ] τε E πτισάνης χυλοῦ ἢ χόνδρου E 10 δὲ καὶ EDi 11 ἡλκωμένη QDi: ἑλκωθείσαι E: correxi 12 mg. add. περὶ γάλακτος γυναικός Di γλυκύτερόν ἐστιν καὶ τροφιμώτερον E 13 καὶ om. QE 14 καὶ] δὲ καὶ E θαλάσσίου λαγωοῦ E 15 φαρμαχ- θεῖσιν ἢ φοινιχθῆσιν E (del. et αἱμα superscr. E2) 16 ὠφελεῖ post καταχριόμενον transp. E κωνείῳ] κωνίω ἢ μηκωνίω E: μηκωνίῳ reliqui: μετὰ κωνείου D. eup. II 235 (217): cum cicuta Pl. XXVIII 74: correxi 17 τοῖς τὸ — κεφαλαλγοῦσι post ἐπιλημπτικοῖς colloc. Di 18 πάσχουσι Di πυρέσσουσι — ἐπιλημπτικοῖς om. E κεφαλαλγίαις F καὶ ἐπιλ. H 19 τις post ἕνεκα colloc. EDi προσφέροι F: προσφέρει HDi ὡς] οἷον E ὡς ὑποδὲδεικται post σχιστόν colloc. Di 22 φαρμάκων om. E εἶναι addidi

71 τυρὸς νεαρὸς δίχα ἁλῶν ἐσθιόμενος τρόφιμος, εὐστόμαχος, εὐανάδοτος, σαρκῶν ποιητικός, κοιλίας μετρίως μαλακτικός, διαφέρων αὑτοῦ αὐτὸς παρὰ τὴν τοῦ γάλακτος φύσιν, ἀφ᾿ οὗ σκευάζεται. ἑψηθεὶς δὲ καὶ ἐκθλιβείς, εἶτα ὀπτηθεὶς σταλτικὸς γίνεται κοιλίας· ὠφελεῖ δὲ καὶ καταπλασσόμενος ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ ὑπώπια. ὁ δὲ νεοαλὴς ἀτροφώτερος ἐσθιόμενος, πρὸς καθαίρεσιν σαρκῶν ἐπιτήδειος, κακοστόμαχος, λυπῶν κοιλίαν καὶ ἔντερα. ὁ δὲ παλαιότερος κοιλίας σταλτικός, ὁ δὲ ἐξ αὐτοῦ ὀρρὸς κυνῶν τροφιμώτατος.

ἡ δὲ καλουμένη ἱππάκη τυρός ἐστιν ἵππειος, βρωμώδης καὶ πολύτροφος, ἀναλογῶν τῷ βοείῳ. ἔνιοι δὲ ἱππάκην ἐκάλεσαν τὴν ἵππειον πιτύαν.

72 βούτυρον σκευάζεται καλὸν ἐκ τοῦ λιπαρωτάτου γάλακτος· τοιοῦτον δέ ἐστι τὸ προβάτειον. γίνεται δὲ καὶ ἐκ τοῦ αἰγείου, ἐν ἀγγείοις κινουμένου τοῦ γάλακτος καὶ χωριζομένου τοῦ λίπους.

ἔχεται δὲ δυνάμεως μαλακτικῆς, ἐλαιώδους, ὅθεν κοιλίαν 1 SIM. [Hipp.] π. δ. II 51 (VI 554); π. δ. ὀ ν. 46 (169 K.) Pl. XXVIII 131 sq. (e N. S.) cf. XI 240 sq. D. eup. II 49 (263) I 29 (108) I 56 (119) II 8 (229). 1 EXC. Gal. XII 269. VI 696. 765. Aet. Il 101 (e Gal.) cf. Sim. S. s. v. (104 L.) 10 SIM Pl. XXVIII 131. 205 cf. Hipp.] π. ν. IV 51 (VII 584 L.); π. ἀ. ὑ. τ. 18 (61 K.) 13 SIM. Pl. XXVIII 133 (e S. N.) — Pl. XXVIII 203 — D. eup. II 135 (326) Pl. XXVIII 160 — eup. I 74 (131) Pl. XXVIII 257 — Pl. XXVlII 190 — XXVIII 183 — eup. II 71 (285) Pl. XXVIII 252 — eup. II 52 (264) Pl. XXVIII 205 — eup. I 164 (178) 187 193) Pl. XXVIII 241 — eup. I 29 (108. 13 EXC. Orib. XI s. v. (βούτυρον — λίπους, σννάγετει — χρῶ); Gal. XII 272 (unde Aet. II 104 Paul. Aeg. 3 s. v.), cf. Ps. Orib. de simpl. V 42. 14 TEST. Gal. XII 272: θαυμάζω δʼ ὅπως ὁ Διοσκουρίδης ἐκ προβα- τείου φησὶν αὐτὸν (sc. τὸν β.) καὶ αἰγείου τὴν γένεσιν ἔχειν. 1 num. cap. QDi: οα E: νη΄ DI τυρὸς δὲ E ἐσθιόμενος om. E) εὐνανάδοτος εὐστόμαχος E 3 διαφέρων — σκευάζεται om. E 5 καὶ om. HDi 6 ὀφθαλμῶν om. H νεοαλὴς F: νε///αλὴς E (2 litt. del. E2): νεαλὸς reliqui: caseus alitu (i. e. sallitus) DI, cf. D. eup. II 8 (229) ἀτροφώτερος E: εὐτροφώτερος reliqui: non tantum carnes replet DI 7 καὶ πρὸς Di 8 στα- τικός E 9 καὶ ὁ ἐξ HDi 10 mg. add περὶ ἱππάκης Di ἵππιος ἐστὶν τυρὸς E post βρωμώδης del. καὶ πολύγονος E2 ad rem cf. Pl. XXVIII 131 sextius eosdem effectus equino quos bubulo (sc. caseo) tradit 12 ad rem cf. D. II 75 13 num. cap. οα QDi: οβ E: μθ΄ DI 15 ἀγγίω E 17 δὲ] γὰρ καὶ E μαλακτικῆς] γαλακτινῆς coni. Marc., at cf. Dl virtus est ei maloptica, Pl. l. s. na- tura eius adstringere, mollire κοιλίας Di τε ἐκλύει πλεῖον ποθὲν καὶ πρὸς τὰ θανάσιμα μὴ παρόντος ἐλαίου χρησιμεύει. μιχθὲν δὲ μέλιτι καὶ παρατριβὲν ὀδοντιάσεις ὠφελεῖ καὶ τοὺς τῶν οὔλων ὀδαξισμοὺς ἐπὶ παιδίων καὶ ἄφθας, ἔξωθεν δὲ καταπλασσόμενον εὔτροφον καὶ ἀψυδρακίωτον τηρεῖ τὸ σῶμα·

ποιεῖ καὶ πρὸς φλεγμονὰς καὶ σκληρίας 2 ὑστέρας τὸ μὴ δυσῶδες μηδὲ παλαιόν, καὶ πρὸς δυσεντερίας καὶ πρὸς κόλου ἕλκωσιν ἐγκλυζόμενον, πυοποιοῖς τε μείγνυται χρησίμως, καὶ μάλιστα ἐπὶ τῶν κατὰ τὰ νεῦρα καὶ μήνιγγας καὶ κύστεως τράχηλον τραυμάτων· τὸ δὲ αὐτὸ πληροῖ καὶ καθαίρει καὶ σαρκοῖ, καὶ τοὺς ὑπὸ ἀσπίδος δηχθέντας ἐπιτιθέμενον ὠφελεῖ, μείγνυται δὲ καὶ προσοψήμασιν ἀντὶ ἐλαίου τὸ νεαρὸν καὶ ἐν τοῖς πέμμασιν ἀντὶ στέατος.

συνάγεται δὲ καὶ λιγνὺς ἐκ τοῦ βουτύρου τὸν τρόπον 3 τοῦτον εἰς λύχνον καινὸν ἐγχέας τὸ βούτυρον ἅψον καὶ πωμάσας ἀγγείῳ κεραμεῷ, σωληνοειδεῖ ~~στενῷ~~ κατὰ τὰ ἄνωθεν, τρήματα δὲ ἐκ τῶν ὑπὸ πόδας ἔχοντι, ὥσπερ οἱ κλίβανοι, ἔα καίεσθαι. ὅταν δὲ ἀναλωθῇ τὸ πρῶτον βούτυρον, ἄλλο ἐπίχει καὶ ποίει τὸ αὐτό, ἕως ἂν ὅσον πλῆθος βούλει αἰθαλώσῃς, εἶτα ἀπόσυρε πτερῳ καὶ χρῶ. δύναμιν δὲ ἔχει εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ξηραίνειν καὶ ὑποστύφειν· ἐφίστησι δὲ τὰ ῥεύματα καὶ τὰ ἕλκη ταχέως ἀναπληροῖ καὶ ἀπουλοῖ.

73 ἔρια οἰσυπηρὰ ἄριστα τὰ ἁπαλὰ καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ 22 SIM. Pl. XXIX 33 sq. (e S. N.). 22 EXC. Gal. XII 348 (unde Aet. I 159. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 πλέον HDi 2 παρατριβόμενον E 3 παίδων libri: correxi coll. D. eup. I 74 (131) 4 δὲ] τε E ἀψυδρακώτερον E: ἀψιδρακίωτον HDi 5 σκληρίαν E 6 πρός τε (om. καὶ) Di 8 τὰ om. E 9 κύστεως καὶ τρα- χήλου H: κύστιν καὶ τράχηλον Di: κύστεως τραχήλου E (corr. E2), cf. D. eup. I 164 (178) πρὸς δὲ τὰς τοῦ τραχήλου τῆς κύστεως διαιπέσεις καὶ νεύρων καὶ μη- νίγγων καὶ τὰς φλεγμονὰς ἁρμόζει βούτυρον 9 καὶ (alt.) om. E 10 καὶ (pr.) om. E 11 δὲ om. H ἐλαίου — ἀντὶ om. F: ἀντὶ στέατος καὶ ἐλαίου τὸ νεαρὸν καὶ πέμμασιν E 13 mg. add. περὶ λιγνύος βουτύρου Di 14 τὸ om. E ἅψας E πωματίσας E 15 κεραμεῷ om. FE στενὸν E: om. Di: gloss. delevi τὰ] τὸ Orib. 16 ὑποπόδας EOrib.: ὑπὸ ποδὸς Spr., ad rem cf. D. I 72, 4. Orib. ed. Dar. I 563 οἱ om. Q κρίβανοι Orib. 18 τοῦτο Orib. ὅσον βούλει πλῆθος Orib.E λάβης ἐθάλης E ἀπόσυραι F: ἀπόσυρον HDi: ἀπόσυρε πῶς ὁρε (superscr. σύρε mend. not.) Orib. 19 ξηραί- νειν καὶ om. Q, at cf. Dl virtus est siccatoria oculis, stiptica: ξηραίνεται γὰρ καὶ ἐποστύφει E 20 δὲ] τε καὶ E 21 ἀναπληροῖ καὶ ἀπουλοῖ ταχέως E ἀπου- λοῖ ταχέως Di: καὶ ἀπουλοῖ addidi coll. DI vulnera complet et cicatrices oculo- rum ad sanitatem perducit 22 num. cap. σβ QDi: ογ E: DI οἰσυπηρὰ] ῥυπαρὰ Di, cf. Gal. XVIII A 697. XVIII B 524 καὶ om. E: fort. recte τραχήλου καὶ τῶν μηρῶν, ἁρμόζοντα ἐν ἀρχῇ πρὸς τραύματα, θλάσματα, ἀποσύρματα, πελιώματα, ὀστῶν κατάγματα βρεχόμενα ὄξει καὶ ἐλαίῳ ἢ οἴνῳ· δεκτικὰ γάρ ἐστι τῶν ἐμβρεγμάτων καὶ μαλακτικὰ διὰ τὸν οἴσυπον ποιεῖ καὶ πρὸς κεφαλαλγίαν καὶ στομάχου πόνους καὶ παντὸς ἄλλου τόπου σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ. τὰ δὲ κεκαυμένα ἔρια δύναμιν ἔχει θερμαντικήν, ἐσχαρωτικήν, ὑπερσαρκωμάτων σταλτικήν, ἀπουλωτικὴν ἑλκῶν, καίεται δὲ καθαρὰ διαξανθέντα ἐν ὠμῇ χύτρᾳ ὥσπερ τὰ λοιπά· τὸν δʼ αὐτὸν τρόπον καὶ κροκύδες καίονται θαλασσίας πορφύρας. τινὲς δὲ σὺν τῷ ῥύπῳ διαξάναντες τὰ ἔρια καὶ μέλιτι δεύσαντες καίουσιν ὡσαύτως.

2 ἄλλοι δὲ διαθέντες ὀβελίσκους ἐπὶ πλατύστομον κεραμεοῦν ἀγγεῖον, διεστῶτας ἀπʼ ἀλλήλων, καὶ ἐπιθέντες σχίδακας δᾳδίων ἰσχνάς καὶ ἐπάνω θέντες τὰ ἔρια διεξασμένα καὶ βεβρεγμένα ἐλαίῳ οὕτως ὥστε μὴ ἀποστάζειν, καὶ πάλιν σχίδακας καὶ ἔρια ἐναλλὰξ ἐπιτιθέντες, κούφως ἐκ τῶν δᾳδίων ὑφάπτουσι, καέντα δὲ αἴρουσι καὶ εἴτε λίπος ἢ πίττα ἐκ τῶν δᾳδίων ὑπορρεῖ συναναιροῦνται καὶ ἀποτίθενται. πλύνεται δὲ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ἐν κεραμεῷ κρατῆρι ὕδατος ἐπιχεομένου καὶ ταρασσομένου εὐτόνως ταῖς χερσί, καὶ μετὰ τὸ ἀποκαταστῆναι ἀποχεομένου τοῦ ὑγροῦ καὶ ἄλλου ἐπιχεομένου καὶ πάλιν ἀναταρασσομένου, καὶ τοῦτο γίνεται, ἄχρις ἂν προσαγόμενον τῇ γλώττῃ μὴ δάκνῃ, ποσῶς δὲ στύφῃ.

74 οἴσυπος δὲ λέγεται τὸ ἐκ τῶν οἰσυπηρῶν ἐρίων λίπος, ὃν σκευάσεις οὕτως· λαβὼν ἔρια μαλακὰ οἰσυπηρὰ ἔκπλυνον μὴ ἐστρουθισμένα θερμῷ ὕδατι, ἅμα ἐκθλίβων πᾶσαν τὴν ῥυπαρίαν, ἣν βαλὼν εἰς κρατῆρα πλατύστομον καὶ ἐπιχέας ὕδωρ 24 SIM. Pl. XXIX 35 sq. (e S. N.). 24 EXC. Aet. II 120 cf. Gal. XII 309. 24 TEST. Aet. II 120: σκευάζεται δέ, ὥς φησι Διοσκουρίδης, οἴσυπος τὸν τρόπον τοῦτον κτλ. 1 τὰ τραύματα E 2 κατάξεις E βρεχόμενα δὲ E 4 κεφλαλγίας E 5 post ῥοδίνῳ add. ἐπιτιθέμενον Di 6 mg. add. περὶ ἐρίων κεκαυμένων Di ἐσχαρωτικὴν καθαιρετικὴν καὶ θερμαντικὴν/// (3 litt. eras. E2) σταλτικήν E θερμαντικήν addidi ex EDl, cf. Gal. XII 348 καυθέντα δὲ δύναμιν ἔχει δριμεῖάν τε καὶ θερμὴν ἅμα λεπτομερείᾳ 8 τὸν αὐτὸν δὲ E 11 διατιθέντες E πλατὺ QE: πλατυστόμου κεραμεοῦ ἀγγείου Di, cf. Blaß Gr. d. N. 137 12 ἐπιθέντες E: ἐπιτιθέντας HDi: ἐπιτεθέντας F 14 ὡς E σχίζας E 15 τιθέντες Di κούφως ὑφάπτουσιν ἐκ E 16 ἀπερρύη E 17 ὑποτίθενται F ἀποπλύνε- ται E 18 κεταρασσοκένου Q (ut videtur) Di (dittogr) 20 καὶ (alt.) om. E ἀναταράσσεται E (σομένου superscr. E2) 20 τοῦτο γίνεται EDi: τούτου γινο- μένου Q 21 ἄχρι E γλώσσῃ E δάκνει F 22 num. cap. σγ QDi: E: να΄ DI 23 ὅν QDi: om. E σκεύασις οὕτως E: κατασκευάσεις Di μαλακὰ καὶ Q (dittogr) 24 μὴ add. Marc. ἐκ- πλύνων E τὴν om. Q 25 σαπρίαν E ἀνάχει ἀρυτῆρι ῥαγδαίως, ἕως ἂν ἀφρίσῃ, ἢ ξύλῳ ἀνατάρασσε εὐτόνως, μέχρις ἂν ὁ πολὺς ἀφρὸς καὶ λιπαρὸς συλλεγῇ· εἶτα κατάρραινε θαλάσσῃ, καὶ ὅταν καταστῇ τὸ ἐπινηχόμενον λίπος, ἀναλάμβανε εἰς ἕτερον κεραμεοῦν ἀγγεῖον, ἐπιχέας τε ὕδωρ εἰς τὸν κρατῆρα πάλιν τάρασσε καὶ κατάρραινε τῇ θαλάσσῃ τὸν ἀφρὸν καὶ ἀναλάμβανε, καὶ τὸ αὐτὸ ποίει, ἄχρι ἂν μηκέτι ἀφρὸς ἐφιιστῆται δαπανηθέντος τοῦ λίπους.

τὸν μέντοι ἀνῃρημένον 2 οἴσυπον τῇ χειρὶ μαλάξας παραχρῆμα ἀναιροῦ, εἴ τινα ἔχει ἀκαθαρσίαν, στραγγίζων τὸ πρῶτον ὕδωρ καὶ ἄλλο ἐπιχέων καὶ κινῶν τῇ χειρί, ἄχρι ἂν οὗ καθαρὸς καὶ λευκὸς φανῇ, οὕτως τε ἀποτίθεσο ἐν ἀγγείῳ κεραμεῷ· ἐν ἡλίῳ δὲ θερινῷ γινέσθω πάντα. ἔνιοι δὲ διηθήσαντες τὸ λίπος πλύνουσιν ἐν ὕδατι ψυχρῷ, ταῖς χερσὶν ἀνατρίβοντες ὡς τὴν κηρωτὴν αἱ γυναῖκες· γίνεται δὲ ὁ τοιοῦτος λευκότερος.

οἱ δὲ πλύναντες 3 τὰ ἔρια καὶ ἐκθλίψαντες τὸν ῥύπον ἕψουσι μεθʼ ὕδατος ἐν λέβητι πυρὶ κούφῳ, καὶ τὸ ἐφιστάμενον λίπος ἀφαιροῦντες πλύνουσιν ὕδατι, ὥσπερ εἴρηται, καὶ διυλίσαντες εἰς λοπάδιον κεραμεοῦν ἔχον ὕδωρ θερμὸν λινῷ τε ῥάκει περιπωμάσαντες τιθέασιν ἐν ἡλίῳ, μέχρι ἂν αὐταρκῶς παχὺς γένηται καὶ λευκός· ἔνιοι δὲ διὰ δύο ἡμερῶν ἀποχέοντες τὸ πρῶτον ὕδωρ ἄλλο ἐπιχέουσιν. ἐστι δὲ βελτίων ὁ ἀστρούθιστος καὶ λεῖος, ὄζων ἐρίων οἰσυπηρῶν, ἀνατριβόμενός τε μεθʼ ὕδατος ψυχροῦ ἐν μύακι ~~καὶ~~ λευκαινόμενος καὶ οὐδὲν ἔχων ἐν ἑαυτῷ σκληρὸν ἢ συνεστηκὸς ὥσπερ ὁ δολιζόμενος κηρωτῇ ἢ στέατι.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, πληρωτικὴν ἑλκῶν, μαλακτικήν, 4 26 SIM. Pl. XXX 113 — Pl. XXX 69. XXIX 37. D. eup. I 221 209), ubi οἴσυπον pro ὕσσωπον leg. — D. eup. II 78 (290) — Pl. XXX 107. XXIX 37 D. eup. I 217 (208) — Pl. XXIX 36 D. eup. I 46 (115) — Pl. XXIX 115. 1 ἀρυτῆρι Di: ῥυπτῆρι QE post ἀρυτῆρι add. ταράσσων Di, ad rem cf. Aet. l. s. ἀνατάρασσε λαμβάνων ἐκ τοῦ ὑγροῦ ποτηρίῳ ἢ ἑτέρῳ τινὶ καὶ ἐξ ὑφη- λοῦ καταράσσων, ἕως ἄν ἀφρίσῃ ῥαγδαίῳ Q 2 λιπαρὸς F : ῥυπαρὸς HDi: ὁυπαρὸς ἢ λιπαρὸς E 3 κατάραναι θαλάττῃ E ὅταν EDi: ὅτε H (de F nihil enotavi) 4 ἀγγεῖον κεραμεοῦν E 5 τάραττε E θαλάττῃ E 6 μέχρι ἂν E: ἄχρις ἂν HDi 7 ἀναιρεθέντα E 8 παραχρῆμα ἀνακόψας E 9 ἐκστραγγίζοιν E 10 ἄχρι ὅτου E: ἄχρις ἂν HDi post οὗ add. e cap. 73 προσαγόμενος (προσαπτόμενος E) τῇ γλώττῃ μή δάκνῃ, ποσῶς δὲ στύφῃ E (del. E2) HDi λιπαρός τε καὶ καθαρὸς (καὶ κ. om. Di) καὶ λευκὸς HDl: λευκὸς καὶ λιπαρὸς Aet. 11 τε E: δὲ reliqui ἀποτιθέσθω Q εἰς ἀγγεῖον κεραμεοῦν Di θερμῷ libri: θερινῷ Aet.: correxi Sarac. duce 12 ἐν om. E: fort. recte 17 προείρηται E 18 θερμὸν ὕδωρ E 19 μέχρι ἂν FE: μέχρις ἂν reliqui παχὺς καὶ λευκὸς E 20 ἀποχέαντες E 21 ἄλλα F ἀστρούθευτος E 23 καὶ (pr.) delevi: om. E μηδὲν E 24 συνεστραμμένον EAet. ζύμῃ Aet. 25 πληρωτυκὴν om. FE: plerotica vulnerum Dl καὶ μάλιστα τῶν περὶ δακτύλιον καὶ ὑστέραν σὺν μελιλώτῳ καὶ βουτύρῳ, καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἐν ἐρίῳ προστιθέμενος ἄγει, πρός τε τὰ ἐν ὠσὶ καὶ αἰδοίῳ σὺν χηνείῳ στέατι. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς περιβεβρωμένους κανθούς καὶ ψωρώδεις καὶ βλέφαρα τετυλωμένα καὶ τριχορροοῦντα.

καίεται δὲ ἐπ ὀστράκου καινοῦ, 5 μέχρι ἂν τεφρωθὲν ἀποβάλῃ τὸ λίπος· συνάγεται δὲ καὶ λιγνὺς ἐξ αὐτοῦ, ὡς ὑπεδείξαμεν (I 68), ἁρμόζουσα πρὸς τὰ ὀφθαλμικά.

75 πιτύα λαγωοῦ ἁρμόζει λαμβανομένη σὺν οἴνῳ ὁλκὴ τριωβόλου πρὸς θηριοδήκτους καὶ κοιλιακοὺς καὶ δυσεντερικοὺς καὶ πρὸς ῥοικὰς γυναῖκας καὶ πρὸς αἷματος θρόμβωσιν καὶ ἀναγωγὰς τὰς ἐκ θώρακος, προστιθεμένη δὲ μετὰ τὴν κάθαρσιν τῇ μήτρᾳ μετὰ βουτύρου συλλήψει συνεργεῖ, ποθεῖσα δὲ μετὰ τὴν ἄφεδρον ἀτόκιόν ἐστιν. ἡ δὲ τοῦ ἵππου, ὐπʼ ἐνίων δὲ ἱππάκη καλουμένη, ἰδίως ἁρμόζει ἐπὶ κοιλιακῶν καὶ δυσεντερικῶν.

2 ἐρίφου δὲ καὶ ἀρνὸς καὶ νεβροῦ καὶ δορκάδος καὶ πλατυκέρωτος καὶ δόρκου καὶ ἐλάφου καὶ μόσχου καὶ βουβάλου ὁμοίαν ἔχουσι δύναμιν, ἁρμόζουσαν πρὸς ἀκονίτου πόσιν σὺν οἴνῳ λαμβανόμεναι καὶ πρὸς γάλακτος θρόμβωσιν μετʼ ὄξους. ἡ δὲ τοῦ νεβροῦ ἰδίως μετὰ τὰς καθάρσεις προστεθεῖσα ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀτόκιόν ἐστιν. ἡ δὲ τῆς φώκης ἔοικε κατὰ τὴν δύναμιν τῷ καστορίῳ, δοκεῖ δὲ ἁρμόζειν μάλιστα ἐπιλημπτικοῖς καὶ ὑστερικαῖς πνιξὶ πινομένη.

3 δοκιμάζεται δέ, εἰ ἔστι φώκης, τὸν τρόπον 9 SIM. Pl. XI 239; schol. Nic. Th. 577 — Nic. Th. l. s. D. eup. I 114 (314) Pl. XXVllI 154 — eup. II 49 (263) Pl. XXVIII 204 — eup. II 82 (294) — eup. II 159 (335) — Pl. XXVIII 239. 194 eup. I 210 (204) — eup. II 91 (297) Pl. XXVIII 248 — eup. II 95 (299) — Pl. XXVIII 205 — eup. II 137 (327) — eup. II 159 (335) Pl. XXX 135 — eup. l 95 (299) — eup. I 18 (103) — eup. II 88 (296). 9 EXC. Gal. XII 274 (═ Aet. II 105 Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 καὶ (pr.) om. Di 3 τὰς E: dolorem aurium et beretri curat DI ἐν αἰδοίῳ καὶ, ὠσὶν E fort. στέατι ἁρμόζει 4 πρὸς] εἰς EDi 6 μέχρι F: κέχρις HDi: μέχρη (om. ἂν) E τεφρωθὲν] πυροθεὶς E: πυρωθὲν Aet. 9 num. cap. οδ Di: οε E: νβ΄ DI πυτία E λαμβανομένη addidi ex E ὄξει ἢ οἴνῳ E ὁλκὴ τριοβόλον Ε 11 πρὸς (pr.) om. E πρός τε αἵματος (om. καὶ) Di θρόμβους E 12 δὲ E: τε reliqui τὸν addidi 13 βοηθεῖ E post δὲ add. φθείρει ἔμβρυα HDi μετὰ δὲ Di 14 ἀτόκιος HDi nov. cap. (ο𝔮) inc. E: νγ΄ Dl ad rem cf. D. II 71 δὲ om. HDi ἱππιακὴ E 15 κοιλιακοῖς δυσεντερικοιε (om. ἐπὶ) H ab ἐρίφου cap. οζ inc. E: νδ΄ DI πιτύα ἐρίφου καὶ ἀρνοῦ E 16 καὶ (quart.) om. E πλετυκέρατος E 20 ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς E 21 ab ἡ δὲ cap. οη inc. E: νε΄ DI κατὰ δύναμιν ἔοικε E τῷ om. HEDi 22 ὑστερικαῖς καὶ ἐπιλημπτικοῖς πινομένη E τοῦτον· λαβὼν πιτύαν ζῴου τινός, μάλιστα δὲ ἀρνός, καὶ ἐπιχέας ὕδωρ ἔασον βραχὺν χρόνον, καὶ μετὰ ταῦτα ἐπίχει τὸ ἀπόβρεγμα κατὰ τῆς πιτύας τῆς φώκης· ἡ γὰρ ἀληθινὴ ἐξυδατοῦται ταχέως, ἡ δὲ μὴ τοιαύτη διαμένει ὁμοία. λαμβάνεται δὲ ἐκ τῆς φώκης πιτύα μηδέπω δυναμένων τῶν σκύμνων νήχεσθαι. κοινῶς δὲ πᾶσα πιτύα πήσσει μὲν τὰ διαλελυμένα, λύει δὲ τὰ συνεστῶτα.

76 στέαρ πρὸς μὲν τὰ περὶ μήτραν ἁρμόζει τὸ νεαρὸν χήνειον ἢ ὀρνίθειον καὶ δίχα ἁλῶν τεθεραπευμένον, πολέμιον δὲ ὑστέρᾳ τὸ ἡλισμένον καὶ τὸ τῷ χρόνῳ μεταβεβληκὸς εἰς δριμύτητα. πρόσφατον δὲ τούτων λαβών τι καὶ ἐξυμενίσας ἔμβαλε εἰς λοπάδα καινὴν κεραμεᾶν, δὶς τοσοῦτον χωροῦσαν ἢ ὅσον ἐστὶ τὸ μέλλον θεραπεύεσθαι, εἶτα θεὶς εἰς ὀξύτατον ἥλιον τὸ ἀγγεῖον κεκαλυμμένον ἐπιμελῶς, ὑπὸ χεῖρα τὸ ἀποτηκόμενον ἀπήθει εἰς ἕτερον ἀγγεῖον ὀστράκινον, ἕως ἂν ἅπαν δαπανήσῃ τοῦτο δὲ εἰς κατάψυχρον τόπον ἀποτίθεσο καὶ χρῶ.

τινὲς δὲ 2 ἀντὶ τοῦ ἡλίου ὑπὲρ ὕδατος θερμοῦ ἐπερείδονται τὴν λοπάδα ἢ ἐπὶ λεπτῆς καὶ μαλακῆς ἀνθρακιᾶς. ἐστι δὲ καὶ ἄλλος τρόπος θεραπείας τοιοῦτος μετὰ τὸ ἐξυμενισθῆναι τὸ στέαρ λεαίνεται καὶ εἰς λοπάδα ἐμβληθὲν τήκεται, ἁλὸς ὀλίγου καὶ λεπτοῦ προσεμπασθέντος, εἶτα διὰ ῥάκους λινοῦ ὑλισθὲν ἀποτίθεται. ἁρμόζει δὲ τὸ τοιοῦτον εἰς τὰ ἄκοπα.

ὔειον δὲ καὶ ἄρκειον θεραπεύεται οὕτως· λαβὼν τὸ πρόσφατον καὶ καταπίμελον, οἷόν ἐστι τὸ νεφριαῖον, ἔμβαλε 8 SIM. Pl. XXIX 134 (e S. N.). 8 EXC. Orib. XII s. v. στέαρ (στέαρ — οὐκ ἄγαν λευκόν); Gal. XII 323 sq. (unde Aet. II 152. Paul. Aeg. VII 3 s. v. στέατα). 23 SIM. Pl. XXVIII 142. 3 κατὰ om. E 5 μήπω Di νήχεσθαι (συννήχεσθαι Di) τῶν σκύμνων EDi 6 πίττει E λελυμένα E 8 num. cap. σε QDi: οθ E: ν𝔮΄ Dl στέαρ δὲ E τὰ περὶ] τὴν Orib. 9 ἢ om. E καὶ del. E2 θεραπευόμενον Orib.: θεραπευμένον F: τεταρι- χευμένον HDi 10 δὲ] γὰρ Orib.E ὑστέρᾳ om. F: matrici Dl 11 λαβὼν τούτων τι Orib.E: λαβών τι τούτων Di 12 ἔμβαλλε E fort. κεραμεᾶν καινὴν τοσοῦτο H ἢ] εἰ F: om. Orib. 13 ὅσον om. F θὲς E 14 ἱκανῶς Orib. ὑπὸ χεῖρα del. H: om. Di 15 ἂν om. F πὰν Orib. δαπανήσεις E 16 ἀποτίθεσο τόπον Di 17 θερμοῦ] ζεστοῦ Orib.E ἀπερείδονται Οrib.E 18 θεραπείας τρόπος E 19 ἐξυμενίσαι Orib. 20 διαίνεται E (δι in ras.) 21 προσεμπασθέντος Di διυλιοθὲν HDi 23 nov. cap. (π) inc. E: νζ΄ DI στέαρ ὕειον E δὲ del. E2 ἄρνειον Orib.EDiHi2DI 24 νε- γρίδιον Orib. (ut semper) ἔμβαλλε F: om. HDi εἰς ὕδωρ δαψιλὲς ὄμβριον ὡς ὅτι ψυχρότατον καὶ ἐξυμένισον καὶ τρῖβε ταῖς χερσὶν ἐπιμελῶς, ἀνατρίβων αὐτὸ καὶ οἱονεὶ ἀποψήχων·

3 εἶτα ἑτέρῳ ὕδατι πολλάκις ἀποκλύσας δὸς εἰς χύτραν κεράμεᾶν τὸ διπλάσιον χμροῦσαν, ἐπιχέας τε ὕδωρ, ὡς ὑπερέχειν τοῦ στέατος, θὲς ἐπὶ κούφης ἀνθρακιᾶς καὶ κίνει σπάθῃ. ὅταν δὲ τακῇ, διηθήσας αὐτὸ διʼ ἡθμοῦ εἰς ὕδωρ, καὶ ἐάσας ψυγῆναι πάλιν ἐστραγγισμένον ἐπιμελῶς ἀπόδος εἰς τὴν χύτραν προπεπλυμένην , ἐπιχέας τε ὕδωρ τῆξον πραέως, καὶ καθελὼν μικρόν τε ἐάσας τὴν τρύγα ὑποστῆναι κατάχεον εἰς θυίαν νενοτισμένην σπόγγῳ. ὅταν δὲ παγῇ, ἀνελόμενος καὶ τὴν πρὸς τῷ πυθμένι ἀκαθαρσίαν ἀφελὼν τῆξον ἐκ τρίτου χωρὶς ὕδατος, καὶ κατεράσας εἰς θυίαν καθαρίσας τε ἔμβαλε εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον καὶ πωμάσας ἀπόθου εἰς κατάψυχρον τόπον.

4 τράγειον δὲ καὶ προβάτειον, ἔτι δὲ καὶ ἐλάφειον θεραπεύεται οὕτως. λαβών, σἶον προείρηται, στέαρ οἰουτινοσοῦν αὐτῶν καὶ πλύνας ἐξυμενίσας τε, ὡς προείρηται ἐπὶ τοῦ ὑείου, δὸς εἰς θυίαν μαλάττειν καὶ τρῖβε, κατʼ ὀλίγον ὕδωρ ἐπιχέων, ἄχρι ἂν μήτε αἱμάλωψ ἐκκρίνηται μήτε λάμπη ἐπιπλέῃ λαμπρόν τε γένηται. λοιπὸν ἐμβαλὼν αὐτὸ εἰς κεραμεᾶν χύτραν καὶ προσεπιδούς ὕδωρ ὥστε ὑπερέχειν θὲς ἐπὶ κούφης ἀνθρακιᾶς καὶ κίνει. ὅταν δὲ τακῇ ἅπαν, κατεράσας αὐτὸ εἰς ὕδωρ καὶ ψύξας πλύνας τε τὴν χύτραν ἐκ δευτέρου τῆκε καὶ τὰ αὐτὰ ποίει τοῖς προειρημένοις.

5 τὸ δὲ τρίτον χμωρὶς ὕδατος τήξας εἰς νενοτισμένην θυίον ἀπήθησον καὶ ψυγὲν ἀποτίθεσο, ὡς ἐλέγετο ἐπὶ τοῦ ὑείου.

καὶ τοῦ βοείου δὲ στέατος ἐξυμενιστέον τὸ νεφριαῖον καὶ 1 δαφιλὲς ὕδωρ ὄμβριον Οrib.E καὶ om. HDi ξιμενίσας τρίβε E 2 ἀντρίβων] ἄμα τρέβων E (corr. E2) 3 ἀποφέχων libri: η superscr. E2 διʼ ἑτέρου E, corr. E2 κύδθραν QDi: χύτραν (semuper) Οrib.E 5 ὑπερέχει Q θεὶς (καὶ ante κίνει om.) E 7 ἐἀσας αὐτὸ 0rib. 8 πρμέααις E: πράως reliqui 9 κμταστῆναι Ε, corr. E2 κατάχεον E2: κεταχέων F: κατέχει 0rid. (κατάχεε superscr. 02): κατάχεε reliqui 10 σπόγγῳ θυίαν E: σεόγγῳ λοπάδα Οrib. ὀπόταν Οrib. 11 πρὸς τὸν πυθένα Ε τρίτης Οrib. 12 ἔμβαλλε Οrib. 14 nov. cap. (πα) inc. E στέαρ τράγιον καὶ E2 καὶ (pr.)] τε Οrib. καὶ (alt.) om. Οrib. 15 θεραπευτέον Οrib. οὕτω HDi οὑτινοσοῦν HE: οὗτινος Οrib. 16 καὶ ἐξυμενίσας (τε om.) E δεδήλωται Οrib.E 17 μαλάττειν om. 0rib.E 18 ἄχρις HDi λάμπη] λίπος Di ἐπιπλῆ F: ἐπιπλεῖ H: ἐπιπλέον Orib.: ἐπὶ τὸ πλεῖον Ε (ἐπιπλεῖ corr. Ε2) 19 ad λοιπὸν cf. BlaB Gr. d. N. 06 λοιπὸν δὲ 0rib. ἔμβαλλε E 20 προσεπιβάλλον E 23 ποίει post προειρημένοις colloc. Orib.EDi 24 θυίαν] χύτραν Ε ψυγὲν] ξύσς E 25 εἴρητκι Οrib. 26 nov. cap. (πβ) inc. E στέαρ βόιον λαβὼν (del. Ε2) τὸ νεφριαῖον ἐξνμvνιστέον Ε θαλάττῃ πελαγίᾳ πλυτέον, εἶτα εἰς ὅλμον ἐμβλητέον καὶ κοπτέον ἐπιμελῶς, ἐπιρραινομένης τῆς θαλάττης. ὅταν δὲ διαλυθῇ ἅπαν, εἰσβλητέον αὐτὸ εἰς χύτραν κεραμεᾶν καὶ θάλασσαν ἐπιχυτέον, ὡς ὑπερέχειν μὴ ἦττον σπιθαμῆς, ἑψητέον τε, ἄχρι

τὴν ἰδίαν ὀσμὴν ἀποβάλῃ· εἶτα πρὸς μίαν μνᾶν τοῦ στέατος 6 Ἀττικὴν κηροῦ Τυρρηνικοῦ ὁλκὰς τέτταρας ἐμβλητέον καὶ διηθητέον, ἀφαιρετέον τε τὴν προσκαθημένην ἐν τῳ πυθμένι ἀκαθαρσίαν καὶ εἰς λοπάδα καινὴν ἀποθετέον· εἶτα εἰς ἥλιον καθ᾿ ἡμέραν κομιστέον περιεσκεπασμένον, ὅπως ἀπολευκανθῇ καὶ τὴν δυσωδίαν ἀποβάλῃ.

τὸ δὲ ταύρειον θεραπευτέον οὕτως· λαβὼν καὶ τούτου τὸ πρόσφατον καὶ νεφριαῖον ἔκπλυνον ποταμίῳ ῥεύματι, ἐξυμενίσας τε δὸς εἰς χύτραν κεραμεᾶν καινήν, ἁλὸς ὀλίγον προσεμπάσας,

καὶ τῆκε· εἶτα εἰς ὕδωρ διαυγὲς ἀπηθήσας, ὅταν ἀρχὴν λαμβάνῃ 7 πήξεως, ταῖς χερσὶ πάλιν ἔκπλυνον σφοδρῶς τρίβων. τοῦ μὲν ἀποχεομένου ὕδατος τοῦ δὲ ἐπιχεομένου, ἄχρι ἂν πλυθῇ καλῶς, καὶ πάλιν εἰς χύτραν ἐμβαλών ἕψε μετʼ οἴνου ἴσου εὐώδους. ὡς δ᾿ ἂν ζέσῃ δίς, ἄρας ἀπὸ τοῦ πυρὸς τὴν χύτραν ἔασον ἐννυκτερεῦσαι τὸ στέαρ ἐνθάδε· τῇ δ᾿ ἐχομένη ἐάν τι τῆς δυσωδίας ὑπολείπηται, ἀνελόμενος τὸ προειρημένον εἰς ἑτέραν χύτραν καινὴν προσεπίχεον οἶνον εὐώδη καὶ τὰ αὐτὰ τοῖς προειρημένοις ποίει, ἕως ἂν ἅπασαν τὴν δυσωδίαν ἀποβάλῃ.

τήκετοι 8 δὲ καὶ χωρὶς ἀλῶν ἐπ᾿ ἐνίαις διαθέσεσιν, ἐν αἶς οὗτοι 11 SIM. Pl. XXVIII 143. 1 θαλάσση Orib.E εἶτα — ἐμβλητέον om, Οrib.: post κοπτέον colloc. E βλητέον F 2 θαλάσσης E 3 εἰσβλητέον F: ἐμβλητέον reliqui (post αὐτὸ coll. E) κεραμέαν χύτραν Orib.E 4 épqixee E ὥστε E: ὅσον HDi μὴ] καὶ H ἔλασσον E τε] δὲ Orib. E ἄχρις ἂν Orib. 5 μίαν om. Di: post μνᾶν coll. Orib.E ante τοῦ στ. transpos. Ἀττικὴν EDi 6 τὴν Ἀττικὴν Orib. τέτταρας] δύο ἢ τέσσαρας E (corr. E2) 7 τε E: δὲ reliqui ἐν om. Orib.E: fort. delendum 8 λοπάδων καινὸν EOrib. εἴς τε (om. εἶτα) Di 9 ὅπως ἀπολευκανθῇ καὶ οὕτως λαβὼν καὶ τοῦτο πρόσφατον καὶ τὴν δυσωδίαν τὸ δὲ ταύρειον θεραπευτέον καὶ νεφριαῖον (sic) F 11 nov. cap. (πγ) inc. E οὕτω Di τούτου τὸ E: τοῦτο ἢ: τοῦδε τὸ Orib.Di 14 ἔπειτα 0rib. λάβη Orib- 15 ἔκπλυνον Orib.E (ἐκπλύνων E2): ἐκπλύνων F: ἐκτρίβων HDi τρίβων FOrib.: τρίβε E: πλῦνον reliqui 16 post μὲν add. ἀπεζεσμένου Orib. ἄχρις Orib.HDi καγῇ E 17 κύθραν QDi μετ᾿ ἔσου οἴνσυ Orib.E 18 ἔως ἀναζέσῃ· εἶτα ἄρας E 19 νυκτερεῦσαι Di ἐνθάδε om, Orib. 20 διαλείπηται QOrib.: ὑπομένη ἢ διαλείπηται. E (corr. E2) 21 προσεπιχέων H: προσεπιχέας E καὶ κατὰ Q 22 πᾶσαν E 23 χωρὶς] χόνδροις Di τῶν ἀλῶν E ἐπ᾿] ἐν E ἐναντιοῦνται· γίνεται μέντοι τὸ οὕτως σκευασθὲν οὐκ ἄγαν λευκόν, ὡσαύτως δὲ καὶ παρδάλειον σκευαστέον καὶ λεόντειον συάγρειόν τε καὶ καμήλεον καὶ ἵππειον καὶ τὰ ὅμοια.

ἀρωματιστέο΄ν δὲ στέαρ μόσχειον καὶ ταύρειον, ἔτι δὲ ἐλάφειον καὶ μυελὸν τοῦδε τοῦ ζῴου τὸν τρόπον τοῦτον· ἐξενίσας τὸ μέλλον εὐωδιάζεσθαι καὶ πλύνας, ὡς προείρηται, σύζεσον οἴνῳ ἀθαλάσσῳ τε καὶ εὐώδει, εἶτα ἀνελόμενος καὶ ἐννυκτερεῦσαι ἀφφὶς ἕτερον οἶνον ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ γένους ἐπίχεε τῷ πλήθει τοσοῦτον, ὅσον ἦν ὁ ἔμπροσθεν δοθείς, καὶ τήξας ἀποκογχίσας τε ἐπιμελῶς, πρὸς ἐννέα κοτύλας τοῦ στέατος ἔμβολε

9 σχοίνου Ἀραβικῆς ὁλκὰς ἑπτά· ἐὰν δὲ εὐωδέστερον ποιῆσαι θέλῃς, τοῦ ἄνθους ὁλκὰς τεσσαράκοντα, προσαπόδος δὲ καὶ φοίνικος καὶ καλάμου τὰς ἴσας ὁλκάς, ἀσπαλάθου τε καὶ ξυλοβαλσάμου ἀνὰ ὁλκὴν μίαν μεῖξον δὲ καὶ καρδαμώμου καὶ νάρδου καὶ κασσίας καὶ κιναμώμου ἀνὰ οὐγγίαν μίαν — πάντα δὲ ἔστω ὁλοσχερέστερον κεκομμένα — εἶτα ἐπιδούς οἶνον εὐώδη ἀπέρεισαι ἐπ ἀνθράκων πεπωμασμένον τὸ ἀγγεῖον καὶ σύζεσον τρίς, ἄρας τε ἀπὸ τοῦ πυρὸς ἔασον ἐννυκτερεῦσαι αὐτό· τῇ δ᾿ ἐχομένῃ ἀπόχεε τὸν οἶνον καὶ ἄλλον ἐπιδοὺς τοῦ αὐτοῦ γένους σύζεσον ὁμοίως ἔτι τρὶς καὶ ἄφες.

10 πρωὶ δὲ ἀνελόμενος τὸ στέαρ ἀπόχεε τὸν οἶνον, ἐκπλύνας τε τὸ ἀγγεῖον καὶ καθάρας τὸ πρὸς τῳ πυθμένι καὶ τήξας διυλίσας τε αὐτὸ ἀπόθου καὶ χρῶ.

ἀρωματίζεται δὲ καὶ τὸ τεθεραπευμένον τὸν αὐτὸν τρόπον. προστύφεται δὲ τὰ προειρημένα στέατα πρὸς τὸ ῥᾳδίως δέξασθαι 1 τὸ om. E οὕτω Orib.HDi 2 post λευκόν nov. cap. (πδ) inc. E στέαρ παρδάλειον καὶ λεόντινον, συάγριόν τε καὶ καμήλιον καὶ ἵππιον καὶ τὰ ὅμοια ὡσαύτως κατασκευαστέον E 4 nov. cap. (πε) inc. E δὲ καὶ E 5 ἐξυδατίσας ἢ ἐξυμενίσας E (corr. E2) 6 ante τὸ add. κὐτῶν E ἐκπλύνας E 7 σύνζεσον E: καὶ ζεσας reliqui: correxi ἄμα ονῳ E 8 ἀπὸ] ἐκ Di γένους] γεννώμενον Q ἐπιχεων Di 9 τοσοῦτον τῷ πλήθει Di ὅσον FE: ὅσος reliqui τῆξον E 10 ἀποκογχίσας F: ἄποκομίοας E (corn. E2): ἀφυλίσας reliqui δοτύλας ἐννέα Di ἐμβάλλον E (ἔμβαλλον corr. E2) 12 ἐθέλῃς H 13 post φοίνικος add. καὶ κασσίας HDi post ὁλκὰς c. 11 litt. del. E2 14 μίξον δὲ καὶ κασσίας καὶ νάρδου μαῖ κιναμώμου ὁλκὴ μία om. mg. add. E 15 κινναμώμου καὶ καρδαμώμου καὶ νάρδου Di: κασσίας καὶ νάρδου καὶ κιναμώμου EDl ἅπαντα E 13 ὁλοσχερῆ E ἐπιδοὺς] ἐπίχεε Di εὐώδει F 17 καὶ ὑπέρειδε Di πεπωμασμένον F: πεπωματισμένον reliqui 18 εἷτα ἄρας τε E (τε del. E2) 19 post ἐχομένη add. ἡμέρᾶ E ἀποχέας E ἐπιδιδοὺς F fort. ἐκ τοῦ αὐτοῦ 20 ὁμοίως ἔτι om. H ἕως τρὶς Di: ἐπὶ τρεῖς E (corr. E2) 21 ἀπόχεε QDi: ἀπόχεον E 22 τῶ ἐν τῶ πυθμένη E αὐτὸ om, HE 13 θεραπευόμενον Q τοῦτον τὸν τρόπον H 24 δὲ καὶ E τὴν τῶν ἀρωμάτων δύναμιν ρὕτως· λαβὼν αὐτῶν ὅ τι ἂν αἱρῇ ζέσον ἅμα οἴνῳ, συγκαθεὶς μυρσίνης κλάδον ἕρπυλλόν τε καὶ κύπερον, ἔτι δὲ ἀσπάλαθον ὁλοσχερέστερον συγκοπέντα· τινὲς δὲ ἐνὶ τούτων ἀρκοῦνται. ὅταν δὲ τὸ τρίτον ἀναζέσῃ, ἀνελόμενος πραέως καὶ δι᾿ ὀθόνης ὑλίσας ἀρωμάτιζε, ὡς δεδήλωται.

ἔτι δὲ καὶ οὕτως πρόστυφε τὰ στέατα κόψας ὅ τι ἂν 11 αὐτῶν θέλῃς — πρόσφατον δὲ καὶ ἀμιγὲς αἵματος τά τε ἄλλα ἔχον, ἃ πολλάκις εἴρηται — καὶ ἐμβαλὼν εἰς λοπάδα καινὴν ἐπιχέας τε οἶνον παλαιὸν λευκὸν εὐώδη, ὡς ὑπερέχειν δακτύλους ὀκτώ, σύζεσον ἐλαφρῷ χρώμενος πυρί, ἕως τὴν σύμφυτον ὀσμὴν ὀποβάλῃ καὶ μᾶλλον οἰνίζῃ. εἶτα καθελὼν τὸ ἀγγεῖον καὶ ψύξας ἀνελοῦ τοῦ στέατος μνᾶς δύο καὶ ἐμβαλών εἰς λοπάδα προσεπιδούς τε τοῦ αὐτοῦ οἴνου κοτύλας τέσσαρας καὶ λωτίνου καρποῦ, οὖ τοῖς ξύλοις οἱ αὐλοποιοὶ χρῶνται, κεκομμένου μνᾶς τέσσαρας ἕψε πυρὶ κούφῳ διηνεκῶς κινῶν.

ὅταν 12 δὲ τὴν στεατώδη ἀποφοράν ἀποβάλῃ πᾶσαν, διυλίσας αὐτὸ ψῦχε, καὶ λαβὼν ἀσπαλάθου κεκομμένου μνᾶν μίαν, ἀμαρακίνου δὲ ἄνθους μνᾶς τέσσαρας οἴνῳ φύρασον παλαιῷ καὶ ἔασον μίαν νύκτα συμπιεῖν τῇ δ᾿ ἐχομένη εἰς χύτραν κεραμεᾶν τριχουνιαίαν καινὴν κάθες ταῦτα καὶ τὸ στέαρ, προσαπόδος δὲ καὶ οἴνου χοέως ἥμισυ καὶ σύζεσον ἅπαντα ὁμοῦ· ὅταν δὲ πάντων τῶν στυμμάτων τὴν δύναμιν καὶ τὴν ὀσμὴν ἀπολάβῃ τὸ στέαρ, καθελὼν αὐτὸ καὶ διυλίσας πῆξον ἀπόθου τε. ἐὰν δὲ εὐωδέστερον ποιῆσαι θέλῃς, μίσγε σμύρνης τῆς λιπαρωτάτης ὀκτὼ ὁλκὰς οἴνῳ διειμένας πολυετεῖ.

2 αἱρῇ E: ἤρεσκε Q: βούλοιο Di εἶτα ante συγκαθεὶς del. E2 3 κύ- πειρον libri: correxi κοπέντα HDi 4 δὲ (pr.) om. E post ἀρκοῦνται add. τῇ χρήσει Di τὸ] εἰς HDi: om. E 5 ὀθονίου E 6 σὕτων HDi προστύφεται E 8 καὶ addidi ἐμβαλὼν δὲ H: ἔμβαλον E: ἔμβαλλον Di 9 ἐπιχέων E λευκὸν εὐώδη παλαιὸν EDi: λευκὸν om. H 10 ἕως ἂν E 11 ἀποβάλλῃ F καὶ μᾶλλον om. mg. add. E 12 τοῦ addidi ex E βαλὼν QDi 13 προσεπιδιδοὺς H τε om. H 14 τὰ ξῦλα οἱ αὐλ. παραλαμβάνοσι καὶ χρῶνται κα χρ. om, Di) EDi 15 κινῶν διηνεκῶς E 16 ἀποβάλλῃ F ὑλίσας E αὐτὸν E 17 κεκομμένης E ἀμαράκου E 18 ἀνθοῦντος E οἴνω παλαιῶ φύρασον E 19 πιεῖν F: συνπεῖν (sic) E: ποιεῖν HDi: correxi τρίχουν E 20 ταῦτα] αὐτὰ D1 τε καὶ E προσαποδοὺς H 21 χοὺς ἥμισυ οῖνον Di: χοέα ἔνα ἥμισυ ἢ ἥμισυ E, corr. E: χοὺς ἥμισυ (om. οἴνου καὶ spat. rel.) 21 ὡς ἂν τῶν στυμμάτων τήν τε δύναμιν καὶ τήν ὀσμὴν ἀναλάβῃ E: ἕως ἄν τὴν δ. καὶ τήν ὀσμ. τῶν στυμμάτων ἀναλάβῃ Di 22 τῶν στυμμάτων om. ἢ 23 post καθελὼν add. δὲ E2 τῆξον libr: corr. Lac. καὶ ἀπόθου Di 24 θέλης ποιῆσαι E μίσγε μὐτῷ E τῆς om. E 25 ὁλκὰς ῆ EDi διειμένης E πολυτελῆ καὶ πολυετῖ E (πολυτελῆ καὶ del. E2)

13 τὸ δὲ ὀρνίθειον καὶ χήνειον στέαρ οὔτως ἂν εὐωδια\σθείη· σθείη· λαβὼν οἵουτινος αὐτῶν τεθεραπευμένου κοτύλας τέσσαρας καὶ καθεὶς εἰς ὀστρακίνην χύτραν πρόσμειξον ἐρυσισκήπτρου καὶ ξυλοβαλσάμου, ἔτι δὲ φοίνικος ἐλάτης καὶ καλάμου ὁλοσχερῶνς κεκομμένων ἀνὰ δραχμάς δεκαδύο, ἐπιδούς τε οἴνου Λεσβίου παλαιοῦ κύαθον ἕνα θὲς ἐπ᾿ ἀνθρακιᾶς καὶ σύζεσον τρίς· εἶτα ἀνελόμενος ἀπὸ τοῦ πυρὸς τὸ ἀγγεῖον καὶ ἐάσας ψυγῆναι τὰ ἐν αὐτῷ ἡμέραν καὶ νύκτα, τῇ ἐχομένη τῆξον αὐτά, καὶ διὰ ῥάκους λινοῦ καὶ καθαροῦ ὕλισον εἰς ἀργυροῦν ἀγγεῖον.

14 ὅταν δὲ παγῇ, ἀνελόμενος κόγχῳ τὸ προειρημένον εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον βάλε καὶ πωμάσας στεγανῶς ἀπόθου ἐν καταψύχρῳ τόπῳ· χειμῶνος δὲ ταῦτα δραστέον, ἐν γάρ θέρει οὐ πήγνυται. τινὲς δὲ πρὸς τὴν σύστασιν αὐτοῦ καὶ τὴν πῆξιν βραχύ κηροῦ Τυρρηνικοῦ μίσγουσιν. τῳ δὲ αὐτῷ τρόπῳ ἀρωματιστέον καὶ τὸ ὕειον καὶ ἄρκειον καὶ τά ὅμοια.

σαμψουχίζεται δὲ στέαρ οὕτως· λαβών τοῦ καλῶς τεθεραπευμένου ὅσον μνᾶν μίαν — ἔστω δὲ μᾶλλον ταύρειον — καὶ σαμψούχου ὡρίμου τεθλασμένου ἐπιμελῶς μνᾶν μίαν ἥμισυ μεῖξον καὶ μαγίδας ἀνάπλασον ἐπιχέας δαψιλέστερον οἶνον, εἶτα ἀποθέμενος αὐτὰς εἰς ἀγγεῖον καὶ σκεπάσας ἔασον ἐννυκτερεῦσαι.

15 πρωὶ δὲ εἰς χύτραν κεραμεᾶν ἐμβαλὼν καὶ ὕδωρ ἐπιχέας ἕψε κούφως. ὅταν δὲ τὴν ἰδίαν ὀσμὴν ἀποβάλῃ τὸ στέαρ, διυλίσας αὐτὸ καὶ ἐάσας μεῖναι ὅλην τὴν νύκτα πεπωμασμένον καλῶς, τῇ ἐπιούσῃ ἀνελόμενος τὸν τροχίσκον καὶ προσαποξύσας τὴν ἐν τῳ πυθμένι ῥυπαρίαν μεῖξον πάλιν σαμψούχου κεκομμένου, ὡς εἴρηται, ἄλλην μνᾶν μίαν ἥμισυ καὶ ὡσαύτως ἀναστρέφου, μαγίδας τε ποιῶν καὶ τὰ ἄλλα τὰ προειρημένα ἐπὶ 1 εὐωδιασθῇ QDi 2 οἱουτινοσοῦν H: οἵουτινος E (οἵου del. E2) 3 χί- τραν ὁστρακινην E 4 καὶ καλάμου om, H ἀδρομερῶς E 5 κεκομμένου EDi ιβ Ε: ιβ΄ reliqui τε παλαιοῦ οἴνου κοτύλην α Ε 6 εἰς ἄνθρακας E τετράκις ἢ τρίς E (τετράκις ἢ del. E2) 9 χύλισον libri: corr. Sar. ἀργυροῦν FEDl: καθαρὸν reliqui 11 βάλε om. mg. add. E2: βάλλε F post βάλλε add. καινὸν HDi στεργνῶς πωμάσας E 12 πίσσεται E 13 τὴν om. E 14 κυρηνικοῦ F 15 τὸ om. E ἄρκειόν τε (om. καὶ pr.) Di 16 σαμψυχίζεται libri: correxi, cf. D, III 39 18 ἐπιμελῶς] ὁλο- σχερῶς E ὅσον μνᾶν H 19 μίξον ἐπιμελῶς E μαγίδας] μαλάξας E: μίξας V ἀναπλάσας F ἐπιχέας Q: ἐπιραίνου E: ἐπιρραίνων Di 20 αὐτὰ QE σκευάσας E νυκτερῦσαι QDi 21 κύθραν QDi 22 ἀποβάλλη F 23 ὅλην νύκτα μεῖναι E 24 ἀποξύσας E: προσαποψύξας Di 25 πρὸς τὸν πυθμένα E 16 ἀναστρέφου E: ἀναστρέφων Q: 'αν;απλασσε Di 27 τε om. EDi ἃ ἰδίως προείρηται E: ἃ προείρηται Di πᾶσι δὲ ἑψήσας καὶ διυλίσας ἀφελών τε, εἴ τις πρὸς τῷ πυθμένι ῥυπαρία ὑπάρχοι, ἀπόθου ἐν καταψύχρῳ τόπῳ.

εἰ δὲ ἀθεράπευτον στέαρ χήνειον ἢ ἀρνίθειον ἢ μόσχειον 16 θέλοι τις ἄσηπτον διατηρῆσαι, οὕτως ποιητέον αὐτό· λαβὼν πρόσφατον, ὁποῖον ἂν αἱρῇ, ἔκπλυνον ἐπιμελῶς καὶ διαψύξας ἐπὶ κοσκίνου ἐν σκιᾷ, μετὰ τὸ ξηρανθῆναι ἔμβαλε εἰς ὀθόνην καὶ ἐκπίεσον ταῖς χερσὶν ἐρρωμένως, εἶτα λίνῳ διείρας κρέμασον ἐν τόπῳ σκιερῷ· μετὰ δὲ ἡμέρας πολλὰς καινῷ ἀποδήσας χαριῃ ἀποτίθεσο ἐν καταψύχρῳ τόπῳ. ἄσηπτα δὲ διαμένει καὶ ἐν μέλιτι ἀποτεθέντα.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ στέατα πάντα θερμαντικήν. τὸ μέντοι 17 ταύρειον στύφει ποσῶς καὶ τὸ βόειον καὶ τὸ μόσχειον, καὶ τὸ λεόντειον δὲ ἀναλογεῖ τούτοις· φασὶ δὲ καὶ ἀντιφάρμακον αὐτὸ τοῖς ἐπιβουλεύουσιν εἶναι. τὸ δὲ ἐλεφάντειον καὶ ἐλάφειον ἑρπετὰ διώκει καταχριόμενον τὸ δὲ αἴγειον στυπτικώτερον, ὅθεν δυσεντερικοῖς δίδοται σύν ἀλφίτῳ καὶ τυρῷ, καὶ ἑψόμενον ἐγκλύζεται μετὰ πτισάνης χυλοῦ. εὐθετεῖ δὲ καὶ φθισικοῖς ἐν ῥοφήμασιν ὁ ἐξ αὐτῶν ζωμός, καὶ τοῖς κανθαρίδας πεπωκόσιν ὠφελίμως δίδοται.

τὸ δὲ τράγειον, διαλυτικώτερον ὄν, βοηθεῖ 18 ποδαγρικοῖς φυραθὲν σὺν αἰγὸς σπυράθοις καὶ κρόκῳ καὶ ἐπιτιθέμενον, καὶ τὸ προβάτειον δὲ ἀναλογεῖ τούτῳ. ὕειον δὲ ~~ἀναλογεῖ~~ τοῖς περὶ ὑστέραν καὶ ἕδραν καὶ πυρικαύτοις ἁρμόζει· τὸ δὲ ταριχηρὸν ὕειον ὡς ὅτι παλαιότατον θερμαίνει, 3 EXC. Orib. XII s. v. στέαρ (εἰ δὲ — ἀποτεθέντα). 11 SIM. Pl. XXVIII 142 — Pl. XXVIII 90 — D. eup. II 49 (262) 52. 53 (265) — eup. II 38 (251) Pl. XXVIII 138 — D. II 152 (332) — eup. I 235 (216) Pl. XXVIII 219 — eup. II 71 (285) — Pl. XXVIII 216 — eup. I 178 (188) Pl. XXVIII 235. 15 TEST. Gal. XII 330 cf. XI 443. 1 ὑλίσας E τὴν πρὸε τῷ πυθμένη ῥυπαρίαν ὑπάρχουσαν E 3 μόσχειον] ἐχίδνηον E 4 θέλει Orib.FDi: θέλῃ E οὕτω HDi 5 ὁποῖον] ὅ τι E βούλοιο Di 6 ἐν κοσκίνου H: ἐν κοσκίνῳ F ἔμβαλλον H: ἔμβαλλε 0rib. F ὀθόνιον Orib. E post ὀθόνην add. καθαρὰν HDi 7 ἐκπασον E: ἐκπίεσον post χερσὶν colloc. Di βιαίως Spr. ἔπειτα Οrib. ἐν λίνῳ E 9 δὲ addidi ex E 10 ἀποτιθέμενα E 11 θεραπευτικήν E (θερμαντικήν superscr. E2) post θερμαντικήν add. μαλακτικήν, ἀρωματικήν HDi 14 τὸ δʼ ἐλάφιον καὶ τὸ ἐλεφάντιον E 16 ἀλφίτῳ καὶ ὁοὶ καὶ τυρῷ κμθεψόμενον ἐγκλύξεταί τε HDi τνρῷ E: πιτέρῳ FDl, at cf. D. eup. II 49 (262) ἐψόμενον] ἀνιέμενον F 17 καὶ μετὰ E χνλοῦ πτισάνης E 18 ῥο- φήματι E, cf. D. eup. II 38 (251) καὶ om, E 19 διαλυτικώτατον HDi: διαχυτικώτερον ἢ διαλυτιεὼτερον (om. ὄν) E: corr. E2 20 φυραθὲν om. E καὶ (aIt.) om. E 22 ἀναλογεῖ seclusi: om, E δ καὶ πυρικαύτοις Di μαλάσσει, οἴνῳ δὲ πλυθὲν ἁρμόζει πλευριτικοῖς, σὺν τέφρᾳ ἢ ἀσβέστῳ ἀναλημφθέν, καὶ πρὸς οἰδήματα καὶ φλεγμονάς. τὸ δὲ ὄνειόν φασιν οὐλάς ὁμόχρους ποιεῖν, χήνειον δᾶ καὶ ὀρνίθειον πρός τε τὰ γυναικεῖα καὶ ἐπιρρήξεις χειλῶν καὶ προσώπων ἐπιμέλειαν καὶ ὠταλγίας ἁρμόζει, τὸ δὲ ἄρκειον δοκεῖ τριχοφυὲς εἶναι ἀλωπεκιῶν καὶ χιμετλιῶσιν ἁρμόζει.

19 τὸ δὲ τῆς ἀλώπεκος στέαρ ποιεῖ πρὸς ὠταλγίας, τὸ δὲ τῶν ποταμίων ἰχθύων ὀξυδερκὲς ἐγχριόμενον, ἀποτακὲν ἐν ἡλίῳ καὶ μέλιτι μιγέν, τὸ δὲ τῆς ἐχίδνης πρὸς ἀμβλυωπίας, ἔτι δὲ ὑποχύσεις ἐνεργεῖ. μιγὲν κεδρίᾳ καὶ μέλιτι Ἀττικῷ καὶ ἐλαίῳ παλαιῷ ἴσον, ἐκτιλθείσας δὲ τὰς ἐν μασχάλη τρίχας πρὸς ταῖς ῥίζαις καταρισθὲν καθʼ ἑαυτὸ πρόσφατον ἐξιτήλους ποιεῖ.

77 μυε λῶν δὲ κράτιστός ἐστιν ὁ ἐλάφειος, εἶτα μόσχειος καὶ μετὰ τοῦτον ταύρειος, εἶτα αἴγειος καὶ προβάτειος. συνίσταται δὲ θέρους τοῦ συνεγγίζοντος τῷ φθινοπώρῳ· ἐν γὰρ τοῖς ἄλλοις καιροῖς αἱμαλωπιᾷ καὶ οἱονεὶ σάρξ εὔθρυπτος ἐν τοῖς ἀστέοις εὑρίσκεται. ἐστι δὲ δύσγνωστος, ἐὰν μή τις αὐτὸν ἐξοστείσας ἴδῃ καὶ ἀποθῆται.

ἄπαντες δέ εἰσι μαλακτικοί, ἀραιωτικοί, θερμαντικοί, πληρυμωτικοὶ ἑλκῶν· ὁ δὲ ἐλάφειος περιχρισθεὶς καὶ θηρία διώκει.

2 θεραπεύεται δὲ ὁ πρόσφ ατος μαλαχθεὶς ὡς στέαρ, παραχεομένου ὕδατος, ἐκλεγομένων τῶν ὀστέων, εἶτα διʼ ὀθόνης 1 SIM. D. eup. I 147 (168) Pl. XXVIII 140 — Pl. XXVIII 139 eup. I 115 (150)— Pl. XXX 130. 131 — Pl. XXX 27 — Pl. XXX 29 — Pl. XXIX 133 — eup. I 95 (140) Pl. XXVIII 163 —eup. [ I 181 (190) Pl. XXVIII 221 —eup I 41 (113). 13 SIM. Pl. XXVIII 145. 150. D. eup. II 130 (323). 13 FXC 0rib. XI s. v. (μυελῶν — ἀποθῆται, θερμπεύεται —ὐπέδείξαμεν); Orib. V 75 D. Gal XIIl 331 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. Aet. II 153). 21 SIM. Pl. XXVIII 145. 1 καὶ μελάσσει Di 2 post φλεγμονάε add. καὶ σύριγγας HDi 3 ὁμοχρόμους E: fort. ὁμοχρόους 4 τε addidi ex E χειλέων H: fort. recte 5 ὠταλγίαν E ἁρμόζει om. E 6 ἀλωπεκίαε E καὶ om. F 7 ποιεῖ addidi ὠταλγίαν Ε 8 ὀξυδερκίαν ἐπιχριόμενον E 9 ἀμβλυωπίαν E ὑποχύσεσιν E 10 ἴσω E 11 κἂν ἐκτείλας τις ἐν μασχάλη τρίχας ερο ρίζους (σ del. E9) κατα- χρήση πρόσφατον καθʼ ἑαυτὸ ἐξ. π. E ἐκταλείσας F τὰς ρίξας FDi 13 num. cap. σ?? QDi: π?? E ὲστιν om. 0rib E ὁ om. FDi εἶτα om. E 14 τοῦτο F 15 τοῦ om. H 16 αἱμαλοπίς FDi: αἱμαλωπιᾷ H0rib. V 76: αἱμαλωπίαἳ 0rib. XI: αἱμάλωπι ἔοικεν οἷον ἡ σὰρξ καὶ εὔθρυπτος E2 mg. add. αἱμαλωπὶς /////ονεὶ σαρ //// litt. evanidis): quia reliquis temporibus miæte sunt sanguini Dl, sed dubito καὶ — εύρίσκεται om. 0rib. V: οἱονεὶ σὰρξ om. Οrib. XI s. v. 18 ἰδῃ καὶ om. Orib.E 19 θερμαντικοί (om. mg. add) E2. θεραπευτικοί QDi (frustra def. Sarac): calida Dl: excalfiunt Pl. .s. 20 καὶ om. E 21 ὡς στέαρ om. 0rib. 22 ὀστῶν E ὀθονίου 0rib. E ὑλισθεὶς καὶ ὡσαύτως πλυθείς, ἄχρι ἂν οὗ τὸ ὕδωρ καθαρὸν γένηται· ἔπεινα ἐν διπλώματι τακείς, ὑπαναλημφθείσης πτερῷ τῆς ἐπινηχομένης ῥυπαρίας, καὶ διυλισθεὶς εἰς θυίαν, μετὰ τὸ παγῆναι ἀποτίθεται ἐν ἀστρακίνῳ ἀγγείῳ καινῷ, ἀπεξυσμένης ἐπιμελῶς τῆς ὑποστάθμης. εἰ δʼ ἀθεράπευτον ἀποτίθεσθαι βούλει, ποίει πάντα, ὡς ἐπὶ τοῦ ὀρνιθείου καὶ χηνείου στέατος ὑπεδείξαμεν (II 76).

78 χολὴ πᾶσα ἀποτίθεται τούτῳ τῷ τρόπῳ· λαβὼν τὴν πρόσφατον καὶ ἀποδήσας τὸ στόμα αὐτῆς λίνῳ κάθες εἰς ὕδωρ ζέον διαλιπὼν χρόνον τοσοῦτον, ὅσον ἄν τις τριῶν σταδίων δρόμον ἀνύσειεν· εἶτα ἐξελὼν ξήραινε ἐν τόπῳ σκιερῷ καὶ ἀνοτίστῳ. τὰς δὲ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ λίνῳ ἀποδήσας βάλε εἰς βῖκον ὑελοῦν ἔχοντα μέλι, καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ λίνου περιδήσας τῷ στόματι τοῦ βίκου πωμάσας ἀπόθου.

εἰσὶ δὲ πᾶσα ι αἱ χολαὶ δριμεῖαι, θερμαντικαί, τῷ μᾶλλόν 2 τε καὶ ἧττον κατὰ δύναμιν ἀλλήλων διαφέρουσαι. δοκοῦσι δὲ ἐπιτετάσθαι ἥ τε τοῦ θαλασσίου σκορπίου καὶ ἰχθύος τοῦ λεγομένου καλλιωνύμου, χελώνης τε θαλασσίας καὶ ὑαίνης, ἔτι δὲ πέρδικος καὶ ἀετοῦ καὶ ἀλεκτορίδος λευκῆς καὶ αἰγὸς ἀγρίας, ἰδίως ἁρμόζουσα πρὸς ἀρχομένας ὑποχύσεις καὶ ἀχλῦς, ἄργεμά τε καὶ τραχέα βλέφαρα. τῆς δὲ τοῦ προβάτου καὶ τοῦ τράγου καὶ τοῦ συὸς ἔτι δὲ ἄρκου ἐμπρακτικωτάτη ἐστὶν ἡ ταυρεία. 8 SΙM. Ρl. ΧΧΙΙΙ 146 — Pl. XXΙΙ 37. XΧΙX 123; D. eup. I 41 (113). 8 EXC. 0rib. XII s. v.(χολὴ — ἀπόθου); Gal. XII 275sq. (unde Aet. II 106. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 διυλισθεὶς Orib. V 75 ὡσαύτως τε 0rib. V 75 ἄχρι ἂν οὗ FE: ἀχρις ἂν οὗ Orib. XI: ἄχρις ἂν HDi0rib.V 75 2 post τακεὶς add. ἀπηθηθῆ E ἀπολημφθείοης E (ἀνα superscr. E2): ἀναληφθείσης 0rib.: ἐπαναληφθείσης Di: ἀρθείσης Orib. V 75 3 ὑλισθείσης vel διυλιοθείσης Οrib. post τὸ del. πλυθῆναι καὶ Ε2 4 καινῷ ἀγγίῳ Orib. E ἀποξυομένης Orib. E 5 ἀθεράπεντον post βούλει colloc. E ἀποθέσθαι Orib.E 6 ὥσπερ E 7 ὑπεδείξαμεν om. 0rib. 8 num. cap. σζ QDi: πζ E χολὴ δὲ E τρόπω τόδε E: τρόπῳ τούτῳ (τούτῳ add. pr. m.) Οrib. 9 λίνῳ om. E κάθες Orib.: καθεὶς E: κάθεσο reliqui 10 ξέον ὕδωρ 0rib. καὶ διαλιπὼν E 11 ἀναλύσειεν Q: ἀνα- λώσειεν reliqui: corr. nescio quis εἶτα] καὶ E ξήρανε E 12 βάλλε F0rib. (βάλλε — ὑελοῦν om. mg. add. Orib) 13 βικίον Di: ἀγγεἶον H ἔχον HDi περιυλίσας E 14 ἀποτίθεσο 0rib.E 15 δριμεῖαι καὶ E τῷ E: τὸ reli- qui 16 τε om. E διαφέρουσαι ἀλλήλων E 17 καλουμένου E 19 ἀλεκτορίδων λευκῶν corr. E2, ad rem cf. Pl. XXIX 123 20 ἁρμόζουσαι H ἐπιχύσεις E: corr. E2 21 βλέφαρα τραχέα E τοῦ (pr) om. E προβατήου E τοῦ (alt.)] τῆς E τραγίου E 22 τοῦ om. E ἄρκου E: ἄρκτου reli- qui ἐμπρακτοτάτη QDi πᾶσαι δὲ προθυμίαν πρὸς διαχώρησιν ἐργάζονται, καὶ μᾶλλον ἐπὶ παιδίων, εἴ τις κροκύδα βάψας προσθείη τῷ δακτυλίῳ.

3 ἡ δὲ ταυρεία ἰδίως ἐπὶ συναγχικῶν διαχρίεται σὺν μέλιτι, ἀποθεραπεύει τε τὰ ἐν δακτυλίῳ μέχρι οὐλῆς, πυορροοῦντά τε ὦτα καὶ τὰς ἐπʼ αὐτῶν ῥήξεις σὺν γάλακτι αἰγείῳ ἢ γυναικείῳ ἐνσταζομένη. πρὸς δὲ συριγμοὺς σὺν πράσου χυλῷ ποιεῖ, εἴς τε τάς τραυματικὰς ἐμπλάστρους ἀφλεγμάντους μειγνυμένη καὶ θηριακὰς περιχρίστους· καὶ πρὸς φαγεδαινικὰ δʼ ἕλκη καὶ ἀδύνας αἰδοίου καὶ ὀσχέου σὺν μέλιτι, πρὸς δὲ λέπρας καὶ πίτυρα σὺν νίτρῳ ἢ γῇ κιμωλίᾳ σμῆγμα κράτιστον. καὶ ἡ προβατε ία δὲ πρὸς τὰ αὑτὰ καὶ ἡ ἀρκεία, ἐνδεέστεραι δὲ τυγχάνουσιν.

4 ἐκλειχομένη δὲ ἡ ἀρκεία ἐπιλημπτικοὺς ὠφελεῖ, ἡ δὲ τῆς χελώνης πρὸς συνάγχας καὶ τὰς ἐπὶ τῶν παιδίων νομὰς ἐν στόματι καὶ ἐπιλημπτικοὺς ἐντεθεῖσα ταῖς ῥισίν, αἰ γὸς δὲ ἀγρίας ἰδίως νυκτάλωπας θεραπεύει ἐγχρισθεῖσα. καὶ ἡ τοῦ τράγου δὲ τὸ αὐτὸ ποιεῖ, θύμιά τε αἴρει καὶ τὰς ἐπὶ τῶν ἐλεφαντιώντων ὑπεροχὰς καταχριομένη στέλλει. ἡ δὲ ὐ ε ία πρὸς τὰ ἐν ὠσὶν ἕλκη καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ πάντα ὠφελίμως παραλαμβάνεται.

79 αἷμα χηνὸς καὶ ἐρίφου καὶ νήσσης ἀντιδότοις χρησίμως μείγνυται, φάσσης δὲ καὶ τρυγόνος καὶ περιστερᾶς καὶ πέρδικος πρόσφ ατον πρὸς ὀρθαλμῶν τρώσεις, καὶ ὑποδρομὰς αἵματος 3 SIH. Pl. XXVIII 189; D. eup. 1 88 (137)— Pl. XXVIII 216 — eup I 60 (124) I 58 (122) Pl. XXVIII 173 — Pl. XXVlII 241 — Pl. XXVIII 186 — Pl. XXXII 37 eup. I 88 (137)— Pl. XXXII 37 — Pl. XXXII 37 eup. I 18 (104)— eup. I 88 (137) — Pl. XXVIII 187 — eup. I 205 (200) — Pl. XXVIII 173. 15 TEST. Ruf. 533 (ed. R.): dixerunt Ruffus et Dyascorides: fel hircinum tollit verrucas. 19 SIM. Pl. XXIX 04. 161 — D. eup. I 44 (114) Pl. XXIX 126 — Pl. XXX 112 — Pl. XXVIII 202 eup. II 49 (261)— Pl. XXVIII 161 eup. II 139 (328)— 1Pl. XXIX 58 — Pl. XXXII 112 eup. I 18 (103). 19 EXC. Gal. XII 258 sq. Paul. Aeg. VII s s. v. 2 ἐπὶ addidi ex E κροκύδα E: κροκίδα reliqui 4 τε (pr.)] δὲ E δακτύλῳ QDi μέχρις HDi 5 αἰγείῳ ἢ om. E: lacte mulierum aut caprinum Dl 6 σύριγγας E ποιεῖ addidi 7 τὰς om. E ἐμπλάστρους om. mg. add. F ἀφλεγμάντους om. HDi: φλεγμάντους F : correxi coll. Dl medicaminibus trau- maticis id est unlnerum utiliter iungitur et sine tumore unlnera servat 8 δ᾿ addidi 10 ἢ γῇ] καὶ E 11 ἐνδεέστεραι E (ι del. E2) 13 παιδίων E: παίδων reliqui 14 ἐπιληπτικοὺε in ἐπιλήπτους corr. E2: ἐπιληπτικοῖε (ut videtur) reli- qui ταῖς ὁισὶν ἐντεθεἶσα E 15 νυκτάλωπα E καὶ om. E ἡ δὲ Ε 16 τὰ αὐτὰ θυμιώμεγα δὲ Η 17 καὶ καταστέλλειν χριδμενος H κατσστέλλει] Di 19 num. cap. ση QDi: πη E tit. περὶ ἀνειδότων (sic) F 20 φἀττης E 21 πρόσφατα E: πρόσφαται F : πρόσφατος H: εἰς προσφάτους ἀχθαλμῶν τρώ σεις Di ματος καὶ νυκτάλωπας ἐγχρίεται. ἰδίως δὲ τὸ τῆς περιστερᾶς αἱμορραγίας τὰς ἐκ μηνίγγων ἐπέχει. τὸ δὲ τοῦ τράγου καὶ αἰγὸς καὶ ἐλάφου καὶ λαγωοῦ ὀπτὸν ἀπὸ τηγάνου λαμβανόμενον δυσεντερίας καὶ κοιλιακὰς ῥύσεις ἐφίστησι, μετʼ οἴνου δὲ ποθὲν πρὸς τὰ τοξικὰ ποιεῖ, τὸ δὲ τῶν λαγωῶν θερμὸν καταχριόμενον ἐφηλίδας καὶ φακούς θεραπεύει, καὶ τὸ ἀπὸ τῶν κυνῶν δὲ ποθὲν λυσσοδήκτοις καὶ τοξικὸν πεπωκόσιν ἁρμόζει.

τὸ δὲ τῆς χερσαίας χελώνης ποθὲν ἐπιλημπτικοῖς 2 ἱστορεῖται ἁρμόζειν, θαλα σκίας δὲ χελώ νης σὺν οἴνῳ καὶ πιτύᾳ λαγωοῦ καὶ κυμίνῳ πινόμενον ἁρμόζει πρὸς θηριοδήγματα καὶ φρύνου πόσιν. ταύρου δὲ αἷμα διαφορεῖ καὶ μαλάσσει σκληρίας καταπλασσόμενον μετὰ ἀλφίτων. τὸ δὲ τῶν ὀχε υτῶν ἵππων σηπταῖς μείγνυται, τὸ δὲ τοῦ χαμαιλέοντος τρίχας ψιλοῦν ἐπὶ τῶν βλεφάρων πεπίστευται, καὶ τὸ τῶν χλωρῶν βατράχων ὁμοίαως. γυναικὸς δὲ τὸ ἐπιμήνιον περιαλειφόμενον καὶ ὑπερβαινόμενον ἀσυλλήμπτους δοκεῖ ποιεῖν γυναῖκας, ποδαγρικὰς δὲ ἀδύνας καὶ ἐρυσιπέλατα κουφίζει καταχριόμενον.

80 ἀπόπα τος βοὸς νομάδος πρόσφατος ἐπιτεθεῖσα φλεγμονάς τάς ἐκ τραυμάτων πραύνει· ἐνειλεῖται δὲ φύλλοις καὶ θερμαίνεται ἐν θερμοσποδιά καὶ οὕτως ἐπιτίθεται, καὶ ἰσχιάδος δὲ πυρία πραυντικὴ ἡτοιαύτη ἐπίθεσις. σὺν ὄξει δὲ καταπλασθεῖσα χοιράδας καὶ σκληρώματα διαλύει καὶ φύγεθλα. ἰδίως δὲ ἄρρενορς βοὸς βόλβιτον ὑστέραν προπεπτωκυῖαν 9 SIM. Apollod. (Gal. XIV 184); Nic. Th. 710sq. Pl. XXXII 33. D. e eup. II 115 315): Nic. Al. 585 (ex Apoll); D. eup. II 157 (334) — Pl. XXVIII 217 — Pl. XXIII 174 — Pl. XXXII 136 — D. eup. II 95 299); Pl. XXVII 80; D. eup. I 235 (215). 19 SIM. Pl. XXVIII 242 — Pl. XXVIII 199 D. eup. I 241 (222) — Pl. XXVIII 191 eup. I 15 (172?). — Pl. XXVIII 234 — Pl. XXVIII 253 eup. II 69 (284) — eup. II 133 (325) — eup. II 56 (267) — eup. II 76 (287). 19 EXC. Gal. XII 290 sq. 2 καὶ αἱμορραγίας E τῶν μηνίγγων E 3 καὶ ἐλάφου om. H 4 καὶ om. E κοιλίας ῥύσιν E 5 τὰ addidi ex E 8 ἐπιλημπικοὺε ἱστορῆται θεραπεύειν E 9 nov. cap. (πθ) incip. E θαλαττίας E 10 λαγωοῦ πιτήα (υ superscr) E πινόμενα E fort. θηρίων δήγματα 11 πρὸς φρύνου E 14 τῶν om. E 15 τὸ ἐκ καταμηνίων περιχριόμενον Ε 17 ποιεῖν δοκεῖ Ε 19 num. cap. σθ QDi: ϥ E ἐπιτεθεὶς libri: correxi 20 τὰς φλεγ- μυνὰς H 21 ἐπὶ libri: correxi coll. D. eup. 241 (222) 22 δὲ (pr)] τε E (corr. E2) πυρίας H: πυρίᾳ Spr. πρακτικὴ E ἐπιτεθῆσα E 23 σκληρίας καὶ χοιράδας Di post φύγεθλα add. καὶ φύματα E ὑπομιώμενον ἀποκαθίστησι, διώκει δὲ καὶ κώνωπας θυμιαθέν. σἰγῶν δὲ σπύραθοι, μάλιστα ὀρεινῶν πινόμεναι σὺν οἴνῳ ἴκτερον ἀποκαθαίρουσι, σύν ἀρώματι δὲ ποθεῖσαι ἔμμηνα κινοῦσι καὶ ἔμβρυα ἐκβάλλουσι.

2 ξηραὶ δὲ λεῖαι σὺν λιβανωτῷ προστεθεῖσαι ἐν ἐρίῳ ῥοῦν γυναικεῖον ἐπέχουσι, καὶ τὰς ἄλλας δὲ αἱμορραγίας σῦν ὄξει στέλλουσι· καεῖσαι δὲ ἀλωπεκίας θεραπεύουσι μετʼ ὄξους ἢ ὀξυμέλιτος καταχριόμεναι, σὺν ὀξυγγίῳ δὲ καταπλασσόμεναι ποδαγρικοὺς ὠφελοῦσιν. ἑψηθεῖσαι δὲ μετʼ ὄξους ἢ οἴνου ἐπιτίθενται πρὸς ἑρπετῶν δήγματα καὶ ἕρπητας καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ παρωτίδας. καὶ ἐπὶ ἰσχιαδικῶν δὲ ἡ διʼ αὐτῶν καῦσις ὠφελίμως παραλαμβάνεται τοῦτον τὸν τρόπον· ἐπὶ τὸ μεταξὺ μέρος τοῦ (λιχανοῦ καὶ τοῦ〉 ἀντίχειρος, συνεγγίζον δὲ τῷ καρπῷ κοῖλον, προυποθεὶς ἔριον ἐλαίῳ βεβρεγμένον, ἐπιτίθει κατά μίαν σπύραθον πυρῶν, ἄχρι οὗ ἂν ἡ αἴσθησις διὰ τοῦ βραχίονος ἐπὶ τὸ ἰσχίον ἔλθῃ καὶ παύῃ· καλεῖται δὲ τοιαύτη καῦσις Ἀραβική.

ἡ προβάτων δὲ ἀχοδος σῦν ὄξει καταπλασθεῖσα ἐπινυκτίδας, ἥλους, θύμους, ἀκροχορδόνας ἰᾶται, πυρίκαυτα δὲ κηρωτῇ ῥοδίνῃ ἀναλημφ θεῖσα. ὑὸς δὲ ἀγρίου ξηρὰ μεθʼ ὕδατος ἢ οἴνου ποθεῖσα αἵματος ἀναγωγὴν ἴσχει καὶ χρόνιον ἄλγημα πλευράς πραύνει, ῥήγματα δὲ καὶ σπάσματα μετʼ ὄξους στρέμματα δὲ θεραπεύει ἀναλημρ θεῖσα κηρωτῇ 4 SIM. Pl.. xxvIII2 255 D.e eup. l 83 294)— Pl. XXVIII 239 — Pl. xxvIII 166 eup. I 95 (140)— Pl. XXVIII 220 eup. I 235 (215)— Pl. XXVIII 153 eup. II 117 (317: — Pl. XXVIII 241 eup. I 170 182)— Pl. XXVIII 77 — Pl. XXVIII 220 eup. I 242 (222) — Pl. XXX 114 eup. I 171 (183) — Pl. XX 80 — Pl. XXX 81 eup. I 177 186)— Pl. XXX 109 eup. I 178 (188) — Pl. XXVIII 264 — D. eup. II 85 (247) — eup. II 34 246) — Pl. XXVIII 234 eup. I 226 (210) — Pl. XXVIII 239 eup. I 208 (202). 10 EXC. Aet. XII 3. 1 ὑποθυμιώμενον προπεπτωκυῖαν E θυμιαθέν] ὐποθυμιαθὲν Ε 2 μάλιστα σὺν ὀρειγάνφ πινόμεναι καὶ οἴνῳ E, at cf. D. eup. II 56 (267) σπύραθοι αἰγῶν καὶ μάλιστα ἀγρίων μετʼ οἴνου καθ᾿ ἑαυτὰς καὶ σὺν ἀρώματι 4 κτέννουσιν ἐμβρυα E 5 ἐν ὀθονίφ E, at cf. D. eup. II 83 (294) ἀπάπατος αἰγὸς σὺν λιβανωτῷ (sc. ῥοῦν ἵστησι)· δεῖ δὲ ἐνειλεῖν ἐρίῳ καὶ προστιθέναι 6 δὲ addidi ex E δὲ (alt.)] τε E 7 καὶ μὲλιτος E ἀξουγγίω E 8 ποδαγρικῶν εἰσιν κατάπλασμα E 9 ἐπιτεθέντα 10 καὶ ἐρυσιπέλατα om. E ἰσχιάδων Ε 11 ὠφέλιμος· παραλαμβάνεται δὲ Ε τὸν τρόπον τοῦτον E 12 μεταξὺ τῶν μερῶν (ut videtur) E: corr. E2, cf. D. eup. I 242 (222) λιχανοῦ καὶ τοῦ addidi coll. Aet. XII 3 (17 K.) 13 συνεγγίζων F προυποτεθεὶς E 14 πυριῶν libri: correxi ἄχρι ἂν οὔ E: ἄχρι οὔ ἄν F : ἄχρις ἂν HDi 16 ἡ delevi: om. E 17 καταχρεισθεῖσα E 18 δὲ (pr.)] τε H ῥοδίνῃ κηρωτῇ E 20 πραύνει] κατίσχει E (corr. E2) σπάσματ δὲ καὶ δήγματα E 21 post ὄξους add. πινομένη HDi θεραπεύει post ὁοδίνῃ colloc. E ῥοδίνῃ. ὀνὶς δὲ καὶ ἡ τῶν ἵππων ἄφοδος αἱμορραγίας ἱστησιν ὠμή τε καὶ κεκαυμένη ὄξει μιγεῖσα. ἡ δὲ τοῦ ἐξ ἀγέλης ὄνου ποηφάγου ἄφοδος ξηρά χυλισθεῖσα ἐν οἴνῳ καὶ ποθεῖσα σκορπιοπλήκτοις σφόδρα βοηθεῖ.

περιστερᾶς δὲ θερμαντικωτέρα 4 καὶ καυστικωτέρα χρησίμως ὠμῇ λύσει μειγνυμένη, σύν ὄξει δὲ χοιράδας διαφορεῖ, ἄνθρακάς τε περιρρήττει σύν μέλιτι καὶ λινοσπέρμῳ, καὶ σὺν ἐλαίῳ λεανθεῖσα πυρίκαυτα θεραπεύει. καὶ ἡ τῶν ἀλεκτορίδων δὲ ταὐτὰ ποιεῖ, ἐνδεέστερον μέντοι, πλὴν ἰδίως πρὸς μύκητας θανασίμους καὶ κόλου ἀλγήματα ἁρμόζει μετʼ ὄξους ἢ οἴνου πινομένη. πελαργοῦ δὲ σῦν ὕδατι ποθεῖσα ἐπιλημπτικοῖς ἁρμόζειν πεπίστευται, γυπὸς δὲ ὑποθυμιαθεῖσα ἔμβρυα ἐκτινάσσειν παραδέδοται.

μυῶν δὲ λεία 5 σὺν ὄξει ἀλωπεκίας καταχριομένη θεραπεύει, σὺν λιβανωτῷ δὲ καὶ οἰνομέλιτι πινομένη λίθους ἐκκρίνει. προστιθέμενα δὲ παιδίοις τὰ μυόχοδᾶ κοιλίαν πρὸς ἔκκρισιν ἐρεθίζει. κυνὸς δὲ ἡ ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασι λημφθεῖσα, ξηρὰ πινομένη μεθʼ ὕδατος ἢ οἴνου, κοιλίαν ἐφίστησιν. ἡ δὲ τῶν ἀνθρώπων πρόσφατος μὲν καταπλασθεῖσα ἀφλέγμαντα μετὰ τοῦ παρακολλᾶν φυλάττει τὰ τραύματα, ξηρὰ δὲ μετὰ μέλιτος διαχριομένη ἐπὶ συναγχικῶν βοηθεῖν παραδέδοται.

ἡ δὲ τοῦ χερσαίου κροκοδείλου 6 ἁρμόζει ἐπὶ τῶν γυναικῶν πρὸς εὔχροιαν καὶ στίλβωσιν τοῦ προσώπου. καλλίστη δέ ἐστιν ἡ λευκοτάτη καὶ εὐθρυβής, κούφη τε ὥσπερ ἄμυλον ταχέως τε χυλουμένη ὑπὸ ὑγροῦ, διατριβεῖσά 5 SIM. Pl. XXX 38 — D. eup. I 198 (196) — Pl. XXX 109 eup. I 175 (188) — Pl. XXIX 103 eup. II 160 (336) — eup. I 44 (257) — eup. I 18 (102) — Pl. XXIX 106. 110 eup. I 95 (140) — Pl. XXX 35 — eup. II 46. 47 (258)— Pl. XXVIII 14 — eup. I 109 (148). 1 ῥοδίνῃ κηρωτῇ E ὄνὶο F: ὄνιος corr. E2 (de E non constat): ὄνων reliqui ἄφοδος addidi αἱμορραγίαν E 2 ὄνου] ὄντος HDi: ὄντος οὐ F (varia lectio, in arch. ὄντος superscr. ου) 3 σὺν οἴνῳ E 4 ἡ θερμαν- τικωτάτη E 5 καὶ om, F: καὶ καυστικ. om. H καυστικωτάτη E χρήσι- μος ὠμαῖς λύσεσιν μιγνυμένη E 6 τε] δὲ Ε περιχρισθεῖσα περιρρήττει E verba σῦν μέλιτι καὶ λινοσπέρμῳ ad insequentia trahit Dl, at cf. D, eup. I 198 (196) περιστερᾶς ἄφοδος μετὰ λινοσπέρμου καὶ μέλιτος (sc. ἄνθρακας περιρρήττει) 7 σὺν add. ex E coll. D. eup. I 178 (188) περιστερᾶς κόπρος καεῖσα ἐν ὁθονίῳ καὶ σὺν ἐλαίῳ λεανθεἵσα (sc. πυρίκαυτα ὠφελεῖ) τυρίκαυτά τε HDi 9 ἄλγημα E 10 ἡ τοῦ πελαργοῦ δὲ E 11 ἡ τοῦ γυπὸς E δὲ addidi ex E ἐπι θυμιαθεἴσα H 12 ἡ τῶν μυῶν E δὲ addidi ex E σὺν ὄξει λεία κατα- χρισθεῖσα E 15 ἡ om. E 16 μετὰ οἴνου ἢ ὅδατος E 17 ἵοτησιν E 20 κροκοδίλλου ἂφοδος καλουμένη δὲ κροκοδιλαία E 21 τῶν om. H 22 λεπτο- τάτη HDi εὔθρυπτος E 23 τε (pr)] δὲ E ἄμυλος E τε (alt)] δὲ E τε ὕποξυς καὶ ζυμίζουσα τὴν ὀσμήν. δολίζουσι δὲ αὐτὴν ψᾶρας ὀρύζῃ τρέφοντες καὶ τὴν ἄφοδον ὁμοίαν οὖσαν πωλοῦντες· οἱ δὲ ἄμυλον γῇ κιμωλίᾳ φυρῶντες καὶ χροίζοντες ἐπʼ ὀλίγον ἀγχούσῃ διʼ ἀραιοῦ κοσκίνου εἰς σανίδας ἀπηθοῦσι, καὶ ξηράναντες τὰ σκωλήκια πωλοῦσιν ἀντὶ ταύτης.

81 οὖρον ἀνθρώπου τὸ ἴδιον ποθὲν πρὸς ~~ὑπὸ~~ ἐχίδνης δήγματα ἁρμόζει καὶ πρὸς θανάσιμα καὶ ἀρχομένους ὕδρωπας, καὶ πρὸς νύξιν τῶν θαλασσίων ἐχίνων καὶ σκορπίου θαλασσίου καὶ δράκοντος ἐπαντλούμενον. τὸ δὲ κοινὸν ἐπάντλημα κυνοδήκτοις, καὶ πρὸς λέπρας καὶ κνησμούς σμῆγμα σὺν νίτρῳ. τὸ δὲ παλαιὸν σμηκτικώτερον ἀχώρων, πιτύρων, ψωρῶν, ἐκζεσμάτων, νομάς τε ἐπέχει καὶ μάλιστα τὰς ἐν αἰδοίοις ἐγκλυζόμενον, καὶ ὦτα πυορροοῦντα στεγνοῖ· ἐκβάλλει δὲ καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς σκώληκας ἑψόμενον ἐν σιδίῳ ῥόας.

τὸ δὲ τοῦ ἀφθόρου παιδὸς καταρροφούμενον ἀρθοπνοίαις ἁρμόζει, ἑψηθὲν δὲ ἐν χαλκῷ σὺν μέλιτι οὐλὰς καὶ ἄργεμα καὶ ἀχλῦς ἀποσμήχει. κατασκευάζεται δὲ διʼ αὐτοῦ καὶ τοῦ κυπρίου χαλκοῦ ἁρμόζουσα ἐπὶ τοῦ χρυσίου κόλλα. ἡ δὲ ὑποστάθμη τοῦ οὔρου καταχρισθεῖσα 6 SIM. Pl. XXVIII 65sq. — D. eup. II 115 (307) — eup. II 135 326) — Pl. XXVIII 67 eup. II 125 (322) — Pl. . s. 67 eup. II 113 (314) — Pl l. s. 67 — Pl. 1. s. 67 eup. I 105 (146) — Pl. l. s. 66 67 — eup. I 60 (123) 61 (124) — eup. II 39 (251) cf. Pl. XXVIII 75. 6 EXC. Gal. XIl 234. 16 SIM. Pl. XXVIII 65 eup. I II (112) — Pl. XXXIII 93 — eup. II 71 (285) — eup. I 41 (112) — eup. I 57 (121) — eup. II 63 (277) — Pl. XXVIII 174. 176 eup. I 57 (121). 1 ταύτην E ψᾶρας] ψαρᾶ F : ψαφαρᾶς H: τῆ χαρία E (corr. E2) 3 ἄμυλον ἢ κιμολίαν HDi: ἄμυλον κημωλίαν (ν del]. E2) E 4 post κοσκίνου del. λεπτοῦ E2, σανίδα E 5 τὰ σκωλίκια E (τὰ σ del. Ε2): ὡς σκωλήκια Di αὐτῆς E in fine add. ανθρώπων δὲ ξηρὰν (ξηρὰ Di) σὺν μέλιτι φυρα- θεῖσαν (— σα Di) καὶ ἐπιεθεῖσαν τῷ λάρυγγι, ὡς καὶ ἡ τοῦ κυνός, συναγχικοῖς βοηθεῖν ἀναντιρρήτως εὔρομεν Di 6 num. cap. σι QDi: 𝒢 α E τὸ om. E ἰδίως Q: οὖρον τὸ ἴδιον ποθὲν D. eup. II 115 (307) τὰ ὑπὸ ἐχ. δηχθέντα E: ὑπὸ om. HDi: delevi 7 τὰ θανάσιμα Ε πρὸς ἀρχομένους E 8 καὶ (pr.) om. E πρὸς τὰς νύξεις E (δήξεις corr. E2): πρὸς δῆξιν reliqui: correxi coll. Dl punctionibus aecini ἐχιδνῶν libri: ἐχίνων Dl: corr. Marc. coll. Pl. XXVIII 67 9 καίνὸν H: κοινὸν FΕ: κυνῶν DiDl, cf. D. eup. II 113 (314) ἐξάντλημα E (corr. E2) κυνοδήκ- των E 10 λέπραν ἢ κνησμοὺς E δὲ om. HDi 12 καὶ del. E2 μάλιστα addidi coll. Pl. l. s. nomas praecipue qenitalium comma post αἰδοίοις sustuli coll. D. eup. I 196 (195) 13 ἐμβάλλει HDi 14 σιδίοις EDi: σιδήροις pro σιδίῳ ῥόας) H τοῦ δὲ (om. τὸ) E 15 ὁρθοπνοίαν κουφίζει E 16 ἄργεμα] τραύματα E 17 τοῦ om, E 18 τῷ χρυσοκολλᾶν H ἐρυσιπέλατα παύει. ἀναζεσθεῖσα δὲ σὺν κυπρίνῳ καὶ προστεθεῖσα ὀδύνην ὑστέρας παρηγορεῖ καὶ ὑστερικῶς πνιγομένας κουφίζει, βλέφαρά τε ἀποσμήχει καὶ οὐλὰς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς ἀποκαθαίρει. τὸ δὲ ταύρειον σύν σμύρνῃ λεανθὲν καὶ ἐνσταγὲν ὠταλγίας παρηγορεῖ, καὶ τὸ συάγρειον δὲ τῆς αὐτῆς ἔχεται δυνάμεως, ἰδιαίτερον δὲ τούς ἐν κύστει λίθους θρύπτει καὶ ἐκκρίνει πινόμενον.

αἰγὸς δὲ ὕδρωπα τὸν ὑπὸ σάρκα 3 πινόμενον μετά νάρδου στάχυος καθʼ ἑκάστην ἡμέραν σὺν ὕδατι κυάθων πλῆθος δύο ταπεινοῖ, ἄγον οὖρον καὶ τὰ κατὰ τὴν κοιλίαν· ἰᾶται δὲ καὶ ὠταλγίας ἐνσταζόμενον. τὸ δὲ τῆς λυγγός, ὅ δὴ λυγγούριον καλεῖται, ἅμα τῷ ἐξουρηθῆναι λιθοῦσθαι πεπίστευται· διὸ καὶ ματαίαν ἔχει τὴν ἱστορίαν. ἐστι γὰρ τὸ καλούμενον ὑπʼ ἐνίων ἤλεκτρον πτερυγοφόρον, ὅπερ ποθὲν σὺν ὕδατι στομάχῳ καὶ ῥευματιζομένῃ κοιλίᾳ ἁρμόζει. ὄνου δὲ οὖρον παραδέδοται πινόμενον νεφριτικούς ὑγιάζειν.

82 μέλι πρωτεύει τὸ Ἀττικὸν καὶ τούτου τὸ Ὑμήττιον καλούμενον, εἶτα τὸ ἀπὸ τῶν Κυκλάδων νήσων καὶ τὸ ἀπὸ τῆς Σικελίας, Ὑβλαῖον καλούμενον. ἔστι δὲ δοκιμώτατον τὸ γλυκύτατον καὶ δριμύ, εὐωδέστερον, ὑπόξανθον, οὐχ ὑγρόν, ὅλκιμον δὲ καὶ εὔτονον, καὶ ἐν τῷ ἑλκυσθῆναι ἀνατρέχον ὡς ἐπὶ τὸν δάκτυλον.

δύναμιν δὲ ἔχει σμηκτικήν, ἀναστομωτικήν, ὑγρῶν προκλητικήν, 10 SIM. Theophr. περὶ λίθων c. 5, cf. Frg.M.Gr. I 195 (frg.166 ), Pl. XXXVII 34. 52 — D. eup. II 102 (304). 15 SIM. Theophr frg 190; Pl. XI 32. XXII 108sq. Ie S. N.); Ruf. (Orib.. I 172); Geop. XV 7. 16 EXC. Gal. XII 70sq. XIV 11. 20 sq. 77. VI 739. Sim. Seth. s. v. 69 (ex Aetio I s. v. aliis aliunde additis). 1 σὺν — προστεθεῖσα om. E 2 ὀδύνας τε E καὶ addidi ex E ὑστερικὰς πνίγας E 4 ἀποκαθαίρει om. E λειωθὲν E 5 σταχθὲν E πραύνει E συάγρων ibri: correxi 8 ναρδοστάχυος E σὺν ὕδατι om. E 9 πλῆθος κυάθων β H: κυάθων β πλῆθος E δύο F β reliqui ταπεινοἴ om. Di οὖρα EDi καὶ τὰ om. Di: τὰ om. F τὴν om. EDi 10 ὠταλγίαν E ἐπισταζόμενον E 11 καλοῦσιν E ἐξουρεῖσθαι E 12 μάτην πεπίστευται coni. Sar. καὶ om. E ἔσχηκεν E 13 ἢ πτερυγόφορον Ε (γ e τ corr. E2) ὅπερ] ὁ E 14 κοιλίαν (ν del. E2) ὁευματιζομένοις E verba ὄνου — ὑγιάζειν post ἐνσταζόμενον (v. 10) colloc. H 15 οὖρον om. H πινόμενον om. H 16 num. cap. σια QDi: 𝒢β E τούτου om. E ὑμίτιον F: ὑμμήτιον Di: ὑμήτιον E 17 τῆς om. E 18 σίμβλιον Di: σιμβλεῖον H: σύμβλιὸν F: σκυβά- λειον ἢ ὕβλεον E, cf. Ruf, l. s. καλούμενον] λεγόμενον E τὸ ἐριμύτατον καὶ γλυκὺ Ε 19 εὐῶδες E εὔτονον δὲ καὶ δλκιμον E 20 πρὸς ἀνατρέχων E 22 post σμηκτικήν add. στυπτίκήν E: virtus est ei εstiptica et anastomatica D1 ὅθεν ἁρμόζει ἓλκεσι ῥυπαροῖς καὶ κόλποις ἐγκλυζόμενον.

2 ἑψηθὲν δὲ καὶ ἐπιτεθὲν παρακολλᾷ τὰ ἀφεστῶτα σώματα, λειχῆνάς τε θεραπεύει ἑψόμενον μετὰ στυπτηρίας ὑγρᾶς καὶ καταχριόμενον, ἤχους τε τοὺς ἐν ὠσὶ καὶ ἀλγήματα σύν ἁλσὶ φρυκτοῖς λείοις ἐνσταζόμενον χλιαρόν, καὶ φθεῖρας καὶ κονίδας φθείρει καταχριόμενον, λιποδέρμους τε τοὺς μὴ ἐκ περιτομῆς ἀποκαθίστησι, μαλασσομένης τῆς πόσθης τῷ μέλιτι, μάλιστα ἀπὸ βαλανείου, ἐφ᾿ ἡμέρας τριάκοντα. ἀποκαθαίρει δὲ καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις, καὶ τὰ περὶ βρόγχον καὶ παρίσθμια καὶ συνάγχας διαχριόμενον καὶ ἀναγαργαριζόμενον θεραπεύει.

3 κινεῖ δὲ καὶ οὖρα, καὶ βηξὶν ἁρμόζει καὶ τοῖς ὑπὸ ἑρπετῶν δηχθεῖσι, καὶ πρὸς μηκωνίου πόσιν μετὰ ῥοδίνου θερμὸν λαμβανόμενον, καὶ πρὸς μύκητας καὶ λυσσοδήκτους ἐκλειχόμενον ἢ πινόμενον. ἔστι μέντοι τὸ ὠμὸν φυσῶδες κοιλίας καὶ βηχὸς ἐρεθιστικόν, ὅθεν ἐξηφρισμένῳ δεῖ χρῆσθαι. πρωτεύει δὲ τὸ ἐαρινόν, εἶτα τὸ θερινόν· τὸ δὲ χειμερινὸν παχύτερον ἂν χεῖρον καὶ κηρανθέμους ποιοῦν.

4 τὸ δὲ ἐν Σαρδονίᾳ μέλι γινόμενον, πικρὸν ἂν διὰ τὴν τοῦ ἀψινθίου νομήν, ἁρμόζει πρὸς ἐφηλίδας καὶ σπίλους τοὺς ἐν. προσώπῳ καταχρισθέν.

γεννᾶται δὲ ταὶ ἐν Ἡρακλείᾳ τῇ Ποντικῇ κατά τινας καιροὺς διά τινα ἀνθῶν ἰδιότητα μέλι, ὃ τοὺς φαγόντας ἐξίστησι μετὰ ἐφιδρώσεως. βοηθοῦνται δὲ πήγανον ἐσθίοντες καὶ τάριχον καὶ οἰνόμελι πίνοντες, καὶ ὁσάκις ἄν ἐξεμέσωσι, τὰ αὐτὰ 2 SIM. Pl. XXII 108 sq. D. eup. I 63 (125) I 57 (120) eup. I 88 (137) II 31 (242) I 147 330) II 160 (336). 18 EXC. cf. Gal. XII 71. 21 SIM. Arist. mir ausc. 16, Xen. Anab. XV 8, 21; Ael. n. a. V 42: Steph. Byz. s. v. Γραπεζοῦς; Pl XXI 74sq. D. eup. II 138 (328); Ps. D. περὶ δ. φ. 23. 1 ὅθεν] abhinc habemus cod. P, cuius incip. fol. 94r· 3 τε om. E ἐφόμενον δὲ Ε 4 καὶ ἤχους (om. τε) Ε τοὺς om. H ἀρυκτοῖς ἢ φρυκτοῖς E: δρυκτοῖς reliqui: correxi 5 ἐνκλυζόμενον E χλιερόν P 6 καταχριό μενον ἢ ἐνσταζόμενον E λειποδέρμους QE2Di τε] δὲ E 8 ἐφʼ om. O 10 διαχριόμενον] διακλυζόμενον Ε καὶ ἀναγαργραριζόμενον post θεραπεύει transp. H 12 μήκωνος Di: μηκωνείου F 14 κοιλίας om. E 16 εἶτα τὸ χεικερίνὸν E (corr. Ε2) ὃν om, 0 χεῖρον om. P χεῖρον παχύτερον ὄν corr. E2 17 κηρανθέμους F : ξηρανθέμου P: ξηρανθὲν E (κηρανθέμους corr. E2): ξηρανθένμους Di: ἐξανθισμοὺς H, cf. D, V 17 18 σαρδῶνι H: σαρ- δωνίᾳ Di γεννώμενον μέλι Di: γινόμενον μέλι E (corr, E2 β et ᾶ superscr) ἂν addidi ante τοῦ add. ἐκ E post ἀψινθίου del. γινομένην E2 19 ἁρ- μόζει δὲ E (δὲ del. E2) καὶ om. H προσώποις H 21 καὶ addidi ex EDi 22 τινων HDi ἰδιοτροπίαν EDi 24 καὶ (alt.) om. Di ἐμέσωσι QDi: ἔξε- κῶσιν E, cf. D. eup. II 138 (328) ταῦτα E προσφερόμενοι.

ἔστι δὲ δριμύ καὶ πταρμούς κατὰ τὴν ὄσφρησιν 5 κινοῦν, θεραπεῦον ἔφηλιν καταχρισθὲν μετὰ κόστου, μετὰ δὲ ἁλὸς πελιώματα αἴρει.

καλεῖται δέ τι καὶ σάκχαρον, εἶδος ὂν μέλιτος πεπηγότος ἐν Ἰνδίᾳ καὶ τῇ εὐδαίμονι Ἀραβίᾳ, εὑρισκόμενον ἐπὶ τῶν καλάμων, ὅμοιον τῇ συστάσει ἁλσὶ καὶ θραυόμενον ὑπὸ τοῖς ὀδοῦσι καθάπερ οἱ ἅλες. ἐστι δὲ εὐκοίλιον, εὐστόμαχον, διεθὲν ὕδατι καὶ ποθέν, ὠφελοῦν κύστιν κεκακωμένην καὶ νεφρούς καθαίρει δὲ καὶ τὰ ταῖς κόραις ἐπισκοτοῦντα ἐγχριόμενον.

83 κηρὸς ἄριστός ἐστιν ὁ ὑπόκιρρος καὶ ὑπολίπαρος, εὐώδης δὲ καὶ ποσὴν μελιτώδη ἀποφοράν ἔχων, ἔτι δὲ καθαρὸς καὶ γένει Κρητικὸς ἢ Ποντικός· ὁ δὲ ἔκλευκος τῇ φύσει καὶ λιπαρὸς δευτερεύει. λευκαντέον δὲ κηρὸν οὕτως· κατακνίσας αὐτοῦ τὸ λευκὸν καὶ καταλίπαρον καθάρας ἔμβαλε εἰς ἀγγεῖον καινόν, καὶ ἐπιχέας θαλάσσης πελαγίας τὸ αὔταρκες ἕψε βραχὺ νίτρον προσεμπάσας. ὅταν δὲ ἀναζέσῃ δὶς ἢ τρίς, καθελὼν τὴν χύτραν καὶ ἐάσας ψυγῆναι, ἀνελοῦ τὸν τροχίσκον καὶ ἀποξύσας, εἴ τις περὶ αὐτὸν ὑπάρχοι ῥυπαρία, ἕψε ἐκ δευτέρου, ἄλλο ὕδωρ θαλάσσιον ἐπιδούς.

ἀναζέσαντος δὲ πάλιν τοῦ κηροῦ, ὡς δεδήλωται, 2 ἀναιροῦ τὸ ἀγγεῖον ἀπὸ τοῦ πυρὸς καὶ λαβὼν καινοῦ χυτριδίου τὸν πυθμένα, προνενοτισμένον ὕδατι ψυχρῷ, κάθες πραέως εἰς τὸν κηρόν, ἀκροθιγῶς ἐμβάπτων πρὸς τὸ ἐλάχιστόν τι αὐτοῦ ἐφέλκεσθαι καὶ καθʼ ἑαυτοῦ πήγνυσθαι. ἀνελόμενος 4 SIM. Pl. XII 32. 4 EXC. Orib. XI s. v. γάγκορον; cf. Gal. XI 71. Sim. Seth. 96 s. v. 10 SIM. Pl. XXI 83 (e S. N). 10 EXC. Orib. V 72 D. (κηρὸς — ποντικός); cf. Gal. XII 25. Ps. Orib. de simpl. V 59. 2 ἐχήλς μετὰ κόστου E ἁλὸς] aloe Pl. (quod corrig.) 3 αἶρον EDi 4 σάγγαρον, ὁ καὶ σάκχαρον E: μάγκορον Orib. (in mg. μελισάγχαρον 02, τοῦτο ὁ Γαληνὸς σάγχαρ κμλεῖ 01) πεπηγότος om. F : post Ινδίᾳ transpos. HDi 6 τῇ συστάσει om. E: post ἁλσὶ colloc. Orib. θρυβόμενον Orib. ὑπὸ om. HE 7 ὤσπερ 0rib. δὲ καὶ E καὶ εὐτόμαχον E 10 num. cap. σιβ PDi. 𝒢γ E κηρὸς δὲ E ὁ om. ODi κιρρὸς Orib.E 11 δὲ (pr.)] δὲ P: τε reliqui τῆς μελιτωδίας E (corr. E2) ἔστι δὲ καὶ E (corr. E2) 12 ποντικὸς ἢ κριτικός E2 τῇ φύσει post λιπαρὸς transpos. E 13 λευκαντέον] cap. qδ incip. E οὕτω Di 14 καταλίπαρον καθάρας PF: καταλίπαρον καθαρὸν H: καθαρὸν (om. καταλίπαρον) EDi ἔμβαλλε QE χύτραν EDi 16 νίτρον E 17 ψνχθῆναι Di 18 τι E ὑπάρχει QE2Di ὁυεαρίαε E 20 ἀναιροῦ P: ἀνελοῦ reliqui 21 τὸν om. E 22 πραέως post κηρόν transpos. E εἰς om. add. Ε2 ἀκροθιγῶς ἐμβάπτων Di: θίξει τι ὅμοιον ποιῶν 0E 23 τι] τε E ἐχέλκεοθαι PE: ἀφέλκεσθαι reliqui καδ᾿ ἑαυτοῦ suspectum, θᾶττον EDi post πήγνυσθαι add. τοῦτο E δὲ τὸν πρῶτον κυκλίσκον ἀφαιροῦ, καὶ ἐκ δευτέρου κάθες τὸν πυθμένα ψύχων ὕδατι, καὶ τὸ αὐτὸ ποίει, ἕως ἄν ἅπαντα ἀναλάβῃς. λοιπὸν λίνῳ διείρας τὰ κυκλίσκια διεστῶτα ἀπʼ ἀλλήλων κρέμασον, ἡμέρας μὲν εἰς ἥλιον συνεχῶς ἐπινοτίζων αὐτά, νυκτὸς δὲ ὑπὸ τὴν σελήνην τίθει, ἕως ἄν λευκὰ γένηται. εἰ δὲ ἄγαν τις θέλοι λευκὸν ποιῆσαι, τὰ μὲν λοιπὰ ὡσαύτως ἐνεργείτω, ἑψέτω δὲ πλεονάκις.

3 τινὲς δὲ ἀντὶ τῆς πελαγίας θαλάσσης ἐν ἅλμη δριμυτάτῃ ἕψουσι τὸν προειρημένον τρόπον ἅπαξ ἢ δίς, εἶτα ἀναιροῦνται λαγυνίῳ λεπτῷ καὶ περιφερεῖ, λαβὴν ἐν ἑαυτῷ ἔχοντι, εἶτα τὰ κυκλίσκια ἐπὶ πόας πυκνῆς ἐπιθέντες ἡλιάζουσιν, ἄχρι οὗ ἂν λευκότατα γένηται· παραινοῦσι δὲ ἔαρος ἐπὶ τοῦτο ἔρχεσθαι, ὅτε καὶ ὁ ἥλιος τῇ σφοδρότητι ἀνεῖται καὶ νοτίδα παρέχει, πρὸς τὸ μὴ τήκεσθαι. δύναμιν δὲ ἔχει πᾶς κηρὸς θερμαντικήν, μαλακτικήν, πληρωτικήν τε μετρίως. μείγνυται δὲ καὶ ῥοφήμασιν ἐπὶ τῶν δυσεντερικῶν, καταπινόμενος δὲ μεγέθη κεγχριαῖα δέκα οὐκ ἐᾷ τυροῦσθαι ἐπὶ τῶν τιθηνουσῶν τὸ γάλα.

84 πρόπο λιν δὲ παραληπτέον τὴν ξανθὴν καὶ| εὐώδη καὶ στυρακίζουσαν, μαλακήν τε ἐν τῷ ὑπερξήρῳ καὶ μαστίχης τρόπον ἐφελκομένην. ἔστι δὲ θερμαντικὴ ἄγαν καὶ ἐπισπαστικὴ καὶ σκολόπων ἑλκυστική· ἀρήγει δὲ καὶ βηξὶ παλαιαῖς ὑποθυμιωμένη, αἴρει δὲ καὶ λειχῆνας ἐπιτιθεμένη. εὑρίσκεται δὲ περὶ τοῖς στόμασι τῶν σμηνίων, φύσει κηροειδής.

85 πυροὶ πρὸς ὑγιείας χρῆ σιν ἄριστοι οἱ πρόσψατοι καὶ 14 SIM. pl.XXII 116 (e S. N.); D. eup. II 49 263) I 137: (162). 18 SIM. Pl. XI 16. XXII 107, D. eup. I 167: (180) II 33 (245). 18 EXC. Orib. XII s. v. (πρόπολιν — ἐγελκομένην), cf. Gal. XII 108. 24 SIM. [Hipp] π. δ. lI 42 (VI 538), Athenaios (Orib. I 10 sq, 24sq. ) Ath. III 115c. Pl. XXII 119sq. — D. eup. II 113 (314) — Pl. XXII 124 — eup. I 126 (156) — I 136 (l62). 24 EXC. cf, Gal. KII 11. VI 480. 2 ἂν om. E 3 διὰρας HDi 4 ἡμέραν HDi 5 τίθει om. E λευκό- τατα γένοιται E 6 θέλοι PE: θέλει reliqui τὰ μὲν λοοπὰ om. Di 7 ἑψείτω corr. Ε2 post δὲ (alt.) add. τὰ μὲν ἄλλα ὁμοίως ἐπιτελοῦντας E (del. E2) ἀντὶ δὲ E (δὲ del. E2) τῆς addidi ex E 8 post ἅλμῃ c. 5 itt, del. E2 9 λαγυνίῳ E: λαγύνῳ PF: λαγινίῳ Di: λαγηνίῳ H 10 κὐτῷ EDi εἶτα τὰ] τά τε E τὰ addidi ex H διατιθέντες E ἡλμιάζουσιν EDi: πτέζουσιν 0 11 ἄχρις ἂν HDi λευκότατα P: λευκά E: λευκότατος reliqui 12 τοῦτο] τὸ F 13 παρέχει] ἡ πόα ἔχει E 15 τε om. E καὶ] ἐν QDi 16 δὲ om. Di μεγέθει PH δέκα om. E 17 τὸ om. E 18 num. cap. 0Di: qe E δὲ om. 0rib QDi καὶ (alt) om. 0rib : del. E2 19 στύρακος πνέονσαν 0rib.E ὑποξήρῳ 0rib.H: ὑποσκλήρω E 20 ἑλκοκένην 0rib. E 22 δὲ (pr) om. E: fort. recte 23 ἐπὶ H φυσικὴ E 24 num. cap. σιδ 0Di: 𝒢q E ὑγιείας P: ὑγείας reliqui τελείως ἡδρηκότες τῇ τε χρόᾳ μηλίζοντες, εἶτα μετὰ τούτους οἱ τριμηνιαῖοι, λεγόμενοι δὲ ὑπό τινων σητάνιοι. ὠομὶ δὲ βρωθέντες ἕλμινθας στρογγύλας γεννῶσι, μασηθέντες δὲ καὶ καταπλασθέντες ὠφελοῦσι κυνοδήκτους. ὁ δὲ ἐκ τῆς σεμιδάλεως αὐτῶν ἄρτος γινόμενος εὐτροφώτερός ἐστι τοῦ συγκομιστοῦ, ὁ δʼ ἐκ τῶν σητανίων ἀλεύρων κουφότερος καὶ εὐανάδοτος. τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν ἄλευρον σὺν ὑοσκυάμου χυλῷ καταπλάσσεται πρὸς νεύρων ῥευματισμούς καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις ἐντέρων, σὺν ὀξυμέλιτι δὲ φακούς αἴρει.

τὸ δὲ πίτυρον σύν ὄξει δριμεῖ 2 ἑψηθὲν λέπρας ἀφίστησι καταπλασσόμενον θερμόν, καὶ πάσης φλεγμονῆς ἐν ἀρχῇ κατάπλασμα σύμφορον, μετὰ δὲ πηγάνου ἀποζέματος ἑψηθὲν μαστούς χονδριῶντας παύει καὶ ἐχεοδήκτοις ἁρμόζει καὶ στροφουμένοις. ἡ δʼ ἐκ τῶν ἀλεύρων ζύμη, θερμαντικὴ οὖσα καὶ ἐπισπαστική, ἰδίως τὰ ἐν πέλμασι λεπτύνει καὶ τὰ ἄλλα φύματα καὶ δοθιῆνας σὺν ἁλ| σὶν ἐκπέσσει καὶ ἀναστομοῖ. τὸ δʼ ἐκ τῶν σητανίων πυρῶν ἄλευρον ἰοβόλοις ἁρμόζει καταπλασσόμενον σὺν ὄξει ἢ οἴνῳ, ἑψηθὲν δὲ κόλλης τρόπον καὶ ἐκλειχόμενον αἱμοπτυικοὺς ὠφελεῖ, καὶ πρὸς βῆχας καὶ ἀρτηρίας τραχυσμούς σύν ἡδυόσμῳ καὶ βουτύρῳ ἑψηθὲν ποιεῖ· καὶ ἡ ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν πυρῶν γῦρις ἑψηθεῖσα σὺν μελικράτῳ ἢ ὑδρελαίῳ πᾶσαν διαφορεῖ φλεγμονήν.

καὶ ὁ ἄρτος σὺν 3 μελικράτῳ ἑφθός τε καὶ ὠμὸς καταπλασσόμενος πᾶσαν φλεγμονὴν παραμυθεῖται, μαλακτικώτατος ὑπάρχων καὶ παρυποψύχων, μιγεὶς πόαις ἢ χυλοῖς τισιν· ὁ δὲ παλαιὸς καὶ ξηρὸς 6 SIM. D. eup. II 117 (318)— eup. II 43 (256) — eup. I 150 (171) —eup. I 144(166)— Pl. XXII 124 — Pl. XXII 138—Pl. XXII 127 eup. II 30 (239) 1 ἡδρικότες PFF (ἢ ἠρτικότες E2 in mg): οἰδηκότες H μηλίζοντες τε τῇ χρόα E τε addidi ex E μετ’ αὐτοὺς E 2 ὑπʼ ἐνίων H σιτάνιοι Di, cf. Daremb. adn. ad 0rib. I 556. 558 δὲ (alt.)] οὖν Di 5 γινόμενος P: γενόμενος EF: γεννώμενος HDi post γινόμενος colloc. ἄρτος E 6 ἄλευρος H 8 ῥευματοσμοὺς νεύρων H ἐμπνευμάτωσι E 10 ἐψηθὲν δριμεῖ E λέπρας — ἐφηθὲν om. Di θερμὸν addidi ex E coll. D. eup. I 126 (156) ἀφίστησιν ἀγρίους λείχῆνας πίτυρα σὺν ὄξει ἑψηθέντα καὶ θερμὲ καταπλασθέντα 11 σύμφορον om. E δὲ om. E 12 ἀφεψήματος EHDi: ἀποζεύματος F χον- δμιῶντας παύει om. H (spat. rel.): μ. σπαργῶντας Di 16 ἐκ om. QDi 17 σὺν] ἐν QDi: om. E ἢ om. P οἴνῳ δὲ H (δὲ om. post ἐψηθέν) 18 τρόπον κόλλης QDi αὶμορραγίας H 19 τραχυσμοὺς ἀρτηρίας E 20 δὲ addidi ex E ἐν μελικράτῳ ἑψηθεῖσα E 21 πᾶσαν φλεγμονὴν E 22 ἐφθός] ἑψηθεὶς H ὠμός τε καὶ ἑφθὸς Ε τε om. QDi καταπλασσόμενος δὲ ὁμοίως Ε πᾶσαν αραμυθεῖται φλεγμονήν Q 23 τε ὑπάρχων E καθʼ ἑαυτὸν καὶ μιγείς τισιν ἵστησι κοιλίαν ῥέουσαν, ἅλμῃ δὲ βραχεὶς ὁ πρόσφατος καὶ καταπλασθεὶς παλαιοὺς λειχῆνας ἰᾶται. κόλλα δὲ ἡ γινομένη ἐκ τῆς σεμιδάλεως καὶ γύρεως πρὸς τὴν τῶν βιβλίων κόλλησιν ἁρμόζει ἐπὶ αἱμοπτυικῶν, ὑγροτέρα καὶ χλιαρά καταρροφουμένη κοχλιαρίου πλῆθος.

86 κριθὴ δὲ ἀρίστη ἡ λευκὴ καὶ καθαρά, ἀτροφωτέρα δὲ πυροῦ· τοῦ μέντοι γινομένου ἐξ αὐτῆς ἀλρ ίτου ἡ πτισάνη τροφιμωτέρα διὰ τὴν ἐν τῇ ἑψήσει χύλωσιν, ποιοῦσα πρὸς τὰς δριμύτητας καὶ τὰς περὶ ἀρτηρίαν τραχύτητας καὶ ἑλκώσεις, πρὸς ἃς καὶ ἡ πυρίνη πτισάνη ἁρμόζει, τροφιμωτέρα καὶ οὐρητικωτέρα οὖσα κατασπᾷ δὲ καὶ γάλα συνεψηθεῖσα μαράθου σπέρματι καὶ ῥοφουμένη. ἔστι δὲ ἡ κριθὴ οὐρητική, σμηκτική, φυσώδης, κακοστόμαχος, συμπεπτικὴ οἰδημάτων.

2 διαφορεῖ δὲ τὸ ἐξ αὐτῆς ἄλευρον μετὰ σύκων καὶ μελικράτου ἑψηθὲν οἰδήματα καὶ φλεγμονάς, συμπέσσει δὲ τὰς σκληρίας μετὰ πίσσης καὶ ῥητίνης καὶ περιστερᾶς κόπρου, σὺν μελιλώτῳ δὲ καὶ κωδίαις μήκωνος ἀνωδυνίαν παρέχει τοῖς πλευράν ἀλγοῦσι. καταπλάσσεται δὲ καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις ἐντέρων μετὰ λινοσπέρμου καὶ τήλεως καὶ πηγάνου, μετὰ πίσσης δὲ ὑγρᾶς καὶ κηροῦ καὶ οὔρου παιδὸς ἀφθόρου καὶ ἐλαίου χοιράδας ἐκπέττει. σὺν μυρσίνῃ δὲ ἢ οἴνῳ ἢ ἀχράσιν ἢ βάτῳ ἢ σιδίοις κοιλίας ῥεύματα ἵστησι, σὺν κυδωνίῳ δὲ ἢ ὄξει ποδαγρικάς φλεγμονὰς ὠφελεῖ.

ἑψηθὲν δὲ μετʼ ὄξους δριμέως, ὄν τρόπον ὠμὴ λύσις, καὶ θερμὸν ἐπιτιθέμενον λέπρας ὑγιάζει. χυλωθὲν δὲ σὺν 6 SIM. [Hipp] π. δ. II 42 (VI 538); Pl. XXII 122. 34sq. Athen. (0rib. I 26, cf. D. eup. I 139 (163) I 147 (168) I 145 (167) II 35 (248) I 154 (172) II 50 (263) I 235 (216). 6 EXC. cf. Gal. XII 14. VI 501. 1 ἵστησι post ῥέουσαν coll. H 2 βρεχθεὶς E 3 δὲ] τε E γενομένη E τῆς om. E καὶ] ἢ Di 5 καὶ om. add. E2 χλτερὰ E 6 num. cap. σιε 0Di: (𝒢ζ E ἀτροφωτάτη H 7 γενομένου EDi ἔξ αὐτῆς post μέντοι colloc. E τροφιμωτάτη H 8 ποιοῦσα δὲ Di 9 τὰ περὶ ἀρτηρίαν τραχύσματα E 10 ἃς] ὃν P: ἃ Ε τροφιμωτάτη H οὐρητικω- τάτη H 12 συνροφουμένη E ἡ κριθὴ om. QDi 13 δὲ] γοῦν E 14 post ἄλευρον colloc. οἰδήματα καὶ φλεγμονὰς H ἢ μελεκράτου E: cum caricis et mulsa Dl οἰδήματα] ἀποστήματα H 15 δὲ καὶ HDi 16 καὲ (pr.) add. E2 17 μήκωνος addidi e D. eup. II 35 (248) coll. Dl melilotu et papaver imposita dolores lateris tollet πλευρὸν E 19 καὶ πηγάνου καὶ τήλεως E μετὰ δὲ HDi πίττης E 21 codicis P fol. 97v· pars extrema adeo detrita conglu- tinandoque laesa est ut verba legi nequeant ἢ (pr) καὶ EDl: fort. recte, cf. D. eup. II 50 (263) κρίθινον ἄλευρον σὺν οἴνῳ καὶ βάτῳ ἢ ἀχράσιν ἢ σιδίοις ἢ κυδωνίων ἄνθεσι ἢ (alt.)] καὶ E σιδίοις ὁοᾶς E 23 δριμέως om. H ὕδατι τὸ ἄλευρον ἑψηθέν τε σὺν πίσσῃ καὶ ἐλαίῳ ἐστὶ πυοποιόν, σὺν ὄξει δὲ χυλωθὲν καὶ ἑψηθὲν μετὰ πίσσης πρὸς τὰ τῶν ἄρθρων ῥεύματα ἁρμόζει. τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν ἄλφιτον κοιλίας σταλτικὸν καὶ φλεγμονῶν πραυντικόν.

87 ζύθος σκευάζεται ἐκ τῆς κριθῆς. ἐστι δὲ διουρητικὸς καὶ νεφρῶν καὶ νεύρων ἁπτικός, καὶ μάλιστα μηνίγγων κακωτικός, πνευματωτικός τε καὶ γεννητικὸς κακοχυμιῶν καὶ ἐλεφαντιάσεαως ποιητικός. εὐεργὴς δὲ καὶ ὁ ἐλέφας γίνεται βρεχόμενος αὐτῷ.

88 καὶ τὸ καλούμενον δὲ κοῦπμι, σκευαζόμενον δʼ ἐκ τῆς κριθῆς, καὶ ἀντὶ οἴνου πόματι πολλάκις χρῶνται, κεφαλαλγές ἐστι καὶ κακόχυμον καὶ τοῦ νευρώδους βλαπτικόν· σκευάζεται δὲ καὶ ἐκ πυρῶν τοιαῦτα πόματα, ὡς ἐν τῇ πρὸς ἐσπέραν Ἰβηρίᾳ καὶ Βρεττανίᾳ.

89 ζέα δισσή· ἡ μὲν γὰρ ἁπλῆ ἡ δὲ δίκοκκος καλεῖται, ἐν δυσὶν ἐλύτροις ἔχουσα συνεζευγμένον τὸ σπέρμα. ἔστι δὲ τροφιμωτέρα 5 SIM. Strab. XVII 824. Pl. XXII 164, cf. Plut. mor. 499d, Zosimi Pano- politani frg. de zyth. confectione ed. Gruner 1814. Hehn5 141sq. Histor. Stud d. pharm. Inst. zu Dorpat V 101. 5 EXC. Gal. XI 882 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.): Sim. Seth. e. V. φουκᾶς, Hes. s. v. 10 SIM. cf. Ath. IV 152c (e Posidonio). 15 SIM. Ath. III 115f (e Mnesitheo), cf. Gal. VI 513. 15 EXC. Gal. VI 517: (ζέα — ἀρτοποιουμένη) cf. Gal. XII 45. Sim. Seth. 40. 136; 0rib. XI (ζέα — ἀρτοποιουμένη); Hes. s. v. κριμνός, cf. Hehn5 541. 1 καὶ ἑφηθὲν Di σὺν om. E ἐστι om. FE: post πυοποιόν colloc. Di 2 post χυλωθὲν add. καὶ σὺν ὅδατι τὸ ἄλευρον E 4 στατικὸν F in fine add. H2 e Geop. III 9 96 (cum † in textu οἰδημάτων superscr.) ποιήσεις δὲ πτισάνην οὕτως· τὴν κριθὴν πτίσσας ξήρανον ἐν ἡλίῳ καὶ αὖθις πτίσσας ξήρανον. ἀποτιδέμενος δὲ αὐτήν παρέμπαττε αὐτῇ τὸ γεννώμενον ἐξ αὐτῆς λεπτὸν ἐν ταῖς πτίσσεσι, διατηρήσει γὰρ αὐτήν, ὅτι ἡ πτισάνη ὑγροτέρα λαμβανομένη τροφιμςωτάτη ἐστίν, ἔστω δὲ τὸ ὕδωρ δέκατον τοῦ τῶν κριθῶν μέρους. ἔμπαττε δὲ καὶ ἁλῶν ἀτρίπτων. 5 num. cap. σιq ODi: om. E καὶ ὁ ξύθος δὲ E 6 κακωτικός om. mg. add. E2 7 ἐνπνευματωτικός E: πνευματικός F καὶ ἐλ. ποιητικός om. E 8 εὐερ///γὴς E2 post δὲ del. γίνεται E ἔλαφος QDi γίνεται post αὐτῷ transpos. E 9 ἐν αὐτῷ E 10 num. cap. σιξ ODi: om. EDI κουρμι///κουρμοῦν E (κουρμοῦν del. E2): camum Dl: κόρμα Posid. δʼ om. E 11 ἐστιν κεφαλαλγὲς E (corr. E2 β et α superscr.) 12 τῶν νεύρων HE: τοῦ νεέρου FDi ἁπτικὸν E 15 num. cap. σιη 0Di: 𝒢η E ξειὰ HDiGal. διττή DiGal. 16 συν- εζευγμένον ἔχουσα Gal. φιμωτέρα μὲν κριθῆς, εὔστομος, ἀτροφωτέρα δὲ πυρῶν ἀρτοτποιουμένη.

90 κρίμνον ἁδρότερόν ἐστι τῇ κατεργασίᾳ τοῦ ἀλεύρου, γινόμενον ἔκ τε ζεας καὶ πυροῦ, ἐξ οὗ ὁ πόλτος γίνεται. ἔστιδὲ ἱκανῶς τρόφιμον καὶ εὐκατέργαστον· σταλτικώτερον δὲ κοιλίας τὸ ἀπὸ τῆς ζέας, μάλιστα προφωχθείσης.

91 καὶ ἡ ὄ λυραδὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους ἐστὶ τῆς ζέας, ἀτροφωτέρα δὲ κατὰ ποσὸν ἐκείνης· ἀρτοποιεῖται δὲ καὶ αὕτη, καὶ κρίμνον ἐξ αὐτῆς ὡσαύτως γένεται.

92 ἀθήρα δὲ ἐκ τῆς ἀληλεσμενης εἰς λεπτὸν ζέας σκευάζεται. ἔστι δὲ ῥόφημα ὥσ??τερ πολτάριον ὑγρόν, παιδίοις ἁρμόδιον ποιεῖ δὲ καὶ εἰς τὰ καταπλάσματα.

93 τράγος τὸ σχῆμα μὲν παραπλησίως χόνδρῳ ἔχει, ἀτροφώτερος δὲ παρά πολὺ ζέας διὰ τὸ πτολὺ ἔχειν τὸ ἀχυρῶδες, διὸ καὶ δυσκατέργαστός εστι καὶ κοιλίας μαλακτικός.

94 βρόμος κάλαμός ἐστι πυροῖς ὅμοιος καὶ τοῖς φύλλοις, γόνασιν ἐνδιειλημμένος, καρπὸν δὲ ἔχει ἐπʼ ἄκρῳ ὥσπερ 3 EXC. Gal. VI 517 κρίμνον — προφωχθείσης). 7 SIM. Pl. XXII 121 cf. XVIII 92), cf. Diocl. frg. 113. Hes. s. v. Gal. de victu atten. 15, 25. 7 EXC. Gal. VI 517 (καὶ — γίνεται), cf. Sim. Seth. 136; Gal. XII 88. 10 SIM. Pl. XXII 121. schol. Orib. (IV 527 D.); Hes. s. v. 10 EXC. Gal. VI 517 (ἀθήρα — καταπλάοματα); Paul. Aeg. VII 3 s. v., cf. Sim. Seth. 137. 13 SIM. Pl. XVIII 93. 76, cf. 0rib. I 567 D. 13 EXC Gal. VI 517 (τράγος — καλακτικός); Paul. Aeg. VII 3 s. v. 16 SIM. Pl. XXII 161 (e S. N). 16 EXC. cf. Gal. VI 522. XI 855. 1 εὔστομος Orib. 0Di: εὐστόμαζος Gal E δὲ om. H 3 num. cap. σιθ 0Di: om. E κρίμνον Ε (κριμνὸν E2) δὲ ἁδρότερον Gal. E ἐν τῆ E 4 τε] τῆς Gal. 6 μάλιστα δὲ Gal. E προφρυγείσης Gal. 7 num. cap. σκ 0Di: 𝒢θ E ὀλύρα EF: . ὄλλυρα HDi τῇ ζειᾷ H: τῆς ζέας reliqui 9 κριμνὸν corr. E2 10 num. cap. σκα PFDi: om. E: c. 92 post 93 transpos. H ἀθηρὰ corr. E2 11 ἁρμόζον Gal. Paul. Aeg. 12 τὰ om. Gal E Paul. Aeg.: delevi κκτάπλασμα Paul. Aeg. 13 num. cap. σκβ PFDi: ρ E ὁ δὲ τράγος Gal. τὸ σπέρμα Gal. μὲν superscr. E2: post παραπλησίως transpos. Gal.0rib.E (del. E2) παραλήσιον (om. ἔχει) Gal.0rib.: παραπλήσιος P ἔχει] ἔοικεν Di 14 παρὰ om. Gal. τῆς ζέας E πολὺ ἔχων (om. διὰ τὸ) E 15 ἀκατέργεαστος E 16 num. cap. σκγ 0Di: ρα E βρῶμος QDi bormos canna est sicuti tridicu ascendens et folia similia tridici Dl: βρῶμος πυροῖς ὅμοιός ἐστε καλάμῳ καὶ φύλλοις coni. Spr. Serapione duce 17 δὲ διειλημμένος Di ἐπʼ ἄκρων H: ἐν ἄκρω E ἀκρίδια δίκωλα, ἐν οἷς τὸ σπέρμα χρησιμεῦον εἰς καταπλάσματα ὡς ἡ κριθή· καὶ πόλτος δὲ ἐξ αὐτοῦ γίνεται σταλτικὸς κοιλίας. ὁ δὲ ἐξ αὐτοῦ χυλὸς ῥοφούμενος βήσσουσιν ἁρμόζει.

95 ὄρυζα τῶν σιτηρῶν ἐστιν εἶδος, φυομένη ἐν ἑλώδεσι τόποις καὶ ἐνύγροις. τρόφιμος δέ ἐστι μετρίως καὶ κοιλίας σταλτική.

96 ὁ δὲ χονδρος γίνεται μὲν ἐκ τῆς καλουμένης δικόκκου ζέας, τροφιμώτερος δὲ ὀρύζης, στεγνωτικώτερος κοιλίας, εὐστομαχώτερος δὲ μᾶλλον· αἴρει δὲ καὶ λέπρας ἑψηθεὶς σὺν ὄξει καὶ καταχρισθείς, καὶ λεπρούς ὄνυχας ἀφίστησι καὶ αἰγιλώπια ἀρχόμενα θεραπεύει, ἔγκλυσμά τε τὸ ἀφέψημα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μετὰ ἀλγήματος δυσεντερικῶν εὔθετον.

97 κέγχρος ἀτροφωτέρα τῶν λοιπῶν σιτηρῶν. ἀρτοποιηθεῖσα 96 RV: χόνδρος· οἱ δὲ δίκοκκον, οἱ δὲ ζέαν καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι φάρρεμ. 4 EXC. Gal. XII 92 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg VII 3 s. v). 5 TEST. Sim. Seth. 75, 7: καὶ ὁ μὲν Διοσκουρ ίδης ἐπέχειν φησὶ τὴν γαστέρα. 6 SIM. Pl. XXII 124. 128 (cf. XVIII 112) Lyc. (Orib. II 353). 6 EXC. Orib. XII (χόνδρος — μᾶλλον). 13 SIM. Pl. XXII 130, cf. Sim. S. s. v. πίστος 87, 17; Phylot. (0rib. I 229) Lyc. (Orib. II 353). 12 EXC. Gal. XII 16 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s s. v). 1 ἀκρίδια Di: ἄκρεα 0: ἀκραία E (ἄκραια corr. E2): ἄκρεα frustra def. Salm. proleg. ad hyl. iatr. 23, cf. Pl. in cacuminibus dependentis paruolas neluti locu tas habet δίκολλα Q χρήσιμον HDi εἰς τὰ H 2 πόλτη H ἐξ αὐτοῦ om. E στατικὸς E: σταλτική H 3 mg. add. alterum de avena cap. e R interpolatum H2, cf. D. IV 137 (283 W.) 4 num. cap. σκδ 0Di: ρβ E 5 ἐνύδροις E ὑγροῖς HDi ἐστι om. HDi στατικὴ E 6 num. cap. ΟDi: ργ E 7 δὲ om. RE καὶ στεγνωτικὸς R: καὶ στεγνωτικώτερος E: καὶ στατικὸς Οrib. εὐστόμαχος RObib.E 8 ἑψηθεῖσα δὲ σὺν ὄξει καὶ καταχρισθεἴσα αἴρει λέπρας καὶ ὄνυχας λεπροὺς ἀφ. N καὶ om. C έψηθεῖσα C σὺν ὄξει ἑφηθεὶς QDi 9 καταχρισθεῖσα C λεπροὺς δὲ (om. καὶ) C 10 ἐπὶ om. 0Di τῶν] τοῦ R: om. P: τοῖς (δυσεν- τερικοῖες) HDi 11 in fine e Geop. III 7 add. H γίνεται δὲ χόνδρος οὔτως· ζειὰς πτιστέον καὶ βραστέον καί ἐμβλητέον θερμῷ ὕδατι καί συνεκπιαστέον, ἔπειτα ποπτέον γύψον λευκὸν καὶ εἰς λεπτὸν σηστέον· εἶτα ἄμμου τῆς λευκοτά- της καὶ λεπτοτάτης τὸ τέταρτον σὺν γύψου πέρει κατʼ ὀλίγον μίξας αὖθις ἐπί- πασσε τῇ ζειᾷ. σκευαζέσθω δὲ ἐν ταῖς ὑπὸ κύνα ἡμέραις, ἵνα μὴ ὀξύσῃ. ἐπὰν δὲ ἅπας ἐπιπτισθῇ, κοσκινισδήτω ἁδρότερον. κάλλιστος δὲ ὁ πρότερον σησθεὶς γίνεται χόνδρος, δεύτερος δὲ ὁ ἐπὶ τούτῳ, καὶ τρίτος ἐλάττων. 12 num. cap. σκq 0Di: ρδ E ἀτροφώτερος E σιτηρίων PFN: σιτηρῶν EHA : σιτίων C post σιτηρῶν add. ἐστιν C 13 C 377r: N 167 δὲ ἡ ὥσπερ πόλτος σκευασθεῖσα κοιλίαν ἴστησιν, οὖρα δὲ κινεῖ, φωχθεῖσα δὲ καὶ βληθεῖσα εἰς σάκκους πυριωμένη στρόφων καὶ τῶν ἄλλων ἀλγημάτων ἐστὶ βοήθημα.

98 καὶ ἡ ἔλυμος δέ, ἦν τινες μελίνην καλοῦσι, τῶν σιτηρῶν ἐστι σπερμάτων, κέγχρῳ ὁμοίων, ὡσαύτως σιτοποιουμένη καὶ πρὸς τὸ αὐτὸ ἁρμόζουσα, ἀτροφωτέρα μέντοι τῆς κέγχρου καθέστηκε καὶ ἧσσον στυπτική.

99 σήσαμον κακοστόμαχον καὶ δυσωδίας στόματος ποιητικόν, ὁπόταν βιβρωσκόμενον ἐμμείνῃ μεταξὺ τῶν ὀδόντων. καταπλασθὲν δὲ διαφορεῖ τὰς ἐν νεύροις παχύτητας καὶ τὰ ἐν ὠσὶ θλάσματα καὶ φλεγμονάς καὶ πυρίκαυτα καὶ κόλου ἀλγήματα, καὶ κεράστου δῆγμα θεραπεύει· σὺν ῥοδίνῳ δὲ κεφαλῆς ἀλγήματα ἐξ ἐγκαύσεως γινόμενα παραμυθεῖται. ἡ δὲ πόα καθεψηθεῖσα ἐν οἴνῳ τὰ αὐτὰ ποιεῖ, μάλιστα δὲ φλεγμοναῖς ὀφθαλμῶν καὶ περιωδυνίαις ἁρμόζει. γίνεται δὲ καὶ ἔλαιον ἐξ αὐτοῦ, ᾧ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ χρῶνται.

100 αἶπα ἡ γινομένη ἐν τοῖς πυροῖς ἀλεσθεῖσα δύναμιν 97 RV: κέγχρος· ᾿ Ρωμαῖοι μίλεουμ. 98 RV : ἔλυμος· οἱ δὲ μελίβιον, οἱ δὲ μελίνην, Ῥωμαῖοι πάνικουμ. 4 SIM. Pl. XXII 131. 4 EXC. Orib. XI s. v. (καὶ ἡ ζλυπος — στιπτκή); Gal. XI 875; Hes. s. v. ἔλυμ μος, μελίνη. 8 SIM. Pl. XXII 132; D. eup. I 236 (218). 17 SIM. Pl. XXII 160 (cf. XVIII 153); Lyc. 0rib. II 360). 1 δὲ ἢ ὥσπερ om. RDi: δὲ ἢ om. E superscr. E2) πόλτος δὲ RDi 2 δὲ (pr)] τε HE ἀποκαθαρθεῖσα δὲ καὶ R: φωχθεῖσα δὲ καὶ ἀλεοθεῖσα (2 litt. eras. E2) E σάκους FEDi: σακκέλλια C: σάκκια N 3 τῶν ἄλλων om. R 4 num. cap. σκζ 0Di: ρε E ἔλυμος· οἱ δὲ μελίνην, ῥωμαῖος πανικούμ Di (e R) μηλίνην E σιτηρίων PFN: σιτηρεσίων C: σιτηρῶν reliqui 5 σπέρμα κέγχρ ὅμοιον RE ὅμοιον P: ὁμοία QDi: correxi 6 τὰ αὐτὰ NE: ταὺτὰ C post ἁρμόζουσα add. τῷ κέγχρῳ C μέντοι γε R τῆς κέγχρον] ταύτης C 7 καθέστηκεν post στυπτική colloc. C: om, HDi ἧττον QREDi 8 num. cap. οκη 0Di: ρq E δυσωδίας τε (καὶ om.) E 10 τὰ om. E 11 κώλων HDi: κώλου F: κωνώπων E ἀλγήματα καὶ κεράσιου om. E 12 δήγματα E 13 γενόμενα E θεραπεύει H 16 ρί om. E: οἱ Αἰγύπτιοι HDi 17 num. cap. σκθ ODi: ρζ E αἶρα· οἱ δὲ θύαρος,Ῥωμαῖοι λολιούμ αἶρα ἡ γινομένη Di αἶρα δὲ E: ἡ δὲ γεννωμένη αἶρα R ἐν τῷ σίτῳ R 18 C 192r: ) N 86 (milium mg. add. m. rec) μιλλεουμ R: μιλεοόμ Di: fort. μίλιουμ 19 C 117r: N 69 οὶ δὲ ἐλεβιον C: om. N: mel frugum Diocles (Pl. l. s.): correxi οὶ δὲ (alt.)]: ἢ N: μηλίνην R: correxi post μηλίνην add. καλοῦσιν N ἔχει περιχαρακτικὴν νομῶν καὶ σηπεδόνων καὶ γαγγραινῶν μετὰ ῥεφάνου φλοιοῦ καὶ ἀλῶν καταπλασσομένη, καὶ λειχῆνας ἀγρίους καὶ λέπρας σὺν θείῳ ἀπύρω καὶ ὄξει θεραπεύει. σὺν κόπρῳ δὲ περιστερᾶς καὶ λινοσπέρμῳ ἑψομένη ἐν οἴνῳ χοιράδας διαλύει καὶ τὰ δύσπεπτα ῥήττει, ἰσχιαδικούς τε σὺν μελικράτῳ ἑψηθεῖσα καὶ καταπλασσομένη ὠφελεῖ. σὺν ἀλφίτῳ δʼ ἢ σμύρνη ἢ κρόκῳ ἢ λιβανωτῷ ὑποθυμιωμένη συνεργεῖ ταῖς συλλήμψεσιν.

101 ἄμμλον ὠνόμασται διὰ τὸ χωρὶς μύλου κατασκευάζεσθαι· ἄριστον δέ ἐστι τὸ σκευαζόμενον ἐκ πυροῦ σητανίου, Κρητικὸν δὲ ἢ Αἰγύπτιον. σκευάζεται δὲ ἐκ πυροῦ σητανίου καθαροῦ, βρεχομένου καὶ πλυνομένου ἐν ὕδατι γλυκεῖ καὶ ἀποχεομένου πεντάκις τῆς ἡμέρας, εἰ δυνατὸν δέ, καὶ τῆς νυκτός. ὅταν δὲ μαλακὸς γένηται, πραέως τὸ ὕδωρ ἐκχεῖν δεῖ χωρὶς τοῦ κινεῖν ἵνα μὴ συνεκκλύζηται τὸ νόστιμον. ἐπὰν δὲ παραστῇ μαλακώτατος γενόμενος, ἀποχέας τὸ ὕδωρ τρίβειν τοῖς ποσίν, εἶτα ὕδωρ ἐπιχέοντας πάλιν τρίβειν· εἶτα ἀναιρεῖσθαι τὸ ἐφιστάμενον πίτυρον ἠθμῷ, καὶ τὸ λοιπὸν διηθήσαντας βαλεῖν εἰς ὑλιστῆρα, διυλίσαντάς τε εὐθέως ψύχειν ἐπὶ κεραμίδων καινῶν ἐν ἡλίῳ ὀξυτάτῳ ἔνικμον γὰρ κἀν ἐπʼ ὀλίγον μείνῃ, ὀξίζει.

100 RV: αἶρα· οἱ δὲ θύαρος, Ῥωμαῖοι λόλλιουμ. 9 SIM. Pl. XXII 137 (cf. XVIII 76); Dieuches (0rb. I 294), cf. Drib. I 561 (ed. Dar). 9 EXC. Orib. XIs. v. (ἄριοτον —ὀξίζει.); Paul. Aeg. VII 3 s. v.: Sim. Seth. s. v. 23, 1 L.), cf. Gal. XII 111 (s. v. πυρός) VI 500. XI 442; Ps. Orib. de simpl. V 6. 1 γαγγραίνης REDi: γαγγραίνων PF 2 ῥεφάνου φλοιοῦ P: ῥαφάνου RF: ῥεφάνων E: ῥαφάνων reliqui 3 καὶ ὄξει om. RE 5 δέσπεπτα τῶν ἀπο- στηκάτων N ῥήσσει REHDi τε] δὲ R 7 ἢ (pr.)] καὶ N ἢ λιβάνῳ ἢ σμύρνῃ ἢ λιβανωτῷ ἢ κρομμύῳ C: σμύρνῃ ἢ λιβανωτῷ ἢ κρόκῳ NE 8 συλ- λήμψει συνεργεῖ N: συνεργεῖ συνλήμψεσιν C 9 num. cap. ολ 0Di: ρη E 10 κράτιστον E δέ ἔστι om. Orib. σκευ- αζόμενον om, Orib.E σητανείου E: σιτανίου HDi, cf. Herwerden lex. gr. s. v. σητανίου — πυροῦ (v. 11) om. Orib. 11 κηρωτικὸν H δὲ ἢ] καὶ E σητανίου om, Ε 12 πλυνομένου καὶ βρεχομένου Οrib.E καὶ (pr.) — ἀποχεο- μένου om. HDi καὶ (alt) om. 0rib. E 14 πράως 0rib. δεἴ ante πραέως colloc. QDi 15 συνκινεῖν E παραστῇ post γενόμενος transpos. H: καταστῇ Οrib. 16 ἀπηθήσας 0rib.: ἀχηθήσαντας E: fort. ἀποχέαντας 17 τὸ ὕδωρ E ἐπιχέαντες E πάλιν addidi τρίβειν εἶτα om. 0rib.E ὑφιστάμενον QDi 18 ἰσθμῷ Q: ἰθμῷ Di διηθήσαντα E ἐμβαλεῖν Di: βάλλειν Orib. 19 διυλίσαντα E τε] δὲ Orib. E ψύγειν QDi 20 μένῃ Di 21 C fol. 71r·: N fol. 21 (lolium mg. add. m. rec) ἀθαλιουμ C: λόλιουμ Di

2" ποιεῖ δὲ πρὸς ὀφθαλμῶν ῥεύματα καὶ κοιλότητας καὶ φλύκτεις· στέλλει δὲ καὶ αἵματος ἀναγωγάς πινόμενον καὶ τὰς περὶ ἀρτηρίαν τραχύτητας πραύνει· μείγνυται δὲ καὶ γάλακτι καὶ προσοψήμασι. σκευάζεται δὲ καὶ ἐκ ζέας βραχείσης καὶ πλυθείσης πρὸς μίαν ἦ δευτέραν ἡμέραν καὶ σταιτὸς τρόπον ἀποθλιβείσης διὰ τῶν χειρῶν καὶ ξηρανθείσης ἐν ὀξυτάτῳ ἡλίῳ, ὡς προείρηται. τὸ δὲ τοιοῦτον ἄθετον πρὸς τὴν ἐν ἰατρικῇ χρῆσιν, πρὸς δὲ τὰ λοιπὰ εὔθετον.

102 καὶ τὸ ἐκ τῆς τήλεως ἄλευρον, ἥν ἔνιοι βούκερων, οἱ δὲ αἰγόκερας, οἱ δὲ κάρφος, οἱ δὲ λωτόν, οἱ δὲ κέρας αἴγειον ἐκάλεσαν, δύναμιν ἔχει μαλακτικήν. καταπλασσόμενον δὲ λεῖον σύν μελικράτῳ ἐφθὸν ποιεῖ πρὸς φλεγμονὰς τὰς ἐντὸς καὶ ἐκτός, σὺν νίτρῳ δὲ καὶ ὄξει λεῖον καταπλασθὲν σπλῆνα μειοῖ. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς ἐγκάθισμα εἰς τὰ γυναικεῖα, ὅσα κατὰ φλεγμονὴν ἢ μύσιν συνίσταται.

2 σμήχει δὲ καὶ τρίχας καὶ πίτυρα καὶ ἀχῶρας τὸ ἀπόθλιμμα ἑψηθείσης αὐτῆς ἐν ὕδατι, σὺν στέατι δὲ χηνείῳ προστίθεται ἀντὶ πεσσοῦ, μαλάσσον καὶ ἀνευρῦνον τοὺς περὶ τὴν ὑστέραν τόπους. χλωρὰ δὲ μετ’ ὄξους ἀτονοῦσι 102 RV: τῆλις· οἱ δὲ ~~τῆλις~~ νάρφος, οἱ δὲ βούκερας, οἱ δὲ αἰγόκερας, οἱ δὲ κεραῖτις, οἱ δὲ λωτόν, Ῥωμαίοι φαίνουμ γραίκουμ, Αίγύπτιοι ἴτασιν, Ἀφροι τιτλώ. 9 SIM. Pl. XXIV 184sq. cf. Theophr. h. pl. IV 4, 10. VIII 8, 5 (saepius); Lyc. (Orib. II 351), Nic. Al. 424 cum. schol.; Etym. M. 207, 40. 9 EXC. cf. Gal. XII 141. VI 537 (unde Aet I s. v. cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Gal. XIX 70. 89. 99: Hes. s v. βούκερας, αίγίκερας, κάρφος: Erot. s. v. 1 δὲ καὶ E φλύκτεις PF : φλυκτείς E: φλυκταίνας reliqui 2 τὰ περὶ τὰς ἀρτηρίας E 3 τραχύτητας addidi Serap. duce e Dl aspredines arteriarum dislenit 4 ἐκ] διὰ E λυθείσης PF 5 δύο ἡμέρας E 6 ἐν om. E 7 ἄθετον μὲν HDi: fort recte ὡς πρὸς E τὴν ἰατρικὴν χρῆσιν E: ἰατρικὴν χρῆσιν HDi 9 num. cap. σλα ODi: ρη Ε initio add. Di τῆλις et post τῆλις syn. e R τήλεος F βούκερον 0Dl: βούκερας ER: buceras Pl. Gal.: correxi 10 αἰγόκερων H: αἰγόκερον E: αἰγόκερως N 11 μαλακτικὴν ἔχει δύναμιν RE: μαλακτικὴν καὶ διαχυτικὴν ἔχει δύναμιν Di δὲ om. RE: add. E2 12 ἑφθῷ QDi ποτεῖ δὲ R verba τὰς ἐντὸς — φλεγμονὴν om. H τὰς ἐκτὸς καὶ (τὰς add. E) ἐντὸς FE τὰς ἐκτὸς R 14 εἰς ἐγκαθίσματα γυναικεῖ R 15 ἐνίσταται R πίτυρα καὶ ἀχῶρας om. RE 16 ἀπόθλιμμα δὲ RE αὐτῆς ἑψηθείσης R: ἑψηθείσης post ὕδατι colloc. QDi 17 δὲ om RE μαλάσσων καὶ ἀνοτρύνων R 18 verba χλωρὰ — αίδοίοις om. REDI ἀτονοῦντας τόπους καὶ ἡλκωμένους Di: ἀτονοῦσι τόποις (τόπους F) καὶ ἡλκωμένοις Q: mg. add. ἐν ἄλλοις ἀντιγράφοις· Τ ἄτονον καὶ είλκωμένον στόμαχον P 19 C fol. 334v: N 156 τῆλις (alt.) delevi καρπός R: correxi 20 αἰ. γόκερως N οἱ δὲ κεραῖτις om. N φαίνου γραίκου R 21 Ἄφροι τιτλώ om. N στόμαχον καὶ εἱλκωμένοις ἁρμόζει, τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς πρὸς τεινεσμὸν καὶ δυσώδη ύποχαρρήματα ὑυνεντερικά· τὸ δὲ ἀπ᾿ αὐτῆς ἔλαιον μετὰ μυρσίνης σμήχει τρίχας οὐλάς τε τὰς ἐν αἰδοίοις.

103 καὶ τὸ λινόσπεπμον τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν τῇ τήλει, διαφοροῦν καὶ μαλάσσον πᾶσαν φλεγμονὴν ἐντός τε καὶ ἐκτὸς σὺν μέλιτι καὶ ἐλαίῳ καὶ ὕδατι ὠμὸν ἀναλημφθέν. αἴρει δὲ καὶ ἐφήλεις καὶ ἰόνθους καταπλασθὲν σὺν νίτρῳ καὶ σύκῳ, σύν κονίᾳ δὲ παρωτίδας καὶ σκληρίας διαφορεῖ, ἕρπητάς τε σὺν οἴνῳ ἑψηθὲν καὶ κηρία ἐκκαθαίρει, ὄνυχάς τε λεπρούς ἀφίστησι σὺν ἴσῳ καρδάμῳ καὶ μέλιτι· ἀνάγει καὶ τὰ ἐκ θώρακος σὺν μέλιτι ἀντὶ ἐκλεικτοῦ λημφθὲν καὶ βῆχας παρηγορεῖ, παρίστησι δὲ καὶ πρὸς ἀφροδίσια μιγὲν μέλιτι καὶ πεπέρει ἀντὶ κοπτῆς πολὺ λαμβανόμενον· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτοῦ ἐνίεται πρὸς ἐντέρων καὶ ὑστέρας δηγμούς καὶ ἐκκομιδὴν περιττωμάτων, καὶ πρὸς φλεγμονάς τὰς ἐν μήτρᾳ εἰς ἐγκάθισμα, ὥσπερ τὸ τῆς τήλεως, εὐχρηστεῖ.

103 RV: λίνον· οἱ δὲ λινοκάλαμις, οἱ δὲ αἴλινον, οἱ δὲ λίνον ἄγριον, Ῥωμαῖοι λίνουμ ῥούστικουμ, οἱ δὲ λίνουμ ἀγρέστεμ, Ἄφροι ζεραφοίστ. 5 SIM. cf. Pl. XIX 3 sq. Lyc. (Orib. I 350) — D. eup. I 147: (168. I 148 (169) I 172 (183) I 130 (160) — Zop. (Orib. II 568) eup. II 32 (244) — eup. II 96 (300) — II 42 (256) II 74 (286) II 49 (262) II 70 (284). 5 EXC. cf. Gal. XII 52. VI 549. Hehn6 160. 2 τεινεσμὸν PDi: τεινεσμοὺς reliqui 5 num. cap. σλβ 0Di: ρ4 E initio e R interpol. Di λίνον, ρί δὲ λινο- κάλαμις κτλ. γναώριμον δέναμιν δὲ ἔχει (ἔχον R) τὸ σπέρμα τήν αὐτὴν τῇ τήλει (ὅ τινες λινόσπερμον ἐκάλεσαν pro τήν αὐτὴν τῇ τήλει R) καὶ τὸ om, EH λινόσπερμα Q ἔχει post δύναμιν colloc. F τῆ τήλι δύναμιν E post τήλει eyn. e R add. H 6 διαφορεῖ καὶ μαλάσσει H post μαλάσσον add. καὶ ἀνευρῦνον E 7 ὕδατι ἀλίγῳ ἐψηθὲν ἢ ἑχθῷ μέλιτι ἀναλημφθέν REDi: ὕδατι ἑφηθὲν καὶ ἐν ἔχθῷ μέλιτι ἀναληφθὲν H 8 post ἐχήλεις add. ὠμὸν Di καταπλασθὲν post νίτρῳ coll. Q συκίνη κονία καὶ παρωτίδας RDi]: σύκω ἢ κονία· καὶ παρωτίδας E 9 ἕρπητα PF 11 ἴσῳ om. R, post καρ- δάμῳ coll. Di καρδαμώμῳ REDl, at cf. D. eup. I 130 (160) ἀνάγει—μέλιτι om. R ἀνάγει δὲ καὶ RDi 12 παρορμᾷ Di 13 τὰ ἀφροδίσια E μιγὲν] ληφθὲν Di 14 post αὐτοῦ add. πινόμενον N 15 κομιδήν RE περιπτώ- ματος R 16 πρὸς om. REDi τὰς φλεγμονὰς E μήτραις E 18 C fol. 206r: N 110 (linum mg. add. m. rec) λινοκαλαμίς HDi ἄννον R: αὔνον HDi: correxi 19 λινομυρουμ (═ λίνουμ ῥούστικουμ) RHDi: correxi, cf. Pl. XIX 16 20 Ἄφροι ζεραφοίστ NDi: om. C, cf. Löw aram. Pflanzenn. 233, 406. Hehn6 186

104 ἐρέβινθος ὁ ἥμερος εὐκοίλιος, οὐρητικός, πνευμάτων γεννητικός, εὐχροίας περιποιητικός, καταμηνίων ἀγωγὸς καὶ ἐμβρύων, καὶ γάλακτος γεννητικός. καταπλάσσεται δὲ μάλιστα ὁ ροβίας ἔφθὸς πρὸς ὄρχεων φλεγμονὰς καὶ ἀχῶρας καὶ λειχῆνας καὶ ψώρας καὶ μυρμηκίας καὶ τὰ καρκινώδη ἕλκη καὶ κακοήθη σὺν μέλιτι.

2 καλεῖται δὲ τὸ ἕτερον αὐτῶν εἶδος κριός. ἀμφότεροι δʼ εἰσὶ διουρητικώτατοι, διδομένου πρὸς ἴκτερον καὶ ὕδρωπα τοῦ ἀρεψήματος αὐτῶν σὺν λιδανωτίδι, — βλάπτουσι δὲ ~~καὶ~~ κύστιν εἱλκωμένην καὶ νεφρούς — πρός τε μυρμηκίας καὶ ἀκροχορδόνας νουμηνίας οὔσης ἔνιοι ἑκάστης ἐξοχῆς ἐρεβίνθῳ ψαύοντες ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ εἴς τε ὀθόνιον ἀποδήσαντες αὐτοὺς ῥίπτειν εἰς τοὐπίσω κελεύουσιν, ὡς ἀποπιπτουσῶν τῶν ἀκροχορδόνων.

γίνεται δὲ καὶ ἄγριος ἐρέβινθος, ὅμοιος τοῖς φύλλοις τῷ ἡμέρῳ . ἐσμῇ δριμύς, τῷ καρπῷ διαφέρων, ποιῶν πρὸς ὅσα καὶ ὁ ἥμερος.

104 RV: ἐρέβινθος· Ῥωμαῖοι κίκερ. 1 SIM. (Hipp ) περὶ διαίτης ΙΙ 45 (VI 542 L.); Diocl. frg. 118), Diph. (Ath. II 55b); Theophr. h. pl. VIII 5, 1. 6, 5, Pl. XXII 148sq. cf. XVIII 124. Sim. S. 37, 9. — Zop. orib. II 567) Pl. XXII 149 — Diph. I. s. — D. eup. I 111 (149) — Pl. 149 eup. II 76 (288) — eup. I 138 (163) — Pl. 149 eup. I 141 (165) — Pl. 148 eup. I 105 (146) — Pl. 149 — eup. I 176 (185) — Pl. 149 eup I 203 (198) — Pl. 149 eup. Il 56 (267) — Pl. 149 eup. II 63 (277) — Pl. XXII 149 — Pl. I. s. eup. I 176 (185). 1 EXC. Gal. XI 876 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.). 1 num. cap. σλγ 0Di: ριβ E ὁ om. Di οὐρητικός, εὐκοίλιος REDI 2 εὔχρους ὅστις ποιητικός R ἀγωγὲς om. F 3 καὶ om. R μάλ. σὺν όβοις ἑφθὸς RHDi 4 ὄρχεων om. R καὶ ἀχῶρας καὶ λείχῇνας om. καὶ ψώρας post μυρμηκίας transp. R: καὶ πρὸς μυρωηκίας πρός τε λειχῆνας καὶ ἀχῶρας καὶ ψώρας (om. Dl) καὶ τὰ καρκινώδη καὶ τὰ, κακοήθη ἕλκη EDl: καὶ μυρμηκίας πρός τε ψώρας καὶ λειχῆνας καὶ ἀχῶρας καὶ τὰ καρχινώδη ἔλκη καὶ κακοήθη Di καὶ λειχῆνας om. P, at cf. Pl XXII 149. Gal. XI 877 5 καὶ ψώρας post καρ- ινώδη transpos. P (mg. add. falso loco in textum irrepsisse videtur) τὰ δὲ (καὶ tert. om.) R ἕλκη om, P: post κακοήθη colloc. RE 6 νὺν κριθῇ καὶ· μέλιτι καταπλασσόμενος R: σὺν κριθῆ καὶ μέλιτι Di: σὺν μέλιτι καὶ κριθῇ Η αὐτῶν τὸ ἕτερον Η 7 οὐρητκώτατοι E: διουρητικοὶ QDi ὕδρωπα καὶ ἴκτερον HDl 8 ὕδρωπας P 9 καὶ (pr.) om. E: delevi ἡλκωμένην QDi τε P: δὲ reliqui, post κυρμηκίας transpos H 10 νεομηνίας E et D. eup. l. s . οὐμηνίας P: νονμηνίας reliqui ἔνιοι δὲ) F 11 ὀθόνην HDi 14 δὲ om. E τοῦ ἠμέρου E (corr. E2) 15 τῷ om. E ποιῶν δὲ E 17 C fol. 118v: N 75 (cicerus mg. add. m. rec )

105 κύαμος Ἑλλην ικὸς πνευματωτικός, φυσώδης, δύσπεπτος, δυσόνειρος, βηχὶ δὲ σύμφορος καὶ σαρκῶν γεννητικός, ψηθείς τε ἐν ἀξυκράτῳ καὶ σὺν τῳ λέπει ἐσθιόμενος δυσεντερίας καὶ κοιλιακάς ῥύσεις ἐπέχει, καὶ πρὸς ἐμέτους δὲ εὔθετος βρωθείς γίνεται δὲ ἀφυσότερος τοῦ πρώτου ὕδατος κατὰ τὴν ἕψησιν ἀποχεομένου. ὁ δὲ χλωρὸς κακοστομαχώτερος καὶ φυσωδέστερος. τὸ δὲ ἄλευρον τοῦ κυάμου καταπλασθὲν καθ᾿ ἑαυτό τε καὶ σὺν ἀλφίτῳ τὰς ἐκ πληγῆς φλεγμονάς πραύνει καὶ οὐλάς ὁμοχρόους ποιεῖ καὶ μαστούς χονδριῶντας καὶ φλεγμαίνοντας ὠφελεῖ γάλα τε σβεννύει.

σύν μέλιτι δὲ καὶ τηλίνῳ 2 ἀλεύρῳ δοθιῆνας καὶ παρωτίδας καὶ ὑπώπια διαφορεῖ, σὺν ῥόδοις δὲ καὶ λιβάνῳ καὶ τῷ τοῦ ᾠοῦ λευκῷ ὀφθαλμῶν προπτώσεις καὶ σταφυλώματα στέλλει. φυραθὲν δὲ σὺν οἴνῳ συγχύσεις καὶ πληγὰς ἀφθαλμῶν καθίστησιν, εἴς τε ἀνακόλλημα ῥεύματος χωρὶς τοῦ λέπους μασηθεὶς ἐπιτίθεται ἐπὶ τοῦ μετώπου, καὶ διδύμων δὲ φλεγμονὰς ἑψηθεὶς ἐν οἴνῳ θεραπεύει· καὶ τοῖς ἐφηβαίοις δὲ τῶν παίδων καταπλασσόμενος ἀνήβους ἐπὶ 105 RV: κύαμος· Ῥωμαῖοι φάβα. 1 SIM. Pl. XXII 140 e S. N. aliis e Varrone adscitis), cf. XVIII 117;[ Hipp.] περὶ διαίτης ΙΙ 45 (VI 542); Sim. S. 113, 13 — Pl. XVIII 118 — Pl. XXII 140 — D. eup. II 49 (262) — eup. I 136 (162)—eup. I 135 (161) — Pl. XXII 140 — eup. I 148 (169) — D. eup. I 30 (108) 39 (111) — Pl. 140 eup. I 141 (164) — eup. I 104 (145) — eup. I 119 (152) — eup. I 103 (145) — eup. I 154 (173). 1 EXC. Gal. XII 49 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s s. v). 1 num. cap. σλδ ODi: ριβ E Ἑλληνκὸς— ἀποχεομένυυ (v. 6) om. R κὑαμος ὁ ἑλληνικὸς E πνευματικός H: πνευματώδης Di φυσσώδης HDi 2 post γεννητικός add. μέσος θερμοῦ καὶ ψυχροῦ (e Paul. Aeg.?) HDi 3 τε] δὲ HDi ἐν] σὺν EHDi 5 ἀφυσώτερος Ο κατὰ] μετὰ P 6 χλωρὸς κύαμος R κακοστομαχωδέστερος RE: κακοστόμεχος 7 post ἄλευρον extremum pag. 95 vocabulum aliquot cod. P folia perierunt 8 τε] δὲ R: om. E καὶ (alt.)—ποιεἴ om, REDl: καὶ — καὶ (pr. vers. 9) om. VF 9 post χονδριῶντας transpos. ὠφελεῖ E φλεγμονῶντας V: φλεγμονὰς N (καὶ φλ. om. C) 10 ὠφελεῖ] ὠφε- λίμωε C: πραύνει ὠφελίμως N καὶ γάλα N τε] δὲ F σθέννυσι RHDi 11 δοθιῆνας καὶ om. RHDiDl, cf. Pl. XXII 140 12 ὁόδῳ Di: ῥοδίνῳ R: cum rosa et ture Dl δὲ] τε E καὶ (pr.)] ἤ C καὶ (alt.)] ἢ N καὶ ὠοῦ τοῦ λευκοῦ R: καὶ ὠοῦ τῷ λευκῷ E post προπτώσεις add. καὶ οἰδήματα H, post σταφυλώματα Di 13 σὺν om, E 14 πληγὰς] φλεγμονὰς V, fort. recte ἀφθαλμῶν om, R: ὀφθαλμῶν — εἴς τε om. V εἰς ἀνακόλλημα δὲ Di κόλ- λυμα V, ad rem cf. D. eup. I 28 (107) 15 ἐπὶ] κατὰ REDi 16 δὲ addidi e CΕ 17 παιδίων RE καταπλαττόμενος RE πρὸς πολὺ RE 18 C fol. 190r: N 86 (faba mg. add. m. rec) πολὺ τηρεῖ, σμήχει δὲ καὶ ἀλφούς.

3 τὰ δὲ λέπη καταπλασσόμενα τὰς ἐκτιλθείσας τρίχας ἀτρόφους καὶ ἰσχνὰς κατασκευάζει, μετὰ δὲ ἀλφίτου καὶ σχιστῆς καὶ ἐλαίου παλαιοῦ καταπλασθέντα χοιράδας διαφορεῖ, καὶ ἔρια βάπτει τὸ ἀφέψημα αὐτῶν. ἐπιτίθεται δὲ καὶ πρὸς τὰς ἀπὸ βδελλῶν αἱμορραγίας λελεπισμένος εἰς δύο διαιρεθεὶς καθʼ ἃ προσπέφυκεν καὶ ἐπέχει προστυπούμενος κατὰ τὸ ἡμιτόμιον.

106 ὁ δὲ Αἰγύπτιος κύαμος, ὅν ἐνιοι Ποντικὸν καλοῦσι, πλεῖστος ἐν Αἰγύπτῳ γεννᾶται, καὶ ἐν Ἀσίᾳ δὲ καὶ ἐν Κιλικίᾳ. ἐν ταῖς λίμναις εὑρίσκεται. ἔχει δὲ φύλλον μέγα ὡς πέτασον, καυλὸν δὲ πηχυαῖον, δακτύλου πάχος, ἄνθος δὲ ῥοδόχρουν, διπλάσιον μήκωνος, ὅπερ ἐξανθῆσαν φέρει σφηκιᾷ παραπλήσιον θυλακίσκον, ἐν ᾧ κύαμος μικρὸν ὑπεραίρων τὸ πῶμα ὡς πομφόλυξ. καλεῖται δὲ κιβώριον ἢ κιβώτιον διὰ τὸ τὴν φυτείαν τούτου γίνεσθαι ἐν ἰκμοβώλῳ ἐντιθεμένου οὕτω τε εἰς τὸ ὕδωρ ἀφιεμένου.

2 ῥίζα δὲ ὕπεστι παχυτέρα καλάμου, βιβρωσκομένη ἑφθή τε καὶ ὠμή, κολοκάσιον καλουμένη. ὁ δὲ κύαμος βιβρώσκεται μὲν καὶ χλωρός, ξηρανθεὶς δὲ γίνεται μέλας καὶ μείζων τοῦ Ἑλληνικοῦ, ἔχων δύναμιν στυπτικὴν καὶ εὐστόμαχον. ἁρμόζει δὲ κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς τὸ ἐξ αὐτῶν ἄλευρον ἐπιπασσόμενον ἀντὶ ἀλφίτου τῷ ποτῷ, καὶ πολτοποιούμενον δὲ 7 SM. Herod. ΙI 92; Theophr h. pl. IV 8,7 (unde Ath. II 72 c. Pl. XVIII 122); Diphil. (Ath. III 73a), Strab. 823: Diod. I 34. 7 EXC. cf. Gal VI 532. 1 καταπλαττόμενα CΕ 2 ἐκταλείσας VF: ἐκτειλίσας E: ἐκτιλόσας R ἰσχνὰς] λεπτὰς RΕ: καὶ ἰσχνὰς post κατασκενάζει colloc. Q 3 παλαιοῦ post καταπλ. transpos. QDi 5 πρὸς om. V ἀπὸ om. R τῶν βδελλῶν HDi ὁ δὲ λελεπισμένος R 6 καὶ inser. E2: om. Di προστυπούμενος om. R 7 κατὰ τὸ E2 (in ras ) τὸ om. VR ἡμιτόμιον corr. E2 8 num. cap. σλε QDi: ριγ E 9 πλετοτος μὴν γεννᾶται (γίνεται Di) EDi κιλικίᾳ πλεῖστος H 10 ὣσπερ E 11 φέρει δὲ καυλὸν Q (δὲ mg. add. alieno loco inductum interpol. ansam dedit) διεηχυαῖον E (corr. E2) περὶ δακτύλου EDi δὲ (alt.) om. E (in confinio pag.) δτπλάσιον ἢ μ. Theophr. 12 ἐξαν- θῆσαν FΕ2: ἀπανθῆσαν reliqui φυσκία HDi: σφίκια P: σφήκια Ε (σφηκία corr. E2): σφηκίῳ Theophr. l. s. παραπλήσια θυλακίκῳ ἐν ᾧ Q: παρα- πλήσια θυλακίσκοις ἒν οἳς Di 13 μικρὸς E (at ς in ras. E2) Di, cf. Theophr. 1. s. 14 δὲ καὶ E κηβώριον ἢ κηβώλιον (λ in ras.) E τὴν om. 15 τούτου] τοῦ κυάμου DiE (corr. E2) ἐντιθεμένου αὐτοῦ ἐν ἰγωβώλω (ἰκμοβ. Di) EDi οὓτως E 16 ἕντιθεμένου H ῥίζα τε E (ε del. E2) 17 κολλο- κασία H, cf. Diphil. (Ath. l. s.) ὁίζα ἥτις λέγεται κολοκάσιον 18 καὶ (pr.) om. ΗΕ 19 στ. καὶ ἐκπεπικὴν καὶ εὐστόμαχον Ε: uirtus est ei stiptica, eustyo- maca Dl 20 δὲ] οὖν Di δυσεντερικοῖς καὶ κοιλιακοῖς Di αὐτῶν libri 21 τῷ ποτῷ om. HDi δὲ addidi ex E δίδοται. τὰ δὲ λέπη μᾶλλον ποιεῖ ἑψόμενα ἐν οἰνομέλιτι καὶ ποτιζόμενα πλῆθος κυάθων τριῶν· καὶ πρὸς ὠταλγίαν δὲ ποιεῖ τὸ ἐν μέσῳ χλωρὸν αὐτῶν, πικρὸν δὲ κατὰ τὴν γεῦσιν, λεῖον σύν ῥοδίνῳ ἐνσταζόμενον.

107 φακὸς βιβρωσκόμενος συνεχῶς ἀμβλυωπός, δύσπεπτος, κακοστόμαχος, πνευματωτικὸς στομάχου καὶ ἐντέρων, κοιλίας τε σταλτικὸς σύν τῷ λέπει ἑψόμενος· διαφέρει δὲ αὐτοῦ ὁ ἑψανὸς καὶ μηδὲν ἀνιεὶς ἐν τῇ βροχῇ μέλαν. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ὅθεν κοιλίαν ἵστησι προαπολεπισθεὶς καὶ ἑψηθεὶς ἐπιμελῶς, τοῦ πρώτου ἐν τῳ ἀφέψεσθαι ὕδατος ἀποχεομένου· λυτικὸν γὰρ κοιλίας τὸ ἀφέψημα αὐτοῦ. ἐστι δὲ δυσόνειρος, ἄθετος πρὸς τὰ νευρώδη καὶ πνεύμονα καὶ κεφαλήν.

βέλτιον δὲ τὸ ἴδιον 2 ἔργον ἀποτελεῖ πρὸς τὰ ῥεύματα τῆς κοιλίας, μιγείσης αὐτῷ σέριδος ἢ κιχορίου ἢ ἀρνογλώσσου ἢ ἀνδράχνης ἢ σεύτλου μέλανος ἢ μύρτων ἢ σιδίων ἢ οὔων ξηρῶν ἢ μεσπίλων ἢ κυδωνίων ἢ ἀπίων ἢ φοινίκων Θηβαικῶν ἢ κηκίδων ὁλοκλήρων, αἵτινες μετὰ τὴν ἓψησιν ῥίπτονται, ἢ ῥοὸς τοῦ ἐπὶ τὰ ὄψα· δεῖ δὲ τὸ ὄξος ἐπιμελῶς συγκαθεψεῖν αὐτῷ, εἰ δὲ μή γε, ταράττει τὴν κοιλίαν καὶ ἀνατροπὴν δὲ στομάχου περιπτισθέντες τριάκοντα 107 RV: φακός· Ῥωμαῖοι λέντεμ, οἱ δὲ λεντίκλαμ. 2 SΙM. D. eup. I 57 (121). 5 SIM. Pl. XXII 142 (e S. N.) D. eup. I 43 (114) II 49 (261. 262) II 10 (231) I 154 (173) I 200 (197) I 169) (181) I 181 (190) I 134 (161). 5 EXC. Gal. XII 149 (═ Aet. I s. v Paul. Aeg. VII s s. v.). 1 λέπυρα E: καὶ τὰ λέπη H 2 δὲ om. H 4 συνεψόμενόν τε καὶ ἐν- σταζόμενον Di 5 num. cap. σλq FDi. σλζ H: ριδ E φακὸς ἐσθιόμενος· Ῥωμαῖοι λεντέμ, οἱ δὲ λεντικλάμ. φακὸς βιβρωσκόμενος (e R) Di συνεχῶς ἐσθιόμενος R: συνεχῶς βιβρωσκόμενος E ἀμβλυωπής REDi 6 πνευματικὸς R κοιλίας τε καὶ ἐνιέρου E (κοιλίας τε del. E2) τε] δὲ RDi 7 μαλακτικὸς REDi ἐσθιό μενος Di δὲ καὶ E 8 ἀνεὶς FE βροχῇ αὐτοῦ H: διαβροχῇ αὐτοῦ Di 9 ἀφεψηθεὶς RDi 10 ἐν τῷ ἀφέψεσθαι om. Q: mutabis aqua in coctura Dl 11 κὐτοῦ om. RE 13 αὐτῷ μετʼ ὄξους HDi 14 σέρεως REDi ἢ κιχορίου ἢ ἀρνογλώσσου om. VQDi: seris aut cicorium aut plantaginem Dl: φακὸς μετὰ ἀρνογλώσσου ἢ ἀνδράχνης ἢ σέριδος, ἢ κιχορίων D. eup. II 49 (262), cf. Pl. XXII 144 15 ἢ ὠῶν ξηρῶν R: ἢ ὄνων ξηρῶν ἢ ῥόδων ξηρῶν E (ἢ ὄνων ξ. del. E2): ἢ ῥόδων ξηρῶν VQ: ἢ οὔων ξηρῶν Di: om. Dl, cf. D. eup. l. s. οὖα ξηρὰ ἀποζεννύμενα (i. e. coeliacis utiliter adhibentur) μήλων κυδωνίων E 16 ἢ ἀπίων ἢ θηβαικῶν E: ἢ ἀπίων θηβαϊκῶν relqui, correxi Saraceno duce coll. D. eup. l. s. ἢ (tert.) om. E: ἢ κηκίδων ὁλοκλήρων om. Di 17 τοῦ] τῆς E 18 ἔπιμελῶς post αὐτῷ colloc. RE συνκαθηψῆσθαι E μή γε V: μήτε Q: μὴ reliqui 19 περιπυσθέντες V: περιλεπισθέντες Spr. 20 C fol. 365v: N 164 (lenticula mg. add. m. rec.) φακοὶ καὶ καταποθέντες ὠφελοῦσι. παρηγορεῖ δὲ καὶ ποδάγρας σύν ἀλφίτῳ ἑφθὸς καταπλασθείς, μετὰ μέλιτος δὲ κόλπους κολλᾷ, ἐσχάρας περιρρήττει, ἕλκη τε ἀνακαθαίρει, σὺν ὄξει δὲ ἑψηθεὶς σκληρώματα καὶ χοιράδας διαχεῖ.

3 σύν μελιλώτῳ δὲ ἢ κυδωνίῳ ὀφθαλμῶν φλεγμονάς καὶ δακτυλίου θεραπεύει ῥοδίνου μειγνυμένου, ἐπὶ δὲ τῶν μειζόνων περὶ δακτύλιον φλεγμονῶν καὶ κόλπων μεγάλων σύν σιδίοις ἢ ῥόδοις ξηροῖς ἡψημένοις μειγνυμένου καὶ μέλιτος, πρὸς νομὰς δὲ γαγγραινικάς ὁμοίως ἢ καὶ θαλάσσης μειγνυμένης, πρὸς δὲ φλυκταίνας καὶ ἕρπητας καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ χιμέτλας, ὡς προείρηται, πρὸς δὲ χονδριῶντας μαστοὺς καὶ σπαργήσεις ἑψόμενος ἐν θαλάσσῃ ἁρμόζει καταπλασθείς.

108 ὄροβός ἐστι θαμνίσκος στενόφυλλος, λεπτός, ἔχων σπερμάτιον ἐν λοβοῖς, ἐξ οὖ γίνεται τὸ καλούμενον ὀρόβινον. ἄλευρον, ὅ καὶ πρὸς τὴν ἰατρικὴν ἁρμόζει χρῆσιν. ἐστι δὲ καρηβαρικός, κοιλίας ταρακτικός, εἰ βρωθείη, αἷμά τε διʼ οὔρων ἄγει. βοῦς δὲ λιπαίνει ἑφθὸς παρατιθέμενος.

108 RV: ὄροβος· Ῥωμαῖοι ἔρβουμ. 13 SIM. Pl. XXII 151, cf. XVIII 139. Dieuch. (0rib. I 295) — Pl. XXII 153 cf. Cels. V 5. D. eup. I 25 (106). 13 EXC. Orib. XII s. v. ὀρόβινον ἄλευρον (σκευάζεται — ἀπόθου); cf. Gal. XII 91. VI 546. 1 καὶ (pr ) om. V ποδάγραν QDi 2 ἑφθὸς] ἐπτῶ V καθεψηθείς F: ἑψηθείς H: καθεψηθεὶς καὶ καταπλασθείς Di μετὰ δὲ μέλιτος RDi 3 καὶ ἕλκη Di: τε om. CE δὲ] τε VFE: om. H 4 ἑψηθεῖσα E χοιράδας καὶ σκληρώματα V: duritias et scrofas Dl post χοιράδας add. καὶ ῥαγάδας E διαχεῖ] διαφορεῖ RHDi. διαχεῖ καὶ διεφορεῖ E ἢ] καὶ E 5 δακτυλιων R 6 ἐν δακτυλίῳ Di 7 ἢ] καὶ C: δὲ ἢ Ν ξηροῖς om. R ἑψόμενος R: ἀφεψόμενος E2QDi: ἑψημένοις VE: correxi 8 τε R: δὲ reliqui τὰς ante γαγγραινικὰς add. E, fort. νομάς τε καὶ γαγγραίνας coll. Dl 9 προσμιγνυμένης N: προσμιγνυμένον C καὶ πρὸς φλυκταίνας Ε φλυκτίδας R 10 χίμετλα EDi 11 σπαργανώσεις H 12 cap. περὶ φασιούλου add. Di (post c. 106 add. Η) φασίολος φυσσώδης, πνευμάτων γεννητικός, δύσπεπτος, ἑψηθεὶς δὲ χλωρὸς . καὶ ἐσθιόμενος κοιλίας μαλακτικός. πρὸς δὲ ἐμέτους εὔθετος. 13 num. cap. σλζ FDi: σλη H: ριε E ὄροβος· ῥωμαῖοι ὄρβου· γνώριμος e R interpol. Di: ὄροβος γιγνώσκεται E: ὄροβός ἐστι γνώριμος H 14 τὸ σπερ- μάτιον RDi σπερμάτιον] κεράτιον V ὡς λοβούς V ἐξ ὧν RDi ὀρόβειον E (corr. E2) 15 ὅ om. R καὶ om. QDi: καρπὸς (pro καὶ πρὸς) V χρῆσιν ἁρμόζει EDi δὲ καὶ H 16 κοιλίας στατικὸς C: κ. σταλτικὸς N τε] δὲ R: τι V 17 βῶας R: βόας E πιαίνει R παραβαλλόμενος R, fort. recte: non recte verba εἰ βρωθείη et ἑφθὸς παρατιθέμενος transpos. Spr. Serapione duce, cf. Dl eliœus et datus bobes pinguescere facit, aliter Gal. VI 546 18 C fol. 250v: N 98 ἐρβου R: ὄρβου reliqui

σκευάζεται δὲ τὸ ἐξ αὐτοῦ ἀρόβινον οὕτως· ἐκλέξας τοὺς εὐτρόφους καὶ λευκοὺς ῥαῖνε ὕδατι ἀναφυρῶν, ἐάσας τε ἐφ᾿ ἱκανὸν συμπιεῖν φρῦγε, ἄχρι οὗ ἂν περιρραγῇ ὁ φλοιός, εἶτα ἀλέσας καὶ διασήσας κοσκίνῳ λεπτῷ ἀπόθου.

ἐστι δὲ εὐκοίλιον, οὐρητικόν, 2 εὐχροίας ποιητικόν, πλεονασθὲν δὲ ἐν βρωτῷ ἢ ἐν ποτῷ μετὰ στρόφων αἶμα ἄγει διὰ κοιλίας καὶ κύστεως. καθαίρει δὲ ἕλκη σὺν μέλιτι καὶ φακοὺς καὶ σπίλους καὶ ἐφήλεις καὶ τὸ λοιπὸν σῶμα, νομάς τε ἵστησι ~~καὶ σκληρώματα~~s καὶ γαγγραίνας, καὶ σκληρίας τὰς ἐν μαστοῖς μαλάσσει καὶ θηριώδη καὶ ἄνθρακας καὶ κηρία περιρρήττει. φυραθεὶς δὲ σὺν οἴνῳ κυνόδηκτα καὶ ἐχεόδηκτα καὶ ἀνθρωπόδηκτα θεραπεύει καταπλασσόμενος, σὺν ὄξει δὲ δυσουρίας καὶ στρόφους καὶ τεινεσμούς παύει· ἁρμόζει δὲ καὶ ἀτρόφοις ὅσον καρύου μέγεθος φρυκτὸν λημφθὲν σὺν μέλιτι. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτοῦ καταντλούμενον χιμέτλας καὶ κνησμοὺς τοὺς ἐν σώματι θεραπεύει.

109 θέρμος ὁ ἥμερος γνώριμος, οὖ τὸ ἄλευρον σὺν μέλιτι 4 SIM. Pl. l. s. 152] D.eup. II 109 (308)—[Hipp] περὶ δ. II 45 (VI 544)Dieuch. (Orib. I 295) Cels. V 8. Pl. 153 eup. I 108 (148)— Pl. 151 eup. I 121 (154) — eup. I201 (198)— Pl. 151 — Pl. 152 eup. I 199 (196) — eup. IV 113 (314) — Pl. 151 eup. II 117 (318)— Pl. 152 —eup. II 43 (256) Pl. 152 — Pl. 152— eup. I 179 (189). 16 SIM. Pl. XXII 154 e S. N); Diph. (Ath. II 55 f); Hipp.] περὶ διαίτης ΙI 45 (VI 544)— Pl. 155 D. eup. II 67: (282); Ruf. (Orib. II 217) Geop. II 39, 8 — Pl. 157 eup. II 61 (273) — Pl. 156 eup. I 201 (198) — eup. I 203 (199) — Pl. 155 — eup. I 105 (146) — Pl. 156 eup. II 78 (290) — Pl. 155 eup. I 108 (148) I 56 (119) I 145 (167). 16 EXC.Gal. XI 885 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VIl 3 s. v), cf. Ps. Ap. 110. 1 οὕτω HDi τοὺς ἀρόβους τοὺς λευκοὺς Di, ὀρόβους post λευκοὺε cogi- tando facile suppleas 2 λευκοὺς καὶ εὐτρόφους R ἐν ὅδατι (om. ἀναφυρῶν) E ἀναποιῶν R0rib. 3 ἄχρι ἂν οὗ E: ἄχρις ἂν οὗ Orib.: ἄχρις ἂν HDi 4 κοσκίνῳ λεπιῷ om. R ἀπόθες Di: ἀπόθει Q 5 περιποιητικόν H: εὐχρ. ποιητ. om. mg. add. E2 δὲ om. E ἐν (utrobique) om. R: ἐπὶ βρωτῶν ἢ πότων E (ἐν βρωτῶ ἢ ποτῷ Ε2 in mg.) 6 δὲ καὶ E 7 καὶ ἐφήλεις καὶ σπίλους RDi 8 τε om. R καὶ σκληρώματα VQ: om. reliqui: καὶ καρ- κινώματα coni. Lac.: delevi σκληρίας μαλάσσει QDi 9 καὶ θηριώδη om. VQ: τὰ θηριώδη NE, cf. Dl maligna unlnera et carbunculos imposita curat 10 κηρία] σκληρίας E περιρήσσει E: ῥήττει C φυραθεὶς libri. φυραθὲν coni. Sarac.: non recte (inconcinna dictio ut saepius; ὄροβος suppl.), cf. Pl. 151 contra serpentium ictus eœ aceto, ad crocodilorum hominumque morsum (sc. er- vum datur) 11 καὶ ἀνθρωπόδηκτα om. REDiDl, at cf. Pl. 1. s. καταπλασ- σόμενα (. . ος E) δὲ σὺν ὄξει REDiDl καταπλασσόμενον H 12 δυσουρίαν R τηνεσμὸν RE 13 στρόφοις FE2: τοῖ ἀτροφοῦσι HDi 14 αὐτῶν RE 15 τῷ σώματι RE παύει R 16 num. cap σλθ H: σλη FDi: ριq E post θέρμος add. τὸ λεγόενον λουππινάρ V: κοινῶς λουμπηναρία effigiei herb. pict. add. C (fol. 134r): mg. λου- πινναρία add. Di ὁ om. RVDi post ἥμερος syn. e R add. Di ἐκλειχόμενον ἢ μετὰ ἄξους πινόμενον ἔλμινθας φθείρει. καὶ αὐτοὶ δὲ ἀποβραχέντες καὶ ἔμπικροι ἐσθιόμενοι τὸ αὐτὸ δρῶσι, καὶ τὸ ἀφέψημα ⟨δὲ〉 αὐτῶν τὸ αὐτὸ ποιεῖ μετὰ πηγάνου ποθὲν καὶ πεπέρεως, καὶ σπληνικούς ὠφελεῖ, ἐπάντλημά τε γαγγραίνης, θηριωμάτων, ψώρας ἀρχομένης, ἀλφῶν, σπίλων, ἐξανθημάτων, ἀχώρων· τὸ δʼ αὐτὸ καὶ καταμηνίων καὶ ἐμβρύων ἐπισπαστικὸν μετὰ θμύρνης καὶ μέλιτος ἐν προσθέτῳ. καθαίρει δὲ τὸ ἄλευρον χρῶτα καὶ πελιώματα, καὶ φλεγμονὰς πραύνει σὺν ὕδατι καὶ ἀλφίτῳ, σὺν ὄξει δὲ ἰσχιάδας παρηγορεῖ καὶ φύματα.

2 χοιράδας δὲ μεταβάλλει ἑψηθεὶς ἐν ὄξει καὶ καταπλασθεὶς καὶ ἄνθρακας περιρρήσσει. μεθʼ ὕδατος δὲ ὀμβρίου ἑψηθέντες οἱ θέρμοι ἄχρι χυλώσεως πρόσωπον σμήχουσι, μετὰ δὲ χαμαιλέοντος ῥίζης τοῦ μέλανος ἑψηθέντες προβάτων ψώρας ἰῶνται ἐκλελουμένων τῳ ἀφεψήματι χλιαρῷ. ἡ δὲ ῥίζα ἑψηθεῖσα σὺν ὕδατι καὶ ποθεῖσα οὔρησιν κινεῖ, οἱ δὲ ἀπογλυκανθέντες λεῖοι σὺν ὄξει ποθέντες στομάχου ἄσην πραύνουσι καὶ ἀνορεξίαν ἰῶνται.

γίνεται δὲ καὶ ἄγριος θέρμος, ἐμφερὴς τῷ ἡμέρῳ κατὰ πάντα, μικρότερος δέ, ποιῶν ὅσα καὶ ὁ ἥμερος.

109 RV : θέρμος ἥμερος· Ῥωμαῖοι λουππίνουμ, Ἀἰγύπτιοι βρεχού. RV: θέρμος ἄγριος· Ῥωμαῖοι λουππίνουμ ἀγρέστεμ. 9 SIM. Pl. l. s. 156 D. eup. I 240 (211) — Pl. 156 eup. I 149 (170) — Pl. 156 eup. I 154 (173) — Pl. 156 eup. I 198 (195) — Pl. 157 — Pl. l. s. eup. II 112 (312) — eup. II 9 (230) — Pl. 155. 1 ἢ — πινόμενον om. H φθείρει] ἐκτινάσσει καὶ κτνεῖ (κεινεῖ N) R: ἐκ- τινάσσει καὶ κτείνει Di 2 τὰ αὐτὰ RDi 3 δὲ addidi ex E τὰ κὐτὰ RDi ποθὲν post πεπέρεως transpos. REDi: ὅθεν (pro ποθὲν) N: ποθὲν ὅθεν Di μετὰ πηγάνου κτλ. ad insequ. trah. Dl, at cf. D. eup II 67 (282) 4 γαγγραί- νης ἐστι χρήσιμον καὶ Di 5 σπίλων] σπληνὸς R 6 δὲ om. V: τὸ αὐτὸ δὲ Q (δὲ om. alieno loco in text. rec.) καὶ (alt.) om. V 8 δὲ καὶ E χρόαν F καὶ (pr.) om. VFE σὺν ἀλφίτφ καὶ ὅδατι: REDi 9 μετ’ ὄξους RE δὲ καὶ R: δὲ om. E 10 καὶ χοιράδας δὲ E: χοιράδας τε N σὺν ὄξει R 11 περιρ- ρήττει RE 12 χνμώσεως N: μεθύσεως C σμήχουσι πρόσωπον REDi 13 τοῦ μέλανος ῥίζης R 14 ἐνλουόμενον C: ἐνλουωμένων Ε: ἐνλουόμενοι N χλιερῷ RE 15 οὔρα E λεῖοι] λύει V 16 καὶ ποθέντες E 18 θέρμος ἄγριος· ῥωμαῖοι λουπινοὺμ ἀγρεστέμ καὶ ὁ ἄγριος θέρμος γίνεται Di (e N) ὁ ἄγριος E ἐμφερὴς δὲ C 19 πάντα δὲ (om. δὲ post μικρότερος) REDi (corr. E2) μικρὸς E (corr. E2) ποιῶν δὲ E (corr. Ε2) 20 C fol. 133v : N 36 (luinus add. m. rec.) λουπινοόμ Di 22 C fol. 135r: N 36 λουπινούμ Di

110 γογγύλης ἡ ῥίζα ἑφθὴ τρόφιμος, πνευματωτική. σαρκὸς πλαδαρᾶς γεννητική, ἀφροδισίων παρορμητική. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς ποδάγρας καὶ χιμέτλης ἐστὶ κατάντλημα, καὶ αὐτὴ δὲ λεία καταπλασσομένη ὠφελεῖ, εἰ δέ τις ἐγγλύψας τὴν ῥίζαν κηρωτὴν ῥοδίνην ἐν αὐτῇ ἐπὶ θερμοσποδιᾶς τήξει, ποιεῖ πρὸς τὰς εἱλκωμένας χιμέτλας. ὁ δὲ ἐξ αὐτῆς ἀσπάραγος βιβρώσκεται ἑφθός· ἐστι δὲ οὐρητικός. τὸ δὲ σπέρμα εἰς ἀντιδότους καὶ θηριακάς ἀνωδύνους εὔθετον, βοηθεῖ δὲ καὶ τοῖς θανασίμοις· ποθὲν δὲ παρορμᾷ καὶ πρὸς ἀφροδίσια. ἁλμευθεῖσα δὲ ἀτροφωτέρα γίνεται βιβρωσκομένη τὰς μέντοι ὀρέξεις ἀναλαμβάνει.

ἡ δὲ ἀγρία γογγύλη φύεται ἐν ἀρούραις, θάμνος πηχυαῖος 2 τὸ ὕψος, πολύκλαδος, ἐξ ἄκρου λεῖος, φύλλα ἔχων λεῖα, ῥίζαν μεγάλου δακτύλου τὸ πάχος ἢ καὶ μείζονα, καρπὸν δὲ 110 RV: γογγύλη· οἱ δὲ γογγυλίδα, οἱ δὲ γορσόσιον, Ῥωμαῖοι ῥάπαμ. 1 SIM. Pl. XX 18sq. (unde Garg. Mart. 35, 178 aliis aliunde adscitis): cf. Pl. XIX 129sq.; [ Hipp.] περὶ διείτης II 54 (VI 560): Diph. (Ath. IX 369 de) Sim. Seth. s. v. (32)— Pl. XX 19 (e Ps. Democr. ) — Pl. 1. s. (e Diocle) — Pl. 18 D. eup. I 139 (215) — Pl. 18 eup. I 179 (189) — eup. I 181 (189)— Pl. l. s. 18 — eup. I 108 (148). 1 EXC. Orib. XI s. v. (γογγύλη — παρορμητική, ὁ δὲ ἐξ — εὔθετον); Gal. XI 861 (═ Aet. Paul. et Aeg. l. s.), cf. Gal. VI 648. 12 SΙM. Pl. XX 20 (e S. N.). 12 EXC. Orib. XI s. v. γογγύλη (ἡ δὲ — ἔνδοθεν). 1 num. cap. σμ H: σλθ FDi: ριζ E γογγύλη ἥμερος· οἱ δὲ γογγυλίδα, οἱ δὲ γοργόσιον, ῾ Ρωμαῖοι ῥαπά· γογγύλης (ταύτης R) ἡ ῥίζα e R add. Di ἡ om. E πνευματική R 3 ποδάγραν καὶ χεμέθλας ἰᾶται P χεμέτλας R: χιμέτλας E: χέλετλα V: correxi, cf. D. ΙV 105 καὶ (alt.) om. RDiE (mg. add. E2) αὐτὴ πελία (═ αὐτή τε λεῖα) N: αὐτὴ προσπελία C: αὐτή τε Di 4 γλύψας R: ἐκλέψας E (in mg. corr. E2) 5 ἐν αὐτῇ ῥόδινον (om. κηρωτὴν) R κηρωτάρεον ῤόδινον E (corr. E2) θερμοσποδιᾷ REDi (corr. E2) τήξας C: τήξη N 6 τὰ ἡλικομένα χύμεθλα Di] 7 διουρητικός Di ἀντιδότους εὔθετον καὶ θηριακαῖς ἀνωδύνοις R 9 δὲ (pr.) om. REDi, at cf. Dl bibitum nenerem sti mulat παρορμᾷ — ἀχροδίσια om. N δὲ (alt.) om. H 10 ἐμβιβρωσκο- πένη E ἀντιλαμβάνει Q 12 nov. cap. (ριη) incip. EDl γογγύλη ἀγρία φύεται E θάμνος πηχιαῖος corr. E2 13 ὕψος] μῆκος H λεῖος om. QDl ἔχουσα HDi 14 ῥίζαν addidi Saraceno duce μεγάλου om. HDi πάχος] πλάτος Di: πάχος ἢ τὸ πλάτος E (ἢ τὸ πλάτος del. E2): folia levia et qrossa in modum digiti et satis lata Dl 15 C fol. 88v, N 60 (rapa mg. add. m. rec) γογγύλη ὁμοίως C: γον- γύλη N: γογγύλη ἥμερος Di γοργόσιον Di: γορσόσιον R: corruptum, fort. ὀρθώσιον, cf. Hes. s. v. ὀρθέσιον ἐν λοβοῖς καλυκώδεσιν· ἀνοιχθέντων δὲ τῶν περικαρπίων ἔσωθεν ἄλλος κεφαλοειδής ἐστι λοβός, ἐν ᾧ σπερμάτια μέλανα, θλασθέντα δὲ λευκὰ ἔνδοθεν. μείγνυται δὲ σμήγμασι προσώπου καὶ τοῦ ἄλλου χρωτός, ὅσα διʼ ἀλεύρων γίνεται θερμίνων ἢ πυρίνων ἢ ἐρεγμίνων ἢ ἀροβίνων.

111 βουνιάς καὶ ταύτης ἡ ῥίζα ἑφθὴ φυσώδης ἐστίν, ἦττον δὲ τρόφιμος. ποιεῖ δὲ τὸ σπέρμα αὐτῆς ἀνενεργῆ τὰ θανάσιμα προπινόμενον, μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις. ἁλμεύεται δὲ καὶ ταύτης ἡ ῥίζα.

112 ῥαφανὶς καὶ αὐτὴ πνευμάτων γεννητική, εὔστομος, οὐκ εὐστόμαχος, ἐρευκτική. οὐρητικὴ δέ ἐστι καὶ θερμαντική, εὐκοίλιος δέ, εἰ τις αὐτὴν ἐπιλαμβάνει μᾶλλον συνεργοῦσαν τῇ ἀναδόσει, προεσθιομένη δὲ μετεωρίζει τὴν τροφήν ἁρμόζει δὲ 112 RV: ῥάφανος κηπαία· οἱ δὲ πολύειδος ἠρυγγίου, Ῥωμαῖοι ῥάδιξ νόστρα, Ἄφροι θορφάθ. 6 SIM. Pl. XX 21 (e S. N.); Diph. (Ath. IX 369d), cf. Gal. VI 622. 10 SIM. Pl. XX 23sq. (e S.. N.), cf. XIX 80 sq. (unde Garg. Mart. 1, 133 R ~ A. Mai. VII 427. Pa. Orib. simpl. I 122); Geop. XII 22 (e Pl. aliis aliunde additis); Sim. Seth. s. v. 90; Isid. XVII 10, 10 (e G. M. ut videtur); Ruf. (Orib. III 93, cf. Ruf. ed. Ruelle 9. 546)—[Hipp ] περὶ διαίτ. II 54 (VI 558)— Cels. II 32 Pl. XX 23 D. eup. II 112 (312) Ruf. 9. 546 — Cels. II 29 Plistonic. (Pl. 26) — Ruf. (Orib. II 107) Archig (Orib. II 149. 152) Pl. 28. 10 EXC. cf. Gal. XII 111 (~ Aet. I s. v. aliis in fine additis, Paul. Aeg. VI 3 s. v) . 1 ἀνυχθέντων E δὲ om, H τούτων τῶν Di 2 φακοειδής coni. Scaliger σπέρματα E 3 θλασθέντα δὲ om. H: θραυσθέντα EDi 4 ἀλεύ- ρου γίν. θερμίνου κτλ. E 5 ἐρεγμίνων] αἰρίνων QDi ἢ ἀροβίνων om. E. 6 num. cap. σμ FDi: αμα H: ριθ E 7 ἦττον δὲ τρόφιμος] cf. Diph. l. s. δὲ (alt)] γὰρ Di 8 προπινομένη Ε: πινόμενον Di 9 δὲ om. HDi 10 num. cap. σμα FDi: σμβ H: ρκ E ῥάφανος RDiDl: ῥέφανος E post ῥαφανὶς syn. e R add. Dl δὲ καὶ E αὑτὴ F : αὕτη Di post γεννητική transpos καὶ θερμαντκή CDi εὔστομος— ἐρευκτίκή om. post βοηθεῖ (S. 187, 7) transpos. Q: εὔστομος οὐκ om. Dl: ante et post εὔστομος 3 litt. del. et οὐκ inser. Ε2 11 post εὐστόμαχος add. ἕνιοι δὲ τὰ ἐναντία ἔγραψαν E (var. lectio) ῥευτική V ) ἐρευκτικὴ δέ ἐστιν καὶ (οὐκ add. C0 οὐρητική REDi 12 δὲ εἴ τις κτλ.] δεῖ δὲ αὐτὴν ἐπιλαμβάνειν (λαμβάνειν R) RDi: εἴ τις in ras. E2 13 προσθειομένη V: προσεσθιομένη E (corr. E2) δὲ pr] γὰρ REDi 14 C 283v N 131 (radiœ domestica add. m. rec) 15 νοστρατα (τα dit. togr) ibri, cf. Col XI 3, 18. Isid. XVII 10, 10 θορφαθ NDi: θορφαθε C. cf. D. IV 175, Löw l. s. 407 καὶ τοῖς ἐμεῖν μέλλουσι προεσθιομένη, ἀκριβοῖ δὲ καὶ τὰς αἰσθήσεις. ἑφθὴ δὲ ποιεῖ λαμβανομένη βήσσουσι χρονίως καὶ τοῖς πάχος γεννῶσιν ἐν θώρακι. ὁ δὲ φλοιὸς αὐτῆς μετʼ ὁξυμέλιτος λαμβανόμενος ἐμετικώτερος, ἁρμόζων ὑδρωπικοῖς, καταπλασθεὶς δὲ εὐθετεῖ καὶ σπληνικοῖς· σὺν μέλιτι δὲ ~~ἔτι~~ νομὰς ἐφίστησι καὶ ὑπώπια αἴρει καὶ ἐχεοδήκτοις βοηθεῖ ἀλωπεκίας τε δασύνει, φακοὺς δὲ ἀποσμήχει σὺν αἰρίνῳ ἀλεύρῳ· βοηθεῖ δὲ καὶ τοῖς ὑπὸ μυκήτων πνιγομένοις, ἔμμηνά τε ἄγει.

τὸ δὲ 2 σπέρμα αὐτῆς ἐμετικόν, οὐρητικόν, σπληνὸς καθαιρετικὸν πινόμενον μετʼ ὄξους, συναγχικοῖς τε βοηθεῖ ἀφεψηθὲν σὺν ὀξυμέλιτι θερμῷ εἰς ἀναγαργάρισμα, καὶ πρὸς κεράστου δῆγμα σὺν οἴνῳ πινόμενον βοηθεῖ, ἐπιπλασθὲν δὲ μετ᾿ ὄξους γαγγραίνας εὐτόνως περιχαράσσει.

ἡ δὲ ἀγρία ῥαφανίς, ἣν Ῥωμαῖοι ἀρμοράκιον καλοῦσι, φύλλα ἔχει ὅμοια τῇ ἡμέρῳ πρὸς τὰ τῆς λαμψάνης μᾶλλον, δίζα δὲ ἰσχνή. μακρά, ὑπόδριμυς. λαχανεύεται δὲ ἡ ῥίζα καὶ τὰ φύλλα εἰς βρῶσιν ἑφθά. ἐστι δὲ θερμαντική, οὐρητική. καυματώδης.

1 TEST. Sim. Seth. 91, 16: ὁ δὲ Διοσκουρίδης φησί, ὅτι τὰς αἰσθή- σεις ἀκριβοῦσιν. 2 SIM. Zop. (0rib. II 568) Pl. l. s. 24—Pl. 25— D. eup. I 200 (197)— Pl. 24 Apollon. (Gal. XII 815) eup. I 56 (119) — Pl. 27 eup. I 95 (141) — eup. I 121 (154) — Pl. 25 eup. II 160 (336) Ruf. (Οrib. ΙΙ 216) — Pl. 26 eup. II 5 (287) — eup. II 112 (312) —eup. I 87 (137) — Pl. 25 eup. II 117 (318) — eup. I 201 (197) — Pl. XX 22. 1 προσεσθιομένη R 2 λαμβανομένη ποιεῖ N χρονίως om. RE 5 δὲ (pr.) om. RHDi εὐθετεῖ δὲ (δὲ om. NDi) καὶ REDi, at cf. Dl cataplasmis adibitus cum melle rascentia vulnera curat σὺν δὲ μέλιτι καὶ (om. N) νομὰς (καὶ νομὰς om. Di) REDi δʼ ἔτς V: δὲ ἔτι Q: ἔτι delevi 6 ἐφίστησι om. R βοηθεῖ καὶ ἐχιοδήκτοις Di 7 τε R: om. EDi: δὲ reliqui δὲ addidi ex E 8 δὲ (pr) om, RDi καὶ om. E post πνιγομένοις add. βιβρωσκόμενος καὶ (ἢ Di) πινόμενος EDi καὶ ἔμμηνω EDi: ἔμμηνά τε RH: τε om. FV καὶ τὸ σπέρμα δὲ RE 10 post ὄξους transpos. γαγγραίνας εὐτόνως περιχαράσσει RDi ἐπιπλαθὲν δὲ γσγγρ. περιχ. EDl συνάγχαις CDi τε] δὲ C: om. NDi σννεψηθὲν E μετʼ ὀξυμέλιτος θερμοῦ E 14 nov. cap. (ρκα) incip. E s. v. ῥάφανος ἀγρία habet R (C fol. 285v: N 131) cap. Diosc. de apio (TV 175), quod hoc loco interpol. Di, deinde perg. ἐν ἄλλῳ· ῥάφανος ἀγρία ἣν ῥωμαῖοι ἀρμοράκιον καλοῦσι κτλ. ῥάφανος ἀγρία E: ἡ δὲ ἀγριοράφανος F ἀμαρά- κινον E: emoracium Dl: armoraciam Pl. 15 ἔχει μὲν οἷα Q: ἔχει ὅμοια EDi: ἐχομένη ὅμοια V λαψάνης E 16 ὁίζαν ἰσχνήν· μακράν· ὑπόδριμυς (sic) E μακρά] μαλακή HDi τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα E 17 ἑφθή E θερμαντκή om. E διουρητική E

113 σίσαρον γνώριμον, οὗ ἡ ῥίζα ἑφθὴ ~~εὔστομος~~ εὐστόμαχος, οὐρητική, ὀρέξεως προκλητική.

114 λάπαθον τὸ μέν τι αὐτοῦ ὀξυλάπαθον λέγεται, φυόμενον ἐν ἕλεσι, σκληρόν, κατὰ τὰ ἄκρα ἅποξυ, τὸ δέ τι κηπευτόν, οὐκ ἀνόμοιον τῷ πρώτῳ. τρίτον δέ ἐστιν ἄγριον, μικρόν, παρόμοιον ἀρνογλώσσῳ, μαλακόν, ταπεινόν. ἔστι δὲ 114 RV: λάπαθον, ῾ Ρωμαῖοι δούμηξ, προφῆται αἷμα Τυφῶνος, Αἰγύπτιοι ἐπτίς· γνώριμον, κοιλίας μαλακτικὸν ἑψηθέν. ὠμὸν δὲ καταπλασσόμενον μελικηρίδας σύν χρόνῳ διαφορεῖ. ὀξυλάπαθον τὸ μέγα· οἱ δὲ σύμφυτον, οἱ δὲ φλόμος Ἰουδαία, οἱ δὲ σατύριον, ῾ Ρωμαῖοι ῥουμίκουλα, οἱ δὲ ῥούμηξ ἄκιδους, οἱ δὲ ῥούμηξ κανθηρίνους, Αἰγύπτιοι σεμίθ, Ἄφροι ἀμουτίμ. ὀξυλάπαθον τὸ μικρόν οἱ δὲ ὀξαλίδα, Ῥωμαῖοι ῥουμιγάστρουμ, Ἄφροι ἀμουζεγαράφ. τὸ δὲ ἀξυλάπαθον, φυόμενον ἐν ἕλεσι, σκληρόν, ἄποξυ κτλ. 1 SIM. Pl. XX 34 (e S. N. et I. B.); Diocl. frg. 122. 157. 1 EXC. Gal. XII 124 (unde Paul. Aeg. 3 s. v. aliis additis). 3 SIM. Pl. XX 231 sq. (e S. N), cf. XIX 123, schol. Nic. Th. 838. 3 EXC. Orib. XI s. v. (λάπαθον — παραφυάὅων); Ps. D. de h. f. 48 (~ A. Mai. VII 430. Ps. 0rib. III 39); Garg. Mart 8 (e Pl. et Dl); Gal. XII 56 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. aliis in fine additis); Aet. I s. v.; Geop. XII 38 cf. Ps. Ap. 13 (Ps. Orib. I 6). 34. 1 num. cap. ρμβ FDi: σμγ H: ρκβ E οὗ ἡ ῥίζα γνώριμον γάρ, ἑφθὴ H ἔχθη καὶ ὠμὴ E εὔστομος om. EDl: delevi (var. lect.) coll. Paul. Aeg. l. s. σισάρου ἡ ῥιζα ἑφθὴ εὐστόμαχός τί ἐστι καὶ οὐρητική, cf. Gal. l. s. 2 προσ- κλητική Η 3 num. cap. τμδ Η: ρμγ FDi: — E μέντοι τι om. Di 4 ἐλεσιν τόποις Ε, corr. E2: ἑλώδεσι N κατὰ τὰ ἄκρκ om. R: καὶ τὰ ἄκρα Orib.: καὶ κατὰ ἄκρον Ε: κατὰ ἄκρα Di τι om, ΗΕ κηπευόμενον R 5 οὐ κατὰ πᾶν ὅμοιον 0rib.: οὐχ ὅμοιον VQDi: ἀνόμοιον (om. οὐκ) R: οὐκ ἀνόμοιον E, cf. Pl, 1. s. est alterum qenus — fere pœylapathum yocant — satiuo id similius τὸ δὲ τρίτον μικρὸν (om. C) παρόμοιον ἀρνογλ. R: τρίτον δὲ τὸ ἄγριον 0rib.Ε 6 μαλακόν] μικρόν R: post μαλακόν del. μικρόν Orib. 7 N fol. 110: cap. om. C νυμφῶνος N : correxi coll. Ps. Ap. l. s pro. phetae ematyfonos 8 αἰπτις N: etitus Ps. Ap. l. s. 10 fol. 243v: N 115 (lapatium marinum add. m. rec.) σύνφυτον R φλόμμος ἰουδέα R 11 ὁομικουλα N itali lapatium acutum Ps. Ap. 34 12 nostri vero rumicem, alii lapathum canterinum Pl, l. s.: alii rumeœ cantaritis Ps. Ap. σνμίθ] egypti seme vocant Ps. Ap. 14 τὸ μικρόν om. C ὀξα ειδα C: οἱ δὲ ὀξαλίδα om. N: correxi 15 Ἄφροι] cf. Löw a. a. 0. 402 καὶ τέταρτον εἶδος αὐτοῦ, ὅ ἔνιοι ἀξαλίδα ἢ ἀναξυρίδα ἢ λάπαθον ἄγριον καλοῦσιν, οὗ τὰ φύλλα ὅμοια τῷ ἀγρίῳ καὶ μικρῷ λαπάθῳ, καυλὸς δὲ οὐ μέγας, ἄποξυς, καρπὸς δὲ ἐρυθρός, δριμὺς ἐπὶ τοῦ καυλοῦ ἐπὶ παραφυάδων.

πάντων δὲ τὸ λάχανον μαλάσσει κοιλίαν ἑψηθέν. αὐτὸ δὲ 2 ὠμὸν καταπλασσόμενον μελικηρίδας σὺν ῥοδίνῳ ἡ κρόκῳ διαφορεῖ. τὸ δὲ σπέρμα τοῦ ἀγρίου καὶ τοῦ ἀξυλαπάθου καὶ τῆς ὀξαλίδος πίνεται ὠφελίμως μεθʼ ὕδατος ἢ οἴνου πρὸς δυσεντερίαν καὶ κοιλιακὴν διάθεσιν καὶ ἄσην στομάχου καὶ πρὸς σκορπίου πληγήν καὶ εἰ προπίοι δέ τις, οὐδὲν πείσεται πληγείς. αἱ δὲ ῥίζαι αὐτῶν, ἑφθαί τε καὶ ὠμαὶ σὺν ὄξει καταπλασθεῖσαι, θεραπεύουσι λέπρας, λειχῆνας, ὄνυχας λεπρούς· δεῖ δὲ προανατρίβειν τὸν τόπον ἐν ἡλίῳ νίτρῳ καὶ ὄξει· πραύνει δὲ καὶ κνησμοὺς τὸ ἀφέψημα αὐτῶν περιαντλούμενον ἢ τῷ λουτρῷ μειγνύμενον.

παρηγοροῦσι δὲ καὶ ὀδονταλγίας ἑψόμεναι 3 ἐν οἴνῳ καὶ διακλυζόμεναι, διαφοροῦσι καὶ χοιράδας καὶ παρωτίδας ἑφθαὶ ἐν οἴνῳ καταπλασθεῖσαι, σπλῆνα δὲ σὺν ὄξει τήκει. καὶ ἐνδέσματι δέ τινες χρῶνται ταῖς ῥίζαις πρὸς χοιράδας, περιάπτοντες τῷ τραχήλῳ ἱστᾶσι καὶ ῥοῦν γυναικεῖον προστεθεῖσαι 6 SIM. Pl. XX 231 sq. D. eup. I 156 (175) II 48 (260) II 9 230) II 121 (319) 132 (324) I 129 (158) I 130 (160) I 154 (173) I 148 (169) II 62 (275) I 155 (175) II 56 (268) II 77 (290). 1 εῖδος] γένος H εῖδος αὐτοῦ om. R αὐτοῦ om. Orib. ὀξαλλίδα 0rib. VQE: ξαλίδα R ἢ ἀνεξυρίδα addidi e R0rib. EDl, cf. schol. Nic. Th. 838 2 οὗ om. Orib. τὰ addidi φύλλα ἔχει Orib. ἀγρίῳ καὶ om. R καὶ μικρῷ om. E 3 δὲ (pr) om RDi ἄποξυς post καρπὸς colloc. (om. δὲ) Di δὲ) (alt.) om. REDi ἐρυθρότερος E 4 καὶ ἐπὶ παραφυάδων Di: εἰσὶ παρα- φυάδες H 5 quae sequuntur bis habet R (s. v. ὀξυλάπαθον et ἱππολάπα- θον) τὴν κοιλίαν E 6 ὠμὸν δὲ (om. αὐτὸ) REQDi καὶ κατα- πλασσόμενον V σὺν χρόνῳ διαφορεῖ RE (ῥοδίνῳ corr. E2): ἐν χρόνῳ διαφορεῖ Di 7 ἀγριολαπάθου καὶ τῆς ὀξαλλίδος E 8 ὠφελιμως om. V δυσεντερίας καὶ κοιλιακὰς διαθέσεις QDi 9 ἄλσην C πρὸς om. RE 10 προπίει H: προπίη FDi βλαβήσεται R 11 δὲ] τε R ἑχθαὶ σὺν ὄξει καὶ ὠμαὶ C: ἑφθαί τε σὺν ὄξει καὶ ὠμαὶ E τε addidi 12 τεπροὺς V (λε superscr.) 13 νίτρῳ τὸν τόπον καὶ ὄξει C: νίτρῳ καὶ ὄξει τὸν τόπον N πραύνει] παύει E 14 ἐπαντλούμενυν E ἢ τῷ λουτρῷ μειγνύμενον addidi ex EDl coll. D. eup. I 123 λαπάθου ἀγρίου τὸ ἀφέψημα τῆς ῥίζης τῷ λουτρῷ μενγνυμένης, cf. Pl. XX 234: ἢ λούτρῳ ἀνατριβόμενον Di 15 δὲ om. V καὶ om. Di ὠταλ- γίαν EH: ὀδονταλγίαν F: ὠταλγίαν καὶ ὀδονταλγίαν Di 16 ἐν οἴνῳ ἑψηθεῖσαι RE διαφοροῦσι δὲ καὶ RΕ 17 σὺν ρἴνῳ REDi καὶ κμταπλασθεῖσαι R σπλῆνας RE τήκει addidi 18 τῇ ῥίζῃ R 19 καὶ περιάπτουσι R δὲ καὶ H θεῖσαι λεῖαι. ἑψηθεῖσαι δὲ ἐν οἴνῳ καὶ πινόμεναι ἰκτερικοὺς ἀποθεραπεύουσι καὶ λίθους τοὺς ἐν κύστει θρύπτουσιν ἔμμηνά τε ἄγουσι σκορπιοπλήκτοις τε βοηθοῦσιν.

115 ἱππολάπαθον λάπαθόν ἐστι μέγα, ἐν ἕλεσι γεννώμενον. δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτὴν τοῖς προειρημένοις.

116 λαμψάνη λάχανόν ἐστιν ἄγριον, τροφιμὼτερον καὶ 115 RV: ἱππολάπαθον· οἱ δὲ λάπαθον ἄγριον, Ῥωμαῖοι ῥούμηξ ῥούστικα λάπαθόν ἐστι μέγα ἐν ἕλεσι γεννώμενον καὶ κατὰ πάντα ὅμοιον καὶ τῇ δυνάμει τῷ μικρῷ λαπάθῳ. ἑψηθὲν δὲ καὶ βρωθὲν κοιλίαν μαλάσσει, ὁμὸν δὲ καταπλασσόμενον μελικηρίδας σύν χρόνῳ διαφορεῖ αἱ δὲ ῥίζαι αὐτῶν ἐχθοὶ σὺν ὄξει καὶ ὠμαὶ καταπλασθεῖσαι θεραπεύουσι λέπρας, λειχῆνας, ὄνυχας λεπρούς· δεῖ δὲ προανατρίβειν τὸν τόπον ὄξει. πραύνει δὲ καὶ κνησμούς τὸ ἀφέψημα αὐτῶν περιαντλούμενον. παρηγοροῦσι δὲ καὶ ὀδονταλγίας ἐν οἴνῳ ἑψηθεῖσαι καὶ διακλυζόμεναι. διαφοροῦσι δὲ καὶ χοιράδας καὶ παρωτίδας ἑφθαὶ σὺν οἴνῳ ταπλασθεῖσαι, σπλῆνας δὲ σὺν ὄξει. καὶ ἐνδέσματι δέ τινες χρῶνται τῇ δίζῃ πρὸς χοιράδας καὶ περιάπτουσι τῷ τραχήλῳ. ἱστᾶσι δὲ καὶ ῥοῦν γυναικεῖον λεῖαι προστεθεῖσαι, ἀφεψηθεῖσαι δὲ ἐν οἴνῳ καὶ πινόμεναι ἰκτέρους ἀποκαθαίρουσιν καὶ λίθους τοὺς ἐν κύστει θρύπτουσιν ἔμμηνά τε ἄγουσι καὶ σκορπιοπλήκτοις βοηθοῦσιν. 116 RV: λαμψάνη· Ῥωμαῖοι ναπίκιουμ, Αἰγύπτιοι εὐθμοί. 4 SIM. Pl. XX 231 sq. (e S. N.). 4 EXC. 0rib. XI s. v. λάπαθον (ἱππολάπαθον — προειρημένοις), cf. Gal. III 56 a. v. λάπαθον; Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἱππολάπαθον 6 SIM. Pl. ΧΧ 96 (e S. N.). 6 EXC. cf. Gal. XII 56. 1 λεῖαι προστεθεῖσαι Q ἀφεψηθεῖσαι RDi σὺν οἴνῳ Di ἰκτέπους RE 2 καὶ ἔμμηνα E 3 καὶ σκορπ. (om. τε) REDi] σκορπιοδήκτοις R 4 num. cap. σμδ FDi: σμε H: ρκδ E τὸ δὲ ἱππολάπαθον Orib. λά- πμθον] λἀχανον QDi: λάπαθον (κανον superscr. O2) (Orib.: ippolaparu qenus est lapati mairois Dl μέγα om. H γινόμενον H 5 δύναμιν ἔχον Orib.E προγεγραμμένοις Orib.E 6 num. cap. σμε FDi: σμq H: ρκε E λκψάνη δὲ E post λαμψάνη syn. e R add. Di γνώριμον post ἐστὶν add. R: post ἄγριον E τρόφιμον E 7 C fol, 142v: N 40 (rumeœ rustica add. m. rec.) 8 ῥούμιξ R: correxi quae de virtute medica profert R, ex cap. 114 desumpta sunt ἐστὶν C καὶ om. N 11 δὲ] τε R ἑφθαὶ καὶ ὠμαὶ N 16 διαφοροῦσιν καὶ C 17 ἐν- δέματι R δὲ (alt.) om. C 19 ἵστησιν R δὲ om. N πρνοστεθεῖσαι δὲ C 23 C fol. 219r· N 92 (napicium mg. add. m. rec) ναπικουλουμ C: να- πικιουμ N: ναπιούμ Di εὖθμοι Di εὐστομαχώτερον τοῦ λαπάθου, οὗ τὰ φύλλα καὶ ὁ καυλὸς ἐσθίεται ἑφθά.

117 βλίτον λαχανεύεται καὶ τοῦτο. ἔστι δὲ εὐκοίλιον, οὐδεμίαν ἔχον φαρμακώδη δύναμιν.

118 μολόζη· ἐδωδιμωτέρα ἡ κηπευτὴ μᾶλλον τῆς χερσαίας, κακοστόμαχος δὲ καὶ εὐκοίλιος, καὶ μᾶλλον οἱ καυλοί, ἐντέροις δὲ καὶ κύστει ὠφέλιμος.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα ὠμὰ μασηθέντα καὶ ἐπιπλασθέντα 117 RV: βλίτον· Αἰγύπτιοι ἐχλωτοριπλάμ, οἱ δὲ ῥιπλάν, Ῥωμαῖοι βλίτουμ, Δάκοι βλίς. 118 RV: μαλάχη κηπαία· Ῥωμαῖοι μάλβα ὁρτένσε, Πυθαγόρας ἀνάθεμα, Ζωροάστρης διάδεσμα, Αἰγύπτιοι χωκόρτην, προφῆται αἰγὸς σπλήν, οἱ δὲ οὐρὰ μυός. μαλάχη ἀγρία χερσαία· οἱ δὲ στρεμφύλλιον, Ῥωμαῖοι μάλβα ῥούστικα, Ἀφροι βοιββά. 3 SIΜ. Theophr h. pl. I 14, 2, Pl. XX 252, inde Garg. M. 9 (═ A. Mai VII 411); cf. Pl. XIX 123; Isid. XVII 10, 15; Hes. s. v. βλίτον. 5 SIM. Diphil. (Ath. II 58e), Pl. XX 222sq. e S. N.); Ruf. ed. Ruelle 485. 445; Garg. M. 5 (e Pl. Gal. Diosc. ) Ps. Orib. I 25 (═ A. Mai VII 410), unde Isid. XVII 10, 5; Ps. Ap. 41 (═ Ps. Orib. I 26), Geop. XII 12 (e Gal. Pl.); Sim. S. s. v. (e Gal. Diosc. aliis). 5 EXC. Ps. Orib. I 27 (═ A. Mai VII 449); cf. Gal. XII 66. VI 629. 6 TEST. Garg. M. 5: Sextius Niger et Dioscorides stomacho nutiles arbi- trantur. Dioscorides et Galenus (VI 629) criminantur in malvis quod corpus minime alant sed citato Iapsu per meatum ventris erumpant. 1 καὶ τὰ N post καυλὸς add. ἢ ὁ καρπὸς (var. lect.) E 2 ἑφθὰ (λεπτὰ C) ἐσθίςτας RE sequitur in Di cap. περὶ βουνείου (cf. D, IV 123); marg. add. περισσόν P 3 num. cap. σμq FDi: σμζ Η: ρκq E βλῆτον QEDi: βλίτον R Theophr. Gal. post βλίτον syn. e R add. HDi δὲ ἐστιν C 4 μηδεμίαν R 5 aum. cap. σμζ FDi: σμη H: ρκζ HE μολόχη F: μαλὰχη reliqui: μαλάχη κηπευτή Di initio syn. e R add. HDi μᾶλλον ἡ κηπευτὴ REDi 8 φύλλα αὐτῶν R μασηθέντα καὶ om, R: καταπλασθέντα καὶ μασηθέντα E (corr, E2 superscr. β et α) ἐπιπλασθέντα VQ: καταπλασθέντα reliqui, cf. D. eup. I 54 (117) 9 C fol. 77r: N fol. 32 ἐχλωτορειπλαμ C: ἐχλωτωριπλαμ N: ἐχλωτορι- πλάμ Di: ἐχλατορίπλαμ H οἱ δὲ ῥιπλάν om. N: ῥιμπλάν H 10 βλητούμ H Δάκοι βλίς om. HDi, cf. Tomaschek die alten Thraker II 24 11 C fol. 228r: N 94 ὀρτῆνσε NDi 12 ἄνθαιμ CDi: ἄνθεμα N: anyloa Ps. Ap. (L): correxi Ζωροάστης R: ζωρόαστρις Di: ζωρόαστις H zoroastris diadema Ps. Ap. (L): fort. διὰδημα χοκορτήν H: egypti locortes Ps. Ap. 13 prophetae uramoys Ps. Ap. 14 C fol. 229r: N 94 οἱ δὲ χερσέαν add. N στρεμφύλλιον] suspectum σθέντα μετʼ ὀλίγων ἁλῶν αἰγιλώπια ἀνασκευάζειν· πρὸς μέντοι τὴν ἀπούλωσιν δίχα τῶν ἁλῶν χρηστέον αὐτῇ. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς σφηκῶν καὶ μελισσῶν πληγὰς καταπλασσομένη· κἂν περιχρίσηται δέ τις αὐτοῖς ὠμοῖς λείοις σὺν ἐλαίῳ, ἄπληκτος διαμένει· μετὰ δὲ οὔρου καταπλασθέντα ἀχῶρας καὶ πίτυρα ἰᾶται.

2 ἑφθὰ δὲ λεῖα τὰ φύλλα σὺν ἐλαίῳ ἐπιτιθέμενα πυρίκαυτα καὶ ἐρυσιπέλατα ὠφελεῖ τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς μαλακτικὸν ἐγκάθισμα ὑστέρας, εἴς τε ἐνέματα πρὸς δηγμοὺς ἐντέρων καὶ μήτρας καὶ δακτυλίου ἁρμόδιον. ὁ δὲ ζωμὸς σὺν ταῖς ῥίζαις βοηθεῖ ἑψόμενος πᾶσι τοῖς θανασίμοις· ἐξερᾶν δὲ δεῖ συνεχῶς πίνοντας. ὠφελεῖ δὲ καὶ φαλαγγιοδήκτους καὶ γάλα κατασπᾷ. ὁ δὲ καρπὸς μιγέντος αὐτῷ λωτοῦ ἀγρίου σπέρματος πινόμενος μετʼ οἴνου τὰ περὶ κύστιν ἀλγήματα παύει.

119 ἀνδράφαξυς λάχανον γνώριμον· διττόν, τὸ μὲν ἄγριον τὸ δὲ κηπευτόν, λαχανεύεται δὲ ἑχθόν. ἔστι δὲ κοιλίας μαλακτικόν, καταπλασσόμενον δὲ ὠμόν τε καὶ ἑφθὸν φύγεθλα διαφορεῖ, ὁ δὲ καρπὸς αὐτῆς πινόμενος μετὰ μελικράτου ἴκτερον θεραπεύει.

119 RV : ἀνδράφαξις· οἱ δὲ ἀνδραφάξ. οἱ δὲ χρυσολάχανον Ῥωμαῖοι ἀτρίπλικεμ, Αἰγύπτιοι ὠχεί. 1 SIM. Sext N. (Pl. XX 226) — Cels. II 29 — Pl. XX 228 D. eup. II 107 305) — eup. I 54 (117) — Pl. 223 eup. 122 (321) — Pl. 224 eup. I 105 (146) Apollon. (Gal. XII 478) — Pl. 228 eup. I 178 (187) — Pl. 228 eup. I 169 (181) — Pl. 228 eup II 71 (285) — Pl. 228 eup. II 42 (256) eup. I 215 (206) Ruf. (Orib. II 210) — Nic. Al. 487. eup. II 156. 163. Pl. 223 —eup. II 121 (320) — eup. I 138 (163). 14 SΙΜ. Pl. XX 219sq., unde Garg. Μ c. 7 (aliis e Gal. additis) cf. schol Arist. Eq. 630. 14 EXC. Gal. XI 843 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s s. v.). 1 αἰλίλωτα RΕ σὺν μέλιτι add. ante ἀνασκευάζειν H: post ἀνασκ. REDi: om, reliqui et D. eup. l. s. 2 τὴν ἀπούλωσιν E: τῇ ἀπουλώσει reliqui αὐτοῖς Η δὲ om, REDi 3 μελισσῶν καὶ σφηκῶν REDi καταπλασσό- μενα R 4 αὐτὴν λείαν R: αὐτὴν λεῖα Ε λείοις om, V 5 μετʼ ἔλαίου δὲ) E καταπλασθέντα VQC: καταπλασθεῖσα reliqui 6 τὰ φύλλα λεῖα RE 8 δηγμὸν R 9 ἑψηθεὶς βοηθεῖ πινόμενος RE, fort. recte 10 ξερᾶν HDiE (at ξερ in ras.) πίνοντα V 12 καὶ πινόμενος RE 13 πραύνει HDi 14 num. cap. σμη FDi: ρκη E tit. περὶ ἀνδραφάξεως F: περὶ ἀνδρα- φάξυος Di ἀτράφαξις H: ἀν τράφαξυς Di post ἀνδρ. syn. e R add. Di, post κηπευτόν Η 15 κηπευόμενον R λαχανεύεται· ἔστι δὲ ἑφθὸν κ. R: eliœi si comedantur, ventrem molliunt Dl δὲ (alt.)] καὶ F 19 C fol. 51r: N 20 uulg. ἀτράφαξις mg. add. C (m. rec.): atripleœ mg. add. N (m. rec.) οὶ δὲ ἀνδραφαξʼ (sic C): om. HDi 20 ἀτριπληκεμ R ὠχί H

120 κράμβη ἥμερος εὐκοίλιος ἀκρόζεστος ἐσθιομένη, ἡ δὲ καθεψηθεῖσα κοιλίαν ἵστησι καὶ μᾶλλον ἡ δίεφθος καὶ ἐν κονίᾳ ἑψηθεῖσα· κακοστόμαχος δὲ καὶ μᾶλλον δριμυτέρα ἡ θερινή, ἡ δὲ ἐν Αἰγύπτῳ διὰ πικρίαν ἄβρωτος. ἀμβλυωποῦσι δὲ βοηθεῖ καὶ τρομώδεσιν ἐσθιομένη, καὶ τάς ἐκ κραιπάλης δὲ καὶ οἴνων κακίας σβέννυσιν ἐπιλαμβανομένη. τὸ δὲ ἀπʼ αὐτῆς κύημα εὐστομαχώτερον καὶ οὐρητικώτερον, ταριχευθὲν δὲ κακοστόμαχον καὶ κοιλίας ταρακτικόν.

ὁ δὲ χυλὸς αὐτῆς ὠμῆς μετὰ 2 ἴριδος καὶ νίτρου καταπινόμενος κοιλίαν μαλάττει, μετʼ οἴνου δὲ ποθεὶς ἐχεοδήκτοις βοηθεῖ, σὺν τηλίνῳ δὲ ἀλεύρῳ καὶ ὄξει ποδαγρικοῖς καὶ ἀρθριτικοῖς, ἕλκεσί τε ῥυπαροῖς καὶ παλαιοῖς ἐπιπλαττόμενος ἁρμόζει, ἐγχεόμενός τε καθʼ ἑαυτὸν ταῖς ῥισὶ κεφαλὴν καθαίρει· μετὰ δὲ αἰρίνου ἀλεύρου προστεθεὶς καταμήνια ἄγει. τὰ δὲ φύλλα λεῖα καταπλασσόμενα καθʼ ἑαυτὰ ἢ μετὰ ἀλφίτων ποιεῖ πρὸς πᾶσαν φλεγμονὴν καὶ οἰδήματα, καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ ἐπινυκτίδας καὶ λέπρας ἰᾶται. μεθʼ ἁλῶν 120 RV: κράμβη ἥμερος· οἱ δὲ κράμβη κηπαία, Ῥωμαῖοι βράσσικα. 1 SIM. [Hipp] π. δ. II 54 (VI 560): Theophr h. pl. IV 16, 6; Diph. (Ath. IX 369f.); Pl. XX 84 sq. (e S. N.); Garg. M. 30 (e Pl. D. Gal.); Geop. XII 17; Sim. S. s. v. (e Gal. D.) — Pl. XX 84 D. eup. II 49 (263) Mnesith. (Orib. I 279) — Diph. (Ath. l. s) Pl. 91—Mnesith.(0rib. [278) Pl. 85 eup. I 43 (113)—Pl. 85 (ex Erasistr.) eup. I 231 (213) — Pl. 84 eup. I 24 (105) — Pl. 90 — Pl. 88 eup. II 15 (317) — Pl. 87. 88 eup. I 235 (217) Mnesith. (Orib. I 279) — Pl. 88 — Pl. 85 eup. I 3 (96) — eup. I 145 (167) — Pl. 88 — eup. I 199 (196) — Pl. 88 — Mnesith. l. s. Pl. 87 eup. II 61 (273)— eup. I 9l (138) —eup. II 78 (291) —eup. II 67 (282) — eup. I 121 (154) — Pl. 90 eup. II 35 (248). 1 EXC. Gal. XII 42, cf. VI 630. Aet. I s. v Paul. Aeg. VII 3 s. v. (e Gal.). 8 TEST. Garg. M. 30: Dioscorides sucum eius viridem cum iri et nitro ad molliendum alvum dari censet. podagricis et arthriticis cum aceto et feni graeci farina utiliter inponitur. 1 num. cap. σμθ FDi: σν H: ρκθ E post ἥμερος syn. e R add. Di εὐστόμαχος πινομένη καθεψηθεῖσα· κακοστόμαχος R ἡ δὲ καθεψηθεῖσα VQE: καθεψηθεῖσα δὲ Di 2 ἡ —μᾶλλον om. H: διεψηθεῖσα (om. εφθος καὶ ἐν κονίᾳ) V : δὶς ἑφηθεῖσα F, at cf. Dl si maœime in cinere calido ⟨coctus〉 fuerit διςεφθὴ E: δίσεφθος Di: correxi 3 μᾶλλον om. REDi 5 δὲ (alt) om. RHEDi 6 οἴνου Di ἐξ αὐτῆς RDi 7 κλῆμα R: κύκμα H. cerna Dl, cf. Spr. comm. in D. II 464, Nic. ed. Schneider 117 sq. εὐστομαχώτερον μέν, δριμύτερον δὲ καὶ οὐρ, REDi: eustomaca est et diuretica Dl 8 ὠμῆς QE: ὠμὸς reliqui 11 ἕλκεσιν παλαιοῖς καὶ ῥυπαροῖς E 12 ἐγχριόμενος δὲ R 14 λεῖα addidi e R, post καταπλασσόμενα colloc. E, post ἀλφίτων Di 15 ἢ καὶ RE ἀλφίτου RE 16 ἐρυσιπέλατα δὲ Di 16 C fol. 183r: N 83 δὲ ἄνθρακας περιρρήττει· ἴσχει δὲ καὶ ῥύσιν τῶν ἐν κεφαλῇ τριχῶν.

3 ὠμὰ δὲ ἐσθιόμενα μετʼ ὄξους σπληνικούς ὠφελεῖ, διαμασώμενα δὲ φωνῆς ἀποκοπὴν καθίστησι τοῦ χυλοῦ καταπινομένου, καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς κοιλίαν καὶ ἔμμηνα κινεῖ πινόμενον. τὸ δὲ ἄνθος ἀτόκιον μετὰ τὴν ἀποκύησιν προστεθὲν ἐν πεσσῷ. τὸ δὲ σπέρμα μάλιστα τῆς ἐν Αἰγύπτῳ γεννωμένης πινόμενον ἕλμινθας ἐκτινάσσει· μίσγεται δὲ καὶ εἰς ἀντιδότους θηριακάς, πρόσωπόν τε ἀποκαθαίρει καὶ φακούς. οἱ δὲ καυλοὶ χλωροὶ κατακαέντες σύν ταῖς ῥίζαις καὶ ἀναλημφθέντες στέατι χοιρείῳ παλαιῷ πλευράς χρόνια ἀλγήματα ἐπιτεθέντες παύουσιν.

121 κράμβη ἀγρία φύεται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐν παραθαλασσίοις τόποις καὶ κρημνώδεσιν, ἐοικυῖα τῇ ἡμέρῳ, λευκοτέρα δέ ἐστι καὶ δασυτέρα καὶ πικρά. τὸ δὲ κύημα αὐτῆς ἐν κονίᾳ ἑψηθὲν οὐκ ἄστομον.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα καταπλασσόμενα κολλητικὴν τραυμάτων καὶ διαφορητικὴν οἰδημάτων καὶ φλεγμονῶν.

122 ἡ δὲ θαλα σσία λεγομένη κράμβη ἐξήλλακται τῷ 121 RV: κράμβη ἀγρία· Ῥωμαῖοι βράσσικα ῥούστικα. 122 RV: κράμβη θαλασσία· οἱ δὲ θαλασσοκράμβην καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι κολίκλουμ μαρίνουμ. 12 SIM. Pl. XX 92; Ps. Ap 127 (═ A Mai l. s. VII 445). 12 EXC. Orib. XI s. v. (κράμβη — πικρά); Gal. XII 43 ( ═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 18 SIM. Pl. ΧΧ 96 (e S. N.). 18 EXC. Gal. XII 43. 1 ἴσχει] ἐπέχει R 2 post τριχῶν add. ἑψόμενα δὲ καὶ μιγνύμενα μέλιτι πρὸς νομὰς γαγγραινῶν ποιοῦσιν NHDi post σπληνικοὺς c. 9 litt. del. E2 3 καὶ τοῦ ξύλου πινομένου C: μετὰ καὶ τοῦ χυλοῦ πινομένου Ν 5 ἀτόκιόν ἐστιν E τὴν χρῆσιν R 6 γενομένης E 7 ἕλμης E σμίγεται H: μίγνυ- ται E ἀντιδότους καὶ εἰς κοιλιακάς RE: ἀντιδότους κοιλιακάς HDi. antidotis quiliacis miscetur Dl 9 καέντες HDi ἐναλιφθέντες R 10 χηνείφ Q: ἀξουγγίῳ παλαιῷ D. eup. II 35 (248): absungia procina Dl, cf. D. IV 41 ἐπιτιθέμενα παύει N 12 num. cap. σν FDi: σνα H: ρλ E post ἀγρία e R add ἥν ῥωμαῖοι βρασοκαρουστίκα Di ἐπὶ om. Orib.E πλεῖστον RDi 13 τόποις post κρημνώδεσιν transpos. REDi ἐοικοῦσα R 14 κλῆμα RDi (κύημ superscr. u) ἐνκονίζει ὅθεν R 17 διαφορητικὴν — καὶ (alt.) om. V τε καὶ RDi 18 num. cap. σνα FDi: om. E θκλασσοκράμβη R ἔξεστιν ἐχουσα C: ἔστιν ἔχουσα N τῷ παντὶ] πάντη H 19 C fol. 184r: N 84 cauliculus silvester mg. add. N (m rec.). 20 C fol. 185r: N 84 cauliculus marinus apud montem pessidanum vocatur baretus mg. add. N (m. rec. ) παντὶ τῆς ἡμέρου, ἔχουσα φύλλα μακρὰ τῇ στρογγύλη ἀριστολοχείᾳ ὅμοία. ἐκπέφυκε δὲ ἕκαστον αὐτῶν ἀπὸ κλωνίων ὑπερύθρων ἐξ ἑνὸς μόσχου ὥσπερ κισσός· ἔχει δὲ καὶ ὀπὸν λευκόν, οὐ πολύν. ἐστι δὲ τῇ γεύσει ὑφάλμυρος καὶ ποσῶς ἔμπικρος κατὰ τὴν γεῦσιν.

ὅλη δὲ ἡ πόα λυτικωτάτη κοιλίας ἑφθὴ βρωθεῖσα. συνέψουσι δὲ αὐτῇ ἔνιοι διὰ τὴν δριμύτητα τὰ λιπαρὰ τῶν κρεῶν.

123 σεῦτλον διττόν ἐστιν, οὗ τὸ μὲν μέλαν σταλτικώτερον κοιλίας σύν φακῇ ἑψηθέν, καὶ μᾶλλον ἡ ῥίζα, τὸ δὲ λευκὸν εὐκοίλιον. κακόχυμα δὲ ἀμφότερα διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς νιτρῶδες, ὅθεν ὁ χυλὸς αὐτῶν καθαίρει κεφαλὴν ῥινὶ ἐγχεόμενος μετὰ μέλιτος καὶ ὠταλγίας ὠφελεῖ, τὸ δὲ τῶν ῥιζῶν καὶ τῶν φύλλων ἀφέψημα πιτύρων καὶ κονίδων σμηκτικὸν καὶ χιμέτλης πραυντικὸν καταντλούμενον. ὠμοῖς δὲ τοῖς φύλλοις καταπλάσσειν δεῖ ἀλφοὺς προεκνιτρωθέντας καὶ ἀλωπεκίας προκατασεῦτλον 123 RV: μέλαν ἄγριον· Ῥωμαῖοι βῆτα σιλβάτικα. 8 SIM. (Hipp] π. δ. ΙΙ 54 (VI 560); Theophr. h. pl. VII 4, 4 (unde Ath. ΙX 371a); Diphil. (Ath. l. s.); Pl. XX 69 (e S. N.): Geop. XII 15; Sim. S. s. v. (e Gal. aliis additis) — [ Hipp] l. s. Diph. l. s Pl. XX 71 — Pl. 69 eup. I 3 (96) — Pl. 69 — eup. I 105 (146) — Pl, 70 — eup. I 118 (151) — Pl. 71 eup. I 95 (141) — Pl, 71 eup. I 200 (197) — eup. I 106 (147) — Pl. 70 eup. I 178 (187)— Pl. 70 eup. I 169 (181). 8 EXC. Gal. XII 138, cf. VI 629; Garg. M. 10 (e Gal. D. alio), cf. A. Mai. VII 409 (═ Ps. Orib. I 14). 1 φύλλα πολλὰ (π. post λεπτὰ colloc. N) εὐμήκη λεπτά R: φύλλα εὐμήκη λεπτά Di: folia habens longa et rotunda, similia aristolocis Dl μακρὰ om. E τῇ — ὅμοια om, R 2 πέφυκεν R ἐπὶ R 3 κισσοί E καὶ ὀπὸν] καρ- πὸν R λευκὸν ὀπόν H 4 ποσῶς ἐν τῇ αὐτῇ ἐστιν συνστάσει R ἔμπίκρος παρὰ τὴν σύστασιν Ε: ἔμπικρος λιπαρὰ τὴν σύστασιν Di: salsum est et amarum Dl 6 post πόα add. κακοστόμαχος, δριμεῖα Di κοιλίας λυτικωτάτη REDi 7 αὐτῇ om. E: αὐτὴν F διὰ τὴν δριμύτητα om. REFDl, at cf. Pl. 1. s. coqui tur propter acrimoniam cum pingui carne μετὰ (e δρμύτητα matum) τῶν λιπαρωτάτων κρεῶν F : τῶν λιπαρωτάτων κρεῶν Η 8 num. cap. σνβ QDi: ρλα E σεῦτλον F: τεῦτλον reliqui τεῦτλος πέγα· ῥωμαῖοι βιταλσιλβατικὰ Di ἐστιν οὗ om. R (οὗ add. C m. rec.) ὧν Di στατικότερον E 9 post ἐψηθὲν add. ἐσθιόμενον C 10 ἀμφότερα δὲ κακόχυμ REDi 11 κεφαλῆς [ς add. m. rec.) ῥοῦν C ῥινεγχυτούμενος RE (at εγ E2 in ras.) 12 ὠταλγίαν E τῶν (alt) om. E 13 ἕφημα E σμηκτικὸν] ἐφκτικὸν F, cf. D. eup. I 105 (146) χεμέθλων N 15 δεῖ om. RE καὶ — προκατακνισθείσας om. E κατακνισ θείσας RDi 18 C fol. 301v·: N 159 κνισθείσας καὶ τὰ νεμόμενα ἕλκη. ἑφθὴ δὲ ἐξανθήματα καὶ πυρίκαυτα καὶ ἐρυσιπέλατα ἰᾶται.

124 ἀνδράχνη δύναμιν ἔχει στυπτικήν, ψυκτικήν. καταπλασσομένη δὲ μετʼ ἀλφίτου βοηθεῖ κεφαλῆς ἀλγήμασι καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμοναῖς καὶ ταῖς ἄλλαις καὶ στομάχου πυρώσει καὶ ἐρυσιπέλατι καὶ κύστεως ἀλγήματι. βρωθεῖσα δὲ αἱμωδίαν καὶ στομάχου καὶ ἐντέρων πύρωσιν καὶ ῥευματισμὸν πραύνει, νεφρούς τε δακνομένους καὶ κύστιν εὖ διατίθησι καὶ τὰς πρὸς συνουσίαν ὁρμὰς ἐκλύει.

2 παραπλησίως δὲ καὶ ὁ χυλὸς αὐτῆς ἐνεργεῖ πινόμενος καὶ ἐν πυρετοῖς ποιῶν, καὶ πρὸς ἕλμεις στρογγύλας καὶ αἵματος πτύσιν καὶ δυσενἀνδράχνη 124 RV: ἀγρία· οἱ δὲ ἀείζων ἄγριον, οἱ δὲ τηλέφιον, Ῥωμαῖοι ἐλέκεβραμ, οἱ δὲ πορτούλακαμ, Ἄφροι μοιμμοίμ, Δάκοι λάξ, Αἰγύπτιοι μοχμουτίμ. ἔχει δὲ αὕτη πλατύτερα τὰ φυλλάρια πρὸς τὰ τῆς ἀνδράχνης καὶ δασέα· φύεται ἐν πετρώδεσι τόποις. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, δριμεῖαν, ἑλκωτικήν, χοιράδων διαφορητικὴν σὺν ὀξυγγίῳ καταπλαττομένη. 3 SIM. Pl. XXV 162 sq. cf. XIII 120: Ps Ap. 103 (cf. Pa. Orib. V 33)— Pl. XXV 162 Cels. II 33 — Pl. 168 D. eup. I 1 194) — Pl. 163 eup. I 29 (107) 32 (109) — eup. II 1 (226) — eup. I 168 (180) — eup. II 105 (305) — eup. I 75 (131) — eup. II 107 (305) — eup. II 97 (301) II 67 (282 II 29 (239) II 49 (263) II 118 (318) II 74 (286) I 105 (146). 3 EXC. Gal. XI 830; Garg. M. 89 (117 R ═ A. Mai VII 413). 2 ἔρυσιπέλατα καὶ πυρίκαυτα H 3 num. cap. σνγ QDi: ρλβ E ἀνδράχνη ἀγρία Di initio syn. e R add. HDi post syn. e R interpol. Di (aliis additis) ἔχει αὕτη πλατύτερα φυλλάρια πρὸς τὰ τῆς ἀνδράχνης καὶ δασέα. φύεται ἐν πετρώδεσι τόποις, ἔστιν ὅτε καὶ ἐν κήποις. φύλλα ἔχει ὅμοια ἐλαίᾳ, μικρότερα δὲ πολλῷ, πλείονα δὲ καὶ ἁπαλά· καυλία ἐρυθρὰ ἀπὸ μιᾶς ῥίζης πολλά, ἐπὶ γῆν κεκλιμένα, μασώμενα δὲ εὔχυλα καὶ γλίσχρα καὶ ὑφαλμυρά. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, δριμεῖαν, ἑλκω- τικήν, χοιράδων διαφορητικὴν σὺν ἀξουγγίῳ καταπλαττομένη, τοῦ ἀναζαπ βέως· ἀνδράχνη δύναμιν ἔχει κτλ. ψυκτικήν addidi Spr. duce, cf. Pl. 1. s. Gal. l. s. 4 δὲ om. F: μετὰ δὲ ἀλφίτου καταπλ. H ἀλφίτων Di βοηθεῖ post ἀλγήματι (v. 6) colloc. Di 5 καὶ ταῖς ἄλλαις om. E 6 πυρώσεσι QDi ἐρυσιπέλασι QDi ἀλγήματι FE: ἀλγήμασι reliqui 9 ἐκβάλλει ἢ ἐκλύει E (corr. E2) 11 στρογγύλας ἕλμις E ἕλμιν θας HDi αἵματός τε (om. καὶ) Di πτύσεις HE καὶ δυσεντερίαν om. F, at cf. Dl δυσεντερίας EDi 12 C fol. 38r: om. N, cf. D. II 186. IV 90 eff. h. pict (37v) add. m. rec. δτῶται γλυστρίδα ἀείξωον HDi τελέφιον CDi: τέλφιον H 13 ἐλεκεβράμ libri προτουλακάμ HDi μοίμοιμ Di: μοίββαμ H 14 Daci laœ dicunt Ps. Apul, cf. Tomaschek l. s. 24 μουρχμουτιμ H verba ἔχει — κεταπλατ- τομένη e D. IV 90 huc translata sunt τερίαν καὶ πρὸς αἱμορροίδα καὶ πρὸς σηπὸς δήγματα. καὶ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ δὲ χρησίμως μείγνυται, ἔγκλυσμά τέ ἐστιν ἐντέρων ῥευματιζομένων καὶ ὀδαξωμένης μήτρας, καὶ πρὸς τὰς ἐξ ἐγκαύσεως κεφαλαλγίας σὺν ῥοδίνῳ ἐλαίῳ ἔμβρεγμα, πρός τε τὰ ἐν κεφαλῇ ἐξανθήματα σὺν οἴνῳ σμῆγμα, πρὸς τραύματα δὲ σφακελίζοντα σὺν ἀλφίτοις καταπλασσόμενος.

125 ἀσπάραγος πετραῖος ἢ μυάκανθος, οἱ δὲ ὅρμινον καλοῦσιν, οὗ τὸ καυλίον ἑψηθὲν καὶ βρωθὲν κοιλίαν μαλάσσει καὶ οὖρα κινεῖ, τῶν δὲ ῥιζῶν τὸ ἀφέψημα πινόμενον βοηθεῖ δυσουροῦσιν, ἰκτερικοῖς, ἰσχιαδικοῖς, φαλαγγιοδήκτοις δὲ μετʼ οἴνου ἀφηψημένον, καὶ ὀδονταλγοῦσι δὲ κρατουμένου τοῦ ἀφεψήματος ἐπὶ τῷ πονοῦντι ὀδόντι. ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ τὸ σπέρμα πινόμενον. φασὶ δὲ καὶ τούς κύνας πιόντας τὸ 125 RV: μύαγρον ἢ ἀσπάραγον ἄγριον, οἱ δὲ πετραῖον, οἱ δὲ μελάμπυρον, οἱ δὲ μυόθηρον, οἱ δὲ μυάγραν, Ῥωμαῖοι σπάραγουμ. 7 SIM. [Hipp] π. δ. II 54 (VI 558): Pl. XX 108 sq. XIX 151; Garg. M. 31 (e Pl. ~ A. Mai. VII 429); Ath. lI 62e, Ps. Ap. 84 (═ A. Mai. VII 417); Geop. XII 18; Sim. S. s. v. — Pl. XX 108 — D. eup. II 112 (311) 109 (306) Pl. 109. 111 — Pl. 110 eup. II 56 (267) — eup. I 237 (219) — Pl. 110 — Pl. 111 eup. I 69 (128) — Pl. 111 — Pl. XIX 151 Geop. XII 18. 7 EXC. Gal. XI 841 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VlI 3 s. v). 1 μἱμόρρουν E: αἰμορροίδα reliqui, cf. D. eup. II 118 (318) post αἱμορ- ροίδα add. καὶ αἱμορραγίας πολύεφθος γενομένη Di 2 τὰ om. E 3 καὶ (pr) E: ἢ reliqui ὀδαξουμένης (ης in ras) E: ὀδαξομένης Di 4 ἢ ἐλαίῳ Di 5 πρὸς δὲ τραύματα E 6 ἀλφίτῳ EDi καταπλασσόμενον E: καταπλασσομένη Di in fine add. H quae Di initio interpolavit περὶ ἀνδράχνης ἀγρίας· ἀν- δράχνη ἀγρία λεγομένη καὶ ἐν ἄλλοις ὡς ἄνωθεν εἴρηται· ἔχει φύλλα κτλ. 7 num. cap. σνδ QDi: ρλγ E μυάκινθος H: μυάκαν θα Di post μυάκανθος add. Ῥωμαῖοι σπαραγγούμ H ὅρμινον scripsi: μύιον F: μύινον E: μύρον H: μύον Di: mion Dl, cf. Pl. XIX 151 Poll. VI 54 init. sic habet R ὁ μὲν πετραῖος ἀσπάραγος ἡ μέν τι (sic) ἑφθός· ἔστι δὲ μύαγρον γιγνωσκόμενον τῶν καυλῶν ἑψηθέντων ἐπʼ ὀλίγον καὶ βρωθέντων 8 καλοῦσιν om. E ante οὗ add. γνώριμος Di: γινοσκώμενον E ἐπʼ ὀλίγον ἑψηθὲν E 10 ἰσχιαδικοῖς, ἐκτερικοτε RE post ἰκτερικοῖς add. νεφριτικοῖς Di 11 ἀφηψημένον — κρα- τουμένου om. R ἂφεψόμενον Di: ἀφεψημένον reliqui: correxi δὲ om. E 12 δὲ om. E 13 πινόμενον om. R τοὺς κύνας om. R πίνοντας RQ: πιόν- τας reliqui πιόντας post αὐτοῦ colloc. R 14 C fol. 227r: N 91 sparagus agrestis mg. add. N (m. rec) ἢ ἀσπά- ραγον ἂγριον om. C ἀφέψημα αὐτοῦ θνήσκειν. ἔνιοι δὲ ἰστορήκασιν ὅτι, ἐάν τις κριοῦ κέρατα συγκόψας κατορύξῃ, φύεται ἀσπάραγος.

126 ἀρνόγλωσσον, οἱ δὲ ἑπτάπλευρον, οἱ δὲ πολύπλευρον· διττόν ἐστι, τὸ μὲν μικρὸν τὸ δὲ μεῖζον. ἔχει δὲ τὸ μὲν μικρὸν φύλλα στενότερα καὶ μικρότερα καὶ λειότερα, καυλὸν γωνιοειδῆ, ~~καὶ~~ κεκλιμένον ὡς ἐπὶ τὴν γῆν, ἄνθη ὠχρά, τὸ δὲ σπέρμα ἐπʼ ἄκρῳ τῷ καυλῷ. τὸ δὲ μεῖζον εὐερνέστερον, πλατύφυλλον, λαχανῶδες· καυλὸς δὲ καὶ ἐπὶ τούτῳ γωνιοειδής, 126 RV : ἀρνόγλωσσον· οἱ δὲ ἂρνειον, οἱ δὲ προβάτειον, οἱ δὲ κυνόγλωσσον, οἱ δὲ ἑπτάπλευρον, οἱ δὲ πολύνευρον, προ- φῆται οὐρὰ ἰχνεύμονας, Αἰγύπτιοι ἀσοήθ, Ῥωμαῖοι πλαντάγω μίνορ, Γάλλοι ταρβηλοθάδιον Σπάνοι θισάρικαμ, Ἄφροι ἀστιρκόκ. 3 SIM. Pl. XXV 80 (e S. N.). 3 EXC. Οrib. XI s. v (ἀρνόγλωσσον — δακτύλου); Ps. D de h. f. 50 (cf. Isid. XVII 9, 50). Gal. XI 838 (unde Aet. I s. v. Paul Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 2 (unde Ps. Orib. IIl 53); Hes. s. v. 1 ἀποθνήσκειν E ἱστόρησαν REDi ὅτι om. Q 2 συγκόψας om. R in fine add. ἐμοὶ δὲ ἀπίθανον. ὁ μέντοι ἀσπάραγος οὗτος θάμνος ἐστὶ πολύ- κλαδος, φύλλα ἔχων πολλά, μακρά, ὅμοια μαράθρῳ· ῥίζα στρογγύλη, μεγάλη, ἔχουσα κόνδυλον οὗτινος τὸ καυλίον λειούμενον μετ’ οἴνου λευκοῦ παύει φρεν ίτιδας, ἑφθὸς δὲ ἢ ὀπτὸς λαμβανόμενος παύει στραγγουρίας καὶ δυσουρίας καὶ δυσενν- τερίας. ἡ δὲ ῥίζα αὐτοῦ ἐψηθεῖσα ἐν ὄξει ἢ οἴνῳ παύει στρέμματα, ἑρθὴ δὲ μετὰ σύκων καὶ ἐρεβίνθων λαμβανομένη ἰᾶται ἴκτερον καὶ παύει ἰσχιάδα καὶ στγγουρίαν. περιαπτομένη δὲ καὶ τὸ ἀπόζεμα αὐτῆς πινόμενον ποιεῖ ἀτόκιον καὶ ἄγονον HDi (unde ? ) 3 num. cap. σνε QDi: ρλδ Ε initio syn. e R add. Di ἑπτάνευρον Orib.: heptapleuron Pl. πολύνευρον Οrib.E, fort. recte 4 ἐστι om. C ἐστι μικρὸν καὶ μέγα 0rib, ἔχει — μικρὸν om, C 5 μακρότερα (at α corr. O2) καί στενότερα 0rib. καὶ μικρότερα καὶ λειότερα om. C: καὶ λειότερα om. VE καὶ μικροτερα καὶ λειότερα καὶ λεπτότερα Q: καὶ μικρότερα καὶ μαλακώτερα καὶ λειότερα καὶ λεπτότερα Di: minuta folia et angusta et levia Dl: correxi καυλί δὲ γωνιοειδῆ CDi 6 γονατώδη E καὶ om. C0rib.EDi, delevi κεκλιμένα CDi ὡς om. E ἄνθη λευκὰ ὠχρά E 7 δὲ (pr.) om. Οrib. ἄκρων τῶν καυλῶν COrib.Di τὸ δὲ — δακτύλου om. C 8 καὶ om. QDi τούτου EHDi: τοῦτο Orib. 9 C fol. 30r: om. N effig. h. p. (fol. 29v·) mg. add. κοινῶς πεντάνευρον C (m. rec.) ἄρνιον CDi: arnion Ps. Ap.: correxi προβάτιον C: tusci dicunt probation Ps. Ap.: correxi 10 cynoglossa Ps. Ap., cf. D. IV 100 corinthi eptapleuron Ps. Ap. siculi dicunt polireunon tursion Ps. Ap. 11 ο (ε Di) ὐρεχνευμονος CDi: uraecneumonos Pa. Ap.: correxi ἀσοηθ C: ἀσύνθ Di: asaer Ps. Ap. 12 γάλλοι] οἱ δὲ Di ταρβηλοδάθιον Di: tarpi dopium Ps. Ap. ἱσπανοὶ Di θησαρικάμ Di: thicaricam Ps. Ap. 13 ἀτι. ειρκοκ C: ἀτίειρκόν Di: atiercon Ps. Ap.: correxi coll. D. IV 100 ὑπέρυθρος, ὕψος πήχεως, ἐκ μέσου μέχρι κορυφῆς στέρματι περιεχόμενος λεπτῷ. ῥίζαι δὲ ὕπεισιν ἁπαλαί, δασεῖαι, λευκαί, πάχος δακτύλου. γεννᾶται δὲ πρὸς τοῖς τέλμασι καὶ φραγμοῖς καὶ ἐν ἐνίκμοις τόποις· εὐχρηστότερον δὲ τὸ μέγα.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα στυπτικήν ξηραντικήν ὅθεν 2 καταπλασσόμενα πρὸς πάντα τὰ κακοήθη καὶ ἐλεφαντιῶντας καὶ ῥευματικὰ καὶ ἀκάθαρτα ἕλκη ἁρμόζει. ἐπέχει δὲ καὶ αἱμορραγίας, νομάς, ἄνθρακας, ἕρπητας, ἐπινυκτίδας· ἀπουλοῖ καὶ χρόνια ἕλκη καὶ ἀνώμαλα καὶ τὰ χειρώνια ἰᾶται καὶ κόλπους παρακολλᾷ, καὶ κυνόδηκτα καὶ πυρίκαυτα, φλεγμονάς, παρωτίδας, φύγεθλα, χοιράδας καὶ αἰγίλωπας σὺν ἁλσὶν ἐπιπλασσόμενα ὠφελεῖ. ἑφθὸν δὲ τὸ λάχανον μεθ᾿ ἁλῶν καὶ ὄξους λαμβανόμενον δυσεντερικοῖς καὶ κοιλιακοῖς ἁρμόζει· δίδοται δὲ καὶ μετὰ φακῆς ἀντὶ σεύτλου συνεψόμενον, καὶ πρὸς λευκοφλεγματίας μετὰ τὸ ξηροφαγῆσαι μέση δίδοται ἡ πόα ἑφθή· ποιεῖ δὲ καὶ ἐπιλημπτικοῖς καὶ ἀσθματικοῖς διδομένη.

ὁ δὲ χυλὸς τῶν φύλλων τὰς ἐν στόματι νομὰς ἀνακαθαίρει 3 5 SIM. Pl. XXV 80 — D. eup I 205 (200) — Pl. XXV 80 — Pl. XXVI 141 — eup. I 208 (202)— eup. I 200 (197) — Pl. XXVI 118 eup. I 178 (195)— eup. I 171 (183)— Pl. XXV 125 eup. II 114 (314) — Pl. XXVI 129 eup. I 178 (187) — eup. I 145 (167) — Pl. XXV 164 eup. I 148 (169) — Pl. XXVI 92 — Pl. XXVI 24 eup. I 154 (172)— eup. I 54 (117)— Pl. XXVI 44 eup. II 47 (258) 49 (261) — Pl. XXVI 119. 120 eup. II 63 276) — Pl. XVI 113 eup. I 18 (103) — eup. I 39 (252)— Pl. XXV 174 eup I 79 (133)— Pl. XXVI 121 eup. I 168 (180) — Pl. XXVI 126 — Pl. XXV 164 eup. I 58 (122) — eup. I 29 (107) — Pl. XXV 165 — Pl. XXVI 136 eup. II 29 (238) — eup. II 61 264)— Pl. XXVI 110 eup. II 38 (251)— Pl. XXVI 153 eup. II 71 (285) eup. II 86 (295) —eup. I 69 (127)— Pl. XXVI 88. 78 — Pl. XXVI 115 eup. II 20. 21 (234)— eup. I 155 (174). 2 αἱ ῥίζαι ἁπαλαὶ E: ῥίζαι ἁπαλαὶ ὔπεισιν 0rib. ἔπεισιν V ἁπαλαί] πολλαὶ Orib. δασεῖαι om. Ps. D. de h. f. 3 φύεται H: εὑρίσκεται F δὲ om. E 4 ἐν addidi ἐνύδροις E μεῖζον CDi 5 ξηραντικήν, στυπτικήν CEDiDIPs. D. de h. f. 6 καὶ καταπλασσόμενα HDi (dittogr.) ἐλεφαντιῶσι καὶ ῥευματιζομένοις καὶ ἀκαθάρτοις ἕλκεσιν Η ἐλεφαντιῶντα CDi 7 ῥευμα τικὰ CEDi: ῥευματακακὰ ἀκάθαρτα V: ῥεύματα F : reumatica Dl ἴσχει CEDi αἱμορραγίαν CQDi 8 νομὰς καὶ ἄνθρακας VQE 9 δὲ καὶ C ἕλκη χρόνι ια CEDi ἀνώμαλα] νομὰς VQ χείρώνια] χρόνια E ἰᾶται om. C 10 τὰ κυνόδηκτα EDi τὰ πυρίκαυτα E 11 χοιράδας δὲ Di καὶ om. E αἰγιλώπια RDi ἐπιπλασσόμενον VQ 13 κοιλιακοῖς καὶ δυσεντερικοῖς C καὶ om. VQ 14 δίδοται— 16 διδομένη om. C καὶ (pr) om. H τεύτλου E: σεύτλων Di 15 λευκοφλεγματίας VE: λευκοφλεγματίαν reliqui μέση] cf. D. eup. II 63 (276) 16 ἄσθμασιν E 17 τὰς ἔν στόματι ἀνακαθαίρει VE (τὰ corr.E2): τὰ ἐν στόματι C: τὰ ἐν στ. ἕλκη reliqui: correxi coll. D. eup. I 82 (135) ἀποκαθαίρει H θαίρει συνεχῶς διακλυζόμενος, σὺν δὲ κιμωλίᾳ ἢ ψιμυθίῳ ἐρυσιπέλατα ἰᾶται, σύριγγάς τε ἐγκλυζόμενος ὠφελεῖ, καὶ πρὸς ὠταλγίας καὶ ὀφθαλμίας ἐνσταζόμενος ὁ χυλὸς καὶ κολλυρίοις μισγόμενος, καὶ πρὸς οὖλα αἱμασσόμενα καὶ πρὸς αἷμα ἀνάγοντας πινόμενος, καὶ πρὸς φθισικοὺς καὶ ἐπὶ δυσεντερικῶν ἐγκλυζόμενος πίνεται δὲ καὶ πρὸς φθίσιν, καὶ πρὸς ὑστερικὰς πνίγας προστίθεται ἐν ἐρίῳ καὶ ὑστέρᾳ ῥευματιζομένῃ.

4 καὶ ὁ καρπὸς δὲ πινόμενος μετʼ οἴνου τοὺς τῆς κοιλίας ῥευματισμοὺς καὶ πτύσεις αἵματος ἐπέχει. ἡ δὲ ῥίζα ἀφεψηθεῖσα καὶ διακλυζομένη ἢ αὐτὴ διαμασωμένη ὀδονταλγίας παύει. πρὸς δὲ τὰ ἐν κύστει ἕλκη καὶ νεφροῖς δίδοται καὶ τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα μετά γλυκέος. φασὶ δὲ ῥίζας ἁδρὰς τρεῖς ποθείσας μετʼ οἴνου κυάθων τριῶν καὶ ὕδατος ἴσου τριταίῳ βοηθεῖν, τεταρταίῳ δὲ τέσσαρας ῥίζας. ἔνιοι δὲ καὶ ἐνδέσματι χρῶνται ταῖς ῥίζαις πρὸς χοιράδας διαφορούσαις.

127 σίον φύεται ἐν τοῖς ὕδασι. θαμνίον λιπαρόν, ὀρθόν, 127 RV: σίον τὸ ἐν ὕδασιν· οἱ δὲ ἀναγαλλὶς ἔνυδρος, οἱ δὲ σχοῖνος ἀρωματική, οἱ δὲ δωρώνιον, Ῥωμαῖοι λάουερεμ. 16 SIM. Speusipp. (Ath. II 51 c) Pl. XXII 84, cf. XXVI 50. 88; schol. Theocr. V 125; Hes. s. v. 16 EXC. Orib. XII s. v. (σίον — εὐζώμῳ): Gal. XII 123; Paul. Aeg. VII 3 s. V. 1 σὺν δὲ — 6 ἐγκλυζόμενος om. C 2 ἰᾶται τὰ ἐρυσ. Di: ἰᾶτας ἐρ. τάς τε σύριγγας E ὠφελεῖ om. E 3 ὠταλγίαν EQ πρὸς ἀφθαλμίαν E 4 μιγνύμενος E ἄγοντας V 5 καὶ πρὸς φθισικοὺς om. EDi καὶ πρὸς δυσεντερικοὺς HDi: ἐπὶ δὲ δυσεντερικῶν E 6 καὶ ἐνκλυζόμενος Ε δὲ om. E φθίσεις CE πρὸς om. V 7 προστίθεται — ῥευματιζομένῃ om. C καὶ κολλυρίοις δὲ υἰγνυται ὁ χυλός· ὁ δὲ καρπὸς C 9 δὲ — παύει om. C ἐψηθεῖσα Q 10 ἢ αὐτὴ] καὶ Di δὲ] τε C 11 τὰς E ἕλκη addidi e Di καὶ (del. E2) ῥίζα καὶ τὰ χύλλα CEFDi 12 τὰς ῥίζας CE ἁδρὰς scripsi: ὅλας E, post ποθείσας colloc. C: om. reliqui, cf. D. eup. II 20 (234) 13 τριῶν om. V : δύο C: δυεῖν E ἴσων E τριταίοις E 15 τῇ ῥίζη CEDi ὡς (superscr. E2) πρὸς χ. διαφορούση E καὶ διαφοροῦσι CEDi in fine add, Di οἱ δὲ σύροι τὸν τούτου ζωμὸι καὶ τῆς καλαμίνθης σὺν μέλιτί φασι τοὺς πυρετοὺς θεραπεύειν, διδόμενον δευτέρᾳ, τετράδι καὶ παρασκευῇ, τοῦτο ὡς μν- ντήριόν τι δέχου. ἔστι γὰρ ἀληθέστατον καὶ διὰ πείρας. 16 num. cap. σνq FDi: σνζ H: ρλε E σίον τὸ ἐν ὅδασιν RDi initio syn. e R add. Di, post ἀρθόν H φὑεται] εὑρίσκεται Di ὀρθὸν λικαρόν 0rib . EDi λιπαρόν om. R ὄρθιον Q 17 C fol. 304v: N fol. 361 18 σχῖνος Di ἀρωματικός H ὁωρωνιον C: δωρωνον N: δάρην ἴον HDi: corruptum, fort. ἀρωμάτιον λαουβιρδε C: λαου· οἱ δὲ λαουβιρδε N: λαουβέρδε Di: λάουερ ἕρβα coni Spr.: correxi coll. Pl. XXVI 50 φύλλα ἔχον ἱπποσελίνῳ ἐοικότα, μικρότερα δὲ καὶ ἀρωματίζοντα, ἅπερ ἐσθιόμενα ἑφθά τε καὶ ὠμὰ λίθους θρύπτει καὶ ἐκκρίνει, οὖρά τε κινεῖ καὶ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἔμβρυα, δυσεντερικοῖς τε χρήσιμα βρωθέντα. Κρατεύας δὲ ἱστορεῖται περὶ αὐτοῦ οὕτως· πόα θαμνοειδής, ὀλίγη, ἔχουσα πολλὰ φύλλα περιφερῆ, μείζονα ἡδυόσμου, μέλανα, λεῖα, παρεγγίζοντα εὐζώμῳ.

128 σισύμβριον· οἱ δὲ καρδαμίνην, οἱ δὲ καὶ τοῦτο σίον καλοῦσιν. ἔνυδρός ἐστι πόα, κατὰ τὰ αὐτὰ τῷ σίῳ γεννωμένη. καρδαμίνην δʼ ἔνιοι λέγουσι διὰ τὸ ἐοικέναι καρδάμῳ κατὰ τὴν γεῦσιν. φύλλα δὲ ἔχει τὰ μὲν πρῶτα περιφερῆ, αὐξανόμενα δὲ σχίζεται ὡς τὰ τοῦ εὐζώμου. ἐστι δὲ θερμαντικά, διουρητικά· βιβρώσκεται δὲ καὶ ὠμά. ἀποκαθαίρει δὲ καὶ φακοὺς καὶ ἔφηλιν καταπλασθέντα διʼ ὅλης τῆς νυκτός, ἕωθεν δὲ ἀποκλυσθέντα.

129 κρῆθμον θαμνῶδές ἐστι βοτάνιον, ἀμφιλαφές, περὶ 128 RV: σισύμβριον ἕτερον· οἱ δὲ καρδαμίνην, οἱ δὲ καὶ τοῦτο σίον καλοῦσιν. 8 SIM. Pl. XX 247 (e S. N.). 8 EXC. Orib. XII s. v. (σισύμβριον — εὐζώμου); Gal. XII 124 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 16 SIM. Pl. XXV182 sq.(e S. N.); schol. Nic. Th.909 (ex Antigono); Hes. s. v. 16 EKC. Οrib. XI s. v. (κρῆθμον — ἡδείας); Gall XIΙ 44 (═ Aet. I s. v. Paul Aeg. VII 8 s. v.). 1 post φύλλα add. πλατὲα RE: φύλλα ἔχον πλατέα Di ἔχον om. N0rib. E: γεννῶν C post ἀρωματίζοντα e Gal. add. θερμότητος δὲ εἰς τοσοῦτον μετεί- ληφεν ὡς ἐσθ. Η 2 ὠμά τε καὶ ἑψθὰ Ε 3 τὰ ἔμμηνα R ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἄγει E: ἔμβρυα καὶ ἔμμηνἄνελ Di: καὶ ἔμβρυα om. R 4 ἱστορεῖται VF : ἱστορεῖ reliqui: post αὐτοῦ coll. Orib. E 5 αὐτοὺς F οὕτως om. R ὀλίγη Q: ἀλίγην V: ὀλίγα φύλλα ἔχουσα R0rib.EDi 6 λεῖα om. HDiDl: λίαν λεπαρά R: λιπαρά E0rib. ἐγγίζοντα R0rib.: ἔγγιστα E: παρεγγύζοντα reliqui: correxi cap. περὶ σισυβρίου III 41) add. Di 7 num. cap. σνζ FDi: σνη H: ρλq E σισύμβριον ἕτερον Di οἱ δὲ (alt.)] ἔνιοι δὲ E 8 ἔστιν ἡ πό R0rib. 9 ἣν καρδαμίνην ἔνιοι λέγουσι Οrib. ἔνιοι om. H καρδαμώμῳ C κατὰ om. R0rib.EDi 10 φύλλον Orib.EDi δὲ om. CDi post ἔχει add. κατὰ τὴν γεῦσιν F τὸ μὲν πρῶτον R0rib .EDi περιφυές R: περιφερές 0rib EDi αὐξόμενον R0rib. Di: αὐξα////// (c. 4 litt. del. E2) νόμενον E 11 τὰ] τὸ R0rib.EDi θερμαντικόν, διουρητικόν EF : θερ- μαντικόν, οὐρητικόν RDi 12 καὶ (pr.) om. R ὠμόν REDi 13 καταπλα- σθὲν RE: καταπλασθέντα VQDi ἀποκλυσθέν REDi: ἀποπλυθέντα F: ἀπο- κυλισθέν τα V 15 num. cap. σνη FDi: σνθ Η: ρλζ E κρίθμον (κρηθμόν ind.) Q: κρίθ- μον, οἱ δὲ κρίταμον Di: crethmos Pl. XXVI 158 16 C fol. 324r): N 160 πῆχυν τὸ ὕψος, φυόμενον ἐν πετρώδεσι καὶ παραθαλασσίοις τόποις, φύλλοις περίπλεον λιπαροῖς καὶ ὑπολεύκοις, τοῖς τῆς ἀνδράχνης παρεοικόσι, πλατυτέροις μέντοι καὶ ἐπιμηκεστέροις, ἁλμυρίζουσι δὲ πρὸς τὴν γεῦσιν· ἄνθη λευκά, τὸν δὲ καρπὸν ὥσπερ λιβανωτίδος, μαλακόν, εὐώδη, στρογγύλον, ὅς ξηρανθεὶς διίσταται καὶ ἔνδον ὡς πυρὸν ἔχει τὸ σπέρμα, ῥίζας δὲ δακτύλου τὸ πάχος τρεῖς ἢ τέσσαρας, εὐώδεις, ἡδείας.

δύναται δὲ ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα ἐναφεψηθέντα οἴνῳ καὶ πινόμενα βοηθεῖν δυσουροῦσι καὶ ἰκτερικοῖς· κινεῖ καὶ καταμήνια, καὶ λαχανεύεται ἑφθόν τε καὶ ὠμὸν ἐσθιόμενον. καὶ ταριχεύεται δὲ ἐν ἅλμῃ.

130 κορωνόποὗς πρόμηκές ἐστι βοτάνιον, κατὰ τοῦ ἐδάφους κατεστρωμένον, κατεσχισμένον τὰ φύλλα· λαχανεύεται δὲ καὶ τοῦτο ἑφθόν.

τούτου ποιεῖ ἡ ῥίζα πρὸς κοιλιακοὺς ἐσθιομένη.

130 RV: κορωνόπους· οἱ δὲ Ἄμμωνος ⟨κέρας), οἱ δὲ ἀστ ⟨έ⟩ριον, Ἀφροι ἀτιρσιττή, Ῥωμαῖοι, κα⟨λ⟩κιάτρικεμ, οἱ δὲ τιλλάγω, οἱ δὲ σαγγουινάριαμ. 8 SIM. [ Hipp] περὶ ΙΙ 54 VI 562); Pl. l. s. D eup. II 112 (311) . [Hipp.] π. ν. φ. 32 (VII 353); Ζop.(Οrib. II 597); D.eup. II 77 (: 289):Pl. XΧVI 158. 12 SIM. Theophr. h. pl. VII 8, 3 (═ Pl. XXI 99); Pl. XXII 48 (e S. N.): Hes. s. v. — D. eup. II 49 (262) Pl. l. s. 12 EXC. Orib. XI s. v. (κορωνόπους — λαχανεύεται); Gal. XII 40 (═ Paul. Aeg. VII s s. v.). 1 παραθαλαττίοις Οrib.EDi 2 φύλλοις δὲ H, fort. recte περίκλεων Di παρεμέρουσιν ἀνδράχνῃ Orib. E 3 παχυτέροις coni Lac.: latiora Dl 4 καὶ ἁλμυρίζουσι (om. δὲ) Οrib.E μήλινα λευκά 0rib.: florem habens album Dl post καρπὸν add. λευκὸν 0rib.: semen habens libanotidis Dl: fort. καρπὸν ἔχει 5 στρογγύλον om. Orib. 6 πυρρὸν Orib.Di: πυρὸν reliqui: habet intus nucleum (ευρῆνα) candidum Pl. δὲ ἔχει E 8 καὶ ἡ ῥίζα καὶ ὁ καρπὸς καὶ τὰ φὑλλα H: ὁ καρπὸς καὶ ἡ ῥίζα καὶ τὰ φύλλα Di: folia et semen eius et radices Dl ἐνεψηθέντα Ε 9 δυσουριῶσιν καὶ ἰκτέροις Ε 10 κινεῖν καταμήνια E καὶ (alt.) om. EDi λαχανεύεται δὲ E ὠμὸν καὶ ἑφθὸν E 11 δὲ om. Di 12 num. cap. ρνθ FDi: ρξ H: ρλη E κορονόπους FE post κορωνό- πους syn. e R add. D, post ἑφθόν H ἐστι om. RDi 15 ἐστρωμένον R0rib. EDi τὰ om. Orib. post φύλλα add. ῥίζαν λεπτὴν ἔχον στυπτικήν Di 15 ἡ ῥίζα αὐτοῦ ποιεῖ R: οὗ ἡ ῥίζα ποιεῖ Ε ἐσθιομένην πρὸς κοιλιακοὺς ποι. οῦσαν Di ἐψομένη καὶ ἐσθιομένη E in fine add. e Ps. Ap. c. 45 (ut videtur) γίνεται δὲ (om. H) ἐν χέρσοις τόποις καὶ ἐν δώμασι (sic) καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς ΗDi 16 C fol. 179r: N 83 eruilia mg. add. N (m. rec.) κέρας addidi (propter fructum sic appellatur) 17 ἄστριον libri: correxi κακκιατρικεμ R κακιατρικέμ HDi: correxi 18 στιλλαγω N: στιλααγω C: στιλάγω Di: στιλματώ H: suspectum σανγουιναριεμ C: σανγυναριαμ N: σαγγουρναριάμ Di

131 σόγχου δύο ἐστὶν εἴδη· τὸ μὲν γάρ ἐστιν ἀγριώτερον καὶ ἀκανθωδέστερον τὸ δὲ τρυφερώτερον καὶ ἐδωδιμώτερον· καυλὸς δὲ γωνιοειδής, ὑπέρυθρος, κενός· φύλλα δὲ ἔχει ἐκ διαστημάτων ἐσχισμένα τὴν περιφέρειαν.

δύναμις δὲ αὐτῶν ἐστι ψυκτική, μετρίως ὑποστύφουσα, ὅθεν στομάχῳ καυσουμένῳ καὶ φλεγμοναῖς καταπλασσόμενα ἁρμόζουσιν· ὁ δὲ χυλὸς καταρροφούμενος δηγμοὺς στομάχου παύει καὶ γάλα κατασπᾷ, προστεθεὶς δὲ ἐν ἐρίῳ δακτυλίου καὶ μήτρας φλεγμοναῖς βοηθεῖ. ἡ δὲ πόα καὶ ἡ ῥίζα καταπλασθεῖσα σκορπιοπλήκτοις ἀρήγει.

132 σέρις ἀγρία καὶ ἥμερος, ὧν ἡ μὲν ἀγρία πικρὶς ἢ 131 RR: σόγκος τραχύς· οἱ δὲ κικώριον ἄρρεν, Ῥωμαῖοι κικίρβιτα ἄσπρα, Ἄφροι γαθουονίμ. σόγκος τρυφερός· οἱ δὲ κικώριον θῆλυ, Ῥωμαῖοι κικίρκιχόριον βιταμ μόλλεμ, Ἀφροι γαθουονίμ. 1 SΙM. Theophr. h. pl. VI 4, 3. 8. VII 8, 3. Pl. XXII 88. Hes. s. v. D. eup. II 1 (226) — eup. I 145 (167) — Pl. XXII 89 eup. II 6 229)— Pl. XXII 89. XXVI 163 eup. I 138 (163) — Pl. XXII 89 eup. I 215 (206) — eup. II 71 (285) — Pl. XXII 90 eup. II 122 (321). 1 EXC. Orib. XII s. v. (σόγχου — περιφέρειαν), Gal. XII 128. 11 SIM. Pl. XX 76 (e S. N.), unde Garg. M. 12 (initio aliis e D. additis). Geop. XII 28; Sim. S. s. v. ἴντυβον, Hes. s. v. κιχόριον. 11 EXC. Οrib. XII s. ν. (σέρις — ἔμπικρος); Gal. XII 119 (═ Paul. Aeg. VII 8 s. V.). 1 num. cap. σξ FDi: σξα Η: ρλθ E σόγκου E: σόκχου H: σόκχος τρα- χύς (e R) Di initio syn. sonchi asperi add. Di, post ἐδωδιμώτερον H τού- του δύο εἴδη RDi ἐστὶν (pr.) om. Orib.H, post εἴδη colloc. E γάρ om. H: γάρ ἐστιν om. Οrib.: γὰρ αὐτοῦ ἐστιν E ἐγριωδέστερον RDiE (corr. E2) 2 ἐδώδιμον R0rib.Di 3 δὲ (pr.) om. CΟrib. ὑπόκενος καὶ ὑπέρυθρος C: ὑπόκενος, ἐνίοτε καὶ ὑπέρυθρος Ν: ἐνίοτε καὶ ὑπέρυθρος (om. ὑπόκενος) Di δὲ (aIt.) om. NHDi: δὲ ἔχει om. 0rib. ἔχων H 5 δύναμιν δὲ ἔχει κτλ. E ἐστι om. Q 6 φλεγμαίνοντι N καταπλασσόμενοι RHDi 7 δηγμὸν REDi: δῆγμα H 8 παύει Q: πραΰνει RE: καταπραῦνει Di ἐνεργῶς RE: ἐν om. Q, cf. D, eup. I 215 (206) καὶ δακτυλίου E: δακτυλίων H: δακτυλ΄ F 9 μητρῶν E 10 σκορπιοδήκτοις C post ἀρήγει add. ὁ δὲ ἕτερος σόκχος ὁ καὶ τρυφερὸς ἐενδρώδης ἐστὶ καὶ πλατύφυλλος, τὰ δὲ φύλλα διεῖλς τὸν καυλόν, κλάδους ἔχοντα· καὶ οὗτος δὲ (εἰς pro δὲ Di) τὰ αὐτὰ ποιεῖ HDi 11 num. cap. σξα FDi: σξβ H: ρμ E σέρις ἥμερος· οἱ δὲ πικρίδα, Αἰ. γύπτιοι ἄγον, Ῥωμαῖοι ἰντύβου ἄγρεστε· δισσή, ὧν (e R) Di σέρις δισσή, ἀγ- ρία καὶ ἥμερος, ὧν ἡ μὲν ἀγρία πικρὶς . . . ἡ δὲ κηπευτὴ καὶ πλατυφυλλοτέρα coni. Sar. ἡ ἥμερος F (dittogr.) πικρὰ F : πικροὺς H: picris Dl ἡ καὶ NDi 12 C fol. 315r: N 154 κιχώριον HDi ἄρρεν addidi 13 γαθουοννιμ N: γαθουόνημ Di 14 C fol. 315v: N 154: om. HDi σόνκος C θῆλυ om. Ν 15 γαοονινιμ C: γαοονιμ N: correxi καλεῖται, ἥτις ἐστὶ καὶ πλατυφυλλοτέρα καὶ εὐστομαχμωτέρα τῆς κηπευτῆς. καὶ τῆς κηπευτῆς δὲ διττὸν εῖδος· ἡ μὲν γάρ τίς ἐστι θριδακωδεστέρα καὶ πλατύφυλλος ἡ δὲ στενόφυλλος καὶ ἔμπικρος.

2 πᾶσαι δὲ στυπτικαὶ καὶ ψυκτικαὶ καὶ εὐστόμαχοι. ἱστᾶσι δὲ καὶ κοιλίαν ἑφθαὶ μετ᾿ ὄξους λαμβανόμεναι, καὶ μάλιστα αἱ ἄγριαι εὐστομαχώτεραι· βρωθεῖσαι γὰρ ἀτονοῦντα στόμαχον παρηγοροῦσι καὶ καυσούμενον καὶ καταπλασσόμεναι σὺν ἀλφίτῳ καὶ καθʼ ἑαυτάς, καὶ καρδιακοῖς εἰσι κατάπλασμα χρήσιμοι δὲ καὶ ποδάγραις καὶ ὀχθαλμῶν φλεγμοναῖς βοηθοῦσιν. ἡ δὲ πόα καὶ ἡ ῥίζα καταπλασθεῖσα σκορπιοπλήκτοις ἀρήγει καὶ ἐρυσιπέλασι σὺν ἀλφίτῳ. σὺν ψιμυθίῳ δὲ καὶ ὄξει ὁ χυλὸς αὐτῶν ἐπίχριστος τῶν ψύξεως δεομένων.

133 χονδρίλη· τὰ μὲν φύλλα καὶ τὸν καυλὸν καὶ τὰ ἄνθη 132 RV: σέρις ἥμερος· οἱ δὲ πικρίδιον, Αἰγύπτιοι ἄγον, Ῥωμαῖοι ἴντουβουμ ἀγρέστε, οἱ δὲ κικίρβιτα ἄλβα, οἱ δὲ ἀμαριτούδω. σέρις ἀγρία· οἱ δὲ κικώριον, οἱ δὲ πικρίδα ἀγρίαν, Αἰγύπτιοι ἀγονουχί, Ῥωμαῖοι κικίρβιταμ ἀγρέστεμ. 5 SIM. [ Hipp.] π. δ. II 54 (VI 562) Pl. ΧΧ 76 — Pl. 1. s. D. eup. II 8 (229) — Pl. 75 eup. II 49 (262) — eup. II 1 (226) — Pl. 77 eup. II 28 (288)— Pl. 77 eup. I 235 (216) — eup. I 29 (l07) — eup. I 168 (180) — Pl. l. s 76. 14 SIM. Pl. XXII 91 (e S. N.); cf. Theophr. h. pl. VII 7, 1. 1, 4 cf. Pl. XXI 105); Hes. s. v. 14 EXC. Orib. ΧII s. v. (χονδυη — κυαμιαῖα ἔστι δὲ — μεστήν); Gal ΧII 156 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κικώρμιον N: κιχώριον QEDi: κιχόριον 0rib. καλουμένη NDi ἥτις] ἡ δὲ τις NDi καὶ (pr.) om. E πλαύφυλλος E καὶ εὐστομαχωτέρα om. N εὐστομω τέρα Orib.EDi 2 τῆς δὲ κηπευτῆς (om. καὶ) Οrib.: ταύτης NEDi 3 τίς om. Οrib. πλατύφυλλος καὶ ἔμπικρος Orib.E 4 ὑπόπικρος 0rib. 5 πᾶσαι] ἀμφότεραι EDi καὶ ψυκτ. καὶ om. N καὶ (pr) om. HDi ἵστησιν καὶ N 7 εὐστοματχώτεραι om N γὰρ διορθοῦνται στόμαχον καὶ παρη- γοροῦσιν μάλιστα N 8 καὶ (alt.) addidi, cf. D. eup. II 1 (226): καταπλασσό- μεναι δὲ Di μετʼ ἀλφίτου N 9 καὶ (alt.) om, NHDi καρδιακῶν NE εἰσὶν χρήσιμοι (om. κατάπλασμα) NDi καταπλάσματα Ε χρήσιμος E 10 δὲ καὶ om. N: δὲ om. Di ποδάγραις τε N: καὶ ποδάγραις δὲ Di: ποδαγρικοῖς E 11 καὶ σκορπιοπλήκτοισ Ε 12 ἔρυσιπέλατα σὺν ἀλφίῳ ἰἅται NDi καὶ σὺν μηθίω καὶ E ἐστὶν ὁ χυλὸς Di 13 ἐπιχρισθεὶς E 14 num. cap. σξβ FDi: σξγ H: ρμα E χονδρίλη FR0rib. E: χονδρίλλη reliqui: χόνδρυλλα Theophr initio syn. e R add HDi φύλλα ἔχει E: ἔχει om. R 15 N fol. 153: om. C πικρίδιον N: πικρίδα HDi 16 ἔντυβου HDi οἱ δὲ κικίρβιτα — 19 ἀγρέστε om. HDi ἔχει κιχορίῳ ὅμοια, ὅθεν καὶ εἶδος σέριδος ἀγρίας αὐτό τινες εἶπον, λεπτότερον δὲ τὸ ὅλον. περὶ δὲ τῷ κλωναρίῳ αὐτῆς εὑρίσκεται κόμμι ὅμοια μαστίχῃ μεγέθει κυαμιαῖα, ἅ τινα προστεθέντα λεῖα μετὰ σμύρνης ἐν ὀθονίῳ μέγεθος ἐλαίας ἔμμηνα ἄγει. ἡ δὲ πόα σὺν τῇ ῥίζῃ κοπεῖσα εἰς τροχίσκους ἀναπλάσσεται μειγνυμένου μέλιτος, οἵτινες διεθέντες καὶ νίτρῳ μιγέντες ἀλφούς ἀποσμήχουσιν· ἀνακολλᾷ δὲ καὶ τρίχας τὸ κόμμι.

καὶ ἡ ῥίζα δὲ πρόσφατος ποιεῖ εἰς τὰ αὐτά, βαπτομένης 2 εἰς αὐτὴν βελόνης καὶ προσαγομένης ταῖς θριξίν· ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς ἔχεις σὺν οἴνῳ πινομένη, καὶ κοιλίαν ἵστησιν ὁ χυλὸς αὐτῆς ἑψηθεὶς σὺν οἴνῳ καὶ ποθείς, καὶ καθʼ ἑαυτόν. ἐστι δὲ καὶ ἕτερον εἶδος χονδρίλης, φύλλον δὲ ἔχει περιβεβρωμένον, πρόμηκες, ἐπὶ γῆς ἐστρωμένον καυλὸν δὲ ὀποῦ μεστόν, ῥίζαν δὲ λεπτήν, ἔπακμον, κούφην, στρογγύλην, ὑπόξανθον, ὀποῦ μεστήν.

δύναμιν δʼ ἔχει ὁ καυλὸς καὶ τὰ φύλλα πεπτικήν. ὁ δὲ ὀπὸς τριχῶν τῶν ἐν βλεφάροις ἀνακολληνικός. φύεται δὲ ἐν γεώδεσι καὶ ἐργασίμοις χωρίοις.

134 κολόκυνθα ἐδώδιμος ὠμὴ καταπλασθεῖσα λεία 133 RV: χονδρίλη· οἱ δὲ καὶ τοῦτο κικώριον ἢ σερίδα καλοῦσιν. 5 SIM. Pl. XXII 91 D. eup. II 78 (292)— eup. I 119 (153)— Pl. 91 eup. I 53 (117) — Pl. 1. s. — Pl. l. s. eup. II 48 (260). 19 SIM. [ Hipp.] π. δ. ΙΙ 54 (VI 560); Mnesith., Diphil. (Αth. II 59 b); Pl. XX 16 (e S. N.); Ruf. ed. R. 542 (ex Hipp.); Garg. M. 6 (e Gal. Pl. D) ~ Ps. Orib. I 117 (═ A. Mai l s. I 27); Sim. S. s. v. (e Ruf. Gal. aliis): Geop. XII 19, 8 — Pl. l. s. 16 — D. eup. I 9 (98) Pl. 17 — eup. I 29 (107) Pl. 16 — eup. I 235 (217) Pl. 17 — eup. I 57 (120) Pl. 16 — eup. II 2 (227) Pl. 17. 19 EXC. Gal. XII 35(═ Aet. s. v. v Paul. Aeg. VII 3 v.), cf VI 561 sq. 1 κορίω ἢ κιχορίω E (corr. E2) ὅθεν δὲ καὶ τὸ εἶδος· τινὲς δʼ αὐτὸ σερίδα ἀγρίαν R post εἶδος colloc. αὐτό τινες E: τινὲς αὐτὸ 0rib.: τινὲς αὐτὸ εἶπον Di 2 τὸ om. R τῶν κλοναρίων E (corr. E2): τοῖς κλωναρίοις RDi μὐτοῖς R 3 ὅμοια R: ὅμοιον reliqui: ὅμοια coni. Sarac. τῷ μεγέθει R (post κυαμιαῖα colloc. C): μεγέθη E 4 λεῖα om. R: post σμύρνης colloc. EDi ὀθω(ν superscr.) F 5 ἄγει ἔμμηνα R: ἄγει καὶ ἔμμηνα (καὶ del. E2) 6 διειθέν- τες F: ἀνεθέντες Di: διητηθέντες R 7 τὰς τρίχας H 8 τὸ αὐτὸ ποιεῖ RE 11 ἐν οἴνῳ R καὶ (alt.) om. R: καὶ καθʼ ἑαυτὸν om. E 12 verba ἔστι- χωρίοις om. R φύλλον ἔχον Orib.E 14 δὲ om. Orib. 14 post δὲ add. ἔχει μεστήν E ἐπʼ ἄκρου κορυφὴν ἔχουσαν (ν add. E2) στρογγύλην 0rib. E (δὲ λεπτὴν ἔπακμον κούφην mg. add. E2): ad finem rotunda Dl 16 τὰ φύλλα καὶ ὁ καυλὸς E 18 χωρίοις FDi: τόποις H: χωρίοις καὶ τόποις E (καὶ τόποις del. E2) 19 num. cap. σξγ FDi: σξδ H: ρμβ E ἐδώδιμος om. HDl 20 C fol. 378r: N 167 κιχώριον HDi οἰδήματα καὶ ἀποστήματα πραύνει. τὸ δὲ ξύσμα αὐτῆς παιδίοις σειριῶσιν ὠφελίμως κατὰ τοῦ βρέγματος καταπλάσσεται, καὶ πρὸς ῤφθαλμοῦ φλεγμονάς καὶ ποδαγρικὰς ὁμοίως. ὁ δὲ χυλὸς τῶν ξυσμάτων ὠταλγίας καθʼ ἑαυτὸν καὶ μετὰ ῥοδίνου ἐγχυματιζόμενος ὠφελεῖ, καὶ πρὸς καυσουμένην ἐπιφάνειαν ἐγχριόμενος ὠφελεῖ. ὅλης δὲ αὐτῆς ἀποζεσθείσης καὶ ἐκθλίβεί. σης ὁ χυλὸς πινόμενος, μετὰ μέλιτος βραχέος καὶ νίτρου κοιλίαν λύει κούφως. καὶ εἴ τις κοιλάνας αὐτὴν ὠμὴν ἐγχέας τε οἶνον καὶ ἐξαιθριάσας κεράσας τε δοίη πιεῖν, μαλάσσει κοιλίαν κούφως.

135 σίκυς ἥμερος εὐκοίλιος, εὐστόμαχος, ψυκτικός, οὐ φθειρόμενος, κύστει ἁρμόδιος, ἀνακτητικὸς λειποθυμιῶν ὀσφραινόμενος. καὶ τὸ σπέρμα δὲ αὐτοῦ μετρίως οὐρητικόν, ἁρμόζον σὺν γάλακτι ἢ γλυκεῖ πρὸς τὰς ἐν κύστει ἑλκώσεις. τὰ δὲ φύλλα αὐτοῦ σὺν οἴνῳ καταπλασθέντα κυνόδηκτα ἰᾶται, σὺν μέλιτι δὲ καὶ ἐπινυκτίδας.

ἡ δὲ τοῦ πέπονος σὰρξ καὶ αὐτὴ πεπτική, οὐρητικὴ 1 ΤESΤ. Garg. M. 6: Dioscorides ramenta corticis viridis in cucurbita lau- dat, eorum effectus sic tradit: siriasim infantium capiti inposita depellunt, cum polenta podagrae aestuanti et ignibus sacris cum pane subveniunt. 11 SIM. [ Hipp.] π. δ. II 55 (VI 564); Diocles frg. 120. 421); Diphil. (Ath. III 74c); Pl. XX 10 sq.; Geop. XII 19, 8 — D. eup. II 109 (306) II 113 (314) I 171 (183). 11 EXC. Gal. XII 121; Garg. H. 16 (aliis e Pl. additis) ~ A. Mai l. s. VII 415. Ps. 0rib. I 118. 17 SIM. [ Hipp.] π. δ. IΙ 55 (VI 654)), Diocles frg. 120. 121. Diphil. (Ath. III 68 f.); Pl. XX 11 (e S. N.), unde Garg. M. 15 (aliis aliunde additis) ~ A. Mai l. s. VII 415. Ps. 0rib. I 119; Ruf. ed. Ruelle 542; Geop. XII 9, 8; Sim. S. s. v. ἀγγούρια — Pl. 1. s. D. eup. I 29 (107) 30 (108); l 9 (98); I 108 (148)— Diocl. frg. 139. Ruf. (0rib. II 107). Pl. l. s. — eup. I 172 (183) Pl. l. s. 17 EXC. Gal. XII 121, cf. VI 564. Paul. Aeg. VII s s. v. 1 καὶ ἀποστήματα om. Q, post πραύνει colloc. E: apostematicis prodest Dl, cf, Pl, l. s. post πραύνει add. ἔστι δὲ ἐδώδιμος H ξέσμα Di 2 σειρι- ῶσιν κατὰ τοῦ βρέγματος ὠφέλιμον (ν in ras.)· καταπλάττεται δὲ καὶ Ε 3 ὀφ- θαλμῶν E ποδάγρας E 4 post ξυσμάτοιν add. θλιβέντων Di πρὸς ὠταλγίας EHDi: ὀδονταλγίας F : dolores aurium tollit Dl, cf. Gal. l. s. αὑτὸν E 5 καὶ πρὸς — ὠφελεῖ om. FEDl, at cf. D. eup. II 2 (227) ἐγχεόμενος H 7"βραχέος om. H 8 ἐκχέας E τε om. E 9 δὸς F: δώη EDi: πίνῃ νῆστις H κοιλίαν μαλάσσει E: κοιλίαν λύει H 11 num. cap. σξδ FDi: σξε H: ρμγ E σικυὸς E: σίκους Gal. D. eup. 1. s. ὁ ἥμερος H 12 ἀγακλητικὸς δὲ λειποθυμίας E 13 δὲ addidi 14 ἢ om. E: σὺν γάλακτι ἢ γλυκεῖ D. eup. II 109 (306) γλυκεῖ corr. E2 (γλυ///κεῖ//////// c. 8 litt. eras.) 16 καὶ om. EDi 17 nov. cap (ρμδ) inc. E: σξδ· περὶ πέπονος Di πεπτίκή om. EDiDl, post οὐρητικὴ colloc. H ἐσθιομένη, καταπλασθεῖσα δὲ ὀφθαλμοῦ φλεγμονὰς πραύνει.

τὸ δὲ δέρμα αὐτοῦ σειριῶσι παιδίοις ἐπιτίθεται ἐπὶ τοῦ βρέγματος, 2 καὶ ῥαυματιζομένοις ὀφθαλμοῖς ἀντὶ ἀνακολλήματος κατὰ τοῦ μετώπου. ὁ δὲ χυλὸς σὺν τῷ σπέρματι μιγεὶς ἀλεύρῳ καὶ ξηρανθεὶς ἐν ἡλίῳ σμῆγμα γίνεται ῥυπτικὸν καὶ προσώπου λαμπρυντικόν. ἡ δὲ ῥίζα ξηρὰ ποθεῖσα σὺν ὑδρομέλιτι δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ ἐμέτους κινεῖ· εἰ δέ τις πραέως ἀπὸ δείπνου ἐμέσαι θέλοι, ἀρκέσουσιν ὀβολοὶ δύο· ὑγιάζει δὲ καὶ κηρία καταπλασθεῖσα λεία μετὰ ~~τοῦ~~ μέλιτος.

136 θρ ίδαξ ἥμερος εὐστόμαχος, ὑποψύχουσα, ὑπνωτική, κοιλίας μαλακτική, γάλακτος κατασπαστική· ἑψηθεῖσα δὲ γίνεται τροφιμωτέρα, ἄπλυτος δὲ ἐσθιομένη στομαχικοῖς ἁρμόζει. τὸ δὲ σπέρμα αὐτῆς πινόμενον τοῖς συνεχῶς ὀνειρώττουσι βοηθεῖ καὶ συνουσίαν ἀποστρέφει. αὐταὶ δὲ συνεχῶς ἐσθιόμεναι 136 RV: θρίδαξ ἥμερος· Ῥωμαῖοι λακτοῦκα, Αἰγύπτιοι ἐμβρωσί. θρίδαξ ἀγρία· οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἱεράκιον, προφῆται αἶμα Τιτάνου, Ζωροάστρης φέρομβρος, Αἰγύπτιοι ἐμβρωσί, Ῥωμαῖοι λακτοῦκαμ ἀγρέστεμ. 10 SIM. [Hipp] π. δ. II 54 (558); Theophr. h. pl. VII 4, 5. 6, 2; Diphil. (Ath. II 69 e); Pl. XX 61 sq., unde Garg. M. 11 (aliis e Gal. initio additis) ~ Ps. Orib. I 15 ═ A. Mai 1. s. VII 411; Ruf. ed. Ruelle 430 (cf. Orib. III 94) 481. 544. 650. Sim. S. s. v. παρούλλια (e Gal. Ruf. allis); Geop. XII 13; Ps. Ap. 31 (═ Ps. Orib. I 16); Isid. XVII 10, 11 (e G. M.). 10 EXC. Gal. XI 887 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), cf. Gal. VI 624. 12 TEST. Garg. Mart. 11: optime illas stomachicis dari non lotas Dioscorides adfirmat. 1 ὀφθαλμῶν HE καταπραύνει HE 2 δέρμα FE: βρέγμα HDi: τὸ ἐπιπείμενον τῇ σερκὶ δέρμα D. eup. I 9 (98) κατὰ τοῦ βρέγματοε ἐπιτίθεται EDi 5 γίνεται λαμπρυντικὸν ῥυ (in ras.) πτικὸν προσώπου E: καὶ λαμπρυντικὸν προσώπου DiE2 6 ὑδρομέλιτι ἢ οἰνομέλιτι ἀλκὴ ᾶ Ε 7 μιθε addidi, cf. D. IV 151 ἀπὸ δείτνον πραέως E 8 θέλει F: θίλη H: θέλι/// E: θελήσετε Di: correxi δὲ om. H 9 λεία addidi ex E τοῦ om. E, delevi 10 num. cap. σξε FDi: σξ𝔮 H: ργε E ὁ ἥμερος H post ἥπερος syn. e R add. HDi post syn. add. ἡ δὲ ἥμερος θρίδαξ C ὑποστύφουσα C: ὑποφύχουσα καὶ στύφουσα E (καὶ στ. del. E2) 11 κοιλίας μαλακτική om. C προκλητική CE 13 τοῖς om. C 14 συνουσίαις E (ι del. E2): συντρέφει C 15 C fol. 135v: om. N 16 ἐμλβροσί HDi 17 C fol. 136v: om. N post ἱεράκιον add. alii aspodelon, alii picris Ps. Ap. 18 Ζοροάστης C: ζωρόαστρις Di φερονμβρος CDi: correxi, cf. D. IV 150 19 λαπτουκα Di ἀγρέστε C: σιλβατίκα Di: lactuca siluatica Ps. Ap. ἀμβλυωπίας εἰσὶ ποιητικαί· ταριχεύονται δὲ ἐν ἅλμῃ.

2 ἐκκαυλήσασαι δὲ ἔχουσι παρεμφέρον τι τῇ τοῦ χυλοῦ καὶ ὀποῦ δυνάμει τῇ τῆς ἀγρίας θρίδακος.

ἡ δὲ ἀγρία θρίδαξ ἔοικε τῇ ἡμέρῳ, καυλωδεστέρα καὶ τοῖς φύλλοις λευκοτέρα καὶ ἰσχνοτέρα καὶ τραχυτέρα ὑπάρχουσα, πικρὰ δὲ πρὸς τὴν γεῦσιν. ὡμοίωται δὲ κατὰ ποσὸν τῇ δυνάμει μήκωνι, ὅθεν καὶ τὸν ὀπὸν αὐτῆς ἔνιοι μίσγουσι τῷ μηκωνίῳ. καθαίρει δὲ μετ᾿ ὀξυκράτου ποθεὶς ὁ ὀπὸς ἀβολῶν δυεῖν ὁλκὴ ὑδατώδη, ἀποκαθαίρει καὶ ἄργεμα καὶ ἀχλῦς, ποιεῖ καὶ πρὸς ἐπικαύσεις ἐγχριόμενος σὺν γυναικείῳ γάλακτι.

3 ἔστι δὲ καθόλου ὑπνωτικὸς καὶ ἀνώδυνος· ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα, ποτίζεται δὲ καὶ πρὸς σκορπιοπλήκτους καὶ φαλαγγιοδήκτους. τὸ δὲ σπέρμα, ὥσπερ τὸ τῆς ἡμέρου ποθέν, ὀνειρμωγμοὺς καὶ συνουσίαν ἀποστρέφει· δύναται δὲ καὶ ὁ χυλὸς πρὸς τὰ αὐτά, ἀσθενέστερον μέντοι. ἀποτίθεται δὲ ὁ ὀπὸς ἐν κεραμέοις ἀγγείοις προηλιαζόμενος ὥσπερ καὶ τὰ λοιπὰ χυλίσματα.

137 γιγγίδιον· φύεται μὲν τὸ πλεῖστον ἐν Κιλικίᾳ τε καὶ Συρίᾳ. βοτάνιον σταφυλίνῳ ἐοικὸς ἀγρίῳ, λεπτότερον δὲ καὶ 1 SIM. Diph. Ath. I. s) Pl. XX 65 — Diph. l. s. Cels. II 27. Pl. XX 64 — Diph. l. s. Pl. XX 64. eup. I 12 (99) — Diph. l. s. Pl. XX 64 — eup. I 138 (163) — Pl. 1. s. — Pl. XX 68 eup. II 100 (302) — Diph. l. s. Pl. XX 64. eup. II 97 (301) — Pl. XX 68 — Pl. XX 62 — Theophr. VII 6, 2. eup. I 34 (109) Pl. l. s — eup. I 12 (99) — eup. II 78 (290) — Pl. XX 62 eup. II 121 (320) — eup. II 97 (301). 17: SIM. Pl. XX 83 (e S. N.); D. eup. II 112 (311). 17 EXC. cf. Gal. XI 856 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII. 3 s. v.). 1 εἰς ἁλμαίας CH ἐκκαυλισθεἴσαι C: ἐκκαυλίσασαι HDi 2 παρεμφέρων (παρεμφερῆ in mg.) τὴν τοῦ χυλοῦ ὀποῦ δύναμιν C τι om. E, post ἔχουσι coll. Di 3 τῇ om. CEDi 4 num. cap. omisso tit. mg. add. περὶ τῆς ἀγρίας θρίδακος Di ἔοικεν μὲν E καυλωδεστέρα δὲ HDi 5 ὑπάρχουσα] μὐτάρκουσα C 6 τὴν om. C κατὰ πᾶσαν τὴν δύναμιν Q τὴν δύναμιν C 7 μίκωνίου E (ι pr. in η corr, E2) ὅθεν — μηκωνίφ om. H μήκωνι C 8 όξυμέλιτος CDi πλῆθος ὀβολῶν δυεῖν ὁλκὴν (ν del. E2) E: δυσὶν ὀβολῶν ὁλκῆς C: δυεἴν ὁβολῶν ὁλκὴ Di 9 ὑδατώδη κατὰ κοιλίαν HDi ἀποκαθαίρει] αὐτοῖς ἄγει C καὶ (pr.)] δὲ καὶ HDi ἄλγημα C ἀχλὑν Di 10 ἐγχριομένη CHDi γάλακτι γυναικείφ E 11 ὑπνωτικὴ Di καὶ (alt.) om. Di 13 ὥσπερ καὶ CE, fort. recte ποθὲν post ἀποστρέφει colloc. CE συνουσίας CE 14 πρὸς del. E2 15 ἀσθενέστερος E ἀποτίθεσθαι δὲ δεῖ CE2 (in mg.): ἀποτίθεσθαι δὲ κεὶ E ἐν ὀστρακίνοις C 16 προσηλιαζόμενος F: προσκλιαζομένοις C: προσηλιαζόμενος H: προηλιάξοντα E ὡς CE λοιπὰ] ἄλλα C 17 num. cap. σξ𝔮 FDi: σξζ H: σμ𝔮 E post γιγγίδιον syn. e R add. HDi μὲν τὸ om. EDi, τὸ om. R τε om. REDi 18 σταφυ υλίνῳ μὲν Di (μὲν e mg. add. ut videtur) πικρότερον, ῥίζαν ὑπόλευκον, πικρὰν ἔχον. λαχανεύεται δὲ ὠμόν τε καὶ ἑφθόν, καὶ ταριχευθὲν ἐσθίεται. ἔστι δὲ εὐστόμαχον, οὐρητικόν.

138 σκάνδιξ· καὶ τοῦτο ἄγριόν ἐστι λάχανον, ὑπόδριμυ καὶ ἔμπικρον, ἐδώδιμον, ἑφθόν τε καὶ ὠμὸν ἐσθιόμενον εὐκοίλιον καὶ εὐστόμαχον, οὐρητικόν. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτοῦ κύστει χρήσιμον καὶ νεφροῖς καὶ ἥπατι πινόμενον.

139 καυκαλίς, ἔνιοι δὲ δαῦκον ἄγριον καλοῦσι. καυλίον 137 RV: γιγγίδιον· οἱ δὲ λεπίδιον, Ῥωμαῖοι βὶς ἀκούτουμ. Αἰγύπτιοι δωρισάστρου, Σύροι ἀδοριού, Ἄφροι τιρινταί. 138 RV : σκάνδυξ· Ῥωμαῖοι ἕρβα κανάρια, οἱ δὲ ἀκίκουλαμ. 139 RV: καυκαλίς· οἱ δὲ καῦκον ἢ δαῦκον ἄγριον, οἱ δὲ μυῖτις, Δημόκριτος βρύον, Ρωμαῖοι πέδεμ γαλλινάκιουμ, οἱ δὲ πέδεμ πούλλι, Αἰγύπτιοι σεσελίς. 4 SIM. Theophr. h. pl. VII 7, 1, Pl. XXII 80; D. eup. II 102 (304) II 108 (306) II 58 (270); Hes. s. v. σκάνδιξ. Et. M. 270, 50. schol. Arist. Eq. 19. Ach. 478 4 EXC. Gal. XII 124 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 8 SIM. [Hipp.] π. δ. II 54 (VI 562); Theophr. h. pl. VII 7, 1; Phanias (Ath. IX 371 d); Pl. XXII 83, Geop. XII 82; schol. Nic. Th. 845 (ex Antigono): Hes. S. V. καυκᾶνον (immo καυκαλίον). 8 EXC. Orib. XI s. v. (καυκαλίς — εὐῶδες); Gal. XII 15 (unde Aet, I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 πίκρότερον EDl: μικρότερον Q: πυκνότερον RDi: tenuius tantum et amarius Pl., cf. D. III 52 ῥιζίον REDi πικρ. ἔχον] πικράζον R: πικρίζον EDi ἑφθόν τε καὶ ὠμὸν N: ὠμὸν καὶ εὐανθόν (sic) C 2 ταριχευτὸν E ἐσθιόμενον RE δὲ om. R καὶ (om. R) εὐστόμαχον καὶ οὐρητικόν RE 3 post οὐρητικόν add. καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ (om. Di) αὐτοῦ πινόμενον μετὰ οἴνου κύστει χρήσιμον HDi. 4 num. cap. σξζ FDi: σξη H: ρμςζ E tit. περὶ σκάνδικος F: περὶ σκάνδυκος reliqui σκάνδυξ RHDi initio syn. e R add. Di, post λάχανον H τοῦτο δὲ R ὲστιν λάχανον ἄγριον N 5 ἑχθόν — ὠμὸν om. R τε om. EDi 6 οὐρητικόν om. QDi: est etiam eustomaca et diuretica, ventrem mollit Dl: οὐρητικὸν δ᾿ ἱκανῶς ἐστι Gal., cf. Pl. l. s. 7 νεφρητικοῖς καὶ ἡπατικοῖς R πενόμενον post νεφροῖς colloc. Di 8 num. cap. σξη FDi: σξθ H: ρμη E tit. περὶ καυκαλίδος QDi καύκαλος E post καυκαλίς syn. e R add. Di δαυκὸν άγρίαν F 9 C 87v: N 59 βις add. C (m. rec) 15 δορισαστροῦ HDi τιρινται N: τιριντά H: τιρικτά Di: ΠΡΙΝΤΑΕΙ (sic) C 11 C fol. 338v: N 150 mg. add. κοινῶς χαλβάνων καὶ βελονίδα καλοῦσιν C (m. rec) καναριαμ C: σκανάρια HDi, cf. Pl. ind. l. 25 (XXV 91) ἀκονκλάμ ibri: corr. Marc. 12 C. fol. 170r: N 50 13 μυεῖτις C γαλινακίου Di: γαλλινακιου N, cf. D. II 156, Pl. XXV 155 14 πεδεπουλαι R: πεδεποῦλλαι Di σεσέλιε v ἐστὶ σπιθαμιαῖον, ὑπόδασυ, φύλλα ἔχον μαράθῳ ὅμοια, λεπτοσχιδῆ, δασέα, καὶ ἐπ᾿ ἄκρου σκιάδιον λευκόν, εὐῶδες. λαχανεύεται δὲ καὶ τοῦτο ἑχθόν τε καὶ ὠμὸν ἐσθιόμενον· ἔστι δὲ οὐρητικόν.

140 εὔζωμον πλεῖον βρωθὲν συνουσίαν παρορμᾷ, καὶ τὸ σπέρμα δʼ αὐτοῦ τὸ αὐτὸ ποιεῖ, οὐρητικὸν ὑπάρχον καὶ πεπτικὸν καὶ εὐκοίλιον· χρῶνται δὲ τῷ σπέρματι καὶ εἰς τὰς ἀρτύσεις τῶν ἑψημάτων. ἀποτίθενται δὲ αὐτὸ πρὸς τὸ πλείονα μένειν χρόνον γάλακτι ἢ ὄξει φυρῶντες καὶ ἀναπλάσσοντες τροχίσκους.

γίνεται δὲ καὶ ἄγριον εὔζωμον, μάλιστα δὲ ἐν τῇ κατὰ τὴν ἑσπέραν Ἰβηρίᾳ, οὗ τῷ σπέρματι καὶ ἀντὶ σινἡπεως οἱ τῇδε ἄνθρωποι χρῶνται. ἔστι δὲ οὐρητικώτερον καὶ δριμύτερον πολλῷ τοῦ ἡμέρου.

141 ὤκιμον βιβρωσκόμενον πολὺ ἀμβλυωπές ἐστιν. ἔστι 140 RV: εὔζωμον· Ῥωμαῖοι ἠρούκαμ, Αἰγύπτιοι ἐθρεκιγκίν, Ἄφροι ἀσουρήκ. 5 SIM. Pl. XX 125 (cf. XIX 154), unde Geop. XII 26 (aliis aliunde additis); Garg. M. 14 (aliis e Gal. Diosc. additis), Isid. XVII 10, 21 (e G. M.) — D. eup. II 111 (309). Cels. II 31. 5 EXC. cf. Gal. VI 639; Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. A. Mai VII 446. 15 SIM. Pl. XX 119 sq. (e S. N.), unde Garg. M. 22 (═ A. Mai VII 412); Geop. XI 28; Ps. Ap. 117; Hes. a. v. — Pl. 119 eup. I 43 (113) — Pl. 122 — eup. II 138 (163) — Pl. 121 eup. II 122 (320). 15 EXC. cf. Gal XII 158 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Gal. VI 640. 1 post σπιθαμιαῖον add. ἢ καὶ μεῖζον RDiOrib. (interp.) φὑλλα ἔχον σελίνῳ ἐμφερῆ· ἐπ᾿ ἄκρου δὲ μαραθοειδῶς λεπτοσχιδῆ ROrib.Di: cuius folia similia sunt feniculo Dl, cf. Pl. l. s. 2 ἄκρω E 3 post δὲ (alt.) add. καὶ κὐτὸ R, καὶ τοῦτο E 4 διουρητικόν HDi 5 num. cap. ρξθ FDi: σο H: ρμθ E εὔξωμον ὀζοβότανον F (ind.) post εὔζωμον syn. e R add. Di, post παρορμᾷ H ἐπὶ πλεῖον ἐσθιόμενον RE συνορμᾷ R 6 τὸ αὐτὸ om. R 7 καὶ εὐκόλιον om. REDI καὶ (alt.) om. RE εἴς τε Ε 8 προσεψημάτων R: προσοψημάτων E 9 χρόνον μένειν E ὄξει φυρῶντες γάλακτι RDi: ἔξει ἢ γάλακτι φυρ. H: ἢ ὄξει om. F: lacti aut aceto mixtus Dl 11 γίνεται — ἡμέρου om. R δἐ addidi ex E 12 καὶ om. E σινίπεος F: σινήπεος HDi: σινάπεως E 13 οὐρητκώτερον E: διονρητικώτερον reliqui 15 num. cap. σο FDi: σοα H: ρν E ὤκιμον τὸ λεγόμενον βάλσαμον (βασιλικόν leg.) F (ind.) ὤκιμον γνώριμον C (cap. om. N) Di ἐστὶν (alt. ἔστι om.) καὶ κοιλίας CE 16 C fol. 117v: N 70 κοινῶς δῴκα eff. h. p. add. C (m. rec.) ἰρουκάμ HDi ἐθρεκικήν Di 17 ἀσουρίκ Di δὲ κοιλίας μαλακτικόν, πνευμάτων κινητικόν, οὐρητικόν, γάλακτος προκλητικόν, δυσμετάβλητον. καταπλασσόμενον δὲ σὺν ἀλφίτου πάλῃ καὶ ῥοδίνῳ καὶ ὄξει φλεγμοναῖς βοηθεῖ, καὶ δράκοντος θαλασσίου καὶ σκορπίου πληγῇ καθ᾿ ἑαυτό, σὺν οἴνῳ δὲ Χίῳ πρὸς ὀφθαλμῶν ὀδύνας. ὁ δὲ χυλὸς αὐτοῦ ἀποκαθαίρει ἀχλῦς τὰς ἐν ἀφθαλμοῖς καὶ τὰ ῥεύματα ξηραίνει.

τὸ 2 δὲ σπέρμα ἁρμόζει τοῖς χολὴν μέλαιναν γεννῶσι πινόμενον, δυσουροῦσί τε καὶ πνευματουμένοις· παύει δὲ καὶ πταρμοὺς πλείονας ἐπισπώμενον δἰ ὀσφρήσεως, καὶ ἡ πόα δὲ τὸ αὐτὸ ποιεῖ· συμπιέζειν δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς δεῖ ἐπιόντος τοῦ πταρμοῦ. φυλάσσονται δέ τινες αὐτὸ καὶ οὐκ ἐσθίουσι διὰ τὸ μασηθὲν καὶ τεθὲν ἐν ἡλίῳ σκώληκας γεννᾶν. Λίβυες δὲ προσυπειλήφασιν, ὅτι οἱ φαγόντες αὐτὸ καὶ πληγέντες ὑπὸ σκορπίου ἀσώστως διατίθενται.

142 ἀροβάγχη· οἱ δὲ κυνομόριον, οἱ δὲ λέοντα, Κύπριοι δὲ θυρσῖτιν καλοῦσι. καυλίον ἐστὶν ὑπέρυθρον, ὡς δισπιθαμιαῖον, 141 RV: ὤκιμον. 2 SIM. Pl. 1. s. 121 D. eup. I 32 (109) 41 (112) — eup. II 109 (306) — eup. I 8 (98) — Pl. 119. Geop. l. s. cf. Gal. VI 640 — Pl. 120. 15 SIM. Theophr. h. pl. VIII 8. 4; c. pl. V 15, 5, Pl. XXII 162 e S. N.);s Geop. II 42; Hes. s. v. (~ schol. Nic. Th. 869. 1 πνευμάτων — οὐρητικόν om. C: πνευμάτων κινητικόν om. E: inflationes ventris commovet, diureticus est Dl καὶ οὐρ. E 2 προσκλητικόν H δὲ om. E 3 παιπάλῃ H βοηθεῖ φλεγμοναῖς E: θοηθεῖ πλεύμονος (om. φλεγμ.) C: φλεγμοναῖς βοηθεῖ πνεύμονος Di 4 πληγήν H: πληγαῖς CE καὶ καθ᾿ αὑτὸ E, fort, recte καθ᾿ ἑυτὸ δὲ σὺν οἴνῳ χίῳ CDi σὺν om. Q 6 τὸ σπέρμα δὲ Di 7 σπέρμα πινόμενον REDi τοῖς μελανχολῶσι(-λιῶσιν) CEDi 8 δυσουροῦσιν, πνευματουμένοις CE: καὶ δ. καὶ πνευματουμένοις Di παύει CE: ποιεῖ reliqui, at cf. D, eup. I 8 (98) παύει δὲ πταρμοὺς συνεχεῖς ὠκίμου σπέρμα λεῖον, καὶ ἡ πόα ἀποσφραινομένη 9 πλεῖον ER ἀνασπώμενον E: ἀνασπωμένη C τὰ μὐτὰ C 10 πιόντος F τοῦ om. E 11 μὐτό τινες C μὐεὸν E 12 σκωλήκια CDi δἰχυες C προσειλήφασιν E (ὐπειλη superscr. E2): προειλήφασιν C: προσειλήφασιν reliqui: correxi 13 σκορπίων E ἄσωστοι διατίθενται C: ἀσώστως (ἀσινεῖς Superscr, E2) διατίθενται E: ἄπονοι (ἄπονες H) διαμένουσιν QDi: perhibent afri quod die, qua quisquis a scorpione fuerit percussus et comederit ocimum, statim moritur Dl, cf. Pl. l. s. 15 num. cap. σοα FDi: σοβ H: ρνα E ὀροβάκχην E: ἀροβάκχη reliqui: ὀροβάγχη Theophr. l. s. Zop. (Orib. II 591): orobachen Pl.: orobacce Dl de cynomorion nomine cf. Pl. 1. s. λέοντα κύπριον· οἱ δὲ E 16 θυρσίνην EHDi: tirsinum Dl: θυρσίτην F: correxi mg. add. ὁ λύκος Di ὡε om. H δισπίθαμον E ἐνίοτε δὲ καὶ μεῖζον, ἄφυλλον, ὑπολίπαρον, τρυφερόν, ἔνδασυ, ἄνθεσιν ὑπολεύκοις ἢ μηλίζουσι κεχρημένον. ῥίζα δὲ ὕπεστι δακτύλου τὸ πάχος, κατατιτραμένη πρὸς τὴν τοῦ καυλοῦ ξηρασίαν. δοκεῖ δὲ φυόμενον ἐν ὀσπρίοις τισὶ πνίγειν αὐτά, ὅθεν καὶ τὴν προσωνυμίαν ἔσχηκε. λαχανεύεται δὲ καὶ ὠμὸν καὶ ἑφθόν, ἐκ λοπάδος ὡς ἀσπάραγος ἐσθιόμενον, καὶ ὀσπρίοις δὲ συνεμβληθὰν τάχιον αὐτὰ δοκεῖ ἑψεῖν.

143 τραγοπώγμων, οἱ δὲ κόμην καλοῦσι. καυλὸς βραχύς, φύλλα κρόκῳ ὅμοια, ῥίζα μακρά, γλυκεῖα. ἐπὶ δὲ τοῦ καυλοῦ κάλυξ μεγάλη, καὶ ἐξ ἄκρου πάππος μέγας, ἀφ᾿ οὗ καὶ τὸ ὄνομα ἔσχηκεν. ἔστι δὲ ἡ πόα ἐδώδιμος.

144 ὄρνιθος γάλα καυλίον ἐστὶ τρυφερόν, λεπτόν, ὑπόλευκον, ὡς δισπιθαμιαῖον, ἄνω παραφυάδας ἔχον τρεῖς ἢ τέσσαρας ἁπαλάς, ἀφ᾿ ὧν ἄνθη ἔξωθεν μὲν βοτανώδη, ἀνοιχθέντα δὲ γαλακτίζοντα, καὶ μεταξὺ αὐτῶν κεφάλιον ὡς κάχρυ ἐντετμημένον, μετ᾿ ἄρτου ὡς μελάνθιον συνοπτώμενον. ῥίζα δὲ βολβοειδής, ἐσθιομένη ὠμή τε καὶ ἑφθὴ καὶ ὀπτή.

145 ὕδνον ῥίζα ἐστὶ περιφερἡς, ἄφυλλος, ἄκαυλος, ὑπόξανθος, 143 RV: τραγοπώγων ἢ τετραπώγων, οἱ δὲ κόμην καλοῦσιν. 8 SIM. Theophr. h. pl. VII 7, 1 (e Diocle); Pl. XXVII 142 (e S. N.), cf. XXI 89; Hes. s. v. 8 EXC. Orib. XII s. v. (τραγοπώγων — ἐδώδιμος). 12 SIM. Nic. frg. 71 (Schn.); Pl. XXI 102 (e S. N.). 18 SIM. Theophr. h. pl. I, 6, 9. frg. 167 W; Diphil.(Ath. II 62c); Pl. XIX 33sq. 18 EXC. cf. Gal. VI 655. XII 147. 1 δὲ om. E φύλλον FDi: φύλλοις H: φύλλα E: folia Dl: corr. Spr. coll. Pl, I. s. ὑπολίπαρα E ἔνδασυ, τρυφερόν EDi 2 ἄνθεσεν δὲ E κεχρημένον om. E ἡ ῥίξα E δὲ ὕπεστι om. EDi 3 κατατιτραμένη libri, κατατετρημένη Sarac. τοῦ om, H 4 τισὶ om. E αύτὰ] ταῦτα E 5 ἐπονομασίαν E καὶ ὠμὸν om. E 6 καὶ ἐκ E ἐσθιόμενος E 7 δὲ om. HDi συνεμβληθὲν F: συνεψηθὲν HDi: συνεψηθεὶς E 8 num. cap. σοβ FDi: σόγ H: ρνβ E τραγωπόγων E ἢ τετραπώγων e R add. Di 9 γλυκεῖα] ὐπτία R, post γλυκεῖα add. Di 10 μέγας QDi καὶ—μέγας om. C: καὶ om. N καρπὸς μέλας NOrib.QDi: καυλὸς/// καρπὸς μέγας E (καυλὸς del. E2): καὶ ἐξ ἄκρου μέγαν τὸν πάππον Theophr.: corr. Spr. 11 ἔσχεν QDi 12 num. cap. σογ FDi: σοδ H: ρνγ E ὄρνιθος γάλα FEDINic. 1. s.: ὀρνιθόγαλον HDiF (ind.) ἔστὶ om. EH τρυφερὸν καὶ λεπτόν H λςυκὸν λεπτόν E 13 δισπίθαμον Di 14 ὁπαλάς om. Di ἐφ᾿ ὧν E διανοιχθέντα) Di 15 γαλακτόξει E μεταξὺ τῶν κεφαλίων Q κόγχρυ QDi: κάχρυ E, cf. D. III 74 16 συνοπτώμενον ὡς μελάνθιον EDi βολβώδης Di 17 τε καὶ ἑχθὴ καὶ ὀπτή om. E (καὶ ἑφθή add. E2) καὶ ἑφθὴ om. F καὶ ὀπτή om. HEDi 18 num. cap. σοδ FDi: σοε H: ρνδ E 19 C fol. 340r: N 141 τραγοπόγων N τετραπώγωνα N ἔαρος ὀρυττομένη. ἐδώδιμος δέ ἐστιν ὠμή τε καὶ ἑφθὴ ἐσθιομένη.

146 σμῖλαξ κηπαία, ἦς ὁ καρπὸς λόβια, ὑπʼ ἐνίων δὲ ἀσπάραγος καλεῖται. φύλλα ἔχει ὅμοια κισσῷ, μαλακώτερα δέ, καυλοὺς δὲ λεπτοὺς καὶ ἕλικας περιπλεκομένας τοῖς παρακειμένοις θαμνίοις, αὐξανομένας τε ἐφ᾿ ἱκανὸν ὥστε καὶ σκηνοποιεῖσθαι. καρπὸν δὲ φέρει ὅμοιον τήλιδι, μακρότερον δὲ καὶ ἐπισωματώτερον, ἐν ᾧ σπέρματα ὅμοια νεφροῖς, οὐκ ἰσόχροα, ἐκ μέρους δὲ ὑποπυρρίζοντα. λαχανεύεται δὲ εἰς βρῶσιν ὁ καρπὸς ἑψόμενος σὺν τῷ σπέρματι ὡς ἀσπάραγος, οὐρητικὸς ὢν καὶ δυσόνειρος.

147 Μηδικὴ ἔοικε μὲν ἄρτι φυομένη τριφύλλῳ τῇ ἐν χορτοκοπίοις, προάγουσα δὲ στενοφυλλοτέρα γίνεται, καυλοὺς ἀνιεῖσα τριφύλλῳ ὁμοίους, ἐφ᾿ οἷς τὸ σπέρμα προσπέφυκε φακοῦ τὸ μέγεθος, ἐπεστραμμένον ὡς κεράτιον, ὅπερ ξηρανθὲν μείγνυται ἡδύσματος χάριν τοῖς ἀρτυτοῖς ἁλσί, χλωρὸν δὲ καταπλασθὲν 147 RV: Μήδιον· οἱ δὲ Μηδική, οἱ δὲ τρίφυλλον, οἱ δὲ κλημάτιον, οἱ δὲ ὀσμός, οἱ δὲ τρίγωνος, οἱ δὲ Κυβέλιον, οἱ δὲ πολύφυλλον Ῥωμαῖοι τριφόλλιουμ ὀδοράτουμ, Αἰγύπτιοι ἐπαθού. 12 SIM. Pl. XVIII 144 sq. (cf. Col. II 11, 1 sq. Pallad. V 1, 1); Serv. Verg. Georg. I 215; sid. XVII 4, 9; Strab. XI 525; schol. Arist. Eq. 306; Hes. s. v., cf. Hehn6 397sq. 1 ἔαρος καὶ θέρους ὀρυσσομένη E ἔστιν δὲ ἐδωδημώτερος E ἑχθή τε καὶ ὠμὴ (καὶ ὀπτὴ add. E2) ἐσθιομένη E (καὶ ὀπτὴ mg. add. c. 144 in archet. E2 alieno loco in text. recepit) 3 num. cap. σοε FDi: σο𝔮 H: ρνε E σμίλαξ κηπαῖος QEOrib., cf. D. IV 142. 143 ὑπ᾿ ἐνίων λωβία E 4 κισσῷ ὅμοια 0rib. EDi δέ] μέντοι Di 5 καυλοὺς — ὑποπυρρίζοντα om. Dl καὶ καυλοὺς F δὲ om. QOrib. καθ᾿ ἕλικας coni. Spr. περιπεπλεγμένας F: περιπεπλεγμένους HDi 6 θάμνοις Orib. αὐξομένας δὲ E: μὐξκνόμενόε τε Orib. ἱκανῶς Orib. 7 τήλει Di 8 ἐπισωμότερον Di: εὐσαωματώτερον (at εὐ et ματώτερον in ras. E2) E, fort. recte οἶς Orib. E ἐσόχροια E 9 δὲ (pr.) om. Di ὑποπόρφυρα Orib.: ὑπόενρρα E 12 num. cap. σοζ H: σο𝔮 FDi: ρν𝔮 E τῆ τριφύλλω E τῇ] τὴν FN 13 χορτοκοπίω E: φεριαν οὕτω (sic) N προάγουσα] προειοῦσα E 14 ἀνεἴσα F: ἀνίησιν N ὁμοίους τῷ προειρημένῳ τριφύλλῳ N: ὁμοίους τριφύλλω E: τριπήχεις coni. Salm. τὸ om. N 15 φακοῦ μέγεθος NE προσανιέμενον N 16 τοῖς ἄρτοις (om. ἁλσί) N καταπλασθὲν] ἀρτυθὲν NE 17 N fol. 103: om. C: marg. c. 18 l. IV add. H2Di 18 κλυμάτιον N ὀσμός libri, correxi 19 τριφνλιούμ ἑδορατοὑμ Di 20 ἐπάφου Di ὠφελεῖ τὰ ψύξεως δεόμενα. ὅλῃ δὲ τῇ πόᾳ χρῶνται οἱ κτηνοτρόφοι ἀντὶ ἀγρώστεως.

148 ἀφάκη θάμνος ἐστὶν ἐν ἀρούραις φυόμενος, φακοῦ ὑψηλότερος, λεπτόφυλλος, τὰ δὲ ἀπ᾿ αὐτοῦ θυλάκια μείζονα τῶν τοῦ φακοῦ, περιεκτικὰ σπερματίων τριῶν ἤ τεσσάρων μελάνων, μικροτέρων φακοῦ.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ σπερμάτια στυπτικήν, ὅθεν ἵστησι ῥεῦμα κοιλίας καὶ στομάχου ψρυγόμενα καὶ ἑψὁμενα ὥσπερ φακός.

149 πράσονκεφα λωτὸν φυσῶδες, κακόχυμον, δυσόνειρον, 148 RN: ἀφάκη. 149 RV: πράσον κηπαῖον· οἱ δὲ κεφαλωτόν, Ῥωμαῖοι πόρρουμ. 3 SIM. Theophr. h. pl. VIII 1, 4. 5, 8 (saepius): Arist. h. a. VIII 10, 71 Phanias (Ath. IX 406 c); Pl. XXVII 38 (e S. N.); Hes. s. v. 3 EXC. cf. Gal. VI 550; XI 843. 10 SIM. [Hipp.] κ. δ. II 54 (VI 558); Pl. XX 44 sq. (unde Garg. M. 21 aliis e Gal. D. additis); Sim. S. s. v. — Pl. XX 47 — D. eup. II 112 (312) — — Pl. 47 — Pl. 47 eup. I 43 (114) — Pl. 44 eup. II 75 (287) — Pl. 44 eup. II 31 (243) — Pl. 48 (ex Hippocr.) eup. II 80 (293) — Pl. 44 eup. I 210 (203) — Pl. 47 eup. II 96 (300) — Pl. 46 eup. II 38 (251) — Pl. 49 — Pl. 45. 46 eup. II 117 (318) — Pl. 45 eup. I 57 (120) — Pl. 45 eup. I 63 (125) — Pl. 44 — Pl. 46. 48 eup. II 30 (239). 10 EXC. Gal. VI 658 sq. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.; Geop. XII 29,8. 9. 10 TEST. Garg. M. 21: ideoque Dioscorides haec in eo vitia percenset quod inflationes stomachi excitet, sucos inutiles generet, vesicam vulneret, caligines incutiat. Paul. Aeg. VII 3 s. v. πράσον· κακόχυμόν ἐστι καὶ δριμύ, ὡς δέ φησι Διοσκουρίδης, καὶ δυσόνειρον, εὐκοίλιον, σὐρητικόν, λεπτυντικόν. 1 ὠφέλιμον πρὸς N ὅλως H: ὅλους F: ὅλῃ reliqui 2 ἀντὶ ἀγρώστεως om. N 3 num. cap. σοζ FDi: σοη H: ρνζ E ἀφάκης E θαμνίον RDi φυόμενον ἐν ἀρούραις RDi: φυόμενος ἐν ἀρούραις E φακοῦ] καυλὸς R 4 ὑφηλός R: ὑφηλότερον Di: ὑψηλοτέρα H λεπτόφυλλον Di ἀπ᾿ αὐτοῦ RQ: ἐπ᾿ αὐτοῦ EDi θυλἀκια] φυόμενα Di κείζω E 5 τῶν om. RDi σπερκάτων E: ΟΠΕΡΙ?? (sic) C: om. N 6 μεγάλων HDi: scmina sunt nigriora et minora lenicula Pl. l. S. μικρῶ δὲ δριμυτέρο(ω superscr.)ν· ἤ καὶ μικροτέρων E (μικρῶ—καὶ del. E2) 7 σπέρματα CE ἐπέχει R 8 ρεῦματα (sic) E φρυττόμενα QDi: φρ///υγόμενα E (1 litt. del. E2): ἐρειγόμενα R post φρυγ. add. καὶ ἐρεσσόμενα H: καὶ ἐρεγόμενα F: ἐρεικόμενά τε Di: dittogr. om. EDl ὡς H 9 φακούς F 10 num. cap. σοη FDi: σοθ H: ρνη E post κεφαλωτὸν syn. e R add. Di, post λεπτυντικόν H κακόχυλον R 11 C fol. 63v: N 23 κοινῶς ἀφεκία add. C (m. rec.) 12 C fol. 277v: N 123 (charta laesa) πράσον ἢ κεφαλ N (ch. laes.) οὐρητικόν, εὐκοίλιον, λεπτυντικόν, ἀμβλυωπίας ποιητικόν, καταμηνίων ἀγωγόν, βλαπτικὸν κύστεως εἱλκωμένης καὶ νεφρῶν, συνεψηθὲν δὲ πτισάνῃ καὶ βρωθὲν ἀνάγει τὰ ἐκ θώρακος. ἡ δὲ κόμη αὐτοῦ ἑψηθεῖσα ἐν θαλάσσῃ καὶ ὄξει εἰς ἐγκάθισμα χρησιμεύει πρὸς μύσιν καὶ σκληρίαν ὑστέρας· ἀπογλυκαίνεται δὲ καὶ ἀφυσότερον γίνεται δυσὶν ὕδασιν ἑψηθὲν καὶ ἀποβραχὲν ἐν ὕδατι ψυχρῷ.

