Christus patiens [Dub.] (fort. auctore Constantino Manasse) Gregory of Nazianzus Johann Georg Brambs University of Leipzig European Social Fund Saxony Gregory Crane Monica Berti Gregory R. Crane Editor-in-Chief, Perseus Digital Library Digital Divide Data Corrected and encoded the text Matt Munson Project Manager (University of Leipzig) Annette Geßner Project Assistant (University of Leipzig) Thibault Clérice Lead Developer (University of Leipzig) Bruce Robertson Technical Advisor Greta Franzini Project Manager (University of Leipzig), 2013-2014 Frederik Baumgardt Technical Manager (University of Leipzig), 2013-2015 Simona Stoyanova Project Manager (University of Leipzig), 2015 Project Assistant (University of Leipzig), 2013-2014 University of Leipzig tlg2022.tlg003.1st1K-grc1.xml Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License 2014 University of Leipzig Germany urn:cts:greekLit:tlg2022.tlg003.1st1K-grc1 Christus Patiens Johann Georg Brambs Gregorius Nazianzenus Teubner Leipzig 1885 Internet Archive

Text encoded in accordance with the latest EpiDoc standards (January 2014)

 Greek Latin Adjusted refsDecl to use lines, divided prologue from text, added ref, added speaker tags where missing, corrected some OCR. Removed Dram Pers line numbering, placed summary in header, shortened section names.
Στίχοι Γρηγορίου τοῦ θεολόγου εἰς τὸ σωτήριον πάθος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς τὸν μαθητὴν Ἰούδαν, πῶς φιλήματι δολίῳ παρέδωκε τὸν κύριον. Ἐπείδ’ ἀκούσας εὐσεβῶς ποιημάτων ποιητικῶς νῦν εὐσεβῆ κλύειν θέλεις, πρόφρων ἄκουε· νῦν τε κατ’ Εὐριπίδην

Titulum edo ex Μ, ubi rubris literis scriptus est. — Post Στίχοι eadem manus atramento superscripsit τοῦ αὐτοῦ. — δολίω codex. Sic per totum Μ ι nusquam subscriptum est. — In C a manu secunda: Γρηγορίου τοῦ θεολόγου τραγῳδία εἰς τὸ σωτήριον πάθος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ε priore eius titulo eraso Duebnerus eruit: Στι . . . εἰς τὸν μιαρὸν ἰούδαν π. φιλήματι δολίῳ παρ.δ.τεπον (?) κύριον. — Α Β Matritensis Schwarzianus sic: Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν (ἡμῶν om. Schwarz.) Γρηγορίου τοῦ θεολόγου ὑπόθεσις δραματικὴ κατ’ Εὐριπίδην περιέχουσα τὴν δι’ ἡμᾶς γενομένην σάρκωσιν (pro σάρκωσιν Matr. ἄρρητον γέννησιν) τοῦ σωτῆρος ἡμῶν (om. Schwarz.) Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ ἐν αὐτῷ κοσμοσωτήριον (Matr. αὐτῇ κοινοσωτ.) πάθος. — Ita etiam cod. Paris. 994. De hoc et de V vide pag. 5 — 6. D sic: Τὸ κοσμοσωτηρίου πάθος τοῦ ἐναγίοις πατρός ἡμῶν Γρηγορίου Ἀρχιἐπισκόπου Κῶνσταντινουπόλεως τοῦ Θεολόγου ὑπόθεσις δράματη (cum μ super μ) κατ’ Εὐριπίδην. — Bladus: Τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνοῦ τοῦ θεολόγου τραγῳδία Χριστὸς πάσχων.

Prologus et tragoediae versus 1 — 108 desunt in CM. 1 Ἐπείδ’ ΑΒ, cf. ν. 1206, ἐπεὶ δ’ V et Matrit. et b, ἐπειδ’ sine acc. D. 3 ἄκοῦ D, sed rubicator ε superscripsit. τε om. V. κατ’ εὐριπίδη D.

 τὸ κοσμοσωτήριον ἐξερῶ πάθος, ὅθεν μαθήσῃ πλεῖστα μυστικῶν λόγων, ὡς ἐκ στόματος μητροπαρθένου κόρης μύστου πεφιλμένου τε τῷ Διδασκάλῳ. Πρώτην γὰρ αὐτὴν νῦν παραστήσει λόγος μητροπρεπῶς θρηνοῦσαν ἐν καιρῷ πάθους πότμου τε τὴν πρόφασιν ἀρχῆς ἀπ’ ἄκρης στένουσαν, ὡς φανεῖσαν ὄντως αἰτίαν τοῦ μητέρ’ αὐτὴν τοῦ Λόγου χρηματίσαι καὶ νῦν ἰδεῖν πάσχοντα τοῦτον ἀδίκως· εἰ μὴ γὰρ ἐσφάλημεν ἀπροσεξίᾳ, οὐκ ἂν κατεκρίθημεν ἀρχῆθεν μόρον· κἂν μὴ διεφθάρημεν ἑρπετοῦ δόλῳ, μηδ’ ἡ φθορά τ’ εἰσῆλθε θηρὸς ἀπάτῃ, καὶ πότμον ὑπέστημεν ἐνδίκῳ κρίσει, ὡς μὴ τὸ κακὸν ἀδιάφθορον μένῃ, οὐκ ἦν βροτωθῆναί τε καὶ τλῆσαι μόρον τὸν ζωοποιὸν Δεσπότην, Θεὸν Λόγον, ἀφθαρτίσοντα τὸ φθαρὲν φιλαγάθως καὶ ζωοποιήσοντα τὸ βροτῶν γένος· 4, 13 Act. Pilati Β 10, 4. 10 Cassandrae 2. 15 Rom. 5, 16. 17 Genes. 3, 13, Sapient. Salom. 2, 24. 21 Ioann. 1, 1. 21, 23 Ι Corinth. 15, 22. 22 Sap. 83,1. 2, 2,23. μαθήσει V, μαθήσῃ D. In VD iota nusquam fere subscriptum est. 7 πεφυλμένου D. τὲ V. 9 καὶ ῥῶ D. 10 πότμον D. τὲ V. Sic in VD persaepe falsi accentus et spiritus occurrunt, quos non iam notabo, nisi quid momentihabent. 10 στίνουσαν D. 13 πάσχοντος τούτων D. 15 μῶρον D. 17 ἀπάτει D. 19 κακῶν D. 20 βροωθύνε τε D. τλῆσαι VA et m. sec. Β, τλῆσε D, τλῆναι Β. 21 λόγων D. 22 ἀφθαρτίσοτα D, ἀφθαρτίσαντα Α. φιλανθρώπως Α et marg. Β. 23 ζωοποιήσαντα AD. ἅπαν VBD b, πάντες Paulus, γένος Α et γρ. Β. μένοντος αὐτοῦ δ’ ἀκενώτου τοῦ Λόγου ἥδ’ οὐκ ἂν ἐκπέφηνε μήτηρ Δεσπότου καὶ τόνδε νῦν ὁρῶσα πάσχοντ’ ἀδίκως θρηνοῦσ’ ἀνηλάλαζε τετρυχωμένη. Πρόσωπα γοῦν δράματός εἰσί μοι τάδε· μήτηρ πάναγνος, παρθένος μύστης, κόραι αἱ συμπαροῦσαι μητρὶ τῇ τοῦ Δεσπότου.

(Τὰ τοῦ δράματος πρόσωπα· Θεοτόκος χορὸς παρθένων ὁ ἄγγελος ἡμιχόριον ἕτερον ᾐμιχόριον ὁ Χριστός ὁ θεόλογός ὁ Ἰωσήφ ὁ Νικόδημος ἡ Μαγδαληνή [ὁ νεανίσκος] ἡ κουστωδία 26 Act, Pilati Β 10, 4. 24 ἀκεν. corr. ex αμεν. V. 25 ἡ δ᾿ VD. μήτερ D. 27 θρηνούσαν ἐλάλαζε τετρεχωμένη D. 28 δάτε D. 30 τοῦ om. Matrit. et Bladus. Personarum elenchum edo ex V. Νοη est poëtae ipsius. Deest in ceteris, etiam in Matrit. et apud Bladum. Codex δράματις et μαγδαλινή et προλογίζι. Non unus nuntius, sed plures loquuntur, ὁ νεανίσος addidi ex v. 2128. Elenchi loco B: ὐπόθεσις τοῦ δράματος. Προλογίξει ὑπεράγιος μήτηρ τοῦ ἀληθινοῦ ἡμῶν φῶτος τοῦ κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.—D rubro: ἀρχὴ τοῦδου δράματος. Προ- συναγωγὴ ἀρχιερέων καὶ ὁ Πιλᾶτος. Προλογίζει ἡ μητροπάρθενος.)

ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Εἴθ᾿ ὤφελ’ ἐν λειμῶνι μηδ’ ἕρπειν ὄφις, μηδ’ ἐν νάπαισι τοῦδ’ ὑφεδρεύειν δράκων ἀγκυλομήτης· οὐ γὰρ ἂν πλευρᾶς φῦμα, μήτηρ γένους δύστηνος ἠπατημένη, τόλμημα τολμᾶν παντάτολμον ἀνέτλη, ἔρνους ἔρωτι θυμὸν ἐκπεπληγμένη, θεώσεως πεισθεῖσα τυχεῖν αὐτόθεν, οὐδ’ ἂν φαγεῖν πείσασα καρποῦ τὸν πόσιν τοῦ μηδὲ συμφέροντος αὐτίκα σφίσι λειμῶνος ἐξῴκιστο τοῦ πανολβίου, λύμην κατακριθεῖσα καὶ λυγρὸν μόρον, μήτηρ τέκνων τ’ ἤκουσεν ἐκ δυσκοιτίας μογοστοκοῦσ’ ὠδῖσί τ’ ἐμπαρειμένη 1 Med. 1. 2 Med. 3. 3 Med. 6, Genes. 2, 22. 4 Med. 20, Genes. 3, 13. 20. 5 Hecub. 1101. 6 Med. 8 7 Genes. 3, 5. 8 Med. 9, Gen. 3, 6. 10 Genes. 3, 23 sq. 11 Rom. 5, 16. 12 Genes. 3, 23 sq. λογίζει θεοτόκος.—Matritensis : Ἀρχὴ τοῦ δράματος, προλογίζει δὲ ἡ πάναγνος θεοτόκος Μαρία. — Ante ν. 1 in v πεῖ δ’ ἀκοῦ. 1 θεοτ. om. V. αἴθ᾿ ὤφελεν λειμώνη et ὄφι D. 2 μὴ δὲν D. νάπασι V. 3 ὀ αγκ. D. φῦμα D et m. sec. Β, φῦμα VAB. 5. τόλμαν τε τολμᾶν D, τόλμαν etiam Eur. παντότολμον Vb, παντέτ. D. ἄν ἔτλη Ad. 6 δέρους D cum ν infra versum. Idem μῶν cum θυ infra versum. 7 θεώσεω D. αὐτόθι Α. 10 habet V a man. rec. 11 καταφυγοῦσα D. 12 δυστοίας D, et κοί rubro superscr. 13 ὠδῖσι DV, hic cum δῖσι in marg. man. rec. τε παρημένη D. ἱδρῶτ’ ἂν ᾤκει τήνδε γῆν ὀλεθρίαν σὺν ἀνδρὶ καὶ τέκνοισιν ἀρᾶς ὑστάτης, ἅπερ τεκεῖν ὥριστο λύπαις καὶ στόνοις, διαδοχάς τε παραπέμπειν τῷ βίῳ διαλλαγάς τ’ ἐντεῦθεν εὑρεῖν ἐξόχους, οὐδ’ ἂν γένος τ’ ὄλωλεν ἀνθρώπων ἅπαν, καὶ τὸν Δυνατὸν ἀλθανεῖν ἔπεισέ πως ἀγαθότητι δαπέδῳ κατιέναι καινῶς βροτωθῆναί τε καὶ τλῆσαι πάθος, οὐδ’ ἂν ἐγὼ πέφυκα μήτηρ παρθένος καὶ νῦν ἔκλυον Υἱὸν ἕλκεσθαι κρίσει, οὐράνιον, γήϊνον, ἀκραιφνῆ γοναῖς, ἰδεῖν τ’ ἔφριττον τόνδε καθυβρισμένον, ἄτερ δαλῶν φέρουσα, φεῦ, δεινὴν φλόγα, ἣ σφόδρα μαιμάσσει με καὶ δονεῖ κέαρ καὶ καρδίαν δίεισιν ὡς ῥόπτρον μέγα, ὡς νητρεκῶς ἤυσε Συμεὼν γέρων, τηλεσκόποις ὄμμασι πάντως προβλέπων. 14 Gen. 3, 19. 14 sq. Med. 10 sq. 16 Gen. 3, 16. 17 Prometh. 1027. 19 Rom. 5, 12. 25 Cassandr. 151. 29 sq. Act. Pilati I Β 11, 5, Luc. 2, 34 sq. 14 ἱδρῶ τ᾿ D, ἱδρῶ τ’ d, ἐν ἱδρῶτι Septuag. 15 τέκνοισ V, τέκνυσιν D. 16 ἄτερ Β. τέκνυν D, rubro corr. τεκεῖν, deinde όσιστὸν ἐκ λύπαις καὶ στόνις. 17 καὶ διαδυχᾶς τε παραπέμπη D. σῷ Β int. vers., σὼ V. 18 διαλαγὰς τεύθεν D cum ἐν int. vers., ἐξώχους. 19 τ’ om. VBD. ὄλολεν ἄνθρωπον D. 20 ἂν θανεῖν corrector rec. Β. ἐπισέ D. Ut in his versibus, per totum D nimiae mendae occurrunt, inprimis ex ithacismo orientes, quare operae pretium non esse videtur omnes conferre. Dehinc eae tantum proferentur, quibus vim aliquam tribuo. 22 τλῆσαι Α et ant. man. inter vers. Β, τλῆναι VBD. πάθος V. 26 τοῦτον Α. 27 φλόγαν V. 28 μαιμάσει V D, μαιμάνει Α. στροβεῖ VBD b, δονεῖ Α et ant. man. int. versus Β et d. 29 ῥόπτον V, sed man. rec. in mg. ῥόπτρον. 31 τηλεσκότοις Α. Ἠ που μεγέστη γίνεται σωτηρία, ὅταν γυνὴ πρὸς ἄνδρα μὴ διχοστατῇ, τὰ πάντα συμφέρουσα τῷδ’, ὥσπερ θέμις, μηδὲ πρὸς ἄλλου πάρφασίν τινα κλύῃ, ἀλλ’ ἐστι συμφρονοῦσα γνησίῳ πόσει. Νῦν δ’ ἐχθρὰ πάντα, καὶ νοσεῖ τὰ καίρια, αὐτῆς προδούσης ἄνδρα καὶ κράτους κλέος. Φιλεῖ γὰρ ὕβρις ἡ πάλαι τίκτειν νέαν· ἐκ δακρύων δάκρυα καταλείβεται, ὧν οὔτε μέτρον οὔτ’ ἀριθμός ἐστί τις· κακῷ κακὸν γὰρ εἰς ἅμιλλαν ἔρχεται. Ὅθεν πότνια φύσις ἠτιμωμένη στένει κλάουσα συμφορὰς πεφυρμένας διαδοχάς τε τῶν ἀφερτάτων πόνων, τὸν πάντα συντήκουσα δακρύοις χρόνον, ἐπεὶ πρὸς ἐχθροῖς ᾔσθετ’ ἠδικημένη καὶ μητρὸς αὐτῆς πρωτοπήμονος βλάβῃ πατρός θ’ ὑποκλίναντος οὖας μητέρι, ὧν πάντες ἐσμὲν οἱ κατὰ χθόν’ ἔκγονοι. βοᾷ μὲν ὅρκους, ἀνακαλεῖ δεξιὰς, 32sq. Med. 14 sq. 34 Med. 13. 37 sq. Med. 16 sq. 39 Agam. 764 sq. 40 Troad. 607. 41 sq. Troad. 622 sq. 43 Med. 20. 45 Prometh. 1027. 46 sq. Med. 25 sq. 49 sq. Genes. 3, 20. 50 Hipp. 452. 51 sq. Med. 21 sq. 32 ἡ Α. 35 πρόφασιν σίγα κλύῃ Α. 36 σωφρονοῦσα Α, συμφωνοῦσα D, συμφέρουσα marg. V. 38 om. D. 39 εἰς πάλαι Β. 42 γὰρ om. V. ἅμμλαν V, ἅμιλαν D. 44 κλαίουσα Α, κλέουσα D. 47 ἐχθροῖς VB b, ἐχθρεῖς D, ἐχθροῦ Α, ἐχθροῦ τ’ d, ἀνδρὸς Eur. 48 πρωτοπήματος V, πρωτοπήμνεις D. πλάνῃ VB, πλάνης D, βλάβῃ Α et Β ant. man. int. vers. 49 habet Β in marg. οὖας omnes, quod fort. tenendum ut prima declinatione flexum. Cf. κάρα ρ. 21. οὖας d. μητέρι V, μητέρη D, μητέρι d et (?) ceteri. 50 οἱ καταχθόνειοι γῆς Α. 51 δεξιὰς omnes et Eur. plurimi, δεξιᾶς d. πίστιν μεγίστην, καὶ Θεὸν μαρτύρεται· ἔγνω γὰρ ἡ τάλαινα συμφορῶν ὕπο, οἱον πατρῴαν μὴ λιπεῖν ἐσθλὸν χθόνα· στυγεῖ δὲ κόσμον οὐδ’ ὁρῶσ’ εὐφραίνεται. Εἰς τοῦτο γὰρ νῦν ἐκβέβηκ’ ἀλγηδόνος, ὥσθ’ ἵμερός μ’ ὑπῆλθε γῇ τε καὶ πόλῳ λέξαι μολοῦσαν δεῦρο φύσεως βλάβας. Οὔπω γὰρ ἡ τάλαινα παύεται γόων, τίκτουσα μὴ τίκτουσα, φεύγουσ’ αὖ τόκους. Δύστην’· ἐμαυτὴν γὰρ λέγω, λέγουσα σὲ, τίκτουσαν οὐ τίκτουσαν, ὡς ὑπὲρ λόγον. τόκον γὰρ ἔγνων ἄτοκον, τί γὰρ φράσω; πόνους φυγοῦσα καὶ φθορὰν νῦν καὶ πάλαι. Οὐκ οἶδα τέρψιν οὐδ’ ἐπίψογον φάτιν τινὸς πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς· οὐ γὰρ κορείης ἅμμα διέφθειρέ τις. Καὶ παῖδα πῶς ἔτικτον; ὦ θάμβος μέγα· ὑβρισμένον δὲ τανῦν πῶς οἴσω βλέπειν; πόνους φυγοῦσα πῶς ὀδυνῶμαι κέαρ; Ἀνηλάλαξα πῶς πάλαι χαρᾶς ὕπο, ὅτ’ ἦλθεν εὐάγγελος ἀγγέλων τόκον, 53—55 Med. 34—36. 56—59 Med. 56—59. 61 Hec. 719. 65 sq. Agam. 611 sq. 71—73 Agam. 587—89. 72 Luc. 1, 30 54 ἐσθλὸν om. D. 55 κόσμος Β, κόσμο D. 58 μολοῦσαν VA et Eur. unus, ceteri Eur. libri μολούσῃ, μολοῦσα B, μολοῦσα D. 60 φεύγουσαν τ. D. 61 δύστην’ VBD et Eur., δύστηνον Α. 62 οὐ VAD et inter versus Β, ὡς τίκτ. Β. 64 πάλαι Β inter versus et Α, πάθη cet. et b. 66 βαφάς Α et inter versus Β et Aesch., βαφὰς V, βάρος Β D. 67 ἅμμα D, ἅμα Α Β, αἷμα V, 69 τὰ νῦν D. ὅσω Α. 72 ἀγγέλων libri, ἀγγέλλων d. Illam formam, cum qua ἀποκτενεῖ in ν. 1515 et κερδάνοιμι Theod. Prodr. Rhod. et Dos. 3, 178 φράζων ἄλυξιν δυσμενῶν βροτῶν γένει καὶ γηθόσυνον χάρμα μοι φέρων μέγα; λόγοις δὲ τοῦδ’ εὔπλαγκτος οὐκ ἐφαινόμην πεισθεῖσα τῷ φέροντι θέσκελον φάτιν οὐχὶ σφάγιον μηνύουσαν μ’ ἐκτεκεῖν, ἀλλ’ ὡς ἄνακτα γῆς τε καὶ παντὸς πόλου. Ὅμως δ’ ἔθυον καὶ γυναικείῳ νόμῳ ψυχῆς ἔπεμπον ἀλαλαγμὸν ἐκ μέσης, λάσκουσ’, ἀνευφημοῦσα τὴν ἀγγελίαν, θυηφάγον φέρουσά τ’ εὐώδη φλόγα, οἵαν θύειν φράζουσιν οἱ θεοπρόποι, ζῆλον ζάπυρον, πνεῦμα συντετριμμένον, ἔρωτά τ’ ἀκάθεκτον, ἔνθερμον λίαν, ἃ θυσίαν οἴδαμεν εὐφημουμένην. Καὶ πῶς στροβεῖ μου σπλάγχνα νῦν δριμὺ βέλος; κἀγὼ μὲν ἦν πρόθυμος ἔννυχος δραμεῖν ἰδεῖν τε Παιδὸς ἣν κακωσύνην πάθοι, αὗται δ’ ἔπεισάν μ’ ἡμέρας μίμνειν φάος. 75 Agam. 593. 76 Agam. 591. 77 sq. Troad. 749 sq., Luc. 1, 31. 78 cf. Matth. 28, 18, 79—82 Agam 84 Psalm. 50, 19; 118, 139. 86 Psalm. 50,19. 88 Rhes. 63. 90 Rhes. 66. conferas, retinui, cum optimi codices etiam in νν. 1870, 2390 et plerique in ν. 618 congruant. Legitur eadem in Act. Thomae 48. In veterum quoque libris posteriores saepe sic scripserunt, cf. Medeae ν. 996. 75 εὔπλακτος VD, ἄπλακτος Β, πλαγκτὸς Aesch. 79 ὅμως libri et Aesch., ὅπως d. 80 τ᾿ ἔμπεδον V. 81 λάκουσ᾿ Β, λάγκουσ᾿ D, ἔλασκον Aesch. 48 ζάπυρον posui de coniect., omnes ἔμπυρον. 85 ἔρωτ᾿ ἀκάθ. Α. 87 σπλάχνα V. 88 μὲν ἦν Eur., habet Β inter versus, om. VDb, μὲν οὖν Α. ἔννηχός τε D. In fine θέλω addunt Vb. 89 κακωσύνην Α Β, κακοσ. VDe. 90 om. D. ἡμέραν Α. ΧΟΡΟΣ. Δέσποινα, νῦν πύκαζε σὸν δέμας τάχει. Ἄνδρες τρέχουσιν ἐμφανεῖς ἔξω πύλης. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τί δ’ ἐστί; μῶν τι δυσμενῶν ἀγγέλλεται λόχος κρυφαῖος ἑστάναι κατ’ εὐφρόνην; ΧΟΡΟΣ. Ἔννυχος ὄχλος ἐν θορύβῳ συρρέει, στρατὸν πολύν τε πᾶσαν ἀν’ ὄρφναν βλέπω λαμπτῆρας εἰσφέροντα καὶ πολλὰ ξίφη. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Καὶ μὴν πρὸς ἡμᾶς νῦν τις ἐν σπουδῇ ποδὸς στείχει, νέον τι πρᾶγμ’ ἔχων ἴσως φράσαι. ΧΟΡΟΣ. Ἴδω, τί λέξει καὶ τίν’ ἀγγελεῖ λόγον. — Πότνια, πότνα, σεμνοτάτη παρθένε· αἰ αἰ, αἰ αἰ· Πολλὴ μὲν ἐν βροτοῖσι κοὐκ ἀνώνυμος ἁγνὴ κέκλησαι, τῆσδε γῆς ὅσοι πέδον 91 Rhes. 90. 92 Rhes. 93. 93 sq. Rhes. 91 sq. 95 Rhes. 45. 96 Rhes. 41 sq. 98 sq. Rhes 85 sq. 100 Hipp. 861. 101 Hipp. 61, 65. 102 Hipp. 569. 103 Hipp. 1. 104 Hipp. 2, 3. 91 τάχει Β et γρ. ant. man. in marg. V, τεύχει VA, τεύχη D, τεύχεσιν Eur. 92 ἐμφανοῖς Α. ἔξω πύλης BDb, ἔξωπύλε V, πρὸς τὴν πόλιν Α d. 93 μῶν τι Ad, μῶν τε BD, μῶν τὶς V, μῶν τις Eur. ἀγγέλεται D et Bladus. 96 ἀν ὄρφναν Β et Eur., ἀν’ ὄρφαν D cum ν int. vers. ead. man., ἀνόρφναν Α, ἀν’ ὄρφνην V. 98 sq. choro continuat D. 98 καὶ μὴν Α et Eur., καὶ νῆν D, καὶ νῦν VBb. 99 στίχει VD. 100 Deiparae tribuunt Vb. 101 πότνια πότνια VBD et Eur. σεμνότατα Α et Eur. 102 αἱ Β a sec. man. 103 βροτοῖς V. 104 σῆς ὅποι Α. ναίουσι, λαμπρὸν φῶς ὁρῶντες ἡλίου· τανῦν δὲ τάλαιν’ ἡ πάλαι μακαρία. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τί δ’ ἐστίν; ἦ πω τὶς μ’ ἀποκτεῖναι θέλει; ΧΟΡΟΣ. Οὒκ, ἀλλὰ Παῖς θνήσκει σὸς ὑπ’ ἀλαστόρων. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. οἴμοι, τί λέξεις; ὥς μ’ ἀπώλεσας, γύναι. ΧΟΡΟΣ. Ὡς οὐκέτ’ ὄντος Υἱέος φρόντιζε δή. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ δεινὰ λέξασ’, οὐχὶ συγκλείσεις στόμα καὶ πᾶν μεθήσεις ἀπρεπὲς ῥῆμ’ ἐκφέρειν; Τὸν ὄντ’ ἀεὶ γὰρ μηκέτ’ εἶναι πῶς λέγεις; Εὔφημος ἴσθι, κἄν τί σοι χρεία λέγειν, λέγ’, ὡς προσήκει, μηδ’ ἀτιμάσῃς Θεὸν. Γονὰς γὰρ ἀπὸ χρυσέας ἔβλαστε μοι· καινὸν δὲ πίτνειν αἷμ’ ὑπ’ ἀνέρων Θεοῦ· 105 Hipp. 4. 107—110 Med. 1297—1300. Hipp. 500 sq. 114 Orest. 1319, Med. 1308. 115 Med. 1309. 116 Med. 1244 sq. 117 Med. 1245 sq. 107 ἤ πω ΑΒ, ἦ που Eur. et b, quod fortasse relinquendum esse censet d. 109 Ab hoc versu sine ulla defectus nota incipiunt CM. 110 sq. personas om. Μ. 110 οὐκ ἔτ’ MVD. υἱέως VBD. 111 ὢ Α. χαλεπὰ in V erasum et ead. manu ὦ δεινὰ superscr. συγκλείσεις CMB et Eur. plurimi, συγκλίσης V, συγκύσεις D, σὺ κλείσεις Α. 112 πᾶν με μεθήσεις CM. ῥῆμα φέρειν VDb. 113 ἀεί γαρ, μὴ κέτ᾿ Μ. πῶς μηκέτ᾿ εἶναι λέγεις Α. 114 τις σοι Β, ἵης σοι D, τισι Α. χρεία MD. 115 μὴ δ’ Μ. 116 γονὰς VD. 117 πίτνειν CA et Eur. Vaticanus Β, qui corr. πιτνεῖν, quod ceteri Eur. libri, πίτνειν VBv, δ’ εὐπιτνεῖν D, πίγνειν Μ. αἷνα CBd. ὑπανέρθεν θεοῦ Α. θανεῖν τὸν ἀθάνατον οὐκ ἔχει λόγον. Ἔτικτον αὐτὸν, οἶδα δ’, ὡς ἐγεινάμην. ΧΟΡΟΣ. Ὠ τλῆμον, οὐκ οἶσθ’, οἷ κακῶν ἐλήλυθας, καὶ τούσδε κινεῖς κἀναμοχλεύεις λόγους. Ἠοῦς φανείσης Υἱέος γ’ ὄψει μόρον, ὡς πάννυχον κρίνουσιν οἱ μιαιφόνοι. Καίτοι δέδορκ’ ἐνθάδε τῶν Παιδὸς τινὰ στείχονθ’ ὀπαδῶν, πνεῦμά τ’ ἠρεθισμένον, σπουδῇ πρὸς ἡμᾶς τόνδ’ ἰθύνοντα δρόμον· δείκνυσι δ’, ὥς τι καινὸν ἀγγείλῃ παρών. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τί δήποτ’ ἄρα σημᾶναι νέον θέλει; ΧΟΡΟΣ. Ἴδω, τί λέξαι πνευστιῶν οὗτος θέλει. ΑΓΓΕΛΟΣ. Ὀττοτοτοί· Καλλίστα, πότνα , σεμνοτάτη Μαρία, αἲ αἲ αἲ αἲ ἀπωλόμεσθ’ οὐ δυσμενῶν τάχ’ ὑπό του. 119 Med. 917, Troad. 477. 120 Med. 1295. 121 Med. 1306. 122 Med. 1302. 124 sq. Med. 1107 sq. 126 Rhes. 85. 127 Med. 1109. 128 Hipp. 852 sq. 129 Hipp. 861. 131 Hipp. 61,65. 132 Hipp. 569. 133 Hipp. 574, Rhes. 860. 118 τὸ ἀθ. b λόγος Α. 120 Χορ. om. Μ. ὧν κἀκ. Α. 121 τοῦςδε Μ. 122 υἱέως VBD. τ’ Α. 125 στείχονθ᾿ ὀπαδῶν CMA, στείχοντ᾿ ὀπ. VBD et Eur. πνεῦμα τ’ ἡρεθιςμένον Μ. Sic saepe accentus et spiritus in hoc falsi sunt, variantes eos non iam notabo, nisi maioris momenti sunt. πνεύματ᾿ D. 127 ἀγγελει BD, ἀγγείλει V, ἀγγελεῖ Eur. plurimi. 128, 129, 130 personas om. Μ. 128 ἆρα C σημᾶναι Α et Eur. quattuor. 130 Νεανίσκος Α. ὀτοττοὶ. V, ὀττοτοὶ D. 131 κάλλιστα Α, κάλιστα D. σεμνοτάτη CMVD, σεμνοτάτα ΑΒ et Eur. Μηρία VAD. 132 Post v. 130 ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τίνα θροεῖς αὐδάν; τίνα βοᾷς λόγον; Ἄγ’ εἰπὲ, τίς φοβεῖ σε φήμ’ αὖθις νέα; ΧΟΡΟΣ. Ἔκλυες, ὤ· ἄιες, ὤ· ἤκουσας, ὃς ὃς Παῖδα σὸν προὔδωκε τοῖς μιαιφόνοις; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Πρὸς τοῦ τόδ’ ἄλλο καινὸν ἀγγελεῖς κακόν; Τίς ἐστι; μῶν τις τῶν φιλεῖν ἠλπισμένων; ΧΟΡΟΣ. Ἀργυροδέκτης, δύστροπος μύστης, λέγει, ἀργυροφύλαξ, ἀργυροτρώκτης πλέον. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. οἶμοι, τόδ’ οἷον ἄλλο πρὸς κακῷ κακὸν, εἰ τοῖς φιλεῖν δοκοῦσι κατειργάσμεθα· Ἠ που τετόλμηκ’ ἔργον ἄτολμον τάλας; Τί δ’ ἐγκαλῶν προὔδωκε παντευεργέτην; ἢ τίς λαβὴ δράματος ἦν τῷ μαινόλῃ; ΧΟΡΟΣ. Ἄκουε τοῦδ’, ὅς σοι τρανῶς πάντ’ ἀγγελεῖ. 134 sq. Hipp. 571 sq. 136 Hipp. 363. 138 Med. 700. Rhes. 91. 142 Hipp. 871. 144 Med. 690. 147 Eur. Phoeniss. 1339. ponit Α. αἶ Β m. sec. 134 αὐδᾶν Α. 136 ἤκουκας V, ἤκουκας ex ἤκουσας corr. Μ. 137 ὃς om. Α. 138 πρὸς τοῦ· τὸ δ’ CM, πρὸς τοῦτο τόδ’ Α, πρὸς τοῦτο δ’ ἄλλο VB, πρὸς τοῦ; τόδ’ Eur. καὶ νῦν eadem m. mutatum in καινὸν C. ἀγγελεῖς D. 139 μῶν τε BD. 140 ἀργυροδέκτις Μ, ἀργυροδείκτης BD. 142 τὸ δ’ V, πρὸς κακῶν Β. 143 ἐν τοῖς BD. 145 παντευεργέταν Α. 146 λαβεῖ corr. in λαβὴ Μ. 147 ὃς σοὶ Α. ἀγγελεῖ D. ΑΓΓΕΛΟΣ. Ἄκουε, τλῆμον, ἡ τὸ πρὶν πανολβία, ἄκουσον, οὕς σοι δυστυχεῖς φέρω λόγους. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Αἲ αἱ· διοιχόμεσθα· δῆλος εἶ λόγῳ· κακῶν γὰρ ἥκεις, ὡς ἔοικεν, ἄγγελος. ΑΓΓΕΛΟΣ. κακῶν μὲν, ἀληθῶν δ’ ὅμως· τί γὰρ φράσω; Ἐπεὶ τὸ πάσχα καινὸν, ὡς ἔφη, φάγοι, μύσταις ἄριστον παραθεὶς, δεῖπνον μέγα, δείξας δ’ ἐν αἰνιγμοῖσι τὸν λογοπράτην, ἔπειτα νίψας τῶν μαθητῶν τοὺς πόδας ἔξεισιν, ὡς εἴθιστ᾿, ἐλαιῶν εἰς ὄρος, εἰπών τε μύσταις πάνθ᾿, ἅπερ τανῦν πάθοι, καταρτίσας πάντας τε μυσταγωγίαις πολλοῖς ξὺν ἄλλοις καὶ τάδ’ εἶπε πρὸς Θεὸν· Πάτερ, μέγιστον νῦν πάρασχέ μοι κλέος· τὸ παρὰ σοὶ γὰρ μὴ λιπὼν ποτὲ κλέος εἰς μεῖζον ἥξω, δυσμενῆ κτανὼν βροτῶν· ἔθνη τε διδοῖς πάντ’ ἔχοντι πρὸς σέθεν· 148 Orest. 844. 149 Or. 845 sq. 150 sq. Or. 847 sq. 153 Luc. 22, 11. 155 Rhes. 746. 156 Ιο. 13, 5. 157 Luc. 22, 39. 160 sq. Ιο. 17, 1. 161 Bacch. 1222. 162 sq. Bacch. 1225 sq. 164 Psalm. 2,8, Ιο. 17,6 7. 10. 149 ἄκουσον CMA et Eur., ἄκουε VBD, hic cum δ’. 150 αἲ αἴ VAD et Eur. duo, ἢ αἲ CM, αἶ αἶ Β, αἰαῖ Eur. plurimi. διοιχόμεσθα BD et Eur., διοιχόμεθα ceteri. εἶ τῷ λόγῳ Α. 153 τὸ om. Α. 154 μέγαν V. 155 τ’ ἐν Β, τ’ ἠν D. αἰνιγμοῖσι CMA et Eur., αἰνίγμασι Β D, τ’ ἐνίγμασι V. λογοπράτην CM, αὐτοῦ πράτην ΑΒ, ἑαυτοῦ πράτην V, αὐτὸν πρ. D. 156 νείψας C Μ. 157 ὅρος Μ. 158 εἰπὼν τοῖς μ. πάνθ’ ἃ νῦν VBDb. σαφὴς in fine addit D. 162 παρὰ σοῦ Μ. γὰρ om. Α. 164 διδοὺς Α. λαβὼν δὲ πάντας, χὠς ἀριστεῖον σφέων ὑπερκρεμασθεὶς, αὐγε σαῖν χεροῖν νέμω. Κυδρούμενος δὲ τοῖς ἀριστεύμασί μου κάλει φίλους εἰς δαῖτα. Μακάριος εἶ, μακάριος τοιάδε διειργασμένος.“ Ὅδ᾿ αὗθις ἀφίησιν ὡς βροτῶν ὄπα δηλῶν κλεϊσμὸν αἰθεροδρόμῳ βοῇ· „Καὶ πρὶν κλείσας νῦν ελεΐσω σε πλέον.“ Ἐπεὶ δὲ μύσταις ταῦτ’ ἐνηχήθη ξένως, ἥκει πρὸς αὐτοῖς ἐν τόπῳ τοῦ χειμάρου πρὸς κῆπον, ᾗχι πολλάκις συνήγετο, ὃν οὐδ’ ὁ πράτης ἀγνοῶν νύκτωρ μέσον ἔφθασεν ὄχλον τῶν μιαιφόνων ἐγὼν, ξιφηφοροῦντας καὶ φονῶντας ἐν θράσει· ὃς δὲ προσιὼν ὡς φίλος Διδασκάλῳ „Ῥαββὶ,“ προσειπὼν, „χαῖρ᾿,“ ἐφίλει δυστρόπως. 165—69 Bacch. 1228–32. 170 sq. Bacch. 170, 172 Io. 12,28 sq. 173—76 Io. 18, 1. 2. 177 Matth. 26, 47. 179 sq. Matth. 26, 49. 166 ὑπὲρ κρ. CD, ὑπερκρεμμασθεὶς V. 167 κύδν. Α, κυδρούμενος cum ν super ρ ead. m. V. 169 διειργασμένους B. 170 οδ’ sine acc. D, ὅδ᾿ ceteri, ὁ δ’ de. Illud reservandum esse puto, cum persaepe codices praebeant etiam eis locis, ubi melius ὁ δέ dicitur; vide vv. 311, 671, 1120, 1743 etc. ὅδε enim frequens reperitur cum apud Byzantinos tum in hac tragoedia, sententiae autem apud hos saepe vinculo coniunctionis carent. Cf. Io. 2, 10. Cum duae res opponuntur, nonnunquam etiam μέν deest, ut 1835 sq. ἄλλαι . . . αἵδε, 230, 618, 624, 2237, 2441, 2528. Dicitur etiam ὅδε δέ pro veterum ὁ δέ, ut v. 2370 τοῖσδε δ’ αὐ (Eur. τοὺς δὲ) et 2446. βροντῶν b secundum evang., ubi βροντὴν. ὅπα Μ. 172 κλείσας V. 174 αὐτοὺς A. χειμάρρου CM et evang. 175 ἧχε M. 176 πρά.της V. νύκτως Μ. 177 ὄχλων Μ. τὸν μιαιφόνον BD. ἄνον pro ἄγων Α. 178 ξίφη φ. VD. φονῶντας CM, ονῶντας prima litera evanida Α, φρονῶντας B, φρονοῦντας VDb., 179 ὃς δὲ CM, in Α evanidum, qui m. rec. ὧ καὶ, ὅς καὶ VBDb. φίλοις Μ. 180 om. D. ῥαμβὶ VB. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Φεῦ, φεῦ, τί χεῖρον τοῦδε τολμήσειε τις; Τί γοῦν πρὸς αὐτὸν ἀντέφησε Παῖς ἐμός; ΑΓΓΕΛΟΣ. Οὐκ εἶπεν οὐδὲν πλήν· Ἑταῖρ’, ἐφ’ ᾧ πάρει;“ Ἄφαρ δ’ ἔβαλλον χεῖρας οἱ μιαιφόνοι· ἄμμες δ’ ἀφέντες ἄλλος ἄλλῃ φεύγομεν. Πέτρος δ’ ὁ κλεινὸς καὶ λόγοις ἀπείπατο, μόνος δ’ ἐπιστήθιος εἵπετ’ ἀτρέμας. Ἔδοξα δ’ αὐτὸς ὑπό του πεπυθέναι σιγῇ λέγοντος ὡς πρὸς αὐτὸν ἠρέμα τὸν δύστροπον πράτην γε τοῦ Διδασκάλου· Τῆς ἀσεβείας· ὦ τάλ’, οὐ φοβῇ Θεὸν; οὐ θεσμὸν αἰδῇ τῶν βροτῶν τῆς οὐσίας Ἀδάμ τε τὸν σπείραντα γηγενῆ στάχυν καὶ πατριάρχας ἐκλελεγμένου γένους; Μύστης φανεὶς σὺ συμμαθητάς αἰσχύνεις τὸν μυσταγωγὸν, φεῦ, προδοὺς ἀργυρίου, προύδωκας αὐτὸν εἰς φόνον μιαιφόνοις. Οὐκ εἶπεν; οὐ σῆς προὐνοήσατο φρενὸς 182—84 Matth. 26, 50. 185 Marc. 14, 50. 186 Math. 26, 69 sq. 190, 196 sq. Act. Pilati Β 1, 2. 191 cf. Luc. 23, 40. 191 sq. Bacch. 256. 193 Bacch. 257. 195 Bacch. 258. 198—200 Hipp. 681—83. χαῖρε, φίλει CM 184 ἔβαλλον CM, ἔβαλον VABDd et evang. Imperfectum saepe in aoristi vicem succedit, cf. vv. 180, 187, 668, 670 etc. 185 ἄμες CM, ἄμμες Α. ἄλλος ἄλλου A, ἀλλ᾿ ἄλλη V, ἄλ᾿ ἄλλη D. 186 ἀπείπετο VBD. 187 εἴπετ I. 188 ἔδοξε VAB, ἔδοξαι D. 189 ἠρέμω C, ἡρέμω M, V. 190 δέτροπον Μ. τε τοῦ Α. 191 ω Α. 192 ρ. Α. 193 σπείροντα DV, sed hic in marg. γρ. σπείαντα ant. man. 194 ἐκλελεγμένους Α. 197 ἐς A. 198 προνοήσατο AD. φρενὸς Μ. σκοπεῖν, ἐφ’ οἷσι νῦν ἑκὼν ἀλγύνεται; Σὺ δ’ οὐκ ἀνέσχου· τοιγαροῦν γνοίης τάχει, εὖ δ’ ἴσθι, πατρὸς δ’ εὐσεβὲς θάλπει γένος. Εἰ μὴ γὰρ ὅρκοις Ἀβραὰμ ἐπεσχέθη, οὐκ ἄν ποτ’ ἔσχε μὴ τάδ’ ὑπεξιέναι κἀντεῦθεν ὑμῖν ἀποδοῦναι τὴν δίκην. Δοκεῖς γὰρ αὐτὸν τάδ’ ὑποστῆναι πάθη, εἰ μή τι κερδαίνοντα κἀντεῦθεν μέγα; Νῦν δ’ ἐκ χθονὸς μὲν, ἔστ’ ἂν ἔρχηται πάλιν, καινῶς ἄνεισι, σίγα δ’ ἕξεται κρίσιν ἐρῶν καθ’ ὑμῶν Πατρὶ σὴν ἁμαρτίαν λαοῦ τε τοῦδε μαινόλου τολμηρίαν, ὡς καὶ προεῖπε Δαυΐδου γλώσσῃ πάλαι οὐκ ἀγνοοῦντι καὶ πρὸ τῆς τολμηρίας, πλήσει τε πᾶσαν γαῖαν εὐδόξων λόγων ἔργων τε κλεινῶν, μυρίων, θαυμασίων, ὄψεσθε δ’ ἐν Πατρός μολοῦντ’ αὖθις κλέει, κρίσιν φέροντα ζῶσι καὶ τεθνηκόσι 201—3 Hipp. 651—53. 202 Luc. 1, 73. 205 sq. Med. 370sq. 801. 207 sq. Hipp. 654 sq. 209 Hipp. 686. 211 alludit Psalm. 108. 213 Hipp. 688. 214 Psalm. 106, 24. 215 Hipp. 656, Matth. 16, 27; 26, 64. 215 sq. cf. symbol. Constantinopolit. anni 381. 199 οἷσιν D. νῦν om. BD. ἑκὼν δ᾿ V. 201 εὖ γ’ VBDb. alterum δ’ om. VABDd. 202 εἰμὶ γὰρ CM. Ἀβρ. be. ἀπησχέθη Α, ὑπεσχέθη VBD b. 204 ἡμῖν VABD. 206 κερδάνοντα Α. 207 νῦν δ’ ἐχθονὸς CM, δ’ ἐκθονὸς cum χ et versus Α, ἐκ δόμων Eur. μὲν om. A. ἴστ’ ἂν A C et Eur., εἵτ᾿ ἂν Μ, ὅταν Β, ὦκ’ ἀνέρχεται V, ὅτ᾿ ἀνέρχεται D. 208 δέξεται VBb, δ’ ἵξεται Μ. κρίσις Α. 209 ἀρκῶν ἀθυμῶν BD, ἀλγῶν, ἀθυμῶν V, ὑμῶν Μ, ἡμῶν Α et Eur. 211 Δαυΐδου V, Δαυίδου Α Β, Δαβίδου CMD d. 213 ἐνδόξων VABD. 214 μυρίῳ cum ν inter versus Μ. 215 δ’ ἐκ V. 216 βρίσιν Μ. καὶ πᾶσι παρέχοντα τὰ κατ’ ἀξίαν. Πῶς γοῦν προσόψει σύ τε καὶ μιαιφόνοι, ἢ ποίαν οὐκ ἐκτίσετ’ ἔνδικον τίσιν,. Πλὴν καὶ πρὸ τοῦδε τίσετ’ ἔνδικον τίσιν, εἰ μὴ χέρας νίψεσθε τὰς μιαιφόνους, ἃς, ἢν θέλητε κἂν τανῦν ξυνιέναι, αὐτὸς ῥυτοῖς νασμοῖσιν ἀπομόρξεται. Ἢ σῆς γε τόλμης νῦν μάθῃς γεγευμένος, σὺν σοὶ δὲ καὶ πᾶς τῶν ἀλαστόρων ὄχλος. Νῦν δ’ εἰ μένειν δεῖ, μίμν’ ἐφ’ ἡμέραν μίαν, εἰ μή τι πάθῃς, ὧν φόβος πολὺς κρατεῖ, κἀγὼ προφήτης τῶν λόγων γενήσομαι. Ἀλλ’ ἐκποδὼν ἄπιθι καὶ σαυτοῦ πέρι φρόντιζε· ταὐτοῦ δ’ αὐτὸς εὖ γε θήσεται, σὺ δ’, ὥσπερ εἰκὸς, κατθανῇ κακὸς κακῶς, πρῶτα κρεμαστοῖς ἐν βρόχοις ἠρτημένος, πήδημ’ ἐς ᾄδην κραιπνὸν ὁρμήσας τάχος, λύπῃ παχνωθεὶς, ὡς προδοὺς ἀργυρίου, 217 Matth. 16,27. 218 Hipp. 657. 219 sq. Med. 268. 221 Psalm. 25,6. 223 Hipp. 648. 224 Hipp. 658 226 sq. Med. 357 sq. 228 Bacch. 204. 229 sq. Hipp. 704 sq. 231 Med. 1375. 232 Hipp. 774. 233 Hipp. 824. 234 Hipp. 798, Act. Pil. Β 1, 2. 217 τὸ omnes, „fort. τὰ“ d. καταξίαν MV. 219 οὐ κεκτήσαιτ’ ἴνδικον κτίσιν Α. 220 om. CM, habet V in marg. ant. man. τίσσετ’ Α. 221 νίψασθε ΜΑ. 222 κἂν τὰλκῦν Α. 223 αὐτὸς ὡς τοῖς Α. ἀπομάρξεται Μ, ἐξομόρξομαι Eur. 224 ἠ D, ἢ ceteri, ἦ d. 225 τῶ ἀλ. Μ. 226 μίμν’ ἐφ’ VABD et Eur., μίμνασ ἐφ’ CM. 227 ἢν μὴ V b. κρατῆ V. 228 γενήσομε Μ. 229 ἐκ ποδῶν VD. ἄπηθι CM. 230 αὐατὸς V. εὑ γηθήσεται CMA, θήσομαι Eur. 231 κακῶς κακὸς Α. 232 πρῶτα CMA et inter versus Β, πρῶτος VBD. κρεμασθεὶς V, κρέμαστ’ Α. 234 πυκνωθεὶς inter versus Β. καὶ νᾶμα πυρὸς παμφάγου σε δέξεται. Οὐ γὰρ θέλεις νῦν ἐκφυγεῖν τιμωρίαν, καὶ τῶνδε τεύξῃ, προὐνέπω δέ σοι τάδε· Οὔ σ’ ἡ ’πιοῦσα λαμπὰς ὄψεται Θεοῦ, οὐ νεκρεγέρτου νεκρέγερσιν κατίδῃς. Ἐς γὰρ τοσοῦτον μωρίας ἀφικάνεις, ὥστ’ ἐξὸν αὖθις δείν’ ἑλεῖν βουλεύματα καὶ πάντ’ ἀφέντα προσπεσεῖν Διδασκάλῳ κἀκ τῶν βλεφάρων θερμὰ χύσαι δάκρυα βρόχον κρεμαστὸν ἐξανάψεις ἀγχόνης, ψυχὴν ἀφεῖναι τοῖς βροχώμασι τρέχων. Ὅμως δὲ κἀν τοῖσδ’ οὐκ ἀπειρηκὼς, σέ πως σώσει, τὸ σόν γε προσκοπούμενος κέαρ· οὐ γὰρ δύναιτ’ ἂν ἀγαθός που μὴ μένειν. Ἀλλ’ οὔ σε μὴ θέλοντα κερδᾶναι θέλει· οὐ γὰρ νόμον τίθησιν ἐν βροτοῖς βίαν· ἥκιστα τοῦδε λῆμ’ ἔφυ τυραννικόν· ῥαγεὶς γὰρ αἰσχρῶς πάγκακον ῥήξεις κέαρ. 235 Med. 1176. 237 sq. Med. 353 sq. 240 sq. Med. 373 sq. 242 Luc. 5, 8. 11. 243 Act. Pil. Β 10, 2. 244 Hipp. 797. 244 sq. Act. Pil. Β 1, 3. 246 sq. Med. 456 sq. 248 Med. 461. 251 Med. 350. 235 πυρὸς παφλάζον V. 236 τιμωρίας VABD. 237 προὐνέπω VD, προυνέπω CM, προυννέπω Β, προυννέπω d, προυνέπεταί σοι Α. 238 οὔ σ’ ἠεπιοῦσα Μ. δέξεται VB, hic addito γρ. ὄψεται. 239 νεκραγ. bis BD. νεκρίγερσιν κατόδης Μ, κατίδοις V. 241 ὥστ’ εἴεσὸν Α. δείν’ Μ, δεῖν’ VAB, δεῖν D. ἑλεῖν Μ. 242 marg. Β γρ. προσδραμεῖν. 