τὸ δὲ καρτὸν δριμύτερον, ἔχον τι καὶ στύψεως, 2 ὅθεν αἷμα ὁ χυλὸς αὐτοῦ ἵστησι σὺν ὄξει, καὶ μάλιστα τὸ ἐκ μυκτήρων φερόμενον, μάννης λιβανωτοῦ μιγέντος, ἀφροδίσιά τε παρορμᾷ, καὶ πρὸς τὰ ἐν θώρακι πάντα σὺν μέλιτι ἀντὶ ἐκλεικτοῦ ποιεῖ καὶ πρὸς φθίσεις· καθαίρει δὲ καὶ τὴν ἀρτηρίαν βρωθέν. ἐσθιόμενον δὲ συνεχῶς ἀμαυρωτικὸν ὄψεως γίνεται, καὶ κακοστόμαχον δέ ἐστιν.

ἀρήγει καὶ θηριοδήκτοις 3 σὺν μελικράτῳ πινόμενος ὁ χυλός, καὶ αὐτὸ δὲ καταπλασσόμενον ὠφελεῖ· βοηθεῖ καὶ ὐταλγίαις ὁ χυλὸς καὶ ἤχοις σὺν ὄξει καὶ λιβανωτῷ ἢ γάλακτι ἢ ῥοδίνῳ ἐνσταγείς. αἴρει δὲ καὶ ἰόνθους τὰ φύλλα σὺν ῥοὶ τῷ ἐπὶ τὰ ὄψα καταπλασθέντα, καὶ ἐπινυκτίδας ἰᾶται, ἐσχάρας τε περιρρήττει σὺν ἁλσὶν ἐπιπλαττόμενα. τοῦ μέντοι σπέρματος δραχμαὶ δύο μετὰ μύρτων ἴσων ποθεῖσαι τὰς χρονίους ἀναγωγὰς τοῦ αἵματος ἐπέχουσιν.

150 ἀμπελόπρασον κακοστομαχώτερον τοῦ πράσου, 150 RV: λυκόσκορδον· οἱ δὲ ἀμπελόπρασον, οἱ δὲ ἀρητιάς, 19 TEST. Garg. M. 21: Dioscorides ad eandem causam profluvii septem seminis scripulos cum myrti bacis pari pondere in potione dandos putat. 21 SIM. Pl. XXIV 136 (e S. N.) D. II 112 (311) II 115 (315). 21 EXC. Gal. XI 825 (unde Aet Paul. Aeg. l. s.); Hes. s. v. 1 ἀμβλ. ποιητικόν om. R 2 ἡλκωμένης QDi 3 μετὰ πτισάνηε R ἢ βρωθὲν ἄλλως RE ἄγει R 4 κοπὴ F 5 σκλη. abhinc deest N (charta laesa) 6 ἀφυσώτερον F: ἀφυσσώτερον H 7 ἐν om. R ψυχρῷ ὕδατι E τὸ δὲ καρτὸν FCE2 (καρπόν E): ὁ δὲ καρπὸς HDi δριμύτερος HDi: δριμύτατον C ἔχον δέ τι CE 8 αῖμα] καὶ C 9 μάνης F 10 πρὸς om. CDi τῷ θώρακι C 11 ἀντὶ ἐκλεικτοῦ] ἔκλεικτον E post ἔκλ. dist. Di καθαίρει — ἀρτηρίαν om. Q, at cf. Dl arterias purgat, Pl. XX 49 arteriae vitia sanat 13 δὲ ἐστιν om. CE 14 μελικράτῳ FCEGeop. l. s.: μέλιτι reliqui αὐτὰ δὲ καταπλασσόμενα C 15 βοηθεῖ δὲ καὶ E ὁ χνλὸς om. CE 16 λιβάνῳ Geop. l. s. καὶ γάλακτι FDi: ἢ γάλακτι CEHDlGeop. ἢ (alt.)] καὶ E 17 σὺν ῥνπου C: μετὰ ῥοῦ Di 18 ἁλσὶν λείοις E ἐπιπλαττόμενον Q: fort. ἐπιπαττόμενα 19 μετὰ om. C 20 ἑπαγωγὰς C 21 num. cap. σοθ QDi: ρνθ E ἀμπελόπρασσον E καὶ κακοστ. F (diti.) κὲν addidi ex C: δὲ N: om. reliqui τοῦτο τοῦ R 22 C fol. 209r: N 112 (mg. add. m. rec. porum siluaticum) ἀρητιὰς libri: suspectum θερμαντικώτερον δὲ καὶ οὐρητικώτερον, καταμηνίων ἀγωγόν. θηριοδήκτοις δὲ βιβρωσκόμενον ἁρμόζει.

151 κρόμυον· δριμύτερον τὸ μακρὸν τοῦ στρογγύλου καὶ τὸ ξανθὸν τοῦ λευκοῦ καὶ τὸ ξηρὸν τοῦ χλωροῦ καὶ τὸ ὠμὸν τοῦ ὀπτοῦ καὶ ταριχηροῦ. ἔστι δὲ ἅπαντα δηκτικὰ καὶ πνευματωτικά, ὀρέξεως ἐκκλητικά, λεπτυντικά, διψώδη, ἀσώδη, ἀποκαθαρτικά, εὐκοίλια, ἀναστομωτικὰ ἐκκρίσεων τῶν τε ἄλλων καὶ αἱμορροίδων, ἀντὶ βαλάνου δὲ προστίθεται λεπισθέντα καὶ εἰς ἔλαιον ἐμβληθέντα. ὁ δὲ χυλὸς ἐγχριόμενος σὺν μέλιτι βοηθεῖ ἀμβλυωπίαις, ἀργέμοις, νεφελίοις καὶ ἀρχομένοις ὑποχεῖσθαι καὶ συναγχικοῖς διαχρισθείς· κινεῖ καὶ καταμήνια, ἔγχυτός τε διὰ ῥινὸς καθαρτικὸς κεφαλῆς, κυνοδήκτοις τε κατάπλασμα μεθ᾿ ἁλὸς καὶ πηγάνου καὶ μέλιτος.

2 σὺν ὄξει δὲ ἐν ἡλίῳ καταχρισθεὶς ἀλφοὺς ἰᾶται, μετ᾿ ἴσου δὲ σποδίου ψωροφθαλμίας οἱ δὲ ἀμακρῶτις, Ῥωμαῖοι ἀριητίλλουμ, οἱ δὲ πόρρουμ ῥούστικουμ, Ἀφροι σουμαγδεβάλ. 151 RV: κρόμυον· οἱ δὲ πολύειδος, προφῆται καλαβῶτις, Ῥωμαῖοι κήπαμ. 3 SIM. Hipp.] κ. δ. II 54 (Vl 556); Pl. XX 39 (unde Garg. M. 27 aliis e Gal. D. additis), Sim. S. s. v. — Pl. XX 42. 43 — D, eup. I 41 (112) — Pl. 39. 40 eup. I 56 (119) — D. eup. I 14 (100)— Pl. XX 39 eup. II 113 (313) — eup. I 119 (152) — eup. I 122 (154) — Pl. 40 eup. I 63 (125) — Pl. 40 eup. I 60 (123) — eup. I 65 (126) — Pl. 41 eup. I 95 (141) — Pl. 43 (aliter) — eup. II 112 (312). 3 EXC. Gal. XII 48 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 3 TEST. Garg. M. 27: Dioscorides putat ex cibo earum sitim accendi, inflationes fieri, caput praegravari. 12 TEST. Garg. M. 27: Dioscorides cum sale et ruta caninis morsibus suadet inponi. 1 οὐρητικόν R ἀγωγόν om. R 2 καὶ θηριοδήκτοις (om. δὲ) R 3 num. cap. σπ QDi: ρξ E initio e R syn. add. Di, post ταριχηροῦ H 4 χλωροῦ] ὑδροῦ E 5 καὶ (pr.)] ἢ E πάντα RE 6 ἐκλυτικά H λεκτυντικά post ἀσώδη colloc. H 7 ἐκκρίσεως F 8 δὲ] τε R προστίθενται E 9 ἐμβληθίντα] βαπτιζόμενα R: βαπτόμενα E 10 βοηθεῖ] χρήσιμος RE: om. FDi ἀμβλυωποῦσιν RE ωεφελίοις] βλεφάροις R ὑπουλοῦσθαι C: ὑπουλισθαι N: ὑποχέςσθαι E 11 διάχριστος R κινεῖ τε (om. καὶ) Di κατακήνια ἄγει CDi ἐγχυθεὶς δὲ ταῖς ῥισὶ (ῥ add. E2)E: ἐγχυθείς τε διὰ ῥινὸς H: ἔγχυτός τε καθαρτικὸς διὰ ῥινὸς Di: ἐν κύστι τε καθαρτικαῖς (καθαρτικοῖς N) καὶ κεφαλῆς R 12 διὰ δινὸς om. F καὶ κκθαρτικὸς E (dittogr.) κυνοδήκτων τε RE 13 δὲ ἐν] ὅθεν ἐν R 14 ψωροφθαλμίαν R: ψωροφθαλμίαν καὶ ξηροφθαλμίαν E 15 ἀμακρωτις libri: corruptum, fort. ἁμάκραστις, cf. Theophr. h. pl. VII 5, 4 ἀριτίλλουμ libri: correxi, cf. Herm. XXXIII 388 ὀπονμ R: correxi 17 C fol. 186r: N 84 παύει, καὶ ἰόνθους σὺν ἁλσὶ στέλλει. σὺν ὀρνιθείῳ δὲ στέατι πρὸς ἐκτρίμματα ὑποδημάτων χρήσιμος καὶ πρὸς δυσηκοίαν καὶ συριγμοὺς καὶ πυορροοῦντα ὦτα ὁ χυλὸς καὶ ὕδατος ἐν απολήμψεις, καὶ πρὸς ἀλωπεκίας παρατριβόμενος· τάχιον γὰρ ἁλκυονίου προκαλεῖται τρίχας ἔστι δὲ καὶ κεφαλαλγές. πλείονα δὲ βρωθέντα ἐν νόσοις ληθάργους ποιεῖ, ἑψηθέντα δὲ οὐρητικώτερα γίνεται.

152 σκόρδου τὸ μέν ἐστιν ἥμερον καὶ κηπευτόν, καὶ 152 RV: σκόρδον ὁμοίως· οἱ δὲ ὑοβόσκον, οἱ δὲ ἐλαφοβόσκον, Ῥωμαῖοι ἄλιουμ. RV: ὀφιόσκορδον· Ῥωμαῖοι ἄλιουμ κολοβρίνουμ, οἱ δὲ ἄλιουμ βιπερίνουμ. τὸ δὲ ὀφιοσκόρδον καλούμενον δύναμιν ἔχει δριμεῖαν, θερμαντικήν κτλ. RV: ἐλαφόσκορδον· οἱ δὲ ἀγριόσκορδον, οἱ δὲ καὶ τοῦτο ὀφιόσκορδον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι ἄλιουμ κερβίνουμ. φύεται ἐν 8 SIM. Pl. XX 50 (unde Garg. M. 18, 150, cf. Ps. Orib. I 121 ~ A. Mai VII 426) cf. Pl. XIX 111. [Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (VI 556) [Hipp.] περὶ παθ. 54 (VI 264); Theophr. h. pl. VII 4, 11sq. Ruf. 534 (ed. Ruelle); Sim. S. 100 (e Gal. Ruf. aliis). 8 EXC. Orib. XII s. v. (σκόρδου — καλούμενον); Geop. XII 30, cf. Gal. XII 126 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 σὺν ἁλαὶ om. RE 2 δὲ om. RE καὶ πρὸς (pr.) RE ἐκθλίμματα R: περατρίμματα E χρήσιμον RE fort. ὁ χυλὸς post χρήσιμος transponendum post χρήσιμος add. καὶ πρὸς ῥύσιν κοιλίας R: καὶ πρὸς ῥεῦσιν κοιλίας Di: post δυσηκοίαν add. καὶ πρὸς χύσιν κοιλίας E καὶ πρὸς add. E2 (χρήσ. δὲ E, δὲ del. E2] 3 δυσηκοΐας E: δυσονρίαν R καὶ πρὸς τὰς ἀπολήψεις τῶν ὑδάτων τῶν ὲν τοῖς ὠσὶν ἁρμόζει Di 4 ἐναπολήμψεις scripsi coll. D. eup. I 65 (126) 5 γὰρ om. H, in ras. E2 τὰς τρίχας E καὶ om. Di (τὸ κρόμμυον post δὲ add.), post καὶ c. 3 litt. del. E2 κεφαλαλγει (η superscr.) E 6 πλεονασθέντα δὲ Q: πλεῖον βρωθέν (βρωθέντα N) RDi ἐν — ποιεῖ om. R post νόσοις c. 5 litt. del. E2 ληθαργικοὺς E ἑφηθὲν δὲ οὐρητικώτερον γίνεται C 7 in fine add. τοῦτο τοίνυ υν ἑφηθὲν ἐχθὸν (sic) καὶ καταπλασθὲν σὺν σταφίδι ἢ σύκῳ φύματα πέττει καὶ διαρρήσσει τάχιστα Di: τὸ αὐτὸ κρόμμυον σὺν σταφίδι ἢ σύκῳ ἑφθὸν καταπλασθὲν φύμτα πέττει καὶ διαρρήσσει H 8 num. cap. σπα QDi: ρξα E cap. ter habet R s. v. σκόρδον, ὀφιόσκορδον, ἐλαφόσκορδον σκόροδον· οἱ δὲ γύβοσκον, οἱ δὲ ἐλαφόβοσκον, Ῥωμαῖοι ἀλιοὑμ initio e R interpol. Di σκόρδου δὲ E τί addidi e RE2 καὶ (pr.)] τὸ δὲ E0rib. (corr. O2) καὶ (alt.) om. RE 9 C fol. 316v: N 152 γύβοσκον libri: correxi 11 C fol. 249v (charta laess): N fol. 117 (alium argentinum add. m. rec) fort. κολουβρίνουμ 14 C. fol. 116r: N fol. 68: post l. III c. 38 cap. interpol. AH2 (in mg) οἱ δὲ καὶ τοῦτο — καλοῦσιν om. C 15 φύεται — ὀφιόσκορδον om. τοῦτο ἐν Αἰγύπτῳ μονοκέφαλον καὶ λευκόν. καλοῦσι δὲ τὰς ἐν αὐτῷ ῥᾶγας ἄγλιθας. ἔστι δὲ καὶ ἄλλο ἄγριον, ἀφιόσκορδον καλούμενον.

δύναμιν δὲ ἔχει δριμεῖαν, θερμαντικήν, ἐκκριτικὴν φυσῶν καὶ κοιλίας ταρακτικήν, ξηραντικὴν στομάχου καὶ δίψης ποιητικήν, ἑλκωτικὴν τῶν ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ σωμάτων.

2 βιβρωσκόμενον δὲ ἕλμιν πλατεῖαν ἐξάγει καὶ οὖρα ἄγει, ἐχεοδήκτοις τε καὶ αἱμορροοῦσιν ἁρμόζει, ὡς οὐδὲν ἔτερον, λαμβανομένου οἴνου συνεχῶς ἢ σὺν τῷ οἴνῳ λεανθὲν καὶ ποθέν, καταπλάσσεται ὀρεινοῖς καὶ τραχέσιν χωρίοις, ἐμφερὲς τῷ ὀφιοσκόρδῳ. δύναμιν δὲ ἔχει δριμεῖαν, θερμαντικήν, δηκτικήν, φυσώδη, κοιλίας ταρακτικήν, ξηραντικὴν στομάχου καὶ ποιητικὴν δίψους, ἑλκωτικὴν τῶν ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ σωμάτων. βιβρωσκόμενον δὲ ἕλμιν πλατεῖαν ἐξάγει καὶ οὗρα ἄγει, ἐχεοδήκτοις τε καὶ αἱμορροοῦσιν ὡς οὐδὲν ἕτερον ἁρμόζει, λαμβανομένου οἴνου συνεχῶς ἢ σὺν τῷ οἴνῳ λεανθὲν καὶ ποθέν· καταπλάσσεται καὶ πρός τε ταὐτὰ καὶ ἐπὶ τῶν λυσσοδήκτων ὠφελίμως. 4 SIM. Pl. XX 57 — Pl. 54 D. eup. II 66 (281) — Zop. (Orib. II 566) eup. ll 109 (306) — Pl. 50 eup. II 115 (315) — Pl. 50 eup. II 118 (318) — Pl. 50 eup. II 113 (313) — Pl. 50 — Pl. 54 eup. I 92 (139) — Pl. 54. 56 eup. II 31 (243) — Pl. 54 — Pl. 55 eup. I 56 (119) — eup. I 95 (141) — eup. I 105 (146) — Pl. 55. 51 eup. I 129 (159). 1 καὶ om. ROrib.E post μονοκέφαλον haec habet Di ἐστιν ὥσπερ τὸ πράσον, γλυκύ, ἐμπόρῳυρον, μικρόν, τὸ δὲ λοιπὸν μέγα, πολυκέφαλον, λευκόν δὲ — καλοὑμενον om. R 2 ἀγλεῖχας E: γέλγεις Theophr. l. s., cf. Gal. XIX 69, Hes. s. v. ἀγλίδια, γέλγιθες, Foes oec. Hippocr. δὲ τι ἄγριον E 4 δύναμις δὲ μὐτῶν δρμεῖ (δριμέα R), θερμαντική δηκτική (ἐκκριτκὴ add. Di), φυσώδης (φυσώδη R), κοιλίας ταρακτική (. . ὴν C) ξηραντικὴ (. ὴν R) στομάχου κκὶ (om. NDi) ποιητικὴ (. . ὴν C) δίψους (δίψης ποιητικὴ Di) RDi post θερμαντικήν haec hebet E στομαχικήν. ξηραντικήν στομάχου· ποιητικὴν δίψους· τῶν ἐν τῆ ἐπιφανία ἑλκωτικὸν σωμάτων, at cf. Dl virtus esf ei viscida et inflatilis, calida, ventrem turbat, stomachum siccat, sitim commovet, corpora vulnerat 5 post ποιητικήν add. ἐμνευματώσεως ἀλλοιωτικὴν καὶ ἐπιφανείας ὀμμάτων ἀμβλυωτικήν H: ἐμπνευματώσεως ἀλλοιωτικὴ καὶ ἐπιφανεία σωμάτων βιβρωσκόμενα· τὰ αὐτὰ δὲ ποιεῖ καὶ τὸ ὀφιόσκορδον, δ καὶ ἐλαφόσκορδον λέγεται Di 7 δὲ — βιβρωσκόμενον δὲ (219, 2) om Q δὲ om. Di ἕλμινθας: πλατείας Di ἐξάγει] ἐκτινάσσει N ἄγει] κατάγει Di ἐχιοὄήκτοις Di τς] δὲ CE 8 post αἱμορρο. extr. fol. 25 cod. E vocab. unum folium periit, incipit rursus cod. c. 156 ἁρμόζει post ἔτερον transpos. R 10 ἐμφερὲς τῷ ὀφ. H2A : ἐμφερὲς ὡε τὸ ὀφ. C 12 ἑλκωτικὴν — σωμάτων om. C 14 ἐξάγει C: ἐκτινάσσει N τε] δὲ C 16 καταπλάσσεται δὲ ταὐτὰ N 17 post ὠφελίμως add. N, quae in cap. de alio sequuntur δὲ καὶ πρός τε ταὐτὰ καὶ ἐπὶ τῶν λυσσοδήκτων ὠφελίμως, καὶ βιβρωσκόμενον δὲ ὀνίνησι, καὶ πρὸς τοὺς ξενισμοὺς τῶν ὑδάτων ἁρμόζει· λαμπρύνει καὶ ἀρτηρίας καὶ βῆχας χρονίας παρηγορεῖ. ὠμόν τε καὶ ὀπτὸν καὶ ἑφθὸν ἐσθιόμενον, καὶ κτείνει φθεῖρας καὶ κονίδας σὺν ὀριγάνου ἀφεψήματι πινόμενον.

καὲν δὲ καὶ 3 φυραθὲν μέλιτι ὑπώπια καὶ ἀλωπεκίας ἰᾶται καταχριόμενον, ἐπὶ δὲ τῶν ἀλωπεκιῶν σὺν ναρδίνῳ μύρῳ σὺν ἁλσὶ δὲ καὶ ἐλαίῳ ἐξανθήματα θεραπεύει· ἀφίστησι δὲ καὶ φακοὺς καὶ λειχῆνας καὶ ἀχῶρας, πίτυρα, ἀλφούς, λέπρας σὺν μέλιτι. μετὰ δᾳδίου δὲ καὶ λιβανωτοῦ καθεψηθὲν τὰς ὀδονταλγίας διακρατούμενον ἐν τῷ στόματι κουφίζει, μυγαλῆς τέ ἐστι κατάπλασμα σὺν συκῆς φύλλοις καὶ κυμίνῳ. τῆς δὲ κόμης τὸ ἀπόζεμα ἐγκάθισμα ἐμμήνων καὶ δευτέρων ἀγωγὸν, καὶ ὑποθυμιᾶται δὲ πρὸς τὰ αὐτά, τὸ δὲ ἐξ αὐτοῦ καὶ τῆς μελαίνης ἐλαίας γινόμενον τρίμμα, καλούμενον δὲ μυττωτόν, βιβρωσκόμενον οὔρησιν κινεῖ καὶ ἀναστομοὶ, χρήσιμον δὲ καὶ ὑδρωπιῶσίν ἐστιν.

153 σκορδόπρασον φύεται ὡς πράσον μέγα μετέχον τῆς τοῦ πράσου καὶ σκόρδου ποιότητος, ὅθεν καὶ τὴν δύναμιν 153 RV: σκορδόπρασον. 10 SIM. Pl. 53 D. eup. I 69 (128) — Pl. 50 eup. II 123 (321) — Hippocr. (Pl. 51) Zop. (Orib. II 599) eup. II 75. 76. 79 (237. 291. 292) — Diocl. frg. 48. 164) eup. II 63 (227). 17 EXC. Orib. XII s. v. (σκορδόπρασον — ποιότητος); cf. Gal. XII 126. 1 δὲ καὶ om. R (s. v. σκόρδον): καὶ (pr.) om. Di ταῦτα libri: correxi 2 δὲ om. R ξενισμοὺς post ἁρμόζει colloc. R 3 ἁρμόζει om. H λαμπρύνει post ἀρτηρίας transpos. R καὶ (pr.)] om. Di: τε N (s. v. ἐλαφόσκορδον) χρονίους H 4 καὶ ὀπτὸν om. HDi: καὶ ἑχθὸν om. R (καὶ ἑφθόν superscr. N s. v. ἐλαφόσκορδον): coctu et crudu comestu Dl καὶ (tert.) om. RDi χθετρας καὶ (om. C) κονίδας φθείρει R: φθεῖρας δὲ καὶ κονίδας φθ. Di 5 ἀφεψήματι ὀριγάνου R ἐὰν δὲ καὶ φυραθῇ μέλιτι R 6 μέλιτι φυραθὲν Di 7 δὲ (pr.) om. F καὶ ἁλσὶ καὶ ἐλαίῳ QDi: σὺν ἁλσίν τε (δὲ N) καὶ R: cum oleo nardo mixtus et sale papellas corporis tollet Dl, at verba σὺν ναρδίνῳ μύρῳ cum antecedentibus esse coniungenda docet D. eup. I 95 (141) καὶ ἐλαίῳ] inc. extr. fol. 171 cod. P 8 φακοὺς] ἀλχοὺς RDi 9 post λειχῆνας add. καὶ φακοὺς Di ἀχῶράς τε (om. καὶ) Di καὶ πίτυρα καὶ ἶέπρας Di: πίτυρα καὶ (om. C) λέπρας R σὺν μίλτῳ καὶ λιβανωτῷ (. . τοῦ C) ἑψηθέντα R 10 ἑψηθὲν Di: ἑφηθέντα H: καθεψηθέντα PF: correxi ὀδονταλγίαν H διακρατούμενα R 11 ἐν om. Di 12 φύλλων (i. e. φύλλῳ) R ἀφέφημα Q 14 πρὸς τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ὑποθυμιᾶται Di τὸ αὐτὸ RDi 15 μεντωτὸν F μύρτον HDi, cf. Gal. XIX 124. Orib. I 617 (Dar.) βιβρωσκόμενον om. Q 16 ὑδρωπικοῖς Di ἐστν om. RDi 17 num. cap. σπβ ODi, cap. om. E μετέχον δὲ R 18 τοῦ σκόρδου καὶ πράσου R: τοῦ σκόρδου καὶ τοῦ πράσου Di τοῦ om. Orib. σκορόδου Orib.H 19 C fol. 314v: N 152 μικτὴν ἔχει, ποιοῦν ὅσα καὶ τὸ πράσον καὶ τὸ σκόρδον, ἀνειμένως μέντοι. λαχανεύεται δὲ εἰς βρῶσιν ὡς τὸ πράσον ἑψόμενον καὶ ἀπογλυκαινόμενον.

154 σἰνηπι ἢ νᾶπυ· ἐκλέγου τὸ μὴ κατάξηρον καὶ απυρόν, ἁδρὸν δὲ καὶ θλασθὲν ἔνδοθεν χλωρὸν καὶ οἱονεὶ ἔγχυλον, γλαυκόν· πρόσφατον γὰρ καὶ ἀκμαῖον τὸ τοιοῦτον. δύναται δὲ θερμαίνειν, λεπτύνειν, ἐπισπᾶσθαι, ἀποφλεγματίζειν διαμασηθέν. μιγεὶς δὲ ὁ χυλὸς αὐτοῦ ὑδρομέλιτι ἢ οἰνομέλιτι πρὸς ἀντιάδας καὶ τὰς χρονίους τραχύτητας τῆς ἀρτηρίας καὶ τυλώδεις ἀναγαργαριζόμενος ἁρμόζει.

προσαχθὲν δὲ τοῖς μυκτῆρσι λεῖον πταρμοὺς κινεῖ, καὶ ἐπιλημπτικοὺς καὶ ὑστερικῶς πνιγομένας διεγείρει, καὶ ἐπὶ ληθαργικῶν καταπλάσσεται ξυρηθείσης τῆς κεφαλῆς. μιγὲν δὲ σύκοις καὶ ἐπιτεθὲν ἄχρι φοινίξεως ἁρμόζει πρὸς ἰσχιάδας, σπλῆνας καὶ καθόλου 154 RV: σίνηπι κηπαῖον· οἱ δὲ νᾶπυ, Ῥωμαῖοι σινᾶπεμ. 15 RV: σίνηπι ἄγριον ἢ καὶ σκόρδιον μέγα, οἱ δὲ ἀνδρεῖον, Ῥωμαῖοι σινᾶπεμ ῥούστικαμ, 4 SIM. Pl. XX 236 sq. cf. XIX 171. Garg. M. 29, 164 (e Pl. et Diosc) Sim. S. s. v. 102, cf. Ath. IX 366 a sq. Antyll. (0rib. II 411) — (Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (558) Ruf. 547 Ruelle) — Pl. XX 236 D. eup. I 5 (97)— eup. I 92 (139), cf. Pl. 237 — eup. I 4 (96) — Pl. 238 eup. I 20 (104) I 14 (100) II 87 (296) — Pl. 238 eup. I 211 (221) — eup. II 62 (275) — Pl. 239 eup. I 95 (140) — Pl. 240 eup. I 56 (119) — Pl. 239, cf. eup. I 123 (155) — eup. I 64 (126) — 1 63 (124) — Pl. 239, cf. Ath. IX 367a. 4 EXC. Orib. XII s. v. (σίνηπι — τοιοῦτον, χυλίζεται — ἡλίῳ); cf. Aet. I s. v. (e Gal. XII 85 aliis aliunde additis); Hes. s. v. νᾶπυ. 8 TEST. Alex. Tr. II 139 (P.). 1 ἔχει μικτὴν R τὸ σκόρδον (οκόροδον HDi) καὶ τὸ πράσον RQDi 2 εἰς βρῶσιν post γράσον transpos. C, om. N 4 num. cap. σπγ ODi, cap. om. E σίνιπι F : σόνηπι κηπαῖον, οἱ δὲ νάπυ, Ῥωμαἴοι σινάπε e R add. Di ἤ νᾶπυ om. Orib, καπυρόν] κατάπυρον Orib.: κατάπυρρον Di 5 ἁδρὸν δὴ δασθὲν R: ἁδρόν, ὅ δὴ θλασθὲν Di: ἁδρόν, ἀλλ᾿ ὅ δὴ θλασθὲν H: δὲ (om. ἁδρὸν) δὴ θλασθὲν Orib., ad rem cf. Aet. I s. v. 6 γλαυκόν om. ROrib., at cf. Dl sucum dimittens vilut viride τοιοῦτο ROrib. 8 αὐτῶμ R post αὐτοῦ habet μετὰ μέλιτος R. μελικράτῳ D. eup. I 928 (139) ἢ οἰνομὲλιτι om. HDi 9 χρονίας N 10 ἀναγαργάριομα R 11 καὶ (pr.) om. Di: καὶ ἐπιληπτικοὺς om. R ἐπιληπτικοῖς F: ἐπιληπτικοῖς (τε add. Di) βοηθεῖ HDi 12 ὑστερικὰς R καταπλάσσεται — ἀλωπεκίας om. R 13 ξυρινθείσης H 14 καὶ σπλῆνας Di 15 C fol. 309v: N 139 (sinapis domestica add. m. rec.) σινηπαῖον C σιναπε RHDi: correxi 16 C fol. 310v: N 139 (sinapis silvestris add. m. rec) σινήπιον C καὶ om. NC (fol. 311r) μέγα om. NC (fol. 311r) ἄνδριον C 17 σιναπερουστικα R πᾶν χρόνιον ἄλγημα, ὅπου μεταγαγεῖν τι ἐκ βάθους εἰς τὴν ἐπιφάνειαν βουλόμεθα τῷ τῆς ἑτεροπαθείας λόγῳ· θεραπεύει καὶ ἀλωπεκίας καταπλασθέν, πρόσωπόν τε καθαίρει καὶ ὑπώπια αἴρει σὺν μέλιτι στέατι ἢ κηρωτῇ.

σὺν ὄξει δὲ πρὸς 3 λέπρας καὶ λειχῆνας ἀγρίους περιχρίεται· πίνεται δὲ καὶ πρὸς περιόδους ξηρὸν ὡς ἄλφιτα ἐπιπασσόμενον τῷ ποτῷ, ἐπισπαστικαῖς τε ἐμπλάστροις καὶ ψωρικαῖς μείγνυται χρησίμως, δυσηκοίαις τε καὶ ἤχοις λεῖον ἐντιθέμενον τῇ ἀκοῇ μετὰ σύκου ὠφελεῖ, ὁ δὲ χυλὸς αὐτοῦ σὺν μέλιτι ἁρμόζει πρός τε ἀμβλυωπίας καὶ τραχέα βλέφαρα ἐγχριόμενος. χυλίζεται δὲ ἔτι χλωρὸν ὄν τὸ σπέρμα, καὶ τὸ ἀποθλιφθὲν ξηραίνεται ἐν ἡλίῳ.

155 κάρδαμον δοκεῖ κάλλιστον εἶναι τὸ ἐν Βαβυλῶνι. παντὸς δὲ τὸ σπέρμα θερμαντικόν, δριμύ, κακοστόμαχον, κοιλίαν 155 RV: κάρδαμον· οἱ δὲ κυνοκάρδαμον, οἱ δὲ ἰβηρίς, οἱ δὲ καρδαμίνη, Αἰγύπτιοι σεμέθ, Ῥωμαῖοι ναστούρκιουμ. 12 SIM. Pl. XX 127sq. (e S. N.); schol. Nic. Th. 41 (e S. N.): Garg. Mart. 13 (146 R e Pl. aliis aliunde adscitis) ~ A. Mai VII 416; Geop. XII 27 (e Pl.): Ps. Ap. 21; Pa. Orib. III 69 ~ A. Mai VII 442; Isid. XVII 10, 17 (e Pl. XIX 155) — Nic. Th. 877 cum schol. Pl. XX 130 — [Hipp.] περὶ διαίτ. II 5 (Vl 558) — Cels. II 22 Pl. 127 — Cels. II 22 — Cels. II 29 — Pl. 128 D. eup. II 66 (28) — Cels. IV 16 Pl. 129. eup. II 62 (275) — Zop. (Orib. II 598) eup. II 77 (290) — Pl. 127 eup. II 96 (300) — Pl. 130 eup. I 128 (158) — Pl 129 D. eup. I 172 (183) — [Hipp.] l. s. Zop. (Orib. II 569) Pl. 128 — Nic. Th. 41 Pl. 129 eup. II 115 (317) — eup. I 96 (141) — Pl. 130 — Zop. (Orib. II 589) Pl. 128 eup. I 147 (168) — Pl. 129 eup. I 144 (166). 12 EXC. cf. Gal. XII 11 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 1 μετάγειν Di ἐκ βάθους om. P: ἐκ τοῦ βάθους Di: post ἐπιφάνειαν transpos. Q (mg. add. falso loco in textum irrepsit), cf. Dl omnibus causis temporalibus ex alto non reversurum humorem auri revalet, D, IV 153 (299, 14) 3 τε] δὲ Di 4 ἢ (alt.) om. C: στέατος κηρωτῇ N 5 καταχρίεται C: καταχρισθετσα N δὲ καὶ om. C, δὲ om. N 6 ξηρὸν δὲ ὡς ἄλφιτον καταπλασσόμενον (om. τῷ ποτῷ) R ἐπισπαστικὸν καὶ πλάστοις (καὶ πλ. om. N) καὶ φωρικαῖς R 7 μείγνυται δὲ δυσκόλως δυσηκόοις C: μίγνυται δυσηκοίαις N 8 ἐπιτιθέμενον HDi, cf, D. eup. I 64 (126) καὶ τὸ διὰ σινήπεως καὶ νίτρου καὶ σύκου ἐντιθέμενον (sc, δυσκωφίας θεραπεύει) 10 ποιετ καὶ πρὸς τραχέα R ἔτι χλωρὸν] ἔγχλωρον Orib. 11 ἂν addidi τὸ ἀποθλιφθὲν PF: om. Orib.: ἀπολιφθὲν R: ἀποθλιθέν HDi 12 num. cap. σπδ ODi cap. om. E post κάρδαμον syn. e R add. Di κάλλιστον μὲν εἶναι δοκετ RDi post Βαβ. add. κάρδαμον RDi 13 παντὸς] ἀμφοτέρων RDi: ab omnibus semen Dl post σπέρμα add. καθαρτικόν R 14 C fol. 187r: N 87 (nasturcium add. m. rec.) κυνοκάρδαμον] cynocar . . . (charta laesa) Ps. Ap. (L) ἰβηρίς] iberis Ps. Ap. 15 καρδαμινακαμ libri: correxi coll. Ps. Ap. alii cardamina σεμέθ] sep Ps. Ap. (V) punici cusmin vocant add. Ps. Ap. ταράσσον καὶ ἕλμινθας ἐκτινάσσον, σπλῆνα μειοῦν, ἔμβρυα φθεῖρον καὶ ἔμμηνα κινοῦν, συνουσίαν παρορμῶν· ἔοικε δὲ σινάπει καὶ εὐζώμῳ, ἀποσμήχει λέπρας, λειχῆνας.

2 σὺν μέλιτι δὲ σπλῆνα ταπεινοῖ καταπλασσόμενον καὶ κηρία ἀποκαθαίρει, καὶ τὰ ἐκ θώρακος ἀνάγει ἐγκαθεψόμενον ῥοφήμασιν, ἑρπετοδήκτων τέ ἐστιν ἀντιφάρμακον πινόμενον θυμιαθὲν δὲ ἑρπετὰ διώκει, τρίχας τε ῥεούσας ἐπέχει καὶ ἄνθρακας περιρρήττει πυοποιοῦν. σὺν ὄξει δὲ καὶ ἀλφίτοις καταπλασθὲν ἰσχιαδικοὺς ὠρελεῖ, καὶ οἰδήματα καὶ φλεγμονὰς διαφορεῖ, δοθιῆνάς τε ἐκπυοῖ σὺν ἅλμῃ καταπλασθέν. καὶ ἡ πόα δὲ τὰ αὐτὰ ποιεῖ, ἔλασσον μέντοι δύναται.

156 θλάσπι βοτάνιόν ἐστι στενὸν τοῖς φύλλοις, ὡς δακτύλου τὸ μῆκος, πεπτωκόσιν ἐπὶ γῆς, ἀκροσχιδέσιν, ὑπολιπάροις· καυλὸν δὲ ἀνίησι λεπτόν, δισπίθαμον, ἀποφυάδας ὀλίγας ἔχοντα, καὶ περὶ ὅλον αὐτὸν καρπὸς ὑπόπλατυς ἐξ ἄκρου, ἐν ᾧ σπερμάτιον ἐμφερὲς καρδάμῳ, δισκοειδές, οἱονεὶ ἐντεθλασμένον, ἐξ 156 RV: θλάσπι· οἱ δὲ θλασπίδιον, οἱ δὲ σίνηπι Περσικόν,s οἱ δὲ σίνηπι ἄγριον, οἱ δὲ μυῖτιν, οἱ δὲ μυιόπτερον, οἱ δὲ Δημοφῶν, οἱ δὲ βότρυον, Αἰγύπτιοι σουιτέμψου, Ῥωμαῖοι σκανδουλάκιουμ, οἱ δὲ καμψέλλα, οἱ δὲ πέδεμ γαλλινάκιουμ. 12 SIM. Pl. XXVII 139 (e S N.) 12 EXC. Orib. XI s. v. (θλάσπι — φύεται); Ps. D. de h. f. 16 ( D. lat.): Gal. XI 886 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.), cf. Hes. s. v. θλάσπις. 1 ἕλμειε CF: ἕλμιν N ἐκτινάσσει C μειοτ R καὶ ἔμβρυα φθείρει R 2 καὶ ἔμμηνα κινοῦν om. PR: καὶ om. Di, at cf. Dl καρορμᾷ R 3 σινήπει HDi ἀποσμῆχον R καὶ λειχῆνας R 4 δὲ καὶ R τήκει R in ἀποκαθαίρει κατὰ des. P (fol. 171v) 5 ἄγει R καθεφόμενον ἐν ῥοφήμασιν H: ἐγκαθεψόμενον ῥοφ. F (ψ in ζ corr. m. rec.) ἐρπετῶν QDi 6 καὶ θυμιαθὲν H 7 διώκει ἑρπετὰ R περιριπτει καὶ πυοποιετ R 8 δὲ om, FDi καταπλασθὲν post δὲ colloc. R 10 ἐκτήκει R 11 ἔλαττον μέντοι γε R μέντι F 12 num. cap. σπε QDi, cap. om. PE θλάσπη F post θλάσπι syn. e R add. Di, post φύλλοις H 13 τὸ μῆκος R, τὸ om. reliqui post κῆκος add. τὰ φὑλλα H τῆς γῆς RDi 14 λεπτὸν ἀνίησι RDi δισπιθαμιαῖον RDi 15 καὶ om. R 16 καρδαμώμῳ N 17 C fol. 140v: N 38 (bursa pastoris et apud quosdam sanguinaria marg. add. m. r) σίνηπυ Di 18 μυείτην N: μυίτην Di: correxi coll. D. II 139 οἱ δὲ μυιόπτερον om. C: μυόπτερον Di 19 δαιμοφῶν libri· correxi βοτρον R: βίτρον Di: correxi σουειτεμψου C: σουειτεμσου N 20 cf. Ed. Diocl. I 8, 54 ed. Blümner, Isid. XVII 3, 11 κάψελλα Di ad πέδεμ γαλλινάκιουμ cf. D. II 139 Pl. XXV 155 οὗ καὶ τὸ ὄνομα ἔσχηκεν, ἄνθος δὲ ὑπόλευκον· ἐν ὁδοῖς καὶ ἐπὶ θριγκῶν καὶ τειχῶν φύεται.

τὸ δὲ σπέρμα δριμύ, θερμαντικόν, χολὴν ἄνω τε καὶ κάτω 2 καθαῖρον ποθὲν πλῆθος ὀξυβάφου. ἐγκλύζεται δὲ καὶ πρὸς ἰσχιαδικούς, ἄγει δὲ καὶ αἷμα, ποθὲν δὲ καὶ τὰς ἐντὸς ἀποστάσεις ῥήγνυσι· κινεῖ δὲ καὶ καταμήνια καὶ ἔμβρυα φθείρει. ἱστορεῖται δὲ Κρατεύας καὶ ἕτερον θλάσπι, ὅ τινες Περσικὸν σίνηπι καλοῦσι, πλατύφυλλον καὶ μεγαλόρριζον. καὶ τοῦτο δὲ μείγνυται τοῖς πρὸς ἰσχιάδα διακλυσμοῖς.

157 δράβη πόα πήχεως τὸ ὕψος, ῥάβδους ἔχουσα λεπτάς· παῤ ἑκάτερα δὲ τὰ φύλλα ὥσπερ λεπιδίου, ἁπαλώτερα δὲ καὶ λευκότερα, ἐπ᾿ ἄκρου δὲ σκιάδιον καθάπερ ἀκτῆς, ἔχον ἄνθη λευκά.

ταύτης ἡ πόα συνέψεται τῇ πτισάνῃ, μάλιστα δ᾿ ἐν Καππαδοκίᾳ. ὁ δὲ καρπὸς αὐτῆς ξηρὸς ἀντὶ πεπέρεως μείγνυται τοῖς προσοψήμασιν.

158 ἐρύσιμον· φύεται μὲν περὶ τὰς πόλεις καὶ οἰκόπεδα 158 RV: ἐρύσιμον· οἱ δὲ χαμαίπλιον, προφῆται Ἡρακλέους ἄλφιτα, Αἰγύπτιοι ἐρεθμού, Ῥωμαῖοι ἰριώνεμ. 3 SIM. D. eup. I 238 (220) II 77 (289) Pl. 1. s. 10 SIM. Pl. XXVII 73 e S. N. — Crat.). 17 SIM. Theophr. h. pl. VIII 3, 2. 3. 7, 3; Pl. XXII 158 (e S. N.) Hes. s. v. — D. eup. I 31 (243) 33 (345) II 56 (267) I 237 (218) I 148 (169) I 142 (165). 17 EXC. Orib. XI s. v. (ἐρύσιμον—γεῦσιν); Gal. XI 877 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 τοὔνομα F φύεται ἐν ὁδοῖς καὶ τάφροις N: ἐν ὁδοῖς καὶ τάφροις φύεται C: ἐν ὁδοτς καὶ θριγγοῖς: καὶ τάφροις φνόμενον Di: nascitur in semitis, sepibus et septis Orib. lat.: nascitur in semitis et septis Pl. 2 θριγγῶν H τοίχων H 3 τὸ δὲ om. HDi, δὲ om. F δριμὺ καὶ R 4 πλῆθος ποθὲν N ὀξυβάφου] abhinc rursus habemus E 5 δὲ (pr.) om. Di δὲ (alt.) om. RDi, at cf. Gal. τὰ ἐντὸς ἀποστήματα ῥήσσει ποτιζόμενον . . . καὶ δἰ ἕδραν ἐνιέμενον ἰσχιάδας ὀνίνησιν αἱματώδη κινοῦν 6 τὰ καταμήνια F φθείρει] ἄγει N: φέρει C 7 ἱστορτ — διακλυσμοῖς om. R ἱστορεῖται F: ἱστορετ reliqui θλεάαπιον E ὅπερ E 8 σίνιπι F 9 κλυσμοῖς E 10 num. cap. σπ𝔮 QDi: ρξ𝔮 E: cap. iterat s. tit. περὶ ἀραβίδος post II c. 185 Di δράβη] βράθυ E: brio Dl ἡ πόα Di: ἡ om. reliqui ἐστὶ addidi περὶ πῆχυν EDi πήχεος QDi τὸ om. H παῤ ἑκάτερα λεπτάς, φύλλα δὲ E 11 δὲ αὐτῶν φύλλα Di (s. v. ἀραβίς): δὲ τὰ φύλλα reliqui 12 ἐπ᾿ ἄκρω E ἀκτις QDi: ἀκτῆς E (η in ras.): flore candido sabuci Pl. 13 ἄνθη ἔχον E 14 αὕτη ἡ πόα E τῇ om. HE: delevi δ᾿ addidi ex E 15 πεπέρεος F τοῖς om. E 17 num. cap. σπζ QDi: ρξζ E post ἐρύσιμον syn. e R add. Di, mg. H2 φύεται μὲν RE: μὲν om. reliqui πρὸς E καὶ τὰ N 18 C 104r: N 70 (eruca mg. add. m. rec.) χσμαιπλιον] suspectum, fort. χαμαιπόλιον ἡρακλιους R 19 ἐριωνέμ libri: correxi coll. Pl. XVIII 96. XXII 158 καὶ ἐν κήποις· φύλλα δὲ ὅμοια εὐζώμῳ ἀγρίῳ ἔχει, καυλία ἱμαντώδη, ἄνθη μηλίζοντα· ἐπ᾿ ἄκρων δὲ λοβοὶ κερατοειδεῖς, ἰσχνοί, ὡς τήλιδος, ἐν οἷς σπερμάτια μικρά, καρδάμῳ παραπλήσια, πυρώδη κατὰ τὴν γεῦσιν, ποιοῦντα πρὸς θώρακος ῥευματισμόν, ἐμπύους, βῆχας, ἴκτερον, ἰσχιάδα ἐκλειχόμενα σὺν μέλιτι· πένεται καὶ πρὸς τὰ θανάσιμα φάρμακα. καταπλασσόμενον δὲ μεθ᾿ ὕδατος ἢ μέλιτος ὠφελεῖ καρκινώματα κρυπτά, σκληρίας, παρωτίδας, διδύμων καὶ μαστῶν φλεγμονάς, λεπτύνει τε καθ᾿ ὅλου καὶ θερμαίνει. ἐπιεικέστερον δὲ γίνεται εἰς τὰ ἐκλείγματα, ἀποβραχὲν ὕδατι καὶ φωχθὲν ἢ ἐνδεθὲν εἰς ὀθόνιον καὶ ὀπτηθὲν στέατος περιπλασθέντος.

159 πέπερι δένδρον ἱστορεῖται φυόμενον ἐν Ἰνδίᾳ, καρπὸν δὲ ἀνίησι κατ᾿ ἀρχὰς μὲν προμήκη καθάπερ λοβούς, ὅπερ ἐστὶ τὸ μακρὸν πέπερι, ἔχον τὸ ἐντὸς κέγχρῳ παραπλήσιον, τὸ μέλλον ἔσεσθαι τέλειον πέπερι, ὅπερ κατὰ τοὺς οἰκείους ἀναπλούμενον χρόνους βότρυας ἀνίησι, κόκκους φέροντας οἷον ἐρρυσωμένους, τοὺς δὲ καὶ ὀμφακώδεις, οἵτινές εἰσι τὸ λευκὸν πέπερι, εὐτεθοῦν μάλιστα εἰς τὰ ὀρθαλμικὰ καὶ ἀντιδότους καὶ θηριακὰς δυνάμεις.

2 ἔστι δὲ τὸ μὲν μακρὸν διὰ τὸ ἄωρον ἐπιτηδειότερον εἰς τὰς ἀντιδότους καὶ θηριακὰς δυνάμεις, τὸ 6 TEST, Gal. XI 878: χησὶ δὲ Διοσκουρίδης ὡς καταπλαττόμενον μεθ᾿ ὕδατος ἢ μέλιτος ὀνίνησι τοὺς κρυπτοὺς καρκίνους. 12 SIM. [Theophr.] pl. h. IX 20, 1; Pl. XII 26 sq. (e Iuba), cf. Sim. S. s. v. Isid. XVII s, 12 EXC. Orib. XII s. v. (πέπερι — βρέγμα); Gal. XII 97 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v), cf. Gal. XIV 258. 1 καὶ ἐν κήποις RE: καὶ κήπους Orib. QDi ὅμοια post ἀγρίῳ colloc. RE ἀγρίω εὐζώμω E ἔχει om. Di 2 ἄκρφ RE: ἄκον F κερατώδεις R 3 σπέρματα E 5 ἰσχιάδας REHDi ἐκλειχόμενον QRDiE (corr. E2) δὲ σὺν HDi 6 καὶ] δὲ R: δὲ καὶ E τὰ om. R 7 ἢ μέλιτος om. FN: del. E2, cf. Gal. l. s. 8 σκληρώματα R παρωτίδων CE (ν in ras. E2) μαστῶν διδύμων CE: μαστῶν παρωτίδας διδύμων N καὶ om. Q 9 τε] δὲ E (post δὲ c. 9 litt. eras. E2) καθ᾿ ὅλου om. F, post καὶ coll. RHDi 10 ἐγκλύσματα Di προβραχὲν REGal.: βραχὲν Di ψνγὲν ἢ φωχθὲν Di 11 σταιτὸς E (at αι in ras.) 12 num. cap. σπη QDi: ρξη E ἱστορεῖται] ἐστὶν E τῇ ἰνδίᾳ E post Ἰνδίᾳ add. βραχὑ HDi 13 ὀγόβους E (corr. E2) 14 τὸ addidi ἔχον (τ superscr.) ἐντὸς F: ἔχον τὰ ἐντὁς EOrib. κέγχρῳ λεπτῇ Orib. Di: κέγχρῳ παραπλήσια λεπτῇ E παραπλήσια Orib. E 15 πέπερι τέλειον Orib. E οἰκείους χρόνονς et Orib.E: οἰκείους καιροὺς Di 16 βότρυς Orib.Di οἵον ἐρρυσωμένους] οἵους ἴσμεν libri, Orib. correxi coll. Gal. l. s. ἐκεῖνο (sc. τὸ μέλαν πέπςρι) γὰρ οἷον ὑπερωπτημένον ἐστὶν ἤδη καὶ ὑπερεξηραμμένον 18 εἰς] πρὸς E 19 καὶ θηριμκὰς — δυνάμεις (v. 20) om, Orib. 20 καὶ ἐπιτήδειον Di δυνάμεις addidi δὲ μἑλαν δριμύτερον τοῦ λευκοῦ καὶ εὐστομώτερον καὶ μᾶλλον ἀρωματίζον διὰ τὸ εἶναι ὥριμον, εὐχρηστότερόν τε εἰς τὰς ἀρτύσεις, τὸ δὲ λευκὸν ὀμφακίζον, ἀσθενέστερον τῶν προειρημένων. ἐκλέγου δὲ τὸ βαρύτατον καὶ πλῆρες, μέλαν, μὴ σφόδρα ῥυσόν, πρόσψατον καὶ μὴ πιτυρῶδες. εὑρίσκεται δέ τι ἐν τῷ μέλανι ἄτροφον, κενὸν καὶ κοῦρον, δ καλεῖται βρέγμα.

δύναμιν δὲ ἔχει κοινῶς θερμαντικήν, πεπτικήν, οὐρητικήν, 3 ἐπισπαστικήν, διαφορητικήν, σμηκτικὴν τῶν ταῖς κόραις ἐπισκοτούντων· ἁρμόζει καὶ ῥίγεσι περιοδικοῖς πινόμενον καὶ συγχριόμενον, καὶ θηριοδήκτοις ἀρήγει, ἄγει καὶ ἔμβρυα. ἀτόκιον δὲ εἶναι δοκεῖ μετὰ συνουσίαν προστιθέμενον, βηξί τε καὶ πᾶσι τοῖς περὶ θώρακα πάθεσιν ἁρμόζει, ἔν τε ἐκλεικτοῖς καὶ ποτήμασι λαμβανόμενον, καὶ συνάγχαις ἁρμόζει διαχριόμενον σὺν μέλιτι, καὶ στρόφους λύει πινόμενον μετὰ δάφνης φύλλων ἁπαλῶν. ἀποφλεγματίζει δὲ σὺν σταφίδι διαμασηθέν, ἀνώδυνόν τέ ἐστι καὶ ὑγιεινόν, καὶ ὄρεξιν κινεῖ καὶ πέψει συνεργεῖ μειγνύμενον ἐμβάμμασιν.

ἀναλημφθὲν δὲ πίσσῃ χοιράδας διαφορεῖ, 4 σμήχει δὲ ἀλφοὺς σὺν νίτρῳ. φώγνυται δὲ ἐν ὀστράκῳ καινῷ ἐπ᾿ ἀνθράκων κινούμενον ὡς φακοί.

ἡ δὲ ῥίζα αὐτοῦ οὐκ ἔστι ζιγγίβερι, καθάπερ ἔνιοι ὑπέλαβον, 4 EXC, Orib. V 77 (ἐκλέγου — πιτνρῶδες). 7 SIM. Cels. II 27. 33 — Cels. II 31 D. eup. II 112 (312) — eup. II 22 (135) — eup. II 114 (314) — eup. II 76 (287) — eup. II 31 (242. 243) — eup. II 40 (255) — eup. I 5 (97) — eup. I 154 (173). 18 EXC. Orib. XII s. v. (φώγνυται — γεῦσιν). 20 TEST. Gal. XIX 105: οἱ μὲν γράψαντες τὰς ὀνομασίας τῶν φαρμάκων . . . . καὶ Διοσκουρίδης ὁ Αλεξανδρεὺς Ἰνδικὸν ὀνομάζουσι τὸ ζιγγίβερι, πλανηθέντες ἐκ τοῦ τινας οἴεσθαι ῥίζαν αὐτὸ τοῦ πεπέρεως ὑπάρχειν· ἀλλὰ Διοσκουρίδης ὁ Ἀναζαρβεὺς σαφῶς διώρισέ τε καὶ ἀπεφήνατο περὶ ζιγγιβέρεως καὶ πεπέρεως. 1 ἥδιον δριμύτερον Drib.: ἥδιον καὶ δριμύτερσν EDi: ἥδιον superscr. H2 ad λευκοῦ mg. add. ἰστέον ὡς ὁ γαληνὸς ἐν τοτς ἁπλοτς δριμύτερον εἶναι τὸ λευ κόν φησι τοῦ μέλανος Orib.: ὁ δὲ γαλινός φησιν μᾶλλον τὸ λευκὸν εἶναι δριμύτερον τοῦ μέλανος E καὶ (pr.) — ἀρτύσεις om. Orib.E (mg. add. E2) εὐστομώτερον QE2Di: gratius Pl.: εὐστομαχώτερον Sbr. 2 ἀρωματίζον post ὥριμον colloc. QDi 3 καὶ ὀμφακίζον Di 4 βαρύτερον Orib.E 5 πρόσφατον δὲ) HDi 6 καὶ κενὸν κοῦφον Orib. βρέγμα E (βράσμα superscr. E2): bregma Pl. l. s.: βράσμα reliqui, cf. Salm. exerc. Pl. 7 οὐρητικήν, πεπτικήν HDi 9 καὶ συγχριόμενον om. E τε καὶ συγχρ. Di 10 ἀρήγει—ἔμβρυα om. E 11 δοκεῖ δὲ καὶ ἀτόκιον εἶνι EDi 12 ἁρμόζον E 13 διαχριόμενον] διάκλυσμα E 16 καὶ ὕπνον ποιεῖ καὶ ὄρεξιν Marc. cod. (?) κινοῦν E πέψει τε Di συνεργοῦν E 17 ἐν βέμμασιν EDi 18 δὲ (pr.)] τε καὶ E ἀλφὸν F ἐπ᾿ ὀστράκου καινοῦ (om. ἐπ᾿ ἀνθρ.) QE: ἐπ᾿ ὀστράκῳ Orib. 19 ὡς φακοί om. Orib.: φασίν DiH2: φακή coni. Cornar.: κέγχρος dubitanter coni. Spr. 20 καθάπερ] ὡς Orib. ὡς αὐτίκα δηλώσομεν. ἔοικε μέντοι κόστῳ ἡ τοῦ πεπέρεως ῥίζα, θερμαίνουσα τὴν γεῦσιν καὶ ὑγρὰ ἐκκαλουμένη, ταπεινοῖ δὲ σπλῆνα σὺν ὄξει καταπλασσομένη καὶ πινομένη· ἀποφλεγματίζει δὲ μετὰ σταφίδος ἀγρίας μασηθεῖσα.

160 ζιγγίβερι ἴδιόν ἐστι φυτόν, γεννώμενον ἐν τῇ Τρωγλοδυτικῇ καὶ Ἀραβίᾳ πλεῖστον, οὗ χρῶνται τῇ χλόῃ εἰς πολλά, καθάπερ ἡμεῖς τῷ πηγάνῳ, ἕψοντες εἰς προποτισμοὺς καὶ εἰς ἑψήματα μίσγοντες. ἔστι δὲ ῥιζία μικρά, ὥσπερ κυπέρου, ὑπόλευκα, πεπερίζοντα τῇ γεύσει καὶ εὐώδη· ἐκλέγου δὲ τὰ ἀτερηδόνιστα. ὑπ᾿ ἐνίων μέντοι γε ταριχεύεται διὰ τὸ εὔσηπτον καὶ διακομίζεται ἐν κεραμίοις εἰς Ἰταλίαν, εὐχρηστοῦν εἰς βρῶσιν· λαμβάνεται δὲ μετὰ ταρίχου.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, πεπτικήν, μαλακτικὴν κοιλίας ἐπιεικῶς, εὐστόμαχον· ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις, μείγνυται καὶ ἀντιδότοις, καὶ καθ᾿ ὅλου παρέοικέ πως τῇ τοῦ πεπέρεως δυνάμει.

161 ὑ δροπέπερι· φύεται μὲν μάλιστα παρὰ στασίμοις ὕδασιν ἢ ἐπιεικέσι ῥείθροις, καυλὸν δὲ ἀνίησι γονατώδη, περὶ δν μασχάλαι, καὶ φύλλα ἡδυόσμῳ ἐοικότα, μείζονα δὲ καὶ λευκότερα καὶ τρυφερώτερα, δριμέα ἐν τῇ γεύσει ὥσπερ τὸ πέπερι, οὐ μὴν ἀρωματίζει. καρπὸν δ᾿ ἔχει ἐπὶ κλωναρίων μικρῶν, ἐκφυόμενον παρὰ τὰ φύλλα, συνεχῆ καὶ βοτρυώδη, δριμὺν καὶ αὐτόν. ῥίζαν δ᾿ ἔχει μικράν, ἄχρηστον.

5 SIM. Pl. XII 28 (e Iuba), cf. Cels. V 23, 3. 5 EXC. Orib. XI s. v. (ζιγγίβερι — ταρίχου), cf. Gal. XI 880. 17 EXC. Orib. XII s. v. (ὑδροπὶπερι — δριμύν), cf. Gal. XII 147. 1 τῷ κόστῳ E 2 ῥιζα om. E: τοῦ π. ῥ. om. Orib. θερμαίνει δὲ Orib. προσκαλουμένη Di 3 καὶ πινομένη om. QE, at cf. Dl et bibita id facere potest 4 ἀγρίας om. FE: cum stafis agria Dl 4"num. cap. σπθ QDi: ρξθ E ζιγγίβερις Di 6 καὶ add. Sarac. coll. Pl. l. s. 7 προποματισμοὺς F: ποματισμοὺς H 8 εἰς om. Di ἕψημα Q: τὰ προσοψήματα E μίσγοντες H: μιγνύντες EDi: σμίγοντες F κυπείρου HDi 9 καὶ om. E 10 γε om. QDi 11 τὴν ἰταλίαν EDi εὐχρηστοῦν δὲ H: εὐχρηστοῦντα coni. Sarac. 13 πεπτικήν, θερμαντικήν E 14 δὲ καὶ E 15 μείγνυται δὲ καὶ E 17 num. cap. σ𝔮 QDi: ρο E μὲν om. Orib. παρὰ (περὶ superscr. pr. m.) Orib.: περὶ τοῖς στασίμοις (om. ὕδασιν) E 18 τόποις ῥίθροις E (τόποις del. E2) δὲ om, Orib. γονατοειδῆ E post γονατώδη add. στερεόν EHDi 19 ὧν F ἐοικότα ἡδυόσμῳ Di παρεοικότα Orib. 20 δριμύτερα Orib. 21 ἀρωματίξει FEOrib.: ἀρωματίζοντα reliqui 22 καὶ (pr.) om. Orib. καὶ αὐτὁν om. Orib. 23 verba ῥίζαν — ἄχρηστον, quae in fine cap. libri habent, huc transposui πικρὰν ἢ μικρὰν E (corr. E2)

δύναται δὲ τὰ φύλλα σὺν τῷ καρπῶ καταπλασσόμενα οἰδήματα καὶ χρονίους σκληρίας διαφορεῖν ὑπώπιά τε ἀποκαθαίρειν. ξηρανθέντα δὲ καὶ κοπέντα μείγνυται ἀντὶ πεπέρεως ἁλσὶ καὶ προσοψήμασι.

162 πταρμικὴ θαμνίον ἐστί, κλῶνας ἔχον μικρούς, πολλούς, περιφερεῖς, ὁμοίους ἁβροτόνῳ, περὶ οὓς φύλλα ἐπιμήκη, ἐοικότα τοῖς τῆς ἐλαίας, πολλά· ἐπ᾿ ἄκρῳ δὲ ὥσπερ ἀνθεμίδος κεφάλιον μικρόν, περιφερές, δριμὺ κατὰ τὴν ὀσμήν, ἐρεθιστικὸν πταρμοῦ, ὅθεν καὶ ὠνόμασται.

δύναμιν δὲ ἔχει καταπλασσόμενα τὰ φύλλα μετὰ τῶν ἀνθῶν ὑπώπια αἴρειν. τὰ δὲ ἄνθη πταρμοὺς ἐνεργέστατα κινεῖ, φύεται δὲ ἐν ὀρεινοῖς καὶ πετρώδεσι τόποις.

163 στρούθιον, ᾧ οἱ ἐριοπλύται χρῶνται πρὸς κάθαρσιν τῶν ἐρίων, γνώριμόν ἐστιν, οὗ ἡ ῥίζα δριμεῖα καὶ οὐρητική, βοηθοῦσα ἡπατικοῖς, βηξίν, ἀρθοπνοίαις, ἰκτέρῳ σὺν μέλιτι κοχλιαρίου πλῆθος λαμβανομένη, κοιλίαν τε ὑπάγει. σὺν δὲ 163 RV: στρουθίον· οἱ δὲ κέδρον, οἱ δὲ κάθαρσις, οἱ δὲ στρουθοκάμηλος, οἱ δὲ χαμαίρρυτον, προφῆται χαλίρρυτον, Ῥωμαῖοι ῥάδιξ σανάρια, οἱ δὲ ἕρβα λανάρια, Αἰγύπτιοι οἰνώ, Ἄφροι σοιρίς. 5 EXC. Orib. XII s. v. (πταρμικὴ — πταρμοῦ); Gal. XII 108 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 11 SIM. D. eup. I 4 (96). 13 SIM. Pl. XXIV 96 (e S. N.), cf. XIX 48; Theophr. h. pl. VI 4, 3. 8, 3 — Pl. l. s. 96 D. eup. II 112 (312) — Pl. 97 — Pl. 96 eup. II 39 252) — Pl. 96 eup. II 56 (238)— Pl. 96 — Pl. 97 eup. II 111 (310) — eup. II 61 (274) — Pl. 96 eup. II 78 (292) — Pl. l. s. eup. I 129 (159) — Pl. 97 eup. I 149; (170) — Pl. 97 eup. I 41 (112) — Pl. 97 eup. 14 (96) — eup. I 5 (97). 13 EXC. Ps. D. de h.f.55; Gal. XII 131(unde Aet. Is. v.); Isid. XVII9, 56 (e DI.). 1 καταπλασθέντα E 2 καὶ om. H ἀποκαθαίρειν Di: ἀποκαθαίρει E: διαφορεῖν reliqui 3 δὲ om. E: τε Q post μείγνυται del. δὲ E2 5 num. cap. σ𝒢α QDi: ροα E μικρούς om. Orib. E post πολλούς add. λεπτούς Orib. EDl 7 πολλά om. Orib. 8 ἐρεθίξον πταρμούς Orib.: ἐρεθίζον καὶ κανοῦν πταρμούς E 10 δύναται EDi 11 ἐνεργέστατα E: ἔναργέστατα reliqui 13 num. cap. σ𝒢 QDi: ροβ E post στρούθιον syn. e R add. Di, mg. add. H2 14 καὶ om. NE οὐρητικὴ καὶ κινητική E (καὶ κιν. del. E2) 15 βοηθεῖ δὲ Di ἤπατι καὶ E ὀρθοπνοίαις, ἰκτέρῳ om. Q: ὀρθοπνοίαις· βηξίν· ἰκτέρῳ E: ὀρθοπνοίας νὺν μέλιτι καὶ ἰκτέρω C: ἰκτέρῳ om. Di, at cf. Ps. D. de h. f. hepaticis, tussientibus, suspiriosis, ictericis, Pl. l. s. D. eup l. s. 16 πινόμενον R: λαμβανομένη ἢ πινομένη E (ἢ πιν. del. E2) ὑγιάζει RE (corr. E2) 17 C fol. 295r: N 136 18 χαμαίρυτρον R: χαμαίρρυτρον Di: correxi χαλιρυτον R: χαλίρρυτον H2Di 19 λαναρα R, cf. Scrib. Larg. 10. Isid. l. s. 20 σοιρσ C (ι add. m. rec.): σοιρις N: συρίς H2Di πάνακι καὶ καππάρεως ῥίζῃ λημφθὲν λίθους θρύπτει καὶ ἐξουρεῖν ποιεῖ καὶ σπλῆνα ἐσκιρρωμένον τήκει, προστεθὲν δὲ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἔμβρυα φθείρει ἐνεργῶς, σὺν ἀλφίτῳ δὲ καὶ ὄξει καταπλασθὲν λέπρας αἴρει· διαφορεῖ καὶ τὰ φύματα σὺν ἀλεύρῳ κριθίνῳ καὶ οἴνῳ ἑψηθέν. μείγνυται δὲ καὶ κολλυρίοις ὀξυδερκέσι καὶ μαλάγμασι· κινεῖ δὲ καὶ πταρμούς, καὶ εἰς τὰς ῥῖνας δὲ ἐγχεόμενον λεῖον μετὰ μέλιτος καθαίρει διὰ στόματος.

164 κυκλάμινος· φύλλα ἔχει ὅμοια κισσῷ, ποικίλα δὲ κάτωθεν καὶ ἄνωθεν κηλῖσιν ὑπολεύκοις, καυλὸν δὲ τετραδάκτυλον, γυμνόν, ἐφ οὖ ἄνθη ῥοδοειδῆ, πορφυρίζοντα, ῥίζαν μέλαιναν, γογγυλίδι παραπλησίαν, ὑπόπλατυν, ἥτις ποθεῖσα μεθ᾿ ὑδρομέλιτος ἄγει φλέγμα καὶ ὕδωρ κάτω, καὶ ἔμμηνα δὲ κινεῖ πινομένη καὶ προστιθεμένη. φασὶ δὲ ὅτι, κἂν ὑπερβῇ τὴν ῥίζαν ἐγκύμων γυνή, ἐξαμβλώσκειν αὐτήν· ἔστι δὲ καὶ ὠκυτόκιον 164 RV: κυκλάμινος· οἱ δὲ κισσάνθεμον, οἱ δὲ κισσόχυλλον, οἱ δὲ χελόνιον, οἱ δὲ ἰχθυοθήρα, οἱ δὲ Κυλλήνη, Ζωροάστρης Στυμφαλῖτις, Ὀσθάνης ἀσφώ, προφῆται μυασφώ, Αἰγύπτιοι θέσκε, Ῥωμαῖοι ῥάπουμ τέρραι, οἱ δὲ οὐμβιλίκουμ τέρραι, οἱ δὲ ῥάπουμ πορκίνουμ, οἱ δὲ οὐρσίνουμ, οἱ δὲ ἀρχαρά. 8 SIM. [Theophr.] h. pl. IX 9, 3. Pl. XXV 114sq. (e S. N.); Ps. Ap. 18 schol. Theocr. V 123; Hes. s. v. — Pl. XXVI 54 — (Theophr.] l. s. Pl. XXV 115. XXVI 155. D. eup. II 78 (291). 8 EXC. Orib. XI s. v. (κυκλάμινος — ὑπόπλατυν); Gal. XII 50 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg VII 3 s. v.); Pa. Drib. V 63. 2 καὶ om. NE σπλῆνας ἐσκιρωμένους CE 3 ἐνεργῶς E: ἐν ἐρίῳ R: ἐναργῶς reliqui 4 λέπραν H καὶ διαφορεῖ καὶ RE τὰ om. RE 5 δὲ om. RE 6 ὀξυδερκικοῖς E: ὀξυδορκικοῖς R δὲ om. N 7 ῥίζας (ν superscr. F δὲ om. R, del. E2 διὰ στόματος καθαίρει RE 8 num. cap. σ𝒢γ QDi: ρογ E κυκλάμεινον E post κυκλάμινος eyn. e R add. Di, mg. H2 πορφυρἅ, ποικίλα Di: πορφυρἅ supercr. H2 δὲ om. F: post κάτωθεν colloc. HDi 9 ἄνωθεν καὶ κάτωθεν NOrib. κηλῖσιν ὑπολ. om. R καυλία R δὲ om. RH 10 ἄνθη ἐν τῷ λευκῷ πορφνροειδῆ R 12 δὲ om, N 13 πινομένη καὶ om. R: προστιθεμένη καὶ πινομένη E ὅτι om. RE, cf. D. I 116 ἂν Di 14 ἔγκυος R ἐξαμβλώσκειν RE: ἐξαμβλώττειν reliqui ἀτόκιον FR: ὠκυτόκιον HEDi (Theophr.] l. s.: partus accelerat. . . . cyclaminus adalligata Pl. XXVI 161 15 C fol. 165r: N 47 (malum terrae mg. add. m. rec.) κισσάνθημον N 16 χελώνιον R: χελόνιον Di: correxi ad ἰχθυοθήρα cf. Plin. XXV 116 κυλλήνη R: κυλίνην Di: suspectum ζωροάστης N: ζωρόαστρις Di 17 ἢ τριμφαλίτης Di: τρυμφαλίτις R: correxi μηασχφ Di 18 θεοκε R rapum terrae Ps. Ap. ἰνβιλίκουμ NDi 19 οἱ δὲ ῥάπουμ — οὐρσίνουμ om. Di rapum porcinum Ps. Ap. θυ(ρ add. N)βηλουμ R: correxi οἱ δὲ (tert.) vix recte. cf. Ps. Ap. περιαπτομένη. πίνεται δὲ πρὸς τὰ θανάσιμα μετ᾿ οἴνου, καὶ μάλιστα πρὸς λαγωὸν θαλάσσιον, καὶ ἑρπετῶν ἐστιν ἀντιφάρμακον καταπλασσομένη, μεθύσκει τε οἴνῳ μειχθεῖσα.

ἀποκαθίστησι δὲ καὶ ἴκτερον τριῶν δραχμῶν πλῆθος ποθεῖσα 2 μετὰ γλυκέος ἢ μελικράτου ὑδαροῦς — κατακλίνειν δὲ δεῖ τὸν πίνοντα ἐν οἴκῳ θερμῷ καὶ πλείοσιν ἱματίοις περιβάλλειν, ὅπως ἱδρώσῃ· δ δὲ ἀποκρινόμενος ἱδρὼς χολώδης εὑρίσκεται τῇ χρόᾳ — ἐγχυματίζεταί τε ὁ χυλὸς αὐτῆς μετὰ μέλιτος εἰς τὰς ῥῖνας πρὸς κάθαρσιν κεφαλῆς, καὶ τῷ δακτυλίῳ ἐν ἐρίῳ προστίθεται πρὸς κομιδὴν περιττωμάτων. καταχρισθέντος δὲ αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀμφαλοῦ καὶ ὑπογαστρίου καὶ ἰσχίου κοιλίαν μαλάσσει καὶ ἐκτρρσμοὺς ἐργάζεται, καὶ πρὸς τοὺς ὑποκεχυμένους καὶ ἀμβλυωποῦντας ἐγχριόμενος ὁ χυλὸς σὺν μέλιτι ἁρμόζει· μείγνυται καὶ εἰς τὰ φθόρια, ἕδραν τε προπεσοῦσαν σὺν ὄξει καταχριόμενος ~~ὁ χυλὸς~~ καθίστησι.

χυλίζεται δὲ ἡ ῥίζα κοπτομένη καὶ ἐκθλιβομένη, 3 ἑψομένου τοῦ χυλοῦ ἄχρι μελιτώδους συστάσεως. ῥύπτει δὲ καὶ χρῶτα ἡ ῥίζα καὶ ἐξανθήματα στέλλει, καὶ τραύματα μετ᾿ ὄξους καὶ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ μετὰ μέλιτος ἰᾶται. καταπλασσομένη δὲ καὶ σπλῆνα τήκει, ἀποκαθαίρει δὲ καὶ ἔφηλιν καὶ ἀλωπεκίας, 1 SIM. [Theophr.] 1. s. Pl. XXVI 161 D. eup. II 94 (298) — Pl. XXV 125 eup. II 156 (333) — Pl. XXV 114 eup. II 115 (317) — [Theophr.] l. s. Pl. XXV 115 eup. 1 25 (106) — Pl. XXVI 124 eup. II 56 (267) — [Theophr.] l. s. eup. I 3 (96) Asclep. (Gal. XII 583) — Pl. XXV 143 — eup I 41 (112) — Pl. XXVI 90 — eup. I 109 (148) — Pl. XXVI 144 eup. I 162 (178)—eup. II 61 (273). — eup. I 95 (141) — Pl. XXIV 100 [Theophr.] s. Pl. XXV 134 — Pl. RXVI 100 eup. I 179 (189) — Pl. XXVI 106 eup. I 181 (189) — Pl. XXV 115 — [Theophr.] s. 1 καὶ addidi e RE 2 θαλάσσων λαγωόν Q 3 τε] δὲ R μιχθεῖσα οἴνῳ RE 4 ἀποκαθίστησιν E: ἵστησι Di: καθίστησι reliqui ποθεῖσα πλῆθος δραχμῶν τριῶν R 5 γλυκέος ὕδατος C ὑδαροῦς om. R: ὑδαροῦ F δεῖ om. R τὸν πίνοντα om. QRE 6 περιβάλειν E 7 άφιδρώσῃ E: ἱδρῶσιν N χολώδης post χρόᾳ colloc. R 8 τε] δὲ R μετὰ μέλιτος om. R 9 κεφαλαλγίας R καὶ — ἐργάζεται om. R 10 μὐτοῦ ἐπ᾿ om. E 11 μαλάσσει] ταράττει E: ventrem mollit Dl ἐντρόμους F: abortum facit Dl 12 post ἀμβλ. add. ἀχθαλμοὺς Di 13 μετὰ τοῦ (om. N) μέλιτος ὠφελεῖ RE δὲ καὶ RE 14 τε] δὲ QEDi προσπετοῦσαν E καταχριόμενον E ὁ χυλὸς om. EDi, delevi 15 θλιβομένη RE (corr. E2) 16 ἕφεται δὲ ἄχρι C: καὶ ἕψεται ἄχρι N θρύπτει R 17 χρώματα R καταστέλλει RE τραύμμτα μετὰ μὲλιτος καὶ καθ᾿ ἑαυτὴν R 18 καθ᾿ ἑαυτήν τε (om. καὶ pr.) Di, cf. Pl. XXVI 144 19 δὲ (pr.) om. R ἰᾶται δὲ καὶ ἀποκαθαρει ἔφηλιν E: ἰᾶται δὲ καὶ ἔφηλιν καὶ ἀλ. ὠφελεῖ R ἀλωπεκίαν RE εὐθετεῖ δὲ καὶ πρὸς στρέμματα καὶ ποδάγραν. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς ποιεῖ πρὸς τὰ ἐν τῇ κεφαλῇ ἑλκύδρια καὶ χιμέτλας καταντλούμενον, αὐτή τε δἰ ἐλαίου παλαιοῦ ἀναζεσθεῖσα καταχριομένου τοῦ ἐλαίου.

4 ἐγκοιλανθεῖσα δὲ πληροῦται τοῦ ἐλαίου καὶ τίθεται ἐπὶ θερμοσποδιᾶς, προσεμβάλλεται δὲ ἐνίοτε καὶ κηροῦ Τυρρηνικοῦ ὀλίγον, ὡς γλοιῶδες γενέσθαι, κατάχρισμα ἄριστον χιμετλιῶσιν. ἀποτίθεται δὲ ἡ ῥίζα τμηθεῖσα ὥσπερ σκίλλα. ἱστορεῖται δὲ καὶ πρὸς φίλτρα αὐτὴν λαμβάνεσθαι καεῖσαν ἀναπλασθεἰσάν τε εἰς τροχίσκους, φύεται δὲ ἐν συσκίοις τόποις, μάλιστα δὲ ὑπὸ τὰ δένδρα.

165 κυκλάμινος ἑτέρα, ἣν ἔνιοι κισσάνθεμον καλοῦσι, φύλλα ἔχει κισσῷ ἐοικότα, ἐλάσσονα δέ, καυλοὺς παχεῖς, γονατώδεις, περιελισσομένους τοῖς παρακειμένοις δένδρεσιν ἑλικοειδῶς, ἄνθη λευκά, εὐώδη. καρπὸς δὲ ὡς ῥᾶγες σταφυλῆς, ὅμοιος κισσῷ, μαλακός, δριμὺς ἐν τῇ γεύσει ἡρέμα καὶ γλίσχρος, ῥίζα ἄχρηστος. φύεται δὲ ἐν τραχέσι χωρίοις.

ταύτης ὁ καρπὸς ὅσον δραχμῆς μιᾶς πλῆθος πινόμενος μετ᾿ οἴνου λευκοῦ κυάθων δυεῖν πλῆθος ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα σπλῆνα τήκει δι σὔρων καὶ κοιλίας δαπανώμενον· πίνεται δὲ καὶ πρὸς ὀρθόπνοιαν, καὶ τὰ ἐκ τοκετῶν καθαίρει ποθείς.

165 RV: κυκλάμινος ἑτέρα, ἣν ἔνιοι κισσάνθεμον ἢ κισσόφυλλον καλοῦσι. 7 EXC. Orib. XI s. v. (ἀποτίθεται — σκίλλα, φύεται — δένδρα). 11 SIM. Pl. XXV 116 (e S. N.) — D. eup. II 61 (273) Pl. XXVI 76 — Pl. XXVI 34 eup. II 39 (253) — Pl. XXVI 156. 161 eup. II 57 (289). 11 EXC. Orib. XI s. v. (κυκλάμινος — χονρίοις); Gal. XII 61. 1 εὐθετετ δὲ om. R δὲ (pr.) om. E πνδάγρας ER post ποδάγραν haec habet R κμὶ τὰ ἐν κεφαλῇ ἑλκύδρια καὶ χεμέθλας· φὑεται δὲ κτλ.: καὶ τὰ ἐν κεφαλῇ ἑλκύδρια κεὶ χίμετλαν (α Di) τὸ ἀφέψημα κὐτῆς καταντλούμενον EDi 3 τν] δὲ E μετ᾿ ἐλαίου E 4 ἀπουλοῖ addidi e RDi 5 δὲ] τε Q θερ μοσποδιᾶ E 6 ὡς — χιμετλιῶσιν om· E 8 δὲ κὐτὴ (ν add. E2) καὶ πρὸς φ. λαμβάνεσθαι E 9 καεῖσαν E: καπεῖσαν reliqui, cf. [Theophr.] l. s. καὶ ἀναπλασθεῖσαν τε E (τε del. E2) 10 δὲ (pr.) om. Orib. κατασκίοις E δὲ (alt.) om. NEOrib. δένδρη R 11 num. cap. σ𝒢ὅ QDi: ροδ E κυκλάμινον ἑτέραν E (corr. E2) post κισσ. add. e R ἢ κισσόφυλλον Di 12 ὅμοια R0rib, καὶ καυλοὺς Orib. 13 περιελιττομένους ROrib. δένδροις E λευκοειδῆ R 14 post δὲ add. εὐώδης E ῥῶγες R: ῥάξ Orib. 15 δριμὺς] γλυκύς· ἄλλοι δὲ δριμὺς ἱστόρεισαν E: δριμὺς post γεύσει colloc. Orib. ῥίζα δὲ EOrib. 16 σγίνεται E ὁὲ om. Orib.CDi 17 ὅσον α΄ πλῆθοε HDI μιάε om. R 18 κυάθων β (om. πλῆ- RDi δυεῖν E: δύο reliqui 20 ὁ καρπὸς πρὸς C καὶ τὰ ἐκ τούτων RE (τὰς ἐκ τόκων corr, E2): τὰς ἐκ τοκετῶν reliqui: correxi ποθετσα libri: corr. Sarac. 21 C fol. 152r: N 47 κισσάνθημον R καὶ ταύτην post κισσόφυλλον add. N

166 δρακόντιον· φύλλα ἔχει κισσοειδῆ, μεγάλα, σπίλους ἔχοντα λευκούς, καυλὸν δὲ ὀρθόν, δίπηχυν, ποικίλον, ὀφιοειδῆ, διαπόρφυρον τοῖς σπίλοις, βακτηρίας τὸ πάχος· καρπὸς δὲ ἐπ᾿ ἄκρου βοτρυοειδής, χρώματι τὸ μὲν πρῶτον χλοώδης, πεπανθεὶς δὲ κροκίζων, ἐπιδάκνων τὴν γεῦσιν, ῥίζα ποσῶς στρογγύλη, βολβοειδής, ὁμοία ἄρῳ, φλοιὸν ἔχουσα λεπτόν. φύεται ἐν συσκίοις τόποις περὶ φραγμοὺς καὶ αἱμασιάς. δύναμιν δὲ ἔχει ὁ καρπὸς χυλισθεὶς καὶ ἐγχυματισθεὶς μετ᾿ ἐλαίου εἰς τὸ οὖς ὠταλγίαν παύειν, εἰς δὲ τὰς ῥῖνας ἐντιθέμενος ἐν ἐρίῳ πώλυπας δαπανᾶν, καταχριόμενος δὲ στέλλειν καὶ καρκινώματα.

ποθέντες δὲ ὅσον τριάκοντα κόκκοι μετ᾿ 2 ὀξυκράτου ἐξαμβλώσκουσι, καὶ τὴν ὀσμὴν δέ φασι κατὰ τὸν μαρασμὸν τῆς ἀνθήσεως τῶν ἄρτι συνειλημμένων ἐμβρύων φθόριον εἶναι. ἡ δὲ ῥίζα θερμαντικὴ οὖσα βοηθεῖ ὀρθοπνοίαις, 166 RV : δρακοντία μεγάλη· οἱ δὲ ἄρον, οἱ δὲ ἴσαρον, οἱ δὲ ἴαρον, οἱ δὲ ἱεράκιος, οἱ δὲ ἄμι ἄγριον, οἱ δὲ κύπερις, Ῥωμαῖοι κόλουβρουμ, οἱ δὲ μουράριαμ, οἱ δὲ σεγιτάλις, οἱ δὲ στρουμάριαμ. φύεται ἐν συσκίοις καὶ φραγμοῖς. καυλὸν δὲ ἔχει λεῖον ἀρθόν, ὡς διπηχυαῖον, παχὺν ὡς βακτηρίαν, ποικίλον 1 SIM. Theophr. h. pl. VII 12, 2; X 20 3; pl. XXIV 42sq. XIX 96 Ps. Ap. 15. 1 EXC. Drib. XI s. v. (interpol.); Ps. D. de h. f. 44 (~ A. Mai VII 452 cf. Isid. XVII 9, 35); Gal. XI 864 (unde Aet I. s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 8 SIM. Pl. XXIV 145 D. eup. I 57 (120) — Pl. 146 eup. I 159 (175) — Pl. 146 — Pl. 143 eup. II 27 (289) — Pl. 145 eup. II 39 (252) — [Theophr.] I IX 20, 3 Pl. 145 eup. II 31 (242) 32 (244) — Pl. 143 eup. I 35 (248) — Pl. 144 eup. II 112 (311) — eup. II 97 (301) — Pl. 146 eup. I 203 (198) — Pl. 146 eup I 76 (292). 1 num. cap. σ𝒢ε Q: ροε E cap. περὶ δρακοντίας μεγάλης (σ𝒢ε) e R interpotavit Di, quod excipit cap. Dioscurideum δρκοντία ἑτέρα Di ἔχει τὰ φύλλα E: ἔχει φύλλα Di 3 post διαπόρφυρον iter. ποικιλον VF 4 βοτρυώδης QEDi post πρῶτσν c. 10 litt., post χλοώδης c. 5 litt. del. E2 5 ἡ δίζα E ποσῶς om. Di 6 ἄρῳ] ῥαφάνῳ Di: ῥοί V: similis aro Dl φύεται δὲ E 7 τόποις addidi 9 παύει E ῥίζας F προστιθέμενος EDi 10 πωλύπας V: πόλυπας EF : πολύπουν reliqui δαπανᾶ VFE καταχριόμενος — στέλλειν om. VEDlPs.D. de h. f. στέλλει Q 11 ὅσον om. Di 14 φθόριον VEDi: χθαρτικὸν reliqui 15 C fol. 96v: N 64 (aliqui vocant eam colubrinan mg. add. m. rec.): syn. mg. add. H2 16 βίαρον libri: correxi ἱεράκικος libri: correxi ἀρμιάγριον libri: correxi κύπαιρις N 17 λονρουμεν R: λουρουμέμ Di: correxi μαυριαριάμ libri: correxi σετεγιαλιος R: σεγιγγιάλιος Di: correxi οἱ δὲ στρουμάριαμ om. Di 18 δὲ om. N 19 διπηχαῖον C: διπήχεωε N καὶ παχὺν NDi] ῥήγμασι, σπάσμασι, βηξί, κατάρρῳ, καὶ τὰ ἐν θώρακι ὑγρὰ εὐανάγωγα ποιεῖ, ἑφθή τε καὶ ὠμὴ μετὰ μέλιτος καὶ καθ᾿ ἑαυτὴν βιβρωσκομένη· ξηρὰ δὲ λεία σὺν μέλιτι ἐκλείχεται.

3 ἔστι δὲ οὐρητική, ὁρμάς τε πρὸς συνουσίας ἐγείρει πινομένη μετ᾿ οἴνου καὶ ἕλκη κακοήθη καὶ φαγεδαινικὰ μετὰ βρυωνίας λευκῆς σὺν μέλιτι λεανθεῖσα ἀνακαθαίρει καὶ ἀπουλοῖ, καὶ κολλύρια δὲ ἐξ αὐτῆς ἀναπλάσσεταιε΄ πρὸς σύριγγας καὶ ἐμβρύων κομιδήν. φασὶ ἀὲ ὅτι, καὶ εἰ διατρίψει τις τῇ ῥίζῃ τὰς χεῖρας, ἀπὸ ἐχίδνης ἄδηκτος μένει· ἀποκαθαίρει δὲ καὶ ἀλροὺς σὺν ὄξει καταχρισθεῖσα. τὰ δὲ φύλλα λεῖα ἐπὶ τῶν νεοτρώτων ἀντὶ μότων ἐπιτιθέμενα ἁρμόζει, καὶ πρὸς χιμέτλαν ἑψηθέντα ἐν οἴνῳ καὶ κατὰ τὴν χρόαν, ὡς ἐοικέναι δράκοντι, καὶ πλεονάζει μὲν ἐν τοῖς διαπορφύροις σπίλοις· φύλλα δὲ ὡς λαπάθου, ἀντεμπλεκόμενα, καρπὸν δὲ ποιεῖ ἐπʼ ἄκρου τοῦ καυλοῦ βοτρυοειδῆ, σποδώδη τῷ χρώματι τὸ πρῶτον, ἐν δὲ τῷ πεπανθῆναι κροκίζοντα καὶ φοινικοῦν, ῥίζαν εὐμεγέθη, στρογγύλην, λευκήν, φλοιὸν ἔχουσαν λεπτόν. συλλέγεται δὲ καὶ χυλίζεται, ὅταν περκάῃ, καὶ ξηραίνεται ἐν σκιᾷ. ἡ δὲ ῥίζα ὀρύσεται ἐν πυραμητῷ καὶ πλυθεῖσα κατατέμνεται καὶ ἐνείρεται μὲν ἱμάντι, ξηραίνεται δὲ ἐν σκιᾷ. θερμαντικὴ δέ ἐστι μετὰ συγκράματος. ποιεῖ δὲ ὀπτή τε καὶ ἑρθὴ μετὰ μέλιτος ἐκλειχομένη πρὸς ὀρθοπνοικούς, ῥήγματα, σπάσματα, βῆχας, κατάρρουν. ποθεῖσα δὲ μετ᾿ οἴνου τὰς ἐπὶ συνουσίαν ὁρμάς κινεῖ. καθαίρει δὲ σὺν μέλιτι λειανθεῖσα καὶ ἐπιπλασθεῖσα τὰ κακοήθη τῶν ἑλκῶν καὶ φαγεδαινικὰ καὶ μάλιστα μετὰ λευκῆς ἀμπέλου, καὶ κολλύρια δὲ ἐξ αὐτῆς σὺν μέλιτι πρὸς σύριγγας ἀναπλάττεται καὶ πρὸς ἐμἐπιτεθέντα, 7 SIM. Pl. 148 — Pl. l. s. 145 D. eup. I 118 (151) — Pl. 146 — eup. I 181 (189) — Pl. 148 — eup. I 41 (112). 1 σπάμασιν (σ add. Ε2) δήγμασιν E 2 ὠμὴ] ὀπτὴ E 4 συνουσίας VN: συνουσίαν reliqui ἐγείρει] ἀμβλύνει D, eup. II 97 (301) μετ᾿ οἴνου πινομένη Q 6 λειανθεῖσα E καὶ (alt.) om. E δὲ om. QDi 8 ὅτι ὲὰν διατρίψη E διατρίψαι Di: διατρίψει reliqui: correxi 9 μένει ἄδηκτος E ἄδηκτος εἶναι Di ἀλφὸν E 10 ἐπὶ τῶν νεοτρότων ἢ κεὶ νευρωτρώτων E (νεοτρότων ἢ καὶ del. E2): recentibus vulneribus Dl μότου H 11 χίμετλα E: χύμεθλα HDi: χεμέτλα VF 12 τὴν om. CDi καὶ om. N 13 λακπαθοειδῆ CDi 14 τοῦ om. Di 15 σποδοειδῆ Di: σποδω C: ποδω N 16 εὐεγὲθην R 18 ἐν κυραμητῷ post ῥίζα colloc. N ἐν om. CDi 19 εἰενεραιται C: ἐνειαίρεται N μὲν om. N καὶ ξηραίνεται [om. δὲ) N 20 συγκράμματος Di: μετασυγκριτικῶς R 21 καὶ μετὰ Di 23 συνουσίας N λιανθεῖσα R: λεανθεῖσα Di 24 καὶ (pr.)] ἢ CDi 26 πρὸς (alt.) om. CDi τυρός τε ἐνειλούμενος τοῖς φύλλοις ἄσηπτος διαμένει.

ὁ δὲ χυλὸς τῆς ῥίζης ἁρμόζει πρὸς νεφέλια καὶ λευκώματα 4 καὶ ἀχλῦς. λαχανεύεται δὲ ἡ ῥίζα καὶ πρὸς τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν ἑφθή τε καὶ ὠμὴ ἐσθιομένη. οἱ δὲ ἐν ταῖς Γυμνητίσι νήσοις, καλουμέναις δὲ Βαλιαρίσιν, ἑφθὴν τὴν ῥίζαν μειγνύντες μέλιτι πολλῷ ἀντὶ πλακούντων ἐν τοῖς συνδείπνοις παρατιθέασιν. ἀποτίθεσθαι δὲ δεῖ τὴν ῥίζαν ἐν πυραμητῷ ἀρύξαντας καὶ πλύναντας καὶ κατατεμόντας ἐνείραντάς τε λίνῳ καὶ ξηράναντας ἐν σκιᾷ.

167 ἄρον τὸ καλούμενον παρὰ Σύροις λοῦφα. φύλλα ἀνίησιν ἅμοια τοῖς τοῦ δρακοντίου, μικρότερα δὲ καὶ ἀσπίλωτα, βρύων κομιδήν· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ἀλφοὺς σὺν μέλιτι καταχρισθεῖσα, πολύποδας δὲ καὶ καρκινώματα δαπανᾷ. ποιεῖ δὲ ὁ χυλὸς αὐτῆς καὶ εἰς ἀφθαλμικά, πρὸς νεφέλια, λευκώματα, ἀχλῦς. ἡ δὲ ὀσμὴ τῆς ῥίζης καὶ τῆς πόας τῶν ἄρτι συνειλημμένων φθόριόν ἐστι, καὶ τοῦ καρποῦ τριάκοντα κόκκοι ποθέντες μετ᾿ ὀξυκράτου. ἔνιοι δὲ τῷ χυλῷ τούτου καὶ τοὺς ὠταλγοῦντας ἐνεχυμάτισαν μετὰ ἐλαίου. τὰ δὲ φύλλα ὡς στύφοντα τοῖς νεοτρώτοις ὑπέθεσαν, ἡψημένα δὲ ἐν οἴνῳ καὶ τοῖς χίμετλα ἔχουσι. φασὶ δὲ καὶ τοὺς διατρίψαντας αὐτὰ ταῖς χερσὶν ἢ τὴν ῥίζαν ἀναιροῦντας ὑπὸ ἔχεως μὴ δάκνεσθαι. 167 RV: δρακοντία μικρά· οἱ δὲ ἄρον, οἱ δὲ ἀρίς, οἱ δὲ 10 SIM. Theophr. h. pl. VII 12, 2. 13, 1. 2; Pl. XXIV 141sq. — D. eup. I 235 (215). 10 EXC. Orib. XI s. v. (ἄρον — ἐσθίεται); Gal. XI 839 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 μένει E 2 καὶ πρὸς E 3 καὶ (alt.) del. E2 4 γυμνήτοισι V: γυμνίτισι QDi: γυμνήτισιν (τι in ras.) E, cf. Strab. V 167. Steph. B. s. v. Γυμνησίαι 5 βαλλαρίσιν V: βαλαρίσιν F: 1 θαλιαδρίσιν E (ι del. E9): καλαρίσιν HDi: correxi coll. Steph. B. l. s. 6 ἀντὶ πλακούντων post συνδείπνοις colloc. EHDi 7 δετ om. E ὀρύξαντες F 8 πλατύνοντας ἢ καὶ ἀποπλύναντας E (πλ. ἢ καὶ del. E2) κατατέμνοντας E (corr. E2) διείραντας (post δι 1 litt. del. E2) E 10 num. cap. σ𝒢𝔮 QDi: ρο𝔮 E mg. add. οἱ μὲν ἄλυμον, οἱ δὲ θύμον· ἡ καὶ (ἣν H2) δρακοντία ἢ παρὰ τοῖς κυπρίοις κολοκάσιον λέγεται H2 παρὰ Σύροις post λοῦφα colloc. Orib. λοῦχον E: λοῦφας Orib. 11 ὅμοια post δρακοντίου colloc. ROrib.E μικρότερα δὲ καὶ om, R μικρότερα (α superscr.) Orib. ἀσπιλότατα F: ἀσπιλότερα HDi 13 ὁ δὲ χυλὸε μὐτῆε ποιεῖ καὶ εἰς N 15 ἀχλύν CDi 16 καὶ τοῦ καρποῦ om. N, καὶ om. C 17 τοὑτους C ὠταλγιῶντας C 18 χύλλα δὲ C 19 ὑπέθεσαν τοῖς νεοτρώτοις N ἑψηθέντα N χύμεθλα Di 20 αὐτὸν C 21 ἀναιροῦσιν R 22 C fol. 97v: N 65 ἀρίς] cf. Pl. XXIV 151. Gal. XIX 85; Hes. s. v. καυλὸν σπιθαμιαῖον, ὑποπόρφυρον, ὑπεροειδῆ, ἐφ᾿ οὗ ὁ καρπὸς κροκίζων· ῥίζα λευκὴ πρὸς τὴν τοῦ δρακοντίου, ἥτις καὶ ἐσθίεται ἑψομένη ἧττον οὖσα δριμεῖα. ταριχεύεται δὲ τὰ φύλλα εἰς βρῶσιν, καὶ καθ᾿ ἑαυτὰ ξηρανθέντα ἑψόμενα ἐσθίεται.

δύναμιν δὲ ἔχει τὸ σπέρμα καὶ τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα τὴν αὐτὴν τῷ δρακοντίῳ. ποιεῖ δὲ ἡ ῥίζα καταπλασσομένη σὺν βολβίτῳ ἐπὶ ποδαγρικῶν. ἀποτίθεται δὲ ὡς ἡ τοῦ δρακοντίου, καὶ καθ ὅλου ἐστὶν ἐδώδιμος διὰ τὸ μὴ λίαν δριμύ.

168 ἀρίσαρόν ἐστι βοτάνιον μικρόν, ῥίζαν ἔχον ὡς ἐλαίας· ἔστι δὲ δριμυτέρα τοῦ ἄρου, ὅθεν νομὰς ἵστησι καταπλασσομένη, κολλύριά τε πρὸς σύριγγας ἐνεργῆ ἐξ αὐτῆς γίνεται. φθείρει δὲ καὶ αἰδοῖον παντὸς ζῴου ἐντεθεῖσα ἡ ῥίζα.

169 ἀσφόδελος· φυτὸν τοῖς πλείστοις γνώριμον, φύλλον ἔπαρσις, οἱ δὲ παρνοπόγονον, οἱ δὲ κυνόολον, οἱ δὲ φοινίκεον, οἱ δὲ ὀνοκεφάλιον, οἱ δὲ ἐφιάλτιον, Αἰγύπτιοι ἐβρών, οἱ δὲ ἐρυθμόν, Ῥωμαῖοι βῆτα λεπορίνα, Θοῦσκοι γιγάρουμ, Ἰστριανοὶ λάγμα, Δάκοι κουριοννηκούμ, Ἄφροι ἀτειρνοιχλάμ, Σύροι λοῦφαν. 9 SIM. Pl. XXIV 151 s. N.). 9 EXC. Orib. XI s. v. (ἀρίσαρον—ἄρου); Gal. XI 835 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM. Theophr. h. pl. VII 13, 1. Crat (Wellmann I 16), Nic. Th. 534sq. 73 (Apollod.); Pl. XXI 109. XXII 67; Ps. Ap. 33 (~ Ps. Orib. I 19); schol. Theocr. I 52; Isid. XVII 9, 84; Hes. s. v. ἀσφόδελος, ἀνθέρικας. 13 EXC. Gal. XI 842 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Gal. VI 651 sq. A. Mai l. s. VII 452 (e D. lat.) ~ Pa. Orib. I 18. 1 ὑπόπυρρον R: ὑπόκυρρον Orib.: ὑπόπυρρον ἢ ὑποπόρφυρον E (ὑπόπυρρον ἢ del. E2) πιπεροειδῆ R ὁ om. Orib. 2 ὁίζαν λευκὴν R ἥτις ἕψεται καὶ ἐσθίεται R ἕψεται ἐσθιομένη Orib.E: ἑψομένη ἐσθίεται O2 3 δὲ καὶ E 4 καὶ — ἐσθίεται om. C: ταριχεύεται—ἐσθίεται om. N ξηραινόμενα Orib. 5 καὶ ἡ ῥίζα καὶ τὰ φύλλα HE: ἡ ῥίζα καὶ τὸ σπ. καὶ τὰ φ. Di 6 τῷ προειρημένῳ add. R (τῇ π . . ῃ C) σὺν βολβίτῳ om. Di 7 ἀποτίθεται — ἐστὶν om. N: ἀποτίθεται δὲ ἐπὶ ποδαγρικῶν C 8 ἐστὶν om. Q ἐδώδιμος (ἐδωδημωτέρα RE) post δριμύ coll. REDi λίαν εἴναι δριμεῖα (α superscr. E2) E: λίαν δριμέαν εἷναι ἀλλὰ N 9 num. cap. σ𝒢ζ QDi: ροζ E μεκρόν ἐστι βοτάνιον Orib.: ἐστὶν μικρὸν E (βοτάνιον superscr. E2): ἔστι μικρὸν βοτάνιον Di ἐλαία E (ν superacr. E2): ἐλαίας τὸ μέγεθος Orib.: ῥίζαν ἐλαίμς ἔχει τὸ μέγεθος Gal. 10 δριμύτερον HDi 11 ἐναργῆ QDi 12 καταπλασθεῖσα ἡ ῥίζα Di ἡ ῥιζα om. H 13 num. cap. σ𝒢η QDi: ροη E post ἀσφόδελος syn. e R add. Di, mg. H2 φυτὸν γνώρικον E φύλλον CQ: χύλλα reliqui 14 ἐπαρσις R, suspectum παρνογον R: correxi κυνοολον libri: correxi φοινεικεον N : φσινικαιον C 16 γιγαρουν C 17 στριανοὲ C κυριοννηκουμ N, cf. Tomaschek l. s. 25 18 ΑΟΥΦΑΝ (sic) R ἔχον πράσῳ μεγάλῳ ἐοικός, καυλὸν δὲ λεῖον, ἔχοντα ἐπ ἄκρου ἄνθος, καλούμενον ἀνθερικόν. ῥίζαι δὲ ὕπεισιν ἐπιμήκεις, στρογγύλαι, βαλάνοις ὅμοιαι, δριμεῖαι τὴν γεῦσιν, καὶ τὴν δύναμιν θερμαντικαί. κινοῦσι δὲ καὶ οὔρησιν καὶ ἔμμηνα ποθεῖσαι, ἰῶνται καὶ πλευρᾶς ἀλγήματα καὶ βῆχας καὶ σπάσματα καὶ δήγματα δραχμῆς μιᾶς τὸ πλῆθος τῆς ῥίζης ἐν οἴνῳ πινομένης.

ποιεῖ δὲ καὶ εὐημεστέρους ὅσον ἀστράγαλος βρωθεῖσα, καὶ ἑρπετοδήκτοις 2 δίδοται ὠφελίμως ὅσον δραχμῶν τριῶν τὸ πλῆθος· καὶ καταπλάττειν δὲ δεῖ τὰ δήγματα τοῖς τε φύλλοις καὶ τῇ ῥίζῃ καὶ τοῖς ἄνθεσι σὺν οἴνῳ, καὶ τὰ ῥυπαρὰ καὶ νεμόμενα ἕλκη καὶ μαστῶν καὶ διδύμων φλεγμονὰς καὶ φύματα καὶ δοθιῆνας, συγκαθεψομένης τρυγὸς οἴνου τῇ ῥίζῃ, πρὸς δὲ τὰς προσφάτους φλεγμονὰς μετ᾿ ἀλφίτου. ὁ δὲ χυλὸς τῆς ῥίζης προσλαβὼν οἴνου παλαιοῦ γλυκέος καὶ σμύρνης καὶ κρόκου συνεψηθέντων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔγχριστον γίνεται ὀφθαλμοῖς φάρμακον, καὶ πρὸς ὦτα πυορροοῦντα καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ σὺν λιβανωτῷ καὶ μέλιτι καὶ οἴνῳ καὶ σμύρνῃ χλιανθεὶς ἁρμόζει, ὀδονταλγίας τε καθ᾿ ἑαυτὸν ἐγχυθεὶς ὁ χυλὸς τῷ ἀντικειμένῳ ὠτίῳ πραύνει.

169 RV: ἀσφόδελος· οἱ δὲ ναρθήκιον, Ῥωμαῖοι ἀλβούκιουμ, Ἀφροι κύρα. 4 SIM. Pl. XXII 70 D. eup. II 112 (311) — Pl. 70 eup. II 77 (288) — Pl. 70 eup. II 35 (248) — Pl. 70 eup. II 31 (241) — Pl. 70 eup. II 34 (246) — Pl. 70 — Nic. Th. l. s. Pl. 67 eup. II 115 (315) — eup. II 117 (318) — Pl. 68 eup. I 184 (191) — Pl. 68 eup. I 140. 141 (164. 165) — eup. I 149 (170) — Pl. 69 eup. I 31 (108) — eup. I 60 (123) — Pl. 70 eup. I 72 (130) — Pl. 70 eup. I 95 (140) — Pl. 70 — eup. I 119 (152) — Pl. 68 — eup. II 121 (319) — Pl. 70. 1 πράσσῳ E ὅμοιον C: ὅμοια Di: ἐοικότα E καυλίον δ᾿ ἔχει: C ἄκρον Q 2 ἀνθεριστόν Q ὑπομήκεις CE 3 ὑποστρόγγυλοι C βαλανίοις E 3 κατὰ τὴν γεῦσιν Di: τῇ δυνάμει καὶ θερμαντικαί C: τὴν δύναμιν καὶ θερμαντικαί E 4 καὶ (pr.) om. E 5 ἰᾶται F: om. CEDi καὶ σπάσματα καὶ βῆχας CDi: καὶ απάσματα καὶ δήγματα καὶ θῆχας E 6 δραχμῆς (δραγμῆς E) πλῆθος CE πινομένης ἐν οἴνῳ E 7 εὐημεστέρους QDi: εὐανθεστέρους καὶ εὐεμέτονς E: φασὶ δὲ καὶ εὐεμέτους (ποιεἴν add. C2) C 8 δὲ δίδοται CE πλῆθος ὅσον δραχμαὶ τρεῖς C: πλῆθοε ὅσον q τινὲς δὲ καὶ γ Ε γ΄ D, eup. II 116 (316) 9 καὶ addidi 10 τὰ νεμόμενα E 11 τὰ φύματα C (τὰ add. m. rec.) 12 οἴνον] οἱονεὶ C 14 σμύρνης καὶ ῥίζης (mg. γλυκερίζης corr. E2) καὶ κρόκου, at cf. D. eup. I 31 (108) συνεψηθέντα QDi 15 ἔγχριστον] ἐνάρετον C πίνεται C ὀφθαλμῶν CE 16 post ἑαυτὸν colloc. ἁρμόζει E 17 λιανθεὶς C ὀδονταλγίαις CHDi: ὀδονταλ F: ὀδονταλγίαν E τε] δὲ E 18 ὁ χυλός καθ᾿ ἑαυτὸν ἑφηθεὶς C ὁ χυλὸς ἐνχυθεὶς E ὠτί (om. πραύνει) C 19 C fol. 27r: om. N 20 Ἀφροι κύρα om. HDi

3 καεῖσα δὲ ἡ ῥίζα, τῆς τέφρας ἐπιπλασσομένης, ἀλωπεκίας δασύνει, ἐνεψηθὲν δὲ ἔλαιον κεκοιλωμέναις ταῖς ῥίζαις ἐπὶ πυρὸς εἱλκωμένας χιμέτλας καὶ πυρίκαυτα ὑπαλειφόμενον ὠφελεῖ, καὶ ὠταλγιῶσι βοηθεῖ ἐγχεόμενον εἰς τὸ οὖς, ἀλφόν τε λευκὸν προανατριφθέντα ἐν ὀθονίῳ ἐν ἡλίῳ καταχρισθεῖσα ἡ ῥίζα σμήχει. ὁ δὲ καρπὸς καὶ τὰ ἄνθη κατ᾿ ἐξοχὴν σκολοπένδρων καὶ σκορπίων ἀντιφάρμακόν ἐστιν ἐν οἴνῳ ποθέντα· ταράττει δὲ καὶ τὴν κοιλίαν.

170 βολβὸς ἐδώδιμος· εὐστόμαχος ὁ πυρρός, ἀπὸ Λιβύης κομιζόμενος, ὁ δὲ πικρὸς ναὶ σκιλλώδης εὐστομαχώτερος, πεπτικός. πάντες δὲ δριμεῖς καὶ θερμαντικοί, συνουσίαν παρορμῶντες, τραχύνοντες γλῶσσαν καὶ παρίσθμια, πολύτροφοι καὶ σαρκοποιητικοί, ἐμπνευματοῦντες· ποιοῦσι δὲ καταπλασσόμενοι πρὸς στρέμματα καὶ θλάσματα καὶ σκόλοπας καὶ πρὸς 170 RV: βολθός. 9 TIM. Pl. XX 102 sq. (e S. N.) — Cels. II 26 — Pl. XX 105 — Pl. 105 D. eup. I 226 (211). 9 EXC. Ps. D. de h. f 43; Gal. XI 851 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 1 ἡ τέφρα ἐπιπλασσομένη C ἐπιπασσομένη E (ς superscr. E2) 2 συνεφηθὲν CDi: ἑψηθὲν VQ καὶ (om. Di) ἐκτιλλομέναις ταῖς ῥίζαις CDi: κεκομμέναις ταῖς ῥίζαις καὶ κεχυλωμέναις E 3 τὰ εἱλκωμένα χέμεθλα (χίμετλα E) RE ἡλκωμένας QDi ὑπαλειφόμενα F: ἐπαλειφόμενον CEDi 4 ὠταλγιῶσι] κωφώσει CE (at ει in ras.) Di: doloribus aurium Dl τὸν λευκὸν E post λευκὸν habet πὑκνωσιν ἡλίῳ ἀνατριφθέντα ἐν ὠδονίῳ καταχρισθεῖσα C: ἐν ἡλίῳ προσανατριφδέντα ἐν ὀθονίῳ καταχρισθεῖσα E 5 ἐν delevi 6 ὁ δὲ — κοιλίαν om, R 7 ἀνιτιφάρμακος F: ἐστὶν ἀντιφάρμακον E καταρρήττει VQDi: ταράττει E, cf. Pl. XXII 70 8 in fine add. ἐν ἄλλῳ· ἀνθεῖ δὲ ἐν πυραμητῷ. χρὴ δὲ τὸ λευκὸν ἀσφόδελον τέμνεσθαι μετὰ τὴν ἰσημερίαν ἐν ἔαρι πρὸ τοῦ τὸν καρπὸν αὐξηθῆναι. τὴν δὲ ῥίζαν πινομένην ἀνορέκτους φησὶ ποιεῖν πρὸς ἀφροδισια. καὶ κρατεύας δὲ ὁ ῥιζοτομικὸς (e R) τὰ αὐτὰ εἶπε, καὶ ὅτι θεραπεύει ἡ ῥίζα μετ᾿ οἴνου πινομένη ᾱ ποδάγρας ἀλγήματα Di, verba χρὴ — ἀφροδίσια mg. add. H2 9 num. cap. σ𝒢θ QDi: ροθ E initio add. cap. de bulbo vomitorio (D. IV 156) Di (mg. add. περισσόν), mg. fol. 51v add. H2 post ἐδώδιμος add. γνώριμος πᾶσιν, ὄν ἐσθιομεν Di εὐστόμαχος, εὐκοίλιος Di Λιβύης] γῆς R: σίδης τῆς γῆς E (del. et ἀπὸ λιβύης superscr. E2) 11 πεπτικός om. REDIPs. D. de h. f. καὶ πρὸς συνονσίαν Di 12 τε γλῶτταν C 13 καὶ om. RDi σαρκῶν γεννητικοὶ REDi καὶ ἐμπνευματοῦντες E: πνευματοῦντες R ποιοῦντές τε πρὸς στρέμματα καταπλασσόμενοι E 14 στρέμματα] πέλματα R καὶ θλάσματα om. RE καὶ (pr. et alt.) om. Di πρὸς om. N : πρὸς τὰς τῶν om, C 15 C fol. 78r: N 28 τὰς τῶν ἄρθρων ἀδύνας καὶ ποδάγρας σὺν μέλιτι καὶ καθ᾿ ἑαυτούς, καὶ τὰ ἐπὶ τῶν ὑδρωπικῶν οἰδήματα καὶ κυνόδηκτα ὁμοίως σὺν μέλιτι· ἐπέχουσι δὲ καὶ ἱδρῶτας.

σὺν πεπέρει δὲ 2 λείῳ καταπλασθέντες στομάχου ὀδύνας παύουσι, καὶ πίτυρα καὶ ἀχῶρας ἀποσμήχουσι σὺν ὀπτῷ νίτρῳ· καθαίρουσι καὶ ὑπώπια καὶ ἰόνθους καθ᾿ ἑαυτοὺς ἢ σὺν ᾠοῦ λεκίθῳ, φακούς τε σὺν ὀξυμέλιτι· πρὸς δὲ ὤτων θλάσματα σὺν ἀλφίτῳ καὶ πρὸς θλάσεις ὀνύχων. ἀφαιροῦσι δὲ καὶ σύκας ὀπτηθέντες ἐν θερμοσποδιᾷ καὶ μετά μαινίδων κεφαλῶν κεκαυμένων ἐπιτεθέντες, καέντες δὲ καὶ μιγέντες ἁλκυονίῳ ἔφηλιν καὶ οὐλὰς μελαίνας ἀποκαθαίρουσιν, ἐν ἡλίῳ καταχριόμενοι. σὺν ὄξει δὲ ἑφθοὶ βιβρωσκόμενοι πρὸς ῥήγματα ποιοῦσι· φυλάσσεσθαι δὲ δεῖ τὸ πλῆθος αὐτῶν ἐν τῇ βρώσει διὰ τὸ ἅπτεσθαι τοῦ νευρώδους.

171 σκίλλα δύναμιν ἔχει δριμεῖαν, πυρωτικήν· πολύχρηστος δὲ γίνεται ὀπτηθεῖσα. σταιτὶ δὲ ἢ πηλῷ περιπλάττεται καὶ 171 RV: σκίλλα. 3 SIM. Pl. 104 — D. eup. I 168 (180) — Pl. 104 — eup. I 235 (215) — eup. II 65 (279) — Pl. 102 — Pl. 104 — Pl. 102 eup. I 105 (146) — eup. I 56 (119) — Pl. 103 — Pl. 104 eup. I 66 (126) — Pl. 104 eup. I 218 (208) — Pl. 102 eup. I 121 (153) — eup. I 114 (150) — eup. II 34 (246). 15 SIM. Pl. XX 97 sq. (e S. N.); cf. XIX 93; Gal. XIV 263. 567. Ps. Ap. 43. 15 EXC. Orlb. XII s. v. (σκίλλα — τόμους); Ps. D. de h. f. 52 (~ A. Mai VII 457; Ps. Orib. I 29); Isid. XVII 9, 85 (e Dl); cf. Gal. XII 125 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 post ὀδύνας add. καὶ γαγγραίνας R, superscr. H2: γαγγραίνας τε Di 2 καὶ σὺν μέλιτι post ἑαυτούς Transpos. E 3 σὺν μέλιτι καὶ πεπέρει λείῳ κατασπλασθέντες ἐπέχουσιν ἱδρῶτας καὶ στομάχου Di δὲ (pr.) om. R post σὺν add. μέλιτι καὶ E δὲ (alt.) om. RE 4 καὶ στομάχου RE παύουσι om. RE 5 ἀχῶρας] ψώρας R ἀποσμῶσιν R δὲ καὶ REDi 6 λεκίθος E καὶ φακοὺς REDi 7 σὺν μέλιτι ἢ ὄξει RDi πρὸς δὲ — νευρώδους om. R ἀλφίτοις E 8 σύκα F: σύκα ὀπτηθέντα V ἀφεψηθέντες E 9 καὶ om. VQ, cf. D. eup. I 218 (208) κεκαυμένων κεφαλῶν VQ, cf. D. eup. l. s. 10 καέντες δὲ add. e Di, cf. D. eup. I 121 (153) έφήλεις E 12 ποιοῦσι πρὸς ῥόγματα Di 13 δεῖ post θρώσει colloc. Di, om. E μὐτῶν τὸ πλῆθος Di at nervis utiles esse bulbos Pl. XX 104 testatur 14 in fine add. ἑχθὸς δὲ σὺν ἀλφίτοις καὶ στέατι χοιρείῳ προστεθείς οἰδήματα καὶ φύματα συντόμως ἐκπυίσκει καὶ διαρρήσσει Di 15 num. cap. τ QDi: ρπ E γνώριμος initio add. R δριμεῖαν καὶ Di πυρώδη COrib.E: πολυπυρώδη N 16 ὀπτηθεῖσα σταλτική R στέατι ROrib. δὲ ἢ πηλῷ om. R 17 C fol. 298r: N 137 δίδοται εἰς κλίβανον ἄνθραξιν ἐγκρύβεται, μέχρι ἂν ὀπτηθῇ ἱκανῶς τὸ περικείμενον σταῖς, οὗ περιαιρεθέντος, εἰ μὴ τακερκὰ γέγονεν, ἕτερον σταῖς ἢ πηλὸν περιπλάσαντες τὰ αὐτὰ ποιήσομεν· ἡ γὰρ μὴ οὕτως ὀπτηθεῖσα βλαβερὰ τὴν δόσιν, πρὸς τὰ ἐντοσθίδια μάλιστα προθφερομένη. ὀπτᾶται δὲ καὶ ἐν χύτρᾳ πεπωμασμένῃ καὶ καθιεμένη εἰς κλίβανον· λαμβάνεται δὲ αὐτῆς τὸ μεσαίτατον τῶν ἔξωθεν περιαιρουμένων.

2 καὶ ἕψεται δὲ ἐντμηθεῖσα, ἀποχεομένου τοῦ πρώτου ὕδατος, ἑτέρου δὲ ἐπιχεομένου, ἄχρι ἂν μὴ πικρὸν ἢ δριμὺ γένηται τὸ ὕδωρ, καὶ ξηραίνεται δὲ ἐν σκιᾷ τμηθεῖσα καὶ διαιρεθεῖσα λιναρίῳ, ὡς μὴ ἅπτεσθαι ἀλλήλων τοὺς τόμους. τῇ μὲν οὖν τμητῇ εἰς οἶνον καὶ ὄξος καὶ ἔλαιον σκιλλητικὸν χρώμεθα, πρὸς δὲ ῥαγάδας τὰς ἐν ποσὶ τὸ ἔνδον τῆς ὠμῆς σὺν ἐλαίῳ ζεσθὲν ἢ σὺν ῥητίνη τηχθὲν ἐπιτίθεται, ἐχεοδήκτοις τε κατάπλασμα ἑψηθεῖσα θεῖσα σὺν ὄξει.

3 τῆς δὲ ὀπτῆς πρὸς ἕν μέρος τῆς σκίλλης προσεκλεάναντες ἁλῶν ὀπτῶν μέρη ὀκτὼ δίδομεν κοχλιάριον ἓν ἢ δύο νήστεσι πρὸς μάλαξιν κοιλίας, εἰς ποτήματά τε καὶ ἀρωματικὰς 12 SIM. Pl. XX 101 D. eup. I 206 (200) — Pl. 100 eup. II 117 (318) — Pl. 100 — Pl. 100 eup. II 112 (311) — Pl. 100 eup. II 63 (277. 278) — Pl. 100 eup. II 15 (232) 10 (231) — Pl. 100 eup. II 56 (268) — Pl. 100 eup. II 40 (255) — Pl. 100 eup. II 31 (243) — Pl. 100 eup. II 39 (253) — eup. I 37 (250) — Pl. 101 — Theophr. VII 13, 4 Pythagor. (Pl. XX 101). 1 κάμινον RE (κρίβανον superscr. E2): φοῦρνον ἢ εἰς κάμινον Orib. καὶ (ἢ Orib.) εἰς ἀνθρκιὰν ROrib. μέχρι VE: μέχρις Q: ἄχρι οὗ ἂν R: ἂχρις ἂν οὗ Orib.: ἄχρις ἂν Di 2 τὸ στέας (sic) R: ὁ πηλὸς ἢ τὸ σταῖς Orib.: τοῦ σταιτὸς [αιτος in ras.) οὖν περιερεθέντος καὶ τοῦ πηλοῦ E 3 γέγονεν] εἴη Orib. ἕτερον — πηλὸν om, Orib. πηλὸν ἢ στέας περιτιθέντες R τὸ αὐτό ER: πάλιν τὸ αὐτὸ Orib. 4 βλαβερρὰ μάλιστα πρὸς τὰς ἐντοσθιδίους δόσεις (αύτῆς add. E) Orib.E: βλ. μάλιστα πρὸς τὰε ἐντοσειδους (sic) δόσεις αὐτή R 5 ἐντοσθίδια V : ἐντόσθια reliqui 6 post πεπμασμένῃ add. πηλῶ (η ex ο corr. 0) Orib. καὶ καθιεμένῃ om. E εἰς κλ. καθιςμένῃ Orib. 7 τὸ μεσαίτατον] πυρῆνα vocat Chrysermus (Gal. XIII 243): τὰ ἔνδον μὐτῆς μέρη Damocr. (Gal. XIV 263) ἕξω) Orib. 8 δὲ (pr.) om. ROrib. E δὲ (alt.)] τε Di 9 μέχρις ἂν OrAb.: ἔχρις ἂν EDi γίνηται H: τὸ ὕδωρ ἦ Orib. καὶ om. NOrib. 10 πρῶτον ἐν R τμηθεῖσα δὲ καὶ ἐνειρεθεῖσα //// (2 l. del. E2) λίνῳ E: τμηθεῖσα διαβληθέντος λιναρίου Orib. διαβληθεῖσα λίνῳ R ὥστε R 12 οἶνον καὶ ??λαιον καὶ ἔξος τὸ σκ. λεγόμενον R: ἔλαιον καὶ οἶνον καὶ ὄξος Di 13 ἔνδοθεν N ἢ] καὶ N, om. C νὺν om. RE 14 τῇ ῥητίνῃ CH ῥιτίνη/// (2 l. del. E2) συντιχθὲν E τε] δὲ QDi 15 τῇ δὲ ὀπτῇ RE 16 συνεκλεάναντες Di ὀπτημένων RE 17 νήστεσιν ἕν ἢ δὑο κοχλιάρια E εἵς τε τὰ ἀποστέματα R: εἴς τε τὰ ἀποστήματα (ποτήματα corr. E2) ἀρωπατικάς] ἀραιωτικάς non recte coni. Marc. : potionibus et aromatis miscetur Dl δυνάμεις, καὶ ἐφ᾿ ὧν οὔρησιν κινῆσαι θέλομεν, καὶ ἐπὶ ὑδρωπικῶν καὶ στομαχικῶν, οἷς ἐπιπολάζει τὰ σιτία, καὶ ἐπὶ ἰκτέρου, στροφουμένων, βηττόντων χρονίως, ἀσθματικῶν, ἀναφορικῶν·

αὐτάρκης δὲ ὁλκὴ τριωβόλου σὺν μέλιτι ἐκλειχθεῖσα. 4 καὶ συγκαθέψεται δὲ τῷ μέλιτι καὶ βιβρώσκεται πρὸς τὰ αὐτά, μάλιστα πέψει συνεργοῦσα· ἄγει δὲ γλοιῶδες κατὰ κοιλίαν. ἑφθὴ δὲ πρὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ ὁμοίως λαμβανομένη· φυλάσσεσθαι δὲ αὐτῆς δεῖ τὴν δόσιν, ἐφ᾿ ὧν ἔλκωσίς τίς ἐστιν ἐντός· ποιεῖ καὶ πρὸς ἀκροχορδόνας καὶ χιμέτλας ἐγχρισθεῖσα ὀπτή. τὸ δὲ σπέρμα αὐτῆς λεῖον ἀναλημφθὲν ἐν ἰσχάδι μέλιτι καὶ βρωθὲν μαλάσσει κοιλίαν. ἔστι δὲ καὶ ἀλεξιφάρμακον ὅλη πρὸ τῶν θυρῶν κρεμαμένη.

172 παγκράτιον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο σκίλλαν ὀνομάζουσι. ῥίζα ἐστὶ βολβῷ μεγάλῳ ὁμοία, ὑπόπυρρος, πικρὰ καὶ πυρώδης τὴν γεῦσιν, φύλλα κρίνῳ ὅμοια, μακρότερα δέ. ἔχει δὲ δύναμιν τὴν αὐτὴν τῇ σκίλλη καὶ σκευασίαν καὶ δόσιν, ποιοῦσαν ἐπὶ τῶν αὐτῶν παθῶν· ἐπιεικεστέρα μέντοι τῆς σκίλλης ἡ ταύτης δύναμις· ὅθεν καὶ χυλιζομένη μειγνυμένη τε ὀροβίνῳ ἀλεύρῳ καὶ ἀναπλασσομένη εἰς ἀρτίσκους δίδοται σὺν ὑδρομέλιτι σπληνικοῖς καὶ ὑδρωπικοῖς ὠφελίμως.

172 RV: Ηράκλειον ἢ παγκράτιον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο σκίλλαν καλοῦσιν· ἑτέρα δὲ ἡ σκίλλα. 13 SIM. Theophr. h. pl. VII 13, 8 (?); Pl. XXVII 118 (e S. N. — Crat) — D. eup. II 61 (274) 63 (278). 13 EXC.: Orib. XII s. v. (παγκράτιον — μακρότερα δέ); cf. Gal. XII 93 ═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. ViI 3 s. v.); Hes. s. v. παγκρατιάζειν. 1 ἐπὶ om, H 2 ἐπὶ στομαχικῶν F 3 στροφουμένου R 4 δὲ ὁ (ἡ N) ἄχρι τριοβόλου R ἐνλειχθεῖτα E (corr. E2): ἐκθλιβεῖσα R 5 καὶ (pr.) om. R συνβιβρώσκεται RE 6 πέψις συνεργάζεται R 7 καὶ ἑχθὴ R: καὶ ἡ ἑχθὴ E 8 καἰ αὐτῆς HDi δεῖ om. R, post δόσιν colloc. Di τιε om. RE ποιεῖ δὲ καὶ RE 9 πρὸς χεμέθλαν C: πρὸς χέμεθλα N 10 αὐτῆς — καὶ (v. 10) om. R fort. ἐν del. 11 ὅδη κρεμαμένη RE πρὸς F 12 πυλῶν N 13 num. cap. τα QDi: ρπα E πανκράτειον E καλοῦσι ROrib.E 14 μεγάλῳ om. R: radice bulbi magni Pl. ὑποπόρφυρος RE: ὐπόπυρρος ἢ ὑποπόρφυρος Di: colore rufo Pl.: purpureum vel croccinum habens colorem Dl καὶ om. Orib.E 15 πρὸς τὴν γ. ROrib.E φύλλα δὲ Orib. ὅμοια ἔχουσα R 16 δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίξα N: δύναμιν δὲ ἡ ῥίζα ἔχει C: ἔχει δὲ δύναμιν ἡ ῥίζα E τῆς σκίλλης E 17 ποίεῖ δὲ (om. C) ὅσα ἐπὶ R 18 post χυλιζομένη add. ἡ ῥίζα RE: ἡ ῥίζα ταύτης Di: superscr. H2 19 C fol. 126v: N 79 ἡράκλιον R πανκράτιον R

173 κάππαρις· οἱ δὲ κυνόσβατον, οἱ δὲ καπρίαν, οἱ δὲ κόρακος μῆλον, οἱ δὲ ὀφιόσκορδον, οἱ δὲ ὀφιοστάφυλον, οἱ δὲ θαλλίαν, οἱ δὲ πετραίαν, οἱ δὲ ῥλόφυτον, οἱ δὲ ἰωνίτην, ἔνιοι δὲ ἀείχλωρον, οἱ δὲ ἱππομανές, οἱ δὲ τριχομανὲς καλοῦσι· θάμνος ἐστὶν ἀκανθώδης, ἐπὶ γῆς γυροειδῶς ἐστρωμένος, ἀκάνθας ἀγκιστροειδεῖς ἔχων ὡς βάτος, φύλλα δὲ στρογγύλα, κυδωνίᾳ ὅμοια, καρπὸν δὲ οἶον ἐλαίας, δς ἀνοιχθεὶς λευκὸν προίεται ἄνθος, οὗ πεσόντος εὑρίσκεταί τι οἷον βάλανος ἐπίμηκες, ὅπερ ἀνοιχθὲν ἔχει κόκκους ὥσπερ ῥόας μικρούς, ἐρυθρούς, ῥίζας ξυλώδεις καὶ μεγάλας, πλείστας.

2 φύεται τοὐπίπαν ἐν τραχέσι καὶ λεπτογείοις τόποις καὶ νήσοις καὶ οἰκοπέδοις. ταριχεύεται δὲ ὁ καρπὸς καὶ ὁ καυλὸς εἰς βρῶσιν.

173 RV: κάππαρις· οἱ δὲ κυνόσβατον, οἱ δὲ καπρίαν, οἱ δὲ κόρακος μῆλον, οἱ δὲ ὀφιόσκορδον, οἱ δὲ ὀφιοστάφυλον, οἱ δὲ πετραίαν, οἱ δὲ ὁλόφυτον, οἱ δὲ ὀλιγόχλωρον, οἱ δὲ ἀκόνιτον, οἱ δὲ ἱππομανές, οἱ δὲ τριχομανές, προφῆται ποτέρα, οἱ δὲ πευθήραν, οἱ δὲ καρδία λύκου, οἱ δὲ πολύειδος, οἱ δὲ ἁλόσκορδον, οἱ δὲ κρίνον, οἱ δὲ θλάσπι, οἱ δὲ κυνὸς ἄνθος, Ῥωμαῖοι σινᾶπε πέρσικουμ, οἱ δὲ ἰντοῦρις, Ἀρροι ἑρβιαραούθ. 1 SIM. Theophr. h. pl. VI 5, 2; Pl. XIII 127. XIX 163. 1 EXC. Orih. XI s. v. (κάππαρις — βρῶσιν); Gal. XII 9 sq. (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 59. 61 (e D. I 94 et II 173 conflatum), cf. A. Mai 1. s. VII 454; Garg. M. 48 (de zizypho); Isid. XVII 10, 20. 1 num. cap. τβ QDi: ρπβ E post κάππαρις syn. e R add. Di, mg. H2 οἱ δὲ καπρίαν om. Q 2 ὀφεώσκορδον· οἱ δὲ ἐσπέρεᾱ E 3 θαλλίαν] ἀφθαμίαν E πετρίαν E οἰ δὲ ὀλόφιστον mg. add. E οἱ δὲ ἰωνίτην post ἀείχλωρον colloc. E 4 οἱ δὲ ὀρίχλωρον· οἱ δὲ τρέχλαρον E 5 ἐστρεμμένος C 6 βάτου RE δὲ om. RDi στρογγύλα om. FEDI, at cf. Ps. D. de h. f. μηλέα κυδωνέα Di: μηλέᾳ ἢ κυδωνέᾳ E κυδωνίῳ H: κυδωνίᾳ ὅμοια om. R 7 δὲ om. F δμοιον ἐλαίᾳ R 8 ρἷον τι δὰλανος RE (corr. E2) ἐπίμηκες QE: ἐπιμήκης reliqui 9 ὡς N ῥοὰς μικρὰς F 10 ῥίζαι ξυλώδεις (πλεῖσται add. E2) μεγάλαι E καὶ om. R καὶ πλείστας Orib.Dl φύονται E τοὐπίπαν om. R, del. E2 11 καὶ λεπτογείοις om. RE καὶ νήσοις om. R ἐν ρἰκοπέδοις R: iuxta domicilia Orib. lat. 12 δὲ] τε E καρπὸς αὐτῆς RE: ὁ καυλὸς αὐτῆς καὶ ὁ καρπὸς Di 13 C fol. 173r: N 54 καπρήαν R: καπρί Di 14 φυλλοστάφυλον libri: correxi coll. Pl. XIII 127 15 πετρέαν R ὁλοφυσον R post ὁλόφυτον add. οί δὲ ἰωνίτην Di 17 πεύθηρον NDi: fort. πανθήραν πολυείδους R: om. HDl: correxi ἁλοσκόροδον HDi 18 θλάσπη R: θλάσπιν HDi οἱ δὲ κυνὸς ἄνθος om. HDi 19 ἰντούρις libri, corruptum (an manna turis ?) ἐρβιαιαθούμ HDi, cf. Löw l. s. 406

ταράττει δὲ κοιλίαν, κακοστόμαχός τέ ἐστι καὶ διψώδης, βρωθεῖσα δὲ ἑφθὴ εὐστομαχωτέρα τῆς ὠμῆς. ὁ μὲν οὖν καρπὸς αὐτῆς σπλῆνα ἐκτήκει ὁλκὴ δυεῖν δραχμῶν μετ᾿ οἴνου πινόμενος ἐπὶ ἡμέρας τριάκοντα· ἄγει δὲ καὶ οὖρον καὶ αἱματῶδες διαχώθρημα, ἰσχιάδι τε καὶ παραλύσει βοηθεῖ πινόμενος καὶ πρὸς ῥήγματα καὶ σπάσματα, καὶ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἀποφλεγματίζει, ματίζει, καὶ ὀδόντος πόνον παύει ὁ καρπὸς σὺν ὄξει ἑψηθεὶς καὶ διακλυζόμενος.

τῆς δὲ ῥίζης ὁ φλοιὸς ξηρὸς πρός τε τὰ προειρημένα 3 ἁρμόζει καὶ ἀνακαθαίρει πᾶν χρόνιον καὶ ῥυπαρὸν καὶ τετυλωμένον ἕλκος· καταπλάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν σπληνικῶν σὺν ὠμῇ λύσει, δακνομένη τε τῷ πονοῦντι ἀδόντι βοηθεῖ, ἀλφούς τε λευκοὺς ἀποσμήχει σὺν ὄξει λεία. τὰ δὲ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα λεανθέντα σκληρίας καὶ χοιράδας διαφορεῖ, σκώληκάς τε τοὺς ἐν ὠσὶν ὁ χυλὸς ἐγχυματισθεὶς κτείνει. ἡ μέντοι Λιβυκὴ κάππαρις, γεννωμένη δὲ κατὰ τοὺς Μαρμαρίδας λεγομένους, ἐμπνευματοῖ ἰσχυρῶς, ἐμετικὴ δὲ τυγχάνει ἡ ἐν Ἀπουλίᾳ· ἡ μέντοι γε ἐκ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης καὶ Ἀραβίας δριμυτάτη, φλυκταίνουσα τὸ στόμα καὶ διασήπουσα τὰ οὖλα ἄχρι γυμνώσεως, ὅθεν πρὸς βρῶσίν ἐστιν ἄθετος.

174 λεπίδιον, δ ἔνιοι γιγγίδιον καλοῦσι, γνώριμον βοτάνιον, ταριχευόμενον εἰς ἁλμαίας μετὰ γάλακτος. δύναμις δὲ 1 SIM. Pl. XX 167 — Zop. (Orib. II 566) Pl. l. s. 166 D. eup. II 61 (273) — Pl. l. s. 167 eup. II 61 (273) — Pl. l. s. 166 eup. I 237 (518) I 233 (213) — Pl. 1. s. 165. 166 — Zop. (Orib. II 597) eup. II 77 (289) — eup. I 5 (97), cf. Zop. (Orib. II 553)— Pl. l. s. 166 eup. I 69 (127) — Pl. XX 167 — Pl. l. s. 165 — Pl. l. s. 165 D. eup. I 118 (151) — Zop. (Orib. II 588) Pl. l. s. 167 eup. I 154 (173) — Pl. l. s. 167, cf. Zop. (Orib. II 555) — Pl. XIII 127 XX 165. 20 SIM. Pl. XIX 166. XX 181; D. eup. I 240 (221) I 72 (131). 20 EXC. Orib. XII s. v. (λιπίδιον — γάλακτος); Gal. XII 58 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κοιλίαν καὶ στόμαχον· ἔσει δὲ καὶ διφώδης R ἐσει· ἔσει δὲ καὶ F 3 ἐκτήκει PFF: τήκει reliqui (abhinc habemus cod. P, cuius fol. 1 incipit ab ἐκτήκει) ὁλκῆς Q 4 ἡπέρας μ RDi καὶ (pr.) Om. REDi καὶ διεχωρεῖ R: καὶ διαχώρημα αἱματῶδες EDi 5 ἰσχιαδικαῖς τε παραλύσεσι E πινόμενος ὁ καρπὸς REHDi καὶ (alt.) om. R 6 καὶ ἔμμηνα] ἔμμηνα τε REDi 7 καὶ pr.) om R ὀδόντων RDi ἐν ὄξει N ἐψόμενος QDi 8 τε om. R 10 quae post ἕλκος sequ. om. C καταπλάττεταί τε E 12 λεῖα δὲ τὰ φὑλλα NE 13 διαχεἰ N: διαχεῖ καὶ διαφορεῖ E 14 ἐνσταζόμενος N μέντοι γε E 15 μαρμαρίτας libri: corr. Marc. coll. Strab. 825. 838, cf. praeterea D. eup. I 242 (223) 17 ἡ δὲ ἐκ EDi 17 Αραβίας] λιβύης libri: corr. Sarac. coll. Gal. XII 11 Pl. XIII 127 18 φλυκταινοῦσα τε E διασήπουσα] κατεσθίουσα Di 19 ἀνεῖτήδειος Di: ἄχρηστος E (corr. E2): εὔθετος H 20 num. cap. τγ ODi: ρπγ E tit, περὶ λεπιδίου QDi δ om. E ἐστι τῶν φύλλων δριμεῖα, ἑλκωτική, ὅθεν ἰσχιαδικῶν ἐστιν ἐπίπλασμα ἀμυκτικώτατον, λεῖον σὺν ἑλενίου ῥίζῃ ἐπιτιθέμενον πρὸς τέταρτον ὥρας, καὶ ἐπὶ σπληνικῶν ὁμοίως· ἀφίστησι δὲ καὶ λέπρας. ἡ δὲ ῥίζα δοκεῖ ὀδόντων ἀλγήματα παραιτεῖσθαι περιαπτομένη τῷ τραχήλῳ.

175 βατράχιον· οἱ δὲ σέλινον ἄγριον καλοῦσι. τούτου πλείονά ἐστιν εἴδη, δύναμις δὲ μία, δριμεῖα καὶ ἄγαν ἑλκωτικήἔχει 175 RV: σέλινον ἄγριον οἱ δὲ βατράκιον, οἱ δὲ γελωτοποιός, οἱ δὲ μεθύουσα, οἱ δὲ Σαρδόνιον, οἱ δὲ ἀμέθυστον, οἱ δὲ ὑοσέλινον, οἱ δὲ ἱπποσέλινον, Αἰγύπτιοι μεθυού, Ῥωμαῖοι ἄπιουμ, οἱ δὲ ἄπιουμ ἱρσούτουμ, οἱ δὲ αὐριμετέλλουμ, Θοῦσκοι ἄπιουμ ῥανίνουμ. σέλινον ἄγριον ἕτερον· οἱ δὲ φρύνιον, οἱ δὲ ἀκιδωτόν, οἱ δὲ βατράκιον, Ῥωμαῖοι ἄπιουμ φλάουουμ. 6 SIM. Pl. XXV 172 (e S. N.); Geop. II 6, 30. 6 EXC. Orib. XI s. v. (βατράχιον — γαλακίξον); Gal. XI 849 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Pa. Ap. 9, cf. Ps. Orib. III 65 ~ A. Mai l. s. VII 438; Ps. Orib V 43. 1 ἰσχιαδικὸν V τέ ἐστιν E 2 ἀμυκτικότερον E: ἀμυντ τικώτατον HDi 3 πρὸ P ἐπὶ om. E ἀφίστησίν τε καὶ E 4 ὀδόντος E 5 τραχήλῳ lihri: adalligatum bracchio Pl. in mg. ex Aet. XII 2 add. υ (fol. 64r) cap. de Iberide λεπίδιον, ἔνιοι Ἰβηρίδα καὶ καρδαμίνην καλοῦσι· καὶ γὰρ ὀσμὴν καὶ γεῦσιν καὶ ἰδέαν ἔχει καῳδάμω (leg. καρδάμου)· φύεται δὲ πολλὴ πανταχοῦ, μάλιστα δὲ παρὰ τοῖς παλαιοὶς μνήμασι καὶ τοίχοις λαὶ περὰ τὰς ὁδοὺς ἐν ἀγεωργήτοις τόποις. φὑλλα δὲ ἔχει καρδάμου, ἔαρος μὲν εὐθαλῆ καὶ μείζω πολὺ τοῦ καρδάμου, μῆκος δὲ τοῦ κουλοῦ σμικρῷ πλέον πήχεως· θέρους δὲ ἄνθος γαλακτηνὸν (l. γα λάκτινον) προσβάλλει (l. προβάλλει), καὶ τότε ἐστὶ δραστικώτατον· σπέρμα δὲ φέρει μικρό (fol. 64v in marg.) στατον παρῤ ὅλον τὸν καυλόν. ἡ δὲ ῥίζα ὀσμὴν ἔχει δριμυτάτην μάλιστα, πάντη καρδάμῳ ἐμφερῆ. ταὑτην ὥρᾳ θέρους λαβὼν πρόσφετον — ξηρὰ γὰρ ἀδρανὴς γίνεται — κόψον ἐπιμελῶς — καὶ γάρ ἐστι δύσκοπτος — καὶ ἀξουγγίου ὑείου παλαιοῦ πάνυ ὀλίγῳ ἀναλαβὼν ἐπιτίθει τῇ τε κοτύλῃ καὶ σταντὶ τῷ σκέλει καὶ ἐν δυσὶν ὥραις ἐγείρει οἴδημα μετὰ πυρώσεως καὶ εὐθὺς εἰς βαλανεῖον θερμότατον βαλὼν τὸν κάμνοντα θεραπεύσει (δεραπεύσειν v). idem cap. in brevius contractum in calce ibri I add. p, cf. Studemund, ind. lect. Vratistav. 1888/89 p. 22 6 num. cap. τδ ODi: ρπδ E tit. περί βατραχίου QDi καλοῦσι om. Orib. τούτων ἐστὶν R: post τούτου charta laesa P 7 μέν ἐστιν EDi δύναμις — ἑλκωττική om. Orib. δὲ] τς R μία om. O: δύναμιν δὲ ἔχει μίαν E δριμεῖαν E ἑλκωτικήν E 8 C fol. 306v: N 162 Siculi dicunt selinon agrion Ps. Ap. βετράκιον R 10 ὑοσέλεινον N egypti ennecon Ps. Ap. 11 ἄπιουμ C: ἀπιουμονοῤ N: fort. apium odoratum ἀπιονρισου R: apiu risu Ps. Ap.: correxi αὐριμετέλλουμ (μ om. N) R 13 C fol. 307v: N 162 οἱ δὲ ὀκιδωτόν om. N, cf. D. III 15. IV 54 14 βατράκιον R ἀπιουφλου R: correxi δὲ τὸ μὲν αὐτῶν φύλλα ὅμοια κορίῳ, πλατύτερα δὲ καὶ ὑπόλευκα καὶ λιπαρά, ἄνθος μήλινον, ἐνίοτε δὲ πορφυροῦν, καυλὸν δ᾿ οὐ παχύν, ὕψος δὲ ὅσον πήχεως, ῥίζαν μικράν, λευκήν, πικράν, ἔχουσαν ἀποφύσεις ὡς ἐλλεβόρου· φύεται δὲ παρὰ ῥείθροις. ἔστι δὲ καὶ ἕτερον εἶδος χνοωδέστερον καὶ μακροκαυλότερον, ἐντομάς ἔχον πλείους τῶν φύλλων, πλεῖστον ἐν Σαρδονίᾳ γεννώμενον, δριμύτατον, δ δὴ καὶ σέλινον ἄγριον καλοῦσι· καὶ τρίτον σφόδρα μικρὸν καὶ δύσοσμον, τὸ ἄνθος χρυσῷ ὅμοιον· καὶ τέταρτον ἐοικὸς τούτῳ, ἄνθη γαλακτίζον.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα καὶ οἱ καυλοὶ καταπλασσόμενοι 2 ἁπαλοὶ ἑλκωτικὴν καὶ ἐσχαρωτικὴν μετὰ πόνου, ὅθεν ὄνυχας λεπροὺς καὶ ψώρας ἀφίστησι καὶ στίγματα ἐξαίρει καὶ μυρμηκίας καὶ ἀκροχορδόνας καὶ ἀλωπεκίας πρὸς ἀλίγον καταπλασθέντα· ἑψόμενα δὲ κατάντλημα χιμετλιώντων ἐστὶ χλιαρόν. ἡ δὲ ῥίζα πταρμὸν κινεῖ ξηρὰ λεία προσφερομένη τοῖς μυκτῆρσι, καὶ ὀδονταλγίας κουφίζει προσαπτομένη· θρύπτει μέντοι αὐτούς.

11 SIM. Zop. II 578 Pl. XXV 173 — Pl. XXVl 150 D. eup. I 130 )(159) — Pl. XXV 173 eup. I 128 (157) — Pl. XXV 173 eup. I 116 (151) — Pl. l. s. eup. I 95 (140) — Pl. XXVI 106 eup. I 19 (189) — Pl. XXV 173 — Pl. l. s. eup. I 71 (129). 1 κορίῳ φύλλα ὅμοια ROrib.E δὲ (alt.) om. Orib. 2 καὶ om. RE δὲ om, HDi post πορφυροῦν add. κατὰ τὰς ἐν Σαρδονίᾳ διαφορᾶς τῶν τόπων N 3 ὕφοε — πήχεως om. RE: ὕψος δὲ om. Orib. πηχυαῖον Orib. ῥίζα λευκή, πικρά, ἔχουσα R μικράν] μίαν E2 (superscr.), om. Orib, Dl 4 πικράν] μικρὰν Orib. (corr. O2): πικράν corr. E2 ἀπόφυσιν Orib. τοῦ ἐλλεβόρου E 5 ῥεῖθρα Orib.: τὰ ἔννγρα C: τὰ ἔνυδρα N εἶδος om. ROrib.E γονατωδέστερον Orib.: χιονωδέστερον R: foliosius Pl.: foliis hirtis Ps. Ap. μακροκαυλωδέστερον N 6 τῶν φύλλων πλείους Orib. post φύλλων transpos. δριμύτατον ROrib.E πλεῖστον — γεννώμενον om. Orib. 7 σαρδινίᾳ R: σαρδωνίᾳ Di καλοῦσιν ἄγριον RE (δ — καλοῦσι om. Orib.) 8 post καὶ (alt.) unum cod. P fol. periit, incipit rursus in c. 176 extr. τῷ ἄνθει ROrib.E (corr. E2): τὸ ἄνθος τὸ εἶδος QV 9 ἐγχρυσίζον Orib. τῷ ἄνθει Orib. ἄνθει RE (ει in ras.): ἄνθος HDi γαλακτίζοντα F: γαλάκτινον COrib.: γαλακτίνῳ N 11 post τὰ φύλλα add. καὶ τὰ ἄνθη Di post καυλοὶ add. πάντων ὁμοίαν C ἁπαλοὶ καταπλαττόμενον (καταπλασσόμενοι Di) (CDi 12 ἁπαλοὶ om. NE 14 ἀλίγον χρόνον Gal. καταπλαττόμενον (σσ C) R: καταπλασσόμενα 15 χεμέθλων R: χειμετλιώντων E: χεμετλιώντων V: χυμεθλιώντων Di: χεμέτλων F: χυμέθλων H χλιερόν RE 16 τοῖς μυκτῆρσι om. RE (superscr. E2) 17 θραύει RE

176 ἀνεμώνη, οἱ δὲ ἀργεμώνιον, οἱ δὲ ἠρέμιον καλοῦσι. δισσή, ἡ μὲν ἀγρία ἡ δὲ ἥμερος. καὶ τῆς ἡμέρου ἡ μέν τις φοινίκεα φέρει τὰ ἄνθη ἡ δὲ ὑπόλευκα, γαλακτίζοντα ἢ πορφυρᾶ. φύλλα δὲ κοριοειδῆ, λεπ\τοσχιδέστερα τὰ πρὸς τῇ γῇ, καυλία χνοώδη, λεπτά, ὑπὲρ ὧν τὰ ἄνθη ὥσπερ μήκωνος, καὶ μέσα κεφάλια μέλανα ἢ κυανίζοντα· ῥίζα κατὰ μέγεθος ἐλαίας ἢ μείζων, οἱονεὶ γόνασι διειλημμένη. ἡ δὲ ἀγρία κατὰ πάντα μείζων τῆς ἡμέρου καὶ τοῖς φύλλοις πλατυτέρα καὶ σκληροτέρα, καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπιμηκεστέραν ἔχει, ἄνθος φοινικοῦν, ῥιζία λεπτὰ καὶ πλείω. ἡ δέ τις ἔχει φύλλα μέλανα, δριμυτέρα οὖσα.

2 δύναμιν δὲ ἔχουσι δριμεῖαν ἀμφότεραι, ὅθεν ὁ χυλὸς τῆς ῥίζης αὐτῶν ῥινὶ ἐγχυθεὶς πρὸς κεφαλῆς κάθαρσιν ἁρμόζει· καὶ μασηθεῖσα δὲ ἡ ῥίζα ἄγει φλέγμα, ἑψηθεῖσα δὲ ἐν γλυκεῖ καὶ 176 RV: ἀνεμώνη ἡ φοινικῆ· οἱ δὲ ἠνέμιον, οἱ δὲ μηκώνιον ἢ μηκωνίδα, οἱ δὲ τραγόκερως, οἱ δὲ γῆς παρειάν, οἱ δὲ βραβύλη, Ὁσθάνης βηρύλλιος, ὁμοίως ὄρνιθος κεφάλιον, Πυθαγόρας ἀδρακτυλίς, προφῆ ῆται κνῆκος ἀγρίᾳ, Ῥωμαῖοι Ὅρκι τούνικαμ, Ἀφροι χουφφοίστ. ἀνεμώνη ἡ ἀγρία μέλαινα. 1 SIM. Theophr. h. pl. VI S, 1; Crat (Wellm. I 15) schol. Theocr. V 92 Pl. XXI 164 (e S. N.) 1 EXC. Orib. XI s. v. (ἀνεμώνη — οὗσα); Gal. XI 831 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 8 s. v.). 11 SIM. Pl. 1 s. 165 D. eup. I 3 (93) — Pl. 166 eup. I 5 (97) — Pl. 166 eup. I 41. 42 (112. 113) — Pl. 165 — P. 165 eup. II 78 (290). 1 num. cap. QDi: ρπε E post ἐνεμώνη syn. e R add. Di, mg. add. H2 οἱ δὲ — καλοῦσι om, Orib. ἡγεμόνιον VFH (charta laesa): om. E, correxi cf. D. IV 41 (extr.) ἠρέμιον VQ: ἠνέμιον RDi: πρεμνίον E: eremion Dl: fremion (═ eremion) Pl. 1. s. 2 ἡ μὲν ἤμερος ἡ δὲ ἀγρί Orib. post μὲν (pr.) add. τις R τῆς μὲν Orib. 3 φοινίκια F: φοινικά Orib.NHEDi: φοινίκαια C ἢ γαλακτίζοντα QDi 4 δὲ ἔχει ROrib.E τὰ addidi 5 ἐνώδη Orib. (χνοώδη superscr. O2) ὑπὲρ ὥν] εὐερνῆ E 6 μέσκ καὶ μείζονα E ἢ κυανίζοντα om. VDl ῥίζαν (μείζονα, διειλημμένον R 7 ἡ δὲ — 10 οὗσα om, R ἀγριωτέρα Orib. 8 σκληρά E 9 τὴν δὲ κεφαλὴν (om. καὶ) Orib.: τήν τε κεφ. EDi ῥιζάρια Orib. 12 ῥινεγχύτης C: ῥεινεγχυθεὶς N: ῥινέγχυτος E ἁρμόζει om. RE, mg. add E2 καὶ om. HDi 13 χλέγμκ ἄγει HDi φλέγματα R 14 C fol. 26r: N fol. 12 effig. herb. pict. add. C (fol. 25v m. rec.) κουτζουνάδα initio post ἀνεμώνη add. οἱ δὲ ἀγρίαν, οἱ δὲ μέλαιναν καλοῦσι· καὶ ἀνεμώνη ἡ φοινική Di μικώνιον C 15 ἢ μηκωνίδα om. CDi παρίνη CDi: παρείνη N: correxi 16 βαρύλη libri: correxi ὁμοίως om. N OPNIOC KEPANIOC (sic) RDi: correxi, κυνοκεφάλιον ab allis vocatur, cf. Hes. s. v. 17 ἀδρακτυλλίς] R: fort. ἀτρακτυλίς 18 ad Orci tunicam cf. Serv. in Verg. Buc. V 17 καταπλασσομένη ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς ἰᾶται καὶ τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς οὐλὰς ἀποσμᾷ· ἀνακαθαίρει δε καὶ τὰ ῥυπαρὰ τῶν ἑλκῶν. τὰ δὲ φύλλα καὶ οἱ καυλοὶ συνεψηθέντα πτισάνη καὶ ἐσθιόμενα γάλα κατασπᾷ, ἐν προσθέτῳ δὲ ἔμμηνα ἄγει, καταπλασθέντα δὲ λέπρας ἀφίστησιν.

ἔνιοι δὲ μὴ δυνάμενοι διορίζειν ἀπὸ τῆς ἀγρίας ἀνεμώνης 3 τὴν λεγομένην ἀργεμώνην καὶ τὴν ῥοιάδα μήκωνα, περὶ ἧς ἐν ταῖς μήκωσιν ἱστορήσομεν (IV 63), διὰ τὸ τῶν ἀνθῶν μόχρουν, φοινίκεον ὑπάρχον, πλανῶνται τὴν Εὐπατόριον ἀργεμώνην ὀνομάζοντες· πλὴν τῆς ἀργεμώνης ἧττον βαθὺ τὸ φοινικοῦν ἐστι καὶ τῆς ῥοιάδος· ὀψιαίτερον δὲ αὕτη καὶ ἡ ἀργεμώνη ἀνθοῦσι, καὶ ἡ μὲν ἀργεμώνη ὀπὸν ἀνίησι κροκίζοντα καὶ δριμὺν πρὸς τὴν γεῦσιν ἰσχυρῶς, ἡ δὲ ῥοιὰς λευκότερον καὶ δριμύν. ἀμφό τεραι δὲ μεταξὺ κεφάλιον μήκωνι ἀγρίᾳ παραπλήσιον ἔχουσι, πλὴν τὸ μὲν τῆς ἀργεμώνης ἄνωθεν ὑπόπλατυ, τὸ δὲ τῆς ῥοιάδος ὑπόστενον. αἱ δὲ ἀνεμῶναι οὔτε ὀπὸν ἀνιᾶσιν οὔτε κωδύαν ἔχουσιν ἀλλ᾿ οἱονεὶ ἀσπαράγου ἄκρον, ἐν ἀρούραις τε τὸ πλεῖον ἐκεῖναι φύονται.

177 ἀργεμώνη· ὅλον μέν ἐστιν ὅμοιον ἀγρίᾳ μήκωνι, τὸ δὲ φύλλον ἀνεμώνῃ ἔχει ὅμοιον, ἐσχισμένον, ἄνθος φοινικοῦν, 6 SIM. Pl. XXI 165. 6 EXC. Orib. XI s. v. (ἔνιοι — φύονται). 19 SIM. Pl. XXV 102. 19 EXC. Orib. XI s. v. (ἀργεμώνη — δριμύν); cf. Gal. XI 835 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 2 post οὐλὰς add. καὶ ἀμβλυωπίας RDi, post ἀποσμᾷ E ἀποομᾶ R: ἀποσπᾶ V: ἀποσμήχει reliqui ἀποκαθαίρει E τε καὶ VQ 3 συνεψηθέντες CH σὺν πτισάνη R 6 ἔνιοι — φύονται om. RDl οἱ δὲ Orib, ἀργεμώνης Di 7 ἀργεμίδα Di 8 μηκώνισιν Orib. ἱστορήσαμεν E διὰ γὰρ τὸ Orib. 9 φοινίκιον QDi: φοινικοῦν Orib.E (at ουν in ras.) πλανῶνται καὶ τὴν εὐπατορίαν ἀργεμώνην ὀνομάζουσι Orib.: πλ, δὲ καὶ τὴν εὐπατόριον ἀνεμώνην ὀνομάζονσιν E τὴν ἀγρεμώνιον (ἀργεμώνην H) εὐπατόριον QDi, cf. D. IV 44 11 τε αὗται τῶν ἀνεμωνῶν Orib.E ἀνθοῦσα V 13 λευκὸν Orib.: E καὶ ἀμφότεραι δὲ E ἀμφότερα VF 14 κεφάλια (παραπλήσια) EOrib.HDi 15 ἀνεμώνης HDi ὑπόπλατυ Orib.E: ὑποπατεῖ V: . . . πατυ (ab hac voce inc. P fol. 2) P: ὑπόπαχυ QDi 16 ἄνωθεν ὑπόστενον E τὸ δὲ τῆς ἀνεμώνης οὔτε (ἀνίησιν, ἔχει) Orib. οὔτε (pr,)] οὐδὲ Q 18 πλεῖστον E 19 num. cap. τς ODi: ρπς E tit. περὶ ἀγρεμώνης RDi post ἀργεμώνη syn. e R add. Di, mg. add. syn. alt. arg. H2: ἡ λεγομένη παπάβαρι add. V initium sic habet Di (e R) παρέοικεν ἀγρίᾳ μήκωνι, τὸ δὲ φύλλον ἀργεμώνης ἐσχισμένον, καυλὸν ἐν ἄνθει φοινικοῦν 20 ἀνεμώνης ἐσχισμένης ὅμοιον Orib. ἐσχισμένον om. E ἄνθος φοινικοῦν] καυλὸν ἐν (om. Orib.) ἄνθει φοινικοῦν Orib.E: virga tenue et colore melinu habens Dl κεφαλὴν δὲ ἐοικυῖαν μήκωνι ῥοιάδι, ἐπιμηκεστέραν δὲ καὶ πλατεῖαν κατὰ τὰ ἄνωθεν μέρη, ῥίζαν στρογγύλην· ὀπὸν δὲ ἀνίησι κροκίζοντα, δριμύν.

καθαίρει δὲ ἄργεμα καὶ νεφέλια, καὶ φλεγμονὰς παρηγορεῖ τὰ φύλλα καταπλασσόμενα.

178 RV: ἀργεμώνη ἑτέρα· οἱ δὲ ἀργεμώνην ἄρσενα, οἱ δὲ σαρκοκόλλαν, Ῥωμαῖοι ἀργεμώνιαμ· καὶ αὕτη παρέοικε μὲν ἀγρίᾳ μήκωνι τοῖς φύλλοις.

δύναμιν δὲ ἔχει αὕτη χλωρὰ τριβομένη λεία καὶ ἐπιτιθεμένη διακοπὰς θεραπεύειν καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς παύειν· ἁρμόζει δὲ καὶ δυσεντερικοῖς σὺν ὕδατι πινομένη, κολλητική τε τραυμάτων καὶ φλεγμονῶν ἐστιν εὔθετος, ὡσαύτως ἐπιτιθεμένη σπασμάτων καὶ τιλμάτων ἐστὶ θεραπευτική· ἁρμόζει καὶ θηριοδήκτος σὺν οἴνῳ ~~πινομένη.~~

178 ἀναγαλλίς, οἱ δὲ κιχόριον καλοῦσι· διττόν ἐστιν 177 RV: ἀργεμώνη· οἱ δὲ οἰνώνη, οἱ δὲ ἀνθεμίς, οἱ δὲ ὁμόνοια, οἱ δὲ ἄνθος πεδινόν, Ῥωμαῖοι λιβούρνια, οἱ δὲ κογκορδιάλις, οἱ δὲ φερράρια, Γάλλοι κόρνα. ἡ ἀργεμώνη παρέοικε μὲν ἀγρίᾳ μήκωνι καὶ ἀνεμώνῃ, διακρίνεται δὲ τῷ τὴν κεφαλὴν ἔχειν ἄνωθεν ὑπόπλατυν, ἄνθη μὴ οὕτως εἶναι φοινικᾶ καὶ ῥίζαν ἔχειν στρογγύλην, ἐξ ἧς ἀνίεται κροκίζοντα τὸν ὀπὸν δριμύν. ποιεῖ πρὸς ἀποκάθαρσιν ἀργέμου καὶ νεφελίου, καὶ φλεγμονὰς παρηγορεῖ τὰ φύλλα καταπλασσόμενα. 6 SIM. Ps. Ap. 32 ═ Ps. Orib. I 17). 15 SIM. Pl. XXV 144 sq. (e S. N. — Crat., cf. Wellm. I 18). 15 EXC. Orib. XI s. v. (ἀναγαI 18) et descript. alterius argum. Di 6 cap. κερὶ ἀργεμώνης ἑτέρας e R (C fol. 58r, N 10) interpol. Di οἱ δὲ ἀρτεμώνην (λλίς — ἄρρην); Gal. XI 829 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 63 (cf. Ps. Orib. III 52 ~ A. Mai VII 435); Ps. Orib. V 26; Hes. s. v. ἀναγλλίς et κόρχορος. 16 SIM. Ps. Ap. 32 (═ Ps. Orib. I 17, cf. Ps. Orib. V 14). 1 δὲ (pr). om. H καὶ om. E 5 in fine e R add. Crateuae frg. (cf. Wellm. ἀργεμώνη Di) οἱ δὲ ἀρσελάμ RDi: correxi 7 sarcocolla Ps. Ap. 8 ἀγρίας μήκωνος C 10 καὶ ὀφθ. φλεγμ. παύει καὶ διακοπὰς θεραπεύει N 11 δὲ om. CDi. 15 num. cap. τζ ODi: ρπζ E initio syn. e R add. Di, mg. H2 τῆς ἀναγμλλδοε διττὸν εἶδός ἐστιν αὐτῆς (αύτ. om. Di) RDi οἱ δὲ — καλοῦσι om. Orib. κιχώριον Q: coicorium Dl: acoron Pl.: κορχόριον E: κόρχορον R, cf. Hes. s. v. κόρχορος, fort. recte διττὸν δέ E 16 C fol. 29r: N 10 unone Ps. Ap. 16 omunuia Ps. Ap. λοβορνία CDi: λβορνια N: liburnia Ps. Ap. κονκορδίαλις R: cordialis Ps. Ap. 18 περγαλία RDi: correxi coll. Dl agrimone herba . . . ferraria minor dicitur 20 ὑπόπλατυ C φοινικοῦν C 21 ἐνίοτε στρογγόλην C εῖδος αὐτῆς, διαφέρον ἄνθει· ἡ μὲν γὰρ κυάνεον ἔχουσα τὸ ἄνθος θήλεια λέγεται ἡ δὲ τὸ φοινικοῦν ἄρρην. θαμνία δέ ἐστι κεχυμένα ἐπὶ γῆς, φυλλάρια ἔχοντα ἐπὶ τετραγώνων καυλῶν μικρά, ὑποστρόγγυλα, πρὸς τὰ τῆς ἑλξίνης, καρπὸν δὲ περιφερῆ.

εἰσὶ δ᾿ ἀμφότεραι τραυματικαί, ἀφλέγμαντοι, σκολόπων 178 RV: ἀναγαλλὶς ἡ φοινικῆ· οἱ δὲ ἀερῖτις, οἱ δὲ αὐγῖτις, οἱ δὲ σαυρῖτις, προφῆται αἶμα ὀφθαλμοῦ, οἱ δὲ χελιδόνιον, Ῥωμαῖοι μάκια, οἱ δὲ ἀντούρα, οἱ δὲ τούρα, οἱ δὲ τουραδουπάγω, Θοῦσκοι μασύτιπος, Γάλλοι σαπάνα, Δάκοι κερκέρ, Ἄφροι ἀτιρσισοεί. ἀναγαλλίς ἡ κυανῆ· οἱ δὲ κόρχορον, οἱ δὲ ἁλικάκκαβον, οἱ δὲ αἴλουρον, οἱ δὲ αἰλούρου ὀφθαλμόν, οἱ δὲ ζειλίαυρος, προφῆται νυκτερῖτις, οἱ δὲ πελαργῖτις, Ὀσθάνης χελιδόνιον, Αἰγύπτιοι μικιεί, Ῥωμαῖοι μεκιατούρα, οἱ δὲ ἀντούρα, Θοῦσκοι τάντουμ, Ἀφροι ἀσιρρισοεί. 6 SIM. D. eup. I 162 (177) Pl. XXVI 144 — D. eup. I 167 (180) — Pl. XXVI 144 — D. eup. I 3 (96) Pl. XXV 144 — eup. I 72 (131) Pl. XXV 166 — Pl. XXV 144 D. eup I 42 (113) — Pl. XXV 144 eup. II 115 (315) — eup. II 102 303) — Pl. XXVI 35 eup. II 58 (270) — Pl. XXVI 119 eup. II 63 (276) — Pl. XXVI 90 eup. I 224 (209). 1 αὐτοῖς P τὸ om. E 2 ἡ δὲ ἑτέρα Q τὸ om. QOrib. 3 ἐστὶ] ἔχει Q φὑλλα RDi καυλίων REDi 4 δὲ om. QDi 6 quae de virtute herbae prof. D. e Crateua fluxerunt, cf. Wellm. I l. s. ἀμφότερα R τρανματικαί] πραυντικὰ R: πραυντικαὶ Di καὶ ἀρλ. RE σκολόπων τε Crat. RE 7 C fol. 40r: N 15 ἀναγαλλὶς ἢ ἀκακαλλὶς ἡ φοινιεῆ N αἰγεῖτις N: αἰγῖτις reliqui: corr. Marc. 8 αἱμοφθαλμοῦ C, cf. pap. mag. Lugd. ed Dieterich (Fleck. suppl. XVI 816) 9 μάκια] cf. Marc. Emp. I 35, 32 maciae quam graeci anagallida appellant οἱ δὲ ἀντούρα — δουπάγω om, Di Δάκοι τούρα (post κερκέρ colloc.) C, cf. Marc. E. VIII 143 turam et anturam herbam . . . contundes τυρραδοπαγό H: suspectum 10 Θοῦσκοι] οἱ δὲ C μασυτίπως HDi: μασυτειπος N Γάλλοι] θοῦσκοι C σπάνα C: σαπάνα reliqui Δάκοι] γάλλοι C (perturbavit ord.) κερκεραφρών (om. ἀτιρσ.) Di, cf. Tomaschek l. s. 25 11 ἀτιρσισοεί N: ἀτιερσισοεί C, fort. ἀστιρσισοεί, cf. Löw l. s. 404 12 C fol. 41r: N 15 ἁλικάκαβος HDi, cf. D. IV 71. 72 οἱ δὲ αἴλ. — ὀφθαλμὸν om. HDi: οἱ δὲ vix recte. ordo syn. perturbatus eat. sic fort. legendum οἱ δὲ νυκτερῖτις, οἱ δὲ πελαργῖτις, προφῆται αἴλουρον κτλ. 13 αἰλιουροφθαλμέν C. αἰλουροφθαλμόν N: correxi, cf. Pl. XXV 144 ζηλίαβρος H: ξηλίαυρυς Di: ζειλιαυρος R: corruptum, latet αἴλουρος vel αἰλούρου 14 οἱ δὲ πελ. — χελιδόνιον om, HDi πελαγειτις N: πελαγίτις C: correxi post χελιδόνιον add. καλεῖ C 15 μικιει C: μεικιει N: μηκιεῖ HDi μεκιατουρα R: μεκίατο Di: μεκία H: fort. μάκια, οἱ. δὲ τούρα σἱ δὲ ἀντοὑρα — τάντουμ om. HDi 16 ἀσιρρισοι R: ἀσρρισοι Di: ἀσὑρισι H, correxi ἐπισπαστικαί, νομῶν ἐφεκτικαί.

2 ὁ δὲ χυλὸς αὐτῶν ἀναγαργαριζόμενος ἀποφλεγματίζει κεφαλὴν καὶ ῥισὶν ἔγχυτός ἐστι καὶ ὀδόντος πόνον παύει, ἐὰν εἰς τὸν ἀντικείμενον μυξωτῆρα τῷ ἀλγοῦντι ἐγχέῃς· καθαίρει δὲ καὶ ἄργεμα μετὰ μέλιτος Ἀττικοῦ καὶ ἀμβλυωπίαις βοηθεῖ, ὠφελεῖ καὶ ἐχεοδήκτους μετ᾿ οἴνου πινόμενος καὶ νεφριτικοὺς καὶ ἡπατικούς καὶ ὑδρωπιῶντας. φασὶ δ᾿ ἔνιοι τὴν μὲν ἔχουσαν τὸ κυανοῦν ἄνθος προπτώσεις δακτυλίου στέλλειν, τὴν δὲ τὸ φοινικοῦν ἐρεθίζειν καταπλασθεῖσαν.

179 κισσὸς πολλὰς ἔχει διαφορὰς τὰς κατ᾿ εἶδος, τὰς δὲ γενικωτάτας τρεῖς· λέγεται γὰρ ὁ μέν τις λευκὸς ὁ δὲ μέλας ὁ δὲ ἕλιξ. καὶ ὁ μὲν λευκὸς λευκὸν φέρει καρπόν, ὁ δὲ μέλας μέλανα ἢ κροκίζοντα, δν δὴ ἔνιοι Διονύσιον καλοῦσιν, ὁ 179 RV : κισσός· οἱ δὲ κιθάραν, οἱ δὲ κίσσαρον, οἱ δὲ χρυσόκαρπος, οἱ δὲ ποιητική, οἱ δὲ κορυμβήθρα, οἱ δὲ Νύσιον, οἱ δὲ Διονύσιον, οἱ δὲ ἰθυντήριον, οἱ δὲ Περσίς, οἱ δὲ κῆμος, οἱ δὲ ἄσπληνος, Ῥωμαῖοι σίλβαι μάτερ, οἱ δὲ ἕδεραμ, Γάλλοι σουιβῖτις. 10 SIM. Theophr h. pl. III 18, 6 sq. Crat. (schol. Theocr. XI 46): Pl. XVI 144 sq. (ex Hyg.?); Ps. Apul. 98. 10 EXC. Orib. XI s. v. (κισσός — εὔρυθμα); Gal. XII 29 (═ Aet l. s. Paul. Aeg. l. s.); Pa. Orib. I 99 ~ A. Mai VII 443 (e D. lat.), cf. Pa. Orib. I 79. V 102. 1 νομῶν — κεφαλὴν om. R καὶ νομῶν E ἀναγαργαριζόμενος — κεφ. καὶ om. ECrat. 2 ῥινενχὑτης C: ῥεινεγχυτικά N : ῥινέγχυτος Crat E: ἐγχεόμενος Di ἐστι om. RECrat., mg. add. ἀποφλεγματίζειν· ἔγχυτον φλεγμαγωγόν P 3 ὁδόντος P: ὀδόντων reliqui, cf. D. eup. I 72 (131) τοῦ ἀλγοῦντος Crat. 4 ἐνχέης RCrat.: ἐγχέεις E: ἐπχέης Ο: ἐμβληθῇ Di δὲ om. REDi ἀττικοῦς P 6 πινόμενον μετὰ (μετ᾿ N) οἴνου R καὶ νεφρ. καὶ ἡπ. om. C: καὶ ἡπατικοὺς post ὑδρ. add. N: καὶ ἡπατικοὺς καὶ νεφριτικοὺς E καὶ ὑδρωπιῶντας om. Di ὑδρωπικούς RE. ὑδροπιόνας F 7 κυάνειον DiCrat.: κυάνιον C πρόπτωσιν NCrat. 8 τὸ om, O 9 in fine add. χρῶνται δὲ αὐτῇ καὶ εἰς τὰς Δημοκρίτου δυνάμεις Crat. 10 num. cap. τη ODi: ρπε E κιττὸς E post κισσὸς syn. e R add. Di τὰς δὲ — τρεῖς om. R 11 γενικὰς E 12 καὶ om. RDi ὁ δὲ λευκὸς N: ὁ μὲν οὖν λευκὸς CDi τὸν (om. CE) καρπὸν λευκὸν REDi: λευκοὺς φέρει καρποὺς H 13 δὴ] δι P: del. E2 ἔνιοι] καὶ οἱ (οἱ om. Di) ἰδιῶται ROrib.Di 14 C fol. 175r: N 55 κίθαρον Di, cf. [Plut.] de fluv. 3, 4 κίσσαρον] cf. D. I 97, Boisson. An. gr. II 398 15 χρυσόκαρπος] cf. Pl. XVI 147 κορυμβία Theophr. h. pl. III 18, 6 Νύσιον] κύσιον Di, cf. Pl. XVI 147 16 ἰθυθήριον CDi: είθυθήριον N: correxi coll. Hes. s. v. κῆμος] cf. D IV 131 17 ἄοπληνος] cf. D. III 134 σίλβα libri: correxi coll. Scrib. Larg. 129 ἰδαιράμ Di 18 σουιβίτης Di: bullusseron Ps. Ap. (bolusselon Ack.) δὲ ἕλιξ ἄκαρπός τέ ἐστι καὶ λεπτὰ ἔχει τὰ κλήματα καὶ τὰ φύλλα λεπτά, γωνιοειδῆ, εὔρυθμα.

πᾶς δὲ κισσὸς δριμύς ἐστι, στυπτικός, τοῦ νευρώδους ἁπτικός. ποιεῖ δὲ τὰ μὲν ἄνθη αὐτοῦ τοῖς τρισὶ δακτύλοις λημφθέντα καὶ ποθέντα σὺν οἴνῳ πρὸς δυσεντερίας· δὶς δὲ δεῖ τῆς ἡμέρας πίνειν· καὶ πρὸς πυρίκαυτα δὲ ἁρμόζει σὺν κηρωτῇ λειανθέντα.

τὰ δὲ ἁπαλὰ τῶν φύλλων ἑψόμενα σὺν ὄξει ἢ ὠμὰ λειαινόμενα 2 σπλῆνα ἰᾶται· ῥινεγχυτοῦται δὲ ὁ χυλὸς τῶν φύλλων καὶ τῶν κορύμβων σὺν ἰρίνῳ ἢ μέλιτι ἢ νίτρῳ πρὸς τὰ χρόνια τῆς κεφαλῆς ἀλγήματα καὶ ἐπιβρέχεται σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ, ὠταλγίας τε καὶ πυορροοῦντα ὦτα σὺν ἐλαίῳ ἰᾶται. τοῦ δὲ μέλανος κισσοῦ ὁ χυλὸς καὶ οἱ κόρυμβοι ποθέντες ἀγονίαν ποιοῦσι, καὶ ταράσσουσι τὴν διάνοιαν πλεονασθέντες· λεανθέντα δὲ σφαιρία πέντε τῶν κορύμβων καὶ θερμανθέντα σὺν ῥοδίνῳ ἐν σιδίῳ καὶ ἐνσταχθέντα εἰς τὸ ἀντικείμενον οὖς ἐπὶ ὀδονταλγίας τὸ ἄλγημα πραύνει, μελαίνουσι δὲ καὶ τρίχας οἱ κόρυμβοι.

καταπλάσσεται 3 3 SIM. Pl. XXIV 75 — Pl. l. s. 79 D. eup. II 18 (260) — Pl. l. s. 79. 80 eup. I 178 (188) — Pl. l. s. 76. 79 eup. II 62 (275), cf. Scrib. Larg. 129 — Scrib. Larg. 2. 7. Pl. l. s. 75. 7 eup. I 10 (198), cf. I 3 (96) — Pl. l. s 77: D. eup. I 60 (123) — Pl. l. s. 75 eup. I 25 (106) — Pl. l. s. 77 eup. I 72 (130) Archig. (Gal. XII (861) — Pl. l. s. 79 eup. I 99 (143) — Pl. 1. s. 78 — D. eup. I 121 (154) — P. l. s. 76, cf. Zop. (Orib. II 598) eup. II 78 (291) — Pl. l. s. 76 — Pl. l. s. 29 eup. II 103 (145) — Pl. l. s. 71 — Pl. l. s. 79 eup. II 121 (320). 1 τε om. R λευκὰ Q τὰ (pr.) om. E καὶ τὰ φύλλα λεπτά om. mg. add. P (pr, m.) τὰ (alt.) om. E 2 φύλλα ἔχει E (ἔχει del. E2) λεπτά] μικρά Rorib.Di: λεπτὰ μικρά E καὶ γωνιώδη RDi καὶ ἐρυθρά Di εὔρυθμα] ἐρυθρά libri: grassa Dl: corr. Scaliger, cf. Theophr. l. s. Pl. XVI 148 3 ἅπας δὲ κιττὸς E ἐστι om, RE στυπτικὸς ἰσχυρῶς E τοῦ — ὁπτικός om. R 4 αὐτῶν Ε 5 ἐν οἴνῳ RDi δυσεντερίας PH: δυσεντερίαν FE: δυσεντερικοὺς RDi δεῖ post ἡμέρας transpos. REdi 7 λειανθέντα PFE: λεανθέντα reliqui δὲ τὰ ἁπαλὰ E ἐν ὄξει ἑφόμενα NE: σὺν ὄξει ἑψόμενο CDi ἢ ὠμὰ] καὶ ἄρτῳ RDi] λειαινόμενα P: συνλειανόμενα Q: συνεκλειαινόμενα R: συνεκλεαινόμενα EDi: folia eius cocta cum aceto et inposita splenem attenuat Dl 8 σπλῆας RE ἰᾶται RE: ἰῶνταο reliqui ῥινεγχυτεῖται RE 9 post ἰρίνῳ add. καὶ μύρῳ NDi ἢ νίτρῳ om. R καὶ πρὸς NDi 10 ἀλγήματα ἁρμόζει RDi ἐπιβρεχόμενος ὄξει (καὶ om.) R 11 τε] δὲ RDi: τε reliqui αἱμορραγοῦντα R post ἑλαίῳ extremum fol. 30v vocabulum unum cod. E fol. periit 12 καὶ (pr.)] ἢ R ἀγωνίαν R: ἀτονίαν reliqui: ἀγονίαν coni. Sarac. coll, Pl, l. s. 78 καὶ ταράττεσθαι ποιοῦσιν τὴν διάνοιαν R 13 λεῖα RDi 14 καὶ (pr.) om. RDi 15 ὀδονταλγίαις H πραύνουσι R 16 καταπλαττόμενοι (σσ Di)· τὰ δὲ φύλλα RDi: ut cataplasma inposita capillos nigrescit Dl: fort. οἱ κόρυμβοι καταπλασσόμενοι· καταπλάσσεται δὲ δὲ τὰ φύλλα πρὸς πᾶν ἕλκος ἑψηθέντα σὺν οἴνῳ, καὶ κατακαύματα καὶ κακοήθη καὶ ἐφηλίδας θεραπεύει καταπλασθέντα, ὡς προείρηται, ἑχθά, κινοῦσι δὲ καὶ καταμήνια ποθέντες ἥ ὑποθυμιαθέντες οἰ κόρυμβοι λεῖοι, καὶ ποθέντες δὲ μετὰ τὴν κάθαρσιν δραχμῆς πλῆθος ἀτόκιόν ἐστι. καὶ ὁ μόσχος δὲ τῶν φύλλων μέλιτι δευθεὶς καὶ προστεθεὶς τῇ μήτρᾳ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἄγει, ὁ δὲ χυλὸς ἐνσταζόμενος τὰς ἐν ῥώθωσι δυσωδίας καὶ σηπεδόνας ἐκκαθαίρει. τὸ δὲ δάκρυον αὐτοῦ ψιλοῖ τρίχας καὶ φθεῖρας κτείνει ἐπαλειφόμενον, ὁ δὲ τῶν ῥιζῶν χυλὸς σὺν ὄξει ποθεὶς φαλαγγιοδήκτοις βοηθεῖ.

180 χελιδόνιον μέγα· οἱ δὲ ὀθόνναν καλοῦσιν, οἱ δὲ κρίνον. καυλὸν ἔχει πηχυαῖον ἢ καὶ μείζονα, ἰσχνόν, ἔχοντα 180 RV: χελιδόνιον μέγα οἱ δὲ Παιονία, οἱ δὲ κραταιά, οἱ δὲ βραχύβιος, οἱ δὲ γλαύκιος, οἱ δὲ Πανδίονος ῥίζα, οἱ δὲ Φιλομήλειον, οἱ δὲ ὀθόννιον, Ῥωμαῖοι φάβρουμ, οἱ δὲ πίουμ φάβρουμ, Γάλλοι θώναν, Αἰγύπτιοι μοθόθ, Δάκοι κρουστάνη. 11 SIM. Pl. XXV 89 (e S. N.). 11 EXC Orib. XI s. v. (χελιδόνιον — ἀναπλάσσεται); Gal. XII 156 (═ Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.): Ps. D. de h. f. 18; Ps. Ap. 73 (unde Ps. Orib. I 60 ~ A. Mai l. s. VII 436, cf. Pa. Orib. III 59. V 56); Isid. XVII, 9, 36. 11 TEST. Orib. V 139: ταύτην δὲ τὴν ὀθόννην τινὲς καλοῦσι χελιδόνιον μέγα, ὡς ὁ Διοσκουρίδης φχσίν. 1 post οἴνῳ add. καὶ καταπλασσόμενα RDi 2 καὶ addidi e R coll. D. eup. I 203 (190) πονηρευόμενα ἔλκη καὶ σκληρίας κακοήθεις θεραπεύει . . . κισσὸς λεῖος καταπλασσόμενος post κακοήθη fort. ἔλκη addendum καὶ (alt.) om. Di τὰς ἐφήλεις R καταπασθέντα P: om. CDi 3 ὡς — ἑφθά om. C καὶ om, R 4 ποθέντες] ὑποτεθέντες Di ἢ addidi ὑποθυμιαθέντες om. RDi: summitate ipse bibite et subposite menstruis imperat Dl οἱ κόρυμβοιποθέντες add. e R (vers. om. arch. codd O) coll. D. eup. II 78 (291) 6 τοῦ φύλλου R καὶ τῇ μήτρᾳ ἐντεθεὶς N 7 καὶ ἔμβρυα om. R, post ἄγει colloc. Di ἐγκλυζόμενος R τοῖς ὁώθωσι RDi 8 ἐκκαθαίρει καὶ ἰᾶται Di 9 καὶ κτείνει φθεῖρας NDi: κτείνει δὲ καὶ φθ. C 10 ποθεὶς σὺν ὄξει R 11 num. cap. τθ ODi: cap. om. E τὸ μέγα Di post μέγα syn. e R add. Di, mg. H2 ὀθόνην Orib. οἱ δὲ κρίνον om. Orib.Dl 12 ἔχει] ἀνίησι RDi ἢ om. ROrib. ἰσχνόν] ὀσχυρόν N: om. Di 13 C fol. 373v: N 168 μέγα om. C παιωνεία Di: παιωνία H 14 οἱ δὲ βραχύβιος om. C: ἀούβιος libr: correxi γλάκιος R: glaucios Ps. Ap. πάνδιος libri: correxi 15 φιλομήδιον libri: melion Ps. Ap. (L: om. LaV): correxi ὠθόνιον C: ὀθόνιον reliqui: aegypti othonea Ps. Ap. Ῥωμαῖοι] οἱ δὲ C φαβίου libri: correxi οἱ δὲ πίουμ φάβρουμ om. NDi: ἐπιουφαβιου CH: correxi 16 Γάλλοι] οἱ δὲ C θῶνα Di γάλλοι μοθόθ, αἰγύπτιοι μουας C μοθόθ] daci mopop Ps. Ap. Λάκοι] cf, Tomaschek l. s. 25 παραφυάδας φύλλων μεστάς, ὁμοίων βατραχίῳ, τρυφερώτερα μέντοι τὰ τοῦ χελιδονίου καὶ ὑπόγλαυκα τὴν χρόαν, καὶ παῤ ἕκαστον φύλλον ἄνθος ὥσπερ τοῦ λευκοίου· χυλὸς δὲ κροκώδης, δριμύς, δηκτικὸς ποσῶς καὶ ὑπόπικρος καὶ δυσώδης· ῥίζα ἄνωθεν μέν ἐστι μία, κάτωθεν δὲ πλείονες. καρπὸς δ᾿ ὥσπερ τῆς κερατίτιδος μήκωνος λεπτός, μακρὸς ὡς κῶνος, ἐν ᾧ σπερμάτια μείζονα μήκωνος.

ταύτης ὁ χυλὸς μιγεὶς μέλιτι καὶ ἑψηθεὶς ἐν χαλκῷ ἀγγείῳ γείῳ> ἐπ᾿ ἄνθρακος ἁρμόζει πρὸς ὀξυωπίαν· χυλίζεται δὲ καὶ ἡ ῥίζα καὶ τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς ἀρχομένου θέρους καὶ ξηραίνεται ἐν σκιᾷ καὶ ἀναπλάσσεται. ἡ δὲ ῥίζα πινομένη σὺν ἀνήσσῳ καὶ οἴνῳ λευκῷ ἰκτερικούς θεραπεύει, καὶ ἕρπητας καταπλασσομένη: σὺν οἴνῳ, καὶ ὀδονταλγίας δὲ παύει διαμασωμένη. δοκεῖ δὲ κατωνομάσθαι χελιδόνιον, ἐπειδήπερ ἅμα ταῖς χελιδόσι φαινομέναις φύεται, ληγούσαις δὲ συμπαρακμάζει. τινὲς δὲ προσιστόρησαν ὅτι, ἐάν τις τυφλωθῇ τῶν τῆς χελιδόνος νεοσσῶν, αἱ μητέρες προσφέρουσαι τὴν πόαν ἰῶνται τὴν πήρωσιν αὐτοῦ.

181 χελιδόνιον τὸ μικρόν· οἱ δὲ πυρὸν ἄγριον καλοῦσι. βοτάνιόν ἐστιν ἐκ μόσχων ἀπηρτημένον, ἄκαυλον, φύλλοις κισσοειδέσι, 8 SIM. Pl. XXV 142 — D. eup. II 56 (269) — Pl. XXVI 141 — Pl. XXV 170 — Theophr. h. pl. VII 15, 1. Pl. XXV 90 schol. Nic. Th. 857. schol. Theocr. XIII 41 — Cels. VI6, 39 Pl. IX 87. XXV 89. Ael. III 25 (ex Alex. Mynd.) Dion. Ix. I 21. 12 TEST. Gal. XII 156: ἐχρήσαντο δ᾿ ἔνιοι τῇ ῥίζῃ καὶ πρὸς τοὺς ὑπ᾿ ἐμφράξεως ἥπατος ἰκτεριῶντας, ἐν οἴνῳ λευκῷ διδόντες πίνειν σὺν ἀνίσῳ. 18 SIM. Pl. XXV 89. 18 EXC.: Orib. XII s. v. (χελιδόνιον — τέλμασιν); Gal. XII 156 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 post μεστὰς add. φύλλα Di ὅμοια Di: ὁμοίας ROrib. βατραχείῳ Orib.: βατρακίῳ R 2 τὰ τοῦ χελιδονίου om. R 3 τὸ λευκόιον QDi: τοῦ λευκοῦ λίνου C: τοῦ om. Orib δὲ om. ROrib. 4 καὶ (pr.) om. ROrib.HDi ἡ δὲ ῤίζα O 5 πλείονες κροκοειδεῖς τὴν χρόαν R: πλείονες κροκοειδεῖς Di δ᾿ om. ROrib. 6 τῆς om. Orib. μήκωνος om. CP λεπτός — μήκωνος om. R ὡς κῶνος om. Orib.Dl 7 τῶν τῆς μήκωνος Orib. 8 μέλιτι μιγεὶς Orib. ἀγγείῳ addidi ex Orib. 9 ἄνθρακος PF: ἀνθράκων reliqui ὀξυδορκίαν Di χυλ. δὲ τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα καὶ ὁ καρπὸς Orib.: χυλ. δὲ τὰ φὑλλα καὶ ἡ ῥίζα καὶ ὁ καυλὸς (χυλὸς C) RDi 10 καρπὸς] uirga ipsa Dl 12 λευκῷ — οἴνῳ om. H (mg. add. H2) ἰκτέρους F ἕρπητας ἐξάγει N καὶ καταπλασσομένη Di (dittogr.) 13 καὶ om. Di δὲ] τε Di: om. H 14 καὶ ὠνομάσθαι PF: καὶ om. reliqui: correxi 15 φαινομέναις addidi ἱστόρησαν HDi 16 ὅτι om, ODi ἂν τυφλώσῃ τις τοὺς τῆς χελιδόνος νεοσσούς Re 18 num. cap. τι ODi: cap. om. E πύριον RH2: πύρινον Di ἐκάλεσαν ROrib.Di 19 ἀπηρτισμένον Di: ἀνηρτημένον reliqui, corr. Sarac. ὲν φύλλοις (ditt.) Di περιφεστέροις δὲ μᾶλλον καὶ μικροτέροις καὶ τρυφερωτέροις καὶ ὑπολιπαρωτέροις περιεχόμενον. ῥίζας δὲ ἔχει ἐκ τοῦ αὐτοῦ μικράς, πολλάς, ὥσπερ πυροὺς συσσεσωρευμένους· τρεῖς δὲ ἢ τέσσαρές εἰσιν αὐτῶν μακραὶ πεφυκυῖαι. φύεται δὲ παῤ ὕδασι καὶ τέλμασιν.

ἔχει δὲ τὴν δύναμιν δριμεῖαν, παραπλησίαν ἀνεμώνη, ἑλκοῦσαν τὴν ἐπιφάνειαν, καὶ ψώρας καὶ ὄνυχας λεπροὺς ἀφιστᾷ. αἱ δὲ ῥίζαι χυλω θεῖσαι χρήσιφμοι εἰς ῥινὸς ἔγχυσιν μετὰ μέλιτος πρὸς κάθαρσιν κεφαλῆς.

182 ὀθόννα· οἱ μέν φασι τοῦ μεγάλου χελιδονίου χυλὸν εἶναι, οἱ δὲ γλαυκίου, οἱ δὲ τῆς κερατίτιδος μήκωνος τῶν ἀνθῶν χυλόν, ἔνιοι δὲ μεῖγμα ἀναγαλλίδος τῆς κυανέας καὶ ὑοσκυάμου καὶ μήκωνος χυλῶν, οἱ δὲ βοτάνης Τρωγλοδυτικῆς τινος, ἥτις ὀθόννα καλεῖται, εἶναι χυλόν, γεννᾶσθαι δ᾿ αὐτὴν καὶ ἐν τῇ κατ᾿ Αἴγυπτον Ἀραβίᾳ. ἔχει δὲ τὰ φύλλα εὐζώμῳ ἐμφερῆ, πολύτρητα ὥσπερ σητόκοπα, ψαφαρά, ὀλιγόχυλα· ἄνθος δὲ φέρει κρόκινον, πλατύχυλλον, ὅθεν ἔδοξαν ἀνεμώνης αὐτό τινες εἶδος εἶναι.

2 χυλίζεται δὲ καὶ εἰς τὰ ὀφθαλμικά, ὅπου δεῖ ἀποκαθαίρειν, δάκνουσα, καὶ πάντα τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις ἀποσμήχει. φασὶ δέ τινα καὶ ὑγρασίαν ἀπορρεῖν τῆς βοτάνης, ἣν πλύναντες καὶ χωρίσαντες τῶν λίθων ἀναπλάσσουσι τροχίσκους πρὸς τὰ αὐτά. ἔνιοι δέ φασιν αὐτὴν λίθον εἶναι 181 RV: χελιδόνιον τὸ μικρόν· οἱ δὲ πυρὸν ἄγριον ἐκάλεσαν. 10 SIM. Pl. XXVII 109 (e S. N. — Crat.) 10 EXC. Paul. Aeg. VII 3 s. v.: ὀθόνναν οἱ μέν φασι πόας εἶναι χυλὸν ἐν τῇ κατ᾿ Αἴγυπτον Ἀραβίᾳ φυομένης, οἱ δὲ λίθον Αἰγύπτιον. ῥύπτει δὲ καὶ δάκνει, πάντα τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις ἀποσμήχουσα. 1 δὲ — τρυφερωτέρος καὶ om. Orib. μᾶλλον καὶ μικροτέροις om. R τρυφεροῖς ODi 2 καὶ om. R ὑπολιπάροις ROrib.HDi 3 πυρὸς R: πυρροὺς Di: πυροὺςους P συνσεσωρευμένας R: συσσεσωρευμένας H: συσεσωρευμένας F : συσωρευμένους Orib.: σεσωρευμένας Di: σεσωρευμεν (sic) P: correxi 4 τρεῖς — μακραὶ om. R δέ εἰσιν QDi δὲ (alt.) om. Orib. 5 ἐν ὕδασι Q καὶ] ἢ R 6 ἀνεμώνῃ] λειμωνίω N: λιμώνω C ἔχουσα R 7 καὶ (pr.) om. RDi ψώρας δὲ R: ψώρας τε Di ἀφιστἅι P: ἀφιστᾶ F: ἀφιστᾶσι H: ἀφίστησιν RDi 8 χυλισθεῖσα N χρήσιμοί εἰσιν RDi ῥινεγχυσίαν RDi 10 num. cap. τια ODi: cap. om. E οἱ μὲν — χυλόν (v. 14) delebat Spr. μεγάλου] μέλανος P, cf. D. II 180 11 ἀνθέων Di 12 κυανέης P 13 χυλόν QDi οἱ δὲ — χυλόν om. Dl 14 εἶναι om. Di 16 ὀλιγόφυλλα QDiDl 20 ἀποσμήχουσα HDi καὶ om. H 21 χωρήσαντες P 23 C fol. 374r: N 168 πύριον R: correxi, cf. Orib. V 139 Αἰγύπτιον ἐν τῇ Θηβαίδι γεννώμενον, χαλκόχρουν, μικρὸν τῷ μεγέθει, δάκνοντα τὴν γεῦσιν μετὰ πυρώσεως καὶ στύψεως.

183 μυὸς ὦτα· οἱ δὲ μυὸς ὠτίδα καλοῦσιν. ἀνίησι καυλοὺς ἀπὸ μιᾶς ῥίζης πλείονας ὑπερύθρους, κάτωθεν κοίλους, φύλλα δὲ στενὰ καὶ ἐπιμήκη, δάχιν ἐπηρμένην ἔχοντα, μελανίζοντα, ἀνὰ δύο πεφυκότα ἐκ διαστημάτων, εἰς ὀξὺ ἀπολήγοντα, ἐκφύεταί τε λεπτὰ καυλία ἐκ τῶν μασχαλῶν, ἐφ᾿ ὧν ἀνθύλλια κυανίζοντα, μικρά, ὡς τὰ τῆς ἀναγαλλίδος· ῥίζα δὲ δακτύλου τὸ πάχος, ἔχουσα πολλὰς ἀποβλαστήσεις. καθ᾿ ὅλου δ᾿ ἐστὶν ὁμοία ἡ πόα τῷ σκολοπενδρίῳ, λειοτέρα δὲ καὶ ἐλάσσων. ταύτης ἡ ῥίζα καταπλασθεῖσα αἰγιλώπια ἰᾶται· ἔνιοι δὲ καὶ τὴν ἑλξίνην μυὸς ὠτίδα καλοῦσιν.

184 ἰσάτις, ᾗ οἱ βαφεῖς χρῶνται· φύλλον ἔχει ἀρνογλώσσῳ ἐμφερές, λιπαρώτερον δὲ καὶ μελάντερον, καυλὸν δὲ ὑπὲρ πῆχυν.

184 RV: ἰσάτις· οἱ δὲ Ἄρειον, οἱ δὲ ὑσγίνη, προφῆται ἀρούσιον, Ῥωμαῖοι ἀλούταμ. 3 SIM. Pl. XXVII 105. 23sq. (e S. N. — Crat.), D. eup. I 54 (118). 3 EXC. Orib. XI s. v. (μυὸς ὧτα — καλοῦσιν): Gal. XII 80. 13 SIM. Pl. XX 59 (e S. N.), cf. Caes. de b. G. V 14 Pl. XXII 2— Pl. XX 59 D. eup. I 117 (168) I 162 (177) I 170 (182) I 204 (199). 13 EXC. Orib.XI s. v. (ἰσάτις—πῆχυν); Gal. XI 890 (═ Paul. Aeg. VII3 s. v.). 16 SIM. Ps. Ap. 69 (unde Ps. Orib. I 57.) 1 λενκόχρουν H 3 num. cap. τιβ ODi: cap. initium om. E initio alterum de myosota cap. (TV 86) add. Di οἱ δὲ — καλοῦσιν om, Orib. καυλοὺς ἀνίησιν Orib. 4 ὑπερὑθρους τὰ κάτωθεν καὶ κοίλους Di: τὰ κάτωθεν κοίλοα (sic) Orib.: κάτωθεν δὲ κοίλους V: caulibus pluribus ab una radice concavis ab imo Pl. XXVII 105 5 ἐπιμήκη καὶ στένά Di ἐπηρμένην Orib. (coni. Sarac.): ἐπηρτημένην PHDi: ἐπηρτιμένην F: dorso acuto Pl. 6 ὀξύτερον Orib.Di 7 μασχαλῶν] abhinc habemus cod. E, cuius incip. fol. 31 8 μικρὰ om. Di ὥσπερ Orib.E 9 ἔχουσα δὲ E 10 ἡ πόα ὁμοία Orib.E ταῖς σκολοπένδραις Orib. λεπτοτέρα Drib.EDi: nisi minor minusque hirsuta esset (sc. quam helxine) Pl. XXVII 23, cf. XXVII 105 myosota . . . levis herba ἐλάττων Orib.E ταύτης — καταπλασθεῖσα om. O 11 αἰγίλωπα E ἔνιοι] τινὲς Di 12 ἐκάλεσαν E 13 num. cap. τιγ ODi: ρ𝔮γ E tit. περὶ ἰσάτιδος F: περὶ ἰσάτιδος ἡκέρου Di: om. H initio post ἰσάτις ἥμερος syn. e R add. Di, superscr. H2 14 μελαντότερον R 15 δίπηχυν R 16 C fol. 161r: N 13 αὔγειον C: αὔγιον reliqui: correxi coll. Ioa. Lyd. de meus. I 19 ἔγνη NHDi: ἄγνη C: oagigneme (i e, oagigne emeros) Ps. Ap.: correxi coll. schol. Nic. Th. 511. Suid. s. v. ὕσγη 17 ἄρούσιον] aperion Pa. Ap.: suspectum ῥουτάμ libri: correxi coll. Ps. Ap. Itali alutam vocant (alutiam L1V): luteam coni. Marc., cf. Salm. hom. h. iatr. 60. Herm. XXXIII 380

δύναται δὲ τὰ φύλλα καταπλασσόμενα πᾶν οἴδημα διαφορεῖν, καὶ φύματα καὶ ἔναιμα τραύματα κολλᾷ καὶ αἱμορραγίας στἑλλει καὶ φαγεδαινικὰ ἔλκη καὶ ἕρπητας καὶ ἐρυσιπέλατα θεραπεύει.

185 ἰσάτις ἀγρία, παραπλήσιος οὖσα οἱ βαφεῖς χρῶνται, φύλλα ἔχει μείζονα πρὸς τὰ τῆς θρίδακος, καυλούς τε πολλούς, λεπτούς, πολυσχιδεῖς, ὑπερύθρους, ἔχοντας ἐξ ἄκρου ὥσπερ θυλάκια γλωττοειδῆ πολλὰ ἀποκρεμάμενα, ἐν οἷς τὸ σπέρμα, ἄνθος δὲ μήλινον, λεπτόν.

δύναται δὲ τὰ αὐτὰ τῇ πρὸ αὐτῆς, ὠρελοῦσα καὶ σπληνικοὺς πινομένη καὶ καταπλασσομένη.

186 τηλεφώνιον, οἱ δὲ ἀείζῳον ἄγριον, οἱ δὲ ἀνδράχνην 185 RV: ἴσατις ἀγρία, οἱ δὲ ὑσγίνη μικρά, Ῥωμαῖοι ἀλούταμ μινῶρεμ. 5 SIM. Pl. XX 59; D. eup. II 62 (275). 5"EXC. Orib. XI s. v. (ίσάτις — λεπτόν); Gal. XI 890 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 12 SIM. Pl. XXVII 137 S. N. — Crat.), cf. Pl. XXV 162; Gal. XIX 146 (e D. gl. — S. N.), Hes. s. v. τηλέφιλον. 12 EXC. Orib. XII s. v. (τηλεφώνιον — ἔαρος); Gal. XII 140 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 2 καὶ φύματα om. RE κολλᾷ P: κολλᾶν reliqui καὶ (tert.) om. RDi κἱμορραγίας τε EDi 3 στέλλειν EHDi φαγεδαίνας RE ἕλκη addidi post ἕρπητας add τε καὶ σηπεδόνας Di: καὶ σηπεδόνας E 4 θεραπεύειν EHDi: om. R 5 num. cap. τιδ ODi: ρ𝒢δ E ἡ δὲ ἀγρία ἰσάτις E post ἀγρία syn. e R add. Di, deinde ἡ δὲ ἀγρία ἰσάτις iterat, syn. mg add. H2 παραπλησία NDi τῇ πρὸ κὐτῆς pro ἦ οἱ βαφεῖς χρ. NEDiDl οἱ om. PF 6 τὰ φὑλλα E μείζονα ἔχει NE καυλοὺς δὲ λεπτοτέρους πολυσχιδεῖς (πολλούς add E) NEDi. virgas multas et divisas habens Dl 8 θυλάκια ὥσπερ E γλωσσοειδῆ NDi 9 δὲ om. NDi 11 in fine add. Di ἐπιστατέον τὰ περὶ ἰσάτεων ὅτι αἰ ἐκδόσεις αὗται τὸ ἐσφαλμένον ἔχουσι· τό τε γὰρ μήλςνον ἄνθος καὶ τοὺς λεπτοτέρους καὶ πολυσχιδεῖς κλάδους καὶ τὰ ἐξ ἄκρου γλωττοειδῆ θυλάκια, ἐν οἶς τὸ σπέρμα, ἡ ἥμερος φέρει· ἐμπεριέχεται δὲ τοὑτοις σπέρμα μέλεν, ἐοικὸς μελανθίῳ, καὶ τὸν καυλὸν δὲ ὑπὲρ δίπηχυν, ἀλλ᾿ οὐχ ὑπὲρ πῆχυν μόνον φέρει. ἡ δὲ ἀγρία μελάντερα ταὑτης τὰ φἡλλα φέρει καὶ καυλὸν ἐλάττω καὶ παχὑτερον, ἄνθος τε ἐμπόρφυρον ἢ κυανούν καὶ καρπὸν σταυροειδῆ, τραχύν, ἐν ᾧ (οἷς Di) τὸ σπέρμα φυλλαρίοις μικροῖς ἀνὰ πέντε ἵσοις οἱονεὶ διειλημμένον subsequitur cap. τιδ· περὶ ἀραβίδος· ἀραβὶς πόα περὶ πῆχυν τὸ ὕψος, ῥάβδους ἔχουσα λεπτάς. παῤ ἑκάτερα δὲ αὐτῶν φύλλα ὤσπερ λεπιδίου, ἁπαλώτερα δὲ καὶ λευκότερα, ἐπ᾿ ἄκρου δὲ σκιάδιον ὥσπερ (καθάπερ p) ἀκτίς, ἔχον ἄνδη λευκά. ταύτης ἡ πόα συνέψεται πτισάνῃ, μάλιστα ἐν καππαδοκίᾳ. ὁ δὲ καρπὸς αὐτῆς ξηρὸς ἀντί πεπέρεως μίγνυται προσοψήμασιν (i. e. D. II 157). 12 num. cap. τιε ODi: ρ𝒢ε E: ροα Dl τηλεφόνιον P: τηλέφιον (τηλέφειον Orib.) reliqui, cf. Theocr. III 29 cum schol. ἄγριον om. Orib. 14 N fol. 43: om. C ἔγνη libri: correxi ρουταμμινωρεμ N: ῥουταμινωρέμ Di: correxi ἀγρίαν, οἱ δὲ βρύον. τοῦτο καὶ τοῖς φύλλοις καὶ τῷ καυλῷ ἔοικεν ἀνδράχνῃ, μασχάλας ἔχον δύο παῤ ἕκαστον γόνυ τῶν φύλλων ἐκφυομένας, ἀφ᾿ ὧν κλωνία ἓξ ἢ ἑπτά, ἀπὸ τῆς ῥίζης πλήρη φύλλων παχέων καὶ σαρκωδῶν καὶ γλίσχρων, ἄνθη λευκά. φύεται δὲ ἐν ἀμπελῶσι καὶ τόποις ἐργασίμοις.

θεραπεύει δὲ καταπλασσόμενα τὰ φύλλα ἐπὶ ὥρας ἔξ λεύκην· δεῖ δὲ μετὰ ταῦτα ὠμῇ λύσει χρῆσθαι. αὄρει δὲ καὶ ἀλφὸν ἐπιχριόμενα σὺν ὄξει ἐν ἡλίῳ· δεῖ μέντοι μετὰ τὸ ἀποξηρανθῆναι αὐτὰ ἀποψᾶν.

186 RV: τηλέφιον· οἱ δὲ τηλεφώνιον, οἱ δὲ ἀείζων ἄγριον, οἱ δὲ καὶ ταύτην ἀνδράχνην ἀγρίαν καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι ἠλεκέβραμ, Αἰγύπτιοι ἀνώθ, Ἀφροι ἀτιρτοππουρίς. 6 SIM. Pl. l. s. D. eup. I 118 (151) — Pl. l. s. eup. I 119 (153). 1 τουτοις (om. το καὶ) PF (aberravit libr): τούτου τοῖς H: similis est et caule et foliis Pl. καρπῷ Q 2 μασχάλας] fossa Dl ἔχει E δύο] ἔνδον R γόνυ addidi e RDi 3 φυόμενα C: ἐνφυόμενα N: ἐμφυομένας Di ἐφ᾿ ὧν R ἀπὸ τῆς ῥίζης om. R, cum antec. coni. Pl. (olim ἀπὸ τῆς ῥίζης ἠνωμένα coni.) 4 post φύλλων add κυανοειδῶν RDi παχέων καὶ πλατέων E παχέων καὶ σαρκωδῶν Orib.: καὶ σαρκωδῶν om. P (at cf. Pl. l. s.), post γλίσχρων transpos. QREDi καὶ (pr.)] τε καὶ RDi μήλινα ἢ λευκά RDi 5 δὲ om. Rorib. ἀμπέλοις E 6 τὰ φὑλλα καταπλαττόμενα R: αταπλαττόμενα E Ϛ ἢ πέντε E, accuratius D. eup. l. s. ἐπὶ ἡμέρας λ΄, ἑκάστης ἡμέρας ἐπὶ ὥρας Ϛ΄ ( ═ Pl. l. s) 7 ἀλφοὺς EDi 8 ἐπιχρισθεῖσα RE: ἐπιχρισθέντα Di 9 ξηρανθῆνα αὐτὸ RE ἀποξᾶν P subscr. ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕωϹ ΠΕΡΙ ΥΑΗϹ ΛΟΓΟϹ Β P: πεδακίου διοσκουρίδου ἀναξαρβέως περὶ ὕλης λόγος δεύτερος F: τέλος τοῦ δευτέρου λόγου H: διοσκουρίδου περὶ ὕλης βιβλίον δεύτερον E 10 C fol. 335v: N 156 effig. h. p. (336r) adscr. C (m. rec) οἱ δὲ οίλφυτον καλοῦσιν τηλεφώνιον scripsi: ωτηλέφιον R (ω superscr. alieno loco in text. irr.), om. Di ἀείζωον Di 11 ἡλεκεβρα C: ἠλεκέβραν Di: inlecebram Pl. XXV 162, cf. D. II 123 12 ἀτιρτόππουρις NDi: ἀτιρτοπουρρις C, cf. Löw l. s. 405

ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕΩΣ ΠΕΡΙ ΥΛΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΛΟΓΟΣ ΤΡΙΤΟΣ

Ἐν μὲν τοῖς πρὸ τούτου βιβλίοις, φίλτατε Ἄρειε, παρεδώκαμεν περὶ ἀρωμάτων καὶ ἐλαίων καὶ μύρων καὶ δένδρων καὶ τῶν ἀπʼ αὐτῶν καρπῶν τε καὶ δακρύων, ἔτι τε ζῴων καὶ σιτηρῶν καὶ λαχάνων καὶ τῶν δριμύτητα κεκτημένων βοτανῶν· ἐν δὲ τούτῳ τρίτῳ ὑπάρχοντι περὶ ῥιζῶν καὶ χυλισμάτων καὶ βοτανῶν καὶ σπερμάτων συμφύλων τε καὶ φαρμακωδῶν ἐπελευσόμεθα.

1 ἀγαρικόν· ῥίζα φέρεται σιλφίῳ ἐμφερής, οὐ πυκνὴ τὴν ἐπιφάνειαν ὥσπερ τὸ σίλφιον, ἀραιὰ δέ ἐστιν ὅλη. ἐστι δὲ αὐτοῦ τὸ μὲν ἄρρεν τὸ δὲ θῆλυ, ὧν διαφέρει τὸ θῆλυ ἔχον κτηδόνας 11 SIM: Pl. XVI 33 (unde) XXV 103 (e S. N.) 11 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀγαρικόν — δυνάμει) cf. Orib. Syn. II 56 (V 69 Dar.). praeter. Gal. XI 813 (unde Orib. II 606, Aet. I s. v., Paul. Aeg. VII 8 s. v.) XIV 67; Ps. 0rib. de simpl. V 17 e Dl); Isid. XVII 9, 84, Hes. s. v. ἀγαρικόν (e Diosc. gl.). 1 titulum quem dedi habent ODI: ΒΙΒΛΙΟΝ Γ. τάδε ἔνεστιν ἐν τῷ τρίτῳ βιβλίῳ διοσκουρίδου. περὶ ῥιζῶν τε καὶ βοτανῶν καὶ χυλισμάτων οὕτως ἡ ὀνομασία καὶ τούτων προσεὐχερίαν ἑκάστου τῶν ζητουμένων (Sequ. index capp. ρξγ) E πεδακίου FHADi διοσκορίδου HADi: διοσκουρίδους V 2 ἰατρικῆς om. PV 4 post τούτου inser. δυσὶ E: δύο F (ex β insequ. βιβλίοισ iterat) 5 ἐλαίου PV: μύρων καὶ ἐλαίων Di 6 ἔτι δὲ E 7 τῶν τὴν E ἐν — βοτανῶν om. A 8 ῥιζῶν τε E 11 num. cap. τιϚ ODi: ᾱ E tit. περὶ ἀγαρικοῦ in marg. FHADi Diosc. fons (Crat.) dubitat an ag. radix sit. aliter agaricum radix est similis silfi Dl. recte agaricum ut fungus nascitur in arboribus circa Bosporum colore candido Plin. (S. N.) l. s. 12 ἐστιν om. Orib. E 13 ὧν — θῆλυ om. AH (marg. add. H2), del. E2 διαφέρων E ad κτηδόνας schol. Paris. Orib. (II 743 D) κτηδόνες κυρίοις εἰσὶν αἱ εὐθεῖαι τοῦ ξύλου ἐκφύσεις cf. Leuz, Bot. d. a. Gr. 756 adn. 307. Flückiger, Pharmakogn. d. Pflanzenr.3 286. εὐθείας ἐντός, τὸ δὲ ἄρρεν περιφερές τέ ἐστι καὶ πανταχόθεν συμφυές· γεύσει δὲ ἀμφότερα ὁμοια, κατʼ ἀρχὰς μὲν γλυκάζοντα, εἶτα ἐξ ἀναδόσεως ἔμπικρα.

2 γεννᾶται δὲ ἐν τῇ Ἀγαρίᾳ τῆς Σαρματικῆς· λέγουσι δὲ οἱ μὲν φυτοῦ ῥίζαν εἶναι, τινὲς δὲ ἐν φηγίνοις δένδρεσι κατὰ σῆψιν γίνεσθαι, καθάπερ καὶ οἱ μύκητες ἐπιφύονται. γεννᾶται δὲ καὶ ἐν τῇ κατὰ Ἀσίαν Γαλατίᾳ καὶ Κιλικίᾳ ἐπὶ τῶν κέδρων, εὔθρυπτον μέντοι καὶ ἀσθενὲς τῇ δυνάμει.

3 ἐστι δὲ στυπτικόν, θερμαντικόν, ποιοῦν πρός τε στρόφους καὶ ὠμότητας, ῥήγματά | τε καὶ πτώματα, ὀβολῶν δυεῖν πλῆθος μετὰ οἰνομέλιτος διδόμενον ἀπυρέτοις, πυρέσσουσι δὲ ἐν μελικράτῳ· καὶ ἡπατικοῖς δὲ καὶ ἀσθματικοῖς καὶ δυσουροῦσι καὶ νεφριτικοῖς καὶ ἰκτεριώδεσι καὶ ὑστερικαῖς πνιξὶ καὶ κακοχροίαις ὡς δραχμὴ μία διδόμενον, φθισικοῖς δὲ μετὰ γλυκέος, σπληνικοῖς δὲ μετʼ ὀξυμέλιτος, στομαχικοῖς δὲ ὡς ἐστι διαμασώμενον 8 SIM.: D. eup. II 40 (254) — Pl. XXVI 112 — Pl. XXVI 137 eup. II 34 (246) — eup. II 58 (270) Ruf. (Orib. II 121) — Pl. XXVI 33 Ruf. l. s. — Pl. XXVI 78. 89 eup. II 109 (307) — Pl. XXVI 38 eup. II 102 (303) — Pl. XXVI 123 — Pl. XXVI 155 eup. II 86 (295) Ruf. l. s. — Pl. XXVI 110 eup. II 38 (251) — Pl. XXVI 75 eup. II 60 (272) Ruf. l. s. 1 τε om. O καὶ om. F 2 ὅμοια om. Orib. (superscr. O2) DiDa γλυκίζοντα FHADi (γλυκύζοντα M) 3 γεννἅται — 5 ἐπιφύονται om. Orib. (marg. add. O2) τῇ om. E ἀγαρίᾳ E: ἀγρίᾳ Orib. (O2) PVDiDa: ἐν ἄλλῳ (ἐννάλω F ἐν ἄλω A) ἀγαρίᾳ ἀγρίᾳ FA: ἀγρίᾳ (spatio 10 fere litt. ante ἀγρίᾳ relicto) H cf. Salm. de hom. hyl. iatr. 165 ἀρματικῆς ἀζαπία (varia lectio) E 4 φηγίνοις] σητινοις P. σιτηνοῖς VFA: τοῖς στελέχεσι τῶν δένδρων Orib. (O2) HDiDa: ταῖς στεγνότησιν τῶν δένδρων (in marg. στελέχεσι corr. pr. m.) E: alii vero dicunt, quod putredines arboris in se nascens Dl: correxi coll. Pl. XVI 33 galliarum glandiferae maxime arbores agaricum ferunt. frustra def. Salm. l. s. σητίνοις quasi σητοβρώτοις 5 καθάπερ καὶ οἱ] μύκ. ἐπιφύονται] ὥσπερ οἱ μύκητες Orib. (O2) DiDa: ὥσπερ καὶ οἱ μύκητες DIE (οἷον ante ὥσπερ del. E2) post ἐπιφύονται inser. ἕτεροι στελέχη τῶν δένδρων (varia lectio) A 6 γίνεται Orib. (in marg. corr O2) τὴν Ἀσίαν FHADiDa Gallia (errore) Plin. XXV 103 7 καὶ ἐπὶ E κένδρων H (unde) δένδρων Orib. FA ἀσθενές ἐστιν E τὴν δύναμιν H. τὴν μέντοι δύναμιν (om. δὲ post ῎εστι) H2DiDaDl 8 ἔστι post θερμ. transpos. Da καὶ θερμαντικόν DiDa 9 πτώματα] σπάσματα cod. Marc.: de alto cadentibus utiliter adibetur Dl ὀβολῶν δὲ FHADa δυεῖν scripsi: δυεῖν R: δυιν (═ δυεῖν) P τὸ πλῆθος DiDa 11 δυσουροῦσι] δυσεντερικοῖς FHA: δυσουριῶσιν E: ἰκτεριῶσι καὶ δυσεντερικοῖς καὶ νεφριτικοῖς καὶ δυσουροῦσι καὶ ὑστερ. πν. Di: ἰκτεριῶσι νεφριτικοῖς δὲ καὶ δυσουροῦσι καὶ πνίξεσιν ὑστερικαῖς Da: eraticis et asmaticis et disurie et neufreticis et hictericis prestat effectum Dl 12 ἰκτεριώδεσι] λειεντεριῶσι cod. Marc. ὑστερικακαις P: ὑστερικὰ καὶ V καὶ (tert.) om. O 13 ὡε om. HDi δραχμὴ μία] γέγραπται Da: γέγρ. post διδόμενον add. E 11 δὲ] τε Da: om. Di καὶ στομαχικοῖς Di δὲ (alt.) om. EDiDa ἔστι] ἐσθίειν A καὶ καταπινόμενον μηδενὸς ὑγροῦ ἐπιρροφουμένου, ὁμοίως δὲ ὀξυρεγμιῶσιν.

ἵστησι δὲ καὶ αἵματος ἀναγωγάς ὁλκὴ τριωβόλου 4 μεθ᾿ ὕδατος λαμβανόμενον· ποιεῖ καὶ πρὸς ἰσχίων καὶ ἄρθρων ἀλγήματα καὶ ἐπιληψίας μετʼ ὀξυμέλιτος λαμβανομένου τοῦ ἴσου πλήθους. ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ ταῖς ἐμπνευματουμέναις ὑστέραν γυναιξὶν ὠφελίμως τὸ ἴσον δίδοται. λύει δὲ καὶ ῥῖγος πρὸ τῆς ἐπισημασίας διδόμενον, καθαίρει δὲ καὶ κοιλίαν δραχμὴ μία ἢ δύο μετά μελικράτου πινόμενον.

ἐστι δὲ 5 καὶ θανασίμων ἀντίδοτος μετά κράματος δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ λαμβανόμενον, καὶ πρὸς ἑρπετῶν δὲ πληγάς καὶ δήγματα ὁλκὴ τριωβόλου μετʼ οἴνου πινόμενον βοηθεῖ· καὶ καθόλου πρὸς τὰ ἐντὸς πάντα πάθη ἁρμόζει πρὸς δύναμιν καὶ ἡλικίαν διδόμενον, οἷς μὲν μεθʼ ὕδατος, οἷς δὲ μετʼ οἴνου ἢ ὀξυμέλιτος ἢ μελικράτου.

2 ῥᾶ· οἱ δὲ ῥῆον καλοῦσι. γεννᾶται ἐν τοῖς ὑπὲρ Βόσπορον τόποις, ὅθεν καὶ κομίζεται. ῥίζα μέλαινα, κενταυρείῳ 2 R7: ῥᾶ· οἱ δὲ ῥῆον, οἱ δὲ ῥήαν καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι ῥᾶ Πόντικουμ. 1—11 SIM.: Pl. XXVI 32. 112 eup. II 13. 14 (231) — Ruf. l. s. — Pl. XXVI 34 eup. II 29 (238) — Pl. XXVI 42. 90 eup. I 257 (219) Ruf. l. s. — eup. I 18 (103) Ruf. l. s. — Pl. XXVI 158 eup. II 76 (287) — Pl. XXVI 155 eup. II 86 (295) — Pl. XXVI 115 — Pl. XXVI 54 Ruf. (Orib. II 106. 121) 1 Pl. XXV 128 Scr. L. 177: — Pl. XXV 119 eup. II 115 (315) 121 (319). 14 SIM.: Pl. XXVII 128 (e S. N) Gal. XIV 75. 14 EXC.: Orib. XII s. v. (ῥᾶ — χρώματι); praet. Gal. XII 112 (unde Orib. II 779 IV 634. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), Hes. s. ῥά, immo ῥᾶ (e Diosc. gl.) cf. Isid. XVII 9, 40. 1 δὲ om. EDa 2 καὶ ὀξυρ. EFHADi δὲ om. E ὁλκῆς EDa: ὀλκιοτροβόλου V 3 λαμβανόμενον τὸ ἴσον πλῆθος DiDa: λαμβανόμενον τοῦ ἴσου πλήθους FAH πρὸς τὰ ἐντὸς πάντα πάθη ὠφελεῖ marg. add. A2 6 τὸ ἴσον om. EDa: τε ὢν V λύει] ποιεῖ E 7 πρὸς ῥίγος E: ῥίγη Da δὲ om. HA 8 δραχμὴν μίαν P: α΄ ἢ β΄ AHDi: ⋖ β E: δύο δραγμαὶ ῥλκῆς Da: drachmis duabus Pl. XXVI 54 9 ἀντίδοτον F κράματος ἀντίδοτος A ⋖ /////// (2 litt. eras. E2) μιᾶς ὁλκῆς E: ὁλκῆς α΄ Da 11 τριωβόλου om. E, sed· post πινόμ. add. ἢ τριοβόλου ὁλκῆς οἴ (om. νου) P, (unde) μετʼ οἴνου om. V ποτιζομένη Da πάνυ βοηθεῖ EDiDa 14 num. cap. τιζ ODi: β E tit. περὶ τοῦ ῥᾶ HA: περὶ ῥέου Di ῥᾶ ἢ ῥῆον (ῥίον E) Orib. E post ῥᾶ syn. e R add. DiA marg. H2) ῥεῖον F γεννᾶται — αὐτοῦ om. Orib. γεννᾶται μὲν (diggogr.) RE 15 | πορίζεται| κομίζεται E (corr. E2) ῥίζα ἔξωθεν Sar. καιταυρίῳ P: κενταυρίῳ codd.: radix costo nigro similis Pl. 16 C fol. 285r: N 130 ῥῆον scripsi: ῥίον codd. ῥήαν R: ῥίαν HDi: ῥέαν A ῥαποντικου R ef. Amm. Marc. XXII 8, 28. τῷ μεγάλῳ ἐοικυῖα, μικροτέρα μέντοι καὶ ἐνερευθεστέρα, ἄνοσμος, χαύνη, ὑπάκουφος. ἐστι δὲ αὐτοῦ κράτιστον τὸ ἀτερηδόνιστον ἔγγλισχρόν τε κατὰ τὴν γεῦσιν μετʼ ἀνειμένης στύψεως διαμασηθέν τε ἔνωχρον καὶ κροκίζον ποσῶς τῳ χρώματι.

2 ποιεῖ δὲ πινόμενον πρὸς ἐμπνευματώσεις στομάχου, ἀτονίαν, ἄληγμα παντοῖον, σπάσματα, ῥήγματα, σπληνικούς, ἡπατικούς, νεφριτικούς, στροφουμένους καὶ τὰ περὶ κύστιν καὶ θώρακα καὶ ὑποχονδρίων ἐντάσεις καὶ τὰ περὶ ὑστέραν πάθη, ἰσχιάδας, αἵματος πτύσεις, ἄσθματα, λυγμούς, δυσεντερίας, κοιλιακὰς διαθέσεις, περιόδους, θηρίων δήγματα.

3 δώσεις δὲ ὁμοίως τῳ ἀγαρικῷ πρὸς ἕκαστον πάθος, τῇ αὐτῇ ῥλκῇ καὶ ὑγροῖς χρώμενος. αἴρει δὲ καὶ πελιώματα καὶ λειχῆνας μετʼ ὄξους καταχρισθὲν καὶ φλεγμονὰς πάσας διαχεῖ χρονίας σὺν ὕδατι καταπλασσόμενον. ἡ δὲ ἀνωτάτη δύναμις αὐτοῦ στυπτικὴ μετὰ ποσῆς θερμασίας.

3 γεντιανή· δοκεῖ μὲν ὑπὸ πρώτου εὑρῆσθαι Γέντιδος, 3 RV: γεντιανή· οἱ δὲ κενταύρειος ῥίζα, οἱ δὲ ἀλόη Γαλ- 5 SIM.: Pl. XXVII 128 eup. II 58 (270) II 4 (228). 16 SIM.: Pl XXV 71 (e S. N.). 16 EXC.: Orib. XI s. v. (γεντιανή — ἐνόδροις, χυλίζεται — ἀγγείῳ) cf. Gal. XI 856 (unde Orib II 625, Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v), Ps. Ap. 17 (unde Pa. Orib. 1 2, Isid. XVII 9, 42 (e Dl), Hes. s. v. γεντιανή (e Diosc. gl.). 17 SIM.: Ps. Ap. 17 (e Pamphilo). 1 ἐπερευθεστέρα R: ἐνευρυθεστέρα P ἄοσμος FHDi: ἄοσμη A 2 post αὐτοῦ del. ἄριστόν τε καὶ E2 ἄτριτον post ἀτερηδ. add. E (gloes.) 3 τε] δὲ καὶ (in ras.) E μάλιστα pro μετ᾿ Orib. 4 τε om. R ποσῶς om. Orib. 5 in marg. add. A στομάχου ἄλγημα παῦον· γεννἅται ἐν τοῖς ὑπὲρ βόσπορον 6 σπάσματα, ῥήγματα post ἡπατικούς transp. Dl νεφριτικούς, ἡπατικούς R 7 στρόφους E 8 καὶ (pr.) om. R ἐνστάσεις R πρὸς pro καὶ (alt.) R 9 ἄσθμα RFE: detritum P (at in marg. ἄσθματα) καὶ κοιλιακὰς R 10 καὶ περιόδους Di καὶ θηρίων RDi 12 ὑγρός P: ὑγρως R post χρώμενος e cap. antec. add. RDi ὁβολῶν πλῆθος β (ὁβ. δύο πλῆθος N: om. Di) μετʼ οἰνομέλετος διδόμενον ἀπυρέτοις, πυρέσσουσι δὲ μετὰ (om. R) μελικράτου, φθισικοῖς δὲ (om. CDi) μετὰ γλυκέος, σπληνικοῖς μετʼ ὀξυμέλιτος, στομαχικοῖς ὡς ἔστιν διαμασώμενον καὶ καταπινόμενον μηδενὸς ὑγροῦ ἐπιρροφουένου, unde A (superscr. H2) μετ᾿ οἰνομέλιτος μὲν ἀπυρέτοις, πυρέσσουσι δὲ μετὰ μελικράτου, φθισικοῖς μετὰ γλυκέος, σπληνικοῖς μετʼ ὀξυμέλιτος 13 χρονίους EFA 14 ἀνωτάτη P: ἀνωτάτω reliqui 16 num. cap. τεη ODi: γ E tit. περὶ γεντιανῆς FHADi syn. e R add. DiA, marg. H2 δοκεῖ — ἔσχηκεν om. Orib. δοκεῖ μὲν εὑρῆσθαι πρῶτον ὑπὸ Γ. E Γέντιδος libri: Γέντιος vel Γένθιος vulgo 17 C fol. 94v: N 35 alum gallicum Pa. Ap. (aloen gallicam Ack.) τοῦ Ἰλλυριῶν βασιλέως, ἀφʼ οὖ καὶ τὴν προσωνυμίαν ἔσχηκεν· ἧς φύλλα τὰ μὲν πρὸς τῇ ῥίζῃ καρύᾳ ἢ ἀρνογλώσσῳ ὅμοια, ὑπέρυθρα, τὰ δʼ ἐν μέσῳ τῳ καυλῷ καὶ μάλιστα τὰ κατʼ ἄκρον ἐπεσχισμένα μικρῶς. καυλὸς δὲ κενός, λεῖος, πάχος δακτύλου, τὸ δὲ ὕψος δίπηχυς, γόνασι διειλημμένος, ἐκ διαστημάτων μειζόνων περικείμενος τὰ φύλλα· καρπὸν δὲ ἔχει ἐν κάλυξι πλατύν, κοῦφον, ἀχυρώδη, πρὸς τὸν τοῦ σφονδυλίου, ῥίζαν μακράν, ὁμοίαν ἀριστολοχείᾳ τῇ μακρᾷ, παχεῖαν, πικράν. γεννᾶται δὲ ἐν ὑψηλοτάταις ἀκρωρείαις καὶ συσκίοις τόποις καὶ ἐνύδροις.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίζα θερμαντικήν, στυπτικήν· βοηθεῖ δὲ 2 θηριοδήκτοις ποτιζομένη δραχμῶν δυεῖν πλῆθος μετὰ πεπέρεως καὶ πηγάνου καὶ οἴνου, τοῦ δὲ χυλίσματος ὅσον δραχμὴ μία, καὶ πρὸς ὀδύνας πλευρῶν, πτώματα, στρέμματα, ῥήγματα· εὐθετεῖ καὶ ἡπατικοῖς, στομαχικοῖς πινομένη μεθʼ ὕδατος. ἐκβάλλει δὲ ἔμβρυα ἡ ῥίζα ὡς κολλύριον προστιθεμένη· ἐστι δὲ τραυματικὴ ἐπιτιθεμένη ὡς τὸ λύκιον ὑπονόμων τε ἑλκῶν λική, οἱ δὲ νάρκη, οἱ δὲ Χειρώνιον, Δάρδανοι ἀλοῖτις, Ῥωμαῖοι γεντιάνα, Θοῦσκοι κικένδα, οἱ δὲ κομιτιάλις. 11 SIM.: Pl. XXV 71 — Pi. XXV 100 eup. II 115 (316) — Pl. XXVI 36 — Pl. XXVI 137 eup. II 34 (246) — ecup. II 58 (270) — Pl. XXVI 32 eup. II 5 (228) — Pl. XXV 71 eup. II 78 (291) — Pl. XXVI 140 eup. I 186 (192) — Pl. XXV 142 — Pl. XXVI 163. 1 Ἰλλυριδῶν FHA γέντιδος βασιλεὺς ἰλλυριδῶν marg. add. A2 καὶ om. R ἐπωνυμίαν REFHADi ωνυμίαν — ἧς detr. P 2 ἧς] ταύτης Orib. τὰ φύλλα Orib. EADi καρύας ἢ ἀρνογλώσσου E: καρύῳ Orib.: κεραίᾳ R: πρὸς τῇ κεραίᾳ τῆς ῥίζης marg. add. A2: nucis odorem habent Dl: folia fraxini, sed magnitudine lactucae Pl. 3 ἐν om. O τὰ (aIt.) om. Orib. 4 ἀπεσχισμένα Orib.: διεσχισμένα FHA δὲ om. ROrib.E δὲ μακρὸς A2 5 δίπηχυ Orib. 6 δὲ om. ROrib.E ἔχων libri: correxi 7 παχὺν καὶ πλατύν E (corr. E2) τὸν] τὴν ROrib.E 8 μακράν] μικράν A (μακρὰν supersc. A2) post μακράν del. τινὲς δὲ μικράν E2 ἀριστολοχίᾳ libri τῇ μακρᾷ addidi e RDi παχεῖαν πικρὰν om. R γίνεται E 9 ἀκρωτηρίοις RA2 ἐν συσκίοις Orib. ἐνύγροις E 11 ῥυπτεκήν coni. Dodon. 12 δύο R 13 δραχμῆς (om. μία) R 14 καὶ (om. R) πτώματα ῥήγματα (τε καὶ add. Di) σπάσματα RDi: σπάσματα superscr. EA2 15 ἡπατικοῖς καὶ NEDi 16 δὲ] τε RE 17 δὲ καὶ REDi ἐπιτιθεμένη om. RDi cf. Dl vulneribus imposita medetur sicut licium ὥσπερ E 18 νάρκην R ἀλοῆτις A cf. Tomaschek d. a. Thr. 26 19 γεντιάνα Θοῦσκοι scripsi: γενεούς (γεννεους R) οἱ δὲ κικένδα RHDi: alii dardanon vocant, tusci vocant cam aloitis, Romani gentianam dicunt Ps. Ap. κένηίδα A κυμιναλις C: κουμιναλις N: κιμιναλίς HADi: correxi coll. Ps. Ap. Itali comitialem vocant. ἴαμα, καὶ μάλιστα τὸ χύλισμα, καὶ ὀφθαλμῶν ἐπίχρισμα φλεγμαινόντων. μίγνυται δὲ καὶ εἰς τὰ δριμέα τῶν κολλυρίων τὸ χύλισμα ἀντὶ μηκωνίου· ἐστι δὲ καὶ ἀλφῶν σμηκτικὸν ἡ ῥίζα.

3 χυλίζεται δὲ θλασθεῖσα καὶ βραχεῖσα ἐν ὕδατι ἐπὶ ἡμέρας πέντε, εἶτα ἑψηθεῖσα ἐν τῷ ὔδατι, ἄχρις ἂν ὑπερέχωσιν αἱ ῥίζαι, καὶ μετὰ τὸ ψυγῆναι τὸ ὕδωρ διηθεῖται διʼ ὀθονίου καὶ ἕψεται, ἄχρι οὖ ἂν γένηται μελιτῶδες τῇ συστάσει, καὶ ἀποτίθεται ἐν ὀστρακίνῳ ἀγγείῳ.

4 ἀριστολοχεία· ὠνόμασται μὲν ἀπὸ τοῦ δοκεῖν 4 RV: ἀριστολοχεία μακρά· οἱ δὲ μηλόκαρπον, οἱ δὲ πύξινον, Ῥωμαῖοι ἀριστολόχιαμ. ἀριστολοχεία στρογγύλη· οἱ δὲ ἁδρὰ ῥίζα, οἱ δὲ μηλόκαρπον, οἱ δὲ φευξίκτερος, οἱ δὲ Ἐφεσία, οἱ δὲ ἐρεχθῖτις, οἱ δὲ πύξινον, Δάρδανοι σωπῖτις, Αἰγύπτιοι σοβοέφ, Ῥωμαῖοι τέρραι μάλουμ. 9 SIM.: [(Theophr.] h. pl. IX 20, 4 Nic. Th. 509 sq. (ex Apollodoro — Diocle cf. Wellmann II 19). Pl. XXV 95 sq. (e S. N.) schol. Nc. Th. 509. 9 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀριστολοχεία — στύψεως cf. Gal. XI 835 (unde Orib. II 616. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). Pa. D. d. h. fem. 12 (e D. lat., unde Isid. XVII 9, 52). Ps. Ap. 20 (unde Ps. Orib. III 68. A. Mai VII 441 cf. Pa. Orib. V 20). Hes. s. v. ἀριστολοχία. 1 ἔαμα ἐστὶ EFHA κκὶ pr.) om. REFHADi τὸ χύλισμα μάλιστα FHA 2 μίσγεται R 3 μηκωνείου FHA: κωνίου C (superscr. A2) de orthogr. cf. Oxyr. pap. II 135 col. II 1 σμηκτική RDi: σμηκτικὴς E: σμικτῶν A 4 καὶ βραχεῖσα om. A: βρεχθεῖσα Orib. ἐπὶ om. FHA 5 post πέντε verba detrita P εἶτα] ἔπειτα ROrib. ἄχρι ἂν ROrib. E (corr. E2) ὑπερσχῶσιν FHA 6 μετὰ τοῦτο ψυγὲν τὸ ὕδωρ ROrib.E 7 ἄχρι ἂν οὗ E: ἄχρι ἂν N: ἄχρις ἂν Orib.HADi 9 num. cap. τιθ ODi: δ E tit. περὶ ἀριστολοχίας FHADi ἀριστολοχία libri: ἀριστολοχεία Orib. Paul. Aeg. (cod. Mat.): ἀριστολόχεια Nic. Th.: ἀριστολοχία στρογγύλη (e R) DiA ὠνόμασται — ἔστι δὲ om. Orib. ὠνόμασται μὲν ἀριστολοχία στρογγύλη θήλεια καλ. C ἄριστα δοκεῖν FHA 10 C fol. 18r: N fol. 1 (membrana ita detrita ut iam legi non possit) δὲ (pr.)] μὲν HA 11 τεύξινον CHDi: τεύξηνον A: correxi coll. Pa. Ap. omoeos pyxionus (L1 V ostanes pixionus L) ἔρβα ἀριστολόχεια (ν add. Di) HADi 12 C fol. 19r αδραριζα CA (ἀδράρριζα superscr. A2): ἀράριζα HDi: arariza Ps. Ap. (L1 V): correxi coll. Gal. XIV 82 ἔστι γὰρ καὶ ἄλλη τις (sc. ἀριστ.) ἁδρὰν ἔχουσα τὴν ῥίζαν μελεκάπρουμ HDi: melecarpon Ps. Ap. 13 φευσίκτερος C: marg. add. A2: om. HDi: teuxitemus Pa. Ap.: correxi cf. φευξασπίδιον ἐφέστιος HA: ἐρέστιος Di: epecia Ps. Ap. de aristolochia Dianae Ephesiae sacra cf. schol. Nic. Th. 937 ἐρεχθίτης C: λεστῖτις DiAH: elestitis Pa. Ap.: correxi cf. D. IV 96 πύξινον] τεύξινον C: correxi 14 alii dardanus, alii iotitis Ps. Ap. (L1 V) cf. Tomaschek l. s. 26 ϹΟΒΟΝ CA2 (in marg.): sopoep Ps. Ap. (sopep L1 V), unde σοποέφ H: σοφοέφ Di cf. Löw, aram. Pflanzenn. 280 τερεμάλουμ A2 (in marg.) cf. Pl. nostri malum terrae. ἄριστα βοηθεῖν ταῖς λοχοῖς. ἐστι δὲ ἡ μέν τις στρογγύλη, θήλεια καλουμένη· φύλλα δὲ ἔχει κισσοειδῆ, εὐώδη μετὰ δριμύτητος, ὑποστρόγγυλα, ἁπαλὰ περὶ πολλοῖς βλαστοῖς ἐκ μιᾶς ῥίζης, τὰ δὲ κλήματα ἐπιμήκη, ἄνθη λευκά, οἱονεὶ πιλίσκους, τὸ δʼ ἐν αὐτοῖς ἐρυθρόν, δυσῶδες.

ἡ δὲ μακρά ἀριστολοχεία ἄρρην καλεῖται 2 καὶ δακτυλῖτις, ἔχουσα φύλλα ἐπιμηκέστερα τῆς στρογγύλης καὶ τὰ κλωνία λεπτά, ὡς σπιθαμῆς τὸ μέγεθος, ἄνθος πορφυροῦν, δυσῶδες, ὅπερ ἐξανθῆσαν ἀπίῳ παραπλήσιον γίνεται. ῥίζα δὲ τῆς μὲν στρογγύλης περιφερής, γογγυλίδι ὁμοία, ἡ δὲ τῆς μακρᾶς δακτύλου τὸ πάχος ἔχει, σπιθαμιαία ἢ καὶ μείζων· ἀμφότεραι δὲ τὰ | πολλὰ πυξοειδεῖς ἔνδοθεν, πικραὶ τὴν γεῦσιν καὶ βρωμώδεις.

ἐστι δέ τις καὶ τρίτη μακρά, ἥτις 3 καὶ κληματῖτις καλεῖται, κλωνία ἔχουσα λεπτά, φύλλοις ὑποστρογγύλοις ἀειζῴου τοῦ μικροῦ ἐοικόσι περίπλεα, ἄνθη ἐοικότα πηγάνῳ, ῥίζας μακροτάτας, λεπτάς, φλοιὸν ἐχούσας παχὺν καὶ ἀρωματίζοντα, ἰδίως χρησιμευούσας μυρεψοῖς εἰς τάς τῶν μύρων στύψεις.

ποιεῖ δὲ πρὸς μὲν τὰ ἄλλα φάρμακα ἡ στρογγύλη, πρὸς 4 δὲ τὰ ἑρπετὰ καὶ θανάσιμα ἡ μακρά δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ πινομένη μετʼ οἴνου καὶ καταπλασσομένη καὶ τὰ ἐν μήτρᾳ συνιστάμενα 18 SIM.: [Theophr.] l. s. Numenius schol. Nic. Th. 517), Nic. Th. 517. 937 (ex Apoll.) Pl. XXV 101. 119. 128 eup. II 115 (315). 135 (326) — [Theophr.] l. s. Pl. XXVI 154. eup. I 76 (287). 78 290) — Pl. XXVI 33 eup. II 39 (252) — Pl. XXVI 41 eup. II 4 (228) — Pl. XXVI 117 eup. II 22 (235) — Zop. (Orib. II 566) Pl XXVI 75 eup. II 61 (272) — Pl. XXVI 136 eup. II 34 (246) — Pl. XXVI 89 eup. II 35 (248) cf. Wellmann I 11. 1 λεχοῖς E ἡ μὲν στρογγύλη φύλλα ἔχει Orib. τις om. HADi 3 ἁπαλά om. C: del. A2 περὶ] παρὰ FHADi βλαστοῖς] κλάδοις E 4 ὑπομήκη C: marg. add. A2 οἷον COrib. 5 ἀριστολοχεία om. ROrib.E καὶ ἄρρην C ἄρρην — δακτυλῖτις om. Orib. 6 καὶ — γίνεται om. C: del. A2 post δακτυλῖτις syn. add. Di, marg. H2 φύλλα ἔχει Orib.: φύλλα ἔχουσα Di 7 καὶ τὰ om. Di τὸ μέγεθος om. Orib. μέγεθος προ////μήκη E (corr. E2) 8 ἐμπόρφυρον Orib.E ἀπίᾳ Orib. cf. Nic. Th. 512 9 ἡ δὲ ῥίζα Orib.: δὲ om. C ὁμοία] παραπλησία Orib. 10 ἔχει om. Di: ἔχουσα E 11 μείζω C: μείζων οὗσα Orib. ἀμφότερα C πυξοειδῆ C ἔνδοθεν — 17 στύψεις om. C, del. A2 12 βρομώδεις PEDi a verbis ἔστι δέ τις cap. ε incip. E καὶ (alt.) om. E 13 ἢ Orib. 14 τοῦ addidi ἐοικόσι] ἐμφερέσιν Orib. περίπλεα cum dat. coniunx. D. III 24 ἀνθῶν ἐοικότων Orib. 15 μακροτέρας FHADi 16 χρησιμεύουσα PV: χρησιμεύοντα Orib.Dl 18 ἄλλα] λοιπά C καὶ ἡ C (dittogr.) 19 μιᾶς om. CDi 20 καὶ (pr.) om. FH καὶ (alt.) del. E2 τῇ μήτρᾳ CE πάντα λοχεῖα καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἐκβάλλει ποθεῖσα μετὰ πεπέρεως καὶ σμύρνης· καὶ ἐν πεσσῷ δὲ προστεθεῖσα τὰ αὐτὰ δρᾷ.

5 ἡ δὲ στρογγύλη ποιεῖ μὲν πρὸς ἂ καὶ ἡ προειρημένη, ἐκ περισσοῦ δὲ βοηθεῖ ἄσθματι, λυγμῷ, ῥίγει, σπληνί, ῥήμασι, σπάσμασιν, ἀλγήμασι πλευρᾶς ποθεῖσα μεθʼ ὕδατος. ἀνάγει δὲ σκόλοπας, ἀκίδας ⟨καὶ⟩ λεπίδας ὀστῶν καταπλασσομένη ἀφίστησι καὶ σηπεδόνας περιχαράσσει καὶ τὰ ῥυπαρὰ περικαθαίρει ἕλκη καὶ τὰ κοῖλα πληροῖ σὺν ἴριδι καὶ μέλιτι· σμήχει δὲ καὶ οὖλα καὶ ὀδόντας. δοκεῖ δὲ καὶ ἡ κληματῖτις πρὸς κὰ αὐτὰ ποιεῖν, ἐλαττοῦται μέντοι τῇ δυνάμει τῶν προειρημένων.

5 γλυκύρριζα· οἱ δὲ Ποντικὴν ῥίζαν, οἱ δὲ γεντιανήν, 1 SIM.: Zop. Orib. II 591) Pl. XXV 141. XXVI 142. [Theophr.] l. s. eup. I 166. 167. 162. 186. 188. 200 — Pl. XXV 166 ecup. I 76 (132) I 79 (133). 11 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 13, 2 (unde Pl. XXV 82) Pl. XXII 24 e S. N.) cf. Pl. XI 284. 11 EXC.: Orib. XI s. v. (γλυκύρριζα — λύκιον); Gal. XI 858 (unde Orib. II 625 V 608; Aet. I s. v., Paul. Aeg. VII c. 3 s. v.) cf. Gal. XIII 51. praet. Ps. D. de h. fem. 42 (e Dl. Isid. XVII, 8 34. Hes. s. v. γλυκεῖα. 1 πάντα om. Crat. CE λόχια Crat. CEDi 2 τὸ αὐτὸ Crat.E 3 προειρημένη] πρὸ αὐτῆς C 4 ἄσθματι — ῥίγει del. A2, om. corrector C ἄσθματι] αἵματι C ἄσθματι καὶ E 5 ῥήγμασι superscr. musculis P: ῥήγματι καὶ σπάσματι E ἀλγήμασι πλευρᾶς om. Crat.: ἀλγήματι EC (post πλευρἅς transpos.) ποθεῖσα δὲ (ad insequ. trahit) Crat. at cf. D. eup. II 35 (248) Dl pleureticis cum aqua bibitus singulariter medetur 6 ἄγει C δὲ καὶ EHDi καὶ addidi 7 ἀφίστησι om. C σηπεδόνας superscr. postema P (m. rec.), unde σηπεδόνας ἥτις παρὰ Λατένοις πόστεμα V καθαίρει Crat. CDi: ἀποκαθαίρει E 8 καὶ (pr.) om. C τὰ δὲ C πληροῖ] σαρκοῖ C: superscr. A2 μέλιτε μιγεῖσα E 9 δὲ (pr.) del. E2 δοκεῖ — προειρημένον om. C, del. A2 πρὸς om. Di 10 in fine cap. aliena ex Pa. Ap. 20 add. ADi (marg. H2) καλεῖται δὲ αὕτη καὶ ἀράριζα καὶ μελεκάπρουμ καὶ ἐρέστιος (ἐφέστιος AH) καὶ λεστῖτις καὶ πυξιόνυξ καὶ δάρδανον καὶ ἰοντῖτις, Γάλλοι δὲ καλοῦσιν αὐτὴν θέξιμον, Αἰγύπτιοι δὲ σοφοέφ (σοποέφ H: σεποέφ A), Σικελοὶ δὲ (om. ADi) χαμαίμηλον, Ἰταλοὶ τέρραι μάλα (τεράμαλα Di), Δάκοι ἀψίνθιον χωρικόν. γένεται εἰς τόπους ὀρεινοὺς καὶ θερμοὺς καὶ ὁμαλοὺς ἢ τραχεῖς καὶ πετρώδεις (ἢ — πετρ.) om. A). ποιεῖ δὲ πρὸς πυρετὸν βαρύν οὕτως· ἀριστολοχίᾳ (ἀριστολοχίαν AM: ἀριστολόχειαν pv) ἐπʼ ἀνθράκων ὑποκάπνισον (κάπνισον M) τὸν πυρέσσοντα, καὶ παυθήσεται ὁ πυρετὸς καὶ [om. Di) τραύματα ἐπιπλασσομένη ίᾶται. μετὰ δὲ (καὶ μετὰ AH) κυκέρου καὶ δρωκοντίου σπέρματος καὶ μέλιτος τοῖς ἐν ῥενὶ καρκινώμασι βονθεῖ (ἰἅται AH), μετ᾿ ἐλαίου δὲ ἢ ὑείου στέατος ἑψηθεῖσα ῥίγη συγχριομένη θεραπεύει. Quae insuper habent HA καὶ Κρατεύας ὁ ῥιζοτομικὸς (ῥιζοτόμος A) καὶ Γαληνὸς (γαλὸς HA) τὰ αὐτὰ περὶ αὐτῆς εἰρήκασι, καὶ ὅτι τοὺς ποδαγρικοὺς ὠφελεῖ e cod. C excerpta sunt. 11 num. cap. τκ ODi: Ϛ E tit. περὶ γλυκυρίζης FHDi: περὶ γλυκυρέζου A γλυκύριζον CE Aet. Paul. Aeg. (cod. Mat) post γλ. syn add. Di, superacr. H2, ord. syn. perturb. A ποντίαν ῥίζαν A: ποντικὴν γεντιανήν, οἱ δὲ οἱ δὲ Σκύθιον, οἱ δὲ ἄδιψον, οἱ δὲ σύμφυτον καλοῦσι· γεννᾶται πλείστη ἐν Καππαδοκίᾳ καὶ Πόντῳ. ἐστι δὲ θαμνίσκος ῥάβδους ἔχων διπήχεις, περὶ αἷς τὰ φύλλα πυκνά, ἐοικότα σχίνῳ, λιπαρά καὶ κολλώδη ἁψαμένῳ· τὸ δὲ ἄνθος ὑακίνθῳ ὅμοιον, καρπὸς δὲ πλατάνου σφαιρίων μέγεθος, τραχύτερος, λοβοὺς ἔχων ὡς φακοῦ, πυρρούς, μικρούς· ῥίζαι μακραί, πυξοειδεῖς ὡς γεντιανῆς, ὑπόστρυφνοι, γλυκεῖαι, χυλιζόμεναι ὥσπερ τὸ λύκιον.

ποιεῖ δὲ τὸ χύλισμα πρὸς τραχύτητας ἀρτηρίας· δεῖ δὲ 2 ὑποτιθέντας τῇ γλώσση ἀποχυλίζειν. ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς καῦσον στομάχου καὶ πρὸς τὰ ἐν θώρακι καὶ ἥπατι ψωριάσεις τε κύστεως καὶ νεφρίτιδας πινόμενον μετὰ γλυκέος ἄδιψόν τέ 5 RV: γλυκύρριζα· οἱ δὲ Ποντικὴ ῥίζα, οἱ δὲ γλυκήρατον, οἱ δὲ γλυκύφυτον, οἱ δὲ Σκύθιον, οἱ δὲ ἄδιψον, οἱ δὲ σύμφυτον, οἱ δὲ λεοντίδα, οἱ δὲ κόλυθρα, οἱ δὲ λιβυεστασο, οἱ δὲ ὤμοιν, οἱ δὲ πέενθα, οἱ δὲ σεμεθεώρ, Ῥωμαῖοι δουλκιράδιξ. 9 SIM.: Scrib. L. 75 Pl. XXII 25 eup. I 94 (139) — eup. II 1 (226) — [Theophr.] l. s. Pl. XXII 25 — Pl. l. s. eup. I 58 (270) Zop. (Orib. II 557) — [Theophr.] l s. Pl. XXII 26 — Pl. l. s. eup. II 102 (303) — [Theophr.] l. s. Pl. XXII 26 — Pl. l. s. eup. I 162 (177) — Zop. (Orib. II 553) Pl. l. s. — Pl. eup. I 190 (194) cf. Zop. (Orib. II 590). ποντικὴν ῥίζαν E 1 κύθιον PV: om. Dl: σκυθικὴ ῥίζα [Theophr.] ἄδιψον] cf. Pl. XXII 25 [Theophr.] h. pl. IX 13, 2 Pl. XI 284 οἱ δὲ σύμφυτον add. e Dl καλοῦσι om. A, sequ. Syn. Romanum 2 γεννᾶται δὲ E θάμνος RE 3 ἔχων] φέρων NE ἃς] αἷς E: οὓς reliqui 4 σχοίνῳ A: ἐχίνῳ Pl. (manifesto errore) cf. Salm. l. s. 123 ὑακινθίνῳ N 5 δὲ ὧς E σφαιρίω RA cf. Dl semen platani similem et aspru, in quo semine est latities sicut lenticulae. sententia haec eet: fructus (i. e. Fruchtstand) rotundam asperamque platani pillulam aemulari videtur, parvis siliquis subrafis constans, in quibus semen est. cf. Flückiger, Pharm.3 382. non recte Salm. l. s. D. duo genera glyc. confudisse putat 6 φακοὺς R μικρούς P: μακρούς reliqui: om. RDi: del. A2 πυξώδεις E: πυρροειδεῖς A (superscr. πυξοειδής A2) 7 ὥσπερ] ὡς RDi 8 ante λύκιον del. γλαύκιον ἢ E2 9 τραχύτηατα N: τραχύτητος C: τραχυνθείσας E 10 ὑποτεθέντας P ὑποχυλίζειν C post ἀποχυλίζειν del. ὁ χυλὸς μέσον θερμοῦ καὶ ψυχροῦ A2 11 τὰς ἐν θώρακι καὶ ἥπατι φλεγμονὰς E ἡπατικούς (κοῖς) N) R 12 τὰς ἐν κύστει R νεφρίτιδος C (superscr. A2): νεφριτικοῖς N: νεφριτικούς E τε] δὲ R 13 C fol. 92r: N 34 γλυκύριζον C ῥίζα addidi γλυκήρατον CN: γλνκύρατον Di: suspectum 15 λεόντιδα C: λεοντικα NDi: om. HA CΙCΛΥΘΡΑ CN: συσλίθρα Di: om. HA: correxi coll. Ath. III 76f. Suid. s. v. λιβυεστασο CN: λιβυεστασώ Di: om. HA: corrupta 16 ὤμοιν ὁμοίως C, unde ὁμοινόμοιος Di πέενθα ὁμοίως, unde πεενθαόμοιος Di σεμεθεωρ N: σεμεθεω C: om. HADi ἐστιν ἀποχυλιζόμενον καὶ τραυματικὸν περιχριόμενον καὶ στοματικὸν διαμασώμενον· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ τῶν ῥιζῶν προσφάτων πρὸς τὰ αὐτὰ ἁρμόζει. ἡ δὲ ῥίζα ξηρὰ λειοτριβηθεῖσα πτερυγίοις κατάπαστος ἐπιτήδειός ἐστιν.

6 κενταύρειον τὸ μέγα· οἱ δὲ νάρκην, οἱ δὲ γεντιανὴν καλοῦσι. φύλλα ἔχει καρύᾳ βασιλικῇ ἐοικότα, προμήκη, χρώματι χλωρά ὡς κράμβης· τὸ δὲ περιφερὲς αὐτῶν ἐντέτμηται ὥσπερ πρίων· καυλὸν δὲ ἔχει ὡς λάπαθον, | δίπηχυν ἢ καὶ τρίπηχυν, παραφυάδας ἀπὸ τῆς ῥίζης ἔχοντα πολλάς, ἐφʼ ὧν κεφαλαὶ ὅμοιαι μήκωνι, ὑπομήκεις ἐν τῳ περιφερεῖ, ἄνθος 6 RV: κενταύρειον τὸ μέγα· οἱ δὲ νάρκην καλοῦσιν, οἱ δὲ λιμνήσιον, οἱ δὲ Μαρώνιον, οἱ δὲ Πελεθρονιάς, οἱ δὲ χειρωνιάς, οἱ δὲ λίμνηστις, προφῆται αἷμα Ἡρακλέους, Ῥωμαῖοι φέλ τέρραι, οἱ δὲ οὐερνίφερα. 5 TEST.: Gal. XI 858: χησὶ δὲ ὁ Διοσκουρίδης τὴν ῥίζαν ξηρὰν λεανθεῖσαν πτερυγίων ἐπιτήδειον γίνεσθαι κατάκαστον φάρμακον. 5 SIM.: Theophr. h. pl. III 3 6. IV 5, 1 [Theoph.] IV 1, 1. 3, 7. Pl. XXV 66 sq. (e S. N. — Crat.) cf. Crat apud Pa. Gal. de virtute Centaureae ed Chart. XIII 1010). 5 EXC.: Orib. XI s. v. (κενταύρειον — Κυλλήνην); Gal. XII 19 (unde Orib. II 646. V 618. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). carm. de herb. 9; Ps. Ap. 35 (unde Pa. Orib I 7); Isid. XVII 9, 33 (cf. A. Mai VII 435). 1 τραυματικοῖς superscr. A2 στομαχικόν ODi at cf. ideo et commanducata atomatice est ulceribus oris Pl. 2 αὐτῶν τῶν R 3 λεία R: λεία τριβεῖσα E 4 κατάπ αστος E (λ ersa. E2): κατάπλαστος RODiDl. at cf. Pl. l. s. Gal. l. s. D. ecup. I 190 (194) ἐστιν om. RE 5 num. cap. τκα ODi: ζ E tit. περὶ μεγάλου κενταυρίου FHDi: περὶ κ. μεγ. A κενταύριον libri: cf. Zop. (Orib. II 598 cf. II 646) τὸ om. Di post μέγα syn. e R add. DiA, marg. H2 οἱ δὲ γεντιανὴν addidi e Dl cf. D. III 3 6 ἐοικότα] παραπλήσια R: ὅμοια Di καραμήκη E (προμήκη superscr. E2) 7 κράμβη EA 8 ὡσπερεὶ FHA καυλὸν — πολλὰς om. A, marg. add. A2 λάπαθον Orib. PE: λαπάθου reliqui ἢ om. NDiA2 διπήχει καὶ τριπήχει (ει in η utrobique corr.) E 9 παραφυάδας δὲ PFH (dittogr.) 11 C 162r, N 44 νάρκην] cf. D. III 3 12 λιμνίσκον A μαρόνην ADi: μαρόναν H: marion Ps. Ap. (L1 V): maronion Ps. Orib. l. s. ex Thraciae monte vocatum πληκτρωνιας R: πληκτρονιάς DiAH: pletronia Ps. Ap.: corr. Marc. cf. Nic. Th. 500 12 ἡρακλέως N Ῥωμαῖοι φιερρει οἱ δὲ οὐνιφερα (οὐνεφέρα DiHA) οἱ δὲ φελτερραι RHADi: correxi. vox φελτέρραι marg. adscripta ad φιερρει corrigendum a librario in textum inducta est quasi nov. syn. cf. Ps. Ap. Itali fel terrae. Scrib. L. 227. Pl. XXV 68. Isid. XVII 9, 33. Ps. Orib. l. s. 13 οὐνιφερα et οὐνεφερα codd.: Itali fel terrae ionifere (V uneferam vulgo) Ps. Ap.: correxi folia cent. magni viridi sunt brassicae colore κυανίζον· καρπὸς δὲ ὅμοιος κνήκῳ, ἐγκείμενος ὥσπερ ἐν ἐριώδεσι τοῖς ἄνθεσι, ῥίζα παχεῖα, στερεά, βαρεῖα, περὶ πήχεις δύο, μεστὴ χυλοῦ, δριμεῖα μετὰ ποσῆς στύψεως καὶ γλυκύτητος, ὑπέρυθρος· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ χυλὸς ἐρυθρός.

2 φιλεῖ δὲ λιπαρὰν 2 γῆν, εὐήλιον, δρυμούς καὶ γεώλοφα· πλεονάζει δὲ ἐν Λυκίᾳ καὶ ἐντὸς τῆς Πελοποννήσου ἐν Ἤλιδι καὶ Ἀρκαδίᾳ καὶ Μεσσηνίᾳ καὶ περὶ Φολόην καὶ Λύκαιον καὶ Κυλλήνην.

ἁρμόζει δὲ ἡ ῥίζα δήγμασι, σπάσμασι, πλευριτικοῖς, δυσπνοίᾳ, πνοίᾳ, βηχὶ παλαιᾷ, αἱμοπτυῖκοῖς, ἀπυρέτοις μὲν μετʼ οἴνου, πυρέσσουσι δὲ μεθʼ ὕδατος δραχμῶν δυεῖν πλῆθος τῆς ῥίζης διδόμενον καὶ πρὸς στρόφους ὁμοίως καὶ ὑστέρας ἀλγήματα.

ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα εἰς σχῆμα κολλυρίου ξυσθεῖσα καὶ 3 προστεθεῖσα τῇ ὑστέρᾳ· ὁ δὲ χυλὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, ἐστι δὲ καὶ τραυματική, ὑγρὰ μὲν κοπεῖσα, ξηρά δὲ προβραχεῖσα καὶ οὕτως κοπεῖσα· συνάγει γάρ καὶ κολλᾷ, καὶ τὰ ἐψόμενα δὲ κρέα συνἁγει, 8 SIM.: Pl. XXVI 137 eup. II 34 (246) — Pl. XXVI 41 eup. II 35 (247) — Pl. XXVI 33 — Zop. Orib. II 569) Pl. XXVI 27 eup. II 31 (242) — Pl. XXVI 54 eup. II 40 (254) — Zop. Orib. II 597. 598) Pl. XXVI 152 eup. II 70 (284) 78 (291) — Pl. XXV 66 sq. XXVI 140 eup. I 162 (177) — Pl. XXV 67 cf. Zop. Orib. II 566). 1 κυανον R: superscr. A2: flore rufo Dl κνίκῳ (ut semper) FHADiE 3 δριμέου R στύψεως καὶ om. R 4 ἐρυθροῦ N: ἐρυθρους C: ἐρυθρός superscr. A2 ὁμοίως — ἐρυθρός om. Orib.O (marg. add. A2). at cf. Dl nam et sucus ipse obrufus est: Crat l. s. opium vero habet rubrum δὲ (pr.) om. CA καὶ ὁ χυλὸς δὲ (ὅλος add. E) ὁμοίως ἐρυθρός NE λιπαρὰν] πηραν P: πυράν F: in marg. E2 ἐπὶ γῆν (pro λιπ. γ.) C (superscr. A2): ἐπὶ γῆς N: nascitur locis pinguioribus Dl: pingui solo Pl. 5 εὐήλιον καὶ Di εὐήλιον πυρράν E 6 ἐντός] ἐκ PF: om. REDiHA: correxi (ex ἐντὸς τῆς, ἐν τῆς, ἐκ τῆς) τῇ Πελοποννήσῳ AHDi καὶ ἐν Ἤλιδι Di ἠλίδη P: ἥλει δὲ F: ἥλιδι δὲ H ἐν Ἀρκαδίᾳ E μεσσήνῃ Orib.RDi 7 φλόην O (φολόην superscr. A2) λυκίαν OEDi: λυκίην N: λυκέην C (superscr. A2): Lyceam Orib.: liceon Dl: corr. Spr. Lycaeo Pl. κυλλήνην] σμύρνην Orib. OEDi: ζμύρναν N: σμύρνεον C: ismirnam Dl: correxi cf. Strab. VIII 389: ὄρη δʼ ἐπιφανῆ πρὸς τῇ Κυλλήνῃ Φολόη τε καὶ Λύκαιον 8 σπάσμασι post πλευριτικοῖς transpos. PFDi, post παλαιᾷ REA2: correxi (in archet. suprascr. vel marg. additum fuit) 9 post παλαιᾷ add. ἀσθματικοῖς Dl αἱμοπτοικοῖς (ut semper) FHADi cf. Cass. Fel. ed. Rose 195 κὲν om. ORDi 10 δὲ om. R δραχμαὶ δύο C: |κοτυλῶν ἢ| ⋖ ⋖ β E (corr. E2) πλῆθος om. REDi 11 διδομένης FHA: λείας διδομένης E: λεῖαι διδόμεναι RDi 12 καὶ ἔμβρυα om. R (del. A) εἰς om. R σχήματι N σχισθεῖσα FHA 13 δὲ (pr.)] τε REDi 14 τραχυσματική CA2 (in marg): τραχυμματική N οὕτω HADi 15 γὰρ] δὲ R συνάγει (alt.) post συνεψήσῃ transp. E ἐάν τις αὐτὴν κόψας συνεψήσῃ. οἱ δὲ ἐν Λυκίᾳ χυλίζοντες χρῶνται αὐτῷ ἀντὶ λυκίου.

7 κενταύρειον τὸ λεπτὸν ἢ μικρόν, ὅ τινες | λιμνήσιον καλοῦσιν, ἐπειδὴ ἐνίκμους φιλεῖ τόπους. ἡ πόα ὑπερικῷ καὶ ὀριγάνῳ παραπλήσιος, καυλὸν ἔχουσα ὑπὲρ σπιθαμήν, γεγωνιωμένον· ἄνθη ἐν τῷ φοινικῷ ὑποπόρφυρα πρὸς τὰ τῆς λυχνίδος, φύλλα μικρά, ὑπομήκη, ὥσπερ πηγάνου, καρπὸς πυροῖς ὅμοιος, ῥίζα μικρά. ἄχρηστος, γευομένῳ δὲ ἐμποιεῖ πικρίαν.

7 RV: κενταύρειον τὸ μικρόν· οἱ δὲ λιμνήσιον, οἱ δὲ ἐλλεβορίτης, οἱ δὲ ἀμάραντον, προφῆται αἷμα Ἡρακλέους, Ῥωμαῖοι φεβριφούγιαμ, οἱ δὲ ἕρβα μουλτιράδιξ, Δάκοι τούλβηλα. 3 SIM.: Pl. XXV 68 (e S. N.). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (κενταύρειον — ἄχρηστος). cf. Gal. XII 25 (unde Orib. II 646. V 618. Aet. I s. v. paucis aliunde adscitis); Pa. Ap. 36 (unde Ps. Orib. de simpl. I 20. A. Mai VII 435). 10 SIM.: Ps. Ap. 36 (e Pamph.). 1 λυκίᾳ αὐτὴν Di 2 αὐτῷ om. C: αὐτῇ NEADi post λυκίου aliena e schol. carm. de h. 9 add. DiA (del. A2) H2 ἐκλήθη (καλεῖται AH) δὲ κανάκεια, ἐπειδὴ πάντα τὰ φλεγμαίνοντα πάθη παύει πολυφάρμακος οὖσα (κολ. οὖσα om. AH) καὶ κρούσματα πληγῶν στραγγουρίας τε παύει ἐν ἐνέμασι καὶ λιθιῶντας. συνάγεται δὲ τοῦτο ἡλίου μέλλοντος ἀνατέλλειν ὥρᾳ ἁγνῇ, ὅτε πληροῦνται ἅπαντα. 3 num. cap. τκβ ODi: η E tit. περὶ τοῦ μικροῦ κενταυρίου FNADi τὸ μικρὸν ἢ (καὶ E) λεπτὸν EHA λεπτὸν ἢ om. NDi post μεκρόν syn. add. Di, marg. H2 τινὲς δὲ (om. N) λιμνήσιον αὐτὸ καλοῦσιν NDi 4 λιμναῖον AH ἐπειδὴ — πόα om. A ἡ om. NDi 5 καὶ] ἢ Orib. NDi.: yperico aut origano similis est Dl παραπλήσιός ἐστι Di post παραπλ. syn. add. A 6 φυλλικῶ N post φοιν. c. 12 litt. eras. E2 7 καρπὸς — ὅμοιος om, NE 8 ὅμοιος πυρῷ Di κικρὰ λίαν (om. ἄχρηστος — κικρίαν) PF (λείαν corr. m. pr): μικρὰ ἄχρηστος λεία AM (ἄχρηστος superscr. H2) at cf. Dl radix oblonga et inutilis, gustu amara: Orib. radicem exiguam nulliusque usus: Pl. radice tenui et supervacuo μικρὰ om. N: μακρά Dl ἄχρηστος] ἀγρία (i. e. ἀχρεία) N: ἄχριος E 10 N fol. 44: cap. om. C post μικρὸν add. οἱ δὲ κενταύριον τὸ μικρόν (λεπτόν?) N elleborites Ps. Ap. 11 ἀμάρακτον HA: Egypti amart Ps. Ap. (amaranthum Ack.) ἡρακλέως N: prophetae emeracleus Ps. Ap. (haema Heracleos Ack.) 12 φεβρουφειάμ A: Itali febrifugia dicunt Ps. Ap. (hodie „Fieberkraut“) Ιρβα] ΑΥΡΑ NDi: ἄβρα AH: corr. Marc. Pa. Orib. I 20 alias multiradix ΤΟΥ//////// ΗΛΑ (sicc) N: τουλβηλά Di: τουλβιλά H: τουλλά A: Daci dicunt stirzozila Ps. Ap. (tulbela Ack.) cf. Tomaschek l. s. 26.

αὔτη κοπτομένη χλωρὰ καὶ καταπλασσομένη τραυμάτων 2 ἐστὶ κολλητική καὶ ἀνακαθαρτικὴ ἑλκῶν παλαιῶν καὶ ἀπουλωτική· ἀφεψηθεῖσα δὲ καὶ πινομένη ἄγει κατὰ κοιλίαν χολώδη καὶ παχέα, ἔγκλυσμά τε τὸ ἀφέψημα αὐτῆς ἐπὶ ἰσχιαδικῶν ἁρμόδιον, ἄγον αἷμα καὶ κουφίζον. ὁ δὲ χυλὸς πρός τε τὰ ὀφθαλμικά εὔχρηστος, ἀποκαθαίρων τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις σύν μέλιτι, καὶ ἐν προσθέτῳ ἐμμήνων ἀγωγὸς καὶ ἐμβρύων· ποθεὶς δὲ ἁρμόζει τοῖς περὶ νεῦρα πάθεσιν ἰδίως.

χυλίζεται δὲ συλλεγομένη ἡ πόα ἐγκύμων σπέρματος καὶ 3 ἀποβρεχομένη ἡμέρας πέντε, εἶτα ἕψεται, ἄχρι ἂν ῥπερέχῃ τὸ ὕδωρ· εἶτα ψυγὲν ὑλίζεται διʼ ὀθονίου ῥιφθείσης τῆς πόας καὶ πάλιν ἕψεται μέχρι μελιτώδους συστάσεως. ἔνιοι δὲ χλωρὰν ἐγκύμονα αὐτὴν κόψαντες ἐκθλίβουσι τὸν χυλὸν καὶ βαλόντες εἰς κεραμεοῦν ἀκώνιστον ἀγγεῖον ἐν ἡλίῳ συστρέφουσι, κινοῦντες | ἀεὶ ξύλῳ καὶ τὸ περιπηγνύμενον ἀποξύοντες καὶ τῳ ὑγρῷ μίσγοντες σκεπάζοντές τε νυκτὸς ἐπιμελῶς· ἡ γὰρ δρόσος κωλυτικὴ τῆς τῶν ὑγρῶν χυλῶν συστάσεως καθέστηκεν.

ὅσα μὲν οὖν ἐκ ξηρῶν τῶν ῥιζῶν ἡ βοτανῶν χυλίζεται, 4 1 SIM.: eup. I 162 (178) — Pl. XXVI 140 eup. 183 (191) — Pl. XXVI 54 — eup. 1 238 (219) — Pl. XXV 164. 142 eup. I 41 (112) — Zop. (Orib. II 597. 598) Pl. XXVI 153. eup. II 78 (292) — Pl. XXVI 104. 9 SIM.: Pl. XXV 68. 1 αὕτη sc. ἡ πόα 2 καὶ (pr.) E: om. reliqui παλαιῶν om. PF at cf. Gal. l. s. καὶ τὰ παλαιὰ δὲ καὶ τὰ δυσκατούλωτα τῶν ἑλκῶν ἀπουλοῦται: DI cicatrices vulneribus veteribus ducit ἐπουλωτική (ut semper) FAH 3 καταπινομένη (dittogr.) NDi 4 ἐνκλύσμα(τ)α, τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτοῦ πινόμενον ἰσχιαδικοῖς ἁρμόδιον N. ad rem cf. Gal. l. s. τὸ δʼ ἀφέψημα τῆς πόας ἐνιᾶσί τινες (Diosc.) ἰσχιαδικοῖς, ὡς ἄγον χολώδη τε καὶ παχέα τῶν ἰσχιαδικῶν HDi ἁρμόζον E 5 τε om. DiE 6 ἀνακαθαίρων EFNA δὲ τὰ E: τε τὰ FHA σὺν μέλιτι δὲ προστεθὲν ἐμμήνων ἀγωγὸς N cf. Dl. sucus eius melle addito caligines oculis detergit, menstruis imperat 7 ἀγωγὸν E ποθεῖσα E 8 δὲ] τε NE τὰ νεῦρα P (ut videtur): τὰ om. NEFHADi cf. D. III 15. ad rem Gal. διδόασι δʼ αὐτοῦ πίνειν ἔνιοι (Diosc.) καὶ τοῖς τὰ νεῦρα πεπονθόσιν, ὡς κενοῦντός τε καὶ ξηραίνοντος ἀλύπως τὰ ἐμπεπλασμένα 9 δὲ om. PF συλλεγομένη om. N, post πόα transpos. Di ἔγκυμος N ἐγκ. οὖσα NDi 10 post ἀποβρ. inser. εἰς ὕδωρ E ἐπὶ ὑμέρας NE, fort. recte ἐνέψεται E: ἑψομένη N ἄχρι NEP: ἄχρις reliqui 11 εἶτα] ἔπειτα NDi ψυχθὲν HA: τούτου ψυχθέντος Di χυλίζεται NEDi ῥιφθείσης P: ῥιφείσης NDi: θλιβείσης FHA: θλιφθήσης E (θλιφ in ras.) 13 συνκόψαντες E βαλλόντες (sic) A 14 εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον ἀκώνιστον N ἀγγεῖον ἀκώνιστον ADi: ἀκώνητον (sine pice superscr. man. rec.) P: ἀκόνιτον FHDi: ἀκόνητον A: ἀκωνιτον E (ω in ο corr. E2) 15 περιπεπηγμένον HADi ὑποξύοντες N: ἀεὶ ξύοντες FH ADi 16 κωλυτική ἐστιν E 17 ὑγρῶν om. NE ἑψόμενα σκευάζεται ὡς ἡ γεντιανή· ὅσα δʼ ἐκ φλοιῶν ὑγρῶν ἢ ῥιζῶν ἢ βοτανῶν ἐκθλιβομένων, ἐν ἡλίῳ συστρέφεται, ὡς προείρηται. οὕτως καὶ ἡ θαψία καὶ μανδραγόρας καὶ ὀμφάκιον καὶ τὰ ὅμοια τούτοις χυλίζεται· λύκιον μέντοι καὶ ἀψίνθιον καὶ ὑποκιστὶς καὶ τὰ ὅμοια τούτοις ἑχόμενα συστρέφεται, ὅνπερ τρόπον προείρηται.

8 χαμαιλέων λευκός, ὃν ἔνιοι ἰξίαν καλοῦσι διὰ τὸ ἔν τισι τόποις ἰξὸν εὑρίσκεσθαι πρὸς ταῖς ῥίζαις αὐτοῦ, ᾧ καὶ ἀντὶ μαστίχης αὐτῷ αἱ γυναῖκες χρῶνται. ἔχει φύλλα ὅμοια σιλλύβῳ ἢ σκολύμῳ, τραχύτερα μέντοι καὶ ὀξύτερα καὶ ἰσχυρότερα 8 RV: χαμαιλέων λευκός· οἱ δὲ χρυσίσκηπτρον, οἱ δὲ ἰξίαν, Ῥωμαῖοι κάρδους οὐαριάνους, οἱ δὲ σπίνεα κάρδους, οἱ δὲ λάκτεα κάρδους, Αἰγύπτιοι φθήρ, οἱ δὲ ἐφεοσεχίν. 7 SIM.: Theophr. h. pl. VI 4, 9. [Theophr.] IX 12, 1. Nic. Th. 661 (ex Apollod. — Diocle cf. Wellmann XII 21); Crat. (schol. Nic. Th. 656) Pl. XXII 45 sq. (e S. N. — Crat.). 7 EXT.: Orib. XII s. v. χαμαιλέων — γλυκεῖαν) cf. Gal. XII 154 (unde Orib. II 700. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Pa. D. de h. fem. 6; cf. praet. Ps. Ap. 109 (unde Pa. Orib. I 90. A. Mai VII 454) Pa. Orib. V 75; Isid. XVII 9, 70; Hes. s. v. ἰξίας (e Diosc. gl.). 11 SIM.: Ps. Ap. 109 (e Pamph.). 1 ἑψομένας F: ἑψόμενα σκευάζεται ὡς om. N 2 ἤ] καὶ E συστρέφονται PFHDi 3 οὕτω HADi: οὕτως ὡς E καὶ ἡ om. NE ὀμφάκιον NPE: anfacium Dl: ὄμφαξ FDi (post ὄμφαξ del. ὅν ἔνιοι ἐξίαν καλοῦσι διὰ τὸ ἔν τισι τόποις ἰξὸν εὑρίσκεσθαι F): ὀμφάκη HA 4 χυλίζεται — τούτοις om. A καὶ (alt.) om. N 5 ὑποκυστίς F: ὑποκισθὶς Di τούτοις ὅμοια N συστρέφονται HADi ὅνπερ PN: ὡς E: ὅν reliqui 7 num. cap. τκγ ODi: θ E tit. περὶ χαμαιλέοντος H: περὶ τοῦ λευκοῦ χαμαιλέοντος FDi. περὶ χαμαιλέοντος λευκοῦ A post λευκὸς syn. add. ADi (marg. H2) post syn. haec habent NDi ἰξίαν τοῦτον (om. N) ἐκάλεσαν διὰ τὸ κτλ. ἰξίαν] ἰξίνη Theophr. h. pl. VI 4, 9 ἐκάλεσαν NOrib.EDiDl 8 ἰξίον E πρὸς ταῖς ῥίζαις] πρὸς τὰς ῥ. E. aliter viscum gignit album sub alis foliorum Pl. l. s.: ixia vocatur, siquidem in ortu caniculae quibusdam locis secundum eius furcas album viscum reperiatur Ps. Ap. l. s. cf. Theophr. VI 4, 9 οὗτος δὲ (sc. ὁ σπερματικὸς ἄκανος) ἐπὶ τοῦ ἄκρου φέρει τὸ δάκρυον εὔστομον, καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ ἀκανθικὴ μαστίχη 9 αὐτῷ om. NOrib.EHADi χρῶνται αἱ γυν. NOrib.Di φύλλα δὲ ἕχει N: ἔχει δὲ φύλλα E: ἔχει δὲ ὅμοια τὰ φύλλα Orib. 10 σιλλύβῳ NOrib.P: σιλύβῳ reliqui: σιλλύβῳ ἢ om. E (sed post ὅμοια S litt. eras. E2) παχύτερα NDi μέντοι] δὲ NOrib.ADi καὶ ἰσχυρότερα om. NOrib.Di at cf. Dl aspera et acuta et fortiora quam nigro 11 N fol. 171: cap. om. C marg. add. N (man. rec.): cardus alba χρυσίσκηπτρον] χρυσίσκοπτρον A 12 ΟΥΑΡΙΝΟΓϹ (sic) NAHDi Ps. Ap. Latini carduum varium (Ack.): correxi. chamaeleon niger a Crat. ποικίλος vocatur (schol. Nic. Th. 656) πιάνεα A: πινεα reliqui: correxi οἱ δὲ λάκτεα κάρδους Om. HDi 18 ἐφθηρ N: ἐφήρ HADi ἐφεοσεχειν N: ἐφθόσεχιν ADi: ἐφθόσεφιν H τοῦ μέλανος· καυλὸν δʼ οὐκ ἔχει, ἀλλὰ ἀφίησιν ἐκ τοῦ μέσου ἄκανθαν ὁμοίαν ἐχίνῳ θαλασσίῳ ἢ κινάρᾳ, ἄνθη δὲ πορφυροειδῆ, ὥσπερ τρίχας ἐκπαππουμένας, καρπὸν δὲ κνήκῳ παραπλήσιον, ῥίζαν ἐν μὲν τοῖς εὐγείοις γεωλόφοις παχεῖαν, ἐν δὲ τοῖς ὀρεινοῖς ἰσχνο|τέραν, λευκὴν διὰ βάθους, ὑπαρωματίζουσαν, βαρύοσμον, γλυκεῖαν, ἥτις ποθεῖσα ἄγει ἕλμιν πλατεῖαν.

ὅσον 2 δὲ ὀξυβάφου πλῆθος λαμβάνεται ἐν οἴνῳ αὐστηρῷ μετὰ ὀριγάνου ἀποζέματος· καὶ ὑδρωπικοῖς δὲ ἐπιτηδείως δίδοται ὁλκὴ σὺν οἴνῳ ποθεῖσα — ἰσχναίνει γάρ αὐτούς — καὶ πρὸς δυσουρίαν τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πίνεται. ἔστι δὲ καὶ θηριακὴ σύν οἴνῳ ποθεῖσα, ἀποκτείνει καὶ κύνας καὶ ὗς καὶ μύας σὺν ἀλφίτῳ πεφυραμένη καὶ ὑδρελαίῳ διεθεῖσα.

9 ὁ δὲ μέλας, ὃν ἔνιοι οὐλοφόνον ἢ ἰξίαν ἢ κυνόζολον ἡ κυνόμαφον 6 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. XXII 46 eup. II 66 (281 sq.) Alex. Tr. II 595 — Pl. l. s. eup. II 64 (278) — Pl. l. s. eup. II 109 (306) — Nic. Th. 661 (ex Apoll.) Pl. XXII 47 — (Theophr.] l. s. Pl. XXII 46. 13 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 12, 2 Nic. Th. 356 sq. (ex Apollod. — Diocle) Pl. XXII 47 (e s. N. — Crat.). 13 EXC.: Orib. XII s. v. (οἱ δὲ μέλας — παραθαλασσίοις, ὠνόμασται — διαφοράς); cf. Gal. XII 154 (unde Orib. II 700. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 109; Pa. Orib. V 70. 13 TEST.: Ps. Ap. 109: item nigra (sc. chamaeleon herba), quae etiam cynozolon α Sorano et Dioscoride est appellata, siquidem praefocet non aliter quam synanchica passio. 2 ἐχοίνῳ Orib. κιννάρᾳ Orib.EFHADi (charta laesa P) cf. Gal. VI 656. Ath. II 70 e, Poll. VI 46 3 τρίχες E ἐκπαππουμένας om. N: ἐκπαππούμενα EOrib. (π alt. omisso): ἐκπαππούμενος p δὲ om. N 4 ῥίζαν δὲ E γεωλόφοις om. NOrib.DiDl 5 post λευκὴν dist. Orib. διὰ πάχους Orib. post βάθους c. 11 litt. eras. E2 (ἢ διὰ πάχους? ἀρωματίζουσαν NDi. ad rem cf. [Theophr.] IX 12, 1; Nic. Th. l. s. 6 post ποθεῖσα transpos. ὀξυβάφου πλῆθος Di ἕλμινθα ADi ὅσον om. NDi 7 δὲ om. NFDiE (add. E2) Dl (qui verba ὅσον ὀξ. πλῆθος cum anteced. coniungit) λαμβάνεται δὲ NE (δὲ del. E2) λαμβάνεται — ἀποκτείνει detrita P ἐν] σῦν libri: correxi coll. Plin. XXII 46 in vino austero cum origani scopis. [Theophr.] l. s. ἐν οἴνῳ αὐστηρῷ 8 ὁλκὴ ⋖ ᾱ · σὺν οἴνῳ αὐστηρῷ E 9 ποθεῖσα om. NEDiDl 11 ἀποκτείνει δὲ E κτείνει δὲ καὶ κύνας σὺν ἀλφίτοις πεφυραμένοις ἐντεθεῖσα (rel. om.) N. ad rem cf. [Theophr.] l. s. 12 καὶ om. E διατεθεῖσα V 13 num. cap. τκδ ODi: ῑ E tit. περὶ τοῦ μέλανος FAH: περὶ τοῦ μέλανος χαμαιλέοντος Di χαμαιλέων μέλας ὃν NOrib.Di: ὁ δὲ μέλας χαμαιλέων ὂν E syn. e R add. Di, marg. H2 οὐλοφόνον ἢ om. HA: λοῦφον E (marg. add. ἢ λόφονον pr. m.) cf. Ps. D. de ven. c. 21. Pl. l. s. Nic. Al. 280 cum schol. ἡ ὠκιμοειδὲς ἐκάλεσαν, καὶ αὐτὸς τοῖς φύλλοις σκολύμῳ ἔσικεν, ἐλάττονα μέντοι καὶ λεπτότερα καὶ διέρυθρα ἔχει ταῦτα· καυλὸν δὲ ἀνίησι δακτύλου τὸ πάχος, σπιθαμιαῖον, ὑπέρυθρον, ἐφʼ οὖ σκιάδιον καὶ ἄνθη ἀκανθώδη, λεπτά, ὁακινθοειδῆ, ποικίλα. ῥίζα δὲ παχεία, μέλαινα, πυκνή, ἐνίοτε καὶ βεβρωμένη, σχισθεῖσα δὲ ὑπόξανθος, διαμασηθεῖσα δηκτική. φύεται δʼ ἐν πεδίοις ξηροῖς καὶ βουνώδεσι τόποις καὶ παραθαλασσίοις.

2 δύναται δὲ ἡ ῥίζα λεία, μιγέντος αὐτῇ χαλκάνθου ὀλίγου καὶ κεδρίνου ἐλαίου καὶ ὀξυγγίου, ψώρας ἐξάγειν· σμήχει δὲ καὶ λειχῆνας θεῖον καὶ ἄσφαλτον προσλαβοῦσα καὶ συνεψηθεῖσα ὄξει καὶ καταχρισθεῖσα· καὶ διακλυζόμενον δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτῆς ὀδονταλγίας παύει, μετʼ ἴσου δὲ πεπέρεως καὶ κηροῦ περιπλαττομένη τοῖς ἀλγοῦσιν ὀδοῦσι βοηθεῖ· καὶ πυριῶνται δὲ διʼ αὐτῆς οἱ ὀδόντες καθεψηθείσης σὺν ὄξει καὶ 9 RV: χαμαιλέων μέλας· οἱ δὲ πάγκαρπος, οἱ δὲ οὐλοφόνον, οἱ δὲ ἰξίαν, οἱ δὲ κυνόμαζον, οἱ δὲ ὠκιμοειδές, οἱ δὲ Κνίδιος κόκκος, οἱ δὲ κυνόζολον, οἱ δὲ ῤζύα, Ῥωμαῖοι κάρδους νίγρα, οἱ δὲ οὐερνιλάγω, οἱ δὲ οὐστιλάγω, Αἰγύπτιοι σοβέλ. 9 SIM.: Pl. XXII 47 — [Theophr.] l. s. eup. I 128 (158) — Pl. l. s. — Zop. (Orib. II 553 cf. 588) — [Theophr.] i. s. eup. I 118 (152) — eup. I 202 (198). 1 κυνόμαχον Orib.: κυνόμαζον EFHA: . . . . . — μαζον (4 litt. detr.) P: quinomazon Dl: correxi coll. Ps. Ap. l. s. cynomazon vocatur, quod in pulte necandis canibus datur (cf. [Theophr.] l. s. κιμοειδὲς Orib. cf. schol. Nic. A. 280 Scrib. L. 192 2 ἐλαττότερα N λειότερα coni. Sarac. coll. [Theophr.] l. s. non recte 3 τὸ om. Orib. 4 ἐφʼ οὗ NOrib.E: ΕΧΟΥ P: ἔχον V: ἔχων FHADi 5 λεπτὰ ἢ καὶ N λεπτὰ καὶ Orib. ὑακινθώδ(η) N (charta laesa): ὑακινθίζοντα FHADi. ad rem cf. [Theophr.] l. s. Nic. Th. l. s. πυκνή] λεπτή F 6 ἐνίοτε δὲ καὶ FHADi καὶ ὑπόξανθος N διαμασηθεῖσα δὲ Orib.E 7 δὲ om. NOrib. χωρία δὲ φιλεῖ ψυχρὰ καὶ ἀργά [Theophr.] cf. Nic. Th. 659 10 ἀξουγγίου E 11 καὶ (alt.) om. N poet προσλαβοῦσα c. 6 litt. eras. E2 12 καὶ (alt.) om. NEDi δὲ om. V 13 ἴσου] ὀλέγου E 14 καταπλαττομένη E ἀλγουμένοις E καὶ om. N 15 δὲ καὶ N δι᾿ om. V: ὑπʼ αὐτῆς FHA: de P non constat (charta laesa) καθεψηθεὶς V σὺν ὄξει om. P superscr. H2 dentes calefacit et cum aceto cocta et ore retenta Dl 16 N fol. 171 (marg. adscr. m. rec. cardus nigra,) cap. om. C πανκαρπος N: πάγκαρπον HDi: pancration Ps. Ap. (Ack.) οὐ . . . . . . . N (charta laesa) 17 κυνομ . . . . N: 18 κνίδιος τε κόκκος N: κνίδειον κόκκοι HDi κυνόξυλον HDi: . . . . ξολον N: correxi ἐξύα N: ἐξύαν Di: om. H: correxi (sues olet) 19 οὐερνιλαγώ HDi: in N non nisi litt. ϹΥ supersunt cf. Ps. Ap. alii vermilaginem (Ack.) ΟΥΕϹΤΙΛΑΓω N: om. HDi: correxi coll. Ps. Ap. ustilaginem (propter radicem mordacem): viscarago Isid. l. s. A . . . . . . . ϹΟΒΕΛ᾿ N cf. D. IV 50 (σοβέρ) καταντληθείσης, προσαγομένη δὲ διὰ γραφείου θερμή τῷ ἀλγοῦντι ὀδόντι θρύπτει αὐτόν.

ἔφηλιν δὲ ἀποκαθαίρει καὶ ἀλφοὺς 3 μετὰ θείου· μίγνυται δὲ καὶ σηπταῖς δυνάμεσι καὶ τὰ φαγεδαινικὰ ἕλκη καὶ τὰ τεθηριωμένα καταπλασθεῖσα ἀνασκευάζουσα θεραπεύει.

ὠνόμασται δὲ χαμαιλέων διὰ τὸ ποικίλον τῶν φύλλων· εὑρίσκεται γάρ ἢ λίαν χλωρά ταῦτα ἢ ὑπόλευκα ἢ κυανοειδῆ ἢ ἐρυθρὰ παρά τάς τῶν τόπων διαφοράς.

10 κροκοδείλεον· ὅμοιόν ἐστι τῳ μέλανι χαμαιλέοντι. φύεται δὲ ἐν τόποις δρυμώδεσι, ῥίζαν ἔχον μακράν, ἐλαφράν, ὑπόπαχυν, ὀσμὴν δριμεῖαν, ὁμοίαν καρδάμῳ.

ἰσχύει δὲ ἡ ῥίζα ζεσθεῖσα ἐν ὕδατι καὶ πινομένη ἄγειν πολὺ αἷμα διὰ ῥωθώνων· δίδοται δὲ καὶ σπληνικοῖς ἐνεργῶς ὠφελοῦσα.

10 RV: κροκοδειλέα ἢ κροκοδείλειον. 6 SIM.: Pl. XXII 45. schol Nic. Th. 656 (e Crat). 9 SIN.: Pl. XXVII 64 (e S. N. — Crat.) — D. eup. II 61 (273). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (κροκοδείλεον — καρδάμῳ) cf. praet. Gal. XII 47 (unde Orib. II 652. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κατατμηθείσης N: καταντληθείσης (τμη superscr.) v: καταπιηθείσης p προσαγομένης N δὲ ] τε NDi θερμῆς ἅμα τῷ ἀλγ. τόπῳ N 2 θρύπτει δὲ καὶ ἔφηλενεις (varia lectio) ἀλφοὺς N αὐτὸν in ras. E θεραπεύει καὶ ἐφίλην καὶ ἀλφοὺς E 3 δὲ om. NEDi ταῖς σηπταῖς FHA (dittogr.) δυνάμεσι om. NDi 4 τὰ om. N ἀνασκευάζουσα om. E: ἀνασκευάζει (om. θεραπ.) N 7 γὰρ ἢ] δὲ E λίαν] ἄγαν N ταῦτα] τὰ τοιαῦτα FH ADi: αὐτή N: om. Orib. ἢ πυρρὰ ante ἢ ὑπόλ. inser. Orib.: pos; κυανοειδῆ E ὑπόλευκος N κυανέα E: . . . . οιδῆ N 8 ὑπέρυθρα Orib. παρὰ] κατὰ Orib. διαφοράς om. P 9 num. cap. τκε ODi: ῑᾱ E tit. περὶ κροκοδειλίου ADi κροκοδείλεον PVF: crocodileon Pl.: κροκοδίλεον N: κροκοδιλέα C: κροκοδίλειον A: κορκοδίλλιον E: κροκοδείλιον HDiGal.Orib. Aet. Paul. Aeg. l. s. μέλανι om. V 10 δρυμώδεσι] ἀμμώδεσι Pl. ἐλαφράν] δριμεῖαν Di: om. ROrib.EDlPl. 11 ὑπόπαχυν Orib.: ὑπόπλατυν ODi: ὑπόπαχυν ἢ ὑπόπλατυν E (ὑπόπαχυν ἢ del. E2): om. R: cf. Pl. l. s. radice longa, aequaliter crassa: Dl. radicem longam et grossam habens δριμεῖαν, ὀσμὴν δὲ ROrib. at cf. Pl. odoris asperi: Dl. odorem viscidum sicut cardaomum 12 δύναται N: ζεσθεῖσα δὲ ἡ ῥίζα ἐν ὕδατι καὶ πινομένη ἄγει C πλυνομένη A αῖμα (om. πολὺ) ἄγειν E 13 αἶμα πολὺ R ῥοθωνίων V: τῆς ῥεινης N: ῥινῶν E δὲ om. CV ἐνεργῶς RE: ἐναργῶς reliqui. in fine cap. add. Di (superscr. H2) καὶ τὸ σπέρμα αὐτῆς διουρητικῆς ὑπάρχει δυνάμεως περιφερὲς ὂν καὶ διπλοῦν ὡς ἀσπίς, quae e D. III 56 huc translata videntur 15 C fol. 178r: N 55 κροκοδιλέα C: κορκοδιλέα N ἢ κροκοδίλεον N: om. C

11 δίψακος· τῶν ἀκανθωδῶν ἐστι καὶ αὕτη. καυλὸν δὲ ἔχει ὑψηλόν, ἀκανθώδη, καὶ φύλλα | περιειληφότα τὸν καυλόν, ἐμφερῆ θρίδακι, δύο καθʼ ἕκαστον γόνυ, προμήκη, ἀκανθώδη καὶ αὐτά, ὥσπερ τινὰς πομφόλυγας ἐπὶ μέσης τῆς ῥάχεως ἔσωθέν τε καὶ ἔξωθεν ἔχοντα ἀκανθώδεις, κοιλάδας δὲ περὶ τὰ συναφῆ τῶν φύλλων, ὥστε ὕδατα ἀπὸ τῶν ὄμβρων καὶ 11 RV: δίψακον· οἱ δὲ κροκοδείλιον, οἱ δὲ χαμαιλέων, οἱ δὲ ὀνοκάρδιον, οἱ δὲ Ἀφροδίτης λουτρόν, Ῥωμαῖοι λάβρουμ Βένερις, οἱ δὲ κάρδουμ Βένερις, οἱ δὲ κόνχα Βένερις, οἱ δὲ κίκερ ῥούστικουμ, οἱ δὲ σεντίκλουμ, οἱ δὲ μούρρα Διάνε, οἱ δὲ οἰτίσκα, Αἰγύπτιοι σεμεώρ, οἱ δὲ χήρ, οἱ δὲ εἰμέλητα, Δάκοι σκιάρη, Ὀσθάνης χέρβαθε. 1 SIM.: Theophr. h. pl. IV 7, 1. Pl. XXVII 71 (e S. N. — Crat) cf. XXV 171. XXX 24. 1 EXC.: Orib. XI s. v. (δίψακος — κεφαλή). praet. cf. Gal. XI 864 (unde Orib. II 627. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII c. 3 s. v.) cf. A. Mai VII 453 s. v. amilia. 7 SIM.: Ps. Ap. 26 (unde Pa. Orib. I 9). 1 num. cap. τκϚ ODi: ῑβ E tit. περὶ διψάκου FHDi: περὶ θίδακος A δίψακον ROrib.Di: θίδαξ A post δίψακος syn. add. Di: post αὕτη A: marg. [H2 ἀκανθῶν R καὶ αὕτη om. R 2 ψειλὸν ἢ ἡψηλόν E (ψειλὸν ἢ del. E2) περιειληπροαγοντα ἐνφερῆ R 3 θρίδακος E ὑπομήκη RE: superscr. A2 καὶ ἀκανθώδης E: ἀκανθώδη καὶ αὐτά om. Orib. 4 post ἀκανθώδη haec habet R καὶ ἔξωθεν ἐπὶ μέσης τῆς ῥάχεως ἔχοντα ἀκανθώδη (ἀκανθώδεις C) τὰ περὶ γόνυ τῶν φὑλλων (ἀκανθώδη τὰ φύλλα is qui C transscr.) ὥσπερ ὕδατα ἀπὸ τῶν ὄμβρων καὶ τῶν δρόσων φυλάττειν, unde A2 καὶ αὐτὰ — ὑλλων del. et marg. add. καὶ ἔξωθεν ἐπὶ μέσης τῆς ῥάχεως ἔχοντα ἀκανθώδη τὰ φύλλα ὥσπερ — ῥάχεως om. Dl 5 κοῖλα HDi δὲ om. PF: ersa. E2 6 τὰ συναφῆ] τὰ δύο μέρη OEDi: correxi coll. Pl. genicula eius (sc. caulis) binis foliis amplectentibus concavo alarum sinu quo subsistit ros salsus: Orib. concavo qua se in geniculis coniungunt sinu: Dl contracta folia habens post φύλλων add. τὰ περὶ τὸ γόνυ E τῶν δρόσων καὶ τῶν ὄμβρων Orib. Di 7 C fol. 99v: N 33 κροκοδίληον R: corcodrillum Ps. Ap. L1 V) 8 prophetae onocardion Ps. Ap. Siculi afrodite⟨s⟩ lot⟨ron⟩ Ps. Ap. λάμβρουμ A: labrum Venerium Pl. XXV 171: Itali labrum Veneris Ps. Ap. 9 οἱ δὲ κάρδουμ — Βένερις (alt.) om. N οἱ δὲ κόνχα — ὄπικα om. HADi (κόνχα βένερις marg. add. A2) 10 alii cicer rusticum Ps. Ap. ΕΠΙΚΙΟΥΜ R: statitius Pa. Ap. (statioron Ack.): correxi coll. Boisson. An. gr. II 396 δίψακος· τὸ σεντούκλιν ΜΟΥΡΡΑΠΑΝΑΛΕ R: alii morrarion Ps. Ap. (morariam Ack.): alias myrrana Ps. Orib.: correxi 11 ΟΙΤΙϹΚΑ R (ὀπίσκα is qui cod. C transscr. litt. minusc.): spani alentidium Pa. Ap.: alias analentidum Ps. Orib.: fort. ὄπικα σενεορ R: σενεώρ HADi: semmeor Ps. Ap.: cf. D. III 100. ΕΙΜΕΛΗΤΑ R: μελῆτα HDi: μελίτα A: emelita Ps. Ap. Daci sciare Ps. Ap. cf. Tomaschek l. s. 26 12 Ὀσθάνης χερβαθε om. HADi: cerbasten Ps. Ap. (gerbaste Ack.): gersoiste Ps. Orib. fort. χέρ⟨νι⟩βα θε⟨ῶν⟩ τῶν δρόσων συλλέγειν, ὅθεν καὶ τὸ ὄνομα εἵλκυσεν· ἐπʼ ἄκρου δὲ τοῦ καυλοῦ καθʼ ἑκάστην ἀπόφυσιν κεφαλή μία ἐοικυῖα ἔχίνῳ, ὑπομήκης, ἀκανθώδης, ξηρανθεῖσα δὲ λευκὴ φαίνεται· ἔχει δὲ καὶ σκωλήκια κατά μέσην τὴν ἐντεριώνην διαιρεθεῖσα ἡ κεφαλή.

ἡ δὲ ῥίζα ταύτης ἐν οἴνῳ ἀφεψηθεῖσα καὶ κοπεῖσα, ὡς 2 πάχος κηρωτῆς λαβεῖν, τὰς ἐν δακτυλίῳ ῥαγάδας καὶ σύριγγας ἐντιθεμένη θεραπεύει· ἀποτίθεσθαι δὲ δεῖ τὸ φάρμακον εἰς χαλκῆν πυξίδα. φασὶ δὲ καὶ μυρμηκιῶν αὐτὸ καὶ ἀκροχορδόνων ἴαμα εἶναι. οἱ δʼ ἐν τῇ κεφαλῇ σκώληκες εἰς κυστίδα ἐνδεόμενοι καὶ περιαπτόμενοι τραχήλῳ ἡ βραχίονι ἱστοροῦνται τεταρταῖκοὺς ἀποθεραπεύειν.

12 ἄκανθα λευκή· φύεται ἐν ὄρεσι καὶ ὑλώδεσι τόποις φύλλα ἔχουσα χαμαιλέοντι ἐμφερῆ λευκῷ, στενώτερα δὲ 12 RV: ἄκανθα λευκή· οἱ δὲ ἀγριοκινάραν, οἱ δὲ δονακῖτις, οἱ δὲ ἐρυσίσκηπτρον, Ῥωμαῖοι σπίνα ἄλβα, οἱ δὲ ῥήγια, οἱ δὲ κάρδους ῥαμπτάρια. 6 SIM.: Pl. XXVII 71 eup. I 221 (209) I 207 (201) — Pl. l. s. eup. I 176 (185). 13 SIM.: Pl. XXIV 108 cf. Theophr. h. pl. IV 4. 12. 13 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄκανθα — στρογγυλώτερον δέ). cf. Gal. XI 819 (unde Orib. II 609. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Ps. Orib. IV 10). Ps. D. de h. f. 1 (e D. lat.). 1 συλλέγειν] φυλάττειν RDiDl: συμπήσσειν ἢ συλλέγειν E (ἢ eras. E2) 3 φαίνεται om. R 4 καὶ om. H διαλυθεῖσα N: διαζεσθεῖσα C 6 ἡ ῥίζα δὲ RHADi αὐτῆς E ἐν] σὺν Di ἑψηθεῖσα A post κοπεῖσα haec habent RDi κηρωτῆς λαχοῦσα (λαβοῦσι Di) πάχος 7 λαβοῦσα E δακτύλοις HA 8 ἐντιθεμένη καὶ ἐπιτιθεμένη C δεῖ] χρὴ N τὸ φάρμακον post πυξίδα transpos. R 9 καὶ (pr.) om. R 10 ἴαμα] αὐτὸ θρέμμα C: θερμόν αὐτὸ N οἱ δὲ τῆς κεφαλῆς HDi: οἱ δʼ ἐντὸς τῆς κεφαλῆς E 11 τεταρταίους RE 12 θεραπεύειν RFHADi: παραιτεῖσθαι καὶ θεραπεύειν E 13 num. cap. τκζ ODi: ιγ E tit. περὶ ἀκάνθης λευκῆς HADi: περὶ λευκῆς ἀκάνθης F ἀκάνθη FH post λευκή syn. add. ADi: marg. H2 ὑλώδεσιν ἢ ξυλώθεσι E (ὕλ. ἢ del. E2): locis viscidis Dl: lapidosis locis et arenosis Ps. D.: ἑλώδεσι coni. Marc. (non recte) 14 ἔχουσα post λευκῷ transpos. COrib.EADi λευκῷ ἐμφερῆ COrib. ADi 15 C fol. 61r: cap. om. N. ad effigiem herb. pict. (fol. 60v) adscrips. C (man. rec.) οἱ δὲ ἀγριαγκινάρα cf. Heldreich die Nutzpfl. Gr. 82 δὲ (pr.)] μὲν H ἀγρικινάραν C: ἀγριοκιννάραν ADi: ἄγριος κινάρα H 16 σπίνα ἔλβα] cf. Pl. XXIV 108 ῥήγια] cf. Pl. XIII 129. Theophr. de caus. pl. I 10, 5 (ἄκανθα βασιλική) 17 ῥαμπτάρια om. A: marg. add. A2; καὶ λευκότερα, ὑποδασέα καὶ ἀκανθώδη, καυλὸν ὑπὲρ δύο πήχεις, δακτύλου τοῦ μεγάλου ἢ καὶ μεῖζον πάχος, ὑπόλευκον, κενόν· ἐπʼ ἄκρου δὲ αὐτοῦ κεφαλὴ πρόσεστιν ἀκανθώδης, ἐχίνῳ θαλασσίῳ ἐμφερής, πλὴν ἐλάσσων καὶ ὑπομήκης, ἄνθη πορφυρᾶ, ἐν οἷς τὸ σπέρμα ὡς κνῆκος, στρογγυλώτερον δέ.

2 ταύτης ἡ ῥίζα πινομένη ποιεῖ πρὸς αἱμοπτυῖκούς, στομαχικούς, κοιλιακοὺς οὖρά τε κινεῖ καταπλάσσεταί τε πρὸς οἰδήματα· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς πρὸς ὀδονταλγίας ποιεῖ διακλυζόμενον, τὸ δὲ σπέρμα πινόμενον παιδίοις σπωμένοις βοηθεῖ καὶ ἑρπετοδήκτοις. φασὶ δʼ ὅτι περίαπτον ἐξ αὐτοῦ θηρία διώκει.

13 ἄκανθα Ἀραβική· ἐοικυίας φύσεως δοκεῖ τῇ λευκῇ ἀκάνθῃ εἶναι στύφουσα, καὶ πρὸς ῥοῦν γυναικεῖον καὶ πρὸς ἀναγωγὴν αἵματος καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ῥευματισμοὺς ἡ ῥίζα παραπλησίως εὐθετεῖ.

13 RV: ἄκανθα Ἀραβική· οἱ δὲ ἀκανθίς, Ῥωμαῖοι σπίνα. 6 SIM.: D. eup. II 30 (239) — II 47 (258) — II 112 (310) 1 I 147 (167) — I 70 (128) — I 229 (212) — Pl. XXIV 108 eup. II 115 (315) — II 132 (324). 11 SIM.: Pl. XXIV 107: (e S. N.) cf. XIII 63. 11 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄκανθα — στόφουσα) cf. Gal. XI 819 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 καὶ ὑποδασέα Ps. D. δασέα C: superscr. A2: spissa Ps. D. καὶ (alt.) om. COrib.EADi: aspra et spinosa Dl ἀκανθώδη λευκὸν post καυλὸν transpos. Orib. 2 μεγάλου πάχος COrib. ἢ om. E μείζονα CA: μείζω Orib. τὸ πάχος A: πάχος ἔχοντα E 3 κενὸν ἔνδοθεν CEFHADi πρόσεστι κεφαλὴ A 4 πλὴν ἐλάσσων] οὐλὴ ἔλαττον C: marg. add. A2 καὶ om. Orib. ἐπιμήκης Orib. 5 στρογγυλότερον F 6 ταύτης — πινομένη marg. add. (cum ??) P ἡ δὲ ῥίζα ταύτης A κοιλιακούς, στομαχικούς CEDl. Ps. D.: κοιλιακοὺς καὶ στομαχικοὺς AGal. 7 τε (pr.)] δὲ CA καὶ καταπλάσσεται (τε eras. E2) E 8 καὶ om. C τὸ δὲ ἀφέψημα C ἀδονταλγίαν FHDi: ὀδονταλγίαις ἁρμόδιος εἰς διάκλυσμα C: ὀδονταλγίας ἐστὶ διάκλυσμα A 9 τὸ] παι P ποιεῖ παιδίοις E: παιδίοις om. Gal. Aet. Paul. Aeg. l. s. 10 φασὶ — διώκει om. C: del. A2 ὅτι καὶ E 11 num. cap. τκζ P: τκη FHADi: ιδ E tit. περὶ ἀρραβικῆς FA: περὶ ἀκάνθης ἀραβικῆς HDi ἄκανθα Αἰγυπτία, ἔνιοι δὲ Αραβικὴν ὀνομάζουσιν Gal. marg. add. καὶ ἡ Ἀραβικὴ ἀκάνθη εἶδός ἐστιν ἀκάνθης λευκῆς φυόμενον ἐν Αἰγόπτῳ καὶ Ἀραβίᾳ P (pr. man.) cf. Salm. Pl. exerc. 369 post ἀραβική syn. add. ADi ἐοικεν τῇ λευκῇ ἀκάνθῃ, στύφει Orib.: ἐοικυῖα τὴν φύσιν ADi: ἐοκυῖα τῆ πρώτη φύεται E (corr. E2) Dl ἐοικυῖα N φύσεως εἶναι RADi τῆς λευκῆς ἀκάνθης R 12 στύφει γὰρ R στύφουσα καὶ ξηραίνουσα in P exstare noν recte adnotat Salm. l. s. γυναικεῖον ποιεῖ N 13 ἀναγωγὴν δὲ τοὺς om. E 14 εὐθετεῖ παραπλησίως ή ῥίζα E. in fine add. φύεται (δὲ add. A) ἐν τραχώδεσι τόποις DiA (del. A2) 15 C fol. 52r: N 22 κοινῶς ζοχής add. C (man. rec.) cf. Heldreich l. s. 78. cf. D. III 16.

14 σκόλυμος· φύλλα ἔχει μεταξὺ χαμαιλέοντος καὶ τῆς λευκῆς ἀκάνθης λεγομένης, μελάντερα δὲ καὶ παχύτερα· καυλὸν δὲ ἀνίησι μακρόν, περίπλεον φύλλων, ἐφʼ οὖ κεφαλὴ ἀκανθώδης· ῥίζα δὲ ὕπεστι μέλαινα, παχεῖα, ἦς καὶ ἡ δύναμις. ποιεῖ δὲ πρὸς τούς ἔχοντας τὰς μασχάλας καὶ τὸ λοιπὸν σῶμα δυσῶδες ἑψηθεῖσα ἐν οἴνῳ καὶ πινομένη ἄγει δὲ οὖρα πολλὰ καὶ δυσώδη. ἡ δὲ πόα ἀρτιφυὴς οὖσα λαχανεύεται ἑφθὴ ὥσπερ ἀσπάραγος.

15 ποτίρριον· οἱ δὲ φρύνιον, Ἴωνες δὲ νευράδα, οἱ δὲ ἀκιδωτὸν καλοῦσι. θάμνος ἐστὶ μέγας, κλῶνας ἔχων μακρούς, μαλακούς, ἱμαντώδεις, λεπτούς, ἐμφερεῖς τραγακάνθῃ, φύλλα 14 RV: σκόλυμος· οἱ δὲ φέρ⟨β⟩ουσα, οἱ δὲ πυράκανθα, Ῥωμαῖοι τρίβουλου⟨μ⟩, Αἰγύπτιοι κνούς. 1 SIM.: Theophr. h. pl. VI 4, 7 (unde Pl. XXI 96). Pl. XXII 86 sq. (e Basso). cf. schol. Nic. Th. 657. Pl. XX 262. 1 EXC.: Orib. XII s. v. (σκόλυμος — δύναμις). de virt. med. cf. Gal. XII 125 (cf. Orib. II 565), unde Orib. V 637 (unde Ps. Orib. IV 211), Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Ps. D. de h. f. 35 (e D. lat). Hes. s. v. σκόλυμος. 5 SIM.: Pl. XXII 87. eup. I 113 (149) — Pl. XXII 86. 9 SIM.: Pl. XXVII 122 sq. (e S. N. — Crat) cf. XXV 123. 9 EXC.: Orib. XII s. v. (ποτίρριον — ὅμοιον). de virt. med. cf. Gal. XII 86 (s. v. νευράς) unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. ποτέρριον. 1 num. cap. τκη PFA: τκθ DiH (τκη corr. H2): ιε E post σκόλυμος syn. add. ADi: marg. H2 μεταξὺ om. RFHADi 2 τῆς λεγομένης E: λεγομένης om. Orib. λεγομένης ἐνφερῆ R δὲ om. E 3 δὲ om. NDi μικρόν R: superscr. A2 περίπλεον POrib.: περίπλεων reliqui 4 ῥίζα δὲ ὑπόλευκος ὕπεστιν παχεῖα ἢ καὶ ἐνίοτε μέλαινα C μέλαινα] λευκὴ N τραχεία Orib. at cf. Ps. D, radicem habet robustam et subnigram καὶ om. HADi ἡ om. CDi post δύναμις del. δὲ E2 5 δὲ om. VHADiE (add. E2) τὰς om. RE τὸ λοιπὸν om. R 6 δυσῶδες καταπλασσομένη [καταπλασσόμενα A) καὶ (om. R) RADiH2: ἑψηθεῖσα καὶ πινομένη D. eup. I 113 (149) ἀφεψηθεῖσα REDi δὲ καὶ R οὖρα λεπτὰ καὶ E 7 ἑφθὴ δέ ἐστιν ὡς ἀσπάραγος R 9 num. cap. τκθ O: τλ Di: ιϚ E tit. περὶ ποτηρίου FHADi ποτίρριον POrib.: ποτίρρεον E: ποτέρριον Paul. Aeg.: potireton Pl.: potireon Dl: ποτήριον FHADi Gal. D. eup. I 165 (179) οἱ δὲ ποντίριον add. E νεῦρα Orib. νευράδα καλοῦσι FHA 10 οἱ] ἄλλοι E ἀκίδατον Orib. θαμνίσκος FA ἐστὶ om. Orib.E (add. E2) μαλακούς, μικρούς Orib.: μαλακοὺς καὶ μακρούς E: ramulis longis, mollibus Pl. 11 ἐμφερὴς OribA φύλλα λεπτά Di 12 C fol. 308 v: N 158 effigiei herb. pict. (fol. 309r) add. C (m. rec.) σκάμπαιλιν φέρουσα ibri: correxi coll. Ps. D. l. s. salubrem cibum rusticis praestat πυράκανθα librd: πυξάκανθα coni. Marc. cf. Salm. l. s. 409 μικρά, περιφερῆ — ὅλος δὲ ὁ θάμνος περίκειται πολύν χνοῦν ἐριώδη· ἐστι δὲ ἀκανθώδης — ἄνθη μικρά, χλωρά, καρπὸν δὲ γευομένῳ εὐώδη καὶ δριμύν, ἄχρηστον. φύεται δʼ ἐν ἀμμώδεσι καὶ γεωλόφοις χωρίοις.

2 ῥίζαι δὲ ὕπεισι πήχεων δύο ἢ τριῶν ἰσχυραί, νευρώδεις, αἵτινες πρὸς τῇ γῇ ἀποτμηθεῖσαι ἀνιᾶσι δάκρυον κόμμει ὁμοιον.

κοπεῖσαι δὲ καὶ ἐπιπλασθεῖσαι νεύρων διακοπάς καὶ τραύματα κολλῶσι· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς ταῖς περὶ νεῦρα διαθέσεσι πινόμενον ἁρμόζει.

16 ἀκάνθιον· ἐμφερῆ τὰ φύλλα ἔχει τῇ λευκῇ ἀκάνθῃ· ἐπʼ ἄκρῳ δὲ ἔχει ἀκανθώδεις ἐξοχάς, καθʼ ἃς ἀραχνοειδής ἐστι χνοῦς, οὖ συλλεγομένου ὑφήν τινα βομβυκοειδῆ γίνεσθαί.

ταύτης ἡ ῥίζα καὶ τὰ φύλλα ὀπισθοτόνῳ βοηθεῖ πινόμενα.

16 ἀκάνθιον· οἱ δὲ ἀκανθίς, Ῥωμαῖοι σπίνα. 7 SIM.: Pl. XXVII 123. XXVI 130. eup. I 165 (179). 10 SIM.: Pl. XXIV 108 (e S. N.). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀκάνθιον — φασι). Hes. s. v. ἀκάνθιον. de virt. med. c. Gal. XI 818. 1 post περίκειται inser. φλοιὸν λεπτὸν καὶ Di πολὺν] λεπτὸν FHA: om. Orib.E 2 καὶ ἔστιν ἀκανθώδης EDi ἔστι — δριμὺν om. A μικρά] Pl. XXVII 122 flore longo (errore) cf. Pl. XXV 123 χλωρά] λευκὰ HDi: viridioes Dl: herbacei coloris Pl. δὲ (alt.) om Orib.E 3 δὲ om. Orib.Di ἀμμώδεσι PEOrib.: ἑλώδεσι FHADi: invenitur in aquosis collibus Pl.: nascitur in olibetis et humectis locis et salignosis Dl 8 αὐτῆς πινόμενον Di cf. Paul. Aeg. l. s. καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς πινόμενον ταῖς περὶ νεῦρα διαθέσεσιν ἀρήγει 10 num. cap. τλ ODi: ιξ E tit περὶ ἀκανθίου FHADi ἀκάνθιον ὁ παῤ ἡμῖν λεγόμενος καρδοῦνος φύλλα ἔχει ἐμφερῆ V ἔχει post ἀκάνθῃ transpos. Orib.E 11 ἐπʼ ἄκρῳ — φασι om. Dl ἐπάνω C ἔχει om. C Orib.EDi καθʼ ἃς — χνοῦς om. CEPVFADi, at cf. Pl. l. s. aculeatis (sc. foliis) per extremitates et araneosa lanugine obductis καθʼ ἃς H: καθʼ ὧν Orib. 12 οὗ — βομβυκοειδῆ del. A2 συλλεγόμενοι C ὑφήν τινα PE2: ὑφ᾿ ἧντινα VF: om. C: καὶ |ὑφητινα| Orib. (ὑφ᾿ ἐν τιθεμένου superscr. O2): καὶ ὑφ’ ἒν τιθεμένου EHDi: καὶ ὑφ᾿ ἓν συντιθεμένου A: qua (sc. araneosa lanugine) collecta etiam vestes quaedam bombycinis similes fiunt Pl. cf. Salm. l. s. 211 βομβοκοιδῆ C: βουβυκοειδῆ P: βομβυκοειδης (Ϛ add. O2) Orib.E (Ϛ del. E2): βαμβακοειδής HADi post βομβ. add. ταύτης FHA γίνεται (om. φασι) COrib. E (corr. E2) Di 14 ταύτης om. FHA ἡ δὲ ῥιζα FRA (δὲ del. et ὕ post ῥίζα superscr. H2) ὀπισθοτονικοῖς Di πινομένη FHA 16 C fol. 53t: cap. om. N: syn. om. HADi. cf. D. III 13.

17 ἄκανθος· οἱ δὲ μελάμφυλλον, οἱ δὲ παιδέρωτα καλοῦσι. φύεται ἐν παραδείσοις καὶ ἐν πετρώδεσι καὶ ἐνύδροις χωρίοις. ἔχει δὲ φύλλα πολλῷ πλατύτερα καὶ μακρότερα θρίδακος, ἐσχισμένα ὡς τὰ τοῦ εὐζώμου, λιπαρά, λεῖα, μέλανα, καυλὸν δὲ δίπηχυν, λεῖον, πάχος δακτύλου, ἐκ διαστημάτων πρὸς τῇ κορυφῇ φυλλαρίοις περιειλημμένον καί τισιν | οἱονεὶ κιτταρίοις ὑπομήκεσιν, ὑακινθώδεσιν, ἐξ ὧν τὸ ἄνθος λευκόν· σπέρμα ὑπομηκες, μήλινον, θυρσοειδὴς δὲ ἡ κεφαλή.

ῥίζαι δ᾿ ὕπεισι γλίσχραι, 2 μυξώδεις, ἔμπυρροι, μακραί, αἵτινες πυρικαύστοις καὶ στρέμμασιν 17 RV: ἄκανθα· οἱ δὲ ἑρπάκανθα, οἱ δὲ μελάμφυλλον, οἱ δὲ παιδέρωτα, Ῥωμαῖοι ἄκανθους τοπιάρια, οἱ δὲ μαρμοράρια, οἱ δὲ κρεπ⟨ίδ⟩ουλα. 1 SIM.: Pl. XXII 76. 1 EXC.: Orib. XI s. v. ἄκανθος — μακραί, γίνεται — παραδείσοις). cf. praet. Gal. XI 818 (unde Orib. II 558. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). Ps. D. de h. f. 3 (e D. lat.); Hes. s. v. ἄκανθοι et ἄκανθος. 8 SIM.: Pl. XXII 76 eup. I 226 (210). II 112 (310). II 47 (258). II 38 (251) — II 34 (246) Pl. XXVI 137. 1 num. cap. τλᾱ ODi: ιη E tit. περὶ ἀκάνθου FH: περὶ ἀκάνθης ADi ἄκανθα RDiAet. syn. (ἄκανθα — κρεπίδουλα) e R add. Di: post παιδέρωτα A: marg. H2 μελάμφυλλος ἢ παιδέρως Orib. 2 ἐν (alt.) om. REDi παρύδροις R (marg. add. A2): παρύγροις EDi 3 χωρίοις om. O πλατύτερα φύλλα πολλῷ (om. R) RDi: πολλῷ πλατύτερα τὰ φύλλα Orib.: πλατύτερα πολλῷ E καὶ μακρότερα om. ROribDi. at cf. Ps. D. folia habet lata paulo maiora lactucae: Dl. folia maiora et latiora habet a lactuca 4 ἐπεσχισμένα R ὑπομέλανα λιπαρὰ λίαν (λεῖα Di) RDi: μέλανα λιπαρὰ λεῖα Orib.: μέλανα καὶ λιπαρὰ λίαν E (λεῖα corr. E2) EDl: viriditate subnigra Ps. D. 5 καυλοὺς λείους διπήχεις R: καυλὸν λεῖον δίπηχυν Orib.EDiPs.D. διαστήματος (ut videtur) P (charta laesa) 6 περιειλημμένον φυλλαρίοις Di καὶ om. ODi: eras. E2 ad κιτταρίοις schol. Paris. Orib. (Orib. II 743) bis marg. add. ἀντὶ τοῦ πίλοις· κίταρις γὰρ ὁ βασιλικὸς πῖλος ὡς τρίτῳ περσικῶν. ad rem cf. Ps. D. ad summum caput habet folia minuta, sublonga, inter quae nascuntur semina in modum psittaciorum, ex quibus flores subalbidi emergunt οἷον R 7 ὑακινθώδεσιν] ἀκανθώδεσιν male coni. Marc. cf. Pl, l. s. D. IV 63 post ἄνθος inser. προΐεται NHADi: post λευκόν C 8 μήλινον λεῖον R (λεῖον superscr. A2) ῥιζα P γλισχρώδεις (om. μυξώδεις) Orib. 9 μακραὶ καὶ ὑπόλευκοι C: superscr. A2 αἵτινες καταπλασσόμεναι N 10 C fol. 27r: N fol. 23 οἱ δὲ (pr.)] ἢ NDi: οἱ μὲν HA ἑρβάκανθα C οἱ δὲ μελ. — παιδέρωτα om. H2A μελανφυλλον R 11 Ῥωμαῖοι παιδέρωτα Di ἀκανθις τοπια R: ἀκάνθης τόπια (ποπια A) H2ADi: correxi coll. Pl. XXII 76 acanthi topiariae . . . duo genera sunt ΜΑΜΟΛΑΡΙΑ NHADi (mamolaria in N marg. add. m. rec.): μαμουλαρια C: corr. Sarac. 12 ΚΡΕΠΟΥΛΑ RHADi (κρέπτουλα superscr. A2): correxi (crepida coni. Marc. coll. Pl. XXI 99) ἁρμόζουσι καταπλασσόμεναι· πινόμεναι δὲ οὖρα ἄγουσι καὶ κοιλίαν ἱστᾶσι φθισικοῖς τε καὶ σπάσμασιν ὠφέλιμοι καὶ δήγμασι.

γίνεται δὲ καὶ ἀγρία ἄκανθος, ὁμοία σκολύμῳ, ἀκανθώδης, βραχυτέρα τῆς ἐν παραδείσοις καὶ ἡμέρου. δύναται δὲ καὶ ἡ ταύτης ῥίζα, ὅσα καὶ ἡ πρὸ αὐτῆς.

18 ἀνωνίς· οἱ δὲ ὀνωνίδα καλοῦσι. κλῶνες σπιθαμιαῖοι καὶ μείζονες, θαμνοειδεῖς, πολυγόνατοι, μασχάλας ἔχοντες πολλάς, κεφάλια περιφερῆ, φυλλάρια λεπτά, μικρά, πρὸς τὰ τοῦ πηγάνου ἢ λωτοῦ τοῦ ἐν χορτοκοπίοις, ὑποδασέα, εὐώδη ἁλμεύεται δὲ πρὸ τοῦ ἀκανθοφορῆσαι καὶ ἐστιν ἡδίστη. ἔχουσι δὲ οἱ κλάδοι ἀκάνθας ὀξείας, σκολοποειδεῖς, στερεάς, ῥίζαν δὲ θερμαν|τικήν, λευκήν. ἦς ὁ φλοιὸς πινόμενος σὺν οἴνῳ 17 RV: ἄκανθος ἀγρία Ῥωμαῖοι σπίνα ἀγρέστις. 4 SIM.: Pl. XXII 76. 7 SIM.: Theophr. h. pl. VI 5, 3 sq. Pl. XXVII 29 (e S. N. — Crat.). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀνωνίς — λευκήν). de virt. med. cf. Gal. XII 89 s. v. ὀνωνίς (unde Orib. II 564. 670. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἄνωνις) Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἄνωνις (e D.). 13 SIM.: Pl. l. s. eup. II 111 (309). I 187 (193. I 69 (127). 2 καὶ (pr.) om. N ἱστῶσιν E: ἵστησι R post ἱστᾶσι haec habet R καὶ ῥήγμασιν εὐθετοῦσιν post καὶ (alt.) haec sequ. in E σπάσμασιν καὶ ῥίγμασιν εὐθετοῦσιν: in Di ῥήγμασι καὶ σπάσμασιν εὐθετοῦσιν 4 nov. cap. περὶ ἀγρίας ἀκάνθης incip. Di (num. cap. om.) ἀγριοτέρα COrib. ἄκανθα EFHDi cf. Salm. l. s. 377 οἵα σκολύμῳ ἐμφερής C 5 τῆς] τοῦ C ἡμέρου] ἡ μακρά HA. (ἡμέρου superscr. A2) 6 ταύτης ἡ CE 7 num. cap. τλβ ODi: ιθ E tit. περὶ ἀνονίδος F: περὶ ἀνωνίδος HADi. ἀνονίς F: ἀμωνίδος· οι δὲ ἀνώνις οἱ δὲ ὀνωνίδα καλοῦσιν E ὀνώτιδα et ὠνότιδα Di cf. Pl. anonim quidam ononida (i. e. Theophr. l. s. Nic. Ther. 872) malunt vocare καλοῦσι om. Orib. 8 μασχάλας τε E 9 καὶ κεφάλια E λεπτά] επτά P: ζ F: μικρά λεπτά Orib.E post μικρά inser. ὥσπερ φακοῦ E (del.E2) ADiDl: λεπτὰ ὥσπερ φακοῦ superscr. H2 τὸ φύλλον ἔχει πηγανῶδες Theophr. 10 χορτοκοπείοις AHDi ὑποτραχέα λιπαρά δασέα Dl 11 εὐώδη] ποώδη E: om. Dl post εὐώδη add. καὶ οὐ ἀηδῆ Orib.: καὶ οὐκ ἀηδίζοντα E: οὐκ ἀηδὲς ὄζοντα Di: nisi fruticosior hirsutiorque esset (sc. feno Graeco), odore iucunda, post vero spinosa Pl. ἀκανθοφορῆσαι Orib.: ἀκανθοποιῆσαι PFH: ἀκανθοφυῆσαι EDi 12 δὲ καὶ Orib. στερεάς παχείας Orib. 13 ῥίζαν] δύναμι FH (ῥίζαν superscr. H2) θερμαντικήν] στερεάν Orib. cf. Paul. Aeg. l. s. ἄνωνις ἢ ὄνωνις· θερμὴ τὴν δύναμέν ἐστι, μάλιστα κατὰ τὴν δίζεν λευκὴν, θερμαντικήν EDiDl λευκήν] λεπτυντικήν F: λεπτυντικὴν λευκήν H φλοιός] χυλός Paul. Aeg. οἴνῳ om. F: σὺν οἴνῳ om. HA 14 C fol. 54r: om. N marg. (fol. 53v) add. C (m. rec): κοινῶς γαδουράκανθα ἀγρία ἥν Di πίνα Di οὖρα ἄγει καὶ λίθους θρύπτει, ἐσχάρας περιρρήσσει. ἀφεψηθεῖσα δὲ ἐν ὀξυκράτῳ καὶ διακλυζομένη πόνον ὀδόντων πραΰνει.

19 λευκάκανθα· οἱ δὲ πολυγόνατον, οἱ δὲ ἰσχιάδα, οἱ δὲ φύλλον, οἱ δὲ λάδανον καλοῦσι. ῥίζαν ἔχει ὁμοίαν κυπέρῳ, πικράν ἰσχυρῶς, ἥτις διαμασηθεῖσα ὀδονταλγίας πραυνει· τοῦ δὲ ἀποζέματος αὐτῆς σύν οἴνῳ κύαθοι τρεῖς ποθέντες βοηθοῦσι πλευριτικοῖς χρονίοις καὶ ἰσχιαδικοῖς, ῥήγμασι, σπωμένοις· καὶ τὸ χύλισμα δὲ τῆς ῥίζης τά αὐτὰ ποιεῖ πινόμενον.

20 τραγάκανθα· ῥίζα ἐστὶ πλατεῖα καὶ ξυλώδης, φαινομένη δὲ καὶ ὑπὲρ γῆς, ἀφʼ ἦς κλάδοι ταπεινοί, ἰσχυροί. χεόμενοι δὲ ἐπὶ πολύ, καὶ ἐπʼ αὐτῶν φυλλάρια λεπτά, πολλά, μεταξὺ ἀκάνθας ἔχοντα ἐγκρυπτομένας τοῖς φύλλοις, λευκάς, ἰσχυράς, ὀρθάς. ἐστι δὲ ἡ τραγάκανθα δάκρυον τῆς ῥίζης ἀποτμηθείσης ἐπισυνιστάμενον, ἦς διαφέρει ἡ διαυγής καὶ λεία καὶ ἰσχνὴ καὶ καθαρά καὶ ὑπόγλυκυς.

19 RV: λευκάκανθα· οἱ δὲ πολυγόνατον, οἱ δὲ φύλλον, οἱ δὲ ἰσχιάδα καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι γενικουλάτα κάρδους, Θοῦσκοι σπίνα ἄλβα. 4 SIM.: Theophr. h. pl. Vl 4, 3 Pl. XXII 40 (e S. N.). 4 EXC.: cf. Gal. XII 58 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 8 SIM.: Pl. XXII 40 — Hicesius (Pl. l. s.) eup. I 35 (248). 10 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 8, 2. 15, 8 cf. IX 1, 3. Pl. XIII 115 (ex. Hyg.). 10 EXC.: Orib. XII s. v. (τραγάκανθα — ὑπόγλυκυς); Orib. V 78 (unde Aet. II 196); cf. de virt. med. Gal. XII 143 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 περιρήσσει P: περιρήττει reliqui ἑψηθεῖσα E 2 in fine add. Di τὸ δὲ ταύτης ἀφέψημα πινόμενον αἱμορροίδας θεραπεύειν πεπίστευται (unde ?) 4 num. cap. τλγ ODi: κ E tit. περὶ λευκακάνθης FHA λευκάκανθον EDlGal. post λευκάκανθα syn. add. ADi: marg. H2 ischada Pl.: non recte (lumborum dolores sedat) 5 οἱ δὲ λάδανον om. REDl καλοῦσι addidi τούτου (οὗ E ταύτης Di) ἡ ῥίζα ὁμοία κυπέρῳ (κυπείρῳ Di) πικρὰ ἰσχυρῶς REDi 6 κυπείρῳ FHDi: κυπείρου A cf. Salm. l. s. 369 μικράν (μ in π corr. pr. m.) P F μασηθεῖσαι NDi πραύνει] παραμυθεῖται NDi 7 τὸ δὲ ἀπόζεμα Di κύαθο τρεῖς sic) P: κυάθους τρεῖς E (corr. E2) FHADl: κυάθων τριῶν NDi ποθὲν βοηθεῖ Di ῥηγματίαις coni. Krause 9 ῥίζης καθ᾿ ἑαυτὸ E 10 num. cap. τλδ ODi: κᾱ E tit. περὶ τραγακάνθης FHADi ἐστὶ ῥίζα Orib. 11 ταπεινοί om. E: ταπεινοὶ πυκνοί (dittogr.) Orib. 12 τὰ φυλλάρια Orib. λεπτά] μωρά FHADl: μωρὲ καὶ λεπτά E πολλὰ λεπτά Di 13 συγκρυπτομένας Orib. 15 συνιστάμενον H 16 καὶ (alt.) om. Orib. καὶ (tert.) om. Orib.O 17 N fol. 112: cap. om. C 18 ἰσχάδα N ΓΝΙΑΚΑΡΔΟΥϹ NHADi: correxi

2 δύναμιν δ᾿ ἔχει ὁμοίαν κόμμει παρεμπλαστικήν· χρῆσις δ᾿ αὐτῆς εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ καὶ πρὸς βῆχας καὶ πρὸς τὰς περὶ ἀρτηρίαν τραχύτητας καὶ φωνῆς ἀποκοπὰς καὶ κατασταγμοὺς ἐν ἐκλεικτῷ σὺν μέλιτι ἀποχυλίζεταί τε ὑποτεθεῖσα τῇ γλώσσῃ· καὶ πίνεται δὲ ἀποβραχεῖσα ἐν γλυκεῖ δραχμῆς μιᾶς πλῆθος πρὸς νεφρῶν ὀδύνην καὶ κύστεως δῆξιν, μιγέντος αὐτῇ κέρατος ἐλαφείου κεκαυμένου καὶ πεπλυμένου ἢ στυπτηρίας σχιστῆς ὀλίγης.

21 ἡρύγγη· οἱ δὲ κάρυον, οἱ δὲ ἠρύγγιον καλοῦσι. τῶν ἀκανθωδῶν ἐστιν, ἧς ἐν ἀρχῇ τὰ φύλλα λαχανεύεται εἰς ἁλμαίας συντιθέμενα· ἔστι δὲ πλατέα, τραχέα τοῖς πέριξ, ἀρωματίζοντα τῇ γεύσει, αὐξόμενα δὲ ἀκανθοῦται κατὰ πλείονας ἐξοχὰς καυλῶν, ἐφ᾿ ὧν κατὰ τὰ ἄκρα κεφάλιά ἐστι σφαιροειδῆ, ἀκάνθας περικείμενα ὥσπερ ἀστὴρ κύκλῳ ὀξυτάτας, σκληράς, ὧν τὸ χρῶμα χλμωρὸν ἢ λευκόν, ἐνίοτε δὲ καὶ κυανοῦν εὑρίσκεται.

2 ῥίζα δὲ ἐπιμήκης, πλατεῖα, μέλαινα κατὰ τὴν ἐπι|φάνειαν, ἔνδοθεν λευκή, δακτύλου μεγάλου τὸ πάχος, καὶ αὐτὴ εὐώδης καὶ ἀρωματίζουσα. φύεται ἐν πεδίοις καὶ τραχέσι τόποις.

1 SIM.: Cels. V 2 Pl. XXVI 140 — eup. II 32 (245) — eup. II 30 (240) — eup. II 103. 104 (304) — eup. II 108 (306). 9 SIM.: Theophr. h. pl. Vl 1, 3. Pl. XXII 18 sq. (e S. N. et Basso). 9 EXC.: Orib. XI s. v. ἐρύγγιον (ἠρύγγη — τόποις); Ps. D. de h. f. 53 (e D. lat) de virt. med. cf. Gal. XI 884 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). Hes. s. v. ἠγύγγιον. 1 τῷ κόμη E παρευπλαστικὴ ἡ χρῆσις αὐτῆς E 2 βῆχα P: βῆχας reliqui 3 φωνῆς om, PFE: vocem reparat lassam Dl ἐπισταγμούς Di 4 τε post μέλιτι transpos. H. ad rem cf. Gal. XIII 51 5 καὶ del. E2 ὁλκῆς ⋖ ᾱ τὸ πλῆθος E 7 πεπλυμένου καὶ κεκαυμένου A 9 num. cap. ODi: κβ E tit. περὶ ἠρύγγης FA: περὶ ἠρυγγίου HDi ἠρύγγιον HADi Ps. D.: ἠρύγγη, οἱ δὲ ἠρίγγυον E post ἠρύγγη syn. e R add. ADi: marg. H2 οἱ δὲ κάρυον — καλοῦσι om. Orib. ἠρύγγιον Theophr. h. pl. VI 1, 3: ἤρυγγος Nic. Th. 645. 849 10 ἀκανθῶν R ἐστν αὕτη HA καὶ εἰς FA (dittogr.) 11 ἁλμαίαν R συνθέμενα Di τραχέα om. Orib.: παχέα A (corr. A2) 12 αὐξανόμενα EFHA cf. D. IV 46 Misterhans Gr. Gramm.3 p. 176 ἀκανθοῦται] obrufo colore habent (ἐρυθροῦται?) Dl: om. R: post ἐξοχὰς transpos. Di 13 ἀφʼ ὧν Di κατὰ] καὶ R ἐστι om. R σφαιρώδη R 14 ὀξυτάτας κύκλῳ Di 15 λευκὸν ἢ χλωρὸν REDl ἐνίοτε δὲ] ἢ (καὶ om. C) RDl κυανοῦν] iaquintino colore Dl 16 ἡ ῥίζα E δὲ om. R πλατεῖα] σφόδρα C (superscr. A2): om. N 17 τὸ om. R πάχος μακρά CE: marg. add. A2 18 ἀρωματίζουσα καὶ εὐώδης E φύεται δὲ Orib.EDi ἐν τραχέσι C

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν· πινομένη δὲ ἄγει οὖρα καὶ ἔμμηνα καὶ στρόφους καὶ ἐμπνευματώσεις λύει, ἡπατικοῖς δὲ καὶ θηριοδήκτοις καὶ θανασίμοις ἁρμόζει σὺν οἴνῳ· πίνεται δὲ πρὸς τὰ πλεῖστα σὺν σταφυλίνου σπέρματι δραχμῆς μιᾶς τὸ πλῆθος. ἱστορεῖται δʼ ὅτι περιαπτομένη διαφορεῖ φύματα καὶ καταπλασσομένη.

21 R V: ἠρύγγιον· οἱ δὲ ἐρύγγιον, οἱ δὲ ἠρύγγην, οἱ δὲ Γοργόνιον, οἱ δὲ ἐρυγηρίς, οἱ δὲ κάρυον, οἱ δὲ ὄργανον χλούνιον, οἱ δὲ ἕρμ⟨α⟩ιον, οἱ δὲ μυράκανθον, οἱ δὲ μῶλυ, Αἰγύπτιοι κρόβισος, προφῆται ἱμερτός, οἱ δὲ τραυλίζων, Ῥωμαῖοι καπίτουλουμ κάρδους, οἱ δὲ κάρδους τέρραι, οἱ δὲ Μουσάρουμ κάρδους, οἱ δὲ ἰρουνδινίνα κάρδους, οἱ δὲ κάρδους ἄλβους, Δάκοι σικουπνούξ, Σπάνοι κεντουμκάπιτα, οἱ δὲ ἐσκάρια, οἱ δὲ † λεβεννάτα, Ἄφροι χέρδαν, οἱ δὲ χίδα. 1 SIM.: Pl. XXII 21 eup. II 109 (307) — Zop. Orib. II 596) Pl. l. s. eup. II 76 (288) — Pl. l. s. eup. II 40 (254) — Pl. eup. II 41 (256) — Zop. (Orib. II 567) Pl. 1. s. eup. II 54 (270) — Nic. Th. 645. 849 (ex Apollod.) Pl. XXII 18 eup. II 115 (316) — Pl. XXII 22 eup. I 149 (170). 1 δὲ (alt.) om. HDi καὶ ἄγει H: ἄγει καὶ Di ἔμμηνα καὶ οὗρα E 2 καὶ (pr.) om. Di στρόφονς τε καὶ Di ἡπατικούς τε καὶ θηριοδήκτους R δὲ] τε E 3 θανάσιμον εἰληφόσι EFHADi σὺν οἴνῳ om. R πινομένη [om. δὲ) R 4 μιᾶς om. R 5 ἱστορεῖται δὲ καταπλασσομένη διαφοροῦσα φύματα E post περιαπτομένη transpos. καὶ (ἢ καὶ N) καταπλασσομένη RDi φύματα διαφορεῖ RDi καὶ om. P in calce cap. add. ἡ ῥίζα δὲ αὐτῆς (ταύτης ἡ ῥίζα H) πινομένη μετὰ ὑδρομέλιτος ὀπισθοτονικοὺς ἰᾶται καὶ ἐπιληπτικούς RDi cf. Pl. XXII 21. Archig. Aet. VI 17) 7 C fol. 125v: N 78 ἠρύνγειον ἢ γοργόνιον in tit. N post tit. iterat οἱ δὲ ἠρύνγιον N ὀρύγιον C: ὀγίνγιον N: om. HDiA: correxi (ἐγύγγιον 0rib.) οἱ δὲ ἠρύγγην om. NH 8 ἐρυνηρις RDi: ἐρινιρις HA: correxi ὄργανον C: superscr. A2: ὀρίγανον reliqui χλόνιον R: χλώνιον superscr. A2 cf. Pl. ΧΧII 20 portentosum est quod de ea traditur radicem eiuw alterutrius sexus similitudinem referre raro innentu 9 ἔρμιον ibri: correxi μόλυ CNDi: om. HA: correxi Αἰγύπτιοι suspectum cf. D. IV 89 κρόβυσσος HA 10 ϹΙϹΜΕΡΤΙϹ R: σίσμερτος AHDi: correxi coll. Pl. l. s. si viris contigerit mas (sc. radix), amabilis eri τραψλιζων C: τραψλιζω N: om. HADi: correxi καπιτουλουκμάρδους HADi 11 οἱ δὲ κάρδουε — ἄλβους om. HA κάρδους τέρραι scripsi: καρτερε RDi ΜΟΥϹΑΕΠΙΚΑΡΔΙΟΥϹ R: om. Di: correxi cf. Herm. XXXIII 386 12 ἰρουνδιδίνα N 13 σικουπνουξ᾿ (sic) C cf. Tomaschek l. s. 27 ἰσπανοὶ AHDi κιοτουκαπιτα RDi: κιουτουκαπιτά AH: correxi coll. Pl. XXII 20 οἱ δὲ ἐσκάρια — λεβεννάτα om. AHDi ἐσκάρια scripsi: σκοιαῤ R cf. A. Mai l. s. VII 413 Pl. XXII 25 λεβεννάτα C: λιβεννάτα N: corruptum. fort. ἐχινάτα 14 ΧΕΡ᾿ ΔΑΝ (sic) C cf. Ps. D. l. s. eryngion, quam Afri cherdan nocant Löw l. s. 410 post χέρδαν add. Di οἱ δὲ ἀρείαν χλόην (varia lectio ad ὀρίγανον χλούνιον videtur esse) οἱ δὲ χίδα om. AH

22 ἀλόη· φύλλον ἔχει σκίλλη παραπλήσιον, λιπαρόν, ὑπόπλατυ, παχὺ ἐν τῷ περιφερεῖ. εἰς τοὐπίσω κλώμενον· παῤ ἑκάτερα δὲ τὰ φύλλα ἔχει ἐκ πλαγίων ἀκάνθια ἀραιῶς ἐξέχοντα, κολοβά. καυλὸν δὲ ἀνίησιν ἀνθερίκῷ ὅμοιον, ἄνθος δὲ λευκὸν καὶ καρπὸν ἀσφοδέλῳ ἐοικότα· βαρύοσμος δὲ ὅλη καὶ ἀπογευονένῳ πικροτάτη. ἐστι δὲ μονόρριζος ὥσπερ πάσσαλον ἔχουσα τὴν ῥίζαν. γίνεται δὲ ἐν τῇ Ἰνδίᾳ πλείστη, ἐξ ἧς καὶ τὸ ὄπισμα

2 κομίζεται· φύεται δὲ καὶ ἐν Ἀραβίᾳ καὶ Ἀσίᾳ καί τισι παραθαλασσίοις τόποις καὶ νήσοις ὡς ἐν Ἄνδρῳ, | οὐκ εὔχρηστος εἰς ὀπισμόν, πρὸς δὲ κόλλησιν τραυμάτων ἐπιτήδειος λεία καταπλασσομένη. δισσὸν δέ ἐστι τοῦ χυλίσματος τὸ εἶδος· τὸ μέν τι ψαμμῶδες, ὅπερ ὑποστάθμη τῆς καθαρωτάτης ἔοικεν εἶναι, τὸ δέ ἐστιν ἡπατίζον. ἐκ λέγου δὲ τὴν λιπαράν καὶ ἄλιθον, στίλβουσαν, ὑπόξανθον, εὔθρυπτον καὶ ἡπατίζουσαν, ῥᾳδίως 22 RV: ἀλόη· οἱ δὲ ἀμφίβιον, οἱ δὲ ἀρύγγιον, οἱ δὲ ἕρμ⟨α⟩ιον 15 οἱ δὲ τραγόκερως, Ῥωμαῖοι ἀλόαμ [παρὰ βαρβάροις ἀλοέ]. 1 SIM. PI. XXVII 14 sq. e S. N.) Ruf. Orib. II 15); Aet. II 24 (ex Antyllo); Paul. Aeg. VII 4, 259. 1 EXC.: 0rib. XI s. v. (ἀλόη — μίσγουσιν); synops. II 56 (V 69 Dar.), unde Aet. I 196; de virt. med. cf. Gal. XI 821 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3); Ps. Orib. V 5; Isid. XVII s, 9; Hes. s. v. ἀλόη. 13 SIM.: Pl. XXVII 16. 1 num. cap. τλϚ ODi: κγ Ε tit. περὶ ἀλόδης FHADi post ἀλόη syn. add. Di παραπλήσιον σκίλλῃ Orib.E παχὺ λιπαρόν COrib.DiE (β et α superscr. E2) 2 ὑπόπλατυ om. C, del. A2 ἐν τῷ περιφερεῖ) περιφερές DiDl κλωνοόμενον F: κλονόμενον A: περικεκαμμένον Orib. 3 τὰ μέρη ἔχει τὰ φύλλα Orib.Di φύλλα] μέρη FHA (φύλλα superscr. A2) cf. Dl circa quibus foliis habet spinas raras ἔχει om. mg. add. E ἀραιὰ ἔχοντα 0rub. 4 δὲ (pr.) om. 0rib. 5 βαρύοδμος δέ ἐστιν ἀπογευομένῳ 0rib. 6 ἔστι δὲ] καὶ Corib.: δὲ καὶ E 7 γεννᾶται COrib.Di τῇ om. 0rib. ΙΝΔΙΛΙΠΑΡΟΙϹΕ??ΗϹ P: (unde) ἰνδίᾳ λιπαροῖς V: ἰνδίᾳ πλείστη λιπαροῖς F: πλείστη λιπαρά HA: in india plurimum nascens Dl 8 ἀραβίᾳ καὶ om. COrib.Dl (del. A2): ἀρεβίᾳ καὶ ἀσίᾳ καὶ om. mg. add. E2: aloe in India atque Arabia gignitur Isid. l. s. cf. Gal. l. s. κατὰ δὲ τὰς θερμοτέρας χώρας, ὧν ἐστιν . . . καὶ Ἀραβία, πολὺ βελτίων ἐστιν τῇ ἀσίᾳ COrib. ἔν τισι CDi 9 ἀν//τρον (c. 11 litt. eras. E2)(E εὔχρηστον C 10 ἐπιτηδεία Orib.E 11 τὸ εἶδος τοῦ χυλίσματος CDi τὸ (pr.) om. 0rib. 12 μέν τι] μέντοι OE (o eras. E2) οἷονπερ φαμμῶδες E (οἵονπερ del. E2) ὑποστάθμη ἔοικεν εἶναι C0rib. καθαρωτέρας C0rib. 13 ἐστιν om. COrib.EDi ἐκλέγου] mg. add. P (pr. m.) ἐκλογή λιπαράν καθαράν FHA (λιπαράν superscr. A2) ἄδολον Λλιθον HA (var. lect.) 14 καὶ (om. A) στίλβουσαν καὶ EA ὑπόξυστον C: superscr. A2 καὶ om. COrib.D ἡπατίζουσαν om. Dl: iocineris modo coacta Pl. 15 C fol. 15v: cap. om. N ἔρμιον libri: correxi cf. D. III 21. 16 περὶ βφρβάροις ἀλσέ CDi: corr. Spr. seclusi ὑγραινομένην, ἐπιτεταμένην τῇ πικρίᾳ· τὴν μέντοι μέλαιναν καὶ δυσκάτακτον ἀπεκλέγου.

δολίζουσι δʼ αὐτὴν κόμμει, 3 ὅπερ ἐλέγχεται γεύσει καὶ πικρίᾳ καὶ ὀσμῆς ἐπιτάσει καὶ τῷ μὴ διαλύεσθαι μέχρι ἐλαχίστου ψήγματος θλιβόμενον ὑπὸ τῶν δακτύλων ἔνιοι δὲ καὶ ἀκακίαν μίσγουσι.

δύναμιν δʼ ἔχει στυπτικήν, ξηραντικήν, ~~ὑπνωτικήν~~ πυκνωτικὴν τῶν σωμάτων κοιλίας τε λυτικὴν καὶ στομάχου ἀποκαθαρτικὴν κοχλιαρίων δυεῖν πλῆθος μεθ᾿ ὕδατος ψυχροῦ ἢ γαλακτώδους πινομένη αἵματός τε ἀναγωγάς ἐπέχει καὶ ἴκτερον ἀποκαθαίρει μεθʼ ὕδατος τριωβόλου ἢ δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ ἐν

ποτῷ· καὶ μετὰ ῥητίνης δὲ καταπινόμενον ἢ ὕδατος ἢ μέλιτος 4 ἑφθοῦ ἀναληφθὲν κοιλίαν λύει, δραχμῶν δὲ τριῶν πλῆθος τελείως καθαίρει, μιγὲν δὲ τοῖς ἄλλοις καθαρτικοῖς ἧσσον αὐτὰ κακοστόμαχα ποιεῖ, ξηρὸν δὲ ἐπιπασθὲν τραύματα κολλᾷ καὶ ἀπουλοῖ ἕλκη καὶ καταστέλλει, αἰδοῖα δὲ ἡλκωμένα ἰδίως θεραπεύει καὶ ἐπαγώγια τὰ χειρισθέντα παρακολλᾷ. θεραπεύει δὲ καὶ κονδυλώματα καὶ ῥαγάδας κιρνάμενον σὺν γλυκεῖ οἴνῳ αἱμορραγίας τε ἵστησι τὰς ἐξ αἱμορροΐδων καὶ πτερύγια ἀπουλοῖ·

αἴρει καὶ πελιώματα καὶ ὑπώπια σὺν μέλιτι ψωροφθαλμίας 5 6 SIM.: Zop. (Orib. II 586) — Pl. XXVII 16 — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. II 14 (232) — Cels. V 1 Pl. XXVII 18 eup. I 208 (202) — Pl. XXVII 20 eup. II 56 (266) — Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 115) — eup. I 162 (177) — Pl. l. s. 19 — Pl. l. s. eup. I 194 (195) — Pl. l. s. eup. I 217 (207) — Pl. l. s. eup. I 221 (209) — Pl. l. s. eup. I 212 (205) — Pl l. s. 20 eup. I 190 (193) — Pl. l. s. 18 — Pl. l. s. 17 eup. I 2 (95) — Pl. l. s. 17 eup. I 96 (141) — Pl. l. s. 18 eup. I 85 (136) — Pl. 18 eup. I 83 (135) — Pl. l. s. 20. 2 δυσκατακ//////τον E (3 litt. eras. E2): δυσκατεκτον (τα superscr.) F: πάνυ σκληράν Aet. l. s. (glossema) καὶ δύσκαμπτον post δυσκάτακτον del. E2 δολίζουσι] marg. add. P (pr. m.) δόλος ἔλεγχος δολοῦται COrib. (superscr. A2): δολοῦσιν E 3 καὶ (alt.) om. CPVF (superscr. rec. man.): del. A τῷ] τὸFHDi 4 μέχρις Orib.Di ἑψήματος C θλιβομένην H 5 μίσγουσιν Orib. 6 ξηραντικήν om. V ὑπνωτικὴν post φηραντικήν add. PVF, post στυπτικήν HA (del. A2): seclusi (dittogr.) coll. Dl virtus est illi stiptica, exerantica et prignotica πυκνωτικήν om. V 7 καθαρτικήν E 8 τὸ κοχλιάριον ἔχει ⋖ α mg. add. E 9 ποθὲν C ἴκτερον] στόμαχον E, sed marg. add. καὶ ἴκτερον 10 μιᾶς om. C ὁλκῆς PVFC: om. E ἐν ποτῷ] πινόμενον C 11 καταπινομένη ODi: καταπότιον CE: correxi (mente suppleas τὸ χύλισμα, inconcinna dictio) ἢ ὕδατος post ἐφθοῦ transpos. CDl: fort. μετὰ μέλιτος 12 ἀναλυθέν V: ἀναληφθεῖσα FHADi 14 ἐπιπλασθὲν FHADiDl: καταπλασθὲν C 15 καὶ αἰδοῖα (om. δὲ) CE εἱλκωμένα PV: ἑλκωμένα E: ἑκωμένα E: ἑλκωθέντα C 16 ἐπαγώγια — 17 καὶ (pr.) om. C ἐπαγώγια παίδων EHADi τὲ χειρισθέντα ῥηχθέντα HADi: nulneribus post secturan(m) opitulatur Dl 17 κιρναμένη FHDlE: κυρναμένη A: om. C 18 τε om. C καὶ τὰ ἐξ αἱμορραίας C 19 αἴρει καὶ om. C desinit C in haec ψωροφθαλμίαις καὶ κανθῶν κνησμοῖς ἐστιν ἀντιφάρμακον τε καὶ κανθῶν κνησμοὺς παρηγορεῖ καὶ κεφαλαλγίαν μετʼ ὄξους καὶ ῥοδίνου μετώπου καὶ κροτάφων χριομένων· ἐπέχει καὶ ῥεούσας τρίχας σὺν οἴνῳ καὶ πρὸς παρίσθμια δὲ καὶ οὖλα καὶ πάντα τὰ ἐν στόματι ἁρμόζει σὺν μέλιτι ἢ οἴνῳ. φώγνυται δὲ καὶ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ἐπὶ καθαροῦ καὶ διαπύρου ὀστράκου, μεταβαλλόμενον μύστρῳ, μέχρι ἄν ὁμαλῶς πυρωθῇ· πλύνεται δὲ χωριζομένου τοῦ ψαμμώδους ὡς ἀχρήστου, λαμβανομένου δὲ τοῦ λιπαρωτάτου καὶ λείου.

23 ἀψίνθιον· γνώριμος ἡ πόα. ἐστι δὲ αὐτοῦ βέλτιον τὸ ἐν Πόντῳ καὶ Καππαδοκίᾳ γεννώμενον ἐν ὄρει τῳ καλουμένῳ Ταύρῳ.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, θερμαντικήν, ἀποκαθαρτικὴν τῶν ἐνηρεικότων στομάχῳ καὶ κοιλίᾳ χολωδῶν. ἐστι δὲ καὶ οὐρητικὸν καὶ ἀκραίπαλον προπινόμενον, καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις 23 RV: ἀψίνθιον βαθύπικρον· Αἰγύπτιοι σομί, Ῥωμαῖοι ἀψίνθιουμ ῥούστικουμ. 4 EXC.: 0rAb. XI s. v. φώγνυται — λείου). 9 SIM.: Pl. XXVII 45 sq. (e S. N.) — Pl. l. s. 48 Ruf. (ed. Ruell) 534 — Pl. l. s Ruf. (Orib. II 120) — Cels. II 31 Pl. 48. 50 eup. II 109 (307) Ruf. (ed. R.) 349 — Pl. 48. 49 eup. lI 41 (255) — Cela. II 24 Pl. 48 — Ruf. (ed. R.) 349. 9 EXC.: Orib. syn. II 56 (V 70 D. ἀψινθιον — γεννώμενον); Ps. Ap. 100 Ie D. at.), unde Ps. Orib I 81 (aliis aliunde additis), I 38 (A. Mai VII 429); Isid. XVII 9, 60. med. Gal. XI 844 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v) Hes, s. v. σέριφος (e D. glossogr.). 9 TEST.: Gal. XI 805: ἡμεἰς οὔν τὰς μὲν ἰδέας (sc. τῶν τοῦ ἀψινθίου εἰδῶν) αὐτάρκως ἔφαμεν εἰρῆσθαι Διοσκουρίδῃ τε καὶ ἄλλοις οὐκ ὀλέγοις, ὥστ᾿ οὐ χρὴ γράφειν αὖθις ὅσα τοῖς πρόσθεν ὀρθῶς εἴρηται. 1 post παρηγορεῖ inser. ἔστιν δὲ καὶ ἀντιφάρμακον· πραῦνει δὲ καὶ E verba καὶ κεφαλαγίαν — λείου del. A2 κεφαλαλγίας E 2 μετώπῳ καὶ κροτάφοις ἐπιχριόμενα Di: καταχριομένων E 3 δὲ om. V 4 τῷ στόματι FHADi ἢ] καὶ EDl 6 μεταβαλλόμενον] μεταλαμβανόμενον E: κενουμένη Orib. μέχρις Orib. HDi post ἂν inser. πᾶσα Orib.E ἐπιμελῶς καὶ ὁμαλῶς E 7 καὶ πλύνεται Orib. 8 τοῦ] ὡς F λιπαρωτέρου Orib. 9 num. cap. τλζ ODi: κδ E tit. περὶ ἀψινθίου FHADi ἀψίνθιον βαθύπικρον RHADi syn. e R add. AH2Di ἡ πόα γνώριμος (γνώριμον E) RE αὐτῆς HDi βελτίων ἡ FHA 10 ἐν Καππαδοκίᾳ EDi ηεννωμένη E: γεννώμενον post Ταύρῳ transpos. RDi καὶ ἐν ὄρει Di λεγομένῳ E 12 θερμαντικήν στυπτικήν E πεπτικήν (pro στυπτ. θέρμ.) RA2 καὶ ἀποκαθαρτικὴν REDi: ἀποκαθαρτικὴν om. PV 13 ἐνιζηκότων (ιζ in ras.) E τῷ στομάχῳ καὶ τῇ NE ἄγον χολώδη RE (corr. E2) καὶ (alt.) om. R 14 προπινόμενον om, E καὶ — πινόμενον om. R: del. A2 15 C fol. 23r: N fol. 8 cf. Pelag. ed. Ihm 235. δὲ ἁρμόζει καὶ κοιλίας καὶ στομάχου ἀλγήματα πινόμενον μετὰ σεσέλεως ἢ νάρδου Κελτικῆς, καὶ ἀνορεξίας καὶ ἰκτερικούς θεραπεύει τὸ ἀπόβρεγμα αὐτοῦ ἢ τὸ ἀφέψημα καθʼ ἑκάστην ἡμέραν λαμβανόμενον εἰς πλῆθος κυάθων τριῶν.

ἄγει 2 δὲ καὶ ἔμμηνα πινόμενόν τε καὶ προστιθέμενον μετὰ μέλιτος πρός τε τοὺς ὑπὸ μυκήτων πνιγομένους ἁρμόζει σὺν ὄξει πινόμενον, σὺν οἴνῳ δὲ πρὸς ἰξίαν καὶ κώνειον καὶ μυγαλῆς δήγματα καὶ δράκοντα θαλάσσιον συναγχικοῖς τε διάχρισμα σὺν μέλιτι καὶ νίτρῳ καὶ πρὸς ἐπινυκτίδας σὺν ὕδατι, πρὸς δὲ ὑπώπια σὺν μέλιτι καὶ ἀμβλυωπίας καὶ πρὸς τὰ ἰχωρορροοῦντα ὦτα ὁμοίως· καὶ ὁ ὑπατμισμὸς δὲ αὐτοῦ τοῦ ἀφεψήματος πρὸς ὠταλγίαν ἀφεψόμενόν τε σὺν γλυκεῖ κατάπλασμα ὀφθαλμῶν περιοδυνώντων ἐστί.

καταπλάσσεται δὲ καὶ πρὸς ὑποχόνδρια καὶ ἧπαρ καὶ 3 στόμαχον ἐπάνω χρονίως πάσχοντα συνεκλειούμενον κηρωτῇ Κυπρίνῃ, πρὸς δὲ στόμαχον ῥοδίνη· ἁρμόζει δὲ καὶ σπληνικοῖς καὶ ὑδρωπικοῖς μιγέντων αὐτῷ σύκων καὶ νίτρου καὶ αἰρίνου ἀλεύρου. σκευάζεται δὲ καὶ οἷνος ὁ λεγόμενος ἀψινθίτης διʼ αὐτοῦ, μάλιστα περὶ τὴν Προποντίδα καὶ Θρᾴκην, ᾧ πρὸς τὰ προειρημένα χρῶνται ἐν ἀπυρεξίᾳ· καὶ ἄλλως δὲ προπίνουσι θέρους 3 SIM.: Pl. l. s. 49 eup. I 56 (267) — Zop. (Orib. II 597) Pl. 50 eup. II 76 (288) Ruf. (ed. R.) 349 — Pl. 50 (ex Apoll.) eup. I 160 (336) Ruf. Orib. II 216) — Nic. Al. 298 (ex Apoll.) Pl. 50 eup. II 141 (329) — Pl. 50 (ex Apoll.) eup. II 142 (329) — Pl. l. s. eup. II 123 (322) — Pl. 51 — Pl. 51 eup. I 171 (183) — Pl. 50 eup. I 41 (112) Ruf. (ed. R.) 534 — Pl. 50 eup. I 56 (119) — Pl. 50 eup. I 59 (122) I 60 (123) — eup. II 17 (233) II 2 (227) — Pl. 49 eup. II 62 (274) Ruf. 349 — eup. II 65 (279). 17 SIM.: Pl. XIV 109 XXVII 46 — PI. XXVII 52 eup. II 133 (325) — Pl. l. s. 52. 47. 3 ἴκτερον RE ἢ τὸ ἀφέψημα] πινόμενον R ἀφέψημα αὐτοῦ V 4 λαμβανόμενον post τριῶν transpos. R ἄγει — πινόμενον om, N: ἄγει — προστιθέμενον om. C 5 τε om. PV 6 ἀπὸ Di: ἐπὶ V πνιγμοὺς ODi 7 τηξίαν (═ τε ἰξίαν) R: ἰξίαν ἢ τοξίαν E (corr. E2) μυγαλῆν (om. δήγματα) R 8 τε] δὲ E 9 καὶ νίτρῳ — μέλιτι om. R: del. A2 δὲ om. HA 10 πρὸς ἀμβλυωπίας Di: ἀμβλυωπίαις R πρὸς om. O τὰ om. REDi ἰχωροοῦντα HADi 11 δὲ] δι᾿ Di cf. D. eup. I 59 ὑπατμίζεται δὲ διὰ καλάμου πρὸς ὠταλγίαν καὶ ἤχους ἀψινθίου ἀπόζεμα καὶ [om. C) τὸ ἀφέψημα R ὠταλγίας EA post ὠτ. inser. καὶ ὀδονταλγίαν Di 12 περιωδυνούντων REH 13 ἐστὶ βοήθημα R 14 ἐπάνω P: ἐπὰν ἡ F: ἐπὰν εἰ V: ἐναλγῆ R: θάλπει E: ἐπαλγῆ καὶ reliqui συνεκλειζόμενον C: συνεκλεαινόμενον EDi 15 δὲ (alt.) om. R ὑδρωπικοῖς καὶ σπληνικοῖς FHADi 16 αὐτῶν A ἀλεύρου αἰρήνου E 17 δὲ ἐξ αὐτοῦ Di καλούμενος R 18 ᾧ] καὶ RE εἰγημένα REHADi 19 ἄλλως τε Di προπίνουσιν ἐξ αὐτοῦ Di ὑγιείας ποιητικὸν εἶναι νομίζοντες.

4 δοκεῖ δὲ καὶ παραπαττόμενον εἰς τὰς κιβωτοὺς ἄβρωτα φυλάττειν τὰ ἐσθήματα ἀλειφόμενόν τε μετʼ ἐλαίου κώνωπας κωλύειν ἅπτεσθαι τοῦ σώματος· τὸ δὲ μέλαν τῷ ἀποβρέγματι αὐτοῦ βραχὲν ἄβρωτα μυσὶ τηρεῖ τὶ γράμματα. ἔοικε δὲ καὶ τὰ τοῦ χυλίσματος ἔργα τὰ αὐτά, πλὴν εἰς τὰς πόσεις οὐ δοκιμάζομεν αὐτό, κακοστόμαχον καὶ κεφαλαλγὲς ὄν. δολοῦται δὲ τὸ χύλισμα ἀμόργῃ ἑψηθείσῃ καὶ μιγνυμένη.

5 καλοῦσί τινες καὶ τὸ σέριφον ἀψίνθιον θαλάσσιον, ὅπερ πλεῖστον ἐν τῷ κατὰ Καππαδοκίαν Γαύρῳ γεννᾶται καὶ ἐν Ταφοσίρει τῆς Αἰγύπτου, ᾧ οἱ Ἰσιακοὶ ἀντὶ θαλλοῦ χρῶνται ἐστι δὲ πόα λεπτόκαρφος, ἐοικυῖα ἀβροτόνῳ μικρῷ, περιπληθὴς σπέρματος, ὑπόπικρος, κακοστόμαχος, βαρύοσμος, στύφουσα μετὰ ποσῆς θερμασίας, ἥτις ἑψηθεῖσα καθʼ ἑαυτὴν καὶ μετὰ ὀρύζης καὶ ληφθεῖσα μετὰ μέλιτος ἀσκαρίδας καὶ ἕλμινθας στρογγύλας κτείνει, ὑπεξάγουσα κοιλίαν κούφως.

6 δύναται δὲ RV: ἀψίνθιον θαλάσσιον· οἱ δὲ σαντονικὸν καλοῦσιν, οἱ δὲ σέριφον, Ῥωμαῖοι σαντονίκουμ. 7 EXC.: Orib. l. s. (δολοῦται — μίγνομένῃ). 9 SIM.: Pl. XXVll 53 (e S. N.) 9 EXC.: Orib. XII s. v. (καλοῦσι — θερμασίας) Ps. Ap. 100. 12 SIM.: Pl. XXVII 53 — Pl. l. s. eup. II 67 (282) Ruf. (Orib. II 217) — [Theophr.] pl. X 7, 4. Pl. XXVII 45. 1 ὑγείας PRDi: ὑγίεια semper scripsi ποιητικόν (superscr. περι E2) E παραπλαττόμενον PV: παραπ \\\ασοόμενον E (λ erus. E2): παραπλεκόμενον R: περιπλαττόμενον reliqui: correxi Sarac. duce 2 φυλάττειν] τηρεῖν RDi τὰ ἱμάτιε REDi: ἐ . . . κατα P (3 litt. detritis) 3 σὺν έλαίῳ R κοιλύει RE: οὐκ ἐᾶ (post σώματος transpos.) E 4 τὸ δὲ — μνγνυμένῃ om. R: del. A2 μέλαν ᾧ γράφουεν Di 5 γράμματα] βιβλία E δʼ ἔτι E 6 ἔργα ποιεἴν AHDi 7 τὸ δὲ χύλισμα κτλ. δολοῦσί τινες Di 9 nov. cap. (κε) incip. E mg. add. σέριφον P (pr. m.) σερίφ\\\\ον (ι eras. E2)· καὶ τοῦτο τινὲς καλοῦσιν E σέριφον· πλεἴστον ἐν τῷ Ταύρῳ γεννᾶται 0rib. ante καλοῦσι syn. e R add. Di 10 ταύρῳ ὄρει RDi verba ἐν τῳ κατὰ Καππαδοκίαν Ταύρῳ γεννᾶται ad absinthium Ponticum refert Pa. Ap. καὶ — ἔστι δὲ om. 0rib Ταφοσίρει] ταποοίρι R: τῷ ὀσίριδι E2 (in.. ras.): τωβουσίρει PF: τωβουσύρει V: ταφουσίρει HDi: in Taposiri Pl 11 Ἰσιακοὶ] οἰκειακοὶ P: κειακοῆς F ἀντὶ θαλλοῦ post ᾧ transpos. RDi 12 ἔστιν (om. δὲ) R ἡ πόα HADi λεπτόκαρπος Orib EDl τῷ μεκρῷ ROrib.E 13 σπερματίων COrib.: σπερμάτων N: σπέρματος μικροῦ E βαθύοσμος RA2 14 καὶ] ἢ RDi 15 καὶ (pr.) om. AH ἀσκαρίδας καὶ om. R ἔλμεις R 16 ὑποξαίνουσα A (ὑπεξάγουσα κούφως superscr. A2) κοιλίαν om. R 17 C fol. 45r: N fol, 17 σανδονικόν R: σανδονικὴν Di 18 σανδονικουμ libri καὶ σὺν ῥοφήματι φακῆς καθεψηθεῖσα τὰ αὐτὰ ποιεῖν· λιπαίνει δὲ μάλιστα ἐν Καππαδοκίᾳ τὰ πρόβατα νεμόμενα.

ἐστι δὲ τρίτον εἶδος ἀψινθίου, γεννώμενον ἐν τῇ κατὰ τὰς Ἄλπεις Γαλατίᾳ πλεῖστον, ὃ ἐπιχωρίως Σαντονικὸν καλοῦσιν, ἐπωνύμως τῇ γεννώσῃ αὐτὸ Σαντονίδι χώρᾳ, ἐοικὸς ἀψινθίῳ, οὐ μὴν οὕτως γε ἔνσπερμον, ὑπόπικρον δὲ καὶ δυνάμενον τὰ αὐτὰ τῷ σερίφῳ.

24 ἁβρότονον· οἱ δὲ Ἡράκλειον, οἱ δὲ γλυκύν ἀγκῶνα καλοῦσιν. ἐστιν αὐτοῦ τὸ μὲν θῆλυ θάμνος δενδροειδής, 3 SIM.: Pl. XXVII 45 (e S. N) cf. D. eup. II 67 (283). 3 EXV.: Orib. XII s. v. σαντονικόν (ἐοιικὸς — σερίφῳ). 8 SIM.: Theophr. h. pl. VI, 7, 3. 4. de caus. IV 3, 2. Nic. Th. 66. 92. 574. Alex. 46. Pl. XXI 160 (e S. N) cf. schol. Nic. Th. 66. 8 EXC.: Orib XI s. v. (ἀβρότονον — Συρίαν): Garg. Mart 39 (177 R) ~ Mai l. s. VII 413; Ps. D. de h. f. 69; Gal. XI 798 sq. (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἀβρότονον. 8 TEST. Gel. XI 804: διαφέρει γὰρ ἀβρότονον σαντονίκου, καθότι καὶ Διοσκουρίδης ἔγραψεν ἐν τῷ τρίτῳ περὶ ὔληε ἀκριβέστατα . . τοῦ μὲν γὰρ ἀβροτόνου δύο ἐστίν εἴδη, τὸ μὲν ἄρρεν τὸ δὲ θῆλθ΄ νομιζόμενο, ὡς καὶ τοῦτο Διώρισται παρὰ τῷ Διοσκουρίδῃ τε καὶ τῷ Παμφίλῳ καὶ ἄλλοις μυρίοις . . . ἡμεῖς οὖν τὰς μὲν ἰδέας αὐτάρχως ἔφαμεν αἰρῆσθαι Διοσκουρίδῃ τε καὶ ἄλλοις οὐκ ὀλίγοις, ὥστ᾿ οὐ χρὴ γράφειν αὖθις ὅσα τοῖς πρόσθεν ὀρθῶς εἴρηται. 1 ῥοφήματι ἢ φακῇ R: ἑψήματι ἢ φακῇ Di: ῥοφήμασιν φακῆς E: cum lenticula cocta Dl ἀφεψηθεῖσα E: καθεψηθείσῃ R. fusius D. eup. II 67 σερίφου ἀπόζεμα, ὃ ἔνιοι ἀψίνθιον θαλάσσιον καλοῦσι, σὺν ἁλσὶ καὶ ἐλαίῳ καὶ πυροῖς ἢ σύκοις ἢ μύξοις συγκαθεψημένον ἢ ἀλεύροις ἢ ῥοφήματι αἰπαίνει P: (uude) ἐπαινεῖ V: παραινεῖ RA2: λιπαίνεται Di: λιπαίνεσθαι HA 2 ἐν Καππαδοκίᾳ om. FHADi (mg. add. A2): post πρόβατα transpos. R 3 nov. cap. incip. E (κϚ), Di (cum tit. περὶ ἀψινθίου σαντονίου) mg. add. σανδονικόν P σαντονικόν· τρίτοι ἐστιν εἶδος ἀψινθίου γεγγώμενον E δὲ καὶ ROrib.Di κατὰ] μετὰ R: κατασάλπεις P: κατὰ σάλπης V 4 πλεῖστον om, R οἱ δὲ (om. N) ἐπιχώριοι NE καλοῦσιν σανδονικόν R: σανδονικόν PDl: σαρδόνιον FHA (σανδόνικον A2): σαρδωνικόν V: σαρδώνιον Di αὐτὸ καλοῦσιν E 5 ἐπονόμως E (ὁμω superscr. E2) σαντονίδι χώρᾳ om. R: σανδονίδι P: σανδωνία V: σαρδονίδι F: σαρδωνίδι Di: δαρδονύχι HA: χώρα σαντονία E ἔοικε τῷ ἀψινθίῳ Orib. οὐ μὴν om. R 6 οὕτω HADi γε] om. Orib.: τε R δὲ om. A αὐτὰ ποιεῖν E 7 τῷ om. Orib. σεριφίῳ F ADi 8 num. cap. τλη ODi: κζ E tit. περὶ ἀβροτόνου FAHDi ἁβρότονον Pl. cf. Nic. Th. 66. 92 (cum adnot. Schneid.) post ἁβρότονον syn. e R add. ADi, mg. H2 οἱ δὲ Ηράκλειον — καλοῦσιν om. 0rib. δὲ (pr.)] μὲν H γλυκὺν ἀγκῶνα] γλαύκοινα E 9 ἰδέα marg. add. P (pr. m.) τούτου τὸ μὲν θῆλυ θάμνος ἐστὶ Orib.: τινὲς δὲ αὐτὸ θηλύθαμνος (θηλύθαμνον Di) i. e. ἔστιν δὲ αὐτοῦ τὸ θῆλυ θάμνος RDi (quae verba syn. add. RDi) ἔστι δὲ ROrib.EDi θῆλυ τὸ δὲ ἄρρεν E ὑπόλευκος, φύλλοις λεπτοσχιδέσιν ὥσπερ σερίφου περὶ τὰ κλωνία πλήρης, ἄνθος δὲ ἐπʼ ἄκρον | κορυμβοειδὲς ἔχων, χρυσοειδές, τῆς θερείας γινόμενον, εὐῶδες μετὰ ποσοῦ βάρους, πικρὸν τὴν γεῦσιν· δοκεῖ δὲ τὸ Σικελιωτικὸν εἶναι τοιοῦτο. τὸ δʼ ἕτερον, ὃ ἄρρεν καλεῖται, κληματῶδες, λεπτόκαρπον ὡς ἀψίνθιον.

2 πλεῖστον δὲ γίνεται ἐν Καππαδοκίᾳ καὶ Γαλατίᾳ τῇ κατὰ τὴν Ἀσίαν καὶ Ἱεραπόλει τῇ κατὰ τὴν Συρίαν.

τούτων ὁ καρπὸς ἀπεζεσμένος μεθʼ ὕδατος καὶ ὠμοτριβὴς 24 RV: ἁβρότονον· οἱ δὲ ἀβούτονον, οἱ δὲ ἀψίνθιον, οἱ δὲ Ἡράκλειον, οἱ δὲ ⟨γλυκὺν⟩ ἀγκῶνα, οἱ δὲ ἀπόγαλον, οἱ δὲ μήρυκον, οἱ δὲ χολοποιόν, οἱ δὲ θηλυφθόριον, οἱ δὲ ἀψινθιόμηνον, οἱ δὲ προκάμπυλον, προφῆται νεῦρα φοίνικος, οἱ δὲ κυναγχῖτις, Ῥωμαῖοι αψίνθιουμ Πόντικουμ. 8 SIM.: Pl. l. s. 160 eup. II 39 (251. 253)— Pl. l. s. eup. II 34 (246) — Pl. l. s. eup. I 237 (219) — Cels. III 2l (107, 14) Pl. l. s. eup. II 109 (306) — Zop. (Orib. II 598) Pl. 16l — Nic. Al. 46 (ex Apollod) Pl. 162 eup. II 135 (326) — Pl. 162 — Nic. Th. 66. 92 (ex Apollod) Pl. l. s. eup. II 128 (323) II 121 (319) — Pl. 161 eup. I 29 (108) — Zop. (Orib. II 589) Cels. V 11. eup. I 150 (170). 1 ἀπολευκοφύλλοις R κλωνάρια FHA 2 πλήρης Orib.E: πλῆρες reliqui: om. HA post πλήρης disinxit E ἄνθους RDi: ὠνθῶν Orib. δὲ om. ROrib.Di ἄκρον PFAR: κρον E: ἄκρου reliqui κορυμβῶδες ROrib.EDi ἔχον ODi (post ἄκρον transpos.)· om. 0rib. πλῆρες ἄνθους ἐπʼ ἄκρον κορυμβῶδες ἔχον χρυσοειδές mg. add. A2 (e R) 3 τῆς om. NΟrib.EDi θεραπίας C: θέρους N: θερίας EA (θερπίαε superscr. A2) γεννώμενον FHA. flos aestate provenit cf. Theophr. h. pl. VI 7, 3 (caus. pl. IV 3, 2) εὐῶδες — βάρους om. Orib.: mg. add. O2 4 τῇ γεύσει ROrib.Di: γεῦσεν πικρὸν FHA Σικελικόν RE τοιοῦτον Orib.EVADi 5 ὃ addidi ἄρρεν om. PV λεπτόκαρφον HDi: λεπτόφυλλον Orib. (λεπτόκαρπον marg. add. O2): frutex est sarmentosa et semen habens minutum sicut absentium Dl 6 πλεῖστον λιχρον C: λισχρον N γίνεται PVDi: γεννᾶται Orib.EFHA (post Καππαδοκίᾳ transpos. FHA, post Σνρίαν Orib.): γεννώμενον (post Συρίαν transpos.) R ἐν om. A τῇ — Ἀσίαν Om. Orib. τῇ] καὶ E 7 Ἰεραπόλει REDi τὴν om. Orib. 8 δὲ post τούτων add. E ἀποζεσμενος PV: ἀποζεννύμενος EFHADi: ζεννύμενος R μεθʼ ὕδατος post ὠμοτριβὴς transpos. EFHADi: semen eius elixum in qua aut crudum infusum aqua ipsa bibita ortonoicis medetur Dl ἀωμοτριβὴς — βοηθεῖ om. PV 9 C fol. 24r: N fol. 9 ad dffogiem herb. pict (fol. 23v) add. C (m. rec.) abrotanu graclion. absintium ponticum. cholopion δὲ (pr.)] μὲν HA οἱ δὲ ἡράκλειον om, HA: ἡράκλιον N 10 οἱ δὲ γλυκὺν — μήρυκον om. CHADi γλυκὺν addidi e D. μηρικον N: correxi (pabulum est animalium rumantium) 11 ἀψυνθιόμηνον C 13 κυναγχιτεις C: κυναγχειτις N: κυναγχίτην HDi post πόντικουμ add. τινὲς δὲ αὐτὸ θηλύθαμνον (θηλύδαμνον HA), οἱ μὲν ἡράκλειον (om. Di) οἱ δὲ γλυκὺν ἀγκῶνα καλοῦσι [ex initio capitis sicut R habet orta) AHDi πινόμενος βοηθεῖ ἀρθοπνοίᾳ, ῥήγμασι, σπάσμασιν, ἰσχιάσι, δυσουρίαις, ἐμμήνων ἐπισχέσει· καὶ θανασίμων φαρμάκων ἐστὶν ἀντίδοτος ποθὲν σὺν οἴνῳ σύγχρισμά τε ῥιγούντων μετʼ ἐλαίου ἐστί.

διώκει δὲ καὶ ἑρπετὰ στιβαδευόμενον καὶ θυμιώμενον· 3 καὶ πινόμενον δὲ σὺν οἴνῳ ὠφελεῖ τοὺς δηχθέντας, ἰδίως δὲ ἁρμόζει ἐπὶ φαλαγγίων καὶ σκορπίων. βοηθεῖ δὲ καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμοναῖς σὺν ἑφθῷ μήλῳ κυδωνίῳ ἢ μετὰ ἄρτου καταπλασθέν, διαφορεῖ καὶ φύματα μετὰ ὠμῆς λύσεως λεῖον ἑψηθέν. μείγνυται δὲ καὶ εἰς τὴν τοῦ ἰρίνου ἐλαίου σκευασίαν.

25 ὔσσωπος· πόα γνώριμος, δισσή· ἡ μὲν γάρ τίς ἐστιν ὀρεινὴ ἡ δὲ κηπευτή· ἀρίστη δὲ ἡ ἐν Κιλικίᾳ γεννωμένη. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν· ἀφεψηθεῖσα δὲ μετὰ σύκων 25 RV: ὕσσωπον· Ῥωμαῖοι ὑσσώπουμ, οἱ δὲ λάτερ, οἱ δὲ κάσιαμ, Αἰγύπτιοι σαέμ. 6 TFST. Gal. XI 801: καὶ διὰ τοῦτο μηκέτι ἐπιζήτει ἀκούειν μήθʼ ὅτι σὺν ἑφθῷ μήλῳ κυδωνίῳ καταπλασθὲν ἢ ἄρτῳ φλεγμονὰς ὀφθαλμῶν ἰᾶται μήθʼ ὅτι διαφορεῖ φύματα σὺν ὠμῇ λύσει λεῖον ἑψηθέν. οὐδὲ γὰρ τούτων οὐδέτερον οὔτε τῶν ἄλλων οὐδὲν τῆς νῦν πραγματείας ἴδιόν ἐστιν, ἀλὶλὰ τοῖς μὲν ἐμπειρικὴν διδασκαλίαν ποιουμένοις ἐν τοῖς εὐπορίστοις γράφεται φαρμάκοις, ὅσοι δὲ λογικῶς ἀσκῆσαι τὴν τέχνην βούλονται, τῆς θεραπευτικῆς ἐστι χρεία τούτοις μεθόδου. 10 SIM.: [Hipp] περὶ διαίτης II 54 (VI 560 L) Pl. XXV 136 (e S. N.). 10 EXC.: Orib. XII s. v. (ὕσσωπος — γεννωμένη); cf. Gal. XII 149 (unde Aet. I s. v. Paul Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 39; Hes. s. v. ὔσσωπος 12 SIM.: Pl. XXVI 41 eup. II 36 (249) — Pl. l. s. 29 eup. lI 31 (241) — Cels. IV 8 (131, 14) Pl. l. s. 34 eup. II 39 (252) — Pl. l. s. 54 eup. II 66 (281) Ruf. (Orib. II 129) — [Hipp.] l. s. Cels. I 3 (19, 22) Pl. l. s. 40. 1 ὁμπνοίᾳ V: ὀρθοπνοίαις A ἰσχιαδικοῖς E 2 δυσουρία E ἐπίσχεσιν R ἐστὶν φαρμάκων R 3 ἀντίδοτον R: ἀντίδοτος reliqui ποθὲν] πινόμενον (ἀβρότονον mente suppleas) post τε 4 litt. eras. E2 μετʼ ἐλαίου] νῦν ἐλαίῳ R 4 ἐστὶ om, R: fort. recte θυμιώμενον καὶ στιβαδευόμενον E στιβαδευόμενον] ἐνβαδευόμενον N: ἐμβαλευόμενον C (superscr. A2) 5 καὶ πινόμενον (bis) V δὲ (pr.) om. R 6 ὀφθαλμιῶσιν καὶ φλεγμονάς E: φλεγκονάς P 7 μήλῳ addidi e Gal. cf. D. eup. I 29 (108) ἀβρότονον σὺν μήλῳ κυδωνίῳ ἑφθῷ 8 διαφορεῖ δὲ E λύσεως (superscr. σεσελεως A2) A 9 ἰρίνου] ἐφίνου R (superscr. A2): είρίνου E: ἀβροτονίνου vel σαμψυχίνου coni. Sar. at cf. Dl miscetur et confectioni olei hirini ἐλαίου] ἀλεύρου R post λαίου c. 6 litt. eras. E 10 num. cap. τλθ ODi: κη D tit. περὶ ὑσσώπου FHDi: om. A ὔσσωπον RVGal. Aet. Paul. Aeg.: marg. add. τινὲς τὸν ἔρειον μᾶλλον E post ὔσσωπος syn. e R add. ADi, marg. H2 τις om. E 11 κηπευτική R post δὲ (alt.) inser. ἐστίν RDi 12 ἔχουσα E θερμαντικὴν λεπτυντικήν DiA: λεπτ. del. A2: superscr. H2 (e Gal.) δὲ (alt.) om. O 13 C 359r: N 145 λάτερ libri: suspectum 14 ΚΑϹϹΙΑΛΑ R: κασίαλα ADi: correxi cf. Pl. XXI 53. A. Mai l. s. VII 434 σαεμ libri: πεσαλέμ vulgo καὶ ὔδατοε καὶ μέλιτος καὶ πηγάνου καὶ πινομένη ἀρήγει περιπνευμονικοῖς, ἀσθματικοῖς, βηχὶ χρονίᾳ, κατάρρῳ, ὀρθοπνοίᾳ· κτείνει δὲ καὶ ἑλμεις, σὺς μέλιτι δὲ ἐκλειχθεῖσα τὸ αὐτὸ ποιεῖ. ἄγει δὲ καὶ πάχος κατὰ κοιλίαν τὸ ἀφέψημα αὐτῆς σὺν ὀξυμέλιτι

2 πινόμενον καὶ βιβρώσκεται δὲ μετὰ χλωρῶν σύκων λείων πρὸς ὑπαγωγὴν κοιλίας, σφοδρότερον δὲ καθαίρει μιγέντος αὐτῷ καρδάμου ἢ ἴριδος ἡ ἐρυσίμου· περιποιεῖ δὲ καὶ εὔχροιαν. καταπλάσσεται δὲ μετὰ σύκου καὶ νίτρου πρὸς σπλῆνα καὶ ὕδρωπα, σὺν οἴνῳ δὲ πρὸς φλεγμονάς· διαφορεῖ δὲ καὶ ὑπώπια σὺν ὕδατι ζεστῷ καταπλασθεῖσα. συνάγχης δὲ ἀναγαργάρισμα μετὰ σύκων ἀφεψήματος ἄριστον, ὀδόντος τε πόνον πραΰνει σὺν ὄξει ἑψηθεῖσα καὶ διακλυζομένη· λύει δὲ καὶ τὰς περὶ ὦτα ἐμπνευματώσεις ὑπατμισθεῖσα.

26 στοιχάς· γεννᾶται μὲν ἐν ταῖς κατὰ Γαλατίαν νήσοις κατʼ ἀντικρὺς Μασσαλίας, καλουμέναις Στοιχάσιν ὅθεν καὶ τὴν ὀνομασίαν ἔσχεν· πόα δέ ἐστι λεπτόκαρπος, ὁμοίαν 8 SIM. Pl. XXVI 76 eup. II 62 (274) — Pl. XX 178 eup. II 65 (279) — Pl. XXV 175 eup. I 56 (119) — Pl. XXVI 23 eup. I 87 (137) — Pl. XXV 166 eup. I 69 (127) — eup. I 59 (122). 14 SIM. Pl. XXVII 131 e S. N. — Crat) — Pl. l. s. eup. I 39 (252) — Pl. l. s. Scrib. Larg. 177. 14 EXC.: Orib. XII s. v. (στοιχάς — ποσῶς); Ps. D. de h. f. 13, Isid. XVII 9, 88; Gal. XII 130 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Gal. XIV 76. 1 καὶ ὕδατος om. Dl καὶ μέλιτος om. R: del. A2 μέλιτός τε καὶ πηγάνου (καὶ alt. om.) DiH καὶ (quart.) om. E πνευμονικοῖς R 2 βηχικοῖς χρονίοις E καὶ κατάρρῳ καὶ ὀρθοπνοίᾳ E ὀρθοπνοίαις V 3 ἕλμις CE: ἕλμινες H: ἕλμενθας ADi ἐν μέλιτι ἐνλιχθείσα (om. τὸ αὐτὸ ποιεῖ) E ἐκλειχομένη AHDi: ἐκθλιφθεῖσα C: ἐλθλιβεῖσα N 5 πινόμενον om. A καὶ addid δὲ καὶ REDi 7 καρδαμώμου ODiDl: καρδαμίνου E at cf. Pl. XXVI 40 faciles praestat nomitiones . . . . hysopum tritum cum melle, utilius praesumto nasturtio aut irione ποιεῖ R: περι del. A2 9 δὲ (alt.) om, R 10 συνχης (α superscr.) P: συναγχικῶν R δὲ] τε RE 11 ὀδόντος PV: ὀδόντοιν reliqui τε om. R: δὲ E 12 τὰ ὡτα NE 13 συνατμισθεῖσα R. cf. D. eup. I 59 (122) ὑπατμίζεται δὲ διὰ καλάμου πρὸς ὠταλγίας καὶ ἤχους (i. e. ad aurea sibilo affectas) ἀψινθίου ἀπόζεμα, ὑσσώπου ἢ δαφνίδων. 14 num. cap. ro ODi: κθ E tit. περὶ στοιχάδος FHADi post στοιχάς syn. e R add Di: post ἔσχεν A: mg. H2 μὲν] δὲ E Γαλλίαν RDi: superscr. A2 15 κατααντικρυς PE: καὶ τὰ ἄντικρυς FHA: καταντικρύ Orib.Di: ἀντικρύς R Μεσσαλίας R καλουμέναις δὲ ROrib.EDi: δὲ om. reliqui 16 ὀνομασίαν προσωνυμίας ROrib.Di ἔσχε FHA: ἔσχηκεν NDi: εἴληφεν Orib. δὲ om ROrib.Di λεπτόκαρφος Orib.Di. at cf. Ps. D. semen habet plurimum et minutum ἔχουσα θύμῳ κόμην, μακροφυλλοτέρα μέντοι καὶ δριμεῖα τῇ γεύσει, ὑπόπικρος ποσῶς.

ποιεῖ δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πρὸς τὰ ἐν θώρακι καθώς ὁ ὕσσωπος· μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις χρησίμως.

27 ὀρίγανος Ἡρακλεωτική· οἱ δὲ κονίλην καλοῦσι. φύλλον ἔχει ἐμφερὲς ὑσσώπῳ, σκιάδιον δὲ οὐ τροχοειδές, ἀλλʼ ὥσπερδιηρημένον καὶ ἐπʼ ἄκρων τῶν ῥάβδων τὸ σπέρμα οὐ πυκνόν.

ἐστὶ δὲ θερμαντική, ὅθεν τὸ ἀφέψημα αὐτῆς σὺν οἴνῳ ποθὲν ἁρμόζει θηριοδήκτοις, σὺν γλυκεῖ δὲ καὶ κονίᾳ τοῖς 26 RV: στοιχάς· οἱ δὲ συγκλίνωπα, οἱ δὲ Ἀλκιβιάδειον, οἱ δὲ παγκράτιον, οἱ δὲ Τυφωνία, Αἰγύπτιοι σουφλώ, προφῆται ὀφθαλμὸς Πύθωνος, Ῥωμαῖοι σκίλλα ῥούβιδα. 27 RV: ὀρίγανος Ἡρακλεωτική· οἱ δὲ κονίλην καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι κούνουλαμ. 5 SIM.: Pl. XX 177 sq. e S. N.) cf. XX 170 (unde?). 5 EXC.: Orib. XII s. v. (ὀρίγανος — πυκνόν); Ps. Ap. 122; Gal. XII 91 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Garg Mart 37 (174, 11 R; 175, 16 ~ Ps. Orib. II 35, A. Mai l. s. VII 429): Isid. XVII 9, 76. 10 Ps. Ap. 43. 1 κόμην θύμῳ ROrib.Di ἀκροφυλλοτέραν δὲ καὶ δριμεῖαν τ. γ. ὑπότικρον π, Orib.: μακροφυλλοτέραν μέντοι γε καὶ δριμεῖαν ἐν τ. γ. ὑπόπικρον R μέντοι] δὲ Orib.E: νέντοι γε RDi δριμεῖα ἐν ROrib.EDi 2 καὶ ὑπόπικρος 0rib.Di ποσῶς om. R 3 καθʼ ἃ καὶ R: καθὼε καὶ E τὸ ὕσσωπον RΕV 4 χρησίμως om. RE quae ad calcem cap. add. Ald. ἐτφράττει καὶ λεπτύνει τὰ σπλάγχνα πάντα καὶ ὅλην τοῦ ζώου τὴν ἕξιν e Paul. Aeg. l. s. interpolata sunt 5 num. cap. τμα ODi: λ E tit. περὶ ὀριγάνου FHADi ὀρίγανον ἡρακλεωτικὴν E κωνίλην Οrib.: κορνήλην Di: κονίλην ἢ κορίνην E 6 τριχοειδές A]d. 7 διερριμμένον R: διερρινημένον Orib.: velut scissili umbraculo Ps. Ap. l. s. ἐπ᾿ ἄκρου C: ἐπʼ ἄκρω NOrib.: ἐπʼ ἄκρον (ο in ω corr. E2) E ῥαβδίων N (charta laesa C) post πυκνόν inser. ὑπόπικρον Dl: ἐνπόρφυρον R 8 σὺν οἴνῳ om. R 9 post θηριοδήκτοις 7 litt. eras. E2 καὶ κονίᾳ om. ODi (superscr. A2): καὶ κονίαν E ef. Pl. XX 178 venemum opii et ypsi extinguit decoctum, si cum cinere e uino bibatur, D. eup. I 147 (330) πρὸς δὲ μηκώνιον . . . ὀρίγανον σὺν κονίᾳ καὶ γλυκεῖ 10 C fol. 320r: N 157 συγκλιωπα ibri: correxi οἱ δὲ ἀλκιβιάδειον om. C: ἀλκειβιάδης N: ἀλκιβιάδης reliqui: correxi cf. Ps. Ap. l. s. alii vocant scilla acibizon (L albibizon La V) 11 παγκράτιον] alii prancration vocant Ps. Ap. (L) στυφωνία HADi: alii tifonos vocant Ps. Ap. σουφλώ] subtho Ps. Ap. 12 ὀφθαλμοπήθωνος A: prophetae optalmo Ps. Ap. (LV): opthalmon typhonos Aek. σκιλεοβινα RDiHA: correxi. bulbum scilliticum vel scillam albam a quibusdam stoechada vocari Pa. Ap. l. s. testatur. scilla rubida vocatur propter floris colorem 13 C fol. 247v (charta laesa): N 116 14 κονουλαμ N: cunila Pl. XX 169 sqq. κώνειον ἢ μηκώνιον, σὺν ὀξυμέλιτι δὲ τοῖς γύψον ἢ ἐφήμερον πεπωκόσι, πρὸς δὲ τὰ σπάσματα καὶ ῥήγματα καὶ ὕδρωπας μετὰ συκίου βιβρωσκομένη. ξηρὰ δὲ ποθεῖσα ὀξυβάφου πλῆθος σὺν μελικράτῳ μέλανα κατὰ κοιλίαν ἄγει, ἔμμηνά τε κινεῖ

2 καὶ βῆχας θεραπεύει σὺν μέλιτι ἐκλειχομένη· καὶ κνησμοὺς δὲ καὶ ψώραν καὶ ἴκτερον τὸ ἀφέψημα αὐτῆς ἐν λουτρῷ ὠφελεῖ. ὁ δὲ χυλὸς αὐτῆς χλωρᾶς οὔσης παρίσθμια καὶ κιονίδας καὶ ἄφθας θεραπεύει καὶ αἷμα διὰ ῥινῶν ἄγει σὺν ἐλαίῳ ἰρίνῳ ἐγχυματιζόμενος· σὺν γάλακτι δὲ καὶ ὠταλγίας παρηγορεῖ ἐμετικόν τε φάρμακον δι᾿ αὐτῆς σκευάζεται καὶ κρομύων καὶ ῥοὸς τοῦ ἐπὶ τὰ ὄψα, πάντων ἐν χαλκῷ Κυπρίῳ ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν ἡλιασθέντων ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα· ὑποστρωννυμένη δὲ ἡ πόα ἐρπετὰ διώκει.

28 ἡ δὲ ὀνῖτις καλουμένη λευκοτέρα τοῖς φύλλοις ἐστὶ καὶ μᾶλλον ἐοικυῖα ὑσσώπῳ, καὶ τὸ σπέρμα ὥσπερ κυρύμβους συνεχεῖς ἐπικειμένους ἔχει.

1 SIM.: [Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (VI 560) Zop. (Orib. II 578) — Nic. Th. 559 (ex Apollod.) Pl. XX 178 eup II 115 (316) — Pl. 179 eup. II 147 (330) eup. II 148 (331) II 161 (336) — Pl. l. s. 178 eup. II 34 (247) — Pl. l. s. eup. II 63 (277) — [Hipp.] l. s. Ruf. (Orib. II 106) Pl. l. s. 179 — Pl. l. s. 178 — Pl. l. s. eup. I 123 (155) — Pl. l. s. 180 eup. II 57 (269) — Pl. XX 178 eup. I 85 (136) I 86 (137) I 82 (135) — Zop. (Orib. II 553) Pl. l. s. 179 — Pl. l. s. 178 eup. I 57 (120) — Heracl. Tar. (Cael. Aur. a. m. III 4, 42) Ruf. (Orib. II 198) — Nic. Th. 65 Pl. 178 eup. II 128 (323). 14 SIM.: Pl. XX 175 cf. Nic. Th. 628. Nic. Al. 56 (cum schol.). 14 EXC.: Orib. XII (ἡ δὲ ὀνῖτις — καθέστηκεν) cf. Gal. XII 91. Ps. Ap. 122, Hes. s. v. ὀνῖτις. 1 κώνειον om. RE ἢ (om. R) μηκώνιον γύψον ἢ ἐφήμερον πεπωκόσιν RE μηκώνιον πεπωκόσι Di: κηκώνιον πιοῦσιν (ποιοῦσιν A) HA σὺν om. O πεπωκόσι γύφον FHDi (mendo notato A) 2 καὶ ῥήγματα om. R 3 συκίου F: σικύου RPVDl: σικυοῦ E: σάκου reliqui. at cf. Pl. l. s. hydropicis (sc. medetur) cum fico: D. eup. II 63 (277) ὀρίγανος μετὰ σύκου βιβρωσκομένη (sc. πρὸς ὑδρωπικοὺς ὠφελεῖ) cf. Foes. oecon. hipp. 593 4 μέλαν R 5 ἐκλειχόμενος E καὶ κνησμοὺς E: καὶ om. reliqui 6 ψώρας FHADiPl. ἰκτέρους V 7 χλωρὸς (om. οὔσηε) RE 8 αἷμα addidi ἰρίνῳ om. R: εἰρίνῳ E 9 γάλακτι γυναικείῳ Pl. XX 178 eup. D. 157 (120) ὠταλγίαις βοηθεῖ R 10 ad rem cf. Heracl. Tar. (Cael. Aur. a. m. III 4, 42) καὶ κρομύων om. N ροῦ N τῆς CE: τοῦ τῆς N (varia lectio) 11 ταῖς E καύμασιν om. RE 12 ὑποστρονυμένων (ην supermcr. E2) τὴν πόαν τὰ ἑρπετὰ διώκειν E 14 num. cap. τμβ ODi: τμα A: λα E tit. περὶ ὀνίτιδος FHA: περὶ ὀνίτιδος ὀριγάνου Di ὀρίγανος ὀνὶτις καλ. Orib.: ὀνίτης· οὕτω καλουμένη E: ὀριγανος ante καλουμένη add. N: post καὶ. C 15 καὶ (pr.) om. Orib.Di προσεοικυῖα ROrib.E ὥσπερ om. superscr. A2 16 ἐν συνεχείᾳ ROrib.: συχνοὺς E

δύναται δὲ τὰ αὐτὰ τῇ Ἡρακλεωτικῇ, οὐχ οὕτως μέντοι δραστικὴ καθέστηκεν.

29 ἡ δὲ ἀγριορίγανος, ἣν πάνακες ἢ Ἡρακλείαν ἢ κονίλην καλοῦσιν, ὧν ἐστι καὶ Νίκανδρος ὁ Κολοφώνιος (Th. 626 sq.)· ἔχει τὰ μὲν φύλλα ὀριγάνῳ ὅμοια, ῥαβδία δὲ σπιθαμιαῖα, λεπτά, ἐφ᾿ ὧν σκιάδια ὅμοια ἀνήθῳ· ἄνθη δὲ λευκά, ῥίζα λεπτή, ἄχρηστος.

ἰδίως δὲ βοηθεῖ θηριοδήκτοις τὰ φύλλα καὶ τὰ ἄνθη σὺν οἴνῳ πινόμενα.

30 τραγορίγανος· θαμνίσκος ἐστὶν ἑρπύλλῳ ἀγρίῳ ἐοικὼς τὰ φύλλα καὶ τὰ κλωνία· ἤδη μέντοι εὑρίσκεταί τις κατὰ τόπους εὐερνεστέρα καὶ πλατύφυλλος, κολλώδης ἱκανῶς· 28 RV: ὀρίγανος ὀνῖτις. 30 R V: τραγορίγανον. 3 SIM.: Diocl. (F. M. G. I 150) Crat. (Pl. XIX 165) — Nic. Th. 626 ex Apoll.) eup. II 122 (320). 3 EXC.: Orib. XII s. v. (ἡ δὲ ἀγρία — ἄχρηστος). Gal. XII 91. Ps. Ap. 122, Hes. s. v. πάνακες. 10 SIM.: Pl. XX 176, 177 (e S. N.); Nic. Al. 310 (ex Apoll): cf. schol. Nic. Al. 308. 10 EXC.: Orib. XII s. v. (τραγορίγανος — Κρήτῃ). cf. Gal. XII 91 s. v. ὀρίγανος (uude Aet. I s. v.); Paul. Aeg. VII 3 s. v. τραγορίγανος. 1 δὲ] μέντοι FHADi 3 num. cap. τμγ PFHDi: υμα (man. rec) A: λβ E tit, περὶ ἀγριοριγάνου FHADi ἀγρία ὀ΄ρίγανος Orib.E: ἀγριορίγανος reliqui πάνακες ἡράκλειον Orib.EDiA: ἢ eras. H. at cf. Nic. Th. 626 (cum schol.). origano agreste aut panace aut heraclia aut collena vocant Dl cf. Salm. Pl. exerc. 901. D. III 49 ἢ (alt.)] οἱ δὲ Orib.EDi 4 κονήλιν E ὧν — Κολοφώνιος om. Orib. ὁ om. O 5 ἔχε: δὲ E ὅμοια ὀριγάνῳ Orib.Di δὲ om. A σπιθαμιαῖα καὶ E 6 σκιάδια καὶ χλόη ἡδία E ἄνθη δὲ om. Orib.: δὲ om. E 10 num. cap. τμδ PFHDi: τμβ A: λγ E tit. πυρὶ τραγοριγάνου FHADi τραγορίγανον RV cf. Pl. l. s. θάμνος R post ἐστὶν inser. ὀριγάνῳ ἢ RDi A: superscr. H2 11 ἐοικὼς] ὅμοιος RDi: ἐμφερῆ Orib. φύλλα δὲ R κλωνία ἔχων N ἢδη] ἡ RFHADi μέντοι] μέν τις (om. τις post εὑρίσκεται) FHADi 12 κατὰ τόπους ante εὑρίσκεται tmanspos. ROrib. κολλώδηε — λεπτόφυλλος om. N κομώδης V: comosa Dl: unde κομμώδης FHA. κομώδης frustra def. Sam. l. s. 902. cf. Pl. XX 177 (cuius auctor tragoriganum idem facit eum origano Heraclio sive silvestri) heraclium quoque tria genera habet: nigrius latioribus foliis, qlutinosum alterum exilioribus, mollius . . quod aliqui prasion vocare malunt 13 C fol. 246v (charta laesa): N fol. 116. 14 C fol. 337v: N fol. 149. ἡ δέ τις λεπτόκαρφος καὶ λεπτόφυλλος, ἣν καὶ πράσιον ἔνιοι καλοῦσιν. ἀρίστη δὲ ἡ Κιλίκιος καὶ ἡ ἐν Κῷ καὶ ἡ ἐν Πίῳ καὶ Σμύρνη καὶ Κρήτη.

θερμαντικαὶ δὲ πᾶσαι καὶ οὐρητικαὶ καὶ εὐκοίλιοι πινομένου 2 τοῦ ἀφεψήματος· ὑποβιβάζουσι γὰρ τὰ χολώδη· εὔθετοι καὶ σπληνικοῖς ποτιζόμεναι μετʼ ὄξους καὶ τοῖς ἰξίαν πεπωκόσι μετʼ οἴνου· καὶ ἔμμηνα δὲ ἄγουσι, βηξί τε καὶ περιπνευμονίαις σὺν μέλιτι ἐν ἐκλεικτῷ δίδοται. ἐστι δὲ τὸ πότημα ἐπιεικές, ὅθεν τοῖς ἀσώδεσι καὶ κακοστομάχοις καὶ ὀξυρεγμιῶσι δίδοται καὶ ἐφ᾿ ὧν ἄλυσις καὶ ναυτία καὶ θέρμη ὑποχονδρίων παρακολουθεῖ, διαφορεῖ δὲ καὶ οἰδήματα καταπλασθεῖσα μετʼ ἀλφίτων.

31 γλήχων· πόα γνώριμος, θερμαντική, λεπτυντική, πεπτική. ποθεῖσα δὲ ἔμμηνα καὶ δεύτερα καὶ ἔμβρυα ἄγει· ἀνάγει δὲ καὶ τὰ ἐκ πνεύμονος μεθʼ ἁλὸς καὶ μέλιτος ποθεῖσα 4 SIM.: Cels. Ill 21. Pl. XX 176 eup II 112 (311) — Aet. III 31 Paul. Aeg. VII 4 (260, 29. 42) — eup. II 61 (274) — Nic. Al. 310 Pl. l. s. 176 eup. II 141 (329) — eup. II 76 (287) — Pl. l. s. 176 eup. II 32 (245) — Pl. l. s. eup II 35 (248) — Pl. l. s. 176 — Cels. V 11 eup. I 147 (168). 13 SIM.: Pl. XX 152 sq. e S. N.) Geop. XII 33 [Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (VI 560). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (γλήχων — ἁρμόζει); Gal. XI 857 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), Ps. Ap. 92 ~ A. Mai VII 439 (aliis e D. lat. additis). Ps. Orib. III 34 ~ A. Mai VII 428 (e D at): Hes. s. v. βλήχων. 1 ἡ// (3 litt. eras. E2) δὲ λεπτόφυλλος καὶ λεπτόκαρπος E (π in φ corr. E2 πρασίαν RPV (superscr, A2): πρασείαν 0rib.: πράσσιον E: πράσιον reliqui 2 ἡ κιλίκιος (κῷος R) καὶ σμυρναία καὶ κρητική ROrib.: ἡ κόος καὶ κιλίκις καὶ ἡ ἐν χίω (in ras.) καὶ ζμύρνη (ζμυρναία E) καὶ κρήτη (κρητική E) E2 ἡ (alt.) om. F ἡ ἐν (at.) om. FHADi 4 θερμαντικαὶ — οὐρητικαὶ καὶ emm. R διουρητικαὶ E καὶ (alt.) om. ODl 5 ὑπερβιβάζονυσι (ὑπο superscr. A2) A τὰ om. R χολερισινως C: (unde) χολερῶσιν A2 εὐθετεῖ V: εὔθετοι δὲ N 6 πινόμεναι FH πεπωκόσι] ποιοῦσιν R 7 καὶ (pr.) om. V δὲ] τε C: om. N: in ras. E2 βηξί τε] βοηθεῖ δὲ R: superscr. A2: βιξὲν δὲ E 8 ἐν om. R δίδοται libri: inconcinna dictio ἔστι — δίδοται om. R: del. A2 9 καὶ (alt.) om. PV 10 ἀλυση PV: ἄλυς ἦ F: ἄλυς ἢ A: ἄλυς E: ἄλλοις C: ἀφωνοις (═ ἐφʼ ὧν σις) N: ἀλυσμός HDi: correxi col. Gal. XIX 75 ἀλυσμόν, ὅπερ καὶ ἄλυσίν τινα καὶ ἀπορίαν: ἀλύσση coni. Samm. καὶ (alt.) om. E ναυσία E 11 καταπλασθεῖσα post ἀλφίτων transpos. RE 12 ἀλφίτου E 13 num. cap. τμε PFHDi: τμγ A: λδ E tit περὶ γλίχωνος F: περὶ γλήχωνος HADi post γλήχων syn. e R add. DiA: mg. H2 λεπτυντική om. RE: post γνώριμος transpos. Orib.FHADi: cui virtus est termantica et leptintica et peptica Dl 14 ἔμμηνα ἄγει V 15 ἀνάγει δὲ om. R δὲ] τε E ἁλὸς] ἀλόης FHADi. at cf. Pl. XX 157 spasticis cum melle et sale bibendum datur, pulmonum vitia excreabilia facit καὶ σπωμένοις βοηθεῖ, ναυσίας τε καὶ δηγμούς στομάχου μετʼ ὀξυκράτου ποθεῖσα παραμυθεῖται· ἄγει δὲ καὶ κατὰ κοιλίαν μέλανα, βοηθεῖ καὶ θηριοδήκτοις μετʼ οἴνου πινομένη, λειποθυμοῦντάς τε ἀνακτᾶται σύν ὄξει ταῖς ῥισὶ προσαγομένη.

κρατύνει 2 δὲ καὶ οὖλα ξηρά λεία κεκαυμένη, ἐπιπλασθεῖσα δὲ πραΰνει πᾶσαν φλεγμονὴν σὺν ἀλφίτῳ, καθʼ ἑαυτὴν δὲ ποδαγρικοῖς ἁρμόζει ἄχρι φοινίξεως τῆς ἐπιφανείας, σὺν κηρωτῇ δὲ ἰόνθους σβέννυσιν ὠφελεῖ δὲ καὶ σπληνικούς μεθʼ ἁλὸς καταπλασσομένη. τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς κνησμούς λουόμενον παύει καὶ εἰς ἐγκάθισμα πρὸς ἐμπνευματώσεις καὶ σκληρίας καὶ ἀποστροφὰς ὑστέρας ἁρμόζει. καλοῦσι δέ τινες αὐτὴν βλήχωνα, ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἄνθησιν τὰ γευσάμενα τῶν ποιμνίων βληχῆς ὑποπίμπλαται.

32 δίκταμνον, ὃ καλοῦσί τινες γλήχωνα ἀγρίαν, οἱ δὲ 31 R V: γλήχων· οἱ δὲ βλῆχρον, οἱ δὲ ἀρσενάκανθον Ῥωμαῖοι πουλέῖουμ, Ἄφροι ἀπουλέῖουμ, Γάλλοι ἄλβολον, οἱ δὲ γαλίοψις. 1 SIM.: Zop. (Orib. II 598) D. eup. II 76 (288) Pl. l. s. 154 — Pl. 157 eap. II 31 (243. 244) — Pl. l. s. 156 — Cels. IV 18 eup. I 9 (230) Pl. 153 — [Hipp.] l. s. eup. II 3 (277) — Pl. l. s. 153 Aet III 31. Paul. Aeg. VII 4 (260, 41) — Nic. Th. 877 (ex Apoll.) Pl. 155 eup. II 121 (319) — Pl. l. s. 152 — Pl. 155 — Pl. 157 eup. I 235 (217) — eup. I 122 (154) — Pl. 157 eup. II 62 (275) — eup. I 123 (155) — Pl. 154. 157 eup. II 70 (284) — Pl. XX 156 cf. schol. in Aristoph. Pacem 712. Suid. s. v. 14 SIM.: (Theophr.] h. pl. IX 16, 1 (e Diocle) Pl. XXV 92 sq. (e [Theophr.] et Crat). 14 EXC.: Orib. XI s. v. (δίκταμνον — πολλῷ); Ps. Ap. 63 (unde Ps. Orib. I 50. A. Mai l. s. VII 434); carm. de herb. 6; Isid. XVII 9, 29, Hes. s. v. δικταμνοειδές, γληχωνοειδές, βαίτιον cf. Pa. Orib. V 89 (unde?). 1 ναυσίας PE: ναυτίας reliqui 2 δὲ om. N: δὲ καὶ om. C τὰ κατὰ R 8 βοηθεῖ δὲ NFHADi πινομένη μετʼ οἴνου FHDi λιποθυμοῦντα R 4 μετὰ ὄξους R προσφερομένη FHADi 5 δὲ (pr.) om. RE οὖρα R: superscr. A2 κατακεκαυμένη R: κατακεκλυσμένη superscr. A2 6 καθʼ αὑτὴν E 8 δὲ (aIt.) om, R 9 λουομένων V 10 post παύει perg. ἁρμόζει δὲ καὶ εἰς ἐνκάθισμα N εἰς ἐνκλυσμοὺς καὶ εἰς ἐνκάθισμα E: ἐγκαθίσματα C: ἐγκάθισμα καὶ HDi 11 ἀποστρόφους E καλοῦσι — ὑποπίμπλαται om. Dl. at cf. Pl. XX 156 12 βλῆχρον R: βύχωνα V: βλήχωδη E (accentum corr. E2) ἐπειδήπερ RE κατὰ om. R γευόμενα E 13 βύχοις V: βηχιν C: βηχει N ὑποπίμπλανται RHADi: ἐμπίμπλανται Ald. 14 num. cap. τμϚ PFHDi: τμδ A: λε E tit, περὶ δικτάμνου FHADi δέκταμνος Di ἣν Di 15 C fol. 86v: N 59 βλπηχρον] cf. Theophr. de caus. pl. I 7, 4 ἀρσενκανθεν RDi: ἀρσέκανθον AH: correxi οἱ δὲ Ῥωμαῖοι H 16 πολειουμ libri: correxi ἀπολέιουμ Di ἄτβολον N 17 γαλλίσοψις ibri: correxi cf. D. IV 93. βαίτιον. πόα ἐστὶ Κρητική, δριμεῖα λίαν, ὁμοία γλήχωνι, μείζω δὲ καὶ γναφαλοειδῆ τὰ φύλλα ἔχει καὶ ἐριώδη τινὰ ἐπίφυσιν· οὔτε δὲ ἄνθος οὔτε καρπὸν φέρει.

ποιεῖ δʼ ἅπαντα, ὅσα καὶ ἡ ἥμερος γλήχων, ἐνεργεστέρα δὲ πολλῷ· οὐ μόνον γὰρ πινομένη ἀλλὰ καὶ προστιθεμένη καὶ ὑποθυμιωμένη τὰ τεθνηκότα ἔμβρυα ἐκτινάσσει. φασὶ δὲ καὶ 32 RV: δίκταμνον ἢ τίκταμνον· οἱ δὲ βελουλκός, οἱ δὲ Ἀρτεμιδήιον, οἱ δὲ Κρητική, οἱ δὲ ἐφήμερον, οἱ δὲ Ἰδαία, οἱ δὲ ὠκυτόκος, οἱ δὲ δορκάδιον, οἱ δὲ ἐκβόλιον, Ῥωμαῖοι οὐστικλάγω ῥούστικα, τινὲς δὲ καλοῦσιν αὐτὴν γλήχωνα ἀγρίαν, οἱ δὲ βαίτιον. 4 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. XXVI 153. 161. eup II 77. 78. 79. 80 (289 sq.) — (Theophr.] l. s. Pl. XXVI 142 eup. I 167 (180) 7 SIN.: Ps. Ap. 63 (e Pamph.). 1 βέτιον FHA ἔμβακτρον RDi: batin Dl cf. Hes. s. v. Salm. syn. hyl. iatr. 42 post βαίτιον syn. e R add. A Di: marg. H2 πόα δὲ E κρητικὴ post λίαν transpos. RE: erba est viscida et plus cretica Dl λίαν] CE: λία N λεία reliqui. at folia dictamni lanosa pelle obducta esse dicit D. ad rem cf. [Theophr.] l. s. ἔστι δὲ εὐθὺς ἐν τῷ στόματι φανερὰ τοῦ δικτάμνου ἡ δύναμις· διαθερμαίνει γὰρ ἀπὸ μικροῦ σφόδρα γλήχωνος φύλλοις R: γλήχωνι φύλλοις E μείζων F: μείζω E (ν eras. E2): μίζονα R 2 γναφαλλώδη R: γναφαλώδη Di: γναφαλλοειδῆ E τὰ φύλλα om. R ἐπίχυσιν] ἐπὶ τοῖς φύλλοις φύσιν )φύσιν om. N) R: superscr. A2 3 δὲ om. A οὔτε δὲ ἄνθος σὕτε καρπὸν φέρει] erravit D. cf. [Theophr.] l. s. 4 πάντα CEDi: om. N ἐναργεστέρα FH: ἐνεργεστέρων R: (unde) ἐνεργέστερον Di 6 τεθνήσκοντα E καὶ om. R 7 C fol. 98v: N 62 ἢ τίκταμνον N: om. reliqui οἱ δὲ βελουλκός om. A βελουακος libri: bubulcosticon. Ps. Ap.: bubulcos Ps. Orib.: correxi 8 ἀρτεμιδήιον N: ἀρτεμεδήιον CDi: ἀρτεμεδίειον AH: α Grecis dicitur artemidion cre (pr. syll. syn. insequ. errore addita) Ps. Ap. κριτηκή C οἱ δὲ ἐφήμερον om. A: epimeron Ps. Ap. ἰδαία] ΕΛΔΙΑ R (ἐλαία s. v. δίκταμνον ἄλλο): ἐλδίαν HADi: correxi (ΕΙΔΑΙΑ in archetypo scriptum fuerat) cf. Ps. Ap. nascitur in insula Creta monte Jda 9 βελιτοκος R: βελοτόκος reliqui: eleacotocos Ps. Ap. (duobus syn. n unum conflatis): correxi cf. [Theophr.] l. s. δορκίδιον libri: correxi coll. Ps. Ap. alii dorcadion ἐλβούνιον libri: elulion Pa. Ap.: correxi 10 οὐστιλάγω N: οὐστιλλάγω C: οὐστιλαγο AHDi. cf. Herm XXXIII 419. at Itali dicunt tussella rustica (L. tussilla La: tusilla V) Pa. Ap. vulgo puleium Martis (sid. l. s. A. Mai class. auct. VII 434) vel puleium agreste (Ps. Ap. l. s.) vocatur post ῥούστικα add. οἱ δὲ βέτιον A ἀγρίαν οἱ δὲ] Ἀριανοὶ δὲ R 11 βαίτιον] ενβακτριον R: correxi e Diosc. τὰς αἶγας ἐν Κρήτῃ, ἐπειδὰν τοξευθῶσι. νεμηθείσας τὴν πόαν ἐκβάλλειν τὰ τοξεύματα.

τὸ δὲ ψευδοδίκταμνον καλούμενον φύεται μὲν ἐν πολλοῖς 2 τόποις, ἐμφερὲς δὲ τῳ πρὸ αὐτοῦ, ἔλαττον δὲ καὶ ἦττον δριμύ. ποιεῖ δὲ τὰ αὐτὰ τῷ δικτάμνῳ, οὐχ ὁμοίως ἐνεργοῦν.

φέρεται δὲ καὶ ἀπὸ Κρήτης ἕτερον εἶδος δικτάμνου, φύλλοις ἐοικὸς σισυμβρίου, κλωσὶ δὲ μεῖζον, ἐφʼ ὧν ἄνθος ὀριγάνῳ ἀγρίῳ ἐοικός, μέλαν, μαλακόν· ὀσμὴ δὲ τῶν φύλλων μεταξὺ σισυμβρίου καὶ ἐλελισφάκου, ἡδίστη.

ποιεῖ δὲ πρὸς ὅσα καὶ ἡ πρὸ αὐτῆς, ἦσσον πληκτικὴ ὑπάρχουσα· μείγνυται δὲ καὶ ἐμπλάστροις θηριακαῖς.

32 RV: ψευδοδίκταμνον· οἱ δὲ ἐλελίσφακον, οἱ δὲ βήκιον, προφῆται κυνοκεφαλοειδής, Ῥωμαῖοι σάλβιαμ. 32 RV: δίκταμνον ἄλλο· οἱ δὲ ἐφήμερον, οἱ δὲ Ἰδαία, Ῥωμαῖοι οὐστιλάγω. 3 SIM.: [Theophr.] h. pl. X 16, 2. 3 (e Diocle); Pl. XXV 93 XXVI 154. 3 EXC.: Orib. XI s. v. (τὸ δὲ — ἡδίστη); Ps. Ap. 63. 11 SIM.: Pl. XXV 101. Scrib. Larg. 77. Gal. XIII 820. 1 ἐπειδὰν om. Di τοξευθείσας καὶ νεμηθείσας Di: νεμηθεῖσαι R 2 τὰ τόξα R post τοξεύματα aliena e Ps. Ap. 63 et carm. de herb. 6 add. DiH2 (in marg.) A (del. A2) ἔχει δὲ καὶ καθαρτικὴν δύναμιν ὁ χυλὸς αύτῆς καταχριόμενος ἢ τριβόμενος (ὥσπερ add. ADi) μετὰ ἀλφίτων· καταπλασσομένη δὲ βοτάνη τοὺς ὑποκάτω τῶν ποδῶν ἢ τοῦ λοιποῦ σώματος σκόλοπας θεραπεύει· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς πόνον σπληνός, μειοῖ γὰρ αὐτόν. κομίζουσι δὲ αὐτὴν ἐν θέρει καὶ φθινοπώρῳ· ἡ δὲ ῥίζα αὐτῆς γευομένῳ (sic) θερμαίνει· ἔστι δὲ καὶ ὠκυτόκιον. βοηθεῖ δὲ καί θηριοδήκτοις ὁ χυλὸς αὐτῆς μετʼ οἴνου πινόμενος. τοιαύτη δὲ τῆς βοτάνης ἡ δύναμις, ὡε καὶ ὀσφραινομένη διώκειν καὶ προσαπτομένη ἀναιρεῖν τὰ ἰοβόλα θηρία. τὸ δὲ αὐτῆς χύλισμα ἐπιχεόμενον πληγῇ σιδήρου ἢ ἰοβόλου δήγματι (hucusque H) καὶ πρὸς τῷ ἐπιχυθῆναι (ἐπιχρισθῆναι A) καὶ λαμβανόμενον πόσει εὐθέως ὑγιάζει 3 nov. cap. (λϚ) incip. E, item Di (τμς) cum tit. περὶ ψευδοδικτάμνου marg. add. ψευδοδίκταμνον P (pr. m.) initium sic habet N (charta laesa) τὸ μὲν [δίκτα]μνον φύεται [ἐν Κρή]τῃ μόνη κα[θὼς] εἴρηται· τὸ [δὲ ψευδ]οδίκταυνον [καλούμενον] φύεται κτλ. μὲν addidi 4 post αὐτοῦ inser. [δικτάμ]νῳ N καὶ ἧττον δριμύ om. N: καὶ ἧττον om. AHDi 5 ἀλλʼ οὐχ N ἐνεργεῖ N 6 nov. cap. (λϚ) incip. E, item Di cum tit. περὶ τοῦ ἀπὸ Κρήτης δικτάμνου marg. add. δίκταμνον ἕτερον P (pr. m.) φύεται δὲ (om. N) ἐν Κρήτη καὶ ἕτερον R: δίκταμνον· φέρεται δὲ E καὶ post Κρήτης transpos. E 7 ἐμφερὲς R σισύμβρω E. ad rem cf. [Theophr.] l. s. φύλλον γὰρ ἔχει ὅμοιον σισυμβρίῳ, τοὺς δὲ κλῶνας μείζους ὀριγάνῳ] ὁρμίνῳ RE 9 λελισφάκου RE 10 πρὸς om. A ἃ RE 11 ἐμπλάστροις καὶ FHADi: καὶ superscr. E2 12 N fol. 169: cap. om. C οἱ δὲ βήκιον] . . . . . ηκιον N (charta laesa): supplevi cf. D, III 33 13 . . . οκεφαλης N: supplevi σάλβιαμ] . . λβαιαμ N: supplevi 14 C fol. 102r: N 62 Ἰδαία] ἐλαία R: correxi

33 ἐλελίσφακον· οἱ δὲ ἐλαφοβόσκον, οἱ δὲ σφάγνον. θάμνος ἐστὶν ἐπιμήκης, πολύκλωνος, ῥάβδους τετραγώνους καὶ ὑπολεύκους ἔχων, φύλλα δὲ μηλέᾳ κυδωνίᾳ ἐοικότα, ἐπιμηκέστερα δὲ καὶ μικρότερα καὶ τραχέα λεληθότως ὥσπερ τὰ ἀνάτριπτα τῶν ἱματίων, δασέα, ὑπόλευκα, σφοδρῶς εὐώδη, ἔμβρωμα· καπτὸν δὲ ἐπʼ ἄκρων τῶν καυλῶν ὥσπερ ὁρμίνου ἀγρίου ἔχει. φύεται δὲ ἐν τραχέσι χωρίοις |.

2 δύναμιν δὲ ἔχει τὸ ἀφέψημα τῶν φύλλων καὶ τῶν κλάδων 33 RV: ἐλείσφακον· οἱ δὲ λείσφακον, οἱ δὲ σφάκον, οἱ δὲ κισσίον, οἱ δὲ σφάγνος, οἱ δὲ βήκιον, Αἰγύπτιοι ἀπουσί, Ῥωμαῖοι σάλβια, οἱ δὲ κόρσαλον. 1 SIM.: Theophr. h. pl. VI 1, 4. 2, 5 Pl. XXII 46 e Theophr., S. N.. herbario Rom.) cf. XXVI 31. 1 EXC.: Orib. XI a. v. (ἐλελίσφακος — χωρίοις); Ps. D. de h. f. 4 (e D. lat.); carm. de herb. 7; Ps. Ap. 101 (unde Pa. Orib. I 82. A. Mai l. s. VII 418); Ps. 0rib. V 103, Gal XI 873 (unde Paul. Aeg. VII 8 s. v. Aet. I s. v. aliis ex Agrippa et Ps. Orpheo adscitis, Hes. a. v. ἐλελίσφακος. 8 SIM.: Pl. XXII 146 eup. II 112 (311) — Zop. (Orib. II 598. 599) Pl. l. s. eup. II 76 (287) — Pl. l. s eup. II 124 (322) — eup. I 99 (143) — eap. I 162 177) — Pl. s. — 147 eup. I 209 203) Pl. l. s. 147 cf. eup. I 86 (192). 1 num. cap. τμϚ PFHDi: τμε A: λη E tit. περὶ ἐλελισφάκου FHADi λελίσφακον E έλελίσφακον reliqui: έλελίσφακος Theophr. l. s. Nic. Th. 84 Zopyr. (Orib. II 598) Pl. Gal. Orib. D. eup. II 76 (287) ἐλαφοβόσκον ἐλελίσφακον E syn. om. Orib. 2 πολύκλωνος om. FHA (mg. add. A2) 3 δὲ om. R μηλέα καὶ κυδωνέα V: μήλα κυδωνία (κυδωνίω A) FHA: μηλοκυδωνέα E ἐοικότα] παραπλήσια R 4 δὲ — τὰ om. C: del. A2 δὲ] μέντοι NDi καὶ μικρότερα om. NOrib.EDi] τρ αχέα] ταχέα PV: τραχύτερα N: τραχύτερα καὶ παχύτερα Orib.Di: sed oblonga et minora et aspera Dl: folia habet mali cydonei similia, nisi quod angustiora et longiora (μακρότερα et subaspera Ps. D, 5 ἱμάτια (om. τῶν) E δασέα om. R: del. A2 σφοδρῶς om. R: del. A2 ἔμβρομον τῇ γεόσει C: superscr. A2: βρωμώδη FHDiA 6 δὲ ἔχει R ὀριγάνου E (ὁρμίνου superscr. E2) 7 δὲ om. R 8 τῶν κλάδων καὶ τῶν φύλλων R 9 C fol. 120v: N fol. 71 marg. add ἡ κοινῶς σάφβια C (m. rec.): salvia domestica N οἱ δὲ λείσφακον om. ADi φάκον libri: pacos Ps. Ap.: correxi coll. Theophr. l. s. σφάκος δὲ καὶ ἐλελίσφακος διαφέρουσιν ὡσὰν τὸ μὲν ἥμερον τὸ δὲ ἄγριον: Hes. s. v. σφάκος, A. V. σφακώδη κλιτύν 10 κεσσίον] ΚΙΟϹΝΙΝ CHDi: κωνιν N: correxi col. Ps. Ap. alii cission (libri) σφάγνον Di: pagnos Ps. Ap. Αἰγύπτιοι βήκιον HDi: beclon Ps. Ap. 11 Ῥωμαῖοι ἀπουσί HDl: Itali anuri (L: Egyptii anuri La V) Ps. Ap. σάλβια scripsi: ἀλλαβια R: ἀλαβία H: ἀραβία Di: Itali dicunt salviam, alii tussilaginem Ps. Ap. cf. Pl. XXVI 31 altera (sc. tussilago) α quibusdam salvia appellatur κορσαλον R: κόσαλον HDi: corsalvium Ps. Ap. (Ack.: om. libri): corruptum. in fine add. οἱ δὲ σαλβίαν C: δὲ σαλβία HDi: om. N (emendatio mg. addita ad ἀλλαβία videtur esse) οὖρα ἄγειν πινόμενον καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα κατασπᾶν καὶ τρυγόνος πληγαῖς ἀρήγειν μελαίνει δὲ καὶ τρίχας καὶ τραυματικὴ καὶ ἴσχαιμος καὶ ἀποκαθαρτικὴ τῶν θηριωδῶν ἑλκῶν ἐστι. παύει δὲ σὺν οἴνῳ τὸ ἀφέψημα τῶν φύλλων καὶ τῶν κλάδων αὐτῆς προσκλυζόμενον κνησμούς τοὺς περὶ τὰ αἰδοῖα.

34 ἡδύοσμον, οἱ δὲ μίνθην· γνώριμον βοτάνιον, δύναμιν ἔχον θερμαντικήν, στυπτικήν, ξηραντικήν· ὅθεν αἷμα ἵστησι πινόμενος ὁ χυλὸς αὐτοῦ μετʼ ὄξους καὶ ἕλμινθας κτείνει στρογγύλας, ἀφροδίσιά τε ἐρεθίζει καὶ λυγμούς καὶ ἐμέτους καὶ χολέραν 34 RV: ἡδύοσμον ἥμερον· οἱ δὲ μίνθα, οἱ δὲ καλαμίνθη, Ῥωμαῖοι μέντα, οἱ δὲ νεπέταμ, Αἰγύπτιοι τίς, οἱ δὲ φερθρουμόνθου, οἱ δὲ περξώ, οἱ δὲ μακιθώ. ἡδύοσμον ἄγριον· Ῥωμαῖοι μεντάστρουμ. 6 SIM.: Pl. XX 147 sq. (e S. N. et J. B.); Garg. M. 24, 158 R (e Pl.) Geop. XII 24 — IHipp.] περὶ δ. II 54 (VI 558) — Pl. 148 eup. II 29 (239) — Pl. 151 eup. II 67 (282). 6 EXC.: Orib. XI s. v. (ἡδύοσμον — ξηραντικήν); Gal. XI 882 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3); Ps. Ap. 120 (unde Ps. Orib. I 100 cf. Garg. M. 158 19 ~ A. Mai VII 409), Isid XVII 11, 9. Hes. s v. μίνθα. 9 SIM.: Ps. Ap. 93. 120. 1 πινόμενον οὗρα ἄγειν R καὶ ἔμμηνα — ἀρήγειν om. RE: del. A2 ἔμβρυα καὶ ἐμμηνα FHADi: ἔμβρυα ἔμμηνα P (at in marg. ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἄγειν): menstruis imperat, obortum prestat Dl 2 δὲ om, C: τρίχας μελαίνει N τραυματική] sc. ἡ βοτάνη (inconc. dict.): τραύματα ἴσχει N: τραυματικαὶ ἰσχαιμονος C 4 ἐστὶν ἑλκῶν FHDi: om. A. τῶν φύλλων — κλάδων om. R 5 αὐτῶν FHADi καὶ κνησμοὺς V τοὺς om. V κνησμούς post αἰδοῖα transpos. FHADi ad calcem cap. add. τὰ δὲ φύλλα ἐν οἴνῳ ἑψηθέντα καὶ ποθέντα σπλῆνα τήκει N cf. carm. de herb. 7. 6 num. cap. τμη PFΗDi: λθ E: om. A tit. περὶ ἡδυόσμου FADi ἡδύοσμος ἥμερος Di (post ἡδ. syn. e R add. DiA): ἡδύοσμος Orib. FHADi μίνθη PF: μίνθαν E τὸ βοτάνιον E 7 ἔχει E στυπτικήν om. RE. del. A2 καὶ αἷμα E 8 πινόμενος] λαμβανόμενος R: τῷ δὲ στρυφνή μετʼ ὀξυκράτου πινομένη τὰς προσφάτους αἵματος ἀναγωγὰς ἐπέχει Gal. αὐτοῦ om. RE ἕλμινθα κτείνει στρογγύλην R 9 ante ἀφροδίσια 3 litt. (εἰς?) eras. E2 χολέρας R: ipsa trita choleras (sc. emendat) Pl. 10 C fol. 128v: N fol. 80 syn. marg. add. H2 marg. adscr. N (m. rec.) menta domestica. idyosmon imeron μίνθα ΟΜΙΝΘΑ (ε antecedenti iterata) RDi οἱ δὲ μίνθα om. A, sed poet μακιθώ add. e D. οἱ δὲ μίνθην καλαμίνθην HDi 11 νεπετάν A cf. Ps. Ap. 93 nomen herbae nepeta. a grecis dicitur calamites, itali nepitam vocant: Ps. Ap. 120 nomen herbae nenta. a grecis dicitur hedgosmus 12 περξό HA μακηθό HADi 13 C fol. 131r: N 80: syn. superscr. H2 marg. add. mentastrum C (m. rec.): menta silvatica N m. rec.) παύει δύο ἢ τρία κλωνία σὺν ῥοᾶς ὀξείας κυλῷ ποθέντα· διαφορεῖ δὲ καὶ ἀποστήματα μετʼ ἀλφίτου καταπλασθὲν καὶ κεφαλαλγίαν παρηγορεῖ ἐπιτεθὲν τῷ μετώπῳ μαστῶν τε περίτασιν καὶ σπάργησιν πραύνει.

2 σὺν ἁλσὶ δὲ τοῖς κυνοδήκτοις κατάπλασμα, ὠταλγίαις τε ὁ χυλὸς σύν μελικράτῳ ἁρμόζει. γυναιξὶ δὲ πρὸ τοῦ πλησιάζειν προστιθέμενον ἀσυλληψίαν ἐργάζεται γλῶσσάν τε τραχεῖαν παρατριβόμενον λεαίνει καὶ γάλα ἀτύρωτον φυλάσσει, ἐναποκλυσθέντων αὐτῷ κλωναρίων, καὶ καθόλου ἐστὶν εὐστόμαχον καὶ ἀρτυματῶδες.

γίνεται δὲ καὶ ἄγριον ἡδύοσμον, δασύτερον τοῖς φύλλοις καὶ βραχεῖ μεῖζον σισυμβρίου, τὴν ὀσμὴν βρωμωδέστερον καὶ ἥττον εἰς τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν εὔθετον.

35 καλαμίνθη· μὲν τις ὀρεινοτέρα ἐστίν, ἔχει δὲ φύλλα 1 SIM.: D. eup. II 96 (300) — Pl. XX 149 (e Ps. Democrito) eup. II 4. 5 (228) — Pl. 150 — Zop. Orib. II 589) Pl. 150 — Scrib. Larg. 2 Pl. 150 eup. I 2 (95) — Pl. 150 eup. I 134 (161) — Nic. Alex. 374 (ex Apollod.) Scrib. Larg. 197 eup. II 113 (314) — Pl. 151 eup. I 57 (120) — [Hpp.] l. s. Pl. 147 eup. II 95 (299) — Pl. 149 eup. II 18 (233) — Pl. 147. 151. 11 EXC. Orib. XI s. v. (γίνεται — εὔθετον). 14 SIM.: Pl. XX 144 (e S. N.); Nic. Th. 60 (ex Apoll.) cum schol. 14 EXC.: Orib. XI s. v. (καλαμένθη — καθύγροις); Gal. XII 4 (unde Paul. Aeg. VII 8 s, v. Aet. I s. v. allis e Ps. Orpheo additia): Ps. Ap. 90 (unde Pa. Orib. I 17. ~ A. Mai l. s. VII 441); Isid. XVII 9, 82. Hes. s. v. καλαμίνθη. 1 κλωνάρια R: ἡδυόσμου κλωνία σῦν ῥοιᾶς ὀξείας χυλῷ (ac. λυγμοὺς παύει) D, eup. II 4 (228) 2 ἀλφίτων Gal. l. s. διὰ δὲ τὴν τοιαύτην τῆς πόας κρᾶσιν [l. e. ὑγρότητα ἡμίπεπτον καὶ φυσώδη) καὶ κατὰ τῶν ἀποστημάτων ἐπιτιθέασιν ἔνιοι μετʼ ἀλφίτων αὐτήν καταπλασθεῖσα RE (corr. E2) 3 κεφαλαλγίας EFHADi ἐπιτεθέντα C: ἐπιτεθεῖσα N κατὰ τοῦ μετώπου RE περίστασιν RV 4 σπάργησιν ἄλγησιν R (superscr. A2). σπάργνσιν reliqui: correxi cf. Sor. ed. Roae I 25 (246) συνεργεῖ δὲ (τε N) τοῖς κυνοδήκτοις καταπλασσόμενον R 5 ὠταλγίας CFH: ὠταλγί N τε] δὲ Di ἁρμόζει] ἀρήγει FHADi 6 προστιθεμένη C συντιθεμένη N 8 post φυλάσσει habet ἐναποκαυσθὲν αὐτῷ [ἐν αὐτῷ ἀποκλυσθέν N) καὶ καθόλου ἐατὶν εὔποτοι (εὔπομον C) R: superscr. A2 τῶν κλωναρίων καὶ τῶν φύλλων E: τῶν φύλλων Di 10 nov. cap. (μ) incip. E ἄγριος ἡδύοσμος· γίνεται δασύτερος Ε: τὸ δὲ ἄγριον ἡδύοσμον γινόμενον δασύτερον R: τὸ δὲ ἄγριον ἡδύοσμον, ὃ Ῥωμαῖοι μενθάστρουμ καλοῦσι, γίνεται Di Ῥωμαῖοι μεντάοτρουμ ald. A: superscr. H2 11 βραχεῖ PF: βραχύ VHA (παντὶ superscr. A2): παντὶ R: τῷ παντὶ E: hirsutiore folio et maiore Orib.: maior in omnibus Dl σισυμβρίου del. A2: σισυμβρίζων τῇ ὀσμῆι E ἐν ὀσμῇ τρομωδέστερον R: (unde) ἐν ὀσμῇ δὲ Di 12 εὔθετος E: εὔθετον ὑπάρχει R 13 num. cap. τμθ ODi: μα E tit. περὶ καλαμίνθης FHADi καλάμινθος Nic. Th, 60 ὠρινωτέρα P: ὀρεινορωτέρα V: ὀριγανωτέρα E. superscr. A2 τὰ φύλλα RE ὅμοια ὠκίμῳ, ὑπόλευκα, κλωνία δὲ καὶ κάρφη γεγωνιωμένα, ἄνθος πορφυροῦν. ἡ δέ τις γλήχωνι ἔοικε, μείζων δέ, ὅθεν ἀγρίαν τινὲς αὐτὴν γλήχωνα ἀνομάζουσι, διότι καὶ τῇ ὀσμῇ παρέοικε· ταύτην Ῥωμαῖοι νεπέταν καλοῦσιν. ἡ δὲ τρίτη ἔοικεν ἡδυόσμῳ ἀγρίῳ, ἐπιμηκεστέρα τοῖς φύλλοις, καυλῷ καὶ κλάδῳ μείζων τῶν προειρημένων καὶ ἧττον ἐνεργής.

πασῶν δὲ τὰ 2 φύλλα γευομένῳ πυρωτικά ἰσχυρῶς καὶ δριμέα, ῥίζα ἄχρηστος. φύεται δʼ ἐν πεδίοις καὶ ἐν τραχέσι τόποις καὶ καθύγροις.

πινομένη δὲ καὶ καταπλασσομένη ἀρήγει ἑρπετοδήκτοις· ἄγει δὲ καὶ οὖρα τὸ ἀφέψημα πινόμενον· βοηθεῖ δὲ καὶ ῥήγμασι καὶ σπάσμασι καὶ ὀρθοπνοίᾳ καὶ στρόφοις καὶ χολέρᾳ 35 RV: καλαμίνθη· οἱ δὲ ὀσμῖτις, οἱ δὲ γλήχων ἀγρία, Αἰγύπτιοι βελλού, οἱ δὲ θεσμουζοεί, Ὀσθάνης . . . . ⟨προφῆται⟩ αἴλουρον ἢ πρόγονος Ἀπόλλωνος ἢ γόνος Ὥρου, Ῥωμαῖοι μεντάστρουμ, Σπάνοι κρόβουλα, Γάλλοι μεντασῶνε, Δάκοι τεύδιλα. καλαμίνθη ὀρεική· οἱ δὲ ὀριγανίς, οἱ δὲ μίνθην, Ῥωμαῖοι νεπέταμ, οἱ δὲ μέντα μοντάνα. 9 SIM.: [Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (VI 558) — Nic. Th. 60 (ex Apoll.) Ael. h. a. IX 26 (ex Sostrato) schol. Aristoph. Eccl. 648 eup. II 117 (317) — Pl. l. s. eup. II 34 (247). II 39 (253). — eup. II 40 (254). II 22 (235). II 136 (327). II 56 (267). II 67 (282) cf. Alex. Trall. II 597 — schol. Nic Th. 60 (e Crat.) eup. I 205 (200) — eup. II 78 (291). II 128 (323). I 114 (150. I 56 (119). I 240 (221). I 61 (124). 1 post ὠκίμῳ inser. μικρότερα δὲ καὶ λευκότερα (albidiora Dl) R: mg. add. A2 γωνιοειδῆ R 2 post πορφυροῦν add. ἢ καὶ μήλινον R: mg. add. A2 ἡ δὲ τις — καλοῦσιν om. R: del. A2 ἔοικε καὶ E 3 ὀνομάζουσι] ἐκάλεσαν Di: ὠνόμασαν E fort. ὀσμῇ ⟨αὐτῇ〉 4 νέπετα E: ἐπέταν Di τρίτη] ἑτέρα R: superscr. A2 5 ἀγρίῳ om. R: del. A2 tertium genus simile est ediosmo agresti Dl καὶ καυλῷ R: τῷ καυλῷ καὶ τοῖς κλάδος N 6 μείζονι V τῆς προειρημέ νης C πασῶν] ἀμφοτέρων R 7 γενομένων OE: γευομένῳ post ἰσχυρῶς tanspos. R πυρωτικά] θερμαντικὰ C ῥίζαι ἄχρηστοι R 8 φύονται R ἐν (alt.) om. RE παχέσι A: corr. A2 πανύγροις R: superscr. A2 9 πινόμεναι δὲ καὶ καταπλασσόμεναι R 10 δὲ (alt.) om. CE καὶ (alt.) om. N δήγμασι σπάσμασι ὀρθοπνοίαις NDi 11 ὀφθοπνοίᾳ PE: ὀρθοπνοίαις reliqui καὶ (tert. et quart.) om. Di 12 C fol. 154r: N 48: syn. om. HADi ὀσμῖτις] alii osmites bregmu Ps. Ap. i. e. alii osmitis [Aegyptii] bregmu) ἄγριος libri: correxi 13 βελλου R: bregmu Ps. Ap. (L: bregmo L1 V) θεσμουζοεί] alii vocant thermuhortantes Ps. Ap. (L: thesmuhortantes L1 i. e. thesmu Osthanes) lac. significavi, προφῆται supplevi ef. Ps. Ap. 14 αιλουσιν N: ειλουσιν C: correxi πρόγονος Ἀπὀλλωνος] prophetae gonos Apollonos Ps. Ap. ὄρου R: correxi Itali vocant mentastrum Ps. Ap. cf, Pl. ΧIX 159 genus eius (ec. mentae) silvestre mentastrum 15 μεντασωναι C τεύδειλα N ef. Tomaschek l. c. 27 16 C fol. 153v: N 48 ὀρειγανίς N καὶ ῥίγει, καὶ πρὸς τὰ θανάσιμα προπινομένη ποιεῖ σὺν οἴνῳ καὶ ἴκτερον ἀποκαθαίρει ἕλμινθάς τε κτείνει καὶ ἀσκαρίδας σὺν ἁλσὶ καὶ μέλιτι πινομένη ἑφθή τε καὶ ὠμὴ τετριμμένη, ὠφελεῖ

3 καὶ ἐλεφαντιῶντας βρωθεῖσα ἐπιπινομένου ὄρρου γάλακτος. φθείρει δὲ καὶ ἔμβρυα καὶ ἔμμηνα ἄγει τὰ φύλλα λεῖα ἐν προσθέτῳ, θυμιαθέντα δὲ ἑρπετὰ διώκει καὶ ὑποστρωννύμενα. λευκαίνει δὲ καὶ μελαίνας οὐλὰς ἑψηθεῖσα ἐν οἴνῳ καὶ καταπλασθεῖσα, καθαίρει καὶ ὑπώπια ἰσχιαδικοῖς τε ἐπιτίθεται εἰς μετασύγκρισιν, ἐπικαίουσα τὴν ἐπιφάνειαν, καὶ σκώληκας τοὺς ἐν ὠσὶ κτείνει ὁ χυλὸς ἐνσταζόμενος.

36 θύμος· γινώσκεται ὑπὸ πάντων|. θαμνίσκιον φρυγανοειδές, φυλλαρίοις στενοῖς καὶ πολλοῖς περιειλημμένον, ἔχον ἐπʼ ἄκρου κεφάλια ἄνθους περίπλεαs, πορφυρίζοντα. μάλιστα δὲ φύεται ἐν πετρώδεσι καὶ λεπτογείοις τόποις.

36 RV: θύμος· οἱ δὲ θύμον, οἱ δὲ θύμος λευκός, οἱ δὲ κεφαλωτός, οἱ δὲ ἐπιθυμίς, οἱ δὲ θύρσιον, Ῥωμαῖοι θούμουμ. Αἰγύπτιοι στέφανοι, δάκοι μίζηλα, Θοπυσκοι μούτουκα. 11 SIM. Theophr. h. pl. VI 2, 3 (unde Pl. XXI 56); Pl. XXI 154 sq. (e S. N.). 11 EXC.: Orib. XI s. v. θύμος — τόποις); cf. Gal. XI 887 (unde Aet I e. v. aliis aliunde adscitis, Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Garg. Mart. 36 (174 R. e D. lat.) cf. Ps. 0rib. III 45. A. Mai l. s. VII 433; Isid. XVII 9, 12; Hes. s. v. θύμον. 1 ῥίγεσι, NEV πινομένη E post προπινομένη habet καὶ ἐπιπινομένη σὺν οἴνῳ (δὲ inser. N) ἴκτερον ἀποκαθαίρει R 3 ὠφελεῖ δὲ E 4 βρωθεῖσα καὶ E. ad rem cf. schol. Nic. Th. 60 (e Crat.) ἡ δὲ καλάμινθος ἐν ὀρρῷ γάλακτος πινομένη ἐλεφαντίασιν καὶ χοιράδας (═ Pl. XX 144) καταπλαττομένη ἰᾶται 5 φθείρει — ἔμβρυα om. N δὲ om, CE καὶ ἔμβρυα om. C λεἴα om. A προσθέτῳ δὲ C 6 θυμιαθεῖσα R δὲ om, R καὶ ὑποστρωννυμένη post θυμιαθέντα transpos. C 7 δὲ] τε Di τὰς μελαίνας REDi 8 ἀποκαθαίρει δὲ καὶ ὑπώπια E: ὑπώπια ἀποκαθαίρει R 11 num. cap. τν ODi: μβ E tit. περὶ θύμου FHADi thymum quidam cephaloton, quidam epithymum vocant Orib. (cum interpol. Rasarii) post θύμος syn. e R add. Di: post φρυγ. A: marg. H2 φρυγανῶδεσ R 12 πολλοῖς καὶ στενοῖς Di: πολλοῖς στενοῖς A foliolis multis et angustis interceptus Orib. at. cf. Dl folia habens angusta et multa 13 ἄνθη NV περίπλεα addidi cf. D. II 37 ἐπιπορφυγίζοντας C: ἐπιπορφυρίζοντα N: πορφυρίζοντος Orib. 14 δὲ om. VE πετρώδεσι τόποις καὶ ἐν λεπτοῖς R 15 C fol. 137v: N 37 marg. add. C (m. rec.) ὃ καὶ θρύμβος ἄγριος (θρύμβος nomn eat serioris aetalis cf. Sim. Seth. s. v.) οἱ δὲ θύμον om. HA Di cf. Theophr. h. pl. VI 2, 3 θύμος λευκός] καὶ θύμον τὸ μὲν λευκὸν τὸ δὲ μέλαν Theoehr. l. s. 16 ord. syn. perturb. N θυμ᾿ μουμ C: θουμούμ reiqui 17 στεφάνη AHDi μέζηλα R: μίζολα AH: μόζουλα Di cf. Tamaschek l. s. 27 Θοῦσκοι μούτουκα om. A HDi

δύναμιν δὲ ἔχει πινόμενον μετὰ ἀλῶν καὶ ὄξους ἄγειν φλεγματῶδες κατὰ κοιλίαν.

τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτοῦ μετὰ μέλιτος 2 ὀρθοπνοῖκοῖς καὶ ἀσθματικοῖς βοηθεῖ ἕλμινθάς τε ἐξάγει καὶ ἔμμηνα καὶ δεύτερα καὶ ἔμβρυα ἄγει· ἐστι δὲ καὶ οὐρητικόν, μιγὲν δὲ μέλιτι καὶ ἐκλειχθὲν εὐανάγωγα τὰ ἐκ θώρακος ποιεῖ. διαφορεῖ δὲ οἰδήματα πρόσφατα καταπλασθὲν μετ’ ὄξους καὶ αἵματος θρόμβους διαλύει καὶ θύμους καὶ ἀκροχορδόνας αἴρει, καὶ ἰσχιαδικοῖς μετʼ οἴνου καὶ ἀλφίτου ἐπιτεθὲν ἁρμόζει, ἀμβλυωποῦντάς τε ὠφελεῖ ἐσθιόμενον ἐν τροφῇ. εὔχρηστον δὲ καὶ πρὸς τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν ἀντὶ ἀρτύματος.

37 θύμβρα· καὶ αὐτὴ γνώριμος, γεννωμένη ἐν λεπτογείοις 37 RV: θύμβρα· οἱ δὲ ὀφσίνη, οἱ δὲ προβάτιος, οἱ δὲ ὀσμῖτις, οἱ δὲ ὀρίγανον ἄγριον, οἱ δὲ ἀγήρατον, Ῥωμαῖοι σατουρέῖαμ, οἱ δὲ θούμουμ, οἱ δὲ κούνουλα ῥούστικα, Αἰγύπτιοι σεκεμμένη. 1 SIM.: [Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (VI 560) Ruf. (Orib. II 117. II 95) Pl. l. s. 155 — Pl. l. s. 156 eup. II 39 (252) — Pl. l. s. eup. II 76 (288) — Zop. (Orib. II 566) Cels. II 31 eup. II 112 (312) cf. [Hipp.] l. s. — Zop. (Orib. II 568) Pl. l. s. 155 eup. II 31 (241) Alex. Trall. II 223 — Pl. l. s. 157 — Pl. 155 eup. I 211 (204) — Pl. 157 eup. I 176 (186) — Pl. 157 eup. I 240 (221) Alex. Trall. II 533 — Pl. 154 eup. I 43 (113) Ruf. (Orib. III 95). 11 SIM.: Theophr. h. pl. VI 1, 4. 2, 3. Pl. XIX 165. XX 173 (unde Garg Mart 20, 153 R. cf. Isid. XVII 9, 42). 11 EXTC.: Orib. XI s. v. (θύμβρα — δριμύτητα); Aet. I s. v, Paul. Aeg VII 3 s. v. 1 μετὰ om. PV 3 καὶ ἀσθματικοῖς om. R ἔλμεις REF ἔλμινς HA 4 ἔμβρυα καὶ δεύταρα HADi: ἔμμηνα ἔμγρυα δεύτερα ἄγειν in marg. P: menstruis imperat, secundas deponet, abortum facit Dl ἄγει om HADi ἔστι — ποιεῖ om. Dl 5 εὐάγωγα E 6 post ποιεῖ habet οἰδήμαια πρόσφατα καὶ θρόμβους αἵματος διαφορεῖ R: καὶ καταπλασθὲν δὲ μετʼ ὄξους λύει καὶ διαφορεῖ οἰδήματα πρόσφατα καὶ αἴματος θρόμβους διαφορεῖ E 8 ἰσχιαδικούς τε καὶ pr. om.) R ἐπιτεθεὶς κουφίζει R: ἐπιτεθὲν κουφίζει E 9 τε om. ODi ὠφελεῖ post τροφῇ transp. Di σὺν τροφῇ Di 10 πρὸς] εἰς R 11 num. cap. τνα ODi. μγ E tit. περὶ θύμβρας FHADi thymbra hoc est satureia Orib. θύμβρα φύεται ἐν N λεπτογείοις καὶ om. R: saxosis et asperis locis nascitur Dl 12 C fol. 138v: N 37 syn. om. HADi ὀρσι᾿ νη (sic) C 13 Ῥωμαῖοι σατουρέῖαμ om. N. cf. Pl. XX 165 (ex Hyg.) Crateuas apud Graecos cunilam bubulam eo nomine (sc. panacem) appellat, ceteri vero congsam id est cunilaginem, thymbram vero quae sit cunila. aec aput nos habet vocabulum et aliud satureia dicta in condimentario genere 14 θυμουμ N: θουμμουμ C cf. D. II 36 κουνουλα ῥούστικα N: καπραρουστικα C cf. Colum. IX 4, 2 καὶ τραχέσι τόποις, ὁμοία θύμῳ, ἐλάσσων μέντοι καὶ ἁπαλωτέρα, φέρουσα στάχυν ἄνθους μεστόν, ἔγχλωρον.

δύναται | δὲ τὰ αὐτὰ τῷ θύμῳ ὁμοίως λαμβανομένη καὶ πρὸς τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν εὔθετος. γίνεται δὲ καὶ σπαρτὴ θύμβρα, κατὰ πάντα τῆς ἀγρίας ἐλάσσων, εὐχρηστοτέρα δὲ πρὸς βρῶσιν διὰ τὸ μὴ ἐπιτετάσθαι τὴν δριμύτητα.

38 ἔρπυλλος· ὁ μέν τίς ἐστι κηπευτός, σαμψουχίζων τῇ ὀσμῇ, καὶ στεφανωματικός· ὠνόμασται δὲ ἀπὸ τοῦ ἕρπειν τε καὶ ὅ τι ἂν αὐτοῦ μέρος θίγῃ τῆς γῆς, ῥιζοβολεῖν. ἔχει δὲ φύλλα καὶ κλωνία ὀριγάνῳ ἐμφερῆ, πλὴν λευκότερα· ἀπὸ δὲ αἱμασιῶν καθιέμενος εὐαυξέστερος γίνεται. ὁ δέ τίς ἐστιν ἄγριος, ὃς καὶ ζυγὶς καλεῖται, οὐχ ἕρπων, ἀλλʼ ἀρθός, κλωνία ἀνιεὶς λεπτά|, φρυγανώδη, φύλλων περίπλεα ὁμοίων πηγάνῳ, 38 RV: ἕρπυλλος· οἱ δὲ ζυγὶς ἀγρία, οἱ δὲ πόλιον, Αἰγύπτιοι μερουόπυος, Ῥωμαῖοι σερπούλλουμ, οἱ δὲ κίκερ ἠρράτικουμ. 7 SIM.: Pl. XX 245 sq. (e S. N. — Crat.) cf. Theophr. h. pl. VI 1, 1. 6, 2 3. 7, 2. 5; Nic. Th. 67 sq. (ex Apoll.). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἕρπυλλος — ἐπιτηδειότερος); Aet. I s. v. (initio cap. alienis e Gal. additis); cf. Gal. XI 877 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 7 (e D. lat.): Garg. Mart. 39 (175 R.); Isid. XVII 9, 51; Ps. Ap. 99 (unde Ps. Orib. I 80. A. Mai. l. s. VII 444); Hes. s. v. ζώγη. 14 SIM.: Ps. Ap. 99. 1 ἔλαττον R μέντοι] δὲ F ἀναλογωτέρα N: ἀναλωτέρα C. verumtamen minor et magis tenera Orib. molliora habens folia et stiptica Dl 2 ἄνθος Di μεστὸν ἄνθους R ἐνχλώρου R: ἔγχωρον PV 3 τῷ προειρημένῳ θύμῳ R 4 εὐθετεῖ Di 5 θύμβρα σπαρτή R ἔλαττον τῆς ἀγρίας R 6 ἐπιτεταμένον τῆς δριμύτητος R τῆ δριμύτητι VE 7 num. cap. τνβ ODi. μδ E tit. περὶ ἑπτύλλου FHADi ἕρπυλλον A post ἕρπυλλος syn. e R add. Di. marg. H2 σαμψουχίζων CPE. σαμψυχίζων reliqui τῇ χρόᾳ καὶ τῇ ὀσμῇ E. ad rem cf. schol. Nic. Th. 67. schol. in Arist. Pac. 168. Pl. l. s. Isid. l. s. 8 τε om. R 9 ῥιζοβολεῖ RFA 10 ὄμοια ὀριγάνῳ R 11 εὐεξειέστερος R τις] γε C: ἔτερος N 12 ὃς om. R ζούγις E: ζύης R: zigium Dl: συζυγίς Aet l. s. cf. Ath. XV 681 f. post καλεῖται syn. e R add. A οὐχ ἕρπων, ἀλλʼ ὀρθός om. marg. add. A2 κλωνία δὲ ἔχων φρυγανώδη R 15 ἀνιελὶς] ἀνίησιν E: ἔχων (post φρυγαν. transpos.) Aet. φύλλα περίπλεα ὅμοια RAet. 14 C fol. 110v: N 66 ζυγὶς ἄγριος C: ζευγίς N: gygos Ps. Ap. (L gigos L1 V) πόλιον serpyllum flores habet candidos ut canos homium, ideo polion dicitur A. Mai l. s. 15 μερουοπυος Cp: μερουοπυθε v: μερουοπυε N (ut videtur): μερουόπιθς H: ῥουόπιθς A: Aegyptii meru (maru L1 V) vocant Ps. Ap. (meruopuos Ack.) σερπουλλου C: σερπύλουμ Di: σερπύλλουμ H: σερπίλουμ A: Itali serpullum dicunt Ps. Ap. κερκλατικουμ RADi: κερηλατικουμ H: correxi coll. Ps. Ap. alii cicer erraticum, alii cicer rusticum (cf. A. Mai l. c. 444), Orib. VI 469 epillion. erpillion, quem Romei cicer erraticum vocant ὑπόστενα δέ ἐστι καὶ ἐπιμηκέστερα καὶ σκληρότερα ταῦτα, ἄνθη γευομένῳ δριμέα, ὀσμὴ ἡδεῖα, ῥίζα ἄχρηστος.

φύεται 2 ἐν πέτραις, ἐνεργέστερος καὶ θερμαντικώτερος τοῦ κηπευτοῦ ὑπάρχων καὶ πρὸς τὴν ἐν ἰατρικῇ χρῆσιν ἐπιτηδειότερος· ἔμμηνά τε γὰρ ἄγει καὶ οὖρα κινεῖ πινόμενος· ὠφελεῖ καὶ στρόφους, σπάσματα, ῥήγματα, ἥπατος φλεγμονάς καὶ πρὸς ἑρπετὰ πινόμενός τε καὶ καταπλασσόμενος, κεφαλῆς τε ὀδύνην παραμυθεῖται ἑψηθεὶς σὺν ὄξει καὶ καταβραχεὶς μιγέντος αὐτῷ ῥοδίνου· μάλιστα δὲ ἐπὶ ληθάργου καὶ φρενίτιδος ἁρμόζει. παύει δὲ καὶ ἔμετον αἵματος δραχμῶν τεσσάρων πλῆθος μετʼ ὄξους ποθείς.

39 σάμψουχον κράτιστον τὸ Κυζικηνὸν καὶ Κύπριον, δευτερεύει δὲ τούτου τὸ Αἰγύπτιον καλεῖται δὲ ὑπὸ Κυζικηνῶν 4 SIM.. D. eup. II 76 (288) — Cels. IV 16 Pl. l. s. 246 eup. II 109 (307) — eup. II 40 (254) — eup. II 34 (246) — Pl. 246 eup. II 58 (270) — Nic. Th. 67 sq. ex Apoll.) Pl. 245 eup. II 115 (316) 121 (319) — Pl. 246 eup. I 2 (94) Archigenes (Gal. XI 552) Alex. Trall. I 480 — Pl. l. s. 246 — Pl. l. s. eup. I 10 (98) Alex. Trall. I 516. 12 SIM.: Pl. XXI 163 (e S. N.) cf. XXI 61. Theophr h. pl. Vl 7, 4. Diocl. (F. M. G. I 167). 12 EXC.: Orib. XI s. v. (σάμψουχον — στεφάνους); Ps. D. de h. f. 10 (e D. lat) ~ Ps. Orib. II 48. A. Mai l. s. VII 434; Isid. XVII 9, 14. Hes. s. v. σάμψουχος. 1 δέ] τε N: om. CAet. ἐστι om. REAet. καὶ σκληρότερα om. NAet. Dl: καὶ σκληρά E: καὶ μικρότερα C (superscr. A2): angustioribus vero oblongioribusque ac durioribus Orib. ταῦτα addidi 2 τὰ δὲ ἄνθη N: ἄνθη δὲ C ἡδίστη E ῥίζα δὲ Aet. φύεται δὲ E 3 πέτοις FN 4 καὶ ἔστι Aet. πρὸς τὴν ἰατρικὴν κρῆσι RHDiAet. ἐπιτήδειος R 5 τε om. Di γὰρ om. RAE ἄγει] ταράττει C (e γὰρ ἄγει natum): κινεῖ N κινεῖ] ταράττει N post κίνεῖ distinxit E ἀφελῶν N καὶ addidi ex Aetio πρὸς στρόφους Aet. 6 σπάσματα om. R: del. A2: post ῥήγματα transpos. Di φλεγμονὴν R 7 πινόμενός τε καὶ om. marg. add. P παρηγορεῖται FH: παρηγορεῖ AE 8 ἐν ὄξει R 9 ῥοδίνου μιγέντος αὐτῷ (αὐτῇ R) RDi ληθαργικῶν καὶ φρενιτικῶν τῶν χρονιζόντων Aet. 10 αἵματος ἀναγωγὰς Aet. 11 ποθεῖσα RAet. ποθείς ὁ χυλὸς αὐτοῦ ADi in A sequ. (sine titulo) cap. τνγ· ἐλαφόσκοφδον, οἱ δὲ ἀγριόσκορδον, Ῥωμαῖοι ἄλιουμ κερβίνουμ i. e. cap. D. περὶ σκορόδου (II 181), quod s. v. ἐλαφόσκορδον· οἱ δὲ ἀγριόσκορδον habet R: cap. marg. add. H2 12 num. cap. τνγ PFHDi: τνδ A: με E tit. περὶ σαμψύχου FHADi σάμψουχον RPE: σάμψυχον reliqui post σάμψ. syn. add. Di: om. HA marg. add ἐκλογή P (pr. m.) κράτιοτόν ἐστι V κυζηκηνόν Orib.: κυζικινόν E 13 τούτου om, ROrib.E τὸ om. PV ἐν Αἰγύπτῳ ROrib. αἰγὐπτιον καὶ ἐν σικελίᾳ E καλεῖται δὲ τοῦτο E ὑπὸ τὰν E καὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ ἀμάρακον. πόα δέ ἐστι πολύκλωνος, ἕρπουσα ἐπὶ γῆς, φύλλα δασέα καὶ περιφερῆ ἔχουσα, ὅμοια τοῖς τῆς λεπτοφύλλου καλαμίνθης, σφόδρα εὐώδης καὶ θερμαντική, πλεκομένη καὶ εἰς στεφάνους. ἁρμόζει δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πινόμενον ἐπὶ ἀρχομένων ὑδρωπικῶν καὶ δυσουρούντων καὶ στροφουμένων.

2 ξηρὰ δὲ τὰ φύλλα ἐπιπλασθέντα μετὰ μέλιτος αἴρει ὑπώπια καὶ ἔμμηνα ἄγει ἐν προσθέτῳ· πρὸς δὲ σκορπίου πληγὴν μετὰ ἀλῶν καὶ ἴξους καταπλάσσεται, πρὸς δὲ στρέμματα μετὰ κηρωτῆς ἀναληφθέντα ἐπιτίθεται καὶ πρὸς οἰδήματα ὁμοίως ἀναληφθέντα κηρωτῇ καὶ πρὸς ὀφθαλμῶν φλεγμονάς καταπλάσσεται μετὰ πάλης ἀλφίτου· μείγνυται δὲ καὶ ἀκόποις καὶ μαλάγμασι πρὸς τὸ θερμαίνειν.

40 μελίλωτος· κράτιστος ὁ ἐν Ἀττικῇ καὶ Κυζίκῳ καὶ 39 RV: σάμψουχον· οἱ δὲ τρίφυλλον, οἱ δὲ ἀμάρακον, οἱ δὲ ἀγαθίδες, οἱ δὲ κνήκιον, οἱ δὲ ἄκαπνον Πυθαγόρας θριαμβίς, Αἰγύπτιοι σοφώ, Ἀρμένιοι μύουρον, προφῆται γόνος ⟨Ὁσ⟩ίρεως, δὲ ὁμόγονος Ἴσεως, Ῥωμαῖοι μεζουράνα. 5 SIM. Pl. XXI 163 eup. II 63 (278) — Pl. l. s. eup. II 109 (306) — Pl. l. s. eup II 40 (255) — Pl. l. s. eup. I 56 (119) Gal. XII 815 (ex Apollonio) — Zop. (Orib. II 597) Pl. l. s. eup. II 77 (290) — Nic. Th. 575 (ex Apoll) Pl. l. s. eup. II 117 (318) — Cela. V 11. 14 SIM.: Pl. XXI 53. 151 (e S. N.) cf. Theophr. h. pl. VII 15, 3 de caus. VI 14, 8. 11 Nic. Th. 897 cum schol. 14 EΚC. Orib. XI s. v. (μελίλωτος — εὐωδίαν); cf. Orib. syn. II 56 (V 75 D.); Gal. XII 70 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII c. 3 s. v); Hes. s. v. μελίλωτος. 1 ἀμάραντον FHADi (ἀμάρακον superscr. A2) cf. Ath. XV 681 b. schol Nic. Th. 503. 576 nov. cap. (μ Ϛ): incip. E ἀμάρακον· πόα ἐστὶν κτλ. marg. add έδέα P (pr. m.) ἐρπομένη V 2 ἔχουσα λεπτά E τοῖς om. H 3 εὐώδη καὶ θερμαντικὰ πλεκόμενα COrib. 5 δὲ καὶ E 6 ὑδρώπων E 7 ἐμπλασθέντα E σὺν μέλιτι R 8 σκορπίους R: σκορπιοπλήκτους E 9 καὶ πρὸς C δὲ om, R στεέμματα καὶ N ἀναλημφθέν RE 10 οἰδήματα δὲ καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καταπλάττεται [δὲ add. C) μετὰ πάλης ἀλφίτων (ἀλφίτου E) RE 12 παιπάλης HADi ἀλφίτου καὶ πρὸς οἰδήματα Di διὰ τὸ θερμαίνειν N: διαθερμαῖνον C: διὰ τὸ θερμένην δυνάμενον E 14 num. cap. τηδ PFHDi: A: μζ E tit. περὶ μελιλώτου FHADi μελέλωτον NGal. D. eup. l. s. κελ. γνώριμος N ὁ Ἀττικός NOrib. Di ὁ ἐν Κυζίκῶ NOrib. Di 15 C 301r: N 157 16 ἀγαθίδες cf. Mayer Handb. d. gr. Et. I 106 οιαμβισ C: θιαμβις N: θράμβης Di: correxi 17 σοφό Di ὀνος ἴρεως R: ὄνος ἴχρεως Di: correxi 18 ὁμίγονος ἴσεως CDl: ὁμήγονος ἴσεως N: correxi Ῥωμαῖοι μεζουράνα solus habet Di, sed marg. adscripsit N (m. rec.) sansichon i. e maiorana Χαλκηδόνι γεννώμενος, κροκίζων καὶ εὐώδης· φύεται δὲ καὶ ἐν Καμπανίᾳ περὶ Νῶλαν τηλίζων καὶ ἄτονος κατὰ τὴν εὐωδίαν. δίαν.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, μαλακτικὴν πάσης φλεγμονῆς, μάλιστα δὲ τῆς περὶ ὀφθαλμοὺς καὶ μήτραν καὶ δακτύλιον καὶ διδύμους μετά γλυκέος ἑψηθεὶς καὶ καταπλασθείς, ἐνίοτε δὲ καὶ ᾠοῦ λεκίθου ὀπτῆς παραμιγείσης ἢ τηλίνου ἀλεύρου ἢ λινοσπέρμου ἡ γύρεως ἢ κωδυῶν ἢ σέρεως·

θεραπεύει καὶ 2 μελικηρίδας προσφάτους καθʼ ἑαυτὸν ἐν ὕδατι καὶ ἀχῶρας σὺν γῇ Χίᾳ καὶ οἴνῳ κηκίδι καταχριόμενος ἄλγημά τε στομάχου μετʼ οἴνου ἑφθός τε καὶ ὠμὸς σύν τινι τῶν προειρημένων καὶ ὠταλγίας παύει σύν γλυκεῖ ὠμὸς χυλισθεὶς καὶ ἐνσταζόμενος ς καὶ κεφαλαλγίας πραΰνει ἐμβρεχόμενος μετʼ ὄξους καὶ ῥοδίνου.

40 RV: μελίλωτον· οἱ δὲ ζωοδότιον, οἱ δὲ ὀρθάδιον, οἱ δὲ μελίλλωτον, προφῆται θερμοῦτις, Αἰγύπτιοι αἰμείθ, Ῥωμαῖοι σέρκακλαμ, οἱ δὲ τριπαρτίτουμ. 1 SIM.: Zop. (Orib. II 589) Cels. V 15 — Pl. XXI 151 eup. I 29 (108) 39 (111) — Pl. l. s. eup. I 70 (284) — Pl. l. s eup. I 215 (206) — Pl. l. s. eup. I 141 (165) — Pl. l. s. eup. I 156 (175) — eup. I 105 (146) — Pl. l. s. eup. II (229) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. I 2 (95). 1 ὁ (om. N.) ἐν καρχηδόνι NOrib.Di: χαλιδόνι P: χαλιδῶνι V: χελιδόνι F: χελιδόνη A: χελιδονίῳ H: calcidonense Dl χρυσίζων ἢ καὶ ante κροκίζων del. E2 κροκέζων] cf. Pl. XXI 53 odor est croco vicinus et flos ipse καὶ (pr) om. N 2 νωμαν N: μῶλαν E μηλέζων Di 5 δὲ εἰς A τῆς] τὰς EA καὶ μήτραν — διδύμους om, N 6 δὲ καὶ om. N 7 ὠοῦ] ου PV λεκίθου PV: λεκύθου reliqui: λεκίθω ὀπτῆ (in ras.) παραμιγείς E ἢ τηλ. ἀλ. om. N 8 κωδιῶν FV ἢ σέρεως om. N: mixtus medium obi assi et pollines feni greci aut seminis lini aut tritici aut codie adhibiti omnia suprascripta ad sanitatem perducit Dl θεραπεύει δὲ E post θεραπεύει haec add. N μήτρας σὺν γλυκεῖ οἴνῳ καταχριόμενος θεραπεύει — καταχριόμενος om, Dl καὶ μελικηρίδας — ὕδατι post καταχριόμεμος transpos. E 9 σὺν ὕδατι E καὶ ἀχῶρας — καταχριόμενος om. N 10 ἢ κηκίδι om, E: κικίδι F: κικκίδει V τε] δὲ E 11 σὺν οἴνῳ ἑφθῷ ἢ ὠμῷ N τε addidi 12 ὠταλγίαις δὲ βοηθεῖ N γλαυκίῳ N ὠμῷ V 13 πρὸς κεφ. NE πρὸς κεφαλαλγοῦντας ἐν βροχαῖς τε σῦν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ N κεφαλαλγίαν FHADi ἐμβρεχομένη V 15 N fol. 95: cap. om. C: syn. om. HADi ὀρθανον N: correxi 16 μελέλωτον N: correxi col. Nic. Th. 897 θερμουτις N: fort. Ἑρμάνουβις coll. Plut. de s. et 0s. p. 356 b. 375 a 17 σερκακλαμ N: nihil mutandum esse monet G. Schulze cf, Scrib. Larg. 258. Pl. XXI 53. a Catone serta Campanica a sive serta vocatur τριπατιου N: correxi

41 σισύμβριον οἱ δὲ ἕρπυλλον ἄγριον μέγαν καλοῦσιν· ἐν χέρσοις φύεται, ἐοικὸς ἡδυόσμῳ, πλατυφυλλότερον δὲ καὶ εὐωδέστερον, στεφανωματικόν.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν· ἁρμόζει δὲ πρὸς στραγγουρίας καὶ λιθιάσεις σὺν οἴνῳ πινόμενον τὸ σπέρμα καὶ στρόφους καὶ λυγμούς παύει. τὰ δὲ φύλλα καταπλάσσεται πρὸς κεφαλαλγίαν ἐπὶ τῶν κροτάφων καὶ τοῦ μετώπου πρός τε σφηκῶν πληγὰς καὶ μελισσῶν· ἵστησι δὲ καὶ ἐμέτους ποθέν.

42 μᾶρον ἢ ὑσόβρυον· πόα γνώριμος, φρυγανώδης, ὁμοία 41 RV: σισύμβριον· οἱ δὲ ἕρπυλλον μέγαν καλοῦσιν, οἱ δὲ Ἀφροδίτης στέφανος, Ῥωμαῖοι αὐστεράλις οἱ δὲ ἕρβα βενέρια. 42 RV: μᾶρον· οἱ δὲ ὀριγανίδα καλοῦσιν. 1 SIM.: Theophr h. pl. Vl l, 1. 6, 2. 3 s Pl. XX 247: (e S. N.) — Pl. l. s. 248 eup. II 111 (310) — Pl. 248 eup. II 40 (255) — Pl. l. s. eup. II 4 (228) — Philinus (Pl. 247) eub. I 2 (95) — Nic. Th. 896 (ex Apoll.) Pl. 247 eup. II 122 (321) — Pl. 248 eup II 9 (230). 1 EXC.: Dri5. XII s, v. (σισύμβριον — στεφανωματικόν); Ps. D. de h. f 17 ~ Garg. Mart. 39 (177 R); Ps. Orib. I 101 ~ A. Mai VII 409 (e D. lat. et Ps. Ap.); Ps. Ap 105 (unde Ps. Orib. I 86); Gal. XII 124; Hes. s. v. σισύμβριον. 9 SIM.: Pl. XII 111; Theophr. de odor. 7, 33. 34 — D. eup. I 200 (197). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (μἄρον — εὑωδέστερον, γεννἅται — πλεῖστον); Hes. s. v. μᾶρον. 1 num. cap. PFH: τνς A: μη E. cap. post libri II c. σνϚ transpos. Di: alterius sisymbrii text. s. v. σισύμβριον habet R tit. περὶ σισυμβρίου FHADi ἕρπυλλον ἀγρίαν PFHA (ἀγρίαν post καλοῦσιν transpos. A): ἔρπυλλον μέγαν Orib.: ἕρπυλλον μέγα ἀγρίαν E: correxi. cf, Dl sysimbriu quae herpillum vocant maiore agreste marg. ald. νῦν βάλσαμον λεγόμενον H2 2 ἐοικὸς] ὅμοιον 0rib.: ἔοικε δὲ Di ἡδυόσμῳ κηπαίῳ Di πλατυφυλλέστέρον Orib. δὲ om. 0rib. 3 εὐῶδες 0rib. 4 δὲ (pr.) om. Di 5 λιθιάσεις τὸ σπέρμα Di. ad rem cf. Gal. l. s. καὶ τὸ σπέρμ δʼ αὐτοῦ λεπτομερές τε καὶ θερμόν ἐστιν, ὅθεν σὺν οἴνῳ τινὲς αὐτὴν διδόασι τοῖς τε λύζουσι καὶ τοῖς στροφουμένους 6 ἐπιπλάσσεται Di 7 ἐπὶ κατὰ EDi πληγὰς post μελισσῶν transpos. E 8 δὲ om. ADi 9 num. cap. τνϚ PFHDi: μθ E: om. A tit. περὶ μάρου HA Di μᾶρον] μάραθον E: maratru Dl ἢ ὑσόβρυον om. Orib.EDl: ὑσόβρυον PF ὑσόβριον VHA: ἰσόβρυον Spr.: fort. ὑόσβρυον post ὑσόβρυον e R add. οἱ δὲ ὀριγανίδα A post μάρον Di γνώριμος om. ROrib. φνυγανώδης γνώριμος E 10 C fol. 302v: N fol. 160 ord. syn perturb. C μέγαν om. CDi 11 στέφανον Di alterius sisymbrii syn. add. C οἱ δὲ καρδαμίνην, οἱ δὲ καὶ τοῦτο σίον καλοῦσιν cf. D. II 155 ουστεράλις R: εὐστεράλις Di: austeralis Ps. Ap. l. s. (Ack.): corr. Marc. 12 C fol. 235r. N fol. 103 καλοῦσιν om. AH2 post καλοῦσιν e D. add. ἢ ὑσόβρυον Di τῷ ἄνθει ὀριγάνῳ· τὰ μέντοι φύλλα τούτου λευκότερα πολλῷ καὶ τὸ ἄνθος εὐωδέστερον.

ἔχει δὲ δύναμιν ὁμοίαν σισυμβρίῳ, ὑποστῦφον καὶ θερμαῖνον ἠρέμα, ὅθεν νομάς τε ἵστησι καταπλασσόμενον καὶ εἰς τὰ θερμαντικὰ τῶν συγχρισμάτων μείγνυται. γεννᾶται δὲ κατὰ Μαγνησίαν καὶ Τράλλεις πλεῖστον.

43 ἄκινος ἢ ἄκονος· πόα ἐστὶ λεπτόκαρφος, στεφανωματική, παραπλήσιος ὠκίμῳ, δασυτέρα δὲ καὶ εὐώδης· παῤ ἐνίοις δὲ καὶ κηπεύεται.

ἵστησι δὲ κοιλίαν καὶ ἔμμηνα πινομένη φύγεθλα τε καὶ ἐρυσιπέλατα καταπλασσομένη θεραπεύει.

44 βάκχαρις· βοτάνη ἐστὶν εὐώδης, στεφανωματική, ἦς 43 RV: ἄκινος Ῥωμαῖοι ὠκιμάστρουμ. 7 SIM.: Pl. XXI 174 (e S. N.) — Pl. l. s. eup. II 78 (290) — eup. I 169 (181). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄκινος — κηπεύεται); med. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἄκινος ὠκίμῳ παραπλήσιος οὖσα στύφει μετρίως, ὅθεν ἵστησι κοιλίαν καὶ ἔμμηνα πινομένη· καταπλασσομένη δὲ φόγεθλα καὶ ἐρυσιπέλατα ὠφελεῖ. Hes. s, v. ἄκινος. 12 SIM. Pl. XXI 29. 132 (e S. N.). 12 EXC.: Orib. XI s. v. (βάκχαρις — ἄνικμα); med. Paul. Aeg. VII 3 s. v. βάκχαρις εὐώδης ἐστὶ πόα, παραπλήσιος κινναμώμῳ [κινναμώμου S), στεφανωματική, δριμεῖα. ταύτης ἡ ῥίζα ἀφεψομένη ἐκφρακτικὴ γίνεται καὶ οὔρων καὶ ἐμμήνων κινητική· τὰ δὲ φύλλα αὐτῆς στυπτικὰ ὄντα πρὸς δεύματα ὠφελεῖ. Erot. s. v. βάκχαρις; Gal. gloss. hipp. (XIX 87). Hes. s. v. βάκκαρις (cf. schol. Aesch. Pers. 41). 1 τοῦ ὀριγάνου N 2 εὐῶδες R0rib.EDi: superscr. A2 4 τε om. E καταπασσόμενον P. at cf. D. eup. I 200 (197): τὰς δὲ ἐπιγινομένας νομὰς καὶ σηπεδόνας θεραπεύει . . . ⟨μ⟩άρου φύλλα καταπλασσόμενα 5 θερμὰ RHADi χρισμάτων R καὶ κατὰ (ditt.) HADi 6 τράλεις F: τράλαις E: τραύλεις HADi (τράλλεις superscr. A2) 7 num. cap. τηζ ODi: ν E tit. περὶ ἀκίον Di: om. AH post ἄκινος add. τὸ ἄγριον βασιλικόν A: marg. add. H2 ἢ ἄκονος om. omnes praeter O post ἄκονος syn. Rom. (e R) add. DiH2A πόα om. R ἔστι δὲ N: ἔστιν C λεπτόκαρπος E (corr. E2) 8 παραπλησία RHADi δὲ om. Orib. παῤ] ἐν R 9 καὶ om. R 10 δὲ καὶ (dittogr.) OE ciet et menses et urinas Pl. cf. D. eup. II 78 (290) πινόμενον· καὶ φύγεθλα δὲ (τε E) E2 11 θεραπεύει] ἰᾶται Di 12 num. cap. τνη ODi: να E tit. περὶ βακχάρεως HADi ἐστιν om. R εὐώδης] θαμνώδης Di: θαμνώδης εὐώδης Sarac. 13 C fol. 55r: N fol. 9. τὰ φύλλα τραχέα, μέγεθος ἔχοντα μεταξύ ἴου καὶ φλόμου· καυλὸς δὲ γωνιώδης, πήχεως τὸ ὕψος, ὑπότραχυς, ἔχων παραφυάδας, ἄνθη δὲ ἐμπόφρυρα, ὑπόλευκα | εὐώδη, ῥίζαι δὲ ὅμοιαι ταῖς τοῦ μέλανος ἐλλεβόρου, ἐοικυῖαι τῇ ὀσμῇ κινναμώμῳ. φιλεῖ δὲ τραχέα χωρία καὶ ἄνικμα.

ταύτης ἡ ῥίζα ἐψηθεῖσα ἐν ὕδατι βοηθεῖ σπάσμασι, πτώμασι, δήγμασι, δυσπνοίαις, βηχὶ χρονίᾳ, δυσουρίᾳ· ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ θηριοδήκτοις χρησίμως σὺν οἴνῳ δίδοται.

2 προστεθεῖσα δὲ μία τῶν ῥιζῶν ἀπαλῶν ἕλκει ἔμβρυα, ταῖς τε λοχοῖς εἰς ἐγκάθισμα τὸ ἀφέψημα αὐτῆς ἁρμόζει καὶ εἰς διαπάσματα χρησιμεύει ἱκανὴν ἔχουσα τὴν εὐωδίαν. τὰ δὲ φύλλα στυπτικὰ ὄντα καταπλασσόμενα ὠφελεῖ κεφαλαλγίαν καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμονάς καὶ αἰγίλωπα ἀρχόμενον καὶ μαστούς ἐκ τοκετῶν φλεγμαίνοντας καὶ ἐρυσιπέλατα· ἐστι δὲ καὶ ὑπνοποιοὸς ἡ ὀσμή.

44 RV: ἄσαρον. 6 SIM.: Pl. XXI 132 eup. II 34 (246) — D. eup. II 39 (252) — Pl. l. e. 133 eup. II 31 (241) — Pl. l. s. eup. II 109 (307) — eup. II 76 (288) — Pl. l. s. 132. 133 — Pl. l. s. 132 eup. I 140 (164) — Pl. l. s. Plut. quaest. conv. II 3, 9 p. 647 E. 1 τραχέα om. R μέγεθος — φλομου om. Orib. τοῦ ἴου (τοῦ eras. E2) E καὶ φλόμου om. C: ἢ φλυ N καυλία R 2 δὲ om. ROrib. γωνιοειδῆ R: γωνοειδής V: γωνιοειδής Orib.E πήχεως τὸ ὕφος om. R ὑποτραχέα R ἐχων καὶ Orib. E: ἔχων om. N παραφυάδας] κερεαψυλλαδασαις C: ἀριφυλλαδασεα N: παραφυλλάδας coni. Matth. at cui virga est anguleas, cubiti unius habens longitudinem, ramulis plena et aspera Dl 3 ἐφ᾿ ὧβ ἄνθη N πορφυρᾶ ROrib.E post ἐμπόρφυρα add. λιπαρά Di: post εὐώδη Catac. ὑπόλευκα] om. C. λεπτὰ N εὐώδη om. Orib. ῥίζα Orib. FHA: ἡ ῥίζα C δὲ om. ROrib. ὁμοία COrib.FHA: radicem similem ellebori nigri habens Dl 4 ἐοικυῖα COrib.F κιναμώμου A 5 τὰ τραχέα E χωρία post ἄνικμα transpos. Orib. ἄνικμα PR. ἔνικμα reliqui: gracili solo nec umido provenit Pl. XII 29 6 ἀφεψηθεῖσα E ῥήγμασι σπάσμασι (om. πτώμασι) R: σπάσμασι ῥήγμασι πτώμασι Di: πτώμασι om. E radicem decoctam bibere spasticis, eversis, convolsis . . salutare est Pl, 7 δυσπσίᾳ R βηξὶ χρονίαις χρήσιμος E δυσουρίας VE 8 χρησίμως post οἴνῳ transpos. HADi διδόμενον R προστεθεῖσα — εὐωδίαν om. R 9 ἁπαλῶν ῥιζῶν EHADi λεχοῖς E2 (οῖς in ras.) 10 ἐγκαθίσματὰ E ἁρμόζει] ποιεῖ E διαπάσματα δὲ E 11 ἔχον O: ἐχόντων εὐωδίαν E (corr. E2) 12 κεφαλαλγίας N καὶ om, CDi φλεγμονὴν Di 13 καὶ αἰγίλωπα — φλεγμαίνοντας om. H: superscr. H2 αἰγίλωπας ἀρχομένους R: αἰγιλώπια ἀρχόμενα E τόκων RHADi 15 text. cao. s. v. ἔσαρον habet R (C fol. 31r: N 4) cf. Pl. XXI 30 sed eorum quoque error corrigendus est qui baccar rusticum nardum appellavers. est enim alia herba sic cognominata, quam Graeci asaron vocant. [cf, D, I 10)

45 πήγανον· τὸ ὄρειον καὶ ἄγριον τοῦ ἡμέρου δριμύτερον καὶ ἄθετον πρὸς βρῶσιν, τοῦ δὲ κηπευτοῦ ἐδωδιμώτερον τὸ παρὰ ταῖς συκαῖς φυόμενον.

ἀμφότερα δὲ θερμαντικά, καυστικά, ἑλκωτικά, οὐρητικά, ἐμμήνων ἀγωγὰ ἐσθιόμενά τε καὶ πινόμενα κοιλίαν ἵστησι καὶ τῶν φθαρτικῶν φαρμάκων ἐστὶν ἀντίδοτος ὅσον ὀξύβαφον τοῦ σπέρματος ποθέντος μετʼ οἴνου· καὶ προβρωθέντα δὲ τὰ φύλλα καθʼ ἑαυτὰ καὶ μετὰ καρύων βασιλικῶν καὶ σύκων ξηρῶν ἄπρακτα καθίστησι τὰ θανάσιμα | καὶ πρὸς ἑρπετὰ ἁρμόζει ὁμοίως λαμβανόμενα γονήν τε σβέννυσιν ἐσθιόμενον καὶ πινόμενον.

ἑψηθὲν 2 δὲ σύν ἀνήθῳ ξηρῷ καὶ ποθὲν στρόφους παύει· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς πλευρᾶς πόνον καὶ θώρακος, δύσπνοιαν, βῆχας, περιπνευμονίαν, 45 RV: πήγανον κηπαῖον· Ῥωμαῖοι ῥοῦτα ὁρτήνσις, Αἰγύπτιοι ἐπνουβού, Σύροι ἁρμαλά, οἱ δὲ βησσασά, Ἄφροι χουρμά. πήγανον ὀρεινόν· οἱ δὲ ῥυτήν ὀρεινήν, Ῥωμαῖοι ῥοῦτα μοντάνα. 1 SIM.: Pl. XX 131 sq. (e S. N. et J. B.) cf. XIX 156; Plut. quaest, conv. V 9, 7; Sim. Seth. s. v. 81 L. (e Gal. et Ruf) Geop. XII 25 (e Pl. et Ruf.) —Ces. II 22 Ruf. (Aet. I s. v.) Pl. 131. 142 — [Hipp] περὶ διαίτης II 54 (Vl 558 L) Ruf. l. s. eup. I 112 (311) Cels. II 31 — Zop. (Orib. II 597) eup. II 77 (288) Pl. 143 — [Hipp.] l. s. Nic. Al. 49. 154. 306. 413 (ex Apoll.) Pl. 132 eup. II 136. 137 (327) Ruf. l. s. — Nic. Th. 531 (ex Apoll.) Cels. V 27,5 Pl. 133 eup. II 114 sq. (314. 315. 317) — Pl. 142 Plut. quaest conv. II 1, 3 Rufus 431 (ed. Ruello) schol. Nic. Al. 410 — Zop. (0rib. I 569) — Cels. V 25, 3. Pl. 136 Ruf. (Aet. I s. v.) eup. II 39 (253). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (πήγανον — φυόμενον); Gal. XII 100 (unde Aet. I s. v. aliis e Rufo addida. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Garg. Mart. 3, 136 R. (e Gal. Pl. Diose); Ps. Ap. 89 (unde Pa. Orib. I 76); 115 (unde Ps. Orlb. I 95): A. Mai l. s. VII 413 (e Ps. Ap. et D. lat) 429, Isid XVII 11, 8 (e G. M.). 1 num. cap. τνθ ODi: νβ E tit περὶ πηγάνου FHADi initium sic habet R δισσόν· τὸ μὲν ὀρεινόν, τὸ δὲ ἥμερον καὶ κηπευτόν· καὶ τὸ μὲν ὸρεινὸν τοῦ ἡμέρου καὶ κηπευτοῦ δριμύτερον κτλ. syn. post πήγανον ὀρεινόν add. Di: post πήγανον A (marg. H2) πίγανον τὸ ἄγριον καὶ ὀρεινόν E ὄρειον O: ὀρεινόν reiqui καὶ ἄγριον om. 0rib. ἡμέρου καὶ κηπευτοῦ Di 3 post φυόμενον add. ὃ κηπευτόν A, sequ. syn. rutae sativae 4 καυστικὰ κακωτικὰ καὶ E οὐρητικὰ ἑλκωτικά Di: οὐρητικά om. E 5 τε om. R κοιλίαν δὲ E 6 ἐστιν om. R ἀντίδοτα R: abortum facit (sic) Dl ὀξυβάφου RDi 7 ποθέν R: ποθέντος post οἴνου transpos. E ἐν οἔνῳ AHDi 9 λαμβανόμενον R 12 πλευρῶν FHADi: lateris et pectoris doloribus A. Mai VII 414 καὶ (alt) om. RPV περιπνεύμονος R: περιπνευμονίας E 13 C fol. 269v: N fol. 120 κηπευτόν Di ὀρτηνσαι D: ὀρτηνσε N: ὀρτῆνες DiA 14 αρμαλαλα R: ἁρμαλαλᾶ ADi βησσασα C χουρβα N. χουρμά CADi 15 C fol. 270r (charta laesa): N fol. 120 ῥυτὴν] cf. schol. Nic. Th. 517. Hes. s. ῥυτά. ἀλγήματα ἰσχίων, ἄρθρων, ῥίγη περιοδικὰ πινόμενον ὡς προείρηται· καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις δὲ κόλου καὶ ὑστέρας καὶ ἀπευθυσμένου σύν ἐλαίῳ ἑψηθὲν καὶ ἐνεθὲν πνίγας τε ὑστερικὰς λεῖον μετὰ μέλιτος κατὰ τοῦ αἰδοίου ἄχρι δακτυλίου ἐπιτεθὲν παραιτεῖται.

3 ἀποζεσθὲν δὲ σὺν ἐλαίῳ καὶ ποθὲν ἕλμινθας ἐκτινάσσει· καταπλάσσεται δὲ καὶ πρὸς ἄρθρων ἀλγήματα σύν μέλιτι, σύν δὲ σύκῳ πρὸς ὕδρωπας ὑποσαρκιδίους· καὶ πινόμενον δὲ βοηθεῖ τούτοις καθεψηθὲν ἐν οἴνῳ ἄχρις ἡμίσους. ἐστι δὲ καὶ ἀξυωπὲς ἐσθιόμενον ὠμὸν καὶ ταριχευτὸν καὶ τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς περιωδυνίας σὺν ἀλφίτοις καταπλασθὲν πραύνει, σὺν ῥοδίνῳ δὲ καὶ ὄξει κεφαλαλγοῦσι βοηθεῖ καὶ αἱμορραγίας τάς ἐκ μυκτήρων λεῖον ἐντεθὲν ἵστησι. τὰς δὲ τῶν διδύμων φλεγμονὰς σὺν δάφνης φύλλοις καταπλασθὲν ὠφελεῖ καὶ τὰ ἐξανθήματα σὺν μυρσίνη κηρωτῇ·

4 σὺν νίτρῳ δὲ καὶ πεπέρει σμώμενον λευκὸν ἀλφὸν ἰᾶται, καταπλασθὲν δὲ μετὰ τῶν αὐτῶν θύμους καὶ μυρμηκίας αἴρει, | ὠφελεῖ καὶ λειχῆνας σὺν μέλιτι καὶ στυπτηρίᾳ ἐπιτιθέμενον. ὁ δὲ χυλὸς ποιεῖ πρὸς ὠταλγίαν ἐν σιδίῳ θερμαινόμενος καὶ ἐγχεόμενος καὶ ἀμβλυωπίαις βοηθεῖ μετά μαράθου χυλοῦ καὶ μέλιτος ἐγχριόμενος 1 SIM.: [Hipp] περὶ νούσ. II 47 (VII 68) εup. II 36 (249) — Pl. 138 Ruf. l. s. eup. I 234 (214) I 237 (218) Pl. 136 Ruf. l. s. eup. II 22 (235) — Pl. 135 Ruf, l. s. — [Hipp.] γυν. II 201 (VIII 384) Pl. 139 Ruf. l. s. eup. II 89 (296) — eup. II 67 (282) — Pl. 136 Ruf. l. s. eup. II 63 (277) — Zop. (Orib. II 554) Pl. 134 sq. Ruf. l. s. — Pl. 135 eup. I 2 (94) Archigenes (Gal. XII 552) — Pl. 137 eup. I 210 (204) — Pl. 142 eup. I 141 (165) — Pl. 141 eup I 118 (151) — eup. I 176 (185) — Zop. (Orib. II 555) Pl. 137 eup. I 57 (120) — eup. I 41 (112) — Pl. 141 eup. I 168 (180) — Pl. 142 eup. I 105 (146). 1 ἄλγημα RPV ῥείγη τε E: ῥιγοῦσι περιοδικῶς N 2 προεῖπον E καὶ (pr.) om. R κώλου FHADi 3 ὑστέρας ἀπευθυσμένης R ἐντεθὲν R πνίγας — ἐπιτεθὲν om. A 5 τοῦ δακτυλίου E ἀναζεσθὲν REDi 7 ὑποσαρκίους EDi 8 καὶ om, R δὲ om. R καθεψηθὲν τε E ἐν οἴνῳ] ὁμοίως R 9 ἄχρι REDi ἄχρις ἡμίσους] καὶ περισμηχόμενον FHA καὶ (pr.) om. R ταχιχευθέν R 10 ἀφθαλμοῖς δὲ E ἀλφίτῳ FHADi 11 δὲ] τε VFH: de P non constat (charta laesa) 12 καὶ αἱμορραγίας] αἱμορραγίας RE λεῖον om. R ἐπιτεθὲν FHADi: πήγανον ἐντεθὲν λεῖον (sc. αἱμορραγίας στέλλει) D. eup. I 210 ἵστησι] ἐπέχει RE 13 ἐν τοῖς διδύμοις RE 14 μυρσινίνῃ Di σὺν νίτρῳ δὲ περισμώμενον (περισμηχόμενον R) RPVF σὺν οἴνῳ δὲ καὶ πεπέρει καὶ νίτρῳ (δὲ add. H) περισμηχόμενον HDiA (del. A2): nitro et piperi addito fricationem utiliter facit maculis Dl cf. A. Mai l. s. 15 καὶ καταπλ. Di (dittogr) 16 ὠφελεῖ δὲ E 18 ὠταλγίας FHADi θερμανθεὶς RE ἐγχεόμενος] ἐπιχριόμενος N: περιχριόμενος C καὶ ἀμβλυωπίαις — 19 ἐγχριόμενος om. R: del. A2 ἐρυσιπέλατά τε καὶ ἕρπητας καὶ ἀχῶρας σὺν ἴξει καὶ ψιμυθίῳ καὶ ῥοδίνῳ καταχριόμενος, ἰᾶταί τε τὰς ἀπὸ σκόρδων καὶ κρομύων ὀσμὰς καὶ δριμύτητας παύει ἐπιμασηθέν.

τὸ δὲ ἄγριον πολὺ βρωθὲν κτείνει· ὑπὸ δὲ τὴν ἄνθησιν 5 εἰς τάς ἁλμεύσεις συλλεγόμενον φοινίσσει καὶ φυσᾷ τὸν χρῶτα σὺν κνησμῷ καὶ φλεγμονῇ σφοδρᾷ· δεῖ δὲ προαλειψαμένους τὸ πρόσωπον καὶ τὰς χεῖρας οὕτως συλλέγειν. φασὶ δὲ τὸν χυλὸν ἐπιρρανθέντα ὄρνιθι ἀπερύκειν τοὺς αἰλούρους. τὸ δʼ ἐν Μακεδονίᾳ φυόμενον παρὰ τὸν Ἁλιάκμονα ποταμὸν ἀναιρεῖν φασι βρωθέν· ὀρεινὸς δὲ ὁ τόπος ὑπάρχει καὶ ἐχιδνῶν πλήρης. τὸ δὲ σπέρμα αὐτοῦ πινόμενον πρὸς τὰ ἐντὸς ποιεῖ καὶ ἀντιδότοις μείγνυται χρησίμως.

46 καλοῦσί τινες πήγανον ἄγριον καὶ τὸ ἐν Καππαδοκίᾳ καὶ ἐν τῇ κατʼ Ἀσίαν Γαλατίᾳ λεγόμενον μῶλυ. ἐστι δὲ θάμνος ἀπὸ μιᾶς ῤίζης πολλὰς ἀναφέρων ῥάβδους, ἔχων φύλλα μακρότερα πολλῷ τοῦ ἄλλου πηγάνου καὶ τρυφερώτερα, βαρύοσμα, ἄνθος λευκὸν ἐπ᾿ ἄκρου τε κεφάλια ὀλίγῳ μείζονα τοῦ 4 SIM.: Pl. XX 131. 13 EXC.: Orib. XII s. v. (καλοῦσι — χωρίοις) cf. Gal. XII 82. Aet. I s. v. μῶλυ. 1 καὶ ἀχῶρας om. R: del. A2 ὄξει καὶ om. R 2 δὲ O: τε reliqui σκορόδων Di 3 ὀσμὰς καὶ om. FHADi εἰ (ει C) ἐπιμασηθεῖεν (ἐπιμασηθὲν C) παραιτεῖται R 4 ἄγριον] ὀρείνὸν RDiA2 6 προαλειψάμενον R: προσαλειψαμένους A 7 χεῖρας] ρεινας N: ρυσιδας C (superscr. A2) οὕτως πλησιάζειν RE φασὶ — αἰλούρους om. C: del. A2 8 ἐπιρανθέντα NF: ἔπιρραθέντα HDi τῇ ὄρνιθι FH: ὀρνιθίῳ V: ὀρνιθίοις Di 9 ὄλκιμον OE (in ras.) Di Ps. Ap.: ἀλυμον C: ἀννυμον N: circa flumen ali⟨a⟩gmon Dl φασιν ἀναιρεῖν E 11 καντδότοις P: κανδδότι V μίγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις χρ. N in fine cap. aliena add. ADi, marg. H2 καὶ φρύξας (φρίξας ADi) δὲ τὸ σπέρμα αὐτοῦ δὸς πίνειν ἐπὶ ἡμέρας ζ τῷ ἐνουροῦντι καὶ παύσεται· ἡ δὲ ῥίζα αὐτοῦ λέγεται μῶλυ ὀρεινόν. τὸ οὖν ἄγριον πήγανον ὁμοιοῖ τῷ ἡμέρῳ· πινόμενον δὲ ὠφελεῖ ἐπιληπτικοῖς καὶ ἰσχιαδικοῖς· κινεῖ δὲ καὶ καταμήνια, τὰ δὲ ἔμβρυα φθείρει· θείρει· δριμύτερον δέ ἐστι τοῦ ἡμέρου καὶ τῇ ἐνεργείᾳ δυνατώτερον. οὐ δεῖ δὲ τὴν ἀγρίαν ἐσθίειν, διότι ἐπιβλαβής ἐστιν. 13 num. cap. τξ ODi: νγ E tit. περὶ πηγάνου ἀγρίου AHDi: om. F πήγανον ἄγριον, ὃ μῶλυ καλοῦσίν τινες, γινόμενον ἐν Καππαδοκίᾳ 0rib.: καλοῦσιν δέ τινες οὕτω πήγανον ἄγριον E: s. v. πήγανον ἄγριον ὁμοίως (C fol. 270v N 120) text. cap. de hyperico (III 154) habet R, item Di sub. tit. περὶ πηγάνου ἀγρίου. ad calcem add. Di ἐν ἄλλῳ καὶ ταῦτα· καλοῦσι δὲ οὕτω τινὲς πήγανον ἄγριον κτλ. τῇ Καππαδ. H 14 καὶ τὸ EDi ἐν om. Orib. Γαλατίᾳ τῇ κατ᾿ Ἀσίαν Orib. τὴν Ασίαν FHADi 15 πλείονας ῥάβδους ἀναφέρων EDi: ῥάβδους πλείονας ἀναφέρων Orib. ἔχων post πηγάνου transpos. 0rib.: om. E 16 καὶ om. Orib. 17 τε] δὲ Orib. om. E κεφαλὴ δὲ μείζων ὀλέγον V κεφάλια μείζονα ὀλίγῳ 0rib. ὀλίγα E ἡμέρου πηγάνου, ἐκ τριῶν μάλιστα μερῶν συγκείμενα, ἐν οῖς σπέρμα ὑπόκιρρον, τρίγωνον, πικρὸν κανῶς πρὸς τὴν γεῦσιν, οὖ καὶ ἡ χρῆσις.

2 φθινοπώρῳ δὲ ἐκπεπαίνεται τὸ σπέρμα, ἁρμόζον πρὸς ἀμβλυωπίας μετά μέλιτος λεαινόμενον καὶ οἴνου καὶ χολῆς ἀλεκτορίδων καὶ κρόκου καὶ μαράθου χυλοῦ. καλοῦσι δέ τινες αὐτὸ ἁρμαλά, Σύροι δὲ βήσσασαν, Καππάδοκες δὲ μῶλυ, ἐπειὴ κατὰ ποσὸν σῴζει τὴν πρὸς τὸ μῶλυ ἐμφέρειαν, τῇ ῥίζῃ μέλαν καὶ τῷ ἄνθει λευκὸν ὑπάρχον. φύεται δὲ ἐν γεωλόφοις καὶ εὐγείοις χωρίοις.

47 μῶ λυ· τὰ μὲν φύλλα ἔχει ἀγρώστει ὄμοια, πλατύτερα δέ, ἐπὶ γῆν κλώμενα, ἄνθη δὲ λευκοῖοις παραπλήσια, γαλακτόχροα, ἧσσονα δὲ πρὸς τὰ τοῦ ἴου, καυλὸν δὲ λεπτόν, πήχεων τεσσάρων· ἐπʼ ἄκρου δὲ ἔπεστιν ὡσεὶ σκορδοειδές τι· ῥίζα δὲ μικρά, βολβοειδής.

47 RV: μῶλυ· οἱ δὲ λευκόῖον ἄγριον καλοῦσιν. 11 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 15, 7; Pl. XXV 26 (unde?). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (μῶλυ — βολβοειδής); Gal. XI 80; Ps. Ap. 49 carm. de herb, 13; Hes. s. v. μῶλν 1 τοῦ πηγάνου τοῦ ἡμέρου Orib.: πηγάνου om. FAH (superscr. H2) συγκείμενα μερῶν 0rib. ἐν οἷς — ὑπέκιρρον om. PVFH (superscr. H2). at cf. D] huius semen obrufum et trigonum 2 ὑπόκιρρον τρίγωνον Orib.EADl: τρίγωνον ὑπόκιρρον Di κικρὸν om. A ἱκανῶς] κάλιστα FHADi: mg. add. A (man. rec.) Catacuz. πικρὸν ἱκανῶς πρὸς τὴν γεθσιν τὴν om, Orib.E 4 φθινοπώρω PVFE: φθινοπώρου reliqui ἁρμόζον — χυλοῦ om. Orib. 5 μετὰ μέλιτος πινόμενον post λεαινόμενον transpos. E 6 καὶ (pr.) om. Di κρόκου τε Di καλοῦσι δʼ αὐτὸ ἔνιοι Orib.: δʼ ἔνιοι αὐτὸ E 7 Σύροι δὲ Orib.E: δὲ om, reliqui βησσασαν P: βήσασαν VFH: βησαοἄ Di: βύσασαν Orib.: bes;asa E cf. D. III 45 Καππαδόκαι E ἐπειδὴ — μῶλυ om. E: marg. add. E2 9 καὶ (pr) om. Orib. δὲ om, Orib. 10 εὐγείοις γείοις Orib ὑγροῖς E: nascitur locis lumidis et cultis Dl 11 num. cap. τξα ODi: νδ E tit. περὶ μώλυος HDi: om. A post μῶsyn. e R add. DiA: mg H2 ἀγρώστεως E 12 ἐπὶ γῆν om. R: ἐπὶ γῆς E κλώμενα addidi ὄντα Di: latiora et super terra sparsa Dl cf. D. III 152. 128 δὲ addidi παραπλήσια PV: ὄμοια reliqui γαλακτώδη R: λακτόχροια E 13 ἥττονα E: ἧττον Orib. ἠπιονα E (superscr. A2) δὲ (aIt.) om. E λευκόν ODi: λεπτὸν reliqui 14 ἔνεστιν R ἐστιν VE ὡσεί ROrib.E (ει eras. E2): ὡς reliqui σκοροδοειδές H τι] ἡ RFHADi: om. E (τι add. E2) 15 δὲ ῥίζα R 16 C 236r; N 94 καλοῦσιν om. HA

αὕτη σφόδρα ἀγαθὴ πρὸς ὑστέρας ἀναστομώσεις τετριμμένη καὶ μετ᾿ αἰρίνου ἀλεύρου προστιθεμένη ἐν πεσσῷ.

48 πάνκες Ἡράκλειον, ἐξ οὖ ὁ ὀποπάναξ συλλέγεται, πλεῖστον γεννᾶται ἐν τῇ Βοιωτίᾳ καὶ ἐν Ψωφίδι τῆς Ἀρκαδίας, ὥστε καὶ ἐπίτηδες κηπεύεσθαι διὰ τὴν ἐκ τοῦ ὀποῦ πρόσοδον. φύλλα δὲ ἔχει τραχέα, χαμαιπετῆ, χλωρὰ σφόδρα, πρὸς τὰ τῆς συκῆς, ἐν τῷ περιφερεῖ ἐπεσχισμένα πενταμερῶς· καυλὸν δὲ ὥσπερ νάρθηκος, ὑψηλότατον, ἔχοντα χνοῦν λεπτόν, λευκὸν καὶ φύλλα περὶ αὐτὸν μικρότατα· σκιάδιον δʼ ἐπʼ ἄκρου ὡς ἀνήθου, ἄνθος δὲ μήλινον, σπέρμα εὐῶδες καὶ πυρωτικόν, ῥίζας πλείονας ἐκ μιᾶς ἀρχῆς, λευκάς, βαρυόσμους, παχύν ἐχούσας τὸν φλοιόν, ὑπόπικρον ἐν τῇ γεύσει.

φύεται δὲ καὶ ἐν Κυρήνη 2 τῆς Λιβύης καὶ ἐν Μακεδονίᾳ.

48 RV: πάναξ Ἡράκλειος ἢ πάναξ Ἀσκληπιάδειος· οἱ δὲ κορώνιον, Ῥωμαῖοι λιγούστικι ῥάδιξ, οἱ δὲ ὀλισάθρουμ μάιους, Αἰγύπτιοι ναπώ. 1 TEST.: Gal. XII 80: μύλης ἡ ῥίζα μικρῷ βολβῷ παραπλήσιος ὑπάρχουσα συνακτικῆς ἐστι δυνάμεως, ὥστε καὶ μετὰ αἰρίνου ἀλεύρου προστιθεμένην αὐτὴν ἀνεστομωμένην μήτραν ἰᾶσθαί φησι Διοσκουρίδης. 3 SIM. [Theophr.] h. p. IX 11, 3. 15, 7; Pl. XII 127 (e S. N.). XXV 30 sq. (e Basso?). 3 EXC.: Orib. XII s. v. (πάνακες — γαλακτοῦται); Gal. XII 94 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 63; Isid. XVII 9, 28; Hes. s. v. πάνακες (cf. schol. Nic. Th. 564). 1 ἀναστόμωσιν RE 2 καὶ post ἀλεύρου transpos. Di αἰρίνου μύρου RP: ἐρίνου μύρου V: ἰρίνου μύρου FHADiE2 (in ras.), trita cum grino miro Dl. at cf. Gal. l. s. in fine cap. e paraphrasi carm de herb. add. Di μῶλυ ῥιζοτομηθεπισα καὶ περὶ τὸ σῶμα φορουμένη ὠφελεῖ πρὸς φάρμακα καὶ ἐχθροὺς ἀπαλλάττει. 3 mum. cap. τξβ ODi: με E (pro νε) tit. περὶ πάνακος AHDi ὁ δὲ ἡράκλιος πάναξ, ἐξ οὗ κτλ. R: πάνακες οἱ δὲ ἡράκλειον Orib.EDi 4 τῇ PV: cm. reliqui ἐν (alt.) om. FHA ψωφίδι Orib.E (φωκίδι E2): σωφίδι RA2: φωκίδι ODiDl cf. [Theophr.] l. s. Plin. l. s. 5 καὶ om. A. κηπεύεται FH 6 τραχέα καὶ E: viridia et aspera valde, sicut ficu Dl 7 ἐσχισμένα Orib.RE πενταμερῶν P post πενταμερῶς add. ἢ καὶ πριονοειδῶς C: marg. A2 δὲ om. Orib.A 8 νάρθηκα Orib.HADiE (corr. E2) ὑψηλόν, ὑπέρυθρον R χνοῦν ἐκτός R λεπτὸν om. ROrib. DiDl λεπτὸν καὶ E ὑπόλευκον C: λεπτὸν λευκὸν del. A2 et superscr. ἐκτὸς ὑπόλευκον 9 φύλλα τὰ ROrib.E (corr. E2) μικρότερα Orib.RA2 10 δὲ om. COrib. 11 ῥίζας δὲ E λευκὰς καὶ (dittogr.) 0E: λευκὰς ἢ καὶ ὑπερύθρας RA2 πολύν A (παχύν superscr. A2) 12 ὑποπίκρους Orib.: ὑπόπικρον δὲ E ἐν τῇ γεύσει ROrib.E δὲ om. RPVE: superscr. E2 καὶ om. EFHADi κυρήνῃ Orib.HDi: ἐν πύλη ἢ ἐν κυρήνη E: μύκη PVF: ἐστικη R: ea sortibus libiae Dl 13 ἐν om, Orib. 14 C 280v: N 124 syn. om. HADi ἡράκλιος R ἀσκληπιάδιος N 15 λιγυστικι R: correxi ὀλισάθρου R

ὀπίζεται δὲ ἡ ῥίζα ἐπιτεμνομένη ἀρτιβλόστων ὄντων τῶν καυλῶν· ἀνίησι δὲ λευκὸν ὀπόν, ὃς ξηρανθεὶς κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν κροκίζει. δέχονται δὲ τὸ ἀπορρέον εἰς φύλλα προῦποτιθέντες εἰς κεκοιλωμένον ἔδαφος, ἀναιροῦνται δὲ ξηρανθέντα· ὀπίζουσι δὲ καὶ τὸν καυλὸν ἐπιτέμνοντες κατὰ τὸν πυραμητὸν καὶ ὁμοίως δεχόμενοι τὸ ἀπορρέον.

εἰσὶ δὲ τῶν ῥιζῶν βελτίους αἱ λευκαὶ καὶ ξηραί, τεταναὶ καὶ ἄβρωτοι, πυρώδεις ἐν τῇ γεύσει καὶ ἀρωματίζουσαι· καρπὸς δʼ εὔθετος ὁ ἐκ μέσου τοῦ νάρθηκος· ὁ γάρ ἐκ τῶν παραφυάδων ἐστὶν ἀτροφώτερος. τοῦ δὲ ὀποῦ διαφέρει ὁ πικρότερος τῇ γεύσει, ἔνδοθεν μὲν λευκός, ἔξωθεν δὲ κροκίζων, λεῖος, λιπαρός, εὔθρυπτος, ταχέως δὲ διιέμενος, βαρύοσμος ὁ δὲ μέλας φαῦλος καὶ ὁ μαλακός· δολοῦται γὰρ ἀμμωνιακῷ καὶ κηρῷ. δοκιμάζεται δὲ ὕδατι διατριβόμενος τοῖς δακτύλοις· ὁ γάρ ἄδολος ἀνίεται καὶ γαλακτοῦται.

4 δύναμις δʼ αὐτοῦ ἐστι θερμαντική, λεπτυντική, μαλακτική, 1 SIM. Pl. XXV 31. 6 EXC. Orib. V 77 Dar. (εἰσὶ δὲ — βαρύοσμος), ande Aet I 196 s. v. 16 SIM. Zop. (Orib. II 553 cf. 502) — Pl. XXVI 117 eup. II 22 (236) — [Theophr.] l. s Pl. XXVI 113. 137 eup. II 34 (247) — Pl. XXVI 27 eup. II 31 (242) — [Theophr.] l. s. Pl. XXVI 74 eup. II 40 (255) — Pl. XXVI 88 eup. II 109 (306) — Pl. XXVI 151 sq. eup. II 77 (288) — Zop. (Orib. II 589). 1 ἐπιτιτεμνομένη 0rib. E: ἐπιτετμημένη RPVF: ἐπιτετμωμένη H ἄρτι βλαστανόντων (τῶν add. E) καυλῶν Orib.E 2 καυλῶν] κλάδων FHA λευκούς AH ὀπόν om O (superscr. A2) ἐν κυρήνῃ ὃς ξηρανθεὶς FHA (ἐν κ. veria lectio ad p. 61, 12 e marg. errore huc transposita) 3 εἰς om. Orib.RE φθλλάρια E ὑποθέντες E 4 κεκοιλασμένον Orib.: κεκοιλαμμένον (λαμ in ras.) E2: κεκοιλισμένον F: κεκυλισμένον A τὸ ἔδαφος Orib.Di: τόπον E (ἐδάφους E2) δὲ] τε R: fort. recte 5 ἐντέμνοντες Orib. κατὰ] περὶ Orib..: εἰς Di 6 καὶ addidi ex Orib.E ἐκδεχίμενοι Orib. 7 ξηραὶ καὶ λευκαὶ Orib. post λευκαὶ haec habet Di καὶ τεταναὶ καὶ ξηραὶ ἄβρωτοί τε καὶ πυρώδεις ξηραὶ καὶ E τεταναί τε καὶ ἀβρότονοι R καὲ πυρώδεις RE 8 εὔθετος] καθεστώς N: καθεκαστως CA2 ὁ om. Orib.R ἐν μέσω E (corr. E2) 9 ἀστρόφωτος RA2 inutile est Dl 10 πικρότατος Orib.EDi μὲν om. ROrib. 11 post λευκὸς inser. καὶ ὑπόπυρρος E: καὶ ὑπόκιρρος DiA (del. A2): superscr. H2 λεῖος om. O: del. E2: lenis et pinguis, fragilis et citius se separans a pare, odore gravi Dl εὔθλαστος RE (θρυπτος superscr. E2) post εὔθρυπτος inser. εὔθετος (dittogr) FHDiA (εὔθλαστος superscr. A2) 12 δὲ (pr.) om. Orib.: τε N διειμένος ἢ ἀνιέμενος] E: διεμένος Οrib.: διείμενος RPV ὁ (alt.) om. RHADi μαλακός] σκληρός R superecr. A2. cf. Pl. XXV 31 et in alis autem generibus inprobatur maxime nigrum ac molle 13 γὰρ] δὲ RFHA καὶ] ἢ Di κηρω/////// E2 δὲ] γὰρ V 14 καὶ γαλακτοῦται om. R: del. A2 16 virtus est ei calida, molaptica et leptintica Dl: fort. recte ὕθεν ἁρμόζει πρὸς ῥίγη καὶ περιόδους, σπάσματα, δήγματα, πλευρᾶς ἀλγήματα, βῆχας, στρόφους, στραγγουρίας, ψώρας τὰς ἐν κύστει σύν μελικράτῳ ἡ οἴνῳ ποτιζόμενος ἔμμηνά τε ἄγει καὶ ἔμβρυα φθείρει καὶ ἐμπνευματώσεις τὰς ἐν ὑστέρᾳ καὶ σκληρίας διαφορεῖ σὺν μέλιτι ἀνεθείς. ἐστι δὲ καὶ σύγχρισμα ἰσχιάδος· μείγνυται δὲ καὶ ἀκόποις καὶ κεφαλαλγικαῖς δυνάμεσι, περιρρήττει καὶ ἄνθρακας, ἁρμόζει καὶ ποδαγρικοῖς μετὰ σταφίδος ἡμέρου καταπλασσόμενος.

παραιτεῖται δὲ καὶ τὰ τῶν ὀδόντων 5 ἀλγήματα ἐντιθέμενος τοῖς βρώμασιν ὀφθαλμῶν τέ ἐστιν ὀξυδερκὲς ἔγχριστον, μιγεὶς δὲ πίσσῃ ἔμπλαστρός ἐστι πρὸς τοὺς λυσσοδήκτους ἀρίστη. καὶ ἡ ῥίζα δὲ ξυσθεῖσα καὶ προστεθεῖσα μήτρᾳ ἄγει ἔμβρυα, πρός τε ἕλκη παλαιὰ ποιεῖ καὶ τὸ ἐψιλωμένα τῶν ὀστέων σαρκοῖ λεία καταπλασσομένη καὶ σὺν μέλιτι δὲ ἐγχριομένη. ὁ δὲ καρπὸς αὐτοῦ σὺν ἀψινθίῳ ληφθεὶς ἔμμηνα ἄγει, σὺν ἀριστολοχείᾳ δὲ πρὸς τὰ ἰοβόλα ἁρμόζει καὶ πρὸς τάς ὑστερικὰς πνίγας σὺν οἴνῳ ποτιζόμενος.

49 πάνακες Ἀσκληπίον· ἀνίησιν ἀπὸ γῆς καυλὸν λεπτόν, πηχυαῖον, γόνασι διειλημμένον, περὶ ὃν τὰ φύλλα ὅμοια μαράθῳ, μείζονα δὲ καὶ δασύτερα, εὐώδη, καὶ ἐπʼ 5 SIM. Pl. XXVI 89 — Pl. XXV 134 — Pl. XXVI 118 — Pl. XXVI 100 eup. I 235 (216) — Pl. XXV 165 eup. I 71 (129) — Pl. XXV 142 eup. I 41 (112) — eup. II 78 (291) — [Theophr.] l. s. Pl. XXVI 139 eup. I 188 (193) — Pl. XXVI 151 eup. II 75 (287) — Nic. Th. 565 Pl. XXV 99. 17 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 11, 2. Nic. Th. 385 sq. Pl. XXV 30 — [Theophr.] l. s. P. XXVI 139 — Pl. XXVI 92 — [Theophr.] l. s. Nic. l. s. Pl. XXV 99 eup. II 122 (321). 17 EXC.: Orib. XII (πάνκες — ὀριγάνου); Gal. XII 95 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 καὶ σπάσματα: καὶ ῥήγματα E t ᾶλγημα R 3 ἢ οἴνῳ om. R ποτιζόμενον E 5 δὲ καὶ om. C: καὶ om. N 6 κεφαλικαῖς FHADi 7 περιρρήττει δὲ FHADi 8 καταπλασσόμενον E 9 ἐντιθέμενον E 10 ὀξυωπὲς ἔγχρισμα R ὀξυωπὲς ἔγχριστον E: ἐγχριόμενον V ἔμπλαστρον V 11 τοὺς om. REDi ζεσθεῖσα R καὶ προστεθεῖσα τῇ marg. add. E2 12 μήτρᾳ om. R ποιεῖ παλαιά FHADi 13 ψηλώματα C. ψειλώματα N ὀστῶν E καταπασσομένη N: fort. recte 14 δὲ (pr.) om. EFHADi χριομένη E καὶ ὁ καρπὸς σὺν E: καὶ ὁ καρπὸς δὲ αὐτοῦ σῦν R 15 ἄγει ἔμμηνα FHADi post δὲ inser. ὁ καρπὸς αὐτῆς R 17 num. cap. τξγ ODi: νϚ E tit. περὶ πάνακος P περὶ τοῦ αὐτοῦ Di ἀσκλήπιον libri: correxi coll. [Theophr.] l. s. Gal. (cf. Orib. II 672) post ἀσκλ. inser. καὶ χειρώνειον Orib. ῥίζαν (eras. E2) ἀνίησιν ἀπὸ γῆς (ἀπὸ γ. eras. E2) καυλὸν ἀπὸ γῆς λεπτὸν λευκόν E: καυλὸν ἀνίησιν A 18 πηχυαῖον post διειλημμένον transpos. Orib. cf, Dl panax asclepi erba est virga in medio tenue habens, in unius cubiti longitudinem, nodosa 19 εὐώδη] καὶ εὐώδη E: δυσώδη Orib.: om. Dl ἐπʼ ἄκρου] ἐπάνω Orib. ἄκρου σκιάδιον, ἐφʼ οὖ τὰ ἄνθη χρυσοειδῆ, δριμέα, εὐώδη· ῥίζα δὲ μικρά, λεπτή.

δύναμιν δὲ ἔχει εὔθετον τὸ ἄνθος καὶ ὁ καρπὸς πρὸς ἕλκη καὶ φύματα καὶ φαγέδαιναν λεῖα σύν μέλιτι ἐπιτιθέμενα, καὶ πρὸς ἑρπετὰ πινόμενα σὸν οἴνῳ καὶ συναλειφόμενα ἐλαίῳ. καλοῦσί τινες πάνακες καὶ τὴν ἀγρίαν ὀρίγανον οἱ δὲ κονίλην, περὶ ἦς εἴρηται ἐν τοῖς περὶ ὀριγάνου (III 129).

50 πάνακες Χειρώνιον· φύεται μάλιστα ἐν τῷ Πηλίῳ ὄρει. φύλλα δὲ ἔχει ἀμαράκῳ ἐμφερῆ, ἄνθη χρυσοειδῆ, ῥίζαν λεπτὴν καὶ οὐ βαθεῖαν, γευομένῳ δὲ δριμεῖαν.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίζα πρὸς ἑρπετὰ πινομένη καὶ ἡ κόμη δὲ ἐπιπλασσομένη πρὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ.

51 λιγυστικόν· φύεται μὲν πλεῖστον ἐν Λιγυρίᾳ, ὅθεν καὶ τὴν ὀνομασίαν ἔσχηκεν, ἐν τῳ καλουμένῳ Ἀπεννίνῳ· ὄρος δέ ἐστιν ὁμοροῦν ταῖς Ἀλπεσι. πάνακες δὲ αὐτὲ καλοῦσιν οἱ ἐπιχώριοι οὐκ ἀλόγως, ἐπεὶ ἡ ῥίζα [καὶ ὁ καυλὸς] ἔοικε τῇ τοῦ 51 RV: λιγουστικόν· οἱ δὲ πανάκειαν καλοῦσι, Ῥωμαῖοι πάνακες. 8 SIN. [Theophr.] h. pl. IX 11, 1. Heracl. Crit (Geogr. Gr. M. I 106. 108) Nic. Th. 500 sq. (ex Apollod.) cf. schol. Nic. l. s. Pl. XXV 32 — [Theoph] l. s. Nic. Th. Pl. XXV 99 eup II 122 (321). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (πάνακες — δριμεῖαν); cf. Gal. XII 95. 13 SIM. Pl. XIX 165 (ex Hyg) Pl. XX 168. 187. 13 EXC.: Orib. XI s, v. (λιγυστικόν — Λιγυρίᾳ, πάνακες — καθέστηκε) Gal. ΚII 62 unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). Isid. XVII 11, 5. 2 μικρά] πικρά O at cf. Pl. XXV 32 radix parva post μικρά add. λεπτή Orib.EDiDl λευκὴ cod. Marc. cf. [Theophr.] τὸ δʼ ἀσκληπίειον τὴν ῥίζαν μῆκος μὲν ὡς σπιθαμήν, λευκὴν δὲ καὶ παχεῖαν σφόδρα 3 εὔθετον ἔχει E 4 φαγεδαινικὰ καὶ ἕρπιτας E cf. Gal. l. s. λεῖος HADi ἐπιτιθέμενος HADi 5 πινόμενος FHADi συναλειφόμενος FHADi σὺν ἐλαίῳ EDi 6 καλοῦσι δὲ EDi πάνακας FHA 7 ὀριγάνων Orib.E 8 num. cap. τξδ ODi: νζ E tit. περὶ τοῦ αὐτοῦ FHADi χειρώνειον Orib.FDi τῷ om. E πυλίῳ V: πηλείῳ EFHADi 9 τῷ ἔρει Orib. ὀριγάνῳ ἢ ἀμαράκῳ E ἐμφερῆ ἀμαφάκῳ Orib. 10 δριμεῖα ἡ πόα Orib. 12 πρὸς om. Di 13 num. cap. τξε ODi: νη E tit. περὶ λυγιστικοῦ ADi: περὶ λιγυσῖικοῦ FH post λιγυστικὸν syn. e R add. ADi: marg. H2 πολὺ 0rib. 14 προσωνυμίαν N (cap. om. C) EDi ἴρει (ει in ras.) ὁμοιοῦντι (ι pr. in ρ corr. E2) E 15 ὁμορροῦν VHADi: ὁμορροοῦν N πάνακας FH 16 ἐπειδὴ NH: om. 0rib. ἥ τε γὰρ Orib. (ἐπεὶ ἡ superacr. O1) ῥίζα πύτοῦ E καὶ ὁ καυλὸς om. ROrib.EDl: seclusi canliculum anetho similem esse dicit Diosc. 17 N 109: cap. om. C πανακιαν N 18 cf. Pl. XIX 165 ligusticum silvestre est in Liguriae suae montibus . . . . vanacem aligui vocant (ex Hygino) Ἡρακλεωτικοῦ πάνακος καὶ ἡ δύναμις ὁμοία καθέστηκε. φύεται δὲ ἐν τοῖς ὑψηλοτάτοις καὶ τραχυτέροις καὶ συσκίοις ὄρεσι, μάλιστα δὲ παρὰ τοῖς ῥύαξι.

καυλίον δὲ φέρει λεπτόν, ὅμοιον 2 ἀνήθῳ, γεγονατωμένον, περὶ ὃ τὰ φύλλα ἐοικότα τοῖς τοῦ μελιλώτου, τρυφερώτερα δὲ καὶ εὐώδη, ἰσχνότερα δὲ τὰ πρὸς ἄκρῳ τῷ καυλῷ καὶ μᾶλλον ἐπεσχισμένα· ἐπ ἄκρου δὲ σκιάδιον, ἐφ᾿ οὖ καὶ τὸ σπέρμα μέλαν, ναστόν, ὑπόμηκες, πρὸς τὸ τοῦ μαράθρου γευσαμένῳ δὲ δριμύ καὶ ἀρωματίζον, ῥίζα λευκή, ὁμοία τῇ τοῦ Ἡρακλεωτικοῦ πάνακος, εὐώδης.

δύναμις δὲ τοῦ σπέρματος καὶ τῆς ῥίζης θερμαντική, πεπτική, ἁρμόζουσα πρὸς τὰ ἐντὸς ἀλγήματα καὶ οἰδήματα καὶ ἐμπνευματώσεις καὶ μάλιστα τὰς περὶ στόμαχον καὶ θηρίων πληγάς.

ἄγει δὲ καὶ οὖρα καὶ | ἔμμηνα πινομένη· καὶ ἡ ῥίζα 3 δὲ προστιθεμένη τὸ αὐτὸ ποιεῖ, μείγνυται δὲ τὸ σπέρμα καὶ ἡ ῥίζα χρησίμως ταῖς ὀξυπόροις καὶ πεπτικαῖς δυνάμεσιν· ἱκανῶς δέ ἐστιν εὔστομον, ὅθεν καὶ ἀντὶ πεπέρεως αὐτῷ χρῶνται οἱ ἐπιχώριοι μίσγοντες τοῖς προσοψήμασι. δολοῦται δὲ σπέρματί τινι παρομοίῳ, ὃ διακρίνεις τῇ γεύσει· πικρὸν γάρ ἐστιν. ἔνιοι δὲ καὶ μαράθου ἢ σεσέλεως σπέρμα μίσγοντες δολοῦσιν.

52 σταφυλῖνος ἄγριος· οἱ δὲ κέρας καλοῦσι. φύλλα 7 EXC.: Orib. XI s. v. (τὸ σπέρμα — εὐώδης, μείγνυται — δολοῦσι). 10 SIM.: Pl. XX 168 — D. eup. II 40. 41 (255. 256) — eup. II 112 (312) — Pl. XX 187. 20 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 15, 5 Pl. XX 30 sq. (e S. N. et I. B.) cf. XXV 112. XIX 88 (ex Hyg.) Garg. Mart 33 (e Pl.); Sim. Seth. s. v. δαῦκοι (35 L). 20 EXC.: Orib. XII (σταφυλῖνος — ἑφθή); Gal. XII 129 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Gal. VI 654; Ps. Ap. 80 (unde Pa. Orib. I 67); Ps. 0rib. I 108 ~ A. Mai l. s. VII 412 (e D. lat.); Isid. XVII 10, 6; Hes. s. v. σταφυλῖνος ἄγριος. 2 τραχυτάτοις N 3 τοῖς ῥύαξιν NEDi: ταῖς διώρυξι O δὲ φέρει om. NEDi 4 περὶ ὃ om. NDi: ὃ om. E τὰ om. NFHDi τοῦ] τῆς N 5 τρυφερώτατα NE δὲ (pr.) om. A πρὸς ἄκρῳ τῷ καυλῷ NEDi. πρὸς τῷ ἄκρῳ τῷ καυλῷ O 6 ἐπʼ ἄκρων A 7 παστὸν NE (corr. E2) 8 δὲ om. NOrib.FHA ἀρωματίζον om. Orib. ἡ ῥίζα Orib.: ῥίζα δὲ E καὶ ὁμοία E ὁμοία — πάνακος om. Orib. 10 πεπτική] πινομένη N 11 ἰδίαι ἀλγήματα E καὶ οἰδήματα om. NA οἰδήματα] ἀποστήματα E 12 καὶ (pr.) om. NDi μάλιστα δὲ N πρὸς θηρίων Di 13 πινομένη τε ἡ ῥίζα καὶ προαποτιθεμένη N 15 καὶ ταῖς (τοῖς Dii ὀξυπόροις EDi ταῖς πεπτικαῖς EDi 16 εὐστόμαχόν ἐστιν DiDl: εὔστομον καὶ εὐστόμαχον E 17 μίσγοντες] ὡς N ἑψήμασιν N 18 μέν τινι N διακρίνας N πικρότατον Orib. 19 σπέρματος (σπέρμα Di) μαράθου FHADi ἢ] καὶ 0rib. σπέρματι N μίσγουσιν αὐτῷ Orib. δολοῦσιν αὐτό EDi 20 num. cap. τξϚ ODi: νθ E tit. περὶ σταφυλίνου FHADi κέρας] κέραν (Theophrasti] codd. UMN (Bretzl): φίλτρον Diph. post ἄγριος syn. e R add. Di: post καλοῦσι A: marg. H2 φύλλον (ὔμοιον, πλατύτερον, ὑπόπικρον) ROrib.EDi μὲν ἔχει ὅμοια γιγγιδίῳ, πλατύτερα δὲ καὶ ὑπόπικρα, καυλὸν δὲ ὄρθιον, τραχύν, σκιάδιον ἔχοντα ἀνήθῳ παραπλήσιον, ἐφʼ οὖ ἄνθη λευκά, ἐν μέσῳ δὲ μικρόν τι προρφυροειδὲς οἱονεὶ κροκύδιον· ῥίζα δὲ δακτύλου πάχος σπιθαμιαία, εὐώδης, ἐδωδίμη ἑφθή.

2 τούτου ὁ καρπὸς ποθεὶς ἦ καὶ προστεθεὶς ἔμμηνα κινεῖ, ἁρμόζει καὶ δυσουροῦσι καὶ ὑδρωπικοῖς καὶ πλευριτικοῖς ἐν ποτήματι καὶ πρὸς θηρίων δὲ δήγματα καὶ πληγάς· τούς δὲ προλαβόντας φασὶ μὴ ἀδικεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἑρπετῶν· συνεργεῖ δὲ καὶ συλλήψει. ἡ δὲ ῥίζα καὶ αὐτὴ οὐρητικὴ οὖσα συνουσίαν τε παρορμᾷ καὶ ἔμβρυα ἐκβάλλει προστιθεμένη. τὰ δὲ φύλλα λεῖα μετὰ μέλιτος ἐπιτιθέμενα τὰ φαγεδαινικὰ ἕλκη ἀνακαθαίρει.

ὁ δὲ κηπευτὸς σταφυλῖνος ἐδωδιμώτερος ὢν ἁρμόζει πρὸς τὰ αὐτά, καταδεέστερον ἐνεργῶν.

52 RV: σταφυλῖνος ἄγριος, οἱ δὲ κέρας, [οἱ δὲ κέρας κόμην καλοῦσιν] Ῥωμαῖοι καρώταμ, οἱ δὲ παστινάκα ῥούστικα, Αἰγύπτιοι βαβιβυρού, Ἀφροι σιχχάμ. σταφυλῖνος κηπαῖος, Ῥωμαῖοι παστινάκαμ, Ἄφροι σιχχάμ, οἱ δὲ σιχκιριάμ. 5 SIM.: Pl. XX 30 eup. II 75 (287) — Philistio (Pl. XX 31) Diph. (Ath. IX 371 b) Zop. (Orib. II 567) Cels. II 31 eup. II 109 (306) — Philistio (l. s.) eup. II 64 (278) — Apollod. (Nic. Th. 843) Pl. l. s. 31 eup. II 131 (324) — Pl. 32 eup. II 90 (297) — Pl. l. s. 30 Ruf. 9. 58 (R.) — Diph. (l. s.) Ps. Orph. (Pl l. s. 32) eup. II 96 (301) — Pl. 30 eup. I 204 (199) — Pl. l. s. 32. 1 μὲν om, Di ὑπόπυρα (superscr. πικρά A2) A 2 δὲ φέρει R: δὲ ἔχει F 3 κατὰ τὲ μέσον ἔχοντα μικρόν τι FHA μικρόν τι om. R: τι μικρόν (post πορφ transpos.) Di καὶ οἱονεὶ RDi κροκύδιον Orib.PE2 (υδι in ras.) κροκίδιον V: κροκίζον reliqui 4 δὲ om, Orib. τὸ πάχος REDi ὅσον σπιθαμῆς R: ὅσον σπιθαμῆς τὸ μῆκος Orib. 5 πινόμενός τε καὶ προστι θέμενος E: ἢ καὶ προστεθεὶς om. R: καὶ om. FHADi 6 καὶ (tert) om. R πόμασι FHADi 7 δὲ (pr.) om. E καὶ πληγάς om. R 8 μὴ) μηδὲν E ὑπὸ θηρίων RDi: ὑπὸ τῶν θηρίων καὶ ἑρκετῶν E καὶ οm. R 9 σύνλημψιν R ἡ δὲ ῥίζα καὶ αὐτὴ om. R τε om. R 10 δὲ ἐκβάλλει R 11 ἐπιτιθέμενο καὶ πινόμενα E. ad rem cf. Gal. l. s. ἔχει δὲ τι καὶ ῥυπτικὸν ἐν ἑαυτῷ· διὸ καὶ τὰ φαγεδαινικὰ τῶν ἑλκῶν ἔνιοι (D.) τοῖς φύλλοις αὐτοῦ χλωροῖς μετὰ μέλιτος καταπλάττουσι ὑπὲρ τοῦ καθαρὰ ποιῆσαι 12 ὢν om, R ἁρμόζει δὲ πρὸς ἃ καὶ ὁ ἄγριος, ὑποδεέστερον δὲ ἐνεργῶν R 13 ἐνδεέστερον Di: ὑποδεέστερον δὲ E 14 C 312v: N 151 οἱ δὲ κερασόμην καλ. seclusi duce Salm. exerc. Pl. 1001 cf, D. III 120 nomen herbae pastinaca silvatica. α grecis dicitur stafyline agria, alii giger, alii aggon (eggon L1 V) Ps. Ap. 15 φαστινακα libri pastinaca silvatica Ps. Ap.: pastinaca erratica Pl. XXV 112 16 σιχάμ AH punici dicunt siccam side (V: siccan sider L1: om. L) Ps. Ap. cf. Low l. s. 410 17 C fol. 311v: N 151 18 σικκιριάμ N quae post σικκιριάμ add. R οἱ δὲ κηπευτὸς σταφυλῖνος ex initio cap. desumpta sunt

53 σέσελι· τὸ μὲν Μασσαλιωτικὸν φύλλα ἔχει μαράθῳ ἐοικότα, παχύτερα δὲ καὶ τὸν καυλὸν εὐερνέστερον ἔχει, σκιάδιον δὲ ἀνήθῳ ὅμοιον, ἐφʼ οὗ ὁ καρπὸς ὑπομήκης, γεγωνιωμένος, δριμύς, βιβρωσκόμενος ἡδέως, ῥίζα μακρά, εὐώδης.

δύναμιν δὲ ἔχει ὁ καρπὸς καὶ ἡ ῥίζα θερμαντικήν. πινόμενα δὲ στραγγουρίαν ἰᾶται καὶ ὀρθόπνοιαν· ὠφελεῖ δὲ καὶ ὑστερικὰς πνίγας καὶ ἐπιληπτικούς, ἔμμηνά τε ἄγει καὶ ἔμβρυα καὶ πρὸς τὰ ἐντὸς πάντα ποιεῖ καὶ βῆχας ἰᾶται παλαιάς, πινόμενός τε μετὰ οἴνου ὁ καρπὸς πεπτικός ἐστι καὶ στρόφων λυτικὸς ἠπιάλοις τε χρήσιμος καὶ πρὸς τοὺς ἐν ὁδοῖς κρυμοὺς σὺν πεπέρει καὶ οἴνῳ πίνεται· δίδοται δὲ καὶ αἰξὶ καὶ τοῖς λοιποῖς κτήνεσι ποτὸν πρὸς εὐτοκίαν.

τὸ δὲ Αἰθιοπικὸν λεγόμενον σέσελι | φύλλα μὲν ἔχει ὡς 2 κισσοῦ, ἐλάσσονα δὲ καὶ ἐπιμήκη πρὸς τὰ τοῦ περικλυμένου· 53 RV: σέσελι Μασσαλιωτικόν· οἱ δὲ σφάγνον. σέσελι Αἰθιοπικόν· Αἰγύπτιοι κυονονφρικί. σέσελι Πελοποννησιακόν. 1 SIM.. Pl. XX 36 (e S. N.) cf. XXVl 42 — Pl. XX 36 eup. II 109 (306) — Pl. 36 eap. II 34 (246) — Zop. (Orib. II 598) eup. II 76 (287) — Pl. 36 eup. II 31 (243) — Pl. 37 eup. II 14 (232) — Pl. 36 eup. II 40 (254) — eup. II 22 (236) — [Arist.] h. an. IX 5, 33 Pl. VIII 112 XX 37 Ael. v. h. XIII 35. 1 EXC.: Orib. XII s. v. (σέσελι — εὐώδης) cf. Gal. XII 120 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Gal. (Orib. II 504. 564) Hes. s. v. σέσελι Boiss. Anecd. II 406. 13 SIM.: Pl. XX 36. 13 EXC.: Orib. XII (τὸ δὲ — τὰ αὐτά). 1 num. cap. τξζ ODi: ξ E tit. περὶ σεσέλεως FHADi σέσελι (τὸ add. Di) μασσαλεωτικόν (μασσαλιωτικόν E) ROrib.EDi ἔχει om. Orib.E ἐοικότα μαράθῳ RDi 2 ἐοικότα] ὅμοια Orib. τὸν om. Orib. καρπὸν Di ἐνεργέστερον RA ἔχει δὲ (om. N) σκιάδιον RDi 3 δὲ om. Orib.: δισσόν R ἶσον ἀνήθῳ ὅμοιον E ὅμοιον] παραπλήσιον R ἐπιμήκης Orib. 4 τραχύς δριμύς E: ταχύς δριμύς Dl ἡδέως om. RDi: ταχέως reliqui. libenter (ἡδέως) comeditur Dl: correxi 5 ἡ ῥίζα καὶ ὁ καρπὸς FHA πινόμενος HA: πινόμενον C 6 ὀρθόπνοιαν δὲ E δὲ (alt.) om. REA 7 ἐπιλήμπτους E 8 βῆχας παλαιὰς πινόμενον μετʼ οἴνου ἰᾶται πεπτικός τέ ἐστιν E: πινόμενον μετʼ οἴνου πεπτικόν τέ ἐστι R 9 λυτικὸν RE 10 ἡπιάλοις P (superscr. man. rec. πυρετὸς ἔξω δίψης) τε] δὲ O χρήσιμον RE 12 ποτὸν om. R: post εὐτοκίαν transpos. Di ἐκτόκιον R: εὐτονίαν FHA (ἐκτοτόκιον superscr. A2) 13 marg. add. αἰθιοπικὸν σέσελι P λεγόμενον om. Orib. post σέσελι e R add. ὃ Αἰγύπτιοι κύονον φρίκην καλοῦσι Di ὡς om. Orib.: ὅμοια κισσῷ CDi 14 ἐλάσσω Orib.: ἐλάττονα R 15 C fol. 329r: N 154 σφάγνον vulgo ἐλελίσφακος vocatur cf. D. III 33 16 C fol. 330 r: N 155 κύονον φρίκην Di 17 C fol. 331r·: N 155. θάμνος δὲ μέγας κλήμασιν ὡς διπήχεσιν, ἐφʼ οὖ κλάδοι σπιθαμιαῖοι, κεφάλια δὲ ὡς ἀνήθου, σπέρμα δὲ μέλαν, πυκνὸν ὡς πυρός, δριμύτερον δὲ καὶ εὐωδέστερον τοῦ Μασσαλιωτικοῦ, ἡδὺ ἰσχυρῶς· δύναται δὲ τὰ αὐτά.

3 τὸ δὲ ἐν Πελοποννήσῳ γινόμενον φύλλα ἔχει κωνείῳ παραπλήσια, τραχύτερα δὲ καὶ παχύτερα, καυλὸν μείζονα τοῦ Μασσαλιωτικοῦ, ναρθηκοειδῆ, ἐπʼ ἄκρου δὲ σκιάδιον πλατύ· ἐν δὲ τούτῳ καρπὸς πλατύτερος καὶ σαρκωδέστερος καὶ εὐωδέστερος. δύναμιν δὲ τὴν αὐτὴν ἔχει. φύεται δὲ ἐν τραχέσι τόποις καὶ ἐφύδροις καὶ γεωλόφοις· γεννᾶται δὲ καὶ ἐν τῇ Ἴδῃ.

54 τόρδιλον· ἔνιοι δὲ καὶ τοῦτο σέσελι Κγητικὸν καλοῦσι. φύεται ἐν τῳ κατὰ Κιλικίαν Ἀμανῷ. ἔστι δὲ βοτάνιον φρυγανῶδες, ἔχον σπερμάτιον περιφερές, διπλοῦν, ὅμοιον ἀσπιδισκίοις, ὑπόδριμυ, ἀρωματίζον, πινόμενον πρὸς δυσουρίαν καὶ ἐμμήνων ἀγωγήν. ὁ δὲ χυλὸς τοῦ καυλοῦ καὶ τοῦ σπέρματος ἔτι χλωροῦ ὄντος ὅσον τριώβολον ποθεὶς σὺν γλυκεῖ ἡμέρας 5 EXC.: Orib. XII l. s. (τὸ δὲ — Ἴδῃ). 11 SIM.: Pl. XXIV 177 (e S. N.) — Pl. l. s. eup. II 77 (290). 11 EKC.: Orib. XII s. v. (τόρδιλον — ἀρωματίζον); Boiss. Anecd. II 407. 1 δὲ om. COrib. μέγας ὡς δίπηχυς R: μέγας ἐστι EDi κλήματα ὡς διπήχη ἔχων Di ἀφ᾿ οὗ Orib. καυλοὶ ROrib.E (superacr. A2) 2 πυκνὸν] πικρόν C: superscr. A2: πικρὸν πυκνόν E: πυκνόν, μέλαν, πικρόν Di: semen est spissu et nigru Dl 3 καὶ δριμύτερον ROrib. δὲ om. ROrib. ὑδὺ — ναρθηκοειδῆ om. HA 4 δύναται — αὐτὰ om. C αὐτὰ ποιεῖ N 5 nov habet cap. Di cum tit. σέσελι πελοποννησιακόν marg. add. σέσελι τὸ ἐν Πελοποννήσῶ P σέσελι πελοποννησιακόν Orib. γινόμενον om. F: γεννώμενον NHDi φύλλα μὲν E παραπλήσια κωνίω (κλω superscr.) Orib. 6 τραχότερα δὲ καὶ om, 0rib. τραχύτερα] πλατύτερα RDi: τραχυτε καὶ παχύτερα (aberravit libr. ad alt. ε) P: παχύτερα δὲ καὶ τραχύτερα E: grossiora et aspriora Dl 7 νάρθηκος R ἄκρῳ RDi δὲ (pr.) om 0rib. post δὲ (pr.) inser. τούτου (τοῦτῳ C) RE σκιάδιον — τοῦτῳ om. R 8 καυλὸς| καὶ καρπός E καρπὸν πλατύτερον καὶ σαρκωδέστερον Orib. καὶ σαρκωδέστερος om. R καὶ (alt) om. Orib. εὐώδης REDi (σαρκ. post εὐώδης transpos. Di): εὐώδη Orib. 9 δυνάμεις δὲ τὰς αὐτάς Orib. δὲ ἔχε: FHA δὲ (alt) om. RDi: δὲ καὶ HA τόποις τράχεσι ROrib. Di 10 ἐφύγροις RDi: ἐνύδροις FHA γεννᾶται] φύεται Orib.Di γεννᾶται — Ἴδῃ om. RDl δὲ om. Orib. ἐν νήσοις Di: εἴνδη E 11 num. cap. τξη 0Di: ξα E tit. περὶ τορδέλου FHDi κροκοδίλιον οἱ δὲ τορδίλιον· οἱ δὲ γορδίλιον· ἔνιοι δὲ καὶ τοῦτον σέσελι καλοῦσιν κρητικόν E τόρδυλον Plin.: τορδίλιον· οἱ δὲ τόρδιλον Di: grodilion Dl: τορδύλιον D. eup II 77 (290): τόρδειλον Nic. Th. 841 ὃ ἔνιοι οέσελι κρ. καλοῦσι 0rib. καὶ τοῦτο om. Di 12 φύεται καὶ Orib.Dl: φύεται δὲ EH τὴν κιλικίαν FH ἀχανῷ FH: ἀμένῳ Di 13 ἀσπιδισκίοις Orib.: ἀσπιδίσκω (2 litt. eras. E2) E: ἀσπίδι καὶ PFHA 14 ὑπόδριμυ καὶ EDi: καὶ eras. E2 δυσουρίας E 16 ἐγχλώρου (om. τι) Di ὅσον δραγμῆς τριώβολον E (δρ. seclus. E2) πρὸς ἡμέρας EDi δέκα νεφριτικούς ὑγιάζει. ἡ δὲ ῥίζα πρακτική, ἀνάγουσα καὶ τὰ ἐκ θώρακος ἐκλειχομένη μετὰ μέλιτος.

55 σίνων· σπερμάτιόν ἐστιν ἐν Συρίᾳ γεννώμενον, παρεοικὸς σελίνῳ, ἐπίμηκες, μέλαν, πυρωτικόν, πινόμενον πρὸς σπλῆνας καὶ δυσουρίας καὶ ἐμμήνων ἐποχήν. χρῶνται δὲ αὐτῷ οἱ ἐπιχώριοι ἀρτύματι μετὰ κολοκύνθης ἑφθῆς σὺν ὄξει λαμβάνοντες.

56 ἄνσσον· τὴν μὲν καθόλου δύναμιν ἔχει θερμαντικήν, ξηραντικήν, εὔπνουν, ἀνώδυνον, διαφορητικήν, οὐρητικήν, ἱδρωτικήν, διαλυτικήν, ἄδιψον πινόμενον. ἁρμόζει δὲ πρός τε τὰ 56 RV: ἄνησσον οἱ δὲ σίον, Ῥωμαῖοι ἀνήσουμ. 3 SIM.: Pl. XXVII 136 (e S. N.) — Pl. l. s. eup. H 112 (312): II 77 (290). 3 EXC.: Orib. XII s. v. (σίνων — πυρωτίκόν): Gal. XI 123 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Gal. (Orib. II 504. 564). 8 SIM.: Pl. XX 185 sq. (e S. N. et I. B.) Sim. Seth. s. v. (23 L.) Zop. (Orib. II 553) — Zop. (Orib. II 566) Cels. II 31 Pl. 195 eup. I 112 (311) — Zop. (Orib. II 574. Pl. 195 — Pl. 195 — Nic. Th. 650, 911 (ex Apollod) Pl. 185. 195 eup. II 115 (315) — Pl. 189. 193 — Pl. 189. 19l eup. I 47 (258) — Zop. (Orib. II 598) Dation (Pl. 191) — Zop. (Orib. II 596) — Pl. 195 eup. II 96 (300) — Pl. 187. 190 eup. I 4 (96) — Pl. 187 eup. I 58 (122). 8 EXC.: Gal. XI 833 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), Gal. (Orib. II 522. 582) lsid. XVII 11, 6. 1 ἡ ῥίζα δὲ E 2 in fine add. Di ἐν ἄλλῳ· ἔχει δὲ κλωνία πολλὰ πρασινίζοντα (sic), πορφυρίζοντα, καὶ ἐπʼ ἄκρῶ ὅμοια χρο (spatio relicto) στρογγυλοειδῆ, ἔχοντα ἔσωθεν ὡς σπερμάτια τὰ ἄνθη (unde?) 3 num. cap. τξθ ODi: ξβ E tit, περὶ σίσωνος FHDi textum s. v. ἄνησσον habet C (fol. 50r) σίνων PDlPl.: σίνον E: σίσων (σίνων in marg. corr. O2) Orib.: σίσων reliqui. cf. Aret. cur. a. m. II 5 (273) Gal. de victu atten (12 K.) Orib. II 564 (e Gal.) ἐοικός CHDi 4 πρόμηκες Orib.: περίμηκες CHDi πινόμενος E (corr. E2): πινόμενον δὲ HDi καὶ πρὸς C 5 σπλῆνα CHDi δυσουρίας PE: δυσουρίαν reliqui καὶ (alt.) ἢ CHDi καταμηνίων E 7 in fine adl. HDi ἔχει δὲ ὡς κοκκία πολλά (ἐπ’ ἄκρων add. Di) 8 num. cap. το 0Di: ξγ E tit. περὶ ἀνίσου FHDi initio textum cap. 55 iterat RDi: mg. add. H2 ἄνησσον P (ut semper) EC: ἄννησον (forma poetica) Phanias (Ath. X 371 d) Nic. Zopyr. Gal. Paul. Aeg.: ἄνησον Di: ἄνισον FHD. eup. 9 ξηραντικήν om. C εὔυπνον CDl: εὔπνουν reliqui: potum somnos concitat Pl. X 189 ἀνώδυνον post διαφορ. transpos. E διαφορητικὴν om. C ὑδρωπικήν CE2 (ἱδρωτικήν E) Dl: ὁδρωπικοῖς ex ἱδρωτικήν corr, H2: om. Di 10 διαχυτικήν EHDi: διαψυκτικήν C ὑδρωπικοῖς ἄδιψον Di δὲ καὶ E τε om. CE 11 C fol. 50r: om. N effigiei herb. pict. fol. 49v) adscr. C (m. rec.) τὸ κοινῶς γλυκάνησον cf. Lens Sot. d, Gr. 559 ἀννησσουμ C: ἀνησούμ Dl: ἀνισούμ H (in marg.) cf. Scrib. Larg. 52. 70 ἰοβόλα τῶν ζῴων καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις, κοιλίαν τε ἵστησι καὶ λευκὸν ῥοῦν καὶ γάλα κατασπᾷ καὶ συνουσίαν παρορμᾷ. ὑποθυμιώμενον δὲ ταῖς ῥισὶ κεφαλαλγίαν παύει· καὶ τὰς ῥήξεις δὲ τῶν ὤτων σὺν ῥοδίνῳ λεῖον ἐνσταζόμενον ἰᾶται. ἐστι δὲ αὐτοῦ κρεῖσσον τὸ νέον καὶ ἁδρὸν καὶ μὴ πιτυρῶδες, εὔτονον τῇ ὀσμῇ. πρωτεύει δὲ τὸ Κρητικόν, ἐπεται δὲ τὸ Αἰγύπτιον.

57 καρώ· σπερμάτιόν ἐστι γνώριμον, οὐρητικόν, εὔστομον, θερμαντικόν, εὐστόμαχον, πεπτικόν, μειγνύμενον | ταῖς ἀντιδότοις καὶ ὀξυπόροις χρησίμως, ἀναλογοῦν ἀνήσσῳ. ἡ δὲ ῥίζα ἑφθὴ ἐδώδιμος ὥσπερ σταφυλῖνος.

58 ἀνήθου ξηροῦ τῆς κόμης καὶ τοῦ καρποῦ τὸ ἀφέψημα πινόμενον γάλα κατασπᾷ, στρόφους τε καὶ ἐμπνευματώσεις παύει, 57 RV: καρώ. 58 RV: ἄνηθον τὸ ἐσθιόμενον· οἱ δὲ πολύειδος, οἱ δὲ ἀνίκητον, προφῆται γόνος κυνοκεφάλου, ὁμοίως τρίχες κυνοκεφάλου, οἱ δὲ γόνος Ἑρμοῦ, Αἰγύπτιοι ἀραχού, Ῥωμαῖοι ἀνήθουμ, Ἄφροι σικκιριά, Δάκοι πλολπου. 7 SIM.: Pl. XIX 164. Diph. (Ath. IX 371 d) Sim. Seth. s. v. καρναβάδιον (56 L. l. 7 EXC.: Gal. XII 13 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Gal VI 654 Orib. II 508. 564 (e Gal.) Hes. s. v. κάρος 11 SIM.: Pl. XX 196 (e. S. N.) Garg. Mart. 28 (162 R e Pl. aliis aliunde addida cf. Ps. Orib. I 102). Geop. XII 34. Sim. Seth. s. v. (23 L) — D. eup. I 138 (163) — eup II 41 (255) — [Hipp] περὶ διαίτης II 54 (VI 558) eup. II 47 (258) — eup. II 9 (229) — eup. II 112 (311) — eup. II 4 (228) cf. [Hipp] γυν. I 89 (VIII 214). 11 EXC.: cf. Gal. XI 832 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3). Ps. Ap. 121 1 πρὸς τὰς CX τε om. C 2 ἄγει καὶ γάλα CE συνουσίας VFHDi 3 δὲ] τε CE κεφαλαλγίας C 4 δὲ (pr.) om. E post ὤτων transpos. λεῖον FHDi ἐπισταζόμενον λεῖον E 5 μὴ////// (2 litt. eras. E2) πυρῶδες E εὔτονον δὲ E 6 ἔπειτα EFHDi δὲ (alt.) om. E: δὲ καὶ HDi in fine add. καὶ τῶν σπερμάτων C 7 num. cap τοα ODi: ξδ E καρώ RPEOrib.: κἀρος FHDi: careum Dl Pl. XIX 164: καρῶον Aet. I s. v. mg. add. καρναβάδινον Di cf. Geop. IX 28, 2. Sim. Seth. l. s. ἐστι om. RE διουρητικόν RE (οὐρητικόν Gal.) εὔστομον post θερμαντικόν transpos. RE, post εὐστόμαχον Di 8 μίγνυται δὲ E ἐν τοῖς ἀντιδότοις Di πεπτικαῖς ἀντιδότοις E ἀντιδότοις χρησίμως H 9 ἀνήσσω ἢ ἀνήθω E (ἢ ἀν. del. E2) 11 uum. cap. τοβ 0Di: ξε E tit. περὶ ἀνήθου FHDi initio text. cap. 57 add. RDi: marg. H2 12 στρόφους τε Di: τε om. reliqui 13 C fol. 189r: N fol. 85. cf. Hehn Kult.6 205 sq. 14 C fol. 28r: N fol. 6 τὸ ἐσθιόμενον om. N πολγιδος RHDi: correxi cf. D. II 180 ἀνείκητον N. cf. Pl. XX 186 ob has causas quidam anicetum id (sc. anesum) vocauere 15 ἀνήθου σπέρμα τρίχες κυνοκεφάλου pap Lugd. ed. Dieterich Jahrb. f. xl. Phil. suppl. XVI 816, 13 17 cf. Low s. 409 Δάκοι πόλπουμ om. C: πόλπολουμ coni. Tamaschek l. s. 28. κοιλίαν τε καὶ τοὺς ἐπιπολαίους ἐμέτους ἵστησιν, οὖρά τε κινεῖ καὶ λυγμοὺς παρηγορεῖ, ἀμβλύνει τε τὰς ὄψεις καὶ γονὴν σβέννυσι συνεχῶς πινόμενον. χρήσιμον δὲ τὸ ἀφέψημα αὐτοῦ καὶ γυναιξὶν ὑστερικαῖς εἰς ἐγκάθισμα· τὸ δὲ σπέρμα καὲν καὶ καταπλασθὲν κονδυλώματα αἴρει.

59 κύμινον τὸ ἥμερον· εὐστόμαχον, καὶ τούτου μᾶλλον τὸ Αἰθιοπικόν, ὅπερ Ἱπποκράτης (V 490 L) βασιλικὸν ἐκάλεσεν. δευτερεύει δὲ τὸ Αίγύπτιον, εἶτα τὸ λοιπόν. φύεται δὲ ἐν Γαλατίᾳ καὶ Σπανίᾳ καὶ ἐν Κιλικίᾳ καὶ ἐν ἄλλοις πλείστοις τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, ξηραντικήν, στυπτικήν, ἁρμόζουσαν πρὸς στρόφους καὶ ἐμπνευματώσεις ἐγκλυζόμενον ἑφθὸν σὺν ἐλαίῳ καὶ καταπλασσόμενον σύν ὠμῇ λύσει.

δίδοται δὲ 2 καὶ ὀρθοπνοῖκοῖς σὺν ὀξυκράτῳ, θηριοδήκτοις δὲ σύν οἴνῳ, διδύμων τε φλεγμοναῖς ἀρήγει σὺν σταφίδι καὶ ἀλεύρῳ ἐρεγμίνῳ 59 RV: κύμινον ἥμερον· Ῥωμαῖοι κύμινουμ, Ἄφροι χαμάν. 6 SIM.: Pl. XX 159 (e S. N.) cf. XIX 161. Sim. Seth. s. v. (56 L. ex Rufo?) — Pl. XX 159 eup. II 40 (254) II 43 (256) — Nic. Th. 601. 710 (ex Apollod.) Pl. l. s. 162 eup. II 115 (317) — Pl. 161 eup. I 141 (164) — Zop. (Orib. II 597. 599) Pl. 161 — Pl. 160 eup. I 210 (204) — Pl. 159 eup. I 112 (149). 6 EXC.: Ps. D. de h. f. 5 (e D. lat. unde A. Mai VlI 433); Gal. XII 52 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Orib. II 58 (e Gal.). 1 κοιλίαν τε καθαίρει E 2 καὶ (pr.) om. Di παρηγορεῖ] ῖστησιν E σβεννύει P 3 δʼ ἐστὶν E 4 γυναικὶ ὑστερικῇ FH εἰς om. RE σπέρμα αὐτοῦ E καὲν] ΕΙϹΜΕΝ (sic) R καὶ om. R 5 καταπασθὲν coni. Sarac. παύει CE: παύειν N 6 num. cap. τογ ODi: ξϚ E tit. περὶ κυμίνου ἡμέρου FH: περὶ κυμίνου Di marg. add. Ῥωμαῖοι κουμιντούτζε Di εὐστόμαχον E: εὔστομον reliqui: cuminu nostru eustomacu est Dl: cyminum, quod Latini cuminum vocant, stomacho valde utile est Ps. D. cf. Pl. I. s. 8 δεύτερον τὸ Αἰγ. Di δὲ (alt.) om. Di: γὰρ καὶ E 9 Γαλατίᾳ — ἐν (pr.) om. R καὶ Επανίᾳ om. E Σπανίᾳ] ἐν Ἀσίᾳ libri: correxi coll. Dl in galatia nascitur et in spania: Pl. XIX 161 in Carpetania nostri orbis maxime laudatur: Γαλ. τῆς Ἀσίας coni Sarac. post Κιλικίᾳ inser. καὶ τερεντία Di: et india (!) Dl ἄλλοις δὲ E πλείοσι Di 10 τόποις om. O 11 θερμαντικὴν om. EDl Ps. D. de h. f. ξηραντικήν om. R: virtutem habet siccatoriam Ps. D. de h. f. 12 τοὺς στρόφους H 13 σὺν (pr.) om. R (ἑφθῷ ἐλ. N) 14 δὲ καὶ E ἀρήγει δὲ καὶ διδύμων φλεγμοναῖς R ἐρεγμίνῳ] αἰρίνῳ F: αἰρίνῳ ἀλεύρῳ HDi: cum fabae polline Ps. D. de h. f. cf. D. eup. I 141 (164) κυάμινον ἄλευρον ἑψηθὲν ἐν οἴνῳ σὺν κυμίνῳ καὶ σταφίδι ἢ κηρίῳ κηρωτῇ κυπρίνῃ (sc. τὰς τῶν δ. φλεγμ. ἰᾶται) 16 C fol. 180r: N 82: synon. om. HDi κυμίνου ἡμέρου C κύμεινον N χαμαν libri. cf. Low l. c. 410, Hehn Kult.6 206 ἢ κηρωτῇ ἐπιτεθέν ἐπέχει δὲ καὶ ῥοῦν γυναικεῖον καὶ τὰς ἐκ μυκτήρων αἱμορραγίας σύν ὄξει λεῖον προσενεχθέν τρέπει δὲ καὶ χρῶτα ἐπὶ τὸ ὠχρότερον πινόμενόν τε καὶ ἐγχριόμενον.

60 κύμινον ἄγριον· φύεται μὲν πλεῖστον καὶ ἐνεργέστερον ἐν Καρχηδόνι τῆς Σπανίας, καυλίον σπιθαμιαῖον, λεπτὸν ἔχον, φυλλάρια τέσσαρα ἢ πέντε λεπτά, οἱονεὶ πεπρισμένα τὴν κατάσχισιν ὡς γιγγίδιον· κεφάλια δὲ ἐπ’ ἄκρου πέντε ἢ ἓξ στρογγύλα, μαλακὰ ἔχει, ἐν οἷς ὁ καρπὸς ἀχυρώδης, γευομένῳ δὲ δριμύτερος τοῦ ἡμέρου φύεται ἐν γεωλόφοις.

2 πίνεται δὲ τὸ σπέρμα πρὸς στρόφους καὶ ἐμπνευματώσεις σῦν ὕδατι, σὺν ὄξει δὲ λυγμούς παύει, πρὸς δὲ τὰ ἰοβόλα καὶ πλάδον στομάχου σὺν οἴνῳ· αἴρει δὲ καὶ ὑπώπια μασηθὲν καὶ καταπλασθὲν σύν μέλιτι καὶ σταφίδι, φλεγμονάς τε διδύμων ἰᾶται μετὰ τῶν αὐτῶν καταπλασσόμενον.

61 ἐστι δὲ καὶ ἕτερον γένος ἀγρίου κυμίνου, ἐμφερὲς 60 RV: κύμινον ἄγριον, Ῥωμαῖοι κύμινουμ ἀγρέστεμ, οἱ δὲ κύμινουμ σιλβάτικουμ. 4 SIM.: Pl. XX 159 sq. (e S. N.) cf. XIX 161. 4 EXC.: Orib. XI s. v. (κύμινον — γεωλόφοις). 10 SIM.: Pl. XX 159 D. eup. lI 40 (254) — eup. II 4 (228) — Nic. Th. 710 Pl. 162 eup. II 115 (317) — Pl. 159 cf. XIX 161 eup. II 9 (229) — Pl. 162 eup. I 56 (119) — eup. I 141 (165). 15 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔστι — μελανθίῳ). 1 ἢ] καὶ RE ἐπιτιθέμενον E καὶ (pr.) om, R 2 προσενεχθέν] ἐντιθέμενον D. eup. I 210 (204) 3 χρῶτας RE (in ras.) τε] ἢ C: om. N συγχριόμενον RE (corr. E2) Di: ἐπιχρισθέντα D. eup. I 112 (149) 4 num. cap. τοδ PFHDi: τοε A: ξζ E tit. περὶ ἀγρίου κυμίνου H: περὶ κυμίνου ἀγρίου FADi τὸ ἄγριον Orib. post ἄγριον syn. add. A Di: mg. H2 τὸ πλεῖον Orib. 5 χαρκηδόνι C: superscr. A2: χαλκηδόνι PVA: λυκίᾳ καὶ άσίᾳ τῆς γαλατίας καὶ ἐν καρχηδόνι Dl ἱσπανίας (ut semper) Orib.HDi ἔστι δὲ θαμνίον ἔχον καυλὸν Di καυλόν Orib.FHA: κλωνίον R: | κλωνίον ἢ| καυλίον E (corr. E2) λεπτὸν om. R: del. A2 6 ἐφ᾿ ρῦ φυλλάρια Di οῖον ἐνπεπερισμένα R: ἐμπεπρισμένα Orib. 7 κατάκλισιν E: κατάσχεσιν VAE (corr. E2) γιγγίδια Orib.E καὶ κεφάλια Orib. (dittogr.) δὲ ἔχει Di ἐπ᾿ ά/// κγου E (2 litt. eras. E2) 8 ἔχει στρογύλλα COrib. 9 δὲ om, NOrib. δριμύτερον E φύεται δὲ AE: φύεται δ P (δ eras. pr. m.): nascitur umectis locis Dl 12 πλαδαρόν C μασιθὲν |ἢ ἑψηθὲν| E (corr. E2): μασηθέν reliquit: correxi 13 ἐπιπλασθὲν CE καὶ φλεγμονὰς ////// διδύμων E (corr.. E2) 15 num. cap. τοε PFHDi: τοα (sic) A: om. EDl tit. περὶ ἑτέρου γένους κυμίνου ἀγρίου HADi δὲ om, HADi ἕτερον ἄγριον κύμινον Orib. κυμίνου ἀγρίου A 16 C fol. 181r: N fol. 82: syn. marg. add. H: marg. adscripsit kyminon agrion aniss S (m. rec.) τῷ ἡμέρῳ· ἐξ ἑκάστου δὲ ἄνθους ἀφίησι κεράτια μετέωρα, ἐν οἷς ἐστι σπέρμα ὅμοιον μελανθίῳ.

τοῦτο πινόμενον πρὸς ἑρπετοδήκτους ἄριστον ἀλέξημα· βοηθεῖ καὶ στραγγουριῶσι καὶ λιθιῶσι καὶ αἵματος θρόμβους οὐροῦσιν· ἐπιπινέτωσαν δὲ σελίνου σπέρμα.

62 ἄμι· ἔνιοι καὶ τοῦτο Αἰθιοπικόν, οἱ δὲ βασιλικὸν κύμινον καλοῦσιν, ἔνιοι δὲ ἑτέρας φύσεως τὸ Αἰθιοπικὸν κύμινον ἔλεξαν εἶναι καὶ ἑτέρας τὸ ἄμι. γνώριμον δὲ τὸ σπερμάτιον, μικρότερον πολλῷ τοῦ κυμίνου, ὀριγανίζον τῇ γεύσει. ἐκλέγου δὲ τὸ καθαρὸν καὶ μὴ πιτυρῶδες.

δύναμιν ἔχει καὶ τοῦτο θερμαντικήν, πυρωτικήν, ξηραντικήν, ποιοῦσαν πρὸς στρόφους, δυσουρίας, θηριοδήκτους πινόμενον σὺν οἴνῳ.

ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα μείγνυται καὶ τοῖς διὰ 2 κανθαρίδος ἐκδορίοις πρὸς τὸ ἀντιπάσχειν ταῖς ἐπιγινομέναις δυσουρίαις, καὶ ὑπώπια καταπλασθὲν σὺν μέλιτι αἴρει· τρέπει 62 RV: ἄμι· [οἱ δὲ ἄμι] Ῥωμαῖοι ἄμιουμ Ἀλεξανδρίνουμ, ἔνιοι καὶ τοῦτο Αἰθιοπικόν, οἱ δὲ βασιλικὸν κύμινον ἔλεξαν. 6 SIM.: Pl. XX 163 sq. e S. N.). 6 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄμι — πιτυρῶδες); Gal. XI 824 (unde Orib. II 611. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 11 SIM.: Pl. XX 164 eup. II 41 (255) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. II 116 (317) — Pl. l. s. Archig. (Aet. VI 50) Aret. cur. m. chr. I 4 (310) — Pl. l. s. eup. I 112 (149) — Pl. l. s. eup. II 79 (292). 1 ἐκ δὲ τοῦ ἄνθους Orib.: ἐξ ἑκάστου ἄνθους E: ἐξ ἑκατέρου δὲ μέρους OE2 (καὶ ἄνθους superscr. H2): ἐξ ἑκατέρου δὲ μέρους ἄνθους A (varia lectio). cf. Dl . . . in quo flore nascitur nigru veluti semen ἀνίησι HA κέρατα E (corr. E2) 5 δὲ καὶ E σπέρματος E post σπέρμα add. ἀποζεσθέν HADi: cum elixatura apii Dl: fort. recte 6 num. cap. τοϚ ODi: ξη E tit. περὶ ἄμεως P περὶ ἄμμεως HADi ἄμμι HADi post ἄμι syn. e R add. Di: marg. H2 ἔνιοι δὲ E: οἱ δὲ αἰθιοπικὸν κύμινον (verbis οἱ δὲ β. — ἄμι omissis) Orib. 7 ἔνιοι — ἄμι] ἑτέρας δὲ φύσεως τὸ ἄμι· γνώριμον C κύμινον om. A 8 ἔφασαν FHADi ἐκάλεσαν (εἷναι om.) E verba καὶ—ἄμι om. V post ἄμι syn. e R add. A δὲ om. Orib. 9 ὀριγανίζον ἐν Orib.E: ἐν om. reliqui 10 μὴ λαθαρὸν C πυρῶδες C 11 δύναμιν δὲ CEHADi πυρωτικὴν om. CEDiDl καὶ ξηραντικὴν Di 12 ποιοῦν CDi δυσουρίαν C καὶ θηριοδήκτους CDi πινόμενον δὲ FHADiDl 13 μίγνυται δὲ CE 14 κανθαρίδων E δορίοις C: διουρίοις PVF. cf. Aet. II 164 μιγνύουσι δὲ αὐτὰς (sc. κανθαρίδας) ἄλλαις σηπτικαῖς δυνάμεσιν καὶ τοῖς λεπρικαῖς ἐκδορίοις ἐπιγενομέναις PNFHA: γινομέναις E 15 μέλιτι καταπλασθὲν CE τρέπεται PV 16 C fol. 60r: om. N mg. fol. 59v) add. C (m. rec) οἱ δὲ βασιλικὸν κύμινον lemma ἀμαιως (ex tit. περὶ ἄμεως natum) C: οἱ δὲ ἄμι seclusi ἄμινούμ Di. cf. Scrib. Larg. 121. δὲ καὶ χρόαν πινόμενον καὶ συγχριόμενον ἐπὶ τὸ χλωρότερον· μετὰ δὲ σταφίδος ίδος ἢ ῥητίνης ὑποθυμιώμενον ὑστέραν ἀποκαθαίρει.

63 κόριον· ψυκτικὴν ἔχει δύναμιν, ὅθεν καταπλασσόμενον μετὰ ἄρτου ἢ ἀλφίτου ἐρυσιπέλατα καὶ ἔρπητας ἰᾶται, σὺν μέλιτι δὲ καὶ σταφίδι ἐπινυκτίδας καὶ διδύμων φλεγμονὰς καὶ ἴνθρακας θεραπεύει, μετὰ ἐρεγμοῦ δὲ χοιράδας καὶ φύματα διαλύει. τὸ δὲ σπέρμα ὀλίγον μὲν μετὰ γλυκέος ποθὲν ἕλμινθας ἐκβάλλει καὶ σπέρματός ἐστι γεννητικόν, πλεῖον δὲ ληφθὲν κινεῖ τὴν διάνοιαν ἐπικινδύνως, ὅθεν δεῖ φυλάσσεσθαι τὴν πλείονα καὶ συνεχῆ πόσιν αὐτοῦ. ὁ δὲ χυλὸς σὺν ψιμυθίῳ ἡ λιθαργύρῳ καὶ ὄξει καὶ ῥοδίνῳ καταχριόμενος ὠφελεῖ τὰς κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν φλεγμονάς τὰς πυρώδεις.

63 RV: κορίαννον ἡ κόριον, Αἰγύπτιοι ὄχιον, Ἄφροι γοίδ. 3 SIM.: Pl. XX 216 (e S. N.) Garg. Mart. 4, 138 R (e Gal. et Pl.) Sim. Seth. s. v. (57 L) — Cels. (II 27) Ruf. (ed. Ruelle 541) Pl. 217 — Pl. 216 eup. I 168 (180) 169 (181) — Pl. 217 — Pl. 216 eup. I 171 (183) — Pl. 216. 217 eup. I 141 (164) I 199 (196) — eup. I 154 (173) — Pl. 216 — Pl. 218 enp. II 66 (281) — eup. II 96 (300) — eup. I 145 (167). 3 EXC.: Gal. XII 36 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 102 (unde Pa. Orib. I 83 cf. 103); Isid. XVII 11, 7. Hes s. v. κορίαννον. 3 TEST.: Gal. XII 36: κορίαννον ἢ κόριον ἢ ὅπως ἂν ἐθέλῃς ὀνομάζειν οἱ μὲν γὰρ Ἐλληνεσ οἱ παλαιοὶ κορίαννον καλοῦσιν, οἱ νεώτεροι δʼ ἐατροὶ πάντες ὀνομάζουσιν κόριον, ὥσπερ καὶ Διοσκουρίδης ψυκτικὴν λέγων εἶναι τὴν πόαν οὐκ ὀρθῶς . . . μὴ τοίνυν μηδὲ τὸ τηνικαῦτα βοηθοῦν αὐτῇ [sc. ἐρυσιπέλατος διαθέσει) ψυκτικὸν εἶναι νομίζωμεν, ὥσπερ ὁ Διοσκουρίδης τὸ κορίαννον, ὅτι καταπλαττόμενον, ὡς αὐτός φησι, μετ᾿ ἄρτου ἢ ἀλφίτου (ἀλφίτων ed) ἰᾶται τὰ ἐρυσίπελας . . ὄτι δὲ πόρρω τοῦ ψύχειν ἐστὶ κορίαννον ἔνεστί σοι κἂξ αὐτῶν ὧν Διοσκουρίδης ἔγραψε καταμαθεῖν· χοιράδας γοῦν φησι διαλύειν αὐτὸ μετ᾿ ἐρεγμοῦ. 1 post συγχριόμενον haec habet E μετὰ δὲ (add. E2) σταφίδος ἐπὶ τὸ |χολοδέστερον ἢ| χλωρότερον καὶ ῥιτίνης (corr. E2) 2 καὶ μετὰ σταφίδος Di ὑποθυμιώμενον μετὰ στ. C ὑστέρας C 4 num. cap. τοζ 0Dl: ξθ E tit περὶ κορίου PHADi post κόριον add. ὸ παῤ ἡμῖν κορίανδρον λεγόμενον V: ἢ κορίανον. Di: γνώριμον ἢ κορίαννον A γνώριμον δύναμιν ἔχον ψυκτικήν RDi: γνώριμον superscr. H2 initio syn. e R add DiA: mg. H2 5 ἄρτων Di ἢ] καὶ E 7 μετὰ δὲ ἐρεχμοῦ R ἐρεγμοῦ ἀλεύρου φάβατος superacr.) PV: mg. Add. ἐρεγμός ἐστιν φάβα C (m rec.) 8 ὀλίγον μὲν om, R: μὲν om, Di πινόμενον κετὰ γλυκέος R: ποθὲν μετὰ γλυκέος EPaul. Aeg. 9 πλείω HA 10 φυλάττεσθαι RHD 11 καὶ αυνεχῆ om. R πόσιν] PV: πρίσιν F: χρῆσιν reliqui: unde debet quisquis usum eius non frequentare Dl 12 ἢ ῥοδίνῳ R 13 τὰς πυρώδεις om R 14 C fol. 156r: N 46 ὁμοίως Αἰγύπτιοι C ὄχεον HDi: ochion Ps. Ap. (Ack.) de Afr. syn. cf. Low l. s. 406. Hehn Kult.6 205.

64 RV: ἱεράκιον τὸ μέγα· οἱ δὲ σογχίτην, Ῥωμαῖοι λαπτούκα ἠρράτικα, Ἄφροι σιθιλεσαδέ. καυλὸν ἀνίησιν ὑπέρυθρον, τραχύν, ἀκανθώδη, ὑπόκενον, φύλλα δὲ ἔχει ἐκ διαστημάτων ἐπεσχισμένα ἀραιῶς, σόγχῳ ἐμφερῆ τὴν περιφέρειαν, ἄνθη μήλινα ἐν κεφαλίοις ὑπομήκεσιν.

δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικήν, μετρίως ὑποστύφουσαν, ὅθεν στομάχῳ καυσουμένῳ καὶ φλεγμοναῖς καταπλασσόμενον ἁρμόζει.

ὁ δὲ χυλὸς καταρροφούμενος δηγμὸν στομάχου πραΰνει, ἡ 2 δὲ πόα σὺν τῇ ῥίζῃ καταπλασθεῖσα σκορπιοπλήκτοις ἀρήγει.

ἱεράκιον τὸ μικρόν· οἱ δὲ καὶ τοῦτο σογχίτην καλοῦσιν, οἱ δὲ ἔντυβον ἄγριον, Ῥωμαῖοι ἴντουβουμ ἀγρέστεμ, Ἄφροι σιθιλεσαδέ. φύλλα ἔχει καὶ αὐτὸ ἐκ διαστημάτων ἐπεσχισμένα τὴν περιφέρειαν, καυλία δὲ ἀνίησι τρυφερὰ καὶ χλωρά, ἐν οἷς ἄνθη μήλινα, κύκλον περιγράφοντα.

δύναμιν δὲ ἔχει καὶ αὐτὸ τὴν αὐτὴν τῷ ~~προειρημένῳ.~~

64 σέλινον κηπαῖον· ἁρμόζει ἡ πόα πρὸς ἃ καὶ τὸ κόριον καὶ πρὸς ἀφθαλμῶν φλεγμονὰς μετʼ ἄρτου ἢ πάλης ἀλφίτου καταπλασσόμενον καὶ καῦσον στομάχου παρηγορεῖ μασιούς 1 SIM.: Pl. XX 60. 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἱεράκιον — ὑπομήκεσιν, ἱεράκιον — περιγράφοντα) cf. Aet. I s. v. ἴντυβοι. 16 SIM.: Pl. XX 112 (e S. N. et J. B) Geop. XII 23 (ex eodem fonte unde Sim. Seth. s. v. 97 L) Ps. Ap. 118 — Zop. (0rib. II 554) Pl. 112 eup. I 29 (107) — eup. II 1 (226) — Pl. 114 eup. I 136 (162) — [Hipp.] περὶ παθῶν c. 54 (VI 264) περὶ διαίτης II 54 (VI 558) Cels. II 31 Pl. 115 Ruf. (Orib. III 94) eup. II 112 (312) — Nic. Al. 604 — eup. II 8 (229) — Nic. Th. 597 eup. II 114 (3l4) — Nic. Al. 604 eup. II 162 (337). 16 EXC.: Gal. XII 118 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 8 s. v.) Garg. Mart. 2 (135 R e Gal. et D. lat.) cf. Ps. Orib. I 98. lsid. XVII 11, 1 cf. Gal. VI 637. 1 cap. περὶ ἱερακίων e R desumptum (C fol. 150r, 151r: N 41) habet Di (cum. num. τοη et titulo): om. reliqui praeter Orib. l. s. cf. Herm. XXXIII 374 mg. add. latuca erratica, intuba agrestis N (man. rec.) σονχίτην C: σονχείτην N: σογχίτην Di 2 λαπτουκα RDi ἠρράτικα om. Di: erratica lactuca Orib. σιθιλαισαδε N: σιθιλέσας Di cf. Löw l. s. 409 ὑπέρυθρον post τραχύν transpos. Orib. 3 δὲ om. p 4 ὄγκω C: σόγκω N: σόκχῳ Di 6 δὲ om Di στυπτικήν N 9 σκορπιοδήκτοις C 10 tit. om. Di 11 οἱ δὲ ἔντυβον — σιθιλεσαδέ om. Orib. ἔντυβον R: ἔντυμον Di. cf. Aet. I s. v. ἔντυβοι· παραπλησίαν ταῖς θρίδαξιν ἔχουσι τὴν δύναμιν, οὐκ ἀπολειπόμενοι καὶ καθ᾿ ἡδονὴν αὐτῶν καὶ τὰ ἄλλα πάντα τὰ πρόσθεν περὶ θριδάκων εἰρημένα ἐντουβου ἀγρεστε Rv: ἔντυβον ἀγρέστε p 16 num. cap. τοη O: τοθ Di: ο E tit. περὶ σελίνου κηπαίου F: περὶ σελίονου HADi ἁρμόζει δὲ R ἡ πόα om. E ἃ] ὅσα R κόρον (κοράλλιον superscr. A2) A 17 μετὰ (ἤ C) πάλης ἀλφίτου ἢ ἄρτου R παιπάλης HADi: πάλλης F 18 καὶ om. R καύσωνα V: καῦσιν E τε χονδριῶντας ἀνίησι, κινεῖ τε οὗρα ὠμόν τε καὶ ἐφθὸν βρωθέν· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτοῦ καὶ τῶν ῥιζῶν πινόμενον ἀντιπάσχει θανασίμοις φαρμάκοις καὶ ἐμέτους κινεῖ κοιλίαν τε ἐπέχει.

2 τὸ δὲ σπέρμα ἐστὶν οὐρητικώτερον, βοηθοῦν καὶ θηριοδήκτοις καὶ τοῖς λιθάργυρον πεπωκόσι πνευμάτων τέ ἐστι διαλυτικόν· μείγνυται δὲ καὶ ἀνωδύνοις καὶ θηριακαῖς καὶ βηχικαῖς χρησίμως.

καὶ τὸ ἐλεοσέλινον δὲ τὸ γεννώμενον ἐν τοῖς ἐφύδροις τόποις, μεῖζον ὂν τοῦ ἡμέρου] σελίνου, τὰ αὐτὰ δύναται, ὁσαπερ καὶ τὸ κηπευτόν.

65 ὀρεοσέλινον· καυλός ἐστι σπιθαμιαῖος ἐκ ῥίζης λεπτῆς, περὶ δὲ αὐτὸν κλωνάρια καὶ κεφάλια κωνείῳ παρεμφέρῆ, 64 RV: σέλινον κηπαῖον· οἱ δὲ μελισσόφυλλον, προφῆται αἷμα Ὥρου, Ῥωμαῖοι ἄπιουμ, Αἰγύπτιοι μίθ, Ἄφροι σίληνα. 64 RV: ἐλεοσέλινον· οἱ δὲ πεδινόν, οἱ δὲ ὑδροσέλινον, οἱ δὲ σέλινον ἄγριον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι ἄπιουμ ῥούστικουμ. 8 SIM.: Theophr. h. pl. VIl 6, 3 Pl. XX 117. XIX 124. 8 EXC.: 0rib. XII s. v. (καὶ — σελίνου) cf. Gal. l. s. Isid. XVII 11, 3 (Pall. V 3, 2, unde corrig. Isid). 11 SIM.: Theophr. h. pl. VII 6, 4 Pl. XIX 124 (e Theophr.) XX 117 (e S. N.) — Pl. XX 117 eup. II 75 (287 ubi ὀρεοσελίνου ῥίζα leg.) —Zop. (Orib. II 598) — Nic. Th. 649. 11 EXC. Orib. XII s. v. (ὀρεοσέλινον — τόποις) cf. Gal. XII 118 s. v. σέλινον. Isid. XVII 11, 3 (Pall. v 3). 1 κινεῖ τε καὶ E ἑφθόν τε καὶ ὠμὸν Di 2 βρωθέν] ποθέν C: βρωθέν τε καὶ ποθέν N: ποθὲν καὶ βρωθέν E δὲ om. CDi αὐτοῦ τε CDi 3 τοῖς θανασίμοις E καὶ om. NDi κινοῦν Di τε] om. R: δὲ E 5 τε om. CV 6 βήχει R 8 nov. cap. (οα) incip. E: item Di cum tit. τπ· περὶ ἐλαιοσελίνου καὶ τὸ ἑλ. — κηπευτόν del. A2 ἐλαιοσέλινον VA: ἐλαιοσέληνον Di δὲ om. Orib. τὸ (alt.) om. ROrib. EDi γεννώμενον δὲ Orib.: γεννόμενον P ἐνόδροις Orib. 9 ὀλέγῳ μείζω Orib. ὂν om. Orib.ODi ποιεῖ δὲ (om. N) ὅσα καὶ τὸ κηπευτόν RDi: ὅσα FHA 11 num. cap. τοθ Ο: τπα Di: οβ E tit. περὶ ἀγριοσελίνου F: περὶ ὀρεοσελίνου AHDi post ὀρεοσέλ. syn. add. Di: marg. H2 ὄρειον σέληνον V: ὀρεοσέληνον Di: ὀρθοσέλινον C (fol. 249r) post σπιθαμιαῖος inser. εἶς C (charta laesa) NOrib. DiE (corr. E2) 12 κλωνίδα (δια superscr.) Orib. μηκωνίφ R: μηκωνείω A: κωνίῳ (superscr. μηκωνίῳ Ο2) Orib.: |κορίω ἢ| κωνίω E (corr. E2): conio Dl cf. Theophr. l. s. τὸ μὲν γὰρ φύλλον ἔοικε κωνείῳ ἐμφερῆ HA 13 C fol. 305v: N 161: syn. om. HADi. cf. Pl. XX 116 apiastrum Hyginus quidem melissophyllum appellat 14 αἷμα ὅρου R: correxi Αἰγύπτιοι μίθ om. N de Afr. syn. cf. Löw l. s. 409 15 C fol. 109r: N 68 ἐλαιοσέλινον C (fol. 108v effigiei herb. pict. add. κοινῶς πετρησέλινον m. rec.) οἱ δὲ σέλινον om. CHDi 16 καλοῦσιν om. HDi λεπτότερα δὲ ἱκανῶς, ἐφ᾿ ὧν ὁ καρπὸς ἐπιμήκης, δριμύς, εὐώδης, ἐοικὼς κυμίνῳ. φύεται δὲ ἐν πέτραις καὶ ὀρεινοῖς τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει ὁ καρπὸς καὶ ἡ ῥίζα οὐρητικὴν ποθέντα ἐν οἴνῳ· ἄγει δὲ καὶ ἔμμηνα· μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις καὶ ταῖς θερμαντικαῖς δυνάμεσιν. οὐ δεῖ δὲ πλανᾶσθαι νομίζοντας τὸ ὀρεοσέλινον ἐν πέτραις φυόμενον πετροσέλινον.

66 πετροσέλινον· φύεται ἐν Μακεδονίᾳ ἐν ἀποκρήμνοις τόποις. σπέρμα δὲ ἐοικὸς ἄμει, εὐωδέστερον δὲ καὶ δριμύτερον καὶ ἀρωματίζον, οὐρητικόν, ἐμμήνων ἀγωγόν, ἁρμόζον καὶ πρὸς στομάχου καὶ κόλου ἐμπνευματώσεις καὶ στρόφους, πρός τε πλευρᾶς πόνους καὶ νεφρῶν καὶ κύστεως ἐν ποτῷ λαμμβανόμενον· μείγνυται δὲ καὶ οὐρητικαῖς καὶ ἀντιδότοις.

67 ἱπποσέλινον· οἱ δὲ ἀγρίολον, οἱ δὲ ἀγριοσέλινον, οἱ 65 RV: ὀρεοσέλινον· οἱ δὲ πετροσέλινον ἄγριον, Ῥωμαῖοι ἄπιουμ, Αἰγύπτιοι ἀνωνίμ, Ὀσθάνης συνωβέα. 8 SIM.: Pl. XX 118 — D. eup. II 112 (311) Ruf. 8 (ed. Ruelle) — eup. II 75 (287) — Scrib. Larg. c. 106 —eup. II 35 (248) — eup. II 106 (305) — Scrib. Larg. c. 144 — Cels. V 23, 3. Scrib. Larg. c. 176. 8 EXC.: cf. Gal. XII 99. XIV 76. Isid. XVII 11. 2 (Pall. V 3, 2). 14 SIM.: Pl. XX 117 (e S. N.) XIX 162 Garg. Mart. 26. 14 EXC.: Orib. XI s. v. (ἱπποσέλινον — ἕλεσι); Ps. Ap. 106, Gal. XII 99. 128 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v); Isid. XVII 11,3 (Pall. V 3, 2); Hes. s. v. σμυρνεῖον cf. Gal. VI 638. 1 δὲ] μέντοι ROrib.EDi: sed minora et obrotunda Dl ὑπομήκης ROrib. λεπτὸς δριμὺς R. δριμὺς λεπτὸς Di 2 δὲ om, Orib. ἐν τόποις ὀρεινοῖς (om. πέτραις καὶ) Orib. 3 post τόποις syn. add. A 4 ποθέντες FHADi 5 μίγνυται δὲ (om. N) καὶ ταῖς διουρητικαῖς δυνάμεσιν καὶ ἀντιδότοις R: μιγνυται καὶ ταῖς διουρητικαῖς καὶ θερμαντικαῖς δυνάμεσιν Di: καὶ ἀντιδότοις post δυνάμεσι transpos. E: virtutibus calidis et antidotis miscetur Dl 6 ταῖς θερμαντικαῖς A (ταῖς διουρητικαῖς superscr. A2) νομίζοντες E (ut videtur): corr. E2 7 εἶναι τὸ ὀρ. RE: εἶναι τὸ ἐν πέτραις Di φυόμενον· ἄλλο γάρ ἐστι τὸ πετροσέλινον Di πετροσέλινον om. RE 8 num. cap. τπ Ο: τπβ Di: ογ E tit. περὶ πετροσελίνου FHADi σέληνον τὸ καὶ πετροσέληνον· τοῦτο φύεται Di 9 δὲ om, EDi ἔχον ἐοικὸς Di δριμύ Di: δριμύτερον καὶ om. A 10 καὶ ante et post οὐρητικόν add. E ἁρμόζει Di 11 ἐμπνευματώσεις καὶ κώλου E 13 ταῖς οὐρητικαῖς A καὶ (alt.) om. FHADi: eras. E2 14 num. cap. τπα 0: τπγ Di: ρδ E tit. περὶ ἱπποσελίνου FHA: περὶ ἱπποσελήνου Di δὲ (pr.)] μὲν DiA γρίολον PFHA: γρίηλον Di: ἀγρίωλον R: ἀγριωβολον E: ariaeilon Dl: correxi 15 C fol. 248v: N 117 mg. add. scabiosa N (m. rec.) ἄγριον om. A 16 Ὀσθάνης συνωβεα om. HADi: corruptum δὲ σμύρνιον καλοῦσι, Ῥωμαῖοι δὲ ὀλέσαθρον, ἑτέρου τοῦ κυρίως λεγομένου σμυρνίου ὑπάρχοντος, ὡς αὐτίκα ἱστορήσομεν. ἔστι δὲ μεῖζον καὶ λευκότερον τοῦ κηπευτοῦ σελίνου, καυλὸς δὲ κοῖλος, ὑψηλός, τρυφερός, οἱονεὶ γραμμὰς ἔχων, φύλλα πλατύτερα, ὑποφοινισσόμενα, ἐν οἷς ἐστιν ὡς λιβανωτίδος κόμη μεστὴ ἄνθους, κατὰ κορύμβους πρὶν ἐξανθῆσαι συνεστῶσα· σπέρμα δὲ μέλαν, ἐπίμηκες, ναστόν, δριμύ, ἀρωματίζον, ῥίζα λευκή, εὐώδης, εὔστομος, οὐ παχεῖα.

2 φύεται ἐν συσκίοις τόποις καὶ παῤ ἕλεσι. λαχανεύεται δὲ ὥσπερ τὸ σέλινον· καὶ ἡ ῥίζα δὲ ἑφθή τε καὶ ὠμὴ ἐσθίεται τά τε φύλλα καὶ οἱ καυλοὶ ἑφθά, καθ᾿ ἑαυτά τε καὶ μετά ἰχθύων σκευάζεται· καὶ ὠμὰ δὲ ταριχεύεται εἰς ἁλμαίας. δύναμιν δὲ ἔχει ὁ καρπὸς πινόμενος ἐν οἰνομέλιτι ἐμμήνων ἀγωγόν, θερμαίνει τε τοὺς ῥιγοῦντας πινόμενος καὶ συγχριόμενος στραγγουρίαις τε βοηθεῖ· καὶ ἡ ῥίζα δὲ τὰ αὐτὰ ποιεῖ.

68 σμύρνιον, ὅπερ ἐν Κιλικίᾳ πετροσέλινον καλοῦσι, 67 RV: σμύρνιον οἱ δὲ ἱπποσέλινον, οἱ δὲ ἀγρίολον, οἱ δὲ σέλινον ἄγριον, οἱ δὲ πολυπίθιον, Ῥωμαῖοι ὀλυσάθρουμ. 13 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 6 (288) — eup. II 22 (235)— Theophr. h. pl. VII 6, 3. Ruf. 29. 58 (ed. R.) eup. II 109 (307) cf. Nic. Th. 599. schol. Hom. ε 72. 16 SIM.: Theophr. h. pl. VII 6, 3 (ἱπποσέλινον vocatur) Crat. (schol. Nic. Th 848 cf. Al. 405) Pl. XXVII 33sq. (e S. N.) XIX 187. 16 EXC.: med. Gal. XII 128 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 ὀλέσαγρον ἢ ὀλίσαθρον E 2 τοῦ σμυρνίου E ὑκάρχοντος om. R καὶ αὐτίκα E cf. D. III 68 3 μεῖζον (2 litt. eras. E2) E δὲ (alt.) om. Di 4 τρυφερὸς ὑψηλὸς R γράμμα PF ueluti scripturis notato quas Graeci γράμματα vocant Pa, Ap.: folia habens obrotunda et viscida Dl (sic) 5 ἐν —λιβαωντίδος om. R: del. Α2 μεστή] μέση R 6 ἄνθους — ἕλεσι del. A 7 ἐπιμηκέστερον (om. ναστόν) R λευκὴ] λεπτή R: post εὐώδης transpos. HADi 8 εὔστομος εὐστόμαχος E: eustomaca Dl Pa. Ap. οὐ παχεῖα om. RDl συσκίοις παρὰ ὕδασι E τόποις addidi παῤ ἕλεσι] παραδίσοις R: nascitur licis umbrosis et in hortis et humidis locis Dl 9 ὡς R καὶ ἡ ῥίζα — ἐσθίεται om. R: del. A2 ἑ////φθή τε καὶ ὠμή E: τε om. reliqui 10 τε (pr.) om. R καυλοὶ ἐσθίονται (ἐσθίεται F) FHADi ἑφθά τε καὶ καθ᾿ ἑαυτὰ καὶ μετὰ ἰχθ. R: ἑφθὰ//// (5 litt. eras E2) μαθ᾿ ἑαυτὰ δὲ μετ᾿ ἐχθ. E 11 ὠμά] μόνη R: ὠμὴ E εἰς om. A ἁλμέαν RE 12 ἐν om. R 13 ἀγωγός RH τε] δὲ καὶ E πινόμενον καὶ συγχριόμενον A 14 τε om, RE: καὶ superscr. E2 στραγγουριῶσιν E δὲ om. E ποιεῖν εἴωθεν R: post ποιεῖ 7 fere litt. eras. E2 15 num. cap. τπβ Ο: τπδ Di: οε E tit. περὶ σμυρνίου FHADi 16 C fol. 122v: N fol. 76 ζμύρνιον R alii ypposelinon Ps. Ap. ἀγρίωλον R: correxi 17 alii selinon agrion Ps. Ap. οἱ δὲ πυλυπίθιον om. N: πίθιον vocatur βήχιον D. III 112 post πολυπίθιον haec habet C οἱ δὲ ὀλυσαθρουμ, Ῥωμαῖοι σαθρωουμ: itali dicunt olisatra Ps. Ap. cf. Col. XI 336. Scrib. Larg. 126. Pl. XIX 162. egypti denterobon add. Ps. Ap. γεννώμενον πλεῖστον ἐν τῷ λεγομένῳ Ἀμανῷ ὄρει. καὶ τοῦτο καυλὸν μὲν ἔχει ὅμοιον σελίνῳ, παραφυάδας ἔχοντα πολλάς, φύλλα δὲ πλατύτερα—τὰ δὲ πρὸς τὴν γῆν καὶ ὑποπερικλᾶται—| ὑπολίπαρα καὶ ῥωμαλέα καὶ εὐώδη σὺν δριμύτητι, φαρμακώδη τε καὶ ὑπομηλίζοντα τῇ χρόᾳ σκιάδιον δὲ ἐπὶ τῷ καυλῷ ἀνηθοειδές, σπέρμα στρογγύλον, ὅμοιον τῷ τῆς κράμβης. μέλαν, δριμὺ γευομένῳ, ὄζον σμύρνης, ἓν ἀνθ᾿ ἑνὸς ποιοῦν· ἡ δὲ ῥίζα δριμεῖα, εὐώδης, ἀπαλή, πολύχυλος, δάκνουσα τὴν φάρυγγα, φλοιὸν ἔχουσα ἔξωθεν μὲν μέλανα, ἔνδοθεν δὲ χλωρὸν ἢ ὑπόλευκον. φύεται δὲ ἐν πετρώδεσι τίποις καὶ γεωλόφοις.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίζα καὶ ἡ πόα καὶ ὁ καρπὸς θερμαντικήν· 2 λαχανεύεται δὲ καὶ εἰς τὰς ἁλμαίας τὰ φύλλα κοιλίαν τε ἵστησιν. ἡ δὲ ῥίζα πινομένη ἁρμόζει ἑρπετοδήκτοις· πραΰνει δὲ καὶ βῆχας καὶ ὀρθοπνοίας καὶ δυσουρίας ἰᾶται· καταπλασσομένη δὲ τὰ πρόσφατα οἰδήματα καὶ φλεγμονὰς καὶ σκληρίας διαφορεῖ τραύματά τε ἄχρι ἀπουλώσεως ἄγει, ξυσθεῖσα δὲ καὶ προστεθεῖσα ἐξαμβλώσκει. καὶ τὸ σπέρμα δὲ αὐτοῦ πρὸς νεφροὺς καὶ σπλῆνα καὶ κύστιν ἁρμόζει· ἄγει δὲ καὶ δεύτερα καὶ ἔμμηνα, πρός τε ἰσχιάδας μετ᾿ οἴνου πινόμενον ἁρμόζει καὶ στομάχου ἐμπνευματώσεις πραΰνει. ἔστι δὲ καὶ ἱδρωτοποιόν, ἐρευκτικόν, πινόμενον ἰδίως πρὸς ὕδρωπας καὶ περιόδους.

11 SIM.: Pl. XXVII 134— Pl. 136— Pl. 134 eup. II 49 (262)— Nic. Th. 848 (ex Apollod.) Pl. 134 eup. II 115 (315)— Pl. (135) eup. II 31 (241) II 39 (252)— Zop. (Orib. II 566) Pl. 134 eup. II 109 (307) — Pl. 134 eup. I 147 (168) — Pl. 135 eup. I 162 (177) — Zop. (Orib. II 567) eup. II 102: (303). II 61 (273). II 76 (287) Pl. 135 — Zop. Orib. II 598) Pl. 134. 135 — Pl. 135 eup. I 237 (218) — Pl. 135 eup. II 13 (231) — Pl. 135. 136 eup. II 63 (276). II 22 (235). 2 μὲν om. E 3 τὰ δὲ om. DiA: eras. H2: folia lata super terra spansa Dl τὴν γῆν ODi: τῇ γῇ EV: ad terram infracta Pl. 4 καὶ (pr.) om. Di post σὺν 2 litt. eras. E2 5 τε om. V fort. ἐπὶ τοῦ καυλοῦ 7 δριμὺ om, Dl γευόμενον V: γευομένοις F ὡς σμύρνη Di: ὡς σμύρνης H: velut murrae habens odorem D1 cf. Pl. XIX 187. XXVII 133 ὄζον addidi δὲ] τε E 8 πολύχειλος A τὴν] τὸν E 9 χλωρὰ ὑπόλευκος E 10 τόποις om, PE post γεωλόφοις add. καὶ ἐνίκμοις καὶ γωνίαις χερσευούσαις om. A) DiA: καὶ —γωνίαις superscr. H2 cf, Pl, l. s. nascitur et in saxosis collibus et in terrenis: Dl locis nascitur asperis et umectis(!) 13 ἁρμόζει post ἑρπετυδήκτοις transpos. FHADi 16 τε] δὲ E ἄχρις HDi ζυσθεῖσα PE: ζεσθεῖσα reliqui: correxi δὲ καὶ προστεθεῖσα om. PV 17 δὲ om. A αὐτῆς E σπλῆνας E 18 δὲ] τε E 20 ἱδρωποιά H: ὑδροποιά F: ὑδρωποιά A: ὑδρωποιόν Di: sudorem provocat Dl ἰδίως πινόμενον FHADi 21 ἰδρώτας FA: ὕδρωπα E

69 ἐλαφοβόσκον· καυλός ἐστι λιβανωτίδι ἢ μαράθῳ ἐμφερής, γεγονατωμένος, φύλλα διδάκτυλα τὸ πλάτος, ἱκανῶς ἐπιμήκη ὡς τερμίνθου, περικεκλασμένα, τραχέα ποσῶς. ἔχει δὲ παραφυάδας ἱκανὰς ὁ καυλός, σκιάδια ἐχούσας ὅμοια ἀνήθῳ, ἄνθη ὑπομήλινα, καὶ τὸ σπέρμα ἀνήθῳ ἐμφερές ῥίζα ὡς τριδάκτυλος τὸ μῆκος, πάχος δακτύλου, λευκή, γλυκεῖα, ἐδώδιμος· καὶ ὁ καυλὸς δὲ λαχανεύεται ἀρτιφυὴς ὤν.

ταύτην φασὶ τὴν πόαν νεμηθείσας τὰς ἐλάφους ἀντέχειν τοῖς τῶν ἑρπετῶν δήγμασιν· ὅθεν καὶ τὸ σπέρμα δίδοται τοῖς ἑρπετοδήκτοις σὺν οἴνῳ.

69 RV: ἐλαφοβόσκον· οἱ δὲ ἐλαφικόν, οἱ δὲ νέβρειον, οἱ δὲ ὀφιογένιον, οἱ δὲ ὀφιοκτόνον, οἱ δὲ ἑρπυξή, οἱ δὲ λύμη, Ῥωμαῖοι κέρβι ὀκέλλουμ, οἱ δὲ κερβίνα, Αἰγύπτιοι χημίς, Ἄφροι ἀσκαουκαού. 1 SIM.: Pl. XXII 79 (e S. N.). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐλαφοβόσκον —ἀρτιφυής); Gal. XI 873 (unde Paul Aeg. VII 3. Aet. I s. v. aliis aliunde adscitis); Hes. s. v. ἐλαφοβοσκός. 8 SIM.: Pl. l. s. eup. II 115 (316). 1 num. cap. τπγ Ο: τπε Di: ος E tit. περὶ ἐλαφοβόσκου FHADi ἐλαφόβοσκος E post ἐλαφ. syn. e R add. DiOrib. (in edit. Ras): marg H2 2 γεγονατωμένος RE: nodis est plena Dl: qeniculatus Orib.Pl.: γεγωνιωμένος reliqui διδάκτυλα τὸ πλάτος EDi: διδακτυλιαῖα (om. τὸ πλάτος) δακτύλου τὸ πάχος PFA (διδάκτυλα superscr. A2: marg. add. man. rec Cantacus. φύλλα διδάκτυλα τὸ πλάτος) H (πλάτος corr. H2): folia eius duobus digitis lata sunt Dl: duorum digitorum latitudine Orib.: Pl. l. s. caulem geniculatum digiti crassotudine esse dicit ἱκανῶς om. R 3 ὥσπερ μινθου R: τερεμίνθου HA.: τερεβίνθου Di περικεχαλασμένα R: κεχαλασμένα superscr. A2 τραχέα om. R 4 ἱκανῶς HA σκιάδια δὲ R: σκιάδιον δὲ E ἐχούσας — σπέρμο om. R: del. A2: ἐχούσας om. E ὅμοιον ἀνήθῳ E 5 ἄνθη om. Di ἀνήθῳ om. F: post ἐμφερές transpos. A ἐμφερῆ R: προσεμφερές E ῥίζα δὲ E: ῤίζα εὐμήκης, πάχος δακτύλου μεγάλου, ὑπόλευκος ἔνδοθεν, γλυκεῖα, εὐώδιμος R (verba πάχ. μεγ. post ἔνδοθεν transpos. N): ὡς — μῆκος del A2: εὐμήκης ὑπόλευκος ἔνδοθεν εὐώδης superscr. A2 6 πάχος καὶ πλάτος διδακτύλου τὸ μῆκος E (καὶ πλάτος et τὸ μῆκος del. E2) 7 καὶ ὁ καυλὸς δὲ om. R λαχανεύεται δὲ ἀρτιφυὴς οὗσα R 11 C fol. 121v: N 67: effigiei herbae pictae adscr. C (m. rec) ἡ κοινῶς σάρβια: cerbina N οἱ δὲ (pr.)] ὅ τινες A νέφριον libri: correxi 12 εἰφιγένιον CN: ὀφιγένιον HDi: ὀφιγένειον A. correxi ΕΡΠΥ??Η (sic) libri: fort. ἑρπυστής 13 κερδιοκέλλουμ Di: κερδιοκελούμ HA οἱ δὲ κερβίνω om. HDi: οἱ δὲ κερβίνα — ἀσκαουκαού om. A de Afr. syn. cf. Löw l. s. 403

70 μάραθον· τούτου ἐσθιομένη ἡ πόα δύναται γάλα κατασπᾶν, καὶ τὸ σπέρμα δὲ πινόμενον ἢ συνεψόμενον πτισάνῃ. τὸ δὲ ἀφέψημα τῆς κόμης ποθὲν νεφριτικοῖς καὶ τοῖς περὶ κύστιν πάθεσιν ἁρμόζει διουρητικὸν ὑπάρχον, ἑρπετοδήκτοις δὲ δίδοται σὺν οἴνῳ καὶ καταμήνια ἄγει, ἐν πυρετοῖς τε ναυσίαν καὶ καῦσον στομάχου παραιτεῖται μετὰ ψυχροῦ ὕδατος πινόμενον. αἱ δὲ ῥίζαι λεῖαι σὺν μέλιτι καταπλασθεῖσαι κυνοδήκτους θεραπεύουσιν.

ὁ δὲ χυλὸς ἐκθλιβέντων τῶν καυλῶν καὶ 2 τῶν φύλλων ἐν ἡλίῳ ξηρανθεὶς εἰς τὰ ὀφθαλμικά, ὅσα πρὸς ὀξυδερκίαν, σκευάζεται χρησίμως· χυλίζεται δὲ πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ τὸ σπέρμα χλωρὸν ἔτι ὂν σὺν τοῖς φύλλοις καὶ τοῖς ἀκρεμόσι καὶ ἡ ῥίζα κατὰ τὴν πρώτην ἐκβλάστησιν. ἐν δὲ τῇ πρὸς ἐσπέραν Ἰβηρίᾳ καὶ ὀπὸν ἀνίησιν ὅμοιον κόμμει, ἀποθεριζόντων ἐν τῇ ἀνθήσει μέσον τὸν καυλὸν τῶν ἐπιχωρίων καὶ πυρὶ παρατιθέντων, ἵνα ὑπὸ τῆς θερμασίας οἷον ἀφιδρῶσαν ἐξιπώσῃ τὸ κόμμι· ἔστι δὲ ἐνεργέστερον τοῦ χυλοῦ πρὸς τὰ ὀφθαλμικὰ τοῦτο.

70 RV: μάραθον· οἱ δὲ ἱππομάραθον, Ῥωμαῖοι φενούκλουμ, Ἄφροι βουγνούμ. 1 SIM.: Theophr. h. pl. VI 1, 4 Pl. XX 254 sq. (e S. N. et L. B.) Garg. Mart. 25 159R (e Pl. et Gal. cf. Isid. XVII 11, 4) Sim. Seth. s. v. (67 L)—Zop. (Orib. II 596) Pl. 256 eup. I 138 (163) — Pl. 257 — [Hipp.] περὶ διαίτης II 54 (VI 562) Zop. (Orib. II 566) Cels. II 31 Pl. 256 eap. II 109 (307. 308) — Nic. Th. 33. 391 (ex Apollod.) Pl. 256 eup. II 115 (317) — Zop. (Orib. II 597) — Pl. 256 eup. II 9 (230) — Pl. 257 — Pl. 254 eup. I 41 (112) — Pl. l. s. 254. 1 EXC.: Gal. XII 67 (unde Aet. l. s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 124. 1 num. cap. τπδ Ο: τπς Di: ος E tit. περὶ μαράθρου FHADi μάλαθρον V: μάραθον scripsi. nomen est antiquioris aetatis (Theophr. Nic.) τοῦτον] αὕτη RHADi ἐσθιομένη post πόα colloc. RA δύναται om. R, post κατασπᾶν colloc. E 2 κατασπᾷ R ἢ om. R 3 καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ RE ποθὲν] ὑποτεθὲν RADiH2: elixatura eius bibita Dl 4 πάθεσιν addidi ἁρμόζει] χρήσιμον REDi: ἁρμόζει δὲ ἑρπετοδήκτοις σὺν οἴνῳ Di 5 δὲ om. R πινόμενον ante σὺν οἴνφ ins. R: post οἴνῳ DiA H2 ναυσίαν RPE: ναυτίαν reliqui 6 καῦσιν EA: καῦσον καὶ ἀνάλυσιν E 7 σὺν μέλιτι λεῖαι E κυνόδηκτα REDi 8 ἐνθλιβέντων E: ἐκθλιβεὶς (post φύλλων transpos.) καὶ ἐν ἡλίῳ ξ. R 9 ξηρανθεὶς in ras. E2 εἰς om. R 10 χρησίμως RDiHAE: χρήσιμος reliqui ἐνχυλίζεται R δὲ καὶ τὸ σπέρμα HADi τὰ αὐτὰ καὶ om. F 11 ἔτι om. R: ἐστὶ V ὂν addidi σῦν τοῖς φύλλοις καὶ om. R: del. A2 13 τὴν ἑσπέραν RE ἰβηρίαν E: corr. E2 14 ἀνθέσει P πῦρ E: post παρατιθέντων transpos. R 15 ὑπὸ om. R οἱονεὶ EDi: ὡς οἷον N: ἕως οἷον C (varia lectio) ἐξιπῶσι F: ἐξιπόσι V: ἐξισώση R: ἐκβάλῃ HDi: ἐκβάλλει A 16 δὲ καὶ E 18 C fol. 230r: N 91: syn. om. DiH2A marg. adscr. N (man. rec.) feniculus maraton: alt. man. maratron vel finiculus 19 βουγνουν N cf, Löw l. s. 405

71 πομάραθον· μάραθόν ἐστιν ἄγριον μέγα· φέρει δὲ τὸ σπέρμα κάχρυῖ ὅμοιον, ῥίζα δὲ ὕπεστιν εὐώδης, ἥτις πινομένη στραγγουρίαν ἰᾶται καὶ ἔμμηνα ἄγει προστιθεμένη. τὸ δὲ σπέρμα καὶ ἡ ῥίζα κοιλίαν ἵστησι πινόμενα, θηριοδήκτοις τε βοηθεῖ καὶ λίθους θρύπτει καὶ ἴκτερον ἀποκαθαίρει. τῶν δὲ φύλλων τὸ ἀφέψημα πινόμενον γάλα ἄγει καὶ τὰς ἐκ τοκετῶν γυναῖκας ἀποκαθαίρει.

καλεῖται καὶ ἕτερον ἱππομάραθον, φύλλα ἔχον μικρά, στενά, προμήκη, καρπὸν δὲ στρογγύλον πρὸς τὸν τοῦ κορίου, δριμύν, εὐώδη, θερμαντικόν. ἀναλογεῖ δὲ αὐτοῦ ἡ δύναμις τῷ προειρημένῳ, ἀσθενέστερον ἐνεργοῦσα.

71 RV: ἱππομάραθον· οἱ δὲ μαραθίς, οἱ δὲ μάραθον ἄγριον, Αἰγύπτιοι σαμψώθ, προφῆται θύμαρνον, Ῥωμαῖοι φενούκλουμ ἠρράτικουμ, οἱ δὲ φενούκλους ἐκουίνους, οἱ δὲ μίουμ, Γάλλοι σιστραεόρ. 1 SIM.: Pl. XX 255. 258 (e S. N.) schol. Nic. Th. 596 — Pl. 258 Zop. (Orib. II 598) D. eup. II 76 (287. 288) 78 (290) — eup. II 47 (259) — Nic. Th. 596 (ex Apollod.) Pl. 258 (e Petricho et Miccione) eup. II 115 (316) — Pl, 258 eup. II 111 (309) Ruf. 49 (ed. R) — eup. II 56 (267) — [Hipp.] γυν. I 44 (102) περὶ γυν. φύσ. 93 (VII (410) Zop. (Orib. II 596) eup. I 138 (163)— [Hipp.] περὶ γυν. φύσ. 32 (VII 358) eup. II 76 (287) — Diocles (Pl. XX 255 F. M. Gr. I 155). 1 EXC,: Orib. XI s. v μάραθον ἄγριον (ἱππομάραθον—εὐώδης); Gal. XII 68 s. v. μάραθρον (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἱππομάραθρον). 8 EXC.: Orib. XI s. v. μάραθον ἅγριον (καλεῖται — ἐνεργοῦσα) cf, Gal. XII 68 Orib. II 515 (e Gal.). 1 num. cap. τπε Ο: τπς Di: E tit. περὶ ἱππομαράθρου FHADi ἱππομάραθον NOrib.E cf. Pl. l. s.: ἱππομάλαθρον V: ἱππομάραθρον reliqui μάραθρον (ρ add. Ο2) ἄγριον μέγα ἱππομάραθον καλούμενον Orib. post ἱππομ. syn. e R add. DiA: marg. H2 post syn. add. τοῦτο γὰρ μάραθρόν ἐστιν ἄγριον A φέρει δὲ τὸ] σφαιροειδὲς E 2 δὲ (pr.) om. Orib. τὸ om. ROrib.HADi δὲ (aIt.) om. OR 3 στραγγουρίαν—πινόμενα om. R: ἥτις — ἵστησι del. A2 στραγγουρίαν PF: στραγγουρίας reliqui καὶ addidi ἔμμηνά τε EDi 4 τε om. Ο 5 βοηθεῖ] ὠφελεῖ E τῶν — ἀποκαθαίρει om. AH: superscr. H2: marg. add. A2 6 τῶν τοκετῶν F (dittogr.): τόκων A2 8 καλεῖται δὲ Orib.EA στενά μικρὰ Di. ad rem cf. Pl. l. s. 255 Diocles et aliud hippomarathi qenus tradidit longo et angusto folio, semine coriandri 9 καυλὸν δὲ στενόν Orib. (καρπὸν δὲ στρογλύλον superscr. Ο2) στρογγύλον δριμὺν E 10 ἀναλογε P: ἀνάλογος V: ἀνάγει E (corr. in marg. E2) αὐτοῦ om. Orib. τῶν προειρημένων A 12 C fol. 143v: N fol. 40 effigiei herb. pict. (fol. 144r) adscr. C (man. rec.) κοινῶς ἀγριομάλαθρον ἱππομάραθρομ CHDi οἰ δὲ μάραθον ἄγριον om. HA 13 σαμψθώ HA θυμαρνολι R: θυμαρνόλη HADi: correxi φαινουκλουμ CHDi: φανουκλούμ A 14 ἰρράτικουμ HADi οἱ δὲ φενούκλους οἱ δὲ ἐκουίνους N: οἱ δὲ φαιμόκλους, οἱ δὲ κουίνους CHDi: οἱ δὲ φαιμουκλὸν οἱ δὲ κουένους A: correxi ad μίουμ cf. D, III 154

72 δαῦκος· ὁ μέν τις καλεῖται Κρητικός, μαράθῳ ὅμοια ἔχων τὰ φύλλα, μικρότερα δὲ καὶ λεπτότερα, καυλὸν δὲ σπιθαμιαῖον, σκιάδιον ὅμοιον κοριάνδρῳ, ἄνθη λευκά· ἐν δὲ τούτοις ὁ καρπὸς λευκός, δασύς, δριμὺς ἐν τῷ διαμασᾶσθαι, εὐώδης· ῥίζα δακτύλου τὸ πάχος, τὸ δὲ μῆκος σπιθαμῆς. γεννᾶται δὲ ἐν πετρώδεσι τόποις καὶ εὐηλίοις. ὁ δέ τις αὐτοῦ ἐστι σελίνῳ ἀγρίῳ παραπλήσιος, ἀρωματώδης καὶ εὐώδης, δριμὺς καὶ πυρώδης γευομένῳ· διαφέρει δὲ ὁ Κρητικός.

τὸ δὲ 2 τρίτον εἶδος κορίῳ τὰ φύλλα ἔοικε καὶ τὰ ἄνθη λευκά· κεφαλὴν δὲ ἔχει καὶ καρπὸν ὅμοια ἀνήθῳ, σκιάδιον δὲ σταφυλίνῳ ἐοικός, σπέρματος ἐπιμήκους πλῆρες ὡς κυμίνου, δριμέος.

πάντων δέ ἐστι τὸ σπέρμα θερμαντικόν· πινόμενον δὲ ἐμμήνων καὶ ἐμβρύων καὶ οὔρων ἀγωγὸν καὶ στρόφων ἀπαλλακτικὸν 72 RV: δαῦκος· οἱ δὲ δίρκαιον καλοῦσιν. 1 SIM.: Pl. XXV 110 (e S. N) cf. XIX 89. schol. Nic. Th. 94 (e Plut. — S. N. — Petronio, Diodoto) cf. Jahrb. f. Ph. CXXXVII 154. Ps. Orib. V 92. Sim. Seth. s. v. (35 L). 1 EXC.: Orib. XI (δαῦκος — δριμέος) cf. Gal. XI 862. Hes. s. v. δαῦκος. 12 SIM.: [Hipp.] γυν. I 78 (VIII 184) Zop. Orib. II 598) Pl. XXVI 157 schol. Nic. Th. 94 — Zop. (Orib. II 566) Pl. XXVI 83. 89 — Pl. XXVI 74 schol. Nic. Th. l. s.— Pl. XXVI 28 — Pl. XXV 134 cf. Nic. Th. 94. 858 (ex Apollod. cf. schol. Nic. Th. 858) Scrib. Larg. 177. 1 num cap. τπς Ο: τπη Di: οθ E tit. περὶ δαύκου FHADi post δαῦκος syn. e R add. A Di: marg. H2 ὁ μέν τις — Κρητικός om. R καλεῖται] ἐστὶ FHADi at cf. Dl daucu, quem dicunt creticu μαράθῳ ἔχων φύλλα ἐμφερῆ N: μ. φύλλα ἔχων ὅμοια E: μ. ἔχων τὰ φύλλα ὅμοια FHADi 2 λευκότερα non recte coni. Marc. coll. Pl. candidioribus foliis et minoribus hirsutisque δὲ (aIt.) om NDi 3 κοριάννῳ Di ἔστι δὲ τούτου ὁ καρπὸς N 4 ὁ om. E λευκός δριμύς δασύς PVFE: δριμύς λευκός δασύς Orib.AHDi: δυς (i. e. δασύς) λευκὸς δριμὺς N: in quo et semen est albu, asperu et minutu(!) gustu viscidu et odoratu Dl: correxi μασᾶσθαι N 5 καὶ εὐώδης EHDi: εὐώδης om. N τὸ πάχος om, PV 6 ὁ δὲ τις — δριμέος om. N αὐτῶν Di 7 ἀρωματώδης καὶ om. EDiDl δριμὺς γευομένῳ καὶ πυρώδης E: δριμὺς καὶ εὐώδης γευομένῳ καὶ πυρώδης Di]: δριμὺς καὶ εὐώδης καὶ πυρώδης γευομένῳ Orib.Dl (ut videtur) 9 κόμην δὲ καὶ καρπὸν καὶ κεφαλὴν ὅμοια ἀνήθῳ ἔχει ἐφ᾿ ἧς (σ eras. E2) σκιάδιον σταφυλίνῳ ἐμφερές E 10 ἐφ᾿ ᾗ σκιάδιον ἐμφερὲς σταφυλινῳ Di: sed capitello et semine aneto similis est. sed semen ipsum oblongum est et grave sicut cuminu Dl 12 δύναμιν· δὲ ἔχει θερμαντικὴν N: τὸ δὲ σπέρμα πάντων δύναμιν ἔχει Di post πινόμενον interp. E δὲ addidi 13 ἐμμήνων ἀγωγὸν HA ἐμβρύων καὶ ἐμμήνων V καὶ ἐμβρύων om, N καὶ (pr.) om. Di ἀγωγὸν καὶ οὔρων E (corr. superscr. β et α pr. m.) 14 N fol. 63: om. C διερκεον N: διίρκεον H: δίρκεον p: δόρκεον v: δαύκειον coni, Marc. βηχῶν τε χρονίων πραϋντικόν· ἀρήγει δὲ καὶ φαλαγγιοδήκτοις σὺν οἴνῳ ποθέν, διαφορεῖ δὲ καὶ οἰδήματα καταπλασθέν. ἡ δὲ χρῆσις τῶν μὲν ἄλλων τοῦ σπέρματος, τοῦ δὲ Κρητικοῦ καὶ τῆς ῥίζης, ἧτις μάλιστα πρὸς θηρία πίνεται μετ᾿ οἴνου.

73 RV: δελφίνιον· οἱ δὲ διάχυτος, οἱ δὲ διάχυσις, οἱ δὲ παράλυσις, οἱ δὲ κάμμαρος, οἱ δὲ ὑάκινθος, οἱ δὲ ὕφαιμον, οἱ δὲ ἄρας, οἱ δὲ δελφινιάς, οἱ δὲ Νήρειον, οἱ δὲ Νηρειάδιον, οἱ δὲ σώσανδρον, οἱ δὲ Κρόνιον, Ῥωμαῖοι βουκίνους μίνορ. κλῶνας ἀνίησι δισπιθαμιαίους ἢ καὶ μείζονας ἀπὸ μιᾶς ῥίζης, περὶ οὓς φυλλάρια ἐπεσχισμένα, λεπτά, ἐπιμήκη, δελφινοειδῆ, ὅθεν καὶ ὠνόμασται· ἄνθος δὲ ὅμοιον λευκοΐῳ, ἐμπόρφυρον, σπέρμα ἐν λοβοῖς κέγχρῳ ἐμφερές.

2 τούτου τὸ σπέρμα βοηθεῖ ποθὲν σὺν οἴνῳ σκορπιοπλήκτοις ὡς οὐδὲν ἕτερον· φασὶ δὲ καὶ τοὺς σκορπίους παρατεθείσης τῆς πόας παραλύεσθαι ἀπράκτους τε καὶ ναρκώδεις γίνεσθαι, ὑφαιρουμένης δὲ εἰς τὸ αὐτὸ καθεστάναι. φύεται ἐν τραχέσιν καὶ εὐηλίοις χωρίοις.

δελφίνιον ἕτερον· οἱ δὲ ὑάκινθον, Ῥωμαῖοι βουκίνους· καὶ αὐτὸ ἐμφερὲς τῷ πρὸ αὐτοῦ, τοῖς δὲ φύλλοις καὶ τοῖς κλωνίοις ἰσχνότερον πολλῷ, δύναμιν ἔχον καὶ αὐτὸ τὴν αὐτὴν τῷ προειρημένῳ, οὐχ οὕτως δὲ ἐνεργές.

6 EXC.: Orib. XI s. v. (δελφίνιον — ἐμφερές, δελφίνιον ἕτερον — πολλῷ) cf. Ps. D. de h. f. 56. 2 σὺν] ἐν N ποθὲν σὺν οἴνῳ Di δὲ om, N 3 ἡ δὲ χρῆσις — σπέρματος om. N σπέρματος μόνον HADi τῆς δὲ ῥίζης τοῦ Κρητικοῦ ἥτις N 4 τὰ θηρία HDi 6 τπθ· περὶ δελφμίου Di: cap. mg. add. H2: post III 75 inser. A: cap. e R (C fol. 95v): N fol. 61) interpolatum om. reliqui praeter Orib. l. s. διάχρυσις Orib. 7 οἱ δὲ ὕφαιμον — ἅρας om. CH2ADi 8 νήριον libri: correxi νηρειάδα A 9 κρώνειον A μίνωρ A 10 κλῶνας δὲ C post ἀνίησι haec habet N ὀρθοὺς ἀπὸ μιᾶς ῥίζης πήχεως ἢ καὶ μείζονας, περιπλέους φυλλαρίων ἐπεσχισμένων, ἐπιμήκεσιν (sic), δελφινώδεις (sic), ὅθεν καὶ ὠνόμασται· σπέρμα κτλ. δισπιθάμους HADi 11 ἔνλεπτο C ἐπιμήκη — ὠνόμαστας om. C. ad rem cf. Pa. D, de h. f. delfinion dicta, quod semen ipsius 〈velflores〉 delfino marino sit simile 13 σπέρμα — ἐμφερές om. C 14 τούτου τὸ σπέρμα] ὃ H2ADi 16 παραλύειν αὐτοὺς R ἀναρκώδεις R 17 ὑφαιρουμένης —χωρίοις om. C φύεται δὲ HDi 19 C 101v: N 61: om A tit. om. Di 21 δύναμιν δὲ N 22 ἐν- ἐνεργέστερον NH: τεχνέστερον C

73 πύρεθρος· πόα καυλὸν ἀνιεῖσα καὶ φύλλα ὥσπερ δαῦκος ἄγριος ἢ μάραθον· σκιάδιον δὲ ὡς ἀνήθου τροχοειδές· ῥίζα δὲ δακτύλου μεγάλου τὸ πάχος, μακρά, γευσαμένῳ πυρωτικωτάτη, φλέγματος ἐπισπαστική· διὸ καὶ ὀδονταλγίαις βοηθεῖ μετ᾿ ὄξους ἑψηθεῖσα καὶ διακλυζομένη· ἄγει δὲ καὶ φλέγμα διαμασηθεῖσα, συγχριομένη δὲ μετ᾿ ἐλαίου ἱδρῶτας κινεῖ, ποιοῦσα πρὸς τὰ χρόνια ῥίγη· καὶ πρὸς ἐψυγμένα δὲ ἢ παρειμένα μέρη τοῦ σώματος ἄκρως ἁρμόζει.

74 λιβανωτίς· δισσή· ἡ μέν τις κάρπιμος, ὑπ᾿ ἐνίων δὲ ζέα ἢ καμψάνεμα καλουμένη, ἧς ὁ καρπὸς κάχρυ καλεῖται. 73 RV: πύρεθρον· οἱ δὲ δορύκνιον, οἱ δὲ πύρινον, οἱ δὲ πυρωτόν, οἱ δὲ πύρωθρον, οἱ δὲ ἀρνὸς συριγγίς, οἱ δὲ πυρῖτις, Ῥωμαῖοι σαλιβάρις, οἱ δὲ παστινάκα Ἄφρα. 1 SIM.: schol. Nic. Th. 683. 938 (e Crat.) — Cels. V 8 — Zop. Orib. II 553) Scrib. Larg. 9 — Scrib. Larg. 55 D. eup. I 69 (127) — Zop. (Orib. II 574) eup. II 24 (236). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (πύρεθρος — ἐπισπαστική); Gal. XII 110 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VIΙ 3 s. v.). 9 SΙM.: [Theophr.] h. pl. lX 11, 10 Pl. XXIV 99sq. (e S. N. schol. Nic. Th. 40 (e Crat.?). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (λιβανωτίς — τόποις)) Ps. Ap. 79 (unde Ps. Orib. II 24. A. Mai VII 447); Gal. XII 60 (unde Aet. 1 s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Isid. XVII 9, 81 (e D. la.); Hes. s. v. καχρυδίων cf. Gal. XIX 111. 1 num. cap. τπζ Ο: τ𝒢 Di: π E tit. περὶ πυρέθρου FHADi πύρεθρος PVF: πύρεθρον reliqui post πύρ. syn. e R add. Di: marg. H2 ἀνίησιν RV 2 δαῦκον ἄγριον ROrib.E ἢ] ἢ ROrib.E folia similia habens dauco agresti aut maratro Dl: καὶ reliqui τροχοειδές ROrib.E: superscr. A2: capitellum est simile aneto, obrotundum Dl: τριχῶδες ODi 3 δὲ om. N (charta laesa C) Orib.Di τοῦ δακτύλου Orib.E: τοῦ μεγάλου ROrib.E 4 καὶ φλέγματος Orib. φλέγμαντος C (unde) ἀφλέγμαντος superscr. A2: φλέγματός ἐστιν Di ἐπισπαστικωτάτη N καὶ] ταῖς Ο: καὶ ταῖς EDi cf. Dl unde et dentium dolorem compescit: ob id ipsum dentaria vocatur cf. Ps. Gal. ad Gl. III 70 7 τὰ ἐψυγμένα RE δὲ om. A ἢ] καὶ EV 8 μέρη] ῥίγη R post ἁρμόζει syn. e R add. A 9 num. cap. τπη Ο: τ𝒢α Di: πα E tit. περὶ λιβανωτοῦ FHA: περὶ λιβανωτίδος Di λιβανωτός FHA δισσή — καλουμένη om. R: ὑπ᾿ ἐνίων — καλ. om. Orib. 10 ζέα] alia est fructifera quam etiam zeam Soranus appellat Ps. Ap. (Ack.) ἧς] ταύτης R κάγχρυς R (in lemmate κάχρυ) FHDi: cachrys Pl.: κάγχρις A: κάχρη V 11 C fol. 259v: N 123 οἱ δὲ (pr.)] οἵτινες A δωρύκνιον N 12 ἀρνὸς συριτις R: ἀρνὸς συρίτης HADi: correxi οἱ δὲ πυρῖτις om. N cf. schol. Nic. Th. 683 ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα πυρῖτις βοτάνη, ἣν πρὸς παντός φησι θηρίου δῆξιν ἀγαθὴν εἶναι, ὥς φησι Κρατεύας (ἀριστεύας codd.) 13 salivaris quod pituitam elicit οἱ δὲ π. Ἄφρα om. HADi φύλλα δὲ ἔχει μαράθῳ ὅμοια, πλατύτερα δὲ καὶ παχύτερα, τροχοειδῶς ἐπὶ γῆς ἐστρωμένα, εὐώδη· καυλὸν δὲ ὅσον πήχεως ἢ καὶ μείζονα, μασχάλας ἔχοντα πολλὰς καὶ ἐπ᾿ ἄκρῳ σκιάδια, ἐφ᾿ ὧν καρπὸς πολύς, λευκός, ἐοικὼς σφονδυλίῳ, περιφερής, γωνίας ἔχων, δριμύς, ῥητινίζων, ἐν τῷ διαμασᾶσθαι ἐπικαίων τὴν γεῦσιν· ῥίζα δὲ λευκή, εὐμεγέθης, ὅζουσα λιβάνου.

2 ἡ δὲ ἑτέρα κατὰ πάντα ἐοικυῖα τῇ πρὸ αὐτῆς σπέρμα φέρει πλατύ, μέλαν ὡς σφονδύλιον, εὐῶδες, οὐ πυρωτικόν, ῥίζαν ἐκ μὲν τῶν ἐκτὸς μέλαιναν, θραυσθεῖσαν δὲ λευκήν. ἡ δὲ λεγομένη ἄκαρπος, κατὰ πάντα ὁμοία οὖσα ταῖς προειρημέναις, οὔτε καυλὸν ἀνίησιν οὔτε ἄνθος οὔτε σπέρμα φύεται δὲ ἐν πετρώδεις καὶ τραχέσι τόποις.

πασῶν δὲ κοινῶς ἡ πόα καταπλασθεῖσα λεία αἱμορροΐδας στέλλει, φλεγμονάς τε τὰς κατὰ δακτύλιον πραΰνει καὶ κονδυλώματα καὶ χοιράδας καὶ τὰ δύσπεπτα τῶν ἀποστημάτων συμπέσσει.

3 αἱ δὲ ῥίζαι ξηραὶ σὺν μέλιτι ἕλκη ἀνακαθαίρουσι καὶ στρόφους ἰῶνται καὶ θηριοδήκτοις ἀρμόζουσι σὺν οἴνῳ πινόμεναι, 74 RV: κάχρυ· οἱ δὲ λιβανωτίς, οἱ δὲ καμψάνεμα, οἱ δὲ ψευδοκάρπασος, Ῥωμαῖοι μουράριαμ, οἱ δὲ ἀλιστρουμ ῥούστικουμ, Αἰγύπτιοι αἴ. 13 SIM.: Pl. XXIV 99 D. eup. I 212(205)— Pl. 99 — Pl. 99 eup. I 217 (207) Pl. 100 eup. I 154(173)—[Theophr.] l. s. Zop. (Orib. II 579) Pl.99 — eup. II 40 (255). 1 δὲ(pr.) om. Orib. ad rem cf. [Theophr.] l. s. φύλλον ἐοικὸς σελίνῳ ἑλείῳ ὅμοια μαράθῳ E παχύτερα δὲ καὶ πλατύτερα FHA (παχ. δὲ del. A2): παχύτερα δὲ (om. καὶ πλ.) Orib.Di: πλατύρετα δὲ (om. καὶ παχύτερα) REDl: fort. recte 2 τροχοειδῶς post γῆς colloc. Orib.: post ἐστρωμένα V τῆς γῆς Di εὐώδη om. R: del. A2 καυλοὺς E: καυλὸν δὲ μείζονα ἢ πήχεος HA 3 ἢ om. ROrib.Di: ἢ καὶ μείζονα om. E καὶ (alt.) om. R ἐπ᾿ ἄκρων RA ἐπ᾿ ἄκρυ EHDi σκιάδιον HADi 4 ἐφ᾿ οὗ HDi σπονδυλίφ Orib.: σφονδύλῳ HDiA (corr. A2) περιφερεῖς H 5 ῤητινιάζων R ἐν δὲ Di ἐκκαίων Orib. 6 ῥίζα εὐμεγέθης ὕπεστιν Orib. λευκὴ καὶ λεπτή E ad rem cf. [Theophr.] l. s. ῥίζαν δὲ μεγάλην καὶ παχεῖαν, λευκήν, ὄζουσαν ὥσπερ λιβανωτοῦ ὑποτιοζουσα λιβάνω RE (corr. E2): superscr. A2 λιβάνου δίκην V ἡ δὲ — σπέρμα om. R: del. A2 ἄλλη λιβανωτίς πάντα ἐοικυῖα Orib. 7 κατὰ πάντα om. A 8 ῥίζα Orib.: ῥίζαν//// (2 litt. eras. E2) ἐκ μὲν τ//// ἐκτός E (corr. E2) 9 θλασθεῖσαν EFHADi: θλασθεῖσα Orib. ἄλλη λιβανωτὶς ἡ λεγομένη ἅκαρπος Orib. 10 κατὰ — οὗσα post σπέρμα colloc. E οὔτε καυλὸν οὔτε καρπὸν ἀνίησιν E 11 δὲ eras. E2 ἐν τραχέσι καὶ περιτρώδεσι Orib. (πετρώδεσι corr. Ο2) 12 χωρίοις E 13 πάντων E: πασῶν δὲ κοινῶς om. R καταπλασθεῖσα δὲ ἡ πόα R λεία om. RA 14 φλεγμαινούσας καὶ δακτύλιον RE 16 ἀποκαθαίρουσι R 17 ἁρμόζει FHA 18 C fol. 176r: N 56: syn. om. H2ADi κοψαλεμαρ R: correxi e D 19 μουρραριαμ N ἀλιστρουμ R: correxi (═ ζέα) ἔμμηνά τε ἄγουσι καὶ οὖρα· διαφοροῦσι δὲ καὶ οἰδήματα παλαιὰ καταπλασσόμεναι. ὁ δὲ χυλὸς τῆς ῥίζης καὶ τῆς πόας ὀξυδερκὴς μειγνύμενος μέλιτι καὶ ἐγχριόμενος. ὁ δὲ καρπὸς πινόμενος τὰ αὐτὰ ποιεῖ, βοηθεῖ καὶ ἐπιληψίαις καὶ ταῖς ἐν θώρακι παλαιαῖς διαθέσεσιν, ἰκτερικοῖς τε μετὰ πεπέρεως καὶ οἴνου διδόμενος. ἐστι δὲ καὶ ἱδρωτικὸς σὺν ἐλαίῳ ἀλειφόμενος, ἀρμόζει καὶ σπάσμασι καὶ ῥήγμασι, ποδάγραις τε καταπλασσόμενος λεῖος σὺν αἰρίνῳ ἀλεύρῳ καὶ ὄξει, ἀλφούς τε σμήχει μειγνύμενος ὄξει δριμυτάτῳ.

τῷ δὲ σπέρματι εἰς τὰ ποτήματα 4 χρῆσθαι δεῖ τῆς μὴ τὸ κάχρυ φερούσης λιβανωτίδος· δριμὺ γὰρ ἐκεῖνο καὶ τραχυντικὸν τῆς ἀρτηρίας. Θεόφραστος δὲ ἱστορεῖ (h. pl. IX 11, 11) μετὰ τῆς ἐρείκης λιβανωτίδα θρίδακι ἀγρίᾳ τῇ πικρᾷ ὅμοια φύλλα ἔχουσαν, ῥίζαν δὲ βραχεῖαν φύεσθαι, καθαίρειν δὲ ἄνω καὶ κάτω τὴν ῥίζαν ποθεῖσαν, λευκότερα μέντοι καὶ τραχύτερα τὰ φύλλα τῶν τῆς θρίδακος. τὸ μέντοι κάχρυ δύναμιν ἔχει θερμαντικήν, ἀναξηραντικὴν σφόδρα· ὅθεν ἁρμόζει σμήγμασι μειγνύμενον πρὸς ῥευματιζομένους ὀφθαλμοὺς ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἐμπλασσόμενον καὶ ἀποσμώμενον μετὰ ἡμέρας τρεῖς.

1 SIM.: Nic. Th. 40. 850 (ex Apollod.) Pl. XXIV 101 D. eup. II 115 (315) — [Hipp.] περὶ γυν. φ. 32 (VII 356) [Theophr.] l. s. Zop. Orib. II 598) Pl. 100 — [Theophr.] l. s. Zop. (Orib. II 567) eup. II 111. 112 (310. 312) — Zop. (Orib. II 591) eup. I 147 (168) — [Theophr.] l. s. Pl. 99 eup. I 41 (111) — Pl. 100 — Pl. 99 eup. II 56 (268) — Pl. 100 eup. II 24 (236) — Pl. 100 eup. II 34 (247) — Pl. l. s. eup. I 235 (215) — Pl. 100 eup. I 119 (153) — schol. Nic. Th. 40. 9 EXC.: Orib. l. s. (τῷ δὲ — ἀρτηρίας). 1 οὖρα om. R δὲ καὶ om. R 2 καταπλασσόμενα libri: correxi 3 μισγόμενος E δὲ] τε E 5 ἴκτερόν τε (om. C) . . . . ἰᾶται R 6 ὑδρωτικοῖς P: gdropicis cum oleo si perungeatur, salutare est Dl: aut cum sudor quaerendus inlitum Pl. cf. D. eup. II 24 (236) 7 ἁρμόζει δὲ E ῥήγμασι καὶ σπάσμασι FHADi τε] δὲ Ο 8 λεῖος om. FHA 9 quae sequuntur post δριμυτάτῳ om. R: del. A2 τῷ σπέρματι δὲ Orib. Di ποτήματα] ἀποστήματα OE: semen eius potionibus adhibetur Dl 10 δεῖ χρῆσθαι Orib.: συνεργεῖ AH (corr. H2) 12 λιβανωτίδος A λιβανωτίδα ὅμοια/// (ν eras. E2) φύλλα ἔχουσαν θρίδακι ἀγρίᾳ τῇ πικρᾷ τὴν ἀρχομένην φύεσθαι, ῥίζαν E θριδακίνῃ V cf. [Theophr.] l. s. 13 φύεσθαι om. A: post ἔχουσαν colloc. Di: superscr. H2 14 καθαίρει E τὴν ῤίζαν] ταύτην Di: ἡ ῥίζα ποθεῖσα E 15 τοῖς φύλλοις A nov. cap. τ𝒢α΄· περὶ κάγχρυος inc. Di τὸ μέντοι κ. — τρεῖς om. E 16 κάχρυ] κάτω FA 18 ἐπὶ] καὶ FAH (corr. Η2) ἀποσμώμενον (ἀποσπόμενον A) καὶ ἐμπλ. FHA: ἐμπασσόμενον Spr.

75 λιβανωτίς, ἣν Ῥωμαῖοι ῤουσμαρῖνον καλοῦσιν, ἧ καὶ οἱ στεφανοπλίκοι χρῶνται· ῥάβδοι εἰσὶ λεπταί, περὶ ἃς τὰ φύλλα λεπτά, πυκνά, ἐπιμήκη ~~καὶ~~, ἰσχνά, ἔνδοθεν λευκά, ἐκ δὲ τῶν ἐκτὸς χλωρά, βαρύοσμα.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, ἰκτέρου ἰατικήν, ἐάν τις αὐτὴν ἑψήσας ἐν ὕδατι δῷ πρὸ τῶν γυμνασίων πιεῖν, εἶτα γυμνάζων λούῃ καὶ οἴνῳ ποτίζῃ μείγνυται δὲ καὶ ἀκόποις καὶ τῷ γλευκίνῳ χρίσματι.

76 σφονδύλιον· φύλλα μὲν ἔχει κατὰ ποσὸν ἐοικότα πλατάνῳ πρὸς τὰ τοῦ πανάκους, καυλοὺς δὲ πηχυαίους ἢ καὶ μείζονας, ἐοικότας μαράθῳ, σπέρμα δὲ ἐπ᾿ ἄκρῳ ὅμοιον σεσέλει, διπλοῦν, πλατύτερον δὲ καὶ λευκότερον καὶ ἀχυρωδέστερον, βαρύοσμον, ἄνθη λευκά, ῥίζαν λευκήν, ὁμοίαν ῥαφάνῳ· φύεται δὲ ἐν ἐλώδεσι καὶ ἐφύδροις χωρίοις.

75 RV: λιβανωτίς· οἱ δὲ ἰκτερῖτις, Ῥωμαῖοι ῥωσμαρίνουμ. 1 SIM: PL XIX 187 — D. eup. II 56 (269). 1 EKC.: Orib. XI s. v. (λιβανωτίς — βαρύοσμα) cf. Gal. XII 61. Ps. Ap. SIM.: Pl. XI 128. XXIV 25 S. N.). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (σφονδύλιον — χωρίοις): Gal. XII 135 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 num cap. τπθ Ο: om. Di: πβ E tit. περὶ λιβανωτοῦ FHA: περὶ λιβανωτίδος ἑτέρας Di: cap. post IV 111 colloc. V λιβανωτός FHA ὃν A οἱ Ῥωμαἰοι HA ῥουσμ. post καλοῦσιν colloc. HA ῥουσμάρινον P. ῥουσμάρινα FAHDi: ῥουσμαρείναν E: ῥωσμαρῖνον Orib.: ῥοσμαρίνου D. eup. l. S. initium sic habet R οἱ στεφανηπλόκοι ταύτῃ χρῶνται 2 στεφανωτικοί FAH (corr. H2) ῥάβδοι δὲ RE (δὲ eras. E2): cuius virgae sunt tenues et longae et virides Dl περὶ ἧς A 3 λεπτά, πυκνά om, Orib.: πυκνά om. R: del. A2: πυκνὰ λεπτά E καὶ εὐμήκη RE καὶ seclusi (dittogr. om. Orib.) 6 σὺν ὕδατι E δῷ ποιεῖν A: πιεῖν superscr. H2: post γυμνασίων add. DiE (eras. E2): om. reliqui γυμνάζων] ἀκμάζων R γυμνάζων sc. τὸν ἐκτεριῶντα 7 λούει HA ποτίζει HA: ποτίζων E κόποις P γλαυκίνῳ N 8 κρώματι A (χρίσματι superscr. A2) 9 num. cap. τ𝒢 PFH: τ𝒢α A: πγ E tit. περὶ σφονδυλίου FHADi σπονδύλιον Orib. post σφονδ. syn. e R add. Di τὰ μὲν φύλλα R ἐοικότα πλατάνῳ] πλατανοειδῆ (post πανάκους transpos.) R 10 πανάκους PF: ὀποπάνακος RE: πάνακος reliqui ἢ om. COrib.E 11 μαράθῳ ἐοικότα C: ἐοικότα μαραθοειδεῖς N post μαράθῳ inser. R καὶ (om. C) σκιάδια ἐν οἷς τὸ σπέρμα ἐπ᾿ ἄκρῳ ἄκρου Orib. 12 παχύτερον Orib. δὲ] μέντοι R βαρύοδμον PV: om. R: del. A2 13 λευκὰ ἢ ὠχρά RDi ῥαφάνῳ ἐμφερῆ RDi δὲ om. ROrib. 14 ἐνύδροις E: καθύγροις R τόποις (superscr. χωρίοις) V 15 C 204r: N 110 ἰκτερεῖτις N cf. Ps. Ap. l. s. alii ycteritis, punici zibbir vocant, itali rosmarinum

ὁ δὲ καρπὸς αὐτοῦ ποθεὶς ἐκκρίνει κατὰ κοιλίαν φλεγματῶδες· ἰᾶται δὲ πινόμενος ἡπατικούς, ἰκτερικούς, ὀρθοπνοϊκούς, 2 ἐπιληπτικούς, ὑστερικὴν πνίγα, ὑποθυμιώμενος δὲ ἀνακαλεῖται τοὺς καταφερομένους, σὺν ἐλαίῳ δὲ ἐμβρεχομένης τῆς κεφαλῆς ἁρμόζει φρενιτικοῖς, ληθαργικοῖς, κεφαλαλγίαις· ἐπέχει δὲ καὶ ἕρπητας σὺν πηγάνῳ καταπλασθείς. δίδοται δὲ καὶ ἡ ῥίζα ἰκτεριώδεσι καὶ ἡπατικοῖς, περιξυσθεῖσα. δὲ καὶ ἐντεθεῖσα περιτήκει τύλους τοὺς ἐν ταῖς σύριγξι. τοῦ δὲ ἄνθους χλωροῦ ὁ χυλὸς πρὸς ἡλκωμένα ὦτα καὶ πυορροοῦντα ἀρμόζει. ἀποτίθεται δὲ ἡλιαζόμενος ὡς τὰ λοιπὰ χυλίσματα.

77 νάρθηκος χλωροῦ ἡ ἐντεριώνη πινομένη αἱμοπτυϊκοὺς 76 RV: σφονδύλιον· οἱ δὲ ἀράχνη, οἱ δὲ φαλάγγιον, οἱ δὲ ἀστέριον, οἱ δὲ νήσυρις, οἱ δὲ σφονδυλίς, οἱ δὲ χοιρόδανον, οἱ δὲ οἰνάνθη, Ῥωμαῖοι ἕρβα ῥουτινάλις, Αἰγύπτιοι ἀψαφέρ, προφῆται Ὄσιρις. 1 SIM.: Pl. XXIV 25 — Pl. l. s. D. eup. II 58 (270) — Pl. eup. II 56 (266) — Pl. eup. II 39 (252) — Pl. eup. I 18 (103) — Pl. eup. II 87 (296) — Pl. eup. I 10 (98) — Pl. eup. I 2 (94) — Pl. eup. I 170 (182)— Pl. 26 eup. I 207 (202) — Pl. 26. 11 SIM.: Pl. XII 85 XX 260 e S. N.) cf. Theophr. h. pl. VI 2, 8 — D. eup. ll 29 (239). 11 EXC.: Gal. XII 85 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Isid. XVII 9, 95. Hes. s. v νάρθηξ. 1 αὐτῆς RO τὰ (om. C) κατὰ κοιλίαν φλεγματώδη RE 2 πινομένη HADi ἰκτερικοὺς καὶ ἡπατικοὺς ὑστερικὴν πνίγα (καὶ ὑστ. πν. post ἐπιλημπτικοὺς transpos. N) καὶ ὀρθοπνοικούς (τε καὶ inser, N) ἐπιλημπτικούς R: καὶ ἰκτ. καὶ ἡπατ. καὶ ὀρθ. καὶ ἐπιλ. ὑστερ. πν. E: similiter epaticis et ictericis et ortopnoicis et epilepticis prodest Dl καὶ ὀρθοπνοικούς Ο 3 καὶ ὑστερικὴν Di ἀνακαλεῖ R 4 ἐμβρεχόμενος τῇ κεφαλῇ REDi: ἐμβρεχομένης τῆς κεφ. reliqui 5 κεφαλαλγίας R: κεφαλαλγοῦσι HADi 6 ἡ δὲ ῥίζα δίδοται Di 7 ἰκτεριῶσιν N: ἰκτερικοῖς (ῶσι superscr.) p ad rem cf. D. eup. I 207 (202) σφονδυλίου ῥίζα ξυσθεῖσα καὶ ἐντεθεῖσα (sc. σύριγγας περιτήκει)· δεῖ δὲ προαναστομοῦν τὰς σύριγγας σπογγίῳ ἢ παπύρῳ ἐσκελετευμένῳ καὶ οὕτως χρῆσθαι τοῖς προειρημένοις: Paul. Aeg. l. s. ἡ δὲ ῥίζα περιεξυσμένη (περιεζεσμένη ed.) καὶ σύριγξιν ἐντεθεῖσα ἐκτυλοῖ αὐτάς ἐνδεθεῖσα RDi 8 ταῖς om. NDi χλωροῦ om. R 9 εἱλκωμένα PR: ἑλκωμένα V 10 ἡλιαζόμενος] σκευαζόμενον RDi παραχυλίσματα R 11 num. cap. τ𝒢α PFH: τ𝒢β A: τ𝒢β Di: πδ E tit. περὶ νάρθηκος FHADi νάρθηξ· Ῥωμαῖοι φαιρουδάν (e R)· τούτου χλωροῦ ὄντος Di syn. Rom. marg. add. H2 πινομένη] καλουμένη D1Aet. 12 C fol. 313v: N 152 marg. adscr. N (m. rec.) livisticum ἀράγνη R: ἀράγην Di: corr. Marc. φαλαλγιον N ἀστέριον] propter umbellae formam araneo, phalangio, asterio, phalangii generibus simile cf. Nic. Th. 725 Pl. XXIX 86 (ex Apoll.) 13 νήσυρις i. e. ὁ μὴ συρίζων χορόδανον RDi: correxi 14 ῥουτινάλις libri: fort. φρουτικάλις καὶ κοιλιακοὺς ὠφελεῖ καὶ ἐχιοδήκτοις δίδοται σὺν οἴνῳ καὶ τὰς ἐκ ῥινῶν αἱμορραγίας ἐπέχει λεία ἐντεθεῖσα. τὸ δὲ σπέρμα στροφουμένους πινόμενον ὠφελεῖ καὶ ἱδρῶτας κινεῖ συγχριόμενον μετ᾿ ἐλαίου οἱ δὲ καυλοὶ βρωθέντες κεφαλαλγεῖς εἰσι. ταριχεύεται δὲ καὶ εἰς τὰς ἁλμεύσεις.

78 πευκέκδανον· καυλὸν ἀνίησιν ἰσχνόν, μαράθῳ ὅμοιον κόμην δὲ ἔχει περὶ τὴν ῥίζαν ἱκανὴν καὶ πυκνήν, ἄνθος μήλινον, ῥίζαν μέλαιναν, βαρύοσμον, ἁδράν, μεστὴν ὀποῦ. φύεται δὲ ἐν ὄρεσι συσκίοις.

ὀπίζεται δὲ τῆς ῥίζης ἁπαλῆς ἀποτεμνομένης μαχαιρίῳ, καὶ τὸ ἀπορρέον εὐθέως ἐν σκιᾷ τίθεται· ὑπὸ γὰρ τοῦ ἡλίου 77 RV: νάρθηξ· Ῥωμαῖοι φέρουλαμ. 78 RV: πευκέδανον· οἱ δὲ ἄγριον, οἱ δὲ ἀγριόφυλλον, προφῆται ἀγαθὸς δαίμων, Ῥωμαῖοι πιναστέλλουμ, οἱ δὲ σατάριαμ. 1 SIM.: Pl. XX 261 — Nic. Th. 595 (ex Apollod.) Pl. 260 — Pl. 261 eup. I 210 (204) — Pl. 260 eup. II 40 (255) — Pl. 260 eup. II 22 (236) — Pl 260 6 SIM.: [Theophr. IX 20,2 Pl. XXV 117 (e S. N) — Ps. Ap. 94. 6 EXC.: Orib. XII s. v. (πευκέδανον — γεῦσιν); Gal. XII 99 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 94. 1 ἐχεοδήκτοις E 2 post ἐπέχει inser. ὡς ἐλλύχνιον R: post ἐντεθεῖσα E: marg. add. A2 λεία E: om. reliqui cf. Dl tusa (λεῖα) et inposita fluxum sanguinis vulnerum stringet τεθεὶς C: τεθὲν N 3 ad rem cf. D. eup. II 22 (236) at Pl. l. s. radicem ex oleo et aceto contra sudores inmodicos vel in febribus proficere dicit χριόμενον RDi 4 ταριχεύονται REDi 5 ἁλμαίας R in flne aliena add. DiA (marg. H2) ὁ γοῦν νάρθηξ καυλὸν ἀναφέρει τρίπηχυν πολλάκις· φύλλα δὲ ἔχει μαράθρῳ ἐμφερῆ, παχύτερα δὲ πολὺ καὶ μείζονα, ἐξ οὗ καὶ τὸ σαγάπηνον γίνεται κολαπτομένου πρὸς τῇ ῥίζῃ 6 num. cap. τ𝒢β PFH: om. A: τ𝒢δ Di: πε E tit. περὶ πευκεδάνου FHADi πευκέδανος HDi schol. Nic. Th. 76 post πευκέκδανον syn. e R add. ADi: marg. H2 peucedanu quam rustici in bubula mittunt Dl λεπτὸν post ἀνίησιν inser. RDi post ὅμοιον haec habet R τὸν δὲ καυλὸν ἔχει σὺν τῇ ῥίζῃ μέλαιναν (μέλανα C) 7 ἔσχει Orib. περὶ τὴν ῥίζαν om. Orib. μηλίζον FHA 8 δὲ om. Orib. 9 ὀρεινοῖς καὶ (om. C) συσκίοις R 10 ἡ ἁπαλὴ τεμνομένη R: ἤδη ἁπαλὴ ἀποτεμνομένη E (corr. E2) ἐν μαχαιρίφ E: μαχαίρῳ FHDi 11 ῥέον R ὑπὸ — ἄνίεται om. Orib. ἡλίου εὐθέως R 12 C fol. 239v: N 105 φαιφουλαμ C: φαιρουδάν Di: φερουλέν H 13 C fol 261v: N fol. 125 σίνωνα om. libri (de C non constat): correxi coll. Ps. Ap. alii sincon agrion (LL1: sinconarion V: sison agrion Ack.) agnopilon Ps. Ap. 14 prophetae agathos demon Ps. Ap. Ῥωμαῖοι] οἱ δὲ RHADi correxi coll Ps. Ap. Itali dicunt pinastellum πυναστελουμ N (de C non constat): πυνασγελούμ Di: πινασγελούμ H: πιναστελά A: correxi 15 Ῥωμαῖοι σατάριαμ RHADi: correxi coll. Ps. Ap. qalli vocant sanatariam (L1: satanariam LV) Corp. gloss. III 572, 31 peuidadanis i. satanaria ἀνίεται. ἐν δὲ τῷ συλλέγεσθαι κεφαλαλγίαν ποιεῖ καὶ σκοτώματα, ἐὰν μή τις προδιαχρίσῃ ἑαυτοῦ τὰς ῥῖνας ῥοδίνῳ καὶ τὴν κεφαλὴν προκαταβρέξῃ· ἄχρηστος δὲ γίνεται ὀπισθεῖσα ἡ ῥίζα.

ὀπίζονται δὲ καὶ οἱ καυλοί, καὶ χυλίζεται ἡ ῥίζα ὡς μανδραγόρας, 2 ἧττον δὲ ἐνεργεῖ τοῦ ὀποῦ ὁ χυλὸς καὶ τάχιον ἐκπνεῖ. ἐνίοτε δὲ εὑρίσκεται προ| πεπηγὸς δάκρυον, ὅμοιον λιβανωτῷ, τοῖς καυλοῖς καὶ ταῖς ῥίζαις προσπεπλασμένον. τοῦ δὲ ὀποῦ διαφέρει ὁ ἐν Σαρδονίᾳ καὶ Σαμαθρᾴκῃ γεννώμενος, βαρύοσμος, ἔγκιρρος, θερμαίνων τὴν γεῦσιν.

ἁρμόζει δὲ σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ καταχριόμενος ληθαργικοῖς, φρενιτικοῖς, σκοτωματικοῖς, ἐπιληπτικοῖς, κεφαλαλγοῦσι χρονίως, παραλυτικοῖς, ἰσχιαδικοῖς, σπωμένοις καὶ καθόλου τοῖς περὶ νεῦρα πάθεσι συγχριόμενος μετ᾿ ἐλαίου καὶ ὄξους.

ἐστι 3 δὲ καὶ ὀσφραντὸς πνιγὸς ὑστερικῆς καὶ τῶν καταφερομένων ἀνακλητικός. διώκει δὲ θηρία θυμιώμενος· ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς ὠταλγίας ἐνσταζόμενος σὺν ῥοδίνῳ καὶ πρὸς μυλαλγίας ἐντιθέμενος βρώμασι· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς βῆχας μετ᾿ ᾠοῦ λαμβανόμενος, 9 SIM.: Pl. XXVI 118 D. eup. I 10 (98) — Pl. XXV 139 — Pl. XXVI 114 eup. I 18 (103) — Pl. XXV 139 Archig. (Gal. XII 554) eup. I 2 (94) — eup. I 240 (221) — Pl. XXVI 130 — [Hipp.] περὶ γυν. φ. 29 (VII 344) 32 (VII 350. 358) Pl. XXVI 156 eup. II 87 (296) — eup. I 15 (101) — Nic. Th. 76. 82 (ex Apollod.) Scrib. Larg. 163 Pl. XXV 118 eup. II 128 (323). 1 λέγεσθαι P ποιεῖ κεφαλαλγίαν Orib. 2 τις om. R προδιαχρίσῃς N (de C non constat charta laesa): προδιαχρίσηται Orib. (ἑαυτοῦ om.): προδιαχρησθεὶς P (ex προδιαχρήσει ortum): προδιαχριθεὶς V: προδιαχρήσει A αὐτοῦ NHADi ῥοδίνῳ τὰς ῥῖνας RE 3 προεμβρέξῃ Orib.: προκαταβρέζῃ P: προκαταβρέχει V: om. R ὀπτηθεῖσα FHDi: ἡ ὀπισθεῖσα Orib.E (in marg. corr. E2) 4 χυλίζονται καὶ ἡ ῥίζα NEDi: χυλίζονται (om. ἡ ῥίζα) Orib. μανδραγόρου E 5 τοῦ χυλοῦ ὁ ὀπός FHADi ἐκπνεῖ] κτείνει R 6 ad rem cf. [Theophr.] l. s. qui succum inutilem aeque ac semen esse putat εὑρίσκεται δ᾿ ἐνίοτε Orib. προσπεπηγός Orib.NERV δακρύῳ R τῷ λιβανωτῷ Orib.: λιβάνῳ E: λιβανωτοῦ N 7 προσπεπλασμένον om. ROrib.: προπεπλασμένον F 8 σαρδόνι ROrib.: Ἀρκαδίᾳ [Theophr.] γενόμενος F 9 τὴν om. Orib. 10 καταβρεχόμενος R: καταβρεχόμενον E 12 ἰσχιαδικοῖς om. E 13 πάθεσιν χριόμενος R 14 ὀσφραντὸς PV: ὀσφραντικὸς reliqui 15 δὲ (pr.)] δὲ καὶ RE ὁρμόζει δὲ om. RE: δὲ om. Di 16 ὠταλγίαις (om. πρὸς) V: ὠταλγίαν FHADi abhinc habemus cod. Vind. (B) rescriptum, cuius incipit fol. 35 ἐνστάζεται R πρὸς om. REBA2 μυλαλγίαις καὶ ὀδονταλγίαις (ι alt. eras. E2) ἐντιθέμενος τοῖς βρώμασιν ἰᾶται E: ὀδονταλγίαις ἐπιτιθέμενος εἰς τὸ βρῶμα ἰᾶται B μυλαλγίας] κεγφαλαλγίας N: μυαλγίας CA2: ὀδονταλγίαν Di: iniectus foramini dentis dolores non admittit Dl 17 εἰς τὰ βρώματα RA2 δυσπνοίαις τε καὶ στρόφοις καὶ πνευματικαῖς διαθέσεσιν ἀρμόζει, κοιλίαν τε ἠπίως μαλάσσει καὶ σπλῆνα τήκει καὶ δυστοκίαις ἐξόχως ἀρήγει, πρός τε πόνους καὶ διατάσεις κύστεως καὶ νεφρῶν πινόμενος ποιεῖ· ἀναστομοῖ δὲ καὶ ὑστέραν.

4 χρησίμη δὲ καὶ ἡ ῥίζα πρὸς τὰ αὐτὰ ἔλασσον ἐνεργοῦσα· πίνεται δὲ αὐτῆς τὸ ἀφέψημ· καθαίρει δὲ λεία ξηρὰ τὰ ῥυπαρὰ ἕλκη καὶ λεπίδας ἀπ᾿ ὀστέων ἀφίστησι καὶ ἀπουλοῖ τὰ παλαιά· μείγνυται δὲ καὶ κηρώμασι καὶ μαλάγμασι θερμαντικοῖς. ἐκλέγου δὲ τὴν πρόσφατον, ἄβρωτον, στερεάν, πλήρη ὀσμῆς. λύεται δὲ ὁ ὀπὸς εἰς τὰ ποτήματα ἀμυγδάλοις πικροῖς ἢ πηγάνῳ ἢ ἀνήθῳ ἢ ἄρτῳ θερμῷ.

79 μελάνθιον· θαμνίσκος ἐστὶ λεπτόκαρφος, δισπίθαμος ἢ καὶ μείζων, φύλλα ἔχων μικρὰ ὥσπερ ἠριγέροντος, λεπτότερα δὲ πολλῷ καὶ κεφάλιον ~~ἔχων~~ ἐπ᾿ ἄκρου λεπτόν, μικρόν, ὡς μήκωνος, ἐπίμηκες, ἔχον κατὰ τὰ ἐντὸς διαφράγματα, ἐν 79 RV: μελάνθιον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο μήκωνα ἄγριον μέλανα καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι παπάβερ νίγρουμ. 1 SIM.: Pl. XXV 164 — Scrib. Larg. 56 Pl. XXV 166 eup. I 71 (130) — eup. II 31 (241) — eup. II 39 (253) — eup. II 40 (255) — Pl. XXVI 74 — [ Theophr.] l. s. Pl. XXVI 76 eup. II 61 (272) — Pl. XXVI 89 Zop. (Orib. II 567) — Pl. XXVI 76 — eup. I 166 (179). 11 SIM.: Pl. XX 182sq. (e S. N.) — Sim. Seth. s. v. 65 L). 11 EXC.: med. Gal. XII 69 (unde Orib. II 661. V 627. Ps. Orib. IV 153. Act. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 πνευματικαῖς διαδρομαῖς NBE: πολιτικαῖς καὶ διαδρομαῖς C 2 τε] δὲ NB καὶ (pr.) om. R 3 δυστοκίαις om. N: δυστόκοις BE (corr. E2) διατάσεως F καὶ νεφρῶν καὶ κύστεως FHDi 4 ὑστέρας E χρησίμη E (χρήσιμος corr. E2) 5 ἔλαττον NFHADi: ἧττον B 6 καὶ καθαίρει CB (dittogr.): ξηρανθεῖσα δὲ καθαίρει N λεία om, RB τὰ ξηρὰ καὶ ῥυπαρὰ C 7 ἐπουλοῖ FHADi (ἀπουλοῖ superscr. A2) 8 καὶ (pr.) om. B κηρωταῖς RHADi καὶ (aIt.) om. B 9 πρόσφατον καὶ ἔβρωτον E διαλύεται E: μίγνυται R. λύεται reliqui cf. D. III 80. 81. 83 11 ἢ ἀνήθῳ habet E (post θερμῷ Di: in mg. H2): om. reliqui cf. Dl lacrimus eius confectionibus misceri potest, maxime amigdalis amaris, rute et aneto et pane calido triticeo 12 num. cap. τ𝒢γ Ο: τ𝒢ε Di: πς E tit. περὶ μελανθίου FHADi post μελάνθιον syn. e R add. ADi: marg. H2 λεπτόκαρπος EDl δισπιθαμιαῖος E 18 μικρά] λεπτά R: superscr. A2: om. Dl 14 καὶ om. Ο ἔχων add. 0: om. REDi: seclusi λεπτὸν om. B λεπτὸν μικρόν om. Dl: μικρόν λεπτὸν HA 15 ἔχον om. R καὶ (εἰς add. N) τὰ ἐντὸς RE (corr. E2) 16 C fol. 237r: N 103 μέλανα om. C οἷς ~~καὶ~~ τὸ σπέρμα μέλαν, δριμύ, εὐῶδες, καταπασσόμενον εἰς ἄρτους.

ἁρμόζει δὲ κεφαλαλγοῦσι καταπλασσομένου τοῦ μετώπου καὶ τοῖς ἀρχομένοις ὑποχεῖσθαι ἐγχεόμενον λεῖον εἰς τὰς ῥῖνας μετὰ ἰρίνου.

αἴρει δὲ καὶ φακοὺς καὶ λέπρας καὶ οἰδήματα παλαιὰ 2 καὶ σκληρίας σὺν ὄξει καταπλασθὲν καὶ ἥλους προπεριχαραχθέντας ἐκτινάσσει σὺν οὔρῳ παλαιῷ ἐπιτεθέν, ὠφελεῖ καὶ ὀδονταλγίας μετὰ δᾳδίου καὶ ὄξους ἑψηθὲν καὶ διακλυζόμενον, ἐκτινάσσει δὲ καὶ ἕλμινθας στρογγύλας ~~καταπλασθέντος~~ τοῦ ὀμφαλοῦ μεθ᾿ ὕδατος. λεανθὲν δὲ καὶ ἐν ἀποδέσμῳ δεθὲν καὶ ὀφραινόμενον τοὺς καταρροϊζομένους ὠφελεῖ, πινόμενον δὲ πλείονας ἡμέρας ἔμμηνα καὶ οὖρα καὶ γάλα ἄγει, παύει καὶ δύσπνοιαν μετὰ νίτρου ποθέν, βοηθεῖ καὶ φαλαγγιοδήκτοις ὅσον δραχμὴ μία μεθ᾿ ὕδατος ποθεῖσα. διώκει δὲ καὶ ἑρπετὰ θυμιώμενον· φασὶ δὲ καὶ ἀναιρεῖν αὐτό, ἐάν τις πλεῖον αὐτὸ πίῃ.

3 SIM.: Pl. XX 184 — Pl. 183 D. eup. I 2 (95)— Pl. 183 eup. I 41 (112) — Pl. l. s. eup. I 128 (158) — Pl. l. s. eup. I 147 (168) — Pl. 184 eup. I 175 (184) — Pl. 183 eup. I 69 (127) — eup. II 67 (283) — Pl. 183 schol. Nic. Th. 43 — [Hipp.] περὶ γυν. φ. 32 (VII 356, 360) Zop. (Orib. II 598) Pl. 184 eup. II 77 (290) — Zop. Orib. II 566) Pl. l. s. eup. II 112 (312) — Zop. (Orib. l. s) Pl. 183 eup. l 138 (163) — Pl. l. s. eup. II 39 (258) — Nic. Th. 43 (ex Apollod.) Pl. 182 eup. II 128 (323) — Pl. l. s. eup. II 121 (320). 1 καὶ om B: seclusi καταπλασσόμενον libri: καταπ///ασσόενον E (corr. Ε2): quod semen multi pani aspergunt Dl: corr. Sar. cf. Pl. XIX 168 3 δὲ om. Di: δὲ καὶ (dittogr.) BFHA, καταπλασσόμενον τῷ μετώπῳ FHADi τοῦ om. P 4 λεῖον addidi, post ῥῖνας transpos. RE, post ἰρίνου AHDi cf. Dl in initio suffusionis tritum et naribus missum medicatur addita iri illirica 5 καὶ (pr.) om. B φακόν ODi: φακοὺς REB: lentigines et lepras inpositus curat Dl 6 καταπλασσόμενον R προσπεριχαραχθέντας R: προσπερικαθαρθέντας B: περικαθαρθέντας E 7 ἐκτινάσσει post παλαιῷ colloc. B οὔρῳ] οἴνῳ FHADi cf. D. eup. I 175 (184) μελάνθιον σὺν οὔρῳ (sc. ἥλους αἴρει): Dl cum vetere urina cf. Pl, XX 184 ὠφελεῖ δὲ FHADi 8 καὶ (pr). om. NFHA τὰς ὀδοντ. CE: ὀδονταλγίαν Di μετ᾿ ὄξους καὶ ῥοδίνου C: μετὰ ῥοδίνου καὶ ὅξους N: μετὰ ὄξους καὶ δαδίου Di: tedae additus cum aceto et coctus et ori retentus dolorem dentium nom admittit Dl 9 ἐκτινάσσει (om. δὲ) post στρογγύλας transpos. E ἕλμις FVE: ἔλμενς H: ἕλμεις C καταπλασσομένου RDi 10 τε (om. E) λεανθὲν (δὲ add. E) ἐν ἀποδέσμῳ καὶ ὀοφρ. RE δοθὲν A 12 ἐπὶ πλείονας CE: πλείους FHADi ἔμμηνα καὶ ἕλμινθας καὶ γάλα ἄγει καὶ οὗρα E: γάλα καὶ οὗρα R παύει δὲ E 13 νίτρον] οἴνου RHADi at cf. Dl cum nitro bibitus disnoicis prodest ef. Pl. XX 183 βοηθεῖ δὲ CDiE 14 μία om. R ποθείς P: ποθεῖσα RV: ποθέν reliqui ἑρπετὰ] θηρία R θυμιώμενον om. R 15 αὐτὸ πλεῖον ποθέν RDi αὐτὸ (alt.) πλεῖον HA: αὐτὸ om. E

80 σίλφιον· γεννᾶται ἐν τοῖς κατὰ Συρίαν καὶ Ἀρμενίαν καὶ Μηδίαν τόποις καὶ Αιβύην, οὗ ὁ καυλὸς μάσπετον καλεῖται, ἐμφερήὴς νάρθηκι· φύλλα δὲ ἔχει σελίνῳ ὅμοια, σπέρμα πλατύ, φυλλῶδες, ὃ καλεῖται μαγύδαρις.

ῥίζα δὲ θερμαντική, φυσώδης, ἐρευγική, ἀναξηραντική, δύσπεπτος, κύστεως κακωτική. ἰᾶται δὲ χοιράδας καὶ φύματα ἀναληφθεῖσα κηρωτῇ ἢ καὶ ὑπώπια σὺν ἐλαίῳ καταπλασθεῖσα, σὺν ἰρίνῃ δὲ κηρωτῇ ἢ κυπρίνῃ ἰσχιαδικοῖς ἁρμόζει, τάς τε περὶ δακτύλιον ἐξοχὰς αἴρει ἐν σιδίῳ σὺν ὄξει ἑψηθεῖσα καὶ καταπλασθεῖσα, θανασίμων τέ ἐστιν ἀντιφάρμακον πινομένη, εὔστομός τέ ἐστι μειγνυμένη καὶ εἰς βάμματα καὶ ἄλας.

2 συλλέγεται δὲ ὁ ὀπὸς ἐγχαρασσομένης τῆς ῥίζης καὶ τοῦ καυλοῦ. διαφέρει δὲ αὐτοῦ ὁ ὑπέρυθρος καὶ διαυγής, σμυρνίζων καὶ ἐν τῇ ὀσμῇ εὔτονος, μὴ πρασίζων μηδὲ ἀπηνὴς πρὸς τὴν γεῦσιν εὐχερῶς τε διειμένος ἐπὶ τὸ λευκὸν χρῶμα. ὁ μέντοι Κυρηναϊκός, κἂν ἐπ᾿ ὀλίγον αὐτοῦ τις γεύσηται, εὐθέως ἰκμάδα 1 SIM.: Theophr. h. pl. VI 3, 1. Pl. XIX 38 sq. (e Theophr. et S. N) — Pl. XXII 100sq. (e S. N) — Pl. 100 D. eup. I 154 (173) — eup. I 149 (170) — Pl. 100 eup. I 56 (119) — Pl, 105 eup. I 240 (221) — Pl. 103 eup. I 215 (206) — Nic. Al. 309 Scrib. Larg. 174 eup. II 135 (326) — Pl. XIX 46. 1 EXC.: Orib. XII s. v. (σίλφίον — κακωτική); Gal. XII 123. 91 (s. v. ὀπός) unde Aet. I s v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Hes. s. v. μαγύδαρις et μάσπετα. 12 EXT.: Orib. XII s. v (συλλέγεται — δριμύς). 1 num. cap. τ𝒢δ Ο: τ𝒢ς Di: πζ E tit. περὶ σιλφίου FHADi σίλφιον ῥίζα Orib. E: silpi radix est omnibus nota Dl γεννᾶται μὲν V 2 καὶ μηδίαν om, Orib. μήδειαν Di τόποις post Λιβύην transpos. Orib.E μάσπεστον PV: |μαστίετος ἢ| μάσπετον E (corr. E2): μαστίερον (μάσπετον superscr. O2) Orib. ἐμφερὴς ὢν E folia maspetum vocari Theophr. l. s. testatur (cf. Hes. s. v.) ἔχων ὅμοια σελίνῳ Orib. 4 φυλλῶδες —μαγύδαρις om. FHADi: marg. add. P (pr. m.): semen latu quod appellatur magidaris Dl φυλλοειδές E μαγούδαρις (ut semper) E ad rem cf. Theophr. l. s. τὸ δὲ φύλλον ὂ καλοῦσι μάσπετον ὅμοιον τῷ σελίνῳ, σπέρμα δ΅ ἔχει πλατύ, οἷον φυλλῶδες τὸ λεγόμενον φύλλον 5 φυσώδης — ἀναξηραντική addidi ex Dl virtus est radici eius termantica et xerantica, stomacu inflat, ruptationes provocat: Orib. l s. ῥίζα θερμαντική, φυσώδης, ἐρευγική, ἀναξηραντική cf. Pl, XXII 100 7 κηρωτῇ κυπρίνῃ E ἢ seclusi (dittogr.) 8 τε post δακτύλιον transpos. FHDi 9 σὺν σιδίω καὶ (in ras. E2) ὄξει E 10 post πινομένη inser. καὶ μεθ᾿ ὕδατος μιγνυμένη σὺν ἀλσὶν καὶ ἄλλως E: bibitus venenis occurret Dl 11 τε ἐστι om. E ἐμβάμματα E: κάμματα FVH (corr. H2): βρώματα Serap. ex Ald. ἀλ///σίν E (corr. E2) 12 ἐγχαρασσόμενος FH 13 ὁ om. Orib. διαυγὴς ἀφρὸν ἀνιεὶς E 14 εὔτονος εὐώδης Orib. ἀπη . . . . . . . εὐχερῶς P (16 litteris abscisa margine absumptis) πρὸς τὴν γεῦσιν om. V 16 τις αὐτοῦ EHDi εὐθέως om. FHDi ἰκμάδας Orib. κινεῖ καθ᾿ ὅλον τὸ σῶμα τῇ τε ὀσμῇ ἐστι προσηνέστατος, ὥστε γευσαμένῳ μηδὲ τὸ στόμα πνεῖν, εἰ μὴ ἐπ᾿ ὀλίγον. ὁ δὲ Μηδικὸς καὶ ὁ Συριακὸς τῇ δυνάμει εἰσὶν ἀσθενέστεροι καὶ βρωμωδεστέραν ἔχουσι τὴν ὀσμήν.

δολοῦται δὲ πᾶς ὀπὸς πρὸ τοῦ 3 ξηρανθῆναι σαγαπηνοῦ μειγνυμένου ἢ ἀλεύρου ἐρεγμίνου, ὅπερ διακρίνεται τῇ γεύσει καὶ τῇ ὀσμῇ καὶ τῇ ὄψει καὶ τῇ διέσει. ἔνιοι δὲ τὸν μὲν καυλὸν σίλφιον ἐκάλεσαν, τὴν δὲ ῥίζαν μαγύδαριν, τὰ δὲ φύλλα μάσπετα. πρακτικώτατος δέ ἐστιν ὁ ὀπός, εἶτα τὰ φύλλα, εἶτα δκαυλός.

ἐστι δὲ φυσώδης καὶ δριμύς, ἀλωπεκίας θεραπεύων σὺν οἴνῳ καὶ πεπέρει καὶ ὄξει καταχριόμενος, ὀξυδερκίας τε ποιητικὸς καὶ ἀρχομένης ὑποχύσεως διασκεδαστικὸς σὺν μέλιτι ἐγχριόμενος, πρὸς ὀδονταλγίας τε ἐντίθεται εἰς τὰ βρώματα καὶ

περιτίθεται σὺν λιβανωτῷ ἐγχρισθεὶς εἰς ὀθόνιον· καὶ διακλύζεται 4 δὲ σὺν ὑσσώπῳ καὶ σύκοις ἀφεψημένοις ἐν ὀξυκράτῳ· καὶ ἐπὶ λυσσοδήκτων δὲ ὠφελεῖ ἐπιτιθέμενος τοῖς τραύμασι καὶ ἐπὶ τῶν ἰοβόλων ζῴων πάντων καὶ τῶν φαρμακωδῶν τοξευμάτων ἐγχριόμενος καὶ πινόμενος, ἐπὶ δὲ σκορπιοπλήκτων ἐλαίῳ διεθεὶς περιαλείφεται καὶ ἐπὶ γαγγραινουμένων προκατασχασθέντων ἐνίεται, πρός τε ἄνθρακας μετὰ πηγάνου καὶ νίτρου καὶ μέλιτος ἢ καθ᾿ ἑαυτόν, ἥλους τε καὶ τύλους αἴρει προπεριχαραχθέντας συμμαλαχθεὶς κηρωτῇ ἢ σύκων ξηρῶν τῷ ἐντός. θεραπεύει καὶ λειχῆνας προσφάτους σὺν ὄξει, σαρκώματα δὲ 4 SIM.: Pl. XIX 40. XX 100 — Pl. XX 104 D. eup. I 95 (141) — eup. I 41 (112)— Pl. 106 eup. I 71 (129) — eup. I 69 (127) — Pl. 103 eup. II 113 (314) — Nic Th. 85. 697 (ex Apollod.) Scrib. Larg. 165 Pl. 103 — Pl. 103 eup. II 140 (329) — Pl. 103 — eup. I 201 (198) — Pl. 103 eup. I 199 (196) — Pl. 101. 103 eup. I 175 (184) — eup. I 159 (176) — Pl. 104 — Pl. 104 eup. I 86 (137) — Scrib. Larg. 67 Pl. 105. 1 δι᾿ ὅλου τοῦ σώματος Orib.: δι᾿ ὅλου καὶ| καθ᾿ ὅλου τοῦ σώματος E (corr. E2) 2 τὸ στόμα μηδὲ FHDi εἰ om. Orib. πρὸς ὀλίγον Orib. μηδιακὸς Orib. 3 om. Orib.E 4 ὀπὸς πᾶς E 5 ἢ ἀλεύρου ἐρεγμίνου om. Di ἐρεγμήνου E: ἐρεγμένου Orib.: μιγνυμένου V ἅπερ Orib.E 6 διακρίνει FH 7 καυλόν] χυλὸν Orib. (corr. O2) 8 πρακτικώτερος E 10 ἀλωπεκίας τε E 12 post ἐγχριόμενος marg. add. καὶ ἐσθιόμενος E2 14 ἐγχρισθεὶς] ἐνδεθεὶς non recte coni. Sarac. cf. D. eup. I 71 (129) σὺν δὲ θείφ καὶ λιβανωτῷ ἐν ὀθονίῳ ἔγχριστος περιτίθεται (sc. ὀπὸς σιλφίου) 15 δὲ om. HDi ἀφεψόμενος E ἐν E: σὺν reliqui 16 λυσσοδήκτοις FH 17 ἐπὶ om. V ζῴων om, E φαρμακευτῶν (superscr. κωδων E2) E 18 σκορπίων P: σκορπίω V 19 προκατασχεθέντων HDi post προκατασχασθέντων interpunxit E 20 ἐνίεται καὶ πρὸς E (τε post πρὸς eras. E2) 21 προσπερικαθαρθέντας E (σ eras. E2) 22 προμαλαχθείς FH καὶ πώλυπας μετὰ χαλκάνθου ἢ ἰοῦ διαχριόμενος ἐπὶ ἡμέρας τινάς· ἐπισπῶ δὲ τὰς ἐξοχὰς σαρκολαβίδι.

5 ἀρήγει δὲ καὶ βρόγχου χρονίαις τραχύτησι, φωνήν τε αἰφνιδίως δασυνθεῖσαν ὕδατι διεθεὶς καὶ ἐπιρροφηθεὶς αὐτίκα ἀποκαθαίρει, κιονίδας τε στέλλει σὺν μέλιτι διαχριόμενος, συναγχικοῖς τε ἀναγαργάρισμα μετὰ μελικράτου ὠφέλιμον, εὐχρουστέρους τε ποιεῖ λαμβανόμενος ἐν διαίτη, βηχί τε ἁρμόζει ἐν ᾠῷ ῥοφητῷ διδόμενος, πλευριτικοῖς δὲ ἐν ῥοφήματι, ἰκτερικοῖς τε καὶ ὑδρωπικοῖς ὠφελίμως δίδοται μετὰ σύκων ξηρῶν. λύει καὶ ῥίγη σὺν πεπέρει καὶ πηγάνῳ καὶ οἴνῳ ποθείς, τετανικοῖς τε καὶ ὀπισθοτονικοῖς ὀβολοῦ ὁλκὴν κηρῷ περιπλάσας δίδου καταπίνειν, βδέλλας τε τὰς προσισχομένας τῇ καταπόσει ἀναγαργαριζόμενος μετ᾿ ὄξους ἀποβάλλει. καὶ τοῖς γάλα τεθρομβωμένον ἔνδον ποιοῦσι καὶ ἐπιληπτικοῖς μετ᾿ ὀξυμέλιτος ληφθεὶς βοηθεῖ.

6 ποθεῖς δὲ σὺν πεπέρει καὶ σμύρνῃ καταμήνια ἄγει, κοιλιακούς τε ἐν ῥαγὶ σταφυλῆς λαμβανόμενος ὠφελεῖ· μετὰ δὲ κονίας ποθεὶς ὠφελεῖ τὰ αἰφνίδια σπάσματα καὶ ῥήγματα· διαλύεται δὲ εἰς τὰ ποτήματα ἀμυγδάλοις πικροῖς ἢ πηγάνῳ ἢ ἄρτῳ θερμῷ. τὸ δὲ ὀπόφυλλον αὐτοῦ τὰ αὐτὰ ποιεῖ, παρὰ πολὺ δὲ ἔλασσον· ἐσθίεται δὲ μετ᾿ 5 SIM.: Zop. (Orib. II 569) Cels. IV 10 (133) Pl. XX 104 D. eup. II 31(242) — Pl. 105 — eup. II 22 (235) — Cels. IV 6 (128) Pl. 105 eup. I 229 (212) —Scrib. L. 199 eup. II (134) 325 — Nic. Al. 369 (ex Apollod.) Scrib. L. 197 eup. II 159 (335) Pl. 105 — Pl. 105 eup. I 18 (103) — Zop. (Orib. II 597) Pl. 101 eup II 77 (288) — eup. II 34 (247). 17 EXC. Orib. XII s. v. (διαλύεται — σιλφίῳ). 1 πωλύπας PV: πολύπας E (πόλυπας corr. E2): πολύποδας reliqui χαλκοθ ἄνθους E: χαλκάνθης FHDi: χαλκάνθου D. eup. I 159 (176) 2 ἐκισπᾶται (om. δὲ) FHDi σὺν σαρκολαβίδι HDi δὲ (alt.) om. E βρόγχων Di: βρόχου V 4 τε om. 0Di 5 διαχριόμενος E (δια eras. E2) τε] δὲ E 6 ὠφέλιμος FH τε om. 0Di 8 δὲ] τε FHDi ῥοφήμασι HDi τε] δὲ E: om. Di 9 σὺν πηγάνῳ καὶ πεπέρι καὶ οἴνῳ ποθεὶς E πηγάνῳ] λιβάνῳ FHDi: cum pipere et ruta bibitus addito vino tipicos frigores excludit Dl 10 τε] δὲ E 11 κηρῷ om. FHDi cf. D. eup. I 229 (212) ὀπὸς σιλφίου περιπλασθεὶς κηρῷ ἀντὶ καταποτίου [sc. τετανικοῖς ἁρμόζει) τε] δὲ Di προσπεπλασμένας E 13 ἔνδον om. E ποιοῦσι] πιοῦσι FEH: ποθεὶς Di: coagulatum lacte stomaco solvet Dl ἐπιληπτικοῖς τε E 14 μετ᾿ ὀξυμέλιτος ἢ ὀξυκράτου ποθεὶς E δὲ] τε E 15 καὶ κοιλιακοὺς σὺν ῥαγὶ (ῥα in ras.) E λαμβανόμενος σταφυλῆς Di 16 κονίας (superscr. λιστίβας m. rec.) PV: μετὰ κονίας ὑλιστῆς D. eup. I 34 (247) 17 καὶ om. FHDi 18 post θερμῷ inser. ἢ μέλιτι ἢ ὕδατι Orib. τὸ δὲ φύλλον PV: τῶ δὲ ὀπῶ τῶν (τὰ superscr. E2) φύλλων (λα corr. E2) E: ὁ δὲ ὀπὸς τῶν φύλλων FHDi correxi coll. Dl opofilon vero simile efficacia habet: Orib. τὸ δὲ ὀπόφυλλον τὰ αὐτὰ ποιεῖ: D.eup. I 67 (127). I 18 (103). II 31 (242) saepius 19 αὐτοῦ PF: om. reliqui τὸ αὐτὸ E: αὐτὰ μὲν Di ἔλαττον Orib. δὲ (alt.) om. VE (add.) E2) ὀξυμέλιτος ἁρμόζον τοῖς περὶ ἀρτηρίαν, μάλιστα δὲ ἀποκοπεῖσιν ἤχοις. χρῶνται δὲ αὐτῷ καὶ μετὰ θριδάκων ἐσθίοντες ἀντὶ εὐζώμου.

λέγεται δὲ καὶ ἑτέρα μαγύδαρις γεννωμένη ἐν Λιβύῃ, ῤίζα παρομοία σιλφίῳ, ἧττον δὲ παχεῖα καὶ δριμεῖα καὶ χαύνη καὶ ὀπὸν μὴ ἔχουσα, ποιοῦσα δὲ τὰ αὐτὰ τῷ σιλφίῳ.

81 σαγαπηνόν· ὀπός ἐστι πόας ναρθηκοειδοῦς, γεννωμένης ἐν Μηδίᾳ. διαφέρει δὲ αὐτοῦ τὸ διαυγές, ἔξωθεν μὲν κιρρόν, ἐκ δὲ τῶν ἐντὸς λευκόν, ὄζον μεταξὺ ὀποῦ σιλφίου καὶ χαλβάνης, δριμὺ ἐν τῇ γεύσει.

ποιεῖ δὲ πρὸς θώρακος καὶ πλευρᾶς πόνον, ῥήγματα, σπάσματα, βῆχας χρονίους, πάχη τε τὰ ἐν πνεύμονι ἀνακαθαίρει. δίδοται δὲ καὶ ἐπιληπτικοῖς, ὀπισθοτονικοῖς, σπληνικοῖς, παραλυτικοῖς, κατεψυγμένοις, περιοδικοῖς πυρετοῖς ἐν ποτήματι· καὶ ἐν συγχρίσματι δὲ ὠφελίμως προσάγεται.

ἄγει καὶ ἔμμηνα 2 καὶ ἔμβρυα φθείρει μεθ᾿ ὑδρομέλιτος πινόμενον, ἀρήγει καὶ θηριοδήκτοις μετ᾿ οἴνου λαμβανόμενον, διεγείρει καὶ ὑστερικῶς πνιγομένας μετ᾿ ὄξους ὀσφραινόμενον, οὐλάς τε ἀποσμήχει τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς καὶ ἀμβλυωπίας καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις καὶ ὑποχύματα. διαλύεται δὲ ὥσπερ ὁ ὀπὸς πηγάνῳ καὶ ὕδατι ἢ πικροῖς ἀμυγδάλοις ἢ μέλιτι ἢ ἄρτῳ θερμῷ.