243 καὶ pro κἀκ VBD b. χῦσαι Α. 244 βρόχον Μ. ἐξανάψεις C A, ἐξανάψις D, ἐξανάψῃς MVB, quod fortasse tenendum. ἀγχώνης Μ. 247 τοσόνγε Α, τὸ σὸν δε D, τοσόνδε Β, huic similes Eur. plurimi. 249 κερδᾶναι VBD, 251 τοῦδ’ ἔφυ λῆμμα omnes, nisi quod λῆμα V, τοὐμὸν λῆμ’ ἔφυ Eur., τοῦδε λῆμ’ ἔφυ d. Αλλ’ οὔτι ταύτῃ ταῦτα, μὴ σύ που δόκει· ἔτ’ εἰς ἀγῶνας σύ τε καὶ μιαιφόνοι, καὶ πᾶσι συνδράσασιν οὐ σμικροὶ πόνοι. Αἴσθοιτο δ’ αὐτῶν δῆμος ὑβριστὴς ἅπας ἤτοι θανόντες ἢ φάος δεδορκότες, οὓς νᾶμα πυρὸς αὖθις ὑποδέξεται. Ὀρθῶς λέλεκται μῦθος ἀψευδὴς ὅδε, ἄκου’, Ἰούδα, σῶν κακῶν κατάστασιν. Καίτοι προκόψω γ’ οὐδὲν ἢ σκῆψιν μόνην· οὐ γὰρ Θεὸς σε σωφρονεῖν ἀναγκάσει· ἐν τῇ προαιρέσει δὲ καὶ γνώμῃ βροτῶν τὸ σωφρονεῖν ἔνεστιν εἰς τὰ πάντ’ ἀεί.“ Ταῦτ’ εἶπεν οὐκ οἶδ’ ἄγγελός τις ἢ βροτὸς πρὸς αὐτὸν, ὡς εἴρηκα, τὸν λογοπράτην. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ γαῖα μῆτερ ἡλίου τ’ ἀναπτυχαί· οἵων λόγων ἄρρητον εἰσήκουσ’ ὄπα· Τάχ’ ἐξ ὀπαδοῦ δρᾶμα, Παῖ, κατηρτύθη, ὃν πολλάκις ἔδειξας αἰνιγμῷ φίλοις· 253—55 Med. 367—69. 256 sq. Hipp. 1180 sq. 258 Med. 1176. 259 Med. 356. 260 sq. Hipp. 1285 sq. 262 —64 Bacch. 307—9. 267 sq. Hipp. 596 sq. 269 Med. 253 ταῦτα om. Α. σύ που Μ, σοί που VABD. δόκει VBD, δοκεῖ CMA. 254 ἴτ’ εἴσ’ ἀγῶνες τοῖς Eur., „scribendum videtur ἴτ’ εἴσ’ ἀγῶνες σοί τε καὶ μιαιφόνοις“ d. 256 αἴσθητο Μ, glossa in Β αἴσθησιν λάβοι. 258 νᾶμα D. 259 λέλαικται superscr. ε Μ. ὅδε VABD et Eur., ὅγε CM. 260 ἰοῦσα V. προσκόψω οὐδὲν Α. δ᾿ D. 262 ἀναγκήσαι Μ. 263 δὲ om. Α. 265 οὐκ ἦδ᾿ Μ ἄγγελος τε V. 267 Ὦ om. Α. 269 ἑξοπαδοῦ V, ἐξοπ. A. παδοῦ om. Μ lacuna relicta. Παῖ om. Α. κατηρτύθι CM, κατηρτίσθη VB, κατητίσθη D. οὐ γίρ σ’ ἔλαθε, τῶνδ’ ὃς αἴτιος κακῶν. Ὦ παγκάκιστε, τοῦτο γάρ σ’ εἰπεῖν ἔχω, σὺ ταῦτ’ ἔδρασας, σὸν προδοὺς εὐεργέτην · σὰ ταῦτα, δαῖμον · τίς γὰρ ἂν ἄλλος ποτὲ ἔδρασεν ἢ ’βούλευσε δυσμενὴς ἀνήρ ; Ὄλοιθ’ ὁ δράσας· ἡ δίκη δ’ ἐπίσταται, αἰσχρός τε μύστης ἀξίαν τίσει δίκην. Ἀργυραμοιβὲ, ποῦ συνῄδη σῷ δόλῳ ; ̓Αρ’ εἰσέτι ζῇς δεινὰ ταῦτ’ εἰργασμένος οὐδ’ ὑπὸ γῆς τάρταρα σὸν κρύπτεις δέμας; Δεῖ γὰρ τανῦν ἢ γῆς σε κρυβῆναι κάτω ἢ πυρὸς ἐν ῥιπαῖσιν αἰθέρος θανεῖν. Ὦ μῖσος, ὦ μέγιστον, ἔχθιστον κακόν· τὴν Δεσπότην προδοῦσαν ἐξαυδῶ κάραν,) ἔτλης προσελθεῖν ὡς φίλος Διδασκάλῳ· ἦλθες πρὸς αὐτὸν, ἦλθες ἔχθιστος γεγὼς καὶ Πατρὶ καὐτῷ παντί τ’ ἀνθρώπων γένει. Πῶς πῶς προσεῖπας, πῶς κατησπάσω προδούς; 271 Med. 334. 272 Med. 462. 273 Rhes. 828. 274 sq. Rhes. 854 sq. 276 Rhes.868 sq. 277 Rhes. 887. 278 Hipp. 1275. 279 Med. 1283. 280 Hipp. 1279 sq. 281 sq. Med. 1285 sq. 282 Cassandr. 970. 283 Med. 463, 1312. 284 Hipp. 585. 285 Med. 1315, Marc. 14, 45. 286 sq. Med. 464 sq. 288 Med. 882, Marc. 14, 45. 274 δαίμων Α. 275 ὃ pro ἢ Β, ἣ D. ’βούλευσε V, βούλευσε AB d, βούλευσεν D, βουλεῦσε Μ et a m. pr. C, βουλεύσε a m. sec. C. 276 ὄλοιθ’, V, ὄλλοιτ᾿ οὑ D. ἐπίσταται CMA et Eur., ἐφ. VBD b. δώσει V. 278 συνήδη C, συνήδι Μ, συνήδῃ Eur. et d, συνειδῇ τῳ Λόγῳ Β, qui in mrg. συνειδῇς ἐν λόγῳ, Α συνειδὴς σῷ δόλῳ, V συνείδης τῶ λόγω, D συνείδης ἐν λόγω. 279 δυνατῶτ᾿ εἰργ. Α. εἰς ἔτι Μ. 280 τάρταρος σὸν κρύψει Α. 281 τὰ νῦν Μ. 283 ὢ Α. 284 τὴν CMA et Eur., τὸν VBD b. 285 φίλω Α, φίλως Β a pr. m. 286 ἔχθιστον V. 287 παντὸ ἀνθ. Μ. 288 κατεσπεύσω πρόδη Α. Γλώσσῃ προσηύδας, καρδίᾳ μίασμ’ ἔχων. Καὶ ταῦτα δράσας ἥλιόν τε προσβλέπειν καὶ γαῖαν, ὦ κάκιστε, τολμᾷς εἰσέτι; Ταῦτ’ οὔτι θάρσους ἐστὶν οὐδ’ εὐτολμίας εὐεργέτην προδόντα τολμᾶν προσβλέπειν, ἀλλ’ ἡ μεγίστη τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων πασῶν, ἀναίδει’. Εὖ δ’ ἐπεμνήσθην σέθεν, καίτοι πρὸς οὐδὲν κέρδος, αἰσχύνην δέ σου, καὶ μὴ παρόντος, κἂν θάνῃς, κἂν φῶς βλέπῃς· ἐγώ τε γὰρ λέξασα κουφισθήσομαι ψυχὴν τἀληθῆ, σύ τε κοὐ κλύων μάθῃς· μάθῃς γὰρ εὑρὼν τὴν κατ’ ἀξίαν τίσιν. Ἐκ τῶν δὲ πρώτων πρῶτον ἄρξομαι λέγειν. Ἄκου’, Ἰούδα, τὰ πρὸς αὐτοῦ καλά σοι· Εἵλκυσεν ἐκ σκότους σε τῆς ἀγνωσίας, ἔσωσέ σ’, ὑπέδειξε φῶς σωτηρίας, δέδωκέ σοι χάρισμα πολλῶν θαυμάτων, μύσταις ἔφησε καὶ σὲ συνεδριάσαι 289 Eur. Iph. Taur. 1022, Marc. 7, 6. 290 Med. 1316. 291 Med. 462, 1317. 292—95 Med. 292—95 Med 466—69. 296 Hipp. 1286. 298 sq. Med. 470 sq. 301 Med. 472. 302 Hipp. 1285. 303 Coloss. 1, 13. 304 Med. 473, 479. 305 Act. Pil. Β, 1, 1. 289 προσηῦδας V. 290 προβλ. VD. 291 εἰς ἔτι Μ. 292 οὔτι . . . οὐδ᾿ CMA et Eur. duo, ceteri Eur. οὔτοι . . . οὐδ’. VBD: οὔτε . . . οὔτε᾿. ἀτολμίας Α. 295 πασῶν in Μ in fine ν. 294. ἆ δ’ ὑπεμνήσθη Α, ἐπεμνήσθη V Β. 297 θάνῃς superscr. οις ead. manu V. κἂν φῆς βλέπειν VD. 299 ψυχὴν in fine ν. 298. τὰληθῆ CM. δὲ κοὐ κλύων C, οὺ τὲ βουκλύων Μ, οὐ κλύων κλύων A, σὺ κου κλαίων μάθοις; BD. συ δὲ κ’ οὐ κλυων μάθοις V. κλύων etiam Eur. 301 τῶνδε MVD. πρώτων πρώτων Μ, πρῶτον πρῶτον D. 302 ἰοῦδα V. καλάσει Μ. 304 σ᾿ superscr. τ V. 305 δέδωκε γάρ σοι Β. κρῖναί τε φυλὰς Ἰσραὴλ παντὸς γένους. Ἔθηκεν ἀργύρια πάντα χερσί σου, ἔκοψε σου πρόφασιν ἀναργυρίας. Ἔκλεπτες ἀεὶ, μὴ δόκει λεληθέναι, ὅδ’, ἅτε πανάγαθος, οὐκ ἤλεγχε σε λόγοισιν, οὐδὲ πρὸς σέθεν κακούμενος, εἰδώς σε σαφῶς καὶ πρὸ τῆς τολμηρίας, ἔνιψε καὶ σοὺς δυσμενεστάτους πόδας ἄρτου τρύφος τ’ ἔδωκε μυστικωτάτου. Καὶ ταῦθ’ ὑπ’ αὐτοῦ, παγκάκιστ’ ἀνδρῶν, παθὼν προύδωκας αὐτὸν, δῶρα δ’ ἐκτήσω φόνου πολλῶν προσόντων. Εἰ γὰρ ἦσθ’ ἀνάργυρος, λαβὴν ἂν εἶχες τῶνδ’ ἐρασθῆναι τάχα, νῦν δ’ οὐκ ἔχεις πρόφασιν, οὐκ ἔχεις λόγον χείλη διᾶραι καὶ κατειπεῖν αἰτίαν. Οὐ γὰρ τοσοῦτον σὺ δυνήσῃ πώποτε, οὐδ’ εἰ γένος πᾶν δαιμόνων σοι συνδράμῃ καὶ γῆν ἅπασαν ῥημάτων πλήσει κακῶν, ἐπεί μιν ἐσθλὸν ἐπίσταται κτίσις, καὶ πάντες ἐγνώρισαν ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἀλλ’ ἦγξεν ἀγχόνη σε φιλαργυρίας, 307 Matth. 19, 28. 310 Io. 12,6, Rhes. 933. 313 Io. 13, 11. 314 Ιο. 13,12, Act. Pilati Β, 1, 1 secundum Tischendorfii cod. C. 315 Matth. 26, 26. 316—19 Med. 320 Ιο. 15, 22. 322 Hipp. 1239. 323—25 Hipp. 327 sq. Pauli I Timoth. 6, 10. 307 τε φίλοις Α. 310 ἀεὶ om. Α. 311 ὁδ’ D, ὅδ’ ceteri, ὁ δ’ d; cf. ν. 170. 312 λόγοισιν continuatur ν. 311 in Μ. προσέθεν Μ. 315 ἔδωκε δυσμενεστάτῳ VBD b. 316 τῶθ’ ὑπ’ BD. 319 λαβεῖν ἂν Α, λαβὴν δ’ ἂν BD, λαβὴν δ’ ἄρ’ V. τῶδ’ Β. ἐραστῆναι Α. 322 τοσοῦτον δυσήση V com δυνήσῃ int. vers. man. rec. 323 συνδράμοι V. 325 ἐπίσταμαι Α et Eur. 327 ἀλ’ ἧγξεν Μ, ἧξεν Β. ἣ ῥίζα πάντων τῶν κακῶν πέφυκέ πως, φρούδη δὲ πίστις, ἣ πρὶν ἀπόλωλε σοι. τοιόσδε φανεὶς φῶς ὁρᾶν τολμᾷς, τάλα; ἢ τὸν πρὶν οὐκ ἄρχειν Θεὸν δοκεῖς ἔτι ἢ ζυγὰ δίκης ἐν κενοῖς κεῖσθαι τανῦν; Ὦ κακὸν ἔρνος, οὔποτ᾿ ῥίζης βροτῶν, πικρῶν δὲ ῥιζῶν φημί σ’ ἐκπεφυκέναι, ἀλάστορος μὲν πρῶτον, εἶτα δὲ φθόνου, φθόνου πότμου θ’, ὅσα τε γῆ τρέφει κακά· οὐ γὰρ ἐρῶ ποτ’ ἐκ Θεοῦ φῦναί σ’ ἐγὼ, εἰδυῖα καίπερ, ὡς τὸ πᾶν προαίρεσις· Θεὸς γὰρ οὐκ ἄκοντα σαώζει βίᾳ. Ω δύστροπ’, ὦ κάκιστε καὶ μιαιφόνε, οἷον πέπραχας πεπρακὼς εὐεργέτην. Αὐτός σ’, ἵν ἐλπὶς Παιδὸς εἶναι Πατέρα, πρόρριζον ἐκτρίψειεν οὐτάσας πυρί. Ἔρρ’, αἰσχροποιέ, φιλίας διαφθορεῦ· 328 Med. 489. 331 sq. Med. 490 sq. 333—37 Troad. 768—72. 335 sq, cf. Sap. Salom. 2, 24, Rom. 1, 29. 340, 344 Med. 1335, Hipp. 678. 341 Hipp. 679. 343 Hipp. 680. 328 ἢ M, ἡ VD. 329 ἡ MD. ἀπό CM, ceteris omissis. 330 φανεῖς Μ. τολμᾶν Β. τάλα om. CM. 331 καὶ τὸν Μ. 332 ζυγαὶ CM. καινοῖς Β secund. Eur., qui καινά. τὰ νῦν Μ et Eur. 333 κακῶν BD. εἶ ζῇς Μ, ἐκ ῥίζης V. 335 ἀλάστορα DB, hic cum ος inter versus. 336 φθόνου CM et Β a pr. m. Retinui respiciens Salom. et legem in pag. 22 expositam, φόνου VAD et a sec. m. Β et Eur. et d, etiam Paulus φθόνον, φόνου. πότμοθ’ M. τε om. Α. 338 εἰδυῖει καὶ περως Μ. 339 σώζει Α. 340 ὢ 1)18 VA. 341 πέπρακας Db. πεπραχὼς Α. 342 αὐτό Α, αὑτὸς σὸν Β, αὐτὸς ὃν Μ. 343 ἐκτρίψαιεν οὗτός σε πέρι Α, οὐτεύσας DB hic superscr. ά. 344 ἔρτρ᾿ αἰσχροπιὲ et διαφθορεὺς Μ, διαφθορὰ cum ρεῦ ead. m. int. vers. V. ἀπέπτυσ’, οὐδ’ ἀπόντι σοι δεῖ συλλαλεῖν· τὸν γὰρ δόλιον καὶ Θεὸς βδελύσσεται. Ὠ Παῖ, τί δὴ χρυσοῦ μὲν, ὃς κίβδηλος ᾖ, τεκμήρι’ ἀνθρώποισιν ὤπασας σαφῆ, ἀνδρῶν δ’ ὅτῳ χρὴ τὸν κακὸν διειδέναι, οὐδεὶς χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματος, ἀλλ’ αὐτὸς εἰδὼς ἀγνοεῖν πάντας θέλεις; Ὄλοιτ᾿ ὄλοιτο πανδίκως κακεργάτης· ἔρρ’ ἔρρε, παγκάκιστε καὶ μιαιφόνε, ὄλοι’· ἐγὼ δὲ ζῶντα Παῖδ’ ἐπόψομαι, κἂν νῦν στένουσα πολλὰ καὶ πεπληγμένη κέντροις ἀνίας ἡ παντλάμων δακρύω· γυνὴ γάρ εἰμι κἀπὶ δακρύοις ἔφυν. ΧΟΡΟΣ. Αἲ αἲ αἴ· σίγα, σίγα, Παῖδ’ οὐκέτ᾿ ὄψει ζῶντα σόν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. οἴμοι, τί θρηνεῖς; τίς δὲ δράματος λαβὴ; 345 Hipp. 609. 346 Proverb. 12, 22. 347—50 Med. 513—16. 352 Rhes. 710. 353 Med. 1335, Hipp. 678. 354 Med. 1318, Hec. 1024. 355 sq. Hipp. 38 sq. 357 Med. 915. 358 Hec. 1067. 359 Hec. 1024, 1049. 360—62 Orest. 841—43. 345 ἀπέπυσ’ Μ. αἰπόντι Α. συλλαλεῖν cum βεῖν antiqua m. int. vers. V. 347 δεῖ cum ὴ ead. m. int. vers. V. Idem εἶ suprascr. ἠ ead. m. 348 τεκμήρει’ ἀνθρώπησιν Μ. 349 δ’ ὅτῳ χρὴ om. Μ et m. pr. C, lacuna relicta, quae expleta in C a m. sec., δ’ οὔτω Β, δ’ οὕτω D. 350 οὐδεὶς γὰρ χαρ. Β. σώματος omnes, σώματι Eur. et b. 352 ὄλοιτ habet V a man. sec., ὄλλοιτ’ ὄλλοιτο ABD. 353 ἔρρ’ om. MD. 354 ὄλοι’ CVD et Eur., ὄλλοι’ AB, ἀλλ’ οἰ Μ. 356 ἀνίας Μ. παντλάμων CMA, παντλήμων VBD, ἡ τάλαιν’ Eur., unde malim ἡ τάλαινα. 357 γάρ εἰμι Μ, γὰρ εἰμὶ VD, γὰρ εἶμι ceteri, ut videtur, et d. 358 αἲ ter CM, quater VADd, αἶ quater Β. 359 sequenti postponit Α. οὐκ ἴτ’ Μ. ΧΟΡΟΣ. Οὐκ οἶδ’· ἔοικε δ’ οὐ μακρὰν ὅδ’ ἄγγελος λέξειν τἀκεῖθεν σοῦ φίλου Παιδὸς πέρι. ΑΓΓΕΛΟΣ. Ἔδοξε θανεῖν Παῖδα σὸν τῇδ’ ἡμέρᾳ γραμματέων ψήφῳ τε καὶ πρεσβυτέρων. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. οἴμοι, προσῆλθεν ἐλπὶς, ἣν φοβουμένη πάλαι τὸ μέλλον ἐξετηκόμην γόοις ΧΟΡΟΣ. Ἀτὰρ τίς ἀγὼν, τίνες Ἑβραίων λόγοι καθεῖλον αὐτὸν κἀπεκύρωσαν θανεῖν; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Γυναῖκες, αἱ τῆσδ’ ἐγγὺς ἐστὲ συμφορᾶς. γυναῖκες, οὐκ ἀνάσχετ’, οὐκ ἀνέξομαι· ῥίψω, μεθήσω σῶμ’, ἀπαλλαγήσομαι βίου θανοῦσα· χαίρετ’, οὐκέτ᾿ εἴμ᾿ ἐγώ. Σὺ δ’ εἰπὲ, τίνι κέκριται τρόπῳ θανεῖν Παῖδ’ ; ἆρα λευσίμῳ χερὶ ψῆφος θανεῖν ἢ δὴ σιδήρῳ πνεῦμ’ ἀπορρῆξαι κρίσις; 363 Orest. 849 sq. 364 ibid. 849. 365—68 ibid. —54. 369 Med. 1282. 370 Hipp. 355. 371 sq. Hipp. 357 sq. 373 Bacch. 1030. 374 Orest. 849. 374 sq. Orest. 855 sq. 361 ἴοικεν οὐ Α. 362 λέξιν Μ. 363 θανεῖν post σὸν repetit Α. 367 sq. Deiparae M, 367 Deiparae, 368 nuntio Α tribuit. τὸν εσ ἐβραίων Μ, ἐβρέων D. 368 κἀπεκύρωσαν σανθανεῖν Μ. Similes dittographiae in hoc complures, quas non notabo. 369 ἐγγὺς om. Α. ἔστε D, ἐστὲ ceteri et d. ξυμφορᾶς BD, ξυμφορὰς V, συμφορᾶω Μ. 370 ἀνάσχετ᾿ οὐκ CM, cf. Etym. Gud. s. V. ἀνασχὼν; ἀνασχέτ’ de et Eur. plurimi, ἀνέχετε τοῦδ’ (inter versus ead. m. τοὐκ) ἂν ἐξώμεναι Α, οὐκ ἀνἐξετ’, οὐκ DB, hic cum ἀνέχετ’ inter versus, οὐκ ἀνέξομ’ οὐκ V. 372 εἰμ’ VD, εἶμ’ ceteri, εἴμ’ Eur. 373 τρόπῳ κέκριται CM. 374 ἄρα CMA. 375 ἢ δὴ σιδ. CA, ἢ δὸ σειδήρω Μ, ἢ σιδήρῳ Β, ἢ σιδάρω VD. κρίσεις Μ. ΑΓΓΕΛΟΣ. Ἐτύγχανον μὲν ἀγρόθεν πυλῶν ἔσω βαίνων, πυθέσθαι δ’ ἤθελον τοῦ δὴ πέρι· σῷ γὰρ ἀεί ποτ᾿ εἶχον εὔνοιαν τέκνῳ, βλέπων νιν, οἷ’ ἔρεξε θαυμέστ’ ἐν βροτοῖς, κἀμοῦ δὲ διήνοιξεν ὀμμάτων κόρας· ὁρῶ δ’ ὄχλον δραμόντα καὶ φθάσαντ᾿ ἄκραν, ἀστῶν δὲ δή τιν’ ἠρόμην ἄθροισμ’ ἰδών· Τί καινὸν ἄστει; μῶν τὶ δυσμενῶν πάρα ἄγγελμ’ ἀνεπτέρωκεν Ἑβραίων πόλιν; “ Ὄδ᾿ εἶπ᾿· „Ἰησοῦν κεῖνον οὐχ ὁρᾷς πέλας ἐστῶτ’, ἀγῶνα θανάτου δραμούμενον;“ ὁρῶ δ’ ἄελπτον φάσμ’, ὃ μή ποτ᾿ ὤφελον, τὸν μὲν κατηφῆ καὶ σιγῶνθ’ ἑστηκότα, τοὺς δ’ ὥστε κύνας αἵματος διψαλέους κύκλῳ περιτρέχοντας, ἐγκεχηνότας. Ἐπεὶ δὲ πλήρης ἦν Ἰουδαίων ὄχλος, δείλαιος ἀγὸς διχόμυθ’ ἐφθέγγετο, λόγους ἑλίσσων ἄλλοτ᾿ ἄλλους ἐν φόβῳ , 376 sq. Or. 858 sq. 378 Or. 860 sq. 379 8(1. Io. 9, 30. 381 Or. 863. 382—87 Or. 866—71. 388 sq. Or. 873 sq. 391 Or. 876. 392, 394 Or. 882. 393 Or. 884. 376 δ’ ἔσω Α. 377 τοῦδε π. VA. 378 ἄνοιαν Α. 379 νίν D, νῦν Α. θαυμάστ᾿ CMA, θαυμαστὸν evang, θαύματ’ VBD. 380 κεὖ μου Α. 381 ἄκροις V cum αν ead. m. int. vers. 382 εἰρόμην V. ἄθροισμ’ CMVBD et Eur., ἄκροισμ’ ὁρῶν Α. 383 μῶν τὶ V, μῶν τί ceteri, μῶν τι Eur. et d. 384 ἀνεπτέρωκε ῥωμαίων Α, ἐβραίων MD, hi semper cum leni, excepto v. 509. 385 ὁ Dd, ὅδ᾿ ceteri. 386 ἑστῶτα γέννα Α, ἀγὼν ἀθάνατον Μ. 387 ἄελπον V. 388 τὴν Α. 389 ηούσδ’ Μ. δαψιλέους Α. 391 ἦν τ᾿ Vb. 392 δείλεος ἀγρὸς Μ, ἁγνὸς Α, ἀγῆς Β, ἀγῶς D. 393 ἄλλοτ’ ἄλλους CMA et margo Β, ἀλλοτρίους VBDb. ἐν φόβῳ CM, ἀφρόνως ceteri. τέλος δ’ ἔφη, σὸν Υἱὸν ἐκπαγλούμενος, ὡς ἀκέραιον, ἀνεπίπληκτον βλέπων καὶ ξυνετῶς χωροῦντα πρὸς πάντας λόγους, τοὺς δ᾿ οὐκ ἐπαινῶν ὡς φονῶντας ἀνόμως, καθ’ οὗπερ οὐχ εἵρισκεν αἰτίαν φόνου, ἔλεξε γοῦν, ἔλεξε· Τίς χρῄζει λέγειν, ὡς ἄρ’ Ἰησοῦν κατθανεῖν, ἢ μὴ χρεών; καὶ τόνδ’ ἀφεῖναι μᾶλλον ἢ μιαιφόνον, ὧν εἶχον ἐν δεσμοῖσι λῃστήρων ἕνα. Ἐπερρόθησαν δ’, ὡς θανεῖν σταυρῷ δέον, λῃστῆρα δ’ ἀφεῖναί τε τὸν κακεργάτην. Ὁ δ’ ἡγεμὼν ἔφησε τοῖσδ’ ἐναντία, ἀλλ’ οὐκ ἔπειθ’ ὅμιλον εὖ δοκῶν λέγειν· ἄλλος γὰρ αὖθις εἶπε τῷδ’ ἐναντία, κραυγῇ πίσυνος κἀμαθεῖ τολμηρίᾳ· ὃς δ’ οὐκ ἐπῄνει· κἀπὶ τῷδ’ ἀνίσταται ὄχλου θόρυβος ἀθυρογλώσσου μέγας, ὃς δὴ κέκραγε Παῖδα σὸν θανεῖν θέμις. κεῖνος δὲ νικᾷ κακὸς ἐν πλήθει λέγων, ὃς εἶπε δεῖν σὸν Παῖδα θανεῖν ἐν ξύλω. 395 Or. 914. 396 Or. 913. 397 Or. 883. 398 Luc. 23,22. 399 sq. Or. 877 sq. 401, 404 Marc. 15,11. 402 Marc. 15,6, Matth. 27, 15 sq. 403 Or. 893, Marc. 15, 14. 405, 407 Or. 909. 406 Or. 935. 408 Or. 897. 409 sq. Or. 894. 411 Or. 915. 412 sq. Or. 936 sq. 395 βλέπον Μ cum ω inter versus. 396 καὶ ξετῶς CM. χοροῦντα M. πάντα λόγον VBb, πάντα λόγων D cum ο int. vers. 397 τοὺς δ’ CVB, τίς δ’ Α, τούσδ’ MD, quod fortasse tenendum. φρωνοῦντας ἀνόμους D. 398 εὕρισκεν CM, εὕρισκον VBD, ηὕρισκον Α. πότμου AD et inter versus Β, θανάτου evang. 401 μιαιφόνων MD. 402 ὃν εἶχεν et ληστόρων Α, ληστήρον Μ. 403 δ᾿ om. VBD. 405 τῆσδ᾿ Β. 406 sq. om. A. εἰ δοκῶν BD. 411 θέμι CM. 412 κᾶνος Μ. 413 δὴ δεῖν VBD. Ἤδη δ’ ἕως πέφηνεν, ἐκρέει κνέφας, καὶ δή νιν ἑλκύσουσιν ἔξω τῆς πύλης ψυχῆς ἀγῶνα τὸν προκείμενον πέρι δραμούμενον, καθ’ ὃν θανεῖν ἐστὶ κρίσις ἐν ἡμέρᾳ γὰρ τῇδε λείψει τὸν βίον. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Αἲ αἴ· κακῶν ἀρχηχὸν ἐκφαίνεις ναὶ ναὶ κακῶν πέλαγος ἡ τάλαιν’ ὁρῶ τοσοῦτον, ὥστε μήποτ᾿ ἐκνεῦσαι πάλιν μηδ’ ἐκπερᾶσαι κῦμα τῆσδε ξυμφορᾶς. Φεῦ τῆς Ἑβραίων, πη προβήσεται, φρενός· Τί τέρμα τόλμης καὶ θράσους γενήσεται, εἰ καὶ Θεοῦ τολμῶσι τεκταίνειν φόνον; καὐτοῦ μὲν οὔ μοι φροντίς· οὐ γάρ που μόρος κατακρατήσει θανατοῦντος τὸν μόρον· ἔτικτον αὐτὸν, οἶδα δ’ ὡς ἐγεινάμην στερρὰς φυγοῦσα τῶν τόκων ἀλγηδόνας· αὐτοὺς δὲ πενθῶ συμφορᾷ κεχρημένους· 416 Or. 839. 417 Or. 840, 870. 418 Or. 940. 419 Hipp. 878. 420—22 Hipp. 818—20. 423—25 Hipp. 933 —35. 426 Med. 348. 426 sq. Rom. 6, 9. 428 Med. 917, Troad. 477. 429 Med. 1018. 430 Med. 349. 414 ἤδη δέως C, ἤδιδέως Μ. ἔνκρέει κρέφας Β, νέφας Μ. 417 δραμούμενοι Α. ἐστι VD, ἐστὶ d cum ceteris. 418 τὸν om. Α. 419 λόγων V. 420 ναὶ ναὶ om. Α. 421 ὅσον pro ὥστε VBb. μήποτ’ ἐκνεῦσαι VBD et Eur., μήτ’ ἐκνεῦσαι CA, μήτε κνεῦσαι Μ. 422 μὴ δ’ MVD. ἐκπερᾶσαι CMD et Eur., ἐκπεράσαι VAB. τῆσδε τῆς ABD. ξυμφορᾶς CMBD, συμφ. VA et Eur. 423 φεῦ om. Α. ἐβρ. MD. πη CMA et Eur. Havn., ποῖ Eur. ceteri, τί VBD. 424 τόλμης CMVD et Eur., τέλους AB. 426 καὶ τοῖς μὲν Α, καὐτοῦ VBD, τοὐμοῦ γὰρ Eur. πη cum ου int. vers. ead. man. V. 428 οἶδ᾿ ὡς V. 429 τῶν κακῶν Α. 430 κεχρημένος Μ. ἔσται γὰρ, ἔσται ποινάτωρ δίκη φόνου, ὃν δυσσεβεῖς τολμῶσιν ἀνόμως φθόνῳ. Αἲ αἰ Οὐ νῦν τὸ πρῶτον, ἀλλὰ πολλάκις φθόνος ἔβλαψε πολλοὺς, οὐ τόσον δ’, ὅσον φίλους αὐτοῦ τανῦν βλάψειεν, Ἑβραίων ὄχλον. ΧΟΡΟΣ. Τί τούσδε κινεῖς, ἀναμοχλεύεις λόγους; Ὀλωλέ σοι Παῖς, καὶ κινεῖς πολλοὺς ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὦ δεινὰ λέξασ’, οὐχὶ συγκλείσεις στόμα,. Σωτῆρα κόσμου σὺ δοκεῖς ὀλωλέναι; ΧΟΡΟΣ. βραχὺ προβᾶσα Παιδὸς ὄψει σου πάθη ψυχῆς ἀγῶνα τὸν προκείμενον πέρι τρέχοντος, ᾡ ξῶντ᾿ ἢ θανόντα νῦν ἴδῃς. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Οἴμοι, τί λεύσω; Χερσὶ τῶν ἀλαστόρων, 432 Matth. 27, 18. 434 sq. Med. 294 sq. 437 Med. 1306. 438 Bacch. 1019. 439 Hipp. 500. 441 Med. 1302. 442 Or. 839. 443 Or. 840, 870. 444 Bacch. 1269. 444, 449 Act. Pil. Β 10, 2. 431 om. Μ, in lacuna relicta a rec. m. in C. ποινατρω Α. 432 ἄνομος Μ, ἀνόμῳ Α. φθόνῳ V cum ου int. vers. ead. man. 433 αἰ ter CM, sexies Α, quater VDd, αἶ ter B. 435 ὅσσον Β. 436 τὰ νῦν D. ὄχλος Α et inter versus Β. 437 χ superscr. σ, id est χορὸς Μ atramento, sed rubro additum. κἀναμοχλεύεις VABD et Eur. et d, ἀναμ. CM, quod recipio, cum asyndeta auctor noster amet. 438 om. CM. κινεῖν Β. 439 ὢ Α. λέξασ’ CMD et Eur., λέξας VAB. συγκλείσης V, σὺ κλείσεις D, συγκλείσει Α. 441 ὄψη V. 443 ὦ ζῶντ’ Μ. ἴδῃς CM, ἴδοις VAB, ἴδις D. νῦν omnes, malim νιν. 444 λεύσω CMAb et γρ. Β. Sic semper codices omnes vel optimi, quare hanc formam retineo. θεηγενές μοι Τέκνον, ἕλκῃ καὶ φέρεις, ἐις δεσμά ἦλθες καὶ θέλων ἄγῃ σφίσιν, ὁ δεσμολύτης τοῦ γένους τῶν δεσμίων. Ἒ ἒ ἔ· Ταῦτ᾿ ξυνῳδὰ τοῖς πρὶν ἀγγέλου λόγοις οὐδ’ ἐλπίσι ξύμφωνα ταῖς ἐμαῖς, Τέκνον. ΧΟΡΟΣ. Ἀλλὰ ξυνῳδὰ τοῖς προηγορευμένοις, οἷς εἶπε παθεῖν χερσὶ τῶν ἀλαστόρων. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Αἲ αἰ, τὶ δράσω; καρδία γὰρ οἴχεται. Πη τίη πορεύῃ, Τέκνον; ὡς ἀπωλόμην· Ἕχητι τίνος τὸν ταχὺν τελεῖς δρόμον; Μὴ γάμος αὖθις ἐν Κανᾶ, κἀκεῖ τρέχεις, ἵν᾿ ἐξ ὕδατος οἰνοποιήσῃς ξένως; Ἐφέψομαί σοι, Τέκνον, ἢ μενῶ σ’ ἔτι; Δὸς δὸς λόγον μοι, τοῦ Θεοῦ Πατρός Λόγε, μὴ δὴ παρέλθῃς σίγα δούλην μητέρα· 448 sq. Med. 994 sq. 451 Med. 995. 452 Luc. 24, 26. 453 Med. 1029. 456 Ιο. 2, 1. 457 Ιο. 4, 46. Item Aristarchus in Homero, ut II. Α, 120. Quod ευ ut Germanicum „ev“ pronuntiabatur, tragoediae auctor duplex σσ vitasse videtur. Cf. vv. 523, 853, 1310, 1997. λέξω VBD. Eur. et d λεύσσω. 445 φέρεις id est toleras CMVA, quod esplicatur sequente θέλων. BD et de φέρῃ. Nec φέρει, quod in notis d, cf. pag. 20. 446 σφίσι Α. 447 δεσμολυτὴς V. 448 ἒ sexies Α, αἰ quater Vb, αἶ quater Eur. plurimi. 449 ξυναυδὰ Β. 450 ξύμφ. CM et int. vers. V, σύμφ. VBD, ξύμπαντα Α et γρ. Β. 452 ἧς Α. χερσὶν Μ. 453 αἶ αἶ Β. δακρύσω Β et int. vers. ead. man. V. καρδία V. 454 ἀπολόμιν Μ, ἀπολώμην V, ἀπωλώμην D. 455 τοίνυν VB pro τίνος, Db τοῦ νῦν. ταχὺν τελῶν V. 456 γάμοις V. 457 οἶνον ποιήσῃς V secundum evang. 459 θεοῦ om. Α. νῦν γὰρ στόματος φιλίου χρῄζω σέθεν φωνῆς ἀκοῦσαι καὶ προσειπεῖν, ὦ Τέκνον. Δός μοι, πρὸς αὐτοῦ Πατρός, ὦ Τέκνον, σέθεν, σοῦ θεσπεσίου χρωτὸς ἅψασθαι χεροῖν ψαῦσαι ποδῶν τε καὶ περιπτύξασθαί σε. Φεῦ φεῦ, τί δράσω; καρδία μου δίκεται. Ὠ δεῦτε, φίλαι, δεῦτε, λίπωμεν φόβον, προσέλθατ᾿, ἀσπάσασθε καὶ προσείπατε, λάζεσθε χειρὸς δεξιᾶς. Τάλαιν’ ἐγὼ. ὡς ἀρτίδακρύς εἰμι καὶ φόβου πλέα. Αἲ αἴ· πανώλης ἡ τάλαιν’ ἀπόλλυμαι. Γυναῖκες, ὄψιν στυγνὰν ὡς εἶδον τέκνου, ποθῶ τεθνάναι, ζῆν δ’ ἔτ᾿ οὐδαμῶς φέρω. οἴμοι, τί δράσω; πῶς λάθω λαῶν χέρας; ἐχθροὶ γὰρ ἐξίασι πάντα δὴ κάλων, κοὐκ ἔστιν ἄτης εὐπρόσοιστος ἔκβασις. Τί γοῦν τί δράσω; πῶς φύγω τόσους βρόχους; 461 Med. 1388. 462 Med. 1057. 463 Med. 1057, 1391. 464 Med. 1392, Hipp. 1350. 465 Med. 1389, 1392, 465, 467 cf. Theodori Prodromi Rhod. et Dosicl. IX, 304 sq. 466 Med. 1027, 1029. 467 sq. Med. 881 sq. 469 Med. 886, 889. 470 Med. 890. 471 Med. 278. 472 Med. 1030. 474 Med. 1260. 475 sq. Med. 279 sq. 477 sq. Med. 1260 sq. 464 ἄψ. Μ. 466 δίκεται CMDB, hic add. γρ. δάκνεται. Α δάκεται, Vb τήκεται. 468 προσέλθετ’ Α. cf. pag. 20. 469 χερὸς Β. δεξιάς V. ὦ τάλαιν᾿ CMVBD, ὢ τάλ. Α, Τάλαιν᾿ Eur. 470 ἀρτίδαρκύς εἰμι C et Eur., ἄρτι δάκρυσ’ εἰμὶ Α, ἄρτι δακρύσειμι Μ, ἄρτι δακρύσοιμι DB, hic inter versus obscurum quiddam, velut ἀντι vel ἀν σε, ἀρτιδακρύσαιμι V καὶ φόβῳ VD. 471 αἱ αἶ Β, αἰαῖ Eur. 472 κ᾿ ὄψιν Α. στυγνὰν CM. 473 τεθνάναι VD. δέ τ’ Β, τ’ ἴτ’ Α. 475 ἐξίασι omnes et d, ἐξιᾶσι Eur. πὰνειδὴ Μ. 476 εὐπρόσοιστος CMA et Eur., εὐπρόσιτος Db, ἐκπρόσιτος VB. 477 δοῦν Β a pr. m. ΧΟΡΟΣ. Οὐκ οἶδ’, ἀδελφὴ φιλτάτη· δέδοικα γὰρ, κἀμοὶ κατ᾿ ὄσσων θερμὸν ὡρμήθη δάκρυ. ὀπισθόπους δ’ ἔξιθι καὶ σιγῇ βᾶθι. Ἕρπ᾿ εἰς τὰ δεινά· νῦν ἀγὼν εὐψυχίας· ἡμεῖς δ’ ἐφεψόμεσθα δειλαίᾳ βάσει· ὄχλος γὰρ αὐτὸν μαινόλης περιτρέχει, κοὐ δεῖ πελάζειν ἐγγὺς ἐνθυμουμένοις. βαρεῖα γὰρ φρὴν, οὐδ’ ἀνέξεται βλέπειν ὅμιλος ἐχθρὸς, δυσμενὴς, μιαιφόνος ὁρμήν τε δεινὸς στυγερᾶς γνώμης ῥοπῇ, ἄγριον ἦθος, βαρβάρου φύσις φρενός. Δέδοικα δ’ αὐτὸν, μή τι βουλεύσας νέον δριμυτέραν σοι συμφορὰν συσκευάσῃ· καὶ κάρτα τόνδ’ ὁρῶσα δειμαίνω πλέον, μὴ θηκτὸν ὤσῃ φάσγανον δι’ ἥπατος, κἄπειτα μείζω συμφορὰν δέξῃ νέαν, ἔγκατα Παιδὸς εἰ λεωφόρος Ἀλλ’ ἐκκλίνασαι βραχὺ τῶν ἀλαστόρων ἐπισκοπῶμεν δρᾶμα τῶν μιαιφόνων. Ἴωμεν οὖν, ἴωμεν, ᾗχί που νάπος. 479 Med. 893. 481 Med. 406. 484 Med. 91, 102. 485 Μed. 38. 487 sq. Med. 104. 489 Med. 37. 491 sq. Med. 39sq. 493 Med. 43. 479 θερμὸν κατ’ ὄσσων ὁρμήθη δάκρυον Α. 480 βᾶθι Μ. 481 ἐγὼν Β. 482 ἐφεψόμεθα omnes, ἐφεψόμεσθα d. 486 ὃμηλος V. 487 ὀρμὴν δεινὸς Μ. ῥοπαῖς Μ. Α. δριμύτερος σὺ Α. συσκευάσει ΑΒ. 491 τὸν δ’ ὁρῶσω Μ. 492 θεκτὸν Μ. ὤσει V. 494 εἰ C, ἀλεωφόρος Μ, ἡ λεωφόρος ΑD, ἡ λεωσφόρου V, ὁ λεωσφόρου Β. 495 ἐκλίνασαι C. 496 δρᾶμα VD. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Νικᾶτ’, ἐπειδὴ ταῦτα πάσαις ἁνδάνει· καὶ λοιπὸν ἀπίωμεν, ἔνθ᾿ ὑμῖν δοκεῖ. ΧΟΡΟΣ. Ἐντεῦθεν ἀθρεῖν ὡς ἐξ ἀπόπτου δέον. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Δειλαί᾿ ἐγὼ δύστηνος, ὡς Παῖδ’ οὐχ ὁρῶ πάσχοντα δεινὰ, μέχρι καὶ τύμβος λάβῃ. ὄχλους δ’ ἔφυγον, ἳνα μή τι καὶ πάθω. Τί μοι δ’ ἔτι ζῆν κέρδος ἐστὶν ἐν βίῳ; Αἴθ᾿ πότμῳ καταλύσαιμ᾿ ἂν τάχει, εἰ μὴ μεγάλως καταγηράσκειν ἔχω, ὡς ἐλπίς ἐστι Παιδὸς ἀνισταμένου ἔθνη τε συνάγοντος ἐνδίκῳ κρίσει, ὃν συγγενεῖς κτείνουσιν Ἑβραῖοι φθόνῳ, ναὶ συγγενεῖς μου τλήμονος μητρὸς λέγω, οὐ Πατρός αὐτοῦ τοῦ βροτωθέντος Λόγου, ὃν ἀσπόρως ἔτικτον, οἶδ’, ὑπὲρ λόγον στερρᾶς τ᾿ ἔφυγον ἐν τόκοις ἀλγηδόνας. Πέποιθα γὰρ, πέποιθα, κἂν πολλὰ στένω, πάσχοντα μὴ φέρουσα τοῦτον νῦν βλέπειν. Ἔτικτον αὐτὸν, οἶδα δ’, ὡς ἐγεινάμην, 498 Rhes. 137. 504 sq. Med. 146 sq. 506 Med. 125 sq. 509 Act. Pilati Β 1, 1. 512 Med. 917. 513 Med. 1018. 515 Act. Pil. Β 10, 2. 516 Med. 917, Troad. 447. 498 ἐπειδὶ Μ. ἁνδάνει MVD, ἀνδἐνει Α. 499 ἡμῖν A. 500 ἐξ ἀπόπτου MV, ἐξαπόπτου CBD, ἐξαπόπτουν Α. 501 δειλαί’ C, διλαί’ Μ, δειλαῖ᾿ ceteri. ὡς CM, εἰ VABD d. Cf. 1269. 505 αἴθ’ αἴ Μ. πότμον VBD. καταλυσαίμαν Eur. et d, καταλύσαιμ’ ἂν CMA, καταλύσαιμ’ ἐν VB, καταλύσαιμεν D. τάχει omnes, ταχεῖ d. 511 πατρὸς om. Μ, lacuna relicta. 513 στερᾶς V, στεθὰς D. 514 καὶ π. Α. ἀλλ’ εἴμ᾿ ἄκομψος ἐκφέρειν μυστήρια· ὅμως δ’ ἀνάγκη συμφορᾶς ἀφιγμένης γλῶσσάν μ’ ἀφεῖναι. Πρῶτα δ’ ἄρξομαι λέγειν, ὅθεν μ’ ὑπῆλθε πρῶτον οἷα μητέρα, φέρουσαν ἁγνὸν ἐς τόδ’ ἡμέρας δέμας. Οὐκ οἶδα τέρψιν ἢ λόγῳ κλύειν φέρω γραφῇ τε λεύσειν· οὐδὲ ταῦτα γὰρ σκοπεῖν ἐγὼ πρόθυμος, παρθένον ψυχὴν δ’ ἔχω. Ὄμνυμι τὸν σύμπαντα σαφῶς εἰδότα μηδ’ ἂν θελῆσαι μηδ’ ἂν ἔννοιαν λαβεῖν· ἢ κατολοίμην ἀκλεὴς, ἀνώνυμος, καὶ μήτε πόντος μήτε γῆ μήτ᾿ αὖ πόλος τὸ σῶμά μου δέξαιτο καὶ ψυχὴν χέρες πάσχοντος Υἱοῦ γ’, ὡς κατ᾿ εὐχήν ἐστί μοι, ἐλπὶς τρέφει τε κοὐ καταισχυνεῖ δέ με. Ταῦτ᾿ οἶδα· νῦν γὰρ οὐ θέμις πέρα λέγειν θρηνοῦσαν, ὡς δεῖ· δακρύων γὰρ ἄξια πέπονθα πόλλ’, οὐκ οἶδα δ’, εἰ τι προσπάθω. Πρῶτον δ’ ὅμως μοι τἀγάθ’ ἐξᾷσαι δέον· 517 Hipp. 983. 518—20 Hipp. 987—89. 521—24 Hipp. 1000—3. 522 etiam Agam. 611. 525—27 Hipp. 1023—25. 528 sq. Hipp. 1027. 531 Rom. 5, 5. 532 Hipp. 1030. 533 sq. Troad. 469 sq. 535—37 Troad. 474—76. 519 μ’ om. Β. 520 ἐπῆλθε V. εἶναι Db pro οἶα. 521 εἰς VBD et Eur. Versus 522—55 desunt in D. 522 οὐδ’ et βλύειν Μ. 523 λεύσειν CVAB, λεύσιν Μ, λεύσσειν Eur. et d. σκοπεῖ σκοπεῖ A. 524 προθύμος· πανθένον Μ. 525 τὸν σ. Α. 526 μὴ δ’ bis Μ. 527 ἦ V cum ἢ in marg. ead. ἐνκλεὴς Α. 528 καὶ μήποτε V. πόλις Eur. et VB, uterque πόλος inter versus. 529 μου om. A. δέξεται VB. ψυχῆς χέρας B, χέρσου Α. 530 υἱοὺς B. γ’ om. VB. 531 καταισχυνεῖ CM, καταισχύνει VAB et Paulus. δέ με om. CM. 532 πέρα θέμις VBb. 534 δή τι Α. πρὸς, πάθω Μ. 535 ἐξᾷσαι CM, ἐξάσαι Α, ἐξετάσαι Β, ἐξᾷσαι Eur. d. ἐᾶσαι V. τοῖς γὰρ κακοῖσι πλείον᾿ οἶκτον ἐμβαλῶ. Ἤμην ἄνανδρος καὶ μένουσα παρθένος· ἃ γὰρ γυναικὶ σώφρον’ ἔσθ᾿ εὑρημένα, ταῦτ᾿ ἐξεμόχθουν τοῦ Θεοῦ πολλὴν χάριν μετροῦντος ἀεὶ καὶ νέμοντος ἀφθόνως. Πρῶτον μὲν οὐν γε, κἂν προσῇ, κἂν μὴ προσῇ ψόγος γυναιξὶν, αὐτὸ τοῦτ᾿ ἐφέλκεται κακῶς ἀκούειν, εἴ τις οὐκ ἔνδον μένει, οὗπερ πόθον παρεῖσ’ ἔμιμνον ἐν δόμοις εἴσω μελάθρων, κομψὰ θηλειῶν δ’ ἔπη οὐκ εἰσεφρούμην· τὸν δὲ νοῦν διδάσκαλον αὐτῆς ἔχουσα χρηστὸν ἐξήρκουν ἐμοὶ, τὸ σωφρονεῖν ἐν πᾶσιν εἰδυῖ’, ὡς καλὸν καὶ δόξαν ἐσθλὴν πανταχοῦ κομίζεται, γλώσσης τε σιγὴν πᾶσιν ὄμμα θ’ ἥσυχον παρεῖχον, ᾔδειν δ’, οἷς μ᾿ ἐχρῆν νικᾶν κόρας, καὶ τίσι νίκην ὧν ἐχρῆν παριέναι. Ἀκήρατον δέ μ’ ἐκ Θεοῦ λαβὼν ἀνὴρ αὖθις τὸ παρθένειον ἅμμ’ ἀκήρατον τηροῦσαν ἀπέδωκεν· οὐδ’ ἔστιν λόγος, τὰ πράγματ᾿ αῦτὰ καὶ γὰρ ἀπήλεγξέ με. 538 sq. Troad. 647 sq. 540 Rhes. 764. 541—47 Troad. 649—55. 548 sq. Hipp. 433 sq. 550—52 Troad. 656—58. 553 sq. Troad. 677 sq. 536 κακοῖς σιπλείον᾿ Μ. ἐμβάλω VB. 538 σώφρον’ ἴσθ’ εὑρ. CMV et Eur., σώφρον’ ἐπευρημένα Α, σωφρονέστατ᾿ εὑρ. Β. 543 εἴ τις CM, ἥτις VAB et Eur. 544 ἐν om. VAB. 545 μέλειθρων Μ. θηλείων VBb. 546 νῦν Β. 547 αὐτῆς omnes, αὑτῆς d, cf. pag. 21. χρηστὸν CMA et Eur., Χριστὸν VB. 551, 552 om. Μ lacuna unius versus relicta, in C nova m. in lacuna unius versus scripti. 552 νίκη Α. ὧν τ᾿ Vb. 554 ἅμ’ Β, ἄμμ’ Μ, αἶμ᾿ V. 555 ἔστι VAB. 556 πράγματα τ’ αὐτὰ Μ. ἀπήλλαξε Β, ἀπήλεγξέ inter versus ead. m., ἀπηλλεγξέ V. Οὕτως δ’ ἔχουσα τῷ Θεῷ μνηστεύομαι, κἀντεῦθεν Υἱὸν, πῶς ἐρεῖς; ἐγεινάμην, ὅπως γυνὴ οὔ τις κομπάσει τεκεῖν ποτέ. ΧΟΡΟΣ. καλλίστα, πότνα, σεμνότατα παρθένε, ἄνανδρον ἠδ’ ἄνυμφον ἴδμεν μητέρα μόνην σε πασῶν τῶν κατὰ γῆν μητέρων. Μαιευσάσης χεὶρ κλῆρον οὐ δεδεγμένη κατηγόρησε πιστὰ σοῦ θείου τόκου, Θεὸν τε, φὴς, ἔκλυες ἀγγέλου τεκεῖν, ἔργα θ’, ἅπερ δέδρακεν, οὐ θνητοῦ γένους, καὶ θάμβος ἐστὶν, εἰ πάθῃ θνητῶν πάθος. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Θαυμαστὸν εἶπας, εἰ τόδ’ εὐδοκεῖ Πατὴρ ὡς διὰ τούτου τοὺς βροτοὺς ἀγάθ’ ἔχειν. Οὐκ ἄλλο γὰρ φάρμακον ἐν θνητοῖς μόρου, φθορᾶς ὃ παύσει τοὺς ταλαιπώρους κακῶν. 558 Troad. 477. 559 Troad. 479 sq. 560 Hipp. 61, 65. 561 Hipp. 549. 563 Protevang. Iacobi 19. 563 sq. Hipp. 1054 sq. 565 Bacch. 326, 328. 566 Bacch. 1058, Io. 10, 25. 568 Hipp. 278. 569 Bacch. 278. 570 Bacch. 276. 571 Bacch. 273. 557 οὕτω Vb, οὕτος D cum ω int. vers. 559 γυνή τις οὐ omnes, γυνὴ οὔ τις d, fortasse γυνὴ τίς κομπ. τ. ποτέ; κομπάσῃ Β. 560 καλλίστα C et Eur., κάλλιστα ABV, hic in marg. ant. manu ἢ καλλίστη, κάλιστα D, κάλλισταστα Μ. σεμνότατα Μ, σεμνοτάτυ D. 561 ἥδ’ Α. ἴδμεν CM et a pr. m. Β, ἴσμεν VADb. 563 μαιεύσασαν Α. δεδειγμένη V. 564 κατηγόρεισε V. θεῖος τόκος VBD. 565 φὴς CMV et Eur., φῆς ABDd. 566 ἔργα δ’ VBDb. δέδρ,ακας Α. 567 πένθος cum γρ. θάμβος int. vers. V, καὶ πάθος ἐστὶν Β. εἰ πάθει V, εἰ πάθοι Α, ἀπαθῆ Μ. θνητὸν MD. 568 τῶδ’ Α et Eur. unus Palat. εὐδοκεῖ C, οὐ δοκεῖ Μ, ἐξαρκεῖ VABD et Eur. πατρὶ V. 569 τοῦτο VBDb. 571 τοὺς om. Α. ταλαι C, ταλαιπώρους Μ, ceteris in utroque omissis. Κἀγὼ διδάξω σ’, ὡς καλῶς ἔχει τόδε· ὁ γὰρ διδάσκων γνῶσιν ἄνθρωπον Λόγος ἐμοὶ κατεσκήσωσε καὶ χάριν νέμει. Ἐπεὶ βροτὸν πέπλακεν ἐκ γῆς ὁ Πλάσας, λείμακί τ᾿ ἐντέθεικε φυτῶν ἐργάτην ἐντεῦθεν εἰς ὄλυμπον ἀνάγειν θέλων, δράκων δέ νιν ἔσπευσε γυναικὸς πλάνῃ λειμῶνος ἐκβαλεῖν τε καὶ ῥέψαι πόλου, ὅδ’ ἀντεμηχανήσατ᾿, οἷα δὴ Θεὸς, γυναικὸς ἐκφῦναι τε καὶ Θεὸς μένων βροτὸς γενέσθαι καὶ βροτῶν ἀναιρέτην σφαγεὶς κατασκάψαι τε καὶ ῥίψαι ποσίν. Οὕτως σὺ πείθου καὶ Θεὸν πρὸς γῆν δέχου ἐλθόντ’ ἀγαγεῖν πρὸς πόλον βροτῶν γένος καὶ σπένδε καὶ κλέϊζε καὶ τόνδ’ εὐλόγει. Αὐ γάρ νιν ὄψει πρὸς χθόν’ ὡς ἐκ παστάδος θρώσκοντα τύμβου κᾆτ᾿ ᾆτ᾿ ἀνιόντ᾿ εἰς ὡς αὐτὸς εἶπε καὶ πρὸ τοῦ θεοπρόποι. Ἐλπὶς δέ μοι ξύνεστιν ἀσφαλεστάτη· ἐμοὶ γὰρ ὑπὲρ πάντας, οἷσι λείπεται, 572 Bacch. 