4 SIM.: Theophr. h. pl. VI 3, 7 (unde Pl. XIX 46). 7 SIM.: Pl. XX 197 (e S. N.) — Pl. l. s. D.eup. II 35(247) — Pl. l. s. eup. II 34 (247) — Pl. l. s. —Pl. l. s. eup. I 230 (213)— Pl. eup. II 61 (274) — Pl. l. s.— eup. II 24 (236)— eup. II 77(288)— eup.II 114(314)— Pl. l. s. eup. II 88 (296)— eup. I 41(112). 7 EXC.: Orib. XII s. v. (σαγαπηνόν—γεύσει); Gal. XII 117 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 ἁρμόζων FHDi: ἀρμόζοντος E περὶ om. PV μάλιστα — ἤχοις om. Orib. ἀποκόπτει ἤχους V 4 δὲ om. Orib. ἧς ἡ ῥίζα Orib.E: cuius radix similis est silpi Dl 5 παρόμοιος Orib. τῷ σιλίῳ Orib.E ἧσσον E δὲ om, Orib. παχεῖα om, Orib.E: sed paulo minor et viscida et mollis Dl καὶ addidi 6 ποιεῖ δὲ FHDi: ??rg. (fol. 62v) add. H (m. rec.) ὀπὸς κυρηναῖκὸς καὶ σκορλάζαρος καλεῖται καὶ σύ??φεον 7 num. cap. τ𝒢ε 0: τ𝒢ζ Di: πη E tit. περὶ σαγαπηνοῦ FHADi σαγάπηνον Orib. VFDi ναρθηκώδους πόας H 8 μηδίᾳ PF: μηδείᾳ reliqui 9 ἐν δὲ τῷ ἐντός Orib.: ἔσωθεν δὲ V 10 δριμύς Orib. 12 πάχη δὲ E: τε addidi 13 δὲ om. Di καὶ ὀπισθοτονικοῖς PVE 14 ποτήμασι VHDi 15 συγχρίσμασι Di 16 φθείρει δὲ καὶ ἔμβρυσ E πινόμενον μεθ᾿ ὑδρομέλιτος Di 17 ὀφιοδήκτοις Di λαμβανόμενος E καὶ τὰς ὑστερικῶς E (dittogr.) 19 ὀφθαλμῷ FHDi πρὸς ἀμβλυωπίως καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς ὄψεσιν ἢ ταῖς κόραις καὶ ὑποχύματα ἢ ὑποχύσεσι E (corr. E2) 20 ὁ E: om. reliqui 21 ἢ (pr.)] ἢ E: καὶ reliqui cf. Di si suco rutae aut amigdale qut melli fuerit unctus cf. D. III 80.

82 εὐφόρβιον· δένδρον ἐστὶ ναρθηκοειδὲς Λιβυκόν, γεννώμενον ἐν τῇ κατὰ Μαυρουσιάδα Αὐτολολίᾳ, ὀποῦ μεστὸν δριμυτάτου, ὃν δεδοικότες οἱ τῇδε ἄνθρωποι συλλέγουσι διὰ τὸ ἐπιτεταμένον τῆς πυρώσεως· κοιλίας γοῦν προβατείας πεπλυμένας περιδήσαντες τῷ δένδρῳ μακρόθεν ἀκοντίοις διαιροῦσι τὸν καυλόν· εὐθέως δὲ ὡς ἐκ τινος ἀγγείου πολὺς ἀποχεῖται ὀπὸς εἰς τὰς κοιλίας, καὶ ἀπορραίνεται δὲ εἰς τὴν γῆν ἐξακοντιζόμενος.

2 ἔστι δὲ δύο γένη τοῦ ὀποῦ· τὸ μέν τι διαυγὲς ὡς σαρκοκόλλα, κατὰ μέγεθος ὀρόβων τὸ δέ τι ἐν ταῖς κοιλίαις ξυσματῶδες καὶ συνεστός. δολοῦται δὲ καὶ σαρκοκόλλῃ καὶ κόμμει μειγνυμένοις· ἐκλέγου δὲ τὸν διαυγῆ καὶ δριμύν. δυσδοκίμαστος δέ ἐστι τῇ γεύσει λαμβανόμενος διὰ τὸ ἅπαξ δηχθείσης τῆς γλώσσης ἐπιμένειν τὴν πύρωσιν ἐφ᾿ ἱκανὸν χρόνον ὥστε πᾶν τὸ προαγόμενον εὐφόρβιον δοκεῖν εἶναι. ἡ μέντοι εὕρεσις αὐτοῦ κατὰ Ἰόβαν (F. H.G. III 473), τὸν βασιλέα τῆς Λιβύης, ἐπεγνώσθη.

3 δύναμιν δὲ ἔχει ὁ ὀπὸς διαφορητικὴν ὑποχυμάτων ἐγχριόμενος· πυροῖ μέντοι δι᾿ ὅλης τῆς ἡμέρας, ὅθεν μέλιτι μείγνυται 1 SIH. Pl. XXV 77sq. (e S. N. — Iuba) cf. Theophr. h. pl. IV 4, 12. 18. Aristob. ap. Arr. anab. VI 22, 7. Strab. XV 722. Sol. 109, 14 (e Pl.). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (εὐφόρβιον — ἐπεγνώσθη) cf. Orib. eup. II 56 (V 71D.), Gal. XI 879 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Gal. XIII 270. Isid. XVII 9, 26 (non ex Sol.). 17 SIM.: Pl. XXV 143 cf. XXV 78. D. eup. I 41 (112). 1 num. cap. τ𝒢ς 0: τ𝒢η Di. πθ E tit. περὶ ἐφορβίου FADi δένδρον] herbam euphorbium dicit Pl., plantam Gal. ναρθηκῶδες FHA: ἀκανθῶδες male coni. Spr. coll. Gal. XIII 271 cf. Bretzi bot. Forsch. 279 λιβυκόν] λευκόν Dl 2 τῇ EV: τῷ reliqui μαυρουσίαν E (corr. E2) αὐτομολία PVFE: τμώλῳ H (in ras) ADi: ἅτλαντι Orib. mg. add. H2: corr. Salm. exerc. Pl, 212 coll. Pl. V 5 VI 201 5 ἀκοντίζουσιν καὶ διαιροῦσιν E (in mg. corr. E2) διαιροῦσιν αὐτοῦ Di 6 καυλόν] στέλεχος exspectamus ἀποχεῖται om. A 7 καὶ E (eras. E2) δὲ καὶ EDi 8 ἔστι δ᾿ ὅτι δύο γένη κομίζεται B τὰ τοῦ ὀποῦ E: τοῦ ὀποῦ om. PV τι om. Di 9 μεγέθη E ὀρόβων PVE: ὀρόβου reliqui τι om. B ὑδηματῶδες B: ὑλισματῶδες PV: ὑαλῶδες FHAOrib.: ὑελῶδες Di: ὑλῶδες E: correxi. ὑλισματῶδες frustra def. Salm. 10 καὶ (alt.) om. Orib.BEDi χρυσοκόλλη ἢ ante σαρκοκόλλῃ del. E2 τῇ σαρκοκόλλῃ FHA κόμμει] κόλλῃ Orib.Di 11 μιγνυμένη V: μιγνύμενος BE ἐκλέγου δὲ] ἑκάστου E (corr. E2) δυσδοκίμαστον B 12 ὁ τῇ γεύσει AHDi 13 παραμένειν B ἐπὶ πολὺν χρόνον E: ἐφ᾿ ἱκανὸν (om. χρόνον) post ἐπιμένειν colloc. B 14 προσφερόμενον B δοκεῖ Di 16 ἐγνώσθη B 17 ἐγχεόμενος A 18 ὅθεν] ποθεὶς F: ποθεὶς ὅθεν ADiH (ὅθεν superscr. H2) μίγνυται δὲ FH (δὲ eras. H2) καὶ κολλυρίοις κατ᾿ ἀναλογίαν τῆς δριμύτητος· ἁρμόζει καὶ ἰσχίων ἀλγήμασι μιγεὶς ἀρωματικῷ ποτήματι καὶ πινόμενος· ἀφίστησι δὲ καὶ λεπίδας αὐθημερόν· δεῖ μέντοι χρωμένους ἀσφαλίζεσθαι τὴν περικειμένην τοῖς ὀστοῖς σάρκα μοτοῖς ἢ κηρωτῇ. ἱστοροῦσι δέ τινες μηδὲν παρακολουθεῖν δυσχερὲς τοῖς ἑρπετοδήκτοις, ἐάν τις ἐγκόψας αὐτῶν ἄχρι ὀστέου τὸ δέρμα τῆς κεφαλῆς ἐνθῇ τὸν ὀπὸν λεῖον καὶ ῥάψῃ τὸ τραῦμα.

83 χαλβάνη· ὀπός ἐστι νάρθηκος ἐν Συρίᾳ γεννωμένου, ὃν ἔνιοι μέτωπον καλοῦσιν. ἐστι δὲ αὐτῆς ἀρίστη ἡ λιβανοειδής, χονδρώδης, καθαρά, λιπαρά, ἄξυλος, ἔχουσα δέ τι τοῦ σπέρματος καὶ τοῦ νάρθηκος μεμειγμένον, ὀσμῇ βαρεῖα, οὔτ᾿ ἄγαν ὑγρὰ οὔτε κατάξηρος. δολοῦσι δὲ αὐτὴν μειγνύντες ῥητίνην καὶ ἐρεγμὸν καὶ ἀμμωνιακόν.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικὴν καὶ πυρωτικήν, ἐπισπαστικήν, διαφορητικήν· προστιθεμένη δὲ καὶ ὑποθυμιωμένη ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἄγει, φακούς τε αἴρει μετ᾿ ὄξους καὶ νίτρου ἐπιπλασθεῖσα· καὶ πίνεται δὲ πρὸς παλαιὰν βῆχα, δύσπνοιαν, ἄσθματα, ῥήγματα, σπάσματα.

ἀντιπάσχει δὲ καὶ τοξικῷ σὺν οἴνῳ καὶ 2 σμύρνῃ ποθεῖσα, ἐκβάλλει δὲ καὶ τὰ τεθνηκότα ἔμβρυα ὁμοίως 8 SIM.: Theophr. h. pl. IX 7, 2. [Theophr.] h. pl. IX 9, 2 Pl. XII 126. XXIV 21 (e S. N.) — Pl. XXIV 22 D. eup. II 77 (289) [Theophr.] l. s. — D. eup. I 121 (154)— Zop. (Orib. II 569) Pl. XXIV 21 eup. II 31 (242) — Pl. l. s. 21 eup. II 39 (253)— [Theophr.] h. pl. IX 9, 2. Pl. 21 eup. II 34 (247) — Pl. 22 eup. II 139 (328) — Pl. 22 eup II 77 (289) 78. 79 (291). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (χαλβάνῃ — ἀμμωνιακόν); Orib. V 78 Dar. (ἔστι — κατάξηρος ═ Aet. II 196) cf. Gal. XII 153 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 95. 8 TEST.: schol.Nic. Th. 52: τὴν χαλβάνην ὁ Διοσκουρίδης φησὶν ὀπὸν εἶναο νάρθηκος Συριακοῦ, ὁ δὲ Θεόφραστος (h. pl. IX 9, 2) βέλτιον ὀπὲν πανάκους cf. schol. Nic. Al. 556. 2 πόματι FHA 3 δὲ om. E καὶ om. FHA 5 κηρωταῖς HADi: κηρωτοῖς B 6 ὑπὸ ἑρπετῶν δακνομένοις B ἐκκόψας FHADi] αὐτοῦ E: αὐτὸν VFH: αὐτῷ A: om. BDi ἄχρις HDi 7 δέρμα] θέρμα P (unde): θερμὸν V ἐγχέῃ Di: ἐνχέη E: ἐνθῇ reliqui τραῦμα] δέρμα E 8 num. cap. τ𝒢ζ Ο: τ𝒢θ Di: 𝒢 E tit. περὶ χαλβάνης HADi γεννομένου Orib.: γενομένου B: γεννόμενος E 9 μέτωπον Orib.Dl: μετώπιον reliqui cf. Pl. XII 107. D. I 71 καλλίστη BOrib. V 78 10 λιπαρά om. Orib.BEDl καὶ τοῦ Orib. 11 καὶ τοῦ νάρθηκος om. Aet. II 196: καὶ non recte del. Sarac. μεμιγμένου BH ὀσμῇ βαρεῖα] μὴ βαρεῖα BDl cf. Nic. Th. 51 12 ἄγαν] γὰρ B πάλιν κατάξηρος Di: ἄγαν κατάξηρος FHADl δολίζουσι Orib.B 14 καὶ om, Di καὶ — διαφορητικὴν om. mg. add. V καὶ ἐπισπαστικὴν καὶ E 16 ἐπιχρισθεῖσα E 17 καὶ πίνεται H: καταπίνεται reliqui 18 τοξικῷ om. A (spatio relicto): τοξικοῖς E 19 δὲ om. HAEDi τὰ om. HADi ληφθεῖσα, ἐπιτίθεται δὲ καὶ πρὸς ὀδύνην πλευρᾶς καὶ δοθιῆνας, ἐπιληπτικούς τε καὶ ὑστερικὰς καὶ σκοτωματικοὺς ὀσφραινομένη διεγείρει, θηρία τε διώκει θυμιωμένη τούς | τε συγχριομένους ἀδήκτους τηρεῖ. σὺν σφονδυλίῳ δὲ καὶ ἐλαίῳ παρατεθεῖσα τὰ ἑρπετὰ κτείνει, ὀδόντος τε πόνον περιπλασθεῖσα καὶ ἐντεθεῖσα εἰς τὸ βρῶμα παύει· δοκεῖ δὲ καὶ δυσουρίαν ποιεῖν.

3 λύεται δὲ εἰς μὲν τὰ ποτήματα πικροῖς ἀμυγδάλοις καὶ ὕδατι ἢ πηγάνῳ ἢ μελικράτῳ ἢ ἄρτῳ θερμῷ, ἄλλως δὲ μηκωνίῳ, χαλκῷ κεκαυμένῳ, χολῇ ὑγρᾷ.

καθαίρειν δὲ αὐτὴν βουλόμενος κάθες εἰς ζεστὸν ὕδωρ· τακείσης γὰρ αὐτῆς ἐπιπλεύσει τὸ ῥυπαρόν, ὅπερ χωρίσεις οὕτως· εἰς ὀθόνιον καθαρὸν ἀραιὸν ἐνδήσας ἀποκρέμασον εἰς χαλκῆν πυξίδα ἢ εἰς ὀστράκινον ἀγγεῖον, ὥστε μὴ ἅπτεσθαι τοῦ πυθμένος τοῦ ἄγγους τὸν ἔνδεσμον, καὶ πωμάσας εἰς ἀναβραστὸν ν ὕδωρ κάθες· οὕτως γὰρ τὸ μὲν νόστιμον εἰς τὸ ἄγγος ἀποτακήσεται ὡς δι᾿ ἠθμοῦ, τὸ δὲ ξυλῶδες ἐν τῷ ὀθονίῳ μενεῖ.

84 ἀμμωνιακόν· καὶ τοῦτο ὀπός ἐστι νάρθηκος γεννωμένου ἐν τῇ κατὰ Κυρήνην Λιβύῃ· καλεῖται δὲ αὐτοῦ ὅλος ὁ 1 SIM.: Pl. 21 D. eup. II 35 (248)— Pl. 21 eup. I 144 (166) — Pl. 21 eup. I 20 (105) — Pl. 21 eup. II 87. 88 (296) — Nic. Th. 52 Pl. XXIV 22. XII 126 eup. II 128. 130 (323) — Pl. XXIV 22 — Pl. 21 eup. I 1 (129) — Pl. 22. 10 EXC.: Orib. XII s. v. (καθαίρειν—μενεῖ). 18 SIM.: Pl. XII 107 (e S. N). 18 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀμμωνιακόν — ὤν); Orib. V 69 D. (ἐγκριτέον — γεύσει), unde Aet. II 196. Gal. XI 828 (unde Aet. 1 s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 δὲ om. Di πρὸς δοθιῆνας EDi 2 ὑστερικὰς πνίγας EFHADi: ὑστερικοὺς V 3 θυμιωμένη διώκει Di 4 δὲ pm. E περιτεθεῖσα FHADi προστεθεῖσα E 5 τὰ om. EDi ὀδόντων τε πόνους E καὶ] ἢ Di καὶ ἐντεθεῖσα om. E 6 καὶ om. Di 7 μὲν om, E τὰ om. A: post τὰ 2 litt. eras. E2 8 ἢ (pr.) om. Ο cf. Dl cum amigdalis amaris et cum aqua aut cum suco rutae μέλιτι E ἢ ἄρτφ θερμῷ om. Dl post μηκωνίῳ add. καὶ FHA: ἢ Di μηκωνίῳ· ὑγρὰ χολῆ· χαλκῶ κεκαυμένω· κόλλα ὑγρά E 9 ἢ χολῇ ADi (ἢ superscr. H2) 10 ὕδωρ ζεστὸν Orib. 11 καὶ τακείσης αὐτῆς E: τακήσεις P χωρήσεις HA: χωρισθὲν Orib. 12 οὕτως om. Orib. E εἰς (pr.) om. E καθαρὸν om, Orib. δήσας Orib. 13 ἢ om. PV εἰς om, Orib.Di ὀστρακίνην (ἀγγεῖον om.) Di ἄγγος Orib. 14 τοῦ ἄγγους om. Orib. τὸν ἔνδεσμον om. E 15 γὰρ om, Orib. εἰς τὸ ἄγγος om. HADi ἀγγεῖον Orib. 16 ἀποσταγήσεται E 18 num cap. τ𝒢η 0: Di: 𝒢α E tit. περὶ ἀμμωνιακοῦ FHDi: om. A post ἀμμωνιακόν syn. e R add. Di: mg. H2 γεννώμενος CE: γεννώμενον NA 19 ἐν τοῖς κατὰ κυρίνην καὶ λιβύην τόποις E καλεῖται — ἀγασυλλίς θάμνος σὺν τῇ ῥίζῃ ἀγασυλλίς. ἐγκριτέον δὲ αὐτοῦ τὸ εὔχρουν καὶ ἄλιθον καὶ ἄξυλον καὶ λιβανωτίζον τοῖς χόνδροις καὶ καθαρὸν καὶ πυκνόν, μηδεμίαν ἔχον ῥυπαρίαν, καστορίζον τῇ ὀσμῇ, πικρὸν δὲ τῇ γεύσει. καλεῖται δὲ τὸ τοιοῦτο θραῦσμα, τὸ δὲ γεῶδες ἢ λιθῶδες φύραμα· γεννᾶται δὲ ἐν Λιβύῃ τῇ κατ᾿ Ἄμμωνα, χυλὸς δένδρου ναρθηκοειδοῦς ὤν.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, μαλακτικήν, ἐπισπαστικήν, 2 διαλυτικὴν σκληρωμάτων τε καὶ φυμάτων, κοιλίαν τε ὑπάγει ποθὲν καὶ ἔμβρυα κατασπᾷ καὶ σπλῆνα τήκει μετ᾿ ὄξου δραχμὴ μία ποθεῖσα καὶ ἄρθρων καὶ ἰσχίων ἀλγήματα παραιτεῖται. βοηθεῖ δὲ καὶ ἀσθματικοῖς καὶ ἀρθοπνοϊκοῖς καὶ ἐπιλη| πτικοῖς, καὶ τοῖς ὑγρὰ ἐν θώρακι ἔχουσιν ἐκλειχόμενον μετὰ μέλιτος ἢ μετὰ πτισάνης ῥοφούμενον· ἄγει δὲ καὶ οὖρα αἱματώδη.

σμήχει δὲ τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς λευκώματα καὶ τραχύτητας βλεφάρων 3 τήκει· λυθὲν δὲ ὄξει καὶ ἐπιτεθὲν παύει τὰς περὶ σπλῆνα 84 RV: ἀμμωνιακή· οἱ δὲ ἀγάσυλλον· [πόα ἐστίν, ὅθεν τὸ ἀμμωνιακόν·] οἱ δὲ ἀμμωνιακὸν θυμίαμα· οἱ δὲ κριόθεος, οἱ δὲ Ἡλίου τρόφις, Ῥωμαῖοι γούττα ἀμμωνίακα. 7 SIM.: Pl. XXIV 23 (e S. N.) Cels. V 5. 11 — Pl. l. s. D. eup. I 149 (170) — Pl. l. s. — eup. II 7 (288) — Pl. l. s. eup. II 61 (272) — Pl. l. s. eup. I 235 (215) 237 (219) — Pl. l. s. eup. II 39 (252) — eup. I 18 (103) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. I 42 (113) — Pl. l. s. eup. II 59 (271) II 62 (274) — eup. I 236 (218) — Pl. l. s. eup. II 25 (237)— Pl. l. s. eup. I 237 (219) cf. Paul. Aeg. VII 4 (261, 18). 1 σὺν τῇ ῥίζῃ om. PV: quae frutax cum radice sua appellatur gasillis Dl ἀγάσυλλος Orib.: ἀγάσυλλις F αὐτοῦ om. ROrib. 2 καὶ ἄλιθον om. ROrib.E: del. A2 ἄλιθες HA: ἄξυλον καὶ ἄλιθες Di ξύλον PV καὶ (tert.) om. REDi λιβανίζον ROrib.E καὶ addidi χόνδροις καθαροῖς Dl καθαίρων καὶ πυκνῶν R 3 καὶ om. Orib. καστορίζον] καὶ (om. N) τὸ ῥιζίον τῇ ὀσμῇ σφοδρόν R: mg. add. A2 4 τοιοῦτον NDi θραῦσμα] ἔρυμα RA2: thrauston Pl. 5 λιθῶδες ἢ γεῶδες R γεννᾶται] μίγνυται R τῇ Λιβύῃ RE τῇ om. FHADi 6 χυλὸς ὢν ROrib.E: fort. recte δένδρου χλωροῦ R 7 θερμαντικήν om. R, post ἐπισπαστικήν transpos. ODi: virtus est et termantica et malactica et epispastica Dl 8 διαλυτικὴν] διαφορητικὴν FHADi (corr. A2): διαχυτικὴν N τε καὶ φυμάτων om. R: del. A2 ὑπάγει] ἐκτινάσσει R: ταράσσει καὶ ὑπάγει E 9 καὶ ἔμβρυα — ποθεῖσα om. R: del. A2 καὶ addidi σπλῆνας E δραχμῆς μιᾶς ποθείσης V 10 πόθὲν FHADiE 11 ἀσθματικοῖς] ἀρθριτικοῖς E καὶ (alt. et tert.) om. Di, καὶ (tert.) E 12 καὶ τοῖς om. RE ὑγρασίαν HADi 13 μετὰ om. REDi ῥοφούμενον χυλῷ Di καὶ om. R 14 δὲ καὶ FHADi 15 λειωθὲν FHADi σὺν ὄξει EHADi ταῖς περὶ σπλῆνας σκληρίαις καὶ ἧπαρ παύει καὶ E (τὰς π. σπλῆνα σκλρίας corr. E2) 16 C fol. 46r. N 18 πόα — ἀμμωνιακόν seclusi 18 ἡλίουστρος libri: ἡλίου στρόφος Salm.: correxi ἀμμωνίακα om. DiAH: mg. add. A2: ammoniaca qutta Scrib. L. 128. 201. mg. add. man. rec. Αντίνοι ἁρμωνία H καὶ ἧπαρ σκληρίας· λύει καὶ τοὺς περὶ τὰ ἄρθρα πώρους μετὰ μέλιτος καταπλασσόμενον ἢ καὶ πίσσῃ μιγέν· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς κόπους καὶ ἰσχιάδας συγχριόμενον, μιγὲν ὄξει καὶ νίτρῳ καὶ κυπρίνῳ ἐλαίῳ ἀντὶ ἀκόπου.

85 σαρκοκόλλα· ἔστι δάκρυον δένδρου γεννωμένου ἐν τῇ Περσίδι, ἐοικὸς λιβανωτῷ λεπτῷ, ὑπόκιρρον, ἔμπικρον τῇ γεύσει.

δύναμιν δὲ ἔχει κολλητικὴν τραυμάτων καὶ ἐφεκτικὴν τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς ῥευμάτων· μείγνυται δὲ καὶ ἐμπλάστροις. δολοῦται δὲ κόμμεως αὐτῇ μειγνυμένου.

86 γλαύκιον· χυλός ἐστι βοτάνης κατὰ Ἱεράπολιν τῆς Συρίας γεννωμένης. ἔοικε δὲ αὐτῆς τὰ φύλλα τοῖς τῆς κερατίτιδος μήκωνος, λιπαρώτερα δὲ καὶ χαμαίζηλα, βαρύοσμα, πικρὰ ἐν τῇ γεύσει· χυλὸν δὲ ἔχει πολὺν κροκίζοντα. ταύτης τὰ φύλλα βαλόντες οἱ ἐπιχώριοι εἰς χύτραν θερμαίνουσιν ἐν κλιβάνοις ἡμιψυγέσιν ἄχρι μαρασμοῦ, εἶτα ἐκκόψαντες ἐκθλίβουσι τὸν χυλόν.

ἐστι δὲ αὐτοῦ ἡ χρῆσις πρὸς τὰ ὀφθαλμικὰ ἐν ἀρχῇ ψυκτικοῦ ὄντος.

86 RV: γλαύκιον. 5 SIM.: Pl. XIII 67 XXIV 28 (e. S. N.). 5 EXC.: Orib. XII s. v. (σαρκοκόλλα —γεύσει, δολοῦται — μιγνυμένου) Gal. XII 118 (unde Aet. l s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. σαρκοκόλλα. 11 SIM.: Pl. XXVII 83 (e S. N. — Crat.) — Pl. l. s. D. eup. I 31 (108). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (γλαέκιον — ὄντος) cf. Gal. XI 857 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 — v.). Hes. s. v. γλαυκία ἢ λγαυκίον. 1 λύει post καταπλασσόμενον colloc. E post ἄρθρα c. 9 litt. eras. E2 καὶ (pr.) om. FHA πίσση ἴοη E λυθὲν R δὲ m. FHADi 3 νίτρῳ καὶ ὄξει R 4 ἀντὶ ἀκόπου om. R 5 num. cap. τ𝒢θ PFH (om. A): υα Di: 𝒢β E tit. περὶ σαρκοκόλλης (αςs Di) AHDi ἡ δὲ σαρκοκόλλα EDi post σαρκοκόλλα add. τὸ λεγόμενον ἀζαρόντιν V: οἱ δὲ ἀντζαρούδ A (mg. add. H2). de nom. arab. cf. Salm. hom. h. iatr. 176 γεννώμενον EFVDi τῇ om. FHADi 6 λεπτῷ] μικρῷ A: λεπτὸν E πικρὸν δὲ E 8 καὶ — ῥευμάτων om. A 10 αὐτῇ Orib.: αὐτῷ reliqui 11 num. cap. υ 0: υβ΄ Di: 𝒢γ E tit. περὶ γλαυκίου FAHDi ὁ χυλός ἐστιν R ἱερὰν πόλιν ROrib. τὴν ἐν Συρίᾳ Orib. 12 τοῖς om. FHADi κερατίδος F 13 λιπαρώτερα| ῥυπαρώτερα Pl. l. s. foliis fere papaueris, minoribus tamen sordidioribusque καὶ βαρύοσμα καὶ Di: βαρύοσμα καὶ R πικρότερα REDi 14 δὲ ἐν τῇ γ. E 15 λαβόντες R: βάλλοντες reliqui: correxi βαλόντες post ἐπιχώριοι colloc. Orib. θερμαίνουσι καὶ λιβάνοις P κριβάνοις Orib. 16 εἶτα] οὕτως τε ROrib.E ἐκθλίβοντες ἐκλαμβάνουσι τὸν χυλὸν RE 18 αὐτοῦ post χρῆσις colloc. FHADi ἡ om. N: ad rem cf. Pl. l. s. Scrib. Larg. 22 20 C fol. 89v: N 60

87 κόλλα, ἣν ἔνιοι ξυλοκόλλαν καλοῦσιν ἢ ταυροκόλλαν· καλλίστη ἐστὶν ἡ Ῥοδία ἐκ τῶν βοείων βυρσῶν κατασκευαζομένη. ἔστι δὲ λευκὴ καὶ διαυγὴς ἡ τοιαύτη, ἡ δὲ μέλαινα ἧττων.

δύναμιν δὲ ἔχει λυθεῖσα ὄξει λειχῆνας καὶ λέπρας τὰς ἐπιπολαίους ἀφιστάνειν, πυρίκαυτά τε οὑκ ἐᾷ φλυκταινοῦσθαι μεθ᾿ ὕδατος θερμοῦ ἀνεθεῖσα καὶ καταχριομένη. ἐστι δὲ καὶ τραυματικὴ διεθεῖσα μέλιτι καὶ ὄξει.

88 ἡ δὲ ἰχθυοκόλλα λεγομένη κοιλία ἐστὶν ἰχθύος κητῴου. διαφέρει δὲ ἡ ἐν Πόντῳ γεννωμένη, οὖσα λευκή, ὑπόπαχυς, οὐ ψωρώδης, τάχιστα τηχομένη.

εὐθετεῖ δὲ εἴς τε τὰς κεφαλικὰς ἐμπλάστρους καὶ εἰς τὰς λεπρικὰς δυνάμεις καὶ εἰς τετάνωθρα τῶν προσώπων.

89 ἰξός· ἔστι καλὸς ὁ λεῖος, πρασίζων τῷ χρώματι κατὰ 1 SIM.: P. XXVIII 236 (e S. N.) — Pl. XXVI 21 — D. eup. I 128 (157) 129 (159) I 178 (187). 1 EXC.: Orib. V 72 Dar. (κόλλα —ἥττων). (unde Aet. II 196 s. v. med. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ταυροκόλλα. 9 SIM.: Pl. XXXII 3 (e S. N.) — Cels. V 19, 7. 8 Pl. l. s. 73. 84. 9 EXC.: Orib. V 71 D. (ἡ δὲ ἐχθυοκόλλα — τηκομένη), unde Aet. II 196 s. v. med. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 14 SIM.: Theophr. h. pl. III 16, 1; caus. pl. II 17, 1. 5sq. Pl. XVl 31. 245sq. (e Theophr. — Hygino?) Pl. XXIV 11sq. (e S. N.). 14 EXC.: Orib. XI s. v. (ἰξός — τινῶν); Orib. V 71D. (ἰξός — δένδρων), unde Aet. II 196 s. v. cf. Gal. XI 888; Hes. s. v. ἰξός 1 num. cap. υα Ο: υγ Di: 𝒢δ E tit, περὶ κόλλης FHADi κόλλαν E ταυροκόλλαν καλοῦσιν E post ταυροκόλλαν haec habet E μάλιστα κατασκευασμένη (in marg. ζομένη E2) καλλίστη ἐστὶν λευκὴ ἡ ῤοδιακὴ καὶ διαυγής· ἡ τοιαύτη ἐν συρία ἐκ τῶν βοΐων (corr. E2) 2 καλλίστη δὲ HA Ῥοδία] ῥοδιακὴ Orib.Di: ῥοδεία P: ordiaticum Dl: om. HA ἡ ἐκ V σκευαζομένη Di: γινομένη Paul. Aeg. l. s. 3 λεπτὴ E καὶ om, Orib. ἡ τοιαύτη om. Orib. 4 ἧττον PE: χείρων Orib.: inutilis est Dl 5 ἔχει τοιαύτην E 6 ἀφιστᾶν E: ἐφιστάνειν F 7 ἐνεθεῖσα Di cf. D. eup. I 178 (187) ταυροκόλλα ὕδατι ἀνεθεῖσα θερμῷ (sc. πυρίκαυτα ὠφελεῖ). 9 num. cap. υβ 0: υδ Di: 𝒢ε E tit. περὶ ἰχθυοκόλλης (ας A) AHDi κητιαίου PVFH: κυτιαίου A: κηταίου E (κητώου corr. E2) 10 διαφέρει] καλή ἐστιν ἡ λευκὴ Orib. γίνομένη//////// (5 litt. eras. E2) E οὗσα post ὑπόπαχυς colloc. E ὑπότραχυς ODi: ὑπόπαχυς EDlOrib.Aet. 12 τε om. ODi cf. Paul. Aeg. l. s. εὐθετεῖ δὲ εἴς τε τὰς κεφαλικὰς καὶ κολλητικὰς ἐμπλάστρους καὶ om. H: superscr. H2 εἰς τὰς om. HADi 13 τετάνωθρα] cf. Pl. l. s. 84 14 num. cap. Ο: υε Dl: 𝒢ς E tit. περὶ ἰξοῦ FHADi ἰξὸς δὲ EA καλός ἐστι Orib.FHDi λεῖος] νέος Orib.ODi: λεῖος καὶ νέος E: νέος καὶ λεῖος Orib. V 71: levis Dl: optimum quod sine cortice quodque levissimum Pl. l. s. καὶ πρασίζων EDi τὸ ἐντός, ἐκτὸς δὲ ὑπόξανθος, μηδὲν ἔχων τραχὺ ἢ πιτυρῶδες. συνάγεται δὲ ἔκ τινος καρποῦ περιφεροῦς, γεννωμένου ἐν ἰξίᾳ τῇ ἐχούσῃ τὰ φύλλα ὅμοια πύξῳ. κόπτεται δὲ ὁ καρπός, εἶτα πλύνεται, εἶτα ἕψεται ἐν ὕδατι· ἔνιοι δὲ μασώμενοι αὐτὸν ἐργάζονται. γίνεται δὲ καὶ ἐκ μηλέας καὶ ἀπίου καὶ ἐξ ἄλλων δένδρων· εὑρίσκεται δὲ καὶ πρὸς ῥίζαις θάμνων τινῶν.

2 δύναται δὲ διαφορεῖν, μαλάσσειν, ἐπισπᾶσθαι, συμπέσσειν φύματα, παρωτίδας καὶ τὰς ἄλλας ἀποστάσεις μιγεὶς ῥητίνῃ καὶ κηρῷ ἴσοις, ἐπινυκτίδας τε ἐν σπληνίῳ ἰᾶται. σὺν λιβανετῷ δὲ ἕλκη παλαιὰ καὶ κακοήθεις ἀποστάσεις μαλάσσει καὶ σπλῆνα τήκει σὺν ἀσβέστῳ καὶ λίθῳ γαγάτῃ ἢ ἀσσίῳ ἑψηθεὶς καὶ ἐπιτεθείς· ἕλκει δὲ καὶ ὄνυχας σὺν ἀρσενικῷ ἢ σανδαράκῃ ἐπιπλασθείς, μιγεὶς δὲ ἀσβέστῳ καὶ τρυγὶ ἐπιτείνει τὴν δύναμιν αὐτῶν.

90 ἀπαρίνη· οἱ δὲ ἀμπελόκαρπον, οἱ δὲ ὀμφαλόκαρπον καλοῦσιν, οἱ δὲ φιλάνθρωπον. κλῶνες πολλοί, μακροί, τετράγωνοι, 90 RV: ἀπαρίνη· οἱ δὲ ὀμφαλόκαρπον, οἱ δὲ φιλάνθρωπον καλοῦσιν, οἱ δὲ ἰξόν. 7 SIM.: Zop. (Orib. II 588) Pl. XXIV 11 — Pl. l. s. D. eap. I 149 (170)— Pl. l. s. eap. I 148 (169) — eup. I 183 (191) — eup. II 62 (275) — Pl. l. s. 12 eup. l 130 (160). 15 SIM.: Theophr. h. pl. VII 8, 1. 14, 3. VIII 9, 4. Pl. XXVII 32 (e S. N.) cf. XXIV 176. 15 EXC. Orib. XI (ἀπαρίνη — τριχῶν), cf. Gal. XI 834 (unde Orib. II 615 Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 70 (e D. lat); Isid. XVII 9, 66, Hes. s. v. ἀπαρίνη 1 τὸ] τὰ Orib.Di 2 συνάγεται] συλλέγεται E: γίνεται Di ἰξίᾳ] ὑρυι P: ἰρίη V: δρυὶ reliqui: corr. Bretzl. folia visci semper virentia sunt sicut buxi 3 πυξίῳ E 4 ἐν ὕδατι ἕψεται FHADi 5 μήλου Di ἐξ ἀπιευ E et quipri add. Dl 6 ταῖς ῥίζαις E 7 καλασθὲν V: μαλαχθεὶς HA: μαλαχθὲν F 8 φύματα καὶ E ῥητίνῃ τε E 9 κηρωτοῖς V ἴσῳ Di σπλήνωι P 10 ἐκμαλάσσει E 11 σπλῆνας Di καὶ] ἢ HDi γαγάτῃ λίθῳ Di ἀσπωι P. ἀστίω V: ἄστω F: ἀσίῳ reliqui: correxi 12 ἑλκοῖ F σανδαράκῃ scripsi σανδαράχῃ libri 14 αὐτῶν libri: αὐτοῦ vulgo 15 num. cap. τδ 0: υς Di: 𝒢ζ E tit. περὶ ἀσπαρινης AHDi post ἀπαρ. syn. e R add. Di οἱ δὲ — καλοῦσιν om, Orib. οἱ δὲ ἀμπελόκαρπον om. E δὲ (pr.)] μὲν HA ἀμπελόπρασον A (del. A2) ὀμφαλόκαρπον HADi Ps. D. de h. f.: ὀμφακόκαρπον reliqui 16 καλοῦσιν om. V, post φιλάνθρωπον colloc. E post φιλάνθρωπον inser. οἱ δὲ ἰξόν A: marg add. H2 κλῶνες — λευκά om. Orib, μικροί HDiA (μακροί superscr. A2) 17 C fol. 56r: N 4 effigiei herb. pict. adscr. C (fol. 55v m. rec.) κοινῶς κολλιτζίδα (cf. Anguillara Semplici 217 Fraas syn. 158) ὀμφακόκαρπον R 18 lappa sive lappago a |Romanis vocatur cf. Pl. XXI 104 Ps. D. de h. f. Isid. l. s. τραχεῖς· φύλλα δὲ ἐκ διαστήματος περικείμενα κυκλοτερῶς ὥσπερ τὰ τοῦ ἐρυθροδάνου, ἄνθη λευκά, σπέρμα σκληρόν, στρογγύλον, ὑπόκοιλον ἐκ μέσου ὡς ὀμφαλός· προσέχεται δὲ καὶ ἱματίοις ἡ πόα. χρῶνται δ᾿ αὐτῇ καὶ οἱ ποιμένες ἀντὶ ἠθμοῦ ἐπὶ τοῦ γάλακτος πρὸς ἔκληψιν τῶν ἐν αὐτῷ τριχῶν.

ταύτης τὸ σπέρμα καὶ οἱ καυλοὶ καὶ τὰ φύλλα χυλισθέντα φαλαγγιοδήκτοις καὶ ἐχιοδήκτοις βοηθεῖ μετ᾿ οἴνου πινόμενα, καὶ ὠταλγίας ἰᾶται ὁ χυλὸς ἐγχυματιζόμενος. ἡ δὲ πόα ἀναληφθεῖσα ὀξυγγίῳ διαφορεῖ χοιράδας.

91 ἄλυσσον· φρυγάνιόν ἐστιν ὑπότραχυ, μονόκαυλον, φύλλα ἔχον στρογγύλα, παῤ οἷς ὁ καρπὸς ὡς ἀσπιδίσκια διπλᾶ, ἐν οἷς τὸ σπέρμα ὑπόπλατυ φύεται ἐν ὀρεινοῖς καὶ τραχέσι χωρίοις.

ταύτης τὸ ἀφέψημα ποθὲν λυγμοὺς τοὺς δίχα πυρετοῦ λύει· καὶ κρατηθὲν δὲ ἢ ὀφθὲν τὸ αὐτὸ δρᾷ. σὺν μέλιτι δὲ λεῖον φακοὺς καὶ ἔφηλιν ἀποκαθαίρει. δοκεῖ δὲ καὶ λύσσαν 91 RV: ἄλυσσον· οἱ δὲ ἀσπίδιον, οἱ δὲ ἀπόφυλλον τραχύ. οἱ δὲ ἀκκύσιτον, οἱ δὲ ἀλύσσιον καλοῦσιν. 6 SIM.: Nic. Th. 850 (ex Apollod.) Pl. XXVII 32 D. eup. II 115 (315) — Pl. eap. I 60 (123) — eup. I 154 (172). 10 SIM.: Pl. XXIV 95 (e S. N.) cf. Gal. XIV 168 — D. eup. II 4 (228) Plut. quaest. conv. III 1, 15 Ael. IX 31 — eup. I 120 (153) — Pl. l. c. Gal. XIV 168 — Plut. l. c. Ael. l. s. 1> EXC.: Orib. XI s. v. (ἄλυσσον — χωρίοις) cf. Gal. XI 823 (unde Aet. I s. v. aliis aliunde adscitis. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κυκλοτερῶς περικείμενα NDi κυκλοτερῆ FHA, 2 σπ. λευκὸν σκληρόν E: σκληρὸν λευκόν Di 3 ὑποποίκιλον RA προσέρχεται CPFHDi 4 καὶ om, Orib. 5 ἐπὶ om. Orib. ἔκλειψιν VFHA 6 θεραπεύει τὸ σπέρμα C: παύει δὲ τὸ σπέρμα N ὁ καυλὸς A 7 φαλαγγιοδήκτους RDi καὶ ἐχιοδήκτοις om, R: ἐχεοδήκτοις marg. add. E2 βοηθεῖ] ποιεῖ E: om. Di πινόμενα μετ᾿ οἴνου RDi πινομένη E 8 ὠταλγίαν HA: ὠταλ F μιχθεῖσα R 9 ἀξουγγίω E ὀξυγγίῳ λείῳ RDi χοιράδας διαφορεῖ FHA 10 num. cap. υε 0: υζ Di: 𝒢η E tit. περὶ ἀλύσσου DiA: περὶ ἀλύσου FH ἄλυσον FHC post ἄλ. syn. add. ADi: marg. H2 φρυγάνιον — μονόκαυλον om. R μονόκαυλον ὑπότραχυ ADi μονόκαυλον om, FH cf. Dl alissu virga est una, sarmentosa 11 ἔχει RE λεπτὰ στρογγύλα E διάδιπλα ROrib.Di: superscr. A2: διπλᾶ μικρά E 12 ὑπόπλατυ — ἀφέψημα om. R: del. A2 15 λύει] παύει R ὀφθὲν P: ὀσφρανθὲν reliqui. at cf. Pl. XXIV 95 Plut. quaest conv. II 1, 16 Salm. prol. ad hyl. iatr. 8 16 λεῖον om. R ἐφίλης (i. e ἐφήλεις) E ἀνακαθαίρει R δὲ om. A λυσσοδύηκτους E 17 C fol. 47r: N 17 δὲ (pr.)] μὲν HA ἁπλόφυλλον CDiHA: ἀποφυλλον N cf. adnot. Marc. τραχύ N: om. reliqui 18 ἀκκύσιτον libri: fort. ἄκυρτον ἀλέσετον C: ἀλίσετον N: ἀδέσετον HADi: correxi κυνὸς ἰᾶσθαι συγκοπὲν ἐδέσματι καὶ δοθέν· καὶ κρεμάμενον δὲ ἐν οἰκίᾳ ὑγιεινὸν λέγεται εἶναι ἀνθρώποις καὶ ζῴοις. περιαφθὲν δὲ φοινικῷ ῥάκει θρεμμάτων νόσους παύει|.

92 ἀσκληπιάς· κλωνία ἀνίησι μακρά, ἐφ᾿ ὧν τὰ φύλλα ~~μακρά~~ κισσῷ ὅμοια, ῥίζας πολλάς, λεπτάς, εὐώδεις, ἄνθος βαρύοσμον, θπέρμα ὡς πελεκίνου φύεται ἐν ὄρεσι.

βοηθοῦσι δὲ αἱ ῥίζαι σὺν οἴνῳ πινόμεναι στροφουμένοις καὶ θηριοδήκτοις καὶ τὰ φύλλα δὲ καταπλασσόμενα· ἁρμόζει καὶ πρὸς τὰ ἐν μαστοῖς καὶ μήτρᾳ κακοήθη.

93 ἀτρακτυλίς· οἱ δὲ κνῆκον ἄγριον καλοῦσιν. ἄκανθά ἐστιν ἐοικυῖα κνήκῳ, μικρότερα δὲ πολλῷ φύλλα ἔχουσα ἐπ᾿ 92 RV: ἀσκληπιάς· δὲ κισσίον, οἱ δὲ κισσόφυλλον καλοῦσιν. 4 S1M.. Pl. XXVII 35 (e S. N. — Crat.) — Pl. l. s. D. eup. II 115 (316) cf. II 75 (287). 4 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀσκληπιάς — ὄρεσι) cf. Paul. Aeg. VII c. 3 s. v:s ἀσκληπιάς· θερμὴ καὶ ξηρὰ τὴν δύναμιν ὑπάρχουσα καὶ λεπτομέρὴς ἁρμόζει στροφουμένοις ἐν οἴνῳ κινομένη, καταπλασσομένη δὲ ποιεὶ πρός τε τὰ θηριόδηκτα καὶ τὰ ἐν μήτρᾳ καὶ μαστοῖς κακοήθη (e D.) Hes. s. v. ἀσκληπιάς. 4 TEST.: Gal. XI 840: ἐοκληπιάς· ἐν τῷ τρίτῳ Διοσκουρίδης περὶ ταύτης τῆς πόας ἔγραψεν, ἡκεῖς δὲ οὐδέπω πεἴραν αὐτῆς ἔχομεν. 10 SIM.: Pl. XXI 184 (e S. N.) cf. Theophr. h. pl. VI 4, 3. 4, 6; schol. in Theocr. IV 52 (e Crat.) 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀτρακτυλίς — λεπτή) cf. Gal. XI 842 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s v. ἀ(τρα)τρακτυλλίς. 1 συγκοπὲν ἐν PFHAE (dittogr.) δὲ post συγκοπὲν eras. E2 2 ὑγιεινόν om. R: post εἶναι colloc. E εἶναι καὶ REDi (dittogr.) καὶ ζῴοις om. Di ζῴοις ἀβάσκαντον RA2: ἀνθρ. ἀβάσκαντον Di cf. Dl domo suspensa omnibus sanitatem prestat [ad] animalibus et hominibus 3 ἐν φοινικίνῳ E νόσον R ἀπελαύνει RDiA2: ἰᾶται καὶ ἀπελαύνει E 4 num. cap. υς PFH: υε A: υη Di: 𝒢δ E tit. περὶ ἀσκληπιάδος FHADi post ἀσκλ. syn. add ADi marg. H2 τὰ om HA 5 μακρά add. Ο seciusi coll. Dl asclepias virgas habet longas, in quibus sunt folia similia hedere Pl. l. s. asclepias folia hederae habet, ramos longos ῥίζας δὲ Orib.: ῥίζας μακρὰς εὐώδεις N πολλὰς καὶ Orib.EDi 6 σπέρμα δὲ Di πελεκιοκοι N: πελεκίσσου ἢ πελεκίνου E (corr. E2) 7 βοηθοῦσαι A σὺν οἴνῳ om. FHA: ἐν οἴνῳ NEDi 8 τὰ δὲ φύλλα (om. καὶ) N δὲ addidi post καταπλασσόμενα distinxi cf. Paul. Aeg. l. s. ἁρμόζει δὲ E καὶ (alt.) om. NDi 9 τὰς ἐν μαστοῖς καὶ μήτρᾳ κακοηθείας HADi: ἐν μήτρᾳ καὶ [ἐν add. E) μεστοῖς NE κακοήθεσιν N 10 num. cap. υζ Ο: υθ Di: ρ E tit. περὶ ἀτρακτυλίδος FHADi ἀτρακτυλλίς Orib.E ἀδρακτυλλίς C: ἀδρακτυλίς N post ἀτρ. syn. add. DiA marg. H2 ἢ κνίκον ἅγριον Orib. 11 μακρότερα ODi at cf. Dl minora habens folia et minuta: Salm. hom. h. iatr. 103sq. comma post πολλῷ sustuli 12 N fol. 18: cap. om. C ἄκρῳ τῷ ῥαβδίῳ· τὸ δὲ πλεῖον γυμνόν, ᾧ καὶ αἱ γυναῖκες χρῶνται ἀντὶ ἀτράκτου· ἔχει δὲ καὶ κόμην ἐπ᾿ ἄκρου ἀκανθώδη, ἄνθος ὠχρόν· ῥίζα δὲ λεπτή, ἄχρηστος.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ ἡ κόμη καὶ ὁ καρπὸς λεῖα ποθέντα σὺν πεπέρει καὶ οἴνῳ σκορπιοπλήκτους ὠφελεῖ, ἱστοροῦσι δὲ ἔνιοι τοὺς πληχθέντας, ἄχρι μὲν ἂν κρατῶσι τὴν πόαν, ἀνωδύνους μένειν, ἀποτιθεμένους δὲ ἀλγεῖν.

94 πολύκνημον· θαμνίον ἐστὶ φρυγανῶδες, ἔχον φύλλα ὀριγάνῳ ἐμφερῆ, τὸν δὲ καυλὸν πολυγόνατον ὥσπερ γλήχων· οὐκ ἔχει μέντοι σκιάδιον, μικρὰ δὲ ἐπ᾿ ἄκρῳ κορύμβια δριμύ τι μετ᾿ εὐωδίας ἀποπνέοντα.

93 RV: ἀτρακτυλίς· οἱ δὲ ἄμυρον, οἱ δὲ κνῆκος ἀγρία, οἱ δὲ ἀσπίδιον, προφῆται ἄφεδρος, Αἰγύπτιοι χινώ, Ῥωμαῖοι πρεσήπιουμ, οἱ δὲ φούσους ἀγρέστις, οἱ δὲ κουνούκλα ῥούστικα. 94 RV: πολύκνημον· οἱ δὲ κλινοπόδιον, οἱ δὲ πολυγόνατον, οἱ δὲ Διὸς ἠλακάτη, οἱ δὲ ἐχεώνυμον, Ῥωμαῖοι πουτιαλογονθρια. 4 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 115 (316). 8 SIM.: Pl. XXVI 148 (e S. N.); schol. Nic. Th. 559 (ubi Ἰόλας corrigas). Al. 57 — Pl. l. s. eup. I l63 (178). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (πολύκνημον — ἀποπνέοντα) cf. Gal. XII 107 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 τῶν ῥαβδίων CHADi δὲ om. HA γυμνόν τραχύ RDi: τραχύ mg. add. A2 2 ἀδράκτου R καὶ om. R κόμην] κεφάλια RDi: supra qua virga coma est spinosa Dl 3 ἄνθος πορφυροῦν ἐνίοις τόποις ὠχρόν (ἔνωχρον N) RE: ἄνθος ὠχρόν, ἐν ἐνίοις δὲ τόποις πορφυροῦν Di: πορφυροῦν superscr. A2 δὲ om. Orib.E ἄχρηστος λεπτή A (ἀρίστη superscr. A2) 4 λιπανθέντα ἐν πεπέρει C (de N non constat) ἔνιοι δὲ ἱστοροῦσιν REDi 6 πληγέντας EDi: ἀλγοῦντας R μέχρι RE: ἄχρι περ ἂν FHADi ἂν om. E 7 μένειν] εἶναι Di ἀποθεμένους REDi πάλιν ἀλγεῖν E 8 num. cap. υν 0: υι Di: ρα E tit. περὶ πολυκνήμου FHADi post πολ. syn. add. ADi: marg. H2 θάμνος φρυγανώδης ἔχων CDi ἔχει Orib. φύλλον ὀρ. ἐμφερές Orib. 9 τὸν δὲ om. Orib. καυλὸν] καρπὸν ROribPDi: virga ipsa nodosa simile puleio Dl. at cf. Pl, l. s. polycnemon . . . semine pulei, surculosa, multis geniculis: fort. τὸν δὲ καυλὸν πολυγόνατον, καρπὸν ὥσπερ γλήχων γλήχωνος HDi: γλήχωνο AE: γλίχῳ F 10 οὐκ ἔχει] οὐχὶ NE τὸ σκιάδιον RDi ἐπ᾿ ἄκρῳ δὲ (om. μικρά) Orib.: ἄκρων A: ἐπάνω E (corr. E2) δριμεαευωδίας N: μετ᾿ εὐωδίας δριμείας τινός Di 12 C fol. 63r: N 22 ἄμυρον] ἄσκυρον coni. Marc. ἄμυρον καλοῦσιν A οἱ δὲ κνῆκος ἀγρία om. HA 13 χινό R: χηνώ HADi 14 φουσούγρεστις HADi: corr. Marc. κουνουκλα R: κλώνουκα HDi: κλούνουκα (κονουκλα superscr. A2) A cf. Arch. f. lat. Lex. I 551 (Schulze). a Gallis carduus vocatur cf. Marc. Emp. I 44 (33H) 15 C. fol. 276v: N 119 κλεινοπόδιον N 16 οἱ δὲ Διὸς — ἐχεώνυμον om, HA ἰχεώνυμον R πουτιαλογονθρια libri: fort. κουνιλάγω νόστρα cf. Pl. l. s. Col. de r. r. 9, 4

ποιεῖ δὲ καταπλασσόμενον χλωρὸν ἢ ξηρὸν μεθ᾿ ὕδατος πρὸς τραύματα κολλῶν· δεῖ δὲ πεμπταῖον λύειν· πίνεται καὶ πρὸς στραγγουρίας καὶ ῥήγματα σὺν οἴνῳ.

95 κλινοπόδιον· οἱ δὲ κλεόνικον, οἱ δὲ ὠκιμοειδές, οἱ δὲ Ζωπύριον καλοῦσι. θαμνίον ἐστὶ καὶ τοῦτο φρυγανῶδες, δισπίθαμον, φυόμενον ἐν πέτραις, ἔχον φύλλα ἑρπύλλῳ παραπλήσια καὶ ἄνθη ὅμοια κλίνης ποσὶν ἐκ διαστημάτων, ἐμφερῆ πρασίῳ.

πίνεται δὲ ἡ πόα καὶ τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πρὸς θηρίων δήγματα καὶ σπάσματα καὶ ῥήγματα καὶ στραγγουρίας· ἄγει καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα, καὶ ἀκροχορδόνας ἀποβάλλει ἐφ᾿ ἱκανὰς ἡμέρας πινόμενον, κοιλίαν τε ἵστησιν ἐπὶ τρίτον ἑψόμενον καὶ πινόμενον ἀπυρέτοις ἐν οἴνῳ, πυρέττουσι δὲ δι᾿ ὕδατος.

96 λεοντοπέταλον· οἱ δὲ λεοντοπόδιον, οἱ δὲ παρδάλιον, οἱ δὲ θορύβηθρον, οἱ δὲ λεύκηθρον καλοῦσι. καυλὸν 4 SIM.: Pl. XXIV 37 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. II 115 (316) — Pl. l. s. eup,. II 34 (246. 247)— Pl. l. s. eup. II 109 (307) — eup. II 77 (289) — eup I 176 (185). 4 EXC.: Orib. XI s. v. (κλινοπόδιον — πρασίῳ cf. Gal. XII 30 (unde Paul. Aeg. VIl 3 s. v.). 14 SIM.: Pl. XXVII 96 (e S. N.) XXVI 52 (unde ?). 14 EXC.: Orb. XI s. v. (λεοντοπέταλον — σίτῳ); cf. Gal. XII 57 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Ps. Ap. 8. 1 καταπλασσομένη χλωρὰ ἢ ξηρὰ RDi: καταπλαττομένη ξηρὰ ἢ χλωρὰ E 2 κολλῶσα READi: κολλ F διὰ πέμπτης E πίνεται δὲ E 3 στραγγουρίας EDi: στραγγουρίαν reliqui οἴνῳ διδόμενον R in fine add. Di (marg. H2) ἐδίδαξεν ἡ πεῖρα ὡς ἀποτριβομένων (ἀποτριτουμένων Di) τῶν κλωναρίων αὐτοῦ οἴνῳ λευκῷ τοὺς ἐχομένους τοῖς λεγομένοις βιασμοῖς μέγα βοήθημα (βιασμοῖς ἰᾶται ὁμοίως καὶ περὶ τοῦ κλινοποδίου add. H2) 4 num. cap. υθ 0: υια Di: ρβ E tit. περὶ κλινοποδίου FHADi κλεονίκιον E: κλεώνικον FHAVD. eup. II 34 (246): clionicon Dl: cleopiceton (sic) Pl. 6 ζώπυρον libri: correxi καλοῦσι om. A τοῦτο] τοῦ P: om. V 6 δισπιθαμιαῖον E 7 τὰ ἄνθη E ὡς κλίνης Di: ὥσπερ κλ. E: Pl. l. s. herbam orbiculato foliorum ambitu speciem lecti pedum praebere dicit ἐμφερεῖ P: ἐμφερές V: ἐμφερῶς Di 10 στραγγουρίαν FVHADi ἄγει δὲ E 11 ἔμβρυα καὶ ἔμμηνα E 12 πινόμενος E κοιλίαν — ὕδατος om. EVDiDl: mg. add. P (fol. 32v) pr. m. 15 in fine iterum add, Di ἐδίδαξε δὲ ἡ πεῖρα καὶ περὶ τούτου ὡς ἀποτριβομένων (ἀποτριτουμένων Di) τῶν κλωναρίων αὐτοῦ οἴνῳ λευκῷ τοὺς ἐχομένους τοῖς λεγομένοις βιασμοῖς ἰᾶται (cf. D. III 94) 14 num. cap. υε 0: υιβ Di: ργ E tit. περὶ λεοντοπετάλου FHADi post λεοντοπέταλον syn. e R add. Di οἱ δὲ λεοντοπέδειλον ἢ λεοντοπόδιον E παρδάλην FHA 15 θορύμβιθρον E οἱ δὲ θορ. — καλοῦσι om. Dl: οἱ δὲ λεύκηθρον καλοῦσι om. Orib. λάκηθρον PE: λάκιθρον A: λεύκιθρον FH λεύκηθρον R: leuceoron (ΛΕΥΚΗΘΡΟΝ) Pl. XXVI 52 post καλ. add. A ῥωμαῖοι καταβελκλούμ (παπαβέρκλουμ superscr. A2): superscr. H2 ἀνίησιν ὅσον σπιθαμῆς, ἔχοντα μασχάλας πλείστας, ἐφ᾿ ὧν ἄκρων λοβοὶ ὅμοιοι ἐρεβίνθοις· ἐν δὲ τούτοις δύο ἢ τρία σπερμάτια· φύλλα δὲ ὅμοια κράμβῃ, ῥίζα μέλαινα ὥσπερ γογγύλης, ἔχουσα ἐξοχὰς καθάπερ κονδύλους τινάς φύεται ἐν ἀρούραις καὶ ἐν τῷ σίτῳ.

ταύτης ἡ ῥίζα σὺν οἴνῳ πινομένη βοηθεῖ ἑρπετοδήκτοις, ταχέως ἀπόνους ποιοῦσα· μίσγεται δὲ καὶ εἰς τοὺς ἰσχιαδικοὺς κλυσμούς.

97 Τεύριον· πόα ῥαβδοειδής, παρεοικυῖα χαμαίδρυῖ, 96 RV: λεοντοπέταλον· οἱ δὲ λεοντοπόδιον, οἱ δὲ λεύκηθρον, οἱ δὲ λεόντιον, οἱ δὲ δωρίς, οἱ δὲ δωριπτερίς, οἱ δὲ λυχνὶς ἀγρία, οἱ δὲ θορύβηθρον, οἱ δὲ ῥαπιδήϊον, οἱ δὲ μήκων κερατῖτις, οἱ δὲ ἁνεμώνη, Ῥωμαῖοι κουβίλια μαρίνα, οἱ δὲ σῆμεν λεωνίνουμ, οἱ δὲ παπαβέρκλουμ, Ἀφροι σισσιμανσεσσαδέ. 97 RV: Τεύκριον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο χαμαίδρυν καλοῦσιν οἱ δὲ Τευκρίδα. 6 SIM.: Pl. XXVII 96 D. eup. II 115 (317) — Pl. l. s. eup. I 238 (220). 9 SIM.: Pl. XXV 45 (e S. N.). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (τεύκριον — καλουμένην); cf. Gal. XII 138 (unde Orib. II 692. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ὅσον om. Orib.Di δισπιθαμιαῖον ἢ (om. N) καὶ μείζονα R (superscr. A2): σπιθαμιαῖον ἢ καὶ μείζονα Di πλείονας ROrib.E 2 ἄκρον Di ἄκροι λοβοὶ (om. ὅμοιοι ἐρεβ.) R σπέρματα E post σπερμάτια add. ἄνθη φοινικᾶ ἐοικότα ἀνεμώνῃ RADi: superscr. H2 3 δὲ om, NOrib. ὅμοια] ἐοικότα Orib. κράμβης E post κράμβῃ add ἐντετμημένα ὡς τὰ τῆς μήκωνος RADi: superscr. H2 cf. Ps. Ap. foliis cauliculi agrestis similibus, radice nigra, rapae simili ῥίζα μέλαινα Orib.: ῥίζαι (αἱ ῥ. E) μέλαιναι reliqui: correxi coll. Dl radicem nigram habens: Pl. radix rapo similis: Ps. Ap. l. s. ὥσπερ γογγύλης om. R: del. A2 γογγύλης\ P: γογγύλη reliqui 4 ἐξοχὰς ἔχουσα Di φύεται δὲ NHADi 5 ἐν om. Orib. 6 ἐν οἴνῳ C: πινομένῃ ἐν οἴνῳ N 9 num. cap. υια 0: υιγ Di: ρδ E tit. περὶ τευκρίου FHADi τεύκριος Orib. Paul. Aeg. post τεύκριον syn. add. ADi: marg. H2 παρεοικυῖα PE: παρέοικεν Orib. ἐοικυῖα reliqui 10 C fol. 210r: N 111 λευκήορον Di cf. Pl. XXVI 52 11 δωρικτερίς libri: correxi coll. Pl. XXVI 52 doripetron (i. e. doripteron) 12 θορύβηθρον Di Pl. XXVI 52: ὀρόβηθρον R: orobetron Ps. Ap. ῥαπήιον Di rapadion Pl, 13 ἀνεμώνην R Ῥωμαῖοι κουβίλια μαρίνα om. Di Ῥωμαῖοι παταβελκλούμ, οἱ δὲ σίμεν λεονινούμ Di 14 σῆμεν] pedem coni. Sarac. at cf. Ps, Ap. tusci plantatium (plantotium L) vocant, eteron semen leoninum λεονίνουμ C σισσιμανσεσσαλε N cf. D. IV 65 Löw l. s. 409: punici gudubal (gudubbal L1 V) dicunt add. Ps. Ap. 15 C fol. 344r: N 140 οἱ δὲ χαμαίδρυν (om. καλ.) A 16 τευκρίδος R λεπτόφυλλος, ἔχουσα ἐρεβίνθῳ πέταλον ὅμοιον. φύεται δὲ πλείστη ἐν Κιλικίᾳ τῇ κατὰ τὴν Σελεντίδα καὶ Κητίδα καλουμένην.

δύναμιν δὲ ἔχει χλωρὰ μετ᾿ ὀξυκράτου ποθεῖσα ἢ ξηρὰ ἀποζεσθεῖσα καὶ πινομένη σπλῆνα τήκειν ἰσχυρῶς. καταπλάσσεται δὲ μετὰ σύκου καὶ ὄξους ἐπὶ σπληνικῶν, ἐπὶ θηριοδήκτων δὲ μετ᾿ ὄξους μόνου δίχα τοῦ σύκου.

98 χαμαίρωψ ἢ χαμαίδρυς ἢ λινόδρυς· οἱ δὲ καὶ ταύτην Τεύκριον καλοῦσι διὰ τὸ σῴζειν ἐμφέρειαν ποσὴν πρὸς Τεύκριον φύεται ἐν τραχέσι καὶ πετρώδεσι χωρίοις. ἔστι δὲ θαμνίσκος σπιθαμιαῖος φύλλα ἔχων μικρά, τῷ σχήματι καὶ τῇ σχίσει δρυῒ ὅμοια, πικρά, ἄνθος ὑποπόρφυρον, μικρόν· συλλέγειν δὲ αὐτὴν δεῖ ἐγκύμονα τοῦ καρποῦ.

98 RV: χαμαίδρυς μικρὸς ἢ χαμαίρωψ· οἱ δὲ δρυὸς κέγχρος, οἱ δὲ Τεύκριον, Ῥωμαῖοι τριξάγω μίνορ, οἱ δὲ κυερκίαμ, Γάλλοι ἔρινον. 4 SIM.: Pl. XXVI 77 D. eup. II 61 (274) — eup. II 114 (315). SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 9, 5 Pl. XXIV 130 (e S. N.). 7 EXC.: Orib. XII s. v. (χαμαίρωψ — καρποῦ); Gal. XII 153 (unde Aet. I s. v. aliis aliunde adscitis. Paul. Aeg. VII 3 s. v. χαμαίδρυς); Paul. Aeg. VII 3 s. v. χαμαίρωψ; Ps. D. de h. f. 8 (e D. lat); Isid. XVII 9, 47; Orib. de simpl. V 74 (e D. lat). 13 SIM.: Ps. Ap. 25 (unde A. Mai VII 446). 1 τὸ πέταλον ROrib.Di 2 πλεῖστον RDi: τὸ πλεῖστον E (corr. E2) Κιλικίᾳ] Λυκίᾳ Orib. τὴν om. ODi γεντίδα E: γετίδα Orib.: λεπίδα RA2: γεντιάδα reliqui: corr. Treu coll. Ptolem. Geogr. V 7, 2sq. κηπίδα Ο: κισσάδα RDi: marg. ins. A2: κιπί////////δα E (3 litt. eras. E2): κεντιάδα Orib.: corr. Spr. 4 προπινομένη E τήκει RE 5 σύκων RHADi: cum caricis elixa Dl 6 δίχα τοῦ σύκου P: δίχα τῶν σύκων E: χωρὶς τοῦ σύκου FHA: χωρὶς σύκων Di: om. R 7 num. cap. υιβ Ο: υιδ Di: ρε E tit. περὶ χαμαίδροπος FHA: περὶ χαμαίδρυος Di χαμαίδρυς· οἱ δὲ χαμαίδρωψ Di (e R): χαμαίλωψ C: χαμαίδρωψ Orib.ODi: χαμαίρωψ NEPl.Dl. Ps. de h. f. Ps. Ap. Marc. Emp. XXX 43 (322H) Paul. Aeg.: χαμαίρωψ· ἢ χαμαίδρυς ἢ σέλινον δρυὸς ἢ λινόνευρος· οἱ δὲ καὶ ταύτην κτλ. E: χαμαίδρωψ· οἱ δὲ χαμαίδρυν, οἱ δὲ καὶ ταύτην τεύκρειον (verba διὰ — τεύκριον om.) Orib. 8 τὴν ἐμφέρειαν E: τινὰ ἐμφέρειαν Di ποσὴν om, FHADi ὥσπερ τεύκρον E (ὡς τὸ τεύκριον corr. E2) 9 τραχέσι τόποις C χωρίοις] τόποις Di ἔστι δὲ om, Orib. 10 περὶ σπιθαμὴν Orib. 11 σχίσει Orib.Di: σχέσει RP: θέσει FHAE cf. Pl. colore et divisura quercus: Ps. D. de h. f. foliis parvissimis et incisis πικρά] μικρά Orib.: πυρρά E ὑπόπυρον Orib.: πορφυροῦν ἢ ὑπόπυρρον E (ὑποπόρφυρον corr. E2) μωρὸν πικρόν E 12 αὐτὸ R ἔγκυμον PF 13 C fol. 382v: N 5 χαμαίδρυς· οἱ δὲ χαμαίδρωψ, Ῥωμαῖοι τριψαγομίνωρ Di: syn. Rom. marg. add. H2 μικρὸς om. N χαμαίλωψ C· χαμαίρωψ N: camerops Ps. Ap. δρυισ κενχρος R: correxi: alii drys vocant, alii drisitis dicunt Ps. Ap. (VL1: om. L) 14 τριψαγω R: τριψαγομίνωρ DiHA: correxi cf. D. III 111 Ps. Ap. romani trisago minor: Pl. l. s. chamaedrys herba est quae Latine trixago vocatur ἔρινον C: ἔρεινον N

δύναμιν δὲ ἔχει χλωρά τε καὶ ξηρὰ ἀφεψηθεῖσα σὺν ὕδατι καὶ ποτιζομένη βοηθεῖν σπάσμασι, βηχί, σπληνὶ ἐσκιρρωμένῳ,

δυσουροῦσιν, ὑδρωπικοῖς ἐν ἀρχαῖς· ἄγει καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα 2 σπλῆνά τε τήκει σὺν ὄξει ποθεῖσα· πρὸς δὲ τὰ θηρία σὺν οἴνῳ πινομένη καὶ καταπλασσομένη ποιεῖ. λεία δὲ δύναται καὶ εἰς καταπότια ἀναπλάσσεσθαι πρὸς τὰ εἰρημένα, καθαίρει καὶ ἕλκη παλαιὰ σὺν μέλιτι· αἴρει δὲ ἀχλῦς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς σὺν ἐλαίῳ λεία ἐγχριομένη· καὶ ἀλειφομένη δέ ἐστι θερμαντική.

99 λευκάς· ἡ ὀρεινὴ πλατυφυλλοτέρα τῆς ἡμέρου ἐστὶ καὶ δριμυτέρα, δριμύτερον καὶ πικρότερον ἔχουσα τὸν καρπὸν καὶ ἀστομώτερον· δραστικωτέρα μέντοι τυγχάνει τῆς ἡμέρου.

ἐπιπλασσόμεναι δὲ καὶ πινόμεναι ἀμφότεραι ἁρμόζουσι μετ᾿ οἴνου ἐπὶ τῶν ἰοβόλων καὶ μάλιστα τῶν θαλασσίων.

100 λυχνὶς στεφανωματική· ἄνθος ἐστὶ παρόμοιον λευκοΐῳ, 1 SIM.: [Theophr.] Pl. l. s. D. eup. II 34(246) — Pl. l. s. eup. II 31 (243) — Pl. 131 eup. II 61 (274) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. II 64 (278) — Pl. l. s. eup. II 77 (290) — Pl. 130 eup. II 115 (315) 122 (321) — Pl. 131 — [Theophr.] Pl 131 eup. I 184 (191) — [Theophr.] Pl. eup. I 41 (112). 10 SIM.: Pl. XXVII 102 (e S. N.) — Nic. Th. 849 (ex Apollod.) Pl. l. s. cf. schol. Nic. Th. 849. 10 EXC.P: med. Gal. XII 58 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 15 SIM.: Pl. XXI 171 (e S. N.) cf. XXI 18 (unde ?) — D. eup. II 121 (319) Pl. l. s. 15 EXC.: Orib. XI s. v. (λυχνίς — στεφάνια, λυχνὶς ἀγρία — κολίαν) cf. Ps. D. de h. f. 67 (e D. lat. aliis aliunde adscitis); Gal. XII 65. Isid. XVII 9 83 (s. v. genicularis herba). 1 χλωρά/////// (4 litt. eras.) τε καὶ E (corr. E2) τε om. RHADi καὶ ξηρὰ addidi cf. Dl ista viridis et sicca bibita cum aqua ἐν ὕδατι E 2 καὶ om. CPF βηξὶ (ν add. N) RE 3 δυσουριῶσιν E 4 καὶ σπλῆνα E: τε addidi 5 ποιεῖ om. RDi: ποιεῖ λεία E2 (ln ras.) 6 ἀναπλασθεῖσα F πρός τε (om. Di) τὰ εἰρημένα καὶ ἀνακαθαίρει RDi καθαίρει δὲ E 7 καὶ om. RDi ἀχλῦς — ὀφθ. post ἐγχριομένη colloc. REDi 8 δὲ om. NDi: ἐστι δὲ A 10 num. cap. 0: υιε ρς E tit. περὶ λευκάδος HADi non recte de initio cap. disp. Stadler Phil. LV 187 om. Di πλατυφυλλοτέρα ἐστι E 11 καὶ (pr.) om. Di δριμυτέρα addidi καὶ (alt.)] τε καὶ Di πικρότερον] μικρότερον E 12 τῆς] ΕΝϹ (sic) P 12 ἀμφότεραι om. A ἀμφότεραι σὺν οἴνῳ E ἁρμόζει A 14 ἐπὶ τῶν θανασίμων E at cf. Pl. l. s. 15 num. cap. υιδ PFHA: υις Di: ρζ E tit. περὶ λυχνίδος HADi post στεφανωματική syn. add. Di: post στεφάνια A: mg. H2 ἐστιν ὅμοιον RDi ἐμπόρφυρον, πλεκόμενον εἰς τὰ στεφάνια, ἧς τὸ σπέρμα βοηθεῖ ποθὲν σὺν οἴνῳ σκορπιοπλήκτοις.

101 λυχνὶς ἀγρία· ὁμοία τῇ ἡμέρῳ κατὰ πάντα· τὸ δὲ σπέρμα αὐτῆς δραχμῶν δυεῖν πλῆθος ποθὲν ἄγει κατὰ κοιλίαν. φασὶ δὲ καὶ τοὺς σκορπίους ναρκώδεις καὶ ἀπράκτους γίνεσθαι παρατεθείσης. αὐτοῖς τῆς πόας.

102 κρίνον, οὗ τὸ ἄνθος στεφανωματικόν ἐστι, καλούλυχνὶς 100 RV: στεφανωματική· οἱ δὲ ἀθάνατος, οἱ δὲ ἀκυλώνιον, οἱ δὲ βάλλαρις, οἱ δὲ γερανοπόδιον, οἱ δὲ κορύμβιον, οἱ δὲ ταύρειον, οἱ δὲ σκῆπτρον, οἱ δὲ μαλλόῖον, Αἰγύπτιοι σεμεώρ, προφῆται αἷμα ἀποκαθημένης, Ῥωμαῖοι γενικουλάρις, οἱ δὲ βαλλάρια. 101 RV: λυχνὶς ἀγρία ὁμοία τῇ ἡμέρῳ· οἱ δὲ λαμπάς, οἱ δὲ τραγόνωτον, οἱ δὲ ἀτόκιον, οἱ δὲ ἱερακοπόδιον, Αἰγύπτιοι σεμουέρ, προφῆται ἀποκαθημένης ταῦρος, Ῥωμαῖοι ἴντουβουμ ἀγρέστεμ, οἱ δὲ λαπτούκα φατουίνα, οἱ δὲ στέριλις. 3 SIM.: Ruf. (Orib. II 122) — Nic. Th. 899 (ex Apollod.) cum schol. D. eup. II 129 (323). 7 SIM.: Theophr. h. pl. VI 6, 3. 7. de od. 27 Pl. XXI 22 (unde ?) 126sq. (e S. N) schol. Nic. Al. 409. Ath. XV 681b (e Philino). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (κρίνον — καλοῦσι) cf. Gal. XII 45 (unde Aet. I Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 πλεκόμενον δὲ RDi στεφανώματα Orib. ἧς — σκορπ. om. marg. add. A2 2 βοηθεῖ post οἴνῳ colloc. N σὺν οἴνῳ ποθὲν CDi 3 num. cap. υιε 0: υιζ Di: ρη E tit. περὶ ἀγρίας λυχνίδος AH post ἀγρία syn. add. ADi: marg. H2 ὁμοία καὶ αὐτή A τῷ A 4 αὐτῆς ποθέν E δύο N: om. C τὸ πλῆθος FH ποθὲν om. P τὰ κατὰ Orib. post κοιλίαν add. χολώδη σκορπιοπλήκτοις ἁρμόζον R: χολώδη καὶ σκορπ. ἁρμόζει Di: χολώδη· ὠφελεῖ καὶ σκορπιοπλήκτους A (superacr. H2) 5 παρατεθείσης αὐτῆς ναρκώδεις RE 6 αὐτοῖς om. A 7 num. cap. υις 0: υιη Di: ρθ E tit. περὶ κρίνου FHADi κρίνον βασιλικόν RADi syn. e R add. ADi: marg. H2 οὗ] τούτου RDi κρίνου (om, οὗ) τὸ ἄνθος Orib. στεφ. ἐστι om, Orib. καλούμενον — καλοῦσι om. R. del. A2: καλούμενον δὲ Orib. 8 C fol, 211r: N 112 ταύτην ἀθάνατον λέγουσιν A ἀκυλώνιον RHDi: ἀκυλώνειον A: correxi 9 βαλλαρις R: βαλλάριον reliqui: βάλαρις· βοτάνη τρίφυλλος Hes. cf. D. IV 98 10 ταύριον RHDi: ταύρειον A μαλόιον R cf. Ps. D. de h. f. folia habet . . . lamginosa, subalbida, caulem cum ramis lanuginosis σεμεόρ Di cf. D III 117 11 ἀποκαθημένοις A γενικουλαρ C: γενικουλάρης HDi: γενικουλλάρης A cf. Isid l. s. 12 C fol. 212r: N 112 ὁμοία τῇ ἡμέρῳ om. DiAH οἱ δὲ λαμπάς om, Di 13 post ἱερακοπόδιον inser. οἱ δὲ ἔντυβυν ἄγριον N 14 ταῦρος ἀποκαθημένης N: ἀποκαθημένος ταῦρος A οἱ δὲ ἔντυβουμ ἀγρέστεμ post στέριλις colloc. N ἔντυβουμ CDi: ἔντιβουμ HA: ἰουντουβουμ N 15 λάπτουκα R: λαπάτουκα HDi: λαπάτουκα A (corr. A2) στερειλις N: στέριδος H: στέριλος ADi μενον ὑπ᾿ ἐνίων λείριον, ἀφ᾿ οὗ καὶ τὸ χρίσμα κατασκευάζεται, ὅ τινες λείρινον, οἱ δὲ σούσινον καλοῦσι, μαλακτικὸν ὂν νεύρων καὶ ἰδίως τῶν περὶ μήτραν σκληριῶν.

τῆς πόας τὰ φύλλα δύναμιν ἔχει καταπλασσόμενα ἑρπετοδήκτοις βοηθεῖν· ποιεῖ καὶ πρὸς κατακαύματα ζεσθέντα, ταριχευθέντα δὲ ἐν ὄξει τραυματικὰ γίνεται.

ὁ δὲ χυλὸς αὐτῶν 2 μιγεὶς ὄξει καὶ μέλιτι ἕψηθείς τε ἐν χαλκώματι ὑγρὸν γίνεται φάρμακον πρὸς παλαιὰ ἕλκη καὶ πρόσφατα τραύματα. ἡ δὲ ῥίζα ἑψηθεῖσα λεία σὺν ῥοδίνῳ πυρίκαυτα ἰᾶται καὶ ὑστέραν μαλάσσει καὶ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἕλκη κατουλοῖ· σὺν μέλιτι δὲ λεανκρίνον 102 RV: βασιλικόν· οἱ δὲ κρινάνθεμον, οἱ δὲ καλλείριον, οἱ δὲ λείριον, οἱ δὲ σούσινον, προφῆται αἷμα Ἄρεως, Ὀσθάνης αὔρα κροκοδείλου, Αἰγύπτιοι σομφαιφού, οἱ δὲ ὀμβρισεδώ, οἱ δὲ τίαλος, οἱ δὲ λαρσάορα, Ῥωμαῖοι λίλλιουμ, οἱ δὲ ῥόσα Ἰουνώνις, οἱ δὲ λίλιουμ ἄλβουμ, Σύροι σασά, Ἄφροι ἀβοίβλαβον. 4 SIM. Pl. XXI 127 — Pl. 126 — Pl. l. s. D. eup. 1 178 (187) — Pl. 127 eup. I 183 (191)—eup. I 178 (187)— Pl. 126 eup. II 78 (291) — eup. I 183 (191) — Pl. 126 eup. I 165 (179)—eup. I 226 (211) — Pl. 127 eup I 119 (152) 105 (146) — Pl. 127 eup. I 109 (148) — Pl l. s. eup. I l41 (164) — Pl. l. s. eup. I 169 (181) — Theophr. h. pl. VI 6, 3 cf. schol. Nic. Al. 406. 11 SIM.: Ps Ap. 107 (unde A. Mai VII 418). 1 δ᾿ ὑπ᾿ Orib. λήριον Orib.: λήρειον A cf. Ath. XV 681b τὸ om. Orib. 2 τινὲς μὲν Orib. λήρινον A οἱ δὲ σούσινον καλουῦσι om, A ὂν om. RE τῶν νεύρων FHADi 3 σκληριῶν om. R 4 τῆς δὲ NEDi 5 ποιεὶ δὲ NDi ξεσθέντα N: σβεσθέντα C 6 τραυματικὰ — ὄξει om. PV cf. Gal. XII 46 καὶ ταριχεύουσι δέ τινες ἐν ὄξει καὶ χρῶνται τραυματικοῖς γίνεται om. 7 καὶ] ἢ HADi cf. Gal. l. s. ἀπεθέμεθα δὲ ποτε καὶ τὸν τῶν φύλλων χυλὸν ἑψήσαντες σὺν ὄξει καὶ μέλιτι 8 πρὸς πάντα ἕλκη καὶ παλαιὰ καὶ πρόσφατα καὶ τραύματα E τὰ παλαιὰ RDi πρόσφατα om. R: del. A2 9 ὀπτὴ λεία REDi: συνεψηθεῖσα A: λεία addidi cf. Gal l. s. τὴν μὲν οὖν ῥίζαν ὀπτήσαντες, εἶθ᾿ ἅμα ῥοδίνῳ λειώσαντες ἐπιτιθέασι τοῖς κατακαύμασιν ἄχρι συνουλώσεως: D. eap. I 178 (187) ἡ ῥίζα ἑφθὴ λεία σὺν ῥοδίνῳ (sc. πυρ. ἰᾶται) ὑστέραν] γαστέρα R: superscr. A2 10 καὶ ἕλκη NEDi: καὶ om. Ο ἐπουλοῖ FHADi 11 C fol. 177v: N 82 κρινάνθημον N καλλίριον C: καλλίρειον N: καλλήριον A 12 λίριον R: λλήρειον (sic) A: om. H οἱ δὲ σούσινον om, H cf. Ath. XII 613f. σοῦσον γὰρ εἶναι τῇ Ἑλλήνων φωνῇ τὸ κρίνον 13 αὔρα libri: corruptum οἱ δὲ ὀμβρισεδώ om. HADi 14 οἱ δὲ λαρσάορα om. HADi Ῥωμαῖοι αἰλιούμ R: λινύμ DiA (αἴλιουμ superscr. A2) 15 Ἰουνόνις R: ἐνόνης A (ἰουνόνις superscr. A2) οἱ δὲ λίλιουμ ἄλβουμ om. ADi ΟΙΝΟΜΑΓΡΙΟΥΜ RH: correxi coll. A. Mai l. s. orinus leucus hoc est lilium album σασα NHADi: σαλα C ἀβαίβλαβον C. ἀβίβλαβον AHDi: cf. D. II 122 Löw l. s. 402 θεῖσα νεύρων διακοπᾶς καὶ στρέμματα ἰᾶται καὶ ἀλφοὺς ἀποκαθαίρει καὶ λέπρας καὶ πίτυρα καὶ ἀχῶρας σμήχει, τό τε πρόσωπον

3 καθαίρει καὶ ἀρρυτίδωτον ποιεῖ σμηχομένη· σὺν ὄξει δὲ λεία ἢ σὺν ὑοσκυάμου φύλλοις καὶ ἀλεύρῳ πυρίνῳ ὄρχεων φλεγμονάς παραιτεῖται. τὸ δὲ σπέρμα ἑρπετῶν δηγμάτων πότημα ἀντιφάρμακον, ἐρυσιπελάτων τε κατάπλασμα σὺν οἴνῳ λεανθέντα τό τε σπέρμα καὶ τά φύλλα. φασὶ δέ τινες καὶ πορφυρᾶ ἄνθη κρίνων γίνεσθαι· ἐνεργέστατα δὲ γεννᾶται ἐν τῇ Συρίᾳ καὶ ἐν Πισιδίᾳ τῆς Παμφυλίας πρὸς τὴν τοῦ χρίσματος κατασκευήν.

103 βαλλντή· οἱ δὲ μελαμπράσιον καλοῦσι. καυλούὺς 103 RV: βαλλωτὴ ἢ μελαμπράσιον· οἱ δὲ μέλαν πράσιον καλοῦσιν, οἱ δὲ πράσιον ἕτερον, οἱ δὲ νοθεία, οἱ δὲ νοτιανοσκέλλιν, οἱ δὲ νοθόπρασον, οἱ δὲ νωθράς, οἱ δὲ νωχελίς, οἱ δὲ νωκελίς, οἱ δὲ νωφρύς, οἱ δὲ νωθουρίς, οἱ δὲ γνοτέρα, Ῥωμαῖοι Ῥωμαῖοι ἀπιάστρουμ, οἱ δὲ μελλίταμ, οἱ δὲ οὐλκεράρια, οἱ δὲ μαρρούβιουμ κανθηρίνουμ, Αἰγύπτιοι ἀσφός, οἱ δὲ ἐσκί, προφῆται αἷμα Ἰασίωνος. 10 SIM.: Pl. XXVII 54 (e S. N.). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (βαλλωτὴ — τροχοειδῶς); med. Paul. Aeg. VII s. v. 1 διαστρέμματα PVF cf. Foes. oec. hipp. s. v. καὶ (alt.) om. NDi ἀλφούς τε Di 2 τά τε πρόσωπα REDi: τὸ δὲ πρόσωπον Ο 3 καθαίρει] θερατέρα, C ἀρυσίδωτα R: ἀρυτίδωτα EDi: ἄρυτίδωτον FH ποιεῖ] διατηρεῖ E σμηχομένη om. RDl: σμηχ. δὲ σὺν ὄξει λεία καὶ μήκωνος φύλλοις ἢ σὺν ὑοσκυάμου φ\. E (corr. E2) 4 σὺν om. Ο φλεγμονὰς διδύμων E 5 σπέρμα καὶ τὰ φύλλα E (corr. E2) πρὸς ἑρπετῶν δήγματα FHA: ἑρπετῶν δήγμασι RDi: ἑρπετῶν PV: correxi πότημα] ποθὲν (post ἀντιφ. colloc.) REDi 6 τε] δὲ R 7 τό τε σπέρμα — κατασκευήν om, R τε om, PVF πορφυροῦν ἄνθος FHA cf. Pl. XXI 26 Theophr. l. s. κρίνου EDi 8 γίνεσθαι EDi: γεννᾶσθαι reliqui ἐναργέστατα FH: ἐνεργέστερα· γεννᾶται δὲ E πισιδίᾳ corr. E2 10 num. cap. υιζ 0: υιθ Di: ρι E tit. περὶ βαλλωτῆς HADi post βαλλωτή syn. e Radd. ADi: marg. H2 μέγα πράσιον FHA.: μέλαν πράσων NOrrib. Di Paul. Aeg.: porrum (errore) nigrum Pl.: marrubium nigrum Dl καυλοὺς δὲ N 11 N fol. 31: cap. om. C μελαμπράσιον] μέλαν πράσιον NHDi: οἱ δὲ μέγα πράσιον καλοῦσι ἢ μέγα πράσιον A: οἱ δὲ μέλαν πράσιον καλοῦσιν om. HDi 12 νοφνά NDi: νοφθάν H: νοφυά A: correxi ΝΟΤΙΑΝΟϹΚΕΛΛΙΝ N: νοτιανοσκέμιν HADi: corruptum 13 ΝΟϹΠΡΑϹΟΝ libri: correxi ΝΟΘΕΡΑϹ N: νωθερᾶς HDi: correxi οἱ δὲ νωχελίς om. HA 14 ΝΟϹΤΕΛΙϹ NHA: νοστελλίς Di: correxi νόφρις A: νῶφρυς Di γνώθουρις NDi: γνόθουρις H: γνούθουρις A: correxi coll. Hes. s. v. νώθουρος γνοτερα N: γνωτέρα Di: γνωστέρα HA: corruptum 15 ΑΠΝΙΟΥΜ libri: correxi cf. Herm. XXXIII 382 μεδιταμ NA: μεδατάμ Di: correxi cf. Ps. Ap. 46 οὐλκελαρία A cf. Ps, Ap. l. s. 16 οἱ δὲ μαρουβιούμ οἱ δὲ κανθηρινούμ DiH: κανθηρ. om. A. ἄσφος DiHA αἰσκι N: ἔσκι HA: ἔσκε Di 17 ἰσίωνος libri: correxi ἀνίησι τετραγώνους, μέλανας, ὑποδάσεις, ἐκ μιᾶς ῥίζης πλείονας· φύλλα δὲ πρασίῳ ὅμοια, μείζονα δὲ καὶ στρογγυλώτερα καὶ μέλανα καὶ δασέα ἐκ διαστημάτων τοῦ καυλοῦ, παραπλήσια μελισσοφύλλῳ, δυσώδη, ὅθεν καὶ τοῦτό τινες μελισσόφυλλον ἐκάλεσαν· καὶ τὰ ἄνθη δὲ περίκειται τοῖς καυλοῖς τροχοειδῶς|.

ταύτης τὰ φύλλα καταπλασσόμενα μεθ᾿ ἁλῶς ποιεῖ πρὸς τὰ κυνόδηκτα· μαρανθέντα δὲ ἐν θερμοσποδιᾷ κονδυλώματα στέλλει, ῥυπαρά τε ἕλκη σὺν μέλιτι ἀνακαθαίρει.

104 μελισσόφυλλον, ὃ ἔνιοι μελίτταιναν καλοῦσι διὰ τὸ ἥδεσθαι τῇ πόᾳ τὰς μελίσσας. ἔοικε ταύτης τὰ φύλλα καὶ τὰ καυλία τῇ προειρημένῃ βαλλωτῇ, μείζονα δὲ ταῦτα καὶ λεπτότερα, οὐχ οὕτω δασέα, ὄζοντα δὲ κιτρομήλων.

104 RV: μελισσόφυλλον· οἱ δὲ μελίτταιον, οἱ δὲ μελίτταιναν, οἱ δὲ μελίφυλλον, οἱ δὲ ἐρυθρά, οἱ δὲ ἡδὺ μέλι, Ῥωμαῖοι ἀπιάστρουμ, οἱ δὲ κιτράγω, Γάλλοι μεριοιτοιμόριον. 6 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 113 (314) eup. I 217 (207) eup. I 184 (191). 9 SIM.: Pl. XXI 149 (e S. N.) Nic. Th. 550 sq. schol. Nic. Th. 554. Al. 47. schol. Theocr. IV 25. Sim. Seth. s. v. (66 L.). 9 EXC.: Orib. Xl s. v. (μελισσόφυλλον — κιτρομήλων) ef. Gal XII 71 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Hes. s. v. μελίταινα 1 ὑποδασέας HADi 2 πρασείῳ Orib. καὶ om. A στρογγυλώτερα] μέλανα, ὑποστρόγγυλα, δασέα N: ὑποστρόγγυλα Di 3 καὶ (pr.) om. Oirb.: καὶ μέλανα om, ODi at cf. Dl folia similia habens marrubii, sed obrotunda et nigra et aspera: Pl. l. s. foliis vestientibus maioribus quam porri (sic) et nigrioribus διαστήματος N 4 ὅθεν τινὲς E 5 ὠνόμασαν Orib. post ἐκάλεσαν del. ὁμοίως E2 post περίκειται inser. ἅμα λευκοῖς NDiA: superscr. H2 7 δὲ om. N ἐν om. A θερμῇ σποδιᾷ NE 8 τε] δὲ ΟE ἀποκαθαίρει NDi 9 num cap. υιη Ο: υκ Di: ρια E tit. περὶ μελισσοφύλλον FHADi post μελ. syn. e R add. Di: post καλοῦσι A μελισσόφυλλον· ἥδονται τῇ πόᾳ αἱ μέλισσαι· τὰ δὲ φύλλα αὐτῆς ὄζει καδρομήλων Orib. ὃ] ἣν E μελίτταιναν] μέλισσαν, οἱ δὲ μελιτίειαν E: μελίκταιναν Nic. Th, 555 ὠνόμασται δὲ (om. Di) οὕτως NDi διὰ τὸ om. AE 10 post μελίσσας add. δι᾿ ἃς καὶ μελισόφυλλον ἐκλήθη A ἔοικεν δὲ αὐτῆς NEDi φύλλα καὶ τὰ κλωνία E 11 ταῦτα] om. N: τὰ φύλλα E λεπτότερα om. N at cf. Dl sed maiora et tenera et non sic aspera 12 οὕτως N κεδρομήλων Orib.E: κιτριομήλω N: κιτρομήλου FHDi 13 N fol. 95: cap. om. C μελίττεον N: μελίτεια Theocr. Id. IV 25 14 κελίφυλλον] cf. Nic. Th. 554 (ex Apollod., qui tria marrubii genera distinxit πράσιον, μελισσόφυλλον, βαλλωτή) δημελί p: δημμελί v: δημελή A: δημμελ ?? (una litt. erasa) N: correxi 15 ὠτιώστρου NDi: ὠτεωστροῦ A: correxi coll. varr. de r. r. III 16, 10 apiastro, quod alii μελίφυλλον, alii μελισσόφυλλον, quidam μέλινον appellant cf. Pl. XXI 53 (ex Hyg.)

ἁρμόζει δὲ τὰ φύλλα ποτιζόμενα σὺν οἴνῳ καὶ καταπλασσόμενα πρός τε σκορπιοπλήκτους καὶ φαλαγγιοδήκτους καὶ κυνοδήκτους·

2 καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν καταντλούμενον πρὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, εἴς τε τὰ ἐγκαθίσματα πρὸς ἐμμήνων ἀγωγὴν εὐθετεῖ, ὀδονταλγίας τε διάκλυσμα, ἔγκλυσμά τε δυσεντερίας· βοηθεῖ καὶ τοῖς ὑπὸ μυκήτων πνιγομένοις μετὰ νίτρου τὰ φύλλα πινόμενα καὶ στροφουμένοις, καὶ ἔκλειγμα ὀρθοπνοῖκοῖς. καταπλασσόμενα δὲ σὺν ἁλσὶ διαφορεῖ χοιράδας καὶ ἕλκη ἀνακαθαίρει, τά τε ἐπὶ τῶν ἀρθριτικῶν ἀλγήματα παραιτεῖται καταπλασθέντα.

105 πράσιον, οἱ δὲ φιλοφαρές· θάμνος ἐστιν ἀπὸ μιᾶς 105 RV: πράσιον· οἱ δὲ εὐπατόριον, οἱ δὲ φιλόπαις, οἱ δὲ φιλοφαρές, οἱ δὲ προπέδιλον, οἱ δὲ καμηλοπόδιον, οἱ δὲ φυλλοφερές, Αἰγύπτιοι ἀστερίσπα, προφῆται αἷμα ταύρου, οἱ δὲ ἄφεδρος, οἱ δὲ γόνος Ὣρου, Ῥωμαῖοι μαρρούβιουμ, οἱ δὲ λαβεώνια, Ἄφροι ἀτιερβέρζοια. 1 SIM.: Nic. Th. 550. 677 (ex Apollod.) Pl. λ. s. 149 eup. II 121 (320) 122 (321) — Pl. 150 eup. I 113 (314) — Pl. 150 — eup. I 69 (127) — Pl. 150 eup. I 52 (265) — Pl. 149 eup I 40 (255) — Pl. 150 eup. II 39 (253)— Pl. 150 eup. I 154 (172) — Pl eup. I 184 (191) — Pl. eup. I 235 (217). 10 SIM.: Theophr. h. pl. VI 2, 5 — Pl. XX 241sq. (e S. N.). 10 EXC.: med. Gal. XII 107 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.): Isid. XVII 9, 58. 11 SIM.: Ps. Ap. 46 (═ Ps. Orib. I 32). 1 δὲ om. Di σὺν οἴνῳ καὶ καταπλασσόμενα om. marg add. P (pr. m.) 2 τε om. NHEDi καὶ κυνοδήκτους om. V, post σκορπ. colloc. E 3 αὐτῆς E πρὸς om. E 4 τὰ om. NDi πρὸς] καὶ N 5 ὀδονταλγίαις P: ὀδονταλς΄ F καὶ ἔνκλυσμα δυσεντερικοῖς N: (ἔγκλυσμ τε δυσεντερικοῖς (δνσεντερίας E) EDi: δυσεντερίας τε ἔγλυσμα A (ἔγκλυσμα superscr. H2): ἔγκλυσμά τε om. reliqui δυσεντερίαις τε Ο δὲ καὶ N 6 ὑπὸ] ἀπὸ Ο μυκήτων ἢ μήκωνος E (ἢ μ. del. E2) μετὰ — πινόμενα post στροφουμένοις colloc. N 7 ἐκλεικτὸν HADi 8 ἁλσὶ] ἀλφίτου E χοιράδας διαφορεῖ N ταῦτε P: ταῦτα V: καὶ τὰ ἐπὶ E: τε om. N 9 θρεπτικῶν ἀλγημάτων N παραιτεῖται om. N 10 num. cap. υιθ 0: υκα Di: ριβ E πράσεων P post πράσιον syn. e R add. Di: post φιλοφαρέες A: mg. H2 φιλόφαρες FHADl: philochares Pl.: filoflores Dl ἀπὸ] ἐκ R 11 C fol. 274v: N 122 εὐπατώριον N: eupatorion Ps. Ap. (epatorion L) ΦΙΛΟΠΛΙϹ C: om. NHDi: philopaeda Pl. XX 241: alii filopes vocant Ps. Ap. οἱ δὲ φιλοφαρές om. C 12 φυλλόφαρες H: φιλόφαρες Di πραπέδηλον R: τραπέδιλον HA: correxi φυλλοφαρές CDi: om. HA: filolopes Ps. Ap. (L: filolupes V: filolopari L1) 13 ἀστερίπα HADi: alii asteritam Ps. Orib. I 32: egyptii assetepan Ps. Ap. (aseteran L1V) 14 οἱ δὲ ante γόνος om. CHADi: γονος ΘΡΟΥ (sic) C: γ. ὅρου N: prophetae ema tauru, alii afedros vocant, alii gonossuru Ps. Ap. μαρούβιουμ ADi λαβαιωνια C: λαβεονία A 15 ἀτιερπερζοια C: ἀτιερβέρζια HDi: τιβέρζι A. cf. Löw l. s. 404 ῥίζης πολύκλαδος, ὑπόδασυς, λευκός, τετράγωνος τοῖς ῥαβδίοις· φύλλον δὲ τῷ μεγάλῳ δακτύλῳ ἴσον, ὑποστρόγγυλον, δασύ, ἔρρυσον, πικρὸν τῇ γεύσει· ἐκ διαστημάτων δὲ ἐπὶ τῶν καυλῶν τὸ σπέρμα καὶ τὰ ἄνθη, οἱονεὶ σφόνδυλοι, τραχέα φύεται περὶ τὰ οἰκόπεδα καὶ ἐρείπια.

τούτου τὰ φύλλα ξηρὰ σὺν τῷ σπέρματι ἀφεψόμενα ἐν ὕδατι ἢ χυλιζόμενα χλωρὰ δίδοται μετὰ μέλιτος φθισικοῖς, ἀσθματικοῖς, βήσσουσιν· ἀνάγει καὶ πάχος ἐκ θώρακος ἴριδος ξηρᾶς

μιγείσης· δίδοται καὶ ταῖς μὴ καθαιρομέναις γυναιξὶ πρὸς 2 ἀγωγὴν ἐμμήνων καὶ δευτέρων καὶ δυστοκούσαις καὶ θηριοδήκτοις καὶ τοῖς θανάσιμον πεπωκόσι· κύστει μέντοι καὶ νεφροῖς ἄθετον. τὰ δὲ φύλλα καταπλασσόμενα σὺν μέλιτι ῥυπαρὰ ἕλκη ἀνακαθαίρει, πτερύγιά τε καὶ νομὰς ἀφίστησι καὶ ὀδύνην πλευρῶν παραιτεῖται· καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ δὲ κατασκευαζόμενον χύλισμα ἐκθλιβομένων τῶν φύλλων καὶ συστρεφομένων | ἐν ἡλίῳ πρὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, ἔστι δὲ ὀξυδερκὲς σὺν μέλιτι ἐγχριόμενον καὶ ἴκτερον ἀποκαθαίρει διὰ τῶν ῥινῶν, ὠταλγίαις τε ἁρμόζει ἐγχυματιζόμενον καθ᾿ ἑαυτὸ καὶ μετὰ ῥοδίνου.

6 SIM.: D. eup. II 38 (251) — eup. II 39 (253)— Pl. l. s. 241 eup. II 31 (243) — Zop. Orib. II 569) Pl. 241. 244 — [Hipp.] περὶ ἀφ. 224 (VIII 432) Zop. (Orib. II 598) Pl. 243 eup. II 7, 78 (288. 292)— Nic. Th. 550. Al. 47 (ex Apollod.) Pl. 241. 243 eup. II 135 (326) — Pl. l. s. 244 — eup. I 186 (192) — Pl. 243 eup. I 191 (194) — Pl. 241 eup. II 35 (248) — P. 244 eup. I 41 (112) — Pl. 243 eup. II 56. 57 (266. 269) — Pl. 243. 1 πολύκαυλος RE ῥάβδοις H 2 τοῦ μεγάλου δακτύλῳ P: τοῦ (om. V) μεγάλου δακτύλου EV: om. R 3 ἔρυσσον FHA: ἔρισσον Di: ἔρυσον V: ἔνρυσον NE: νεύρυσον C πικρὸν ἐν RE καυλῶν libri: fort. κλάδων 4 τὰ om, Di σπόνδυλοι Di φύεται δὲ E 5 ἐρίπία P: θρινκεια C: τρίγχια N: ἐρείπια (superscr. θρίνγια A2) A 6 ἀφεψημένα FH: ἑψόμενα Di ἐν om. Ο 7 χλωρὰ REDiA: ὑγρὰ reliqui δίδοται om. R καὶ ἀσθματικοῖς καὶ βήσσουσιν βοηθεῖ N 8 ἀνάγει FHEDi: ἄγει RPV 10 ἐμμήνων καὶ om. RE (marg. add. E2) ταῖς δυστοκούσαις E 12 ἄθετος E: ἄθετοι Di: ἄθετα R cf. Pl, l. s cavenda tamen exulceratae vesicae et renium vitiis 13 ἀνακαθαίρει ἕλκη ῤυπαρὰ: E: τὰ (om. C) ῥυπαρὰ ἀνακαθαίρει ἕλκη R ὀδύνας Di 14 πλευρᾶς N αὐτῶν REDi κατασκευαζόμενον P: κευαζόμενον reliqui 15 συστρεφόμενον NEDi 16 καὶ ὀξυδερκὲς NDi: ὀξυπορος R σὺν μέλιτι καὶ οἴνῳ E: σὺν οἴνῳ καὶ μέλιτι Di: melli et vino addito caligines oculis detergit Dl. at cf. Gal. τῷ χυλῷ δ᾿ \ αὐτοῦ καὶ πρὸς ὀξυδερκίαν μὲν χρῶνται μετὰ μέλιτος 18 in fine add. N τὰ φύλλα λεῖα σὺν στέατι ὑείῳ παλαιῷ κυνόδηκτα θεραπεύει cf. Cast. (Pl. XX 244)

106 στάχυς· θάμνος ἐμφερὴς πρασίῳ, ὑπομηκέστερα δὲ καὶ πλεῖστα φυλλάρια ἔχων ὑποδάσεα, σκληρά, εὐώδη, λευκά· ῥαβδία δὲ πλείονα ἀπὸ τῆς αὐτῆς ῥίζης, λευκότερα τῶν τοῦ πρασίου· φύεται ἐν ὀρεινοῖς καὶ τραχέσι τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, δριμεῖαν, ὅθεν τὸ ἀπόζεμα τῶν φύλλων ἔμμηνα καὶ δεύτερα ἄγει πινόμενον.

107 φυλλῖτις· φύλλα ἀνίησιν ὅμοια λαπάθῳ ἐπιμηκέστερα δὲ καὶ εὐθαλέστερα, ἓξ ἢ ἑπτά, ὀρθά, λεῖα ἐκ τῶν ἐντός, ἐκ δὲ τῶν ὄπισθεν καθάπερ σκώληκας ἔχοντα λεπτούς, ἐπηρτημένους· φύεται ἐν παλισκίοις καὶ παραδείσοις, γευσαμένῳ στρυφνή· οὔτε δὲ ἄνθος οὔτε καυλὸν οὔτε καρπὸν φέρει.

106 RV: στάχυς· οἱ δὲ σταχυῖτις, οἱ δὲ τριπόλιον, Ῥωμαῖοι τριφάριουμ. 107 RV: φυλλῖτις· οἱ δὲ φυλλίς, οἱ δὲ ἄκαυλον, οἱ δὲ λάπαθον ἄγριον καλοῦσιν. 1 SIM.: Pl. XXIV 136 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. II 75 (287). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (στάχυς — τόπος) cf. Gal. XII 129 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v); Hes. s. v. στάχυς. 7 EXC.: Orib. XII s. v. (φυλλῖτις — φέρε); med. Gal. XII 152 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 num. cap. υκ Ο: υκβ Di: ριγ E tit. περὶ ρτάχυος FHADi θάμνος] πόα R θάμνος ἐστιν FHAE ὑπομηκέστερα Orib.H: ὑπομηκέστερον C: ὑπομηκέστερος reliqui: at cf. Pl. XXIV 136 longioribus foliis pluribusque δὲ καὶ om. N: δὲ καὶ πλεῖοτα om. C: πλείω τὰ Orib. 2 φύλλα Orib.: φυλλααρια P: φύλλα ἀραιὰ FHADi post ἔχων add. ἐκ διαστημάτων ὑποστρόγγυλα (στρόγγυλα N) R: superscr. A2 δασέα C σκληρά marg. add. A2 λευκά om. Di: ὑπόλευκα C (superscr. A2): sed dura et aspera et odorata et alba Dl 3 ῤαβδία λεπτὰ πλείονα C: λεπτά mg. add A2 πρὸς τὰ τοῦ πρασίου (om. λευκότερα) C: πρὸς τὰ superscr. A2 4 φύεται δὲ Ε ὀρεινοῖς τόποις καὶ τραχέσιν χωρίοις E (corr, E2 superscr. β et α): ἀρούραις RA2 χωρίοις ROrib.Di 5 καὶ δριμεῖαν RE 7 num. cap. υκα 0: υκγ Di: ριδ E tit. περὶ φυλλίτιδος FHDi: περὶ φυλλίτου A post φυλλ. syn. add. Di: post λαπάθῳ add. οἱ δὲ καὶ λάπαθον ἄγριον καλοῦσιν A 8 δὲ om. Orib.: δὲ καὶ om, R καὶ εὐανθέστερα καὶ εὐθαλέστερα E (corr. E2): εὐθαλῆ στερεά R: superscr. A2 ὀρθά om. RDi: del. A2 at cf. Dl sex vel septem habens erecta λεῖα (λίαν C) ἔνδοθεν RDi: superscr. A2 ἐκ τῶν ἐντός Orib.PV: ἐκ τῶν ἔμπροσθεν FHA: λεῖα θαμνίον ἐκ τῶν ἔμπροσθεν ἐντός E (corr. E2) 9 δὲ post ὄπισθεν colloc. Di καθαπερεὶ Orib.E (ει eras. E2) ἐπηρτημένους om. R: del. A2: ἀπηρτημένους λεπτούς Di 10 φύεται δὲ H: δ᾿ οὗν E 11 δὲ om. Orib.VE καυλὸν οὔτε καρπὸν οὔτε ἄνθος φέρει ROrib.EDi: καυλὸν οὔτε ἄνθος οὔτε καρπὸν φέρει A: nec semen nec virga habens Dl 12 C fol. 303v: N 158 14 C fol. 368r: N 165

ταύτης τὰ φύλλα μετʼ οἴνου πινόμενα πρὸς ἑρπετοδήκτους ποιεῖ. ἐπὶ τετραπόδων δὲ διὰ στόματος ἐγχυματισθεῖσα βοηθεῖ· πίνεται καὶ πρὸς δυσεντερίαν καὶ διάρροιαν.

108 φαλάγγιον· οἱ δὲ φαλαγγῖτιν, οἱ δὲ καὶ ταύτην λευκάκανθον καλοῦσι. κλῶνές εἰσι δύο ἡ τρεῖς ἢ πλείονες, διέχοντες ἀπ᾿ ἀλλήλων, ἄνθη λευκά, παραπλήσια κρίνῳ, ἐντομὰς πολλὰς ἔχοντα· σπέρμα δὲ πλατύ, μέλαν, ὥσπερ φακοῦ ἥμισυ, ἰσχνότερον μέντοι πολλῷ, ῥιζίον μικρόν, λεπτόν, χλωρὸν ἅμα τῷ ἑλκυσθῆναι ἐκ τῆς γῆς· ὕστερον γὰρ συνέλκεται· φύεται ἐν γεωλόφοις.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ τὸ σπέρμα καὶ τὸ ἄνθος πινόμενα μετ᾿ οἴνου βοηθεῖ σκορπιοπλήκτοις καὶ φαλαγγιοδήκτοις· λύει δὲ καὶ στρόφους.

109 τρίφυλλον· οἱ δὲ μινυανθές, οἱ δὲ ἀσφάλτιον, οἱ δὲ 108 RV: φαλάγγιον· οἱ δὲ φαλαγγῖτιν, οἱ δὲ καὶ ταύτην λευκάκανθαν καλοῦσιν. 4 SIM.: Pl. XXVII 124 (e S. N. — Crat.). 4 EXC.: Orib. XII s. v. (φαλάγγιον — γεωλόφοις); med. Gal. XII 150 s. v φαλαγγῖτις (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 14 SIM.: Nic. Th. 520sq. (ex Apollod. — Diocle cf. Wellmann II 20); schol. Nic. Th. 520 (e Dionysio herbario); Scrib. L. 163 (unde?) Col. de r. r. VI 17 (ex Hyg.). Pl. XXI 54. 152 (ex I. B.) cf. Gal. XIV 226 Paul. Aeg. s v. σατόριον ἢ τρίφυλλον. 14 EXC.: Orib. XII s. v. (τρίφυλλον — στερεά) cf. Gal. XII 144 (unde Aet. I s. v.) Isid. XVII 9, 72. Hes. s. v. μινυανθές. 1 μετ᾿ σἴνου om. E ἑρπετῶν δήγματα R τὰ τῶν ἑρπετῶν δήγματα καὶ πληγὰς E 2 ἐπὶ δὲ E τῶν ante τετραπόδων superscr. E δὲ] τε CDi ἐγχυματισθέντα coni. Sarac. 3 πίνεται δὲ CE καὶ διαρροίας om. marg. add. A2 4 num. cap. υκβ 0: υκδ Di: ριε E tit. περὶ φάλαγγος FHA: περὶ φαλαγγίου Di φάλαγγα FHA δὲ (pr.)] μὲν H λευκάκανθαν RE cf. Pl. phalangitis a quibusdam phalangion vocatur, ab aliis leucacanthum vel, ut in quibusdam exemplaribus invenio, leucacantha 5 post ἠ (alt.) inser. καὶ E διεστῶτες REDi 6 πολλὰς ἐντομάς E ἔνστομα pro ἐντ. πολλ. ἔχοντα R: superscr. A2: ἔντομα Di 7 ἔχοντα/// ἀπαλλήλων E (corr. E2) πλατὺ παχὑ libri: corr. Sarac. coll. Pl. semine nigro, lato ad lenticulae dimidiae figuram φακοῦ ἢ μεῖζον cod. Marc. 8 πολύ R μικρόν om. ROrib.Di: radix est illi minuta Dl 9 τῆς om. R γὰρ om. R συνέρχονται RE: συνέχεται Orib. φέεται δὲ E 11 πινόμενον HADi 12 σκορπιοπλήκτοις βοηθεῖ FHADi 14 num. cap. υκγ 0: υκε Di: ρις E tit. περὶ τριφύλλου FHADi τριφύλλιον Orib. post τρίφ. syn. e R add. Di: mg. H2 ad syn. cf. Gal. τρίφυλλον· οἱ δὲ ἀσφάλτιον, οἱ δὲ ὀξύφυλλον, ἔνιοι δὲ μινυανθές, εἰοὶ δ᾿ οἳ κνήκιον ὀνομάζουσιν· ἀπὸ μὲν τῶν συμβεβηκότων τῷ θάμνῳ τὰ πρῶτα τρία, τὰ δὲ ὑπόλοιπα οὐκ οἷδ᾿ ὁπόθεν ἀσφάλτιον] ab odore gravi neque absimili bitumini cf. Col. de r. r. VI 17 15 C fol. 369r: N 164 φαλαγγῖτιν N: φαλάγγιον C κνήκιον, οἱ δὲ ὀξύφυλλον | καλοῦσι. θάμνος ἐστὶ πήχεως ἢ μείζων, ῥάβδους ἔχων λεπτάς, μελαίνας, σχοινώδεις, παραφυάδας πολλὰς ἐχούσας, ἐφ᾿ ὧν φύλλα ὅμοια λωτῷ τῷ δένδρῳ, τρία καθ᾿ ἑκάστην βλάστησιν· ὀσμὴ δὲ αὐτῶν ἄρτι μὲν φυομένων πηγάνου, αὐξηθέντων δὲ ἀσφάλτου· ἄνθος δὲ ἀνίησι πορφυροῦν, σπέρμα δὲ ὑπόπλατυ, ὑπόδασυ, ἐκ τοῦ ἑτέρου πέρατος ὥσπερ κεραίαν ἔχον· ῥίζα λεπτή, μακρά, στερεά.

2 βοηθεῖ δὲ τὸ σπέρμα καὶ τὶ φύλλα πινόμενα ἐν ὕδατι πλευριτικοῖς, δυσουροῦσιν, ἐπιληπτικοῖς, ἀρχομένοις ὑδρωπιᾶν, ὑστερικαῖς· ἄγει δὲ καὶ καταμήνια. δεῖ δὲ διδόναι τοῦ μὲν σπέρματος δραχμὰς τρεῖς, τῶν δὲ φύλλων δραχμὰς τέσσαρας· ἀρήγει δὲ καὶ θηριοδήκτοις σὺν ὀξυμέλιτι τὰ φύλλα πινόμενα. ἱστόρησαν δέ τινες ὅτι ὄλου τοῦ θάμνου καὶ τῆς ῥίζης τὸ ἀφέψημα καὶ τῶν φύλλων καταντλούμενον ἐπὶ τῶν ἑρπετοδήκτων 109 RV: τρίφυλλον ἢ ὀξύφυλλον· οἱ δὲ μινυανθές, οἱ δὲ ἀσφάλτιον, οἱ δὲ κνήκιον, Ῥωμαῖοι τριφόλιουμ ἀκούτουμ, οἱ δὲ τριφόλιουμ ὀδοράτουμ. 8 SIN.: D. eup. II 25 (248) — Pl. XXVI 89 eup. II 112 (310) — Pl. XXVI 119 eup. II 63 (278) — Nic. Th. 520. 907 (ex Apollod.) Pl. XXI 152 eup. Il 115 (316) 117 (317. 318) Scrib. Larg. l. s. — Pl. XXI 153 (e Simo medico Coo cf. Col. l. s.) Gal. l. s. — eup. II 20 (233). 1 κνίκιον EHA: κνίδιον F: a similitudine cum semine carthami cf. Gal. XIV 226 ὀξυτρίφυλλον Scrib. Larg. l. s. Pl. XXI 54 πηχιαῖος E ἢ om. NEDi: καὶ post ἢ add. COrib. 2 λεπτὰς μεστάς RE post σχοινώδεις distinx. Orib.PE παραφυλλας (αδας superscr.) Orib. 3 πολλὰς addidi ἔχουσα Orib.PV τῷ δένδρῳ om. R: virgas tenues habens in circuitu loto arbori similes Dl: folia cacumine suo et figura loti arboris folia referunt 4 μὲν om, R 6 δὲ om. REDi ὑπόπλατυν ὑπόδασυν R: δασύ, ὑπόπλατυ Orib.: ὑπόπλατυ καὶ Di: semen latu et asperu habens, in extremo oblomgu Dl 7 κεραίαν (ς superscr.) Orib.: καρδίαν PV ῥίζα δὲ Di μακρὰ ἰοχυρά N: ἰσχυρά pro μακρά Di 8 σὺν ὕδατι E 9 πλευριτικοῖς δυσουροῦσιν om. R δυσουριῶσιν E καὶ ἀρχομένοις E: ἀρχομένοις δὲ F 10 ἄγει — καταμήνια om. N 11 δραχμὰς τρεῖς] τρίτον N: η (in ras.) C τέτρακις (om. δρ.) N: δ (C 12 ἄγει C: ἄγουσι δὲ καὶ καταμήνια πεινόμενα· ἀρήγει καὶ θ. N φύλλα λεῖα RHDi (dittogr.) πινόμενα om. E 13 ἱστοροῦσι δ᾿ ἔνιοι NEDi: ἱστοροῦσιν ἔνιοι C ὅτι om. R τοῦ ὅλου θάμνου E ὅλου — καὶ om. RDi τὸ ἀφέψημα τῆς ῥίζης RDi 14 τὰς ἐκ τῶν δηγμάτων ἀλγιδῶνας παραιτεῖται E 15 C fol. 351v: N 141 τρίφυλλον ἢ ὀξύφυλλον C: τρίφυλλον ἢ μινυανθὲς ἢ ἀσφάλτιον, οἱ δὲ ὀξύφυλλον N ἢ] οἱ δὲ Di 16 κνήκιον καλοῦσι NDi τριφόλλιουμ R: τριφίλιουμ Di cf. Col. de r. r. VI 17, 2 nostri autem propter figuram vocant acutum trifolium Scrib. Larg. 163 οἱ δὲ τριφόλιουμ ὀδοράτουμ om. R 17 ὠδαράτουμ H παραιτεῖται τοὺς πόνους. ὡσὰν δὲ θεραπευθείς τις τῷ ὕδατι ~~ἐὰν~~ ἕτερον ἕλκος ἔχων καταντληθῇ, τὰ αὐτὰ πάσχει τοῖς δηχθεῖσι. ποτίζουσι δέ τινες ἐπὶ μὲν τριταίου τρία φύλλα ἢ τρία σπερμάτια ἐν οἴνῳ, ἐπὶ δὲ τεταρταίου τέσσαρα, ὡς λύοντα τὰς περιόδους· μείγνυται δὲ αὐτῆς ἡ ῥίζα καὶ ἀντιδότοις.

110 πόλιον· τὸ μέν ἐστιν ὀρεινόν, ὃ καὶ τεύθριον καλεῖται, οὗ καὶ ἡ χρῆσις. θαμνίον δέ ἐστι λευκόν, λεπτόφυλλον, σπιθαμιαῖον, καρποῦ πλῆρες, ἔχον κεφάλιον ἐπ' ἄκρου κορυμβοειδές, μικρόν, ὡς πολιὰν τρίχα, βαρύοσμον μετὰ ποσῆς εὐωδίας. τὸ δὲ ἕτερον θαμνωδέστερον, οὐχ οὕτως εὔτονον τῇ ὀσμῇ καὶ ἀδρανέστερον κατὰ δύναμιν.

110 RV: πόλιον τὸ ὀρεινόν· οἱ δὲ τεύθριον, οἱ δὲ φευξασπίδιον, οἱ δὲ ἀχαιμενίς, οἱ δὲ ἐβενῖτις, οἱ δὲ μελίοσμον, οἱ δὲ βόλιον, οἱ δὲ λεοντοχάρων. 6 SIM.: Pl. XXI 44. 145 (e S. N. et I. B.); schol. Nic. Th. 64 (ex eodem fonte, ex quo Pl. XXI 147); Theophr. h. pl. I 10, 4. II 8, s. VII 10, 5. 6 EXC.: Orib. XII s. v. (πόλιον — ἀδρανέστερον); Gal. XII 106 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 58 (═ Ps. Orib. I 46 cf. A. Mai VII 456); carm. de h. 12. 1 παραιτούμενον R ὥσὰν] ὧ ἂν δὲ H: ὧ δ᾿ ἂν EDi θεραπευθῇ libri: correxi τῷ ὕδατι ἐὰν om. R: τῷ om. EHDi ἐν pro τῷ F 2 ἂν Di: ἐὰν reliqui: seclusi gloss.) ἔχοντι C τὸ αὐτὸ ποιεῖ ὡς καὶ τοῖς δηχθεῖοιν C: τὰ αὐτὰ πάσχει ὁ καταντλῶν τοῖς δηχθεῖσιν N ad rem cf. Pl. XXI 153 Gal. XIV 226 3 ἢ] καὶ E 4 σπέρματα REFHDi ἐν] σὺν EDi 5 μείγνυται — ἀντιδότοις om. Di αὐτῆς] πόας animo suppl.: αὐτὴ coni. Sarac. 6 num. cap. νκδ 0: υκς Di: ριζ E xit. περὶ πολίου FHADi πόλιον τὸ ὀρεινόν RDi de nom. cf. schol. Nic. Th. 64 initio syn. add. Di: marg. H2 δισσόν· ὁ μέν ἐστιν ὀρεινόν, ὅ [δὲ] καὶ τεύθριον καλεῖται N τεύθρειον Orib.: teuthrion Pl. XXI 44 7 δὲ om. NA λεπτόν, λευκό, σπιθαμιαῖον, φύλλων καὶ καρποῦ πλ. N λειπόφυλλον Orib. (superscr. επτ Ο2): λεπτόφυλλον καὶ λευκόφυλλον E (corr. E2): λεπτόν 0Di: foliis tenuibus Ps. Ap.: frutex est alba et tenera folia habens Dl 8 κεφάλια N ἐξ ἄκρου Orib. κορβοειδές P: κορυμβοειδῆ μικρὰ ἔχοντά πως πολιὰς τρίχας N 9 post τρίχα eras. ἢ ῥίζαν E2 folla canis capillis similia esse dicit Pl. XXI 44 δυσωδίας E cf. Nic. Th, 64: odore grave habens cum suavitate Dl 10 ἀμμωδέστερον Orib. (corr. O2) ἐν ὀσμῇ NOrib. 12 N fol. 126: cap. om. C 13 ἀχαμενίς libri: achemenin Ps. Ap.: corr. Sarac. cf. Pl. XXIV 161 μέλοσμον libri: μήλοσμον Spr.: correxi 14 βέλιον libri: correxi (similiter βήχιον — πήχιον D. III 112) λεοντοχαρων N: λεοντόχαρον reliqui: leontocaron Ps. Ap. a Romanis tiniariam nominari testatur Scrib. larg. 83 (cf. Theophr. h. pl. I 10, 4).

δύναται δὲ αὐτῶν τὸ ἀπόζεμα πινόμενον ἀρήγειν θηριοδήκτοις, ὑδρωπικοῖς, ἰκτεριώδεσι, σπληνικοῖς δὲ σὺν ὄξει. ἐστι δὲ κεφαλαλγὲς καὶ κακοστόμαχον· ἄγει δὲ καὶ κοιλίαν καὶ ἔμμηνα. ὑποστρωννύμενον δὲ καὶ θυμιώμενον θηρία διώκει, καταπλασσόμενον δὲ τραύματα κολλᾷ.

111 σκόρδιον· φύεται ἐν ὀρεινοῖς τόποις καὶ ἑλώδεσι, φύλλα ἔχον ἐοικότα χαμαίδρυϊ, μείζονα δὲ καὶ οὐχ οὕτως ἐντετμημένα τὴν περιφέρειαν, ποσῶς τῇ ὀσμῇ σκορδίζοντα, στυπτικὰ δὲ καὶ ἔμπικρα κατὰ τὴν γεῦσιν· καυλία δὲ τετράγωνα, ἐφ᾿ ὧν ἄνθος ὕπέρυθρον.

111 RV: σκόρδιον· οἱ δὲ σκόρβιον, οἱ δὲ πλευρῖτις, οἱ δὲ δύσοσμον, οἱ δὲ καλαμίνθη ἀγρία, οἱ δὲ Μιθριδάτιος, οἱ δὲ χαμαίδρυς, προφῆται αἷμα Ἀπόλλωνος, Αἰγύπτιοι ἀφόν, Ῥωμαῖοι τριξάγω παλούστρις. 1 SIM.: Nic. Th. 583 (ex Apollod.) D. eup. II 122 (321) — Pl. XXI 145 eup. II 63 (278) — schol. Nic. Th. 70 eup. II 56 (268) Pl. l. s. — Zop. Orib. II 566 Pl. l. s. eup. II 62 (275) — Pl. l. s. 146 — Pl. eup. II 78 (292) — Nic. Th. 64 (ex Apollod.) Pl. 145 eup. II 128 (323) — Pl. l. s 6 SIM.. Pl. XXV 63 (e I. B. ?). 6 EXC.: Orib. XII s. v. (σκόρδιον — ὑπέρυθρον); cf. Gal. XII 125 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 70 (unde Ps. Orib. I 58). 2 καὶ post θηρ. et ὑδρ. inser. N ἰκτερικοῖς (ante ὑδρωπ. colloc.) E: ἰκτεριῶσιν N 3 καὶ κεφαλαλγές (dittogr.) EH ἄγει] ὑπάγει E: ταράσσει N καὶ (alt.) om. E 4 καὶ θυμιώμενον om. NE καὶ καταπλασσόμενον (om. δὲ) N 6 num. cap. υκε D: υκζ Di. E tit. περὶ σκορδίου FHADi σκόρδιον] de nom. cf. Gal. l. s. post σκόρδιον syn. add. ADi: mg. H2 cap. bis habet R s. v. σίνηπι ἄγριον ἢ καὶ σκόρδιον μέγα (C fol. 310v: N 139) et s. v. σκόρδιον φύεται μὲν E ἑλώδεσι τόποις A: locis montuosis et in silvis nascitur Dl: in campis pinguibus umidisque scordion nasci Pl. l. s. dicit 7 εὐμεγέθη μέντοι καὶ ὑποστρόγγυλα γωνίας ἔχοντα καὶ οὐχ οὕτως ἐντετμημένα R 8 ἐν τῇ ROrib.E 9 καυλίον σπιθαμιαῖον ἢ καὶ μεῖζον, ἐφ᾿ οὗ ἄνθος πορφυροῦν ἢ λευκὸν ἢ ὑπέρυθρον (λευκὸν ἢ ὑπέρ. ἢ πυρρόν N)· ῥίζαν λευκὴν ξυλώδη R (s. v, σίνηπι ἄγριον) post τετράγωνα marg. inser. σπιθαμιαῖα ἢ καὶ μείζονα A2 10 ἀφ᾿ ὧν PFADi ὑπέρυθρον del. et πορφυροῦν ἢ λευκὸν superscr. A2 11 C fol. 321r: N 157: syn. om. libri Ps. Ap. 12 μιθριδάνιος libri: correxi coll. Pl. XXV 63 alteram Lenaeus (sc. Mithridati adscripsit) scordotim sive scordion ipsius manu adscriptam οἱ δὲ Μιθρ. post χαμαίδρυς transpos. HDi 13 ΑΙΜΑΠΟΔΟΤΟϹ RHADi (. . . γος C): prophetae haema podotos Ps. Ap. (Ack.): correxi 14 ΦΡΙ??ΑΤω R: φριξαγώ HDiA (τρισσάγο παλούστρις superscr. A3): correxi cf. D. III 98. Ps Ap. Latini trixaginem palustrem (Ack.)

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ πόα θερμαντικήν, διουρητικὴν ποτιζομένη χλωρὰ λεία· καὶ ξηρὰ δὲ ἀφεψομένη σὺν οἴνῳ πρὸς ἑρπετῶν δήγματα καὶ θανάσιμα, πρός τε δηγμοὺς στομάχου καὶ δυσεντερίαν καὶ δυσουρίαν δραχμῶν δυεῖν ὁλκὴ σὺν ὑδρομέλιτι·

καθαίρει καὶ πάχος πυῶδες ἐκ θώρακος, ποιεῖ καὶ πρὸς παλαιὰν 2 βῆχα καὶ ῥήγματα καὶ σπάσματα σὺν καρδάμῳ καὶ μέλιτι καὶ ῥητίνῌ ξηρᾷ μιγεῖσα ἐν ἐκλεικτῷ, καὶ ὑποχόνδριον χρονίως φλεγμαῖνον ἀναληφθεῖσα κηρωτῇ παρηγορεῖ. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ποδάγραν μετ᾿ ὄξους δριμέος περιχριομένη ἢ μεθ᾿ ὕδατος καταπλασσομένη· προστεθεῖσα δὲ ἔμμηνα κινεῖ· καὶ τραύματα κολλᾷ καὶ ἕλκη παλαιὰ ἀνακαθαίρει καὶ ἀπουλοῖ σὺν μέλιτι· ξηρὰ δὲ ὕπερσαρκώματα στέλλει. πίνεται δὲ καὶ τὸ ἐξ αὐτῆς χύλισμα πρὸς τὰ εἰρημένα πάθη· ἐνεργέστατον δέ ἐστι τὸ Ποντικὸν καὶ τὸ Κρητικόν.

112 βήχιον· οἱ δὲ πίθιον, οἱ δὲ πήχιον, οἱ δὲ πετρώνιον καλοῦσι. φύλλα ἔχει ὅμοια κισσῷ, μείζονα δέ, ἓξ ἢ ἑπτὰ ἀπὸ 1 SIM.: Pl. XXV 100 D. eup. II 114 (314) — Pl. XXV 127 — Pl. XXVI 32 eup. II 6 (229) — Pl. XXVI 44— eup. II 109 (306) — eup. II 37 (250) — Pl. XXVI 27 eup. II 32 (245) — Pl. XXVI 137 eup. II 34 247) — Pl. XXVI 100 eup. I 235 (216) — Pl. XXVI 151 eup. II 78 (291) — Pl. XXVI 140 eup. I 189 (193). 15 SIM.: Pl. XXVI 30 (e S. N): XXIV 135 ex I. B). 15 EXC.: Orib. XI s. v. (βήχιον — τόποις); Gal. XI 850 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. βήχιον (cf. Erot. s. v.). 1 θερμαντικὴν στυπτικήν E 2 δὲ om. ΟD] ἀφεψημένη P: ἀφηψημένη F 8 θανασίμων R δηγμοὺς καὶ λυγμοὺς E καὶ δυσεντερίαν om. RE 4 δυεῖν δραχμῶν R: β (om. ὁλκὴ) HADi: ⋖ β ὁλκῆς E 5 ποιεῖ δὲ E 6 post σπάσματα 4 litt. eras. E2 καρδαμώμῳ N: cum cardamo Dl cf. D. eup. 32 (245) 7 ξηραι P: ξηρᾶ E: ξηρά reliqui: cum cardamo et melle accepto et resina sicca addita Dl cf. Pl. XXVI 27 ἐκλεικτῷ μιγεῖσα R. ἐν om. E ὑποχόνδρια χρονίως φλεγμαίνοντα NE 9 ἢ] καὶ E 10 καταπλασσομένη· τραύματα κολλᾶ· προστεθεῖσα δὲ E καὶ om. R 11 καὶ addidi 12 ὑπερσαρκήματα corr. E2 13 προειρημένα E ἐναργέστατον FHADi 14 Ποντικόν] λύδιον RA2·: λυδικὸν καὶ τὸ ποντικὸν καὶ κρητικὸν καὶ κιλίκιον E: ponticum creticum et livisticum omnibus melior est Dl: fort. καὶ τὸ Λυδικὸν e Dl addenda sunt 15 num cap. υκς 0: υκη Di: ριθ E tit. περὶ βηχίου HADi post βήχιον syn. e R add. Di: post πετρώνιον A: mg. H2: syn. om. Orib. πίθιον] παρθένιον E πήχιον P. pecion Dl: ῥήχιον N: ῥίχιον Di: χίχιον FHA πέτωνον PF: πέτωμον H: πέγενον NADi: πέρπιτον E: periton Dl: correxi 16 ὅμοια κισσῷ] καθάπερ κισσοῦ Orib. τῆς αὐτῆς ῥίζης, ἐκ μὲν τῶν πρὸς τὰ κάτω ἔκλευκα, ἐκ δὲ τῶν πρὸς τὰ ἄνω χλωρά, γωνίας πλείους ἔχοντα, καυλὸν σπιθαμιαῖον, ἄνθος ὠχρὸν κατὰ τὸ ἔαρ· ὀξέως δ᾿ ἀποβάλλει τό τε ἄνθος καὶ τὸ καυλίον, ὅθεν τινὲς ὑπέλαβον ἄκαυλον καὶ ἀνανθῆ ὑπάρχειν τὴν πόαν· ῥίζα λεπτή, ἄχρηστος· φύεται περὶ λιβάδας καὶ ἐνύδρους τόπους.

2 ταύτης τὰ φύλλα λεῖα σὺν μέλιτι καταπλασσόμενα ἐρυσιπέλατα καὶ πᾶσαν φλεγμονὴν ἰᾶται· ὑποθυμιώμενα δὲ ξηρὰ εἰς ὑποκαπνισμὸν τοὺς ὑπὸ ξηρᾶς βηχὸς καὶ ὀρθοπνοίας ἐνοχλουμένους θεραπεύει, ὅταν χανόντες τὸν καπνὸν δέξωνται τῷ στόματι καὶ καταπίωσι· ῥήσσει δὲ καὶ τὰ ἐν θώρακι ἀποστήματα. τὸ δ᾿ αὐτὸ ποιεῖ καὶ ἡ ῥίζα ὑποθυμιωμένη καὶ ἔμβρυον τεθνηκὸς ἐκβάλλει ἐν ὑδρομέλιτι ἑφθὴ πινομένη.

112 RV: βήχιον ἢ βήκιον· οἱ δὲ πήχιον, οἱ δὲ πετρίνη, οἱ δὲ πετρώνιον, οἱ δὲ πίθιον, οἱ δὲ παγγόνατον, οἱ δὲ χαμαιλεύκην, οἱ δὲ πρόχετον, οἱ δὲ ἀκρόφυλλον, οἱ δὲ χαμαίγειρον, Αἰγύπτιοι σααρθρά, Ῥωμαῖοι τουσσιλάγω, οἱ δὲ φαρφάριαμ, οἱ δὲ πουστουλάγω, Βέσσοι ἀσᾶ. 7 SIM.: D. eup. I 170 (182) — Pl. XXIV 135 XXVI 30 eup. II 33 (245). 1 αὐτῆς addidi post πρὸς inser. γῆν E κάτω] ἄνω NDiH (corr. H2) cf,. Pl. subalbida a terra, superne pallida: Dl. quae circa terra fuerint, alba sunt et superiora angulosa et viridia sunt et multa λευκά NOrib.Di 2 πρὸς τὰ om. Orib.E ἄνω] κάτω NDi 3 χλωρὸν ἢ ὠχρόν Ε (corr. E2) 4 τὸν καυλόν Di post τινὲς del. αὐτὸ E2 ἄκαυλον εἶναι (pro ὑπάρχειν) E Nigri sententiam impugnat D. cf. Pl. XXVI 30. D. praef. 7 5 ἡ ῥρίζα E ἄχρηστος om. Orib.NPl.: radi est illi tenuis et inutilis Dl: εὔχρηστος coni. Corn. propter sequentia φύεται δὲ Ε 6 καθύγρους Orib.: ἐν ὑγροῖς τόποις N 7 λεῖα om, E: post ἰᾶται colloc. 0: post καταπλασσόμενα N (in arch. mg. adscriptum fuit) 9 ἀποκαπνισμὸν N βηχὸς χρονίας E ὀχλουμένους NDi 10 ἐὰν E ὑποδέξονται E: δέξωνται post στόματι colloc. FHADi 12 καὶ (alt.) om. NDi ἔμβρυόν τε Di 13 post ὑδρομέλιτι inser. ὡς κυάθω E: cyatum unum Dl 14 N fol. 29: cap. om. C ἢ βήκιον om. HDi πήχιον] ῥήχιον N: ῥίχιον Di: correxi 15 πετρώνιον] πέγενον NADi: πήγανον H2: correxi οἱ δὲ πίθιον om. A χαμαιλεύκη HDi: quidam eandem esse arcion et alio nomine chamaleucen putant Pl. XXVI 30 16 ἀρχόφυλλον libri: correxi cf. Salm. de hom. h. iatr. 53 χαμαιγιρον N: χαμαίγειρον Hp: χαμαίγαρον v: Pl. XXIV 135 folio populi, sed ampliore (sc. chamaeleuce i. e. bechion) 17 σααρθρά libri: fort. σαρθρά τουσσιλλάγω N: τουσιλλαγώ Di: cf. Pl. XXVI 30: marg. add. N (rec. man.) tusilago farfaria idem est φαρφαριάμ Di cf. Pl. XXIV 135. ind. I 24 18 de Bessorum nom ef. Tomaschek l. s. 28

113 ἀρτεμισία· φύεται μὲν ὡς τὸ πολὺ ἐν παραθαλασσίοις τόποις. | πόα θαμνοειδής, παρόμοιος ἀψινθίῳ, μείζω δὲ καὶ λιπαρώτερα φύλλα ἔχουσα. καὶ ἡ μέν τίς ἐστιν αὐτῆς εὐερνής, πλατύτερα ἔχουσα τὰ φύλλα καὶ τὰς ῥάβδους, ἡ δὲ λεπτοτέρα, ἄνθη μικρά, λεπτά, λευκά, βαρύοσμα· θέρους δὲ 113 RV: ἀρτεμισία μονόκλωνος· οἱ δὲ τοξιτησία, οἱ δὲ Ἐφεσφία, οἱ δὲ παρθενικόν, οἱ δὲ ὑπόλυσσον, οἱ δὲ ἀνακτόριος, οἱ δὲ σῴζουσα, οἱ δὲ λοχεία, οἱ δὲ λεύκοφρυς, προφῆται αἷμα ἀνθρώπου, Ῥωμαῖοι οὐαλέντια, οἱ δὲ σερπούλλουμ, οἱ δὲ ἕρβα ῥήγια, Γάλλοι πονέμ, Δάκοι ζουούστηρ. ἀρτεμισία ἑτέρα πολύκλωνος· οἱ δὲ χρυσάνθεμον, Ῥωμαῖοι ῥάνιουμ, οἱ δὲ ἕρβα Διανάρια, οἱ δὲ ἀρτεμίσιαμ. 1 SIM.: Pl. XXV 73(?). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀρτεμισία — αὐτῆς); Gal. XI 839; A. Mai l. s, VII 440 (e Ps. Ap. et D. lat), Ps. Orib. V 23 (e D. lat): Isid. XVII 9, 45; Hes. s. v. ἀρτεμσία cf. carm. de herb. 24. 6 SIM.: Ps. Ap. 11. 1 num. cap. υκζ 0: υκθ Di: ρκ E tit. περὶ ἀρτεμισίας F: περὶ ἀρτεμησίας HADi ἀρτεμησία μονόκλωνος RHA: ἀρτεμησία πολύκλωνος Di initio syn. e R add. ADi: marg. H2 μὲν ὡς τὸ πολύ om. Di: ἐπὶ τὸ πυλύ E 2 μείζοιν ROrib. cf, Pl. l. s. est autem absinthi modo fruticosa, maioribus foliis pinguibueque: Dl folia maiora et pinguia habens 3 τὰ addidi ex Orib. ἡ om. C αὐτῶν ἐστιν RDi: αὐτης ἐστιν E: ἐστιν om. Orib. 4 πλατύτερα τε R ἔχουσα post φύλλο transpos. Orib.E καὶ] κατὰ R τὰς] τοὺς FHADi ἡ om.E 5 λευκοτέρα R: λεπτοτέρας E: altera tenera tenuioribus (sc. follis) Pl.: altera tenera est Dl λεπτά μικρά C: μικρὰ καὶ λεπτά N: λεπτά om. Orib.Dl λευκὰ om. R: post ἄνθη tramspos. Di 6 C fol. 20r: N 3 ἀρτεμησία CHADi τοξιτησία libri: toxotes Ps. Ap.: τοξότις carm. de h. l. s.: τοξότις· οἱ δὲ θυάς coni. Marc. 7 epesia Ps. Ap. parthenis Pl XXV 73: parthenicon Ps. Ap. apolissos Ps. Ap.: λυσσάς cognomen Dianae cf. Preller Robert gr. Myth. 330 A3 8 sozusa Ps. Ap. cf. Ἄρτεμις σώτειρα λοχεία] ΛΙΑ (sic) C. λεία NHA: correxi cf. Ἄρτ. λοχεία, λεχώ λευκόφρυξ R: λουκόφρυξ H: λευκόφριξ A: prophetae lycophras (lycoprasx) L) Ps. Ap.: λυκόφρυς carm. de h. 28: Λευκοφρυήνη cognomen Dianae eantropu Ps. Ap.: αἷμα Ἡφαίστου pap. mag. Lugd. ed. a Dieterich Jahrb. f. cl. Phil. Suppl. XVI 816 9 οὐλλέντια N: οὐλεντία HA σερπούλλου C: σερπουλούμ A: σερπυλλούμ H ἕρβα ῥέγια H: ῥήγα A (corr. A2) 10 πονεμ ibri at cf. Marc. Emp. 26 (260) artemisia herba est, quam Gallice bricumum appellant ζουούστη CHA cf. Tomaschek l. s. 28 11 C fol. 21r: N 3 ἑτέρα om. Di χρυσάνθεμον libri: crisantemis Ps. Ap. 12 ῥακίου Di cf, Ps. Ap. nomen herbae arthemisia tagantes. omoeos crisantemis, aegypti nym vocant, romani tanium vocant, alii eam vocant tanagitan (tanacutan V: lanaeitan L1), alii tanacipan τερτανάγετα RDiH: correxi coll. Veget. art. vet. II 6 vel radice Dianaria quam artemisiam dicimus ἀρτεμιάμ H ἀνθεῖ, ἐνιοι δὲ τὸ ἐν μεσογείοις λεπτοκαρφότερον βοτάνιον, ἁπλοῦν τῳ καυλῷ, σφόδρα μικρόν, ἄνθους περίπλεον τὴν χρόαν κηροειδοῦς λεπτοῦ, καλοῦσιν ἀρτεμισίαν· ἔστι δὲ εὐωδεστέρα τῆς πρὸ αὐτῆς.

2 ἀμφότεραι δὲ θερμαίνουσι καὶ λεπτύνουσιν· ἀποζεννύμεναι δὲ ἁρμόζουσιν εἰς ἐγκαθίσματα πρὸς ἀγωγήν ἐμμήνων καὶ δευτέρων καὶ ἐμβρύων καὶ μύσιν καὶ φλεγμονὴν τῆς ὑστέρας καὶ θρύψιν λίθων καὶ ἐποχὴν οὔρων. ἡ δὲ πόα καταπλασθεῖσα κατὰ τοῦ ἤτρου πολλὴ ἔμμηνα κινεῖ, ὁ δὲ ἐξ αὐτῆς χυλὸς συλλεανθεὶς σμύρνῃ καὶ προστεθεὶς ἄγει ἀπὸ μήτρας, ὅσα καὶ τὸ ἐγκάθισμα· καὶ ποτίζεται δὲ ᾑ κόμη πρὸς ἀγωγὴν τῶν αὐτῶν πλῆθος δραχμῶν τριῶν.

114 ἀμβροσία, ἣν ἔνιοι βότρυν, οἱ δὲ ἀρτεμισίαν καλοῦσι. 5 SIM.: PI. XXVI 159 eup. II 80 (293) — D. eup. II 70 284) — Pl. XXVI 81 — Pl l. s. eup. II 109 (308) — Pl. XXVI 159 eup. II 81 (293) — Zop. (Orib. II 597) Pl. l. s. eup. II 78 (291) — Zop. (Orib. II 598) Pl. l. s. eup. II 6 (2807). 13 SIM.: Pl. XXVII 28 (e S. N. — Crat.). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀμβροσία — στεφάνοις); med. Gal. XI 824 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.): Isid. XVII 9, 80. 1 ἐνίοτε μὲν τῶν ἐν μεσογείοις R τὸ] τῶνOrib. λεπτοκαρπότερον RDIE (corr. E2): λεπτόκαρφον FHDiA (λεπτοκαρπότερον sperscr. A2) 2 καυ- λέῳ R: fort. recte ἀνθῶν N περίπλεων FHDi χροιὰν PV 3 κη- ροειδοῦς τῆ χροιᾷ C: κηροειδὲς τῇ χροιᾷ Di: κηροειδές F: κιρροειδές H: κειροει- δοῦε P: κοροειδές A (κροκοειδές superscr. A3): minutos habens flores colori mel- lino profert] Dl λεπτὸν FHADi: λεπτοὑς C: λεπτῶν N post λεπτοῦ inser. ὃ READi ἀρτεμισίαν μονόκλωνονν EAH 5 ἀναθερμαίνουσι E καὶ λεπτύνουσι om. C (del. A2) ἑψόμεωαι E 6 εἰς γυναικεῖα ἐγκ. REDi 7 καὶ μύσιν] μύσιν τε Di 9 πολλὴ post καταπλ. transpos. R: om. A (spatio relicto) κιωεῖ] ἄγει E 10 λεανθεὶς σὺν R: λεανθεὶε (om. σὺν) FHADi τὰ ἀπὸ μήτρας καὶ τὸ ἔγκλυσμα ποτέζεται τῆς κόμης πρὸς ἀγ. R 11 καὶ eras, E2 καὶ πρὸς E των οὔρων γ τῶν αὐτῶν τὸ πλῆθος τριῶν E (corr. E2) 12 πλῆθος om. R quae iu fine add. DiH2 (in marg) e Ps. Ap. 13 interpolata sunt περὶ ἀρτεμισίας λεπτοφὑλλου (om. H2)· ἀρτεμισία λεπτόφυλλος (ἔστι καὶ ἑτέρα ἀρτεμισία λεπτ. H2), ἥτις γεννᾶται περὶ ὀχετοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ εἰς χώρας σπορίμους· τὸ ἄνθος οὖν ταὑτης καὶ τὰ φὑλλα τριβό- μενα ὀσμὴν ἀποδδίδωσι σαμψύχου. εἰ οὖν (δέ H2) τις ποωεῖ τὸν στόμαχον καὶ κόψει τήν βοτάνην ταύτην μετὰ ἀμυγδαλίνου ἐλαίου καλῶς καὶ ποιήσει ὡς μά- λαγμ καἰ δήσει ἐπὶ τὸν στόμαχον (καὶ ἐπιθήσει πανίῳ καί οὕτως ἐπὶ τὸν στό- μεχον θήσει H2), θεραπευθήσεται (τῇ πέμετῃ ἡθέρᾳ ὑγιαίνει H2)· εἰ δὲ καὶ τὰ νεῦρά τις ποωεῖ, τὸν χυλὸν ταύτης μετὰ ἐλαίου ῥοδίνου μίξας χρίει, θεραπευθή- σετκι (χρίε καὶ ὑγιαίνουσιν H2) 13 num. cap. υκη 0: υλ Di: ρκα E tit. περὶ ἀμβροσίας HDi: περὶ ἀμ- βρωνίαε A post ἀμβροσία syu. e R add. Di: post καλοῦσι A: marg. H2 ἐκάλεσαν Orib.E θαμνίσκος ἐστὶ πολύκλαδος, ὡς τρισπίθαμος τὸ ὕψος, φύλλα ἔχων περὶ τὴν ἐκβολὴν τοῦ καυλοῦ μικρά ὡς πηγάνου, τὰ δὲ ῥαβδία περίπλεα σπερματίων ἐοικότων βοτρυδίοις μηδέπω ἀνθοῦσι, τῇ ὀσμῇ οἰνώδης. ἡ δὲ ῥίζα λεπτή, δισπίθαμος. καταπλέκεται δὲ ἐν Καππαδοκίᾳ στεφάνοις.

δύναμιν δὲ ἔχει στύφουσαν σταλτικήν τε τῶν ἐπιφερομένων καὶ ἀποκρουστικὴν καταπλασσομένη.

115 βότρυς· πόα ἐστὶν ὅλη μηλίνη, θαμνοειδής, διακεχυμένη, πολλὰς ἔχουσα μασχάλας· τὸ δὲ σπέρμα ὅλοις τοῖς κλωνίοις περιπέφυκε, φύλλα κιχορίῳ ἐμφερῆ καὶ τὸ σύμπαν εὐῶδες ἱκανῶς· διὸ καὶ ἱματίοις συντίθεται. φύεται δὲ μάλιστα περὶ χαράδρας καὶ χειμάρρους.

δύναμιν δὲ ἔχει σὺν οἴνῳ πινομένη ὀρθοπνοίας παργηορητικήν· καὶ τοῦτο δὲ Καππάδοκες ἀμβροσίαν καλοῦσι, τινὲς δὲ ἀρτεμισίαν.

114 RV: ἀμβροσία· οἱ δὲ βότρυς, οἱ δὲ [βότρυς] ἀρτεμισία, Ῥωμαῖοι κούπρουμ σιλβάτικουμ, οἱ δὲ ἄπιουμ ῥούστικουμ, Αἰυύπτιοι μερσεώ. 8 SIM.: Pl. XXVII 55 (e S. N. — Crat.) — Pl. l. s. D. eup. II 39 (252). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (βότρυς — χειμάρρους); med. Paul. Aeg. VII 3 βότρυς· οἱ δὲ ἀμβροσίαν, ἄλλοι ἀρτεμισίαν. φυτόν ἐστιν εὐῶδες ἱκανῶς, ὃ σὺν οἴνῳ πινόμενον ὀρθοπνοῖκοὺς ὡφελεῖ. 1 πολύκλαδος post ὕψος transpos. Di ὡς om. RDi cf. Pl. trium fere palmorum δυσπίθαμος (om. τὸ ὕψος) Orib. τοὑτου τὰ φύλλα (om. ἔχων) Orib.: φύλλα δὲ E 2 τῇ ἐκβολῇ N: τῇ ἐμβολῇ C (superscr. A2) 3 καυλία FHA: ῥαβδία superscr. A2 σπέρυατος R ἐοικότα 0rib.: ἐοικώς R μηδέποτε RDi: μήποτε FHA 4 τῇ om. Orib. (ὀσμὴ οἰν.) οἰωώδης] κω- ώδης R (superscr. A2): μηκωνώδης ἡδεῖα Di: semen odore uinoso Pl.: odo- rem vini habet Dl: post οἰνώδης del. καὶ εὐώδης E2 λεπτή om. RE 5 ἐμπλέκεται R: περιπλέκεται FHA τοῖς στεφάνοις Di: καὶ ἐν (om. N) στε- φάνοις R 6 στύφουσαν (superscr. λυτικήν A2) A: om. RDi at cf. Gal. l. s. στατικὴν PF: στακτικήν H: λυτικήν R τε addidi ex E ἐμφερομένων P 7 post καταπλασσομένη add. καὶ στύφουσαν ADi (superscr. H2) 8 num cap. υχθ O: υλα Di: ρκβ E tit. περὶ βότρυος HADi ἐστὶν πόα E θαμνοειδής, διακεχυμένη om, Orib.: botris erba est fruticosa, tota sparsa super terra Dl 10 φύλλα πολλὰ E: φύλλα δʼ ἔχει Orib. τὸ σύμπαν sc. φυτόν 11 ἰκανῶς· διὸ om. 0rib. 13 παρηγορεῖν Di: βοηθεῖν E: παρη- γορικήν P: παρηγορητικήν reliqui 14 καὶ ταύτην ἀμβροσίαν Di δὲ (pr.) om. E Καππαδόκαι HDi 16 C fol. 22r: N 8 βότρυς seclusi 17 κουπρούμ NHDiA (κυπρούμ superscr. A2): κυπρουμ C μιλβατικουμ R

116 γεράνιον· τὸ μὲν φύλλον ὅμοιον ἀνεμώνῃ, ἐσχισμένον, μακρότερον δέ· ῥίζαν δὲ ἔχει στρογγύλην, γλυκεῖαν, ἐσθιομένην, ἥτις ποθεῖσα σὺν οἴνῳ ὅσον δραχμῆς μιᾶς πλῆθος ὑστέρας ἐμπνευματώσεις λύει.

καλεῖται δὲ ὐπʼ ἐνίων καὶ ἕτερον γεράνιον, ἔχον καυλία λεπτά, χνοώδη, δισπίθαμα, φύλλα μολόχῃ ἐμφερῆ καὶ ἐπʼ ἄκρων τῶν μασχαλῶν ἐξοχάς τινας ἀνανενευκυΐας, ὡς γεράνων κεφαλὰς σὺν τοῖς ῥάμφεσιν ἢ κυνῶν ὀδόντας. χρῆσις δʼ αὐτοῦ ἐν ἰατρικῇ οὐδεμία.

117 γναφαλλίου, οὖ τοῖς φύλλοις ἀντὶ γναφάλλου χρῶνται, 116 RΝ: γεράνιον· οἱ δὲ ἀξύφυλλον, οἱ δὲ μέρτρυξ, οἱ δὲ μθρρίς, οἱ δὲ καρδάμωμον, οἱ δὲ δρίγανον, προφῆται ἰεροβρύγκας, Ῥωμαῖοι πουλμώνια, οἱ δὲ κικουτάρια, οἱ δὲ γρουίνα, Ἄφροι ἰέσκ. γεράνιον ἕτερον· οἱ δὲ πελαργῖτις, οἱ δὲ τρίκα, οἱ δὲ γερανογέρων, Ῥωμαῖοι ἐχινάστρουμ, Ἄφροι ἰέσκ. 1 SIM.: Pl. XXV1 108 — Pl. 1. s. 109 D. eup. II 72 (286). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (γεράνιον — ἐσθιομένην); med. Paul. Aeg. VII s: γεράνιον τὸ τὰ φύλλα ἔχον ἀνεμώνῃ ὅμοια, τὴν δὲ ῥίζαν ὲδώδιυον, ἥτις ποθεῖσα σὺν οἴνφ δραχμὴ μία ἐμπωευματώσεις ὑστέρας λύει· εὸ δὲ ἕτερον γεράνιον ἀχρεῖόν ἐστι πρὸς ἰατρικήν. Hes. S. V. γεράνιον. 10 SIM.: Pl. XXVII 88 (e S. Ν.) Pl. XXIV 138 (e I. 8.) — Pl. l. s. Scrib. Larg. 121 D. eup. II 48 (260). 10 EXC.: Orib XI s. v. (γωαφαλλίου — δυσεντερίαν); Gal. XI 861 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. γναφάλιον. 1 num. cap. υλ 0: υλβ Di: ρκγ E tit. περὶ γεραωίου FHADi post γεράνιον syn. e R add. Di: marg. H φύλλον ἔχει REDi ἀνεμώνης E 2 δὲ (pr) addidi ex 0rib. δὲ (alt) om. Οrib. ἔχει om. RDi ὑποστρόγγυλον CDi 3 σὺν] έν RDi: cum uino bibita Dl μιᾶς om. R 4 πνευματώ- σει RE 5 καὶ ante ὐπʼ ἐνίων transpos. R 6 δισπιθαμιαῖα RE μολόχη PFNE: μαλάχῃ reliqui cf. Ath. II 58d 7 ἀνανευκυίας P 8 τοῖς om. R ῥύγχεσιν κλιδων δὄόντας N: ῥύκεσιν λιδων ὀδόντας C: ῥύγχεσιν E ἐν om. H 9 num. cap. υλα 0: υλγ Di: ρκδ E tit. περὶ ναφαλίου HADi: περὶ γναφαλλίου F γναφάλιον· τούτον τοῖς φύλλοις ROrib.Di post γναφ. syn. e R add. ADi: marg H2 γναφαλλίου PF: γναφαλίου H: γναφάλιον ADi: γναφάλλιον RE Pl. XXVII 88: γναφαλίς Scrib. L. 121 ξὑλλοις τιωὲς ROrib.Di γναφάλλων E: γναφάλλου RPV: γναφαλλίου A 10 C fol. 84v: N 58 marg. adscr. N (man. rec.) acus muscata maior et acus muscata minor cf. Mat. Silv, 288 γεράνιον ἕτερον Di ὀξύφυλλον] ξυλό- φυλλον N μερτρύξ (sic) RHDi: corruptum: fort. τέτριξ 11 μυρρίς] geranion aliqui myrrin, alii myrtidan appellant Pl. l s. εἰροβρύγκας N 12 πουαμωνία C: πουλμονία Di: πουλμενία H κεκοτρια RDi: κικοτρία H: corr. Marc. coll. Pl. l. s. Sim. an. s. geranion cf. Herm. XXXIII 388 ἰέσκ N: ἐέγκ CHDi: fort. praestat ἐέγκ cf. D. ed. Spr. II 516 Löw l. s. 407 13 C fol. 85v: N 58 γεράνιον Di πελονιτις CDi: πελονειτις N: πελονητις H: corr. Sarac.: πελα- νῖτις coni. Spr. τίρκα R: τρίκα reliqui ef, Hes. s. v. τρίκκος (cum adnot. M. Schmidt) 14 σεχιναστρουμ R: ὀεχιναστροὑμ HDi: correxi ἰεσκέ HDi λευκοῖς οὖσι καὶ μαλακοῖς, ποιεῖ σὺν οἴνῳ αὐστηρῷ ποτιζόμενα τὰ φύλλα πρὸς δυσεντερίαν.

118 τύφη· φύλλον ἀνίησι κυπερίδι ὅμοιον, καυλὸν δὲ λεῖον, ὁμαλόν, ἐπ ἄκρῳ περικείμενον ἄνθος πυκνόν, ἐκπαππούμενον, ὃ καλοῦσιν ἔνιοι ἀνθήλην.

ταύτης τὸ ἄνθος ἀναληφθὲν στέατι παλαιῷ ὑείῳ πεπλυμένῳ κατακαύματα θεραπεύει. φύεται δὲ ἐν ἕλεσι καὶ ὑδροστασίμοις τόποις.

119 κιρκαία· οἱ δὲ διρκαίαν καλοῦσι. τὰ μὲν φύλλα ἔχει στρύχνῳ κηπαίῳ ὅμοια, παραφυάδας δὲ πολλάς, ἄνθη μέλανα, 117 RV: γναφάλλιον· οἱ δὲ εἶρος, οἱ δὲ ἀμπέχογκος, οἱ δὲ ἀνάξυστον, οἱ δὲ γναφαλλίς, Αἰγύπτιοι σεμεών, Γάλλοι γελασῶνεμ, Ῥωμαῖοι κεντούκλουμ, ὁμοίως κεντουκουλάρις, οἱ δὴ ἀλβίνους. 118 RV: τύφη· οἱ δὲ τύφι καλοῦσιν. 3 SIM.: Theophr. h. pl. I 5, 3. 8, 1. IV 10, l. 4, 6 sq. 3 EXC.: Orib. XII s. v. (τύφη — ἀνθήλην). 9 SIM.: Pl. XXVII 60 (e S. N. — Crat.). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (χιρκαία — εὐώδεις); cf. Gal XII 26 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 λεπτοῖς Di ποιεῖ δὲ REDiAH πινόμενα N 3 num. cap. υλβ 0: υλδ Di: ρκε E tit. περὶ τύφης HADi τυφή E τόφη Theophr. l. s. κυπέρει Οrib. καυλὸς δὲ λεῖος C: καυλὸν λευκὸν, λεῖον Di 4 ὀμαλόν] ὅλον ROrib.E: superscr. A2 cf. Theophr. h. pl. I 5, 3 ἐπ᾿ ἄκρον E: ἐπάνω C: superscr. A πυκνὸν καὶ ADi 5 ἔνιοι καλοὺσιν E θήλην C: superscr. A2 6 παλαιῷ] πολλῷ R superscr. A2 ὑείῳ παλαιῷ EA 7 ἑλόδεσι (superscr. ἐν ἕλεσι A2) A ὑδροσυμυίκτοις τόποις καὶ ὕδασι στασίμοις E 9 num. cap. υλγ D: υλε Dl: ρδϚ E tit. περὶ κιρκέας FHADi κιρκέα ΟGa1. (Paul. Aeg.): κίρκαιον E: circeon Dl διρκέαν FHADi: δίρκαιον E 10 στρύχνφ ὅμοια Di κηπευτῷ E: πηκαίῳ P πολλὰς καὶ λεπτάς E 11 C fol. 93v: N 34 EIPEC (sic) R: ἰρές HADi: correxi ἀμπέτογγος CDi: ἀνπέτονγος N: ἀμπέτογκος H: ἀμπέτοκος A: correxi coll. Pl. ΧΧΙΩ 138 centunculum vocant nostri, foliis ad similitudinem capitis paenularum 12 ἀναξητον R: ἀνάξιτον reliqui: correxi ἀναφαλίς R: ἀναφαλλίς HADi: correxi coll. Scrib. Larg. 121 prodest et torminosis et coeliacis datum ex aqua centunculum herbam incoctam habente, quam Graeci γναφαλίδα dicunt σεμεώρ A: fort. recte ef. D, III 100 γελασωνε N: γελασωνεν C: γελασονέυ Di: γαλασονέμ H: γαλλοσενέμ A 13 κεντουνκλοὑυ N: κεντουκλοὑμ CHADi cf. Scrib. Larg. l. s. Pl. XXIV 138. Maximaltarif des Diocletian ed. Mommsen VII 52 sq. ὁμοίως] οἱ δὲ HADi τουκουλαρίς libri: correxi 14 ἀλβίνους appellatur a candido foliorum colore 15 C fol. 343r: N 141 μικρά, πολλά, καρπὸν κεγχροειδῆ ἔν τισιν οἱονεὶ κερατίοις, ῥίζας σπιθαμιαίας τρεῖς ἢ τέσσαρας λευκάς, εὐώδεις, θερμαντικάς· μάλιστα ἐν πετρώδεσι φύεται τόποις καὶ ~~εὐπνοίοις~~ εὐηλίοις.

ταύτης ἡ ῥίζα, ὅσον μνᾶς τέταρτον θλασθεῖσα καὶ βραχεῖσα ἡμέραν καὶ νύκτα, ἐν οἴνου γλυκέος κοτύλαις ἓξ ποθεῖσα ἡμέρας τρεῖς ὑστέραν ἀποκαθαίρει· ὁ δὲ καρπὸς γάλα κατασπᾷ ἐν ῥοφήματι λαμβανόμενος.

120 οἰνάνθη· τὰ μὲν φύλλα ἔχει ὥσπερ σταφυλῖνος, ἄνθη δὲ λευκά, καυλὸν παχύν, σπιθαμιαῖον· καρπὸν δὲ ὥσπερ ἀνδρα|φάξυος, ῥίζαν μεγάλην, κεφαλὰς ἔχουσαν πλείονας, στρογγύλας· φύεται ἐν πέτραις.

ταύτης ὁ καρπὸς καὶ ὁ καυλὸς καὶ τὰ φύλλα ποτίζεται 120 RV: οἰνάνθη· οἱ δὲ κέρας, οἱ δὲ λευκά〈κα〉νθον καλοῦσιν. 5 SIM.: Zop. (Orib. II 597) D. eup. II 77 (289) Pl. l. s. — Zop. (Orib. II 596) eup. I 138 (163) Pl. 1. s. 5 TEST.: Gal. XII 26: κιρκαίας τῆς πόας τὴν μὲν ῥίξαν φησὶ Διοσκου- ρίδης σὺν οἰωῳ γλυκεῖ πινομένην ὑστέρας ἐκκαθαίρειν, οὗσαν εὐώδη τε καὶ θερ- μαντικήν, τὸν δὲ καρπὸν ἐν ῥοφήματι Διδόμενον εἱς γένεσιν γάλακτος συνεργεἴν. 9 SIM.: Theophr. h. pl. V 9, 6 VI 6, 11 Pl. XXI 167 (e. S. N.) — Pl. l. s. eup. II 75 (287) — Zop. (Orib. II 567) Pl. l. s. eup. II 109 (308). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (οἰνάνθη — πέτραις); Ps. Ap. 55; Hes. s. v. οἰνάνθη. 13 TEST.: Paul. Aeg. VII 3 s. v.: ὁ δὲ Διοσκουρίδης ἑτέραν ὑπογράφει (sc. οἰνάνθην) ταύτῃ ἐναντίαν τὴν δύναμιν ἔχουσαν, ὅθεν δεύτερά φησιν ἐκβάλλειν αὐτὴν καὶ στραγγουρίαν καὶ ἴκτερον ἰᾶσθαι. Hes. s. v. οἰνάνθη. 1 μικρὰ πυκνὰ E: flores nigros minores et multos Dl καρπόν] uir- gam Dl(?): καρπὸν δὲ EDi κεράτια AH 2 λευκάς] λεπτάς DIDi εὐώ- δεις om. 0 at cf. Pl. radice semipedali, triplici fere aut guadruplici, alba, odorata, qustus calidi: Dl radices . . . odoratas et termanticas 3 μάλιστα δὲ Di εὐπνοίοις 0: seclusi (dittogr.) 5 μνᾶς τέταρτον P: μνᾶς τέταρτας F: μνᾶς δ΄ AHDiDl cf. Pl. macerari oportet in sextariis III quadrantem radicis tusae nocte et die 6 ἕξ] ζ΄ Di καὶ ποθεῖσα EDi 7 ἐπὶ ἡμέρας E καθαίρει E 8 ῥοφήμασι Di 9 num. cap. υλδ PFH: υλε A: υλϚ Di: ρκζ E tit περὶ ρἰνάνθης FH ADi post οἰνάνθη syn. add. Di: marg. H2 10 δὲ (pr) om. CPEF λευκὰ ἄνθη F καὶ καυλὸν Di παχὺν καυλόν 0rib, ἀτραφάξυοε Orib.: ἀνδρα- φάξεως R in C charta laesa): ἀνδραφάξυος 0 11 ῥίζα μεγάλη RDi ἔχουσα RDiFHE (corr. E2) 12 φὑεται δὲ E 13 ὁ καυλὸς καὶ ὁ καρπός E 14 C fol. 253v: N 99 κερασκόμην libri: corr. Salm. cf. D. III 52 λεύκανθον libri: correxi coll. D. III 108 πρὸς δευτέρων ἐκβολὴν σύν οἰνομέλιτι, ἡ δὲ ῥίζα πρὸς στραγγουρίας σὺν οἴνῳ.

121 κόνυζα· ἡ μέν τις μικρά καλεῖται εὐωδεστέρα οὔσα, ἡ δὲ μείζων, ὑπερέχουσα τῷ θάμνῳ καὶ τοῖς φύλλοις, πλατυτέρα καὶ βαρύοσμος ἀμφότεραι δὲ ἐοίκασι τοῖς φύλλοις ἐλαίᾳ, Εστι δὲ δασέα ταῦτα καὶ λιπαρά· ὕψος δὲ τοῦ καυλοῦ ἡ μὲν μείζων 121 RV: κόνυζα λεπτόφυλλος· οἱ δὲ κόνυζα μικρά, οἱ δὲ Πάνιος, οἱ δὲ λιβανωτίς, προξῆται Κρόνιος. κόνυζα πλατύφυλλος· οἱ δὲ κόνυζα μεγάλη, οἱ δὲ κόνυζα αἱματῖτις, οἱ δὲ Δαναΐς, οἱ δὲ πανάκειον οἱ δὲ φῦκος, οἱ δὲ ἰχθύς, οἱ δὲ δείνοσμος, προφήται βρεφοκτόνος, οἱ δὲ ἀνουβιάς, οἱ δὲ † ἡδεαμιας, Αίγύπτιοι κέτι, Ῥωμαῖοι ἴντουβουμ, οἱ δὲ μιλιτάρις μίνορ, οἱ δὲ πουλικάρια, οἱ δὲ φεβρεφούγια, οἱ δὲ φραγμώσα, οἱ δὲ μουστάρια, οἱ δὲ † κοπικολέδιου, οἱ δὲ πίκεμ. 3 SIM.: Theophr. h. pl. VI 2, 6 Pl. XXI 58 (e Theophr.) Pl. XX 171, 172 cf. schol. Nic. Th. 70 schol. Theocr. IV 25 VII 68. 3 EX0.: Orib. XI s. v. (κόνυζα - ἄχρηστοι); Gal. XII 35 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.): Ps. D. de h. f. 28. 1 ἥδε ἡ ῥιζα P post ῥίζα transpos. σῦν οἶνῳ REDi στραγγου- ρίαν C: στραγγουρίας ἁρμόζει Di: στραγγουρίας καὶ ἴκτερον (e Paul. Aeg) ἁρ- μόζει E 3 num. cap. υλε PFH: υλδ A: υλζ Di: ρκη E tit. περὶ κονύζης μεγάλης Di: περὶ κονύζης HA κόνυζα μεγάλη Di: κόνυζα πλατύφυλλος R (e Crat.): κονύζης E post κόνυζα syn. e R add. Di: post βαρύοσμος A: mg. H2 ἡ μέν τε ἑστιν μικρά, ἡ δὲ μείζων εὐοvδεστέρα οὖσα· διὸ καὶ ἱμα- τίοιε συντίθεται. φύεται δὲ μάλιστα περὶ χαράδρας καὶ χειμάρρους. ἡ δὲ μεί- ζνν ὑπερέχουσα E 4 τοῖς φύλλοις καὶ τῷ θάμνῳ HA πλατύτερος HA 5 προσεοίκασι Di ἑλαίας N 6 παρύψος E (dittogr.): τὸ δὲ ὔψος C 7 C fol. 152v: N 49: marg. add. N (m. rec.) pollicaria minor cf. Matth. Silv. s. v. κόνυζα ἑτέρα HADi 8 cf. Pl. XXI 58 masculae radix α qui- busdam libanotis appellatur (XX 172) κρόνος H: κρόνιος reliqui 9 C fol. 153v: N 49: marg. add. N (m. rec) pollicaria maior κόνυζα μεγάλη HADi κυνοζεματῖτις ibri: correxi 10 δαναείς N τανάχιον RHDi: correxi coll. Pl. XIX 165 11 εχ θύς libri: ἐσχύς Ald.Orib. lat.: suspectum δίνοσμος R 12 ΗΔΕΑΜΙΑϹ R: ἡδεμίας HDi: ἡδεουμίας A: fort. αῖμα Ἤρας ἰντιβούμ A 13 μηλιτάρις HADi μίνορ] μίνα Di: μίνη HA πουλικάρια] ΑΕΛΛΙΑΡΙΑ R: δελλιάριον HADi: correxi coll. Sim. Ian. s. policaria dixit mihi greca herbaria quae uocatur grece comisca φεβρεφούγια R: φεβρεφούια A: φεβροφούγια Di cf. Ps. Ap. 36 Itali febrifugiam (sc. centauriam min.) 14 φραγμοσἁ HADi οἱ δὲ ΚΟΠΙΚΟΛΕΔΙΟΥ (sic) R: om. reliqui: corruptum. fort. κουλικουλέγιουμ 15 ΠΙϹΑΝ (sic) RH: τίσσαν HDi: correxi cf. Herm. XXXIII 408 δύο πήχεων ἔχει, ἡ δὲ ἐλάττων ποδός, ἄνθος ψαφαρόν, μήλινον, ὑπόπικρον, ἐκπαππούμενον, ῥίζαι ἄχρηστοι.

2 δύναται δὲ ὁ θάμνος σὺν τοῖς φύλλοις ὑποστρωννύμενος καὶ θυμιώμενος θηρία διώκειν καὶ κώνωπας ἀπελαύνειν· κτείνει δὲ καὶ ψύλλους. καταπλάσσεται δὲ τὰ φύλλα ὡφελίμως ἐπὶ ἑρπετοδήκτων καὶ φυμάτων καὶ τραυμάτων καὶ σὺν οἴνῳ δὲ πίνεται τὸ ἄνθος καὶ τὰ φύλλα πρὸς καταμηνίων ἀγωγὴν καὶ ἐκβολὴν ἐμβρύων καὶ στραγγουρίαν καὶ στρόφους καὶ ἴκτερον, μετʼ ὄξους δὲ ἐπιληπτικοὺς πινόμενα ὠφελεῖ· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν ἐν ἐγκαθίσματι τὰ ἐν μήτρᾳ θεραπεύει.

3 ὁ δὲ χυλὸς προστεθεὶς ἑκτρωσμοὺς ποιεῖ· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ῥίγη συγχριομένη ἡ πόα μετʼ ἐλαίου. ἡ δὲ λεπτὴ καὶ κεφαλαλγίας καταπλασσομένη ἰᾶται.

γίνεται δὲ καὶ τρίτον εἶδος κονύζης, καυλῷ παχύτερον καὶ μαλακώτερον, τοῖς δὲ φύλλοις μεῖζον τῆς λεπτῆς, ἔλασσον δὲ τῆς μείζονος, οὐ λιπαρόν, βαρυοσμότερον δὲ πολλῷ καὶ ἀηδέστερον καὶ ἀπρακτότερον. φύεται δὲ ἐν ἐφύδροις τόποις.

5 SIM.: Theophr. h. pl. VI 2, 6. Nic. Th. 70. 83. 875. 942 (ex Apollod.) Pl. XXI 58 D. eup. II 128 (323) — eup. II 133 (325) — eup. II 122 (320) — eup. I 149 (170) — eup. I 162 (178) — eup. II 56 (267) — [Hipp.] γυν. H 200 (VIII 382) I 78 (VIII 180. 182) περὶ γ. φ. 3 (VII 316) etc. Pl. XXVI 160 eup. II"78 (291) II 80 (293) — eup. II 24 (236) — eup. I 2 (94). 14 EXC.: Orib. XI s. v. (γίνεται — ἐφύδροις). 1 πήχεων δὑο C: πηχῶν E ἔχει om. RE ἐλάττων] μικροτέρα E ψαθαρόν C (superscr. A2): ·/· ψαφαρόν F (mg. add. m. rec. ψαθυρόν, ὅπερ ἑρμηνεύεται ἀσθενὲς καὶ εὔθραυστον) 2 ὑπόκιρρσν Di: μικρόν R (superscr. A2): ὑπόπικρον καὶ ὑπόκηρρον E: amaru Dl ῥίζα Orib.Dl: αἱ ῥίζαι δὲ E: ῥίζαι δὲ AHDi 3 ὑποθυμιώμενος (om. στρωννὑμενος καὶ) R 5 ψύλλας FHDi: ψίλλας A καὶ τὰ φύλλα E: τὰ φὑλλα om. R 6 φύμασι E καὶ (tert.) om. CE πίνεται δὲ σὺν οἴνῳ E 7 τὰ φύλλα καὶ τὸ σπέρμα E 8 ἐμβρύων ἑκβολήν DiA 9 πινόμενον (post δὲ transpos. N) RE τὸ ἀφέ- ψημα δὲ ἐνκαθείσματα τὰς (τὰ N) ἐν μήτρᾳ R 10 αὐτοῦ E ἀποκαθαίρει R: θεραπεύει καὶ ἔμμηνα ἀποκαθαίρει E. causas matricis conponet Dl: matri- cem purgant Ps. D. de h. f. 11 ἐκτρωσμοὺς ποιεῖ] τρόμους παὑει R (superscr. A2): abortum facit Dl: abortionem praegnantibus facit Ps. D. de h. f. 12 ἡ πόα συγχριομένη E καὶ κεφαλαλγίας καταπλασσομέ in textu omissa marg. add. P (cum ·/·) λεπτὴ καταπλασσομένη CFHA καὶ om. R κεφαλαλ- γίαν R 14 nov. cap. inc. Di (sine numero) περὶ κονύζης μικρᾶς· κόνυζα ἑτέρα sequ. syn. γίνεται — τόποις om. RPs. D. de h. f.: del. A2 δὲ om. Orib.Di ἔστι δὲ καυλῷ Di παχυτέρα καὶ μαλακωτέρα Di 15 μείζων PVDi ἔλαττον Οrib.: ἐλάσσων Di 16 λιπαρά Di: λιπαρὸν πολύ Orib. βαρυοσμότερον δὲ πολλῷ post ἀπρακτότερον transpos. 0rib. βαρυοσμοτἑρα — ἀηδεστέρα — ἀπρακτοτέρα Di 17 εὐύδροις E τόποις addidi ex 0rib.

122 ἡμεροκαλλές, οἱ δὲ ἡμεροκατάλλακτον· φύλλα ἔχει καὶ καυλὸν ὅμοια κρίνῳ, χλωρὰ δὲ ὥσπερ πράσα· ἄνθη δὲ ἐπʼ αὐτῷ τρία ἢ τέσσαρα, τὴν σχίσιν τῳ κρίνῳ ἐοικότα, ὅταν ἄρξηται χάσκειν, τὴν δὲ χρόαν ἰσχυρῶς ὠχράν, ῥίζαν ὁμοίαν βολβῷ, εὐμεγέθη, ἥτις λεία ποθεῖσα καὶ σύν μέλιτι ἐν ἐρίῳ προστεθείσα πεσσός ἐστιν ὑδραγωγὸς καὶ αἱμαγωγός. τὰ δὲ φύλλα λεῖα καταπλασσόμενα φλεγμονάς μαστῶν τάς ἐκ τοκετῶν καὶ ὁφθαλμῶν πραύνει· καταπλάσσεται δὲ ἡ ῥίζα ὡφελίμως καὶ τὰ φύλλα ἐπὶ τῶν πυρικαύτων.

123 λευκόϊον γνώριμον. ἐστι δʼ αὐτοῦ διαφορὰ ἐν τῷ 122 RV: ἡμεροκαλλές· οἱ δὲ ἡμεροκατάλλακτον, οἱ δὲ κρίνον ἄγριον, οἱ δὲ κρινάνθεμον, οἱ δὲ πορφυρανθές, οἱ δὲ βολβὸς ὁ ἐμετικός, οἱ δὲ ἀντικάνθαρον, Ἁἰγύπτιοι ἰοκρὑ, Ῥωμαῖοι βούλβουμ, οἱ δὲ λίλιουμ ἀγρέστε, οἱ δὲ λίλιουμ μαρρίνουμ, Ἀφροι ἀβοίβλαβον. 1 SIM.: Theophr. h. pl. VI 1, 1. 6, 11 Pl. XXI 158 e S. N.) cf. Ath. XV 681 e — Pl. l. s. D. eup. II 78 (290) — Pl. l. s. eup. I 29 (107). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἡμεροκαλλές — εὐμεγέθη); Gal. XI 884 (═ 0rib. II 637 Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἡμεροκαλλές. 10 SIM.: Pl. XXI 27. 131. 10 EXC.: Orib. XI s. v. (λευκόῖον — μήλινον); Gal. XII 58 (unde Aet. I s v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 58 (e D. lat. ex quo Isid. XVII 9 15) cf. A. Mai VII 447. Ps. 0rib. II 22. 1 num. cap. υλϚ 0: υλη Di: ρκθ E tit. περὶ ἡμεροκαλλοῦς FHADi ἡμεροκαλές PVFA post ἡμερ. eyn. add. DiA: marg. H2 ἡμεροκατάλακτον A cf. Ath. XV 681e 2 καυλία N: καυλίαον (varia lectio) C πράσου N: κράσσα E ἐπ᾿] ἐν libri: correxi 3 αὐτοἵς C post αὐτῷ inser. καθʼ ἕκα- στην ἀπόφυσιν ROrib.DiA: superscr. H2 σχέσιν RE (corr. E2) τῷ om. E 4 χαίνειν Di ἰσχυρῶς ὠχράν] εὐανθῆ RE: superscr. A2: uiridem colorem facit et bonum et odoratum Dl 5 καὶ om. E: post μέλιτι transpos. R: fort. recte μέλιτι· σὺν ἐλαίῳ δὲ καὶ μέλιτι ἐν E 6 πεσσοῦ τρόπον R (om. ἐστιν) E ὑδραγωγός ἐστιν E καὶ αἱμαγωγός om. E 8 δὲ ὠφελίυως ἡ ῥιζα Re 9 φύλλα ὡφελίμως FHADi 10 num. cap. υλζ 0: υλθ Di: E tit. περὶ λευκοΐου FADi post λευκόῖον syn. add. DiA: marg. H2 λευκοΐου διαφορὰ ἐν τῷ ἄνθει Orib. γνώριμον ἐστιν FHADi ἡ δʼ αὐτοῦ V (dittogr.) αὐτῆς Di 11 C fol. 132v: N 79: marg. add. N (m. rec.) lilium marinum bulbus emai- ticus seu bulbus emanticus ἡμεροκατάλακτον C: om. H 12 κρινάνθηαον RA: κρινάνθιμον H πορψυρανθαις C 13 αἰμετικός C: αἱματικός HADi cf. D IV 156 ἀντινάνθαρον A (corr. A2) ἰοκροί Di: ἐοκρή HA 14 αἰλιου- μαγρεστέμ C (om. N): ἐλιουμαγρεστέμ HaDi: correxi ΑΙΛΙΟΥΜ C: ΛΕΙΛΙΟΥΜ N: αἰλιουμαρινούμ Di: ἐλιουμαοινούμ HA correxi 15 Αφροι ἀβοίβλαβον om. N: ἀββοιβλαβον C: αβοιβλαβον Di: ἀβίβλαβον HA cf. D. III 102 Löw l. s. 402 ἄνθει· ἢ γὰρ λευκὸν ἡ μήλινον πορφυροῦν εὑρίσκεται. εὔχρηστον δὲ πρὸς τὴν ἐν ἰατρικῇ χρῆσιν τὸ μήλινον, οὗ τὰ ἄνθη ξηρά ἀποζεσθέντα εἰς ἐγκαθίσματα ποιεῖ πρὸς τάς περὶ ὑστέραν φλεγμονάς καὶ ἀγωγάς ἐμμήνων· ἀναληφθέντα δὲ κηρωτῇ ῥαγάδας τὰς ἐν δακτυλίῳ θεραπεύει, σύν μέλιτι δὲ Αφιας. ὁ δὲ καρπὸς αὐτοῦ ποθεὶς ἐν οἴνῳ δραχμῶν δυεῖν πλῆθος ἢ προστεθεῖς σύν μέλιτι ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἄγει. αἱ δὲ ῥίζαι καταπλασθεῖσαι σύν ὄξει στέλλουσι σπλῆνα καὶ ποδαγρικούς ὠφελοῦσιν.

124 κραταιόγονον· φύλλα ἔχει ὅμοια τοῖς τοῦ πυροῦ — πλείονες δὲ ἀπὸ μιᾶς ῥίζης φύονται βλαστοὶ γονατώδεις — 123 RV: λευκόϊον· οἱ δὲ βασίλειον, Ῥωμαῖοι ὄπουλα ἄλβα, οἱ δὲ βίολα ἄλβα, οἱ δὲ αὐτγουστέα, οἱ δὲ βίολα〈μ〉 ματρωνάλε〈μ〉 οἱ δὲ πασσαρίνα, οἱ δὲ πουλλικρούρα. λευκόῒον θαλάσσιον, οἱ δὲ ἴον θαλάσσιον, Ῥωμαῖοι βίολα ἄλβα μαρίνα. δύναμιν δὲ ἔχει καὶ αὐτὸ τὴν αὑτην τῳ πρὸ αὐτῆς, οὐχ οὕτως δὲ ἐνεργές. 2 SIM.: PI. XXI 131 D. eup. II 70 (284) — Pl. 1. s. — Zop. (0rib. II 598) eup. II 27 (289) 80 (293) eup. I 235 (215) 10 SIM.: Theophr.] h. pl. IX 18, 5 Pl. XXVII 62 e . N. — Crat.). 10 EXC.: med. Gal. XII 44 (═ Orib. II 652. Paul. Aeg. VII 3 s. v). cf. Gal. XX 132, Hes. s. v. κραταίγονον. 1 λευκότερόν ἐστιν E: λευκόν ἐστιν R: μήλινον ἢ λευκὸν 0rib.: mellinum et album et purpureum florem ostendit Dl πορφυροῦν] κυανοῦν A (marg. add. ἢ πορφυροῦν A2): πορφυροῦν ἢ κυανοῦν RDiH2 εὑρίσκεται om. RD1: εὑρίσκεται δὲ αὐτοῦ εὔχρηστον E: ἔσει δὲ αὐτῶν εὔχρηστον Di 2 δὲ om. RVEDi ἰατρικὴν (om. ἐν) R0rib.E μήλινον] χρήσιον R: τοῦ μηλήνου τὰ ἄνθη E (corr. E2) 3 πρὸς] εἰς R 6 ἐν] σὺν RE: σὺν οἴνφ ποθεὶε ADi δόν πλῆθος Ε ἤ] καὶ R 7 ἔμβρυα καὶ ἔμμηνα Ε ἔμβρυα] δεύ- τερα R: καὶ δεύτερα post ἔυμηνα add. ADi: superscr. H2: menstruis imperat, abortum facit Dl ῥίζαι ξηραὶ Ε 8 σπλπῆνας E ποδάγρας E 10 num. cap υλη 0: υμ Di: ρλα E tit περὶ κραταιογόνου FHADi post κρατ. syn. add. Di κραταίγονον [Theophr.] Pl. Dl Hes. οἱ δὲ κρα- ταονυν e R add. A: superscr. H2 μελαμπύρου RADi: μελαμ superscr. H2 cf. [Theophr.] φύεται δὲ τοῦτο ὥσπερ λίνον πύρινον: crataegonon spicae (specie coni. Salm. exerc. Pl. 190) tritici simile est Pl.: folia habet tritici similia Dl 11 πλείους CE δὲ om. R 12 C fol. 203r: N 159 βασίλιιον R ὀπουλαλαβά Di 13 οἱ δὲ βίολα ἄλβα om. A : βουλααλβά Di αὐγουστία Di βιολα ματρωναλε R: βιολα- μκτρονμλέ HADi: correxi 14 πασαρίνα A πουλλιφουρα R: πουλίφουρ ADi: πολύφουρα H: correxi coll. Ps. Ap. 45 15 N fol. 109: C fol. 69r 16 μαρεινα N 16 τῷ N: τῶν C 17 ἐντεχνές C καρπὸν δὲ ὅμοιον κέγχρῳ. φύεται δὲ ἐν συσκίοις καὶ φραγμώσςαιν ὡς ἐπὶ πολὺ τόποις, ἰσχυρῶς δριμύ.

ἱστορεῖται δὲ ὑπό τινων ἡ πόσις τοῦ καρποῦ γυναῖκα ἀρσενοτόκον ποιεῖν, ἐάν τις μετὰ τὴν κάθαρσιν τῶν καταμηνίων πρὸ τοῦ πλησιάσαι νῆστις πίνῃ τρὶς τῆς ἡμέρας ὁλκὴν τριωβόλου μετὰ ὕδατος κυάθων δύο ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα· ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ πινέτω τὰς ἴσας ἡμέρας καὶ πλησιαζέτω.

125 φύλλον· φύεται ἐν πέτραις· τὸ μὲν θηλυγόνον λεγόμενον ὥσπερ βρύον, ἔχον χλωρότερον ἐλαίας τὸ φύλλον, καυλὸν δὲ λεπτόν, βραχύν, ῥίζαν λεπτήν, ἄνθος λευκόν, καρπὸν μικρὸν ὥσπερ μήκωνος. τὸ δὲ ἀρρενογόνον τὰ μὲν ἄλλα ὅμοιον τῷ προειρημένῳ, καρπῷ δὲ διαφέρει· ἔχει γὰρ ὅμοιόν τι ἄρτι ἐξηνθηκυΐᾳ ἐλαίᾳ, βοτρυῶδες.

124 RV: κραταιόγονον ἢ κραταίγονον, οἱ δὲ κραταίωνον καλοῦσιν. 5 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. l. s. 8 SIM.: [Theophr.] h. pl. ΙX 18, 5 Pl. XXVII 125 (e S. N. — Crat.) Pl. XXVI 162 (ex I. B.) cf. XXVI 99. 1 δὲ (pr.) om. R δὲ (alt.) om. REDi φρυγανώδεσι RDi: superscr. A2: nascitur locis umbrosis et spinosis Dl cf. Salm. l. s. 2 ὡς ἐπιτοπολὺ RDi: ὡς τὸ πολύ (post τόποις transpos.) E ἰσχυρῶς δὲ Di δριμύς E 3 πόσις] δύναμις Ε γυναῖκας ἀρρενογόνους ἒντόκους ποιεῖν εἰ Ε ἀρρενο- τόκον Di 4 τις om. REDi τῶν καταμηνίων om. RDi 5 πίνῃ νήστις Di πίῃ PA τρὶς om. PR: ter in die Dl τῆς om. A ὁλκῆς R: Inschr.3 157 7 δὲ om R καὶ πλησιαζέτω om. R 8 num. cap. υλθ O: υμα Di: ρλβ H tit. περὶ φύλλου FHADi post φύλλον syn. e R add. ADi: marg. H2 φύλλον δὲ E 9 ὡσπερεὶ RA2Di: ὥσπερ βρύον om. FH (ὡσπερεὶ βρύον superscr. H2): cf. Dl saxosis locis nasci- tur sicut brio χλωρότερα N ὡς ἐλαίας E τὰ φύλλα RA. 10 δὲ om. REDi λεπτὸν — ἄνθος om. N ῥίζαν δὲ C καρπὸν om. FH (superscr. H2) μικρόν] λεπτὸν μικρόν E: λευκὸν μικρόν Dl: μείζονα RDiA: superscr. A2: post μήκωνος transpos. F: semen papaveri rotundo simile Pl. l. s. 11 ἀρσέ- γονον C: ἀρσόγονον N καὶ τὰ ἄλλα ὅμοια C: κατὰ πᾶν ὅμοιον N 12 δὲ om. R ὁμοίαν ἄρτι ἐξηνθηκυῖαν μηλέᾳ βοτρυώδει R: ὅμοιον ἄνθος ἐξηνθη- κυίας ἐλαίας βοτρυῶδες Di: ὅμοιον ι (sic) ἄνθος ἐξανθηκυΐα ἐλαία βοτρυώδη E: ἐξανθηκυΐα ἐλαία FHA: mares autem a femina semine tantum differens, quod est incipientis plivae Pl τι addidi 13 βοτρυώδη F 14 C fol. 194v: N 88 mg. adscr. N (m. rec.) pimpinella κραταίωνον ἢ κραταίγονον C: κραταιωνον (ογ superscr., ω in ras.) ἢ κραταίγονον (superscr. o) N ἢ κραταίγονον om. HADi οἱ δὲ κρ. καλοῦσιν om. N κραταίονον HADi 15 καλοῦσιν om. HADi

λέγεται δὲ τὸ ἀρρενογόνον ποθὲν ἀρσενοτοκεῖν, τὸ δὲ θηλυγόνον θηλυτοκεῖν. ἱστορεῖ περὶ τούτων Κρατεύας ἐμοὶ δὲ δοκεῖ τὰ τοιαῦτα μέχρις ἱστορίας ἐρεῖν.

126 ὄρχις· οἱ δὲ κυνὸς ὄρχιν καλοῦσι. φύλλα ἔχει κατὰ γῆς ἐστρωμένα περὶ τὸν καυλὸν καὶ τὸν πυθμένα, ἐλαίᾳ μαλακῇ ὅμοια, στενώτερα δὲ καὶ μακρότερα, καυλὸν σπιθαμῆς τὸ μῆκος, ἐφʼ ᾧ ἄνθη πορφυροειδῆ, ῥίζαν βολβοειδῆ, ἐπιμήκη, διπλῆν, στενήν, ὡς ἐλαίαν, τὴν μὲν ἄνω, τὴν δὲ κατωτέρω, καὶ τὴν μὲν πλήρη, τὴν δὲ μαλακὴν καὶ ῥυσήν. ἐσθίεται δὲ ἡ ῥίζα ὡς βολβὸς ἑφθή.

125 RV: φύλλον· οἱ δὲ ἐλαιόφυλλον, οἱ δὲ καὶ βρυωνίαν καλοῦσιν. 126 RV: σατύριον· οἱ δὲ ὄρχιν, οἱ δὲ κυνὸς ὄρχιν, οἱ δὲ ἱρόν,, οἱ δὲ πριαπήϊον ἢ πριαπίσκος, οἱ δὲ μόριον, Ῥωμαῖοι νέρβιουμ Σατύρικουμ. 4 SIM.: Theophr.] h. Pl. X 18, 3 Pl. XXVII 65 (e S. N. — Crat.) XXVI 96 (ex I. B. — Crat.) — Alex. Trall. II 196 (P.). 4 EXC.: Orib. XII s. v. (ὄρχις — ῥυσήν); Gal. XII 92 (unde Orib. II 671. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 43. Hes. s. v. ὄρχια. 13 SIM.: Ps. Ap. 16 (═ Ps. Orib. III 67). 1 ἀρσενογόνον R ἀρρενοτοκεῖν EDi: ἀρσσνοτοκεῖν ποιεῖν R 2 θηλυ- τοκεῖν ποιεῖν E: θηλυγονεῖν R ἱστορεῖ (ἱστορεῖται N) δὲ NE τούτου H 3 μέχρις P: μέχρι reliqui τῆς περὶ μὺτῶν ἱστορίας EDi ἑστεράς P έρεῖν PF: προάγειν RHADi: προάγειν καὶ γράφειν E 4 num. cap. υμ O: υμβ Di: ρλγ E tit. περὶ ὄρχεως FDiH: περὶ ὄρχεων A κυνόρχις Ordb. (om. καλοῦσι) ἔχει post γῆς colloc. E 5 γῆν N καὶ τὸν πυθμένα om. N: πυθμένα καὶ τὰ ψύλλα E έλαίᾳ] aliter [theophr.] 1. s. ἔχει δὲ τὸ μὲν φύλλον σκιλλῶδες. at cf. Pl. foliis pleae mollibus: Dl similia sunt oliuve folia ipsa, sed molliora et angusta et longiora μαλακῇ om. N: suspectum 6 ὅμοια χλωρά N στε;νώτερα δὲ καὶ om, N μακρότερα μέν- τοι N καυλίον N: καυλία Orib.PV: καὶ λεἴα F (post στεν. δὲ transpos.) HA: καὶ καυλία E: uirga duobus palmis longa Dl 7 μῆκος ἢ καὶ μεῖζον N ἐφ᾿ ᾧ E (ν superscr. E2): έφ᾿ ὧν Orib.O: ἐν ᾧ N: ἐφ᾿ οὗ Di πορφυρᾶ Κ ῥίζα βολβοειδὴς κτλ. NE ἐπιμήκη om. Dl 8 διπλῆν om. FH: post στενὴν transpos. A στενήν om. NPV at cf. Dl radix bulbo similis et duplex et angusta sicut oliuae ἐλαί 0: ἐλαίας reliqui: correxi ἀνωτέρω Orib.: ἀνώτερον N κάτω A 9 πλήρη] σκληράν E μαλακωτέραν NE ῥυσσήν HADi ἐσθίε- ται κτλ.] ἑψηθεῖσα δὲ ὡς βολβός N 10 ῥίζα ἑφθὴ E ἑψηθεῖσα Di καὶ ὀπτηθεῖσα in fine add. E 11 C fol. 370r: N 165 13 N fol. 133: cap. om. C: syn. om. HADi Siculi orcis Ps. Ap. 14 πριαπίσκος] Romani priapiscus Ps. Ap. 15 ΑΠΙΑΝϹΑΤΥΠΙΟΥ N: correxi cf. Herm. XXXIII 405. a Graecis satyrios orchis cognominatur cf. Pl. XXVI 96. D. III 128.

καὶ περὶ ταύτης δὲ ἱστορεῖται τὴν μὲν μείζονα ῥίζαν ὑπʼ 2 ἀνδρῶν ἐσθιομένην ἀρρενογονεῖν, τὴν δὲ ἐλάττονα ὑπὸ γυναικῶν θηλυγονεῖν. προσιστορεῖται δʼ ἔτι καὶ τὰς ἐν Θεσσαλίᾳ γυναῖκας τὸν μὲν ἁπαλὸν βλαστὸν μετὰ αἰγείου γάλακτος ποτίζειν ὡς ἀφροδίσια συνιστάντα, τὸν δὲ ξηρὸν πρὸς ἐπίσχεσιν καὶ ἔκλυσιν τῶν ἀφροδισίων, ἀναλύεσθαί τε τὸν ἕτερον ὑπὸ τοῦ ἑτέρου ἐπιπινομένου. φύεται δὲ ἐν λιθώδεσι καὶ ἀμμώδεσι τόποις.

127 ὄρχις ἕτερος, ὃν σεραπιάδα ἔνιοι καλοῦσιν ὡς καὶ Ἀνδρέας διὰ τὸ πολύχρηστον τῆς ῥίζης. φύλλα ἔχει ἐοικότα πράσῳ, ἐπιμήκη, πλατύτερα δὲ καὶ λιπαρά, καυλὸν σπιθαμῆς, ἄνθη δὲ ὑποπόρφυρα. ῥίζα δὲ ὕπεστιν ὀρχιδίοις ὁμοία, ἥτις δύναμιν ἔχει καταπλασσομένη οἰδημάτων διασκεδαστικὴν καὶ ἑλκῶν ἀνακαθαρτικὴν καὶ ἕρπητος ἐφεκτικήν· ἀνασκευάζει δὲ 127 RV: σαραπιάς· οἱ δὲ ὄρχις, οἱ δὲ κυρίως ὄρχιν καλοῦ- σιν ὡς καὶ Ἀνδρέας διὰ τὸ πολύχρηστον τῆς ῥίζης. 1 SIM.: (Theophr.] l. s. Pl. l. s. D. eup. II 92 (297) — eup. II 96 (300) Pl. l. s. 9 SIM.: Pl. XXVI 95 (e S. N. — Crat.). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (ὄρχις — ῥμοία) cf. Gal. XII 93 (unde Aet. 1 s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 καὶ — δὲ om. N ἱστοροῦσιν οὖν N: καὶ ταύτην δὲ ἱστοροῦσιν E 2 ἀρρενογόνον εἶναι NEDi 3 θηλυγόνον EDi: om. N ἱστορεῖται N ἔτι] ὄτι libri: correxi καὶ om. N θαλασσίᾳ FHDiA (corr. A2) 4 τὸ NEDiHA (ν superscr. E2) βλαστὸν addidi cf. D. eup. II 96 (300) ὄρχεως βο- τᾶνης ὁ μείζων βλαστὸς μετὰ γάλακτος ποθεὶς ἐκτείνει, ὁ δὲ μικρὸς δι᾿ ὕδα- τος ποθεὶς ἐκλύει μετʼ ἀλίγου γάλακτος N at cf. [Theophr.] l. s. Pl. XXVII 65 5 παριστάντα ἀφροδίσια Di: πρὸς ἀφροδίσια παριστάντα E παρορμᾶν N τὸ δὲ NDi 6 ἔκκαυσιν N τὸ ἕτερον 0 ἀπὸ RVFDi 7 ἐπιπινόμενον Di λιθώδεσι] λειμώδεσιν N: κιλικία A (del. A2) 9 num. cap. υμα 0: υμγ Di: ρλδ E tit. περὶ ἑτέρου ὄρχεως FHDi: om. A σεραπίδα PVFAE ἔνιοι] ἕτεροι Di: καλοῦσιν ἔνιοι FHA ἐκάλεσαν Orib.E καὶ ὡς E ὡς — ῥίζης om. Οrib. 10 τὰ δὲ ψύλλα NOrib.: τὰ ψύλλα δὲ C: τὰ ψύλλα E ἔχει ἐοικότα] ἔοικε Orib. 11 πρασίῳ EDiDl: foliis porri Pl. ἐπιμήκει A: ὑπομήκη Orib.E καὶ post ἐπιμήκη inser. E (om. δὲ post πλατ.) λιπαρά] μαλακά R (superscr. A2): sordida Dl post λιπαρὰ inser. ἐπικαμπῆ ἐν ταῖς μασχάλαις DiA (del. A2): superscr. H2 καυλὸς ROrib.E:, καυλία σπιθαμιαῖα Di 12 δὲ (pr.) om. COrib. ὑπόπυρα πορφυρᾶ Orib. δὲ (alt.) om. R ὀρχιδίῳ E: ῥαβδίοις R (superscr. A2) 14 καὶ ἕρπητος ἐφεκτικὴν om, R ἑρπητῶν V: ἑρπετῶν E (ἑρπήτων corr. E2) 15 C fol. 317r: N 134 mg. add. N (m. rec.) sarapias satirion verba οἱ δὲ κυρίως — ῥίζης ex initio cap. desumpta sunt καὶ σύριγγας καὶ τὰ φ. λεγμαίνοντα παρηγορεῖ καταπλασσομένη. ξηρὰ δὲ νομάς ἵστησι καὶ σηπεδόνας καὶ τὰ ἐν στόματι κακοήθη ἰᾶται· ἵστησι δὲ καὶ κοιλίαν ἐν οἴνῳ ποθεῖσα. ἱστορεῖται δὲ καὶ περὶ ταύτης, ὅσα καὶ περὶ τῆς τοῦ κυνὸς ὄρχεως.

128 σατύριον· οἱ δὲ τρίφυλλον καλοῦσιν, ἐπειδὴ ὡς τὸ πολύ φύλλα τρία φέρει ὡς ἐπὶ τὴν γῆν κεκλασμένα, λαπάθῳ ἢ κρίνῳ ὅμοια, ἐλάττονα μέντοι καὶ ἐνερευθῆ, καυλὸν δὲ ψιλόν, μαλακόν, ὡς πήχεως, ἄνθος κρινοειδές, λευκόν, ῥίζαν δὲ βολβοειδῆ, ὅσον μῆλον, πυρράν, τὰ δὲ ἐντὸς λευκὴν ὥσπερ ᾠόν, γευομένῳ γλυκεῖαν | καὶ εὔστομον.

ταύτην δεῖ πίνειν ἐν οἴνῳ μέλανι αὐστηρῷ πρὸς ὀπισθότονον καὶ συνουσίαν φασὶ παρορμᾶν.

128 RV: σατύριον ἕτερον· οἱ δὲ τρίφυλλον καλοῦσιν. σατύριον τὸ ἐρυθρόνιον οἱ δὲ σατύριον ἐρυθραϊκόν, οἱ δὲ μῆλον τὸ ἐν ὕδασιν, οἶ δὲ ἐντατικόν, οἱ δὲ πριαπίσκον, οἱ δὲ σατυρίσκος, οἱ δὲ ὄρχις Σατύρου, Ῥωμαῖοι τεστίκουλουμ λέπορις. 5 SIM.: Pl. XXVI 97 e S. N.) XXVI 96 (ex I. B.) 5 EXC.: Orib. XII s. v. (σατύριον — εὔστομον); Gal. XII 118 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 43, Hes. s. v. σατύριον. 11 SIM.: Plin. l. s. Ruf. 429; Sor. (Cael. Aur.a.m.III 18, 175) Alex. Trall. II 496. 14 SIM.: Ps. Ap. 16 (unde Ps. Orib. III 67 cf. A. Mai VII 441. 2 ξηρὰ δὲ om. C δὲ ἐπιπασσομένη NE: fort. recte τὰ ἐν σηπεδόνι FHADi τὰ om, HADi: τὰς ἐν στόματι κακοηθείας RE (corr. E2) 3 ἰᾶται om. R κοιλίαν) ωομὰς R (superscr. A2) ἐν] σὺν NDi 4 καὶ (pr.) om. R αὐτῆς R τῆς om. FHDi τοῦ om. R ὀρχίας R 5 num. cap. υμβ 0: υμδ Di: ρλε E tit. περὶ σατυρίου FHDi: om. A ἐπειδὴ om. N ὡς τὸ πολύ] ὡς ἐπὶ τὴν γῆν FHADi 6 τρία φύλλα ἐπὶ γῆς φέρει κεκλασμένα NE ἢ κρίνῳ om. N 7 μακρόν ψιλόν Orib.: μικρὸν ψιλὸν μακρόν E 8 μαλακόν] μικρόν N: μακρόν reliqui: correxi coll. Dl uirga lenis et mollis longa cubito uno cf. sid. l. s. ῥίζα βολβοειδής NE δὲ om. NDi 9 ὅσον] ὡς NV: ὅσον ὡς (varia lectio) E μῆλον πυρρόν NOrib. at cf. Dl radix est illi similis bulbo, rotunda ut mala, a foris rufa κατὰ δὲ τὰ ἐντὸς N: δὲ om. E λευκή N 10 γλυκεῖα καὶ εὔστομος NE 11 δεῖ πίνειν Di: δεῖ om, reliqui μέλανι καὶ N ὀπισθότονον καὶ εἰ βούλει γυναικὶ συνουσιάσαι χρῆσθαι· φασὶ γὰρ αὐτὰ (αὐτὴν Di) καὶ ὁρυὴν κινεῖν (τήν ἐπὶ συνουσίᾳ add. Di) NDi: κἂν βούλει χρῆσθαι γυναικί· πρὸς συνουσίαν γάρ φασὶν παρορμᾶν E 13 N fol. 133: cap. om. C 11 N fol. 133: om. C ἐρυθρόνειον N: ἐρυ- θρδνεον Di: alii eriton uocant Ps. Ap. (L) cf. schol. Nic. Th. 74, ubi ἐρυθράδιον vocatur 15 MIAION N: μήλιον HDi: μύλιον A: correxi. radix mali formam molemque habet. satyrion iuxta mare nasci Pl. auctor est XXVI 96 ἐντατι- κόν] alii entaticon Ps. Ap. cf. Pl. l. s. πριαπικόν NDi: om. HA: correxi cf. D. III 126 16 οἱ δὲ ὄρχις Σατύρου om. AH: altera satyrios orchis cognomi- natur Pl. XXVI 96 μολλορτίκουλουμ βένερις R: υορλορτ. β. HDi: μορτυκουλούμ β. A: ab aliis testiculum leporis appellari testatur Ps. Ap. Isid. l. s.: corr. Kn.

λέγεται δὲ καὶ ἐρυθραϊκὸν σατύριον, ἔχον σπέρμα λινοσπέρμῳ 2 ἐμφερές, μεῖζον δὲ καὶ στίλβον καὶ λεῖον καὶ ῥωμαλέον, ὅπερ ἱστορεῖται καὶ αὐτὸ συνουσίας ἐγείρειν ὥσπερ ὁ σκίγκος. ἔστι δὲ τῆς ῥίζης αὐτοῦ ὀ μὲν φλοιὸς ὕπισχνος καὶ πυρρός, τὸ δὲ ἔνδοθεν λευκόν, γευομένῳ εὔστομον καὶ γλυκύ. φύεται ἐν εὐηλίοις καὶ ὀρεινοῖς τόποις. ἱστορεῖται δὲ ὅτι καὶ εἰς τὴν χεῖρα ληφθεῖσα ἡ ῥίζα ἐρεθίζει πρὸς ἀφροδίσια, σύν οἴνῳ δὲ ποθεῖσα μᾶλλον.

129 ὅρμινον· πόα ἐστὶν ἐμφερὴς πρασίῳ τοῖς φύλλοις, καυλὸς δὲ τετράγωνος, ἡμιπηχυαῖιος, περὶ ὅν ἐξοχαὶ ὅμοιαι λοβοῖς, ὡς ἐπὶ τὴν ῥίζαν νενευκυῖαι, ἐν αἷς σπέρμα διάφορον· ἐπὶ μὲν γάρ τοῦ ἀγρίου στρογγύλον εὑρίσκεται καὶ φαιόν, ἐπὶ δὲ τοῦ ἑτέρου ἐπίμηκες καὶ μέλαν, σὗπερ καὶ ἡ χρῆσις.

δοκεῖ δὲ καὶ τοῦτο σύν οἴνῳ πινόμενον συνουσίαν παρορμᾶν. ἀποκαθαίρει δὲ σύν μέλιτι ἄργεμα, λευκώματα, καταπλασθὲν 129 RV: ὅρμινον ἥμερον· Ῥωμαῖοι γεμινάλις, σάκοι ὅρμεα. 1 SIM.: Pl. XXVI 96. 97 D. eup. II 96 (300). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (λέγεται — τόποις). 9 SIM.: Theophr. h. pl. VIII 1, 4. 7, 3 (unde Pl. XVIII 96) Pl. XXII 159 (e S. N.) — Pl. 1. s. eup. II 96 (300) — Pl. l. s. eup. I 41 (112). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (ὅρυινον — χρῆσις); Gal. XII 152 (s. v. φορμίον) ═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ὅρμινον (e D.). Hes. s. v. ὁρμῖνοι. 1 cap. υμδ inc. Di περὶ σατυρίου· σατύριον τὸ ἐρυθρόνιον sequ. Syn. e R add.: post σατύριον syn. add. A: marg. add. H2 δὲ τι Orib. ἔχον om. Orib.: ἔχει δὲ (om. Di) NEDi 2 καὶ ῥωμαλέον om. N : post μεῖζον δὲ colloc. Di: sed maius et lene et lucidum et forte Dl post ῥωμαλέον add. ὁμοίως Orib.: καὶ ὁμοίως E (del. E2) 3 ὅπερ — σκίγκος om. Orib. ἐγεῖρον E 4 ἰσχωός NE 5 πυρρός] πυκνός 0rib. τὸ δὲ om. N λευκὸς γ. εὔστομος καὶ γλυκύς N 6 φύεται δὲ E καὶ (alt.) om. N 7 ἐν χερὶ N ἡ — ἀφροδίσια om. PV ῥίζα ἀφροδίσια ἵστησιν, πολὺ δὲ κᾶλλον ἐὰν σῦν οἴνῳ ποθῇ Ν 9 num. cap. υμγ O: υμε Di: ρλϚ E tit, περὶ ὅρμου FHDi: om. A ὅρμινον ἥμερον δισσόν· τὸ δὲ ἥμερον ὅρμινον πόα ἐστὶν R: ὅρμινον ἥμερον (syn. add.) DiA de nom. cf. Tomaschek l. s. 28 porro simile Pl. (errore) 10 καρπὸε C δὲ om, Orib. ἡμιπηχαῖος Orib.: ἡμιπηχιαῖος N verba περὶi — λοβοῖς non recte intellexit Dl 11 καὶ ὡς E νενευκυῖαν F 12 τοῦ om. Orib.: ἀγρίου om. P τὸ ἄγριον FHA κμὶ addidi ἔστι δὲ τὸ τοῦ N 13 δὲ om. Orib. καὶ (pr.) om. HA οὗπερ — χρῆσις om. R: οὗπερ ἐστὶ E ἡ χρεία E (ἡ eras. E2) 14 πρὸς συνουσίαν N: συνουσίαε Paul. Aeg. l. s. 15 δὲ] τε E ἄργεμα om. R 16 C fol. 254v: N 99 ὅρμεα RHA. ὅρμτα Di cf. Tomaschek l. s. 28 δὲ μεθʼ ὕδατος οἰδήματα διαφορεῖ καὶ σκόλοπας ἐπισπᾶται· καὶ ἡ πόα δὲ καταπλασθεῖσα τὰ αὐτὰ ποιεῖ, τὸ δέ ἄγριον ἰσχυροτέραν ἔχει δύναμιν, ὅθεν μείγνυται καὶ συγχρίσμασι, μάλιστα δὲ τῷ γλευκίνῳ.

130 ἡ δύσαρον τὸ ὑπὸ τῶν μυρεψῶν καλούμενον πελεκῖνος· θάμνος ἐστὶ φυλλάρια ἔχων ἐρεβίνθῳ ὅμοια, λοβούς δὲ κερατίοις ἐοικότας, ἐν οἷς τὸ σπέρμα πυρρόν, ὅμοιον πελέκει ἀμφιστόμῳ, ὅθεν καὶ ὠνόμασται, πικρὸν γευσαμένῳ, εὐστόμαχον ποθέν· μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις. σύν μέλιτι δὲ προστεθὲν πρὸ τῆς μείξεως ἀτόκιον εἶναι δοκεῖ. φύεται δὲ ἐν κριθαῖς καὶ πυροῖς.

131 ὄνοσμα· οἱ δὲ ὀσμάδα, οἱ δὲ φλονῖτιν, οἱ δὲ ὄνωνιν καλοῦσι. τὰ μὲν φύλλα ἔχει ὅμοια τοῖς τῆς ἀγχούσης, προμήκη, μαλακά, ὡς τετραδάκτυλα τὸ μῆκος, τὸ δὲ πλάτος δακτύλου, ἐπὶ γῆς κατεστρωμένα ἐμφερέστατα τοῖς τῆς ἀγχούσης. ἐστι δὲ 131 RV: ὄνοσμα ἢ ὄνωνις· οἱ δὲ φλονῖτιν, οἱ δὲ ὀνωνῖτιν καλοῦσιν. 1 SIM.: Zop. (Orib. II 590) Pl. l. s. D. eup. I 144 (166) Pl. eup. I 167 (180). 5 SIM.: Theophr. h. pl. VIII s, s (unde P. XVIII 155): Pl. XXVII 121 (e S. N. — Crat) — D. eup. II 95 (300) — Pl. l. s. 5 EXC.: Orib. XI s. v. (ἡδύσαρον — γευσαμένῳ); cf. Gal. XI 883 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 12 SIM.: Pl. XXVII 110 e S. N.). 12 EXC.: cf. Gal. XII 89 (unde Orib. II 670. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 σὺν ὕδατος (sic) E καὶ οἰδήματα Di σκόλοπας om. R 3 καὶ om. R χρίσμασι R 4 γλυκίῳ R: γλευκίνῳ (superscr. γλαυκίῳ A2) A: γλυκίνῳ F 5 num. cap. υμδ O: υμς Di: ρλζ E tit. περὶ ἡδυσάρου om. A ἡδύ σαρον μέροψ καλούμενον in fine capitis antecedentis add. EDl: pelecinon her- bam diclt Pl. l. s.: ἡδύσαρον ἤ πελεκῖνος Gal. 7 ad rem cf. Pl. semen in siliquis fert corniculorum modo aduncis ternis quaternisue 8 καὶ om. Orib. 10 ἂν πυροῖς καὶ ἔν κριθαῖς E 12 mum. cap. υμε 0: υμζ Di: ρλη E tit περὶ ῥνόσμου FH: om. A: περὶ ὀνόσματος Di ὄνομα REDIPI.Paul. Aeg. ὀσμάδα] ὀνομίδα E: ὀνο- μς Paul. Aeg.: nomidana Dl φλονῖτιν DiGal.Dl: φλονιτινιν P: φλονιτίδ (sic) F: φλονιτίδην HA: φλομήτην (η pr. corr. in E2) E: ρλομῖτις Paul. Aeg. ὄνωνιν] ὀνώνην E: ὀνωνίτην superscr. A: noin Dl cf. Nm. Th, 872 13 ὁμοια ἔχει E 14 μαλακά] μακρά N τετραδακτυλιαῖα RE ιετραδάκτυλα τὸ μῆκος ADiH2: τὸ μῆκος om, reliqui πάχος F 15 ἐστρωμένον R ἐμφερέστατον R: ἐμφερέστερα E ἀγχούσης καὶ ὁ καρπὸς καὶ ὁ καυλὸς καὶ τὰ ἄνθη R: sine caule, sine flore, sine semine Pl.: sed nec asta habet nec semen nec florem Dl 16 C fol. 252v: N 117 ἢ ὄνωνις om. C: ὀνωνιε N ΦΙΑϹΙΤΙΝ (sie) C: φιλονεῖτιν N: correxi ὀμονῖτιν E: correxi ἄκαυλος καὶ ἄκαρπος καὶ ἀνανθής· ῥιζίον δὲ ὑπόμηκες ὕπεστιν, ἀσθενές, λεπτόν, ἐνερευθὲς ἡσυχῆ. φύεται ἐν τραχέσι τόποις.

τούτου τὰ φύλλα ἐν οἴνῳ ποθέντα ἔμβρυα ἄγει· φασὶ δὲ ὅτι, κάν ἔγκυος ὑπερβῇ τὴν πόαν, ἐκτιτρώσκει.

132 νυμφαία· φύεται ἐν ἕλεσι καὶ ὕδασι στασίμοις. φύλλα δὲ ἔχει ὅμοια κιβωρίῳ, μικρότερα δὲ καὶ ἐπιμηκέστερα, ποσῶς ὑπερέχοντα τοῦ ὕδατος, τὰ δὲ καὶ ἐν αὐτῷ τῳ ὕδατι, πλείονα ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζῃς, ἄνθος δὲ λευκόν, ὅμοιον κρίνῳ, ἔχον κροκῶδες τὸ μέσον· ὅταν δὲ ἀπανθήσῃ, στρογγύλον, μήλῳ παραπλήσιον τῇ περιφερείᾳ γίνεται ἤ μήκωνος κεφαλῇ, μέλαν, ἐν ᾧ καρπὸς πλατύς, πυκνός, γευομένῳ γλίσχρος· ὁ δὲ καυλὸς λεῖος, οὐ παχύς, μέλας, ὅμοιος τῳ τοῦ κιβωρίου, ῥίζα μέλαινα, τραχεῖα, ὁοπαλοειδής, ἥτις τέμνεται φθινοπώρῳ.

ξηρά δὲ ποθεῖσα κοιλιακοὺς καὶ δυσεντερικοὺς ὠφελεῖ σὺν οἴνῳ 2 132 RV: νυμφαία. νυμφαία ἄλλη· οἶ δὲ νυμφῶνα καλοῦσιν. 4 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 78 (291). 6 SIM.: Theophr. h. pl. IV 10, 3 (cf. Ath. XIV 651a Nic. Th. 887 cum schol. Hes. s. v. σίδη); (Theophr.] l IX 13, 1 (e Diocle) Pl. XXV 75 (ex I. B.?) 6 EXC.: Orib. XII s. v. (νυμφαία — φθινοπώρῳ); Gal. XII 86 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἄκαυλος PEDi: ἄκαυλον reliqui (item ἄκαρπον ἀνανθέε) καὶ (utrum- que) om. Di ὐπόμηκες om. REDl 2 ἀοθένές τε καὶ E λεπτὸν καὶ E ἐρενθὲν N: . . . . θρον C (charta laesa) φύεται δὲ HADi 4 τοότου δὲ E ἄγει ἔμβρυα FHA 5 ὅτι om. E καὶ ἔγκυος ἐὰν R τὴν ῥίζαν ἐκτιτρώσκει (ν add E2) τὸ κατὰ γαστρός E 6 num. cap. υμς 0: υμη Di: ρλθ E tit. περὶ νυμφαίας FHDi: om. A ὑδροστασίοις N (cap. om. C): ὑδροστασίμοις τόποις E 7 δὲ (pr) om. Orib. ὅμοια ἔχει Orib. κηβωρίω E (corr. E2) ad κιβωρίῳ schol. Paris. Orib. (II 745D,) μακρότερα Ν: μακρότερα δὲ ἢ καὶ μικρότερα E (corr. E2) δὲ (aIt.) om. Orib. E post ποσῶς distinx. Orib. 8 τὰ] τὸ N καὶ om. N πλέον N 9 δὲ om, Orib. λευκὸν om. Orib. (superscr. 02) ἔχον — μέσον om. N ἔχον δὲ Orib. E 10 στρογγύλον om. N 11 τῇ περιφερεί om. Orib. κεφαλῇ μήκωνος E ἢ μέλαν (dittogr.) Dl: μελαίνῃ orib.: μέλαινα N 12 καρπὸς μέ- λας NDi: μέλας superscr. H2: pro πλατύς hab. A πυκωός] NOrib.EDi: πυιρός PA: om. F: superscr. H2: in quo semen inuenitur latum et spissum et gustu muc- cellaginosum Dl 13 οὐ λεῖος οὐ παχύς orib. (οὐ alt. superscr. 02) μέλας] μέγας N: om. E τραχεία] παχεῖα 0rub. 14 φθινοπώρου E: φθινοπώρῳ reliqui cf. D. III 46 IV 113 δὲ] οὖν Di ῥίζα δὲ ποθεῖσα σῦν οἴνῳ A: σῦν οἴνω ποθεῖσαα HDi σῦν οἴνῳ post ὠφελεῖ colloc. reliqui δυσεντ. καὶ κοιλ. HA καὶ δυσεντερικοὺς om. NDi: post ὠφελεῖ transpos. Di at cf. Gal. l. s. οἴνῳ δὲ E 16 N fol. 104: cap. om. C 17 post καλοῦσιν add. H2 (in fine cap. A) ἧς τὸ ἄνθος νούφαρα λέγεται καὶ σπλῆνα τήκει· καταπλάσσεται δὲ πρὸς στομάχου καὶ κύστεως ἀλγήματα ἡ ῥίζα καὶ ἀλφούς σμήχει σύν ὕδατι, ἀλωπεκίας τε σύν πίσσῃ ἐπιτεθεῖσα ἰᾶται. πίνεται δὲ ἡ ῥίζα καὶ πρὸς ὀνειρωγμούς· πραύνει τε γὰρ τούτους ἀτονίαν τε ἐργάζεται αἰδοίου πρὸς ὀλίγας ἡμέρας, εἴ τις ἐνδελεχῶς πίνοι· ταὐτὰ δὲ ποιεῖ καὶ τὸ σπέρμα ποθέν.

3 δοκεῖ δὲ ὠνομάσθαι ἀπὸ νυμφῶν διὰ τὸ ἔνυδρον αὐτὴν φιλεῖν τόπον· εὑρίσκεται δὲ πολλὴ ἐν Ἤλιδι ἐπὶ τοῦ Ἀνίγρου ποταμοῦ καὶ τῆς Βοιωτίας ἐν Ἁλιάρτῳ.

γίνεται καὶ ἄλλη νυμφαία, φύλλα ἔχουσα ὅμοια τῇ προειρημένῃ, ῥίζαν μέντοι λευκὴν καὶ τραχεῖαν, ἄνθος μήλινον, στίλβον, ὅμοιον ῥόδῳ. ποιεῖ δὲ ἡ ῥίζα καὶ τὸ σπέρμα πρὸς ῥοῦν γυναικεῖον ἐν οἴνῳ μέλανι πινόμενα. φύεται δὲ ἐν τοῖς περὶ Θεσσαλίαν τόποις κατὰ τὸν Πηνειὸν ποταμόν.

133 ἀνδρόσακες· γεννᾶται μὲν ἐν Συρίᾳ ἐν παραλίοις τόποις. 1 SIM.: P1. XXVI s4 — (Theophr.] IX 13, 1 Pl. 1. s. 45 D. eup. II 48 (260) — Pl. XXV a XXVI 76 eup. II 61 (273 — Pl. XXVI 32 — Pl. l. s. 81 eup. II 106 (305) — Pl. l. s. 163 — Pl. XXV 132 — Pl. XXVI 94 eup. II 98 (301) 99. 100 (302) Ruf. 430. 433 Alex. Trall. II 496 — Pl. XXV 5 XXVI 94 Marc. Emp. 32, 63 (347 H) — Nic. Th. 887 sq. Theophr. l. s. — Pl. XXV 76. 9 EXC.: Orib. XlI s. v. (γίνεται — ποταμόν). 14 SIM.: Pl. XXVII 25 e S. N. — Crat.). 14 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀνδρόσακες — σπέρματος); Gal. XI 830 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Οrib. II 563 (e Gal.). 1 σπλῆνας PE: σπλῆνα reliqui ἐκτίκει E ἄλγημα P 2 ἡ δὲ E σμήχει καὶ ἀλφοὺς N καὶ ἀλφοὺς — ῥίζα om. A μεθʼ ὕδατος NE 3 καὶ post δὲ eras. E2 4 πραύνει] παραιτεῖται NDi πραῦνουσα καὶ παραιτουμένη E (corr. E2) τε (pr.) om. NDi ἀγωνίαν N ἐξεργάζεται NE (corr. E2) αἰδοίων E 5 εἰ μή τις NE (μὴ eras E2) πίνει 0Di τὸ αὐτὸ NDi: τὸ δὲ αὐτὸ E 6 ὠνομάσθαι αὐτήν HA ἀπὸ νυμφῶν] νυμφαίαν Di 7 ἔνυδρα φιλεῖν αὐτὴν χωρία E μὐτὴν om. Di εὑρίσεκεσθαι πολλὴν HA ἐν τῇ Κι- λικίᾳ Orib.E: ἐπιτηδιος N 8 ἄντρου N: ἀνύγρου Di 9 nov. cap. incip. Di (num. cap. omisso) περὶ νυμφαίας ἄλλης· νυμφαία ἄλλη, οἱ δὲ νυμφῶνα καλοῦσι· γίνε- ται κτλ.: marg. add. H2 νυμφαία ἄλλη· οἱ δὲ νυμφῶνα καλοῦσιν, ἥς τὸ ἄνθος νούφαρα λέγεται καὶ γίνεται F δὲ καὶ NOrib.E ἄλλη] αὕτη ἡ N φύλλοις ὁμοία τῇ πρὸ αὐτῆς Orib.: φύλλα ἔχουσα om. NDiDl: ἥτις φύλλα ὅμοια πάντα ἔχει E ὁμοία NDiDl προειρ. μᾶλλον δὲ πρὸς τὴν τοῦ κιβω- ρίου N 10 ῥίζα (λευκὴ — τραχεία) 0rib. μέντοι ἔχει NDi τραχεὶαν ἔχει A μήλινον καὶ Οrib. 11 ὡς ῥόδων Orib.E: ὅμοιον om. N δὲ καὶ E ἡ om. P 12 πινόμενον NE δὲ om. N0rib.Di παρὰ θάλασσαν N: παραθαλασσίοις τόποις E 13 τόποις om. 0rib. κατὰ] παρὰ E ἐν τῷ πηνίῳ ποταμῷ Orib.: in flumine rinio Dl in fine add. A νυμφαία ἄλλη· οἱ δὲ νυμφῶνα καλοῦσιν, ἧς τὸ ἄνθος νούφαρ λέγεται. 14 num. cap. υμζ 0: υμη Di: ρμ E tit. περὶ ἄνδροσάκους FHDi: om. A post ἀνδρόσακες syn. e R add. Di: marg. H2 γίνεται NDi ἐν Συρᾳ] ΕΙϹΤΠΙΑΕΙΔΝ (sic) N παρθλαοομις NOrib.EDi πόα δʼ ἐστὶ λευκή, λεπτόκαρφος, πικρά, ἄφυλλος, θυλάκιον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχουσα περιεκτικὸν σπέρματος.

δύναμιν δὲ ἔχει ποθεῖσα σύν οἴνῳ δραχμῶν δυεῖν πλῆθος οὖρα πολλὰ ἐπὶ ὑδρωπικῶν ἄγειν· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ τῆς πόας καὶ ὁ καρπὸς πινόμενος τὸ αὐτὸ ποιεῖ· καταπλάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ ποδαγρικῶν ὠφελίως.

134 ἄσπληνος· οἱ δὲ σκολοπένδριον, οἱ δὲ ἡμιόνιον, οἱ δὲ σπληνιον, οἱ δὲ πτέρυγα καλοῦσι. φύλλα ἔχει σκολοπένδρῳ τῷ θηρίῳ ὅμοια, πλείονα ἀπὸ μιᾶς ῥίζχς, φυόμενα ἐν πέτραις καὶ τοίχοις τοῖς ἀπὸ τῶν κοχλάκων παλισκίοις, ἄκαυλα, ἀνανθῆ, 133 RV: ἀνδρόσακες· οἱ δὲ πικράδα, οἱ δὲ λεύκην, οἱ δὲ θαλασσίαν καλοῦσιν. 134 RV: σκολοπένδριον· οἱ δὲ ἄσπληνον, οἱ δὲ σπλήνιον, οἱ δὲ ἡμιόνιον, οἱ δὲ πτέρυγα, οἱ δὲ λογχῖτις, οἱ δὲ Τεύκριος, οἱ δὲ Φρυγία, οἱ δὲ Φρυγῖτις, οἱ δὲ φιλτροδότις, προφῆται αἶμα γαλῆς. 3 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 33 (276) — Pl. l. s. eup. I 234 (214). 7 SIM.: (Theophr.] h. pl. IX 18, 7 (e Diocle) Andreas schol. Nic. Th. 684) P. XXVII 34 (e S. N. — Crat.). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄσπληνος — χλωρά); cf. Gal. XI 841 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἄσπληνον, σκολοπένδριον): Ps. D. de h. f. 40 (e D. lat. unde Isid. XVII 9, 87); Ps. Ap. 57; Hes. s. v. ἀσπλῆνις (immo ἄσληνος) ἡμιόνιον. 15 SIM.: Ps. Ap 57. 1 λευκή] λεπττή Dl: λευκὴ καὶ λεπτή E at cf. Pl. l. s. λεπτόκαρπος Dl Orib.E (corr, 02 et E2) πικρά] μικρά P: androsaces herba est alba, amara Pl. 2 κόμης E (κεφαλῆς superscr. E2) σπερμάτων HA 3 ἔχει om. A δυεῖν δραχμῶν NE 4 ἐπὶ τῶν E 5 χαρπὸς αὐτάρκης μετʼ ὄνου E 6 καὶ om. N 7 num. cap. υμη 0: υν Di: ρυα E tit. περὶ ἀσπλήνου FHDi: om. H ἄσπληνος POrib.: ἄσπληνον reliqui post ἄσπληνος syn. e R add. Di: post καλοῦσι ADi: marg. H2 δὲ (pr.)] μὲν HA. σκολοπένδριον ab Andrea vocatur (schol. Nic. Th. 684) ἡμιόνιον om. E cf. [Theophr.] l. s. οἱ δὲ σπλήνιον om. Orib. 8 καλοῦσι om. Orib. σκολυπένδρῃ C: σκολοπένδρῃ NP0rib.: σκολο- πένδρῳ [Τηεοπηρ.] Ps. D. de h. f.: σκολοπένδρᾳ reliqui 9 ῥίζης περιεχόμενα RDi φυόμενα om. R: φύεται FHADi 10 τοίχοις] τύλοις C (superscr. A2): τύχοις N: τοίχοις καὶ E ἀπὸ] ἐκ Orib.E τῶν om. FHA κοχλίκων R (χλίκων superscr. A2) ἐν παλισκίοις Orib.: ad παλισκίοις schol. Paris. 0rib. (II 745 Dar.) παλισκίοις — ἄκαρπα om. R εὐανθῆ ἢ ἀνανθῆ E (corr. E2) 11 C fol. 19: cap. om. C δὲ (pr.)] μὲν H 13 C fol. 291v: N 134 σκολυπίνριον R: marg. add. N (m. rec.) sco- lopendrion . ceterac 14 ἡμιόνιον] alii ermion uocant Ps. Ap. (LL1: ermonion V) πτέρυξ Di λογχίτης CA alii loncitis Ps. Ap. Τεύκριος] ἀτεύκριος C. ἀτούριος NHADl: correxi coll. Ps. Ap. Itali yocant teucrion cf. Pl. XXV 45 15 φρυγίτης A. φιλτροδότης A cf. Ps. Ap. alii frigia, alii frigitis, alii feltodotres . . . prophete ema gales cf. D, IV 59 ἄκαρπα, ἐντετμημένα ὡς τὰ τοῦ πολυποδίου, κάτωθεν ὑπόξανθα καὶ δασέα, ἄνωθεν δὲ χλωρά.

2 δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα ἀπολζεσθέντα σύν ὄξει καὶ πινόμενα ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα σπλῆνα τήκειν δεῖ δὲ καὶ καταπλάσσειν τὸν σπλῆνα τοῖς φύλλοις λείοις σύν οἴνῳ· βοηθεῖ καὶ στραγγουρίᾳ καὶ λυγμῷ καὶ ἰκτέρῳ καὶ λίθους τούς ἐν κύστει θρύπτει. δοκεῖ δὲ ἀτόκιον εἶναι καθʼ ἑαυτὴν καὶ μετὰ ἡμιόνου ὁπλῆς περιαπτομένη ἀσελήνου δὲ νυκτὸς ἡ ἡμέρας οὔσης φασὶ δεῖν αὐτὴν ὀρύσσειν εἰς ἀτόκιον.

135 ἡμιονῖτις, οἱ δὲ σπλήνιον· φύλλον ἀνίησιν ὅμοιον δρακοντίῳ, μηνοειδές, ῥίζαια δὲ ὕπεισι πολλαί, λεπταί· οὔτε δὲ καυλὸν οὔτε καρπὸν οὔτε ἄνθος φέρει. φύεται δὲ ἐν πετρώδεσι τόποις. γευσαμένῳ δὲ ἡ πόα στυπτική, σὺν ὄξει δὲ ποθεῖσα τήκει σπλῆνα.

136 ἀνθυλλίς· δισσή. ἡ μὲν γάρ τις φακῷ παραπλήσια φύλλα ἔχει καὶ κλωνία σπιθαμῆς τὸ ὕψος, ὀρθὰ δὲ καὶ τὰ 3 SIM.: {Theophr.] l. s. Zop. Orib. II 566) Pl. XXVII 34 D. eup. II 61 (272) 62 (274) — Pl. l. s. eup. II 4 (228) cf. Pl. XXVI 41 — eup. II 111 (310) — (Theophr.] l. s. Pl. XXVII 84 eup. II 95 (229) 10 SIM.: Pl. XXV 54 (?) 10 EXC.: Orib. XI (ἡμιονῖτις — στυπτική); cf. Gal. XI 884 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 15 SIM.: Pl. XXI 175 (e S. N.) cf. XXVI 84. 15 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀνθλλίς — κιχορίου cf. Gal. XI 833 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἔνκαρπα ἢ ἄκαρπα E (corr, E2) τὸ Orib.: τὰ τοῦ πολυποδίου ἢ τοῦ πολίου E (corr. E2) post πολυπ. add καυλὸν δὲ οὐ φέρει C ἄκαυλον δὲ (om. κάτωθεν —κλπρά) N 4 per dies XXX Pl. l. s.: diebus XXX Dl: ἐφʼ ἡμέρας λ ἢ καὶ μ (sic) E καὶ om. RE: post καταπλ. transpos. FHADi 6 στραγγ. καὶ δυσουρίᾳ E 7 δὲ καὶ E2 8 ὁπλῆς] σπληνὸς libri: correxi coll. D. eup. II 95 (200) ἄσπληνος βοτάνη καθʼ ἑαυτὴν καὶ σῦν ἡμιόνου ὁπλῇ περιαπτομένη· δεῖ δὲ ὀρύσσειν αὐτὴ ἀσελήνου νυκτὸς cf, [Theophr.] l. s. ἀσελήνῳ δὲ νυκτὶ R (om. ἡμέρας οὔσης RDi): ἀσελήνου νυκτὸς ἡμέρας δὲ οὔσης E (corr. Ε2) ἢ addidi coll. Ps, D, de h. f. haec si luna non videt vel die nel nocte collecta cum splene (!) mulae mulieribus ne concipiant alligatur 9 ἀρύσσειν αὐτὴν εἰς τὰ ἀτόκια E 10 num. cap. υμθ O: υνα Di: ρμβ E tit. περὶ ἡμιονίτιδος FHADi ἡμιονίτης FA 11 δὲ post μηνοειδὲς eras. E2: sed oblonga Dl πολλαί om. E δὲ (alt.) om A 12 καρπὸν οὔτε καυλὸν Di δὲ om. Di 13 δὲ (pr.) om. FHA ἥτις σὺν ὄξει ποθεῖσα EDi 14 σπλῆνα ττήκει E 15 num. cap. υν 0: υνβ Di cap. om. E tit. περὶ ἀνλλίδος FHADi post ἀνθθλλίς syn. e R add. Di: post δισσή A δισσή om. R τις om. Orib.] Di 16 κλωνία ἔχει Orib. τὸ addidi ὀρθά] ὁμοίως RA2 φύλλα μαλακά· ῥίζα δὲ λεπτή, μικρά. φύεται ἐν ὑφάμμοις τόποις καὶ εὐηλίοις, γευομένῳ ὕφαλμος. ἡ δʼ ἕτέρα χαμαιπίτυῖ τὰ φύλλα καὶ τὰ κλωνία ἔοικε, δασύτερα μέντοι καὶ βραχύτερα· τὸ δʼ ἄνθος πορφυροῦν, βαρύοσμον ἰσχυρῶς, ῥίζα ὥσπερ κιχορίου.

δόναται δὲ ἰσχυρῶς δυσουροῦσι καὶ νεφριτικοῖς βοηθεῖν 2 πινομένη πλῆθος δραχμῶν τεσσάρων. ἐκμαλάσσουσι δὲ φλεγμονάς τάς ἐν ὑστέρᾶ λεῖαι σύν ῥοδίνῳ καὶ γάλακτι προστιθέμεναι· ἰῶνται δὲ καὶ τραύματα. ἡ δὲ τῇ χαμαιπίτυϊ ὁμοία μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἐπιληπτικῶν βοήθημα σύν ὀξυμέλιτι πινομένη|.

137 ἀνθεμίς· οἱ δὲ λευκάνθεμον, οἱ δὲ ἠράνθεμον, ἐπεὶ 136 RV: ἀνθυλλίς· οἱ δὲ ἀνθυλλον, οἱ δὲ ἀνθεμίδα, οἱ δὲ ἱεράνθεμις, οἱ δὲ λευκάνθεμον, οἱ δὲ ὡράνθεμις, οἱ δὲ ἄνθος πεδινὸν καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι σωλάστρουμ. 6 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 109 (307) — Zop. (Orib. II 590) Pl. l. s. eup. II 71 (285). 12 SIM.: Pl. XXII 53 sq. (e S. N.) XXVI 86 (unde?). 12 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀνθεμίς — ἔαρος); Ps. D. de h. f. 19 (e D. lat. unde Isid. XVII 9, 46); Gal. XI 833 (cf. 562), unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. χαμαί κηλον, Aet. I s. v. ἀνθεμὶς (aliis e Ps. Nechepso additis) cf. carm. de h. 1. Hes. e. v. ἀνθευίς. 1 φύλλα καὶ 0rib. δὲ om. R0rib. μακρά R: radix minor et tenuis Dl ὑφάμμοις Οrib.: ὐφάλμοις R: ὑφαλπύροις ODi (ἐν ὑφάλμοις superscr. A2): sabulosis, apricis nascens Pl.: nascitur locis erbosis (arenosis) et solanis Dl 2 τόποις om. Orib.: τόποιε καὶ om. R γευσαυένῳ Οrib. ὑφα- λικός ROrib. (γ. ὕφαλμος del. A2) 3 καὶ τὰ φύλλα R τὰ φύλλα ἔοικεν δασύτερα καὶ τὰ κλωνία μέντοι δασύτερα καὶ τραχέα C μέντοι] δὲ Orib. καὶ βραχύτερα om, Orib.: breuior et hirsutior Pl.: sed asperiora et minora Dl βραχύτερα] τραχέα R: βραχύτερα καὶ τραχύτερα Di 4 τὸ δʼ om, Orib.: τὸ — πορφυροῦν om. P πορφυροειδές ROrib. δασύτερον βαρύοσμον RA2 (in mg.) 5 κιχορίου CODi: κιβωρίου N 6 δύναται sc. ἡ ῥίζα δὲ om. A ἰσχυρῶς om. RDl φρενητικοῖς C 7 γ D. εup. II 109 (357): Pl. l. s.: om. R ἐκμαλάσσει C: ἐκμαλάσσουσι reliqui φλέγ- κκτα ἐν ὐστέρᾳ FHADi 8 λεία F 10 ἐπιλημπτικοὺς μται RDi σὺν — πινομένη om. R 12 num. cap. υνα 0: υνγ Di: cap. om. E tit περὶ ἀνθεμίδος FHADi ἢ pro οἱ δὲ (utrobique) Orib. δὲ (pr.)] μὲν H leucanthemida Pl. eran- themisε P1. ἐπε — ἀνθετ om. Orib. 18 C fol. 48r: N 19 ἄνθυλλον] cf. Pl. XXI 175 herba anthyllium quam alii anthyllum uocant 14 ἱεράνθεμις om. NA : ἐράνθεμις H: hyeroan- temis Ps. Ap. 4 (L1 V) λευκάνθαμον N: λευκάνθιμον A (reliqua eyn. om.) σωρανθίς CH: σωράνθεμις N: correxi ἄνθοε om. N cf. D, III 138 15 σολάστρουμ (alt. σ postea add.) C ἔαρος ἀνθεῖ, οἱ δὲ χαμαίμηλον διὰ τὴν πρὸς τὰ μῆλα ὁμοιότητα τῆς ὀσμῆς, οἱ δὲ μηλάνθεμον, οἱ δὲ χρυσοκαλλίαν, οἱ δὲ καλλίαν καλοῦσι. ταύτης εἴδη τρία, ἄνθεσι μόνον διαφέροντα· κλῶνες σπιθαμιαῖοι, θαμνοειδεῖς, μασχάλας ἔχοντες πολλάς, φυλλάρια μικρά, λεπτά, κεφάλια περιφερῆ, ἔνδοθεν μὲν λευκὸν καὶ χρυσίζον ἀνθύλλιον ἔχοντα, ἔωθεν δὲ περίκειται κυκλοτερῶς λευκὰ ἢ μήλινα ἢ πορφυρᾶ φυλλάρια κατὰ μέγεθος πηγάνου. φύεται δὲ ἐν τόποις τραχέσι καὶ παρά τὰς ὁδούς, συλλέγεται δὲ ἔαρος.

2 δύναμιν δὲ ἔχουσιν αἱ ῥίζαι καὶ τὰ ἄνθη καὶ ἡ βοτάνη θερμαντικήν, λεπτυντικήν· πινόμεναι δὲ καὶ ἐγκαθιζόμεναι ἄγουσι καταμήνια καὶ ἔμβρυα καὶ λίθους καὶ οὖρα· ποτίζονται δὲ καὶ πρὸς ἐμπνευματώσεις καὶ εἰλεούς, καὶ ἴκτερον δὲ ἀποκαθαίρουσι καὶ ἡπατικοὺς ἰῶνται· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῶν εἰς πυρίας λαμβάνεται τάς πρὸς κύστιν. πρακτικώτερον δὲ τοῖς λιθιῶσι τὸ πορφνρανθές, ὅπερ τοῖς ὅλοις ἐστὶ μεῖζον, ἰδίως ἠράνθεμον καλούμενον τὸ λευκάνθεμον δὲ καλούμενον οὐρητικώτερον καὶ τὸ χρυσάνθεμον. θεραπεύουσι δὲ καὶ αἰγιλώχαμαίμηλον· 137 RV: . . . . . Ῥωμαῖοι μάλιουμ, Ἄφροι ἀστιρτιφρό. 10 SIM.: Pl. XXII 54 D. eup. II 76 287) — Pl. XXVI 87 eup. II 111 (309) Ruf 25. 49 — Pl. XXII 54 eup. II 109 (307) — Pl. XXII 54 — Pl. 1. s. eup. II 56 (267) — Pl. l. s. eup. II 58 (270). 1 διὰ — ὀδμῆε om. Orib. 2 μελάνθεμον FHADi: nelanthion Pl. χρνσοκπλαν F: χρνσοκόμην HADi (e R): crisocollean Dl 3 καλίαν FHADi: camean (═ καλλίαν) Dl post καλοῦσι syn. Rom. et Afr. add A: marg. H2 4 κλῶνες — λεπτά om. Orib. διοπιθαμιαῖοι coni. Marc. at cf. Pa. D. de h. f. uirgulta in longitudinem spithami havet ramosa 5 κλvνάρια φυλλάριμ PFHDi κλωνάρια pro φυλλ. A: folia minuta et tenera Dl: folia parua Ps. D. de h. f. τὰ γὰρ κεφάλια Orib. περιφερῆ ὄντα Orib. ἔνδοθεν ἐγχρυσίζοντα ἔχοντα ἄνθη Di λευκά Οrib.: λευκὸν καὶ del. H: om. Dl 6 περίκηται P: πνρίκεινται Orib. 7 φυλλάρια addidi coll. Dl sed a foris apposita folia alba aut melina aut purpurea cf. Pl. l. s. D, IV 119 κατὰ μέγεθος πηγάνου om. Orib. πη- γάνον φύλλον (φυλλων Di) NDi 8 φύεται — ὁδοός om. Orib. δὲ om. NDi 9 δὲ om. PF ἔαρι N 10 ἥ τε ῥίζα καὶ ἡ βοτάνη καὶ τὰ ἄνθη N 11 λεπτυντικήν om. N καταιμήνια ἄγουσι FAHDi 12 ποτίζεται ODi 13 ἴκτερόν τε N (om. καὶ — δὲ) 14 εἰς πυρίας om. N 15 τὰς om. N: τὰ P 16 πορφνροῦν ἄνθος N ὅλοις] ἰδιώταις NDi μετξόν ἐστιν FHA ἰδίως om. Di 17 ἐράνθεμον N τὸ δὲ ὑακίνθινον οὐρητικαότνρον N 18 καὶ αἰγιλώπια om. N 19 N fol. 175 (charta laesa): cap. om. C ἀστρτιφρό H: ἀστιρτιφερό A: ἀστιρτιφφό Di cf. Löw l. s. 404 20 ἕτεροι δὲ χρυσοκόμην καλοῦσι add. Di πια καταπλασσόμεναι, διαμασώμεναι δὲ καὶ ἄχθος ἰῶνται.

χρῶνται δέ τινες καὶ συναλείμματι μετʼ ἐλαίου λειοτριβοῦντες 3 αὐτὴν πρὸς ἀνασκευὴν τῶν περιοδικῶν πυρετῶν. ἀποτίθεσθαι δὲ δεῖ τὰ φύλλα καὶ τὰ ἄνθη, ἕκαστον αὐτῶν κόπτοντας ἰδίᾳ καὶ ἀναλαμβάνοντας εἰς τροχίσκους, τὴν δὲ ῥίζαν ξηραίνοντας· χρείας δὲ ἐπιγενομένης διδόναι ὁτὲ μὲν τοῦ ἄνθους τὸ διπλάσιον, ἓν δὲ τῆς βοτάνης ἢ τῆς ῥίζης, ὁτὲ δὲ τοὐναντίον τοῦ ἄνθους μέρος ἐν, τῆς δὲ βοτάνης δύο ἐναλλὰξ διπλασιάζοντας παῤ ἡμέραν πίνειν δὲ δεῖ ἐν οἰνομέλιτι κεκραμένῳ.

138 παρθένιιον· οἱ δὲ ἀμάρακον, οἱ δὲ λευκάνθεμον καὶ τοῦτο καλοῦσι. φύλλα ἔχει κορίῳ ὅμοια, ἄνθη δὲ κύκλῳ λευκά, τὸ δὲ μέσον μήλινον, ὀσμῇ ὑπόβρωμον, τῇ δὲ γεύσει πικρίζον.

138 RV: ἀμάρακον· οἱ δὲ ἀνθεμίς, οἱ δὲ λευκάνθεμον, οἱ δὲ παρθένιον, οἱ δὲ χαμαίμηλον, οἱ δὲ χρυσοκαλλίας, οἱ δὲ μαλάβαθρον, οἱ δὲ ἄνθος πεδινόν, Ῥωμαῖοι σῶλις ὄκουλουμ, οἱ δὲ μιλλεφόλιουμ, Θοῦσκοι καυτάμ, Ἀφροι θαμάκθ, Γάλλοι οὐίγνητα, Δάκοι δουώδηλα. 1 SIM.: Pl. XXII 54 D. eup. 54 (117) — Gal XI 562 Nech. Aet. I s. v.) carm. de herb. I — Pl. l. s. 53. 11 SIM.: Pl. XXI 176 (e S. N.). 11 EXC.: Orib. XII s. v. (παρθένιον — πιρίζον); cf. Gal. XI 823 s. v. ἀνερακον (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 καταπλ. καὶ N (δὲ καὶ om.) ἄφθας N: ἄφθαν reliqui ἰῶνται om. N 3 αὐτὼ NDi ἀποτίθενται δὲ τὰ φ. N 5 ἰδίᾳ om. N εἰς addidi δὲ om. N 6 ἐπειγούσης N ὁτὲ μὲν τῆς βοτάνης μέρη δύο, τοῦ δὲ ἄνθους μέρος ἕν· πίνειν κτλ N: ὁτὲ μὲν τῆς β. μέρη δύο, ὁτὲ δὲ τοῦ ἄνθους μέρος ἐν ἢ τῆς ῥίζης· ὁτὲ δὲ τοὐναντίον τοῦ ἄνθους μὲν β΄, τῆς δὲ βοτάνης ἔν Di 7 ἕν] ὁεὲ O correxi 8 ἔν addidi τῆς βοτάνης δὲ HA 9 δεῖ om. O κεκραμένα N 11 num. ap. υνβ O: υνδ Di: ρμγ E tit. περὶ παρθενίου FHADi post παρθένιοι syn. e R add. ADi: marg. H2 οἱ δὲ καὶ τοῦτο λευκάνθεμον orib. 12 κπλοῦσι om. Orib. ὅμοια κορίῳ λεπτὰ RDi: ὅμοια κορίῳ E δὲ om. COrib. λενκά κύκλῳ R0rib. 13 ὀσμῇ R0rib.: EDi: δοπὴν reliqui: odore mali non recte Pl. ὑπόβρομον Orib.P: ἔβρομον R: ὑπόöμος (sic) E δὲ (alt.) om. C πικράζει R 14 C fol. 32r: Ν 7 οἱ δὲ ἀμάρακον — χαμαίμηλον om. A λευκάνθαιμον C 15 οἱ δὲ παρθένιον om. DiH χρυσοκαλός RHADi: correxi coll. D. III 137 post χρυσ. add. οἱ δὲ ἀνθεμίς A οἱ δὲ μαλάβαθρον — μιλλεφόλιουμ om. A 16 παιδινόν C cf. D. III 136 ἐκουλουμ RDiA: correxi 17 μιλλεφόλιαμ CH: μιλλεφόλλιαμ N: μιλλεμφολιάμ Di: μελλεφολιάμ A: correxi καυτάν HADi θεεάκθ] cf. Löw l. s. 406 post θαμ. syn. Dioscuridea add. A Γάλλοι — δουώδηλα om. CHADi 18 ΟΥΙΓΝΗΤΑ N: alii uincentiam Ps. Ap. 88: cor- ruptum daci diodelam dicunt Ps. Ap. cf. Tomaschek l. s. 28.

δύναται δὲ ξηρὰ σύν ὀξυμέλιτι ἢ σύν ἁλσὶ ποθεῖσα ὡς τὸ ἐπίθυμον φλέγμα καὶ χολὴν ἄγειν κάτω καὶ τούς ἀσθματικοὺς ὠφελεῖ καὶ μελαγχολικούς. ἡ δὲ πόα χωρὶς τοῦ ἄνθους ὠφελίμμως ἐπὶ λιθιώντων καὶ ἀσθματικῶν ποτίζεται, τὸ δὲ ἀφέψημα α'υῆς ἐγκάθισμα ὑστέας ἐσκληρυσμένης καὶ φλεγμαινούσης. καταπλάσσεται δὲ καὶ πρὸς ἐρυσιπέλατα καὶ φλεγμονὰς σὺν τοῖς ἄνθεσιν.

139 βούφθαλμον, οἱ δὲ κάχλαν καλοῦσι. καυλὸν ἀναφέρει τρυφερόν, φύλλα δὲ μαράθῳ ὅμοια, ἄνθη μήλινα, μείζονα τῆς ἀνθεμίδος, ὀφθαλμοειδῆ, ὅθεν καὶ ὠνόμασται. φύεται περὶ τάς πόλεις.

ταύτης τὰ ἄνθη λεῖα σύν κηρωτῇ οἰδήματα καὶ σκληρίας διαχεῖ φασὶ δὲ ὅτι ἐν βαλανείῳ μετὰ τὸ ἐξελθεῖν τῆς μάκτρας πινόμενον εὔχροιαν περιποιεῖ πρὸς χρόνον τινὰ τοῖς ἰκτεριῶσιν.

139 RV: βούφθαλμον· οἱ δὲ βαλσαμίνη, προφῆται αἴλουρον, οἱ δὲ γόνος Ερμοῦ, οἱ δὲ γόνος ἄφθιτος, οἱ δὲ Μνησίθεος, Ῥωμαῖοι λάππα κορωνόρια, Ἀφροι ναρότ. 1 SIM.: Pl. l. s. Ruf. Orib. II 160. 118) — Pl. l. s. D. eup. II 111 (310) — Pl. l. s. eup. III 70 (284) — Pl. l. s. eup. II 169 (181) — eup. I 147 (167). 8 SIM.: Diocles (F. M. Gr. I frg. 154) Pl. XXV 82 (e S. N.) — D. eup. II 56 (267). 8 EXC.: Orib. XI s. v. βούχθιλκον — πόλεις); Gal. XI 852 (unde Aet. I s. v. Paul Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 30 (e D. lat. ex quo Isid. XVII 9 93). Hes. s. v. βούφθαλμον. cf. carm. de herb. 10. 1 δύναμιν δὲ ἔχει E μέλιτι R: ὀξυμέλιτι καὶ οἴνῳ ἢ ἁλσὶν E 2 κάτω om. R 3 ὠφελεῖν Di τοὺς μελαγχ. E ἡ πόα δὲ ADi ὠφέλιμος R 4 ποτίζεται δὲ τὸ ἀφέψημα C 5 ἐγκάθισμά ἐστι post φλεγμαινούσης transpos. R ἐσκληρυμένης PR: ἐσκληρισμένης E: ἐσκληριγμένης A φλεγ- μαινούσης ἐστι Di 7 ἄνθεσι E 8 num. cap. υνγ 0: υνε Di: ρμδ E tit, περὶ βουφθάλμου FHADi post βούφθ. syn. e R add. Di: post καλοῦσι A: marg. H2 οἱ — καλοῦσι om. Orib. κάχλαν OEDi: χάλκας R: calcan Pa. D. de h. f.: chalcan Pl. cf. D, IV 58 καυλία ἀνίησιν τρυφερά, ὑπόλεπτα (om. N) RUi: marg. add. A2: καυλὸν δὲ (eras. E2) ἀνίησιν ὡς τρυφερόν E 9 μαραθοειδῆ HDi ἄνθη δὲ E 10 φύε- ται δὲ EDi 11 ἐν πεδίοις καὶ περὶ RDi (καὶ ἐν πεδίοις marg add. A2): circa oppida nascens Pl. cf. Dl. Ps. D. de d. f. 12 ἄνθη] folia Ps. D, de h. f. τῇ κηρωτῇ FHA 13 ὅτι καὶ RE ἐν τῷ FHADi priusquam ex balneo calidissimo exeant Ps. D. de h. f. τῆε μάκτρας om. HADi: μάκρας RPF: μμ- κρᾶες V:) θέρμης (in ras.) E 14 ἐχροίας R ποιετ N cf. D, eup. l. s. ἰκτερι- κοῖς FHADi 15 C 75r: N 27 βαλσαμένη vel θαλσκμένην ibri: correxi αἴλουρον om, Di 16 οἱ δὲ γόνος ἄχθιτος om, Di 17 καππμκοραvνια R: καππακο- ρανία HADi: correxi ναρότʼ R. ναράτ HADi cf. Löw l. s. 408

140 γλυκυσίδη· οἱ δὲ πεντόροβον, οἱ δὲ δαίους δακτύλους, τὴν δὲ ῥίζαν παιωνίαν καλοῦσιν, ἄλλοι δὲ ἀγλαοφώτιδα. καυλὸς φύεται δισπίθαμος, παραφυάδας ἔχων πολλάς· φύλλα δὲ ἔχει ἡ μὲν ἄρρην βασιλικῇ καρύᾳ ὅμοια, ἡ δὲ θήλεια ἐπέσχισται τὰ φύλλα ὥσπερ σμύρνιον· λοβούς δέ τινας ἀνίησιν ἐπʼ ἄκρου τοῦ καυλοῦ ἀμυγδάλοις ὁμοίους, ὧν ἀνοιχθέντων εὑρίσκονται ἐρυθροὶ κόκκοι πολλοί, μικροί, ἐμφερεῖς τοῖς τῆς ῥοᾶς, ἐν μέσῳ δὲ μέλανες, ἐμπόρφυροι, πέντε ἢ ἕξ.

ῥίζα δὲ 2 140 RV: παιωνία ἄρρην ἤ γλυκυσίδη· οἱ δὲ πεντόροβον, οἱ δὲ ὁροβάδιον, οἱ δὲ ὀροβάξ, οἱ δὲ αἱμαγωγόν, οἱ δὲ πασιθέη, οἱ δὲ μηνογένειον, οἱ δὲ μήνιον, οἱ δὲ παιώνιον, οἱ δὲ Πανὸς κέρατα, οἱ δὲ Ἰδαίους δακτύλους, οἱ δὲ ἀγλαοφώτιδα, οἱ δὲ θεοδώρητον, οἱ δὲ σελήνιον, προφῆται σεληνόγονον, οἱ δὲ φθίσις, Ῥωμαῖοι κάστα. παιωνία θήλεια· καὶ ταύτην ἀγλαοφώτιδα καλοῦσιν. 1 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX s, 6 (cf. schol. Nic. Th. 938) Pl. XXVII 84 (e S. N.) XXV 29 (unde?) cf. Ael. n. a. XIV 27. 1 EXC.: Orib. XI s. v. (γλυκνοδη — ἀσφόδελος); cf. Gal. XI 858 (unde Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 34 (unde Orib. I 52 ~ A. Mai VII 456; cf. carm. de herb. 11, 189sq.); Isid. XVII 9, 48, Hes. s. v. ἀγλαοφῶτις et πεντόροβον. 1 num. cap. υνδ O: υνς Di: ρμε E tit. περὶ γλνκυσίδης FHA: περί γλυκνσίδης ἢ παιωνίας Di παινωία ἄρρην ἢ γλυκυσίδη Di initio syn. e R add. DiA: marg. H2 οἱ δὲ — ἀγλαοφώτιδα om. Οrib. πεντόβαρον HADi: πεντόροβον· οἱ δὲ πεντόβορον E: pentorobon a numero granorum Isid. l. 5. 2 δίαν δὲ HA ἄλλοι δὲ ἀγλ. om. E ἀγλαοφωντίδα 0 3 χέεται δὲ καυλὸς ὡς δισπιδπυιαῖος] E: καυλὸε ὡε δισπιθαμιαίος φύεται] Di ὅσον Διοπίθμ- μος ROrib. πολλὰς om. R 4 δὲ (pr.) om. R ἔχει addidi ἀπέσχισται HDi 5 ζμυρνίου NE (corr. E2) δὲ om. A 6 ἀμυγδάλῳ E ὧν] ὡς C: οἰτνεε N ἀνυχθέντων CP: ἀνυχθέντες N: ἀνασχισθέντων E: ἀνεφχθέντων reliqui 7 πολλοὶ om. R 8 ῥόας PE: ῥοιᾶς reliqui ῥίζαι 0R: ῥίζα EOrib. Dl cf. Pl. XXVII 85 mas plures non habet, quoniam una radice nixus est 9 C fol. 265v: N 100 παιονία R ἢ γλυκυσίδη om. C: γλυκυσίδην N 10 ἀροβάλιον ADi πασιθέη] ΠΛΙΕΙϹΑΙΔΗ C: πλισαιδη N: πεοέδη HA: παισαίδην Di: correxi (πασιθίη scriptum fuit) cf. carm. de herb. 143 11 μονογένιον R: μονογένειον A: μηνογένειον HDi (i e. herba lunaris): mono- qeinon Ps. Ap.: corr. Sarac. πεόνιον R: om. HA ΑΝ⊙ΕΚΕΠΑΤ ROi: πανθεκέρατον HA: panthiceras Ps. Ap.: correxi 12 οἱ δὲ Ιδαίους — ἐγiαοφὸτιδα om. AH γλαοφωτιδαν C: Siculi uocant eam aglaofitis Ps. Ap. (L) cf. carm. de herb. 154 Ael n. a. XIV 27 ⊙ΕΟΔΩΝΙΟΝ R: θεοδόνιον ρελι- qui: theodonion Ps. Ap.: correxi coll. carm. de herb. 143 13 γεληνόγονον C 14 post κάστα inser. οἱ δὲ ἰδαίους δακτύλους A 15 παιωνία θήλεια — καλοῦσιν N: om. reliqui τῆς μὲν ἄρρενος περὶ δακτύλου πάχος, μῆκος δὲ σπιθαμῆς, γευομένῳ στύφουσα, λευκή· ἐπὶ δὲ τῆς θηλείας παραφυάδας ὥσπερ βαλάνους ἔχουσιναἱ ρίζαι ἑπτὰ ἢ ὀκτώ ὥσπερ ἀσφόδελος. δίδοται δὲ ἡ ῥίζα γυναιξὶν ἐκ τοκετοῦ μὴ καθαιρομέναις καὶ καταμήνια ἄγει μέγεθος ἀμυγδάλου πινομένη, καὶ ταῖς κατὰ γαστέρα ὀδύναις βοηθεῖ ποθεῖσα ἐν οἴνῳ καὶ ἰκτερικοῖς καὶ νεφριτικοῖς καὶ κύστιν ἀλγοῦσι· καθεψηθεῖσα δὲ ἐν οἴνῳ καὶ πινομένη κοιλίαν ἵστησι.

τοῦ δὲ καρποῦ ὁέκα ἡ δώδεκα κόκκοι πυρροὶ ποθέντες ἐν οἴνῳ μέλανι αὐστηρῷ ῥοῦν τὸν ἐρυθρὸν ἱστᾶσι, στομαχικοῖς τε καὶ δακνομένοις ἐσθιόμενοι βοηθοῦσι, καὶ ὑπὸ τῶν παιδίων πινόμενοι καὶ ἐσθιόμενοι ἀρχὰς λιθιάσεως παραιτοῦνται· οἱ δὲ μέλανες καὶ πρὸς τούς ὑπὸ τῶν ἐφιαλτῶν πνιγομένους καὶ πρὸς τάς ὑστερικάς πνίγας καὶ ὀδύνας μήτρας ἐν μελικράτῳ ἢ οἴνῶ, ὅσον δέκα πέντε κόκκοι πινόμενοι, ποιοῦσιν.

141 λιθόσπερμον· οἱ δὲ ἀετώνυχον, οἱ δὲ 4 SIM.: Zop. Orib. II 598) D. eup. II 76 (288) — Pl. XXVII 86 eup. II 56 (267) — Pl. l. s. eup. II 102 (303) — Pl. l. s. eup. II 47 (259) — Zop. (Orib. II 599) Pl. l. s. 86 eup. II 82 (293) — Pl. 87 eup. II 111 (309) — Pl. 87 eup. I 22 (105) — Pl. 86 eup. II 86 (295) — Pl. 86 eup. II 72 (286). 15 SIM.: Theophr. h. pl. III 13, s Pl. XXVII 98 e S. N.). 15 EXC.: Orib. XI s. v. (λιθόσπερμον — ὑψηλοῖς); med. Paul. Aeg. VII 3 λιθόσπερμον· οἱ δὲ διόσπορον, οἱ δὲ ἡράκλειον. ποας τῆς ἀετωνύχου' προσαγο- ρευομένης ἐστὶ τὸ σπέρμα λιθῶδες, λευκόν, δ πινόμενον μετ᾿ οἴνου λευκοῦ λίθους θρύπτει καὶ οὖρα ἄγει. Hes. s. v. ἀετόνυχες. 1 δάκτυλον τὸ πάχος C πάχονς E (corr. E2) μήκους A σπιθαμῆς λεπτή Orib.: σπιθαμῆς λευκή Di: σπιθαμῆς κεφαλή λευκὴ γευομένῳ E 2 γευσα- μένῳ N στύφουσαι PVF λευκή om. R (del. A2): λε6καί VPF 3 ὡσπερεί Di βαλάνου PVF ἔχουσαι ῥίζαι PF : ἔχονσα ῥίζας V: ἔχουσο ἐν τῇ (om. HA) ῥίζη REAHDI: correxi coll. 0rib. feminae uero radicibus appendiculae . . inhaerent cf. Pl. l. s. ὀκτὼ ἢ ε C ὡς RE 4 δὲ om. A ἡ ῥίζα] ζηρὰ R: ξηρὰ γυν. ἡ ρίξ Di μὴ om. R εινεῖ δὲ καὶ καταμήνια Di 5 ἄγει] κινεῖ RE ἀμυγδάλου μέγεθος NDi καὶ om. RDi τοῖς (τὰ C) τε (δὲ N) κατὰ γ. ὀδυνή- μασιν (ὀδύναις C) RDi 6 καὶ ἰκτερικοῖς — οἴνῳ om. FH (marg. add. H2) ὠφελεῖ δὲ (om. RE) καὶ (om. C) ἰκτερικοὺς READi 7 ἑψηθεῖσα ΚADi: συνεψηθεῖσα C 8 πυρροὶ κόκκοι FHA 9 σὺν εἴνῳ E ῥοῦν τε E τὸν om. NFHADi ἰστῶσι ADiE2: ἱστησι NV : ἵστανται 10 ἐσθιόμενοι om. RE βοηθοῦσι] ποιοῦσι PVR 11 παίδων E ἀρχήν N: ἀρχῆς C 12 ὑπὸ] ἐπὶ F: om. R τῶν om. CHDi ἐφιάλτους C πνιγμούς libri: correxi: ἐφιαλτίας vocatur ob ld ipsum paeania cf. Aet. I s. v. carm. de h. 162 14 κόκκοι om. E in flne add. RDi φύεται δὲ ἐν ὑψηλοτάτοις ὄρεσιν (τόποις καὶ ἀκρωτηρίοις N): marg. add. A2 15 num. cap. υνε O: υνζ Di: ρμς E tit. περὶ λιθοσπέρμου FHADi λιθόσπερμα HADi syn. e R add. Di, post ἡρακλείαν A: mg. H2 ὲγώνυχον P: αἰγόνυχον EFDi: eganicon Dl: αἰγώνυχον, οἱ δὲ αἰετώνυχον Orib.: αἰγόνυχον, οἱ δὲ ἀετόνυχον E: correxi coll. Paul. Aeg. l. s. ἐξώνυχον, οἱ δὲ σιὸς πυρόν, οἱ δὲ Ἡρακλείαν διὰ τὴν περὶ τὸ σπέρμα ἰσχύν καλοῦσι. φύλλα ἔχει ὅμοια ἐλαίας, μακρότερα δὲ καὶ πλατύτερα καὶ μαλκώτερα καὶ τά περὶ τὸν πυθμένα ἐπὶ γῆς κείμενα, κλωνία δὲ ὀρθά, λεπτά, πάχος ὀξυσχοίνου, στερεά, ξυλώδη, ἐπὶ δὲ τῶν ἄχρων αὐτῶν δίχηλος ἔχφυσις καυλοειδής, ἔχουσα φύλλα μικρά, παρʼ οἷς σπέρμα λιθῶδες, στρογγύλον, γύλον, λευκόν, ὀρόβῳ μικρῷ ἴσον· φύεται ἐν τραχέσι τόποις καὶ ὑψηλοῖς.

δύναμιν δὲ ἔχει τὸ σπέρμα μετʼ οἴνου λευκοῦ πινόμενον λίθους θρύπτειν καὶ οὖρα ἄγειν.

142 φαληρίς· καυλία ἀνίησιν ἐκ ῥιζῶν λεπτῶν καὶ ἀχρήλιθόσπερμον· 141 RV: οἱ δὲ ἀετώνυχον, οἱ δὲ λεόντιον, οἱ δὲ λίθος λεοντική, οἱ δὲ Γοργόνειον, οἱ δὲ Τανταλῖτις, οἱ δὲ σιὸς πυρόν, Ῥωμαῖοι κολουμβ〈ίν〉αμ, Δάκοι γουολῆτα. 142 RV: φαληρόν· οἱ δὲ φαλήριον καλοῦσιν. 9 SIM.: Pl. 1. s. 99. D. eup. II 109 (307) 111 309. 11 SIM.:SI48.: Pl. XXVII 126 (e S. N.). 11 EXC.: Orib. XII s. v. (φαληρίς — ὑπόμηκες); cf. Gal. XII 149 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v); Hes. s. v. φαληρίς. 1 ἐξώνυχον] om. Οrib.: ἐξώνοχον P: αἰξόνυχον F: αἰξώνυχον H: ἐξόνυχον (αι superscr.) A : ζύνμυχον. οἱ δὲ ἰξόνυχον E: exonychon Pl. D. eup. II 109 (307) διόσπορον ODiDlPaul. Aeg.: διόοπυρον Orib.R: Dios pyron Pl. cf. Salm. hom. h. iatr. 9 ἡράκλειον EDl 2 τὰ σπέρμα P: τὰ σπέρματα FHA ἰσχὺν ὅθεν καὶ λιθόσπερμον ὠνόμασται Di: καλοῦσιν λιθόσπερμον R (marg. add. A2 διὰ τήν τοῦ σπέρματος ἰσχὺν λιθόσπερμον καλοῦσι) φύλλα — δὲ καὶ om. R ἐλαίᾳ Orib.] EDi: ὅμοια ἐλαίας del. A2 3 πλατύτερα καὶ μα- λακώτερα om. Orib. at cf. Dl sed latiora et oblonga et molliora καὶ (aIt.) om. E μαλακώτερα (δὲ add. E) κατὰ τὸν πυθμένα RE 4 λεπτά om. R: ante ὀρθά transpos. Orib.E πάχος om. R ὡς σχοίνια ξυλώδη N: ὡς σχοι- νοιστεξυλωδεις (i. e. σχοίνου στερεὰ ξυλ.) C 5 χυλώδη (superscr. ξυλ) Orib. ἐπ᾿ ἄκρων δʼ αὐτῶν Οrab.: ἐπὶ δὲ ἄκρων E: εἰς δὲ τὸ (om. C) ἄκρον μὐτῶν R δδίχειλος FHAE (in ras.) 6 μακρά CADi στρογγύλον λιθῶδες Orib. cf. Pl. l. s. 7 λευκόν om. FHADi (superscr. A2) μικρὸν ὀρόβῳ ἴσον FHADi ὀρόβῳ τῷ R ἴσον] ὅμοια R φύεται δὲ E καὶ ὑψηλοῖς om. R 9 υετ᾿ οἴνου om. R πινόμενον ευκοῦ RE 11 num. cap. υνς O: υνη Di ρμζ E tit, περὶ φαλαρίδος FRADi φάλαρις FHDi: φαλλαρίς APaul. Aeg.: φάληρις Οrib.E λεπτῶν πολλὰ γονατώδη καὶ ἄχρηστα καλαμοειδῆ ὅμοια τοῖς καὶ ἀχρήστων om. R 12 C fol. 201r: N 108 marg. add. milium solis N (man. rec) ἀἰγώνυ- χον libri: correxi 13 λεοντικόν A γοργόνιον libri: correxi τανταλίτης HA ΔΙΟϹΗΥΠΟΝ C: om. A: διόπυρον i. e. Iovis triticum Theophr. h. pl. III 13, 3 Pl. l. s. 14 κολουμβάμ libri: correxi γονολῆτα HADi cf. Tomaschek l. s. 29. 15 C fol. 364r: N 163 marg. add. falirion. falaris. panico saluatico N man. rec) φαληρον N: φαλήριον C (in lemmate) στων πολλά, διπάλαιστα, γονατώδη, καλαμοειδῆ, ἐοικότα τοῖς τῆς ζέας, ἰσχνότερα μέντοι καὶ γλυκέα τῇ γεύσει· καὶ τὰ φύλλα δὲ ὅμοια τοῖς τῆς ζέας, σπέρμα δὲ ἔπεστι μέγεθος κέγχρου, λευκόν, ὑπόμηκες.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ πόα κοπτομένη καὶ χυλιζομένη διʼ ὕδατος ἢ οἴνου πρὸς τά τῆς κύστεως ἀλγήματα πινομένη ποιεῖν· καὶ τοῦ σπέρματος δὲ μεθʼ ὕδατος κοχλιαρίου πλῆθος πινόμενον πρὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ.

143 ἐρυθρόδανον ἐρευθέδανον, ἔνιοι δὲ τεύθριον καλοῦσι. ῥίζα ἐστὶν ἐρυθρά, βαφική· ἡ μέν τις ἀγρία, ἠ δὲ σπαρτή, ὡς ἐν Ραβέννῃ τῆς Ιταλίας μεταξύ ἐλῶν ὠφελίμως σπείρεται διὰ τὸ γίνεσθαι ἐκ τούτου πλείστην πρόσοδον. εἰσὶ 113 RV: ἐρυθρόδανον· οἱ δὲ ἐρευθέδανος ῥίζα, οἱ δὲ τεύθριον, οἱ δὲ δάρκανος, οἱ δὲ κιννάβαρις, Ῥωμαῖοι ῥούβια σατίβα, Θοῦσκοι λάππα μίνορ, Αἰγύπτιοι σωφοβί. 5 SIM.: Pl. l. s D. eup. II 108 (306). 9 SIM.: Theophr.] h. p. IX 13, 6 P1. XIX 47 XXIV 94 (e S. N.). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐρυθρόδανον — ἐρυθρά); Gal. XI 878 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 διπάλαιστα] om. Orib.EDl: μεστά RA2 υονατώδη καλαμοειδῆ om. Di: γονατώδη κανατώδη καλαμ. P (dittogr.) 2 ἰσχνότερα — ζέας om. HADi (marg. add. A2) ἐν τῇ γεύσει Orib.E 8 δὲ (pr) om. Orib.A2 ὅμοια] ἐομεότμ Orib. τοῖς om. A2 ὕπεστι Orib.E 4 λευκοῦ Orib. 5 ἡ πόα post κοπτο- μένη transpos. RHADi μεθ᾿ βδατος E 6 ἢ οἴνου om. R: uino aut aquae mixta Dl ποιεῖν ante πρὸς τὰ transpos. RE: πυιεῖν πινομένη Di 7 δὲ γε FHA μεθʼ ὅδατος ἢ οἴνου E (corr. E2): μεθ᾿ ὅδατος post πλῆθος colloc. Di πινομένου HADi 9 num. cap. υνζ O: υνθ Di: ρμη E tit. περὶ ἐρυθροδδάνου FHADi post ὲρυθρόδανον syn. e R add. Di. ἐρ. ἐξ οὔ τὸ λιθρίδιον (e C), deinde syn. add. A marg. H) ἐρυθέοδανον E: ἐρευθόδανον reliqui: ereuthodanum Pl.: ἐρευθέ- δανον [Theophr.] l. s.: correxi 10 βασιλική R (superscr. A2) 11 καὶ σκαρτή E ὡς om. R ῥαβέννη E: ῥατάννηι R: ΡΒΔΑΝΝΗ (sic) P: ῥαβδάνη V ῥεδάνη FA: ῥεδώνῃ H: θανάτη τῆε Γαλλίας καὶ ῥαβαίνη τῆς Ἰταλίας καὶ ἐν καρύα Di: in Thebana Galileae et Rauennae in Italia nascitur. in Caria uero inter oleas Orib. (cum interpol. Ras.): sicut rabenna italie fiet, locis cultis semi- natur Dl Ἰταλίας] γαλλίας E ἑλῶν PV: ἐλαιῶν FHA: τῶν ἐλαιῶν EDi: inter oleas Orib. post ἑλῶν add. σπειρόμενον ὥσπερ ἐν ταῖς ἀρούραις DiOrib. σπερόμενον HA ὠφελίμως om. PV: ὠφελῶν R: ὠφελίμως δὲ HADiOrib. 12 σπήρεται καὶ κηπεύεται δὲ E πλείστην om. R: post γίνεσθαι transpos. Di 13 C fol. 111v: N 66 marg. add. rubea tinctorum N (m. rec.) effigiei herb. pict. (foi. 112v) adscripsit C (m. rec.) κοινῶς λυθρίδιον οἱ δὲ ἐρυθρό- δκνος ῥίζα CDiHA: οἱ δὲ έρευθόδανος N: corr. Schulze 14 οἱ δὲ δάρκανος om. N: δράκανος HADi: suspectum πασσίβα R: πασίβα HA: σπασίβα Di: correxi 15 λάμπα μίνωρ HADi σοφοβί H: σοφοβοί A: σωφοβεί N δὲ αὐτοῦ οἱ καυλοὶ τετράγωνοι, μακροί, τραχεῖς, ὅμοιοι τοῖς τῆς ἀπαρίνης κατά πάντα, μείζονες δὲ καὶ ῥωμαλεώτεροι, ἔχοντες ἐκ διαστημάτων τά φύλλα καθ᾿ ἕκαστον γόνυ ὥσπερ ἀστέρας ἐν κύκλῳ περικείμενα, καρπὸν στρογγύλον, τά πρῶτα χλωρόν,

εἶτα ἐρυθρόν, πεπαινόμενον δὲ μέλανα· ῥίζα λεπτή, μακρά, 2 ἐρυθρά, διουρητική, ὅθεν ἰκτερικοῖς μετὰ μελικράτου πινομένη βοηθεῖ ἰσχιαδικοῖς τε καὶ παραλελυμένοις· ἄγει δὲ καὶ οὖρα πολλὰ καὶ παχέα, ἔσθ᾿ ὅτε δὲ καὶ αῐμα· λούειν μέντοι δεῖ καθʼ ἡμέραν τούς πίνοντας· θηριοδήκτοις τε βοηθεῖ ὁ καυλὸς μετὰ τῶν φύλλων ποθείς· ὁ δὲ καρπὸς μετʼ ὀξυμέλιτος πινόμενος σπλῆνα τήκει. προστεθεῖσα δὲ ἡ ῥίζα ἄγει ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα, θεραπεύει δὲ καὶ ἀλφούς λευκούς μετʼ ὄξους καταχριομένη.

144 λογχῖτις· φύλλα ἔχει πράσῳ καρτῷ ὅμοια, πλατύτερα δὲ καὶ ὑπέρυθρα, πλεῖστα πρὸς τῇ ῥίῃ, περικλώμενα ὡς 144 RV: λογχῖτις· οἱ δὲ κέστρον ἡ Μέδουσα, Ῥωμαῖοι βενέρικαμ, οἱ δὲ λαγκίολα. 6 SIM.: [Theophr.] 1. s. Pl. XXIV 94 D. eup. II 112 (312) — Pl. l. s. eup. II 56 (266) — [Theophr.] Pl. eup. I 237 (218) — Pl. l. s. eup. II 115 (316) — eup. II 61 (272) — Pl. l. s. eup. II 76 (290) — Pl. l. s. 13 SIM.: Pl. XXV 137 e S. N.). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (λογχιτις — τόπος); Gal. XII 63 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 57 (═ Ps. Orib. I 45) 1 οἱ καυλοὶ αὐτοῦ FHA μακροί, τετράγωνοι R 2 post ἀπαρίνης distinx. Orib.EDi πάντα δὲ Orib.EDi (om. δὲ post μείζονες) ῥωμαλεέστεροι R: ῥωμαλέστεροι E ἔχοντες om. E 4 εἰς κύκλον Orib.EDi καρπὸν στρουυύλον om. R 5 εἶτα πεπαινόμενον (om. δὲ) HDi ῥίζα δὲ E: ῥίζα μία N μακρά] μικρά R: μικρά, λεπτή, μακρὰ E 6 καὶ ἰκτερικῖς E: ἰκτέροις R 7 καὶ (alt.) om. RDi 8 πολλὰ καὶ N) om. R λούεσθαι REHADi at cf. D. eup. I 237 (218) δεῖ] χρή E 9 πίνοντας καὶ ὁρᾶν τῶν κενουμένων τήν διαφορὰν Di ἐχιοδήκτοις RDi: superscr. A2 τε] om, C: δὲ E καυλὸς αὐτῆς RDi 10 νῦν ὀξυμέλιτι E 11 δὲ] τε Di ἔμμηνα ἄγει καὶ δεύτερα om. καὶ ἔμβρ.) R: ἔμμηνα ἄγει καὶ ἔμβρυα E: ἔμμηνα ἔμβρυα καὶ δεύτερα A: καὶ ἔμβρυα superscr. H2: ἔμβρυα καὶ ὲμμηνα ἄγει καὶ δεύτερα Di 12 καταπλασσομένη RDi: superscr. A2: καταχριόμενος E cf. Pl. XXIV 94 13 num. cap. υνη O: νξ Di: ρυθ E tit. περὶ λογχίτιδος FHA Di post λογχ. syn. e R add. Di, post ὅμοια A: mg. H2 πλατυκάρπου πρράσου (i. e. πλατύτερα καρτοῦ πράσου) ὅμοια R (unde): πλατυκάρπῳ πράσῶ ὅμοια Di καρπῷ E: κάρτα Orib.HA cf. D, II 178 πλατύτερα — ὅμοια om. R 14 post ὑπέρυθρα distinxi coll. Pl. XXV 137 habet enim folia porri, rubentia ad radicem et plura quam in caule τὰ πλεῖστα Orib. τὸν ῥίζαν FHADi 15 C fol. 213r: N 113 λονχεῖτις N (lanciola marg. inser. man. rec.) ἢ om. R μήδουσα libri: correxi βενερίκ CHDi 16 λανκίολα N: λαγκίλολα CH λακιῥλα A: λαμιόλα Di ἐπὶ τὴν γῆν· ἔχει δὲ καὶ περὶ τὸν καυλὸν ὀλίγα, ἐφ᾿ οὖ ἄνθη ὅμοια πιλίσκοις, τῳ τύπῳ δὲ κωμικοῖς προσωπείοις κεχηνόσι, μέλανα, λευκὸν δέ τι ἐξ αὐτῶν ἐξέχει ἀπὸ τοῦ χάσματος πρὸς τῳ κάτω χείλει ὥσπερ γλωσσάριον· τὸ σπέρμα δὲ ὅμοιον λόγχῃ, τρίγωνον, ἐν περικαρπίοις, ὅθεν καὶ τῆς ἐπωνυμίας ἠξιώθη, ῥίζα ὁμοία δαύκῳ. φύεται ἐν τραχέσι καὶ ἀνίκμοις τόποις.

ταύτης ἡ ῥίζα διουρητικὴ πινομένη σὺν οἴνῳ.

145 λογχῖτις ἑτέρα τραχεῖα· φύλλα ἀνίησιν ὅμοια σκολοπενδρίῳ, τραχύτερα δὲ καὶ μείζονα καὶ μᾶλλον ἐσχισμένα.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα τραυματικήν, ἀφλέγμαντον τήκει δὲ καὶ σπλῆνα μετʼ ὄξους πινομένη.

146 ἀολθαία, ἣν ἔνιοι ἐβίσκον καλοῦσι, μολόχης ἐστὶν 145 RV: λογχῖτις ἑτέρα τραχεῖα· οἱ δὲ λογχῖτιν τραχεῖαν, Ῥωμαῖοι λογγίνα, οἱ δὲ καλαβρίνα. 9 SIM.: D. εup. I 162 (177) — Pl. XXVI 76 eup. II 61 (272). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (λογχῖτις — ἐσχισμένα); Gal. XII 33, Ps. Ap. 57 13 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 18, l. 15, 5 Pl. XX 29. 222. 229 e S. N. et I. B.) cf. schol. Nic. Th. 89 Erot. s. v. ῥίζη ἀλθαίας (e S. N.). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀλθαία — ἔνδοθεν), cf. Gal. XI 867 s. v. ἐβί- σκον), unde Aet. I (s. v. ἐβίσκος ἢ ἀλθαία) et Paul. Aeg. VII 3 (s. v. ἀλθαία ἢ ἐβίσοκς) Ps. Ap. 39, Pa. Orib. I 23 ~ A. Mai VII 454 (ex Ps. Ap. et D. lat). Isid. XVII 9, 75. Hes. s. v. ἀλθαία. 2 πειλίσκοις ἢ καὶ πελεκίσκοις E (corr, E2) προσώποις CE κεχη- νόσι] κεχρημένοι F: κεχηνόσι μὲν CDi 3 μέλανα om. RDi: μέλαινα PFH ἀπ᾿ αὐτῶν RFHADi ἔχει O: προέχει ἢ ἐξέχει E (corr. E2) 4 τὸ κάτω χείλει P: τὸ κάτω χεῖλος FHDi γλωτταρίονα Orib. τὸ om. ROrib.E ὥσπερ λόγχη R 5 προκαρπίλοις libri: corr. Marc.: ἐν περικαρπίοις λόγχῃ ὁμοίοις τριγώνοις male coni. Spr. cf. al. l. s. λογχίτιδος τῆς μὲν τὸ σπέρμα τρίγοννον ἐχούσης ἐοικὸς λόγχῃ κατὰ τὸ σχῆμα ὅθεν] ἔνθεν P ὅθεν — ἠξιώθη om. Orib. 6 ἠξιώθη καὶ λογχίτης προσηγόρευται E ἡ ῥίζα (dittogr.) Orib.E: ἡ δὲ ῥίζα R: ῥίζα δὲ AHDi ἐνίκμοις Orib.EODi: ἐνίγμοις R: nasci- tur in sitientibus Pl.: nascitur locis asperis et siccis Dl 7 χωρίοις Orib. 8 οὑν] ἐν E 9 num. cap. υνθ O: ρν E: om. DiDl tit. περὶ λογχίτιδος F: περὶ ἑτέ- ρας AH: περὶ ἑτέρας λογχίτιδος Di τραχεία ad insequ. trahit Dl post τραχεῖα syn. e R add. Di: marg. HG ὅμοια ἀνίησιν Orib. 11 ἔχουσι O τὰ φύλλα om. RDi cf. Gal l. s. 12 πινόμενα Gal. 13 num. cap. υξ 0: υξα Di: ρνα E tit. περὶ ἀλθαίας FHADi de R cf. D. III 147 ἀλθαία ἢ ιβισκος Orib. post ἀλθαία syn. e R add. Di ἐβίσκον OGal. l. s. D. eup. I 215 (206): ἰβίσκον E (in ras.) Di Erot. s. v.: hibis- cum Pl. μαλάχης Orib.EHADi cf. Pl. pastinacae simile hibiscum, guod molo- chen agrian uocant 14 C fol. 214r: N 113 15 λογίνα N: λογγίνα reliqui ἀγρίας εἶδος· ἔχει δὲ φύλλα περιφερῆ ὥσπερ κυκλάμινος, ἔγχνοα, ἄνθος ῥοδοειδές, καυλὸν δὲ πηχυαῖον, ῥίζαν δὲ γλίσχραν, λευκὴν ἕνδοθεν. ὠνόμασται δὲ ἀλθαία διὰ τὸ πολυαλθὲς καὶ πολύχρηστον αὐτῆς· ἑψηθεῖσα γὰρ ἐν μελικράτῳ ἢ οἴνῳ ἢ καθʼ ἑαυτὴν κοπεῖσα ποιεῖ πρὸς τραύματα, παρωτίδας, χοιράδας, ἀποστήματα, μαστούς φλεγμαίνοντας, φλεγμονὰς δακτυλίου, θλάσματα, ἐμφυσήματα, συντάσεις νεύρων διαφορεῖ γάρ καὶ ἐκπέσσει καὶ ῥήγνυσι καὶ ἀπουλοῖ.

συμμαλαχθεῖσα δὲ ἑφθή, 2 ὡς εἴρηται, στέατι ὑείῳ ἡ χηνείῳ καὶ τερεβινθίνῃ πρὸς ὑστέρας φλεγμονάς καὶ μύσεις ἐν προσθέματι ποιεῖ· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, ἄγον καὶ τὰ καλούμενα λοχεῖα. τὸ δὲ τῆς ῥίζης ἀφέψημα πινόμενον σύν οἴνῳ ὠφελεῖ δυσουποῦντας, 146 RV: ἀλθαία· οἱ δὲ ἀλθίσκον οἱ δὲ μαλάχη ἀγρία, Ῥωμαῖοι ἐβίσκουμ. 4 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. XX 230 D. eup. I 162 (177) — Pl. 229 Scrib. Larg. 80. 82 Alex. Trall. II 106 (ed. Puschm.) — Scrib. Larg. l. s. Pl. l. s. eup. I 154 (172) — Scrib. Larg. 82 Pl. 229 — eup. I 215 (206) — eup. II 71 (285) — eup. II 112 (311) — Ruf. 444 eup. II 111 (309) — Pl. 230 eup. II 48 (260) — Cela. IV s1 (157) D.) Pl. 230 eup. II 237 (219). 1 εἶδος ἀγρίας Orib. ἔχει δὲ Orib.E: folia habens rotunda Dl: pro ἔγχνοα habent ODi (e marg. alieno loco in textum recepta vocem ἔγχνοα extru- serunt) τὰ φύλλα Orib. κυκλαμίνου Orib.: συκάμινος ἢ κυκλάμινος E (corr. E2): κυκλάμινος reliqui 2 ἔγχλοα (ν superscr. O2) Orib. ἔνωχρα E ἄνθος δὲ E δὲ (pr.) om. Orib. τρίπηχυν Orib.: δίπηχυν Di: asta duobus cubitis longa Dl (alt.) om. Orib. 4 ἢ (alt.)] καὶ HADiDl 5 μύτην PV κοπεῖα (sic) P: κοπί V: ποθεῖσα FH (corr. H): κοπεῖσα ἢ ποθέω E (corr. E2) χοιράδας παρωτίδας E: χοιράδας om. Di 6 φλεγ- μονάς addidi coll. Dl ani dolorem mitigat: D. eup. l. s. φλεγμονὰς δὲ τὰς τοῦ δακτυλίου ὠφελεῖ (sc. ἀλθαίας ῥίζα) δακτύλιον PV: δακτυλίων FHDiE (δακτύλιον corr. E2): correxi 7 συστάσεις E (corr. E2) γὰρ om. E καὶ] ἢ E 8 καὶ (pr.) om. E: ἢ Di 9 ὑείῳ ἢ om. OE at cf. Dl elixa uero et trita addita absungia porcina aut anserina cf. D. eup. II 71 (285) καὶ] ἢ Do τερυινθίνη E: τερεβε θω V 10 φλεγμονὴν PV 11 τὰ αὐτὰ P: τὸ αὐτὸ reliqui: elixatura haec omnia facere nouit Dl λοχεῖα RVFE: λόχια reliqui 12 σὺν οἴνῳ πινόμενον FHADi: πινόμ. ἐν οἴνῳ E τοὺς δυσου- ροῦνταε E 13 C fol. 17: om. N ἀλθὲα C οἱ δὲ μαλάχη ἀγρία om. Di cf. (Theophr.] IX 15, 5 Pl. XX 29 Pelag. ed. Ihm 160 14 ἔνιοι δὲ ἰβίοκον καλοῦσι Di: ἐβίσκουμ C: Romani ibiscum dicunt Ps. Ap. (L1V) cf. Scrib. Larg. 80. 82 (ebiscum) 160 (hibiscum). Pl. Sec. ed. Ros. 121 λιθιῶντας, ~~ὠμότητας~~ ἰσχιαδικούς, δυσεντερικούς, τρομώδεις, ῥηγματίας, καὶ πόνους ὀδόντων πραΰνει σὺν ὄξει ἀφεψηθεῖσα καὶ διακλυζομένη.

3 ὁ δὲ καρπὸς χλωρός τε καὶ ξηρὸς λεῖος καταχρισθεὶς σύν ὄξει ἐν ἡλίῳ σμηκτικός ἐστιν ἀλφῶν, μετʼ ὀξελαίου δὲ σύγχρισμα προφυλακτικὸν ἰοβόλων· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς δυσεντερίαν, ὰἵματος ἀναγωγήν, διάρροιαν. τὸ δὲ ἀφέψημα τοῦ σπέρματος πινόμενον καὶ πρὸς μελισσῶν καὶ τῶν λεπτῶν θηρίων πληγάς πάντων ἐν ὀξυδράτῳ ποθὲν ἡ ἐν οἴνῳ· καὶ τὰ φύλλα δὲ μετʼ ἐλαίου ὀλίγου καταπλάσσεται ἐπὶ τῶν δηγμάτων καὶ ἐπὶ πυρικαύτων. πήγνυσι δὲ ἡ ῥίζα καὶ ὕδωρ μιγεῖσα λεία καὶ συνεξαιθριασθεῖσα.

147 ἀλκαίας· καὶ αὕτη εἶδός ἐστιν ἀγρίας μολόχης, ἔχουσα φύλλα ἐπεσχισμένα πρὸς τὰ τῆς ἱερᾶς βοτάνης, καυλούς τρεῖς ἤ τέσσαρας, φλοιὸν ἔχοντας καννάβει παραπλήσιον, ἄνθος μικρόν, ἐμφερὲς ῥόδῳ, ῥίζας λευκάς, πλαγίας, πέντε ἢ ἔξ, ὅσον πήχεως, αἴτινες ἐν οἴνῳ ἤ ὕδατι πινόμεναι δυσεντερίαν καὶ ῥήγματα ἰῶνται.

1 SIM.: Alex. Trall. II 517 D. eup. I 231 213) — [Theiogr,] 1 l. s. eup. II 34 (246) Pl. 230 — eup. I 69 (127) — eup. I 118 (152) — eup. II 30 (239) Pl. 230 — Pl. 2t9 — Nic. Th. 89 (ex Apollod.) Pl. XX 29 eup. II 122 (320) — Pl. XX 29 eup. II 130 (323) — [Thoephr.] l. s. Pl. XX 230. 11 SIM.: Pl. XXVII 21 (e S. N.) — D. eup. II 49 (260) Pl. l. s. — eup. II 34 (246) Pl. 11 EXC.: med. Paul. Aeg. VII 3. s. v. Hes. s. v. ἀλκαῖον. 1 λιθι (sic) P: marg. add. pr. m. (cum ·/·) ῶντας ὠμότητας ἰσχιαδικοὑς ὠμότητας seclusi: om. EDiDl (dittogr.) λειεντερικούς pro δυσεντ. E 2 ῥήγματα E σὺν ὄξει ἑψηθεῖσα πραύνει διακλυζομένη E 4 λεῖος om. 0E at cf. Dl semen eius uiride et siccum cum aceto et oleo tritum et perunctum ma- culas tollit (cf. A. Mai l. s.) καταχρισθεὶς ἢ καταπλασθείς E (καταχρ. ἢ del. E) σὺν ὄξει καταχρισθείς FHA ἐν ἡλίῳ (ἐλαίω superscr. pr. m.) E 5 συγχριόμενος EDi προφυλακτικός ἐστιν Di 6 καὶ post δυσεντερίαν et ἀναγωγήν add. Di ἀναγωγὰς HA 8 ἢ οἴνῳ ποθὲν DEi 9 ὀλίγου ἐλαίου Di 10 ἐπί τῶν HADi δὲ καὶ (om. καὶ post ῥίζα)_ E ὕδωρ om. marg. add. E 12 num. cap. υξα O: υξβ Di: ρνβ E tit. περὶ ἀλκέας FHDi: περὶ ἀλκαίας A textum s. v. ἀλθαία habet C ἀλκέα FLHADi D. eup. II 34. 48 καὶ om. C ἐστὶν εἶδος VFHA 13 πρὸς] ὡε A 14 φλοιόν CE: φλον PV: φλοῦν reliqui καννάβη VHE: κανάβη Di 15 ἐμφερὲς ῥόδῳ om. C ῥόδῳ ἐμφερές E πλαγίας CDl: πλατείας reliqui: correxi coll. Pl. radices albas cum plurimum sex, cubitales, obliquas ε ἢ Ϛ ἢ ζ E 16 δυσεντερίας E cf. Paul. Aeg. l. s. σὺν ρἴωῳ πινομένη δυσεντερίας καὶ ῥήξεις (δήξεις libri) ἰᾶται καὶ μᾶλλον ἡ ῥίξα αὐτῆς

148 κάνναβις· φυτὸν εὔχρηστον τῳ βίῳ πρὸς τὰς τῶν εὐτονωτάτων σχοινίων πλοκάς. φύλλα δὲ φέρει παραπλήσια τῇ μελίᾳ, δυσώδη, καυλούς μακρούς, κενούς, καρπὸν στρογγύλον, ἐσθιόμενον, ὃς πλείων βρω| θεὶς σβέννυσι γονήν· χλωρὸς δὲ χυλισθεὶς ἁρμόζει πρὸς τὰς τῶν ὤτων ἀλγηδόνας ἐνσταζόμενος.

149 ἡ δὲ ἀγρία κάνναβις ῥαβδία φέρει ὄμοια τοῖς τῆς πτελέας, μελάντερα δὲ καὶ μικρότερα, τὸ ὕψος πήχεως· τὰ φύλλα ὅμοια τῇ ἡμέρᾳ, τραχύτερα δὲ καὶ μελάντερα, ἄνθη ὑπέρθυρα, λυχνίδι ἐμφερῆ, σπέρμα δὲ καὶ ῥίζα ὅμοια τῇ ἀλθαίᾳ.

148 RV: κάνναβις ἥμερος· οἱ δὲ καννάβιον, οἱ δὲ σχοινιόστροφον, οἱ δὲ ἀστέριον, Ῥωμαῖοι κάνναβεμ. 149 RV: κάνναβις ἀγρία· οἱ δὲ ὑδράστινα, Ῥωμαῖοι τερμινάλις. 1 SIM.: Pl. XX 259 (e S. N.) cf. XIX 173 unde? Sim. Sedi. 60 L. — Pl. l. s cf. Alex. Trall. II 496 Ruf. 430. 1 EXC.: med. Gal. XII 8 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.): καννάβεως ὁ καρ- πὸς ἄφυσός τε καὶ ξηραντικὸς εἰς τοσοῦτόν ἐστιν ὡς, εἰ πλείων βρωθείη, ξηραί- νειν τὴν γονήν. ἔν ιοι δὲ χλωρὸν μὐτὸν χυλίζοντες εἰς ὤτων ἀλγήματα χρῶνται τὲ κατ᾿ ἔμφραξιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, γινόμενα. cf. Aet. I s. v. (unde?). 7 SIM.: Pl. XX 259 — Pl. L. s. D. eup. I 236 (218) Aret. caus. m. cbr. II 12 (172). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἡ δὲ ἀγρία — ἀλθαίᾳ); cf. Gal. XII 8. 11 SIM.: Ps. Ap. 114. 1 num. cap. υξβ O: υξγ Di: ρνγ E iti. περὶ καωωάβεως FHA: περὶ ἡμέρου καννάβεως Di post κάνναβις syn. e R add. DiA: marg. H2 cap. Post alterum περὶ καννάβεως ἀγρίας transpos. Di φυτόν ἐστιν RDi 2 παρα- πλήσια] παρόμοια E 3 μελέα C (superscr. A): μελαίᾳ N: μηλέα (μελία corr. in marg. cum ·/·) E μικρούς R at cf. Dl astas longas et inanes (sc. habet) καρπὸν δὲ E 4 ἐσθιόμενον deleri vult Kn. ὅστις πλεἴον ἐσθιόμενος ἤ βρωθεὶς σβέννυσι τήν τροφήν N: ἐσθιόμενος πλεῖον σβέννυσι τήν τροφήν C: ὄς ἐσθιόμενος πλείων σβέννυσι τήν γονήν Di ὃς om. E (δὲ post πλείων add.) λυχνιασθεὶς R 7 num. cap. υξγ 0: om. EDi tit. περὶ τῆς ἀγρίας καννάβεως H: περὶ τῆς ἀγρίας A: om. Di ἔστιτ δὲ ἑτέρα ἀγρία καννάβη E: κάναβις· οἱ δὲ ὑδρά- στινα· ῥωμαῖοι υρτμινσλις· κάναβις ἀγρία ῥαβδία φέρει Di κάνναβις om. A (add. syn. Rom. A : marg. H2) παρόμοια E 8 πτελέας 0: ἀλθαίας superscr. H2A: ἀλθαίας reliqui μελανώτερα R μικρότερα] τραχύτερα R: superscr. A2: sed nigras et minores Dl: τραχύτερα καὶ μικρότερα Di: μικρότερα καὶ πικρότερα E τὰ δὲ REDi 9 τραχύτερα δὲ καὶ μελάντερα om. R: nigrior foliis et asperior Pl. 10 ῥίζαν ὁμοίαν RE: ῥίζαν Di ὅμοιαι P 11 C fol, 168r: N 52 σχοινόστροφον H: σχινόστροφον A: σχονόστροφον Di cf. D, IV 46 12 ἀτέριον C: superscr. A2 13 C fol. 169r: N 52 hydrostinam Ps. Ap.

δύναται δὲ ἡ ῥίζα καταπλασθεῖσα ἑφθὴ φλεγμονὰς παρηγορεῖν καὶ πώρους διαχεῖν· καὶ ὁ ἀπʼ αὐτῆς δὲ φλοιὸς εὐθετεῖ εἰς πλοκὴν σχοινίων.

150 ἀνάγυρος· οἱ δὲ ἀνάγυριν, οἱ δὲ ἄκοπον καλοῦσι. θάμνος ἐστὶ τοῖς φύλλοις καὶ ταῖς ῥάβδοις προσεμφερὴς ἄγνῳ, δενδρώδης, βαρύοσμος ἰσχυρῶς· ἄνθος κράμβη ἐοικός, καρπὸς ἐν κερατίοις μακροῖς, τὸ σχῆμα νεφρῶν, ποικίλος, στερεός· σκληρύνεται δὲ περὶ τὸν τῆς σταφυλῆς πεπασμόν.

2 ταύτης τά φύλλα ἁπαλὰ καταπλασσόμενα λεῖα οἰδήματα στέλλει· ποτίζεται δὲ δραχμῆς μιᾶς πλῆθος ἐν γλυκεῖ πρὸς ἆσθμα καὶ ἐκβολὴν χορίου καὶ ἐμβρύου καὶ ἐμμήνων, πρὸς δὲ φαλαγγίων πληγάς σύν οἴνῳ. ἐστι δὲ καὶ περίαπτον δυστοκούσαις· δεῖ μέντοι μετὰ τὸ τεκεῖν εὐθέως ἀφελόντα ῥίπτειν 150 RV: ὀνόγυρος· οἱ δὲ ἀνάγυριν, οἱ δὲ ἄκοπον καλοῦσιν. 1 SIM.: Pl. l. s. D. eup. I 236 (218). 4 SIM.: Pl. XXVII 30 e S. N.). schol. Nic. Th. 71. 4 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀνάγυρος — πεπασμόν); Gal. XI 829 (unde Paul. Aeg. VII 3 s. v) cf. Hes. s. v. ὀνόγυροι et ἀνάγυρον κινεῖν (schol. Nic. Th. 71. schol. Arist. Lys. 68. Suid. s. v. ἀνάγυρος). 9 SIM.: Pl. l. s. — Pl. D. eup. II 39 (252) — Pl. eup. II 77 (288) — Nic. Th. 71 (ex Apollod.) Pl. eup. II 121 (319) — Pl. eup. II 94 (298) — Pl. l. s. 1 καταπλασθεῖσα om. R: post ἑφθή transpos. Di παρηγορεῖν καὶ οἰδή- ματα διαφορεῖν RDiHA2 καὶ πώρουςε διαχεῖν om. R: del. A ἀπὸ ταύτης REDi εὔθετος REDi: ΕΥ⊙ΕΤΗϹΔΕΠΛΟΚΗΝ (sic) P 4 num. cap. υξδ ODi: ρνδ E tit. περὶ ἀναγύρου FHADi ἀνάγυρον Orib.ODl: ἀνάγυρος EPl.Gal.Paul. Aeg. cf. Suid. s. v.: ὁνόγυρος RNic. Th. 71 ἀνάγυρις· οἱ δὲ ἀνάγυρον Di οἱ δὲ ἀνάγυριν om. Orib.: ἀναίγυριν R: ἀνάγυραν E ἄκοπον Orib. (ἄλκοπον in marg. O2) cf. Pl. anagyros, quam aliqui acopon uocant: schol. Nie. Th, 91 (e cod. Gott.) καὶ ὀνόγυρος δὲ εἶδος θάμνου. καλοῦσι δὲ αὐτὸν οἱ μὲν ἀνάγυρον, οἱ δὲ ἀνόγυρον, οἱ δὲ ἄκοπον, οἱ δὲ ἁγνάκοπον (ἁγνὰ- κορον cod), οἱ δὲ ὀξόγυρον ἄκοπον οἱ δέ ἁγάκοπον Di 5 τοῖς om. NDi (charta laesa C) 6 ἄνθη κράμβης ἐοικότα Orib. 7 μακρὸς ἢ καὶ ὑποστρόγ- γυλος N: μακροῖς ἢ ὠχροῖς E (corr. E2): μικροῖς (α superscr.) Orib.: semen in corniculis non breuibus gignit Pl.: semen in folliculis minutis Dl τὸ σχῆμα νεφρῶν om. R ποικίλος ἢ καὶ ὑποστρόγγυλος (e R) Di στερεός om. R (superscr. στρογγὑλος A2) 8 τῶν σταφυλλῶν E 9 τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπός E ἁπαλά om. REDiDl: at cf. Gal. ἀλλὰ τὰ μὲν φύλλα τὰ χλωρὰ διὰ τὴν ὑγρότητος ἐπιμιξίαν ἧττον ὄντα δριμέα κατασταλτικὰ τῶι οἰδούντων ἐστίν 10 ποτίζεται δὲ om. FHA: ποτιζόμενα δὲ E πλῆθος Di: μιᾶς om. R 11 κορίου R: χοιρίου PF καὶ ἐμβρύου om. R: post ἐυμήνων transpos. Di: ἐμβρύων E ἑμμήνων στρα- )ννομέονν E 12 φαλαγγίνν πληγάς] κεφαλαλγίας PVF: κεφαλαλγίαν REHADi: correxi cf. Dl cum uino bibitum sfalangionis morsum mitigat Pl. l. s. D. eup. II 121 (319) 13 δετ — κινντ om. C: del. A2: δεῖ — ἐκπέσσει om. N ἀποτεκεῖν EDi 14 C fol. 251v: N 98 ἀναίγυριν R: correxi τὸ περίαμμα. τῆς δὲ ῥίζης ὁ φλοιὸς διαφορεῖ καὶ ἐκπέσσει· ὁ δὲ καρπὸς ἐσθιόμενος ἔμετον συντόνως κινεῖ.

151 κηπαία· ἐμφερής ἐστιν ἀνδράχνῃ, μελάντερα δὲ ἔχει τὰ φύλλα, ῥίζαν λεπτήν. βοηθεῖ δὲ τὰ φύλλα πινόμενα σύν οἴνῳ στραγγουριῶσι καὶ ψωριῶσι τὴν κύστιν μάλιστα δὴ ποιεῖ ἠ ῤίξα ἐν γλυκεῖ μετὰ ἀφεψήματος ῥιζῶν ἀσπαράγου τοῦ μυακάνθου καλουμένου πινομένη.

152 ἄλισμα· οἱ δὲ δαμασώνιον καλοῦσιν, οἱ δὲ λύρον. φύλλα μὲν ἔχει ἀρνογλώσσῳ ὅμοια, στενώτερα δὲ καὶ ἐπὶ γῆν κλώμενα· καυλὸς δὲ λεπτός, ἀπλοῦς, ὑπὲρ πῆχυν, ἔχων κεφάλιν θυρσοειδές, ἄνθη ~~λευκά~~ λεπτά, ὕπωχρα, ῥίζαι ὡς μέλανος 152 RV ἄλισμα· οἱ δὲ δαμασώνιον, οἱ δὲ ἄσκυρον, οἱ δὲ λύρον καλοῦσιν. 3 SIM.: Pl. XXVI 84 (e S. N.). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (κηπαία — πλεπτήν); med. Paul. Aeg. VII 3: κηπαία (κηπέα ed.) ἐμφερής ἐστι τῇ ἀνδράχνῃ βοηθεῖ δὲ αὐτῆς τὰ φύλλα πινόμενα ψωριώσῃ τῇ κύστει. ἡ δὲ ῥίζα μετὰ ἀσπαράγου τοῦ μυακανύ θίνου (μιακιν θίνου ed.) πινομένη στραγγουρίας ὠφελεῖ τὰς ἐπʼ ἐμφράξει. 8 SIM.: Pl. XXV 124 (e S. N.). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (ἅλισμα — χωρία) cf. Gal. XI 86l (unde Aet. 1 s. v. Paul. Aeg. VII 3); Hes. s. v. δαμοσόνιος. 1 περίαπτον E φλοιόε] χυλός ODi (superscr. φλοιός): ὁ φλοιὸς ἢ ὁ χυλός E (corr. E2): radix et corium eius uirtus est illis diaforetica et peptica Dl: ὁμοίας δέ πώς ἐστι φύσεως καὶ ὁ τῆς ῥίζης αὐτῶν φλοιός Ga]. ἐκπέττει E 2 ἐμέτους εὐτόνως E 3 num. cap. υξε ODi: ρνε E tit. περὶ κηπαίας HDi: περὶ κηπέας A κη- πέα AE μελαντέρα (μελάντερα E: corr. E2) δέ· ῥίζαν δὲ ἔχει λεπτήν PFE: μελάν- τερα δὲ ἔχει τὰ φύλλα (τὰ φύλλα ἔχει HA), ῥίζαν λεπτήν Orib.HADi cf. Dl gepea similis est andragne, sed nigriora folia habet, radix illi tenera 6 ή ῥίζα ἐν γλυκεῖ: addidi coll. Dl maxime cum dulcore radices eius cocte et radices sparagi, gui dicitur meacantus cf. Paul. Aeg. l. s. Pl. XXVI 84 ἑψήματος Di 7 πινόμενον E 8 num. cap. υξς ODi: ρνς E tit. περὶ ἀλίσματος FHDi: περὶ ἀλύσματος A (ἄλγμα superscr. A2) ἄλκμαρ (in marg. ἄλισμα corr. Ο2) Orib.: ἄλυσμα A: ἄλγμα C: ἄλκισμα· οἱ δὲ ἄλιμα (varia lectio) E: ἄλκισμα Aet.: alcima Pl. (alisma ind. I 25) post ἅλισμα add. οἱ δὲ ἀλκαίαν FHADi (del. A2) δαμασ- σώνιον FHDi: δαμασόνα ιον E λέρον καλοῦσιν Orib.EDi λύρον] ἄλυρον E: λύραν Orib.: lyron Pl. 9 δὲ om. E γῆς E 10 κείμενα C (superscr. A2): συνκλώμενα E: conuexaque in terram Pl. δὲ om, (CPV λεπτός] λιτὸς στε- νώτερος C (mg. add. A2) ὑπὲρ] περὶ COrib.E (in marg. A2): caule simplici, tenui, cubitali Pl: asta tenuis sola unius cubiti alta Dl κεφάλια θυρσοειδής FHDi: capite thyrsi Pl. 11 λευκά seclusi (dittogr.): om. C: λεπτά om. Orib. ῥίζαι — ὑπολίπαροι om. A: marg. add. A2 ὥσπερ E 12 C fol. 49v: cap. om. N ἄλγμα C ἄκυρον C: οἱ δὲ ἄκυρον marg. add. A: correxi coll. D. III 155 ἐλλεβόρου λεπταί, εὐώδεις, δριμεῖαι, ὑπολίπαροι. ὑδρηλὰ φιλεῖ χωρία.

2 ἁρμόζει δὲ ἡ ῥίζα πινομένη σὺν οἴνῳ δραχμῆς μιᾶς ἤ δυεῖν ὁλκὴ πρὸς λαγωὸν θαλάσσιον καὶ φρῦνον καὶ ὄπιον· παύει καὶ στρόφους καὶ δυσεντερίαν καθʼ ἑαυτὴν καὶ σύν ἴσῳ δαύκῳ πινομένη, ἁρμόζει καὶ σπάσμασι καὶ πρὸς τὰ ὑστερικὰ πάθη. ἡ δὲ πόα ἵστησι κοιλίαν καὶ ἔμμηνα κινεῖ καὶ οἰδήματα καταπλασθεῖσα πραΰνει.

153 ῤνοβρυχίς· τὰ μὲν φύλλα ἔχει ὅμοια φακῷ, μικρή μακρότερα, καυλὸν σπιθαμιαῖον, ἄνθος φοινικοῦν, ῥίζαν μικράν· φύεται δὲ ἐν καθύγροις καὶ ἀργοῖς τόποις.

153 RV: ὀνοβρυχίς· οἱ δὲ ὀνοβρόχειλος, οἱ δὲ ἐσχασμένη, οἱ δὲ ὑπερικόν, οἶ δὲ κόριον, οἱ δὲ χαμαίπιτυν, Ῥωμαῖοι ὀπτάτα, οἱ δὲ βραχιολάτα, οἱ δὲ ἰωνία, οἱ δὲ ἰουγκινάλεμ, Δάκυι ἀνιαρσεξέ. 1 TEST. Gal. XI 861: δαμασώνιον ἢ καὶ ἄλισμα· περὶ ταύτης τῆς ποας ἐν τῷ τρίτῳ Διουκουρίδης λέγει ὡς τῆς ῥίζης, εἰ ποθείη, δυσεντερίας ἰωμένης καὶ κοιλίαν ἱστάοης καὶ οἰδήματα πραϋνούσης. ἡμεῖς δὲ τούτων μὲν οὐκ ἐπει- ράθημεν. 3 SIM.: Pl. XXV 1285 D. eup. II 157 (334) — Pl. XXV 130 — eup. II 40 (254) — eup. II 47 (258) — eup. II 76 (287) — eup. I 147 (167). 9 SIM.: Pl. XXIV 155 e S. N.). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (ὀνοβρυχίς — τόποις); med. Gal. XII 89 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ὑδρηρὰ CADi (corr. H2): ὑδριρὰ E ὑδρηλὰ δὲ CDi 2 φύει Orib. (φιλεῖ superscr. 02) 3 ἐν οἴνῳ E ὅσον μιᾶς ἢ δυεῖν ὁλκῆς C: ὅσον α΄ ἢ β' Di: α ἤ β Ε: ά πλῆθος Α 4 λαγοῷ (πρὸς om.) καὶ φρύνφ καὶ τοῖς ὄπιον πεπωκόσιν C: τοῖς λαγωὸν βεβρωκόσι δαλάσσιον καὶ τοῖς ὑπὸ φρύ- νου δηχθεῖσι καὶ τοῖς ὄπιον πεπωκόσι Di: πρὸς τοῖς λαγωὸν βεβρωκόσι καὶ τοῖε φρύνον καὶ τοῖς ὄπιον πεπωκόσι A: superscr. H2: πρὸς λαγοῷ (ον corr. E2) καὶ φρύνω(ον corr. E1) καὶ ἄπιον πεπωκόσιν E παύει (bis) FHA: om, Di 5 στρόφον C ἴσῳ om. C 6 ἡ πόα C (cum antec. coniungit) 7 ἵστησι καὶ (dittogr.) E κιωεῖ] ἄγει EFHADi 8 πραΰνει καταπλασθεῖσα E 9 num. cap. υξζ O: ρνζ E tit. περὶ ῤνοβρυχίδος FHADi ὀνοβροὑχις E: onobrosis Dl: oenobreches Pl. post ὀνοβρυχίς syn. e R add Di: post μικράν A: mg. H2 ὅμοια ἔχει E μικρά RHADi 10 μικρότερα pro μικρῷ μακρότερα Dl: folia lentis habet, longiora raulo Pl. καυλὸν ἀνίησιν E ἄνθος μικρὸν καὶ ῥίζαν (Om. μικράν) R μικρὰν ῥίζαν Di: ῥίζα μικρά E 11 δὲ om. ROribDi καθύδροις R καὶ ἀργοῖς om. R. ἀγρίοις Orib.E χωρίοις Orib. 12 C fol. 255v: N 98 ὀνοβρύχειλος H 13 κόριν N: κόρειον A 14 ὁπατὰ HADi βριχιλλάτα R: βριχιλάτα HDi: βριχηλατῶ A: correxi ΝΩΠΤΑ R: νόπτα AH : λόπτα Di: correxi cf. D, III 158 οἱ δὲ ἰουνκινάλεμ om. A: ἰουνκιναλεμ R: ἰοκιναλέμ HDi de Dac. syn. cf. Tomaschek l. s. 29

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ πόα ἐπιπλασθεῖσα λεία διαχεῖν φύματα· μετʼ οἴνου δὲ πινομένη στραγγουρίαν θεραπεύει, σύν ἐλαίῳ δὲ ἀλειφομένη ἱδρῶτας κινεῖ.

154 ὑπερικόν· οἱ δὲ ἀνδρόσαιμον, οἱ δὲ κόριον, οἱ δὲ χαμαίπιτυν διὰ τὸ τὴν περὶ τὸ σπέρμα ὀσμὴν ἐοικέναι ῥητίνη πιτυίνῃ. φύλλα ἔχει πηγάνῳ ὅμοια· θάμνος φρυγανοειδής, σπιθαμιαῖος, ὑπέρυθρος, ἄνθος ἔχων λευκοΐῳ ὅμοιον, λοβὸν δὲ ὑπόδασυν, προμήκη ἐν τῳ περιφερεῖ, μέγεθος κριθῆς, ἐν ᾧ σπέρμα μέλαν ῥητίνης ὄζον. φύεται δὲ ἐν ἐργασίμοις καὶ τραχέσι χωρίοις.

154 RV: πήγανον ἄγριον· οἱ δὲ ὑπερικόν, οἱ δὲ ἀνδρόσαιμον, οἱ δὲ κόριον, οἱ δὲ χαμαίπιτυν, Ῥωμαῖοι ἰνφεριάλις, οἱ δὲ σαγγουινάλις, οἱ δὲ ἀρουνδινάλεμ, οἱ δὲ ῥοῦταμ ἀγρέστεμ, οἱ δὲ ῥοῦτα ἀκουάτικα, οἱ δὲ μίουμ, Ἄφροι χουρμασεμμακέδ. 1 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 112 312) II 25 (237). 5 SIM.: Pl. XXVI 85 (e S. N.). 4 EXC.: Orib. XII s. v. (ὑπερικόν — χωρίοις); Gal. XII 148 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 47 (e D. lat. unde) Isid. XVII 9, 57; Hes. s. v. κύρις. 1 cataplasmis adhibita pustulas spargit Dl: τὰ φύλλα καταπλασσόμενα δια- φορεῖ φύματα Gal, 2 μιγνυμένη R 3 ἱδρῶτα RDi 4 num. cap. υξη ODi: ρνη E tit. περὶ ὑπερικοῦ GHADi cap. bis habet Di sub tit. περὶ πηγάνου ἀγρίου (═ R cf. D. III 46 ubi syn. add. Di) et sub tit. περὶ ὑπερικοῦ κόρον RDi: χορίον E: corissum Pl. (corruptum) cf. Ps. D. de .f, 47 aid. 1. s. 5 δᾶ τήν περὶ τὸ σπέρμα ὀσμὴν ἔοικεν ῥητείηῃ πιτυΐνῃ ὡνόμασται χαμαίπιτυς R τιτυΐνῃ ῥητίνῃ FHADi 6 φάλλα δὲ RE ὅμοια] παραπλήσια ROrib.EDi θάμνον φρυγανώδη σπιθαμιαῖον ὑπέρυθρον Orib.: θαμνίον φρυγανοειδές, ὑπέρυθρον (om. σπιθαμ.) RDi post θάμνος eras. δὲ E2 7 ὅμοιον ἄνθος Orib. ἔχων addidi e R ἄνθος ἔχον μήλινον, ὅ διατριβὲν (ἐν add. ADi) τοῖς δακτύλοις αἰματώδη τὸν χυλὸν ἐκκρίνει, ὅθεν καὶ ἀνδρόσαιμον ἐκλήθη (om. N) NADi: mg. add. H2 (ex cap. insequ. interpolata) λοβόν] κλωνίον C: κλωνάρια δὲ ὑποδασέα NADi (marg. add. H2) at cf. Dl folliculu aspru et oblongu et obrotundu 8 ὑπομήκη E ὅμοιον κριθῇ RDi: in hordei magnitudinem Ps. D. de h. f. 9 δὲ om. ROrib.Di 10 τόποις Orib.FHDi 11 C fol. 270v: N 120 πήγανον ἄγριον ῥμοίως C ἀνδράσαιμον C 12 κόρον: RDi: correxi χαμαιπίτυν Di Ῥωμαῖοι om. C (charta laesa) ἰνδεράλις RDi: ἑδεράλις Ald.: inguinalis coni. Marc.: correxi 13 ϹΕΝ- ΤΟΥΝΑΛΙϹ RDi: correxi (dictum quod comae tritae cruentant) οἱ δὲ ἀρουν- δινάλεμ — μίουμ om. Di ῥοῦτα ἀγρεστε R, correxi 14 ad μίουμ cf. D, III 71 Ἄφροι om. C χουμμασευμακεα N: χουρμασεμμακεα C: χουρμα σεμμακέδ Di cf. löw l. s. 411

2 δύναμιν δὲ ἔχει διουρητικὴν καὶ ἐμμήνων ἀγωγὸν προστιθέμενον, τεταρταϊκούς τε ἀπαλλάσσει μετʼ οἴνου πινόμενον. θεραπεύει δὲ καὶ ἰσχιάδας ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα τὸ σπέρμα πινόμενον, τὰ δὲ φύλλα σὸν τῳ σπέρματι καταπλασθέντα ἰᾶται κατακαύματα.

155 ἄσκυρον· οἱ δὲ ἀσκυροειδές, οἱ δὲ ἀνδρόσαιμον. καὶ τοῦτο εἶδός ἐστιν ὑπερικοῦ μεγέθει διαφέρον, κλωσὶ μεῖζον, φρυγανωδέστερον δὲ καὶ πεφοινιγμένον· ἄνθη δὲ μήλινα φέρει, καρπὸν ὅμοιον ὑπερικῷ, ὄζοντα ῥητίνης καὶ ἐν τῳ παρατριβῆναι οἱονεὶ αἱμάσσοντα τούς δακτύλους, ὡς διὰ τοῦτο ἀνδρόσαιμον καλεῖσθαι.

ποιεῖ δὲ καὶ ὁ τούτου καρπὸς πρὸς ἰσχιάδας πινόμενος μεθʼ ὑδρομέλιτος κοτυλῶν δυεῖν ἄγει δὲ χολώδη καὶ κόπρια πολλά· συνεχῶς δὲ δεῖ διδόναι, ἄχρι ἄν ὑγιασθῶσι. ποιεῖ καὶ πρὸς πυρίκαυτα ἐπιπλασθεῖσα.

155 RV: ὑπερικόν· οἱ δὲ ἄσκυρον, οἱ δὲ ἀσκυροειδές, οἱ δὲ ἀνδρόσαιμον. 1 SIM.: Zop. (Orib. II 567) Pl. l. s. Ruf. 26. D. eup. II 112 (311) — Zop. (Orib. II 599) eup. II 78 (292) — eup. II 21 22 (234. 235) — eup. I 237 (218) — eup. I 178 (187. 6 SIM.: Pl. XXVII 37 (e S. N. — Crat) — Pl. l. s. D. eup. I 237 (219). 6 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄσκυρον — καλεῖσθαι); cf. Gal. XI 829 s. v. ἀνδρό- σαιμον (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἀσκύροι 1 προστιθέμενον δὲ N 2 τεταρταίου ἀπαλλακτικόν R: τεταρταίους ἀπαὶ- λάσσει E: τεταρταίους τε καὶ τριταίους ἀπαλλάσσει Di" cum vino pola quarta- nam fugat Ps. D, de h. f. post πινόμενον add. (cum ·/· in mg.) post πινόμενον transpos. τὰ δὲ φύλλα — κατακαύματα ADi (superscr. H2: del. A2) 3 καὶ om. Di ἰσχιάδα PV: ἰσχιάδας reliqui 4 πινόμενον τὸ σπέρμα E καὶ τὰ φ. (om. δὲ) Di καταπλασσόμενα (ττ Di) RDi 5 καὶ (om. RDi) κατακαύματα ἰῶνται (ἰᾶται E) REDi 6 num. cap. νξθ ODi: ρνθ E tit. περὶ ἀσκύρου FHADi οἱ δὲ ἀσκυ- ροειδές om. Orib. 7 μεγέθει om. R (del. A2) μεῖζον om. R (del. A2) 8 δὲ (pr.)] τε Orib. πεφοινιγμένον τοῖς φύλλοις λεπτοῖς RDi (marg. add. A2) δὲ (alt.) om. R φέρει om. R: post καρπὸν colloc. E 9 καὶ καρπὸν (dittogr.) Orib.: καρπὸν δὲ R ὑπερικῷ ὅμοιον Orib. ἐν τῷ παρατριβῆναι om. RE 10 δακτύλους τὸ σπέρμα RADi (marg. add. H2) ὥστε R: καὶ E τοῦτο αὐτὲ RE: τοῦτο καὶ Orib. 11 καλεῖται NA: καλοῦσι C 12 δὲ om. FHADi τούτου ὁ καρπὸς R: ὁ τούτου κ. reliqui ἰσχιάδα E: ἰσχιαδι- κοὺς R 13 δὲ] γὰρ Di καὶ om. Di 14 συνεχῶς διδόμενος R δεῖ δόναι P: διδόναι (δεῖ om) V: διδόναι δεὶ (χρὴ Di) EDi ἄχρις FHADi 15 ἐπιπλασθείς R: ἐπιπλασθεῖσα reliqui (sc. ἡ πόα) 16 C fol. 356v: N 145

156 ἀνδρόσαιμον· οἱ δὲ Διονυσιάδα, οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἄσκυρον καλοῦσι. διαφέρει δὲ τοῦ ὑπερικοῦ καὶ τοῦ ἀσκύρου θάμνος ὢν λεπτόκαρφος, φρυγανώδης, πεφοινιγμένος τὰ ῥαβδία· φύλλα τριπλασίονα πηγάνου, ἃ τριφθέντα οἰνώδη χυλὸν ἀνίησι, μασχάλας τε ἔχει πλείονας ἐπʼ ἄκρῳ τεταρσωμένας, περὶ ὡς ἀνθύλλια μικρά, μήλινα·

καρπὸς ἐν κάλυκι ὅμοιος τῳ τῆς μελαίνης 2 μύκωνος, οἱονεὶ κατάγραφος· ἀνατριφθεῖσα δὲ ἡ κόμη ῥητιυώδη ὀσμὴν προσδίδωσι.

καὶ τούτου ὁ καρπὸς λεῖος δραχμῶν δυεῖν ὁλκὴ ποθεὶς ἄγει χολώδη καὶ κόπρια. θεραπεύει δὲ μάλιστα ἰσχιάδας· δεῖ δὲ μετὰ τὴν κάθαρσιν ὕδατος ἐπιρροφεῖν ἀλἴγον· καὶ πυρίκαυτα δὲ ἡ πόα κατακπλασθεῖσα θεραπεύει καὶ αῖμα ἐπέχει.

157 κόρις· οἱ δὲ καὶ τοῦτο ὑπερικὸν καλοῦσι. φύλλον ἔχει παραπλήσιον τῳ τῆς ἐρείκης, μικρότερον δὲ καὶ λιπαρώτερον καὶ ἐρυθρόν· θάμνος δὲ σπιθαμιαῖος, εὔστομος, δριμύς, εὐώδης.

1 SIM.: Pl. XXVII 26 (e S. N.) — Pl. 1. s. D. eup. I 237 (219) — Pl. .s. eup. I 178 (187) — Pl. l. s. eup. I 208 (202). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀνδρόσαιμον — προσδίωσι); med. Gal. XI 829 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM.: Pl. XXVI 86 (e S. N.). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (δόρις — εὐώδης); med. Paul. Aeg. VII 3: κόρε ἡ πόα, οἱ δὲ ὑπερικόν· δριμύ ἐστιν, ὁ δὲ καρπὸς αὐτοῦ πινόμενος οὖρα καὶ καταμήνια κινεῖ· βοηθεῖ δὲ καὶ φαλαγγιοδήκτοις, ἐπὶ δὲ δπισθοτονικῶν σῦν ἐλαίῶ συγχρίεται. 1 num. cap. νο ODi: ρξ E tit, περὶ ἀνδροσαίμου FHADi οἱ δὲ ἄσκυρον (om. καὶ τοῦτο καὶ.) Orib. 2 διαφέρει — ἀσκύρου om, Orib. 3 ὤν] ἐστὶν Orib.: om. E λεπτόκαρπος Orib.EDl (corr. O2E2) 4 τρπλάσια Orib.: τετραπλασίονα ὥ (τρι superscr. E2): τριπλασίονα ῆ τετραπλασίονα Di: folia duplicia quam rute habens Dl τοῦ πηγάνου Di θλιβέντα 0rib.: διατρι- φθὲντα E χυμὸν Orib. ἀφίησι HADi 5 τε] δὲ Di fort. ἔχει post φύλλα collocandum ὲπ᾿ ἄκρῳ πλείονας E: ἐπ᾿ ἄκρα Orib.: πλείους Oprib.Di 6 ἀνθήλια ADi μήλινα ἐν καλυκίοις Orib. (in marg. add. ἀντὶ ἐν βλαστημάτων κεφαλαῖς O2) cf. Dl semen habens in folliculis sicut miconis nigri ὅμοιος Orib. EHADi: ὁμοιο P: ὀμοίῳ F: semen papaueris nigri Pl. 7 καταγραφάς E 8 ἀποδίδωσι Di: ἀναδίδωσι HA: ἀνίησιν E 9 λεῖος om. E δυοῖν ὀλκῇ Di: δυεῖν ὁλκὴ Ε ποθεῖσα Ο 11 ἀλίγον addidi ex EDI 12 θερα- πεύει] ἰᾶται Di καὶ αἷμα ἐπέχει om. PFH: καὶ νομὰς ἐπέχει E: sanguinem uvlneri profluentem resistit Dl: imponitur et podagris et ambustis et volneribus cohibens sanguinem Pl. 13 num. cap. νοα ODi: ρξα E tit. περὶ κόρεως FHADi κόραι PV: kqorei E: κόριον δὲ Orib. (in mg. corr. O): corium Dl: caron Pl. cf. D. III 154 φύλλα ἔχει παραπλήσια κτλ. Orib. 14 ἐρίκης PVOrib.E: μυρίκης Pl. (errore) 15 δέ ἐστι EFIIADi εὔστομος] om. Orib. (marg. add. O2): eustomaca Dl: odoratum, palmo altius, suaue, leniter acutum Pl. 16 καὶ εὐώδης Di

τούτου ὁ καρπὸς πινόμενος οὖρα καὶ καταμήνια ἄγει· βοηθεῖ καὶ φαλαγγιοδήκτοις καὶ ἰσχιαδικοῖς καὶ ἀπισθοτονικοῖς σὺν αἴνῳ πινόμενος, πρὸς δὲ ῥίγη σύν πεπέρει· ἐπὶ δὲ ἀπισθοτονικῶν καὶ σύγχρισμα σὺν ἐλαίῶ ἁρμόδιον.

158 χαμαίπιτυς, ἣν ἔνιοι ἐν πόντῳ ὁλόκυρον καλοῦσιν, ἐν δὲ Εὐβοίᾳ σιδηρῖτιν, Ἀθήνησι δὲ ἰωνιάν. πόα ἕρπουσα ἐπὶ γῆς, ὑπόκυρτος· φύλλα δὲ ἔχει ὅμσια ἀειζῴῳ τῳ μικρῷ, λεπτότερα 158 RV: χαμαίπιτυς· οἱ δὲ παιτυόρυσις, οἱ δὲ ὁλοόζηλον, οἱ δὲ ὁλόκυρον, οἱ δὲ βρυωνία ἀγρία, οἱ δὲ Ἀθήνησιν ἰωνιάν, ἐν δὲ Εὐβοίᾳ σιδηρῖτιν, προφῆται αἶμα Ἀθηνᾶς, ῥωμαῖοι κυπρεσσουμ, οἱ δὲ σῆμεν τέρραι, Δάκοι χόδελα. 1 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 112 (312) —eup. II 76 (288) — eup. II 121 (320) — eup. II 237 (219) — eup. II 24 (236) — eup. I 230 (218). 5 SIM.: Apollod. (fr. 10 Schn. Nic. 195 cf. schol. Nic. Al. 55) Pl. XXIV 29 (e S. N.). 5 EXC.: Orbi. XII s. v. (χαμαίπτιτυς — κιχόριον); Gal. XII 155 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Orib. III 50 A. Mai VII 434 (e D. lat. ex quo)_ Isid. XVII 9, 86. 8 SIM.: Ps. Ap. 27 (═ Ps. Orib. I 10). 1 οὖρα ἄγει E βοηθεῖ δὲ E 2 καὶ ἰσχιαδικοῖς om. PVF, post ὀπισθ. transpos. E: marg. add. H2 cf. Dl sciaticis utiliter adhibetur ἰσχιαδικοῖς τε καὶ Di (καὶ alt. om) 4 σύγχρισμά ἐστι FHADi in fine add. Di ἡ δὲ ῥίζα τούτου σύν οἴνῳ ἑψηθεῖσα καλῶς καὶ ποθεῖσα πυρέτοις βοηθεῖν πεπί- στευται· δεῖ δὲ τὸς πάσχοντα ἐν τῳ πίνειν περισκέπεσθαι καλῶς· ἱδροῖ γὰρ ὅλον τὸ σῶμα καὶ τὴν εὐκινησίαν ἐκ τούτου λαμβάνει. 5 num. cap. υοβ ODi: ρξβ E tit. περὶ χαμαιπίτυος FHADi χαμαι- πίτυς E poet χαμαίπιτυς syn. e R add. Di: marg. H2 ἔνιοι] οἱ E: om. Orib. ἐν πόντῳ μὲν Orib.: ἐν δόντω P: ἔνδον τὸ V ὁλόκυρον ROEDi: ὁλόπυρον Orib.: oloquirion Dl cf. Ath. XV 681d 6 ἰωνίαν καλοῦσιν E post ἰωνίαν e R add. A ῥωμαῖοι κυπρεπούμ, δακοῖ δολεχά πόας PV: πόα ἐστὶν N (cap. om. C) orib.EDi 7 μικρῷ om. N μικρότερα δὲ καὶ πιπαρώ- τερα καὶ λεπτότερα E: λεπτότερα δὲ πολλῷ NDi 8 N fol. 5: om. C ΠΙΤΥϹΟΠΥϹΙϹ N: πιτυσόρυσιν H: πιτυόρυσον Di: suspectum: πιτύοσμος Schulze (folla pini odorem habent) ὀροόζηλον N: ὀρόζηλον HDi: pbtorzelos Ps. Ap. (oreizelon Ack.): correxi: ὀλοόζηλον mavult Knaack 9 ὁλόκυρον] olocyrion Ps. Ap. βρυονίαν ἀγρίαν HDi: dironia- gris Ps. Ap. οἱ δὲ ἀνθήνησιν, οἱ δὲ διωνίαν NHDi: correxi 10 ἐν — σιδηρῖτιν om. H σιδηρεῖτιν N: σιδηρῖτις Di ema Atanas Ps. Ap. κυπρέσσου N: κυπρεπούμ H: κυπρεπού Di: cripissis nigra Ps. Ap. (cypressum nigram Ack.) 11 ϹΗΜΕΝΕΨΑ (sic) N: om. reliqui: correxi coll. Pl. XXIV 29 chamaepitys Latine abiga yocatur propter abortus, ab aliis tus terrae ΧΟΔΕΛΑ N: δολεχά H: δοχελά Di: dordila Ps. Orib.: dochela Ps. Ap. (Ack.: Daci nemenepsa libri) cf. Tomaschek l. s. 29 δὲ καὶ λιπαρώτερα καὶ δασέα, πυκνὰ περὶ τούς κλάδους, ὀσμὴν| ἔχοντα πίτυος, ἄνθη δὲ λεπτά, μήλινα, ῥίζαν δὲ ὡς κιχόριον.

ταύτης τὶ φύλλα πινόμενα μετʼ οἴνου ἐπὶ ἡμέρας ἑπτὰ ἴκτερον θεραπεύει, ἐπὶ δὲ ἡμέρας τεσσαράκοντα ἰσχιάδα ἰᾶται μεθʼ ὑδρομέλιτος πινόμενα. δίδοται δὲ καὶ ἡπατικοῖς καὶ δυσουροῦσι καὶ νεφριτικοῖς, ἰδίως ἁρμόζοντα καὶ στροφουμένοις.

χρῶνται δὲ αὐτῇ καὶ οἱ ἐν Ηρακλείᾶ τῇ Ποντικῇ ὡς 2 ἀντιδότῳ, καὶ πρὸς ἀκόνιτον ποτίζοντες τὸ ἀφέψημα· καὶ καταπλάσσεται δὲ πρὸς τά προειρημένα μετὰ ἀλφίτων δεδευμένων τῷ ἀφεψήματι τῆς πόας. λεανθεῖσα δὲ σὺν σύκοις καὶ ἀντὶ καταποτίου διδομένη μαλάσσει κοιλίαν, μετὰ λεπίδος δὲ καὶ ῥητίνης ἀναληφθεῖσα καθαίρει. ἄγει δὲ καὶ τὰ ἀπὸ ὑστέρας προστεθεῖσα σὺν μέλιτι, διαφορεῖ καὶ σκληρίας μαστῶν καὶ τραύματα κολλᾷ καὶ ἕρπητας ἐπέχει μετά μέλιτος καταπλασσομένη.

ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα χαμαίπιτυσ, κλάδους ἔχουσα πηχυαίους, 3 ἀγκυροειδεῖς, λεπτοκάρφους, κόμην δὲ ἐοικυῖαν τῇ πρὸ αὐτῆς καὶ ἄνθος, σπέρμα δὲ μέλαν· ὄζει δὲ καὶ αὕτη πίτυος. καὶ τρίτη τίς ἐστιν ἄρρην καλουμένη· ἔστι δὲ βοτάνιον ἔχον φυλλάρια 3 SIM.: Pl. l. s. 30 D. eup. II 56 (268) — Pl. l. s. — Pl. 29 eup. II 58 (270) — Pl. 29. 30 eup. II 102 (304) 109 (306) — eup. II 40 (264) — Nic. Al. 56 (ex Apollod.) Pl. Scrib. Larg. 187 cf. Nc. Th. 841 — eup. II 136 (327) — Pl. l. s. 30 — Pl. l. s. eup. II 77 (290) — eup. II 162 (177) — Pl. l. s. 30 (ubi serpentia corr.) 16 SIM.: P. XXIV 29. 16 EXC.: Orib. XII s. v. (ἔστι — πίτυος). 1 καὶ λιπαρώτερα om. N: post πυκνὰ transpos. Orib.: sed tenera et pin- guiora et aspera Dl 2 ἔχοντας N δὲ (pr) om. NDi λευκὰ καὶ μήλινα E: λευκόλινα (sic) Orib.: λεπτά, μήλινα ἢ λευκὰ Di ῥίζα NOrib.E κικωρίου N: κιχωρίου Di: κιχώριον FH 4 ἐπὶ — πινόμενα om, N ἰσχιάδας E ἰᾶται] θεραπεύει Di 5 πινομένη E 6 δυσουριῶσιν E post νεφριτικοῖς distinxi ἁρμόζον N: ἁρμόζη E 7 δὲ om. E καὶ om. NE ἐν τῇ FHA ὡς om. NEDi 8 καὶ (pr.) om. NDiE (add E2) ἀκόνιτα FHA καὶ (alt) om. NDi 9 δὲ om. E εἰρημένα NEDi μετὰ om. 0 ἀλφήτου δεδευμένου E: λελυμένων N 10 λεανθεῖσα — κοίαν om, N σὺν] τοῖς HA ἀντὶ om, PV 11 διδομένη] λαμβανομένη Di μετὰ μέλιτος δὲ καὶ λεπίδος EDi: μετὰ ῥητίνης δὲ καὶ λεπίδος FHA (καὶ μέλιτος add. A: superscr. H2) καὶ] ἢ N cf. Dl cum resina mixta et tepida (sic) et inposita sordida vulnera purgat 12 καθαίρει κοιλίαν N ἐν ὑστέρᾳ H: τῆς ὑστέρας E 13 διαφορεῖ δὲ NEDi μαστῶν om. E 16 nov. cap. (ρξυ) incip. E: item Di cum tit. περὶ ἑτέρας χαμαιπίτυος. init. ἑτέρα χαμαίπιτυς· ἔστι δὲ H: marg. ἄλλη add. P δὲ om. FHDi 17 λεπ- τόκαρφος Orib.: λεπτόκαρπος δὲ E (corr. E2) 18 ἄνθος λευκὸν EADi (superscr. H2) ἀπόζει Di ἔστιν δὲ καὶ τρίτη ἄρρην E καὶ (tert.) om. Orib. 19 τις om, 0rib. ἔστι δὲ om. Orib. βοτάνιον λεῖον ADi: λεῖον superscr. H2 (dittogr.) φύλλα ἔχων λεπτὰ E λεπτά, λευκά, δασέα, καυλὸν δὲ τραχύν, λευκόν, ἀνθύλλια μήλινα, σπερμάτια ἀὲ παρὰ τὰς μασχάλας· ὄζει δὲ καὶ τοῦτο πίτυος.

δύναμιν δὲ ἔχουσι καὶ αὗται ὁμοίαν τῇ προειρημένῃ, οὐ μὴν οὕτως πρακτικήν|.

1 λευκὰ λεπτά Orib.A: λευκὰ om. E δὲ om. Orib. τραχύν] om, Orib.: παχύν Di λευκὸν δασόν Orib.: asta habens aspera et alba Dl 2 σπερμά- τιον Di δὲ (pr.) om. Orib. περὶ Orib. δὲ (alt) om. Orib. 4 αὐτὰ FE2DiH (αὐτή corr. H2) πρὸ αὐτῆς εἰρημένη E 5 μὴν] μέντοι E οὕτω ADi subscr. ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕΩϹ ΠΕΡΙ ΥΛΗϹ ΙΑΤΥΙΚΗϹ ΛΟΓΟϹ ΤΡΙΤΟϹ ΕΥΤΥΧΩϹ ΧΡΩ + ΙΩ. ΔΛΩΡ. P (i. e. Ἰωάννης διώρθωσα cf. Graux Rev, de philol. 1877, 257): πεδακιου διοσκουρίδου ἀναζαρ- βέως περὶ ὔλης ἀτρικῆς λόγος τρίτος· εὐτυχῶς χρῶ VF: τέλος τοῦ τρίτου βιβλίου HDi: ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΠΕΡΙ ΥΛΗϹ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ E

ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ.

Ἐν τοῖς πρὸ τούτου βιβλίοις τρισί, φίλτατε Ἀρειε, παραδόντεσ περὶ ἀρωμάτων καὶ ἐλαίων καὶ μύρων καὶ δένδρων καὶ ζῲων καὶ σιτηρῶν καὶ λαχάνων καὶ ῥιζῶν καὶ χυλισμάτων καὶ βοτανῶν καὶ σπερμάτων, ἐν τούτῳ τετάρτῳ ὄντι περὶ τῶν λειπομένων βοτανῶν τε καὶ ῥιζῶν διαλεξόμεθα.

1 κέστρον τὸ καλούμενον ψυχρότροφον, ἐπειδὴ ἐν τοῖς ψυχροτάτοις εὑρίσκεται τόποις, ὅ ῥωμαῖοι βεττονίκην ἢ ῥουσμαρίναν 1 RV: κέστρον. 7 SIM.: Pl. XXV 84. 7 EXC.: Orib. XI s. v. (κέστρον — ἐλλεβόρου); Gal. XII 23 (unde Aet. I s v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.): Ps. Ap. 1; Ps. Orib. III 44; A. Mai l. s. VII 431 (e Ps. Ap. et D. lat.). 7 TEST.: Paul. Aeg. VII 3: βεττονίκη . . . . ἔστι δὲ καὶ παρὰ Ῥωμαίοις ἄλλη τις βεττονίκη καλουμένη, ἦν ὁ Διοσκουρίδης κέστρον ὀνομάζει, ἄλλοι δὲ ψυχρότροφον διὰ τὸ χαίρειν τοῖς ψυχροῖς τόποις μηδὲν ὅμοιον ἔχουσα τῇ προειρημένῃ πλήν τῆς ἐνεργείας. πρὸς δὲ τῷ κινεῖν σὔρα καὶ πρὸς ἄλλα πολλὰ ποιεπι, καὶ μάλιστα ἡ μὲν ῥίζα αὐτῆς μεθʼ ὑδρομέλιτος ποθεῖσα ἔμετον κινεῖ, τὰ δὲ φύλλα κοιλίαν ὑπάγει. 1 tit. ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕΩϹ ΠΕΡΙ ΥΛΗϹ ΙΑΤΡΙΚΗϹ ΛΟΓΟϹ ΤΕΤΑΡΤΟϹ P: πεδακίου διοσκουρίδου ἀναζαρβέως περὶ ὕλης ἰατρικῆς λόγος τέταρτος FHADi: τάδε ἔνεστιν ἐν τῶ τετάρτω βιβλίω διοσκουρίδου περὶ τῶν λελεγμένων βοτανῶν καὶ ῥίζῶν οὔτως ἡ ὀνομάσία. καὶ τοῦτον περοσευχέριαν ἑκάστου τῶν ζητουμένων (sequ. ind. capp. ρπθ) E 2 τρισὶ βιβλίοις FHADi: τρισὶν ὧ E 8 ἀλαίου E (post δένδρων inser. ἐλαίων E) 5 ἐν δὲ E (δὲ eras. E2) 6 τε om. FHADi 7 num. cap. υογ ODi: α E tit. περὶ κέστρου FAHDi: cestros Pl. τὸ καλ. φυχρ. om. N ψυχοτρόφον E: ψυχότροφον FHADiGal.: psicrotrofon Dl: spani spichtrofos Ps. Ap.: psychrotrophon Pl. 8 ὃ] τοῦτο RDi βετο- γίκην FHADiGal: οὐτεπονίκην C ἢ ῥουσμαρίναν om. REDl: del. V: fort. ῥουσμαρῖνον cf. D, III 75 9 C fol. 194v: N fol. 89 marg. adscr. τὸ λεγόμενον βγεττονίκη C (m. rec) καλοῦσι. πόα ἐστὶ καυλὸν ἔχουσα λεπτόν, πήχεως τὸ ὕψος ἢ καὶ μείζονα, τετράγωνον, φύλλα μακρά, ]αλακά, ὅμοια δρυΐ, τὴν περιφέρειαν ἐσχισμένα, εὐώδη, μείζονα δὲ τὰ πρὸς τῇ δίζῃ· ἐπ᾿ ἄκρῳ δὲ τῳ καυλῷ ἔνεστι τὸ σπέρμα ἐσταχυωμένον ὥσπερ θύμβρας. ταύτης τὰ φύλλα χρή συλλεγόμενα ξηραίνειν, ὦν ἐστι καὶ ἡ πλείων χρῆσις.

2 ῥίζαι δὲ ὕπεισι λεπταὶ ὡς ἐλλεβόρου, αἴτινες ἔμετον φλεγματώδη κινοῦσι μεθʼ ὑδρομέλιτος πινόμεναι. τῶν δὲ φύλλων δίδόται πρὸς σπάσματα καὶ ῥήγματα καὶ πρὸς τάς ἐν ὑστέρᾶ διαθέσεις καὶ πνίγας ὑστερικὰς δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ μεθʼ ὑδρομέλιτος ἢ ὕδατος, θηριοδήκτοις δὲ ὁλκαὶ τρεῖς μετʼ οἴνου κοτυλῶν δυεῖν. καταπλασσομένη δὲ ἡ πόα ὡφελεῖ τούς θηριοδήκτους, καὶ πρὸς τὰ θανάσιμα ὁλκὴ μετʼ οἴνου ποθεῖσα ἁρμόζει· ἐὰν δέ τις προπίῃ, οὐδὲν βλαβήσεται λαβών θανάσιμον φάρμακον.