280. 573 Psalm. 118, 66. 573 sq. Io. 1, 14. 575 Bacch. 281, Genes. 2, 7. 576 Genes. 2, 8. 577 Bacch. 282. 578 sq. Bacch. 283. 580 Bacch. 284. 581 sq. Act. Philippi 35. 584 Bacch. 305. 585 Bacch. 282. 586 Bacch. 306. 587 sq. Bacch. 299 sq. 588 sq. Luc. 24, 25 sq. 590 Med. 738, Troad. 684. 591—93 Tro. 683—85. 572 σ’ om. VBDb. 573 ἀνθρώπων AD. 575 πέπλεικεν Μ. 576 λείμακί CMVB, λει sequente spatio vacuo Α, λειμῶνι D, λειμῶνι marg. VB. ἐντέθηκε V, ἐντέθεικεν D, ἴνθηκε Α. 583 κατασκάψαι C, κατὰ σκέψα Μ, κατασφάξαι ceteri. 584 οὓτω V, ὄντως Α. 588 θρώσκοντα libri, V cum πηδῶντα int. vers. ant. manu, πηδῶντα Eur. κἆτ’ CMA, καί γ’ VBDb. 589 προτοῦ Α. 591 ἐμοὶ γὰρ ὑπὲρ om. CM lacuna relicta, iidem λείπτεται. ξύνεστιν ἐλπὶς, οὐδὲ κλέπτομαι φρένας, ἕξειν τι κεδνόν· ἡδὺ δ’ ἐστὶ καὶ δοκεῖν ὅταν δὲ μᾶλλον ἐλπὶς ἀσφαλὴς μένῃ, τὸ χάρμα ποῖον· Ἀλλὰ νικῶμαι πόνοις καὶ προβλέ‘πω μὲν ταῦθ’, ὅπως ἔσται τάχει, λύπη δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν ἐλπισμάτων. ΧΟΡΟΣ. Πάγκλυτε, παγκαλλίστα κούρη, παρθένε, ἔμβρυον, ὡς φὴς, τὸν Θεὸν πλουτήσασα, σὺ ταῦτ᾿ ἐπέγνως· καὶ τὰ λοιπὰ νῦν σκόπει· σοφωτέραν γὰρ ἴδμεν οὖσάν σε βροτῶν καὶ ταῦθ’ ὁρῶσαν καὶ συνιέναι τέλος· ὡς φρικτὰ πάντα καὶ βροτησίῳ γένει πλὴν τῆς τεκούσης δυσμαθῆ συνιέναι. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὦ δυστάλαινα τῶν ἐμῶν ἀλγημάτων· ὡς οἶδα μὲν πόλλ’, οἶδα δ’ οὐχ, ὅπως φράσω· ὡς θάμβος ἐστὶ τοῦτον ᾐωρημένον ἰδεῖν με καὶ θανόντα κἂν ἑκουσίως. Ἰώ μοι, ἰώ· αἰ αἴ· 595—97 Med. 1065—67. 598 Hipp. 56. 599 Bacch. 326, 328. 600 Rhes. 83. 601 Hipp. 119. 604 Med. 1185. 326,328. Hipp. 570. 606 Hipp. 1089. 609 Hipp. 569. 593 ἥξειν V. τί Μ, idem ἠδύδ’. 595 χάρμ’ ὁποῖον V. 596 προςβλέπωμεν Μ. τάχα VBDb. 598 παγκάλλιστα VA, παγκάλιστε D. 600 ἐπέγνης Α. 601 ἴδμεν CMVA et a sec. m. Β, ἴσμεν D et pr. m. Β. 602 ὁρῶσα Β. συνιέναι καὶ omnes, κ. σ. τ. vel κ. τ. σ. d in notis. 604 τῇ τεκούσῃ VABD. δυσμενῆ D. ξυνιέναι VBDb. 605 ὦ CM et Eur., ὢ A, ὡς VBb, ὡ D. 606 ὡς ἴδμεν A. οἶδα οὐχ᾿ V, οἶδ’ οὐχ BDb. 608 κὰ ἑκ. Μ. 609 ἰὼ παῖ. ὢ ὢ Α. μοι bis V. ΧΟΡΟΣ. Τί γοῦν, τί δράσεις, ὦ παθοῦσ’ αμήχανα; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Οὐκ οἶδα πλὴν ἒν, κατθανεῖν, εἰ μὴ τάχει τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἄκος λάβω, ὡς ἐστὶν ἐλπὶς λίαν ἀσφαλεστάτη· μίαν μόνην μεῖναί με δεῖ τὴν αὔριον, ὡς ξυμπερανθῇ φροντὶς, ἥ με νῦν τρύχει. Ἀλλ’, ὦ φίλ’ Υἱὲ, μή μ’ ἔρημόν σου λίπῃς. ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. Αἲ αἴ· Θρηνοῦσα πολλὰ τρανὸν οὐδὲν δεικνύεις· πη γάρ μ’ ἀπαγγελεῖς ἀκούειν δείματα πείθεις τε πολλὰ δειματοῦσθαι τοῖς λόγοις, πη δὲ θρασύνεις, κοὐδὲν ἄρα καθαρῶς. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Οὐ μακρὰν ἔσται τέρμα τῶν ἠλπισμένων. ΕΤΕΡΟΝ ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. Αὐτὴ μὲν οὔπω ναὸς εἰσέβην σκάφος, 610—12 Hipp. 593—95. 613 Med. 738. 614 sq. Med. 342 sq. 616 Med. 707. 617 Rhes. 39 sq. 618 Rhes. 34. 620 Rhes. 35. 622—32 Troad. 610 Χορός VBD, nulla personarum mutatio in 611 πλὴν ὃν Β BD, πλὴν τοῦ κ. V. μὴ τάχει om. CM. 613 ἴστιν D, ἐστὶν ceteri et de. 614 mq μεῖναί μοι δεῖ Α literarum quinque spatio vacuo. δὴ Β. 615 ευμπεραθῇ VB, ξυμπερασθὲν D. ἡ νῦν με V. τρέχει Α. 616 σοῦ V, νῦν λ. Α. 618 πη μὲν γὰρ Α. ἀπαγγέλεις MVAB, ἀγγέλεις D, ἀπαγγέλλεις C et Eur. et de. 620 θαρσν́νεις Β et Eur. 621 ἐστιν D. πημάτων ἠλπ. BD, πημάτων ἐλπισμένων V et in marg. γρ. ἐστὲ πημάτων ἐλπισμένα. 622 ἕτερον om. αὐτη CVA et Eur., αὐτῆ Μ, αὕτη BD. ναός CVBD et νηὸς Α et m. rec. inter versus Β. οὔπω νκὸς εἰσεύην Μ. γραφῇ δ’ ἰδοῦσα καὶ κλύουσ’ ἐπίσταμαι· ναύταις γὰρ ἢν μέτριος ᾖ χειμὼν φέρειν, προθυμίαν ἔχουσι σωθῆναι πόνων, ὁ μὲν παρ’ οἴαχ”, ὁ δ’ ἐπὶ λαίφεσι βεβὼς, ὁ δ’ ἄντλον εἵργων ναός· ἢν δ’ ὑπερβάλῃ πολὺς ταραχθεὶς πόντος, ἐνδόντες φορᾷ παρῆκαν αὐτοὺς κυμάτων δρομήμασιν. Οὕτως δὲ κἀγὼ δείν’ ὁρῶσα πήματα ἄφθογγός εἰμι καὶ παρεῖσ’ ἐῶ στόμα· νικᾷ γὰρ, ὡς οὐκ ἐκ Θεοῦ, δεινὸς κλύδων. Σὲ δ’ ἐλπὶς ἀσφαλεστάτη δ’ εἴθε τρέφοι, δέσποινα παγκοίρανε, μῆτερ Κοιράνου. Ἀλλ’ ἐκ λόγου γὰρ ἄλλος ἐκβαίνει λόγος, τίν’ ὧδε δ’ αὖ δέδορκ’ ἰθύνοντα δρόμον; Ἂ ἄ· τίνα στείχοντ᾿ νῦν ἐνθάδε στυγνοπρόσωπον, δακρύων πεπλησμένον; ΑΓΓΕΛΟΣ. Δέσποινα κούρη, Δεσπότου μῆτερ Λόγου, μή με στυγήσῃς· οὐχ ἑκὼν, ἑκὼν δ’ ὅμως λύπρ’ ἀγγελῶ σοι πρὸς παλαιοῖς καὶ νέα. 635—37 Troad. 708—10. 640 sq. Troad. 712. 624 ἦν pro ἢν Α. ᾖ evanidum in Α, ἢ CM, ἡ D. 626 οἱ μὲν Α. οἴακ’ ὅδ’ VD. λαίφεσι CM, λαίφεσιν Eur., λαίφοισι VABD. βεβώς V et γρ. βιβώς, Β βιβὼς superscripto ε, D βεβῶς. 627 ὅδ᾿ V. ἄντλων Μ. ὑπερβάλλη V. πολὺς CMA et Eur., πολὺ VBDb. ἔνδον τις φορά BVD, hi τίς. 629 παρῆκαν omnes, παρεῖσαν Eur. Cf. pag. 20. αὐτοὺς omnes et Eur. Palatinus Β et fort. alii, αὑτούς Eur. plurimi et de. Cf. pag. 21. 630 οὕτω VD. δεῖν’ Α, sine acc. V, δεἰ᾿ νο ἐρῶσα D. 631 ἄφθογγος εἰμὶ VD, fort. recte. 632 νικᾷ om. Μ lacuna relicta, in C rec. m. in lacuna positum. 633 ἀσφαλὴς εἴθε omnes, V cum nota λείπει τι, posui ἀσφαλεστάτη δ’ εἴθε. cf. vv. 590, 613, 1609. τρέφει Β, τρέφε D. 635 ἄλος cum λ inter versus Μ. 637 ἆ ἆ VBD. στείτ’ Μ. 640 μήτε στ. VBD. στυγνήσης VD. 641 λύπρ’ ΘΕΟΤΟΚΟΣ. τέ δ᾿ ἐστίν; ὥς μοι φροιμίων ἄρχῃ κακῶν. ΑΓΓΕΛΟΣ. Δέσποινα κούρη, πῶς ἐρῶ; πῶς σοι φράσω,. σοὶ γὰρ μερίμνης ἄξιον φέρω λόγον σφοδρᾶς τ᾿ ἀνίας καὶ πικρῶν ἀλγηδόνων. Ὦ πότνα κούρη, σεμνότατα παρθένε, ὥς σε στενάζω λυγρὸς ὢν μύστης, ὅμως τῷ Μυσταγωγῷ πιστὸς, κἂν πάσχονθ’ ὁρῶ. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τί δ’ ἐστίν; ‘Eβραίων τί μηνύεις νέον; ΑΓΓΕΛΟΣ. Παῖς νῦν σὸς οὐκέτ᾿ ἔστιν, ὡς εἰπεῖν ἔπος· δέδορκε μέντοι φῶς ἐπὶ σμικρᾶς ῥοπῆς. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Πῶς φής; τί τοῦτ᾿ ἔλεξας; οἶδας δ’ αὖ πόθεν; Ἄγ’, εἰπέ μοι, φράσον, τίνι θνήσκειν μόρῳ Χριστὸν τανῦν φὴς, Παῖδ’ ἀθανάτου Πατρός; ὡς ἐλπὶς ἦν καὶ τόνδ’ ἀθάνατον μένειν ῥύστην τ᾿ ἔσεσθαι παντὸς Ἰσραὴλ γένους. 642 sq. Tro. 714 sq. 644 Hipp. 1140. 646 Hipp. 61, 65. 647 Bacch. 1016. 649 Bacch. 1018. 650 sq. Hipp. 1151 sq. 652 Bacch. 1021. 653 Bacch. 1030. 654 Matth. 16, 16. 655 sq. Luc. 24, 21. om. Α. σου BD. παλαιὰ VDB, hic cum οῖς inter versus. 642 ἔστιν Μ. φρημίων CM. ἄρχῃ CMAD, ἀρχὴ VB cum tribus Eur. codicibus. 645 τ’ ἀλγ. V. 646 πότνια D et Eur. σεμνοτάτη D. 647 στενάξω int. vers. Β. λυπρὸς VBDb. 649 ἐστί· ἐβρ. Μ. τὶ μην. V, τί μην. ceteri, τι Eur. et d e. 650 οὐκ ἔστιν CM. εἰπεὶ Μ. 051 ρᾶς ῥοπῆς om. CM. 052 φὴ( MV et corr. ead. m. D, φῆς CABd. δ᾿ αὖ πόθεν om. CM, δ᾿ αὐτόθεν BDb, δ’ αὖ τόδε; V. 653 θνήσκειν Μ, θνήσκει ceteri et Eur. et de. 654 φὴς MV, φῆς ceteri. 655. ὡς ὃν VDB, hic inter versus ὃς. ἀθανάτου CM, ἀθάνατος D ΑΓΓΕΛΟΣ, Ἐπεὶ πόλιν γε τῆσδε Σαλομὼν χθονὸς λιπόντες ἀφίκανον ἐς στρωτοὺς λίθους ἄνακτ᾿ ἐμὸν σύροντες ἀλάστωρ ὄχλος, αὐτίχ᾿ ὅμιλος οὐρανοδρόμῳ ξύλῳ ἀνῆγον, ἦγον, ἦγον εἰς ἄκρον τέλος, ὀρθὸς δ’ ἐς ὀρθὸν αἰθέρ’ ἐστηρίζετο. Ἐς κλῶνα δ’ ἐγκάρσιον ἄλλον εὐθέως ἔτεινον, ἐξέτεινον, ἥλωσαν χέρας, πόδας δὲ καθήλωσαν ἐν πηκτῷ ξύλῳ. Ὡς δ’ ἔσχον οὕτως Δεσπότην ἠρτημένον, ἄλλοι μὲν αὐτὸν καλάμῳ κραταιβόλῳ ἔβαλλον, ἀντίπυργον εἰσβάντες πέτραν, ἄλλοι δ’ ὑσώπῳ σπόγγον ὄξους ἔμπλεον, χολῇ κεκραμένου δ’ ἀνῆγον ἐς στόμα, οἵδ’ ὠσὶν ἠχὴν οὐ σαφῶς δεδεγμένοι, οὔτ᾿ εἶδον, οἷ’ ἔρεξε θαύματ’ ἐν βροτοῖς, ἄλλως διῆγον καὶ διήνεγκαν Κᾶρας 657 sq. Bacch. 1032 sq. 658 Act. Pil. Β 10, 3. 660 sq. Bacch. 1053. 661 Bacch. 1054. 662 Bacch. 1062. 663 Bacch. 1057. 664 sq. Act. Pil. Β 10, 3. 666—68 Bacch. 1084—86. 669 Bacch. 1088. 669 sq. Io. 19,29, Matth. 34. 48. 671 Bacch. 1075. 672 Act. Pil. Β 13, 2. 673 Bacch. 1076, cf. Marc. 15, 29. 657 Σαλομὼν CB, Σαλομῶν Μ, Σαλομῶ D, Σολομὼν Α, Σολύμων V. 660 δρόμῳ pro ξ̔́ύλῳ Α. 662 εἰς V. 666 ἔσχον V cum γρ. εἶχον. Idem οὕτω. 667 κρατεμβόλῳ A, κρᾶτα βάλον V et γρ. κραταιβόλῳ. 668 ἔβαλον VD. 669 ὕσσωπον et ἔμπλεω Α, ἔμπλεων Β. 670 κεκραμένον ἀνῆσον Α. ἑστόμα Μ. 671 οἵδ᾿ ABD, οἳ δ’ Vd. οῖδ’ ὠσὶν ἠχὴν om. CM lacuna relicta. ὡς σαφῶς VBD. Α fortasse δεδεγμένον, quod DV, hic cum γρ. δειγμένοι. 672 οὔτ’ εἶδον, οἷ᾿ om. CM cum lacuna. ἔρρεξε VD, ἔρεξε ceteri, cf. 379. 673 μάρας Α, κάραν CM, κόρας Eur. καὶ στέρν’ ἔτυπτον ἀμαθῶς ἀγνωσίᾳ. Ἐγὼ δὲ πόρρω, Δεσπότῃ γὰρ εἱπόμην,) πρῶτον μὲν εἰς χλοηρὸν ἷζον που νάπος τά τ᾿ ἐκ ποδῶν σιγηλὰ καὶ γλώσσης ἄπο ἔσωζον, ὡς ὁρῶν νιν, οὐχ ὁρώμενος ὄχλῳ κακεργάτῃ τε καὶ μιαιφόνῳ· σέ τ᾿ αὐ δακρυχέουσαν ἑστῶσαν ἰδὼν ἤλυθον εἰπεῖν οὐ καλῶς πεπραγμένα. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἰώ μοι, ἰώ· Αἲ αἲ, τί δράσω; καρδία γὰρ οἴχεται. Πῶς πῶς δ’ ἔτι ζώ καὶ φέρω ταῦτα κλύειν; ἰδεῖν δὲ ταῦτα πῶς ποτ᾿ οἴσω παντλάμων; Ἴτ’, ὦ γυναῖκες, τῆς Γαλιλαίας τέκνα, προσείπατ᾿ καὶ προπέμψατε χθονός. Ὠ δεῦτε, φίλαι, δεῦτε, λίπωμεν δέος. ΧΟΡΟΣ. Σὺ γὰρ φύγῃς τὸν δῆμον, ὡς τί μὴ πάθῃς; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Κἀγὼ δὲ τόνδε λοιπὸν εἰς τί καὶ τρέσω; 674 Luc. 23, 48. 675 Bacch. 1035. 676—78 Bacch. 1037—39. 682, 685, 688 Act. Pil. Β 10, 2. 683 Med. 684 Med. 146. 686 sq. Hipp. 1096 sq. 688 Med. 881. 674 ἔτυπον Μ. 675 εἱπόμην MD. 676 μὲν μὲν om. χολόηρὸν Μ. ἷζον V, ἶζον D, ἵζον CBd, ἴζον Μ, ἶξον ποῦ Μ. 677 τάδ’ Α. ἐκποδὼν CM et Eur. cod. VD, σιγηλὰ Α. 678 νῦν Α, pro quo C ἐστιν, Μ ἐστι. δάκρυ χέουσαν AB. ἱστῶσαν Β. 682 Θεοτ. om. Μ. ἂ ἂ. ἂ ἂ. φεῦ. φεῦ Α. μοι bis V. 683 αἶ Β a sec. m. 684 ζῶ ἐφέρω Μ. 685 ἰδεῖν τε Α. παντλάμων CA, Μ, παντλήμων VBb, παντλέμων D. 686 ἴτ’ ὧ et τέκσα Μ. 687 αὐτῷ Α. 689 Χορός om. CM. φύγε DB, hic cum ης inter versus, φύγε οὖν δ. V. ὡς πάθοις Α. 690 Θεοτ. om. MD. In hoc dehinc nulla indicatio. δὲ om. VBD. λιποῦσα εἰς Vb, Ἴωμεν οὖν, ἴωμεν, ἀπέστω φόβος· τί γὰρ ἔτι ζῆν κέρδος ἡμῖν ἐνθάδε; Ἀλλ’ ἀπίωμεν, ὡς ἴδω Παιδὸς πάθη. Ἰώ μοι, ἰώ· Γυναῖκες, ὄψιν φαιδρὰν οὐχ ὁρῶ τέκνου· χροιὰν γὰρ ἠλλάξατο καὶ κάλλος ξένον. Γυναῖκες, ὄμμα στυγνὸν ὡς εἶδον τέκνου, ποθῶ τεθνάναι, ζῆν δ’ ἔτ᾿ οὐδαμῶς στέγω. χωρεῖτε χωρεῖτ’, οὐκέτι τὸ ζῆν φέρω. Ὠ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανεὶς, Τέκνον ποθεινὸν, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε; ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις; ἁγνὰς γὰρ, ἁγνὰς χεῖρας αἱμάτων φέρεις ἁγνά τε χείλη καὶ μέλος πᾶν καὶ στόμα, ψυχὴν πάναγνον ἄδολον τε καρδίαν. Καὶ πῶς ὁρῶ λῃσταῖς σε συνηρτημένον; οὐδ’ ἐξ ἐπακτοῦ τινὸς ἐχθρῶν πημονῆς, φίλος δ’ ἀπόλλυσ’ οὐκ ἄκονθ’ ἑκουσίως μύστης, ὃν ὑπέδειξας ἄρτῳ σοῖς φίλοις φειδεύμενος τάλανος, ὡς φύγῃ κακὸν, 692 Med. 146. 695, 697 Med. 1030. 696 Med. 1157. 696, 698 Act. Pil. Β 10, 4. 699 Med. 1064. 700 sq. prometh. 613 sq. 702 Prom. 620. 703 sq. Hipp. 316 sq. 704 sq. Psalm. 11, 3. 706 Matth. 27, 38. 707 sq. Hipp. 318 sq. 709 Io. 13, 18. εἰς D. 694 ἰὼ ἰὼ. ἰὼ ἰώ μοι μοι Α. 695 τέκνον Μ. 696 χρηὰν Μ. ἠλάξατο V. 698 τεθνάναι MV. τ’ ἴτ’ στέγω CMA, σθένω VBDb. 699 οὐκ ἔτι Μ. 700 ὢ ὀφέλημα Β. θνητοῖσιν CM et Aesch., θνητοῖσι ceteri. 701 τάιδε Μ. 705 πανάγνοον Μ. 707 οὐδ᾿ ἐξεπ. V, ἐπακτοῦ Β cum αι super α, ἀπακτοῦ et πημοναῖς Α. 708 φίλου V cum ς int. vers. ead. m. ἀπόλυσ’ CM. ἄκωνθεκουσίας Μ. 709 μύστης om. Β a pr. m. ἀπέδ. D. 710 φειδευμενος C sine acc., φειδεύμενος ead. m. in φειδευμένου mut. Α. κἂν οὐ συνῆκεν ἐμπαγεὶς βροχώμασι. Τίνος δ’ ἕκητι γῆς ἀποστέλλει Πατὴρ, τί σ’ ὧδ’ ἀτίμως ἠθέλησε τεθνάναι,. Δύστηνος, οἷον οἷον ἔργον νῦν βλέπω οὐ τλητὸν οὐδὲ λεκτὸν, ἀλλ’ ἀπωλόμην. Αἲ αἵ, Τέκνον, σῶν πανταδίκων σφαγμάτων· αἰ αἰ μάλ’ αὖθις, ὡς κακῶς διόλλυσαι, οὐκ ἐξαμαρτὼν αὐτὸς, ἀλλ’ ἁμαρτίας πρώτης γυναικὸς ἐξιώμενος βλάβην Οἰδ᾿ οἶδα μὲν τάδ’, οἶδα δ’ οὐχ, ὅπως φράσω. καὶ συνιῶ μὲν, οἷα ταῦτ’ ἔσται τάχει. ἄλγος δ’ ὕπερθεν τῶν ἐμῶν ἐλπισμάτων. στένω τε πυκνὰ συμφορᾷ νικωμένη , δάκρυσί τε βλέφαρα θερμοῖς τέγγεται· ἀεὶ γάρ ἐστι τῶν γυναικείων φῦλον πολύστονον τε καὶ πολύδακρυ πλέον. 712 Med. 282. 713 Med. 1197. 714 Hipp. 840, Orest. 826. 715 Hipp. 841, 872. 716 sq. Troad. 630 sq. 718 sq. Orest. 642 8(1. 720 Hipp. 1089. 721 sq. Med. 1066 sq. 723 Hipp. 460. 724 Hipp. 848. 725 Med. 232. 726 Med. 890. 711 post lacunam pergit C κεν ἐμπ., sed Μ κον ἐμπ. συνῆκε VABD. κἂν πεσὼν Α, καμπεσὼν D, κἀμπεσων καμπεσεσὼν βρ. Β. 712 γῆς ἀπ. CMA, γέ σ’ BD, σέ γῆς σ’ d, τίνος μ’ ἕκατι γῆς ἀπ. Eur. 713 τί σ᾿ ὦδ᾿ C, τίς’ ὦδ’ Μ, τίς ὧδ’ VAB, τός ὦδ’ D. τεθνάναι CMVD. ἀπωλλύμην VB, ἀπολλύμην D. 716 αἶ Β. σφαλμάτων 717 μὴλ᾿ Μ. κακὸς Β. 718 ἐξ ἁμαρτὼν V, ἐξαμαρτιῶν D, ἐξ ἁμαρτιῶν ceteri, ἐξαμαρτὼν Eur. 719 πρῶτος VBD. 720 οἶδα δ’ οὐχ AB et Eur., οἶδα οὐχ V, οἶδ᾿ οὐχ ὕπερ pro ὅπως Α. 723 πυκρὰ V, συμφορὰ AD. θερμῆς Μ. θερμοῖς ἐκβρέχω Α, in C glossa βρέχεται, μαλάττεται. 725 τὸ γυναικεῖον libri, τῶν γυναικείων posui, cf. 1631. φῦλον VDd, φῦλον ceteri. 726 πολύστηνον B. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. Ἴδ’, ὦ γυναικῶν ἐξ ἁπασῶν βελτίων, ὁ παρθένος πάρεστιν υἱός σοι νέος, ἰδοὺ δὲ καὶ σοὶ, μύστα, μήτηρ παρθένος. Τί γοῦν, τί, γύναι, δακρύοις τέγγεις κόρας; τί δ’ αὖ κατηφεῖς ὄμμα καὶ δακρυρροεῖς καὶ συγχυθεῖσ’ ἕστηκας, ἡνίκ’ εὐτυχεῖς, κοὐκ ἀσμένη τόνδ’ ἐξ ἐμοῦ δέχῃ τρόπον; Ταῦτα ξυνῳδὰ τοῖς προηγορευμένοις, οἷς αὐτὸς εἶπον καὶ θεοπρόπων στόμα. Νῦν καιρὸς ἐχθρὸν γηγενῶν τίσειν δίκην. Τί δῆτα λοιπὸν σῷ γ’ ἐπιστένεις Τέκνῳ ; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Οὐδέν· λαοῦ τοῦδ’ ἐννοουμένη πέρι ἔγωγ᾿ ἐμαυτῇ πρὸς λόγους ἀφικόμην καὶ τούσδε θρηνῶ συμφορᾷ νικωμένη ᾤμωξα θ’, οἷον ἔργον ἔστ᾿ εἰργαστέον 727—29 Io. 19, 26 8(1. 730 Med. 909. 731 Med. 732 Med. 991. 733 Med. 911. 734 Med. 995. 735 Luc. 18, 31 et saepe. 736 Med. 762. 737 Med. 916. 738 Med. 912. 739 Med. 859. 740 Hipp. 460. 741 sq. Med. 786 sq. 727 Χριστός sine art. semper V. Huius versus loco in Α φεῦ φεῦ, ἰὼ ἰὼ. 728 πάρεστιν(sine (sine ν D) ὡς υἱὸς φίλος VABD. 729 καὶ σὴ Α. παρθένου Β a sec. m. δακρύεις Α. 731 κατηφεῖς CVBD et Eur., κατηφὴς κατηφὴς Α. δακρυρροεῖς om. CM. 732 συγχυθεῖς συγχυθεὶς D. ἕστηκας CMA et saepius. 733 ἀσέμνη 735 αὐτὸς εἷπον Μά, αὐτός τ᾿ ceteri. θεοπρέπων Μ. τίσειν CMVAD et Eur., τίσεις Β, qui in marg. τουτέστι διάβολον. 737 σῷ γ’ ἐπ. CMA, ὡς ἐπ. VBDb. λαοῦ sine interpunct. VABD. ἐνοουμένη MD. C M et Eur., ἐμαυτὴν A, ἐμαυτὴν Α, ἐμαυτοῦ BD. 741 οἵμωξα θ’ DV, hic γρ. οἰμώξασθ᾿. ἐργαστέον Eur. et τοὐντεῦθεν αὐτοῖς, οἵ σ’ ἀνήρτησαν, Τέκνον, καραδοκῶ τε πάνθ’, ὅπη προβήσεται. λύπη δὲ κρείσσων καὶ βεβαίας ἐλπίδος. Τον μὲν γὰρ ἡμῶν δυσμενῆ πεφυκότα ῥᾷον κτενεῖς σὺ καὶ καταβάλῃς μόρον θᾶττόν τ’ ἀνιὼν τοὺς ἀλάστορας τίσεις· γυνη δὲ θῆλυ κἀπὶ δακρύοις ἔφυ· ὅθεν κἀγὼ στένουσα καὶ πεπληγμένη κέντροις ἀνίας ἡ τλάμων ὀδύρομαι. Εἴμ’ εὐκλεὴς μὲν, ἀλλ’ ὅμως ἀπόλλυμαι στερουμένη σῆς θεσπεσίας μοι θέας. Ως γὰρ ἄελπτον δρᾶμα προσπεσὸν τόδε ψυχὴν διέφθαρκ’· οἴχομαι γοῦν, τοῦ βίου χάριν μεθεῖσα κατθανεῖν χρῄζω, Τέκνον · καὶ γὰρ ἔρημος ἄπολις τε τρύχομαι, οὐ μητέρ’, οὐκ ἀδελφὸν οὐδὲ συγγενῆ μεθορμίσασθαι τῆσδ’ ἔχουσα συμφορᾶς. Κἂν μὴ τάχιστ᾿ ἴδω σε, πῶς οἴσω , Τέκνον ; Ἀλλ’, ὦ φίλ’ Υἱὲ, μή μ’ ἔρημόν σου λίπῃς. 743 Med. 1106. 744 Med. 1067. 745 sq. Hipp. 43 sq. Cf. I Corinth. 15, 26. 748 Med. 915. 749 sq. Hipp. 38 sq. 751 Hipp. 47. 752 Hipp. 833. 753—55 Med. 756—58 Med. 256—58. 760 Med. 707. 742 αὐτοί σ’ οἴ σ’ ἀν. C, αὐτοίς’ οἵσανήρτησαν Μ. 745 πεφυκότα C M, Μ, βροτοκτόνον ceteri. 746 καταβάλῃς Μ, καταβάλεις CAD, καταβάλλεις VB, καταβαλεῖς de. 747 τ᾿ CMA, δ᾿ VBDb. 751 εἵμ᾿ εὐκλεὴς om. relicta, reliqua huius versus in Μ in initio paginae erasa, sed in fine antecedentis manu sec. adscripta. 752 om. D. τερουμένη C. θεσmσίας CMVA et int. vers. Β, θεσπεσίου 753 ἄελπον δρᾶμα VD. 754 διέφθαρκεν · οἴχομαι δοῦν VBD, διέφθαρκεν· οἴχομαι γὰρ βίου Α, 756—59 om. A. 756 ἄπολις τ’ σὖσα CM, ἔρημός τ’ εὔπολίς τ᾿ οὖσα Β, τ᾿ ἄπολις τ’ οὖσα VD, VD, sed hic ὔπολις. At ἄπολις οὖσ᾿ Eur., τε τρ. d in notis. 757 οὐ συγγ. Μ. 759 πῶς οἴ οἴ τέκνον· Μ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. Θάρσησον· εὖ γὰρ τῶνδ’ ἐγὼ θήσω πέρι, τὸ σὸν δ’ ἄραρε μᾶλλον· ἐξηγοῦ Θεὸν· εὕρημα δ’ οὐκ οἶσθ’ οἷον εὕρηκας τόδε· θήσω γὰρ αὖ σοι δῶρ’, ἃ καλλιστεύεται ἐν οὐρανῷ γαίῃ τε καὶ πάσῃ κτίσει. Πολλῶν δ’ ἕκατι τήνδε σοι δώσω χάριν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Πέποιθα κοὔτι σοῖς ἀπιστῶ που λόγοις. κἀμοὶ τάδ’ ἐστὶ λῷστα, γινώσκω καλῶς· ἐγώ σ᾿ ἔτικτον, οἶδα δ’, ὡς ἐγεινάμην· ὑπερτερεῖ δ’ ἄλγημα τῶν ἐγνωσμένων. Ἀλλ’ ἄντομαι σε τοῦδε πρὸς σωτηρίου πάθους, φέροντος ἀπάθειαν τῷ γένει, μητροπρεπῶς τε σῶν ποδῶν ἐφάπτομαι, οἴκτειρον, οἴκτειρόν με τὴν δυστλήμονα καὶ μή μ’ ἔρημον ἐκπεσοῦσαν σοῦ λίπῃς, δέξαι δὲ χώρᾳ καὶ δόμοις ἐφέστιον, 761 Med. 913, Hipp. 523. 762 Med. 740. 763 Med. 711. 764 Med. 713, 934. 765 Matth. 28, 18. 766 Med. 714. 767 Med. 729, 914. 768 Med. 922. 769 Med. 917, Troad. 477. 770 Med. 1067. 771 Med. 704, Med. Act. Pil. Β 10, 4. 773—76 Med. 761 huius versus loco A Ὀτοττοτοτοτοί. 762 τὸ σὸν δ’ CB, τὸ σόνδ’ Μ, τοσόνδ’ Α, τὸν σὸν δ’ V, τοσονδ’ sine acc. τὸ σόν τ’ Eur. ἄραρε cum γρ. ἄραγε V, ἄρα με Α. 763 εὕρημ’ δ’ V. 764 αὖθι δῶρ’ Α. 766 ἕκατι CM et ἕκητι VABDd. χάριν CMA et γρ. V et Eur., 767 ἀπιστῶ λόγοις Μ, σοῖς πιστῷ σὸν λόγοις Α, τοῖς λόγοις VBD. 768 γινώσκειν D. 769 ὥς δ᾿ ἐγ. Cd, ὡς 771 σου Β a pr. m. pro σε. σωτηρίαν CM. 772 Α. 773 τε CMA et Eur., δὲ VBD. ἐφάπτομε με inter versus ead. m. Μ. 775 σοῦ CMVD, σου Α, om. 776 χώρα et ἔφεσιν Α. ἢν θᾶσσον οὐ βούλοιο σὴν δίκην κρίναι. Οὕτως ἔρως σοι πρὸς Πατρός τελεσφόρος σκοποῦ γένοιτο, καὶ θανόνθ’ ἑκουσίως ἴδοιμι νεκρέγερτον ἤματι τρίτῳ, ὡς αὐτὸς εἶπας πολλάκις πρὸς σοὺς φίλους· τὸ πᾶν γὰρ οὕτως ἀσφαλέστερόν τ᾿ ἐμοὶ, σύ τ᾿ αὐτὸς ὢν ὄλβιος ὀλβίου Πατρὸς γνωσθεὶς ἀνυμνηθῇς γε πάσῃ τῇ κτίσει. Μὴ γοῦν διάξω λυπρὸν εἰς μακρὸν βίον, ὄχλος δ’ ἀλαστόρων γε τίσει τὴν δίκην τὸν Δεσπότην κτείνας σε γῆς τε καὶ πόλου. Οὑτοι γὰρ, ὡς ἔδρασαν, εὕρωσιν κακὰ, ἃ τοῖσι δυσσεβοῦσι γίνεται βροτοῖς· ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐτῶν φροντίδ’ ὡς τέκνων ἔχω, μή πως πάθωσιν οἱ προσήκοντες σφίσι, πατρῷον ἐκπράσσοντες ἀσεβῆ φόνον· ἀλλ᾿ αὐτὸς, ὦ σπλάγχνον, θεηγενὲς φάος, 778 sq. Med. 709 8(1. 780 sq. Matth. 16,21. 782 Med. 738. 784 Marc. 16, 15, Rom. 16, 26. 785 Med. 1026. 786 Rhes. 887. 787 Rhes. 610. 788 Med. 1291. 789 Med. 750. 790 Med. 1290. 791 sq. Med. 1293 sq. 793 sq. Med. 1247 sq. 777 δυνδίκην Μ. κρῖναι CAB, in Μ incertum, utrum an ί, κρίναι Vde, κρύναι D. 779 θανόντ’ V, θανών τ’ 780 νεκράγερτον V. ἤματι MVAD. 783 αὐτὸς εἰ ὢν 784 ἀνυμνηθεὶς V, ἀνυμνησθῇς ABD. 785 ἐς 786 τ’ ἀλαστόρων τέ γε Α. 787 γε γῆς VBDb. V cum γρ. πόλου. 788 εὕρωσι VBb, εὕροσαν Α et versus Β, ἄρωσι D. 789 ἃ τί σοι Α, ἅ τισι Β, ἃ τοὶ εἰδυσσυοῦσι Μ, δυσεβ. VD. 790 αὐτὸν BD. τέκνον μή πωσοπάθωσιν Μ. 792 ἐκπράσσοντες CMA et Eur., V, ἐκφράσοντες BD. ἀσευῆ CM. ἐμὸν φάος D. φάος om. Α. κάτειργε, κατάπαυσον, ἔξελ’ ἐκ φόνου ἐγκατάλειμμα σπέρματος πεφιλμένου. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. Αἰνῶ, γύναι, τάδ’, οὐδ’ ἐκεῖνα μέμφομαι, πολλῶν δ’ ἕκητι τήνδε σοι δοῦναι χάριν ἐγὼ πρόθυμός εἰμι, κοὐκ ἂν ἐκπέσῃς. Συλλήψομαι γὰρ τοῦδέ σοι πάμπαν σκοποῦ, αὐτή τε γνοίης ζημίας ἀντιστροφὴν, ἀπαλλαγεῖσα τῆσδε τῆς ἀθυμίας. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὤμοι, φρενὸς σῆς εὐγενοῦς τε κἀγαθῆς· Ὠ Τέκνον, οἵᾳ συμφορᾷ συνεζύγης· τὸ δ’ εὐγενές σου τῶν φρενῶν σῶον μένει· ὅσην ἀεί μοι τὴν προμήθειαν φέρεις· Ταῦτ᾿ ἐννοηθεῖσ᾿ ᾐσθόμην ἀβουλίαν πολλὴν ἔχουσα καὶ μάτην λυπουμένη μάτην θ’ ἑαυτῇ πρὸς λόγους ἀφικόμην. ΧΟΡΟΣ. Ἄ ἄ· Πολυστόνων ἄϊον ἰαχὰν γόων, 796 Med. 895. 797 sq. Med. 714 sq. 799 Med. 933. 800 Med. 1212. 802 Hipp. 1448. 803 sq. Hipp. 1381 sq. 806 sq. Med. 869 sq. 808 Med. 859. 809 Med. 206. 794 κάτειργε VB et Eur. plurimi, πάτειργε CM, D, καταργε Α. ἔξειργε φόνου VB, hic cum λε inter ἐξειγερ φ. D. 795 πεφιλμένον Β. 796 huius versus loco in A αἰ sexies. οὐδ’ CMD et Eur. plurimi, οὐκ VBb unus Florent. 798 ἐκπέσοις V. 799 σκοπὸν Α. 800 αὐτό τε Β. 804 σου om. A B. 805 φέρῃς V. 806 ἐλαθομην θόμrιν ἀβ. Α. 808 ἑαυτὴν VB, ἑαυτοὺ D. 809 Χορός CMVB (in Α personae non ubique indicatae). ἡμιχ. b. ἂ CMVAD, ἆ ter Β, bis b. ἰ ἀχὰν D, ἀχὰν Α et a pr. m. B. φωνὰν ἔκλυον, ἔκλυον βοὰν στόνων. θεοκλυτεῖ δ’, ὡς ἄρα δεινά τις παθών. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Καὶ μὴν ὁ κλεινὸς ἄπο δὴ στείχει Πέτρος, σκυθρωπὸς, οἰκτρὸς καὶ κατανενυγμένος, θεοκλυτεῖ τις δ’ ὡς κακὸν ῥέξας μέγα. Τί, Πέτρε, θρηνεῖς; Δείν’ ἔπραξας, ἀλλ’ ὅμως ἔτ᾿ ἔστι καὶ σοὶ τῶνδε συγγνώμης τυχεῖν. Ὠ Τέκνον, ὠ φίλτατον, ὦ Θεοῦ Λόγε, σύγγνωθ’· ἁμαρτεῖν δ’ εἰκὸς ἄνθρωπον, Τέκνον, καὶ Πέτρος ἐξήμαρτε τοὺς ὄχλους τρέσας. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. Στέγουσα νῦν ἄπιθι, μῆτερ παρθένε· λύω δὲ Πέτρῳ σφάλμα χρῃζούσης σέθεν· καὶ γὰρ πάροιθεν σοῖς ἐπειθόμην λόγοις σῆς εὐσεβείας κἀγαθῆς φρενὸς χάριν. Καί μοι τὸ μὲν σὸν ἐκποδὼν ἔστω λόγου· ἕλκει δὲ καὶ δάκρυα πολλήν μου χάριν 810 Med. 133. 811, 814 Med. 209. 812 Hipp. 1332. 813 Hipp. 1141. 815 sq. Hipp. 1315 sq. 817 Med. 1386. 818 Hipp. 610. 820 Hipp. 1434. 821 sq. Hipp. 1436 sq. 823 Hipp. 1413. 824 Med. 1211. 810 φωνὴν VDb. 811 ὡς κακὸν ῥέξας μέγα D. om. CM. 812 Θεοτ. CMVB, quod be apponunt v. 815. 813 κατανενιγμένος A, κατενενενεγμένος D, κατενυνεγμένος BV, hic cum γρ. νενυγ. 814 τίς V, om. ceteri. ὡσεὶ κἀκ. de. Hic desinit codex D. 815 δεῖν’ Α, sine acc. V. 816 ἐστὶ et ξυγγν. V. καὶ σῶν Α. 819 ὄχλου Μ. 820 huius versus loco in A : Πέτρος. Ἰὼ ἰὼ πεπεῦ. στέγουσα CMB, στείχουσα Β inter versus et V ex Eur., qui στεῖχε. 821 σφάλμα Πέτρῳ β, τρω et inter versus πε Μ. σφάλχρηζούσης CM. 824 sq. om. Α, in CM eadem manu lacunae immissi sunt. τὰ μεν Μ. ἔσται λόγον V cum ω et ου int. vers. ead. manu. καὶ πάντα λύει δεσμὸν ἀμπλακημάτων. Σοί τ᾿ αὐ παραινῶ· μηδένα βροτῶν στύγει, μηδ’ οἱ μ’ ἀπῃώρησαν ἀνόμως ξύλῳ ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὤμοι, φρενὸς σῆς εὐμενεστάτης ἀεί· ὡς οὐδὲ πάσχων δυσμεναίνεις τῷ γένει οὐδὲ προσηλώσασιν ὀργίζῃ ξύλῳ. Τίς γὰρ ἂν ἔτλη θυμὸν ὀργῆς σου, Τέκνον; ἢ τίς ἀγανάκτησιν ὑπέστη σέθεν; Ο ΧΡΙΣΤΟΣ. Ἄπιθ’ ἄπιθι δυσμενῶν νῦν ἐκ μέσου· ὧνπερ γὰρ οὕνεκ’ εἰς ἐμοὺς ἧκες λόγους, τὰ μὲν πέπρακται, τῶν δ’ ἐγὼ μνησθήσομαι. Ἐνταῦθα μέν σοι τῶνδ’ ἀπαλλάσσω λόγον. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἄραρεν, ὡς ἔοικεν, ὦ τάλαιν᾿ ἐγώ· Αἲ αἴ· τίν’ ἐκφωνεῖς φρικώδη τήνδ’ ὄπα γλυκασμὸς ὢν ὅλος δὲ καὶ θυμηδία; Τίνος γε διψῶν ἀπεγεύσω πικρίας; Αὖθίς τε διψᾶν κάρτα κέκραγες μέγα. 827 Hipp. 1429. 829 Hipp. 1448. 832 Psalm. 68,25; 75, 8. 833 Psalm. 129, 3. 835 sq. Med. 919 sq. 837 Med. 785. 838 Hipp. 1088. 841 Matth. 27, 34. 842 Io. 19, 28. 827 σοὶ ταῦτα παρ. Α. στύγει CM, στυγεῖν V et m. Β et Eur., στέγειν Α et a pr. m. Β. 828 μὴδ᾿ οἵμαπηώρυσαν Μ. 829 εὐγενεστάτης V. 834 ἄπιθ’ om. CM, ἄπιθι AB. 835 ἥκεις A et Eur. 837 μέν σοι CMB, VAb, μέντοι Eur. ἀπαλλάσω Μ, ἀπαλάσσω V. λόγον λόγων ceteri, τόνδ’ et λόγον Eur. 838 Θεοτ. om. Μ. 839 αἲ semel, et ἐκφανεῖς Α, ἐκφωνεῖ V, ἐκφωνῶ Β, ἐκφωνῆς CM. 840 δὲ om. V. 842 κέκραγες CMVB, κέκραγε Α. om. Β, prp quo τέκνον V. ΧΟΡΟΣ. κραυγῆς ἀκούσασ’ ἐκπέπληγμαι παντλάμων ἐγώ· τὸ μέντοι πρᾶγμ’, ἐφ’ ᾧ τανῦν στένεις. οὐκ οἶδα, βουλοίμην δ’ ἂν ἐκ σέθεν κλύειν. Φθέγξαι τι, δεῦρ’ ἄθρησον. Ἰώ μοι κακῶν· Τί τί σὸν ὄμμα χρώς τε συντέτηκε νῦν; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Σιγήσατ’, ὦ γυναῖκες, ἐξειργάσμεθα· ἐπίσχετ᾿ αὐδήν· Παῖδ’ ἐρωτῆσαι θέλω· ὁρῶ γὰρ ἤδη τόνδε πλησίον μόρου, ναὶ ναὶ βλέπω κλίναντα πάντιμον κάραν. μικρὰν λιπόντα ῥᾳδίως ὁμιλίαν. Ἔα, τί λεύσω; σὸν δέμας νεκρὸν, Τέκνον, ἀθρῶ, μεγίστου θαύματος τόδ’ ἄξιον, ὃς ἀρτίως κέκραγε πρὸς τὸν Πατέρα φωνῇ κραταιᾷ γεῖσσα γῆς ταραξάσῃ, οὗ πᾶσα μὲν χθὼν φθέγματος πληρουμένη φρικῶδες ἀντεφθέγξατ᾿, εἰσορῶσι δὲ θέαμα κρεῖσσον ὀμμάτων ἐφαίνετο , 843—45 Hipp. 899—901. 846 Hipp. 300. 847 Med. 684. 848 Hipp. 565. 849 Hipp. 567. 850 Hipp. 1433. 851 Io. 19, 30. 852 Hipp. 1435. 853 Bacch. 1269, Hipp. 902 8(1. 854 Bacch. 1270, Hipp. 903. 855 Hipp. 904. 851 Matth. 27, 46. 51, Marc. 15,34. 857—59 Hipp. 1204—6. 843 Χορ. om. CM. ἀκούσης V. παντάλμων Μ. ἐφ’ ὦν VB. 846 ἄθρησον CVB et Eur., ἤθρησον Α. ἰώ μοι κῶν CM, ὤμοι κακῶν VAB. 847 τί τὸ σὸν VB. ὄμα superscr. μ et χρὼς Μ. 848 Θεοτ. om. 849 αὐδὰν Α. 851 κάρα Α. 852 μικρὰν CM, cf. v. μακρὰν VAB et Eur. 853 λεύσω CMVA, λεύσσω Β 854 τὸ δ’ V. 856 γεῖς τα Μ. ταράξας σώσῃ Α, κρατεῖ et σπαραξάση Β. φωνῆς γε κράτει γεῖσσα γῆς τε σπαράξει V cum γρ. φωνῆ κραταιὰ γεῖσσα γῆς σπαραξάσᾳ. 857 πληρωμένη V. 859 ἐφαίνετο CA et margo V ant. manu et ἐφείνετο corr. in ἐφαίνετο Μ, ἐφθέγξατο Β, ἐφθέγγετο V. ὃν ἀρτίως ἔδρακον, ὃς φάος τόδε οὔπω χρόνον παλαιὸν εἰσεδέρκετο. Τί χρῆμα πάσχεις; τῷ τρόπῳ διόλλυσαι, Τέκνον ; πυθέσθαι βούλομαι σέθεν πάρα. Ἡ γὰρ ποθοῦσα καρδία πάντ᾿ εἰδέναι κἀν τοῖς κακοῖσι λίχνος οὖσ’ ἁλίσκεται. Ἑ ἒ ἒ ἒ Τάδε ξυνῳδὰ τοῖς προηγορευμένοις; Αἲ αἴ· τί δράσω; καρδία γὰρ οἴχεται. Γυναῖκες, ὄψιν οὐχ ὁρῶ φαιδρὰν τέκνου· χροιὰν γὰρ ἠλλάξατο καὶ κάλλος ξένον, δεινὸν θέαμα· καὶ φόβος νεκροῦ θίγειν · διδάσκαλον φέρω γὰρ ἀστέρων πάθος, γῆς γεῖσσα σαλευθέντα, ῥαγείσας πέτρας. χωρεῖτε χωρεῖτ’ · οὐκέτ᾿ εἰμὶ προσβλέπειν οἵα πρὸς αὐτὸν, ἀλλὰ νικῶμαι πόνοις. Καὶ ξυνιῶ μὲν, οἷα ταῦτ᾿ ἔσται τάχει, λύπη δὲ κρείσσων καὶ βεβαίας ἐλπίδος. Παῖ Παντáνακτος, πῶς ἐς ᾄδου νῦν δόμους οἴχῃ μόρων ἕκητι τῶν πρωτοσπόρων; αἴφνης δ’ ἀπέπτης, ὡς μεθεὶς ἑκουσίως 860—63 Hipp. 904—7. 864 sq. Hipp. 909 sq. Med. 994 8(1. 868 8(1. Med. 1029 sq. 870 Med. 1157, Act. Pil. Β 10, 4. 871 8(1. Med. 1191 sq. 873 Matth. 27, 51. 874—77 Med. 1064—67. 878 sq. Med. 1223 sq. Med. 1207 sq. 860 δέδρακον Α. 864 παθοῦσα Μ. 865 κἂν Μ. λίχνος VB et Eur., λύχνος CM, λύχνος Α. 866 ἒ quater CB, ter M, sexies Bb, οἴμοι ὢ ὢ ὢ ὢ A, 867 τάδοξυνωδὰ Μ. 868 αἶ Β. δρόσῳ Μ. 871 omnes θίγειν, quod et Eur. Vaticanus unus. 873 γεῖσσω Μ. 874 χωεῖτε χωρείτ· οὐκ ἴτ’ Μ. 875 οἷα MVe. 876 ξυνίω τάχος Α a pr. m. 878 εἰς libri et Eur., ἐς d. δόμα C, δόμαι Μ. 879 ἕκηστι Μ. ψυχήν· μόρος γὰρ οὔποτ᾿ ἦν ὑπέρτερος, εἰ μὴ μεθῆκας Πατρὶ πνεῦμ᾿ ἑκουσίως. Ἤκουσ’, ἔκλυον σὴν ὄπα πρὸς Πατέρα. Τίνος δ’ ἕκατι γῆς σ’ ἀποστέλλει Πατήρ; τί σ᾿ ὧδ᾿ ἀτίμως ἠθέλησε τεθνάναι,. τί τὴν τεκοῦσαν μητέρ’ ὀρφανὴν σέθεν τέθεικας; οἴμοι, συνθάνοιμί σοι, Τέκνον· Ἰδοὺ τέθνηκας, τὶς με δέξεται πόλις; τίς γῆν ἄσυλον καὶ δόμους ἐχεγγύους ξένος παρασχὼν ῥύσεται δέμας τόδε; Οὐκ ἔστι. Μείνω σ’ οὖν ἔτι σμικρὸν χρόνου, ἢν τριττὸν ἦμαρ λαμπροφεγγὲς εἰσίδω, ὡς αὐτὸς εἶπας νεκρέγερσιν μηνύων, κἀγὼ πέποιθα καὶ στέγω ταῖς ἐλπίσι, κἂν νῦν νέκυν βλέπουσ’ ἀπῃωρημένον στένω ’μὲ μᾶλλον ἢ σὲ τῆς ἀπουσίας· ἀπώλεσας γὰρ μᾶλλον ἢ κατέφθισο. Εἰ γὰρ γενοίμην, Τέκνον, ἀντὶ σοῦ νεκρός · ὄλωλα, Τέκνον, οὐδέ μοι χάρις βίου. Αἲ αἴ· κατ᾿ ὄσσων κιχάνει μ᾿ ἤδη σκότος· ὄλωλα καὶ δὴ νερτέρων ποθῶ δόμους· 882 Med. 1207, Matth. 