3 ἐστι δὲ καὶ οὐρητικὴ κοιλίας τε ὑποβιβαστική· θεραπεύει δὲ καὶ ἐπιλήπτους καὶ μαινομένους μεθʼ ὕδατος πινομένη καὶ ηπατικοὺς, σπληνικούς τε μετʼ ὄξους καὶ μέλιτος ὁλκὴ δραχμῆς μιᾶς. ποιεῖ δὲ καὶ πέψιν, ἐάν τις μετὰ τὸ δεῖπνον καταπίνῃ κυάμου μέγεθος μετὰ μέλιτος ἑφθοῦ, ὁμοίως 7 SIM.: Pl. XXVI 40 — Pl. XXVI 37 D. eup. II 34 (247) — Pl. XXVI 151 eup. II 72 (286) — Pl. XXV 125. 101 eup. II 115 (316) — Pl. XXV 127. 128 eup. II 135 (236) — Pl. XXVI 54 — Pl. XXVI 113 — Pl. XXVi 118 — Pl. XXVI 35 eup. II 58 (270) ù eup. II 61 (273) — Pl. XXVI 32. 1 πόα ἐστὶ om. R: ἐστὶ om. E 2 μείζων RE φὑλλα μαλακὰ λεπτὰ καὶ μακρ E μαλακά] om. R (del. A): λεπτὰ Dl 3 δρυσί R ἱνώδη καὶ εὐώδη E (corr. E) 4 τὴν ῥίζαν FHADi ἐπ᾿ ἄκρον δὲ τὸν κανλόν P: κατ’ ἄκρον δὲ τοῦ καυλοῦ E: ἐπ᾿ ἄκρῳ δὲ τῶν καυλῶν FHADi: παρὰ μακρὸν δὲ τὸν καυλὸν R: παρὰ μακροῦ τοῦ καυλοῦ superscr. A: correxi ἔνεστι] ἐν ᾧ ἐστι R: ἔνεστιν E (ν pr. in ras.): ἔνεστι reliqui 5 θύμβρας Di: υύμβρα reliqui χρὴ] δεὶ HDi συλλέγοντας NDi: συλλέγοντα C: συλλεγομένους FHA: συλλέγειν καὶ E 7 ἔμετον om. R: del. A': κινοῦσι ἔμετον Di 8 προσκα- λοῦσι FHA διδόναι CDi: διδόμεναι N 9 τὰ σπάσματα FH: σπαράγματα R: superscr. A καὶ addidi ῥήγματα om. N 10 μιᾶς om. RE ἁλκῆς RP: ὅλης V 11 ἢ ὅδατος om. FHADi post ὕδατος add. πινόμεναι FHADi δὲ] τε FHA 12 κκὶ ante καταπλασσομένη inser. E (dittogr.) 13 ὁλκὴ ᾶ Ε 14 δὲ om. FHA 15 φάρμακον om. RE, ante θανάσιμον transpos. Di καὶ ορητική] διονρητικὸν R: δμωυρητμκή E ὑποβοβμστικόν R 16 ἐπιλημπτικοῦς E καὶ (alt.) om, R 17 ἡπμτικούς καὶ (τε καὶ N) σπληνικούς RE τε] δὲ OE: corr. Sarac. ἀξυμέλιτος RDiE 18 α΄ πλῆθος HA: ὁλκῆς ᾶ Ε μιᾶς om. P: μιἄς ποθεἴσα RDiE post δεῖπνον add. αὐτὸ R, αὐτὴν Di 19 κυάμου μέγεθος λάβῃ [καταπινομένη C: καταπίῃ Di) RDi: κυάμου τὸ μέγεθος E καὶ ὀξυρεγμιῶσι δίδοται, στομάχικοῖς τε διαμασᾶσθαι καὶ καταπίνειν, εἶτ᾿ ἐπιρροφεῖν οἶνον κεκραμένον.

δίδοται καὶ αἱμοπτυϊκοῖς 4 ὁλκὴ τριωβόλου μετὰ κράματος κυάθου ἑνὸς γαλακτώδους, ἰσχιαδικοῖς τε μεθʼ ὕδατος καὶ νεφριτικοῖς καὶ κύστιν ἀλγοῦσιν, ὑδρωπικοῖς τε δραχμῶν δυεῖν ὁλκὴ μεθ᾿ ὑδρομέλιτρς πυρέσσουσιν, ἀπυρέτοις δὲ σύν οἰνομέλιτι, ἰκτεριῶντάς τε καθίστησι καὶ καταμήνια ἄγει ὁλκὴ μία πινομένη μετ᾿ οἴνου. κοιλίαν δὲ δραχμαὶ τέσσαρες ποθεῖσαι καθαίρουσι μεθ᾿ ὑδρομέλιτος κυάθων δέκα· ποιεῖ καὶ πρὸς φθισικούς, ἐμπυϊκοὺς μετὰ μέλιτος. ἀποτίθεσθαι δὲ δεῖ τὰ φύλλα ξηρὰ λεῖα ἐν κεραμεῷ ἀγγείῳ.

2 βρεττανική· πόα ἐστὶν ἔχουσα φύλλα ὅμοια λαπάθῳ ἀγρίῳ, μελάντερα δὲ καὶ δασύτερα, στύφοντα ἐν τῇ γεύσει· καυλὸν δὲ ἀνίησιν οὖ μέγαν, ῥίζαν λεπτὴν καὶ βραχεῖαν. χυλίζεται δὲ αὐτῆς τὰ φύλλα καὶ ἐν ἡλίῳ ἢ πυρὶ συστρέφεται.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ἰδίως ἁρμόζουσαν πρὸς τὰς ἐν g2 RV: βεττονική· Ῥωμαῖοι βεττόνικαμ. 1 SIM.: Pl. XXVI 136 D. eup. II 30 (340) — Pl. XXVI 42 — Pl. XXVI"38 eup. II 102 (304) — Pl. XXVI 78 — Pl. XXVI 119 eup. II 63 (276) — Pl. XXVI 123 eup. II 56 (267) — eup. II 77 (289) — Pl. XXVI 74. 110. 28. 12 SIM.: Pl. XXV 20 (unde?) 12 EXC.: Orib. XI s. v. (βρεττανικὴ — συστρέφεται); cf. Gal. XI 854 (═ Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. c.); Ps. D. de h. f. 24, Ps. Ap. 30. 16 SIM.: Pl. 1. s. D. eup. I 82 (135) 83 (136). 1 τε] δὲ RDi καταπίνειν τὸν χυλὸν HDi 2 εἶτ᾿ om. N ἐπιρροφῆν P: ἐπιροφεῖν τε R: ἐρροφεῖν E κεκραμένον οἴνῳ R: οἴνφ (corr. E2 κεκραμένον E δίδοται δὲ RADi 4 τε] δὲ E2 (in ras.) καὶ (pr.) om. E 5 ὑδρωπικοῖς τε E: καὶ ὑδρωπικοῖς N: ὑδρωπικοῖς δὲ FHADi: τε om. PV ὁλκὴ δραχμῶν δύο πλῆθος C: πλῆθος ὁλκῆς δραχμῶν δόυ N: ὁλκῆς πλῆθος E ὁλκὴ addidi 6 πυρέσσουσιν — οἰνομέλιτι om. E μετ᾿ οἰνομέλιτος NDi 7 καὶ om. R μετ᾿ οἴνου πινομένη FHADi καὶ κοιλίαν E 8 ῥλκαὶ RE δ Ε 9 κυάθαν ι om. mg. add E2 ποιεῖ—μέλιτος om, E αἱμοπτυικοὺς R: superscr. A 10 δὲ om. E ὀστρακίνῳ N: κεραμέῳ E 12 num. cap. υοδ ODi: β E tit. περὶ βρετανικῆς HADi βρεττανική Paul. Aeg.E2 (βρεττανίκη E): βρετανική Gal.FHADi: βεττονική Orib. (superscr. βρετανική O2): βρεττανικὴ ἢ βεττονίκη Di (e R) ὅμοια] ἐμφερῆ Di 13 μελάντερα] μείζονα R: folia habet oblonga nigra Pl.: πλῶν ὅσον μελάντερά τε καὶ δασύτερα φαίνεται Gal. δὲ] τε Orib. 14 δὲ om. R ῥίζαν δὲ Orib. 15 δὲ om. E καὶ om. R ἢ] καὶ Orib.R: om. PFA: sucus eius vel sole vel igni constringitur Ps. D, de h. f. περισυστρέφεται N 16 ἁρμό- ζονσα E 17 Ϲ fol. 8v: N fol. 29 βεττονίκη RDi syn. Rom. om. CDi στόματι καὶ παρισθμίοις νομάς· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς τὰ λοιπά, ὅσα στύψεως χρῄζει.

3 Λυσιμάχειος· καυλοὺς ἀνίησι πηχυαίους ἡ καὶ μείζονας, λεπτούς, θαμνώδεις, ὧν παρὰ τὰ γόνατα φύλλων λεπτῶν ἐκφύσεις. παραπλησίων τοῖς τῆς ἰτέας, στυφόντων ἐν τῇ γεύσει· ἄνθος πορφυροῦν ἢ χρυσοειδές· φύεται ἐν τόποις ἑλώιγεύσει· καὶ παρὰ τὰ ὕδατα.

ἁρμόζει δὲ ὁ χυλὸς τῶν φύλλων στυπτικὸς ὢν πρὸς αἵματος ἀναγωγὰς καὶ δυσεντερίας, πόμα καὶ ἔγκλυσμα, ῥοῦν τε γυωαικεῖον ἵστησιν ἐν προσθέτῳ, καὶ πρὸς τἀς ἐκ μυδτήρων αἱμορραγίας ἐμφρασσομένη ἡ πόα ἁρμόζει· ἐστι δὲ καὶ τραυματικὴ καὶ ἴσχαιμος. θυμιαθεῖσα δὲ δριμύτατον ἔχει τὸν καπνόν, ὥστε καὶ ἑρπετὰ διώκειν καὶ μύας ἀποκτείνειν.

3 RV: Λυσιμάχειος· οἱ δὲ λύτρον καλοῦσιν. 3 SIM.: Pl. XXV 72 (e S. N.) — Zop. (Orib. II 587) — D. eup. II 29 (239) — eup. II 52 (265) — eup. II 82. 83 (294) — Pl. XXVI 131 eup. I 208 (202) — Pl XXVI 141. 147 eup. I 162 (178) — Pl. XXV 100 eup. II 128 (323). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (Λυσιμάχειος — ὕδατα): Gal. XII 64 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Orib. II 659 aliis aliunde adscitis); Hes. s. v. λυσι- μάχειος. 1 λοιπά] λευκά R 2 in fine add. Di alt de brett. cap. ex Ps. Ap. 1 ἐν ἄλλῳ καὶ ταῦτα· βεττονικὴ γεννἄται εἰς χορτοκόπια καὶ ὀρεινοὺς τόπους 〈κμὶὴ〉 καθαροὺς καὶ ἡμέρους. περὶ τὰ γεννήματα· καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων καὶ σώματα φυλλάττει, ωυκτερινάς τε ὁδοιπορίαε καὶ τόπους ἐπιβλαβεῖς καὶ ὕπνους χαλεποὺς ἀντενεργεῖ καὶ εἰς πᾶσαν ἴασίν ἐστιν εὐλογημένη. ἔχει δὲ τήν μὲν ῥίζαν ὅλην ἐρυθρὰν καὶ εὐώδη, τὰ δὲ φύλλα πράσινα καὶ τὸ μέσον τῶν φύλλων φοινιοῦν καὶ εἰς τὸν ὀρθοκάλαμον τριγώνια (sic) καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν ἄνθη πορφυρίζον ἡ δὲ δύναμις αὐτῆς ὲστιν κῦτη· λειωθεῖσα γὰρ νεαρὰ καὶ ἐπιτεθεῖσα εἰς τε- θραυσμένην κεφμλὴν κατὰ τῆς πληγῆς ἀνώδυνον ποιεῖ καὶ τὰ τραύματα κολλῷ καὶ τὰ κεκλασμένα ὀστᾶ ἐκβάλλει καὶ τοῦτο ποιεῖ καθ᾿ ἡμέραν ἀλλασσομένη, ἕως θεραπεύσει· ἀφεψηθεῖσα δὲ μεθ᾿ ὕδατος κεφαλαλγίαν καταντλουμένη καὶ μετὰ ἀσφάλτον περιχριομένη τοῖς κροτάφοις ἰᾶται, ὑποθυμιωμένης (. . . οις P) αὐτοῖς καὶ τῆς ῥίζης. cf. Κöbert, De Pseudo-Ap. herb. medicam. (Bayreuth (1888) 33. 3 num. cap. νοε ODi: γ E tit. περὶ λυσιμαχίου FHADi λυσιμάχιος PFE: λυσιμάχιον reliqui post λυσ. e R add. οἱ δὲ λύτρον Di (superscr. H2) πόα ἐστὶν (om. C) καυλοὺς ἀνιεῖσα (ἀνίησιν C) R ἢ om, REDi 4 περὶ Dl 5 ἔκφνσις E παραπλήσια R: παραπλήσιον (ω superscr.) Orib.: παρα- πλησίως E στυφόντων EDi: στύφον R: στύφων O: στύφοντα Orib. ἐν om. R 6 πυρρὸν libri: correxi coll. Dl flore purpureo aut auroso: Pl. florem purpureum (sc. habet) φύεται δὲ E ἑλώδεσι τόποις RDi 9 ἀναγωγὴν (marg. as add. pr. m.) E 10 ἐφίστησιν RE πρὸς om. R 11 ἐνπασσο- μένη R: ἐπιπλασσομένη E: ἐμπλασσόμενος Gal.: naribus profluentem sanguinem fronti inlita stringet Dl ἁρμόζει om. RE 14 C fol. 215r: N 116 λυσιμάχιος C

4 πολύγονον ἄρρεν· οἰ δὲ καρκίνωθρον, οἱ δὲ τευθαλλίδα, οἱ δὲ κλῆμα, οἱ δὲ μυρτοπέταλον, οἱ δὲ πολύκαρπον καλοῦσι. πόα ἐστὶ κλῶνας ἔχουσα λεπτούς, τρυφερούς, πολλούς, γόνασι περιειλημμένους, ἕρποντας ἐπὶ γῆς ὥσπερ ἡ ἄγρωστις, φύλλα δὲ πηγάνῳ ὅμοια, ἐπιμηκέστερα δὲs καὶ μαλακώτερα· ἔχει δὲ καρπὸν παῤ ἕκαστον φύλλον, ὅθεν καὶ ἄρρεν καλεῖται, ἄνθος δὲ λευκὸν ἢ φοινικοῦν.

4 RV: πολύγονον ἄρρεν· οἱ δὲ πολυγόνατον, οἱ δὲ κυνοχάλκη, οἱ δὲ Ηρακλεία, οἱ δὲ ἀσφάλτιον, οἱ δὲ χιλιόφυλλον, οἱ δὲ κλῆμα, οἱ δὲ πολύκαρπον, οἱ δὲ καρκίνωθρον, οἱ δὲ μυρτοπέταλον, οἱ δὲ κορνοπόδιον, οἱ δὲ ἀριθέα, οἱ δὲ πηδάλιον, Αἰγύπτιοι θεφίν, οἱ δὲ στεμφίν, προφῆται γόνος ἥρωος, οἱ δὲ ὄνυξ μυός, Ῥωμαῖοι σημινάλις, οἱ δὲ σκορπίνακα, οἱ δὲ προσερπίνακα, Αφροι χουλουμλούμ. 1 SIM.: Pl. XXVII 113sq. e S. N.). unde Ps. Orib. III 58 ~ A. Mai VII 435 cf. Nic. Th. 901 cum schol. 1 EXC.: Orib. XII s. v. (πολύγονον — φοινικοῦν); Gal. XII 104 (═ Aet. Is. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 9 (e D. at); Isid. XVII 9, 79. 8 SIM.: Ps. Ap. 19 (unde Ps. Orib. III 57 ~ A. Mai l. s.). 1 num. cap. υο ODi: δ E tit. περὶ πολυγόνου FHA: περὶ ἄρρενος πολυγόνου Di post ἄρρεν syn. e R add. Di: post καλοῦσιν A: marg. H2 καρκίναθρον FHA: καρκίνηθρον reliqui: correxi cf. Pl. XXVII 113 schol. Nic. Th. 902 cf. φίλωθρον. μήλωθρον τευθαλλίδα P: τευθαλίδα FHA: τευ- θρόβανον (sic) Orib.: τευνθράδα E: extradan Dl: thalattiada Pl. 1. s.: om. RDi: suspectum 2 οἱ δὲ κλῆμα om. FHA οἱ δὲ μυρτοπέταλον — καλοῦσι om. Orib. 3 ἔστι δὲ πόα Orib.: ἐστὶ om. E 4 διειλημμένους Orib. ἔρποντας ὡς Orib. ἐστρωμένους pro ὥσπερ ἡ ἄγρ. R ὡσπερεὶ Di ἡ om. Orib.HDi 5 δὲ (alt.) addidi καὶ μαλακώτερα om. O: superscr. A2: folia habet rute similia, sed oblonga et mollia Dl: sed longiora et molliora Ps. D. de h. f. 6 ἔχεε — καλεῖται om. R 7 ποιεῖ δὲ ἄνθος λευκὸν ἐνίοτε ἢ φοινι- κοῦν C: ἐνίοτε marg. add. A2 δὲ om, Orib.N 8 C 273v: N 121: mg. add. N (m. rec.) centumnodia (cf. Ps. Orib. III 57) κυνοχάλη libri: alii cymosuamen (cymosyamen L1 V l. e. κυνοσκύαμον) Ps. Ap.: correxi 9 ἡρακλια R: ἡράκλειαν AHDi: correxi ἀσδφάλτιον] aspaltion Ps. Ap. χειλιόφυλλον N 10 οἱ δὲ πολύκαρπον — μυρτοπέταλον (synon. Dioscruridea) om. HA καρκίνηθρον libri: carcetron Ps. Ap.: correxi 11 κωοποδιον N: κωνπόδιον HADi: quinopodion (L: coenopodion L1 V) Ps. Ap.: correxi ζαριθέα libri: zeclia Ps. Ap.: correxi πηδάλιον om. HA: megalion Ps. Ap. 12 θεφίν] Aegyrtii tefin (terin L1 V) Ps. Ap. στεμφίν] pemfie Ps. Ap. prophetae gonos heronos Ps, Ap. 13 σιμιναλις C: σιμηνάλις A στοπίν ακα libri: correxi coll. Ps. Ap. alii scorpinacem uocant οἱ δὲ προσερπίνακα om. HDi προσερ- πηνα R: correxi coll. Ps. Ap. nomen herbae proserpinacia Pl. XXVI 23. Herm. XXXIII 410 14 χουλουμαλουμ C cf. Löw l. s. 411

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικὴν καὶ ψυκτικήν. ὁ δὲ χυλὸς πινόμενος ἁρμόζει αἱμοπτυϊκοῖς καὶ τοῖς κατὰ κοιλίαν ῥεύμασι καὶ χολερικοῖς καὶ στραγγουριῶσιν· ἄγει γὰρ οὖρα ἐνεργῶς.

2 βοηθεῖ καὶ θηριοδήκτοις μετ᾿ οἴνου πινόμενος καὶ πρὸς περιοδικούς πρὸ μιᾶς ὥρας τῆς ἐπισημασίας λαμβανόμενος· ἵστησι δὲ καὶ ῥοῦν γυναικεῖον προστεθείς, καὶ πρὸς ὠταλγίας καὶ πυορροίας] ἐνσταζόμενος ἁρμόζει, συνεψηθείς δὲ οἴνῳ καὶ μέλι προσλαβών ἄκρως ποιεῖ πρὸς τὰ ἐν αἰδοίοις ?ελκη. καταπλάσσεται δὲ τὰ φύλλα πρὸς στομάχου ἔγκαυσιν καὶ αἵματος ἀναγωγὴν καὶ ἕρπητας καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ φλεγμονὰς καὶ οἰδήματα καὶ τραύματα πρόσφατα.

5 πολύγονον θῆλυ· θαμνίον ἐστὶ μονόκλωνον, τρυφερόν, καλαμοειδές, γόνατα συνεχῆ ἔχον ἐγκείμενα ἀλλήλοις ὥσπερ σάλπιγγος, καὶ περὶ τοῖς γόνασι κύκλῳ ἐξοχάς πίτυος φυλλαρίοις ἐοικυίας· ῥίζα ἀχρεία. φύεται παρὰ τοῖς ὕδασι.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ψυκτικήν, ποιοῦσαν τὰ αὐτὰ τῷ πρὸ αὐτοῦ, ὅτι μή ἀσθενέστερον.

5 RV: πολύγονον θῆλυ, Ῥωμαῖοι σημινάλις μίνορ. 1 SIM.: Pl. XXVII 114 — D. eup. II 29 (238) Scrib. Larg. 83 — eup. II 47 (258) Pl. 114 — Pl. 1. s. eup. II 109 (306) — Nic. Th. 901 (ex Apollod.) eup. II 121 (320) — Pl. 114 — eup. II 82 (294) — Pl. 114 eup. II 57 (120) I 60 (123) — eup. II 1 (226) Pl. 114 — eup. II 30 (241) — Pl. 114 eup. 1 168 (180). 3 TEST.: Gal. XII 105: φησὶ δὲ Διδσκου υρίδης καὶ οὗρα προκαλετεθαι αὐτὸ τοῖς στραγγουριῶσιν διδόμενον, οὖ μήν διαιρεῖταςι γε τὴν διάθεσιν ἀκριβῶς, ἐφ᾿ ἡς χρὴ διδόναι. 12 SIM.: Pl. XXVII 115 (e S. N.). 12 EXC.: Orib.XIIs. v. (πολύονον — ὅδασι); cf. Gal. XII 104. Ps. Orib. III 58. 1 ψυκτικὴν καὶ στυπτικὴν N: στυπτικὴν καὶ om. C δὲ (alt.) om, RDi: post χυλὸς transpos. E 2 ἁρμόζει δὲ NDi: ἁρμ. δὲ καὶ CE (δὲ eras. E2) καὶ τοῖς κατὰ — χολερικοῖς om. R ῥευματιζομένοις E καὶ (alt.) om. Di 3 χολερικοῖς τε Di καὶ δυσουριῶσιν E γὰρ] δὲ FHA: καὶ R ἐναργῶς EFHADi 4 περιόδους REDi 5 τῆς ἐπισημασίας — στρόσφατα om. N 6 προστεθεἴσα E (α eras, E2) καὶ (pr.) om. C 7 ἁρμόζει om. C συνε- ψηθεῖσα E (corr. E) δὲ οἴνῳ om. C μέλιτος λαβὼν E 8 ποιεῖ καὶ C δὲ καὶ A 10 καὶ (pr.) om. Di ἐρυσιπέλατά τε Di 12 num. cap. υοξ ODi: ε E tit. περὶ πολυγόνου θήλεως Di: περὶ ἑτέρου πολυγόνου AH post θῆλυ syn. Rom. e R add. ADl: superscr. H2 θηλικὸν Orib. θαμνίον (superscr. σκ) orib. πολύκλωνον Orib. 14 σάλπιγγας Orib.: σάλπιγξ FH (corr. H2): ϹΜΙΓΓΟϹ (sic) P ἐν κύκλῳ RDi ὡς πίτυος N πίτυος post φυλλαρίοις transpos. Orib. 15 ἀχρία P: ἀχρεῖος Orib.: ἄχρηος E: ἄχρηστος RFHA φύεται δὲ E ὑδατώδεσι RDi: superscr. A2 16 ψυκτικὴν καὶ στυπτιμεήν E 17 ὅτι εἰ R καὶ ἀσθενέστερον E 18 C 257v: N 121 σεμενάλις A

6 πολυγόνατον· φύεται ἐν ὄρεσι. θάμνος μείζων πήχεως, φύλλα ἔχων ὅμοια δάφνῃ. πλατύτερα δὲ καὶ λειότερα, γευσαμένῳ ὅμοιόν τι μήλῳ κυδωνίῳ ἢ ῥοᾷ μετὰ στύψεως προσβάλλει· καθ᾿ ἑκάστην δὲ ἔκφυσιν τῶν φύλλων ἄνθη λευκά, τῷ πλήθει ὑπερέχοντα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φύλλων ἀπὸ τῆς ῥίζης ἡνωμένα· ῥίζαν δὲ λευκήν, μαλακήν, μακράν, πολυγόνατον, δασεῖαν, βαρύοσμον, πάχος ἔχουσαν δακτύλου, ποιοῦσαν πρὸς τραύματα καταπλασσομένην} αἴρει δὲ καὶ σπίλους τούς ἐν προσώπῳ.

7 κληματίς· ατίς· οἱ δὲ δαφνοειδές, οἱ δὲ μυρσινοειδές, οἱ δὲ πολυγονοειδὲς καλοῦσι. φύεται ἐπὶ γῆς, κλήματα δὲ ἔχει μακρά, ὡς ὁλοσχοίνου τὸ πάχος, πέταλον δὲ μικρόν, δάφνῃ ἐμφερὲς τῷ τε σχήματι καὶ τῇ χρόᾳ, μικρότερον δὲ πολλῷ.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ οἱ καυλοὶ σὺν οἴνῳ πινόμενα διαρροίας καὶ δυσεντερίας παύει· μετὰ γάλακτος δὲ καὶ ῥοδίνου ἢ 6 RV: πολυγόνατον. 7 RV: κληματῖτις ἑτέρα οἱ δὲ Φιλεταίριον, οἱ δὲ δαφνοειδές, οἱ δὲ πολυγονοειδὲς καλοῦσιν. 1 SM.: Pl. XXVII 113. 116 (e S. N.) unde Ps. Orib. III 58. 1 EXC.: Orib. XII s. v. (πολυγόνατον — δακτύλου); med. Gal. XII 106 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v). 9 SIM.: Pl. XXIV 141 e S. N. — Crat. 9 EXC.: Orib. XI s. v. (κληματίς — πολλῷ); med. Gal. XII 31; Paul. Aeg. VIII 6 s. v. 9 TEST.: Gal. XII 31: Διοσκουρ ίδης δ᾿ ἀμφοῖν (sc. utriusque clema- tidis) ἐν τῳ τετάρτῳ μέμνηται, τοῦ μὲν ἁπλῶς ὀνομαζομένου κληματοειδοῦς ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ βιβλίου (c. 179), θἀτέρου δὲ κατὰ τήν ἀρχήν. 1 num. cap. υοη ODi: ς E tit. περὶ πολυγονάτου HADi θάμνος ἐστίν Orib. 2 ἔχουσα N δάφνης Orib. καὶ λειότερα om. Dl 3 στύψεως γὰρ Di προσλαμβάνει N: προσλαμβάνει ἢ καὶ ante προσβάλλει del. E2 4 τῶν φύλλων om. Orib. 5 τῶν φύλλων om. ROrib PEDi: add. E2: post ὑπερί- χοντα inser. FHA. (τῶν φὑλλων om. mg. adscripta erant in archet.) ἡνωμένα] γίνομένου NDiE (corr. E2) 6 δὲ om. N μακρὰν μαλακήν Orib. 7 ποι- οῦσα NH 8 καταπλασσομένη PNA 9 num. cap. υοθ ODi: ξ E tit. περὶ κληνατίθυς FAHDi κλρμμτττις R Paul. Aeg. l. s. post κληματίς e R add. οἱ δὲ φιλεταίριον Di: post πολυ- γονοειδὲς A: mg. H2 10 ἐπὶ γῆς ἐν εὐγείοις DiA (ἐν εὐγ. del. A: superscr. H2) 11 κρᾶ RDiAH2: μικρὰ καὶ μακρά E (corr. E2) ὅσον σχοίνου ΟDi: ὡς ὁλιοχοίνου RA2 πικρόν] μακρόν Dl: om. R 13 σὺν οἴνῳ om. RVFH (superscr. H2): bibita cum uino Dl πινόμενοι R διαρροίας τε E 14 παύουσιν R 15 N fol. 121: cap. om. C 16 C fol. 197r: N 89 φιλετ (rel. om.) C κυπρίνου ἐν πεσσῷ προστιθεμένη ὑστέρας πόνους θεραπεύει· παύει δὲ καὶ ὀδόντων πόνους διαμασωμένη, βοηθεῖ καὶ θηρισδδήκτοις ἐπιτιθεμένη. ἱστορεῖται δὲ καὶ ἀσπιδοδήκτοις μετ᾿ ὄξους πινομένη βοηθεῖν. φύεται δὲ ἐν χέρσοις.

8 Πολεμώνιον· οἱ δὲ Φιλεταίριον, Καππάδοκες δὲ χιλιοδύναμον καλοῦσι. κλωνία ἔχει λεπτά, τεταρσωμένα, φύλλα ὀλίγῳ μείζονα πηγάνου, ἐπιμηκέστερα δὲ πρὸς τὰ τοῦ πολυγόνου | ἢ τῆς καλαμίνθης· ἐπ᾿ ἄκρων δὲ αὐτῶν ὥσπερ κόρυμβοι, ἐν οἷς τὸ σπέρμα μέλαν, ῥίζα παχεῖα, ὑπόλευκος, ἐμφερὴς στρουθίῳ· φύεται ἐν ὀρεινοῖς καὶ τραχέσι τόποις.

2 ταύτης ἡ ῥίζα πίνεται ἐν οἴνῳ πρὸς θηρία καὶ δυσεντερίαν, δυσουρίαν τε καὶ ἰσχιάδα μεθ᾿ ὕδατος, σπληνικοῖς δὲ δίδοται μετ᾿ ὄξους ὅσον δραχμῆς μιᾶς ὁλκή· καὶ περιάπτεται δὲ ἡ ῥίζα πρὸς σκορπίου πληγήν· φασὶ δὲ μὴ τύπτεσθαι τοὺς ἔχοντας αὐτὴν ἢ κἀν πληγῶσι, μηδὲν πάσχειν. παύει δὲ καὶ ὀδονταλγίας διαμασωμένη.

8 RV: Πολεμώνιον· οἱ δὲ Φιλεταίριον, Καππάδοκες χιλιο- δύναμιν καλοῦσιν. 5 SIM.: Pl. XXV 64 (e S. N.) — Nic. Th. 632 Pl. XXV 99 D. eup. II 114 (314) — Pl. XXVI 44 eup. II 48 (260) — Pl. XXVI 78 eup. II 109 (306) — Pl. XXVI 86 — Pl. XXVI 5 eup. II 61 (274) — Pl. XXV 119 eup. II 132 (324) — Pl. XXV 165. 5 EXC.: Orib. XII s. v. (Πολεμώνιον — τόποις); Gal. XII 106 (═ Aet. s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 προστιθέμενα RHDi: προστιθέμενος A 2 παύει δὲ om, R δια- μασώμενα R βοηθεὶ δὲ RE 3 διαμασωμένη καὶ ἐπιτιθεμέν E δὲ ὅτι E 4 βοηθεῖν E (ν eras. E2) sequ. cap. de altera clematide (IV 179) sine Ititulo capitisque numero Di 5 num. cap. νπ΄ ODi: η E tit. περὶ πολαιμίου FH: περὶ πωλαιμίου A: περὶ πολεμωνείου Di πολαίμιον FH (corr. H2) φιλετέριον CP καππα- δόκαι E2 καππαδ. — καλοῦσι om. Orib. χιλιοδύναμον PE Paul. Aeg. χιλιοδύναμιν FH (χειμοδύναμιν corr. H2) Gal.: χειμοδύναμιν RADi: chiliody- namus Pl. ind. libri XXV 6 ἔχει δὲ κλωνία E: ἔχει om, Orib.: κλωνία λεπτὰ ἀνίησιν R φύλλα δὲ AHDi 8 ἄκρω HE: ἄκρου RDi 9 τὸ om. Di παχεῖα E Pl. 1. s.: πηχυαῖα reliqui 10 φύεται δὲ E ὄρεσι N (charta laesa) 11 ἐν] σῦν NE cf. D, eup. II 114 (314): ἐν reliqii δυσεντερίας R 12 δυσουροῦσίν τε (δὲ N) καὶ ἰσχιαδικοῖς μεθ᾿ ὕδατος R ἰσχιάδας P σπληνικοῖς R: σπληνικοὺς reliqui 13 δίδοται addidi ὅσον δραχμῆς ὁλκήν (ὁλκή N) R: ὅσον ά όλκήν HDi: ὄσον α ὀλκῆς Ε καὶ om. R 14 δὲ addidi e RE ἡ ῥίζα om. R μὴ] μηδὲ RE 15 ἢ om. R 17 C fol. 262v: N fol. 126 φιλετέριον C χειμοδύναμιν R : correxi

9 σύμφυτον πετραῖον· φύεται ἐν πέτραις. κλωνία δὲ ἔχει ἐμφερῆ ὀριγάνῳ, λεπτόφυλλα, κεφάλια δὲ ὡς θύμου. τὸ δ᾿ ὅλον ἐστὶ ξυλῶδες καὶ εὐῶδες, γλυκύ τε πρὸς τὴν γεῦσιν καὶ πτυέλου προκλητικόν· ῥίζαν δὲ ἔχει μακράν, ὑπόπυρρον, ὅσον δακτύλου τὸ πάχος.

τοῦτο ἑψηθὲν σύν μελικράτῳ καὶ ποθὲν ἀνακαθαίρει τὰ ἐκ πνεύμονος καὶ τοῖς αἷμα ἀνάγουσι καὶ νεφριτικοῖς σὺν ὕδατι δίδοται.

σὺν δὲ οἴνῳ ἑψηθὲν πίνεται πρὸς δυσεντερίαν καὶ 2 ῥοῦν γυναικεῖον ἐρυθρόν, σύν ὀξυμέλιτι δὲ πρὸς σπάσματα καὶ 9 RV: σύμφυτον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο πηκτήν, [οἱ δὲ ἀναξελῖτις,] οἱ δὲ ξυλοφόρον, οἱ δὲ Ἐλένιον, οἱ δὲ ἀναζελῖτις, οἱ δὲ ἀνάχυλις, οἱ δὲ ἀνάχυσις, Αἰγυπτιοι αἱμόστασις, Ῥωμαῖοι κονφέρβα, οἱ δὲ ἄλου〈μ〉 Γάλλικου〈μ〉, Ἀφροι ἀργαλλικού. 1 SIM.: Pl. XXVII 41sq. e 8. N.) XXVI 42 (ex I. 3.) cf. XIX 116 — Zop. (Orib. II 567) Scrib. Larg. 83 Pl. XXVII 41 D. eup. II 80 (239) 35 (248) — Pl s. 41 eup. II 102 (304) — Pl. XXVI 45 eup. II 48 (260). 1 EXC.: Orib. XII s, v. (σύμφυτον — πάχος); Gal. XII 133 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.). Ps. Ap. 60 (unde Pa. Orib. I 48 ~ A. Mai VII 446) Isid. XVII s, 61. 10 SIM.: Ps. Ap. 60. 1 num. cap. νπα ODi: θ E tit. περὶ συμφύτου FHDi: textum om. R φύεται μὲν E 2 ἐμφερῆ] ὅμοια Di λεπτὰ δὲ φόλλα P: λεπτὰ φύλλα FHA: λεπτὰ reliqui correxi 3 γλυκύτερον Orib. 4 πτυέλου προκλ.] στυπτικόν Orib.: salium ciens Pl.: fleuma proyocat Dl ὑποπόρφυρον 0: radice longa ru- tila Pl.: obrufa Dl: fulua Ps. Ap. 5 πάχος ὅσον δακτύλου Orib.: τὸ om. Dl 6 τοῦτο] ὕπερ H: τότε F 8 σὺν δὲ οἴνῳ PE: σὺν οἴνῳ δὲ reliqui 9 γυναικεῖον om. Di ἐρυθρόν om. E 10 C fol. 286v: N fol. 132: syn. om. HDi marg. add. N (man. rec) sim- phyton i. e. consolida maior cf. M. S. s. v. τοῦτο N: μὐτὸ C πηκτήν] alii pectes Ps. Ap. (L) cf. D. IV 10 οἱ δὲ ἀναξελῖτις post ξυλοφόρον transpos. N: seclusi. incerta sedes evincit glossema (ad ἀναζηλητις emendandum) 11 ξυλοφόρον] xylophyton Ps. Ap. ἑλαίνιον C cf. D. I 27 Pl. XIV 108 ἀναζηλητις R: anazetesin Ps. Ap.: correxi ἀναυλις R: correxi coll. Ps. Ap. anachylin: M. S. anaxilis i. e. consolida minor (symphyton flegma sursum ver- sus agit) 12 Αὐγύπτιοι R: suspectum cf. Ps. Ap. Democritus haemostasin (Ack.) αἱμοσασλις R: correxi fort. οἱ δὲ αἱμόστασις, Αἰγύπτιοι . . . 9symph. sanguinem reicientibus prodest) κονφέρβα] alii dicunt confirmam . . . alii conserbam Ps. Ap.: conferuam dicunt alii Ps. Orib. cf. Theod. Prisc. ed. Rose 551 conferua appellata a conferuminando Pl. XXVII 69 13 ΑΝΟΥΓΑΛΛΙΚΟΥ (sic) R: correxi coll. Scrib. Larg. 83 symphyti radix, quam quidam inulam ru- sticam uocant, quidam autem alum Gallicum dicunt: Ps. Ap. Itali argallic (L: anagalico superscr. m. rec.) Pl. l. s. cf. Theod. Prisc. l. s. Pelag. ed. Ihm 148 ἀργαλλικου R cf. Cael. Aur. m. chr. V 2, 37 radice argallici, quod Graeci σύμφυ- τον uocant (m. chr. II 12, 147) Löw l. s. 403 ῥήγματα· καὶ ἄδιψον δέ ἐστι διαμασώμενον, ἁρμόζον καὶ ταῖς περὶ βρόγχον τραχύτησι· κολλᾷ καὶ τὰ νεότρωτα καὶ ἐντεροκήλας ἀποκρατεῖ καταπλασσόμενον, καὶ τὰ κρέα δὲ συμπήττει ἑψόμενον σὺν αὐτοῖς.

10 σύμφυτον ἄλλο, οἱ δὲ πηκτὴν καλοῦσιν· ἀνίησι 10 RV: πηκτή· οἱ δὲ σύμφυτον, Ῥωμαῖοι σολδάγινεμ, οἱ δὲ σολδάγω. καυλὸν ἀνίησιν πηχυαῖον ἢ καὶ μείζονα, κοῦφον, παχὺν ὥσπερ σόγχου, φύλλα δασέα, γωνίας ἔχοντα, ὑπομήκη πρὸς τὰ τοῦ βουγλώσσου· ἔχει δὲ καὶ παρὰ τὰς γωνίας ὁ καυλὸς ἐξοχάς τινας παρατεταμένας φύλλων λεπτῶν προστύπων ἀφʼ ἑκάστης μασχάλης, ἐν οἷς τὰ ἄνθη ἔχει μήλινα, ἐμφερῆ πρὸς τὰ τοῦ πηγάνου καὶ καρπὸν ὡς φλόμου. ὅλος δὲ ὁ καυλὸς καὶ τὰ φύλλα ἔχει χνοῦν ὑπότραχυν κατὰ τὴν προσαφήν κνησμὸν ἐμποιοῦντα. ῥίζαι δʼ ὕπεισιν ὑπόλευκοι, μικραί, γλίσχραι, ὧν καὶ ἡ χρῆσις. ποιοῦσι δὲ λεῖαι πινόμεναι αἱμοπτυϊκοῖς καὶ ῥήγμασιν καὶ τὰ νεότρωτα κολλῶσι καταπλασσόμεναι· καὶ τὰ κρέα δὲ συνεψομένη συνάγει. 1 SIM.: Pl. XXVI 45 D. eup. II 82 (293) — Pl. XXVI 137—Pl. XXVII 42 — Pl. 41 eup. I 94 (139) — Pl. l. s. eup. I 163 (178) — Pl. XXVI 81. 5 EXC.: Orib. XII s. v. (σύυφυτον — γλίσχραι); cf. Gal. XII 134 ( ═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 60. 1 δὲ om. H ἁρμόζον τε καὶ E (καὶ eras. E2) 2 περὶ om. Di: in ras. E2 βρόγχου Di 3 καταπλασσόμεναν P: καταπλασσομένη V συμπέττει O: συμπήσσει E ἐν αὐτοῖς FH 5 num. cap. υπβ ODi: ι E tit. περὶ τοῦ αὐτοῦ H: περὶ ἑτέρου συμφύτου Di ἄλλο om. Orib. post ἄλλο syn. e R add. Di πυκτὴν FHDi καλοῦσιν om. Orib. 6 N fol. 124: cap. om. C, sed textum habet s. v. σύμφυτον (fol. 286v): text. ter habet N (s. v. πηκτή, s. v. σύμφυτον fol. 132, s. v. ἑλένιον fol. 69) adnotabo quae CN s. v. σύμφυτον praebent σολδάγινεμ, σολδάγω N: alii consolida (conserliam L) Ps. Ap. cf. C.G.L. III 540, 5 7 καυλὸν δὲ C ἀνίησιν δασὺν R δίπηχυν C ἢ om. R μείζονα γωνιοειδῆ (γωνιώδη N) R κοῦφον om. R 8 παχύν, ὑπόκενον (ὑπόκουφον N), οὐκ ἐκ μεγάλων διαστημάτων R σύκου N: ὥσπερ σόγχου om. C τὰ φύλλα R γωνίας ἔχοντα om. R ὑπομήκη] ὑπόστενα καὶ ὑπόμήκη ἐνγράμματα (ἔνγραμμα N) R 10 παρατεταγμένας N λεπτῶν om. R 11 post μασχάλης haec habet R ἄνθη λευκὰ ἢ μήλινα καὶ καρπὸν περὶ τὸν καυλόν 13 φύλλα ἐνίοτε (om, N) R ὑπόλευκον καὶ ὑπότραχυν C 14 ὕπεισιν εὐμεγέθεις τὴν μὲν ἐπιφάνεταν μέλαιναι, ἔνδοθεν δὲ λευκαί, ὧν καὶ χρῆσις (ἡ χρῆσις δʼ αὐτῶν N) R. 16 δήγμασιν καταπλάσσεταί τε (δὲ N) πρὸς κόλλησιν τραυμάτων καὶ νεοτρώτων καὶ τὶ κρέα δὲ συνεψόμενα συνάγουσιν R καυλὸν δασύν, δίπηχυν ἡ καὶ μείζονα, γωνιώδη, κενὸν ὥσπερ σόγχου, περὶ ὃν οὐκ ἐκ μεγάλων διαστημάτων φύλλα δασέα, στενά, ὑπομήκη πρὸς τὰ τοῦ βουγλώσσου· ἔχει δὲ καὶ παρὰ τὰς γωνίας ὁ καυλὸς ἐξοχάς τινας παρατεταμένας φύλλων προστύπων ἀφʼ ἑκάστης μασχάλης· ἄνθη δὲ ἔπεστι μήλινα καὶ καρπὸς περὶ τὸν καυλὸν ὥσπερ φλόμου.

ὅλος δὲ ὁ καυλὸς καὶ 2 τὰ φύλλα ἔχει χνοῦν ὑπότραχυν, κατὰ τὴν προσαφὴν κνησμὸν ἐμποιοῦντα ῥίζαι δὲ ὕπεισι τὴν μὲν ἐπιφάνειαν μέλαιναι, ἔνδοθεν δὲ λευκαὶ καὶ γλίσχραι, ὧν καὶ ἡ χρῆσις.

ποιοῦσι δὲ λεῖαι πινόμεναι αἱμοπτυϊκοῖς καὶ ῥηγματίαις, καταπλάσσονταί τε πρὸς φλεγμονάς, μάλιστα τὰς ἐν δακτυλίῳ ὠφελίμως μετὰ φύλλων ἠριγέροντος· καὶ τὰ νεότρωτα δὲ κολλῶσι καταπλασθεῖσαι καὶ τά κρέα συνεψόμεναι κολλῶσιν.

11 ὁλόστεον· πόα ἐστὶ μικρά ὑπὲρ γῆς ὡς τριῶν δακτύλων ἢ τεσσάρων· φύλλα δὲ ἔχει καὶ κλήματα κορωνόποδι παραπλήσια ἢ ἀγρώστει, στυπτικά, ῥίζαν δὲ σφόδρα λεπτὴν ὡς τρίχα, λευκήν, οἰνώδη, μῆκος δὲ δακτύλων τεσσάρων· φύεται ἐν γεωλόφοις.

14 SIM.: Pl. XXVII 91 (e S. N.). 14 EXC.: Orib.. XII s. v. (ὁλόστεον — γεωλόφοις); Gal. XII 88 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ὁλόστεος. 1 καυλὸν ἀνίησι Orib.EDi δασύν] παχύν Orib.: om. Di διπηχυαῖον ἢ καὶ μείζονα, κοῦφον, παχύν, γωνιοειδῆ RDi: κοῦφον παχύν superscr. H2: asta est illi aspera, longa duobus cubitis, angulosa Dl ἢ om. Orib. γωνιοειδῆ RDi καὶ κενὸν E (dittogr.) ὡσπερεὶ Di 2 σόγκου E ὧν Di τὰ φύλλα E 3 ἐξοχὰς δὲ ἔχει ὁ καυλὸς παρὰ τὰς γωνίας Di 4 φύλλων λεπτῶν RDi (λεπτῶν superacr. H2) 5 ἀφ᾿] ἐξ Orib. μασχάλης ἐν οἷς τὰ ἄνθη ἔχει μήλινα ἐμφερῆ πρὸς τὰ τοῦ πηγάνου καὶ καρπὸν ὡς φλόμου NDi ἔπεστι] ἔχει Orib.E καρπὸν Orib. 6 φλόμμου E: φλόμον H (corr. H2) 7 ἔχει om. Orib. ἔπίτραχυν H ἁφὴν Orib. κνησμονὴν Di (ὴν superscr. H2) 8 τῇ μὲν ἐπιφανείᾳ Orib. 9 καὶ (alt.) om. E χρῆσις τοιαύτη E (corr. E2) 10 δήγμασιν R ῥηγμ. καὶ τὰ νεότρωτα κολλῶσι καταπλασσόμεναι καὶ τὰ κρέα δὲ συνεψόμεναι συνάγουσι· καταπλάσσονται δὲ πρὸς φλ. κτλ. RDi 11 καταπλάσσεται EPFH τε] δὲ E: τε μάλιστα FH πρὸς τὰς φλ. H δακτύλοις FH 13 συνεψόμενα (ι add. E2) E κολλῶσιν] συνάγουσιν E 14 num. cap. υπγ ODi: ῑᾱ E tit. περὶ ῤλεστίου FHADi ὀλέστιον ODi (ὀλέστιον ἢ ὀλόστιον in indice F): ὁλόστιον EGal.Paul. Aeg. Dl: ὀρεστείαν (superscr. ὀλέστιον) Orib.: corr. Spr. coll. Pl. holosteon sine duritia est herba ex adverso appellata a Graecis sicut fel dulce τὸ λεγόμενον ποδοπερίστερον add. V ὡσεὶ E 15 δὲ om. E κλήματα πολυειδῆ E παραπλήσιαν ἀγρώστει P 16 δὲ om. Orib. δὲ ἔχει E: φέρει add. Orib. 17 οἰνώδη] οἰνώδη E (ο eras. E2): τῷ εἴδει ADiH2: radix est illi . . odore vinosa Dl δὲ O: om. reliqui φύεται δὲ EHA

δύναται καὶ αὕτη συνεψομένη συνάγειν τά κρέα, καὶ πρὸς ῥήγματα δὲ σὺν οἴνῳ ποτίζεται.

12 στοιβῆς ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα στύφει, ὅθεν δυσεντεριῶσι τὸ ἀφέψημα αὐτῶν ἐνίεται· ἐγκλύζεται δὲ καὶ εἰς ὧτα πυορροοῦντα. καταπλασθέντα δὲ τά φύλλα ὠφελεῖ σύγχυσιν ὀφθαλμῶν τὴν ἐκ πληγῆς καὶ αἱμορραγίας ἴσχει.

13 κλύμενον· καυλὸν ἀνίησι τετράγωνον, ὅμοιον τῷ τοῦ 12 RV: στοιβή· οἱ δὲ στοίβιον, Ῥωμαῖοι στίπαμ. 13 RV: κλύμενον· οἱ δὲ καλυκάνθεμον, οἱ δὲ περικλύμενον, οἱ δὲ ἡλιοφυές, οἱ δὲ ἡπατῖτις, οἱ δὲ μῖλαξ, οἱ δὲ ἀνατολικόν, οἱ δὲ δυτικόν, οἱ δὲ ἀμερσίνη, Ῥωμαῖοι οὐόλουκρουμ, οἱ δὲ οὐόλουκρουμ μάῖους, Αἰγύπτιοι ὀξιουί. καυλὸν ἀνίησιν καὶ φύλλα πρὸς τὰ τοῦ περικλυμένου, κισσοειδῆ, θυλάκια δὲ ἐπὶ τοῦ καυλοῦ, ἐν οἷς τὸ ἄνθος λευκόν, εἰς ἄλληλα νεύοντα καὶ περιπλεκόμενα. ἄριστον δὲ τὸ ὀρεινόν· χυλίζεται δὲ ὅλον σὺν τῇ ῥίζῃ. ποιεῖ δὲ ὁ χυλὸς πρὸς αἵματος ἀναγωγάς πινόμενος καὶ κοιλιακοὺς καὶ ῥοῦν ἐρυθρὸν στύφων καὶ ψύχων· ἐπέχει δὲ καὶ τὰς ἐκ μυκτήρων αἱμορραγίας. τὰ δὲ φύλλα λεῖα τοῖς νεοτρώτοις ἐπιτιθέμενα μέχρι ἀπουλώσεως ἐνεργεῖ. 3 SIM.: Theophr. h. pl. I 10, 4. VI 1, 3. Pl. XXII 28 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. II 52 (265) — Pl. l. s. eup. I 60 (123) — Pl. l. s. eup. I 37 (110). 3 EXC.: med. Gal. XII 130 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. στοιβή. 7 SIM.: Pl. XXV 70 cf. [Theophr.] h. pl. IX 8,"5. 7 EXC.: Orib. XI s. v. (κλύμενον — δρεινόν) cf. Hes. s. v. κλύμενον. 1 δύναται δὲ EDi τὰ κρέα συνάγειν συνεψομένη Di καὶ ῥήγματα ὠφελεῖ σὺν οἴνῳ ποτιζομένη Di 3 num. cap. υπδ ODi: ιβ E tit. περὶ στυβῆς FHA: περὶ στοιβῆς Di στοιβὴ γνώριμος RDi στυβῆς PVAHE (corr. E2): στυβίς F (στυβή in ind.): stibis Dl: στοιβή Theophr. l. s. Pl. l. s. D. eup. Gal. Hes. ἧς ὁ καρπὸς Di post στύφει synon. Rom. add. A ὅθεν καὶ RFHADi δυσεντεριῶντας ἰἆται R 4 καὶ ἐγκλύζεται E δὲ καὶ om. E 5 σύγχυσιν ὠφελεῖ V 6 τὴν — ἴσχει om. C: del. A2 αἱμορραγίαν FHADi: αἱμορραγίας δὲ E 7 num. cap. υπε ODi: E tit. περὶ κλυμένου FHADi post κλύμενον syn. e R add. DiA: marg. H2 8 C fol. 319r: N 137: syn. marg. add. H2 στόβιον CH2 στεπάμ A 9 C fol. 182r: N 56: marg. adscr. N (m. rec.) volubilis cf. D. IV 14. 142 10 ἡλιοφεύς R ἡλιοφυές Di (folliculos habet orbiculatos): ἡλιόφυτον appellatur μῖλαξ τραχεῖα D. IV 142 ἡπατεῖτις N σμίλαξ R: μίλαξ Di 11 μεργίνη librd: corr. coll. D. IV 14. 39 οὐολουκουρμού HA 12 οὐολουκρουμάιους RDi: οὐολουκουρμάιους H ὀξυουί HA 13 ad rem cf. Pl. XXV 70 (ex auct. Rom.) clymenus . . hederae foliis ἐπὶ — λευκόν om. N 15 τῇ om. C 16 ποιεῖ — ἀναγωγὰς supplevi e D. (aberravit librarius a ποιεῖ ad πινόμενος) πενόμενον R: correxi 17 καὶ (pr.) om. N 18 ἐκ τῶν N αἱμορροίας N κυάμου, φύλλα δὲ πρὸς τὰ τοῦ ἀρνογλώσσου, θυλάκια δὲ ἐπὶ τοῦ καυλοῦ εἰς ἄλληλα νεύοντα, ἐοικότα ἴριδι καὶ πολύποδος πλεκτάναις· ἄριστον δὲ τὸ ὀρεινόν. χυλίζεται δὲ ὅλον σὺν τῇ ῥίζῃ.

ποιεῖ δὲ ὁ χυλὸς πρὸς αἵματος ἀναγωγάς πινόμενος καὶ κοιλιακοὺς καὶ ῥοῦν ἐρυθρόν, ψύχων καὶ στύφων· ἐπέχει δὲ καὶ τάς ἐκ μυκτήρων αἱμορραγίας. τὰ δὲ θυλάκια λεῖα τοῖς νεοτρώτοις ἐπιτιθέμενα μέχρι ἀπουλώσεως ἐνεργεῖ.

14 περικλύμενον· οἱ δὲ σπληνίον, οἱ δὲ καὶ τοῦτο κλύμενον καλοῦσι. θαμνίσκος ἐστὶν ἀπλοῦς, ἔχων ἐκ διαστήματος φυλλάρια περιειληφότα αὐτόν, ὑπόλευκα, κισσοειδῆ καὶ παρὰ 14 RV: περικλύμενον· οἱ δὲ αἰγίνη, οἱ δὲ κλύμενον, οἱ δὲ κάρπαθον, οἱ δὲ σπλήνιον, οἱ δὲ ἡπατῖτις, οἱ δὲ ἑλξίνη. μείζων, οἱ δὲ κληματῖτις, οἱ δὲ ⟨ἀ⟩ἀμερσίνη, οἱ δὲ καλυκάνθεμον, προφῆτια πιλίον Ἀφροδίτης, Αἰγύπτιοι τουκού, Ἄφροι λαυάθ, Ῥωμαῖοι βούλουκρουμ μάϊους. 5 SIM.: Pl. XXVI 131 D. eup. II 29 (239) — eup. II 48 (260) — eup. II 82 (293) — eup. I 210 (203) — Pl. XXVI 140. 9 SIM.: Pl. XXVII 120 (e S. N.). 9 EXC.: Orib. XII s. v. (περικλύμενον — θάμνοις); Gal. XII 98 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes s. v. περικλύμενον. 1 δὲ (pr.) ἔχει E δὲ (alt.) ἔχει Di ad rem cf. Di folliculos super ipsa virga duos sibi cohaerentes, similes iridi et polirodio 2 καὶ] ἢ Orib.Di 3 τὸ ὅλον E 5 ἀναγωγὴν Di 6 στύφων καὶ ψύχων Di (e R) 7 θυλάκια FHEDl: φύλλα RP: φύλλα λεῖα ἢ τὰ θυλάκια Di cf. Pl. XXVI 140 folliculi clymeni recentibus plagis inponuntur νευρωτρώτοις E 8 μέχρι τῆς ADi ἐπουλώσεως FHADi 9 num. cap. υπϚ ODi: ιδ E tit. περὶ περικλυμένου FHADi post περικλ. syn. e R add. Di: post σπλήνιον A: mg. H2 οἱ δὲ καὶ τοῦτο κλύμενον καλ. om Dl 10 δὲ ἐστιν Orib. ἔχων καυλὸν τετράγωνον καὶ add. Orib. (e cap. antecedenti) cf. Pl. periclymenon fruticat et ipsa ex intervallo duo folia habens subcandida, mollia διαστημάτων CDi 11 ὑπερειληφότα R αὑτὸν P: αὐτὸν reliqui: fort. αὑτά 12 C fol. 278v: N 124: mg. add. N (m. rec.) volubilis αἰγίνη] Lonicera caprifolium hodie vocatur κλύμον libri: correxi 13 κάρπαθον] cf. Pl. XXXII 58: vulgo κάρπασον οἱ δὲ σπλήνιον om. H ΕΠΕΤΗΤΗϹ R: ἐπετῖτις Di: ἐπετίτης HA: correxi (cf. D. IV 13. 142. 179) 14 μερσίνη R: μυρσίνη HA: μεργίνη Di: correxi cf. D. IV 13. 39 καυλακάνθεμον C: καλικάνθεμον A 15 πιδιον C: πήλιον HA τοῦκον Di: τούρκον H: τούκους A Ἄφροι λανάθ AHDi (post syn. Rom. transpos.) cf. Löw l. s. 408 τὰ φύλλα ἐκβλαστήσεις, ἐφʼ ὧν καρὸς κισσῷ παραπλήσιος, οἱονεὶ ἐπικείμενος τῷ φύλλῳ, σκληρὸς καὶ δυσαπόσπαστος, ῥίζα παχεῖα φύεται ἐν ἀρούραις καὶ φραγμοῖς, περιελίττεταί τε τοῖς πλησιάζουσι θάμνοις.

2 τούτου ὁ καρπὸς πέπειρος συλλεγεὶς καὶ ξηρανθεὶς ἐν σκιᾷ πίνεται μετʼ οἴνου δραχμῆς μιᾶς ὁλκὴ ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ σπλῆνα ἐκτήκει καὶ κόπον λύει καὶ ὀρθόπνοιαν ὠφελεῖ καὶ λυγμόν, οὖρόν τε ἄγει ἀπὸ τῆς ἕκτης ἡμέρας αἱματῶδες· ἔστι δὲ καὶ ὠκυτόκιος. τὴν αὑτὴν δὲ καὶ τὰ φύλλα δύναμιν ἔχει· ἐπὶ ἡμέρας δὲ τριάκοντα ἑπτὰ ποθέντα ἀγόνους ποιεῖν ἱστορεῖται, συναλειφόμενα δὲ μετ᾿ ἐλαίου ἐπὶ τῶν περιόδων τά φρικία παραιτεῖται.

15 τρίβολος· ὁ μὲν χερσαῖος ἀνδράχνη τὰ φύλλα ἔοικε, 5 SIM.: Pl. XXVII 120 — [Theophr.] h. pl. IX 18, 7 Zop. Orib. II 566) Pl. XXVI 77. XXVII 120 D. eup. II 61 (272) — Pl. XXVI 111 — Pl. XXVII 120 — Pl. XXVI 41 eup. II 89 (251) — Pl. XXVII 120 eup. II 12 (312) — Pl. l. s. eup. II 75 (287) — [Theophr.] h. pl. IX 18, 6 Pl. XXV 70 Ruf. ed. Ruelle 430. 10 TEST.: Gal. XII 98: ξηραίνει δὲ καὶ ⟨τὸ⟩ σπέρμα, καί τινές φασιν εἰ ἐπὶ πλέον πίνοιτο, παντάπασιν ἀγόνους γίνεσθαι τοὺς πίνοντας. ὁρίζουσι δʼ ἔνιοι καὶ προθεσμίαν ἡμερῶν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ πόσει, καθάπερ καὶ Διοσκουρίδης ἑπτὰ καὶ τριάκοντα λίγων ἱστορεῖσθαι αὐτάς. οὗτος δὲ καὶ τὸ οὖρον αἱματῶδες γίνεσθαί φησιν ἀπὸ τῆς ἔκτης τῶν ἡμερῶν. 12 SIM.: Theophr. h. pl. VI 1, 3. 5, 3 Pl. XXII 27 (e S. N.) XXI 98 (e Theophr.). 12 EXC.: Orib. XII s. v. (τρίβολος — στύφουσι); Gal. XII 144 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 27 (e D. lat.); Hes. s. v. τρίβολοι. 1 ὁ καρπὸς RDi παραπλήσιος, ἄνθος δὲ (om. N) λευκόν, κρίνῳ (κοιάνῳ N) ἐμφερές, ὑποστρόγγυλον, οἱονεὶ περιφερές (om. N), ἐπικείμενον τῷ φύλλῳ καρπὸν σκληρὸν καὶ δυσαπόστατον R, unde ἄνθος λευκόν, κυάμῳ (κρίνῳ superscr. A2) ἐμφερές, ὑποστρόγγυλον, οἱονεὶ (περιφερὲς add. A2) ἐπικείμενον τῷ φύλλῳ· καρπὸν (om. A: marg. add. A2) σκληρὸν καὶ δυσαπόστατον ADi at cf. Pl. in cacumine autem semen inter folia durum et quod difficile uellatur 2 ἐπικείμενον H 3 ῥίζαν δὲ ἔχει παχεῖαν E παχεῖα] μακρά Orib: radix est illi grossa Dl: παχεῖα περιφερής N: ῥιζαν ἔχει παχεῖαν περιφερῆ Di φύεται δὲ CE ἀρούραις] χαράδραις Orib. ἐνπεριειλουμένη Orib. 4 τε] δὲ NDi 5 συλλεχθείς V: συλλέγεται N 6 α΄ ὁλκὴν HDi: δραχμῆς ὁλκῆς (μιᾶς add. E) RE ἐφʼ ἡμέρας CE: tricenis diebus Pl. l. s.: ἐπὶ ἡμέρας λ΄ (δ΄ ed.) D. eup. l. s. cf. [Theophr.] IX 18, 6 7 τήκει NEDi καὶ (alt.) om. R 8 οὖρα NDi τε scripsi: δὲ libri: om. NDi ἀπὸ] ἐκ N τῆς om. H ἕκτης om. N αἱματώδεις P: αἱματώδη NDi 9 ὠκυτόκιον REDi ἐφ᾿ ἡμέρας R 10 δὲ om. REDi τριάκοντα πέντε C: λε N ἐπιταποθέντα (i. e. ἑπτὰ ποθ. varia lectio) R καὶ ἀγόνους Di ἱστορεῖται ποιεῖν (πινόμενα add. E) CE: ἱστορεῖται ἀγόνους ποιεῖν N ἀλειφόμενα RDi: συναλειφόμενον E 11 δὲ] τε E: om. O περιοδικῶν EDi 12 num. cap. υπζ ODi: ιε E tit. περὶ τριβόλου FHADi post τριβολος syn. e R add. Di: marg. H2 δισσὸν εἶδος add. R cf. Dl triboli genera sunt duo, siccus et humidus ἐοικότα ἔχει R: ἔοικε, τὸ δὲ ἕτερον λεπτότερα πολλῷ N λεπτότερα δέ, καὶ τὰ κλήματα μακρά, κατά γῆς ἐστρωμένα, καὶ πρὸς αὐτοῖς ἄκανθαι στρυφναί, σκληραί· φύεται παρὰ ποταμοῖς καὶ οἰκοπέδοις. ἐστι δέ τις καὶ ἔνυδρος ἐν ποταμοῖς φυόμενος, ὑπερέχων τὴν κόμην, τὴν δὲ ἄκανθαν κρύπτων· φύλλα πλατέα, μόσχον ἔχοντα μακρόν, καυλὸς δὲ ἐξ ἄκρου παχύτερος, μᾶλλον τοῦ ἐν βάθει· πρόσεστι δὲ καὶ τριχώδη τινὰ ἀποπεφυκότα, σταχυοειδῆ καρπὸς σκληρὸς ὡς καὶ θἀτέρου.

ἀμφότεροι δὲ ψύχουσι, στύφουσιν εἰσὶ δὲ πάσης φλεγμονῆς 2 καταπλάσματα, σὺν μέλιτι δὲ ἄφθας καὶ τἀς ἐν στόματι σηπεδόνας καὶ παρίσθμια καὶ οὖλα θεραπεύουσι. χυλίζονται δὲ καὶ εἰς ὀφθαλμικά· ὁ δὲ καρπὸς αὐτῶν χλωρὸς καὶ λιθιῶντας πινόμενος ὠφελεῖ. τοῦ δὲ χερσαίου ὅσον δραχμὴ μία πινομένη καὶ καταπλασσομένη τοὺς ἐχιοδήκτους ἀποκαθίστησιν, ἁρμόζει καὶ θανασίμοις μετʼ οἴνου πινόμενος· κτείνει δὲ καὶ ψύλλους τὸ ἀπόζεμα αὐτοῦ ῥανθέν. οἱ δὲ περὶ τὸν Στρυμόνα 15 RV: τρίβολος· οἱ δὲ βουκέφαλος, οἱ δὲ ταυρόκερας, Ῥωμαῖοι τρίβουλουμ ἀκουάτικουμ. 3 SIM.: Theophr. h pl. IV 9, 1 sq. Pl. XXII 27. XXI 98. 8 SIM.: Pl. XXII 27 — Pl. l. s. D. eup. I 82 (135) — Pl. l. s. eup. I 29 (107) — Pl. l. s. — Pl. eup. II 111 (309) Ruf. ed. Ruelle 29 — Pl. l. s. (in fine) — Theophr. h. pl. IV 9, 1. Pl. l. s. 15 EXC.: Orib. XII s. v. (οἱ δὲ — ἄρτου). 1 δὲ πολλῷ CA2: sed tenera et dura Dl καὶ (pr.) om. Orib.E: καὶ κατακλήματα P καυλία R μικρά R στρυφνά pro ἐστρωμένα Orib. (om. στρυφναί post ἄκανθαι): ἐστρωμένα στρυφνά E 2 αὐτοῖς] αὐτὰς Orib.: αὐταῖς C: αὐταῖς ταῖς ἀκάνθαις N ἄκανθαι fructus sunt cum spinis exstantibus. accuratius Ps. D. de h. f. mittit caules secundum terram stra tas, in quibus habet quosdam globulos, duris spinis exstantibus angulatos στρυφναί om. EDl φύεται (φύονται R) δὲ REDi παρὰ ποταμοῖς libri: ἐν πεδινοῖς mavult Spr.: vix recte cf. Fraas syn. pl. 83 ἔστι] ὁ Orib. παρὰ ποταμοῖς ODi 5 ad πλατέα cf. Theophr. τὸ δὲ φύλλον ἐστὶ πλατύ, προσεμφερὲς τῷ τῆς πτελέας (unde Pl, XXI 98) μόσχον] καυλίσκον E (μόσχον superscr. E2) καυλὸς] καυλὸν ROrib. παχύς NDi: παχύ C: παχύτερον Orib. 6 τοῦ ἐν βάθει] ὡς λωτοῦ R (marg. add. A2) 7 στάχυος εἴδη Orib.: σταχυώδη N ὁ δὲ καρπὸς Orib.: ὁ καρπὸς E: καρπὸς δὲ R: καρπὸς om. (spatio relicto) FH (superscr. H2) ὁ θατέρου Di 8 στύφουσιν ψύχουσιν R: στύφουσι καὶ ψύχουσιν Orib.E Ps. D. de h. f.: virtus est illis frigida et stiptica Dl εἰσίν τε CE 9 κατάπλασμα RE καὶ τὰς ἐν στόματι σηπεδόνας om. R: post παρίσθμια colloc. Di 10 χυλίζεται RPEA: χυλίζονται reliqui 11 τὰ ὀφθαλμικά REDi αὐτοῦ ODl αὐτῶν reliqui καὶ (alt.) om. Di 13 καὶ καταπλασσομένη om. R 14 ἁρμόζει δὲ E 15 ψύλλας Di στρυμῶνα P 16 C fol. 336v: N 156 βουκέφαλος HDi: βουκέφαλον R 17 τρίβολουμ libri: correxi ἀκρατικούμ HDi ποταμὸν Θρᾷκες τῇ μὲν πόᾳ χλωρᾷ ἱπποτροφοῦσι, τὸν δὲ καρπόν, ὄντα γλυκὺν καὶ τρόφιμον σιτοποιοῦσι χρώμενοι αὐτῷ ἀντὶ ἄρτου.

16 RV: σαξίφραγον· οἱ δὲ σαξίφραγγον, οἱ δὲ ἔμπετρον, οἱ δὲ καὶ τοῦτο σκολοπένδριον, οἱ δὲ βροῦχον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι σαξίφραγαμ, οἱ δὲ σατανάριαμ. ἐστὶ φρυγανῶδες, ἐν πέτραις καὶ τραχέσι τόποις φυόμενον. δύναμιν δὲ ἔχει ἡ πόα λεία ἀπυρέτοις μὲν σὺν οἴνῳ, πυρέσσουσι δὲ ἐν ὕδατι θερμῷ διδομένη ἐν ποτῷ, λίθους τε τοὺς ἐν κύστει θρύπτειν καὶ διʼ οὔρων ἄγειν· εὐθετῶς ἁρμόζει.

16 λειμώνιον· οἱ δὲ νευροειδές. τὰ μὲν φύλλα ἔχει ὅμοια τεύτλῳ, λεπτότερα δὲ καὶ μικρότερα, δέκα ἤ πλείω, καυλὸν δὲ λεπτόν, ὄρθιον ὥσπερ κρίνου, γέμοντα καρποῦ ἐρυθροῦ, 4 SIM.: Paul. Aeg. VII 3 s. v. Ps. Ap. 97. A. Mai VII 434. 445. 11 SIM.: Pl. XX 72 (e S. N.). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (λειμώνιον — γεῦσιν, φύεται — τόποις); Gal. XII 57 (unde Aet. I s. v. λειμώνιον ἢ κυνόγλωσσον, Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 τὴν μὲν πόαν (om. C) χλωρὰν (χλωρὰ E) REDi 2 γλυκὺν ὄντα R Orib.EDi σιτοποιοῦνται RDi 4 sequ. in Di cap. υπη· περὶ σαρξιφράγου e R (C fol. 290r: N 134) interpolatum, unde Ps. Ap. 97. σαρξίφαγον Di: σαρξιφαγές Paul. Aeg. l. s.: saxifraga Ps. Ap.: Pl. XXII 64 adianti genus nigrum saxifragum appellari testatur: Gal. (VI 339) σαξίφραγον herbam eandem cum cestro statuit cf. Salm. de hom. 42 οἱ δὲ σαξίφραγγον om, C: σαξίφρανγον N ἔμπετρον] πετρεαν C: ἔνπετρον Ν 5 verba οἱ δὲ καὶ τοῦτο — καλοῦσιν om. NDi σκολυπένδριον C: alii uocant scolopendria Ps. Ap.: scolopendros, quam nos saxifragam appellamus Marc. Emp. 26, 8 (254 H): alii scolymos add. Ps. Ap. βρονχον C: alii brucos Ps. Ap. (L.) 6 σαξίφραγα N: σαξιφράγγα Di: Itali saxifraga dicunt, alii uitis cana (canum L1 V), alii aproco, alii lampago uocant Ps. Ap. οἱ δὲ σανάριαμ C: om. NDi: correxi coll. D. III 78 θάμνος ἐστὶ φρυγανώδης Di 7 φυόμενος Di post φυόμενον inser. ἐπιθύμῳ ἐμφερές N: . . . . ἐμφερής (spatio 7 litt. relicto) Di post ἔχει haec habent NDi ἑψηθεῖσα ἐν οἴνῳ καὶ πινομένη (πυρέσσουσι add. Di) βοηθεῖν στραγγουρίᾳ (τε inser. Di) καὶ λυγμῷ καὶ (om. Di) λίθους (τε add. Di) τοὺς ἐν κύστει θρύπτειν καὶ δι᾿ οὔρων ἄγειν (οὖρα ἄγειν Di) 9 διʼ superscr. C 11 num. cap. υπη O: υπθ Di: ιϚ E tit. περὶ λειμωνίου FHADi λιμώνιον E post λειμώνιον syn. e R add. DiA: marg. H2 post νευροειδές add. οἱ δὲ ποταμογείτων A: superscr. H2 (inde natum quod in RV s. v. ποταμογείτων ἕτερος C fol. 281v, N 127 text. huius cap. legitur) 12 λευκότερα A (λεπτότερα Superscr. A2) μικρότερα PFA (ante corr.): μακρότερα reliqui: multum minoribus foliis tenuioribusque (quam beta vulgaris) Pl. δέκα] om, RDl: ἰ (sic) Orib.: δέκα ἢ (in ras.) E2 cf. Pl. undecim saepe, caule lilii (corr. Saraz.) ἢ] καὶ ROrib.Dl 13 δὲ om. RDi: δὲ ἀνίησιν E μακρὸν λεπτόν Dl ὀρθόν NOrib.: ὄρθιον ἴσον (dittogr.) RHDi ὡσπερεὶ Orib. κρίνον AE στύφοντος πρὸς τὴν γεῦσιν. δύναται δὲ ὁ καρπὸς λεῖος σὺν οἴνῳ ποθεὶς ὀξυβάφου πλῆθος δυσεντερικούς | καὶ κοιλιακοὺς ὠφελεῖν, ῥοῦν τε ἐρυθρὸν ἵστησι. φύεται δὲ ἐν λειμῶσι καὶ ἑλώδεσι τόποις.

17 λαγώπουν· δύναμιν ἔχει στατικὴν κοιλίας πινόμενον μετʼ οἴνου, ἐπὶ δὲ πυρεσσόντων μεθʼ ὕδατος· περιάπτεται δὲ καὶ πρὸς φλεγμονὴν βουβώνων. φύεται δὲ ἐν πρασιαῖς.

18 μήδιον· φύεται ἐν παλισκίοις τόποις καὶ πετρώδεσι. φύλλα δὲ σέριδι ὅμοια, καυλὸς τρίπηχυς, ἄνθη πορφυροειδῆ, 16 RV: λειμώνιον· οἱ δὲ νευροειδές, οἱ δὲ λογχῖτις, οἱ δὲ νάπειον ὄνου, Μάρσοι μενδρουτά, Σύροι μεούδα, οἱ δὲ λυκοσέμφαλον, οἱ δὲ ἐλλεβοροσήματα, οἱ δὲ σκύλλιον, προφῆται λύκου καρδία, Ῥωμαῖοι οὐηράτρουμ νίγρουμ, οἱ δὲ τιντιννάβουλουμ τέρραι, Γάλλοι ἰουρβαρούμ, Δάκοι δάκινα. 17 RV: λαγόπουν· οἱ δὲ λαγοῦ κύμινον καλοῦσιν. 5 SIM.: Pl. XXVI 52 (e S. N) D. eup. II 47 (258). 5 EXC.: med. Gal. XII 56 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Ps. Ap. 62. 8 SIM.: Pl. XXVII 104 (e S. N.) — Zop. (Orib. II 597) Pl. l. s. 8 EXC.: Orib. XI s. v. (μήδιον — στρυφνή); cf. Gal. XII 72 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. μήδιος. 1 στύφοντα Orib. E: στύφον τῇ γεύσει C πρὸς addidi 3 ἐρυθρὸν γυναικεῖον R: γυναικεῖον ἐρυθρὸν Di ἐπιστάνειν R: ἐφιστάνειν Di: ἐφιστᾶν E (in marg. corr. τάνειν E2) λειμώδεσι Orib.: λιμνώδεσι E 5 num. cap. υπθ O: υʕ ΄ Di: ιζ E tit. περὶ λαγόποδος HDi: περὶ λαγοπ/ A λαγόπουν RFHADi: λαγώπους Orib. (II 656) D. eup. Paul. Aeg. Pl.: λαγόπους E post λαγώπουν syn. e R add. DiA: mg. H2 λαγόπουν γνώριμον R δύναμιν δὲ RE (δὲ eras. E2) σταλτικὴν RHADi: στυπτικὴν καὶ σταλτικὴν E (λ eras. E2) 6 τῶν πυρεσσόντων RDi 7 φλεγμονὰς HA nascitur in segetibus Pl.: nascitur in pratis Ps. Ap.: nascitur locis cultis et ubi oliva habundaverit Dl 8 num. cap. υʕ Ο: υʕα Di: ιη E tit. περὶ μηδίου FHADi N (fol. 103 s. v. μήδιον) text. cap. de medicagine (D. II 176) add., quo factum est, ut syn. ad medicaginem pertinentia huic cap. inser. DiA: mg. H2 μήλειον (δ superscr.) Orib. τόποις post πετρώδεσι colloc. Orib. 9 ἔχει φύλλα AHDi δὲ addidi ἴριδι AHDi: folia habet seridi similia Dl 10 C fol. 216r: N fol. 98 λιμώνιον R 11 ναπιονονιου RA: ναπιονονίννου HA: ναπιονίου (νο superscr.) Di: correxi Μάρσοι libri: fort. Μυσοὶ μεντρουδα superscr. A2 λυκοσέμφαλον libri: corruptum 12 ἐλλεβ. vocatur quod folia habeat hellebori albi similia (cf. D. IV 148) σκύλιον HA 13 οὐηρατου νιτρου R: οὐιρατουνίγρου HDi: οὐραιτουνίγρου A: correxi τιντιναβουλουμ libri: correxi 14 τέρα Di: τέρε HA δάκεινα N cf. Tomaschek l. s. 29 15 C fol. 221r: N 92 λαγόπουν R: nihil mutandum esse monet Schulze λαγουκυμινον C: λαγοκυμεινον N cf. Ps. Ap. nomen herbae leporis pes, quam Afri utunnin (utunni L) dicunt, Bomani eam herbam benedictam vocant μεγάλα καὶ περιφερῆ, καρπὸς μικρός, ἐοικὼς κνήκῳ, ῥίζα σπιθαμιαία, βακτηρίας ἔχουσα πάχος, στρυφνὴ γευομένῳ, ἥτις ξηρὰ λεία ἐκλειχθεῖσα σὺν μέλιτι ἐφʼ ἱκανὰς ἡμέρας ῥοῦν τὸν ἐρυθρὸν ἵστησι. τὸ δὲ σπέρμα σὺν οἴνῳ ποθὲν ἔμμηνα ἄγει.

19 ἐπιμήδιον· καυλός ἐστιν οὐ μέγας, κισσῷ παραπλήσια φύλλα ἔχων, ὅσον δέκα ἢ δώδεκα· οὔτε δὲ καρπὸν οὔτε ἄνθος φέρει· ῥίζαι λεπταί, μέλαιναι, βαρύοσμοι, γευσαμένῳ μωραί· φύεται ἐν τόποις ὑδρηλοῖς.

ταύτης τὰ φύλλα λεῖα μετʼ ἐλαίου κατάπλασμα μαστῶν εἰς τὸ μὴ αὔξεσθαι, ἀτόκιός τε ἡ ῥίζα, καὶ τὰ φύλλα λεῖα ποθέντα ἐν οἴνῳ μετὰ τὴν κάθαρσιν δραχμῶν πέντε πλῆθος ἐπὶ ἡμέρας πέντε ἀσυλλήπτους τηρεῖ.

20 ξιφίον· οἱ δὲ φασγάνιον, οἱ δὲ μαχαιρίωνα καλοῦσι 19 RV: ἐπιμήδιον· οἱ δὲ ἔρινος, οἱ δὲ θρυάς, οἱ δὲ πολύρριζον, Ῥωμαῖοι οὐινδίκτα. 5 SIM.: Pl. XXVII 76 (e S. N) — Pl. l. s. D. eup. I 133 (161) — Pl. l. s. eup. II 95 (299). 5 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐπιμήδιον — ὑδρηλοῖς); med. Gal. XI 876 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM.: Pl. XXV 138; Theophr. h. pl. VI 8, 1 VII 12, 3. 13 EXC.: Orib. XII s. v. (ξιφίον — ἀρούραις); med. Gal. XII 87 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 83; Hes. s. v. ξίφος; Anecd. gr. ed. Boissonade II 402. 1 κνήκῳ ὅμοιος Orib. 3 ἑφθὴ ἐφ᾿ ἑκανὰς FHADi 4 ἄγει ἔμμηνα FHADi 5 num. cap. υϥα O: υϥβ Di: ιθ E tit. περὶ ἐπιμηδίου FHDi: περὶ ἐπιμιδίου A post ἐπιμήδιον syn. e R add. Di: mg. H2 φύλλα ἔχων κισσῷ παραπλήσια E παραπλήσιος R at cf. Pl. hederae foliis denis atque duodenis 6 ἕνδεκα ἢ δώδεκα R 7 ῥίζαι δὲ EDi (dittogr.) 8 φύεται δὲ C ὑδρηροῖς REDi 9 καταπλάσματα A ad rem cf. Pl. folia in vino trita virginum mammas cohibent: Gal. δύναται δὲ καταπλαττομένη μαστοὺς ὀρθίους διαφυλάττειν 11 post κάθαρσιν desinit cap. in haec ἐπὶ ἡμέρας πέντε (ἐφ᾿ ἡμέρας πλῆθος πέντε C) R: ἐπὶ ἡμέρας ιε πλῆθος ε Ε ἐπὶ ἡμέρας πόντες om. O at cf. Dl folia et radix eius . . . generare non sinit, si quinque aut sex diebus fuerit bibita 12 ἀσυλλήπτους γὰρ Di 13 num. cap. υϥβ RFH: υϥα A: υϥγ Di: E tit. περὶ ξιφίου PHADi ξίφιον E post ξιφίον syn. e R add. Di: marg. H2 post φασγάνιον inser. οἱ δὲ ἀνακτόριν (superscr.) ἀνακτόριοι A2) A οἱ δὲ μαχαιρίωνα καλοῦσι om. Orib. μαχαιρίωνα OE: μαχαιρώνιον RDi (superscr.) A2): macerida Dl: suspectum 14 C fol. 106r: N 78 ἐρινεός CHDi: ἐρεινεός, οἱ δὲ ἔρις N: correxi coll. D. IV 141 θριάς H πολύριζον R 15 epimedium sive ut latini uinectam alias vindictam dicunt sec. Diasc. M. S. διὰ τὸ τοῦ φύλλου σχῆμα· ἔοικε γὰρ ἴριδι, ἔλαττον ὂν καὶ στενώτερον, ἄποξυ ὡς μαχαίριον, ἰνῶδες· καυλὸν δὲ ἀνίησι πηχυαῖον, ἐφʼ οὗ ἄνθη πορφυρᾶ, στοιχηδὸν ἀπʼ ἀλλήλων διεστῶτα, καρπὸν δὲ στρογγύλον, ῥίζας δύο, τὴν μίαν τῆς ἑτέρας ἐπικαθημένην, ὥσπερ βολβία μικρά· τούτων ἡ μὲν κάτω ἰσχνή ἐστιν |, ἡ δὲ ἄνωθεν ἁδροτέρα· φύεται μάλιστα ἐν ἀρούραις.

δύναται δὲ ἡ ἄνωθεν ῥίζα καταπλαττομένη μετʼ οἴνου καὶ 2 λιβανωτοῦ ἀκίδας καὶ σκόλοπας ἐπισπᾶσθαι, σὺν ἀλεύρῳ δὲ αἰρίνῳ καὶ ὑδρομέλιτι διαφορεῖν φύγεθλα, ὅθεν καὶ ταῖς τοιαύταις ἐμπλάστροις μείγνυται· ἄγει δὲ καὶ καταμήνια προστεθεῖσα. φασὶ δὲ καὶ ἀφροδίσια παρορμᾶν τὴν ἀνωτέρω ῥίζαν σὺν οἴνῳ ποθεῖσαν, τὴν κατωτέραν δὲ ἀγόνους ποιεῖν, ἐντεροκηλικοῖς τε παιδίοις ὠφελίμως δίδοσθαι τὴν ἐπάνω ῥίζαν ἐν ποτῷ σὺν ὕδατι.

20 RV: ξιφίον· οἱ δὲ ἀνακτόριον, οἱ δὲ φασγάνιον, οἱ δὲ μαχαιρώνιον, οἱ δὲ Ἄρειον, Ῥωμαῖοι γλαδιώλουμ, οἱ δὲ σεγετάλεμ. 8 SIM.: Pl. l. s. D. eup. I 167 (180) — Zop. (Orib. II 588) — Pl. XXVI 156 eup. II 75 286) — Pl. XXVI 94 eup. II 96 (300) — Pl. XXVI 79. 16 SIM.: Ps. Ap. 47 (Ps. Orib. I 33). 1 σχῆμα ὠνόμασται ξιφίον RDi γὰρ] δὲ Orib.: quia similia sunt iridi Dl ἴριδι (ι pr. in ras.) E2: ἴδιον A (corr. A2) ὂν] δὲ Orib.: μέντοι RDi: om. A 2 καὶ ἄποξυ ROrib.EDiDl 3 πηχυαῖον ὀποῦ μεστόν Orib. 4 δὲ om. ROrib. τὴν μὲν RDi ἐπὶ τῆς ἑτέρας καθημένην ROrib.EDi 5 ὡσπερεὶ C κάτω] μία R 6 μικρὰ ἢ ἰσχνή E cf. Pl. radice ad nucis atellanae figuram fimbriata φύεται δὲ E ἐν ἀρούραις] e diverso xiphion et phasganion in umidis (sc. nascitur) Pl.: τὸ ἐν τῷ σίτῳ ξιφίον Zop. (Orib. II 567) 8 καταπλαττομένη PN: καταπλασσομένη reliqui 10 οἰνομέλιτι R (superscr. A2): cum pulenta adhibita in cataplasma et mulsa pustulas et tumores corporis tollit Dl διαφορεῖ RDi καὶ om. FHADi 11 ἄγουσι . . . προστεθεῖσαι R 12 πρὸς ἀφροδ. R ἀνωτέραν CE: ἀνωτέρω reliqui 13 κατωτέραν PHDi: κατωτέρω F: προσγιωτέραν C: προσγειοτέραν E: δὲ μικροτέραν N post ποιεῖν add. τὴν κατωτέρω δὲ R (om. τὴν ἐπάνω δίζεν) 15 σὺν ὕδατι ποθεῖσαν A 16 C fol. 240v: N 114 marg. adscripsit N (man. rec.) xyfion gladiolus ἀνακτόριν HDi: alii actorion Ps. Ap.: ξιφίον ὃ καὶ ἀνακτόριον Boiss. Anecd. l. s. φάσγανον CHDi: alii eam vocant fascanion Ps. Ap. (L) 17 ἄριον libri: alii arnion Ps. Ap. (L: adion L1 V): correxi γλαδιωλουμ R: γαλαδιοδούμ HDi ϹΕΝΑΛΕΜ C: γεναλέμ NDi: γρεναλέμ(ρ eras.) H: corr. Spr. cf. Herm. XXXIII 414: M. S. gladiolus segetalis quod est l. fagasinon xifion: Köbert l. s. 47

21 σπαργάνιον· φύλλα ἔχει ἐοικότα ξιφίῳ, στενώτερα δὲ καὶ ἐγκλινέστερα καὶ ἐπιμηκέστερα, ἐπ᾿ ἄκρου δὲ τοῦ καυλοῦ ὡσεὶ σφαιρία, ἐν οἷς ὁ καρπός. δίδοται δὲ ἡ ῥίζα καὶ ὁ καρπὸς σὺν οἴνῳ θηριοδήκτοις.

22 ξυρίς· οἱ δὲ ξιρίδα, οἱ δὲ ἶριν ἀγρίαν, Ῥωμαῖοι δὲ γλαδίολον καλοῦσι. τὸ μὲν φύλλον ἔχει ἴριδι ὅμοιον, πλατύτερον δὲ καὶ ἐξ ἄκρου ὀξύ, καυλὸν δὲ ἐκ μέσων τῶν φύλλων πηχυαῖον, ἱκανῶς παχύν, ἐφ᾿ οὗ λοβοὶ τρίγωνοι, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν ἄνθος πορφυροῦν, τὸ δ᾿ ἐν μέσῳ φοινικοῦν· καρπὸς δὲ ἐν θυλακίοις σικύοις ὁμοίοις στρογγύλος, μέλας, δριμύς, ῥίζα δὲ πολυγόνατος, 21 RV: σπαργάνιον· οἱ δὲ ξιφίδιον καλοῦσιν. 22 RV: ξυρίς· οἱ δὲ ξάνθιον, οἱ δὲ φιλάνθρωπον, οἱ δὲ κακός, οἱ δὲ ἶριν ἀγρίαν, Ῥωμαῖοι γλαδιόλουμ, οἱ δὲ ἴριμ ἀγρέστεμ, Δάκοι ἄπρους. 1 SIM.: Pl. XXV 109 D. eup. II 114 (315). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (σπαργάνιον — καρπός); cf. Gal. XII 129; (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 5 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 8, 7; Pl. XXI 143 (unde?). 5 EXC.: Orib. XII s. v. (ξυρίς — πυρρά); Gal. XII 87 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. ξιρίς ἢ ξυρίς). 1 num. cap. υʕγ PFH: υʕβ A: υʕδ Di: κᾱ E tit. περὶ σπαργανίου FH ADi post σπαργ. syn. e R add. DiA: marg. H2 sparganion radicem quinquefolii esse Pl. XXV 109 statuit ἔχει om. A ξιφιδίῳ RA στενώτερα] κενότερα R 2 δὲ — ἐπιμηκέστερα om. Orib. καὶ ἐγκλινέστερα om. F: ἐγκλινέστερα P: ἐπικλινέστερα reliqui καὶ ἐπιμηκέστερα PF: om. reliqui ἐπ᾿ ἄκρω COrib.: fort. ἐπʼ ἄκρῳ δὲ τῷ καυλῷ 3 δίδονται δὲ αἱ ῥιζαι E 4 πρὸς θηριόδηκτα R: πρὸς θηριοδήκτους E 5 num. cap. υʕδ PFH: υʕγ A: υʕε Di: κβ E tit. περὶ ξυρίδος FHADi post ξυρίς syn. e R add. Di: post γλαδίολον A: marg. H2 ξιρίς Orib.: σειρίς (σειρής in ind.) ἢ ξερίς E οἱ δὲ ξιρίδα om. Orib. ξυρίδα EFHA cf. [Theophr.] h. pl. IX 8, 7, ubi ξίρις vocatur 6 γλαδίολον E: γλωδίολον (α superscr.) Orib.: γαλαδίολον PF: γλαδίολουμ H: γλαδιουλούμ A τὰ μὲν φύλλα RDiA 7 post δὲ (pr.) add. καὶ μακρότερον E καυλὸν δὲ ἔχει E μέσου NOrib. τῶν om. E φύλλων ἀνίησι Orib. 8 ἐπʼ αὐτοῖς Orib. 9 θυλακίαις (o Superscr.) Orib. 10 σικυοῖς (ι et υ in ras.) E2: σικύοις PF: simile cucumeris Dl: ὀρόβοις Orib.: κυάμοις RHADi cf. Salm. exerc. Pl. 188 ὁμοίοις P: ὅμοιος reliqui μέλας] μέγας Orib.: ἐρυθρός CADi (superscr. A2): ἐρυθρὸς ἢ μέλας N: semen ipsum rotundum est et nigrum Dl 11 C fol. 334r: N fol. 158 οἱ δὲ ξιφίδιον καλοῦσιν om. C ξιφιδι . . (2 litt. evanidis) N καλοῦσι om. HA post ξιφ. add. οἱ δὲ βῶλον H 12 C fol. 241v: N 114 mg. add. N (man. rec.) spatula fetida cf. M. S. spatula fetida herba est similis yreos, gladiolo vel xifion nisi quia fetet οἱ δὲ ξάνθιον, οἱ δὲ φιλ. om. NDiH ξάνθιον] ἐξανδριον C: correxi cf. Aet. I s. v. ξάνθιον . . . οἱ δὲ φιλάνθρωπον οἱ δὲ κακὸς om. C 13 ἴριμ] ἴριν R 14 cf. Tomaschek l. s. 30. μακρά, πυρρά, ποιοῦσα πρὸς τὰ ἐν κεφαλῇ τραύματα καὶ κατάγματα.

ἀνάγει δὲ καὶ ὀστᾶ καὶ σκόλοπας καὶ πᾶν βέλος 2 ἐπισπᾶται μετά ἀπονίας, μιγέντος αὐτῇ χαλκοῦ ἄνθους μέρους τρίτου καὶ κενταυρείου ῥίζης μέρους πέμπτου καὶ μέλιτος τοῦ αὐτάρκους· θεραπεύει δὲ καὶ οἰδήματα καὶ φλεγμονάς καταπλασσομένη μετ᾿ ὄξους. πίνεται δὲ καὶ πρὸς σπάσματα, ῥήγματα, ἰσχιάδας, στραγγουρίας, διαρροίας ἡ ῥίζα μετά γλυκέος τεθαλασσωμένου. ὁ δὲ καρπὸς οὐρητικώτατος ὅσον τριώβολον ποθεὶς σὺν οἴνῳ, τήκει δὲ καὶ σπλῆνα σὺν ὄξει ποθείς.

23 ἄγχουσα· ἣν ἔνιοι κάλυκα, οἱ δὲ ὀνοκλείαν καλοῦσι.

23 RV: ἄγχουσα· οἱ δὲ κατάγχουσα, οἱ δὲ Λιβυκή, οἱ δὲ ἀρχιβδέλλιον, οἱ δὲ Ἀλκιβιάδειον, οἱ δὲ ὀνοχειλές, οἱ δὲ πορφυρίς, οἱ δὲ Μέδουσα, οἱ δὲ κάλυξ, οἱ δὲ ὀνοκλείαν, Ἄφροι βουινεσάθ. 1 SIM.: D. eup. I 166. 167 (179) — eup. I 147 (168) — eup. II 34 (247) — eup. I 237 (218) — eup. II 112 (311) — eup. II 48 (260) — eup. I 61 (272). 10 SIM.: Theophr. h. pl. VII 8, 3. 9, 3 Nic. Th. 838 Pl. XXVII 59 XXII 48 (e S. N.). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄγχουσα — τόποις); Gal. XI 811 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 60; Isid. XVII 9, 69, Hes. s. v. ἄγχουσα. 1 ὑπόλευκος, ἐνίοτε δὲ καὶ πυρρά C: ὑπόλευκος ἢ καὶ πυρρά N 2 καὶ σπόλοπας om. RE: καὶ ὀστᾶ om. reliqui: correxi coll. Dl ossa confracta excludit, omni corpori infixa evocat: D. eup. I 166 (179) ἀνάγει δʼ ὀστᾶ . . . ἰρις σὺν χαλκάνθῳ καὶ κενταυρίῳ eup. I 167 ἀκίδας δὲ καὶ σκόλοπας ἕλκει . . . ἴρεως ῥίζα 3 μετὰ βίας N: ἀπὸ βίας C: μετὰ εὐτονίας E αὐτῷ RE χαλκάνθου R μέρος τρίτον HADi 4 κενταυρίας RE μέρος πέμπτον HADi τοῦ αὐτάρκους addidi: μέλιτος τὸ αὐτάρκουν (ν in ras.) E cf. Dl addito ei florem esusti . . . et melle sufficienter 6 τὰ σπάσματα E: σπάσματα καὶ RE 7 ἰσχιάδας τε καὶ RDi στραγγουρίας καὶ RDi 8 τεθαλασσιομένου P: τεθαλασσωμένη F: τεθλασμένη reliqui cf. Dl radix eiusu fluxum ventris stringit cum dulcore et aqua maritima accepta οὐρητικώτερος A τριώβολον δραγμῆς E (corr. E2) 10 num. cap. υʕε PFH: υʕδ (δ corr. in ε) A: υʕϚ Di: κγ E tit περὶ ἀγχούσης FHADi post ἄγχουσα syn. e R add. Di: post ὀνοκλείαν A: mg. H2 ὀνόκλειαν Orib.: ὀνοκλήαν E: rhinocliam (haud recte) Pl. 11 C fol. 70r: N 16 ἄνχουσα R δὲ (pr.)] μὲν HADi κατάρχουσα R: κατάρχουσαν reliqui: corr. Sarac. λιβυκήν CHADi 12 ἀρχιβέλλιον RDi: ἀρχιβέλιον HA: correxi: archebion Pl. XXII 51 ἀλκιβιάδιον C: ἀλκειβιάδιον N: ἀλκιβάδιον HA (ἀλκιβιάδιον superscr. A2) cf. D. IV 24. 27 ὀνοχη C: ὀνόκηλλος N: ὀνόχειλος DiH: ὀνόχυλος (superscr. ὀνοχη A2) A: correxi cf. Theophr. h. pl. VII 10, 3 D. IV 24 13 μήδουσα CNDi: μύδουσα AH: correxi (propter radicis colorem subsanguineum) σάλιξ A: σάλυξ reliqui: correxi ὀνοκλείαν] ΝωΝΕΑΝ (sic) RDi: νόνεαν HA: correxi 14 βουινεσάθ libri cf. Löw l. s. 405

φύλλα θρίδακι τῇ ὀξυφύλλῳ παραπλήσια, δασέα, τραχέα, μέλανα, πολλά, πανταχόθεν τῆς ῥίζης προσπεπλασμένα τῇ γῇ, ἀκανθώδη· ἡ δὲ ῥίζα δακτύλου πάχος, τὴν χρόαν ὕφαιμος ἐν τῳ θέρει γινομένη καὶ βάπτουσα τὰς χεῖρας· φύεται ἐν εὐγείοις τόποις.

2 ἐστι δὲ ἡ ῥίζα στυπτική, ποιοῦσα πρὸς κατακαύματα καὶ παλαιὰ ἕλκη ἐναφεψομένη κηρῷ καὶ ἐλαίῳ· ἐρυσιπέλατα δὲ σὺν ἀλφίτῳ καταπλασθεῖσα θεραπεύει, καὶ ἀλφοὺς | καὶ λέπρας σὺν ὄξει καταπλασσομένη, προστιθεμένη δὲ καὶ ἔμβρυα κατασπᾷ· τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς δίδοται καὶ ἰκτερικοῖς, νεφριτικοῖς, σπληνικοῖς πυρέσσουσι μετὰ μελικράτου, ἀπυρέτοις δὲ μετʼ οἴνου. τὰ δὲ φύλλα κοιλίαν ἵστησι μετʼ οἴνου πινόμενα. χρῶνται δὲ καὶ οἱ μυρεψοὶ τῇ δίζῃ πρὸς τάς στύψεις τῶν μύρων.

24 ἄγχουσα ἑτέρα, ἣν ἔνιοι Ἀλκιβιάδειον ἢ ὀνοχειλὲς 6 SIM.: Pl. XXII 48 D. eup. I 178 (188) — Pl. XXVII 59 eup. I 169 (181) — Pl. XXII 49 eup. I 129 (159) — Pl. l. s. eup. II 78 (291) Zop. (Orib. II 597) — Pl. l. s. eup. II 56 (266) — Pl. l. s. eup. II 60 (272) — Pl. l s. eup. II 102 (303) — Pl. l. s eup. II 47 (258) — Theophr. de od. 31. 33 Pl XIII 7. 14 SIM.: Nic. Th. 541 sq. Pl. XXII 51 (e S. N.) — Nic. Th. Pl. l. s. D. eup. II 115 (317) cf. M. Wellmann II 22. 14 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄγχουσα — τόποις); Gal. XI 811 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 φύλλα ἔχει E: ἔχει superscr. Orib.(O2): τὰ μὲν φύλλα ἔχει FHADi θρίδακι] θριδακίνῃ E cf. Nic. Th. 838 δασέα] μικρά C: om. NDl μέλανα] μεγάλα Orib.: maiora Dl: μέλανα μεγάλα E: folio lactucae longiore Pl: μεγάλα fort. recte 2 προσπεπλασμένης Orib. ἐπιγειόφυλλον anchusam vocat Theophr. 3 ἡ δὲ ῥίζα] ἔχει δὲ ῥίζαν (ἔχει δὲ om. C) R τὸ πάχος FHADi τὴν δὲ Orib. ὕφαιμον R post ὕφαιμος interp. sustuli 4 γινόμενη Orib. P: γιγνομένη E: γεννωμένη reliqui (mendo sollemni) τὰς τρίχας τὰς χεῖρας E (corr. E2) χεῖρας, ἄνθη δὲ πορφυρᾶ R (marg. add. A2) φύεται δὲ EHA: γίνεται δὲ Orib. 7 παλαιὰ] πρὸς αὐτόματα R (superscr. A2): πρεσβυτικά E ἀφεψομένη R μετὰ κηρωτῆς ῥοδίνης ἢ μυρσίνης ἑψηθεῖσα D. eup. I 178 (188) 8 καταπλ. ἰᾶται RE θεραπεύει δὲ RE καὶ (pr.) om. E ἀλφοὺς] leris et vitiligini (lentigini codd.) inlinitur ex aceto Pl. 10 καὶ om, RE ἰκτερικοῖς καὶ ὑστερικαῖς E νεφριτικοῖς om. marg. add. P (cum ?? pr. m.) 11 ἀπυρέτοις δὲ μετ᾿ οἴνου addidi coll. Dl febrientibus cum mulsa datur, non febrientibus cum vino Pl. XXII 49. 52 13 στύψεις] ἑψήσεις E 14 num. cap. υʕϚ ODi: κδ tit. περὶ ἑτέρας AH: περὶ ἀγχούσης ἑτέρας F: περὶ ἑτέρας ἀγχούσης Di ἄλλη ἄγχουσα Orib.: ἄγχουσαν ἑτέραν E: ἄγχουσα ἑτέρα (superscr. ἢ ὀνόχειλος H2) H: ἑτέρα ἄγχουσα ἤ ὀνόχειλος A ἀλκιβιάδιον PFREPaul. Aeg.: ἀλκίβιος Nic. Th. 541. de nomine cf. schol. Nic. Th. 541 Pl. XXVII 39 ὀνόχειλες E: ὀνόχειλον schol. Nic. Th. 838 cf. Theophr. h. pl. VII 10, 3 ἐκάλεσαν. αὕτη διαφέρει τῆς πρώτης τῳ μικρότερα ἔχειν τὰ φύλλα, τραχέα δὲ ὁμοίως, καὶ τὰ κλωνία λεπτά, ἐφ᾿ ὧν ἄνθος πορφυροειδές, ὑποφοινικοῦν, ῥίζας δὲ ἐρυθράς, εὐμήκεις, περὶ τὸν πυραμητὸν ἐχούσας τι αἱματῶδες· φύεται ἐν ἀμμώδεσι τόποις.

δύναμις δὲ αὐτῆς καὶ τῶν φύλλων θηριοδήκτοις βοηθεῖν, μάλιστα δὲ ἐχιοδήκτοις ἐσθιόμενα καὶ πινόμενα καὶ περιαπτόμενα κἂν μασησάμενός τις εἰς τὸ στόμα τοῦ θηρίου ἐναποπτύσῃ, ἀποκτείνει αὐτό.

25 ἐστι δὲ καὶ ἄλλη, ἐμφερὴς ταύτῃ, ἐλάττων δέ, καρπὸν ἔχουσα φοινικοῦν ὃν ἐάν τις μασησάμενος ἐμπτύσῃ εἰς στόμα ἑρπετοῦ, ἀποκτείνει. ἡ δὲ ῥίζα μετὰ ὑσσώπου καὶ καρδάμου ποθεῖσα ὀξυβάφου πλῆθος πλατεῖαν ἕλμιν ἐκτινάσσει.

26 λυκαψός· οἱ δὲ καὶ ταύτην ἄγχουσαν ἐκάλεσαν. τὰ 24 RV: ἄγχουσα ἑτέρα, ἣν ἔνιοι Ἀλκιβιάδειον ἢ ὀνοχειλὲς καλοῦσιν. 26 RV: λύκοψις· οἱ δὲ καὶ ταύτην ἄγχουσαν καλοῦσιν. 10 SIM.: Pl. XXII 52 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. II 66 (281). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔστι — ἀποκτείνει). 14 SIM.: Nic. Th. 840; Pl. XXVII 97 (e S. N. — Crat.) — Pl. l. s. D. eup. I 169 (181) — Pl. l. s. eup. II 24 (236). 14 EXC.; Orib. XI s. v. (λυκαψός — πεδίοις); cf. Gal. XI 812 s. v. ἄγχουσα (═ Orib. II 606. Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 καλοῦσιν E πόα αὕτη R τὰ om. Orib. 3 ἢ φοινικοῦν Orib.: super quas florem purpureum profert aut fenicinum Dl: ὑποφοινίζον NDi: ὑποφοινίζον (κι superscr. man. rec.) C δὲ ἔχε: Di 4 ἔχουσα R τι] τὸ Di ἀγγία αἱματώδη R (marg. add. A2) φύεται δὲ EFHADi ἀνεμώδεσι Orib.: nascitur locis arenosis Dl: in sabulosis nascens Pl. 6 αὐτῶν R 8 κἂν] καὶ RE (corr. E2) post κἂν 5 litt. eras E2 (ἐὰν με ?) μεμασημένος R: μασημένως E (σα superscr. E2) τις om. R ἐὰν ἀποπτύσῃς R: ἀποπτύσει E 9 ἀποκτείνει P: ἀποκτενεῖς R: ἀποκτενεῖ reliqui 10 num. cap. υʕζ ODi: c. 24 continuatur in CEDl tit. περὶ ἑτέρας FHA Di: cap. om. N post ἄλλη add. ἄγχουσα ἡ καὶ λύκαψις Orib. ταύτης E ἐλάττων P: ἔλαττον F: ἔλασσον R: ἐλάττω HDiDl at cf. Pl. est et alia huic similis flore rubro, minor et ipsa ad eosdem usus 11 μεμασημένος C ἐμπτύσῃ COrib.: ἐπιπτύσῃ P: ἐπιπτύσει E: ἀποπτύσῃ reliqui τὸ στόμα Orib. FHADi 12 τοῦ ἑρπετοῦ FHDi ἀποκτείνει P: ἀποκτενεῖ reliqui post ἀποκτείνει add. αὐτό C 13 ὡς ὀξυβάφου C ἔλμινθα A ἐκβάλλει CE 14 num. cap. υʕη ODi: κε E tit. περὶ λυκαψοῦ FHA: περὶ λυκόψου Di λέκαψος PFHD. eup. Gal. (Orib. II 606): λυκαψός E Nic. Th. l. s.: lycapsos Pl.: λύκαψις Orib.: λύκοψις RDi: licobsis Dl 15 C fol. 62r: N fol. 16 ἣν ἔνιοι] οἱ δὲ N ἀλκιβιάδιον R 17 C fol. 220r: N 93 ἐκάλεσαν N μὲν φύλλα ἔχει ὅμοια θρίδακι, μακρότερα δὲ καὶ παχύτερα καἱ τραχέα ~~πλατύτερα~~, πεπτωκότα περὶ τὴν τῆς ῥίζης κεφαλήν· καυλὸν δὲ ἀνίησι μακρόν, τραχύν, ὀρθόν, παραφυάδας ἔχοντα πολλάς, πηχυαίας, τραχείας καὶ αὐτάς, ἄνθη μικρά πορφυρᾶ· ῥίζα δὲ ἐρυθρά, στυπτική· φύεται ἐν πεδίοις.

καταπλαττομένη δὲ ἡ ῥίζα μετὰ ἀλφίτου ἐρυσιπέλατα ἰᾶται, λεία δὲ συναλειφομένη μετ᾿ ἐλαίου ἱδρῶτας κινεῖ.

27 ἔχιον· οἱ δὲ Δωρίδα, ἔνιοι καὶ ταύτην Ἀλκιβιάδειον καλοῦσι. τὰ μὲν φύλλα ἔχει | προμήκη, τραχέα, ὑπόλεπτα, πρὸς τὰ τῆς ἀγχούσης, ἥττονα δὲ καὶ λιπαρά, ἀκάνθια λεπτὰ ἐπικείμενα, ἃ καὶ δασύνει τὰ φύλλα· καυλία δὲ λεπτά, πολλά, ἑκατέρωθεν φυλλάρια ἔχοντα λεπτά, τεταρσωμένα, ἐλάττονα δὲ πρὸς λόγον τὰ ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ καυλοῦ, τὰ δ᾿ ἄνθη παρὰ τὰ 27 RV: ἔχιον· οἱ δὲ Ἀλκιβιάδειον, οἱ δὲ Δωρίδα, Ῥωμαῖοι ἀλκουβίακουμ. 8 SIM.: Num. (schol. Nic. Th. 637): Nic. Th. 637 (ex Apollod.); Pl. XXII 50 (e S. N.); XXV 104 (ex eodem fonte, ex quo schol. Nic. Th. 64. 637) — Nic. Th. 65 637 Pl. l. s. D. eup. II 115 (316) II 131 (324) cf. Zop. (Orib. II 588). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔχιον — ὑπομέλαινα); cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Pa. D. de h. f. 39. 1 ὅμοια ἔχει Orib. δὲ om. Orib.E πλατύτερα E (corr. E2) A (corr. A2): longioribus quam lactucae foliis crassioribusque Pl. 2 πλατύτερα post τραχέα add. O (del. A2): seclusi (var. lect.) περιπεπτωκότα FHA 3 δὲ om. CDi ὀρθόν, τραχύν RDi τραχύν] παχύν R: superscr. A2: παχὺν τραχύν E (corr. E2): caulem longum hirsutum habet Pl. παραφύλλα P 4 ἐπ᾿ αὐτὰς RDiE (corr. E2) A2Dl πορφυρίζοντα RDi 5 ἐρυθρὰ δὲ ῥίζα HA 6 καὶ καταπλ. HA (dittogr.) καταπλασσομένη δὲ μετ᾿ ἐλαίου ἡ ῥίζα ἱδρῶτας κινεῖ, μετὰ ἀλφίτου δὲ (μετὰ δὲ ἀλφίτου N) ἐρυσιπέλατα ἰᾶται R (λεία δὲ συναλειφομένη μετ᾿ ἐλαίου ἱδρῶτας κινεῖ add. C): καταπλ. δὲ μετ᾿ ἐλαίου ἡ ῥίζα (ἡ ῥίζα μετ᾿ ἐλαίου A) τραύματα ἰᾶται (ἱδρῶτας κινεῖ superscr, A2), μετὰ ἀλφίτου δὲ ἐρυσιπέλατα κτλ. DiA: τραύματα ἰᾶται superscr. H2 8 num. cap. υʕθ ODi: κϚ E tit. περὶ ἐχίου FHADi post ἔχιον syn. e R add. Di: syn. Rom. post δωρίδα A: mg. H2 δωρίδα| ΔΡΙΔΑ P: ἀρίδα F: ἀρίδαν Orib.HDiA (δωρίδα superscr. A2): δωρίδα E (ἀρίδα superscr. E2) Dl: doris Pl. ἔνιοι δὲ E 9 ὑπόλευκα Orib.Di 10 ἀγχούσης ὑπέρυθρα RDi (ὑπέρυθρα mg. add. A2): minora tamen et subrubra et pinguiora Orib. ἀκάνθια πολλά, λεπτά N ἐπικείμενα — ἐλάττονα δὲ om. R: ἐπικείμενα — ἑκατέρωθεν om. A 11 ἃ — φύλλα] δασέα Di δὲ om. CDi πολλὰ λεπτά H 12 ἑκατέρωθεν δὲ Di ἔχοντα addidi λεπτά] μέλανα A: πέλαν post τεταρσωμένα add. Orib.Di: superscr. H2 ταρσούμενα libri: correxi cf. D. III 156. IV. 8. 170 14 C fol. 112v: N 67 ἔχειον N: ἔχιον ὁμοίως C ἀλκιβάδιον R ἀρίδαν Di 15 ἀλκυβιακουμ N: ἀλκουβιακούμ CHADi φύλλα πορφυροειδῆ, ἐν οἷς ἐστιν ὁ καρπὸς ἔχεως κεφαλῇ ὅμοιος· ῥίζα δὲ λεπτοτέρα δακτύλου, ὑπομέλαινα, ἥτις οὐ μόνον τοῖς δηχθεῖσιν ὑπὸ ἑρπετῶν βοηθεῖ ποθεῖσα μετ᾿ οἴνου ἀλλὰ καὶ τοὺς προπιόντας ἀδήκτους τηρεῖ, ὁμοίως δὲ καὶ τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπός· παύει δὲ καὶ ὀσφύος ἄλγημα καὶ γάλα κατασπᾷ μετ᾿ οἴνου ἢ ῥοφήματος ληφθεῖσα.

28 ὠκιμοειδές· οἱ δὲ καὶ ταύτην ἔχιον καλοῦσιν ἢ Φιλεταίριον. φύλλα μὲν ἔχει ὠκίμῳ ὅμοια, κλῶνας δὲ σπιθαμιαίους, δασεῖς, λοβούς δὲ παραπλησίους ὑοσκυάμῳ, πλήρεις σπέρματος μέλανος, ἐοικότος μελανθίῳ.

δύναμιν δὲ ἔχει τὸ σπέρμα πινόμενον ἐν οἴνῳ ἐχιοδήκτους καὶ τὰ ἄλλα τῶν ἑρπετῶν δήγματα θεραπεύειν· δίδοται δὲ καὶ ἰσχιαδικοῖς μετὰ σμύρνης καὶ πεπέρεως. ῥίζα δ᾿ ὕπεστι λεπτή, ἄχρηστος.

28 RV: ὠκιμοειδές· οἱ δὲ καὶ ταύτην ἔχιον καλοῦσιν, οἱ δὲ σκορπίουρον, οἱ δὲ σπαργάνιον, οἱ δὲ ἀλθαία, οἱ δὲ ἀμαρανθίς, οἱ δὲ προβαταία, οἱ δὲ ἐλάφειον, οἱ δὲ ἀντίμιμον, οἱ δὲ πορφυρίδα, οἱ δὲ αὔγειον, οἱ δὲ νεμέσιον, οἱ δὲ Φιλεταίριον, οἱ δὲ ὕαινοψώνιον, οἱ δὲ θυρσῖτιν, οἱ δὲ θερμοῦθιν, οἱ δὲ μισοπαθές, Ῥωμαῖοι ὠκιμάστρουμ. 7 SIM: Num. schol. Nic. Th. 637. 65): Nic. Th. 340 sq. (ex Apollod.); Pl. XXV 104 — Pl. l. s. Nic. Th. l. s. D. eup. II 115 (315 s. ἔχιον). 7 EXC.: Orib. XII s. v. (ὠκιμοειδές — μελανθίῳ); med. Gal. XII 158 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. 7 TEST.: Anecd. gr. ed. Boiss. II 408: ὠκιμοειδές, ὅ καὶ ἔχιον καλοῦσι καὶ σκορπίουρον καὶ ἕτερα πλεῖστα ἐν τῇ Διοσκουρίδου πραγματείᾳ. 1 ἐστιν καὶ Di ὁ om. E σχῆμα ἔχεος C ἔχιος Di 2 δὲ om. R δακτυλιαία ἀπὸ μέσου μέλαινα R 3 ἑρπετοῦ E 4 τηρεῖ] ποιεῖ HADi καὶ (pr.) om. E ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα RE 5 δὲ καὶ om. R ἀλγήματα RE 6 ποθεῖσα R 7 num. cap. φ ODi: κζ E tit. περὶ ὠκιμοειδοῦς FHADi post ὠκιμ. syn. e R add. Di: mg. H2 ad ἔχιον cf. Num. (schol. Nic. Th. 637) ἢ] οἱ δὲ E 8 δισπηθαμιαίους E 9 λοβοὺς δὲ om. C 10 ἐοικότας HDi 11 ἐν οἴνῳ om. R 13 σμύρνης] μυρσίνης E (σμίρνις mg. add. E2): οἴνου R: καὶ οἴνου add. Di, superscr. A2 at cf. Dl sciadicis cum mura et pipere maxime prodest δὲ om. R 14 λευκή R: superscr. A2 καὶ ἄχρηστος REDi sequ. in Di cap. φα· περὶ ἐρίνου cf. D. IV 141 15 C fol. 385v: om. N ἔχειον C. καλοῦσιν om. C 16 σπάργανον libri: correxi coll. D. IV 21 οἱ δὲ ἀλθαία — αὔλιον om. HA ἀλθέα C: ἀλθαίαν Di ἀμαρανθίδα Di 17 προβαταία C: προβαταίαν Di: suspectum ἐλάφιον C ἀντίμιμον] cf. D. IV 75 18 ΑΥΓΕΙΟΝ C: αὐγίον Di: fort. αὔλιον φιλαιτέριον C 19 ὑενόψωδον C: ὑαινὄψολον HADi: correxi θυρσείτην C: θυρσίτην HA θερμούτην CH: θερμούτη A: correxi (ab aspidis genere Isidis sacrae vocat.) ΜΙϹΟΠΑΘΟϹ libri: om. H: correxi: μισόδουλον Geop. XI 28

29 ἄγρωστις· γινώσκεται· κλημάτια γονατώδη, ἔρποντα ἐπὶ γῆς καὶ ἀπὸ τῶν κλάδων προϊέμενα ῥίζας γονατώδεις, γλυκείας, φύλλα ὀξέα, σκληρά, πλατέα ὡς καλάμου μικροῦ, τρέφοντα βόας καὶ κτήνη.

ταύτης ἡ ῥίζα καταπλασσομένη λεία τραύματα κολλᾷ· τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς πινόμενον ποιεῖ πρὸς στρόφους καὶ δυσουρίας καὶ τὰ περὶ κύστιν ἕλκη καὶ λίθους θρύπτει.

30 καλαμάγρωστις· μείζων ἐστὶ κατὰ πάντα τῆς ἀγρώστεως. 29 RV: ἄγρωστις ἡ ἐπαμήλωτος· οἱ δὲ αἰγικόν, οἱ δὲ ἁμαξῖτις, Αἰγύπτιοι ἀνουφί, Ῥωμαῖοι γράμεν, οἱ δὲ ἀσιφόλιουμ, οἱ δὲ σαγγυινάλεμ, οἱ δὲ οὐινίολαμ, Σπάνοι ἀπαρία, Δάκοι κοτίατα, Ἄφροι ἰεβάλ. 30 RV: καλαμάγρωστις, οἱ δὲ χοιροκαλαμίς, Ῥωμαῖοι γράμεν. 1 SIM.: Theophr. h. pl. IV 10, 6. caus. pl. VI 11, 10 Pl. XXIV 178 sq. (e S. N.) — Pl. l. s. 179 — Pl. 180 D. eup. II 40 (254) — Zop. (Orib. II 567) Pl. 180 eup. II 109 (307) Ruf. ed. R. 26 — Pl. 180 eup. II 107 (305). 1 EXC.: Ps. Ap. 77 (unde Ps. Orib. I 64): med. Gal. XI 810 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἄγρωστις. 8 SIM.: Pl. XXIV 183 (e S. N.). 8 EXC.: Ps. Ap 77; med. Paul. Aeg. VII 3 s. v. καλαμάγρωστις. 1 num. cap. φα΄ PFAH: φβ΄ Di. κη E tit. περὶ ἀγρώστεως FHADi post ἄγρωστις syn. e R add. DiA: mg. H2 γινώσκεται ἄγρωστις C: γινώσκεται om. FHA κλήματα E γονατοειδῆ C 2 ἐπὶ γῆς καὶ om. C ἀπὸ] ἐπὶ E (ἀπὸ superscr. E2) τῶν om. C προειρημένας (sic) C cf. Pl. gramen . . . geniculatis serpit internodis (κλημάτια) crebroque ab is et ex cacumine (ἀπὸ τῶν κλάδων) novas radices spargit γονατοειδεῖς C 5 τὰ τραύματα A: ἰᾶται τραύματα καὶ κολλᾶ E 6 δυσεντερίας καὶ δυσουρίας E: Δυσουρίαν FHADi 7 τὴν κύστιν EHDi ἕλκη καὶ λίθους] περιττώματα λιθώδη DiA (corr. A2 in marg.): superscr. H2 8 num. cap. φβ΄ O: φγ΄ Di: κθ E tit. περὶ καλαμαγρώστεως FHADi μείζων δὲ R ἐστὶν in ras. E2 ἀγρώστιδος R post ἀγρώστεως add. ὡμοίωται (ὁμοίωται C) δὲ ἡ ῥίζα καλάμῳ R: superscr. A2 9 C 39r: om. N ad effig. herb. pict. (38v) adscr. (m. rec.) ἰδιῶται καλαμάγραν C αἰγικόν] egigon Ps. Ap. (egion L) ἁμαξῖτις] aegyrtii amaxitim Ps. Ap. (amaxium L) 10 ἀνουφή C: Daci anuspe Ps. Ap. (L) γράμμεν A ἀσιφολιούμ HDi: ἀσιφολλιουμ C: ἀσιλοφούμ A (ἀσιφολίουμ superscr. A2): assefolium Pa. Ap. (unde asefolium A. Mai VII 458) 11 σανγυινάλεμ C: marg. add. A2: σανγιιναλέμ Di: σανγιικαλέμ H: correxi (sanguinis e naribus fluctiones sistit cf. Pl. XXIV 183) οὐνιολαμα CHDi: superscr. A2 (ἰουνιλαμά A): correxi coll. Ps. Ap. alii vineolam dicunt Ἰσπανοὶ HADi ἀπερία A (ἀπαρία superscr. A2) Daci partia dicunt Ps. Ap. (alii parittia L) 12 κοτήατα C cf. Tomaschek l. s. 30 ἰεβὰλ] punici ibal vocant Ps. Ap. (ibbal L1 V) cf. Löw l. s. 407 13 C fol. 155r: N 48: om. AHDi ἐστι δὲ κτηνῶν βρωθεῖσα ἀναιρετική, καὶ μάλιστα ἡ ἐν Βαβυλῶνι παρὰ ταῖς ὁδοῖς φυομένη|.

31 ἡ δὲ ἐν τῷ Παρνασσῷ ἄγρωστις γεννωμένη πολυκλαδωτέρα ἐστί· φύλλα δὲ κισσῷ ὅμοια φέρει, ἄνθος λευκὸν καὶ εὐῶδες, καρπὸν μικρόν, οὐκ ἄχρηστον, ῥίζας πέντε ἡ ἕξ, δακτύλου τὸ πάχος, λευκάς, μαλακάς, γλυκείας ἰσχυρῶς, ὧν ὁ χυλὸς ἑψηθεὶς σὺν οἴνῳ καὶ μέλιτι συμμέτρῳ καὶ σμύρνης ἡμίσει μέρει, πεπέρεως δὲ καὶ λιβανωτοῦ τῷ τρίτῳ φάρμακόν ἐστι πρὸς ὀφθαλμοὺς ἄριστον· ἀποτίθεται δὲ ἐν χαλκῇ πυξίδι. τὸ δὲ ἀφέψημα τῶν ῥιζῶν ποιεῖ πρὸς ἃ καὶ αὐτή· τὸ δὲ σπέρμα ταύτης ἰσχυρῶς οὐρητικὸν καὶ ἐμέτων καὶ κοιλίας ῥεούσης στατικόν.

32 ἡ δὲ ἐν Κιλικίᾳ γεννωμένη, ἣν κίνναν ἐπιχωρίως καλοῦσιν, ὑγρὰ βρωθεῖσα πολλάκις πίμπρησι τοὺς βόας.

33 σιδηρῖτις, οἱ δὲ Ἡρακλείαν· πόα ἐστὶ φύλλα ἔχουσα 3 SIM.: Pl. XXIV 178 (e S. N.) — Pl. l. s. 179 D. eup. I 33 (109) — Pl. 180 eup. II 107 (305) — Pl. l. s. eup. II 9 (229) — Pl. l. s. eup. I 47 (258). 3 EXC.: Ps. Ap. 77; Gal. XI 810 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 15 SIM.: Pl. XXV 42 (e I. B. et S. N.). 15 EXC.: Orib. XII s. v. (σιδηρῖτις — χωρίοις); Ps. D. de h. f. 20; Ps. Ap. 72; Gal. XII 121 (unde Aet. I s. v.); Paul. Aeg. VII 3 s. v. Suid. s. v. σιδηρῖτις. 1 ἔστι] ὑπὸ E δὲ om. F: δὲ αὕτη R ἀναιρετικὴ κτηνῶν βρωθεῖσα R: ἀναιρετικὴ βρωθεῖσα Di καὶ om. P 2 φυομένη παρὰ ταῖς ὁδοις R 3 num. cap. φγ ODi: unum et idem cap. est c. 30. 31. 32 EDl tit. περὶ τῆς ἐν Παρνασῷ FHADi γεννωμένη ἄγρωστις E2 γενομένη FHA DiE 4 φύλλα δ᾿ ἔχει κισσῶ ὅμοια· φέρει δὲ E ὅμοια ἐμφερῆ A (var. lect.) 5 καρπὸν δὲ E ῥίζαι δὲ E 6 τὸ om. ADi λευκαὶ μαλακαὶ καὶ γλυκεῖαι E ἰσχυράς PHF (corr. F pr. m.) 8 πεπέρει OEDi: correxi coll. D. eup. I 33 (109) ποιεῖ δὲ ἄκρως καὶ τοῦτο τὸ ἔγχρισμα· ἀγρώστεως χυλοῦ τῆς ἐν Παρνασσῷ καὶ μελιλώτου ἴσα, σμύρνης ἥμισυ, πεπέρεως καὶ λιβανωτοῦ τὸ τρίτον, οἴνου καὶ μέλιτος σύμμετρον· ἕψε ἐν χαλκοῖς καὶ χρῶ δὲ] τε EDi: δὲ reliqui λιβανωτῶ τρίτω O: λιβανωτῶ τῶ τρίτω μέρει E: correxi 9 ἄριστον πρὸς ὀφθαλμούς Di ἐν om. O 10 αὐτῶν τῶν A ad καὶ αὐτὴ mg. add. ἡ πρὸ αὐτῆς E2 11 ταύτης] αὐτῆς E διουρητικὸν EDi στατικόν PHA: σταλτικόν reliqui 13 num. cap. φδ PFHDi: om. A tit περὶ τῆς ἐν Κιλικίᾳ F: om. A γεννᾶται δʼ ἐν κιλικίᾳ εἶδος ἕτερον ἣν κίνναν ἐπιχωρίως καλ. E ἣν οἱ ἐπιχώριοι Di κίνναν] κίναν A: quilima Dl 14 ἥτις ἡγρὰ E ἐνπίπρησιν E: πίμπλησι coni. Lac.: quae si viridis comesta fuerit, bobes inpinguat 15 num. cap. φε O: φδ΄ A: λ E tit. περὶ σιδηρίτιδος FHADi post σιδηρῖτις syn. e R add. ADi: mg. H2 ὅμοια πρασίῳ, ἐπιμηκέστερα δὲ πρὸς τὰ τοῦ ἐλελισφάκου ἢ δρυός, μικρότερα μέντοι καὶ τραχέα. καυλούς δὲ ἀνίησι τετραγώνους, σπιθαμιαίους ἢ καὶ μείζονας, οὐκ ἀηδεῖς ἐν τῇ γεύσει καὶ ποσῶς ὑποστύφοντας, ἐφ᾿ οἷς ἐκ διαστημάτων σφόνδυλοι περιφερεῖς ὥσπερ πρασίου, καὶ ἐν αὐτοῖς σπέρμα μέλαν· φύεται ἐν ὑποπέτροις χωρίοις.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα καταπλασσόμενα τραυμάτων κολλητικὴν καὶ ἀφλέγμαντον.

34 ἄλλη σιδηρῖτις· κλῶνας ἔχει διπήχεις, λεπτούς, φύλλα δὲ ἐπὶ μόσχων μακρῶν, ὅμοια τοῖς τῆς πτερίδος, ἀκροσχιδῆ, πολλὰ ἑκατέρωθεν, ἐκ δὲ τῶν ἀνωτέρω μασχαλῶν ἀποφύσεις λεπτάς, μακράς, ἐπ᾿ ἄκρου σφαιροειδῆ κεφαλὴν ἐχούσας τραχεῖαν, 33 RV: σιδηρῖτις· οἱ δὲ Ἡράκλειον, προφῆται γόνος σκορπίου, οἱ δὲ αἷμα Τιτάνου, οἱ δὲ οὐρὰ σκορπίου, Πυθαγόρας πάρμορον, Ἀνδρέας ξανθοφαναία, Ὀσθάνης βούφθαλμον, Αἰγύπτιοι σενωδιονώρ, Ῥωμαῖοι οὐερτούμνουμ, οἱ δὲ μουλγήθρουμ, οἱ δὲ σωλάστρουμ, οἱ δὲ ἴντουβουμ σιλβάτικουμ, Ἄφροι οὐδοδοννίν. 7 SIM.: Pl. l. s. D. eup. I 162 (177). 9 SIM.: Pl. XXV 44. 9 EXC.: Orib. XII s. v. (ἄλλη — σκληρότερον); Ps. Ap. 72. 13 SIM.: Ps. Ap. 72. 50. 3 πηχιαίους R: superscr. A2: longam duobus palmis Dl ἐν om. R 4 καὶ ποσῶς om. R στύφονται Orib. ἐφ᾿ οἷς E: ἐν οἷς reliqui σπόνδυλοι Orib.AHDi 5 ἐν αὐτοῖς om. R 6 φύεται δὲ EDi 7 τὰ φύλλα post καταπλασσόμενα transpos. R 8 ἀφλέγμαντον τηρεῖν R 9 num. cap. φϚ PFHDi: φε A: λᾱ E tit. περὶ ἑτέρας FHA: περὶ ἑτέρας σιδηρίτιδος Di σιδηρῖτις ἄλλη Orib. 10 δὲ om. Orib. 11 ἀνωτέρων E: ἀνωτέρω reliqui 12 σφαιροειδεῖς Orib.E (corr. E2) Di: σφαιροειδὴς A κεφαλὰς ἔχουσα τραχείας Orib.: in cacumine hastae capitello rotundo et aspero, in quo semen est Dl 13 C 296r: N 136 ἡράκλιον R: ἡράκλειαν reliqui προφῆται — σκορπίου (alt.) om. A γόνον HDi σκορπίου om. CHDi cf. Ps. Ap. prophetae ematitis (i. e. αἷμα Τιτάνου), alii ura scorpiu (L) 15 ΠΑΡ᾿ ΜΟΡΟΝ R: πάρμορον DiH: παράμυρον A: Pythagoras nisene Ps. Ap. 50 ξανθοφανία A: ξανθοφανέα reliqui: correxi (propter flores luteos) βοηθαλμον R: βοήφθαλμον Di: βούφθαλμον A: iidem bupthalmon Ps. Ap. 16 σεδιονώρ A: σενοδιονώρ HDi: ϹΕΝωΔΙΟΝωΡ᾿ Ϲ ΟΥΕΡ᾿ ΤΕΜΝΟΥΜ᾿ C: οὐερτέμνου(μ) reliqui: aegyptii vertamnum vocant, itali mulcetram Ps. Ap. 50 (L): vertumnum Ps. Orib. I 36 οἱ δὲ μουλγήθρουμ om. HDi 17 σωλάστρον C: σολαστρούμ DiHA cf. D, III 136 οἱ δὲ ἴντ. σιλβ. om. AHDi ἰουντουβουμ N cf. Isid. XVII 9, 37. Ps. Orib. l. s. 18 οὐδοννιν N: οὐδώδοννιν AHDi cf. Löw l. s. 409 ἐν ᾗ σπέρμα ὅμοιον τεύτλῳ, στρογγυλώτερον δὲ καὶ σκληρότερον.

δύναμις δὲ καὶ ταύτης ἐστὶ ~~καὶ~~ τῶν φύλλων τραυματική.

35 ἔτι καὶ ἑτέρα λέγεται εἶναι σιδηρῖτις, ἣν καὶ αὐτὴν Ἡρακλείαν Κρατεύας καλεῖ, φυομένην ἐν τοίχοις καὶ ἀμπε|λῶσιν, ἔχουσαν φύλλα μικρά, πολλὰ ἀπὸ μιᾶς ῥίζης, ὅμοια κοριάνδρῳ περὶ καυλίοις σπιθαμιαίοις, λείοις, τρυφεροῖς, ὑπολεύκοις, ἐνερευθέσιν, ἄνθη δὲ φοινικᾶ, μικρά, γευομένῳ πικρά, γλίσχρα.

καὶ ταύτης ἡ δύναμις ἐπιτιθεμένης κολλητικὴ ἐναίμων καὶ νεοτρώτων.

36 καλοῦσί τινες καὶ τὴν Ἀχίλλειον σιδηρῖτιν. φέρει δὲ 36 RV: Ἀχίλλειος· οἱ δὲ μυριόμορφον, οἱ δὲ χιλιόφυλλον, οἱ δὲ στρατιωτικόν, οἱ δὲ σιδηρῖτιν, οἱ δὲ Ἡράκλειον, Ῥωμαῖοι σουπερκίλιουμ βένερις, οἱ δὲ κοριάνδρουμ σιλβάτικουμ, οἱ δὲ μιλιτάρεμ, οἱ δὲ μιλλεφόλλιουμ, Ἄφροι ἀστιρχιλλόθ. 4 SIM.: Pl. XXV 44. 34 4 EXC.: Orib. XII s. v. (ἔτι — γλίσχρα); Ps. Ap. 72. 12 SIM.: Crat. (M. Wellmann I 14); Pl. XXV 42 (e S. N. et I. B.). 12 EXC.: Orib. XII s. v. σιδηρῖτις (καλοῦσι — τόποις); Ps. Ap. 88 (═ Ps. Orib. I 75); Ps. D. de h. f. 36 (e Ps. Ap. e D. lat.); Gal. XII 121 s. v. σιδηρῖτις (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v).. 1 ἐν οἷς Orib.: ἐν αἷς FHADi 3 καὶ (alt) hab. ODi: superscr. E2: et huic virtus est traumatica Dl: secl. Spr. duce Sarac. 4 num. cap. φζ PFHDi: φϚ A: λβ E tit. περὶ ἄλλης A: περὶ ἑτέρας HD: om. F σιδηρῖτις ἑτέρα, ἣν καὶ αὐτὴν Orib.: ἔστι καὶ ἑτέρα σιδηρείτης· ἣν καὶ αὐτὴν E: λέγεται εἶναι καὶ ἐτέρα τις σιδηρίτης A εἶναι λέγεται HDi 5 κρατεύας ἡρακλείαν Di τοῖς τοίχοις Orib. 6 ἐχουσα FHADi μικρά om. ODi λεπτά, πολλά, μικρά E: folia habens minora tenera et multa Dl κοριάννῳ Orib.: κοριάνῳ Di 7 καυλοῖς E: καυλία σπιθαμιαῖα F λείοις om. Orib.EDl cf. Ps. Ap. mollibus thyrsis, subalbidis, levibus περιλεύκοις Orib. 8 ἢ ἐνερευθέσιν E δὲ om, Orib. μακρά Orib. πικρά om. EDl 10 ἐπιτιθεμένη E ἐναίμων κολλητικὴ E 11 νευροτρώτων E 12 num. cap. φη PFHDi: λγ E: om. A tit. περὶ ἑτέρας FHA: περὶ ἀχιλλείου σιδηρίτιδος Di initio syn. e R add. Di: om. HA σιδιρίτην P: ειδηρείτην E: σιδηρίτην R φέρει] φει P: φύει V 13 C fol. 25ρ: N 13 effigiei herb. fol. 24v) adscr. C (m. rec.) supercilium veneris. millefolium μυριόμορφον] myriofillon Ps. Ap. cf. D. IV 114 χειλιόψυλλον N: ciliofillon Ps. Ap. 14 σιδηρίτην C οἱ δὲ ἡράκλειον om. C: ἡράκλιον N 15 supercilium Veneris Ps. Ap. Ps. D. de h. f. ΚΟΡΟΥΜ R: ἀκορούμ. Di: cereum silvaticum Ps. Ap.: correxi (folia coriandro similia habet) 16 μελλεφολιούμ Di: millefolium Ps. Ap. Pl. l. s. ἀστειρχιλλοθ C: ἀστιρχοιλλοθ N: ἀστὴρ χιλλόθ Di cf. D. III 137 Löw l. s. 404 ῥαβδία σπιθαμιαῖα ἢ καὶ μείζω, ἀτρακτοειδῆ, καὶ περὶ αὐτοῖς φυλλάρια λεπτά, ἐντομὰς πυκνὰς ἐκ πλαγίων ἔχοντα, προσεμφερῆ κορίῳ, ὑπόπικρα, γλίσχρα, πολύοσμα, οὐκ ἀηδῆ, φαρμακώδη δὲ τὴν ὀσμήν, σκιάδιον ἐπ᾿ ἄκρου περιφερές, ἄνθη λευκά, εἶτα χρυσίζοντα φύεται ἐν εὐγείοις τόποις.

καὶ τούτου ἡ κόμη λεία ἐναίμων ἐστὶ κολλητικὴ καὶ ἀφλέγμαντος, αἱμορραγίας τε ἐφεκτικὴ καὶ τῆς ἐκ μήτρας ἐν προσθέτῳ· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς ἐστιν ἐγκάθισμα ῥοϊκαῖς· πίνεται δὲ καὶ πρὸς δυσεντερίαν.

37 βάτος, ἣν γινώσκομεν· στύφει, ξηραίνει, τρίχας βάπτει τὸ ἀφέψημα τῶν ἀκρεμόνων αὐτῆς, κοιλίαν τε ἴστησι. πινόμενον καὶ ῥοῦν ἐπέχει γυναικεῖον καὶ πρηστῆρος δήγματι εὐθετεῖ· 37 RV: βάτος· οἱ δὲ κυνόσβατον, οἱ δὲ σεληνοτρόπιον, οἱ δὲ ἀσύντροφον, προφῆται αἷμα Τιτάνου, οἱ δὲ αἷμα ἴβεως, Ῥωμαῖοι σέντιξ, οἱ δὲ ῥούβουμ, οἱ δὲ μόρα σιλβάτικα, Δὰκοι μαντία, Αἰγύπτιοι αἰμοίως, οἱ δὲ ἄμετρος. 6 SIM.: Pl. XXV 42 — Pl. XXVI 131 D. eup. I 209 (202) — Pl. XXVI 151 ecup. II 83 (294) — Pl. XXVI 51 eeup. II 48 (260). 10 SIM.: Theophr. h. pl. III 18, 4 Pl. XXIV 117 sq. (e S. N.) — Zop. (Orib. II 586) Cels. II 33 (73, 19) — Pl. l. s. 122 D. eup. I 99 (143) — Pl. l. s. 119 eup. II 47 (258). 10 EXC.: Gal. XI 848 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 87 (unde Ps. Orib. I 74 ~ A. Mai VII 430); Isid. XVII 7, 19. 60. 1 δισπιθαμιαῖα CE ἢ om. ROrib.E μείζονα Orib.N: μέζον C ἀδρακτοειδῆ ROrib.DiA2 αὐτὰ Orib.Di: αὐτὰς E 2 λεπτὰ μικρά Orib. (in marg.) ἐκ πλαγίων ἐντομὰς ἔχοντα πυκνὰς RDi] πολλὰς καὶ πυκνάς Orib. 3 ὑπόκιρρα O: ὑπόμικρα CA2 (in mg.) πολύοζα γλίσχρα πολύοδμα Orib. σὐκ ἀηδῆ δὲ καὶ Orib. 4 δὲ om. ROrib. λευκὰ καὶ (ἤ N) πορφυρᾶ καὶ (ἢ N) χρυσίζοντα RDi: habet flores aurosos et subalbidos Ps. D. de h. f. εἶτα]. ἢ E 5 φύεται δὲ E 6 καὶ (pr.) om. R ἐναίμων τε Ε 7 τε om. R ἐν μήτρας P: ἐν μήτρᾳ RV 9 δυσεντερίας REGal. in fine add. N παύει δὲ καὶ φλεγμονὰς σφόδρα λεῖον μεθ᾿ ὕδατος καταχριόμενον, διαφορεῖ ψυκτικὸν ὑπάρχον 10 num. cap. φθ ODi: λδ E tit. περὶ βάτου FHADi post βάτος syn. e R add. DiA: marg. H2 ἣν γινώσκομεν] πόα γνώριμος R βάπτει· E interp. del. E2) 11 τὸ δὲ ἀφ. HDi καὶ κοιλίαν (om. τε) E τε om. Di πινομένη R: πινόμενα A 13 C fol. 82v: N fol. 32 κυνόσβατος HA: cynosbatos Ps. Ap. σεληνορέτιον R: σελινορότιον AH: σελινορίτιον Di: correxi 14 cf. Ps. Ap. prophetae sintrofu. (1 litt. evanida), alii ema titanos, alii ema ideos 15 Itali sinix (ximix L) dicunt, Romani rubus vocant, alii mora silvatica Ps. Ap. μοραβατικα N: μοραβατικανα C: μοροβατικανά AHDi: μ. βάτινα Stadler (non recte): correxi cf. C.Gl. III 554 16 μαντία CHDi: μαντοίας A: Μ . . ΝΤΙΑ (2 litt. eras.) N: Daci mantiam Ps. Ap. cf. Tomaschek l. s. 30 αἵμοος HADi: Aegyptii haemoos Ps. Ap. κρατύνει δὲ καὶ οὖλα καὶ ἄφθας ὑγιάζει διαμασωμένων τῶν φύλλων, καὶ ἕρπητας ἐπέχει καὶ ἀχῶρας τούς ἐν κεφαλῇ θεραπεύει καὶ ὀφθαλμῶν προπτώσεις καὶ κονδυλώματα καὶ αἱμορροΐδας καταπλασσόμενα τὰ φύλλα, καὶ ἐπὶ στομαχικῶν δὲ καὶ καρδιακῶν λεῖα ἐπιτιθέμενα ἁρμόζει. ὁ δὲ χυλὸς αὐτῆς ἐκθλιβέντων τῶν καυλῶν καὶ τῶν φύλλων συστραφεὶς ἐν ἡλίῳ βέλτιον ποιήσει πάντα. τοῦ δὲ καρποῦ αὑτῆς πεπείρου μὲν τελείως ὁ χυλὸς εἰς τὰς στοματικάς ἁρμόζει, ἵστησι δὲ καὶ κοιλίαν ἐσθιόμενος ὁ μέσως πέπειρος· καὶ τὸ ἄνθος δὲ αὐτῆς ποθὲν σὺν οἴνῳ κοιλίαν ἐφίστησιν.

38 βάτος Ἰδαία· ἐκλήθη μὲν διὰ τὸ πολλὴν ἐν τῇ Ἴδῃ γεννᾶσθαι. ἐστι δὲ ἁπαλωτέρα πολλῷ τῆς πρὸ αὐτῆς, ἀκάνθας μικράς ἔχουσα· εὑρίσκεται δὲ καὶ χωρὶς ἀκάνθης.

δύναται δὲ τὰ αὐτὰ τῇ πρὸ αὐτῆς, ἐκ περισσοῦ δὲ ταύτης τὸ ἄνθος σὺν μέλιτι λεανθὲν ὀφθαλμῶν φλεγμοναῖς περιχριόμενον βοηθεῖ καὶ ἐρυσιπέλατα σβέννυσι, στομαχικοῖς δὲ μεθ᾿ ὕδατος ἐν ποτῷ δίδοται.

39 ἑλξίνη |· οἱ δὲ ἀμερσίνην, οἱ δὲ κισσάμπελον καλοῦσι. 1 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 82 (293) — Nic. Th. 839 (ex Apollod.) Pl. 117 — Pl. 118 eup. I 77 (132) — Pl. 118 eup. I 170 (182) — Pl. 118 eup. I 105 (146) — Pl. 118 eup. I 39 (111) — Pl. 119 eup. I 217 (207) — Pl. 118 eup. II 10 (230) — Pl. 118. 120 eup. II 28 (238) — Pl. 118. 120 — Pl. 119 eup. II 49 (261). 11 SIM.: Pl. XVI 180 XXIV 123 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. I 29 (107). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (βάτος — ἀκάνθης); Ps. Ap. 87. 18 SIM.: Pl. XXI 23 (unde?) 18 EXC.: med. Gal. XI 875 s. v. ἑλξίνη μέλαινα, unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. 1 οὖλα κράτιστα E (corr. E2) διαμασσώμενα τὰ φύλλα HADi: tumores oris conpescit, maxime si cum aceto folia ipsa masticata fuerint Dl 2 ἕρπητα ODi 3 αἱμορροίας N 4 δὲ] τε R 5 ἐπιθέμενα R 7 ποιεῖ R: ποιεῖ εἰς HADi πάντα om. N: πάντα τὰ εἰρημένα HADiE (post εἰρημένα del. ταῦτα E2) αὐτῆς (αὐτοῦ Di) ὁ χυλὸς CDi πεπείρου om. A μὲν om. NDi: superscr. E2 ὄντος τελείως NDi τελέως O 9 ἐσθιόμενος post πέπειρος colloc. R ὁ μέσως] οὐ μέσως C: ὁμοίως N 10 ἐν οἴνῳ RE ἵστησιν REDi 11 num. cap. φι ODi: λε E tit. περὶ βάτου ἰδαίας F: περὶ ἑτέρας HA: περὶ ἰδαίας βάτου Di ad rem cf. Pl. Idaeus rubus appellatus est, quoniam in Ida non alius nascitur 13 εὑρίσκεται — ἀκάνθης om. O at cf. Dl aliquotiens et sine spinis invenitur 14 τῆς πρὸ αὐτῆς Di αὐτῆς καὶ E 15 τὸ om. O: τὸ αὐτῆς ἄνθος EDi ὀφθαλμικαῖς HDi ἐπιχριόμενον E 16 δὲ] τε EDi 18 num. cap. φιᾱ ODi: λϚ E tit. περὶ ἑλξίνης FHADi initio text. cap. de altera helxine (D. IV 85) inser. Di, quo factum est, ut post ἑλξίνη utriusque helx. syn. add. AH2 (in mg.) ἑλξίνη· οἱ δὲ εὐσίνην· οἱ δὲ εὐξίνην, οἱ δὲ κισσάμπελον καλοῦσι E ἀμερσίνην PFH: melsime Dl μετάμπελον FH: citampero Dl: ἑλξίνη ἡ καὶ κισσάμπελος ὀνομαζομένη Gal. οἱ δὲ βάτον add. Dl φύλλα ἔχει ὅμοια κισσῷ, ἐλάττονα δέ, καὶ κλωνία μακρά, περιπλεκόμενα ὅπου ἂν τύχῃ. φύεται δὲ ἐν φραγμοῖς καὶ ἀμπελῶσι καὶ σίτῳ.

δύναμιν δὲ ἔχει τῶν φύλλων ὁ χυλὸς πινόμενος λυτικὴν κοιλίας.

40 ἐλατίνη· τὰ μὲν φύλλα ἔχει ὅμοια τῇ ἑλξίνη, μικρότερα δὲ καὶ στρογγυλώτερα, δασέα, κλῶνας δὲ λεπτούς, σπιθαμιαίους, πέντε ἢ ἓξ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ῥίζης, φύλλων πλήρεις στρυφνῶν ἐν τῇ γεύσει· φύεται ἐν σίτοις καὶ ἐργασίμοις τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει τά φύλλα καταπλασσόμενα σὺν ἀλφίτοις φλεγμαίνοντας καὶ ῥευματιζομένους ὀφθαλμοὺς ὠφελεῖν· ἑψηθεῖσα δὲ καὶ ῥοφουμένη δυσεντερίας ἵστησιν.

41 Εὐπατόριος· πόα ἐστὶ φρυγανώδης, ῥάβδον ἀναφέρουσα 39 RV: ἑλξίνη· οἱ δὲ ἑλξῖτιν, οἱ δὲ καννοχερσαία, οἱ δὲ ἀμελξίνην, οἱ δὲ συκοτράγος, οἱ δὲ ψυχουλκός, οἱ δὲ κιττάμπελον, οἱ δὲ κισσάνθεμον, οἱ δὲ ἀνατεταμένον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι βούλουκρουμ μίνους, Αἰγύπτιοι ἀπάπ. 6 SIM.: Pl. XXVII 74 (e S. N. — Crat.) — Pl. l. s. D. eup. I 29 (107) — Pl. l. s. eup. II 48 (260). 6 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐλατίνη — τόποις); med. Gal XI 873 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM.: Pl. XXV 65 (e S. N.). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (εὐπατόριος — ξηρανθέν); cf. Gal. XI 879 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἔχει om. A καὶ om. NE 2 ὅποι N τύχοι NH 3 ἐν σίτῳ E σίτοις N: σίτῳ reliqui 4 κοιλίας λυτικὴν πινόμενος N: λεπτυντικὴν καὶ κοιλίας λυτικήν E 6 num. cap. φιβ ODi: λζ E tit. περὶ ἐλατίτης FHADi ὅμοια τῇ ἑλξίνῃ] folia habet casiae Pl. (fort. iasiones) μικρότερα EDi: μακρότερα Orib. PVFA: μακρότερα (α pr. corr. in ι) H: folia habet pusilla Pl.: minora et rotunda et aspera Dl 7 δὲ (aIt) om. Di 8 αὐτῆς om. DiE marg. add. E2) 9 σίτῳ E: σίτοις καὶ om. V τόποις ἐργασίμοις Di 10 ἀλφίτῳ E 11 καὶ ante φλεγμαίνοντας add. H: φλεγμονὰς FHAE 12 κοιλίαν ἵστησι καὶ δυσεντερίαν A; δυσεντερίας PE: δυσεντερίαν reliqui ἵστησιν καὶ κοιλιακὴν διάθεσιν E 13 num. cap. φιγ ODi: λη E tit. περὶ εὐπατορίου FHADi εὐπατόριος EGal. (Orib. II 634): εὐπετόριος P: εὐπατόριον FHADiAet.Paul. Aeg.D. eup.: eupatoria Pl. post εὐπατ. syn. e R add. Di: marg. H2 14 N fol. 74: om. C ἑλξῖτιν] ἐλεειτιν N: ἐλεῖτιν Di: correxi καννοχερσέα N: καννοχερσαίαν (vel κανοχερσαίαν) Di: correxi 15 ἀμελξίνην NDi: fort. ἀμερσίνην cf. D. IV 14 (RV) σουκόταχος NDi: correxi ψυχούακος Di cf. Hes. s. v. ψυχουλκός· πόα τις (suffocat arbores quibus inhaeret cf. Theophr. de caus. pl. lI 18, 3) κιττόπελον N: κιττάμπελον Di 16 κισσάμεθον NDi: correxi 17 ΒΟΥΛΟΥΤΟΥΛΑΠΑΛΟΥ N: βουλουτουλαπάρου Di: correxi ἄπαπ DiA: ἀπατ (vel ἀπαπ) N μίαν, ἀρθήν, ξυλώδη, λεπτήν, μέλαιναν, ἔνδασυν, πήχεως ἢ καὶ μείζονα· φύλλα δὲ ἐκ διαστήματος, ἐσχισμένα μάλιστά που εἰς πέντε μοίρας ἢ καὶ πλείους, τοῖς τῆς πεντεφύλλου ἢ καννάβεως μᾶλλον ἐοικότα, καὶ αὐτὰ δὲ ὑπομέλανα, πριονοειδῶς ἐξ ἄκρων ἐντετμημένα·

σπέρμα δὲ περιπέφυκεν ἀπὸ μέσου 2 τσῦ καυλοῦ ὑπόδασυ, κάτω νενευκός, ὡς καὶ τοῖς ἱματίοις προσέχεσθαι ξηρανθέν.

ταύτης τά φύλλα μετὰ στέατος χοιρείου παλαιοῦ λεῖα ἐπιτεθέντα τὰ δυσαπούλωτα τῶν ἑλκῶν ἰᾶται, τὸ δὲ σπέρμα καὶ ἡ πόα σὺν οἴνῳ πινομένη δυσεντερικούς καὶ ἡπατικοὺς καὶ ἑρπετοδήκτους ὠφελεῖ. ἔνιοι ταύτην ἀργεμώνιον ἐκάλεσαν πλανηθέντες· ἑτέρα γάρ ἐστιν, ὡς ὑπεδείξαμεν (II 207).

42 πεντέφθλλον· οἱ δὲ πενταπετές οἱ δὲ πεντάτομον, 41 RV: ἡπατόριος· οἱ δὲ Εὐπατόριον, οἱ δὲ ἡπατῖτις, Ῥωμαῖοι οὐλούκρουμ μάϊους, Αἰγύπτιοι ὀξιουίν. 8 SIM.: Pl. l. s. D. eup. I 183 (190) — Pl. l. s. eup. II 48 (260) — eup. II 58 (271) Alex. Trall. II 393. 395. 13 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 13, 5 Pl. XXV 109 (e Ps. Theophr. — Basso?). 13 EXC.: Geop. II 6, 29; Ps. Ap. 3 (unde Ps. Orib. III 63 ~ A. Mai VII 438) Gal. XII 96 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 38 (e D. lat.). 1 μίαν λεπτήν, ξυλώδη (ὑλώδη R), ὀρθήν ROrib.Di at cf. Dl hasta habens recta et lignosa, tenue et nigrae et asperosa ὡς πήχεως E: πηχυαίαν COrib.Di 2 δὲ om. P: δὲ ἔχει E διαστήματος RPE: διαστημάτων reliqui 3 έφύλλου F (i. e. πεντεφύλλου): de P nihil enotavi cf. cap. 42 4 μᾶλλον om. RDi μέλανα R προνοειδῶς C: πριονιδῶς N: πρινοειδὴς A: πρινοειδῶς P (i. e. ilicis modo incisa) 5 ἐξ ἄκρον E: ἐπ᾿ ἄκρου ἐντεμνόμενα R: folis per extremitatis incisis quinquepertito Pl. ἀπὸ] ἀνὰ RDi μέσον NDi 6 ὡς om. R προσίσχεσθαι H: προσήσχεσθαι A: ἐνέχεσθαι R: ἐνίσχεσθαι Di 8 χοιρείου] ὑείου R 9 δυσεπούλωτα FHA 10 μετ᾿ οἴνου RDi πινόμενα EDi καὶ ἡπατικοὺς om. ODl (marg. add. H2 δυσεντερικούς, ἡπατικούς, ἑρπετοδήκτους) cf. Gal. τὰς καθ᾿ ἧπαρ ἐμφράξεις ἐκκαθαίρει: D. eup. II 58 (ἡπατικοὺς χρονίους ὠφελεῖ) ἐρυθροδάνου ἢ εὐπατορίου ῥίζα 11 ὠφελεῖ] σώζει R ἔνιοι δὲ E ἀργεμώνιον P: ἀργεμόνιον E: artemonion Dl: ἀργεμώνην FH (corr. in ἀρτεμισίαν H2): ἀρτεμισίαν RA: ἀρτεμησίαν Di πλανηθέντες — ὑπεδείξαμεν om. N 12 ὑποδείζομεν P: ὑποδείξομεν E 13 num. cap. φιδ ODi: κυ E tit. περὶ πενταφύλλου FHADi πεντέφυλλον P post πεντάφυλλον syn. e R add. Di: post καλοῦσι A: mg. H2 πεντεπέτου [Theoph.] l. s.: πενταπεντές A: πεντάπετες] E οἱ δὲ πεντάτομον om. E 14 C fol. 129v: N 81 ad effig. herb. pict. (fol. 130v) add. C (m. rec.) ἰδιῶται φονέας cf. Fraas Syn. 78 (φονόχορτον hodie appellatur) ἡπατώριος C: ἡπατώρειος N: εὐπατόριον· οἱ δὲ ἡπατόριον DiH: ἢ εὐπατώριον addit in titulo C εὐπατώριον R: correxi ἡπατεῖτις R 15 οὐολουκρουμ᾿ μαιους C: οὐολουκρουμαιους N: οὐβουλοκρουμίους H Αἰγ. ὀξιουίν om. HDi: ὀξιουειν N: ὀξ . . υειν (2 litt. detritis) C cf. D. IV 13 οἱ δὲ πενταδάκτυλον, οἱ δὲ ψευδοσέλινον, οἱ δὲ καλλιπέταλον|, οἱ δὲ ξυλόλωτον, οἱ δὲ ξυλοπέταλον καλοῦσι. κλῶνας φέρει καρφοειδεῖς, λεπτούς, σπιθαμιαίους, ἐφ᾿ ὧν ὁ καρπός· φύλλα δὲ ἔχει ἐοικότα ἡδυόσμῳ, πέντε καθ᾿ ἕκαστον μόσχον, σπανίως δέ που πλείονα, κύκλωθεν ἐσχισμένα πριονοειδῶς, ἄνθος δὲ ὠχρόλευκον. φύεται δὲ ἐν ἐφύδροις τόποις καὶ παρʼ ὀχετοῖς. ῥίζαν δὲ ἔχει ὑπέρυθρον, ἐπιμήκη, παχυτέραν ἐλλεβόρου μέλανος· ἐστι δὲ πολύχρηστος.

42 RV: πεντάφυλλον· οἱ δὲ πενταπετές, οἱ δὲ πεντάτομον, οἱ δὲ πενταδάκτυλον, οἱ δὲ ψευδοσέλινον, οἱ δὲ καλλιπέταλον, οἱ δὲ ξυλόλωτον, οἱ δὲ ἀσφάλτιον, οἱ δὲ πεντάκοινον, οἱ δὲ θυμιατῖτις [οἱ δὲ φυματῖτις], Αἰγύπτιοι ἀγωφιτεβεωκί, Αίθίοπες αἴθωτρον, προφῆται ἴβεως ὄνυξ, οἱ δὲ πτερὸν ἴβεως, οἱ δὲ ἑρμοδάκτυλον, Ῥωμαῖοι κιγκουεφόλλιουμ, οἱ δὲ μάνους Μάρτις, Γάλλοι πομπέδουλα, Δάκοι προπόδιλα. 9 SIM.: Ps. Ap. 3 cf. carm. de h. 4. 1 οἱ δὲ καλλιπέταλον — καλοῦσι om. Dl οἱ δὲ καλλιπέταλον om. FHA 2 ξυλωτὸν E (corr. in marg. E2) οἱ δὲ ξυλοπέταλον om. PVE ἐκ μιᾶς ῥίζης πολλὰ ἀναφέρει κλωνία Geop. κλωνία C 3 καρφοειδεῖς] semine plenas(!) Dl λεπτούς om. Geop. 4 ὡς πέντε R (post μόσχον transpos.) μίσχον EGeop. 5 που om. RDi (del. A2) 6 ὠχρόν CEGeop. (superscr. A2): ὠχρὸν χρυσοειδές N: ὠχρόλευκον χρυσοειδές Di: florem viridem habens Dl: flore pallido Ps. Ap. ἐνύδροις R τόποις om. OE (post ὀχετοῖς 6 litt. eras. E2) 7 παχυτέραν] ὑπόπαχυν (ἐλλ. μέλανος om.) R: superscr. A2 8 πολύχρηστον R 9 C fol. 272v: N 118 πενταπηγαις C: πενταπηγες NDi: correxi πεντάμονον RDi: correxi 10 πενταδάκτυλον] πενταπετές Di ψευδοσέλινον] omoios (ometis libri) dicunt pseudoselinon Ps. Ap. callipetalon Ps. Ap. 11 xoloton Ps. Ap. aspaltion Ps. Ap. πεντάκινον H: pentacymon Ps. Ap. (pentacimon V) 12 θυμιατῖτις Di: θυματῖτις C: θυματίτης N: Siculi tymatitis vocant Ps. Ap. cf. Isid. herba adeo munda, ut purificationi et templis adhiberi a gentibus solita esset οἱ δὲ φυματιτις C: om. reliqui: seclusi (dittogr.) ὀρφιτεβεώκη Di: ἀγοφιτεβεώκη H: ἀφοιτεβεώκη A: aegyptii disufi dicunt Ps. Ap. (orphitebeocen Ack.) Αἰθίοπες] οἱ δὲ HADi 13 ἐθωτρον C: αἰθρωτον N: enothron Ps. Ap. (Ack.) prophethetisonix (i. e. prophetae ibis onyx) Ps. Ap. (L1) omoeos theronibeos Pa. Ap. (L1) 14 alii ermu datilon Ps. Ap. (L1: ermon datilon V): Ερμοῦ βοτάνη Aet.: Ἑρμείαο τὸ δάκτυλον carm. de herb. cf. Alex. Trall. II 562 κινκουαιφθαλιουμ C: κινκουεφθαλιουμ N: κινκουαιφολιούμ Di: κιγγουεφελιούμ HA: Romani quinquefolium vocant, omoeos manumartis Ps. Ap. (L1) μανουμαρ C: om. AHDi 15 πομπαιδουλα C: πονγαιδουλα N: πομπεδουλά HDi: πομπεδουλλά A: Galli pinpedonum Ps. Ap. (L1 V) προπέδιλα N: προπεδουλά DiH: πρεπουδούλα A: Daci eam dicunt procila Ps. Ap. cf. Tomaschek l. s. 30

δύναται δὲ τὸ τῆς ῥίζης ἀφέψημα ἄχρι τρίτου καταβιβασθὲν 2 ὀδονταλγίας παύειν διακρατουμένου τοῦ ἀφεψήματος ἐν στόματι, καὶ σηπεδόνας τάς ἐν στόματι διακλυζόμενον ἵστησι, καὶ τραχύτητας ἀρτηρίας ἀναγαργαριζόμενον παραιτεῖται, κοιλίᾳ τε ῥεούσῃ καὶ δυσεντερίᾳ βοηθεῖ, ἀρθριτικοῖς τε καὶ ἰσχιαδικοῖς πινόμενον· ἑφθὴ δὲ ἐν ὄξει λεία καταπλασσομένη ἕρπητας ἐπέχει, διαφορεῖ χοιράδας, σκληρίας, οἰδήματα, ἀνευρύσματα, ἀποστήματα, ἐρυσιπέλατα, πτερύγιά τε τὰ ἐν δακτύλοις καὶ κονδυλώματα καὶ ψώρας ἰᾶται· ὁ δὲ χυλὸς τῆς ῥίζης ἁπαλῆς ποιεῖ πρὸς τὰ ἐν ἥπατι καὶ πνεύμονι πάθη καὶ τὰ θανάσιμα.

τὰ δὲ φύλλα πίνεται μεθʼ ὑδρομέλιτος ἢ οἴνου κεκραμένου καὶ 3 πεπέρεως ὀλίγου πρὸς περιόδους, ἐπὶ μὲν τεταρταίων τεσσάρων κλωναρίων φύλλα, ἐπὶ δὲ τριταίων τριῶν, ἐπὶ δὲ ἀμφημερινῶν ἑνός· ἀρήγει δὲ καὶ ἐπιληψίαις πινόμενα ἐπὶ ἡμέρας τριάκοντα, ἀνὰ φύλλα λ΄, ὑγιάζει δὲ καὶ ἴκτερον ταχέως ὁ χυλὸς τῶν φύλλων ποθεὶς ἐπί τινας ἡμέρας τριῶν κυάθων πλῆθος, τραύματά τε καὶ σύριγγας καὶ πτερύγια καταπλασθέντα μεθ᾿ ἁλὸς καὶ μέλιτος ἰᾶται· βοηθεῖ δὲ καὶ ἐντεροκηλικοῖς καὶ αἱμορραγίαν 1 SIM.: Pl. XXV 166 D. eup. I 69 (127) — Pl. XXV 174 — Pl. XXVI 23 eup. I 94 (139) — eup. II 47 (259) — Pl. XXVI 90. 105 eup. I 237 (219) — eup. I 170 (182) — Pl. XXVI 127 eup. I 153 (172) — Pl. XXVI 26 eup. I 190 (194) — Pl. XXVI 90 eup. I 217 (207) — Pl. XXVI 24 — Pl. XXVI 35 eup. II 30 (240) — Pl. XXV 128 — Pl. XXVI 116 eup. II 21 (234) — Pl. XXVI 113 eup. I 18 (103) — Pl. XXVI 123 sq. eup. II 56 (268) — eup. I 162 (178) — Pl. XXVI 126 eup. I 207 (202) — Pl. XXVI 131 — Pl. XXV 109. 1 ἄχρι τοῦ R καταβιβασθὲν (. . . σθη N) ἐν τῆ ἑψήσει NDi: τῇ ἐφήσει marg. add. A2 2 διακρατούμενον ἐν τῷ στόματι CDi: ἐν τῷ στ. διακρατούμενον N 3 σηπεδόνας — στόματι om. R ἐν τῷ EDi 4 καὶ] om. C: δὲ N παραιτεῖται om. PEFHN: aspredines arteriarum dislenit Dl 7 ἐπέχει] θεραπεύει E διαφορεῖ δὲ N: διοφορεῖ δὲ καὶ E οἰδήματα om. HDi νευρύσματα N: νεύρων σπάσματα C (superscr. A2) 8 ἐρυσιπέλατα ἀποστήματα E: ἐρυσιπέλατα om. R (del. A2) τε addidi δακτύλῳ FHADi καὶ om. E 9 καὶ ἀχῶρας καὶ φώρας E 10 καὶ πνεύμονι πάθη om. R ἰᾶται καὶ τὰ θανάσιμα R: πρὸς τὰ θανάσιμα E 12 τῶν περιόδων τῶν τεταρταίων A: τῶν τεταρταίων H: τεταρταίου RDi τεσσάρων κλωναρίων om. marg. add. P: δ᾿ κλωνάρια καὶ τὰ φύλλα E (corr. E2) 13 τριταίου Di τριῶν] om. PV δυοῖν φύλλων ποθείς N (pro τριῶν) ἀμφημερινοῦ RDi 14 ἐπιλημψία πινόμενον RE ἐφ᾿ ἡμέρας RDi 15 ἀνὰ φύλλα λ΄] om. RFHA: τὰ φύλλα PV: ἀνὰ φύλλα λ΄ Di cf. D. eup. I 18 (103) πενταφύλλου φύλλα λ΄ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἐπὶ ἡμέρας λ΄ 17 καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ σύριγγας C καὶ πτερύγια om. NDiDl καταπλαττόμενα RDi (ante ἰᾶται transpsos.) μεθ᾿ ἁλῶν RDi 18 καὶ (tert.) om. R αἱμορραγίας FHDi ἵστησι πινόμενον καὶ καταπλασσόμενον. τέμνεται δὲ καὶ πρὸς καθαρμούς καὶ ἱερουργίας καὶ ἁγνείας.

43 φοῖνιξ· οἱ δὲ ῥοῦν, οἱ δὲ ἀγχύνωπα καλοῦσι. τὰ μὲν φύλλα ἔχει ὅμοια κριθῇ, βραχύτερα δὲ καὶ στενώτερα, στάχυν δὲ ἐμφερῆ τῇ αἴρᾳ, κλῶνας δὲ ἑξαδακτύλους κύκλῳ τῆς ῥίζης καὶ στάχυς ἑπτὰ ἢ ὀκτώ. φύεται δὲ ἐν ταῖς ἀρούραις καὶ ἐπὶ τῶν στεγῶν τῶν νεοκαταχρίστων.

δύναμιν δὲ ἔχει πινόμενος ἐν οἴνῳ αὐστηρῷ διάρροιαν καὶ αἱμορραγίαν τὴν ἐκ μήτρας καὶ οὔρων πλείονα φορὰν ἱστάνειν. ἱστοροῦσι δέ τινες καὶ ἴσχαιμον αὐτὸν εἶναι ἐνδεόμενον φοινικῷ ἐρίῳ καὶ περιαπτόμενον.

44 Ἰδαία ῥίζα· φύλλα ἔχει ὀξυμυρρίνῃ ἐοικότα, παῤ αὐτὰ δὲ ὡς ἕλικες μακραὶ πεφύκασιν, ἐξ ὧν τὸ ἄνθος.

43 RV: φοῖνιξ· οἱ δὲ ῥοῦν, οἱ δὲ ἀγχύνωπα, οἱ δὲ φοινικόπτερος, οἱ δὲ ῥουσιόσταχυς, οἱ δὲ ὀσθάλη, Ῥωμαῖοι πάβουλουμ μουρίνουμ, Αἰγύπτιοι ἀθνού. 3 SIM.: Pl. XXII 135. 3 EXC.: Orib. XII s. v. (φοῖνιξ — νεοκαταχρίστων); med. Paul. Aeg. VII 3: φοῖνιξ, οἱ δὲ ῥοῦν, πόα ἐστὶν αἴρᾳ παραπλησία. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, πινομένη δὲ ἐν οἴνῳ αὐστηρῷ πάντα τὲ ῥοώδη στέλλει. Hes. s. v. φοινικίδες. 12 SIM.: Pl. XXVII 93 (e S. N. — Crat.). 12 EXC.: Orib. XI s. v. (Ἰδαία ῥίζα — ἄνθος); cf. Gal. XI 888 Paul. Aeg. l. s. 1 τε καὶ E τέμνεται] παραλαμβάνεται R 2 ἱερουργίας] αἱμορραγίας RAHDi ἀηδίας N (detritum C) 3 num. cap. φιε ODi: μ E tit. περὶ φοίνικος FHADi post φοῖνιξ syn. e R add. Di: post καλ. A: mg. add. H2 ἀγχύνωπα RPE cf. Salm. proleg. ad hom. h. iatr. 2: ἀγχήνωπα Orib.: ἀχίνωπα FHA: ἀγχίνωπα Di: anquinopa Dl 5 τῇ om. ROrib. αἴρᾳ] ἔρραι P: ΔΕΙΡΑΙϹ (sic) C: ΔΙΡΑΙϹ (i. e. αἴραις) N: simile ieraro Dl post ἑξα unum cod. E φολιθμ periit, incipit rursus cod. cap. 52 6 στάχυας ROrib. δὲ ἐν ταῖς om. Orib. ταῖς R: τε P: om. reliqui 7 τῶν (alt.) om, ROrib. νεοκαταχρίστων om. N 8 πινόμενον Di σὺν οἴνῳ R 9 οὔρων κτλ.] ῥοῦν κατὰ πἅσαν πλείονα φοράν R: ῥοῦν superscr. A2: Pl, l. s. herbam phoeniceam menses ciere tradit ἱστάνειν P: ἱστᾶν reliqui 10 αὐτὴν RDi εἶναι om. O ἐνδεδεμένην R: ἐνδεσμουμένην Di: ἐνδεομένην corr. H2 11 περιαπτομένην RDi: corr. H2 12 num. cap. φιϚ PFHDi: post IV 45 colloc. A tit περὶ ἰδαίας ῥίζης FHDi τὰ φύλλα ὀξυμυρσίνῃ ἔοικε Di ὀξυμορίνῃ P: ὀξυμυρσίνῃ Di: oxymyrsines Pl. cf. D. IV 144 13 μακραὶ PFH (corr. H2): μικραὶ Orib. ADi: om. Dl: inharent is (sc. foliis) velut pampini Pl. 14 C fol. 365r: N 163 ἀγχύνωπα C: ἀνχύνωπα N: ἀγχίνωπα Di φοινικόπτερον HADi (propter puniceum spicae colorem) 15 ῥουσοστάχους R cf. Salm. l. s.: ῥοῦν στάχους Di (om. HA): correxi ὀσθάλη R: ὀσθάλην DiH: om. A: suspectum ΠΑΛΟΛΟΥΚΟΥΠΙΝΟΥΛΑ (sic) R: παλολουκουπίνουμ HDi: π. κοπίνουμ A: correxi coll. Pl. XXII 135: lolium nurimum coni. Marc.: lolium seu hordeum murinum Sarac. 16 ἀθνου CN: ἀθνον Di: ἀφθνου A: aphnu coni. Marc.

ταύτης ἡ ῥίζα στυπτικὴ σφόδρα, ἁρμόζουσα ἐφ᾿ ὧν στύψεώς ἐστι χρεία πίνεται δὲ καὶ πρὸς κοιλίας ῥεύματα καὶ ῥοῦν γυναικεῖον αἱμορραγίαν τε πᾶσαν ἵστησιν.

45 Ῥοδία ῥίζα· γεννᾶται ἐν Μακεδονίᾳ ἐοικυῖα κόστῳ, κουφοτέρα δὲ καὶ ἀνώμαλος, ῥόδων ἐν τῇ διατρίψει ἀποφορὰν ποιοῦσα.

χρησιμεύει δὲ ἐπὶ τῶν κεφαλαλγούντων σύν νάρδῳ λιτῇ ἐμβρεχομένη καὶ ἐπιτιθεμένη μετώπῳ καὶ κροτάφοις.

46 ἵππουρις· οἱ δὲ ἀναβάσιον, οἱ δὲ ἕφεδρον καλοῦσι.

45 RV: Ῥοδία ῥίζα· οἱ δὲ ῥοδιάδα καλοῦσιν. 46 RV: ἵππουρις· οἱ δὲ τριχομάχιον, οἱ δὲ ἀνάβασις, οἱ δὲ ἐφέδρανον, οἱ δὲ ἐφέδραν, οἱ δὲ ἰτέα δένδρος, οἱ δὲ γύννις, οἱ δὲ σχοινιόστροφον, Αἰγύπτιοι φερφρεί, προφῆται Κρόνου τρόφις, Ῥωμαῖοι ἐκυινάλις, οἱ δὲ σάλιξ ἐκυινάλις. 1 SIM.: Pl. XXVII 93 D. eup. II 82 (293). 4 EXC.: Orib. XII s. v. (ῥοδία ῥίζα — ὸσμήν); cf. Gal. XII 114 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 9 SIM.: Pl. XXVI 132 (e S. N. — Crat.) XXVI 36 (e I. B.). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (ἵππουρις — σκληρά); Ps. D. de h. f. 31 (e D. lat.); Geop. II 6, 27; Gal. XI 889 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἴππουρις et ἐφέδρα. 11 SIM.: Ps. Ap. 40 (═ Ps. Orib. I 24). 4 num. cap. O tit. περὶ ῥοδίας ῥίζης FHDi post ῥίζα syn. e R add. Di: mg. H2 γίνεται Orib. 5 ῥόδου C: ἐν δὲ τῇ διατρίψει ῥόδου ἀποφορὰν ποιοῦσα N ἀποφορὰν om. PFH (superscr. H2): ἐμποιοῦσα ὀσμήν Orib.: quae digitis confrigita rosae longius iactat odorem Dl 6 ποοῦσα ἑμοίαν CDi 7 νάρδῳ] ῥοδίνῳ ὀλίγῳ FHA λεπτὴ RHADi: cum oleo nardino Dl 8 ἐπιτιθεμένη καὶ ἐμβρεχομένη CDi: καὶ ἐπιτιθεμένη om. A καὶ κροτάφοις om. C: τῷ μετώπῳ καὶ τοῖς κροτάφοις N: τοῖς κροτάφαις FHA 9 num. cap. φιη ODi tit. περὶ ἱππούριδος FHADi post ἵπππ. syn. add. ADi: mg. H2 ἀναβάσιον PVFH: ἀνάβασις RDiPl. Ps. Ap. Ps. D. de h. f.: anabasin Dl ἔφοδρον PV: ἔφυδρον FH: om. DlOrib.: correxi coll. Pl. alii ephedron (quod arboribus insidet) 10 C fol. 284v: N 130 ῥοδίδα Di: ῥοδια C 11 C fol. 145r: om. N τριμάχιον libri: correxi coll. Ps. Ap. tricamachion (LL1) anabasis Ps. Ap. 12 χερέδρανον libri: correxi coll. Ps. Ap. fedranon (LL1: fredanon V) ΦΘΙΔΡΑΝ C: φαίδραν reliqui: correxi cf. Hes. s. v. ἐφέδρα ἰτιυδενδρος C: ἰτιάνδενδρος DiA: ἰτιὰν δένδρον H: corr. Marc. γύννις] γύς CH: γίς Di: correxi cf. D. IV 47 13 σχοινεόστροφον H cf. D. III 148 φερφρει C: φρερφρά Di: φερφρά HA τροφή DiE 14 ἐκυναλις CHDi: ἐγκύναλις A (ἐκύναλις superscr. A2): equitinalis Ps. Ap. σάλιξ ἐκυτινάλις CDiH: κυτόναλις A (ἐκύναλις superscr. A2)

φύεται ἐν τόποις ἐφύδροις καὶ ἐν τάφροις. καυλία κενά, ὑπέρυθρα, ὑποτραχέα, στερεά, γόνασι διειλημμένα ἐμπεφυκόσιν εἰς ἄλληλα, περὶ δὲ αὐτὰ φύλλα σχοινώδη, λεπτά, πυκνά· αὔξεται δὲ εἰς ὕψος ἀναβαίνουσα ἐπὶ τὰ παρακείμενα στελέχη καὶ κατακρέμαται περικεχυμένη κόμαις πολλαῖς μελαίναις καθάπερ ἵππου οὐρά· ῥίζα ξυλώδης, σκληρά.

2 στυπτικὴ δὲ ἡ πόα, ὅθεν ὁ χυλὸς αὐτῆς αἱμορραγίας ἵστησι τὰς ἐκ μυκτήρων καὶ δυσεντερίας ὠφελεῖ πινόμενος μετ᾿ οἴνου· κινεῖ δὲ οὖρα. τὰ δὲ φύλλα τραύματα ἴναιμα κολλᾷ λεῖα ἐπιπλαττόμενα, ἡ δὲ ῥίζα καὶ ἡ πόα βήττουσί τε καὶ ὀρθοπνοΐκοῖς καὶ ῥηγματίαις ἀρήγει. ἱστορεῖται δὲ καὶ ἐντέρου διαίρεσιν καὶ κύστεως διακοπὴν καὶ ἐντεροκήλην συνάγειν τὰ φύλλα πινόμενα σὺν ὕδατι.

47 ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα ἵππουρις, κόμας βραχυτέρας καὶ 47 RV: ἵππουρις ἑτέρα· οἱ δὲ σκυτίον, οἱ δὲ ἐφέδραν, οἱ δὲ γύννιν, Ῥωμαῖοι σάλιξ ἐκυίνους. ἡ δὲ ἑτέρα ἵππουρις καυλός ἐστιν ὀρθός, ἴσος, μείζων δὲ πήχεως, ὑπόκενος, κόμας ἐκ διαστημάτων ἔχουσα βραχυτέρας καὶ λευκοτέρας καὶ μαλακωτέρας, ἥτις καὶ αὐτὴ τραύματα ἰᾶται τὴν αὐτὴν ἔχουσα δύναμιν. 7 SIM.: Zop. (Orib. II 587) Pl. XXVI 134 — Pl. l. s. D. eup. I 210 (203) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. II 112 (312) — eup. I 162 (177) — Pl. XXVI 36. 134 eup. I 31 (241) — Pl. XXVI 134 eup. II 39 (252) — Pl. XXVI 134. 14 SIM.: Pl. XXVI 134 (e S. N.) 14 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔστι — ἔχουσα). 1 ἐν ἐφύδροις καὶ τάφροις καὶ τραχέσι τόποις C ἐν (alt.) om. Di καυλοὺς ἔχουσα κενούς, ὑπερύθρους, τραχεῖς, στερεούς C ὑπέρυθρα om. Orib. 2 διειλημμένους C ἐμπεφυκόσιν εἰς ἄλληλα om. C: del. A2 3 αὐτοὺς C: τὰ αὐτὰ A πυκνὰ λεπτά Orib.FHA.: folia sunt acuta (ὀξέα) et tenera, iunci similia et spissa Dl 5 κατακρεμναται PC: κατακρημνᾶται reliqui: corr. cf. Kühner- Blass 465 περικεχυμένη om. C 7 στυπτικὴ ἧς ὁ χυλὸς C 9 δὲ (pr.)] καὶ C κολλᾷ] ἰᾶται C 10 ἐπιπλαττόμενα CA: ἐπιπαττόμενα reliqui: folia eius imposita vulneribus recentibus paracollesin facit Dl: si in modum cataplasmatis inponatur Ps. D. de h. f. c. Pl. l. s. 134 D. eup. I 162 (177) ἡ πόα] ἡπατικοῖς C βήσσουσιν CDi 11 ῥήγμασιν HA: ῥηγμ F διαιτινες CDi 13 ἐν ὅδατι CDi ad rem cf. Gal. l. s. γράφουσι δʼ ὑπὲρ αὐτῆς τινες ὡς καὶ κύστεως ἰάσατό ποτε καὶ τῶν λεπτῶν ἐντέρων τραύματα ὁ χυλὸς αὐτῆς 14 num. cap. φιθ O: om. Di tit. περὶ ἑτέρας HA: περὶ ἱππουρίδος ἑτέρας F: om. Di ἡ δὲ ἑτέρα ἵππουρις καυλός ἐστιν ὀρθός, ἴσος, μείζων δὲ πήχεως, ὑπόκενος, κόμας ἐκ διαστημάτων ἔχουσα βραχυτέρας Di (e RV): est alia ippuris comas minores habens et albas et molles Dl post κόμας add. ἐκ διαστημάτων Orib. A (superscr. H2) 15 C fol. 146r: om. N ἐκύτιον CDi: κύτιον H: correxi χέδραν CHDi: correxi cf. D. IV 46 16 γύνιν C: γύνον reliqui cf. D. IV 46 ἐκουίνους Di 17 μείζων διπηχιαιος C: correxi λευκοτέρας καὶ μαλακωτέρας ἔχουσα, ἥτις καὶ αὐτὴ λεία σὺν ὄξει τραύματα ἰᾶται.

48 κόκκος βαφική· θάμνος ἐστὶ φρυγανώδης, ᾧ πρόσκεινται οἱονεὶ φακοί, οἵτινες ἐκλεγόμενοι συντίθενται. ἀρίστη δέ ἐστιν ἡ Γαλατικὴ καὶ Ἀρμενιακή, ἔπειτα ἡ Ἀσιανὴ καὶ Κιλίκιος, ἐσχάτη δὲ πασῶν ἡ Σπάνη.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ἁρμόζουσαν τραύμασι καὶ νεύρων τρώσεσι λεία μετ᾿ ὄξους καταπλασσομένη. γεννᾶται δὲ καὶ ἐν Κιλικίᾳ ἐν ταῖς δρυσὶν ὅμοιόν τι κοχλίᾳ μικρῷ, ὃ τῷ στομώματι αἱ τῇδε γυναῖκες ἀναλέγουσαι κόκκον καλοῦσιν.

49 τρὰγιον· φύεται μὲν ἐν Κρήτη μόνῃ. ἔχει δὲ τὰ μὲν φύλλα σχίνῳ ὅμοια καὶ τὰς ῥάβδους καὶ τὸν καρπόν, μικρότερα δὲ πάντα φέρει δὲ καὶ ὀπὸν κόμμει παραπλήσιον.

3 SIM.: Theophr. h. pl. II 7, 3. 16, 1; Pl. IX 141. XVI 32 — D. eup. 165 (179). 3 EXC.: med. Gal. XII 32 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 11 SIM.: Pl. XXVI 141 (e S. N. — Crat. XIII 115 (ex Hyg.?). 11 EXC.: Orib. XII s. v. (τράγιον — παραπλήσιον); med. Gal. XII 143 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. τραγεῖον. 1 λεία P: λεανθεῖσα reliqui: λεία σὺν ὄξει om. CDi in fine add. Di τὴν αὐτὴν ἔχουσα δύναμιν (superscr. H2) 3 num. cap. φκ Ο: φιθ Di tit. περὶ κόκκον βαφικῆς FHADi κόκκος βαφικός Gal.Paul. Aeg. (i. e. granum tinctorium τῆς βαφ. κόκκου cf. Paus. X 36) ἐστὶ μικρὸς HA 4 οἱονεὶ φακοὶ] οἱ κόκκοι ὡς φακοι AHDi cf. Dl habens in ipsis virgis rotundas sicut lenticula 5 γαλατιατικὴ Di: γαλατιακὴ reliqui: correxi καὶ ἡ ἀρμενιακή Di: καὶ ἀρμενιακὴ om. HA ἡ ἐν ἀσίᾳ Di: ἡ ἀσιανὴ reliqui (i. e. in Asia quae proprie vocatur cf. Strab. XII 534 Pl. V 102) 6 ἡ ἐν σπανίᾳ H: ἡ ἐν ἱσπανίᾳ Di: ἡ σπανία A 8 ad rem cf. Gal. l. s. λειοῦσι δ᾿ αὐτὴν ἔνιοι μὲν (i. e. D.) σὺν ὄξει τηνικαῦτα, σὺν ὀξυμέλιτι δ᾿ ἄλλοι (cf. D. eup. I 165, 179) γίνεται δὲ ἡ ἐν Κιλικίᾳ ἐν ταῖς δρυσὶν Di: γεννᾶται δὲ καὶ ἡ ἐν Κ, FHA 9 δρυσὶν] πρρίνοις coni. Anguillara coll. Theophr. h. pl. III 7, 3. at δρυὸς nomine omnes glandiferae arbores veluti πρῖνος aliae comprehenduntur (Sarac.) ὅμοιον κοχλίᾳ μικρόν P (cf. Salm. exerc. Pl. 194): ὁμοίως κοχλίᾳ μικρῷ FHADi: nascitur in cilicia in drisin loco dictum minor sicut coclia Dl τι addidi ὃ] ἣν FHADi τῷ στομώματι post γυναῖκες transpos. FHADi 10 στομώματι] στόματι libri: στόνυχι Tychsen: στύματι vel στύμματι Salm.: corr. Sarac. fort. e. cod. E) 11 num. cap. φκα O: φκ Di tit. περὶ τραγίου FHADi μὲν (pr.) om. ROrib. μόνον A μὲν (alt.) om. Orib.Di 12 ὅμοια σχίνῳ Orib. σχίνῳ HGal.Paul. Aeg.: σχοίνῳ Orib.A (ἐχίνῳ A2): ἐχίνῳ reliqui: terebintho similis Pl. XIII 115: iunipero similis Pl. XXVII 141 μικρότερα δὲ πάντα om. N 13 δὲ om. HA καὶ om. R ὀπὸν] καρπὸν RDlA2 ὅμοιον κόμμει Orib.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς καὶ τὸ δάκρυον καταπλασσόμενα σὺν οἴνῳ ἐπισπᾶται σκόλοπας καὶ πάντα τὰ ἐμπηγνύμενα, πινόμενα δὲ στραγγουρίας ἰᾶται καὶ λίθους τοὺς ἐν κύστει θρύπτει καὶ καταμήνια ἄγει· λαμβάνεται δὲ ὁλκὴ δραχμῆς μιᾶς. φασὶ δὲ καὶ τὰς ἀγρίας αἶγας τοξευθείσας καὶ νεμηθείσας τὴν πόαν ἐκβάλλειν τὰς ἀκίδας.

50 τράγιον ἄλλο· ἔχει μὲν φύλλα ὅμοια σκολοπενδρίῳ, ῥίζαν δὲ λευκήν, λεπτήν, παραπλήσιον ῥαφάνῳ ἀγρίᾳ, ἥτις βοηθεῖ δυσεντερικοῖς ὠμή τε καὶ ἑφθὴ ἐσθιομένη. προσβάλλει δὲ κατὰ τὸ φθινόπωρον τὰ φύλλα τράγου ὀσμήν, ὅθεν καὶ ὠνόμασται τράγιον.

51 τράγος· οἱ δὲ σκορπίον, οἱ δὲ τάργανον. φύεται παρά 49 RV: τράγος· οἱ δὲ τράγιον, οἱ δὲ τραγόκερως, οἱ δὲ σκορπίον, οἱ δὲ τάργανον Ῥωμαῖοι κορνούλακαμ, οἱ δὲ βιτου⟨μ⟩ινέα, οἱ δὲ ἵρκουλου⟨μ, οἱ δὲ⟩ δεντάρια, Δάκοι σαλία, Αἰγύπτιοι σοβέρ, Ἄφροι ἀχχιουίμ. 1 SIM.: Zop (Orib. II 599) Pl. l. s. D. eup. I 167 (180). 7 SIM.: Pl. XII 46 (unde?). 7 EXC.: Orib. XII s. v. (τράγιον — ἀγρίᾳ); cf. Gal. XII 143. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 12 SIM.: Pl. XIII 116. XXVII 142 (e S. N.). 12 EXC.: Orib. XII s. v. (τράγος — στυπτικαί) Hes. s. v. τάργανον. 1 τὰ δάκρυα R 3 στραγγουρίας PDl: στραγγουρίαν rediqui 4 ὁλκή — δὲ om. C μιᾶς om. N 6 ἐκβάλλειν τὰς ἀκίδας om. V (mg. add. m. rec. ὑγιαίνειν) 7 num. cap. φκβ O: φκᾱ Di tit. περὶ τραγίου ἄλλου H: περὶ ἑτέρου A: περὶ ἑτέρου τραγίου Di: de F non constat ἄλλο τράγιον Orib. post ἄλλο syn. c. 49 add. Di: mg. H2 τὰ κὲν φύλλα ἔχει RDi 8 δὲ om. R λεπτὴν λευκήν ADi: radix est illi alba et tenuis Dl παραπλήσιον P: παραπλησίαν reliqui (παραπλήσιος saepius pro feminino cf. III 7 III 43) ἀγρίᾳ ῥαφάνῳ R (ἢ ἀκόρῳ add. C) ἥτις) αἠτὴ C: om. N 9 προσβάλλει R: προβάλλει reliqui cf. D. IV 6 10 ὀσμὴν τράγου ἔχοντα N: ὀσμὴν ἔχει (sic) τράγου C τράχου P ὅθεν κέκληται R 11 in fine add. RDi φύεται δὲ (om. N) ἐν ὀρεινοῖς καὶ κρημνώδεσι (κρημνοῖς N) τόποις om. N) 12 num. cap. φκγ O: φκβ Di tit. περὶ τράγου FHADi τράγιον Orib.: τράγος reliqui cf. Pl. XXVII 142 est et alia herba tragos quam aliqui scorpion vocant τάργανον PC: τραγορίγανον Orib.: τράγανον reliqui cf. Hes. s. v. 13 C 338v: N 149 τράγος ὁμοίως in tit. habet C τράγος ἢ τράγειον ἢ σκορπίος ἢ γάργανον N τράγος· οἱ δὲ τράγιον om. DiH 14 γαργαρινον C: γάργανον NHDi: correxi coll. D. IV 51 κορνούλακα NHDi ΒΙΤΟΥΕΝϹΑ RDi: βιτουέντα H: correxi 15 ΕΙΡΚΟΥΛΟΥΔΕΝΤΑΡΙΑ C: ιρκουλουδενταρια N: om. HDi: correxi coll. Pl. XII 46 σαλία libri cf. Tomaschek l. s. 31 16 σοβέρ] σοβέλ D. III 9 ἀχχοιουειμ N: ἀχχιουειμ᾿ C: ἀχοιοσίμ Di: ἀχιουάμ H θαλάττῃ μάλιστα· θαμνίσκος ὑπὲρ γῆς οὐ μέγας, σπιθαμῆς ἢ καὶ μείζων, φύλλα δὲ οὐκ ἔχει· ἐπὶ δὲ τῶν κλάδων πρόσκεινται οἱονεὶ ῥᾶγες μικραί, πυρραί, κατά μέγεθος πυροῦ, ὀξεῖαι ἑπ᾿ ἄκρου, πολλαὶ λίαν, γευσαμένῳ στυπτικαί.

τούτου ὁ καρπός, ὡς ῥᾶγες δέκα, σὺν οἴνῳ ποθεῖσαι κοιλιακοὺς καὶ ῥοϊκὰς ὠφελοῦσιν. ἔνιοι δὲ κόπτοντες αὐτὸν ἀναπλάττουσι τροχίσκους εἰς ἀπόθεσιν καὶ οὕτως χρῶνται.

52 σχοίνου ἑλείας τὸ μέν τι καλεῖται ὀξύσχοινος, ἄποφυς 50 RV: τράγιον ἄλλο. 51 RV: τράγος ἕτερος ἢ σκορπίος ἢ τάργανον. 52 RV: ὀξύσχοινος· οἱ δὲ ὀξύπτερος οἱ δὲ ὀφρὺς ἡλίου, Ῥωμαῖοι ἰούγκουμ μαρίνουμ, οἱ δὲ ἰούγκουμ μανουάλεμ, Ἄφροι χουδόδ. 8 SIM.: Theophr. h. pl. IV 12, 1 sq. Pl. XXI 112 sq. (ex Hyg.) Pl. XXI 119 (e S. N.). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (σχοίνου — αὐτῆς); med. Gal. XII 136 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). Hes. s. v. ὁλόσχοινος. 1 θάλασσαν ROrib. μάλιστα om. COrib. θαμνίσκος ἐστὶν Orib. ἐπὶ γῆς PDi: om. R: del. A2: ἐπὶ γῆς ἐπιμήκης FHA (dittogr.) correxi μέγεθος ἔχων σπιθαμῆς Orib.: longitudinem palmi unius habet aut amplius Dl: ὅσον σπιθαμῆς RDi δὲ (pr.) om. R: sine foliis Pl. XIII 116: foliis pusillis Pl. XXVII 142 3 ῥῶγες μικροὶ πυρροί R πυρραί om. marg. add. P πυροῦ om. R: πυρροῦ H 4 ὀξεῖς ROrib. post ὀξεῖαι dist. Orib. ἀπ᾿ ἄκρον R sustuli comma post πολλαὶ λίαν om. Orib. γευομένῳ Orib. 5 ὡς] καὶ R αἱ ῥῶγες ποθεῖσαι (ποθέντες N) κοιλ. R 6 ῥοικὰς γυναῖκας Di ὠφελοῦσιν διαθέσεις C δὲ καὶ A αὐτὸ R: αὐτὴν A 7 ἐπὶ (ἐν C) ἀγγοθεσίαν R οὕτω AHDi 8 num. cap. φκδ O: φκγ Di tit. περὶ σχοίνου FHA: περὶ σχίνου Di ὀξύσχοινος in lemmate habent RDi initio syn. e R add. Di τούτου δισσὸν εἶδος· τὸ μέν τι (μέντοι Di) αὐτοῦ καλεῖται σχοῖνος λεία, τὸ δὲ ὀξύσχοινος (ὀξύσχινος Di) ἄποξυς κτλ. RDi: σχοῖνος λεία· τὸ μέντοι αὐτοῦ καλεῖται σχοῖνος λεία, τὸ δὲ ἄποξυς A: σχοῖνος ἑλεία· τὸ μὲν (τοι superscr. H2) καλεῖται (αὐτοῦ superscr.) ὀξύσχοινος (σχοῖνος λεία superscr.) ἔποξυς H ἑλείας] λείας Orib. cf. Gal. l. s. σχοίνου ἑλείας ἡ μὲν ὀξύσχοινος, ἡ δὲ ὁλόσχοινος ὀνομάζεται . . . τῆς δʼ ὀξυσχοίνου δύο εἰσὶν εἴδη· τὸ μὲν ἄκαρπον . . . τὸ δ᾿ ἔτερον καρκοφύρον. cf. Theophr. l. s. Salm. exerc. Pl. 185 μὲν τι] μέντοι F καλεῖται om. marg. add. P 9 C fol. 341v: N 140 10 C fol. 341v: N 140 (syn. om.) 11 C fol. 245v: N 116 ὀξύπτερνος libri: correxi οἱ δὲ ὀφρὺς ἡλίου om. C: ὀφρῦς HDi 12 ἰουνκουμαρίνου HDi cf. Pl. XXI 112 alterum genus iuncorum facit (sc. Mago) quod marinum et a Graecis oxgschoenon vocari invenio ἰευκουμανουυάλε(ε H)ν HDi: ἰουμανουάλον A: μανουάλε R 13 χουδοδ C: χουδοα N: χούδουα HDi cf. Löw l. s. 410 ἐπ᾿ ἄκρῳ. δισσὸν δὲ καὶ ταύτης εἶδος· ἡ μὲν γὰρ ἄκαρπος, ἡ δὲ καρπὸν μέλανα ἔχει, περιφερῆ, παχύτεροι δὲ ταύτης οἱ κάλαμοι καὶ σαρκωδέστεροι. ἐστι δὲ καὶ τρίτη πολλῷ σαρκωδεστέρα καὶ παχυτέρα τοῖν δυεῖν ὁλόσχοινος λεγομένη· ἔχει δὲ καὶ αὕτη καρπὸν ἐπ᾿ ἄκρου ὅμοιον τῇ πρὸ αὐτῆς.

2 ἀμφοτέρων δὲ ὁ καρπὸς φρυγεὶς καὶ πινόμενος μετὰ κράματος κοιλίαν καὶ ῥοῦν ἐρυθρὸν ἵστησι καὶ οὖρα κινεῖ· ἔστι δὲ κεφαλαλγής. τὰ δὲ πρὸς τῇ ῥίζῃ ἁπαλὰ φύλλα καταπλασσόμενα φαλαγγιοδήκτοις ἁρμόζει. ἡ δὲ Εὐριπικὴ σχοῖνος ὑπνωτικὸν ἔχει τὸν καρπόν· φυλάττεσθαι δὲ δεῖ αὐτοῦ ἐν ταῖς πόσεσι τὸ πλῆθος· καροῖ γὰρ λίαν |.

53 λειχὴν ὁ ἐπὶ τῶν πετρῶν· βρύον ἐστὶ προσεχόμενον ταῖς ἐνδρόσοις πέτραις. τοῦτο καταπλασθὲν αἱμορραγίαν 6 SIM.: Pl. XXI 119 D. eup. II 48 (260) — Pl. l. s. — eup. II 109 (307) — Pl. l. s. 12 SIM.: Pl. XXVI 22 (e S. N.) — D. ecup. I 209 (203) Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. II 56 (268) Archigenes (Gal. XIII 234) cf. Zop. (Orib. II 589). 12 EXC.: Orib. XI s. v. (λειχὴν — πέτραις); med. Gal. XII 57 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. λειχῆνες. 13 TEST.: Gal. XII 57: εἰ δὲ καὶ αἱμορραγίας ἴστησι, ὡς Διοσχουρίδης φησίν, οὐκ ἔχω φάναι. Paul. Aeg. l. s.: ὡς δέ φησιν ὁ Διοσκουρίδης καὶ αἱμορραγίας ἵστησι. 1 ἐπ᾿ ἄκρου RDi δισσὸν — εἶδος om. R ἡ μὲν γὰρ καρπὸν μέλανα ἔχει περιφερῆ παχύτερον ταύτης οἱ κάλαμοι καὶ σαρκωδέστερα τῶν δυειν ὁλόσχοινος λεγομένη (charta laesa C) R 2 τραχύτεροι δὲ καὶ ταύτης οἱ κάλαμοι Orib. cf. Theophr. l. c. 3 ἡ τρίτη σχοῖνος Orib. πολλῷ om. Orib. 4 καὶ παχυτέρα om. Orib.: τραχυτέρα HDi τῶν R Orib. ἥν ὁλόσχοινον λέγομεν Orib. 5 καρπὸν καὶ αὐτὴ Orib. ἐπ᾿ ἄκρῳ NOrib. τῇ] τῷ Di post αὐτῆς syn. add. A 7 a syll. ματος rursus incipit cod. E (fol. 72) 8 καὶ κεφαλ. FHADi τὴν ῥίζαν FHADi 9 post ἁρμόζει incip. cap. ν· ἡ δὲ τρίτη σχοῖνος ////////// (13 litt. ersa. E2) ὑπνωτικὴν E (ἡ δὲ τρίτη in ras.) εὐριπικὴ] τρίτη PVFA (ἐρυπική superscr. A2): εὐρυπική C: εὐρειπική N: τρισχοῖνος H: εὐριπεικὴ σχοῖνος H2: creticus quinus aut syriacus Dl: αἰθιοπική Ald. cf. Pl. XXI 119 invenio etiamnum unum iunci genus quod euripicen vocant. huius semine somnum adlici ὑπνοποιόν N: ὑποπνοιόν C 10 δὲ δεῖ RDi: δεῖ post πλῆθος colloc. reliqui: ἀεὶ pro δεῖ E 11 λίαν om. RDi 12 num. cap. φκε O: φκδ V Di: νᾱ E tit. περὶ λειχῆνος FHADi λιχὴν PVR post πετρῶν syn. e R add. Di πετρῶν φυόμενος E οἷον βρύον coni. Sarac. coll. Gal. λειχὴν ὁ ἐπὶ τῶν πετρῶν· ἔστι μὲν οἷον βρύον τι: Pl. est aliud genus lichenis petris totum adhaerens ut muscus at cf. Dl licena, quisuper petra maritima nascitur, brion est 13 καταπλασσόμενον R αἱμορραγίας REGal. Paul. Aeg.: αἱμορραγία P: αἱμορρανίαν reliqui ἵστησι καὶ φλεγμονὰς παραιτεῖται καὶ λειχῆνας θεραπεύει· ὠφελεῖ καὶ ἰκτερικούς μετὰ μέλιτος διαχριομένου στόματος καὶ γλώσσης καὶ ῥευματισμούς παραιτεῖται.

54 παρωνυχία· φύεται ἐν πέτραις. θαμνίσκιον ὅμοιον πέπλῳ, τῳ μήκει ἔλαττον, τοῖς δὲ φύλλοις μεῖζον, ὅπερ καταπλασθὲν ὅλον παρωνυχίας καὶ κηρία θεραπεύει.

55 χρυσοκόμη οἱ δὲ χρυσῖτιν. ῥαβδίον σπιθαμιαῖον, ἔχον κόμην κορυμβοειδῆ, ὁμοίαν ὑσσώπῳ, ῥίζαν δασεῖαν, λεπτήν, ὡς ἐλλεβόρου μέλανος, γευσαμένῳ οὐκ ἀπηνῆ, κυπάρισσον ὑποκυοῦσαν, 53 RV: λειχὴν ὁ ἐπὶ τῶν πετρῶν οἱ δὲ βρύον καλοῦσιν. 54 RV: παρωνυχία· οἱ δὲ ἀκιδωτός, οἱ δὲ νευράς, οἱ δὲ φρύνιον, Ῥωμαῖοι βού⟨κ⟩ιναμ. 4 EXC.: Orib. XII s. v. (παραωνυχία — μεῖζον): med. Gal. XII 96 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 6 TEST.: Gal. XII 96: παρωνυχία ὠνόμασται μὲν ἀπὸ τῆς ἐνεργείας· ἰᾶται γὰρ παρωνυχίας, ὡς δὲ Διοσκουρίδης φησί, καὶ κηρία. 7 SIM.: Pl. XXI 50 (e S. N.); XXI 148. 7 EXC.: Orib. XII s. v. (χρυσοκόμη — πετρώδεσι); med. Gal. XII 157 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 2 ὠφελεῖ δὲ καὶ RDi ἰκτέρους R: ἰκτερικοῖς AH διαχριόμενον RHADi in διαχριόμενον desinit C: χνου (i. e. χριομένου varia lectio ad διαχριόμενον) τοῦ πόματος καὶ τῆς γλώττης add. N στόματος δὲ DiAH2: στόματος τε E 3 τῆς γλώττης NDi καὶ addidi cf. Pl. morbum quoque regium cum melle sanat ore inlito et lingua: Dl melle addito aspredinem (τραχύτη τα?) oris et linguae dislenit, reumatismum compescet 4 num. cap. φκϚ O: φκε Di: E tit. περὶ παρωνυχίας FHADi post παρωνυχία syn. e R add. ADi: mg. H2 θαμνίσκον P: θαμνίσκος ὅμοιος E 5 τῷ δὲ NDi (chart. laes. C): τὸ μήκη καὶ add. E2) ἔλαττον E μείζοσι κέχρηται NE (corr. E2) ὄπερ om. R καταπλασθὲν δὲ N 6 ὅλον] λεῖον C (superscr. H2): λεῖον ὅλον Di: ὅλον λεῖον A κηρία] σκληρίας RDi: erpetas Dl at cf. Gal. l s. 7 num. cap. φκζ O: — Di: νγ E tit. περὶ χρυσοκόμης FHADi post χρυσοκόμη syn. e R add. DiA: mg. H2 χρυσίτην CFAGal. Orib.: χρυσείτην E: chrysitis Pl. ῥαβδίον] θαμνίον NDi post ῥαβδίον add. ἐστὶ CDi σπιθαμιαῖον om. N 8 λίαν δασεῖαν Orib.: radice nigra ex austero dulci Pl. 9 κυπάρισσον ὑποκοίουσαν P: κυπάρισσον ὑποκύουσαν V: κυππάρισον ὑποκύουσ΄ F: κυπαρίσσου (ὡς κυπαρύσσου Orip.) ποιοῦσαν COrib.: κυπαρίσσου ἐμποιοῦσα E: κυπαρίσσω ἐνποιοῦσα N: κυπέρῳ ἴσην οὖσαν HADi (κυπαρίσου ποιοῦσαν superscr. A2): gustu habens quiparissi cf. Salm. de hom. h. iatr. 18: vix recte 10 C fol. 217r: N 93 βρύον CDi: βροιον N 11 C fol. 260v: N 126 ἀκήδοτος HDi: ἀκήδωτος A cf. D. III 15 οἱ δὲ φρύνιον om. A 12 ΒΟΥΙΝΑΛΑ R: βουιναλί HADi: οὐνγουινάλις coni. Marc.: correxi ἐν τῷ γλυκεῖ ὑπαυστηρόν· φύεται ἐν παλισκίοις τόποις καὶ πετρώδεσι.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικὴν καὶ στυπτικὴν ἡ ῥίζα, ἡπατικοῖς καὶ περιπνευμονικοῖς ἁρμόζουσαν· λαμβάνεται δὲ καὶ σὺν ὑδορομέλιτι ἑφθὴ πρὸς κάθαρσιν ὑστέρας.

56 χρυσόγονον· οἱ δὲ ἴασπιν, οἱ δὲ λίνον καλοῦσι. φύλλα μὲν ἔχει ὅμοια δρυΐ — ὁ δὲ θάμνος ἐστὶ πυκνός — ἄνθος δὲ παραπλήσιον φλόμῳ τῷ στεφανωματικῷ, ῥίζαν δὲ ὁμοίαν γογγυλίδι, ἔνδοθεν ἰσχυρῶς ἐρυθράν, ἔξωθεν δὲ μέλαιναν, ἥτις βοηθεῖ σύν ὄξει λεανθεῖσα καὶ ἐπιτεθεῖσα μυγαλῆς δήγμασιν.

57 ἑλίχρυσον ἢ χρυσάνθεμον, οἱ δὲ ἀμάραντον, ᾧ καὶ 55 RV: χρυσοκόμη ἢ χρυσῖτις· οἱ δὲ χρυσάνθεμον, οἱ δὲ ἀμάραντον, οἱ δὲ Διὸς πώγων, Ῥωμαῖοι Ἰόβις βάρβα, Ἄφροι δουβάθ, οἱ δὲ βουρχουμάθ. 56 RV: χρυσόγονον· οἱ δὲ χρυσόσπερμον, οἱ δὲ ἴασπιν, οἱ δὲ λίνον, οἱ δὲ ὀρίγανον, οἱ δὲ ἀρκόφθαλμον, Ῥωμαῖοι αὐριολάρια. 3 SIM.: Pl. XXI 148 D. eup. II 58 (270) — Pl. l. s. eup. II 37 (250). 11 SIM.: [Theophr.] IX 19, 3 Pl. XXI 66 (e Theophr. — Hyg.) XXI 168 (e S. N.); Nic. frg. 74 v. 69 (111 Schn.). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (ἑλίχρυσον — τόποις); med. Gal. XI 824 s. v. ἀμάραντον (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἑλίχρυσον; Hes. s. v. ἑλίχρυσος. 1 ἐν om. N ὑπαυστηρόν om. E φύεται δὲ C τόποις addidi 2 πετρώδεσι τόποις Orib. 3 καὶ om. R ἡ ῥίζα om. R: del. A2 ἡπατικοῖς δὲ R 4 περιπλευμονικοῖς R ἁρμόζει R: ἁρμόζουσα E: ἁρμόζουσαν reliqui λαμβανομένη σὺν ὑδρομέλιτι ἑφθὴ (ἑφθῷ C) καὶ ἐνσυν (sic) καθάρσει ὑστέρας R: καὶ (alt) post ἑφθὴ colloc. E 6 num. cap. φκη O: φκζ Di: νδ E tit. περὶ χρυσογόνου FHADi post χρυσόγονον syn. e R add. Di: post λίνον A: mg. H2 δὲ (pr.)] μὲν HA δάσπιν PHADi: δάπιν R: δάσπην FE: correxi οἱ δὲ λίνον om. marg. add. P 7 μὲν om. RF δὲ (alt.) om. E 8 φλόμμῳ E: om. R: post στεφαν. transpos. Di στεφανώματι R δὲ om. RFHADi γογγύλῃ RDi 10 λεανθεῖσα] ἑψηθεῖσα C δήγματα FHA 11 num. cap. φκθ O: φκη Di: νε E tit. περὶ ἑλιχρύσου FHADi ἐλειόχρυσος [Theophr.] l. s.: heliochrysum Pl.: ἐλίχρυσυν FHDi D. eup. cf. Ath. XV 680f. ἢ] οἱ δὲ FHADi χρύσανθον REPaul. Aeg. (aut χρυσανθὲς aut χρυσάνθεμον vocatur cf. Nic, frg. 74 v. 69 Schn.) οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἀμάραντον καλοῦσιν RDi 12 C fol. 371v: N 166 ἢ] οἱ δὲ DiA ἢ χρυσῖτις om. H: χρυσίτης C: χρυσεῖτις N 13 Ἄφροι — βουρχ. om. A. 14 οἱ δὲ βουρχουμάθ om. NH: βουρχουμάτ C cf. Löw l. s. 405. 406 15 C fol. 375r: N 166 mg. adscr. N (m. rec.) aglaria crisocomon δάπιν R: δάσπιν Di: correxi οἱ δὲ ἴασπιν — ὀρίγανον om. HA 16 δινον C ΑΓΡΙΛΑΡΙΑ R: ἀριλάρια Di: αἰλάρια HA: correxi: aureliam coni. Sarac. τὰ εἴδωλα στεφανοῦσι. ῥαβδίον ὀρθόν, λευκόν, φύλλα στενὰ ἐκ διαστημάτων ἔχον πρὸς τὰ τοῦ ἁβροτόνου, κόμην κυκλοτερῆ, σκιάδια χρυσοφανῆ, περιφερῆ ὥσπερ κορύμβους ξηρούς, ῥίζαν λεπτήν. φύεται | δὲ ἐν τραχέσι καὶ χαραδρώδεσι τόποις.

βοηθεῖ δὲ ἡ κόμη σὺν οἴνῳ ποθεῖσα δυσουρίαις καὶ ἑρπετῶν δήγμασι καὶ ἰσχιάσι καὶ ῥήγμασι, καὶ ἔμμηνα ἄγει καὶ θρόμβους αἵματος τοὺς ἐν κύστει ἢ κοιλίᾳ τήκει σὺν οἴνῳ ἤ οἰνομέλιτι πινομένη· ἴσχει δὲ καὶ κατάρρους ὅσον τριώβολον νήστει δοθὲν πιεῖν ἐν κράματι οἴνου λευκοῦ· συντίθεται δὲ καὶ μετὰ ἱματίων ἄβρωτα τηροῦσα ταῦτα.

58 RV: χρυσάνθεμον ἢ χάλκας· οἱ δὲ χρυσανθεμίδα, οἱ δὲ χαλκῖτιν, οἱ δὲ χάλκανθον, οἱ δὲ χαλκάνθεμον, οἱ δὲ βούφθαλμον, Ῥωμαῖοι κάλθα, Θοῦσκοι γαρουλέου, Ἄφροι χουρζητά. τρυφερά τις πόα, θαμνοειδὴς δέ, λείους ἀναφέρουσα καυλοὺς καὶ φύλλα πολυσχιδῆ, ἄνθη μήλινα, ἰσχυρῶς στίλβοντα καὶ ὀφθαλμοειδῶς κυκλοτερῆ, διὸ καὶ οὕτως ὠνόμασται. φύεται δὲ περὶ τάς πόλεις· οἱ καυλοὶ δὲ αὐτῆς λαχανεύονται.

57 RV: χρυσάνθ⟨εμ⟩ον ἢ ἑλίχρυσον. 5 SIM.: Pl. XXI 168 D. eup. II 109 (307) — [Theophr.] l. s. Nic. Th. 625 (ex Apollod.) Pl. 169 eup. II 115 (316) — Pl. 169 eup. II 237 (218) — eup. II 34 (246) — Zop. (Orib. II 598) Pl. 168 eup. II 76 (288) — Pl. 169. 1 τὰ εἴδωλα] τοὺς θεοὺς RE (corr. E2): deos coronant illo Pl. ὀρθόν addidi ex E cf. Dl virga est recta et alba λευκόν] στερεόν R: λευκὸν χλωρόν FHA (varia lectio): λευκόν, χλωρόν, ὀρθόν, στερεόν Orib. Di: fort. ῥαβδίον ὀρθόν, λευκόν, στερεόν cf. [Theophr.] l. s. καυλὸν δὲ λευκὸν (λεπτὸν codd.) καὶ σκληρόν 2 τὰ] τὴν R κόμην ἔχον χρυσοφανῆ, σκιάδιον περιφερὲς Di 3 χρυσοφανῆ σκιάδια Orib.FHADiDl cf. Paul. Aeg. l. s. κόρυμβοι ξηροὶ RE (corr. E2) ῥίζα λεπτή RE 4 δὲ om. ROrib.E τραχέσι τόποις R 5 κόμη] ἄνθος σὺν τοῖς φύλλοις D. eup. II 109 (307) 6 ἰσχιάδι RE (corr. E2) 7 τοὺς om. PV ἢ κοιλίᾳ om. R at cf. Gal. l. s. διατήκει R οἴνῳ ἢ addidi e RE cf. Dl vino aut inomellin bibita 8 κατάρρουν REHDiDl: κατάρροις βοηθεῖ Paul. Aeg. l. s.: profluvia mulierum Pl. XXI 169 τριώβολον om. R 9 ἐπὶ νήστει R δοθὲν PVFEH (corr. H2 in δοθεῖσα): δοθεῖσα reliqui πιεῖν om. RADi: del. H2 10 πρὸς τὸ ἄβρωτα τηρῆσαι αὐτά R 11 sequ. in Di cap. de chrysanthemo e R (C fol. 372v: N 167) interpolatum sub hac rubrica φκθ· περὶ χρυσανθέμου cf. D. III 139 marg. adscr. N (man. rec) crisantemon vel chalkas, oculus bovinus tit. herb. pict. χρυσάνθεμον ἢ χάλκας N cf. Nic. frg. 74 (110 Schn.) οἱ δὲ χρυσανθεμίδα om. CDi 12 χαλκίτην C χάλκανθον] fort. χαλκανθές 13 post βούφθαλμον add. καλοῦσιν N ΑΚΑΑΛΘΑ C: ἄκανθα N: ἄκανθαν Di: κάλθα cold. gr. Marc. cf. Pl. XXI 28 proxima ei (sc. rosae) caltha est colore et amplitudine γαρουλέου Di 10 χουρζῆτα Di cf. Löw l. s. 411 δὲ om. C 15 φύλλα δὲ C προσχιδῆ libri: corr. Marc. 17 δὲ (pr.) om. NDi 18 C fol. 376r: N 166 χρύσανθον CN: correxi

τὰ δὲ ἄνθη λεῖα μετὰ κηρωτῆς στεατώματα λέγεται διαφορεῖν, ἰκτερικούς δὲ καὶ προσκαίρως εὐχροεῖν ποιεῖ ποθεῖσα μετὰ τὴν ἐν τοῖς λουτροῖς ἀπὸ τῆς μάκτρας ~~ἔξοδον.~~

58 ἀγήρατον· θάμνος φρυγανώδης, δισπίθαμος, ταπεινός, ἀπλοῦς, ἐμφερὴς μάλιστα ὀριγάνῳ, σκιάδιον ἔχων, ἐφ᾿ οὖ ἄνθος πομφολυγῶδες, χρυσοειδές, ἔλαττον δ᾿ ἑλιχρύσου. ὠνόμασται δὲ ἀγήρατον διὰ τὸ πρὸς τὸ πολὺ τὸ ἄνθος ὁμοειδὲς φυλάττεσθαι.

δύναμιν δὲ ἔχει τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πυριωμένην, καὶ αὐτὴ ἡ πόα ὑποθυμιωμένη οὖρα ἄγειν καὶ τὰ περὶ ὑστέραν μαλάττειν.

59 περιστέριον· φύεται ἐν τοῖς ἐφύδροις τόποις, δοκεῖ δὲ ὠνομάσθαι ἐκ τοῦ τὰς περιστερὰς ἡδέως ἐνδιατρίβειν αὐτῇ. πόα δ᾿ ἐστὶ σπιθαμῆς ἔχουσα τὸ ὕψος ἢ καὶ μεῖζον, πέταλα ἐντετμημένα, ὑπόλευκα, ἐκπεφυκότα ἐκ τοῦ καυλοῦ· μονόκλαδος δʼ ὡς τὸ πολὺ καὶ μονόρριζος εὑρίσκεται.

58 RV: ἀγήρατον. 4 SIM.: Pl. XXVII 13 (e S. N. — Crat.) — Pl. l. s. D. eup. II 80 (293). 4 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀγήρατον — ἑλιχρύσου); med. Gal. XI 814 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 10 SIM.: Pl. XXV 105 sq. (ex I. B.); cf. schol. Nic. Th. 860 (e Crat.) Pl. XXV 126. 8 EXC.: Orib. XII s. v. (περιστέριον — εὑρίσκεται); med. Gal. XII 98 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Aet. I s. v. ex Archig.); carm. de herb. 5; Ps. Ap. 65 (═ Ps. Orib. I 53) cf. Ps. Ap. 4. 2 καὶ om. Di 3 μακρας R: κακρᾶς διατριβῆς Di: correxi 4 num. cap. φλ ODi: νϚ E tit. περὶ ἀγηράτου FHADi 5 μάλιστα om. NDi: ὀριγάνῳ μᾶλλον Orib.: ὀριγάνῳ μάλιστα E ad σκιάδιον schol.] Paris. Orib. (II 743 D.) πολλὰ μὲν τῆς σκιάδος τὰ σημαινόμενα· δηλοῖ δὲ καὶ τοὺς εὐμεγέθεις κλάδους ἐφ᾿ ὧνάλιστα Orib. (οὗ ἄνθος superscr. O2): ἐφ᾿ οὗ ἄνθος om. FH: superscr. H2 6 πομφολυγγώδης F: πομφολυγγῶδες H: πομφόλυγες Orib. (ῶδες superscr. O2) χρυσοειδής F: χρυσοειδεῖς Orib. (ες superscr. O2) δ᾿ (pr.) om. ROrib.: ἔλαττον δ᾿ ἐλιχρύσου del. A2: sed paulo minor in colore Dl ἑλιχρύσου om. N: ἔνχρυσον C 7 ἀγήρατον om. RE ἐπιπολὺ HADi: πρὸς τὸ πολὺ F: πυλὺ (om. πρὸς) N: πρὸς πολὺ reliqui ὁμοιοειδὲς Di 8 αὐτῆς libri: αὐτοῦ Spr. πυριώμενον PVEF: πυρωτικὴν RADiH (in ras.) ἡ πόα om. R: del. A2 9 ὑποθυμιωμένη] πινομένη R at cf. Pl. huius ustae nidor urinam ciet ἄγει R ἐκμαλάσσει R 10 num. cap. φλα ODi: νζ E tit. περὶ περιστερίου FHA: περὶ περιστερεῶνος Di περιστέριον OOrib.Gal. (Orib. II 683) Dl: περιστερεὼν ὀρθός RDi: περιστερεών D. eup.: Siculi dicunt peristerion Ps. Ap. initio syn. e R add. Di: post τόποις A: mg. H2 τοῖς om. Di ἐνύδροις ROrib. 11 διατρίβειν ἐν αὐτῇ FHAD] 12 ἡ πόα Orib. σπιθαυὴν HDi ἢ καὶ μεῖζον τὸ (om. Orib.) ὕψος Orib. E: καὶ μεῖζον τὸ ὕψος R μείζονα A 13 πέταλα] φύλλα RE δὲ ἐντετμημένα ROrib. 14 μονόκαυλος R δʼ om. Di 15 C fol. 65r: N 22

δοκεῖ δὲ τὰ φύλλα σὺν ῥοδίνῳ ἢ στέατι χοιρείῳ νεαρῷ προστιθέμενα ἀνωδυνίαν ὑστέρας ποιεῖν στέλλει δὲ καὶ ἐρυσιπέλατα σὺν ὄξει καταπλασθεῖσα καὶ σηπεδόνας ἐπέχει καὶ τραύματα κολλᾷ καὶ ἀπουλοῖ τὰ παλαιὰ σύν μέλιτι.

60 ἱερὰ βοτάνη, οἱ δὲ περιστερεῶνα ἐκάλεσαν· ῥάβδους 59 RV: περιστερεὼν ὀρθός· οἱ δὲ τρυγόνιον, οἱ δὲ βούνιον, οἱ δὲ ἱερὰ βοτάνη, οἱ δὲ φιλτροδότις, Αἰγύπτιοι πεμψεμπτέ, προφῆται Ἥρας δάκρυον, οἱ δὲ αἷμα γαλῆς, οἱ δὲ αἷμα Ἑρμοῦ, Ῥωμαῖοι κρίστα γαλλινάκια, οἱ δὲ φερράρια, οἱ δὲ ἡρκουλάνια, οἱ δὲ ἐξουπέραν, οἱ δὲ ματρικάλις, οἱ δὲ ἕρβα παλουμβάρις, οἱ δὲ ἕρβα σαγγυνάλις. 1 SIM.: Pl. XXVI 155 D. eup. II 71 (285) — Pl. l. s. 121 eup. I 169 (182) — Pl. l. s. 144 eup. I 200 (197). 5 SIM.: Pl. XXV 105 (ex I. B.). 5 EXC.: Ps. D. de h. f. 54 (═ A. Mai l. s. VII 457); Isid. XVII 9, 55 (e D. lat.); carm. de h. 5; Ps. Ap. 4 cf. Aet. I s. v. (ex Archig.). 1 φύλλα λεῖα RE χορείῳ] ὑείῳ RE: absungia porcina Dl: χηνείῳ D. eup. II 71 (285) νεαρῷ om. R 2 προστιθέντας N: προστιθέναι C ἀνωδύνους ὑστέρας περιποιεῖν N: ἐν ἀνωδυνίαις ὑστέρας ποιεῖ (superscr. περι man. (alt.) C: ἀνοδυνίας ὑστέρας περιποιεῖν E 3 καταπλασθεῖσα] sc. ἡ πόα (inconc. dictio) 5 num. cap. φλβ ODi: νη E tit. περὶ ἱερᾶς βοτάνης PHA: περὶ ὑπτίου περιστερεῶνος Di περιστερεών ὕπτιος RDi initio cap. syn. e R add. Di: post ἐκάλεσαν A: mg. H2 βοτάνη ἡ λεγομένη παρὰ λατίνοις λακραιμώνια V οἱ δὲ περιστερεὼν ὕπτιος, οἱ δὲ περιστερεῶνα ἐκάλεσαν A: οἱ δὲ περιστεριῶνα, οἱ δὲ περιστέριον ἐκάλεσαν E περιστεωνα P: οἱ δὲ ῥωμαῖοι περιστερεώναν V ῥαβδία ἀνίησιν πηχυαία ἢ καὶ μείζονα R 6 C fol. 267v (membrana detrita): N 119 mg. add. N (m. rec.) peristereon ortos. verbena cf. Pl. XXV 105 nostri verbenacam vocant Isid. XVII 9 55 Ps. D. d. h. f. 54 τρυγόνιον NDi carm. de h. 56: τρυγώνιον C: τριγόνιον H: trigonos Ps. Ap. 65: trigonion Ps. Ap. 4 βούνιον] βωύνειον A: bonion Ps. Ap. 65 7 hierobotanin Ps. Ap. l. s. (hieran botanen Ack.) φιλτροδότης HADi cf. D. III 134: peltodotes Ps. Ap. (philtrodoten Ack.) cf. carm. de h. 60. 69 πενψεμπτε N: πεμ᾿ ψεμ᾿ τε C: πεμψεμπτέ HDi: πεμψεταί A: egyrtii tiabsenti Ps. Ap. (pempsempte Ack.) 8 αἶμα γαλῆς] emagallis (emegallis L1) Ps. Ap. (haemagales Ack.) cf. D. III 134 9 κρυσταγαλλινακια R: κρυσταγαλινάκια DiA: κρισταγαλινάκια H: itali dicunt crisgallinacia Ps. Ap. cf. Pl. XXVII 40 (folia serrata sunt ut crista galli) φεράρια NHA: φέρια Di: alii ferrariam vocant Ps. Ap.: „Eisenkraut“ hodie vocatur οἱ δὲ ἡρκουλάνια om. AHDi: alii herculaniam vocarunt Ps. Ap. Ack.) 10 οἱ δὲ ἐξ. post οἱ δὲ ματρ. transpos. HADi ἐξουπέραν HADi: exupera matricalis Ps. Ap. τριξαλις libri: correxi coll. Ps. Ap. οἱ δὲ ἔρβα παλουμβάρις om. HADi: columbina Ps. Ap. 11 σανγυναλις RH: σανγουνάλις Di: om. A: punice dicitur sanguinaria Ps. Ap. 4 (L) in fine add. οἱ δὲ περιστερεὼν ὀρθός A ἀνίησι πηχυαίους ἢ καὶ μείζονας, γωνιοειδεῖς, γονατώδεις, περὶ ἃς τὰ φύλλα ἐκ διαστημάτων ἐοικότα δρυί, πλὴν στενώτερα καὶ ἧττον ἐντετμημένα δὲ τὰ κύκλῳ, ὑπόγλαυκα, ῥίζαν δὲ ὑπομήκη, λεπτήν.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα ποτιζόμενα μετ᾿ οἴνου καὶ καταπλασσόμενα ποιεῖ πρὸς ἑρπετῶν δήγματα, πρὸς δὲ ἴκτερον τὰ φύλλα ὅσον δραχμή μία μετὰ λιβανωτοῦ | τριωβόλου σὺν οἴνου παλαιοῦ θερμοῦ κοτύλῃ μιᾷ νήστει ἐφ᾿ ἡμέρας τέσσαρας 60 RV: περιστερεών ὕπτιος· οἱ δὲ ἱερὰν βοτάνην, οἱ δὲ ἠριγένειον, οἱ δὲ χαμαίλυκος, οἱ δὲ σιδηρῖτις, οἱ δὲ κουρῖτις, οἱ δὲ Φερσεφόνιον, οἱ δὲ Διὸς ἠλακάτη, οἱ δὲ δίχρωμον, οἱ δὲ κόλλησις, οἱ δὲ κυπάρισσος, οἱ δὲ Δημητριάς, Αἰγύπτιοι πεμφεμφθάμ, Πυθαγόρας ἐρυσίσκηπτρον, Ῥωμαῖοι κιγκιννάλις, οἱ δὲ βερβήνακαμ, οἱ δὲ λουστράγω, οἱ δὲ κολουμβίνα, οἱ δὲ οὐερτιπήδιουμ. 5 SIM.: Nic. Th. 860 (ex Apollod.) Pl. XXV 107 D. eup. II 115 (315) — Pl. XXVI 123 eup. II 56 (267). 9 SIM.: Ps. Ap. 4 (unde Ps. Orib. I 53). 1 γονατώδεις addidi e Ps. D. de h. f. tetragona et crebris locis nodosa (geniculorum mentio fit in extr. cap.) 2 αἶς C: ἧς V 3 καὶ ἧττον om. R: ἥττονα libri: correxi δὲ τὰ om. RE: δὲ seclusi ὑπόγλυκα PV: sapore subdulci Ps. D. de h. f.: flos glaucus (errore) Pl. 4 λευκὴν λεπτήν N: λεπτὴν δὲ ῥίζαν ὑπομήκη λευκήν E post λεπτὴν add. ἄνθη πορφυρᾶ λεπτά RADi: marg. add. H2 6 ἑρπετὸν F: ἕρπιτας καὶ ἐρυσιπέλατα E: ἑρπετὰ reliqui: correxi πρὸς ἴκτερον δὲ HA 7 δραχῆς ὁλκὴ R: ἀλκὴν Di σὺν οἴνῳ παλαιῷ θερμῷ νήστει ἐπὶ ἡμέρας R: σὺν οἴνω παλαιῶ θερμῶ κοτύλης μιᾶς νήστης E 8 θερμοῦ om. HADi: vini veteris calidi libra Ps. D. de h. f. κο μιᾶι PF τέσσαρας RPVDl: μ΄ FHADi: ἐπὶ δ΄ ἢ Ϛ΄ ἡμέρας D. eup. II 56 (267) 9 C fol. 268v (charta laesa): N fol. 119 mg. add. N (man. rec.) peristereon yptios. verbena βοτάνην om. NHA: a grecis dicitur hierobotanen Ps. Ap. 10 ἠριγένειον A: ἠριγένιον reliqui cf. Hes. s. v. χαμαίλυκον Di σιδηρῖτιν Di: Romani dicunt sideritis Ps. Ap. κουρῖτιν Di: κουρίτην A: κουρί H 11 prophete dicunt perseforiom Ps. Ap. δισηλακατη C: διὸς ἠλακάτην Di: διὸς ἠλεκάτη A: diosatim Ps. Ap. δίχρωμον] panchromon Ps. Ap. 12 κάλλησις R: κάλησις HA: κάλησιν Di: collesis Ps. Ap. (propter effectum): correxi ἱππαρισσος C: ἱππάρισος NHA: ἱππάρισον Di: correxi coll. Ps. Ap. ciparissus (cyperissus L) δημητριάδα Di: tusci dicunt demetrias Ps. Ap. πεμφενφθαν NH (pro ν alt. μ): πενφενφθάμ A: πεμφθενφθάμ Di: penpethar Ps. Ap. cf. D. IV 59 13 pitagoras erisceptron Ps. Ap. κιγκιναλίς HADi cf. Ps. Ap. 52 (Ack.): syn. sequ. om. HADi 14 verbenaca Pl. XXV 105 Isid. XVII 9 55 Ps. D. de h. f. l. s.: verminacia Ps. Ap. (verbenacam Ack.) cf. Pl. Sec. I 16 (31, 1 Rose) ΟΥϹΤΡΑΓω C: lustrago Ps. Ap. campani (captipani libri) eam vocant columbrinam Ps. Ap. ΟΥΕΡΠΙΔΙΟΝ C: ΟΥΕΡΠΙΔΙΟΥΜ N: vertipedium Ps. Ap. πινόμενα, οἰδήματά τε χρόνια καὶ φλεγμονὰς τὰ φύλλα ἐπιπλασθέντα πραΰνει καὶ ῥυπαρὰ ἕλκη καθαίρει.

ἀφεψηθεῖσα δὲ 2 ὅλη ἐν οἴνῳ ἐσχάρας τὰς ἐν παρισθμίοις περιρρήττει, καὶ νομὰς τὰς ἐν στόματι ἀναγαργαριζομένη ἐφίστησι, ῥαινόμενόν τε ἐν συμποσίῳ τὸ ἀπόβρεγμα εὐδιαγωγοτέρους ἱστορεῖται ποιεῖν. δίδοται δὲ τριταίζουσι πιεῖν τὸ τρίτον γόνυ ἀπὸ τῆς γῆς σὺν τοῖς περικειμένοις φύλλοις, τεταρταίζουσι δὲ τὸ τέταρτον. καλεῖται δὲ ἱερὰ βοτάνη διὰ τὸ εὐχρηστεῖν ἐν τοῖς καθαρμοῖς εἰς περιάμματα.

61 ἀστράγαλος· θάμνος μικρὸς ἐπὶ γῆς φυόμενος, φύλλοις καὶ κλωνίοις ὅμοιος ἐρεβίνθῳ, ἄνθη πορφυρᾶ, μικρά· ῥίζα δ᾿ ὕπεστι στρογγύλη ὥσπερ ῥάφανος εὐμεγέθης, παραφυάδας ἔχουσα στερεάς, μελαίνας, σκληροτάτας ὡς κέρατα ἀντεμπεπλεγμένας 61 RV: ἀστράγαλος· οἱ δὲ ἰσχάς, οἱ δὲ ἄπιος, οἱ δὲ χαμαισύκη, οἱ δὲ ὄνυξ, οἱ δὲ γαγάτης, Ῥωμαῖοι πίρουμ λιτούρβιουμ, οἱ δὲ φίκουμ τέρραι, οἱ δὲ γλάνδουλαμ, οἱ δὲ πίσουμ, οἱ δὲ Νωνάκριαμ. 1 SIM.: Pl. XXVI 127. 143 D eup. I 187 (193) — Pl. XXV 164 — Pl. XXV 107 Plut. mor. p. 614b — Pl. XXVI 117 eup. II 20. 21 (234) — P. XXV 105. 10 SIM.: Pl. XXVI 46 (e S. N. — Crat.). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀστράγαλος — Ἀρκαδίας); med. Gal. XI 841 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 πινομένη ὠφελεῖ R χρόνια] παλαιὰ R post φύλλα 7 litt. eras. E2 καταπλασθέντα R: in modum cataplasmatis adposita Ps. D. de h. f. 3 ἐν (pr.)] σὺν REDi περιρρήττει om. REDi 4 τε] δὲ R 5 συμποσίοις FHADi εὐδιαγωγότερον FH (corr. H2) ποιεῖν ἱστορεῖται R 6 πίνειν R τὸ EDi: om. reliqui cf. D. eup. II 20 (234) ἱερᾶς βοτάνης τὸ τρίτον γόνυ ἀπὸ τῆς γῆς ἀφαιρεθὲν καὶ διδόμενον 7 τὸ EDi: om. reliqui 8 καλοῦσι δὲ αὐτὴν (αὐτὸ Di) ἱερὰν βοτάνην RDi εὔχρηστον RDi 9 εἶναι εἰς περίρασμα (περίραμμον N) R: εἶναι εἰς περιάμματα Di: εἰς /////// (7 litt. eras. E2) περιάμματα E 10 num. cap. φλγ ODi: νθ E tit. περὶ ἀστραγάλου FHADi post ἀστρ. syn. e R add. DiA: marg. add. H2 θαμνίσκος Gal. Di: θ. ἐστὶ μικρὸς EDi] ἐπὶ γῆς φύόμενος RE: φυόμενος om. reliqui φύλλοις om. R καὶ om. N 11 κλωνία ἔχων ἐρεβίνθῳ ὅμοια N: ἐρεβίνθων ὅμοιος C: ῥμοίοις E (corr. E2) 12 ῥάφανος] ῥαφάνου E: sicut rafanu Dl: βάλανος male coni. Dalechamp. 13 μέλαναας FHA: rubras Pl. σκληροτέρας CDi: σκληρὰς N ἀντιπεπλεγμένας FHAE (corr. E2): ἀντεμπλεγμένας R 14 C fol. 64r: N fol. 24 οἱ δὲ ἰσχάς — ἄποις om. CHADi ἰοχάς N: correxi χαμαισύκην R 15 γατάλης CHADi: γαλάτης N: correxi πίνουμ libri: correxi λιτουρβιουμ R: τρούβιουμ HADi (πρίνουμ βλιτούρβιουμ superscr. A2): fort. νιουάριουμ 16 γλανδουλαν CDi: γλανδουλλάν A: γνανδουλλάν πίσουμ] τιούμ libri: correxi 17 νωναριάμ RADi: νωναριάν H: correxi ἀλλήλαις, γευσαμένῳ στυπτικάς· φύεται ἐν εὐηνέμοις καὶ συσκίοις καὶ χιονιζομένοις τόποις, πολλὴ δʼ ἐν Φενεῷ τῆς Ἀρκαδίας.

ἵστησι δὲ κοιλίαν ῥευματιζομένην ἐν οἴνῳ ποθεῖσα ἡ ῥίζα, κινεῖ καὶ οὖρα· ποιεῖ καὶ πρὸς παλαιὰ ἕλκη ξηρὰ ἐπιπασσομένη καὶ αἶμα ἴσχει. κόπτεται δὲ δυσχερῶς διὰ τὸ στερεὸν αὐτῆς.

62 ὑάκινθος· φύλλα ἔχει ὅμοια βολβῷ, καυλὸν σπιθαμιαῖον, λεῖον, λεπτότερον μικροῦ δακτύλου, χλωρόν, κόμην ἐπικειμένην κυρτήν, ἄνθους πλήρη πορφυροειδοῦς, ῥίζαν καὶ αὐτὴν ἐμφερῆ βολβῷ, ἥτις σὺν οἴνῳ καταπλασθεῖσα λευκῷ ἐπὶ παίδων ἀνήβους τηρεῖν πεπίστευται· ἵστησι δὲ καὶ κοιλίαν καὶ οὖρα ἄγει ποθεῖσα καὶ φαλαγγιοδήκτους ὠφελεῖ. ὁ δὲ καρπὸς στυπτικώτερος ὤν καὶ αὐτὸς κοιλιακούς ὠφελεῖ, ἴκτερόν τε ἀποκαθαίρει σὺν οἴνῳ πινόμενος.

62 RV: ὑάκινθος· οἱ δὲ Ἑλικωνιάς, οἱ δὲ πορφυρανθές, Ῥωμαῖοι βάκκουμ, οἱ δὲ οὐακκίνιουμ. 5 SIM.: Zop. (Orib. II 587) Pl. l. s. D. eup. II 47 (259) — Pl. l. s. eup. II 112 (311) — Pl. XXVI 145. 147 eup. I 184 (191) — Pl. XXVI 131 eup. I 209 (202). 8 SIM.: Pl. XXI 170 — Pl. l s. D. eup. II 112 (310) — Nic, Th. 902. 905 Pl. l. s. eup. II 121 (320) — eup. II 47 (258) — Pl. l. s. eup. II 56 (268). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (ὑάκινθος — βολβῷ); med. Gal. XII 146 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 15; Hes. s. v. ὑάκινθος. 1 γευσαμένῳ στυπτικάς om. R (del. A2) φύεται δὲ E ἐν τόποις Orib. εὐηνέμοις PDl: εὐανέμοις Orib. FHADi: εὐηλίοις REA2 Pl. καὶ συσκίοις om. ROrib.E: nascitur locis ventosis e umbrosis Dl 2 καὶ χιονιζομένοις om. Dl τόποις om. O φρενεῷ PF: φενῶ E (ε superscr. E2): φαινεῷ Orib.: φεναις C (φερραῖς corrector cod.): φενεαις N: φενεῷ H (μέμφιδι superscr. H2): μέμφιδι DiA (ἐν φερραῖς superscr. A2) cf. Gal. Pl. l. s. 4 ἡ ῥίζα om. R 5 ποίεῖ δὲ καὶ N 6 διὰ — αὐτῆς om. R 8 num. cap. φλδ ODi: ξ E tit. περὶ ὑακίνθον FHADi post ὑάκινθος syn. e R add. DiA: mg. H2 βολβῷ] βωι P βολβῶ ὅμοια NE σπιθαμῆς 9 post λεῖον transpos. ὁ καρπὸς δὲ στυπτικώτερος ὢν καὶ αὐτὸς θηριακοῖς ἁρμόζει A: del. A2 τοῦ μικροῦ Di χλωρόν om. R: del. A2 10 ἀνθῶν πλειόνων (πλιον C) πορφυροειδῶν (πορφυροειδοῦς C) R πλήρη] περίπλεον Orib.E 11 βολβῷ ἥκῳ (τις σὺν οἴνῳ καταπλασθεῖσα λευ om.) P: λευκῷ om. R (del. A2) 12 παιδίων E ἀνήθους C καὶ (pr.) om. ON 13 ὁ δὲ — ὠφελεῖ om. mg. add. H2 δὲ om. R: καρπὸς δὲ HADi 14 αὐτὸς om. R κοιλιακοὺς ὠφελεῖ] θηριακοῖς ἁρμόζει (om. C) RAH (in marg.): post αὐτὸς c. 13 — 14 litt. eras. E2, post ἀφελεῖ c. 18 litt. cf. Dl semen . . . abstinet ventrem: D. eup. II 47 (258) κοιλίας δὲ ῥεούσας χρονίως ἐφίστησι πινόμενα σὺν οἴνῳ . . . ὑακίνθου σπέρμα 15 πινόμενον N 16 C fol. 358r: N 146 ἑλωνεας R: ἐλιωνιάς HA: ἐλωνιάς Di: correxi 17 βάκουμ HADi οὐλκίνουμ HADi cf. Pl. XVI 77. Verg. Georg. IV 183 (cum Servio)

63 μήκων ῥοιάς· ὠνόμασται διὰ τὸ ταχέως τὸ ἄνθος ἀποβάλλειν· φύεται δὲ ἐν ἀρούραις ἦρος, ὅτε· καὶ συλλέγεται. ἔοικε δὲ τὰ φύλλα ~~ὀριγάνῳ ἢ εὐζώμῳ ἢ~~ κιχορίῳ ἢ θύμῳ, ὑπεσχισμένα, μακρότερα δὲ καὶ τραχύτερα |· καυλὸν δὲ ἔχει σχοινώδη, ὄρθιον, τραχύν, ὡς πήχεως, ἄνθος φοινικοῦν, ἐνίοτε δὲ λευκόν, ὅμοιον τῷ τῆς ἀγρίας ἀνεμώνης· κεφαλὴ δὲ προμήκης, ἧττον μέντοι τῆς ἀνεμώνης, καρπὸς πυρρός, ῥίζα ἐπιμήκης, ὑπόλευκος, δακτύλου ἔχουσα μικροῦ πάχος, πικρά.

ταύτης κεφαλάς πέντε ἢ ἓξ ἐν οἴνου κυάθοις τρισὶν ἐψήσας, 2 ὥστε εἰς δύο ἀγαγεῖν, πότιζε οὓς ἂν βούλῃ ὑπνῶσαι. τοῦ 63 RV: μήκων δοιάς· οἱ δὲ ὀξύγονον, Ῥωμαῖοι παπάβερ ἂλβου⟨μ⟩, Αἰγύπτιοι ναντί. 1 SIM.: [Theophr.] IX 12, 4 Pl. XIX 169 XX 204 (e S. N.). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (μήκων — πάχος); med. Gal. XII 72 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 54; Hes. s. v. μήκωνες. 9 SIM.: Pl. XX 204 D. eup. I 12 (99). 1 num. cap. φλε ODi: ξᾱ E tit. περὶ μήκωνος HADi mg. adscr. man. rec. paparina P: μύκων ἀγρία ἡ παῤ ἡμῖν λεγομένη παπαρίνα V post ῥοιάς syn. e R add. Di: post ἀποβάλλειν A: mg. H2 ὠνόμασται δὲ COrib. FHDi 2 δὲ om. HDi ἀρούραις] κριθαῖς R (superscr. A2): ἀρούραις καὶ ἐν κριθαῖς Di cf. [Theophr.] ἐν τοῖς ἀρουραίοις δὲ φύεται, μάλιστα ἐν ταῖς κριθαῖς Pl. XIX 169 ἔαρος ROrib. EDi: superscr. A2 ὅθεν N: τότε Orib. καὶ om. FHA 3 τὰ δὲ φύλλα ἔοικεν C: δὲ om. PV ὀριγάνῳ ἢ εὐζώμῳ ἢ om. REDl: del. A2: ὀριγάνω ἢ add. E2: ἢ εὐζώμῳ superscr. Orib. (man. rec.): post θύμῳ inser. E2: seclusi (incerta sedes evincit gloss.) cf. [Theophr.] ἑτέρα δὲ μήκων ῥοιὰς καλουμένη παρομοία κιχορίῳ τῷ ἀγρίῳ κικωρίῳ R: coriandro Dl ἢ θύμῳ om. N ἐπεσχισμένα ROrib. Di 4 μικρότερα R: superscr. A2 δὲ καὶ τραχύτερα om. Orib.: τραχέα FHADi (τραχύτερα superscr. A2): set divisa et oblonga et aspera Dl ἔχει addidi χνοώδη coni. Marc. vix recte: astas habens similes iunco Dl 5 ὄρθρον P: ὀρθόν REOrib. V παχύν Orib. (τρα superscr. O2): παχὺν καὶ τραχὺν E (corr. E2) ἄνθος δὲ E ἔνιοι PFH (corr. H2) δὲ καὶ CDi 6 ἀγρίας om. Orib. ἀργεμώνης E κεφαλὴ — ἀνεμώνης om. Orib. EF 7 ἥττων EDiH2 (in corr.) μέντοι ἢ REHADi ῥίζα δὲ COrib. ἡπομήκης COrib.: εὐμήκης N 8 ὑπόλευκος καὶ Orib. post ὑπόλευκος transpos. πικρά N πικρά] μικρὰ μήκων (cum lemm. cap. 64 coni.) Orib. 9 κεφάλια R: τὰ κεφάλια Di: κεφαλῆς PV μετ᾿ οἴνου κυάθων τριῶν RDi: σὺν οἴνου κυάθοις E ἑψησαν P 10 ὡς RDi ἀγαγεῖν ἢ ἕνα Di πότισον R ὃν E βούλει HDi 11 C fol. 224r: N 96 μήκων ῥυάς N (superscr. man. rec. in agro nata) ὀξύτονον libri: oxiconon Ps. Ap. (oxytonon Aek.): corr. Marc. cf. Köbert l. s. 45 12 ΑΛΛΟΥ CHADi: Itali vocant papaver album Ps. Ap.: papaver erraticum Pl. XIX 169: correxi δὲ σπέρματος ὅσον ὀξύβαφον ποθὲν σὺν μελικράτῳ κοιλίαν ἠπίως μαλάσσει· μείγνυται δὲ καὶ μελιτώμασι καὶ ἰτρίοις πρὸς τὸ αὐτό. τὰ δὲ φύλλα σὺν ταῖς κωδύαις καταπλασθέντα φλεγμονὰς ἰᾶται· καὶ τὸ ἀπόζεμα δὲ αὐτῶν προσαντληθὲν ὑπνοποιόν ἐστιν.

64 μήκων· ἡ μέν τίς ἐστιν ἥμερος καὶ κηπευτή, ἧς τὸ σπέρμα ἀρτοποιεῖται εἰς τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν· καὶ σὺν μέλιτι δὲ ἀντὶ σησάμης αὐτῷ χρῶνται· καλεῖται δὲ θυλακῖτις, ἐπίμηκες ἔχουσα τὸ κεφάλιον καὶ τὸ σπέρμα λευκόν. ἡ δέ τις ἀγρία, ἐγκαθημένην ἔχουσα τὴν κωδύαν, σπέρμα μέλαν, ἣ δὴ καὶ πιθῖτις ὀνομάζεται, ὐπ᾿ ἐνίων δὲ ῥοιὰς καὶ αὐτὴ διὰ τὸ 64 RV: μήκων ἥμερος κηπαῖος· οἱ δὲ χαμαισύκη, οἱ δὲ μήκων δοιάς, οἱ δὲ ὀξύγονον, Ῥωμαῖοι παπάβερ, Αἰγύπτιοι ναντί. μήκων ἄγριος· οἱ δὲ μήκων μέλας, Ῥωμαῖοι παπάβερ νίγρουμ. 1 SIM.: [Hipp.] περὶ διαίτης II 45 (VI 544) [Theophr.] l. s. Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 106. 118). 6 SIM.: Pl. XIX 168 XX 188. 198 sq. (e S. N.); Garg. Mart. 19 (152 R); Sim. Seth. 68 L. 6 EXC.: Orib. XI s. v. (μήκων — ἐπιμήκη); med. Gal. XII 72 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); cf. Gal. VI 548, XIII 37 sq.; Ps. D. de h. f. 45 (e D. lat.); Ps. Ap. 54 (unde Ps. Orib. I 43 ~ A. Hai l. s. VII 442); Ps. Orib. I 42 ~ A. Mai VII 415; Isid. XVII 9, 31. 1 δὲ om. FH ποθὲν ὅσον ὀξύβ. HADi: σὺν μελικράτῳ ποθὲν F μελικράτῳ ἢ ὀξυκράτω E (corr. E2) 2 ἐκμαλάσσει E καὶ ἰτρίοις πρὸς om. R: ἠτρίοις AHDi εἰς τὸ αὐτὸ HA: πρὸς τὰ αὐτὰ E: τὰ αὐτὰ δὲ φύλλα R (om. πρὸς) 3 κωδίαις FV: κωδύαις reliqui 4 καὶ τὸ (om. Di) προσάντλημα δὲ αὐτῶν ἀποζεσθὲν (προσκλυσθὲν Di) RDi ἀφέψημα E αὐτῆς FHADl ἀποζεσθὲν RE τῶν ὑπνοποιῶν ἐστίν E 6 num. cap. φλϚ ODi: ξβ E tit. περὶ ἑτέρας μήκωνος HDi: om. F μήκων ἥμερος Di initio syn. e R add. Di: mg. H2 αὐτῶν ἐστιν C καὶ om. E 7 εἰς] πρὸς Orib. 8 σησάμου FH αὐτῇ RDi θυλακῖτις δὲ καλεῖταί τις Orib θυλακίς CENic. Th. 852: θύλακος N: qui et filacitis nominatur Dl: quae etiam folliculosa nocatur Ps. Ap. 9 ἔχουσα////// (1 litt. eras. E2) τὴν κοδύαν ἢ τὸ βυ (secl. E2) κεφάλιον· ἧς καὶ τὸ σπ. λ. E 10 σπέρμα — κωδύαν om. R σπέρμα δὲ E μέλαν σπέρμα Di ἣ δὴ om. E: ἤδη V: ἡ δὲ Orib.: δὴ om. Di 11 πιχῖτις Orib.: πιθι/// /τις (σ post alt. ι eras.) E2: cepitetis Dl: πιθίτις reliqui: ἐπιτηλίς Nic. Th. l. s. ὀνομάζεται E: ὀνομαζομένη E2 12 C fol. 222v: N 97 post κηπαῖος add. οἱ δὲ μήκων κηπαῖος N χαμαισύκην R 13 ῥυας N ὀξύτονον libri: alii oxiconon Ps. Ap.: corr. Marc. 15 C fol. 222r: N. 97: om. DiH2 ΝΙΓΡΟΥΜ᾿ C ῥεῖν ἐξ αὐτῆς τὸν ἀπόν. τρίτη δὲ ἀγριωτέρα καὶ μικροτέρα καὶ φαρμακωδεστέρα τούτων, ἔχουσα τὴν κωδύαν ἐπιμήκη.

κοινὴ δὲ αὐτῶν δύναμις ψυκτική, ὅθεν τὰ φύλλα καὶ αἱ 2 κωδύαι καθεψηθεῖσαι ἐν ὕδατι καὶ προσαντλούμεναι ὑπνοποιοῦσι· καὶ πίνεται δὲ πρὸς ἀγρυπνίαν τὸ ἀφέψημα, καὶ εἰς καταπλάσματα δὲ λεῖαι αἱ κωδύαι μετὰ ἀλφίτου πρὸς φλεγμονὰς καὶ ἐρυσιπέλατα μειγνύμεναι ἁρμόζουσι. δεῖ δὲ κόπτοντας αὐτὰς χλωρὰς ἀναπλάττειν εἰς τροχίσκους καὶ ξηραίνοντας ἀποτίθεσθαι καὶ οὕτως χρῆσθαι. καθ᾿ ἑαυτὰς δὲ ἑψηθεῖσαι αἱ κωδύαι ἐν ὕδατι ἄχρι ἡμίσους, εἶτα σὺν μέλιτι πάλιν ἑψηθεῖσαι, μέχρι ἂν συστραφῇ τὸ ὑγρόν, ποιοῦσι φάρμακον ἐκλεικτὸν ἀνώδυνον πρὸς βῆχας καὶ ῥευματισμούς ἀρτηρίας καὶ κοιλιακάς διαθέσεις·

ἐνεργέστερον δὲ γίνεται μιγέντων 3 αὐτῷ ὑποκιστίδος χυλοῦ καὶ ἀκακίας. τὸ δὲ σπέρμα τῆς μελαίνης μήκωνος λεῖον ποτίζεται σὺν οἴνῳ πρὸς ῥεῦμα κοιλίας καὶ γυναικεῖον ῥοῦν· καταπλάσσεται δὲ ἐπὶ τῶν ἀγρυπνούντων μετὰ ὕδατος ἐπὶ τοῦ μετώπου καὶ τῶν κροτάφων. ὁ δὲ ὀπὸς καὶ αὐτὸς ψύχων ἐπὶ πλέον καὶ παχύνων καὶ ξηραίνων ληφθεὶς βραχύς ὅσον ὄροβος ἀνώδυνός ἐστι καὶ ὑπνοποιὸς καὶ πεπτικός, βοηθῶν βηξὶ καὶ κοιλιακαῖς διαθέσεσι· πλείων δὲ ποθεὶς βαπτίζει ὕπνῳ ληθαργωδῶς καὶ ἀναιρεῖ.

ποιεῖ δὲ 4 3 SIM.: Cels. II 32 Pl. XX 198 D. eup. I 11. 12 (99) — Pl. XX 208. cf. Garg. Mart. 19, 152 R. Gal. XII 37 sq. Orib. I 376 Alex. Tall. II 162 — Scrib. Larg. 73 — eup. II 82 (294) — eup. I 11. 12 (99) Pl. l. s. 199 — eup. II 31 (242) — Ruf. (Orib. II 118) Pl. l. s. 202 — Pl. 201 eup. I 6 (97) — Pl. 201 eup. I 57 (121) Apllonius (Gal. XII 616) — eup. I 29 (107) — Pl. 201 eup. I 168 (181). 1 ἐξ αὐτῆς om. Orib. τρίτη δὲ μήκων E (incip. cap. ξγ) καὶ μικροτέρα post φαρμ. transpos. Orib.Di: μακροτέρα DiH (corr. H2): tertium genus est agrestis, minor et viscidus (?) Dl 3 ἡ δύναμις E 4 ὕπνον ποιοῦσι RE 5 καὶ (pr.) om. Di: post δὲ colloc. RE 6 τὰ καταπλάσματα EDi αἱ om. O ἀλφίτων μιγνύμεναι Di 8 ξηράντας E (αν superscr. E2) 9 οὕτως PFF: οὕτω reliqui καθ᾿ αὑτὰς PF: καθ᾿ ἑαυτὰς reliqui 10 αἱ κωδύαι — ἑψηθεῖσαι om R. ἄχρι PFF: μέχρις HDi ἡμίσους PV: ἡμίσεως reliqui σὴν]ἐν E 11 μέχρι ἂν P: μέχρι (om. ἂν) E: μέχρις ἂν VFH: μέχρις οὗ ἂν R 12 ἀνώδυνον ἐκλεικτὸν R 13 μιγέντων] διδόντος R 14 ὑποκυστίδος REO: ὑποκισθίδος Di χυλοῦ τι E 15 post λεῖον del. ὀλίγον E2 ποτιζόμενον R: ποτίζεται post οἴνῳ transpos. FHDi σὺν οἴνῳ om. E πρὸς om. R post κοιλίας inser. ἰᾶται R 16 δὲ ἐν ὕδατι R: τε ἐπὶ E 17 ἐπὶ] κατὰ FHDi 18 marg. add. ὄπιον P (pr. m.) 19 βραχὺς om. R οἶον R ἐστι καὶ ὑπνοποιὸς om. R 20 πλείω ποθεῖς R 21 βλαπτείζεει (i. e. βλαπτίζει) δὲ ληθάργως C: λάπτει δὲ ληθάργως N: βλαπτίζει ληθαργωδῶς H: βλάπτει ποιῶν ληθαργικοὺς Di (superscr. H2): usque ad periculum mortis soporat Ps. D. de h. f.: letargicos facit Dl: ὕπνῳ addidi δὲ (alt.) om. CE καὶ κεφαλαλγίαις σύν ῥοδίνῳ ἐμβρεχόμενος, ὠταλγοῦσι δὲ σὺν ἀμυγδαλίνῳ καὶ κρόκῳ καὶ σμύρνη ἐγχεόμενος, ἐπὶ δὲ φλεγμονῆς ὀφθαλμῶν σὺν λεκίθῳ ὠοῦ ὀπτῇ καὶ κρόκῳ, πρὸς ἐρυσιπέλατα δὲ καὶ τραύματα σὺν ὄξει, ποδάγραις τε σύν γάλακτι γυναικείῳ καὶ κρόκῳ· προστεθεὶς δὲ δακτυλίῳ ἀντὶ βαλανίου ὕπνον ποιεῖ.

5 κράτιστος δέ ἐστιν ὀπὸς ὁ πυκνὸς καὶ βαρὺς ἐν τε τῇ ὀσμῇ καρωτικός, πικρὸς ἐν τῇ γεύσει, εὐχερῶς διειμένος ὕδατι, λεῖος, λευκός, οὐ τραχύς οὐδὲ θρομβοειδὴς οὐδὲ συστρεφόμενος ἐν τῷ διΐεσθαι ὡς ὁ κηρός, ἐν τε τῷ ἡλίῳ τεθεὶς διαχεόμενος καὶ πρὸς λύχνον ἐξαπτόμενος οὐ ζοφώδει φλογί, φυλάσσων τε μετὰ τὸ σβεσθῆναι τὴν ἐν τῇ ὀσμῇ δύναμιν. δολοῦσι δὲ αὐτὸν γλαύκιον μειγνύντες ἢ κόμμι ἢ θρίδακος ἀγρίας χυλόν· ἐστι δὲ ὁ μὲν ἐκ τοῦ γλαυκίου κροκίζων ἐν τῇ ἀνέσει, ὁ δὲ ἐκ τῆς θρίδακος ἐξίτηλος τὴν ὀσμὴν καὶ τραχύτερος, ὁ δὲ ἐκ τοῦ κόμμεως ἄτονος καὶ διαυγής.

6 ἔνιοι δὲ εἰς τοσοῦτον ἀπονοίας παραγίνονται ὡς καὶ στέαρ μειγνύναι αὐτῷ. φώγνυται δὲ εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ἐπ᾿ ὀστράκου καινοῦ, ἕως ἂν μαλακὸς καὶ κιρρότερος φανῇ. Ἐρασίστρατον 1 SIM.: Pl l. s. 201 D. eup. I 235 (216) — eup. I 13 (100) — Pl. XX 203 — Pl. XX 200. 7 EXC.: Orib. XI s. v. (κράτιστος — φανῇ); cf. Orib. syn. II 56, V 75 D. (κράτιστος — διαυγής). 1 πρὸς κεφαλαλγίας E: κεφαλαλγοῦσι RDi 2 ἢ καὶ κρόκῳ ἢ ζμύρνῃ E ἐγχεόμενος] ἐμβρεχόμενος R φλεγμοναῖς ὀφθαλμοῦ FNDi 3 ὀπτῇ] κόπτεται E πρὸς ἐρυσιπέλατα — κρόκῳ om. FH (mg. add. H2) καὶ πρὸς CDi 4 πρὸς δὲ ποδάγρας FHDi τε] δὲ NE 5 καὶ κρόκῳ om. N: κρόκῳ om. C προστεθὲν R δὲ] τε E βαλανίου CF: λιβάνου N: βαλάνου reliqui 7 πυκνότατος καὶ βαρύοσμος E τε] δὲ RDi 8 πικρὸς δὲ NDi εὐχερῶς τε ROrib.E διιέμενος Orib. (διειμένος Orib. V 75): ἀνιέμενος Di 9 οὐ ταχυστρεφόμενος R οὔτε — οὔτε Orib.Di 10 διείεσθαι C: διεῖσθαι NE: δι᾿ ιεσθαι P (marg. add. m. rec. vulgo διηθεῖσθαι: Plinius legit διίεσθαι): διιέσθαι F: διηθεῖσθαι Orib. HDi cf. Pl. XX 203 ὁ om. ROrib.EDi τε δὲ Di διαχριόμενος R 11 τὸν λύχνον E οὐ om. REDi ζοφώδης τῇ φλογί Orib. V 75 τε om. R 12 σβέννυσθαι R αὐτὴν μίσγοντες γλαύκιον τῆ κόμη θρίδακος C: αὐτὴν γλαύκιον μίσγοντες ἢ κόμην θρίδακος· ἔστιν δὲ N γλαυκίῳ Orib. V 75 13 ἢ χυλὸν θρίδακος Di 14 ἀνέσει] γεύσει R 15 τῇ ὀσμῇ Orib. καὶ ὁ ἐκ τοῦ ROrib.E κόμεος H: κόμεως δὲ ER: κόμεως reliqui ἄτονος ἄνοσμος E: ἔγονος R 16 εἰς τοσοῦτον ἔρχανται ὡς R: εἰς τοῦτο E ἀπονοίας PVF: ἀπονοίας Orib. (πο secl. O2): ἀνοίας FDi: ἀνίας H 17 στέαρ] γῆς Orib. (στέαρ superscr. O2) παραμιγνύναι RDi αὐτά H 18 ἂν om. Orib. κιρρὸς ROrib.E Ἐρασίστρατος μέντοι Διαγόρας (Διαγόραν Di) φησὶν (φησὶν Διαγόρας N) RDi μέντοι Διαγόρας φησὶν ἀποδοκιμάζειν αὐτοῦ τὴν χρῆσιν ἐπί τε ὠταλγίας καὶ ὀφθαλμιώντων διὰ τὸ ἀμβλυωπῆ εἶναι καὶ καρωτικόν. Ἀνδρέας δέ φησιν ὅτι, εἰ μὴ ἐδολοῦτο, ἐτυφλοῦντο ἂν οἱ ἐγχριόμενοι ὑπ᾿ αὐτοῦ, Μινησίδημος δὲ μόνην αὐτοῦ εἶναι χρῆσιν τὴν κατὰ ὄσφρησιν εἰς ὕπνον ἁρμόζουσαν, ἄλλως δὲ ἐπιβλαβῆ τυγχάνειν· ἅπερ ἐστὶ ψευδῆ, ὑπὸ τῆς πείρας ἐλεγχόμενα διὰ τὸ ἐπιμαρτυρεῖσθαι τοῖς ἔργοις τὴν ἐνέργειαν τοῦ φαρμάκου.

οὐκ ἄτοπον δὲ ὑπογράψαι καὶ τὸν τρόπον, ᾧ τὸν ὀπὸν 7 συλλέγουσιν· ἔνιοι μὲν οὖν τὰς κωδύας μετὰ τῶν φύλλων κόπτοντες ἐκθλίβουσι διὰ πιεστῆρος καὶ τρίβοντες ἐν θυίᾳ ἀναπλάττουσι τροχίσκους· καλεῖται δὲ τὸ τοιοῦτο μηκώνιον, ἀδρανέστερον ὂν τοῦ ἀποῦ. ὀπίζοντας δὲ δεῖ μετὰ τὸ τὰς δρόσους ἀνικμασθῆναι περιγράφειν μαχαιρίῳ τὸν ἀστερίσκον, ὡς μὴ εἰς τὸ ἐντὸς διατρῆσαι, καὶ ἐκ πλαγίου δὲ τὰς κωδύας ἐπʼ εὐθείας ἐντέμνειν ἐξ ἐπιπολῆς καὶ ἀναψᾶν τὸ δάκρυον ἐπερχόμενον δακτύλῳ εἰς μύακα καὶ πάλιν ἐπιπορεύεσθαι μετ᾿ οὐ πολύ· εὑρίσκεται γὰρ ἐπισυνεστός, καὶ τῇ ἐπιούσῃ δὲ ἡμέρᾳ οὕτως εὑρίσκεται· δεῖ δὲ καὶ τοῦτο τρίβοντας ἐν θυΐᾳ ἀναπλάσσειν καὶ ἀποτίθεσθαι· ἐν μέντοι τῷ τέμνειν ὀπίσω ἀναχωρεῖν δεῖ πρὸς τὸ μὴ ἀναψᾶσθαι ὑπὸ τῶν ἱματίων τὸν ὀπόν|.

9 SIM.: [Theophr.] h. p. IX 8, 2 Pl. XX 198. 202. 9 EXC.: Orib. XI l. s. (οὐκ — ὀπόν). 1 αὐτοῦ om. R 2 ἐπὶ τῶν ὠταλγιῶν καὶ ὀφθαλμικῶν (ὀφθαλμιῶν N) R: ἐπὶ τῶν ὠταλγικῶν καὶ ὀφθαλμιώντων Di ἀμβλυωπὲς FHDi] 3 καρωτικήν Di: καθαρτικήν R 4 Μνησίδημος — χρῆσιν om. R: μνησίδης δὲ ἢ μνησίδημος E (corr. E2) δὲ φησι FHDi 5 χρῆσιν αὐτοῦ E: χρῆσιν εἶναι FNDi ὕπνους Di 6 ἡ γὰρ πεῖρα ἐλέγχει αὐτὸ εὔχρηστον εἶναι (πιεῖν C) ἐργοις δοκιμαζομένης τῆς τοῦ αἵματος ἐνεργείας R 9 δὲ om. R καὶ om. E ᾧ] πῶς E 10 συλλέγουσι (συλλέγονται F) τὸν ὀπὸν FHDi οἱ κὲν Orib. οὗν om. E συνκόπτοντες R 11 πιαστῆρος C: πρεστῆρος NDi καὶ om. ROrib.E τριβοντες τε E: ἐκτρίβοντες Orib.: θλίβοντες C καὶ ἀναπλάττοντες RE 12 τοιοῦτο Orib.P: τοιοῦτον reliqui μηκώνειον FHDi 13 ὂν om. RPFHDi τὸ om. R 14 ἐξικμασθῆναι Orib. 15 τὰ ἐντὸς RFHDi διατρηθῆναι E ἐκ πλαγίων REDi: πλαγίως H: ἐκ πλα F δὲ om. E ἐπ᾿ om. ROrib. εὐθέως R 16 ἐκτέμνειν Orib. FH ἐξ om. Orib. ἀποψᾶν Orib. HDi τὸ ἐπερχόμενον Orib.E quae sequ. in R mutila sunt ac perturbata 18 ἐπισυνεστὸς Orib.: ἐπισυνεστὼς reliqui δὲ ἡμέρᾳ om. Orib.: ἡμέρᾳ om. EDi οὕτως εὑρίσκεται Di: οὕτως om. reliqui: suspectum 19 δεῖ δὲ ἐν θυίᾳ παλαιᾷ τρίβειν καὶ ἀποτίθεσθαι ἀναπλάσσοντας Di (e RV) τοῦτον E 21 ἅψασθαι ROrib.: ἀποψᾶσθαι HDi ὑπὸ om. R

65 μήκων κερατῖτις, ἣν ἔνιοι παράλιον καλοῦσιν, οἱ δὲ ἀγρίαν μήκωνα· φύλλα ἔχει λευκά, δασέα, ὅμοια φλόμῳ, πεπρισμένα τὴν περιφέρειαν ὥσπερ τῆς ἀγρίας μήκωνος καὶ τὸν καυλὸν ὅμοιον, ἄνθος ὠχρόν· καρπὸν δὲ μικρόν, καμπύλον ὥσπερ κέρας, ὅμοιον τῳ τῆς τήλιδος, ὅθεν καὶ ἐπωνόμασται· σπέρμα δὲ μικρόν, μέλαν, ὅμοιον τῷ τῆς μήκωνος, ῥίζαν ἐξ ἐπιπολῆς φυομένην, μέλαιναν, παχεῖαν· φύεται ἐν παραθαλασσίοις τόποις καὶ τραχέσι.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ἡ μὲν ῥίζα ἑψηθεῖσα ἄχρι ἡμίσους ἐν ὕδατι καὶ ποθεῖσα ἰσχιάδας καὶ ἡπατικὰς διαθέσεις θεραπεύειν καὶ τούς παχέα ἢ ἀραχνιώδη οὐροῦντας ὠφελεῖν· τὸ δὲ σπέρμα πλῆθος ὀξυβάφου ποθὲν σὺν μελικράτῳ κοιλίαν ἐπιεικῶς καθαίρει. τὰ δὲ φύλλα καὶ τὰ ἄνθη ἐσχάρας περιρρήττει καταπλασθέντα 65 RV: μήκων κερατῖτις· οἱ δὲ παράλιον, οἱ δὲ ἀγρίαν μήκωνα, οἱ δὲ θαλάσσιον, Ῥωμαῖοι φαβίολουμ μαρίνουμ, Ἄφροι σισσιμα⟨ν⟩σεσσά. 1 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 12, 3 Pl. XX 205 (e S. N.) — Pl. XX 206 D. eup. I 237 (218) — Pl. l. s. — [Theophr.] l. s. Ruf. (Orib. II 106) — eup. I 187 (193) 1 [Theophr.] l. s. Pl. l. s. 1 EXC.: Orib. XI s. v. (μήκων — τραχέσι); med Gal. XII 74 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 54. 1 num. cap. φλζ ODi: ξδ E tit. περὶ μήκωνος κερατίτιδος FHADi post κερατῖτις syn. e R add. Di: post ἀγρίαν μήκωνα A: mg. H2 καλοῦσι παράλιον FHA 2 φύλλα δὲ Orib.E λευκά] om. Dl: foliis albis Ps. Ap.: λεπτά coni. Marc. δασέα] παχέα Dl: ad rem cf. [Theophr.] ταύτης τὸ φύλλον ὥσπερ φλόμου τῆς μελαίνης, ἧττον δὲ μέλαν πεπρισμένα δὲ E 4 καρπὸν δὲ μωρόν om. R: δὲ om. Orib. ἔχει μικρόν, μέλανα E μακρὸν coni. Serap. et Cornar. (non recte) 5 τήλεως RDi: τίλεως E ὅθεν καὶ ἐπωνόμασται om. Orib. 6 μέλαν post μήκωνος transpsos. E ῥίζα ἐξ ἐπιπολῆς φυομένη μέλαινα παχεῖσα R: ῥίζαν δὲ E: ad rem cf. [Theophr.] ῥίζα δὲ παχεῖα καὶ ἐπιπόλαιος 7 τραχεῖαν καὶ παχεῖαν E (corr. E2) φύεται δὲ RE παραθαλαττίοις COrib. 9 ἑψηθεῖσα μεθ᾿ ὅδατος R ἄχρις HADi ἡμίσεως E ἐν ὕδατι om. Di: σὺν ὕδατι E 10 ἰσχιάδας καὶ om. Dl: ἰσχιαδικὰς R 11 παχέα καὶ τραχέα ἱδροῦντας R: ἀραχνώδη ἢ τραχέα οὐρ. Di ἢ] καὶ E ὠφελεῖν EDi: ὠφελεῖ reliqui σπέρμα ποθέν RE 12 καθαίρειν FHA.: καθαίρει reliqui 13 περιρρήττειν FHA 14 C fol. 226r: N 96 marg. add. N (man. rec.) mikon keratitis i. s. cornulata 15 φαβιηλούμ A: φαβίολουμ reliqui (superscr. A2): sic vocari videtur quod fructus fabaceis siliquis similis sit cf. Marc. Emp. XXVII 13 (275 H) ceratitidos quam herbam nos fabiolam (violam cod.) marinam appellamus 17 σισσιμασεσσα R: σισιμασεσά Di: σισιμασεσσά H: om. A cf. D. III 96 Löw l. s 409 σύν ἐλαίῳ, ἐγχρισθέντα δὲ τὰ ἐπὶ κτηνῶν ἄργεμα καὶ νεφέλια ἀποκαθαίρει. ἔνιοι δὲ ἐπλανήθησαν νομίσαντες ἐκ ταύτης τὸ γλαύκιον γίνεσθαι διὰ τὴν τῶν φύλλων ἐμφέρειαν.

66 μήκων ἀφρώδης, ὑπὸ δέ τινων Ἡρακλεία κληθεῖσα, καυλίον ἔχει σπιθαμιαῖον καὶ τὸ φύλλον σφόδρα μικρόν, στρουθίῳ ἐοικὸς καὶ καρπὸν παῤ αὐτῷ λευκόν — καὶ τὸ ὅλον δὲ βοτάνιον λευκόν ἐστι καὶ ἀφρῶδες — ῥίζαν δὲ λεπτήν, ἐπιπόλαιον. ταύτης ὁ καρπὸς συλλέγεται, ὅταν τελείως ἁδρυνθῇ θέρους, καὶ ξηρανθεὶς ἀποτίθεται.

καθαίρει δὲ δι᾿ ἐμέτων ὀξυβάφου πλῆθος σύν μελικράτῳ λαμβανόμενος· ἰδίως δὲ ἡ τοιαύτη κάθαρσις ἐπιληπτικοῖς ἁρμόζει.

66 RV: μήκων ἀφρώδης. 2 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔνιοι — ἐμφέρειαν). 5 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 12, 5 Pl. XX 207 (e S. N. — Crat.) — [Theophr.] l. s. Pl. l. s. D. eup. I 18 (104). 5 EXC.: Orib. XI s. v. (μήκων — ἀποτίθεται); med. Gal. XII 74 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 54. 1 σὺν ἐλαίῳ cum. insequ. coni. (δὲ post ἐγχρ. om.) EDl ἐπιχρισθέντα RE τὰ om. R 2 δὲ om. Orib. νομίζοντες EFHA 3 ἐκ ταύτης νομίσαντες Orib. γλαύκειον E 4 in fine add. ADiH2(marg.) ex Apul. pleniore ἐν ἄλλῳ (om. A)· ἐν δὲ τῳ βρωθῆναι ἢ ποθῆναι ταύτην τὴν κερατῖτιν μήκωνα (τὴν κ. μήκ. Om. A) ἐπιφέρονται ὅσα καὶ τῷ ὀπῷ τῆς μήκωνος συμπτώματα καὶ τοῖς αὐτοῖς ὑποπίπτει βοηθήμασι· συνάγεται δὲ ὁ καρπὸς ἐν θέρει ξηρός. τὸ δὲ ἀφέψημα τῆς ῥίζης πίνεται μετ᾿ οἴνου καὶ κθεραπεύει δυσεντερίας. 5 num. cap. φλη ODi: ξε E tit. μήκων ἀφρώδης F: περὶ ἀφρώδους μήκωνος HA: περὶ μήκωνος ἀφρώδους Di δὲ om. Orib. καλεῖται Orib.E: καλουμένη R 6 καυλὸν RE: ἔχει καυλὸν Orib. τὰ φύλλα RDi: τὸ φύλλα H: foliis si procul intuearis speciem passerum (sic) praebentibus Pl. μικρόν] πικρόν Orib.: folia minuta Dl: μικρά RDi cf. [Theophr.] τὸ μὲν φύλλον ἔχουσα οἶον στρουθός, ᾧ τὰ ὀθόνια λευκαίνουσι 7 ἐοικότα RDi: ἐοικὼς F καρπὸς δὲ (καὶ om.) R παῤ αὐτοῖς RODi: παῤ αὐτῷ E (αὐτοῖς corr. E2): παῤ αὐτῷ καρπὸν Orib. καὶ τὸ — λευκόν om. RE: καὶ τὸ — ἀφρῶδες del. A2 8 ἔστι δὲ (om. N) καὶ ἀφρώδης R ῥίζα λεπτὴ καὶ R ἐπιπόλαιον] ἐπιπλεῖον ROrib.EP: ἐπιπλέον FHADi: corr. Marc. e [Theophr.] ῥίζαν δὲ λεπτήν, ἐπιπόλαιον cf. Pl. radice in summa terrae cute 9 τούτου Orib.EA 10 ἀποτίθεται] ἀποπέσῃ CDi: superscr. A2: μὴ ἀποπέσῃ N 11 καθαίρει τε ἐμέτους R 12 λαμβανόμενον E: λαμβανόμενος reliqui 14 C fol. 225r: N 96

67 ὑπήκοον· φύεται μὲν ἐν τῷ σίτῳ καὶ ταῖς ἀρούραις, φύλλον ἔχον πηγάνῳ ὅμοιον, κλῶνας μικρούς.

δύναμιν δὲ ἔχει ἀναλογοῦσαν τῷ τῆς μήκωνος ὀπῷ.

68 ὑοσκύαμος, οἱ δὲ ἀδάμαντα καλοῦσι· θάμνος ἐστὶ 67 RV: ὑπήκοον· οἱ δὲ ὑπόφεων καλοῦσιν. 68 ὑοσκύαμος· οἱ δὲ Διὸς κύαμος, οἱ δὲ Πυθώνιον, οἱ δὲ ἀδάμας, οἱ δὲ ἀδαμ⟨άντ⟩ινον, οἱ δὲ ὑπνωτικόν, οἱ δὲ ἐμμανές, οἱ δὲ ἀταῖος, οἱ δὲ . . ., Δημ⟨όκριτος⟩θριάμβιον, Πυθαγόρας προφήτης, Ὀσθάνης ζελέων, Ζωροάστρης Τυφώνιον, Ῥωμαῖοι ἰνσάνα, οἱ δὲ δεντάρια, οἱ δὲ Ἀπολλινάρις, προφῆται ῥᾶ Ποντική, οἱ δὲ λύπημα, Αἰγύπτιοι σαφθώ, Θοῦσκοι φαβουλώνιαμ, οἱ δὲ συμφωνίακαμ, Γάλλοι βελενούντιαμ, Δάκοι διέλλειναν. 1 SIM.: Pl. XXVII 93 (e S. N. — Crat.). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (ἡπήκοον — ὀπῷ); cf. Gal. XII 148 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 4 SIM.: Pl. XXV 35 sq. (ex I. B.). 4 EXC.: Orib. XII s. v. (ὑοσκύαμος — ἀποτίθεται); med. Gal. XII 147 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 5 (unde Ps. Orib. III 32 ~ A. Mai l. s. VII 428); A. Mai VII 440 (e D. lat.); Isid. XVII 9, 41. 6 SIM.: Ps. Ap. 5. 1 num. cap. φλθ ODi: E tit. ὑπήκοον F: περὶ ὑπηκόου HADi post ὑπήκοον syn. e R add. DiA: mg. H2 ὑπήκοον· οἱ δὲ ὑπομήκων, οἱ δὲ ὑπομήκοον E τῷ om. Orib. 2 φύλλα R: φύλλον δὲ HADi ἔχει ODi: ἔχον reliqui ὅμοια R: ὅμοιον πηγάνω E 3 ὀπῷ κατὰ τὴν τρίτην τάξιν (e Gal. l. s.) A: del. A2 4 num. cap. φμ ODi: ξζ E tit. περὶ ὑοσκυάμου FHADi post ὑοσκύαμος syn. e R add. Di: marg. H2 ὑοσκυάμου E 5 C fol. 352v: N 146 ὑπόφεως R καλοῦσιν om. H 6 N fol. 146: om. C διοσκύαμον H: graecis hyoscyamos dicitur et dioscyamos Ps. Ap. (Ack.) alii pitonion Ps. Ap. 7 ἀδάμαντα HDi: alii adamantem Ps. Ap. (Ack.) ἀδάμεινον N: ἀδάμινον HDi: correxi 8 ΑΤΝΟϹ N: ἄτομον HDi: alii auginon Ps. Ap. (atomon Ack.): correxi οἱ δὲ ΔΗΝΘΙΑΜΒΡΙΟΝ N: οἱ δὲ δινθιάμβριον HDi: alii dithiambrion appellant Ps. Ap. (Ack.): Democritus tiambrion Ps. Ap. (LL1 V): correxi πυθαγόρας προφήτης N: πυθαγόρας προφῆται ὀσθάνης ξελέων HDiPs. Ap. (Ack.), at in codd. Ps. Ap. prophetae saccanaron, ostanes galion. altera Apolinaris vates vel mantis appellatur cf. D. IV 72 9 Ζωροάστης N: ζωρόαστρις HDi: toroastris tyfonion Ps. Ap. ΙΝΑΝΑΟΕΝΤΑΡΙΑ N: ἰναναοεντάρια HDi: correxi coll. Ps. Ap. Romani insanam dicunt (alii dentariam appelant add. Ack.: om. libri) 10 ἀπολιναρίς libri: correxi cf. Pl. l. s. οἱ δὲ ΛΥΠΗΝΔΑ N: om. HDi: correxi 11 egyrtii eam vocant safo Ps. Ap. (safu L1 V: saphtho Ack.) φαβουλωνίαν HDi σιμπωνιακαμ N: om. HDi: Romani symphoniacam Ps. Ap. (L) 12 βελένουντιαν N: βελινουμτίαν HDi: galli bellanotem Ps. Ap. (bellinotem L1V: belinuntiam Ack.) διέλειαν HDi: Daci dielian Ps. Ap. (Ack.) cf. Tomaschek l. s. 31 καυλοὺς ἀνιεὶς παχεῖς, φύλλα πλατέα, ἐπιμήκη, ἐσχισμένα, μέλανα, δασέα· παρὰ δὲ τὸν καυλὸν ἐφεξῆς πεφύκασιν ὥσπερ ῥοᾶς κύτινοι πεφραγμένοι ἀσπιδίσκῃ, μεστοὶ σπέρματος ὥσπερ μήκωνος. ἐστι δὲ αὐτοῦ διαφορὰ τρισσή· ὁ μὲν γὰρ ἄνθη ὑποπόρφυρα φέρει, φύλλα μίλακι ὅμοια, σπέρμα μέλαν καὶ τούς κυτίνους σκληροὺς καὶ ἀκανθώδεις, ὁ δέ τις ἄνθη μηλινοειδῆ, φύλλα καὶ λοβοὺς ἁπαλώτερα, σπέρμα δὲ ὑπόξανθον ὥσπερ ἐρύσιμον.

ἀμφότεροι δὲ οὗτοι μανιώδεις ὑπάρχουσι καὶ 2 καρωτικοί, δύσχρηστοι. εὔχρηστος δὲ εἰς θεραπείαν ἠπιώτατος ὢν ὁ τρίτος, λιπαρὸς καὶ ἁπαλὸς καὶ χνοώδης, ἄνθη λευκὰ ἔχων καὶ τὸ σπέρμα λευκόν· φύεται παρά θαλάττῃ καὶ ἐν ἐρειπίοις.

χρηστέον οὖν ἐστι τῷ λευκῷ· εἰ δὲ μὴ παρείη οὗτος, χρῆσθαι δεῖ τῷ ξανθῷ, τὸν δὲ μέλανα ἀποδοκιμάζειν ὡς χείριστον. χυλίζεται δὲ ὁ καρπὸς ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα καὶ οἱ καυλοὶ κοπτόμενοι καὶ ἐκθλιβόμενοι, ἐν ἡλίῳ ξηραινομένου τοῦ ὑγροῦ· χρῆσις δὲ αὐτοῦ πρὸς ἐνιαυτὸν διὰ τὸ εὔσηπτον.

χυλίζεται δὲ 3 αὐτοῦ καὶ τὸ σπέρμα κατ᾿ ἰδίαν κοπτόμενον ξηρὸν ὕδατος θερμοῦ 8 SIM.: Pl. XXV 35 D. eup. I 11 (99) — Pl. l. s. 36. 1 ἀνιεὶς πολλοὺς παχεῖς A πλατέα, παχέα E ἐπεσχισμένα E 2 μεγάλα καὶ μέλανα E παρὰ] περὶ Orib.: iuxta cuius astas Dl πεφύκασιν ἄνθη ADi: ἄνθη marg. add. H2 3 πεφραγμένοις P: πεφρυγμένοι FA ἀσπιδίσκοις μεστοὶ om. NDl ἀσπιδίσκῃ P: ἀσπιδίσκοις Orib.HDi: ἀσπιδίσκοι EVFA μεστοῖς Orib.VH: σπέρματος μεστοῖς Di ad rem cf. Ps. Ap. balanos generans ut est mali Punici ampullaceum appellatum obstrusis quidem scutulis et semine plenis 4 εἰσὶν δὲ αὐτοῦ διαφοραὶ τρεῖς (γ Orib.) Orib.E δισσή N ἡ μὲν Orib.: ὃς μὲν N 5 φύλλα δὲ N ὅμοια σμίλακι Orib.: σμίλακι libri: correxi coll. Dl. folia milace similia 6 τις] τὰ N μηλοειδῆ libri: ἀτρέμα μηλίζον Gal.: alterum vero flores mellinos habet Dl: correxi duce Sarac. 7 ἁπαλωτέρους NOrib.E δὲ om. NDi 9 καρωτικοί] ὑδρωπικοῖς N εὔχρηστοι NV: om. OribE (add. E2) ἠπιότερος N 10 δ᾿ ὢν Orib.E (δ᾿ eras. E2): δὲ ἐστιν V: δ᾿ ὁ τρίτος N 11 φύεται ἐν τῇ παραθαλαττία 7 12 ἐν ante ἐρειπίοις add. E ἐριπίοις P: ἐρειπίοις VFHDi: ἐρυπίοις A: εὐρείποις N: εὐρίποις Orib.E: eoripis Dl: in maritimis nascens Pl.: nascitur quam maxime humectis locis A. Mai l. s. 13 χρηστέον — λευκῷ om. NODi at cf. Dl semen vero utile est albu(m), quod si minime inventum fuerit, rufo secundatur: A. Mai l. s. hoc namque medicinae aptum est παρῆν Orib. χρηστέον Orib. 14 δεῖ om. E ἀποδοκιμαστέον R ὡς χείριστον om. N ἄχρηστον E 15 post καρπὸς marg. inser. τοῦ λευκοῦ E2 16 καὶ ἐκθλιβόμενοι om. Norib. θλιβόμενοι E (ἐκ superscr. E2) post ἐκθλιβόμενοι 9 fere litt. eras. E2 ἡλίῳ δὲ N 17 εὔσηπτον εἶναι Orib. 18 αὐτοῦ om. NOrib.E καὶ om. N ξηρὸν κοπτόμενοι Orib. παραχεομένου καὶ ἐκθλιβόμενον· ἐστι δὲ βέλτιον τοῦ ὀπίου τὸ χύλισμα καὶ ἀνωδυνώτερον. ἡ δὲ χλόη κοπεῖσα καὶ μιγεῖσα σιτανίῳ ἀλεύρῳ ἀναπλάσσεται εἰς ἀρτίσκους καὶ ἀποτίθεται.

ἁρμόζει δὲ τὸ πρῶτον χύλισμα καὶ τὸ ἀπὸ ξηροῦ τοῦ σπέρματος εἰς κολλύρια ἀνώδυνα καὶ πρὸς ῥεῦμα δριμὺ καὶ θερμὸν καὶ ὠταλγίας καὶ τὰ περὶ ὑστέραν, σὺν ἀλεύροις δὲ ἢ ἀλφίτοις

4 πρός τε ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ ποδῶν καὶ τὰς ἄλλας φλεγμονάς· καὶ τὸ σπέρμα δὲ τὸ αὐτὸ παρέχεται, ποιοῦν καὶ πρὸς βῆχας καὶ κατάρρουν καὶ ῥεῦμα ἀφθαλμῶν καὶ περιωδυνίαν, πρός τε ῥοῦν γυναικεῖον καὶ τὰς ἄλλας αἱμορραγίας ὅσον ὀβολὸς σὺν μήκωνος σπέρματι καὶ μελικράτῳ ποθέν· ἁρμόζει καὶ πρὸς ποδάγρες, ὄρχεις πεφυσημένους, μαστοὺς ἐν τοκετῷ ἐπαιρομένους λεῖον μετʼ οἴνου καταπλασσόμενον καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἀνώδυνα καταπλάσματα | μείγνυται ὠφελίμμς. καὶ τὰ ἀναπεπλασμένα φύλλα δὲ εἰς πάντα τὰ ἀνώδυνα καταπλάσματα εὔχρηστα, μειγνύμενα ἀλφίτοις καὶ καθʼ ἑαυτὰ καταπλασσόμενα, τὰ δὲ πρόσφατα φύλλα

5 καταπλασθέντα ἀνωδυνώτατα πρὸς πάντα πόνον τρία δὲ ἢ τέσσαρα ποθέντα σὺν οἴνῳ ἠπιάλους πυρετοὺς θεραπεύει, ἑψηθέντα δὲ ὡς λάχανα καὶ βρωθέντα τρυβλίου πλῆθος παρακο 5 SIM.: Heracl. Tar. (Cael. Aur. a. m. III 21, 216)—Pl. XXV 164—Pl. XXV 142 D. eup. I 29 (107). 8 SIM. Pl. XXVI 27 — Pl. XXVI 100 eup. I 235 (215. 216) — Pl. XXVI, 89 eup. I 141 (164) — Pl. XXVI 152 eup. I 135 (162) — Pl. XXV 37 — Pl. XXV 165 eup. I 69 (127) 1 ἐκθλιβομένου libri: correxi ὀπίου Orib.: ὀποῦ reliqui 2 ἀνωδυνό- τερον Orib. FH (corr. pr. m.) χλωρά ADi: χλόη in χλωρά corr. H 2 3 σητα- νίῳ N (ἀλεύρῳ om.): σησαμίνῳ E (mg. add. ἐν ἄλλῳ σιτανίῳ ἀλεύρῳ ἢ πηγάνῳ Ε 2): σιτανίῳ reliqui τροχίσκους Orib. N καὶ ἀποτίθεται om. N 4 τὸ (alt.)] τοῦ F 6 καὶ (pr.) om. Di ὠταλγίαν FHA: ὠταλγίαν τε Di ἀλεύρῳ Ε δὲ] τε N ἀλφίτῳ NE 7 καὶ τὰς ἄλλας—αὐτὸ om. FH (superscr. H 2) φλεγμονάς (alt.) addidi: ποδάγρας add. Ε (del. Ε 2) 8 τὸ δὲ σπέρμα (καὶ om.) NAH2Di τὸ (alt.) om. N αὐτὰ N: τὰ αὐτὰ H2ADi παρέχει NDi καὶ (alt..) om. N 9 βῆχα N βῆχας καὶ κατάρρουν (κατάρ del. E2) γιναιωκεῖον καὶ φλεγμονὰς δφθμλμῶν Ε καὶ πρὸς δοῦν γ. Ε 10 τάε τε ἄλλαε (καὶ om.) E: πρὸς ἄλλας N 11 καὶ (pr.) om. N σὺν μελιεράτῳ δὲ ποθὲν τὸ σπέρμα ἁρμόζει N ποθείς Ε ἁρμόζει δὲ τὸ σπέρμα καὶ Ε: semen vero eius solum podagricis auœilio est Dl ποδάγραν NV 12 φυσωμένους NΕ: πεφυσσωμένους Di τοκετῷ] πυρετῷ PV 13 λεῖον μετʼ οἴνου om. Ε (marg. add. E 2). μετʼ οἴνου om. N 14 μείγνυται— 15 καταπλάσματα om. A ὠφελίμως δὲ Ε 15 δὲ addidi καταπλάσματα om. FHADi: post καταπλ. del. τε Ε 2 εὐχρήστως N μιγυμένων μέντοι ἀλφίτων N 16 καταπλασσόμενα om. N φέλλα λεῖα NΕ: fort. recte 17 ἀνώδυνα N τρὶς (δὲ add. EDi) ἢ τετράκις ποθέντα NEDiDl 18 θερα- πεύει πυρετοὺε FHA 19 πλήθους E (corr. E 2) μετρίαν παρακοπὴν NEA Di (μετρίαν superscr. H 2) πὴν ἐργάζεται. φασὶ δὲ ὅτι, ἐὰν ἕλκος ἔχοντά τις ἐν κόλῳ ἐγκλύσῃ, τὸ αὐτὸ ἀπεργάζεται. ἡ δὲ ῥίζα μετʼ ὄξους ἑψηθεῖσα ὀδονταλγίας ἐστὶ διάκλυσμα.

69 ψύλλιον· οἱ δὲ κυνοκέφαλον, Σικελοὶ δὲ κρυστάλλιον, οἱ δὲ κυνόμυιαν καλοῦσι· φύλλον ἔχει κορωνόποδι ὅμοιον, δασύ, κλῶνας δὲ σπιθαμιαίους· καὶ τὸ ὅλον δὲ βοτάνιον χορτῶδες. ἄρχεται δὲ αὐτοῦ ἡ κόμη ἀπὸ μέσου τοῦ καυλοῦ, κεφάλια δύο ἢ τρία ἐπʼ ἄκρου συνεστραμμένα, ἐν οἷς σπέρμα ψύλλοις ἐοικός, μέλαν, σκληρόν· φύεται ἐν ἀρούραις.

δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικήν ὠφελεῖ δὲ καταπλασσόμενον 2 ἀρθρίτιδας, παρωτίδας, φύματα, οἰδήματα, στρέμματα, κεφαλ 69 RV: ψύλλιον· οἱ δὲ κατάφυσις, οἱ δὲ κυνοκεφάλιον, οἱ δὲ κρυστάλλιον, οἱ δὲ κυνόμυιαν, οἱ δὲ ψύλλερις, οἱ δὲ Σικελιωτικόν, Σικελοὶ δὲ κυνοειδὴς ἢ κρυστάλλιον, Ῥωμαῖοι σιλβάκιουμ, οἱ δὲ ἕρβα πουλικάρις, Ἄφροι οὐαργουγούμ. 4 SIM.: Pl. XXV 140 (c S. N.) 4 EXC.: Orib. XII s. v. (ψύλλων—ἀρούραις); cf. Gal. XII 158 (— Aet. I s. v. Paul. Aeg. VIΙ 3 s. v): Ps. D. de h. f. 25 ~ A. Mai l. s. VII 458 (e D. lat. cf. Mai 455); Isid. XVII 9, 54 (e D. lat); Hes. s. v. ψύλλιον; Anecd. gr. ed. Boiss. lI 408. 10 SIM.: Pl. XXVI 101. 104 Alex. Trall. II 513. 515 — Alex. Trall. II 121 — Pl. XXV 140 cf. XXVI 122 — D. eup. I 147 (168) — Pl. XXV 140 eup. I 1 (94) — Pl. XXVI 79 — Pl. XXV 141. 1 φασὶ—άπεργάζεται om. A ἵστησιν δὲ αὐτίκα ἐὰν ἕλκος τις ἐν κόλπῳ ἔχων ἐγκλύσῃ N ἐάν τις Di: κἂν E ἔχων FH 2 ἐγκλέσῃ σὺν γλυκεῖ /////// (4 litt. eras. E 2) E ἐργάζεται NDi: ἀπεργάζεται ἐνκλυσθὲν E 4 num cap. φμα ΟDi: ξη E tit. περὶ ψυλλιου FHADi post φύλλιον syn. e R add. Di: mg. H 2 κυνοκέφαλον 0rib. E0: κννοκεφάλιον RDi: quino- fallion Dl: utraque forma utitur schol. 0rib. II 744 Σικελοὶ] οἱ Orib. κρυ- στάλλειαν 0rib. (ον superscr. pr. m.): crystallion Pl. 5 κννομυίαν VE: quino- mela Dl post καλοῦσι syn. Rom. inser. A φύλλα AE δὲ ἔχει CE (corr. E 2) κωρονόποὃι C: κορωνοποδίῳ N ὅμοια δασέα E δασὺ καὶ μακρότερον RDi (marg. inser. A 2) 6 δὲ (pr.) om. Orib. δὲ (alt.) om. R0rib.Di βοτάνιον] κλωνίον E (βοτάνιον superscr. E 2) 7 κεφάλια δὲ REDi 8 τρία ἢ πλέονα C, marg. add. A 2 συνεσταλμένα Di ἐν οἷς om. RDi τὸ δὲ σπέρμα RDi: τὸ σπέρμα E ἐοικός] ὅμοιον RDi] 9 σκληρόν om. 0rib. φύεται δὲ E ἐν ἀρούραις καὶ ἐν χέρσοις Di 10 ἔχει μαλακτικήν, στυπτικήν, ψυκτικήν Di 11 ἀρθρίτιδα NDi: ἀρθριτικοὺς corr. E 2 στρέμματα] σπάσματα RDi: super- scr. A 2 κεφαλαλγίαν NFHADi 12 C fol. 383v: N 169 13 cymomyiam Pl. l. s. ψίλερις RDi: ψύλλερις H alii Sicelicon Pl. l. s. 14 κοινηλης C: κοινηδιης N: κοινιδιίς H: κινιδιΐς Di: correxi coll. Pl. l. s. alii cymoides ἢ] οἱ δὲ Di σιλβακιούμ HA: σιβακιούμ Di: suspectum 15 πονλύκαρις HADi cf. D. III 121 Ps. D. de h. f. Isid. XVII 9 54 Cass. Fel. 219 (ed. R) de Afrorum nom. cf. Löw 1. s. 409 αλγίας μετὰ ῥοδίνου καὶ ὄξους καὶ ὕδατος, ἐντεροκήλας τε τὰς ἐπὶ παίδων καὶ ἐξομφάλους ὑγιάζει καταπλασσόμενον δεῖ δὲ ὀξυβάφου πλῆθος λεάναντας βρέχειν ἐν ὕδατος δυσὶ κοτύλαις καὶ ὅταν παγῇ τὸ ὕδωρ ἐπιπλάττειν· ψύχει δὲ ἱκανῶς.

70 στρύχνον κηπαῖον· ἐδώδιμόν ἐστι. θαμνίσκος οὐ μέγας, μασχάλας ἔχων πολλάς, φύλλα μέλανα, ὠκίμου μείζονα 70 RV: στρύχνος μέλας κηπαῖος· οἱ δὲ ἥμερον, Ῥωμαῖοι στρούμουμ, οἱ δὲ κουκούβαλουμ, Αἰγύπτιοι ἀληλώ, Γάλλοι σκούβουλου μ, Ἄφροι ἀστιρσμουνίμ. 5 SIM.: Theophr. h. pl. VII 7, 2. 15, 4. Pl. XXI 177 sq. 5 EXC.: Orib. XII s. v. (στρύχνον — γεῦσιν); med Gal. XΙΙ 145 s. v. τρύ- χνον (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. στρύχνον); Ps. D. de h. f. 29 ~ A. Mai VII 428 (e D. lat., unde Isid. XVII 9, 78); Ps. Ap. 74; Ps. Orib. IV 222. 1 καὶ (pr.)] ἢ Di καὶ (alt.)] ἢ RDi: cum oleo roseo et aqua et aceto adhi- bitus Dl: cum oleo rosacio vel aqua Ps. D. de h. f.: eœ aceto et rosaceo aut posca Plin.: σὺν ὄξει βραχὲν καὶ ὁοδίνῳ D. eup. I 1 (94) 2 παιδίων E σὺν ὄξει ὑγιάζει E ὑγιάζει] συνάγει N καταπλασθέν NE: καταπλασθεῖσα C post καταπλασσόμενον add. σὺν ὄξει FHADi 3 πλῆθος (τὸ πλ. N) post λεάναντας transpos. R λεαίνοντας C: λιαίνοτας N: λειαίνοντας Di ὕδατι HA: δυσὶν ὅδατος κοτύλαις RDi: β κοτύλαις ὕδατος E 4 κὅταν P ὅταν — ὕδωρ om. R πλαγῇ P πάντη ἐπιπλάττειν R δὲ] γὰρ Di in fine aliena add. Di (marg. inser. E2H2) τὸ ψύλλιον εἰς ὕδωρ (δὲ ξέον add. E2) ἐπιτιθέμενον ζέον καταστέλλει τὴν θέρμην· ποιεἶ δὲ καὶ πρὸς ἐρυσιπέλατα . φασὶ δὲ ὅτι κομισθὲν (κομισθεῖσα E) ἐν οἴνῳ χλαρὸν (χλωρὰ E) οὐκ ἐᾷ ψύλλας (ψύλλους E) γενέσθαι. κοπὲν (κοπεῖσα Ε) δὲ μετὰ στέατος τὰ ῥυπαρὰ καὶ μκοήθη τῶν ἑλκῶν ἀπο- καδαίρει. ὁ δὲ χυλὸς μετὰ μέλιτος πρὸς ὦτα ῥευματιζόμενα ποιεῖ καὶ σκώληκας ἔχοντα (ῥευματιζόμενα καὶ σκώληκας ἔχοντα ποιεἰ E) 5 num. cap. φμβ 0Di: ξθ E tit. περὶ στρύχνου FHADi στρύχνος μέγας κηπαῖος Di: στρύχνος κηπαῖος HA : στρύχνος Theophr. l. s.: τρύχνον Nic. Th.: trychno quam quidam strychnon scripsere Pl: τρύχνον, ἔνιοι δὲ μετὰ τοῦ σίγμα στρύχνον ὀνομάζουσι Gal. l. a. post syn. initio e R addita haec habet Di στρύχνος ἐδώδιμός ἐστι θαμνίσκος ἐδώδιμον 0rib.E: ἐδώδιμος reliqui: stri- qnon hortinum comeditur Dl ἐστι post θαμνίσκος transpos. 0rib.: ante ἐστὶ dist. E οὐ μέγας om. Orib. (spatio relicto), add. 02, marg. add. A 2 6 φύλλα δὲ E 7 C fol. 293r: N 136: syn. mg. add. H 2 marg. add. N (man. rec.) morella. strichnos melas cepaios μέγας Di ἵμερον R cf. Theophr. h. pl. VII 15, 4 8 ῥουμούμ A (στρουμούμ superscr. A2) cf. Pl. XXVII 68 quidam hanc (sc. cucu- balum) alio nomine strumum appellant alii Graece strychnum: Ps. D. de h. f. strychnos, alii manicos dicunt, alii cucubalum, alii strumum κακουβαλούμ HDiA (κουκουβαλούμ superscr. A 2): vel cubalum Ps. Ap. (L man. rec.): praet. a Romanis uva lupina vel herba salutaris appellabatur (cf. Isid. l. s. Ps. Apul. l. s.) ἀλληλώ Di 9 ἀτιρσμουνιμ C: ἀστρσμουνιμ N: ἀστρισμουνίμ HDi cf. Löw l. s. 404 καὶ πλατύτερα, καρπὸς περιφερής, χλωρὸς ἢ μέλας· ἔγκιρρος δὲ γίνεται μετὰ τὸ πεπανθῆναι· ἀβλαβὴς δὲ ἡ βοτάνη πρὸς γεῦσιν.

δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικήν, ὅθεν τὰ φύλλα καταπλασσόμενα ἁρμόζει πρὸς ἐρυσιπέλατα καὶ ἕρπητας μετὰ πάλης ἀλφίτου, καθʼ ἑαυτὰ δὲ ἐπιτιθέμενα λεῖα αἰγίλωπας θεραπεύει καὶ κεφαλαλγίας καὶ στομάχῳ καυσουμένῳ βοηθεῖ, παρωτίδας τε διαφορεῖ σὺν ἁλσὶ λεῖα καταπλασσόμενα.

καὶ ὁ χυλὸς δὲ αὐτοῦ 2 ποιεῖ πρὸς ἐρυσιπέλατα καὶ ἕρπητας σὺν ψιμυθίῳ καὶ λιθαργύρῳ καὶ ῥοδίνῳ, πρὸς αἰγιλώπια δὲ σὺν ἄρτῳ· ἁρμόζει καὶ σειριῶσι παιδίοις σὺν ῥοδίνῳ ἐμβρεχόμενος. μείγνυται δὲ καὶ κολλυρίοις ἀντὶ ὕδατος ἢ ᾠοῦ τοῖς πρὸς ῥεύματα δριμέα εἰς τὰς ἐγχρίσεις, ὠφελεῖ καὶ ὠταλγίας ἐνσταγείς· ἴσχει δὲ καὶ ῥοῦν γυναικεῖον ἐν ἐρίῳ προστεθείς.

71 ἔστι δὲ καὶ ἕτερον στρύχνον, ὃ ἰδίως ἁλικάκκαβον καλοῦσι, φύλλοις ὅμοιον τῷ προειρημένῳ, πλατύτερον μέντοι· 4 SIM.: D. eup. I 169 (181) cf. Gal. X 951—eup. I 54 (118) — eup. I 2 (95) — Alex. Trall. I 341 — eup. I 148 (169) Alex. Trall. II 123 — eup. I 168 (180) — eup. I 9 (98) Orib. V 430 cf. Alex. Trall. I 358 — eup. I 58 (122) Alex. Trall. II 77 15 SIM.: Pl.. XXI 177 (ex I. B.) — D. eup. II 56 (268) 15 EXC.: Orib. XII s. v. (ἔστι — στεφάνοις); med. Gal. XII 145 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII c. 3) Ps. D. de h. f. 29. Ps. Ap. 74. Hes. s. v. ἀλικάκκαβα. 1 καρπὸν περιφερῆ χλωρὸν H2ADi ἤ om. ROrib.H2ADi post χλωρὸς c. 7 litt. eras. E2 μέλας δὲ ἢ κιρρὸς R0rib.H2ADi at cf. Ps. Ap cum semine rotundo, viridi aut nigro: Dl semen viride, nigrum aut rufum, quod cum matu- raverit, mutat colorem κιρρὸς E 2 γίνεται om. 0rib.: πίννεται R 4 ψνκτικὴν καὶ στυπτικήν E 5 παιπάλης HADi 6 αἰγίλωπα (σ add. man. rec.) CDi 7 κεφαλαλγίαν FHADi στομάχων P: στομάχων καυσουμέ- νων V: στόμαχον καυσούμενον παρηγορεῖ R τε] δὲ REDi 8 λεῖα καὶ ἐλαίῳ E (corr. E2) 10 πρὸς αἰγιλώπια — ῥοδίνῳ om. C: del. A αἰγίλω- πασ E 11 σιριῶσι PVE: συριῶσι FHADi: ῥιγοῦσι N ἐπιβρεχόμενος E 12 κολλουρίοις E ἀντὶ] ἀπὸ R 13 ὠφελεῖ δὲ καὶ E ὠταλγίτν FHADi ἐνσταγείς om. R 14 ἐν om. E in fine cap. add. DiA (del. A2) E2H2 (in marg.) ὁ δὲ χυλὸς τοῦ κηπαίου στρύχνου (τοῦ κ. στρ. om, Ε2) ἀναγκαῖός ἐστι πρὸς αἰγίλωπας συμμαλασσόμενος ἀφόδῳ πυρρᾷ ὀρνίθων (ὀρωιθίων Ε2) κατοικιδίων (κατοικιτιδίων E2) καὶ ῥάκει ἐπιτιθέμενος (unde?) 15 num. cap. φμγ 0Di: ο E tit. περὶ στρύχνου ἁλικακάβου Di: om. FHA lemma φυσαλλίς R δὲ om. Di ἕτερον εἶδος στρύχνου A οἱ δὲ pro ὃ ἰδίως Orib. ἀλικάκαβον EHDiD. eup. II 56 (268) 16 post καλοῦσι add. e R οἱ δὲ φυσαλίδα A (marg. H2) φύλλοις ἐστὶν (om. N) ὄμοιον τῷ προειρημένῳ (om. C) κηπαίῳ στρύχνῳ R πλατυτέροις REDi: πλατύτερα Orib. οἱ καυλοὶ δὲ αὐτοῦ μετὰ τὸ αὐξηθῆναι χαμαικλινεῖς γίνονται. καρπὸν δʼ ἔχει ἐν θυλακίοις περιφερέσιν, ὁμοίοις φύσαις, πυρρόν, περιφερῆ, λεῖον, ὡς ῥᾶγα σταφυλῆς, ᾧ καὶ οἱ στεφανοπλόκοι χρῶνται καταπλέκοντες τοῖς στεφάνοις.

δύναμιν δὲ ἔχει καὶ χρῆσιν τὴν αὐτὴν τῷ προειρημένῳ κηπευτῷ στρύχνῳ χωρὶς τοῦ βιβρώσκεσθαι. δύναται δὲ ὁ καρπὸς τούτου πινόμενος ἴκτερον ἀποκαθαίρειν οὐρητικὸς ὤν· καὶ χυλίζεται δὲ ἀμφοτέρων ἡ πόα καὶ ξηραίνεται ἐν σκιᾷ εἰς ἀπόθεσιν· ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ αὐτά.

72 στρύχνον ὑπνωτικόν, οἱ δὲ ἁλικάκκαβον, οἱ δὲ κακκαλίαν καλοῦσι· θάμνος ἐστὶ κλάδους ἔχων πολλούς, πυκνούς, στελεχώδεις, δυσθραύστους, φύλλων πλήρεις λιπαρῶν, ἐμφερῶν μηλέᾳ κυδωνίᾳ, ἄνθος ἐρυθρόν, εὐμέγεθες, καρπὸν ἐν λοβοῖς 71 RV: φυσαλλίς· οἱ δὲ στρύχνον, οἱ δὲ ἁλικάκκαβον, Ῥωμαῖοι βησικάρια. 10 SIM.: Theophr.] h. pl. IX 11, 5. 15, 5; Theophr. VII 15, 4; Pl. XXI 180 (ex I. B.). 10 EXC.: Orib. XII s. v. (στρύχνον — τόποις); med. Gal. XII 145 (= Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3); Ps. Ap. 23. 74. 1 οἱ om. ORE ἀξανθῆσαι (sic) Orib. γίγνεται Orib.: om. R post γίνονται haec habet R καὶ σπέρμα τι (τισιν C) ὅμοιον (ὁμοίως C) φύσαις, πυρρόν, περιχερές, λεῖον 2 ἔχει om. HA ὁμοίοις Orib.: ὅμοιον 0Di at cf. Ps. Ap. l. s. fructu sive semine in folliculis rotundis vesicae similibus incluso 3 περιφερεῖ E: om. Orib. ῥῶγα R: ῤᾶγας Orib.E στεφανηπλόκοι ROrib. 4 τοὺς στεφάνους corr, E2 5 προειρημένφ om. Di 6 κηπαίω REDi 7 τούτου PFHE: αὐτοῦ reliqui ante πινόμενος del. βιβρωσκόμενος ἢ E2 πινόμενος] χυλισθείς R: superscr. A2 καὶ om. REDi 8 ἀρφοτέρων om. R. εἰς] πρὸς RDi 10 num. cap. φμδ ODi: ρα E tit. περὶ στρύχνου ὑπνωτικοῦ Di: om. FHA in R s. v. ἁλικάκκαβος errore ibrarii text. capp. 71 et 70 subnectitur post ὑπνωτικόν syn. e R add. Di: marg. H2 ἀλικάκαβον Orab. HADi cf. IV 71 κακκαλίαν PV : cecalion Ps. Ap. (Li V): καλλίαν Orib. Dl: καλλίαν, οἱ δὲ κακ- καλίαν E: callion Pl.: κακκαλίδα F: καλλαίδα Di: καυκαλίδα AH (καλλαίδα corr. H2) cf. Salm. de syn. hyl. iatr. 66 11 καλοῦσι om. A. καυλοὺς Orib. πυκνοὺς πολλούς Orib. 12 στελεχοειδεῖς R: στελεγχώδεις E 13 μηλοκυδωνίῳ Di: κυδωνίῳ E (corr. E2): μηλέᾳ τῆ γλυκείᾳ [Theophr.] l. s. post ἄνθος c. 5 litt. eras, Ε2 καρπὸν — εὐμεγέθη om, Orib.: καρπὸν ἐρυθρότερον κόκκου [Theophr.] l. s. post λοβοῖς c. 7 litt. eras. E2 14 C fol. 360r: N 148 marg. add. N (man. rec) στρύχνον χνσάλλεις quod est quidam species strigni sive solani φυσαλλεις N ἀλικκακαβον C 15 βισσι- καλια N: βισσικαλις C: correxi coll. Pl. nostri autem vesicariam: Cass. Fel. 45 (114 R) herbae fysalidos quam Romani vesicariam appellant κροκίζοντα, ῥίζαν φλοιὸν ἔχουσαν ὑπέρυθρον, εὐμεγέθη· φύεται ἐν πετρώδεσι τόποις.

ταύτης ὁ φλοιὸς τῆς ῥίζης ἐν οἴνῳ ποθεὶς δραχμῆς μιᾶς 2 ὁλκὴ ὑπνωτικὴν ἔχει δύναμιν τοῦ ὀποῦ τῆς μήκωνος ἐπιεικεστέραν, ὁ δὲ καρπὸς οὐρητικός ἐστιν ἄγαν· δίδονται δὲ ὑδρωπικοῖς κόρυμβοι ὡς δώδεκα, πλείονες δὲ ποθέντες ἔκστασιν ἐργάζονται· βοηθοῦνται δὲ μελικράτῳ πολλῷ πινομένῳ. μείγνυται καὶ ἀνωδύνοις ὁ φλοιὸς αὐτῆς καὶ τροχίσκοις, ἐναφεψηθεὶς δὲ οἴνῳ καὶ διακρατούμενος ὀδονταλγίαις ἀρήγει. ὁ δὲ χυλὸς τῆς ῥίζης ἀμβλυωπίας μετὰ μέλιτος ἐγχρισθεὶς παραιτεῖται.

73 στρύχνον μανικόν, ὃ ἔνιοι πέρσειον, οἱ δὲ 72 R V : ἁλικάκκαβος· οἱ δὲ Διρκαῖον, οἱ δὲ στρύχνον μανικόν, οἱ δὲ δορύκνιον, οἱ δὲ κακκαλίαν, Ῥωμαῖοι Ἀπολλινάρις μίνορ, οἱ δὲ ἕρβα οὐατίκινα, οἱ δὲ οὐάτεμ, Δάκοι κοικολίδα, Ἄφροι κακκαβούμ. 3 SIM: [Theophr.] IX 11, 5 Pl. XXI 180 D. eup. I 11 (99) — Pl. c. — Pl. XXI 182 eup. II 150 (331) — Pl. XXI 180 eup. I 69 (128) Archig. (Gal. XII 855) — eup. I 41 (112). 11 SIM: [Theophr.] h. pl. IX 11, 6 cf. VII 15, 4; Pl. XXI 178 (ex I. B.). 11 EXC: Orib. XII s. v. (στρόχνον — πλατανῶσι); med. Gal. XII 146 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII c. 3 s. v) Ps. Ap. 74. 12 SIM: Ps. Ap. 23. 74. 1 ad rem cf. Theophr. l. s. ἐρυθρὰν ἔχων τὴν ῥίζαν ὥσπερ αἶμα ξηραινο- κένην, ὀρυττομένην δὲ λευκὴν φύεται δὲ E 2 ἐν πέτραις οὐ πόρρω θαλάσσης RDi (e cap. 74) τόποις om. Orib. E (add. E2): φύεται δὲ ἐν χαρά- δραις καὶ τοῖς μνήμασιν [Theophr.] 1. s. 3 ποθεὶς ἐν οἴνῳ E α ὁλκή AHDi: καρπὸς — ἄγαν om. marg. add. PV δίδοται libri: correxi 6 ιβ΄ FHADi: δέκα δύο R 7 βοηθοῦται P 8 ἀνωδύνοις ὀφθαλμῶν R οἱ τροχίσκοι E ἀφεψηθεῖσα R 9 ἐν ρἴνῳ RE ὀδονταλγίας παύει R 11 num. cap. φμε ODi: οβ E tit. περὶ στρύχνου μανικοῦ Di: περὶ μανικοῦ στρύχνου HA: om. F μανικὸν καὶ μαλακὸν E πέρσειον, οἱ δὲ om, Orib. EDI πέρσιον libri: correxi post πέρσειον haec habet Di οἱ δὲ θρύον ἐκάλεσαν, οἱ δὲ ἄνυδρον κτλ. 12 C fol. 36r: N fol. 2 (charta laesa) effigiei herb. pict. (fol. 35v) add. C (man. rec.) ἰδιῶται σιδερίτης δίρκεον Di: dicea Ps. Ap. (L1 V) 13 δωρύκνιον R: dorignion Ps. Ap. cf. Pl. XXI 179 οἱ δὲ κακκαλίαν om. R: καλλαίδα Di: cecalion Ps. Ap. ἀπολιναρις HDi cf. Ps. Ap. 23 Apollo hanc herbam fertur in- venisse et Asclepio dedisse et Apollinaris nomen imposuisse 14 ΟΥΑΤΙΚΑΝΑ R: οὐλτκανά Di: correxi coll. Pl. XXI 182 halicacabi radicem bibunt qui vaticinari gallantesque vere ad confirmandas superstitiones aspici se volunt ὀψαγέμ NDi: ὀψαγεν C: correxi coll. Ps. Ap. 74, ubi μάντις vocatur κοικολιδα N: κοικοδίλα C: κυκωλίδα Di: Daci cycolida Ps. Ap. (Ack) cf. Tomaschek l. s."31 15 κακκαβούμ libri cf. Löw l. s. 407. περισσόν, οἱ δὲ ἄνυδρον, οἱ δὲ πεντόδρυον, οἱ δὲ ἔνορυ, οἱ δὲ θρύον, οἱ δὲ ἀρθόγυιον ἐκάλεσαν· τούτου τὸ μὲν φύλλον ἐστὶν εὐζώμῳ παραπλήσιον, μεῖζον δὲ πρὸς τὸ τῆς ἀκάνθης μᾶλλον, ἥτις καὶ παιδέρως καλεῖται· καυλοὺς δὲ ἀνίησιν ἀπὸ τῆς α'ττῆς ῥίζης ὑπερφυεῖς, δέκα ἢ δώδεκα, ὕψος ὀργυιᾶς ἔχοντας, κεφαλὴν ἐπικειμένην ὥσπερ ἐλαίαν, δασυτέραν δὲ ὥσπερ πλατάνου σφαῖραν,

2 μείζω δὲ καὶ πλατυτέραν, ἄνθος δὲ μέλαν· μετὰ δὲ τοῦτο καρπὸν ἴσχει βοτρυοειδῆ, στρογγύλον, μέλανα, — ῥᾶγας δὲ δέκα ἢ δώδεκα ὁμοίας κισσοῦ κορύμβοις — μαλακὸν ὡσπερεὶ σταφυλήν· ῥίζα δʼ ὕπεστι λευκή, παχεῖα, κοίλη, ὡς πήχεως φύεται ἐν ὀρεινοῖς χωρίοις καὶ προσηνέμοις καὶ πλατανῶσι.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίζα πινομένη μετʼ οἴνου δραχμῆς μιᾶς πλῆθος φαντασίας ἀποτελεῖν οὐκ ἀηδεῖς, δύο δὲ δραχμαὶ ποθεῖσαι ἐξιστάνουσιν ἄχρι τριῶν ἡμερῶν, τέσσαρες δὲ ποθεῖσαι καὶ ἀναιροῦσιν ἀντιφάρμακον δʼ ἐστὶν αὐτοῦ μελίκρατον πολὺ πινόμενον καὶ ἐξεμούμενον.

12 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. l. s. — D. eup. II 150 (331) [Diosc.] de venenis 6 (21 Spr. unde Paul. Aeg. V 50). 1 περίσκον Orib.: περισσόν P: περίσσκον FADi: περίσσον H. perisson Pl. Dl Ps. Ap.: περιττόν [Theophr.]: περιττόν, οἱ δὲ νεώτεροι δρυὸν ἐκάλεσαν (iuvenis vero drion dixerunt Dl), οἱ δὲ θρύον, οἱ δὲ νόρυ E οἱ δὲ ἄνυδρον om. Orib. πεντόδρυον POrib.: πεντάδρυον FHADi οἱ δὲ ἔνορυ — ἀρθόγυιον om. Orib.. marg. add. P (pr. man.) ἔνορυ P: νόρν E: ἔνορον reliqui: suspectum θρύον libri: θρύορον [Theophr.] cf. Orph. Arg. 916 Hes. s. v. θρύον . . . καὶ εἶδος βο- τάνης (θρόνον coni. Bod. a Stapel coll. schol. Theocr. II 59) 2 ὀρθόγυον P παραπλήσιόν ἐστιν εὐζὼωμῳ FHADi ad rem cf. [Theophr.] l. s. ἔχει δὲ τὸ μὲν φύλλον ὅμοιον εὐζώμῳ. πλὴν μεῖζον 3 τὸ] τὰ ODi μᾶλλον om. FHADi 4 μὐτῆς addidi 5 ὔφος — δώδεκα om. FH (marg. add. H2): ὕφος post ἔχον- τας colloc. AH2Di ὀργίας E cf. [Theophr.] τὸν δὲ καυλὸν ὤσπερ ὀργυίας τὴν κεφαλὴν ADi ὐπερκειμένης Orib. 6 ὥσπερ (alt.)] ὡς Orib. EHADi σφαιρία Orib. 7 μείξω PE: μείζονα reliqui post μείζω c. 13 litt. eras. E2 παχύ- τερα (sic) Orib.: maiora et latiora Dl: sed maiore ac latiore Ps. Ap.: κεφαλήν δὲ ὥσπερ γηθύου, μείζω δὲ καὶ δασυτέραν· ἔοικε δὲ καὶ πλατάνου καρπῷ [Theophr]. l. s. ἄνθος—σταφυλήν non recte del. E. Meyer botan. Erläut. zu Strab. Geogr. 17 sq. δὲ (alt.) om, Orib.FHADi μετὰ τοῦτο δὲ E 8 ἔχει Orib. E καὶ ῥᾶγας E: ῥαγάδας Di δὲ addidi 9 κισσῶ ὁμοίοις κορύμβοις Orib. ὁμοίους HA post κισσοῦ dist. E (corr. E2) κορυμβος P: κορύμβους E (corr. E2) μαλακοὺς EHA : μαλακὸς P : μαλακὰς Di ὥσπερ Orib.Di σταφυλλήν P: στα- φνλῆς E: σταφνλή reliqui 10 ὡς] ὥσπερ E πηχυαία Di cf. [Theophr.] l. s. λευκὴν ἔχει τὴν ῥίζαν καὶ μακρὰν ὡς πήχεως καὶ κοίλην 11 προσηνέμοις E2 (οσηνε in marg.) πλατανῶσι P: πλαταμῶσι Di: πλατανώδεσι Orib.FHAE (corr. E2): ubi platani abundant Dl τόποις post πλατ. del. E2 14 ἐξι- στάνουσιν (ἐξι in ras.) E2 15 αὐτοῦ ἐστιν E

74 δορύκνιον, ὃ Κρατεύας ἁλικάκκαβον ἢ καλλέαν καλεῖ. θάμνος ὅμοιος ἐλαίᾳ ἀρτιφυεῖ, κλῶνας ἔχων ἐλάσσονας πήχεως, φύλλα δὲ τῷ χρώματι ἐλαίᾳ παραπλήσια, μικρότερα δὲ καὶ στενότερα καὶ τραχέα ἰσχυρῶς, ἄνθος λευκόν· ἐπʼ ἄκρου δὲ ἔχει πυκνὰ θυλάκια ὥσπερ ἐρεβίνθου, ἐν οἷς σπερμάτια στρογγύλα, πέντε ἢ ἕξ, ὅσον ὄροβοι μικροί, λεῖα, ἰσχυρὰ καὶ ποικίλα, ῥίζαν πάχος δακτύλου, μῆκος δὲ πήχεως φύεται ἐν πέτραις οὐ πόρρω θαλάσσης.

δοκεῖ δὲ καὶ τοῦτο ὑπνωτικὸν εἶναι, πλεονασθὲν δὲ ἀναιρεῖν. φασὶ δέ τινες καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς φίλτρα λαμβάνεσθαι.

75 μανδραγόρας· οἱ δὲ ἀντίμιμον, οἱ δὲ βομβόχυλον, οἱ δὲ Κιρκαίαν , οἱ δὲ Διρκαίαν καλοῦσιν, ἐπειδὴ δοκεῖ ἡ ῥίζα φίλτρων εἶναι ποιητική. ἐστι δʼ αὐτοῦ ὁ μέν τις θῆλυς, | ὁ μέλας, θριδακίας καλούμενος, φύλλα ἔχων στενότερα καὶ μικρότερα θρίδακος, βρωμώδη καὶ βαρέα κατὰ τὴν ὀσμήν, κεχυμένα δὲ ἐπὶ γῆς, καὶ παῤ αὐτὰ μῆλα οὔοις ἐμφερῆ, ὠχρά, εὐώδη, 1 SIM.: Nic. Al. 276 sq. Pl. XXI 179 cf. schol, Nic. Al. 376. 1 EXC.: Orib. XI s. v. (δορύκνιον — πήχεως); cf. Gal. XI 864 I Aet. I s. v. Paul Aeg. VII 3 s. v): Hes. s. v. δορύκνιον; Anecd. ed. Boiss. II 396. 11 SIM.: Theophr. h. pl. VI 2, 9; de caus. VI 4, 5; [Theophr.] h. pl. IX 9, 1. P. XXV 147 sq. 11 EXC : Orib. XI s. v. (μανδραγόρας — ποιῆσαι): Ps. Ap. 129, Ps. D. de h. f. 15 ~ Ps. Orib I 116. A. Mai 1. s. VII 456. Isid. XVII 9, 30 (e D lat.): cf. Gal. XII 67 (= Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Hes. s. v. μανδραγόρας. μώριον. 1 num. cap. φμϚ PFHDi: om. A. ογ E tit. περὶ δορυκνίου FHADi ὃ] καὶ F: om. Orib. EHADi κρατεύας δὲ E ἀλικάκααβον P: ἁλικάκαβον ADi κιλλέαν P: καλέαν Orib.FHADi (καλίαν M): καλλαΐδα E: calida Dl 2 post ἐλαίᾳ c. 8 litt. eras. E2 ἐλάττονας E post πήχεως verba φύτεται — θαλάσσης tanspos. Orib.HADi 3 ἐλαίῳ P: ἐλαίας E μακρότερα EDl δὲ (alt.) om. E 4 στενώτερα Di: στερώτερα H: firmioribus Orib. lat. ἄνθη λευκὰ E 5 θυ- λάκια πυκνά E λευκὰ καὶ πυκνά Ald. ἐρεβίνθους E: ἐβηνθους (sic) P 6 ὀρόβους μικρούε E (corr. E2) μικρά F 7 ῥίζα AE 8 θαλάττης E 9 post πλεονασθὲν 2 litt. eras. E2 ἀναιρεῖ E (corr. E2) 11 num. cap. φμζ ODi: οδ E μανδραχόραε P: μανδρεγόρα NV μανθρα- γόρας· ὁ μέν τίς ἐστι θῆλυ(ς) μέλας κτλ. Orib. post μανδραγόρας syn. e R add. Di (mg. H2), dein ita perg. μανδραγόρας οἱ δὲ κιρκαίαν καλοῦσιν, ἐπειδὴ δοκεῖ κτλ. ἀντίμηλον FH: anteminion Dl 12 κιρκαίαν superscr. P (pr. m.): κιρκαίαν, οἱ δε δρκαίαν VFH: οἱ δὲ διρκαίαν om. EDlDiPl.: seclusi (dittogr) 13 τις om. E ὁ (alt.) om. Orib.EV 14 ἢ θρδακίας N φύλλα δὲ E στενό- τερα /////// (c. 10 litt. eras. E2) θρίδακος E (καὶ μικρότερα mg. add. E2) 16 δὲ om. R κατὰ γῆς E παῤ αὐτοῖς Orib. οὔοις] om. spatio 5 litt. relicto) 7: λεκίθοις (λεκύθοις Di) ὠῶν RDi ὠχρά] ἢ ἀχράσιν Orib.: ὠχροειδῆ C: ὠχραιώδη N ἐν οἷς καρπὸς ὥσπερ ἀπίου· ῥίζαι εὐμεγέθεις, δύο ἢ τρεῖς, ἀντεμπεπλεγμέναι ἀλλήλαις, μέλαιναι κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν, ἔνδοθεν δὲ λευκαὶ καὶ παχύφλοιοι· καυλὸν δὲ οὐ φέρει.

2 τοῦ δὲ ἄρρενος καὶ λευκοῦ, ὃν ἔνίοι μώριον ἐκάλεσαν, φύλλα ἐστὶ λευκά, μεγάλα, πλατέα, λεῖα, καθάπερ τεύτλου· τὰ δὲ μῆλα διπλάσια, κροκίζοντα τὴν χρόαν, εὐώδη μετὰ βάρους τινός, ἃ καὶ ἐσθίουσιν οἱ ποιμένες, ποσῶς δὲ ὑποκαροῦνται· ῥίζα δὲ ὁμοία τῇ πρὸ αὐτῆς, μείζων δὲ καὶ λευκοτέρα· ἄκαυλος δὲ καὶ οὗτος.

75 RV: μανδραγόρα ἄρρεν· οἱ δὲ Κιρκαῖον, οἱ δὲ ξηρὰ ἄνθη, ~~οἱ δὲ ἀντιμήνιον,~~ οἱ δὲ ἀντίμιμον, οἱ δὲ βομβόχυλον, οἱ δὲ μώριον, Αἰγύπτιοι ἀπεριούμ, Πυθαγόρας ἀνθρωπόμορφον, οἱ δὲ ἀλοῖτιν, οἱ δὲ θριδακίαν, οἱ δὲ κάμμαρον, οἱ δὲ ἀγχόνη, οἱ δὲ ῥιγαλέος, Ζωροάστρης διάμορφον ~~ἢ ἀρχήνη~~, προφῆται ἡμιονάς, οἱ δὲ γόνος Τυφῶνος, Ῥωμαῖοι μάλα κανίνα, οἱ δὲ μάλα τερρέστρια. μανδραγόρα θῆλυ· οἱ δὲ Κιρκαῖον, οἱ δὲ ἀντίμιμον Ῥωμαῖοι μάλα σιλβέστρια, οἱ δὲ μάλα τερρέστρια, ἐπεὶ ἡ ῥίζα τούτου δοκεῖ φίλτρου εἶναι ποιητική. 1 καὶ καρπός (dittogr ) NDi ὡς Orib. ῥίζα εὐμεγέθης PV : ῥίξας ἔχουσα εὐμεγέθεις C 2 ἀντιπεπλεγμένας C: ἀντεπλεκόμεναι Orib.: ἀντιπλεγ- μέναι E (εμπε superscr. E2) μέλαιναι καθάπερ ἔφην κατὰ C 3 δὲ (pr.) om. Orib.VFHDi καὶ om. NOrib.F παχύηλοιοι] φλοιώδεις R οὐκ ἔχει Orib. nov. cap. a τοῦ δὲ ἄρρενος incip. V: mg. add. P (pr. m.) ὁ δὲ ἄρρην φύλλα ἔχει λευκά Orib. 4 μώριον PE: μόριον VFH: νώριον Di: τόριον R: marion Dl καλοῦσιν E φύλλα φέρει R 5 λευκὰ καὶ μεγάλα ὡσπερεὶ σεύτλου C: μεγάλα λευκά NFNDi: λευκά, πλατέα, μεγάλα ἄναν Orib. (om. λεῖα) καθάπερ τεύτλου om. NDi 6 διπλασίονα Orib. τὴν χροιάν C: τῇ χροιᾷ NDi ἅπερ (om. καὶ) C 7 ἐσθίοντες CDi ποιμαίνοντες ROrib. δὲ (pr.) om. CDi ἐπι- καροῦνται C 8 λεπτοτέρα καὶ λευκοτέρα E δὲ (alt.) om. NO 9 αὐτή NDi 10 N fol. 90: om. C (rec. man. s. XII text. cap. fol. 287—289 inser.) μαν- δραγόρας (ἀρρεν om.) HDi κιρκεον N: Circaeon Pl. l. s. ξηράνθη Di: ξηρα- άνθην H 11 οἱ δὲ ἀντίμνιον HDi: seclusi 12 μοῖνον libri: correxi coll. Pl. XXV 148 ali morion (sc. vocant) ἀπεμούμ HDi ἀνθρωπόμορφος N cf. Isid. l. s. hanc poetae ἀνθρωπόμορφον appellant, quod habeat radicem formam hominis simulantem 13 ἀλοίτην HDi: ἀλθεργιν N οἱ δὲ ἀγχόνη, οἱ δὲ ῥιγαλέος om. HDi ἀρχήρη N: correxi 14 ΒΙΑΔΕΟϹ libri: correxi ζκρο- ἀστης N: ζωρόαστρις HDi διάμονον libri: correxi ἢ ἀρχηνη N: ἀρχήνην H: ἀρχύνη Di: seclusi (varia lectio ad ἀρχήρη emendandum) 15 ἡμιόνας libri: suspectum οἱ δὲ γονογεῶνας libri: correxi 16 τερρέστρις N: τερέστρις HDi: corr. Spr. 17 μανδραγόραw θῆλυς H: syn. om. Di 18 σιλβέστρις NH: correxi τερέστρια H ἐπεὶ om. H

χυλίζεται δὲ ὁ φλοιὸς τῆς ῥίζης χλωρὸς κοπεὶς καὶ ὑποτεθεὶς πιεστηρίῳ· δεήσει δὲ ἡλιάσαντας μετὰ τὸ συστραφῆναι ἀποτίθεσθαι ἐν ὀστρακίνῳ ἀγγείῳ.

χυλίζεται δὲ καὶ τὰ μῆλα 3 ὁμοίως, ἀνειμένον δὲ γίνεται τὸ ἐξ αὐτῶν χύλισμα· καὶ ὁ φλοιὸς δὲ τῆς ῥίζης περιαιρεθεὶς καὶ διαβληθεὶς λίνῳ κρέμαται εἰς ἀπόθεσιν. ἔνιοι δὲ καθέψουσιν οἴνῳ τὰς ῥίζας ἄχρι τρίτου καὶ διυλίσαντες ἀποτίθενται, χρώμενοι ἐπὶ τῶν ἀγρυπνούντων καὶ περιοδυνώντων κυάθῳ ἐνὶ καὶ ἐφʼ ὧν βούλονται ἀναισθησίαν τεμνομένων ἢ καιομένων ποιῆσαι.

ὁ δὲ ὀπὸς ποθεὶς ἀβόλων δυεῖν ὁλκῆς πλῆθος σὺν μελικράτῳ ἄγει ἄνω φλέγμα καὶ χολὴν ὡς ἐλλέβορος, πλείων δὲ ποθεὶς ἐξάγει τοῦ ζῆν.

μείγνυται καὶ εἰς τὰς ἀφθαλμικὰς καὶ 4 ἀνωδύνους δυνάμεις καὶ πεσσοῖς μαλακτικοῖς· καθʼ ἑαυτὸν δὲ ὅσον ἡμιώβολον προστεθεὶς ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα ἄγει, δακτυλίῳ τε ἀντὶ βαλανίου προστεθεὶς ὕπνον ποιεῖ, μαλάσσειν δὲ καὶ ἐλέφαντα λέγεται ἡ ῥίζα συνεψομένη αὐτῷ ἐπὶ ὥρας ἓξ καὶ εὔπλαστον αὐτὸν εἰς ὃ ἄν τις βουληθῇ σχῆμα παρασκευάζειν. 1 SIM.: [Theophr.] IX 9, 1. Pl. XXV 148. 149. XXVI 121 — [Theophr.] l. s. de caus. VI 4, 5. Pl. XXV 150. D. eup. I 11 (99). 10 SIM.: Pl. XXV 150 — Pl. l. s. 147 — Zop. (Orib. II 597) D. eup. II 78 (290. 292) Pl. XXVI 156 sq. — eup. I 13 (100) — eup. I 145 (167) — [Theophr.] IX 9, 1. 1 δὲ καὶ OE κοπεὶς] θλαοθεὶς Orib. E (corr. E2) 2 πιεστῆρι CDiE (corr, E2) post πιεστηρίφ haec habet καὶ μετὰ τὸ συστραφῆναι ἡλίσαντες ἀποτίθεται ἐν C: καὶ ἐκπιάζοντας, μετὰ δὲ τὸ συστραφῆναι ἀποθέσθαι N δεήσει] δεῖ E ἠλιώσαντας Orib.: ἡλιάσαντας E: ἡλιάσαντα Di: λεάναντας O: et sole siccatum reponitur vase fictili Dl 4 ἀνιέμενον RE (corr. E2) post γένεται eras. καὶ E2 τὸ post αὐτῶν colloc. Orib. ὥσπερ καὶ ὁ φλοιὸς FH (ὥσπερ eras. H2) 5 δὲ om. NOrib.FH διαβληθεὶς] διατρηθεὶς Orib.: ἐμβλη- θεὶς C κρεμνῶται Orib.: κρεμνάται E: κρεμμᾶται R 6 ἄχρι τρίτου om. R: μέχρι τρίτου Orib, 7 ὑλίσαντες Orib. ἀγρυπνίῶν R: ἀγρύπνων: O περιοδυ- νόντων καὶ ἀγρυπνούντων Orib. 8 περιοδυνούντων E καὶ (aIt.)] ἢ N ἀναισθησίαν βούλονται ποιῆσαι καιομένων ἢ τεμνομένων (κ. ἢ τ. om. N)R 9 ἢ] καὶ Orib. ποιεῖσθαι Orib. 10 ποθεὶς — πλῆθος om. N : ποθεὶς ὡσεὶ δύο ὀβολοὶ post χολήν transpos. C ὁλκῆς πλῆθος] πλῆθος ὀλκῆς FH: πλῆθος Di: ὁλκὴ E 11 ἄνω μέλαιναν χολήν Di ὡς ἐλλέβορος om. C πλείω PVHE (corr. E2): πλεῖον δὲ ποθὲν R 12 μίγνυται δὲ καὶ RE 13 καὶ καθʼ ἐαυτὸν E 14 ἡμιώβολον ODi: ἡμιωβόλιον reliqui ἐξάγει C 15 τε] δὲ RE βαλάνου RFHDi προστεθεὶς R: παρατεθεὶς E: ὑποτεθεὶς reliqui 16 ἐλέφαντας R συνεψομένη γὰρ ἡ ῥίζα αὐτῷ ἐπὶ ὥρας Ϛ εὔπλαστον τὸν ἀσθενοῦντα καὶ εὐσχη μάτιστον ἀποτελεῖ C ἑαυτῇ ὥρας τρεῖς N: αὐτῷ ἐπὶ //// (ἓξ eras. E2) ὥρας καὶ ἑψηθεῖσα καὶ εὔπλαστον ///////, (c. 14 litt. eras. E2) αὐτὸν E 17 αὐτὸ NV τις om. Ν βούλη N: βουληθεῖ (λη in ras.) E2 παρασκευάζει NE τὰ δὲ φύλλα πρόσφατα ἁρμόζει πρός τε ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ τὰς ἐπὶ τῶν ἑλκῶν μετʼ ἀλφίτου καταπλασσόμενα· διαφορεῖ δὲ καὶ πᾶσαν σκληρίαν καὶ ἀποστήματα, χοιράδας, φύματα, παρατριβόμενά τε ἡσυχῆ ἐπὶ ἡμέρας πέντε ἢ ἓξ στίγματα ἄνευ ἕλκους ἀφανίζει· καὶ ταριχευόμενα δὲ τὰ φύλλα ἀποτίθεται πρὸς τὰς αὐτὰς χρείας.

5 ἡ δὲ ῥίζα λεία σὺν ὄξει ἐρυσιπέλατα ἰᾶται, πρὸς δὲ ἑρπετῶν πληγὰς σὺν μέλιτι ἢ ἐλαίῳ ποιεῖ, σὺν ὕδατι δὲ χοιράδας καὶ φύματα διαχεῖ καὶ ἄρθρων πόνους παύει μετʼ ἀλφίτων. σκευάζεται δὲ καὶ δίχα ἑψήσεως οἶνος ἐκ τοῦ φλοιοῦ τῆς ῥίζης· δεῖ δὲ ἐμβάλλειν μνᾶς τρεῖς εἰς μετρητὴν οἴνου γλυκέος διδόναι τε ἐξ αὐτοῦ κυάθους τρεῖς τοῖς μέλλουσι τέμνεσθαι ἢ καίεσθαι, ὡς προείρηται· οὐ γὰρ ἀντιλαμβάνονται τοῦ ἀλγήματος διὰ τὸ καταφέρεσθαι.

6 τὰ δὲ μῆλα ἐσθιόμενα καὶ ὀσφραινόμενα καρωτικά καὶ ὁ ἐξ αὐτῶν χυλός· πλεονασθέντα δὲ καὶ ἀφώνους ποιεῖ, τὸ δὲ σπέρμα τῶν μήλων ποθὲν ὑστέραν καθαίρει, προστεθὲν δὲ μετὰ θείου ἀπύρου ῥοῦν ἵστησιν ἐρυθρόν. ὀπίζεται δὲ περιχαρασσομένης τῆς ῥίζης θολοειδῶς καὶ τοῦ συρρέοντος εἰς τὴν κοιλότητα συλλεγομένου· ἔστι δὲ ἐνεργέστερος τοῦ ὀποῦ ὁ χυλός. οὐκ ἐν παντὶ δὲ τόπῳ φέρουσιν ὀπὸν αἱ ῥίζαι· ὑποδείκνυσι δὲ τὸ τοιοῦτον ἡ πεῖρα.

7 ἱστοροῦσι δέ τινες καὶ ἑτέραν μώριον φυομένην ἐν παλισκίοις 4 SIM.: D. eup. I 116 (151) — [Theophr.] l. s. Pl. XXVI 121 eup. I 169 (181) — Pl. XXV 150 — Pl. XXVI 24. eup. I 154 (172) — Pl. XXVI 93 — [Theophr.] l. s. Pl. XXVI 104. 105. eup. I 235 (217) — Pl. XIV 111. eup. I 12 (99)— Pl. XXV 150. eup. I 11 (99)— Pl. XXVI 156 eup. II 77 (290)— Pl. XXVI 157 eup. II 83 (295). 17 EXC.: Orib. XI s. v. (ὀπίζεται — αἱ ῥίζαι). 17 SIM.: Pl. XXV 149 — 21 D. eup. I 11 (99). 2 ἐκ R: ἐπὶ reliqui 3 καὶ (alt.) om. R καὶ χοράδας E 4 παρατρι- βομένη C: παρατρίμματά τε ἀπουλοῖ ἐφʼ ἡμέρας E: adfrictionibus itineris opi- tulatur Dl at cf. D. eup. I 116 (151) μανδραγόρας ἐπὶ ἡμέρας δ΄ (λ΄ ed.) παρα- τριβδμενος (sc. στίγματα αἴρει) τε om. R ἡσυχῆ om. NE ἐπὶ ἡμέρας δ΄ C: ἐπὶ ἡμέρας ἕξ N: ἐπὶ ἡμέρας δ΄ D. eup. l. s. 5 τοῦ ἕλκους E: τοῦ ἑλκοῦν RDiH2 καὶ om. RDi ταριχευθέντα Rdi 6 τὰς om. P: αὐτὰς τὰς χρείας V σὺν ὄξει λεία Di 7 ποιεῖ addidi 8 διαχεῖ καὶ διφορεῖ E 10 βάλλειν R 11 κυάθων δυοῖν (δύο N: γ E) πλῆθος RE 12 ἢ καίεσθαι om. RE: κλίεσθαι P: κυλίεσθαι V 14 μὴ ὀσφραινόμενα N post ὀσφραινόμενα add. καὶ ἐκθλιβό- μενα E καρωτικά ἐστι C 15 μήλων] φύλλων F 16 μετʼ ἀπύρου θείοῦ HDi 17 καὶ ὀπίζεται δὲ E περιχαραττομένης ROrib.EDi θολοειδῶς Orib.: θνλοει- δῶς C: θαλοιδῶς N: πολυειδῶς reliqui 19 δὲ post τόπῳ transpos. H 20 αἱ ῥίζαι ὀπὸν FH τοιοῦτο N 21 nov. cap. incip. DIDi (cum tit. περὶ μωρίου num. cap. omisso): cap. om. RVOrib.: marg. add. γ P (pr. m.) τινες om. FHADi ἑτέραν ταύτην μώριον ἢ καὶ μανδραγόραν· φυομένη μὲν E μώριον λεγομένην Di καὶ περὶ τὰ ἄντρα, φύλλα ἔχουσαν ὅμοια τῷ λευκῷ μανδραγόρᾳ. μικρότερα δὲ ὡς σπιθαμιαῖα, λευκά, κύκλῳ περὶ τὴν ῥίζαν, οὖσαν ἁπαλὴν καὶ λευκήν, μικρῷ μείζονα σπιθαμῆς, πάχος δακτύλου μεγάλου, ἥν φασι πινομένην ὅσον δραχμὴν μίαν ἢ μετʼ ἀλφίτου ἐσθιομένην ἐν μάζῃ ἢ ὄψῳ ἀπομωροῦν· καθεύδει γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἐν ᾧπερ ἂν φάγῃ σχήματι αἰσθανόμενος οὐδενὸς ἐπὶ ὥρας τρεῖς ἢ τέσσαρας, ἀφ᾿ οὗ ἂν προσενέγκηται. χρῶνται δὲ καὶ ταύτῃ οἱ ἰατροί, ὅταν τέμνειν ἢ καίειν μέλλωσι· φασὶ δὲ καὶ ἀντίδοτον εἶναι τὴν ῥίζαν πινομένην μετὰ στρύχνου τοῦ καλουμένου μανικοῦ.

76 ἀκόνιτον, οἱ δὲ παρδαλιαγχές, οἱ δὲ κάμμαρον, οἱ δὲ θηλυφόνον, οἱ δὲ κυνοκτόνον, οἱ δὲ μυοκτόνον· φύλλα ἔχει τρία ἢ τέσσαρα, ὅμοια κυκλαμίνῳ σικύῳ, μικρότερα 76 RV : ἀκόνιτον· οἱ δὲ παρδαλιαγχές, οἱ δὲ κάμμαρον, οἱ δὲ θηλυφόνον, οἱ δὲ μυοκτόνον. 11 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 18, 2 cf. IX 16, 4. 13, 6 (unde) Pl. XXV 122. Ael. n. a. IX 27 (e Sostrato) Nic. Alex. 12 sq. (ex. Apollod.) Pl. XXVII 6 sq. ex Apollod. — S. N.) cf. E. Rohde Rh. Mus. XXVII 283. 11 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀκόνιτον — ἀλαβαστροειδῶς); Gal. XI 820 (= Orib. II 611 Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.); Ps. Orib. V 22 (e D. at) Isid. XVII 9, 26 (e Sol. 172, 14 sq.); Hes. s. v. ἀκοντικόν. 11 TEST.: Erot. s. v. καμμάρῳ . . . Διοσκουρίδης δὲ ἐν τῷ δ (ε codd.) τῶν ὑλικῶν φησι τὸ ἀκόνιτον εἰρῆσθαι ὑπό τινων κάμμαρον ὡς θηλυφόνον (cf. Gal. XIX 107. 1 περὶ ἀνύδροις E 3 καὶ μικωρῷ E 4 δραχμὴν μίαν F : δραχμὴ μία P: reliqui 5 ἀποκαροῦν coni. Marc.: amentes facere Dl 6 φθάσει σχήματι φαγεῖν E 7 οὐδενὸς] μηθὲν E ἢ δύσ F οὗπερ Di 8 τέμνειν τινὰ E 11 num. cap. φμη ODi: οε E tit. περὶ ἀκονίτου FHADi ἀκόνιτον ἢ περδαλιαγχὲς ἢ κυνοκτόνον Orib. παρδαλιαχές HADi κάμμορον OEDiDl Gal. XIX 107 cf. schol. Nic. Al. 41: κάμμαρον RNic. Al. 41 ex Apollod) Pl. XXVII 9 radicem modicam [sc. aconitum habet) cammaro similem marino, quare quidam cammaron appellavere cf. Erot. s. v. D III 73. IV 75 post κάμμαρον add. οἱ δὲ /// αλίμονον E (1 litt. eras. E2) 12 θηλυφόνον] θηρόφονον PVF : οἱ δὲ θηροφόνον in fine syn. add. Di: post μυοκτόνον A: superscr. H2 at cf. [Theophr.] l. s. Nic. Al. 41 Pl. XXVII 4. 9. Erot. s. v. οἱ δὲ κυνοκτόνον om. EDl: marg. add. E2: οἱ δὲ μυόκτονον ἢ κυνοκτόνον Di (ἢ κυν. om, M) μυοκτόνον E: μυοφόνον Theophr. h. pl. VI 2, 9 cf. Hes. s. v. μυοφόνον post syn. τούτων γένη ἐστὶν τρία inser. N 13 ἔχει om. R ad rem cf. [Theophr.] l. s. ἔχει δὲ τὸ μὲν φύλλον ὅμοιον κυκλαμίνῳ συκίῳ FHDi: σικυωνίῳ Orib.: folia habet cyclamini aut cucumeris Plin. 14 C. fol. 66r: N 24 δέ, ὑποτραχέα· καυλὸς δὲ σπιθαμῆς, ῥίζα ὁμοία σκορπίου οὐρᾷ, στίλβουσα ἀλαβαστροειδῶς.

τούτου τὴν ῥίζαν φασὶ προσαχθεῖσαν σκορπίῳ παραλύειν αὐτόν, διεγείρεσθαι δὲ πάλιν ἐλλεβόρου λευκοῦ προστεθέντος· μείγνυται δὲ καὶ ὀφθαλμικαῖς ἀνωδύνοις δυνάμεσι, κτείνει δὲ καὶ παρδάλεις καὶ σῦς καὶ λύκους καὶ πᾶν θηρίον κρεαδίοις ἐντιθέμενον καὶ παραβαλλόμενον.