27, 50. 882 sq. Luc. 23, 46. 884 Med. 282. 885—87 Med. 1197—99. 888—92 Med 389—93. 893 Luc. 24, 46. 896 Hipp. 1402. 897 Hipp. 834. 898 Hipp. 1403. 899 Hipp. 1401. 900 Hipp. 1438. 901 Hipp. 1441. 881, 882 om. VAB. 884 ἕκατι CM et Eur., σ’ om. Α. 885 τίς ὦδ᾿ Α. 887 ξυνθ. Α. 889 ἐχεγγύους VAB et Eur., ἔχει λύους CM. 890 τότε Α. 891 ἕκητι VABd. 892 ἦν Μ. τριτὸν Β. ἦμαρ V. λαμπροπρεπὲς ἐσίδω VB. 893 μη pro μηνύων CM. 894 ἐλπίσιν V. V, με CAd, μαι Μ, om. Β. 897 κατεφθίσω Α. 900 κεχάνει CMVB et Eur. libri, κιγχάνει Α. ἤδι Μ. 901 ὥλολα Μ. καὶ om. Α, καὶ νῦν νερτ. VB. τὸ κατὰ γᾶς θέλω. τὸ κατὰ γᾶς κνέφας τανῦν μετοικεῖν, σῆς θέας στερουμένη. Δύστηνος, οἷον ἔσχον ἄρτ᾿ ἄλγημ᾿ ἐγὼ, οὐ τλητὸν οὐδὲ ῥητον, ἀλλ’ ἀπωλόμην. Πῶς δ’ ἐξ ἀναύδου καὶ μύσαντός ὄμματα ἕξω παρηγόρημα, μήτηρ παντλάμων; Ἄλλως σ’ ἄρ’ αὐτὴ, Τέκνον, ἐξεθρεψάμην, ὃς τὴν τροφὴν ἅπασι δαψιλῶς νέμεις; μάτην τ᾿ ἐμόχθουν καὶ κατεξάνθην πόνοις, φεύγουσα χεῖρας τῶν φονώντων σοὶ, Τέκνον, ἀρχῆς ἀπ’ ἄκρης σῶν ξένων γενεθλίων; Ἀλλ’ οὐκ ἐγᾦμαι, κἂν στένω κἂν δακρύω. Ἐγώ σ’ ἔτικτον, οἶδα δ’ ὥς σ’ ἐγεινάμην· ὅθεν ποθ’ ἡ δύστηνος εἶχον ἐλπίδας ἐν σοὶ μεγίστας γηροβοσκήσειν τ᾿ ἐμὲ καὶ κατθανοῦσαν χερσὶν εὖ περιστελεῖν, ζηλωτὸν ἀνθρώποισιν· οὐδ’ ὄλωλε μοι ἐλπὶς γλυκεῖα σοῦ, Τέκνον, τεθνηκότος. Ὦ φθέγμα γλυκὺ, γλυκὺ χάρμα μοι φέρον, ὦ φιλτάτη πρόσοψις, ὦ ποθουμένη 902 Hipp. 831. 903 Hipp. 832 sq. 904 sq. Hipp. 840 sq. 906 Med. 1172. 907 Hecub. 195 sq., Act. Pil. Β 10, 4. 908 Med. 1016. 909 Psalm. 135, 25. 910 Troad. 762, cf. Med. 1017. 911 Matth. 2, 13. 912 Cassandr. 2. 914 Med. 917, Troad. 477. 915—19 Med. 1019—23. 921 Med. 1059 sq. (Eur. Helenae 637). 905 ἀπωλώμην Μ. 906 ἀνάβδου Μ. 907 μῆρ Μ. παντλήμων Α. 908 σ᾿ om. Α, ἄλλως ἄρ᾿ Μ. αὐτὴν Β. 911 φεύγοντα Β inter versus et V. γρ. φονεύντων margo V. σοι MV. 913 οὐ καγῶμαι Μ, οὐκ ἐγὼ μὰν Α. ὥς σ’ ἐγ. C, ὥς σεγειν. Μ, ὡς ἐγ. VAB. 915 πόθεν δύστ. 916 μεγίστη et γηροβοσκεῖν Α, γηροβοσκήσιν Μ. 918 ἤδ᾿ ὄλ Β, ἣδ᾿ V. 919 γλυκεῖσα Α. 920 γλυκὺ semel Α. 921 πρόσωψις, ὦ πεφιλμένη Α. ὡραιότης ἄρρητός ὑπὲρ πᾶν γένος. εἰκὼν ἄγραφος ἀγράφου μορφώματος, πῶς νῦν στυγνάζεις; οὐ φέρω βλέπουσά σε· πῶς πῶς σιγᾷς νῦν οὐδ’ ὑπανοίγεις στόμα; Δὸς φθέγμα μοι, δὸς, δὸς παρηγόρημά μοι· φθέγξαι τι μικρὸν μητρὶ δυστήνῳ, Τέκνον· ναὶ Τέκνον οἶδα καὶ Θεὸν μου, κἂν φέρῃς θάνατον οἰκτρὸν ἀθανατίζοντά με, θάνατον ἀθάνατον ἄγοντα κλέος καὶ χάρμα παντὶ τῷ βροτῶν γένει μέγα. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. τέτλαθι, παγκοίρανε, μαιμῶσα κλάειν· ἑκὼν γὰρ ἔτλη πότμον, οὔκουν ἀέκων, ὡς παμφάγον νῦν καμβαλὼν οἶτον γένους ἔκδικος ἔλθῃ , Δεσπότης παντεργάτης, λέβητι χρυσέῳ δ’ ἔπέψων μοι δέμας σοφῇ προμηθείᾳ με καινίσῃ ξένως. λυγρὸν γὰρ ἀπὸ γῆρας εὐφυῶς ξύσας ἀνθρωπολοιγοῦ παμπαλαιᾶς μοι λύμης κοῦρον φίλον θήσειεν ἡβώωντά με’ 922—24 Act. Pil. Β 10, 2. 925 Hipp. 297. 927 Hipp. 297, 300. 930 8(1. Act. Pil. Β 10, 4. 934 Apocalypsis 12, 10. 936, 938, 940 Nostorum versus in hypoth. Medeae. 922 ἄρητος Β. 923 ἔγγραφος ἀγράφου V. 928 θεέ V. 931 τῶν βρ. Α, omittens μέγα. 932 τέτληθι et κλαίειν Α, κλύειν V. 933 οὐκοῦν B. ἀέκων om. CM. 934 καβαλὼν V, καββαλὼν Bd, κἀμβαλὼν Α. 935 παντεργέτης V. 936 χρυσέδ᾿ ἐπέψων δ’ ἐπέψων etiam CA sine δ᾿ ἐπέμψων Β, δὲ πέμψω V, δὲ πέψων d, δὲ πέπτων b, ἕψουσ Nost. 937 προμηθία με καινίσει V, καὶ νίση Μ. 938 ἄπο AB, ἀπογηρὰς CM, ξέσας VBb, „fort. servandum“ d, εὐφυξ (super ξ posito ὡς) δέας Α, ἀποξύσασ’ Eur. plerique. 939 ἀνθρωπολοιῆς Α. λύπης VBb. 940 ἡβώωντά ἡβώοντα V, ἡβόωντα ABde cum Eur. libris. ὡς νῦν κάκιστον γῆρας ἅπαντας τρύχει, ναὶ ναὶ τρύχει γῆράς με πημάτων βάρει λώβης παλαιᾶς μητρὸς ἠπατημένης· ἀλλ’ αὐτὸς ἀλύξαι με πημάτων ἔφη αὐτὴν πρὸς αὐτὸν μητέρα στρέψαι τ᾿ ἐμὴν καὶ γαῖαν οἶκόν θ’, ὃν προδοῦσ’ ἀφίκετο βουλαῖς ἀνάγνοις θηρὸς ἠγριωμένου ἐς τήνδε γαῖαν, μητέρα στεναγμάτων, μετ᾿ ἀνδρὸς, ὃν πρὶν ἥδ’ ἀτιμάσασ’ ἔγνω· ἔγνω γὰρ ἡ τάλαινα συμφορῶν ὕπο, οἷον τὸ λιπεῖν οὖθαρ ἀρούρης πάρος. Καὶ τοῦδ’ ἕκητι πάνθ’ ὑποστῆναι θέλειν αὐτὸς προεῖπε καὶ θέλων ἔτλη μόρον, ἤματι τριτάτῳ δ’ ἀνεγρέσθαι τάφου, μύσταις φίλοις φέροντα χάρμα καὶ μέγα. Εἰδώς τε ταῦτα πάντα πρὶν σαφῶς ἔφη. Ἤδη δ’ ἔχει ξύμπαντα ταῦτα νῦν τέλος, λείπει δὲ γηθόσυνον ἦμαρ καὶ μόνον, καὶ τοῦτο νῦν μενοῦμεν, ἔσται δ’, ὡς ἔφη. Ὁ γὰρ τὰ λυπρὰ νητρεκῆ νῦν γνωρίσας καὶ χάρμα δείξει λαμπρὸν ἤματι τρίτῳ. 943 Genes. 3, 13. 20. 945 Med. 30 sq. 946 Med. 32. A. 944 Genes. 3,16. 948—51 Med. 32—35. 953 sq. 24,46. 941 τρέχει Α et int. versus Β. 942 με πύματα δ’ ἀρεῖ Α. 944 ἀλῦξαί Β. ἔφην V. 945 πρὸς αὐτὴν VB, cum ὸν int. versus. τρέψαιτ’ VB, τρέψετ’ Α. 946 σὸν πρ. Α. 948 εἰς V. 949 ἥδ’ om Α. ἀτιμάσας Μ, ἀτιμήσασ’ Β. ἔγνων Α, ἐγώ CM. 950 ἔγνων Α. ἀρούης C, ἄρουσης M. πάθος VBb. 952 τοῦθ’ V. ἤματι CMV. 955 χάρμα Α, saepe, hic et 961 etiam Β. μόνος V, καὶ μόνοις Α et int. versus Β. 956 ἰδώς CM. λήπεις C M. μόνος Β cum altero int. versus. 959 τοῦτον Β. 960 νητρεκῶς V. 961 δείξῃ Α. ἤματι V. οἶδάς τε σὺ μάλιστα τέρμα δρωμένων· θήσει δὲ λύπης ἀντὶ τῆσδε καὶ γόων τιμὰς μεγίστας ἀνὰ γῆν σοι καὶ πόλον, πλήσει τε πᾶσαν γαῖαν εὐδόξων λόγων, ναούς τε σοι τεύξουσι τὸ βροτῶν φῦλον. Θᾶττον γὰρ ἀντὶ τοῦδε δυσσεβοῖς φόνου σεμνὴν ἑορτὴν τῇδε γῇ προσάψεται καὶ γῆν Σολύμων ἱερὸν τεύξει πέδον· ὧν εἵνεκα χρὴ μὴ μέτρου θρηνεῖν πέρα. Μὴ δῆτα γοῦν, δέσποιν’, ἀφέρτατα στένε, οὔτ’ ὄμμ’ ἐπαίρουσ’ οὔτ᾿ ἀπαλλάσσουσα γῆς πρόσωπον, οὐ βλέφαρα δακρύων ῥοῆς. Ἕως πότε στρέψεις δὲ κάτω τὴν δέρην, ῥοαῖς καταρδεύουσα τὴν γῆν δακρύων, ἔκδικον ὄμμα παντεπόπτου Δεσπότου εἰδυῖα θᾶττον χάρμα σοι φέρειν μέγα, πρὸς ὅν σε τείνειν ὄμμα καὶ μόνον δέον; Οἶδας γὰρ, οἶδας· ἕψεται τοῖς φροιμίοις καὶ τέρμα φαιδρὸν, γηθόσυνος ἡμέρα· μίαν μόνην μεῖναί σε δεῖ τὴν αὔριον, ὡς ξυμπερανθῇ φροντὶς, ἣ κἀμὲ τρύχει. 963. Hipp. 1417 sq. 965 Hipp. 688. 966 Cassandr. 1128. 967 Med. 1372. 968 Med. 1371. 972 sq. Med. 27 sq. 974 Med. 30. 981 sq. Med. 342 sq. 963 γόου Α. 966 ναοὺς τέ V. φῦλον Vde, ceteri. 967 δυσεβοὺς cum σ inter versus Μ. 969 σολόμων corr. in σολύμων M. 970 εἵνεκα C, εἵνεκα χρῆ Μ, οὕνεκα VAB. θανεῖν Α. 971 δέσποινα φέρτατε CM. ἐπερουσ᾿ Μ, εὐπαίρουσ᾿ Α. ἀπαλλάσουσα V. 973 δακρύων ῥοῆς om. CM. 974 στρέψει Μ, στρέψη στρέψης et δέριν 977 εἰδῖα Μ. χάρμασι φ. Β. 978 ὄν σε Μ, δέος V. 979 ἕψαιται Μ. 981 μεῖναι om. Α. 982 ξυμπ. CMA Eur., σνμπ. VB. ἢ M. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Υἱὸς σύ μοι πέφηνας ἄλλος, παρθένε· αὐτὸς γὰρ εἶπεν Υἱὸς, ὅς μοι καὶ μόνος. οἶδάς τε πάντως πάντα, τίς χρειὼ λέγειν; ὡς ἀσπόρως ἔτικτον, ὠδίνων ἄτερ, στερρᾶς τ᾿ ἔφυγον τῶν τόκων ἀλγηδόνας, Θεοῦ τε Παῖδα τοῦτον ἀγγείλας ἔφη, καὶ πόλλ’ ἔδρασεν, οἷα καὶ μόνου Θεοῦ. Καὶ πῶς τανῦν οἴσαιμι γυμνὸν καὶ νέκυν ἐν ἰκρίῳ βλέπουσ’ ἀπῃωρημένον, ὃς γαῖαν ᾐώρησεν ὑδάτων ὕπερ, δι’ ὃν τὸ φάος ἡλίου συνεστάλη, καὶ τῆς σελήνης τ᾿ ἐσκότασε πᾶν σέλας, καὶ ῥῆξιν ἀνέτλησαν αἱ πέτραι φόβῳ, μνημεῖά τ᾿ ἠνοίγησαν εἰς δεῖγμα κράτους, αὐτοῦ παθόντος ὑπὲρ αὐτῶν Αἰτίου. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Δέσποινα παγκοίρανε, μῆτερ τοῦ Λόγου, αὐτὸς κἀγὼ τέθηπα , μὴ φέρων βλέπειν φρικτὸν θέαμα, Δεσπότην τεθνηκότα, ζωὴν τὸν ἐμπνέοντα τοῖς ζῶσι πνοῇ , 983 Troad. 620, Io. 19, 26. 986 Med. 917. 987 Med. 1018. 988 Luc. 1, 35. 989 Io. 10, 32, cf. Psalm. 71, 18 ; 135, 4. 990 sq. Act. Pil. Β 10, 2. 992 Psalm. 135, 6. 993 sq. Luc. 23, 45. 995 sq. Matth. 24, 51 sq. 1001 Genes. 2, 7. 985 πάντας πάντα Α. τὶ V. χρεὼ Μ. 987 τῶν τόκων CMd, ἐν τόκοις VAB et Eur. 988 ἔφης V. posterius καὶ om. Α. 991 ἀπηωρειμένον V. 993 δι᾿ ὃν τὸ φάος om. CM lacuna relicta, φάος Α. 994 καὶ τῆς αὐτῆς VABde. τ’ ἐνσκότασε Α, τ’ ἐσκότησε Β, τ’ V. 997 ὑπὲρ αὐτοῦ VB. 999 φέρω Μ. κἀγὼ μὴ τάδε νῦν βλ. Α. 1001 πνοήν Α, πνοῇ cet. στένω τε πυκνὰ καὶ χέω θερμὸν δάκρυ· ἐλπὶς δ᾿ τρέφει με, καὶ θρηνῶν οὐ γὰρ ἀπιστῶ τοῖς λόγοις τοῦ Δεσπότου. Η καλλιφεγγὴς ἡμέρα δὲ τριτάτη τὸ τέρμα δείξει τῆς τρεφούσης ἐλπίδος, ἢ μὴ παρεξέλθοις. καὶ θανεῖν με συμφέρει. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τριτάταν ἁμέραν μὲν εἰδυῖα κλύω αὖθις φθορᾶς πάναγρον ἀνίσχειν δέμας· νῦν δ’ ἐχθρὸν ἦμαρ, ἐχθρὸν εἰσορῶ φάος καὶ δυστάλαιναν τὴν πάλαι μακαρίαν. Ὅθεν τὰ θνητῶν μᾶλλον ἡγοῦμαι σκιὰν, κοὐδ’ ἂν τρέσασ’ εἴποιμι τοὺς σοφοὺς βροτῶν δοκοῦντας εἶναι καὶ μεριμνητὰς λόγων, τούτους μεγίστην ζημίαν ὀφλισκάνειν. Θνητῶν γὰρ οὐδείς ἐστιν ὄλβιος φύσει, ὄλβου δ’ ἐπιρρυέντος εὐκλεέστερος ἄλλου γένοιτ’ ἄλλος, ὄλβιος δ’ ἂν οὔ. ΚΜΙΧΟΡΙΟΝ. Πάντων, ὅσ’ ἔστ’ καὶ γνώμην ἔχει, γυναῖκες ἐσμὲν ἀθλιώτατον φυτὸν, 1002 Act. Pil. Β 10, 2. 1004 Med. 914. 1005 Troad. 853. 1008 Hipp. 134, 136. 1009 Hipp. 137. 1010 Hipp. 356. 1012—18 Med. 1213—19. 1019 sq. Med. 231 sq. 1002 πικρὸν δάκρυ Β. 1003 τρέφῃ Α. θρηνῶ φέρων Β. 1007 ἢ CM, ἢ VABde. μοι συμφ. V. 1008 Θεοτ. οm. Μ. τριτάτειν Μ. ἁμέραν CMVA et Eur., ἡμ. Β. 1009 ἀνίσχει Β. 1010 δεθρὸν et φάας Μ. 1011 ὡς V, ὦ δυστ. Α Β. τὴν πάντα μ. V. 1012 τὰ ἔθνη μᾶλον γοῦνα Μ. 1013 κοὐδὲν τρέσας Α, ἂν τρέσας Β, τρέσ’ ἄσειποιμι Μ. βροτῶν οm. CM. 1016 ὄλβος ὄλβος superscr. ι Μ. 1017 ὄλβον ΑΒ. εὐκλεέστατος MV. 1018 ἀλλ’ ὐ V. δ’ om. Α. 1019 γνῶσιν Α. ὅσαι τεκοῦσαι καὶ θανόντ’ εἶδον τέκνα· ὡς τρὶς θανεῖν θέλοιμ’ ἢ τεκεῖν ἅπαξ καὶ πότμον ἰδεῖν ἐντραφέντος μοι τέκνου. Ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐτὸς πρὸς σὲ κἄμ’ ἥκει λόγος, ὠ παγκοίρανε πότνα, παρθέν’ ὀλβία. Ἠ πολλὰ παντὸς εἶ διάφορος γένους· ἐγὼ γὰρ ἀνδρὸς τέρψιν εἰσδεξαμένη ἀνθ’ ἡδονῆς ὠδῖνας ἐν λύπαις τρέφω, καὶ θνητὸν ὡς ἔτικτον, εἰδυῖα στέγω· κούφως φέρειν γὰρ συμφορὰς θνητοὺς δέον· σὺ δ’ ἀνδρὸς οὐκ ἔγνωκας εὐνὴν, παρθένε, Θεὸν τεκεῖν ἔκλυες ἀγγέλου, λέγεις· καὶ νεκρὸν αὐτὸν νῦν ὁρῶσα πῶς φέρεις; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἐᾶτέ μ’· οὔτι φίλα μοι τὰ μὴ φίλα· ἤγγειλεν, οἷ’ ἤγγειλεν· οὐ μομφὴν ἔχει εὐάγγελος δόξης γε τῆς εὐαγγέλου· ἢν ἐσφάλην ἐγὼ δὲ τῆς ἀγγελίας, οὐκ οἶδ’, ὀχυρὰς ἐμφέρω γὰρ ἐγγύας. Θρηνεῖν δὲ δεῖ με’ δακρύων γὰρ ἄξια 1022 Med. 251 sq. 1024 Med. 253. 1025 Hipp. 61, 1434. 1026 Med. 576. 1030 Med. 1005. 1031 Luc. 1,34. 1032 Bacch. 326, 328. 1034 Troad. 468. 1035 Med. 998. 1036—38 Med. 997. 1039 sq. Troad. 469 sq. 1022 τρεῖς ΑΒ. 1024 αὐτὸς omnes et Eur. libri, αὑτὸς de. Cf. 2368. 1025 παγκοίραρε Μ. 1026 ἠ CVB et Eur., ἢ Μ, ἣ Α. 1028 ὀδύνας VAB. 1029 στέγω V cum γρ. στένω. 1033 καὶ νεκρὸν om. CM lacuna relicta. πὥς πῶς ὁρῶσα πῶς ΑΒ, hic cum νῦν inter versus. 1034 ἐᾶτέ μ’ οὔτι VBd, ἐᾶτέ μ’· οὔτοι Eur., ἐᾶτ’ ἐᾶτ’ ἐμόν τι μοι φίλαι τὰ Α, ἐᾶσομ’ αὔτι φ. C, ἐᾶσομ’ αὔτη Μ. 1035 οἱ Μ. ὁ μ. Α, μομφὴ Β. 1037 ἢν ΑΒ, ην et γρ. ἢ V. ἐγώ δε omnes. πέπονθα πολλὰ καὶ στένω καὶ δακρύω, ἔως ἴδοιμι ζῶντα τὸν τανῦν νέκυν. ΕΤΕΡΟΝ ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. Δέσποινα κούρη, χρή σε συγγνώμην ἔχειν. εἴ τις ὑφ’ ἥβης σπλάγχνον εὔτονον φέρων μάταια βάζει, μὴ δόκει τούτων κλύειν· σοφωτέραν γὰρ ἴδμεν οὖσάν σε βροτῶν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Αἲ αἴ· Ἔτλην μεγάλων ἄξια θρήνων ἐγώ. Ὠ πένθος οὐ μετρητὸν οὐδ’ οἷόν τ᾿ ἰδεῖν. Φόνον ταλαίναις χερσὶν ἐξειργασạένοι, τὸν καλλίνικον κλεινὸν ἐξεπράξατε εἰς θρῆνον, εἰς δάκρυα· καγκαλὴς ἀγὼν ἐν αἵμασι στάζουσαν εἰσφέρειν χέρα. Φεῦ φεῦ· φρονήσαντες μὲν, οἷ’ ἔδράσατε, ἀλγήσατ᾿ ἄλγος δεινόν· εἰ δ’ ἔως τέλους ἐν τῷδ’ ἀεὶ μενεῖτ’, ἐν ᾧ καθέστατε, οὐκ εὐτυχοῦντες δόξετ’ οὐχὶ δυστυχεῖν, ἀλλ’ οὐκ, ἐγᾦμαι, ταῦτ’ ἀνατὶ παρίῃ. 1042—45 Hipp. 116—19. 1046 Med. 112. 1047 Med. 113 sq. 1048 sq. Bacch 1233 sq. 1050 Bacch. 1150. 1051 Bacch. 11518(1. 1052 Bacch. 1152 sq. 1053—56 Bacch. 1248—51. 1042 ἕτερον om. VAB. χρή CMA et Eur., δεῖ 1043 ὕβης Α. εὔτονον CMA et inter versusl Β et Eur. plurimi, cuius ceteri ἔντονον, εὐτόνως V Β. φέρον Μ superscr. ω. 1044 βάξει μ’ ἢ δ. Α. 1046 Θεοτ. om. V. 1047 ἔπλην Μ. 1048 ὢ Α. μέγεθος οmnes, πένθος d ex Eur. 1049 τάλαιν’ ἐν χ. Α. 1050 τὰν b et prima m. V. 1051 πάγκαλις ἄγων Α. 1052 χέρας Β cum altero inter versus. 1054 ἀλγήσατ’ CM, ἀλγήσετ’ VAd et Eur., ἄλγησ’ Β. 1055 ἐν τῶδ’ ἂν εἰμεν εἶτ’ Μ, ἐμοὺς Α pro ἐν ᾤ καθίστατε CM. 1056 οὐ δυστυχῆ Α. 1057 ἀνὰ τί VB. παρσῃ Τί γὰρ καλόν; τί δ’ ἀσεβῶς τῶνδ’ οὐκ ἔχει; Ὄλοισθ’ ὄλοισθε, στυγεροὶ μιαιφόνοι, οἱ Δεσπότην κτανόντες οὐ φροντίζετε, πᾶσαν τρέμουσαν εἰσορῶντες τὴν κτίσιν, ἀλλ’ ἐστὲ θήρᾳ τοῦ φόνου γαυρούμενοι. XOPOΣ. κακῶς πέπρακται πανταχοῦ, τὶς ἀντερεῖ; Ἅπας δ’ ἀληθῶς ὁ βροτῶν λυπρὸς βίος· στέργουσι δ’ αὐτὸν συμφοραῖς νικώμενοι. Σοὶ δ’ οὐχ ὅμοιον ἄλγος ἀνθρώποις, κόρη, κἂν οὐ μόνη σὺ σοῦ δ’ ἀπεζύγης τέκνου. Οὐ γὰρ ὅμοιος σὸς τόκος καὶ τοῦ ὅμως δὲ πάντα τλησικαρδίως φέρειν τανῦν προσήκει κάρτα τ’ αὖ πεποιθέναι. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Αἲ αἰ· Δέδορκά τινα τῶν ἀλαστόρων, κόραι, οἱ συνέτριψαν τῶν μιαιφόνων σκέλη, κατευθύνοντα Παιδὸς εἰς ἧπαρ δόρυ. Δέδοικα δ’ αὐτὸν, μή τι βουλεύσῃ νέον καὶ δευτέραν μοι συμφορὰν δράσῃ πάλιν, 1058 Bacch. 1252. 1059 Med. 115. 1060 Hecub. 254, Rhes. 603. 1062 Bacch. 1133. 1063 Med. 366. 1064 Hipp. 188. 1065 Hipp. 460. 1067 Med. 1004. 1072 Med. 1107. 1073 Io. 19,32. 1075 Med. 37. 1076 Med. 43. CMA, παρείη Β, περ εἴη V, παρρἐειν b et γρ. V. 1058 τόνδ’ Α. ἔχειν VB. 1059 ὄλλοισθ’ ὀλλ. V. 1060 κταίνοντες Α. 1061 εἰσουρῶντες V. 1062 ἐσταὶ Μ. θῆρα V. 1063 Χορός om. Β, qui καλῶς. 1066 σὺ δ’ Β. 1067 σοῦ δ᾿ ἀπεξύγη τέκνον VB. 1069 ὅμως δὲ τανῦν γρ. V. τ’ εὖ Α. 1071 αἴ ter VBb. 1072 δέδορκάστινα Μ. 1073 οἷ Μ. 1075 δέδοικα δ᾿ αὐ lucuna absorpta in CM, δ᾿ Eur., τ’ VBb. βουλεύων VBb. 1076 δευτέρα μη Μ. δράσας Β. πάλαι ΑΒ, hic inter versus πάλιν ead. m. Παῖδ’ ἢν ἴδοιμι καὶ νέκυν ὑβρισμένον. Ἰώ μοί μοι· Θέαμα δεινὸν ὄμμασι βλέπω νέον. Κατίδετ᾿ ἴδεθ᾿ αἷμα νυγέντος νεκροῦ, ὁρᾶθ᾿ ὁρᾶτε, πῶς διπλοῦς κρουνοὺς ῥέει· πλευρᾶς γὰρ αἷμα κοὐ πεφυρμένον ποτὸν ἔβλυσεν εὐθὺς, ὡς ἐνύγη τῷ ξίφει ἡβῶντος ἀνδρὸς δυσμενῶν ἐξ Αὐσόνων. Διπλοῦς ἔτι βλύζει τε κρουνὸς αὐτόθεν· αὐτὸς δ’ ὁ νύξας ἐκπλαγεὶς κέκραγε πως, ὡς ἔστιν ὄντως Παῖς Θεοῦ νέκυς ὅδε·“ τρέχει δ’, ὁρᾶτε, καί γε προσπίτνει ξύλω, πίπτει τ᾿ ἐπ᾿ οὐδας τῇ θέᾳ νικώμενος στῆθός τε παίει καὶ περιπτύσσει πέδον, ἔνθ’ ἰκρίον πέπηγεν ἐμπεφυρμένον ῥείθρῳ καταρρέοντι τῆς πλευρᾶς ἔτι, ἀρύεταί τε χερσὶ κρουνοῦ καὶ κάραν ἔχρισεν, ὡς ἔοικεν, ὡς ἅγνισμ᾿ ἔχῃ. 1079 Med. 1191, Prometh. 69. 1080 1080 1241, Ιο. 19, 34. 1081, 1085 Rhes. 782. 1082 sq. Ιο. 19,34. 1082 Med. 1187 sq., cf. Bacch. 732. 1083 cf. Theodori Prodr. Rhod. et Dosicl. 4, 229. 1083 sq. Rhes. 786 sq. 1087 Matth. 27, 54, Luc. 23, 47. 1088 Med. 1194. 1089 Med. 1184. 1090 Med. 1195, Luc. 23, 48. 1091 Med. 1188. 1092 Med. 1190. 1077 ῥοβριςμἐνον Μ. 1078 οἴμοι. ἰώ μοι μοι Α. 1079 δειν ὃν ὄμασι superscr. μ Μ. 1080 ἅμα Α. 1081 διπλοὺς CM, uterque etiam in 1085. κρουνὸς Α et Eur., κρουνοὺς CMVBde. ἔρει Μ. 1082 γὰρ om. VB. αἶμ᾿ ἀκοῦ Α. 1084 ἠβοντος superscr. ῶ Μ. 1085 βλύζετε κρ. Μ. κρουνοὺς VB. 1086 δ’ om. Β, θ’ V. ὁ πλήξας Α. 1088 θ’ ὁρ. VAB. καί γε inter versus Μ. προσπίτνει CM, προσπιτνεῖ ΑΒ et duo Eur., cuius alii προσπίπτει, V προπιτνεῖ. 1090 περιπτύσει ABV, hic cum σ int. vers. 1091 πέπυγεν Α. 1093 ἀρρύεται τε κρουνοῦ Α. κάραν CMA et inter versus Β, qui κόρα, V κόρας. 1094 ἔχρησεν Β. alterum ὡς om. Μ. ἔχει A. ΧΟΡΟΣ. Ἔοικεν Ἄναξ πολλὰ τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳ κακὰ ξυνάπτειν ἐνδίκως μιαιφόνοις· αὐτούς γε μέντοι, μὴ φίλους, δράσειε τι ἔκδικον ὄμμα Δεσπότου παντεργάτου. Ἴτω δίκ’, ἴτω φανερῶς ξιφηφόρος καὶ πυρφόρος τάχιστα τοῖς μιαιφόνοις. Ἔστι γὰρ ὄντως θαῦμα φρικτὸν εἰσορᾶν· ὁ μὲν γὰρ ὦσε κατὰ πλευρᾶς που δόρυ, πλευρᾶς νενυγμένης δὲ θαυμαστὸν νᾶμα ἔσταξεν εὐθὺς αἷμά τ᾿ οὐ πεφυρμένον, φρικτὸν θέαμα, καὶ τρόμος μ᾿ ὁρᾶν ἔχει. Διδάσκαλον φέρω γὰρ αὐτὴν τὴν κτίσιν, γῆς γεῖσσα σαλευθέντα, ῥαγείσας πέτρας τάφους τε νεκρῶν ἄφαρ ἠνεῳγμένους· αὐτὸς δ’ ὁ νύξας ἔντρομος πεσὼν θίγει. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ τέκνον, ὠ φίλτατον, ὠ θεῖον κάρα, οὕτως ἐφάνης πᾶσι, καὶ τοῖς μὴ φίλοις, σφόδρα ποθεινὴ δακρύοισι συμφορά· κενοῖς τε καθάρσιον αἷμα τοῦ γένους· 1095 sq. Med. 1220 sq. 1097 Med. 95. 1099 Bacch. 984. 1101 sq. Bacch. 750 sq. 1102—4 Ιο. 19, 34. 1103 Med. 1104 Med. 1187 sq., cf. Bacch. 732. 1105 sq. Med. 1191 sq. 1107 sq. Matth. 27,518(1. 1110 Med. 1059, 1386. 1112 Med. 1210. 1096 ξυνάπτειν CM, συνάπτειν VAB et Eur. unus Paris. E. 1097 γε CMA et Eur., τε VB. δράσει ἔτι ΜV. 1099 φανερὸς Α. 1102 ποῦ M. 1103 δὲ inter vers. habet νᾶμα omnes, νᾶμα de. 1104 αἷμα τ’ CMVB, αἴματ’ Α, αἶμα etiam evang. 1106 τὴν om. Μ. 1108 τε om. Α. 1109 ἔντρομως V, ἔντροπος Α. 1113 κενοῖς τὲ CM, κενῶν VAB, κενοῖς τὸ de. Cf. 1229. καὶ δυσμενεῖς φρίττουσιν, ἀθροῦντες ξένα, Θεοῦ τε κεκράγασι τρανῶς σ’ Υἱέα· πάντα τρέμουσιν, ἅτε μὴ γνώμην ἔχειν, οἱ δ’ ἐγγενεῖς σ’ ἔκτειναν ἀλόγῳ φθόνῳ, ἐξ ὧν σ’ ἐχρῆν στέφανον ἐς κάραν λαβεῖν, οὐχ οἷον ἐμπαίζοντες ἔστεψάν σέ πως· οἵδ’ οὐδὲ φροντίζουσι σ’ ἐνθεῖναι τάφῳ. Πῶς οὖν ἐγώ σε τοῦ ξύλου καταγάγω: ποίῳ δὲ τύμβῳ καταθείμην σὸν δέμας; οἵοις τε πέπλοις κατακαλύψω νέκυν; πῶς καὶ τἀπιχώρια μέλψω σοι μέλη; τίνος σε κηδεύσουσιν, ὦ Τέκνον, χέρες; οἴμοι, τί δράσω; τίς γένωμαι Τί ταῦτ᾿ ἀλύω; πειστέον τοῖς σοῖς λόγοις ἔργοις θ’, ὅσ’ ὑπέδειξας εἰς μαρτυρίαν, ὡς ἔστιν ἅπαν σοι θελητὸν δυνατόν. Πολλῶν ταμίας ἐστὶν ἀέλπτων Θεὸς, 1114 sq. Matth. 27, 54. 1116 Med. 231. 1117 cf. Matth. 27, 18. 1118 Troad. 930. 1119 Matth. 27, 29. 1124 Bacch. 58. 1125 Rhes. 866. 1126 Med. 1260, Act. Pil. Β 10,4. 1127 Hipp. 1171. 1128 Ιο. 10,25.32. 1128 sq. Psalm. 110, 2. 1129 cf. Luc. 1,37. 1130—33 Med. 1404—7. 1114 φρίτουσιν Μ. ἀθρῶντες VB. 1115 τὶ καὶ κράγασι Μ. σ’ om. CMA. υἱέες Β inter versus. 1116 τρέμουσι ἂ τὲ Μ. γνώμην CM et Eur. γνῶσιν VAB. 1117 σ᾿ om. MVB, ἐγγενεῖ σ’ Α. φόνῳ VB. 1118 σε χρῆν Μ, ἐχρῆν VB. εἰς κάρα VA. 1119 ἐμπαίξαντες ἔστεφον VB. 1120 οἴδ’ omnes, οἱ δ’ de. φροντίζονσ’ ἔνθ. Α, ἐν θείῳ τάφῳ Β. 1122 καταθείμην CV, καταθοίμην ΑΒ. σὸν CA, σου VB 1122 et 1123 in Μ sic contaminati: ποίω δὲ τύμβω κατακαλύψω νέκυν. 1123 καταλύψω V. 1125 κηδεύσωσιν Α. 1126 παντλήμων Α, τλάμων C, πλὴν τλάμων Μ. 1127 πιστέον V B. 1128 οἶς V, ὂς ὑπ. Α, idem μαρτύριον. 1129 οἶς ἔστιν VB. 1130 ταμίας CMA et Eur., ταμεῖον VB ἀέλπων V. πολλά τ᾿ ἀέλπτως πολλάκις κραίνει Θεὸς, τὰ δ’ αὖ δοκηθέντ’ οὐκ ἐφεῦρε καὶ τέλος· σὺ δ’ ἀδοκήτων αὐτὸς εὕροις μοι πόρον. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Καὶ μὴν ὅδ’ Ἰώσηπος ἐν σπουδῇ ποδὸς στείχει, νέον τι πρᾶγμ’ ἴσως ἔχων φράσαι. Ἀτὰρ τόδ’ ἄλλο θαῦμα καὶ παρ’ ἐλπίδα, μύστην νύχιον τῷδε συντρέχοντα πως, σκεύη φέροντα προσφυᾶ τῇ καθόδῳ. Ὠ μάκαρ, ὃς τὰ τοῦ Θεοῦ μυστήρια εἰδὼς ἁγιστεύει θ’ ἑαυτοῦ βιοτὰν καὶ θιασεύεται καθαρμοῖσί ψυχὰν δέμας τε παντὸς ἀνατινάσσων ῥύπου κύκλῳ τε πασῶν ἀρετῶν στέφων κάραν ἀεὶ θεραπεύειν θοάζει τὸν Θεὸν. Τὸ σωφρονεῖν γὰρ καὶ σέβειν τὰ τοῦ Θεοῦ κάλλιστον, οἶμαι δ’ αὐτὸ καὶ σοφώτατον θνητοῖσιν εἶναι χρῆμα τοῖσι χρωμένοις. 1134 sq. Rhes. 85 sq. 1136 Bacch. 241. 1137 sq. Io. 19,39. 1139 Bacch. 72 8(1. 1140 Bacch. 73 sq. 1141 Bacch. 75, 77. 1142—44 Bacch. 80—82. 1145—47 Bacch. 1139—41. 1131 ἀλλά τ’ Μ. ἀέλπτης Α. κρίνει V. 1134 Ἰώσηφος Β cum altero inter versus. ποδὸς βλέπω Α. 1135 στείχει CMAB et Eur., στείβει V et inter versus Β. τὶ V, τίπρ’ ἀγμ’ Μ. ἔχων ἴσως V Α, ἴσως a rec. m. inter versus Β. 1136 ἀτὰρ om. V. τῶδ’ ἄλλο V, αὖ δ’ ἄλλο b et γρ. V, τὸ δ’ Μ. VBb in fine addunt βλέπω. 1137 περ pro πως VBb. 1138 προσφυῶς Β inter vresus, προσφιλᾶ V cum γρ. φυᾷ. 1139 ὦ μάκαρος ὃς Β. 1140 glossa rec. in C ἁγιάζει. 1141 καὶ ψίασδυετε Α. καὶ θερμοῖσι Β, καὶ (cum κα inter vers.) θαρμοῖσι V. 1142 ἀvτινάσσων Α. 1143 κάρα Α. 1144 θεραπεύει V. θοάζειν ΑΒ. 1145 σεύειν Μ. 1146 αὐτὸ VAB et Eur., αὐτῶ C Μ. ΙΩΣΗΦ. Ὠ φίλταθ’, ὡς σὴν γῆρυν ᾐσθόμην κλύων, σοφὴν σοφοῦ παρ’ ἀνδρός· ἐκ μακρᾶς ὁδοῦ ἥκω δ’ ἕτοιμος τήνδ’ ἔχων σκευὴν τάχει, ὅπως νέκυν θάψαιμι τὸν πεφιλμένον. Δεῖ γάρ νιν ὄντα καὶ πάρος σεπτὸν φίλον, ὅσον καθ’ ἡμᾶς, καὶ νέκυν τοῦτον σέβειν. Πῶς χρὴ κατάγειν, πῶς δὲ πρὸς τύμβον φέρειν πέπλοις ἐνειλίσαι τε; Νῦν ἡγοῦ σύ μοι νέος γέροντι, παρθένος, σὺ γὰρ σοφός· ὡς οὐ κάμοιμ’ ἂν, εἴθ’ ἕως εἴθ᾿ ἕως νέκυν θήσοιμι καινῷ μου τάφῳ· ὅσον δέον γὰρ μὴ γένους κοινωνίαν ἔχοντι μύστῃ, τοῦτον οἰκτείρω κἀγώ. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Ὅδ' αὐτὸς ὑμῶν ἀπόνως ἡγήσεται καὶ πᾶσαν εὐμάρειαν ἐν χεροῖν διδοῖ. ΙΩΣΗΦ. Ὦ χρῆμα καγκαλὲς Θεοῦ, δέσποιν’ τί Παῖδα πρὸς σὸν τήνδ’ ἄγουσ’ ἐρημίαν 1148—50 Bacch. 171—73. 1152 Bacch. 174. 1153—57 Bacch. 176—80. 1158 Io. 19,41. 1159 sq. Rhes. 897 sq. 1161 Bacch.p; 187. 1162 Bacch. 1117. 1163—66 Med. 49—52. 1148 ὡ Μ superscr. σ. γῆσυν Α. 1150 ἑτοῖμος Α, sine acc. C, ἑτοίμως V, ἕτημος τήνδύχων Μ. 1151 θάψαι με Μ. 1152 καὶ πάρος ὄντα V. φίλοι Βb. 1156 post lacunam σαιτε C Μ, ἐνειλίσσαιτε Β, ἐνειλίσσας τε ἐν εἰλῆσσαι τε V. σύ μου C, μοι A, μοι σύ μα Μ. 1157 οὐκ ἄγοιμ’ ἄ εἴθ᾿ ἴως Μ. 1158 θήσοιμι V cum αι vers., θήσομαι Μ, sed α erasum. 1159 ὅσιν Μ. κοινωνία, Β. 1160 ἔχοντα μύστην b et γρ. V. 1161 ἡμῶν ΑΒ, θ᾿ ἀπόνως ἡμῶν ἡγήσαιτο V. 1162 εὐμάριαν Μ. 1163 Ἰωσήφ om. Μ. ὢ CM. πάγκαλες V. 1164 τήνδ’ Μ et C, ubi prius scriptum τόνδ’ librarius ipse corr., τόνδ’ ceteri, τήνδ etiam Eur. ἕστηκας, αὐτῷ θρεομένη σαυτῆς λυγρά; καί σοι μόνος πάρεστι μύστης παρθένος, λιπὼν ἀδελφὸν ἐν χορῷ μυστηπόλων, ἄλλοι δ’ ὀπαδοὶ τῶν γόων πεπλησμένοι φεύγουσι, πολλῷ τῷ φόβῳ πεφρικότες, οὐδ’ εἶδον οὐδὲν τῶν νεωτέρων κακῶν, σὺ δ’ οὐ πέφρικας δυσμενῶν ἀβουλίαν. Ἐγὼ δέδοικα, μή τι βουλεύσῃ νέον ὅμιλος ἐχθρὸς, δυσμενὴς, μιαιφόνος· βαρεῖα γὰρ φρὴν οὐδ’ ἀνέξεται κλύειν, κἂν νεκρὸν ἢν δοίημεν ἐντίμῳ ταφῇ. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Οὔπω γὰρ οὐκ ἔληξαν οὐδ’ ἔσχον κόρον μιαιφονίας καὶ κακῆς ἀβουλίας; ΙΩΣΗΦ. Ζηλῶ σ’· ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μέσοι. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Τί δ’ ἐστὶν, ὦ γηραιέ; μὴ σίγα, φράσον. ΙΩΣΗΦ. Ἤκουσά του λέγοντος, οὐ δοκῶν κλύειν, θώκους προσελθὼν, ἔνθα δὴ παλαίτεροι 1167 Bacch. 1132. 1169 Matth. 26,56. 1170 Med. 62. 1172 Med. 37. 1174 Med. 38. 1176 Med. 59. 1178 Med. 60. 1179 Med. 63. 1180—86 Med. 67—73. 1165 ἕστηκας θαμβουμένη τὰ σαυτῆς V, θρεομένης αὐτῆς ΜΑ, θυομένη σαυτῇ Β, θρεομένη σαυτῇ Eur. 1166 καί σοι cum οῦ int. vers. V. 1167 λιπὸν superscr. ω M. ἔν χειρῶ CM. 1168 ὁπειδὸς Μ. 1169 τῷ γόῳ CM. 1175 νεκρῷ Α. ταφῇ ΑΒ, τάφῳ V et inter versus Β, hoc vocabulum om. CM. 1176 Θεολ. om. Μ. οὐκ om. Α. 1178 σ’· ἐν CM, sine interp. VAB. μέσον VB. 1179 φράσῃ Β inter versus. 1180 τοῦ MV. θάσσουσι σεμνὰν ἀμφὶ Σαλομὼν στοὰν, ὡς τόνδε νεκρὸν οὐκ ἐᾷ πρεσβυτέρων ὄχλος, προσιὼν τῆσδε κοιράνῳ χθονὸς, θάπτειν. Ὁ μέντοι μῦθος εἰ σαφὴς ὅδε, οὐκ οἶδα, βουλοίμην δ’ ἂν οὐκ εἶναι τάδε. Ἐμοὶ γὰρ αύτὸν ἐξέδωκεν ὡς φίλῳ, αὐτὸν δυσωπήσαντι λαβεῖν τὸν νέκυν ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Τὸ πᾶν ὄλωλεν, εἰ κακὸν προσοίσομεν νέον παλαιῷ, πρὶν τόδ’ ἐξηντληκέναι, ὡς αὐτὸς εἶπεν ἤματι τρίτῳ πέρας τὰ λυπρὰ λαβεῖν γηθοσύνῃ καρδίας. Οὐ τοῦτο Πατὴρ Παῖδ’ ἀνέξεται παθεῖν. Παλαιὰ καινῶν λείπεται κηδευμάτων, κοὐκ ἐκεῖνος τοῖσδε φίλος δόγμασιν. αὑτούς γε μὴν δράσειεν· οὐ γὰρ παύσεται χόλου· σάφ’ εἶπε καὶ κατεμπρῆσαι πόλιν. Ἐχθρούς γε μέντοι, μὴ φίλους, δράσειε τι ἔκδικον ὄμμα Πατρός ἀμυντήριον. Οὐ γὰρ μὰ τὴν δέσποιναν, ἣν ἀεὶ σέβων 1182 Ιο. 10, 23. 1187 sq. Matth. 27, 58. 1189 sq. Med. 78 sq. 1191 Matth. 16, 21 et saepe. 1193 Med. 74 sq. 1194 sq. Med. 76 sq. 1196—98 Med. 93—95. 1200 sq. Med. 398 sq. 1182 σεμναί Α, ἀφι superscr. μ Μ. Σολομῶν Β, Σολομῶντος Α et evang. 1183 νεκρῶν Α. 1186 om. Μ. 1188 δυσωπῆσαν τι Μ. 1190 τόδε ξηντλ. Μ. 1191 ἤματι V. 1193 —99 iosepho tribuunt Vbe. 1193 καὶ τοῦτοσ Α, οὐ τοῦθ᾿ ὁ VB, καὶ ταῦτ’ Eur. 1194 κηδευμάτων CM et VAB, 1195 κοὐκ CMA et Eur., οὐκ Β, κοὐκέτ’ ἐκ. Vb. φίλος τοῖσδε Α. 1196 οὐ γὰρ CMVB, οὐδὲ Α et Eur. 1197 κατ’ ἐπρῆσαι superscr. μ Μ. 1198 ἐχθρᾶς Β. δὲ V. δράσειε τι VA et Eur., δράσειε τις Β, δράσει ἔτι C Μ. Cf. 1097. 1200 σὺ γὰρ et ἢν Μ. ἐξ Υἱέος νῦν εἱλόμην ὡς μητέρα, χαίρων τις αὐτῶν τοῦδε διάξει φόνου· Θεὸς γὰρ, ὡς ἔγνωμεν ἐκ τῶν θαυμάτων, ὧν καὐτὸς εἶδες πολλὰ καὶ τανῦν βλέπεις’ οὐδ’ ἠγνόησας ἡλίου τόσον σκότος, ἐπείδ’ ἔκλινε καὶ μεθῆχ’ ἑκουσίως ψυχήν· μόρος γὰρ οὔποτ’ ἦν εἰ μὴ κελευσθεὶς ἧκε τῇ καρὸς κλίσει. τοὐνθένδε μᾶλλον φρικτὸν ἦν θέαμ᾿ ὁρᾶν· γῆς γεῖσσα σαλευθέντα, ῥαγείσας πέτρας, τάφους τε νεκρῶν εἶδες ἠνεῳγμένους. Ὡς δ’ αὖ τις ἧκεν ἀνατινάσσων δόρυ, νύσσει παραστὰς νειάτην πλευρὰν ξίφει, ἀκμαῖος ἀνήρ· τῆς τομῆς γὰρ πληγὴν βαθεῖαν, ὦλκα τραύματος βλέπων· οὗτος μὲν ὦσε κατὰ πλευρᾶς που δόρυ, πλευρᾶς νενυγμένης δὲ θαυμαστῶς ὕδωρ ἔσταξεν εὐθὺς αἷμά τ᾿ οὐ πεφυρμένον· 1201 Ιο. 19, 27. 1202 Med. 401. 1204 Ιο. 10, 32. 1205 Luc. 23, 45. 1206 Ιο. 19, 30. 1206 sq. Med. 1207 sq. 1209 Med. 1156. 1210 sq. Matth. 27, 51 sq. 1213—15 Rhes. 786—88. 1213, 1216—18 Ιο. 19, 34. 1218 Med. 1187 sq. cf. Bacch. 732. 1201 υἱέως VB. εἱλόμην MV. 1202 τίς Μ, τὶς V. αὐτὸν οὐδὲ Α, αἰτοῦ VB, hic inter versus primum αὐτῶ, deinde αὐτὸν. 1203 ὡς om. Α. τεράτων CΜΒ, ex περάρων corr. V, περάτων Α, θαυμάτων posui secundum 672, 1654, 2246. Fortasse etiam πραγμάτων, cf. 326. 1204 οἶδας VAB. τανῦν MV, τὰ νῦν d et ceteri, ut videtur. 1205 πόσον ΒV, hic cum γρ. τόσον. 1207 μόνος Β. οὔπατ’ Μ, οὔπωτ’ V. 1208 εἷκέ CΜ. κλήσει V. 1209 μᾶλλον ἢ φρ. Α. ἦν om. ΑΒ. 1210 γεῖς σασαλ. Μ. 1213 νύσει V. 1215 γρ. βαρεῖαν V. ὄλκα Α, ὦκα V. βλέπεις VΒ, om. CΜ, βλέπων Ad. 1216 αὐτός με Α. ποδόρυ Μ, τὸ δόρν V. ὕδορ CM. 1218 αἷμά τ’ CA, αἶματ’ V, αἶματ’ Μ, διπλοῦς γὰρ ἐστάλαξε κρουνὸς αὐτόθεν, φρικτὸν θέαμα· πᾶσι δ’ ἦν φόβος θίγειν. Αύτὸς δ’ ὁ νύξας ἐκπλαγεὶς κέκραγε πως· „Ὄντως ὁ παρὼν νεκρὸς ἔστι Παῖς τλήμων τε μήτηρ ἐμπαρεστῶσ’ ἰκρἰῳ πίπτει στένουσα καί γε προσπιλνᾷ ξύλῳ, ᾤμωξε δ’ εὐθὺς καὶ περιπτύσσει πόδας καὶ χερσὶν ἠρύσατο δικρούνου ῥοῆς κυνοῦσά αὐδᾷ τοιάδ’· „Ὦ θεῖον βροτῶν μὲν αὐτὸς καὶ θανὼν κήδῃ σαφῶς κενοῖς τε καθάρσιον ἀνθρώπων γένους, σὲ δ’ οὐδὲ φροντίζει τις ἐνθεῖναι τάφῳ.“ Επεὶ δὲ θρήνων καὶ γόων ἐπαύσατο, κρῄζουσ᾿ ἄκραντον ἐξαναστῆναι δέμας, προσείχεθ’ ὥστε κισσὸς ἔρνεσιν δάφνης. Χρόνῳ δ’ ἀπαλλαγεῖσα τῶν γόων ἔφη· „Τί ταῦτ᾿ ἀλύω; πειστέον Παιδὸς λόγοις ἔργοις θ’, ὅσ’ ὑπέδειξεν εἰς μαρτυρίαν, ὡς ἔστιν αὐτῷ πᾶν θελητὸν δυνατόν· 1219 Rhes. 782. 1220 Med. 1291. 1222 Matth. 27, 54. Luc. 23, 47. 1223—25 Med. 1193—95. 1227 Med. 1196. 1231—33 Med. 1200—2. 1234 sq. Hipp 1170 sq. vide vv. 1128 sq. cf. ν. 1104. περφυρμένον Μ. 1219 διπλοῦς et κρουνοὺς Μ. αὐτόθι VB. 1221 ἐκπλαγῆς κέκργέ Μ. 1222 ἔστι CMVBd, ἐστὶ Α. 1223 ἐμπαρεστῶσ᾿ Μ et sec. m. C. ἐμπαριστῶσ᾿ VB, ἐνπαριστῶσ᾿ Α, ἐνπαρεστῶσ' α pr. m. C. 1224 προσπιλνᾷ C Μ, προσπιτνᾶ Β, προσπίτνει V, πως πίτνα Α, cf. ν. 1088. 1226 ήρρύσατο Α. δικρόνου Α et a pr. m. Β. 1227 κοινοῦσα Α. 1228 κατθανὼν V. κήδι Μ. 1230 γρ. φροντίζουσι V. τίς Μ. 1231 ἐπεῖδε Β. 1232 ἐξαναστῆναι CMAB, hic cum σ inter' versus ead. m.. ἐξαναστῆσαι V et Eur. et de. 1233 ὥσπερ κ. ἔρνεϊ Α, ἔρνεσι VBb. 1234 ἴΤυ Α. 1235 Τί ταῦτ’ ἀλύω., om Μ lac. relicta. 