77 ἀκόνιτον ἕτερον, ὃ ἔνιοι λυκοκτόνον καλοῦσι· γεννᾶται μὲν πλεῖστον ἐν Ἰταλίᾳ ἐν τοῖς καλουμένοις Οὐηστίνοις ὄρεσι διαφέρον τοῦ πρὸ αὐτοῦ. φύλλα δὲ ἔχει ὅμοια πλατάνῳ, 77 RV : ἀκόνιτον ἕτερον, ὃ ἔνιοι λυκοκτόνον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι ἀκονίτουμ νόστρουμ. τούτων γένη ἐστὶν τρία· τὸ ἕν, ᾧ οἱ κυνόθηρες χρῶνται, τὰ δὲ δύο οἱ ἰατροί, τὸ τρίτον λεγόμενον Ποντικόν. γεννᾶται μὲν πλεῖστον κτλ. 3 SIM.: [Theophr.] h. pl. l. s. Sostrat. (Ael. n. a. IX 27) Pl. XXVII 6 D. eup. Il 32 (324) — Pl. l. s. 9 — [Theophr.] 1 s. Apollod. Nic. Al. 36 sq.) Pl. l. s. 7. 8 SIM.: Ael. n. a. IX 18 (ex Apione. 8 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀκόνι ιτον — μελανας); Gal. XI 820 s. v. ἀκόνιτον ἢ λυκοκτόνον (= Orib. II 611 Paul Aeg. VII 3 s. v). 1 δέ (pr.) om. R καὶ ὑποτραχέα REDi: καὶ τραχέα Orib. post ὑποτραχέα add. φέρει R καυλοὺς R: καυλὸν E δὲ (alt.) om. PVROrib.E σπιθαμι- θαμῆς P: σπιθαμιαῖος V 3 προσαφθῖσαν R 4 λευκοῦ addidi e [Theophr.] l. s. Pl. XXVII 6 D. eup. II 132 (324) προσαχθέντος E 5 καὶ κτείνει E δὲ καὶ om. REDi 6 ὗς R 7 παρακαλούμενον R 8 num. cap. φμθ ODi: ος E tit. περὶ ἑτέρον ἀκονίτου Di: om. FHA initio haec e R interpol. Di ἀκόνιτον ἕτερον, ὃ ἔνιοι κυνοκτόνον καλοῦσι, Ῥωμαῖοι κολομεστρούμ ἀκόνιτον ἕτερον, ὃ ἔνιοι λυκοκτόνον καλοῦσιν, οἱ δὲ κύαμον λευκόν (unde?)· τούτου γένη εἰσὶ τρία, ἐν μέν, ᾧ οἱ κυνόθηρες χρῶνται· τὰ δὲ δύο οἱ ἰατροί· ὧν τὸ τρίτον λεγόμενον ποντικόν: init. sic habent AH2 (in mg.) ἀκόνιτον ἕτερον, ὃ ἔνιοι λυκοκτόνον καλοῦσι, ῥωμαῖοι κολομεστρούμ, οἱ δὲ κύαμον λευκόν· τούτου γένη εἰσὶ τρία κτλ. λυκοκτόνον E. 9 μὲν] δὲ Orib. οὐεστίνοις REOrib. (ἰουστίνοις superscr. pr. man., marg. add. ἰστίνοις O2): οὐηστίνοις P: οὐιστίνοις V: ἰουστίνοις FDiA (οὐεστίνοις superescr. A2): οὐαστί- νοις H (ἰιστίνοις corr. H2) 10 διαφέρει F: διαφέρει δὲ HA τοῦ πρώτου E δὲ om. N ἔχει om. ODi: post ὅμοια transpos. Orib. τοῦ πλατάνον HADi (τοῖς τοῦ πλ. M) 11 C 67r: N 25 ἀκόνιτον ἕτερον, ὃ ἔνιοι λυκοκτονον καλοῦσιν, γεννᾶται μὲν N (verbis Ῥωμαῖοι — ποντικόν omissis) Ῥωμαῖοι κολεμεστρουμ C: κολο- μεστροόμ HADi: correxi 12 τὸ ἓν ὡκυνθηρες C: ἐν μὲν ᾧ οἷ κυνόθηρες DiH2A (ἐνθήρες superscr. A2): fort. τὸ πρῶτον, ᾧ ἐν θήραις χρῶθνται 13 τὰ δὲ δύο libri: fort. τῷ δὲ δευτέρῷ οἱ add. e DiAH2 μᾶλλον δὲ ἐπεσχισμένα καὶ μικρότερα πολλῷ καὶ μελάντερα, καυλὸν δὲ καθάπερ πτέριδος μόσχον, ψιλόν, ὕψος πήχεως ἢ καὶ μείζω· καρπὸν δὲ ἐν λοβοῖς ἐπιμήκεσι ποσῶς, ῥίζας ὥσπερ πλεκτάνας καρίδων μελαίνας, αἷς χρῶνται πρὸς τὰς τῶν λύκων θήρας ἐντιθέντες κρέασιν ὠμοῖς· βρωθεῖσαι γάρ ὑπὸ τῶν λύκων ἀναιροῦσιν αὐτούς.

78 κώνειον· καυλὸν ἀνίησι γονατώδη ὡς μάραθον, μέγαν, φύλλα δὲ νάρθηκι ἐμφερῆ, στενότερα δὲ καὶ βαρύοσμα· 78 RV: κώνειον· οἱ δὲ αἴγινος, οἱ δὲ αἴθουσα, οἱ δὲ ἀπολύουσα, οἱ δὲ δολία, οἱ δὲ ἀμαύρωσις, οἱ δὲ παράλυσις, οἱ δὲ ἄφρων, οἱ δὲ κρηίδιον, οἱ δὲ κονήν, οἱ δὲ κατεχομένιον, οἱ δὲ ἀβίωτον, οἱ δὲ ἀψευδής, οἱ δὲ αἰγόμορον, οἱ δὲ ἀμερσίνοον, οἱ δὲ ἐνζύμιον, οἱ δὲ τιμωρόν, οἱ δὲ οὐκανθές, οἱ δὲ οὐλόμενον, οἱ δὲ δηϊοῦσα, οἱ δὲ πολυανώδυνος, οἱ δὲ Δαρδανίς, οἱ δὲ κατάψυξις, Ὀσθάνης βαβαθύ, Αἰγύπτιοι ἀπνμφύ, Ῥωμαῖοι κικοῦταμ, οἱ δὲ ἀλτερνάλις, οἱ δὲ ἰνφέρνα, οἱ δὲ Δάκοι ζῆνα. 6 SIM.: Pl. XXV 151 sq. (e S. N.). 1 καὶ (pr.) om. E μακρότερα EFHADi (μικρότερα superscr. A2): minora Dl 2 ἄκαυλον E post πτέριδος dist. ADi at cf. Dl hasta habet terridimosa (i. e. πτέριδος μόσχον) simile, lene μόσχον om. R: μίσχον E ad μόσχον schol. Paris. Orib. (II 743 D) 3 μείζει P: μείζω V: μεῖζον RFE: μείζονα Orib. HADi 4 αἷς] ταύταις R: ταύτην δὲ E 5 θήρας] ξηρὰς R φαγόν- τες γὰρ πάντως ἀποθνήσκουσιν οἱ λύκοι R 7 num. cap. φν ODi: ρζ E tit. περὶ κωνείου FHADi κώνιον ROrib.E post κώνειον eyn. e R add. A : om. HDi καυλὸν δὲ R caulis . . . genicula- tus ut calami Pl. μέγα EA ad rem cf. Pl. folia coriandri teneriora 8 βαρυοσμότερα R 9 C fol. 188v: N 85 effigiei herb. (fol. 187v) adscripsit C ( rec. man.) κοινῶς ἀγριομάγγουνον (alt. γ superscr. κ) cf. Anecd. ed. Boiss. II 399 κώνιον· τὸ σπέρμα τῆς μαγγούνας Fraas Synops. 141 ΛΙΓΥΝΟϹ C: αἴγυνος N: αἴγαυος A (om. DiH): correxi cf. Lex. gr. suppl. ed. Herwerden s. v. ΗΘΟΥϹΑ RA: correxi ἢ ἀπολύγουσα A 11 ἄφροον C ΚΡΗΙΔΙΟΝ R: κροίδιον A (κρηδιον superscr. A2): corruptum ΚΟΙΤΗΝ RA (post κ spat. reliqu. C): correxi cf. Hes. s. v. κοναί· φόνοι (ab effectu nominatum) κατεχομένιον libri: corruptum 12 ἀγεόμορον RA. correxi cf. D. IV 80 ΑΜΕΩΝΟΝ R: om. A: correxi 13 ἐνζύμιον libri: suspectum τημορον R: τιμωρόν Ald. οὐλόμενον scripsi: οἰομένιον libri 14 ΔΗΙΦΟΥϹΑ R: om. A: correxi (Φ dittogr.) 16 κικουρ- ταμ C ἀτερναλις R: correxi ΗΝΤΙΝΑ R: correxi οἱ δὲ δοκοιζηνα (sic) R: correxi cf. Tomaschek l. s. 31 ἐπʼ ἄκρῳ δὲ ἀποφύσεις καὶ σκιάδια ἀνθῶν ὑπολεύκων, σπέρμα ἐμφερὲς ἀνήσσῳ, λευκότερον δέ, ῥίζα κοίλη καὶ οὐ βαθεῖα.

ἔστι δὲ καὶ αὐτὸ τῶν φθαρτικῶν κατὰ ψύξιν ἀναιροῦν· βοηθεῖται δὲ ἀκράτῳ. χυλίζεται δὲ ἄκρα ἡ κόμη πρὸ τοῦ ξηρανθῆναι τὸ σπέρμα καὶ ἐκθλίβεται κοπτομένη συστρέφεταί τε ἐν ἡλίῳ.

ἔστι δὲ πολύχρηστον εἰς τὴν ὑγιαστικὴν χρῆσιν ξηρανθέν, μειγνύμενον ἐπιτηδείως τοῖς ἀνωδύνοις κολλυρίοις, τὸ χύλισμα, ἕρπητάς τε καὶ ἐρυσιπέλατα καταπλασθὲν σβέννυσιν. ἡ δὲ πόα καὶ ἡ κόμη λεῖα καταπλασσόμενα ἐπὶ τῶν διδόμων δνειρώττουσι βοηθεῖ· παρίησι δὲ καὶ αἰδοῖα καταπλασθέντα καὶ γάλα σβέννυσι, μαστούς τε ἐν παρθενίᾳ κωλύει αὔξεσθαι καὶ διδύμους ἀτρόφους ποιεῖ ἐπὶ παίδων, ἐνεργέστατον δʼ ἐστὶ τὸ Κρητικὸν καὶ Μεγαρικὸν καὶ Ἀττικὸν καὶ τὸ ἐν τῇ Χίῳ καὶ Κιλικίᾳ γεννώμενον.

3 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔστι δὲ καὶ — χρῆσιν) cf. Gal. XII 55 (= Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Orib. V 60 Hes. s. v. κώνειον. 3 SIM.: Nic. Al. 192. 195 (ex Apollod) Scrib. Larg. 179 Cels. V 27 Pl. l. s. 152 D. eup. II 142 (329) Ps. D. περὶ δηλ. φ. 11 (25 K) Ael. Prom. Rh. M. 27, 285) — [Theophr.] h. pl. IX 8, 3 Pl. l. s. 152 sq. — Pl. 153 eup. I 169 (181) — eup. II 98 (301) — eup. II 99 (302) — Pl. l. s. 154 eup. I 135 (162) — Pl. l. s. eup. I 133 (161) — 12 EXC.: Orib. l. s. (ἐνεργέστατον — γεννμώμενον). 12 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 15, 8; 16, 8. 9 Pl. l. s. 154 1 ἄκρῳ RE: ἄκρων reliqui δὲ om. E ἀποφύσις (i. e. ἀποφὑσεις) E: ἀπόφυσις corr. E2 ἀποφύσεις σκιαδίων ἀνθῶν R σκίαδια HDi: σκιάδιον PVFAE ἄνθος ὁπόλευκον EFHADi 2 δὲ om. FHADi: sed albu(m) Dl κοίλη καὶ om. Di: radix concava Pl. 3 τῶν φθαρτικῶν ἐστι Orib. (om. δὲ καὶ αὐτό) αὐτὸ] ἀπὸ R καὶ κατὰ E μετὰ ψύξιν Orib. ἀναρούντων E 4 δὲ (alt.)] οὖν C ἄκρα om. E: τὰ ἄκρα (om. ἡ κόμη) HDiA (οὖν superscr. A2) ἡ κόμη post σπέρμα colloc. F, ἢ ἡ κόμη HADi (in archet. mg. add. alieno loco in text. irrepsit) 5 ἐκθλίβεται δὲ C κοπτόμενον ROrib.E καὶ συστρέφε- ται CDi τε] δὲ NOrib.A 6 καὶ ἔστι πολύχρηστον NOrib. ὑγίαν E (corr. E2) ὑγιεινὴν NOrib. ξηρᾶναι R 7 καὶ (om. N) οἴνῳ μιγνύμενον RE ταῖς ἀνωδύνοις καὶ κολλυρίοις R 8 καταπλασθέντα E (corr. E2) 9 καταπλατ- τόμενα E: καταπλαττομένη Di: καταπλασσομένη reliqui ἐπὶ add. ex E 10 βοηθεῖ ὀνερώττουσιν R: εἰρωττιῶσιν E (corr, E2) καταπλασθεῖσα R 11 καὶ om. R αὔξεσθαι κωλύει R 12 ποιεῖ τρίτον R παίδων PVF: παιδίων reliqui post παίδων add. καταπλαοθὲν E 13 τὸ κρητικὸν καὶ τὸ ἐν τῇ Ἀσία γεννώμενον R post μεγαρικὸν inser. καὶ γαλατικὸν E τὸ (o in ras.) ἀττκὸν E τῇ Χίῳ καὶ om. Orib.: τῇ Κῶ/// (1 litt. eras. E2) γεννώμενον (om. καὶ Κιλικίᾳ) EDl

79 σμῖλαξ· οἱ δὲ σμῖλον, ~~οἱ δὲ τιθύμαλλον,~~ Ῥωμαῖοι δὲ τάξον καλοῦσι· δένδρον ἐστὶν ἐλάτη παραπλήσιον φύλλοις καὶ μεγέθει, ἐν Ἰταλίᾳ καὶ ἐν Ναρβωνίᾳ τῇ κατὰ τὴν Σπανίαν φυόμενον. τοῦ δʼ ἐν Ἰταλίᾳ γεννωμένου τὸν καρπὸν ὀρνύφια ἐσθίοντα πνίγεται, ἄνθρωποι δὲ προσενεγκάμενοι διαρροίαις περιπίπτουσι. τὸ δʼ ἐν τῇ Ναρβωνίᾳ τοσαύτης μετέχει δυνάμεως, ὡς καὶ ἐκ τῆς σκιᾶς τοὺς ὑποκαθίσαντας ἡ κοιμηθέντας βλάπτεσθαι, πολλάκις δὲ καὶ θνήσκειν. ἱστορεῖται δὲ περὶ αὐτῆς χάριν τοῦ προφυλάσσεσθαι.

80 ἀπόκυνον, οἱ δὲ κύναγχον, οἱ δὲ παρδαλιαγχές, οἱ δὲ κυνόμορον, οἱ δὲ κυνοκράμβην καλοῦσιν· ἔρνος ἐστὶ ῥάβδους ἔχον μακράς, λυγώδεις, δυσθραύστους, φύλλα κισσῷ ὅμοια, μαλακώτερα δὲ καὶ ὀξύτερα κατʼ ἄκρον, βαρύοσμα, ὑπόγλισχρα, 1 SIM.: Theophr. h. pl. III 10, 2, Andreas (schol. Nic. Al. 311), Nic. Al. 611 (ex Apollod): Sostratus (Ael. h. a. IX 27), Plut. quaest. conv. lII 1 p. 647 f. Pl. XVI 50 sq. (e S. N.) cf. M. Wellmann Herm. XXIV 541; D. eup. II 144 (330); Ps. D. περὶ δ. φ, 12 (25 Spr.), unde Paul. Aeg. V 30. 1 EXC.: Gal. XII 127 (= Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 7, 40 (e Serv. in Georg. II 448 cf. Serv. in Buc. IX 21); Hes. s. v. σμῖλος· δένδρον ἐλάτη ὅμοιον. οἱ δὲ πρῖνος. ἀλλοι μίλακα, ᾗ στεφανοῦνται 10 SIM.: Pl. XXIV 98 (e S. N). 10 EXC.: Gal. XI 835 (= Οrib. II 616 Paul. Aeg. VII 3 s. v.), Hes. s. v. ἀπόκυνον. 1 num. cap. φνα: ODi: ρη E tit. περὶ σμίλακος HADi μῖλαξ S. N. (Pl. XVI 51) cf. Hes. s. v. σμῖλος, Paus. VIII 17, 2 οἱ δὲ] Andreas et Nic. Al. 611: μῖλος Theophr. l. s. σμῖλον] ⊙ΥΜΙΛΟΝ (sic) P: θυμάλον VA: θύμον E: θύμαλον reliqui: θύμιον Ps. D. περὶ δ. φ. l. s., Paul. Aeg. l. s.: atimallon Dl: θύμαλλον D. eup. II 144 (330): corr. Salm. exerc. Pl. 734 cf. Hehn Kulturpfl. 5 514 οἱ δὲ τιθόμαλλον add. PV: οἱ δὲ τιθύμαλλον· οἱ δὲ τιθύμιον E: var. lect. delevi Salm. duce 2 παραπλήσιον ἐλάτη FHADi: ὅμοιον pro παραπλήσιον E τοῖς φύλλοις FHADi 3 μεγέθει καὶ FHA καμπανία καὶ καλαβρία corr. E2: in italie et in campanie Dl: καρβωνίᾳ ODi: corr. Asul. ἱσπανίαν Di 4 ὀρνίθια VDi 5 πνίγεται] μελαίνεται ODi, superscr. E2: πνίγονται E: inpinguat Dl: πιαίνεται coni. Sarac.: correxi ἄνθρωποι (ἄνοι) δὲ scripsi: οἱ δὲ libri διαρροίᾳ E2 6 ναρβωνᾳ PV: καρβωνίᾳ FHADi: κανταμβρία ἢ καλαβρία E (corr. E2): calauria Dl δυνάμεως μετέχει FHADi 7 ἐν τῆ σκιᾶ E 8 fort. ἀποθνῄσκειν 9 προφυλάττεσθαι ADi 10 num. cap. φνβ ODi οθ F tit. περὶ ἀποκύνυυ AHDi post ἀπο- κυνον syn. e R add. Di, marg. H2 κύναγχον A (κυνάγχιον superscr. A2) παρδαλιάγχες E (corr. E2): παρδαλιαχές HDi 11 κυνώμωρον E, de nom. cf. Gal. l. s. κυνοκράμβην] quinocranbin Dl: κυνοκτόνον RDi, superscr. A2 ἔρνος] θάμνος REDiA2 12 μικράς Di λυγώδεις] δυσώδεις Dl: λυγώδεις δυσώδεις Di 13 δὲ καὶ ὀξύτερα om. R ὀξύτερα] oblonga Dl: δύσθραυστα ὀξύτερα E: molliore tamen et minus longis uiticulis Pl βαρύοσμα δὲ καὶ E ὀποῦ μεστὰ μηλίνου· καρπὸς δὲ ὡς λοβὸς κυάμου, περὶ δακτύλου τὸ μῆκος, θυλακώδης, ἐν ᾧ σπερμάτια μικρά, σκληρά, μέλανα.

ταύτης τὰ φύλλα σὺν στέατι ἀρτοποιηθέντα καὶ παραβληθέντα κτείνει κύνας, λύκους, ἀλώπεκας καὶ παρδάλεις· παραχρῆμα δὲ παραλύει αὐτῶν τὰ ἴσχια.

81 ν ήριον· οἱ δὲ ῥοδόδενδρον, οἱ δὲ ῥοδοδάφνην καλοῦσι. γνώριμος θάμνος, ἀμυγδαλῆς μακρότερα καὶ παχύτερα ~~καὶ τραχύτερα~~ τὰ φύλλα ἔχων, τὸ δὲ ἄνθος ῥοδοειδές, καρπὸν ὡς κέρας, ἀνεῳγμένον πλήρη ἐριώδους φύσεως, ὁμοίας τοῖς ἀκανθίνοις πάπποις· ῥίζα δὲ ἄποξυς καὶ μακρά, γευσαμένῳ ἁλμυρά· φύεται ἐν παραδείσοις καὶ παραθαλασσίοις τόποις ~~καὶ παραποταμίοις~~.

80 RV: ἀπόκυνον· οἱ δὲ κύναγχον, οἱ δὲ παρδαλιαγχές, οἱ δὲ κυνόμορον, οἱ δὲ κυνοκτόνον καλοῦσιν, οἱ δὲ φλέως, οἱ δὲ κυνάγχη, οἱ δὲ ὀλίγωρος, οἱ δὲ ἱππομανές, οἱ δὲ ὄνησις, οἱ δὲ ὀφιόσκορδον, οἱ δὲ κυναγχική, οἱ δὲ ἐλαφόσκορδον, προφῆται παράλυσις, Ῥωμαῖοι βράσσικα ῥούστικα, οἱ δὲ κανίνα. 6 SIM.: Pl. XVI 79. XXIV 90 (e S. N.) cf. Bretzl Bot. Forsch. 263. 6 EXC.: Gal. XII 86 (= Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) sid. XVII 7, 54. 1 ὡσεὶ Di κνάμων RHDi 2 ἐφ᾿ ὧν RDi μικρά om. R: del. A2: post σκληρά transpos. EDi: semen in folliculis habens sicut faba minuto et duro et nigro Dl 3 σὺν om. R. 4 κένας om. RP: canes et omnes quadripedes necat in cibo datum Pl. λύκους superscr. H2 καὶ om. HADi 5 αὐτῶν om. RE in calce add. A. Ῥωμαῖοι βρασικαρουστίνα, αἰγύπτιοι σχινφή, ἄφροι σοδνδάχνη (e cap. insequenti) 6 num. cap. φνγ ODi: E tit. περὶ νηρίου FHDi: περὶ νηρείον A νήρειον EA: νῆρις Nic. Th. 531 post νήριον e R syn. add. Di: mg. H2 καλοῦσι om. A 7 θάμνος γνώριμος RDi καὶ ἀμυγδαλώδης O (corr. H2): ἀμυγδάλης (Ϛ eras. E2) φύλλα ἔχων ὅμοια E: folia habens similia amigdale Dl μακρότερα καὶ τραχύτερα RDl: μακρότερα καὶ παχύτερα καὶ τραχύτερα P: μακρό- τερά τε καὶ παχύτερα καὶ πλατύτερα καὶ τραχύτερα E: καὶ τραχύτερα Seclusi (dittogr.) coll. Dl sed maiora et pinguiora 8 ἔχων φύλλα RDi καρπὸν δὲ φέρει RDi post καρπὸν add. ἐμφερῆ ἀμυγδάλῳ ἔχων φύλλα ὅμοια FHA (del A2) ὥσπερ E κέραα P: κέρατα REFH: κέρατι Di: sicut cornu Dl 9 ἠνυογ- μένον C (α superscr. pr. m.): ἠνυγμένον N: ἀνεογμένων P: ἀνεῳγμένα FH πλή- ρης NE (ς eras. E2) ἐριοειδοῦς E. (ιο in ras.) ὑφέσεως R: ὑχῆε coni Spr. ὅμοια RDi τοῖς πάπποις τοῖς ἀκ. FHA ὑακινθίνοις OE2Dl 10 παπύροις R post μακρά add. ξυλώδης RDi, mg. A2 11 φύεται δὲ RE παραδείσοις καὶ om. RDiDl, del. A2 καὶ παραποταμίοις om. PVE: παρὰ ποταμοῖς RDi: seclusi 13 C fol. 68r: N 25 κυνάγχιον C 14 καλοῦσιν om. Di φαλεος C: ὀφαλεος N: φάλεως HDi: φάλιος M: correxi 15 κυνάγχην N ἠπτομανιος R ὄνιστις Di: ὄνηστις RH: correxi 16 ὀφιοσκόροδον HDi κυναρικοί H κυναρική reliqui: correxi ἐλαφοσκόροδον H 17 cf. Ps. Ap. 127 (Ack.)

δύναμιν δὲ ἔχει τὸ ἄνθος καὶ τὰ φύλλα κυνῶν μὲν καὶ 2 ὄνων καὶ ἡμιόνων καὶ τῶν πλείστων τετραπόδων φθαρτικήν, ἀνθρώπων δὲ σῳστικὴν πινόμενα σὺν οἴνῳ πρὸς θηρίων δήγματα καὶ μᾶλλον εἰ πηγάνου τι παραμίξειας. τὰ δὲ ἀσθενέστερα τῶν ζῴων, ὡς αἶγες καὶ πρόβατα, κἂν τὸ ἀπόβρεγμα αὐτῶν πίῃ, ἀποθνήσκει.

82 μυκήτων διαφορὰ δισσή· ἢ γὰρ βρώσιμοί εἰσιν ἢ φθαρτικοί. παρὰ πολλὰς δὲ αἰτίας γίνονται τοιοῦτοι· ἢ γὰρ ἥλοις κατιωμένοις ἢ ῥάκεσι σεσηπόσιν ἢ ἑρπετῶν φωλεοῖς παραφύονται ἢ δένδρεσιν ἰδίως βλαπτικοῖς. ἔχουσι δὲ καὶ γλινώδη οἱ τοιοῦτοι ἐπίπαγον, κατατεθέντες δὲ μετὰ τὸ ἀφαιρεθῆναι ταχέως διαφθείρονται σηπόμενοι· οἱ δὲ μὴ τοιοῦτοι, ζωμοποιοὶ ἡδεῖς. πλεονασθέντες μέντοι καὶ οὗτοι βλάπτουσι δυσπεπτούμενοι, πνίγοντες ἢ χολέραν ἐπάγοντες.

βοηθοῦνται δὲ 2 πάντες ποτιζόμενοι νίτρῳ καὶ ἐλαίῳ ἢ κονίᾳ μετʼ ὀξάλμης ἢ θύμβρας ἀποζέματι ἢ ἀριγάνῳ ἢ ἀρνιθείᾳ κόπρῳ μετʼ ὄξους 81 RV: ῥοδοδάφνη· οἱ δὲ σπόγγος, οἱ δὲ αἱμοσταφίς, οἱ δὲ νήριον, οἱ δὲ ῥοδόδενδρον, Ῥωμαῖοι ῥοράνδρουμ, οἱ δὲ λαυρορόσα, Λουκανοὶ ἰκμανή, Αἰγύπτιοι σχινφί, Ἄφροι . . . . . . 1 SIM.: Pl. XXIV 90: Luc. Asin. 17 — Nic. Th. 531 ex Apollod.) Pl. l. s. 7 SIM.: Diphil. Siphn. (Ath. II 61 d sq. cf. 30 e); Nic. Al. 521 sq.; Pl. XXII 94. 96. XXIX 103; Scrib. L. 198; D. eup. II 160 (336); Ps. D. de ven. II 33 Paul. Aeg. V 55. 7 EXC.: Orib. XI s. v. (μυκήτων — ἐκλειχομένῳ); cf. Gal. XI 79. VI 655. 1 post φύλλα habent κτηνῶν μὲν πάντων φθαρτικήν RDiDl καὶ ὄνων om. E 2 τῶν om. E πάντων superscr. A2 τετραπόδων ζῴων FHA 3 ἀνθρωπίνων R ζωστικὴν E (corr. E2) πρὸς δὲ E δήγματα θηρίων Di 4 ἔτι μᾶλλον E πηγάνου παραμιξία C: πηγάνου παραμιγέντος N τι addidi ἀοθενέστατα R 5 ὡς om. R αἱ αἶγες καὶ τὰ πρόβατα E ἐπὰν RAHDi 7 num. cap. φνδ PDi: πα E tit. περὶ μυκήτων HADi διττή EFHADi οἱ μὲν γὰρ βρώσιμοι, τινὲς δέ εἰσιν αὐτῶι φθαρτικοί E 10 βλαπτικοῖς Orib.: βλαπτικοὺς φέρουσι O: βλαπτικοὺς φέρουσι καρπούς EDi: quem radix creat ar- boris venenose Dl ἔχουσι δὲ οὗτοι γλινώδη ἐπίπ. Orib. γλοιώδη vulgo 11 καταθέντες H: καὶ τεθέντες δὲ (om. Orib) Orib.E 12 μὴ τοιοῦτοι] ἐδώδιμοι Orib. 13 ἡδεῖς om. Orib. 14 ἢ πνίγοντες Orib. 15 ἐλαίῳ ἢ νίτρῳ Orib. καὶ ἐλαίῳ om. ODi: nitru aut sale et aceto et oleo Dl 16 ὀριγάνου Orib. ἐρνιθίᾳ P: ὁρνιθείῳ FHDi 17 C fol. 282v: N fol. 130 νήριον· οἱ δὲ ῥοδοδάφνη, οἱ δὲ ῥοδόδενδρον οἱ δὲ σπόγγος Di ΑΙΜΟϹΤΡΑΡΙϹ R: αἱμοσταρίς reliqui: correxi οἱ δὲ νήριον — ῥοδόδενδρον om. HDi 18 ῥοραμδρούν HDi: ῥοδαμδρούμ M: loran drum Isid. l. s. 19 λευκανοὶ HDi σχινφή HA Di Ἄφροι ῥοδοδάφνη libri: hiatum not. Marc. (ῥοδοδάφνη ex initio textus huc delatum) πινομένῃ ἢ μέλιτι πολλῷ ἐκλειχομένῳ. τρόφιμοι δέ εἰσι καὶ δυσδιάλυτοι· ὁλοσχερεῖς δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σὺν τοῖς περιττώμασιν ἀποδίδονται.

83 Κολχικόν· οἱ δὲ βολβὸν ἄγριον, οἱ δὲ ἐφήμερον καλοῦσι. λήγοντος τοῦ φθινοπώρου ἀνίησιν ἄνθος λευκόν, ὅμοιον κρόκου ἄνθει, ὕστερον δὲ τὰ φύλλα φέρει βολβῷ παραπλήσια, λιπαρώτερα δέ, καυλὸν σπιθαμιαῖον, καρπὸν ἔχοντα πυρρόν, ῥίζαν φλοιὸν ἔχουσαν ἔγκιρρον ἐν τῳ μέλανι, ἥτις λεπιζομένη λευκὴ καὶ ἁπαλὴ καὶ γλυκεῖα καὶ ὀποῦ μεστὴ εὑρίσκεται· ἔχει δὲ ὁ βολβὸς διάφυσιν μέσην, καθʼ ἣν τὸ ἄνθος ἀφίησι.

2 γεννᾶται δὲ πλείστη ἐν Κόλχοις καὶ ἐν τῇ Μεσσηνίᾳ.

βρωθεῖσα δὲ κτείνει κατὰ πνιγμὸν ὁμοίως τοῖς μύκησιν. ἀνεγράψαμεν δὲ αὐτήν, ἵνα μὴ λάθῃ βρωθεῖσα ἀντὶ βολβοῦ· παραδόξως γάρ ἐστιν ἐπακτικὴ διὰ τὴν ἡδονὴν τοῖς ἀπείροις. βοηθεῖ δὲ τοῖς φαγοῦσιν ὅσα καὶ τοῖς μύκησι, καὶ γάλα δὲ βόειον πινόμενον, ὥσθʼ ὅταν παρῇ τοῦτο, μηδενὸς ἄλλου δεῖσθαι βοηθήματος.

84 ἐφήμερον· ἄλλοι δὲ ἶριν ἀγρίαν. τὰ φύλλα καὶ τὸν 83 RV: ἐφήμερον· οἱ δὲ Κολχικόν, οἱ δὲ βολβὸν ἄγριον καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι βούλβους ἀγρέστις. 4 SIM.: (Theophr.] h. p. X 16, 6. Ps. D. de ven. II 20 (unde Aet. V 48. Nic. Al. 249 sq. cum schol. — Nic. Al. 262. Pl. XXVIII 129. D. eup. II 148 (331) Ps. D. de ven. l. s. 4 EXC.: Orib. XI s. v. (Κολχκόν — Mεσσηνίᾳ). 18 SIN.: Pl XXV 170 (e S. N.) 18 EXC.: Gal. XI 879 (= Paul. Aeg. VII 3 s. v) Hes. s. v. ἐφήνερον. 1 ἐκλειχομένη FHADi 2 δὲ] τε E ἐπιπολὺ E. 4 num. cap. φνε ODi: πβ E tit. περὶ κολχικοῦ FHADi κολχικόν, οἱ δὲ ἐφήμερον, οἱ δὲ βολβόν, Ῥωμαῖοι βσύλβους ἀγρέστις Di 5 ὑπόλευκον ROribDi 6 τὰ om. E 7 δὲ addidi καρπὸν om. RDl πυρρὸν ἐν τῷ μέλανι O, corr. E2 at cf. Dl radice rufa et subnigra ῥίζαν — ἔγκιρρον om. R 8 ἐπίπυρρον Di 9 καὶ γλυκεῖα post εὑρίσκεται transpos. ROrib.Di καὶ (tert.) om. NE 10 διάχυσιν R ἀφίησιν ἀνίησιν E (ἀφίησιν ἢ del. E2) 11 πλεῖστον RHDi ἐν τῇ μεσσηνίᾳ καὶ ἐν κόλχοις ROrib.EDiDl: fort. recte Μεσσηνίᾳ] Μυσίᾳ coni. Salm. 12 πνιγμὸν] πληγὴν FH τοῖς addidi ex E μήκωσιν R 13 ἀνέγραψα C: ἀνεγράψατο N 14 ὁδύνην R 15 βοηθεῖτε οἷς καὶ μύκητες R τοῖς μύκητας φαγοῦσι Di δὲ (alt.) om. ODi 16 ὡς RE (corr. E2) τοῦτο (in ras.) παρῆ E 18 num. cap. φνς ODi: πγ E. tit. περὶ ἐφημέρου AHDi ἄλλοι δὲ E: ἄλλο οἱ δὲ PV: οἱ δὲ reliqui ἀγρίαν καλοῦσιν E τὰ φύλλα PVF: τὰ om. reliqui καὶ τὸν om. PV: τὸν addidi ex E (del. Ε2) 19 C fol. 105r: N 71 καυλὸν ὅμοια ἔχει κρίνῳ, λεπτότερα δέ, ἄνθη λευκά, μικρά, καρπὸν δὲ μαλακόν. ῥίζα δὲ ὕπεστι δακτύλου τὸ πάχος μία, μακρά, στυπτική, εὐώδης φύεται ἐν δρυμοῖς καὶ παλισκίοις τόποις.

τούτου ἡ μὲν ῥίζα ὀδονταλγίας ἐστὶ φάρμακον διακλυζομένη, τὰ δὲ φύλλα ἐν οἴνῳ ἑψηθέντα καὶ καταπλασθέντα οἰδήματα καὶ φύματα διαφορεῖ μήπω πύον ἔχοντα.

85 ἑλξίνη· οἱ δὲ παρθένιον, οἱ δὲ περδίκιον, οἱ δὲ σιδηρῖτιν, οἱ δὲ Ἡρακλείαν, οἱ δὲ ὑγιεινὴν ἀγρίαν, οἱ δὲ κλύβατιν, οἱ δὲ πολυώνυμον καλοῦσι· φύεται περὶ θριγκοῖς καὶ τοίχοις. καυλία δέ ἐστι λεπτά, ὑπέρυθρα, φύλλα ὅμοια λινοζώστει, δασέα· περὶ δὲ τοὺς καυλοὺς οἱονεὶ σπερμάτια τραχέα, ἀντιλαμβανόμενα τῶν ἱματίων.

85 RV: περδίκιον· οἱ δὲ Λυσιμάχειον, οἱ δὲ σιδηρῖτιν, οἱ δὲ ἑλξίνην, οἱ δὲ χαλκίς, οἱ δὲ παρθένιον, οἱ δὲ κλύβατιν, οἱ δὲ οἰσύινος, οἱ δὲ Ἡράκλειον, οἱ δὲ ἑλκίνα, οἱ δὲ οἰσύαν ἀγρίαν, οἱ δὲ πολυώνυμον, Ῥωμαῖοι ἕρβα καλικλάρια, οἱ δὲ βιτράριαμ, οἱ δὲ παριητάριαμ, Ἄφροι ἀτιερβίτριε. 7 SIM.: Pl. XXII 41 eq. (e S. N.) 43 sq. ex I. B.) schol. Nic. Th. 537. 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἑλξίνη — ἱματίων): de virt med. cf. Gal. XI 874 (═ Aet. I s. v. aliis aliunde adscitis, Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 81 (═ Ps. Orib. I 68); Hes. s. v. ἑλξίνη. 1 ὅμοιον E λεπτότερον E ἄνθη δὲ (post δὲ c. 8 litt. eras. E2) E μικρά] πυρά ODiE2 (π in ras.): flores albos et minores habens Dl cf. Pl. l. s. 2 ὡς δακτύλου E τὸ om. HADi μικρὰ ἢ μακρά E (ἢ μακρά del. E2) 3 φύεται δὲ) E πολυσκίοις F τόποις addidi ex E 4 διακλυζόμενον E post διακλυ ζομένη add. παύει γὰρ τὴν ὀδύνην E 6 τὰ μήπω E πύον] ὑγρὸν libri: corr. Fuchs hist. stirp. 239 coll. Gal l. s. 7 num. cap. φνζ OD1: πδ E tit. περὶ ἑλξίνης FHADi post ἑλξίνη add. alterius helxines (D. IV 39) syn. Di, post πολυώνυμον A, mg. H2 οἱ δὲ περδίκιον om. PVDi: περδίκιον, οἱ δὲ περσίκιον E 8 post Ἡρακλείαν inser. οἱ δὲ ἀσυρίαν ADi (ἀπυρίαν M) ὑγεινὸν E: quistin Dl: fort. ἀλσίνην λύβατιν PV: λιβάτιν FH: λιβάτην A: καλυβάτην E: κλυβάδιον Di: correxi coll. Nic. Th. 537 post κλύβατιν add. οἱ δὲ εἰλυβάτιον, οἱ δὲ ἐκλυβάτιον (var. lect.) E 9 περὶ] ἐπὶ Di τριγχούς (om. καὶ τοίχοις) R: θριγχοῖς VE 10 καυλία — ὑπέρυθρα om, Orib. δὲ ἐστι om. E ἐστι λεπτά] σπιθαμιαῖα R ὑπέρυθρα λεπτά E λεπτά om. Di: habet thyrsos tenues, fruticosos, rubros Ps. Ap.: fort. λεπτά, πυκνά cf. Pl. l. s. φύλλα om. FHA 11 δακτύλους FHA 13 C fol. 271v: N fol. 118 λυσιμάχιον libri: correxi 14 χαλκις R: fort. χάλκας cf. D. IV 58 κλύβατιν] ΕΛΛΕΒΑΤΗΝ C: ἐλλεβατιν N: correxi 15 ΟΙϹΤΛΛΟϹ C: ΟϹΤΙΛΙΟϹ N : correxi coll. Hes. s. v. οἰσυίνησι cum Gal. l. s. (urceis abstergendis adhibebatur sicut iuncus) ἡράκλιον R ΟΙϹΤΙΝ C: ιστιν N: correxi 16 καλλικλαρια C cf. Cael. Aur. m. chr. II 7, 102 κιτρα- ριαμ R: correxi coll. Ps. Ap. l. s. Romani vitriaria (L) 17 οἱ δὲ παριητάριαμ om. C cf. Ps. Ap. Itali paritariam appellant cf. Pelag. ed. Ihm 149

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα ψυκτικήν, στυπτικήν, ὅθεν καταπλασσόμενα ἰᾶται ἐρυσιπέλατα, κονδυλώματα, κατακαύματα, φύγεθλα ἀρχόμενα καὶ πᾶσαν φλεγμονὴν καὶ οἰδήματα.

2 ὁ δὲ χυλὸς αὐτῆς μιγεὶς ψιμυθίῳ ἐρυσιπέλατα καὶ ἕρπητας ὠφελεῖ καταχριόμενος καὶ ποδάγρας σὺν κηρωτῇ κυπρίνῃ ἀναληφθεὶς ἢ τραγείῳ στέατι· ὠφελεῖ καὶ βήττοντας χρονίως ὁ χυλὸς καταρροφούμενος ὡς κύαθος, καὶ παρισθμίοις φλεγμαίνουσιν ἀναγαργάρισμα καὶ διάχρισμα ὠφέλμιον καὶ ὠταλγίαις σὺν ῥοδίνῳ ἐγχεόμενος.

86 ἀ ἀλσίνη· οἱ δὲ μυὸς ὦτα ἀπὸ τοῦ ὅμοια ἔχειν φύλλα μυὸς ὠτίοις, ἀλσίνη δὲ διὰ τὸ σκιεροὺς καὶ ἀλσώδεις φιλεῖν τόπους. πόα ὁμοία ἑλξίνῃ, ταπεινοτέρα δὲ καὶ μικροφυλλοτέρα καὶ οὐ δασεῖα, διατριφθεῖσά τε σικύων ὄζει.

86 RV: μυοσωτίς· οἱ δὲ μυ〈όσ〉ωτον, οἱ δὲ ἀνθύλλιον, οἱ δὲ ἀλσίνη, οἱ δὲ μυότροχον, οἱ δὲ μυρτόσπληνον, Ῥωμαῖοι μοῦρις αὐρίκουλα, Ἀφροι λαυαθθαλβάθ. 1 SIM.: Cels. II 33—Pl. XXII 42 D. eup. I 169 (181) — Pl. l. s. eup. I 178 (187) — Pl. l. s. eup. I 145 (167) — eup. I 147 (167) — Pl. l. s. eup. I 168 (180) — Scrib. L. 158 Pl. l. s. eup. I 235 (217) — Pl. l. s. eup. II 31 (241) — Pl. l. s. eup. I 85 (136) — Scrib. L. 39 Pl. l. s. eup. I 57 (120) 10 SIM.: Pl. XXVII 23 (e S. N.—Crat.). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀλσίνη — ὄζει); de virt. med. cf. Gal. XI 823 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) cf. Hes. ἀλσίνη et μυόσωτον. 1 στυπτικήν om. RV, del. A2: στυπτικὴν καὶ ψυκτικὴν E 4 αὐτῶν R post μιγεὶε 8 litt. eras. E2 5 σὺν κηρωτῇ κυπρίνῃ superscr. A2, om. D. eup. I 235 (217) κυπρίᾳ FHADi 6 καί τινες τῶν ἰατρῶν τοῖς χρονίως βήττουσιν ἔδοσαν αὐτήν Gal. 7 ὡς] ὅσον Di D. eup. II 31 (241) παρισθμίοις δὲ (om. καὶ) NE 8 ὠφέλιμόν ἐστι Di ὠταλγίαν FH: ὠταλγίας Di 9 ἐγχριό- μενος FHA: ἐγχεόμενον REDi ὠφελεῖ ln fine add. Di 10 num. cap. φνη ODi: πε E tit. περὶ ἀλσίνης FHADi cap. bis habet Di (cf. D. II 214) post ἀλσίνη syn. e R add. Dl: mg. H2 ὠνόμασται δὲ ἀπὸ Orib.Di τοῦ ἔχειν μυὸς ὠτίοις ὅμοια τὰ φύλλα RDi ἔχειν ὅμοια Orib. φυλλάρια Orib.E: fort. recte 11 σκιαροὺς RDi ἀμμώδεις RDi φιλεῖν] ἔχειν R 12 post τόπους e R syn. add. A ἡ πόα· ἔχει φυλλάρια ὅμοια E: πόα ἐστὶν Di: πόα om, Orib. ἔχει παρόμοια ἑλξίνη φύλλα Orib. ταπεινότερα δὲ καὶ μακρότερα, οὐ δασέα Orib. μακροφυλλοτέρα HA (corr. A2) Di: haec eadem erat quae helxine, nisi minor minusque hirsuta esset Pl post μικρ. del. ἔχουσα E2 13 καὶ οὐ—ὄζει om. RDi τε] δὲ Orib. E συκίων F: σικυῶν E 14 C fol. 231r: N fol. 91 initium sic habet Di ἀλσίνη· οἱ δὲ ἀνθύλιον, οἱ δὲ μυόρτοχον οἱ δὲ μυόσωτον om. HD1, μύωτον R: correxi coll. Pl. l. s. Hes. s. v. μυόσωτον 15 μυόρτοχον RHDiA2: μυόρτιχον A: correxi μυρτό- σπληνον libri: fort. μυόσπληνον μουρισαβρικούλα ADi: auricula murina Scrib. L. 153 16 λαυαθθλαβατ N: λαβαθολαβάτ HADi cf. Löw l. s. 408

δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικήν, στυπτικήν, ἁρμόζουσαν πρὸς φλεγμονὰς ὀφθαλμῶν μετʼ ἀλφίτου καταπλασσομένη, καὶ πρὸς ὤτων πόνον ὁ χυλὸς αὐτῆς ἐνσταζόμενος· καὶ καθόλου δύναται τὰ αὐτὰ τῇ ἑλξίνῃ.

87 φακὸς ὁ ἐπὶ τῶν τελμάτων, εὑρισκόμενος ἐπὶ τῶν στασίμων ὑδάτων, βρύον ὂν ὅμοιον φακῷ, ψῦχον τῇ δυνάμει, πάσαις φλεγμοναῖς καὶ ἐρυσιπέλασι καὶ ποδάγραις ἁρμόζει καταπλασσόμενος καθʼ ἑαυτόν τε καὶ σὺν ἀλφίτῳ. παρακολλᾷ δὲ καὶ ἐντεροκήλας τὰς ἐπὶ παίδων.

88 ἀείζῳον μέγα· ὠνόμασται διὰ τὸ ἀειθαλὲς τῶν φύλλων, οἱ δὲ βούφθαλμον, οἱ δὲ ζῳόφθαλμον, οἱ δὲ στέργηθρον, οἱ δὲ ἀμβροσίαν καλοῦσιν. ἀνίησι καυλοὺς πηχυαίους ἢ καὶ μείζονας, πάχος δακτύλου μεγάλου, λιπαρούς, εὐθαλεῖς, ἐντομὰς ἔχοντας ὥσπερ τοῦ χαρακίου τιθυμάλλου· φύλλα δὲ λιπαρά, μέγεθος 87 RV: φακὸς ὁ ἐπὶ τῶν τελμάτων· οἱ δὲ φακὸς ἄγριος, οἱ δὲ ἐπίπτερον, Ῥωμαῖοι βιπεράλις, οἱ δὲ οὐίσκους μαρίνους. 1 SIM.: Pl. XXVII 23 D. eup. I 29 (107) Aet. VII 98 le D. eup) — Pl. l. s. eup. I 57 (120). 5 SIM.: Pl. XXII 145 (e S. N.) D. eup. I 145 (166) eup. I 169 (181). 5 EXC.: Orib. XII s. v. (φακὸς — νεκῷ) cf. de virt. med. Gal. XII 149 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Hes. s. v. φακός. 10 SIM.: Theophr h. pl. VII 15, 2. Pl. ΧXV 160 (e S. Ν) ΧVIII 159. 10 EXC.: Οrib. XI s. v. (ἀείζῳον — οἰκημάτων); Ps. D. de h. f. 11 (e D. lat); Ps. Ap. 123 (unde Ps. Orib. I 105); de virt. med cf. Gal. XI 815 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἀείζων. 1 ψυκτἰκὴν καὶ E στυπτικὴν om. RDi, del. A2 2 ὀφθαλμῶν καὶ ὤτων E μετʼ ἀλφίτων EA: καταπλαττομένη μετὰ ἀλφίτων RDi 3 πόνους H 5 num. cap. φνθ ODi: πϚ E tit. περὶ φακοῦ AH: περὶ φακοῦ τοῦ ἐπὶ τῶν τελμάτων Di τῶν (pr.) om. FH post τελμάτων syn. e R add. Di. post φακῷ A, mg. H2 εὑρίσκεται (δὲ add. E) ROrib.EDi τῶν (alt.) om. HA 6 χύλλον ὅμοιον φακῷ ὂν Orib. ὂν om. RE τῷ φακῷ E ψύχων RV δυνάμει ὅθεν RE πάσαις ταῖς C 7 καταπλασσομένη καθʼ ἑαυτὴν E 8 καθʼ ἑαυτόν τε καὶ om. C ἀλφίτοις E 9 τῶν παιδίων E 10 num. cap. φξ ODi: πζ E tit, περὶ ἀειζώου H: ἀείζωον F : περὶ ἀειζώου μεγάλου A : περὶ ἀειζώου τοῦ μεγάλου Di τὸ μέγα RDi post μέγα syn. e R add. Di, post καλοῦσιν A, mg. H2 ὠνόμασται — φύλλων om. Orib. ἀνόμσται δὲ ἀείζων R: ὠνόμασται δὲ διὰ E 11 οἱ δὲ ξωόφθαλμον om. Orib. οἱ δὲ στέργηθρον om. PV: ἄλλοι δὲ στέργηθρον E 12 καυλοὺς δὲ ἀνίησι RDi: καυλοὺς ἀνίησι Orib.E ἢ om. ROrib.E 13 πάχους RE (corr. E2) μεγάλου δακτύλου ROrib. E καὶ εὐθαλεῖς E 14 χαρακίτου Orib.E δὲ om. FHDi 15 C fol. 367r: N fol. 164 mg. add. N (m. rec.) herba quae a Romanis dicitur viperalis i. e. species lenticulae οἱ δὲ φακὸς ἄγριος om. N 16 βι- πτεράλις HADi ἰκεοσμάκδονος libri: correxi δακτύλου μεγάλου, γλωττοειδῆ κατὰ τὸ ἄκρον καὶ τὰ μὲν κατωτέρω τῶν φύλλων ὑπτιούμενα, τὰ δὲ κατὰ τὴν κεφαλὴν προσεσταλμένα ἐπ ἄλληλα, κύκλον ὀφθαλμοειδῆ περιγράφοντα. φύεται δὲ ἐν τόποις ὀρεινοῖς καὶ ἐν ὀστράκοις· ἔνιοι φυτεύουσιν αὐτὸ ἐπὶ τῶν οἰκημάτων.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικήν, στύφουσαν, ποιοῦσαν πρὸς ἐρυσιπέλατα, ἐρπητας, νομάς, ὀφθαλμῶν φλεγμονάς, πυρίκαυτα, ποδάγρας καταπλασσόμενα τὰ φύλλα καθʼ ἑαυτά τε καὶ μετὰ ἀλφίτων. ὁ δὲ χυλὸς μετὰ ῥοδίνου πρὸς κεφαλαλγίας ἐμβρέχεται καὶ φαλαγγιοδήκτοις ἐν ποτῷ δίδοται καὶ διαρροιζομένοις καὶ δυσεντερικοῖς, στρογγύλας τε ἕλμεις ἐκτινάσσει σὺν οἴνῳ ποθείς· ἵστησι καὶ ῥοῦν γυναικεῖον ἐν προσθέτῳ. ἐγχρίεται δὲ ὁ χυλὸς καὶ ἐπὶ τῶν ὀφθαλμιώντων ὠφελίμως.

88 RV: ἀείζων τὸ μέγα· οἱ δὲ ἐριθαλές, οἱ δὲ ἀμβρόσιον, οἱ δὲ χρυσίσπερμον, οἱ δὲ ζῳόφθαλμον, οἱ δὲ βούφθαλμον, οἱ δὲ στέργηθρον, οἱ δὲ αἰώνιον, οἱ δὲ ζῳόφυτον, οἱ δὲ ἀείχρυσον, οἱ δὲ μελίχρυσον, οἱ δὲ ὁλόχρυσον, οἱ δὲ χρυσάνθεμον, οἱ δὲ πρωτόγονον, οἱ δὲ βόρειος, οἱ δὲ νότιος, οἱ δὲ βηρύλλιος, προφῆται ~~λέγουσιν~~ παρωνυχία, οἱ δὲ χρυσῖτις, Ῥωμαῖοι κεριακούσια, οἱ δὲ Ἰόβις ὄκουλους, οἱ δὲ δίγιτους, οἱ δὲ σέδουμ μουράλε, Αἰγύπτιοι παμφανής. 6 SIM.: Pl. RXV 162. Zop. (Orib. II 586)— Pl. XXVI 121 D. eup. I 169 (181) — Pl. XXVI 145 — Pl. XXV 163 eup. I 29 (107)— Pl. XXVI: 129 — Pl. XXVI: 101 eup. I 235 (215) — Pl. XXV 163 eup. I 1 (94) — Pl. l. s. eup. II 121 (319) — Pl. XXVI 45 eup. II 47 (258)— Pl. XXVI 45 eup. II 67 282). 83 (294). 1 μεγάλου δακτύλου R ταωττιειδῆ P: τὰ ὦτα V: γλωσσοειδῆ FHADi κατὰ καιρόν R τὰ] τὸ R κατώτερα Orib.E 2 ὑψούμενα R: ὐπτιώμενα Orib. τὰ om, R συνεσταλμένα ROrib.: ἱστάμενα Di: alia stantia ita ut ambitu effigiem imitentur oculi Pl.: superiora stricta sunt Dl 3 πρὸς ἄλληλα Orib.E 4 ὀστράκοις ROrib.: superscr. A2: ὀστρακίνοις reliqui ἐνιοι δὲ Di 6 στυπτικὴν R: superscr. A2 7 φλεγμονάς om. HA 8 τε addidi ex E 9 χυλὸς καθʼ ἑαυτὸν καὶ μετὰ ῥοδίνου E μετὰ ῥοδίνου ante ἐμβρέχεται colloc. C 12 ἐνχρίεται om. FA: χρίεται E 13 ὁ δὲ χυλὸς FA καὶ ante ὁ χυλὸς del. E2 τῶν om. RE post ὀφθαλμιώντων c. 9 litt. eras. E2 post ὠφελίμως add. ἀπὸ αἵματος Di 14 C fol. 13r: om. N ἀείζων C: ἀείζωον reliqui ἀειθαλές HDi 17 χρυ- σάνθημον C 18 βόριος C: βόρος reliqui ΒΗΡΑΛΙΟϹ C, mg. add. A: correxi: οἱ δὲ βηρῦλλιος om. DiHA 19 λέγουσιν C: om. reliqui: seclusi οἴ δὲ χρυσττιε ng. add. A κεριακούσσια C: κεριακούσπια Di: corruptum cf. Pl. XXIV 156 coracesia 20 ἰοβισοκαυλούς HDi: ἰόβις οσαυλούς A (corr. A2): Jovis harba Ps. Orib. IV 6 ΛΙΑΠΕΤΕϹ CHA : λεαπετές Di: correxi coll. Pl. XXV 160 Italia sedum magnum aut oculum aut digitillum: διγιτίλλους Schulze ϹΟΥΔΕΜΜΟΥΡ CDi: σουδεμούρ HA : correxi

89 ἀείζῳον τὸ μικρόν· φύεται ἐν τοίχοις καὶ πέτραις καὶ θριγκοῖς καὶ τάφοις ὑποσκίοις. καυλία ἀπὸ μιᾶς ῥίζης πολλά, περίπλεα φυλλαρίων περιφερῶν, λιπαρῶν, μικρῶν, ὀξέων ἐπʼ ἄκρου· ἀνίησι δὲ καὶ καυλὸν ἐν μέσῳ περὶ σπιθαμὴν τὸ μέγεθος, ἔχοντα σκιάδιον καὶ ἄνθη χλωρὰ καὶ λεπτά.

τούτου τὰ φύλλα δύναμιν ἔχει τὴν αὐτὴν τῷ προειρημένῳ.

90 δοκεῖ δὲ τρίτον εἶναι εἶδος ἀειζῴου, ὃ ἔνιοι ἀνδράχνην ἀγρίαν, οἱ δὲ Τηλέφιον ἐκάλεσαν, Ῥωμαῖοι δὲ ἰλλεκέβραν. ἔχει 89 RV: ἀείζων τὸ μικρόν· οἱ δὲ πετροφυές, οἱ δὲ βρότιον, οἱ δὲ θεοβρότιον, οἱ δὲ μανκρόβισον, οἱ δὲ χειμερινήν, οἱ δὲ κεραυνία, Ῥωμαῖοι βιτάλις, οἱ δὲ κάρδους σεμπερβίβους, Αἰγύπτιοι ἐτιεικελτά. 90 RV: ἀείζων τὸ λεπτόφυλλον· οἱ δὲ ἀείζων τὸ μικρόν, οἱ δὲ πετροφυές, οἱ δὲ ἀείζων ἄγριον, Ῥωμαῖοι σεμπερβίβουμ μίνους. 1 SIM.: Pl. XXV 161 (e S. N.). 1 EXC. Orib. XI s. v. (ἀείζῳον — λεπτά); Ps. D. de h. f. 32 (e D. lat.); Ps. Ap. 123. 7 SIM.: Pl. XXV 162 (e S. N.). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (δοκεῖ — πέτραις); Ps. Ap. 123. 1 num. cap. φξα ODi: πη E tit. περὶ τοῦ μικροῦ ἀειξώου HA: περὶ ἀειζώου τοῦ μικροῦ Di post μικρόν syn. e R add. DiA, marg. H2 post τοίχοις transpos. καὶ τάφοις ὑποσκίοις Orib. 2 τριγχοῖς P: θριγγοῖς FHA: ὀριγχοῖς C τάφροις ROrib.EO: τάφοις Dl. Ps. D. Ps. Ap. λεπτά, πολλά C: πολλά, λεπτὰ Di post πολλά add. ἐκ πλαγίου R: superscr. A2: inflexos Ps. D. 3 περιφερῶν om. ROrib.Dl, del. A2 μακρῶν OREDi: μικῶν Orib. Ps. D. 4 ἄκρων E (corr. E2) 5 λεπτὰ καὶ χλωρά RE Ps. Ap.: λεπτά, χλωρά, πολλά Orib. 7 num. cap. φξβ ODi: om. E tit. περὶ ἑτέρου A: περὶ ἑτέρου ἀειζώου Di: om. FH text. cap. antecedentis s. v. ἀείζων τὸ λεπτόφυλλον iterat R: initio cap. syn. e R add. Di δοκεῖ δὲ καὶ (om. E) εἶναι τρίτον γένος ἀειζώου EDi δὲ καὶ Orib. εἶναι post ἀειζῴου transpos. Orib. εἶδος] γένος libri: corr. nescio quis 8 ἀγρίαν καλοῦσιν ἢ τηλέφειον Orib. οἱ δὲ] ἢ EDi ἐκάλεσαν om. A. δὲ (alt.) om. A ἠλεκέβραν HADi: ἠλεκέμβραν E: ἠλικέβραν PFM: Italia inlecebram Pl.: alcebran Dl: ἰλλεκέβραν Schulze 9 C fol. 14r: om. N ἀείζων ////// (charta laesa) C βρότιον libri: fort. ἄβροτον 10 οἱ δὲ θεοβρότιον om. HA (marg. add. A2): θεοβρότιον libri: suspectum, fort. θεόμβροτον κρόβισον C: κρόβυσον HA: κρόβισσον Di: cor- rexi χειμερινόν HA 11 βηταλίς Di ἐμπερβιβου C: ἑρπερβίβου DiA: ρπαρβίβου H 12 ἐτιοικελτά A 13 C fol. 14v, cap. om. N ἀείζων (pr.) om. C (charta laesa) ἀείξων C: ἀείζωον reliqui δὲ αὕτη πλατύτερα τὰ φυλλάρια πρὸς τὰ τῆς ἀνδράχνης καὶ δασέα· φύεται ἐν πέτραις.

δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, δριμεῖαν, ἑλκωτικήν, χοίρα· δων διαφυρητικὴν σὺν ὀξυγγίῳ καταπλασθέν.

91 κοτυληδών· οἱ δὲ σκυτάλιον, ἄλλοι δὲ κυμβάλιον. φύλλον ἔχει ὥσπερ ὀξύβαφον περιφερές, λεληθότως κοῖλον, καυλίον δὲ βραχύ, ἐφʼ οὗ σπέρμα, ῥίζαν ὡς ἐλαίαν στρογγύλην.

ταύτης καὶ τῶν φύλλων ὁ χυλὸς μετʼ οἴνου περιχριόμενος ἢ ἐγκλυζόμενος φιμοὺς τοὺς ἐν αἰδοίοις χαλᾷ, φλεγμονάς τε καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ χιμέτλας καὶ χοιράδας καταπλασσομένη ὠφελεῖ καὶ στόμαχον καυσούμενον. ἐσθιόμενα δὲ τὰ φύλλα σὺν τῇ ῥίζη λίθους θρύπτει καὶ οὖρα κινεῖ καὶ ὑδρωπικοῖς σὺν οἰνομέλιτι δίδοται· χρῶνται δὲ αὐτῇ καὶ εἰς φίλτρα.

91 RV: κοτυληδών· οἱ δὲ σκυτάλιον, οἱ δὲ κυμβάλιον, οἱ δὲ κῆπος Ἀφροδίτης, οἱ δὲ γῆς ὀμφαλός, οἱ δὲ στοιχάς, οἱ δὲ στέργηθρον, Ῥωμαῖοι οὐμβιλίκουμ Βένερις. 5 SIM.: Pl. XXV 159 (e S. N.) cf. Scrib. L. 55 5 EXC.: Orib. XI s. v. (κοτυληδών — στρογγύλην); de virt. med. cf. Gal. XII 41 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 44 (unde Ps. Orib. I 30); Hes. s. v. κοτυληδών. 8 SIM.: Zop. (Orib. II 578. 591)—Pl. XXVI 80 D. eup. I 145 (167)— eup. I 169 (181) — Nic. Th. 381 sq. Pl. XXVI 106 eup. I 181 (190) — Pl. XXVI 32 eup. II 1 (226)— Pl. XXVI 80 eup. II 111 (309)— Pl. XXVI 119 — Crat. (schol. Nic. Th. 681) 1 αὐτὴ HADi: om. Orib. παχύτερα HADi: φύλλα πλατύτερα Orib. τὰ (pr.) om. E φύλλα A 2 φύεται δὲ E 4 in calce cap. add. ἕτερον δὲ γεννᾶται ἐν τῇ Ἰνδίᾳ· φύεται δὲ καὶ ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ ἐν τοῖς παραθαλασσίοις τόποις καὶ νήσοις V1 5 num. cap. φξγ ODi: πθ E tit. περὶ κοτυληδόνος FHADi post κο- τυληδών syn. e R add. ADi: mg. H2 post κοτυληδών add. οἱ δὲ ἑλξίνην E δὲ (pr.)] μὲν HA ἄλλοι — κυμβάλιον om. Orib. ἄλλοι] οἱ EADi 6 φύλλα REA λεληθώς R 7 δὲ om. Orib.: δὲ ἐν μέσῳ RDi ἐν ᾧ τὸ RDi σπέρμα λεῖον E ῥίζα ὡς ἐλαίας στρογγύλη R ὥσπερ E 8 στρογγύλον E 10 φειμούς (θυ superscr. m. rec.) C: θύμους E αἰδόῳ E χολᾶ C: χολας N 11 καταπλαττομένη REHADi 12 σὺν] ἐν A 13 καὶ (utrobique) om. N 14 τὰ φίλτρα Di 15 C fol. 163r: N fol. 45 marg. adscr. N (m. rec) umbillicum Veneris. cimbalaria cf. MS. s. v. cotilidon σκυτάλλιον R κυμβάλιος RDi 16 cepos afrodites Ps. Ap. gesomfalos Ps. Ap. στοιχίς libri: correxi coll. Ps. Orib. I 30 17 στέργυθρον R: om. A: stergenton Ps. Ap. cf. schol. Nic. Th. 681 umbilicum Veneris Ps. Ap.

92 ἔστι δὲ καὶ ἕτερον εἶδὸς κοτυληδόνος, πλατύτερα ἔχον καὶ λιπαρὰ τὰ φύλλα, ὡς γλωττάρια, πυκνὰ περὶ τῇ ῥίζῃ, οἱονεὶ ὀφθαλμὸν ἐν μέσῳ περιγράφοντα ὥσπερ τὸ μεῖζον ἀείζῳον, τῇ γεύσει στύφοντα, καυλίον λεπτὸν καὶ ἐπʼ αὐτοῦ ἄνθη καὶ σπερμάτια ὄμοια ὑπερικῷ, ῥίζαν μείζονα. ποιεῖ δὲ πρὸς ἃ καὶ τὸ ἀείζῳον.

93 ἀκαλήφη· οἱ δὲ κνίδην. δισσὸν εἶδος ταύτης· ἡ μὲν γάρ ἐστιν ἀγριωτέρα, τραχυτέρα καὶ πλατυτέρα καὶ μελαντέρα τοῖς φύλλοις, καρπὸν δὲ ὅμοιον λινοσπέρμῳ ἔχει, πλὴν ἐλάττονα. ἡ δʼ ἑτέρα λεπτόσπερμός τε καὶ οὐχ ὁμοίως τραχεῖα. ἀμφοτέρων δὲ τὰ φύλλα καταπλασσόμενα μεθʼ ἀλῶν κυνόδηκτα ἰᾶται καὶ γαγγραινικὰ καὶ κακοήθη καὶ καρκινώδη καὶ τὰ ῥυπαρὰ τῶν ἑλκῶν καὶ στρέμματα, φύματα, παρωτίδας, φύκοτυληδὼν 92 RV: ἑτέρα· οἱ δὲ κυμβάλιον καλοῦσιν. 93 RV: κνήφη ἢ κνίδη· οἱ δὲ ἀκαλύφη, οἱ δὲ ἀδίκη, Ῥωμαῖοι οὐρτίκα, Αἰγύπτιοι σελεψιού, Δάκοι δύν. κνήφη ἑτέρα οἱ δὲ ἀκαλύφηνκαλοῦσιν, Ῥωμαῖοι οὐρτίκα μόλλις. 1 SIM.: Pl. XXV 159 (e S. N.) 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἔστι — ἀείζῳον). 7 SIM.: Pl. XXI 92 ex I. B.) XXII 31 sq. (e S. N. et I. B). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀκαλήφη — τραχεῖα); Gal. XI 817 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Hes. s. v. κνίδαι. 11 SIM.: Zop. (Orib. II 587) — Pl. XXII 32 D. eup. II 113 (313)— Pl. l. s. eup. I 186 (192) — Pl. l. s. eup. I 226 (210) 1 num. cap. φξδ ODi, om. E tit. περὶ ἑτὲρας κοτυληδόνος Di: om. FAH initio syn. e R add. Di, mg. H2 ἔστι (om. δὲ καὶ) post κοτυληδόνος transp. R πλατύτερα δὲ RE ἔχον τὰ φύλλα A 2 λιπαρά] ἁπαλώτερα RA: λιπαρώτερα E: sorididis foliis Pl. ὡς κλωνάρια R: superscr. A2: spissa sicut lingellas Dl τὴν ῥίζαν FHADi 3 ἕνα μέσῳ PF: ἐμμέσῳ R: ἕνα μέσον HADi: ἐν τῷ μέσῳ E 4 στύφον Orib. καυλὸν ROrib. δὲ λεπτὸν N αὐτῶ Di 5 σπέρματα EDi 6 τὸ om. Orib. 7 num. cap. φξε ODi: 𝒢 E tit. περὶ ἀκαλήφης H: περὶ ἀκαλύχης ADi ἀκαλύφη HDi Theophr. h. pl. VII 7, 2: ἀκαλίφη F: ἀκλοίφη V: ἀκαλίφη ἢ κνήφη A (ἢ κνήφη superscr. H2) ad κνίδην cf. [Hipp] περὶ δ. II 54 (VI 558 L) Nic. Th. 880 cum schol. post κνίδη syn. e R add Di, mg. H2 δισσὸν δὲ E εἶδός ἐστιν αὐτῶν RDi 8 ἐστιν om. Orib. ἀγρία R καὶ δασυτέρ καὶ τραχυτέρα E: καὶ τραχυτέρα Orib. τραχυτέρα om. R: del. A2 καὶ πλατυ- τέρα om. Orib. 9 πλήν] καὶ R 12 γαγγραίνας R τὰ κακοήθη CDi 13 καὶ φύματα RE καὶ παρωτίδας R φύματα φύγεθλα F 14 C fol. 164r: N fol. 45 15 C fol. 172r: N. fol. 57, mg. add. N (m. rec.) urtica greca ἀκαλύφη· οἱ δὲ κνίδη, οἱ δὲ ἀδίκη Di ἀκαλύφην R 16 σελεψηου R: σελέψιον HDi δύν] δικύ M cf. Tomaschek l. s. 31 17 syn. om. CH ἀκαλύφη ἑτέρα· οἱ δὲ κνήφην καλοῦσι Di μολλης N γεθλα, ἀποστήματα· σπληνικοῖς δὲ μετὰ κηρωτῆς ἐπιτίθεται· ποιεῖ καὶ πρὸς τὰς ἐκ μυκτήρων αἱμορραγίας τὰ φύλλα σὺν τῷ χυλῷ λεῖα ἐντιθέμενα· κινεῖ δὲ καὶ ἔμμηνα λεῖα μετὰ σμύρνης προστεθέντα καὶ ὑστέρας προπτώσεις ἀποκαθίστησι προσαπτόμενα νεαρὰ τὰ φύλλα.

2 τὸ δὲ σπέρμα ἐπὶ συνουσίαν παρορμᾷ πινόμενον μετὰ γλυκέος καὶ ὑστέραν ἀναστομοῖ· σὺν μέλιτι δὲ ἐκλειχόμενον ὀρθοπνοίας ὠφελεῖ καὶ πλευρίτιδας καὶ περιπνευμονίας· ἀνάγει δὲ καὶ τὰ ἐκ θώρακος· μείγνυται δὲ καὶ σηπταῖς. συνεψηθέντα δὲ τὰ φύλλα κογχαρίοις κοιλίαν μαλάττει, ἐμπνευματώσεις λύει, οὖρα κινεῖ, σὺν πτισάνῃ δὲ ἑψηθέντα τὰ ἐκ θώρακος ἀνάγει. τὸ δὲ ἀφέψημα τῶν φύλλων σὺν ὀλίγῃ σμύρνῃ ποθὲν κινεῖ καταμήνια, ὁ δὲ χυλὸς ἀναγαργαριζόμενος στέλλει κιονίδα φλεγμαίνουσαν.

94 γαλήοψις· οἱ δὲ γάληψις, οἱ δὲ γαλεόβδολον καλοῦσιν. ὅλον τὸ θαμνίον σὺν τῷ καυλῷ καὶ τοῖς φύλλοις ἐμφερές ἐστι 94 RV: γαλέοψις· οἱ δὲ γαλεόβδολον, οἱ δὲ γαληψός, Αἰγύπτιοι αἰθωπί, Ῥωμαῖοι οὐρτίκαμ λαβεώνεμ. 1 SIM.: Phanias (Pl. XXII 35) Pl. XXII 32 D. eup. I 148 (169) — Pl. l. s. 33 eup. II 62 (274) —Pl. 32. 36 eup. I 210 (203)—[Hipp.] περὶ γ. φ. 32 (VII 358. 426 L) eup. II 78 (290) — Pl. 31 eup. II 69 (284) — eup. I 96 (300) Alex. Tr. II 496 — Pl. 32 — Pl. 33 eup. II 39 (252) — Pl. 33 eup. II 35 (247) — [Hipp.] περὶ νούσ. II 47 (VlI 68) III 15 (VII 142) eup. II 36 (249) — Pl. 33 eup. II 32 (245) — [Hipp.] περὶ δ. II 54 (VI 558) Phanias (Pl. XXII 35) — Pl. 33 — Pl. 36 eup. II 112 (311) — Pl. 35 eup. II 76 (287) Zop. (Orib. II 598) — Pl. 31. 36 eup. I 86 (136). 14 SIM.: Pl. XXVII 81 (e S. N — Crat).s 14 EXC.: Orib. XI s. v. (γαλέοψις — πανταχοῦ); Paul. Aeg. VII 3 s. v γάληψις. Hes. s. v. γαληφός. 1 τε R: δὲ reliqui ἐπιτίθενται HDi 2 ποιεῖ δὲ καὶ REDi 3 ἐπιτιθέ- μενα RFHDi ef. D. eup. I 210 (203) τὰς δὲ ἐκ μυκτήρων αἱμορραγίας στέλλει . . . κνίδης φύλλων χυλὸς ἐν μοτοῖς ἐντιθέμενος cf. Pl. XXII 32 4 ἐπιτιθέμενα CDi. προστιθέμενα N προσαπτόμενα post φύλλα transpos. RDi 7 περιπλευμονίας R 8 τὰ om. O δὲ (alt.) om. R 9 δὲ τὰ om. R κοιλίας HADi λύει ἐμπνευματώσεις FHADi 10 ἑψηθὲν CE (corr. E2) 13 κιονίδος φλεγμονάς R 14 num. cap. φξϚ 0Di: α E tit. περὶ γαλιόψιος HADi γαλήοψις P: galeopsis Pl.: γαλὲοψις N: γαλαίοψις C: γαλίοψις Orib. VFHADiDl: γάληψις· οἱ δὲ γαλαίουψις E: γάληψις Paul. Aeg. post γαλήοψις syn. e R add. Di, mg. H2 δὲ (pr.)] μὲν AH οἱ δὲ γάληψις om. Orib.Dl γάληψις P: γάλιψις VF: γάλιψιν HA: γάλεψος RDi: om. Dl cf. Hes. s. v. γαληψός ἢ γαλεόβδελλον Orib.: γαλόθδολον E: γαλήβδολον Paul. Aeg. 15 θαμνίον] καυλίον FHA καυλῷ] θάμνῳ FHA 16 C fol. 93r: N fol. 36 γαλαίοψις C γαλλιόβολον C: γαλαιόβολον N γάλαιφος R: γάλεφος Di 17 ἐθωπι C: αἰθοπι H: αἰθοφι N οὐρτίκας λα- βωνέμ RDiH: corr. Spr. mg. adscr. N (m. rec.) urtica montana κνίδῃ, λειότερα δὲ τὰ φύλλα καὶ ἱκανῶς δυσώδη ἐν τῇ διατρίψει, ἄνθη λεπτά, πορφυρᾶ φύεται ἐν φραγμοῖς καὶ περὶ τὰς ὁδοὺς καὶ τὰ οἰκόπεδα πανταχοῦ.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα καὶ ὁ καυλὸς διαλυτικὴν σκληρωμάτων, καρκινωμάτων, χοιράδων, φυγέθλων, παρωτίδων. δεῖ δὲ δὶς τῆς ἡμέρας μετʼ ὄξους καταπλάσσειν χλιαρὸν ποιοῦντας τὸ κατάπλασμα· καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτῆς καταντλεῖται ὠφελίμως· ποιεῖ καὶ πρὸς νομὰς καὶ γαγγραίνας καὶ σηπεδόνας μεθʼ ἁλὸς καταπλασσόμενα.

95 γάλιον· οἱ δὲ γαλαίριον, οἱ δὲ γαλάτιον· ὠνόμασται ἀπὸ τοῦ γάλα πηγνύειν ἀντὶ πυτίας αὐτό. τὸ δὲ κλωνίον καὶ τὸ φύλλον ἔχει ἐμφερέστατον ἀπαρίνῃ, ὀρθὸν δέ, καὶ ἐπʼ ἄκρου ἄνθος μήλινον, λεπτόν, πυκνόν, πολύοσμον· οὗ τὸ ἄνθος πρὸς τὰ πυρίκαυτα καταπλάττεται καὶ αἱμορραγίαις ἁρμόζει· μείγνυται καὶ κηρωτῇ ῥοδίνῃ ἡλιαζόμενον, ἄχρις ἂν λευκὸν γένηται, καὶ ἔστι τὸ τοιοῦτον ἄκοπον. ἡ δὲ ῥίζα πρὸς συνουσίαν παρορμᾷ. φύεται δὲ ἐν ἑλώδεσι τόποις.

95 RV: γάλαιον· οἱ δὲ γαλαίριον, οἱ δὲ γαλάτιον καλοῦσιν ἀπὸ τοῦ γάλα πηγνύειν. 10 EXC.: Orib. XI s. v. (γάλιον — πολόοσμον, φύεται — τόποις); de virt. med. cf. Gal. XI 855 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v). 1 λειότερα] λεπτότερα Dl: λειότερα δὲ καὶ λεπτότερα E τῇ διατρίψει Orib.E: τῷ διατρῖψαι reliqui 2 λευκά, λεπτά E τοῖς φραγμοῖς E καὶ om. Orib. παρὰ REDi: πρὸς Orib. 3 περὶ τὰ E: τὰ om. RDi πανταχοῦ om. R 4 καυλὸς] χυλός R (superscr. A2): καὶ ὁ χυλὸς post φύλλα add. Di, post καυ- λός E: ὁ καυλὸς καὶ ὁ καρπὸς ADi διαχυτικὴν RDi: διαφορητικὴν A (super- scr, διαχυτικήν A2): διαλυτικὴν καὶ διαχυτικήν E 5 καὶ καρκινωμάτων (dittogr.) RDi χεμέθλων (pro φνγέθλων) N παρωτίδων, φυγέθλων Di 6 μετ᾿ ὄξους δὶς τῆς ἡμέρας FHADi 7 αὐτῶν R 8 post νομὰς habet καὶ φλεγ- μονάς, γαγγραίνας καὶ σηπεδόνας καταπλασσόμενον E καὶ addidi e N 9 ἁλῶν Di καταπλασσνόμενον RE 10 num. cap. φξζ ODi. 𝒢β E tit. περὶ γαλλίου AHDi γάλιον Orib. PVDl Paul. Aeg. Pl, XXVII 81: γάλαιον R: γάλλιον FHADi Gal.: γάλειον E δὲ pr.)] μὲν H γαλέριον PVFDl: γαλλέριον HADi: γαλείριον E: γαλάριον Orib.: suspectum οἱ δὲ γαλάτιον om. Orib.PVDl ὠνόμασται] ὀνομάζουσιν Orib.: ὡνόμασται δὲ Di 11 τὸ γάλα E πηγνύναι Orib. ἀντὶ πυτίας om. ROrib. αὐτοῦ τὸ κλωνίον ROrib.: αὐτὸ δὲ τὸ κλωνίον E 12 τὰ φύλλα R ἐμφερέ- στατα R: ἐμφερέστερον E τῇ ἀπαρίνῃ E 13 πυκνόν om. R: del. A2 πολὺ εὔοσμον CFHADi 14 καταπλαττόμενον OE καὶ om. R αἱμορραγίας ἵστησι RDi μίγνυται δὲ καὶ CDi 15 χλιαζόμενον C: χλιαινόμενον N ἄχρι οὗ ἂν F: ἄχρι ἂν οὗ V: ἄχρις (ἄχρι NE) οὗ RE 15 ἔστι δὲ (om. καὶ) NE τοιοῦτο C ὀρμᾷ R 17 δὲ om. COrib. HA 18 C fol. 91r. N 58 γαλάτιον] γάλιον C: γάλαιον N: correxi

96 ἡριγέρων· καυλίον ἐστὶ πηχυαῖον, ὑπέρυθρον ἡσυχῆ, ἔχον φυλλάρια ἀκροσχιδῆ ὥσπερ εὔζωμον, παρὰ πολὺ δὲ ἐλάττονα· ἄνθη μηλίζοντα, ταχέως σχιζόμενα καὶ ἐξανθοῦντα εἰς τοὺς λεγομένους πάππους· ὅθεν καὶ ἠριγέρων ὠνομάσθη διὰ τὸ τοῦ ἦρος τὰ ἄνθη τριχοειδῶς πολιοῦσθαι· ῥίζα ἄχρηστος. φύεται μάλιστα ἐπὶ θριγκῶν καὶ περὶ τὰς πόλεις.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικὴν τὰ φύλλα σὺν τοῖς ἄνθεσιν, ὅθεν καταπλασσόμενα σὺν οἴνῳ γλυκεῖ ὀλίγῳ καὶ καθ᾿ ἑαυτὰ φλεγμονὰς ὄρχεων καὶ δακτυλίου θεραπεύει, σὺν δὲ μάννῃ τά τε ἄλλα τραύματα καὶ τὰ ἐν νεύροις ἰᾶται. καὶ οἱ πάπποι δὲ καθʼ ἑαυτοὺς σὺν ὄξει καταπλασθέντες τὸ αὐτὸ δρῶσι· ποθέντες μέντοι οἱ νεαροὶ πάπποι πνιγμὸν ἐπιφέρουσιν.

97 θαλίητρον· φύλλα παραπλήσια κορίῳ ἔχει, λιπαρώτερα 96 RV: ἠριγέρων· οἱ δὲ ἐρεχθῖτις, Ῥωμαῖοι ἕρβουλουμ, οἱ δὲ σενεκίων. 1 SIM.: Pl. XXV 167 sq. ex I. 8.) cf. Theophr. h. pl. VII 7, 1. 4. 1 EXC.: Orib. XI s. v. (ἠριγέρων — πόλεις): de virt. med. cf. Gal. XI 884. Aet I s. v. (unde?) Ps. Apul. 75 (unde Ps. Orib. I 62) Isid. XVII 9, 53 (e D. lat.). 7 SIM.: Pl XXV 168. XXVI 81 D. eup. I 141 (164) — eup. I 216 (207) — Pl. XXVI 145 eup. I 162 (177) — Pl. XXVI 130 13 SIM.: Pl. XXVII 138 (e S. N. — Crat). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (θαλίητρον — πεδίοις) cf. Gal. XI 884 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 1 num. cap. φξη ODi: (𝒢γ E tit, περὶ ἠριγέροντος HDi: περὶ ἠριγέ- ρωντος A post ἠριγέρων syn. e R add. Di, mg. H2 ἕν καυλίον C καυλὸν F πιθαμιαῖον N ἡσυχῆ] σνχη P: om. V: συνεχῆ Orib.Di 2 τὰ φυλλάρια E 3 μήλινα CDl: floribus nigellis Ps. Ap. ταχέως δὲ R post σχιζόμενα c. 11 litt. eras. E2 4 ὠνόμασται E 5 τὸ om. C τοῦ om. NDi ἔαρος RE2Di τροχοιδῶς N τούτου ἡ ῥίζα E 6 φύεται δὲ E θριγγῶν FHA: θριγκῶν (γκ in ras.) E2: τριγχῶν RPV : θριγκοῖς Di post θριγκῶν inser. καὶ συμβολὰς τοίχων E 7 στυπτικὴν N ὅθεν καταπλασσόμενα om. R 8 post καταπλασσό- μενα add. τὰ φύλλα FHA: τὰ φύλλα σὺν τοῖς ἄνθεσιν add. Di ἐν ὀλίγῳ οἴνῳ Di γλυκεῖ om. AH ὀλίγῳ om. RDl ἢ καὶ RDi 9 δακτυλίων N: δακτύλων (superscr. A2): ἀλγήματα δακτυλίου D. eup. I 216 (207) τε om. R 10 ἰᾶται] θεραπεύει R: om. Di 11 καταπλασθέντες σὺν (ἐν Di) ὄξει RDi 12 πάπποι om. CDi in fine add. Di ὅλος δὲ ὁ καυλὸς σὺν ὕδατι ἑψηθεὶς καὶ σὺν γλεύκει πινόμενος στομάχου πόνους τοὺς ἀπὸ χολῆς θεραπεύει. cf. Ps. Ap. l. s. 13 num. cap. φξθ ODi: 𝒢δ E tit. περὶ θαλιήτρου HADi θκλίηθρον E: telgetron Dl: θὰλικτρον vulgo 14 C fol. 109v: N fol. 78 effigiei herb. pict. (fol. 110r) adscripsit C (m. rec.) κοινῶς στραγαληνοβότανον: cardus benedictus senecion idem est mg add. N cf. M. S. s. v. ἐριγέρων C ἐρεχθίτης HDi: ἐρεχθεῖτις N ἑρβουλου N 15 σενεκιονεμ N: σενεκιών CM: σενεκεών Di: Itali dicunt senecion Ps. Ap. δέ, καυλίον πηγανίου πάχος, ἐφ᾿ οὗ τὰ φύλλα, ἅπερ καταπλασθέντα λεῖατὰ χρόνια τῶν ἑλκῶν ἀπουλοῖ· φύεται μάλιστα ἐν πεδίοις.

98 βρύον θαλάσσιον· φύεται ἐπὶ λίθων καὶ ὀστράκων παρὰ θαλάττῃ. θριδακῶδες, ἰσχνόν, ἄκαυλον, ἱκανῶς στυπτικόν, ποιοῦν πρὸς φλεγμονὰς καὶ ποδάγρας τὰς ψύξεως δεομένας.

99 φῦκος θαλάσσιον· γίνεται τὸ μέν τι αὐτοῦ πλατὺ τὸ δὲ ὑπόμηκες καὶ | ὑποφοινικίζον, τὸ δὲ οὖλον, φυόμενον δὲ ἐν Κρήτῃ πρὸς τῇ γῇ, εὐανθὲς σφόδρα καὶ ἄσηπτον.

στυπτικὴν δʼ ἔχει πάντα τὴν δύναμιν, ποιοῦντα ἐν καταπλάσμασι ποδαγρικοῖς καὶ ταῖς ἄλλαις φλεγμοναῖς. δεῖ δὲ αὐτοῖς χρῆσθαι ἐνίκμοις πρὸ τοῦ ξηραίνεσθαι. Νίκανδρος (Th. 845) δέ φησι καὶ θηριακὸν εἶναι τὸ φοινικοῦν, ὅπερ ἔδοξαν ἔνιοι εἶναι, ᾧ αἱ γυναῖκες χρῶνται, ὄντος ἐκείνου ῥιζίοι, ὁμωνύμως δὲ καλουμένου φύκους.

98 RV: βρύον θαλάσσιον· οἱ δὲ βάλαρις, οἱ δὲ ἰρώνη, Ῥωμαῖοι γνωμουσύλλου. 3 SIM.: Theophr. h. pl. IV 6, 6. Plin. XIII 137 XXVII 56 (e S. N.) D. eup. I 235 (217). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (βρύον — στυπτικόν) cf. Gal. XI 855 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 6 SIM.: Theophr. h. pl. IV 6, 2 sq. (unde Pl. XIII 136); de od. VI 31; Pl. XXVI 103. XXXIΙ 66 (e S. N.); D. eup. I 235 (217). 6 EXC.: Orib. XII s. v. (φῦκος — δύναμιν, Νίκανδρος — φύκους) cf. Gal. XII 152 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v) 1 καὶ καυλὸν δὲ E πηνίου E: πηγανίου reliqui: virga digiti habens grossitudinem Dl: caulem papaveris Pl: τὸν καυλὸν δὲ πηγάνου τὸ πάχος Gal. πάχος ἔχοντα E 2 φύεται δὲ FHADiE 3 num. cap. φο ODi: 𝒢ε E tit. περὶ βρύου θαλασσίου FHADi post θαλάσσιον syn. e R add. ADi, mg. H2 θαλάττειον E 4 θάλασσαν RDi τριχῶδες Οrib. ODi: θριδακῶδες NE: θριδακωδως C cf. Pl. l. s. bryon marinum herba sine dubitatione est lactucae foliis similis cf. Theophr. l. s. 5 ψύξεως E: στύψεως reliqui cf. Plin. l. s. Gal. l. s. 6 num. cap. φοα ODi: 𝒢Ϛ E tit. περὶ φύκου θαλασσίου HADi θπλάσ- σιος FH: θαλάττιον E γίνεται om. H μέντοι Orib.V: τι om. H. 7 τὸ δὲ (pr.) om. Di ἐπίμηκες Orib,FHA φοινίσσον Orib.Di: ὑποφοινίσσον E: ὑποφοινίξον P οὖλον] λευκὸν FHADi 8 τῇ Κρήτῃ Orib.E post εὐανθὲς et σφόδρα c. 10 litt. eras. E2 σφόδρα] ἄγαν Di 9 καὶ στυπτικήν ἔχει E (καὶ add. E2) ψυκτικὴν Di 10 πρὸς ποδαγρικὰς διαθέσεις καὶ τὰς φλεγμονὰς coni. Sarac. ἄλλαις addidi ex E 11 ἐνίκμασι V ξηρανθῆναι FHADi 13 ἔνιοι ἔδοξαν Orib.E 14 ψύκου FHADi 15 C fol. 79v: N fol. 33 tit. βρυεννία λευκή C (m. rec.) effigiei herb. pict. (fol. 80r) adscripsit C (m. rec.) τοῦτο οὐκ ἐγράφη (errore)· τινές φασιν αὐτὸ θεραπίδιον cf. Wellmann I 9 βάλλαρις M cf. D. III 100 ἰράνη Di 16 γνωμευσίλου Di: γνωμουσίλλου reliqui: corruptum

100 ποταμογείτων· φύλλον ἐστὶν ὅμοιον τεύτλῳ, δασύ, ὑπερκύπτον ὀλίγον τοῦ ὕδατος. ψύχει δὲ καὶ στύφει, ἁρμόζον κνησμοῖς καὶ νεμομένοις καὶ παλαιοῖς ἕλκεσιν· ὠνόμασται δὲ διὰ τὸ ἐν τέλμασι καὶ ἐνύδροις τόποις φύεσθαι.

101 στρατιώτης ὁ ἐπὶ τῶν ὑδάτων φυόμενος· ὠνόμασται 100 RV: ποταμογείτων· οἱ δὲ σταχυῖτιν, Ῥωμαῖοι φον τάλις, οἱ δὲ φλουμινάλις, οἱ δὲ τερμινάλις, οἱ δὲ ἠμίνουλα, οἱ δὲ προσπεκτίβα, Αἰγύπτιοι ἐθεγχίς. ποταμογείτων ἕτερος· οἱ δὲ λειμώνιον, οἱ δὲ ἁλιμοκτόνον, οἱ δὲ νευροειδές, οἱ δὲ ἑπτάπλευρον, οἱ δὲ κυνόγλωσσον, οἱ δὲ πολύνευρον, οἱ δὲ θύρσιον, προφῆται οὐρὰ ἰχνεύμονος, Αἰγύπτιοι λοιχόρ, Ῥωμαῖοι βηταιφόλλιουμ, οἱ δὲ γλαδιατώριαμ, οἱ δὲ πλαντάγω, οἱ δὲ ἑρβάγω, οἱ δὲ ἀρουνδινάλις μίνορ, Ἄφροι ἀστιρκόκ, Δάκοι κοαδάμα, Τάλλοι ταυρούκ. 101 RV : στρατιώτης ὁ ἐν τοῖς ὕδασιν· οἱ δὲ ποτάμιον στρατιώτην καλοῦσιν, Αἰγύπτιοι τιβούρ, προφῆται αἶμα αἰλούρου. 1 SIM.: Pl. XXVI 50 (e S. N.). I EXC.: Orib. XII s. v. (ποταμογείτων — ὅδατος) cf. Gal. XII 107 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 5 SIM.: Pl. XXIV 169 (e S. N.) cf. Anon. Lond. VI 22 (D.) 5 EXC.: Orib. XII s. v. (στρατιώτης — μέντοι); de virt med. cf. Gal. XII 131 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. στρατιώτης ποτάμιος. 1 num. cap. φοβ ODi: 𝒢ζ E tit. περὶ ποταμογείτονος HADi post ποταμογείτων syn. e R add. ADi, mg. H2 φύλλα AE ἔχει Orib. EDl ὅμοια E δασέα E: παχύ coni. Spr. et Lenz l. s. 325 at cf. Pl. similis betae foliis, minor tantum hirsutiorque, erravit fort S. N. 2 καὶ ὀλίγον ὑπερκύπτον FHADi ὑπερκύπτοντα E στύφει δὲ καὶ ψύχει NE ἁρμόζοντα E 3 πρὸς κνησμοὺς N: πρὸς κνησμὸν E post δὲ add. ποταμογείτων E 5 num cap. φογ ODi, 𝒢η E tit. στρατιώτης ὁ ἐπὶ τῶν ὑδάτων F : περὶ στρατιώτου AHDi ἐν τοῖς ὕδασι ROrib. E φυόμενος om. R post φυόμενος syn. e R add. Di, mg. H2 ὠνόμασται δὲ REHADi 6 N fol 127, om. C marg. add. N (m. rec.) plantago ma(ius) στα- χυίτην AHDi φονταλις N: φάνταλις ADi: φλύγαλις H: correxi Sprengelio duce 7 οἱ δὲ φλουμινάλις — προσπεκτίβα om, HADi ἠμίνουλα scripsi: ΜΗΙΟΑ ?? (Α eras. ) N 8 προσπεκτι N: correxi ἐθενχεις N: ἐθένχις HDi 9 C fol. 281v: N fol. 127 cf. D. IV 16 II 152 οἱ δὲ λειμώνιον post ἁλιμοκτόνον transpos. N οἱ δὲ ἑπτάπλευρον — κυνόγλωσσον om. N 11 οὐρεχνεύμονος (ε ═ αι) R 12 λιχόρ C βηναιφολλιουμ N: βιναιφαλλιουμ C: corr. Marc. 13 πλανταγο C: πλανταγονις N (num πλαντάγινις ἑρβάγω ?) ΤΑΡΟΥΝΔΟΥΜΙΝΟΥϹ R: correxi 14 ἀτιειρκοκ R cf. D II 152 κοαλαμα N: κάρδαμα coni. Tomaschek l. s. 32 15 C fol. 322r: N fol. 159, mg. add. N (m. rec.) semperviva 16 τιβούς Di καὶ οὗτος διὰ τὸ ἐπινήχεσθαι τοῖς ὕδασι χωρὶς ῥίζης καὶ ζῆν. φύλλον δὲ ἔχει ἀειζῴῳ ὅμοιον, μεῖζον μέντοι καὶ ψυκτικὴν ἔχον δύναμιν, ἐφιστάνον τὰς ἐκ νεφρῶν αἱμορραγίας πινόμενον· τραύματά τε ἀφλέγμαντα τηρεῖ καὶ ἐρυσιπέλατα καὶ οἰδήματα σὺν ὄξει καταπλασσόμενον ἰᾶται.

102 στρατιώτης ὁ χιλιόφυλλος· ἔστι θαμνίσκος μικρός, σπιθαμιαῖος ἢ καὶ μείζων, ἔχων τὰ φύλλα ὅμοια νεοττοῦ πτερῷ· εἰσὶ δὲ αἱ ἐκφύσεις τῶν φύλλων σφόδρα βραχεῖαι, ἐσχισμέναι, ἔοικε δὲ μάλιστα τὰ φύλλα τῇ βραχύτητι κυμίνῳ ἀγρίῳ, καὶ ἔτι βραχύτερα, καὶ τὸ σκιάδιον δέ· πυκνότερον δὲ τοῦτο καὶ ἁδρότερον· ἔχει γὰρ ἐπʼ ἄκρου καρφία μικρά, ἐφʼ ὧν τὰ σκιάδιά ἐστιν ἀνήθου τρόπον, ἄνθη μικρά, λευκά. φύεται δὲ ~~μάλιστα~~ ἐν τόποις ἀργοῖς, ὑποτραχέσι καὶ μάλιστα περὶ τὰς ὁδούς.

ἐστι δὲ ἡ βοτάνη αὕτη σφόδρα ἀγαθὴ πρὸς αἱμορραγίαν καὶ ἕλκη παλαιὰ καὶ πρόσφατα καὶ σύριγγας.

103 φλόμος· τὴν μὲν ἀνωτάτω διαφοράν ἔχει διττήν· ἡ 3 SIM.: Pl. l. s. D. eup. I 104 (304) I 169 (182) I 147 (168) cf. I 174(184). 6 EXC.: Orib. XII s. v. (στρατιώτης — ὁδοός); de virt. med. cf. Gal. XII 131 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v); cf. Ps. Ap. 88. 15 SIM.: Crat. (schol. Nic. Th. 856); Pl. XXV 120 (e S. N.) 16 EXC.: Orib. XI s. v. (φλόμος — χρησίμη); Gal. XII 150 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 71 (unde Ps. Orib. I 59); Ps. D. de h. f. 21 (uade Ps. Orib. III 60): Isid. XVII 9, 94(e D. lat.). 73, Hes. s. v. φλόμος et θρυαλλίς. 1 καὶ] δὲ RH: om. Di οὗτος] αὐτὸς E: om. CDi τῷ ὕδατι Orib. καὶ χωρὶς ῥίζης ξῆν Di: καὶ ζῆν om. Orib.Dl 2 φύλλα (ὅμοια, μείζονα) R δὲ om. ROrib. ἀϊζώω ἢ εὐζώμω E: ἀειζώου ODi καὶ om. N 3 καὶ ἐφιστάνων N 4 ἐρυσιπέλατα δὲ (τε C) καὶ (καὶ pr. om.) R 5 καταπλασσόμενα ἰῶνται R: ἰᾶται om. ODi post ἰᾶται add. A ὃ οἱ Αἰγύπτιοι τιβούρ καλοῦσιν: mg. add. H2 φύλλον αὐτοῦ διηθούμενον τὸ(ν) κεκραμένον οἶνον διακρίνει τοῦ ὕδατος (οἴδατος H2) 6 num. cap. φοδ ODi: 𝒢θ E tit. χιλίοφυλλος F: περὶ χιλιοφύλλου στρα- τιώτου HADi ὁ om. Orib. ἔστι om. Orib. θάμνος E μικρός om. O (mg. add. A2) 7 ἢ om. ROrib.EDi ὅμοια — φύλλοιν om. mg. add. Orib. πτερῷ νεοττοῦ Orib.E: περωνέω (sic) R 8 αἱ] καὶ Orib. σφοδρῶς Orib. 9 τῇ βραχύτητι καὶ τῇ τραχύτητι Di: τῇ τραχύτητι καὶ τῇ βραχύτητι E (corr. E2) 10 δὲ (pr.)] δασὺ Orib. δὲ (alt.) om. RAHDi τούτου HADi 11 γὰρ] δὲ καὶ R: δὲ E ἐπ᾿ ἄκρω R μικρὰ καὶ ὠχρά E 12 πολλά, λεπτά, λευκά E: λευκά, μικρά Orib. δὲ om. RDi μάλιστα om. RDiDl: seclusi 13 ἐν ἀγροις RDi: ἀργοῖς om. Orib.: nascitur locis desertis et asperis Dl μάλιστα post ὁδούς tanspos. FHADi παρὰ ROrib.E 14 αὕτη ἡ βοτάνη FEADiE (αὐτὴ corr. E2) αἱμορραγίας R: τὰς αἱμορραγίας E cf. Gal. l. s. ἔνιοι δʼ αὐτῷ καὶ πρὸς αἱμορραγίαν χρῶνται καὶ πρὸς σύριγγας 15 καὶ (pr.) om. R ἕλκη τε N 16 num. cap. φοε ODi: ρ E tit. περὶ φλόμου HADi φλόμμος CE post φλόμος syn. e R add. Di, mg. H2 initio δισσὸν εἶδος inser. R δισσήν Orib. μὲν γάρ τίς ἐστιν αὐτῆς λευκὴ ἡ δὲ μέλαινα, καὶ τῆς λευκῆς ἡ μὲν θήλεια ἡ δὲ ἄρρην. τῆς μὲν οὖν θηλείας τὰ φύλλα παραπλήσιά ἐστι κράμβῃ, δασύτερα δὲ πολλῷ καὶ πλατύτερα καὶ λευκά, καυλὸς πήχεως ἢ καὶ μείζων, λευκός, ὑπόδασυς, ἄνθη λευκά, ὕπωχρα, σπέρμα μέλαν· ῥίζα δὲ μακρά, στρυφνή, πάχος ἔχουσα δακτύλου. φύεται δὲ ἐν πεδίοις. καὶ ἡ ἑτέρα, ἄρρην δὲ καλουμένη, λευκόφυλλος, ὑπομήκης δὲ καὶ στενοτέρα τοῖς φύλλοις καὶ τῷ καυλῷ λεπτοτέρα.

2 ἡ δὲ μέλαινα ὁμοία ταῖς λευκαῖς κατὰ πάντα, πλατυφυλλοτέρα μέντοι καὶ μελαντέρα τοῖς φύλλοις ὑπάρχει. γίνεται καὶ ἡ λεγομένη ἀγρία, ῥάβδους ὑψηλὰς φέρουσα καὶ δενδρώδεις, φύλλα ἐλελισφάκῳ ὅμοια· ἔχει δὲ κύκλῳ περὶ ταῖς ῥάβδοις ὥσπερ τὸ πράσιον ἄνθος μήλινον, χρυσοειδές. εἰσὶ δὲ καὶ φλομίδες διπλαῖ, δασεῖαι, προσφυεῖς 102 RV: στρατιώτης ὁ χιλιόφυλλος. 103 RV: φλόμος· οἱ δὲ φλόνον, Ῥωμαῖοι βερβάσκλουμ. οἱ δὲ φημινάλε. φλόμος ἕτερος· οἱ δὲ φλόνος, οἱ δὲ λυχνῖτις, οἱ δὲ θρυαλλίς, οἱ δὲ νεκυίαν, προφῆται κηρύκιον, οἱ δὲ Ερμοῦ ῥάβδον, Ῥωμαῖοι φουμούσκλουμ, οἱ δὲ λανάτα, Αἰγύπτιοι ἀθάλ, Δάκοι διέσεμα. 1 τίς addidi e N ἐστιν om. Orib. λευκοτέρα R: superscr. A2 3 ἐστὶ παραπλήσια Orib. κράμβης E (ς eras. E2) δὲ—πλατύτερα om Orib. 4 λευκό- τερα Orib. καυλός—λευκά om. FH (superscr. H2) πηχυαῖος ROrib.EDi ἢ om. Orib. EFHADi καὶ λευκὸς E 5 ἢ ὕπωχρα NFHDi: ὑπόχλωρα Orib.: flores virides et albos Dl δὲ om. Orib.V μακρὰ καὶ στρυφνή E 6 post δακτύλου syn. e R add. A δὲ om. Orib. ἡ δὲ ἄρρην καλουμένη REDi 7 ὑπομήκης— φύλλοις om. R, del. A δὲ om. Orib. 8 λεπτοτέρα δὲ E καὶ ἡ μέλαινα Orib. τῇ λευκῇ Orib.E 9 τοῖε φύλλοις καὶ τῷ καυλῷ R: τοῖς φύλλοις corr. E2 10 ὑπάρχει om. R δὲ καὶ E: ἡ δὲ λεγομένη (om. γίνεται καὶ) R 11 φέρουσα] ἔχουσα E φύλλα ἔχει R ἐλελισφάκου E 12 κύκλῳ Orib.E: κύκλους PV: δακ- τύλους (ex δὲ κύκλους natum) RA2: κλῶνας FHADi: et circa ipsis virgis flore habet aurosum Dl τὰς ῥάβδους RAEDi ὥσπερ ὄστρακον (ὀστράκιον C) R τὸ om. FHADi ἄνθος χρυσομήλινον R: superscr. A2 13 καὶ om. ROrib. φλογοειδές Orib.: φλομμυιάδες N: φλομμυδες C: φλομμίδες E περιφυεῖς FHDiA (corr. A2) 14 C fol. 323r: N 159 marg. add. N (m. rec.) millefolium 15 C fol. 360v: N fol. 148 mg. add. N (m. rec.) flommos. tasso barbarso cf. Lenz l. s. 543 φλόμμος C φλόνον] φλόμμον N cf. Gal. l. s. ἔνιον δὲ διὰ τοῦ ν (π ed.) γράφουσί τε καὶ λέγουσιν βερβασκλουμ libri: verbascum vulgo 16 φημιναλή ADi: φημιναλί H 17 C fol. 361r: N fol. 148 (litteris detritis): om. Di οἱ δὲ φλόνος om. H 18 ΕΡΥΑΛΛΙϹ N: θρυαλίς H 18 νηκυιαν C νηκ . . . . N: νίκυα H: correxi cf. Salm, de syn. 61 prophetae hermorabdos Ps. Ap. 19 ΦΟΥΛΛΟΥϹΚΛΟΥΝ C: φουλουσκλου N: φουλούσκλον H : correxi λανάταμ H egypti dicunt naehal (neal V: nehal L1) Ps. Ap. daci vocant diessachel Ps. Ap. cf. Tomaschek l. s. 32. τῇ γῇ, στρογγύλα ἔχουσαι τὰ φύλλα, καὶ τρίτη φλομίς, ἡ καλουμένη λυχνῖτις, ὑπὸ δέ τινων θρυαλλίς, φυλλάρια τρία ἢ τέσσαρα ἢ καὶ πλείονα ἔχουσα, παχέα, δασέα, λιπαρά, εἰς ἐλλύχνια χρήσιμα.

τῶν μὲν οὖν πρώτων δύο ἡ ῥίζα στυπτική· ὅθεν διαρροιζομένοις 3 ὅσον ἀστράγαλος σὺν οἴνῳ ὠφελίμως ἐν ποτῷ δίδοται· τὸ δὲ ἀφέψημα αὐτῆς ῥήγμασι καὶ σπάσμασι καὶ θλάσμασι καὶ βηχὶ παλαιᾷ ἀρήγει, ὀδονταλγίαν τε πραΰνει διακλυζόμενον. ἡ δὲ χρυσοειδὴς τὰ ἄνθη τρίχας βάπτει καὶ ὅπου ἂν τεθῇ σίλφας συνάγει. τὰ δὲ φύλλα ἑφθὰ ἐν ὕδατι πρὸς οἰδήματα καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καταπλάσσεται, καὶ πρὸς σφακελίζοντα ἕλκη σὺν μέλιτι ἢ οἴνῳ, σὺν δὲ ὄξει τραύματα θεραπεύει καὶ σκορπιοπλήκτοις βοηθεῖ. τὰ δὲ τῆς ἀγρίας φύλλα πυρικαύτων ἐστὶ κατάπλασμα, τὰ δὲ τῆς θηλείας φύλλα φασὶ μετὰ σύκων ξηρῶν συντιθέμενα ἄσηπτα αὐτὰ διαφυλάσσειν.

104 Αἰθιοπίς· καὶ αὕτη παραπλήσια φύλλα ἔχει φλόμῳ, δασέα δὲ λίαν καὶ πυκνά, κύκλῳ περὶ τὸν πυθμένα τῆς ῥίζης, 5 SIM.: Zop. (Orib. II 556) — Pl. XXVI 44 D. eup. II 48 (260) — Pl. XXVI 137 eup. II 34 (246) — Pl. XXVI 122 — P. XXVI 28 eup. II 32 (245) — Pl. XXVI 166 eup. I 69 (128). — D. eup. I 99 (144) — Pl. XXVI 92 eup. I 147 (168) — Pl. XXV 143 eup. I 29 (108) — Nic. Th. 856 (ex Apollod.) Pl. XXV 121 eup. II 122 (321) — eup. I 178 (187) — Pl. XXV 121. 16 SIM.: Pl. XXVII 11 (e S. N.— Crat.) 16 EXC.: Orib. XI s. v. (αἰθιοπίς — Ἴδην); cf. Paul. Aeg. VII 3 αἰ- θιοπίς· παραπλήσια μὲν ἔχει φλόμῳ τὰ φύλλα, τῆς δὲ ῥίζης αὐτῆς τὸ ἀφέψημα πτινόμενον ἰσχιαδικοῖς βοηθεῖ, πλευριτικοῖς τε καὶ αἱμοπτυῖκοῖς, ἀρτηρίας τε ἐᾶται (καὶ codd.) τραχύτητας μετὰ μέλιτος. Hes. s. v. αἰθιοπίς (e D. glossogr). 1 τῇ γῇ om. R ἔστι δὲ καὶ τρίτη Orib. E φλομμίς RE 2 τινων δὲ FHA: ἐνίων ROrib.E φυλλάρια PV: φύλλα reliqui τρία — καὶ om. R 3 παχέα, πλατέα E λιπαρὰ, δασέω ROrib.EDi 4 κρησίμη ROrib.Di 5 δύο πρώτων NE ἡ om. ODi 6 ἀστράγαλοι N: ἀστργάλοις C δίδοται τὸ ἀφ. R 8 βηξὶ παλαιαῖς RDi ὀδονταλγίας FHAEDi: ὀδονταλγίαις ἁρμόζει R διακλυ- ζομένη R 9 τῆς δὲ χρυσοειδοῦς Orib.E τρίχας — τεθῇ om. C ὅταν N: ὅπου συντεθῇ E 10 σὺν ὕδατι E 11 καὶ (pr.) om. R ἀφθαλμῶν τε N φλεγμονὰς κμὶ καταπλάσματα R πρὸς om. REDi 12 ἢ] καὶ EADl σὺν ὄξει δὲFHADi 13 post φύλλα tanspos. φασὶ—διαφυλάσσειν Di 14 post φύλλα colloc. πυρικαύτων —, κατάπλασμα Di πυρικαύτων — φύλλα om. E κατάπλασμα N: καταπλάσμτα reliqui τῆς om. A 15 ἐντιθέμενα A φυλάσσει C: φυλάττεις N 16 num. cap. φοϚ ODi: ρα E tit. περὶ αἰθιοπίδος FRA: (om. δ) Di αἰθιοπίς οἱ δὲ αἰθιόπισσαν E καὶ αὕτη om. Οrib, φύλλα ἔχει παραπλήσια φλόμῳ Orib.E: φύλλα om. A. 17 δὲ om. Orib. λεῖα A : καὶ λία E πυκνὰ καὶ πολλὰ E καυλὸν τετράγωνον, τραχὺν καὶ παχύν, ἐοικότα μελιτταίνῃ ἀρκτίῳ, μασχάλας ἀνιέντα πολλάς· καρπὸν δὲ περὶ μέγεθος ὀρόβου, σύνδυο ἐν ἐνὶ ἀγγείῳ, ῥίζας ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ πυθμένος πολλάς, μακράς, παχείας, γευομένῳ κολλώδεις· γίνονται δὲ ξηραινόμεναι μέλαιναι καὶ σκληραί, κέρασιν ἐοικυῖαι. πλείστη δὲ γεννᾶται κατὰ τὴν Μεσσηνίαν καὶ τὴν Ἴδην.

ταύτης ἡ ῥίζα ἑψομένη καὶ πινομένη βοηθεῖ ἰσχιάδι, πλευρίτιδι, αἵματος πτύσει καὶ ἀρτηρίας τραχύτητι· λαμβάνεται δὲ μετὰ μέλιτος ἀντὶ ἐκλεικτοῦ.

105 ἄρκτιον, οἱ δὲ ἀρκτοῦρον. φλόμῳ καὶ αὕτη ἔχει τὰ φύλλα ἐοικότα, δασύτερα δὲ καὶ στρογγυλώτερα, ῥίζαν ἁπαλήν, λευκήν, γλυκεῖαν· καυλὸν δὲ μακρόν, μαλακόν, καρπὸν κυμίνῳ μικρῷ ὅμοιον.

ταύτης ἡ ῥίζα καὶ ὁ καρπὸς ἀφεψηθέντα ἐν οἴνῳ ὀδονταλγίας 105 RV: ἄρκτιον· οἱ δὲ ἀρκτοῦρον καλοῦσιν. 7 SIM.: Pl. l. s. D. eup. I 237 (219) — Pl. l s. eup. II 35 (247) — eup. I 208 (202) — Pl. l. s. eup. I 94 (139). 10 Pl. XXVII 33 (e S. N. — Crat.) — Plin. l. s. — Plin. XXVI, 129 eup. I 178 (186) — Pl. XXVII 33 eup. I 179 (189) — Pl. l. s. eup. I 237 (219) — Pl. l. s. eup. II 112 (311). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄρκτιον — ὅμοιον); Gal. XI 837 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἀρκτοῦρος (e D. glossogr). 1 τραχὺν καὶ παχύν PVF: παχὺν καὶ τραχὺν AHDi: καὶ παχύν om. Orib.E Dl: fort. recte μελιταίνῃ Orib. FAH: μελιταί////νη E (2 litt. eras. E2) cf. D. III 104 ἢ] τῆ E (corr. E2) 2 ἀρκτείῳ FHADi ad μασχάλας schol. Paris. Orib. (II 743 D.) ἀντὶ τοῦ κλῶνας· κυρίως δὲ μασχάλιον λέγεται τοῦ φοίνικος ἠ ῥάβδος καὶ μασχάλινον τὸ φοινίκινον πλέγμα ramulos multos habet Dl περὶ] κατὰ E: om. mg. add. Orib. (pr. m.) 3 εἰς ἐν ἀγγεῖον Orib. 4 παχείας, τραχείας E ad rem cf. Pl. radices numerosas, longas, plenas, molles, glutinosas gustu γενομένῳ δὲ E 5 τε καὶ Orib. κρέασιν Di cf. Plin. siccae nigrescunt in- durescuntque, ut cornua videri possint ἐοικότως PF: ἐοικότες VE (corr. E2) πλεῖσται δὲ γεννῶνται E 7 καὶ πλευρίτιδι καὶ E 8 καὶ om. E 9 δὲ καὶ E 10 num. cap. φοζ PADi: φοη FH: ρβ E xit. περὶ ἀρκτείου FHA: περὶ ἄρκτίου Di ἄρκτειον FHA: ἄρκτιον reliqui ἀρκτόκουρον RA2: asturon Dl at cf. Pl arction aliqui potius arcturum vocant, Hes. s v. καὶ αὕτη om. Orib. τὰ φύλλα ἔχει ROrib. 11 ὅμοια R ἁπλῆν R (superscr. A 2) 12 γλυκεῖαν, λευκήν ODi: λευκήν, γλυκεῖαν ROrib.E: radice tenera, alba dulcique Pl.: ἄρκτιον τὸ μὲν τῷ φλόμῳ παραπλήσιοι τὸ τὴν ῥίζαν ἁπαλὴν καὶ λευκὴν καὶ γλυκεῖαν ἔχον Gal.: radix mollis et alba et dulcis Dl μαλακόν, μακρόν ODi: μακρόν, μαλακόν Plin. Gal. Dl. Orib.E: μακρόν, ἁπαλόν R καρπὸν δὲ Orib.Di 14 post ῥίζα inser. δύναται Di: post καρπὸς E: radix et semen eius . . . dolore dentium mitigat Dl συνεψηθέντα N ἐν] σὺν C Gal. C fol. 44r: N fol. 26 ἀρκτόκουρον R: correxi διακρατούμενα πραύνει καὶ πυρικαύτων καὶ χιμέτλης ἐστὶ κατάντλημα· πίνεται δὲ καὶ πρὸς ἰσχιάδα καὶ δυσουρίαν ἐν οἴνῳ.

106 ἄρκιον, οἱ δὲ προσωπίδα, οἱ δὲ προσώπιον καλοῦσιν· ὅμοια τὰ φύλλα ἔχει τοῖς τῆς κολοκύνθης, μείζονα μέντοι καὶ σκληρότερα καὶ μελάντερα, δασέα· ἄκαυλος δὲ ἡ πόα, ῥίζα μεγάλη καὶ λευκή, ἥτις βοηθεῖ ποθεῖσα δραχμῆς μιᾶς πλῆθος μετὰ στροβίλων αἱμοπτυικοῖς καὶ ἐμπυικοῖς· παύει καὶ τὰ ἐκ τῶν λυγισμῶν περὶ τὰ ἄρθρα ἀλγήματα καταπλασσομένη λεία· καὶ τὰ φύλλα δὲ ὠφελίμως ἐπὶ τῶν παλαιῶν ἑλκῶν καταπλάττεται.

107 πετασῖτις· μόσχος ἐστὶ πήχεως μείζων, δακτύλου 106 RV: ἄρκιον ἢ προσωπίδα· οἱ δὲ προσώπιον, οἱ δὲ ποταμογείτων, οἱ δὲ σίνηπι Περσικόν, οἱ δὲ πανάκεια, οἱ δὲ κρήνιον, οἱ δὲ θλάσπι, οἱ δὲ ἀπαρίνην, Ῥωμαῖοι περσωνάκιαμ, οἱ δὲ λάππαμ. 3 SIM.: Pl. XXV 113 (e S. N) — Pl. XXVI 28 D. eup. II 30 (239) — eup. I 184 (191). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄρκιον — λεικῄ); Gal. XI 837 s. v. ἕτερον ἄρκτιον (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 10 EXC.: Orib. XII s. v. (πετασῖτις—μύκης); cf. Gal. XII 98 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 11 SIM.: Ps. Ap. 37. 1 πραύνειν DiE (ν eras. E2) πυρίκαυτα καὶ χέμεθλα καταντλούμενα R χιμέτλης E: χεμέτλης PVF χυμέθλης HADi 2 πίνεται] ποιεῖ R ἰσχιάδας RHADi δυσουρίας R 3 num. cap. φοη PADi: φοθ FH: ργ E tit. περὶ ἀρκείου HADi ἄρκιον Orib.NDl. Pl. Paul. Aeg.: ἄρκειον HADi D. eup. II 112 (311): ἀρκεῖον E: ἄρκτιον Gal. PVF (frustra def. Salm. de hom. 53) post ἄρκιον syn. e R add. A, mg. H2 δὲ pr.] μὲν HA οἱ δὲ προσώπιον om. Orib. προσώπειον FHD] 4"ἐοικότα ἔχει τὰ φύλλα N: φύλλα ἔχει ὅμοια FHADi post τῆς c. 16 litt. eras. E2 5 μελάντερα καὶ EDi δὲ om. A: δέ ἐστιν E ἄκαυλος δὲ ἡ πόα] καυλὸν ὑπόλευκον N: καυλὸν ὑπόλευκον, ἐνίοτε δὲ καὶ ἄκαυλος ἡ πόα Di cf. Dl hasta maior cum foliis (?): 6 καὶ om. NOrib.E λευκή] μέλαινα κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν, ἔνδοθεν λευκή N: λευκὴ ἔνδοθεν, ἔξωθεν δὲ μέλαινα ADi: radicem albam et grandem Pl. τὸ πλῆθος F: δραχμῆς ὁλκὴ πλῆθος N 7 αἱμοπτυι- κοῖς καὶ τὰ ἐνπυρι (sic) N : αἱμοπτοικοῖς, ἐμπυικοῖς Di: ἐμπυικοῖς καὶ αἱμο- πτοικοῖς E: αἱμοπτυικοῖς καὶ om. O (superscr. om. καὶ H 2) cf. Pl. XXVI 28 contra purulentas contraque cruentas excreationes persollatae radix drachma ponderis cum pineis nucleis XI: emptoicis et empiicis Dl cf. D. eup. II 30 (239) 8 λιγυσμῶν F 10 num. cap. φοθ PHDi: φπ FH: ρδ E tit. περὶ πετασίτου FHDi: περὶ πεντασίτου A πετασίτης FHDiOrib. l. s.: πετασσεῖτις E: πεντασίτης A μόσγος] θαμνίσκος E ἐστὶ om. Orib. μείζων πήχεως ROrib.EDi 11 N fol. 21: om. C οἱ δὲ ποταμογείτων—θλάσπι om. H 12 ποταμογεῖτις N: correxi πανάκια N: correxi 13 κρήνιον N: correxi prsolate Pl.: perso- natiam Ps. Ap. cf. Pelag. ed. Ihm 138. 198. 14 λαμπαμ N: λαπάμ H: λαμπάν A μεγάλου πάχος, ἐφʼ οὖ φύλλον πετασῶδες, μέγα, προσκείμενον ὥσπερ μύκης, ποιοῦν πρὸς τὰ κακοήθη καὶ φαγεδαινικὰ ἕλκη λεῖον καταπλασσόμενον.

108 ἐπιπακτίς, οἱ δὲ ἐλλεβορίνην, θαμνίσκος μικρός, φυλλάρια ἐλάχιστα ἔχων.

πίνεται δὲ πρὸς τὰ θανάσιμα καὶ πρὸς τὰ περὶ ἧπαρ νοσήματα |.

109 καπνὸς ὁ ἐν ταῖς κριθαῖς φυόμενος· βοτάνιόν ἐστι θαμνοειδές, κορίῳ ἐοικός, τρυφερὸν πάνυ, τὰ δὲ φύλλα λευκότερα καὶ τεφροειδῆ, πολλὰ πανταχόθεν, ἄνθος πορφυροῦν.

107 R V: πετασῖτις. 108 RV: ἐλλεβορίνη· οἱ δὲ ἐπιπακτίς, οἱ δὲ βόρειον. 109 RV: καπνὸς κορυδάλλιον· οἱ δὲ κόριον, οἱ δὲ κόριον ἄγριον, οἱ δὲ καπνὸς ὁ ἐν ταῖς κριθαῖς, οἱ δὲ καπνῖτις, οἱ δὲ μαρμαρῖτις, οἱ δὲ καπνογόργιον, οἱ δὲ χελιδόνιον μικρόν, οἱ δὲ περιστέριον, οἱ δὲ κανθαρίς, οἱ δὲ χαλκόκροτ, Ῥωμαῖοι ἄπιουμ, οἱ δὲ φουμάρια, Αἰγύπτιοι κνύξ, οἱ δὲ τούκοιν. 4 SIM.: Pl. XXVII 76 (e S. N. — Crat.) cf. Pl. XIII 114 — Pl. l. s. D. eup. II 58 (270). 4 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐπιπακτίς — νοσήματα); cf. Paul. Aeg. VII 3 ἐπι- πακτίς· οἱ δὲ ἑλλεβορίνη. πίνεται πρὸς τὰ θανάσιμα καὶ τὰ καθʼ ἧπαρ νοσήματα. 8 SIM.: Pl. XXV 156 (e S. N.) — Pl. l. s. ë Pl. XXVI 35. 57 eup. II 112 (312) Zop. Orib. II 566). 8 EXC: Orib. XI s. v. (καπνὸς — πορφυροῦν); cf. Gal. XII 8 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 τὸ πάχος ROrib.E μέγα πετασῶδες R: πετασσῶδες E 2 τὰ om R. 4 num. cap. φπ PADi: φπα FH: ρε E tit. περὶ ἐπιπακτίδος FRADi ἐπιτακτὶς Paul. Aeg. l. s.: epicactis Pl. οἱ δὲ ἐλλεβόρειον, οἱ δὲ βόρειον E: ἑλλεβορίνην, οἱ δὲ βόριον Di: epicactis ab alis elleborine vocatur Pl. (unde embo- inen apud Pl. XIII 114 corrige) θάμνος ἐστὶ E 5 ἐλάχιστα φυλλάρια RDi 6 δὲ om. R πρὸς τὰ θανάσιμα δὲ πίνεται Di: πρὸς (πᾶν add. N) θανάσιμον R τὰ alt.) om. E ἐν ᾔπατι RDi: ἥπατος E2: καθʼ ἧπαρ Paul. Aeg. 8 num. cap. φπα PADi: φπβ FH: ρϚ E tit. περὶ καπνοῦ HADi: κα- πνὸς ὁ ἐν ταῖς κριθαῖς F post καπνὸς syn. e R add. DiA, mg. H2 ὁ — φυό- μενος om. ROrib.Di ἐπὶ τῶν κριθῶν E 10 καὶ τετροειδῆ om, Orib. τρυ- φεροειδῆ E 11 C fol. 258v; N 123 12 C fol. 113v: N 72 βόριον RDi: correxi 13 C fol. 157r: N 46 οἱ δὲ κορυδάλιον ἢ κόριον Di κορυδάλιον HADi οἱ δὲ κόριον — κριθαῖς om. HA 14 καπνίτης HADi 15 μαρμαρίτης HADi cf. Pl. XXIV 160 16 ΧΑΛΚΟΚΡΟΙ R: χαλκοκρί HDi: correxi 17 τουκίν Di: τουκύν HA

ταύτης ὁ χυλὸς δριμύς, ὀξυδερκής, δακρύου ἀγωγός, ὅθεν καὶ τὸ ὄνομα εἵλκυσε. δύναται δὲ καὶ τὰς ἐκ τῶν βλεφάρων ἑλκυσθείσας τρίχας σὺν κόμμει καταχρισθεῖσα μὴ ἐᾶν φύεσθαι. βρωθεῖσα δὲ ἡ πόα χολὴν διʼ οὔρων ἄγει.

110 λωτὸς ὁ ἐν τοῖς παραδείσοις φυόμενος, ὃν ἔνιοι τρίφυλλον καλοῦσι, χυλισθεὶς καὶ μιγεὶς μέλιτι ἄργεμα καὶ νεφέλια καὶ λευκώματα καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις ἀποκαθαίρει.

111 λωτὸς ἄγριος· φύεται μὲν πλεῖστος ἐν Λιβύῃ, καυλὸν φέρων δίπηχυν ἢ καὶ μείζονα, μασχάλας ἔχοντα πολλάς, φύλλα ὅμοια λωτῷ τριφύλλῳ τῷ ἐν χορτοκοπίοις γεννωμένῳ, σπέρμα ἐοικὸς τήλιδι, μικρότερον δὲ πολλῷ, φαρμακῶδες 110 RV: λωτός· οἱ δὲ τρίφυλλον καλοῦσιν, οἱ δὲ τριπόδιον, οἱ δὲ τρίβολον. 111 RV: λωτὸς ἄγριος· οἱ δὲ τρίφυλλον, οἱ δὲ Λιβυὸν καλοῦσι, Ῥωμαῖοι τριφόλιουμ μίνους. 5 SIM.: P. XXII 55 (e S. N.) — D. eup. I 41 (112). 5 EXC.: med. Gal. XII 65 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.); Hes. s. v, λωτός. 8 SIM.: Pl. XXII 56 (?) — D. eup. II 105 (305). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (λωτὸς — γεύσει); cf. Gal. XII 65 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3). 1 τούτου HDi δακρύων RDi post ἀγωγὸς add. ἀποσπῶν δάκρυον E: ὥσπερ ὁ καπνὸς e Gal. addi vult Sarac. 2 τοὔνομα RDi καὶ (alt.) om. NDi 3 ἑλκυσθείσας PVFE: διπλᾶς RADiH (in ras.): τιλθείσας coni. Marc. κόλλα ἢ κόμη E καταχρισθείς Di: καταχρισθείσας FHA : καταπλασθεῖσα R (καταπλα- σθείσας A 2) 4 πλείονα χολὴν E οὖρα ἄγει (om. χολήν) R: οὖρα ἄγει χολώδη Di 5 num. cap. φπ PADi: φπγ FH: ρζ E tit. λωτὸς F: περὶ λωτοῦ ADi: περὶ ἡμέρου λωτοῦ H λωτὸς ὃν ῥωμαιστὶ δριύλατον λέγουσιν mg. add. E2: λωτὸς ἥμερος (om. R), οἱ δὲ τρίφυλλον, οἱ δὲ τριπόδιον, οἱ δὲ τρίβολον καλοῦσι (post τρίφ. colloc. R)· φύεται ἐν παραδείσοις, ὃς (δστις N) χυλισθεὶς κτλ. RDi] 6 folia loti sativae argema discutere Pl. l. s. testatur καὶ (alt.) om. RE 7 καὶ (pr.) om. RE καθαίρει καὶ θεραπεύει E: ἀποκαθαίρει ἐνχριόμενος N in fine e R add. A λωτὸς λέγεται καὶ ἥμερος· οἱ δὲ τρίφυλλον, οἱ δὲ τριπό- διον, οἱ δὲ τρίβολον 8 num. cap. φπγ PADi: φπδ FH: ρη E tit. περὶ λωτοῦ ἀγρίου HDi: περὶ ἀγρίου λωτοῦ A : om. F post ἄγριος syn. e R add. DiA, superscr. H2 πλεῖστος om. ROrib. 9 διπηχη καὶ (sic) R: ἢ om. Orib. πολλά P cf. Dl ramulos plurimos habet 10 φύλλα om. PVF ὁμοίας F λωτῷ om. Orib. λωτῷ τῷ RDi cf. Salm. Plin. exercit. 172 D. IV 112 χορτοκοπείοις RDi: χορτο- κοποίοις AE 12 C fol. 207r: N 111 λωτὸς ἥμερος HDi καλοῦσιν om. H 14 C fol. 208r: N 111 οἱ δὲ τρίφυλλον om. A. λίβυον libri: cor- rexi 15 καλοῦσι om. HA τριφολλιούμ βίνους HDi: τριφόλιουμ βίνους A τριφολιουμίνους superscr. A2) ἐν τῇ γεύσει. δύναμιν δὲ ἔχει θερμαντικήν, ἠπίως στυπτικήν, ἀποκαθαρτικὴν σπίλων τῶν ἐπὶ τοῦ προσώπου καὶ ἐφηλίδων σὺν μέλιτι καταχριόμενος, πινόμενος δὲ καθʼ ἑαυτὸν λεῖος ἢ καὶ μετὰ μολόχης σπέρματος σὺν οἴνῳ ἢ γλυκεῖ τοῖς περὶ κύστιν ἀλγήμασι βοηθεῖ.

112 κύτισος· θάμνος ἐστὶ λευκὸς ὅλος, ῥάβδους ἀνιεὶς πήχεως ἢ καὶ μείζονας, περὶ ἃς τὰ φύλλα ὅμοια τήλιδι ἢ λωτῷ τῷ τριφύλλῳ, μικρότερα δὲ καὶ ῥάχιν ἔχοντα μέσην, ἔν τε τῷ διατριβῆναι τοῖς δακτύλοις ὄζοντα ζωμοῦ, ἐν δὲ τῇ γεύσει ὅμοια ἐρεβίνθοις χλωροῖς.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα ψυκτικήν, διαφορητικὴν τῶν ἐν ἀρχῇ οἰδημάτων σὺν ἄρτῳ λεῖα καταπλασθέντα· κινεῖ δὲ καὶ οὔρησιν τὸ ἀφέψημα αὐτῶν πινόμενον. ἔνιοι δὲ φυτεύουσιν αὐτὸν παρὰ τοῖς σμήνεσιν ὡς ἐπαπτικὸν τῶν μελιττῶν.

113 λωτὸς ὁ ἐν Αἰγύπτῳ γεννώμενος ἐν τῷ ὕδατι τῶν 112 RV: κύτισος· οἱ δὲ τηλίνην, οἱ δὲ λωτὸν μέγαν, οἱ δὲ τρίφυλλον, Ῥωμαῖοι τριφόλιουμ μάϊους. 6 SIM.: Pl. XIII 130 (ex Hyg. — Amphil.) cf. Pl. XVIII 144 schol. Nic. Th. 617 — Pl. XIII 131 (e Ps. Democr. et Aristom) XXI 70 Col. V 12, 1 (ex Hyg). 6 EXC.: cf. Gal. XII 55 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 15 SIM.: Theophr. h. pl. IV 8, 9 sq. Pl. XIII 107 (e Theophr. — Iuba) cf. Herod. II 92. Diod. I 34. Callix (Ath. XV 677 d ═ F. H. G. III 64). 1 δύναμιν ἔχων (ἔχον HA) O: δύναμιν δὲ ἔχον C: δύναμιν δὲ ἔχει NEDi: semini tantum inesse virtutem medicam testantur Gal. l. s. D. eup. II 105 (305) λωτοῦ σπέρμα ὁμοίως ἐν οἴνῳ (sc. ἀλγήματα κύστεως ἰᾶται) ἠπίως om. R στυπτικήν om. E, post ἀποθαρτικὴν transpos. C 2 σπίλων om. R post σπίλων c. 11 litt. del. E2 τῶν προσώπων E 3 καταχριόμενον RE: καταχριό- μενος reliqui πινόμενον E: συμμιγόμενον R: πινόμενος reliqui καὶ καθʼ αὑτὸ E: καθʼ αὑτὸ R: καθʼ ἑαυτὸν reliqui λεῖον RE: λεῖος reliqui ἢ om. RE 4 μολόχης P: μαλάχης reliqui ἢ om. E 6 num. cap. φπδ PDi: φπε FHA : ρθ E tit. περὶ κυττισοῦ FA: περὶ κυττισσοῦ Di κύτισσος P: κυττισός FA: κυττισσός Di post κύτισος syn. e R add. Di, mg. H2 ὅλος λευκὸς A: ὅλος ὡς ῥάμνος NDi: ὡς ῥάμνος superscr. H2, add. A κλάδους Di 7 πηχιαίας N: πηχιαίους E. πηχυαίους Di ἢ (pr.) om. NDi μείζους E ἃς] οὓς EDi τήλι N 8 τῷ (pr.) om. NFHADi μέσην] μείζονα FH: μείζονας A τε] δὲ NE 9 ξωμοῦ PFNDl: εὐζώμου HADi: λωτοῦ E: iuscellum redolent Dl 10 ἐρεβινθίοις E 11 στυπτικὴν καὶ ψυκτι- κὴν E: virtus est foliis ipsis stiptica Dl τῶν ἐν ἀρχῇ om. N 13 οὖρα EDi 14 αὐτὸ libri: corr. nescio quis ἐπακτικῶν μελιττῶν P: τῶν om. FE 15 num. cap. φπε PDi: φπϚ FHA : ρι E tit. λωτός F: περὶ λωτοῦ DiH: περὶ λωτοῦ ἑτέρου A τοῖς ὕδασιν E 16 N fol. 106: om. C marg. add. N (man. rec.) trifolium maius 17 τρι- φόλλιουμ NH: τριφυλλιούμ Di πεδίων ἐπικλυσθέντων· καυλός ἐστι τῷ τοῦ κυάμου ἐμφερής. ἔχων ἄνθος λευκόν, ἐοικὸς κρίνῳ, ὅ φασι κατὰ τὰς ἀνατολὰς τοῦ ἡλίου ἀναπλοῦσθαι, δύνοντος δὲ μύειν καὶ ὅλην τὴν κωδύαν ἐν τῷ ὕδατι κρύπτεσθαι πάλιν τε πρὸς τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου ὑπερκύπτειν. ἔοικε δʼ ἡ κωδύα μήκωνι μεγίστῃ, ἐν ᾗ καρπὸς ὡς κέγχρος, ὃν ξηράναντες οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ἀλοῦσι πρὸς ἀρτοποιίαν· ῥίζα ὁμοία μήλῳ κυδωνίῳ, ἥτις καὶ αὐτὴ ἐσθίεται ἑφθή τε καὶ ὠμή· ἀναλογεῖ δὲ ἑψηθεῖσα τῇ ποιότητι λεκίθῳ ᾠοῦ.

114 μυριόφυλλον· καυλίσκος ἐστὶ τρυφερός, μονοφυής, μονόρριζος, περὶ ὃν φύλλα πολλά, λεῖα, μαράθῳ ὅμοια, ὅθεν καὶ ὠνόμασται· ὁ δὲ καυλός ἐστιν ὑπόκιρρος, διάκοιλος, ὡς ἐπίτηδες διερρινημένος· φύεται ἐν ἑλώδεσι χωρίοις.

114 RV: μυριόφυλλον· οἱ δὲ μηλόφυλλον, οἱ δὲ στρατιωτική, οἱ δὲ Ἀχίλλειος, Ῥωμαῖοι μιλλεφόλιουμ, οἱ δὲ σουπερκίλιουμ Βένερις, Γάλλοι βελιοκάνδο. 9 SIM.: Pl. XXIV 152 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. I 162 (178). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (μυριόφαλλον — χωρίοις); cf. Gal. XII 81 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 88 (unde Ps. Orib. I 75). 13 SIM.: Ps. Ap. 88. 1 ἐπικλυσθέντων πεδίων FHADi cf. Theophr. h. pl. ὁ δὲ λωτὸς καλούμενος φύεται μὲν πλεῖστος ἐν τοῖς πεδίοις, ὅταν ἡ χώρα κατακλυσθῇ 2 ἄνθος μικρὸν ADi: μικρὸν superscr. H2 κρόνῳ] κριθῇ OEDiDl: corr. Marc. coll. Theophr. τὸ ἄνθος αὐτοῦ λευκόν, ἐμφερὲς τῇ στενότητι τῶν φύλλων τοῖς τοῦ κρίνου 3 ἁπλοῦσθαι EDi τὴν ὅλην E 4 κρύπτεσθαι ἐν τῷ ὕδατι Di καὶ πάλιν E 5 ἀνακύπτειν E ὁ καρπὸς E 6 ἀλοῦσι PFE2 (in ras.): βάλλουσιν HADi: siccant Dl πρὸς] εἰς EDi 7 ῥίξαν δὲ ἔχει ὁμοίαν Di 8 ὠμή τε καὶ ἑφθη Di ἀναλογεῖ δʼ ἑψηθεῖσα τῆ ποιότητι λεκίθω ὠοῦ (sic) corr. E2, mg. add. (cum ἀνελέγει δὲ πεψηθεῖσα εἶχεν? ?) τῇ ποιότητι ἑψηθεῖσα FHA 9 num. cap. φπϚ PDi: φπζ FHA: ρια E tit. περὶ κυριοφύλλου FHADi post μυρ. syn. e R add. DiA, mg. H2 κλαδίσκος E μονοφυής, τρυφερός Di: μονοφυὴς om. Orib. 10 μονόρριζος om. REDl περὶ τὰ φύλλα E πολλά om. R: λία πολλά E: λεῖα om. R μαράκῳ R: ἀμαράκῳ Di: similis feniculo Pl. maratro similia Dl 11 ὑπόκιρρος HADi: ὑπόκοιλος NOrib.E (ι in ras. E2) PF: ὑπόκυλος C cf. Ps. Ap. thyrso unius radicis, molli, fulvo, ita caequato atque elimato ut manufactus videatur διάκοιλος] διαποίκιλος PFHE: διαποί- κιλος A (πυκνος superscr. A2): διάπυκνος reliqui: correxi coll. Dl quae hasta in se intervalla fossarum habet 12 διερρινημένος Orib.: διερριμμένος R: διαρε- ρινημένος PE: διαρερινισμένος FHDi: διαρερινεισμίνος (διερημένος superscr. A2)A φύεται δὲ E τόποις REDi 13 C fol. 237v: N 90 mg. add. N (man. rec.) millefolium 14 ἀχίλ- λιος R cf. Ps. Ap. hanc herbam Achilles invenit, unde vulnera ferro facta sana- at et ob id achilleos vocatur μιλλεφολιαμ CH: μιλλεφολλιαμ N: μιλεμφολιούμ Di: μελεφολιάμ A : miliflium Pl. σουμπερκιλιούμ Di: alii vocant supercilium Veneris Ps. Ap. 15 βελιοκανδο R: βελιοκαρδώ H: βελλιοκαρδώ A: βελιοκαίδας Di: Galli mulicandos vocant Ps. Ap. cf. D. IV 36

τηρεῖ δὲ ἀφλέγμαντα τὰ πρόσφατα τῶν τραυμάτων σὺν ὄξει χλωρόν τε καὶ ξηρὸν καταπλασσόμενον· ποτίζεται δὲ καὶ πρὸς πτώματα σὺν ὕδατι καὶ ἁλσίν.

115 μυρρίς, οἱ δὲ μύρραν καλοῦσι· τῷ καυλῷ καὶ τοῖς φύλλοις ἔοικε κωνείῳ, ῥίζαν δὲ ἔχει ὑπομήκη, ἁπαλήν, περιφερῆ, εὐώδη, ἡδεῖαν βρωθῆναι. ἥτις πινομένη σὺν οἴνῳ φαλαγγιοδήκτοις βοηθεῖ, καθαίρει δὲ ἔμμηνα καὶ λοχεῖα, καθεψηθεῖσα δὲ ἐν ῥοφήμασιν ὠφελίμως φθισικοῖς δίδοται. ἱστοροῦσι δὲ ἔνιοι πινομένην αὐτὴν καθʼ ἡμέραν δὶς ἢ τρὶς σὺν οἴνῳ ἐν λοιμικαῖς καταστάσεσι βοηθεῖν πρὸς τὸ ἄνοσον διαμένειν.

116 μύαγρον, οἱ δὲ μελάμπυρον· πόα φρυγα|νώδης, 115 RV: μυρρίς· οἱ δὲ μύρραν καλοῦσιν, οἱ δὲ κονίλην. 116 RV: μύαγρον ἢ ἀσπάραγον ἄγριον· οἱ δὲ πετραῖον, οἱ δὲ μελάμπυρον, οἱ δὲ μυόθηρον, οἱ δὲ μυάγραν, Ῥωμαῖοι σπάραγουμ. 4 SIM.: Pl. XXIV 154 (e S. N.) XXVI 108 ex auct. Rom.) — Pl. l. s. eup. II 38 (251). 4 EXC. Orib. XI s. v. (μυρρίς — βρωθῆναι) cf. Gal. XII 81 (═ Paul. Aeg. VII c. 3 s. v.). 11 SIM.: Pl. XXVII 106 (e S. N.). 11 EXC.: med. Gal. XII 79 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. μυάγρου) cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. μύρον (e D.). 13 SIM.: Ps. Ap. 84. 1 τηρεῖ τοῦτο R: τοῦτο τηρεῖ Di νεότρωτα τῶν ἑλκῶν RDi: superscr. A2 2 καὶ (alt.) om R. 3 πνεύματα non recte coni. Marc. cf. Pl. l. s. ὕδασι HA καὶ ἁλσίν om. RE: del. A2 4 num. cap. φπζ PDi: φπη FHA: ριβ E tit. περὶ μυρρίδος DiHA μύρρις Orib.FV: μυρρίς HDiGal. (Orib. II 667): μύρις CE post μυρρίς syn. e R add. Di μύραν NEA post μύρραν add. οἱ δὲ κονίην A (mg. H2) 5 κωνίῳ ROrib. ἐπιμήκη Di: ὑπομήκη καὶ (dittogr.) E: ἁπαλὴν ὑπομήκη Orib. περιφερῆ om. Dl: περιφερῆ καὶ Orib. 6 ἡδεῖαν om. R 7 δὲ καὶ R λόχια RH 8 δὲ om. E, add. E2 ῥοφηματίῳ N: ῥοφήματι E φυσικοῖς C ἱστοροῦσιν δέ τινες ἐνίους αὐτὴν καθʼ ἡμέραν πίνοντας δὶς ἢ τρὶς σὺν οἴνῳ καὶ τοῖς ἐν λοιμικαῖς R 9 καθʼ ἡμέραν om. Di τρὶς τῆς ἡμέρας FHADi ἐν οἴνῳ E 10 οἰμικαῖς καταστάσι (sic) P: ἀνστάσεσιν C] ἀνόσους Di ἄνο- σμον εἶναι R 11 num. cap. φπη PDi: φπθ FHA : ριγ E tit. περὶ μύγρου A: περὶ μυάγρου HDi μύγρον F (μίαγρον in ind. F) A: μύαγρος Di: μύαρον Paul. Aeg.: myagros herba Pl.: μύαγρον reliqui 12 C fol. 233r: N 102 κόρις C μόραν N 13 fol. 227r: N 91 errore text. asparagi (D. II 151) add. R marg. add. N (man. rec.) sparagus agrestis ἢ ἀσπάραγον ἄγριον om. C ἀσπάραγον ἄγριον N: alii sparagos agrios Ps. Ap. πετρεον R 14 Itali dicunt sparagos rusticos, alii sparagos nostros Ps. Ap. (L) δίπηχυς, φύλλα ἔχουσα ἐμφερῆ τοῖς τοῦ ἐρυθροδάνου, σπέρμα τήλιδι ἐοικός, λιπαρόν, ᾧ χρῶνται κόπτοντες ὑποπεφωγμένον καὶ περιπλάττοντες ῥάβδοις καὶ ἀντὶ λύχνου χρώθμενοι.

δοκεῖ δὲ τὸ ἐξ αὐτῶν λίπος ὁμαλίζειν καὶ λεαίνειν τὰς τοῦ σώματος τραχύτητας.

117 ὀνάγρα, οἱ δὲ ὀνοθήραν, οἱ δὲ ὀνοῦριν· θάμνος ἐστὶ δενδροειδής, εὐμεγέθης, φύλλα ἔχων ἀμυγδαλῇ παραπλήσια, πλατύτερα δὲ καὶ ἐμφερῆ τοῖς τοῦ κρίνου, ἄνθη ῥοδοειδῆ, μεγάλα, ῥίζαν δὲ μακράν, λευκήν, ἥτις ξηρανθεῖσα οἴνου ὀσμὴν ἀποδίδωσι φύεται ἐν ὀρεινοῖς τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει τὸ ἀπόβρεγμα τῆς ῥίζης ὑπὸ τῶν ἀγρίων ζῴων πινόμενον ἡμεροῦν αὐτά· καταπλασθεῖσα δὲ πραΰνει τὰ θηριώδη ἕλκη.

118 κρίσσιον· ἁπαλὸν καυλίον ἐστίν, ὡς δίπηχυ, τρίγωνον 6 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 19, 1; Plin. XXVI 111 (e S. N. — Crat.) — [Theophr.] l. s. Plin. XXIV 167 (e Crat.) — Plin. XXVI 146. 6 EXC.: Orib. XII s. v. (δνάγρα — τόποις); Gal. XII 89 (═ Orib. II 669) Paul. Aeg. VII c. 4 s. v.: ὀνάγρα (ὀνάγραν libri)· οἱ δὲ ὀνοθήραν, ἄλλοι ὀνοθοῦ- ριν. θάμνος ἐστὶ δενδρώδης, οὗ ἡ ῥίζα καταπλασθεῖσα τὰ θηριώδη τῶν ἑλκῶν πραΰνει. 14 SIM.: Pl. XXVII 61 (e S. N. — Crat.) 14 EXC.: Ps. Ap. 68 (═ Ps. Orib. I 56). 1 τοῦ] τῆς PF cf. D. III 143 ἐρυθροδάνου, ὠχρά EDiA (ὠχρά superscr. H2) cf. Dl folia similia eritrodani habet et viride 2 τήλιδι] τραχήλῳ OEDi at cf. Dl semen habet fenigreci simile: τήλει non recte Spr. cf. D. IV 111 ὑποπεφωγμένον OE: αὐτὸ πεφωγμένον Di 4 αὐτῶν libri: αὐτοῦ Spr. at pluralis notio facile e voce σπέρμα suppletur 6 num. cap. φπθ PFHDi: φ𝒢 A: ριδ E tit. περὶ ὀνάγρας FHADi ὀνάγραν Orib.FHADl. ὄναγρον E Gal. (Orib. II 669): onear (onagra leg.) Pl. δὲ (pr.)] μὲν HA οἱ δὲ ὁνοθήραν om. Orib. ὀνοθήρας [Theophr.] Gal. (Orib. II 669) Paul. Aeg.: onothera Plin. cf. Bretzl Bot. Forsch. des Alexanderz. 265 ὀνονριν ODi: ὀνόγυρον Orib. (cf. D. III 150): ὀνοθοῦριν E Paul. Aeg.: ὀνοθουρίς Gal. (Orib. II 669) cf. Pl. XXIV 167 Crateuas onothurin (ono- thuriden E) 7 δενδρῳδης Orib.: αὐτὸς δὲ μέγας θάμνος [Theophr.] εὐμε- γέθη E: frutex est arborosa et maior Dl ἀμυγδάλῃ F 8 δὲ om. Orib.: δὲ ἔχει E 9 μακράν] μικράν OEDiDl: μμκράν Orib.: longa radice Pl.: ῥίζα δὲ ἐρνθρὰ καὶ μεγάλη [Theophr]. μακρὰν post λευκὴν transpos. FHADi ἥτις om. Orib. ad rem cf. [Theophr.] ὄξει δὲ αὐανθεῖσα ὥσπερ οἴνου (cf. Bretzl l. s.) 10 φύεται δὲ E χωρίοις Orib. E: φιλεῖ δὲ ὀρεινὰ χωρία Theophr. 12 non recte Dl cataplasmis adibita morsibus venenatis occurrit cf. Pl. XXVI 146 onothera efferantia sese ulcera sanat 14 num. cap. φ𝒢 PFHDi: om. A: ριε E tit. περὶ κρισσίου AHDi κρίσ- σιον ODi: κρίσιον RE: crysion Ps. Ap. (L): crision Dl: cirsion Pl. cf. Hes. s. v. κιρσός et κρισσός post κρίσσιον syn. e R add. ADi, mg. H2 καυλός ἐστιν ἁπαλός RDi: κατλίον ἐστὶν ἁπαλόν E δίπηχυς CDiE (corr. E2): διπηχιαῖος N τὸ κάτωθεν ἀκάνθιά τε ἐκ διαστήματος ἐπʼ αὐτῷ μαλακά· τὰ δὲ φύλλα βουγλώσσῳ ἐμφερῆ, δασέα μετρίως καὶ μικρότερα, ὑπόλευκα, ἀκανθώδη τοῖς πέρασι· τὸ δὲ ἀνωτάτω τοῦ καυλοῦ περιφερές, δασύ, καὶ ἐπʼ αὐτοῦ κεφάλια ἀκροπόρφυρα, ἐκπαππούμενα.

ταύτης τὴν ῥίζαν Ἀνδρέας ἀναγράφει ὑπὲρ τὸν ἀλγοῦντα τόπον ἀναδεομένην παύειν κρισσῶν ἀλγήματα.

119 ἀ στὴρ Ἀττικός, οἱ δὲ βουβώνιον καλοῦσι· ῥαβδίον ξυλῶδες, ἐπʼ ἄκρου ἔχον ἄνθος μήλινον ὥσπερ ἀνθεμίδος, 118 RV: κρίσσιον· οἱ δὲ τρίγωνον, οἱ δὲ βούγλωσσυν μέγα καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι σπίνα μόλλις. 119 RV: ἀστὴρ Ἀττικός· οἱ δὲ ἀστερίσκος, οἱ δὲ ἀστέριον, οἱ δὲ βουβώνιον, οἱ δὲ ὑόφθαλμον, Ῥωμαῖοι ἰγγυνάλις, Δάκοι δαθιβίδα. 8 SIM.: Pl. XXVII 36 (e S. N.). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀστὴρ — δασέα); cf. Gal. XI 841 (═ Aet. I s. v Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 61 (unde Ps. Orib. I 49). 10 SIM.: Ps. Ap. 68. 12 SIM.: Ps. Ap. 61. 1 τὸ] τὰ ODi: corr. E2 post κάτωθεν distinx. E κάτωθεν φυλλάρια (φύλλα E) ῥοδοειδῆ (φυλλάριον ῥ. N) ἔχοντα τὰς (om. C) γωνίας ἀκανθώδεις (ἀκάν- θια E) ἐκ διαστημάτων ἐπʼ αὐτῶν (ἐπ’ αὐτῶν om. Di) μαλακάς (μαλακά E) REDi: φυλλάρια ῥοδοειδῆ superscr. H2: φυλλάριά τε ῥοδοειδῆ add. A at cf. Ps. Ap. herba cirsion thyrso est bicubitali, trigono inferius, summitate rotundo: Plin. cirsion cauliculus est tener, duum cubitorum, triangulo similis, foliis spinosis circum- datus. spinae molles sunt. folia bovis linguae silimia 2 ΔΑϹΕΩΙΕΤΡΙΩϹ (sic) P μικρότερα REDl Pl.: μακρότερα ODi (μικρότερα superscr. A2) 3 ὑπό- λευκα καὶ (dittogr.) E ἀνώτατον R 4 ἐκπατούμενα R 7 ἀναδουμένην HADi: ἀναδευομένην R (superscr. A2) κρεισσῶν (ε superscr.) P: κρεῖσσον F: κιρσῶν EDi, superscr. H2: κισσῶν R (superscr. A2) ἀλγήματα] πόνους NDi (superscr. H2): πονοῦσιν C (superscr. A2) 8 num. cap. φ𝒢α ODi: ριϚ E tit. περὶ ἀστέρος ἀττκοῦ FHA: περὶ ἀστέ- ρος Di post ἀττικὸς syn. e R add. ADi, mg. H2 ἢ βουβώνιον (om. καλ.) Orib. ῥαβδία ξυλώδη R (superscr. A2): καυλίον ἢ καὶ ῥαβδίον E: virga est lignosa Dl 9 ἔχοντα ἄνθος N: ἄνθος ἔχοντα C fort. ἀνθύλλιον πορφυροῦν ἢ (om. N) ἐνίοτε (om. N) μήλινον RDi: πορφυρεῖ ἢ μήλινον A (del. et mg. add. πορφυροῦν ἢ ἐνίοτε μήλινον A2): πορφυροῦν ἢ superscr. H2: super se habet flo- rem melinu(m) sicut antemis Dl μήλινον] nigrum Ps. Ap. 10 C fol. 198r: N 106 marg. add. N (m. rec.) lingua bovis οἱ δὲ τρί- γωνον om. HADi 11 σπιναμολίς A: σπιναμελλίς Di Latini spinam mollem appellant Ps. Ap. 12 C fol. 33r: N fol. 7 ἀστέριον a Crat. vocabatur cf. M. Wellmann I 20 12 ἰγγυνάλις C: ἰνγυνάλις N: ἰγγνινάλις AHDi cf. Pl. XXVI 92 inguinalis quam quidam argemonion vocant: Ps. Ap. nomen herbae asterion, Romani inginalem (L: inguinalem L1) vocant Δάκοι ῥαθιβίδα marg. add. A2 cf. Tomaschek l. s. 32 κεφάλιον περισχιδές, ἔχει δὲ φυλλάρια ἀστέρι ὅμοια τὰ δὲ περὶ τὸν καυλὸν φύλλα ὑπομήκη καὶ δασέα.

ὠφελεῖ δὲ στόμαχον πυρούμενον, ὀφθαλμῶν φλεγμονὰς καὶ τὰς ἄλλας προπτώσεις ἕδρας· φασὶ δὲ καὶ τὸ πορφυρίζον τοῦ ἄνθους μεθʼ ὕδατος ποθὲν συναγχικοῖς βοηθεῖν καὶ ἐπιληψίαις παίδων. ἁρμόζει δὲ καταπλασσόμενον ὑγρὸν πρὸς βουβώνων φλεγμονήν, ξηρὸν δὲ ἀναιρεθὲν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ ὑπὸ τοῦ ἀλγοῦντος καὶ περιαφθὲν τῷ βουβῶνι ἀπαλλάσσει τῆς ὀδύνης.

120 ἰσόπυρον· πυρον· οἱ δὲ φασήλιον καλοῦσιν ἀπὸ τοῦ ἐοικέναι φασήλῳ τῷ κατʼ ἄκρον τὸ πέταλον ἕλικα φέρειν· ἔπεισι δὲ κεφαλαὶ ἐπὶ τοῦ καυλοῦ ἄκρου λεπταί, σπερματίων πλήρεις, παραπλησίων μελανθίῳ τὴν γεῦσιν, τὸ δὲ φύλλον ἀνήσσῳ.

120 RV: ἰσόπυρον· οἱ δὲ φασήλιον καλοῦσιν. 10 SIM.: Pl. XXVII 94 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. II 31 (241) — Pl. l. s. eup. I 58 (270). 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἰσόπυρον—γεπυσιν); cf. Gal. XI 891 (═ Orib. II 639. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 κεφάλιον περίσχεσιν φυλλαρίων στενῶν· τὰ δὲ περὶ C: κεφάλια δὲ ἐπ᾿ ἄκρῳ τὴν περίσχεσιν φυλλαρίων στενῶν N: capitellu(m) divisu(m). folia asteri similia Dl ἀστέρι ἢ εἴριδι E 2 ἐπιμήκη Orib.: folia longiora atque hirta vel crassiora Ps. Ap. 3 verba ὠφελεῖ — παίδων ex cap. 121 huc trans- lata sunt: seclusi Sarac. duce: om. R ἐκπυρούμενον FHADi: πυρούμενον κατα- πλασσόμενον καὶ Di (superscr. H2) φλεγμονὰς καὶ βουβῶνας (βουβώνων E) FHADiE 4 ἄλλας om. FHADi ἕδρας πρόπτωσιν E καὶ om. E 6 ταῖς τῶν παιδίων E ὑγρὸν post φλεγμονὴν transpos. R 7 φλεγμονήν PDl: φλεγμονάς reliqui 8 τῷ om. R παύει τὴν ὀδύνην R in fine add. Di e Ps. Ap. 61 et e R γίνεται δὲ μέσον πετρῶν καὶ τόπων τραχέων. ταύτης οἱ ἀστέρες ἐν νυκτὶ λάμπουσι· οἱ γὰρ μὴ εἰδότες ὅταν αὐτὴν ἴδωσι, νομίζουσι φάντασμα εἶναι· εὑρίσκεται δὲ παρὰ βοσκοῖς προβάτων. καὶ κρατεύας ὁ ῥιζοτόμος ἱστορεῖ· αὕτη χλωρὰ κοπεῖσα μετὰ ὀξυγγίου παλαιοῦ (ἀξουγγίας παλαιᾶς C) ποιεῖ πρὸς ἰυσσοδήκτους καὶ (om. C) βρογχοκηλικούς· ὑποθυμιωμένη δὲ φυγαδεύει θηρία (e cod. Const. cf. M. Wellmann l. s.) 10 num. cap. φ𝒢β O: φ𝒢α Di: ριζ E tit. περὶ ἰσοπύρου FAHDi cocton aut isofion aut faselion vocant Dl: ἰσόπυρον· οἱ δὲ κοπτόν, οἱ δὲ φασήλιον κα- λοῦσιν E φασίλιον F Paul. Aeg. (cod. M et S): φασίληον A : φασίολον DiOrib. cf. Plin. isopyron aliqui phaselion vocant καλοῦσιν om. HA ἐοικότος R 11 φασηλίῳ RE: φασιόλῳ Di τῷ] τῶν P: om. RE cf. Plin. isopyron aliqui phaselion vocant, quoniam folium quod est aneso simile in passeoli pampinos torquetur 12 ἐπὶ τοῦ ἄκρου τοῦ καυλοῦ N: ἐπ’ ἄκρου τοῦ καυλοῦ Di: ἐπὶ τοῦ ἄκρου λεπταὶ τοῦ καυλοῦ FHA: ἐξ ἄκρου E σπερμάτων E 13 παρα- πλησίως R 14 C fol. 160r: N 41 ἴσωπον R: correxi

τούτου τὸ σπέρμα πινόμενον σὺν μελικράτῳ τοῖς περὶ θώρακα καὶ βηχὶ καὶ ἡπατικοῖς καὶ αἱμοπτυικοῖς ἁρμόζει.

121 ἴον· φύλλον ἔχει μικρότερον κισσοῦ καὶ λεπτότερον, μελάντερον δὲ καὶ οὐκ ἀφόμοιον, καυλίον μέσον ἀπὸ τῆς ῥίζης, ἐφʼ οὗ ἀνθύλλιον σφόδρα εὐῶδες, πορφυροῦν· φύεται ἐν παλισκίοις καὶ τραχέσι τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικὴν τὰ φύλλα καταπλασσόμενα καθʼ ἑαυτὰ καὶ μετὰ ἀλφίτου· βοηθεῖ δὲ στομάχῳ πυρουμένῳ καὶ ὀφθαλμῶν φλεγμοναῖς καὶ ταῖς ἄλλαις ἕδρας προπτώσεσι. φασὶ δὲ τὸ πορφυρίζον τοῦ ἄνθους μετὰ ὕδατος ποθὲν συναγχικοῖς βοηθεῖν καὶ ἐπιληψίαις ταῖς ἐπὶ ~~τῶν~~ παίδων.

122 κακκαλία, οἱ δὲ λεαντικήν φύλλα φέρει λευκά, εὐμε 121 RV: ἴον πορφυροῦν· οἱ δὲ δασυπόδιον, οἱ δὲ Πριαπήϊον, οἱ δὲ ἴον ἄγριον, οἱ δὲ Κυβέλειον, Ῥωμαῖοι σεγετάλις, οἱ δὲ μουράρια, οἱ δὲ βίολα πουρπούρεα. 3 SIM.: Theophr h. pl. VI 6, 7. 8, 2 Pl. XXI 27 (unde ?) XXI 130 (e S. N.) — Pl. XXI 130 D. eup. II 9 (230) — Pl. l. s. eup. I 29 (107) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. I 18 (103). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (ἴον — τόποις) cf. Gal. XI 889 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. D. de h. f. 64. 12 SIM.: Pl. XXV 135 — Pl. XXVI 29 eup. II 31 (242) — Pl. XXVI 163 eup. I 109 (148). 12 EXC.: Gal. XII 8 (s. v. κάγκανον), unde Paul. Aeg. VII 3 s. v. κάγ- κανον cf. Paul. Aeg. VII c. 3 s. v. κακκαλία· παραπλησίαν ἔχει τῷ καγκάνῳ δύναμίν τε καὶ χρῆσιν. 1 τοὺς περὶ θώρακα καὶ βῆχα καὶ αἰμοπτυικοῖς ἁρμόζει R: τοὺς περὶ θώρα- κα πόνους (om. M) καὶ βῆχα ὠφελεῖ, αἱμοπτοικοῖς τε (δὲ M) καὶ ἡπατικοῖς ἁρμόζει Di 2 βηχικοῖ E καὶ ἡπατικοῖς om. Dl, del. A2, post αἱμοπτυικοῖς superscr. H2 3 num. cap. φ𝒢γ O: φ𝒢β΄ Di. ριη E tit. περὶ ἴου FHADi ἴον πορ- φυροῦν RDi initio syn. e R add. DiA, mg. H2 φύλλα ἔχει μικρότερα E: φύλλον ἔχει κισσοειδές, μικρότερον δὲ καὶ λεπτότερον R καὶ μελανότερα καὶ λεπτότερα E 4 μελάντερον — ἀφόμοιον om. R (del. A2) nigriora coriu Dl ἀφόμοιον PFH: ἀνόμοιον Di: ἄφλοιον E: et non dissimilibus Orib. κοιλία μέσα R 5 ἀνθύλιον F: ἀνθήλλιον A 7 οὗ τὰ φύλλα Di: τὰ χύλλα post ἔχει transpos. N στυπτικὴν καὶ ψυκτικὴν E: virtus est ei stiptica Dl καὶ τὰ φύλλα EDl 8 ἀφίτων Gal. RDiA δὲ κὲ R: δὲ om. HADiEDl cf. D. IV 119 καυσουμένῳ RDi cf. Gal. ἐπιτίθεται δὲ καὶ κατὰ τοῦ στόματος τῆς γαστρὸς ἐκ- καιομένου καὶ om. O 9 ταῖς ἄλλαις EPFH (ἄλλαις del. H2): ταῖς τῆς RDi προπτώσει PFE2 verba φασὶ—βοηθεῖν om. EDl ad rem cf. Theophr. h. pl. I 13, 2 Marc. 542 10 μεθ΄ ὕδατος REDi 11 τῶν P: om. reliqui: seclusi 12 num. cap. φ𝒢δ O: φ𝒢γ Di: ριθ E tit, περὶ κακαλίκς HADi κακκαλα FA Paul. Aeg. cf. D. IV 72: κάκκαλον E: cancolion Dl: κακαλία PEDi D. eup. II 31 (342): cacalia Pl. λεαντικήν O Pl.: λεοντικήν EDi: leontice Dl cf. Salm. de homon. 66 13 C fol 149r: N 42 πριαπίδειον A: πριππίειον H 14 κυβέλιον libri: correxi σετιάλις libri: correxi 15 μουρράρια R βιολαμπουπουρέα A: πορπουρεα C γέθη· καυλὸς δὲ ἐξ αὐτῶν μέσος, ὀρθός, λευκός, ἄνθος ἔχων ἐοικὸς βρυωνίᾳ ἐν ὄρεσι φύεται.

ταύτης ἡ ῥίζα ἐν οἴνῳ βρεχομένη ὡς τραγάκανθα καὶ ἐκλειχομένη ἢ διαμασωμένη καθʼ ἑαυτὴν βῆχας καὶ τραχύτητας ἀρτηρίας θεραπεύει· οἱ δὲ μετὰ τὴν ἐξάνθησιν ἐπιφυόμενοι κόκκοι λεῖοι ἀναληφθέντες σὺν κηρωτῇ καὶ ἐπιχρισθέντες τετανὸν καὶ ἀρρυτίδωτον τηροῦσι τὸ πρόσωπον.

123 βούνιον, οἱ δὲ ἄκτιον καλοῦσι· καυλὸν ἀνίησι τετράγωνον, εὐμήκη, πάχος δακτυλιαῖον· φύλλα δὲ ὅμοια σελίνῳ, λεπτότερα δὲ πολλῷ πρὸς τὰ τοῦ κορίου, ἄνθος δὲ ὡς ἀνήθου, σπέρμα εὐῶδες, ὑοσκυάμου μικρότερον.

ἔστι δὲ οὐρητικόν, θερμαντικὸν καὶ δευτέρων ἀγωγόν, σπληνί τε καὶ νεφροῖς καὶ κύστει ἐπιτήδειον. χρῆσις δʼ αὐτοῦ ὑγροῦ τε καὶ ξηροῦ καὶ χυλισθέντος σὺν ταῖς ῥίζαις καὶ τοῖς καυλοῖς καὶ τοῖς φύλλοις μετὰ μελικράτου.

123 RV: βούνιον· οἱ δὲ ἄτον, οἱ δὲ ἀκτίνην, οἱ δὲ ἀνθεμοφόρον, προφῆται παράδακρυ, Αἰγύπτιοι ἐρξώην, Ῥωμαῖοι σκῶπα ῥήγια, Ἄφροι γιζάρ, οἱ δὲ θεμψώ. 8 SIM.: Pl. XX 21 (e S. N.) — Zop. Orib. II 567) Pl. l. s. D eup. II 109 (307) — Pl. l. s. eup. II 76 (288) — eup. II 102 (303). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (βούνιον — μικρότερον); cf. Gal. XI 852 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Hes. s. v. βούνιον· πόας εἶδος. 1 ὀρθός om. EDl ευκός om. PVF λευκός, ὀρθός Di: hasta alba habet Dl 2 βρυωνίᾳ PVF: βρυονίας (ονίας in ras.) E2: βρύῳ ἢ ἐλαίᾳ Dl: δρυὶ ἢ ἐλαίᾳ HADi ὅρεσι δὲ Di 3 ὥσπερ F 4 τρσχύτητας καὶ Di 6 σὺν om. EDi κηρῷ E 8 num. cap. φ𝒢ε O: φ𝒢δ Di: ρκ E tit. περὶ βουνίου HA Di cap. iterat Di post D. II 142 βουβώνιον PVF: βού νιον H (spatio relicto): βούνειον Di: βοένιον reliqui (a βουνός derivatum cf. Salm. de homon. 35) post βούνιον syn. e R add. Di, post ἄκτιον A, mg. H2 ἄκτιον libri: action Dl: ἄρκτιον Gal. Aet. Paul. Aeg. τετράγωνον καὶ ἐν αὐτῷ κλωνάρια περίπλεα φυλλαρίων λεπτῶν καὶ ἀνθῶν πολύκλοινον (πολλά Di) εὐμήκη (τῷ μήκει Di) πάχος (ταξι R: om. Di) δακτυλιαῖον (—α Di) RDi 9 πάχη Orib.: πάχει E post δὲ add. πρὸς τῇ ῥίζῃ RDi post ὅμοια extrem. fol. 119v vocab. unum cod. P folium interiit 10 δὲ (pr.) om. Orib. κορίου] τριβόλου (ολ superscr. C) CDi: τριοβόλου N: τριβόλον ἢ κορίου E δὲ ὡς om FHADi post ὡς c. 9 litt. eras. E2 ἀνήσου Di 11 ὡς ὑοσκυάμου EDl 14 καὶ (tert.) om. FHA: καὶ τοῖς καυλοῖς om. RDl: καὶ τοῖς φύλλοις om. Di: κκὶ τοῖς φύλλοις καὶ τοῖς καυλοῖς E cf. D. eup. II 109 (307) βουνίου τὰ φύλλα καὶ ἡ ῥίζα χυλιαθέντα μετὰ μελικράτου (sc. δυσουρίᾳ βοηθεῖ), II 76 (288) βουνίου ἡ ῥίζα καὶ τῶν καυλῶν τὸ χύλισμα (sc. ἔμμηνα ἄγει) 15 μελικράτου ὠφελίμως Di 16 C fol. 74r: N 27 marg. adscr. N (man. rec.) scopa regia ἄτον RDi: om. H2: correxi 17 ἀνεμόσφορον libri: correxi coll. Pl. XXIV 82 anthophoros παροδακρυ N: παραδακροι C ἐρξωόν H: ἐρξώην RADi 18 σκοπαρίγεια HADi cf. Plin. XXI 28 Marc. Emp. XXVI 11, 225 ζιγάρ ADi cf. Löw a. a. O. 406. 407 οἱ δὲ θεμψώ om. A

124 ψευδοβούνιον· θάμνος ἐστὶ παλαιστιαῖος, φυόμενος ἐν Κρήτῃ, ἔχων φύλλα βουνίῳ ὅμοια.

δύναται δὲ ἐξ αὐτοῦ πινόμενα κλωνία ὅσον τέσσαρα σὺν ὕδατι στρόφους καὶ στραγγουρίας καὶ πλευρᾶς ἀλγήματα θεραπεύειν· διαφορεῖ καὶ χοιράδας μετὰ ἁλῶν καὶ οἴνου καταπλασσόμενον χλιαρόν.

125 χαμαίκισσος· φύλλα ὅμοια ἔχει πυροῖς, μακρότερα δὲ καὶ λεπτότερα, πολλά, κλωνία σπιθαμιαῖα, περίπλεα φύλλων ἀπὸ τῆς γῆς, πέντε ἢ ἕξ, ἄνθη λευκοΐοις ὅμοια, μικρότερα 124 RV: ψευδοβούνιον. 125 RV: χαμαίκισσος· οἱ δὲ χαμαιλεύκη, οἱ δὲ κισσὸς ἄκαρπος, οἱ δὲ γῆς στέφανος, οἱ δὲ σεληνῖτις, Ῥωμαῖοι ἕδερα πλουβιάτικα. 1 SIM.: Pl. XXIV 153 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. II 40 (255) — Zop. (Orib. II 567) — Pl. l. s. eup. 109 (306) — Pl. l. s. eup. II 35 (248). 1 EXC.: Orib. XII (ψευδοβούνιον — ὅμοια) cf. Gal. XI 852. Boiss. Anecd. gr. II 408. 7 SIM.: Pl. XXIV 82 ex I. B.) 135 (e S. N.) cf. XVI 152 — Pl. XXIV 135 eup. I 237 (219) — eup. II 56 (268) cf. Pl. XXIV 82. 7 EXC. Orib. XII s. v. (χαμαίκισσος — χωρίοος); cf. Gal. XII 153 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 1 num. cap. φ𝒢Ϛ FHADi: ρκα E tit. περὶ ψευδοβουνίου FHADi θα- μνίον RDi παλαιστιαῖος Orib.VFH: σπιθαμιαῖον RDi Boiss. l. s.: σπιθαμιαῖος superacr. A2 φυόμενον RDi 2 καὶ ἔχων Orib.: ἔχων δὲ C: ἔχον NDi φύλλα καὶ κλωνία R (καὶ κλωνία mg. add. A2) post ὅμοια add. δριμέα καὶ κλωνία Di: δριμέα A (del. A2) cf. Dl folia habet similia bunion 3 δύναμιν δʼ ἔχει πινό μενα τὰ κλωνία ὅσον γ ἢ δ σὺν ὕδατι στρόφοις E (οις in ους corr. E2) τὰ ἐξ αὐτοῦ Di: hastae eius tres aut quattuor bibitae Dl at cf. D. eup. II 40 (255) ψευδοβουνίου κλωνία δʼ μετὰ ὕδατος (sc. πρὸς τοὺς στροφουμένους ἁρμόζει) 4 στρόφους παύειν C στραγγουρίαν RDi: stranguriis Dl πλευρᾶς VREDi: πλευρῶν FHA ἀλγήματα] πόνους NDi: πόνον C 5 διαφορεῖ δὲ καὶ E μεθʼ ἁλῶν E καταπλασσομένη χλιαροῦ C: καταπλασσόμενα χλιαρά Di 6 χλιερόν NE 7 num. cap. φ𝒢ζ FHADi: ρκβ D tit. περὶ χαμαικίσσου FHADi post καμαίκισσος syn. e R add. Di, mg. A2 ἔχει ὅμοια Orib. FHADi πυροῖς V : παροῖς (superscr. πυροῖς pr. m.) Orib.: πύρροις E (corr. πυροῖς E2): πυρὸς CA (charta laesa N): κισσοῖς FHDi: folia habet similia tritici Dl: chamaecissos spi- cata est tritici modo Pl. 8 δὲ om. E λεπτότερα om. C: λεπτότερα — κλωνία om. A (marg. add. e C καὶ πολλὰ κλωνία A2) καὶ ante πολλά add. FOrib.: πυλλά om. Di: multas virgas habet Dl 9 ἐπὶ γῆς E: ex una virga Dl 10 C fol. 384v: N fol. 169 11 C fol. 381r: N fol. 172 (charta laesa) χαμαιλεύκην C 12 σεληνίτης HDi ἑδέρα πλουριατικάμ HDi δὲ καὶ πικρὰ πρὸς τὴν γεῦσιν ἰσχυρῶς, ῥίζα ~~λευκή,~~ λεπτή, ἀχρηστος· φύεται ἐν ἐργασίμοις χωρίοις.

ἁρμόζει δὲ τὰ φύλλα ἰσχιαδικοῖς ὅσον τριώβολον ἐν ὕδατος κυάθοις τρισὶ πινόμενα ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα ἢ πεντήκοντα καὶ ἴκτερον δὲ ἀποκαθαίρει ὁμοίως πινόμενα πρὸς ἓξ ἢ ἑπτὰ ἡμέρας.

126 χαμαιπεύκη ποιεῖ πρὸς ὀσφύος ἄλγημα λεία σὺν ὕδατι πινομένη.

127 βούγλωσσον· ἔοικε φλόμῳ· φύλλον χαμαιπετὲς τραχύ 127 RV: βούγλωσσον· προφῆται γόνος αἰλούρου, Ὀσθάνης σαννουχί, Αἰγύπτιοι ἀντουεριμβέσωρ, Ῥωμαῖοι λίγγουα βόβουμ, 7 SIM.: Pl. XXIV 136, D. eup. I 237 (219). 7 EXC.: Ps. D. de h. f. 51 (e D lat.); Gal. XII 154 (═ Paul. Aeg. l. s.) 9 SIM.: Pl. XXV 81 (e S. N.). 9 EXC.: Orib. XI s. v. (βούγλωσσον — γλώσσῃ); Gal. XI 852 (nonnullis aliunde adscitis), unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Ps. Ap. 42 (═ Ps. Orib. de simpl. I 28. III 71 ~ A. Mai VII 442) Ps. D. de h. f. 2 (e D. lat, unde Isid. XVII 9, 49); Hes. s. v. βούγλωσσον . . . καὶ βοτάνης εἶδος. 1 δὲ om. VFHADi λευκή om. CDl Pl., del. A2: λευκή pro λεπτή Orib.: λεπτὴ καὶ λευκὴ E: seclusi 2 φύεται δὲ E τόποις Orib. 3 οἷον R τριώβολον om. R ὕδατι libri. correxi 4 ἢ πεντήκοντα om. REDI 5 ἀπο- καθαίρει δὲ καὶ ἴκτερον E καθαίρει R πινόμενον NE ἐπὶ ἡμέρας Ϛ ἢ ζ E 7 num. cap. φ𝒢η FHADi: ρκγ E tit. περὶ καμαιλεύκης ADi capp. 126. 127 om. V: cap. 126 in ine cap. insequ. add. DI similiter et cameleucen, sed plus sciadicis singulare prestat auxilium cum aqua bibita χαμαιπεύκη H (καμαιλεύκη fol. 79v, ubi idem cap. marg. add H2) F (in ind.) Pl. D. eup. I 237 (219): χαμαιλεύκη reliqui ἀλγήματα EDiH2 ἐν ὕδατι λεία DiH2 8 in fine add. DiH2 ἐν ἄλλῳ· ἔσει δὲ ἡ βοτάνη ὁλόχλωρος, ἔχουσα φυλλάρια ἐπικαμπῆ καὶ τοὺς κλάδους ἐπικαμπεῖς καὶ ἄνθη ὡς ῥόδα (unde?) 9 num. cap. ρ𝒢θ FHADi: ρκδ E tit. περὶ βουγλώσσου A HDi buglossos Pl. Dl post βούγλωσσον syn. e R add. ADi, mg. H2 initio cap. e Ps. Ap. 42 add. ADi γεννᾶται εἰς τόπους ὁμαλοὺς καὶ ἀτμώδεις, συνάγεται δὲ ἐν ἰου- λίῳ (ἰουλλίῳ M) μηνί. φασὶ δὲ πρὸς ῥίγη λυσιτελεῖν (λυσιτελῆ A) πρὸς μὲν οὖν τριτμῖον τοῦ ἔχοντος βουγλώσσου γ΄ καυλοὺς ὅλην ἀποτιτρώσας μετὰ τῶν ῥιζῶν καὶ τοῦ σπέρματος τὴν βοτάνην δίδου πιεῖν, τοῦ δὲ τέσσαρας ἔχοντος τῷ τεταρ- ταΐζοντι· ἡ δὲ ἕψησις τούτων σὺν οἴνῳ. καὶ πρὸς ἀποστήματά φασιν αὐτὸ χρησιμεύειν ἔοικεν NOrib: ἔοικε δὲ CADi φλοιῷ R post φλόμῳ distinx. RE, at cf. DI buglossos folia similia habet flommos τραχύτερον Orib.: τραχύ//// (1 litt. eras. E2) τε καὶ E cf. Dl super terra sparsa, aspera, nigra et minora 10 C fol. 76r: N fol. 28 effig. herb. pict. (fol. 76v) add. ἀγγινάρα ἐγρία C (m. rec.), lingua bovina N βούγλωσον N prophetae gonoseluru Ps. Ap. 14 τζανουχί HADi: Ostanes anys Ps. Ap. (anay V) ἀντουενρινβεσωρ CDi: ἀντουερινβεσωρ NH: Aegyptii antiesilictos Ps. Ap. (L, antiesilygitor VL 1) ord. syn. insequ. perturb. C λιγγουαιβοβουμ R: λιγγουαιβόβ HADi: correxi: lingua bubula Ps. Ap. l. s. τε καὶ μελάντερον καὶ μικρότερον, ὅμοιον βοὸς γλώσσῃ, ὅπερ καθιέμενον εἰς τὸν οἶνον εὐφρόσυνον δοκεῖ εἶναι.

~~127~~ RV: κυνόγλωσσον· οἱ δὲ φυτόν, οἱ δὲ καβαλλάτιον, οἱ δὲ σπληνιον, οἱ δὲ σκόλυμος, Ῥωμαῖοι λίγγουα κάνις, οἱ δὲ λίγγουα κανίνα. φύλλα ἔχει ἀρνογλώσσῳ τῷ πλατυφύλλῳ ἐμφερῆ, στενότερα δὲ καὶ μικρότερα, χνοώδη· ἄκαυλον, ἐπὶ γῆς ἐστρωμένον φύεται ἐν ἀμμώδεσι τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα λεῖα σὺν στέατι παλαιῷ ὑείῳ κυνόδηκτα καὶ ἀλωπεκίας καὶ κατακαύματα ἰᾶσθαι· ἑψηθεῖσα δὲ ἡ πόα καὶ πινομένη σὺν οἴνῳ κοιλίας ἐστὶ ~~μαλακτική.~~

128 φύτευμα· φύλλα ὅμοια ἔχει στρουθίῳ, μικρότερα δέ, καρπὸν πολύν, τετρημένον, ῥίζαν μικράν, λεπτήν, ἐπιπόλαιον, ἣν ἀναγράφουσί τινες εὐθετεῖν πρὸς φίλτρον.

129 ὑπόγλωσσον· θαμνίσκος ἐστὶ μυρσίνῃ ἀγρίᾳ καὶ λεπτῇ οἱ δὲ Λευκανοὶ , Ἄφροι λασουνάφ, Δάκοι βουδάθλα. 128 RV: φύτευμα· οἱ δὲ ἁδρώδης, Ῥωμαῖοι ἀπλουμερού. 3 SIM.: Pl. XXV 81(ex I. B. ?) — Ps. Ap. 96 (═ Ps. Orib. II 19 ~ A. Mai VII 445). 11 SIM.: Pl. XXVII 125 (e S. N.). 14 SIM.: Pl. XXVII 93 (e S. N. — Crat.). 14 EXC.: Gal. XII 148 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἀκανθώδη μικρότερον C 2 τὸν om. E post εἶναι mg. add. H2 λείπει κυνόγλωσσος 3 cap. χ περὶ κυνογλώσσου e R (C fol. 167r: N 52) add. Di marg. add. N (man. rec.) lingua canis φυτόν libri: alii frigia Ps. Ap.: fort. Φρύγιον alii cabtallion dicunt Ps. Ap. (L, cabilion L 1 V) 4 alii splenion Ps. Ap alii acolymbos Ps. Ap. λίνγουα κάνις R 5 λίνγουα R: Itali lingua canina Ps. Ap. 8 λεῖα om. M 9 ἰᾶται C 11 num. cap. χ O: χα Di: ρκε E tit. περὶ φυτεύματος FHADi ἔχει ὅμοια RFHADiE 12 καὶ καρπὸν (dittogr.) R: ante καρπὸν c. 6 litt. eras. E2 τετμημένον C (superscr. A2): pertusu(m) DI μικράν ODi: μακράν REDI λεπτήν] διπλῆν R: superscr. A 13 ἥν τινες ἀνέγραψαν (ἐνέγραψαν N) R εὐθετεῖν corr. E2: εὐθετεῖν φασιν C φίλτρα Di in Di sequ. cap. χβ περὶ λεοντοποδίου (IV 133) 14 num. cap. χα O: χγ Di: ρκς E περὶ ὑπογλώσσου FHADi hypoglossa Pl.: ippoglosson Dl cf. Salm. exerc. Pl. 286 post ὑπόγλωσσον syn. e R add. Di, mg. H2 post ἀγρίᾳ 4 litt. eras. E2 καὶ λεπτῇ ἔχων corr. E2 15 οἱ δὲ λικανεὶ ἄφροι κτλ. N: οἱ δὲ λιβανει C (at in fine syn. add. οἱ δὲ λικανει): οἱ δὲ λιβάνιν DiHA : correxi coll. Ps. Ap. Lucani corrago dicunt (cf. Ps. Orib. I 28) de nomine cf. Leunis Synopsis II 569 A 1 ΑΛϹΟΥΝΑΛΦ C: ΛΑϹΟΥΝΑΑΦ N: αὐσανάφ Di: ἀνσανάφ HA : libii lasymsaf (L, lasimsafb V) Ps. Ap. cf. Löwl. s. 403 Δάκοι βουδάθλα om. HADi: Daci budama (L, buclama V) Ps. Ap. cf. Tomaschek l. s. 33 15 C fol. 363r: N fol. 163: syn. om. DiAH2 ΑΠΛΟΥΜΕΡΟΥ R: fort. ἀμα- τόριουμ coll. Pl. l. s. phyteuma quale sit describere supervacuum habeo, cum sit usus eius tantum ad amatoria ἔχων τὰ φύλλα ὅμοια, κόμην δὲ ἀκανθώδη καὶ ἐπʼ ἄκρου, οἱονεὶ γλωττίδας, παραφύσεις μικρὰς παρὰ τοῖς φύλλοις.

δοκεῖ δὲ ἡ κόμη περίαμμα εἶναι χρήσιμον κεφαλαλγοῦσι· μείγνυται δὲ καὶ εἰς μαλάγματα.

130 ἀντίρρινον· οἱ δὲ ἀνάρρινον, οἱ δὲ καὶ ταύτην λυχνίδα 129 RV: ὑπόγλωσσον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἀντίρρινον καλοῦσιν, οἱ δὲ ἀνάρρινον, οἱ δὲ καὶ ταύτην λυχνίδα ἀγρίαν καλοῦσιν. 130 RV: κυνοκεφάλιον· οἱ δὲ ἀντίρρινον, οἱ δὲ ἀνάρρινον, οἱ δὲ βουκράνιον, οἱ δὲ κούριον, οἱ δὲ πιθήκιον, οἱ δὲ κυνόροδον, οἱ δὲ λυχνὶς ἀγρία, προφῆται ἄλκιμα, οἱ δὲ κυριόμορφον, οἱ δὲ νεόθεος, Αἰγύπτιοι αἰσού, οἱ δὲ ὀρμενισφί, οἱ δὲ κατακιρσαί, Ῥωμαῖοι τιγίλλους ἄλβα, οἱ δὲ τραγατιγίλλους, οἱ δὲ ἕρβα ἀσινίνα, οἱ δὲ βενέριαμ. 5 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 19, 2; Pl. XXV 129 (e S. N.) cf. XXX 18. 5 EXC.: Ps. D. de h. f. 23 (e D. lat.); Gal. XI 834 (═ Paul. Aeg. VII s. v.); Hes. s. v. ἀντίρρινον et κυνοκεφάλαιον cf. Gal. XIX 82; Ps. Ap. 86. 5 TEST.: schol. Paris. Orib. (II 744 D.): ἀντίρρινον ἢ κυνοκεφάλιον· Διοσ- κουρ ίδης καὶ Σωρανὸς οὐ μέμνηνται αὐτῆς, ὁ δὲ Ῥοῦφος ἐν βοτανικῶν γ΄ καὶ Πάμφιλος ἐν τῷ περὶ βοτανῶν μέμνηνται αὐτῆς. ὁ δὲ Θεόφραστος (h. pl. IX 19, 2) ἀντίρριζον αὐτὴν καλεῖ ἐν Φυτικοῖς, ὁ δὲ Γαληνὸς ἐν Ἁπλοῖς (XI 834) ἀντίρρινον (ἄμπρινον cod.) ἢ ἀνάρρινον· Ξενοκράτης . . . . ἢ κυνοκέφαλον καὶ Πάμφιλος. 1 ἔχων om. CDi: ἔχουα post ὅμοια coll. N ὅμοιμος Di κόμη δὲ ἀκανθώδης E (corr. E2): κόμην δὲ ἀκανθώδη ἔχει CDi ἐπʼ ἄκρον] sc. θα- μνίσκου, accuratius Gal. ὑπόγλωσσον ὠνόμασται μὲν οὕτως, ὅτι παραφύσεις ὑπʼ ἄκροις τοῖς κορύμβοις ποιεῖται γλωσσαρίων ὥσπερ NEDi: ὡσπερεὶ C 2 γλωσ- σίδας Di: γλωσσίδια R: ἐπιγλωττίδας E: γλωσσάρια Gal. παραφύσεις μικρὰς om. O (marg. add. A2) at cf. Pl. coma spinosa et in his ceu linguas folio parvo exeunte de foliis: Dl coma spinosa sicut lingua ramulos minores circa follia παρὰ τοῖς φύλλοις superscr. Di 3 κόμη καὶ ἡ ῥίζα καὶ τὸ χύλισμα E (e Gal. ?) 4 in fine add. ἥ τε ῥίζα καὶ τὸ χύλισμ Di 5 num. cap. χβ O: χδ Di: ρκζ E tit. περὶ ἀντιρρίνου FHADi ἀντίρ- ρηνον V: ἀντίρεινον E ἀνάρεινον E: ἀνάρρηνον V οἱ δὲ (alt.)] ἔνιοι δὲ EDi λυχνίαν F 6 C fol. 353r: N 147 cf. D. IV 130 ὑπόγλοσσον N καὶ τοῦτο om. H ἀντίρινον C: ἀντίρεινον N καλοῦσιν om. Di 7 οἱ δὲ ἀνάρρινον om. H: ἄρινον C: ἄρεινον N 8 C fol. 166r: N 51: om. HADi marg. add. N (man. rec.) tigalus alba seu herba asinina cf. Ps Ap. nomen herbae canis caput a grecis dicitur cynocefalus ἀντίρινον C: ἀντίρεινον N: correxi ἄρινον C: ἄρεινον N: correxi 9 βουκρα- ντον R: correxi coll. Ps. Ap. alii bucranion (Ack.) cf. Gal. XIX 82 10 ἀλ- κιμα R: suspectum οἱ δὲ (aIt.) om. C κυριόμορφον ῥμοίως C 11 ὀρμενισφη R 12 ΓΙΓΑΛΟΥϹ R: correxi τραγατιγίλλους R: corruptum: fort. ἄτρα τιγίλλους ἀγρίαν ἐκάλεσαν· πόα ἐστὶν ἐμφερὴς ἀναγαλλίδι φύλλοις καὶ καυλίῳ· τὰ δὲ ἄνθη λευκοίῳ ὅμοια, μικρότερα δὲ καὶ πορφυρᾶ, διὸ καὶ ἀγρία λυχνὶς ἐκλήθη καρπὸν δὲ φέρει ὅμοιον μόσχου ῥισίν.

ἱστορεῖται τοῦτο ἀντιπαθὲς εἶναι φαρμάκοις περιαπτόμενον, ἐπίχαρίν τε ποιεῖν ἀλειφόμενον σὺν ἐλαίῳ κρινίνῳ.

131 κατανάγκη ἡ μέν τις ἔχει φύλλα μικρά ὡς κορωνόποδος, ῥίζαν λεπτὴν ὡς σχοίνου, κεφαλὰς δὲ ὡς ὀρόβου ἓξ ἢ ἑπτά, ἐν αἷς καρπὸς ὅμοιος ὀρόβῳ· κάμπτεται δὲ ξηραινόμενον εἰς τὴν γῆν καὶ ἰκτίνου ὄνυξιν ὁμοιοῦται νεκροῦ· τὸ δὲ ἕτερον μήλου δὲ μέγεθος μικροῦ, ῥίζαν δὲ μικρὰν ὅσον ἐλαίαν, φύλλα 131 RV: κατανάγκη οἱ δὲ δαμναμένη, οἱ δὲ Διονυσιάς, οἱ δὲ θύρσιον, οἱ δὲ δῆμος, οἱ δὲ κῆμος, οἱ δὲ κρότιον, προφῆται ἀχαράς, οἱ δὲ ἀρκοπόδιον, Ῥωμαῖοι ἕρβα φιλικλα, οἱ δὲ δατίοκα, οἱ δὲ Ἰόβις μάνους, Δάκοι καρωπίθλα. κατανάγκη ἑτέρα· οἱ δὲ δῆμον, οἱ δὲ κῆμον καλοῦσιν· δισσή. 5 SIM.: Pl. XXV 129 (e Magis) — [Theophr.] l. s. Pl. l. s. 7 SIM.: Pl. XXVII 57 (e S. N.). 1 ἀναγαλλίδι om. R: ἀναγαλλίδος H: τοῦτο δʼ ὅμοιόν ἐστι τῇ ἀπαρίνῃ [Theophr.] l. s. τοῖς φύλλοις καὶ καυλῷ λεπτοῖς C: τοῖς φύλλοις λεπτοῖς καὶ καυλῷ N 2 καυλῷ REDi τὰ δὲ om. RDi ἄνθη (δὲ inser. N) λευκά, ἐνπόρφυρα, εὐειδῆ, διὸ καὶ R: ἄνθη πορφυρᾶ, ὅμοια λευκοίῳ, μικρότερα δέ, διὸ καὶ Di λευκῶ ἴω corr. E2 πορφυρά, μικρότερα δὲ ὧ καὶ E, corr, E2 4 ῥισὶν ὅμοιον Di post ῥισίν add ῥούσιον (ῥίσιον A) ἰδεῖν DiA, superscr. H2 5 ἱστορεῖ PV: ἱστορεῖται δὲ EDi περίαπτον CPV 6 κυπρίνῳ E (in marg cum ÷ κρινίνω E2): κρινίνῳ ἢ κυπρίνῳ Di: κρινίνῳ om. RDl, del. A2 7 num. cap. χγ O: χε Di: γκη E tit. περὶ κατανάγκης FHADi post κατανάγκη syn. e R add. DiA, mg. H2 τε αὐτῶν RDi μακρὰ REDi (πικρὰ M), superscr. A2 at cf. Dl folia habet minuta ὅμοια ὡς E: similia coriandro aut coronodopodo Dl 8 ρίζαν δὲ E ὡς σχοίνου ὡς σχοῖνος E: σχοινώδη RDi ὡς ὀρόθου om. DIDi: ὡς ὄροβος R ἕξ — ὀρόβῳ om. R 9 ξηραινόμενον NPA: ξηραινόμενος reliqui. ξηραινομένη Sarac. 10 εἰς] ἐπὶ RDi ἰκτῖνος E: ἰκτῖνος νεκροῦ ὄνυχι (ὄνυξιν N) R 11 post ἕτερον habet μικροῦ μηλίνου μέγεθος ἔχει R: μήλου μέγεθος ἔχει μικροῦ EHDi: hiatum notavi, fort. intercidit κεφαλὰς ἔχει ὡς . . . . . δὲ (pr.) solus habet P ὅσον ἐλαίαν om. RDiDI 12 C fol. 174r: N 53 δαμναμέτη libri: correxi coll. D. IV 133 13 κρότιον libri: suspectum, fort. κρόταλον cf. Ath. XV 681 e ΑΧΑΡΑϹ R: ἀρχαράς HADi: corruptum (an χάραξ cf. Suid. s. v. Hes. s. v. χάρακες) ΦΙΑΙΚΛΑ C: φιλικλᾶ Di: φιληκλά H: φίεκλα φικλὰ A 14 ΔΑΤΙΟΚΑ RH: δατισκά Di: corruptum (an λατέρκλα?) 15 ΜΑΔΙΟΥϹ libri: correxi καρωπίθλα libri cf. Tomaschek l.s. 33 16 C fol. 173v: N 53 κατανάγκη ἡ ἐτέρα N σχήματι καὶ χρόᾳ ἐοικότα ἐλαίᾳ, μαλακώτερα δέ, καρπὸν μικρόν, τετρημένον κατὰ πολλὰ μέρη, ὡς ἐρέβινθον, φοινικοῦν. ἀμφοτέρας ἱστοροῦσί τινες εἰς φίλτρα ἁρμόζειν, χρῆσθαι δὲ αὐταῖς τὰς Θεσσαλάς γυναῖκας|.

132 τριπόλιον· φύεται ἐν παραθαλασσίοις τόποις, οὓς ἐπικλύζει ἡ θάλασσα καὶ ὑποχωρεῖ· οὔτε δὲ ἐν ξηρῷ οὔτε ἐν θαλάσσῃ. φύλλα δὲ ἔχει ἰσάτει παραπλήσια, παχύτερα δέ, καυλὸν σπιθαμιαῖον ἄνωθεν ἐσχισμένον. ταύτης ἱστορεῖται τὸ ἄνθος τρὶς τῆς ἡμέρας μεταβάλλειν τὸ χρῶμα, πρωῒ μὲν λευκόν, κατὰ δὲ μεσημβρίαν πορφυρίζον, ὀψὲ δὲ φοινικοῦν ῥίζα λευκή, εὐώδης, θερμαντικὴ γευομένῳ, ἥτις πινομένη ἐν οἴνῳ δραχμῶν δυεῖν πλῆθος κατὰ κοιλίαν ὕδωρ ἄγει καὶ οὖρα· τέμνεται δὲ καὶ εἰς ἀλεξιφάρμακα.

133 κῆμος· διδάκτυλόν ἐστι βοτάνιον, ἔχον φυλλάρια 132 RV: τριπόλιον· οἱ δὲ ψυχήν, οἱ δὲ μηρίς, οἱ δὲ ποταμογείτων, οἱ δὲ σταχυῖτις, Ῥωμαῖοι τριφόλλιουμ μάῖους. 5 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 19, 2; Pl. XXVI 39 (e S. N.) — Antig. Car mirab. 26 Pl. XXI 44 — [Theophr.] l. s. Plin. XXI 145. 5 EXC: Orib. XII s. v. (τριπόλιον — γευομένῳ); cf. Gal. XII 144 (= Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. τριπόλιον. 14 SIM.: Pl. XXVII 57. 1 χροιά RDi ἐλαίας R μαλακὰ δὲ (μαλακώδη R) ἐπὶ γῆς ἐστρωμένα καὶ ἐπεσχισμένα (διεσχισμένα M) RDi at cf. Dl folia habet olivae similia, sed molliora καρπὸν δὲ (om. Di) ἐπὶ ῥαβδίοις μικρόν RDi: ἐπὶ ῥαβδίοις superscr. H2, post πικρὸν add. A 2 φοινικοῦν om. RDi: sicut cicer et rufu Dl 3 ἀμφοτέρας δὲ RDiDl 4 δὲ λέγουσιν RDi θεσσαλικὰς E 5 num. cap. χδ O: χϚ Di: ρκθ E tit. περὶ τριπολίου FHADi post τριπόλιον syn. e R add. DiA, mg. H2 παραθαλασσίαις πέτραις ἃς E 6 ὑποκύζει Orib. ἡ om. Orib.NDi: ν pro ἡ P ξηρᾷ Orib. HA Di cf. Plin. tripolion in maritimis nascitur saxis, ubi alludit unda, neque in mari neque in sico 7 δὲ (pr.) om. ROrib.Di ἰσάτει Orib.NODi: ἰσάτη CE: folia habet apio similia Dl παραπλήσια] ὅμοια Orib.: ἐμφερῆ (om. C) N post παραπλήσια add. ξηρά RDi πλατύτερα μέντοι RDi: folio isatis crassiore Pl.: folia habet apio similia et grossa Dl 8 post καυλὸν 2 litt. eras. E2 ἐπεσχισμένον CDi τὸ ἄνθος τὰ φύλλα E (corr. E2) 9 πρωΐας E: ἔωθεν R μὲν om. ROrib. 10 κατὰ δὲ om. R δὲ (pr.) om. Orib. τὸν μεσημβρίαν HADi: μεσημβρίας N: μεσημβρία C πορφυροῦν Orib. ὀψὲ δὲ] δείλης R ad rem cf. Fraas Synopsis 218 ῥίζα δὲ RE λευκὴ λεπτὴ E 18 ἀλεξιφάρμακον R 14 num. cap. χε O: ρλ E: post cap. 128 transpos. Di sub titulo περὶ λεοντοποδίου tit. περὶ κημοῦ FHA χημός FN: λεοντοπόδιον Di (mg. add. H2) οἱ δὲ λεοντοπόδιον) cf. Orphei Arg. 920 Suid. s. v. initio syn. e R add. Di διδακτυλιαῖον REDi 15 C fol. 344v: N 142 οἱ δὲ ψυχήν om. AH μηρείς N: corruptum 16 σταχυεῖτις R: σταχυΐτης HADi καλιουμάρης Di: κολιουμάρις HA στενά, ἰσχυρά, ὡς τεττάρων δακτύλωνἢ καὶ τριῶν τὸ μῆκος, δασέα, ἐριωδέστερα τὰ πρὸς τῇ ῥίζῃ καὶ ὑπόλευκα· ἐπʼ ἄκρων δὲ τῶν καυλίων κεφάλια ὡς τετρημένα, ἐν οἷς ὁ καρπὸς δυσθεώρητος διὰ τὸν περικεχυμένον χνοῦν, ῥίζα μικρά. φασὶ δʼ αὐτὴν εὐχρηστεῖν εἰς φίλτρα.

134 ἀδίαντον· οἱ δὲ πολύτριχον· φυλλάρια ἔχει ὅμοια κοριάνδρῳ, 133 RV: ζῳόνυχον· οἱ δὲ ἀετώνυχον, οἱ δὲ λεοντοπόδιον, οἱ δὲ κῆμος, οἱ δὲ ἴφυον, οἱ δὲ κατανάγκην, οἱ δὲ δαμναμένη, οἱ δὲ ἰδιόφυτον, οἱ δὲ φυτοβασίλειον, οἱ δὲ κροσσίον, οἱ δὲ κροσσόφθοον, προφῆται αἷμα κροκοδείλου, οἱ δὲ κροκομέριον, Αἰγύπτιοι δαφνοινές, Ῥωμαῖοι Μινέρβιουμ, οἱ δὲ Ἰόουις μάνους, οἱ δὲ Παλλάδιουμ, οἱ δὲ φλάμμουλα. 6 SIM.: Theophr. h. pl. VII 14, 1. Pl. XXII 62 sq. (e S. N) cf. schol. Theocr XIII 40 (e Crat.) schol. Nic. Ther. 846. 6 EXC.: Orib. XI s. v. (ἀδίαντον — ἄχρηστος); cf. Gal. XI 814 (= Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 14 (e D. lat, unde Isid. XVII 9 67); Ps. Ap. 48. 52 (= Ps. Orib. I 40 cf. Mai VII 442); Hes. s. v. ἀδίαντον et καλότριχον. 1 στενά, ἰσχυρά om. R: ἰσχυρά om Di: ἰσχυρῶς E: folia habet angusta et fortia Dl τεττάρων PE: τεσσάρων reliqui ἢ addidi e Di: om. reliqui: ἢ καὶ τριῶν om. EDl 2 εὐωδέστερα O at cf. Dl folia habet . . . lanosa quae circa radices sunt τὰ om. RDi τὴν ῥίζαν FHA δὲ om. H 3 καυλῶν EDi ὥσπερ REDi: ὥστε F τετρημένα PEDl: τετμημένα reliqui post τετρημένα habent ἄνθη μήλινα (μέλανα Di, post χνοῦν transpos. N)· ὁ καρπὸς δὲ αὐτοῦ δυσθεώρητος RDi 4 περικείμενον EFH αὐτῷ post περικεχ. add. REDi ῥίζα δʼ ὅπεστι RDi πικρὰ καὶ μικρὰ E (πικρὰ καὶ eras. E2): radix est illi amara Dl φασὶν δὲ ταύτην περιαπτομένην φύματα διαφορεῖν C: φασὶν δὲ αὐτήν εὐχρηστεῖν φίλτρῳ N: φασὶ δὲ καὶ ταύτην εὐχρηστεῖν φίλτρῳ τεριαπτομένην καὶ φύματα διαφορεῖν Di 5 φίλτρον F 6 num. cap. χϚ O: χζ Di: ρλα E tit, περὶ άδιάντου FHADi cap. bis habet R s. v. καλλίτριχον et s. v. ἀδίαντον ἕτερον (ubi cum cap. insequ. conflatum est) post πολύτριχον syn. e R add. DiA, mg. H2 κοριάνδρῳ ὅμοια (ἐμφερῆ R) ROrib.EDi κοριάννῳ COrib.: κορυάνδρω A 7 C fol. 123v: N 46 marg. add. N (man. rec) flamula ζωόνυχον RDi ἀετόνυχον R 8 οἰ δὲ ἴφυον om. CDi: ἰφεον N: correxi coll. Theophr. h. pl. VI 6, 11 Arist. Thesm. 910. Hes. s. v. ἰφύα οἱ δὲ κατανάγκην om. Di cf. D. IV 131 9 φυτοβασίλιον libri: correxi κρόσσιον RDi cf. D. IV 131 κροσσόφθοον CDi: κροσόφθοον N: suspectum 10 κροκοδίλου C κροκομέριον CDi: κροκοπέριον N: suspectum 11 δαφνοινες libri: suspectum μεινερβιουμ N: μινερκιούμ Di cf. Herm. XXXIII 403 ΝΕΟΟΥϹΜΑΤΟΥϹ (sic) R: νεοουμάτους Di: correxi cf. D, IV 131 12 Latini flammulam vocant Veneris (sc. leontopodium) Ps. Ap. 8 (Ack.) ἐπεσχισμένα ἐπʼ ἄκρου, τὰ δὲ ῥαβδία, ἐφʼ ὧν ἐκπέφυκε, μέλανα ἰσχυρῶς, λεπτά, σπιθαμιαῖα· οὔτε δὲ καυλίον οὔτε ἄνθος οὔτε καρπὸν φέρει· ῥίζα ἄχρηστος.

134 RV: ἀδίαντον· οἱ δὲ πολύτριχον, οἱ δὲ τριχομανές, οἱ δὲ ἐβενότριχον, οἱ δὲ ἄργιον, οἱ δὲ κόριον ἔνυδρον, Αἰγύπτιοι ἐπυέρ, Ῥωμαῖοι κιγκιννάλις, οἱ δὲ τέρραι καπίλλους, οἱ δὲ σουπερκίλιουμ τέρραι, Δάκοι φιθοφθέθελα φύονται (sc. ἀδίαντον et ἀδίαντον ἕτερον) ἐν παλισκίοις καὶ περὶ τὰ ἔνυγρα· ῥαβδία δέ ἐστιν μέλανα, λεῖα, στίλβοντα, φύλλα ὅμοια πτέριδι, μικρά, λεῖα· τὸ δὲ ἕτερον τὰ φύλλα φακοειδῆ, ἐναντία ἀλλήλοις ἐπὶ τῶν ῥαβδίων· οὔτε δὲ καυλὸν οὔτε ἄνθος φέρει· ῥίζαι ἄχρηστοι. καλλίτριχον· οἱ δὲ πολύτριχον, οἱ δὲ τριχομανές, οἱ δὲ ἀδίαντον, οἱ δὲ ἐβενότριχον, οἱ δὲ πτέριον, οἱ δὲ εὔπτερον, οἱ δὲ ἄργιον, οἱ δὲ κόριον τὸ ἐν ὕδασιν, Αἰγύπτιοι ἐπυέρ, Ῥωμαῖοι κιγκιννάλις, οἱ δὲ πίννουλα, οἱ δὲ τέρραι καπίλλους οἱ δὲ σουπερκίλιουμ τέρραι, Δάκοι φιθοφθέθελα. 4 Ps. Apul. 48. 52. 1 ἀπεσχισμένα Orib. ἐπ᾿ ἄκρῳ Orib.A: foliis μὲ coriandrum scissis in summitate Ps. Ap. τὰ δὲ om. R ῥαβδία R: καυλία reliqui: κλωνία schol. Theocr. l. s. ἐφʼ ὧν ἐκπέφυκε om. R ἀφʼ ὧν Orib. ἐκπέφυκε Orib.EDi: πέφυκε reliqui cf. D. IV 137 2 ἰσχυρά O λεπτά] om. Orib.: λεῖα R σπιθαμιαῖα] δισπηθαμιαῖα E: στίλβοντα R post σπιθαμιαῖα add. e R στίλβοντα, φύλλα ὅμοια πτέριδι, μικρὰ λίαν DiA (superscr. H2) οὔτε δὲ καυλίον om. Orib. καυλίον PV: καυλὸν reliqui 3 οὔτε καρπὸν om. R cf. schol. Theocr. καυλὸν δʼ οὐκ ἔχει οὐδὲ ἄνθος οὐδὲ καρπόν (e Crat.) 4 C fol. 42r: N 14 cf. Ps. Ap. 52 nomen herbae polytricum a graecis dicitur adiantos, alii polytricon, alii tricomanes, alii ebenetricon (LL1) 5 ἄγριον NDi: ἄγριον C: ἄγρειον A (ἄγριον superscr. A2) cf. Hes. s. v. ἄργιος ἔνυγρον NHADi post ἔνυδρον add. μέσον θερμοῦ καὶ ψυχροῦ A (del. A2) 6 ἐπιέρ HADi: Aegyptii ethuc vocant Ps. Ap. (αἰπυερ C fol. 158r) κινκινναλες C: κινκιναλίς N: Romani cincinnalem dicunt Ps. Ap. (L) τερρεκαπίλλους (υ superscr. m. rec) C: τερεκαπίλους HA: τερρακαπίλλους Di: alii terrae capillow Ps. Ap. περκιλιουμτέρας Di: σουπερκιλλιουμτέρε marg. add. A2: alii supercilium terrae Ps. Ap. 7 ΦΙΘΟΦΘΑΙΘΕΛΑ C: φιθοφθεθελά reliqui cf. Tomaschek l. s. 33 8 συσκίοις C. πανισκίοις N 9 λεῖα N: λίαν C 10 λίαν C τοῖε φύλλοις R 11 δὲ om. C 12 post ἄχρηστοι sequ. quae D. de virtute medica adianti tradit 13 C fol. 158: N 20 marg. add. N (man. rec) kallitrichon capillus Veneris cf. Isid. l. s. (A. Mai VII 442), Herm. XVIII n. 450. 545 14 εὔπτερον] ὀπτερον N: πτερον (post κόριον τὸ ἒν ὅδ. transpos) C: corr. darc. cf. D. IV 135 15 ἄργιον N: ἄγριον C αἰπυερ C 16 κινκιναλις N πινουλα R: corr. 17 φιθοφθαιθελα CN

δύναται δὲ τὸ ἀφέψημα τῆς πόας βοηθεῖν πινόμενον ἀσθματικοῖς, ἰκτερικοῖς, σπληνικοῖς, δυσουροῦσι· θρύπτει δὲ καὶ λίθους καὶ κοιλίαν ἵστησι καὶ θηριοδήκτοις βοηθεῖ καὶ στομάχου ῥεύματι σὺν οἴνῳ ποθέν· κινεῖ δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ λοχεῖα, ἵστησι καὶ αἵματος ἀναγωγήν.

2 καταπλάττεται δὲ καὶ πρὸς θηριώδη ἔλκη καὶ ἀλωπεκίας δασύνει, χοιράδας σκορπίζει, ἀποσμᾷ πίτυρα καὶ ἀχῶρας σὺν κονίᾳ. σὺν λαδάνῳ δὲ καὶ μυρσινίνῳ καὶ σουσίνῳ ἢ καὶ ὑσσώπῳ καὶ οἴνῳ τρίχας ῥεούσας παρακρατεῖ, καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ αὐτοῦ σὺν οἴνῳ καὶ κονίᾳ σμηχόμενον. ποιεῖ δὲ καὶ τούς ἀλεκτρυόνας καὶ τούς ὄρτυγας μαχίμους εἶναι μειγνύμενον τῇ τροφῇ· φυ|τεύεται δὲ ἐπʼ ὠφελείᾳ 1 Pl. l. s. 65 D. eup. II 39 (251) — [Hipp] περὶ τῶν ἐντ. π. 35 (VII 256 L) Pl. l. s. 65 eup. II 56 (267) — Pl. l. s. 65 eup. I 60 (272) — [Hipp] περὶ δ. II 54 (VI 562) Theophr. l. s. Pl. 65 — Pl. 34 eup. II 111 (308) — Pl. 64 eup. II 47 (258) — Nic. Th. 846 (ex Apollod.) Pl. 65 eup. II 117 (318) — [Hipp.] π. γ. φ. 32 (VII 348. 358) Pl. 65 eup. II 76 (287) — Pl. 65 eup. II 29 (238) — Pl. l. s. 64 — Pl. l. s. 62 — Pl. 64 eup. I 95 (140) — Pl. 64 eup. I 154 (172) — Pl. 64 eup. I 105 (146) — Theophr. l. s. Pl. 62 eup. I 96 (141) Gal. XIV 502. XII 435 cf. Alex. Trall. I 451 — Pl. l. s. 65. 1 δύναμιν PV post πόας c. 14 litt. eras. E2 πινόμενον βοηθεῖν CDi 2 ἀσθματικοῖς δυσπνοικοῖς DiDl: ἀσθματ. καὶ δυσπν. E σπληνικοῖς om. RDlPs. D. de h. fem. δυσουριῶσιν E 3 καὶ (alt.) om. R κοιλίαν δὲ E καὶ θηριοδήκτοις] κυνοδήκτοις τε R (λυσσοδήκτοις supnrscr. A2) cf. Dl morsus caninos sanat: Ps. D. de h. f. trita cum uino et pro cataplasmate inposita stomacho, canis morsui et serpentium medetur: fort. καὶ 〈κυνοδήκτοις τε〉 καὶ θηριοδήκτοις 4 σὺν οἴνῳ ποθέν] σὺν αἵματος (sic) R ποθέν] om. E: πινόμενον Di κινεῖ] ἄγει EDi δὲ om. HA 5 λόχια RE ἴστησι δὲ FHDi ἀγωγάς R (ἀναγωγάς N s. v. ἀδίαντον) 6 θηριώδη 0R (s. v. καλλίτριχον): θηριοδήκτους E: morsibus venenatis opitulatur Dl: θηριόδηκτα R (s. v, ἀδίαντον Di ἕλκη addidi: ὠμὴ post θηρ. add. Di χοιράδας δὲ E σκορπίζει] διαφορεῖ R: σκορπίους A (del. A2) 7 ἀποσμᾷ] καὶ ἀποστήματα R: ἀποστήματα F: ἀπωθεῖ V: ἀποσμήχει E μυρσίνῳ RE: om. Dl post μυρσινίνῳ haec habet E καὶ οἰσύπω ἢ σουσίνω καὶ οἴνω 8 ἢ καὶ ὑσσώπῳ om. RDl Ps. D. de h. f. at cf. D. eup. I 96 (141) τὰς δὲ ῥεούσας τρίχας ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἵστησιν ἀδίαντον λεῖον σὺν λαδάνῳ καὶ οἴνῳ καὶ ὑσσώπῳ (οἰσύπῳ coni. Sarac.) καὶ μυρσινίνῳ περιχριόμενον post σουσίνῳ haec habet R κοινῶς σμηχόμενον καὶ ἀλειφόμενον ἐν κεφαλῇ ποιεῖ γυναικείας τρίχας αὔξεσθαι 9 post παρακρατεῖ iaec abet Di ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς παντοῖα πίτυρα τὰ περὶ τὸ σῶμα καὶ κεφαλὴν τὸ ἀφέψημα αὐτοῦ σῦν κονίᾳ καὶ οἴνῳ σμηχόμενον cf, D] elixatura eius addito cinere et vino id(em) prestat 10 δὲ om. EHADi 11 μαχιμωτέρους (om. εἶναι) REDi post φυ extrem. fol. 121v vocab. unum cod. P folium deest φυτεύεται — μάνδραις om. R δὲ καὶ E ἐπ᾿ ὠφελίαις E προβάτων ἐν ταῖς μάνδραις. φύεται δὲ ἐν παλισκίοις τόποις καὶ τοίχοις ἐνίκμοις καὶ περὶ τάς κρήνας.

135 τριχομανές, οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἀδίαντον καλοῦσι· κατὰ τούς αὐτοὺς φύεται τόπους. ὅμοιον πτέριδι, μικρὸν λίαν, στοιχηδὸν ἐξ ἑκατέρου τὰ φύλλα ἔχον λεπτά, φακοειδῆ, ἐναντία ἀλλήλοις ἐπὶ ῥαβδίων λεπτῶν καὶ στρυφνῶν, παραστιλβόντων ὑπομελάνων.

δοκεῖ δὲ τὰ αὐτὰ δύνασθαι τῷ προειρημένῳ.

136 ξάνθιον· οἱ δὲ φάσγανον, οἱ δὲ ἀντιθέσιον, οἱ δὲ χάσκανον, οἱ δὲ χοιραδόλεθρον, οἱ δὲ καὶ ταύτην ἀπαρίνην 135 RV: ἀδίαντον ἕτερον· οἱ δὲ τριχομανές, οἱ δὲ πτέριον, οἱ δὲ εὔπτερον, Ῥωμαῖοι καπιλλάρεμ, οἱ δὲ πίννουλαμ, οἱ δὲ φιλίκλαμ. 136 RV: ξάνθιον· οἱ δὲ φάσγανον, οἱ δὲ χοιραδόλεθρον, οἱ δὲ καὶ ταύτην ἀπαρίνην καλοῦσιν, Ῥωμαῖοι λάππαμ. 3 SIM.: Theophr. h. pl. VII 14, 1 Plin. XXVII 138 (e S. N. — Crat.) 3 EXC.: Orib. XI s. v. (τριχομανές — ὑπομελάνων); cf. Ps. Ap. 48. 52. 9 EXC: Orib. XII l. s. (ξάνθιον — ἱματίων) cf. Gal. XII 87 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. 1 δὲ] καὶ E παλισκίοις καὶ ἐλώδεσι τόποίς DiDl τόποις om. REVFH post τοίχοις add. ἀχυρώδεσιν R: ἀντρώδεσιν καὶ ἑλώδεσιν ἐνίκμοις om. VFHA at cf. Pl. XXII 63 mg. add. ἢ ἐπὶ τὰς πηγάς V 3 num. cap. χζ FHA: χη Di: ρλβ E tit. περὶ τριχομανοῦς FHADi ἀδίαντον ἕτερον R. ἀδίαντον ἄλλο, οἱ δὲ τριχομανές rib. post τριχ. syn. e R add. DiA, mg. HG κατὰ — τόπους om. Orib.: φύεται κατὰ Di 4 τόπους φύεται E μικρὸν Orib.Di: μακρῶ V: μακρὰ FE: μακρὸν H (corr. H2): trichomanes adianto similis est, exilius modo Pl. λίαν] λεῖον NOrib.Dl 5 ἑκατέρου μέρους EDi ef. Theophr. φύλλα δὲ μικρὰ σφόδρα καὶ πυκνὰ καὶ πεφυκότα κατʼ ἀντικρὺ ἀλλήλων 6 ῥαβδίων μικρῶν 0rib. cf. Dl cui hastae sunt minutae, tenerae et nigrae λεπτῶν καὶ στιλπνῶν καὶ στρυφνῶν ὑπομελάνων Di παραστιλβόντων] om. Orib.EDl: παραστιλβων VFHA: correxi 7 ἀπομελάνων (in mg. corr. pr. m.) Orib. 9 num. cap. χη FHA: χθ Di: ρλγ E tit. περὶ ξανθίου HADi post ξάνθιον syn. e R add. Di, syn. Rom. mg. H2 ξάνθιον ἢ φάσγανον (rel. syn. om) Orib. οἱ δὲ φάσγανον — ἀντιθέσιον om. E δὲ (pr.)] μὲν A οἱ δὲ ἀντιθέσιον om. V 10 χοιραδώλεθρον FHADi: χοιρατόλεθρον E 11 C fol. 43r: N 14 ἀδίαντον ἐτερον· οἱ δὲ om. HADi οἱ δὲ (alt.)) οἱ μὲν A 12 ὄπτερον RHADi: corr. Marc. καπιλαρέμ HA: iidem herbam capillarem Ps. Ap. 48 ἀπινουλαμ C: πινουράμ H: σινουράμ A 13 φυλικλάμ A 14 C fol. 242v: N 114 χυραδάλαιθρον C: χοιραδάλεθρον N. χοιραδώλεθρον Di 15 κὐτήν C λάππα DiH2 ἐκάλεσαν φύεται ἐν εὐγείοις τόποις καὶ λίμναις ἀνεξηραμμέναις. καυλὸν δὲ ἔχει πηχυαῖον, λιπαρόν, γωνιοειδῆ καὶ ἀπʼ αὐτοῦ μασχάλας πλείονας, ἀνδραφάξει δὲ τὰ φύλλα ἐμφερῆ, ἐντομάς ἔχοντα, καρδάμῳ δὲ τὴν ὀσμὴν παραπλήσιον· καρπὸν δὲ στρογγύλον, ὡς ἐλαίαν μεγάλην, ἀκανθώδη ὡς πλατάνου σφαῖραν, ἀντιλαμβανόμενον ἱματίων κατὰ τὴν ψαῦσιν.

2 δύναται δὲ ὁ καρπός, πρὶν τελείως ξηρανθῆναι, συλλεγεὶς καὶ κοπεὶς ἀποτεθείς τε εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον τρίχας ξανθὰς ποιεῖν, ἐάν τις ἐπὶ τῆς χρήσεως λαβών τρυβλίου πλῆθος ἐξ αὐτοῦ διείς τε ὕδατι χλιαρῷ καὶ προεκνιτρώσας τὴν κεφαλὴν καταπλάσῃ· τινὲς δὲ καὶ μετʼ οἴνου κόψαντες αὐτὸ ἀποτίθενται. καταπλάσσεται δὲ καὶ πρὸς οἰδήματα ὁ καρπὸς ἐπιτηδείως.

137 αἰγίλωψ· βοτάνιόν ἐστι φύλλα ὅμοια ἔχον πυρῷ, 137 RV: αἰγίλωψ· οἱ δὲ αἰγιλάδην, οἱ δὲ σιτόσπελλος, οἱ δὲ ἀκρόσπελλος, οἱ δὲ σιφών〈ιον〉, οἱ δὲ βρόμος, Ῥωμαῖοι ἀβήναμ, Ἄφροι γυμμάθ. 7 SIM.: D. eup. I 98 (143) cf. I 145 (167). 13 SIM.: Pl. XXV 146 (e S. N.) cf. Theophr h. pl. VII 13, 5. VIII 8, 3. 9, 2. 11, 8 de caus. pl. IV 16, 2. 13 EXC.: Orib. XI s. v. (αἰγίλωψ — ἐκπεφύκασι); Gal. XI 815 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VIII 3 s. v.) Hes. s. v. αἰγίλωψ (e D. gl.). 1 τόποις om. ROrib. ἀνεξηραμέναις FHADi, om. ROrib., del. A2 2 δὲ om. Orib.Di πηχυαῖον om. ROrib.Dl γωνιώδη R ἐπ’ αὐτοῦ Orib.DlDi 3"μασχαλίδας Orib.EDl: μασχάλας reliqui ἔχει δὲ τὰ φύλλα ἐμφερῆ ἀνδρ. E ἀτραφάξει Orib., corr. H2 δὲ om. 0rib. ἐμφερῆ ἔχει Di 4 παραπλησίαν E καρπὸν δὲ ἔχει E 5 με (pr.)] ὡσὰν Orib.R cf. D. IV 72 ἐλαία μεγάλη R 6"σφαιρία ROrib.E mg. add. Di (man. rec.) ξάνθιον φύλλά ἐμφερῆ στρύχνῳ, καρπὸν κωνοειδῆ ἀκανθώδη (unde?) ἐνλαμβανομένη RE (corr. E2): ἐνλαβανόμενον Orib. τῶν ἱματίων EDi: ἱματίοις R 7 δὲ] γὰρ R πρὶν ἢ ER: πλὴν Di (πρὶν superscr. M) συναχθεὶς R 8 καὶ ἀποτεθεὶς (om. τε) REDi post ἀποτεθεὶς c. 6 litt. eras. E2 κεράμιον V ξανθὰς τρίχας DiA 10 καταπλάσῃ EDi: καταπλάσσῃ reliqui 11 αὐτὰ RE (corr. E2) 13 num. p. χθ FHA: χι Di: ρλδ E tit. περὶ αἰγίλωπος HADi post αἰγίλωψ syn. add. Di, mg. H2 φύλλα πυρῷ ἔχον ὅμοια FHADi: φύλλα ὅμοια πυρῷ ἔχον C (fol. 127v) NE 14 cap. bis habet C s. v. αἰγίλωψ fol. 57r et s. v. ἠγίλωψ fol. 127v: N 13 effigiei herb. pictae (fol. 56v) adscr. C (m. rec.) κοινῶς ἀλογοπνίκτης ΑΠΙΑΔΗΝ C. ἀπιάλην N: om. reliqui: correxi σιτόσπελος HDi: suspectum οὶ δὲ ἀκρόσπελλος om. HDi 15 σίφων RHDi: correxi cf. D. II 116 ἀβηνά HDi 16 Ἀφροι γυμμάθ om. HDi cf. Low l. s. 406 μαλακώτερα δέ· ἐπʼ ἄκρας δὲ τῆς κεφαλῆς ὁ καρπός, ἔχων δύο ἢ τρία ἔλυτρα, ἐφʼ ὧν ἀθέρες οἱονεὶ τρίχες ἐκπεφύκασι. θεραπεύει δὲ ἡ πόα μετὰ ἀλεύρου καταπλασθεῖσα αἰγιλώπια καὶ σκληρίας διαφορεῖ· ἀποτίθεται δὲ ὁ χυλὸς αὐτῆς πρὸς τὰ αὐτά, μιγεὶς ἀλεύρῳ καὶ ξηρανθείς.

137 RV: βρόμος· οἱ δὲ σιφώνιον. οἱ δὲ ἀκρόσπελλος, Ῥωμαῖοι ἀβήναμ, Ἄφροι γυμμάθ· πόα ἐστὶν αἰγίλωπι ἐμφερής, δύναμιν ἔχουσα ἐπιξηραντικήν· ἀφεψηθεῖσα δὲ σύν ταῖς ῥίζαις μεθʼ ὕδατος, ἕως ἂν εἰς τρίτον ἔλθῃ τὸ ἀπόζεμα, καὶ διυλίσας αὐτὸ ἐπίμισγε μέλι τοσοῦτον καὶ ἕψε, ἕως γένηται πάχος ἔχον ὑγροῦ μέλιτος, καὶ ποιεῖ ἐπὶ τῶν ὀζαινικῶν, εἰ βρέχων ὀθόνιον προστίθης τῳ μυκτῆρι, καὶ καθʼ ἑαυτὸ δὲ ποιεῖ οὕτως· τινὲς δὲ καὶ ἀλόην λειώσαντες παρεμμίσγουσι καὶ οὕτως χρῶνται. ποιεῖ δὲ καὶ μετὰ ῥόδων ξηρῶν ἀφεψηθεὶς σύν οἴνῳ πρὸς τὰς τοῦ στόματος δυσωδίας.

138 γλαύξ· κυτίσῳ ἢ φακῷ τὰ φυλλάρια ἔοικεν, ὧν τὰ κάτωθεν λευκότερα, τὰ ἄνωθὲν δὲ χλωρά· κλωνία δὲ ἐὶ ἐπὶ γῆς 3 SIM.. Pl. l. s. D. eup. I 54 (117). Arch. (Gal. XII 821). Aet. VII 86. 16 SIM.: Pl. XXVII 82 (e S. N.) — Zop. (Orib. II 596) Pl. l. s. eup. I 138 (163). 16 EXC.: Orib. XI s. v. (γλαύξ — θάλατταν); Gal. XI 857 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. γλαύξ. 1 ὑπʼ ἄκρου NEV δὲ (alt.) om. ROrib. E (add. E2) καρπὸν ἔχων τρεῖς ἢ καὶ τέσσαρες [τρία ἢ καὶ τέσσαρα N), ἐνίοτε καὶ ἐρυθρά R: καρποὺς δύο ἔχον ἢ τρεῖς ἐρυθροὺς Orib.: καρποὺς ἔχων δύο ἢ καὶ (om. Di) τρία ἐρυθρούς E (corr. E2) Di: superius capitellum est, in quo seminis grana sunt obrufa, duo vel tria Dl ad ἀθέρες schol. Paris. Orib. (lI 743 D.) ἀθέρες κυρίως τῶν ἀσταχύων τὸ ἐπʼ ἄκρου λεπτότατον· ἐντεῦθεν καὶ τοῦ ἠκονημένου σιδήρου τὴν ἀκμὴν ἀθέρα ἔλεγον 3 αἰγίλωπας R (αἰγίλωπα C fol. 127v) 4 καὶ σκληρίας διαφορεῖ om. R ὁ χυλὸς αὐτοῦ S: αὐτῆς EC (fol. 57r): αὐτῆς om. reliqui 6 sequ. in Di cap. ψια· περὶ βρώμου e R (C fol. 80v: N 33) interpolatum, mg. add. H2 (post II 116) βρῶμος ἡ πόα Di: βρῶμος ἕτερος H2 ἀκρόσπελος CDiH2: ἀκρόσπελον N 7 ἀβηνα N: ἀβενάμ H: ἀβινάμ Di γαμμαθ H2 8 ἔχουσα δύναμιν ξηραντικήν N ἀφεψηθεῖσαν Di δὲ] οὖν Di 9 ἂν om. CHDi εἰς τρίτον ἔλθῃ R: ἀποτριτωθῇ reliqui καὶ om. Di 10 αὐτὴν H2 μέλιτος N μέχρις ἂν σχῇ πάχος ὑγροῦ Di 11 εἰ post ὀθόνιον tanspos. H2 12 ἔνιοι Di δὲ] μέντοι CHDi 13 παραμίσγουσι H2Di οὕτω H2Di 14 καὶ om. H2 σὺν om. R 16 num. cap. χι FHA: χιβ Di: ρλε E tit. περὶ γλαυκός HADi κυττισῷ H: κυτίσσῳ P φύλλα Orib Di 17 τὰ addidi ἐπὶ γῆς FHE (post γῆς c. 7 litt. eras. E2): ἀπὸ γῆς Orib.DiH2: terrae porrectaw Dl: rami in terra serpunt quini seni admodum tenues a radice Pl. ef. D. IV 61 γῆς] abhinc habemus cod. P, cuius incipit fol. 122 ἀφίησι πέντε ἢ ἓξ λεπτά, σπιθαμιαῖα ἀπὸ τῆς ῥίζης· ἄνθη λευκοίοις ὅμοια, μικρότερα δέ, πορφυρᾶ φύεται παρὰ θάλατταν.

αὕτη ἑψομένη μετὰ ἀλεύρου κριθίνου καὶ ἁλὸς καὶ ἐλαίου καὶ ῥοφηθεῖσα γάλα σβεννύμενον ἀνακαλεῖται.

139 πολύγαλον· καυλίον σπιθαμιαῖον ἔχον φύλλα φακοειδῆ, τῇ γεύσει ὑπόστρυφνον. ποθὲν δὲ καὶ τοῦτο γάλα δοκεῖ πλεῖον ποιεῖν.

140 ὄσιρις· φρυγάνιον μέλαν, λεπτόν, ῥαβδίον δύσθραυστον, καὶ περὶ αὐτὸ φυλλάρια ὥσπερ λίνου, μέλανα· σπερμάτια δὲ μέλανα κατ᾿ ἀρχάς, μεταβάλλοντα δὲ ὑπέρυθρα γίνεται. ταύτης τὸ ἀφέψημα πινόμενον ἰκτέρῳ βοηθεῖ· ποιεῖται δὲ καὶ σάρα ἐξ αὐτῆς.

141 ἐχῖνος· φύεται παρὰ ποταμοῖς καὶ κρήναις. φύλλα 139 RV: πολύγαλον. 5 SIM.: Pl. XXVII 121 (e S. N.) — Zop. (Orib. II 596, ubi πολύγονον corrige) Pl. l. s. D. eup. I 138 (163). 5 EXC.: Orib. XII s. v. (πολὑγαλον — ὑπόστρυφνον); cf. Gal. XII 105 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v). 8 SIM.: Pl. XXVlI 111 (e S. N.) — Pl. l. s. eup. II 57 (269). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (ὄσιρις — γίνεται) cf. Gal. XII 93 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v). 13 SIM.: Pl. XXIII 131 (e S. N); schol. Nic. Th. 647 (e Diocle cf. FMGr. I 149) cf. Wellmann II 23. 13 EXC. Orib. XI s. v. (ἔρινος — πέταλα); de virt. med. cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἔρινος; Gal. XI 880 s v. ἐχῖνος (unde Paul. Aeg. VII 3 s v.) 1 ἀνίησι EADiH2 2 μικρότερα δὲ καὶ πολλὰ καὶ πορφυρᾶ E φύεται δὲ E 4 καὶ om, OE 5 num. cap. χια O: χιγ Dl: ρλς E tit. περὶ πολυγάλου HADi initiο οἱ δὲ ὄσιριν add. Orib. θαμνίον ἐστὶ RDi: superscr. A: καυλὸν σπιθαμιαῖον ἔχει Orib.: καυλὸν ἔχει σπιθαμιαῖον E 6 τῇ addidi e N γεῦσιν C: γευομένῳ Orib. ὑποστύφον C: superscr. A2 post ὑπόστρυφνον c. 15 litt. eras, E2 δοκεῖ γάλα RE 7 ποιεῖν πλεῖον E 8 num. cap. χιβ D: χιδ Di: ρλζ E tit. περὶ ὀσύριδος HADi ὄσειρις E: ὄσυρις HADi μέλαν] μέγα PAH (corr. H2) λεπτόρραβδον (alt. ρ om. Di) 0Di 9 post φυλλάρια mg. add. γ καὶ τέσσαρα E: τρία (γ A)· ἔστι δὲ καὶ (om. A) δ΄ ἢ ε΄ ἢ Ϛ΄ αὐτῆς (om. M)FHADi σπερμάτια δὲ μέλανα supplevi coll. Pl. l. s. semenque in ramulis nigrum initio, dein colore mutato rubescens 10 μεταβαλλόμενα HADi γίνονται FHADi 11 ταύτης — βοηθεῖ post αὐτῆς transpos. E ποιεῖται — αὐτῆς om. FHADiDl cf. Gal. l. s. 12 σάρα E: γάλα corr. E2 13 num. cap. χιγ O: φα Di (cf. D. IV 28: ρλη E ἐχίνος PFA (ἔρινος corr. A2) Gal. l. s. (cf. Orib. 11 514): οἱ δὲ ἐχῖνος ὀρεινός mg. add. E2: ercinos Dl: erineon Pl.: ἔρινος reliqui cf. Nic. Th. 647, Orib. II 899 post ἐχῖνος syn. e R add. Di, mg. H2 καὶ κρήναις om. R 14 C fol. 265r: N 125 πολύγαλλον C δὲ ἔχει ὠκίμῳ ὅμοια, μικρότερα δὲ καὶ ἐπεσχισμένα ἐκ τῶν ἄνωθεν μερῶν, κλωνία δὲ πέντε ἢ ἕξ, σπιθαμιαῖα, ἄνθη λευκά, καρπὸν δὲ μέλανα, μικρόν, στρυφνόν· ὀποῦ δὲ μεστός ἐστιν ὁ καυλός τε καὶ τὰ πέταλα.

τούτου ὁ καρπὸς δραχμῶν δυεῖν πλῆθος μιγεὶς πρὸς μέλιτος πλῆθος δραχμῶν τεσσάρων ἐγχριόμενος δεύματα ὀφθαλμῶν ἵστησιν. ὁ δὲ χυλὸς ὠτὸς πόνον παύει μετὰ θείου ἀπύρου καὶ νίτρου ἐνσταζόμενος.

142 μῖλαξ τραχεῖα· τὰ μὲν φύλλα ἔχει περικλυμένῳ ὅμοια καὶ κλήματα πολλά, λεπτά, ἀκανθώδη ὡς παλίουρος ἢ βάτος, ἐλίσσεταί τε περὶ τὰ δένδρα ἄνω καὶ κάτω νεμομένη καρπὸν δὲ ἔχει βοτρυοειδῆ, πεπανθέντα ἐρυθρόν, ὑποδάκνοντα 141 RV: ἔρινος· οἱ δὲ ὠκιμοειδές, οἱ δὲ ὑδρηρόν, Ῥωμαῖοι ὤκιμουμ ἀκουάτικουμ, οἱ δὲ μινῶρεμ. 142 RV: σμῖλαξ τραχεῖα· οἱ δὲ ἡπατῖτις, οἱ δὲ καλυκάνθεμον, οἱ δὲ κυνόσβατον, οἱ δὲ ἀνίκητον, οἱ δὲ ἡλιόφυτον, οἱ δὲ ἀνατολικόν, οἱ δὲ δυτικόν, οἱ δὲ ἑλξίνη, οἱ δὲ κλύμενον, Αἰγύπτιοι λυιαθή, οἱ δὲ κόνυσσον, Ῥωμαῖοι μεργίνα, οἱ δὲ βούλουκρουμ λέντουμ, Θοῦσκοι ῥαδία. 9 SIM.: Theophr h. pl. III 18, 11; Pl. XXIV 83 (e S. N.); XVI 153 (e Theophr — Hyg.) 9 EXC.: de virt. med. cf. Gal. XII 78 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. μῖλαξ) Hes. s. v. σμῖλαξ. 1 δὲ (pr.) om. EHDi ὅμοια ὠκίμῳ E post δὲ (alt.) c. 9 litt. eras. E2 3 μικρόν om. RDi μεστὸν ἐστὶν τὸ καυλίον E 4 τε om. RADi τὰ om. PF 5 τούτων RDi πρὸς κυάθους μέλιτος τέσσαρας R: πρὸς κυάθοις μέλιτος τέσσαρσι Di: πρὸς μέλιτος δ E (mg. add. κοτύλας E2): μέλιτος δ΄ H at cf. Paul. Aeg. l. s. τοῦ καρποῦ β μετὰ μέλιτος δ ἐγχριόμεναι ῥεῦμα ὀφθαλμῶν ἱστᾶσιν 6 πλῆθος addidi δραχμῶν suspectum ἐγχριόμενος post ὀφθαλμῶν transpos. RDi 7 ὤτων EDi ἀπύρου om. RPEDiDl 9 num. cap. χιδ D: χιε Di: ρλθ E tit. περὶ σμίλακος HA: περὶ σμίλακος τραχείας Di μῖλαξ PFPl.: σμῖλαξ reliqui cf. Sam. exerc. Pl. 733 post τραχεῖα syn. e R add. Di, mg. H2 ὅμοια περικλυμένῳ E 10 καὶ κλήματα δὲ E πάλουρος R: παλλίουρος FH 11 τε] δὲ R 12 ἔχει] φέρει REDi post βοτρυοειδῆ add. ὡς ἐπιφυλλίδα RDi, mg. A2: ὡς ἐπιφυλλίδας E πεπανθέντα δὲ Di (dittogr.) 13 C fol. 107r: N 74 ὑδριρόν N 14 οἱ δὲ μινῶρεμ om. Di 15 C fol. 124v: N 77 ζυιλαξ R ΕΠΑΠΗΤΗϹ R: ἐπάπιτις HADi: correxi coll. D. IV 13. 14 λύκανθαιμον CHADi. λυκανθημον N: correxi coll. D. IV 13. 14 16 οἱ δὲ κυνόσβατον om. N 17 ἑλξίνη] ΕΛΙΔΗ libri: correxi κλυτον R: om. HADi: correxi 18 λυειαθη C: αὐειαθη N: λυιαῆ Di: λυιαθί HA. οἱ δὲ κόνυσσον om. AHDi γεφγίνα libri: suspectum cf. D. IV 13. 14 οἱ δὲ βούλουκρουμ λέντουμ om. HDi, mg. add. A2 ἠρέμα τῇ γεύσει, ῥίζαν σκληράν, παχεῖαν· φύεται ἐν τόποις ἑλώδεσι καὶ τραχέσι.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς θανασίμων ἐστὶν ἀντίδοτα προπινόμενα καὶ ἐπιπινόμενα. παραδέδοται δʼ ὅτι, ἄν τις ἀρτιγενεῖ παιδίῳ τρίψας τι τούτων δῷ καταπιεῖν, ὐπʼ οὐδενὸς δηλητηρίου φαρμάκου βλαβήσεται· τέμνεται δὲ καὶ εἰς ἀλεξιφάρμακα.

143 μῖλαξ λεία· ὅμοια κιττῷ τὰ φύλλα ἔχει. μαλακώτερα δὲ καὶ λεπτότερα, τὰ δὲ κλήματα ὥσπερ ἡ πρὸ αὐτῆς, ἀκάνθας οὐκ ἔχοντα, λεῖα, ἐλίσσεταί τε περὶ τὰ δένδρα ὥσπερ καὶ ἡ ἑτέρα καρπὸν δὲ ἔχει ὥσπερ θέρμον, μέλανα, μικρόν, ἐπάνω ἔχοντα ἄνθη πολλά, λευκὰ κατὰ πᾶσαν τὴν κάλυκα, περιφερῆ· καὶ σκηναὶ θέρους διʼ αὐτῆς γίνονται· φυλλορροεῖ δὲ τῷ φθινοπώρῳ.

τούτου ὁ καρπὸς μετά δορυκνίου πινόμενος τριώβολον Ἀττικὸν ἑκατέρου ποιεῖν ἐνύπνια πολλὰ καὶ ταραχώδη ὁρᾶν ἱστορεῖται.

144 μυρσίνη ἀγρία οἱ δὲ ὀξυμυρσίνην, οἱ δὲ μυρτάκανθον, 143 RV: σμῖλαξ λεία. 8 SIM.: Pl. XXIV 82 (e S. N.). 8 EXC.: cf. Gal. XII 78 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 18 SIM.: Pl. XXIII 165 (e S. N., aliis e Castoris copiis additis). 18 EXC.: 0rib. XI s. v.: μυρρίνη ἀγρί ἢ ὀξυμυρρίνη, ἧε ὁ ἀσπάραγος (sic) νεοθαλὴς ἐσθίεται διουρητικὸς ὤν, καρπὸν ἔχει περιφερῆ, ἐρυθρὸν ἐν τῳ πεπαίνεσθαι, τὸ (τὸν P) ἐντὸς ἔχοντα [τὸ] ὀστῶδες. 1 ἐν τῇ γεύσει REDi τραχεῖαν A (παχεῖαν superscr. A2) 2 ἐν τοῖς ἑλώδεσι καὶ τραχέσι τόποις E 8 ἀντίδοτος FHADi 4 παραδίδοται R ἄν O: ἐὰν reliqui ἀρρηγενεῖ R, superscr. A2 5 παιδὶ R τούτων τι τρίψας R: τρίψας τι τούτων Di: τρίψα τοῦτο (om. τι) O πιεῖν FHADi] 6 τέμνεται — ἀλεξιφάρμακα om. DiDl. ἀλεξιφάρμακον HA 8 num. cap. χιε D: χιϚ Di: E tit. λεία F: περὶ σμίλακος λείας ADi: περὶ λείας σμίλακος H μῖλαξ PF: σμίλαξ reliqui τὰ φύλλα ὅμοια ἔχει κισσῷ R 9 λειότερα RDiA2 δὲ (alt.) om. R 10 λεῖα om. RDi τε] δὲ RDi: om. FHA τὰ om. O ὡς REDi ἡ προτέρα RDi 11 ἀεὶ δὲ ἐπάνω RDi: mg. add. A2: δὲ ἐπάνω E 12 τὰ ἄνθη (dittogr.) E λευκά, πολλά CEDi κατὰ πὰν τῆ σμειλακι ἐμφερεῖ E2 κάλυκα] μίλακα P: μήλακα F: σμίλακα reliqui: in singulis virgis Dl: correxi καὶ περιφερῆ Di 13 τοῦ θέρους post γίνονται transpos. RDi φύλλα ῥοδοειδεῖ τῷ φθ. E 15 μετὰ ///////// (c. 6 litt. del. E2) δορυκνίου (in ras.) E2 ὅσον τριώβολον E: τριωβόλου ὁλκή ἑκάτερον Di 16 ποιεῖν om. Di: ποιεῖ RFH 17 num. cap. χιϚ O: χιζ Di: ρμα E tit. περὶ μυρσίνης ἀγρίας HADi post ἀγρία syn. e R add. Di, post καλοῦσι A: mg. H2 οἱ δὲ καὶ ὀξυμυρσίνην, οἱ δὲ ξυλομυρσίνην E (mg. add. ῥουσκλος man. rec.) 18 C fol. 333r; N 77 οἱ δὲ ἄκαιρον, οἱ δὲ κίνην, οἱ δὲ λειχήνην, οἱ δὲ χαμαιμυρσίνην, Βοιωτοὶ δὲ γοργυνθίαν καλοῦσι· τὸ μὲν φύλλον μυρρίνῃ ὅμοιον ἔχει, πλατύτερον δέ, λογχοειδές, ὀξὺ ἐπʼ ἄκρου, τὸν δὲ καρπὸν στρογγύλον, ἐν μέσῳ τῷ πετάλῳ προσφυῆ, ἐρυθρὸν ἐν τῳ πεπαίνεσθαι, ἔχοντα τὸ ἐντὸς ὀστῶδεσ· κλωνία λυγοειδῆ, πολλὰ ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζης, δύσθραυστα, ὅσον πήχεως, φύλλων μεστά, ῥίζαν παραπλησίαν ἀγρώστει, γευομένῳ στρυφνήν, ὑπόπικρον· φύεται ἐν τραχέσι καὶ κρημνώδεσι τόποις.

δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς ἐν οἴνῳ πινόμενα 2 οὖρα κινεῖν, καταμήνια ἄγειν, λίθους τούς ἐν κύστει θρύπτειν· θεραπεύει δὲ καὶ ἴκτερον καὶ στραγγουρίαν καὶ κεφαλαλγίαν. καὶ τὸ ἀφέψημα δὲ τῆς ῥίζης σύν οἴνῳ ποθὲν τὰ αὐτὰ ποιεῖ. καὶ ἀντὶ ἀσπαράγου δὲ οἱ καυλοὶ νεοθαλεῖς λαχανευόμενοι ἐσθίονται· εἰσὶ δὲ ἔμπικροι καὶ διουρητικοί.

144 RV: μυρτάκανθον· οἱ δὲ μυρσίνη ἀγρία, οἱ δὲ ἱερόμυρτον, οἱ δὲ ὀξυμυρσίνη, οἱ δὲ μυάκανθος, οἱ δὲ ἄγονον, οἱ δὲ σκίγκος, οἱ δὲ μίνθη, οἱ δὲ κατάγγελος, οἱ δὲ ἀνάγγελος, οἱ δὲ ἄκαιρον, οἱ δὲ ὀκνηρόν, οἱ δὲ λειχήνην, οἱ δὲ χαμαίπιτυν, Βοιωτοὶ δὲ γοργυνθίας, προφῆται γόνος Ἡρακλέους, Ῥωμαῖοι ῥούσκουμ. 9 SIM.: Pl. XXIII 165 D. eup. lI 109 (307) — Pl. l. s. eup. II 77 (290) — Pl. l. s. 166 eup. II 111 (308) Ruf. 92 R. — Pl. l. s. 165. 166 eup. II 56 (268) — (Pl l. s. 166 eup. I 2 (95) — Pl. l. s. 165. 1 ἄκορον PVF: ἄκωρον A (corr. A2): καρνάν E post ἄκαιρον haec habet E οἱ δὲ χαμαίμυρτον, οἱ δὲ ἀμύκην, βοιωτοὶ δὲ τούργαν καλοῦσι κίνην O: corruptum, fort. ὀκνηρόν λιχήνην PV: suspectum χαμαίμυρτον E: χαμαιμύρτην reliqui: canimirtaem Dl: correxi coll. Pl. l. s. 2 γοργυνθυίαν F μνρσίνῃ REVDiA2 3 ἔχει ὅμοιον RDi ἐλαττότερον RA2 ἐπ’ ἄκρου δὲ τὸν καρπὸν στρογγύλον, περιφερῆ R 4 ἐν secl. Spr. (dittogr) περιφερῆ libri: correxi Spr. duce 6 φύλλων μεστά] ἔνφυλλα R 7 μεστὴν FH ὑπόκιρρος RA2: gustum habet stipticum, visum rufum Dl 8 φύεται — τόποις post κεφαλαλγίαν colloc. libri: corr. Sarac. φύεται δὲ E καὶ ἐνίγμοις post κρημνώδεσι add. RA2 9 πινόμενος RE 10 καὶ καταμήνια NE καταμήνια — ἐν om. P (mendo notato) V, at mg. add. P οὐρητικόν καταμήνια ἄγειν· λίθους ἐν κύστει θρύπτειν ἄγειν om. RE καὶ λίθους RE τοὺς om. FHE 11 κεφαλαλγίας E 12 ποθὲν σῦν οἴνῳ E τὰ αὐτὰ ποιεῖ] ὑπνοποιεῖ RA2 14 δὲ καὶ CE mg. add. H2 ὁ καρπὸς ταύτης λέιωθεὶς μετʼ οἴνου [καὶ ληαθεὶς] ἄγει χολήν· ἔστωσαν δὲ κόκκοι πρόσφατοι 15 C fol. 234r·: N 102 μυρσίνη ἀγρία, οἱ δὲ μυρτάκανθα Di 16 ὀξυμυρσίνην Di μυάκανθα Di: μυάκανθαν HA οἱ δὲ ἄγονον om. H: ἄγονος N 17 κιγκος C: σκίνκος N: σκίγγος H μίμθη C: μίνθην HA καταγγαλλος C: κατανγαλλος N οἱ δὲ ἀνάγγελος om. H: ἀνάγγελλος C 18 λιχήνην R: λειχήνη HDiA χαμαιπίτυς HADi 19 γορυνίας RHAM: γορανίας Di: correxi ἡρακλέως R 20 μπρουσκουμ Di cf. Pl. XXIII 166 Castor oxymyrsinen . . . ruscum vocavit

145 δάφνη Ἀλεξάνδρεια· οἱ δὲ δαίαν, οἱ δὲ Δανάην, οἱ δὲ ὑπόγλωττον, οἱ δὲ ζαλείαν, οἱ δὲ στέφανον καλοῦσι. φύλλα ἔχει ὀξυμυρσίνη ὅμοια, μείζονα δὲ καὶ μαλακώτερα καὶ λευκότερα, καρπὸν δὲ ἐν μέσοις τοῖς φύλλοις ἐρυθρόν, ἐρεβίνθων τὸ μέγεθος, κλῶνας ἀπὸ γῆς σπιθαμιαίους ἢ καὶ μείζονας, ῥίζαν παραπλησίαν τῇ ὀξυμυρσίνῃ, μείζονα δὲ καὶ εὐώδη καὶ μαλακωτέραν φύεται ἐν τόποις ὀρεινοῖς.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ ῥίζα πινομένη δραχμῶν ἓξ πλῆθος μετὰ οἴνου γλυκέος βοηθεῖν ταῖς δυστοκούσαις καὶ στραγγουριῶσιν· ἄγει δὲ καὶ αἷμα.

146 δαφνοειδές· οἱ δὲ εὐπέταλον, οἱ δὲ χαμαιδάφνην, 145 RV: δάφνη· οἱ δὲ Ἀλεξάνδρειαν, οἱ δὲ Ἰδαίαν, οἱ δὲ Δανάην, οἱ δὲ ζαλείαν, οἱ δὲ στέφανον, οἱ δὲ δάφνος Σαμοθρᾳκική, οἱ δὲ Μίθριος οἱ δὲ ὑπογλώσσιον. 146 RV: δαφνοειδές· οἱ δὲ εὐπέταλον, οἱ δὲ δαφνῖτις, οἱ δὲ χαμαιδάφνην, οἱ δὲ εὔπεπλον καλοῦσιν. 1 SIM.: Theophr. h. pl. I 10, 8. III 17, 4; Pl. XV 131 (e S. N.) cf. Steph. B. s. v. Ἀλεξάνδρειαι — Pl. XXIII 158 D. eup. II 76 (288). 1 EXC.: Orib. XI s. v. (δάφνη — ὀρεινοῖς); de virt. med. cf. Gal. XI 863 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. ἀλεξάνδριος. 11 SIM.: Pl. XV 132 (e S. N.) — Pl. XXIII 158 e S. N.); Ruf. (Orib. II 107); eup. II 76 (288); I 5 (97); I 3 (96). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (δαφνοειδές — τόποις); Ps. Ap. 59 (═ Ps. Orib. I 47); cf. Gal. XI 863 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. δάφνη ἡ πόα) 1 num. cap. χιζ O: χιη Di: ρμβ E tib. περὶ δάφνης HA: περὶ δάφνης ἀλεξανδρείας Di δάφνη· οἱ δὲ ἀλεξανδρίαν REDi post ἀλεξάνδρεια syn. e R add Di εἰδέαν E: ἰδέα V 2 ζαλίαν ODi: ξαλείαν E στεφάνην RFHADi fort. στέφανον Ἀλεξάνδρου cf. Pl. l. s. alii stephanon Alexandri vocant., Steph. Byz. l. s. Salm. exercit. Pl. 286 3 ὀξυμυρσίνης E καὶ λευκότερα om. mg. add. VE 4 καυλὸν PVF ἐν om. R τοῖς φύλλοις REDl: om. reliqui ἐρεβίνθων PE (ν eras. E2): ἐρεβίνθω R: ἐρεβίνθου reliqui 5 κλῶνας δὲ RE ἐπὶ Orib.Di 6 τῇ om. E καὶ μαλακωτέραν καὶ εὐώδη E καὶ μαλακωτέραν] καωτέραν P: om. V 7 φύεται δὲ E 8 πλῆθος δραχμῆς N: ⋖⋖ β μετʼ οἴνου κυάθου ἑνὸς γλυκέως E cf. Pl. XXIII 158 9 σταγγουριώσαις E 10 αἷμα καὶ οὗρα E 11 num. ap. χιη O: χιθ Di: ρμδ E tit. περὶ δαφνοειδοῦς HDi post δαφνοειδές add. Di ὅμοιον ἀλύπῳ, ἄνθος ὡς νυμφαίας, καὶ μέσον τούτου κώνῳ ἐμφερές, ἐν ᾧ τὸ σπέρμα· δαφνοειδές· οἱ δὲ εὐπέταλον κτλ. 12 N fol. 65: cap. om. C δάφνη· οἱ δὲ ἀλεξανδρίαν N: δάφνη ἀλεξάνδρεια Di ἰδέαν N 13 ζαλίαν libri: correxi στερφάνην N: stefanos alexandrinos Ps, Ap. οἱ δὲ σαμοθρακική Di 14 ypoglossus Ps. Ap.: hypoglottion Pl. XV 131 15 C fol. 103r: N 65 δαφνῖτις] ΔΑΦΝΟΕΦΙϹ R: correxi coll. Pa. Ap. daphnitis (Ack.) 16 ΟΙΔΕΥΠΕΠΛΟΝ R οἱ δὲ εὔπεπλον καλοῦσι. θαμνίσκος ἐστὶ πήχεως τὸ ὕψος, ἔχων κλάδους πολλούς καὶ ἱμαντώδεις πρὸς τῳ ἄνωθεν ἡμίσει φυλλοφόρους — φλοιὸς δὲ περὶ τὰς ῥάβδους γλίσχρος ἰσχυρῶς — φύλλα δάφνῃ ἐοικότα, μαλακώτερα δὲ καὶ ἰσχνότερα, οὐκ εὔκλαστα, δάκνοντα καὶ πυροῦντα τὸ στόμα καὶ τὴν φάρυγγα, ἄνθη λευκά, καρπὸν δὲ μέλανα, ὅταν πεπανθῇ· ῥίζα ἀχρεῖος. φύεται ἐν ὀρεινοῖς τόποις.

ἄγει δὲ τὸ φύλλον αὐτοῦ ξηρὸν ἢ νεαρὸν ποθὲν κατὰ κοιλίαν φλεγματώδη κινεῖ καὶ ἐμέτους καὶ ἔμμηνα, καὶ διαμασηθὲν ἀποφλεγματίζει· ἐστι δὲ καὶ πταρμικόν. καθαίρει δὲ καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ ὅσον κόκκοι δέκα πέντε πινόμενοι.

147 χαμαιδάφνη· οἱ δὲ καὶ ταύτην Ἀλεξάνδρειαν καλοῦσι. ῥάβδους ἀνίησι πηχυαίας, μονοκλώνους, λεπτάς καὶ λείας· καὶ ταύτης δὲ τὰ φύλλα ὅμοια δάφνῃ, λεπτότερα δὲ πολλῷ καὶ χλωρότερα· καρπὸν δὲ περιφερῆ, ἐρυθρόν, τοῖς φύλλοις ἐπιπεφυκότα. ταύτης τὰ φύλλα λεῖα καταπλασθέντα κεφαλαλγίαν καὶ καῦσον στομάχου παραιτεῖται, ποθέντα δὲ μετʼ οἴνου στρόφους.

147 RV: χαμαιδάφνη· οἱ δὲ καὶ ταύτην Ἀλεξάνδρειαν ἐκάλεσαν, οἱ δὲ δαφνῖτις, οἱ δὲ ὑδραγωγός, Ῥωμαῖοι λαυρίωλαμ, οἱ δὲ λακτικλαγω, Γάλλοι οὐσουβέμ.

12 SIM.: Pl. XXIV 132 (e S. N.) cf. Theophr h. pl. III 18, 13 — Pl. l. s. D. eup. II 40 (255) eup. II 112 (311) — de syn. cf. Ps. Ap. 28 (unde Ps. Orib. I 11). 12 EXC.: Orib. XII s. v. (χαμαιδάφνη — ἐπιπεφυκότα). 1 πέπλον PFDl: πέπλων HDi: εὔπεπλον E (εὑ del E2): eupeplios Ps. Ap.: correxi πήχεος N0: πηχυαίους CDi τὸ ὕφος om. RDo 2 ἔχων post ἱμαντώδεις transpos. R: pro καὶ habet Di τὸ ἄνωθεν ἥμισυ EFHDi 3 ἰσχυρός ROE (corr. E2) 4 δάφνης E ἰσχυρότερα NO: ἰσχνότερα COrib. Di: molliora et duriora Dl: crassiore ac molliore quam laurus folio Pl. καὶ οὐκ Di: οὐκ om, Orib. 5 καὶ τὴν φάρυγγα om. R τὴν addidi post φάρυγγα c. 11 itt eras. E2 6 post δὲ 3 litt. eras. (ὑπο?) E2 ἄχρηστος RDi 7 φύεται δὲ E 8 ἢ] καὶ REDi: vel recenti folio vel arido Pl. τὰ κατὰ R 9 κινεῖ δὲ NE διαμασηθέντα δὲ E 12 num. cap. χιθ O: χκ Di. ρηγ E it. περὶ χαυαιδάφνης HADi post χαμαιδάφνη syn. e R add. Di, mg. H2 13 πηχυαίους Orib.ODi μονοκλώνους om. O: post ἀνίησι colloc. RD at cf. Pl. l. s. chamaedaphne unico ramulo est ὀρθάς, λεπτὰς ROrib.EDi 14 καὶ τὰ φύλλα δὲ ὅμοια RE: φύλλεια δὲ ὅμοια Orib. λειότερα ROrib.ODi: λειότερα δὲ καὶ λεπτότερα E: λεπτότερα Pl. Dl χλωρά Orib. 15 καρπὸν φέρει Orib. περιφερῆ om. Orib.Dl 16 καταπλασσόμενα RDi κεφαλαλγίαις καὶ στομάχου ἐγκαύσεσιν ἀρήγει RDi 18 C fol. 380r: N 170 mg. add. N (m. rec) herba est quae producit fructus in medio folio 19 δαφνίτην H: δαφνῖτιν Di ὑδραγωγόν HDi λαυριόλαμ H: Itali laurum terrestre Ps.Ap. cf. Cass. Fel. ed Rose 208 sq. 20 λακτάγω libri: correxi cf. Herm. XXXIII 398 alii usuben Ps. Ap.

παύει· ὁ δὲ χυλὸς σὺν οἴνῳ ποτιζόμενος ἄγει καταμήνια καὶ οὖρα, καὶ ἐν πεσσῷ δὲ προστεθεὶς τὸ αὐτὸ ποιεῖ.

148 ἐλλέβορος λευκός· φύλλα μὲν ὄμοια ἔχει τοῖς τοῦ ἀρνογλώσσου ἡ τεύτλου ἀγρίου, βραχύτερα δὲ καὶ μελάντερα καὶ ἐρυθρὰ τὴν χρόαν· καυλὸν δὲ ἔχει παλαιστιαῖον, κοῖλον, περιφλοιζόμενον, ὅταν ἄρξηται ξηραίνεσθαι· ῥίζαι δὲ ὕπεισι πολλαί, λεπταί, ἀπὸ κεφαλίου μικροῦ καὶ ἐπιμήκους ὡσπερεὶ κρομύου, συμπεφυκυῖαι· φύεται ἐν ὀρεινοῖς τόποις.

ὀρύττειν δὲ δεῖ τὰς ῥίζας περὶ τὸν πυραμητόν· ἄριστος δὲ αὐτοῦ ἐστιν ὁ μετρίως τεταμένος καὶ λευκός, εὔθραυστος, σαρκώδης, οὐκ ἄποξυς δὲ καὶ σχοινώδης, χνοῦν ἀνιεὶς ἐν τῷ θραύεσθαι, ἔχων δὲ καὶ τὴν ἐντεριώνην λεπτήν, πυρῶν τε τὴν γεῦσιν οὐ λίαν οὐδὲ ἀθρόως σίελον ἐπισπώμενος· πνιγώδης γὰρ 148 RV: ἐλλέβορος λευκός· οἱ δὲ Ἀσκληπιάδα, οἱ δὲ ἔκτομον, οἱ δὲ πίνακα Γοξάρις, προφῆται γόνος Ἡρακλέους οἱ δὲ πολύειδος, οἱ δὲ ἀνάφυστος, Αἰγύπτιοι σομφία, οἱ δὲ οὖνρε, Ῥωμαῖοι βερέτρουμ ἄλβουμ, Γάλλοι λάγονον, οἱ δὲ ἀνεψά. 3 SIM.: Theophr.] h. pl. IX 10, 1 sq.; Pl. XXV 48 sq. (e S. N.); Ruf. (0rib. II 103 sq. unde Paul. Aeg. VII 4, 259); Archig. (Orib. II 155 sq.); Herod. (0rib. II 163 sq): Antyll. (Orib. II 167 sq.). 3 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐλλέβορος — πνιγωδέστερος); cf. Gal. XI 874 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 24. 1 ἄγει post οὐρα transpos. RDi καταμήνια] καὶ ἔμμηνα E 2 δὲ addidi προστεθεῖσα RE (corr. E2) 3 num. cap. χκ O: φκα Di: ρμε E post λευκός syn. e R add. Di, mg. H2 ἔχει ὅμοια RFHDi τοῖς τε FH 4 ἢ τέύτλου ἀγρίου om. R post δὲ habet R καὶ τῇ ῥάχει ἐρυθρόν (cf. Pl. XXV 48), ὅταν ἄρξηται ξηραίνεσθαι 5 τὴν χρόαν om. Di: ῥάχιν coni. Marc. ἀνίησι δὲ (in ras.) καυλὸν E ἔχει om. RDi παλαιστιαῖον] πηχυαῖον conl. Bod. a Stapel at cf. Pl. utraque caule palmari ferulaceo 6 περιφλογιζόμενον E ὅτε ἄρξεται Di 7 λεπταὶ πολλαὶ E καὶ ἐπήκουε om, R ὥσπερ REDi] 8 συμπεφυκυῖαι om. R: πεφυκυῖαι E φύεται δὲ E τόποις om. O καὶ τραχέσι add. ROrib.Di nascitur locis montuosis Dl 9 ὀρύττειν] συλλέγειν Di: superscr. H2: δεῖ καὶ συλλέγειν E 10 ἐστιν αὐτοῦ REDi τετανός CE (in mg. corr. E2) καὶ εὔθραυστος καὶ Orib.Di: εὔθραυστος om. R 11 οὐκ — σχοινώδης om. V οὐκ — θραύσεθαι om. R ἢ χνοῦν Di ἀνεὶς O: ἀφιεὶς rellqul: correxi: fumum μαί Dl cf. Herod (Orib. I 166) 12 λευκήν Dl, at cf. Herod. (Orib. II 166) πυροῦν (τα C) R: ἐκπυρῶν HDi τε] δὲ E: om. NDi 13 οὐ λίαν — τοιοῦτος om, R 14 C fol. 114: N 72 ἀσκληδα C ἀσκηδα N: ἀσκλίδα HDi: correxi 15 πιναγα R: πιναγνα HDi (πίναγγα M): correxi τόξαρις libri ἡρακλεως R: ἡράκλειος rellqui. correxi: γόνος Ἡλίου pap. mag. Lugd ed Dieterich Fleck. Jahrb. Suppl. XVI 817 16 πολύειδος] cf. D. III 58 ἀνάφυτος coni Sarac. 17 βελετρουμ αλβουμ R: μελετρουμαλβούμ Dl: correxi λάγονον RH: λάγινον Di ὁ τοιοῦτος.

πρωτεύει δὲ ὁ Ἀντικυρικός· ὁ δὲ Γαλατικὸς ~~καὶ 2 Γαλλικὸς~~ καὶ Καππαδοκικὸς λευκότερος καὶ ἰσχνώδης καὶ πνιγωδέστερος.

καθαίρει δὲ διʼ ἐμέτων ἄγων ποικίλα· μείγνυται δὲ καὶ κολλυρίοις τοῖς δυναμένοις τὶ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις ἀποκαθαίρειν, καὶ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἔμβρυα φθείρει προστιθέμενος, πταρμικούς τε ἐρεθίζει καὶ μύας κτείνει σὺν μέλιτι καὶ ἀλφίτῳ φυραθείς, συγκαθεψόμενός τε κρέασι συντήκει ταῦτα. δίδοται δὲ νήστεσι καθʼ ἑαυτὸν καὶ μετὰ σησαμοειδοῦς καὶ θαψίας χυλοῦ καὶ ἄλικος καὶ μελικράτου ἢ πόλτου ἢ φακοῦ ἢ ῥοφήματος· συσσιτοποιεῖται δὲ καὶ ἄρτῳ καὶ ὀπτᾶται.

ἡ δὲ προσαγωγή καὶ ἡ ἐπιδιαίτησις ἐξείργασται παρὰ τοῖς 3 προηγουμένως περὶ τῆς δόσεως αὐτοῦ γράψασι· μάλιστα δὲ συγκατατιθέμεθα Φιλωνίδῃ τῷ Σικελῷ τῷ ἀπὸ Ἔννης· μακρὸς γάρ ἐστιν ἐν ὕλης παραδόσει προηγουμένως θεραπευτικὴν ἐκτίθεσθαι ἀγωγήν. διδόασι δʼ ἔνιοι σύν πολλῷ ῥοφήματι ἢ χυλοῦ πλήθει ἢ καὶ τροφὴν ὀλίγην προδόντες ἐπιδιδόασι τὸν ἐλλέβορον, ἐφ᾿ ὧν μάλιστα ἢ πνιγμὸς ὑποπτεύεται ἢ ἀσθένεια σώματος ὑπόκειται· ἀκίνδυνος γὰρ ἐπὶ τῶν οὕτως λαμβανόντων 1 SIM.: [Theophr.] IX 10, 3 sq. de caus. VI 13, 4; Strab. IX 418 (cf. Steph. B. s v. Ἀντικύραι); Pl. XXV 49 (cf. Gell. XVII 15); Herod. (Orib. II 165); Archig. (Orib. II 155 sq.); Ruf. Orib. I 103); Paus. X 26, 4 — Pl. XXV 51. 56. Ruf. (Orib. II 107. 136) — D. eup. I 41 (112) — eup. II 78 (290) — Pl. XXV 52 eup. I 3 (96) — Pl. l. s. 61 — P. l. s. 57 — Pl. l. s. 59 Herod. (Orib. II 164 12) Ruf. (Orib. II 142); Archig. (Orib. II 159 sq.) 1 ἀντικύρηνος H: ἀντικόρινος F: κυρηναικός Orib.EDiDl cf. Ruf. l. s. Herod. l. s. εἶτα ὁ γαλατικὸς καὶ καππαδοκικὸς καὶ (om. N) σχοινώδης R 2 γαλλικὸς O: ἰταλικὸς EDl: om. R: seclusi καππαδόκιος O λευκός τε καὶ E σχοινώδης RO: χνοώδης Orib.Di (χνo superscr. H2): ἰσχνώδης E: tenuis Dl 5 ἀντισκοτοῦντα R 6 καὶ (pr.) om. R ἄνει δὲ ἔμμηνα N: ἄγει om. CE φθείρει] κτείνει RDi 7 μυίας E 8 ἀφεψόμενον R κέρασιν R τήκει RE αὐτά NDi 9 νήστευσι P: νηστεύουσι V: νήστεσιν τε E (τε eras. E2) καθʼ ἑαυτὸν καὶ om. R σησάμου EDiDl cf. D. IV 149 θαψίας] πτισάνης coni Sar. coll. Paul. Aeg. VII 10 (265, 11) at cf. Ruf. (Orib. II 142) 10 καὶ (pr. ἢ RDl καὶ (alt.)] ἢ Dl ἢ πόλτου om R ἢ (tert.) om. R cf. Arch. (Orib. II 161) 11 καὶ (pr.) om. RE 12 προαγωγὴ R ἡ (alt) om. RDi προδιαίτισις (η superscr. E2) E 14 συχκατατιθέμνος R: ἢ οὐ συνκατατιθέμεθα mg. add. E2 posst φιλωνίδῃ c. 7 litt. eras. E2 post Εικελῷ habet τά (τὸ C) μὴ θέλεν ἐν ὔλαις παράδοσιν θεραπευτικήν ἀναγράφειν (om. C) ἀγωγήν R 15 ἐν om, O 10 πόλτου ῥοφήματι C: πόλτῳ ῥοφήματος N: multi vero in suco multo mixto dant Dl ἢ καὶ χυλοῦ FH χυλοῦ πλήθει χόνδρῳ R: χόνδρου πλήθει E 17 προδιδόντες RE ἐλλέβορον εὐθέως EDi 18 ἢ (pr.)] ὁ FH: om. RE πνιγμοὶ συχνοὶ E2 19 κινδυνώδης γὰρ ἤτοι αὐτὴ κάθαρσις R ἡ κάθαρσις διὰ τὸ μὴ ἀκεραίως τὸ φάρμακον τοῖς σώμασι παρατίθεσθαι· καὶ βάλανοι δὲ ἐξ αὐτοῦ προστεθεῖσαι τῇ ἔδρᾳ μετʼ ὄξους ἐμέτους κινοῦσιν.

149 σησαμοειδὲς τὸ μέγα, ὃ ἐν Ἀντικύρᾳ ἐλλέβορον καλοῦσι διὰ τὸ μείγνυσθαι ἐν ταῖς καθάρσεσι τῷ λευκῷ ἐλλεβλόρῳ. ἔοικεν ἡ πόα ἠριγέροντι ἢ πηγάνῳ· φύλλα μακρά, ἄνθος λευκόν, ῥίζα ἰσχνή, ἄπρακτος, σπέρμα ὅμοιον σησάμῳ, πικρὸν ἐν τῇ γεύσει, ὃ καθαίρει ἄνω φλέγμα καὶ χολήν ὅσον τοῖς τρισὶ δακτύλοις λημφθὲν λεῖον μετὰ ἐλλεβόρου λευκοῦ τριῶν ἡμιωβολίων σὺν μελικράτῳ.

150 σίκυς ἄγριος, ὃν φέρομβρόν τινες καλοῦσι, τῷ καρπῷ μόνον διαφέρει | τοῦ ἡμέρου, ἐλάσσονα πολλῷ καὶ βαλάνοις ἐπιμήκεσιν ἐοικότα ἔχων, τὰ δὲ φύλλα καὶ τὰ κλήματα τῷ 149 RV: σησαμοειδὲς τὸ μέγα· οἱ δὲ σησαμῖτιν, οἱ δὲ σησαμίς, οἱ δὲ λυκοσκυτάλιον, οἱ δὲ ἐλλέβορος λευκός, οἱ δὲ Ἀντικυρικὸν ἐλλέβορον καλοῦσιν. 2 SIm.: Pliston. (Orib. II 143 e Ruf.). 4 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 9, 2. 14, 4 (e Diocle cf. F. M. G. I frg. 152); Pl. XXII 133 (e S. N.) XXV 52, Strab. IX 418 C; Ruf. (Orib. II 107. 142). 4 EXC.: Orib. XII s. v. (σησαμοειδές — γεύσει); Gal. XII 120. Hes. s. v. σησαμοειδές. 11 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 9, 4 Pl. XX 8 sq. (e S. N) — Pl. XX 4 — Pl. l. s. D. eup. I 147 (168). 11 EXC.: med. Gal. XII 122 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Ap. 113 (cf. Ps. Orib. V 78. A. Mai VII 148): Isid. XVII 10, 16. 1 μὴ om, R ἀκραίως PF: ἀκαίρως H: ἀκεραίως (αίως in ras.) E παρατίθεσθαι τὸ φάρμακον E: παρατίθεσθαι τοῖς σώμασιν R 3 μετʼ ἴξους om. R0 (superecr. H2): cum aceto mixtus Dl 4 num. cap. χκα O: γκγ Di: ρμϚ E post μέγα syn. e R add. Di. mg H2 οἱ addidi ἀντικυραίκὸν ἐλλέβορον Orib. 5 ἐν om, R τοῦ λευκοῦ ἐλλεβόρου R 6 ἔοικεν δὲ E ἠριγέροντι ἢ om. 0rib. post ἠριγέροντι c. 7 litt. eras. E2 ἢ πηράνῳ om. RDl τὰ φύλλα Orib. E κερά Dl 8 ὃ om. PF τὴν ἄνω κοιλίαν RDi] ὅσον om. R 9 λημφθὲν τοῖς τρισὶ δακτύλοις R: λημφθὲν ὅσον τοῖ τρισὶ δακτύλοις E 10 ἡμιωβόλων ODi 11 num. cap. χκβ O: χκϚ Di: ρμζ E tit. περὶ σίκυος ἀγρίου FHDi σίκυος (σικυός corr. E2) E post ἄγριος syn. e R add. Di, marg. H2 ὃν — καλοῦσι om. REDiDl 12 μόνῳ Di ἡμέρου σίκυος Di ἐλάττονα E καὶ β. ἐπιμήκεσιν om, R πολλῷ ἔχων βαλάνοις Di βαλάνεσιν F: βαλανίοις H 13 δὲ om. CE (add. E2) τῷ om. FHDi 14 C fol. 325r: N 160 σησαμίτης HDi σισάμης H cf. Hes. s. v. σησάμησησαμίς 15 λυκοστυτάλλιον C post ἀντικυρικὸν add. Di οἱ δὲ ἐν Ἀντικύρᾳ ἐλλέβορον καλοῦσι ἡμέρῳ ὅμοια, ῥίζαν λευκήν, μεγάλην. φύεται ἐν οἰκοπέδοις καὶ ἀμμώδεσι τόποις· ὅλος δὲ ὁ θάμνος πικρός.

ἁρμόζει δὲ ὁ τῶν φύλλων χυλὸς ἐνσταζόμενος ὠταλγίαις. ἡ δὲ ῥίζα καταπλασθεῖσα μετὰ ἀλφίτου πὰν οἴδημα παλαιὸν διαφορεῖ, μετὰ ῥητίνης δὲ τερεβινθίνης ἐπιτεθεῖσα φύματα ῥήσσει, μετʼ ὄξους δὲ ἑψηθεῖσα καὶ καταπλασθεῖσα ποδάγρας ὠφελεῖ· καὶ ἰσχιάδων δέ ἐστιν ἔγκλυσμα καὶ ὀδονταλγίας διάκλυσμα

τὸ ἀφέψημα ξηρὰ δὲ λεία ἀλφούς, λέπρας, λειχῆνας 2 σμήχει καὶ οὐλάς μελαίνας καὶ σπίλους τοὺς ἐν προσώπῳ ἀποκαθαίρει. καὶ ὁ χυλὸς δὲ τῆς ῥίζης πλῆθος τριῶν ἡμιωβολίων τὸ ἐλάχιστον καὶ ὁ φλοιὸς δὲ ὅσον τέταρτον ὀξυβάφου καθαίρει φλέγμα καὶ χολήν, καὶ μάλιστα ἐπὶ ὑδρωπικῶν δίχα τοῦ τὸν στόμαχον ἀδικεῖν· δεῖ δὲ τῆς ῥίζης λαβόντα ἡμίλιτρον μετὰ δυεῖν ξεστῶν οἴνου, μάλιστα δὲ ῥητινίτου, λεαίνειν καὶ διδόναι 150 RV: σίκυς ἄγριος· οἱ δὲ ἐλατήριον, οἱ δὲ γρυνόν, οἱ δὲ βαλίς, οἱ δὲ σύγκρισις, οἱ δὲ βουβάλιον, οἱ δὲ σκορπίον, οἱ δὲ φέρομβρον, οἱ δὲ πευκέδανον, οἱ δὲ νότιον, Ῥωμαῖοι ἀγγουίνουμ, οἱ δὲ κουκούμερε ῥούστικουμ, οἱ δὲ ἀγρέστεμ, Ἄφροι κουσσιμεζάρ. 3 SIM.: D. eup. I 149 (169) — eup. I 235 (216) — Scrib. Larg. 156 eup. I 238 (220) — Pl. l. s. 4 eup I 69 (128) — [Theophr.] l. s. eup. I 119 (153) Pl. l. s. 4 — eup. I 128 (157) Pl. — eup. I 115 (150) Pl. — eup. I 114 (150) eup. I 116 (151) — Ruf. (Orib. II 106. 119) eup. II 63 (277). 1 ῥίζαν δὲ R: ῥίζα δὲ Di post λευκήν add. καὶ RDi οἰκοπέδοισι P 2 ἀμπελώδεσιν R μικρός ODl: πικρός REDi Ps. Ap. l. s. cf. Gal. l. s. Ps. Orib. V 78 5 δὲ om. R τερεμινθίνης E (corr. E2) 6 ῥήττει REDi ἑψηθ. καὶ καταπλ.] ἐπιτεθεῖσα FH (ἑψηθεῖσα καὶ superscr. H2) 7 ὠφελεῖ ποδάγρας FH: διαφορεῖ R ἰσχιάδος Di: ἰσχιαδικῶν RE δὲ om. R 8 λέπρας καὶ λειχῆνας NDi 9 καὶ οὐλὰς] οὐλάς τε Di 11 δὲ om. E 12 χολὴν καὶ φλέγμα FH καὶ μάλιστα FHDi: καὶ om. reliqui: μάλιστα δὲ N καὶ δίχα E 13 post ἀδικεῖν add. καὶ ποιεῖ δὲ (om. N) τὴν κάθαρσιν R: ποιεῖται (ποιεῖ Di) τὴν κάθαρσιν EDi ὡς ante ἡμίλιτρον add. N 14 δὲ addidi ῥητινίτου] αἰγυπτίου PF: λυγιστίκοῦ R: αἰγυπτίου λγυκέος E: αἰγυπτίου (superscr. λιβυκοῦ) H: vino libico sextariis duobus mixta Dl: correxi coll. D. eup. II 63 (277) σικύου ἀγρίου ῥίζα ἐν οἴνου ἐρρητινωμένου κυ. β΄ δεῖ δὲ λαμβάνειν ἔκ τοῦτον κυ. γ ἢ δύο παῤ ἡμέρας γ ἢ δ 15 C fol. 299r: N 138 γρύνον Di: grynon Ps. Ap. (Ack) 16 βαλίς R: βαλός Di: alii balin Ps. Ap. (Ack.): correxi σύνκρισις R σκοπιον RHDi: correxi coll. Ps. Ap. alii scorpion (Ack.): Pl. XX 8 aliqui etiam scorpionem cucumim vocant ad βουβάλιον cf. Hes. s. v. 17 πευκαιδανον C ΑΝΚΕΝΤΟΥΜ R: ἀγκετούμ DiH: correxi coll. Pl. XX 9 Ps. Ap. l. c. 18 κουκουμερε N: οἱ δὲ κουκ. ῥουστ. om. HDi κουσιμεζάρ H: cassimezar Ps. Ap. ἐκ τούτου κυάθους νήστεσιν ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς, τρεῖς ὁ ὄγκος ἱκανῶς συσταλῇ.

3 τὸ δὲ λεγόμενον ἐλατήριον ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν σικύων σκευάζεται τὸν τρόπον τοῦτον· τοὺς ἅμα τῳ ἅψασθαι ἀποπηδῶντας σικύους ἐκλεγόμενος ἀποτίθεσο, ἐῶν μίαν νύκτα· τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἐπὶ κρατηρίας κόσκινον μὴ πυκνὸν ἐπίθες καὶ μαχαίριον ὕπτιον ἁρμόσας, τὴν ἀκμὴν ἄνω ἔχον, λαμβάνων ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ καθʼ ἕνα τῶν σικύων διαίρει καὶ ἔκθλιβε τὸ ὑγρὸν εἰς τὴν ὑποκειμένην κρατηρίαν, προσεπεκθλίβων τὸ ἐν αὐτῷ σαρκῶδες, ὃ δὴ καὶ τῷ κοσκίνῳ προσπίπτει, ἴνα καὶ αὐτὸ διεκπίπτῃ, καὶ εἰς παρακειμένην λεκάνην τὰ ἐκθλιβόμενα τῶν

4 σικύων βάλλε· σωρεύσας δὲ ἐπὶ τοῦ κοσκίνου τὰ τεθλιμμένα ὕδατί τε γλυκεῖ περιχέας καὶ ἀποπιέσας, ταῦτα μὲν ῥῖπτε, ταράξας δὲ τὸ ἐν τῇ κρατηρίᾳ ὑγρὸν καὶ περικαλύψας ὀθονίῳ τίθει ἐν ἡλίῳ καὶ ὅταν ὑποστῇ, πᾶν τὸ ἐπινηχόμενον ὕδωρ μετὰ τοῦ ἐπιπάγου ἀπόχει, τὸ αὐτό τε ποίει πολλάκις, ἄχρι οὗ ἂν καταστῇ τὸ ἑφιστάμενον ὕδωρ, ὅπερ ἐκστραγγίσας ἐπιμελῶς, 3 SIM.: [Theophr.] IX 9, 4. Pl. XX 3 sq. (e S. N.). 3 EXC.: Orib. XII s. v. σίκυος (τὸ δὲ λεγόμενον — τροχίσκους); med. Ruf. (Orib. II 107. 199); Gal. XII 122 s. v. σίκυος ἄγριος (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἐλατήριον); Paul. Aeg. VII 4, 260. Aet. III 38. 1 ἐξ αὐτοῦ E νήστεσιν ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς om O, add. e RE cf.. Dl accepta quiatis tribus per triduum ydropicis tumores ventris spargit νήστει E παῤ ἡμέρας R post ἂν transpos. ἱκανῶς E 2 ὂγκος] οἷκος C: ὀπός N προσταλῇ RE 3 nov. cap. (ρμη) incip. EHDi συκέων E (σικυῶν corr. E2): τοῦ ἀγρίου σικύου Orib. 4 λαβὼν τοὺς Orib.E 5 ἐκλεγόμενος om. Orib.: ἐκλέγων REDi ἐῶν om. R μίαν om. Di νύκτα] ἡμέραν 0rib. 6 ἑτεραίᾳ R κρατῆρι NHDi 7 ἔχον ἄνω ROrib.EDi λαβὼν R 8 κατὰ ἕνα ROrib.E 9 τὸν ὑποκείμενον κρατῆρα N προσεπεκθλίβων PE: προεκθλίβων Orib.: προσεκθλίων reliqui καὶ τὸ Di αὐτοῖς Orib. 10 ὃ] ἂ R καὶ (pr.) om. Di κοσκίνῳ προσεκθλίβων ἒν (C) καὶ αὐτὰ ἐκπίπτειν R: κ. προσθλιβὲν καὶ αὐτὸ διεκπίπτει E: κ. προσπίπτει, προσεκθλίβων δὲ τὰ ἐκτεθλιμμένα τῶν σικύων εἰς παρακειμένην Orib. 11 τὰ ἐκθλιβόμενα τῶν σικύων om. Orib. ἐκθλιβόντα E 12 βάλε Norib.E δὲ om. R ἐπὶ τοῦ κοσκίνου post τεθλιμμένα transpos. RDi post κοσκίνου haec habet E ἢ τὸ ῥεῦσαν /// (2 litt. eras. E2) διὰ τοῦ κοσκίνου καὶ τὰ τετμημένα τὰ (om. R) τετμημένα RDi: κατατετατμημένα Orib. 13 τε om. O: del. E2 περικλύσας R ἀποπιάσας E: περιπιέσας ROrib. τὰ αὐτὰ R: αὐτὰ Orib. ἀνίπτει R 14 τῇ om. P: τῇ λεκάνῃ RDi: τῷ κρατῆρι 0rib.: τῇ κρατῆρι F σκεπάσας ὀθόνῃ RDi: περικαλύψας /////// (7 litt. eras. E2 ἢ σκεπάσας?) ὀθονίῳ E τίθεσα Di: θές corr. E2 15 συστῇ RDi: ἐπιστῆ //////// (3 litt. eras E2) E νηχόμενον Orib· 16 τοῦ om. 0 ἐπιπαγέντος N καὶ τοῦτο ποίει RDi τε] δὲ O verba πολλάκις — ὕδωρ om. R ἄχρι οὗ ἂν P: ἄχρις οὗ ἂν F: ἄχρις ἂν οὗ Orib.HE 17 ἐκσπογγίσας ROrib.: ἐκσπονγιάσας E (στραγγίσας superscr. E2) τὴν ὑποστάθμην βαλὼν εἰς θυΐον, λέαινε καὶ ἀνάπλασσε τροχίσκους. ἔνιοι δὲ πρὸς τὸ ταχέως ἀνικμασθῆναι τὸ ὑγρὸν τέφραν σεσησμένην ἐπὶ γῆς καταστρώσαντες καὶ κοιλάναν|τες τὸ μέσον, ὀθόνιον τριπλοῦν ἐπιτείναντες, κατʼ αὐτοῦ τὸ ἐλατήριον σὺν τῇ ἰκμάδι ἐπιχέουσιν, ἀναξηρανθὲν δὲ ἐν θυίᾳ λεαίνουσιν, ὡς προείρηται.

ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ ὕδατος θάλατταν 5 παραχέοντες πλύνουσιν, οἱ δὲ τῇ τελευταίᾳ πλύσει μελίκρατον παραχέουσι.

δοκεῖ δὲ κάλλιστον εἶναι τὸ μετὰ τοῦ λευκοῦ ἡσυχῆ ἔνικμον, λεῖον, κοῦφον, πικρότατον τῇ γεύσει καὶ προσαχθὲν λύχνῳ εὐκαίς· τὸ μέντοι πρασίζον καὶ τραχύ καὶ θολερὸν τῇ ὄψει, γέμον βορβόρου καὶ τέφρας, βαρύ τέ ἐστι καὶ φαῦλον ἔνιοι δὲ καὶ τὸν χυλὸν τοῦ σικύου μειγνύουσιν, οἱ δὲ καὶ ἄμυλον πρὸς τὸ μιμήσασθαι αὐτοῦ τὸ λευκὸν καὶ κοῦφον. εἰς μέντοι τὰ καθαρτικὰ τὸ διετὲς ἁρμόδιον ἄχρι δέκα ἐτῶν· ἡ δὲ τελεία δόσις ὀβολὸς εἷς, ἐλαχίστη δὲ ἡμιωβόλιον, παιδίοις δὲ δίχαλκον· πλεῖον γὰρ δοθὲν κινδύνους ἐπιφέρει.

κινεῖ δὲ τὴν ἄνω καὶ τὴν κάτω 6 κάθαρσιν, ἄγον φλέγμα καὶ χολήν· ἀρίστη δὲ τοῖς δυσπνοοῦσιν ἡ διʼ αὐτοῦ κάθαρσις. εἰ μὲν οὖν θέλοις κατὰ κοιλίαν καθαίρειν, διπλάσιον ἀλῶν παραμείξας καὶ στίβεως ὅσον χρῶσαι, διʼ 9 SIM.: Pl. XX 6 — [Theophr.] IX 14, l. Pl. l. s. — [ Theophr.] IX 9, 5. 14, 2 Ruf. (Orib. II 107) Pl. XX D. 8 eup. II 39 253) Andron. (Gal. XIII 113. 9 EKC.: Orib. l. s. (δοκεῖ — ἐπιφέρει). 1 καὶ τὴν ὑποστάθμην ἐκβαλὼν καὶ βαλὼν E: καὶ τὴν marg. add. O2 λέαινε καὶ (καὶ del. E2) ἀναπλάσας τροχίσκους E ἀνάπλαττε RDi 2 verba ἔνιοι — παραχέουσι om. Orib. ἐνικμάζεσθαι R: ἐξικμασθῆναι E 3 σεσημένην H 4 κατὰ τούτου RDi 5 ἀναξηρανθέντα E 7 ἐπιχέοντες E 9 ἰατήριον καλλιστον Dl μεταξὺ τοῦ λευκοῦ τὸ μέλαν E 10 κοῦφον λεῖον RDi τῷ λύχνῳ E post εὐκαὲς c. 13 litt. eras. E2 11 post καὶ (pr.) c. 8 litt. del. E2, post καὶ (alt.) c. 4 litt. ὄψει] γεύσει R γέμον] μεστὸν Orib. 12 βορβόρου 0rib.: ὀρόβου reliqui βαρύ ἐστιν καὶ ἄχρηστον N 13 τῷ χυλῷ Di: superscr. H2 μίσγουσιν N 16 ὁ διετὴς Di ἁρμόζει RDi μέχρι Orib.. post δέκα c. 13 itt. eras. E2 δόσις 0rib.: χρῆσις R: πόσις reiqui 16 ὀβολὸς εἷς E: εῖς om. reliqui ἡ δʼ ἐλαχίστη NDi δὲ (pr.) om. C δὲ (alt.) om. ROrib. δίδου δίχαλκον NE (δίδου del. E2) verba πλεῖον — ἐπιφέρει om. R 17 ποθὲν Di: δοθὲν καὶ ποθὲν E κίνδυνον Orib.HDi τήν τε ἄνω καὶ κάτω E: τὴν κάτω καὶ τὴν ἄνω Di 19 post αὐτοῦ c. 10 litt. del. E2 θέλοις E: θέλεις relqui καθάραι RE 20 διπλάσιον αὐτοῦ R ἄλας R μίξας NFHDi: προσμίξας E στίβεως PN: στίμεως CE: στίμμεος FH: σινήπεως coni. Sarae. coll. D. eup. II 39 (253) ὅσον χρὴ N: ὄν χρώσας C: ὅσον παραχρῶσαι FH δι’ ὕδατος] δύναται FH (corr. H2): δυνατόν (ν eras. E2) E: om N ὕδατος ὀροβιαῖα καταπότια δίδου, ἐπιρροφείτω δὲ χλιαροῦ ὕδατος κύαθον ἕνα. εἰς δʼ ἔμετον διʼ ὕδατος ἀνεὶς πτερῷ τοὺς ὑπὸ τὴν γλῶτταν διάχριε τόπους ὡς ὅτι ἐσωτάτω· εἰ δὲ δυσεμὴς εἴη, ἐλαίῳ ἢ ἰρίνῳ μύρῳ διείς, κώλυε δὲ κοιμᾶσθαι.

7 τοῖς δὲ ὑπερκαθαιρομένοις συνεχῶς προσφέρειν δεῖ οἰνέλαιον· ἐμοῦντες γὰρ ἀποκαθίστανται. μὴ παυομένων δὲ τῶν ἐμέτων, ὕδωρ ψυχρὸν καὶ ἄλφιτον καὶ ὀξύκρατον καὶ ὀπώραν καὶ ὅσαδύναται τὸν στόμαχον πυκνῶσαι προσενεκτέον. κινεῖ δὲ τὸ ἐλατήριον καὶ ἔμμηνα, καὶ ἔμβρυα κτείνει ἐν προσθέτῳ, ἐγχυθέν τε μετὰ γάλακτος εἰς τοὺς ῥώθωνας ἴκτερον καθαίρει καὶ κεφαλαλγίας τὰς χρονίους ἀπαλλάττει, συναγχικοῖς τε διάχρισμα πρακτικὸν μετʼ ἐλαίου παλαιοῦ ἢ μέλιτος ἢ χολῆς ταύρου.

151 τοῦ δὲ ἡμέρου σικύου ἡ ῥίζα λεία ποθεῖσα σὺν ὑδρομέλιτι, ὁλκὴ δραχμῆς μιᾶς, ἐμέτους κινεῖ· εἰ δέ τις μετὰ τὸ δεῖπνον πραέως ἐμέσαι θέλοι, ἀρκοῦσιν ὀβολοὶ δύο.

152 σταφὶς ἀγρία· φύλλα μὲν ἔχει ὥσπερ ἀμπέλου ἀγρίας ἐπεσχισμένα, καυλία ὀρθά, μέλανα· τὸ δὲ ἄνθος φέρει 8 SIM.: Zop. (Orib. II 599) Pl. XX 6. 9 D. eup. II 78 (290) — Pl. XX 9 eup. II 57 (269) cf. Zop. (Orib. II 553) — Scrib. Larg. 70. Pl. XX 8 eup. I 88 (138). 16 SiM.: Pl. XXIII 17 sq. (e S. N.) Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 107) 136). 16 EXC.: Orib. XII s. v. (σταφίς — δριμύν) cf. Gal. XI 842 (s. v. ἀσταφὶς ἀγρία), unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Pa D. de h. f. 37 (ex D. lat. cf. A. Mai l. c. VII 450 ~ Ps. Orib. II 31). 1 χλιερὸν ὕδατος κύανθον (ἔνα add. N) R: χλιεροῦ ὕδατος (om. κ. ἔνα) E: marg. add. E2 κύσθον ἕνα, εἰς δʼ ἔμετον διʼ ὕδατος 2 δι᾿ om. FH ὔδατι μιγεὶς C: ὕδατι μίξας N ἀνεὶς] διεὶς E: ἀνιεὶς Di τὰ ὑπὸ τὴν γλῶσσαν N 3 διαχρίει R τόπους om. R ὡς om. PFH: ὡς τι om. V: ὡς ὅτι ἐσωτάτω om. R 4 ἢ ἀλαίφ FHDi ἐρίνῳ om. κύρῳ) CE (corr. E2): addes ei oleu grinu Dl 5 δυοῖ ἔλαιον F (corr. pr. m.): ἔλαιον H 6 σὔτως γὰρ παύσονται (παύονται C) RDi παυομένων] ἀποκαθισταμένων R 7 post ψυχρὸν inser. δίδου R ἄλφιτα RE ἢ ὀξύκρατον ὀπώραν R 9 προσθέτῳ δὲ R (om. τε) 10 τε] δὲ Di εἰς τὸ οὗς καὶ τοὺς (κ. τ. om. C) ῥώθωνας R ἀποκαθαίρει RDi 11 διάκλυσμα FH (corr. H2) 12 πταρμικὸν R παλαιοῦ om. R ἢ (pr.)] καὶ E (corr. E2) ταυρίας N: ταυρείας Di D. eup. l. c. 13 nov. cap. (χκγ) inc. PF: cap. om. V: uncis secl. Sarac. e D. II 163 huc translatum videtur ἡ ῥίζα δοθεῖσα μετὰ ὑδρ. C: δοθεῖσα ἡ ῥίζα μετὰ ὑδρ. N 14 ⋖ α πλῆθος E: λεία ὁλκὴ δραχμῆς R δὲ om. FH 15 τὸ om. E πράως RE θώ RFH: ἐλέλει Di ὀβολοὶ τρεῖς E 16 num. cap. χκδ O: χκζ Di: ρμθ E tit. περὶ ἀγρίας σταφίδος H: σταφὶς ἀγρία F σταφης P: ἀσταφίς Gal.: astaphis agria sive staphis Pl. initio syn. e R add. Di, marg. H2 17 ἀπεσχισμένα Orib.PFN: ἐπεσχισμένα reliqui καυλία] κλήματα 0rib. μέλανα] μαλακά R: μαλακά, μέλανα Di: hastas habet longas et erectaw et nigraw Dl δὲ om. 0rib. φέρει] ἔχει Orib. ἄγει R: om. E ἰσάτει ὅμοιον, τὸν δὲ καρπὸν ἐν θυλακίοις χλωροῖς ὥσπερ ἐρεβίνθου, τρίγωνον, τραχύν, ὑπόκιρρον ἐν τῳ μέλανι, τὰ δὲ ἔνδον λευκόν, γευσαμένῳ | δριμύν.

τούτου κόκκους δέκα πέντε, ἐάν τις δῷ λεάνας ἐν μελικράτῳ, καθαίρει διʼ ἐμέτων πάχη περιπατείτωσαν δὲ οἱ πεπωκότες. δεῖ μέντοι προσέχειν συνεχῶς μελίκρατον διδόντας διὰ τὸ ἐπιφέρειν τοὺς κατὰ πνιγμὸν κινδύνους καὶ καίειν τήν φάρυγγα.

ἁρμόζει δὲ τριφθεὶς καθʼ ἑαυτὸν καὶ μετὰ σανδαράκης καὶ 2 ἐλαίῳ συγχρισθεὶς πρὸς φθειριάσεις καὶ κνησμούς καὶ ψώρας, διαμασηθεὶς δὲ φλέγμα ἄγει πλεῖστον καὶ ὀδονταλγίας ὠφελεῖ ἐν ὄξει ἑψηθεὶς καὶ διακλυζόμενος, καὶ οὔλα ῥευματιζόμενα 152 RV: σταφὶς ἀγρία· οἱ δὲ τρίφυλλον, οἱ δὲ στήσιον, οἱ δὲ ἀσταφίς, οἱ δὲ φθειροκτόνον, οἱ δὲ φθείριον, οἱ δὲ ἀπάνθρωπον, οἱ δὲ πολύειδος, οἱ δὲ ψευδοπαθές, οἱ δὲ ἀρσενωπή, οἱ δὲ ἀρνοπολέμιον, Αἰγύπιοι ἴβις ἀοιδή, Ῥωμαῖοι ἕρβα πηδουκουλάρια, οἱ δὲ μιουτεσσούδια. 4 SIM.: Pl. XXIII 18 D. eup. 107 (147) — Pl. l. s. eup. I 123 (155) — Scrib. Larg. 8 — Pl. l. s. eup. I 69 (127) — Pl. l. s. 1 ἰσάτει Orib.PF: εἰσάτει E: ἰσάτῃ HDi: om. R χλωροῖς — τρίγωνον om. C 2 παχύν R τὸ ἔνδον Orib.: post ἔνδον add. ἔχει R 3 λευκά RFH γευσαμένῳ δριμύν om. R: δριμύ FH 4 ἢ πέντε H: ἢ V F: δέκαι πέντε P δῷ (λάβῃ R) post μελικράτῳ tmanspos. RDi 5 παχύ E περιπατείτω δὲ ὁ πιὼν R 6 συνεχῶς] σὺν ἑφθῷ μελικράτῳ N: ἑφθὸν μελίκρατον C 7 φέρει (φθείρει C) γὰρ τοὺς R καταπνιγμοὺς κινδυνώδεις FH καὶ om. R καίει δὲ R: ἐκκαίειν E τὸν RE 8 τριφθεὶς PF (καρπὸς mente supple): τριφθεῖσα reliqui καθʼ ἑαυτὴν καὶ μετ’ ἐλαίου καὶ ἀνδράχνη R: κμθʼ ἐαυτὴν καὶ μετὰ σανδαράκης ////// (c. 15 litt. eras. E2) καὶ ἐλαίου E: καθʼ ἑαυτὴν καὶ μετὰ σανδαράχης Di: om. reliqui: addidi coll. Ps. D. de h. f. praeterea semen ipsius tritum cum portulaca et oleo phthiriasin . . . sanat: Pl. l. s. 18 phthiriasi caput et relicum corpus triti (sc. nuclei) liberant, facilius admixta sandaraca cf. D. eup. I 107 (147) 9 συγχρισθεῖσα REH πρὸς om. P 10 διαμασηθεῖσα RE: διαμασηθὲν FH 11 ἑψηθεῖσα καὶ διακλυζομένη REH καὶ οὗρα μέλανα ἄγει καὶ οὗλα ῥευματιζόμενα E 12 C fol. 327r: N 150 στήσιον ibri cf. Hes. s. v. στησίφυλλον 13 σταφίς N cf. Pl. l. s. 14 πολύειδος R: πολυειδές HDi cf. D. II 58 ἀρσενοτή CHDi: ἀρσενοπή N: correxi 15 ἀρνεοπολέμιον R: om. HDi: correxi ἰβις ἀοιδὴ RH: ἰβησαιοιδή Di: correxi 16 πηδουκουρια C: πιδουκουλάρια H cf. Marc. I 8 (p. 27 H) staphidos agrias quam herbam peduclariam quod eos necat, quidam appellant (e Scr. L.), vulgo pedicularia herba vel pedicularis (cf. Scrib. Larg. 227, 91 H.) vel uva taminia (cf. Cels. III 21, 107 D, uva silvatica Theod. Prisc. ind. Ros.) vel pituitaria (Pl. XXIII 18) οἱ δὲ μιουτεσσουδια R: om. HDi: corruptum ἴστησι καὶ ἄφθας τὰς ἐν στόματι θεραπεύει μετὰ μέλιτος· μείγνυται καὶ τοῖς πυρωτικοῖς μαλάγμασιν.

153 θαψία· ὠνόμασται μὲν ἀπὸ τοῦ δοκεῖν πρῶτον εὑρῆσθαι ἐν θάψῳ τῇ ὁμωνύμῳ νήσῳ, τὴν δὲ ὅλην φύσιν ἔοικε νάρθηκι, ἰσχνότερος δὲ ὁ καυλός, καὶ τὰ φύλλα μαράθῳ ἐμφερῆ· ἐπ᾿ ἄκρου δὲ σκιάδια καθʼ ἑκάστην ἀπόφυσιν ἀνήθῳ ὄμοια, ἐφʼ ὧν ἄνθος μήλινον, σπέρμα ὑπόπλατυ τῷ τοῦ νάρθηκος ἐμφερές, ἔλαττον μέντοι, ῥίζα λευκή, μεγάλη, παχύφλοιος, δριμεῖα, ἥτις ὀπίζεται περιορυχθεῖσα καὶ ἐγκοπτομένη τὸν φλοιὸν ἢ κοιλανθεῖσα θολοειδῶς καὶ πωμαζομένη πρὸς τὸ καθαρὸν μένειν τὸν ὀπόν· τῇ δʼ ὑστεραίᾳ δεῖ ἐπιόντας ἀναιρεῖσθαι τὸν ἐπισυρρέοντα.

2 χυλίζεται δὲ κοπεῖσα ἡ ῥίζα καὶ διὰ κυρτίδος ~~καὶ ὀργάνου~~ ἐκθλίβεῖσα καὶ ξηρανθεῖσα ἐν ἡλίῳ διʼ ὀστρακίνου παχέος ἀγγείου ἔνιοι δὲ καὶ τὰ φύλλα συναποθλίβουσιν· ἀσθενὴς δὲ ὁ τοιοῦτος. διακρίνεις δὲ τῳ βρωμωδέστερον εἶναι τὸν ἀπὸ τῆς ῥίζης καὶ μένειν ἔνικμον, ξηραίνεσθαι δὲ τὸν ἀπὸ 153 RV: θαψία· οἱ δὲ ὑπώπιον, οἱ δὲ παγκράτιον, οἱ δὲ σκαμμώνιον, οἱ δὲ θηλυπτερίς, Ῥωμαῖοι φερουλάγω, οἱ δὲ φερουλα σιλβέστρις, Ἀφροι βοιδίν. 1 SIM.: schol. Nic. Th.. 529 (e Crat.) [Theophr.] h. pl. IX 9, 6 Pl.XIII 124 (e S. N.). 1 EXC: cf. Gal. XI 855 (═ Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἵστησι] στέλλει RE τὰς ἐν στόματι om. R μετὰ μέλιτος om. RE 2 μίγνυται δὲ καὶ RE 3 num. cap. χκε O: χκη Di: E tit. περὶ θαψίας FHDi post θαψια syn. e R add Di, marg. H2 μὲν θαψί R τὸ πρῶτον R εὑρίσκεσθαι E 4 ἂν Θάψῳ τῇ νήσῳ εὑρῆσθαι R τῇ νήσῳ τῇ ὁμωνύμῳ Di τῇ δ᾿ ὅλῃ φύσει RDi 5 post δὲ add. αὐτῆς μᾶλλον RDi καρπὸς FH 8 ὅμοιον R ἔλαττον (δὲ add. E2) ἡ μέντοι ῥίζα E ῥίζα μέλαινα [κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν huc transpos. N), ἔνδοθεν λευκὴ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν R: ῥίζα ἔνδοθεν λευκή, μεγάλη, μέλαινα δʼ ἔξωθεν Di (marg. add. H2) cf. Dl radix est illi alba et maior, coriu grossu habet et viscidu in odore 9 καὶ ἐγκοπτομένη — κοιλανθεῖσα om. R 10 post κοιλανθεῖσα add. αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ (αὑτῇ E) REDi θολιχῶς C: θολικῶς N post θολ. add. ἡ ῥίζα REDi (del. E2) 11 μένειν ἐν αὐτῇ E τὸν τόπον R: τόπον (τὸν om.) P δεῖ om. R τὸν ἐπισυλλεγέντα ὀπόν FHDi: τὸν ἐπισυρρέοντα ἢ συλλεγέντα E (corr. E2): αὐτὴν (pro τὸν ἐπισυρ.) R 12 ἐγχυλίζεται H κυρτινος R 12 καὶ ὀργάνου] glossam delevi cf. schol. Nic. Al. 493. 494 ξηραίνειν ξηραίνεται) R 14 καὶ παχέος FH ἔνιοι — τερηδονίζεσθαι om. R 15 διακρινεῖς E: διακρίνεται FHDi καὶ τῷ E βρωματωδέστερον H: βρομωδέστερον PE 16 διαμένειν E τὸ E 17 C fol. 139v: N 39 ὑπώπιον] cf. Hes. s. ὑπωπίς πανκρανον R: πάγκρανον HDi: correxi 18 σκωμμώνιον E: σκαμμώνιον HDi θηλυπτερτις (sic) C: θηλυτελις N: θηλυτερίς HDi: correxi φερουλάγω] cf. Cael. Aur. m. chr. III 2, 41 vel succo ferulaginis quam graeci thapsian vocant 19 βοίδην HDi: βοιδιν R cf. Low l. s. 405 τῶν φύλλων καὶ τερηδονίζεσθαι. ὀπίζοντας δὲ δεῖ μὴ κατʼ ἄνεμον ἴστασθαι, μᾶλλον δʼ ἀνηνεμίας οὔσης· ἐποιδεῖ γὰρ ἰσχυρῶς τὸ πρόσωπον καὶ φλυκταινοῦται τὰ γυμνά μέρη διὰ τὴν δριμύτητα τῆς ἀποφορᾶς. δεῖ οὖν κηρωταῖς ὑγραῖς στυφούσαις προχρίειν τὰ γυμνὰ τῶν μερῶν.

δύναμιν δʼ ἔχει καθαρτικὴν ὅ τε φλοιὸς τῆς ῥίζης καὶ ὁ 3 χυλὸς καὶ ὁ ὀπὸς σὺν μελικράτῳ πινόμενος ἄνω τε καὶ κάτω. δίδοται δὲ τῆς μὲν ῥίζης τετρώβολον μετὰ ἀνήθου σπέρματος δραχμῶν τριῶν, τοῦ δὲ χυλίσματος τριώβολον, τοῦ δὲ ἀποῦ ὀβολὸς εἷς· πλείων γὰρ δοθεὶς κινδυνώδης ὑπάρχει. ἁρμόζει δὲ ἡ διʼ αὐτοῦ κάθαρσις ἀσθματικοῖς, πλευρῶν ἀλγήμασι χρονίοις καὶ ἀναγωγαῖς, τοῖς δὲ δυσεμέσιν ἐν σιτίοις ἢ ἐψήμασι δίδοται. κέκτηται δὲ καὶ μετα | συγκριτικὴν δύναμιν ὅ τε ὀπὸς καὶ ἡ ῥίζα πάντων μᾶλλον τῶν ἰσοδυναμούντων, ὅπου τι δεῖ ἐκ βάθους ἑλκύσαι

ἢ μεταποροποιῆσαι· ὅθεν ἀλωπεκίας καταχριόμενος ὁ 4 χυλὸς ἢ ἡ ῥίζα χλωρὰ προστριβομένη ποιεῖ δασυτέρας, ὑπώπιά τε αἴρει καὶ πελιώματα λεία ἡ ῥίζα ἢ ὁ χυλὸς σύν λιβανωτῷ καὶ κηρῷ ἴσοις· δεῖ δὲ μὴ πλεῖον δυεῖν ὡρῶν ἐᾶν, μετὰ ταῦτα δὲ πυριᾶν θερμῇ θαλάττῃ. αἴρει δὲ καὶ ἔφηλιν, σύν μέλιτι δὲ 1 SIM. [Theophr.] h. pl. IX 8, 5 Pl. l. s. 7 SiM.: [Theophr.] IX 20, 3 Ruf. (0rib. II 107) — eup. II 39 (252) D. eup. II 38s (251) — Cels. VI, 4 Pl. XIII 125 eup. I 95 (141) Archig. Gal. XII 409) — [Theophr.] IX 20, 3 Pl. XIlI 125. 1 ὀπίζοντας ὀπίζεται P: ὀπίζοντα FHDi: ὀρύττοντας R: ὀρύττοντας δὲ ἢ ὀπίζοντας E (corr. E2) 2 δὲ νηνεμίας Di, corr. E2 (ἀνηνεμίας E) post οὔσης add ἐξαιρεῖσθαι R οἶδεν R 3 καὶ om, R φλυκταίνειν R: καταφλυκταινοῦται E καὶ τὰ γυμνὰ R 4 ὑγραῖς στυφούσαις om, R: στυφούσαις ὑγραῖς FHDi 5 προχρίοντες (-ας corr. rec. m. C) τὲ γυμνὰ τῶν κερῶν οὔτως προσέρχεσθαι (προέρχεσθαι C) RDi ὑποχρίειν H: προσχρίειν V 6 ἔχει ὁ φλοιὸς τῆς ῥίζης καὶ ὁ χυλὸς καθαρτικήν καὶ ὁ ὀπὸς N: post ἔχει 7 litt. del. E2 τε om. R 7 διδόμενος RE τε om. R κάτω καθαίρει R: ἄνω γὰρ καὶ κάτω χολὴν καθαίρουσι Di 8 τριώβολον ἢ τετραώβολον E: radices vero eius. IIII obuli accepti cum aneso. ζ. III dantur Dl μετὰ — τριώβολον om. C 9 ἐγχυλίσματος F 10 δραχμὴ μία O: ὀβολὸς α E: ὀβολός RHDi cf. Dl lacrimu eius obulus accipitur: D. eup. II 39 (252) θαψίας ὀποῦ ὀβ. α΄ ἢ χυλοῦ α΄ (sc. ἄσθματα ὠφελεῖ πλίον δὲ N: πλείονα (om δὲ) C: πλεῖον Di δοδὲν RDi: δρθεὶς καὶ ποθεὶς E κινδυνῶδες RDi (om. ὑπάρχει) 11 πάθεσιν ἀσθματικοῖς RDi ἀλγήμασι πλευρῶν E 12 δυσήμοις N: δυσεσμοις C (corr. m. post) ἑψήματι HDi 13 μετὰ τὴν συνκριτικὴν R 14 μάλιστα FHDi τι] δὲ R: om. E 15 ἀλωπεκίας τε RE 16 καὶ ἡ ῥίζα E ποιεῖ δασυτέρας] δασύνει E 18 ἢ κηρῷ RE ἴσοις om. R: ἴσω E: ἴσως V πλέον EDi: πλίω N μετὰ δὲ ταῦτα EDi 19 δὲ (tert.) om REFDi καταχρισθεὶς καὶ λέπρας ἀφίστησι, φύματά τε ῥήττει μετὰ θείου καταχριόμενος ὁ χυλός. χρησίμως δὲ καταχρίεται καὶ ἐπὶ τῶν χρονίας ἐχόντων διαθέσεις περὶ πλευρὸν ἢ πνεύμονα ἡ πόδας ἢ ἄρθρα. χρησιμεύει δὲ καὶ πρὸς ἐπαγώγια ἐπὶ τῶν μὴ ἐκ περιτομῆς λειποδέρμων οἴδημα ἐγείρων ὅπερ καταντλούμενον καὶ τοῖς λιπαίνουσι μαλαττόμενον τὸ ἐλλιπὲς τῆς πόσθης ἐκπληροῖ.

154 σπαρτίον· θάμνος ἐστὶ φέρων ῥάβδους μακράς, ἀφύλλους, στερεάς, δυσθραύστους, αἷς τὰς ἀμπέλους δεσμεύουσι· φέρει δὲ λοβούς ὥσπερ φασήλου, ἐν οἷς σπερμάτια φακοειδῆ, ἄνθος μήλινον ὥσπερ λευκοΐου.

τούτου ὁ καρπὸς καὶ τὰ ἄνθη ποθέντα σὺν μελικράτῳ ὁλκὴ ὀβολῶν πέντε καθαίρει ἄνω μετʼ ἐντάσεως πολλῆς ὥσπερ ὁ ἐλλέβορος ἀκινδύνως, ὁ δὲ καρπὸς κινεῖ τὴν κάτω κάθαρσιν· καὶ αὐτῶν δὲ τῶν ῥάβδων ἐν ὕδατι βραχεισῶν, εἶτα κοπεισῶν 154 RV: σπάρτος· οἱ δὲ λοβόν, οἱ δὲ λέγον καλοῦσιν. 1 SIM.: D. eup. I 56 (119) — eup. I 12l (154) — eup. I 128 (157) — eup. I 151 (171) — eup. I 35 (249) — eup. I 235 (217). 8 SIM.: Pl. XXIV 65 sq. (e S. N. — Crata.) — Pl. l. s. 66 Ruf. (Orib. II 107. 136) g Pl l. s. eup. I 237 (219) 240 (221). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (σπαρτίον — λευκοΐου); cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v.: σπάρτος, ᾧ τὰς ἀμπέλους δεσμοῦσι τούτου ὁ καρπὸς καὶ τὸ ἄνθος ποθέντα σὺν μελικράτῳ ὀβολοὶ πέντε καθαίρει ἄνω ὥσπερ ἐλλέβορς λευκὸς ἀκινδύνως ὁ δὲ καρπὂς καὶ κάτω καθαίρει,, αἱ δὲ ῥάβδοι ἰσχιάδας ὠφελοῦσι Gal. XII 129 (═ Aet I s. v.) Isid. XVII 9, 103. 1 καταχρισθεῖσα E: καταπλασθεῖσα R καὶ φύματα περιρήττει E 2 διαχρίεται R 3 χρονίας] χρησίμως R τὰς διαθέσεις R περὶ πλεύμονα (πνεύμονα N) ἢ πλευρὰν ἢ ἄρθρα ἢ πόδας R πλευρὰς E πλευμονια P 4 ἄρθα RE: ἄρθρον reliqui ἐπὶ τῶν ἐπαγωγίων R 6 λιποθέρμων R 6 τοῖς λιπαίνουσι om. E ἐλλιπὲς PHE: ἐλλειπὲς FDl: ἐνλιπὲς R ποασθίας πληροῖ R 8 num. cap. χκς O: χκθ Di: ρνα E σπάρτος Ruf. Gal. ROribE.: sparton Pl. post σπαρτίον synon. e R add. Di, mg. H2 ἐστὶ om. Orib. 9 ἐνφύλλους R στερεάς om. R αῖς — δεσμεύουσι om, Orib. 10 φασήλου Orib.: φασήλους O: φασίλους E: φασίολος N: φασιόλους C σπέρματα R 12 τὸ ἄνθος E Paul. Aeg. ποπέντα P: κοπέντα F ὁλκῆς E 13 πολλῆς om. FH ὁ om. RE 14 καὶ addidi e RE 15 καὶ αὐταὶ δὲ αἱ ῥάβδοι ἐν (σὺν E) ὕδατι βραχεῖσαι, εἶτα κοπεῖσαι καὶ χυλισθεῖσαι RE ὕδατι] ὄξει Pl. l. s. 16 C fol. 328r: N 150 effigiei herb. pict. add. C man. rec. s. XIV) τοιοῦτον σχῆμα ἔχει ὁ σπάρτος· τὸ ἄνθος αὐτοῦ ὄμοιον φασιόλου ἢ κυάμου πλὴν ξανθόν, κίτρινον· τὸ σπέρμα αὐτοῦ κατὰ σίκυον (σικον C) ἢ φακῆν καλοῦσιν om. H καὶ χυλισθεισῶν, ἰσχιαδικῶν ἐστι βοήθημα ὁ χυλὸς ὅσον κύαθος εἷς πινόμενος νήστεσιν· ἔνιοι δὲ ἐναποβρέξαντες ἅλμῃ ἢ θαλάττῃ ἐγκλύζουσι τοὺς ἰσχιαδικούς· ἄγει δὲ αἱματῶδες καὶ ξυσματῶδες.

155 σίλλυβον· ἄκανθά ἐστι πλατεῖα, φύλλα ἔχουσα χαμαιλέοντι τῷ λευκῷ παραπλήσια, ἥτις ἀρτιφυὴς ἐσθίεται ἑφθὴ σὺν ἐλαίῳ καὶ ἁλαί. τῆς δὲ ῥίζης ὁ ὀπὸς ὅσον ὁλκὴ δραχμῆς μιᾶς ποθεὶς σὺν μελικράτῳ ἐμέτους κινεῖ.

156 βολβὸς ὁ καλούμενος ἐμετικὸς ἔχει τὰ φύλλα ἱμαντωδέστερα καὶ πολλῷ μακρότερα τοῦ ἐδωδίμου, ῥίζαν ἐοικυῖαν' βολβῷ, περὶ ἦν φλοιὸς μέλας.

αὕτη ἐσθιομένη καθʼ ἑαυτὴν καὶ τὸ ἀφέψημα αὐτῆς πινόμενον ἐμέτους κινεῖ.

157 βάλανος μυρεψική· καρπός ἐστι δένδρου μυρίκη ἐοικότος, ὅμοιος τῳ λεγομένῳ Ποντικῷ καρύᾳ, οὖ τὸ ἐντὸς θλιβόμενον 155 RV: σίλλυβον. 5 SIM.: Pl. XXII 85 — Pl. XXVI 40 Ruf. Orib. II 107). 5 EXC.: Orib. XII s. v. (σίλλυβον — ἁλσι); Paul. Aeg. VII 3 s. v.: σίλλυβον ἀκανθῶδές ἐστι φυτόν, παραπλήσιον τῷ λευκῷ χαμαιλέοντι, ἐδώδιμον δέ. τῆς ῥίζης δὲ ὁ ὀπὸς α σὺν μελικράτῳ ποθεὶς ἐμέτους κινεῖ. Hes. s, v. σίλλυβον. 9 SIM.: Pl. XX 107 — Ruf. (Orib. II 107). 9 EXC: Orib. XI s. v. (βολβὸς — κινεῖ); cf. Gal. XI 852 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 14 SIM.: Theophr. h. p. IV 2, 6 Pl. XII 100 sq. 14 EXC.: Orib. XI s. v. (βάλανος — εὐλέπιστος); cf. Gal. XI 844 sq. (═ Aet I s. v. Paul. Aeg. VII c. 3 s. v.). 1 post χυλισθεισῶν add. συναγχικῶν καὶ E: καὶ συναγχικῶν superscr. H2 cf. Dl purgateque virgae . . . sinanticis et sciadicis medicatur ὁ χυλὸς om. RE 2 εῖς om. RE ἅλμη θαλαττία R; ἄλμη θαλασσία E (corr. E2) 8 δὲ καὶ RE 5 num. cap. χκζ O: χλ Di: ρνβ E titt περὶ σιλύβου FHDi: σίλυβον FHDi Ruf.: σίλλυβδον Orib.: ὅλυνθον· οἱ δὲ σίλλυβον E: sillebon Dl: sullibum Pl, πλατύτερα Orib.E: lata folia habet Dl χαμαιλέοντι ὅμοια (om. N) τῷ λευκῷ RDi 7 δὲ om. R ὅσον ⋖ α ποθεῖσα E 8 μιᾶς om. R 9 num. cap. χκη O: χλα Di: — E cap. terat Di (mg. add. H2) post cap. περὶ ἀσφοδέλου II 199, ubi marg. add. περισσόν tit. περὶ βολβοῦ ἐμετικοῦ FHDi καλούμενος om. Orib. 10 ἐδωδίμου] ΒΔωΛΛΗ (sic) P post ῥίζαν 5 itt. eras. E2 δʼ ἐοικυῖαν (om. βολβῷ) Orib. 11 φλοιὸς] λοβὸς Orib.DiE (corr. E2) 12 πινόμενα Orib. post πινόμενον haec habet Di τὰ περὶ κύστιν ἄται καὶ ἔμετον κινεῖ 14 num. cap. κθ O: χλβ Di: χλβ E tit. περὶ βαλάνου μυρεψικῆς FHDi καρπός ἐστι δένδρου ἐοικότος μυρίκη ὅ mg. add. E2 μυρίκῃ ibri: μυρρίνῃ mavult Spr. 16 C fol. 294r: N 132 ὥσπερ τὰ πικρὰ ἀμύγδαλα ἐξίησιν ὑγρόν, ᾧ εἰς τὰ πολυτελῆ μύρα ἀντὶ ἐλαίου χρῶνται. γεννᾶται δὲ ἐν Αἰθιοπίᾳ καὶ Αἰγόπτῳ καὶ Ἀραβίᾳ καὶ ἐν τῇ κατὰ Ἰουδαίαν Πέτρᾳ. διαφέρει δὲ αὐτῆς ἡ νέα καὶ πλήρης καὶ λευκὴ καὶ εὐλέπιστος, ἥτις μετʼ ὀξυκράτου ποθεῖσα λεία ὅσον ὁλκὴ δραχμῆς μιᾶς

2 σπλῆνα τήκει· καὶ καταπλάσσεται δὲ ἐπʼ αὐτῶν μετά αἰρίνου ἀλεύρου καὶ μελικράτου καὶ ἐπὶ ποδαγρικῶν, σὺν ὄξει δὲ ἀποσμᾷ ψώραν, λέπραν, ἀλφούς, οὐλὰς μελαίνας, σὺν οὔρῳ δὲ αἴρει φακούς, ἰόνθους, ἐφήλεις, ἐξανθήματα τὰ ἐν προσώπῳ, ἐμέτους τε κινεῖ καὶ κοιλίαν λύει μετὰ ὑδρομέλιτος. κακοστόμαχος δέ ἐστιν ἱκανῶς, καὶ τὸ ἐξ αὐτῆς δὲ ἔλαιον ποθὲν τὴν κοιλίαν ὑπάγει. στυπτικώτερος δʼ ἐστὶν ὁ φλοιὸς αὐτῆς· τὸ δὲ ἐκθλιβείσης αὐτῆς πίεσμα μείγνυται σμήγμασι τοῖς πρὸς τραχύτητας καὶ, κνησμούς ἁρμόζουσιν.

158 νάρκισσος· ἔνιοι καὶ τοῦτον ὥσπερ τὸ κρίνον λείριον ἐκάλεσαν. τὰ μὲν φύλλα πράσῳ ἔοικε, λεπτὰ δὲ καὶ μικρότερα 158 RV: νάρκισσος· οἱ δὲ νάρκισσος ἀνυγρος, οἱ δὲ αὐτογενές, οἱ δὲ βολβὸς ὁ ἐμετικός, οἱ δὲ λείριον, Ῥωμαῖοι βούλβους βομιτώριους. 5 SIM. Scrib. L. 129. Cels. V 18, 4 D. eup. I 61 (272) II 62 (275) — eup. I 235 (217) D. eup. I 123 (155) II 131 (160) — eup. I 128 (157) — eup. I 118 (152) — eup. I 114 (150) — eup. I 122 (154) — eup. I 121 (153) — eup. II 61 (272) — eup. II 61 (272) — eup. I 108 (148) I 123 (155). 15 SIM.: Theophr. h. pl. VI 6, 9 V VII 13, 1. Pl. XXI 25. 128. s. v. λείριον (e S. N.). 15 EXC.: Orib. XII s. v. (νάρκισσος — ἔχει); cf. Gal. XII 85 (═ A et. I s v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 56. A. Mai VII 451. 1 ἐξίεις F 2 ἀντ᾿ ἐλαίου Orib.Di δὲ] γὰρ H: ἐν E 3 ἐν Αἰγύπτῳ Orib.E ἐν Ἀραβίᾳ Orib.E τὴν Ἰουδαίαν Orib.E 4 καὶ (alt.) om. Di λευκή τε καὶ Di ἐλέβιστος P 5 μετὰ ὀξυκράτου E ὅσον ⋖ α E 6 καὶ de, E2 αὐτῶν (i. e. τῶν σπληνικῶν inconcinna dictio) PFE: αὐτοῦ Di: αὐτὸν H 7 μετὰ μελικράτου Di post δὲ add. ἑψηθεὶσα Di ἀποσμε (i. e. ἀποσμᾶι) P: ἀποσμήχει reliqui S post λέπραν' add. σῦν νίτρῳ δὲ Di 9 τὰ om. FHDiE προσώποις EDi 10 μεθʼ ὑδρομέλιτος FH 11 ἐπάγει Di 12 στυπτικότατος E post αὐτῆς haec habet E καὶ ὁ χυλός, κοπίσης δὲ αὐτῆς καὶ ἐκθλιβείσης καὶ χυλισθείσης τὸ πίεσμα ἐκκοπείσης καὶ post δὲ (alt.) add. FHDi 13 ἐκπίεσμα HDi 14 εὐθετοῦσιν Di 15 num. cap. χλ O: χλγ Di: ρνε E tit. περὶ ναρκίσσου FHDi post νάρκισσος syn. e R add. Di, marg. H2 verba ἔνιοι — ἐκάλεσαν om. Orib. νάρκισσος ὥσπερ τὸ κρίνον λείριον ἔνιοι ἐκάλεσαν FH τοῦτον PE: τοῦτο V λίριον N: λίλιον C 16 ἔοικε] ὅμοια E λεπτὰ δὲ καὶ] om. RDl μικρότερα δὲ καὶ στενότερα R: καὶ στενώτερα post πολὺ (p. 301, 1) inser. Di 17 C fol. 238v: N 105 ἄνυγρος NH: ἀναυγυρος C: ἄνυδρος Di αὐτογενές] alii autonoes Ps. Ap. (autogenes Ack.) 18 Egypti bulbos emeticos Ps. Ap. οἱ δὲ λείριον (λίριον N) om. C ΜΟ?ΒΙΤΑΡΙΟΥϹ(sic) RDiH. correxi Spr. duce coll. Pl. XXI 128 παρὰ πολύ, καυλὸν κενόν, ἄφυλλον, μείζονα σπιθαμῆς, ἐφʼ οὗ ἄνθος λευκόν, ἔσωθεν δὲ κροκῶδες ἐπʼ ἐνίων δὲ πορφυροειδές· ῥίζα δὲ λευκή, στρογγύλη, βολβοειδής, καρπὸς ὡς ἐν ὑμένι, μέλας, προμήκης. φύεται κάλλιστος ἐν ὀρεινοῖς τόποις, εὐώδης· ὁ δὲ λοιπὸς πρασίζει καὶ βοτανώδη τὴν ἀποφορὰν ἔχει.

τούτου ἡ ῥίζα βρωθεῖσα ἑφθὴ καὶ ποθεῖσα ἐμέτους κινεῖ· 2 ἁρμόζει δὲ καὶ πυρικαύτοις σὺν μέλιτι λεία καὶ τάς περὶ νεῦρα διακοπὰς παρακολλᾷ καταπλασσομένη, στρέμματά τε σφυρῶν καὶ τὰ περὶ ἄρθρα χρόνια ἀλγήματα λεία σὺς μέλιτι καταπλασθεῖσα ὀνίνησι· καθαίρει καὶ ἔφηλιν καὶ ἀλφὸν σὺν κνίδης σπέρματι καὶ ὄξει, σὺν ὀρόβῳ δὲ καὶ μέλιτι τὰς ἀκαθαρσίας τῶν ἑλκῶν ἀποκαθαίρει, καὶ τὰ δύσπεπτα δὲ τῶν ἀποστημάτων ῥήττει· ἀνάγει καὶ σκόλοπας σὺν αἰρίνῳ ἀλεύρῳ καὶ μέλιτι καταπλασσομένη.

159 ἱπποφαές, οἱ δὲ ἱππόφαος, γνάπτουσι τὰ ἱμάτια. 6 TEST.: Ruf. (ed. R. 533): dixerunt Ruffus et Dyascorides: bulbus narcissi cum aceto tritus abstergit. 6 SIM.: Pl. XXI 128 Ruf. (Orib. II 107 199) — Pl. l. s 129 D. eup. I 178 (186) — eup. I 165 (179) — Pl. l. s. 129 eup. I 226 (211) — Pl. l. s. — Pl. l. s. eup. I 186 (192) — Pl. l. s. eup. I 167 (180). 15 SIM.: (Hipp.] περὶ τῶν ἐντὸς π. (VII 200. 218. 220 L): Theophr. h. pl. VI 5, 1; Pl. XXII 29 cf. [Theophr.] h. p. IX 15, 6. 15 EXC.: Orib. XI s. v. (ἱπποφαές — ξηραινόμενος); cf. Paul. Aeg. VII 3 S. v. ἱπποφαές· οἱ δὲ ἱππόφαιος ᾧ γνάμπτουσι τὰ μάτια. θάμνος ἐστὶ φρυγανώδης, ἧς ἡ ῥίζα ὀπίζεται καθάπερ ἡ θαψία. τοῦ δὲ ὀποῦ ὀβολὸς εἷς σὺν ὀροβίνῳ ἀλεύρῳ δοθεὶς καθαίρει χολὴν καὶ φλέγμα· καὶ ὅλον δὲ τὸ φυτὸν ξηραινόμενον γίνεται. cf. Hes. s. v. κνάφου δίκην. Gal. XIX 106. 1 κατὰ πολύ FHDi: om, R καυλίου Orib.: καυλὸν reliqui post καυλὸν add. μικρόν Orib.E φύλλον E μείζον Orib.E ὑπὲρ σπιθαμὴν (σπιθαμῆς Di) τὸ ὅψος RDi 2 τὸ ἄνθος E ἔσωθεν] ἐν μέσῳ RDi δὲ (pr.)] om. ROrib. κροκῶδες] κοῖλον ἔχων κροκώδη C: καυλὸν ἔχων κροκώδη N: κοῖλον ἔχον κροκοειδές Di ἐπʼ om. Orib. 3 ῥίζαν δὲ λευκὴν κτλ. V δὲ om. ROrib. λευκὴ ἔνδοθεν RDi βολβῷ ἐνφερής R ὡς om. E 4 προμήκης om. R φύεται δὲ E ὁ κάλλιστος REDi τόποις addidi ex EDi 5 λοιπὸς] λευκὸς R post λοιπὸς add. ὲν πεδίοις καὶ ἀμμώδεσι Orib. τραγὀζεο P: religuus porri habet similitudinem Dl 7 λεία σὺν μέλιτι RE τὰ νεῦρα E 8 συνκολλᾶ C: κολλᾶ N 9 περὶ τὰ RR σὺν μέλιτι om. R 10 καθαίρει δὲ E ἀλφοὺς E 12 ἀποκαθαίρει] ἀφαιρεῖται RE δὲ om. RDi 13 ῥήσσει HDi καὶ ἀνάγει C: ἀνάγει δὲ καὶ E: ἄγει καὶ ODi: correxi αἰρίνῳ] ἐρίνῳ ER: cum irin illirica (i. e. ἰρίνῳ ἀλ.) Dl at cf. Pl. sic (i. e. cum melle et avenae farina) et infixa corpori extrahit post ἀλεύρῳ add. καὶ ῥοδίνῳ ἐλαίῳ E 14 καταπλαττομένη R 15 num. cap. χλα O: χλδ Di: ρνϚ E tit. περὶ ἱπποφαοῦς FHDi post ἴπποφαές syn. e R add, Di, marg. H2 ἱππόφαος RC: ἱππόφεος E: ἰπποφυές Di: ippofies Dl: ἑππόφεως Hipp. Theophr l. s. cf. Gal. XIX 106 ἐν ᾧ PF: διʼ οὗ R: reliqui γνάφουσι FHEDi φύεται μὲν ἐν παραθαλασσίοις καὶ ἀμμώδεσι τόποις, θάμνος δέ ἐστι φρυγανώδης, πυκνός, ἀμφιλαφής, φύλλα ἔχων μακρὰ πρὸς τὰ τῆς ἐλαίας, στενότερα δὲ καὶ μαλακώτερα, καὶ μεταξὺ ἀκάνθας ξηράς, ὑπολεύκους, γωνιοειδεῖς, ἀπʼ ἀλλήλων διεστώσας·῝ ἄνθη κορύμβοις ἐοικότα κιττοῦ, ὡς βοτρύδια προσκείμενα ἀλλήλοις, πλὴν μικρότερα καὶ μαλακά, μετὰ τοῦ λευκοῦ φοινίσσοντα ἐκ μέρους· ῥίζα παχεῖα καὶ μαλακή, ἀποῦ μεστή, γευσαμένῳ πικρά, ὀπιζομένη ὥσπερ ἡ θαψία.

2 ἀποτίθεται δὲ καθʼ ἑαυτὸν ὁ ὀπὸς καὶ σύν ἀροβίνῳ ἀλεύρῳ ἀναλαμβανόμενος καὶ ξηραινόμενος. καθαίρει δὲ χολῶδες καὶ φλεγματῶδες καὶ ὑδατῶδεσ κάτω ὀβολός, τοῦ δὲ μετὰ τοῦ ὀρόβου τετρώβολον σὺν μελικράτῳ. καὶ ὁ θάμνος δὲ σὺν ταῖς ῥίζαις ξηραινόμενος κόπτεται καὶ δίδοται λεῖος μετὰ μελικράτου κοτύλης μιᾶς ἡμισείας· γίνεται δὲ καὶ χύλισμα ἐκ τῆς ῥίζης καὶ τῆς πόας ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς θαψίας· δραχμὴ δὲ μία δίδοται τούτου πρὸς τάς καθάρσεις.

160 ἱππόφαιστον· φύεται μὲν ἐν τοῖς αὐτοῖς τόποις, 159 RV: ἱπποφαές· οἱ δὲ ἱππόφαος, οἱ δὲ ἱπποφανής, οἱ 9 SIM.: Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 116). 17 SIM.: Pl. XXVII 92 (e S. N. — Crat.) cf. Pl. XXII 29. XVI 244 — Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 116). 17 EXC.: Orib. XI s. v. (ἱππόφαιστον — μαλακήν); cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ὑπόφαιστον· εἷδός ἐστι κναφικῆς ἀκάνθης ὥσπερ καὶ τὸ ἱπποφαές. τούτου τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν φύλλων καὶ τῶν ῥιζῶν ξηρανθεὶς ὁ χυλός, ὁλκὴ τριωβόλου μετὰ μελικράτου, ὕδωρ καὶ φλέγμα κενοῖ. ἁρμόζει δὲ μάλιστα ὀρθοπνοίαις, ἐπιληψίαις καὶ τοῖς περὶ τὰ νεῦρα πάθεσιν. 1 παραθαλαττίοις CEDi 2 δέ om, C πυκνός, μικρός E φύλλα δὲ ἔχει (post ἔχει c. 7 litt. del. E2)E μικρὰ] μικρὰ E: foliis longioribus ut oliva Orib. 3 μαλακώτερα] λεπτότερα FHOrib.: sed angusta, molliora et acuta Dl 4 ξηράς] λευκάς C γωνιοειδῶς C 5 κιττοῦ PCE: κισσοῦ reliqui 6 πλὴν om. C post μαλακά inser. καὶ DiE (dittogr. del. E2) 7 καὶ om. V 8 ὀπιζομένη δὲ E ἡ om. CDi 9 κατὰ αὑτὸν C 10 καὶ (alt.) om. C ὑδατῶl: ὀβολοὺς τρεῖς Ruf. l. s. τὸ δὲ E ὀρόβου] λευκοῦ C: ὀροβίνου EDi 12 τριώβολον E cf. Ruf. (Orib. II 116) εἰ δὲ τοῦ σὺν τῷ ὀρόβῳ σκευαζομένου, δραχμὴν μίαν ἐν μελικράτῳ 14 ἥμισυ E ἐκ om, CD 15 καὶ om. CDi δὲ μία om. C 16 καθάρσις τούτου C 17 num. cap. χλβ O: χλς Di: ρνζ E tit. περὶ ἱπποφαίστου FHDi: ὑποφάιστον E Paul. Aeg.: ὑποφάεστον R post ἱππόφαιστον syn. e R add. Di, marg. H2 αὐτοῖς om. E: αὐτοῦ H 18 C fol. 147r: om. N ἱπποφυές HDi ἱπποφανής HDi: ἱπποφανίς C ἐν οἷς καὶ τὸ ἱπποφαές, καὶ αὐτὸ γναφικῆς ἀκάνθης εἶδος ὑπάρχον. ἐστι δὲ χαμαιπετές, κεφάλια μόνον ἔχον χαῦνα καὶ φυλλάρια μικρά, — οὔτε δὲ ἄνθος οὔτε καυλὸν φέρει — ῥίζαν παχεῖαν, μαλακήν.

ταύτης τὰ φύλλα καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὴν ῥίζαν χυλίσας ξήραινε καὶ δίδου ὁλκὴν τριωβόλου μετὰ μελικράτου, ἐφ ὧν βούλει ὕδωρ καὶ φλέγμα ἄγειν· ἰδίως δὲ ἡ διʼ αὐτοῦ κάθαρσις ὀρθοπνοίαις καὶ ἐπιλημψίαις καὶ τοῖς περὶ νεῦραπάθεσιν ἁρμόζει.

161 κίκι· οἱ δὲ σήσαμον ἄγριον, οἱ δὲ σέσελι Κύπριον, οἱ δὲ κρότωνα διὰ τὴν ὡς πρὸς τὸ ζῷον τοῦ σπέρματος ἐμφέρειαν· δένδρον ἐστὶ συκῆς μικρᾶς μέγεθος ἔχον, φύλλα δὲ ὅμοια πλατάνῳ, μείζονα δὲ καὶ λειότερα καὶ μελάντερα, τὰ δὴ δὲ ἵππιον, οἱ δὲ ἐχίνιον, οἱ δὲ πελεκῖνος, Ῥωμαῖοι λαππάγω. οἱ δὲ λάππολα μέρα. 160 RV: ὑπόφαιστον· οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἱπποφαὲς καλοῦσιν. 161 RV: κρότων ἢ κίκι· οἱ δὲ σήσαμον ἄγριον, οἱ δὲ σέσελι Κύπριον, οἱ δὲ κρότωνα, Αἰγύπτιοι σησθάμνα, οἱ δὲ τρίξιν, προφῆται αἷμα πυρετοῦ, Ῥωμαῖοι ῥίκινουμ, οἱ δὲ λούπα. 9 SIM.: Herod. II 94. Theophr. h. pl. I 10, 1. Pl. XV 25 ˜ Pl. XXIII 84 (e S. N.). 9 EXC.: med. Gal. XI 26 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes.s. v. κίκι. 1 κναφικῆς E C χαμαιπετής R: post χαμ. haec habet Di ἔχον μόνον φυλλάρια μικρὰ ἀκανθώδη καὶ κεφάλια χαῦνα, at cf. Pl. capitulis tantum inanibus et foliis parvis multis μόνον] ὅμοια RE ἔχων REF χαῦνα] καυλία RDl 3 μικρά, ἀκανθώδη RDi: ἀκανθώδη superscr. H2 καυλὸν οὔτε ἄνθος R: post καυλὸν add. οὔτε καρπόμ E ῥίζαν δὲ RDi 5 τὴν ῥίζαν καὶ τὴν κεφαλήν Di: καὶ τὴν ῥίζαν χυλίσας om. R: folia eius et caput et radix Dl 6 ὁλκῆς δραγμῆς τριωβόλου E ἐφ᾿ ὧν] ᾧ Di 7 βούλει καὶ (om. Di) ἡ (γὰρ add. Di) διὰ τούτου (τούτων N) κάθαρσις ὕδωρ καὶ φλέγμα ἄγει RDi cf. Salm. exerc. Pl. 395 sq. ἀγαγεῖν E (post ἀγ. c. 9 litt. del. E2) ἡ — κάθαρσις om. RDi ἀπὸ τούτου E 8 ὀρθοπνοικοῖς R: post ὀρθοπνοίαις transpos. ἁρμόζει RDi 9 num. cap. χλγ O: χλϚ Di: ρνη E tit. περὶ κίκεος FH κηκι R: κίκι ἢ κρότον Di initio syn. e R add Di σίσαμον F κύπριοι δὲ O: κύπριον, μὲ δὲ reliqui cf. Dl aut seseli ciprion: Ruf. (0rib. II 107) κρότων· ἔνιοι δὲ Κύπριον σέσελι ὀνομάζουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ κίκι, ab Herodoto II 94) σιλλικύπρια vocatur 10 ὠνόμασται δὲ (om. NDi) κρότων RDi ἐμφέρειαν τοῦ σπέρματος RDi post ἐμφέρειαν add. ἐκάλεσαν E: fort. recte 11 δένδρον δὲ RDi 13 ἐχίννιον C: ἐχίνιον Di: ἐχίνειον H: suspectum λαπαγώ H 14 λαππολλαμερα C: λαππολαμερά HDi 15 C fol. 354r: N 147 ὑποφαεστον R (form. tuetur ord. alph.) E Paul. Aeg.: ἱππόφαιστον HDi 16 C. fol. 171r: N 54 κίκι ἢ κρότον Di: ἢ κρότων superscr. H2 18 λούτα H2 in mg.) στελέχη καὶ τὰς κράδας κοῖλα καλάμου τρόπον, καρπὸν δὲ ἐν βότρυσι τραχέσι, λεπισθέντα ὅμοιον κρότωνι τῳ ζῴῳ, ἐξ οὗ καὶ ἀποθλίβεται τὸ λεγόμενον κίκινον ἔλαιον, ἄβρωτον μέν, ἄλλως δὲ χρήσιμον εἰς λύχνους καὶ ἐμπλάστρους |.

2 καθαρθέντες δὲ ὅσον τριάκοντα κόκκοι τὸν ἀριθμὸν καὶ ποθέντες λεῖοι ἄγουσι κατὰ κοιλίαν φλέγμα καὶ χολὴν καὶ ὕδωρ· κινοῦσι δὲ καὶ ἔμετον. ἐστι δὲ λίαν ἀηδὴς καὶ ἐργώδης ἡ τοιαύτη κάθαρσις, ἀνατρέπουσα τὸν στόμαχον ἰσχυρῶς. κοπεὶς δὲ καὶ καταπλασθεὶς ἰόνθους καὶ ἐφηλίδας καθαίρει, τὰ δὲ φύλλα τριφθέντα μετὰ πάλης ἀλφίτου ὀφθαλμῶν οἰδήματα καὶ φλεγμονὰς παύει καὶ σπαργῶντας μαστούς, ἐρυσιπέλατά τε σβέννυσι καθʼ ἑαυτὰ καὶ μετὰ ὄξους καταπλασσόμενα.

162 ἐλλέβορος μέλας, οἱ δὲ Μελαμπόδιον, οἱ δὲ ἔκτομον, 162 RV: ἐλλέβορος μέλας· οἱ δὲ Μελαμπόδιον οἱ δὲ Ὀρέστιον, οἱ δὲ πολύρριζον, οἱ δὲ Προίτιον, οἱ δὲ μελανόρριζον, οἱ δὲ κοιράνειον προφῆται ζωμαρῖτις, Αἰγύπτιοι ἰγαΐα οἱ δὲ 5 SIM.: Pl. XXIII 83 Ruf. (Orib. II 107) D. eup. II 63 (277) II 64 (279) — Pl. l. s. 84 eup. I 121 (154) — Pl. l. s. eup. I 29 (107) — Pl. l. s. eup. II 136 (162) — Pl. l. s. eup. I 169 (181). 13 SIM.: Theophr.] h. pl. IX 10, 2 sq. Pl. XXV 47 sq. (e S. N.) Ruf. (Orib. II 108) Erot. s. v. ἐκτόμου (F. M. Gr. I frg. 151) Gal. XIX 96. — Theophr.] h. pl. IX 9, 2 Erot. s. v. σησαμοειδές Ruf. (Orib. II 109). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (ἐλλέβορος — τόποις, cf. Orib. V 71 (═ Aet. II 196 p. 40v); de virt. med. cf. Gal. XI 874 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 cf. Aet. III 27 Paul. Aeg. VII 4 p. 259, 51) Hes. s. v. ἔκτομον. 1 τοὺς κλάδους C: οἱ κλάδοι N κοίλας EFN τρόπον ἔχει RDi 2 τοῦτο λεπισθὲν ὅμοιον γίνεται R 3 λεγόμενον] καλούμενον R post ἔλαιον habet ἀχρίως ἄλλως μὴ χρήσιμον R: ἄβρωτον μὲν καὶ ἄχρηστον E λύχνον R 5 τριάκοντα F (γράφεται τρεῖς mg. add. m. rec.): τεσσαράκοντα Paul. Aeg. VII 4 (p. 261, 5) D. εup. II 64 (279) at cf. Dl unde si XXX grana purgata fuerint et accepta colera et flegma ventri deponit δὲ (pr.) addidi e REFHDi 8 τὸν om. RDi κοπεὶς] scil. ὁ καρπός 9 ἐφίληδας E: ἐφήλεις RDi 10 τριβέντα REDi 11 τε om. R 12 καὶ καθ᾿ E (dittogr.) 13 num. cap. χλδ PFH: χκβ Dl: ρνθ E tit. περὶ ἐλλεβόρου μέλανος FHDi post μέλας syn. e R add. Di, mg. H2 μελαμπόδιον] cf. [Theophr.] h. pl. IX 10, 4 καλοῦσι δὲ τὸν μέλανά τινε ἔκτομον Μελαμπόδιον ὡς ἐκείνου πρῶτον τεμόντος καὶ ἀνευρόντος (e Diocle) ἔκστομον FH: om, 0rib.: ectomus Dl cf. [Hipp.] de nat. mul. 109 (VII 426 L) 14 C fol. 115r: N 73 effig. herb. pict. (fol. 115v) add. C (m. rec.) ἰδιωτικῶς καρπήν (?) μελανπόδιον R ὀρέστιον] cf. Pl. XIV 108 15 πρώτιον libri: corr. Marc. μελανόριζον R: μελανόρριζαν H 16 κοιράνιον N: κυράνιον CDi: κοράνιον H: fort. κορώνιον cf. D, IV 163 ζωμαρείτις N: ζωμαριτ΄ superscr. Di ἰγαίαν H οἱ δὲ πολύρριζον καλοῦσι· Μελαμπόδιον δέ, ἐπειδὴ δοκεῖ Μελάμπους τις αἰπόλος τὰς Προίτου θυγατέρας μανείσας αὐτῷ καθῆραι καὶ θεραπεῦσαι. ἔχει δὲ τὰ φύλλα χλωρά, πλατάνῳ προσεμφερῆ, ἐλάττονα δὲ πρὸς τὰ τοῦ σφονδυλίου καὶ πολυσχιέστερα καὶ μελάντερα καὶ ὑποτραχέα· καυλὸς βραχύς, ἄνθη δὲ λευκά, ἐμπόρφυρα, τῷ δὲ σχήματι βοτρυοειδῆ, καὶ ἐν αὐτῷ καρπὸς κνήκῳ παραπλήσιος, ὃν καὶ αὐτὸν καλοῦσιν οἱ ἐν Ἀντικύρᾳ σησαμοειδές, χρώμενοι πρὸς τὰς καθάρσεις αὐτῷ· ῥίζαι δὲ μέλαιναι, λεπταί, οἱονεὶ ἀπό τινος κεφαλίου κρομυώδους ἠρτημέναι, ὧν καὶ ἡ χρῆσις· φύεται ἐν τραχέσι καὶ γεωλόφοις καὶ καταξήροις τόποις.

καὶ ἐστιν ἄριστος ὁ ἐκ τῶν τοιούτων λαμβανόμενος 2 χωρίων, οἷός ἐστιν ὁ ἐξ Ἀντικύρας· καὶ γὰρ ὁ μέλας κάλλιστος ἐν αὐτῇ γεννᾶται. ἐκλέγου δὲ τὸν εὔτροφον καὶ εὔσαρκον, λεπτὴν ἔχοντα τὴν ἐντεριώνην, δριμύν ἐν τῇ γεύσει καὶ πυρώδη· τοιοῦτος δʼ ἐστὶν ὁ ἐν τῷ Ἑλικῶνι καὶ Παρνασσῷ καὶ ἐν Αἰτωλίᾳ φυόμενος, διαφέρει μέντοι ὁ Ἑλικώνιος.