1236 ὅς Μ. ὑπέδειξας cum, εν int. vers. V. 1237 αὐτῶν καὶ τῶν ἀέλπτων τὸν πόρον δ’ αὐτὸς διδοῖ.“ Ταῦτ’ εἶπε, καὶ παραυτίχ’ ὡράθης σύ μοι. ΙΩΣΗΦ. Θαυμάστ᾿ ἔφησας, καὶ τὸ πρᾶγμα δεικνύει. Ἀτὰρ σύ γ’, (οὐ γὰρ καιρὸς εἰδέναι τάδε δέσποιναν,) ἡσύχαζε καὶ σίγα λόγον καὶ θᾶττον ὡς μάλιστα τῶνδ’ ἔρημ’ ἄγε, καὶ μὴ πελάζητ’ ἐγγὺς ἐνθυμουμένοις μηδὲ προσέλθητ’, ἀλλὰ φυλάσσεσθε που ἄγριον ἦθος, στυγερᾶς φύσιν φρενός. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ω καλλίνικοι, χαίρετ’, ὦ φίλοι δύο, ὁ Νικόδημος σὺν Ἰωσήπῳ δίῳ, εἰς καιρὸν ἥκατ’, εὖγε δ’ εὖ πεπράχατε. Πιστοῖς φίλοις γὰρ συμφορὰ τὰ τῶν φίλων πίπτοντα κακῶς καὶ φρενῶν ἀνθάπτεται. Σπεύσατέ νῦν, σπεύσατέ, καταγάγετε· πρὸς τοῦτο γὰρ ἥκοντας ἄμφω νῦν βλέπω ’ ἄνιτ’ ἄνιτε θᾶσσον, ὡς ἄν μοι νέκυν 1238 Med. 1405, 1407. 1241 sq. Med. 80 sq. 1243 Med. 90. 1244 Med. 91, 102. 1245 sq. Med. 103 sq. 1247 Med. 760. 1249 Rhes. 52. 1250 sq. Med. 54 sq. 1238 πόρον αὐτὸς omnes, δ’ addidi. 1239 παρ’ αὐτίχ’ V. 1240 καὶ om. Α. 1241 αὐτὰρ Α. 1242 δέσποινα Β, δέσποιν’ V. ἡσίκαζε Μ. 1243 ἐρημώσας ἄγε CMAd abundante pede. Eur. σὺ δ’ ὡς μάλιστα τούσδ' ἐρημώσας ἔχε. ἔρημά γε Bb, ἐρήμαζε V. 1244 πελάζετ’ Β. ἀλυμουμένοις Α. 1245 μὴ δὲ MV. φυλάσεσθαί V. 1246 στυγερὰν V. φύσις ΑΒ. 1247 καλλοίνικοι et δύι Μ. φίλοι om. Α. 1248 Ἰωσήφῳ Β int. vers. δόω Α. 1249 ἥκατ’ CM, de quo perfecto cf. ἥκασι in Iessaiae 60, 4, ἥκετ’ VAB. ὦδ’ pro εὖγε δ’ Α. 1250 συμφοραὶ Vb, συμφορὰς Β. 1252 om. ΟΜ. 1253 ἥκοντες BV, hic cum ας int. vers. 1254 ἄν μη superscr. οι M. καταγάγητε, δεσποτείας ὠλένας ὅπως κατασπάσαιμι καὶ σύμπαν μέλος, κυνοῦσα σάρκας, ἅσπερ ἐξεθρεψάμην. ΙΩΣΗΦ. Ἔξιθ᾿ ἄπιθι, μή σέ τις μιαιφόνων κακῶς δράσειεν, οὐδ’ ὁρᾶν ἀνέξεται. Ἡμεῖς δ’ ἄνιμεν, ὡς ὁρᾷς, καὶ τὸν νέκυν καταγάγωμεν χερσὶν ἰδίαις τάχει. Ναὶ, φίλε Νικόδημε, σὺ πρῶτος τάχει ἔμβαινε πηκτάς κλίμακος πρὸς ἐμβάσεις, ἐκπασσαλεύσων διγλύφου δοκοῦ δέμας λέοντος, ὃν γέγηθε θηράσας λαός. Σὺ δ’ ἔξιθ’ ὡς τάχιστα καὶ θρηνοῦσα περ· ὡς ταῦτ᾿ ἄραρε, κοὐκ ἔχεις ἰσχὺν, ὅπως ταῦτ᾿ ἀνατρέψῃς, κἂν στένῃς κἂν δακρύῃς. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Δειλαί᾿ δύστηνος, εἰ Παῖδ’ οὐχ ὁρῶ κἂν τεθνεῶτα, μέχρι καὶ τύμβος λάβῃ· φύγω δὲ δῆμον, ἵνα μή τι καὶ πάθω; Παιδὸς γὰρ ἄνευ τὶς ἔρως μοι τοῦ βίου; κλαῦσαι νεκρόν μοι Παῖδα καὶ θάψαι πάρες ψαῦσαι ποδῶν τε καὶ κατασπάσαι μέλη. Ἄγ’, ὦ τάλαινα χεὶρ ἐμὴ, νεκροῦ λαβοῦ. 1257 Med. 1338. 1259 Med. 38. 126—65 Bacch. 1202—4. 1266 811. Med. 323 sq. 1273 Med. 1366. 1274 Med. 1401. 1275 Med. 1233. 1255 ὠλέναις ΑΒ. 1257 κινοῦσα Α. ἅς περιξεθρ. Μ. 1258 ἄπιθη Μ. 1262 om. Α. ναὶ CM, καὶ VB. 1265 λεός V, cum ὡς versus, λεώς λεώς b. 1266 σύ δύξιθ᾿ Μ. 1269 δειλαῖ᾿ 1273 πάρος V cum γρ. πάρες. 1274 κατασπάσαι CMAB, sed cf. V. 1315; καταψα[ῦσαι V. 1275 ἄγ’, ὦ VA et Eur., ἁγὼ C, ἐγὼ Μ, ἄγω Β. ἐμοὶ VB. ΙΩΣΗΦ. Μὴ μὴ κροσοίσῃς χεῖρα μηδ’ ἅψῃ νεκροῦ, μὴ δῆτ’, ἐπεί μιν ταῖνδ’ ἐγὼ θάψω χεροῖν, τὸν Νικόδημον εἰσφέρων συνεργάτην, μύρων χύσιν φέροντα δαψιλεστάτην, ὡς μή τις αὐτὸν δυσμενῶν καθυβρίσῃ, πέπλους ἀνασπῶν σῶμά τ' ἐκφέρων τάφου. Ὡς γὰρ προσήκει μὴ γένους ἔχοντι, κἀγὼ τὸν νέκυν τιμῶ φίλον. Πῶς δ’ οὖν κομίζειν ἢ τί χρὴ δεδρακότας τὸν νεκρὸν ἡμᾶς σῇ χαρίζεσθαι φρενὶ, φρόντιζ'· ἐμοῖς δὲ χρωμένη βουλεύμασι σιγῇ φέρ᾿· ἔσται γὰρ τὸ πᾶν πανευπρεπές. ὠμὀν ὠμὸν εἰς σὸν Παῖδα τεθνεῶτ᾿ εἶναι γὰρ Ἰουδαῖος οὐκ ἀναίνομαι· ἀτὰρ τοσοῦτον οὐ δυνήσομαί ποτε τὸν σὸν πιθέσθαι Παῖδ’ ὅπως οὐκ ἐσθλὸς ἦν, οὐδ’ εἰ τὸ σύμπαν τῶν βροτῶν λέγει γένος καὶ τὴν ὀρεινὴν γραμμάτων πλήσειέ τις 1276 Hipp. 601. 1277 Med. 1367. 1278 8(1. Ιο. 19,39. 1280 sq. Med. 1369 sq. 1282 sq. Rhes. 897 sq. 1284 Hipp. 1250 sq. 1285 sq. Hipp. 1251 sq. 1287 Bacch. 834. 1288 Hipp. 1253. 1289 Agam. 583. 1290—94 Hipp. 1239—43. 1276 μή μοι πρ. Β. προσοίσῃς VAB, προσοίσεις ΟΜ, quod fortasse retomemdum, οὐ μὴ προσοίσῃς Eur. plerique, duo εις. 1277 δῆτ’. ἐ ἐπί Μ. τῶνδ’ A, θάψαι Β. 1278 εἰσφέρω V. 1279 μύρον ΟΜ. 1280 αὐτῶν Α. 1281 πέπλους τ’ VB. σώματ’ V. 1282 προσῆκε Vb. κονωνίαν Μ. 1283 ἔχων τι Α et inter versus ead. m. Β. 1284 πῶς γοῦν Α. κομίζει Β. τί καὶ δεδρακότας C, τί καὶ δεδρκότας Μ, τί μὴ, δεδρ; VB, τί δεδρ. Α, τί χρὴ Eur. et bde. 1287 τὸ πάμπαν εὐπρεπὲς Β, hic cum ἀ super εὐ int. vers., τὸ σύμπαν b et γρ. V. 1288 ἐμὸν Α, γρ. ἀμὸν V. ἴδη Α, ἴδοις V. 1291 τὸ σὸν V Β. πυθέσθαι VAB. ἐσθλὸν V. 1292 λέγω V. 1293 ὀρηνὴν Μ. ὕλην, ἐπεί μιν ἐσθλὸν ἐπίσταμαι. Ἔκτειν᾿ ὅμως, ἄνασσα, χεῖρας σὺν κόραις, δέξαι τε νεκρὸν Παῖδα σὸν πεφιλμένον, καὶ κλαῦσον, ὡς βούλοιο, καὶ ψαῦσαι μελῶν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Κάλλιστον εἶπας μῦθον, ἐν δ’ εὐεργέταις τολοιπὸν ἤδη καὶ φίλοις ἔσῃ πλέον, ὡς καλλίνικος, ᾗ κλέος νίκης μέγα. Οὐκοῦν, γεραιὲ φίλτατ᾿ λάβε, ἐναγκάλισαι Παῖδα καὶ προσέλκυσαί. λαβοῦ λαβοῦ νῦν καὶ κατόρθωσον δέμας, ὄρθου κεφαλὴν, πῆχυν ἐνθεὶς αὐχένι πλευρὰν πλευρὰν δὲ τοῦδ’ ἀείρατε. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Ἔκτειν᾿, ἄνασσα, χεῖρας, αἵ τ' ἄλλαι κόραι, δέχνυσθε νεκρὸν, ὃς νεκροῖς ζωὴν διδοῖ, κἀγὼ δ’, ὅσον δύναμις, ὑποδέξομαι. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἄγ’, ὦ τάλαινα χεὶρ ἐμὴ, νεκρὸν λάβε. 1295 Bacch. 966. 1297 Med. 1366, 1401. 1298 sq. Med. 1116 sq. 1300 Bacch. 1136. 1301 sq. Hipp. 1425 sq. 1303 Hipp. 1439. 1304 Rhes. 7. 1305 Hecub. 496. 1306 Bacch. 966. 1307 Rom. 4, 17. 1309 Med. 1233. 1295 ἔκ τείν Μ. σὺν κόραις om. ΟΜ. 1297 βούλοι ὁ καὶ ψαῦσαι Μ. 1299 τολοιπὸν V, τὸ λεῖπον Μ, τὸ λοιπὸν cet., ut videtur, et d. 1300 εἰ κλέος ΑΒ, hic cum ἡ int vers., ὅπου ἡ κλέος CM, glossa ία versum illata, εἶ κλέος ἥκεις μ. V; ᾗ etiam Eur. 1301 ὦ γηραιὲ Α, ὦ inter versus Β. ἐωσῄφ Μ. λάβε CMVB, φλάβε Α. 1302 ἐναγκάλισε Μ. παιδὸς Α. προσελκύσαι V. 1303 νιν Α. 1304 Μεὶς Β a pr. m. 1305 ἐνδέξια C, ἐνδέξα Μ, ἐν δεξιᾷ ΑΒ, ἐνδέξια V. πλευράν τε Α. ἀείρατο Β. 1307 ὡς ν. Α. 1308 ὅση V. 1309 ἄγω et ἐμὴν Μ. Φεῦ φεῦ· τί λεύσω; ταῖν χεροῖν τί νῦν φέρω; τὶς ἐστιν οὗτος, ὃν νέκυν χεροῖν ἔχω; πῶς καί νιν ἡ δύστηνος εὐλαβουμένη πρὸς στέρνα θῶμαι; τίνα θρηνήσω τρόπον; Αὐτὸς δὲ δοίης καὶ προσειπεῖν σ’ ὡς νέκυν καὶ πᾶν κατασπάσαι με σὸν μέλος, Τέκνον. Χαῖρ’, ὕστατόν σ’ ὁρῶσα νῦν προσφθέγγομαι, ὃν μήποτ’ αὐτὴ φύσασ’ ὤφελον νέκυν τανῦν ἰδέσθαι φθίμενον σ’ ὑπ’ ἀνόμων. Δὸς ἀσπάσασθαι μητρὶ δεξιὰν χέρα. Ὦ φιλτάτη χεὶρ, ἧς ἐγὼ πόλλ’ εἰχόμην προσειχόμην θ’ ὡς κισσὸς ἔρνεσι δρυός· Ὦ φίλον ὄμμα, φίλτατον δἐ μοι καὶ σχῆμα καὶ πρόσωπον εὐγενὲς τέκνου· Ὦ γλυκυτάτη προσβολὴ τῶν Ὦ θέσκελος χρὼς πνεῦμά θ’ ἥδιστον τέκνου· Ὦ θεῖον ὀδμῆς ἆσθμα· καὶ γὰρ ἐν οὖσ’ ᾐσθόμην σου κἀνεκουφίσθην κέαρ. Τί σ’ ὧδ’ ἀτίμως ἠθέλησας τεθνάναι; 1310 Bacch. 1269. 1314 Med. 1057. 1315 Med. 1057 sq. 1316 Hipp. 1095. 1317 sq. Med. 1402 8(1. 1319 Med. 1058. 1320 Med. 493, 1059. 1321 Med. 1202, Hecub. 396. 1322 sq. Med. 1059 sq. 1324 sq. Med. 1062 8(1. 1326 sq. Hipp. 1384 sq. 1328—30 Med. 1197—99. 1310 λεύσω CMVA, λεύσσω λεύσσω Bd et Eur. ταῖς χερσὶν V cum altero int. vers. 1311 ἔστιν Μ. 1313 πρότον CM. 1315 καὶ πᾶν om. MC, in hoc lacuna relicta. κατασπάσαιμι σὸν V, τέκνον τέκνον μἕλος Μ. 1316 Μ incipit ὕστατον, C vero στατὸν, hic lacuna relicta. προσφέγγομαι Μ. 1318 φθίμενον σ’ CV, φθίμενον σ’ ΑΒ, φθίμενον οὑπ’ ἄνομον Μ. 1320 φίλτατε V. 1321 δ’ Vb. δρύος Μ. 1322 ὄμα superscr. μ Μ. 1323 τέκνον Μ. 1324 γλυκητάτη προσβολὴ CM. 1325 θ’ om. δ᾿ δ’ Vb. 1326 ἄσθμα C. 1327 κάνεκουφίσθη V. 1328 τί ὧδ᾿ V. τεθνάναι Μ. τί τὴν τεκοῦσαν μητέρ’ ὀρφανὴν σέθεν τέθεικας; Οἴμοι, συνθάνοιμί σοι. Τέκνον· θανεῖν με κρεῖττον ἢ θανόντα σε βλέπειν Πῶς ἐξ ἀναύδου καὶ μύσαντός ὄμματος ἕξω παρηγόρημα; πῶς δ’ οἴσω μένειν., Ὦ χρωτὸς ἡδὺ πνεῦμα· μάτην ἄρα ἔθρεψε, Τέκνον, μαζὸς οὑμὸς σπαργάνοις,. μάτην δ’ ἐμόχθουν καὶ κατεξάνθην πόνοις ἀρχῆς ἄκρης σῶν ξένων γενεθλίων; Ἠ πολλὰ μὲν ζῶν, πολλὰ δ’ εἰς ᾄδου μολὼν, Παγκράτορος Παῖ, τῆς ἐμῆς ἥψω φρενός. Εκ τῶνδε πρώτων πρῶτον ἄρξομαι λέγειν. Ὕβρις μὲν, ἥγ’ ἔσφηλε πάντων μητέρα καὶ πατέρα πρώτιστον, ὃς βροτῶν γένος ἔσπειρε κἀξήμησε κάλλιστον θέρος, τεκεῖν μ᾿ ἔθηκε παραδόξως σ’, ὦ Τέκνον, εὔδοξον, ὡς ἔδοξε σῷ Γεννήτορι, πρὶν ἢ γενέσθαι κἀμὲ καὶ πᾶσαν κτίσιν, κἀπείσ᾿ ἐτέχθην, Πατρός, οἶμαι, σοῦ κρίσει 1331 Prometh. 750 sq. 1332 Med. 1172. 1333 Act. Pil. Β 10,4. 1334—36 Troad. 760—62. 1337 Cassandr. 2 1338 sq. Rhes. 908 sq. 1340 Med. 472. 1341 Rhes. 910, Genes. 3,20. 1342 8(1. Bacch. 1303 sq. 1344 Rhes. 911. 1347 Rhes. 919. 1331 μοί V. 1332 ἐξ om. Α, pro quo γὰρ VB. ἀν ἀβδου καὶ μύσαντός C. βύσαντος Β. ὄμματα VB. ἕξω V, ἔξω ceteri. 1334 οὐ χρ. Β, ead. m. superposito ὦ 1335 μαζὸς οὐ sequentibus omissis CM, οὑμὸς V. 1336 δ᾿ ἐπόνουν VAB. 1338 ἡ Α. μολὼν V, fort. recte. 1339 παγκράπαῖ Α, παγκράτορος παῖ Β cum signo in τ, cui in mar gine respondet τὸσ γοῦν, CM: παγκράτορος πᾶν, Eur. παῖ. 1340 τῶνδε CMV, τῶν δὲ ABd et Eur. πρότων V. 1341 ἥτ’ VB. 1343 καζέμησε Μ. 1344 παραδόξως᾿ ὦ Μ. 1346 πρινὴ V. 1347 κἀπείδ᾿ CA, cf. νν. 1206 et Prolog. 1, κᾶπείδ᾿ Μ, κἄπειδ᾿ Β, κἀπεὶ δ’ Vde. σου V. τρέφειν με πατὴρ οὐ βροτείαν ἐσχάραν μήτηρ τ’ ἔδωκεν ἱεροὺς ἀμφὶ δόμους, ἔνθ’ ἐκτραφεῖσαν χειρὸς ἀγγέλου ξένως εἰς καιρὸν ἀνδρὶ σώφρον’ ἐκδέδωκε με γερουσία ξύμπασα τηρεῖν ἐννόμως, οὐκ ἀθεεὶ καὶ τοῦτο, θείᾳ δὲ κρίσει, ὡς εὐλόγως ἔλεγχον εἰς καιρὸν φέρω καὶ παιδαγωγὸν Παιδὸς, οὗ γονῆς ξένος. Μένω γὰρ αὖθις παρθένος τεκοῦσά σε αὐτή θ’ ἑαυτὴν οἶδ’, ὅπως ἁγνὴ μένω, σύ τ’ αὐτὸς οἶδας, ὡς τὰ πάντ’ εἰδὼς σαφῶς. Σοῦ δ’ ἐξ ἐμοῦ τεχθέντος, ἐκ Πατρός Θεοῦ, οὐκ εὐπρεπεῖς ἔθεντο πολλοί μοι λόγους, ψευδῶς τεκεῖν βάζοντες ἔκ τινος βροτῶν. κοὐκ ἤρκεσαν μοι ταῦθ’ ὑβρισθῆναι μόνον, ἀλλ’ ἔδραμον φεύγουσα κεἰς Αἰγυπτίαν ἔτλην τε πολλὰ καὶ κατεξάνθην πόνοις. Αλλ᾿ εἰδον ἐξαίσια σοὶ πεπραγμένα, καὶ πάντα συμβάλλουσα καὶ θαμβουμένη οὐ θνητὸν ᾤμην σ’ οὐδ’ ἐδείμαινον θανεῖν· 1348—50 Rhes. 921—23. 1348, 1350, 1351—53 evang. de nativitate Mariae cap. 6—8. 1350 Protevang. Iacobi 13,2. 1363 Matth. 3, 13. 1364 Troad. 762 (Med. 1017). 1365 Act. Pil. Β 1, 1. 1366 Luc. 2, 19. 1367 Rhes. 926. 1348 ἐσχάραν Α et int. vers. V, ἐσχάριν V. 1349 ἀμφιδόμους Μ. 1350 ἔνθεν Α. ἐκτραφεῖσα Α Β, ἐκστραφεῖσαν Μ. 1351 σῶφρον Μ. μοι Α. 1352 σὐμπ. VAb. 1353 θεοῦ δὲ VAB. 1355 καὶ παιδαγωγὸν οm. CM cum lacuna. οὐ Μ. γονῆς V, γονῆς ceteri (cuius procreationis expers), γονὴ de. ξένως 3, pr. m. Β et a sec. m. Α. 1356 μένω et 1357 αὐ om. CM cum lacuna. 1358 ὃς V. 1360 εὐπρεπῶς Α. 1361 ψευδεῖς V. ἔκτεινος Μ. 1362 μοι τ’ ἠνθυβρισθῆναι Μ. 1363 φεύγουσαν Μ. 1365 οἶδον C, οἶδεν ἐξέσια Μ. θαμβουἐνη Μ. 1367 οὐδὲ ἐδ. V cum γρ. οὐδεδείμαινον, ἐδείμενον Μ. ἀλλά σε πατρὸς Ἁβραὰμ συνθήματι πρέσβευμά θ᾿ αἵ τε μυρίαι γερουσίαι ὅρκος θ’, ὃν ὤμοκας πρὶν εἰς σωτηρίαν, θανεῖν ἔπεισαν κἀπικουρῆσαι γένει. Ἐντεῦθεν ἔτλης καὶ τόκον τε καὶ πότμον· κἀγὼ δὲ μισθὸν τῶν ἀφερτάτων πόνων ἐν ἀγκάλαις κρατοῦσα νεκρόν σ’, ὦ Τέκνον, θρηνῶ γε πικρῶς καὶ στένω καὶ δακρύω, θρηνῶ, σοφιστὴν δ’ ἄλλον οὐκ ἐπάξομαι. Πέπλοις δ’ Ἰωσήφ εὐπρεπῶς σ’ ἀμφιάσαι ἕτοιμός ἐστι, πρὸς δὲ καὶ τεῦξαι τάφον καὶ ξυγκενῶσαι μυρίων μύρων χλιδὴν, ἣν Νικόδημος ἦλθεν εὐψύχως φέρων, βαιὸν φιλοφρόνημα νεκροῖσιν φίλοις· τί γὰρ τὸ κέρδος ἐκ μύρων τεθνηκόσι; Τὰ δ’ ἐν νεκροῖσι φροντιεῖ Πατὴρ σέθεν, οὓς πάντας αὐτὸς ὡς σκυλεύματ’ ἐξάγοις οὓς οὓς καθεῖρξεν, οὓς συνήρπασε κἄδδησεν ἐν δεσμοῖσι πανζόφου στέγης. Μυστηρίων δὲ τῶνδ’ ἀπορρήτων φανὰς 1368 sq. Rhes. 928 sq. 1368, 1370 Luc 1, 73. 1371 Rhes. 930. 1373 sq. Rhes. 941. 1375 sq. Rhes. 942. 1378 sq. Rhes. 952 sq. 1379 sq. Io. 19,39. 1383 Troad. 1224. 1384—86 Bacch. 431—33. 1387 Rhes. 936, 1368 συνθήματι omnes, σύνθημά τι de. 1369 γερουσία Μ. 1370 θ’ om. Α, δ’ V. νῦν εἰς V. 1371 κἀπικουρῆσας Μ. 1375 γε CM σε VAB. 1376 συνθρηνωδόν σοφιστήν δ’ CM. 1377 σαμφιάσαι CM. ἀμφιάσαι ἀμφιάσαι σ’ VAB. Cf ἀμφιάσονται in Act. Thomae 7. 1379 γρ. συγκενῶσαιV. χλιδὴν μύρων Vb. 1381 νεκροῖσι VAB. 1383 τάδ’ VBb. 1385 ἐξάγοις, Ἀΐδας οὕς d in notis, ἄιδος· οὓς Μ. καθῆρξεν Α. συνήρπασσε V. 1387 γε pro δὲ Α. τῶν V. φανείς Α, φανὰ V. ἔδειξε πατὴρ παῖδ’ ἀποσφάξας μόνον, ἔφη τε μύστης αὐτανέψιος σέθεν. μείζων ἁπάντων, ὡς ἔφης, θεηγόρων, ὃν δῆμος ἐκδέδωκεν Ἑβραίων σφαγῇ, σεμνὸν πολίτην κἀπὶ πλείστων ἄνδρ’ ἕνα φανέντα φοῖβον, γυμνὸν, ἄσιτον, μόνον, τροφῇ δ’ ἀμεμφεῖ πᾶσιν ἦν κεχρημένος, ἐσθῆτα προστρόπαιον ἐγχλαινούμενος, μόνοις δ’ ἀποτρόπαιον, οἷς πέμφιξ χλιδὴ, αὐχμῶν, πινώδης, λυπρὸν ἀμπρεύων βίον, ᾗχι ξυνοικεῖ δαψιλὴς ἐρημία, ῥείθροισιν ὠκὺς ἔνθ’ Ἰορδάνης ῥέει, ὡς τῆς ταφῆς ἔδειξε φανὰς αἰσίας τρισημερεύσας ἐν βυθῷ θεοπρόπος. Καὶ ταῦτα μανθάνουσα τέρψιν ἐμφέρω, καραδοκοῦσα καὶ ταφῆς ἰδεῖν τέλος. Οὕτως ἄρ’ ἔτλης, Τέκνον, ἤδη τὸν μόρον, κἀκεῖνα τῶν νῦν δραμάτων αἴτιά σοι, 1388 Genes. 22, 10. 1388 sq. Rhes. 937. 1390 Luc. 7, 28. 1392 sq. Rhes. 939 sq. 1394 Matth. 3, 4. 1395 Cassandr. 974. 1397 Cass. 975. 1398 Cass. 957. 1399 Cass. 982. 1400 Rhes. 936 sq. 1401 Matth. 12, 40. 1388 πατὴρ ὁ ἁβραὰμ παῖδ᾿ ἀπ. μόνον μονογενῆ C, item Μ, sed hic om. μόνον. 1389 γρ. ἔφησε V. μύστης ὁ πρόδρομος CM. ἀντανέχιος CMB. 1390 μείζονα πάντων ΑΒ, ἔφην iidem, sed Β cum σ inter versus ead. m. 1393 ἄσιτο Μ, ἄτιμον V cum γρ. ἄσιτον. 1394 ἀμεμφῆ Α. πᾶσιν νῦν Μ. 1395 ἐσθῆτα om. CM cum Lacuna. ἐνχλαινόμενος V. 1396 μόνος V. ἀποτρόπαιος VB b. πέμψυχήφιξ CM, Glossa illata, οἷς πέλει χλ. Vb. 1397 ἀχμῶν CM. λυγρὸν Α. ἀμπνεύων Vb, ἀμπρίσων Β, ἀμπράσσων Α, ἀμπρεύσει Lycophron. 1399 ῥήθροισιν Μ. 1400 ὃς ὃς φωνὰς V. 1401 τρισημ. ΜΒ, τρισσημ. CAV. θεοπρόπων Α, θεοπρόπως ΜΒ. 1404 ἂν V pro ἄρ . σπεύσαντι θανεῖν κάπικουρῆσαι βροτοῖς. Ἀλλ᾿ οὐκ Ἰούδας οὐδ’ ὁ τάλας Πιλάτος διπλῆν δίκην φύγωσιν, ἀλλὰ σφᾶς τίσει ἔκδικον ὄμμα Πατρός ἀμυντήριον πόλιν τε πᾶσαν καὶ στρατὸν μιαιφόνον. Ἔδρας ἔδρασας, μὴ δόκει λεληθέναι, Πόντιε, δίκης ὄμμα πανδερκέστατον, κἂν χεῖρας ἀπένιζες ὡς ἔξω φόνου, ὡς χὠ προδοὺς ἔρριψε μισθὸν τοῦ φόνου, ᾧπερ δέον μὲν ἐν δέρῃ θεῖναι ξίφος, δέον δὲ λυγρὸν αὐχέν’ ἐνθεῖναι βρόχοις ἢ κύμασι γλαυκοῖς ἀφανίσαι δέμας ῥίψαντι πρὸς θάλασσαν ἰχθύσιν βοράν· εἰ μὲν γὰρ ἁπλῶς ἄνδρ’ ἐπώλησας, τάλαν, στρέφω γὰρ εἰς σὲ τὸ πρόσωπον τοῦ λόγου,) εἰ μέν τιν’ ἐξέδωκας ἄλλον εἰς φόνον, νόμῳ πολιτῶν συμφορὰν ὑπέσχες ἄν· νῦν δ’, ὅς σε πολλῶν ἠξίωσε χαρίτων ῥύστης τε παντὸς ἧκε Πατρόθεν γένους, πέπρακας, ἐκδέδωκας εἰς φόνον φθόνῳ· καὶ τίσιν οἵαν σ’ οὐχ ὑποστῆναι θέμις; ΙΩΣΗΦ. Ἤδη κέκριται παντάδικος ἐνδίκως 1406 Rhes. 949. 1411 Rhes. 933. 1413 Matth. 27, 24. 1414 Act. Pil. Β 1, 2. 1418 Luc. 17, 2. 1420 cf. Theodori Prodr. Rhod. et Dos. 3, 511. 1425 Act. Pil. Β 1, 2. 1407 ἀλ᾿ Μ. Πιλᾶτος Β. 1408 διπλῆν Μ. φύγουσιν V. 1410 παλίνητε Α. 1413 ἀπένιχας b. et V. 1414 om. Β. ὡ C, ὡσχ᾿ ὡ Μ, ὥς χ᾿ ὁ Α, οὐχ ὁ V. μικρὸν τοῦ Α. 1415 δέρη V, δέρει ΑΒ. θῆναι Μ. 1416 ἐνθεῖν᾿ ἐν βρ. Α, αὐχένα θεῖναι V. 1418 ἰχθύσι VAB. 1419 γὰρ om. Α. τάλα VBb. 1421 τινα V. 1423 ἠξίωσαι V. 1425 φθόνον φθ. CM. 1427 ἤδι Μ. μύστης ὁ παγκάκιστος ἐκδοὺς Δεσπότην· ὦπτο κρεμαστοῖς ἐν βρόχοις ἠρτημένος, βρόχων δὲ θᾶσσον ὑψόθεν χαμαιριφὴς πίπτει πρὸς οὖδας μυρίοις οἰμώγμασι· κακοῦ γὰρ ἐγγὺς ὢν ὁ τάλας οὐκ ἔγνω. ΧΟΡΟΣ. Εὖ γ’, εὖ κέκριται, καὶ κατώρθωται δίκη. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ Τέκνον, ὡς ἄρ’ ἔστι σὸς Πατὴρ μέγας, ὀρθῶς ἀκούσας τῶν ἐμῶν κατευγμάτων. Επαισεν αὐτὸν ῥόπτρον, ὡς προδόντα σε, ἄπιστον, ἄθεον, παράνομον, ἄδικον· κλέπτην γὰρ ὄντα καὶ Θεοῦ ῥάπτην φόνου καὶ μὴ θέλοντ᾿ ἀπιστρέφειν πονηρίας οὕτως ἔδει νιν τῷδε κατθανεῖν μόρῳ. Ὄλοιτ᾿ ὄλοιτο πανδίκως κακεργάτης, κέρδος μέγιστον τῆς ἐπιστοφῆς φυγών. Ἔστιν Θεὸς τις, ἔστιν ἄλκιμος, ἔστιν δὲ καὶ πρόνοια καὶ κρίσις Θεοῦ. 1429 Hipp. 774. 1430—32 Baccho. 1100—2. 1434 sq. Hipp. 1158 sq. 1436 Hipp. 1161. 1436 sq. Act. Pilati Β 1, 1 secundum Tischend. cod. C. 1437 Bacch. 986. 1438 Rhes. 505, Ιο. 12, 6. 1440 Rhes. 506. 1441 Rhes. 710. 1443 Rhes. 243. 1429 ὠπο CM. κρεμμ. Α. 1430 om. V. χαμαὶ ῥιφεὶς ΑΒ, χαμαιπετὴς Eur. 1431 μώγμασι Μ, οἰμώγμασιν 1433 Χορός V, Χριστός CBd, de Α incertum; χ superposito ρ id est χορός Μ, sed rubro ιστός additum; aeque in νν. 1930, 1957, 2002, 2138, 2415, 2480. Iosepho continuant be. alterum εὐ om. Β. κατόρθ. VA. 1434 σοὶ σοὶ σὸς Β b, ἐστί σοι 1435 κατευχμάτων Α, κατευμάτων Μ. 1436 ὥς πρόδοντά Μ, προδόντα V. 1437 ἄθεον pro ἄδικον Α. 1440 νιν V et Eur., νίν CM, νῦν ΑΒ. 1441 ὄλλοιτ᾿ VAB. 1442 τυχὼν V. 1443 sq. initio ἔστι VAB. Ἀπέπιτυσ᾿ οὐδεὶς ἀσεβὴς Θεῷ φίλος. Λάζυσθ’ ἄγοντες εἰς καινὸν λοιπὸν τάφον, χωρεῖτε, θάπτετ’ Ὀλβίῳ τύμβῳ νεκρόν. Ἔχει γὰρ, οἷα δεῖ γε, νερτέρων πέπλα, βαιὸν παρηγόρημα τοῖς τεθνηκόσι. Δοκῶ δὲ τοῖς θανοῦσι διαφέρειν βραχὺ, εἰ πλουσίων τις τεύξεται κτερισμάτων· κενὸς δὲ κόμπος ἐστὶ τῶν ζώντων τάδε. κρύψατε γοῦν πρόσωπον ὡς τάχος πέπλοις, ψαύσατε χερσὶ, θάψετ᾿ τάχει νέκυν, τὸν κατθανόντ᾿ Ἄνακτ᾿ Ἰουδαίων ὕπο· αἴρειν φοράδην τὸν νεόδμητον χρεών. Ὠ Παῖ παναιτίου Θεοῦ, παντεργάτα, τί γὰρ τελεῖται τοῖς βροτοῖς ἄνευ σέθεν; τί δ’ οὐ θεόκραντόν γε τῶνδ’ ἔστιν,. Ἰώ· ἰὼ ἰώ· 1445 Hipp. 609. 1440 Rhes. 870, Ιο. 19,41. 1447 sq. Troad. 1235 sq. 1450—52 Troad. 1237—39. 1453 Hipp. 1452. 1454 Med. 1401. 1455 Baccho. 1215. 1456 Rhes. 880 sq. 1457 sq. Agam. 1485 sq. 1459 Agam. 1487 sq. 1460 Agam. 1488. 1445 ἀπόπτυσ᾿ Β. 1446 λάζυσθ᾿ CM, λάζοισθ᾿ VAB cum Eur. ἄγονες Μ. 1447 θάμπτετ᾿ Α. 1448 ἔχοι Β. οἶ ἀδεῖ Μ. γε om. Α. 1449 βαῖνον Μ. 1450 δὲ om. Bb, σε Α. δοκῶ (cum a) δὲ τοῖς γ) θανοῦσι διαφέρειν β) βραχύ δ int. vers.) V, δοκῶ διαφ. τ. θ b. 1451 εἰ πλουσίων CMA et γρ. Β, ἑκουσίως VB. 1454 ψαὐσατ᾿ ἐν ΑΒ. θάψετ᾿ CM. Sic apud septuaginta interpretes futurum imperativum excipere solet. θάψατ᾿ ceteri. ἐν τάχει CMA et fort. margo Β, ubi superest τᾶ᾿ . VB ἐνταῦθα. 1455 ὕπο om. CM. 1456 χρεὼν VBb, νέων Α, χερῶν CM, ἐν χεροῖν Eur. Libri. 1457 παναιτίης Α. Idem, sed ex correct. ut videtur, παντεργάτου, In Β ambiguum, utrum α an ου legendum sit. πανεργάτα Aesch., παντεργάτα CM V, quod genitivus. Falso vocativum vertunt editores. 1459 θεόκραντόν CM cum Aesch., θεόκρατόν VAB. ἰὼ sequenti addit V. Βασιλεῦ, Βασιλεῦ, πῶς σε δακρύσω; Θεέ μου, Θεέ μου, πῶς σε καλέσσω; φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ’ ἄρ’ ᾄσω; κεῖσαι γὰρ ὑφάσμασι τοῖσδ᾿ εἱλιγμένος, ὁ σπαργάνοις πρὶν έντεταργανωμένος. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ. Φέρ’, ὦ γεραιὲ, κρᾶτα τοῦ τρισολβίου ὀρθῶς προσαρμόσωμεν, εὔτονον δὲ πᾶν σῶμ’ ἐξακριβώσωμεν, εἰς ὅσον πάρα. Ω φίλτατον πρόσωπον, ὠ νέα γένυς, ἰδοὺ καλύπτρᾳ τῇδε σὴν κρύπτω κάραν· τὰ δ’ αἱμόφυρτα καὶ κατηλοκισμένα μέλη σὰ καὶ μέρη πέπλοις καινοῖς σκέπω, πλευρὰν νυγεῖσαν πᾶσαν ᾑματωμένην. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ναὶ πρὸς Θεοῦ, συνέρξατ’· ἐν δέοντι γὰρ, 1461 Agam. 1489 sq. 1462 Agam. 785. 1463 sq. Agam. 1491 sq. 1465 Luc. 2, 7. 1469 Med. 1059 sq. 1473 Bacch. 1124, Ιο. 19, 34. 1474 cf. Theod. Produromi Rhod. et Dos. 2, 415. 1474 sq. Med. 1266 sq. 1461 sq. ὠ praefigunt Vb. 1462 καλέσω omnes, καλέσσω d. ποτε ἄρ’ V. 1463 ἄσσω CM. 1464 εἱλιγμένος V, εἱλιμένος Β, εἰγμένος Μ. 1465 ἐν σπαργ. VBb. ἐμπεσπαργανωμένος Α, ένπεσπαργ. V. 1466 γηραιὲ Α et a pr. m. Β. κρᾶτα CMB, cui a sec. m. superscr. τε vel τει. VA κρᾶτα. 1467 δὲ πᾶν CM et inter versus Β, δέπας Α, δὲ πη Β, δέ πη V et in marg. ἢ πᾶν. 1468 ἐξακριβώσομεν Β. εἰς ὅσον omnes, sed Β inter versus ὅρον. 1469 γένης superscr. υ Μ. 1470 τήνδε Α, τῆ δὲ σὺν Μ. 1471 αἱμόφυρστα Μ. κατηνλοκισμένα CM, κατηυλακισμένα Vb, hic m. rec. inter versus μένως, Α: κατηυλασκιμένα. 1472 μέρη σὰ καὶ μέλη Vb. μέλησα Μ. 1473 καὶ πλ. Vb. 1474 συνέργατ᾿ δέοντί γαρ Α. ὡς ἐγγύς ἐστι νυκτὸς ἤδη καὶ κνέφας. Ὀρθώσατ᾿ ἐκτείναντες ὀλβίαν δέρην· μικρὸν τόδ’ οἰκούρημα φίλῳ Δεσπότῃ. Κομίζετ᾿ ὡς ἰδοῦσ᾿ ἐν ποῦ κείσεται Παῖς, κεῖσε θρηνοῦσα μενῶ. ἕως τρίτον τρίτον λάμψειεν ἦμαρ γλυκύ μοι. Ὠ πένθος οἷον οἷον ἐκράνθη, Τέκνον· κοινὸν τόδ᾿ ἄχος πᾶσιν ἡγοῦμαι βροτοῖς, κοινὸν τόδ’ ἄχος πάντας ἀέλπτως φθάνει· φθάσοι δὲ καὶ πάγκοινον εἴθε χάρμα μοι· ΙΩΣΗΦ. Ἕπεσθέ μοι, φέρωμεν ὄλβιον βάρος, ὃ πόλλ’ ἀνατλὰς μυρίοις αἰτήμασιν ἔσχον, τόδ’ εὑρὼν Κοιράνου δωρήματι, γυμνὸν, τρισύλῳ κείμενον ξύλῳ λαβών. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Φεῦ φεῦ, πρὸς αὐτοῦ τοῦδε φωτὸς, ἀτρέμας χρωτὸς χεροῖν ἅπτεσθε τοῦ Θεοβρότου καὶ πρόσφορ’ αἴρεθ’, ἕλκετ᾿ αὖτε ξύντονα· ἰδοὺ γὰρ, ὡς ἔοικεν, ἐγγὺς καὶ τάφος. 1476 sq. Hipp. 781 sq. 1478 Hipp. 1254. 1481 Hipp. 1335, 1337. 1482 Hipp. 1456. 1483 Hipp. 1456 sq. 1485 Bacch. 1205. 1486 sq Bacch. 1207 sq. 1488 Bacch. 1210. 1489 sq. Hipp. 1349 sq. 1491 Hipp. 1352. 1492 Ιο. 19, 42. 1475 ἐστιν ἤδη τῆς νυκτὸς καὶ τὸ κν. Α. 1476 ἐκτείνατε V, ἐκτείνοντες ὀλύαν δέριν Α. 1478 ὄμμασιν Bb. 1480 λάμψει ἐν Μ. 1481 ὢ Α. οἶον οἶον Μ. 1482 om. Μ. 1483 om. Β. πᾶσιν V, πᾶσιν Α pro πάντας. 1484 φθάσει V. χάρμα Μ. 1485 ὅλβιον 0. 1486 ὦ Β, ὦ V, ᾧ b. πολ’ Μ. αἰτήμασι ΑΒ. 1488 τρισύλῳ omnes, τρισήλῳ de. 1489—1503 Iosepho continuant Vb. 1489 φῶτ’ ἴστ’ φῶτες τ’ ἐστ’ ἀτρ. Β, φῶτες ἀτρ. in margine. φῶτες ἀτρεμῶς Α. 1490 χροτὸς Μ, χροὸς Eur. ἅπτεσθαι ΑΒ. 1491 πρόσφερ’ Β. αἴς ἐθ· Μ. αὖτε CMA et margo Β et γρ. ἄν τι V, ἄν B. Ὤμοι, γυναῖκες, γῆς Γαλιλαίας τέκνα, ἤδη τέθειται καὶ καλύπτεται λίθῳ. Δεῦτ᾿ κοῦραι, καὶ κατιδοῦσαι νέκυν προσείπατ’ αὐτὸν καὶ προπέμψατε χθονὸς, ὡς οὔποτ’ ἄλλον τοῦ γένους ῥύστην, ἰώ· ὄψεσθε, καὶ μὴ ταῦτ᾿ Ἰουδαίοις χωρεῖτε χωρεῖτ’· οὐκέτι βλέπειν φέρω τάφῳ τεθέντα καὶ καλυφθέντ᾿ πέτρᾳ, ὅς ἐκ πέτρας ἔβλυσεν ὕδωρ πατράσι καὶ νῦν πέτρας ἔρρηξεν ᾐωρημένος νεκρῶν τε τάφους ἠνέῳξε δυνάμει. Στῶμεν δὲ μικρὸν, ὡς προσείπω τὸν νέκυν. οἴχῃ, ποθεινὸν Τέκνον, εἰς ᾄδου δόμους, κρύπτῃ δὲ κρύψιν, ἣν σὺ κρυβῆναι θέλεις, ἥκων ἐς ἀΐδαο πανζόφου στέγην, ᾄδῃ δὲ πικρότατον κέντρον ἐμβάλῃς· οἴχῃ νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας, θέλων φαειναί καὶ καταυγάσαι γένος Ἀδὰμ ἀναστῆσαί τε πατέρα βροτῶν, ὧν οὕνεκ’ εἶδος προσλαβὼν θνητὸν φέρεις, 1493, 1495 Hipp. 1096. 1496—98 Hipp. 1097—99. 1499 Med. 1064. 1500 Matth. 27, 60. 1501 Exod. 17, 6. 1502 sq. Matth. 27, 51 sq. 1505 Med. 1223 sq. 1506 Bacch. 948. 1507 Hecub. 1, Med. 1223. 1508 Troad. 66. 1509 Med. 1224, Hec. 1. 1511 Act. Pil. II 3; 4, 3; 8, 1. 1512 Bacch. 53. 1493 οἴ μοι et τῆς V. 1494 ἤδι Μ. τέθνηται cum τέθειται int. vers. V. τάφῳ V cum λίθω in marg. 1495 δεῦτ’ ἴδετε Α. 1498 ὄψεσθε om. Α, qui κεῖμη ταῦτ’. VB κείμενον· ταῦτ’. 1499 οὐκ ἔτι Μ. 1502 ἔρηξεν ἡωρ. Μ, ᾐωρημένας Β. 1504 Θεοτόκος ascribunt VB. δὴ μ. Β. 1506 ἣν σοὶ Α. 1508 ᾄδου et ἐμβάλῃς cum οις int. vers. V. 1509 καὶ om. Β. 1510 φαῆναι Α, σφαγῆναι VB. 1512 ὦν οὐκ᾿ εἶδοσ προςλαβὼ Μ. ἥκεις τ᾿ ἐς ᾄδου τὸν βαθύγνοφον σκότον, θανὼν πρὸς ἐχθρῶν, μητέρ’ ἀθλίαν λιπών· ἡ δ’ εὐμένεια τοῦ Πατρός σ’ ἀποκτενεῖ, ἣ τοῖσιν ἄλλοις γίνεται σωτηρία· τό τ’ ἐσθλὸν ὡς εἰς πότμον ἦλθε σοὶ Πατρός ὄδυρμα πικρὸν γῆ σε, Τέκνον. λαμβάνει, ἥκοντ’ ἐς ἀΐδαο πανζόφου πύλας, ᾄδῃ τὸ δριμύτατον ἐμβαλεῖν βέλος· καὶ γὰρ αὐτῷ τῷδε κατέρχῃ μόνος, λήψῃ δὲ νεκροὺς, οὐ σὺ ληφθήσῃ νεκροῖς, ῥύσῃ τε πάντας, ὢν ἐλεύθερος μόνος· μόνος γὰρ ἀνὴρ ταῦτα θαρρῶν ἱκάνεις, μόνος σὺ φύσεως ὑπερκάμνεις βροτῶν. Ἔσχον δ’ ἀγῶνες, οἵ σ’ ἔμιμνον, νῦν τέλος, νίκην τε λοιπὸν κατ᾿ ἐναντίων ἔχεις, ᾄδην, ὄφιν, θάνατον ἰσχυρῶς τρέπων. Σοφὸς σοφὸς. σὺ, καὶ σοφῶς ἔτλης πότμον, ὡς κοινὸν οἶτον σῷ καταβάλῃς μόρῳ, 1513, 1519 Hecub. 1, Med. 1223. 1514—17 Troad. 743 —46. 1518 Troad. 1217 sq. 1520 Troad. 66. 1521 Bacch. 960. 1522 Bacch. 953. 1522 sq. Act. Pil. II, 6, 1. 1524 —26 Bacch. 955—57. 1528, 1530 Apocal. 12, 9 sq. Bacch. 645. 1513 ἐ ᾄδου Μ. βαθύγνψστον Β. 1514 θάνον Μ superscr. ω. ματέρ’ Vb. 1515 ἀποκτενεῖ CVAB, sine acc. Μ. Hanc praesentis formam defendit Doering: Philol. 25, 247. Occurrit Psalm. 100, 8 et Act. Andreae et Matthiae 25. 1516 ἢ VAB et Eur., ἢ C, ἡ Μ. γίγνεται V. 1517 Μὰ Α, ἦλθέ σοι V. 1518 ὅδυρμα CM. 1519 στέγην Β int. vers. 1520 ἐμβαλεῖς VB. 1522 συλληφθήση V. in fine νεκροῦ Α. 1523 ὧν Α. 1524 πάντα θαρρῶν Α. ἱκάνει Μ. 1525 om. Vb. ὕπερ κάμνεις ΑΒ. 1526 οἳ ἔμιμνόν σου τέλος Vb. 1527 ἐναντίως V. 1528 τρέπων CM, π.τῶ, VAB, cf. 2539. 1529 ἴλης Β. 1530 ὠή Β. καταβάλλεις V cum βαλεῖς int. vers. κἀν τῇ χθονὶ στηρίζον ἐνθήσεις κλέος, γῆς ἐξανίσχων καὶ φέρων σωτηρίαν, εἰς συγγένειαν Πατρός ἀμείψας δέμας. Αὖθις γὰρ ἔλθῃς κλεινὸς, ἁρπάσας γένος, ὦναξ, Ἄναξ ἄφθιτε, σὺ Θεὸς μένων μορφῇ τε σῇ συνῆψας ἀνέρος φύσιν· καὶ νῦν ἐς ἀΐδαο κατέρχῃ δόμους, σπεύδων φαειναί καὶ καταυγάσαι ζόφον. Εὖ δ’, εὖγε λίπῃς τήνδε δυσμενῶν χθόνα, εἰς ἥν γε πρῶτον ἧκες, Ἰσραὴλ δόμους, ὀλωλότα πρόβατα ποιμᾶναι θέλων καὶ συνθεσίας ἐκπερᾶναι πατράσι, μορφῇ συνάψας τοῦ Θεοῦ βροτῶν φύσιν. Σὲ γὰρ Πατὴρ γεννᾷ μὲν ἀρρεύστως ἀεί· ἐγὼ δ’ ἔτικτον σ᾿ αὖθις ἁγνεύουσ᾿ μορφὴν λαβόντα πρὸς Θεοῦ βροτησίαν. 1531 Bacch. 965. 1532 sq. Troad. 755 sq. 1533, 1535 sq. Bacch. 4. 1534 Troad. 754. 1535 sq. Act. Philippi 35. 1535 Bacch. 1020. 1536 Bacch. 52, 54. 1537 Med. 1223. 1539 Bacch. 13, 15. 1540 Bacch. 20. 1540 30[. Matth. 15, 24. 1542 Luc. 1, 72. 1543 Bacch. 4, 52, 54. 1544 Methodii in Symeonem et Annam cap. VIII (pag. 109 ed. Alb. Iahn). 1545 Bacch. 2. 1546 Bacch. 4. 1531 κἀν CV, κἂν ceteri. στηρίζον CM et int. vers. Β et Eur., στήριξον Α, στηρίζων VBb. ἐνθήση Α. 1533 ἀμείψαν V. 1534 ἔλθοις V. 1535 μένων CMVA et γρ. Β, μέγας γρ. V, μέγας Β et Eur. 1536 σῇ om. Β. ἀνέρων V. 1538 σπεῦδον Μ. φαῆναι ΑΒ. καταυγᾶσαι VA. ζόφους int. vers. Β. 1539 εὖγε CMVA et int. vers. Β, εὖ τε Β. λίπης CM, λίποις ΑΒ et int. vers. V, qui λίπεις. τὴν τε V, τῇδε Α. δυσμενῶν τήνδε Β. 1540 εἰ ἤν γε Μ. ἥν σε et ηλη δόμου Α. δόμον Β. 1541 πρόβατον Α. ποιμάναι Β. 1542 ἐκπερᾶναι Α, ἐκπεράναι CVB, sine acc. Μ. πατράσιν Α. 1543 μοφῆ cum ρ int. vers. M. 1544 ἀρεύστως CM. 1545 ἁγνέουσ᾿ C, ἁγνέβουσ᾿ Μ. ἀεὶ pro ἔτι V. 1546 λαβόντα om. Α. Ἀλλ’ ἐγγενεῖς σῆς μητρὸς, οὓς ἥκιστ᾿ ἐχρῆν, θαυμαστὰ πολλὰ σφίσιν ἐξειργασμένον, ἄρρητ’ ἀμυήτοισιν εἰδέναι βροτοῖς, σωτῆρά σ’ οὐκ ἔφασκον ἐκφῦναι Θεοῦ, ἀλλά με νυμφευθεῖσαν ἐκ θνητοῦ τινὸς τεκεῖν σ’ ἐλήρουν καὶ γάμους ψευσαμένην λέχους ἁμάρτημ’ ἐς Θεὸν μ᾿ ἀναφέρειν· καὶ νῦν κτανεῖν σ’ ἔσπευσαν ἀνόμως φθόνῳ ἐχθροῦ σοφίσμαθ’, ὧν νιν οὕνεκα κτανὼν ἄλλων τε πάντων παγκάκων σοφισμάτων παύσεις στροβοῦντα κόσμον ἐν σοφίσμασι, καί μιν σιδηραῖς ἁρμόσας ἐν ἄρκυσι στήσεις κακοῦργον τῆς κακουργίας, Τέκνον. Σφᾶς δ’ αὖθις αὐτοὺς ἐκ χθονὸς τῆσδ’ ἐκβαλεῖς, ἄλλοις δὲ δώσεις καὶ πόλιν τε καὶ κράτος, ὡς συμβόλοις εἴρηκας ἤδη σοῖς φίλοις, ἐν οἷς χορεύσεις καὶ καταστήσεις τὰ σὰ μυστήρι’, ἵν᾿ ᾖς ἐμφανῶς Θεὸς βροτοῖς, ὡς ἐν πόλῳ ξύμπασιν· ἐς δ’ ἄλλην χθόνα, 1547 Bacch. 26. 1548, 1554 Act. pil. Β 1, 1. 1549 Bacch. 461. 1550 sq. Bacch. 27 sq. 1552 Bacch. 31. 1553 Bacch. 29. 1555 Bacch. 30. 1556 Bacch. 478. 1557, 1559 Bacch. 225. 1558 Bacch. 224. 1560 Med. 744, 1346. 1561 Bacch. 206, Marc. 12,9. 1563 sq. Bacch. 21 sq. 1564 —66 Bacch. 47—49. 1547 ἐγενεῖς Μ, εὐγενεῖς Β, quo loco Α οὐ. ἥστ᾿ ἐχρὴν Μ. 1548 ἐξειργασμένα Β. 1549 ἄρρητα μηδέ τισιν Α. 1550 σ’ οὐν Α. ἐμφῦναι Β, ἐκφῆναι V. 1553 λἐχουσ᾿ V. μ om. Α. ἀνναφέρειν C. 1554 θανεῖν Α. ἀνόμῳ ΑΒ, hic cum altero inter versus. 1555 οὔνεκτανὼν Μ. 1557 σοφίσματι VBb. 1558 καίμην Α. ἁρμόσαις V. ἄρκυσιν Β, ἄρκυσι MV. 1560 σφὰς ΑΒ, hic inter versus σφᾶς. ἐν pro ἐκ Μ. 1561 καὶ habet Μ inter versus. 