ἐλαφυής, οἱ δὲ κεμελέγ, οἱ δὲ ἑρμιελύ, Ῥωμαῖοι βερέτρουμ νίγρουμ, οἱ δὲ κονσιλίγω, οἱ δὲ σαρράκα, Δάκοι προδιάρνα. 11 SIM.: (Theoph. h. pl. X 10 3. 4 de caus. pl. VI 13, 4 Pl. XXV 49 sq Ruf. (Orib. II 103) Archig. (Orib. II 155) Herod. (Orib. II 165). 1 post δέ (alt.) add. λέγεται R ἐπεὶ R 2 μέλας F τοῦ Προίτου R ἐν αὐτῷ RDi 3 καθᾶραι REDi post καθῆραι add. πρῶτος RDi δὲ καὶ τοῦτο E πλατανοειδῆ C: πλατάνῳ ἐνφερῆ N 4 πρὸς — ὑποτραχέα om. R τὰ om. P: ante πρὸς transpos. FH (in archet. mg. additum fuit): sed minora sicut fondilium Dl 5 καυλὸν δὲ (om. N) ἀνίησιν βραχὺν R βραχύς] τραχύς FHOrib.: καὶ τραχὺς mg. add. E (pr. m.): virga brevis Dl ἄνθη δὲ φέρει ἐνπόρφυρα CDi: ἄνθη πορφυρᾶ N at cf. Dl flores albos et purpureos 6 δὲ (pr.) om. E post σχήματι c. 9 litt. eras. E2 βοτρυοειδῆ PE (post βοτρυοειδῆ deest unum folium, λείπει φύλλα α΄ adnotat E2): βοτρυώδη FH: προδοειδῆ C: ὁοδοειδῆ NDi at cf, Dl scema botrui similem in quo semen est simile cneco 7 ὅμοιος RDi ὃ καὶ αὐτὸ R: ὃν καὶ αὐτὸν reliqui ἐν om. P 8 σησαμοειδῆ FHDi cf. Erot. s. v. σησαμοειδές· Διοκλῆς οὕτω φησὶ καλεῖσθαι τὸν ἐν Ἀντικύρᾳ ἐλλέβορον ῥίζα P 9 δʼ ὅπεισιν RDi λεπταί μέλαιναι ROrib.Di: cuius radices tenues sunt et nigrae Dl 11 ἐν καταξήροις R καὶ ἄριστος Di: ἄριστος δὲ R 12 ἐστιν om. R καὶ γὰρ om. R 13 κάλλιστος ὁ μέλις R: καὶ κάλλιστος Di: καὶ superacr, H2 εὔσαρκον καὶ εὔτροφον RDi: καὶ εὔσαρκον om. Orib. V 71 14 λευκὸν RDl at cf. Orib. l. s. Herod. (Orib. II 166) κλασθεὶς δὲ κευκὸς ἔνδοθεν φαινέσθω καὶ λεπτὴν ἐχέτω τήν ἐντεριώνην 15 καὶ ἐν Αἰτωλίᾳ om. R 16 ἐν addidi Αἰτωλία libri cf. Ruf. (Orib. II 103) ὁ δὲ δὴ μέλε οὐ πονηρὸς . . . καὶ ἐν τῳ Παρνασσῷ καὶ ἐν Αἰτωλίᾳ, ὡς ὅ γε λευκός· ὅποι φύοιτο ἄλλῃ, κάκιστος 17 ἐλαφινέ HDi οἱ δὲ ἑρμιελύ om, HDi βερετρουμνι N: βετρουμνί CHDi 18 οἱ δὲ κονσιλίγω om. HDi: κονσαλικο R: correxi cf. Pelag. ed. Thm p. 140 σαρακᾶ HDi προδίορνα HDi cf. Tomaschek l. c. 33

καθαίρει δὲ τὴν κάτω κοιλίαν ἄγων φλέγμα καὶ χολὴν καθʼ ἑαυτὸν ἢ μετὰ σκαμμωνίας καὶ ἀλῶν διδόμενος δραχμῆς μιᾶς ἢ τριωβόλου ὁλκή· συνέψεται δὲ καὶ φακοῖς καὶ ζωμοῖς τοῖς εἰς κάθαρσιν λαμβανομένοις.

3 ὠφελεῖ δὲ ἐπιλημπτικούς, μελαγχολικούς, μαινομένους, ἀρθριτικούς, παραλελυμένους· προστεθεὶς δὲ ἔμμηνα ἄγει καὶ ἔμβρυα φθείρει, σύριγγάς τε καθαίρει καθεθεὶς καὶ μετὰ τρίτην ἐξαιρεθείς· ὁμοίως καὶ ἐπὶ δυσκωφούντων καθίεται εἰς τὸ οὖς, ἐώμενος ἐπὶ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας. θεραπεύει δὲ καὶ ψώρας μετὰ λιβανωτοῦ καὶ κηροῦ καὶ ὀροῦ πίττης ἢ κεδρίνου ἐλαίου καταχριόμενος, μετʼ ὄξους δὲ ἢ καθʼ ἑαυτὸν καταπλασσόμενος ἀλφούς καὶ λειχῆνας καὶ λέπρας θερατεύει. ἑψηθεὶς δὲ ἐν ὄξει ὀδονταλγίας πραΰνει διακλυζόμενος σηπταῖς τε μείγνυται, μετὰ κριθίνου δὲ ἀλεύρου καὶ οἴνου κατάπλασμα γίνεται ὑδρωπικῶν ὠφέλιμον.

4 συμφυτευθεὶς δὲ ἀμπέλοις πρὸς τῇ ῥίζη τὸν ἐξ αὐτῶν οἶνον καθαρτικὸν ἐργάζεται· περιρραίνουσι δὲ καὶ οἰκίας αὐτῷ καθάρσιον εἶναι νομίζοντες, ὅθεν καὶ ὀρύσσοντες ἵστανται πρὸς ἕω, εὐχόμενοι Ἀπόλλωνι καὶ Ἀσκληπιῷ, φυλαττόμενοι δὲ ἀετόν· ἐφίπτασθαι γάρ φασιν οὐκ ἀκινδύνως· δίδωσι γὰρ τὸν θάνατον ὁ ὄρνις, ἄνπερ ἴδη τὴν ὀρυγὴν τοῦ ἐλλεβόρου. συντόνως δὲ δεῖ ὀρύττειν διὰ τὸ καρηβαρίαν ἐκ τῆς ἀποφορᾶς γίνεσθαι, ὅθεν εἰς προφυλακὴν 1 SIM.: Pl. XXV 51. 54. Ruf. (Orib. II 108) — D. eup. I 18 (102) — Cels. III 18 (101, 36) Pl. 54 Ruf. (Orib. II 108) — Pl. 54 — eup. II 78 (290) Zop. (orib. II 597) — Pl. 55 eup. I 207 (201) — eup. I 63 (124) — Pl. 55 — Pl. 55 eup. I 118 (152) — eup. I 128 (157) — eup. I 69 (127). 13 SIM.: Pl. 54. 55 eup. II 65 (280) — [Theophr.] IX 10, 3 Pl. XIII 110 — [Theophr.] IX 10, 4 Pl. XXV 49 — [Thophr.] IX 8, 8 Pl. XXV 50. 1 ἄνω RDiH 2 καὶ ἁλῶν post διδόμενος colloc. RDi μιᾶς om. R 3 ὁλκῆς RDi μίγνυται R φακῇ RDi: φακ (═ φακοῖς) F 4 ἐπιληπτικοὺς δὲ ὠφελεῖ FH 6 κτείνει RDi 7 καθεὶς P: κατεθεὶς R: κατατεθεὶς reliqui: correxi ἐπὶ τῶν R δυσηκοούντων FHDi 8 ἐώμενος ἕως μείνῃ R ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας R 9 καὶ (alt.)] ἢ RDi καὶ ὀροῦ πίττης om. R ὀροῦ P: ὀρροῦ reliqui 10 πίσσης Di cf. Dl mixtus libanotidi et cere et pice liguide et oleo cedrino ἢ (pr.)] καὶ RDi μετʼ ὄξυνς· καθʼ ἑαυτὸν δὲ CDl: μετʼ ὄξους δὲ καθʼ ἑαυτὸν NDi 11 θεραπεύει] πραΰνει R 12 σὺν ὄξει RDi 18 μετὰ δὲ NDi δὲ] τε O 14 γίνετια om. R: ἐστν Di ὑδρωπικοῖς HDi 16 ταῖς ῥίζαις R ἐξ] ἀπʼ R 16 οἰκίαις CDi ἐν αὐτῷ N: αὐτὸν Di καθαρτικὸν RDi 17 ὀρύττοντες R προσευχόμενοι (ἕω om. ODi: πρὸς ἠῶ εὐχόμενοι R: correxi coll. [Theophr.] IX 8, 8 περιγράφειν δὲ καὶ τὸν ἐλλέβορον τὸν μελανα καὶ τέμνειν ἱστάμενον πρὸς ἕω καὶ [κατ]εὐχόμενον 18 δὲ addidi ἀετὸν — ἴδῃ om. R 19 δεδίασι O: δίδοσι corr. H2: δίδωσι Di τὸν om. Di ἄνπερ ὁ ὄρνις FH: ἐάνπερ Di 20 τὸν τοῦ ἐλλεβόρου ἐρυγήν (ἐρυγήν F) FH 21 καρηβαρίαν ἐνγίνεσθαι τοῖς ὀρύττουσιν ἐκ τῆς ἀπ. R ὅθεν] διὸ R οἱ ὀρύττοντες προεσθίουσι σκόρδα καὶ οἶνον πίνουσιν, ἀβλαβέστερον διατιθέμενοι. ἐξεντερίζεται δὲ ὥσπερ ὁ λευκὸς ἐλλέβορος.

163 σησαμοειδὲς τὸ μικρόν· καυλία ἐστὶ σπιθαμιαῖα, ἔχοντα φύλλα κορωνόποδι ὅμοια, δασύτερα μέντοι καὶ μικρότερα ἐπʼ ἄκρου δὲ τῶν καυλίων κεφάλια ἀνθέων ὑποπορφύρων, ὧν τὸ μέσον λευκόν, ἐν οἷς σπέρμα σησάμῳ ἐοικός, πικρόν, κιρρόν· ῥίζα λεπτή.

καθαίρει δὲ φλέγμα καὶ χολὴν κάτω ποθὲν λεῖον τὸ σπέρμα ὅσον ὀξυβάφου ἥμισυ σὺν μελικράτῳ καταπλασθὲν δὲ μεθʼ ὕδατος φύματα καὶ οἰδήματα διαφορεῖ. φύεται δὲ ἐν τραχέσι χωρίοις.

164 τιθυμάλλου εἴδη ἑπτά, ὧν ὁ μὲν ἄρρην χαρακίας 163 RV: σησαμοειδὲς τὸ λευκόν· οἱ δὲ κορώνιον, οἱ δὲ σήσαμον ἄγριον καλοῦσιν. 164 RV: τιθύμαλλος χαρακίας. 4 SIM.: PL. XXII 133 — e. l. s. Ruf. Orib. II 106) 4 EXC.: Orib. XII s. v. (σησαμοειδές — χωρίοις); cf. Gal. XII 121 (═ Paul. Aeg. VI 3 s. v.). 13 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 11, 7 sq. cf. IX 8, 2; caus. IV 6, 9; Crat. (schol. Nic. Th. 617); Pl. XXV I62. XX 209 (e S. N. et Ps. Theophr.]; Ruf. (Orib. II 106. 107. 119). 13 EXC.: Orib. XII s. v. (τιθυμάλλου — δρῶσιν med. om.); Ps. D. de h. f. 33 41 ~ A. Mai VII 444 (e D. lat.): Ps Ap. 108 (cf. Ps. Orib. II 27); cf. Gal. XII 141 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); cf. Aet. III 36. Paul. Aeg. VII 4 (260, 16); Isid. XVII 9, 77; Hes. s. v. χαρακίας. 1 ἐσθίουσι RFHDi σκόροδα Di οἷνον om. R πίνοντες H ἀβλαβέστεροι γὰρ οὕτως διατίθενται RDi 2 καὶ ὁ Di: ὁ om. O 4 num. cap. χλε 0: χκδ Di: cap. om. E tit. περὶ σησαμοειδοῦς HF: περὶ σησ. τοῦ μικροῦ Di σησαμοειδὲς τὸ κευκόν RDl Ruf. Gal. Orib. Paul. Aeg. post μικρόν syn. e R add. Di, mg. H2 ἐστὶ] ἔχει Orib. 5 κορωνοποδίῳ R: κορονόποδι F μακρότερα Orib. at cf. Dl sed asperiora et minora 6 ἐπ’ ἄκρου PF: ἐπʼ ἄκρων reliqui καυλῶν NOrib. ἀνθέων O: ἀνθʼ ὧν Orib.: ἄνθεσιν πορφύροις μέσον ἐν οἷς σπέρμα N: ἀνθῶν τοῖς προφύροις μέσον, ἐν οἷς C cf. Blab Gramm. d. N. I. 28 7 ὧν] ἐν οἰς Orib. ἐν ρἶς om. Orib. ἐοικὸς σησάμῳ R πικρόν] μικρόν O at cf. Pl. l. s. sesamoides . . . grano amaro, folio minore, Gal. l. s. ὑπόκιρρον (pro πικρὸν κιρρόν) Dl 9 χολὴν καὶ φλέγμα RDi κάτω om. R post κάτω interpunx. Dl λεῖον om. RDi 10 ὅσον om. RDi in cataplasma compositu siccat splene (σπλῆνα τήκει) Dl 11 δὲ om. ROrib.Di 13 num. cap. χλϚ O: χλζ Di τιθυμάλλων RDi δὲ ἔη Orib.: εἰσὶν ἑπτὰ εἴδη R 14 C fol. 326r: N 160 λευκόν] μικρόν HDi κορώνιον] cf. Hes. s. v. κορώνιος σησάμιον N 16 N fol 142: C fol. 339r (initio cap. om) καλεῖται, ὑπὸ δέ τινων κομήτης ἡ ἀμυγδαλίτης ἢ κωβιὸς ὀνομάζεται· ὁ δέ τις θῆλυς ἢ μυρσινίτης, ὃν καὶ καρυιΐτην καλοῦσιν· ὁ δὲ παράλιος, ὃν ἔνιοι τιθυμαλλίδα ἐκάλεσαν ὁ δέ τις ἡλιοσκόπιος, ὁ δὲ κυπαρισσίας, ὁ δὲ δενδρώδης, ὁ δὲ πλατύφυλλος.

τοῦ δὴ χαρακίου καλουμένου εἰσὶ καυλοὶ μὲν ὑπὲρ πῆχυν, ἐνερευθεῖς, ἀποῦ δριμέος καὶ λευκοῦ μεστοί, φύλλα δὲ περὶ ταῖς ῥάβδοις ὅμοια ἐλαίᾳ, μακρότερα δὲ καὶ στενότερα, ῥίζα ἁδρὰ καὶ ξυλώδης· ἐπʼ ἄκρων δὲ τῶν καυλῶν κόμη σχοινοειδῶν ῥαβδίων, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν ὑπόκοιλα, ὅμοια πυελίσιν, ἐν οἷς ὁ καρπός, φύεται δὲ ἐν τραχέσι καὶ ὀρεινοῖς τόποις.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ὁ ἀπὸς καθαρτικὴν τῆς κάτω κοιλίας, ἄγων φλέγμα καὶ χολήν, ὀβολῶν δυεῖν πλῆθος λαμβανόμενος μετʼ ὀξυκράτου, σὺν μελικράτῳ δὲ καὶ ἔμετον κινεῖ, ὀπίζεται δὲ περὶ τὸν τρυγητὸν συναχθεισῶν τῶν ῥάβδων καὶ ἀποτμηθεισῶν· ἐγκεκλίσθαι δὲ αὐτὰς δεῖ εἰς ἀγγεῖον. ἔνιοι δὲ ὀρόβινον ἄλευρον μειγνύντες συναναπλάσσουσιν ὀροβιαῖα μεγέθη, τινὲς δὴ εἰς τὰ ξηραινόμενα σῦκα ἀποστάζουσι σταλαγμούς τρεῖς ἢ τέσσαρας καὶ ξηράναντες ἀποτίθενται· καθʼ ἑαυτὸν δὲ τριβόμενος ἐν θυΐᾳ ἀναπλάσσεται καὶ ἀποτίθεται.

3 ἐν δὲ τῳ ὀπίζειν οὐ δεῖ κατʼ ἄνεμον ἵστασθαι οὐδὲ τάς χεῖρας προσάγειν τοῖς ὀφθαλμοῖς, ἀλλὰ καὶ πρὸ τοῦ ὀπίζειν τὸ σῶμα δεῖ χρίειν στέατι ἢ ἐλαίῳ μετʼ οἴνου, μάλιστα δὲ πρόσωπον καὶ ὄσχεον καὶ τράχηλον. τραχύνει δὲ καὶ τὴν φάρυγγα, ὅθεν δεῖ τὰ καταπότια περιπλάττειν κηρῷ μέλιτι ἑφθῷ καὶ οὕτως διδόναι· ἰσχάδες 11 SIM.: [Theophr.] IX 11, 9 Pl. XXVI 63 sq.; Ruf. l. s. — D. eup. I 103 (145) — Pl. XXVI 64 eup. I 71 (129) — eup. I 176 (185) — Pl. XXVl 64. 21 — Pl. XXVI 150 eup. I 190 (193) — Pl. XXVI 110 — Pl. XXVI 146 eup. I 201 (198) — Pl. XXVI 126 eup. I 207 (201) — eup. I 69 (128). 1 καλεῖται χαρακίας FH τινῶν δὲ FH ἢ] ὁ δὲ Orib.: om. R ἀμυγδαλοειδής ROrib.DIDlPs. Ap. Ps. D. at cf. Pl. XXVI 70 2 θῆλυς ἢ RDi (ἢ superscr. H2): ἢ om. reliqui μυρτίτης RDi Theophr. Ruf.: myrtiten vel myrsiniten Ps, D. 33 cf. Gal. XII 883 προσαγορεύουσιν Orib. 4 κυπαρίσσιος PF 5 nov. cap. (χλζ) incip. P δὴ P: δὲ reliqui εἰσὶ om. ROrib. Di μὲν καυλοὶ FH 6 δὲ om. Orib. 7 τὰς ῥάβδους RDi μικρότερα Orib.Dl ῥίζα om. Orib. 8 καὶ om. ROrib. ἐπʼ ἄκρῳ ROrib. δʼ αὐτῶν Orib. 9 ἐπ᾿] ὑπʼ HDi πυελέσιν R: πυελοῖσι FHDi 10 nascitur in asperis maritimis Pl. 11 post ἔχει 2 foll. cod. P perierunt 13 ὀπίζεται δὲ πᾶς τιθύμαλλος Orib. 14 περὶ] μετὰ R πυραμητὸν Orib. συναχθεισῶν δὲ R 15 ἐνκεκλίσθαι R: ἐγκεκλεῖσθαι Orib.Di: ἐπικεκλεῖσθαι VFH δὲ (pr.) om. NOrib. δεῖ αὐτὰς Orib. 16 ὀροβίδια V δὲ καὶ N 17 σῦκα om. R ἀνασταλαγμοὺς R 18 ξηράναντες Orib.: ξηραίνοντες reliqui 19 ὅθεν ἐν θυία R ὀπίζεσθαι R 20 ἄγειν RDi 22 a σωπον incip. fol. 91 cod. E καὶ τράχηλον om. ROrib.E 23 τὸν RE δεῖ καὶ E τὰ om. VFHDi μέντοι δύο ἢ τρεῖς λαμβανόμεναι αὐτάρκεις εἰσὶ πρὸς κάθαρσιν. ψιλοῖ δὲ καὶ τρίχας ὁ ὀπὸς πρόσφατος ἐπιχρισθεὶς μετʼ ἐλαίου ἐν ἡλίῳ, καὶ τὰς ἐπιγινομένας δὲ ξανθὰς καὶ λεπτάς ποιεῖ· καὶ τέλος ἐκφέρει πάσας.

ἐντίθεται δὲ καὶ τοῖς βρώμασι τῶν 4 ὀδόντων κουφίζων τὰ ἀλγήματα κηρῷ δὲ δεῖ τοὺς ὀδόντας περιφράττειν, ἵνα μὴ παραρρυεὶς κακώσῃ τὴν φάρυγγα ἤ τὴν γλῶσσαν. αἴρει δὲ καὶ μυρμηκίας καὶ ἀκροχορδόνας καὶ θύμους καὶ λειχῆνας ἐπιχριόμενος· ἁρμόζει καὶ πρὸς πτερύγια καὶ ἄνθρακας, φαγεδαίνας, γαγγραίνας, σύριγγας. καὶ ὁ καρπὸς δὲ φθινοπώρῳ συλλεγεὶς καὶ ξηρανθεὶς ἐν ἡλίῳ κοπείς τε κούφως καὶ ἀποβρασθεὶς καθαρὸς ἀποτίθεται· καὶ τὰ φύλλα ὁμοίως ξηρά. ποιεῖ δὲ ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα τὰ αὐτὰ τῳ ὀπῷ πλῆθος ἡμίσους ὀξυβάφου ποτιζόμενα· ἔνιοι δὲ καὶ ταριχεύουσιν αὐτά, μειγνύντες τῷ διὰ τοῦ γάλακτος λεπιδίῳ καὶ τυρῷ κοπτῷ.

καὶ 5 ἡ ῥίζα δὲ ἐπιπασθεῖσα δραχμὴ μία ὑδρομέλιτι καὶ ποθεῖσα ἄγει κατὰ κοιλίαν ἑψηθεῖσα δὲ σὺν ὄξει καὶ διακλυζομένη γομφαλγίαις βοηθεῖ.

ὁ δὲ θῆ λυς, ὃν ἔνιοι μυρσινίτην ἢ καρυίτην ἐκάλεσαν, προσεμφερὴς δαφνοειδεῖ, λευκὸς τὴν φύσιν, καὶ τὰ φύλλα ὅμοια ἔχει μυρσίνῃ, μείζω δὲ καὶ στερεά, ἐπʼ ἄκρου ἀξέα καὶ ἀκανθώδη· κλήματα δὲ ἀπὸ τῆς ῥίζης ὡς σπιθαμιαῖα ἀφίησι, τὸν 18 RV: τιθύμαλλος μυρτίτης, ὃν ἔνιοι καρυίτην καλοῦσιν. 18 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 11, 9; caus. IV 6, 9. Crat. (schol. Nic. Th, 617); Pl. XXVI 66. 1 δύο ἢ γ ἐνίοις (σ add. E2) δὲ καὶ δ ἢ ε E 3 δὲ om. RE 4 ἐκφθείρει EDi 5 δεῖ om. RE (superscr. E2) τοὺς ὀδόντας om. C: τοὺς ὀδόντας— λειχῆνας om. N ἐπιπλάττειν CDi: ἐπιφράττειν E 6 ἐκρεῦσαν E φάρυγγα ἢ addidi e C ef. Dl ne lingua aut fauces exasperet 7 ἀναρεῖ E 8 περιχριόμενος FH 9 καὶ φαγεδαίνας EFH καὶ γαγγραίνας καὶ E 10 φθινοπώρου E συναχθεὶς C ἐν ἡλίῳ om. FH 11 ἀποβρασθεὶς RDi: ἀποβραστεὶς V: ἀποβραχεὶς reliqui 12 ὅ τε καρπὸς E πλήθους VF ἥμισυ RE 13 ποτιζόμενον R αὐτό R: αὐτόν E 14 τυροκόπτῳ VFE: προκούρῳ C (om. N) 15 ἐπιπλασθεῖσα R post ἐπιπασθεῖσα c. 11 litt. del. E2 δραχμὴ — ποθεῖσα om. R σὺν ὑδρομέλιτι EFHDi (σὺν eras. E2) 16 τὰ κατὰ R σὺν ὄξει] em vino aut oleo Pl. 17 γομφαλγίαις R: κεφαλαλγίαις καὶ γομφαλγίαις E: ὀδονταλγίαις reliqui: correxi 18 μυρσινίτην καλοῦσιν καὶ καρυίτην Orib.: μυρσινίτην ἢ om. R καλοῦσιν R 19 τῷ δαφνοειδεῖ Orib.HDi λευκὸς om. FH: del. E2: similis est lauro et albus Dl cf. [Theophr.] IX 11, 9 Ps. Ap. l. s. τῇ φύσει Orib.: τῇ γεύσει καὶ τῷ εἴδει C: τῇ φύσει καὶ εἴδει N καὶ om, R τὰ δὲ R 20 μείζονα R στενὰ καὶ στερεά Dl ἄκρῳ F δὲ ὀξέα Orib.E 21 σπιθαμῆς ROrib.E C fol. 346v: N 143 anabulla mg. add. N (m. rec.) μυρσητης N (ση in ras.) δὲ καρπὸν φέρει παῤ ἐνιαυτὸν καρύῳ ὅμοιον, ἡσυχῆ δάκνοντα τὴν γλῶτταν· ἐν τραχέσι χωρίοις καὶ οὗτος φύεται.

6 δύναμιν δὲ ἔχει ὁ ὀτὸς καὶ ἡ ῥίζα καὶ ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα ὁμοίαν τῳ πρὸ αὐτοῦ· ἐμετικώτερος μέντοι ἐκεῖνος τούτου ἐστίν.

ὁ δὲ παράλιος λεγόμενος τιθύμαλλος, ὃν ἔνιοι τιθυμαλλίδα ἢ μήκωνα ἐκάλεσαν φύεται μὲν ἐν παραθαλαττίοις τόποις· κλῶνας δὲ ἔχει σπιθαμιαίους, ὀρθούς, ὑπερύθρους, πέντε ἢ ἓξ ἀπὸ τῆς ῥίζης, περὶ οὓς τὰ φύλλα στοιχηδὸν μικρά, ὑπόστενα, προμήκη, ἐοικότα λίωῳ· κεφαλὴν δὲ ἐπʼ ἄκρῳ πυκνήν, περιφερῆ, ἐν ᾗ ὁ καρπὸς ὡς ὄροβος, ποικίλος, ἄνθη λευκά.

7 ὅλος δὲ ὁ θάμνος καὶ ἡ ῥίζα ὀποῦ λευκοῦ πολλοῦ μεστή· καὶ τούτου δὲ χρῆσις καὶ ἀπόθεσις ὁμοία ἐστὶ τοῖς προειρημένοις.

ὁ δὲ ἡλιοσκόπιος λεγόμενος ἀνδράχνη ὅμοια φύλλα ἔχει, λεπτότερα δὲ καὶ περιφερέστερα, κλῶνας δὲ ἀφίησιν ἀπὸ τῆς ῥίζης σπιθαμιαίους, τέσσαρας ἢ πέντε, λεπτούς, ἐρυθρούς, ὀποῦ λευκοῦ πολλοῦ μεστούς· κεφαλὴ δὲ ἀνηθοειδὴς καὶ ὁ καρπὸς 6 RV: τιθύμαλλος παράλιος· οἱ δὲ τιθυμαλλίδα, οἱ δὲ μηκώνιον. 14 RV: τιθύμαλλος ἡλίοσκόπιος· οἱ δὲ τιθυμαλλίς Ῥωμαῖοι ἕρβα λακτια, οἱ δὲ λακτοῦκα καπρίνα, Ἄφροι νουκουβάτ. 6 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 11. 7; Pl. XXVI 68 (e Th.) XX 209 (e S. N.). 14 SIM.: Pl. XXVI 69 (e S. N.). 1 κρίνῳ F: καρύῳ E (κορίῳ E2 in mg.) 2 φύεται καὶ οὗτος ἐν R 3 post ἔχει add. καὶ ἀπόθεσιν ROrib.E (post ἀπ. c. 11 litt. del. E2) ὁ ὀπὸς ὁμοίαν Orib.: ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα καὶ ὁ ὀπὸς R: ὁ ὀπὸς καὶ τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς E: semen et folia Dl 5 ἐστιν om. ROrib.E 6 τιθύμαλλος om. Di ὃν om. E (add. E2) τιθυμαλίδα F 7 ἢ om. N μηκωνίδα E μὲν om. FHDi παραθαλασσίοις CHDi 8 τόποις om. Orib. ὀρθούς om. FH: ὀρθίους R ὑπερύθρους post ἕξ colloc. Orib. 9 ε ἢ ζ E: VI aut VII Dl αὐτῆς addidi: ex una radice Dl στοιχηδὸν τὶ φύλλα RE 10 λίνῳ ἐοικότα C κεφαλὴ Orib. ἐπʼ ἄκρου REDi: παῤ ἄκρῳ Orib. 11 πυκνή, περιφερής Orib. καρπὸς περιφερής D1 ὥσπερ ROrib.E ποικίκος] λευκός Theophr. l. s. Pl. l. s at cf. Ps. Ap. 12 πολλοῦ mg. add. O2: lacrimum album habet et infinitum Dl: om. reliqui 13 χρῆσε δὲ καὶ ἀπόθεσις καὶ (om. Orib.) τούτου ROrib.: ἡ δὲ χρῆσις καὶ ἡ ἀπόθεισις καὶ τούτου E δὲ om. HDi ἐστι om. ROrib.E 14 ἔχει τὰ φύλλα ROrib.E 15 ἀνίησιν CD1 16 σπιθαμιαίους om. R post πέντε transpos. Di καὶ ἐρυθροὺς FH 17 πολλοῦ λευκοῦ E: πολλοῦ om. R κεφαλὴν δὲ ἀνηθοειδῆ Orib. 18 C fol. 350v: N 143 anabulla paralios mg. add. N (m. rec.) 20 C 349v: N 143 21 ad Afr. syn. cf. Löw l. s. 409 δὲ ὥσπερ ἐν φύλλοις· συμπεριφέρεται δὲ τούτου ἡ κόμη τῇ τοῦ ἡλίου κλίσει, ὅθεν καὶ ὠνόμασται ἡλιοσκόπιος ἐν ἐρειπίοις μάλιστα καὶ περὶ τὰς πόλεις φύεται.

συλλέγεται δὲ ὁ 8 ὀπὸς καὶ ὁ καρπὸς ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων, δύναμιν ἔχων τὴν αὐτήν, ἀλλʼ οὐχ οὕτως ἐπιτεταμένην.

ὁ δὲ κυπαρισσίας καυλὸν μὲν ἀνίησι σπιθαμιαῖον ἢ καὶ μείζονα, ὑπέρυθρον, ἐξ οὖ βεβλάστηκε τὰ φύλλα τοῖς τῆς πίτυος ὅμοια, τρυφερώτερα μέντοι καὶ λεπτότερα, καὶ καθόλου ἔοικε πίτυϊ ἀρτιφυεῖ, ὅθεν καὶ ὠνόμασται. πεπλήρωται δὲ καὶ οὗτος ὀποῦ λευκοῦ. δύναμιν δὲ ἔχει ὁμοίαν τοῖς πρὸ αὐτοῦ.

ὁ δὲ ἐν ταῖς πέτραις φυόμενος, δενδροειδὴς δὲ 9 καλούμενος, ἀμφιλαφής ἄνωθεν καὶ πολύκομος, ὀποῦ μεστός, ὑπέρυθρος τοὺς κλάδους, περὶ οὓς τὰ φύλλα μυρσίνη λεπτῇ προσεοικότα καρπὸς δὲ ὅμοιος τῷ τοῦ χαρακίου. παραπλησίως δὲ καὶ οὖτος ἀποτίθεται καὶ ἐνεργεῖ ὁμοίως τοῖς προειρημένοις.

ὁ δὲ πλατύφυλλος φλόμῳ ἔοικεν, οὗ καὶ αὐτοῦ ἡ ῥίζα καὶ ὁ ὀπὸς καὶ τὰ φύλλα ἄγει ὑδατώδη κατὰ κοιλίαν ἀποκτείνει δὲ καὶ τούς ἰχθύας κοπεὶς καὶ διεθεὶς τῷ ὕδατι· καὶ οἱ προγεγραμμένοι δὲ τὸ αὐτὸ δρῶσιν.

6 ΡV: τιθύμαλλος κυπαρισσίας· οἱ δὲ χαμαίπιτυν, οἱ δὴ τιθυμάλλιον, Ῥωμαῖοι μουλτιλάγω καπρίνα, οἱ δὲ καπράγινε, οἱ δὲ κυπαρισσίας. 11 RV: τιθύμαλλος δενδρίτης. 16 RV: τιθύμαλλος πλατύφυλλος. 6 SIM.: Pl. XXVI 70. 11 SIM. Pl. XXVI 71. 16 SIM.: Pl. XXVI 70. 1 δὲ (pr.) om. Orib. φύλλοις] φῖαλίοις 0rib.: κεφαλίοις FHDi, mg. add. E2 τούτοις καὶ ἡ κόμη E 2 ἡλίοσκόπιος om. ROrib.E φύεται ἐν N εὐρίποις ROrib. circa ripas Dl 3 τὰς om. COrib.E ὁ καρπὸς καὶ ὁ ὀπὸς REDlOrib. (καὶ ὀπὸς mg. add. O2) 5 post αὐτήν add. τοῖς προτέροις Di: superscr. H2 ἀλλʼ om. ROrib.E οὕτωε (οὔτω Orib.) μέντοι ROrib.E 6 κυπαρισσίας καλούμενος CDi καυλὸν post μείζονα transpos. C μὲν] om. NDi: μέλανα E ἢ om. C καὶ om. Orib.E 7 πιτυΐνης E 8 καὶ (alt.) om. R 9 ὠνομάσθη RE 12 ἄνωθεν] πάντοθεν Orib. καὶ ὀποῦ E 13 τοὺς καυλοὺς C: τοῖε κλάδοις Orib.E 14 χαρακίτου E 15 ὁμοίως] ὡσαύτως R: om. Orib. 16 τιθύμαλλος ante πλατύφυλλος add. R φλόωῳ — φύλλα ἄ. om. mg. add. Orib. οὗ om. FHDi αὐτοῦ δὲ Di 17 ἀποκτέννει ROrib. 18 καὶ (pr.) om. Dl τοῦς om. E ἰχθῦς Orib.E ἐνδιηθεὶς R: διηθεὶς Orib. προτεταγμένοι E 19 ποιοῦσιν ROrib. 25 C fol. 348v: syn. om. N 21 τιουμάλλιον C ταπαγινε C: correxi coll. Ps. Ap. latine cicer columbinum et caprago dicitur 23 C fol. 347r: N 144 24 C fol. 348r: N 144

165 πιτύουσα· οἱ δὲ κλῆμα, οἱ δὲ κραμβίον, οἱ δὲ παράλιον, οἱ δὲ Κανωπικὸν καλοῦσιν. εἴδει οὐ δοκεῖ διαφέρειν τοῦ κυπαρισσίου τιθυμάλλου, ὅθεν καὶ εἶδος αὐτοῦ καταριθμεῖται· ἀνίησι δὲ καυλὸν πήχεως μείζονα, πολυγόνατον, φυλλαρίοις ἀξέσι καὶ λεπτοῖς κατειλημμένον, ἐμφερέσι τοῖς τῆς πίτυος, ἄνθη μικρά, ὡσεὶ πορφυρᾶ· καρπὸν δὲ πλατύν ὡς φακόν, ῥίζαν λευκήν, παχεῖαν, ἀποῦ μεστήν εὑρίσκεται δὲ κατὰ τόπους σφόδρα εὐμεγέθης ὁ θάμνος.

καθαίρει δὲ κάτω ἡ μὲν ῥίζα, δυεῖν δραχμῶν ὁλκή, σὺν μελικράτῳ, τοῦ δὲ καρποῦ δραχμή μία, τοῦ δὲ ὀποῦ ὅσον κοχλιάριον ἓν ἐν καταποτίῳ, ὡς εἴρηται, ἀλεύρῳ ἀναλημφθέν, τῶν δὲ φύλλων ὁλκαὶ τρεῖς.

166 λαθυρίς· καταριθμοῦνταί τινες καὶ ταύτην ἐν τοῖς 165 RV: πιτύουσα· οἱ δὲ κλῆμα, οἱ δὲ κραμβίον, οἱ δὲ παράλιον, οἱ δὲ Κανωπικὸν καλοῦσιν. 166 RV: λαθυρίς· οἱ δὲ καὶ ταύτην τιθύμαλλον καλοῦσιν. 1 SIM.: Pl. XXIV 31 — Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 106. 111). 1 EXC.: Orib. XII s. v. τιθυμάλλου (πιτύουσα — θάμνος); cf. Gal. XII 103 (= Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 13 SIM.: Pl. XXVII 95 (e S. N.). 13 EXC. Orib. XI s. v. λαθυρίς· ὅλος ὁ θάμνος ὀποῦ μεστός ἐστιν ὥσπερ τιθύμαλλος Gal. XII 56 (═ Aet Is. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. Ap. 111 (A. Mai l. s. VII 448) Paul. Aeg. VII 4 p. 260: λαθυρίδες καθαίρουσι χολήν, ὥσπερ ἐλλέβορος καὶ σκαμμωνία· δοτέον οὖν ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ καὶ μέχρι πεντεκαίδεκα, τοῖε μὲν εὐτόνοις καὶ πλείονος δεομένοις καθάρσεως διαμασὰσθαι προστάσσοντας, τοῖς ἀσθενεστέροις δὲ καὶ κακοστομάχοις ὁλοσχερεῖς αὐτὰς καταπίνειν (cf. Aet. II 42). 1 num. cap. χλζ FH (deest P): χλη Di: ρξβ tit. περὶ πιτυούσης FHDi πιτύουσα ROrib.FHDiPaul. Aeg.: πιτυοῦσα Gal.: πιτυοῦσσα E Ruf. (Orib. II 106. 111): pytias Dl κραμβεῖον E παράλειον E 2 εἴδει om. Orib. (spario relicto) δὲ post εἴδει add. ROrib.E (eras. E2) Di οὐ addidi 3 ὅθεν καὶ ἐν αὐτοῖς καταριθμεῖται RE τὸ εἶδος Orib. αὐτοῦ] ἐν αὐτοῖς Orib.Di 5 καὶ om. ROrib.EDi: folia acuta et tenue ἐμφερὲς E: flores longes Dl: flore paruo Pl. 6 μικρά] μακρά Dl: μικρὰ λευκὰ E ὡς ROrib.E διαπόρφυρα E ὡς φακόν om. R 7 aliguibus in locis Dl 8 ὁ om. R: ὁ θάμνος om. Orib. 9 post κάτω transpos. μὲν E ὅσον ⋖⋖ β ὁλκὴ E: δραχμῶν δυεῖν ὁλκῆς R: β΄ ἀλκή δοθεῖσα Di 10 τοῦ (pr.) — δὲ (alt.) om. R τοῦ καρποῦ δὲ E τοῦ δὲ (alt.) om. E (τοῦ mg. add. E2): ὀποῦ δὲ ER 11 sucus eius obolo uno acceptus aut cocleariu i. omnia suprascripta facere potest D1 ἔν om. REDi προείρηται E ef D. IV 164 ἀλεύροις N καταληφθὲν FH: ἀναλημφθέντων τῶν φύλλων ὁλκαῖς τρισίν N cf. Ruf. (Orib. II 111) 13 γ ᾒ δ E 13 num. cap. χλη FH deest P): χλζ Di: ρξγ E xit, περὶ λαθυρίδος Fi01 post λαθυρίς syn. e R add. Di καταριθμοῦντεσ (om. τινες) R 14 C fol. 263v: N 128 ad κραμβίον cf. Erot. 89, 11 Hes. s. v. 15 κανωπικὰ R 16 C fol. 218r: N 93. τιθυμάλλοις. καυλὸν δὲ ἀνίησι πήχεως τὸ ὕψος, κενόν, πάχος δακτύλου, ἐπʼ ἄκρου δὲ αὐτοῦ μασχάλαι· φύλλα δὲ τὰ μὲν ἐπὶ τοῦ καυλοῦ ἐπιμήκη, ὅμοια τοῖς τῆς ἀμυγδαλῆς, πλατύτερα δὲ καὶ λειότερα, τὰ δὲ ἐπʼ ἄκρων τῶν κλωνίων μικρότερα ὥσπερ τῆς ἐπιμήκους ἀριστολοχείας ἢ κισσοῦ.

καρπὸν δὲ ἐχει ἐπʼ ἄκρων 2 τῶν κλάδων τρίχωρον, περιφερῆ, ὥσπερ κάππαριν, ἐν ᾧ τρία σπερμάτια διειργόμενα ἐλύτροις ἀπʼ ἀλλήλων, περιφερῆ, μείζονα ὀρόβων, λεπισθέντα δὲ λευκὰ καὶ γλυκέα ἐν τῇ γεύσει· ῥίζα λεπτή, ἄχρηστος. ὅλος δὲ ὁ θάμνος ἀποῦ μεστὸς ὥσπερ τιθύμαλλος.

δύναμιν δὲ ἔχει καθαρτικὴν κοιλίας τὰ σπέρματα ὅσον ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ τὸν ἀριθμὸν λαμβανόμενα ἐν καταποτίῳ ἢ ἐσθιόμενα καὶ πινόμενα ὕδατος ἐπιρροφουμένου ψυχροῦ· ἄγει δὲ φλέγμα, χολήν, ὕδωρ. καὶ ὁ ὀπὸς δὲ ἀναλημφθεὶς ὥσπερ ὁ τοῦ τιθυμάλλου τὸ αὐτὸ ποιεῖ· συνέψεται δὲ καὶ ὄρνιθι ἢ λαχάνοις τὰ φύλλα πρὸς τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν.

167 πέπλος· οἱ δὲ συκῆν, οἱ δὲ μήκωνα ἀφρώδη καλοῦσι. θαμνίσκος ἐστὶν ὀποῦ λευκοῦ μεστός, ἔχων φύλλον μικρόν, ὅμοιον πηγάνῳ, πλατύτερον δέ· ἡ δὲ σύμπασα κόμη ὡς σπιθαμῆς, περιφερής, ἐκκεχυμένη ἐπὶ γῆς, καὶ ὑπὸ τοῖς φύλλοις καρπὸς μικρός, στρογγύλος, ἥττων τῆς λευκῆς μήκωνος. 11 SIM.: Pl. l. s. Ruf. Orib. II 106. 120). 17 SIM.: Pl. XXVII 119; Ruf. (Orib. II 106): Erot. s. v. πέπλος — Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 114) D. eup. II 63 (276). 17 EXC.: Orib, XII s. v. (πέπλος — ἀποτίθεται); cf. Gal. XII 96 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 δὲ om. NDi, eras. E2 2 μασχάλαι] furcae Ps. Ap. 4 καὶ — δὲ om. R λειότερα καὶ λεπτότερα E: sed oblongiora et latiora et lenia Dl μακρότερα RH (corr. H2): μικρότερα FE ὥσπερ ἀριστολοχίας REDi: ὡσπερεὶ ἡ ἀριστολοχίας FH: correxi ἢ κισσοῦ τοῦ ἐπιμήκους libri: correxi Serap. duce ἔχει om. FH ἄκρω R 6 τριχλώρων C: τρίγωνον N 7 σπέρματα R ἐλύτροις om. N: ἐρυθρά C 8 καὶ om. R 9 ῥίζα δὲ λαπτὴ καὶ λευκή E 10 τιθυμάλλου C 11 τὸ (ο in ras.) σπέρμα E2 12 λαμβανόμενα καὶ πινόμενα E ἢ om. R 13 καταπινόμενα REDi: πινόμενα μετὰ ἰσχάδων ἢ φοινίκων Di ὕδατος ψυχροῦ CDi: ὥδατι ψυχρῷ ἐπιρροφούμενα N post δὲ del. καὶ E2 φλέγμα καὶ χολὴν καὶ ὕδωρ REDi 14 δὲ om. Di ὁ τοῦ om. R 15 τὰ αὐτὰ R καὶ om. R 17 num. cap. χλθ FH: χμ Dl. ρξδ E: deest P peplis Pl. cf. Erot. s. v. πέπλος· βοτάνης εἶδος, ἢν ἔνιοι πέπλιον ὀνομάζουσιν, οἱ δὲ σύμφυτον (!) 18 ποῦ μεστὸς λευκοῦ Orib.E 19 ὥσπερ E 20 τῆς γῆς Orib.F ὑπὸ] ἐπὶ Orib.E at cf. Pl. semine sub foliis rotundo: Dl sub quibus foliis semen est minore et rotundu 21 ὁ καρπὸς Orib. E ἥττων — πόα om. Orib. πολύκαρπος δὲ ἡ πόα, ῥίζαν ἔχουσα μίαν ἄχρηστον, ἀφʼ ἦς ὅλος ὁ θάμνος πέφυκε. γεννᾶται δὲ ἐν κήποις καὶ ἀμπελῶσι. συνάγεται δὲ ἐν πυραμητῷ ξηραινόμενος ἐν σκιᾷ καὶ συνεχῶς στρεφόμενος· κοπεὶς δὲ ὁ καρπὸς καὶ ἀποβραχεὶς ἀποτίθεται.

ἄγει δὲ φλέγμα καὶ χολὴν ὀξυβάφου πλῆθος μετὰ ὑδρομέλιτος κοτύλης πινόμενος καὶ προσοψήμασι δὲ μειγνύμενος ταράσσει κοιλίαν. ταριχεύεται δὲ εἰς ἁλμαίας.

168 πεπλίς· οἱ δὲ ἀνδράχνην ἀγρίαν, Ἱπποκράτης (VII 184 L.) δὲ πέπλιον καλεῖ· φύεται μάλιστα ἐν παραθαλασσίοις τόποις θάμνος ἀμφιλαφής, ὀποῦ μεστὸς λευκοῦ, φύλλα ἔχων ὅμοια τῇ κηπαίᾳ ἀνδράχνῃ, περιφερῆ δὲ καὶ ἐκ τῶν κάτωθεν 168 RV: πέπλιον· οἱ δὲ πεπλίδα, οἱ δὲ ἴαχος, οἱ δὲ πολύγαλον, οἱ δὲ φέρομβρον, οἱ δὲ ἀνδράχνην θαλασσίαν ἢ ἀγρίαν, οἱ δὲ γαλοῦμβρον, οἱ δὲ πέπων, οἱ δὲ συκῆν, οἱ δὲ μηκώνιον, οἱ δὲ Ἡράκλειον, οἱ δὲ μήκων ἀφρώδης, Ῥωμαῖοι προρτούλακα μίνορ, οἱ δὲ λάκτια. 8 SIM.. Pl. XX 210 Ruf. (Orib. II 106) — Ruf. (Orib. II 114). 8 EXC.: Orib. XII s. v. (πεπλίς — αὐτήν); cf. Gal. XII 97 (═ Paul. Aeg. VII e. 3 s.) Aet. I s. v. πέπλιον· τούτου τὸ σπέρμα χρήσιμον· σῦν γὰρ τῷ φλέγματι καὶ χολὴν ἄγει καὶ φυσῶν ἐστι καταρρηκτικόν, ὡς καὶ Ἱπποκράτης γράφει. cf Aet. III 26 Paul. Aeg. VII 4 p. 260. 1 πολύχρηστος ὁ καρπὸς καὶ ἡ πόα E at cf. Dl multum semen habet ἔχει Orib. μικρὰν post ἔχουσα add. E ἀφʼ ἧς — πέφυκε om. Orib. 2 δὲ om. Orib. καὶ om. Orib. συνάγεται — ἁλμαίας habet Ra. v. πέπλιον cf. D. IV 168 3 δὲ om. Orib.Di ξηραινόμενος F: ξηραινομένη reliqui στρεφόμενος F: στρεφομένη reliqui cf. Pl. inter vitis fere colligitur messibus siccaturque cum fructu suo 4 ἀποτίθεται δὲ αὐτῆς ὁ καρπὸς ἀποβρασθεὶς ROrib.E: ἀποτίθεται δὲ ὁ καρπὸς κοπεὶς καὶ ἀποβρασθείς Di 6 κυάθου FH: κοτύλης R. κυάθου ἢ καὶ κοτύλης E (κ. ἢ καὶ del. E2) cf. Dl oxibafus unus cum mulsa acceptus cotila una iuscellis miscetur cf. Pl. l. s. ἐν προσοψήμασι EDi: ἑψέμασιν N: ἐπεψέμασιν C: ὀψήμασιν E δὲ om. R ταράττει REDi 7 τὴν κοιλίαν REDi δὲ καὶ N: καὶ ταριχεύεται δὲ C δὲ om. F 8 num. cap. χμ FH: χμα Di: ρξε E: deest P tit. περὶ πεπλίδος FHDi πέπλις E cf. Gal. XIX 129: πέπλων RGal. Aet. Paul. Aeg.: πέπλος Orib. Dl 10 φύλλων C: φύλλον Orib. E ὅμοιον Orib.E 11 περιφερὲς RE δὲ om. F cf. Dl folia habet similia agresti andragne et obrotunda, quae deorsum obrufa sunt καὶ om. Orib. κάτω ἔχοντα ἐνερευθές FH: κάτοθεν ἐρευθές R: κάτωθεν ἐνερευθές Orib.E 12 C fol. 275v: N 122 ὃ ἔνιοι πεπλίδα N 13 φέρουβρον C: φερουμβρον N cf. D. IV 150 14 γαλουμβρον R μηκώνιον] cf. Gal. XIX 129 πέπλος· τὸ αὐτὸ καὶ χαμαισύκη καὶ μήκων ἀφρώδης καὶ μηκώνιον 15 ἡράκλιον R πορτούλακα R cf. Pl. XX 210 est et porcillaca, quam peplin vocant ἐνερευθῆ καὶ ὁ καρπὸς δὲ στρογγύλος, ὑποκάτω τῶν φύλλων ὥσπερ τοῦ πέπλου, πυρώδης τῇ γεύσει, ῥίζα λεπτή, μία, ἄχρηστος. συλλέγεται δὲ καὶ ἀποτίθεται καὶ δίδοται ὥσπερ ὁ πέπλος καὶ ταριχεύεται.

δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτήν.

169 χαμαισύκη, οἱ δὲ συκῆν· κλῶνας ἀνίησι τετραδακτύλους, ἐπὶ γῆς ἐρριμμένους περιφερῶς, ἀποῦ μεστούς, φύλλα φακοειδῆ, τῷ πέπλῳ ὅμοια, μικρά, λεπτά, πρὸς τῇ γῇ· καρπὸς δὲ ὑπὸ τοῖς φύλλοις στρογγύλος, ὡς πέπλου· οὔτε δὲ ἄνθος οὔτε καυλὸν ἔχει, ῥίζαν δὲ λεπτήν, αχρξστον.

δύναμιν δὲ ἔχουσιν οἱ κλῶνες, λεανθέντες σὺν οἴνῳ τὰς περὶ μήτραν ὀδύνας παύειν ἀντὶ πεσσοῦ προστεθέντες, καταπλασσόμνοι δὲ οἰδήματα καὶ ἀκροχορδόνας καὶ μυρμηκίας αἴρουσιν, ἑφθοὶ δὲ ἐσθιόμενοι κοιλίαν ἐκλύουσι. καὶ ὁ ἐξ αὐτῶν δὲ ὀπὸς τὰ αὐτὰ δρᾷ, καὶ καταχριόμενος σκορπιοπλήκτοις βοηθεῖ, ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς ἀμβλυωπίας καὶ ἀχλῦς καὶ ἀρχομένας ὑποχύσεις, οὐλάς, νεφέλια σὺν μέλιτι ἐγχριόμενος. φύεται ἐν πετρώδεσι καὶ αὐχμηροῖς τόποις.

169 RV: χαμαισύκη· οἱ δὲ συκῆν, οἱ δὲ μήκωνα ἀφρώδη καλοῦσιν. 6 SIM.: Pl. XXIV 134 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. I 176 (186). 6 EXC.: Orib. XII s. v. (χαμαισύκη — ἄχρηστον, φύεται — τόποις); de virt. med. cf. Gal. XII 155 (= Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ὑποκάτωθεν N 2 πυρώδης μὲν C: πυρώδης ἐν E ῥίζα δὲ RE μία om. Orib.Dl post ἄχρηστος add. R quae D. IV 167 de peplo tradit (316, 2) 3 καὶ ταριχεύεται post ἀποτίθεται transpos. Orib.E 5 δύναμιν ἔχων τὴν αὐτήν Orib. 6 num. cap. χμα FH: χμβ Di: ρξϚ E tit. περὶ χαμαισύκης FHDi χαμαισύκη ἢ συκῆ Orib. post συκῆν syn. e R add. Di, mg. H2 τετραδακτυλιέους R 7 περιφερῶς RVF: περιφερεῖς Orib. EDi 8 μικρά] μακρά C 9 ab ὑπὸ incip. fol. 134 cod. P πέπλου REDi: πεπλίου Orib.: πέπλος O ἄνθος δὲ οὐκ ἔχει N 10 οὔτε καυλὸν om. R φέρει Orib. ῥίζα λεπτὴ ἄχρηστος R δʼ ἔχει Orib. καὶ post λεπτήν add. HDi 11 ἐν ρἴνῳ R 12 προστιθέντες FR 15 τὸ αὐτὸ R καὶ om, H καταχριόμενος δὲ H σκορπίου πληγῇ REDi 16 δὲ om. REDi καὶ (pr.) om. O ἀμβλυωπίαν CDl καὶ ἀχλῦς om. R: ἀχλύν EDi πρὸς ἀρχομένας R 17 σὐλὰς δὲ καὶ E ἐπιχριόμενος R φύεται δὲ RE 19 C 379r: N 170

170 σκαμμωνία· κλῶνας ἀνίησι πολλοὺς ἀπὸ μιᾶς ῥίζης, τριπήχεις, λιπαρούς, ἐμφαίνοντάς τι δασύτητος, καὶ τὰ φύλλα δὲ δασέα, ὅμοια ἑλξίνῃ ἢ κισσῷ, μαλακώτερα μέντοι καὶ τριγωνοειδῆ, ἄνθη λευκά, περιφερῆ, κοῖλα ὡς κάλαθοι. βαρύοσμα· ῥίζα δὲ εὐμήκης, παχεῖα ὅσον βραχίων, λευκή, βαρύοσμος, ὀποῦ μεστή. συλλέγεται δὲ ὁ ὀπὸς τῆς κεφαλῆς ἀπὸ τῆς ῥίζης ἀφαιρουμένης καὶ θολοειδῶς ἐκρομβιζομένης εἰς κοιλότητα· συρρεῖ γὰρ εἰς αὐτὴν ὁ ὀπὸς καὶ οὕτως ἀναλαμβάνεται εἰς μύακας.

2 ἔνιοι δὲ τὴν γῆν ὀρύξαντες ὁλμοειδῶς καὶ καρύας φύλλα ὑποθέντες καταχέουσι τὸν ὀπὸν καὶ οὕτως ξηρανθέντα ἀναιροῦνται. ἐστι δὲ καλὸς ὁ διαυγὴς καὶ κοῦφος, ἀραιός, ταυροκολλώδης τὴν χρόαν, σήραγγας ἔχων λεπτάς, σπογγώδης· τοιοῦτος δʼ ἐστὶν ὁ ἐκ Μυσίας τῆς κατὰ τὴν Ἀσίαν κομιζόμενος. μὴ προσέχειν δὲ δεῖ μόνῳ τῳ λευκαίνεσθαι αὐτὸν 170 RV: σκαμμωνία· οἱ δὲ σκαμμωνίας ῥίζα, οἱ δὲ Κολοφωνία, οἱ δὲ δακρύδιον, Ῥωμαῖοι κολοφώνιομ, προφῆται ἀπὸ πλεύμονος, Αἰγύπτιοι σανελούμ. 1 SIM.: Theophr. IV 5, l. IX 1. 3. 4. [Theophr.] IX 20, 5 Pl. XXVI 59 sq. — Pl. l. s. 60 1 EXC.: Orib. XII s. v. (σκαμμωνία — μιγέντος); de virt. med. cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. cf. VII 4 p. 260, 2. Aet III 25. Isid. XVII 9, 64 (e D. lat) Hes. s. v. σκαμωνία. 1 num. cap. χμβ 0: χμγ Di: ρξζ E σκαμωνία E initio syn. e R add. Di, mg. H2 κλωνίας P 2 ἢ τετραπήχεις add. ROrib. τι] τε R τῆς δασύτητος ROrib.E (τῆς del. E2): παχύτητος FH 3 δὲ om. R τῇ ἑλξίνῃ Orib.E κιττῷ NOrib.EDi 4 καὶ κοῖλα Orib. κάλαθοι] καλάμινθοι C 5 δὲ om. ROrib.E ἐπιμήκης Orib. 6 δὲ om. O 7 ἀφαιρουμένης] om. F: ἀποτμηθείσης E θολερῶς N: θορερῶς C ἐκρομβιζομένη P: ἐκθρομβιαζομένης Orib.: ἐκθρομβιζομένης EH: τομβιζομένης R: τεμνομένης Di (superscr. H2) κοιλότητας E 8 εἰς αὐτὴν post ὀπὸς colloc. Orib. ἐπʼ αὐτὴν R ἀπολαμβάνεται R 9 post ὀρύξαντες add. καὶ τὴν ῥίζαν κόπτοντες E ὁλμοειδῶς Orib.: θολοειδῶς reliqui καὶ addidi e ROrib. καρύων Orib.: ῥόας R 10 ὑποτιθέντες Orib.E: ἐπιτιθέντες C: ἐπιθέντες N post ὑποθ. iaec habet Orib. καταξύουσιν καὶ ἀποτίθενται τὸν ὀπὸν σὕτω HDi 11 ὁ διαυγὴς marg add. E2 12 ταυροκόλλης E χροιὰν Orib. σήραγγας] σύραγγας (υ corr. in η) Orib.: σύριγγας (υ et ι in ras.) E2: ξηρὰς ἔχων λεπίδας R σπογγώδης E: σφογγώδης P: σφογγώδεις FH: σπογγώδεις ROrib.Dl: fungosum tenuissimis fistulis (sc. scam. optimum) Pl. 13 ὁ ἐν Μυσίᾳ τῆ . . γεννώμενος Orib. 14 δεῖ addidi: post μόνῳ transpos. Di μόνῳ Orib.PE: μόνον reliqui λευκαίνεσθαι] γεύεσθαι E (corr. E2) 15 C fol. 331v·: N 155 16 δακρύδιον N: δακτύλιον CHDi cf. Alex. Trall. I 381 (P.): δάκρυ κάμωνος Nic. Al. 484: σκαμωνία· τὸ δάκρυον Boiss. An. gr. II 405 κατὰ τὴν τῆς γλώσσης θίξιν — τοῦτο γὰρ γίνεται καὶ παραμιγέντος αὐτῷ ὀποῦ τιθυμάλλου — μᾶλλον δὲ τοῖς προειρημένοις καὶ τῷ μὴ λίαν πυροῦν τὴν γλῶσσαν, ὅπερ γίνεται τιθυμάλλου μιγέντος.

ὁ δὲ Συριακὸς καὶ ὁ ἐν Ἰουδαίᾳ γεννώμενος χείριστοι, βαρεῖς, 3 πυκνοί, δολούμενοι τιθυμάλλῳ καὶ ἀλεύρῳ μεμειγμένοις αὐτοῖς. δύναμιν δὲ ἔχει ὁ ὀπὸς λημφθεὶς σὺν μελικράτῳ ἢ ὕδατι δραχμῆς μιᾶς πλῆθος ἢ τριώβολον καθαίρειν κάτω φλέγμα καὶ χολήν. εἰς δὲ τὸ λῦσαι τὴν κοιλίαν ἀρκέσουσιν ὀβολοὶ δύο μετὰ σησάμου ἤ τινος ἄλλου σπέρματος λαμβανόμενοι· δίδοται καὶ πρὸς ἐνεργεστέραν κάθαρσιν τοῦ μὲν ὀποῦ τετρώβολον, ἐλλεβόρου δὲ μέλανος ὀβολοι δύο, ἀλόης δὲ καὶ ἁλὸς δραχμῆς μιᾶς πλῆθος.

σκευάζονται δὲ καὶ ἅλες καθαρτικοὶ πρὸς κυάθους 4 ἓξ τῶν ἀλῶν ὁλκῶν εἴκοσι τῆς σκαμμωνίας τοῦ ὀποῦ μειγνυμένων λαμβάνεται δὲ πρὸς δύναμιν τὸ μὲν τέλειον τρία κοχλιάρια, μέσον δὲ δύο, τὸ δὲ ἐλάχιστον ἔν. καθαίρει δὲ καὶ τῆς ῥίζης δραχμὴ μία ἢ δραχμαὶ δύο σὺν οἷς εἴρηται, ἕνιοι δὲ ἀφέψοντες αὐτὴν πίνουσι. συνεψηθεῖσα δὲ ὄξει καὶ λεανθεῖσα μετʼ ἀλεύρου κριθίνου ἰσχιαδικῶν ἐστι κατάπλασμα. ὁ δὲ ὀπὸς προστιθέμενος ἐν ἐρίῳ τῇ μήτρᾳ ἔμβρυα φθείρει, διαφορεῖ δὲ καὶ φύματα σὺν μέλιτι ἢ ἐλαίῳ ἐπιχριόμενος ἑψηθεὶς δὲ σὺν ὄξει καὶ καταχρισθεὶς λέπρας ἐξάγει, κεφαλαλγίας τε χρονίας ἐστὶν ἐπίβρεγμα σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ.

7 SIM.: Pl. l. s. 61. Ruf. (Orib. II 107. 123 cf. Aet III 25) — Pl. XXVI 90. 114 D. eup. I 240 (221) — Pl. XXVI 157 eup. II 78 (292) — Pl. l. s. 93 eup. I 149 (170) —Pl. l. s. 61 eup. I 129 (159)— Pl. l. s. 61 eup I 2 (94) Ruf. (Orib. II 123). 1 γλώττης Orib.Di ἕξιν R 3 τῷ] τὸ OE (corr. E2) γλῶτταν Orib.E παραγιγνυμένου αὐτῷ Orib. 4 γενόμενος FH 5 καὶ ὀροβίνῳ ἀλεύρῳ REDi: ἀλεύροις H μεμειγμένοις αὐτοῖς om. R: μεμιγυένος P 7 πλῆθος δραχμῆς R: πλῆθος Di: πλῆθος ⋖ α E τετραβόλου R: τετραώβολον E: τετρωβόλου Di κάτω om. R χολὴν καὶ φλέγμα FHDi 8 μετὰ σησάμης ἤ τινος λαμβανόμενος E: μετὰ πτισάνης ἢ σησάμου ἢ τήλεως σπέρματος λαμβανόμενοι E 9 δὲ καὶ N 10 τετρώβολον RDl Paul. Aeg.: τριώβολον reliqui: correxi coll. Pl. XXVI 61 11 ἀλόης δὲ addidi: ἀλόης α (om. καὶ ἁλὸς) R: καὶ ἁλὸς P: καὶ ἀλο F: καὶ ἀλόης EHDi cf. Dl aloen. ζ. i. dabis et purgas suprascripta, cui et sale admisces cf. Pl. l. s. Ruf. (0rib. II 123) δραχμῆς μιᾶς PF: δραχμὴ μία N: α CHDi 12 πλῆθος addidi καθαρτικοὶ πρὸς κάθαρσιν E 13 τῶν ἄλλων P: τῶν δὲ ἄλλων N κ ὁλκῶν C: εἴκοσι ὁλκῶν NE (in ras.) τῆς καλαμωνίτου ὀποῦ R: τοῦ ὀποῦ τῆς σκαμμωνίας E 14 γ ἢ δ κοχλιάρια E 15 ἐλάχιστον δὲ (om. τὸ) RE ἔν] κοχλιάριον E (ἕν mg. add. E2) 16 ῥίζης ⋖⋖ β πλῆθος E: καὶ δυιν πλῆθος C: δραχμὴ καὶ δυεῖν πλῆθος N 17 καθεψηθεῖσα δὲ ἐν (σὺν E) ἴξει RE 20 καὶ om. RE ἢ ἐλαίῳ om. RE ἐπιχριόμενος P: ἐπιτιθέμενος RE: καταχριόμενος FHDi verba ἑψηθεὶς — ἐξάγει om. superscr. H2 21 ἐν ὄξει RD

171 χαμελαία· οἱ δὲ πυρὸς ἄχνην ἢ ἄκνηστον ἢ κόκκον Κνίδιον· κλῶνας μὲν ἔχει σπιθαμιαίους, ὁ δὲ θάμνος φρυγανώδης, φύλλα ἐλαίᾳ παραπλήσια, λεπτότερα δὲ καὶ ~~πικρά,~~ πυκνά, δάκνοντα τὴν γεῦσιν καὶ τὴν ἀρτηρίαν χαράττοντα.

ταύτης τά φύλλα κάτω καθαίρει φλέγμα καὶ χολήν, μάλιστα δὲ ἐν καταποτίῳ λαμβανόμενα, μειγνυμένου διπλασίονος ἀψινθίου πρὸς ἓν μέρος τῆς χαμελαίας· ἀναλαμβανέσθω δὲ ὕδατι ἢ μέλιτι εἰς καταπότια. ἐστι δὲ ἄτηκτα διαχωρεῖται γὰρ ὅσα λαμβάνεται. ἀναλαμβανόμενα δὲ λεῖα τὰ φύλλα μετὰ μέλιτος ἀνακαθαίρει τά ῥυπαρὰ ἕλκη καὶ ἠσχαρωμένα.

172 θυμελαία ἢ χαμελαία· οἱ δὲ πυρὸς ἄχνην ἢ 171 RV: χαμελαία· οἱ δὲ χαμελαία μέλαινα, οἱ δὲ Ἡράκλειον, οἱ δὲ βδελυρά, οἱ δὲ κόκκος Κνίδιος, Ῥωμαῖοι κιτοκάκιου, οἱ δὲ ὀλεάγω, οἱ δὲ ὀλεαστέλλουμ. 1 SIM.: Pl. XXIV 133 (e S. N.) cf. Pl. XV 24 — Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 106. 120 cf. Paul. Aeg. VII 4 p. 260). 1 EXC.: Orib. XII s. v. (χαμελαίια — καράττοντα); de virt. med. cf. Gal. XII 154 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. D. de h. f. 38 (e D. lat. unde) Isid. XVII 7, 56 s. turbiscus cf. A. Mai l. s. VII 453. Isid. XVII 9, 65. 11 [Theophr.] h. pl. IX 20, 2 schol. Nic. Th. 52. Ruf. (Orib. II 110 cf. Aet III 39) Pl. XIII 114 (e S. N.) Pl. XXVII 70 (e Ps. Theophr.). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (θυμελαία — λευκόν); de virt med. cf. Gal. XII 32 s. v. κόκκος Κνίδιος (unde Aet. I s. v.); Paul. Aeg. VII 3 s. v. κόκκος Κνίδιος· καρπός ἐστι τῆς θυμελαίας, οὐχ ὁ τῆς χαμελαίας, ῶς τινες ᾠήθησαν, δριμείας μὲν ὢν καὶ καυστικῆς δυνάμεως· καθαίρει δὲ κάτω ποθεὶς ὕδωρ. cf. Paul. Aeg. VII 4 p. 261, 13 sq. Hes. s. v. κνῆστρον et κνέωρον. Gal. XIX 112. 1 num. cap. χμγ O: χμδ Di: ρξη E tit. περὶ χαμελαίας FHDi χαμαιλέα EF Aet. Paul. Aeg. post χαμ. syn. e R add. Di, mg. H2 οἱ δὲ πύτος (τ in ras.)· οἱ δὲ ἀχμήν· οἱ δὲ ἀχμήσυρον ἢ κόκον κνίδιον (post ἀχμ. et κνίδιον 7 litt. del.) E2: syn. om. Orib. κνίδειον FH 2 μὲν om. E 3 φύλλα δὲ Orib.E: φύλλα ἔχε: NDi (cap. om. C) πικρά, πυκνὰ PF: κυκνὰ καὶ πικρὰ EHDi: πικρά om. ROrib.: πυκνά om. N: sed tenuiora et spissa Dl: teneriora sane et crebrata Ps. D. 4 χαράττοντα τὴν ἀρτ. NDi: ταράσσοντα E 5 κάτω addidi (e RE 6 δὲ om. NDi 7 τῆς om. FH χαμαιλέας NEF: χαμαλέας P ὑδρομέλιτι N 8 καταπότιον HDi καὶ ἔστιν ἄδηκτα N: ἄτηκτα E2 (τη in ras.) διαχωρεῖ NE (corr. E2 in mg.) ὅσα] ὡς N: οἷα E2 in mg. (verba ὅσα λαμβ. ἀναλαμβ. om. E, marg. add. E2) 9 ἀναλαμβανόμενα δὲ om. N λεῖα δὲ NE (corr. E2) 10 καὶ om. N ἠσχαρωμένα P: ἐσχαρωμένα rellqui 11 num. cap. χμδ D: χμε Di: ρξθ E tit. περὶ θυμελαίας FHDi οἱ χαμαιλέα F 12 N fol. 5: om. C χαμαιλαια N χαμαιλαία μέλαινα N: χαμαιλά μ. Di 13 βδελληρα N: βδελυρά EDi κιτοκακίου NHDi: citocatia Isid.L itali vocant citocacim Ps. Ap. ἀλεάγβ N: ἀλαιαγώ HDl: corr. nescio quis 14 ὀλοαστέλλουμ Di: ὀλοαστέλουμ H cf. Cass. Fel. ind. V. Rose 208 κνῆστρον ἢ κνέωρον καλοῦσιν· ἐκ ταύτης ὁ Κνίδιος κόκκος, καρπὸς ὢν αὐτῆς, συλλέγεται, ὃν Εὐβοεῖς μὲν ἀπόλινον καλοῦσιν, οἱ δὲ λίνον διὰ τὸ εἶναι τῷ σπαρτῷ λίνῳ τὸν θάμνον τῇ φύσει παρόμοιον. ῥάβδους δὲ ἀνίησι πολλὰς καὶ καλάς, ὅσον διπήχεις· τὰ δὲ φύλλα χαμελαίᾳ ὅμοια, πλὴν στενότερα καὶ λιπαρώτερα, ὑπόγλισχρα ἐν τῳ διαμασᾶσθαι καὶ κολλώδη, ἄνθη λευκά, καὶ μεταξὺ αὐτῶν ὁ καρπός, ὡς μύρτων, μικρός, στρογγυλώτερος, ἐν ἀρχῇ μὲν χλωρός, αὖθις δὲ ἐρυθρός.

τὸ δὲ περικάρπιον σκληρὸν 2 καὶ μέλαν, τὸ δʼ ἐντὸς λευκόν, ὅπερ καθαίρει κάτω ὕδωρ καὶ χολήν καὶ φλέγμα ὅσον εἴκοσι κόκκων τὸ ἐντὸς ποθέν καίει δὲ τὴν φάρυγγα, διὸ μετὰ ἀλεύρου ἢ μετὰ ἀλφίτου δοτέον ἢ ἐν ῥαγὶ σταφυλῆς ἢ μέλιτι ἑφθῷ περιειλημμένον καταπιεῖν, συγχρίειν δὲ καὶ τούς δυσίδρους ἐλαίῳ μετὰ νίτρου καὶ ὄξους. τὰ δὲ φύλλα, ἅπερ ἰδίως κνέωρον καλεῖται, συλλέγειν δεῖ περὶ τὸν πυραμητὸν καὶ ἀποτίθεσθαι ξηράναντας ἐν σκιᾷ· διδόντας δὲ δεῖ κόπτειν καὶ ἀφαιρεῖν τὰς ἐν αὐτοῖς ἶνας.

καθαίρει δὲ ἐπιπαττόμενον ὅσον ὀξυβάφου πλῆθος μετὰ 3 κράματος, ἄγον ὑδατῶδες· μετριωτέραν δὲ ποιεῖται τὴν κάθαρσιν μειχθὲν ἑφθῇ φακῇ ἢ λαχάνοις τριπτοῖς. ἀποτίθεται δὲ λεῖα 172 RV: θυμελαία· οἱ δὲ πυρὸς ἄχνην καλοῦσιν. 9 SIM.: Ruf. (Orib. II 110), unde Aet. III 39 cf. Zop. (Orib. II 597). 1 κνῆστρον] κέστρον EDi at cf. Pl. XIII 114 schol. Nic. Th. 52. Ruf. (Orib. II 110) οἱ δὲ κνίον ἢ κνέωρον E ταύτης] της P post κόκκος add. γίνεται R 2 αὐτῆς om. FHDi καὶ συλλέγεται R Εὐβοεῖς] σύροι C: ἐνιοι N: σύριοι Di: eubois Dl ἀπόλινον REDi: αἰτώλιον RFHE2 3 σπαρτολίνῳ Salm. l. s. 263: τῷ λίνῳ τῷ σπαρτῷ E (ante τῷ pr. c. 5 litt. del. E2) τὸν om. HDi παρόμοιον τῇ φύσει R 4 λεπτὰς καὶ καλάς N: καλὰς καὶ λεπτάς C: καλὰς καὶ πολλὰς λεπτάς Di 5 χαμαμήλῳ F: χαμαιλαία CE: χαμαιλέα N 6 ἄνθη δὲ E 7 ὁ om. R ὥσπερ FH μύρτων E: μύρτον PFH: μύρτου RDi στρογγύλος Di καὶ ἐν ἀρχῇ E 8 περίκαρπον C: περὶ τὸν καρπὸν N 9 ὕδωρ καὶ om. R: ὑδατώδη E 10 ὅσον] ὡς R κόκκους F ante ποθέν c. 8 litt. ersa. E2 ποθὲν corr. E2: τριφθέν R 11 τὴν] τὸν RE μετὰ (alt.) om. REFHDi ad rem cf. [Theophr.] IX 20, 2 12 ἢ ῥωγὶ C: ἢ ῥωγὸς N ἐν μέλιτι E καταπίνειν R: καταπίνην E 13 ἐλαίῳ] λεῖον HEDi: λείους PFE: τρίψας R: correxi cell. Dl non facile sudantibus oleo et nitro triti recte perungues 14 post φύλλα inser. καὶ τὰ κλαδία E ἅπερ] εἴπερ C: om. N καλεῖται κνέωρον HDi δεῖ] χρὴ E: δὲ χρὴ R 15 ξηράναντες CDi 16 σκοπεῖν R ἀναιρεῖν R 17 ἐπιπαττόμενον P: ἐπιπλαττόμενον RE (c. 12 litt. eras. ante ἐπιπλ. E2): ἐπιπλασσόμενον reliqui 18 ποιεῖται PE: ποιεῖ reliqui 19 τριπτός C: τριπτοῖς corr. E2 ἀποτίθενται R: ἀνατίθενται Di λεῖα om. R 20 C fol. 134v; N fol. 38 ἀναλημφθέντα ὄμφακος χυλῷ εἰς ἀρτίσκους. ἐστι δὲ κακοστόμαχος· προστεθεὶς δὲ ἔμβρυα κτείνει. φύεται ἐν ὀρεινοῖς καὶ τραχέσι τόποις. πλανῶνται δὲ οἱ νομίζοντες τὸν Κνίδιον κόκκον τῆς χαμελαίας εἶναι τὸν καρπόν, ἀπατώμενοι διὰ τὸ τῶν φύλλων ὁμοειδές.

173 ἀκτῆ· δισσή· ἡ μὲν γάρ τίς ἐστι δενδρώδης, κλάδους καλαμοειδεῖς ἔχουσα, στρογγύλους, ὑπολεύκους, εὐμήκεις· τὰ δὲ φύλλα τρία ἢ τέσσαρα ἐκ διαστημάτων περὶ τὴν ῥάβδον, καρύᾳ βασιλικῇ ὅμοια, βαρύοσμα δὲ καὶ μικρότερα, ἐπʼ ἄκρων δὲ τῶν κλάδων σκιάδια περιφερῆ, ἔχοντα ἄνθη λευκά, καρπὸν δὲ ἐοικότα τερεβίνθῳ, ἐν τῷ μέλανι ὑποπόρφυρον, βοτρυώδη, πολύχυλον, οἰνώδη.

173 RV: ἀκτῆ· οἱ δὲ δένδρον ἄρκτου, οἱ δὲ ἥμερον, Ῥωμαῖοι σαμβούκουμ, Γάλλοι σκοβιήμ, Δάκοι σέβα. χαμαιάκτη· οἱ δὲ ἕλειος ἀκτῆ, οἱ δὲ ἀγρία ἀκτῆ, οἱ δὲ Εὐβοῖκή, Ῥωμαῖοι ἔβουλουμ, Γάλλοι δουκωνέ, Δάκοι ὄλμα. 6 SIM.: Theophr. h. pl. III 13, 4 sq. Pl. XXVI 120 XXIV 51 sq. (e S. N.) Ruf. 0rib. II 111). 6 EXC. Orib. XI s. v. (ἀκτῆ — πάχος); de virt med. cf. Gal. XI 820 (═ Aet I s. v. Paul. Aeg. VII 3) Ps. Ap. 91 (Ps. Orib. I 78. A. Mai l. s. VII 416) Isid. XVII 7, 59. 1 post κακοστόμαχος add. ἡ βοτάνη DiH2 2 προστεθεῖσα Di: corr. H2 φθείρει RE φύεται δὲ E 3 οἱ om. RDi 4 τὸν P: om. reliqui 5 num. cap. χμε O: χκς Di: ρο E tit. περὶ ἀκτῆς FHDi post ἀκτῇ syn. e R add. Di, mg. H2 δισσή ἐστιν Di: δισσὴ μέν ἐστιν E γάρ τίς ἐστι om. E: γάρ τίς om. Orib.: τίς om. R κλάδους post ἔχουσα transpos. Di 6 ἔχουσα καλαμοειδεῖς R ὑπολεύκους] ὑποποικίλους R: ὑποκοίλους E: ὑποκοίλους ὑπολεύκους Di εὐμήκεις κοίλους Orib. δὲ om. HDi 7 τρία ἢ τέσσαρα O: γ ἢ δ ἢ E: δʼ ἢ ε΄ Orib.DiDl: τέσσερα ἢ πέντε ἢ ἑπτὰ C: πέντε ἢ ἔξ N τὰς ῥάβδους N 8 δὲ (pr.)] τε FHDi post δὲ (pr.) c. 11 litt. eras. E2 μικρότερα PR: μακρότερα Orib.Dl: πικρότερα E: τμητικώτερα FH 9 καυλῶν Orib. κλάδων ἢ τῶν καυλῶν Di 10 τερμίνθῳ ROrib.HDi: τερμήνθω E: τερεμίνθῳ F ἐν om, Orib. post ὑποπόρφυρον c. 9 litt. eras. E2 βοτρυοειδῆ ROrib. 12 C fol. 73r: N 20 effig. herb. pict. (fol. 73v) add. C (m. rec) ἰδιῶται λιβούρην, διʼ σὗ καὶ τὸν οἷνόν τινες βάπτουσι 13 σαβουκουμ CHDi cf. Ps, Orib. V 108 ebulum et sambucus videntur quasi magnitudine differre ϹKOΒΗΗΜ R: σκοβιήμ reliqui σέβα] cf. Tomaschek l. s. 34 14 C fol. 381v: N 172 ἕλιος libri: correxi 15 αἰβουλουμ R cf. Pl. XXVI 120 Ps. Ap. Itali ebulum dicunt δουκωνέ libri: corruptum cf. Marc. Emp. VII 13 (54, 1 H) herba, quae graece chamaeaste, Latine ebulum, Gallice odocos dicitur Ps. Ap. Galli ebucone (LL1 V): fort. ὀδουκῶνεμ ὄλμα] cf. Ps. Ap. Daci olma vocant. cf. Tomachek l. s.

τὸ δʼ ἔτερον αὐτῆς χαμαιάκτη καλεῖται, ὑφ’ ὧν δὲ ἕλειος 2 ἀκτῆ ἐλάττων δὲ καὶ βοτανωδεστέρα, καυλὸν ἔχουσα τετράγωνον, πολυγόνατον· τὰ δὲ φύλλα ἐκ διαστημάτων περὶ ἕκαστον γόνυ τεταρσωμένα, ὅμοια ἀμυγδαλῇ, κεχαραγμένα δὲ κύκλῳ καὶ μακρότερα, βαρύοσμα σκιάδιον δὲ ἐπʼ ἄκρου ὄμοιον τῇ πρὸ αὐτῆς καὶ ἄνθος καὶ καρπός· ῥίζα δʼ ὕπεστι μακρά, δακτύλου τὸ πάχος.

δύναμις δὲ ἡ αὐτὴ ἀμφοτέρων καὶ χρῆσις, ψυκτική, ὑδραγωγός, κακοστόμαχος μέντοι. ἑψόμενα δὲ τὰ φύλλα ὡς λάχανα καθαίρει φλέγμα καὶ χολήν, καὶ οἱ καυλοὶ δὲ ἀπαλοὶ ἐν λοπάδι λημφθέντες τὰ αὐτὰ ποιοῦσι.

καὶ ἡ ῥίζα δὲ αὐτῆς ἑψηθεῖσα 3 σύν οἴνῳ καὶ διδομένη παρά τὴν δίαιταν ὑδρωπικοὺς ὠφελεῖ, βοηθεῖ δὲ καὶ ἐχιδνοδήκτοις ὁμοίως πινομένη ἀφεψηθεῖσα δὲ μεθʼ ὕδατος εἰς ἐγκάθισμα ὑστέραν μαλάσσει καὶ ἀναστομοῖ καὶ διορθοῦται τὰς περὶ αὐτὴν διαθέσεις. καὶ ὁ καρπὸς δὲ σὺν οἴνῳ ποθεὶς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, μελαίνει δὲ καὶ τρίχας ἐγχριόμενος. τὰ δὲ φύλλα πρόσφατα καὶ ἁπαλὰ φλεγμονὰς πραΰνει σὺν ἀλφίτῳ καὶ κατακαύμασιν ἁρμόζει καὶ κυνοδήκτοις 1 SIM.: Pl. XXIV 51 sq. Ruf. (Orib. II 111). 12 SIM.: Pl. XXIV 52. XXVI 119 D.eup. II 63 (276) — Nic. Th. 615 (ex Apollod.) Pl. l. s. 52 — Zop. (Orib. II 597) Pl. 52 eup. I 80 (293) — Pl. l. s. 52 — Pl. 51 — Pl. l. s. eup. I 178 (186) — Pl. 51 eup. II 113 (34) — Scrib. L. 160 Pl. 52 eup. I 235 (215). 1 nov. cap. incip. Di cum tit. περὶ χαμαιάκτης (om. num. cap.) τὸ δʼ ἕτερον — βοτανωδεστέρα om. R ἔτερον (εἶδος superscr. m. rec.) V χαμαιακτή F post καλεῖται syn. add. Di, marg. H2 αὕτη χαμαιπετὴς οὖσα ἐλάσσων ἐστὶ κτλ. Di ἐφ᾿ ὧν E ἀκτὴ (add. E2) ἕλειος E 2 δὲ om, Orib.E ἔχουσα] ἀνίησι R 3 καὶ πολυγόνατον HDi 4 τεταρσωμένον R μυγαλῆς R ἐν κύκλῳ Orib. 5 δὲ om. NOrib. ἐπʼ ἄκρον C: ἐπʼ ἄκρῳ N τῇ πρὸ αὐτῆς] ἀκτῆ R 6 ἔχοντα καὶ ἄνθος καὶ καρπόν orib.EFHDi: καὶ τῷ ἄνθει καὶ τῷ καρπῷ R: in quibus hastis et capitella sunt similia suprascripta et semen et flore Dl μικρά R 8 δύναμις δὲ αὐτῆς καὶ χρῆσις R ἀμφοτέροις H: ἀμφοτέραις Di ἡ χρῆσις E ψυκτική stiptica Dl: ξηραντική Di: superscr. H2 9 μέλιτι δὲ διεψόμενα (ἑψόμενα N)R (μέντοι om.) post λάχανα inser. καὶ ἐσθιόμενα E 10 καὶ οἱ om. R οἱ ἀπαλοὶ E 11 ἑφθοὶ λημφθέντες E τὸ αὐτὸ R καὶ om. Di ἀφεψηθεῖσα RDi 12 ὑδρωπικοὺς ὠφελεῖ om. R 13 βοηθεῖ] ἀρήγει R δὲ om. REDi ἐχιδνοδήκτοις PR: ἐχεοδήκτοις E: ἐχιοδήκτοις reliqui 14 εἰς ἐγκάθισμα om. R: εἰς add. E2 μαλάσσει ὑστέραν FHDi ὑστέρας R 15 ἀνορθοῦται E τὰ περὶ τὴν διάθεσιν R 16 τὸ αὐτὸ E 17 συγχριόμενος N: καταχριόμενος E φλεγμονὰς] φρένας R 18 σὺν ἀλφίτῳ] μετὰ ἀλφίτων καταπλαττόμενα Di: σὺν ἀλφίτῳ post κατακαύμασιν transpos. FH καταπλασσόμενα· κολλᾷ δὲ καὶ ὑποφοράς, καὶ ποδαγρικοῖς βοηθεῖ μετὰ στέατος ταυρείου ἢ τραγείου καταπλασσόμενα.

174 πυκνόκομον· φύλλα ἔχει ὅμοια εὐζώμῳ τραχέα δὲ καὶ δριμέα καὶ παχύτερα, καυλὸν τετράγωνον ἄνθος δὲ τῳ τοῦ ὠκίμου ἐμφερές, καρπὸν δὲ ὡς πράσου, ῥίζαν μέλαιναν, στρογγύλην, ὠχράν, ὡς μικρὸν μῆλον, γεῶδες ὄζουσαν· φύεται ἐν πετρώδεσι τόποις.

δύναμιν δʼ ἔχει ὁ μὲν καρπὸς ποθεὶς ὅσον δραχμή μία ταραχώδη καὶ πολλὰ ἐνύπνια ποιεῖν, οἰδήματά τε διαφορεῖ ἐπιπλαττόμενος σὺν ἀλφίτῳ καὶ ἀκίδας καὶ σκόλοπας ἐξάγει· καὶ τὰ φύλλα δὲ καταπλαττόμενα φύματα καὶ δοθιῆνας διαφορεῖ. ἡ δὲ ῥίζα αὐτῆς λυτικὴ κοιλίας καὶ κινητικὴ χολῆς· δίδου δὲ δραχμάς δύο ἐν μελικράτῳ.

175 ἄπιος· οἱ δὲ ἰσχάδα, οἱ δὲ χαμαιβάλανον, οἱ δὲ ῥάφανον 174 RV: πυκνόκομον. 175 RV: ῥάφανος ἀγρία· οἱ δὲ ῥάφανος ὀρεινή, οἱ δὲ ἄπιος, οἱ δὲ ἰσχάδα, οἱ δὲ χαμαιβάλανον, οἱ δὲ λινόζωστιν, Ῥωμαῖοι ῥάδιξ σιλβέστρις, Ἄφροι θορφαθσαδοί. 3 SIM.: Pl. XXVI 57 (e S. N.) — Pl. XXVI 5 D. eup. 26 (106) — Pl. XXVI 128 — Pl. XXVI 145 eup. I 157 (180) — Pl. XXVI 125 eup. I 144 (166) — Pl. XXVI 57 Ruf. (Orib. II 117). 3 EXC.: Orib. XII s. v. (πυκνόκομον — τόποις); de virt. med. cf. Gal. XII 110 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 14 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 9, 6 (e Diocle) Pl. XXVI 72 (e S. N.) — [Theophr.] IX 9, 5. Pl. l. s. Ruf. (Orib. II 108). 14 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄπιος — λευκή); Hes. s v. ἄπιος cf. Paul. Aeg. VII 4 (261, 6): ἀπίου τὸ ἥμισυ τὸ πρὸς τῇ ῥίζῃ ἐσθιόμενον (sc. φλέγμα κενοῖ), ὅ τινες χαμαιράφανον καλοῦσιν. 1 κατάπλασμε R καὶ addidi e R 2 ταυρείου ἢ om. RE καταπλασσόμενα E (α ult. in ras.) 3 num. cap. χμϚ O: χμζ Di: ροα E tit. περὶ πυκνοκόμου AHDi εὐζώμῳ ὅμοια RE post εὐζώμῳ add. μικρότερα δὲ καὶ (om. δὲ post τραχέα) E καὶ παχέα καὶ δριμύτερα FHDi 5 καπτὸν] καυλὸν R ὥσπερ E πρασίου RHDi: πράσσου ἢ τράγου E (ἢ τρ. del. E2) 6 ὠχράν om. Dl 8 μὲν om. RDi δραμχῆς πλῆθος R: α πλῆθος EDi 9 πολλὰ] δεινὰ FHDi ποιεῖ P διαφορεῖ δὲ καὶ REDi τε] δὲ O: correxi 11 τὰ δὲ φύλλα (om. καὶ) R 12 λυτικὴ om, RE κολίας κινητική χολώδους R: κοιλίας κινητικὴ ⋖⋖ β διδομένη ἐν μελικράτῳ E διδονται δραχμαὶ Di δὲ (alt.) om. H 14 num. cap. χμζ O: χμη Di: ροβ E tit. περὶ ἀπίου HDi ἰσχιάδα COrib.PFEDi, at cf. [Theophr.] l. s. Pl. l. s. οἱ δὲ ῥάφανον om. Orib. 15 C fol. 264v: N 128 16 C fol. 285v: N 131 mg. add. N (m. rec.) radix palustri 17 ἰσχιάδα CD1 χαμαιβάλανον ἀγρίαν N: χαμαιβάλανος Di λινόζωστιν ὀνομάζουσιν C ἀγρίαν, οἱ δὲ λινόζωστιν καλοῦσι. κλωνία δύο ἢ τρία ἀπὸ γῆς σχοινώδη, λεπτά, ἐρυθρά, μικρὸν ὑπὲρ τῆς γῆς αἴροντα· φύλλα πηγάνῳ ἐοικότα, ἐπιμηκέστερα δέ, χλωρά· καρπὸς μικρός, ῥίζα ἀσφοδέλῳ παραπλησία, στρογγυλωτέρα δὲ καὶ πρὸς τὸ τοῦ ἀπίου σχῆμα, μεστὴ ἀποῦ, φλοιὸν ἔχουσα ἔξωθεν μέλανα, ἔνδοθεν δὲ λευκή.

ταύτης τὸ μὲν ἄνωθεν μέρος τῆς ῥίζης λημφθὲν διʼ ἐμέτων ἄγει χολὴν καὶ φλέγμα, τὸ δὲ πρὸς τῇ ῥίζῃ κάτω καθαίρει, ὅλη δὲ λημφθεῖσα ἀμφοτέρας τὰς καθάρσεις κινεῖ. ὀπίσαι δὲ βουληθεὶς κόπτε τὰς ῥίζας καὶ βαλών εἰς κρατηρίαν ὕδατος συντάραττε καὶ τὸν ἐφιστάμενον ἐπὸν πτερῷ ἀναλέγων ξήραινε· τούτου τρία ἡμιωβόλια ποθέντα ἄνω καὶ κάτω καθαίρει.

176 κολόκυνθα ἀγρία· οἱ δὲ σικύαν πικράν, οἱ δὲ κολοκυνθίδα καλοῦσι. κλημάτια ἀνίησι καὶ φύλλα ἐστρωμένα ἐπὶ γῆς, ὅμοια τοῖς τοῦ ἡμέρου σικύου, ἐπεσχισμένα· καρπὸν δὲ περιφερῆ, 13 SIM.: Pl. XX 14 sq. (e S. N. et I. B.) cf. XIX 70 sq. 13 EXC.: Orib. XI s. v. (κολόκυνθα — ὠχρότερον); Ps. D. de h. f. 46 (e D. lat, unde Isid. XVII 9, 32) Ps. Orib. II 33 (cf. A. Mai l. s. VII 452); de virt. med. cf. Gal. XII 34 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v. κοκοκυνθίς, Aet. I s. v. aliis aliunde adscitis). 13 TEST: Gal. XIX 69: ἀγρίη κολοκύνθη· ἡ κολοκυνθίς, ὡς καὶ Κρατεύας καὶ Διοσκουρίδης καὶ Πάμφιλος. 1 λινόζωστον P: λινοζόστην FH ὀνομάζουσιν C κλωνία δὲ R 2 ἀπὸ γῆς om. R σχοιώδη—γῆς (aIt.) om. Orib. ἀνίησι post γῆς add. FHDi σχοινώδη ἔχει R ἢ λεπτὰ FH μωρὸν — αἴροντα om. RDl 3 πηγάνῳ ἀγρίῳ R ἐπιμηκέστερα μέντοι καὶ στενώτερα RDi: superecr. H2 χλωρά om. RDi 4 μικρότερος E ἀσφοδέλῳ] σφονδύλῳ R. σπονδύλῳ Di: radix cepae, sed amplior Pl παραπλήσιος R στρογγυλωτέρα δὲ post σχῆμα transpos. FHDi 5 τῆς ἀπόου RDi ἔξωθεν ἔχουσα Di: ἔξωθεν — δὲ om. R 6 μέλαν FH λευκόν R Orib.EHDi: intus habet mammam candidam, extra cprtoces nigros Pl. 7 ἄνωθεν PC: ἄνω E: ἔνδοθεν reliqui: aiunt superiroem partem eius vomitione biles extrahere Pl. δι///// (c. 5 litt. eras. E2) ἐμετον H (ω corr. E2), mg. add. διʼ ἐμέτων ἐν ἄλλῳ E2 8 ὅλη δὲ αὐτὴ E 9 ἀμφοτέρων τὴν κάθαρσιν E εἰ δὲ βούλει ὀπίσαι N 10 κρατηρίαν P: κρατήριον R: κρατῆρα reliqui 11 ἐν πτερῷ E ἀνελὼν R ξήρανε E: ξαῖνε R 13 num. cap. χκη O: χμθ Di: ρογ E titt περὶ κολοκυνθίδος HDi κολοπυνθίς ROrib.DlPs.D.Paul. Aeg.: κολοκύνθη Gal. Aet.: κολοκυνθίς· οἱ δὲ κολόκυνθαν ἀγρίαν (αἰγὸς Di) HDi mitio cap. syn. e R add. Di, mg. H2 σικύαν ἀγρίαν πικράν E: σικύαν ἀγρίαν H: σκυον πικράν P κοκοκυνθίδα ἀγρίαν E 14 κλήματα E ἀνίησι post γῆς tanspos. RDi 15 τῆς γῆς Di σίκυος R post ἐπεσχισμένα inser. πικρὸν τῇ γεύσει Dl καρπὸν δὲ φέρει ROrib. περιφερῆ om. R ὅμοιον σφαίρᾳ μέσῃ, πικρὸν ἰσχυρῶς, ὃν δεῖ συλλέγειν ἀρχόμενον μεταβάλλειν ἐπὶ τὸ ὠχρότερον.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ μὲν ἐντεριώνη τοῦ καρποῦ καθαρτικὴν τετρωβόλου πλῆθος μετὰ ὑδρομέλιτος ἀνα λαμβανομένη νίτρῳ καὶ σμύρνη καὶ μέλιτι ἑφθῷ εἰς καταπότια.

2 αὗται δὲ αἱ σφαῖραι ξηραὶ λεῖαι ὠφελίμως μείγνυνται κλυσμοῖς ἐπὶ ἰσχιαδικῶν καὶ παραλυτικῶν καὶ κωλικῶν, ἄγουσαι φλέγμα καὶ χολὴν καὶ ξύσμα, ἔσθ᾿ ὅτε δὲ καὶ αἱματῶδες, ἔμβρυά τε φθείρουσι προστιθέμεναι, ὀδονταλγίας τε διάκλυσμα, ἐάν τις ἐκκαθάρας αὐτὴν καὶ περιπλάσας πηλῷ ἐναποζέσας τε ὄξος δῷ διακλύζεσθαι· εἰ δέ τις ἐναφεψήσας μελίκρατον ἢ καὶ γλυκύ καὶ ἐξαιθριάσας δώσει πιεῖν, καθαίρει πάχος καὶ ξύσμα· ἐστι δὲ κακοστόμαχος λίαν. προστίθεται δὲ καὶ βαλάνια ἐξ αὐτῆς πρὸς ἐκκομιδὴν τῶν περιττωμάτων καὶ χλωρᾶς δὲ αὐτῆς ὁ χυλὸς ἐπὶ ἰσχιαδικῶν ἀνατριβόμενος ἁρμόζει.

177 ἐπίθυμον· ἄνθος ἐστὶ θύμου τοῦ σκληροτέρου καὶ 176 RV: κολοκυνθίς· οἱ δὲ σικύαν πικράν, οἱ δὲ κολόκυνθος ἄγριος, οἱ δὲ κολόκυνθος Ἀλεξανδρῖνος, Ζωροάστρης θύμβρη ἢ ὀστοῦν αὐτογενές, Ῥωμαῖοι κουκούρβιτα σιλβάτικα, Δάκοι τρουτράστρα. 3 SIM.: Pl. l. s. Aet III 34 Paul. Aeg VII 4 (260, 6). — Pl. l. s. D. eup. I 238 (219) II 45 (257) — eup. II 78 (292) — Pl. l. s. 15 eup. I 69 (128) — eup. I 240 (220) Pl. l. s. 16 SIM.: Pl. XXVI 55. 56 (e S. N. et I. B.) — Pl. l. s. eup. II 2 (227) Ruf. (Orib. I 106. 107 V 26), unde Aet. III 29. cf. Paul. Aeg. VII 4 (260, 39). 16 EXC.: Orib. XI (ἐπίθυμον — τρίχας); Isid XVII 9, 13 (e D. lat); de virt. med. cf. Gal. XI 875. 1 μέσον R: μεστή E πικρὸν ἰσχυρῶς om. Dl ἰσχυρόν FN συνάγειν RDi 3 δύναμιν δὲ ἔχει om. R καθαρτικὴ R 4 συναναλαμβανομένη R: λαμβανομένη reliqui: correxi σὺν νίτρῳ FHDi 5 εἰς καταπότια om. R: καταπότιον Di 6 κλύσμασιν FHDi 7 καὶ παραλυτικῶν om. RE (mg. add. E2) καὶ κωλικῶν om. EDl: κοιλιακῶν R Pa. D. l. s. 8 ξύσματα E 9 ὀδονταλγίαις E καθάρας R 10 παραπλάσας R κηρῷ E τε] τὸ PF δὲ N ἐν ὄξει CE: ὄξει N: ἐν ὄξει καὶ νίτρῳ Di 11 ἐὰν R: εἰ reliqui καὶ (pr.) om. R γλυκὺν E 13 δῷ libri: correxi πίνειν C ξύσματα E ἔστι δὲ καὶ (dittogr.) FH 13 κομιδὴν RDi 14 καὶ om. O 15 ἀνταριβόμενος om. R 16 num. cap. χν 0Di: ροδ E tit. περὶ ἐπιθύμου HADi post ἐπίθυμον syn. e R add. Di, mg. H2 θύμου ἐστὶν ἄνθος FHDi σκληροῦ R 17 C fol. 191r: N N7 κολόκυνθες αἰγός C: κολόκυνθος αἰγός N: κολόκυνθα αἰγός Di: correxi 18 κολόκυνθα ἀλεξανδρίνη HDi ζωροάστης R: ζωρόαστρις Di: ζωρόαστις H 19 ὀστααυτογενές RHDi: Ὀσθάνης vulgo: correxi κουκούμβριτα H: cucurbita silvestris, quam κολοκυνθίδα appellant Scrib. L 106 δανκυ C 20 τουτράστρα Di cf. Tomaschek l. s. 34 θύμβρᾳ ἐοικότος· ἐστι δὲ κεφάλια λεπτά, κοῦφα, οὐραχοὺς ἔχοντα ὡς τρίχας.

καθαίρει δὲ πινόμενον κάτω φλέγμα καὶ χολὴν μέλαιναν, ἰδίως ἁρμόζον ἐπὶ μελαγχολικῶν καὶ ἐμπνευματουμένων ἀξυβάφου πλῆθος πρὸς ὁλκὴν δραχμῶν τεσσάρων σὺν μέλιτι καὶ ἁλσὶ καὶ ὀλίγῳ ὄξει. γεννᾶται δὲ πλεῖστον ἐν Παμφυλίᾳ καὶ Καππαδοκίᾳ.

178 ἄλυπον· φρυγανώδης ἐστὶ πόα, ὑπέρυθρος, λεπτόκαρφος καὶ λεπτόφυλλος, ἄνθος μαλακόν, κοῦφον· ῥίζα ὡς τεύτλου, μεστὴ ἀποῦ δριμέος, σπέρμα ὡς ἐπιθύμου. γεννᾶται δὲ ἐν τόποις παραθαλασσίοις, μάλιστα τοῖς τῆς Λιβύης τόποις καὶ ἐν ἄλλοις δὲ χωρίοις πλεῖστον.

καθαίρει δὲ τὸ σπέρμα μέλαιναν χολὴν κάτω λαμβανόμενον 177 RV: ἐπίθυμον· οἱ δὲ κέδρωστις, Ῥωμαῖοι ἰνουολούκρουμ. 4 TEST.: Adamantius (Orib. V 85): ὅτι δὲ τὸ ὀξύβαφον ἐν μέτρῳ κατὰ σταθμὸν ἔχει γρα. ιβ, ὃ ἐστι γοε΄΄, ὁ Διοσκουρίδης δηλοῖ ἐν τῷ τετάρτῳ λέγων κατὰ τὸ ρογ (γ𝒢γ΄ libri) οὕεως· τοῦ ἐπιθύμου δοτέον ὀξυβάφου πλῆθος πρὸς ὁλκὴν τεσσάρων δραχμῶν.᾿ δῆλον γὰρ ὡς ἡ δραχμὴ ἔχει γράμματα γ΄. 8 SIM.: Pl. XXVII 22 (e S. N. — Crat.). 8 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄλυπον — πλεῖστον); cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 13 TEST.: Paul. Aeg. VII 4 (260, 43 Bas.): ἄλυπον· εἴρηται καθαίρειν κάτω τὸ σπέρμα αὐτοῦ μέλαιναν χολὴν πλῆθος ἴσον ἐπιθύμῳ μεθ’ ἀλῶν καὶ ὄξους, τὰ δʼ ἔντερα, ὥς φησι Διοσκουρίδης, ἐλαφρῶς ἑλκοῖ. ἔστι δὲ οἷμαι ἡ νῦν ἀλυπίας καλουμένη· δοτέον 〈δὲ〉 ἐν μελικράτῳ. 1 θύμβρας R ἔστι] ἔχει Orib.Di κοῦφα] rotunda Dl οὐρακοὺς R: οὐραγούς H 3 πινόμενον δὲ σὺν μέλιτι καθαίρει Di: σῦν μέλιτι superscr, H2 κάτω om. HDi 4 καὶ om. R ἐπὶ ἐμπν. E 5 πρὸς om. PF ὁλκὴν δὲ δραχμῶν τεσσάρων (δυοῖν F) PF: /////// (πρὸς eras. E2) ἀλκὴ δὲ (in ras.) τεσσάρων ⋖⋖ E2: ἀλκήν δὲ τεσσάρων N τεσσάρων δραχμῶν R Adam. ἐν μέλιτι R ἁλὶ O 6 πλεῖστον δὲ ἐν παμφυλία καὶ ἐν καππαδοκία γεννᾶται E ἐν καππαδοκίᾳ καὶ παμφυλίᾳ Di καὶ Καππαδοκίᾳ om. R 8 num. cap. χν O: χνα Di: ροε E tit. περὶ ἀλόπυυ HDi λεπτόφυλλος καὶ λεπτόκαρπος Orib.Dl 9 ἄνθους μαλακοῦ καὶ κούφου μεστή ὡς ῥίζα τεύτλου μεστή (λεπτή superscr. H2) ὀποῦ δριμέος H μαλακὸν καὶ Orib.EDl ὡς τεύτλου om. Orib.: radix est ei longa et grossa Dl 10 σεύτλου P δριμέος ὀποῦ μεστή (in ras.) E2 σπέρμα om, Orib.Dl 11 τοῖς παραθαλαττίδις τόποις Orib. μάλιστα δὲ EDi τοῖς om. 0rib. πόποις om, Orib. post τόποις transp. πλεῖστον OE (om. καὶ — χωρίοις E) 12 πλείστοις Orib. 13 μέλανα P 14 C fol. 108r: N 75 ΚΕΔΟΙϹ REDi: correxi τὸ ἴσον πλῆθος τῷ ἐπιθύμῳ μεθ’ ἀλῶν καὶ ὄξους· τὰ δὲ ἔντερα ἐλαφρῶς ἑλκοῖ.

179 ἔμπετρον· οἱ δὲ φακοειδές. ἐν ὀρεινοῖς καὶ παραλίοις πέτραις φύεται, ἁλυκὸν ὄν ἐν τῇ γεύσει, τὸ δὲ προσγειότερον πικρότερον. διδόμενον δὲ ἐν ζωμῷ ἢ ὑδρομέλιτι καθαίρει φλέγμα καὶ χολὴν καὶ ὑδατώδη.|

180 κληματίς· κλῆμα ἀνίησιν ὑπέρυθρον λυγῶδες, φύλλον δριμὺ λίαν γευομένῳ καὶ ἑλκωτικόν. περιελίττεται δὲ τοῖς δένδρεσιν ὡς μῖλαξ.

ταύτης ὁ καρπὸς λεῖος μεθʼ ὕδατος ἢ ὑδρομέλιτος ποθεὶς ἄγει κάτω φλέγμα καὶ χολήν. τὰ δὲ φύλλα καταπλασθέντα λέπρας ἀφίστησι· καὶ ταριχεύεται δὲ μετὰ λεπιδίου εἰς βρῶσιν.

181 ἄμπελος ἀγρία· κλήματα ἀνίησι μακρὰ ὡς ἀμπέλου 180 RV: κληματῖτις· οἱ δὲ ἡπατῖτις, Αἰγύπτιοι φιλάκουον, Ῥωμαῖοι ὀμβούξου οἱ δὲ ολούκρουμ κακτούκις. 181 RV: ἄμπελος ἀγρία. 3 SIH.: Pl. XXVII 75 (e S. N. — Crat.); Ruf. (Orib. II 106. 114). 3 EXC.: de virt. med. cf. Gal. XI 875 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 7 SIM.: Pl. XXIV 84 — P1. l. s. D. eup. I 128 (158) Ruf. (Orib. II 106). 7 EXC.: Orib. XI s. v. (κληματίς — μῖλαξ); Gal. XII 31; Paul. Aeg. VII 3 s. v. κληματῖτις ἑτέρα. 7 TEST.: Gal. XII 31: Διοσκουρίδης δʼ ἀμροῖν sc. κληματίδων) ἐν τῷ τετάρτῳ μέμνηται, τοῦ μὲν ἁπλῶς ὀνομαζομένου κληματοειδοῦς ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ βιβλίου, θατέρου δὲ κατὰ τὴν ἀρχήν. 13 SIM.: Pl. XXIII 19 sq. XXVII 14 — Ruf. (Orib. II 117) — Pl. l. s. D. eup. II 63 (276) — Pl. l. s. eup. I 120 (153). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄμπελος — κόκκων); med. Gal. XI 826 (═ Paul. Aeg. VI 3 s. v.). 1 τῷ ἐπιθύμῳ (τοῦ ἐπιθύμου F) post ἁλῶν transpos. FHDi 3 num. cap. χνα O: χνβ Di: ροϚ E φακοειδές] πρασοειδές Gal.: φακοειδές Ruf. (0rib. II 106) ἐν παραλίοις καὶ ὀρεινοῖς τόποις (om. Di) FHDi 4 τόποις καὶ τέτραις E ὂν add. Breul ἐν P: om. FHDi: del. E2 6 post ὑδατώδη ext. fol. 138v vocab. periit fol. cod. P 7 num. cap. χνβ O: χνγ Di (cap. bis habet cf. D. IV 7): ροζ E κληματῖτις R Paul. Aeg. l. s. 8 γευσαμένῳ RE 9 δένδροις H Paul. Aeg. σμίλαξ libri: correxi 12 ἐφίστησιν E (corr. E2) καὶ om. R, eras. E2 τοῦ λεπιδίου RE 13 num. cap. χνγ FH: χνδ Di: ροζ E xit περὶ ἀγρίας ἀμπέλου HA: ἄμπελος F 14 C fol. 196r: N 89: syn. mg. add. H2 ἡπατῖτις scripsi: ἐπηιπτης C: ἐπηγητης N: ἐπιγῆτις H: correxi coll. D. IV 14 φιλάκουον suspectum 15 ΑΜΒΟΥΞΟΥ RH: suspectum: fort. ἀμφλέξουμ ολουκρουμλακτουκις C: ολουκρουμλακτουλακτουκης N: om. H: corruptum 16 N fol. 26: om. C οἰνοφόρου, ξυλώδη, τραχέα, φλοιορραγοῦντα, φύλλα δὲ ὅμοια στρύχνῳ κηπαίῳ, πλατύτερα δὲ καὶ μικρότερα, ἄνθος ὡς τρίχας, βρυῶδες, καρπὸν δὲ βοτρυδίοις μικροῖς ὅμοιον, πεπαινόμενον ἐρυθρόν περιφερὲς δέ ἐστι τὸ σχῆμα τῶν κόκκων.

ταύτης ἡ ῥίζα ἀποζεσθεῖσα ἐν ὕδατι καὶ μετʼ οἴνου πινομένη τεθαλασσωμένου κυάθων δύο ὑδατῶδς καθαίρει· δίδοται δὲ ὑδρωπικοῖς. οἱ δὲ βότρυες ἐφήλεις ἀποκαθαίρουσι καὶ πάντα σπίλον· ταριχεύονται δὲ καὶ ταύτης οἱ ἀκρεμόνες ἀρτιξυεῖς εἰς βρῶσιν.

182 ἄμπελος λευκή· οἱ δὲ βρυωνίαν, οἱ δὲ ὀφιοστάφυλον, οἱ δὲ χελιδόνιον, οἱ δὲ μάδον ἢ μήλωθρον ἢ ψίλωθρον 182 RV: βρυωνία λευκή· οἱ δὲ μάδον. οἱ δὲ ἄμπελος λευκή, οἱ δὲ ψίλωθρον, οἱ δὲ μήλωθρον, οἱ δὲ ὄφιος σταφυλή, οἱ δὲ ἀρχέζωστιν, οἱ δὲ κέδρωστιν, Αἰγύπτιοι χαλαλαμόν, Ῥωμαῖοι νότιαμ, οἱ δὲ ἕρβα κοριάρια, οἱ δὲ κουκούρβιτα ἠρράτικα, Δάκοι κινούβοιλα, Σύροι λαλλαβιάρια. 10 SIM. [Theophr.] h. p. IX 20, 3. Crat. (schol. Nic. Th. 858) Pl. XXIII 21 (e S. N.) 10 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄμπελος — κινοῦντες); cf. Gal. XI 826 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); sid. XVII 9, 90. Ps. Ap. 66 Cyran. anon. I, 1 (Mély, les lapidaires de I'antiquité II 9 sq.) 1 οἰνοφόρου om. FHADi: similes viti nostrae Dl ξυλωειδῆ E post τραχέα c. 6 litt. eras. E2 φλοιορροοῦντα N: om. Orib. Dl: rimoso cortice Pl. τὰ ante φύλλα del. E2 2 μακρότερα Orib.HADi: μακρότερα ἢ καὶ μικρότερ E (ἢ καὶ μικρ. del. E2): minora Dl 3 βρυῶδεσ FH (βρυώδους corr. H2): βροιώδεις N: βρυώδεις Di: βρυώδης A: βοτρυοειδεῖς Orib. (βρυώδεις superscr. O2): βοτρυῶδες E: flores habet sicut capillos Dl ὅμοιον μικροῖς 0rib. 4 ἐστι om. Orib. σχῆμα] κλῆμα N 5 post ῥίζα c. 6 llit. del. E2 ἐκζεσθεῖσα E ἐν οἴνῳ καὶ μεθʼ ὕδατος πινομένη τεθαλασσωμένου δή,: ἐν ὕδατι καὶ πινομένη μετʼ οἴνου τεθ. NEDi: radix eius elixa in aqua et bibita mixto vino maritimo Dl cf. Pl. XXVII 44 D. eup. I 63 (276) 6 κυάθων δύο FH: κυάθων ἢ κοτυλῶν β E: κυ. γ D. eup. l. s. 7 post δὲ (pr.) add. καὶ Di ἐφήλεις τε E 8 ταριχεύονται] ἀποκαθαίροται N καὶ om. Di αὐτῆς E: οἱ ταύτης ἀκρεμόνες Di 10 num. cap. χνδ FH: χνγ A: χνε Di: ροθ E tit. λευκή F: πρὶ ἀμπέλου κευκῆς HADi βρυονίαν E: βρυωννίαν F ὀφιλοστάφυλον Orib.: ofiistafilon Dl: staphylen Pl. 11 χελιδόνα Orib.E Cyr.: candon Dl μάδον ἢ addidi ex E cf. Pl. l. s. κύλωθρον V: μύλιθρον Cyr.: meletron Dl: μήλωθρον ἢ om. Orib. ad ψίλωθρον cf. [Theophr.] l. s. Heracl. Tar. (Gal. XIV 186) Ruf. (Orib. II 132) 12 N fol. 30: om. C μάδον] alii madon appelant Pl. l. s. cf. Heracl. Tar. (Gal. XIV 186) Zop. (orib. II 588) 14 κέδρωσιν N: vorrexi χαλαλαμον N: corcadana Ps. Ap. (L) 15 νοτιαμ N cf. Pl. XXIV 175 notia herba coriariorum officinis familiaris est alis alisve nominibus κοραρια N: correxi Daci aurumetti vocant . . . bessi dinupula dicunt Ps. Ap. cf. Tomachek l. s. 34 16 λαλλαβιαρια N: clicii galliadiana Ps. Ap. (L) ἢ ἀρχέζωστιν ἢ ἄγρωστιν ἢ κέδρωστιν καλοῦσι. ταύτης τὰ κλήματα καὶ τὰ φύλλα καὶ αἱ ἕλικες ὅμοια τῇ ἡμέρῳ ἀμπέλῳ, δασύτερα δὲ πάντα· καὶ ἐμπλέκεται τοῖς παρακειμένοις θάμνοις ἐλλαμβανομένη ταῖς ἕλιξι· καρπὸν δὲ ἔχει βοτρυώδη, πυρρόν, ᾧ ψιλοῦται τὰ δέρματα. ταύτης οἱ ἀσπάραγοι κατά τὴν πρώτην ἐκβλάστησιν ἑφθοὶ ἐσθίονται, οὔρησιν καὶ κοιλίαν κινοῦντες.

2 δύναμιν δὲ ἔχει τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς καὶ ὁ καυλὸς καὶ ἡ ῥίζα δριμεῖαν, ὅθεν ἐπὶ τῶν Χειρωνείων καὶ γαγγραινικῶν καὶ φαγεδαινικῶν καὶ σαπροκνήμων ἐλκῶν μεθʼ ἁλὸς καταπλασσόμενα ποιεῖ, ἡ δὲ ῥίζα ῥύπτει χρῶτα καὶ τετανοῖ καὶ ἔφηλιν ἀποκαθαίρει, ἰόνθους, φακούς, οὐλὰς μελαίνας σὺν ὀρόβῳ καὶ τῄλει· καθεψηθεῖσα δὲ μετʼ ἐλαίου, μέχρι τακερωθῇ, πρὸς τὰ αὐτὰ ἁρμόζει. αἴρει δὲ καὶ ὑπώπια καὶ πτερύγια τὰ ἐν δακτύλοις στέλλει σὺν οἴνῳ καταπλασσομένη, διαφορεῖ καὶ φλεγμονὰς καὶ ῥήττει ἀποστήματα, ἀνάγει καὶ ὀστᾶ λεία καταπλασσομένη σηπταῖς τε μείγνυται ἐπιτηδείως.

3 πίνεται δὲ καὶ πρὸς ἐπιλημψίας ὁλκὴ μία καθʼ ἡμέραν πρὸς ἐνιαυτόν, ὠφελεῖ καὶ ἀποπλήκτους καὶ σκοτωματικοὺς ὁμοίως λαμβανομένη. 9 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. l. s. — Pl. XXIII 22 D. eup. I 203 (198) 204 (199) — Pl. l. s. 23 eup. I 109 (148) — [Theophr.] l. s. Nic. Th. 858 sq. (ex Apollod.) Pl. l. s. eup. I 120 (153) — Pl. l. s. eup. I 118 (152) — eup. I 114 (150) — Pl. l. s. eup. I 56 (119) — Pl. l. s. 25 — Pl. l. s. 24 eup. I 166 (179). — Pl. XXIII 23 D. eup. I 18 (103) — Pl. l. s. 1 ἢ ἀρχέζωστιν — καλοῦσι om. Orib. ἀρχεζώστην E: ἀρχέζωστριν Zop. (Orib. I 588): archezostim Pl. cf. Salm. de hom. h. iatr. 76 ἢ ἄγρωστιν om. R Cyr. Pl.: aut grestin Dl: ἢ κεδρώτιν ἢ ἄγρωστην E: ἐχέτρωσιν coni. Sar. coll. Gal. XX 101 κέδρωσιν N: κέχεδρον Cyr.: cedrostin Pl.: οἱ δὲ κ. om. Dl ταύτης] ἧς Orib.E τὰ κλήματα καὶ om. Orib. 2 οἱ NEFHA ὅμοιαι Orib. 3 δασύτεροι δὲ πάντες Orib.E ἐμπλέκονται Orib.E 4 ἐλλαμβανομένη om. Orib.: ἐπιλαμβανομένη Cyr. βοτρυοειδῆ Di πυρρόν om. N 5 κατὰ — ἐκβλάστησιν om, Orib. 6 ἐσθιόμενοι οὗρά τε καὶ κοιλίαν κινοῦσιν NCyr. 8 καὶ ὁ καυλὸς addidi ex E: virtus est foliis et hastis ipsius et radici viscida Dl cf. Pl. XXIII 22. D. eup. I 204 (199) 9 γαγγραινῶν N 11 τετανοῖ χρῶτα καὶ ῥύπτει E: χρῶτα ῥύπτει καὶ τετανοῖ FHADi 12 καὶ ἰόνθους καὶ φακοὺς E: ἰόνθους τε καὶ φακοὺς N καὶ οὐλὰς N 13 τήλει] γῇ χίᾳ N: γῇ χίᾳ καὶ τήλει Di καθεψηθεῖσα δὲ καὶ καταπλασθεἴσα N τακῇ N 14 ὑπώπια δὲ (om. αἴρει δὲ καὶ) N δακτυλίοις N 15 συστέλλει Di σὺν δὲ οἴνῳ (cum insequ. coni) DiDl καὶ om. NDi φύματα καὶ φλεγμονὰς E 16 καὶ (pr.) del. E2 ῥήττει καὶ ἀποστήματα E: καὶ ἀποστήματα ῥήσσει NDi ἀπόστημα VF ἀνάγει δὲ NDi 17 ἐπιτηδείως om. N 18 ἐπιλημψίαν N ὁλκὴ ⋖ α E 19 καὶ (pr.) om. VFHADi: δὲ καὶ Cyr. ἀποπληκτικοὺς Cyr δυεῖν δὲ δραχμῶν ὁλκὴ ποθεῖσα ἐχιοδήκτοις βοηθεῖ καὶ ἔμβρυα φθείρει· ὑποταράττει δὲ ἐνίοτε τὴν διάνοιαν καὶ προστεθεῖσα δὲ ὑστέρᾳ ἔμβρυα καὶ δεύτερα ἐπισπᾶται. κινεῖ καὶ οὖρα πινομένη, καὶ ἔκλειγμα δὲ διʼ αὐτῆς μετὰ μέλιτος τοῖς πνιγομένοις καὶ δυσπνοοῦσι καὶ βήσσουσι πλευράν τε ἀλγοῦσι καὶ ῥήγμασι, σπάσμασι δίδοται, καὶ σπλῆνας τήκει τριωβόλου

ὁλκὴ ποθεῖσα σὺν ὄξει ἐπὶ ἡμέρας τριάκοντα· καὶ καταπλάσσεται 4 δὲ μετὰ σύκου πρὸς τὰ αὐτὰ χρησίμως. ἀφέψεται δὲ καὶ εἰς ἐγκάθισμα, καθαρτικὸν ὑστέρας ὂν καὶ ἐκβόλιον. χυλίζεται δὲ ἡ ῥίζα αὐτῆς ἔαρος· πίνεται δὲ ὁ χυλὸς σὺν μελικράτῳ πρὸς τὰ αὐτά, ἄγων φλέγμα. ὁ δὲ καρπὸς ποιεῖ πρὸς ψώρας καὶ λέπρας συγχριόμενος καὶ καταπλασσόμενος· κατασπᾷ δὲ καὶ γάλα ὁ καρπὸς μὐτῆς χυλισθεὶς καὶ μετὰ πυρῶν ἡψημένων ῥοφηθείς.

183 ἄμπελος μέλαινα, ἣν ἰδίως βρυωνίαν ὀνομάζουσί 183 RV: βρυωνία μέλαινα· οἱ δὲ ἄμπελος μέλαινα, οἱ δὲ Χειρωνία, οἱ δὲ βουκράνιον, Ῥωμαῖοι ὄβα ταμίνια, οἱ δὲ ὄβα 2 SIM.: Nic. Th. 858. 939 (ex Apollod.) Pl. 23. 26. D.eup. I 115 (315) — Zop. (Orib. II 597) Pl. l. s. 24 eup. II 77 (288) 78 (291) — Zop. (Orib. II 567) Pl. l s. 21. 24 eup. II 112 (310) — Pl. l. s. 25 eup. II 31 (243) II 34 (246) 35 (247) 39 (252) — Zop. (Orib. II 566) Pl. l. s. 25 eup. II 61 (272) — Pl. l. s. 25 — Pl. l. s. 22 eup. I 128 (157) — Pl. l. s. 22. 15 SIM.: Pl. XXIII 27 sq. (e S. N.) cf. Zop. (Orib. II 588). 15 EXC.: Orib. XI s. v. (ἄμπελος — πυξοειδής); Gal. XI 827 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.) Ps. D. de h. f. 26 (e D. lat., ex quo sua habet Isid. XVII 9, 91. 92); Ps. Ap. 66: Cyran. auctor I 1 l. s. 1 δὲ om. NE (inser. E2) 2 ὑποταράσσει FHACyr. 3 δὲ om. VFHADi καὶ δεύτερα mg. add. E2 κινεῖ δὲ καὶ E οὔρησιν NGal. 4 ἐκλεκτὸν HADi διʼ om. N: διʼ αὐτῆς post μέλιτος transpos. Di πνιγομένοις τε HA 5 καὶ δυσπνοοῦσι om. VFHA at cf. Dl melle addito μὲ electurarium disnoicis et offocationibus opitulatur πλευράς E καὶ δήγμασι καὶ σπάσμασι EHDi: καὶ δήγμασιν ἢ σπάσμασι A: ἢ δήγμασιν ἢ σπάσμασιν P: ἢ δήγμασιν σπάσμασι V: ῥήγμασιν σπάσμασιν N 6 καὶ om. N σπλῆνας VFGal.: σπλῆνα reliqui 7 ὁλκὴ ἢ ⋖⋖ γ E νῦν] ἐν N 9 ἐγκαθίσματα E ὂν om. VFHA: del. E2 10 πίνεταί τε E 11 φλέγματα V 12 καὶ καταπλασσόμενος om. E 13 καρπὸς HA: καυλὸς EVF: χυλὸς Di 14 καταροφούμενος E in fine add. ψυκτικὴν δὲ ἔχει δύναμιν καὶ χρῶνται αὐτῷ ἐπὶ τῶν καυσωδῶς πυρεττόντων H2 15 num. cap. χνε FHA: χνϚ Di: ρπ E tit. μέλαινα F: περὶ ἀμπέλου μελαίνης HADi οἱ δὲ βρυωνίαν μέλαιναν Di syn. e R mg. add. H2 post ἄμπελον Di καλοῦσι Orib. 16 C 81v: N 31 (mg. add. brionia melena mora man. rec.) 17 χειρωμα R: correxi coll. Pl. l. s. ὀβλαμινια R: ὀβλαμηνία HADi: abutamnia Ps. Ap. (L): correxi coll. Pl. XXIII 17 Cela. III 21 (107, 12 D.) βατανούτα RHADi: correxi τινες, οἱ δὲ Χειρώνιον ἄμπελον· φύλλα ἐστὶ κισσῷ ὅμοια, μᾶλλον δὲ πρὸς τὶ τῆς μίλακος, καὶ οἱ καυλοὶ δέ· μείζονα δὲ ταῦτα. ἐλλαμβάνεται δὲ καὶ αὕτη τῶν δένδρων ταῖς ἔλιξι· καρπὸς δὲ βοτρυώδης, χλωρὸς κατʼ ἀρχήν, πεπανθεὶς δὲ μέλας γίνεται· ῥίζα μέλαινα ἔξωθεν, ἔνδοδεν δὲ πυξοειδής.

2 καὶ ταύτης οἱ καυλοὶ κατὰ τὴν πρώτην ἐκβλάστησιν λαχανεύονται· εἰσὶ δὲ διουρητικοί, καταμηνίων κινητικοί, τηκτικοὶ σπλημνός, ἐπιλημαπτικοῖς τε καὶ παραλυτικοῖς καὶ σκοτωματικοῖς ἁρμόζουσιν. ἡ δὲ ῥίζα δύναμιν ὁμοίαν τῇ λευκῇ κέκτηται, πρὸς τὰ αὐτὰ ἁρμόζουσαν, ἦττον μέντοι ἐνεργεῖ, ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς τοὺς τῶν ὑποζυγίων λόφους, ἐπειδὰν ἑλκωθῶσι, τὰ φύλλα σὺν οἴνῳ καταπλασσόμενα καὶ πρὸς στρέμματα ὁμοίως ἐπιτίθεται.

184 πτέρις, ἣν ἔνιοι βλῆχρον, οἱ δὲ πολύρριζον καλοῦσι· ταμνούτα, οἱ δὲ βίτις ἄλβα, Δάκοι πριάδιλα, οἱ δὲ πατρίνα, Ἄφροι λαουωθέν. 184 RV: πτέρις· οἱ δὲ πτέριον, οἱ δὲ πτέρινον, οἱ δὲ δασύκλωνον, οἱ δὲ ἀνάσφορον, οἱ δὲ βλῆχρον, οἱ δὲ πολύρριζον, 7 SIM.: Pl. XXIII 27 sq. D. eup. II 112 (311). 13 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 20, 5; Pl. XXVII 78 (e S. N. — Crat); schol. Nic. Th. 39 (ex Antig. — Dionys.); schol. Theocr. III 14. 13 EXC.: Orib. XII s. v. (πτέρις — τόποις); cf. Gal. XII 109 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Isid. XVII 9, 105 (e D. lat.); Hes. s. v. βλῆχρον. 16 SIM.: Ps. Ap. 76 (unde Ps. Orib. I 63). 1 οἱ om. E χειρώνειον FHOrib. ἄμπελον καλοῦσιν Orib. ἐστὶ] ἔχει Orib.VFHDi: om. RE: correxi 2 ὁ καυλὸς Orib. σμίλακος libri: correxi δὲ addidi ex Orib. cf. IV 102 ταῦτα] πάντα Orib.: πάντων R 3 δὲ (alt.) om. Di 4 γίνεται om. ROrib.E 5 ῥίζα δὲ E ἔσωθεν Orib.: ἐντὸς E 7 καὶ οὐρητικοί VFHADi καὶ καταμηνίων EHA Di: καταμηνίων — τηκτικοὶ om. R κινητικοί] ἀγωγοί HADi 8 ἐπιλήμπτοις R τε om. Di καὶ σκοτωματικοῖς om. VFHA: superam. H: post τε transpos. DiA (del. A2): epilepticis et paraliticis et scomaticis medetur Dl. cf. Ps. D. de h. f. l. s. 9 ἡ δὲ ῥίζα om. V: ἡ ῥίζα δὲ EA: ἔχει δὲ ἡ ῥίζα Di τῇ πρὸ αὐτῆς R 10 ἁρμόζουσα R ἐνεργεῖ om. R: ἐνεργῆ coni. Sarac. δὲ om. HA: καὶ om. Di 11 τὰ δὲ φύλλα C: τὰ φύλλα δὲ N: τὰ φύλλα cum insequ. coniungit Dl 12 ab οἴνῳ incip. fol. 139 cod. P καὶ om. C τὰ ατρέμματα E ἐπιτίθενται HADi: ἐπιτίθεται καὶ καταπλάσσεται E (?) 13 num. cap. χνϚ O: χνζ Di: ρπα E xit. περὶ πτερίδος FHA post πτέρις syn. e R add. Di, mg. H2 ἢ ἔνιοι] οἱ δὲ orib. βλῆχνον HADi: βλάχνον Pl. schol. Nic. Th. 39 Phanias (Ath. II 61 f.): βλῆτρον Nic. Th. 39 14 βετισάλκα Di: βιτισάλκα HA (corr. A2): vitis alba Ps. Ap. (L) πριαδήλα HDi: πριαδίλλα A πεγρίαν NHDi 16 λαυωθέν C (mg. add. A2): λαουοθέν HDi 16 N fol. 101: om. C πτερινεον NHDi: pterigion Ps. Ap.: pterineon Ps. Orib.: correxi 17 βλῆχνον Di πολύρριζον καλοῦσι Di (οἱ δὲ β. οἱ δὲ πολ. om. A2) φύλλα ἐστιν ἄκαυλα καὶ ἀνανθῆ καὶ ἄκαρπα ἐξ ἑνὸς μόσχου, περὶ πῆχυν τὸ μέγεθος, ἐντετμημένα καὶ ἀνηπλωμένα ὡς πτέρυξ, ὑποδυσώδη· ῥίζαν δὲ ἔχει ἐπιπόλαιον, μέλαιναν, ὑπομήκη, ἐκφύσεις ἔχουσαν πολλάς, ὑποστύφουσαν ἐν τῇ γεύσει. φύεται δὲ ἐν ὀρεινοῖς καὶ ἐν πετρώδεσι τόποις.

ταύτης ἡ ῥίζα ἕλμιν πλατεῖαν ἐκτινάσσει δραχμῶν τεσσάρων ὁλκὴ μετὰ μελικράτου λαμβανομένη βέλτιον δέ, εἰ μετὰ σκαμμωνίας ἢ ἐλλεβόρου μέλανος ἀβολῶν δυεῖν δοίη τις· δεῖ δὲ προσκορδοφαγεῖν τοὺς λαμβάνοντας.

185 θηλυπτερίς· οἱ δὲ νυμφαίαν πτέριν ὀνομάζουσι. τὰ μὲν φύλλα πτέριδι ὅμοια, οὐ μονόμοσχα δὲ ὡς τὰ ἐκείνης, προφῆται Ἑρμοῦ βάσιν, Ῥωμαῖοι φίλις ῥανάρια, οἱ δὲ λακουλάτα, οἱ δὲ φίλικεμ, Αἰγύπτιοι αἷμα ὄνου. 185 RV: θηλυπτερίς· οἱ δὲ νυμφαίαν πτέριν ὀνομάζουσιν, Ῥωμαῖοι λίγγουα κερβίνα. πτέρις ἑτέρα· οἱ δὲ νυμφαίαν πτέριν, οἱ δὲ καὶ ταύτην θηλυπτερίδα ὀνομάζουσιν. 6 [Theophr.] l. s. Scrib. L. 140; schol. Nic. Th. l. s. Pl. XXVII 79 eup. II 66 (281). 10 SIM. [Theophr.] h. pl. IX 18, 8; Pl. XXVII 78 (e S. N.) 10 EXC.: Orib. XII s. v. (θηλυπτερίς — ἐρυθραί); Paul. Aeg. VII 3 s. v., cf. Gal. XI 109. 1 φύλλα δὲ N καὶ (alt.) om. Orib.E ἐξ om. N μίσχου E 2 τὸ περὶ πῆχυν μέγεθος R ὥσπερ Orib. 3 ὑπομήκη καὶ (dittogr.) Orib.E 4 ἐμφύσεις Orib. ὑποστύφουσα H. ὑποστυφσύσας ODi cf. [Theophr.] l. s. ἐν om. FHADi 5 δὲ om. Orib. NDi ἐν (alt.) om. Orib.ENDi: fort. recte 6 τεσσάρων δραχμῶν N: δ ⋖⋖ ὁλκὴ E 8 ἢ καὶ E ὀβολῶν τεττάρων HDi: ὀβολῶν β ἢ ⋖⋖ E cf. D. eup. l. s. πτέριδος δʼ σὺν σκαμμωνίας ὀβολοῖς δυσὶ καὶ ἁλσί· προσκορδοφαγείτω δὲ ὁ μέλλων πίνειν 9 in fine e Ps. Ap. 76 add. Di (mg. H2) ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν σπληνιῶσι, καὶ μετὰ ἀξουγγίου δὲ ἡ ῥίζα ποθεῖσα (κοπεῖσα H2) καὶ καταπλασθεῖσα ποιεῖ πρὸς τοὺς ὑπὸ καλάμου πληγέντας. ἡ δὲ δοκιμὴ τοιαύτη· ἔνθα ἐστὶ πολὺς κάλαμος καὶ πολὺ βλάχνον στεγέντας. (spat. c. 20 litt. relicto) ἀφανίζεται τὸ βλάχνον 10 num. cap. χνξ O: χνη Di: ρπβ E tit. περὶ θηλυπτέριδος FHADi θηλύπτερον· οἱ δὲ θηλυγαιρίαν E ἢ πτέριν Dl Paul. Aeg. l. s. at cf. Pl. l. s. alii ngmphaeam pterim πτερίδα FH: πτέρινον Di 11 φύλλα ἔχει C οὐ — ἀλλὰ om, RDl: non recte secl. Spr. nam filix femina non unum habet pediculum sicut mas, sed plures ex uno cauliculo enati (unde φύλλον μονόκλωνον [Theophr.], singularis Pl.), in quibus folia, contra mari cauliculus nullus, sed unus pediculus cf. Hallier Flora von Deutschland I 59 τὰ om. E 12 βαίν HDi φανάρια libri: correxi λακουλλα NDi: κακούλα H: correxi 14 cap. bis habet R (C 141v: N 39 s. v. θηλύπτερις et C 256v: N 101 s. v. πτέρις ἑτέρα) ἀλλὰ πολλὰς ἔχοντα ἀποφύσεις καὶ ὑψηλοτέρας· ῥίζαι δʼ ὕπεισι πλάγιαι, μακραί, πλείους ὑπόξανθοι ἐν τῷ μέλανι, τινὲς δʼ ῤυθραί.

καὶ αὖται δὲ σὺν μέλιτι ἐν ἐκλεικτῷ πλατεῖαν ἕλμιν ἐξάγουσι, σὺν οἴνῳ δὲ πινόμεναι δραχμῶν τριῶν πλῆθος στρογγύλην ἐκτινάσσουσιν ἕλμιν· γυναιξὶ δὲ δοθεῖσαι ἀσυλλημψίαν ποιοῦσι, κἂν ἔγκυος δὲ λάβη, ἐκτιτρώσκει. ξηραὶ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν δυσαλθῶν καὶ καθύγρων ἑλκῶν ἐπιπάσσονται, λόφους τε ὑποζυγίων ἰῶνται. τὰ δὲ φύλλα αὐτῆς ἀρτίβλαστα λαχανευθέντα ἑφθὰ καὶ βρωθέντα κοιλίαν μαλάσσει.

186 πολυπόδιον· φύεται ἐν πέτραις βρύα ἐχούσαις καὶ ἐν τοῖς γερανδρύοις πρέμνοις ἐπὶ τῶν βρύων, σπιθαμῆς ἔχον ὕψος, ὅμοιον πτέριδι, ὐπόδασυ, ἐντετμημένον, οὐ μὴν οὕτως γε λεπτοσχιδῶς. ῥίζα δʼ ὕπεστι δασεῖα, πλεκτάνας ὥσπερ πολύπους ἔχουσα, πάχος μικροῦ δακτύλου, ξυσθεῖσα δὲ ἔνδοθεν 186 RV: πολυπόδιον· οἱ δὲ σκολοπένδριον, οἱ δὲ πτέρις, οἱ δὲ πολύρριζον, Ῥωμαῖοι φιλίκουλα λουκιτάλις. 4 SIM.: [Theophr.] l. s. Pl. l. s. 79. 80 D. eup. II 95 (299) — eup. I 183 (191) — Pl. l. s. 80, 79. 11 SIM.: [Theophr.] h. pl. IX 13, 6. 20, 4 caus. pl. II 17, 4; Pl. XXVI 58 (e S. N.) — Pl. l. s. Ruf. (orib. II 112). 11 EXC.: Orib. XI s. v. (πολυπόδιον — ὑπόγλυκυς); cf. Gal. XII 107 (═ Aet I s. v.); Paul. Aeg. VII 3 s. v.; Isid. XVII 9, 62. 1 ἔχουσα R ἀποφύσεις καὶ ἀστέρας E: ἐκφύσεις Di καὶ ὑψηλοτέρας om. R: ὑψηλότερα PE: ὑψηλοτέρας reliqui post ὕπεισι c. 5 litt. eras. E2 2 πλαγειαι P: πλατεῖαι RE (post πλ. c. 8 litt. eras. E2) FHADi cf. Pl. radices utriusque longae in oblicum μακραὶ πλάγιαι orib.FHADi πλείους om. R: post πλείους c. 12 litt. eras. E2 τινὲς δὲ om. E 4 αἵτινες ἐν μέλιτι ἐκλεικτῷ λαμβανόμεναι R: αἵτινες δοθεῖσαι λεῖται μέλιτι E: λαμβανόμεναι add. Di ἐκβάλλουσιν RDi 5 ἐν οἴνῳ E τριῶν δραχμῶν R: δύο ἢ γ ⋖⋖ πλῆθος E 6 ἐκβάλλουσιν R δυσσυλλημψίαν E 7 κἂν] καὶ P ἔγκυμος λάβῃ] διαβῇ ODi: γυναικὶ δʼ ἐὰν μὲν δοθῇ ἐγκύμονι ἐκβάλλειν φασίν [Theophr.] l. s. cf. Pl. l. s. καὶ om RDi 8 ἐπιπλάσσονται ODiDl: ἐπιπάσσοντας R 9 τὰ δὲ — μαλάσσει om. R (s. v. θηλυπτερίς ἀρτιβλαστῆ E λαχανεύεται ἑφθά τε βρωθέντα FHA: ἑφθὰ post καὶ transpos. R (s. v. πτέρις ἑτέρα) 11 num. cap. χνη O: χνθ Di: ρπγ E post πολυπόδιον syn. e R add. ADi: mg. H2 12 ἐπὶ τοῖς γεράνοις κρημνοῖς N (chart. laes. C): ἐν ἄντροις ἢ πρέμνοις Orib.: ἐν τοῖς ἀγρίοις πρέμνοις τοῖς H2ADi: ἐν τοῖς ἀγρίοις E (mg. add. γερανδρύοις πρέμνοις E2): parietibus umectis et ripis umectis Dl: in petris nascens aut sub arboribus vetustis Pl. βρυῶν] δρυῶν Orib.HADi ἔχουσα HADi 13 τὸ ὕψος Di τῇ πτέριδι RDi τετμημένον Di 14 γε F: om. reliqui λεπτοσχιδῶν HA: λεπτόν R ὡσπερεὶ Di 15 πουλύπου R: πόλυπος Orib. 16 C 266v: N 101 σκολόπενδρον DiHA 17 πολύριζον R λικουτάλις HADi χλωρά, στρυφνὴ κατὰ τὴν γεῦσιν καὶ ὑπόγλυκυς δύναμιν ἔχουσα καθαρτικήν. δίδοται δὲ συγκαθεψομένη ὄρνιθι ἢ ἰχθύσιν τεύτλῳ ἢ μολόχῃ. ξηρὰ δὲ ἐπιπασσομένη μελικράτῳ ἄγει φλέγμα καὶ χολήν. ποιεῖ καὶ πρὸς στρέμματα ἡ ῥίζα λεία καταπλασθεῖσα καὶ πρὸς ῥαγάδας τὰς ἐν μεσοδακτύλοις.

187 δρυοπτερίς· φύεται κατὰ τὰ βρυώδη μέρη τῶν παλαιῶν δρυῶν, ὁμοία πτέριδι, ἐλάττων δὲ πολλῷ καὶ τῇ σχίσει λεπτή· ῥίζας δʼ ἔχει κατʼ ἐπιπλοκὴν δασείας, στρυφνάς κατά τὴν γεῦσιν ἐν τῳ γλυκεῖ.

τοῦτο ἐπιπασθὲν λεῖον σὺν ταῖς ῥίζαις τρίχας ψιλοῖ· δεῖ δὲ ἀποψᾶν τὸ πρῶτον μετὰ τὸ ἰκμάσαι τὸν χρῶτα καὶ νεαρὸν ἐπιπάττειν.

188 κνῆκος· φύλλα ἔχει ἐπιμήκη, ἐντετμημένα, τραχέα, ἀκανθώδη, καυλούς διπήχεις, ἐφʼ ὧν κεφάλια κατὰ μέγεθος 187 RV: δρυοπτερίς· οἱ δὲ πτέριον, οἱ δὲ νυμφαία πτέρις, Ῥωμαῖοι φιλίκλαμ. 188 RV: κνῆκος. 6 SIM.: Pl. XXVII 72 (e S. N.) — Pl. l. s. D. eup. I 103 (145). 6 EXC.: cf. Gal. XI 865 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII s. v.); Hes. s. v. δρυπτερίς. 13 SIM.: cf. Pl XXI 90 (e Theophr. h. pl. VI 4, 5). 13 EXC.: Orib. XI s. v. (κνῆκος — γεγωνιωμένον); cf. Gal. XII 32 (═ Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Hes. s. v. κνῆκος. 1 τῇ δὲ γεύσει ὑπόγλυκυς R 2 ἐνκαθεψομένη C ἰχθύι FHA 3 σευτλίῳ R μαλάχῃ πρὸς κάθαρσιν RHADi ἐπιπασσομένη] καθεψηθεῖσα E ἐν μελικράτῳ REDi σὺν μελικράτῶ FHA cf. Ruf. l. s. 4 ἡ δὲ ῥίζα FHA 5 καταπλασσομένη REDi καὶ] ποιεῖ FHA τὰς ῥαγάδας E μεσοδακτυλίοις καὶ ἐν δακτυλίοις ποδῶν τε καὶ χερῶν E 6 num. cap. χνθ O: χξ Di: ρπδ E tit, περὶ δρυοπτερίδος FHADi syn. e R add. Di: mg. H2 τὰ om. FHADi 7 δρυῶν] βρυῶν F καὶ om. RHADi σχέσει RHADi (corr. H2) 8 λεπτή addidi coll. Pl. tenui folicorum subdulcium incisura 9 κατὰ δὲ τὴν γεῦσιν γλυκείας N: τὴν om. C post γλυκεῖ add. ῥέτουσα DiA (del. A2): superscr. H2 10 τοῦτο R0 (inconcinne dictum): αὕτη ἐπιπλασθεῖσα λεί Di ἐπιμασθὲν P: ἐπιπλασθὲν reliqui 11 ἀποσπᾶν RE 13 ἐπιπάττειν P: ἐπιπλάσσειν FHADi: ἐπιπλάττειν RE 13 num. cap. χξ O: χξα Di: ρπε D tit. περὶ κνίκου FHADi κνῆκος RPE: κνίκος reliqui 14 δὲ πηχυαίους DiA (δίπηχυς ἀκαθώδεις A2): διπηχυαίους FH post διπήχεις add. ἀκανθώδεις RE 15 C fol. 100v: N 64 δρυοπετρις C effig. herb. pict. (101r) add. C (m. rec.) οἱ δὲ σπληνοδάπανον πέτριον C 17 Ῥωμαῖοι φιλίκλαμ om, Di 17 C 199r: N 107 ἐλαίας, ἄνθος κρόκῳ ὅμοιον, σπέρμα λευκὸν καὶ πυρρόν, ἐπίμηκες, γεγωνιωμένον. τούτου τῳ ἄνθει χρῶνται εἰς τὰ προσοψήματα.

τὸ δὲ σπέρμα κοπτόμενον καὶ χυλιζόμενον σὺν ὑδρομέλιτι 2 ἢ ζωμῷ ὄρνιθος κοιλίαν καθαίρει· κακοστόμαχον δέ ἐστι. γίνεται δὲ καὶ κοπτάρια κοιλίας μαλακτικὰ διʼ αὐτοῦ πτισθέντος καὶ μιγέντος ἀμυγδάλοις καὶ νίτρῳ καὶ ἀνήσσῳ καὶ μέλιτι ἑφθῷ· δεῖ δὲ πρὸ δείπνου λαμβάνειν εἰς τέσσαρα διελόντας ὡς βασιλικοῦ καρύου μέγεθος δύο ἢ τρία. σκευάζειν δὲ δεῖ τὸν τρόπον τοῦτον· κνήκου λευκοῦ ξέστην ἕνα, Θασίων πεφωγμένων καὶ λελεπισμένων κυάθους τρεῖς, ἀνήσσου δραχμήν μίαν, ἀφρονίτρου δραχμήν μίαν, μέλιτος τὸ ἀρκοῦν ἰσχάδων τῆς σαρκὸς ἀριθμῷ τριάκοντα. πήττει δὲ καὶ γάλα ὁ χυλὸς τοῦ σπέρματος καὶ λυτικώτερον ποιεῖ.

189 λινόζωστις· οἱ δὲ παρθένιον, οἱ δὲ Ἑρμοῦ βοτάνιον καλοῦσιν. ἔχει τὸ φύλλον ὅμοιον ὠκίμῳ πρὸς τὸ τῆς ἑλξίνης, ἔλαττον δέ, κλωνία διγόνατα, μασχάλας πολλάς, πυκνὰς ἔχοντα· τὸν δὲ καρπὸν ἡ μὲν θήλεια βοτρυοειδῆ καὶ πολὺν ἡ δὲ ἄρρην 3 SIM.: [Hipp.] περὶ δ. II 54 (VI 562); Diocl. (M. G. F. I frg. 140; Ruf (Orib. II 122. 278), unde Aet. III 41. 14 SIM.: Pl. XXV 38 (e S. N. allis aliunde adscitis). 14 EXC.: Orib. XI s. v. (λινόζωστις — μείζων); cf. Gal. XII 63 (═ Aet. l s. v. aliis aliunde additis, unde Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. D. de h. f. 22; Ps. Ap. 82 (= Pa. Orib. I 69). 1 ἐλαίας Orib.: θαλλίας reliqui: frustra def. Salm. l. s. 170 coll. Hes. s. v. θαλλία, θαλλίς post λευκὸν c. 7 litt. eras. E2 πυρρὸν] πικρόν coni. Marc. 2 τούτῳ Di 3 δὲ om. Di καὶ χυλιζόμενον om. R 4 δὲ ἐστὶ] om. R: ὂν E 5 δὲ om. R κοπτάρια] κοπέντα R ad rem cf. Orib. II 841 Dar. μαλακτικὰ καὶ R: μαλακτικὰ καὶ καθαρτικά E δι᾿ αὐτοῦ] τοῦ ὀποῦ αὐτοῦ HADi πτισθέντος καὶ om. HADi 6 καὶ μιγέντος om. F: μιγέντος μέλιτος (μέλιτι corr. E2) καὶ ἀμυγδάλοις καὶ νίτρω (7 litt. eras. E2) E ἀμυγδάλω RDi ad rem. cf. Ruf. l. s. 7 διελόντας E: διελόντα reliqui 8 μεγλέθει C: μεγέθη N δὶς ἢ τρίς PF: τρί ἢ δύο N: δώσεις δὲ πρὸ δείπνου διελὼν ὡς βασιλικοῦ καρύου μέγεθος β΄ ἢ γ΄ Ruf. (Orib. II 278) δεῖ om. R: post τοῦτον transpos. Di 9 τοῦτον τὸν τρόπον FHA ξ. α C: ἐξΓ΄ α΄ Di Θασίων i. e. ἀμυγδάλων 10 καὶ om. E: καὶ λελεπισμένων om. R δραχμὴν μίαν] ξ. α C: ξέστην ἔνα Dl: λίτρα μία N 11 μέλιτος τὸ ἀρκοῦν addidi e Dl afonitri ζ. i. mel quod sufficit: μέλιτος κύαθοι γ Ruf. l. s. ἰσχάδος E τὰς σάρκας R 12 ἔ E (deinde c. 12 litt. eras. E2) 13 ἁλυκότερον R 14 num. cap. χξα O: χξβ Di: ρπϚ E tit. περὶ λινοζώστεως FHADi λινόζωστις ἄρρην RDi syn. e R add. Di: post καλοῦσιν A: mg. H2 οἱ δὲ — ἔχοντα om. Orib. βοτάνην E: Hermu poan Pl. 15 ἔχει δὲ R τὰ φύλλα ὅμοια RHDi ocimo angustioribus foliis Pl. τὸ (alt.) E: τὰ reliqui 16 δίγωνα E: διαγόνατα HA: ramos habet cum angulis duobus Ps. D. de h. f. post μασχάλας del. δὲ E2 πυκνὰς πολλάς E 17 ἡ (alt.)] ὁ 0E (in ras.) Di πρὸς τοῖς πετάλοις μικρόν, στρογγύλον, ὥσπερ ὀρχίδια κατὰ δύο προσκείμενα· ὅλος δὲ ὁ θαμνίσκος σπιθαμιαῖος ἢ καὶ μείζων.

κινοῦσι δʼ ἀμφότεραι κοιλίαν λαχανευόμεναι καὶ ἐσθιόμεναι· 2 μεναι· καθεψόμεναι δὲ ἐν ὕδατι πινομένου τοῦ ὕδατος ἄγουσι χολὴν καὶ ὑδατῶδες. δοκεῖ δὲ τὰ μὲν τῆς θηλείας φύλλα λεῖα πινόμενα καὶ προστιθέμενα μετὰ τὴν κάθαρσιν τοῖς αἰδοίοις σύλλημψιν θήλεως ποιεῖσθαι, τὰ δὲ τῆς ἄρρενος ὁμοίως ἐπιτηδευθέντα ἀρρενογόνα γίνεσθαι.

~~190~~ RV: κυνέα ἢ κυνοκράμβη· οἱ δὲ λινόζωστις ἀγρία ἄρρην, Ἄφροι ἁρμάς, οἱ δὲ ἀσουμέσλαβον. καυλὸν ἀνίησι δισπιθαμιαῖον, τρυφερόν, ὑπόλευκον, φύλλα ἐμφερῆ λινοζώστει ἢ κισσῷ, ὑπόλευκα ἐκ διαστημάτων, τὸν δὲ καρπὸν πρὸς τοῖς πετάλοις 189 RV: λινόζωστις ἄρρην· οἱ δὲ ἄργυρος, οἱ δὲ ἀργυρῖτις, οἱ δὲ παρθένιον, οἱ δὲ χρυσῖτις, Αἰγύπτιοι ἀφλοφώ, οἱ δὲ Ἑρμοῦ βασίλειον, Ῥωμαῖοι ἕρβα μερκουριάλις μάσκλα, οἱ δὲ τεστικουλάτα, Ἄφροι ἀσουμές. λινόζωστις θήλεια· οἱ δὲ θηλύγονον, οἱ δὲ παρθένιον, οἱ δὲ Ἑρμοῦ βοτάνιον, οἱ δὲ ἄργυρον, οἱ δὲ χρυσῖτις, Αἰγύπτιοι ἀφλοφώ, Ῥωμαῖοι ἕρβα μερκουριάλις, οἱ δὲ μερκουριάλις φήμινα, Ἄφροι ἀσουμές. 4 [Hipp.] περὶ δ. 54 (VI 562); Diocl. (F. M. Gr. I frg. 140); Scrib. L. 135; Pl. l. s. 41 Ruf. Orib. II 112) — Pl. l. s. 39 Ruf. l. s. D. eup. II 92 (297). 14 SIM.: Ps. Ap. 82. 2 δὲ om. Orib. θάμνος E ἢ om. ROrib.E 4 καὶ ἐσθιόμεναι om. R 5 σὺν ὕδατι E καὶ πινόμεναι μεθʼ ὕδατος R: καὶ πινομένου Di 6 ὑδατώδη RDi λεῖα om, R 7 πινόμενα ἢ καὶ προστιθέμενα E: προστιθέμενα (τιθέμενα C) καὶ πινόμενα OC: τιθέμενα τοῖς αἰδοίοις καὶ πινόμενα N cf, D. eup. II 92 (297) 8 θηλειῶν R ποιεῖν R τὰ — ἄρρενος om. R τοῦ Di ἐπιτηδευθέντα om. E 9 γίνεται RDi 10 cap. χξγ΄ e R (C fol. 159r: N 51) add. Di: om. reliqui κυναία R: κυνία Di 11 καυλίον Di 12 λινοζώστιδι Di 13 πετάλοις προσκείμενον Di 14 C 202r: N 108 mg. add. mercurialis mascla N (m. rec.) ἄργυρος] argurnus Ps. Ap. (gurnus L: argyros Ack): fort. ἀγρύρεος ΑΠΙΤΡΙΛΙϹ R: ἀριτριλίς AHDi: correxi coll. Ps. Ap. argiritis 15 ἀφλοφο RHADi: Aegyrtii aphlopho Ps. Ap. (Ack) 16 βασίλιον N: hermuliasilios Pa. Ap. (L) ἑρμαβερκουρίαλις Di: ἔρβα μερκουρίαλι μάσκλα A: Itali mercurialis Ps. Ap. (L) cf. Cat. de agric. 158, 1 17 ΤΕϹϹΕΚΟΥΛΑΤΑ R: τεσεκουλάτα DiHA. (τεσουκουλάτα A2): correxi (propter fructum testiculis similem) 18 C fol. 201v: N 108: mg. add. H2 mercurialis femina mg. add. N (m. rec) οἱ δὲ θηλύγονον post βοτάνιον transpos. N 19 ἄργυρον] ΑΡΓΙΟΝ libri: correxi 20 ἀλλοφώ R: ἀλλοφή H: correxi μικρόν, στρογγύλον προσκείμενον. δύναμιν δὲ ἔχει ὅ τε καυλὸς καὶ τὰ φύλλα πινόμενα κοιλίας κινητικὴν λαχανευόμενα, καθεψομένων τε τὸ ὕδωρ ἄγει χολὴν καὶ ~~ὑδατώδη.~~

190 ἡλιοτρόπιον τὸ μέγα, ὃ ἔνιοι σκορπίουρον ἀπὸ τοῦ περὶ τὸ ἄνθος σχήματος ἐκάλεσαν, ἡλιοτρόπιον δὲ ἐκ τοῦ συμπεριτρέπεσθαι τὰ φύλλα τῇ τοῦ ἡλίου κλίσει· ἔχει τὰ φύλλα ὠκίμῳ παραπλήσια, δασύτερα δὲ καὶ μελάντερα, κλωνία ἀπὸ τῆς ῥίζης τρία ἢ τέσσαρα καὶ ἐκ τούτων μασχάλας πλείους· ἐπʼ ἄκρων δὲ ἄνθος λευκόν, ὑποπόρφυρον, ἐπικαμπὲς καθάπερ σκορπίου οὐρά· ῥίζα δὲ λεπτή, ἄχρηστος. φύεται δὲ ἐν τραχέσι τόποις.

2 τούτου ὅσον δέσμη ἀφεψηθεῖσα μεθʼ ὕδατος καὶ ποθεῖσα ἄγει φλέγμα καὶ χολὴν κατὰ κοιλίαν. ἁρμόζει δὲ καὶ σκορπιοπλήκτοις μετʼ οἴνου πινομένη καὶ καταπλασσομένη· ἔνιοι δὲ 190 RV: σκορπίουρον· οἱ δὲ ἡλιοτρόπιον οἱ δὲ ἡλιότροπος, οἱ δὲ ἀδιάλυτον, οἱ δὲ ἡλιόπουν, οἱ δὲ σκορπιοκτόνον, οἱ δὲ σήσαμον ἄγριον, οἱ δὲ σκορπίου οὐράν καλοῦσιν. 1 SIM.: Pl. XXII 57 sq. (ex I. B.); schol. Nic. Th. 677. 1 EXC.: Orib. s. v. (ἡλιοτρόπιον — τόποις); cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. Ps. D. de h. f. 34; Ps. Ap. 50 (═ Ps. Orib. I 36); Isid. XVII 9, 37. 8 SIM.: Pl. XXII 58 Ruf. (Orib. II 119) — Nic. Th. 678 (ex Apollod.) Pl. l. s. 59 D. eup. II 122 (320) — eup. II 132 (324) — Pl l. s. 60 eup. II 20. 21 (234) — Pl. l. s. 59 eup I 176 (185) — Pl. l. s. 59 eup. I 235 (217) — eup. I 226 (210) — Pl. l. s. 59 eup. I 9 (98) — eup. II 78 (290). 1 τε om. N 2 καὶ καθεψόμενον (om. τε) C: καθεψόμενον N 3 τε] δὲ Di 4 num. cap. χξβ O: χξδ Dl: ρπζ E tit. περὶ ἡλιοτροπίου FHA: περὶ ἡλ. τοῦ μεγάλου Di post μέγα syn. e R add. Di: post κλίσει A: mg. H2 ὃ ἔνιοι om. RDi σκορπίουρον λέγεται Di 5 περὶ] περ P: om. A τοῦ ἄνθους FHA ἐκ] ἀπὸ REDi 6 συμπεριφέρεσθαι E ἔχει δὲ REDi τὰ om. E 7 παραπλήσια ὠκίμῳ FHA δὲ] μέντοι E καὶ μείζονα καὶ λευκότερα RDi καὶ μελάντερα καὶ μείζονα Orib.E: paulo maioribus atque succulentis et nigrioribus et asperis Ps. Ap. κλωνία δὲ C 8 ὅσον τρία RDi: γ΄ ἢ δʼ ἢ Orib.HADi: V aut sex Dl: quatuor aut quinque Ps. Ap. 9 ἄκρω NOE λευκὸν ἢ R ὑπόπυρρον Orib ODi: ὑποπόρφυρον REDl Ps. Ap 10 καὶ ἄχρηστος REDi δὲ (alt.) om. RFHA Di 12 τούτου om. PF δέσμη] δραχμὴ R at cf. Ruf. l. s. 14 ἔνιοι — ἀπονίαν] καὶ πρὸς ἀτονίαν περιάπτουσιν C: καὶ πρὸς ἀτοκίαν δὲ περιάπτεται N: πρὸς ἀτόκων δὲ περιάπτεται Di: περιάπτουσι δὲ (δὲ superacr. H2) πρὸς ἀτόκιον (τονίαν superscr. H2) HA at cf. Dl multi etiam radicem eius collo suspendunt contra vim scorpionum 15 C 292r: N 135 ἡλιοτρόπιον τὸ μέγα· οἱ δὲ σκορπίουρον, οἱ δὲ ἡλιότροπος Di 16 διαλιον libri: dialiton (dialithon VL1) Ps. Ap.: corr. Koebert ἡλιούπουμ CH: ἡλιούπουν NDi: elioron Ps. Ap.: correxi 17 οἱ δὲ — καλοῦσιν om. ADi τὴν ῥίζαν τοῖς σκορπιοπλήκτοις περιάπτουσι πρὸς ἀπονίαν. φασὶ δὲ πρὸ μιᾶς ὥρας τῆς λήμψεως τοῦ καρποῦ τέσσαρας κόκκους μετʼ οἴνου ποθέντας τεταρταίους ἀπαλλάσσειν, τριταίους δὲ τρεῖς. καταπλασσόμενος δὲ ὁ καρπὸς μυρμηκίας καὶ ἀκροχορδόνας καὶ θύμια καὶ ἐπινυκτίδας ξηραίνει, τὰ δὲ φύλλα ποδάγραις καὶ στρέμμασι καὶ σειριῶσι παιδίοις ἐπιπλάττεται ὠφελίμως· κινεῖ δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ ἔμβρυα λεῖα προστεθέντα.

191 ἡλιοτρόπιον τὸ μικρόν φύεται ἐν τόποις τελματώδεσι καὶ παρά λίμναις, ἔχον φύλλα παραπλήσια τῳ προειρημένῳ στρογγυλώτερα δέ, καρπὸν στρογγύλον, ἀποκρεμάμενον ὡς ἀκροχορδόνας.

δύναται δὲ ἡ πόα μετὰ τοῦ καρποῦ πινομένη σὺν νίτρῳ καὶ ὑσσώπῳ καὶ καρδάμῳ καὶ ὕδατι ἕλμινθα πλατεῖαν καὶ | στρογγύλην ἐκτινάσσειν· αἴρει δὲ καὶ ἀκροχορδόνας σὺν ἁλσὶ καταπλασσομένη.

192 σκορπιοειδές· βοτάνιον φύλλα ἔχον ὀλίγα καὶ σπέρματα οὐραῖς σκορπίου ἐμφερῆ. βοηθεῖ δὲ καταπλασσόμενα σκορπιοπλήκτοις.

191 RV: ἡλιοτρόπιον τὸ μικρόν· οἱ δὲ καὶ τοῦτο σκορπίουρον ἐκάλεσαν ἑτέρα δὲ σκορπίουρος. 192 RV: σκορπιοειδές. 8 SIM.: Pl. XXI 57 sq. — Pl. l. s. 59 Ruf. (Orib. II 129) D. eup. lI 66 (281) — Pl. l. s. 59. 8 EXC.: Orib. XI s. v. (ἡλιοτρόπιον — ἀκροχορδόνας); Paul. Aeg VII 3 s. v. Ps. Ap. 50. 16 SIM.: Pl. ΧXII 39 (e S. N.) D. eup. II 121 (319). 16 EXC.: cf. Gal. XII 126 (═ Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἀτονίαν F 2 πρὸ] πρὸς P ὥρας τῆς om. FHA (in mg. corr. A2) λήμψεως] ἐπισημασίας Di 3 ἀπαλλάσσειν] καταπαύειν RDi 4 ἐπιπλαττόμενος RA2 (in mg.) 5 θύμους NEHADi ποδάγραις] τῆς βοτάνης E 6 καταπλάττεται HA: ἐπιπάττεται E 7 ἔμβρυα καὶ ἔμμηνα E: ἔμβρυα ἄγει Di λεῖα om. E 8 num. cap. χξγ O: χξε Di: ρπη E tit. τὸ μικρόν F: περὶ ἡλιοτροπίου τοῦ μικροῦ AHDi post μικρόν e R add. οἱ δὲ σκορπίουρον Di: mg. οἱ δὲ σκορπίουρον τὸ μικρόν H2 τόποις addidi: τελματώδεσι τόποις EDi 9 τῶν προειρημένων (vitio sollemni) PF 10 καὶ καρπὸν (dittogr.) R 11 ἀκροχορδόνες Di 13 καρδαμώμῳ NE Paul. Aeg. l. s. ἕλμιν RADi 14 ἀλοὶ καὶ ὕδατι E in fine add. maxime si ipsa herba fuerit elixa imposita Dl 16 num. cap. χξδ O: χξϚ Di: ρπθ E tit, περὶ σκορπιοειδοῦς FHADi σκορπιειδές PF· βοτάνιόν ἐστιν N τὰ σπέρματα N 17 σκορπιοπλήκτοις ἄκρως NADi 18 subscr. διοσκουρίδου περὶ ὕλης βιβλίον τέταρτον E: ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟϹΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑζΑΡΒΕωϹ ΠΕΡΙ ΥΛΗϹ ΙΑΤΡΙΚΗϹ ΛΟΓΟϹ ΤΕΤΑΡΤΟϹ PF 19 C fol. 130v: N 81 effig. herb. pict. add κοινῶς ἡλιόδρομος C (m. rec.) 21 N fol. 135: om. C

ΠΕΔΑΝΙΟΥ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΖΑΡΒΕΩΣ ΠΕΡΙ ΥΛΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΛΟΓΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ

Ἀποδόντες ἐν τοῖς προγραφεῖσι τέτταρσι βιβλίοις, φίλτατε Ἄρειε, τὸν περὶ ἀρωμάτων καὶ ἐλαίων καὶ μύρων καὶ δένδρων, καὶ τῶν ἐξ αὐτῶν καρπῶν τε καὶ δακρύων, ἔτι τε ζῴων καὶ μέλιτος καὶ γάλακτος καὶ στεάτων καὶ τῶν καλουμένων σιτηρῶν καὶ λαχάνων, καὶ τὸν σύμπαντα περὶ ῥιζῶν καὶ βοτανῶν καὶ χυλισμάτων καὶ σπερμάτων λόγον, ἐν τούτῳ τελευταίῳ ὑπάρχοντι τῆς ὅλης πραγματείας διαλεξόμεθα περὶ οἴνων καὶ τῶν καλουμένων μεταλλικῶν,άρξάμενοι ἀπὸ τῆς περὶ ἀμπέλου παραδόσεως.

1 ἀμπέλου οἰνοφόρου τὰ φύλλα καὶ αἱ ἕλικες λεῖα καταπλασσόμενα κεφαλαλγίας πραύνουσι, καὶ φλεγμονὴν στομάχου καὶ καῦσον σὺν ἀλφίτῳ καὶ καθʼ ἑαυτὰ ἐπιτιθέμενα τὰ φύλλα, στυπτικὰ καὶ ψυκτικὰ ὄντα· καὶ ὁ ἐξ αὐτῶν δὲ χυλὸς ποθεὶς ὠφελεῖ δυσεντερικοὺς καὶ αἱμοπτοικοὺς καὶ στομαχικοὺς καὶ κισσώσας, καὶ ἀποβραχεῖσαι δὲ αἱ ἕλικες ἐν ὕδατι καὶ ποθεῖσαι τὰ αὐτὰ ποιοῦσι.

τὸ δὲ δάκρυον αὐτῆς, ὅμοιον 2 ἂν κόμμει, περιπηγνύμενον τοῖς στελέχεσι, λίθους ἐκτινάσσει πινόμενον σὺν οἴνῳ· ἰᾶται δὲ καὶ λειχῆνας λέπρας ψώρας 12 SIM. Pl. XXIII 3 sq. D. eup. II (226) II 29 (239) II 6 (232) II 11 (309) I 128 (158) I 102 (144) I 176 (186) I 220 (208) I 226 (210) II 62 (274). 1 tit. τ ////// (c. 9 litt. eras.) διοσκουρίδου περὶ ὅλης βιβλίον ε E πεδα- κίου QDi 3 λόγος F 4 προγεγραμμένοις E τέτρασι HDi: τέσσαρσιν E 6 ἔτι δὲ E 9 τελευταίῳ] πέμπτῳ E 12 num. cap. χξε 0: χξξ Di: α E tit. ἄμπελος F: περὶ ἀμπέλου H: περὶ ἀμπέλου οἰνοφόρου Di οἱ ἕλικες λεῖοι καταπλασσόμενοι Ε λεῖαι καταπλασσό- μεναι HDi 13 φλεγμονὰς H: φλεγμονήν τε (om. καὶ) Di 14 ἀλφίτῳ EDiD. eup. II 1 (226): ἀλφιτῶν P: ἀλφίτοις reliqui 15 ψυκτικὰ καὶ στυπτικὰ Q: καὶ ψυκτικὰ om. Di 16 ποθεὶς om. P: sucus eius bibitus Dl 17 κιτ- τώσας E καὶ (alt.) post δὲ colloc. Di ἀποβραχέντες δὲ λεῖοι ἐν ὕδατι οἱ ἕλικες E 19 ὄν] ἐστὶν E κόμει PE post στελέχεσι add. τοῦτο Q ἐκ τινάσσει λίθους E 20 ψώρας λέπρας H: καὶ ψ. καὶ λ. Di: λ. καὶ ψώρας E καταχριόμενον· δεῖ δὲ προεκνιτροῦν τὸν τόπον. σὺν ἐλαίῳ δὲ ἐπιχριόμενον συνεχῶς ψιλοῖ τρίχας, καὶ μάλιστα τὸ ἀπὸ τοῦ χλωροῦ κοιομένου κλήματος ἀφιδρούμενον, ὃ καὶ μυρμηκίας ἐπιχριόμενον ἐκβάλλει. ἡ δὲ ἐκ τῶν κλημάτων καὶ στεμφύλων τέφρα τὰ περὶ δακτύλιον ἀφαιρεθέντα κονδυλώματα καὶ θύμια σὺν ὄξει καταπλασθεῖσα θεραπεύει καὶ στρέμματα, καὶ ἐχεοδήκτοις βοηθεῖ καὶ σπληνὸς φλεγμονῇ σὺν ῥοδίνῳ καὶ πηγάνῳ καὶ ὄξει καταπλασσομένη.

2 ἄμπελος ἀγρία διττή· ἡ μὲν γάρ τις αὐτῆς οὐ περκάζει τὴν σταφυλήν, ἄχρι δʼ ἀνθήσεως ἄγει τὴν λεγομένην οἰνάνθην, ἡ δέ τις καὶ τελεσφορεῖ, μικρόρραξ οὔσα καὶ μέλαινα καὶ στυπτική.

δύναμιν δὲ ἔχει ταύτης τὰ φύλλα καὶ αἱ ἕλικες καὶ οἷ καυλοὶ ὁμοίαν τῇ ἡμέρῳ.

3 σταφυλή᾿ ἡ μὲν πρόσφατος πᾶσα ἐκταράσσει τὴν κοιλίαν καὶ ἐμπευματοῖ τὸν στόμαχον, ἡ δʼ ἐπὶ χρόνον τινὰ κρεμασθεῖσα ἐπʼ ὀλίγον μετέχει τούτων διὰ τὸ πολὺ τῆς ἰκμάδος ἀνεξηράνθαι, εὐστόμαχός τέ ἐστι καὶ ῥρέξεως ἀνακλητικὴ καὶ ἐπιτήδειος πρὸς τοὺς ἀσθενοῦντας. αἱ δʼ ἐκ τῶν στεμφύλων καὶ τῶν βίκων εὔστομοι, εὐστόμαχοι, κοιλίας ἐφεκτικαί, κύστεως δὲ καὶ κεφαλῆς ἅπτονται· ἁρμόζουσι δὲ καὶ ἐπὶ αἱμοπτοικῶν. ὅμοιαι δέ εἰσι καὶ αἱ εἰς τὸ γλεῦκος ἐμβαλλόμεναι, αἱ δʼ ἐκ τοῦ ἐψήματος καὶ γλυκέος κακοστομαχώτεραι.

2 συντίθενται δὲ καὶ μετʼ ὀμβρίου ὕδατος προσταφιδωθεῖσαι· γίνονται δὲ αἱ 9 SIM. Pl. XII 132. XIV 98. XXIII 19. 9 EXC. Οrib. XI s. v. (ἄμπελος — στυπτική). 15 SIM. Pl. XXIII 11—15, cf. D. eup. I 134 (161) II 54 (266) II 47 (258) II 49 (261). 1 τὸν τόπον om. E 2 ἐπιχριόμενος H: ἐνχριόμενον EDi τὰς τρίχας QEDi, cf. D. eup. I 103 (144) τὸ om. PF: ὁ . . . ἀφιδρούμενος ἰχώρ HDi 3 κλήματος καιομένου vulgo ὃς HDi μυρμηκίαις E: μυρμηκι [mg. μυρμη κίας) P 4 ἐπιχρισθὲν E κλημάτων τέφρα καὶ στεμφύλων E 6 ἐχιο- δήκτους ὠφελεῖ HDi ἔχεοδήκτοις PE: ἐχιοδήκτοις (ut videtur) reliqui: scorpi onum et canum plagas Pl. 7 φλεγμονὰς QDi: φλεγμονὴν E 8 καταπλασ- σόμενα PFΕ (corr. E2), cf. D. eup. II 62 (274) 9 num. cap. κξq O: β E tit. περὶ ἀγρίας ἀμπέλου H: ἀγρία F αὐ- τῆς om. Q 11 μικρόραγος Οrib.: μικρόραξ FE 13 καὶ ταύτης E αἱ] οἱ E 15 num. cap. χξξ 0: E tit. περὶ σταφυλῆς HDi τὴν om. HDi 16 τὸν addidi 17 ἐπʼ om. 0Di ὀλίγων P 18 καὶ (alt) om. E 19 οἱ 0E (αἱ E2) 20 ἐκ τῶν EDi, corr. E2 βικῶν E: βηκῶν H καὶ κύστεως E (καὶ del. E2) 23 ἐψέματος P γλεύκεος P: γλεύκους QDiE2 τοιαῦται ἐπʼ ὀλίγον οἰνώδεις, ἄδιψοι δὲ καὶ καυσώδεσι πυρετοῖς χρονίοις χρήσιμοι. τὸ δὲ στέμφυλον αὐτῶν ἀποτεθὲν καταπλάττεται μεθʼ ἀλῶν λεῖον πρὸς φλεγμονὰς καὶ σκληρίαν καὶ σπάργησιν μαστῶν. τὸ δὲ ἀφέψημα τῶν στεμφύλων δυσεντερικοὺς καὶ κοιλιακοὺς καὶ ῥοικὰς ὠφελεῖ ἐνιέμενον, καὶ εἰς ἐγκαθίσματα καὶ προσκλύσματα λαπβάνεται. τὰ δὲ ἐξ αὐτῶν γίγαρτα στυπτικά, εὐστόμαχα, φρυγέντα δὲ καὶ ἀντὶ ἀλφίτου ἐπιπασσόμενα λεῖα ἁρμόζει δυσεντερικοῖς καὶ κοιλιακοῖς καὶ τοῖς τὸν στόμαχον ἀναλελυμένοις.

τῆς δὲ ἀσταφίδος στυπτικωτέρα ἐστὶν ἡ λευκή. ὠφελεῖ δὲ 3 ἡ σὰρξ αὐτῶν ἐσθιομένη ἀρτηρίαν καὶ βῆχα, καὶ νεφροὺς καὶ κύστιν καὶ δυσεντερίαν σὺν τοῖς γιγάρτοις ἐσθιομένη καθ ἑαυτήν, μιγεῖσά τε ἀλεύρῳ κεγχρίνῳ καὶ ᾠῷ καὶ τηγανισθεῖσα μετὰ μέλιτος καὶ λαμβανομένη, εῖς τε ἀποφλεγματισμούς καθʼ ἑαυτὴν καὶ σύν πεπέρει μασωμένη εὐθετεῖ, διδύμων τε φλεγμονὰς παύει καταπλασθεῖσα μετὰ ἀλεύρου κυαμίνου καὶ κυμίνου. ἐπινυκτίδας δὲ καὶ ἄνθρακας καὶ κηρία καὶ τὰς περὶ ἄρθρα σηπεδόνας καὶ γαγγραίνας χωρὶς τῶν γιγάρτων ἰᾶται λεία σὺν πηγάνῳ ἐπιτιθεμένη, πρός τε ποδάγραν ἁρμόζει μετὰ ὀποπάνακος καταπλασσομένη, καὶ ὄνυχας δὲ θᾶττον ἀφίστησι σαλευθέντας ἐπιπλασθεῖσα.

4 ο ἰνάνθη καλεῖται ὁ τῆς ἀγρίας ἀμπέλου καρπός, ὁπότε ἀνθεῖ, ἀποτίθεσθαι δὲ δεῖ εἰς ἀκώνητον ἀγγεῖον ὀστράκινον 10 SIM. Pl. XXIII 15 sq. D. eup. II 31 (242) II 102 (303) II 49( 261) I 5 (97 I 141 (165) I 171 (183) I 198 (196) I 172 (183) I 201 (197) I 235 (216) 22 SIM. Pl. XII 132; XXIII 8 (e S. N.); Pall. VII 11. 22 EXC. Οrib. XII s. v. (οἰνάνθη —σκιᾷ), cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v. 1 διψώδεσι καὶ καυσώδεσι H πυρετοῖς χρονίοις E: χρονίοις πυρετοῖς reliqui 2 στέμφυλλον E (ut semper) 3 καταπλάσσεται E λεῖον addidi coll. D. eup. I 134 (161), Pl. XXIII 14 σκληρίας QEDi 5 ὁοικὰς ἢ, καὶ ῥοι κοὺς E 6 πρὸς ἐνκλύσματα λαμβανόμενον E 7 ἀντὶ ἀλφίτου] cf. D. eup. II 47 (258), Pl. XXIII 13 8 ἐπιπλανσσόμενα PEDl fort. ἁρμόζε ἐν ποτῷ 10 ἀσταφίδος EPl: σταφίδος rel. ἡ λευκὴ καθέστηκεν E δὲ καὶ Di 11 ἀρτηρίας EDi βῆχας EDi 12 καθʼ ἑαυτὴν om. E 13 τε] δὲ vulgo post κεγχρίνῳ add. καὶ κριθίνῳ Di, superscr. H2 καὶ (alt.) om. Q 14 καὶ καθʼ ἑαυτὴν E 15 τε] δὲ E 16 παύει] ἄται E καταπλασθεῖσα post κυμίνου colloc. E καὶ κυμίνου mg. add. E2 17 καὶ ἐπινυκτίδας E 18 τῶν addidi ex E ἰᾶται om. 0E 19 τε om. E μετὰ τοῦ Q παπάνακος P: πάνακος E 20 ἐπιπλασσομένη Di 22 num. cap. χξη 0: χο Di: δ E tit, περὶ οἰνάνθης H0i καὶ ὁ Orib. 23 ἀποτίθεται (om. δεῖ) E ἀκωνητὸν P: ἀκόνητον E: ἀκόνιτον reliqui συλλέγοντας καὶ ξηραίνοντας ἐπ ὀθονίῳ ἐν σκιᾷ· καλλίστη δὲ γίνεται ἐν Συρίᾳ καὶ Κιλικίᾳ καὶ Φοινίκῃ.

δύναμις δὲ αὐτῆς στυπτική, ὅθεν πινομένη εὐστόμαχος καὶ οὐρητική, κοιλίαν ἐφιστᾶσα καὶ αἵματος πτύσιν ξηρὰ καταπλασθεῖσα, καὶ πρὸς ἀσώδη καὶ ἀποξύνοντα στόμαχον ποιεῖ.

2 ἔστι δὲ καὶ κεφαλαλγίας ἔμβρεγμα σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ, χλωρά τε καὶ ξηρὰ κατάπλασμα ἐναίμων ἀφλέγμαντον καὶ ἀρχομένων αἰγιλώπων καὶ τῶν ἐν στόματι οὔλων, καὶ νομῶν τῶν ἐν αἰδοίοις σὺν μέλιτι καὶ κρόκῳ καὶ ῥοδίνῳ καὶ σμύρνῃ λεανθεῖσα, εἴς τε πεσσοὺς μείγνυται πρὸς ἐπίσχεσιν αἵματος, καὶ πρὸς ῥεύματα ἀφθαλμῶν καὶ καυσούμενον στόμαχον καταπλάσσεται σὺν πάλῃ ἀλφίτου καὶ οἴνῳ. καεῖσα δὲ ἐπʼ ὀστράκου ἐπὶ διαπύροις ἄνθραξι ποιεῖ πρὸς τὰ ὀφθαλμικά, παρωνυχίας τε καὶ πτερύγια καὶ οὖλα ἀφεστῶτα καὶ αἱμασσόμενα σὺν μέλιτι θεραπεύει.

5 ὀμφάκιον· ἔστι μὲν χυλὸς ὄμφακος ψιθίας σταφυλῆς μήπω περκαζούσης ἢ Ἀμινναίας. δεῖ δὲ πρὸ κυνὸς ἐκθλίβοντας τὸν χυλὸν ἡλιάζειν ἐν χαλκώματι ἐρυθρῷ ἐσκεπασμένῳ ὀθονίῳ, μέχρι οὗ συστραφῇ ὅλον, ἀεὶ τὸ περιπηγνύμενον μίσγοντας τῷ ὑγρῷ, νύκτωρ δὲ αἴρειν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ὑπαιθρίου· κωλύουσι 3 SIM. Pl. XXIII 8 sq cf. Zop.(0rib. II 587); D. eup. II 48 (260) II 29 (239) I 2 (95) I 54 (118). 16 SIM. Pl. XII 130; XIV 98; XXIII (e S. N.). 16 EXC. Orib. XII s. v. (ὀμφάκιον—συστρέφουσιν);cf. Paul. Aeg. VII 3 s. v 1 συλλεγόμενον καὶ ξηραινόμενον E ἐπʼ δθονίου Orib. E 2 γεννᾶ ται E ἐν κιλικία καὶ συρία E 3 αὐτῆς ἐστιν E 4 ἐφιστῶσα QDi: ἐφίστη- σιν E ξηρὰ δὲ QEDi, at cf. D. eup. II 29 (239) ρἰνάνθη ξηρά (sc. αἵματος ἀναγωγὴν θεραπεύει) καταπλασσομένη E 5 ἀσώδεις καὶ ἀποξύνοντας στομάχους E: ἀσώδης καὶ ὀξύνοντας στόμαχον P fort. ἀσώδη δὲ ὀξύνοντα QDi: correxi ex E coll. D. eup. Π 9 (230, 13) 6 κεφαλαλγίαις HDi 7 χλωρά τε καὶ ξηρὰ cum praecedentibus coniunxit et τε post κατάπλασμα addidit EDi, at cf, Dl sicca et viridis in cataplasma adibitus unlnera recentia sine tumore servat 8 οὔλων] ἐλκῶν Samb. 9 καὶ ῥοδίνῳ om. E 11 πρὸς om. QDi 12 παιπάλῃ HDi σὺν οἴνω E καὶ εισα P: καυθεῖσα Di ἐπʼ ὀστράκω E: om. L (spat. relicto) 13 ἐπὶ om. EDi 16 num. cap. χξθ 0: χοᾶ Di: ε E tit. περὶ ῤμφακίου HDi δ᾿ ἐστιν E ψιθίας E (mg. cum ÷ add. θασίας E2): θασίας reliqui, at cf. Pl. XII 131 e vite psithia fit aut aminnea 17 ἀμι(η P)ναίας 0Di ἐκθλίβοντα ODi 18 ρῷ ἐσκεπασμένῳ ὀθ om. PL. (aberravit librarius) ἐρνθροῦ χαλκοῦ Οrib. 19 μέχρι οὗ Orib.: μέχρις ρὗ QDi: μέχρι (οὗ om. ante συ) P: ἄχρι Ε μίσγων QDi: σμίγοντας L: μιγνῦντας Οrib.: μιγνύντες E 20 δὲ] μέντοι Orib. E αἰθρίου Orib. E γὰρ αἱ δρόσοι τὴν σύστασιν αὐτοῦ. ἐκλέγου δὲ τὸ ξανθὸν καὶ εὔθρυπτον, στῦφον ἱκανῶς καὶ δάκνον τὴν γλῶσσαν. ἔνιοι δὲ ἕψοντες τὸν χυλὸν συστρέφουσιν.

ἁρμόζει δὲ πρὸς παρίσθμια καὶ σταφυλήν, ἄφθας, οὖλα 2 πλαδαρά, ὦτα πυορροοῦντα σὺν μέλιτι ἢ γλυκεῖ, πρὸς δὲ σύριγγας καὶ παλαιὰ ἕλκη καὶ νομὰς σὺν ὄξει. ἐγκλύζεται δὲ καὶ ἐπὶ δυσεντερικῶν καὶ ῥοικῶν· ἐστι δὲ καὶ ὀξυδερκές, καὶ τραχύτησιν ὀφθαλμῶν ἁρμόζον καὶ περιβρώσεσι κανθῶν. πίνεται δὲ καὶ πρὸς αἵματος πτύσιν τὴν πρόσφατον καὶ κατὰ ῥῆξιν γινομένην. ὑδαρεῖ δὲ δεῖ χρῆσθαι λίαν καὶ ἀλίγῳ· καίει γὰρ ἱκανῶς.

6 οἶνοι· οἱ μὲν παλαιοὶ βλαπτικοὶ νεύρων καὶ τῶν λοιπῶν αἰσθητηρίων, πρὸς δὲ γεῦσιν ἡδίονες, ὅθεν ἐπὶ τῶν ἀσθενές τι μέρος ἐχόντων παραιτητέοι, ἐπὶ μέντοι τῆς ἐν ὑγιείᾳ χρήσεως ὀλίγος τε καὶ ὑδαρὴς λαμβάνεται ἀβλαβῶς. ὁ δὲ νέος ἐμπνευματωτικός, δύσπεπτος, δυσόνειρος, οὐρητικός. ὁ δὲ μέσος τῇ ἡλικίᾳ ἐκπέφευγε τὰ ἀμφοτέρων ἐλαττώματα, ὅθεν ἐγκριτέος ἐστὶν ἐν τῇ τε ὑγιείας καὶ ἀσθενείας χρήσει.

ἔτι ὁ μὲν λευκὸς λεπτός τε καὶ εὐανάδοτος καὶ εὐστόμαχος 2 ὑπάρχει· ὁ δὲ μέλας παχὺς καὶ δύσπεπτος, μέθης καὶ σαρκῶν γεννητικός· ὁ δὲ κιρρός, μέσος ὤν, μέσην ἔχει καὶ τὴν πρὸς 4 SIM. Pl. l. s. D. eup. I 86 (137) — D. eup. I 82 (135) — Pl. l. s. eup. I 60 (123) — D. eup. I 207 (201) — Pl, l. s. — 8 Pl l. s. eup. I 41 (112) — eup. I 46 (114) Pl. 1. s. — 9 Pl. I. s. 12 SIM. Hipp.] π. δ. ΙΙ 52 (VI 554); π. δ. ὀξ. 50 sq. (134sq. K.); Pl. XlV 53 sq. XXIII 31 sq.; Ath. I 26 a sq. 62 c sq.; Ruf. Οrib. I 354. Ruf. ed. R 548 cf. Orib. V 584 D.); Gal. (Orib. I 338); Gal. VI 743. 800 (K.); Aet. I s. v. Paul. Aeg. I 95 (ex Orib. V 584); Sim. S. s. v. (75 L. cx Ruf. et Gal.). 1 αὐτοῦ om. Orib. 2 εὐθρυβές Orib.: ἐρυθρὸν καὶ εὐθρυβές E 5 ἢ om. Q: melle aut passo Pl. 7 καὶ (pr.) om. QEDi καὶ (quart.) om. Di 8 τραχύτησι δὲ Di ἁρμόζει QDi 9 δὲ om. EDi πτύσεις τὰς προσφάτους E 10 γενομένην HDi: γιγνομένας E δεῖ om. Q ἐπικαίει HDi post ἱκανῶς mg. (cum ö) add, ἐν ἄλλῳ· δυνάμει δὲ στυπτικόν (. . ός H), ἁρμόζον τοῖς βραδέως πέττουσι καὶ λελυμένοις στομάχοις καὶ τοῖς κισσώσαις γυναιξὶ καὶ εἰλεώδεσι. δοκετ δὲ βοηθεῖν καὶ ταῖς λομικαῖς καταστάσεσι ῥοφσύμενον (. . ος H) H (in text. rec.) Di, praet. H add. χρήζουσι δὲ οἱ τοιοῦτοι οἶνοι ἐτῶν πολλῷν· ἄλλως γὰρ οὐκ εἰσὶ πότμοι ( ═ D. V 6 p. 10, 15) 12 num. cap. ιο 0: χο Di: q E tit. περὶ οἴνων HDi οἴνων δὲ E νεύρων βλαπτικοὶ QDi 14 post ἐχόντων add. ἔνδον Di, superscr. H2 παραιτη- τέον QEDi ὑγείᾳ QE 16 πνευματοτικός E 17 τὴν ἡλικίαν LE ἀμφό- τερα QDi 18 ἐκκριτέος QDi τῇ om. PEDi τε om. Q ὑγείας QDi: ὑγιεία καὶ ἐν ταῖς ἐν ἀσθενείαις χρήσεσιν E χρήσεσιν Di 19 ἔτι, δὲ Q λευκότατος E ἑκάτερον τούτων δύναμιν. αἱρετώτερος μέντοι ἔν τε ὑγιείᾳ καὶ ἀσθενείᾳ ὁ λευκός.

ἔτι καὶ παρὰ τὴν ποιότητα διαφέρουσιν· ὁ μὲν γὰρ γλυκὺς οἶνος ἁδρομερής τέ ἐστι καὶ δυσδιάπνευστος, στομάχου πνευματωτικός, κοιλίας τε καὶ ἐντέρων ταρακτικὸς ὥσπερ καὶ τὸ γλεῦκος, ἦττον δὲ μεθύσκει, κύστει δὲ καὶ νεφροῖς εὔθετος.

3 ὁ δὲ αὐστηρὸς οὐρητικώτερος, κεφαλαλγίας τε καὶ μέθης ποιητικός. ὁ δὲ στρυφνὸς εὐθετώτατος πρὸς ἀνάδοσιν σιτίων, κοιλίας τε στατικὸς καὶ τῶν ἄλλων ῥευματισμῶν. ὁ δὲ ἁπαλὸς ἦττον ἅπτεται τοῦ νευρώδους, ἦττον δʼ ἐστὶν οὐρητικός. ὁ δὲ τεθαλασσωμένος κακοστόμαχος, διψοποιός, νεύρων κακωτικός, εὐκοίλιος, ἀνεπιτήδειος τοῖς ἐξ ἀσθενείας ~~ἀναλαμβάνουσι χρονίας~~.

4 ὁ δὲ ἐκ τῆς θειλοπεδευθείσης σταφυλῆς ἢ ἐπὶ τῶν κλημάτων ὀπτηθείσης καὶ τριβομένης γινόμενος γλυκύς, καλούμενος δὲ Κρητικὸς ἡ πρότροπος ἢ Πράμνειος, ἢ καθεψομένου τοῦ γλεύκους σίραιος ἢ ἕψημα καλούμενος· ὁ μὲν μέλας, καλούμενος δὲ μελαμψίθιος, παχύς ἐστι καὶ πολύτροφος, ὁ δὲ λευκὸς λεπτότερος, ὁ δὲ μέσος μέσην ἔχει καὶ τὴν δύναμιν. στυπτικὸς δὲ πᾶς ἐστι, σφυγμῶν ἀνακλητικός, ποιῶν πρὸς πάντα τὰ θανάσιμα, ὅσα κατὰ ἕλκωσιν ἀναιρεῖ, πινόμενος σὺν ἐλαίῳ καὶ ἐξεμούμενος, καὶ πρὸς μηκώνιον δὲ καὶ φαρικὸν καὶ τοξικὸν 10 SIM. Pl. XIV 126; XXIII 46. Ath. I 32 d. 14 SIM. Pl. XlV 85. 17 SIM. Pl. XIV 80. XXIII 29. 62. 1 ἑκάτερα QDi ὑγείᾳ HE 2 ταῖς ἀαθενίαις E 3 ἔτι τε Q παρὰ] πρὸς Spr. 7 οὐρητικώτερος μὲν E post οὐρητικ. add. καὶ FE κε- φαλαλγὴς E τε om. PFΕ 9 οτατικὸς 0E: σταλτικὸς Di 10 ἧττον δὲ] μετρίως E: καὶ ἦττον Di δὲ (pr.)]τε H 11 τεθαλαττωμένος E 12 ἀναλαμβά. νουσι χρονίας addidi coll. p. 11, 2 14 θείοπαιδευθείσης P: θηλοπαιδεν- θείσης Q (corr. H2) 15 ὀπτηθείσης om. (spat. rel.) καὶ] ἢ E τριβόμε- νος E γινόμενος Di: om. reliqui δὲ om. Di 16 ad πρότροπος cf. 0rib. I 595 D., Poll. VI 17 πράμνιος E, ad rem cf. Pl. XIV 54. Ath. I 30 b. Poll. VI 82 post πράμνειος add ἢ μελάμψινθος· ἢ μελάνθιος //////// (c. 11 litt. del. E2)E ἢ (tert.) om. E 17 σίρεος P: σείραιον (ν in ras) E2: siraeum Pl., cf. Poll. VI 16, Οrib I 356 ad ἕψημα cf. Orib. I 567 D. καλούμεν /// (2 litt. del.) μέλαν (ν in ras.) τε καὶ παχὺν (ν in ras. ) καί. γλυκύν (ν in ras.) ἐστιν καὶ πολύτροφον (ν in ras.) E2 18 μελανψίθιος Q: μελαψίθιος P (7, 4 μελαμψί θιος PF): melampsithium Pl. 20 ἀνακτητικὸς ἢ ἀνακλητικός E (ἀνακτητι- κὸς ἢ del. E2): ἀνακτητικὸς (ut videtur) reliqui, at cf. p. 7, 13 τὰ om. L 21 καθʼ E 22 καὶ φαρικὸν om. E (at post τοξ. καὶ c. 8 litt. del. E2) καὶ κώνειον καὶ γάλα θρομβωθέν, καὶ πρὸς κύστιν καὶ νεφροὺς ὀδαξουμένους καὶ εἱλκωμένους.

εἰσὶ δὲ πνευματικώτατοι 5 καὶ κακοστόμαχοι· ἰδίως δὲ ἐπὶ τῶν τὴν κοιλίαν ῥευματιζομένων ἁρμόζει ὀ μελαμψίθιος, ὁ δὲ λευκὸς μαλακτικώτερος κοιλίας τῶν λοιπῶν μᾶλλον. ὁ δὲ τὴν γύψον ἔχων κακωτικὸς τοῦ νευρώδους, καρηβαρικός, πυρώδης, κύστει ἄθετος, πρὸς δὲ τὰ θανάσιμα τῶν ἄλλων εὐθετώτερος. οἱ δὲ πίτταν ἢ ῥητίνην πιτυίνην ἔχοντες θερμαντικοὶ καὶ πεπτικοί, ἄθετοι δὲ τοῖς ἐμετικοῖς. οἱ δὲ καλούμενοι ἀπαράχυτοι, ἔχοντες δὲ ἕψημα μεμειγμένον, κεφαλῆς εἰσι πληκτικοὶ καὶ πυρωτικοί, μέθης γεννητικοί, φυσώδεις, δυσδιάπνευστοι, κακοστόμαχοι.

ὁ μὲν οὖν δοκῶν πρωτεύειν τῶν ἐν Ἰταλίᾳ οἴνων, Φαλερῖνος 6 δὲ καλούμενος, παλαιωθεὶς ἄγαν εὔπεπτος, σφυγμῶν ἀνακλητικός, κοιλίας στεγνωτικὸς καὶ εὐστόμαχος, κύστει ἄθετος καὶ ἀμβλυωπός, πρὸς δὲ πολυποσίαν ἀνάρμοστος. ὁ δʼ Ἀλβανὸς ἁδρομερέστερος τοῦ Φαλερίνου, ἔγγλυκυς, ἐμπνευματῶν στόμαχον, κοιλίαν τε μαλάττων, πέψει τε οὐχ ὁμοίως συνεργῶν, τοῦ δὲ νευρώδους ἧττον κακωτικός· παλαιωθεὶς δὲ καὶ οὗτος αὐστηρὸς γίνεται.

ὁ δὲ Καίκουβος, γλυκὺς ὤν, ἁδρομερέστερός 7 ἐστι τοῦ Ἀλβανοῦ, σαρκῶν τε καὶ εὐχροίας γεννητικός, πέψει δὲ ἄθετος· ὁ δὲ Συρεντῖνος αὐστηρὸς ἱκανῶς ἐστιν, 5 SIM. Pl. XIV 120; XXIII 45 7 SIM. Pl. XXlII 46. 47. 12 SIM. Pl. XIV 60 sq.; XXIII 33sq.: Ath. I 26 c, 33 a; Gal. VI 800 XIV 15 sq. Cael. Aur. A. M. II 37. 1 ἐνθρομβωθὲν E 2 ὀδαξωμένους Ε (ου superscr. E2) ἑλκωθέντας Ε: ἡλ. κωμένους QDi πνευματωτικοὶ E: πνευματικοὶ Di 3 καὶ om. PF 4 με- λαμψίνθιος ἢ ////// (c. 8 litt. del. ἢ μελάνθιος? E2)E 4 μαλακτικώτερος] E: μαλακ- τικὸς reliqui 5 ἄλλων QDi 6 νεύρους Di 7 ἢ add. E2 8 πιτυίνην om. E 9 ἐμετικοῖς E: αἱμοπτυ(Vel o)ικοῖς reliqui. at cf, Pl, non eœpedire uomitionibus: Dl nomitibus et emptoicis contrarius est παράχυτοι libri: uinu aparacytu Dl, cf. Gal. XIII 721 τὸν ἀπαράχυτον οῖνον, τουτέστιν ᾧ μὴ μέμικται θάλαττα, Pl. ΧIV 84 (ubi corrige adiachyton) ἕψεμα P 10 καὶ κεφαλῆς E εἰσι om. E πληκτικοὶ καὶ πυρωτικοί EDl: πληρωτικοί 0 11 φυσώδεις om. H 12 οἴνων om. Di φαλερίνος PFDi: φαλλερίνος H: φαλερινός E (φαλερῖνος corr. E2) 13 εὔποτος Di 14 καὶ om. E 15 ἀμβλυωπίᾳ L (chart. laes. P): ἀμβλυω F: ἀμβλυωπίαις H: ἁμβλυωπής E: ἀμβλυωποῦσι Di: corr. coll. Pl.: creditum est obscuritatem visus facere καὶ πρὸς Di τε E: δὲ reliqui ἀνάρμοστος] ἄθετος E 16 ἔνγλυ- κυς E post ἔγγλυκυς add. καὶ Q ἐμπνευματῶν QE: πνευματῶν P 17 μα- λάττει PF 19 κεκοῦβος Q: καικυβός E (καίκυβος corr. E2): κίκκυβος Di 20 ἐστι—εὐχροίας om. mg. add. E2 21 πέψει—Συρεντῖνο om. L συρεντἴνος] σουρεντινὸς Ε ὅθεν ἐντέρων καὶ στομάχου ῥεῦμα ἵστησι, κεφαλῆς τε ἧττον ἅπτεται, λεπτομερὴς ὤν· παλαιωθεὶς δὲ εὐστομαχώτερος καὶ ἡδίων γίνεται. ὁ δὲ Ἀδριανὸς καὶ ὁ Μαμερτῖνος, γεννώμενος δὲ ἐν Σικελίᾳ, κατʼ ἴσον εἰσὶν ἁδρομερεῖς, μετρίως στύφοντες, καὶ τάχιον παλαιοῦνται, ἧττον δὲ τοῦ νευρώδους ἅπτονται διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς λεῖον.

8 ὁ δὲ Πραιτυτιανός, καὶ αὐτὸς ἐκ τῶν κατʼ Ἀδρίαν κομιζόμενος τόπων, εὐώδης καὶ λειότερός ἐστιν, ὅθεν λανθάνει μὲν πολύς πινόμενος, φυλάττει δὲ ἐφ ἱκανὸν τὴν μέθην. καὶ ὁ Πστρικὸς δὲ λεγόμενος ἔοικε τῷ Πραιτυτιανῷ, οὐρητικώτερος ὑπάρχων. ὁ μέντοι Χῖος, Ἀριούσιος δὲ καλούμενος, ἁπαλώτερος τῶν προειρημένων, εὔποτος, τρόφιμος, ἦττον μεθύσκων, ῥεύματος σταλτι κός, χρήσιμος εἰς τὰ ὀφθαλμικά.

9 ὁ δὲ Λέσβιος εὐανάδοτος, κουφότερός τε τοῦ Χίου καὶ εὐκοίλιος. τὴν αὐτὴν δὲ τούτῳ κέκτηται δύναμιν ὁ κατὰ Εφεσον γεννώμενος, καλούμενος δὲ Φυγελίτης. ὁ δὲ ἐκ τῆς Ἀσίας Μεσωγίτης ἐκ τοῦ Τμώλου κεφαλαλγὴς καὶ νεύρων βλαπτικός. ὁ δὲ Κῷος καὶ Κλαζομένιος διὰ τὸ θαλάττης πολλῆς μετέχειν εὔφθαρτοι καὶ πνευματώδεις, κοιλίας τε ταρακτικοί, καὶ νεύρων δέ εἰσι βλαπτικοί.

10 κοινὴ δύναμις οἴνου. κοινῶς δὲ πᾶς ἀμιγὴς οἶνος καὶ ἀκέραιος, αὐστηρὸς δὲ τὴν φύσιν, θερμαντικός, εὐανάδοτος, εὐστόμαχος, ὀρεκτικός, θρεπτικός, ὑπνοποιός, ῥωστικός, εὐχροίας παρασκευαστικός. ἱκανῶς δὲ ποθεὶς βοηθεῖ τοῖς κώνειον ἢ κόριον ἢ ἰξίαν ἢ φαρικὸν ἢ μηκώνιον ἢ λιθάργυρον 20 SIM. Pl. XXIII 38 sq. Herod. 0rab. I 406). 1 ἐντέρου P τε] δὲ Spr. ἥκιστα E] 2 εὐστομαχότερος E: εὐστόμαχος reliqui 3 μαμερτινὸς Q γεννόμενοι P 4 δὲ om. Di 5 ταχέως E δὲ] τε DiE (corr. E2) 6 λεπτόν EDi πρεπυτιανὸς P: πρεπιτυανὸς Q: πρἔιε- τἵανὸς E: παραιτυπιανὸς Di: correxi 7 κατὰ τὸν E 8 λεπτότερος Di ὅθεν] οὐ δὲ Q μὲν addidi 9 δὲ (pr.)] τε EHDi μέθην καὶ καροῖ· ῥ δὲ Di 10 τῷ om. P πραιπυντιανῶν (marg. cum ÷ ἢ τῶ πρεσεντιανῶ add.) E: τρεπυτιανῷ P 11 Ἀριούσιος δὲ καλούμενος addidi: χεῖος ἄριούσιος E: ninu ciu et salutiu Dl., cf. Pl, XIV 73 12 εὔτροφος πότιμος Di ῥευμάτων στεγνωτικός E στατι- κὸς 0 13 χρήσιμος δὲ καὶ E 14 τε addidi ex E 15 ὁ del. E2 κατʼ Ἔφεσον E 16 μεσογείτης libri: correxi δʼ ἐκ E 17 ὁ δὲ — βλαπτικοί om. Di 18 εὔφθαρτος καὶ πνευματώδης κτλ. Q πνευματωτὶκοὶ E 19 εἰσι] ἦττον E, at cf. Dl neruis contraria sunt 20 κοινὴ—οἴνου mg. add. P, om. reliqui πᾶς ὁ E οἶνος post ἀκέραιος coll. E 22 ὀρεκτικός om. E 23 τοῖς πεπωκώσιν E 24 κώνειον ἢ ἰξίαν ἢ φαρικὸν ἢ σμίλακα ἢ ἀκόνιτον ἥ μύκη- τας L ἢ φαρικὸν ἢ ἰξίαν QDi post ἰξίαν add. ἢ τοξικὸν E ἢ μηκώνιον om. Di ἢ σμίλακα ἡ ἀκόνιτον ἢ μύκητας εἰληφόσι, πρός τε ἑρπετῶν δηγμοὺς καὶ πληγὰς πάντων, ὅσα πλήξαντα ἢ δακόντα κατὰ ψῦξιν ἀναιρεῖ ἢ ἀνατρέπει τὸν στόμαχον· ποιεῖ καὶ πρὸς ἐμπνευμάτωσιν χρόνιον καὶ δῆξιν ὑποχονδρίου καὶ πλατυσμὸν καὶ ἀνάλυσιν στομάχου ἢ ἐντέρων καὶ κοιλίας ῥευματισμόν, καὶ ἀφιδροῦσι καὶ διαφορουμένοις ἁρμόζουσι, μάλιστα δὲ οἱ λευκοὶ καὶ παλαιοὶ καὶ εὐώδεις.

οἱ μέντοι παλαιοὶ καὶ γλυκεῖς πρὸς 11 τὰ περὶ κύστιν καὶ νεφρούς ἐπιτηδειότεροι, πρός τε τραύματα καὶ φλεγμονὰς σύν ἐρίοις οἰσυπηροῖς ἐπιτιθέμενοι, καὶ καταντλοῦνται δὲ ὠφελίμως πρὸς τὰ θηριώδη καὶ φαγεδαινικὰ καὶ ῥευματιζόμενα ἕλκη. πρὸς δὲ τὴν ἐν ὑγιείᾳ χρῆσιν εὔθετοι οἱ ἀθάλασσοι, αὐστηροὶ καὶ λευκοί· διαφέρουσι δὲ τούτων οἱ ἐταλικοί, ὡς ὁ Φαλερῖνος Συρεντῖνος Καίκουβος Σιγνῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ οἱ ἀπὸ τῆς Καμπανίας καὶ ὁ Πραιτυτιανὸς ὁ ἀπὸ τοῦ Ἀδρία καὶ ὁ Σικελιωτικὸς ὁ Μαμερτῖνος καλούμενος, Ἑλληνικῶν δὲ ὁ Χῖος Λέσβιος Φυγελίτης ὁ ἐν Εφέσῳ γεννωμενος.

οἱ δὲ παχεῖς καὶ μέλανες κακοστόμαχοι, φυσώδεις, 12 σαρκὸς μέντοι γεννητικοί, οἶ μέντοι λεπτοὶ καὶ αὐστηροὶ εὐστόμαχοι, ἦττον δὲ σαρκοποιοί, οὐρητικώτεροι δὲ καὶ κεφαλαλγεῖς οἱ σφόδρα παλαιοὶ καὶ λευκοί ~~καὶ λεπτοί~~· ἅπτονται δὲ τοῦ νευρώδους πλεονασθέντες· οἱ μέσοι δὲ τὴν ἡλικίαν ἄριστοι πρὸς πόσιν ὡς οἱ ἀπὸ ἑπτὰ ἐτῶν. ἡ δὲ ποσότης παρά τε τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν τοῦ ἔτους ὥραν καὶ ἔθη καὶ ποιότητα τοῦ οἴνου ὁριζέσθω· καὶ τὸ μὴ διψῆν δὲ ἄριστόν ἐστι παράγγελμα καὶ τὸ μετρίως βραχῆναι τὴν τροφήν.

μέθη 13 δὲ πᾶσα, καὶ μάλιστα ἡ συνεχής, ἐπιβλαβής· τά τε γὰρ νεῦρα πολιορκούμενα καθ ἑκάστην ἡμέραν ἐνδίδωσι, καὶ παθῶν 1 εἰληφόσι mg. add. E2 2 δηγμοὺς καὶ πληγὰς πάντων om. mg. (cum ÷) add. P. 3 τὸν om. HEDi 4 χρονίαν QEDi ὑποχονδρίων E post καὶ (alt) c. 20 litt. del. πλάδον καὶ ἄσης ras. ins. 5 ἀνάλυσιν] λύγγα Di, superscr. H2 ἢ] καὶ E: om. Di καὶ (alt.)] τε καὶ Di 6 ἐφιδροῦσι EDi ἁρμόζουσιν δὲ μά- λιστα E δὲ om. Di 7 οἱ μέντοι παλαιοὶ om. Di καὶ πρὸς Di 9 καὶ addidi 10 δὲ] τε E 11 τε ἕλκη E ὑγείᾳ QDi 12 ἀθάλαττοι E αὐστηρὸν P τούτοις P 13 post Φαλερῖνος add. καὶ E σερεντῖνος Q: σουρεντινὸς E καικιβὸς ὅ τε σιγνῖνος om. mg. add. E κεκουβος P: καὶ κίκυβος Di σιγ νινος PE: σιγνηνὸς Q: ὅ τε σητανὸς Di 14 οἱ om. E πρεπυτιανος P; πρεπιτυανὸς Q: πρεπυντιανὸς E: παραιτυπιανὸς Di ὁ addidi ex E 15 post ἀδρί 3 litt. del. E2 ὁ add. ex E ὁ καὶ Di 16 ὁ addidi φαγελίτης P: φυτελείτης E 19 σαρκωτικοί L 20 καὶ λεπτοὶ post παλαιοὶ coll. E: del. Spr., cf. Dl maœime albu et vetere 21 δὲ (pr.)] γὰρ E πλεονασθέντες τοῦ νευρώδους E 22 ζ΄ QDi 23 τε addidi ex E 24 ὁριζέσθω τοῦ οἴνου Q 25 παράγγελμά ἐστι Q παράγγελμα, (Superscr. παράπηγμα) Di 27 καθʼ ἑκάστην ἡμέραν πολιορκούμενα Q ὀξέων ἀρχάς ἐμποιεῖ ἡ καθημερινὴ πολυποσία· μετρίως δὲ οἰνοῦσθαι διά τινων ἡμερῶν, καὶ μάλιστα ἀπὸ ὑδροποσίας, ὠφέλιμον· μετασυγκρίνει γάρ πως, τάς τε αἰσθητὰς ἀνακαθαῖρον ἐκκρίσεις καὶ ἀδήλως ποροποιοῦν. δεῖ μέντοι καὶ μετὰ τὴν οἴνωσιν ὕδωρ πίνειν· ἀποθεραπείας γάρ τινα τῇ συγκρίθει τρόπον ἐπάγει.

14 ὀμφακίτης. ὁ δὲ καλούμενος ὀμφακίτης σκευάζεται ἰδίως ἐν Λέσβῳ, θειλοπεδευομένης μήπω κατὰ πάντα πεπείρου τῆς σταφυλῆς οὔσης, ἔτι δὲ ὀξιζούσης, ἐπὶ ἡμέρας γ΄ ἢ δ΄, ἕως ἂν ῥυσωθῶσιν οἱ βότρυες, καὶ μετὰ τὸ ἐκθλιβῆναι ἡλιάζεται ἐν κεραμεοῖς ὁ οἷνος.

στυπτικὴν δἐ ἔχει τὴν δύναμιν καὶ εὐστόμαχον, ἁρμόζουσαν τοῖς δυσπεπτοῦσι καὶ ἐκλελυμένοις τὸν στόμαχον καὶ κισσώδεσι καὶ εἰλεώδεσι· δοκεῖ δὲ καὶ λοιμικαῖς διαθέσεσι βοηθεῖν καταρροφούμενος.

15 χρῄζουσι δὲ οἱ τοιοῦτοι οἶινοι ἐτῶν πλειόνων· ἄλλως γὰρ οὔκ εἰσι πότιμοι.

δευτερίας. ὁ δὲ καλούμενος δευτερίας, ὅν ἔνιοι πότιμον καλοῦσι, σκευάζεται τὸν τρόπον τοῦτον· εἰς τὰ στέμφυλα, ὧν ἐξέθλιψας οἴνου μετρητὰς τριάκοντα, βάλε ὕδατος μετρητὰς γ΄ καὶ μείξας καὶ πατήσας ἔκθλιψον καὶ ἀφέψησον εἰς τὸ τρίτον. χοεῖ δὲ ἑκάστῳ τῶν ὑπολειφθέντων μετρητῶν μεῖξον ἁλὸς ξέστας β΄ καὶ μετὰ τὸν χειμῶνα διάχει εἰς κεράμια. χρῶ δὲ αὐτῷ μετʼ ἐνιαυτόν· ταχέως γὰρ ἐξίτηλος γίνεται.

16 ἁρμόζει 7 EXC. Οrib. V 25 (I 402 D.) s. v. (ὁ δὲ—πλειόνων); Geop. VIII 11. 17 SIM. Pl. XIV 86; Col. XII 40; Geop. VI 13, cf. Gal. VI 580. Ruf. (0rib. I 859 D.) 21 TEST. Ruf. (0rib. l. s) Διοσκουρίδης δὲ καὶ ἁλῶν εἰς τὸν μετρητὴν ἐμβάλλει ξέστας β καὶ μετὰ τὸν χειμῶνα ἐγχεῖ εἰς κεράμιον, χρῆσθαί τε αὐτῷ ουμβουλεύει μετὰ ἐνιαυτόν, διότι ταχέως ἐξίτηλος γίνεται. 1 ἡ καθημερινὴ E: κμθʼ ἡμέραν ἡ reliqui 2 διὰ] ἐπὶ QDi ἀπὸ] ἐπὶ QDi 3 αἰσθήσεις καὶ τὰς αἰσθητὰς E 4 καὶ (alt.)] γε Di 5 ἀπὸ θερα- πείας vulgo τινα PE: τινος reliqui τῆ συνκρίσει (κρι in ras) E2: τῆς συγ- κινήσεως 0: τῆς συγκειμένης οἰνώσεως Di, superscr. H2 6 post ἐπάγει add. βοηθείας Di, superscr. θεραπείας H2 7 nov. cap. inc. E Dl. mg. add. ὀμφα- κίτης P: om. reliqui 8 θηλοπαιδευομένης Q: θηλοπεδευόμενος E post θειλ colloc. τῆς σταφυλῆς 0rib. πᾶν Οrib. E (in ras.) 9 οὔσης] τυγχανούσης Οrib. ὀμχακιζούσης 0rib.: ἀξηζνύσης P ἐφ᾿ E 10 μετὰ δὲ (om. καὶ) Orib. 11 κεραμίοις 0rib. E: κεραμείοις Q 12 ἁρμόζων E 13 δυσπέπταις Q: βραδυπεπτοῦσιν E λελυμένοις PE (ἐκ add. E2) τὸν om. E στομάχοις E κισσώσ/// E2 14 διαθέσεσι] καταστάσεσι 0rib. E 17 δευτερίας mg. add. P πότιον Di 18 τοῦτον τὸν τρόπον Q 19 λ QDi 20 τρεῖς E 21 χοῒ EDi 22 μετάχει Spr.: ἐγχεῖ Ruf. 23 μετʼ ἐνιαυτόν libri, Ruf.: πρὸς ἐνιαυτόν Marc. δὲ ἐχʼ ὧν διστάζομεν οἷνον διδόναι, ἀναγκαζόμενοι διʼ ἐπιθυμίαν τοῦ νοσοῦντος, καὶ ἐπὶ τῶν ἐκ νόσου ἀναλαμβανόντων χρονίας.

ἀδύναμος. γίνεται δὲ καὶ ὁ ἀδύναμος λεγόμενος, τὴν αὐτὴν ἔχων τῷ δευτερίᾳ δύναμιν. δεῖ δὲ ἴσον μέτρον ὕδατος τῷ τοῦ γλεύκους μείξαντας ἑψῆσαι πραέως πυρὶ μαλακῷ, ἄχρι ἄν ἐξαναλωθῇ τὸ ὕδωρ, καὶ μετὰ τοῦτο ψύξαντας καταγγίζειν εἰς ἀγγεῖον πεπισσωμένον.

ἔνιοι δὲ θαλάττης πελαγίας καὶ 17 ὕδατος ὀμβρίου καὶ μέλιτος καὶ γλεύκους ἴσα μείξαντες καὶ καταγγίσαντες ἡλιάζουσιν ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα· χρῶνται δ᾿ αὐτῷ πρὸς τὰ αὐτὰ μετʼ ἐνιαυτόν.

ἀγριοσταφυλίτης· ὁ δὲ ἐκ τῆς ἀγρίας σταφυλῆς μέλας στυπτικὸς ὑπάρχων, ἁρμόζει κοιλίᾳ ῥευματιζομένῃ καὶ στομάχῳ, καὶ πρὸς τὰ ἄλλα, ὅσα στύψεως καὶ συστολῆς χρῄζει.

7 ὁ δὲ καλούμενος μελιτίτης οἶνος δίδοται μὲν ἐν χρονίοις πυρετοῖς τοῖς ἀσθενῆ τὸν στόμαχον ἔχουσιν· ὑπομαλάττει γάρ τὴν κοιλίαν, οὖρα κινεῖ, στόμαχον ἀποκαθαίρει, ἁρμόζει καὶ ἀρθριτικοῖς καὶ νεφριτικοῖς καὶ τοῖς ἀσθενῆ τὴν κεφαλὴν ἔχουσι· χρήσιμος δὲ καὶ γυναιξὶν ὑδροποτούσαις· εὐώδης γάρ ἐστι καὶ θρεπτικός.

διαφέρει δὲ τοῦ οἰνομέλιτος, 2 ὅτι ἐκεῖνο μὲν ἐξ αὐστηροῦ οἴνου καὶ παλαιοῦ καὶ ὀλίγου μέλιτος σκευάζεται, ὁ δὲ μελιτίτης πρὸς πέντε χοεῖς αὐστηροῦ γλεύκους λαμβάνει μέλιτος χοῦν ἕνα καὶ ἁλὸς κύαθον ἔνα. σκευάζειν δὲ δεῖ ἐν μεγάλῳ ἀγγείῳ, ἵνα τόπον ἔχῃ πρὸς τὸ 4 SIM. Pl. XIV 100 (c. S. N.). 4 EXC. Orib. V 13 (I 360 D. γίνεται—πεπισσωμένον); 0rib. I 360. 15 SIM. pl. XIV 85; XXII 115. 15 EXC. Orib. V 25 (I 398 D. ὁ δὲ καλούμενος—κεράμια) 1 ἀναγκαζόμεθα δὲ E 2 νόσων Di 3 χρονίας PE2: χρονίως reliqui 4 ἀδύναμος mg. add. P ὁ addidi ex Orib. E 5 ἴσον] ἧμισυ coni. Bruns Quaest. Asclep. coll. Pl. 1. s, at cf. Dl. accipis mustu urceos Χ, ui admisces et aquae urceos X 6 πράως E ἄχρις ἂν QDi: ἄχρι ἂν οὗ 0rib. 8 ἐν ἀγ- γείω πεπισσωμένω E 10 μ QLE 11 αὐτῷ om, E μετʼ ἐνιαυτὸν πρὸς τὰ αὐτά E 12 ἀγριος σταφυλης mg. add. P: ἀγριοσταφυλίτης F (ind): om. reliqui μὲλας μαλάσσει 14 στολῆς E (συ superscr. E2) 15 num. cap. χοα 0: χογ Di: cap. praec. contin. E tit. περὶ μελι τίτου HDi 16 τσ om. Di τὸν add. coll. 16, 14 17 καὶ οὖρα Orib. E 18 καὶ νεφριτικοῖς om. mg. add. E2 τὴν om, L 20 post οἰνομέλιτος del. ἢ τοῦ ὐδρομέλιτος E2 21 ἐκεί ω E: ἐκεῖνος 0Di 22 μέλιτος om. PE 22 ε EF χόας HDi:χοᾶς Orib.: χοέας E 23 λαμβάνει om. Di χοῦP 24 δὲ om. Di ἀγγείῳ μεγάλῳ Οrib. ὑπερζεῖν, παραπάσσοντας τοῦ προειρημένου ἁλὸς κατʼ ὀλίγον, ἄχρι ἂν ἐκζέσῃ παυσαμένου δὲ καταγγίζειν εἰς κεράμια.

8 οἰνόμελι δὲ διαφέρει τὸ ἐκ παλαιοῦ οἴνου καὶ αὐστηροῦ καὶ μέλιτος καλοῦ γινόμενον· ἧττον γὰρ πνευματοῖ καὶ ταχέως παρίσταται τὸ τοιοῦτον. ἔστι δὲ τὸ μὲν παλαιὸν θρεπτικόν, τὸ δὲ μέσον εὐκοίλιον, οὐρητικόν· βλάπτει δὲ ἐπὶ τροφῇ λημφθέν, πινόμενον δὲ ἐν ἀρχῇ πλήσμιον, μετὰ ταῦτα δὲ κινεῖ ὄρεξιν.

2 σκευάζεται δὲ ὡς τὸ πολὺ πρὸς δύο μετρητὰς οἴνου ἑνὸς μετρητοῦ μέλιτος μειγνυμένου. οἱ δʼ ἵνα τάχιον αὐτὸ παραστήσωσι, συναφέψουσι τὸ μέλι τῷ οἴνῳ καὶ οὕτως καταγγίζουσιν. ἔνιοι δὲ διὰ λυσιτέλειαν γλεύκους ζέοντος ξέστας ἓξ πρὸς ξέστην ἕνα μέλιτος μειγνύντες μετὰ τὸ ἀποζέσαι καταγγίζουσι· μένει δὲ γλυκύ.

9 μελίκρατον δὲ τὴν αὐτὴν τῷ οἰνομέλιτι δύναμιν κέκτηται. χρώμεθα δὲ τῷ μὴ ἀφηψημένῳ ἐφʼ ὧν κοιλίαν μαλάξαι βουλόμεθα ἢ ἔμετον κινῆσαι, ὡς ἐπὶ τῶν θανάσιμον πεπωκότων, διδόντες αὐτὸ μετʼ ἐλαίου, τῷ δὲ ἀφηψημένῳ ἐπὶ τῶν μικροσφύκτων καὶ ἀσθενῶν καὶ βησσόντων καὶ περιπνευμονικῶν καὶ διαφορουμένων. τὸ δὲ σκευαστὸν καὶ ἀπόθετον, ὃ ἰδίως ἔνιοι ὑδρόμελι καλοῦσι, μέσον μὲν τῇ ἡλικίᾳ 3 SIM. Pl. XXII 113; Pall. XI 17; Geop. VIII 25. 3 EXC, 0rib. V 25 (I 399 D, s, v. οἰνόμελι— πνευματοῖ, σκευάζεται— γλυκύ) 15 SIM. Hipp.] π. δ. ὀξ. 53 (136) Κ): Pl. XIV 13. XXII 10, cf. XXXI 69 Gal. VI 740, XV 650 sq. ( ═ Orib. I 360); P. Aeg. I 96; Geop. VIII 28. 1 παραπάττοντας E: παραπάσσοντα 0rib. τοὺς εἰρημένους ἅλας 0rib. 2 ἄχρις ἂν QDi κομίζειν Di ἕτερον κεράμιον Οrib.: ἕτερα κεράμια HDi 3 num. cap. ιοβ 0: χοδ Di: η E tit. περὶ οἰνομὲλιτος HDi ἐκ τοῦ HDi παλαιοῦ] πολλοῦ L αὐστηροῦ καὶ παλαιοῦ οἴνου E: παλαιοῦ καὶ αὐ- στηροῦ οἴνου 0rib. 4 γινόμενον] μενον P: μέλιτος L 5 τοιοῦτο Q μὲν om. P 6 πολλῇ τροφῆ E, cf, Dl pleno ventre acceptus ledet 7 πινόμενον δὲ ἐν (in ras.) E2 πληροῖ Di 8 ὄρεξιν δὲ μετὰ ταῦτα κινεῖ DiE 9 ὡς ἐπιτοπολὺ Orib. μέτρα 0rib. E τοῦ οἴνου ///// (c. 5 litt. del. E2)E 10 μέτρου Orib.: μέρους E δὲ ἵνα Οrib. Q παραστήσουσιν E 11 συναχέψουσι Οrib.: συναφεψούσιν E (συναφέψουσιν corr. E2): συνεψοῦσι (ut videtur) reliqui οὕτω Orib. HDi 12 q΄ HEDi 13 ἕνα μέλιτος om, 0rib.: ἕνα om. E 15 num. cap. χογ 0: χοεDi: θ E tit. περὶ πελικράτου HDi 16 μὴ superscr. H2: om. DiE, v, 18 τῷ δὲ μὴ ἀφεψημένῳ (═Dl) habet E, at cf. D. eup II 36 (249) μελίκρατον πινόμενον ἀπεζεσμένον (sc. περιπνευμονικοὺς ὠφελεῖ) ἀφεψημένῳ libri (ut videtur): correxi 17 ἐμέτους E 21 τὴν ἡλικίαν E ὑπάρχον, ἀναλογεῖ τῷ δευτερίᾳ καὶ ἀδυνάμῳ οἴνῳ, ὅσον ἐπὶ τῷ τὰς δυνάμεις ἀνακτᾶσθαι, ὅθεν ἐπὶ τῶν φλεγμαινόντων τι μέρος ἐστὶν εὔθετον μᾶλλον τοῦ δευτερία.

τὸ δὲ παλαιότερον 2 ἀδόκιμον μὲν ἐπὶ φλεγμαινόντων καὶ στεγνῶν, ἐπὶ δὲ τῶν τὸν στόμαχον πεπονθότων ἢ ῥευματιζομένων ἢ ἀνορέκτων ἢ διαφορουμένων ἐπιτήδειον. σκευάζεται δὲ πρὸς μέλιτος ἓν μέρος δύο ὕδατος ὀμβρίου παλαιοῦ μειγνυμένων καὶ ἡλιαζομένων. οἱ δὲ πηγαῖον μείξαντες ἀφέψουσιν εἰς τὸ τρίτον καὶ ἀποτίθενται. καλοῦσι δέ τινες καὶ ἀπόμελι τὸ ἐκπλυνομένων τῶν κηρίων ὕδατι σκευαζόμενον ὑδρόμελι καὶ ἀποτιθέμενον· δεῖ δὲ αὐτὸ καὶ ἀκρατέστερον ποιεῖν, οἱ δὲ καὶ τοῦτο ἕψουσιν. ἐστι δὲ ἄθετον ἐπὶ νοσούντων διὰ τὸ πλεῖστον ἔχειν κηρανθέμου.

10 ὕδωρ τὴν μὲν καθόλου ἐπίκρισιν δυσχερῆ ἔχει διά τε τὰς τῶν τόπων ἰδιότητας καὶ ἰδιοσυγκρισίας καὶ τούς ἀέρας καὶ ἄλλα οὐκ ὀλίγα, ὡς δὲ ἐπὶ τὸ πολὺ ἄριστόν ἐστι τὸ καθαρὸν καὶ γλυκύ, ἀμέτοχον δὲ ἡσδηποτοῦν ποιότητος, κἂν τοῖς ὑποχονδρίοις μηδὲ ἐλάχιστον χρόνον ἐπιμένον, ἔτι δὲ ἀλύπως εὐοδοῦν καὶ μὴ πνευματοῦν μηδὲ διαφθειρόμενον.

11 θαλάττιον ὕδωρ δριμύ, θερμαντικόν, κακοστόμαχον, κοιλίας ταρακτικόν, ἄγον φλέγμα. θερμὸν δὲ καταντλούμενον ἐπισπᾶται καὶ διαφορεῖ, ἁρμόζον τοῖς περὶ νεῦρα πάθεσι καὶ 6 TEST. Orib. I 365 (e. Ruf.? ) Διοσκουρίδης δὲ ὑδρόμελι τοῦτο (sc. τὸ ὐδρόμηλον) καλεῖ καὶ σκευάζεσθαί φησιν αὐτὸ πρὸς ἓν μέρος μέλιτος δύο ὅδατος ὀμβρίου παλαιοῦ μιγνυμένων καὶ ἡλιαζομένων, τινὰς δὲ πηγαῖον ὕδωρ μιγνύειν καὶ ἀφέψειν εἰς τὸ τρίτον καὶ ἀποτίθεσθαι. 14 SIM. Pl. XXXI 81; Cels. II 18; Ruf. (0rib. I 324); Ath. II 46 a. 20 SIM. Pl. XXXI 62 sq. 1 ἀναλογεῖ δὲ L 2 τῷ] τῶν P: om. H 3 δευτερία (α in ras.) E: δευ- τερίου vulgo 4 μὲν addidi τῶν φλεγμ. QDi 5 τὸν addidi ex E ἢ ῥευματι- ζεμένων ἢ addidi ex EDl 7 ἕν μέρος μέλιτος 0rib. E: ἕν μέλιτος μέρος PDi μιγνυμένων καὶ ἡλιαζομένων 0rib: μιγνυμένου καὶ ἡλιαζομένου libri 9 a κα- λοῦσι nov. cap. (ι) incip. E (═ Dl) καὶ (alt) om. E, add. E2 τὸ ἀπὸ μέλιτος Di, corr, H2 11 πιεῖν P: πίνειν (ex ποιεῖν corr.) E2: debet enim asperum, id est mellitu fieri, non aquosu Dl 14 num. cap. χοδ 0: χοq Di: ια E tit. περὶ ὕδατος HDi post μέν add ἐν τῷ EDi 15 τε] δὲ E: om. reliqui τὰς ένίων ἰδιοσυγκρισίας (in ras) καὶ τοὺς ἀέρας καὶ τόπους E 16 δὲ del. E 17 μὴ μέτοχον δὲ μηδεμιᾶς (ιᾶς in ras.) E οἱμσδηποτοῦν Di 18 post κἂν 3 litt. del. E2 ὑπομένον Q δὲ] τε Di 19 εὐο- δοῦν καὶ μὴ superscr. P ἐμπνευματοῦν E: πνευματοῦν reliqui 26 num. cap. χοε 0: χοζ Di: ἰβ E tit. περὶ θαλαττίου ὅδατος HDi θερμόν, δριμύ QDi θερμαντικόν E: θερμόν reliqui 22 ἁρμόζει καὶ τοῖς E χιμέτλοις πρὸ τοῦ ἑλκωθῆναι, ὠμηλύσεσί τε ἐπιτηδείως μείγνυται, καὶ ἐμπλάστροις καὶ μαλάγμασι διαφορητικοῖς εὔθετον, καὶ πρὸς κενώματα ἐνιέμενον χλιερόν, καὶ πρὸς στρόφους θερμόν, ψώρας τε καὶ κνησμῶν καὶ λειχήνων καὶ κονίδων καὶ

2 μαστῶν σπαργώντων κατάντλημα· διαφορεῖ καὶ πελιώματα πυριώμενον, καὶ πρὸς τὰ τῶν θηρίων δήγματα, ὅσα τρόμους καὶ ψυγμοὺς ἐπιφέρει, μάλιστα δὲ σκορπίων καὶ φαλαγγίων καὶ ἀσπίδων· καὶ εἰ προσεμβαίνοι τις εἰς θερμὸν αὐτό, ὠφελεῖ καὶ τὰς χρονίας καχεξίας τοῦ σώματος καὶ τῶν νεύρων τὸ διʼ αὐτοῦ λουτρόν, ὑπατμιζόμενον δὲ θερμὸν ὑδρωπικοὺς καὶ κεφαλαλγίας καὶ δυσηκοίας παραιτεῖται.

2 ἀποτεθεῖσα δὲ ἡ ἀκέραιος θάλασσα καὶ ἀμιγὴς ποτίμου ὕδατος ἄβρωμος γίνεται· οἱ δὲ προέψουσιν αὐτὴν καὶ οὕτως ἀποτίθενται. δίδοται δὲ καὶ πρὸς κάθαρσιν καθʼ ἑαυτὴν ἢ μετʼ ὀξυκράτου ἢ οἴνου ἢ ὀξυμέλιτος, καὶ μετὰ τὸ καθαρθῆναι ἐπιδιδόασι ζωμὸν ὄρνιθος ἥ ἰχθύων πρὸς τὸ κατακεράσαι τὴν ἐκ τῆς δήξεως δριμύτητα.

12 θαλασσόμελι δοκεῖ καθαίρειν ἀνδρικῶς. σκευάζεται δὲ μέλιτος καὶ ὕδατος ὀμβρίου καὶ θαλάσσης ἴσων διυλισθέντων καὶ ἡλιασθέντων ἐν ἀγγείῳ πεπισσωμένῳ ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν. οἱ δὲ δύο μέρη θαλάσσης ἀφηψημένης καὶ ἓν μέλιτος μείξαντες καταγγίζουσι· μετριώτερον δὲ γίνεται καὶ ἐπιεικέστερον τὸ τοιοῦτον τῆς θαλάσσης.

13 ὄξος ψύχει καὶ στύφει, εὐστόμαχόν τέ ἐστι καὶ εὐόρεκλιτος τον, στατικόν τε αἱμορραγίας πάσης πινόμενόν τε καὶ ἐγκαθιζόμενον, 17 SIM. Pl. XXXI 68. 23 SIM. Pl. XXIII 54 sq. Orib. I 358; Gal. XI 413 sq. 1 χιμέτλαις E: χυμέθλοις Di ὠμῆ λύσει /// (2 litt. del.) E 2 διαφορητικόν P 3 πρὸς τὰ E κενώμασιν H χλιερόν PE: χλιαρόν reliqui 7 ψύξεις E φέρει H 8 προσεμβαίνει EDi 9 χρονίους E νεύρων ὠφέλιμον Di 11 παρηγορεῖ QEDi 12 ἄβρομος PE 13 δὲ (pr.) καὶ ἐψοῦσις E 15 μέ- λιτος HDi: cum oœimelli Dl 16 ἐκ om. 0Di 17 num. cap. χοq 0: χοη Di: ιγ E περὶ θαλασσομέλιτος HDi 18 δὲ ἐκ Spr. ἴσον P 19 καὶ ἡλιασθέντων om. PE: mg. add. cum ÷ post πεπισσωμένῳ E2: post πεπισσωμένῳ in text. rec. Q 20 θαλάττης E ἀφηψημένης P: ἀφε- ψημένης reliqui 21 post καταγγίζουσι extremum fol. 149υ vocabulum aliquot cod. P folia perierunt, incipit rursus (fol. 150r ) ab extr. cap. 48 σμικτικώτε- ρον δὲ γίνεται τὸ τοιοῦτον τῆς θ, E (mg. add, E2 μετριώτερον δὲ γίνεται καὶ ἐπιεικέστερον τὸ τοιοῦτον): ista confectio flegma deponet Dl, at cf, Pl. l. s 22 τοιοῦτο L: τοιοῦτον reliqui 23 num. cap. χοζ Q: χοθ Di: ιδ E tit. περὶ ὄξους HDi στύφει καὶ ψύχει E: ad rem cf. Gal. XI 418 sq. XVIII A 220 24 σταλτικόν Di τε] δὲ Ε ἔγκαθιζόμενον ex ἐσθιόμενον corr. H2 ζόμενον, καὶ ἐπὶ ῥευμάτων κοιλίας συνεψόμενον ταῖς τροφαῖς ἁρμόζει, ἔναιμόν τέ ἐστι καὶ ἀφλέγμαντον σὺν ἐρίοις οἰσυπηροῖς ἢ σπόγγοις ἐπιτιθέμενον. στέλλει καὶ ὑστέραν καὶ ἕδραν προπεπτωκυῖαν καὶ οὖλα ἀφεστῶτα καὶ αἱμορροοῦντα· ποιεῖ καὶ πρὸς νομάς, ἐρυσιπέλατα, ἕρπητας, λέπρας, λειχῆνας, πτερύγια σύν τινι τῶν ἐπιτηδείων μειγνύμενον, φαγεδαινικά τε ἕλκη

συνεχῶς ἐπαντλούμενον καὶ νομὰς ἱστησιν· ὠφελεῖ καὶ ποδαγρικοὺς 2 καταντλούμενον θερμὸν μετὰ θείου, ὑπώπιά τε αἴρει σὺν μέλιτι καταχριόμενον, πρός τε τὰς ἐγκαύσεις τῆς κεραλῆς σὺν ῥοδίνῳ καὶ οἰσυπηροῖς ἐρίοις ἢ σπόγγῳ, ὑδρωπικούς τε καὶ δυσηκοίας ὑπατμισθὲν θερμὸν ὠφελεῖ καὶ ἤχους καὶ συριγμούς. ἐνσταχθὲν δὲ κτείνει τοὺς ἐν ὠσὶ σκώληκας, στέλλει καὶ φύγεθλα χλιερὸν καταντλούμενον ἢ διὰ σπόγγων ἐπιτιθέμενον, καὶ κνησμοὺς παρηγορεῖ, πρός τε θηρίων δήγματα ὅσα ψύχει κατάντλημα θερμόν, ψυχρὸν δὲ τοῖς πυροῦσι τῶν ἰοβόλων.

ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ θανάσιμα πινόμενον θερμὸν καὶ 3 ἐξεμούμενον, μάλιστα πρὸς μηκωνίου καὶ ἀκονίτου καὶ κωνείου πόσιν, καὶ αἵματος καὶ γάλακτος θρόμβωσιν ἐν κοιλίᾳ, πρός τε μύκητας καὶ ἰξίαν καὶ σμίλακα σὺν ἁλσί, βδέλλας τε καταποθείσας καταρροφούμενον ἀποβάλλει, καὶ βῆχα χρόνιον πραύνει, τὴν δὲ πρόσφατον ἐρεθίζει· ἁρμόζει καὶ πρὸς ἀρθόπνοιαν θερμὸν καταρροφούμενον. στέλλει δὲ ἀναγαργαριζόμενον καὶ τὰ ἐν βρόγχῳ δεύματα καὶ συναγχικοῖς ἁρμόζει καὶ πρὸς κιονίδα κεχαλασμένην, καὶ πρὸς ὀδόντων πόνον θερμὸν διακρατούμενον καὶ διακλυζόμενον.

14 ὀ ξύμελι σκευάζεται οὕτω· λαβὼν ὄξους κοτύλας πέντε καὶ ἁλὸς θαλασσίου μνᾶν μίαν, μέλιτος μνᾶς δέκα, 26 SIM. Pl. XXIII 30 (e S. N.); Gal. VI 271. 1 συναφεψόμενον E 3 στέλλει δὲ καὶ Ε 4 πρὸς οὖλα E αἱμορρο- ρῦντα L: αἱμορραγοῦντα reliqui 5 καὶ ἐρυσιπέλατα HDi 10 ἐρίοις om. E τε] δὲ E 11 δυσηκόους Di 12 καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς σκ. E 13 χλιαρὸν QDi 15 κατ- αντληθὲν Ε 16 πρὸς τὰ θανάσιμα πάντα Di 17 καὶ κωνίου καὶ ἂκονίτου EH: καὶ κωνείου καὶ ἀκονίτου καὶ κωνείου (sic) F : καὶ ἀκονίτου om. Di 19 σμί- λακας HDi ἁλσὶν καὶ ὕδατι E ποθείσας QDi 20 ἐπιρροφούμενον E χρονίαν EDi 21 καὶ om. E 22 καὶ add. ex H 23 συναγχικοῖς τε (om. καὶ) HDi] ἁρμόζει om. E κιονίδας καὶ χαλασμένας E 24 πρός τε (om. καὶ) E πόνους E διακρατούμενον καὶ addidi ex E: tentum in ore Dl 26 num. cap. χοη Q: χπ Di: ιε E tit. περὶ ὀξυμέλιτος HDi οὕτως QE 27 ε EFDi θαλαττίου E μνᾶν μίαν] minas VII Dl: libram quadrantem Pl. XXIII 60, at cf. Pl. XIV 114 δέκα] ι EF ὕδατος κοτύλας δέκα, μείξας ἕψησον, ἄχρις οὗ ἂν δεκάκις ἀναβράσῃ, καὶ ψύξας κατάγγισον.

δοκεῖ δὲ λαμβανόμενον πάχος ἄγειν, ὠφελοῦν ἰσχιαδικοὺς καὶ ἀρθριτικοὺς καὶ ἐπιλημπτικούς· ἀρήγει δὲ καὶ τοῖς ὑπὸ ἐχίδνης τῆς καλουμένης σηπὸς δηχθεῖσι καὶ τοῖς μηκώνιον ἢ ἰξίαν πιοῦσιν, ἀναγαργάρισμά τέ ἐστι συναγχικοῖς ὠφέλιμον.

15 ὀξάλμη ὠφελεῖ καταντλουμένη νομάς, σηπεδόνας, κυνόδηκτα καὶ τὰ ἀπὸ τῶν ἰοβόλων δήγματα. στέλλει δὲ καὶ τὰς ἐπὶ τῶν λιθοτομηθέντων αἱμορραγίας, εὐθέως μετὰ τὴν χειρουργίαν θερμὴ ἐγκλυζομένη, καὶ ἐγκαθιζομένη καὶ ἕδραν προπεπτωκυῖαν, ἐγκλύζεταί τε ἐπὶ τῶν μετὰ νομῆς δυσεντερικῶν· δεῖ δὲ ἐπεγχυματίζειν γάλακτι. καταρροφουμένη δὲ καὶ ἀναγαργαριζομένη βδέλλας κενοῖ· σμήχει δὲ καὶ πίτυρα καὶ ἀχῶρας.

16 θυμοξάλμῃ ἐχρῶντο οἱ ἀρχαῖοι ἐπὶ τῶν ἀσθενῆ τὸν στόμαχον ἐχόντων, κατὰ τρεῖς ἢ τέσσαρας κυάθους πρὸς ὕδωρ θερμὸν κεραννύντες καὶ διδόντες, καὶ ἐπὶ ἀρθριτικῶν καὶ πνευματουμένων· ἄγει δὲ παχέα καὶ μέλανα. σκευάζεται δὲ οὕτω· θύμου λείου ῤξύβαφον, ἁλῶν ἴσον, ἀλφίτου, πηγάνου, γλήχωνος, ἑκάστου ἀλίγον, βαλὼν εἰς ἄγγος ἐπίχει ὕδατος κοτύλας ὄξους ἡμικοτύλιον, περιθείς τε ὀθόνιον ἐξαιθρίαζε.

7 SIM. Pl. XXIII 61. cf. D. eup. I 224 (210). 1 ὅδατος κοτύλας δέκα om. LQ: superscr. H2, at cf. Dl et aquae cotilas X: aquae sextarios quinque (═ δέκα κοτύλας), Pl. XXIII 60 ἄχρι ἂν οὗ E: ἄχρις οὗ reliqui ἀναβράσει Di 3 ἄγειν πάχος Q post ἄγειν desidero κατὰ κοιλίαν ὠψελεῖ Di ἰσχιαδικοὺς καὶ ἐπιλ. καὶ ἀρθρ. EDl: ἰσχιαδικοὺς ἀρθρ. καὶ ἐπιλ, LQDi (ἀρθρ. e mg. alieno loco in text. irrepsit) 5 καὶ τῆς Corn., at cf. Pl, l. s. profuisse tamen fatentur contra serpentes quas sepas vocant ἢ om. L 6 ἐστι add. ex E συναγχικοῖς E: συναγχικῶν (ut videtur) reliqui, cf. III 80 (96, 6) 7 num. cap. χοθ Q: χπα Di: ιq E tit. περὶ ῤξάλμης HDi πρὸς νομὰς Di 9 ἐπὶ] ὑπὸ H τῶν om.). L λιθοτμηθέντων LF: λίθων τμηθέντων H (corr. H2) 10 καὶ ἐγκαθιζουένη addidi ex E coll. Dl fomento renocat: D. eup. I 224 (210) 11 σκευάζεται L τε] δὲ Di 12 καταρροφουμένη EDiD. eup. II 134 (325): ῥοφουμένη reliqui 13 κενοῖ L: eœcludit Dl: κτείνει EQDi: ἀποβάλλει D. eup. . s. δὲ om. Di καὶ om. QL 14 num. cap. χπ Q : χπβ Di: ιζ E tit. περὶ θυμοξάλης HDi ἧ post θυμ. add. LQDi τὸν (ν add. E2) στόμαχον ἀσθενῆ E τὸν om. L 16 καὶ (alt) om. Spr. 17 δὲ (pr) om. QL: δὲ τὰ Spr οὕτωσ EF, 18 ἀλφίτων EDi: om. H πηγάνου addidi e DiDl γλήχους E 19 ὀλίγον] ἶσον E: partes singulas modicas Dl κοτύλας δ ἢ q E: seœ Dl 20 καὶ δξους E

17 τὸ δὲ σκιλλητικὸν ν ὄξος σκευάζεται τὸν τρόπον τοῦτον καθάρας λευκὴν σκίλλαν καὶ κατατεμών καὶ διείρας λίνῳ, ὥστε μὴ θιγγάνειν τούς τόμους ἀλλήλων, ξηράνας ἐν σκιᾷ ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα, λαβὼν μνᾶν μίαν ἐξ αὐτῆς κάθες εἰς ξέστας ἄξους καλοῦ ιβ΄ καὶ ἔα ἐν ἡλίῳ ἡμέρας ἐξήκοντα βρέχεσθαι, πωμάσας ἐπιμελῶς τὸ ἀγγεῖον· μετὰ δὲ ταῦτα ἀνελόμενος τὴν σκίλλαν καὶ ἐκπιέσας, αὐτὴν μὲν ῥῖψον, τὸ δὲ ὄξος ὑλίσας κατάγγιζε καὶ ἀποτίθεσο.

ἔνιοι δὲ μνᾶν μίαν πρὸς 2 ὄξους ξέστας ε΄ μίσγουσιν· οἱ δὲ αὐτόθεν καθάραντες δίχα τοῦ ξηρᾶναι τὸν ἴσον σταθμὸν βάλλουσι καὶ ἐῶσι μῆνας q΄ γίνεται δὲ τὸ τοιοῦτον τμητικώτερον.

εὐθετεῖ δὲ διακλυζόμενον μὲν πρὸς οὖλα μυδῶντα, στέλ. λον καὶ στερροποιοῦν αὐτά, καὶ πρὸς ὀδόντας κινουμένους καὶ τάς περὶ στόμα δυσωδίας, ἱκανῶς ἀνασκευάζον αὑτάς, καταρροφούμενον δὲ τόν τε βρόγχον στερεὸν καὶ τυλώδη ποιεῖ καὶ τὸν ἦχον εὔτονον καὶ λαμπρὸν ἀποτελεῖ.

παραλαμβάνεται δὲ καὶ 3 πρὸς στομαχικούς καὶ δυσπεπτοῦντας καὶ ἐπιλημπτικούς, σκοτοδινιῶντας, μελαγχολικούς, ἀπηλιθιωμένους, ἔτι δὲ καὶ πρὸς ὑστερικὰς πνίγας καὶ σπλῆνας ὑπερόγκους καὶ ἰσχιάδας· ἀναλαμβάνει δὲ καὶ τοὺς λίαν ἀσθενεῖς, καὶ τὸ σῶμα ὑγιεινὸν καὶ εὔχρουν κατασκευάζει. ἐστι δἐ καὶ ὀξυδερκές, καὶ πρὸς δυσηκοίαν 1 SIM. Pl. XX 97 sq. XXIII 59; Col. r r XII 34; Gal. XI 377; Ps. Gal. XIV 567: Geop. VIII 42 (cf. Pall. VIII 8, 2). 1 EXC. Orib. I 397 D. (τὸ δὲ—ἀποτίθεσο, δίδου—πλεῖον); Pall. VIII 8, 1 (e G. M. — Diosc); Paul. Aeg. VII 11 (167 ed. Bas ). 12 SIM. D. eup. I 78 (133) — I 77 (132) — I 84 (136) — I 92 (139) — 17 eup. I 18 (103) — II 86 (296). 1 num. cap. χπά Q: χπγ Di: ιη E tit, περὶ ὄξους σκιλλητικοῦ HDi: περὶ σκιλλ. ὄξους F σκιλλητικὸν libri: σκιλλιτικὸν F (in ind.), fort. recte 2 τοῦ- τον τὸν τρόπον 0rib.QDi 3 καὶ ξηράνας E 4 ἐπὶ om. L μίαν om. EDi 5 ιβ libri: ἕξ Οrib., at cf. Pall. l. s. in aceti acerrimi duodecim seœta- riis merges καὶ ἔα] ἄφες τε EDi ἡμέρας ξ ἒν ἡλίω E: ἡμέρας ἐν ἡλίῳ ζ΄ Di ἑξήκοντα L: ξ EF Paul. Aeg: ζ΄ (ut videthur) H: μ Col. Pall.: XL aut LX Dl: μῆνας ἕξ Οrib. 6 ἐμβρέχεσθαι E τὸ ἀγγ. ἐπιμελῶς Di 7 καὶ om. L ἐκπιάσας E 8 μίαν addidi e Paul. 9 ε] q ἢ θ E: quinque seœt tarios Dl καθάραντες EDi: καθαίροντες L: καθήραντες Q 10 τὸν σταθμὸν ἴσον Di 11 τμητικότερον τὸ τοιοῦτον Ε 12 μὲν addidi ex E 13 στερεοποιοῦν E πρὸς om. QDi 14 τὸ στόμα EDi στόμαχον LQ σηπεδόνας καὶ δυσω- δίας DiH2 κατασκευάζον Q αὐτήν H: om. Di 15 στερεοῖ LQDi (om. καὶ τυλ. π. Di) τυλώδη] σαρκώδη Serap. ποιιῖ om. E τὸν ἦχον post λαμπρὸν colloc. LQ 16 καὶ (alt.) om. Di 17 καὶ (alt.) om. Di ἐπιλήπτους Q post σκο- τοδινιῶντας add. τε καὶ E 18 post μελ. add. καὶ E ἀπηλιθωμένους LQ καί om. L 20 λίαν] ἄγαν E 21 δυσηκοίας EQ κοίαν ἐνστῆναι δυνατόν, ἐὰν ἐγχυματίζηται· καὶ καθόλου δὲ πρὸς ἅπαντα ἐνεργεῖ πλὴν ἑλκώσεως τῶν ἐντός. δίδου δὲ καθʼ ἡμέραν ῥοφεῖν νήστει τὴν μὲν ἀρχὴν ὀλίγον, κατὰ βραχὺ δὲ παραύξων ἄχρι κυάθου· τινὲς δὲ κυάθους δύο διδόασιν ἢ καὶ πλεῖον.

18 ὁ δὲ ἀπὸ τῆς σκίλλης ρἶνος γίνεται οὕτω· κατατεμών, ὡς εἴρηκα, τὴν σκίλλαν ξήρανον ἐν ἡλίῳ, ἔπειτα κόψον αὐτῆς μνᾶν μίαν καὶ διασήσας λεπτῷ κοσκίνῳ ἔνδησον ὀθονίῳ ἀραιῷ καὶ κάθες εἰς γλεύκους καλοῦ καὶ προσφάτου ξέστας εἴκοσι, τρίμηνόν τε ἔα βραχῆναι· μετὰ δὲ ταῦτα μετεράσας τὸν οἶνον εἰς ἕτερον ἀγγεῖον ἀπόθου περισφηκώσας ἐπιμελῶς.

2 ἔνεστι δὲ καὶ ὑγρᾷ χρῆσθαι τῇ σκίλλη ἐπιτέμνοντα αὐτὴν γογγυλοειδῶς ~~τρόπον~~ καὶ τὴν ὁλκὴν διπλασιάσαντα· δεῖ δὲ ἡλιάζειν ἐπὶ ἡμέρας μ΄ καὶ παλαιοῦν ἄγαν. ἔτι δὲ καὶ οὕτω σκευάζεται ὁ προειρημένος οἶνος· λαβὼν σκίλλης κεκαθαρμένης καὶ ἐντετμημένης μνᾶς τρεῖς κάθες εἰς γλεύκους καλοῦ μετρητὴν ταλικὸν καὶ πωμάσας ἔασον μῆνας ἕξ, εἶτα ὑλίσας καὶ μετεράσας ἀπόθου.

3 εὐθετεῖ δὲ πρὸς ἀπεψίας καὶ διαφθοράς τροφῆς καὶ τοὺς ἀπεμοῦντας ταύτην, ἐφʼ ὧν τε πάχος ἔγκειται στομάχῳ ἢ κοιλίᾳ, σπληνικοῖς, ἰκτερικοῖς, καχέκταις, ὑδρωπικοῖς, δυσουροῦσι, δτροφουμένοις, πνευματουμένοις, παραλυτικοῖς, σκοτωματικοῖς, ῥίγεσι χρονίοις, σπάσμασι, καταμηνίων τε ἀγωγός· 5 SIM. pl. XIV 106, xx 65. Col. r. XII 33; pallad. XIII 6. cf. Gal). XI 377. 5 EXC. Orib. I 398 D. 1 ἐνσταγῆναι Di post ἐγχυματίζηται add τις E καὶ καθόλου δὲ] καθόλου τε E καὶ om. H: post δὲ coll. LF δὲ om. Di 2 πάντα E ἑλκώσεων HDi post ἐντός add. καὶ κεφαλαλγιῶν καὶ νευρικῶν Di, superscr. H2 δίδοται Di 3 ἡμέραν] ἑκάστην προσαύξων DiE2 (ρος et ων in ras.) 4 β EF διδόασιν πίνειν E ἢ om. Orib. E πλείω Οrib. 5 num. cap. χπβ΄ Q: χπδ Di: ιθ E tit. περὶ ρἴνου τοῦ ἀπὸ σκίλλης Η : οἶνος ἀπὸ σκίλλης F: περὶ οἴνου σκιλλητικοῦ Di οῖνος σκιλλητικὸς E οὕτω QLDi: οὕτως E 6 κόψον L: κόψας reliqui 7 μίαν) α Di 8 καταθὲς L 9, κ HEDi ἔασον ἐμβρέχεσθαι E: ἔασον βραχῆναι Di μεταρράσας QL: μετάρας Ε :μεταβαλὼν Di 10 περισφικώσας Q 11 ὑγρᾷ τῇ σκίλλῃ QDi ἐντέμνοντας E: ἐπιτέμ- νοντα reliqui γογγυλίδος τρόπον Di 12 τρόπον add. QL: τὸν τρόπον E: de- levi διπλασιάσαντας E 13 καὶ (alt.) om. L οὕτως E 14 ἐντετμημένης καὶ κεκαθαρμένης QDi 15 γ EDi 16 καὶ μῆνας ἕξ (q F) ἔασον πωμάσας QDi διυλίσας 0rib, fort. recte 17 ἀποτίθου E 19 ἀψεμοῦντας E ἐν κοιλίᾳ παράκειται ἢ στομάχῳ EDi 20 ἰκτερικοῖς post. ὑδρωπικοῖς coll. QLDi, at cf. Dl spleniticis et ictericis et cacecticis prestat effectum καὶ καχέκταις HDi καὶ ὑδρωπικοῖς HDi δυσουριῶσιν H 22 ῥίγεσι χρονίοις σκοτωματικοῖς QEDi τε] δὲ L ἥκιστα δὲ νεῦρα λυπεῖ, ἀμείνων δὲ ὁ παλαιότερος· φυλάσσεσθαι δὲ δεῖ αὐτοῦ τὴν χρῆσιν ἔν τε πυρετοῖς καὶ ἐπὶ τῶν ἐντὸς ἐχόντων ἕλκος.

19 οἱ δὲ διὰ θαλάττης οἶνοι ποικίλως σκευάζονται· οἱ μὲν γὰρ εὐθέως μετὰ τὸ τρυγηθῆναι τὴν σταφυλὴν μειγνύουσι θάλασσαν, οἱ δὲ προθειλοπεδεύουσι καὶ οὕτω πατοῦσι μειγνύντες θάλασσαν, οἱ δὲ σταφιδώσαντες τὴν σταφυλὴν βρέχουσιν ἐν πίθοις μετὰ θαλάσσης καὶ οὕτω πατοῦντες ἐκθλίβουσι· γίνεται δὲ ὁ τοιοῦτος γλυκύς.

οἱ μέντοι γε πρὸς 2 τὴν πόσιν αὐστηρότεροι σκευαζόμενοι ποιοῦσι καὶ πρὸς πυρετῶν ἀνασκευήν, εἰ μή γε παρεῖεν Ἀμινναῖοι, καὶ πρὸς κοιλίας ὑπαγωγήν, καὶ ἐμπύοις καὶ σκληροκοιλίοις καὶ ὅσοι ὑπὸ τῶν Ἀμινναίων ψαύονται κεφαλῆς· κακοστόμαχοι μέντοι καὶ οὗτοι καὶ πνευμάτων γεννητικοί.

οὐκ ἄχρηστον δὲ ὑπογράψαι νομίζομεν πρὸς τὸ πλήρη τὴν 3 ἱστορίαν τοῖς φιλιατροῦσι γενέσθαι καὶ τὴν τῶν ποικιλωτέρων οἴνων σκευασίαν, οὐχ ὅτι πολλή ἐστιν ἢ ἀναγκαία ἡ χρῆσις αὐτῶν ἀλλʼ ἵνα κατὰ μηδὲν αὐτῶν ἐλλείπειν δοκῶμεν. εἰσὶ δὲ αὐτῶν ἔνιοι ἧττον περίεργοι καὶ πίπτοντες εἰς τὴν χρῆσιν, ὡς οἱ διὰ τῶν κυδωνίων καὶ ἀπίων καὶ κερατίων, ἔτι καὶ μύρτων σκευαζόμενοι.

20 ὁ μὲν οὖν κυδωνί ίτης, ὃν ἔνιοι μηλίτην καλοῦσι, 22 SIM. Garg. M. 211 R.), unde Pall. XI 20; cf. Gal. VI 603. pl. XII 41. Geop. VIII 17. Philagr (Orib. I 382). 22 EXC. Orib. I 399 D. (ὁ — ἀπόθου). 1 ἥκιστα νεῦρα λυπῶν E 2 δεῖ om. QLDi ἐν] ἐπὶ E: om. L τε om. Q 4 num. cap. χπγ΄ Q: χπε Di: E tit. περὶ οἴνων σκευασία (m. post.) H, abhinc tit. cap. ad vinum pert. om. QDi 5 γὰρ αὐτῶν EQ: εὐθέως αὐτῶν Di post τρυγηθῆναι add. καὶ πατηθῆναι E θαλάττη μιγνύντες E 6 ἔνιοι δὲ) EDi προθηλοπεδεύουσι LE: προθηλοπαιδεύουσι QDi οὔτως FE πατοῦσι] ταράττουσι (πατου superscr. E2) E 7 θάλατταν E σταφυλώ- σαντες L 8 θαλάττης E οὔτω LHDi: οὕτως reliqui 9 δὲ] μέντοι F γε om. E 10 τὴν om. E πόσιν] γεῦσιν Di αὐστηροτέραν Q: αὐστη- ρότερον vulgo 11 γε L: om. reliqui παρεῖεν ἀμείνους QDiE (mg. add. cum÷ ἀκναῖοι E2): ἐνναμηναἶοι (sic) L: si dolor interaneorum non est (sic) Dl κοιλίαν ὑπαγωγός H 12 καὶ (aIt.) addidi 13 Αμινναίων scripsi: ἀμιναίων LQDi: ἀμηναίων E ψαύονται (ψαύον in ras.) E2 αὐτοὶ E 15 nov. cap. inc. Spr. πρὸς] εἰς E 16 φιλιατροῦσι L: filiatris Dl: φιλί ///// (στορσι ins.) E2: φιλιστο- ροῦσι QDi 17 πολλή τις EDi (de L non constat) ἢ] ἡ L (om. ἡ inseq.) 19 ὡς οἱ E: ὡς ὁ Di: ὅσοι reliqui 20 ἕτι τε EH: ἔτι δὲ FDi καὶ (tert) om. E διὰ μύρων E: ὁ διὰ μύρτων σκευαζόμενος Di 22 num. cap. χπδ΄ Q: χπq Di: κα E κυδωνίτης οἶνος 0rib. E melititen Dl σκευάζεται οὕτως· μήλων κυδωνίων ἐξελὼν τὸ σπέρμα καὶ τεμὼν ὡς γογγυλίδα, εἰς μετρητὴν γλεύκους χάλασον μνᾶς ιβ΄ πρὸς ἡμέρας λ΄ εἶτα διυλίσας ἀπόθου. σκευάζεται δὲ καὶ ἄλλως· δεῖ ἐκθλίψαντας μετὰ τὸ κόψαι τὰ κυδώνια τοῦ χυλοῦ μεῖξαι τοῖς ιβ΄ ξέσταις ξέστην ἕνα μέλιτος καὶ ἀποτίθεσθαι. ἐστι δὲ στυπτικός, εὐστόμαχος, δυσεντερίαις ἁρμόζων, ἡπατικοῖς, νεφριτικοῖς, δυσουροῦσιν.

21 καὶ μηλόμελι δέ, ὃ καὶ κυδωνόμελι ὀνομάζεται, σκευάζεται μήλων κυδωνίων ἐξαιρεθέντων τὰ σπέρματα καὶ ἐμβληθέντων εἰς μέλι ὡς ὅτι πλεῖστον, ὥστε ἐνεσφηνῶσθαι. γίνεται δᾶ προσηνὲς μετʼ ἐνιαυτόν, οἰνομέλιτι ἐοικός, ἁρμόζον πρὸς ἃ καὶ ἡ πρὸ αὐτοῦ σκευασία.

22 ὑδρόμηλον δὲ σκευάζεται μειγνυμένου τοῦ ἐκ τῶν κυδωνίων μήλων μέλιτος μετρητοῦ ἑνὸς πρὸς δύο μετρητὰς ἀφηψημένου ὕδατος καὶ ἡλιαζομένου ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα. δύναμις δὲ καὶ τούτου ἡ αὐτή.

23 ὀ μφακόμελι δὲ σκευάζεται τὸν τρόπον τοῦτον· λαβὼν ὄμφακας μήπω περκαζούσας ἡλίαζε ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐκθλίψας βάλε πρὸς τρία μέρη τοῦ χυλοῦ μέλιτος καλλίστου ἀπηφρισμένου μέρος ἕν, καὶ ἡλίαζε καταγγίσας εἰς κεράμους.

8 EXC. Orib. I 400 D. (καὶ μηλόμελι— ἐοικός). 13 SIM. G. M. 43 (186 R); Geop. VIII 27 (═ Orib. I 400 sq.); Paul. Aeg. VII 15 (279). 13 EXC. Orib. I 400 D. (ὑδρόμηλον— αὐτή). 17 SIM. G. M. 212 (R); Pall. IX 13; Geop. VIII 11; Philagr (Orib. I 384), unde Aet. V 134, Paul. Aeg. VII 15. 1 ρὕτω HDi: om. L 2 τέμνων LQ γογγυλίδας 0rib. τὸν μετρητήν τοῦ γλ. Orib. E 4 ἄλλως] οὕτω Di δεῖ γὰρ E μετὰ τὸ κόψαι καὶ ἐκθλίψαι τὰ κυδ. τῷ χνλῷ τούτων μ. Di 5 μίξας H ιβ΄ LQ: ι EDI: δέκα Di ἕνα om. E: ἕνα ξέστην Di καὶ om. H: καὶ οὕτω χρὴ ἀποθέσθαι Di ἀποθέσθαι EDi 7 καὶ δυσουροῦσιν Di 8 num. cap. χπέ Q: χπζ Di: κβ E 9 σκευάζεται οὕτω (οὕτως FE) QEDi τῶν σπερματίων E 10 βαλλομένων Orib. E: βληθέντων QDi ὡς om. Di πλείστων Orib. E ἐσφηνῶσθαι 0rib. 11 δὲ om. LQDi 13 mum. cap. χπq΄ Q: χπη Di: κγ E 14 μήλων μέλιτος LFE2: μη- λομέλιτος EHDi: μήλων χυλοῦ 0rib. μέτρου Di β F μέτρα Di 15 ἀρηψη - μένου om. Orib. 17 num. cap. χπζ΄ Q: χπθ Di: cap. om. EDI τοῦτον τὸν τρόπον QDi 18 v FDi 19 βάλλε Q 20 μετρητοῦ μέρος QDi ἕν] α Q

δύναμιν δὲ ἔχει σταλτικήν, ψυκτικήν, ὅθεν ἁρμόζει στομαχικοῖς, κοιλιακοῖς. ἡ χρῆσις δὲ αὐτοῦ μετʼ ἐνιαυτόν.

24 ἀπίτης σκευάζεται ὁμοίως ὥσπερ καὶ ὁ κυδωνίτης, μὴ λίαν δὲ ἔστωσαν οἱ ἄπιοι πέπειροι. καὶ ὁ τῶν κερατίων δὲ καὶ ὁ τῶν μεσπίλων καὶ οὔων ὁμοίως σκευάζεται. πάντες δέ εἰσι στυπτικοί, στρυφνοί, εὐστόμαχοι, ῥεύματα ἔνδον ἐπέχοντες.

25 ρἰνάνθινος δὲ σκευάζεται οὕτως· λαβὼν τῆς ἀγρίας ἀμπέλου τὸ ἄνθος βρυούσης ξηρὸν μνᾶς δύο κάθες εἰς μετρητὴν γλεύκους πρὸς ἡμέρας λ΄, εἶτα διυλίσας ἀπόθου. ποιεῖ δὲ πρὸς ἀτονίαν στομάχου, ἀνορεξίαν, κοιλιακούς, δυσεντερικούς.

26 ῥοίτης δὲ οἶνος σκευάζεται οὕτως· ῥόας ἀπυρήνους λαβών ὡρίμους καὶ ἀποθλίψας τὸν χυλὸν τῶν κόκκων ἀπόθου, ἢ ἑψήσας εἰς τὸ τρίτον οὕτως ἀποτίθεσο.

ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ ἐντὸς ῥεύματα καὶ πυρετούς ῥοώδεις. ἐστι δʼ εὐστόμαχος καὶ στεγνωτικὸς κοιλίας καὶ οὐρητικός.

27 ῥοδίτης δὲ οὕτω σκευάζεται· ῥόδων ξηρῶν ἐπετείων 3 SIM. Pl. XIV 103, cf. Pall. III 25, 11. 8 SIM. Pl. XIV 98 (e S. N.). 13 SIM. Pl. XIV 103; Pall. IV 10, 10, Geop. VIII 20: Paul Aeg. VII 15 (279). 13 EXC. 0rib. I 401 D. (ῥοίτης—κοιλίας). 18 SIM. Pl. XIV 106; Pall. VI 13; Geop. VIII 2. 18 EXC. Orib. I 401 D. (ῥοδίτης — ῥοδόμηλι). 2 κοιίιακοτε om. L 3 num. cap. χπη΄ Q: χ𝒢 Di: κδ Ε ἀπίτης οἶνος E ὥσπερ ἡ πρώτη τοῦ κυδωνίτου οἴνου καὶ γλεύκους σκευασία Ε 4 οἱ om. L ab καὶ ὁ nov, cap. inc. E (κε)DI 5 καὶ ρὔων om. LFE, at cf. Pl. XIV 103 6 ῥεύματα τε E 8 num. cap. χπθ΄ Q: χ𝒢α Di: κq E ὁ δὲ οἰνάνθινος QDi δὲ addidi ex E οὕτω Di 9 βρυούσης—κάθες (i. e. vers. 25 litt.) om. LQ (βρυούσης ξηρὸν μνᾶς β superscr. H2): βρυούσης καὶ ξηρᾶς μνᾶς β κάθες E, at confer Dl. siccas in sole et teres minas duas et mittis in musti amfora I, cf. Pl. l. s. 11 ἢ ἄνορεξίαν E καὶ κοιλιακοὺς E 12 καὶ δυσεντερικούς EDi 13 num. cap. χq΄ Q: χ𝒢β Di: κζ E ὁ ῥοίτης δὲ οἰνος DiΗ ῥοή- της E οἶνος om. Οrib. E οὕτω DiH ῥοὰς QE ἀμυρηνοὺς F 14 ἀπό- θνυ ἢ] καὶ Οrib.: om. QL, del. E2, at cf. Dl accipis grana ipsa, tundes et eœ- primes et repones, aut si volueris coces ita, ut ad tercias redeat 15 ἀφεψήσας 0rib. E τὸ addidi ex 0rib. E 17 στεγνοκοίλιος Orib. καὶ οὐρητικός om. Οrib. Dl 18 num. cap. χqα΄ Q: χ𝒢γ Di: κη E οὕτως FE σκευάζεται οὕτως E: σκευάζεται om, Orib. μνᾶν ῥόδων Orib. E ἐπετείων Orib.: ἀφετίνων LE2 (in ras.): non veteris Dl: om. QDi κεκομμένων μνᾶν μίαν ἐνδήσας εἰς ὀθόνιον κάθες εἰς γλεύκους ξέστας εἴκοσι καὶ περισφήκου μετὰ δὲ τρεῖς μῆνας διυλίσας μετάγγιζε καὶ ἀποτίθεσο.

2 χρήσιμος δὲ ἀπυρέτοις πρὸς στομάχου πόνον καὶ πέψεις ἐπιπινόμενος, πρός τε καθύγρους κοιλίας καὶ δυσεντερίας. σκευάζεται δὲ καὶ διὰ χυλοῦ ῥόδων καὶ μέλιτος μειγνυμένων, ὅ καλεῖται ῥοδόμελι, ἁρμόζον πρὸς τὰς ἐν ἀρτηρίᾳ τραχύτητας.

28 μυρτίτην δὲ δεῖ σκευάζοντα μύρτα μέλανα παρακμάζοντα λαβόντα κόπτειν καὶ ἐκθλίβειν τὸν χυλὸν διʼ ῤργάνου καὶ καταγγίζειν· οἱ δὲ καὶ ἀφέψουσιν εἰς τὸ τρίτον. ἔνιοι δὲ καὶ προθειλοπεδεύουσιν ἐν ἡλίῳ καὶ ξηράναντες μίσγουσι τῇ χοίνικι κοπείσῃ τρεῖς κοτύλας ὕδατος καὶ οἴνου αὐστηροῦ παλαιοῦ τὸ αὐτό, οὕτω τε ἐκθλίβουσι καὶ ἀποτίθενται.

ἱκανῶς δέ ἐστι στυπτικὸς καὶ εὐστόμαχος, ῥευματιζομένῳ τε στομάχῳ καὶ κοιλίᾳ χρήσιμος, πρός τε τὰς ἐντὸς ἑλκώσεις καὶ ῥοῦν μελαίνει δὲ καὶ τρίχας τὰς ἐν κεφαλῇ.

29 μυρσινίης δὲ σκευάζεται οὕτω· δεῖ λαβόντας τῶν μελαίνων μυρσινῶν τούς ἀκρεμόνας καὶ τὰ φύλλα σὺν τοῖς μύρτοις κόπτειν καὶ βάλλειν εἰς τούς τρεῖς τοῦ γλεύκους χοεῖς, 3 SIM. Pall. VI 16; Geop. VΙΙΙ 29. 9 SIM. Pl. XV 123;Col.r. r XII 38; Pall. II 18. III 27. 31; Paul Aeg. VII 15. 9 EXC. Orib. I 402 D. (μυρτίτην — κεφαλῇ nonnullis omissis). 18"SIΜ. Pl. XIV 104 (e S. N.). 1 γλεῦκος L: γλεύκ (o superscr.) F 2 ξέστας— περισφήκου (i. e. vers. 25 litt.) om. LQ (ξέστας η superscr. H2): seœtarios XX et cooperis DI εἴκοσι] κ EDi καὶ περισφ. om. Di τρετς ἢ δ μῆνας E: μῆνας τρείς 0rib, 4 πόνον L: πόνους reliqui πέψεις καὶ πόνους 0rib. καὶ πρὸς πέψεις E 5 δυσεν- περίαν Di 6 μιγνυμένου H 7 ἀρτηρίαις HDi 9 num. cap. χqβ΄ Q: χqδ Di. κθ E μυρτίτης δὲ σκευάζεται οἕτως· παρακμάζοντα μύρτα E: μυρτίτης δὲ σκ. οὕτω· μύρτα Di: ὁ δὲ μυρτίτης οὕτως· δεῖ παρακμάζοντα τὰ μύρτα Orib. δεῖ om. Q 10 λαβόντας 0rib. post ἐκθλίβειν 4 litt. del. E 11 καταγγίζειν] κατασταμνίζειν Ε, fort. recte οἱ] ἔνιοι QDi τὸ om. HDi ἔνιοι] οἱ QDi 12 κροθηλοπαιδεύουσιν QDi ξηραίνοντες E 13 κοτύλας τρεῖς αὐστηροῦ addidi ex E Οrib. coll. Dl vinum austerum cotilas tres παλαιοῦ om. 0rib. Dl 14 οὕτως FE 15 δὲ] τε LQ 17 τὰς addidi ex E 18 num. cap. χqγ΄ Q: χqε Di: λ E μυρσινίτης· λαβόντας δεῖ E λαβόντα LQDi 20 τοῦ] τοὺς Di χόας HE2 (α in ras.) τῆς μυρσίνης κεκομμένης μνᾶς δέκα καὶ ἕψειν, ἄχρι οὗ ἂν δύο χοεῖς ἀπολειφθῶσι, καὶ διυλίσαντας ἀποτίθεσθαι.

ποιεῖ δὲ οὗτος πρός τε ἀχῶρας καὶ πίτυρα, ἐξανθήματα, οὖλα, παρίσθμια, ὦτα πυορροοῦντα· στέλλει καὶ ἱδρῶτας.

30 καὶ ὁ σχίνινος δὲ ἐοικότως τῷ μυρσινίτῃ σκευάζεται, καὶ ὁ τερμίνθινος ὁμοίως· ἔγκαρποι γὰρ καὶ τούτων οἱ ἀκρεμόνες λαμβάνονται.

καὶ παραπλησίας εἰσὶ δυνάμεως, στυπτικοὶ καὶ εὐστόμαχοι, ῥεύμασί τε ἁρμόζοντες στομάχου, ἐντέρων, κύστεως καὶ αἱμορραγίαις. κατουλοῦσι δὲ καὶ τὰ ῥευματικὰ πάντα ἕλκη ἐπαντλούμενοι, τούς τε περὶ ὑστέραν καὶ ἕδραν ῥευματισμοὺς στέλλουσιν ἐγκαθιζόμενοι.

31 φοινικίτης· λαβὼν φοίνικας τούς χυδαίους πεπείρους βάλε εἰς πιθάκνην τετρημένην πρὸς τῷ πυθμένι καὶ ἐνεσφηκωμένην καλάμῳ πεπισσωμένῳ· τὸ δὲ τρῆμα λίνῳ βεβύσθω· ἐπίχει δὲ ταῖς δέκα χοίνιξιν ὕδατος χοεῖς γ΄, εἰ δὲ μὴ λίαν αὐτὸ γλυκὺ θέλοις εἶναι, πέντε χοεῖς ἐπίχει· ἔα δὲ ἐπὶ ἡμέρας δέκα.

τῇ δὲ ἑνδεκάτῃ ἀφαιρῶν τὸ ἀπὸ τοῦ καλάμου ὀθόνιον ἀποδέχου 2 οἶνον γλυκὺν καὶ παχὺν καὶ ἀποτίθεσο.

ἔστι δὲ ἡδὺς μέν, κεφαλαλγὴς δέ, ποιῶν πρὸς δεύματα διὰ τὸ στύφειν, ὅθεν στομαχικοῖς καὶ κοιλιακοῖς καὶ αἱμοπτυικοῖς ἁρμόζει. ἔνιοι δὲ τὸ αὐτὸ πάλιν τοῦ ὕδατος μίσγοντες δέχονται, καὶ τοῦτο τρίτον ποιοῦσι καὶ τέταρτον καὶ πέμπτον, ὅτε λοιπὸν ὀξίζει.

5 SΙΜ. Pl. XIV 112. 13 SIM. Pl. XIV 102. XXIII 52 (e S. N.). 1 ι E ἄχρι οὗ ἂν LF : ἄχρις ἂν οὗ H: μέχρις οὗ E: ἄχρις ἂν Di 2 λχοεῖς β F χόες E: om. HDi ὑπολειψθῶαι QDi post ἀπολ. add. ἢ τὸ ἥμισυ Di, superscr. H2: donec duo supersint Pl. διυλίσαντα Di 3 καὶ om. LQDi 5 num. cap. κ𝒢δ΄ Q: χ𝒢q Di: λα E σχοίνινος H δὲ om. E post σκευάξεται nov. cap. (λβ E, χ𝒢ζ Di) inc. EDi 9 στομάχου καὶ ἐντέρων E 10 καὶ addidi αἱμορραγίας LQDi καταντλοῦσι F πάντα om. E 13 num. cap. χ𝒢έ Q: χ𝒢η Di: λγ E φοινικίτης οἷνος σκεύαζεται οὕ τως E τοὺς] τὰς Di 14 πρὸς] ἐν QDiE (corr. E2) ἐσφηνωμένην Di 16 καὶ ἐπίχει Ε ἐπίχες HDi τοῖς QDi (de L non constat) ι F χόεας E: χόας HDi γ΄] τρεῖς FDi 17 ἐθέλοις E (ἐ del. E2): θέλεις reliqui αὐτὸ εἶναι E χοεῖς scripsi: χόεας Ε: χόας (ut videtur) reliqui 19 καὶ παχὺν om. L 20 ποιῶν δὲ E 22 πάλιν τὸ αὐτὸ E μιγνύντες E 23 τρίτον τοῦτο E πέμπτον] ε F post κέμπτον add. καὶ ἕκτον Ald.

32 καὶ ὁ τροχίτης δέ, ὅν ἔνιοι συκίτην καλοῦσιν, ἐν Κύπρῳ σκευάζεται ὁμοίως τῷ φοινικίτῃ, διαφέρει δὲ ὅτι ἐπὶ τούτου ἔνιοι ἀντὶ τοῦ ὕδατος στεμφύλων ἀπόβρεγμα νεοθλίπτων τὸ ἴσον μέτρον βάλλουσιν· ἰσχάδες δὲ λαμβάνονται αἱ χελιδόνιοι καλούμεναι ἢ Φοινίκιαι -μέλαιναι δέ εἰσι — καὶ ἀποβρέχονται, ὡς προείρηται· μετὰ δὲ ἡμέρας δέκα ἐκλαμβάνεται τὸ ὑγρόν, καὶ ἐκ δευτέρου τε καὶ τρίτου ἐπιχεῖται τοῦ ἐκ τῶν στεμφύλων ἀποβρέγματος τὸ αὐτὸ μέτρον.

2 ὁμοίως δὲ ἐκ διαστημάτων ἐκλαμβάνεται τὸ τέταρτον καὶ πέμπτον ἀπόβρεγμα ὀξίζον, ᾧ ἀντὶ τοῦ ὄξους χρῶνται.

λεπτομερὴς δέ ἐστι καὶ φυσώδης καὶ κακοστόμαχος, ἀποστρέφων ὄρεξιν, εὐκοίλιος μέντοι καὶ οὐρητικός. κατασπᾷ δὲ καὶ ἔμμηνα καὶ γάλα μὲν δαψιλὲς ποιεῖ, αἷμα δὲ φαῦλον κατασκευάζει, καὶ ἐλεραντιάσεως ποιητικός ἐστιν ὡς καὶ τὸ ζῦθος.

3 ἔνιον δὲ καὶ ἁλῶν τοῖς ἓξ κεραμίοις ξέστας ἐμβάλλουσι δέκα, οἱ δὲ ἅλμης κεράμιον, δυσμετάβλητον καὶ εὐκοίλιον ἔσεσθαι διανοούμενοι. οἱ δὲ καὶ θύμον καὶ μάραθον προυποτιθέασι τῷ πυθμένι, εἶτα τὰς ἰσχάδας, καὶ ἐναλλὰξ τοῦτο ποιοῦσιν, ἄχρις οὗ πληρώσωσι τὸ ἀγγεῖον.

33 σκευάζεται καὶ ὁ ἐκ τῶν συκομόρμων ὡσαύτως. ὄξος δὲ γίνεται δριμὺ διὰ τὸ μὴ ἐξισχύειν τὴν δύναμιν αὐτῶν φυλάσσειν τὴν γλυκύτητα τοῦ ῥυέντος.

34 ὁ δὲ ῥητινίτης κατὰ τὰ ἔθνη σκευάζεται ποικίλως· 1 SIM. Pl. RIv 102 (e S. N.). 23 SIM. Pl. XIV 124. XXIII 46. Cels. II 24. 1 num. cap. χ𝒢q΄ Q: χ𝒢θ Di: λδ E τροχίτης L: trochin Pl: τραχύτης F : τραχίτης EF (ind.): κατορχίτης HDi: cacocru Dl δὲ om. QL δὲ οῖνος E 2 οὕτως ὡς ὁ φοινικίτης H διαφέρων (om. δὲ) E δὲ om. F 3 τοῦ om. QDi 4 λαμβάνονται om. H ad χελιδόνιοι cf. Pl. XV 71 5 λεγόμεναι E φοινίκειαι F: φοινικαί HDi καὶ ὠς προείρηται ἀποβρ. E 6 ι΄ Q 7 τε] δὲ E: om. Di ἐκ τρίτου E ἐκ τοῦ τῶν H 8 ἀποθλίμματος E δὲ, καὶ E 9 λαμβάνεται (sequ. ras. v. 21/2) E post τὸ del. τε (ut videtur) E2 δ΄΄ καὶ ε΄΄ F ὁμοίως ὀξίξον HDi 10 τοῦ om. E 13 μὲν addidi 14 ἐστι ποι- ητικός QDi πεπτικός L 15 q QE συνενβάλλουσιν ξέστας ι E: ξέστας ι ἐμβάλλουσιν Q 16 δυσμετάβλητος καὶ εὐκοίλιος Q 17 προστιθέασι HDi 18 ἰσχιάδας F 19 ἄχρις οὗ ἂν F: ἄχρη ἂν οὗ E: ἄχρις ἂν HDi 20 num. cap. χ𝒢ζ΄ Q: ψ Di: λε E δὲ καὶ QEDi συκομορρέων H: συκο- μώρων L οὕτως H 21 ad ἐξισχύειν cf. Ep. ad Eph 3, 18. 23 num. cap. κ𝒢η΄ Q: ψα Di: λq E ὁ δὲ ῥητινείτης οἶνος E καὶ κατὰ EDi τὰ om. LQ ἔσθη E σκευάζεται om. E ποικίλως addidi πλεονάζει δὲ ὁ ἐν Γαλατίᾳ διὰ τὸ ἀποξύνεσθαι τὸν οἶνον ἀπεπάντου μενούσης τῆς σταφυλῆς διὰ τὰ ψύχη, εἰ μὴ παραπλακείη πευκίνῃ ῥητίνῃ. κόπτεται δὲ σὺν τῷ φλοιῷ ἡ ῥητίνη, καὶ τῷ κεραμίῳ μείγνυται ἡμικοτύλιον· καὶ οἱ μὲν ἀπηθοῦσι μετὰ τὸ ἀποζέσαι, χωρίζοντες τὴν ῥητίνην, οἱ δὲ ἐῶσι· παλαιωθέντες δὲ γίνονται ἡδεῖς.

κεφαλαλγεῖς δὲ πάντες οἱ τοιοῦτοι καὶ σκοτωματικοί, πεπτικοὶ 2 μέντοι καὶ διουρητικοί, καταρροιζομένοις καὶ βήσσουσιν ἁρμόζοντες, κοιλιακοῖς, δυσεντερικοῖς, ὑδρωπικοῖς καὶ ῥοικαῖς γυναιξί, τοῖς τε ἐν βάθει εἱλκωμένοις ἔγκλυσμα. στυπτικώρετος μέντοι τοῦ λευκοῦ ἐστιν ὁ μελανίζων.

35 στροβιλίτης δὲ σκευάζεται ἐναποβρεχομένων τῷ γλεύκει στροβίλων προσφάτων τετρυγημένων καὶ τεθλασμένων· ποιεῖ δὲ τὰ αὐτὰ τῷ ῥητινίτῃ. ἐὰν δὲ γλυκεῖ ἐναποβρέξας τις τοὺς στροβίλους ἑψήσῃ, ἁρμόζει καὶ φθινώδεσιν ἱκανῶς πινόμενος.

36 ὁ δὲ κέδρινος ἢ ἀρκεύθινος ἢ κυπαρίσσινος ἢ δάφνινος ἢ πιτύινος ἢ ἐλάτινος σκευάζεται ὁμοίως· χρὴ γὰρ τὰ ξύλα νεότμητα σχίζοντας, ὅτε τὸν καρπὸν ἐκδίδωσι, τιθέναι πρὸς ἥλιον ἢ ἐν βαλανείῳ ἢ πρὸς πυρί, ὥστε συνιδρῶσαι, καὶ μίσγειν τῷ χοεῖ τοῦ οἴνου μνᾶν μίαν, καταστήσαντάς τε ἐᾶν δύο μῆνας, εἶτα μεταγγίζειν καὶ ἡλιάσαντας ἀποτίθεσθαι. πληροῦν δὲ δεῖ τὰ ἀγγεῖα ἐπὶ τῶν σκευαστῶν οἴνων· ἀποξύνει γάρ τὰ ἀπόκενα.

17 SIM. Pl. XIV 112 (e S. N.). 1 πλεονάζει ὠς ἐν γ. E ὁ om. QDi 2 τὸ ψύχειν Di: τὰ ψύγη F παραπλακῇ LQDi 3 ῥητίνῃ addidi ex E 4 ἀπιθοῦσι L: ἀπειθοῦσι F 8 τοῖς καταρροιξ. E 10 γυναιξί om. E τε E: δὲ reliqui ἡλκωμένοις LQDi 12 num. cap. χ𝒢θ΄ Q: ψβ Di: λζ E δὲ οἶνος E γλυκεῖ 13 τετρυ- γημένων E: ποιυ μένων (sic) L: recentes et maritimos Dl: om. reliqui 14 τῷ addidi γλυκεῖ FEDl: γλεύκει reliqui, cf. D. I 69, 4 p. 66, 9 17 num. cap. ψ΄ Q: ψγ Di: λη E ὁ δὲ δρύινος καὶ κέδρινος καὶ ἀρκεύ- θινος καὶ κ. καὶ δ. καὶ π. καὶ ἐλάτινος οἶνος Ε κέδινος ναρκωθινὸς L 20 ἥλιον βαλανείῳ ἢ πρὸς πυρὶ L: ἡλίῳ ἢ βαλανείῳ ἢ πυρί (πρὸς ἥλιον ἢ ἒν βαλανείῳ ἢ ὅλως πρὸς π. corr. H2): aut sole aut in balneo siccanda sunt Dl πρὸς om. Di τῷ πυρὶ E 21 χοὶ DiQ: χόει E μίαν om. E κτατή- σοντας L: κατασταθμίσαντας E: καταμίξαντας QDi: correxi 22 μῆνας δύο H: μῆνας Di: β΄ μῆνας F μνᾶς E ἀποθέσθαι E 23 δεῖ om. L σκευαστῶν Di: σκευασίμων LQ: σκενασιτῶν E 24 γὰρ] τε L, fort. δὲ ἀπο- κείμενα L

2 ἄθετοι μέντοι οἱ φαρμακώδεις οἶνοι τοῖς ὑγιαίνουσι. θερμαντικοὶ δὲ πάντες οὗτοι, οὐρητικοί, ὑποστύφοντες· ὁ μέντοι δάφνινος θερμαντικώτερος.

γίνεται δὲ καὶ ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν μειζόνων κέδρων οἶνος· δεῖ δὲ τῷ χοεῖ τοῦ γλεύκους ἡμιμναῖον κεκομμένων τῶν κεδρίδων μεῖξαι, ἡλιάσαι τε ἐφʼ ἡμέρας μ΄, μετὰ δὲ ταῦτα διυλίζειν καὶ μεταγγίζειν. γίνεται καὶ ὁ ἐκ τῶν ἀρκευθίδων τοῦ καρποῦ ὁμοίως τῷ κεδρίτῃ, τὰ αὐτὰ ποιῶν.

37 κεδρίτης δὲ γίνεται οὕτω· κεδρίαν πλύναντες ὕδατι γλυκεῖ διακλύζουσιν ἕκαστον κεράμιον κυάθῳ ἐνί, καὶ οὕτως πληροῦσι γλεύκους.

θερμαντικὸς δὲ καὶ οὗτος γίνεται καὶ λεπτυντικός, βηχὶ παλαιή ἁρμόζων δίχα πυρετῶν καὶ πόνοις θώρακος καὶ πλευρῶν, στρόφοις, ἕλκεσι τοῖς ἐν κοιλίᾳ καὶ ἐντέροις, ἐμπυικοῖς, ὑρωπικοῖς, ὑστερικαῖς· ποιεῖ καὶ πρὸς ἕλμεις καὶ πρὸς ῥίγη, βοηθεῖ καὶ θηριοδήκτοις καὶ ἑρπετὰ κτείνει, ὠταλγίας τε ἐνσταζόμενος ἰᾶται.

38 ο ἶνος πισσίτης σκευάζεται διὰ πίσσης ὑγρᾶς καὶ γλεύκους· δεῖ δὲ τὴν πίσσαν πλύνειν πρῶτον μὲν θαλάσσῃ ἢ ἅλμῃ ἐφʼ ἱκανόν, μέχρι ἄν λευκανθῆ, καὶ ἡ θάλασσα καθαρὰ ἀπορρέῃ, ἔπειτα ὕδατι γλυκεῖ, καὶ τοῖς ὀκτὼ χοεῦσι μίσγειν 4 SIM. Pl. XIV 112 e S. N.). 9 SiM. Pl. l. s. XXIII 52. 18 SIM. Col. r. r XII 23; Plut. quaest. conv. V 3 (676 C); Pl. XXIII 46 sq. 18 EXC. Orib. I 403 D. (οἶνος — ἄοθματα). 2 οὗτοι om. HDi καὶ ὑποστύφοντες E 3 θερμαντικώτατος Ε 4 nov. cap. (λθ) nc. E κεδρίδων LE, at cf. D. I 77, 4 (77, 24) Pl. XXIV 24 τῶν κεδρίδων τῶν μειζόνων E εἰς τὸν χοῦν E κεδρίνων F 6 ἐᾶσαί τε ἐπὶ ἡμ. E 7 a γίνεται cap. μ inc. E ἐκ τοῦ τῶν ἀρκ. καρποῦ Spr. ὁ addidi 8 καὶ τὰ αὐτὰ E 9 num. cap. ψά Q: ψε Di: μα E δὲ ρῖνος E οὕτως FE: ρὕτω reliqui 12 οὕτως E 13 καὶ addidi 15 ὑδρωπικσῖς ἐμευικοῖς E ποιεῖ—ῥίγη om. QL, superscr. H2: verba D. esse testatur Dl ἕλμις E: ἕλμινς Di: ἐλμινθας H2 πρὸς (alt.) fort. delendum, cf. D. vol. II praef. XXI 16 καὶ (Pr.) om. HDi καὶ (alt.) om. Di ὠταγίαν E 18 num. cap. ψβ΄ Q: ψq Di: μβ E κισσίτης δὲ οῖνος 0rib. κισσινεί- της E post σκευάζεται del. οὕτως E2 19 πρῶτον πλύνειν θαλ. QDi ἢ om. L 20 ἄχρι ἂν 0rib.: ἄχρη οὗ E: μέχρις ἂν QDi 21 η 0rib.EFDi οὐγγίας β΄ πίσσης καὶ ἐᾶν, μετὰ δὲ τὸ ἀναζέσαι καὶ καταστῆναι μεταγγίζειν.

ἔστι δὲ θερμαντικός, πεπτικός. σμηκτικός, ἀνακαθαρτικός, 2 εὔθετος τοῖς περὶ θώρακα, κοιλίαν, ἧπαρ, σπλῆνα, ὑστέρας πόνοις δίχα πυρετοῦ καὶ χρονίοις ῥεύμασι καὶ ἑλκώσεσι τῶν ἐν βάθει· ποιεῖ καὶ πρὸς βῆχας, βραδυπεψίας, πνευματώσεις, ἄσθματα, καὶ πρὸς στρέμματα δὲ μᾶλλον τοῦ ὄξους μετʼ οἰσυπηρῶν ἐρίων.

39 ἀψινθίτης δὲ ποικίλως σκευάζεται· οἱ μὲν γὰρ τοῖς μη΄ ξέσταις ~~τῷ Ἰταλικῷ κεραμίῳ~~ γλεύκους μείξαντες ἀψινθίου Ποντικοῦ λίτραν μίαν ἕψουσι, μέχρι τὸ τρίτον ἀπολειφθῇ· ἔπειτα προσεπιχέαντες γλεύκους ξέστας ἐνενήκοντα καὶ ἀψινθίου ἡμίλιτρον καὶ ἐπιμελῶς μείξαντες καταγγίζουσι, κατασταθέντα δὲ διυλίσαντες ἀποτιθέασιν. οἱ δὲ μνᾶν ἀψινθίου τῷ μετρητῇ τοῦ γλεύκους ἐμβρέχουσιν ἐπὶ μῆνας τρεῖς· οἱ δὲ μνᾶν ἀψινθίου εἰς τὸ κεράμιον καθιᾶσι, κόψαντες καὶ ἐνδήσαντες εἰς ὀθόνιον ἀραιὸν ἐπὶ μῆνας δύο.

οἱ δὲ ἀψινθίου 2 τρεῖς οὐγγίας, ἔνιοι δὲ τέσσαρας, καὶ νάρδου Συριακῆς, κιναμώμου, κασσίας, καλάμου, σχοίνου ἄνθους, ἐλάτης φοινικίνης 9 SIM. Pl. XIV 109 (e S. N.) XXIII 52; Col. r. r. XII 35, Geop. VIII 21. 9 EXC. 0rib. I 404 D. (ἀψινθίτης — ἀποτιθέασιν, ἔστι δὲ — ἐπεχόμενα). 1 οὐγγίαν πίσσης Orib.: οὐγκίαν μίαν πίσσης ἢ β Ε: οὐγγίαν πίσσης ἢ δύο Di: dimidia uncia picis Dl 2 μεταγγίζειν Orib.: καταγγίζειν reliqui 3 σμη- κτικός om. L 4 καὶ κοιλίαν 0rib E καὶ ἧπαρ καὶ σπλῆνα E καὶ ὑστέρας HDi ὑστέραν LF, at cf. Pl. XXIIΙ 47 vulnarum dolori, si sine febre sint 5 πόνους Di: πόνον E δίχα δὲ E τοἴς χρονίοις E τῶν] τοῖς Di 6 ἐμ- πνευματώσεις Orib. 7 post μᾶλλον 4 litt. (μετὰ? ) del. E2 τοῦ ὄξους om. QDi 9 num. cap. ψγ΄ Q: ψζ Di. ιγ E, cf. D. II 23, 3 (31, 7) δὲ οἶνος E 10 εἰς μη΄ ξέστας Orib.: τοῖς μ΄ καὶ η΄ ξέσταις Di ἰταλικοὺς ἐν κεραμίῳ Orib. τῶ ἰταλικῶ κεραμίω (κεράμω F) ΕF : τῶν ἰταλικῶν κεράμων (κεράμω H, κερα- μίων Di) LHDi: glossam delevi coll. Orib. V 84 τό Ἰταλικὸν κεράμιον ἔχει ξέστας μη΄ γλεύκους addidi coll. Pl. XIV 109 11 μίαν] α QDi: om. 0rib. μέχρι οὗ E ἀπολει (sic)F: ἀποληψῆ E 12 εἶτα Orib. γλεύκουες ὄξους Di ἐννενήκοντα LQDl: ἕξ 0rib.: q E: Di 13 ἡμιλίτριον E καὶ addidi 14 διυλίζουσιν DiQ: διυλίσαντες ἀποτίθενται E οἱ δὲ — μῆνας τρεῖς om. H: οἱ δὲ — ἐμβρέχου- σιν om. E: οἱ δὲ μνᾶν ἀψ. εἰς τὸ κεράμιον καθιᾶσι καὶ τῷ μετρητῇ τοῦ γλ. ἐμ- ρέχονσι κόψαντες Di, at cf. Dl 16 post κεράμιον add. τοῦ γλεύκους E 17 εἰς om. LQ ἐῶσιν ἐπὶ Di δύο] β HEDi 18 v Γο E: τρεῖς οὐγγ. Q: νὐγγ. γ΄ Di τέσσαρας] δ HEDi 19 σχίνου ἄνθους, καλάμου Di φοινίκης Di κίνης ἀνὰ οὐγγίας β΄ καθιᾶσιν εἰς μετρητὴν γλεύκους ἐν ὄλμῳ κόψαντες καὶ σφηκώσαντες ἐῶσι δίμηνον· εἶτα διυλίσαντες καὶ καταγγίσαντες ἀποτίθενται. οἱ δὲ εἰς γλεύκους μετρητὴν νάρδου Κελτικῆς δραχμάς ιδ΄ καὶ ἀψινθίου δραχμάς μ΄ καθιᾶσιν, ἐν ὀθονίῳ δήσαντες, καὶ μεθʼ ἡμέρας μ΄ μεταγγίζουσιν.

3 οἱ δὲ εἰς κ΄ ξέστας τοῦ γλεύκους λίτραν μίαν ἀψινθίου ἐμβάλλουσι καὶ πιτυίνης ῥητίνης ξηρᾶς οὐγγίας β΄· μετὰ δὲ ἡμέρας δέκα διυλίσαντες ἀποτίθενται.

ἐστι δὲ εὐστόμαχος, οὐρητικός, ἡπατικοῖς νεφριτικοῖς ἰκτερικοῖς χρήσιμος, καὶ βραδυπεπτοῦσιν ἀνορέκτοις κακουμένοις στόμαχον, καὶ πρὸς ὑποχονδρίων τάσιν χρόνιον καὶ ἐμπνευματώσεις, ἕλμινθας στρογγύλας, ἔμμηνα ἐπεχόμενα, πρός τε ἰξίας πόσιν πλεῖστος ποθεὶς καὶ ἐξεμούμενος ἁρμόζει.

40 ὑσσωπίτης δὲ ὁ ἐκ τοῦ Κιλικίου ὑσσώπου κάλλιστός ἐστι, σκευάζεται δὲ ὁμοίως τῷ ἀψινθίτῃ· δεῖ δὲ τῷ κεραμίῳ τοῦ γλεύκους λίτραν μίαν τοῦ ὑσσώπου κεκομμένων τῶν φύλλων προσδιδόναι, ἐνειλοῦντας εἰς ὀθόνιον ἀραιόν· συγκαθίενται δὲ λιθάρια, ἵνα τῷ πυθμένι προσκαθίσῃ ὁ ἔνδεσμος. μετάγγιζε δὲ μεθʼ ἡμέρας μ΄ διυλίζων.

2 ἁρμόζει δὲ πρὸς τὰ ἐν θώρακι καὶ πλευρῷ καὶ πνεύμονι πάθη καὶ βῆχας παλαιὰς καὶ ἄσθματα. ἐστι δὲ καὶ οὐρητικός, καὶ στροφουμένοις ἁρμόζει, πρός τε ῥίγη τὰ ἐν ταῖς περιόδοις· κινεῖ δὲ καὶ ἔμμηνα.

14 SIM. Pl. XIV 109; Col. r r. XII 35; Geop. VIII 15. 1 οὐγγ. β QDi: Γο β E καὶ εἰς ὅλμον Di ἐν ὅλυῳ E: ὅλην δὲ Q: de L non constat 2 δίμηνον ἢ τρίμηνον Di: duobus mensibus Dl 3 καταγ γίσαντες LF : μεταγγίσαντες reliqui πετρητὴν ἕνα E 4 δραχμὰς ιδ F: ιδ Ε: ιδ΄ HDi: δραχμὰς μ L μ Ε: μ΄ ΗDi μ΄ βάλ- λουσιν (om. ἐν — μεταγγ.) Di 5 μετὰ E 6 κ ξέ . H: τοὺς κ΄ ξέ . Di τοῦ γλεύκους Di: om. reliqui ἀψινθίου λίτραν (om. μίαν) E 7 ξηρᾶς ῥητίνης Di 9 διουρητικός 0rib, post οὐρητικὸς habet χρήσιμος βραδυπεπτοῦσιν ἡπατικοῖς τε νεφρ. καὶ ἰκτ. ἀνορέκτοις Di 10 χρήσιμος δὲ L κακουμένοις στόμαχον om, Orib.: ἀλγοῦσιν στόμαχον E 11 πολυχρόνιον E: χρονίαν 0rib. πρὸς ἐμπνευματώσεις 0rib.: πνευματώσεις Di 12 ἰξίας QL: ἠξία ///////(σ del.) E2: ἰξίου Di 13 ἁρμόζει om. E 14 num. cap. ψδ΄ Q: ψη Di: μδ E ὑσσωπίτης οἶνος ὁ E 16 μίαν om. E: α Di κεκομμένων scripsi Spr. duce: κεκομμένου libri 17 συγκαθίεται δὲ λιθάριον E 19 διʼ ἡμέρας H 21 βῆχάς τε (om. καὶ) Di ἄσθματα E: ἆσθμα reliqui καὶ (tert.) om. E 22 ταῖς om. QDi, om. add. E (pr. m.)

41 καὶ ὁ χαμαιδρυίτης ὁμοίως τῷ ὑσσωπίτῃ σκευάζεται, θερμαντικὸς ὢν καὶ διαλυτικός, ἁρμόζων σπασμοῖς, ἰκτέροις, ὑστερῶν πνευματώσεσι, βραδυπεψίαις, ὕδρωπι ἀρχομένῳ. ἀμείνων δὲ παλαιούμενος γίνεται.

42 σκευάζεται καὶ ὁ στοιχαδίτης ὁμοίως. δεῖ δὲ τοῖς q΄ χοεῦσι μνᾶν μίαν στοιχάδος προσδιδόναι. διαλύει δὲ πάχη καὶ πνευματώσεις καὶ πόνους πλευρᾶς καὶ νεύρων καὶ καταψύξεις· δίδοται καὶ ἐπιλημπτικοῖς ὠφελίμως μετὰ πυρέθρου καὶ σαγαπηνοῦ.

43 γίνεται καὶ ὄξος διὰ στοιχάδος πρὸς τὰ προειρημένα, ἐναποβρεχομένης ὄξει τῆς πόας, ὡς προείρηται. ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ αὐτά.

44 γίνεται δὲ καὶ ἐκ κέστρου τοῦ ψυχροτρόφου οἶνος. δεῖ δὲ λαμβάνειν τὴν πόαν σπέρματος πλήρη πεπείρου σὺν τοῖς κλάδοις καὶ μνᾶν μίαν βάλλειν εἰς οἴνου χοεῖς β΄, ἐᾶν τε ἑπτὰ μῆνας καὶ οὕτω μεταγγίζειν.

ποιεῖ δὲ πρὸς πολλὰ τῶν ἐντός, πρὸς ἅπερ καὶ ὁ θάμνος αὐτῆς. καὶ καθόλου πάντες οἱ σκευαστοὶ οἶνοι ἀναλαμβάνουσι τὴν δύναμιν τῶν μειγμάτων, διὸ τοῖς τάς ἐκείνων ἐπιγινώσκουσι φύσεις εὐχερὲς καὶ τὰς τῶν οἴνων δυνάμεις συμβάλλειν· τοῖς ἀπυρέτοις μέντοι ἐστὶν ἡ τῶν οἴνων χρῆσις, καὶ ὄξος δὲ ἐξ αὐτοῦ γίνεται πρὸς τὰ ἐοικότα πάθη χρησιμεῦον.

45 τραγοριγανίτης· τραγοριγάνου δ΄ εἰς γλεύκους 1 SIM. Pl. XIV 112 (e S. N.). 5 SIM. Pl. XIV 111 (e S. N.). 13 SIM. Pl. XXV 84 (e S. N), cf. Pl. XIV 101 (qui κέγχρου pro κέστρου legisse videtur). 23 SIM. Pl. XIV 111 (e S. N.). 1 num cap. ψέ Q: ψθ Di. με E χαμαιδρυίτης οἶνος E 2 σπασμοῖς καὶ LQDi ἰκτέρω E 3 ὑστερικαῖ QDi: om. E 4 γίνε εται om. E 5 num. cap. ψρ΄ Q: ψι Di: μq E ὁ addidi ex E post στοιχ. add. οἶνος E 6 μίαν om. E στυχάδος L διδόναι Di 7 δὲ καὶ HDi 10 num. cap. ψζ΄ Q: ψια Di: cap cont. E δὲ καὶ εἰρημένα QDi 13 num. cap. Q: ψιβ Di: μζ E οἶνος ψυχροτροφίτης (in ind) F δὲ om. QLDi ψυχοτρόφου QLDi, cf. D. IV 1 (167) 15 μίαν om. E χόεας E χόας QDi 16 ζ E οὕτως FE 17 πρὸς ἅπερ] καθάπερ Di 19 διὸ καὶ E ἐπεγνωκόσιν QEDi 20 τοῖς om. EDi 21 ἀπυρέτων EDi μὲν L 22 αὐτῶν E ἐοικότα] προειρημένα E 23 num. cap. ψθ΄ Q: ψιγ Di: μη E post τραγοριγανίτης add. οῖνος E οὐγγ. δ Η ξέστας δ΄ ἐν ὀθονίῳ χάλα πρὸς μῆνας τρεῖς καὶ μετάγγιζε· ἁρμόζει στρόφοις, σπάσμασι, ῥήγμασι, πόνοις πλευροῦ, πνευμάτων διαδρομαῖς, δυσπεψίαις.

46 οἶνος διὰ βουνίου· βουνίου δραχμάς β΄ κόψας κάθες εἰς κοτύλας δ΄ γλεύκους, καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως ποίει ἁρμόζει δὲ στομαχικοῖς, κεκοπωμένοις δι᾿ ὁπλομαχίαν ἢ ἱππασίαν πολλήν.

47 δικταμνίτης· δικτάμνου δ΄ εἰς κοτύλας γλεύκους η΄ ἀπόβρεχε ὁμοίως. ποεῖ δὲ ἀσωμένοις στόμαχον, ἄγει καὶ ἔμμηνα καὶ λόχια.

48 ὁ διὰ πρασίου· πρασίου τοῦ ἀκμαίου φύλλων κόψας χοίνικας β΄ κάθες εἰς μετρητὴν γλεύκους, καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως ποίει· ἁρμόζει τοῖς περὶ θώρακα καὶ πρὸς ὅσα καὶ τὸ πράσιον.

49 θυμίτης· θύμου κεκομμένου καὶ σεσησμένου ρ΄ ἐνδήσας εἰς ὀθόνιον κάθες εἰς γλεύκους κεράμιον.

ἁρμόζει πρὸς δυσπεψίας, ἀνορεξίας, δυσενεργείας, νεύρων, πόνους ὑποχονδρίων, φρίκας χειμερινάς καὶ πρὸς ἰοβόλα τὰ ψύχοντα καὶ πήττοντα.

50 θυμβρίτης ὁμοίως σκευάζεται καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ ποιεῖ, πρὸς ἃ καὶ ὁ θυμίτης.

4 SIM. Pl. XIV 106 (e S. N.). Pl. XXIII 52. 7 SIM. Pi. XIV 111 (e S. N.). 10 SIM. Pl. XIV 105 (e S. N.). 13 SIM. Pl. XIV 111 (e S. N.). 13 EXC. 0rib. I 405 D. (θύμου — σήποντα). 18 SIM. pl. XIV 105 (e S. N.). 1 γ FE 2 πνεύμασι· σπάσμασι Di 4 num. cap. ψί Q: ψιδ Di: μθ E δραχμὰς F: vel vel re- liqui κάθη E 5 κοτύλας γλεύκους Di 6 πολλήν HDi: om. reliqui 7 nnm. cap. ψια΄ Q: ψιε Di: v E δικταμνίτης οἶνος E δ΄] α Di εἰς ////// κοτύλας η γλεύκους Ε2: εἰς γλεύκους κοτύλας η Di 8 δὲ καὶ E καὶ λόχεια καὶ ἔμμηνα Di 9 λόχεια HDi 10 num. cap. ψιβ΄ Q: ψιq Di: va E om. F πρασίτης οἶνος· πρα- σίτου E 11 ἄλλα δὲ E 12 ἁρυόζει δὲ HDi a voce καὶ rursus incipit P (fol. 150) πρὸς om. H καὶ (alt.) addidi ex E 13 num. cap ψιγ΄ Ο: ψιζ Di: νβ E θυμίτης οἶνος E σεσηυένου H δραχμὰς ἑκατὸν Orib.: ρ PF: ι Ε: οὐγγίας ρ΄ ΗD: centum Dl 14 δήσας Orib. 15 δυσενεργείας 0L: δυσεργίας 0rib.: δυσερευγμίας E πό- νους νεύρων Di νεύρων πόνους· ὐποχονδρίων φρίκας καὶ ῥίγας χ. Ε: δυσερ γίας νεύρων, πόνους ὑποχονδρίων 0rib. 16 τὰ om. 0L 17 σήποντα καὶ ψύχοντα Di σήποντα Orib.: πήσοντα H: τὰ τῷ σήπειν ἀναιροῦντα E2 18 num. cap. ψιδ΄ Ο: ψτη Di: νγ E θ. οἶνος E 19 πρὸς ὅσα E θυμίτης οἶνος E

51 οἶνος ὀριγανίτης διʼ ὀριγάνου Ἡρακλεωτικῆς σκευάζεται ὁμοίως τῷ θυμίτῃ, ποιῶν πρὸς τὰ αὐτά.

52 οἶνος καλαμινθίτης, γληχωνίτης, ἀβροτονίτης ὁμοίως σκευάζονται τῷ διὰ θύμου, ποιοῦσι δὲ στομαχικοῖς καὶ ἀνορεκτοῦσι καὶ πρὸς ἔκτερον· οὐρητικοὶ γάρ εἰσιν.

53 οἶνος κονυζίτης ὁμοίως σκευάζεται· ἔστι δὲ πάντων μᾶλλον θηριακός.

54 οἶνος ἀρωματίτης οὕτως σκευάζεται· φοίνικος, ἀσπαλάθου, καλάμου, νάρδου Κελτικῆς, ἑκάστου χοίνικα λειώσας φύρασον γλυκεῖ, καὶ ποιήσας εὐμεγέθεις μάζας βάλε εἰς γλεύκους αὐστηροῦ ξέστας εἴκοσι καὶ ἔασον ἡμέρας μ΄, σφηκώσας τὸ ἀγγεῖον, εἶτα διυλίσας ἀποτίθεσο. ἢ καλάμου ὁλκὰς 𝔮΄, φοῦ δραχμὰς ἑπτά, κόστου δραχμάς β´, νάρδου Συριακῆς δραχμάς 𝔮´, κασσίας δραχμὰς η´, κρόκου δραχμὰς δ´, ἀμώμου δραχμάς ε´, ἀσάρου δραχμὰς δ´, λειώσας καὶ ἐν ὀθονίῳ δήσας χάλασον εἰς πετρητὴν γλεύκους, καὶ μετὰ τὸ ἀποζέσαι τὸν οἶνον μετάγγιζε.

ποιεῖ δὲ πρὸς πόνους θώρακος, πλευροῦ, πνεύμονος, δυσουρίαις, 2 ῥίγεσιν, ἐμμήνοις ἐπισχεθεῖσι καὶ τοῖς διὰ κρυμῶν ὁδεύουσιν ἁρμόζει πινόμενος καὶ πρὸς τοὺς πάχος γεννῶντας· περιποιεῖ δὲ καὶ εὔχροιαν, ὑπνωτικός τέ ἐστι καὶ ἀνώδυνος, τοῖς περὶ κύστιν καὶ νεφρούς ἁρμόζων πάθεσιν.

3 SIM. Pl. XIV 105 (e S; N.); Geop. VIII 7. 6 SIM. Geop. VIII 10; Pl. XIV 105. 8 SIM. Pl. XIV 107. 115 (e S. N.). 1 num. cap. ψιε´ O: ψιθ Di: νδ E ὀριγανίτης οἶνος E οἶνος om. Di ὀρειγανίτης P δι᾿ om. E ὀρειγάνου P ἡρακλειωτικῆς P (at cf. D. III 27): ἡρακλεωτικοῦ H 3 num. cap. ψι𝔮´ O: ψκ Di: νε E οἶνος om. Di γληχονίτης P 4 σκευάζονται E: σκευάζεται reliqui 6 num. cap. ψιζ´ O: κκᾱ Di (sic): ν𝔮 E post κονυζίτης add. οἱ δὲ ἀμαρακίτην E 8 num. cap. ψιη´ O: om. Di: νζ E ὁ δὲ ἀρωματίτης οἶνος (οἶν. om. Di) EDi 10 γλυκεῖ OLDl: γλεύκει E, cf. Pl. l. s. βάλλε F 11 κἴκοσι PL: κ´ FE: ιβ´ HDi 12 ἢ PL.: ἄλλως E: σκευάζετα δὲ καὶ ἄλλως QDi: alii vero sic conficiunt Dl 𝔮] ῆ QDi: ζ. VII Di: ⩹ ⩹ 𝔮· οἱ δὲ ⩹ ⩹ δ E φοῦ] φοίνικος E 13 ⩹ ⩹ ζ E: ζ´ HDi (ut ubique): δραχμὰς ζ´ F post δραχμὰς β´ add. φοῦ ⩹ ⩹ ζ E 14 ἀμώμου ⩹ ⩹ ε· κασίας ⩹ ⩹ ῆ· κρόκου E 15 ἀσάρου — δ om. E ταῦτα ὁμοῦ λειώσας Dl λειώσας ὁμοί(ι in ras.)ως ἐν ὀθ. E 16 κατάγγιζε Q 17 δυσουρίας L δυσουρίαις τε καὶ Di 18 ἐμμηνίοις Di διὰ κρυμῶν PL: διακρύων E: διὰ κρυμὸν reliqui 19 ἁρμόζει addidi e Di ποιεῖ OL 21 νεφροις OLDi

55 σκευάζεται δὲ οἶνος πρὸς κατάρρους, βῆχας, ὠμότητας, ἐμπνευματώσεις, πλάδον στομάχου· σμύρνης ⋖ β´, πεπέρεως λευκοῦ ⋖ α´, ἴρεως ⋖ 𝔮´, ἀνήθου ⋖ γ΄, ὁλόκοπα ἐνδήσας εἰς ὀθόνιον κάθες εἰς ξέστας ἓξ οἴνου. μετὰ δὲ τὴν τρίτην διυλίσας ἀποτίθεσο εἰς λάγυνον καὶ πότιζε μετά περίπατον, διδοὺς ἄκρατον, κύαθον ἕνα.

56 ὁ δὲ νεκταρίτης σκευάζεται σκευάζεται ἐκ τοῦ Ἑλενίου, ὃ ἔνιοι Μηδικήν, οἱ δὲ σύμφυτον, οἱ δὲ Ἰδαῖον φλόμον, οἱ δὲ Ὀρέστιον, οἱ δὲ νεκτάριον καλοῦσιν· Ἑλενίου ῥίζης ξηρᾶς ⋖ ν΄ ἐνδήσας εἰς ὀθόνιον κάθες εἰς χοεῖς ἓξ γλεύκους, καὶ μετὰ τρεῖς μῆνας ἀπόχει. ποιεῖ δὲ πρὸς στόμαχον, θώρακα· ἄγει δὲ καὶ οὖρα.

57 ὁ δὲ διὰ Συριακῆς νάρδου καὶ Κελτικῆς καὶ μαλαβάθρου σκευάζεται οὕτως· ἑκάστου τούτων ἡμιμναῖον λαβὼν εἰς δίχουν γλεύκους κάθες, καὶ μετά μῆνας δύο διύλιζε· δίδου δὲ κύαθον ἕνα πρὸς τρεῖς ὕδατος νεφριτικοῖς, ἰκτερικοῖς, ἡπατικοῖς, δυσουροῦσιν, ἀχροοῦσι, στομαχικοῖς. οἱ δὲ ἀκόρου Γο β´, Κελτικῆς νάρδου Γο γ´ ἐν κεραμίῳ γλεύκους σκευάζουσιν.

1 SIM. Pl. XIV 103 (e S. N.). 7 SIM. Pl. XIV 108 (e S. N.). 13 SIM. Pl. XIV 108. 1 num. cap. ψιθ´ O: ψκβ Di: νη E οἶνος κατορροικός F (in ind.) σκευάζεται δὲ ἄλλος ἀρωματίτης πρὸς E 2 καὶ πλάδον Di πλάδου PF οὐγγίας (comp. scr.) β´ H 3 οὐγγίας α´ H ἴρεος QL: εἴρεως E ⋖ 𝔮 PFL: ⋖ ᾱ· οἱ δὲ ⋖ ⋖ 𝔮 E: οὐγγίας 𝔮 H ἀνήθου HDl: ἀνοθου P: ἀνίθου FL: ἀννίσου Di: ἀνίθου ⋖ ⋖ γι· ἀννήσου ⋖ ⋖ γ (varia lectio) E ⋖ γ] οὐγγίας γ´ H ταῦτα ὁλόκοπα Di 4 εἰς ὀθόνιον om. E 𝔮 QEDi τὴν superscr. E2: om. Di 5 λαγύνιον E post περίπατον habet E κύαθον ἕνα διδοὺς εὔκρατον τοῦ αὐτοῦ οἴνον 7 num. cap. ψκ´ O: ψκγ Di: νθ E νεκταρίτης οἶνος E ἐλεινείου P 8 ἰδέαν E: ἰδαῖον reliqui, ad rem cf. D. I 28 (31) 9 ⋖ Ν P: ⋖ ⋖ Ν E: οὐγγίας n L: oýggqiaw μ (sic) H: ⩹ (numerus legi non potest) F: ε Di, cf. Pl. l. s. ἔνδησον Q: δήσας L 10 καθήσας F εἰς ἓξ γλεύκους L: εἰς 𝔮΄΄ χοεῖς γλεύκους F: εἰς χόας ἓξ γλ. Di χόας HDi 11 καὶ θώρακα· καὶ οὖρα ἄγει E 13 num. cap. ψκα΄ O: ψκδ Di: ξ E οἶνος ναρδίτης F (in ind.) νάρδου οἶνος· κελτικῆς E συρικῆς Di 14 μαράθρου Q τούτων om. Di ἡμίμναιον E: ἥμιμνον Di 15 β΄΄ FEDi 16 καὶ κύαθον E ἕνα om. E ὕδατος ποιεῖν Di 17 ἡπατικοῖς ἐκτερικοῖς E ἀχριοός E: ἀχρουσι P 18 οὐγγίας QL οὐγγ. η΄ ἢ β΄ Di κελτικῆς δὲ E οὐγγίας QL σκευάζεται F

58 ἀσαρίτης· ἀσάρου ⋖γ´ κάθες εἰς γλεύκους κοτύλας δώδεκα ὁμοίως. ἐστι δὲ οὐρητικός, ὑδρωπικοῖς ἁρμόζων, ἰκτερικοῖς, ἡπατικοῖς, ἰσχιαδικοῖς.

59 ὁ διὰ τῆς ἀγρίας νάρδου· ἀγρίας νάρδου τῆς ῥίζης προσφάτου λείας σεσησμένης κάθες ⋖ η´ εἰς χοῦν γλεύκους ὁμοίως πρὸς μῆνας δύο· χρήσιμος ἡπατικοῖς, δυσουροῦσι, στομαχικοῖς, πνευματουμένοις.

60 δαυκίτης· δαύκου τῆς ῥίζης ὁλοκόπου δραχμὰς ξ´ εἰς γλεύκους κεράμιον κάθες ὁμοίως καὶ μετάγγιζε. ποιεῖ δὲ πρὸς πόνους θώρακος, ὑποχονδρίων, ὑστέρας· ἄγει ἔμμνα, ἐρυγὰς κινεῖ καὶ οὖρα· ἁρμόζει βηχί. σπάσμασι, ῥήγμασιν.

61 ἐλελισφακίτης ὁμοίως· ἐλελισφάκου ⋖ ο´ εἰς γλεύκους ἀμφορέα, ὅ ἐστι κεράμιον, κάθες. ποιεῖ δὲ πρὸς νεφρῶν πόνους καὶ κύστεως καὶ πλευρῶν, αἵματος ἀναγωγάς, βηχί, ῥήγμασι, σπάσμασι, θλάσμασιν, ἐμμήνοις ἐστεγνωμένοις.

62 πανακίτης· πάνακος ⋖ ι´ εἰς χοέα γλεύκους καθεὶς ὁμοίως μετάγγιζε. ποιεῖ σπάσμασι, ῥήγμασι, θλάσμασιν, ὀρθοπνοίαις, 1 SIM. Pl. XIV 111; Geop. VIII 6. 4 SIM. Pl. XIV 106 (e S. N.). 8 SIM. Pl. XIV 111 (e S. N.). 12 SIM. Pl. XIV 111. 16 SIM. Pl. XIV 111. 1 num. cap. ψκβ´ O: ψκε Di: ξᾱ E ἀσαρίτης οἶνος σκευάζεται οὕτως E ⋖ γ P: ⋖ ⋖ ῑ EDl: οὐγγίας γ reliqui post γ´ add. οἱ δὲ Γο ιβ E 2 δώδεκα P: ῑᾱ E: ιβ reliqui διουρητικός E: ὑδρωπικοῖς οὐρητικοῖς H ὁμοίως ὑδρωπικοῖς E ἁρμόζων καὶ ἰκτεριώδεσιν Die 4 num. cap. ψκγ´ O: ψκ𝔮 Di: ξβ E διὰ δὲ τῆς ἀγρίας νάρδου· τῆς ῥίζης E νάρδου ἀγρίας τῆς ῥ. QDi 5 λείας PE: λειώσας reliqui σεσημμένης H κάθες εἰς (ditt.) E ⋖ η P: ⋖ ⋖ η ἢ ιβ E: οὐγγίας η´ reliqui γλεύκους om. PE: superscr. E2 6 πρὸς] addidi ex E: καὶ ἔα QLDi δυσουριῶσιν E 7 πνευματουμένοις, στομαχικοῖς Di 8 num. cap. ψκδ´ O: ψκζ Di: ξγ E δαυκίτης οἶνος E δραχμὰς ξ P: ⋖ ⋖ ζ EDl: δραχμὰς 𝔮 FL: ⋖𝔮´ HDi 9 κάθιε E 11 καὶ βηχὶ ῥήγμασιν σπ. E 12 num. cap. ψκε´ O: ψκη Di: ξδ E ἐλελ. οἶνος E ὁμοίως post ⋖ ο coll. E ⋖ ο P: ⋖ ῆ EDiDl: οὐγγ. comp. scr.) ο´ reliqui ὁμοίως εἰς Di 13 ὅ ἐστι κεράμιον om. EDi, fort. delenda κάθιε E 14 καὶ addidi ex E βῆχα, ῥήγματα, σπάσματα, θλάσματα, ἔμμηνα ἐστεγνωμένα HDi, 15 θλάσμασιν om. mg. add. E 16 num. cap. ψκ𝔮´ O: ψκθ Di: ξε E πανακίτης οἶνος· σκευάζεται οὕτως E οὐγγ. (comp. scr.) ι´ HDi χόα HDi: χοῦν E κάθιε ὁμοίως καὶ κατάγγιζε E 17 ὀρθοπνοίαις QDi: ὀρθοπνοικοῖς reliqui (ὀρθόπνοιαν P in mg.) λεπτυντικὸς πάχους σπληνός. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς στρόφους, ἰσχιάδας, βραδυπεψίας, καταμήνια ἄγει καὶ ἔμβρυα, ὑδρωπικοῖς τε καὶ θηριοδήκτοις ἁρμόζει.

63 ἀκορίτης δὲ καὶ ὁ ἀπὸ γλυκυρρίζης σκευάζεται ὁμοίως· δεῖ γὰρ ἑκάστου ⋖ π´ εἰς χοεῖς 𝔮´ πρὸς μῆνας γ´ ἀποβρέχοντα μεταγγίζειν. ποιοῦσι δὲ πρὸς πλευράν καὶ θώρακα, κινοῦντες καὶ οὔρησιν.

64 σελινίτης· σελίνου σπέρματος ὡρίμου νέου σεσησμένου ⋖ ο΄ ἐνδήσας εἰς ὀθόνιον βάλε εἰς κεράμιον γλεύκους ὁμοίως. ποιεῖ δὲ ὄρεξιν, καὶ στομαχικοῖς δὲ ἁρμόζει καὶ δυσουροῦσιν· ἐστι δὲ καὶ εὔπνους.

65 καὶ μαραθίτης δὲ καὶ ἀνήθινος καὶ πετροσελινίτης ὁμοίως σκευάζονται, πρὸς τὰ αὐτὰ ποιοῦντες.

66 σκεύαζεται καὶ δι᾿ ἁλὸς ἄνθους οἶνος, καθαρτικώτερος τοῦ διὰ θαλάττης. κακοῖ δὲ φάρυγγα, νεφρούς, κύστιν, στόμαχον, ὅθεν οὔτε πρὸς ὑγίειαν οὔτε πάθεσι χρήσιμος ὁ τοιοῦτος.

67 γίνεται δὲ καὶ φθόριος ἐμβρύων οἶνος· φυτευομέναις γὰρ ταῖς ἀμπέλοις συμφυτεύεται ἐλλέβορος ἢ σίκυος ἄγριος ἢ σκαμμωνία, ὧν ἀναλαμβάνει ἡ σταφυλὴ τὴν δύναμιν· καὶ ὁ 4 SIM. Pl. XIV 111 (e S. N.). 8 SIM. Geop. VIII 16. 12 SIM. Geop VIII 9. 3. 12; Col. r. r. XII 35. 18 SIM. Pl. XIV 110 (e S. N.), cf. Geop. VIII 18. 1 πάχους καὶ E δὲ om. E 2 στρόφους καὶ τὰς βραδυπεψίας καὶ ἰσχιάδας καὶ καταμήνια E 3 τε om. HDi 4 num. cap. ψκζ´ O: ψλ Di: ξ𝔮 E ὁμοίως σκευάζεται HDi 5 ⋖ ⋖ ῆ EDi: οὐγγ. (comp. scr.) π´ H χόας EHDi 𝔮] ἕξ Di τρεῖς Q ἀποβρέχοντας EDi, ἀποβρέχοντα reliqui 8 num. cap. ψκη´ O: ψλᾱ Di. ξζ E σελινίτης om. Di νέον om. H σεσημένου P 9 ⋖ ⋖ θ EDi: οὐγγ. (comp. scr.) ο´ H βάλλε F ὁμοίως om. Di 10 ἐρευκτικοὺς καὶ ὀρεκτικοὺς E 11 δὲ om. Di 12 num. cap. ψκθ´ O: ψλβ Di: ξη E μαραθρίτης QDi δὲ om. Di 14 num. cap. ψλ´ O (om. F): ξθ E δὲ καὶ H οἶνος addidi 15 δὲ τοῦ E καὶ νεφροὺς QDi 16 ὑγείαν HDi πρὸς πάθη EDi ὁ τοιοῦτος χρήσιμος H 18 num. cap. ψλα´ PH: ψλ´ F (ψλᾱ in ind.): ψλγ Di: ο E δὲ om. E 19 συμφύεται QLDi ἐλλέβορος ὁ μέλας EDl: helleborum Pl, cf. Geop. l. s. σίκυς DiH2 ἄγριος addidi ex EDiDl (superscr. H2) coll. Pl. cucumis silvester 10 ὧν om. EDi καὶ ἀναλαμβάνονται τὰ φυτὰ Di ἡ σταφυλὴ] τε τὰ φυτὰ E τὴν τούτων δύναμιν EDi ὁ om. E ἐξ αὐτῆς οἶνος γίνεται φθόριος. δίδοται δὲ προεμημεκυίαις νήστεσι κυάθου πλῆθος κεκραμένος.

68 θυμελαίτης· τῶν κλωνίσκων σὺν τοῖς φύλλοις καὶ τῷ καρπῷ ⋖ λ´ βάλε εἰς γλεύκους χοεῖς τρεῖς καὶ σκεύαζε ἕψων κούφως, ἄχρι ἂν δύο ἀπολειφθῶσι χοεῖς, καὶ διυλίσας ἀποτίθεσο. καθαίρει ὑδατώδη καὶ σπλῆνας τήκει.

69 χαμελαίτης· ἐπειδὰν ἀνθῇ ὁ θάμνος, μετὰ τῶν φύλλων κόψας καὶ σήσας βάλε ⋖ ιβ´ εἰς γλεύκους χοῦν, καὶ μετὰ μῆνας δύο μετάγγιζε. ποιεῖ δὲ ὑδεριῶσιν, ἡπατικοῖς, κεκοπωμένοις καὶ ταῖς ἐκ τοκετοῦ δυσκαθάρτοις.

70 χαμαιπιτύινος ὁμοίως σκευάζεται καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ ἁρμόζει, διουρητικὸς ὤν.

71 μανδραγορίτης· τοῦ φλοιοῦ τῆς ῥίζης κατατεμὼν ἔνειρον εἰς λίνον ἡμιμναῖον καὶ κάθες εἰς μετρητὴν γλεύκους πρὸς μῆνας τρεῖς, εἶτα μετάγγιζε. ἡ μέση πόσις ἡμικοτύλιον· πίνεται δὲ γλυκέος προσδιδομένου τὸ διπλάσιον. φφασὶ δὲ κοιμίζειν καὶ καροῦν ὅλον τρίκλινον κοτύλην αὐτοῦ καταμειχθεῖσαν χοεῖ· μετὰ ξέστου δὲ οἴνου κύαθος εἷς ποθεὶς ἀναιρεῖ. ἔστι 7 SIM. Pl. XIV 112 (e S. N.). 11 SIM. Pl. XIV 112. 13 SIM. Pl. XIV 111. 1 ἐξ αὐτῶν QEDi γενόμενος δίδοται (om. δὲ) E δίδοται] γίνεται HDi προσμεμενη(η in ras.)κυΐαις E: προσκεκμηκυίαις Q: προημεκυίαις Di 2 κυάθου πλῆθος PFL: πλῆθος κυάθου E: κυάθων πλῆθος HDi ῆ add. HDiDl, post πλῆθος coll. Di, post κεκραμένος H κεκραμμένου corr. E2 3 num. cap. ψλα´ Q (ψλβ F ln ind.): ψλβ P: ψλε Di: οᾱ E ὁ θυμελαίτης HDi] θυμελίτης E (mg. v. lect. add. θυμελαείτης E2) κλώνων Di: κλωνίων H: καρπῶν (om. σὺν — καρπῷ) E 4 τῶν καρπῶν H οὐγγ. (comp. scr.) λ´ H: ὁλκὰς λ ἢ ⋖ ⋖ λβ E βάλλε F χόας QE (α ln ras.) Di 5 ἄχρι ἂν P: ἄχρι ἂν οὗ E: ἄχρις ἂν reliqui ἀποληφθῶσιν E χόες QDiE2 (ι del. E2) 6 καθαίρει δὲ E σπλῆνα HDi 7 num. cap. ψλβ´ Q (ψλγ´ F in ind.): ψλγ´ P: ψλ𝔮 Di: οβ E χαμαιλίτης E: χαμαιλαίτης QL, cf. D. IV 171 (320, 1) 8 σήσας ⋖ ⋖ ιβ ἢ Γο β βάλε E βάλλε F ⋖ ιβ P: οὐγγίας ιβ´ QL: ῑ Di χοῦν γλεύκους E 9 ὑδερώδεσιν E καὶ κοπωμένοις E 10 καὶ Di, om. reliqui τοῖς Q 11 num. cap. ψλδ´ P: om. Q: ψλζ Di: ογ E χαμεπιτύινος P 13 num. cap. ψλε P: ψλγ Q (ψλε F in ind).: om. Di: οδ E 14 ἐνείρων L λῖνον E ἥμιμνον Di καὶ superscr. E2 16 προδιδομένου E τὸ] εἰς Di κομίζειν E (ι add. E2) 17 ὄλον τρίκλινον om. Di: del. H2 κατασυμμιχθεῖσαν F: καταμ. post χοεῖ colloc. E: χοὶ ἑνὶ μιχθεῖσαν Di 18 χοί HE2 (ι in ras.) κοτύλη ////// (ᾱ ?) ποθεῖσα E2 εἶς] ᾱ HL, ad rem cf. D. IV 75, 5 (236, 9) δὲ ἡ σύμμετρος χρῆσις ἀνώδυνος, ῥευμάτων παχυντική· καὶ ὀσφραινόμενος δὲ καὶ ἐγκλυζόμενος τὸ αὐτὸ ποιεῖ.

72 ἐλλεβορίτης· εἰς χοέα γλεύκους τεθαλασσωμένου μέλανος ἐλλεβόρου δραχμὰς δέκα δύο βάλε λείου ἐν ὀθονίῳ ἀραιῷ· μετάχει δέ, ὅταν ἀναζέσῃ. ἢ εἰς ἀθαλάσσου χοῦν ⋖ ιε´ ἢ ⋖ ιδ´ ὁλοσχερῶς συνθλάσας βάλε, καὶ μεθ᾿ ἡμέρας τινὰς διυλίσας χρῶ· πότιζε δὲ κύαθον ἕνα πρὸς κοιλίας λύσιν μεθ᾿ ὕδατος ἐκ βαλανείου, ἐμημεκόσιν ἀπὸ δείπνου.

2 ἢ ἐλλεβόρου δραχμάς εἴκοσι, σχοίνου ⋖ ιβ´, στάχυος Συριακοῦ ⋖ ιγ´ σεσησμένας ἐν ὀθονίῳ δήσας κάθες εἰς κοτύλας ιδ´ Κῴου οἴνου ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα· εἶτα ἀπηθήσας πότιζε τρία ἡμικοτύλια. ἢ εἰς γλεύκους κεράμιον θαλάττης πελαγίας ἡψημένης ξέστας β´, ἐλλεβόρου λευκοῦ λίτρας τὸ ἥμισυ ἔμβρεχε ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ ἀπηθήσας χρῶ. ἢ ἐλλεβόρου ⋖ ιβ´, ἀφρονίτρου δραχμάς τέσσαρας, γλεύκους κοτύλας ιβ´ βρέχε ἐπὶ ἡμέρας δέκα πέντε καὶ ἀπηθήσας χρῶ μετὰ μῆνας ἕξ· τοῦτο καὶ βρέφη ἐκτιτρώσκει.

3 ἤ ἐκ τεθειλοπεδευμένης σταφυλῆς λαβὲ γλεύκους μετρητὴν καὶ βάλε γύψου εἰς τὸν οἶνον ⋖ κ΄, καὶ ἔασον ἡμέρας δύο, καὶ κάθες ἔνδεσμον 3 SIM. Pl. XIV 110 (e S. N.). 14 EXC. Orib. I 405 D. (ἢ ἐλλεβόρου — ἐκτιτρώσκει). 1 καὶ om. Di 2 δὲ addidi e Di καὶ πινόμενος post ἐγκλ. add. EDi τὰ αὐτὰ E 9 num. cap ψλ𝔮´ P: ψλδ´ Q: ψλη Di: οε E χοῦν HDi: χόέαν (sic) E 4 δέκα δύο P: ιβ reliqui βάλλε F λείου καὶ βάλε Di λεῖα F: λείαν L: λεῖον H ἀραιῷ] καθαρῷ HDi, fort. ἀραιῷ καθαρῷ 5 ἢ om. Di ἀθαλάττου E: θαλάσσης Di χόας ιε´ ἢ ιδ´ Di post χοῦν add. ἔμβαλλε E οὐγγίας ἤ οὐγγίας ιδ QL 6 ὁλοσχεροὺς E βάλε εἰς χοῦν γλεύκους E τινὰς] ῑ E 7 ποτίζεται δὲ κύαθο ///ς E πρὸς κοιλίας ῥύσιν (ῥ. in mg.) ἤ λύσιν E (post δείπνου colloc.) 8 ἐξηρακόσιν ἢ E ἢ]ἄλλως E ⋖ ⋖ κ E: κ´ HDi: δραχμὰς κ΄΄ F 9 σχίνου, ιβ Di ιβ PE: οὐγγίας ιβ reliqui συριακῆς E ⋖ ῑγ P: ⋖ ⋖ ῑβ ἢ ῑγ E: ῑγ Di: οὐγγίας reliqui 10 κ P: κοτύλας reliqui ἐπὶ] πρὸς E μ QLEDi 11 ἀφηθίσας E ἢ] ἄλλως E 12 ἑψημένης HEDi ξέστας β ἢ ῑβ E: ξέστας ιβ´ HDi 13 λείου E λίτρας τὸ ἥμισυ comp. scr. PLF: ἡμιλίτριον E: λίτρας 𝔮´ H: λίτρας 𝔮´ Di μ´ QLE: ῑᾱ Di 14 ἢ] ἄλλως E ⋖ ῑβ PEDi: οὐγγίας ῑβ´ QOrib. ἀφονίτρου LQEDi δραχμὰς] οὐγγίας Orib.: ⋖ EDi 15 κοτύλας ῑβ ἢ β E ἡμέρας ῑε Orib. EQLDi 16 𝔮 Q post ἐκτιτρώσκει add. πότιζε κύαθον Orib. ἢ] ἄλλως E: καὶ F: ἢ καὶ HDi τεθη(η in ras.)λοπεδευμένης E: θειλοπεδευμένης P: θηλοπαιδευμένης QDi 17 μελαίνης σταφυλῆς EDl βάλε εἰς γλεύκους μ. Di post μετρητὴν add. ἔστι δὲ ὁ μετρητὴς χόες δέκα QEDi 18 γυψουτη P: γύψον γύψον τῆ L: γύψου \\\\\ (1 litt. del.)τῆς E: γύψον QDi δύο ἡμέρας E μέλανος ἐλλεβόρου ⋖ λ´, σχοίνου ⋖ λ´, καλάμου ⋖ λ´, ἀρκευθίδων ἡμιχοίνικον καὶ τέταρτον, σμύρνης δὲ καὶ κρόκου ἀνὰ ⋖ α´, ἐνειλήσας ὀθονίῳ κρέμασον πρὸς ἡμέρας μ´, εἶτα διύλιζε καὶ δίδου κυάθους τρεῖς ἢ δύο κεράσας. καθαίρει ἐκ τοκετῶν καὶ ἐκ τρωσμῶν· φθείρει δὲ καὶ ἔμβρυα, καὶ πρὸς τὰς ὑστερικὰς πνίγας ποιεῖ.

73 σκαμμωνίτης· σκαμμωνίας τῆς ῥίζης ⋖ ιε´ ὀρωρυγμένης ἐν πυραμητῷ ἐμβάλλονται εἰς γλεύκους χοέα λεῖαι ἐν ὀθονίῳ ἐπὶ ἠμέρας τριάκοντα. καθαίρει δὲ κοιλίαν, ἄγων χολὴν καὶ φλέγμα.

74 καδμεία ἀρίστη μέν ἐστιν ἡ Κυπρία, ἐπικαλουμένη δὲ βοτρυῖτις, πυκνή, βαρεῖα μέσως καὶ μᾶλλον ἐπὶ τὸ κουφότερον ῥέπουσα, ἔχουσα τὴν ἐπιφάνειαν βοτρυώδη, χρώματι σποδοειδής, θλασθεῖσα δὲ ἔνδοθεν ἔντεφρος καὶ ἰώδης. ἐχομένη δ᾿ ἐστὶν ἡ ἔξωθεν μὲν κυανίζουσα, ἔνδοθεν δὲ λευκοτέρα, διαφύσεις 7 SIM. Pl. XIV 110 (e S. N.). 7 EXC. Orib. I 405 D. (σκαμμωνίτης — φλέγμα). 11 SIM. Pl. XXXIV 100 sq. (e S. N.), unde Isid XVI 20, 12, cf. Posid. (Str. III 15, 163). 11 EXC. Orib. XIII s. v. (καδμεία — ἄθετος), cf. Orib. Syn. II 56 (V 79 D.); Pap. Lugd. II 245 L. (καδμεία — λευκή); Gal. XII 219 (unde Aet. II 57. P. A. VII 3 s. v.); Ps. Gal. simpl. s. v. 1 ἐλλεβόρου μέλανος HEDi ⋖ λ PEDi: οὐγγίας λ´ reliqui σχοίνου ⋖ λ post τέταρτον colloc. E σχίνου Di σχοίνου λ´ οὐγγιας H 3 οὐγγίας α´ Q δὲ ἐν ὀθονίω E πρὸς om. HDi μ] λ E 4 κούλας γ ἢ δύο Di fort. καθαίρει δὲ 5 φθείρει] κατασπᾷ Di, superscr. H2 6 ποιεῖ πνίγας E 7 num. cap. ψλε´ Q: ψλζ´ P: ψλθ Di: o𝔮 E σκαυμωνίας om. LQ ⋖ ⋖ ῑε (post σκαμμωνίας colloc.) EDl: οὐγγίαι ιε´ QLOrib. ὀρωρυγμένης H: ὠρυγμένης PFL: ὀρυττομένης Di: ὄρυττε E: ὀρύττεται Orib. 8 ἔμβαλλέ τε E: ἐμβάλλεται Orib.: ἔμβαλε Di χόα H (ᾱ superscr.): χοῦν ἕνα Di λεῖα Orib.: λεῖον (ν in ras.) E2: λείας Di, corr. H2 9 δήσας ἐν ὁθ. Di, δήσας superscr. H2 λ QLDi καθαίρει διὰ κοιλίας Orib. 10 post φλέγμα add. τέλος παντὸς ἀκεραίου οἴνου καὶ ἀμιγοῦς καί σκευαστοῦ Q 11 περὶ παντὸς μεταλλικοῦ λίθου (λ. om. A) add. HADi: ἀρχὴ σὺν θεῷ τῶν μετάλλων E num. cap. ψλη´ P: ψλ𝔮´ Q (ψλη in ind. F): ψμ Di: οζ E tit. περὶ καδμείας QDi καδμία PEpap.Paul. Aeg.: καδμίας QDi ἡ κυπρία ἀρίστη ἐστὶν E μέν ἐστιν om. pap. καλουμένη Di 12 δὲ] ἡ δὲ (ditt.) E: om. Orib. 13 βοτρυείτης E: βοτρυίτης P χρώματι δὲ E 14 θλασθεῖσα — ἰώδης om. pap. ἔσωθεν Orib.E ἔντεφρος ἔνδοθεν HDi τεφρος P 15 ἡ om. Orib. pap. λευκοτέρα om. Orib.E ἔχουσα ἐμφερῶς ὀνυχίτῃ λίθῳ· τοιαῦται δέ εἰσιν αἱ ἐκ τῶν παλαιῶν μετάλλων ὀρυσσόμεναι. ἐστι δέ τις καὶ πλακωτὴ λεγομένη, ὡσπερεὶ ζώνας ἔχουσα τὰς διαφύσεις, ὅθεν καὶ ζωνῖτιν αὐτὴν ἐκάλεσαν. καλεῖταί τις καὶ ὀστρακῖτις, ἰσχνὴ καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ μέλαινα, γεώδει δὲ ἢ ὀστρακώδει κεχρημένη ἐπιφανείᾳ· φαύλη δὲ ἡ λευκή.

2 χρησιμεύει δὲ πρὸς μὲν τὰ ὀφθαλμικὰ φάρμακα ἡ βοτρυῖτις καὶ ἡ ὀνυχῖτις καλουμένη, αἱ δὲ λοιπαὶ εἰς ἐμπλάστρους καὶ ξηρὰ κατουλοῦν δυνάμενα φάρμακα, καὶ πρὸς ταὐτὰ χρησιμεύει ἡ Κυπρία· ἡ γὰρ ἐκ Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης καὶ Σπαπληρωτικήν, κομιζομένη ἄθετος. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, κοιλωμάτων πληρωτικήν, καθαρτικὴν ῥυπαριῶν. παρεμπλάσσει δὲ καὶ ξηραίνει καὶ ἐξιποῖ, καὶ στέλλει τὰ ἐκσαρκώματα, καὶ τὰ κακοήθη τῶν ἑλκῶν ἀπουλοῖ.

3 γεννᾶται δὲ ἡ καδμεία ἐκ τοῦ χαλκοῦ καμινευομένου, προσιζανούσης τῆς λιγνύος τοῖς τοίχοις τῶν καμίνων καὶ τῇ κορυφῇ· εἰσὶ δ᾿ αὐτοῦ κεραῖαι σιδηραῖ, παμμεγέθεις, ἀκεστίδες ὑπὸ τῶν μεταλλουργῶν καλούμεναι, κατά κορυφὴν συνηγμέναι πρὸς τὸ κατέχεσθαι καὶ ἐφιζάνειν τὰ ἀναφερόμενα σώματα ἀπὸ τοῦ 1 ἐμφερεῖς LQDi λίθῳ om. Di τοιαῦται — ὀρυσσόμεναι om. Orib. pap., at cf. Dl talis est vero cadmia qui ex vetere metallo foditur. verba delenda esse putat Beckmann Gesch. d. Erf. III 385, quem secutus est Spr., ad rem cf. Salm. hom. 230 2 ἔστιν τις Orib.E pap. τις post πλακωτὴ transp. QDi πλακώδης QDi: πλακῖτις Pl. Gal. 3 ὥσπερ QDi 4 ζωνίτην E καλεῖται δὲ τις LQDi ὀστρακίτης E: ὀστρακῖτις ἰσχνή· Di 5 ἰσχνὴ] ἰσχυρὰ coni. Marc. τὸ om. Ppap. γεώδης Ald. ὀστρακίνῃ Orib. 6 ἐπιφανείᾳ κεχρημένη Orib. καὶ ἡ E ἡ om. O 7 μὲν om. Orib. βοτρυίτης P: Βοτρυείτης E 8 ἡ om. Orib.EDi ὀνυχίτης E 9 κατουλσῦν τε E δυνάμεναι DiH2 φάρμακα om. Di, del. H2 καὶ ἡ κυπρία δὲ πρὸς τὰ αὐτὰ χρησιμεύει Orib. ταῦτα OE post ταὐτὰ add. δὲ E post χρησιμεύει c. 6 litt. del. E2 (mg. add. ἐὰν ἤει ἡ κυπρία τὸ γένος) 10 σπανίας καὶ θρᾴκης P: θρᾴκης καὶ σπανίας reliqui, tracia et spania Dl 11 πληρωτικὴν κοιλωμάτων E 12 ἀναπληρωτικήν QDi: ἀναπληρωματικήν A ῥυπαρῶν P 13 ἐξιποῖ O (ἐσχαροῖ superscr. H2): ἐσχαροῖ EDi: ἐξιποῖ καὶ ἐσχαροῖ A 14 ἑλκῶν καὶ σαρκῶν E (corr. E2) ἐπουλοῖ H: ἐπουλεῖ A 15 δὲ τις καδμία E ἐκ deleri vult Sar. 16 τῶν καμίνων post κορυφῇ transpos. QDi 17 εἰσ P αυταῖ P: αὗται LQEDi, ad fornaces referri vult Sar., at illas a Graecis ἀκεστίδας vocari non posse recte monet Marc. accedit quod fornaces ex ferro fabricatas esse vix credi potest: correxi coll. Dl multi ponunt terreas hastas et longas, in quibus fumus ipse cohaeret: ῥάβδοι coni. Spr. Marcello duce σιδηραὶ in rasura E2 ἀκεστίδες post καλούμεναι colloc. QDi ἀκεστίδες δὲ Salm., fort. recte 18 συνηγμένα PE: συνημμένα reliqui 19 πρὸς ἐφιζάνειν E (πρὸς del. E2) χαλκοῦ, ἅπερ ἀεὶ καὶ μᾶλλον προσιζάνοντα ἐπισωματοῦται, καί ποτε μὲν ἓν εἶδος αὐτῆς, ποτὲ δὲ δύο ἢ πάντα ἀποτελεῖται.

μεταλλουργεῖται δὲ ἐκ τοῦ ὑπερκειμένου Σολέων ὄρους, 4 τοῦ λεγομένου λίθου πυρίτου καιομένου· ἐν δὲ τῳ αὐτῷ ὄρει εὑρίσκεται οἱονεὶ διαζώματά τινα χαλκίτεως, μίσυος, σώρεως, μελαντηρίας, κυάνου, χρυσοκόλλης, χαλκάνθου, διφρυγοῦς. τινὲς δὲ καὶ ἐν μετάλλοις λιθίνοις φασὶν εὑρίσκεσθαι καδμείαν, πλανώμενοι ὑπὸ λίθων πολλὴν ἐμφέρειαν ἐχόντων, ὡσπερεὶ καὶ ὁ ἐν τῇ Κύμῃ λίθος εὑρισκόμενος, δύναμιν δὲ οὐδεμίαν ἐνδεικνύμενος, ἐπιγινωσκομένων αὐτῶν ἐκ τοῦ κουφοτέρους αὐτοὺς εἶναι τῆς καδμείας καὶ διαμασηθέντας μὴ ἐπιεικεῖς εἶναι τῇ

γεύσει· ἀγανακτεῖν δὲ τοὺς ὀδόντας, εἰ λίθος εἴη, ἐν τῇ μασήσει, 5 εἰ δὲ καδμεία εἴη, ἀνέχεσθαι τῆς διαβρώσεως, συνεικούσης αὐτῆς. ἔτι διακρίνεται καὶ τῳ τὴν μὲν καδμείαν λειοτριβηθεῖσαν σὺν ὄξει καὶ ξηρανθεῖσαν ἐν ἡλίῳ ἐπιζεῖν, τὸν δὲ λίθον μὴ πάσχειν τοῦτο· καὶ ἐκ τοῦ ἐπιτεθέντα μὲν τὸν λίθον τετριμμένον πυρὶ ἀποπηδᾶν καὶ τὸν ἐξ αὐτοῦ καπνὸν ὁμοειδῆ τῷ πυρὶ ὑπάρχειν, τὴν δὲ καδμείαν μένειν τε καὶ ἀναδιδόναι αἰθάλην μηλίζουσαν καὶ χαλκοφανῆ ὡσπερεὶ ζώνην τινὰ ποικίλην.

ἔτι ὁ μὲν λίθος πυρωθεὶς καὶ ψυγεὶς ἀλλοιωθήσεται τῷ 6 χρώματι καὶ κουφότερος ἔσται, ἡ δὲ καδμεία κατ᾿ οὐδὲν μεταβάλλει, εἰ μή τις αὐτὴν ἐφ᾿ ἱκανὰς ἐγκαύσῃ ὥρας. γεννᾶται δὲ 6 EXC. Orib. XIII s. v. (τινὲς — ἐχόντων). 20 EXC. Orib. XIII s. v. (ἔτι — ἀποτίθεται). 1 ἅπερ] ὥσπερ H2A ἀεὶ] δὴ DiH2 ἐφιζάνοντα Di 2 ἅπαντα Di 3 προειρημένου (superscr. ὑπερκει) Di σολέων OE: σώλεον Di post σολέων add. ἢ ἰουδαίων ὄρους E (post ὄρους c. 14 litt. del. E2) 4 πυρίτου λίθου EDi 5 σώρεος E 6 κυανοῦ Di 7 φασὶ λιθίνοις QDi λιθικοῖς Orib. 8 ἐμφέρειαν πολλὴν E ὥσπερ EDi 10 ἐπιγινωσκομένων δὲ E (δὲ del. E2) κουφοτέρους τε E 11 ἐπιείκειν τῇ P: ἐπιεικεῖς τῇ Q: ἐνίζειν ἢ ἐμποδίζειν ἐν τῇ γεύσει E (del. et mg. add. μὴ ἐπιεικεῖς εἶναι τῇ γεύσει E2): ξενίζειν ἐν τῇ γεύσει Di 12 ἀγανακτεῖ Di διαμασήσει Di: μασήσει reliqui 13 εἴη καδμεία E ἀνέχεσθαι ἢ ἁλίσκεσθαι E (corr. E2) συνηκούσης P: συνοικούσης QDi: συνκι(in ras.)νούσης αὐτήν (ν in ras.) E2: corr. Sar. 15 ἐπιίζειν PLFA: ἐκπιέζειν HDi: ἐκπιέζειν ἢ /////// (c. 9 litt. del. E2) E (corr. in ἐπιίζειν E2): ἐμπήγνυσθαι Spr.: correxi 16 τοῦ] τούτου E, corr. E2 ἐπιτιθέντα Q: ἐπιθέντα Di 17 ὁμοιοειδῆ A 18 ὑπάρχειν τῷ πυρὶ QDi 19 αἰθάλην τε E 20 ἔτι ὁ] ἄλλος Orib. μετὰ τὴν πύρωσιν ψυγεὶς Orib.E: μετὰ τὴν πύρωσιν superscr. A2 22 ἐφ᾿ ἱκανὰς ἡμέρας QDi ἐγκαύσῃ POrib.: ἐκκαύσει E: ἐγκαύσει QDi καὶ ἐκ τῶν ἀργυρείων λευκοτέρα καὶ κουφοτέρα οὖσα καὶ κατὰ δύναμιν ἥττων.

καυστέον δὲ τὴν προειρημένην καδμείαν ἐγκρύβοντας εἰς ἄνθρακας, ἕως οὗ διαφανὴς γένηται καὶ πομφολυγίσῃ ὡς σιδήρου σκωρία, εἶτα ἐν οἴνῳ σβεννύντας Ἀμινναίῳ, τὴν δὲ εἰς τὰ ψωρικὰ ὄξει.

τινὲς δὲ τὴν οὕτω καεῖσαν λεάναντες μετ᾿ οἴνου κατοπτῶσι πάλιν ἐν ὠμῇ κύθρᾳ, μέχρι κισσηρώδης τὴν θρύψιν γένηται, πάλιν τε δι᾿ οἴνου λειοτριβήσαντες τρίτον καίουσι, μέχρι τελείως εἰς σποδὸν ἀναλυθῇ, μηδὲν ἔχουσα τραχύ, καὶ ἀντὶ σποδίου χρῶνται αὐτῇ.

πλύνεται δὲ ἐν θυίᾳ τριβομένη σὺν ὕδατι ἀποχεομένου τοῦ ὕδατος, ἄχρι μηδὲν ἐφίστηται λιπαρόν, καὶ ἀναπλασθεῖσα ἀποτίθεται.

75 πομφόλυξ σποδίου εἰδικῶς διαφέρει· γενικὴν γάρ οὐκ ἔχει παραλλαγήν. τὸ μὲν γὰρ ὑπομελανίζει καὶ βαρύτερόν ἐστι, κατὰ τὸ πλεῖστον δὲ ἔμπλεον καρφῶν καὶ τριχῶν καὶ γῆς, ὡσὰν ἀπόψημά τι καὶ σύρμα τῶν ἐν τοῖς χαλκουργείοις ἐδάφων καὶ καμίνων, ἡ δὲ πομφόλυξ λιπαρὰ ὑπάρχει καὶ λευκή, ἔτι δὲ κουφοτάτη, ὡς δύνασθαι ἐπιποτᾶσθαι τῷ ἀέρι. καὶ 14 SIM. Pl. XXXIV 128 sq. (e S. N.). 14 EXC. Orib. XIII s. v. (πομφόλυξ — ἀέρι), cf. Gal. XII 234 (unde Aet. II 67. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἀργυρίων libri: correxi καὶ (tert.) om. Orib. Q κατὰ δὲ HADi 2 τὴν δύναμιν QDi 3 ἐγκρύβοντας POrib.E: ἐγκρύβοντες FL: ἐγκρύπτοντες HADi 4 πομφολυγγίση F: πομφολυγήση DiH: πομφολυγώδης ἦ E 5 σκωρέα Orib. ἐν οἴνῳ om. Orib.: ἐν om. E σβεννύντας E: σβέννυται P: σβεννύναι QDi: σβεννύειν Orib. ἀμιναίῳ F 6 οὕτως E καυθεῖσαν Orib. ἀναλεάναντες QDi μετʼ οἴνου] οἴνῳ HDi 7 χύτρᾳ Orib.E κισηρώδης E θρύψιν] ὄψιν HDi: colore pomicis faciat Dl 8 πάλιν τε] πάντες δὲ (πάλιν superscr. A2) A τε] δὲ Di μετ᾿ οἴνου Orib.Di 9 τελέως Di 10 σποδοῦ Orib.: σποδίου δὲ E αὐτῇ] τῇ τοιαύτῃ EDi 11 τριβομένη ἐν θυίᾳ Orib. σὺν ὕδατι om. Orib.E 12 ἄχρις HA λιπαρόν PLOrib.E (ῥυπαρόν corr. E2): ῥυπαρόν reliqui: quamdiu aqua limpida invenias Dl 14 num. cap. ψλθ´ O (ψλζ A): ψμᾱ Di: οη R tit. περὶ πομφόλυγος HADi σποδίου OEDl (cf. Gal. XII 234): σποδοῦ Orib. E2 15 ἡ μὲν Orib.EDi βαρυτέρα Orib.EDi 16 δὲ] τε Orib.E: om. Di ἔμπλεον P: ἔμπλεων Q: ἔμπλεος Orib.: ἔμπλεως EDi 17 ἀπόφημά τι P: ἀπόσμιγμα Orib.: ἀφέψημά τι E (ἀπόψημα in mg. corr. E2): ἀποψήματα F: ἀποψύγματα H: ἀπόψυγμά τι Di ἐν] ἐπὶ Q μεταλλουργίοις Orib.: χαλκουργίοις E ἐδάφων E (ἐδαφῶν corr. E2): ἐδάφνων Di 18 post καμίνων add. οὖσα EDi 19 ἔτι δὲ κ. om. Di ἔτι δὲ καὶ Orib.: ἔστι δὲ H ἐπιπε(ε in ras.)τάσθαι E: ἐπιπωτασθαι P ταύτης δὲ δύο ἐστὶν εἴδη· τὸ μὲν ἀερίζον καὶ ὑποπίμελον, τὸ δὲ λίαν λευκὸν καὶ ἄκραν ἔχον κουφότητα.

γίνεται δὲ ἡ λευκὴ πομφόλυξ, ὅταν ἐν τῇ κατεργασίᾳ καὶ 2 τελειώσει τοῦ χαλκοῦ πυκνότερον οἱ ἀπὸ τῶν χαλκουργείων συνεμπάσσωσι λελεασμένην καδμείαν, βελτιοῦν αὐτὴν βουλόμενοι· ἡ γάρ ἀπὸ ταύτης ἀναφερομένη αἰθάλη, λευκοτάτη οὖσα, πομφολυγοῦται. οὐ μόνον δὲ ἐκ τῆς τοῦ χαλκοῦ κατεργασίας τε καὶ ὕλης γίνεται πομφόλυξ, ἀλλὰ καὶ ἐκ καδμείας προηγουμένως ἐκφυσωμένης εἰς γένεσιν αὐτῆς.

ποιεῖται δὲ οὕτως· 3 ἐν οἴκῳ διστέγῳ κατασκευάζεται κάμινος, καὶ κατʼ αὐτὴν πρὸς τὸ ὑπερῷον ἐκτομὴ σύμμετρός τε καὶ ἐκ τῶν ἄνωθεν μερῶν ἀνεῳγμένη, ὁ δὲ τοῖχος τοῦ οἰκήματος, ᾧ πλησιάζει ἡ κάμινος, τιτρᾶται λεπτῷ τρήματι ἄχρι αὐτῆς τῆς χώνης εἰς παραδοχὴν φυσήματος· ἔχει δὲ καὶ θύραν σύμμετρον πρὸς εἴσοδον καὶ ἔξοδον κατεσκευασμένην ὑπὸ τοῦ τεχνίτου.

συνῆπται δὲ τούτῳ 4 τῷ οἰκήματι ὁ ἕτερος οἶκος, ἐν ᾧ αἵ τε φῦσαι καὶ ὁ φυσητὴς ἐργάζεται. λοιπὸν ἄνθρακες ἐντίθενται τῇ καμίνῳ καὶ πυροῦνται, ἔπειτα παρεστὼς ὁ τεχνίτης ἐμπάσσει λελεπτοκοπημένην τὴν καδμείαν ἐκ τῶν ὑπὲρ τὴν κεφαλὴν τῆς κώνης τόπων, ὑπὸ χεῖρά τε τὸ αὐτὸ ποιεῖ, ἅμα καὶ ἀνθρακιὰν προσεμβάλλει, ἄχρι ἂν ὃ προστέθειται πλῆθος ἀναλωθῇ.

ἐκθυμιωμένης δὲ 5 αὐτῆς τὸ μὲν λεπτομερὲς καὶ κοῦφον εἰς τὸν ἄνω φέρεται οἶκον καὶ προσίζει τοῖς τοίχοις αὐτοῦ καὶ τῇ ὀροφῇ, ὃ δὴ σωματοποιούμενον ὑπὸ τῶν ἐπιφερομένων κατ᾿ ἀρχὰς μὲν ταῖς ἐπανισταμέναις ἐκ τῶν ὑδάτων πομφόλυξιν ἐοικὸς γίνεται, ὕστερον δὲ πλείονος τῆς παραυξήσεως συμβαινούσης ἐρίων τολύπαις ἀφομοιοῦται.

τὸ δὲ βαρύτερον εἰς τοὺς ὑπὸ πόδα χωρεῖ τόπους, 6 καὶ περιχεῖται τοῦτο μὲν τῇ καμίνῳ τοῦτο δὲ τῷ ἐδάφει τοῦ οἴκου, ὃ καὶ φαυλότερον τοῦ λεπτομεροῦς ἡγητέον διὰ τὸ 1 δὲ om. H εἰσὶν Q 2 λίαν λευκὸν] λεῖον ὂν Q 4 ἀπὸ] ἐκ QDi 5 συνενπάσσουσι P: συνεμπάσσουσι Q: συνεμπάσουσι Di 6 ἀναφερομένη ἀπὸ ταύτης E λεπτοτάτη Ald. 10 διστεγεῖ Di κάμινος δίστεγος Di κατὰ ταύτης Di πρὸς om. Di 13 τιτράται E (τίτραται E2) ἄχρι PE: ἄχρις reliqui 14 φυσιτῆρος E: φυσητῆρος HDi 15 κατασκευασμένην E 16 ὁ (pr.) om. EDi ἐν om. QDi τε om. QDi φυσητὴρ QDi 17 πυροῦται E 18 ἐμπάζει λελεπτοκομένην PF: λεπτοπεποιημένην (πε superscr.) E: λελεπτοποιημένην Di 19 τὸν (alt.) om. QEDi 20 ὁ ὑπὸ HDi 21 ἄχρι PE: ἄχρις reliqui προτέθηται E ἀναλώσῃ libri: correxi δὲ] οὗν EDi 22 ἀναφέρεται HDi 23 προσιζάνει EH τὸ δὲ σωματοποιούμενον E: τὸ δὲ σῶμα τὸ ποιούμενον HDi 25 ἐκ addidi ex E 26 αὐξήσεως QDi 27 χωρεῖται F γεῶδες καὶ ἔμπλεον ἀκαθαρσίας ἐν τῇ συγκομιδῇ εἶναι. τινὲς δὲ μόνως οὕτως οἴονται γίνεσθαι τὴν προειρημένην σποδόν.

7 ἀρίστην δὲ ἡγητέον τὴν Κυπρίαν, ἔν τε ὄξει φυραθεῖσαν ἀποφοράν μὲν ἔχουσαν χαλκοῦ, χρόαν δὲ ἰίζουσαν ποσῶς, ἔτι δὲ βορβορίζουσαν ἐν τῇ γεύσει· κἂν ἐπ᾿ ἄνθρακος διαπύρου ἐπιτεθῇ, ἡ ἄδολος ἐπιζεῖ ἀερόχρους γενομένη. ἐπιμελῶς δὲ προσεκτέον τοῖς προειρημένοις κριτηρίοις· δολοῦται γάρ ὑπό τινων ταυροκόλλῃ ἢ πνεύμοσιν ἀρνείοις ἢ θαλασσίοις ἢ κεκαυμένοις ὀλύνθοις καί τισιν ἄλλοις παραπλησίοις. εὐχερὲς δὲ τὸ διαγνῶναι· οὐδὲν γὰρ τῶν προειρημένων ἐν τῇ δοκιμασίᾳ ἐπὶ τοιούτων εὑρίσκεται.

8 πλυτέον δὲ κοινῶς πομφόλυγα τὸν τρόπον τοῦτον· ἐνδήσας αὐτὴν ἐν καθαρῷ ὀθονίῳ μέσως ἔχοντι ἀραιότητος ἢ ξηρὰν ἢ ὕδατι πεφυραμένην, κάθες εἰς λεκάνην ὕδωρ ἔχουσαν ὄμβριον, καὶ ἔγκλυζε ὧδε κἀκεῖσε διαφέρων τὸν ἔνδεσμον· οὕτως γάρ τὸ μὲν ἰλυῶδες καὶ νόστιμον αὐτῆς ἀπορρυήσεται, τὸ δὲ σκύβαλον πᾶν ἐν τῷ ὀθονίῳ μενεῖ, εἶτα ἐάσας καταστῆναι ἀπήθησον τὸ ὕδωρ σὺν τῇ σποδῷ, καὶ πάλιν ἄλλο ἐπιχέας ἀνατάρασσε καὶ ἀπόχει, καὶ ταῦτα ποίει ἀπηθῶν τε καὶ ἐπιχέων, μέχρι ἂν ἀμμῶδες μηδὲν ἐφιζάνῃ· λοιπὸν τὸ μὲν ὕδωρ ἐξίπωσον, τὴν δὲ σποδὸν ξηράνας ἀποτίθεσο.

9 τινὲς δὲ ξηράναντες αὐτήν, ἐφ᾿ ὅσον ἐνδέχεται, ⟨καὶ⟩ ταῖς χερσὶ λεάναντες μεθʼ ὕδατος καὶ μελιτώδη τὴν σύστασιν ποιήσαντες 3 EXC. Orib. XIII s. v. (ἀρίστην — ξηράνας ἀποτίθεσο), unde Aet. II 196, cf. Orib. Syn. II 56 (V 82 D.). 1 ἔμπλεων (ut videtur) QDi: ἔμπλεον PE (corr. E2) εἶναι ἐν τῇ QDi 3 ἔν τε ὄξει P: ἔν τε (δὲ Orib. V 82) τῷ ὄξει Orib.: ἐν τῷ ὄξει reliqui 4 μὲν om. Orib. χαλκοῦ ἔχουσαν E ἰάζουσαν Orib.: colorem eraminis (i. e. eruginis) habet Dl: χρόαν δὲ ὥσπερ ἰώδη Aet.: πισσίζουσαν OEDi: corr. Sar. 5 βορβορύζουσαν PE ἐν om. Orib. 6 ἡ ἄδολος post ἐπιζειῖ transpos. Q ἡ om. Di ἐπιίζει ODi: ἐπιάζει Orib.E: corr. γινομένη Orib.EQDi 7 εἰρημένοις Orib. 8 ἣ (alt.)] καὶ Orib. θαλαττίοις E ἢ (tert.) om. Orib. 9 ὀλύνθοις τε Orib. 11 τοιούτων PE: τοιούτου Q: τούτωι Orib.Di 12 τοῦτον τὸν τρόπον Q 13 ἐν om. Orib.E ἔχοντι POrib.E: ἔχοντα QDi: ἔχουσαν vulgo 14 πεφυρομένην P 15 μεταφέρων E οῦτω Orib.HDi 16 τὸ νόστιμον E ὑπορρυήσεται Orib.: ὑπεκρυήσεται E 17 ἅπαν Orib.E μένει Orib. εἶτ᾿ ἐάσας Orib.E 18 τὸ ὕδωρ ἀπήθησον Orib. τὸ] τῷ P 19 τὸ αὐτὸ Orib.: τὰ αὐτὰ E 20 ἀποχέων Orib.QDi μέχρις ἂν DiQ: ἄχρις ἂνν Orib. μηδὲν ἀμμῶδις Orib.EDi ὑφιζάνῃ EDi 21 ἐκσιφώνισον Orib.: ἐκσιφώνισον ἢ ἐξείπωσον E 22 καθάραντες E αὐτὴν addidi ex E καὶ addidi 23 λεαίνουσιν ταῖς χερσὶν E: ταῖς χ. λεαίνουσι Di διηθοῦσι δι᾿ ὀθονίου, περιπετάσαντες αὐτὸ τῷ ὑποδέχεσθαι μέλλοντι ἀγγείῳ καὶ ἀποδήσαντες οὐ λίαν ἀποτεταμένον· πρὸς δὲ τὸ ῥᾳδίως διεξελθεῖν δαψιλὲς ὕδωρ ἐπιχέουσι τῳ ὀθονίῳ καὶ ἀναταράσσουσι τὴν σποδόν.

εἶτα τὸ διυλισθὲν καὶ ἐπινηχόμενον 10 αὐτῆς τῷ ἀγγείῳ ἀφρῶδες ὂν αὐτόθεν μύακι ἀναλαμβάνουσι καὶ ἀποτίθενται εἰς ὀστράκινον καινὸν ἀγγεῖον, τὸ δ΄ ἐγκαθήμενον πράως διασήσαντες καταχέουσιν εἰς ἕτερον ἀγγεῖον ὑπολειπομένου τοῦ ἐν τῷ πυθμένι ἀμμώδους· πάλιν δὲ ἐάσαντες ὑποστῆναι τὰ λιθώδη εἰς ἄλλο ἀγγεῖον καθαρὸν ἀπηθοῦσι, καὶ τοῦτο πολλάκις δρῶσιν, ἕως ἂν καθαρά καὶ ἀμέτοχος ἄμμου γένηται ἡ σποδός.

ἄλλοι δὲ ὡς ἐστιν ὁλομερὴς εἰς ὕδωρ κατ᾿ 11 ὀλίγον ἐμπάσσουσι τὴν προειρημένην, οἰόμενοι ἄμμον μὲν καὶ τὰ λιθώδη τῳ ἰδίῳ βάρει εἰς τὸν πυθμένα τοῦ ἀγγείου καταρρυήσεσθαι, τρίχας δὲ καὶ κάρφη καὶ τὰ ὅμοια ἐπαιωρηθήσεσθαι διὰ τὴν κουφότητα· λοιπὸν χωρίσαντες τὴν σποδὸν ἐν μέσῳ οὖσαν καὶ εἰς θυίαν βαλόντες πλύνουσιν ὡς τὴν καδμείαν. πλύνεται δὲ καὶ οἴνῳ Χίῳ ἀθαλάσσῳ κατὰ τοὺς προειρημένους τρόπους, καὶ γίνεται στυπτικωτέρα τῆς ὕδατι πλυνομένης.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ πομφόλυξ στυπτικὴν καὶ ψυκτικὴν καὶ 12 ἀναπληρωτικήν, καθαρτικήν τε καὶ προσπλαστικὴν καὶ ποσῶς ξηραντικήν· ἐστι δὲ καὶ τῶν πράως ἐσχαρούντων. ἐὰν δὲ ὀπτῆσαι δέῃ τὴν σποδόν, λεάνας ἐπιμελῶς αὐτὴν καὶ ἀναδεύσας ὕδατι καὶ ποιήσας τροχίσκους θὲς ἐπʼ ὄστρακον καινόν — ἐπιτίθει δὲ τοῦτο ἐπὶ λεπτὴν καὶ κούφην ἀνθρακιάν — καὶ στρέφε τούς κυκλίσκους συνεχῶς, ἄχρι ἂν ξηροὶ καὶ πυρροὶ γένωνται.

γνωστέον δὲ ὅτι καὶ ἐκ τοῦ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου, 13 21 EXC. Orib. XIII s. v. (ἐὰν — ἀρίστη). 2 ἢ καὶ Di 3 δὲ addidi ex ADi, del. (ut videtur) E2, superscr. H2 ἐπιχέαντες (om. καὶ) Di 5 τὸ ἀγγεῖον Di αὐτόθι OE: θεν superscr. E2 ἀναλαμβάνοντες (καὶ delevit E2) ἀποτίθενται EDi 6 κενὸν O (αι superscr. H2) 7 πραέως E διασείσαντες QDi μεταχέουσιν EDi ἀγγεῖον ἕτερον Q ἀπολειπομένου QDi 9 ἀπειθοῦσι Q: ἀφηθοῦσιν E 11 ὁλομερὲς ὕδωρ Q: ὁλομερὴς ὕδωρ P 13 τὰ] τἄλλα E 15 χωρίσαντες αὐτῶν EDi τὴν addidi 17 καὶ om. Di ἀθαλάσσῳ PDl; ἢ ἄλλω ἀθαλάσσω (τεθαλασσωμένω corr. E2) E: τεθαλασσωμένῳ reliqui εἰρημένους E 18 ἐν ὕδατι E 19 καὶ (pr.)] τε καὶ E: om. QDi καὶ (alt.) om. QDi 20 πληροτικὴν E ἀνακαθαρτικὸν E τε addidi ex E καὶ (pr.) om. QDi 21 ἐστι — ἐσχαρούντων om. O: virtus est . . . scarotica Dl 22 ἀνάδευσον Orib. 23 καὶ addidi ex EOrib. κάθες εἰς ὄστρακον E 24 ἐπέρεισαί τε τοῦτο Orib. λεπτῆς καὶ κούφης ἀνθρακιᾶς Orib.E 25 ἄχρι ἂν P: ἄχρις ἂν reliqui πυρροὶ καὶ ξηροὶ HDi κατάπυροι Orib.E 26 καὶ (pr.) om. QDi τοῦ om. Orib.E ἔτι δὲ μολύβδου γίνεται σποδός· καὶ ἐστι μετὰ τὴν Κυπρίαν ἡ ἐκ τοῦ μολύβδου ἀρίστη.

ἐπειδὴ δὲ καὶ τὰ ἀντίσποδα ἱκανῶς εὐχρηστεῖ ὑστερούσης πολλάκις σποδοῦ, τὰ ἰσοδυναμοῦντα ἀναγκαῖόν ἐστιν ὑποδεῖξαι, τίνα τε ὑπάρχει καὶ ὃν τρόπον παραλημφθείη.

14 λαβὼν τοίνυν μυρσίνης τὰ φύλλα σὺν τοῖς ἄνθεσι καὶ τοῖς μύρτοις ἀώροις ἔτι οὖσιν ἔμβαλε εἰς ὠμὴν κύθραν, καὶ περιπλάσας τὸ πῶμα κατατετρημένον συνεχέσιν ὀπαῖς δὸς εἰς κάμινον κεραμεικὴν ὀπτᾶν· ὅταν δὲ ὀπτηθῇ ὁ κέραμος, εἰς ἄλλην χύτραν ὠμὴν μετέρασον αὐτό, καὶ πάλιν κατοπτηθείσης καὶ τῆς δευτέρας ἐξελὼν πλῦνε καὶ χρῶ.

15 ὡσαύτως δὲ καὶ θαλλίαν σκευάσας παραλάμβανε· ἔστω δὲ τῆς ἀγρίας ἐλαίας, εἰ δὲ μή, τῆς ἡμέρου σὺν τοῖς ἄνθεσιν ἢ μῆλα κυδώνια κατατετμημένα καὶ ἐξωστεισμένα ἢ κηκίδα ἢ ῥάκη λινᾶ ἢ ἄωρα συκάμινα λευκὰ προεξηραμμένα ἐν ἡλίῳ ἢ ~~βοτάνην~~ σχῖνον ἢ τέρμινθον ἢ οἴνάνθην ἢ βάτου τὰ ἁπαλὰ φύλλα ἢ πύξου κόμας ἢ τὴν λεγομένην ψευδοκύπερον σὺν τῷ ἄνθει.

16 τινὲς δὲ κλάδους συκῆς προεξηραμμένας ἐν ἡλίῳ ὡσαύτως σκευάζουσιν· ἄλλοι δὲ ταυρείαν 3 SIM. Pl. XXXIV 133 (e S. N.). 3 EXC. Orib. XIII l. s. (ἐπειδὴ — σκευάζουσιν). 1 ἔτι δὲ] καὶ E: ἔτι δὲ καὶ Orib.QDi μολίβδου OEDi: μολίβου Orib. σποδὸς γίνεται Orib. σποδιὰ Q 3 mg. add. ἀντίσποδα P: nov. cap. incip. ψλθ Q, ψμᾱ Di tit. περὶ ἀντισπόδων QDi ἐπεὶ in ras.) E2 4 τὰ om. E ἐστιν καὶ περὶ τούτων E 5 τρόπον ἂν Orib.E 6 τὰ om. Orib. post μύρτοις c. 6 litt. del. E2 7 ἀέροις Orib.: ἀώροις post οὖσιν colloc. E ἔμβαλλε Orib.F ὠμὴν] καινήν Orib., καὶ κενὴν add. E κύθραν Di: χύτραν reliqui 9 ὀπτᾶν addidi ex E 10 καινὴν ὠμὴν Di μετάρασον HDi: μετέρασσον F: μετάρας (om. καὶ) Orib. αὐτὰ coni. Sarac. πάλιν ὄπτα Orib. post κατοπτησείσης add. δὲ Orib. 11 β´ Q ὡσαύτως — παραλάμβανε om. H 12 ἀγριελαίου Orib. E, ad rem cf. D. I 105, 3 (97, 23 W.) fort. μή γε 13 ἢ] εἰ δὲ μὴ Q 14 ἐξωσταισμένα P: ἐξοσταισμένα Orib.: ἐξοστεισμένα Di ἢ ἄωρα κικίδια E: ἢ κικίδια Orib.: ἢ κικίδα Q ἢ ῥάκη λινᾶ om. Orib.EDl 15 προεξηραμμένα PE: προεξηρασμένα Orib.: προεξηραμένα reliqui βοτάνην om. Di, delevi σχῖνον POrib.EDl: vel lentisci Pl.: σχοῖνος Q 16 φύλλα om. Orib.E 17 ψευδοκύπερον A: ψευδοκύπειρον Orib.Di: pseudocypiri Pl.: ψευδοκύπρ(post ρ 1 litt. del. E2)ον E: ψευδόκυπρον reliqui κράδας Orib.EDi: κλάδας H συκίνας Orib.E 18 προσξηραμμένας P: προεξηρασμένας Orib. post σκευάζουσιν mg. add. A2 τούτων ὁπότερον (sic) πληρώσας χύτραν ὠμὴν καὶ καύσας ἐν καμίνῳ ἀποτελέσεις ἄκρων σπονδιᾶν (sic) κόλλαν, οἱ δὲ ἔρια οἰσυπηρά τραχέα πίσσῃ ἢ μέλιτι δεύσαντες ὁμοίως καίουσιν.

76 ὁ δὲ κεκαυμένος χαλκός ἐστι καλὸς ὁ ἐρυθρὸς καὶ ἐν τῇ τρίψει κινναβαρίζων, ὁ δὲ μέλας πλεῖον ἢ δεῖ κέκαυται. σκευάζεται δʼ ἐκ τῶν ναυτίλων ἥλων συντιθεμένων ἐν ὠμῇ κύθρᾳ, ὑποπασσομένου θείου μετὰ ἁλῶν ἴσων καὶ ἐπιπασσομένου ἐναλλάξ· πωμασθεῖσα δὲ ἡ κύθρα καὶ περιπλασθεῖσα πηλῷ κεραμεικῷ δίδοται εἰς κάμινον, ἄχρι ἂν οὗ τελείως ὀπτηθῇ.

οἱ δὲ ἀντὶ τοῦ θείου στυπτηρίαν παρεμπάσσουσιν· ἔνιοι δὲ 2 δίχα τοῦ θείου καὶ τῶν ἁλῶν συνθέντες ἐν χύτρᾳ καίουσιν ἐφ᾿ ἱκανὰς ἡμέρας. οἱ δὲ τῷ θείῳ μόνῳ χρῶνται, ἀπασβολοῦνται μέντοι. ἄλλοι δὲ χρίοντες τούς ἥλους σχιστῇ στυπτηρίᾳ μετὰ θείου καὶ ὄξους καίουσιν ἐν ὠμῇ χύτρᾳ. ἄλλοι δὲ ἐν χαλκῇ χύτρᾳ ὄξει καταρραίνοντες αὐτοὺς οὕτως ὀπτῶσι· μετὰ δὲ τὸ καῆναι πάλιν τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν ἐπὶ τρίς, ἔπειτα ἀποτίθενται. πρωτεύει δὲ ὁ ἐν Μέμφιδι καιόμενος, ἔπειτα ὁ ἐν Κύπρῳ.

δύναται δὲ στύφειν, ξηραίνειν, λεπτύνειν, καταστέλλειν, 3 ἐπισπᾶσθαι, ἀνακαθαίρειν ἕλκη καὶ ἀπουλοῦν, σμήχειν τὰ ἐν 3 SIM. Pl. XXXIV 105 sq. (e S. N.). 3 EXC. Orib. XIII s. v. χαλκός (χαλκός — ὀπτηθῇ, κινεῖ — μέντοι), cf. Orib. Syn. II 56 (V 83); Gal. XII 242 (unde Aet. II 79. Paul. Aeg. VII 3 s. v.); Ps. Gal. simpl. ad Pat. s. v. aes ustum. 17 SIM. Pl. XXXIV 105 sq. Zop. (Orib. II 587. 553. 578. 554. 578) D. eup. I 33. 34 (109) I 200 (197) — Pl. XXXIV 107. 1 κόλλαν ταυρείαν Orib. ὑγροπίσσῃ Orib. 2 καίουσιν Orib A2(in mg.)Dl: σκευάζουσιν reliqui post καίουσιν add. χρῆσις δὲ πάντων τῶν εἰρημένων πεποίηται εἰς τὰ ἀντισπόδια Di, mg. A2 3 num. cap. ψβ´ O: ψμβ Di: οθ E tit. περὶ τοῦ κεκαυμένον χαλκοῦ HADi χαλκὸς κεκαυμένος καλός ἐστιν Orib.: χαλκὸς κεκαυμένος· ἐστι καλὸς E ὁ (alt.) om. HA 4 πλεῖον POrib.E: πλέον reliqui, fort. ἐπὶ πλεῖον 5 δὲ καὶ Orib. ναυτύλων Orib.: ναυλυτῶν OE (ν. del. et τῶν λελυμένων πλοίων superscr. H2): αὐλητῶν A: ἥλων τῶν λελυμένων πλοίων (mg. add. τὸ ῥασούχτην) Di: correxi 6 ἐπιπλασσομένου Orib.: ὑποπασσομένων Di μεθʼ ἁλῶν E: καὶ ἀλῶν Di ἐπιπασσομένων Di 7 δὲ Di: τε reliqui περιχρισθεῖσα Orib.EDi: ὑποχρισθεῖσα vulgo κεραμικῷ πηλῷ Orib. 8 ἄχρι ἂν οὗ PE: ἄχριε ἂν οὗ Orib.: ἄχρι οὗ ἂν F: ἄχρις ἂν HA: ἄχρις οὗ Di 9 post θείου add. καὶ τῶν ἁλῶν DiA (superscr. H2), at cf. Dl multi vero pro sulfur stipterias mittunt, Pl. aliqui alumen pro sulpure addunt παρεμπλάσσουσιν ODi 10 συντιθέντες E 11 μόνον τῶ θείω E ἀπασβουλονται P 12 στυπτηρία σχιστῆ E 18 ἄλλοι] οἱ E δὲ om. PF 15 τρίς] τρεῖς EA, cf. Act. 10, 16; 11, 10 εἶτα E 16 ἔπειθ᾿ ὁ E: ἔπειτα δὲ A 17 στύφειν] φειν (in conf. vers.) P 18 καὶ om. vulgo ἐπουλοῦν Q ὀφθαλμοῖς, τήκειν τὰ ὑπερσαρκοῦντα, νομὰς ἰστάνειν· κινεῖ δὲ καὶ ἐμέτους μετὰ ὑδρομέλιτος ποθεὶς ἢ ἐκλειχθεὶς σύν μέλιτι ἢ διακλυζόμενος. πλύνεται δὲ ὡς ἡ καδμεία τετράκις τῆς ἡμέρας ἀλλασσομένου τοῦ ὕδατος, ἄχρι μηδεμία ἐφίστηται λάμπη.

καὶ ἡ σκωρία δὲ αὐτοῦ ὡσαύτως πλυνομένη τὴν αὐτὴν ἔχει 5 δύναμιν, ἀσθενεστέραν μέντοι.

77 χαλκοῦ δὲ ἄνθος, ὅ τινες τῶν παλαιῶν ἥλων ψῆγμα ἐκάλεσαν, ἄριστόν ἐστι τὸ εὔθρυπτον καὶ κατάπυρρον ἐν τῷ λεαίνεσθαι, κεγχροειδές τε τῷ ῥυθμῷ καὶ βαρὺ καὶ μέσως στίλβον, ἔτι δὲ ῥινημάτων χαλκοῦ ἀμέτοχον, οἷς δολοῦται· ἀπελέγχεται δὲ πλατυνομένων αὐτῶν ταῖς τῶν ὀδόντων ἐπερείσεσι.

2 γίνεται δὲ οὕτως· ὅταν ἐν ταῖς μεταλλικαῖς χώναις τακεὶς ὁ χαλκὸς εἰς τὰς δεξαμενὰς καταρρυῇ διὰ ~~τῶν ἠθμῶν~~ τῶν διηκόντων σωλήνων, διακαθαίροντες τὴν ἀκαθαρσίαν οἱ πρὸς τούτοις ὄντες ὕδωρ ἐπιχέουσιν ἀκραιφνέστατον αὐτῷ, ψύξαι προαιρούμενοι· ὑπὸ τῆς οὖν αἰφνιδίου πυκνώσεως καὶ συναγωγῆς ὡσπερεὶ ἐκπτύεται καὶ ἐπανθεῖ τὸ προειρημένον.

7 SIM. Pl. XXXIV 107 sq. (e S. N.). 7 EXC. Orib. XIII s. v. (χαλκοῦ — ἐπερείσεσι), cf. Gal. XII 242 (unde Aet. II 80. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Isid. XVI 20, 13 (e D.); Ps. Gal. simpl. s. v. chalcanthum. 1 ἱστάνειν P: ἱστᾶν reliqui, cf. Blass Gr. d. N. T. 50; Meisterhans Gr. d. att. I.3 177 2 μεθʼ ὑδρομέλιτος Orib. 3 διαχριόμενος libri, corr. Marc. ὥσπερ Orib. E (ὡς Orib. V 83) 4 ἄχρις HA 5 πλύνεται ὡσαύτως· δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτὴν (τὴν αὐτὴν ἔχει E) πλὴν ὅτι ἀσθενέστερον ἐνεργεῖ Orib.E πλυναμένη A 7 num. cap. ψμα´ O: ψμγ Di: π E tit. περὶ ἄνθους χαλκοῦ HADi δὲ om. Orib.A ἥλων Di, mg. add. A2, superscr. H2: om. reliqui ψῆγμα POrib.EHA: ψίγμα F: psima Dl: ψύγμα coni. Salm. l. s. 759 8 καλοῦσιν Orib. ἄριστον δὲ E (δὲ del. E2) εὔθραυστον HA (θρυπτον superscr. A2) κατάπυρρον HA2 (κατάπορρον A): καπυρὸν Orib.E: κατάξηρον PF Ps. Gal. (ex glossa voci καπυρὸν superscr. ort.): utilis vero qui in tritura fragilis est et rufus Dl, cf. Pl. l. s. 107 9 ῥυθμῷ] ῥυθμῶ ἢ τῶ ῥωομένω E (corr. E2): rotundum Ps. Gal.: colore bonu habet (sic) Dl: Sar. suspectum, at cf. D. V 118 post ῥυθμῷ c. 8 litt. del. E2: καὶ βραχὺ add. Di, superscr. H2 μέσον Q: mediocriter limpidus Dl: aliquatenus splendidum Ps. Gal. ἐνστίλβον E post στίλβον add. καὶ ἐπιστύφον Di 10 ῥινισμάτων Q ἐλέγχεται Di 11 δὲ om. add. E2 τῇ τῶν ὀδόντων ἐπερείσει Orib.E 12 ταῖς om. HADi 13 διαρέη E τῶν ἠθμῶν] ἠθμοῖς (post σωλήνων colloc.) E: glossam delevi 14 διακαθάραντες E 15 ἐπιχέουσιν αὐτῷ E 16 προσαιρούμενοι Q ὑπὸ οὖν QDi

στύφει δὲ καὶ τοῦτο καὶ καταστέλλει τὰς ὑπεροχὰς καὶ 3 σμήχει τὰ ταῖς κόραις ἐπισκοτοῦντα, δάκνον ἱκανῶς. ἐστι δὲ καὶ πάχους ἀγωγὸν τετρωβόλου πλῆθος διδόμενον· ἐκτήκει δὲ καὶ τὰ ἐν μυκτῆρσι σαρκώματα καὶ ἐν δακτυλίῳ, καὶ ἐξανθήματα σὺν οἴνῳ στέλλει, καὶ πρὸς δυσκωφίας χρονίους τὸ λευκὸν ἐμφυσᾶται διὰ σίφωνος λεῖον στέλλει δὲ καὶ κιονίδας καὶ παρίσθμια λεῖον σὺν μέλιτι προσαπτόμενον.

78 λεπὶς δὲ ἡ μὲν ἐκ τῶν Κυπρίων μετάλλων παχεῖα, καλουμένη δὲ ἡλῖτις, καλή· φαύλη δὲ ἡ ἐκ τοῦ λευκοῦ χαλκοῦ, λεπτὴ καὶ ἀσθενὴς ὑπάρχουσα, ἣν ἀποδοκιμάζομεν, ἐγκρίνοντες τὴν παχεῖαν καὶ ἔγκιρρον καὶ ὄξους ἐπιρραινομένου ἰουμένην. δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, σταλτικήν, λεπτυντικήν, σηπτικήν, νομῶν ἐφεκτικήν, ἀπουλωτικήν· πινομένη δὲ μετὰ μελικράτου ὕδωρ ἄγει.

τινὲς δὲ φυρῶντες αὐτὴν μετὰ ἀλεύρου 2 1 Cels. V — D. eup. I 41 (113) — Ruf. (Orib. II 124) — Pl. l. s. 109 eup. I 219 (208) — eup. I 64 (125) Pl. l. s. — eup. I 86 (137) Pl. l. s. — eup. I 85 (136) Pl. l. s. 8 SIM. Pl. XXXIV 107 sq. (e S. N.). 8 EXC. Orib. XIII s. v. (λεπὶς — ἰουμένην); Gal. XII 223 (unde Aet. II 59. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), Ps. Gal. simpl. s. v. lepis. 12 SIM. Cels. V 6. 7. 8 — Zop. (Orib. II 579) D. eup. I 200 (196) — Cels. V 5 Pl. l. s. 109 Ruf. (Orib. II 124 Zop. (Orib. II 555) — eup. I 46 (114). 3 ad rem cf. Ruf. (Orib. II 124) τετραβόλου F: τετροβόλου E: τετραωβόλου ADi πλῆθος] βάρους E (υ del. E2) 4 ἐν addidi δακτυλίῳ PE (compend. scr. Q): δακτύλια A: δακτυλίων Di, cf. Pl. XXXIV 109 lavantur . . . ad eosdem usuus, et amplius narium carnosa vitia, item sedis (sic corrige) καὶ (tert.) om. Di 5 δυσκώφους Di 6 ἐυφυσσᾶται H, ad rem cf. D. eup. I 64 (125) 8 num. cap. ψμβ´ O: ψμδ Dι: πᾱ E tit. περὶ λεπίδος HADi χαλκοῦ λεπίς· ἡ μὲν Orib.: λεπίδες δὲ ἡ μὲν E fort. Κυπριακῶν coll. D, V 79 μετάλλων] χαλκουργικῶν ἥλων Di: χαλκουργηματικῶν ἥλων A2) (superscr.): bona est, qui ex acutis (ἥλοις?) cyprinis fit, quae et pacia dicitur aut elitis Dl ἡ παχεῖα Orib. παχεῖα om. HA (superscr. A2) 9 ἡλῖτις] ἡλίτης ἢ πλακίτην E (ἢ πλ. del E2), at cf. Gal. l. s. ὀνομάζουσι δὲ τινες καὶ ἡλῖτιν λεπίδα λευκοῦ] λεπτοῦ Dl: φαύλου Di: λευκοῦ καὶ φαύλου χαλκοῦ E: ἐκ τοῦ φαύλου ἢ mg. add. A2: fit ex candido aere squama longe Cypria inefficacior Pl post χαλκοῦ add. ἢ ἐκ τοῦ λευκοῦ Di 10 ἐκκρίνοντες F 12 στυπτικήν om. Q: virtus est ei stiptica Dl κατασταλτικήν HA (κατα superscr. F) λεπτυντικήν, σταλτικήν E: λεπτυντικήν om. Di σηπτικήν (στυπτικήν superscr. A2) A 13 νομῶν ἐφεκτικήν, σηπτικήν Di ἐπουλωτικήν Q 14 post ἄγει mg. add. διδομένου τριόβολον ἢ ⋖ ᾱῑ ἢ τὸ πολὺ ⋖ β· ἐπιπινέτω δὲ καὶ ὀλιγον ὄξος ἢ ἐπιροφήτω διὰ τὸ μὴ ἐμεθῆναι E2 ἐν καταποτίῳ διδόασι. μείγνυται δὲ καὶ ταῖς ὀφθαλμικαῖς δυνάμεσι, ξηραίνουσα τὰ ῥεύματα καὶ βλέφαρα τραχέα ἀποτήκουσα.

3 πλύνεται δὲ οὕτως· καθάρας τῆς ξηρᾶς λεπίδος ἡμιμναῖον βάλε εἰς θυίαν μεθʼ ὕδατος διαυγοῦς, καὶ συναναταράξας τῇ χειρὶ ἐπιμελῶς, ἄχρι ἂν ὑποστῇ ἡ λεπίς, ἀφαίρει τὰ ἐφεστῶτα, ἀποχέας τε τὸ ὕδωρ ἐπίχει ὀμβρίου ὕδατος κύαθον ἕνα, πλατείᾳ τε τῇ χειρὶ τρῖβε εὐτόνως πρὸς τῇ θυίᾳ οἱονεὶ ἀποψώχων.

4 ὅταν δὲ ἄρξηται ἀνιέναι τινὰ γλισχρότητα, κατὰ μικρὸν ὕδωρ προσεπίχει ἄχρι κυάθων ἓξ τρίβων συντόνως, ἀναλαβών τε τὴν λεπίδα τῇ χειρὶ ὡς πρὸς τὸ πλευρὸν τῆς θυίας τρῖβε εὐτόνως, καὶ ἐξιπώσας ἀνελοῦ τὸ ἀπορρυὲν εἰς πυξίδα ἐρυθροῦ χαλκοῦ· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ὥσπερ ἄνθος τῆς λεπίδος καὶ εὔτονον τῇ δυνάμει καὶ εὐθετοῦν εἰς τὰ ὀφθαλμικά, τὸ δὲ λοιπὸν ἄτονον.

καὶ τὸ καταλειφθὲν δὲ ὁμοίως πλύνων ἀναιροῦ, ἄχρι ἂν μηδεμίαν γλισχρότητα ἀποκρίνῃ, τὸ δὲ λοιπὸν δεῖ σκεπάσαντα ὀθονίῳ ἐᾶσαι ἀκίνητον ἐπὶ δύο ἡμέρας, εἶτα ἀποχέαντα τὸ ἐφεστηκὸς ὕδωρ καὶ ξηράναντα ἀποτίθεσθαι εἰς πυξίδα. ἔνιοι δὲ καὶ ταύτην πλύνουσιν ὡς τὴν καδμείαν καὶ ἀποτίθενται.

4 EXC. Orib. XIII s. v. (πλύνεται — ἀποτίθενται) 1 καταποτίοις E 2 ξηραίνει γὰρ Di τὰ addidi ex EDi ῥεύματα E: τραύματα (ex τὰ ῥεύμ. ort.) P: φάρμακα Q (ῥεὐματα corr. H2, τὰ ῥεύματα superscr. A2): quia rheuma abstinet Dl ἀποτήκτουσα P: ἀποτίκτουσα F 4 οὕτω HA ξηρᾶς τῆς λεπίδσς Orib. ἡμίμναιον E 5 βάλλε F μετὰ Orib. συνανταράξας E: συναταράξας Orib.: συνταράξας reliqui 6 ἄχρι ἂν P: ἄχρι οὗ ἂν FC: ἄχρις ἂν οὗ Orib.: ἄχρις οὗ HDi: ἄχρις ἂν A ὑφεστῶτα HADi 7 κύαθον ἕνα POrib.E: κύ. (comp. scr.) ᾱ HADi: κύ. (comp. scr.) ἕνα F: κοτύλην α´ Di: cotila una Dl 8 καὶ πλατείᾳ E (τε del. E2) πρὸς] ἐν QDi θυίῃ P 9 ἀποψώχων Q (ψύχων superscr. A2); ἀποψωδων P: ἀποψύχων (o superscr.) Orib.: ἀποψύχων reliqui, cf. Luc. 6, 1 ἐπὰν Di τινὰ om. A 10 παρεπίχει Orib. κυ. (c. scr.) 𝔮´ HDi: κοτύλων ἕξ Orib. εὐτόνως Orib.DiH2 11 ἀναλαμβάνων Orib.E ὡς om. Orib. 12 ἀπορρέον Orib.E 13 τὸ om. Orib. ὡσπερεὶ Orib. τῆς om. mg. add. E2 14 εὐτονοῦν HADi εἰς] πρὸς E 16 ἄτοπον Ald. καὶ] εἶτα πάλιν Orib. τὸ περιλειπόμενον Orib.: τὸ καταληφθὲν A δὲ om. Orib.A πάλιν ὀμοίως E 16 μέχρις HADi ἂν om. Orib. 17 δὲ] τε E δεήσει Orib. σκεπάσαντα δεῖ QDi post ὀθονίῳ add. τὸ πλύμα Orib.E ἡμέρας δύο Orib. 18 ἀποχέας Orib.: ἀπόχεε(ας superscr.) E: ἀποχέοντα PF (com. scr.): ἀποχέαντας HADi ἀφεστηκός FA ξηράνας Orib.: ξηράναντας Di 19 ἀπόθου Orib. πλύναντες (om. καὶ) QDi ὡς] εἰς Q (corr. H2)

λεπίδος δὲ στομώματος δύναμίς ἐστιν ἡ αὐτὴ τῇ τοῦ χαλκοῦ λεπίδι, καὶ πλύσις καὶ ἀπόθεσις ὁμοία, ἐν μέντοι τῷ τὴν κοιλίαν καθαίρειν λείπεται τῆς τοῦ χαλκοῦ.

79 ἰὸν δὲ τὸν ξυστὸν οὕτως σκευαστέον· εἰς πιθάκνην ἢ ἄλλο ὅμοιον ἀγγεῖον ἐγχέας δριμύτατον ὄξος ἐπικατάστρεψον χαλκοῦν ἀγγεῖον· καλὸν μέν, εἰ καμαροειδὲς εἴη, εἰ δὲ μή γε, ἰσόπεδον· ἔστω δὲ ἐσμηγμένον καὶ διαπνοὴν μηδεμίαν ἔχον· διὰ δὲ ἡμερῶν δέκα ἀναιρούμενος τὸ πῶμα ἀπόξυε τὸν ἐπιτρέχοντα ἰόν. ἢ λεπίδα ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ποιήσας χαλκοῦ ἐγκρέμασον εἰς τὸ αὐτὸ ἀγγεῖον, ἵνα μὴ ψαύσῃ τοῦ ὄξους, καὶ διὰ τῶν ἴσων ἡμερῶν ἀπόξυε.

ἢ εἰς τὰ στέμφυλα μὴ πρόσφατα ὄντα, ὀξίζοντα 2 ἐγκρύψας μᾶζαν ἢ λεπίδα μίαν ἢ καὶ πλείονας ὡσαύτως ἀναστρέφου. ἔνεστι δὲ καὶ ἐκ ῥινημάτων ποιῆσαι ἢ λεπίδων, αἷς περιεχόμενα τὰ χρυσᾶ πέταλα ἐλαύνεται, ἐάν τις αὐτὰ ἐπιρραίνων ὄξει ἀνακινῇ τρὶς ἢ τετράκις τῆς ἡμέρας, ἄχρι ἂν παντελῶς ἰωθῇ.

γεννᾶσθαι δέ φασιν ἰὸν καὶ ἐν τοῖς Κυπριακοῖς μετάλλοις, 3 τὸν μὲν λίθοις τισὶν ἐπανθοῦντα τῶν ἐχόντων τὸν χαλκόν, τὸν δέ ἔκ τινος σπηλαίου στάζοντα ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασι· καὶ 1 SIM. Pl. XXXIV 108 (e S. N.). 1 EXC. Orib. XIII s. v. χαλκός (λεπίδος — χαλκοῦ), cf. Gal. XII 223. 4 SIM. Th. lap. 57; Pl. XXXIV 110 sq. (e S. N.), unde Isid. XVI 20, 14 cf. Vitr. VII 12. 4 EXC. Orib. XIII s. v. (ἰὸν — ἐπιτρέχοντα ἴον, γεννᾶσθαι — χρόαν), cf. Gal. XII 218 (unde Aet. II 55. Paul. Aeg. VII 3 s. v.), Ps. Gal. simpl. s. v. aerugo. 1 nov. cap. incip. E (πβ), Di (ψμε), Dl: mg. add. λεπὶς στομώματος P tit. περὶ λεπίδος στομώματος Di λεπὶς στομώματος· δύναμις E ἡ om. O τῇ om. Orib.: τῆς τοῦ χαλκοῦ λεπίδος E 2 ὁμοίως E 3 καθάραι E 4 num. cap. ψμγ´ O: ψμ𝔮 Di: πγ E xit. περὶ ἰοῦ φυστοῦ HADi τὸν om. HADi οὕτω HADi σκεύαζε E 5 ἤ ἄλλο τι Orib.: ἤ τι ἄλλο E ὅμοιον] ἐοικὸς Orib.E 6 ἀγγεῖον] κῦτος Orib. εἴη addidi ex E γε om. Orib.HA 7 κἂν ἐπίπεδον Orib.E ἐσφιγμένον (φι in ras.) E2 τε καὶ Orib.E μηδεμίαν διαπνοὴν Orib. 8 δὲ om. E δέκα] ῑ EA 9 ἀπὸ om. HA (mg. add. A2) 10 αὐτὸ addidi ex E ψαύσει P: ψαύῃ E 11 τὰ om. Di κὴ om. Di ὄντα EDi (del. E2): om. reliqui 13 ἀνάστρεφε Di ἔστιν E ῥινισμάτων Q 14 αὐτὰς E 15 τῆς addidi ex E ἡμέρας om. QDi ἄχρι ἂν PLF: ἄχρις ἂν HEDi: om. ADi 17 γίγνεσθαι E τοῦτον τὸν ἰὸν Di 18 τὸν (pr.)] τῶν Q ἐν λίθοις (ἐν dittogr.) E τῶν om. HADi ἔχουσι Spr. τὸν (tert.)] τῶν H (corr. H2) 19 καύμασιν· τὸν μὲν Orib. τὸν μὲν ὀλίγον τε καὶ κάλλιστον εἶναι, τὸν δὲ ἐκ τοῦ σπηλαίου δαψιλῆ μὲν ἐπιρρεῖν καὶ εὔχρουν, φαῦλον δὲ ὑπάρχειν διὰ τὸ πολλοῖς ἀναμεμεῖχθαι λιθώδεσι.

4 δολοῦται δὲ καὶ ἄλλοις πολλοῖς μισγομένοις, μᾶλλον δὲ τούτοις· τινὲς μὲν γὰρ κισήρει, οἱ δὲ μαρμάρῳ, ἄλλοι δὲ χαλκάνθῳ κυκῶσιν αὐτόν. καταλημψόμεθα δὲ τὴν μὲν κίσηριν καὶ τὸ μάρμαρον διὰ τοῦ νοτίσαι τὸν ἀντίχειρα τῆς εὐωνύμου χειρὸς καὶ τῷ ἑτέρῳ προστρίβειν τοῦ ἰοῦ τι μέρος· συμβαίνει γὰρ τὸν μὲν διαχεῖσθαι, τὸ δὲ ἀπὸ τῆς κισήρεως καὶ μαρμάρου μένειν ἀδιάχυτον καὶ τέλος ἀπολευκαίνεσθαι τῇ ἐπὶ πλεῖον παρατρίψει καὶ τῇ τοῦ ὑγροῦ παραπλοκῇ.

5 οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς τῶν ὀδόντων ἐπερείσεως· λεῖον γὰρ ὑποπίπτει καὶ οὐ τραχὺ τὸ ἀμιγές. τὸ δὲ χαλκανθὲς ἀπελέγχεται τῷ πυρί· εἰ γάρ τις ἐμπάσας τὸν οὕτως δεδολωμένον ἰὸν ἐπὶ λεπίδα ὄστρακον, τούτων τὸ ἕτερον ἐπὶ θερμῆς τέφρας ἢ ἀνθρακιᾶς θείη, μεταβάλλει καὶ κατερυθραίνεται τὸ χαλκανθὲς διὰ τὸ φύσει καιόμενον αὐτὸ τοιαύτην ἔχειν χρόαν.

6 τοῦ δὲ λεγομένου σκώληκος ἰοῦ δισσὸν εἶδος ὑπάρχει· ὁ μὲν γὰρ ὀρυκτός ἐστιν, ὁ δὲ σκευάζεται οὕτως· εἰς θυίαν Κυπρίου χαλκοῦ, ἔχουσαν δὲ καὶ δοίδυκα ἀπὸ τῆς αὐτῆς πεποιημένον 18 SIM. Pl. XXXIV 116. 18 EXC. Orib. XIII s. v. ἰός (τοῦ δὲ — ξυστῷ), Aet. II 56 (εἰς θυίαν — προείρηται). 1 τὸν — σπηλαίου om. mg. add. A2 2 μὲν om. Orib. εὔχροον Orib. 4 δὲ ἄλλοις τε Orib. E μισγομένοις POrib: μισγόμενος reliqui 5 κισσίρηδι E: κισσήρει Orib.QDi 6 κυκῶσιν αὐτόν om. Di 7 τὸ om. Orib. μάρμαρον καὶ τὰ ὅμοια Orib.E 8 τῷ] τὸ P τι τοῦ ἰοῦ μέρος Orib.E: τι μέρος τοῦ ἰοῦ Di 9 τὸν μὲν Orib.E: τὸ μὲν cett. μὲν αὐτοῦ Di τὰ δʼ ἀπὸ Orib.EDi 10 μαρμάρου μέρη εἶναι Orib.: μαρμάρου μέρη μένειν E: μαρμάρου μέρη ἀδιάχυτα μένειν Di: μαρμάρου μένειν ἀδυάχιτον A (ρει ἀδιάλυτα μένειν superscr. A2) ἀδιάλυτα Orib.E ἐκ τῆς ἐπιπλέον (ἐπϊπλεῖον E) παρατρίψεως καὶ τῆς τοῦ ὑγροῦ παραπλοκῆς Orib.E 11 τῇ om. O παρατροπῇ HA (corr. A2) 12 καὶ (pr.) post τῆς colloc. Ald. 13 χάλκανθες Orib.E: χάλκανθον Q (χαλκανθῶδες superscr. A2) Di 14 ἐμπλάσας ODi: ἐπιπάσσοι Orib.: ἐπιπάσαι E: corr. Sar. οὕτως PFE: οὕτω reliqui 15 ἔπειτα τούτων Orib.E καὶ τὸ ἕτερον τούτων ἐπιθήσει ἐν θερμῇ τέφρᾳ ἢ ἐπὶ ἄνθραξι Di εἰ ἐπὶ HA τῆς θερμῆς Orib. 16 θείης HA μεταβάλλεται Di καὶ καὶ ἐρυθραίνεται P: καὶ ἐρυθραίνεται reliqui: correxi χάλκανθες POrib.E: χάλκανθον (. . όν F) Q: χαλκανθῶδες Di, superscr. A2 17 χροιάν P 18 nov. cap. inc. (πδ) EDl, ψμζ Di tit. περὶ ἰοῦ σκώληκος Di ἰοῦ om. Orib. 19 ὃς μὲν E οὕτω Di 20 δὲ καὶ om. Aet. Di πεποιημένης Orib. ἥλης, ἐγχέας ὄξους λευκοῦ καὶ δριμέος κοτύλης ἥμισυ τρῖβε, ἕως οὗ γλοιωθῇ, εἶτα ἔμβαλε στυπτηρίας στρογγύλης ⋖ δ´ καὶ ἁλὸς ὀρυκτοῦ διαφανοῦς ἢ θαλασσίου ὡς ὅτι λευκοτάτου καὶ στερεοῦ, εἰ δὲ μή γε, νίτρου τὸ ἴσον· εἶτα λέαινε ἐν ἡλίῳ ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν, ἕως τῇ μὲν χρόᾳ ἰώδης, τῇ δὲ συστάσει ῥυσώδης γένηται, καὶ οὕτως ἀναπλάσας σκώληκας τοῖς Ῥοδιακοῖς ὁμοίους ἀποτίθεσο.

ἐνεργὴς δὲ καὶ εὔχρους 7 γίνεται ἄγαν, ἐὰν ὄξους μὲν λάβῃ μέρος ἕν, οὔρου δὲ παιδίου μέρη δύο, τὰ δ᾿ ἄλλα ὡς προείρηται. τινὲς δὲ ἀποτετευγμένῳ τῷ ξυστῷ κόμι μείξαντες ἀναπλάσσουσι καὶ πωλοῦσιν, ὃν παραιτητέον ὡς φαῦλον. ἔστι δέ τις καὶ ὑπὸ τῶν χρυσοχόων γινόμενος ἰὸς διὰ θυίας καὶ δοίδυκος Κυπρίου χαλκοῦ, ἔτι δὲ οὔρου παιδίου, ᾧ τὸ χρυσίον κολλῶσιν.

ἀναλογοῦσι δὲ κοινῶς 8 οἱ προειρημένοι ἰοὶ κεκαυμένῳ χαλκῷ, μᾶλλον δὲ ἐρρωμένοι περὶ τὴν ἐνέργειαν. ἰστέον δὲ ὅτι προέχει μὲν αὐτῶν ὁ ὀρυκτὸς σκώληξ· ἐχόμενος δ᾿ ἐστὶν ὁ ξυστός, εἶτα ὁ σκευαστός· δηκτικώτερος μέντοι καὶ μᾶλλον στύφων οὗτος ὑπάρχει, ὁ δὲ τῶν χρυσοχόων ἀνάλογος τῷ ξυστῷ.

δύναται δὲ πᾶς ἰὸς στύφειν, θερμαίνειν, ἀποσμᾶν τὰς ἐν 9 19 SIM. Cels. V 2. 5. 6. 7 — Pl. XXXIV 113 D. eup. I 41 (112) — eup. I 200 (196) — Pl. l. s. 115 — Cels. V 9 Pl. 115 eup. I 183 (190) — Pl. l. s. 115 eup. I 207 (201) — Pl. 115 eup. I 9 (134) — Pl. 113 eup. I 46 (114) — Pl. 115 eup. I 128 (157). 1 ἐκχέας E καὶ om. Aet. δριμέος superacr. H2: καὶ δριμέος mg. add. A2 2 τρῖβε ἐν ἡλίῳ Aet. οὗ] om. Orib. Aet.: ἂν E γλοιῶδες γένηται Aet. ἔμβαλλε FOrib.: ἐπίβαλλε E: ὑπέμβαλε Aet. 3 ⋖ δ PFEDl: ᾱ Di: τριώβολα τέσσαρα Orib.: οὐγγίας δ´ (comp. scr.) HA καὶ om Orib. post ὀρυκτοῦ add. δραχμὰς δ καὶ Aet. ἢ — ὅτι om. Aet. ὡε om. Orib. λευκοῦ Aet. 4 post στερεοῦ add. τουτέστι σπεκλαρίου (errore) Aet. τὸ om. PFOrib.E λέαινε] τρῖβε (post καύμασιν coll.) Aet. 5 ἐν add. e QDi ἕως ἂν Aet.E 6 ῥυπώδης P: γλοιώδης QDi: γλοιώδης ἢ ῥυπώδης Orib. Aet.E (ἢ ῥυπ. del. E2): καὶ γλοιώδης καὶ ῥυπώδης mg. add. A2: correxi coll. Pl. l. s 116 donec viride fiat contrahatque se vermiculorum specie 7 τοῖς μὲν AH (μὲν del. H2) ὁμοίους τοῖς ῥοδιακοῖς Orib.E ὁμοίως Q (corr. A2) 8 ἄγαν om. Orib. μὲν om. Orib. ἕν] ᾱ HA παιδίου L: παλαιοῦ reliqui, at cf. Pl. l. s. 116 9 β´ F τὰ δ᾿ ἄλλα PA: om. Q (superscr. H2): καὶ τὰ ἄλλα δὲ Orib.: καὶ τἄλλα E δὲ τὸν Di ἀποττευγμένως (sic) P: ἀποτετευμένως A: ἀποτετευγμένον QDi: ἀποδεδουμένον Orib.: ἀποτετηγμένω E (ἀποτετευγμένω mg. add. E2): erugine rasiciu Dl 10 ἐν τῷ Di τῷ addidi ex Orib.EDi κόμι POrib.: κόμη E: κόμμι AH: κόμει F: κόμμει Di καὶ πωλοῦσιν addidi ex EDiDl 12 δὲ καὶ A 13 παιδιακοῦ Orib.: παιδικοῦ E. ad rem cf. Pl. XXXIII 93 κοινῶς] καὶ Orib.: om. E 14 δὲ om. Orib. 16 ἐχομένως H2ADi ἐστὶν om. Di εἶθ᾿ ὁ E 18 ἀναλογεῖ Orib. ὀφθαλμοῖς οὐλὰς καὶ λεπτύνειν, δάκρυον ἄγειν, νομάς ἴσχειν, τραύματα ἀφλέγμαντα τηρεῖν, τὰ παλαιὰ ἀπουλοῦν ἕλκη σὺν ἐλαίῳ καὶ κηρῷ. σὺν μέλιτι δὲ ἑψηθέντες τύλους καὶ τὰ ῥυπαρὰ τῶν ἑλκῶν ἀνακαθαίρουσιν.

10 ἀμμωνιακῷ δὲ ἀναλημφθέντες εἰς κολλούρια σύριγγας καὶ τύλους ἐκτήκουσι, χρήσιμοι δὲ καὶ πρὸς ἐπουλίδας καὶ τὰς τῶν οὔλων ἐξοχάς. ἱκανῶς δὲ καὶ βλέφαρα λεπτύνουσι σὺν μέλιτι ἐγχριόμενοι· δεῖ δὲ πυριᾶν μετὰ τὴν ἔγχρισιν σπόγγῳ ἐξ ὕδατος θερμοῦ· ἀναλημφθέντες δὲ ῥητίνη τερεβινθίνῃ σὺν χαλκάνθῳ ἢ νίτρῳ λέπρας ἐξάγουσι.

11 καυστέον δὲ ὃν ἂν θέλῃς ἰὸν οὕτως· θλάσας αὐτὸν εἰς ὁλοσχερέστερα μέρη καὶ τηγάνῳ κεραμεῷ ἐπιθεὶς ἀπέρεισαι ἐπ᾿ ἀνθράκων διαπύρων, κίνει τε, ἕως ἂν μεταβάλῃ καὶ ὑποσποδίσῃ τῇ χρόᾳ· λοιπὸν δὲ ψύξας ἀποτίθεσο καὶ χρῶ. τινὲς δὲ ἐν ὠμῇ χύτρᾳ αὐτὸν καίουσιν ὡς προείρηται, οὐκ εἰς τὸ αὐτὸ δὲ πάντοτε καιόμενος μεταβάλλει χρῶμα.

80 ἰὸς δὲ σιδήρου στύφει, ῥοῦν τε γυναικεῖον προστεθεὶς ἴσχει, πινόμενός τε ἀσυλλημψίαν ποιεῖ, ἐπιχριόμενος δὲ σὺν ὄξει ἐρυσιπέλατα καὶ ἐξανθήματα ἐνεργῶς ἰᾶται, πρός τε παρωνυχίας καὶ πτερύγια καὶ τραχέα βλέφαρα εὔχρηστος καὶ κονδυλώματα, καὶ οὖλα κρατύνει, ποδαγρικούς τε ὠφελεῖ περιχριόμενος 11 EXC. Orib. XIII s. v. (καυστέον — χρῶμα). 17 SIM. Pl. XXXIV 153 — Pl. l. s. D. eup. II 83 (294) — 19 Pl. l. s. eup. I 168 (181) — Pl. l. s. eup. I 190 (193) — 20 eup. I 46 (114) — 21 Pl. l. s. — eup. I 79 (134) — Pl. l. s. eup. I 235 (216) — Pl l. s. eup. I 95 (140) — Pl. l. s. 151 — eup. II 61 (274) — eup II 137 (327). 2 τὰ παλαιὰ addidi ex E coll. D. eup. I 183 (190) 3 καὶ κικίδη καὶ κηρῶ E 5 κολλούρια E: κολλύρια reliqui τύλους καὶ σύριγγας Q 6 τῶν τύλων καὶ οὐλῶν E 8 post πυριᾶν iter. μεταχριόμενοι· δεῖ δὲ μυριᾶν (sic) P σπόγγῳ om. E 9 τερμινθίνη E χαλκῷ libri: corr. Sar. coll. D. eup. I 128 (158) 11 οὕτως PEOrib.: οὕτω reliqui 12 ὁλοσχερέστερα POrib.: ὁλοσχερέστατα reliqui κεραμέω Orib.E ἐπέρεισον Orib.E: ἀπέρεισαι reliqui, cf. D. II 76, 9 13 ἐπὶ ἀνθράκων Orib.: ἐπʼ ἄνθρακας E πεπυρωμένων Orib.: πεπυρωμένους E μεταβάλλῃ Q 14 δὲ om. Orib. ψύξας A (στύψας superscr A2) 15 ὠμῶ χυτριδίω E αὐτὸ E: om. Orib. ἀνωτέρω εἴρηται Orib.E 16 δὲ] μέντοι Orib.E καιόμενος om. Orib. μεταβάλλουσι Orib. 17 num cap. ψμδ´ O: ψμη Di: πε E tit. περὶ ἰοῦ σιδήρου HADi δὲ addidi ex EDi 19 ἐνεργῶς om. QDi mg. add. A2 20 fort. εὐχρηστεῖ 21 τε om. PF: καὶ ποδαγρικοῖς εὔχριστος· ἐπιχριόμενος ἀλωπεκίας (τε superscr.) δασύνει E περιχριόμενος P: ἐπιχριόμενος reliqui καὶ ἀλωπεκίας δασύνει.

σίδηρος δὲ πεπυρωμένος 2 ἐνσβεσθεὶς ὕδατι ἢ οἴνῳ καὶ πινόμενος, ἁρμόζει κοιλιακοῖς, δυσεντερικοῖς, σπληνικοῖς, χολεριῶσι, στομάχῳ ἀναλελυμένῳ. ἡ δὲ σκωρία τοῦ σιδήρου δύναται ὅσα καὶ ὁ ἰὸς τοῦ σιδήρου, ἐπʼ ἔλαττον δέ· βοηθεῖ καὶ ἀκονίτῳ ποθεῖσα μετ᾿ ὀξυμέλιτος.

81 σκευάζεται καὶ ὁ πεπλυμένος μόλυβδος τὸν τρόπον τοῦτον· βαλὼν εἰς μολυβῆν θυίαν ὕδωρ τρῖβε δοίδυκι μολυβῷ, ἕως ἂν μελανθῇ τὸ ὕδωρ καὶ γένηται ὑλῶδες, εἶτα διήθει αὐτὸ διʼ ὀθονίου προσεπιχέων τὸ ὕδωρ, ἵνα πᾶν τὸ διαχυθὲν ὑλισθῇ, καὶ ποίει τὸ αὐτὸ πάλιν, μέχρι οὗ ἄν σοι δόξῃ αὐτάρκως ἔχειν· εἶτα ἐάσας ὑποστῆναι τὸν πεπλυμένον μόλυβδον, ἀποχέας τε τὸ ὕδωρ καὶ ἄλλο ἐπιχέας πλῦνε ὡς τὴν καδμείαν, ἄχρι ἂν μηκέτι ἐφίστηται μελανία, εἶτα ἀναπλάσας τροχίσκους ἀποτίθεσο.

οἱ δὲ καθαρὸν μόλυβδον ῥινήσαντες τρίβουσιν ἐν λιθίνῃ 2 θυίᾳ δοίδυκι λιθίνῳ ἢ ταῖς χερσὶ μεθʼ ὕδατος, ὑπὸ χεῖρα ἀποχέοντες τὸ μελαινόμενον, ὅπερ ἐάσαντες ὑποστῆναι καὶ ἀποχέαντες ἀναπλάσσουσιν εὐθέως· τὸ γὰρ ἐφ᾿ ἱκανὸν τριβόμενον 6 SIM. Pl. XXXIV 168 sq. (e S. N.). 6 EXC, Orib. XIII s. v. μόλιβος (σκευάζεται — πλυνόμενον μόλυβδον); cf. Gal. XII 230 (unde Aet. II 66. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 nov. cap. (π𝔮) a σίδηρος inc. E tit. περὶ σιδήρου πεπυρωμένον mg. add. Di σιδήρου P, mg. add. σίδηρος 2 κοιλιακοῖς ἁρμόζει Q 3 καὶ χολεριῶσιν E καὶ στομάχῳ Di, fort. recte ἀναλυομένω E 4 ab ἡ δὲ σκωρία cap. πζ inc. E, cap. ψμθ· περὶ σκωρίας σιδήρου Di δύναται — σιδήρου bis habet P 5 βοηθεῖ· ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ἀκόνιτον E καὶ] δὲ Di σὺν ὀξυμέλιτι Q μετ᾿ ὀξυμέλιτος ποθείς (ποθεῖσα Di) EDi 6 num. cap. ψμε´ O: ψν Di: πη E tit. περὶ πεπλυμένου μολίβδου H: περὶ πεπλημένου μολύβδου A: περὶ μολίβδου πεπλ. Dl μόλιβος· πλύνεται τὸν τρόπον τοῦτον Orib. καὶ] δὲ E ὁ om. L μόλιβος Orib.: μόλιβδος OEDi 7 τοῦτον τὸν τρόπον QDi μολιβην P: μολιβίνην (ἴνην in ras.) E2 : μολιβδαίνην HADi θυίαν om. mg. add. P post τρῖβε ins. τοῦτον τὸν τρόπον HA δοίδυκι post μολυβῷ transpos. HAEDi μολιβδίνῳ H: μολιβδίνῃ Di: μολυβδίνῶ F: μολύβδῳ L 8 ὑλῶδες ἢ γλυῶδες E2: ὑλ. ἢ χυλῶδες ἢ πηλῶδες Di: ἢ χυλῶδες ἢ πηλῶδες superscr. H2, mg. add. A2: ἰλυῶδες coni. Marc. 9 τὸ (pr.)] om. Orib. Di: in ras. E2: τε H διαλυθὲν Di 10 μέχρι οὗ ἂν PFF: μέχρις οὗ ἂν L: μέχρις ἂν οὗ Orib.: μέχρις ἂν H: ἄχρις ἂν Di σοι om. Orib. 11 καταστῆναι Orib.Di τὸ πεπλ. Di μόλυβδον addidi ex E ἀπόχει Orib. 12 τε om. Orib.O μέχρι ἂν E: ἄχρις ἂν QDi: ἄχρις (om. ἂν) A: ἄχρι (om. ἂν) Orib. 13 μέλαν Orib. εἶτα om. Orib.EDi ἀναπλάσσας τε Orib.E: ἀναπλ. δὲ Di 14 οἱ δὲ] τινὲς δὲ E ῥινίσαντες LQ 15 ὑπὸ χεῖρας Orib. post ὑπὸ χεῖρα add. κατ᾿ ὀλίγον QDi, ante ὑπὸ χεῖρα L, mg. PE2: incerta sedes evincit glossema, cf. D. II 76, 1 16 ἐπιχέοντες QDi: ἀποχέαντες E καὶ addidi ex EDi καὶ ἀποχέαντες om. Orib. 17 ἀποχέαντες E: ἀποχέοντες reliqui γίνεται ψιμυθίῳ ὅμοιον. ἔνιοι δὲ προσεμβάλλουσι τοῖς ῥινήμασιν ὀλίγην μολύβδαιναν, φάσκοντες βελτίονα εἶναι τὸν οὕτως πλυνόμενον μόλυβδον.

3 δύναται δὲ στύφειν, ψύχειν, παρεμπλάττειν, μαλάττειν πληροῦν τὰ κοιλώματα, στέλλειν τὰ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς ῥεύματα καὶ τὰ ὑπερσαρκοῦντα τῶν ἑλκῶν. ἔστι δὲ καὶ ἴσχαιμος, καὶ ποιεῖ πρὸς τὰ ἐν δακτυλίῳ ἕλκη, κονδυλώματα, αἱμορροίδας μετὰ ῥοδίνου καὶ τὰ δυσκατούλωτα, καὶ καθόλου ποιεῖ, ὅσα καὶ ἡ σποδὸς δίχα τοῦ ἐσχαροῦν. ὁ δὲ ἀκέραιος μόλυβδος παρατριβόμενος βοηθεῖ σκορπίου θαλασσίου καὶ δράκοντος πληγῇ.

4 καίεται δὲ ὁ μόλυβδος οὕτως· λαβὼν μολύβδου ἐλάσματα ὡς ὅτι λεπτότατα ἐπίθες ἐπὶ καινὴν λοπάδα, καὶ ἐπιπάσας θεῖον πάλιν ἕτερα ἐπίθες πέταλα καὶ θεῖον ἐπίπασσε καὶ πάλιν ἕτερα, καὶ τὸ αὐτὸ ποίει, ἄχρι οὗ πληρώσῃς τὴν λοπάδα, εἶτα ὑπόκαιε· ἀναφθέντος δὲ τοῦ μολύβδου κίνει σιδήρῳ, ἄχρι ἂν ἀποτεφρωθῇ τελέως καὶ μηδὲν ἐντρέχῃ μολυβδῶδες, καὶ ἀναιροῦ, σκεπάσας τοὺς ῥώθωνας· βλαβερά γὰρ ἡ ἀποφορά.

5 ἢ ῥινήματα μολύβδου βαλὼν μετὰ θείου εἰς λοπάδα οὕτως καῖε· οἱ δὲ εἰς κύθραν ὠμὴν βαλόντες τὰ πέταλα, ὡς εἴρηται, ἐν καμίνῳ ἐντιθέασιν ἢ ἐπὶ ἐσχάρας, περιπλάσαντες τὸ πῶμα 4 SIM. Pl. l. s. 169 — 5 Cels. VI 6, 5 Pl. l. s. — 6 D. eup. I 189 (193) — Cels. V 1 — 7 Pl. l. s. eup. I 212 (205) — eup. I 182 (190). 12 EXC. Orib. XIII s. v. (καίεται — ἀποφορά, δεῖ δὲ πλύνειν — μᾶλλον). 2 ῥινίσμασιν Q 3 οὕτω HADi μόλυβδον om. E 4 ὁ δὲ πεπλυμένος μόλιβος δύναται E ψύχειν, στύφειν QDiDl post ψύχειν add. σμίλίῳ E 5 καὶ στέλλειν E 7 ποιεῖ addidi τοῖς δακτύλοις H: τῷ δακτυλίῳ Di καὶ αίμορροίδας καὶ κονδυλώματα E 9 ἡ om. L 10 βοηθεῖ τῇ (om. F) τοῦ θαλασσίου σκορπίου QDi 11 πληγάς E 12 nov. cap. (ψνᾱ) περὶ μολίβδου κεκαυμένου inc. Di 13 ὡς] ἐς F ἐπίθες om. Orib. ἐπὶ] εἰς Di ἐπίπασσε E: ἐπιπας (sic) P ἐπίθες ἕτερα πάλιν πέταλα Orib.: πάλιν ἐπίθες ἄλλα πέταλα μεγάλα E 14 ἐπίπασσε — ἕτερα om. Orib. ἐπίπασον E καὶ (alt.) — ἕτερα om. EDi 15 τὸ αὐτὸ δὲ E: τοῦτο Di ἄχρι οὗ P: ἄχρις ἂν οὗ E: ἄχρις ἂν Orib.HADi: ἄχρι οὗ ἂν F 16 ὑπόκας Orib. ἁφθέντος PL ἄχρις ἂν Orib.HADi: ἄχρι οὗ ἂν F 17 παντελῶς ἐκτεφρωθῇ Orib.E καὶ (pr.) om. Orib.E μηδενὸς φαινομένου (ἐντρέχοντος E) μολιβδώδους Orib.E ἐντρέχῃ Di: τρέχῃ P: τι ἔχῃ LFA (ἐντρέχει ἀκαὲς μολυβδῶδες superscr. A2): ἔχῃ H ἀκαὲς μολιβδῶδες Di καὶ ἀναιροῦ om. E. 18 σκέπεται δὲ Orib.: κατάσκεπε δὲ E 19 ἐν λωπάδι E οὕτω HDi 20 ἔνιοι δὲ E βάλλοντες PLF: ἐμβάλλοντες E: βαλόντες reliqui 21 ἐν om. EDi ἐπιτιθέασιν L: τιθέασιν HA καὶ ὀλίγην δόντες ἀναπνοήν. οἱ δὲ ψιμύθιον παρεπιπάττουσιν ἀντὶ τοῦ θείου ἢ κριθάς.

οἱ δὲ ἀκεραίους τὰς λεπίδας ἐπιθέντες 6 ὀξεῖ πυρὶ χρῶνται καὶ κινοῦσιν ἐπιτεταμένως σιδήρῳ, ἄχρι ἂν ἐκτεφρωθῇ ἔστι δὲ δυσχερὴς ἡ τοιαύτη καῦσις· καὶ ἐπὶ πλεῖον δὲ καεὶς λιθαργύρου λαμβάνει τὸ χρῶμα. ἡμῖν μέντοι ἀρέσκει ἡ πρώτη καῦσις· δεῖ δὲ πλύνειν αὐτὸν ὡς τὴν καδμείαν καὶ ἀποτίθεσθαι.

δύναμιν δὲ ἔχει, ἣν καὶ ὁ πεπλυμένος μόλυβδος, εὐτονωτέραν δὲ μᾶλλον.

82 σκωρία δὲ μολύβδου ἐστὶν ἀρίστη ἡ ψιμυθιοφανής, πυκνὴ δὲ καὶ δύσθραυστος, μηδὲν ἔχουσα μολυβδῶδες, μηλινοειδὴς δὲ τῷ χρώματι καὶ ὑαλίζουσα.

δύναται δὲ τὰ αὐτὰ τῳ κεκαυμένῳμολύβδῳ, στύφουσα μᾶλλον. πλύνεται δʼ ἐν θυίᾳ ἐπιχεομένου ὕδατος καὶ ἀποχεομένου τοῦ ἐφισταμένου μηλίνου χρώματος. πολλάκις δὲ τοῦτο γίνεται, ἄχρι οὗ ἂν ἀναλωθῇ ἡ σκωρία, τό τε λοιπὸν ἐάσαντες ὑποστῆναι αὐτὴν ἀποχέομεν τὸ ὕδωρ καὶ οὕτως ἀναπλάσσομεν.

83 καὶ ὁ μολυβδοειδὴς δὲ λίθος ἀνάλογον ἔχει τὴν δύναμιν τῇ σκωρίᾳ· πλύνεται δὲ ὁμοίως.

84 στίβι δὲ κράτιστόν ἐστι τὸ στίλβον καὶ λαμπυρίζον, 10 SIM. Pl. XXXIV 171 (e S. N.). 20 SIM. Pl. XXXIII 101 sq. (e S. N.); Erot. s. v. φαρμάκοισι πλατυοφθάλμοις (133, 3). 25 EXC. Orib. XIII s. v. (στίβι — ἐκάλεσαν, ὀπτᾶται — σκωρίᾳ); cf. Orib. Syn. II 56 (V 82 D.) Ps. Gal. simpl. s. v. Gal. XII 236 (unde Aet. II 72. PA VII 3 s. v.). 1 post ἀναπνοήν add. οὕτως καίουσιν E: καίουσιν Dl ἐπιπάσσουσιν E: παρεμπάσσουσιν Di 2 ἐπιτιθέντες HAE2 (in ras.) 3 ἐπιτεταμένῳ Q σιδηρίῳ Di 4 ἄχρις ἂν HADi καὶ — καῦσις (v. 6) om. E 5 πλεῖον scripsi: πλέον libri καεὶς οὕτω Di τὸ addidi e Di 6 αὐτὸν HEDi: αὐτὸ Orib.: αὐτὴν PLF τὸν om. Orib. 7 ἀποθέσθαι Orib. 10 num. cap. ψμ𝔮´ O: ψνβ Di: πθ E tit. περὶ σκωρίας H: περὶ σκωρίας μολίβδου Di ψιμμιθιοφανής Di: μὴ θειοφανής PFE: μιθειοφανής L: quae cerusse visum habet Dl 11 μηλοειδὴς libri: corr. Sar. coll. Pl. l. s. optima quae maxime ad luteum colorem accedit 12 ὑελίζουσα QDi 13 στύφουσα δὲ E 14 τοῦ ὕδατος Di 15 τοῦ ἐφισταμένου om. superscr. H δὲ] τε HDi 16 ἄχρις ἂν HDi ἂν om. P post ἂν add. πᾶσα E σκωρία τοῦ μολίβου E 17 ὑποχεομένου τοῦ ὕδατος (om. καὶ) O 18 num. cap. ψμζ´ O: ψνγ Di: 𝔮 E tit. περὶ λίθου μολιβδοειδοῦς HDi μολιβδίτης E: μολοβδοειδὴς P 19 δὲ] τε E 20 num. cap. ψμη´ O: ψνδ Di: 𝔮ᾱ E tit. περὶ στίμμεως QDi στίβι PL: stibu Dl: stimi appellant, alii stibi Pl: στίμι Orib.E: στίμμι reliqui δὲ om. Orib. στιλβότατον E: στιλπνότατον HADi ἐν τῇ θραύσει πλακῶδες, μηδὲν ἔχον γεῶδες ἢ ῥυπαρόν, εὐχερῶς τε θλώμενον. τοῦτο ἔνιοι πλατυόφθαλμον, οἱ δὲ λάρβασον ἐκάλεσαν.

2 δύναμιν δὲ ἔχει παρεμπλαστικήν, στυπτικήν, ψυκτικήν, σταλτικὴν τῶν ὑπερσαρκούντων, ἀπουλωτικὴν ἑλκῶν καὶ καθαρτικὴν ῥυπαριῶν καὶ τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς ἑλκῶν. ἐπέχει δὲ καὶ τὰς ἐκ μήνιγγος αἱμορραγίας, καὶ καθόλου δὲ ἐμφερής ἐστιν ἡ δύναμις αὐτοῦ τῷ κεκαυμένῳ μολύβδῳ. ἰδίως δὲ κατακαύματα οὐκ ἐᾷ ἐσχαροῦσθαι σὺν στέατι νεαρῷ καταχρισθὲν καὶ ἀπουλοῖ τὰ ἐσχαρωθέντα κηροῦ καὶ ὀλίγου ψιμυθίου μιγέντων.

3 ὀπτᾶται δὲ στέατι περιπλασθὲν καὶ ἐγκρυβὲν εἰς ἄνθρακας, ἄχρι ἂν ἀνθρακωθῇ τὸ στέαρ ἐξαιρεθὲν δὲ σβέννυται γάλακτι ἀρρενοτόκου γυναικὸς ἢ οἴνῳ παλαιῷ. καίεται δὲ ἐπʼ ἀνθράκων ἐπιτεθὲν καὶ ἐμφυσηθὲν ἄχρι πυρώσεως· ἐὰν γὰρ ἐπὶ πλεῖον καῇ, μολυβδοῦται. πλύνεται δὲ ὡς ἡ καδμεία καὶ ὁ χαλκὸς κεκαυμένος· ἔνιοι δὲ ὁμοίως τῇ τοῦ μολύβδου πλύνουσι σκωρίᾳ.

85 μολύβδαινα δέ ἐστιν ἀρίστη ἡ λιθαργυροφανής, ξανθή, ὑποστίλβουσα καὶ κιρρὰ ἐν τῷ λειοτριβεῖσθαι, ἑψηθεῖσά 8 SIM. D. eup. I 178 (187) Pl. l. s. 102. 11 SIM. Pl. l. s. 103. 18 SIM. Pl. XXXIV 173 sq. (e S. N.). 18 EXC. Orib. XIII s. v. (μολύβδαινα — δυνάμεσιν); Orib. Syn. II 56 (V 81); Gal. XII 229 (unde Aet. II 65 PA VII 3 s. v.); Ps. Gal. simpl. s. v. 1 θραύσει (καύσει superscr. A2) A post θραύσει dist. Orib. εὐχερῶς (εὐθέως superscr. A2) A 2 θραυόμενον Orib. post τοῦτο add. οἱ μὲν στίβι ADi, superscr. H2 ἔνιοι μὲν E: οἱ di HDi ad πλατυόφθαλμον cf. Pl. l. s. 102. Erot. l. s. χάρβασον Orib.: λάβαρσον LA (corr. A2): larvosom Dl: larbasim Pl. post λάρβ. add. οἱ δὲ γυναικεῖον· οἱ δὲ χαλκιδόνιον Di, mg. add. οἱ δὲ γυναικεῖον, οἱ δὲ χαλκιδόνιον, οἱ δὲ στίβι ἐκάλεσαν H2 4 ἐμπλαστικήν OADi: correxi ex EDlA2 ψυκτικήν, στυπτικήν E 5 ἑλκῶν om. Di καὶ om. Di, delevit E2 6 ῥυπαρῶν PLE ἐπέχει] ἴσχει E 7 δὲ om. E ἐστιν ἐμφερὴς E 8 τὰ κατακαύματα EDi 9 νεαρῷ post καταχρισθὲν coll. QDi, at cf. D. eup. l. s. 10 ἐσχαροῦντα QDi μιγέντος E 11 στέατι] σταιτὶ Orib.E2, at cf. Pl. l. s. 104 quidam non fimo utuntur coquentes, sed adipe. στέαρ hoc loco idem significat ac σταίς, ut recte monet Sar., cf. D. II 158 (224, 11) 12 ἄχρις ἂν QDi: μέχρις Orib.: μέχρι E post ἀνθρακωθῇ c. 8 litt. del. E2 σταῖς Orib.E: στέαρ E2 13 ἀρρενογόνου Orib.E 14 ἐκφυσηθὲν Orib.E 15 πλέον QDi μολιβδοῦται Orib. 16 κεκαυμένος addidi e Dl 17 πλύνουσιν αὐτὸ σκωρίᾳ Orib.E 18 num. cap. ψμθ´ O: ψνε Di: 𝔮β E tit. περὶ μολιβδαίνης QDi μολίβδαινα Orib. EA καλὴ Orib.E ἀρίστη ἐστὶν Di λιθαργυροειδής Orib.E τε ἐν ἐλαίῳ ἡπατοειδὴς τῷ χρώματι· ἡ δὲ ἀερίζουσα ἢ μολυβδόχρους φαύλη. γεννᾶται δὲ ἐξ ἀργύρου καὶ χρυσοῦ. ἐστι δέ τις καὶ ὀρυκτὴ κατὰ Σεβαστὴν καὶ Κώρυκον εὑρισκομένη, ἧς καὶ αὐτῆς ἐστι βελτίων ἡ μὴ σκωριοειδὴς μηδὲ λιθώδης, ξανθὴ δὲ καὶ στίλβουσα.

δύναμιν δὲ ἔχει ὁμοίαν λιθαργύρῳ καὶ σκωρίᾳ μολύβδου, 2 πλύσιν τε καὶ καῦσιν τὴν αὐτήν. μείγνυται δὲ ἐπιτηδειότερον αὕτη καὶ ταῖς λιπαραῖς καὶ ἀνεπιδέτοις ἐμπλάστροις χρησίμως, οὖσα σαρκωτικὴ καὶ ἀπουλωτική, ταῖς μέντοι σμηκτικαῖς οὐχ ἁρμόζει δυνάμεσιν.

86 ἡ δὲ τοῦ ἀργύρου σκμωρία καλεῖται ἕλκυσμα.

τὴν δʼ αὐτὴν ἔχει τῇ μολυβδαίνῃ δύναμιν, ὅθεν ἐμπλάστροις τε φαιαῖς μείγνυται καὶ ἀπουλωτικαῖς, στυπτικὴ οὖσα καὶ ἐμπλαστική.

87 λιθάργυρος· ἡ μέν τις ἐκ τῆς μολυβδίτιδος καλουμένης ἄμμου γεννᾶται, χωνευομένης ἄχρι τῆς τελείας ἐκπυρώσεως, ἡ 11 SIM. Pl. XXXIII 105 (e S. N.). 11 EXC. Orib. XIII s. v. σκωρία (ἀργύρου — ὃύναμιν); cf. Gal. XII 236 (unde Aet. II 71). 15 SIM. Pl. XXXIII 106 sq. (e S. N.). 15 EXC. Orib. XIII s. v. (λιθάργυρος — ἀποτίθεσο); cf. Syn. II 56 (V 80 D.); Gal. XII 224. Aet. II 60. PA VII 3 s. v. Ps. Gal. simpl. s. v. spuma argenti. 1 τε] δὲ Orib. ἐν addidi: μετʼ ἐλαίου Orib.E: coctura in oleo Dl τὸ τρῶμα E post χρ. add. γίνεται EDi ἐαρίζουσα F μολιβώδης Orib.: μολιβδόχρους E 2 γίνεται E accuratius Pl. l. s. adhaerescit et auri argentique for· nacibus 3 σεβάστειαν QDi: σεβάστιν (α extr. syll. superscr. E2) E, cf. Steph. B. s. v. Ἐλαιοῦσσα ἧς καὶ αὐτῆς] καὶ ταύτης EDi 4 βελτίων ἐστὶ Q σκωροειδὴς Orib.E 7 τε] δὲ Orib. Di 8 αὕτη Orib.Di: αὐτὴ reliqui τοῖς HA λιπαραῖς] ἐμπλάστροις EQA (λιπαραῖς superscr. A2) ad λιπαραῖς cf. Cels. V 19, 25 ἀνεπιδέτοις Orib.: ἀνεπιτοῖς PL: ἀνεπιδεήτοις F: ἀνεπιδήκτοις HADi: emplastris quae non inligantur, sed inlita ad cicatricem perducunt Pl. ἐμπλάστροις addidi e Di χρήσιμος Orib. 9 καὶ om. E: καὶ ἀπουλωτική om. O, mg. add. A2, at cf. DlPl. κολλητικαῖς pro σμηκτικαῖς Di 10 οὐκ P 11 num. cap. ψν´ O: ψν𝔮 Di: 𝔮γ E tit. περὶ σκωρίας ἀργύρου QDi σκωρέα Orib. ἔγκαυσμα QA. (ἕλκυσμα superscr. A2): ἔγκλυσμα Di: elpis Dl 12 τὴν αὐτὴν δὲ EADi τῇ om. Orib.PQ δύναμιν τῇ μολυβδαίνῃ ADi 13 τε addidi ex E φαιοις P, de emplastris nigris cf. Cels. V 19, 2. 20 καὶ (pr.) om. HA ἐπουλωτική HA οὖσα post ἐμπλ. colloc. HA ἐμπλαστική corr. Sar., ἐπισπαστική libri 15 num. cap. ψνα´ O: ψνζ Di: 𝔮δ E tit. περὶ λιθαργύρου QDi: λιθάργυρος δὲ E μολυβδαίτιδος P: μολιβδαίτιδος QL: μολιβδίτιδος E λεγομένης Orib.E 16 γίνεται Orib.E χωνευομένη E τῆς om. Orib.EDi τελέας Orib. δὲ ἐξ ἀργύρου ἡ δὲ ἐκ μολύβδου. διαφέρει δὲ ἡ Ἀττική, δευτερεύει δὲ ἡ Σπάνη, μεθʼ ἃς ἡ ἐν Δικαιαρχίᾳ καὶ Σικελίᾳ· πλείστη γὰρ ἐν τοῖς τόποις τούτοις γεννᾶται μολυβῶν ἐλασμάτων ἐκφλογουμένων.

2 καλεῖται δὲ ἡ μὲν ξανθὴ καὶ στίλβουσα χρυσῖτις, ἥτις ἐστὶ κρείττων, ἡ δὲ πελιὰ ἀργυρῖτις, ἡ δὲ ἐκ τοῦ ἀργύρου σκαλαυθρῖτις.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, μαλακτικήν, ψυκτικήν, παρεμπλαστικήν, κοιλωμάτων πληρωτικήν, σταλτικὴν τῶν ἐκσαρκούντων καὶ ἀπουλωτικήν.

3 καύσεις δὲ αὐτὴν οὕτως· κατακόψας εἰς καρύων μεγέθη καὶ ἐπιθεὶς ἐπʼ ἄνθρακας, ἐκριπίσας τε ἄχρι πυρώσεως καὶ περιμάξας τὴν περικειμένην ἀκαθαρσίαν ἀποτίθεσο. δὲ ὄξει ἢ οἴνῳ σβεννύντες αὐτὴν ἐπὶ τρὶς πάλιν καίουσι, καὶ ταῦτα ποιοῦντες ἀποτίθενται. πλύνεται δὲ ὡς ἡ καδμεία.

4 λευκαίνεται δὲ οὕτως· λαβὼν τῆς ἀργυρίτιδος λεγομένης, εἰ δὲ μή γε, τῆς ἄλλης θραῦσον εἰς μεγέθη κυάμων ὅσον χοίνικα Ἀττικήν, βαλών τε εἰς καινὴν χύτραν ἐπίχει ὕδωρ, προσεμβάλλων πυρῶν λευκῶν χοίνικα καὶ ἰδίᾳ ἐν ὀθονίῳ καθαρῷ ἀραιῷ κριθῶν δράκα δήσας ἀπὸ τοῦ ὠτὸς τῆς κύθρας κρέμασον, ἕψε τε, ἕως ἂν ῥαγῶσιν αἱ κριθαί.

5 εἶτα κατεράσας πάντα εἰς κρατῆρα πλατύστομον, τοὺς μὲν πυρούς ῥῖψον χωρίσας, τὴν 2 σπανή LHEDi: ἰσπανή Orib. ἐν (in ras), post ἐν c. 14 litt. del. E2 δικαρχία (δικαρ in ras.) E2 post Δικ. add. καὶ ἐν καμπανίᾳ Di, superscr. H2: τῆς καμπανίας coni. Sar. ἐν σικελίᾳ E post σικελίᾳ addidit καὶ ποτιόλους καὶ βαίας Di, cf. Pl. l. s. 3 ἐν τοῖσδε τοῖς Di: τοῖσδε post γεννᾶται add. A, superscr. H2 τούτοις addidi ex E μολύβων PL: μολιβδῶν QDi: μολίβου E 4 ἀποστίλβουσα Orib.E 5 πελιὰ] ἐν Σικελίᾳ DiH, at cf. Dl fusca vero argiritis dicitur: πολιὰ coni Salm. hom. 224 6 σκαλαυρίις E: σκαλανθρίς Orib.: καλαυρῖτις reliqui: calautris Dl: scelerelythris Pl. l. s. 108: Λαυρῖτις coni. Fallopius: correxi 7 μαλακτικήν post παρεμπλαστικήν coll. Orib.E ψυκτικήν om. E ψυκτικήν, παρεμπλαστικήν post ἀπουλωτικὴν transpos. Di 8 σταλτικήν om. E ὑπερσαρκούντων Orib.E 9 καὶ om. E 10 καῦσις δὲ αὐτῆς (om. οὕτως) E αὐτὴν οὕτ. om. Orib. οὕτως PF: οὑτωσί L: οὕτω H: om. Di καταθραύσας αὐτὴν Orib. μέγεθος L 11 καὶ (pr.) addidi e Di ἐπιθεὶς PL: ἐπιτίθει H: ἐπίθει F: ἐπίθεες EDi 12 προσκειμένην Orib. 13 σβέσαντες Orib.E πάλιν om. Di 14 τὰ αὐτὰ E ποιήσαντες Orib EDi 16 οὕτω EDi 16 εἰ] ἠ P κατάθραυσον Orib. Di: κατάθραυστον E .κυάμου Q ὅσον] ὡς L: ὅσων P 17 καὶ βαλὼν /////// (3 litt. del. E2) E προσεμβαλὼν //////// (5 litt. del. E2) χοίνικα λευκῶν πυρῶν E 19 ἀραιῷ καθαρῷ Q: ἀραιῷ om. Orib.E (mg. add. H2) δήσας addidi e Di: ἢ καὶ Orib.: καὶ L κρεμάσας ἕψε Orib.: κρέμασον om. Di 20 τε scripsi: om. Di: δὲ reliqui καταράσας Orib.: μετεράσας E 21 πλατύστομον καινὸν QDi χωρίς O δὲ λιθάργυρον ἐπιχέας ὕδωρ πλῦνε βιαίως ταῖς χερσὶ προστρίβων ἅμα, εἶτα ἀνελόμενός τε αὐτὴν καὶ ξηράνας τρῖβε ἐν θυίᾳ Θηβαικῇ ἐπιχέων θερμὸν ὕδωρ, ἕως ἂν διαλυθῇ, καὶ ἀπηθήσας τὸ ὕδωρ πάλιν τρῖβε δι᾿ ὅλης τῆς ἡμέρας· εἰς ἐσπέραν δὲ ἐπιχέας ὕδωρ θερμὸν ἔασον, καὶ πρωὶ ἀπηθήσας ἄλλο ἐπίχει καὶ ἀπήθει τῆς ἡμέρας τρίς· τοῦτο ποίει ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά.

εἶτα μείξας 6 τῇ μνᾷ τῆς λιθαργύρου ἀλῶν ὀρυκτῶν ⋖ ε´, θερμόν τε παραχέων λέαινε τρὶς τῆς ἡμέρας, ἀπηθῶν καὶ μειγνὺς ὕδωρ. ὅταν δὲ λευκὴ γένηται, θερμὸν ἐπιχέων τὸ αὐτὸ ποίει, ἄχρι ἂν μηδεμίαν ἔμφασιν ἁλυκότητος ἔχῃ, καὶ ξηράνας ἐν ὀξυτάτῳ ἡλίῳ προεκβάλλων τὴν ἰκμάδα ἀποτίθεσο.

ἢ λαβὼν 7 τῆς ἀργυρίτιδος μνᾶν μίαν λέανον ἐπιμελῶς, καὶ τρίψας μεῖξον ἀλῶν τριπλάσιον λείων ὀρυκτῶν, καὶ βάλε εἰς καινὴν χύτραν, ἐπιχέας τε ὕδωρ ὥστε ὑπερέχειν κίνει ἑκάστης ἡμέρας πρωὶ καὶ δείλης, προσεπιχέας ὕδωρ μηδὲν τοῦ πρώτου ἀποχέων, καὶ ποίει τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας τριάκοντα· μὴ κινουμένη γάρ ἀποστρακοῦται.

μετὰ δὲ ταῦτα ἀποχέας πραέως τὴν ἅλμην, ἐν Θηβαικῇ θυίᾳ τὴν 8 λιθάργυρον λέαινε, καὶ βαλών αὐτὴν εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον ἐπιχέας τε ὕδωρ κίνει ταῖς χερσὶν ἐπιμελῶς, ἀποχέων τὸ πρῶτον καὶ ἕτερον ἐπιχέων, ἄχρι οὗ ἂν μηδεμίαν ἔμφασιν τῆς ἁλυκότητοςο ἔχῃ· εἶτα ἀποχέας τὸ λευκὸν τῆς λιθαργύρου εἰς ἄλλο ἀγγεῖον ἀνάπλασσε τροχίσκους καὶ ἀπόθου εἰς μολυβῆν πυξίδα.

οἱ δὲ καταθραύσαντες εἰς μεγέθη κυάμων τὴν λιθάργυρον 9 καὶ βαλόντες εἰς χοίρειον κοιλίαν ὠμὴν ἕψουσιν ἐν ὕδατι, 1 post λιθάργυρον add. βρέχε E πλύνον ἐπιχέας ὕδωρ βιαίως Di προσθλίβων Orib. 2 ἀνελόμενος καὶ ξηράνας αὐτὴν Orib.E 3 ὕδωρ θερμὸν παραχέων Orib.: θερμὸν ἐπιχέων ὕδωρ E 4 post ὕδωρ add. ἄλλο ἐπίχεε· πάλιν δὲ E post ἡμέρας add. τοῦτο ποιήσας E 5 ἐπίχει καὶ ἄφιε Orib. διήθει· τρὶς δὲ τῆς ἡμέρας τοῦτο ποιήσας πάλιν τρίβε διʼ ὅλης τῆς ἡμέρας· τοῦτο ποιῶν ἐπὶ ἡμέρας 𝔮 ἢ ξ E 6 τρεῖς P ἑπτά] ζ Di: ἕξ Orib. εἶτα] superscr. E2: τοῦτο FA 7 τὴν μνᾶν Di τῆς] τοῦ O οὐγγίας ε´ H 9 ἄχρις Orib. 10 ἂν om. ODi τῆς λευκότητος Orib. ἔχει F: σχεῖ E ἐν addidi ex Orib. 11 προσεκβάλλων Orib.: προ///εκβαλὼν corr. E2 (προσεμβαλὼν E?) ἢ] εί δὲ μὴ μνᾶν (μίαν add. Di) λαβὼν EDi 13 τριπλάσιον ἁλῶν ὀρυκτῶν E βάλλε F χύτραν ὡς τὸ ὕδωρ ὑπερέχειν αὐτῷ FA 14 τε] τὸ D post ὑπερέχειν add. αὐτῷ H 15 προσεπιχέων QEDi: προεπιχέας P 16 λ QLEDi κινούμενον E: κινουμένου QL 17 post ἅλμην transpos. λέαινε E 18 κεράμεον E 19 τὸ α´ FL 20 post ἐπιχέων add. καὶ κινῶν τὴν χύτραν καθαπερεὶ μακρὰν ἀπηθῶν αἰεὶ τὸ πρῶτον, ἕτερον δὲ ἐπιχέων E ἄχρις οὗ ἂν FL: ἄχρις ἂν HDi: ἄχρι ἂν E τῆς om. HDi 21 ἔχει E 22 καὶ ἀναπλάσας E ἀποτίθου (om. καὶ) E μολιβεῖν E: μολυ(vel ι)βδίνην QLDi 24 βαλλόντες F χοιρίαν E ἄχρι οὖ ἂν τακερωθῇ τὸ σπλάγχνον, εἶτα ἐξελόντες καὶ μετὰ ἴσων ἁλῶν τρίψαντες πλύνουσιν, ὡς προείρηται. ἔνιοι δὲ ἁλῶν λίτραν μίαν καὶ λιθαργύρου τοσοῦτο τρίβουσιν ἐν ἡλίῳ μεθ᾿ ὕδατος συνεχῶς ἀποχέοντες, ἄχρι ἂν λευκὴ γένηται.

10 ἢ καὶ οὕτως· λαβὼν τῆς λιθαργύρου ὅσον ἂν θέλῃς καὶ εἰλήσας ἐρίοις λευκοῖς κάθες εἰς κεραμεᾶν καινὴν χύτραν, ἐπιδούς τε ὕδωρ καὶ κυάμων καθαρῶν καὶ νέων δράκα μίαν ἕψε· ὅταν δὲ οἱ κύαμοι διαρραγῶσι τό τε ἔριον μελανθῆ, ἐξελὼν τὴν λιθάργυρον καὶ ἑτέρῳ ἐνειλήσας ἐρίῳ ἐκ δευτέρου ἕψε, καθαρὸν ἐπιδοὺς ὕδωρ κυάμων τε τὸ ἴσον πλῆθος.

11 καὶ τὰ αὐτὰ ποίει τοῖς προειρημένοις τρίτον καὶ καθόλου, ἕως τὸ ἔριον μηκέτι βάπτηται, λοιπὸν κατεράσας εἰς θυίαν πρὸς δραχμὰς π´ Ἀττικὰς τῆς λιθαργύρου μεῖξον ἁλὸς ὀρυκτοῦ λίτραν μίαν καὶ λέαινε· διαλιπὼν δὲ ἐπίδος νίτρου ὡς λευκοτάτου διειμένου μεθʼ ὕδατος ὁλκὰς μζ´ καὶ πάλιν τρῖβε, ἄχρι ἂν ἡ λιθάργυρος ἱκανῶς λευκὴ γένηται, οὕτως τε κατεράσας αὐτὴν εἰς κεραμεοῦν ἀγγεῖον πλατύστομον καὶ προσεπιχέας δαψιλὲς ὕδωρ ἐάσας τε καταστῆναι, τὸ μὲν ἀπήθησον, ἕτερον δὲ ἐπιδοὺς ὕδωρ καὶ ταῖς χερσὶν ἀναταράξας πάλιν ὑποστῆναι ἄφες καὶ ἀπήθησον.

12 ἐναλλὰξ δὲ τὰ προειρημένα ποίει, ἕως καθαρὸν ἄγαν τὸ ἀπορρέον ὕδωρ καὶ γλυκὺ καὶ ἁλυκότητος ἀμέτοχον γένηται. ἐπὶ πᾶσιν δὲ κατεράσας αὐτὴν εἰς λοπάδα 2 EXC. Orib. XIII s. v. (ἔνιοι — γένηται). 1 ἄχρις οὗ ἂν FL: ἄχρις ἂν HDi: ἄχρι ἂν οὗ E τακηροθῆ E 3 μίαν] ᾱ Di μίαν λίτραν ἁλῶν Orib. τοσοῦτο P: τοσοῦτον QDi: λίτραν Orib.: λίτραν μίαν E 4 ἀποχέαντες E ἄχρις ἂν HDi: μέχρι ἂν E λευκὸν HDi ἔτι λευκαίνεται καὶ οὕτως E 5 οὕτω HDi ὅσον θέλεις Di 6 καὶ θεὶς LDi χύτραν καινὴν Q 7 δράκαν E 8 οἵ τε E λεανθῇ Di 9 post λιθάργυρον add. καὶ ἐπιδοὺς ὅδωρ Q ἐνειλήσας E: εἰλήσας cett. 10 καθαρὸν — ὕδωρ om. Q: κύαθον ἐπιδοὺς ὅδατος Di, mg. add. H2 καὶ κυάμων τε E 11 post αὐτὰ del. δὲ E2 post προειρημένοις coll. ἐπιμελῶς ποίει καὶ δεύτερον καὶ E ἐκ τρίτου Di 12 καὶ τὸ λοιπὸν Di, at cf. D. V 89, 2 κατακεράσας F: κατερράσας H 13 ὀγδοήκοντα ⋖ ⋖ E: π Di τῆς om. Di μεῖζον PL 14 μίαν] β H διαλειπων P δὲ] τε EDi ὡε ὅτι E: πάνυ Di 15 διειλημμένον Q ἐν ὕδατι E 16 ἄχρι ἂν PE: ἄχρις ἂν reliqui ἱκανῶς om. LDi οὕτω HDi τε] δὲ EDi κατακεράσας QLA (γγίσας superscr. A2): καταγγίσας Di 17 πλατύστομον ἀγγεῖον EDi 19 τῇ χειρὶ O πάλιν ἐάσας καταστῆναι ἀπήθησον Di 20 τοῖς προειρημένοις HDi ἕως ἂν QL, ἂν om. PE 21 γλυκύτητος E 2"γένηται] ᾖ E κατερράσας H: κατακερράσας A κεραμεᾶν καινήν, ἀπηθημένου παντὸς πράως τοῦ ὑγροῦ, θὲς ἐν ἡλίῳ ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα ὑπὸ κύνα καὶ ξηράνας χρῶ.

δοκεῖ δὲ ἡ πεπλυμένη ἁρμόζειν εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ καὶ οὐλὰς ἀπρεπεῖς καὶ ἐρρακωμένα πρόσωπα καὶ σπίλων ἔμπλεα.

88 ψιμύθιον δὲ γίνεται οὕτως· εἰς πιθάκνην πλατύστομον ἢ κεραμεᾶν γάστραν ἐγχέας δριμύτατον ὄξος ἀπέρεισαι μολυβδίνην πλίνθον ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ κεραμίου, προυποκειμένου καλαμίνου ῥίπου, ἄνωθέν τε αὐτῆς ἐπίρριψον σκεπάσματα πρὸς τὸ μὴ διαπνεῖσθαι τὸ ὀξος· ὡς δʼ ἂν καταρρυεῖσα διαπέσῃ, τὸ μὲν ἐπαιωρούμενον καὶ καθαρὸν ὑγρὸν ἀπηθητέον, τὸ δὲ γλοιῶδες εἰς ἀγγεῖον ἐγχυτέον καὶ ξηραντέον ἐν ἡλίῳ.

εἶτα ἀλεστέον ἐν χειρομυλίῳ ἢ λεαντέον ἄλλως καὶ σηστέον, 2 καὶ μετὰ ταῦτα τὸ λοιπὸν τοῦ στερεμνίου λεπτοποιητέον καὶ σηστέον, ἐναλλάξ τε τὰ αὐτὰ καὶ τρίτον καὶ τέταρτον ποιητέον. ἄμεινον δέ ἐστι τὸ πρῶτον ἀποσησθέν, ὃ καὶ εἰς τὰς ὀφθαλμικὰς παραλημπτέον δυνάμεις, δευτερεύει δὲ τὸ ἐχόμενον καὶ κατὰ τάξιν τὰ λοιπά.

τινὲς δὲ κατὰ μέσον τὸ ἀγγεῖον κατερείσαντες 3 ξύλον, τὸν ῥῖπον ἐπιτιθέασιν ὡς μὴ ψαύειν τοῦ ὄξους, τὸ δὲ στόμα αὐτοῦ πωμάσαντες καὶ περιχρίσαντες ἐῶσι καὶ 3 EXC. Orib. XIII s. v. (δοκεῖ — ἔμπλεα). 5 SIM. Th. lap. 56; Vitr. VII 12; Pl. XXXIV 175 (e S. N.). 5 EXC. Orib. XIII s. v. (ψιμύθιον — καδμείᾳ); cf. Gal. XII 243. Aet. II 82 Ps. Gal. simpl. s. v. cerusa. 2 ἑφ᾿ ἡμέρας μ (deinde 3 litt. del. E2) E ἐπὶ om. Di μ Di post κύνα c. 7 litt. del. E2 χρῶ] ἀπόθου E 3 ἡ om. Orib.E 4 post ἀπρεπεῖς add. καὶ ἐσχαρομένας E ῥερακκωμένα E 5 num. cap. ψνβ´ O: ψνη Di: 𝔮ε E tit. περὶ ψιμμιθίου HDi ψιμύθιον POrib.: ψιμίθιον E: ψιμμύθιον F: ψιμμίθιον HDi δὲ om. L 6 ἢ om. PL εἰς κεραμέαν QDi γάστραν om. Q ἀπέρεισον QLDi μολιβίνην Orib.E 7 τὸ om. H κεραμέου H: ἀγγείου Orib. 8 ῥίπου καλαμίνου Orib. ῥύπου QL (ψαθίου superscr. H2): ψιαθίου EDi, cf. D, I 45, 1 9 διαπνεῖν Orib. ὡς δʼ ἂν P: ἕως ἂν E: ὡς ἂν reliqui, cf. Biaβ, Gr. d. N. T. 278 καταρρουεῖσα διαπέσῃ P: διαλυθεῖσα καταρρυῆ E: διαλυθεῖσα καὶ διαρεύσασα καταπέσῃ Orib.: διαλυθῇ καὶ συγκαταρρυεῖσα ὄιαπέσῃ HDi 10 καὶ τὸ μὲν Orib.DiH2: τὸ μὲν bis habet P αἰωρούμενον Orib. ἢ καὶ E: καὶ om. Orib. ἀπωθητέον L: ἀπήθει HDi 11 τὸ γλοιῶδες δὲ HDi εἰλυῶδες E: ἱλυῶδες Orib. ξηραντέον] θετέον E 12 ἐν om. Orib. χειρομύλωνι Q: χειρομήλωνι Di ἢ om. E ἄλλως] καλῶς Orib.E 13 καὶ (pr.) — σηστέον om. Di μετὰ δὲ ταῦτα (καὶ om.) Orib. πάλιν τὸ λοιπὸν τοῦ τελαμνίου E: πάλιν τὸ στερέμνιον Orib. 14 τε] δὲ E ταῦτα Orib.L V καὶ δ Orib. 15 πρῶτον] α´ F 16 παραβληθέον PL 17 τοῦ ἀγγείου Di ἐρείσαντες Orib.: κρεμῶσι Di 18 ξύλον addidi e Di καὶ ἐπὶ τὸ καλούμενον ῥίπον Di ῥύπον QL: τὸ πλινθίον ἢ τὸν ῥύπον E μὴ] μικρὸν QL 19 καὶ περιχρίσαντες om. Orib. ἐως P διὰ ι´ ἡμερῶν ἀφαιρούμενοι τὸ πῶμα ἐπισκοποῦνται· ὅταν δὲ διαλυθῇ, τὰ ἄλλα ποιοῦσιν ὁμοίως τοῖς προειρημένοις. εἰ δὲ ἀναπλάσαι θέλοι τις αὐτό, ὄξει δριμεῖ φυρατέον καὶ οὕτως ἀναπλαστέον καὶ ξηραντέον ἐν ἡλίῳ.

4 θέρους μέντοι ἐργαστέον τὰ προειρημένα· οὕτως γὰρ λευκὸν καὶ ἐνεργὲς γίνεται. σκευάζεται δὲ καὶ χειμῶνος, τῶν πιθακνῶν ὑπεράνω τῶν ἰπνῶν τῶν βαλανείων τιθεμένων ἢ καμίνων· ἡ γὰρ ἀναφερομένη θερμασία τὸ αὐτὸ δρᾷ τῷ ἡλίῳ. κάλλιστον δὲ ἡγητέον τὸ ἐν Ῥόδῳ σκευασθὲν ἢ ἐν Κορίνθῳ ἢ ἐν Λακεδαίμονι, δευτερεύει δὲ τὸ ἐκ Δικαιαρχίας.

5 ὀπτητέον δὲ αὐτὸ τὸν τρόπον τοῦτον· ἐπ᾿ ἀνθράκων πεπυρωμένων θεὶς ὄστρακον καινόν, μάλιστα Ἀττικόν, ἔμπασον λεῖον τὸ ψιμύθιον καὶ κίνει συνεχῶς· ὅταν δὲ τῇ χρόᾳ ἔνσποδον ὑπάρχῃ, ἀνελόμενος ψῦχε καὶ χρῶ. καῦσαι δὲ θέλων εἰς λοπάδα κοίλην λεῖον ἀπόδος, ἐπιθείς τε ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας νάρθηκι κίνει, ἕως ἂν τὴν χρόαν ἐοικὸς σανδαράκῃ γένηται καὶ ἀνελόμενος χρῶ.

6 τὸ δὲ οὕτως σκευασθὲν σάννδυξ ὑπό τινων προσαγορεύεται. πλύνεται δὲ τὸ ψιμύθιον ὁμοίως τῇ καδμείᾳ. δύναμιν δὲ ἔχει ψυκτικήν, ἐμπλαστικήν, μαλακτικήν, πληρωτικήν, λεπτυντικήν, ἔτι δὲ πράως κατασταλτικὴν ὑπεροχῶν καὶ κατουλωτικήν, μειγνύμενον κηρωταῖς καὶ λιπαραῖς ἐμπλάστροις καὶ τροχίσκοις· ἐστι δὲ καὶ τῶν ἀναιρετικῶν.

89 χρυσοκόλλα δὲ διαφέρει ἡ Ἀρμενιακή, τῇ χρόᾳ κατακόρως 22 SIM. Th. lap. 26. 51; Vitr. VII 9; Pl. XXXIII 86 sq. Vitr. VII 9, 6. 22 EXC. Orib. XIII s. v. (χρυσοκόλλα — πρὸ αὐτοῦ); pap. Lug. Bat. (II 245 L. (χρυσοκόλλα — ἀποδοκιμαστέον); Gal. XII 242 (unde Aet. II 81) 1 διʼ ἡμερῶν libri: corr. Sar. coll. Pl. l. s. 175 2 διαχυθῇ E ποιοῦνται Orib.F 3 τις αὐτὸ ἐθέλει QDi 4 ἀναλημπτέον E 5 οὕτως PE: οὕτω reliqui 6 τῶν (pr.) om. Di τῶν ἰπνῶν τῶν E: om. PLOrib.: ἴπνων ἢ QDi βαλανείων ἢ καμίνων H 7 ἢ καμίνων om. Orib.EDi ἄνωθεν φρομένη H 9 ἢ (pr.) om. PL τὸ ἐν Κορ. E ἐν (pr.) om. QOrib. ἢ (alt.) om. L ἐν (alt.) om. HOrib. λακεδαιμονία L 10 τοῦτον τὸν τρόπον Q 11 μάλιστα Ἀττικόν om. Di καὶ μάλιστα QL ἔμπασσον Q: ἔμπλασον Orib.Di 12 ἐν τῇ χρόᾳ Orib. 13 ἔνσπονδον PH: ἔμσπονδον L ὑπάρξῃ Orib: γένηται QDi καὶ om. PL post χρῶ habet ἔστι δὲ αὐτοῦ καὶ ἄλλη καῦσις Di 14 κοίλην λοπάδα Orib.E: καινὴν λοπάδα Di ἐπιτιθείς O 15 νάρθηκα F ἕως δὲ E τῇ χρόᾳ σανδαράκῃ γένηται ὅμοιον Orib. σανδαράχῃ OLDi 16 ἀνελόμενός τε (om. καὶ) Orib. οὕτω HLDi 17 λέγεται HDi τῇ addidi ex H 18 ψυκτικὴν καὶ ἀμικτικήν· ἐμπλαστικὴν καὶ παχυντικήν· λεπτυντικὴν καὶ πληρωτικήν E 19 δὲ PE: τε reliqui πραέως E ὑπεροχῶν καὶ om. E 20 ἀπουλωτικήν E: ἐπουλωτικήν Q 22 num. cap. ψνγ´ O: ψνθ Di: ʕ𝔮 E tit. περὶ χρυσοκόλλης QDi χρυσόκολλα E2 δὲ om. Orib. pap. πρασίζουσα· δευτερεύει δὲ ἡ Μακεδονιακή, εἶτα ἡ Κυπρία, καὶ ταύτης τὴν καθαράν προκριτέον, τὴν δὲ γῆς καὶ λίθων ἔμπλεων ἀποδοκιμαστέον.

πλυτέον δὲ τὴν προειρημένην οὕτως· κόψας αὐτὴν ἔμβαλε 2 εἰς θυίαν καὶ ἐπιχέας ὕδωρ τρῖβε πλατείᾳ τῇ χειρὶ πρὸς τὴν ἴγδιν εὐτόνως εἶτα ἐάσας ἀποκαταστῆναι ἀπήθησον, καὶ ἕτερον ἐπιδοὺς ὕδωρ πάλιν τρῖβε. ταῦτα δὲ ποίει ἐναλλάξ, ἕως καθαρὰ καὶ εἰλικρινὴς γένηται, λοιπὸν ξηράνας ἐν ἡλίῳ ἀποτίθεσο καὶ χρῶ.

ἐὰν δὲ καῦσαι θέλῃς, καῖε τὸν τρόπον 3 τοῦτον· λεάνας αὐτῆς τὸ αὔταρκες δὸς εἰς τήγανον καὶ θεὶς ἐπʼ ἀνθράκων τὰ ἄλλα ποίει, ὡς εἴρηται ἐπὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ.

δύναμιν δὲ ἔχει ἡ χρυσοκόλλα σμηκτικὴν οὐλῶν, κατασταλτικὴν σαρκωμάτων καὶ ἀνακαθαρτικήν, στυπτικήν τε καὶ θερμαντικήν, σηπτικὴν πράως μετὰ τοῦ ἐπὶ ποσὸν δάκνειν ἔστι δὲ καὶ τῶν ἔμετον κινούντων καὶ ἀναιρεῖν δυναμένων.

90 Ἀρμένιον· προκριτέον τὸ λεῖον καὶ τὴν χροιάν κυάνεον ὁμαλόν τε ἄγαν καὶ ἄλιθον, εὐθρυβές, ἰσοπαχὲς τῇ χρυσοκόλλῃ, τὰ αὐτὰ ποιοῦν τῇ χρυσοκόλλῃ, περὶ τὴν εὐτονίαν μόνον λειπόμενον αὐτῆς.

ἔστι δὲ καὶ τριχῶν τῶν ἐν βλεφάροις αὐξητικόν.

12 SIM. Pl. XXXIII 92 (e S. N.). 16 SIM. Pl. XXXV 47 (e S. N.). 16 EXC. Orib. XIII s. v. (Ἀρμένιον — αὐξητικόν); cf. Syn. II 56 (V 79 D.); Gal. XII 211 (unde Aet II 47 Ps. Gal. simpl. s. v.). 1 μακεδονιακή Orib.PLF: μακεδονική reliqui εἶτα] τρίτη δὲ E κυπριακή Orib.: ἰπρία pap. 3 ἔμπλεον Orib.E ἀδοκιμαστέον pap. 4 δὲ] τε E οὕτω HDi 5 πλατυτέρᾳ Orib. 6 εἶτα ἐάσας] εἴς τε Orib. καταστῆναι Di 7 ἐπιχέας Di πάλιν om. Di ταῦτα τε E (τὰ αὐτὰ τὲ corr. E2) 8 ἕως οὗ E λοιπὸν δὲ E 9 ἀποτίθει E τοῦτον τὸν τρόπον HA 10 λειάνας E δὸς] θὲς E, ἐπίθες Di θὲς E: ἀπόθου ἐπ᾿ ἀνθράκων καὶ Di 11 ταλλα P: τὰ λοιπὰ E προείρηται EDi 12 οὐλῶν] ἑλκῶν coni. Marc.: οὔλων Dl καὶ κατασταλτικὴν E 14 καὶ σηπτικὴν καὶ ψυκτικὴν πραέως E 16 num. cap. ψνδ´ O: ψξ Di: ʕζ E tit. περὶ ἀρμενίου Q: περὶ ἀρμενίου λίθου Di ἀρμενιακόν Orib.Gal. ἀρμένιον δὲ EDi τὴν χροιὰν PL: τὸ χρῶμα HDi: τὴν χρόαν reliqui κυανοῦν Orib. 17 ἄγαν om. Orib. καὶ εὐθρυβές Orib.E ἰσοπαχὲς om. Orib.: ἰσονπαλε (extr. littera evanida) P: ἶσον παλες L: ἰσοπαλλὲς F: ἰσοπαλές EHA: om Di: non grave sicut crisocolla Dl: correxi post ἰσοπ. add. τε E 18 τὰ αὐτὰ — χρυσοκόλλῃ addidi ex EDi Orib.Dl τὰ αὐτὰ ποιεῖ Di, superscr. H2, ante ἰσοπαχὲς in text. rec. A τῇ χρυσοκόλλῃ om. Orib. μόνον om. Orib.: μόνην Q 20 καὶ om. L

91 κύανος γεννᾶται μὲν ἐν Κύπρῳ ἐκ τῶν χαλκουργικῶν μετάλλων, ὁ δὲ πλείων ἐκ τῆς αἰγιαλίτιδος ἄμμου, εὑρισκομένης κατά τινας σπηλαιώδεις ὑποσκαφὰς τῆς θαλάσσης, ἥτις καὶ διαφέρει. παραλημπτέον δὲ τὴν σφόδρα κατακορῆ, καυστέον δὲ ὡς χαλκῖτιν καὶ πλυτέον ὡς καδμείαν.

δύναμιν δὲ ἔχει κατασταλτικὴν καὶ μετρίως στυπτικὴν καὶ ἐσχαρωτικὴν καὶ ἑλκωματικήν.

92 τοῦ δὲ λεγομένου Ἰνδικοῦ τὸ μὲν αὐτομάτως γίνεται, οἱονεὶ ἔκβρασμα ὂν τῶν Ἰνδικῶν καλάμων· τὸ δὲ βαφικόν ἐστιν ἐπανθισμὸς πορφύρας, ἐπαιωρούμενος τοῖς χαλκείοις, ὃν ἀποσύραντες ξηραίνουσιν οἱ τεχνῖται. ἄριστον δὲ ἡγητέον τὸ κυανοειδές τε καὶ ἔγχυλον, λεῖον.

ἔστι δὲ τῶν ψυχόντων ἐλαφρῶς καὶ ῥυσούντων φλεγμονὰς καὶ οἰδήματα· ἀνακαθαίρει δὲ καὶ καταστέλλει ἕλκη.

93 ὦχραν δὲ λημπτέον τὴν κουφοτάτην καὶ μηλίνην διʼ 1 SIM. Th. lap. 31. 39. 51. 53. 55. Pl. XXXIII 161 sq. XXXVII 119. 1 EXC. Orib. XIII s. v. (κύανος — ἐσχαρωτικήν); cf. Gal. XII 223, unde Aet. II 58. 8 SIM. Pl. XXXV 46 (e S. N.). 8 EXC. Orib. XIII s. v. (Ἰνδικοῦ — λεῖον); sf. Synops. II 56 (V 79 D.). 8 TEST. Paul. Aeg. VII 3 s. v. μέλαν Ἰνδικόν, ὥς φησι Διοσκουρίδης, τῶν ψυχόντων ἐλαφρῶς ἐστι. 15 SIM. Th. lap. 40. 51. 53. Pl. XXXV 30. 35. XXXVII 179. Vitr. de arch. VII 7. Zop. (Orib. II 579) Cels. V 7. 14. 18. 15 EXC. Orib. XIII s. v. (ὦχραν — καδμείαν). 1 num. cap. ψνε´ O: ψξᾱ Di: ʕη E tit. περὶ κυανοῦ λίθου HDi mg. add. e Gal. λέγεται καὶ ἀρσενικῶς καὶ θηλυκῶς P κύανος Theophr. F (in ind.): κυανὸς QDiOrib.Gal. μὲν om. Orib. τῇ Κύπρῳ E χαλκουργῶν EDi 2 ψάμμου Orib. εὑρισκομένης POrib.E: εὑρισκόμενος reliqui, corr. E2 4 παραλειπτέον F κατάκορον E: eligendum colore limpido et ismaragdino Dl 6 ἔχειν οἰητέον E στυπτικὴ Orib.Dl: σηπτικὴν libri, at cf. Gal. μετέχει δὲ καὶ στύψεως καὶ (alt.) om. QDi 7 καὶ] τε καὶ QDi καὶ ἑλκωματικήν om. Orib.EDl 8 num. cap. ψν𝔮´ O: ψξβ Di: ʕθ E tit. περὶ τοῦ ἰνδικοῦ λίθου (i. om. H) DiH: περὶ ἰνδικοῦ F initium ita habet Orib. ἰνδικὸν τὸ μὲν αὐτομάτως 9 ἐκβρασμάτιον Orib.: ἐκβλάστημα Di ὂν om. Orib.Di 10 ἀπανθισμὸς Q πορφυρός Di, superscr. H2, at cf. Pl. l. s. Salm. Pl. exerc. 181 11 ἡγητέον εἶναι Q 12 post τε aliquot cap. om. P (folio exciso) καὶ λεῖον E 13 στυφόντων Di ῥυσούντων LE: ῥυσσούντων Q: ῥησσόντων Di 14 ἀποκαθαίρει E 15 num. cap. ψνζ´ Q: ψξγ Di: ρ E tit. περὶ ὤχρας QDi τε καὶ Q διὰ ὅλου Orib. ὅλου, κατακορῆ δὲ καὶ ἄλιθον καὶ εὔθρυπτον, Ἀττικὴν δὲ τῷ γένει. καυστέον δὲ καὶ πλυτέον καὶ ταύτην ὡς τὴν καδμείαν.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, σηπτικήν, διασκεδαστικὴν φλεγμονῶν καὶ φυμάτων, καταστέλλει τε τὰ ὑπερσαρκοῦντα, καὶ τὰ κοῖλα πληροῖ σὺν κηρωτῇ καὶ πώρους θρύπτει.

94 κιννάβαρι οἴονταί τινες τὸ αὐτὸ ὑπάρχειν τῷ καλουμένῳ μινίῳ πλανώμενοι· τὸ μὲν γὰρ μίνιον σκευάζεται ἐν Σπανίᾳ ἐκ λίθου τινὸς μεμειγμένου τῇ ἀργυρίτιδι ψάμμῳ, ὅστις ἄλλως μὲν οὐ γινώσκεται, ἐν δὲ τῇ χώνῃ μεταβάλλει εἰς εὐανθέστατον καὶ φλογωδέστατον χρῶμα. ἔχει δὲ τὴν ἀποφορὰν ἐν τοῖς μετάλλοις πνιγώδη· περιτίθενται γοῦν οἱ ἐπιχώριοι τοῖς προσώποις φύσας πρὸς τὸ βλέπειν μὲν μὴ σπᾶν δὲ τὸν ἀέρα.

χρῶνται δὲ αὐτῷ οἱ ζωγράφοι εἰς τὰς πολυτελεῖς 2 τῶν τοίχων κοσμήσεις. τὸ δὲ κιννάβαρι κομίζεται μὲν ἀπὸ τῆς Λιβύης, πιπράσκεται δὲ πολλοῦ καὶ τοσοῦτον, ὡς μόλις ἐξαρκεῖν τοῖς ζωγράφοις εἰς τὴν ἐν ταῖς γραμμαῖς ποικιλίαν. ἐστι δὲ καὶ βαθύχρουν, ὅθεν ἐνόμισάν τινες αὐτὸ αἷμα εἶναι δρακόντιον.

6 SIM. Th. lap. 58. Pl. XXXIII 116. 118 sq. Vitr. de arch. VII 8. 9. D. eup. I 178 (188) I 106 (147); Hes. s. v. μίνυον. 6 EXC. Pap. Lugd. II 249 (κιννάβαρι — δρακόντιον); Orib. XIII s. v. (κιννάβαρι — δρακόντιον); cf. Gal. XII 221 (unde P. A. VII 3 s. v.), Ps. Gal. simpl. s. cinabar. 1 δὲ (pr.) καὶ ξανθὴν καὶ ἄλιθον E καὶ (alt.)] ἔτι δὲ καὶ Orib.E εὐθρυβῆ Orib.EDi καὶ ἀττικὴν τῷ γένει Orib.E 2 καὶ (alt.) om. Orib. τὴν om. Orib. 3 στυπτικήν om. Q, mg. add. A2: virtus est ei stiptica Dl σηπτικήν om. Dl, at cf. Zop. l. s. σκεδαστικὴν libri: correxi 4 καὶ (pr.)] τε καὶ E φυμάτων καὶ οἰδημάτων E καταστέλλει — ἡπερσαρκοῦντα om. Q, superscr. (om. τε) H2 τε Di: δὲ EL 5 σὺν κηρωτῇ om. Di 6 num. cap. ψνη´ Q: ψξδ Di: ρᾱ E tit. περὶ κινναβάρεως QDi κινάβαρι E: κιννάβαρ Di ταὐτὸν Di 7 μινίῳ pap.LEDl: μηνίῳ F: ἀμμίῳ reliqui, cf. Salm. ex. Plin. 189 μὲν om. pap. ἄμμιον HADi 8 ἄμμῳ Orib. 9 ὅστις om. HADi ἄλλως δὲ οὐ Di τῷ χωνίῳ Orib.: τῷ χώνῳ pap. μεταβάλλεται Di 10 εὐανθέστερον Orib. φλογοειδές Orib.: φλογοειδέστατον E, fort. recte ἔχει — κοσμήσεις om. pap. 11 περιτίθεται F οἱ ἐπιχώριοι addidi e Di, fort. οἱ ἐπιχώριοι μεταλλουργοὶ scribendum coll. Dl unde hi qui in metallo conversantur vesicas sibi in facies ponunt 12 ἐν τοῖς E τοῖς προσὸποις om. Di μηκέτι δὲ σπᾶν Orib.E 13 εἰς τὰς] ἐν ταῖς E 14 κοσμήσεις LQE2 (in ras.): ἐμφάσεις A2Di: ἑψήσεις Orib.: ἐκκοσμήσεις Spr. post κιννάβαρι add. τοῦτο Di τῆς om. Di 15 πιπράσκεται δὲ om. L καὶ om. H τοσοῦτόν ἐστιν Orib.EDi, cinnabari vero in libia nascitur, unde non plurimum venditur Dl 16 γραφαῖς Orib. 17 βαθύχροον E: βαρύχρουν ἤ βαθύχρουν Di αὐτό τινες E εἶναι αἷμα Orib. δρακόντειον L: δρακόντιον pap. E: δρακόν(τ superscr.) Di: δράκοντος Orib.

3"δύναμιν δὲ ἔχει τὸ κιννάβαρι τὴν αὐτὴν τῳ αἱματίτῃ, ἁρμόζον εἰς τὰ ὀφθαλμικά, πλὴν ἐπιτεταμένως· μᾶλλον γὰρ στύφει, ὅθεν ἐστὶ καὶ ἴσχαιμον, καὶ πυρίκαυτα καὶ ἐξανθήματα ἀναλημφθὲν κηρωτῇ θεραπεύει.

95 καὶ ὑδράργυρος δὲ σκευάζεται ἀπὸ τοῦ μινίου λεγομένου, καταχρηστικῶς δὲ καὶ τούτου κινναβάρεως λεγομένου· θέντες γὰρ ἐπὶ λοπάδος κεραμεᾶς κόγχον σιδηροῦν ἔχοντα κιννάβαρι, περικαθάπτουσιν ἄμβικα περιαλείψαντες πηλῷ, εἶθ᾿ ὑποκαίουσιν ἄνθραξιν· ἡ γὰρ προσίζουσα τῷ ἄμβικι αἰθάλη ἀποψηχθεῖσα ὑδράργυρος γίνεται.

2 εὑρίσκεται δὲ καὶ ἐν τῷ μεταλλεύεσθαι τὸν ἄργυρον πρὸς ταῖς στέγαις κατὰ σταλαγμοὺς συνεστῶσα. ἔνιοι δὲ ἱστοροῦσι καὶ καθʼ ἑαυτὴν ἐν τοῖς μετάλλοις εὑρίσκεσθαι τὴν ὑδράργυρον. φυλάττεται δὲ ἐν ὑελοῖς ἢ μολυβοῖς ἢ κασσιτερίνοις ἢ ἀργυροῖς ἀγγείοις· τὴν γάρ ἄλλην πᾶσαν ὕλην διεσθίει καὶ ἀπορρεῖ.

3 δύναμιν δὲ ἔχει φθαρτικὴν ποθεῖσα, τῷ βάρει διαβιβρώσκουσα τὰ ἐντός. βοηθεῖται δὲ γάλακτι πολλῷ πινομένῳ καὶ ἐξεμουμένῳ, ἢ οἴνῳ σὺν ἀψινθίῳ ἢ σελίνου ἢ ὁρμίνου σπέρματι, ἢ ὀριγάνῳ ἢ ὑσσώπῳ σὺν οἴνῳ.

5 SIM. Th. lap. 60. Pl. XXXIII 123 (e S. N.). Vitr. de arch. VII 8. 5 EXC. Pap. Lugd. II 249 (ὑδράργυρος — ἀπορρεῖ); Orib. XIII s. v. (ὑδράργυρος — διεσθίει); cf. Gal. XII 237. P. A. VII 3 s. v. 16 SIM. D. eup. II 164 (337), Ps. D. Περὶ δηλ. φαρμ. 28 (37 Spr.) 1 αὐτὴν om. H αἱματίτῃ λίθῳ E 2 τὰ om. Di ἐπιτεταμένην EDi στῦφόν ἐστι καὶ ἴσχ. Di 3 ἐστὶ post ἴσχαιμον transpos. H 4 κηρωτῇ om. E 5 num. cap. ψνθ´ Q: ψξε Di: ρβ E tit. περὶ ὑδραργύρου QDi καὶ om. Orib.pap.Di ἡ ὑδράργυρος E δὲ om. Orib. μινίου HDl: μηνίου LQ pap. Orib.: ἀμηνίου Di καλουμένου Orib. 6 καλουμένου Orib.E 7 κιννάβαριν Orib. 8 περικαθάπτουσιν ἄμβικα om. Q (mg. add. H2) περικαθάπτουσαν pap. ἄμβυκα E ἀλείψαντες Q εἶτα Orib.EDi 9 προσιζάνουσα E 10 ἀποχθεῖσα pap.: ἀπεψηθεῖσα Orib.: ἀποσμηχθεῖσα QLE2 (σμηχ in ras.): ἀποψυχθεῖσα Di: correxi δὲ om. L 11 τὸν ἄργ. μεταλλεύεσθαι Orib. πρὸς] ἐν QDi σταλαγμοὺς EDi: σταλγμοὺς Orib.: σταγμοὺς LQE2 12 ἔνιοι — ὑδράργυρον om. Orib. pap. καὶ om. E ἐν τοῖς μετ. post ὑδράργυρον transpos. Q 14 ὑαλοῖς Orib.E: ὑέλοις Q ἢ (pr.) — ἀργυροῖς om. pap. μολίβοις Orib.E: μολιβοῖς Di: μολιβδίνοις HA ἢ κασσ. ἢ ἀργ. om. EDiDl, fort. recte: ἢ ἀργυροῖς om. Orib. ἀργυροῖς] ὑδραργύροις L γὰρ] δὲ pap. 15 ἅπασαν Orib.: om. E ὕλην πᾶσαν Di ποιεῖ ἀπορρρεῖν Di, at cf. Pl. XXXIII 99 perrumpitque vasa permanans tabe dira 18 post ἐξεμουμένῳ haec habet E ἢ (add, E2) σὺν ἀφεψήματι /// σελίνου ἢ ὀριγάνου ἢ (add. E2) σπέρματι ὁρμίνου ἢ (corr. E2) ὑσσώπῳ ἀφεψήματι σελίνου Di: σελίνῳ HA, at cf. Dl aut semen apii, D. eup. l. s. 19 post οἴνῳ aliena add. ADiH2 (mg.) ex D. eup. II 164 (337) sumpta ῥίνημα δὲ χρυσοῦ, τουτέστι ξύσμα λεπτότατον, τινόμενον ὑδραργύρου ἐστὶ θαυμαστὸν βοήθημα

96 μίλτος Σινωπικὴ κρατίστη ἡ πυκνὴ καὶ βαρεῖα, ἡπατίζουσα, ἄλιθος, ὁμόχρους, πολύχυλος ἐν τῇ ἀνέσει. συλλέγεται δὲ ἐν τῇ Καππαδοκίᾳ ἐν σπηλαίοις τισί, διυλιζομένη τε φέρεται εἰς Σινώπην καὶ πιπράσκεται, ὅθεν καὶ τὴν προσωνυμίαν ἔσχηκεν.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ἀναξηραντικήν, ἐμπλαστικήν, 2 διὸ καὶ ἐμπλάστροις τραυματικαῖς μείγνυται καὶ τροχίσκοις ξηραίνουσι καὶ στεγνωτικοῖς. ἵστησι δὲ καὶ κοιλίαν ἐν ᾠῷ λαμβανομένη καὶ ἐγκλυζομένη· δέδοται καὶ ἡπατικοῖς.

ἡ δὲ τεκτονικὴ μίλτος ἥττων ἐστὶ κατὰ πάντα τῆς 3 Σινωπικῆς, ἀρίστη δὲ ἡ Αἰγυπτιακὴ καὶ Καρχηδονική, ἄλιθος, εὐθρυβής· γεννᾶται καὶ ἐν τῇ πρὸς ἐσπέραν Ἰβηρίᾳ τῆς ὤχρας καιομένης καὶ μεταβαλλούσης εἰς μίλτον.

97 ἡ δὲ Λημνία λεγομένη γῆ ἐστιν ἔκ τινος ὑπονόμου 1 SIM. Th. lap. 51. 52. Pl. XXXV 31 sq. (e S. N.), cf. Strab. XII 540. Vitr. de arch. VII 7. 1 EXC. Pap. Lugd. II 245 (μίλτος — ἄνέσει), Orib. XIII s. v. (μίλτος — ἔσχηκε); Synops. II 56 (V 81 D.); Aet II 5. 6 SIM. Pl. XXXV 32. D. eup. II 48 (260) II 51 (264). 10 SIM. Th. lap. 53. Pl. XXXV 35. 10 EXC. Pap. Lugd. l. s. (ἡ δὲ — εὐθρυβής), Orib. l. s. (ἡ δὲ — μίλτον). 14 SIM. Th. lap. 52. Pl. XXXV 33 (e S. N.). D. eup. II 135 (326). 14 EXC. Pap. Lugd. II 245 (ἡ δὲ καλοῦσιν); Orib. XIII s. v. γῆ (ἡ δὲ — ἀναφερομένη). 14 TEST. Gal. XII 169: ἀνεγνωκὼς δὲ ἐγὼ παρά τε Διοσκουρίδῃ καὶ ἄλλοις τισὶ μἰγνυσθαι τράγειον αἷμα τῇ Λημνίᾳ γῇ κἀκ τοῦ διὰ μίξεως ταύτης γενομένου πηλοῦ τὴν ἱέρειαν ἀναπλάττειν τε καὶ σφραγίζειν, ἃς ὀνομάζουσι Λημνίας σφραγῖδας, ὠρέχθην αὐτὸς ἱστορῆσαι τὴν συμμετρίαν τῆς μίξεως. 1 num. cap. ψξ´ Q: ψξ𝔮 Di: ργ E tit. περὶ μίλτου QDi 2 πολύχυλος pap.EDl Aet. l. s.: πολύχυτος reliqui 3 δὲ om. Orib. τῇ om. Ordb. σπηλαίοις] abhinc habemus cod. P (fol. 166r) ἐν (alt.) — τε om. Orib. διυλίζεται δέ γε καὶ φ. Di τε] δὲ E 4 εἰς] ἐν HA 5 ἔσχεν Orib. 6 δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν om. P δύναμις δὲ αὐτῆς στυπτικὴ καὶ ἀναξ. καὶ ἐμπλ. E στυπτικήν addidi ex E coll. Dl virtus est illi stiptica et exerantica et exemplastica, post ἐμπλ. inser. Di ξηραντικὴν QDi 8 ξηραίνουσι PE: ξηραντικοις reliqui ἐν om. E 9 δίδοται καὶ ἡπατ. om. E 10 nov. cap. (ρδ) E μίλτος addidi ex Orib. 11 αἰγυπτία pap.: αἰγυπτία ἐστὶν Orib. ἡ καρχ. EDi καρκιδονία καὶ Orib.: χαρχηδονία καὶ pap.: χαλκιδονική E: καρχηδονική reliqui καὶ ἡ ἄλιθος καὶ εὐθρυβής E ἄλιθος] μίλτος (e mg. ex initio cap. irrepsit) O (ἄλιθος superscr. H2): post εὐθρυβής inser. μίλτος E 12 γίνεται Orib. immo ochram ex rubrica fieri Pl, l. s. testatur, at cf. Theophr. l. s. post Ἰβηρίᾳ inser. γίνεται δὲ καὶ Corn. 13 κατακαιομένης Theophr., fort. recte μεταβαλλομένης E 14 num. cap. ψξα´ O: ψξζ Di: ρε E tit. περὶ λημνίας γῆς QDi λεγομένη] γεννωμένη Di λεγομένη σφραγίς Orib., μίλτος animo supple γῆ om. pap. ἀντρώδους ἀναφερομένη καὶ μειγνυμένη αἵματι αἰγείῳ, ἣν οἱ ἐκεῖ ἄνθρωποι ἀναπλάσσοντες καὶ σφραγιζόμενοι εἰκόνι αἰγὸς σφραγῖδα καλοῦσιν.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ἀντίδοτον θανασίμων ἐξόχως πινομένη σὺν οἴνῳ, καὶ προλημφθεῖσα δὲ ἐξεμεῖσθαι ἀναγκάζει τὰ δηλητήρια. ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς τὰς τῶν θανασίμων ἰοβόλων πληγὰς καὶ δήξεις· μείγνυται δὲ καὶ ἀντιδότοις. χρῶνται δέ τινες καὶ εἰς τελετὰς αὐτῇ.

98 χαλκανθὲν τῷ μὲν γένει ἓν καὶ τὸ αὐτὸ ὑπάρχει· ὑγρὸν γάρ ἐστι πεπηγός. εἰδικὰς δὲ ἔχει διαφοράς τρεῖς· τὸ μὲν γὰρ κατὰ σταλαγμὸν διηθουμένων ὑγρῶν εἴς τινας ὑπονόμους συνίσταται, ὅθεν καὶ σταλακτὸν τὸν καλεῖται ὑπὸ τῶν τὰ Κυπριακὰ μέταλλα ἐργαζομένων. τὸ δ᾿ ἀφθόνως ὑετιζόμενον ἐν σπηλαίοις, ἔπειτα μεταχεόμενον εἰς βόθρους τὴν πῆξιν λαμβάνει, ὃ δὴ καὶ πηκτὸν ἰδίως ὀνομάζεται.

τὸ δὲ τρίτον καλεῖται μὲν ἑφθόν, σκευάζεται δὲ ἐν Σπανίᾳ. σκευὴν δὲ ἔχει τοιαύτην,. ἀχρούστατόν τε καὶ ἀσθενέστατον ὑπάρχον· ὕδατι διέντες αὐτὸ ἕψουσιν, εἰς τὰς δεξαμενάς τε κατεράσαντες ἐῶσι· 9 SIM. Pl. XXXIV 123 sq., inde Isid. XVI 2, 9 sq. 9 EXC. Orib. XIII s. v. (χαλκανθὲς — δεικνύει); cf. Gal. XII 238, unde Aet. II 77. 1 post ἀναφερομένη add. ἀπὸ λήμνου τῆς νήσου ἐχούσης ἑλώδη τόπον· κἀκεῖθεν ἐκλέγεται A Di, mg. H2 μίγνυται ADi post αἰγείῳ del. ἢ τραγίῳ E2 2 ἐκεῖσε pap. E ἀναπλασσόμενοι pap. σφραγίζοντες EDi 3 σφρακῖτα pap. καλοῦσιν αἰγός Di, αἰγός superscr. H2 4 ἀντιδότου QDi θανασίμων φαρμάκων EDi ἔξοχον Di 5 δὲ addidi ex E 6 τῶν ἰοβόλων καὶ θαλασσίων E 7 δήγματα E δὲ (pr.) om. E τινες αὐτῇ E 8 αὐτῆς P, in fine add. DiHA ἔστι δὲ καὶ δυσεντερίαις χρήσιμος 9 num. cap. ψξβ´ O: ψξῆ Di: ρ𝔮 E tit. περὶ χαλκάνθου QDi τὸ δὲ χαλκανθὲς E χάλκανθες OE: χάλκανθον Orib.Di: χάλκανθος L Cels. Pl., cf. Gal. XII 721 ταὐτὸν Orib.Di 10 ὑγρὸν] ὕδωρ E 11 κατὰ bis habet P διηθούμενον ὑγρὸν Orib.E 12 σταλακτὸν E (ακτ del. E2): σταλακτὶς HDi: sacton Dl: σταλαγμίας Pl. l. s. 13 ἐργαζ. μέταλλα E post ἐργαζομένων add. Πετεήσιος (Πετάσιος coni. Salm. Pl. ex. 816) δὲ (οὗν H) αὐτὸ καλεῖ (κ. αὐτὸ H) πινάριον, οἱ δὲ σταλακτικόν, πηκτόν, ἑφθόν, ἀρακτόν, λογχωτόν DiH (in mg. cum σ in textu) ἀφθόνως] ἀφανῶς E: ἁπλῶς Di ὑετιζόμενον scripsi: ὑλιζόμενον O: γυμναζόμενον OribE: λιμναζόμενον E2: ἐργαζόμενον Di, cf. Pl. l. s. fit et in saxorum catinis pluvia aqua corrinato limo gelante 14 σπηλαίῳ O 15 καὶ om. Orib. ἰδίως om. Q 16 ἱσπανία Di 17 τοιάνδε Orib.E ἄχρηστον Q: εὔχρουν coni. Serap., at cf. Dl conficitur vero sic quae sine colore et sine virtute est, Pl. l. s. 125 ideo quidam duplici differentia fossile aut facticium appellant, hoc pallidius et quantum colore tantum bonitate deterius 18 εἶτα εἰς (om. τε) Orib.DiE (corr. E2) τὰς om. Orib. κατερράσαντες QDi τοῦτο δὲ πήγνυται τεταγμέναις ἡμέραις εἰς πολλὰ διαιρούμενον κυβοειδῆ σχήματα βοτρυδὸν ἀλλήλοις προσεχόμενα.

ἄριστον δʼ 3 αὐτοῦ τὸ κυάνεον καὶ βαρύ, πυκνόν τε καὶ καθαρὸν καὶ διαυγές, οἷόν ἐστι τὸ σταλακτόν, ὐπʼ ἄλλων δέ τινων λογχωτὸν καλούμενον· ἐχόμενον δὲ τὸ πηκτόν, τὸ δὲ ἑφθὸν πρὸς μὲν βαφὰς καὶ μελάσματα εὐδοκιμεῖ, πρὸς δὲ ἰατρικὴν χρῆσιν ἀσθενέστατον ἡ πεῖρα δεικνύει.

δύναται δὲ στύφειν, θερμαίνειν, ἐσχαροῦν, ἕλμεις πλατείας 4 ἀναιρεῖν δραχμῆς μιᾶς βάρος καταπινόμενον ἡ μετὰ μέλιτος ἐκλειχόμενον, ἐμέτους τε κινεῖ, καὶ μύκητας λαβοῦσι βοηθεῖ ποθὲν ἐν ὕδατι, κεφαλήν τε καθαίρει ἀνεθὲν ὕδατι καὶ διʼ ἐρίου ῥινεγχυτούμενον. καίεται δὲ ὡς ὑποδείξομεν αὐτίκα ἐπὶ τῆς χαλκίτεως.

99 χαλκῖτιν προκριτέον τὴν χαλκοειδῆ καὶ εὔθρυπτον, ἄλιθόν τε καὶ οὐ παλαιάν, ἔτι δὲ τὰς ἶνας ἐπιμήκεις τε καὶ ἀποστιλβούσας ἔχουσαν.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, θερμαντικήν, ἐσχαρωτικήν, τῶν περὶ κανθοὺς καὶ ὄμματα ἀποκαθαρτικήν· ἐστι δὲ τῶν μετρίως στυφόντων.

ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς ἐρυσιπέλατα, ἕρπητας καὶ 2 8 SIM. Pl. XXXIV 126 sq. D. eup. II 66 (282) — 10 Nic. Al. 529 Scrib. L. 198. 14 SIM. Pl. XXXIV 117 sq. (e S. N.) — Zop. (Orib. II 587) — Zop. l s. Cels. V 9. 7 — Cels. V 1. Pl. l. s. 118 D. eup. I 210 (203) — Pl. 118 — eup I 46 (114) — eup. I 207 (201). 14 EXC. Orib. XIII s. v. (χαλκῖτιν — ἔχουσαν, σκευάζεται — μεταβάλῃ); cf. Gal. XII 241, unde Aet. II 78. cf. Gal. XII 721. 1 δὲ] δὴ Di 2 σήματα Di προσερχόμενα Q: προσκείμενα Orib.: συνεχόμενα Di 3 αὐτῶν E αὐτοῦ ἡγητέον Orib.Di καὶ καθαρὸν om. AHDi πυκνόν—καθαρὸν om. F 4 ἐστι καὶ E στακτόν Orib.E τινων om. POrib.EDi 6 εὐδοκιμεῖ Q: ἐδόκει PL: ἐπιτηδειότερον δοκεῖ τῶν ἄλλων εἶναι Orib.: ἐπιτηδειότερον τῶν ἄλλων δοκεῖ εἶναι EDi: coctus vero ad infectura aliquid utilis est Dl χρῆσιν addidi 7 ἀσθενέστερον Orib.EDi δεικνύει EPL: δείκνυσι reliqui 8 ἕλμινς Di 9 α΄ HDi 10 λαβοῦσι] φαγοῦσι Ε2 (in mg). 11 σὺν ὕδατι E καὶ κεφαλὴν (om. τε) E ἐνεθὲν QDi 14 num. cap. ψξγ´ O: ψξθ Di: ρζ E tit. περὶ χαλκίτεως QDi χαλκῖτιν δὲ Orib.E 15 τε (pr.)] δὲ E τε (alt.) om. Orib.Di ἐπιμήκεις — ἀποστιλβούσας om. mg. add. E2 17 ῥυπτικήν τε καὶ θερμαντικὴν καὶ ἐσχαρωτικήν Di θερμαντικήν, ἐσχαρωτικήν om. E, at cf. Dl virtus est ei stiptica et termantica et scarotica ἐσχαρωτικήν om. mg. add. (cum ?? post στυπτικήν) P, om. L καὶ (om. Di) ἀποκαθαρτικὴν τῶν περὶ κ. EDi 18 καθαρτικήν P δὲ καὶ EDi 10 στυφόντων] σηπόντων Di: σηπόντων ἢ στυφόντων (σηπ. ἢ del. E2) E δὲ om. P καὶ (pr.) om. QE καὶ (alt.) om. QDi ad rem cf. Gal. XIII 857 αἱμορραγίας τὰς ἐξ ὑστέρας καὶ μυκτήρων σὺν πράσου χυλῷ. ξηρὰ δὲ πρός τε ἐπουλίδας καὶ νομὰς καὶ παρίσθμια, κεκαυκένη δὲ πρὸς τὰ ὀφθαλμικὰ μᾶλλον χρησιμεύει λεία σὺν μέλιτι, τετυλωμένα βλέφαρα καὶ τραχέα ἀποτήκουσα, σύριγγάς τε αἴρει ἐν κολλουρίου σχήματι ἐντιθεμένη.

3 σκευάζεται δὲ ἐξ αὐτῆς τὸ καλούμενον ψωρικόν, διπλασίονος χαλκίτεως πρὸς ἀπλοῦν καδμείας μειγνυμένου καὶ σὺν ὄξει λεαινομένου· δεῖ δὲ ἐν κεραμεῷ ἀγγείῳ κατορύσσειν ἐν κοπρίᾳ ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν ἡμέρας τεσσαράκοντα. γίνεται δὲ δριμύτερον, δυνάμενον ὅσα καὶ ἡ χαλκῖτις. ἔνιοι δὲ ἴσα μείξαντες οἴνῳ λεαίνουσι καὶ τὰ αὐτὰ ποιοῦσι. καυστέον δὲ αὐτὴν ἐν ὀστράκῳ καινῷ ἐπιθέντας καὶ διαπύροις ἄνθραξιν ἀπερεισαμένους.

4 μέτρον δʼ ἔστω τῆς καύσεως ἐπὶ μὰν τῶν πολυύγρων τὸ ἀπομφολύγωτον καὶ καλῶς ξηρὸν γενέσθαι, ἐπὶ δὲ τῶν λοιπῶν ἡ ἐπὶ τὸ εὐανθέστερον μεταβολή· ὅταν γὰρ μιλτώδης γένηται τὴν χρόαν κατὰ βάθος, ἀναιρετέον αὐτήν, τήν τε προσκαθημένην ἀκαθαρσίαν ἀποφυσητέον καὶ ἀποθετέον. ὄπτᾶται δὲ ἐπ᾿ ἀνθράκων ἐκφυσωμένη μέχρι τοῦ ὕπωχρον αὐτὴν γενέσθαι, ἢ ἐπʼ ὀστράκου καὶ διαπύρων ἀνθράκων στρεφομένη πυκνῶς, ἕως ἂν πυρωθῇ καὶ μεταβάλλῃ τὴν χρόαν.

6 SIM. Pl. XXXIV 119. Cels. VI 6, 31. 6 EXC. Gal. XII 244. 6 TEST. Gal. XII 723 τῶν δὲ πρὸς τὰς ψωρώδεις ἐν βλεφάροις διαθέσεις ἁρμοττόντων φαρμάκων ἅλες εἰσὶν ἀμμωνιακοὶ . . . . καὶ τὸ καλούμενον ψωρικόν, οὐχ ἀπλοῦν οὐδʼ αὐτοφυὲς ὄν, ἀλλʼ ἔχον τινὰ σκευασίαν, ἣν καὶ Διοσκουρίδης ἔγραψε καὶ οἱ ἄλλοι σχεδὸν ἅπαντες, ὅσοι περὶ ὕλης ἐποιήσαντο πραγματείας. 1 ἐκ μυκτήρων E 2 ξηρὰ (om. δὲ) post παρίσθμια transpos. Q 3 μᾶλλον ἂν E 4 τετυλωμένα μὲν Di ἀποτήκει καὶ σμήχει Di καὶ σύριγγας δὲ E 5 τε] δὲ Di κολλυρίου Q 6 nov. cap. (ψο) περὶ ψωρικοῦ (in mg.) incip. Di φαρικόν mg. add. P διπλασίονος sc. μέρους 7 ἀπλῆν καδμείαν Orib.Di καδμείας] λιθαργύρῳ Gal. l. s., at cf. Cels. l. s. μεμιγμένου HA: μιγνυμένης Orib.E 8 λεαινομένης Orib.: ἐκλειουμένης E κατορύττειν Orib.E ἐν κοπρίᾳ (κοπρίαις E) post κύνα transpos. (om. καύμασιν) Orib. E 9 ἐπὶ ἡμέρας Orib.E μ´ QOrib.EDi 10 καὶ om. E 12 ταύτην Orib. ἐπιθέντες Orib.E2 (ἐπιτιθέντας E): ἐντιθέντας QDi, cf. Matth. 27, 29 13 ἐπερεισαμένους Orib.E 14 πολυύγρων E: πολὺ ὑγρῶν reliqui ξηρὰν Orib.E γίνεσθαι E 15 ἡ om. O εὐανθέστατον E γὰρ] δὲ E αἱματοειδὴς καὶ μιλτώδης Di (glossa) 16 χροίαν P βάθους Orib. 18 ἐκφυσωμένων QL: Di: ἐμφυσωμένων Spr. 19 ἐπ᾿] ὑπ᾿ HADi ἐπὶ διαπύρων Orib. στρεφομένων Di: post στρεφομένη 4 litt. del. E2 20 ἂν ///πυ// ρωθῇ E2 μεταβάλῃ Orib.E τὴν χρόαν om. Orib.

100 μίσυ παραλημπτέον τὸ Κύπριον, χρυσοφανές, σκληρὸν καὶ ἐν τῷ θλασθῆναι χρυσίζον καὶ ἀποστίλβον ἀστεροειδῶς. δύναμιν δὲ ἔχει καὶ καῦσιν τὴν αὐτὴν τῇ χαλκίτιδι, δίχα τῆς τοῦ ψωρικοῦ κατασκευῆς, ἐν τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον διαφέρον. τὸ δὲ Αἰγύπτιον πρὸς μὲν τὰ ἄλλα διαφέρει ἐμπρακτότερον ὄν, πρὸς δὲ τὰς ὀφθαλμικὰς δυνάμεις πολλῷ λείπεται τοῦ προειρημένου.

101 μελαντηρία ἡ μέν τις τῶν ὀρυγμάτων τοῖς στομίοις, ἀφ᾿ ὧν ἂν μεταλλευθῇ χαλκός, ἐπιπήσσεται ἁλμυρίδος τρόπον, ἡ δὲ ἐκ τῆς ἄνωθεν ἐπιφανείας τῶν προειρημένων τόπων, ἥτις καὶ γεώδης ἐστίν· εὑρίσκεται δέ τις καὶ ὀρυκτὴ ἐν Κιλικίᾳ καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς τόποις. διαφέρει δὲ αὐτῶν ἡ θειόχρους, λεία, ὁμαλή, καθαρά, ἐν τῷ θιγεῖν ὕδατος μελαινομένη ταχέως. δύναμιν δὲ ἔχει καὶ καῦσιν τὴν αὐτὴν τῷ μίσυι.

102 τὸ δὲ σῶρι ἔνιοι ὑπέλαβον εἶναι μελαντηρίαν πλανώμενοι· ἴδιον γάρ ἐστι γένος, οὐκ ἀφόμοιον, βρωμωδέστερον δὲ τὸ σῶρι καὶ ναυτίας ποιητικόν. εὑρίσκεται δὲ ἐν Αίγύπτῳ 1 SIM. Pl. XXXIV 121 sq. (e S. N.). 1 EXC. Pap. Lugd. II 243 (μίσυ — ἀστεροειδῶς); Orib. XIII s. v. (μίσυ — προειρημένου); Orib. V 81 (D). Gal. XII 226, unde Aet II 64, cf. Gal. XII 721. 8 SIM. Pl. XXXV 41 (e S. N.), cf. Isid. XIX 17, 17. 8 EXC. Orib. XIII s. v. (διαφέρει — μίσυι), cf. Orib. V 81 (D). Gal. XII 226 (unde Aet. II 62). 15 SIM. Pl. XXXIV 120 (e S. N.) — Zop. (Orib. II 590). D. eup. I 71 (129). Archig. (Gal. XII 859) D. eup. I 77 (133) I 122 (154) I 189 (193). 15 EXC. Orib. XIII s. v. (σῶρι — στομάχου, κοινῷ — καιόμενα), cf. Orib. V 82 (Dar.). Gal. XII 226. 1 num. cap. ψξδ´ O: ψοα (α del.) Di: ρη E tit. περὶ μίσυος QDi μίσυ δὲ EDi παραλειπτέον F τὸ om. pap. 2 θραυσθῆναι Orib.Di 4 τῆς post ψωρικοῦ colloc. Orib. διασκευῆς H τε om. PLorib. ad rem cf. Gal. XII 228 5 δὲ] μὲν H ἐμπρακτικώτερον Orib.Di 8 num. cap. ψξε´ O: ψοᾱ Di: ρθ E tit. περὶ μελαντηρίας QDi τῆς δὲ μελαντηρίας ἡ μέν τις EDi τοῖς τῶν ὀρυγμάτων στ. EDi 9 ὁ χαλκός Di ἁλμυρίτιδος E 10 fort. τόπων γίνεται coll. Pl. aut terra ipsa sulpurei coloris ad hoc probatur 12 πολλοῖς PL: τισὶ reliqui, at cf. Dl invenitur . . . et in multis aliis locis αὐτῆς EDi 18 καθαρὰ καὶ Orib.EDi θήγειν E ὕδατι Q 14 καὶ καῦσιν] καυστικὴν Di, mg. add. Orib. (pr. m.) 15 num. cap. ψξ𝔮´ O: ψοβ Di: ρῑ E tit. περὶ σώρεως QDi τὸ δὲ om. Orib. σῶρι libri: σῶρυ Orib. (at σῶρι V 82) Gal., cf. Salm. Pl. ex. 814 εἶναι om. QDi τὴν μελαντηρίαν Orib.E 16 γένος ἐστὶ Orib. βρομωδέστερον Orib.EP 17 εὑρίσκεται — Κύπρῳ om. Orib. καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ὡς ἐν Λιβύῃ καὶ Σπανίᾳ καὶ Κύπρῳ. προκριτέον δὲ τὸ Αίγύπτιον καὶ ἐν τῷ θραυσθῆναι μελάντερον φαινόμενον, κατατρήσεις τε πολλάς ἔχον καὶ ὑπολίπαρον, ἔτι δὲ στῦφον καὶ πρὸς τὴν κατάποσιν ἢ ὄσφρησιν βρωμῶδες καὶ ἀνατρεπτικὸν στομάχου.

2 τὸ δὲ λαμπυρίζον ἐν τῷ θραυσθῆναι ἐμφερῶς τί μίσυι ἑτερογενές τε καὶ ἀσθενὲς οἰητέον εἶναι. δύναμιν δὲ ἔχει καὶ καῦσιν τὴν αὐτὴν τοῖς προειρημένοις. ἰᾶται δὲ καὶ ὀδονταλγίας ἐντιθέμενον εἰς τὰ βρώματα καὶ τοὺς ὑποσάλους δὲ ὀδόντας κρατύνει, καὶ ἰσχιαδικοῖς βοηθεῖ μετʼ οἴνου ἐγκλυζόμενον, ἰόνθους τε σβέννυσι μεθʼ ὕδατος καταχρισθέν· μείγνυται καὶ εἰς τριχῶν μελάσματα.

3 κοινῷ δὲ τρόπῳ ἐπί τε τούτων σχεδὸν καὶ τῶν ἄλλων πάντων δυναμικώτερα τὰ ἀκατάκαυτα τῶν κεκαυμένων ἡγητέον, πλὴν ἀλῶν καὶ τρυγὸς καὶ νίτρου καὶ τιτάνου καὶ τῶν ὁμοίων, ὅσα ὠμὰ ὄντα ἀνίεται τὴν δύναμιν· ταῦτα γὰρ ἐμπρακτότερα γίνεται καιόμενα.

103 τοῦ δὲ διφρυγοῦς τρία οἰητέον εἴδη· τὸ μὲν γὰρ μεταλλικόν ἐστιν, ὃ δὴ ἐν Κύπρῳ μόνῃ γίνεται. πηλῶδες γὰρ ὂν ἀναφέρεται ἐκ βυθοῦ σπηλαίου τινὸς τῶν ἐκεῖ, εἶτα ἀνενεχθὲν ξηραίνεται ἐν ἡλίῳ καὶ μετὰ ταῦτα φρυγάνοις κύκλῳ περιτιθεμένοις καίεται· ὅθεν καὶ διφρυγὲς ἐκλήθη διὰ τὸ ὑπὸ 16 SIM. Pl. XXXIV 135 (e S. N.). 16 EXC. Orib. XIII s. v. (διφρυυγοῦς — ὑπάρχει, τήν τε στῦψιν — ἀποτίθενται, προκριτέον — πιπράσκουσιν), cf. Orib. V 79 (D). Gal. XII 214, unde Aet. II 52. 1 ἄλλοις δὲ Di ὡς om. O 2 κὰν E 3 τε] δὲ Orib. V 82 ἔτι τε E 5 μὴ λαμπυρίζον Spr.: μὴ superscr. del. H2: μέλαν πυρρίζον A, at cf. Pl. alterius nationis contritum splendescit ut misy et est lapidosius θλασθῆναι E 6 τῷ om. Di ἡγητέον E 8 ὀδονταλγίαν L 9 σαλευομένους E δὲ addidi e Di ὀδόντας om. OE 11 καὶ] δὲ L 12 τε om. Di σχεδόν τι post ἄλλων colloc. Orib.E ἀκατάκαυτα O: ἄκαυτα LE: ἄκαυστα Orib.Di 13 ἁλὸς L καὶ νίτρου καὶ τρυγὸς Orib.E 14 post ἀνίεται haec habet Di (corr. H2) καιόμενα γὰρ τὴν δύναμιν ἐμπρακτότερα γίνεται 15 ἐμπρακτικώτερα E καὶ ὑπόμενα (═ καιόμενα) ὑπὸ τῆς καύσεως Orib. 16 num. cap. ψξζ´ O: ψογ Di: ρῑᾱ E tit. περὶ διφρυγοῦς QDi initium sic habet Orib. διφρυγοῦς εἴδη τρία οἰητέον] ἡγητέον EHDi ὑπάρχειν εἴδη E 17 δὴ καὶ E μόνον E πηλωδέστερον (pro πηλῶδες γὰρ ὂν) E σπηλαίου addidi coll. Pl. l. s. fit et in Cypro ex luto cuiusdam specus arefacto 18 ἐκεῖσε E ἐκεῖ τόπων Di εἶτα εἰς ἥλιον τεθὲν ξηραίνεται Orib. Di: εἶτα ἀνενεχθὲν καὶ εἰς ἥλιον τεθὲν ξηραίνεται E 19 ἐν ἡλίῳ om. Orib.E: ἐν ἡλίῳ καὶ om. Di καὶ καίεται φρυγάνοις Orib. κύκλωθεν Orib.E 20 περιτεθειμένοις QDi: περικαίεται E καὶ om. Orib. τοῦ ἡλίου καὶ τῶν φρυγὰνων ξηραίνεσθαί τε καὶ φρύγεσθαι.

τὸ δὲ ἕτερον τοῦ κατεργαζομένου χαλκοῦ ὥσπερ ὑποστάθμη 2 τις καὶ τρὺξ ὑπάρχει· μετὰ γὰρ τὴν τοῦ ψυχροῦ ὕδατος περίχυσιν, ὡς ἀνώτερον ἔφαμεν περὶ ἄνθους χαλκοῦ διαλεγόμενοι, μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ χαλκοῦ εὑρίσκεται ἐν τῇ χώνῃ ἐγκείμενον τῷ πυθμένι αὐτῆς, τήν τε στῦψιν καὶ τὴν γεῦσιν χαλκοῦ ἔχον. τὸ δὲ τρίτον σκευάζεται οὕτως· λίθον τὸν λεγόμενον πυρίτην συνθέντες εἰς κάμινον οἱ πρὸς τούτοις ὄντες καίουσιν ἐπὶ ἡμέρας ἱκανὰς ὡς τίτανον· ὅταν δὲ τῇ χρόᾳ μιλτώδης γένηται, ἀνελόμενοι ἀποτίθενται.

τινὲς δέ φασιν ἐκ μόνης τῆς τὸν 3 χαλκοῦν λίθον ἀποτελούσης ὕλης γεννᾶσθαι τὸ προειρημένον, ὅταν ὀπτηθεῖσα ἐν ταῖς λεγομέναις ἅλωσιν ἄνω μετενεχθῇ εἰς τοὺς βόθρους καὶ ἐνταῦθα καίηται· τόν τε γάρ κύκλῳ τῶν βόθρων τόπον ἐπιλαμβάνειν καὶ μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν λίθων οὐδὲν ἧσσον εὑρίσκεσθαι. προκριτέον δʼ αὐτοῦ τὸ τῇ γεύσει ἔγχαλκον, ἰίζον, στῦφόν τε καὶ ἀναξηραῖνον ἱκανῶς τὴν γλῶσσαν, ὅπερ ἡ κεκαυμένη ὦχρα οὐ κέκτηται, ἣν καίοντες ἀντὶ διφρυγοῦς πιπράσκουσι.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν τε καὶ ἀναξηραντικὴν ἐπιτεταμένως, 4 ἀνακαθαρτικήν τε καὶ σμηκτικὴν καὶ κατασταλτικὴν ὑπερσαρχώσεως, ἀπουλωτικὴν κακοήθων καὶ ἑρπυστικῶν ἑλκῶν· διαφορεῖ καὶ ἀποστήματα ἀναλημφθὲν τερεβινθίνῃ ἢ κηρωτῇ.

19 SIM. Zop. (Orib. II 578. 587). Cels. V 7. 8. Pl. l. s. 136. D. eup. I 170 (182) 153 (171). 1 τῷ ἡλίῳ καὶ τοῖς φρυγάνοις Orib. τοῦ-om. ODi ξηραίνεσθαί τε καὶ om. Orib.: καίεσθαι καὶ ξηροποιεῖσθαι καὶ Di οἱονεὶ φρύγεσθαι Orib.EDi 3 καὶ] ἢ Orib. 4 ἀνωτέρω QEDi post ἔφαμεν add. τὸν λόγον ποιούμενοι Q, del. H2 5 τῇ χ. ἐγκείμενον om. superscr. E2 6 post πυθμένι c. 20 litt. del. E2 post αὐτῆς add. τοιοῦτο εἶδος E, τὸ τοιοῦτον εἶδος Di 7 οὕτω Orib.HADi 8 καίουσιν ὡς τίτανον Orib.E 9 ἱκανὰς πλείονας Orib.E ἡ χρόα ODi 11 χαλκὸν PEDi, χαλκῖτιν Pl. XXXV 186 λίθον PE (post ἀποτελούσης transpos. E) ὕλης om. OEDi τὸ προειρημένον om. O 12 ἐκ τῆς λεγ. ἅλωνος Q μετενεχθῇ Di: ἀνενεχθῇ reliqui 13 τήν τε γὰρ ἐν κύκλῳ σποδὸν (ν add.E2) τῶν βόθρων E κύκλῳ τόπον τῶν βόθρων HDi 14 τόπον om. E ἐπιλαμβάνει DiE2 15 ἧττον Q: ἴσον Di 16 ἰίζον om. Orib.Di: ἰάζον (2 litt. initio deletis) E2 17 ὥσπερ HA. οὐκ ἐκτήκεται ADiH2 ἣν δὴ Di 18 σπουδάζουσιν πιπράσκειν E 10 στυπτικήν τε καὶ ἀνακαθαρτικὴν ἐπιτεταμένως σμηκτικήν τε καὶ (τε καὶ om. Di) ξηραντικὴν καὶ (om. Di) κατασταλτικὴν HDi ξηραντικὴν LHDi 20 τε post ἐπιτεταμένως colloc. PLF 21 ὑπερσαρκωμάτων E ἐπουλωτικὴν Q ἑλκῶν addidi 22 διαφέρει P: διαφορεῖ δὲ E τερμινθίνη ἢ (ἢ in ras. E2) E

104 ἀρσενικὸν κατὰ τὰ αὐτὰ γεννᾶται μέταλλα τῇ σανδαράκῃ. ἄριστον δὲ ἡγητέον τὸ πλακῶδες καὶ χρυσίζον τῇ χρόᾳ, τάς τε πλάκας λεπιζομένας ἔχον καὶ ὡς ἂν ἐπικειμένας ἀλλήλαις, ἔτι δὲ ἀμιγεῖς ἑτέρας φύσεως. τοιοῦτο δ᾿ ἐστὶ τὸ γεννώμενον ἐν Μυσίᾳ τῇ ἐν Ἑλλησπόντῳ. ἐστι δʼ αὐτοῦ εἴδη δύο· τὸ μὲν οἷον προείρηται, τὸ δὲ βωλῶδες, ὠχροειδὲς τῇ χρόᾳ, σανδαρακίζον, ἐκ Πόντου καὶ Καππαδοκίας φερόμενον· δευτερεύει δὲ τὸ τοιοῦτον.

2 ὀπτᾶται δὲ οὕτως· ἐπʼ ὀστράκου καινοῦ ἐπερεισάμενος αὐτὸ θὲς ἐπὶ διαπύρους ἄνθρακας καὶ στρέφε συνεχῶς· ὡς δʼ ἂν πυρωθῇ καὶ μεταβάλῃ, ψύξας καὶ λεάνας ἀποτίθεσο.

δύναμιν δὲ ἔχει σηπτικήν τε καὶ ἐσχαρωτικὴν μετὰ πυρώσεως καὶ βιαίου δήξεως. ἐστι δὲ καὶ τῶν στελλόντων· ψιλοῖ δὲ καὶ τὰς τρίχας.

105 σανδαράκην δὲ προκριτέον τὴν κατακορῆ, πυρράν, 1 SIM. Th. lap. 40. 50. 51. Pl. XXXIV 178 (e S. N.), cf. XXXIII 79. Isid. XIX 17, 12 (e Pl.). Vitr. VII 7. 1 EXC. Pap. Lugd. II 243 (ἄριστον — ἀποτίθεσο); Orib. XIII s. v. (ἀρσενικὸν — ἀποτίθεσο), cf. Orib. V 79 (D.); Ps. Gal. simpl. s. v.; de virtute medica cf. Gal. XII 212 (ex quo Aet. II 48). 11 SIM. Pl. l. s. Zop. (Orib. II 579. Cels. V 2. 8. 14 SIM. Th. lap. 40. 50. 51. Pl. XXXIV 177 (e S. N.). Vitr. VII 12. Isid. XIX 17, 11 (e Pl.) — Pl. l. s. D. eup. I 95 (140) — eup. I 130 (160) — eup. I 107 (147). Al. Trall. I 459 — eup. I 82 (135) — Pl. l. s. eup. II 33 (245) 31 (243). Al. Tr. II 179 — eup. II 39 (253). 14 EXC. Pap. Lugd. II 243 (σανδαράκην — ἀρσενικῷ); Orib. XIII s. v. (σανδαράκην — ἔχουσαν), cf. Orib. V 82 (D.); Ps. Gal. simpl s. v. de virt. med. cf. Gal. XII 235 (~ Aet. II 69). 1 num. cap. ψξη´ O: ψοδ Di: ριβ E tit. περὶ ἀρσενικοῦ QDi τὰ αὐτὰ μέταλλα Orib.E τῆς σανδαράκης Orib.E: τῆς σανδαράχης PLF: τῇ σανδαράχῃ HADi 3 καὶ om. Orib.Di ὡς ἂν O: ὥσπερ pap.Orib.E: ὡς ἀεὶ Di 4 ἔτι] ἔστι LQDi ἀμιγὲς ἑτέρας HADi: ἀμιγεστέρας LF τοιοῦτον LQDi 5 Μυσίᾳ τῇ ἐν om. ODl, mg. add. A2 τῇ μυσίᾳ Orib.E τῇ ἑλλησποντίᾳ Orib.E β´ (δύο EDi) εἴδη pap. EDi μὲν ἓν (ditt.) Di 6 τὸ δὲ ἄλλο Di βωλοειδὲς E: βολῶδες PLOrib. βαλανοειδὲς καὶ ὠχροειδὲς καὶ σανδαρχίζον τῇ χρόᾳ καὶ βωλοειδὲς Di ὠχροειδὲς add. e Di, coll. Pl. l. s. quod vero pallidius aut sandaracae simile est deterius iudicatur χρόᾳ δὲ E φερόμενον om. Orib.E (mg. add. E2) τοιοῦτο E 8 οὕτω LHA ὄστρακον καινὸν pap. Orib.Di ἀπερεισάμενος Orib.Di 9 διαπύρου ἄνθρακος Di πυκνῶς pap. Orib.E, superscr. A2 10 ὡς ἂν Orib.: ἕως ἂν E. cf. D. V 108, 1. Blaβ Gr. N. T. 278 fort. ἐκπυρωθῇ μεταβάλλῃ QOrib Di καὶ ante ψύξας superscr. E2 11 στυπτικήν τε καὶ σηπτικήν καὶ E: στυπτικήν καὶ post τε καὶ add. HADi: virtus est illi stiptica et scarotica Dl. καὶ bis habet P 13 καὶ om. Di τὰς om. EQDi 14 num. cap. ψξθ´ O: ψοε Di: ρῑγ E tit. περὶ σανδαράχης QDi σανδαράκην pap. Orib.E: σανδαράχην reliqui post κατακορῆ add. καὶ pap. Orib. ~~εὔθλαστον~~, εὐλέαντόν τε καὶ καθαράν, κινναβαρίζουσαν τὴν χρόαν, ἔτι δὲ θειώδη ἀποφοράν ἔχουσαν.

δύναμιν δὲ ἔχει καὶ ὄπτησιν τὴν αὐτὴν τῷ ἀρσενικῷ. θεραπεύει δὲ καὶ ἀλωπεκίας ἀναλημφθεῖσα ῥητίνη, καὶ λεπροὺς ὄνυχας σὺν πίσσῃ ἀφίστησι, καὶ πρὸς φθειριάσεις σὺν ἐλαίῳ ποιεῖ, φύματά τε σὺν στέατι διαφορεῖ.

ἁρμόζει δὲ καὶ πρὸς 2 τὰ ἐν ῥισὶ καὶ στόματι ἕλκη καὶ τὰ λοιπά, καὶ πρὸς ἐξανθήματα σὺν ῥοδίνῳ καὶ πρὸς κονδυλώματα· δίδοται καὶ ἐμπυικοῖς σὺν οἰνομέλιτι, καὶ ὑποθυμιᾶται σὺν ῥητίνῃ καὶ πρὸς παλαιὰν βῆχα διὰ σίφωνος ἑλκομένου τοῦ ἀτμοῦ τῷ στόματι, φωνήν τε ἀποκαθαίρει ἐκλειχομένη μετὰ μέλιτος, καὶ ἀσθματικοῖς σὺν ῥητίνη καταπότιον δίδοται.

106 στυπτηρίας δὲ σχεδὸν πᾶν εἶδος ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἐν τῇ Αἰγύπτῳ μετάλλων εὐρίσκεται· γεννᾶται δὲ καὶ ἐν ἄλλοις τόποις, ὡς ἐν Μήλῳ, ἐν Μακεδονίᾳ, ἐν Λιπάραις, Σαρδόνι. Ἱεραπόλει τῆς Φρυγίας, Λιβύῃ, Ἀρμενίᾳ, καὶ ἐν ἄλλοις δὲ τόποις πλείοσιν ὥσπερ ἡ μίλτος.

ἐστι δʼ αὐτῆς εἴδη πλεῖστα, πρὸς δὲ ἰατρικὴν χρῆσιν λαμβάνεται ἡ σχιστή τε καὶ ἡ στρογγύλη καὶ ἡ ὑγρά.

ἀρίστη δὲ 2 13 SIM. Pl. XXXV 183 sq. (e S. N.). 13 EXC. Pap. Lugd II 247 (εἴδη — ἀποπνέουσαν); Orib. XIII s. v. (εἴδη — ἀποπνέουσαν); cf. Orib. V 82 (D.); Ps. Gal. simpl. s. v. alumen; de virtute medica cf. Gal. XII 236 (~ Aet. II 74). 1 εὔθλαστον PLE2: εὔθραυστον QDi: om. pap. Orib.E Dl, glossam delevi εὐλέαντον] εὐανθῆ Orib., at cf. Pl. melior quo magis rufa quoque magis virus redolens (βαρύοζος) ac pura friabilisque: Dl eligenda est colori rufo valde, citius se terens, munda τε] δὲ Orib. τῇ χρόᾳ Orib.pap.E 2 τὴν ἀποφορὰν pap. 5 φθειρίασιν E 6 ποιεῖ om. E καὶ om. Q 7 καὶ κύστει καὶ στόματι E στόμασιν HADi καὶ τὰ λοιπὰ ἐξανθήματα Di: καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ ἐξ. Spr. 9 τῇ ῥητίνῃ Di καὶ (alt.) om. Di, del. E2 10 ἀνελκομένου L, fort. recte 11 σὺν μέλιτι EDi 12 δίδοται] ἄριστόν ἐστι Di: om. E 13 num. cap. ψο´ O: ψο𝔮 Di: ριδ E tit. περὶ στυπτηρίας QDi post σχεδὸν mg. add. (cum sig. in textu) Ἀριστον A 14 post εὑρίσκεται add. ἐστι (ἔστιν E) γὰρ ἡ σχιστὴ οἱονεὶ τῆς βωλιτιδος ἄνθος non solum omnes libri sed etiam Dl: versum delevi Spr. duce, cf. Salm. Pl. ex. 821 mg. inf. add. ὑγρὰ στυπτηρία ἐστὶν ἡ πλακίτης ἡ ἀπὸ φιλαδελφίας φερομένη ἧ οἱ βαφεῖς χρῶνται E 15 ὡς addidi ex E post Λιπάραις add. καὶ Di, superscr. A2 σαρδόνῃ F: σαρδονία EDiHA2 16 καὶ ἱεραπόλει Di δὲ addidi ex EDi 17 πλείοσι τόποις A ἡ om. O 18 παραλαμβάνεται· ταῦτα ἡ σχιστή E 19 σχιστὴ ὑπάρχει Q ὑπάρχει ἡ σχιστή, καὶ ταύτης ἡ πρόσφατος καὶ λευκὴ ἄγαν καὶ βαρύοζος, στύφουσά τε εὐτόνως καὶ ἄλιθος, ἔτι δὲ οὐ πεπιεσμένη βωληδὸν ἢ σχιδακηδόν, ἀλλὰ διεξασμένη κατὰ μονάδας πολιαῖς θριξὶν ἐμφερεῖς, οἵα ἐστὶν ἡ λεγομένη τριχῖτις, γεννωμένη δὲ ἐν Αἰγύπτῳ. εὑρίσκεται δὲ λίθος ἐμφερὴς αὐτῇ ἄγαν, ὃν διακριτέον τῷ τῆς γεύσεως κριτηρίῳ, μὴ στύφοντα. τῆς δὲ στρογγύλης ἡ μὲν χειροποίητος ἀδόκιμος ὑπάρχει.

3 γνωρίζεται δὲ ἐκ τοῦ σχήματος. παραλημπτέα δὲ ἂν εἵη ἡ φυσικῶς στρογγύλη καὶ πομφολυγώδης, ὑπόλευκός τε καὶ στύφουσα ἐρρωμένως, ἔτι δὲ ἐπὶ ποσόν τι ὠχρότητος ἅμα καὶ λιπαρίας ἔχουσα· πρὸς δὲ τούτοις ἄλιθός τε καὶ εὐθρυβὴς καὶ γένει Μηλία ἢ Αἰγυπτία. τῆς δὲ ὑγρᾶς τὴν μάλιστα διαφανῆ προκριτέον καὶ γαλακτώδη, ὁμαλήν τε καὶ διόλου χυλώδη, ἔτι δὲ ἄλιθον καὶ πυρῶδες ἀπονέουσαν.

4 δύναμιν δὲ ἔχουσι θερμαντικήν, στυπτικήν, τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις ἀποκαθαρτικήν, τήκουσι δὲ καὶ τὰς ἐπὶ τῶν βλεφάρων σάρκας καὶ τὰ ἄλλα ὑπερσαρκώματα. ἐνεργεστέραν δὲ τῆς στρογγύλης τὴν σχιστὴν ἡγητέον· καίονται δὲ καὶ ὀπτῶνται ὡς χαλκῖτις. ἴσχουσι δὲ καὶ σηπεδόνας καὶ αἱμορραγίας, οὖλά τε πλαδῶντα στέλλουσι, καὶ ὀδόντας σειομένους κρατύνουσι σὺν ὄξει ἢ μέλιτι.

5 ἄφθας δὲ ὠφελοῦσι σὺν μέλιτι καὶ ἐξανθήματα, καὶ ῥεύματα ἐν ὠσὶ σὺν πολυγόνου χυλῷ. 15 SIM. Pl. l. s. 186. 188. 189. D. eup. I 52 (116) — 20 Pl. 188. 189. eup. I 209 (203) — Pl. 186 eup. I 77 (132) — 21 eup. I 82 (135) — 22 Pl 186. 189 eup. I 57 (121). 1 ἡ (pr.) om. P ταύτης δὲ pap. 2 βαρύοζος LQA. (καὶ ἄλιθος superscr. H2): ἄριζος pap. Orib.: ἀριοξος P: ἄρυσος ///////// (c. 9 litt. ἢ βαρύοζος? del. E2) E: ἄλιθος Di: quam aer ut aura rapiat (ἀερίζουσα?) Dl εὐτόνον F καὶ ἄλιθος om. Di ἔτι] ἔστι Q δὲ] τε E 3 διεξασμένη E: ἐξασμένη pap. PLHADi: ἐξαμμένη Orib.: ἐξαμμένη (σ superscr.) F: separans se sicut capilli Dl μόνας P 4 ἐμφερός pap.: ἐμφερῶς Orib.EODi: ἐμφερῆ A: correxi τριτις P 5 post δὲ (alt.) add. καὶ Di ἐμφερέστατος ἄγαν αὐτῇ E 6 ἄγαν om. Orib. ὡς μὴ E ὑποστύφοντα A 7 δὲ] μέντοι H μὲν om. ODi 8 δὲ (alt.)] γὰρ Q 10 ἔτι τε pap.: ἐπί τε Di ἐπὶ om. HDiOrib. pap. ποσάν P: post ποσόν 2 litt. del.΅ E2 τι addidi 11 τε om. Orib.EO 12 γένει μάλιστα ἡ αἰγυπτιακή E2 14 λιθον P τυρῶδες pap. Orib.Di, superscr. A2: cum quodam igniculo caloris Pl. ἀναπνέουσαν FA 15 post στυπτικήν add. ἀποθεραπευτικήν Di: mg. add. (cum ?? in textu) καθαρτικήν E, fort. recte cf. Dl 16 ἀποκαθαρτικὴν τῶν ἐπισκ. EDi ἀνακαθαρτικήν Q τήκουσαν QDi 19 fort. ἡ χαλκῖτις καὶ αἱμορρ.] αἱμορραγίας τε Di 20 τε addidi 21 ἄφθαν τε E ὠφελεῖ Di: om. reliqui, correxi 22 καὶ (alt.) addidi e Di: ῥεύματα δὲ E λέπραις δὲ ἁρμόζουσι σὺν κράμβης χυλῷ ἢ σὺν μέλιτι ἑψηθεῖσαι καὶ κνησμοῖς, ὄνυξί τε λεπροῖς καὶ πτερυγίοις καὶ χιμέτλαις σὺν ὕδατι καταιονούμεναι· σὺν τρυγὶ δὲ ὄξους καταχριόμεναι καὶ μετὰ κηκίδος ἴσης κεκαυμένης πρὸς φαγεδαινικά.

πρὸς δὲ νομὰς σὺν ἁλσὶ διπλοῖς, πιτυριάσεσι δὲ σὺν ὄρρῷ 6 πίσσης καταχριόμεναι, κονίδων τε καὶ φθειρῶν καὶ πυρικαύτων σὺν ὕδατι καταχριόμεναι βοήθημα, οἰδήμασί τε καὶ μασχαλῶν καὶ βουβώνων δυσωδίαις κατάχριστοι. πρὸς δὲ ἔμμηνα καὶ πρὸς ἀσυλλημψίαν συνεργεῖ πρὸ τῆς συνόδου παρατεθεῖσα τῷ στόματι τῆς ὑστέρας καὶ ἔμβρυα ἐκτινάσσει· ἐπουλίσι τε καὶ σταφυλαῖς καὶ παρισθμίοις ἐπιτήδειοι καὶ στόματι, καὶ πρὸς ὦτα καὶ αἰδοῖα σὺν μέλιτι ἐπίχριστοι.

107 θεῖον δὲ ἄριστον ἡγητέον τὸ ἄπυρον καὶ λαμπυρίζον τῇ χρόᾳ, διαφανές τε καὶ ἄλιθον, τοῦ δὲ πεπυρωμένου τὸ χλωρόν τε καὶ εὐλιπές. γεννᾶται δὲ πλεῖστον ἐν Μήλῳ καὶ Λιπάραις.

θερμαίνει δὲ τὸ προειρημένον καὶ διαφορεῖ καὶ πεπαίνει 1 SIM. Pl. 189 eup. I 129 (159) — Pl. 188 eup. I 125 (156) — Pl. 189 D. eup. I 130 (160) — Pl. 189 eup. I 190 (194) — Pl. l. s. eup. I 180 (189) — 3 Pl. 189 eup. I 204 (199) — 5 Pl. 189 eup. I 200 (196) — eup. I 107 (147) — 7 Pl. 190 eup. I 178 (186) — 8 Pl. 185 eup. I 113 (149) — 9 eup. II 78 (292) 95 (300) — 11 Pl. 190 eup. I 80 (134) 85 (136) 86 (137). 13 SIM. Pl. XXXV 174 sq. (e S. N.), unde Isid. XVI 1, 9 — 16 Pl. 176. Zop. (Orib. II 588) — D. eup. II 31 (242) Zop. (Orib. II 569) — P1 177 eup. II 35 (249) — schol. Nic. Th. 44. Pl. 177. eup. II 39 (252) — Pl. 176. eup. I 129 (159) — Pl. 176. eup. I 115 (150) 130 (160). 13 EXC. Orib. XIII s. v. (θεῖον — Λιπάραις), cf. Orib. V 79 (D.). Gal. XII 217. Aet. II 54. Ps. Gal. simpl. s. v. sulphur. 1 λεπριῶσι E χυλῷ DiDl: φύλλοις ἢ χυλῷ E: φύλλοις reliqui, at cf. Pl. l. s. 189 lepras cum suco olerum.: D. eup. I 129 (159) στυπτηρία κεκαυμένη σὺν κράμβης χυλῷ ἢ ὑγρὰ ἑψηθεῖσα σὺν μέλιτι καταχριομένη ἑψηθεισα P 2 καὶ (pr). om. P τε om. O καὶ (alt.) om. O πτερύγια Q χυμέθλαις QDi 3 καταντλούμεναι E: καταιονουμένης Q 4 καὶ addidi κεκαυμένης om. OE, superscr. H2, cf. D. eup. I 204 στυπτηρία πᾶσα κεκαυμένη μετὰ κηκίδος καὶ τρυγὸς ὄξους 5 δὲ (alt.)] τε E ὀρρῷ πίσσης] ὀρόβῳ καὶ πίσσῃ ADi, superscr. H2: ὀρόβω καὶ ὑγρᾶ πίσση E, at cf. D. eup. I 107 ὀρρῷ πίσσης μετὰ στυπτηρίας (ex libris) 6 post πίσσης add. σμήχουσι Di 7 βοήθημα addidi e Di post βοήθημα sic pergit Di εἰσὶ δὲ καὶ μασχαλῶν καὶ βουβώνων δυσωδίαις κατ. μασχάλης PL, 8 καὶ βουβώνων om. OE, at cf. Dl alerum putredinem et femorum iniuncta conpescet πρὸς δὲ ἔμμηνα] ἡ δὲ μηλία HADi δὲ om. E 9 συνεργεῖ] σὺν ἐρίῳ E συνεργεῖ inconcinne dictum 11 στόμασι QDi 13 num. cap. ψοα´ O: ψοζ Di: ριε E tit. περὶ θείου QDi δὲ om. Orib. 15 τε om. Orib.PF εὐλαμπές E δὲ om. Orib. λιπάραις E: λιπάρᾳ reliqui: nascitur in insulis Aeoliis Pl. 16 τὸ προειρημένον i. e. sulpur vivum, c. Pl. l. s. 175 ταχέως, βῆχάς τε καὶ ἐμπύους καὶ ἀσθματικοὺς ὠφελεῖ ἐν ᾠῷ λαμβανόμενον καὶ ὑποθυμιμώμενον. πρὸς δὲ τούτοις ἔμβρυα

2 κατασπᾷ ὑποθυμιαθέν, καὶ λέπρας, ἔτι δὲ λειχῆνας καὶ ὄνυχας λεπροὺς αἴρει τετεβινθίνῃ μιγὲν ῥητίνῃ. σὺν ὄξει δὲ καταχριόμενον ποιεῖ μὲν καὶ πρὸς λέπρας, αἴρει δὲ καὶ ἀλφούς. ἰᾶται δὲ καὶ σκορπίων πληγὰς μιγὲν ῥητίνῃ, σὺν ὄξει δὲ καταχριόμενον θαλαττίου δράκοντος καὶ σκορπίου πληγὴν παραιτεῖται· παύει καὶ τοὺς καθʼ ὅλον τὸ σῶμα κνησμοὺς σὺν νίτρῳ σμηχόμενον.

ἀποκαθαίρει δὲ καὶ ἴκτερον κοχλιαρίου πλῆθος ἐπιπασσομένου τῷ ποτῷ ἢ μετὰ ᾠοῦ ῥοφητοῦ λαμβανόμενον· καὶ πρὸς κόρυζαν δὲ καὶ πρὸς κατάρρουν ποιεῖ, καὶ ἱδρῶτας στέλλει καταπασσόμενον, καὶ ποδαγρικοὺς σὺν νίτρῳ καὶ ὕδατι καταχρισθὲν ὠφελεῖ, καὶ δυσηκοίαν ὑποθυμιώμενον διὰ σίφωνος. θεραπεύει καὶ ληθαργικοὺς ὑποθυμιώμενον, αἱμορραγίας τε ἴσχει, θλάσεις τε ὤτων σὺν οἴνῳ καὶ σμύρνῃ καταχριόμενον ἰᾶται.

108 κίσηριν δὲ προκριτέον τὴν κούφην ἄγαν καὶ 5 SIM. schol. Nic. l. s. eup. I 128 (157) — Pl. 177. eup. I 119 (153) — 7 Pl. 177. eup. II 122. 126 (321. 322) — 9 eup. II 56 (267) — 11 Zop. (Orib. II 574). eup. II 27 (237) — 12 Pl. 177. eup. I 235 (217) — schol. Nic. l. s. — 14 eup. I 209 (203) — 15 eup. I 66 (126). 16 SIM. Th. lap. 19 sq. Pl. XXXVI 155 sq. (e S. N.), unde Isid. XVI 3, 7. 16 EXC. Orib. XIII s. v. (κίσηριν — χρῶ, Θεόφραστος — ζέσιν), cf. Orib. V 80 (D.); Gal. XII 221. 2 fort. ᾠῷ ῥοφητῷ coll. D. eup. II 31 (242) 3 ἔτι δὲ μαὶ E 4 τερμινθίνη ῥειτίνη E μιχθὲν Di σὺν — ῥητίνῃ (υ. 6) om. QDl, mg. add. H2 cf. D. eup. I 128 (157) θεῖον ἄπυρον σὺν ὄξει ἢ τερεβινθίνῃ ῥητίνῃ ἀναλημφθέν (sc. λέπραν θεραπεύει) 5 μὲν om. E (at ποιεῖ in ras.) 6 δὲ (pr.) om. LADi σκορπιοπλήκτας A σὺν ὄξει — παραιτεῖται om. A, mg. add. A2 καταχριόμενον E: καὶ Di: om. cett., correxi ex E coll. D. eup. II 126 σκορπίου θαλασσίου πληγὴν ἰᾶται θεῖον ἄπυρον σὺν ὄξει ἀνατριβόμενον 7 δρακοντίου θαλασσίου καὶ σκορπίου πληγὴν ἰᾶται Di θαλαττίου ad σκορπίου quoque pertinet 8 ante κνησμοὺς mg. add. τρόμους καὶ A2: post κνησμοὺς mg. add. (cum??) καὶ πόνους E 9 δὲ om. PF 10 ἐπιπαττόμενον E τῷ ποτῷ] τῷ μετώπῳ HADi, at cf. D. eup. II 56 θείου ἀπύρου κοχλιάριον ἐπιπασσόμενον ὕδατι καὶ ῥοφούμενον 11 πρὸς (alt.) om. EQDi ἱδρῶτα PQ 12 καταπλασσόμενον O, at cf. D. eup. II 27 ἵστησι δὲ ἱδρῶτας ἐπὶ τῶν διαφορουμένων καταπασσόμενα γῆ Σαμία . . . θεῖον ἄπυρον post καταπασσόμενον deest cod. P ποδαγρικοῖς . . . συμβάλλεται Di 13 χρισθὲν HA ὠφελεῖ om. E πρὸς δυσηκοίαν E διὰ — ὑποθυμιώμενον om. L 14 ὑποθυμιώμενον om. αἱμορραγίαν QDi 15 σμύρνῃ] μέλιτι LQ (corr, H2), at cf. D, eup. I 66 θεῖον ἄπυρον σὺν σμύρνῃ καὶ οἴνῳ καὶ λιβάνῳ καὶ πίσσῃ καταχριόμενον (sc. θλάσεις τῶν ὠτίων ἰᾶται) 16 num. cap. ψοβ´ Q: ψση Di: ρι𝔮 E tit. περὶ κισσήρεως QDi κίσηριν E: κίσσηριν reliqui ἄγαν om. Orib.: ante κούφην transpos. QDi πολύκενον, σχιστήν τε καὶ ἄλιθον, ἔτι δὲ ψαθυράν τε καὶ λευκήν.

καυστέον δὲ οὕτως· λαβὼν αὐτῆς ὁπόσον ἂν θέλῃς διαπύροις ἔγκρυψον ἄνθραξιν· ὡς δʼ ἂν ἐκπυρωθῇ, ἀνελόμενος σβέσον οἴνῳ εὐώδει καὶ πάλιν πυρώσας σβέσον· τὸ δὲ τρίτον διʼ ἑαυτῆς ἔασον ψυγῆναι καὶ ἀπόθου καὶ χρῶ.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν τε καὶ σμηκτικὴν οὔλων καὶ 2 ἀποκαθαρτικὴν τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις μετὰ τοῦ θερμαίνειν, πληρωτικήν τε ἑλκῶν καὶ κατουλωτικήν, ἔτι δὲ καὶ κατασταλτικὴν ὑπεροχῶν καὶ σμηκτικὴν ὀδόντων λεία καὶ σώματος εἰς ψίλωσιν τριχῶν. Θεόφραστος (h. pl. IX 17, 3) δὲ ἱστορεῖ, ἐὰν εἰς ζέοντα οἴνου πίθον καθῇ τις κίσηριν, παύεσθαι παραχρῆμα τὴν ζέσιν.

109 τῶν δὲ ἁλῶν ἐνεργέστατον μέν ἐστι τὸ ὀρυκτόν. τούτου δὲ κοινῶς μὲν τὸ λευκὸν ἄλιθον καὶ διαφανές, πυκνόν τε καὶ ὁμαλὸν τῇ συγκρίσει· ἰδίως δὲ τὸ ἀμμωνιακὸν τῷ γένει, σχιστόν τε καὶ εὐθείας τὰς διαφύσεις ἔχον. τοῦ δὲ θαλασσίου τὸ πυκνὸν παραλημπτέον καὶ λευκὸν καὶ ὁμαλόν. κάλλιστον δὲ ἐν Κύπρῳ καὶ Σαλαμῖνι τῆς Κύπρου γίνεται καὶ ἐν 7 SIM. Pl. l. s. 155. Cels. V 5. 12 — D. eup. I 76 (132). Pl. 156 — eup. I 45 (114) I 102. 101 (144). 14 SIM. Pl. XXXI 73 sq. 98 sq. 14 EXC. Orib. XIII s. v. (ἁλῶν — διαφύσεις ἔχον, καυστέον — κατακαῇ), Gal. XII 210. Aet. II 43. 1 τε (alt.) om. Di 2 λεπτήν (ευκ superscr.) H: λεπτικήν A (λευκήν superscr. A2) 3 οὕτω HADi 4 ἕως διαπυρωθῇ· ἀνελ. E σβέσον ἀνελόμενος Q 5 τὸ δὲ — δύναμιν δὲ om. mg. add. Di (alt. m.) τρίτον δὲ H post τρίτον haec habet Di ἀνελόμενος αὐτὴν καθʼ ἑαυτὴν ἔα ψυγῆναι καὶ ἀποθέμενος χρῶ 6 ἐάσας ψυγῆναι ἀπόθου Orib. 7 τε addidi ex EDi καὶ σμηκτικὴν om. LQ, superscr. H2: post οὔλων inser. A, at cf. Dl virtus est ei . . . purgatoria οὔλων καὶ ὀδόντων E καὶ (aIt.) om. Di 9 ἑλκῶν τε πληρωτικήν Di post καὶ (aIt.) add. ἐλκῶν E 10 λείαν E καὶ ἐσχαρωτικὴν σώματος καὶ εἰς ψίλωσιν τριχῶν ἐπιτήδειον Di: καὶ ἐσχαρωτικὴν καὶ μετὰ σώματος εἰς ψ. τρ. ἐπιτήδειος A μετὰ σώματος FH (post καὶ superscr. ἐσχαρωτικήν, post ψίλωσιν add. ἐπιτήδειος H2) 12 ζέοντά τις Di οἴνου τις ἐμβάλῃ πίθον Orib. τις καεῖσαν κίσηριν βάλη E 13 ξέσιν τοῦ οἴνου Di 14 num. cap. ψογ´ Q: ψοθ Di: ριζ E tit. περὶ ἁλῶν QDi ἐνεργέστερον Di μὲν om. Orib. E τοῦ δὲ κοινοῦ corr. Orib. (pr. m.) 15 λευκὸν καὶ addidi ex Orib. coll. Pl. l. s. 85. 86 ad medicinae usus antiqui Tarentinum maxime laudabant . . . suavissimus omnium Tarentinus atque candidissimus est: post ἄλιθον add. Di, post διαφανές A, superscr. H2 17 εὔσχιστόν Di: ///σχιστόν E2, aliter Pl. 79 similis est colore alumini quod schiston iston vocant τε] δὲ LQE2 (in ras.) 19 ἐν Σαλαμῖνι E ἐν (alt.) om. Di Μεγάροις, εἶτα ἐν Σικελίᾳ καὶ Λιβύῃ, καὶ ἐν τοῖς προειρημένοις τὰ λιμναῖα προκριτέον· εὐτονώτατον δέ ἐστιν αὐτοῦ τὸ Φρύγιον, καλούμενον δὲ Τατταῖον.

2 δύναμιν δὲ ἔχουσι κοινῶς οἱ προειρημένοι ἅλες ὄντες πολύχρηστοι στυπτικήν τε καὶ σμηκτικὴν καὶ ἀποκαθαρτικὴν καὶ διαχυτικήν, ἔτι δὲ κατασταλτικὴν καὶ ἐσχαρωτικήν, τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον διαφέροντες. εἰσὶ δὲ καὶ σηπεδόνων ἐφεκτικοὶ καὶ σμήξεσι ψωρικαῖς μείγνυνται· στέλλουσι καὶ τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς ὑπεροχὰς καὶ πτερύγια τήκουσι, καὶ τὰς ἄλλας δὲ ὑπερσαρκώσεις, κλυσμοῖς τε εὔθετοι καὶ κόπου λυτήριοι σὺν ἐλαίῳ συγχριόμενοι καὶ πρὸς τὰ οἰδήματα τῶν ὑδρωπικῶν, πυρία τε ἡ διʼ αὐτῶν ἐν σακκίοις πραυντικὴ ἀλγημάτων.

3 καὶ κνησμοὺς δὲ παύουσι μετʼ ἐλαίου καὶ ὄξους συγχριόμενοι παρὰ πυρί, ἄχρι ἂν ἱδρώσωσιν· ὁμοίως καὶ λέπρας καὶ λειχῆνας καὶ ψώρας συναγχικούς τε κουφίζουσι σὺν μέλιτι καὶ ὄξει καὶ ἐλαίῳ διαχριόμενοι. πρὸς δὲ παρίσθμια καὶ κιονίδας σὺν μέλιτι καὶ ἄφθας καὶ οὔλων πλάδον, καὶ πρὸς φαγεδαίνας σὺν ἀλφίτῳ κεκαυμένοι καταπλάσσονται.

4 πρὸς δὲ σκορπίων πληγὰς σὺν λινοσπέρμῳ, πρὸς δὲ ἔχεων δήγματα σὺν ὀριγάνῳ καὶ μέλιτι καὶ ὑσσώπῳ, πρὸς δὲ κεράστου μετὰ πίσσης ἢ κεδρίας ἢ μέλιτος, 4 SIM. Pl. l. s. 98 — 7 D. eup. I 200 (196) — 9 eup. I 45 (114) — 10 eup. II 25 (237) — 11 eup. II 65 (280) — 12 eup. I 123 (155) — 15 Pl. l. s. eup. I 87 (137) — 16 eup. I 85. 86 (136 sq.) — 17 eup. I 204 (199) — 18 eup. II 117 (317) 122 (320) 123 (321). 1 εἶτα] καὶ Di ἐν Λιβύῃ E καὶ (alt.) om. EDi λεγομένοις Di post προειρημένοις add. δὲ καὶ EDi 2 προκριτέον] κρείττονα E: κριτέον Di αὐτοῦ ἐστιν EDi 3 post Φρύγιον c. 9 litt. del. E2 τάπαιον E: τάπεον ἢ τάνγεον LF: τάπεον ἢ τριταῖον (corr. H2) ἢ γανταῖον (add. H2) AHDi: corr. Marc. coll. Pl, l. s. 84, 100 4 κοινῶς post προειρημένοι transp. E, post ἅλες Di ὄντες πολύχρηστοι] πολύχρηστον Di 5 καὶ ἀποκαθαρτικὴν om. H 6 post διαχυτικὴν add. καὶ διαλυτικὴν E: dialectica Dl ἔτι δὲ καὶ A post καταστ. add. καὶ ἰσχνωτικὴν Di, mg. A2 7 ἧσσον E 8 σμήξεσι om. QE, superscr. H2 9 ὑπερσαρκώσεις αἴρουσι καὶ κλυσμοῖς Di 12 σάκοις Di: σηκίοις A δὲ om. LQ 13 ἄχρις ἂν HADi 14 ἐξιδρώδωσι D. eup. I 123 (155) καὶ λειχῆνας καὶ ψώρας (om. καὶ λέπρας) Q: καὶ λειχῆνας καὶ ψώρας καὶ λέπρας Di 15 ἐλαίῳ] νίτρῳ D. eup. I 87 (137), at cf. Pl. 101 16 post μέλιτι add. ὀπτοί Di 17 ἄφθαν Di ἀλφίτῳ Di D. eup. I 204: ἀλφίτοις reliqui (E in ras.) 18 κεκαυμένοις LFE (corr. E2): κεκομμένοις HA καταπάσσονται Spr. Corn. secutus, at cf. Pl. l. s. 103 D. eup. I 204 19 ἔχεων] ὄφεων Di πρὸς δὲ σκολοπένδρης σὺν ὄξει καὶ μέλιτι καὶ πρὸς σφηκῶν πληγὰς καὶ τενθρηδόνων· πρὸς δὲ ψυδράκια τὰ ἐν κεφαλῇ καὶ θύμους τε καὶ φύματα στέατι μοσχείῳ ἀναλημφθέντες.

σὺν 5 σταφίδι δὲ ἢ στέατι βοείῳ ἢ μέλιτι δοθιῆνας διαφοροῦσι καὶ ὄρχεων οἰδήματα, σὺν ὀριγάνῳ δὲ καὶ ζύμη θᾶττον δοθιῆνας πεπαίνουσι, καὶ κροκοδειλοδήκτοις δὲ βοηθοῦσιν ἐνδεθέντες εἰς ὀθόνιον λεῖοι καὶ βαφέντες ἐν ὄξει στυφομένων τῶν μερῶν τοῖς ἐνδέσμοις, θηριοδήκτοις τε βοηθοῦσι, καὶ πρὸς ὑπώπια προσώπου σὺν μέλιτι, καὶ πρὸς ὀποῦ μήκωνος πόσιν καὶ πρὸς μύκητας ἐν ὀξυμέλιτι πινόμενοι.

πρὸς στρέμματα δὲ σὺν ἀλεύρῳ 6 καὶ μέλιτι, πρὸς δὲ πυρίκαυτα σὺν ἐλαίῳ ἐπιτεθέντες οὐκ ἐῶσι φλυκταινοῦσθαι, ποδαγρικοῖς τε ὁμοίως ἐπιτίθενται, πρὸς ὠταλγίας τε σὺν ὄξει, ἐρυσιπέλατά τε καὶ ἕρπητας ἴσχουσι μετ᾿ ὄξους καταπλασθέντες ἢ καταχρισθέντες σὺν ὑσσώπῳ.

καυστέον δὲ αὐτοὺς εἰς ὀστράκινον ἀγγεῖον ἐμβαλόντας καὶ ἐπιμελῶς πωμάσαντας, ἵνα μὴ ἐξάλλωνται, ἀνθρακιᾷ τε ἐγκρύψαντας ἄχρις ἐκπυρώσεως.

τινὲς δὲ τοὺς ὀρυκτοὺς σταιτὶ 7 περιπλάσαντες ἀνθράκων ὑποτεθέντων ἐῶσιν, ἄχρι ἂν τὸ σταῖς κατακαῇ. ἔνεστι δὲ καὶ τοὺς κοινοὺς ἅλας τὸν τρόπον τοῦτον 2 SIM. Pl. l. s. D. eup. I 105 (146) I 150 (171) — 4 eup. I 144 (166) — 9 eup. II 147 (330) 160 (336) — 10 eup. I 226 (210) — 12 eup. I 178 (187) 235 (215) I 57 (120). 1 σκολοπένδρης corr. E2: σκολοπένδραις LE: σκολοπένδρας Di: σκολοπένδραν Q post σκολ. add. δῆγμα Di σὺν μέλιτι καὶ ὄξει Spr. καὶ (alt.) om. Di πρὸς δὲ σφηκῶν καὶ Di: πρὸς σφῆκας καὶ E 2 τενθρηδόνων L: τερθρηδόνα Q: τερηδόνας EDi καὶ πρὸς ψ. Di: πρὸς ψ. δὲ E 3 θύμους] θύμια L τε καὶ φύματα om. LQE, at cf. D. eup. I 150. 151 (171) ἄμα στέατι E: σὺν στέατι Di 4 στέατι βοείῳ ἢ om. LQ (στ. ὑείφ superscr. H2): βοείῳ ἢ μέλιτι om. E βοείῳ scripsi, ὑείῳ ADiH2, cf. Pl. 101 furunculos . . . emendat cum passa uva . . et sebo bubulo, D. eup. I 144 (166) ἁλες σὺν στέατι βοείῳ καὶ σταφίδι, cf. Dl διαφθείρουσι L 5 δὲ addidi e Di, τε E δοθιῆνας addidi ex EDi, mg. add. A2, cf. Pl. l. s. 101 6 δὲ om. QDi ἐνδεθέντες EDi: ἐντεθέντες LQ: ἐντιθέντες A δὲ εἰς EA 7 λεῖοι] λινοῦν E βαπτόμενοι εἰς Di: βαπτοκένοις εἰς E στυφομένων ἢ δρυπτομένων E 8 τε om. LFE προσώπου om. E 9 νὺν ὀξυμ. QDi 11 πρὸς πυρίκαυτα δὲ Di 12 ἐπιτεθέντες E 13 ὠταλγίαν (comp. scr.) Di τε (alt.)] δὲ E 14 καταχρισθέντες ἢ καταπλασθέντες E 15 ἐμβάλλοντες ἐπιμελῶς καὶ πωμάσαντες E 16 ἐξέλωνται L 17 ἄχρι πυρώσεως Q: ἄχρι ἂν ἐκπυρωθῶσιν Orib.E στέατι EA2 (σταιτί superscr. E2): στακτῇ L 18 εἰς ἄνθρακας ὑποτιθέντες Di: ἄνθραξιν ὑποτεθέντες H: ὑποτεθέντες ἄνθραξιν A: ἐπ᾿ ἄνθρακας ἐγκρύβουσιν Orib. ἐῶσιν om. L ἄχρις ἂν Orib.HADi στέαρ E (σταίς superscr. E2) 19 τοῦτον τὸν τρόπον HADi: τοῦτον τὸν τρόπον τοῦτον F καίειν· ἀποκλύσας αὐτοὺς ἅπαξ ὕδατι καὶ ἐάσας ξηρανθῆναι ἔμβαλε εἰς χύτραν καὶ πωμάσας ὑπόκαιε κινῶν, ἕως ἂν μηκέτι ἐξάλλωνται.

110 ἁλὸς ἄχνη ἐπίψημά ἐστιν ἁλὸς ἀφρῶδες, εὑρισκόμενον ἐπὶ τῶν πετριδίων, δύναμιν ἔχον τὴν αὐτὴν τοῖς ἁλσίν.

111 ἅλμη τὴν αὐτὴν ἔχει τοῖς ἁλσὶν ἐνέργειαν στυπτικήν, σμηκτικήν, λεπτυντικήν, δυσεντερικοῖς τέ ἐστι τοῖς καὶ νομὴν ἔχουσιν ἔγκλυσμα καὶ ἰσχιάδων χρονίων, πρός τε τὰς καταντλήσεις ἁρμόζει, ἐφ᾿ ὧν θάλαττά ἐστι χρησίμη.

112 ἄνθος δὲ ἁλὸς καταρρεῖ μὲν τῷ Νείλῳ ποταμῷ. ἐφίσταται δὲ λίμναις τισί. παραλημπτέον δὲ τὸ κροκίζον τῇ χρόᾳ, ὑποδυσῶδες ὥσπερ γάρος, ἐνίοτε δὲ καὶ δυσωδέστερον μᾶλλον, καὶ τῇ γεύσει δηκτικώτατον καὶ ὑπολίπαρον· τὸ δὲ ἔμμιλτον ἢ θρόμβους ἔχον φαῦλον ἡγητέον· ἔτι τὸ ἀκέραιον ἐλαίῳ συνανίεται μόνῳ, τὸ δὲ δεδολωμένον ἐκ μέρους καὶ ὕδατι.

2 ποιεῖ δὲ πρὸς τὰ κακοήθη καὶ φαγεδαινικὰ ἕλκη καὶ νομὰς 4 SIM. Pl. XXXI 74. 105 (e S. N.). 4 EXC. Orib. XIII s. v. (ἁλος — ἁλσίν), cf. Gal. XII 374 (unde Aet. II 46) Paul. Aeg. VII 3 s. v. 6 SIM. Pl. XXXI 97 (e S. N.). D. eup. II 52 (265), cf. Gal. XII 877: (unde Aet. II 151). 10 SIM. Pl. XXXI 90sq. (e S. N.). 10 EXC. Orib. XIII s. v. (ἄνθος — φαῦλον), cf. Gal. XII 374 (unde Aet. II 45, Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 ἀποκαύσας E: ἀποκλείσας F ὕδατι ἅπαξ ἢ δὶς E 2 ἔμβαλλε E: ἔμβαλε (ut videtur) reliqui 4 num. cap. ψοδ΄ Q: ψπ Di: ριη E tit. περὶ ἄχνης ἁλός QDi ἐπίψημα LQDi: ἐφίζημα E: ἀφίζημα Orib.: ἐπίψηγμα Spr. ἀφρώδους DiH2A 5 πετρωδῶν LQ: πετρῶν E δύναμιν ἔχον Orib.L: δ. δὲ ἔχει EQDi post ἁλσὶν add. virtutes medicas muriae (καὶ ἐνέργειαν στ. cf. v. 6) A, mg. add. (cum σ) H2 6 num. cap. ψοε΄ Q: ψπα Di: om. E tit. περὶ ἅλμης Q: om. Di (spat. rel.) καὶ ἡ ἅλμη δὲ E τοῖς ἁλσὶν ἔχει Di: ἐνέργειαν ἔχει Q τοῖς ἁλσὶ post ἐνέργειαν coll. A στυπτικήν et λεπτυντικήν om. QDi, at cf. Dl stiptica, smictica et leptintica est, cf. D. V 109. Pl. 97 muria . . . spissat, mordet, extenuat, siccat 7 καὶ νομὴν] κατὰ νομὴν (om. ἔχ.) EDi, dissentit D. eup. l. s. 8 ἐσχιακῶν LH: ἰσχιαδικῶν EFA: ἰσχιαδικοῖς χρονίοις Di: corr. τὰς om. Di 9 χρήσιμος Q 10 num. cap. φο𝔮΄ Q: ψπα Di: ριθ E tit. περὶ ἄνθους ἁλός QDi ἁλὸς δὲ (om. Orib.) ἄνθος DiOrib. ἐν addidi 11 ἐν λίμναις Orib. 12 ὑποδυσωδέστερον EHADiOrib. (verbis perturbatis) ἔνιοι (τε add. E2) εὐωδέστερον μᾶλλον /// (4 litt. del. E2) τῆ γεύση E 13 δηκτίκώτατον Orib.L: δηκτικώτερον reliqui 14 ἔμμιλτρον Orib.H: μίλτρον A (ἔμμιλτον superscr. A2) ἔτε] ἔστν τε (τε om. F) Q 15 συνίεται A. μόνον EDi, de re cf. Pl, l. s. τὸ δεδολωμένον δὲ Di ὕδατος QDi 16 πρὸς δὲ τὰ κ. κ. φ. ἕλκη ποιεῖ A τὰ φαγεδαινικὰ E πρὸς νομὰς Q τὰς ἐν αἰδοίοις, ὦτά τε πυορροοῦντα καὶ ἀμβλυωπίας, οὐλάς τε καὶ λευκώματα· μείγνυται καὶ ἐμπλάστροις καὶ μύροις εἰς χρῶσιν, ὡς καὶ τῷ ῥοδίνῳ. ἔστι δὲ καὶ ἱδρώτων κινητικὸν καὶ κοιλίας ταρακτικὸν σὺν οἴνῳ καὶ ὕδατι λημφθέν, κακοστόμαχον δέ· μείγνυται καὶ ἀκόποις καὶ σμήγμασι πρὸς τριχῶν λεπτυσμόν, καὶ καθόλου ἐστὶ δριμύ, πυρωτικὸν ὥσπερ οἱ ἅλες.

113 νίτρον δὲ προκριτέον τὸ κοῦφον καὶ ῥοδωπὸν ἢ λευκὸν τὴν χρόαν, κατατετρημένον, οἱονεὶ σπογγῶδες· τοιοῦτον δέ ἐστι τὸ ἐκ τῶν Βρυγῶν.

ἀφρὸς δὲ νίτρου ἄριστος μὲν εἶναι δοκεῖ ὁ κουφότατος καὶ πλακώδης, εὔθρυπτός τε καὶ ἐμπόρφυρος καὶ ἀφρώδης, ἔτι δὲ δηκτικός, οἷός ἐστιν ὁ ἐκ Φιλαδελφίας κομιζόμενος τῆς ἐν Λυδίᾳ· δευτερεύει δὲ ὁ Αἰγύπτιος, γεννᾶται δὲ καὶ ἐν Μαγνησίᾳ τῆς Καρίας.

δύναμιν δὲ ἔχει καὶ καῦσιν οὗτός τε καὶ τὸ νίτρον ἁλσὶν ἐμφερῆ· 2 ἐκ περισσοῦ δὲ τὸ νίτρον καὶ στρόφους παύει λεανθὲν μετὰ κυμίνου καὶ ποθὲν μετὰ ὑδρομέλιτος ἢ μετὰ ἑψήματος ἤ τινος τῶν διαφορεῖν δυναμένων πνεύματα, οἷον πηγάνου ἢ ἀνήθου. 1 SIM. Pl. l. s. 92. D. eup. II 24 (236). 8 SIM. Pl. XXXI 114. 109 sq. unde [sid. XVI 2, v.8). D. eup. II 40 (255). 8 EXC. Pap. Lugd. II 247 (νίτρον — κατατετρημένον); Orib. XIII s. v. (νίτρον — ἐμφερῆ, ἔνιοι — ἐκπυρωθῇ); cf. Orib. V 81 (D.), Gal. XII 225. 212 (unde Aet. II 50. Paul. Aeg. VII 3 s. v); Ps. Gal. simpl. s aphronitrum. 1 καὶ ὦτα (om. τε) Di πρὸς ἀμβλυωπίας E καὶ τὰς ρὐλὰς Di 2 τε addidi ex E post οὐλὰς add. αἰρει DiA, superscr. H2 καὶ ῥεὑματα καὶ λευκώμτα E 3 χρῆσιν E (χρῶσιν superscr. E2) καὶ (pr.) om. E 4 καὶ (pr.) om. Di 5 δέ om. Di καὶ (alt.) om. E 6 λευκασμόν Di, capillos tenuat Dl 8 num. cap. φοζ΄ Q: ψπβ Di: E tit περὶ νίτρον QDi δὲ om. Di 9 τῇ χρώᾳ pap. καὶ κατατετρημένον E post κατατ. transit L (lacuna signata) ad cap. 115 σπογγῶδές τι Di τοιοῦτο Orib. 10 Βρυγῶν scripsi: βουνῶν AH2Di: βιήτων (ut videtur) H: βίκων FE: νήσων Orib.: ex beυio Dl: optimum compisumque in Clitis (sic) Macedoniae Pl. l. s. 107 post βουνῶν add. δύναμιν δὲ ἔχει μετασυγκριτικήν ADi 11 nov. cap. (ψπγ Di: ρκα E) cum titulo περὶ ἀφροῦ νίτρου inc. EDi ἀφρὸς νίτρου ἢ ἀφρόνιτρον E μὲν addidi e Di 12 καὶ (teri.)] ἢ DiAH2: om. Orib., at cf. Orib. V 81 13 ἔτι τε E οἶος om. HA 14 ὁ δὲ αίγύπτιος ἐν δευτέρᾳ τάσσεται χώρᾳ Orib. καὶ om. Q κατὰ μαγνησίαν Orib. 16 καὶ (alt.) om. Di τοῖς ἁλσὶν E 18 ἐψήματος libri, fort. ἀφεψήματός τινος coll. D. eup. II 40 (255) νίτρον ἢ ἀφρόνιτρον μετὰ πηγάνου ἢ κυμίνου ἢ ἀφινθίου ἀποζέματος 19 οἶον] ὡς Di ἢ om. HA ἔστι δὲ καὶ περιοδικῶν σύγχρισμα πρὸ τῆς ὑπόπτου προσβολῆς· μείγνυται καὶ διαφορητικαῖς καὶ ἐπισπαστικαῖς καὶ λεπρικαῖς ἐμπλάστροις.

3 σὺν ὕδατι δὲ ἢ οἴνῳ ἐγχεόμενον ἐμπνευματώσεις τε καὶ ἢχους ὤτων ἰᾶται καὶ πυορροίας· καθαίρει δὲ καὶ ῥύπον σὺν ὄξει ἐγχεόμενον, κυνοδήκτους τε ἰᾶται σὺν στέατι ὀνείῳ ἢ ὑείῳ· ἀναστομοῖ δὲ καὶ δοθιῆνας ἀναλημφθὲν τερμινθίνῃ ῥητίνῃ. μετὰ σύκων δὲ ὑδρωπικῶν ἐστι κατάπλασμα, σὺν μέλιτι δὲ ἐγχριόμενον ὀξυδερκές, καὶ πρὸς μύκητας σὺν ὀξυκράτῳ ποθὲν ἁρμόζει, πρὸς δὲ βουπρήστεις σὺν ὕδατι, πρὸς

4 ταύρειον δὲ αἷμα σὺν σιλφίῳ· ἀτροφοῦσί τε χρήσιμον κατάπλασμα, παρακμάζουσί τε ὀπισθοτονικοῖς πάθεσι σὺν κηρωτῇ καὶ στρέμμασι· μείγνυται καὶ ἄρτῳ ὠφελίμως ἐπὶ τῶν τὴν γλῶτταν παραλελυμένων.

ἔν ιοι δὲ καίουσι τά προειρημένα ἐπ ἄνθρακας πεπυρωμένους ἀπερεισόμενοι, προυποκειμένου καινοῦ ὀστράκου, ἕως ἂν ἐκπυρωθῇ.

114 τρύγα δὲ παραλημπτέον μάλιστα μὲν τὴν ἀπὸ οἴνου παλαιοῦ Ἰταλικοῦ, εἰ δὲ μή γε, καὶ ἀπὸ ἄλλου ὁμοίου· ἡ δὲ ἀπὸ ὄξους ἐπιτέταται τῇ δυνάμει.

καυσιέον δὲ ὡς ἀλκυόνιον προεξηραμμένην ἐπιμελῶς. 1 Pl. XXXI 122. D. eup II 24 (236) — Zop. (Orib. II 588) Cels. V 12 Pl. 115 sq. — Pl. 122 eup. I 131 (160) — Pl. 117 eup. I 63 (125) — Pl. 118 eup. II 65 (280) — Pl. 117 eup. I 41 (112) — Nic. Al. 532: Pl. 119 — Nic. Al. 327 Pl. 120 D. eup. II 154 (335) — Pl. 122 eup. I 226 (211) — Pl. 120. 17 SIM. Pl. XXIII 64 (e S. N.). 17 EXC. Orib. XIII s. v. (τρύγα — πομφόλυξ); cf. Orib. V 83 (D.) cf. Gal. II 137. 2 καὶ ἐπισπαστικαῖς post ἐμπλάστροις transpos. E 3 post ἐμπλάστροις add. καὶ λεπτυντικαῖς Di, mg. A2 post δὲ add. θερμῷ Di, post οἴνῳ AH2 (mg.) πνευματώσεις QE 4 τε om, Di 5 κυνόδηκτά τε E 6 ὀνείῳ] αἰγείῳ cod Matt.: ὑείῳ στέατι ἢ ταυρείῳ E, fort. ὀνείῳ ἢ delendum coll. Dl absungiae porcinae mixta στομοῖ EDi καὶ om. Q 8 σὺν ὀξυκράτῳ post ἁρμόζει coll. A 9 δὲ om. E βουπρίστην E: βουπρῆστας Di πρὸς δὲ ταύρειον E 10 ἀτροχοῦσι] τρέμουσίν τε ἢ καὶ στροφουμένοις E, at cf. Pl, 122 solia nitri prosunt atrophis ἔνπλασμά τε E 12 καὶ ἄρτῳ om. E τὴν om. EQ, ad rem cf. Pl. 1. s 120 15 ὀστράκου καινοῦ E 16 πυρωθῇ Orib. 17 num. cap. ψοη΄ Q: ψπδ Di: ρκβ E tit. περὶ τρυγός QDi δὲ om. Orib. μὲν om. Orib.DiE (add. E2) οἴνου οὔσαν ἰταλικοῦ καὶ παλαιοῦ Orib. 18 ἰταλικοῦ παλαιοῦ E γε om. Di καὶ] κἂν Orib.EDi ἀπὸ om. Q post ἄλλου add. οἴνου Di δὲ (alt.)] γὰρ Orib.EDi 20 προεξηραμένην libri, correxi τίνὲς δὲ ἐπ᾿ ὄστρακον καινὸν θέντες καίουσι πυρὶ δαψιλεῖ, ἕως ἂν ἐκπυρωθῇ κατὰ βάθος. ἄλλοι δὲ εἰς ἄνθρακας πεπυρωμένους ἐγκρύψαντες βῶλον ὁμοίως ποιοῦσι.

σημεῖον δὲ τῆς 2 δεούσης καύσεως ἡγητέον τὸ λευκὸν ἢ ἀερόχρουν τοῦ χρώματος καὶ τὸ προσενεχθεῖσαν τῇ γλώσση οἱονεὶ φλέγειν αὐτήν. ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ ἀπὸ ὄξους καίεται.

δύναμιν δὲ ἔχει καυστικὴν σφόδρα καὶ σμηκτικήν, κοτασταλτικήν τε καὶ στυπτικὴν καὶ σηπτικὴν ἄγαν καὶ ξηραντικήν. χρηστέον δὲ τῇ τρυγὶ προσφάτῳ οὔσῃ· ταχὺ γὰρ διαπνεῖται, ὅθεν οὐδὲ ἀσκέπαστον οὐδὲ χωρὶς ἄγγους αὐτὴν ἀποθετέον.

πλύνεται δὲ αὕτη ὡς ἡ πομφόλυξ. ἡ δὲ ἄκαυστος στέλλει 3 οἰδήματα καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ μετὰ μυρσίνης, καὶ κοιλίαν καὶ στόμαχον ῥευματιζόμενον καταπλασθεῖσα στέλλει, καὶ ῥοῦν γυναικεῖον κατὰ ἤτρου καὶ αἰδοίου καταπλασσομένη πραύνει, καὶ φύγεθλα ἀνέλκωτα διαφορεῖ καὶ φύματα, μαστούς τε σπαργῶντας σβέννυσιν. ἡ δὲ κεκαυμένη λεπροὺς ἀφίστησιν ὄνυχας σὺν ῥητίνῃ, καὶ μετὰ σχινίνου ἐλαίου συγχρισθεῖσα νύκτα ὅλην ξανθὰς ποιεῖ τὰς τρίχας. πλυθεῖσα δὲ μείγνυται εἰς τὰ ὀφθαλμικὰ ὡς ἡ σποδός· σμήχει δὲ οὐλὰς καὶ ἀχλῦς τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς ἡ τοιαύτη.

115 ἄσβεστος δὲ γίνεται μὲν οὕτως· τῶν θαλαττίων 11 SIM. Pl. XXIII 66. D. eup. I 147 (168) — Pl. 67. eup. II 85 (295) — Pl. 63. 65. 66. eup. I 141 (164) — Pl. 67. eup. I 135 (162) — Pl. 67. 64. eup. I 129 (159) — Pl. 67. eup. I 98 (143) — Pl. 65. 21 SIM. Pl. XXXVI 174 sq. (e S. N.). 21 EXC. Orib. XIII s. v. (ἄσβεστος — ἀποτίθεσο), cf. Gal. XII 237. 1 ὀστράκων καινῶν Orib. ἐπιθέντες E: θέντες reliqui πῦρ δαψιλῶς περικαίουσιν Orib.: πυρὶ δαψιλεῖ περικαίουσιν E 2 ἐμπυρωθῇ Q βάθους E: ους superscr. Orib., cf. V 100, 4 3 ὁμοίως] τὸ ὅμοιον EDi 4 σώματος Orib. 5 προσενεχθὲν E 7 καυστικὴν ἀναξηραντικὴν καὶ στυπτικήν Orib.: καυστικὴν σφόδρα· σμηκτικήν· κατουλωτικήν· στυπτικήν· καὶ ἄγαν ξηρ. Di κατασταλτικήν] κατουλωτικήν A, superscr. H2 8 καὶ σηπτικὴν om. E 9 ἐκπνεἰ Orib.: διαπνεῖν εἴωθεν E: διαπνεῖ mg. add. A2 10 ἀγγείου Orib. ἀποθετέον αὐτὴν Orib.E 11 αὕτη om. EDi ἡ (pr.) add. ex A 12 μὑτὴν Di κοιλίαν τε (om. καὶ alt.) EDi 15 φὑγεθλα] φύματα F, φύματα superscr. A2, at cf. Pl 66 panos (═ φύγεθλα coll. Cels, V 28, 10) discutit nondum exulceratos καὶ φὑκατι om. EdiA (spatio 10 litt. relicto) φύματα] φύγεθλα FH (corr. H2) post σπαργῶντας add. γάλακτι E: ῥέοντας γάλα ADi, mg. add. H2 16 σβέννυσι σὺν ὄξει καταχρισθεῖσα ADi, superscr. H2, at D. eup. I 135 (162) μετὰ ἀλφίτου καταπλασθεῖσα 17 σχοινίνου HA εἰς νύκτα E 19 ἡ om. Di δὲ] τε Di 21 num. cap. φοθ΄ Q: ψπε Di: ρκγ E tit. περὶ ἀσπέοτου QDi δὲ om. Orid.EDi μὲν FE: om. reliqui οὕτω HADi κηρύκων τὰ ὄστρακα λαβὼν πυρὶ ἔγκρυψον ἢ εἰς κλίβανον διάπυρον καθεὶς ἄφες ἐννυκτερεῦσαι. τῇ δὲ ἐχομένῃ, ἐὰν μὲν λευκότατα γένηται, ἀνελοῦ· εἰ δὲ μή, πάλιν καῖε, ἄχρις ἂν ἱκανῶς λευκανθῆ. εἶτα ἀποβάψας αὐτὰ εἰς ψυχρὸν ὕδωρ ἔμβαλε εἰς χύτραν καινὴν καὶ σκεπάσας αὐτὰ ῥάκεσιν ἐπιμελῶς ἔασον ἐνταῦθα νύκτα μίαν. πρωὶ δὲ ἀνελόμενος ἀπειληφυῖαν τὸ παντελὲς τῆς κατεργασίας ἀποτίθεσο.

2 σκευάζεται δὲ καὶ ἐκ λίθων κοχλάκων καὶ τῆς χυδαίας μαρμάρου, ἥτις καὶ προκρίνεται τῶν ἄλλων ἀσβέστων.

δύναμιν δὲ ἔχει πᾶσα κοινῶς ἄσβεστος πυρωτικήν, δηκτικήν, καυστικήν, ἐσχαρωτικήν. μειγνυμένη δέ τισιν ἑτέροις ὡς στέατι ἢ ἐλαίῳ γίνεται πεπτική, μαλακτική, διασκεδαστική, κατουλωτική. ἐνεργεστέραν δὲ καὶ ταύτης ἡγητέον τὴν πρόσφατον καὶ ἄβροχον.

116 γύψος δύναμιν ἔχει στυπτικήν, ἐμπλαστικήν, αἱμορραγίας τε καὶ ἱδρώτων ἐφεκτικήν. ποθεῖσα δὲ κτείνει τῷ κατὰ πνιγμὸν τρόπῳ.

117 τέφρα κληματίνη δύναμιν ἔχει καυστικήν. σὺν ὀξυγγίῳ 10 SIM. Pl. XXXVI 180. Zop. Orib. II 578). Cels. V 6. 7. 8. D. eup. I 189 (193) 170 (182). 14 SIM. Th. lap. 64sq. Pl XXXVI 182sq. Cels. II 83. D. eup. I 210 (203) II 27 237), cf. Isid. XIX 10, 20. 14 EXC. Orib. XIII s. v. (γὑψος — τρόπῳ); cf. Gal. XII 218 (unde Aet. II 51. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 17 SIM. D. eup. I 226 (210) — I 143 (165) — II 117 (318) — II 113 (314) — II 160 (336. Scrib. L. 198. Nic. Al. 530. Ascl. (Gal. XIV 140). 17 TEST. Gal. XII 139: Διοσκοθυρίδης δὲ οὐκ οἶδ᾿ ὅπως στυπτικὴν (?) αὐτὴν (sc. τὴν τέφραν) ἔχειν φησὶ τὴν δύναμιν. 1 λαβὼν — διάπυρον om. Orib., mg. add. ἐγκρύψας ἄνθραξι ἤ εἰς διάπυρον κρίβανον ἔνκρυψον ἄνθραξιν E διάπυρον κλίβανον E 2 καθεὶς om. Di μὲν om. Di λευκοτάτη LQ 3 καῖε καὶ ἔα E ἄχρι ἂν Orib.: ἄχρι (σ add. E2) οὗ ἂν E ἱκανῶς] παντελῶς Orib. 4 ἀπολευκανθῇ E: ἀπολευκανθῶσιν Orib.: γένηται λευκή Q εἶτα] λοιπὸν Orib.: εἶτα λοιπὸν E ἀποψύξας Orib. ἔμβαλλε Orib. 5 μὐτὰ om. Orib.E ἔασον καὶ Orib. ἐνταῦθα] αὐτὰ EDi 7 τῆς κατεργασίας τὸ παντελὲς Orib. 8 λίθων καὶ E κοχλάκων καιομένων Di, καιομένη mg. add. A2 ἐκ ante τῆς add. Di: ἀπὸ τῆς (ἀπὸ in ras) E 9 ad rem cf. Pl. XXXVI 174 προκέκριται (ἐκ superscr.) E2 ἀσβέστων om. Di 10 δηκτικήν om. E 11 στέατι superscr. ὑείῳ A2 13 ἐναργεστέραν F καὶ (pr.) om. Di αὐτῆς Di πρόσφατον ἡγητέον E 14 num. cap. φπ΄ Q: ψπ𝔮 Di: ρκδ E tit. περὶ γὑψου QDi γύψος δὲ E post ἐμπλαστικήν mg. add. χαλαστικήν A2 15 ἱδρῶτας ἵστησιν Orid.E ad rem cf. Gal. XIII 857 πινομένη E κτείνει] πνέγει HADi τῷ et τρόπῳ om. Orib. 17 num. cap. ψπα΄ Q: ψπζ Di: ρκε E tit. περὶ τέφρας κληματίνης QDi ἀξουγγίῳ Di δὲ ἢ ἐλαίῳ καταπλασθεῖσα θλάσματά τε πλευρῶν καὶ ἄρθρων λυγίσματα καὶ συστροφὰς νεύρων ὠφελεῖ, σὺν νίτρῳ δὲ καὶ ὄξει σαρκώσεις ὀσχέου στέλλει. καταπλασθεῖσα δὲ σὺν ὄξει ἑρπετόδηκτα καὶ κυνόδηκτα ἰᾶται, ἐσχαρμωτικαῖς τε μείγνυται· καὶ πίνεται δὲ ἐξ αὐτῆς ἡ κονία πρὸς πτώματα καὶ μύκητας σὺν ἁλσὶ καὶ ὄξει.

118 τοῦ δὲ ἀλκυονίου πέντε γνωστέον εἴδη ὑπάρχειν· τὸ μὲν γὰρ πυκνόν τέ ἐστι καὶ τῷ ῥυθμῷ σπογγῶδες καὶ βαρύ, ἔτι δὲ βρωμῶδες καὶ ἰχθύος ὄζον, δ᾿ δὴ πλεῖστον ἐπὶ τῶν ἠιόνων εὑρίσκεται. τὸ δὲ ἐξῆς κατὰ μὲν τὸ σχῆμα πτερυγίῳ ὀφθαλμικῷ ἢ σπόγγῳ ἔοικε, κοῦφον δέ ἐστι καὶ πολύκενον καὶ φυκώδη ἀποφορὰν ἔχον.

τὸ δὲ τρίτον σκωληκοειδὲς ὑπάρχει 2 τῷ τύπῳ, καὶ τῇ χρόᾳ ἐμπόρφυρον, ὅ τινες Μιλήσιον καλοῦσι. τὸ τέταρτον δὲ ἐρίοις οἰσυπηροῖς ὅμοιον, πολύκενον, κοῦφον. τὸ δὲ πέμπτον ἔοικε μὲν κατὰ τὸ σχῆμα μύκητι, ἄνοσμον δέ ἐστι καὶ τραχὺ ἔνδοθεν, κισήρει κατά τι ἐοικός, ἔξωθεν δὲ λεῖον, δριμύ, δ᾿ πλεῖστον ἐν τῇ Προποντίδι κατὰ τὴν καλουμένην βέσβικον νῆσον γεννᾶται, δ᾿ ἐπιχωρίως ἁλὸς ἄχνην καλοῦσι.

7 SIM. Pl. XXXII 86 sq. (e S. N.). 7 EXC. Orib. XIII s. v. (τοῦ δὲ — καδμείμ); Gal. XII 370 (unde Aet. II 42). 1 δὲ om. E θλάσματα (superscr. θραύσματα A2) A τε addidi ex E πλευρῶν E: νεύρων reliqui: quassationes lateris Dl πλευρῶν — συστροφάς om. L 3 σαρκώσεις del. E2, mg. add. ῥάκαωσιν, fort. ῥακώσεις 4 καὶ κυνόδηκτα om. LE, at cf. Dl aceto et nitro miktus et inpositus morsibus caninis et venenis occurrit 5 καὶ πίνεται] πήγνυται HA: γίνεται Di δὲ om. Di ἡ ἐξ αὐτῆς κονία EDi 6 σὺν ὄξει καὶ ἁλσὶ καὶ μέλιτι Di: μέλιτι mg. add. A2: cum sale et aceto bibitus Dl 7 num. cap. ψπβ΄ Q: ψπῆ Di: ρκ𝔮 E tit. περὶ ἀ΄λκυονίου QDi initium sic habet Orib. ἀλκυονίου εἴδη ἐστὶ πέντε Pl, l. s. quattuor alcyonei genera statuit, de quibus non satis lucide agit 8 τε om. Orib. τῷ ῥυθμῷ] στρυφνὸν καὶ τῷ ἰδεῖν Di: στρυφνὸν superscr., mg. add. τῷ ἰδεῖν A2: ἐοικὸς κατὰ σχῆμα σπόγγῳ Gal., cf. D. V; 77 καὶ βαρὺ post βρωμῶδες transpos. Di 9 ἔτι] ἔστι LQDl 10 ἐφεξῆς Orib.: προμηκέστερον Serap. Gal. secutus τὸ (alt.) om. E σχήματι Orib. 11 δέ] τε Orib.EDi 12 ἀναφορὰν Q ἔχει Q 13 τῇ χρόᾳ καὶ τῷ τύπῳ Orib. ἔμφυρον E: πορφνρέτερον Di, superscr. A2: πορφυρωπὸν (═ πορφυρώτερον) Orib. post ἐμπόρφυρον add. σωληνοειδὲς: Orib. (ex vers. anteced.) μιλήσιον ἢ σπληνίον E: μηλίσιον LF καλοῦσι μιλήσιον HA 14 τὸ om. LQE ἐρίοις τοῖς ὐσυπηροῖς τε καὶ ῥυπαροῖς E πολύκενον καὶ E κοῦφον om. Di 15 τὸ (aIt.) om LQDi ἄοσμον Q ἄνοσμον superscr. A2 δἐ (alt.)] τε Di 16 ἐντι om, Orib. Di ἔνδον Orib.: ἔνδοθεν μἑν Di κισήρει — ἐοικός om. LQ, mg. add. A2, at cf. Dl quinta autem species . . . deintus ut pumis, Pl. quartum pumicosius 17 ὅ addidi e Di πλεῖστον — καλοῦσι om. Orib. 18 βέμβικον LFH: βέμβηκον A (βέσβηκον superscr. A2): βεσβίκου E νῆσον] ἧσσον F

3 τούτων τὸ μὲν πρῶτον καὶ δεύτερον εἰς σμήγματα παραλαμβάνεται γυναικῶν, καὶ πρὸς φακούς, λειχῆνάς τε καὶ λέπρας καὶ ἀλφοὺς καὶ μελανίας καὶ σπίλους τοὺς ἐπὶ τοῦ προσώπου καὶ τοῦ λοιποῦ σώματος. τὸ δὲ τρίτον εὐθετεῖ πρὸς δυσουροῦντας καὶ ἀμμώδη συλλέγοντας ἐν τῇ κύστει νεφριτικούς, πρὸς ὕδρωπας, σπλῆνας. καὲν δὲ καὶ καταχρισθὲν σὺν οἴνῳ ἀλωπεκίας θεραπεύει.

4 τὸ δὲ ὕστατον ὀδόντας λευκαίνειν δύναται· παραλαμβάνεται δὲ καὶ εἰς ἄλλα σμήγματα καὶ ψίλωθρα μισγόμενον ἁλκί.

καῦσαι δὲ βουλόμενός τι τούτων εἰς ὠμὴν χύτραν ἔμβαλε καὶ περιαλείψας τὸ στόμα αὐτῆς πηλῷ δὸς εἰς κάμινον· ὅταν δὲ ὀπτηθῇ ὁ κέραμος αὐτῆς, ἀνελόμενος ἀπόθου καὶ χρῶ. πλύνεται δὲ ὡς ἡ καδμεία.

119 ὁ δὲ προσαγορευόμενος ἀδάρκης γίνεται μὲν ἐν Γαλατίᾳ, ἔστι δὲ ὥσπερ ἐπίπαγός τις ὑφαλμυρίζων, καθ᾿ ὑγρῶν καὶ τελματωδῶν τόπων ἐν ξηρασίᾳ ἐπιγινόμενος καὶ περιπηγνύμενος 1 SIM. Pl. l. s. 87. D. eup. I 120 (153) — Pl. l. s. — Cels. V 28, 19. eup. I 118 (152). — D. eup. II 111 (309) — eup. II 102 (303) — eup. II 63 (276) — eup. II 61 (272) — eup. I 95 (140). 14 SIM. Pl. XXXII 140 (e S. N.) — D. eup. I 120 (153). 14 EXC. Orib. XIII s. v. (ὁ δὲ — ἀλκυόνιον); Gal. XII 370 (unde Aet. II 41 Paul. Aeg. VII 3 s. v.) 1 τὸ δεύτερον Orib.EDi 2 καὶ πρὸς φακοὺς om. mg. add. E2 λειχῆνας, λέπρας, ἀλφούς, μελανίας, σπίλους Orib. 3 καὶ ἀλφοὺς] ἔτι τε ἀλφοὺς E: ἀλφούς τε Di εἰς σπίλους (dittogr.) L τοῦ om. Orib.EQDi 4 τοῦ om. Q πρὸς τοὺς E 5 τῇ om. LFA καὶ πρὸς νεφριτικοὺς Di 6 ὕδρωπα σπλῆνα Di: ὑδρωπικοὺς σπλῆνα E σπλῆνα HA καὶ om. F καταπλασθὲν Orib.Di, at cf, Gal. διὸ καὶ καυθὲν ἀλωπεκίας ἰᾶται μετ᾿ οἴνου καταχριόμενον, D, eup. I 96 (140) 7 θεραπεύει] δασύνει EDi ὕστατον] τέταρτον Orib., fort. τέταρτον καὶ ὕστατον coll. Dl quarta et quinta species dentes limpidat ὀδόντας om. Q (superscr. H2) 8 εἰς] πρὸς Orib.EDi ἄλλα om. Q μισγόμενα LFE: μισγόμενα (α corr. in ον) Orib. H: μιγνύμενον Di 9 σὺν ἁλοί HADi: τισιν E: om. Orib. 10 δὲ δεῖ (diti.) L βουλόμενος] ἀνελόμενος L τι τούτων βουλόμενος QDi τι τούτων om. E post τούτων inser. μεθ᾿ ἁλῶν EDi ἔμβαλλε EDi 12 μὐτῆς om. Orib. E 13 ἡ add. e L, om. reliqui 14 num. cap. ψπγ΄ Q: ψπθ Di: om. E tit. περὶ ἀδάρκου QDi ἡ δὲ προσαγορευομένη ἀδάρκη Orib., cf. Gal. l. s. ἄδαρκος E γεννᾶται Orib.E Γαλατίᾳ] καππαδοκίᾳ Di, superscr. A2: ἀλεξανδρεία καὶ ἐν γαλατία E 15 τις om. LQ ἐφαλμυριζων Orib.: ἐφαλμυρίδων L 16 τεναγωδῶν Orib.: τεναγωδῶν καὶ τελματωδῶν E: τεναγωδῶν superscr. H2 ἐν om, E ξηρασίαις (ut videtur) E, corr, E2 καὶ περιπηγνύμενος om. mg. add. E2 καλαμίοις καὶ χορταρίοις. ἔοικε δὲ τὴν χρόαν ἄνθει Ἀσκίου λίθου, τῷ δὲ ὅλῳ τύπῳ ἀλκυονίῳ τῷ μαλακῷ καὶ πολυκένῳ, καὶ ἔστιν οἱονεὶ λιμναῖον ἀλκυόνιον.

εὐθετεῖ δὲ πρὸς ἐκδορὰν λεπρῶν καὶ ἐφηλίδων καὶ λειχήνων καὶ φακῶν καὶ τῶν ὁμοίων. καθόλου δέ ἐστι δριμύ, μετασυγκριτικόν, ὠφελοῦν καὶ ἰσχιάδας.

120 τῶν δὲ σπόγγων τοὺς μὲν ἄρρενας ἐκάλεσάν τινες λεπτοτρήτους καὶ πυκνοὺς ὄντας, ὧν τοὺς σκληροτάτους τράγους ὠνόμασαν, τοὺς δὲ θήλεις οἳ ἐναντίως τοῖς προειρημένοις διάκεινται. καῦσιν δὲ ἔχουσι τὴν αὐτὴν τῷ ἀλκυονίῳ. δύναται δὲ ὁ καινός τε καὶ ἀλιπὴς τραυματικός τε εἶναι καὶ οἰδήματα στέλλειν καὶ τὰ νεότρωτα κολλᾶν σὺν ὕδατι ἢ ὀξυκράτῳ, σὺν μέλιτι δὲ ἑφθῷ καὶ παλαιοὺς κόλπους παρακολλᾶν· ὁ δὲ παλαιὸς ἄχρηστος.

διαστέλλουσι δὲ καὶ μεμυκότα 2 ἕλκη καὶ τύλους ἐσκελετευμένοι ἐντιθέμενοι λίνῳ, καὶ αὐτοὶ ξηροὶ παρεντιθέμενοι ὥσπερ μοτά. τὰ δὲ ῥευματικὰ ὑπόνομα καὶ χρόνια ἕλκη ἐξικμάζουσιν ἐπιτιθέμενοι ἄνικμοι καὶ κενοί, ἐπέχουσι δὲ καὶ αἱμορραγίας σὺν ἄξει. οἱ δὲ κεκαυμένοι εὔθετοι πρὸς ξηροφθαλμίας καὶ ὅπου δεῖ σμῆξαι ἢ στῦψαί τι· βέλτιον δὲ ποιοῦσι πλυθέντες εἰς τὰ ὀφθαλμικά. σὺν δὲ πίσσῃ καέντες πρὸς αἱμορραγίαν ἁρμόζουσι.

7 SIM. Pl. XXXI 123 (e S. N.); D. ecup. I 209 (203). 7 EXC. Orib. XIII s. v. (τῶν δὲ — ἀλκυονίῳ, λευκαίνονται — λευκότατοι); Gal. XII 376. Aet. II 73. 1 καλάμοις Orib.Di τῇ χρόᾳ Orib. τῷ ἄνθει τῷ ἀσσίῳ λίθῳ Orib. 2 λίθου ἀσίου ἄνθει E ἀσίας LQDi: correxi ex E ὅλῳ om. Di ὑποκένῳ Di, superscr. A2 3 λεῖον καὶ λιμναῖον ἀλκ. E 4 ἐκδόρια E καὶ λειχήνων om. E 5 δριμὺ καὶ EDi 6 ὠχελεῖ Di ἰσχιάδας EL: ἰσχιακούς Di: ἰσχιαδικούς reliqui 7 num. cap. ψπδ΄ Q: ψ𝒢 Di: ρκξ E tit. περὶ σπόγγων QDi τινες om. LQ, at cf. Pl, l. s. 123 8 ὧν — ὠνόμασαν om. superscr. H σκληροτάτους LF: σκληροτέρους reliqui 9 οἳ] ὅσοι Orib.E ἐναντίον Q 10 τῷ addidi 11 ὁ κενὸς δὲ καὶ ἀλιπὴς τραυματικός τέ ἐστι καὶ οἰδ. στέλλει κτλ. Di καινός LE2: κενός reliqui τε (pr.) om. E 12 στέλλει E (ν add. E2) κολλᾷ LDi 13 καὶ addidi ex E παρακολλᾷ Di 14 ἄχρηστος] aliter Pl. l. s. 125 15 ἐσκελετευμένοι E: ἐσκελεστευμένῳ L: ἐσκελετουμένῳ F: ἀποδεσμούμενοι reliqui ἐντιθέμενοι addidi coll. Orib. II 433 fort. καὶ αὐτοὶ δὲ 16 παρατιθέμενοι EA μότα FDi: μώτα E: μοταρία superscr. A2 fort. καὶ ὑπόνομα ὑπόνομα om. E 17 ἐξικμάζουσιν καὶ καταστέλλουσιν E καὶ κενοί] νέοι καὶ κενοί Di: καὶ κενοί HA (mg. add νέοι A2): κενοί L: καινοί F: κενοί (αι superscr.) E: mundatae a cochleis recte Sar. 18 δὲ (pr.) om. E αἱμορραγίας LE: αἱμορραγίαν reliqui σὺν ὄξει δὲ κεκαυμένοι Di 19 εὔθετοι addidi ἢ στῦφαι om. A. 20 post τι add. ἢ ψύξαι θέλοις E

3 λευκαίνονται δὲ αὐτῶν οἱ ἁπαλώτατοι ἐν τοῖς καύμασι βρεχόμενοι τῇ ἐπὶ τῶν πετρῶν συνισταμένη ἁλὸς ἄχνῃ καὶ ἡλιαζόμενοι· ἐπιβλεπέτω δὲ τὸ μὲν κοῖλον αὐτῶν ἄνω, κάτω δὲ ἡ ἀποτομή. εἰ δὲ εἴη αἰθρία, καὶ ὑπὸ τὴν σελήνην τίθενται, βρεχόμενοι τῇ ἁλὸς ἄχνη ἢ θαλάσσῃ· γίνονται δὲ λευκότατοι οἱ τοιοῦτοι.

121 τὸ δὲ κουράλιον, ὅπερ ἔνιοι λιθόδενδρον ἐκάλεσαν, δοκεῖ μὲν εἶναι φυτὸν ἐνάλιον, στερροποιεῖσθαι δέ, ὅταν ἐκ τοῦ βυθοῦ ἑλκυσθῇ τῆς ἁλὸς ἁπτόμενον τοῦ περικεχυμένου ἡμῖν ἀέρος. εὑρίσκεται δὲ πλεῖστον ἐν τῷ κατὰ Συρακούσας ἀκρωτηρίῳ τῷ καλουμένῳ Παχύνῳ.

2 ἄριστον δέ ἐστι τὸ πυρρὸν τῇ χρόᾳ καὶ ἐμφερὲς Συρικῷ ἢ σάνδυκι κατακορεῖ, εὐθρυβές τε ὡς ἐν ἑαυτῷ καὶ ὁμαλὸν δι᾿ ὅλης τῆς συγκρίσεως, ἔτι δὲ ὀσμὴν βρυώδη καὶ φυκίοις ἐμφερῆ ἔχον, πρὸς δὲ τούτοις πολύοζον καὶ κινναμωμίζον τῷ τύπῳ τῶν θαμνίσκων. τὸ δὲ λιθῶδες τῇ συγκρίσει καὶ τῇ χρόᾳ ψωρόν, σεσηραγγωμένον τε καὶ χαῦνον φαῦλον οἰητέον εἶναι.

3 στύφει δὲ τῇ δυνάμει καὶ ψύχει ἐπιεικῶς. καταστέλλει δὲ τὰ ὑπερέχοντα καὶ οὐλὰς σμήχει τὰς ἐν ὀφθαλμῖς· πληροῖ δὲ καὶ κοιλώματα καὶ κατουλοῖ, πρὸς τε αἵματος ἀναγωγὰς ἱκανῶς 6 SIM. Th. lap. 38. Pl. XXXII 21 sq. (e S. N.), unde (sid XVI 8, 1. Carm. de herb. 14. Orph. lith. 510 sq. Dam. lap. 7. 6 EXC. Orib. XIII s. v. (τὸ δὲ — ἐπιεικῶς). 17 SIM. Pl. l. s. 24 — D. eup. I 41 (112) eup. II 30 (240) 61 (273) 109 (307). 1 οἱ ἁπαλ. αὐτῶν Orib, τοῖε ὑπὸ κύνα καύμασι Spr. 3 βλεπέτω Orib, EDi δὲ (pr.) om. L ἡ δὲ ἐποτομὴ κάτω E 4 αἰθρία θερεία Di τῇ σελήνη Orib. 5 τῇ om. Di οἱ τοιοῦτοι addidi e Di 6 num. cap. ψπε΄ Q: φ𝒢ᾶ Di: ρκη E tit. περὶ κοραλλίου QDi κουράλιον F (in ind.) Th. Pl. Orib.: κοράλλιον libri 7 στερεοποιεῖται E 8 post ἑλκυσθῇ haec habet Di ἔξαλον γινόμενον καὶ βαπτόμενον ἤτοι πηγνύμενον ὥσπερ ὑπὸ τοῦ π.: ἔξαλον γινόμενον (dein litt. c. 18 del.) κεχυμένου (tum c. 13 litt. del.) ἡμῖν ἀέρος E (mg. add. τῆς ἁλὸς ἁπτόμενον τοῦ περικ. del. ἔξαλον γινόμενον E2) τῆς ἁλὸς om. Orib. ἁπτόμενον LQE2: βαπτόμενον ὡσπερεὶ ὑπὸ Orib.: βαπτόμενον ἤτοι πηγνύμενον ὥσπερ ὑπὸ A, superscr. H2 9 συράκουσαν (ν in ras.) E2 10 τῷ add. Spr. καλουμένῳ δὲ Orib.E 11 σηρικῷ LF: σηρικῷ χρώματι Orib. (χρώκατι del. E2): ἀνθηρικῷ HA: ἀνθηρικῷ χρώματι Di: correxi coll. Pl. XXXV 30. 40. Aet. II 82 εὐτριβές Q 12 ὡς ἐν ἑαυτῷ E (init. in ras.): ὡσαύτως reliqui ὀσμῇ βρυῶδές τε καὶ φυκίοις ἐμφερές Orib. 13 γεώδη καὶ βρυώδη Di: γ. καὶ mg. add. A2 15 τῇ χρόᾳ delebat Sar., exspectamus τῇ ἐπιφανείᾳ 16 ἡγητέον (in ras.) E2 17 δὲ (alt.)] τε E 18 ὑπερέχοντα] ὑπερσαρκοῦντα E, mg. add. A2 19 κοιλώματα καὶ πρὸς αἵματος E κατουλοῖ] οὐλὰς LQDi: corr. Marc. coll. Pl. 24 ulcerum cava explet, cicatrices extenuat πρός τε om. L ἐνεργεῖ, καὶ δυσουροῦσιν ἁρμόζει, καὶ σπλῆνα τήκει σὺν ὕδατι πινόμενον.

122 καὶ τὸ καλούμενον δὲ ἀντιπαθὲς κουράλιον οἰητέον ὑπάρχειν, εἰδικὴν ἔχον διαφοράν. ἔστι δὲ τῇ μὲν χρόᾳ μέλαν, δενδρίζον δὲ καὶ αὐτὸ καὶ ὀζῶδες μᾶλλον.

δύναμιν δὲ ἔχει τὴν ἴσην τῷ προειρημένῳ.

123 λίθος Φρύγιος, ᾧ ἐν Φρυγίᾳ οἱ βαφεῖς χρῶνται. ὅθεν καὶ ὠνόμασται, γεννᾶται ἐν Καππαδοκίᾳ. ἄριστος δέ ἐστιν ὁ ὠχρὸς καὶ μέσως βαρύς, οὐκ ἰσότονος τῇ συγκρίσει τοῦ χρώματος, ἔχων δὲ διαφύσεις λευκὰς ὡς ἡ καδμεία.

καίεται δὲ οὕτως· βρέξας αὐτὸν ὡς ὅτι καλλίστῳ οἴνῳ διαπύροις 2 ἔγκρυψον ἄνθραξι καὶ ῥίπιζε συνεχῶς· ὅταν δὲ μεταβάλῃ τὴν χρόαν κιρρότερος γενόμενος, ἐξελὼν αὐτὸν σβέσον τῷ αὐτῷ οἴνῳ, καὶ πάλιν εἰς τοὺς ἄνθρακας ἀποθέμενος τὰ αὐτὰ ποίει· καῖε δ᾿ αὐτὸν καὶ ἐκ τρίτου, προσέχων μὴ θρυβῇ καὶ ἀπασβολωθῇ.

δύναμιν δὲ ἔχει ὠμός τε καὶ κεκαυμένος στυπτικὴν ἐνεργῶς, 3 ἔτι δὲ ἀνακαθαρτικὴν καὶ ἐσχαρωτικήν, κατακαυμάτων τε ἰατικὴν σὺν κηρωτῇ καὶ σηπτικὴν ποσῶς. πλύνεται δὲ ὡς ἡ καδμεία.

7 SIM. Pl. XXXVI 143 (unde Isid. XVI 4, 9 aliis e D. additis); Cels. V 7. 7 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — ἀπασβολωθῇ), cf. Gal. XII 201 (unde Aet. II 21. Paul. Aeg. VII 3 s. v. λίθος. Ps. Gal. simpl. s. v. lapis. 1 σπλῆνας E 2 post πινόμενον add. οὗτος καὶ φυλακτήριόν ἐστι καὶ παντὸς κακοῦ ἀποτρόπαιον A 3 num. cap. ψπ𝔮΄ Q: ψ𝒢β Di: ρκθ E tit. περί ἀντιπαθοῦς HADi κοράλλιον LEADi: κοράλιον H: κολλάριον F (κουράλιον in ind) 4 τὴν διαφορὰν Q 5 δροσίζον F καὶ (alt.) om. LF 6 ἴσην] αὐτὴν QDi τῶν προειρημένων L 7 num. cap. ψπζ΄ Q: ψ𝒢γ Di: ρλ E tit. περὶ φρυγίου λίθου RADi λίθος δὶ E οἱ βαφεῖς ὲν Φρυγίᾳ Orib.QDi 8 ὄθεν — Καππαδοκίᾳ om. Orib. ὅθεν — ὠνόμασται om. LQ: unde et nomen accepit Dl ὀνομάσθη E γεννᾶται δὲ LE δὲ om. Orib. 9 μέσως] μὲλας Q (corr. H2) ἰσότονος Orib.E (ι in ras.) Di: ἰότονος L: εὔτονος reliqui 10 χρώματος Orib.EDi: σώματος reliqui ἡ om. Orib.EFDi 11 καίεται δ᾿ ὁ λίθος Di οὕτω QDi ὡς ὅτι om. Orib Di 12 ἐὰν Di μεταβάλλῃ QDi 13 γινόμενος Q: γιγνόμενος Orib. αὐτὸν addidi e Di σθέσον post μὐτῷ coll. Orib.EDi σπέσον] βρέξον Di 14 τὸ μὐτὸ Q 15 καὶ ἔα αὐτὸν L καὶ (pr.) om. LDi, del. E2 17 καὶ om. L ἐνεργῶς LE: ἐναργῶς reliqui 18 ἐσχαρ. ποσῶς Di κατακλυσμάτων LQ: κατακλασμάτων Di, at cf. Dl cum ceroto conbustionibus medetur τε EDi: δὲ reliqui ἰατρικὴν LE 19 κηρῶ L καὶ addidi ex E καὶ σηπτικὴν ποσῶς om. Di ἡ om. F

124 Ἄσσιον δὲ λίθον παραλημπτέον τὸν κισηροειδῆ τὴν χρόαν, χαῦνόν τε καὶ κοῦφον, ἔτι δὲ εὐθρυβῆ καὶ διαφύσεις μηλίνας ἔχοντα διὰ βάθους. τὸ δὲ ἄν θος αὐτοῦ ἐστιν ἡ ἐφιζάνουσα ἁλμυρὶς τῇ ἐπιφανείᾳ τῶν λίθων, τῇ μὲν συστάσει λεπτή, τῇ δὲ χρόᾳ τὸ μέν τι λευκόν ἐστι, τὸ δέ τι ἔοικε κισήρει, ἐπὶ τὸ μήλινον τετραμμένον, προσαγόμενόν τε τῇ γλώττῃ δάκνει ποσῶς.

2 δύναμιν δὲ ἔχει ἑκάτερον σηπτικὴν ἡσυχῆ καὶ διαφορητικὴν φυμάτων τερεβινθίνῃ ἀναλαμβανόμενον ῥητίνῃ ἢ πίσσῃ. εὐτονώτερον δὲ τὸ ἄνθος ἡγητέον· ἐκ περισσοῦ δὲ τοῦτο ξηραινόμενον τὰ παλαιὰ καὶ δυσκατούλωτα ἕλκη ἰᾶται, καταστέλλει δὲ τὰ ὑπερσαρκοῦντα καὶ μύκησιν ἅμοια καὶ θηριώδη. πληροῖ δὲ καὶ τὰ κοῖλα τῶν ἑλκῶν καὶ ἀνακαθαίρει σὺν μέλιτι, καὶ τὰ νεμόμενα δὲ ἵστησι μιγὲν κηρωτῇ.

3 ποιεῖ καὶ ποδαγρικοῖς ἐν καταπλάσμασι μετ᾿ ἐρεγμοῦ, καὶ σπληνικοῖς μετ᾿ ὄξους καὶ ἀσβέστου, ἐκλειχόμενόν τε ~~τὸ ἄνθος~~ μετὰ μέλιτος φθισικοὺς ὠφελεῖ, κατασκευάζονται δὲ καὶ πύελοι ἐκ τοῦ λίθου, εἰς ἃς οἱ ποδαγρικοὶ τοὺς πόδας ἐντιθέντες ὠφελοῦνται, καὶ σοροὶ σαρκοφάγοι γίνονται. ἰσχναίνει καὶ τὰ πολύσαρκα καὶ παχέα σώματα καταπασσόμενον ἀντὶ νίτρου ἐν βαλανείῳ. ἐὰν δέ τις πλῦναι θέλῃ τὰ προειρημένα, πλυνέτω ὡς τὴν καδμείαν.

1 SIM. Pl. XXXVI 131 sq. unde Isid. XVI 4, 15), cf. II 211. D. eup. I 150 (171) I 203. 204 (199) I 235 (216). Cels. IV 31 (158, 15). St. B. s. Ἀσσός. 1 EXC. Orib. XIII s. v, λίθος (Ἄσσιον — καδμείαν om. medicinalibus), cf. Orib. Syn. II 56 (V 80 D.). Gal XII 202 (unde Aet II 23; Paul. Aeg. VII 3 s. λίθος). Ps. Gal. simpl. s. v. lapis Anius. 1 num. cap. ψπη΄ Q: ψ𝒢δ Di: ρλβ E tit. περὶ λίθου ἀσίου HDi ἄσσιον Orib.: ἀσσίονιον (sic) L: ἄσιον reliqui παραληπτέον λίθον Orib. κισσηρωειδῆ L: κισηρώδη EOrib. (V 80): κισσηρώδη reliqui 2 τε] δὲ LE καὶ εὐθρυβῆ Orib. V 80 3 διὰ om. LQ (superscr. H2) βάθος LQ ἡ om. L 4 ἐπίξανθος ἁλμυρὶς Di (ἐπίξανθος superscr. H2) post ἁλμυρὶς mg. add. ἐστὶ Orib. 5 μέντοι L 6 προσαγομένη H τε] δὲ E γλώσση E 8 ἑκάτερα E στυπτικήν· σηπτικὴν Di 9 ῥητίνῃ] τινὶ L ὑγρᾷ πίσσῃ Di (ὑγρᾷ superscr. H2): pici autem resinaeve (sc. admixtus) Pl. 10 ξηραινόμενον Di: ξηρὸν μὲν reliqui 12 καὶ (pr.) — κοῖλα om. E post καὶ (pr.) add. ἀνακαθαίρει σὺν μέλιτι τὰ Di, superscr. H2 14 δὲ om. LFE ποιεῖ addidi 16 τὸ ἄνθος delevi et ad v. 20 transposui 18 σόροι E (corr. E2): σωροὶ Di σοροῖς σαρκοφάγοις L 19 σαρκοφάγοι γίνονται ἰσχναίνουσαι τὰ DiH2 (in ras.) καὶ ἰσχναίνει καὶ E 20 καταπλασσόμεναι HDi: καταπλασσόμενον LFE (corr. E2) 21 γε ἄν δέ τις Orib. προγεγραμμένα Di πλυτέον Orib.E 22 ὡς καδυμίαν (καδμίαν E) Orib.E: ὡς ἡ καδμία L

125 πυρίτης λίθος εἰδός ἐστι λίθου, ἀφ᾿ οὗ ὁ χαλκὸς μεταλλεύεται. λημπτέον μέντοι τὸν χαλκοειδῆ εὐχερῶς τε σπινθῆρας ἀφιέντα. καυστέον δὲ τῷ τρόπῳ τούτῳ· μέλιτι δεύσας αὐτὸν ἔνθες εἰς ἀνθρακιὰν μαλακὴν καὶ ῥίπιζε συνεχῶς, ἕως ἂν τὴν χρόαν κιρρὸς γένηται. ἔνιοι δὲ εἰς πολλοὺς καὶ πεπυρωμένους ἄνθρακας ἀποτίθενται ἱκανῶς βεβρεγμένον τῷ

μέλιτι τὸν λίθον· ὅταν δὲ μέλλῃ τρέπεσθαι ἐπὶ τὸ κιρρότερον, 2 ἀναιροῦνται, καὶ ἀποφυσήσαντες τὴν σποδὸν πάλιν καίουσι διάβροχον, ἕως ἂν ψαθυρώτατος γένηται ὁμαλῶς· πολλάκις γὰρ μόνον ἐπικαίεται τὴν ἐπιφάνειαν. οὕτω δὲ ἀποκαύσαντες καὶ ξηράναντες ἀποτίθενται. ἐὰν δὲ πεπλυμένου χρεία ὑπάρχῃ. πλυτέον ὡς τὴν καδμείαν.

δύναμιν δὲ ἔχει κεκαυμένος τε καὶ ὠμὸς θερμαντικήν τε 3 καὶ σμηκτικὴν καὶ ἀποκαθαρτικὴν τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις, διαφορητικήν τε καὶ πεπαντικὴν σκληρωμάτων ἀναλημφθεὶς ῥητίνῃ· καταστέλλει δὲ καὶ τὰ ὑπερσαρκοῦντα μετὰ ποσῆς θερμασίας καὶ στύψεως. καλοῦσι δὲ ἔν ιοι τὸν οὕτω καέντα διφρνγές.

1 SIM. Pl. XXXVI 137 (e S. N.); Sol. 37, 16 (159), unde August, de civit. dei 21, 5, ex quo sid XVI 4, 5 ademptis Plinianis. 1 EXC, Orib. XIII s. v. λίθος (πυρίτης — καδμείαν, καλοῦσι — διφρυγές); Gal. XII 199. Pa. Gal. simpl. s. v. lapis pyrites. 13 SIM. Pl. 1. s. Cels. V 11. D. eup. I 153 (171). 1 num. cap. ψπθ΄ LQ: ψ𝒢ε Di: ργα E tit. περὶ λίθου πυρίτου HADi λίθος πυρίτης Orib. λίθος om. Di πυρίτις H δ om. Q τε] μέντοι Q: δὲ Di 3 ἀφίενται L τούτῳ τῷ τρόπῳ Q: τρόπῳ τούτῳ Orib.: τρόπῳ τοιούτῳ EDi 4 ἄνθρακας μαλακοὺς E 5 ὡς Di χροιὰν QE, corr. E2 πυρρὸς F: πυρρός τε (τε ditt.) L εἰς om. Di 6 ἄνθρακας om. Q (superscr. Η2) ἱκανῶς om. L, post πεπυρωμένους colloc. E, post ἄνθρακας Orib.Di 7 ἐπὶ om. L: εἰς Q κιρρὸν Ord.EDi 9 ψαθυρώτερος HDi: ψαθυρώτατον L 10 γὰρ εἴωθεν μόνην E ἐπιφλέγεται Orib.: περικαίεται E: καίεται LQ οὔτκς F 11 ὑπάρχη] ἦ Orib. 12 πλυτέον οὔτως ὡς καδμία E: ὡς καδμείαν πλυτέον Orib. ἡ καδμία L τὴν om. Di 13 τε (pr.) om. HE θερμαντικήν] καθαρτικήν Q τε καὶ (alt.) . . . καὶ om. Di 14 κόραις] ὄφεσι Di 15 πεπτικὴν EDIDi] post σκληρωμάτων dist. EDl: ἀνληφθεὶς δὲ ῥητίνῃ καταστέλλει τὰ Di, at cf, D. eup. l. s. καὶ σκληρίας μαλάσσει λίθος πυρίτης κεκαυμένος ἀναληφθεὶς ῥητίνῃ τερεβινθίνῃ 16 δὲ καὶ om, Di καὶ om. Q 17 ὄνοι τὸν οὕτω . . . καλοῦσιν Orib. οὕτως FE verba καλοῦσι — διφρυγές fort. post ἀποτίθενται (v. 11) transponenda sunt

126 αἱματίτης δὲ λίθος ἄριστός ἐστιν ὁ εὐθρυβὴς μὲν ὡς ἐν ἑαυτῷ, σκληρὸς δὲ καὶ κατακορὴς ὁμαλῶς, ἀνεπίμικτος ῥυπαρίας τινὸς ἢ διαζωμάτων.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικὴν καὶ θερμαντικὴν ποσῶς καὶ λεπτυντικὴν καὶ σμηκτικὴν οὐλῶν τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς καὶ τραχωμάτων σὺν μέλιτι, σὺν δὲ γάλακτι γυναικείῳ πρὸς ὀφθαλμίας καὶ ῥήξεις καὶ ὑφαίμους ὀφθαλμούς.

2 πίνεται δὲ σὺν οἴνῳ πρὸς δυσουρίας καὶ ῥοικάς, καὶ πρὸς αἵματος πτύσιν σὺν χυλῷ ῥόας· γίνεται δὲ καὶ κολλούρια καὶ ἀκόνια ἐξ αὐτοῦ πρὸς τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς πάθη ἐπιτήδεια.

καίεται δὲ ἐμφερῶς τῷ Φρυγίῳ λίθῳ τοῦ οἴνου περιῃρημένου· μέτρον δὲ ἔστω τῆς καύσεως τὸ γενέσθαι αὐτὸν μέσως κοῦφον καὶ πεπομφολυγωμένον.

3 δολοῦσι δέ τινες τὸν προειρημένον οὕτω· λαβόντες βῶλον σχιστοῦ λίθου πυκνόν τε καὶ στρογγύλον — τοιαῦται δέ εἰσιν αὐτοῦ αἱ λεγόμεναι ῥίζαι — είς κεραμεᾶν γάστραν σποδιὰν ἔχουσαν θερμὴν ἐγκρύπτουσιν, εἶτα διαλιπόντες μικρὸν ἀναιροῦνται καὶ ἐπ᾿ ἀκόνης τρίβουσι δοκιμάζοντες, εἰ τὴν αἱματίτου χρόαν ἀπείληφε.

4 κἂν μὲν οὕτως ἔχῃ, ἀποτίθενται, εἰ δὲ μή, πάλιν ἐγκρύπτουσι, συνεχῶς ἐφορῶντες καὶ δοκιμάζοντες· ἀφεθεὶς γὰρ ἐπὶ πολὺ ἐν τῇ σποδιᾷ 1 SIM. Th. ap. VI 37; Pl. XXXVI 144 sq. Sol. 30, 34 (136, 11). Isid. XVI 8, 5; Orph. lith. 152 (Ab.). Damig. lap. 9 (170 Ab.) — D. eup. I 38 (110) 41 (112) II 82 (294). 1 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (αἱματίης — λεπτυντικήν, καίεται — μεταλλεύεται), cf. Orib. Syn. II 56 (V 80 D.) Gal. XII 192. 195 (unde Aet. II 13. Paul. Aeg VII 3 s. v. λίθος). Ps. Gal. simpl. s. v. lapis. 1 num. cap. ψ𝒢΄ LQ: ψ𝒢𝔮 Di: φλγ E tit περὶ αἱματίτου λίθου HADi δὲ om, Orib. ἐστιν om. Q μὲν καὶ κατακορὴς ἤτοι μέλας, ἐν ἑαυτῷ δὲ σκληρὸς καὶ ὁμαλός Di 2 ἐν αὐτῷ Orib.E (ἑαυτῷ corr. E2) post ἑαυτῷ superscr. ἤτοι μέλας H2 σκληρὸς δὲ καὶ om. E κατάκορος E ὁμαλός τε καὶ Orib.E: ὁμαλός L, cf. Dl equalis colore rufo 4 καὶ addidi 5 ὀδόντων καὶ οὐλῶν E 6 δὲ om. F, post γάλακτι colloc. H 7 καὶ τάραξιν (ν in σ corr. E2) καὶ ῥίξεις E 8 καὶ πρὸς δυσ. H δυσουρίας LE: δυσουρίαν reliqui πρὸς (alt.) om. E πτύσιν LE: πτύσεις reliqui 9 κολλύριον Q: κολλύρια Di κολλοὑρια ἐξ αὐτοῦ καὶ EDi ad ἀκόνια cf. D. I 98, 2 (89, 20). Gal. XII 192 10 περὶ ὀφθαλμοὺς E 11 περιραινομένου Orib.E, at cf. Pl. uritur ut Phrygius, sed non restinguitur vino 12 γίγνεσθαι E 14 οὕτως F λίθου σχιστῆς Q 15 αὐτοῦ post ὁίζαι colloc. Orib.EDi κεραμίαν L: κεραμείαν Di, corr. E2: κεραμίου Orib. 16 θερμοσποδιὰν Di διαλείποντες Orib.Q: διαλειπόντες L 18 τὴν τοῦ Spr. καπιδὰν E (κα in ras.): καὶ ἂυ Orib. μὲν οὖν A 19 μὴ om. L ἐγκρύβουσιν Orib. εἰσφέροντες E μεταβάλλει τῷ χρώματι, ἔπειτα καὶ διαχεῖται. ἀπελέγχεται δὲ ὁ κεκακοτεχνημένος πρῶτον μὲν ταῖς διαφύσεσιν· ὁ μὲν γὰρ ἐπʼ εὐθείας εἰς κτηδόνας ἀποκλᾶται ὁ δὲ αἱματίτης οὐχ οὕτως

ἔχει· εῖτα καὶ ἀπὸ τῆς χρόας· ὁ μὲν γὰρ εὐανθὲς ἀνίησιν ὁ 5 δὲ αἱματίτης βαθύτερον καὶ τῷ κινναβάρει ἐοικός.

εὑρίσκεται δὲ ἐν τῇ Σινωπικῇ μίλτῳ, καὶ ἐκ τῆς μαγνήτιδος δὲ πέτρας καιοκένης ἐφ᾿ ἱκανὸν κατασκευάζεται, αἱματίτης δὲ αὐτοφυὴς ἐν Αἰγύπτῳ μεταλλεύεται.

127 σχιστὸς δὲ λίθος γεννᾶται μὲν ἐν τῇ καθ᾿ ἐσπέραν Ἰβηρίᾳ, ἄριστος δὲ εἶναι δοκεῖ ὁ παρακροκίζων τῇ χρόᾳ, εὐθρυβής τε καὶ εὔσχιστος ὡς ἐν ἑαυτῷ· ἔοικε δὲ τῆς συνθέσεως ἕνεκεν καὶ ἀλληλουχίας τῶν κτηδόνων αὐτοῦ ἀμμωνιακῷ ἁλί.

δύναμιν δὲ τὴν αὐτὴν τῷ αἱματίτῃ εἰσφέρεται, τῇ εὐτονίᾳ 2 μόνον λειπόμενος αὐτοῦ. πληροῖ δὲ καὶ κοιλώματα γυναικείῳ διεθεὶς γάλακτι, καὶ πρὸς ῥήξεις καὶ προπτώσεις, ἔτι δὲ τραχύτητας βλεφάρων καὶ σταφυλώματα λίαν ἐνεργεῖ.

128 τοῦ δὲ γαγάτου προκριτέον τὸν ταχέως ἐξαπτόμενον 9 SIM. Plin. XXXVI 144 sq. (e S. N.), (sid. XVI 4, 18; Cels. V 7. 9 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (σχιστὸς — ἀμμωνιακῷ); Gal. XII 196. Aet. II 14. Ps. Gal. simpl. s. v. 17 SIM. Plin. XXXVI 141 (unde lsid. XVI 4, 3); schol. Nic. Th. 37; Orph. lith. 474 sq. Geop XV 1, 32. — D. eup. II 88 (296) 128 (323). Nic. Th. l. s. 17 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (τοῦ δὲ — ἄγαν, γεννᾶται — Γάγαι); Gal. XII 203 (unde Aet. II 24). Ps. Gal. simpl. s. v. lapis gagates. 17 TEST. Gal. XII 203: ἔστι δὲ καὶ ἄλλος λίθος μέλας τὴν χρόαν ὅταν 1 τὸ χρῶμα E: τὸ χρώματι L καὶ om. Q 2 κακοτεχνημένος HDi: κακοτετεχνιμένος E2 (τε pr. add. E2) 3 ἐπ᾿ εὐθείας κτηδόνας Orib.Di post ἀποκλᾶται c. 12 litteras del. E2 post αἱματίτης c. 20 litt. del. E2 οὐχ σὕτως — χρόας om. mg. add. E2 (cum ·/· in textu) αἱματίτης ὡς ἔτυχε Orib. 4 εἶτα addidi ex Orib. κεὶ ἀπὸ τ. χρ.] τῇ κρόᾳ Orib.: ἐν τῇ χρόᾳ Di γὰρ add. E2 post γὰρ add. ἐπ᾿ ἀκόνης τριβόμενος Serap. εὐανθῆ Di 5 βαθυτέραν . . . ἐοικυῖαν Di 6 δὲ] δὲ καὶ Orib.Di: καὶ E ἐν] ἐπὶ Orib. καὶ om. E μαγνίτιδος libri 7 δὲ om. Orib.HDi αἱματίτης· ὁ δὲ αὐτοφυὴς Orib. EDi 9 num. cap. ψ𝒢α΄ LQ: ψ𝒢ζ Di: ρλδ E tit. περὶ σχιστοῦ λίθου HADi δὲ) om. Orib. μὲν om, Orib. τῇ om. L κατεσπέραν ἰβηρίαν L: κατ᾿ ἰσπανίαν ἰβ. Di 10 εὔθρυπτος Orib. 12 ἕνεκα Q ἕνεκεν post ἀλληλουχίας transpos. E ἀλληλουχίας (σς in ras.) E2 ἀμμωνισαῶν L (om. ἁλί), ἁλὶ om. QEOrib., at cf. Dl visu similis sali ammoniaci 13 δὲ ἔχει E ἀμμανίτη L εἰσφέρεται E2 (εἰσ in ras.) 15 γἁλακτι διεθείς E πρὸς πτώσεις E (προ superscr. E2): procidentesque oculos praeclare prohibet Plin. 16 σταφυλώματα καὶ τραχύτητας βλ. E παχύτητας Q λίαν] ἄγαν E ἐνεργές L 17 num. cap. ψ𝒢β΄ Q: ψ𝒢η Di: E tit. περὶ γαγάτου λίθου QDi γαγάτου λίθου E καὶ ἀσφαλτίζοντα ἐν τῇ ὀσμῇ· μέλας δὲ κοινῶς ὑπάρχει καὶ αὐχμηρός, ἔτι δὲ πλακώδης καὶ κοῦφος ἄγαν.

δύναμιν δὲ ἔχει μαλακτικὴν καὶ διαφορητικήν· ἔστι δὲ καὶ ἐπιλημπτικῶν ἔλεγχος ὑποθυμιαθείς, καὶ ὑστερικὰς ἀνακαλεῖται.

2 διώκει δὲ καὶ ἑρπετὰ θυμιαθείς, καὶ ποδαγρικαῖς μείγνυται δυνάμεσι. γεννᾶται δὲ ἐν Λυκίᾳ εὑρισκόμενος κατά τινος ποταμοῦ ἔκρυσιν εἰς τὴν θάλασσαν ἐκχεομένου· καλεῖται δὲ ὁ τόπος Γάγαι.

129 ὁ δὲ λεγόμενος Θρᾳκίας γεννᾶται μὲν κατὰ Σιντίαν ἐν ποταμῷ τῷ λεγομένῳ Πόντῳ. δύναται δὲ τὰ αὐτὰ τῷ γαγάτῃ. ἱστορεῖται δὲ ἐκκαίεσθαι μὲν αὐτὸν ὕδατι, σβέννυσθαι δὲ ὑπ᾿ ἐλαίου, ὅπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἀσφάλτου γίνεται

130 τοῦ δὲ μαγνήτου λίθου ἄριστός ἐστιν ὁ τὸν σίδηρον εὐχερῶς ἕλκων καὶ τὴν χρόαν κυανίζων, πυκνός τε καὶ οὐκ ἄγαν βαρύς.

ὁμιλήσῃ πυρί, παραπλησίαν ὀσμὴν ἀσφάλτου ποιῶν, δν ὁ Διοσκουρίδης καὶ ἄλλοι τινὲς ἐν Λυκίᾳ φασὶν εὑρίσκεσθαι κατὰ τὸν ποταμὸν ὄνομα Γαγάτην, ὅθενπερ καὶ αὐτῷ τῷ λίθῳ τὴν προσηγορίαν εἶναί φαμεν. 9 SIM. Ps. Arist. mir. 115; Antig. 136; Nic. Th. 45 (cum schol.), Ael. n. a. IX 20 (ex Sostr.); Pl. XXXIII 94; Gal. XII 204, Steph. B. s. v. Σιντία. 9 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (ὁ δὲ — γίνεται); Isid. XVI 4, 8 (aliis aliunde additis). Ps. Gal. simpl. s. v. lapis Thracias. 13 SIM. Pl. XXXVI 127 (unde aliis additis Isid. XVI 4, 1 sq.); Orph. lith. 306 sq.: Dam. lap. 30 (185 A.); Geop. XV 1, 28; Porph. de abst. 4, 20; Gal. XII 204; Aet. II 25; Paul. Aeg. VII 3 s. v. λίθος. 13 EXC. Orib. XIII s. v. (τοῦ δὲ — πιπράσκουσιν), cf. Orib. Syn. II 56 (V 80 D.). Ps. Gal. simpl. s. v. 1 ἐν om. QDi 2 καὶ om. Orib. 3 καὶ (pr.) om. E 5 δὲ om. FDi post ποδαγρικαῖς add. καὶ ἀκόποις ADi, superscr. H2 6 δυνάμεσι om. EDi δὲ] abhinc deest cod. L κιλικίᾳ HA τινος corr. E2: τινα ποτ. εἴσρυσιν Di ποταμοῦ (υ in ras.) E2: om. A 7 ἔκρυσιν (ἐκ in ras.) E2 τὴν om. Orib.Di post ἐκχεομένου add. ἔστι δὲ πλησίον τῆς λεγομένης παλαιουπόλεως (πλαγιουπόλεως DiH2) AH2Di τόπος] ποταμός Gal. Orib.E: τόπος ἢ ὁ ποταμός DiNA 8 γαγά Q: γάγης Orib.: γαγαῖος E: γάγας DIDi, cf. Steph. 3. s. Γάγαι in fine add. παῤ οὗ τῷ στόματι εὑρίσκονται οἱ λίθοι οὗτοι (οὗτοι οἱ λ. Di) AH2Di 9 num. cap. ψ𝒢γ΄ Q: ψ𝒢θ Di: ρλ𝔮 E tit. περὶ θρακίου λίθου HDi θράκιος Orib.: θράκιος γαγάτης E κατὰ Σιντίαν] ἐν σκυθίᾳ libri: in equitia Isid.: in isquintia Dl: corr. Salm. 10 τῷ (pr.) om. OrAb. 11 καίεσθαι Orib.EF ὑπὸ ὕδατος Orib E 13 num. cap. ψ𝒢δ΄ Q: ω Di: ρλζ E tit περὶ μαγνίτου λίθου HDi μαγνήτου Orib.: μαγνίτος E (μάγνιτος E2): μαγνίτου reliqui 14 τῆ χροιᾶ Orib. τε om. Orib. οὐκ om. superscr. H2

δύναμιν δὲ ἔχει πάχους ἀγωγὸν διδόμενος μετὰ μελικράτου τριωβόλου βάρος. ἔνιοι δὲ τοῦτον καίοντες ἀντὶ αἱματίτου πιπράσκουσιν.

131 ὁ δὲ Ἀραβικὸς λεγόμενος λίθος ἔοικεν ἐλέφαντι ἀσπίλῳ.

οὗτος λεῖος καταπλασθεὶς αἱμορροίδας ἀποξηραίνει, καεὶς δὲ ὀδόντων σμῆγμα γίνεται.

132 ὁ δὲ γαλακτίτης ὠνόμασται ἀπὸ τοῦ γαλακτῶδες ἀνιέναι· ἔστι μέντοι ἄλλως ἔντεφρος τὴν χρόαν, γλυκύς τε πρὸς τὴν γεῦσιν.

ἁρμόζει δὲ πρὸς ἀφθαλμῶν ῥεύματα καὶ ἕλκη ἐγχριόμενος. δεῖ δὲ τρίψαντας αὐιὸν ἐν ὕδατι ἀποτίθεσθαι ἐν πυξίδι μολυβδίνῃ διὰ τὸ περὶ αὐτὸν κολλῶδες.

133 ὁ δὲ μελιτίτης κατὰ πάντα ἔοικε τῷ γαλακτίτῃ, διαφέρων 4 SIM. Pl. XXXVI 153; Aet. I 30; Paul Aeg. VII 3 s. λίθος. D. eup. I 212 (205) 76 (132); Isid. XVI 4, 11. 4 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (ὁ δὲ — ἀσπίλῳ); Gal. XII 204. 8 SIM. Pl. XXXVII 162 (unde Isid. XVI 10, 4). cf. Sol. 7, 4 (55, 11); Orph. lith. 191 sq. ep. (139 A.); Dam. lap. 34 (188 A.), unde Aet. II 17 (cf. Rose Herm. IX 484); Isid. XVI 4, 20. D. eup. I 33. 34 (109). 8 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (ὁ δὲ — κολλῶδες); Gal. XII 195; Ps. Gal. simpl. s. v. lap. galactites. 14 SIM. Pl. XXXVI 140 (unde Isid. XVI 4, 26). 14 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (ὁ δὲ — γαλακτίτης), cf. Gal. XII 195 (unde Aet. II 14. Ps. Gal. simpl. s. v. lap. melitites. 1 διδόμενον Orib. A 2 διωβόλου ἢ τριωβόλου βάρους E post βάρος add. A (ex Orphei epitoma, cf. 143, 22 Ab.) quae ex Sambuci cod. edidit Sar. (476) τοῦ addidi ex A 4 num. cap. ψ𝒢ε΄ Q: ωα Di: ρλη E tit. περὶ ἀρραβικοῦ λίθου Di: περὶ τοῦ ἀρραβικοῦ HA ἀράβιος Gal. λεγόμενος om. Di ἐλέφαντος ἀσπίλω A: ἐλέφαντος σπίλω DiH2: similis est ebori sine ulla macula Isid. 5 ἀσπιλώτω Orib. 6 καταπασθεὶς E: inpositus Pl. l. s. αἱμορραίδας Di: αἱμορραγίας Q: αἱμορραγίας καὶ αἱμορροίδας E (οι in ras.): haemorroidas sanat Pl., cf. D, eup. I 212 ξηραίνει Di καμφθεὶς F : crematus Pl. 7 ἀδόντων δὲ σμῆγμα γίνεται καυθεὶς κάλλιστον Di 8 num. cap. φ𝒢𝔮΄ Q: ωβ Di: ρλθ E tit. περὶ τοῦ (om. Di) γαλακτίτου HADi λεγόμενος γαλακτίτης Orib. post ὠνόμασται add. μὲν Orib., δὲ H 9 ἔντεφρος τε πρὸς (diti.) Q τῆ χρόα Orib. τε] δὲ Di πρὸς om. E 11 δὲ om. Di ὀφθαλμοὺς ῥευματιζομένους E 12 ἐν (pr.) Orib.E, om. reliqui μολίθη E 13 post κολλῶδες add. A (ex Orph. ep. 139 adn.) quae Sar. e Sambuci cod. edidit (476). 14 num. cap. ψ𝒢ζ΄ Q: ωγ Di. ρμ E tit. περὶ μελιτίτου Di: περὶ τοῦ μεντίτου H, cap. om. A μεντίτης Q (corr. H2) ἐν τῷ γλυκύτατον ἀνιέναι τὸν χυλόν. ποιεῖ δὲ πρὸς ἃ καὶ ὁ γαλακτίτης.

134 λίθος μόροχθος, δν ἔνιοι γαλαξίαν ἢ λευκογραφίδα ἐκάλεσαν, ἐν Αἰγύπτῳ γεννᾶται, ᾧ καὶ οἱ ὀθονιοποιοὶ πρὸς λεύκανσιν τῶν ὀθονίων χρῶνται, μαλακῷ καὶ εὐανέτῳ ὄντι.

δοκεῖ δὲ παρεμπλάσσειν, ἁρμόζων ἐπὶ αἱμοπτυικῶν καὶ κοιλιακῶν καὶ κύστεως ἀλγημάτων σὺν ὕδατι πινόμενος, καὶ ῥοικαῖς ὁμοίως καὶ ἐν προσθέτῳ, εἴς τε τὰ μαλακὰ ὀφθαλμικὰ μείγνυται· πληροῖ γὰρ κοιλώματα καὶ ῥεύματα ἵστησι. σὺν δὲ κηρωτῇ ἀναλημφθεὶς τὰ τρυφερά τῶν ἑλκῶν ἀπουλοῖ.

135 λίθος ἀλαβαστρίτης ὁ καλούμενος ὄνυξ ἀναλημφθεὶς κεκαυμένος ῥητίνη ἢ πίσσῃ διαφορεῖ σκληρίας, στομάχου δὲ ἀλγήματα μετὰ κηρωτῆς παρηγορεῖ· στέλλει δὲ καὶ οὖλα.

136 λίθος ὁ καλούμενος θυίτης γεννᾶται μὲν ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ, ἔστι δὲ ὑπόχλωρος, ἰασπίζων, ἐν δὲ τῷ ἀνίεσθαι γαλακτώδης φαινόμενος, ἀναδάκνων σφοδρῶς.

δύναμιν δὲ ἔχει ἀποκαθαρτικὴν τῶν ταῖς κόραις ἐπιδκοτούντὸν.

3 SIM. Pl. XXVII 03. XXXVII 173. D. eup. II 30 (240) II 33 (294). 3 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — ὄντι); Gal. XII 198 (unde Aet. II 16 aliis additis. Paul. Aeg. VII 3 s. λίθος). 11 SIM. XXXVO 60. 158 (unde Isid. XVI 5, 7). 11 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — ρὖλα); Gal. XII 204. Paul. Aeg. VII 3 s. λίθος. 14 SIM. Pl. XXXVI 157. D. eup. I si (109). 14 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — σφοδρῶς); Gal. XII 198 (περὶ τοῦ Διοσκουρίδου θυίτου); Aet. II 18 (e Gal. aliis e Nechepso additis); Isid. XVI 4, 30 (e O.); Ps. Gal. simpl. s. v. lap. thyites. 1 γλυκύτερον Di ἀνεῖναι Orib. 2 γαλ. λτθeη E 3 num. cap. ψ𝒢ή΄ Q: ωδ Di: ρμα EE tit, περὶ τοῦ μορόχθον HA : περὶ λίθου μορόχθος Di λίθοε om. Orib.E κόροξοε Orib.EGal.. μόρρωθος QDi: μόροχθοε et μόροξοε in ind habet F: moroctos Dl: morochths Pl. γαλαξαν Orib.iD Pl. XXXVII 162: γλακτίαν 2 (corr. H) post λεκογραφίδα add. ἢ μόροχθον E 4 ὀθονιοπῶλαι Orib.: ὀθονοποιοὶ QDi 5 λεύκωσιν Orib.E (corr. E2)Di ἱματίων Di 6 παρεμπάσσειν E (corr. E2) 7 πρὸς κὑστεως Sar. κύστεων Di ἀλγημάτων E: ἀλγήματα reliqui 8 προσθέματι EDi, μαλακὰ] ἁπαλὰ E, in mg. A2 9 γὰρ] δὲ E 10 ἐπουλοῖ Q 11 num. cap. ψ𝒢θ΄ Q: ωε Di: ρμβ E tit. περὶ τοῦ (om. Di) ἀλαβαστρίτου HADi 13 οὔλα καὶ οὖρο E (καὶ οὖρα del. E2) 14 num. cap. ω΄ Q: ω𝔮 Di: ρμγ E tit περὶ (τοῦ add. H) θυίτου HDi θυίτης] ρὐεττῆνος (sic) Orib.: θυίτης in ras. c. 20 litt. E2 μὲν om. Orib. τῇ om. Orib. 15 διιέσθαι Orib.: διεῖσθαι E: ἀνιέμενος Gal. 17 τῶν ἐπισκοτούντων ταῖς κόραις E

137 ὁ δὲ Ἰουδαικὸς λίθος γεννᾶται μὲν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, τῷ σχήματι βαλανοειδής, λευκός, εὔρυθμος ἱκανῶς, ἔχων γραμμὰς παραλλήλους ὡς ἀπὸ τόρνου, ἀνιέμενος δέ ἐστιν ἄποιος ἐν τῇ γεύσει.

δύναται δὲ ἐρεβινθιαῖον μέγεθος διεθὲν ὡς κολλούριον ἐπ᾿ ἀκόνης σὺν ὕδατος θερμοῦ κυάθοις τρισὶ καὶ ποθὲν δυσουρίαις βοηθεῖν καὶ τοὺς ἐν κύστει λίθους θρύπτειν.

138 λίθος ἀμίαν τος γεννᾶται μὲν ἐν Κύπρῳ, στυπτηρίᾳ σχιστῇ ἐοικώς, δν ἐργαζόμενοι οἱ τῆδε ἄνθρωποι ὑφάσματα ποιοῦσιν ἐξ αὐτοῦ, ὄντος ἱμαντώδους, πρὸς θέαν. ἐμβληθεὶς δὲ εἰς πῦρ φλογοῦται μέν, λαμπρότερος δὲ ἐξέρχεται μὴ κατακαιόμενος.

139 λίθος σάπφειρος δοκεῖ ὠφελεῖν σκορπιοπλήκτους πινόμενος· πίνεται δὲ καὶ πρὸς τὰς ἐντὸς ἑλκώσεις, καὶ τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς ὑπεροχὸς καὶ σταφυλώματα καὶ φλυκταίνας στέλλει, καὶ τὰς ῥήξεις τῶν ὑμένων συνάγει.

1 SIM. Pl. XXXVII 184 (s. tecolithos coll. Aet. II 19); D. eup. II 111 (310). 1 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (ὁ δὲ — γεύσει); Gal. XII 199 (unde Aet. II 19 aliis e Nechepso additis), Paul. Aeg. VII 3 s. v. λίθος, Isid. XVI 4, 12. 8 SIM. Pl. XXXVI 139, cf. Plut. de def. orac. 43, Geop. XV 1, 33. 8 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — κατακαιόμενος); Isid. XVI 4, 19. 13 SIM. Th. lap. 23. 37; Pl. XXXVII 120 sq. Dam. lap. 14; D. eup. I 34 (109). 13 EXC. Gal. XII 207; Aet. II 38 (al. additis); Paul. Aeg. VII 3 s. v. λίθος. 1 num. cap. ωα΄ Q: ωζ Di: ρμδ E tit. περὶ (τοῦ add. HA) ἰουδαικοῦ λίθου (λ. om. HA) HADi λίθος om. Orib. ἰουδία F post Ἰουδαίᾳ c. 16 litt. del. E2 2 ἔχων καὶ DiE (καὶ del. E2) 3 ὡς ἀπὸ τόρνου γεγονυίας Gal., fort. recte 5 ἐρεβίνθου μέγεθος //(2 litt. del.) δῖεθὶς (ιεθι in ras.) E2 κολλύριον QDi 6 θερμοῦ om. Q. at cf. Gal. l. s. τρισὶν ποθεὶς E 8 num. cap. ωβ΄ Q: ωη Di: ρμε E tit. περὶ τοῦ ἀμιάντου HA: περὶ λίθου ἀμιάντου Di μὲν om. Orib. 9 ἐργαζόμεναι E οἱ τῇδε ἄνθρωποι] οἱ τῆδε Orib.: αἱ αἰθιοπίδες E, om. reliqui, cf. D. III 82, 1 (98, 3 W.) 10 πρὸς θέαν· ἐνβληθεὶς E: πρὸς θέαν· βληθέντα A : πρὸς θέαν· ἅ βληθέντα Di: προσεμβληθεὶς Orib.Q (πρὸς θέαν superscr, βληθέντα corr. H2) 11 δὲ (pr.)] τε Orib.: γὰρ E λαμπρότερα Di, corr. H2 ἐξέρχονται Di κατακαιόμενα Di, corr. H2 13 num. cap. ωγ΄ Q: ωθ Di: ρμ𝔮 E tit. περὶ (τοῦ add. HA) σαπφείρου HADi σάπφυρος Gal.: σάπφιρος E πινόμενος σκορπιοπλήκτους E σκορπμωπλήκτοις Di 14 post καὶ (alt.) add. πρὸς Q 15 τοῖς ὀφθαλμῖς EDi δὲ addidi e Di φλυκτίς· στέλλει E

140 λίθος Μεμφίτης εὑρίσκεται ἐν Αἰγύπτῳ κατὰ Μέμφιν, ἔχων ψήφων μέγεθος, λιπαρὸς καὶ ποικίλος. οὗτος ἱστορεῖται καταχρισθεὶς λεῖος ἐπὶ τῶν μελλόντων τέμνεσθαι καίεσθαι τόπων ἀκίνδυνον ἀναισθησίαν ἐπιφέρειν.

141 λίθος σεληνίτης, ὅν τινες ἀφροσέληνον ἐκάλεσαν διὰ τὸ εὑρίσκεσθαι αὐτὸν νυκτὸς ἐν τῇ τῆς σελήνης παραυξήσει, γεννᾶται ἐν Ἀραβίᾳ, λευκός, διαυγής, κοῦφος.

τοῦτον ἀποξύοντες διδόασι πόμα ἐπιλημπτικοῖς. καὶ ἀντὶ φυλακτηρίου δὲ περιάμματι αὐτῷ αἱ γυναῖκες χρῶνται. δοκεῖ δὲ καὶ δένδρεσι προστεθεὶς καρπογόνος εἶναι.

142 λίθος ἴασπις· ὁ μέν τίς ἐστι σμαραγδίζων, ὁ δὲ κρυσταλλοειδής, ἐοικώς φλέγματι, ὁ δὲ ἀερίζων, ὁ δὲ καπνίας ὡσπερεὶ κεκαπνισμένος, ὁ δέ τις ~~καὶ~~ διαφύσεις ἔχων διαλεύκους καὶ ἀποστιλβούσας, ἄστριος καλούμενος, ὁ δέ τις τερεβινθίζων λέγεται, καλλαίνῳ χρώματι προσεοικώς.

δοκοῦσι δὲ πάντες εἶναι φυλακτήρια περίαπτα καὶ ὠκυτόκια μηρῷ περιαπτόμενα.

1 SIM. Pl. XXXVI 56 (unde Isid. XVI 4, 14). 1 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — ἐπιφέρειν). 5 SIM. Pl. XXXVII 181 (unde Sol. 87, 21 p. 160, ex quo Isid. XVI 10, 7, cf. 4, 6; Aug. de civ. d. 21, 5); Damig. lap. 36 (191 A) — D. eup. I 18 (104). 5 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — κοῦφος); Gal. XII 208; Paul. Aeg. VII 3 s. λίθος. 11 SIM. Pl. XXXVII 115 sq.; Isid. XVI 7, 8: Damig. lap. 13 (173 A.); Orph. lith. 267 sq.; ep. 141 (A.); Nic. frg. 103; Th. lap. 27. D. eup. II 94 (298). 11 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — περιαπτόμενα). 1 num. cap. ωδ΄ Q: ωι Di: E tit. περὶ (τοῦ H) μεμφίτου HDi ἐν μέμφει Orib. (om. Αἰγ. κατὰ) 2 ψηφομεγέθης Orib.E (corr. E2) ψηφίδων HADi μεγέθη E2 λιπαρὸς ἢ ἀλίπαρος E 4 τόπων om. Q, at cf. Pl. huius usus conteri et iis quae urenda sint aut secanda ex aceto inlini 5 num. cap. ωε΄ Q: ωια Di: ρμη E tit. περὶ (τοῦ add. H) σεληνίτου HDi] ἀφροσέλινον Gal. 6 αὐτὸν om, Orib. post νυκτὸς add. μεστόν Di, superscr. H2 7 γεννᾶται δὲ Orib.EDi 8 ὑποξύσαντες Di 9 δὲ om. H 10 προσδεθεὶς Di 11 num. cap. ω𝔮΄ Q: ωιβ Di: ρμθ E tit. περὶ τοῦ ἰασπίτου H: περὶ τοῦ ἰάσπιδος Di εἰάσπις E: ἰάσπης F (in ind.) 12 κρυσταλλώδης QDi ἐαρίζων E: aerizusa Pl. 13 ὥσπερ τις Orib. καὶ delevi et post διαλεύκους transposui, καὶ ἀποστιλβούσας Di 14 ἀσύριος (in ras.) HDi, cf. Pl. XXXVII 132 15 ὁ δὲ καλλαίνω Orib. καλαίνῳ QDi: callaina Pl. l. s. 110 προσόμοιος Orib.EDi 16 δοκοῦσι] λέγονται Di 17 προσαπτόμενα Orib.E post περιαπτόμενα interpol. Di ex Aet. II 32 ωιγ· περὶ ἀετίτου λίθου· εἀτίτης λίθος ὁ ἐν τῷ κινεῖσθαι ἦχον ἀποτελῶν, ὡς ἑτέρου ἐγκύμων λίθου

143 λίθος ὀφίτης· ὁ μέν τίς ἐστι στιβαρός, μέλας, ὁ δὲ σποδοειδὴς τὴν χρόαν καὶ κατεστιγμένος, ὁ δέ τις γραμμὰς ἔχων λευκάς.

πάντες δὲ εὐχρηστοῦσι περιαπτόμενοι ἐπὶ ἐχεοδήκτων καὶ ἐπὶ κεφαλαλγούντων. ὁ δὲ τὰς γραμμὰς ἔχων ἰδίως ἱστορεῖται ληθάργῳ καὶ κεφαλαλγίαις βοηθεῖν.

144 λίθοι οἱ ἐν τοῖς σπόγγοις εὑρισκόμενοι σὺν οἴνῳ ποθέντες τοὺς ἐν κύστει λίθους θρύπτουσιν.

145 ἡ δὲ λιθοκόλλα, μεῖγμα οὖσα μαρμάρου ἢ λίθου Παρίου καὶ ταυροκόλλης, δύναται διὰ μηλωτίδος πεπυρωμένης τρίχας ἀνακολλᾶν τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς.

1 SIM. Pl. XXXVI 55 sq. (unde Isid. XVI 5,3); Orph. lith. 462 sq. (cum epit.); D. eup. II 132 (324). 1 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (λίθος — βοηθεῖν); Gal. XII 206 (Aet. II 29 Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 1 TEST. Orib. II 712: τὸν δὲ ὀφίτην λίθον ἀνὴρ άξιόπιστος ὄντως ἔφη τοὺς ἐχεοδήκτους ὠφελεῖν περιαπτόμενον. 7 SIM. Pl. XXXVI 143; D. eup. II 111 (309). 7 EXC. Orib. XIII s. v. (λίθοι — θρύπτουσιν); Gal. XII 205 (Aet. II 27. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). 7 TEST. Ruf. (591 R.): ἔφησε δ᾿ ὁ Ῥοῦφος καὶ ὁ Διοσκονρίδης, ὡς ὅτι ἐὰν πίῃ ὁ ἄρρωστος ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ σπόγγου ὁλκὴν μιᾶς δραχμῆς τετριμμένων μεθ᾿ ἑψήματος καὶ ὕδατος θερμοῦ θρύπτει τοὺς λίθους. 9 SIM. D. eup. I 53 (117). ὑπάρχων, κατόχιον ἐμβρύων ἐστίν, ὅταν ὀλισθηραὶ ὦσιν αἱ μῆτραι, περιαπτόμενος ἀριστερῷ βραχίονι· ἐν δὲ τῷ καιρῷ τῆς ἀποτέξεως ἄρας ἐκ τοῦ βραχίονος περίαπτε τῷ μηρῷ καὶ ἐκτὸς ὀδυνῶν τέξεται. ἔστι δὲ κλεπτέλεγχος, εἰ ἐπιθείη τις εἰς τὸν προσφερόμενον ἄρτον· ὁ γὰρ κλέψας οὐκ ἂν δυνηθείη καταπιεῖν τὰ μασηθέντα. φασὶ δὲ ὅτι καὶ συνεψόμενος ὁ ἀετίτης τοῖς ἐδέσμασι κλεπτέλεγχος γίνεται· οὐ γὰρ δυνήσεται ὁ κλέψας καταπιεῖν τὰ σὺν μὐτῷ ἑψόμενα. λειωθεὶς δὲ καὶ ἀναλαμβανόμενος κηρωτῇ σκευασθείσῃ διὰ κυπρίνου ἐλαίου ἢ γλευκίνου ἤ τινος ἑτέρου τῶι θερμαινόντων ὀνίνησι μεγάλως ἐπιληπτικούς. 1 num. cap. ωζ΄ Q: ωιδ Di: ρν E tit. περὶ (τοῦ add. H) ὀφίτου HDi στιβαρός Orib. E: βαρύς QDi: nigricans duri Pl. καὶ μέλαι Di 2 χρόαν ἔχων E: χρόαν· ὁ δὲ κατεστ. Orib. λευκὸς ἔχων γραμμάς Orib. 4 εὔχρηστοί εἰσιν OribE ἐχιοδήκτων QDi: ὀφιοδήκτων Spr. 5 ἐπὶ om. Orib.Di 6 λιθαργικοῖς καὶ κεφαλαλγικοῖς E 7 num. cap. ωη΄ Q: ωιε Di: ρνα E tit. περὶ τῶν ἐν τοῖς σπόγγοις λίθων HDi ad rem cf. Gal. XII 205 9 num. cap. ωθ΄ Q: ωι𝔮 Di: ρνβ E tit. περὶ λιθοκόλλης HDi post μαρμάρου add. ἢ μιγνυμένη μαρμάρω E 10 παρθίου F δύναται δὲ E 11 τὰς τρίχας E τὰς ἐν ὀφθαλμοῖς om. E: τὰς om. Q. superscr. H2

146 λίθος ὀστρακίτης ὅμοιός ἐστιν ὀστράκῳ, εὔσχιστος καὶ πλακώδης, ᾧ χρῶνται ἀντὶ κισήρεως πρὸς τριχῶν ἄρσιν αἱ γυναῖκες. ἴσχει δὲ καὶ καταμήνια πινόμενος σὺν οἴνῳ δραχμῆς μιᾶς πλῆθος, δυεῖν δὲ βάρος ἐὰν πίνῃ τις ἐπὶ ἡμέρας δ΄ μετὰ τὴν ἄφεδρον, ἀσυλλημψίαν ποιεῖ. σὺν μέλιτι δὲ ἐπιτιθέμενος μαστοὺς φλεγμαίνοντας παρηγορεῖ καὶ νομὰς ἵστησιν.

147 σμύρις λίθος ἐστίν, ᾗ τὰς ψήφους οἱ λιθογλύφοι σμήχουσι, χρησίμη εἰς σηπτὰς καὶ καυστικάς, καὶ πρὸς οὔλων πλαδώντων καὶ ὀδόντων σμῆξιν.

148 ἄμμος ἡ παρὰ τοῖς αἰγιαλοῖς πυρωθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐξικμάζει τὰ ὑδερώδη σώματα περιχωννύμενα δίχα κεφαλῆς· φώγνυται δὲ καὶ εἰς τὰς ξηρὰς πυρίας ἀντὶ κέγχρου ἢ ἁλῶν.

149 ἀκόνης Ναξίας τὸ ἀπότριμμα τοῦ πρὸς αὐτὴν ἀκονηθέντος σιδήρου ἐπιχρισθὲν ἀλωπεκίας τριχοῖ καὶ μαστοὺς παρθένων κωλύει αὔξεσθαι. ποθὲν δὲ μετ᾿ ὄξους σπλῆνα τήκει καὶ ἐπιλημπτικοὺς ὠφελεῖ.

1 SIM. Pl. XXXVI 139 funde Isid. XVI 4, 25); D. eup. II 82 (294) 95 (299). 1 ERC. Orib. XIII s. v. (λίθος — γυναῖκες); Gal. XII 206. 7 SIM. [sid XVI 4, 27. 7 EXC. Gal. XII 205 (Aet. II 27. Paul. Aeg. VII 3 s. v.). Ps. Gal. simpl. s. v. lapis smiris. 10 SIM. Pl. XXXVI 175; Herod. (Orib. II 403 ~ Aet. III 9). 10 ERC. Paul. Aeg. VII 3 s. v. ἄμμος, cf. Gal. XII 177. 13 SIM. D. eup. I 95 (140) 133 (161) II 61 (272) I 18 (103). 13 EXC. Gal. XII 206 (Aet. II 28. Paul. Aeg. VII 3 s. λίδος). 1 num. cap. ωι΄ O: ωιζ Dι: ρνγ E tit. περὶ τοῦ ὀστρακίτου H: περὶ ὀστρακίτου Di πλακώδης καὶ εὔσχιστος EDi: εὔσχιστος καὶ om. Orib. fort. delenda 2 κισσήρεως Or. QDi ἄρσεις E 3 καὶ om. E πινόμενος bis habet Di 6 φλεγμαίνοντας μαστοὺς Spr. 7 num. cap. ωια΄ Q: ωιη Di: ρνδ E tit. περὶ τοῦ συίριδος H: περὶ σμίριδος Di σμίρις (σμύρις in ind.) QEDi: σμυρίς Gal.: smyris Isid. λίθος ἐστὶν παρία E QDi: ὧ Orob.: δι᾿ ἧς E ψήφας Q, post λιθογλὑφοι colloc. Orib. λιθογλύφοι F : λιθογράφοι H: δακτυλογλύφοι Di, superscr. H2: δακτυλιογλύφοι Orib.E Gal. 8 χρησίμη ἐστὶν E καυστικὸς] ξηραντικάς coni, Sar. coll. Aet. l. s. fort. καυστικὰς δυνέμεις 9 πλάδον EDi 10 num. cap. ωιβ΄ Q: ωιθ Di: ρν𝔮 E (cap. mg. add.) tit. περὶ ἄμμου HDi παρὰ] πρὸς E: ἐν Paul. αἰγιαλοῖς τῆς θαλάττης Paul. 11 ὑδαρῆ Paul. περιχωννυμένη E 12 ἢ καὶ E 13 num. cap. ωιβ H: ωιγ F: ωκ Di: ρνε E tit περὶ 'κόνης HDi ἀκονισθέντος H 14 κγχρισθὶν Di 15 αὐξάνεσθαι Q σὺν ὄξει E σπλῆνας συναιρεῖ E 16 ἐπιλημφίας E

150 λίθος γεώδης στύφει, ξηραίνει, ἀποκαθαίρει τὰ ἐπισκοτοῦντα ταῖς κόραις τῶν ὀφθαλμῶν. καταχρισθεὶς δὲ μεθ᾿ ὕδατος μαστῶν καὶ ὄρχεων παύει φλεγμονάς.

151 γῆ δὲ πᾶσα ἡ πίπτουσα εἰς ἰατρικὴν χρῆσιν τὴν μὲν ἀνωτάτω δύναμιν ἔχει ψύχουσαν καὶ παρεμπλάσσουσαν, κατ᾿ εἶδος δὲ διαφέρει ἄλλης εἰς ἄλλα μετά τινος σκευασίας χρησιμευούσης.

152 τῆς μὲν οὖν Ἑρετριάδος γῆς ἡ μέν τίς ἐστι λευκὴ ἐπιτεταμένως ἡ δὲ σποδοειδής· ἀρίστη δὲ ὑπάρχει ἡ τῇ χρόᾳ σποδίζουσα καὶ μαλακὴ ἄγαν, πρός τε χαλκώματα ἑλκυσθεῖσα γραμμὴν ἰώδη ἀποφερομένη.

πλύνεται δὲ ὡς ψιμύθιον, ἢ οὕτως· λεάνας αὐτῆς ὅσον ἂν θέλῃς κατ᾿ ἰδίαν τε καὶ σὺν ὕδατι ἔασον καταστῆναι. εἶτα τὸ μὲν ὑγρὸν ἀπήθησον, τὴν δὲ γῆν ἐν ἡλίῳ ξηράνας πάλιν τρῖβε ἐπὶ ἡμέραν, ἐπιδοὺς ὕδωρ, ἐσπέρας δὲ ἐάσας ὑποστῆναι. περὶ τὸν ἄρθρον ἀπήθησον καὶ λεάνας ἐν ἡλίῳ ἀνάπλασσε τροχίσκους, εἰ δυνατὸν εἴη.

ἐὰν δὲ ὠπτημένης χρεία ὑπάρῃ, 2 λαβὼν ἐρεβινθιαῖα μεγέθη τῆς γῆς δὸς εἰς ἀγγεῖον κεραμεοῦν κατατετρημένον, πωμάσας τε τὸ στόμα ἐπιμελῶς ἔνθες εἰς διαπύρους 1 SIM. Pl. XXXVI 140. D. eup. I 141 (164). 1 EXC. Gal. XII 206. Paul Aeg. VII 3 s. λίθος. 4 SIM. Gal. XII 168 (unde Aet. II 1 sq. Paul Aeg. VII 3 s. v.). 4 EXC. Orib. XIII s. v. (γῆ — χρησιμευοὑσης). 8 SlM. Pl. XXXV 38. 192. 193. 8 EXC. Orib. XIII s. v. γῆ (τῆς μὲν — κολλητικήν); cf. Gal. XII 188 (unde Paul. Aeg VII 3 s. v.). 1 num. cap. ωιγ H: ωιδ F: ωκα Di. ρνζ E tit περὶ λίθου γεώδους HDi 2 ταῖς κόραις τῶν ὀφθαλμῶν E: τοῖς (τοὺς Q) ὀφθαλμοῖς QDi καταχρισθεῖσα Q 3 φλεγμονὰς παύει E 4 num. cap. ωιδ΄ Q: ωκβ Di: ρνη E tit. περὶ τῆς γῆς HDi δὲ om Orib.Di εἶς] κατὰ Orib. 5 καὶ om. Di 6 ἄλλη addidi ex Or. 8 num. cap. ωιε΄ Q: ωκχ Di: cap. cum intecedenti coni. E tit. περὶ ἐρετριάδος γῆς HDi τις om. Orib.EDi 9 ἀρίστη δ᾿ ἡ σποδεοιδὴς οὖσα Orib. 10 χαλκωμάτιον Orib.E 11 ἐπιφέρουσα Orib. 12 ἢ om. Orib.E οὕτω HDi ὅ θέλεις Orib. 13 καθ᾿ ἡμέραν coni, Marc. τε om. Orib. 14 ὑγρὸν] ἐλαφρὸν Orib.: ras. c. 13 litt. (ἐλαφρὸν ἢ ὑγρὸν?) inser. ὑγρὸν E2: ὑγρὸν ἐλαφρῶς Di ἀπώθησον Q (ω ex ρ corr. H2) 15 ἡμέραν Orib.E (ν in ras.) Di: ἡμέρας cett. 16 λέαινε ἐν ἡλίω ὡς τροχίσκους ἀνάπλασσε Orib.: λέανον ἐν ἡλίω καὶ τροχίσκους ἀνάπλασαι (ι in ras.) E: ξήρανον ἐν ἡλίῳ ὡς τροχίσκους ἀναπλάσας Di 17 ὡς δυνατόν Di, om. 0r. εἴη om. EDi δὲ καὶ Di ᾖ χρεία Orib. 18 ἐρεβκθυυ Orib. κεραμεοῦν ἄγγεῖον E 19 τε] δε Q ἄνθρακας καὶ ῥίπιζε συνεχῶς· ὅταν δὲ σποδῷ αἰθαλώδει μᾶλλον ἐμφερὴς γένηται τὴν χρόαν, ἀνελόμενος ἀπόθου.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικὴν καὶ ψυκτικήν, κούφως μαλακτικήν, κοιλωμάτων πληρωτικήν, ἐναίμων κολλητικήν.

153 τῆς δὲ Σαμίας γῆς τὴν ἄγαν λευκὴν προκριτέον καὶ ἐλαφρὰν καὶ ἐν τῷ θιγεῖν τῇ γλώσση κρατουμένην ἐχεκόλλως, ἔτι δὲ εὔχυτον καὶ μαλακὴν καὶ εὐθρυβῆ, οἵα ἐστίν, ἥν τινες κολλούριον καλοῦσιν. ἔστι δὲ αὐτῆς δύο εἴδη· τό τε προειρημένον καὶ ὁ καλούμενος ἀστήρ, πλακώδης ὢν καὶ πυκνὸς ὡς ἀκόνη.

2 δύναμιν δὲ ἔχει καὶ καῦσιν καὶ πλύσιν ἐμφερῆ Ἐρετριάδι. ἰστησι καὶ αἵματος ἀναγωγήν, καὶ ῥοικαῖς δίδοται γυναιξὶ σὺν βαλαυστίῳ, καὶ ὄρχεων καὶ μαστῶν φλεγμονὰς καταχριομένη σὺν ὕδατι καὶ ῥοδίνῳ στέλλει καὶ ἱδρῶτας, καὶ θηριοδήκτοις καὶ θανασίμοις ἀρήγει πινομένη σὺν οἴνῳ.

154 εὑρίσκεται δέ τις ἐν τῇ Σαμίᾳ γῇ λίθος, ᾧ οἱ χρυσοχόοι χρῶνται πρὸς τὸ λεαίνειν καὶ στιλβοῦν· διαφέρει δὲ ὁ λευκὸς καὶ στιβαρός.

δύναμιν δὲ ἔχει στυπτικήν, ψυκτικήν, ὠφελῶν στομαχικοὺς 5 SIM. Th. ap. 63, Pl. XXXV 191 unde Isid XVI 1, 7). 5 EXC. Orib. XIII s. v. γῆ (τῆς δὲ — ἱδρῶτας); cf. Gal. XII 178 (unde Aet. II 6. Paul. Aeg. VII 3 s. v. γῆ). 11 SIM. Pl. 1. s. D. eup. II 30 (240) 82 (293) I 141 (164) II 27 (237) 115 (316). 16 SIM. Pl. XXXVI 152 (e S. N.). 16 EXC. Orib. XIII s. v. λίθος (εὑρίσκεται — στιβαρός). 19 SIM. Pl. 1. s. D. eup. II 9 (230) II 93 (298). 1 ἡ σποδὸς αἰθαλωθῇ ἤτοι ἀερώδης μᾶλλον γένηται HDi (ἤτοι ἀερώδης superscr. H2) ἀερώδει Orib. 3 καὶ — μαλακτικήν om. Or. Di: καὶ φυκτικήν om. E 4 τε καὶ κοιλ. EDi: καὶ κοιλ. F 5 num. cap. ωι𝔮΄ Q: ωκδ Di: ρνθ E tit. περὶ σαμίας γῆς: HDi γῆς om. H 6 κἂν Orib. θίγειν libri γλώττῃ Orib.E ἐχέκολλον E 7 ἔτι τε Orib.Di εὔχυτον E: εὔχυλον Orib.DiQ: spargens se super carta Dl: ἔγχυλον Salm. Exerc. Pl. 257 8 κολλούριον E: κολούριον Orib.: κολλύριον reliqui ἐκάλεσαν καὶ καλοῦσιν Di δὲ Orib.: γὰρ reliqui 11 τῇ addidi ex Orib. 12 καὶ (pr.)] δὲ HEDi 14 post ῥοδίνῳ add. παύει vulgo, post ῥοδίνῳ dist. QOrib. 15 σὺν ὕδατι πινομένη HDi: omnibus venenis accepta cum vino occurrit Dl 16 num. cap. ωιζ΄ Q: ωκδ Di, om. E tit. περὶ (τοῦ add. H) λίθου τοῦ εὑρισκομένου ἐν τῇ σαμίᾳ HDi] 19 post στυπτικὴν del. καὶ E2 ψυκτικήν om. E, at cf. Dl virtus est illi frigida et stiptica ὠφελῶν E2 (ῶν in ras.) ἐν ποτῷ ἀμβλεῖς τε τοῖς αἰσθητηρίοις· ποιεῖ καὶ πρὸς τὰ ἐν ὀφθαλμοῖς ῥεύματα καὶ ἕλκη σὴν γάλακτι. δοκεῖ δὲ καὶ ὠκυτόκιος εἶναι καὶ φυλακτήριος τῶν συνειληφυιῶν περιαπτόμενος.

155 καὶ τῆς Χίας δὲ τὴν λευκὴν καὶ ὑπότεφρον παραλημπτέον καὶ τῇ Σαμίᾳ ἐμφερῆ. πλακώδης δέ ἐστι καὶ λεπτή, τοῖς τε σχήμασι τῆς ἀναπλάσεως διαφέρουσα.

δύναμιν δὲ τὴν αὐτὴν ἔχει τῇ Σαμίᾳ. τετανὸν δὲ καὶ στίλβον, ἔτι δὲ εὔχρουν τὸ πρόσωπον καὶ ὅλον τὸ σῶμα ἀποτελεῖ, σμήχει δὲ ἀντὶ νίτρου ἐν βαλανείῳ.

τὰ δὲ αὐτὰ καὶ ἡ Σελινουσία γῆ ποιεῖ, ἀρίστη δέ ἐστιν 2 ἡ ἄγαν λευκὴ καὶ στίλβουσα, εὐθρυβής τε καὶ ταχέως χυλουμένη, ἐπειδὰν ὑγρὸν λάβη.

156 τῆς δὲ Κιμωλίας ἡ μέν ἐστι λευκὴ ἡ δὲ ἐμπόρφυρος καὶ λιπαρίαν τινὰ ἔμφυτον κεκτημένη, πρός τε τὴν ἁρὴν κατάψυχρος, ἣν ἀρίστην ἡγητέον.

ἑκάτεραι δὲ διαφοροῦσιν ὄξει διειμέναι παρωτίδας καὶ τὰ ἄλλα φύματα, πρός τε τὰ πυρίκαυτα ποιοῦσιν ἐπιχριόμεναι παραχρῆμα, ὥστε ἀφλυκταίνωτα διατηρεῖν τὰ πεπονθότα μέρη.

καταστέλλουσι δὲ καὶ διδύμων σκληρίας καὶ φλεγμονὰς τὰς περὶ 2 ὅλον τὸ σῶμα, ἔτι δὲ ἐρυσιπέλασιν ἐνίστανται. καθόλου δὲ πολύχρηστοί εἰσιν αἱ γνήσιοι, ἐὰν μὴ νόθοι παραλαμβάνωνται.

4 SIM. Pl. XXXV 194 (e S. N.) — D. eup. I 110 (148) I 108 (148). 4 EXC. Orib. XIII s. v. γῆ (καὶ τῆς χίας — λάθῃ), cf. Gal. XII 181 s sq. (∼ Aet. II 7. Paul. Aeg. VII 3 s. v. γῆ). 13 SIM. Pl. XXXV 195 (unde Isid. XVI 1, 6); D. eup. I 149 (170) 178 (186) 141 (164) 168 (180). 13 EXC. Orib. XIII s v. γῆ (τῆς δὲ — ἡγητέον); Gal. XII 182, unde Aet. II 8. 1 ἀμβλεῖς: Q: ἀμβλεισ΄///// E2 (c. 5 litt. del.): ἀμβλυντικὴν Di: ἀμυντικὴν Sar. τε] δὲ E, om. Di καὶ om. Di 2 λευκώματα F: reuma oculis abstinet Dl 3 φυλακτήριον E 4 num. cap. ωιη΄ Q: ωκε Di: ρξ E tit. περὶ τῆς (om. Di) χίας γῆς HDi γῆς δὲ χίας τὴν λευκὴν E post λευκὴν add. γῆν Orib. 5 λεπτή Orib.E: λευκή QDi: latas venas teneras habens Dl τοῖς τε σχήμασι om. mg. add. Orib. (01) 6 τε] δὲ Orib.Di σχήμασιν E 7 ἔχει post δὲ colloc. HDi, post Σαμίᾳ Orib. λεῖον τε κσὶ τετανὸν καὶ E 8 δὲ (pr.)] τε Q τὸ ὅλον σῶμα Orib.E 10 nov. cap. (ωκ𝔮) περὶ σελινουσίας γῆς inc. Di τὸ αὐτὸ καὶ Orib.: τὰ αὐτὰ δὲ HDi ποιεῖ καὶ ἡ Di 11 στίλβουσα καὶ λευκὴ vulgo τε] δὲ Di ταχέως ἄγαν vulgo λυομένη Orib.: λυομένη καὶ χυλουμένη E 13 num. cap. ωιθ΄ Q: ωκζ Di: ρξα E tit. περὶ κιμωλίας γῆς Di κιμουλίας γῆς E ἐστιν Orib.E 14 καταψήχουσα/// E2 16 διαφέρουσιν FE (corr. E2) διημέναι E 17 πρὸς πυρίκαυτα τε ποιοῦσιν E 20 ἐνΐεται E καὶ καθόλου om. δὲ) E 21 νόθαι E

157 ἡ δὲ λεγομένη πνιγῖτις γῆ τῇ μὲν χρόᾳ ἔοικέ πως τῇ Ἐρετριάδι, ἔστι δὲ ἁδρόβωλος καὶ ψυκτικὴ πρὸς τὰς τῶν χειρῶν ἐπιβολάς, τῇ δὲ γλώσση μάλιστα κολλᾶται ὡς ἐκκρέμασθαι.

δύναμιν δὲ ἔχει τὴν αὐτὴν τῇ Κιμωλίᾳ, βραχὺ τῆς εὐτονίας ὑστεροῦσα. ταύτην ἀντὶ τῆς Ἐρετριάδος τινὲς πιπράσκουσιν.

158 ὄστρακα δὲ τὰ ἐξ ἰπνῶν τὰ λίαν κάτοπτα ἐσχαραωτικά, ὅθεν ἐπιχριόμενα σὺν ὄξει κνησμοὺς καὶ ἐξανθήματα ἰᾶται καὶ ποδαγρικοὺς ὠφελεῖ, ἀναλημφθέντα δὲ κηρωτῇ χοιράδας διαφορεῖ.

καὶ ἡ ἐκ τῶν καμίνων δὲ κάτοπτος γῆ πυρρὰ τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν τοῖς ὀστράκοις.

159 ἡ δὲ Μηλία τὴν μὲν χρόαν καὶ αὐτή ἐστιν ἐμφερὴς Ἐρετριάδι γῇ τῇ σποδοειδεῖ, ἔντραχυς δὲ καὶ παρατριβομένη τοῖς δακτύλοις ὡσεὶ ψιθυρισμόν τινα ἀποτελεῖ ὅμοιον ψωχομένῃ κισήρει· τῇ δὲ δυνάμει στυπτηριώδης ἐστίν, ἀνειμένως δὲ μᾶλλον, δ δὴ καὶ διὰ τῆς γεύσεως ἐμφαίνει· ἀναξηραίνει δὲ καὶ τὴν γλῶσσαν πραέως.

2 δύναται δὲ καθαρὸν καὶ εὔχρουν ἀποτελεῖν τὸ σῶμα, λεπτύνειν 1 SIM. Pl. XXXV 194. 1 EXC. Orib. XIII s. v. γῆ (ἡ δὲ — πιπράσκουσιν). 7 SIM. D. eup. I 106 (147) 235 (214) 154 (173). 13 SIM. Th. ap. 62 sq. Pl. XXXV 37. 13 EXC, Orib. XIII s. v. γῆ (ἡ δὲ — θίγῃ). 19 SIM. D. eup. I 101 (144) Pl. l. s. 1 num. cap. ωκ΄ Q: ωκη Di: ρξβ E tit. περὶ πνιγίτιδος γῆς Di ἐπνίτις Orib. μὲν om. HDi 2 τῇ om. E καὶ addidi ex E post ψυκτικὴ add. καὶ εὔθρυπτος Orib.: tacto frigido, digitis aerens Dl 3 δὲ] τε Di γλώττη Orib. καλλᾶσθαι Q ἐκκρεμᾶσθαι Orib.HDi 5 ἔχει post αὐτὴν coll. DiH, post κιμωλίᾳ Orib. 6 ταύτην ἔνιοι Orib. τῆς addidi τινὲς] ἔνιοι E 7 num. cap. ωκα΄ Q: ωκθ Di: ρξγ E tit. περὶ ὀστράκων Di ἴπνων QE2 (φούρνων superscr. H2) post τὰ (alt.) c. 3—4 litt. del. E2 9 δὲ] τε H 11 nov. cap. (ωλ) περὶ τῆς ἐκ τῶν καμίνων γῆς inc. Di γῆ κάτοπτος E post κάτοπτος 7—8 litt. del. E2 (om. πυρρά) post αὐτὴν 2 litt. del. E2 13 num. cap. ωκβ΄ Q: ωλα Di: ρξδ E tit. περὶ μηδίας γῆς Di μηλίας E: μηλία γῆ Orib. χροιὰν Orib.: τῆ μὲν χρόα E αὐτῆς F ἐμφερής ἐστιν Orib.E 14 ἐρετρίδι F γῇ om. Orib.Di τραχεῖα δὲ ἐστιν E 15 ὡσεὶ Orib.E: ὡς QDi ἀποτελεῖν H ψοχομένη E (ψηχομένη corr. E2) 17 δὲ μᾶλλον om. Οrib.E (δὲ add. E2) Di καὶ add. E2 18 καὶ om. Orib. γλῶτταν E πράως Orib. 19 λεπτύνειν τε Orib.: λεπτύνει τε Q: λεπτύνει δὲ E: λεπτύνει δὲ καὶ Di τε τάς τρίχας, καὶ ἀλφοὺς καὶ λέπρας σμήχειν. χρησίμη δὲ καὶ ζωγράφοις εἰς πλείονα παραμονὴν χρωμάτων, καὶ χλωραῖς δυνάμεσι συνεργεῖ.

καὶ ταύτης δὲ καὶ κοινῶς ἀπάσης γῆς τὴν ἄλιθον ἐκλεκτέον καὶ πρόσφατον, μαλακήν τε καὶ εὐθρυβῆ καὶ εὔλυτον, ὅταν ὑγροῦ θίγῃ.

160 τῆς δὲ ἀμπελίτιδος γῆς, ἥν τινες φαρμακῖτιν καλοῦσι, γεννωμένης δὲ ἐν Σελευκείᾳ τῇ κατὰ Συρίαν, τὴν μέλαιναν προκριτέον καὶ πευκίνοις ἄνθραξι μακροῖς ἐμφερῆ, ὑποσχιδακώδη τε καὶ στίλβουσαν ποσῶς, ἔτι δὲ οὐ βραδέως τηκομένην, ὅταν λεανθείσῃ ἐπιχυθῇ ποσὸν ἔλαιον. τὴν δὲ λεπτὴν καὶ τεφρώδη καὶ ἄτηκτον φαύλην ἡγητέον.

δύναμιν δὲ ἔχει διαλυτικὴν καὶ ψυκτικήν· παραλαμβάνεται 2 δὲ καὶ πρὸς καλλιβλέφαρα καὶ βαφὰς τριχῶν καὶ τὰς τῶν ἀμπέλων χρίσεις πρὸς τὴν τῆς ἐκβλαστήσεως ὥραν, κτείνουσα τοὺς ἐπιγινομένους σκώληκας.

161 ἀσβόλη, ἧ οἱ ζωγράφοι χρῶνται, λαμβάνεται μὲν ἐκ τῶν ὑελουργείων· διαφέρει γὰρ αὕτη.

δύναμιν δὲ ἔχει σηπτικήν στυπτικήν. ἀπουλοῖ δὲ καὶ κατακαύματα σὺν ῥοδίνη κηρωτῇ.

7 SIM. Pl. XXXV 194, cf Th. ap. 49. 7 EXC. Orib. XIII s. v. γῆ (τῆς δὲ — σκώληκας); cf. Synops. II 56 (V 79 D.) Gal. XII 187 (~ Aet. II 9). 17 SIM. Pl. XXXV 41. 17 EXC. Orib. XIII s. v. (ἀσβόλη — αὕτη); Paul. Aeg. VII 3 s. v. 1 σμήχει QEDi χρησμεύει Spr. 2 εἰς] πρὸς Di 4 καὶ (alt.) om. Di πάσσς E ἐκλέγου Orib. 5 μαλακήν τε καὶ πρόσφατον, εὐθρυβῆ τε καὶ εὔλυτον Orib. εὔχυτον E 6 τύχῃ Orib. 7 num. cap. ωκγ΄ Q: ωλβ Di: ρξε E tit. περὶ ἀμπελίτιδος γῆς Di γῆς δὲ ἀμπελίτιδος ἣν H φαρμακίτιδα E 8 δὲ om. Orib.HDi σελευκίᾳ QE 9 post προκριτέον 2 litt. E2 καὶ om. Orib. μακροῖς] μικροῖς F ἐμφερής ἐστιν Di: ἐμφερής (superscr. ἐστιν) corr. H2 ὑποσχιδακώδης τε καὶ στίλβουσα Di 10 ἴσως libri, correxi οὐδὲ HDi τηκομένη QE (ν add. E2) Di 11 λεανθεῖσα DiH: λεανθείσης E: δὲ ἀνθείσει (η superscr.) Orib. (in mg. corr. LQ) ποσῶς HDi ἐλάαν (ου superscr.) Orib. λεπτὴν Orib.: λευκὴν reliqui 13 διαλυτικὴν Orib. E: usus ad molliendum discutiendumque Pl 14 πρὸς τὰς E 15 χρήσεις Q κτείνουσαν H τοὺς ἐν αὐτῆ (in ras.) σκώληκας E 17 num. cap. ωκδ΄ Q: ωλγ Di: ρξ𝔮 E tit περὶ ἀσβόλης Di 18 ὑελουργῶν HDi: ὑελουρ΄ F: ὑαλουργῶν Orib.: ὑαλουργιῶν E Paul. Aeg., corr. Sar. αὐτῆ E 19 ἔχει καυστικήν, σηπτικήν, δριμεῖαν, θερμαντικήν E ἐπουλοῖ Q 20 κατακαύματα EDI Paul. Aeg.: κατάγματα QDi post κηρωτῇ add. ἀναλημφθῆσα καὶ μιγνυμένη E

162 μέλαν, ᾧ γράφομεν, σκευάζεται ἐκ λιγνύος συναγομένης ἐκ δᾳδίων· μείγνυνται δὲ πρὸς οὐγγίαν α΄ τοῦ κόμμεως οὐγγίαι γ΄ λιγνύος. σκευάζεται δὲ καὶ ἀπὸ τῆς ῥητίνης λιγνύος καὶ ἐκ τῆς προειρημένης ζωγραφικῆς ἀσβόλης· δεῖ δὲ τῆς μὲν ἀσβόλης μνᾶν μίαν λαμβάνειν, κόμμεως δὲ λίτραν μίαν ἡμίσειαν, ταυροκόλλης οὐγγίαν μίαν ἡμίσειαν, χαλκάνθου οὐγγίαν μίαν ἡμίσειαν.

2 ἁρμόζει δὲ εἴς τε σηπτάς καὶ πυρίκαυτα καταχριόμενον μεθ᾿ ὕδατος παχὺ καὶ ἐώμενον ἄχρις ἀπουλώσεως· καταπίπτει γάρ αὐτόματον ὑγιασθέντων τῶν ἑλκῶν.

καὶ δὴ σχεδὸν ἐφ᾿ ὅσον ἱκανὸν ἐδόξαμεν, φίλτατε Ἄρειε, ἅμα καὶ μήκους τῆς συντάξεως καὶ πλήθους ὕλης τε καὶ βοηθημάτων ταμιεύσασθαι, ἅλις ἔχει.

1 SIM. Pl. XXXV 41 sq. 1 EXC. Orib. XIII s. v. μέλαν — ἡμίσειαν), cf. Gal. XII 226 (unde Aet. II 63). 8 SIM. D. eup. I 178 (186). 1 num. cap ωκε΄ Q: ωλδ Di: ρξζ E μέλαν γραφικὸν ἐν ὧ γρ. E κυνάγέται HDi: σκευάζεται δὲ E 2 δάδων Orib. μίγνυται Orib.Di οὐγγίαν ᾱ] Γο E: τὴν λίτραν Orib.Di: (in libra una Dl κόμεως Orib.E: κόνεος F: κόμμεως H 3 To γ Orib.E: comp. scr. H δὲ om. F τῆς om. Orib.EDi post λιγνύος add. σκευάζεται E 4 ἐκ] ἀπὸ Orib. ἐκ τῆς προειρημ. om. Di μὲν om. Orib. 5 λαβεῖν μνᾶν Orib. μίαν om. Orib.E λίτραν ᾶ καὶ ἥμισυ E: λίτραν αϚ· Orib ἥμισυ HDi 6 Γο ᾱϚ E: Γο ᾱ ὀβολοὺς ιβ Orib.: οὐγγίας αϚ΄΄ HDi χαλκάνθου α. καὶ τριώβολον Orib.: calcanto ζ. I. et murre ζ. ΙΙΙ. et uno triobulo (═ χαλκάνθου α καὶ σκύρνης γ καὶ τριώβολον ) Dl: post χαλκάνθου ras. ampl. inser. Γο ᾱϚ E2 8 σηπτ(α in ras. E2) E post σηπτὰς add. μιγνύμενον E πρὸς πυρ. E 9 ἄχρι EDi ἐπουλώσεως QDi ἀποπίπτει EDi 11 δὴ om. E ὦ φίλτατε EDi 12 εἶναι ἅμα E: ἅμα εἶναι Di μήκους] μακρᾶς ὕλης Q τῆς om. Q ὑλῶν E 13 subscr. πεδακίου διοσκουρίδου ἀναζαρβέως περὶ ὕλης ἰατρικῆς λόγος πέμπτος: — εὐτυχῶς χρῶ: — α΄΄ β΄΄ γ΄΄ δ΄΄ ε΄΄ F: διοσκουρίδου ἀναζαρβέως περὶ ὕλης βιβλίον 7 E