1502 τοῖς V. 1564 ἵν᾿ οἷς Β et int. vers. ὴς. εὖ διαθεὶς τἀνθένδ’, ἀναστήσεις κράτος. Δεῖ γὰρ πόλιν τήνδ’ ἐκμαθεῖν, κεἰ μὴ θέλει, νῦν οὖσ’ ἀμαθὴς τῶν γε σῶν μυστηρίων, ἄλλην τε πᾶσαν γηγενῶν παροικίαν, ἣ θεομαχεῖ τὰ κατὰ σὲ σπονδῶν τ’ ἄπο ὠθεῖ σ’, ἐν εὐχαῖς δ’ οὐδαμοῦ μνείαν ἔχει· οὔπω γὰρ οἱ τάλανες ἔγνωσαν γόνον ἥκοντα Πατρός ἐκ πόλου πρὸς γῆν κάτω. Ὧν οὕνεκ᾿ αὐτοῖς δεῖξον, ὡς εἶ σὺ Θεὸς· δείξεις δὲ πάντως· ἢν δ’ Ἰουδαίων γένος ὀργῇ σὺν ὅπλοις ἐξάγειν χθονὸς θέλῃς ἄρδην, ἐλάσεις Αὐσόνων στρατηλατῶν, οὓς σφῶν ἀνάσσειν ᾑρετίσαντ᾿ ἀφρόνως, σὴν δεσποτείαν ὡς ἀπηγορευκότες, ἄνακτα τὸν Καίσαρ’ ἀνηγορευκότες. Ποινὴν γὰρ ἀθρῶ σοῦ πότμου ζωηφόρου, πῦρ ἐγγὺς οἴκων καὶ δόμων ἐρείπια τεφρούμεν’ ἤδη, πυρὸς ἄσβεστον φλόγα, ἀθάνατον Θεοῦ πόλιν πρὸς τήνδ’ ὕβριν. Αἰνῶ κρίσιν, ἄβατον ἣ πέδον τόδε 1567 sq. Bacch. 39 sq. 1570 sq. Bacch. 45 sq. 1572 Med. 59. 1574 Bacch. 47. 1575—77 Bacch. 50—52 1582 —86 Bacch. 7—11. 1566 εὖ δ’ ἰδθεὶς τἀδένθ᾿ Α 1567 πάλιν V, πολίτην δ’ Α. 1568 νῦν γ’ V. ἀμαθῆ ΑΒ, ἀμαθῆ potius V. 1570 ἣ Β, ὃς Eur., ἢ CMVA. θεομαχεῖ CMV et Eur., θυμαχεῖ ΑΒ. σπουδῶν Β. 1571 ὠθεῖς ἐν CM. 1574 εἶ in Β int. vers. 1575 ἣν V et γρ. ἢν. 1576 θέλεις V. 1577 στρατηλάτας V. 1578 ἠρετ. Α. 1579 σοι ία fine addit Β. 1580 om. VBb. 1581 ποινὴν ἀθρῶν Α sine γὰρ, quod Β inter versus rec. m. σου Μ. σὺν πότμῳ V et rec. m. Β. ζοηφόρω V. 1582 ἔρπια Α. 1583 ἥδη Μ. 1585 αἰνῶ δὲ CMAB et Eur. et d. ἄβατον Μ. ἢ VB. πέδον Α. τίθησι πᾶσι τοῖς φονευταῖς σου, Τέκνον, ὃς τὰς Λυδῶν πανευκλεεῖς λιπὼν πόλεις Φρυγῶν τε, Περσῶν ἡλιοβλήτους πλάκα; Βάκτρια τείχη τήν τε δύσχειμον χθόνα Μήδων παρελθὼν Ἀρράβων τ᾿ εὐδαίμονα, ἔθνη τὰ μακρὰν ἐν σκότῳ βεβυσμένα, πᾶσάν Ἀσίαν, ἣν παρ’ ἁλμυρὰν ἅλα Ἕλλησι κεῖσθαι φασὶ βαρβάροις θ’ ὁμοῦ, πλήρεις ἔχουσαν καλλιπυργώτους πόλεις, ἐς τήνδε πρῶτον ἦλθες Ἑβραίων χθόνα, ἥ σ’ ἐς τάφον τίθησιν ἐκ σφαγῆς νέκυν. Ἰὼ, Θεοῦ μέλαθρα καὶ πόλις φίλα, ὦ καλλίπυργον ἄστυ Δαυΐδου χθονὸς, ὦ θαλάμευμα τῶν πάλαι θεοπρόπων, θεοκτόνων σπήλαιον ὡς νῦν ἀνέφυς· Πῶς σε στενάξω; πῶς σε θρηνήσω φόνου; Ἀλλ’, ὦ λιποῦσαι Γαλιλαίας χωρίον, ἐμὸς θίασος, ἃς συνεμπόρους ἐμοὶ ἐκεῖθεν ἕλκει μυστίδας μυστηρίων 1587—90 Bacch. 13—16. 1591 Iessaiae 60,2 1592 —95 Bacch. 17—20. 1597 Troad. 1309. 1598 Bacch. 1191. 1599 Bacch. 119. 1600 Marc. 11, 17. 1601 Bacch. 1016, cf. Act. Pil. Β 11,5. 1602 Bacch. 55, Luc. 23,55. 1603 Bacch. 56 sq. 1587 λιπὼν πόλις V. 1589 Βάκτρια CMA et Eur., Βακτρεια VBb. τήν τε CMV et Eur., τήνδε ΑΒ. δύσχυμον A. 1591 om. CM, uncis inclusit d. ἐν σκ. Α, καὶ σκ. VBb. 1592 περ V cum γρ. παρ’. ἁλμυρὰν θ᾿ VBb. 1593 ἔλλησι Μ. βαρβάρους Β. 1594 ἔχουσα V. πόλις Μ. 1595 πρῶτον CM et Eur., πρώτην Α, πρῶτος VB. 1596 εἰς ΑΒ. 1597 θεοῦ om. Α. μέλειθρα καὶ πόλεις Μ. 1598 ὢ Α. Δαυΐσου ΑΒ, Δαυίδου V, Δαΐσου CM. ὤ ΑΒ. 1600 θεοκτόνον V. ἀνέφης Α, ἂν ἂν V. 1601 φόνον Α. 1602 χωρίων int. vers. habent ΑΒ. 1603, 1604 om. Α. 1604 μύστιδας MV, μύστιδος Β. ὁ νῦν νέκυς, φεῦ, τῷ λάκῳ τεθειμένος, ἐᾶτε τἀπιχώρι᾿ νεκρῷ μέλη, λεπτοῖς δὲ θρήνοις νῦν μιν ἀνυμνήσατε, ἔπειτ’ Ἄνακτα ζῶντ᾿ ἀνευφημήσετε, ὡς ἔστιν ἐλπὶς ἀσφαλεστάτη δ’ ἐμοί. χωρεῖτε χωρεῖτ’, οὐκέτ᾿ εἰμὶ προσβλέπειν οἵα πρὸς αὐτοῦ καὶ τάφον καὶ τὸν λίθον. Εἴχωμεν οὖν, εἴκωμεν, ὦ φίλαι κόραι· ἴτ᾿ ἴτε, κἀπίωμεν ἡσύχῳ βάσει εἰς δῶμ’, ἐν ᾧ θηλυγενὲς μένει γένος, μήτηρ ὅπου μάλιστα Μάρκου Μαρία, μύστην ὅπου θίασον οἶμαι συντρέχειν· κἀκεῖ μενοῦμεν γλυκεροῦ φάους δρόμον· ἢ μᾶλλον ἀπίωμεν εἰς παιδὸς νέου, ὅν μοι τέθεικεν υἱὸν γἱός μοι μόνος. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Ναὶ καὶ δίκαιον τοῦτο, κοὐκ ἄλλως λέγεις· ἐκεῖσε δεῖ, δέσποινα, νῦν ἀπιέναι, ὥστ᾿ ἆσσον οὔσας τοῦ τάφου πάντα σκοπεῖν, πᾶσαν δὲ τὴν αὔριον ἡσύχως ἔχειν τῆς ἐντολῆς ἕκητι καὶ μένειν κνέφας, 1606 Bacch. 68. 1607 Bacch. 71. 1608 Bacch. 69. 1609 Med. 738. 1610 sq. Med. 1064 sq. 1613 Orest. 136. 1614 Bacch. 115 8(1. 1619 Io. 19,26. 1620 Rhes. 164. 1623 sq. Luc. 23, 56. 1605 λἀκκῳ VAB. 1606 τἀπὸ χώρι᾿ Α. 1607 ἀνυμνήσετε Μ. 1608 om. Μ. ἀνευφημήσετε C, quod librarium Μ legisse apparet e ν. 1607, cf. ν. 1454. ἀνευφημήσατε VAB. 1609 ἔστι δ’ Β, ἐστι δ’ V. δέ μοι Μ superposito ᾿1610 οὐκ ἴτ’ Μ. 1611 οἵα V. αὐτὸν V, αὐτοῦ τὸν τάφον Α. τοῦ λίθον V. 1615 ὅπου VAB, ὅποι CM. Μηρία VAB. 1616 μύστων V. 1618 ἡ Μ. 1619 γόνος Α. 1620 Θεολ. om. Α, Χορός Vb. 1622 ἆσσον corr. in ἆσσον Μ. 1624 habet V a manu sec. int. vers. κνέφας φαεινὸν τῆς τριτάτης ἡμέρας, ὡς ἂν ἰοῦσαι λάθρα πληρώσητ’ ἔθος. Ἴωμεν οὖν, ἴωμεν, εἴκωμεν τάφου, πρὶν δυσμενῶν τις παριὼν καταλάβῃ. Δείξω δὲ χῶρον, ἔνθα νυχεῦσαι δέον. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ιδού σε, Τέκνον, καταλείπουσαι μόνον ἄπιμεν, ᾗχι σταθμὰ θηλειῶν γένους, πρὸς οἶκον υἱοῦ, τῷ με παρέθου, Τέκνον, δέον μένειν πρὸς νάπος ἐγγὺς σοῦ τάφου. ΙΩΣΗΦ. Ὠ φίλτατ᾿ ἀνδρῶν, καὶ θανὼν ἐμοὶ δ’ ὅμως τῶν φιλτάτων ἀεί γ’ ἀριθμήσῃ πολύ· χαῖρ’· ὕστατόν σε νῦν ἐγὼ προσφθέγγομαι. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Γένεθλον ἐσθλὸν, οὐκ ἐν αἰνιγμοῖς φράσω, ἀνὴρ ὅδ’ ἐστὶ καὶ Θεὸς Θεοῦ γόνος. Σαφῶς γὰρ αὐτὸν τοῖσιν ἐξειργασμένοις Θεὸν νομίζω, τοῦ δὲ θανάτου πέρι σοφὴν πρόνοιαν αἰτιῶμαι καὶ κρίσιν, δι’ ἧς ὁ πότμος τοῦ γένους λυθήσεται. Αὐτός θ’ ὁ χαμαίσυρτος ἐχθρὸς τοῦ γένους συντρίβεται νῦν, θανατοῦται, κτείνεται· 1629 Rhes. 508 sq. 1632 Io. 19,26. 1634 sq. Bacch. 1305 sq. 1636 Hipp. 1095. 1637 Rhes. 746. 1638 Marc. 15, 39. 1639 Rhes. 747. 1642 sq. I Cor. 15, 26. 1644 Rom. 16, 20. 1628 ἔθει Β cum altero inter versus. 1628 καταλάβοι V. 1629 δείξωμεν χ. Vb, δείξωμεν οὑν x. Β. 1630 καταλειπωσαι sine acc. Α. 1632 υἱῷ VB. πάρθου Μ superscr. ε. 1633 πρὸ CM. 1635 αἰεί Β. ἀριθμήσει ΑΒ, ἀριθμήσυ Μ, ἀρίθμησαι V. 1637 κοὐκ Α. 1643 αὐτὸς δ’ VABde. κτανεῖ γὰρ αὐτὸν κἀντιπορθήσει γένος ὁ τῶν πόλων πάγκλυτος Ἰησοῦς Ἄναξ ποινάς ἀδελφῶν καὶ πατρὸς πρώτου λάβῃ, παλαιφάτου γέροντος, ὃς βροτῶν γένος ἔσπειρεν ἐν γῇ, λείμακος ῥιφεὶς ἄπο ἐξ ἀπάτης δράκοντος αἰολοσκόπου, πόλει δὲ θήσει τῇ μακαριωτάτη. Καὶ ταῦθ’ ὁ τοῦδε πότμος ἐξεργάζεται, καὶ τῶνδ’ ἕκητι καὶ βροτὸς πέφηνέ πως, φρικτῶν θ’ ὅδ’ ἀνὴρ θαυμάτων ὦπτο πλέως ἐς τόνδε κόσμον, ὧν σὺ πόλλ’ οὐκ ἀγνοεῖς· φανεὶς δ’ ἀνὴρ ἄριστος οἴχεται θανὼν, αὖθις δ’ ἀναστὰς καὶ Θεὸς γνωσθήσεται. Εἰ δ’ ἐν πόλοις ἦν, ἐσθλὸς ὢν ἐλάνθανε, ταῖς στρατιαῖς ὑμνούμενος μόναις ἄνω, σιγώμενον τε κῦδος εἶχεν ἐν πόλῳ. Αἴτια ταῦτα τοῦ τόκου καὶ τοῦ πότμου· τὸ πᾶν δ’ ἐρῶ σοι, τῶν βροτῶν σωτηρία. Τοιγὰρ τέθνηκεν, ὧν ἐχρῆν ἥκισθ’ ὕπο, 1645 Troad. 361. 1646 Troad. 360. 1647 Troad. 362. 1648 Bacch. 1014, Agam. 750. 1649 sq. Bacch. 1015. 1650 Gen. 3, 13. 1652 Troad. 398. 1654 sq. Bacch. 438 sq. 1656 Troad. 397. 1657 Rom. 16, 26. 1658 Troad. 399. 1660 Troad. 401. 1661 Rhes. 931. 1663 Troad. 392. 1645 κἀντιπορθήσει omnes et Doering: De trag. christ. pag. 6 sq. ex Eur., κἀντιπορθμήσει de 1646 πάγλυτος Μ. πολλῶν et ἰσῶν ἄναξ Α. 1647 λάβοι V. 1649 κλίμακος ΑΒ et γρ. V, 1650 ἐξαπάτῃ Μ. 1651 διθείσῃ Β. 1652 πότμου Α. 1653 βρωτός CM. πέφυκέ VAB. 1654 δ’ ὅδ’ Vb. Ab ἀνὴρ librarius Α aberravit ad idem vocabulum in v. 1656. πλέως VB et Eur., πλέος int. vers. V, πλέων CM. 1657 φανήσεται Β int. vers. et V. 1659 μόνος Α. 1660 σιγώμενός et κῦδος V. 1662 σωτηρία CABde, σωτηρίαν MVb. 1663 ἥκιστ’ ἄπο V et γρ. ὕπο. εἰς δεσμά τ᾿ ἦλθε καὶ λόγους ἐμπαιγμάτων. Τοιαῦτα λαὸς ὁ πρὶν ἠγαπημένος εὐεργέτην ἔδρασε, θυμωθεὶς φθόνῳ· καὶ ταῦτα μὲν πέπονθεν οὗτος οὐκ ἄκων, ἃ δ᾿ αὐ παθεῖν δεῖ λαὸν, οὐ κρύψω κακά. λίπῃ πόλισμα, βαρβάροις εἰκὼν, ἄκων, δοῦλος, μέτοικος. Ἔστι γὰρ τὸ θέσφατον εἰς πᾶσαν αἶαν βαρβάρων ἀποτρέχειν, αίχμαῖς ἁλωτοὺς, πόλλ’ ἀνατλάντας κακά. Ἀναιρέταις γὰρ πᾶσιν αὐδᾷ παγγενῆ λιπεῖν πόλιν τήνδ’, ἀνοσίου μιάσματος δίκας τίνοντας τῷδ’, ὃν ἔκτειναν φθόνῳ, καὶ μηκέτ’ ἰδεῖν πατρίδ’· οὐ γὰρ εὐσεβὲς μένειν φονευτὰς ἐν τάφοις νεκρουμένων. Πόλεις δὲ πολλὰς εἰσαφίκωνται, ζυγὸν δούλειον ἀνέλκοντες οἱ δυσδαίμονες, αἰχμαῖς ἁλωτοί, χρησμὸς ὡς λέγει Θεοῦ, πάντη διασπαρέντες, οὐ νόστον δ’ ἔτι οἱ τάλανες σχήσουσιν οὐδ’ ἐπάνοδον, ἀφ᾿ οὑ τάδ’ ἐκπέρσει γ’ ἀνηρίθμῳ στρατῷ ἡγούμενος λόγχαισιν Αὐσόνων δράκων. 1664 Matth. 27, 29. 1668 Bacch. 481. 1669 Bacch. 1343, 1358. 1670 sq. Bacch. 1344 sq. 1671 sq., 1680 sq. Luc. 21, 24. 1674—76 secundum kirchh. e Bacch. Matth. 23, 29. 31. 1678 Bacch. 1324 sq. 1680 Bacch. 1322. 1681 sq. Bacch. 1326 sq. 1683 Bacch. 1324. 1684 Bacch. 1349. 1666 θημωθεὶς Α. 1668 λαὸν δεῖ VB. 1669 λύπαις πόλ. Α, λίποι V. 1673 πᾶσι Μ. παιανῆ Α. 1674 λιπεῖν om. CM cum lacuna. τοῦδ’ Α. 1675 τίνοντες Α, τείνοντας V. τοῦδ᾿ VAB. 1676 εἰδεῖν V. 1678 πολὰς Μ cum λ int. vers. εἰσαφίκονται V. 1679 δυσδαίμοναις superposito ε Μ. 1681 νοστόνδ’ Μ. 1683 ἀνηρίθμῳ CM, ἀναρίθμῳ ΑΒ et Eur., ἐν ἀριθμῶ V. 1684 δράκων CMA et int. vers. Ταῦτ’ οὐχὶ θνητοῦ πατρὸς ἐκγεγὼς ἔφη εἰπών τις, ἐκ Θεοῦ δὲ, καθὼς ἄρ’ ὅδε ὁ νῦν νέκυς εἴρηκε πάντ᾿ δυνάμει, οὐδέν τι μαθὼν τῶν θεοπρόπων ἄπο, αὐτοὺς δὲ μᾶλλον πάντα διδάξας τάδε. Οὗτος δ’ ἃ μέλλει πήματ᾿ ἐκπλήσειν, φράσω, ἀπεμπολητὴς αἰσχρὸς ἐξ ὀπαόνων. Αὐτὸς μὲν εἶπας, ὡς μανεὶς ἄλγους ὕπο βρόχοις κρεμαστοῖς ὑπέβαλε τὴν δέρην· πεσὼν δ’ ἔπειτα δίχα λακίσει τάλας ἴδῃ τε δεινὸν ἦμαρ· οὐδὲ παύσεται κακῶν ὁ τλήμων οὐδὲ τὸν καταιβάτην ᾄδην διαβὰς ἥσυχος γενήσεται, στένων ἄληκτα καὶ βοῶν σφοδροῖς πόνοις, καὶ νᾶμα πυρὸς τόνδε δ’ ὑποδέξεται. ΙΩΣΗΦ. Ὦ φίλος, ὡς εἰς δεινὰ φὴς ἐλθεῖν κακὰ πάντας, κἄμ’ αὐτὸν συγγόνους τ᾿ ἄρδην ἐμούς· κἀγὼ δ’ ὁ τλήμων βαρβάρους ἀφίξομαι; ἢ ποῖ τράπωμαι πατρίδος πορθουμένης; Ὦ πάμμεγ’ ἐμπνέουσα βαρβάροις ποτὲ 1685 Bacch. 1329. 1693 Hipp. 774. 1694 Act. Pil. Β 1,3. 1695—97 Bacch. 1349—51. 1699 Med. 1176. 1700—2 Bacch. 13411341—43. 1341—43. 1703 Bacch. 1355. 1704 sq. Troad. 1268 sq. ead. m. Β, δραμών VB. 1686 δὲ om. Β. 1688 μάθον superscr. ω Μ, παθὼν Β cum altero int. vers. 1689 πάντας V, διδάξας πάντα Β. τάδε C, τάδ. Μ, πάρος VAB. 1690 ἐμπλ. V. 1691 ὀπ. VAB. 1692 αὐτοὺς Α, αὐτὸν V. 1693 ὑπέβαλλε V. δέριν ΑΒ. 1694 λακκίσει Β, λακτίσει Α. 1695 ἴδῃ τὲ CBM, ἴδηται Α, ἴδοι τὲ V. ἧμαρ ΑΒ. 1696 τλῆμον Μ. τὴν Α. 1698 ἄληστα V et m. rec. int. vers. Β. 1699 ναῦμα CM. 1700 ὡσεὶ Α. φῆς V. 1701 κἀμαυτὸν V. ἄρδειν Β. 1702 βαρβάροις VA. πόλις, τὸ κλεινὸν οὔνομ’ ἀφαιρῇ τάχα. Χαῖρ’, ὦ μέλαθρον, χαῖρε, πατρῴα πόλις· λίπω λίπω σε, δυστυχῶς δοῦλος γεγὼς, αἰχμαῖς ἁλωτός· βαρβάρων δ’ ἴδω πέδον, εἰ μὴ γέροντ᾿ ὄντα με προφθάσει πότμος, ὃν εἴθ᾿ ἴδοιμι πατρίδος μένων πέδω· συνῆκα γὰρ, θέσφατον ὡς οὕτως ἔχει. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Τὸ μὲν σὸν εὐδόκιμον, εὐσεβὲς γέρον· ὁ δ’ ἐγγενής σοι λαὸς ἐκτίσει δίκην, ὡς ἀξίαν μὲν λίαν, ἀλγεινὴν δ’ ὅμως· αὐτὸς δ’ ἑαυτὸν αἰτιάσθω τῆς δίκης. Οὐ γάρ τι λέξει πρὸς πρόφασιν, ὡς τάχα οὐκ ἦλθεν, οὐκ ἤμυνεν οὐδ’ ἐπεστράφη, εὐεργετῶν πάλαι τε καὶ νῦν εὐτρόπως. Τίνας γὰρ οὐκ ἔστειλε κήρυκας πάλαι; οἵων δὲ δώρων οὐκ ἔπλησε νιν ξένων, ὃν ἐξαγαγὼν καὶ πικρᾶς τυραννίδος ἐθνῶν ἄνακτ᾿ ἔθηκε πανσθένως μέγαν, ὅτ᾿ ἀμφὶ Βασὰν τήν τ᾿ Ἀμορραίων χθόνα ἐθνῶν ἀρίστοις ἐμπεσὼν κατὰ στόμα ἔρρηξε πέλτην, τῷ δὲ δουλώσας στρατὸν παρέσχεν· ὧνπερ λακτίσας πολλὴν χάριν 1706 Bacch. 1357 sq. 1707 Bacch. 1358. 1708 Bacch. 1345, Luc. 21, 24. 1711 Bacch. 1344. 1712 sq. Bacch. 1316. 1714 Bacch. 1317. 1716 sq. Rhes. 388 sq., Ιο. 15, 22. 1719 Rhes. 390. 1720 Rhes. 392. 1721—26 Rhes. 395—400. 1721 Psalm. 135, 11. 1722 sq. Psalm. 134, 10—12. 1706 χαῖρ’ ὦ π. VAB. πατρῷα MV. 1707 σε om. Α. 1708 αἰχμοῖς Β. 1713 ὅδ᾿ V. 1715 αὐτός δ’ ἐ αὐτὸν Μ. 1716 ἐνταῦθα Β cum γρ. ὡς τάχα, V ὡς τάχει. 1720 νῦν Α. 1722 μέγα V. 1723 ἀμοραίων V. 1725 τῶδε V. προὔδωκεν αὐτὸν εἰς φόνον μιαιφόνοις· ὃς ὕστερον μὲν ἦλθεν, εἰς καιρὸν δ’ ὅμως· θεοπρόποι γὰρ καὶ νόμος πολλοῖς χρόνοις ἱδροῦντες, αἰχμάζοντες οὐχ εὗρον πέρας, Χριστῷ δὲ φῶς ἒν ἡλίου καταρκέσει ᾄδου δόμους πέρσαντι θἠτέρᾳ πάλιν πρὸς γαῖαν ἐλθεῖν, συντεμόντ᾿ ἄλγη βροτῶν· τῶν γὰρ ἕκητι πτωχικὴν λαβὼν στολὴν εἴσεισιν ᾅδην· πολλὰ δὴ κεῖθεν σκῦλα ἄρας φανεῖται νερτέρων ἐπίσκοπος κτανών τε φρουροὺς καὶ παραστάτας πυλῶν ἐκεῖθεν ἔλθῃ πᾶσί τε γνωσθήσεται ἀρωγὸς, αὐτόριζος ὢν εὐεργέτης, ὃν ἐγγενὴς ἔκτεινε λαὸς ἐν φθόνῳ. Οἱ δ’ οὐδὲν αὐτῷ συγγενεῖς πεφυκότες κτηθέντες αὐτῷ τοὶ μὲν ἐν χωστοῖς τάφοις, οἵδ’ ἔν τ᾿ ὄρει τε καὶ σπέει καὶ γῆς βάθει ψυχρὰν ἄησιν δίψιόν τε πῦρ Θεοῦ μενοῦσι καρτεροῦντες, οὐκ ἐν δεμνίοις οὐδ’ ἐν χιτῶσι τρυφεροῖς ἐγκείμενοι, 1728 Rhes. 432. 1730 Rhes. 433. 1731 Rhes. 436. 1732 Rhes. 437 sq. 1733 Rhes. 439. 1734—38 Rhes. —96. 1738 Rom. 16, 26. 1740 cf. Matth. 27, 18. 1741 sq. Rhes. 402 5(1. 1742 8(1. Luc. 21, 19. 21. 1748—45 Rhes. 405—7. 1727 φόνο Μ. 1729 πόλοις χρόνος Μ. 1731 ἐν V. 1732 ἄλλου δ. Α, ᾄδου δ’ ὅμως Μ. θ’ ἑτέρα cum γρ. ἡμέραν V, θ’ ἡτέρᾳ ceteri. 1733 γαῖ ἀνελθεῖν Μ. ἄλγος V. 1734 ὧν V. 1735 δ᾿ ἐκεῖθεν δ᾿ etiam Eur., δὴ κ. de. Fort. δ’ ἐντεῦθεν. σκῦλα Α. 1739 ἀρρωγὸς Α. αὐτόρριζος Vb. 1741 οῖδ’ VAB. αὐτοῦ VB. συγγενὲς Β. 1742 κταθέντες V, κτανθέντας Β. αὐτοῦ VB. τὸ μὲν Μ, τὸ μὲν C. χωτοῖς Β. 1743 ἵδ᾿ omnes, οἱ δ’ de. σπέϊ CM. 1744 ψυχρὰν ἄσιν Α, ψυχρὸν ἄησι VB. οὐδ’ ἐν ζαχρύσοις δώμασιν κοιμώμενοι, τοὶ δ᾿ ἐν μαχαίραις καὶ σπάθῃ τε καὶ ξίφει πίπτοντες ἐμφανοῦσι πίστιν ἀσφαλῆ, οὐχ ἣν ὁ πράτης καὶ σφαγεῖς εὐεργέτου, οὓς ἐκτῖσαι δίκαιόν ἐστι τὴν δίκην. Σὲ δ’ ἐξαναστὰς εὐχερῶς ἐκρύσεται, ὃν εὐπρεπῶς τέθεικας ἐν καινῷ τάφῳ, καὶ μακάρων ἐς αἶαν ἐγκαθιδρύσει, σάλπιγγος ἠχῇ νεκρέγερτον δεικνύων. Δεῖ γάρ σε τὴν φονῶσαν ἐκλιπεῖν πόλιν καὶ πραέων οἰκεῖν σε δάπεδον, μάκαρ, θεὸν φανέντα, φθιτὸν ἀμείψαντα σε πάχος βρότειον τ᾿ ἀποβαλόντα φθορᾶς, ἣν ἐξ ἀπάτης ἔσχες, ὡς θνητὸς γεγώς. Τῶνδ’ οὐδὲν ᾔδειν ἐκ λόγων θεοπρόπων, Διδασκάλου δ’ ἔγνωκα τοῖς στέρνοις κλιθείς· οὕτως ἔσεσθαι τοὺς Θεῷ φιλουμένους ἐγὼ συνῆκα Δεσπότου στέρνοις πεσὼν, ὥστ᾿ ἐξ ἀβύσσου πόλλ’ ἀπαντλήσας σοφά. 1747 Rhes. 428. 1748 Rhes. 405. 1748 sq. Luc. 21, 24. 1749 Rhes. 404. 1751 Med. 268. 1752 Bacch. 1327. 1753 Matth. 27, 60. 1754 Bacch. 1328. 1755 Troad. 1258, cf. Matth. 24, 31. 1756 Bacch. 1358. 1758 sq. Bacch. 4. 1760 Bacch. 1321. 1761 Rhes. 945. 1764 Io. 13, 25. 1747 δώμασιν CM et Eur., δώμασι VAB. 1748 σπάθαισι καὶ Α et int. vers. Β. 1749 πιστὴν Μ. ἀσφαλῶς V. 1750 σφαγεὺς VB, hic cum altero inter versus; item inter versus Α ead. m. scriptum, deinde deletum. 1753 εὐπρεπὴς Β. 1754 γαῖαν Β, αἴ ἀνεγκ. Μ. 1755 νεκρέγερτα V; 1757 πράσσω· Α. οἰκῆσαι δάπ. Β. 1758 φθιτόν CM, Μ, φυτὸν Α, θνητὸν VBb. 1757 ἀποβάλλοντα Β. 1760 ἧν C. 1761 Τὸν δ᾿ Μ. ἥδειν Α. 1762 διδάσκαλον int. vers. Β. ἔγνων αὐτοῖς στ. V Vb. 1765 γρ. ὡς ἐξ V, idem ἀπαντλήσεις. ΙΩΣΗΦ. Σοφοῦ παρ’ ἀνδρὸς χρὴ σοφόν τι μανθάνειν. Πέποιθας αὐτὸν δ’ αὖθις ἰδεῖν ἐν χθονί; ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Πέποιθα· δείξει τοὐπιὸν σέλας Θεοῦ· μίαν μόνην μεῖναί με δεῖ τὴν αὔριον. ΙΩΣΗΦ. Ἡμῖν μὲν ὡς μέγας τις ἥκων ἐκ Θεοῦ, ἁπλῶς τε θανὼν, ὡς βροτὸς τυμβεύεται ἐν σινδόσιν μύροις τε, μητρὸς ἐκ θνατᾶς φανείς· τὸν ἐκ κείνης γὰρ ἦν θανεῖν χρεών. Εἰ δ’ ὡς Θεὸς νῦν κυριεύσει καὶ μόρου, ἔσται τολοιπὸν, ὡς Θεοῦ Παῖς καὶ μόνος, ἅπασι σεπτὸς τοῖσιν εἰδόσιν Θεὸς· πένθος δὲ βαιὸν ὄντι μητρὸς ἐκ θνατᾶς κείσθω· τὸν ἐκ κείνης γὰρ ἦν θανεῖν χρέος. Ἡμῖν μὲν οὕτως νῦν τετίμηται φίλος· ὃς δ’ εἴ τι πράσσειν ὡς Θεὸς θέλων σθένει, καιρὸς πάρεστι· φῶς γὰρ ἡμέρας τρίτης οὐ μακράν ἐστι, καὶ τὸ πᾶν φανήσεται. 1766 Rhes. 206. 1767 8(1. Rhes. 318 sq. 1769 Med. 342. 1772 Matth. 27, 59. 1773 Rhes. 968. 1774 Rom. 6, 9. 1775 Rhes. 960. 1776—78 Rhes. 966—68. 1779—81 Rhes. 976—78. 1767 δ’ αὐτὸν Α. 1768 δείξῃ Α. 1770 ίωσήρ corr. in ἰωσήφ Μ. ὡς om. Β. τὶς V, τίς Μ. 1771 τύμβεται V. 1772 εἰ Β. σινδόσι VB, ἐν σινδόνι Α, idem θνητῆς, V θνατῆς. τῆς. 1773 τὸν ἐκείνης γὰρ ἣν Α. γρ. χρέος V. 1774 ὡς θεὸν κυρ. Α. κυριεύσῃ V. 1775 τὸ λοιπὸν Cde. ὡς θεὸς θεοῦ Μ. 1776 εἰδόσιν CMA et Eur., εἰδόσι VB. 1777 ὄντα et θνατῆς V. 1778 κεῖσθαι V. τὸν ἐκείνης Α. χρέος CM et χρεών V, χρεών VAB et Eur. 1779 μὲν ἦν, τετίμ. Α. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Πέποιθα πάβιν ημέραν έλευθέραν ακτίνα την τρυταίαν ηλίου φέρειν. ΙΩΣΗΦ. Ἴδοιμ ἴδοιμι γλυκερόν τ' ἦμαρ τόδε· εἴθ' εἴθε, φίλος, θαῦμα τοῦτ ίδοιμ' ἐγώ. Νῦν δ' ἀπίωμεν, Νικόδημ' εὐεργάτα· στείχωμεν ἡμεῖς, φίλε, κἀξαιτ;μεθα ὑπέρ τε λαοῦ, καίπερ ὄντος ἀγρίου, ὑπέρ τε πάτρης τὸν Θεὸν μηδὲν νέον δρᾶν, κἄν ἕως πάρεσμεν ἄμφω τῷ βίῳ. Καὶ σὺ δὲ, φίλε παρθένε, ξὺν παρθένῳ πρὸς ταῦτα συνάρηξον ἡμῖν τοῖς φίλοις, ναὶ καὶ σὺ συνάρηγε καὶ θρηνοῦσά περ, δέσποινα, μῆτερ τοῦ διφυοῦς, ὡς λόγος τοῦ παρθένου πείθει με μύστου σοῦ Τέκνου. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἄπιθι καὶ δύναμιν ἄγγελε βροτοῖς σὺν Νικοδήμῳ νυκτέρῳ μύστῃ πάρος, τανῦν δὲ σὺν σοὶ παμφανεστάτῳ φίλῳ. 1783 sq. Rhes. 984 sq. 1785 sq. Rhes. 453. 1788—91 Bacch. 353—56. 1794 Med. 1266. 1797 Luc. 9, 60. 1798 Io. 19, 39. 1784 την om. B. τριταΐαν ABde. 1785 ylvxtqiv t* ημαρ Μ, γλνκερον ημαρ CVABde. 1787 νιΜιμ ευεργετα Μ, iQYarα ΥΒ. 1788 ηίξαιτ. CM, φίλη έζαιτ. Α, φίλ' έ£αιτ. BY, hie cum γρ. φίλα τ. κάξ,αιτ. Eur. 1789 χαί περόντως άγρίον Μ. 1791 τώ βίου Μ. 1792 Sl· inter vereua Β. 1793 ζννάρ. ΥΑΒ. 1794 συνάρρηγε Β. 1795 μητηρ V 1796 τέν.του CM. 1797 αγγελλε CABd, άγγελε MVb, recte. 1798 αυνικοδήμω Μ. 1799 τανϋν Μ, τά νυν ceteri et de. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. χαίροντες ἴτε μήτι που πτοούμενοι. Ὁ βίοτος γὰρ τῆς καλῆς ἡσυχίας καὶ τῆς ἀκραιφνοῦς ἀγάπης καὶ φιλίας τό τε φρονεῖν εὐ σωφρονεῖν τ’ ἐν τῷ βίῳ τηρεῖ τὰ πάνθ’, ὡς ἀσάλευτα προσμένειν· Θεὸς γὰρ οἶδε πάντα καὶ σοφῶς κρίνει. ΙΩΣΗΦ. Σύ τοί με πείθεις, σοῖς τε πιστεύω λόγοις τάξιν τε τηρῶν εἶμ’ ἐλεύθερος φόβου. ΘΕΟΛΟΓΟΣ. Χώρει· μέλειν γὰρ πάντα οἱ δοκεῖ φίλων, αὐτοί τ’ ἐπιγνώσεσθε τοὺς ἐμοὺς λόγους. Ὑμεῖς δ’ ἕπεσθε νῦν, κόραι, σὺν μητρί μου, ἕπεσθε, Χριστὸν καρδίαις ὡπλισμέναι πτοούμεναί τε μηδὲν, ἀλλ’ ἕπεσθέ μοι · δείξω γὰρ οἶκον, ἔνθα νυχεῦσαι δέον. Οὐκοῦν ὅδ’ ἐνδέξιος οἶκος· ἐνθάδε τανῦν καταυλίσθητε· καὶ γὰρ εὐφρόνης οὐ βραχὺ ταρῴχηκεν, ὡς ὁρῶ, ἐγγὺς δ’ ἕως πάρεστιν, ἐκρέει κνέφας. 1801 Bacch. 382 sq. 1803—5 Bacch. 383—85. 1806—8 Phes. 654—56. 1809 Rhes. 658. 1810, 1812 Bacch. 1811 Bacch. 723. 1813 Rhes. 508 8 sq. 1815 Rhes. 507. 1801 βιωτός Α. 1803 σῶφρόν τ᾿ Β. 1804 προσμένον CM, μένειν VAB. 1805 τὰ πάντα Β. 1807 εἶμ᾿ CMA et Eur., εἴμ’ VBb. 1808 χωρεῖτε V. μέλλει Α, μέλλειν VA. γὰρ om. Β. παντά οἱ ΑΒ, πάντα οἱ Me, πάντά οἱ CV d. δοκεῖν Α, 1811 ὡπλοιςμέναι Μ. 1812 τι VAB. 1813 νηχεῦσαι Α. 1817 ἤδη δ’ VAB. ἐχρύει inter versus eadem m. Α. ΘΕΟΤΟΚΟΣ, Ἰώ μοι· ἰώ· ψυχῆς μελούσης, καρδίας παχνουμένης. ὕπνος βλεφάροις τοῖς ἐμοῖς πῶς ἐμπέσῃ; οἴμοι, Τέκνον μου, σῆς σφαγῆς πανταδίκου· ὤμοι ταλαίνῃ δραμάτων ἀντιστρόφων· οὐ γὰρ συνῳδὰ ταῦτα τοῖς ἠλπισμένοις, κἂν συνᾴδωσι τοῖς προηγορευμένοις. Ἔτλην μεγίστας συμφορὰς καὶ πρὶν, Τέκνον, ἀρχῆς ἀπ’ ἄκρης σῶν ξένων γενεθλίων· ἀλλ’ εἵπετ᾿ εὐθὺς συμφοραῖς θυμηδία, σοῦ συμπαρόντος καὶ λύοντος ἀνίας· νῦν δ’ ἄλγος ἀφέρτατον, οἴμοι, πῶς φέρω; Τί γοῦν, τί δράσω νῦν παθοῦσ’ ἀμήχανα; θέλξει δ’ ἕδραν ὄμματος ὕπνος πῶς ἄρα; ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. Ἄμμες μὲν, ὦ δέσποινα, χαμαιστρωτίᾳ ἀνεκλίθημεν, σώμασιν παρειμέναι, νέαι, παλαιαὶ, παρθένοι τ᾿ ἔτ᾿ ἄζυγες, ἄλλαι πρὸς ἄλλων ἐρείσασαι Κᾶρας. αἵδ’ ἐν παρειαῖς ὑποβαλοῦσαι χέρας, 1818 Hipp. 569. 1819 Rhes. 762. 1820 Rhes. 544 sq. 1821 Hecub. 1015. 1822 Hipp. 570. 1823 sq. Med. 995. 1826 Cassandr. 2. 1829 Hipp. 840 sq. 871. 1830 Hipp. 593. 1831 Rhes. 543. 1833 Bacch. 673. 1834 Bacch. 684. 1835 Bacch. 674. 1836 Bacch. 675 sq. 1818 μοι bis Α, ἰώ (int. vers. add. μοι) ἰώ μοι Β. 1820 ἐμπέσοι Vb. 1821 μοι pro μου Α. 1822 τάλαινα Α. 1824 συνᾴδω σοι Α. 1828 συμαπαρ. Μ. λύοντας Β. 1829 ἀφέρτατον ἄλγος omnes, ἄλγος ἀφ. de. 1830 νῦν CMA A et int. vers. rec. m. Β, φεῦ VBb. 1832 μὲν om. Α. χαμαιστρωτίαι omnes, ἰᾳ de. 1833 σώμασιν CM et Eur., σώμασι V, σώματι AB. 1836 αἴδ’ omnes, αἱ δ᾿ de. ὑποβαλλοῦσαι V, ὑποβάλλουσαι Α. καὶ βαιὸν ἡρπάσαμεν ὕπνου βραχύ τι· σὺ δ’ οὐχ ὑπνώσας οὐδ’ ἀνέκλινας δέμας, παννύχιον στένουσα κὠδυνημένη· πάσῃ γὰρ ἄγρυπνον εὐφρόνῃ στρέφεις. Ἕως τίνος μείνῃς δὲ προσκαθημένη ἄυπνος, ὄμμα μηδόλως μύουσα σόν; Ἠὼς, ἰδοὺ, πέφηνε, καὶ λεωφόρον περιτρέχουσι δῆμος ἄνω καὶ κάτω· γῆς τ’ ἀναδραμὼν ἥλιος φαεσφόρος ἀκτῖνας ἐξίησι θερμαίνων χθόνα. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Υἱὸν τεθέντα νεκρὸν ἰδοῦσαν τάφῳ οὐ δεῖ με θρηνεῖν καὶ στένειν καὶ δακρύειν, ἕως ἴδοιμι ζῶντα πάλιν ἐκ τάφου; ὕπνος δ’ ἄρα μου πῶς βλεφάροις ἐμπέσῃ; ΕΤΕΡΟΝ ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. Κἀγὼ μελούσῃ καρδίᾳ λήγουσ’ ὕπνου κεῖμαι, πεδοστιβὴς γε χαμαιστρωτίᾳ κοὔτ᾿ ἔβρισ᾿ οὔτ᾿ ἐκοίμισα, σφοδρῶν γόων σῶν, παρθένε, κλύουσα καὶ στεναγμάτων. 1840 Rhes. 818. 1845 sq. Bacch. 668 sq. 1850 Rhes. 544 sq. 1851 Rhes. 762. 1852 Rhes. 755. 1853 Rhes. 819. 1838 ἀνέπαυσας VAB. 1839 κὠδυνωμένη V, κὀδυνωμένη ΑΒ, hic rec. m. int. vers. κὀδυρομένη. 1840 στρέφης Μ. 1841 δεινῆς δὲ CM. 1842 μὴ δόλως Μ, μηδ’ ὅλως Bd. μύουσά σου V. 1845 φανεσφόρος Α. 1846 ἀκτῖνας ἐξίησιν Μ. 1847 ἰδοῦσ’ ἐν VAB. 1850 ἐκπέσῃ Μ, ἐμπέσοι Vb. 1851 ἕτερον om. VAB. ὕπνῳ int. vers. et deletum Α. 1852 πεδοστειβῆς Μ. τε ΑΒ. χαμαιστρωτίαι CM, τία VAB. 1853 οὔτ’ ἐκοίμισα VAB, οὔτ’ ἐκοίμισ’ Eur., οὔτε οὔτε CM. 1854 κλείουσα V. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἔγρεσθ᾿ ἔγρεσθε· τί, γυναῖκες, μέλλετε., ἔξιτ᾿ , ἄπιτε βαιὸν ὡς πρὸς τὴν πόλιν, ὅσον προβαίνειν ἐντολὴ δίδωσί πως· ἴσως τι μαθήσεσθε καὶ νεώτερον. Πολλοὶ γὰρ ὑμᾶς ἀγνοοῦσι, κοὐ δέος ΧΟΡΟΣ. Καὶ μὴν ὀπαδῶν νῦν τιν’ εἰσορᾶν δοκῶ σπουδῇ σκυθρωπὸν ἐνθάδ᾿ ἐφωρμημένον· δοκεῖ δὲ καινῶν ἄγγελος μηνυμάτων. ΑΓΓΕΛΟΣ. Πη πη μολὼν εὕροιμ’ Ἰησοῦ μητέρα; εἴπατέ μοι, γυναῖκες, εἴπερ ἴστε, μοι σημήνατ᾿ · ἆρα τῶνδε δωμάτων ἔσω; ΧΟΡΟΣ. Ἥδ᾿ ἐντὸς, ἀθρεῖς, τῶνδε δωμάτων μένει. ΑΓΓΕΛΟΣ. Δέσποινα μῆτερ Μυσταγωγοῦ μοι φίλου, καὶ νῦν μερίμνης ἄξιον φέρω λόγον σοὶ καὶ μαθηταῖς καὶ γυναιξὶ σοὶ φίλαις. 1855 Rhes. 521. 1857 Luc. 23, 56. 1860 sq. Hipp. 1140 sq. 1862 Med. 271, cui par Troad. 710, cf. Theod. Theod. Prodromi Rhod. et Dos. 2, 388. 1863 Hipp. 1142 sq. 1864 —66 Hipp. 1143—45. 1868 sq. Hipp. 1146 sq. 1855 μέλετε VB. 1856 σοαιὸν ὡς Μ. 1857 ἐντολὴν Β. που VAB. 1860 Χορός om. CM. ὀπ. V. νῦν, quod codices ignorant, excepi respiciens νν. 98, 637. „Fort. εἰσορᾶν τινὰ“ d in notis, quod recepit e, τινα Β. 1861 ἐφώρμενον Α. 1862 τὲ Α. 1863 πῆ πη CMA et int. vers. Β, πῆ νῦν VBb. μολὼν V. 1865 ἆρα CM. ἄρα VAB et Eur. unus Α, cuius ceteri ἆρα. 1866 ἥδ᾿ ἐντὸς ἀθρεῖς δωμ. ἐντὸς μ. Α, ἥδ’, αὐτὸς ἀθρεῖς, δ. ἐντὸς μ. VBb, ὅδ᾿ αὐτὸς Eur. 1868 λόγον φέρω Α. 1869 σαῖς φίλαις VABde. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Εἰς καιρὸν ἥκεις, καίπερ ἀγγέλων φόβον. Τί δ’ ἐστί; μῶν τις συμφορὰ νεωτέρα; ΑΓΓΕΛΟΣ. Πολλὴ φάλαγξ ἔνοπλος εἰς τάφον μολεῖ, τίνος δ’ ἕκητι, συμβαλεῖν σάφ’ οὐκ ἔχω, ἥκω δ’ ἀκούσας οὐ τορῶς, φήμη δέ τις λαοῖσιν ἐμπέπτωκεν, ὡς κατάσκοποι ἥκουσι τάφου· χὠ μὲν οὐκ ἰδὼν λέγει, ὅδ’ εἰσιδὼν μολοῦντας οὐκ ἔχει λέγειν, ὃς δ’ εἰδέναι λέγων τι φράζειν οὐ θέλει. Πλὴν εἱς τις εἰπε γραμματεῖς προσιέναι καὶ ταῦτα πεῖσαι κοίρανον τῆσδε χθονὸς πέμψαι φύλακας καὶ σφραγίσαι τὸν λίθον, ὡς μὴ τάχα κλέψωσι μύσται τὸν νέκυν· ὧν οὕνεκ᾿ ἦλθον πρὸς σὲ ταῦτ᾿ ἀπαγγέλων. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ ῥάπτα κακῶν τῶν ἀφερτάτων ἐμοὶ, γραμματέων ὅμιλε καὶ πρεσβυτέρων· ὠ τῆς φονώσης ἐργάτα τολμηρίας, ὠ δραματουργὲ τοῦ φόνου τοῦ Δεσπότου, ὡς συνιεὶς μὲν, οἶα τολμᾷς ἀφρόνως, 1870 Rhes. 52. 1871 Hipp. 1149. 1874—77 Rhes. 647—50. 1878 Rhes. 649 sq. 1880 Med. 71. 1881 sq. Matth. 27, 64. 66. 1883 Rhes. 651. 1888 Med. 1066. 1870 ἀγγέλων CMb, ἀγγέλλων VAB et Eur. et d. 1872 φάλαξ V. 1876 χ’ ὡ VAB. κοὐκ V. 1877 ὅδ’ et μολοῦντας omnes, ὁ δ’ et μολόντας de. 1878 λέγω Α, λέγοντι Μ. 1879 τις εἴ πως μοι γρ. Α. 1881 λίθον CM et evang., τάφον VAB. 1883 ὧν οὐκ Α, οὔνεκλθον Μ cum ’ ἦ int. vers. ἀπαγγελῶν CM, ἀπαγγέλλων Α, ἀπαγγελῶν VBde. 1884 Θεοτ. om. Μ, idem ῥάπα. 1885 γραμματέων Β. 1886 φανώσης Α. τολμητία V et γρ. τολμηρίας. 1888 οἶα Μ. δέξῃ βέλος δριμύ τι κατὰ καρδίας, πάνδεινον ἀλγῶν ἄλγος· ἢν δ’ ἄρ᾿ ἐς τέλος ἐν τοῖσδε μείνῃς, οἷς τανῦν κακῶς μένεις, οὐκ εὐπραγῶν δόξεις γε μὴ κακῶς ἔχειν ἐξ ἀφροσύνης καὶ κακῆς ἀβουλίας· γνοίης δ’ ὅμως ἔπειθ’, ὅτ’ οὐ κέρδος τί σοι. !Πῶς γὰρ ἔσονται νεχροφῶρες οἱ μόγις μιαιφόνους σφῶν χεῖρας ἐκπεφευγότες; προσεγγίσαι πείσει δὲ τὶς σφᾶς τῷ τάφῳ, οὕτω τρέσαντας καὶ λίαν πεφρικότας; Ἄπιθ᾿ ἄπιθι καὶ φύλασσε τὸν τάφον, ναὶ ναὶ, φάλαγξ, ἄπιθι κἀσφαλῶς βλέπε· μάρτυς γὰρ ἴσως τῆς ἐγέρσεως ἔσῃ. Ἄμμες δὲ, φίλαι, τῇδε μίμνωμεν πέλιν. ΧΟΡΟΣ. Ναὶ ναὶ μένωμεν ἡσύχως ἐν οἰκίᾳ μηδ’ ἀπίωμεν ἐς τάφον νῦν Δεσπότου, ἀλλ’ ἰέναι μείνωμεν εὐφρόνης κνέφας. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Καὶ μὴν ἰδοὺ, πρόεισιν ὄρφνης τὸ κνέφας. Λοιπὸν μένωμεν ἡσύχως ἐκ φυλάκων. Πῶς γάρ τις ὄρφνῃ δυσμενῶν ἀνὰ στρατὸν 1890—92 Bacch. 1249—51. 1903, 1907 Luc. 23, 56 1905 cf. Eur. Phoeniss. 728. 1908 sq. Rhes. 577 sq. 1889 καρδίαν VBb. 1890 ἀλγῶν Α. ἣν V. V. εἰς VBb. 1891 μείνῃς ΑΒ, μείνοις CM, μόνοις V cum γρ. μένης. 1892 εὐπραγῶς VB. δόξης VA. γε σὺ μὴ CMV. 1895 οἱ μόνοι Α et rec. m. int. vers. Β. 1897 προσεγγίσειν V cum σαὶ int. vers. σφὰς ΑΒ. 1898 τρέσαντες Μ. 1900 φύλαξ Α. 1901 γὰρ om. Α. 1902 ἄμμες CM. 1903 μίμνωμεν BV, hic cum γρ. μένωμεν. 1904 νῦν CM, τοῦ VAB. 1906 αἴφνης VB 1907 μείνωμεν Α et rec. m. int. vers. Β, μάθωμεν VB. ἐλθὼν μυρίσει τόνδ’ ἀκινδύνως μολών; κατάσκοπον δὲ πρὸς τάφον μολεῖν ἔδει τίν’ ἐξ ὀπαδῶν ἄγρυπνον Διδασκάλου· ναὶ ναὶ προσήκει τίν᾿ ἀπιέναι τάχει· κἂν μέν τινα κρυφαῖον οὐ γνοίη δόλον, βῶμεν πρὸς ὄρθρον τύμβον ἐς ζωηφόρον· δέμας νέκυος τοῦ μυρίσαι κατ᾿ ἔθος ἐλευσόμεσθα· τήνδ’ ἔχω γνώμην ἐγώ. Ἢν δ’ αὖ τιν’ ἐχθρῶν μηχανὴν τῆς καλλιφεγγοῦς ἡμέρας τὴν ἀκτῖνα σιγῇ μενοῦμεν, οὐδὲ χρεία μυρίσαι τὸν κείμενον νῦν· οὐ γὰρ ὑπὸ γῆς ζόφον φθορὰ κατασκήψει τις εἰς δέμας Λόγου, οὔτ᾿ οὖν καθέξει ψυχὰν ᾅδης παμφάγος· ἑκὼν γὰρ ἔτλη πότμον, οὐκ ὄφλημ’ ἔχων, ἵνα κατειρχθῇ κατ’ ὀφειλὴν εἰς ζόφον. Ἐξ ἀφθίτου γὰρ ἄφθιτον πεφυκότα πῶς νιν φθερεῖ ταμίας ᾅδης νερτέρων; ὃν καὶ λάφυρ’ ἐκεῖθεν ἑλκύσαι δοκῶ, ὅσους βροτῶν καθεῖρξεν, οὓς ξυνήρπασε κἄδδησεν ἐν δεσμοῖσι πανζόφου στέγης. 1910 Rhes. 125, 579. 1911 Rhes. 2. 1913 Rhes. 92, 141. 1914 Luc. 24, 1. 1916 Rhes. 130. 1917 Rhes. 141. 1918 Troad. 853. 1920 sq. Hipp. 1410, 1412. 1922 Act. Pil. II 4, 1. 1925 Rhes. 185. 1927 Rhes. 179. 1928 sq. Bacch. 432 sq. 1909 κυρίσει Α. 1911 ἐξ ὁπ. CV, ἐξ ὀπ. ΑΒ, ἐφοπαδῶν Μ. 1912 τιν’ V. 1913 εὖ γν. Α et int. vers. Β. 1914 βοῶμεν Β. 1916 ἐλευσόμεθα omnes, βουλευσόμεσθα Eur. ἔχων Β. 1917 μυχαυὴν CM. 1918 ἀκτῖνα CMVA, ἀκτῖνα Β cum ῖ int. vers. 1921 φθορὰ Β. 1922 οὔτ’ αὖ Α. ψυχὴν VB. ἅδις Μ. 1923 ἔτλης Μ. 1924 κατειρχθῇ CM, καθ. VABd. ἀφιλὴν εἰς εἰς ζ. Μ. 1926 νῦν VAB. 1927 ἑλκύσαι Β. 1928 ὃς συνήρπ. Α. ΧΟΡΟΣ. Ορθῶς· μολεῖν χρὴ πρῶτον εἰς κατασκοπήν· πέμφ’ ὡς τάχιστα· νῦν γὰρ ἀσφαλῶς λέγεις· σὺν σοὶ δέ μ’ ὄψει καρτεροῦσαν ἐς τέλος. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τίς δῆτα φίλων, αἱ πάρεισιν ἐνθάδε, τολμᾷ κατόπτις ἔννυχος τύμβῳ μολεῖν; τίς ἂν γένοιτο νῦν ἐμὴ δ’ εὐεργέτις; μύσται γὰρ οὐ πάρεισι τοῦ Διδασκάλου, φεύγοντες ὁρμὴν ἄλογον μιαιφόνων. Οὐ γὰρ ἴσως πνέουσι θυμοῦ καθ’ ὅλων· περιφρονοῦσι καὶ γὰρ ἡμῶν τοῦ γένους, μύστας δὲ διώκουσιν ἀλόγῳ θράσει. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Ἐγὼ πρὸς ὑμῶν τόνδε κίνδυνον θέλω ῥίψασα κατόπτις σοροῦ θείου μολεῖν· ἅπαντ’ ἐκεῖθεν ἐκμαθοῦσα δ’, ὡς ἔχει, ἥξω πρὸς ὑμᾶς, πρὶν φάος μολεῖν χθόνα· ἥξω δὲ θᾶττον. Τόνδ’ ὑφίσταμαι πόνον ἕκητι πολλῶν, ὧν ἀπηλλάγην, κακῶν· κἀντεῦθεν ἴσως εὐκλεέστερον δόμα αὐτὸς παράσχῃ νεκρὸς, οὐ νεκρὸς δ’ ἐμοὶ. 1930 Bacch. 828. 1931—35 Rhes. 147—51. 1941—43 Rhes. 154—56. 1944 Rhes. 223. 1945 Rhes. 157. 1946 Med. 714. 1947 Rhes. 159 sq. 1931 γὰρ CV, γά Μ, om. ΑΒ. 1932 δ’ ἴε Α, idem εἰς. ὡς θέλεις marg. V et b. 1933 δὴ ταφίλων Μ. 1933 sq. choro continuat V. 1934 τολμᾷ CM, θέλει VAB et Eur. κατόπτις CM, της VAB et Eur. μολεῖ CM. ἐμὸς δ’ εὐεργέτης VAB secundum Eur. 1936 μῦσται V. 1937 ὁρμὴν ex ὀργὴν corr. V. 1940 ἀλόγων Β. 1941 πρὸ V. ἡμῶν VB. 1942 κατόπτης 1948 παράσχοι VAB. Εὕδειν δοκεῖ δὲ καὶ μένειν μ’ ἔτι κνέφας. Εὕδωμεν οὖν, εὕδωμεν· οὐ μακρὰν ἔως, ἣν εἴθ᾿ ἴδοιμι τάχιον γε, Παντάναξ· ἀτὰρ πρὸς ὄρθρον ἀπίω ταχυδρόμος· ἴσως κἀδελφαῖς συντρεχούσαις ἐντύχω, αἳ προσμένειν εἵλοντο καὶ βλέπειν τάφον· πᾶσαι γὰρ ἠπείγοντο συμφώνως ἐμοὶ ἐννυχίσαι νῦν πρὸς τὸ μυρίσαι νέκυν. ΧΟΡΟΣ. Ἄπιθ᾿ ἄπιθι· προδραμοῦσα τί μάθοις, ἀνδρώαν εἰσφέρουσα τὴν τολμηρίαν; Ἄμμες δ’ ἐφεψόμεσθα σὺν αὐτῇ Κόρῃ ἄλλαι τε πολλαὶ Γαλιλαίας θρεμμάτων· πάσας γὰρ οἶμαι συνδραμεῖν σοι πρὸς τάφον, ἰδεῖν ποθούσας τέρμα τῶν ἠλπισμένων. Μικρὸν δ’ ἐφυπνώσωμεν, ἠὼς οὐκ ἄπο. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Σφοδρῶς πονεῖν με χρὴ, πονοῦσαν δ’ ἄξιον μισθὸν προαθρεῖν· παντὶ γὰρ προκείμενον 1949 Rhes. 126. 1950. Rhes. 124. 1951 Rhes. 453. 1952 Luc. 24, 1. 1954 Matth. 28, 1. 1960 sq. Luc. 23, 55. 1964—66 Rhes. 1949 δοκεῖν Α. 1950 εὕδω μ,ὲν Μ. 1951 τε ΑΒ. 1952 αὐτὰρ Α. ἀπί Μ. 1953 ἀδελφαῖς ΑΒ, hic cum κ int. vers. 1954 ἅ et βλέπει Μ. 1957 προσδραμοῦσα VA, δραμοῦσα cum προσ int. vers. rec. m. Β, νῦν δραμοῦσα margo V et b. τὶ Vde, τί ceteri. μάθῃς VAB. 1958 ἀνδρώαν CM, de Β incertum, ἀνδρῶαν VAde. 1959 ἅμμες CM. ἐφεχόμεσθα VB, ἐφεχόμεθα ceteri. αὐτῇ κόραι Α, αὐταῖς κόραις VBb. 1962 τερμάτων ἐλπισμάτων et γρ. ἐλπισμένων V. 1963 ἐφυπν. CM, ἀφυπν. VAB. 1964 με χρὴ CM et Eur. Plurimi, μ’ ἐχρῆν VAB. πονοῦσα Β. 1965 προαρθρεῖν Α. ἆθλον πρὸς ἔργῳ τὴν χάριν τίκτει διπλῆν, ἣν πολλαπλῆν εἴληφα καὶ πάλιν λάβω. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ναὶ καὶ δίκαιον τοῦτο, κοὐκ ἄλλως σκοπεῖς, σύ τ᾿ εὖ παραινεῖς καὶ σὺ καιρίῳ,. λέγεις, λέγεις δὲ μισθὸν καὶ χάριν, ὅσην ἔχεις, προ τῶν λαβοῦσα, καὶ πάλιν λάβοις· πλὴν οὐν τί μεῖζον τῶνδ’ ἀπαιτήσεις γέρας; δώσει δ’ ὅμως σοὶ δῶρ’, ἃ καλλιστεύεται τῶν νῦν ἐν ἀνθρώποισιν, οἶδ’ ἐγὼ, πολὺ, μακαρία δ’ ἔπειτα κυρήσασ’ ἔσῃ. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Ἰδοὺ, τὸ σόν γε προσκοπουμένη δράμω· πρώτη δ’ ἴδοιμι τὴν ἀνάστασιν, κόρη· μισθὸν γὰρ αἰτῶ τῶν πόνων λαβεῖν τόδε· ἀθρεῖς γὰρ, ἀθρεῖς τὴν ἐμὴν προθυμίαν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὅρα, κατ᾿ ὄρφναν μὴ φύλαξιν ἐντύχῃς. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Φυλάξομαί τοι καὶ πόδ’ ἡσύχως βαλῶ. 1968 sq. contaminati e Rhes. 164, 327. 1970 Rhes. 164 sq. 1972 Rhes. 181. 1973 Rhes. 189, Med. 934. 1974 Med. 1979 1975 Rhes. 196. 1976 Med. 457. 1978 Rhes. 175. 1979 Rhes. 658. 1980 sq. Rhes. 559 sq. 1966 ἄθλον CM. ἔργον VB. 1967 πολλὰ πλὴν πολλὰ πρὶν Vb. 1968 sq. cf. ρ. 22. 1968 τοῦτο om. ΑΒ, hic int. vers. antiqu. m. posito. σκοπεῖ σε δεῖ Β. 1970 λέγοις Μ. ἔχοις CM, 1971 πολλῶν ead. πα. super πόνων Β. 1972 ἀπαιτήσας CM. 1973 καλλιστεύονται Α. 1974 οἵδ᾿ Α. πολλὰ ΑΒ. 1975 δ’ CM, τ’ VABde. κηρύσασ᾿ Α, κηρύσω σ’ ἔτι Β cum recto int. vers. antiqu. m., κυρήσας Μ. 1976 τοσόνδε VB. 1977 σ’ pro δ’ VB. 1978 τόνδε Β. 1980 ὄρφαν et ἐτύχης Μ. 1981 τοι CMA et Eur., τι VBb. Ἀλλ’ εὐτυχοίην καὶ τύχοιμι δ’, ὧν ἐρᾷς· ἐρᾷς δὲ πάντως Υἱὸν ἰδέσθαι τάχει, ὅπερ ποθοῦσα ῥιψοκινδύνως τρέχω. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Βάθ’ ὡς τάχιστ’, ἐμοὶ δὲ θᾶττον, ὧν ἐρῶ, εὐάγγελος γένοιο, τυχεῖν ὡς ἔχω. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Εἴκω κελευσθεῖσ᾿ οὖσα γάρ μοι δεσπότις οὐκ ἂν ἁμάρτοις τοῦδέ γ’, ἀλλὰ πείθομαι. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἐφέψομαι κἀγὼ δὲ σὺν σοὶ, Μαρία· ἀλγῶ γὰρ, ἀλγῶ καὶ μένειν σοῦ κατόπιν. Οὕτω μέλουσα πῶς ποτ’ οἴσω νῦν τλάμων; ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Καὶ λοιπὸν ἀπίωμεν, ὦ φίλα κόρα· σὲ γὰρ ἔχουσα σύνοδον χαίρω μέγα. Αἵδ᾿ ὕπνον οὐ βάλωσιν ὀμμάτων ἄπο. Ἔγρεσθ᾿ ἔγρεσθε· τί, γυναῖκες, μέλλετε; γοργωπὸν ἕδραν τῶν βλεφάρων λύσατε. Οὐ λεύσετ᾿ μηνάδος αἴγλην παμφαῆ; 1982 Med. 683. 1985 sq. Med. 961 sq. 1987 sq. Med. 853 sq. 1994 Bacch. 682. 1995 Rhes. 521. 1996 Rhes. 8. 1997 Rhes. 523. 1982 εὐτυχοίμην Α, εὐτυχείην V, qui om. δ’. σ’ super δ’ ead. m. Β. 1983 δὲ om. Β. 1984 ῥιψωκ. Μ. 1985 μάθ’ Β. τάχηστ᾿ Μ. 1986 γένοις Μ. 1987 γάρ γάρ Β. δεσπότις CM, τιμία VAB. 1988 πείθομε Μ, γ’ ἄλλα Α, omisso πείθομαι. 1989 κἀγὼ δὲ CM, δὲ κἀγὼ VB, καλῶ δὲ Α. Μηρία VAB. 1990 σου VAB. 1991 μέλλουσα VAB. 1992 φίλει κόρα Μ, φίλαι κόραι ΑΒ, hic recto ead. m. int. vers. posito. 1993 σύνοδον omnes et de. 1994 αἵδ’ Α, αἳδ᾿ V, ὅδ’ CM, αἳ δεῖπνον Β. βάλωσιν CM, βάλ- λωσιν Β cum ου ead. m. int. vers., βάλλουσιν VA. ὀμμάττον Μ. 1997 λεύσετ’ ἐς μηνάδος αἴγλην CM, λεύσετ’ ἐς μηνίδος ἀὼς πέλας, ἀὼς· ὅδ’ ἀστὴρ ἔγγιος, θέλγει δ’ ἕδραν ὄμματος ἅδιστος γ’ ὕπνος· ἅδιστος ἅδιστος γὰρ ἐν τοῖς βλεφάροις ἐνδὺς ἔβα παχνουμέναις ταῖς καρδίαις. ΧΟΡΟΣ. Ἐγὼ μέλουσα καρδίᾳ παχνουμένη ἄγρυπνον ὄμμα πᾶσαν ἀν’ ὄρφνην στρέφω. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Ἄμμες τάχει στείχωμεν, ὦ φίλα κόρα, σφοδρᾷ μελήσει καρδίας δεδηγμένη. Στείχωμεν οὐν τάχιστα τοῦ τύμβου πέλας· αἵδ’ ἀποβαλοῦσαι τὸν ὕπνον ὀμμάτων ἥξουσιν ὡς τάχιον ἡσύχῳ βάσει. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ναὶ ναὶ τάχει στείχωμεν· εὖ δ’ εἴη τυχεῖν. Πέποιθα πᾶσι δ’ ἡμέραν ἐλευθέραν ἀκτῖνα τὴν στείχουσαν ἡλίου φέρειν. 1998 Rhes. 524, 526. 1999 Rhes. 543 sq. 2000 Rhes. 544 sq. 2001 Rhes. 544. 2002 Rhes. 762. 2003 Rhes. 42, 818. 2004, 2006 Rhes. 572. 2005 Rhes. 587. 2007 Bacch. 682. 2008 Rhes. 572, Or. 136. 2009 Rhes. 584. 2010 sq. Rhes. 984 sq. αἴγλην V, λεύσετ’ ἐμήναδος αἶγλαν Α, λεύσσετε μηνίδος αἴγλαν Β, λεύσσετε μηνάδος αἴγλαν Εur., λεύσσετ’ ἐς μηνάδος αἴγλαν de. 1998 οὐδ’ Α cum Eur. duobus. ἐγγίος Α. 1999 ἅδιστος Α. γ’ om. ΑΒ. 2000 ἅδιστος ΑΒ, ἅδιστος γαρ CM, ἅδ. γὰρ ἅδ. ἐν V. 2001 ἐνδὺς CM, διδοὺς VAB. ταῖς παχν. CM, om. ταῖς VAB, παχνουμέναισι de. 2003 ἀνὰ Β, ὄμα (superscr. μ) πᾶσαν’ ὄρφνην Μ, ὄρφνην etiam C, ὄρφναν VAB et Eur. 2004 Μαγδ. om. Α. ἅμμες C. φίλαι κόραι ΑΒ. 2005 δεδηγμένη CM, δεδηγμέναι Α et int. vers. Β, δεδηγμένης VB, δεδηγμένοι Eur. plurimi, cuius duo -μένον. 2006 τοῦ om Β. 2007 αἴδ’ omnes, αἱ δ’ de. ἀποβαλλοῦσαι VA. 2009 τάχει om. Α. 2010 πᾶσι δ’ CM, πᾶσιν VAB, Τρωσί θ’ Eur. 2011 ἀκτῖνα Μ. Ἄπιμεν οὖν, ἄπιμεν· αἱ δὲ κατόπιν νῦν ὠσὶν ἠχὴν ἠρέμα δεδεγμέναι, οἶμαι, πελείας ὠκύτητ’ οὐχ ἥσσονες ποδῶν δράμωσι συντόνοις ὁρμήμασιν· αὖθις γὰρ ἀφίημι ῥαδινὴν ὄπα, σαφῆ κελευσμὸν συντρέχειν πρὸς τὸν τάφον. ὀρθαὶ δ’ ἰδού γε· θαῦμ’ ἰδεῖν εὐκοσμίας. Αἲ αἴ· Τέκνον, ποθεινὸν ἦμαρ ἰδοὺ τὸ τρίτον, τριταῖον ἤδη φέγγος, ἐλπὶς σοῖς φίλοις. Μὴ δὴ παρέλθοι, καὶ θανεῖν με ξυμφέρει. Ὠ Τέκνον, ὡ φίλτατον, ω’ πότ’ ἄρ’ ἐγώ σ’ ἢ ποῦ σ’ ἡ παντλήμων ἴδω; Ὠ Τέκνον, εἴθε τάχος ἔλθοις μοι φάους· ἔλθοις νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας λιπὼν, ἵν’ ᾄδης χωρὶς ᾤκισται φάους, νῦν δ’ εἶδε φῶς μέγιστον ἐν σῇ καθόδῳ. Ἔλθ’ ἐλθὲ, φάνηθι, προλαβὼν ἠοῦς σέλας. Θεὸν Θεὸν σ’ ὀλύμπιον τὰ πάντ’ ἔχει. 2013 Bacch. 1075. 2014 sq. Bacch. 1079 sq. 2016 sq. Bacch. 1077 sq. 2018 Bacch. 683. 2021 Hec. 32. 2023 Med. 1059, 1386. 2025 Rhes. 355, 357. 2026 Rhes. 357. 2026 sq. Hec. 1,2. 2028 Act. Pil. II 2,1. 2029 Rhes. 358 sq. 2013 νῦνωσι ἠχὴν Μ, ὠδίν’ ἠχὴν ἦρ. δεδηγμέναι Α. 2014 πελείας γρ. V et Eur. et de, πελειάσιν CM, πελίσιν VB, πελειᾶσιν ὠκύτητα Α. 2015 πολλῶν Α. δράμασι ΜΒ. ὀρμήμασιν CM, δρομήμασιν VABd et Eur. 2016 γὰρ γὰρ om. A, qui ζαδινὴν. ἄμιρ ἁδιὴν Μ. 2017 σαφῆ κελευσμὸν CV et Eur., σαφῶς κελευσμὸν Μ, σαφεῖ κελευσμῷ ΑΒ. 2018 Μ continuat εὐκοσμία· αἲ αἴ. 2019 αἶ Β. 2020 ἰδοῦ Μ. τὸ om. Β. 2022 μὴ δὲ V. ξυμφέρει CM, ξυνδέει Β, altero ead. m. addito. 2024 prius σ’ om. Α. σ’ ἡ omnes, fortasse σε. παντλάμων Α. 2025 „An φάος?“ d. 2026 κεθμῶνα Μ. 2028 εἶδε Α, ἴδε V. ἐν σῇ CMA, ἐν σοὶ VB, hic a pr. m. μεθόδῳ. 2029 ἴθ’ Μ. προςλαβὼν V. 2030 ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Α ἄ Εὐνὰς ἐρήμους τάσδε φυλάκων ὁρῶ. Τί δῆτ’ ἂν εἴη; μῶν λόχος βέβηκέ πη; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἴσως ἐφ’ ἡμῖν μηχανὴν στήσων τινά · θρασὺς γὰρ ὄχλος, νῦν δ’, ἐπεὶ κρατεῖ. θρασύς. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Τί δῆτ’, ἀδελφὴ, δρῶμεν; οὐ γὰρ εὕρομεν. ὡς ἠλπίσαμεν, ἐλπίδων δ’ ἡμάρτομεν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Πείθου, πάλιν στείχωμεν· εὖ δ’ εἴη τυχεῖν τὸν νεκρὸν αὐτὸν καρδίαις ὡπλισμέναις· σώζει γὰρ αὐτὸν, ὅστις εὐφρόνως Θεῷ ἀνατίθησι· καί γε νῦν βαδιστέον. Ἄμμιν δὲ λίθον τίς ἄρ’ ἀποκυλίσει; ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Ὀττοτοτοτοί· Ἄναξ, Ἄναξ ἄφθιτε, τίς ὅδ’ ὁ κλόνος; Πῶς δ’ ἐκκυλισθεὶς ἀθρόως ὦπται λίθος; 20031 sq. Rhes. 564. 2033—37 Rhes. 567—71. 2038 Rhes. 584. 2039 Bacch. 723. 2040 sq. Rhes. 573 sq. 2042 Marc. 16, 3. 2045 Marc. 16, 4. Μαγδ. huic versui apponit Α. 2031 ἆ Β. 2032 τάσδε et Eur., τάς γε VBb. 2033 Deiparae tribuit χη; Μ, πη C, ποι Vbde et Eur. plurimi, που Α. 2034 ἴπως CM. μηχανὴν ἐφ’ ἡμῖν Α. στήσων CMA et Eur., στείχων V, στείχω Β. 2035 κρατεῖ om. Α. σός σύς θρασύς Μ. 2036 Μαγδ. om. Α. δῖτ’ Μ. 2037 ἠλπίζομεν Α. 2038 Μαγδα ληνὴ Θεοτόχῳ Α. 2040 αὐτὸν αὐτὸν omnes et Eur., de. ἀφρόνως Β. 2042 ἄμμιν CM. 2043 ὀττοτοτοί· ἰὼ ἰὼ Α, ὀττοτοί Β, ὀτοττοὶ V. 2044 ἄναξ semel V, alterum habet B in marg. τίς δ’ ὁ V, τίς δ’ ὁ κλ. Β. πᾶς Α. δ’ ἐκυλισθεὶς C, δε· κυλισθείς Μ. ἀθρόον VAB. κενὸς δ’ ὁρᾶται καὶ τάφος τοὗ Δεσπότου. Οὐκοῦν ἄπειμι καὶ φίλοις μύσταις ἐρῶ ἄρσιν νέκυος, αὖ δ’ ὑποστρέψω τάχει· εὕροιμι δ’ ὧδε σὺν γυναιξί σ’ αὖ, κόρη. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Εὖγ’ εὖγ’ ἐπανῆκες τάχιστα νῦν, φίλη· ἐγὼ δὲ λίθον ἠρμένον βλέπουσ’ ἔτι θαμβουμένη πέφρικα, πῶς ὧδ’ ἀθρόον ὤφθη κυλισθείς τῆς θύρας πρὸ τοῦ τάφου. Ἄ ἄ · σίγα σίγα. Ὁ λαμπροπυρσόμορφος οὗτος τίς δ’ ἄρα, ὃς καθύπερθεν ἕζεται νῦν τοῦ λίθου, πανευπρεπὴς, ἐσθῆτι λευκῇ χαρίεις; στίλβει γὰρ ὥσπερ ἁπαλὴ χιὼν νέα. Ἰδοὺ δὲ καὶ φύλακες ὡς νεκροὶ κάτω. ΑΓΓΕΛΟΣ. Ὕμμες δὲ μὴ θροεῖσθε, μηδ’ ἔστω φόβος· ζητούμενος γὰρ οὐκέτ’ ἐστὶν ἐν τάφῳ, Ἄναξ Ἰησοῦς τῆτες ἐσταυρωμένος· ὅδ’ οὐκέτ’ ἐστὶν ἐν τάφῳ νεκρὸς μένων, 2047 Ιο. 20, 2. 2051 Ιο. 20, 1. 2053 Marc. 16, 3. 4. 2054 sq. 1048 2056—59 Matth. 28, 3. 4. 2058 Rhes. 609. 2060 Or. 137. 2060—66 Matth. 28, 5—7, Marc. 16, 6. 2047 ἄπιμι V. 2048 ἄρνησιν Β. 2049 ξὺν γυναιξὶν αὖ σε Α. 2050 εὖ εὖγ’ CM, εὖ τ’ εὖγ’ VB. ἐπανῆκε εἰς Α. 2051 ᾐρμ. V. 2052 πέφρυκα Α. 2053 sq. om. Α. πρὶν τοῦ VBb. 2054 ἆ Β. 2054—59 Magdalenae esse censet d. 2055 λαμπροπυρσόμορ CM. 2056 καθύπερξεν ἕξεται Α. 2057 πανευπὴς et χαρίες Μ. 2058 στίλβη et ἁπαλὴ M. 2059 δὲ om. Α. κατάτω Μ. 2060 ὔμμες V, ὑμὲς CM. 2061 οὐκ ἔστιν Μ. 2063 ὦδ’ Α. οὐκέτ’ ἐστὶν CV, οὐκέστ’ ἐστὶν Μ, οὐκ ἔστιν ΑΒ. ἐν τῷ τάφῳ Β. ἀλλ’ ἐξεγερθεὶς εἰς Γαλιλαίαν τρέχει· ὡς εἶπε, μύσταις ὀπτάνεσθαι νῖν θέλει. Κενὸν δ’ ἰοῦσαι τὸν τόπον κατίδετε. Ἄπιτε γοῦν, ἄπιτε καὶ ταῦτα σφίσιν εἴπατε τρανῶς· πάντα γὰρ ἔγωγ’ ἔφην· καὶ πάντα πᾶσιν εἴπατε ξὺν τῷ Πέτρῳ, ὡς φροῦδος ᾅδης, Χριστὸς ἀνέστη τάφου, τάφου δὲ λίθος εὐσθενῶς ἀπηλάθη· φρουροί θ’ ἅϊδος θύρετρ’ ἀνεῖσαν φόβῳ λελυμένοι, νεκροὶ δὲ πρὸς φάους χθόνα σκιρτῶσι, σῶκον ἐκκαλούμενοι Θεὸν· τῷ γ’ αὐτόματα δεσμὰ πάντ’ ἀπερράγη. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ καλλιφεγγὲς ἡλίου σέλας τόδε· πέφθακεν, ὡς ἤλπιστο, τέρμα φροντίδων. Πέπτωκεν ἐχθρὸς, Χριστὸς ἀνέστη τάφου. Ἠοῦς παρούσης τίς ποτ’ ἄρ’ ἡδυτέρα; τί δ’ ἂν ἐμοὶ γένοιτο χαριέστερον; Πῆ γοῦν τὸν ᾄδην καμβαλὼν βαίνεις, Τέχνον; πη πη δ’ ἐγώ σε καὶ πότ’ ἂν ἴδω, Τέκνον; Ἔλθ’ ἐλθὲ καὶ φάνηθι μητρὶ σῇ τάχει. 2068 sq. Marc. 16, 7. 2070 Bacch. 434. 2072 Bacch. 437. 2073—75 Bacch. 434—36. 2076 Troad. 853. 2083 Rhes. 358. 2064 ἀλ’ έξεγ. Μ. τάχει Α. 2065 ὀπτάνεσθε Α, ὁπτ. Μ. πως θέλει ΑΒ, πως θέλων V. 2066 om. Μ. 2068 πάντων ἔγ. et fort. ἴφη Α. 2069 ξὺν Vd, σὺ ceteri. 2070 ἅδις Μ. 2072 θ’ ἅϊδος COMVB et a pr. m., ut videtur, Α, ubi per correct. φρουροῖσθ’. Idem deinde θύετρ’. 2075 ἐπερρ. V. 2077 ὡς ἤχιστος Α. 2078 πέπτωκε Μ. Χριστὸς δ’ CM. Μ. 2079 ἄρ’ ἡ δευτέρα Α. 2081 χαμβαλὼν CMA, καταβαλὼν a pr. m. Β, καββ. in rasura, quod V d. 2082 om. V, in margine habet Β. alterum πῆ οm. Α. 2083 ἔλθε V. σὴ μητρὶ VB. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. ὄψει γε θᾶττον, ὡς ἐγᾦμαι, πλειόνων. Ἀλλ’ ἀπίωμεν, ὡς ὁ λευχείμων ἔφη, μύσταις φίλοις ἅπασι χάρμα μηνῦσαι. Πρῶτον δ’ ἄπειμι πρὸς Πέτρον καὶ παρθένον, εὐάγγελον φέρουσα βάξιν τοῖς φίλοις· ὁ γὰρ φανεὶς εἴρηκεν εἰπεῖν καὶ Πέτρῳ. Ἄπειμι γοῦν κένωσιν εἰπεῖν τοῦ τάφου καὶ τὴν ὅρασιν τοῦ φανέντος καὶ λόγους· οὗτοι δ’ ὅμως ἔδραμον ἰδεῖν τὸν τάφον, οἶμαι δὲ πάντα σφᾶς θεωρῆσαι καλῶς. Ἀλλ’ ὤ · τίν’ ἀθρῶ; Δεσπότην καινῇ θέᾳ; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Οὐκ οἶδ’ ἀκριβῶς· εἰκάσαι γε μὴν πάρα· μορφῇ γὰρ οὔτι φαῦλον εἰσβαλεῖν τινά — 2085 sq., 2089 Marc. 16, 7. 2087 Ιο. 20, 2. 2093 Ιο. 20, 6. 2095 sq. Rhes. 272 sq. 2084 θάττον ὡς ἐγώμαι Μ, 2085 λευχείμων VB, λευχίμων CM, λευσχήμων Α. 2087 ἄπιμι V, item 2090. 2088 βάξιν CM. 2093 πάντε Μ. σφὰς ΑΒ. 2094 Deiparae iam hunc ν. tribunt ΑΒ. ὠ MVB. 2095 sq. et 2098 —2103 Deiparae tribunt omnes. At d, quem sequitur e, Magdalenae tribuit ductus vv. 2452 sqq. Hic enim Magdalena eadem se verba dixisse fatetur, quae sunt in ν. 2096, et idem se vidisse et fecisse, quod profertur in vv. 2101 sqq. Atqui primum quidem reputandum est ëtam non solum in νν. 2094 sqq., sed iam inde a ν. 1989 sequi narrationem Matthaei dicentis duas Marias ad sepulcrum ivisse et Iesu obvias fuisse, e quibus ille quidem alteram Mariam perperam putat esse Deiparam, unde hanc ipsam Filium alloquentem fieri veri simillimum est; at eundem inde a v. 2449 Ioannis exerpere evangelium Magdalenam solam ei obviam venisse dicentis et solam eam facientem inducere, quae antea ambae fecerunt. Deinde tragoediae auctor omnium evangeliorum coniungere studens etiam in νν. 2444 sqq. secundum Ioannem narrat, quae pugnant cum νν. 2055 sqq. Cf. v. 2099 cum νν. 2078, 2081. 2095 μιν V. 2096 μορφὴν V. οὔτι φαῦλον ΧΡΙΣΤΟΣ. Χαίρετε. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Χαῖρ’, ἐσθλὸς ἐσθλοῦ Παῖ, βασιλεῦ παντάναξ, ἔσχατον ἐχθρὸν συγκατασκάψας, πότμον. Ἄναξ Ἄναξ ἄφθιτε, σὺ Θεὸς μέγας, ποδῶν δὲ σῶν ἄμμιν δὸς ἅψασθαι φόβῳ · τοὺς γὰρ ἐπ’ οὐδας νῦν κυνοῦσαι πίτνομεν, καταπλαγεῖσαι τῇ χαρᾷ καὶ τῷ φόβῳ. ΧΡΙΣΤΟΣ. Μὴ δὴ φοβεῖσθε, μηδ’ ὑμῖν ἔστω φόβος. Ἄπιτε δ’, ἀγγείλατ’ ἀδελφοῖς μου τάχει ἐς Γαλιλαίαν ἀφικέσθαι, καί μέ πως ἐκεῖσε κατίδωσιν, ὡς ἔφην σφίσιν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ὠ φαιδρότης ἄρρητός ἡλίου βολῆς, ὡς ἀνέτειλε χαρίεσσα νῦν ἕως· ὠ λαμπρότης ἄφατος αὐγῆς ἀκτίνων, ὠ χάρμα παγκόσμιον, ὦ θυμηδία, ὠ τέρψις εὐφρόσυνος, ὦ γῆθος μέγα, πῶς ἄν τις εἴπῃ, πῶς ἀπαγγείλῃ λόγῳ 2097 Matth. 28, 9. 2098 Rhes. 377. 2099 Rhes. 380. Pauli Ι Corinth. 15, 26. 2100 Bacch. 1020. 2101—3 Math. 28, 8. 9. 2101 cf. Ιο. 20, 17. 2102 Med. 1184. 2103 Rhes. 279. 2104 Rhes. 137. 2104—7 Matth. 28, 10. VAB et Eur., οὐ ῥάδιον CM. ἐσβαλεῖν Α, εἰσβαλεῖ V, εἰσβαλῆ Β. τινά omnes, τινα d. 2098 ἐσθλοῦ παμβσαιλεῦ Α. 2099 ἐχθροῦ Α. πότμῳ ΑΒ et margo V, τάφῳ V. 2101 ἁμὶν A. 2102 κινοῦσαι V. 2104 δὲ Β. 2105 ἀγγείλασ et τάχα Α. 2106 γαλλιλαίαν V. ἀφκέσθαι Μ,ἀφικέσρ· Α. 2107 κατίδωσι Μ. ὡς εἶπον Α. 2108 βολίς Α. 2109 νῦν ὅλως Β cum ἴως int. vers. ead. m. 2110 αὐτῆς ΑΒ. 2113 ἀπαγγελεῖ Μ. ἐμῆς ἀγαλλίαμα τανῦν καρδίας; Ἀλλ’ ἀπίωμεν, ὡς ὁ Δεσπότης ἔφη. ΜΑΤΔΑΛΗΝΗ. Ἐγγὺς ἰδοὺ, δέσποινα, φίλαι σοι κόραι ἄλλαι τε πᾶσαι Γαλιλαίας θρεμμάτων πρὸς τὸν τάφον τρέχουσι μυρίσαι νέκυν, τὴν ἐξέγερσιν ἀγνοοῦσαι τοῦδ’ ἔτι. Οὐκοῦν σὺν αὐταῖς βῶμεν αὖθις ἐς τάφον· οὐ γὰρ κόρος τίς ἐστι θαυμαστὰ βλέπειν. Ἡ γὰρ ποθοῦσα καρδία πάντ’ εἰδέναι ἐν τοῖς ἀγητοῖς λίχνος οὖσ’ ἁλίσκεται ἀθρεῖν τε ταῦτα συχνάκις λιχνεύεται. Ἀλλ’ ὤ · τίς ἐστιν εὐπρεπὴς νεανίας, ὃς λευκοχίτων δεξιοῖς ἵζει τάφου; Θάμβος μ’ ἔχει βλέπουσαν ἀστραπὴν θέας. ΝΕΑΝΙΣΚΟΣ. Μὴ δὴ θροεῖσθε, μηδ’ ὑμῖν ἔστω φόβος. Τὸν Ναζαρηνὸν, οἶδ’, Ἰησοῦν, ὦ κόραι, ζητεῖθ’ · ὅδ’ ιὐκέτ’ ἐν τάφῳ μένων, ἀλλ’ ἐξανέστη, καὶ κενὸς τόπος μένει. Ἄπιτε γοῦν, εἴπατε μύσταις καὶ Πέτρῳ ἐς Γαλιλαίαν σφίσιν ὀφθῆναι τάχει. 2117 Luc. 23, 55. 2118 cf. Matth. 28, 1, Luc. 24, 1. 2122 sq. Hipp. 909 sq. 2125—27 Marc. 16, 5. 2127 Hom. IIiad. 3, 342. 2128 Or. 137. 2128—31 Marc. 16, 6 2132 sq., 2135, 2137 Marc. 16, 7. 2114 ἀγαλλιάματα νῦν Mb, τὰ νῦν Β. 2119 τὴν δ’ Α. ἐξαίγερσιν Μ superscr. ε. 2120 βοῶμεν Β. 2123 θαυμαστοῖς glossa in Β, idem λύχνος. 2124 ἄθρει Β. 2125 ὦ V. ἀπρεπὴς Β. 2126 λευκοχείτων Β. ἵξει Α, ἔζει V. 2127 ἀστραπῆς θέαν Α. 2128 Νεανίας VB. ὴ δὴ θροῆσθε Μ. μὴ δ’ ΜV. ἴστω Β. 2130 ὁ δ’ Ade, οὐκ ἔστ’ ἐστὶν Μ. 2131 ὑξανέστη Μ. 2133 γαλλιλαίαν Μ. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Ἐγὼ τρέμουσα καὶ φόβῳ κρατουμένη πρὸς τὸν Πέτρον νῦν εἶμι καὶ λοιποὺς φίλους, εὐάγγελον φέρουσα βάξιν καὶ πάλιν. ὁ γὰρ φανεὶς ςἴρηκεν εἰπεῖν καὶ Πέτρῳ. ΧΟΡΟΣ Άμμες δὲ θάμβει καταπλαγεῖσαι, κόραι , ἔκστασιν ἐκστᾶσαί τε τῇ καινῇ θέᾳ φεύγωμεν ὡς τάχιστα μνημείου τρόμῳ, σιγῇ φέρουσαι πᾶν ὅραμ’ ἄκουσμά τε, καὶ μηδὲν ἐκφέρωμεν ὡς πρὸς μηδένα. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Μνήμαν ἔχουσαι τῶν λογοπράτου δόλων φοβούμεναι τε τῶν βρόχων τὴν ἀγχόνην νεκροπρεπές θ’ ὡς μνῆμα τόν γ’ αὐτοῦ τρόπον. τὸ μυστικὸν παίξαντος ἐχθρῶν ἐς μέσον, φύγωμεν, ἐξέλθωμεν ἐννοιῶν κάτω καὶ δυσμενεῖ μὲν μηδὲν ἐξεγνωσμένων εἴποιμεν ἄμμες, πλὴν φίλοις μύσταις μόνοις· κακὸν γὰρ οὐδὲν οὐδενὶ, ξυνὸν δέ τι 2134, 2139—72 Marc. 16,8. 2138 Rhes. 279, Marc. 16, 5. 2136 βάξιν CM. 2138 ἄμμες CB ἅμες superscr. μ Μ. φίλαι VAB pro κόραι. 2139 αἴστασιν Μ. 2140 φεύγομεν CM. δρόμῳ VBb. 2141 φέρουσα CM. ὅρασμ’ Α. 2142 Huic versui VB praeponunt Deuoarae nomen, sequenti CA, versui 2144 Μ. Omnia inde a ν. 2138 huic tribuenda esse censet d. 2143 μνείαν VB. λογαπράτου Μ, λογοπράτιν Β a pr. m., deinde λογ earsum δολ positum a rubicatore, δολοπράτου V cum recto in marg. 2145 νεκροπρεπὲς ὡς omnes, θ’ addidit d. τῶν αὐτοῦ τρόπων VAB. 2146 εἰς VA. 2147 ἐκ μνειῶν be. 2148 ἐξ ἐγν. Cde. 2149 ἅμμες ΜΒ, ἄμμε C. μύστες Μ. μόνον Vb. 2150 δὲ, τί Μ, δ’ ἔτι margo V. πρὸς πανάληθες ἀγαθῶν ἀγγελμάτων· καὶ ψεῦδος οὐδέν· ψεῦδος ἄμμιν δ’ οὐ φίλον, νεκροφρόνων φρόνημα φυγούσαις καλῶς καὶ παγκάλην ἔκστασιν ἐκστάσαις φόβῳ, ᾧ πᾶς κακίας ἐκκλίνει θεοφρόνως. Τοιοῦτον οὐδὲν οὐδενὶ φράζειν θέμις ταῖς ἐξιούσαις, ὡς ἔφην, τῶν μνημάτων μηδ’ ἐμφερούσαις μνημόσυνον εἰσέτι νεκροπρεποῦς τρόπου γε τοῦ ζῶντος πέρι, ἰσχημέναις φόβῳ τε καὶ πολλῷ τρόμῳ ἐπιβλέποντος πρὸς τρέμοντ’ αὐτοῦ λόγους. Οὕτως φύγοιμεν ἀπὸ μνημείου, κόραι, ὡς μηδὲν εἰπεῖν μηδενὶ ξενοτρόπως. κακοῦ γὰρ ὑπόστασις οὐκ ἔνεστί τις· ὅθεν τὸ κακὸν οὐδὲν εἶναι μανθάνω, καὶ τῷδε μηδὲν μυστικὸν θέμις λέγειν · πρὸς δυσμενῆ γὰρ μυστικὸν τίς ἐκρέρει; Δοκεῖ δὲ καλῷ δυσμενὲς τοὐναντίον, ὡς ἡμέρᾳ νὺξ καὶ σκότος πάλιν φάει, ὡς ἀντίκειται ψεῦδος ἀληθεῖ λόγῳ. Ἀλλ’ ἀπίωμεν θᾶττον ἐς μυστηπόλους, εὐαγγέλιον χάρμα δηλοῦσαι φίλοις. Ἀλλ’ ὤ · τίν’ ἀθρῶ νυκτὸς ἥκοντ’ ἐνθάδε; 2169 II Corinth. 6, 14. 2151 ἀγαθὸν CM. ἀγαλμάτων Α. 2152 ἄμμιν δ’ CM, δ’ ἄμμιν δ’ Β, δ’ ἄμμιν VAb. 2153 νεκροφρόνων Α et γρ. V, νεκροφρόνον CM, νεκροφόρον VB. 2155 ὠ VA. παῖς Μ. ἐγκλίνει Β cum κ int. vers. ead. m. 2157 ἐξισίαις V. 2158 ἐνφερ. Β. εἰς ἔτι Μ, εἰσέπου Α. 2160 ἴσχημ’ οὐ φόβῳ Α. 2161 πρὸς ΟΜ. Α. 2162 οὕτω V. 2163 ἰδεῖν Α. 2158 πως ABb pro τις. 2167 τὶς VB. 2169 φάος V. 2170 ψεῦδος CV, ψεῦδο superscr. σ Μ, λόγος ΑΒ. AB. οὐ τ’ ἀληθεῖ V. 2172 διδοῦσαι Α. 2173 ὦ V. ΑΓΓΕΛΟΣ. Δέσποινα, μῆτερ Παιδὸς, οὐδέπων οὐδέπω ἄλλην γυναῖκ’ ἔκλυον ἐκτεκεῖν ἐγώ. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Τίς εἶ σύ; συμφρονῶν; κατ’ εὐφρόνην τε γὰρ ἀμβλῶπες αὐγαὶ, κοὔ σε γινώσκω τορῶς ΑΓΓΕΛΟΣ. Εὔνους ἀεί σοι καὶ σφαγέντι σου τέκνῳ, τῶν θαυμασίων κἀγαθῆς φρενὸς χάριν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Νέον τί δ’ ἀγγελεῖς; τί; τάχιστα φράσον. ΑΓΓΕΛΟΣ. Δέσποινα, χαῖρε· τοῦτό σοι πρῶτον λέγω· πάγχαρτε, χαῖρε· τοῦδε γὰρ προοίμιον κάλλιον οὐδεὶς οἶδε προσφωνεῖν βροτῶν· ἀλλ’ οὐδὲν ἡσσον φέρω κεδνοὺς λόγους· οἵαν γὰρ ἀγγελίαν ἥκω σοι φέρων· ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Υἱὸν φανέντ’ ἄϊδος ἀγγελεῖς νέον; ΑΓΓΕΛΟΣ. Ἔγνως, λόγου δὲ δὶς τόσου μ’ ἐκούφισας· 2174 sq. Troad. 479 sq. 2176 sq. Rhes. 728 sq. 2178 Eur. Iphig. Aul. 866. 2179 Hipp. 1413. 2180 Rhes. 38 sq. 2181 sq. Med. 658. 2183 Med. 659. 2184 Rhes. 260. 2185 Rhes. 253. 2186 Rhes. 39. 2186 sq. Rhes. 268 sq. 2175 ποτέ pro ἐγώ VAB, cf. ν. 559. 2176 τί Μ. σὺ om. VB. συμφρονῶν CM, συμφρονῶν VABd. τε addidi. γὰρ om. CMABd. 2177 ἀμβῶπες Μ. κοὔσαι γιν. CM 2178 σοι pro σου Α Β. 2180 νέον τι εὐ ἀγγέλλει τί, Μ, ἀγγελῖς ABd, ἀγγελεῖς ex CV recepi. ἄρχιστα Α. 2185 οἵαν CV, sine acc. Μ, οἵαν Α Β. 2186 φανένθ’ ἅϊδος VAB. 2187 Deiparae tribuit V; idem λόγω με τόσον. τόσουν᾿ Α. ἤλυθε καὶ πάρεστιν, ὡς αἱρεῖ φάτις, κἀν γῇ τὸν ᾄδην ἐκφυγὼν πορεύεται. Τοιαῦτ’ ἐγὼ γὰρ ἀγγελεῖν ἐλήλυθα. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἄμμες μὲν ἴδμεν τοῦτο· σὺ δ’ οἶδας πόθεν; ἄγ’ εἰπὲ, πῶς φής; πῶς λέγεις; οἶδας δὲ πῶς; τί τ’ ἄρ’ ἐναργὲς τῶνδ’ ἐρεῖς τεκμήριον; ΑΓΓΕΛΟΣ. Στρατὸς φυλάκων πᾶσαν ἀν’ ὄρφνην μένων καὶ τάφον ἀθρῶν ἀσφαλεῖ προθυμίᾳ νῦν ἐννύχιος ἐν θορύβῳ συρρέων πρὸς ἱερεῖς ἔδραμεν ἐν πολλῷ τρόμῳ, νέαν δ’ ἔδοξε βάξιν ἐμφαίνειν φόβῳ · νυκτηγοροῦντές τ’ ἦσαν ὡς πεφρικότες. Οὐκ εἰς κενὸν δ’ ἄρ’ ἡ φάλαγξ ὑπέτρεμε· ἐγὼ δ’ ἔμαθον αἰτίαν παρ’ ἐλπίδα, νύκτωρ κατ’ ἄστυ τειχέων εἴσω μολών · καὶ τήνδε μαθὼν ἧκον ἡσύχῳ βάσει, στρατοῦ κατόπιν ἀκροώμενος λόγων. Ὅδ’ εἶπεν οὕτως, ἐμφόβῳ τολμηρίᾳ 2188 Rhes. 483. 2189 Rhes. 270. 2190 Rhes. 263. 2192 Bacch. 1021. 2193 Rhes. 94. 2194 Rhes. 41, 42, 88. 2196 Rhes. 45. 2197 Rhes. 88, Matth. 28, 11. 2198 Rhes. 46, 47, 88. 2199 Rhes. 89. 2202 Bacch. 1212. 2203 Or. 136. 2188 ὡς ἐρεῖ ΑΒ, ὡς αἱρῇ V. 2189 κἂν ΑΒ. 2191 ἄμμες CM. 2192 φῆς VM. 2193 τῶνδ’ CM. τοῦδ’ VAB Variant inter utrumque Eur. libri. 2194 ὄρφνην CMA, ἄρφναν VB et Eur. 2195 ἀθρῶν om. CM. ἀσφαλῆ Α. προμηθία VB. 2198 βάξιν VB et Eur., βάξιν βᾶξιν φίλοις margo V et b. 2199 τ’ om. Α. 2200 ἔγκ’ εἰς et φάλαξ ὑπέδραμε Β. 2201 ἐγὼ δ’ CM, τρόμου δ’ VAB. 2202 μολὼν MV, fort. recte. Cf. pag. 21. 2205 ὅδ’ omnes, ὁ δ’ de. ἐμφόβῳ VBd, ἐνφόβῳ CMA, fort. recte. Iam in libris λαβραγορῶν ἅπαντα θάμβη τοῦ τάφου· εἴρηκεν οὖν, εἴρηκε πρὸς πρεσβυτέρους ἀρχιερεῖς τε, δραματουργοὺς τοῦ φόνου, συνηγμένους τε καὶ σκοποῦντας τοῦ πέρι· „Ὠ τὸν φρικώδη πότμον ἐξειργασμένε γραμματέων ὅμιλε καὶ πρεσβυτέρων, ἥκω φράσαι σοι καὶ πόλει πολλὰ ξένα, ὡς καινὰ πάντα θαυμάτων δ’ ἐπάξια, ἅπερ νέκυς δέδειχεν, οὗ νύκτωρ φύλαξ ἐγὼ τέταγμαι, καὶ νῦν εἰσέτι τρέμω· ὥστ’ παρῆσθα, τοῦτον, ὃν τάχ’ ὡς νέκυν ἡμᾶς φυλάττειν ἐξέπεμψας τῷ τάφῳ, εὐχαῖσιν ἂν μετῆλθες, εἰσορῶν ξένα. Θέλω δ’ ἀκοῦσαι, πότερά σοι παρρησίᾳ φράσω τἀκεῖθεν, ἢ λόγον στειλώμεθα. ταρβῶ γὰρ εἰπεῖν τοὺς λόγους ἐναντίον πρὸς τὸν τύραννον, τὸ φρενῶν πτήσσων τάχος τό τ’ ὀξύθυμον καὶ τὸ λίαν ἠρμένον.“ Ταῦθ’ ἡ φάλαγξ ἔφησε πρὸς πρεσβυτέρους, 2206—9 Matth. 28, 11. 12. 2210 Rhes. 801. 2212 Bach. 656. 2213 Bacch. 657, 706. 2214 Io. 10, 32. 2216 Bacch. 702. 2218 Bacch. 703. 2219 sq. Bacch. 658 sq. 2221 Bacch. 765. 2222 Bacch. 660, 766. 2223 Bacch. 661. 2224, 2226 Matth. 28, 12. novi testamenti consonantes saepe non assimilatae sunt, ut αυνπάχει I Corinth. 12,26. 2206 λαβραγορῶν C, Μ, λαυρηγορῶν Α, μακρηγορῶν VBb. θάμβει Α Β, θάμβους τοῦ πρόσω V. 2207 εἴρηκεν πρὸς V. 2208 δραγματ. Μ. 2209 τοῦ omnes, cf. 377, του de. 2210 κουστωδία praefigit V. ὢ Α. ἐξειργασμένοι Vb. 2212 πολὰ Μ cum λ int. vers. 2215 τέτραμαι Α. 2216 εἴ παρ’ ἦσθα V et γρ. εἰ παρῆσθα. 2218 εὐχμαῖσιν Α. 2219 πότερ’ ὡς π. Α, πώτερον παῤῥ V, πότερά σοι ceteri et Eur., πρῶτον, σοι b. 2220 φράσσω Μ. λόγον VB et Eur., CM. λόγων Α. 2221 τανῦν γὰρ CM. 2222 τύρανον superscr. ν Μ, idem πλήσων. 2224 φάλαξ VA. οἱ δὲ στραφέντες καθ’ ἑαυτοὺς τοιάδε ἔλεξαν ἄμφω καὶ προσεῖπον ἀθλίως· „Ἤδη τόδ’ ἐγγὺς ὥστε πῦρ ὑφάπτεται ὕβρισμ’ Ἰησοῦ, νῦν φόβος θ’ ἡμῖν μέγας. Ἀλλ’ οὐ μέλειν δεῖ, δεξιοῦσθαι δὲ στρατόν.“ Αὖ δὲ στραφέντες πρὸς φάλαγγ’ εἶπον τάδε· „Ἄκουε, φάλαγξ, ὡς ἔχω γνώμης ἐγώ · ὅσ’ οὐ κατὰ γνώμην ἐρεῖν ἡμῶν ἔχεις, κρύφθ’, ὡς ἀθῷος δι’ ἐμοῦ πάντων ἔσῃ, ἐροῦσ’ ὀπαδοὺς τὸν νέκυν κλέψαι λάθρα· δώσω δέ τοι καὶ δῶρ’, ἃ καλλιστεύεται· οὐ γὰρ χρεὼν ἄνακτι ταῦτά σε φράσαι, ἃ πρὸς κλέος ῥέπουσι τοῦ τεθαμμένου, ἄμμιν δὲ κατήφειαν εἰσφέρουσί που ὄχλου τε θυμὸν ὑπανάπτουσι σφόδρα πάντων τ’ ἀγανάκτησιν εἰς ἡμᾶς ἄγει.“ Ἥδ’ ἀντέφησεν ἡ φάλαγξ τῶν φυλάκων· „Ἐγὼ μὲν οὐκ ἐρῶ τι τῶν ἐγνωσμένων, ἐπεὶ δοκεῖ σοι καί με ῥύεσθαι λέγεις, πρὸς τὸν τύραννον· σοὶ δ’ ὅμως εἰρήσεται. Ἀνὴρ ὅδ’ ἥσσων οὐδενὸς θεοῦ δοκεῖ, 2227—29 Bacch. 768—70. 2231 Rhes. 130. 2233 Bacch. 662. 2234 Matth. 28, 13. 2235 Rhes. 189, Med. 934. 2244 sq. Bacch. 766 sq. 2226 om. CM, habet in margine ead. m. Β, uncis inclusit d. 2227 ἐφάπτ. Vb. 2228 ὑμῖν V. 2229 μέλλειν VA. δεξιοῦμαι Α. 2231 Ψάλαξ VM, hic superscr. γ. 2232 ὅσ’ οὐ C, ὅσου Μ, οὔτ’ οὐ Α, εἴτ’ οὐ Β, εἰ τὰ V. ἡμῶν ἐρεῖν ΑΒ. 2233 κρύπθ’ CMB, κρύπτεσθ’ Α. πάντως V. 2234 ὀπαδοὺς et κλέψας Β. 2235 δέ σοι ΑΒ et Eur. et de, δέ τοι CMV et int. vers. Β; cf. ν. 1973. 2236 φράσειν Α. 2238 ἄμμιν CM et a sec. m. Β. 2240 ἔχει VBb. 2241 φάλαξ cum γ int. vers. Μ. 2245 ταφεὶς ὅδ’ VAB. ἐξ ὡν τε πρὶν πέπραχε καὶ νῦν θαυμάτων, ὃς ἐξαναστὰς κειμένου λίθου τάφῳ καὶ τῶν σφραγίδων ἐμμενουσῶν εἰσέτι ἡμῶν τ’ ἀΰπνων ἐγκαθημένων κύκλῳ τὰ πάντα κατηύγασεν, ἡμᾶς δὲ τρόμῳ ὡσεὶ νεκροὺς τέθεικεν ἐξεστηκότας· γῆς γεῖσσ’ ἐσαλεύθη γὰρ ἀσχέτῳ κλόνῳ. αἴφνης δ’ ὁ λίθος ἐκκεκύλισται τάφου· καὶ τοῦτο δ’, ὡς ἔοικεν, εἰσορᾶν ἔχῃ συνιέναι τε πᾶς θεωρῶν τὸν τάφον· ἐκ δ’ αἰθέρος φωνή τις, ὡς μὲν εἰκάσαι, Θεὸς πατὴρ ἤχησεν ἐν βοῇ ξένῃ· ταύτῃ θ’ ἅμ’ ἐβρόντησε, καὶ πρὸς τὸν πόλον καὶ γαῖαν ἐστήριξε φῶς σεμνοῦ πυρός· σίγησε δ’ αἰθὴρ, σίγα δ’ ὕλιμος νάπη γύλλ’ εἴχε, καί ποθ’ οὐκ ἂν ἤκουσας ψόφον. Τὸν ἄνδρα γοῦν τόνδ’, ὅστις ἐστὶν, ὦ φίλοι, δέχεσθε κἂν νῦν· πάντα γὰρ δοκεῖ μέγας. κἀκεῖνο φασὶν αὐτὸν, ὡς ἐγὼ κλύω, τὴν παυσίκακον δωτίνην δοῦναι βροτοῖς, βροτοῖς, 2246 sq. Act. Pil. Β 13, 1. 2. 2251 Matth. 28, 4. 2253 Marc. 16, 4. 2254 Bacch. 1066. 2255 cf. Matth. 28, 1 2256 sq. Bacch. 1067 2258—61 Bacch. 1071—74. 2262 —65 Bacch. 759—62. 2247 ὡς Μ, idem κειμίου. τάφῳ τάφω cum ου int. vers. V. in fine additum καὶ τῶν σφραγί, sed linea inducta M, qui 2248 φραγίδων et εἰς ἔτι. 2251 ἐκπεπληγμένους VAB. 2252 τρόμῳ V. 2254 ὡς ὁρᾶν OMNES, εἰσορᾶν d, qoud confirmatur Euripide. ἔχη CM, ἔχει Α, ἔχεις ΒV, hic cum ω int. vers. 2255 πᾶν θεωρῶν Β, acuto m. rec., πάνθ’ ἑώρων Vb. 2257 ἐν φωνῇ V et int. vers. ead. m. Β et b. 2258 πόλων Μ. 2260 σίγα omnes, σῖγα Eur. et. d. δ’ ὅλιμος Μ. 2261 καί ποθ’ CVB, καὶ ποθ’ Α, καὶ πόθ’ Μ. 2262 ἄν γοῦν et ἐστὶ φίλοι Α. 2263 πάντη VB. καὶ τοῦδ’ ἄνευ μηδὲν καλόν τ’ εἶναι ποτὲ μήτ’ αὖ γενέσθαι· κἂν ἀληθεύῃ λόγος, θύοιμ’ ἂν αὐτῷ μᾶλλον ἢ θυμούμενος πρὸς κέντρα λακτίζοιμι, θνητὸς ὢν θεῷ.“ Ἀρχιερεῖς. Σὺ πόλλ’ ὑπνώσας καὶ λαλεῖς ὀνείρατα. Ἔκλεψαν, ὡς ὑπνώσας, μύσται τὸν νέκυν, καὶ τοῦτο πρὸς τύραννον εἰπὲ καὶ μόνον, ὃ δ’ οὐ καταθύμιον ἡμῖν, σὺ σίγα· σιγῶν δὲ τοῦτο δεξιώσεις νῦν λάβῃς· ἢ γοῦν ἑκόντες ἐπράσατε τὸν νέκυν, κέν μὴ σιγήσῃς, τοῦτο τύραννος μάθῃ. Κουστωδία. Πείθῃ μὲν οὐδὲν τῶν ἐμῶν κλύειν λόγων· ἐγὼ δὲ, καίπερ πρὸς σέθεν κακῶς κλύων, οὐ φημὶ χρῆναι κατεπαίρεσθαί σ’ ἔτι, ἀλλ’ ἡσυχάζειν· οὐ γὰρ ἂν ἀνέξεται. Ὡς δ’ οὐδὲν ἐπράσαμεν, ἡ σφραγὶς τάφου ἔδειξε σαφῶς, καὶ πρόφασιν οὐκ ἔχεις· τηρουμένης γὰρ κειμένου τε τοῦ λίθου, ὢ θαῦμα φρικτὸν, ἐξανέστη τοῦ τάφου. 2266 Bacch. 764. 2268 sq. Bacch. 784 sq. 2271 sq. Act. Pil. B 13, 3, cf Matth 28, 13. 2277—80 Bacch. 2282 cf. Ιο. 15,22. 2283 Matth. 28,4. 2284 Act, Pil. B 13, 1.2. 2266 καλλόν Μ. 2268 αὐτὸν VB. 2270 Συναγωγή ἀρχιερέων hic V, semper Β pro Ἀρχιερεῖς, Α inde 3, ν. 2285 et V 3, ν. 2297 Συναγωγή. καλεῖς Β. 2271 τὸνέχυν Μ superscr. ν. 2272 τύρανον V. 2273 ὅδ’ Μ. 2274 σὺ pro νῦν VBb. λάβοις VA. 2275 ἢ CMV, sine acc. Α, ἢ, deinde ἦ Β, ἦ de. Sensus est: „Alioqui dicemus vos vendidisse“, idem atque in sequenti versu. ἐπράσσατε V. 2277 ἡ κουστ. Β, περσοναμ οm. V. πείθει Β. 2279 οὔ φημι V. 2280 οὐ θεὸς ἀνέξεται CM. 2281 τάφου CM, μόνη ceteri et de. 2284 ὢ CA, ὦ MVB. καινὸν VBb. Ἀρχιερεῖς. Εα τὰ πολλὰ καὶ δέχου τὰς δωτίνας. Κουστωδία. Ἐπείπερ οὐ πείθῃ σὺ τοῖς ἐμοῖς λόγοις, ἔγωγε τοῖς σοῖς, ὡς λέγεις, πεισθήσομαι. Σὺ δὲ σκόπει τὸ πῶς με τυράννου ῥύσῃ. Ἀρχιερεῖς. Μή σοι μέλησις τοῦδέ τις ἔστω πέρι· πείσω γὰρ αὐτὸν νῦν φρονεῖν ἀδελφά σοι, ὡς ἐγγενῆ σοι καὶ χθονὸς τῶν Αὐσόνων. Ἀλλ’ ἀπίωμεν τάχιον· μή σοι δέος. Ἐρεῖς δέ · Μύσται τοῦδε νυκτέρῳ ποδὶ , λαθόντες ὄμμα τοὐμὸν, ἦραν τὸν νέκυν. Κουστωδία. Ἰώ μοι· ἰὼ, αἴ αἴ· Πιλάτος. Τίς ἐστιν, ὃς θρηνῶν γοῶν τ’ ἔξω στένει; Ἀρχιερεῖς. Φάλαγξ φυλάκων τοῦ κατακρίτου νεκροῦ, ἄναξ, πάρεστι καὶ φόβῳ πολλῷ στένει. Πιλάτος. Εἰς καιρὸν ἥκει, καίπερ ἐμφαίνουσα τι· 2286 Βacch. 777. 2287 Bacch. 836. 2290 Matth. 28, 14. 2293 sq. Rhes. 53 sq. 2295 Hipp. 569. 2299 Rhes. 52. στάχιον CM. 2294 λαβόντες Α. ὄμμα τοῦτον ΑΒ. 2295 ἰώ μοι μοι ἰω ἰώ Α, αἱ Β. 2296 Πιλᾶτος Β. 2297 ἀρχιερεῖς καὶ πρεσβύτεροι Μ. γάλαξ C et a rubicatore Α, qui φύλαξ. 2298 post hunc ν. Α addit ἄναξ πάρεστι Πιλάτος. 2299 ἥκει om. Α, ἥκεις ἥκεις Vb et Eur. τί γὰρ, τί θρηνοῦσ’ ἀλαλάζει καὶ στένει; τίνος θ’ ἕκητι τὸν φόβον φέρει; λέγε. Ἀρχιερεῖς. Αὐτοὶ παρόντες τοὺς λόγους ποιησάτων. Κουστωδία. Μύσται γὰρ, ἄναξ, τοῦδε νυκτέρῳ ποδὶ, λαθόντες ὄμμα τοὐμὸν, ἦραν τὸν νέκυν. Πιλάτος. Πῶς, ὦ μέγιστα πήματ’ ἐξειργασμένοι, μύσται μολόντες εἰς τάφον γ’ εἰσίεσαν, ὑμᾶς λαθόντες, καὶ νέκυν ἀφήρπασαν; κοὔτ’ εἰσιόντας πρὸς τάφον συνήκατε, οὔτ’ ἐξιόντας ; Τῶνδε τίς δώσει δίκην πλὴν σοῦ; σὲ γὰρ φύλακά φημ’ εἶναι τάφου· ὀφλεῖν τ’ ἔθηκας τοῖς βροτοῖς γέλωτά με, πρὸς αἰσχύνῃ δὲ καὶ δίκην τίσω φόνου. κλέπται σ’ ἔλαθον, ἐγγελῶντες πολλά μοι; τίς γὰρ πρόφασις τοῦ νεκρὸν κλέψαι δέμας; πῶς δ’ ἂν ἐτόλμων φυλάκων τόσων μέσον, οὕς φασι καὶ φῶς λαμπάδων πυρὸς φέρειν, 2303 sq. Rhes. 53 sq. Rhes. 2305—10 Rhes. 801—6 2311 Bacch. 844. 2313 Rhes. 808. 2314 Rhes. 78. 2314, 2318, 2322 Matth. 28, 13. 2316 Rhes 95. 2300 ἀλαλάξει Α. 2302 τὸν λόγον Α. ποισάτων Μ. 2306 μολόντες CM, μολοῦντες VAB, fort. recte. εἰσῄεσαν Α; vide pag. 21. Post ν. 2306 Μ addidit ὑμᾶς λαθόντες εἰς τάφον γ’ εἰσίεσαν. 2309 δώσει CM, τίσει ΑΒ et γρ. V ET Eur. τίσοι V. 2310 τοῦ τάφου Α. 2311 ὄφλην V, ὀφλεῖν ceteri et Eur. cod. τέθεικας Bb, τ’ ἔθεικας V. μοι pro με ΑΒ. 2312 αἰσχύνην ΑΒ. 2313 ἀγγελῶντες Α et a pr. m. Β. 2314 νεκροῦ V. 2315 τόσον Μ, μέσον τόσων BbV. hic superscriptis β et α. 2316 οὕς φασι VB, οὓς φασὶ Α, ὅς φασι C, ὥς φασι Μ. (καὶ τῶνδ’ ἄνευ δὲ πανσέληνος νὺξ τρέχει,. ἐλθεῖν τρέμοντας καὶ κυλῖσαι τὸν λίθον, ὃν ἀπονητὶ στρατὸς οὐκ ἐθηχ’ ὅσος τέθεικέ τε σφραγῖδας ἐκτὸς τοῦ λίθου ἰλαδὸν ὑμῖν καὶ χορὸς πρεσβυτέρων Οὐκ οἶδα μύστας, οὕς νέκυν κλέψαι λέγεις· σὺ τοῦτ’ ἔδρασας· οὐδὲν ἂν δεξαίμεθα· γνώμην δ’ ἀφαιρῇ τὴν ἐμὴν, κλέπτων λόγους. Ἀλλ’ οὖν μακροῦ σοι καὶ σφοδροῦ δέει λόγου, ὅτῳ με πείσεις μὴ λέγειν ψευδηγόρως. Οὐ γὰρ μένουσι τῆς ἀληθείας λόγοι, ἀλλὰ τρέπουσι τοὺς λόγους βουλεύματα, οὐδ’ ἐμμένουσιν οἱ λόγοι βουλεύμασιν. Κουστωδία. Ὀρθῶς, ἄναξ, εἴρηκας, ὡς τὸ δρᾶμ’ ἔχει· ἐγὼ γὰρ ὄμμ’ ἄγρυπνον εἶχον εὐφρόνῃ κοὔτ’ ἔβρισ’ οὔτ’ ἐκοίμισ’, οὐ νὴ σὴν ιάραν, εἶδόν τε πάντα καὶ δραμὼν ἦλθον λέγων. Κἀγὼ μὲν ἦν πρόθυμος ἔννυχος δραμεῖν καὶ σοὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν τε καὶ φυγεῖν δίκην· 2320 Matth. 27,66. 2322 Rhes. 859. 2323 Rhes. 828. 2324 Rhes. 827. 2325 sq. Rhes. 830 sq. 2327, 2329 Rhes. 68. 2328 sq. Rhes. 69. 2331 sq. Rhes. 818 sq. 2333, 2335, 2340 Matth. 28, 11. 2334 Rhes. 63. 2319 ἐθῆκ᾿ ὁδὸς . 2320 σφραγίδας V. ἐντὸς Δ. 2321 ἱλαδὸν Α et m.sec. B. Uterque ἡμῖν. 2322 κλέψαι νέκυν A. 2323 οὐδὲν omnes,οὐδέν᾿ Eur. et „fort. οὐδέν᾿” d. δεξόμεθα CM. 2324 κλέπτων CM,πλέκων AB et Eur. et d, πλάττων Vb. λέγεις Α. 2325 μακροῦσι CM.σοφοῦ Μ. δέῃ V et int. vers.B.2326 ὅτῳ CM et Eur., οὕτω VAB. 2327 λόγον A. 2328 πρέπουσι A.2330 καὶ pro ὡς M. δράμ᾿ V. τὸ πρᾶγμ᾿ B int. vers.2332 οὔν νὴ M. κάρο A. 2333 εἶδον δὲ A. δραμῶν V. ἀλλ’ οἱ σοφοί γε καὶ τὸ θεῖον εἰδότες μεῖναί μ’ ἔπεισαν ἡμέρας λαμπρὸν φάος· οὐ γὰρ φαεννοὶ με ξυνέσχον ἡλίου λαμπτῆρες, ἀλλ’ ἔδραμον ἐς σφᾶς αὐτίκα καὶ σφίσιν εἷπον πᾶν ὅραμ’ ἄκουσμά τε· οἵδ’ οὐ μένουσι τοῖς ἐμοῖς ὀρθῶς λόγοις. Πιλάτος. Δέδοικα, φάλαγξ, μὴ μάτην ψευδηγορῇς· μύσται γὰρ ἢν ἔκλεψαν, οὐκ ἴσμεν τορῶς· καὶ γὰρ ὕποπτόν ἐστι κάρτ’ ἐμῇ φρενί· τί γὰρ ἐναργὲς τοῦδ’ ἐρεῖς τεκμήριον; Ἀρχιερεῖς. Ἄναξ, ταχύνεις, πρὶν μαθεῖν τὸ δρώμενον. Ὁ κλὼψ ἐν ὄρφνῃ παντὶ πάμμεγα σθένει. Ἀλλ’ ὡς τάχιστα χρὴ παραγγέλλειν στρατῷ, ὡς ἄν τις αὐτῶν καὶ ταχύπους τυγχάνων φάλαγγ’ ὑπερβὰς νυκτὸς ἐν καταστάσει, ὡς ἐν βρόχοισι δέσμιος λελημμένος, 2336 sq. Rhes. 65 sq. 2338 Rhes. sq. 59 sq. 2341 Rges, 68. 2343 Rhes. 77. 2344 Rhes. 79. 2345 Rhes. 94. 2346 Rhes. 76. 2347 sq. Rhes. 69 sq. 2349 Rhes. 72. 2350 Rhes. 111. 2351 Rhes. 74. 2338 φαεννοὶ CMV et Eur., φαεινοὶ ΑΒ. 2339 σφᾶς CV, φὰς Μ, σφὰς ΑΒ. 2340 σφίσιν Α. 2341 οἱ δ’ V et Eur. et de, οἴδ’ ceteri. ὀρθοῖς VBb. 2342 μὴ μὴ habet Μ int. vers/ 2343 ἴκλεψεν Μ. ἴσημεν V et γρ. ἴσμεν. 2346 Ἀρχιερεῖς Μ, custodiae ceteri et de tribuunt. Hanc verba talia minime decent. Sacerdotes locutos esse apparet etiam e ν. 2360. 2347 ὄρφνει Α, ὄρφνα V. 2348 παραγγέλλειν omnes secundum Eur., παραγγέλειν Bladus. 2349 τυγχάνῃ Α, τυγχάνει Β int vers. antiqua m. 2351 λελημμένος VA et m. sec. Β, λελημένος CM et pr. m. Β, λελημμένοι Eur. unus Florentinus c, plerique λελῃσμένοι. πληγαῖς χαραχθεὶς, ἐκμάθῃ τὸ πρακτέον. Ἀἰσχρὸν γὰρ ἡμῖν καὶ πρὸς αἰσχύνῃ κακὸν, Θεοῦ διδόντος, ἀνιῶντας ἀπόνως λαθεῖν ἐᾶσαι δρᾶμα δράσαντας τόσον. Πιλάτος. Οὐκ οἶδα τοὺς σοὺς οὓς νεκροῦ φῶρας λέγεις, οὐκ οἶδ᾿· ὕποπτόν ἐστιν, ὕποπτόν γ’ Πῶς γὰρ ἂν οἱ φεύγοντες ἔκλεψαν νέκυν, ὃν ζῶντα κατέλιπον ἐν πολλῷ φόβῳ; Οὔτ’ οὐν φάλαγξ ὕπνωσεν ὕπνον ἐς τόσον καὶ τῆς φυλακῆς τοῦ τάφου κατεφρόνει, οὔθ’ οἵδε γ’ ἐξήμαρτον ἀτόλμῳ θράσει, οὓς κατασεῖσαι καὶ θεραπαίνης ὄπα ἔκλυον, ὥς μιν ἀπανήνασθαι φόβῳ. Ἀρχιερεῖς. Ο πάνθ’ ἑδραῖος, νῦν κλονῇ τῇ καρδία καὶ ταῦτα κλύων πάνθ’ ὑποπτεύεις μάτην. Εἴθ’ ἦσθ’ ἀνὴρ πρόβουλος, ὡς δράσαι χερί· ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐτὸς πάντα δύνασθαι βροτῶν 2352 Rhes.. 73. 2353—55 Rhes. 102—4. 2356 Rhes. 859. 2357 Rhes. 79. 2358 Matth. 28, 13. 2364 Marc. 14, 68. 2367—71 Rhes. 105—9. 2352 πληγαῖς om. Α, qui potius ἐκμάθοι quam -θη. αἰσχύνην V. καιρὸν pro κακὸν Α. 2355 λαβεῖν VAB. δρᾶμα V. δράτας Μ. τοσόνδε Α. 2356 Hunc v. custodiae tribuit V. νεκροὺς Β, νεκροφῶρας Α. 2357 γ’ CM, δ’ ceteri. 2360 οὐδ’ ἐς τοσ. ἀφύπνωσεν ἡ φάλαγξ Vb, οὐδ’ ἡ φ. ΑΒ. φάλαξ Μ. 2362 σ’ pro γ’ Β. 2363 καταδεῖσαι Α. 2364 ἀπανήσασθαι Α. 2367 εἴθ’ ἡς θανὴρ, Μ. δράσαι CMVBd, δρᾶσαι Α; cf. ν. 2495. 2368 αὐτὸς omnes cum Eur. tribus, cuius alii ὡυτὸς aut ωὐτὸς, αὑτὸς de. Sed cf. ν. 1024 et Α. Wagnon: Le pronom é et la la formule du réfléchi dans Homere, dans les poetes tragiques et chez Doriens § 5, et Ρ. R. Muellerum ad Lysiae 12, 81. δύνα σαὶ Β. πέφυκεν, ἄλλῳ δ’ ἄλλο δίδοται γέρας, σοὶ μὲν μάχεσθαι, τοῖσδε δ’ αὖ κρύπτ’ εἰδέναι· ὃς νῦν πυρὸς λαμπτῆρας ἐξήρθης κλύων κλέψαι τ’ ἀπιστεῖς τοὺς ὀπαδοὺς τὸν πλάνον. Ἁπλοῦς ἐπ’ ἐχθροῖς μῦθος ὁπλίζειν χέρα. Πιλάτος. Στράτον σὺ κλέψας κἀμὲ πειρᾷ συστρέφειν. Σὺ πάντ’ ἔδρασας· καὶ τὰ λοιπὰ σὺ σκόπει. Ἀρχιερεῖς. Σὺ γοῦν νόμιζε ταῦτ’, ἐπείπερ σοι δοκεῖ, πράττειν ἔχοντι καὶ λέγειν μέγα σθένος. ΑΓΓΕΛΟΣ. Τοιαῦτα μαθὼν ἀνόμων τολμήματα, τὴν νεχρέγερσιν κατορυσσόντων δόλῳ, ἔδραμον, ὦ δέσποινα, νῦν σοι μηνῦσαι. Μὴ γοῦν ἀπίστει· πάντ’ ἀληθῶς γὰρ κλύεις, καὶ πᾶσαν οἶμαι τὴν πόλιν φάμαν φέρειν. κουστωδίας γάρ τινες ἐκφέρουσι που καὶ θαῦμα κηρύττουσιν ἐν μυστηρίοις· ἥξουσί σοι πολλοὶ δὲ, καὶ τὸ πᾶν μάθῃς· θᾶττον γὰρ αὐτὸς ἄγγελος μηνυμάτων 2373 Rhes. 84. 2375 Rhes. 83. 2376 Rhes. 861. 2382 sq. Matth. 28, 11. 2386 sq. Rhes. 50. 2373 πέφυκε· Μ, πέφυκας V cum εν int. vers. ἄλλο δίδ. χάρις Α et int. vers. Β. 2371 ἐξήρθεις V. 2372 ὁπ. CM, ὀπ. VAB. 2373 ἁπλοῦς Μ. ὁπλίζει V. χέρα CMA ET Eur. plurimi, χέρας VBb. 2374 πειρᾷς Α. 2376 τ’ Α pro ταῦτ’. σει CM pro σοι. 2377 πρᾶτειν Μ. 2378 Ἄγγ. om. V. τολμητέα Β. 2379 κατορθωσόντων V cum γρ. κατορυσσόντων. 2380 μηνῦσαι VA. 2381 γὰρ om. Α. 2385 πολῖται Vb, πολλοί δε ceteri, in Μ corr. ex πολλοὶ. δὲ καὶ τὸ om. V. πᾶν τορῶς μ. VAB, μάθῃς CM et int. vers. Β, μάθοις Vb, μάθε ΑΒ. 2386 αὐτῆς Α, αὐτῶν V. ἔδραμον ἐλθεῖν γηθοσύνῃ καρδίας καί σοι κομίσαι χάρμα καὶ θυμηδίαν. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Εἰς καιρὸν ἥκεις, καὶ χάρις σοι κείσεται· εἰς καιρὸν ἥκεις, καίπερ ἀγγέλων ἄτην αὐτῶν γε μᾶλλον ἀνόμων πρεσβυτέρων, ψευδῆ τε καὶ μάταιά τ’ ἐννοουμένων. Πῶς γὰρ ἂν εἶρξε τάφος ἢ σφραγὶς λίθου ἢ φυλάκων φάλαγξ τις ἀλήπτου Λόγου εἰς συγγένειαν Πατρός ἀμειφθὲν δέμας; ὃ καὶ πρὶν ὦπτο βαῖνον ὑγρὰν ὡς πέδον, τὸν αὐτόριζον, αὐτοπλάστην Δεσπότην φέρον φέροντα τὸν φέροντα πᾶν κράτει, ὃς κλεῖθρα παρθένια μηδαμῶς λύσας ἐξῆλθεν, ἀνέτειλεν ἐνθέω σθένει · οὐ γὰρ κορείης ἅμμα διέλυσε πως. Ἔτικτον αὐτὸν, οἶδα δ’, ὡς ἐγεινάμην. Η φυλάκων φάλαγξ δὲ πῶς ἂν ᾔσθετο τὴν ἐξέγερσιν τοῦ λαθόντος ἀγγέλους; πῶς ἐκ βροτείων αἱμάτων πλάττει δέμας; πῶς σὰρξ πέφηνεν ὢν ἄσαρκος πρὶν Λόγος; 2389 sq. Rhes. 52. 2392 Psalm. 4, 3. 2393 cf. Matth. 27, 66. 2395 Bacch. 4. 2396 cf. Act. Petri et Pauli 41. 2399 sq. vide 2502 sq. 2401 Hipp. 776. 2402 Med. 917. Troad. 477. 2405 Bacch. 4. 2406 sq. ΡΙπΗυυί Ιο. 1, 14. 18. 2387 ἔδραμων Μ. 2388 σε et χάρμα Β. κομῆσαι 2390 ἀγγέλων Μ, ἀγγέλωνν C, ἀγγέλλων VAB et Eur. et de. 2391 δὲ μ. Α. 2392 ἐνοουμένων Μ, μάταια πόλλ’ εἰρυ νων VAB, nisi quod Α εἰργασμένα. 2393 εἷρξε ΑΒ. V. λίθον Α. 2394 φάλαξ Μ cum γ int. vers. Α pro ἀλ. Λόγου. 2396 βαίνων VBb. 2397 αὐτόρρι 2399 παρθένεια VB. 2401 ὄμμα Β, ὄμμα Α. 2403 καὶ pro ἡ Μ, idem φάλαξ. 2404 ἀγγέλλους Μ. 2405 πλάτει Α. πῶς καὶ μένων ὅλος δὲ Πατρὶ πρὸς πόλον, ὅλος τε παντὶ πρός τ’ ἐμὴν ἦν γαστέρα; Ταῦτ’ ἐφρύαξαν ἱερεῖς μάτην φθόνῳ. Ἡμεῖς δὲ, φίλαι, νῦν δράμωμεν πρὸς τάφον, στείχωμεν ὡς τάχιστα πρὸς τύμβον πάλιν· πάντ’ ἐξακριβώσωμεν ἀσφαλῶς ἔτι καὶ πάντα δηλώσωμεν, ὡς ἔχει, φίλοις· αὐτοί τε συνδραμόντες ὄψονται μάλα. ΧΟΡΟΣ. Καὶ μὴν ὁ Πέτρος σὺν Ἰωάννῃ φίλῳ, θᾶττον δραμόντες πρὸς τάφον ζωηφόρον καὶ πάντ’ ἀκριβώσαντες, εἶπον τοῖς φίλοις, ὡς Μαγδάλ’ εἶπε Μαρία πιστουμένη, πρώτη δραμοῦσα, πάντ’ ἀπριβωσαμένη καὶ τὴν κένωσιν μηνύσασα τοῦ τάφου. ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ναὶ ναὶ πρὸ πασῶν ἥδ’ ἔδραμεν ἐς τάφον, ἐγώ τε ταύτῃ ξυνέδραμον αὐτίκα, καὶ τὴν κένωσιν εἴδομεν πρὶν τοῦ τάφου, ἄρσιν τ’ ἔδοξε τήνδε νεκροῦ φιλτάτου καὶ πρὸς τόπον σώματος ἄλλον που θέσιν. Ἀλλ’ εὐθέως ἔγνωμεν, ὡς τὸ πρᾶγμ’ ἔχει, 2411 Rhes. 572. 2415 sq. Luc. 24, 12, cf. Io. 20, 3. 2418 Ιο. 20, 1. 2418 sq. Marc. 16, 9. 2419 sq., 2424 sq., 2427 Ιο. 20, 2. 2421 Matth. 28, 1. 2407 καὶ πῶς μ. Β. ὅλος om. Α, ὅλως Μ. 2408 πρός τε μὴν Β. 2411 πρὸς τύμβον C, πρὸς τύβον Μ superscr. μ, sed τοῦ τύμβου VA, sine τοῦ Β, πάλιν CM, πέλας VAB et Eur. Cf. 2006. 2413 φίλα Β. 2414 αὐτοὶ δὲ Α. ὄψονται CMA, οἴχονται Α, οἴχονται VBb. μάλα CM, πλέον VABb. 2418 αγδαλην’ sine acc. Α. Μηρία VA, Μηρίη Β; eodem modo 2430. εἰς VBb. 2424 τῇδε Α. 2425 ἄλλου V. ποῦ CM. καὶ τοῦτο μύσταις Μαρία δραμοῦσ’ ἔφη· Πέτρος δ’ ἀναστὰς ἔδραμε πρὸς τὸν τάφον, ξυνέδραμ’ αὐτίκα τε μύστης παρθένος εἶδόν θ’, ἅτιν’ εἴρηκε Μαρία σφισιν. Αὖ δ’ ἄμμες ἐλθεῖν κατόπιν γ’ ἐδράμομεν. Ἐγγὺς δ’ ὅμως πάρεστιν ἥδ̓ ἡ Μαγδάλα, φήσειέ τ’ αὐτὴ πᾶν ὅραμα δρᾶμα τε. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Τί φὴς, κόρη δέσποινα, χάρμα τοῦ γένους; ΘΕΟΤΟΚΟΣ. Ἅττα προϊδεῖν καὶ προειπεῖν τοῖς φίλοις εἴρηκας αὐτὴ, ταῦτ’ ἀπαγγέλλω κόραις. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ. Οὕτως ἔχει, δέσποινα, καθάπερ λέγεις. Οἶδας γὰρ, οἶδας τῷ τάφῳ με πρωΐσαι, ὅσα τ’ ἔφην, ἔκλυες. Οὐ χρή μ’ αὖ λέγειν, ἅπερ δραμοῦσα πρὸς πανόλβιον τάφον σὺν σοὶ τὸ πρῶτον, εἶτα σὺν μύσταις δυοῖν, κἀκεῖ δακρυχέουσα, παρισταμένη ἀνιστόρησα κἀκριβωσάμην τρανῶς· λευχειμονοῦντας τ’ εἶδον ἀγγέλους δύο, ἄνω κάτω τε τοῦ τάφου καθημένους, 2428 1.110. 24, 12, cf. Ιο. 20, 3. 2429 sq. Ιο. 20, 4. 18. 2438 Ιο. 20, 1. 2440 Matth. 28, 1. 2441 sq. Io. 20, 4 11. 2443 Rhes. 2444—46 Ιο. 20, 12. 2427 Μηρία VAB. 2430 ἅτιν’ CM, ἅπερ VBb, ὕπερ Α. 2431 ἄμμες C, ἅμες Μ cum μ int. vers. om. A. 2432 ἥδ’ ἡ CMV, ἤδη Α, ἥδε Β. 2433 φήσσετ’ Α. 2436 sq. Magdalenae continuant CM. 2436 ἀπαγγέλου V, ἀπαγγέλλν ceteri. 2439 χρῆμ’ ΑΒ. εὖ Μ. 2441 σὺν σοὶ CM, μόνη VAB. 2442 δάκρυ χέουσα ΑΒ. 2443 καλῶς V cum γρ. τρανῶς. 2444 λευχημ. Α. 2445 γε Α. τὸν μὲν κεφαλῇ, τόνδε δ’ αὖ πρὸς τοὺς πόδας· καὶ τούσδ’ ἀπαστράπτοντας ἰδοῦσ’ ἐνθέως ἔστην καταπλαγεῖσα χαρᾷ καὶ φόβῳ· εἶτ’ αὖ δι’ γῆρυν, οὐχ ἣν εἰκάσαι, ἐδεξάμην γε καὶ μετεστράφην τρόμῳ· αὐτίκα δ’ ἀθρῶ Χριστὸν ἐν καινῇ θέᾳ· μορφῇ γὰρ οὔτι φαῦλον εἰσβαλεῖν ἔφην, πίτνω τε πρὸς γῆν καὶ ποδῶν ἐφηπτόμην· ὅδ’ ἀπέπεμπε καὶ φίλοις ἔπεμπέ με· καὶ τοῦδ’ ἀκούσασ’, ὧν ἐφιέμην μαθεῖν, ὡς πρὸς πόλον γ’ ἄνεισι καὶ τὸν Πατέρα· οὔπω δ’ ἀναβέβηκεν, ὡς ἔφη, τέως, ἐν γῇ μένων δὲ πρὸς Γαλιλαίαν φίλους, ὡς σφίσιν εἶπε, προφθάνειν καὶ προσμένειν· μύσταις ἅπαντα ταῦτα τοῖς φίλοις ἔφην. Οἵδ’ οὐδὲν ἡγήσαντο τοὺς ἐμοὺς λόγους, ἀλλ’ ἦλθον αὐτοὶ πρὸς τάφον ταχυδρόμοι εἶδόν θ’, ἅπερ γ’ ἔκλυες· οὐ χρή τ’ αὐ λέγειν, ἅτε ξυνούσης καὶ σέθεν πρὸ βραχέος ἔκλυον ἱστόρησα τ’, οἶδας παγκάλως. Τὰ πρὶν γὰρ ἀκούσασα σὺν φίλαις κόραις θάμβει καταπλαγεῖσ’ ἐμοὶ ξυνιέναι 2448 Rhes. 279, Matth. 28, 8. 2449 sq. Rhes. 282 sq. 2449 cf. Bacch. 1067. 2452 Rhes. 273. 2453 Matth. 28, 9. 2453,2456 8(1.10.20,17. 2455 Rhes. 288. 2458 sq. Marc. 16,7. 2460 sq. Luc. 24, 10 sq. 2462 sq. Ιο. 20, 8. 2467 Rhes. 279. 2446 τὸν δ’ αὖ Α. 2448 ἔστιν Μ, ἐστιν C. 2449 γῆρουν Μ. 2450 τε Α, δὲ VB. δ‘ρόμ,ῳ Vb. 2452 ἔφυ V. 2453 πίτνω Α. 2454 ὅδ’ omnes, ὁ δ’ de. ἄμπε cum πε int. vers. Μ. μοι V cum ε int. vers. 2455 τοῦδ’ CA, τούδ’ Μ, τῶνδ’ VBb. γρ. ἐμαιέμην V. 2456 δ’ V. 2459 φίσιν Μ. 2461 οῖδ’ libri, οἱ δ’ de. 2463 γ’ om. VAB. 2465 ἱστορήσασ’ γρ. V et b. 2467 θάμβοι CM. ξὺν δυσὶν ἄλλαις Μαρτίαις φιλουμέυαις ἔδραμες ἰδεῖν, ἅπερ ἔκλυες πάρος. εἶδές τε πάντα καὶ σὸν Υἱὸν, ὡς ἔδει. Εγὼ δὲ κλύω καὶ φίλων ἄλλους δύο νῦν, ἀπιόντας ὡς πρὸς ἀγρὸν, τόνδ’ ἰδεῖν καὶ πάντα μαθεῖν, ὧν μαθεῖν εἶχον πόθου. οἱ καὶ τρέχουσι τοῖς φίλοις εἰρηκέναι· κἀκεῖσ’ ἐπελθεῖν θᾶττον ἡμᾶς νῦν δέον· ἴσως ἴδωμεν αὖτε καὶ τὸν Δεσπότην. Ιδοὺ γὰρ ἤδη καὶ κνέφας τῆς ἑσπέρας· δράμωμεν οὖν, δράμωμεν, ᾗχι τοὺς φίλους τὸ νυκτερινὸν συνάγειν οἶμαι κνέφας. ΧΟΡΟΣ. Ἰδοὺ κατειλήφαμεν οἶκον Μαρίας, ὅποι παρεῖναι καὶ φίλους μύστας κλύω, ἐντὸς πυλῶν μένοντας ἐγκεκλεισμένους, πάντως τρέμοντας τοὺς μιαιφόνους ἔτι· καὶ κλεῖθρα πυλῶν ἠσφαλισμένα μένει. Πῶς δ’ εἰσίωμεν τῶν θυρῶν κεκλεισμένων; Ἤδη δ’ ἔκλυεν ὑπανοίγει τ’ ἠρέμα Μαρία φίλη, συγκαλεῖ τ’ εἰσιέναι. Ἀλλ’ εἰσίωμεν ἡσύχῳ ποδὸς βάσει, ὡς μὴ θορυβήσωμεν ἐμφόβους φίλους. 2468 Luc. 24, 10. 2471 sq. Marc. 16, 12. 2474 Marc. 16, 13. 2481 sq., 2485, 2489 Ιο. 20, 19. 2488 Or. 136, cf. Theod. Prodromi Rhod. et Dos. 1, 176. 2468 Μηρίαις VAB, et in sequentibus. 2475 κάκεῖ συνελθεῖν VAB, hic a pr. m. κἀκεῖσε. νῦν om. Α. 2480 Χορός CV et pr. m. Β, Θεοτόκος AB, de Μ vide ν. 1483 ann. κατηλείφαμεν Α. 1481 ὅπη Β. 2483 σοὺς CM. 2484 ἐσφαλισμένα CA, Μ finitur ἐσφαλιςμένει. 2486 ὑπανοίγεθ’ ἡρέμα VB, -ει θ’ ἡρ. A. Ἰδοὺ συνηθροίσθημεν ἕνδεκα φίλοις ἄλλοις τε πᾶσι τοῖς συνιοῦσι σφίσιν· αὖθις δὲ πύλας ἀσφαλίζει Μαρία. Οὐκοῦν σίγα κλύωμεν αὐτοῦ Κλεόπα· πάρεστι καὶ γὰρ, ὡς ὁρῶ, καὶ πόλλ’ ᾄδει τὸν Δεσπότην φῆναί τε καὶ δράσαι σφίσιν, ὅπως τέ μιν συνῆκαν ἄρτου τῇ κλάσει. Ἄ ἄ· σίγα σίγα· Ἕστηκεν ἰδοὺ Δεσπότης θυρῶν ἔσω· ὄντως μεγίστου θαύματος τόδ’ ἄξιον. Πῶς πῶς πάρεστι τῶν θυρῶν κεκλεισμένων; τάχ’ ὡς ἀνέστη καὶ τάφου κεκλεισμένου καὶ πρὶν προῆλθεν ἐκ πυλῶν τῆς παρθένου, ἄλυτα τηρῶν κλεῖθρα μητρὸς πανάγνου. ΧΡΙΣΤΟΣ. Εἰρήνη ὑμῖν. Τί δὴ θροεῖσθε; χεῖρας ἰδοὺ καὶ πόδας αὐτήν τε πλευρὰν τὴν ἐμὴν νενυγμένην τρανῶς ἰδόντες γνῶτε μ’, ὡς ἐγὼ πάλιν εἴμ’ αὐτός· οὐ γὰρ πνεῦμα σάρκα πως ἔχει, 2490 sq. Luc. 24, 33. 2495 Luc. 24, 15. 2496 Luc. 24, 35. 2497 Hec. 1048 sq. 2498, 2500 Io. 20, 19. 2499 Hipp. 903. 2500—3 Theod. Prodr. in Mignei Curs. Graec. tom. 133 p. 1208; 1204. 2504 sq. Luc. 24, 36. 37. 39. 2506 Io. 19, 34; 20, 27. 2507—11 Luc. 24, 39. 2490 Χορός praefigit Β. ἕνκα Μ. 2491 ἄλλως V, margo ἄλλοις. σφίσιν CMA, φίλοις VBb. 2493 κλύομεν Β. κεόπα Μ. 2495 δράσαι CMVB, δρᾶσαι A; cf. ν. 2367. 2497 ἀ Β a m. sec. 2498 ἔστηκεν V. ἔσω Μ. 2503 μητρὸς τ’ ἀνάδρου Α, μ. παρθένου V cum recto in marg. 2504 ἡμῖν VB. 2505 θροεῖσθαι Β. 2507 ὡ ἐγω Μ. πέλων CBb. 2508 εἴμ’ Α, εἶμ’ ceteri. σάρκα πῶς Μ, σάρκα πως V. οὐδ’ ὀστέα ξύνεστι τῷ πνεύματί που, καθάπερ αὐτὸν νῦν ὁρᾶτ’ ἔχοντά με, καὶ ψηλαφήσαντές μ’ ἴδηθ’, ὡς πάντ’ ἔχω. Καθὼς δ’ ὁ Πατὴρ ἐνθάδ’ ἀπέσταλκε με. οὕτως ὑμᾶς πρὸς κόσμον ἐκπέμπω κἀγὼ καὶ Πνεῦμ᾿ ἅγιον ἐμπνέω φίλοις ὑμῖν, ὅπερ λαβόντες παντὶ κηρύξατε με σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι τῷ παναγίῳ. Ἄπιτε γοῦν, ἄπιτε, κήρυκες φίλοι, ᾄσατ’ ἐπινίκι’ ἀνὰ πᾶσαν χθόνα καὶ βασιλείους ἀμφιδραμόντες δόμους ἐρεῖτε, Δαυΐδου πόλις πᾶσ’ ὡς ἴδη σωτήριον τάχιστ’ ἐκ τάφου. Ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἐν πάσῃ χθονί· σώσει δ’ ἑαυτὸν, ὃς λόγον δεδεγμένος ἀσπάσεται βάπτισμα, ῥύσιον λύθρου· ὃς δ’ ἀποδιώξειε τοὺς ὑμῶν λόγους, ὅδ’ ὡς ἄπιστος ἐμπέσῃ κατακρίσει. Ἐφ’ ᾧ δίδωμι Πνεύματος θείου χάριν· οὗ δ’ ἂν λύσητε δεσμὸν ἀμπλακημάτων, καὶ δεσμόλυτος εὑρεθήσεται τότε· 2512 sq. Ιο. 17, 18; 20, 21. 2514 sq. Io. 20, 22. 2515. 2517 sq. Marc. 16, 15. 2516 Matth. 28, 19. 2619 Marc. 13, 9. 2519 sq. Bacch. 60 sq. 2520 sq. Luc. 3, 6. 2522 Act. apost. 1, 8. 2523—26 Marc. 16, 16. 2527 Io. 20, 22. 2528 sq. Matth. 18, 18. 2511 φηλαφίσαντες Α. ἴδηθ’ Β, ἴδητ’ Α, ἴσεθ’ CMV, ἴδεσθ’ de, ἴδετε evang. Cf. De auctorit. pag. 41. 2513 οὕτω Α. 2514 φίλοις ἐμοῖς Α. 2520 Δαυίδου VAB, Δαβίδου CMd. Cf. ν. 1598. πόλιν VB. πᾶς μιν ὡς Β. 2522 πᾶσι Μ. 2523 δ’ ἑ αὐτὸν Μ. λόγος ΜΒ. 2525 τοὺς ἐμοὺς λ. Α. ὅδ’ ὡ ἄπ. Μ. ἐμπέσει VA. 2528 δεσμῶν Μ. 2529, 2530 om. Α. οὗ δ’ ἂν κρατῆτε δεσμὸν αμαρτημάτων, δεσμοῖς ἀλύτοις κεκρατημένος μενεῖ. ΧΡΙΣΤΟΣ. τοιῶνδε δεσμῶν ἀλύτων με, παντάναξ, ὁ δεσμολύτης αὐτὸς ὢν, Σῶτερ, λῦσον, οἷς, φεῦ· με κατέδησεν ἀπροσεξία ἐχθρός θ’ ὁ πλάνος κατεβάρυνε φθόνῳ, ὁρῶν με τῶν πρὶν ἀλύτων λελυμένον τῇ πρὸς σὲ πίστει, δωρεᾷ φιλαγάθῳ. Χαῖρ’, ἐσθλὸς ἐσθλοῦ Παῖ, βασιλεῦ παντάναξ, τὸν ἀρχέκακον καταπατήσας ὄφιν, ἔσχατον ἐχθρὸν καμβαλών τε τὸν πότμον, οἷς μή μ’ ἐάσῃς κυριευθῆναι πάλιν. Ἄναξ Ἄναξ ἄφθιτε, σὺ Θεὸς μέγας κριτής τε πανένδικος ἔρχῃ με κρίνων· πῶς γοῦν ἐγώ σε τῷ τότ’ ἀθρήσω, Λόγε; ὄμμασι θ’ οἵοις ἀτενίσω σὸν θρόνον, ἐμαυτὸν ἀνάξιον ἐνδείξας τάλας 2530 sq. Io. 20, 23. 2531 Prom. 155. 2532 sq. Prom. 1006. 2535 Psalm. 7, 6, Apocal. 12, 9, Sap. Salom. 2, 24. 2537 Rom. 3, 24 sq. 2538 Rhes. 377. 2539 sq. Psalm. 7, 6, Apocal. 12, 9. 10, Pauli I Corinth. 15, 26, Act. Philippi 4. 5. 2541 Psalm. 9, 26. 2542 Bacch. 1020, Psalm. 7, 12. 2543 Psalm. 7, 9. 12; 95, 13. 2530 οὐδ’ ἂν Μ. ἁμαρτημάτων CM, ἀμπλακημάτων VB, ἁμαρτίας evang. 2531 μένει Μ. 2532 sqq. Magdalenae tribuit Β. „Sunt poëtae“ recte d. 2533 δεδμολύτοις λῦσον CM. λῦσον VAB. 2535 δ’ VBb. 2536 λελυμένων Μ. 2538 ἐσθλοῦ παμβασιλεῦ Α. 2539 ἀρχαίκακον V ὄφιν CVB, ὅφιν Μ, hoc loco Α σῶτερ. 2540 καμβαλὼν τὸν Α, καμβαλώντα τὸν CM, καββαλών τε VBd. 2542 ἄναξφθιτε M. μέγας CMA et margo V et inter versus ant. m. Β et Eur., μόνος VB. 2544 τῷ τ’ ἀθρ. Β. 2545 σοῦ man. rec. in marg. V. 2546 ἀνάξιν Μ. πόλου τε καὶ γῆς σῆς τε δημιουργίας; Ὁ δυσμενὴς ἥρπασε, κατήγαγε με εἰς βόθρον, εἰς τάρταρον, εἰς χάος μέγα· σφοδρῶς διώξας κατέλαβέ μ’ ὁ πλάνος, ὅλον με κατέπτωσεν εἰς ᾄδου ζόφον. Ἔλεε, Θεέ, νέμε χέρε, φέρε με καὶ μή μ’ ἐάσῃς χάρμα τῷ βροτοκτόνῳ. Σόν εἰμι πλάσμα, σύ με παίδευσον, Λόγε. καὶ πλῆξον αὐτὸς φιλαγάθως ἐνθάδε καὶ μὴ γεέννῃ παραπεμφθῆναι λίπῃς. Ῥύσιε, λισσόμεσθά σ’, ἠδικήκαμεν καὶ σῶμα καὶ ψυχή τε καὶ νοῦς ἀθλίως· ἡμάρτομεν σοι πολλά τ’ ἠνομήσαμεν. Ὄψ’ ἐμάθομεν, ὅτ’ ἐχρῆν, οὐκ εἰδότες, κοὐδ’ ἔκτοτ’ ἐδράσαμεν, ἅπερ σοι φίλα. Γινώσκομεν σφάλματα, σὺ δὲ παρόρα· ἴδμεν δέ σ’ ὀργὰν οὐχ ὁμοιοῦσθαι βροτοῖς. 2548 Psalm. 7, 3. 6; 30, 18. 2549 Psalm. 7, 16. 2550 Psalm. 7, 6. 2551 Psalm. 30, 18. 2552 Psalm. 50, 3; 6,3. 2554 Psalm. 6, 2; 118, 73. 2557 Bacch. 1333. 2667, 2559 Psalm. 105, 6 2559 etiam Psalm. 50, 6, lob 35, 6. 2560 Bacch. 1334, Pauli ep. Galat. 4, 8. 2562 Bacch. 1336, Psalm. 50, 5. 2563 Bacch. 1337. 2547 διμιουργίας Μ. 2552 θεὸν et φέρέ Μ. 2553 βροκτόνω superscr. το Μ. 2554 Λόγε CM, μόνος VAB. 2556 παραπεμφῆναι Μ. λίποις Β int. vers. 2567 λισσόμεσθα V, λισσομεθά ceteri et Eur. cod. ἠδικήκαμεν CM et Eur., ἠδικήσαμεν VAB et Psalm. 2558 secundum καὶ om. Α. 2559 ἠδικήσαμεν V cum ἠνομήσαμεν in marg. 2560 ὅψ’ A. ὄψεμάθομεν ὅτρ’ ἐχῆν CM. εἰδότας VB. Eur. sic : ἐμάθεθ’ ἡμᾶς, ὅτε δ’ ἐχρῆν, οὐκ ᾔδετε. Aut quantitatis I non habita syllabae tantum numberandae sunt, ut in v. 2552. aut versus mutandus, fort. ὄψ’ ἐμάθομεν δ’ ὅτ’ ἄρ’ ἐρχῆν, vel ὄψ’ ἐφεμάθομεν, χρεὼν. 2563 V potius ἴσμεν. ὄργαν Α. Οἴκτειρον, ὦ Σῶτερ, με μηδὲ ταῖς ἐμαῖς ἀμπλακίαισιν ἀπολέσθαι καλλίπῃς. Παῖς γὰρ ἐγὼ σὸς παῖς τε παιδίσκης σέθεν, ἐμοῦ δ’ ἕκητι πότμον ὑπέστης, Λόγε, καὶ δυσμενεῖ με χάρμα μὴ καταλίπῃς, ῥάβδῳ δὲ σῇ παίδευε, πλὴν φιλαγάθως. Πρέσβιν δέδεξο μητέρα σὴν, ὦ Λόγε, σφᾶς δ’, οἷς ἔδωκας δεσμολύτιν σου χάριν. Πότνια, πότνα, παμμάκαιρα Παρθένε, σὺ μὲν μακάρων δάπεδον ναίεις, πόλον, ἅπαν πάχος βρότειον ἀλλαξαμένη ἀφθαρσίας τ’ ἄμφιον ἐστολισμένη ἀεί τ’ ἀγήρως ὡς Θεὸς δ’ ἐγνωσμένη· λόγοις δ’ ἐμοῖς ἄνωθεν εὐμενὴς ἕσο. Ναὶ ναὶ, Κόρη πάγκλυτε, τοὺς λόγους δέχου· μόνον γάρ ἐστι τοῦτό σοι βροτῶν γέρας, ὡς τοῦ Λόγου σοι μητρὶ, κἂν ὑπὲρ λόγον. Ὅθεν πεποιθώς σ’ ἐν λόγοις ἀμείβομαι καί σοι στέφανον πλεκτὸν ἐξ ἀκηράτου λειμῶνος, ὦ δέσποινα, κοσμήσας φέρω, 2564 sq. Bacch. 1109 sq., Psalm. 26,9. 2566 Bacch. 1107, Psalm. 115, 7. 2568 Psalm. 26, 9. 2569 Psalm. 2,9; 6, 2, Ieremiae 10, 24. 2572 Hipp. 61, 65. 2573 Bacch. 1328, Hipp. 66 sq. 2574 Bacch. 4, 53. 2574 sq. I Corinth. 15, 52 sq. 2578 sq. Hipp. 82 sq. 2581 Hipp. 84. 2582—84 Hipp. 72—74. 2564 μὴ δὲ Μ. 2565 ἀμπλακίαις ἀπολέσεσθαι Α. καλλίποις VB. 2568 δυσμενῆ Β. καταλίποις VB. 2569 δὲ om. Α. 2571 σφὰς AB. θ’ Vb. 2573 ναίεις VAB cum Eur., οἰκεῖς CM. πόλον CMB et, ut videtur, a pr. m. A, qui per corr. πόλων, Vb πόλον. 2574 τάχος Α. 2575 sq. om. Α. 2577 εὐμενὴς δ’ ἔο Α. 2579 μόνη man. rec. in marg. V. 2581 πεποιθώς CM. σ’ om. VB. 2581 in Μ iteratur hoc initio : Ὅθεν πεποθώς σ’. ἀνθ’ ὧν με πολλῶν ἠξίωσας χαρίτων ἀεί τε ῥύῃ συμφορῶν πολυτρόπων, ἐχθρῶν ὁρατῶν ἀοράτων τε πλέον. Τέλος δὲ κάμψαιμ’, ὥσπερ ἠρξάμην, βίου, πλουτῶν ἀεί σε προστάτιν παντὸς βίου καὶ πρέσβιν εὐπρόσδεκτον ἐς σὸν Υἱέα σὺν εὐαρεστήσασιν αὐτῷ φιλάγνοις. Μὴ γοῦν ἐάσῃς ἐκδοθῆναι βασάνοις καὶ χάρμ’ ἔσεσθαι δυσμενεῖ ψυχοφθόρῳ· Πρόστηθι καὶ ῥῦσαι δὲ πυρὸς καὶ σκότους, πίστει δικαιοῦσά με καὶ χάριτί σου· ἐν σοὶ γὰρ ὦπται χάρις ἡμῖν ἐκ Θεοῦ, καὶ σοὶ χαριστήριον ὕμνον νῦν πλέκω. Χαῖρ’, ὦ Κόρη πάγχαρτε, μῆτερ παρθένε, καλλίστα πασῶν παρθένων, ὑπερτάτη, Οὐρανιώνων ταγμάτων ὑπέρτερα, δέσποινα, παντάνασσα, χάρμα τοῦ γένους· 2585 sq. cf. Psalm. 17, 18. 2587 Hipp. 86. 2593 Coloss. 1, 13, Act. Pauli et Theclae 32. 2594 Rom. 3, 24 sq. 2595 Coloss. 1, 1, Io. 1, 14. 2596 Ioannis Damasceni non II, 120 (in Christ : Anth. Gr. carm. Christ.) Hipp. 63, 65 sq. 2585 ῥύου A. 2586 Μ sic: ἐχθρῶν ἀοράτων τε καὶ ορτῶν πλέον. παρθένε pro τε πλέον Α. 2587 τέλος ἐχάμψαιμ’ et βίον Α. ηὐξάμην Vb. 2588 om. CM spatio vacuo relicto. προστάτιν Α, προστάτην VBb. 2589 ἐς σωτηρίαν Α. 2590 εὐαρεστησάσοις αὐτῷ ἁγίως Α. 2591 Fort. γοῦν μ’ vel ἐάσῃς μ’. ἐκδ. τῷ σκότει Α. 2592 ἔπεσθαι Μ, fort. recte, ἔπεσθαι C, ἔσεσθαι VABd. ψυχοφθόρῳ CMA et int. vers. ant. m. Β, βροτοφθόρῳ VBb. 2593 προέστηθι vel προίστηθι Β. ῥύσαι CM. 2594 δεκαιοῦσα Β. σοι Α. 2597 πάγχρσντε Α. μῆτερ CMVB, De A incertum. 2598 καλλίστα CM et Eur., κάλλιστα ΑΒ, καλλίστη V. Α distinguit post πασῶν. 2599 οὐρανίων CMA. ὺπερτέρων CM. 2600 γένου Μ. ἀεί ποτ᾿ εὖ φρονοῦσα τυγχάνεις γένει κἀμοὶ μεγίστη πανταχοῦ σωτηρία. Δός μοι, κυρία, τὴν λύσιν τῶν πταισμάτων καὶ μοι πάρασχε ψυχικὴν σωτηρίαν. ΧΡΙΣΤΟΣ. Ἔχεις ἀληθὲς δρᾶμα κοὐ πεπλασμένον πεφυρμένον τε μυθικῶν λήρων κόπρῳ, ὁ φιλομαθὴς εὐσεβοφρόνων λόγων. Εἰ γοῦν θέλεις σὺ, καὶ Λυκόφρονος τρόπῳ γλυχόφρονος νῦν ὡς θέμις ἐγνωσμένου λέξω τὰ πολλὰ νητρεκῶς, ὧν μ’ ἱστορεῖς. 2601 Rhes. 644. 2602 Rhes. 645, Med. 14. 2603 sq. Theod. Prodr. in Notices et extr. de manuscr. tom. VIII, parte II, pag. 164. 2605 80[. eiusdem carm. astronom. vv. 463, 465 in Not. et extr. tom. XXIII, parte II. 2610 Cassandr. 1. 2601 εὐφρονοῦσα VB. τυγχάνοις int. vers. V et b. δέ μοι pro γένει ΑΒ. 2602 κἀμοὶ μὲν ἐστὶ Β. Post hunc versum Μ in marg. τέλος, in C addita coronis. 2603 sq. desunt in CM et Matritensi et apud Bladum. 2605—10 soli praebent CM, desunt etiam in cod. Matrit. et apud Bladum. 2609 ἄληθες uterque. πεπλαμένον Μ. 2606 πεφυφρμένων Μ. λύρων libri. λήρων d. 2608 Post Λυκόφρονος virgula distinguunt CM et Doering: De tragoedia etc. pag. 8; sed confer Prologi ν. 3. Post τρόπῳ interpunctio maior in Μ. 2609 γλυκόφρονοος Μ. 2610 νηθρεκῶς libri. ἱστορεῖς Μ. In Matritensi haec subscriptio: Τέλος τῆς κατ’ εὐριπίδην γρηγορίου τοῦ θεολόγου δραματικῆς ὑποθέσεως γραφεῖσα παρ’ ἰωακεὶμ ἀναξίου ἱεομονάχου (sic) τῶν κασούλων καὶ πρίωρος τοῦ ἁγίου κόνονος (sic)· ἀξιώσει καὶ συνδρομῇ τοῦ κύρου λασχάρεως ἐν μηνὶ μηνὶ νοεμβρίῳ, ἔτει ιζε῀ ἰνδ΄ ῖε῀: