Λουκιανὸς τάδ’ ἔγραψε παλαιά τε μωρά τε εἰδώς· μωρὰ γὰρ ἀνθρώποις καὶ τὰ δοκοῦντα σοφά. οὐδὲν ἐν ἀνθρώποισι διακριδόν ἐστι νόημα, ἀλλ’ ὃ σὺ θαυμάζεις, τοῦθ’ ἑτέροισι γέλως. ~ φN

δυνάστης] βασιλεύς. ~ S

ὧν* μὲν οὖν ἕνεκα κτλ.] ἅθροισις καταστατική. ~ S

ἐπέστειλεν] ἐπιστολὰς ἔγραψε. ~ φS

πάρεδροι*] πάρεδρος τοῦ δεῖνος, παρεδρεύει δὲ τῷ δεῖνι· τὸ ὄνομα μετὰ γενικῆς, τὸ δὲ ῥῆμα μετὰ δοτικῆς, ὥσπερ καὶ τὸ σύνοικος γενικῇ, συνοικεῖ δὲ δοτικῇ. ~ φS

παραγαγεῖν] ἀπατῆσαι. ~ φ

μάλιστα τοῦτον] ἤγουν τὸν Ἀπόλλωνα. ~ U

δημοτικόν*] ὁ πρέπων ἐν πολλοῖς. ~ Δ

μέτριον*] ταπεινὸν καὶ συγγνωμονικόν. λέγεται δὲ καὶ μέτριος ὁ μεμετρημένην ἔχων οὐσίαν ἢ ὁ τὸ ἦθος ἐπιεικής. ~ Δ

αὐθέκαστον: τὸ ἀπροβούλευτόν φησι. τοιαῦτα γὰρ τὰ ταχέα ὡς ἐπίπαν καὶ σύντομα, ὃ βούλεται σημαίνειν τὸ αὐθέκαστον· σημαίνει γὰρ τὸ αὐθέκαστος τόν τε ἁπλοῦν καὶ ἄδολον καὶ ἀληθευτικὸν καὶ τὸν ἕτοιμον πρὸς ἅπαν καὶ τὸν ταχὺν καὶ σύντομον καὶ αὐτόματον. ~ BCMNUΩΔ

καίτοι ἀναγκαῖον] ἀναγκαίου ὄντος. ~ φS

εὐθὺς καὶ εὐθέως ἀμφότερα Ἑλληνικά. τὸ δ’ εὐθύ διαφέρει τούτων· οὐ γὰρ τὸ παραχρῆμα σημαίνει ἀλλὰ τὸ ἕως καὶ τὸ εἰς οἷον. ~ Δ

ἐσπείσμην] ἐφιλιούμην. ~ φS

ἀναστάσεσιν] ἀνεγέρσεσιν. ~ φS

προσόδους: εἰσφοράς, εἰσόδους ἢ παρουσίας, ὡς Θουκυδίδης [4, 110] καὶ ἕτεροι. ~ Δ

ἐσκοπούμην] ἐνεργητικὸν καὶ παθητικόν. ~ φS

ἐννοῶν] ἤγουν ἐγώ. ~ φS

τὸ δ’ ὅπως μηκέτι κτλ.] σημείωσαι, ὅτι, ὃ παρὰ κοινοῖς γράφεται ὅπως μηκέτι τόδε γένηται, ἐποίησα τόδε, τιθέασιν οἱ Ἀττικοὶ τὸ τόδε ὄπισθεν πρὸς τὸ κάτωθεν ἐπιφερόμενον τὸ τοῦτο καί φασι τὸ δ’ ὅπως γένηται τόδε, τοῦτο ἐγένετο. ~ φS

ἀρχαῖος: ὁ εὐήθης, ὥς φησι Πλάτων [Euthyd. 295 C]. ~ Δ — ἁπλοῦς. ~ SK Addit K: καὶ εὐήθης. ~ εἶχον] διεκείμην. ~ φS συνίσταντο ἐπ’ ἐμέ] ἐμελέτων κατ’ ἐμοῦ. ~ S

— ] ὅρα τὴν λέξιν ἀναγκαίαν οὖσαν. ~ S

ἐπ’ ἐμέ] κατ’ ἐμοῦ. ~ φ

ἐπεσκοποῦντο] παθητικὸν καὶ ἐνεργητικόν. ~ φS

συνωμοσίας*] συνωμοσία ἡ ἐπὶ τοῖς ὅρκοις φιλία. ~ Δ

συνεκρότουν: συνῆγον. ~ ΔφS. Addit Δ: συνηύξανον, συνίστων. ~

ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ δέους] σημείωσαι· εἰς αὐτὸ τὸ δέος. ~ φS

ὅσον αὐτίκα] οὔπω. ~ φS

μελλήσοντα] μέλλοντα. ~ φS

ἠλιθίου*] σκληροῦ, ἄφρονος ἢ ἀναισθήτου. ~ Δ

γενναῖα*]εὖ γεγονότα ἢ εὐγενέστατα καὶ δυνατά. ~ Δ

ἐκ τῶν ἐνόντων] κατὰ τὸ δυνατόν. φS

εἰς τὸ ἐπιόν] μετὰ ταῦτα. φS

μεταστειλάμενος] μηνύσας καὶ ἀγαγών. ~ φ

— ] πέμψας, εὐσταλῶς ἐπελθών, ὁδεύσας. ~

ἔξαρνοι*] οἱ τῷ ἀρνεῖσθαι ἐπιμένοντες καὶ ἀρνούμενοι καθόλου. ~ Δ

τὸ διατελῶ μετὰ μετοχῆς. ~ S αἰτιῶνται*] αἰτιατικῇ καὶ γενικῇ. ~ S

ἀπο τῆς πέτρας] ἡ πἐτρα Ὑάμπεια ἐκαλεῖτο, ἀφ’ ἧς μόνους ὤθουν τοὺς ἱεροσύλους. ἐνταῦθα δὲ λεληθότως διασύρει τοὺς Δελφοὺς ὡς ἀδίκως ἐκ τῆς πέτρας ὤσαντας τὸν Αἴσωπον συκοφαντήσαντας αὐτὸν κρατῆρα χρυσοῦν κεκλοφέναι ἀνατεθειμένον Ἀπόλλωνι. ~ Δ

κατέσπασε] κατεχάλασε. ~ φS

εἰ δὲ* δεῖ κτλ.] κατὰ ἔνστασιν. — ὡραῖον πάνυ. ~ S

καίτοι πόσους κτλ.] κατὰ ἀντιπαράστασιν. ~ S

προσφέρομαι] διάκειμαι. ~ SK

ὁποῖος ἐγὼ — κατασκόπους] ἡ ἐπὶ τὴν καθέδραν † δηλοῖ ~ SK

πευθῆνας*] τοὺς ἔξωθεν εἰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλοντάς τι, τοὺς καὶ μανδατοφόρους καλουμένους. ~ SK

— ] πευσταὶ περίεργοι οἵ τε μανδάτορες. ~ MΩ

ἀμέλει*] παρέλκον τὸ ἀμέλει. ~ S

ὀθνείους*] ἀλλογενεῖς, ξένους, ἀλλοτρίους. ~ Δ

ὡς ἐμαυτὸν πείθω] ἐξ οὗ καὶ ὁ θεολόγος φησὶν ὥς γε ἐμαυτὸν πείθω. ~ S

ὑπὲρ δὲ τοῦ ἀναθήματος] περὶ τοῦ χαλκοῦ ταύρου, ὅπως Φαλάριδι περιεγένετο. ~ BSUΩΔ

χαλκεύς] ὁ χαλκουργός. ~ BUΩΔ

χαριεῖσθαι*] χάριν ἐργάσασθαι. ~ S

μυκηθμοῦ] μυκηθμὸς ἡ τῶν βοῶν φωνή. ~ Δ

πεμπτέος] ἄξιος εἰς τὸ πεμφθῆναι. ~ S

λιγυρώτατα*] ὀξυφωνότατα, ἡδύτατα. ~ Δ

ἐμυσάχθην] ἐμίσησα. ~ S ἐξαιρεθῆναι] ἐκβληθῆναι. ~ S τὴν ἐπίνοιαν] τὴν ἐπινόησιν. ~ S

τῶν πρέσβεων] τῶν ἀποκρισιαρίων. ~ S ἐν καλῷ τοῦ ἱεροῦ] ἤγουν ἐν καλῷ ἱερῷ. ~ S ἀμύνομαι το τιμωρῶ, παθητικῶς και αἰτιατικῇ· τοῦτο δὲ γράφεται πολλάκις καὶ ἐνεργητικῶς. ἀμύνω δὲ τὸ βοηθῶ ἐνεργητικῶς καὶ δοτικῇ. ~ S

δίκαιοι — πιστεύεσθαι*] ὅπερ γράφεται δίκαιον ὑπάρχει πιστεῦσαι ἡμῖν. ~ S

πρόξενος — ἰδιόξενος*] ⸤πρόξενος καὶ ἰδιόξενος καὶ ἀστόξενος ταύτῃ διαφέρει· πρόξενος⸥ μὲν γὰρ ὁ φανερῶς π⸤όλεώς τινός τισι⸥ πολίταις κατὰ τρόπον ⸤ξένας, ἰδιόξενος⸥ δὲ ὁ ἰδίως ἑνὶ ξένος, ⸤ἀστόξενος δὲ⸥ ὁ κοινῇ πᾶσι τοῖς ἐ⸤κ τῆς πόλεως⸥ ξένος, ὁποῖοί ποτ’ ⸤ἂν ὦσι τὸ ἦ⸥θος. οἱ μέντοι νεώ⸤τεροι τῶν ῥητόρων⸥ προξένους καλοῦσι ⸤τοὺς παραιτίους⸥ τινὸς πράξεως ⸢τισι γ⸤ινομένους⸣⸥· καὶ ἴσως ἀπὸ τοῦ καὶ τοὺς προξ⸤ένους συσπου⸥δάζειν τοῖς, ὧν εἰσι ⸤πρόξενοι⸥, τὰ παραίτια τῶν καταθυμ⸤ίων καὶ ἐκ⸥πορίζειν ἐπὶ τὸ ῥᾷστον πρ⸤οά⸥γοντας, εἰ καὶ ἐπὶ τῶν χειρόνων παρείληπται, καὶ τούτῳ κατ⸢αχρησά⸣μ⸤ένων⸥ οὕτω λοιπὸν τῶν μὴ κεκριμ⸤ένως⸥ τῇ χρήσει προσεχόντων. ἕτεροι δὲ προξένους ⸤μέν φασι⸥ τοὺς κατὰ δόγμα πολιτικὸν π⸤ροστά⸥τας ὅλων πόλεων γινομένους, ἰδ⸤ιοξέ⸥νους δὲ τοὺς ἐκ πλείονος χρόνου ἢ⸥ ἐκ πατέρων παραδοχῆς τηροῦν⸤τας ὁ⸥μόνοιαν, κἂν πολὺ ταῖς ⸤πατρί⸥σιν ἀπέχωσιν· ὃ φαίν⸤ονται⸥ καὶ σφραγῖδας ἀλλήλοις δεικ⸤νύν⸥τες καὶ σύμβολά τινα ποιού⸤μενοι⸥, ἵνα, οὓς ἂν πέμπωσιν ⸤ἀ⸥γνῶτας οἷον υἱοὺς ἢ οἰκ⸤είους⸥, προσδέχωνται ἅτεροι δ⸤ιὰ τὰ⸥ σύμβολα. φασὶ δὲ καὶ δορυξ⸤ένους⸥ οὗτοι τοὺς κατὰ πόλεμον ἀλλ⸤ήλους⸥ φιλοποιησαμένους, ὡς Δ⸤ιο⸥μήδης Γλαῦκον [Hom. Ζ232sq.]· ξένους δὲ ⸤ἀπλῶς⸥ τοὺς ἐξ ἑτέρας πόλεως παρεπι⸤δη⸥μοῦντας, ἐάν τε ἀγνῶτες ⸤ὦσιν⸥ ἐάν τε ἐγνωσμένοι, τοὺς δὲ ἰ⸤δί⸢ως⸥⸣ ξένους τινός, οὓς ἐν οἰκί⸤ᾳ τις⸥ ὑποδέξαιτο καὶ συμπ⸤ράξει⸥έ τι τῶν χρησίμων ἢ μη⸤νύ⸥σειε τῶν ἀπορου⸢μένων⸣. ~ ⸤B⸥C⸢V⸣MΝUΩΔ

— ] πρόξενος ὁ ὅλης πόλεως ξένος, ἰδιόξενος δὲ ὁ ἰδίᾳ καθ’ αὑτὸν ξένος ὤν. ~ CMSU

δικαστηρίῳ* κτλ.] ἀλλὰ τὸ ἀδιαφορεῖν, β⸤έλτι⸥στε, περὶ τὴν τῶν προσαγομένων ⸤λῆψιν⸥ οὐκ οἶδα εἰ μείζονά τ⸤ινι κατα⸥λείποι πλεονεξίας ὑ⸤περβολὴν⸥ ἀδιακρίτως ἐκ παντὸς συ⸤λλέγειν⸥ καὶ προσδέχεσθαι βουλομένῳ, ⸤ἄλλως τε⸥ καὶ τοῦ θεοῦ τοῦτο ἀποθεσπ⸤ίζοντος⸥, δι’ ὧν φησι τῷ τὴν πολύζ⸤ωον προ⸥σάγοντι θυσίαν ἐξ αν⸤οσίων δὲ⸥ εὔαδέ μοι χόνδρος ἀπ⸤οφοι⸥βάσαντος ἀγακλυ⸤τοῦ⸥ Ἑρμιονῆος. ~ Δ⸤Β⸥

τὸ δὲ ἱερὸν κτλ.] τὸ ἀναγκαῖον καὶ χρειῶδες ἀντέταξε τῷ δικαίῳ καὶ τὸ συμφορώτερον τῷ ἀσυμφόρῳ. ~ ΔNΩ2

τῶν σοφῶν κτλ.] οὕτω καὶ Φωκυλίδης [v. 88 Bergk. P. L. ed. ΙV] φησὶ τὴν ⸢σο⸣φίην σοφὸς ⸢ε⸣ὐθύνει, ⸢τέ⸣χνας δ’ ὁμότεχνος. ~ Β⸢V⸣φΝΩ

Πύρρον] τὸν Ἠπειρώτην λέγει. ~ B

περίνοια*] τέχνη μηχανική. ~ VΜ

εἰσιόντα δὲ τοῦτον κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἀγροίκους* νεανίσκους] εἶδος Σατύρων. ~ BNΩ2Δ

κόρδακα*] κόρδαξ εἶδος ἀπρεποῦς καὶ αἰσχρᾶς ὀρχήσεως παραπλησίας τῇ πυρρίχῃ. ~ BNΟΩ2Δ

— ] σίκιννις σατυρικὴ ὄρχησις, ἐμμέλεια δὲ τραγική, κόρδαξ δὲ κωμική. ~ Δ

κεράστας] τριχωτάς· κέρας γὰρ ἡ θρίξ. ~ Δ

καὶ* τὸν μὲν στρατηλάτην κτλ.] εἶδος Διονύσου. ~ ΔB

βραχὺν πρεσβύτην κτλ.] εἶδος Ἰ⸤καρίου⸥. ~ ⸤B ⸥VφNOΩ

— ] εἶδος Σειληνοῦ. ~ Δ — ] Σειλινοὶ λέγονται τῶν Σατύρων οἱ γέροντες παρὰ τὸ σείεσθαι λίαν περὶ τὸν ληνόν· ἰῶτα γὰρ ὀφείλει εἶναι τὸ λι, σειλινὸς ὁ γέρων. ~ Δ ἕτερον* κτλ.] εἶδος Πανός. ~ VBφNΟΩ

Σειληνός] ⸢⸤ἄ⸥⸣νω τοὺς ὑποστρατή⸢γο⸣υς, ⸤ὅ⸥σον ἀπὸ τοῦ εἴδους ⸢εἰκ⸣άσαι, τὸν ⸤Ἰκ⸥άριον ἔ⸢δει⸣ξε καὶ τὸν Πᾶνα, ⸤ἐ⸥ν⸢τ⸣αῦθα ονομαστὶ ⸢τὸ⸣ν Σει⸤λ⸥ηνὸν παριστᾷ. καινὸν τοῦτο, ⸤ε⸥ἰ μή που ταὐτὸν οἴεται τὸν Σει⸤λ⸥ηνὸν τῷ Ἰκαρίῳ. ~ ⸤B⸥⸢V⸣φΝΟΩΔ

κορυβαντιᾶν*] μαίνεσθαι. ~ VΟUΩ

τὸ κορυβαντιᾶν σημαίνει τὸ μαίνεσθαι, τὸ θεοφορεῖσθαι, τὸ ἐκφρεῖσθαι ἤτοι τὸ χορτάζεσθαι. ~ Δ

ποιούντων] ἀντὶ τοῦ ποιείτωσαν, Ἀττικῶς. ~ B

ταῦτά* γε] ἀντὶ τοῦ κατὰ ταῦτα. ~ VMΟUΩ

οἱ ποιηταί] Ὅμηρος καὶ Εὐριπίδης. ~ φ τὸ* δὲ γῆρας ἔχει κτλ.] Εὐριπίδης [Phoen. 528]. ~ VOU Addunt OU: ὦ τέκνον, οὐχ ἅπαντα τῷ γήρᾳ κακά, Ἐτεόκλεες, πρόσεστιν, ἀλλ’ ἡμπειρία ἔχει τι λέξαι τῶν νέων σοφώτερον. ~

ὦ* Τήιε ποιητά] τὸν Ἀνακρέοντα λέγει τὸν λυρικόν. ~ VBφMΟΩΔ

Ἱπποκλείδης*] ⸤παροιμία οὐ φ⸥ροντὶς ⸤Ἱπποκλεί⸥δῃ ἐπὶ τῶν ⸤μὴ πάνυ⸥ σπουδαίων ⸤ἡμῖν λ⸥εγομένη ἀλλὰ κατὰ ⸤τὸ εὐ⸥καταφρόνητον μετα⸤χει⸥ριζομένων. ~ V⸤B⸥φΜΝΩΔ

ἐπιγουνίδα] ἐπιγουνὶς ἡ δι’ εὐεξίαν ἐπιτραφεῖσα σὰρξ τῷ γόνατι. ~ Δ

μαρτύρομαι*] ἀντὶ τοῦ βεβαιῶ. ~ V

ἄμυθον] οὐ πολύμυθον καὶ πολύλογον. ~ U

κωνώπων* καὶ ἐμπίδων] σημείωσαι, ὅτι ἕτερον κώνωψ ἐμπίδος. καίτοι Ἀριστοφάνης ὁ κωμικὸς ταὐτόν φησι κώνωπας καὶ ἐμπίδας Νεφέλαις [157], οἷον πότερον τὴν γνώμην ἔχει τὰς ἐμπίδας κατὰ τὸ στόμα ᾄδειν ἢ κατὰ τοὐροπύγιον . ~ ΒCVΝΟSUΩΔ

ἀποθανοῦσα* κτλ.] ὅρα, θαυμαστόν. ~ V

— ] ὥσπερ ἡ παρὰ σοῦ ἐγκωμίοις περιστρεφομένη μυῖα οὐκ ἀφίσταται ἀλλ’ ἐφίεται τοῦ δήγματος λιπαρῶς, οὕτω δὴ καὶ αὐτὸς οὐκ ἀπόσχῃ, βωμολόχε, οὐδέποτε τοῦ φλυαρεῖν καὶ ἀποσκώπτειν ἐς ἄνδρας τοὺς ἀγαθούς; ἀλλ’ ἔρρ’ ἐς. μυίας καὶ σκώληκας, κακὴ κεφαλή. ~ Δ

ἐπαληθεύει* κτλ.] τί παρεξηγούμενος πρὸς τὸ σοὶ βουλητόν, ἀλιτήριε, τὴν διάνοιαν τοῦ ἀνδρὸς ταῖς σαῖς ἀθεμίτοις δόξαις συνυπάγεις τὸν ἄνθρωπον; ἀλλ’ εὖ ἴσθι, ὡς οὐδεὶς στοιχήσει ταύτῃ τῇ θέσει σου, καὶ εἰ μάλα φρενήρης τις ιἦ καὶ ἠλίθιος. ~ Δ

καρποῦται*] ἤγουν ἐσθίει, κερδαίνει. ἐκκαρπίζω τὸ καρποὺς συνάγω. τὸ δὲ καρποῦμαι ἐπὶ πολλῶν λέγεται, οἷον καρποῦμαι δόξαν ἢ πλοῦτον ἢ ἄλλο τι. ~ M

ἐρεσχελοῦσα] γίνεται ἀπὸ τοῦ ἐρᾶν καὶ τοῦ λέσχης. ἐρεσχελία δὲ ἡ φλυαρία, παρὰ τὸ ἔριν ἐν τοῖς χείλεσιν ἔχειν. ~ Δ

φθονεῖν] φθονῶ σοι τοῦδε ἤγουν ἕνεκα τοῦδε. ~ M

Ἑρμοῦ καὶ Ἀφροδίτης παῖδα] τὸν αἰσχρὸν Ἑρμαφρόδιτον, ~ BNΔ

εἰχόμην*] ἀντὶ τοῦ ἔνοχος ἦν. ~ VMΟSUΔΩ

τὸ λελογισμένον] ἤγουν ὁ λογισμός. ~ M

ad initium: ἐντεῦθεν ὁ λόγος, ὃν ⸤ἐπι⸥δείξεσθαι Νιγρίνῳ του⸤τῳὶ⸥ ὑπισχνεῖται, πλήρης κο⸤λακείας⸥· αὐτὸν γὰρ ὑποποιεῖσθαι Ν⸤ιγρῖνον⸥ τῷ λόγῳ σπουδὴ ἅτε ⸤τούτου οὐ τὸν⸥ τυχόντα ἔπαινον ⸤Νιγρίνου⸥ διεξιών. ἐν⸤τεῦθεν⸥ καὶ ἔοικέ μοι καλῶς ⸤ἔχειν⸥ αὐτὸν ἐπιγράφει⸤ν Νιγρῖνος⸥ ἢ περὶ φιλοσόφου ⸤ἤθους⸥. ~ ⸤B⸥OUΔ

ἐπιτυχεῖν] ὅρα τὸ ἐπιτυχεῖν ἀντὶ τοῦ ἐντυχεῖν κείμενον καὶ δοτικῇ συντεταγμένον. ~ φ τοῦ παιδός] ἤγουν τοῦ δούλου. ~ M ἐκλήθην] εἰσεκλήθην. ~ M σφαῖρα καλάμου] ἤγουν ἀπὸ καλάμου. ~ M

τὴν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος] φέρουσαν δηλονότι. ~ M ἀρχαῖον*] ἀνόητον. ~ VMΟSΩ. Addit M: μάταιον. ~

διαμνημονεύουσι] ὅρα τὸ διαμνημονεύουσιν ὡς αἰτιατικῇ συνῆψεν. ~ φ οὕτω δὴ — τοῖς ἀκούουσιν] ὡραῖα ταῦτα καὶ νοὸς κάλλους ξένα. ~ V ἀνατυλίττων] σημείωσαι τὸ ἀνατυλίττων ἀντὶ τοῦ ἀνελίττων κείμενον. ~ φ

μέμνησο] ὅρα τὴν τοῦ μέμνησο σύνταξιν, ὅρα. ~ φ

θλίβων* τοῖς οἰκέταις] ἀντὶ τοῦ διὰ τοῦ πλήθους τῶν οἰκετῶν στενοχωρίαν ποιῶν. ~ VφOSΩΔ

ὅστις κτλ.] ὡραῖον. εὖ γε ὁ τῶν τοιούτων ἀποφάσεων, σοφώτατε ἄνθρωπε· φιλοσοφίας γὰρ καὶ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἔχεται. ~ φ ἀθέατος δὲ ἀληθείας κτλ.] σημείωσαι. ~ V

προστιθέμενος] ὅρα, ὡς αἰτιατικῇ τὸ προστιθέμενος συντέταχεν. ~ φ

ὑπερήφανον] θαυμασίως ἐνταῦθα κεῖται τὸ ὑπερήφανον. ~ φ

ταπεινώσαντα κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

μεταλαμβάνουσι] ὅρα τὸ μεταλαμβάνουσιν αἰτιατικῇ συντεταγμένον. ~ φ

ὅς γε καὶ ἀγρὸν κτλ.] ⸤ἀρ⸥γῆς τοῦτο καὶ ῥᾳθύμου ψυχῆς καὶ μὴ εἰδυίας εἰς δέον χρῆσθαι ⸤τῷ⸥ κτήματι· ἢ γὰρ ἐχρῆν φι⸤λ⸥οσοφοῦντα μηδὲ τὴν ἀρχὴν κεκτῆ⸤σθαι⸥ ἢ πατρόθεν ὑπούσης τῆς κτή⸤σ⸥εως ἀπεσκευάσθαι τὸ ἀσχολίας παραίτιον, ἀλλὰ μὴ κεκτημένον ⸤ἐ⸥τώσιον ἄλλως ἄχθος περιφέρειν ὡσ⸤π⸥ερεὶ φθονοῦντα τῆς τοῦ ἀγροῦ καλλιεργίας καὶ τῆς ἐκ ταύτης τοῖς χρῄζουσιν ὠφελείας· ὅπερ οἶμαι καὶ ⸤ὁ⸥ Θηβαῖος προειδόμενος Κρά⸤τ⸥ης τοῖς ἄλλοις ἀφῆκε μηλόβοτον τὴν κατὰ ἀγροὺς κτῆσιν. ὥστε οὐ κατὰ ⸤Κ⸥ράτητα Νιγρίνῳ τὸ φιλόσοφον ⸤ἦ⸥θος οὐδὲ πρὸς ἐπαίνου ἀδεκά⸤σ⸥τως κρίνειν ἐπισταμένῳ ἀνδρί. ~ ⸤B⸥Δ

εἰκάζειν κτλ.] ὡραῖα πάντα καὶ ἀττικισμοῦ πλήρη. ~ φ

— ] σημείωσαι. ~ Γ

ἡδονῆς κτλ.] σημείωσαι· περὶ ἡδονῆς καὶ ἐφ’ ὅσον τις τὸν ἀπὸ ταύτης καρπὸν δρέπεται καὶ ὅτι μέχρι τοῦ φάρυγγος καὶ τούτου μηδ’ ἐπὶ τεσσάρων δακτύλων μῆκος ἐκτεινομένου. ~ Γ2Δ

δεινὸν οὖν κτλ.] ὡραῖον. ~ V

— ] ἀστεῖον καὶ πλῆρες βωμολοχίας. ~ Ο

τεθηπώς*] ⸤θαυμ⸥άσας. ~ ⸤V⸥

φιλοσόφων κτλ.] χρήσιμον. σημείωσαι. ~ Γ

ἐπιλίγδην*] ἀντὶ τοῦ ὅσον ἐπιψαῦσαι. ~ Ο

Ἀγαθοβούλου κτλ.] φιλόσοφοι οὗτοι κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ ἀκμάσαντες, περιώνυμοι τὴν ἠθικὴν φιλοσοφίαν. ~ BΟ

ἀνίπτοις* γε ποσί] ἀντὶ τοῦ ἀποσχεδιάσας. ~ VMΟ

— ] παροιμία. ~ Γ

Σινωπέα*] τὸν Διογένη. ~ VM

— ] τὸν Πον⸤τικόν Διο⸥γένη λέγει. ~ ⸤B⸥

ἁμαρτημάτων καθήπτετο κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

περαίνει] ⸢⸤ση⸣μαίνει γὰρ τὸ περαίνειν καὶ⸥ τὸ ⸢τὸν⸣ ⸤συλ λογισμὸν τέλειον εἶναι⸥ ⸢ἔχον⸣τα ⸤συμπέρασμα καὶ ⸢τὸ⸣ ⸥ αἰσχρῶς ⸤τινα κατὰ τὰ ⸢ἀ⸣φροδ⸥ίσια ⸤ἐνεργεῖσθαι⸥. ~ ⸤B⸥C⸢V⸣φMΟΩ

δακτύλιον* φύλαττε] εἰς τὸν ἀφεδρῶνα ἀπέσκωψε· καὶ γὰρ δακτύλιος λέγεται καὶ αὐτός. ~ VBφM0SΩ

ἑνὶ γοῦν ἐρωτηθέντι κτλ.] ὡραῖον. ~ VΟ

ὁ βασιλεύς με τῇ Ῥωμαίων* πολιτείᾳ τετίμηκεν] οὐ γὰρ ἔδει οὕτως εἰπεῖν ὅτι ’τῇ Ῥωμαίων ἐτίμησέ με πολιτείᾳ’· ἀδιανόητον γὰρ τοῦτο καὶ ἄδηλον, ποίᾳ τινὶ εἰσεγράψατο αὐτὸν φρατρίᾳ, ἐκ πολλῶν φρατριῶν τῆς Ῥωμαίων πολιτείας συγκεκροτημένης οἷον Οὐεττίων, Φλαβίων, Αὐρηλίων καὶ ἄλλων πλείστων· οὐ γὰρ καὶ πάσαις ἐπολιτογραφήθη εἷς ὤν. ἀλλ’ εἴπερ ἄρα, οὕτως ἐχρῆν εἰπεῖν ’τῇ Ῥωμαίων εἰσεγράψατό με πολιτείᾳ’, ἵνα τῷ πλάτει τοῦ ἀορίστου περιελαμβάνετο καὶ αὐτός, ἢ ὅτι Ῥωμαῖον βασιλεὺς ἐποίησέ με’· τὸ γὰρ αὐτὸ καὶ ἐκ τούτου παρεδηλοῦτο, ὃ καὶ αὐτὸς ὁ Δημῶναξ ὑπέθετο διορθούμενος, ἅμα δὲ καὶ σκώπτων ὡς μὴ καθαρῶς ἑλληνίζοντα Ἓλληνα βουλόμενον εἶναι. ~ BVΜΟΩ

Λακεδαιμόνιον*] ⸢ἐμ⸣άστιζον γὰρ ἑαυτοὺς ⸢Λά⸣κωνες τελούμενοι ⸢καὶ⸣ εἰς τοῦτο αὐτὸν ἀπο⸢σ⸣κώπτει. ~ ⸢V⸣BCφMΟΩ

ἀντὶ δὲ τῆς* βακτηρίας κτλ.] ⸢εἰς τὸ⸣ ἄρραβδον δια⸢σ⸣ύρει ὡς ὑπε⸢ρεί⸣σεως δεόμενον. ~ ⸢V⸣BφM0Ω. Addit Ο (scholio toto ad ὑπερίδου relato): ὅθεν καὶ τὸ ρει ἐνταῦθα δίφθογγον γραπτέον, ἄλλως δὲ ῖ. ~

λέοντας*] ⸢καὶ γὰ⸣ρ εἰώθαμεν τοὺς ⸢ἀν⸣δρείους εἰς ⸢λ⸣έοντας ἀπεικάζοντες ⸢οὕτως⸣ λέγειν λέων ἐστίν. ~ ⸢V⸣BM0SΩ

δρωπακισθῆναι* κτλ.] ⸤ἀντὶ τοῦ τῆς αὐτῆς αὐτὸν ἀξ⸥ίωσον ⸤ἀτιμίας, ἧς καὶ αὐτὸς σοὶ⸥ νῦν ἐ⸤πιμέμφεται· ταὐτὸν γὰρ⸥ τὸ πιττοῦ⸤σθαι τῷ δρωπακίζε⸥σθαι, ἔστι δὲ ⸤ἄμφω τὸ τὰς τρίχας τοῦ⸥ παντὸς σώματος ⸤μαδᾶν χρ⸥ίσματι. ~ V⸤B⸥CφMΟSΩ

Κυναίγειρον*] τοῦτο γὰρ Κυναίγειρος πέπονθεν Ἀθηναῖος ἐν τῇ πρὸς Πέρσας ναυμαχίᾳ πελέκει πρὸς Πέρσου τὴν χεῖρα ἀποκοπείς. ~ VBCφMΟΩ

δὸς κτλ.] ἀπέσκωψεν εἰς Ἐπίκτητον ὡς, οἷς αὐτὸς φιλοσοφῶν οὐχ ὡμίλησεν, ἑτέρους ἐπείγοντα. ~ BΟ

Ἐλέου*] εἰ γὰρ ὁ Ἐλέου βωμὸς οἰκτίρμονας κηρύττει Ἀθηναίους, πῶς ἂν ἀνάσχοισθε, φησί, τοιοῦτον ὠμὸν πρᾶγμα θεάσασθαι; ~ BVφΟSΩ

— ] ὅτι Ἐλέου βωμὸς ἦν παρὰ Ἀθηναίοις, πρὸς ὃν οἱ καταφεύγοντες ἐσῴζοντο. ~ C

ὅτι Ἀλέξανδρος ἐν τῷ Κύδνῳ λουσάμενος οὐ μικρῶς ἠρρώστησεν, ὥς φησιν Ἀρριανός [Anab. II 4, 7]. ~ VφOΩ

Κύδνῳ*] ⸤ποταμὸς⸥ Ταρσοῦ τῆς ⸤Κιλικί⸥ας. ~ ⸤B⸥K

— ] ποταμὸς Ταρσοῦ. ~ Γ

— ] Στράβων ὁ γεωγράφος [XIV 673] ἱστορεῖ περὶ τούτου τοῦ ποταμοῦ Κύδνου, ὅτι διὰ ψυχρότητα τὰ πλατυνευροῦντα τῶν ζῴων ἰᾶται ἐμβαίνοντα τῷ ῥείθρῳ τούτου καὶ ἐγχρονίζοντα. ~ BVφMOΩ

νησιώτῃ μειρακίῳ] τὸν Ὀδυσσέως Τηλέμαχον λέγει. ~ B

μεστὸς κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Φαίδρου] ἐν τῷ Φαίδρῳ τ⸤οῦ⸥ Πλάτωνος ταῦτα, ὅπου φησὶ [230 Β] νὴ τὴν Ἣραν, καλὴ ἡ καταγωγή· ἥ τε γὰρ πλάτανος ἀμφιλαφὴς καὶ ἑξῆς. ~ Β

Ἀρσακίδαις* Ἀρσακίδας τοὺς Περσῶν φησι βασιλεῖς ὡς ἀπὸ Ἀρσάκου τοῦ παλαιτάτου τὰς γονὰς ἕλκοντας. ~ VBCφMOS

εἰ ἐπαινέσονται κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

σώφρονι κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τοίχων γράμματα*] τὰς γραφάς φησιν ἤτοι τὰς ζωγραφίας, ἐφ’ αἷς ἀνθέων καὶ φυτῶν μιμήματα εἴργασται καὶ εἴ τι τοιοῦτο ἄλλο. ~ BVφMΩ

— ] ὅτι γραφὰς καὶ τὰς ζωγραφίας ἐκάλουν. ~ C

ὁμοίους κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

φωτὶ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Δημόδοκος κτλ.] ⸤μου⸥σικοὶ παλαιοὶ περιφανεῖς. ~ ⸤Β⸥

— ] ὀνόματα μουσικῶν τε καὶ μελῳδῶν. ~ φ

παντελῶς τυφλὸς κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Γοργόνων* κάλλος] σημείωσαι, ὅτι αἱ Γοργόναι κάλλει καὶ εὐμορφίᾳ ἐξιστῶσαι οἱονεὶ ἀπελίθουν τοὺς ἀνθρώπους. ~ VBCφΩ

ὦτα γὰρ κτλ.] Κανδαύλου λόγος πρὸς Γύγην [Her. I 8]. ~ B

θεραπεία*] τουτέστιν οἱ θεράποντες, οἱ ὑπηρέται, οἱ δοῦλοι. ~ ΟU

ἐκπεπληγμένοι] μεταβατικὸν τὸ ἐκπλήττομαι, οἷον ἐκπλήττομαί σε ἀντὶ τοῦ θαυμάζω σε. ~ U

τῆς ἀντίθυρος: ὡς ἀπὸ τῆς εὐθείας τῆς ἡ ἀντίθυρ. ~ BCφUΩ

ὅτι Ὠρίων εἰς Χίον παραγενόμενος πρὸς Οἰνοπίωνα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ Μερόπην ἐβιάσατο. αὐτὸς δὲ χαλεπήνας ἐτύφλωσεν αὐτὸν καὶ ἀπέλυσεν. ὁ δὲ ἦλθεν εἰς Λῆμνον πρὸς Ἥφαιστον, ὃς ἐλεήσας αὐτὸν δέδωκε τούτῳ ὁδηγὸν Κηδαλίωνα, ἕνα τῶν θεραπόντων αὐτοῦ· καὶ οὕτως ὑπ’ αὐτοῦ ὁδηγούμενος ἦλθε πρὸς ἀνατολὰς καὶ συνέμιξε τῷ Ἡλίῳ καὶ ὑγιάσθη. ~ Vat. 942

πόλεων κτλ. ] τὸ παρὸν ἀναπόδοτον ὂν ἐσφάλθαι δοκεῖ. ~ φ

νησιώτης] τὸν Ὀδυσσέα φησίν. ~ Δ

Ἄρει* — γῇ] ἢ γὰρ τῷ κατὰ τὰς πολεμικὰς γυμνασίας σχολάζειν τὸ ἀπλεονέκτητον αὐτοῖς περιγίνεται τῶν στοιχείων, ἀφ’ οὗ εὐκρασία, ἧς ἔργον ὑγίεια καὶ πολυζωία· ἢ τῷ πρὸς ἀνατολὰς κεῖσθαι τὴν χώραν τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένης, εἶτα πρώτως ἐπιδημοῦντος ταύτῃ τοῦ ἡλίου καὶ εἰλικρινεῖ τῇ ἀκτῖνι καὶ ἀκραιφνεῖ μηδὲν ἀπὸ τῆς ἑτέρων οἰκήσεως θολῶδες διακονουμένου ἐξ ἀέρος καὶ ἀχλυῶδες αὑτήν τε παρέχεται τῇ θάλψει φυσικῶς οἱονεὶ πεττομένην καὶ εὐκρατοῦσαν καὶ τοῖς ἐνοικοῦσι ταὐτὸ τοῦτο ποριζομένην. ταύτῃ οἱ μὲν τῷ Ἄρει οἱ δὲ τῇ γῇ τὴν αἰτίαν ἀνατιθέασι τῆς μακροβιότητος τῶν Σηρῶν. ~ Δ Vind. 114

κριθίνῳ*] βέλτιστε Λουκιανέ, μακάριοι τῷ παντί, ὡς ἔοικεν, ὄνοι διὰ τὴν κριθοφαγίαν καὶ τῆς εὐαισθησίας καὶ τῆς μακροβιότητος, εἰ μὴ τῷ μυλῶνι καὶ τῇ ἄλλῃ τῶν ἀνθρώ πων κατετρίβοντο ταλαιπωρίᾳ. τάχα δὲ διὰ τοῦτο ὁ παρὰ συλλαβήν σοι ὁμώνυμος εἰς ὄνον μετέβαλεν, ὅς καὶ πείρᾳ οἰκτίστην ἀποφαίνει καὶ ταλαιπωροτάτην τὴν ὄνων ζωήν. ~ Δ Vind. 114

ἐκτήσατο κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Σελευκεὺς ἀπὸ Τίγριος] ἔστι γὰρ Σελεύκεια καὶ ἐπὶ Τίγριδι τῷ ποταμῷ. ~ VUΩ

ὑγιεινοῦ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Οὐδὲν ἀληθὲς κέκτηται ὁ λόγος οὗτος. ~ ΟU

ἀσχολουμένοις*] ἠσκημένοις. ~ ΓV

τοιούτοις τῶν ἀναγνωσμάτων κτλ.] συγγνώμη σοι, ὦ Λουκιανέ, ἐπὶ τοῖς παρὰ σοῦ γραφησομένοις ψεύσμασιν, ἀνθ’ ὅτου ὡμολόγησας ψευδῆ βούλεσθαι γράψαι πρὸς ψυχαγωγίαν τῶν ἀναγινωσκόντων. ~ UΩ3

Ἰαμβοῦλος Ἰαμβ⸤ ⸥αν⸤ ⸥τ⸤ ⸥· ~ ⸤Γ⸥

ὁρῶν κτλ. ] τάχα εἰς Πλάτωνα ἀποτείνεται πολλαχοῦ μὲν καὶ ἀλλαχοῦ μυθολογοῦντα, μάλιστα δὲ ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας [614 A sq.] τὰ περὶ τῶν ἐν Ἅιδου διεξιόντα. ~ VΓφOUΩ

οὐρίῳ* ἀνέμῳ] εὔρῳ. ~ Γ

τῇ* ὀγδοηκοστῇ κτλ.] τὰ μὲν πρὸς ῥᾳστώνην καὶ εὐημερίαν τείνοντα εἴτε ἐγρηγορούντων ἐνθύμια εἴτε καὶ καθευδόντων ἐνύπνια κενὴν μακαρίαν οἱ παλαιοὶ κατεφήμισαν. ταὐτὶ δὲ τὰ σὰ τί ἂν καλέσοιμεν, Λουκιανέ, πολλὴν καὶ μακρὰν ἐπερχόμενα ταλαιπωρίαν καὶ ψυχῆς ἄσην; ἢ λοιπὸν δίκαιον καλεῖν αὐτὰ κενὴν κακοδαιμονίαν; ~ Γφ

ἐνιαχοῦ*] ἔν τισι τόποις. ~ S

καὶ* δύο κτλ.] εἰς Ὅμηρον ἀποσκώπτει διὰ τοὺς λωτοφάγους Ὀδυσσέως ἑταίρους ταῦτα μυθοποιήσαντα [ι 95]. ~ VφΟSUΩ

Κεγχροβόλοι*] οἱ τοῖς κέγχροις λιθάζοντες. ~ S

ἄρκτου] ἄρκτος ἐστὶν ἐν τῷ οὐρανῷ ἐξ ἀστέρων, ἣν καλοῦσι καὶ ἅμαξαν, καὶ ὁ μὲν Ὅμηρος [Σ 487. ε 273] μίαν λέγει, Ἄρατος [Phaen. 36] δὲ δύο, τή⸢ν τ⸣ε Ἑλίκην καὶ τὴν ⸢κυνόσ⸣ουραν. ~ ⸢S⸣K

πελτασταί*] μικροῖς ἀκοντίοις μαχόμενοι. ~ S

δίπλεθρος*] τὸ πλέθρον ἔχει πόδας ρ′, πήχεις ξϛβ. ~ ΓVSΩ

ἐχόμενοι*] σημαίνει τὸ ἐγγύς. ~ S σείριον τὸν ἀστέρα λέγει τὸν κύνα καλούμενον. σείριον δὲ λέγουσιν αὐτὸν διὰ τὸ ἀπὸ τοῦ καύσου τοῦ ἀπὸ τῆς ἐπιτολῆς αὐτοῦ σεσηρέναι τοὺς ἀνθρώπους. ~ Γ2VφΟSΩ

γαλαξίου*] ὁ κύκλος ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ ἀπὸ νεφελῶν ὡς γάλα φαινόμενος. ~ S

ὄνοι*] γόης, τερατολόγε· οἷς οὐ παρῆσαν ὄνοι (οὐ γὰρ ἐπεσημήνω τοῦτο), πῶς σαλπιγκταῖς τοῖς οὐχ ὑποῦσιν ἐχρῶντο; ~ VφΟΩ

Ὅμηρος κτλ.] τὸ σκῶμμα εἰς Ὅμηρον. ~ φ

τοῦ Ῥοδίων κολοσσοῦ* ἐξ ἡμισείας] τριάκοντα πήχεων· ἑξήκοντα γὰρ ἦν ὅλος ὁ κολοσσὸς πήχεων. ~ ΓVφ0SΩ

— ] ὅτι ὁ Ῥοδίων κολοσσὸς ἑξήκοντα ἦν τὸ ἀνάστημα πήχεων. ~ C

ὁμήρους] ὅμηρά εἰσι τὰ διδόμενα ἐπὶ ἐλευθερίᾳ τῶν κατασχεθέντων. ~ S

συνθήκας] συνθήκη λέγεται σχέσις ὑπὸ⸤ ⸥συμβουλὴ καὶ ἡ παρα⸤ ⸥ ὥσπερ καὶ ε̣ἰ̣σή⸤ ⸥. ~ S

εὐθὺς* κτλ.] σημείωσαι διὰ τὴν σύνταξιν· ὤφειλε γὰρ οὕτως εὐθὺς δὲ τοῦ τείχους καθαιρεθέντος ἡμᾶς τοὺς αἰχμαλώτους ἀπέδοσαν. ἀλλά φαμεν, ὅτι, ἐπειδὴ ἱστορία τὸ προκείμενον, φεύγει τὸν πλαγιασμὸν σαφηνείας χάριν. ~ Γ2VOSΩ

δώσειν πρὸς γάμον κτλ.] τὴν τοῦ Γανυμήδους αἰνίττεται ἁρπαγήν, ἣν οἱ Ἕλληνες μυθολογοῦσιν. ~ S

γάμοις*] ἀντὶ τοῦ γυναιξίν. ~ VOS

ἐν ταῖς γαστροκνημίαις] τοῦτο τὰ περὶ τὸν Διόνυσον αἰνιττόμενος καὶ τῆς ὠδῖνος καταγελῶν τοῦ Διὸς τέθεικεν. ~ Γ2, cf. φS

γένος* κτλ.] εἰς τοὺς Σπαρτοὺς λεγομένους ἀποσκώπτει τοὺς ἐκ δρακοντείων ὀδόντων ἐκφύντας. ~ Vφ0SΩ

λάπτουσι* τὸν ἀναθυμιώμενον καπνόν] Ἡροδότου διασύρει τὸ περὶ Σκυθῶν αὐτῷ ἱστορούμενον [4, 75] περὶ τῆς βοτάνης, ἧς καιομένης τοῦ ἐνθυμιωμένου καπνοῦ σπῶντες οἱ περικαθήμενοι Σκύθαι τὴν πυρὰν μεθύειν ὡς ἀπὸ οἴνου λέγονται. ~ VΓ20UΩ

ἰγνύαις*] ὅτι οὐ μόνον ἰγνύα ἡ εὐθεῖα εἴρηται ἀλλὰ καὶ ἰγνύς. ἀφ’ οὗ καὶ νῦν εἴρηκε ταῖς ἰγνύσιν. ~ VCOSUΩ

— ] γρ. καὶ ἰγνύσιν ὡς ἀπὸ τῆς ἡ ἰγνύς· οὐ γὰρ μόνον τὸ ἡ ἰγνύη εἴρηται. ~ φ

γαστροκνημίαν*] γαστροκνημία λέγεται τὸ ἐξόπισθεν τοῦ καλάμου τοῦ σκέλους. ~ ΟVSUΩ

κλειστὴ* κτλ.] εἰς τὸ ὑπό τινων περὶ τῶν θαλαττίων σελαχῶν ἱστορούμενον διαπαίζει. ~ VOUΩ

ἔοικε κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τῶν παρ’ ἡμῖν φαλλῶν ὑψηλοτέρους*] ἐν τῷ Περὶ τῆς Συρίης θεοῦ [28] μέμνηται τῶν φαλλῶν τούτων, ἐφ’ ὧν καί τινες ἀναβαίνουσι λόγῳ ἀσκήσεως. εἰσὶ δὲ οἱ φαλλοὶ οὗτοι τριακοσίων ὀργυιῶν τὸ ὕψος. ~ VΓ2φOSUΩ

πυρεῖα*] τοὺς πυρεκβολίτας λίθους λέγει. ~ VCφΟSUΩ

κορύθων*] τὸ τοῦ Ὁμήρου [Ε 4] διαγελᾷ περὶ Διομήδους τὸ δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ. ~ VφΟSUΩ

subscript.: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος ἐπίσκοπος Νικαίας τῆς κατὰ B⸤ι⸥θ⸤υνί⸥αν μετὰ Ἰακώβου τ⸤οῦ ⸥τ του ἀδελφ ⸤οῦ⸥ καὶ μητροπολίτου Λαρίσσης. ~ ⸤Γ2⸥

ἀρξάμενοι κτλ.] βαβαὶ τοῦ ψεὐδους. ~ ΟUΩ

πῦρ* κτλ.] εἶτα, βωμολόχε, οὐκ ἔμελλεν ὁ πάγος θαλπόμενος τῷ πυρὶ εἰς ὕδωρ αὖθις μεταποιεῖσθαι; καὶ πῶς οὐχὶ κατακλυσθέντες τέλεον ἀπωλώλειτε; ὥστε ἀπίθανος ἡ πλάσις παρὰ τὸ τῇ φύσει σου πρόσφορον. ~ VΟUΩ

εἰκοσιπέντε* τὸ περίμετρον] scholion legi non poterat. ~ Γ

περιεκέχυτο*] ἀντὶ τοῦ περιεῖχεν, περιείληφεν, περιέβαλλεν, περιελίμναζεν. ~ VΟSUΩ

αὕτη* κτλ.] εἰς τοὺς καθ’ ἡμᾶς ὁ γόης ἔοικεν ἁγίους προφήτας διαπαίζειν, ἐφ’ οἷς οὗτοι περὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐν ἐσχάταις ἡμέραις συνενεχθῆναι ἀλληγορικῶς διεξῆλθον. ~ VΟSΩ

νύξ*] ⸢εἰς τ⸣ὰ ὑπὲρ Θούλην τερατο⸢λ⸣ογούμενα ἐπισκώπτει. ~ ⸢V⸣ΟUΩ

ἄρτον*] τὸ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς διακωμῳδεῖ. ~ VΟSUΩ

διακονοῦνται*] τὰ περὶ βραχμάνων τερατολογούμενα τῶν Ἀσσυρίων διασύρει. ~ VOUΩ

ἐθεασάμην*] κατὰ κοινοῦ τὸ ἐθεασάμην. ~V

Στωικῶν] οἷα φῂς περὶ Στωικῶν, ἄνθρωπε. ~ φ

— ] σημείωσαι. ⸤ Στ⸥ωικῶν ⸤ ⸥εῖ ⸤ ⸥· ~ Γ

Ἀκαδημαϊκούς*] οὐκ ἀκριβῶς ἄγαν τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς τοῖς Ἐφεκτικοῖς συνάπτεις, Λουκιανέ. ~VΓφ ΟUΩ

μίσγονται μὲν ἀναφανδόν] Ἡρόδοτον [3, 101] κωμῳδεῖ Ἰνδοῖς τοιοῦτον γίνεσθαι ἱστοροῦντα. ~ S

ἦ μήν*] ἀντὶ τοῦ ὄντως δή. ~ VΟ UΩ

Πλατωνικώτατοι] ⸢διὰ⸣ τὸ λέγειν τὸν Πλάτωνα [Reip. V 457 C] κοινὰς εἶναι τὰς γυ⸢ναῖκας⸣. ~ ⸢S⸣Κ

κατεγίνωσκον*] σημείωσαι διὰ τὴν σύνταξιν· τὸ γὰρ καταγινώσκω γενικῇ συντάσσεται οἷον καταγινώσκω σοῦ τῆς φλυαρίας, ὁ δὲ πρὸς αἰτιατικὴν ἀπέδωκεν κατεγίνωσκον τὴν ψυχρολογίαν. ἤτοι οὖν Ἀττικῶς οὕτως συνέταξεν — αὐτοὶ γὰρ καὶ ἐπὶ ἄλλων πολλῶν τοῦτο φιλοῦσι ποιεῖν τῇ κοινῇ ἐναντιούμενοι συνηθείᾳ — ἢ τὸ καταγινώσκω ἀντὶ τοῦ διαγελᾶν ἢ διασύρειν εἴληπται. ~ VCΚΟSUΩ

τυφλός*] ἱστορεῖ γὰρ τοῦτο Ἡρόδοτος ἐν τῷ περὶ τοῦ Ὁμήρου βίῳ [c. 8. Biogr., ed. Westermann, p. 4]. ~ VΟΩ

πυγμὴ δὲ ἴση κτλ.] τάχα διὰ τὸ πληγαῖς βάλλεσθαι τοὺς πυγμάχους, ὃ ἐκεῖσε ἀργόν, παρ’ ὅσον ἀπαθὴς ὁ ἐν Ἅιδου βίος ἅτε σωμάτων ἀπηλλαγμένος. ~ VφΟUΩ

Σωκράτης* κτλ.] τὰ περὶ Σωκράτους ἱστορούμενα διασύρει. ~ VΟUΩ

παράδεισος*] τινὲς τῶν ἄκρως βουλομένων ἑλληνίζειν εἰς τὸ νόθον τῆς Ἑλληνίδος φωνῆς ἀποπέμπουσι τὸ παράδεισος ὄνομα. ~ VΟUΩ

ἐπινῶς*] σημείωσαι· ἀντὶ τοῦ ἐφελκυστικῶς, ὁρμητικῶς· ἐπεὶ καὶ τὸ ἐπινάζει τὸ ἐφέλκεται σημαίνει. ~ VCOSUΩ

παρήμην*] οὐ παρῆν, ὡς ἐν ἄλλοις κεῖται καὶ ἡ τέχνη ζητεῖ. ~ V

ἐποτνιώμην*] ἠνιώμην. ~ Γ

μείνας* κτλ.] ἐνήλλαξε τὴν σύνταξιν τὸ μέν τι ταύτης κατὰ τὴν κοινὴν χρησάμενος, τὸ δὲ καὶ ἀττικίσας· κοινὸν μὲν γὰρ τὸ μείνας ἐκείνην τὴν ἡμέραν, Ἀττικὸν δὲ τὸ τῆς ἐπιούσης. ἦν δὲ καὶ τὸ πρῶτον Ἀττικόν, εἰ οὕτως εἶπεν μείνας ἐκείνης τῆς ἡμέρας· τὸ γὰρ ἐπὶ μέρους λέγειν Ἀττικόν. ~ VΟSUΩ

μεγίστας* ἀπασῶν τιμωρίας ὑπέμενον οἱ ψευσάμενοι] εἶτα σοί, βωμολόχε, γόης, τί ἐποφείλεται τούτων ἕνεκεν; ~ VΓΟUΩ

μήκωνες*] καταλλήλως ταῦτα ἐπλάσατο περὶ τὴν τῶν ὀνείρων πόλιν, καθότι ὑπνωτικὰ ταῦτα τὰ φυτὰ καὶ ναρκωτικά. ~ ΓVOSΩ

δύο* μὲν πρὸς τὸ τῆς Βλακείας πεδίον κτλ.] ἄγαν ἐμφρόνως πρὸς τὸ τῆς Βλακείας πεδίον ἀποκλίνειν πεπραγμάτευται τὰς δύο τῆς ὀνείρων πόλεως πύλας καὶ τούτων τὴν μὲν σιδηρᾶν εἶναι καὶ καρτεράν, τὴν δὲ κεραμίνην καὶ πολὺ τὸ εὔθρυπτον καὶ σαθρὸν ἔχουσαν, ἐπεί τοι καὶ αἱ ἐλπίδες τοῖς ἀργοῖς καὶ βλακώδεσι καὶ ῥᾳθύμοις αἱ μὲν πάντῃ κατὰ τὸ καρτερὸν καὶ ἀμετακίνητον ἐντίκτονται καὶ οὔποτ’ ἂν μεταβάλλεσθαι πεφυκυῖαι, ὅσοις περιουσίᾳ ἀνοίας τὸ τοιοῦτο πάθος ἐνίδρυται, τοῖς δὲ καὶ μετακινηθείη ἂν τὸ τῶν ἐλπίδων ἀστάθμητον, ὅσοις τῷ περιλοίπῳ τῆς ἔμφρονος γνώμης ὀψέ ποτε τοῦ κάρου ἀνεννεγκεῖν περιγίνεται καὶ τῶν τοιούτων ἀπαλλαγῆναι ματαίων φροντίδων· φιλεῖ γὰρ ὡς ἐπίπαν καταλλήλως τῶν φροντίδων καὶ τὰ ἐνύπνια παρακολουθεῖν. ἄλλως τε καὶ κεραμίνην τὴν πύλην ἐκείνην ἀνέπλασεν, δι’ ἧς τὰ φοβερὰ τῶν ἐνυπνίων διέρχεται καὶ φρικώδη· ἅμα γὰρ τῷ ὕπνῳ καὶ αὐτὰ οἴχεται. ἔστι δὲ καὶ πλοῦτος καὶ δόξα τοιαῦτα καὶ τὰ καθ’ ὕπνους ἄλλα, τὰ μὲν δυσχερῆ τῷ ἀνιῶντι καὶ πρὸς ἀμνηστίαν εὔκολα, τὰ δὲ τερπνὰ καὶ ἐράσμια τῷ ἥδοντι καὶ εὐφραίνοντι ἐμμενετικά τε καὶ ἀναπόβλητα. ~ Vφ

ἐκείνῳ*] τουτέστι τῷ ἀλεκτρυόνι. ~ Ο

Καρεῶτιν] ἀπὸ τοῦ κάρου τοῦ ἐπιγινομένου τοῖς ὑπνοῦσι τὴν πηγὴν καταλλήλως ὠνόμασεν. ~ Γφ

αὐτῶν μέντοι κτλ.] τὸν Ὁμηρικὸν διαπαίζει ὄνειρον. ~ S

ἀγχωμάλως] ἴσως, ὁμοίως. ~ S

πληρώματα*] πλοῖα. ~ S

ἐλάθομεν*] ἀντὶ τοῦ ἀνεπαισθήτως. ~ VΟMΩ

ἁδρότερον] ἁδρὸς ὁ χονδρός. ~ S

ἱστός*] εἰς τὴν Ἀαρὼν ῥάβδον ὁ παιγνιήμων διαπαίζει. ~ VΟΩ

ἄβυσσον] ἀντὶ τοῦ ἄπειρον ἔχον βυθόν. ~ VMΟΩ

χάσματι* κτλ.] τάχα ὁ κενολόγος εἰς Μωσέα καὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν διαστᾶσαν κρειττόνων ἐπιπνοίᾳ ἐπισκώπτων αἰνίττεται. ~ VΓ ΟΩ

ἀτιμωρήτους*] ἀντὶ τοῦ ἀβοηθήτους. ποδεῶνας*] Ο

ὡς ἐπὶ κωδίου τὰ ἄκρα τῆς ὀθόνης ποδεῶνας εἴρηκε παίζων κἀνταῦθα. ~ ΟVSΩ

ad fin.: καὶ τὸ τέλος ψευδέστατον μετὰ τῆς ἀνυποστάτου ἐπαγγελίας. ~ VΟSUΩ

ἐπηλυγάζουσα*] ἀντὶ τοῦ ἐπισκιάζουσα καὶ ἐπικρύπτουσα καὶ ἐπισκοτίζουσα· ἠλύγη γὰρ ἡ νύξ. ~ Δ

ὅτι ἀνάστατοι λέγονται μὲν καὶ οἱ τεταραγμένοι, λέγονται δὲ καὶ οἱ μέτοικοι. ~ Vat. 942

συνωμοσίας] ἡ μετὰ ὅρκου φιλία. ~ Δ

κεκοινωνηκὼς τῶν ὅλων*] δηλονότι πραγμάτων, τῆς ἐπαναστάσεως τῷ Θεοδότᾳ. ~ ΓVφΜΟΩΔ

κάρτα] σημείωσαι, πῶς τὸ κάρτα κεῖται. ~ φM0ΩΔ. Addit Δ: λίαν, μεγάλως. ~

πάνυ] κάρτα. ~ V

ἕαδεν: ἤρεσκεν. ~ ΔVφMΟΩ

τὸν ἀχάριστον κεκραγὼς κτλ.] σημείωσαι σύνταξιν. ~ Δ

ἐν δεξιᾷ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ2 V

τὰ* ὦτα — τοῖς τοῦ Μίδου προσεοικότα] περιεργότερον γὰρ τοῦ Μίδου τῇ ἀρχῇ κεχρημένου καὶ ὑπὲρ τοῦ πάντα μανθάνειν πευθῆνας ἔχοντος κατὰ πάσης τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ ἐμυθολόγησάν τινες τῶν ἀρχομένων, ὡς ὄνου ἔχοι ὁ Μίδας ὦτα. ἢ ὅτι μακρὰ ὧτα ἔχει, διὸ καὶ τὰ μήκιστα γινόμενα ἀκούει. ἢ ὅτι καὶ ὁ ὄνος τὸ ζῷον οὕτως εὐήκοον ὡς καὶ τῶν λανθανόντων ψόφων αἰσθάνεσθαι. ~ V⸢2φΔ

περιηγητής*] ἀντὶ τοῦ ἑρμηνεύς. ~ ⸢2VMΟΩ

φέρε δὴ καὶ ἡμεῖς κτλ.] ὡραῖον. ~ V

ἀμερεῖς*] ἀντὶ τοῦ μηδὲ ὲν μέρος κατειληφυίας. ~ ΓVφMΟSΩΔ

ἴδοι — διαβολῶν ὑποθέσεις] ὡραῖον ὅλον. ~ Δ

διαβολῶν ὑποθέσεις κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ Γ2VΜΟ

ἔνθα* ὁ μὲν κτλ.] οἷον τοῦτο εἶπας ἀληθέστατον. ~ VΟΩΔ. Addit Δ: ἄνθρωπε. ~

ὕσπληγος*] ὅτι ὕσπληξ οὐχ ὁ τόπος μόνον λέγεται ἀλλὰ καὶ ὁ σιδηροῦς ὀχεύς, ὃν νῦν λάμναν φασίν. ~ VΓ2CφMΟSΩΔ. Addit Δ: ἐνταῦθα μὲν τὴν ἀφετηρίαν, σημαίνει δὲ καὶ φραγέλλιον καὶ βούκεντρον καὶ μύωπα. ~

ἐλπίδα ἐπὶ κτλ.] σημείωσαι σύνταξιν. ~ Δ

Στρατονίκη*] τὴν Σελεύκου Στρατονίκην λέγει, ἧς ὁ υἱὸς Σελεύκου Ἀντίοχος ἐρασθεὶς πείθει τὸν πατέρα ταύτης παραχωρῆσαι τῷ υἱῷ . πείθει δὲ νόσῳ ἁλοὺς καὶ πρὸς αὐτῷ γεγονὼς τῷ θανεῖν διὰ τὸν πρὸς τὴν Στρατονίκην ἔρωτα· ἐν ἀμηχανίᾳ γὰρ τοῦ πατρὸς γεγονότος Σελεύκου διὰ τὸν υἱὸν Ἀντίοχον, εἶτα σοφίᾳ τοῦ ἰατροῦ γνωσθέντος τοῦ παραιτίου τῆς νόσου τοῦ ἔρωτος, ὑπεξέστη ταύτης ὁ πατὴρ τῷ υἱῷ. ~ VΓ2φΔ

Φιλόξενος κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ VΜ

φιλόθεον κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀληθεῖ*] οὕτω γραπτέον δίφθογγον. ~ Ο

ὅτι ὕδωρ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ταραντινίδιον] θέριστρον λεπτὸν καὶ διαφανὲς ἱμάτιον οὐ πάντως πορφυροῦν. ~ Δ

μεγαλουργίᾳ*] ⸤εἰρωνεί⸥α. ~ ⸤Γ⸥Δ

εὐθὺς κτλ.] τοῦτο καὶ ἐφ’ ἡμῶν γέγονε καὶ τὴν βασιλέως Θεοφανὼ ἐξεμάνη πᾶς γυναικείᾳ μανίᾳ ἁγιοποιῶν. ~ Δ

τότε καὶ Ἀγαθοκλῆς κτλ.] σημείωσαι. ΓVΜ

ἡ γοῦν κολακεία κτλ. ] ὡραῖον. ~ Γ

— ] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ VΜ

ἀναπετῶσαι κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ ΓV

ἁψίκορον] παρὰ τὸ ἄψ, ὅ σημαίνει τὸ εὐθέως, καὶ τὸ κόρος, τὸ εὐθέως κόρον λαμβάνον καὶ ταχέως πληρούμενον. ~ Δ

οὐ* γὰρ οἶδα ὅπως] καινοπρεπὲς τὸ σχῆμα. ~ ΔΓVMΩ. Addit Δ: οὐκ οἶδα γὰρ ὅπως τὸ κοινὸν καὶ καθωμιλημένον. ~

ὁ μὲν οὐκ κτλ.] πέπονθα τοῦτο ἐγώ, ὦ θεία δίκη καὶ πάντα εἰ καὶ μὴ πρὸς βραχὺ νικῶσα ἀλήθεια. ~ ΟΔ

τέλος] διὰ πείρατος κατὰ τὸν Κυρηναῖον. ~ Ο

πολλάκις* κτλ.] οἷον ἡδὺ πνεῖς, Λουκιανέ, κατὰ τῆς καρδίας ὥσπερ ἀστρατείας καὶ μύρου παρὰ πᾶσαν ὑπόνοιαν νῦν ἀληθεύων. ~ VΓΟΩΔ

παρ’ αὐτοῖς κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ ΓV

διαβολῶν*] εἰς τὸν Ἰωσὴφ αἰνίττεσθαί μοι δοκεῖ ~ VΟΩΔ

ὁ νεανίας] Βελλεροφόντης. ~ Δ

Θεμιστοκλέα*] ἐχθρὸς ἦν ἀεὶ Θεμιστοκλέους Ἀριστείδης. διὸ καὶ σὺν αὐτῷ πρεσβευτὴς πεμφθεὶς Ἀριστείδης βούλει, φησίν, ἐπὶ τῶν ὁρίων, Θεμιστόκλεις, τὴν ἔχθραν ἀπολείπωμεν· ἂν γὰρ δοκῇ, πάλιν αὐτὴν ἐπανιόντες ἀναληψόμεθα. ~ ΓCVφMΟSΩΔ

φιλοτιμίας* ὑποκεκνισμένος] τὸ λόγιον τοῦτο τὸ ταύτης ὑποκεκνισμένος ἀντὶ τοῦ διὰ ταύτην διαφθονούμενος αὐτῷ. ~ VφMΟSΩΔ

τί οὖν κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ ΓV

subscript.: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος μετὰ Θεοδώρου διακόνου τοῦ ἡμῖν ὑπηρετοῦντος. ~ Γ2

καταίροντος*] καταπλέοντος, κατερχομένου. ~ V

παρήκουον] ὅρα τὸ παρήκουον. ~ φ

οὐκ ἀγαπῶν*] οὐκ ἀρκούμενος. ~ ΓVφMΩ

ἐν ἴσῳ δὲ κεῖσθαι τοῦ φόβου] ἀντὶ τοῦ διηνεκῆ κεκτῆσθαι τὸν φόβον μηδὲν πλεονεκτούσης τῆς ἀφοβίας ἀλλ’ ἐν ἴσῳ ταλαντευομένης τῷ φόβῳ. ~Γ2 VφMΟΩ

κισήρεως* καὶ κεφαλαργίας] κίσηλις γὰρ τινές φασι καὶ κεφαλαλγία. ~ VΓ2ΜΟΩ

γναφείῳ*] κναφεῖον μὲν γὰρ γράφεται. γνάφαλα δὲ τὰ ἀποξύσματα. ~ VΓ2φMΟΩ

μόγις*] μόλις ἡ κοινή, μόγις δὲ Ἀθηναῖοι. ~ VΓ2MΟΩ

Λυσίμαχος] οὗτος γὰρ πρῶτος ἤρξατο τῆς τοῦ σ̄ εἰς τὸ τ̄ μεταβολῆς τέτταρα κατατολμήσας εἰπεῖν καὶ τήμερον. ~ VφMΟΩ

ἀνέκαθεν] ἄνωθεν. ~ V

ἀφαιρουμένῳ*] ἀντὶ τοῦ ἀποστερουμένῳ. ἢ καὶ ὅτι τὸ ἀφελέσθαι αἰτιατικῇ συντάσσεται. Ὅμηρος [Α 299] ἐπεί μ’ ἀφέλεσθέ γε δόντες. ~ VΓ2φMΟΩ

γρύζειν*] γρύττειν γὰρ λέγεται. ~ VφΟΩ

τὸ μέρος*] ἀντὶ τοῦ ὅσον τὸ κατ’ αὐτό. ~ VφΟΩ

versus fin.: δεινοὺς ὁ δεινὸς ἐξερεύγεται λόγους. ~ V

subscript.: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος ἐπίσκοπος Νικαίας μετὰ τοῦ προειρημένου διακόνου. ~ Γ2

⸢Συμπόσιον ἢ Λαπίθαι ἐπιγέγραπται⸣· ἀφωμοίωται γὰρ τῷ πολέμῳ τοῖς ἐπὶ τῶν γάμων τοῦ Πειρίθου τετελεσμένοις· κἀκεῖ γὰρ οἱ ⸢Κένταυροι με⸣θυσθέντες εἶτα ταῖς τῶν Λαπιθῶν γυναιξὶν ὑβριστικῶς ἐπιθέμενοι μέχρι τραυμάτων καὶ φόνων προὐχώρησαν, ἀφ’ οὗ καὶ πρὸς πόλεμον προὔβησαν ἄσπονδον. ~ ⸢V⸣ΜΟΩΔ

ἐν Ἀρισταινέτου] οἰκίᾳ. ~ Γ

ἔξω βέλους*] δεξιώτατα κέχρηται τούτῳ ἀπὸ τῶν πολέμων ἐπὶ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν μεταλαβών· ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν πολέμων ἔξω φασὶ βέλους τοὺς ἀπωτέρω τυγχάνοντας βολῆς. ἐνταῦθα δέ, ἐπειδὴ πρὸς τῇ ἑστιάσει πόλεμος μεθυόντων συνερρώγει, εἶτα τἀκεῖ γεγενημένα διηγεῖσθαι καθ’ ἡσυχίαν προὔκειτο, παίζων φησὶν ὅτι διηγοῦ ἡμῖν προθύμως ὑπ’ οὐδενὸς ἅτε διοχλούμενος τῶν πεπραγμένων· ἔξω γὰρ τυγχάνομεν ὄντες τοῦ χθεσινοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐκεῖ παροινίας. ~ VMΟΩΔ

ἑωλοκρασίαν*] ἡνίκα συνέπινον ἀλλήλοις παρ’ Ἀθηναίοις οἱ νέοι, ἐπὶ ἑκάστου κρατὴρ οἴνου ἐτίθετο, καὶ εἴ τις ἐκαθεύδησε μὴ πιὼν τὸν ἴδιον κρατῆρα, πρωὶ κατὰ τῆς αὐτοῦ κεφαλῆς ἐξεχέετο καὶ ἐκαλεῖτο τοῦτο ἑωλοκρασία· ἕωλον γάρ ἐστι τὸ χθεσινόν. εἴρηται οὖν ἐνταῦθα μεταφορικῶς ἀντὶ τοῦ ὕβριν. ~ ΓVMΟUΩΔ

ἀμυστί*] ἄνευ τοῦ μῦσαι καὶ κλεῖσαι τὸ στόμα. ~ ΓVΜΟΩΔ

ἀλλὰ ἥξεις κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ2

τὸ μηδὲν πρὸς ὀργήν καὶ τὸ ἀλλ’ ὅπως μὴ πρὸς πολλοὺς ἐρεῖς τὰ δύο κῶλα ἐλλείπουσι τῶν αὐτοτελῶν ῥημάτων κατ’ ἔθος Ἀττικόν· τὸ μὲν πρῶτον τοῦ σχοίης ἐλλείπει, τὸ δὲ τοῦ σκόπει. ~ VMOΩΔ. Addit Δ: ὡς πολλάκις παρεθέμεθα. ~

λαβύρινθος ἦν οἴκημα σκολιώτατον· καὶ ἐπεὶ σκολιὸς ἦν ἐν ταῖς ζητήσεσι, διὰ τοῦτο ἐπεκλήθη Λαβύρινθος. ~ ΓVΟΩΔ

κοπίδα*] μάχαιραν. ~ ΓV

θεοπρεπὴς κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ2VΟ

γυναῖκες*] σημείωσαι, ὅτι ἐπὶ τῶν γάμων οἱ παλαιοὶ τὰς γυναῖκας ἐπὶ μιᾶς τραπέζης τοῖς ἀνδράσι συνειστίων καὶ ἀντιπροσώπους αὐτὰς ἐκάθιζον τῶν ἀνδρῶν· ὅπερ οὐ σεμνόν. ~ VCΟΩΔ

κλιντῆρα*] κλιντὴρ εἶδος φορείου ἢ κλινίδιον ἔχον ἀνακλίσεις, οἷον νῦν τὸ κλινοκαθέδριον. ~ Δ

ἐνεδοιάζετο*] ἀντὶ τοῦ ἠμφισβητεῖτο. ~ VΜΟΩ

τοῖν Ἀνάκοιν*] τῶν Διοσκούρων· Ἄνακας γὰρ ἔλεγον αὐτοὺς καὶ Ἀνάκειον τὸ ἱερὸν αὐτῶν. ~ VCMΟΩΔ

νυμφίος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ20

βαβαὶ κτλ.] ὡραῖον. ~ V ὅτιπερ*] οὐκ αἰτιολογικὸς σύνδεσμος τὸ ὅτι ἀλλ’ ἀναφορικὸν ἄρθρον τὸ ὅ, τὸ τι παρέλκον ἀόριστον Ἀττικῷ ἔθει. ~ VCΜΟΩΔ

χυμούς*] ζωμούς. ~ΓVΜΩΔ

πέμματα*] πλακούντια. ~ΓVΜΩΔ

καρυκείας*] ἀρτύματα. ~ΓVΜΩΔ

ἐκ περιωπῆς*] ἀπὸ ὑψηλοτέρου τόπου. ~ΓVΟΩ

Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα] τὸ αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος [Hom. Β 408]. ~

ὑποτονθορύζοντες*] ὑπογογγύζοντες. ~ ΓVΜΟΩΔ

βοήν*] ὁ ποιητὴς [Β 408] ἐπὶ Μενελάου βοὴν τὴν μάχην εἶπεν, ὁ Λουκιανὸς δὲ παρῴδησεν αὐτὸ εὐπρεπῶς ἐπὶ τοῦ Ἀλκιδάμαντος λέγων βοὴν τὴν κραυγήν. ~ΓVΜΟΩΔ Sequuntur in VΜΟΩ MΟ Ω, quae in Δ initio scholii praemissa sunt: οὐ βοὴν δὲ ἐνταῦθα ἀλλὰ βόην, ὅ ἐστι κρακτικὸν καὶ θορυβώδη, ὃ καὶ διὰ τῶν ἑπομένων παρέστησε κρακτικὸν ἐπενέγκας. ~

κἂν* ὀρθοστάδην] ἀντὶ τοῦ καὶ ὀρθοστάδην ἄν. ~ V

τηλικαῦται κτλ.] σημείωσαι. ~Γ2V

Φόλῳ*] Φόλος ἐγένετο τῶν Κενταύρων εἷς, παρ’ ᾧ ἐξενοδοχήθη Ἡρακλῆς. ~ ΓVΜΩΔ

περιεσοβεῖτο*] ἐκινεῖτο, περιεφέρετο. ~ VΜΩΔ

ἐν τοσούτῳ*] ἀντὶ τοῦ μεταξὺ τούτων ἢ ἀντὶ τοῦ ὡς ὅτε ταῦτα ἐγίνετο. ~ VΜΩΔ

ὀρεωκόμον*] τὸν ἐπιμελούμενον τῶν ἡμιόνων. ~ ΓVΜΟΩΔ

σιωπὴν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ2V

προπίνω] σκόπει τὴν σύνταξιν προπίνω σοι Ἡρακλέους ἀρχηγέτου, ὃ νῦν ἀγροικικῶς φασιν εἰς τὴν πρεσβείαν τοῦδε ἢ τὴν ὑγίειαν. δεῖ γὰρ λέγειν προπίνω σοι τῆς σῆς ὑγιείας ἢ προπίνω σοι βασιλέως μεγάλου ἢ προπίνω σοι Μαρίας τῆς θεοτόκου καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως. ~ CVΜΟΩΔ

σὺν δ’ ἔβαλον ῥινούς*] καὶ μὴν Ὁμήρου ταῦτα [Δ 447] ἀλλ’ οὐ Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου καὶ Ἀνακρέοντος. ~Δ

ἀνάπαιστα* συγκροτῶν] διὰ τοῦ κροτεῖν τὰς χεῖρας εὐρύθμως. ἀνάπαιστα* δὲ κοινῶς μὲν τὰ ἐν ταῖς παραβάσεσι τῶν χορῶν ᾄσματα, ἰδίως δὲ τὰ τῷ ῥυθμῷ κεχρημένα τούτῳ. παράβασις δέ ἐστι λύσις χοροῦ σκηνικοῦ τοῦ κυκλικοῦ σχήματος καὶ κατὰ παράλληλον θέσιν στάσις τῶν χορευόντων, ὅταν καὶ εἰς τὸ θέατρον ἀποβλέποντες οἱ χορευταὶ ἔλεγόν τινα. | ~ ΓVΟΩΔ

Μελιταῖον* κυνίδιον] τὸ ἐκ Μελίτης· ἔστι δὲ τρυφερὸν καὶ μικρὸν καὶ λεῖον, οἷα παρ’ ἡμῖν τὰ ναννούδια. ~ΓVΟΩΔ

ἀμυχάς] ἀμυχὴ ἐπιπόλαιον ἕλκος. ~O παραβύσας*] μετὰ στενώσεως κατακλίνας· βῦσαι γὰρ τὸ φράξαι. ~ΓVΟΩΔ

δοκῶ κτλ.] σημείωσαι. ~Γ2V

Ἀδράστεια*] Ἀδράστειαν δαίμονά τινα λέγουσι τοῖς μεγάλα καυχωμένοις ἐπιβουλεύουσαν. ~ ΓVΟΩΔ

σχέσις* ἕξεως] μετουσία, συνάφεια. σχέσις σημαίνει δ′, ἢ κατὰ τέχνην ὡς τοῦ διδασκάλου πρὸς τὸν μαθητήν, ἢ κατὰ τύχην ὡς τοῦ δεσπότου πρὸς τὸν δοῦλον, ἢ κατὰ προαίρεσιν ὡς τοῦ φίλου πρὸς τὸν φίλον, ἢ κατὰ φύσιν ὡς πατὴρ πρὸς τὸν υἱόν. — ἕξις ἐστὶ ποιότης ἔμμονος καὶ δυσαπόβλητος· τόκον δὲ ταύτης τὴν ἐνέργειαν λέγω. — ἕξις ἐστὶ ποιὸς πρὸς τὰ πράγματα τρόπος. ~ Δ

κερατίναν κτλ.] σοφισματώδεις ταῦτα πλεκτάναι. ~ VΟΩΔ

ὄναιο*] ἀπολαύσειας. ~ VΔ

Ἀνακείῳ*] ἱερὸν τῶν Διοσκούρων. οὕτω δὲ λέγεται Ἀνάκειον προπαροξυτόνως. ὅσα ἀπὸ κτητικῶν συμπέπτωκεν ἢ ἐπιθετικῶν ἐχόντων τὴν ε̄ῑ δίφθογγον, καὶ ἐκεῖνα προπαροξυτόνως οἷον Ἡράκλειον — οὕτω γὰρ Ἡράκλειος ἆθλος —, Χαρώνειον, Ἀνάκειον, Ἀνακτόρειον, βασίλειον καὶ Μαυσώλειον ἔργον. ~ ΓCVΜΟΩΔ

Πελοπίης* χθονός] τῆς Πελοποννήσου. λέγει δὲ αὕτη ἐστὶ Καλυδὼν ἐν τοῖς καταντικρὺ πορθμοῖς τῆς Πελοποννήσου πεδιάδας καλλίστας ἔχουσα. ~ ΓVΟΩΔ

γυίαις*] χώραις. ~ Ο

περισπάσας*] ἢ καταισχύνας ἢ ἀποστερήσας. ~ΔVΟ

ἐφ’ ἑκάστῳ κτλ.] σημείωσαι. ~Γ2V

Οἰνεύς*] ὁ γὰρ Οἰνεὺς ἐπὶ τὴν θυσίαν τὴν Ἄρτεμιν οὐκ ἐκάλεσεν ὥσπερ οὐδὲ Ἀρισταίνετος τὸν Ἑτοιμοκλέα ἐπὶ τὸ δεῖπνον. ὡς ἐν εἰρωνείᾳ οὖν ταῦτα λέγει ὁ Ἕρμων. ~VΟΩΔ

Μελέαγρος ἀπομαρανθείς*] σβεσθείσης γὰρ τῆς λαμπάδος παρὰ τῆς μητρὸς κατὰ μικρὸν αὐτὸς ἐμαραίνετο. ~ ΓVΟUΩΔ

— ] τῷ Μελεάγρῳ συνεγεννήθη λαμπάς, περὶ ἧς ἐλέχθη, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἅπτεται, ζῇ ὁ Μελέαγρος. ὅτε οὖν σχὼν τὴν Ἀταλάντην σύμμαχον καὶ τοὺς ἀδελφοὺς τῆς ἰδίας μητρὸς ἐφόνευσε τὸν Καλυδώνιον κάπρον, ἐρῶν τῆς Ἀταλάντης ἔδωκεν αὐτῇ τὰ πρωτεῖα. ὠργίσθησαν ἐπὶ τούτῳ οἱ θεῖοι καὶ γενομένης μάχης ἀνεῖλεν αὐτούς. ἐπὶ τούτῳ ἐλυπήθη ἡ Μελεάγρου μήτηρ Ἀλθαία κατ’ αὐτοῦ ὡς ὑπὲρ ἀδελφῶν καὶ ἀπελθοῦσα ἔσβεσε τὴν λαμπάδα. ἦν δὲ ὁ Μελέαγρος υἱὸς τοῦ Οἰνέως. ~VΟUΩΔ

ἀδιάφορα κτλ.] ὁ Χρύσιππος διδάσκαλος τῶν περὶ Ἑτοιμοκλέα καὶ Ζηνόθεμιν καὶ διὰ τοῦτο εἰς αὐτὸν ἀποσκώπτει ὁ Ἕρμων. ~ Δ

κατεσκέδασεν*] ἐπέχυσεν. ~ ΓVΜΟΩ

ἐν* ὅσῳ κτλ.] σχόλιον Βασιλείου Ἀδάδων. καὶ τούτων, ὦ Λουκιανέ, εὐφυῶς καθήψω καὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν τοῖς σοφοῖς προσηκόντων† ἀρετῶν δηλαδὴ σαφῶς εἴρηκας αὐτό που τὸ ὂν ἀριδήλως ἐξειπών. ~ Δ

γέλωτα — ὀφλισκάνοντας: οὐ πάντων τοῦτο τῶν μανθανόντων ἐστίν, ἀλλὰ τῶν μὴ κεκριμένως καὶ προσεχόντως φιλοσοφούντων· περὶ ὧν καὶ Ἀριστοτέλης φησίν, ὅτι τὸν μὲν θύραθεν νοῦν προσεκτήσαντο, τὸν δὲ ἴδιον ἀπώλεσαν. ~ ΔVΟΩ

εἰσῄει κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀτενές*] συνεχές. ~ V

μῆλον* κτλ.] ἐν τῷ γάμῳ τοῦ Πηλέως καὶ τῆς Θέτιδος ἡ Ἔρις μὴ κληθεῖσα ἔρριψε μῆλον ἐν τῷ ἀρίστῳ, ἐν ᾧ ἔγραφε τῇ καλῇ τὸ μῆλον. ἠμφισβήτησαν περὶ τούτου Ἀφροδίτη, Ἥρα καὶ Ἀθηνᾶ καὶ ἐκρίθησαν παρὰ τῷ Πάριδι. προκριθεῖσα δ’ ἡ Ἀφροδίτη ἐχαρίσατο τῷ Πάριδι ἀντὶ τούτου τὴν Ἑλένην, δι’ ἧς ὁ Τρωικὸς γέγονε πόλεμος. ~ ΓVΟΩΔ

ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς τὸ ἔδαφος] Πίνδαρος [Nem. 9, 49] θαρσαλέα παρὰ κρητῆρι φωνὰ γίνεται. ~ ΓΟΩ

ἄριστον — παιδεραστεῖν] ὑμῖν ἄριστον τοῦτο δαιμόνων φίλοις, ἡμῖν δὲ φευκτὸν τοῖς λατρευταῖς τοῦ λόγου. ~ Ο

— ]τὸ παιδεραστεῖν σοὶ καλόν, παιδοφθόρε, ἐμοὶ δ’ αἰσχρὸν καὶ πᾶσιν, οἷς ἐστι φόβος θεοῦ. ~ Ω

ποῦ γὰρ ἂν εὑρίσκοιμεν τὸν ζῆλον* κτλ.] ποῦ κεῖται ὁ ζῆλος ἐπὶ τοῦ γυναικὸς ἐρᾶν; ἐζήτησεν ὁ Διονυσόδωρος. λέγουσι γὰρ τίθεσθαι τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ μακαρίζειν καὶ ἐπὶ τοῦ φθονεῖν, οὕτω δ’ ἦν ἐπὶ τοῦ ζηλοτυπεῖν, τουτέστι περὶ γυναῖκας μαίνεσθαι· Λυσίας ἐν τῷ Κατὰ Πανταλέοντος [fg. 210]. ~ ΓVΜΟΩΔ

ἡ οἴη κτλ.] τὰ ἐλεγεῖα χωλά. ~ Γ

— ] ὅλα τὰ ἐλεγεῖα χωλά, καὶ τούτου χάριν εἶπεν ἐπ’ αὐτοῖς κινηθῆναι γέλωτα, ἐξεπίτηδες καὶ τοῦτο Λουκιανοῦ ποιήσαντος πρὸς πλείονα ὕβριν τοῦ συμποσίου. ~ VΟΩΔ. Addit Δ: καὶ κωμῳδίαν τῶν ἑστιωμένων, ὡς ὁ λόγος δεδήλωκεν ἐκ τῶν παρ’ αὐτῶν λεχθέντων καὶ πραχθέντων. ~

Πατρόκλου νεκρόν*] ὁ γὰρ Ὅμηρος [Ρ 61 sq.] μεγάλην λέγει κινηθῆναι μάχην μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Τρώων ἐπὶ τῷ τοῦ Πατρόκλου σώματι. ~ VΟΩΔ

πιμελεστέρα*] λιπαρωτέρα. ~ VΔ

χρηστῷ*] ἀγαθῷ, ἀντὶ τοῦ μεγάλῳ. ~ ΓVΟ

Λαπίθας*] εἷς τῶν Λαπιθῶν γάμον ἐπιτελῶν ἐκάλεσέ τινας τῶν Λαπιθῶν καί τινας τῶν Κενταύρων. Εὐρυτίων δὲ εἷς τῶν Κενταύρων μεθυσθεὶς τὴν νύμφην ἠβουλήθη βιάσασθαι. κρατήσαντες οὖν οἱ Λαπίθαι τὸν Εὐρυτίωνα τὴν ῥῖνα αὐτοῦ ἀπέτεμον καὶ τὰ ὦτα, καὶ ἐκ τούτου συνεκροτήθη Λαπίθαις καὶ Κενταύροις ὁ πόλεμος. ~ ΓVΟΩΔ

κηδεμονικῶς* κτλ. ] κηδόμενος καὶ φροντίζων, ἵνα μὴ ἀπόληται. ~ ΔVΟΩ

πονήρως*] ἀντὶ τοῦ βαρέως. ~ VMΟΔ

ταινίαις*] στεφάνοις ἤτοι φασκίαις. ~ VΟUΩΔ

ἀέλπτως*] ἀνελπίστως. ~ Δ

κραίνουσι*] τελειοῦσι. ~ Δ

θεοί*] πλούσιοι. ~ Δ

⸢Σοφιστήν τινα εἰσάγει ἀπαίδευτον μεγάλα φρονοῦντα καὶ ἐπαγγε⸣λλόμενον ἅπαντα εἰδέναι τὰ σόλοικα. ὁ οὖν Λουκιανὸς βουλόμ⸢ενος αὐτὸν⸣ ἐλέγξ⸢αι μηδὲν εἰδότα ἑαυτὸν⸣ εἰσήγαγε σολοικίζοντα καὶ διὰ τοῦτο ψευδοσοφιστὴν αὑτὸν ὠνόμασεν. ἐπίτηδες οὖν αὐτὸς ὁ Λουκιανὸς σολοικίζει, ἵνα δείξῃ τὸν σοφιστὴν μὴ δυνάμενον ἐλέγξαι τὸν σολοικίζοντα. ~ Γ⸢V⸣ΜOUΩ

ἄρτι*] τὸ ἄρτι μέλλοντι οὐ συνάπτεται· οὐκ ἄρα λέγομεν ἄρτι σολοικιῶ. ~ ΓVMΟUΩ

ἃ μέν*] ἐχρῆν εἰπεῖν τὰ μὲν τὰ δέ. ~ ΓVMOU

ὄφελον*] τὸ γὰρ ὄφελον οὐδέποτε μέλλοντος συντάττεται ἀπαρεμφάτῳ ἢ ὑποτακτικῷ, ἀλλ’ ἐνεστῶτος ὁριστικῷ ἢ ἀπαρεμφάτῳ ἢ εὐκτικῷ, ὡσαύτως καὶ παρῳχημένῳ. ἔδει οὖν εἰπεῖν ὄφελον ἀκολουθεῖν δυνηθῆναι, καὶ μάλιστα, ὅτι καὶ τὸ νῦν πρόσκειται, ὃ οὐδέποτε οὐδὲ αὐτὸ μέλλοντι συντάσσεται. διττῶς οὖν ἐν τῷ ἑνὶ σεσολοίκισται· διὸ καὶ λέγει, ὅτι τρὶς σεσολοίκισται. ~ ΓVΜΟUΩ

ἆθλον*] ἐπὶ τοῦ ἀγῶνος οὐ λέγεται τὸ ἆθλον οὐδετέρως ἀλλ’ ἀρσενικῶς. ~ ΓVΜΟUΩ

ἔμπροσθεν*] κακῶς τὸ εἰς τὸ ἔμπροσθεν προσέθηκεν· οὐ γὰρ λέγεται τοῦ προβαίνοντός τι ἔμπροσθεν ἄλλο. ~ ΓVM ΟUΩ. Addunt VΜΟUΩ : κακῶς οὖν τὸ εἰς τὸ ἔμπροσθεν, ἐπεὶ πρόϊθι φησίν. ~

μεθῆκα* θεῖν λαγώ] τοῦτο σόλοικον γενικῇ χρῆσθαι ἀντὶ αἰτιατικῆς· ὁ λαγώς γάρ, τοῦ λαγώ ἡ γενική, ἡ δ’ αἰτιατικὴ τὸν λαγών μετὰ τοῦ ν̄, ἀλλ’ οὐ χωρὶς τοῦ ν̄. ~ ΓVΜΟUΩ

τίτθας* θηλαζόντων] ἡ τίτθη θηλάζει, ὁ δὲ ἀντιστρέψας ἔφη τὰ παιδία θηλάζει. ~ ΓVΜΟUΩ

αὐξάνοντα*] αὐξανόμενα γὰρ ἔδει εἰπεῖν παθητικῶς, ἀλλ’ οὐκ ἐνεργητικῶς. ~ ΓVΜΟUΩ

οὐδὲν γνωσόμεθα: ὤφειλε γὰρ καὶ τὸν δυνητικὸν προσθεῖναι σύνδεσμον τὸν ἄν, οἷον εἰ ταῦτα ἀγνοήσομεν, οὐδὲν ἂν γνῶμεν οὐδὲ γνωσόμεθα· νῦν δὲ διπλῇ σεσολοίκισται, καὶ τῇ ἐλλείψει τοῦ ἄν καὶ τῇ τοῦ μέλλοντος χρήσει τοῦ γνωσόμεθα· οὐδέποτε γὰρ τοῖς δυνητικοῖς μέλλοντες συντάττονται. ~ VΓ2ΜΟUΩ

τῶν ἑαυτῶν] ἢ ἄμεινον ολοσ? α? να κατανοεῖν τὸ τῶν ἑαυτῶν· οὐδέποτε γὰρ οὕτω λέγομεν τῶν ἑαυτῶν, καὶ μάλιστα ⸤cr. VΙΙ litt.⸥ ἀναλλ⸤cr. XX litt.⸥. ~ Ο

ᾧ συνεγενόμην ἐν Αἰγύπτῳ*] πόσους παῖδας ἔτεκες; ~ V

ἔξεισιν*] τὸ ἔξεισι δηλοῖ τὸ σήμερον· ἐνεστῶτος γάρ. τί οὖν, φησίν, ἐρωτᾷς τὸ πότε ἔρχεται, εἰ αὐτόθεν; ~ ΓVΜΟUΩ

πατρῷα*] πατρικὰ ὅταν εἴπωμεν, τὰ τοῦ πατρὸς λέγομεν ζῶντος τοῦ πατρός, ὅταν δὲ τὰ πατρῷα, τεθνηκότος. ~ ΓVMΟUΩ

πατριώτης*] ὁμοήθης γὰρ ἔδει εἰπεῖν, ὁμόγλωσσος, ὁμόνομος. τὸ δὲ πατριώτης ἐπὶ βαρβάρων· οἱ βάρβαροι γὰρ οὕτως ἀλλήλους φασὶν ἀντὶ τοῦ πολίτης, καὶ ἴσως ὅτι μὴ κατὰ πόλεις οἰκοῦσιν. Πλάτων μέντοι καὶ ἐφ’ Ἑλλήνων ἐν τοῖς Νόμοις [VI 771 D] τῷ πατριώτης ἐχρήσατο. ~ Γ2CVMOUΩ

6 νῶι* τοῦτο δοκεῖ κτλ.] τὸ γὰρ νῶι εὐθείας καὶ αἰτιατικῆς, ἀλλ’ οὐ γενικῆς καὶ δοτικῆς, τὸ δὲ δοκεῖ δοτικὴν ἀπαιτεῖ. καλῶς οὖν παίζων αὐτὸν εἴρηκεν ὡς σὺ καὶ νῶιν ἐρεῖς, ὡς ἁμαρτάνομεν , ἀντιστρέψας τὴν σύνταξιν ἡμῖν ἐρεῖς, ὡς ἁμαρτάνομεν· ἔδει γὰρ εἰπεῖν νῶι ἁμαρτάνομεν, ἐρεῖς, τουτέστιν ἡμᾶς, ἀλλ’ οὐχ ἡμῖν. ~ Γ2VΜΟUΩ

μιχθεῖσα*] ἐμίχθη γὰρ ἀνήρ, φαμέν, γυναικί, οὐχὶ τὴν γυναῖκα τῷ ἀνδρί. ~ VΓ2CΜΟΩ

καρῆναι*] τὸ κείρασθαι γὰρ ἐπὶ τοῦ κοσμίως, τὸ δὲ καρῆναι ἐπὶ τοῦ ἀτίμως καὶ μετὰ ὕβρεως. ~ Γ2CVMΟΩ

ζυγομαχεῖν*] ἐπὶ γὰρ τῶν φιλίως διαλεγομένων ἐρεσχηλεῖν λέγεται ἢ φιλονεικεῖν ἢ ἀμφισβητεῖν, ἐπὶ δὲ τῶν ἐχθρῶς ζυγομαχεῖν ἢ διαδικάζεσθαι. ~ Γ2CVMOΩ

βασανίζεσθαι*] βάσανος γὰρ ἐπὶ τῆς δοκιμασίας λέγεται καὶ ἐπὶ κολαζομένων διὰ τιμωρητικῶν ὀργάνων. ~ Γ2CVMOΩ

μελετήσει*] οὐ γὰρ ἀξιοῦσιν Ἀττικοὶ ἐπὶ τοῦ ῥήματος τούτου ἐνεργητικῶς ἐκφέρειν ἀλλὰ παθητικῶς τὸν μέλλοντα· οὐ γάρ φασι μελετήσω ἀλλὰ μελετήσομαι. ~ Γ2VMΟΩ

τεθνήξῃ*] τεθνήξεται γὰρ ἐχρῆν λέγειν ἐπὶ τοῦ τρίτου, ἀλλ’ οὐ τεθνήξῃ ἐπὶ δευτέρου. ~ Γ2CVMΟΩ

στοχάζομαι*] τὸ γὰρ στοχάζεσθαι ἐπὶ τοῦ ἀκριβοῦν τάττεται τὴν βολὴν ἢ τοῦ τεκμαίρεσθαι. ~ Γ2CVΜΟΩ

χρᾶσθαι*] ὅτι χρῆσθαι λέγουσιν οἱ Ἀθηναῖοι, οὐχὶ χρᾶσθαι διὰ τοῦ ᾱ. ~ ΓCVMΟΩ

ἔκτοτε*] ἐξ ὅτου γὰρ τὸ δόκιμον. ~ Γ2CVΜΟΩ

ἀντιλαμβάνομαι: τὸ γὰρ ἀντιλαμβάνεσθαι Ἀττικοὶ ἐπὶ τοῦ κωλύειν ἢ ἀντέχεσθαι τάττουσι καὶ μάλιστα Πλάτων. ~ VΓ2CMΟΩ

βαρεῖν] βαρύνω γὰρ λέγουσιν, ἀλλ’ οὐ βαρῶ. ~ Γ2

φακόν*] ὁ γὰρ φακὸς ἐφ’ ἑνὸς εἴρηται καὶ ὠμοῦ, ἐπὶ δὲ τοῦ ἑψητοῦ φακῆ λέγεται. ~ VΓ2CMΟΩ

νῦν δυνήσομαι*] βούλεται τὸ νῦν μέλλοντι μὴ συντάττεσθαι. ἐπεὶ οὖν τὸ δυνήσεσθαι μέλλοντος, ἐπιλαμβάνεται αὐτοῦ ὡς μὴ συνιέντος σολοικίσαντα. ~ ΓVMΟΩ

τὸ ἀνέῳγεν βούλονται μὴ λαμβάνεσθαι ἐπὶ παθητικῆς διαθέσεως. ἀλλ’ οὐκ ἀκριβῶς τοῦτο· χρῆται γὰρ μετὰ πολλῶν καὶ ἄλλων ὁ Πλάτων παθητικῶς ἐν Φαίδωνι [59 D] ἀνεῴγετο λέγων ἡ θύρα οὐ πάνυ πρωι. ~ ΓCVMΟΩ

ἱππεῖς* εἰς πεδίον καλεῖν] καὶ τοῦτο παρὰ τὴν συνήθειαν· ἵππον γὰρ εἰς πεδίον φαμὲν καλεῖν, ἀλλ’ οὐχ ἱππεῖς. ~ VΓΜΟΩ

μαντεύεται*] χρᾷ μὲν ὁ Ἀπόλλων, μαντεύεται δὲ ὁ προσιών. ~ ΓCVMΟΩ

καθεῖς*] οὐ γὰρ καθεῖς ἀλλὰ καθέκαστος δεῖ λέγειν. ~ ΓVMΟΩ

μνηστευόμενον*] ἐπὶ ⸤γυν⸥αικὸς τ⸤ὸ⸥ μνηστεύ⸤εσθαι⸥, ἐπὶ δὲ ἀνδρ⸤ὸς⸥ τὸ μνᾶσθ⸤αι⸥· μνᾶται μὲν γὰρ ⸤ἀνὴρ⸥ γυναῖκ⸤α, μνη⸥στεύεται δὲ γυ⸤νή⸥. ~ V⸤Γ⸥CMOΩ

ἀπολείποι*] ἀπολείπει γὰρ γυνὴ τὸν ἄνδρα, ἐρεῖς, ἀνὴρ δὲ γυναῖκα οὔ, ἀλλ’ ἐκβάλλει καὶ ἀποπέμπεται. ~ VΓCMΟΩ

ψοφοίη*] κόπτει μὲν γὰρ τὴν θύραν τις ἑστὼς ἔξω, ψοφεῖ δὲ ὁ ἔσω. ~ VΓCMΟΩ

τὸ νῦν δή Πλατωνικόν ἐστι σημαῖνον τὸ ἄρτι. ὥσπερ οὖν τὸ ἄρτι διὰ τὸ ἀκαριαῖον τῆς σημασίας τοῦ ἐνεστῶτος μέλλοντος ἀνεπίδεκτον σημασίας, οὕτως καὶ τὸ νῦν δή πρὸς τὸ γενήσομαι ἀσυνάρτητον, ἵνα μὴ σολοικίζοι ὁ χρώμενος οὕτως. ~ ΓVM0Ω

εἶεν: ἔστι καὶ ἀντὶ τοῦ ταῦτα μὲν δὴ οὕτως, ἐπίρρημα ἀφοριστικόν· ἐπὶ γὰρ τοῖς ἤδη εἰρημένοις ἐπιλεγόμενον περιορίζει αὐτά. ἔστι δὲ καὶ παρακελεύσεως ἀντὶ τοῦ ἄγε δή, ὡς ἐνταῦθα. ~ VφM

ὧ* Κλωθοῖ] τρεῖς λέγουσιν εἶναι τὰς Μοίρας, Κλωθώ, Λάχεσιν καὶ Ἄτροπον. ἐνταῦθα οὖν ποιεῖ τὸν Χάρωνα πρὸς μίαν τῶν Μοιρῶν τὴν Κλωθὼ προσδιαλεγόμενον. ~ ΔΓ2CVφΝΟUΩ

—: περισπᾶται, διότι ὡμοφώνησε τῇ δοτικῇ τῶν ἑνικῶν· πᾶσα γὰρ πτῶσις ὁμοφωνήσασα ἑτέρᾳ πτώσει καὶ τὸν τόνον αὐτῆς ἔχει. ~ Ο

ἀναγωγήν*] ἀνάπλουν. ~ ΓVNΟUΔ

ἄντλος*] τὸ ἐν τῇ ἀντλίᾳ ὕδωρ. ~ ΓVφNΟUΩΔ

παρακέκρουσται*] εἴ τι εἶχεν ἐσχισμένον, ὑφάνθη. ~ ΓVφNΟUΩΔ. Addunt VφNΔ: τοῦτο γὰρ σημαίνει καὶ παρὰ τοῖς νῦν ναύταις τὸ παρακέκρουσται. ~

παρακέκρουσται: οὕτω φασὶν ἰδίως τὸ τὴν ὀθόνην τῇ κεραίᾳ συμβαλεῖν Ἀθηναῖοι. ~ Γ2CVωΔ

τετρόπωται*] ἐν τῷ τροπωτῆρι ἐμβέβληται. ~ ΓVφNΔ. Addunt VφΔ: τροπωτὴρ δέ ἐστι λῶρος, εἰς ὃν τὴν κώπην ἐμβάλλουσιν. ~

Ἑρμῆς*] τοῦτον γὰρ λέγουσιν εἰς τὸν Ἅιδην διακομίζειν τὰς τῶν ἀποθανόντων ψυχάς. ~ ΓNUΩΔ

ἀμφὶ βουλυτόν*] περὶ ἑσπέραν, ὅτε τοὺς βόας λύουσιν. ~ ΔVφN

ὁ Πλούτων: ὁ τῶν καταχθονίων βασιλεύς. ~ Δ

ἀσφόδελος: εἶδος βοτάνης. ~ ΔVφ. Addit Δ: ἐδωδίμου. ~

χοαί*] τὸ ἐπιχεόμενον τοῖς ἀποθανοῦσι μελίκρατον. ~ ΓCVφOUΩΔ

πόπανα: εἶδος πλακοῦντος. ~ ΔVφ

ἐναγίσματα: τὰ προσφερόμενα τοῖς νεκροῖς εἰς τιμὴν θύματα. ~ ΔVφ

ἀμβροσία: τὸ τῶν θεῶν βρῶμα. ~ ΔV

νέκταρ: τὸ τῶν θεῶν πόμα. ~ ΔV

βάδην*] ἠρέμα παραγενομένου. σημαίνει δὲ καὶ τὸ θᾶττον καὶ τὸ ταχέως. ~ Δ

αἰπόλιον: αἰγῶν ἀγέλην. ~ Δ

σοβῶν*] κομπάζων, διώκων. ~ ΔVφ

δεδεμένον*] τὸν τύραννον λέγει Μεγαπένθην. ~ ΓVΟUΩΔ

γελῶντα*] Μικύλλον πένητα. ~ ΓVUΩΔ. Addit Δ: τὸν σκυτοτόμον. ~

πήραν ἐξημμένον*] τὸν Κυνίσκον, ὅ ἐστι Κυνικὸν φιλόσοφον. ~ ΓVΟUΩΔ

ἐξημμένον: βαστάζοντα. ~ ΔV

Ἄτροπός ἐστι μία τῶν Μοιρῶν ἡ τὰ γινόμενα μὴ συγχωροῦσα τρέπεσθαι. διὸ καὶ ταύτην λέγουσι παραδιδόναι τοὺς ἀποθνῄσκοντας τῷ Ἑρμῇ. ~ ΓVφΟUΩΔ

ἀντερείδων: ἀντιβαίνων. ~ ΔV

εὐάγωγος: εὐχερής. ~ ΔV

στόμιον*] ἐν Ταινάρῳ ἀκρωτηρίῳ τῆς Λακωνικῆς λέγουσιν εἶναι τὸ στόμιον, ἀφ’ οὗ τοὺς νεκροὺς ἐπὶ τὸν Ἅιδην κατέρχεσθαι. ~ ΓVφΟUΩΔ

ἀπαριθμοῦντος*] ἀριθμοῦντος. ~ ΓVΟUΩ. Addit V: μετροῦντος. ~

Αἰακῷ*] ὁ Αἰακὸς υἱὸς λέγεται τοῦ Διός, καὶ τοῦτον, ὥς φασιν, ἐπέστησεν τοῖς καταχθονίοις ἐπισκοπεῖν. ΓVΟUΩΔ

λαθών] ἀγνοηθείς. ~ V

ἐνέδει*] ἐνέλιπεν. ~ ΓVφΟUΩΔ

τῷ λογισμῷ*] τῷ ἀριθμῷ. ~ ΓVΟUΩΔ. Addit V (cf. K): λογαριασμῷ. ~

ἅλις σοι: ἀρκεταί. ~ ΔV

παραλελόγισται: παρηρίθμησεν. ~ ΔVφ

συνείς] νοήσας. ~ V

αὐθαίρετος: ἐξ ἰδίας γνώμης. ~ ΔV

ὕσπληγος*] ἀφετηρίας. ~ ΓVUΩΔ

ὀλιγωρίαν] ῥᾳθυμίαν. ~ V

6 τυμπάνου*] τύμπανόν ἐστι ξύλον, ἐν ᾧ τοὺς καταδίκους ἐφόνευον. ~ ΓVφΟUΩΔ

7 Ἑκαίῃς* τὸ δεῖπνον κτλ.] ὡς ἔοικεν, ἐν τῷ τῆς Ἑκάτης δείπνῳ ταῦτα παρατιθέναι εἰώθεσαν. ἡ δὲ Ἑκάτη μία ἐστὶ τῶν παρ’ Ἕλλησι θεῶν. ~ ΓVφUΩΔ

τὰ ἐκ τῶν καθαρσίων ὠά*] ἐν οἷς καθῄροντο. ~ ΓVφΩΔ

ἐπίβαινε*] τουτέστιν ἄνελθε εἰς τὸ πλοῖον. ~ ΓVφΔ

ἡμιτελὴς γὰρ ὁ δόμος] εἰς Πρωτεσίλαον ἀποσκώπτει. ~ VφUΩΔ. Addit Δ: οὗ καὶ Ὅμηρος [Β 701] κατὰ ταὐτὰ μέμνηται. ~

ἄραρεν*] ἔδοξεν. ~ ΓVUΔ

ἐπιβιώσεται] ἐπιζήσεται. ~ V

πρός*] πρὸς τούτοις. ~ Γ

— ] καὶ ἐν τούτοις. ~ V

ἐξήκει*] ἀντὶ τοῦ παρῆλθεν. οὕτω καὶ τοῦ ἐξήκοντός φαμεν χρόνου ἀντὶ τοῦ παρελθόντος. ~ ΓVφUΩΔ

ἐπισήμου*] ἐσφραγισμένου. ~ ΓVφΩΔ

ἀπέφθου*] εὐρύζου. ~ ΓVφ

εὔγνωμον*] εὔλογον. ~ ΓVUΩΔ

εἰς τοσοῦτον] ἐπὶ τοσοῦτον. ~ Vφ

ὑπάγωμαι*] ὑποτάξω. ~ ΓVφUΩΔ

Ἄντανδρον] ὄνομα κύριον. ~ V

ἐγκαταλεγήσεται] συγκαταριθμήσεται. ~ VφΔ

τίς* γὰρ ἦν σοι φίλος] δι’ ἑνὸς τούτου πᾶσαν τὴν τῶν τυράννων ἐμφανίζει οὐδένειαν καὶ ὅπως οὐδεὶς φίλος ἀλλὰ κόλακες πάντες αὐτῶν τὸν καιρὸν ἐξωνούμενοι. ~ VφUΩΔ

ἐπεὶ τάχιστά με: ἔθος Ἀττικοῖς οὕτω χρῆσθαι ἐπὶ τῶν ἀνυπερθέτως καὶ παρευθὺς γινομένων. ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν ‛ἐπεὶ ἀπέθανον, εὐθὺς τοῦτο εἴργασται’ εἶπεν ἐπεὶ τάχιστά με ἀποθανόντα εἶδεν, ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐπεὶ τάχιστά μοι ἐξεγένετο, τόδε καὶ τόδε ἔπραξα· ἀντὶ γὰρ τοῦ ἅμα τῷ γενέσθαι εὐθὺς ἔπραξα. ~ Γ2VφUΩΔ

Γλυκέριον*] ὑποκοριστικὸν τῆς Γλυκερίας Ἀθηναίων ἔθει· αὐτοὶ γὰρ τὰ θηλυκὰ ὀνόματα οὕτως ὑποκορίζονται τὴν Εὐφημίαν Εὐφήμιον λέγοντες καὶ τὴν Εὐπραξίαν Εὐπράξιον. ~ Γ2CVφUΩΔ

—: Ἀττικὰ ὑποκορίσματα, ἅπερ ὡς ἐπίπαν εἰσὶν ἑταιρικά, Ἀπφίδιον, Φιλίτιον, Ψυχίδιον, Στρούθιον, Ἐρώτιον, Πώλιον, Χρυσάριον καὶ πάντα, ὅσα τῇ τῶν οὐδετέρων φωνῇ κατὰ θήλεος γένους κατηγορεῖται, ὧν ὁ χαρακτὴρ ἄνωθεν ἐμμένει Ἀττικός· μεμένηκε δὲ νῦν καὶ τῇ ἡμετέρᾳ χρήσει ἡ Φανίον, ἡ Ἁβρότιον, ἅπερ καὶ μέχρι τῶν ἑνικῶν μόνον κλίνεται. ~ V

ἐπισπασάμενος* τὴν θύραν] ἐπισύρας, ἀσφαλισάμενος. ~ ΓCVΟΩΔ

ἐσπόδει*] ὑβριστικῶς ἠφροδισίαζεν. ~ ΓCVΟΩΔ

ἐνέτεινας*] ἐπήγαγες. ~ ΓVφ

καὶ κατὰ κόρρης] καὶ κατὰ τῆς κεφαλῆς. ~ V

πλατὺ χρεμψάμενος] τὸν ἐν στόματι συναγαγὼν πτύελον. ~ V

ἐνεπιμπράμην*] ἐκαιόμην, ἐμαινόμην. ~ ΓVΟΩΔ

εἰ*] ἀντὶ τοῦ εἴθε εὐκτικοῦ ἐπιρρήματος. ~

ὧν* εἰ λαβοίμην] καὶ τοῦτο δραματικὸν τὸ μὴ συντελεῖν ἐᾶσθαι τὸν λόγον ἀλλ’ ὑποτέμνεσθαι ἐνδεοῦς ἔτι ὄντος, ὡς καὶ ἐν τῷ βίῳ πολλάκις εἴωθε γίνεσθαι ὑπὸ μειζόνων κωλυομένου τοῦ λόγου. ~ Γ2VΟUΩΔ, cf. C

— ] ὅτι τὰ κατ’ ἔλλειψιν γινόμενα τῶν διηγήσεων, οἷον τὸ ἀνακόπτειν τὸν λόγον πρὶν πέρας ἐπιθεῖναι τῷ πράγματι, δραματικά εἰσιν ἤγουν μὴ συντελεῖν κτλ. (cf. lin. 20) ~ C

κατὰ τυράννου κτλ.] ὡραῖον. ~ V

καὶ Ῥαδάμανθυς υἷός ἐστιν, ὡς λέγουσι, τοῦ Διός. ἀφω ρίσθη δὲ παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ οὗτος ἐπὶ τῷ ἐκζητεῖν τὰς τῶν τετελευτηκότων πράξεις καὶ τὰς πρὸς ἀξίαν ἐπιτιθέναι δίκας. ~ ΓVΟΩΔ

κἂν ἰδιώτην κτλ.] ὡραῖον. πάνυ εὐκαίρως τὰς τῶν πλουσίων καὶ φιλοζώων φωνὰς μεμίμηται. ~ Γ2

εἴσω* τοῦ ποδός] τουτέστιν ἀπὸ τοῦ ποδός. ~ ΓVφΟΩΔ

ὅπως*] κἀνταῦθα ἐλλείπει τῷ πολλάκις ἡμῖν εἰρημένῳ Ἀθηναίων ἔθει τὸ φρόντιζε. ~ Γ2VφΩΔ

προσεπαττάλευσα*] εἰς πάσσαλον ἔδησα ἢ ἀντὶ τοῦ ἀνεσταύρωσα. ~ ΓCVφΟΩΔ

ἀγαπητή] ἀντὶ τοῦ ἀρκετή, ἐπιπόθητος, ἡδεῖα. ~ Γ2V0Ω

Κύκλωπος*] ὁ Κύκλωψ πρὸς τὸν Ὀδυσσέα ἐν τῷ σπηλαίῳ φησὶν ὅτι χαρίζομαί σοι τοῦτο, ὅτι μετὰ πάντων ὕστερόν σε ἐσθίω [cf. Hom. ι 369]. τοῦτο οὖν καὶ ὁ Μίκυλλός φησιν ὅτι ὅσον ὁ θάνατος γίνεται, τί με ὠφελεῖ τὸ ἀποθανεῖν ὕστερον; ~ ΓVΟΩΔ

πύματον*] ἔσχατον. ~ ΓV

Οὖτιν τὸν Ὀδυσσέα· οὕτω γὰρ ἑαυτὸν ὁ Ὀδυσσεὺς καλεῖ διαπαίζων τὸν Κύκλωπα. ~ ΓVΟΩΔ. Addit Δ: καὶ θέλων ἀπαλλάττεσθαι αὐτοῦ. ~

ἐκ διαμέτρου: τὸ λόγιον ἐπὶ τῶν πάνυ διαφερόντων, εἴληπται δὲ ἀπὸ τοῦ ἐπιπέδου σχήματος τοῦ κύκλου· ἐπ’ ἐκείνου γὰρ πασῶν τῶν τεμνουσῶν αὐτὸν εὐθειῶν μείζων ἡ διὰ τοῦ κέντρου, ἥτις καὶ διάμετρος λέγεται. ἀπὸ τούτου τὰ πάνυ διαφέροντα λέγεται ἐκ διαμέτρου. ~ Γ2Vφ

τὸ καὶ παῖδας ὡραίους πῶς σοι ἐκλέληπται; ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐφεξῆς πάνυ τοῦτο σαφές, βωμολόχε. ~ Δ

οὐ γὰρ οἶδ’ ὅπως] καινοπρεπὲς τοῦτο, οὐκ οἶδα γὰρ ὅπως δέον εἰπεῖν, ὁ δὲ οὐ γὰρ οἶδ’ ὅπως εἴρηκεν. ~ CVΟΩΔ

οὐ συνοικίαν: τὰ νῦν ἐνοικικὰ λεγόμενα. ~ CVφΟΩΔ

εὔζωνος*] ὁ ταχὺ καὶ ὀξέως βαδίζων. ~ ΓVφΟΩδ

κρηπῖδα*] ὑπόδημα. ~ ΓVΔ

εὐθὺς κτλ.*] ἔοικεν ἀπό γε τῶν παρόντων ἐξαίφνης Μίκυλλος ἀποθανεῖν. ~ Δ

μελαντηρίαν*] τὸ τῶν καλιγαρίων μέλαν. ~ Γ

ἐς τὸ πρόσω*] τουτέστιν οὐχ ὥσπερ οἱ πλούσιοι εἰς τὰ ὀπίσω ἐθεώρουν ὡς ἐπιθυμῶν τοῦ φωτός. ~ VΓΟΩΔ

κατόπιν] ὄπισθεν. ~ Γ

τὸ δὲ μέγιστον*] τὸ ἰσχυρότερον. ~ Δ

ἐς τὸ ἔμπαλιν*] τουτέστιν ἐναντία τοῖς γινομένοις ἐν τῇ ζωῇ. ~ VΓΟΩΔ

ἡ κνῖσα*] ὁ καπνός. ~ ΓV

ἄγχιστα*] ἐγγύτατα. ~ ΓVΔ. Addunt VΔ: πλέον πάντων πλησιάζων. ~

ἐλογίζετο*] ἠρίθμει. ~ ΔV

συλλέγων τὰ μετ’ ὀλίγον κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

ἀνιμήσηται*] ἀνασπάσῃ. ~ ΓVΩ

ἕωλον*] χθεσινόν. ~ ΓVφΟΩδ

ἀπαγορεύσας*] ἀτονήσας. ~ ΓV

πορθμεῖα λέγει τὸν μισθὸν τὸν ὑπὲρ τοῦ διαπερᾶσαι διδόμενον. ~ ΓVΟΩΔ

εὐπλοῶμεν*] ἐπικελευσμὸς ἢ ἐπίφθεγμα τῶν πλεῖν ἀρχομένων ἤτοι πορθμὸν διαβαλλόντων ἢ εἰς πέλαγος ἀφιέναι μελλόντων τὸ εὐπλοήσωμεν τῇ τύχῃ ὡς ἔοικε τοῦτο ὑποβαλλομένων. ~ V

οἴμοι*] διαφόρων ὀδυρμοί. ~ ΓVΔ

σπαθήσει*] τρυφήσει. ~ ΓVΩ. Addit Ω: καταδαπανήσει. ~

οἴμοι] οὐ λύπη ταυτησὶ τῆς οἰμωγῆς σοι, Μίκυλλε, πρόξενος ἀλλὰ τοὐναντίον χαρά· ὑπερβολὴ γὰρ ἡδονῆς καὶ θρῆνόν ποτε ἀποτίκτειν φιλεῖ. ~ Δ

πορθμία*] τὸ ναῦλον· διὰ τοῦ ῑ γράφεται. ~ Δ

καθ’ ὕδατος*, φασίν, ἤδη γράφεις] παροιμία ἐστὶν ἐπὶ τῶν ἀδυνάτοις ἐπιχειρούντων πράγμασιν· τὸ γὰρ καθ’ ὕδατος γράφειν ἀδύνατον. ~ ΓVφΟΩΔ

— ] ὡραῖον. ~ Γ

Σῆρας*] Σῆρές εἰσιν ἔθνος, παρ’ ᾧ γίνεται τὰ Σηρικὰ ἱμάτια· τούτους οὖν, φησί, Σῆρας ὄντας ἄπειμι ἐνεγκεῖν ὀφείλουσα. ἡ δὲ ἀκολουθία τοῦ κειμένου ἀπαιτεῖ Σῆρας νοεῖν αὐτοὺς τοὺς σκώληκας τοὺς ποιοῦντας τὴν μέταξαν. διαπαίζει δὲ ἐν τῷ χωρίῳ τοὺς λέγοντας ἀθανάτους τὰς τῶν ἀλόγων ψυχάς. ~ ΓVφΟΩΔ

ὁ καλὸς Μέγιλλος*] οὗτος ὁ Μέγιλλος Κορίνθιος ἦν. ~ ΓVφΟΩΔ. Addunt VφΟ ΩΔ: ὑπερφέρων κάλλει τοὺς κατ’ αὐτόν. ~

ἢ τῷ*] ἢ τίνι, ὅ ἐστι διὰ τίνος. ~ VΔ

ἡ Τισιφόνη μία ἐστὶ τῶν Ἐρινύων. Ἐρινύας δὲ λέγουσι θεάς τινας ἐπιτετραμμένας κολάζειν τοὺς πλημμελοῦντας κατὰ τὸν βίον. ~ ΓCVφΟΩΔ

πρὸς* τοῦ πατρός] ἐνορκῶ σε κατὰ τοῦ πατρός, λέγει δὲ τοῦ Διός· πατέρα γὰρ λέγουσι τοῦ Ῥαδαμάνθυος τὸν Δία. ~ VΔ

στιγματίας καλοῦσι τοὺς οἰκέτας τοὺς στιζομένους ὡς ἀχρησίμους. πρὸς τοῦτο οὖν ἀφορῶν ὁ Κυνίσκος ποῦ στιγματίας ἐγενόμην; πρῶτον ἠρώτησεν. ~ ΓCVφΟΩΔ

ὁπόσα ἄν τις ὑμῶν πονηρὰ ἐργάσηται παρὰ τὸν βίον, καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἀφανῆ στίγματα ἐπὶ τῆς ψυχῆς περιφέρει] εἴθε, Λουκιανέ, μὴ διαπαίζοις, ἀλλ’ ὡς ἀληθὲς τοῦτο δοξάζοις. ~ Δ

ὁπόσα* κτλ.] σχόλιον βασιλείου Ἀδάδων. ἄντικρυς, ὧ Λουκιανέ, τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας καὶ λίαν σοφώτατα. οἱ γὰρ μὴ προεκκαθάραντες τὰ πεπλημμελημένα καὶ διὰ μετανοίας καὶ δακρύων ταῦτα ἀπονιψάμενοι σαφῆ γνωρίσματα καὶ τύπους τινὰς περιφέρουσιν, αἱ τούτων ψυχαὶ ὥσπερ τινὰς βαφὰς καὶ μελανώματα ἐκκεκολαμμένα ἔχουσαι καὶ γνώριμα πᾶσιν ὄντα διαδείκνυνται, ὧν τὴν αἰσχύνην μὴ φέρουσαι δεινῶς ὀδυνῶνται ἀνόνητα μεταμελούμεναι, καθὼς οἱ θειότατοι ἡμῶν πατέρες φασίν, Ἐφραῒμ καὶ Βασίλειος καὶ ὁ λοιπὸς τῶν θείων πατέρων θίασος. ~ Δ

καίτοι* τί τοῦτο κτλ.] φρονίμως αἰνίττεται πάνυ, ὡς ὁ φιλόσοφος εἰ καί τι ἔχει πρῴην ἁμάρτημα, δυνατὸν διὰ τῶν πόνων ἀποκαθᾶραι αὐτό. ~ ΓVφΟΩΔ

ἐξ ὑπαρχῆς*] ἄνωθεν. ~ ΓV

ἐμπολήσας*] κερδάνας, συνάξας. ~ ΓVφΟΔ

μακάρων νήσους λέγουσιν, ἔνθα διάγουσιν αἱ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ψυχαὶ μετὰ θάνατον. ~ VφΔ

ἀνεπίγραφος*] μηδεμίαν γραφὴν ἢ στίγμα ἔχων. ~ ΓVφΟΩΔ

τύραννον*] εἴρηται τύραννος ἀπὸ τῶν Τυρρηνῶν τῶν βιαίων καὶ λῃστῶν γενομένων ἐξ ἀρχῆς, ὥς φησι Φιλόχορος [fr. 5. F. Η. G. I p. 384 Müller]. Τυρρηνοὶ γὰρ ὀλίγον τινὰ χρόνον οἰκήσαντες ἐν ταῖς Ἀθήναις ὤφθησαν ἐπανιστάμενοι τῇ πόλει. καὶ πολλοὶ μὲν αὐτῶν ἀπώλοντο ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων, ἄλλοι δὲ ἐκφυγόντες Λῆμνον καὶ Ἴμβρον ᾤκησαν. χρόνῳ δὲ ὕστερον ἀπὸ ταύτης τῆς αἰτίας ἐχθρωδῶς διακείμενοι τοῖς Ἀθηναίοις ὥρμησαν εἰς πλοῖα καὶ κατασχόντες Βραύρωνα τῆς Ἀττικῆς ἥρπασαν παρθένους ἀρκτευομένας τῇ θεῷ τοῖς Βραυρωνίοις· αἷς συνῴκησαν. οἱ οὖν ἐν Ἀθήνησι ῥήτορες ὡς ἐν δημοκρατίᾳ πολιτευόμενοι ἔθος ἔχουσι τοὺς βασιλέας τυράννους καλεῖν ἀντὶ τῆς παρ’ αὐτοῖς γενομένης βίας τῶν Τυρρηνῶν. ~ Δ

πρόβαλ’ αὐτόν] πρὸ τῶν ἄλλων βάλε, προσάγαγε. ~ VΔ

κἀκ τοῦ λόγου κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ἐμπαροινῶν] ἐνυβρίζων. ~ VΔ

ἀσκαρδαμυκτί*] μὴ μύων τοὺς ὀφθαλμούς. ~ ΔV

καινουργόν*] τὸ ἐπινοοῦν ξένα. ~ ΔV

σὺ ἡ Κλίνη* λέγε] καὶ τοῦτο πρὸς πλείονα τῶν Ἑλλήνων ἐποίησε καταγέλωτα· ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνοι καὶ τὰ φυτὰ λέγουσιν ἔμψυχα, ἐπίτηδες οὕτως ἐμπαίζων λύχνον καὶ κλίνην μαρτυροῦντας παρήγαγεν. ~ ΓVφΟΩΔ

τὰ μεθ’ ἡμέραν*] τὰ ἐν τῇ ἡμέρᾳ. ~ ΓV

ὑπερπεπαικότα*] ὑπερβαλλόμενον. ~ ΓVφΟΩΔ

Πυριφλεγέθοντα*] ποταμὸν πυρὸς λέγουσι τοῦτον ἐν τοῖς καταχθονίοις. ~ ΓVφΟΩΔ

Κερβέρῳ*] κύων ἐστὶν ὁ Κέρβερος τρεῖς ἔχων, ὡς λέγουσι, κεφαλάς, φύλαξ τοῦ Ἅιδου. ~ ΓVΟΔ

χάριν* εἴσομαι] ἀντὶ τοῦ εὐχαριστήσω· τὸ γὰρ εὐχαριστῶ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οὐ λέγεται. ~ VΦΔ

ἀναπεμπαζόμενος*] ἀναλογιζόμενος. ΔΓV

Τάνταλον*] λέγουσι γὰρ οἱ Ἕλληνες, ὅτι ὁ Τάνταλος ἄνθρωπος ὢν ἠξιώθη γενέσθαι τοῖς θεοῖς ὁμοτράπεζος. καὶ ἀκούων τὰ λαλούμενα παρ’ αὐτῶν κατερχόμενος ἔλεγε τοῖς ἀνθρώποις καὶ διὰ τοῦτο οἱ θεοὶ ὀργισθέντες κολάζουσιν αὐτὸν ἐν τῷ Ἅιδῃ· θεωρῶν γὰρ δένδρα πεπληρωμένα καρπῶν καὶ ποταμοὺς παραρρέοντας οὐδενὸς αὐτῶν δύναται γεύσασθαι· αὐτοῦ γὰρ προσιόντος ἐκεῖνα φεύγουσιν. ~ ΓVφΟΩΔ

ἐρραψῳδήκασιν*] εἶπον, ἐξηγήσαντο. ~ Δ

οἱ ποιηταὶ δὲ ὁπόσα μὲν ἂν ἐκ τῶν Μουσῶν κατεχόμενοι ᾄδωσιν, ἀληθῆ ταῦτά ἐστιν] Πλατωνικὸν [cf. Ion. 533 E cet.] τὸ θεώρημα. ~ ΓVΟΩΔ

πολυθρύλητοι* κτλ.] ⸢πάνυ γενναίως καὶ⸣ τοῦτο καθ’ Ἑλλήνων ἠπόρησεν, εἴτε ἄλλο τι δύναται ἡ Εἱμαρμένη καὶ Τύχη παρὰ τὰς Μοίρας εἴτε ἰσοδυναμοῦσι. διὸ ⸢καὶ⸣ ὡς μεγάλης οὔσης τῆς ἀπορίας ἐποίησε τὸν Δία μηδὲν περὶ αὐτῶν ἀποκριθῆναι δυνάμενον. ~ Γ⸢V⸣ΟΩΔ

τί δ’ οὖν ἐμειδίασας; ἀνεμνήσθην* κτλ.] τοῦ Διὸς εἰπόντος ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ θεοὶ τοῦ νήματος ἠρτήμεθα τῶν Μοιρῶν’ ὁ Κυνίσκος ἐγέλασεν. ~ ΓVΟΩΔ

καθήσειν] κρεμάσαι. ~ V

βίαν*] δύναμιν. ~ ΓVΟΩ

νῦν δὲ αὐτόν σε κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

εἰκαῖον*| μάταιον. ~ V

τὰς θυσίας φησίν*] δηλονότι ὁ λόγος. ~ ΓVΟΩ

μὴ ὀκνήσῃς*] ἀπὸ κοινοῦ τὸ μὴ ὀκνήσῃς, ἵν’ ᾖ καὶ ὅπως ἀσφαλέστερον ἀποκρίνῃ, μὴ ὀκνήσῃς. ~ VΟΩΔ

ἀντίδοσιν*] ἀνθ’ ὧν λαμβάνουσιν ἀγαθῶν τὰς θυσίας παρέχοντες. ~ ΓVΟΩΔ

οὐ γὰρ ἀποχρήσει αὐτοῖς κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

μακρῷ*] πάνυ. ~ ΓΟ

ἱμονιάν*] ἱμονιὰ λέγεται τὸ σχοινίον, εἰς ὃ δεσμεῖται ὁ κάδος, δι’ οὗ τὸ ὕδωρ ἐκ τῶν φρεάτν ἀνέλκουσιν. ~ ΓVΟΩΔ. Addunt VΩ: ἱμονιὰ λέγεται καὶ ἡ διὰ κάδων ἢ πως ἄλλως διὰ σχοινίων γοῦν ἄντλησις, διότι καὶ ἱμὰς λέγεται κυρίως μὲν ὁ λῶρος, καταχρηστικῶς δὲ καὶ τὸ σχοινίον. ~

Εἱμαρμένην τιμῶντες κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ad c. 11-12 εἰ μὲν θεοὶ σθένουσιν, οὐκ ἔστιν τύχη, εἰ δ’ οὐ σθένουσιν, οὐδέν ἐστιν ἡ τύχη. εἰ μὲν θεοὶ σθένουσιν, ἔστιν ἡ τύχη, εἰ δ’ οὐ σθένουσιν, μᾶλλον ἔστιν ἡ τύχη. ~ VΔ

εἰ μὴ παρὰ* τοῦτο] κατὰ τοῦτο. ~ ΓV

καθείρξας*] ἐγκλεισάμενος. ~Δ

Κροίσου* παῖδα] Κροῖσος ὁ Λυδῶν βασιλεὺς εἶδεν ὄνει ρον, ὡς ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἄτυς αἰχμῇ σιδηρᾷ τεθνήξεται. φοβηθεὶς οὖν οὐ συνεχώρει τῷ παιδὶ οὐτε κατὰ πολεμίων ἀπελθεῖν οὔτε διὰ τόπου παρελθεῖν, ἐν ᾧ ἐκρέματο σίδηρος. συὸς δὲ κατὰ τὴν χώραν φανέντος πεισθεὶς ἔπεμψεν εἰς θήραν τὸν παῖδα καὶ ἐν τῷ θηρεύειν Ἄδραστος εἷς τῶν θηρευόντων ῥίψας κατὰ τοῦ συὸς αὐτοῦ μὲν ἥμαρτεν, ἀναιρεῖ δὲ τὸν Κροίσου υἱὸν Ἄτυν. ~ΓVΟΩΔ

ἄλοκα: τὴν αὔλακα, ὅ ἐστιν ἀροτρευθεῖσαν γῆν· λέγει δὲ τὴν γυναῖκα. ~ΓVΟΩΔ

ἀποσαφοῦντες*] φανεροῦντες. ~ ΓV

ἄρνεια* κρέα] ὁ Κροῖσος θέλων πειραθῆναι, εἰ ἀλήθειαν μαντεύεται ὁ Ἀπόλλων, μίξας ἄρνεια κρέα καὶ ἀπὸ χελώνης ἥψει αὐτά. καὶ ἐποίησεν ἀπελθεῖν τινας πρὸς αὐτὸν καὶ ἐρωτῆσαι αὐτόν, τί ποιεῖ· ὁ δὲ ἀπεκρίθη ὀδμή μ’ ἐς φρένας ἦλθε κραταιρίνοιο χελώνης ἑψομένης ἐν χαλκῷ ἅμ’ ἀρνείοισι κρέασιν. ~ ΓVΟΩΔ

διηγκυλημένος] ἐν ἑτοίμῳ ἔχων. ~ ΓVΟΩ

διηγκυλωμένος] ἠγκασμένος. ~ Δ

Καλλίας*] Ἀλκιβιάδης Κλεινίου, Σκαμβωνίδης τὸν δῆμον, τραυλὸς ἦν, ὡς Ἀριστοφάνης Σφηξί [44]. γήμας δὲ τὴν Ἱππονίκου θυγατέρα, Καλλίου δὲ ἀδελφήν, αὐτῇ μὲν ἐπεισῆγεν ἑταίρας, τὸν δὲ Καλλίαν ἐπειρᾶτο διὰ τὰ χρήματα ἀνελεῖν. καὶ συνθέμενός τινι τῶν ἡλικιωτῶν κόνδυλον τῷ Ἱππονίκῳ ἐνέτριψεν. καὶ βαδίζων εἰς τοὺς τῶν ἐραστῶν ἀγροὺς τοὺς καλλίστους τῶν βοῶν ἐκλεγόμενος ἔθυε μετὰ τῶν ἐραστῶν. αὐτῇ δὲ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ ἐπεμίγη Ἀλκιβιάδης παρὰ τοὺς νόμους. οὗτος δὲ Ἀκάτιος ἐκαλεῖτο, ἤτοι ὅτι τοὺς μικροὺς ἀκατίους ἐκάλουν ἢ ὅτι ἀπὸ Ἀκατίου χωρίου ἦν. ~ V

τοῖς ἕνδεκα*] οἱ ἕνδεκα ἄρχοντές εἰσι παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἐπιμελούμενοι καὶ τοὺς ἐναγομένους ὡς κλέπτας ἢ ἀνδραποδιστὰς ἢ λωποδύτας, ἂν μὲν ὁμολογῶσι, θανάτῳ ζημιοῦσιν, ἐὰν δὲ ἀμφισβητῶσιν, εἰς δικαστήριον εἰσάγουσι καί, ὃ δ’ ἂν κριθῇ περὶ αὐτῶν, ποιοῦσιν. καὶ εἴ τις ἄλλος κατακριθῇ θάνατον, οἱ ἕνδεκα τοῦτον παραλαμβάνουσιν. ~ ΓVΟΩΔ

ἀνεσκολοπίζοντο] ἐν ἄλλῳ Γώχης δὲ ἀνὴρ ἐνάρετος ἀνεσκολοπίσθη πρὸς αὐτοῦ. ~ ΓΔ

Τιτυούς*] ὁ Τιτυὸς ἠθέλησε βιάσασθαι τὴν Λητώ, γυναῖκα οὖσαν τοῦ Διός, μητέρα δὲ Ἀπόλλωνος καὶ Ἀρτέμιδος, καὶ διὰ τοῦτο κολάζεται ἐν τῷ Ἅιδῃ· αὐτοῦ γὰρ ἐν τῷ ἐδάφει ἐξηπλωμένου παρακαθήμενοι οἱ γῦπες τὸ ἧπαρ αὐτοῦ κατεσθίουσιν. ~ ΓVΟΩΔ

κἀκεῖνον* ἐρωτᾷς] ἀντὶ τοῦ δι’ ἐκεῖνον. ~ ΓVΟΔ

ἀγαπήσομεν*] ἀρκεσθησόμεθα. ~ ΓVΔ

τραγῳδός*] ἡ τραγῳδία πεπλήρωται συμφορῶν. ἐπεὶ οὖν ἐν συμφορᾷ νῦν ὁ Ζεύς ἐστιν, εἰκότως αὐτὸν ὡς τραγῳ δὸν ὑποτίθεται· διὰ τοῦτο γὰρ καὶ διὰ ἰάμβων τραγικῶν διαλέγονται αὐτῷ Ἥρα καὶ Ἀθηνᾶ, καὶ αὐτὸς δὲ δι’ ἰάμβων πρὸς αὐτὰς ἀποκρίνεται. ~ ΓVΟΩΔ

μεγαλοσμαράγου*] ἀδιανόητος ὅλος ὁ στίχος, ὡς τοῦ Διὸς καὶ τὸ τραγῳδεῖν ἀγνοοῦντος. ~ VΓΟΩΔ

ὑποδραματουργεῖν*] τὸ δραματουργεῖν τοῦ ὑποδραματουργεῖν ταύτῃ διαφέρει· δραματουργεῖ μὲν γὰρ ὁ ποιητὴς καὶ τῆς ὑποθέσεως ὅλης καὶ τῶν ἐπῶν, ὡς Εὐριπίδης, Εὔπολις, Ἀριστοφάνης καὶ εἴ τις τοιοῦτος· ὑποδραμα τουργεῖ δὲ ὁ τὰ ὑπὸ τῶν δραματουργῶν τούτων εἰρημένα λαμβάνων κατὰ καιρὸν καὶ τοῖς οἰκείοις αὐτὰ πάθεσιν ἐναρμόττων ἅτε τοῖς ἤδη πεπραγμένοις ἀφομοιούμενα. ~ VOΩΔ

σάτυρον: δασεῖαν ἢ καταφερῆ Δωρικῶς. καὶ σατύριον πόα τις συνεργὸς πρὸς τὰς ἀφροδισίους ἀφορμάς, καὶ ζῷόν τι τετράπουν λιμναῖον. καὶ σάτυρος ἤτοι [ἡ] χορευτὴς ἢ ἔντασις. ~ Δ

ἐπὶ ξυροῦ* ἕστηκεν] παροιμία ἐπὶ τῶν ἐν ἐσχάτῳ ὄντων κινδύνῳ λεγομένη διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὸν ξυρὸν ἵστασθαι. ~ VΓΟΩΔ

τὰ νέρθεν*] τὰ κάτωθεν ἀπὸ τῶν καταχθονίων· ἐκεῖ γάρ, ὡς λέγουσιν, οἱ Τιτᾶνες ἐδέδεντο. ~ VΓΔ

Πῶλος* ἢ Ἀριστόδημος] οὗτοι τραγῳδίας ἦσαν ὑποkριταί. ἐπειδὴ οὖν ὁ Ζεὺς τραγικοὺς ἰάμβους ἔλεγεν αὐτοῖς, διὰ τοῦτο εἶπεν ὅτι ἀντὶ Διὸς Πῶλος ἐφάνης ἢ Ἀριστόδημος. ~ ΓVΔ

— ] ἄλλως. Ἀρέθα. Πῶλος καὶ Ἀριστόδημος ὑποκριταὶ περιφανεῖς. ὑπεκρίνοντο οὖν ἐν ταῖς τραγῳδίαις καὶ ταῖς κωμῳδίαις καὶ θεούς· καὶ τοῦτο νῦν Ἥρα γυναικείᾳ κρατουμένη ὀλιγωρίᾳ καὶ ὅτι ὅλως θεῶν ὑπεισέρχονται πρόσωπα ὑποκνιζομένη περιπαθῶς τῷ Διὶ ὑποτίθεται. ~ ΔCVOΩ

μετέωροι] πρὸς ἀκρόασιν. ~ ΓV

ἀγνοήσεται: ἀντὶ τοῦ ἀγνοηθήσεται. σκόπει δέ, ὅτι τὸ τοῖς ἄρχουσι κατ’ ἰδίαν τι πράττειν καὶ μὴ τοῖς ἀρχομένοις αὐτὸ κοινοῦσθαι τυραννικὸν δοκεῖ. ~ ΔVΟΩ

ἁπλοϊκά*] εὐτελῆ, ἁπλούστατα. ~ ΓΟΩΔ

εἰς ἀγορήν*] πρὸς τῇ λοιπῇ δεισιδαιμονίᾳ μᾶλλον δὲ μανίᾳ τῇ περὶ τοὺς λεγομένους θεοὺς καὶ Πρίαπόν τινα θεὸν εἶναι Ἕλληνες μεμυθολογήκασιν, ὃν οἱ μὲν αὐτῶν τὸν αὐτόν φασιν εἶναι τῷ Διονύσῳ ἐπιθετικῶς αὐτοῦ τούτου δῆθεν Πριάπου καλουμένου, ἄλλοι δὲ Διονύσου μὲν υἱόν, μητρὸς δὲ ἢ Ἀφροδίτης ἢ Διώνης. Μνασέας δὲ ὁ Παταρεὺς [fr. 35. F. H. G. III 155 Müller] ἑρμαφρόδιτον τὸν Πρίαπον λέγει, ἄλλοι δὲ Ἀφροδίτης υἱόν, ἣ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς τοὺς λειμῶνας ἐπὶ τῇ ἀμορφίᾳ τῶν μήδεων αἰδοῖ ἐχομένη· εἶχε γάρ, φασί, γλῶσσαν μεγάλην καὶ γαστέρα καὶ αἰδοῖον, λεχθῆναι δ’ ἐπ’ αὐτῷ, ὅτι σημαίνει τὸ ἄγαλμα αὐτοῦ, ὡς ὁ κρατῶν γλώσσης καὶ γαστρὸς καὶ μίξεως ἄμεμπτον ἕξει τὸν βίον. ~ ΓVΟΩΔ . Addunt ΟΩ : τὸν δὲ Ἄνουβιν λόγος κυνοπρόσωπον εἶναι (cf. p. 60, 2. 3). ~

νώνυμνοι*] ἄνευ ὕμνων. ~ ΓVΔ

Φειδίου* κτλ.] οὗτοι ἀγαλματοποιοὶ ἦσαν ἄριστοι. ~ ΓVΔ

ἐπηυγάζεσθαι*] γράφεται καὶ ἐπηλυγάζεσθαι. διὰ τοῦ η̄ γραπτέον· ἀπὸ τοῦ ἠλύγη γάρ ἐστι συντεθειμένον, ὃ σημαίνει τὴν σκοτίαν. ~ Δ

λημῶ*] λήμας ἔχω. λήμη δέ ἐστιν ὁ ἐν τοῖς ὄμμασι ῥύπος. ~ ΓVΔ

Πεντέληθεν*] ἀπὸ Πεντέλης. Πεντέλη δέ ἐστι λίθος παρ’ Ἀθηναίοις εἰς ἀγάλματα πεποιημένος. ~ ΓVΟΩΔ

Πραξιτέλει*] Πραξιτέλης ἀγαλματοποιὸς ἄριστος, ὅστις κατεσκεύασε τὸ ἐν Κνίδῳ τῆς Ἀφροδίτης ἄγαλμα. ~ ΓVOΩΔ

χρυσῆν ἔλεγεν Ὅμηρος τὴν Ἀφροδίτην ἀντὶ τοῦ καλήν. αὕτη δὲ ἦλθε προκαθίσαι, ὅσον ἐκ τοῦ ὀνόματος. ~ ΓVΟΩΔ

τελέσματος] δαπανήματος. ~ VΔ

πεντακοσιομεδίμνους*] εἰς τέσσαρα διῄρητο τάγματα πᾶσα ἡ πόλις τῶν Ἀθηναίων, εἰς πεντακοσιομεδίμνους, οἵτινες ἦσαν πάνυ πλούσιοι, εἰς ἱππεῖς ἧττον πλουσίους, εἰς ζευγίτας ἔτι ἥττονας, εἰς θῆτας τοὺς πένητας. εἰπὼν οὖν ἀνωτέρω [c. 10] τὴν Ἀφροδίτην ὡς πενιχρὰν εἰς τὸ θητικὸν τελεῖν εἰς πεντακοσιομεδίμνους εἶπε τοῦτον ὡς πλούσιον. ~ ΓVΟΩΔ. Addit Δ: οἱ γὰρ πεντακόσιοι μέδιμνοί εἰσι λιτρῶν ια′ χιλιάδες καὶ σν′, κεντηνάρια ριβ′. ~

πνύκα*] πνὺξ λέγεται ἡ ἐκκλησία τῶν Ἀθηναίων παρὰ τὸ πεπυκνῶσθαι τοὺς συνερχομένους ἐν αὐτῇ. ~ ΓCVΟΩΔ

Ἡράκλεις*] εἰώθεσαν οἱ ἄνθρωποι ἐν κακοῖς ὄντες ἐπικαλεῖσθαι τὸν Ἡρακλέα ὡς ἀλεξίκακον. εὐμόρφως οὖν ὁ Λουκιανὸς τὸν Ἑρμῆν ἐποίησεν ἐπικαλούμενον τὸν Ἡρακλέα παρὰ τῶν θεῶν ἐνοχλούμενον. ~ VΓΟΩΔ

τὴν Ἑλλήνων*] ἀντὶ τοῦ τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν. ~ ΓVΟΩΔ

εὐπροσωποτάτη*] εὐπρεπής. ~ ΓV

προὔσεσθαι] ἀντὶ τοῦ προέσεσθαι. ~ VΩ

διαμέλλεις*] βραδύνεις. ~ ΓVΟΩ

πεπαρῴνηται*] ὑβριστικῶς πέπρακται. ~ ΓVΟΩΔ

ὀλιγώρως*] καταφρονητικῶς. ~ ΓVΟΩ

Ποικίλην*] Ποικίλη στοὰ ἦν παρ’ Ἀθηναίοις· ἐκαλεῖτο δ’ οὖν οὕτως ἐκ τῆς ποικίλης ἐν αὐτῇ ζωγραφίας. ~ ΓVΟΩΔ

διατεινομένους*] ἀμφισβητοῦντας. ~ ΓVΟΩΔ

τὸν πώγωνα ἐπισπασάμενος*] ἐπισύρας, χαλάσας. ~ ΓVΟΩΔ

Ἐπικούρειον*] Ἐπικούρειοι καὶ Στωικοὶ δύο γένη φιλοσόφων. τούτων οἱ μὲν Ἐπικούρειοι ἄνευ προνοίας ἔλεγον διοικεῖσθαι τὰ πράγματα, οἱ δὲ Στωικοὶ ὑπὸ προνοίας. ~ ΓVΟΩΔ

τὸν ἐπίτριπτον*] τὸν ἄξιον τοῦ ἐπιτριβῆναι, τουτέστι πληγῆναι. ~ ΓCVΟΩΔ

σαρδάνιον*] σαρδώνιος γέλως λέγεται ὁ ἐν ὑποκρίσει γινόμενος. ~ ΓVΟΩΔ

παρομαρτῶν] συνακολουθῶν. ~ V

τὸ κήρυγμα* τὸ ἐκ τοῦ νόμου] τοῦτο λέγεται, ὅτι, καθὼς ὁ συμβουλευτικὸς ὑφηγεῖται νόμος, ὃς ἱκανὸς γνώμην εἰσφέρειν, ἀνιστάσθω ἐρῶν, ὅτι καὶ ἔχει. ~ VΟΩΔ

τελείων*] νόμος ἐκέλευε παρ’ Ἀθηναίοις πρώτους λέγειν τοὺς ὑπὲρ τὰ πεντήκοντα ἔτη γεγονότας καὶ μετ’ αὐτῶν τοὺς λοιπούς. οὐκ ἐξῆν δὲ δημηγορῆσαι οὔτε τοῖς ἀτίμοις οὔτε τοῖς ξένοις οὔτε τοῖς μὴ καταλαβοῦσι τὴν ἔννομον ἡλικίαν. τὸ οὖν γινόμενον παρ’ Ἀθηναίοις παρὰ τοῖς θεοῖς νῦν ὑποτίθεται. ~ ΓCVΟΩΔ

τά γε ἀπὸ καρδίας*] λόγιον ἐπὶ τῶν ἀνεπικρύπτως καὶ ἀπερικαλύπτως λεγομένων μηδὲν ὑποβλεπομένου τοῦ λέγοντος, ἀλλ’ ὡς ἔνι τὸ πρᾶγμα διεξιόντος. ~ ΔVΟΩ

Ἅλυν*] Κροίσῳ τῷ Λυδῶν βασιλεῖ ἐρωτήσαντι, εἰ διαβῇ τὸν Ἅλυν κατὰ Κύρου τοῦ Περσῶν βασιλέως, ἀπεκρίνατο, ὅτι διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει. ὁ δὲ ἀγνοήσας, ποίαν ἀρχήν, διαβὰς τὸν Ἅλυν τὴν ἰδίαν ἀπώλεσεν. ~ ΓVΟΩΔ

ὧ θεία Σαλαμίς*] Περσῶν καὶ Ἐλλήνων ναυμαχεῖν ἐν Σαλαμῖνι μελλόντων ἔχρησε τοῖς Ἕλλησιν ὁ Ἀπόλλων τοῦτον τὸν χρησμόν. λέγεται δὲ αὐτὸν Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος νοῆσαι· οὐκ ἂν γάρ, φησί, θείαν ἐκάλει τὴν Σαλαμῖνα, εἰ ἐν αὐτῇ πίπτειν ἔμελλον Ἕλληνες, πόλιν οὖσαν Ἑλληνικήν· ὥστε τὸν τῶν Περσῶν προεμαντεύσατο θάνατον. ~ ΓVΟΩΔ

ἀγαπᾶν*] ἀρκεῖσθαι, εὐχαριστεῖν. ~ ΓVΔ

παρεγγράπτων*] πάντες οἱ πολῖται παρ’ Ἀθηναίοις ἐν γραμματείῳ ἐνεγράφοντο. εἴ τις οὖν μὴ ὢν πολίτης ἐνεγράφη παρ’ ἀξίαν, παρέγγραπτος ἐκαλεῖτο. διὰ τοῦτο τούτους παρεγγράπτους ὠνόμασεν. ~ ΓCVΟΩΔ

Θησεύς*] ὁ Αἰγεὺς Ἀθηναῖος ὢν ἐν Τροιζῆνι πόλει τῆς Πελοποννήσου συνεκαθεύδησεν Αἴθρᾳ τῇ θυγατρὶ τοῦ Πιτθέως, ἡ δὲ Αἴθρα ἐγέννησε τὸν Θησέα. ὁ τοίνυν Θησεὺς εἰς τὰς Ἀθήνας πρὸς τὸν πατέρα ἐρχόμενος πολλοὺς λῃστὰς εὑρὼν πάντας ἀπέκτεινεν ἐν τῇ ὁδῷ πορευόμενος. ~ ΓVΟΩΔ

Σκείρωνα* κτλ.] λῃσταὶ ἦσαν οὗτοι κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἀπὸ Τροιζῆνος εἰς τὰς Ἀθήνας διάγοντες. ~ ΓVΟΩ

κνισᾷ — βωμούς*] καπνὸν ἐν τοῖς βωμοῖς ἀπεργάζεται. ~ ΓV

μόνων καρπουμένων*] μόνων ἑστιωμένων. ~ Δ

ὑπέρσχῃ*] ὑπερβάλῃ, νικήσῃ. ~Δ

ἐξ Ὀλυμπίας*] γράφεται ἐκ Πίσης. ~ VΓ2ΟΩ

ἐκ Πίσης*] γράφεται ἐξ Ὀλυμπίας. ~Δ

— ] Πῖσα πόλις τῆς Ἠλιακῆς μοίρας Πελοποννήσου, καθ’ ἣν καὶ ἀγὼν ἐτελεῖτο τὰ Ὀλύμπια. ~ CVΟΩΔ

μνᾶν*] ἡ μνᾶ ἓξ δραχμὰς ἔχει, ἡ μνᾶ δὲ εἶχεν ἡ Ἀττικὴ δραχμὰς ρ’, ὥς φησι Πολυδεύκης [9, 59]. Εὔπολις Κόλαξιν [fr. 149. C. A. F. I 298 Κ.] ’δεῖπνον θὲς ρ′ δραχμάς’ καὶ ἐπιφέρει ’κόλαξιν οἶνον θὲς ἑτέραν μνᾶν’, δηλῶν, ὅτι μνᾶν εἴρηκε καὶ τὰς προτέρας ρ′ δραχμάς. ἡ μέντοι δραχμὴ εἶχεν ὀβολοὺς ϛ′ ὅθεν καὶ ἐπωβελία τὸ ἕκτον τοῦ τιμήματος. ~ ΓCVΟΩΔ

Γεραιστῷ*] Γεραιστὸς πόλις Εὐβοίας οὕτω μέχρι νῦν λεγομένη καὶ ὁ Ὠρεὸς πόλις Εὐβοίας, οὗ οἱ πολῖται Ὠρεῖται λέγονται. ~ ΔCVΟΩ. Addit Δ: μέμνηται Δημοσθένης [4, 34 cet. 8, 59 cet.]. ~

ἐρήμης*] ἐρήμη λέγεται, ἡνίκα ὁρισθείσης περὶ τῆς δίκης ἡμέρας ὁ εἷς τῶν ἀντιδίκων ἀπολειφθείη· τότε γὰρ οἱ δικασταὶ καταδικάζουσι τοῦ ἀπολειφθέντος ἐρήμην. ~ ΓVΟΩΔ

θυννῶδες*] ἐπειδὴ τὰς θύννας οὐ λόγῳ καὶ ἀμφισβητήσει νικῶμεν ἀλλὰ τριαίναις ἀναιροῦμεν, εἰκότως τὸ φονεῦσαι τὸν Δᾶμιν θυννῶδες ὠνόμασεν. ~ ΓVΟΩΔ

ἀμφήριστον*] ἀμφισβητήσιμον. ~ ΓV

χάριεν*] γελοιῶδες, ἀνόητον. ~ ΓVΟΩ

γέλωτα ὀφλισκάνει*] γέλωτα χρεωστεῖ, ἀντὶ τοῦ γελᾶται. ~ ΓVΟΩΔ

βατταρίζων] τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ βερβερίζων. ~ CVΟΩΔ

— ] ὁ Βάττος· οὗτος τῆς κατὰ Κυρήνην ἀποικίας ἡγήσατο μογιλάλος τις ὤν. ἀπὸ τούτου καὶ τοὺς μὴ εὐθυστόμους μηδὲ τρανῇ κεχρημένους τῇ γλώσσῃ ἀλλ’ ἐπισεσυρμένως φθεγγομένους καὶ παρασήμως βατταρίζειν φασίν. ~ VΔ

συνεῖναι μὲν γάρ: ἀντὶ τοῦ διδάσκειν, ἐκπαιδεύειν. ~ VΟΩ

τοῦτο μὲν κτλ.] ἴδε, γόης τῷ ὄντι ἀμίμητος Λουκιανὸς οὑτοσί. ~ Δ

λοξὸς καλεῖται ὁ Ἀπόλλων διὰ τὸ λοξὰ μαντεύεσθαι, ὅ ἐστι στρεβλὰ καὶ ἄδηλα. ~ ΓVΟΩΔ

γριφώδης*] γρῖφός ἐστι τὸ προτεινόμενον δύσλυτον ζήτημα. γριφώδης οὖν εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἀσαφής. ~ ΓVΟΩΔ

πλίνθους* χρυσᾶς] Κροῖσος γὰρ ὁ Λυδῶν βασιλεὺς χρυσᾶς αὐτῷ πλίνθους προσήγαγεν. ~ ΓVΟΩΔ

ἐν Δελφοῖς* κτλ.] ἐν τούτοις γὰρ τοῖς τόποις ὁ Ἀπόλλων, ὡς λέγουσιν, ἐμαντεύετο. ἔστι δὲ οἱ μὲν Δελφοὶ ἐν Φωκίδι, ἡ δὲ Κολοφὼν ἐν Ἀσίᾳ. ~ ΓVΟΩΔ

ἄρνεια κρέα κτλ.] τοῦτο γὰρ ὁ Κροῖσος ποιήσας ἔπεμψεν ἐρωτῶν αὐτόν, τί διαπράττεται, ἀποπειράζων. ~ ΓΟΩ

— ] Κροῖσος γὰρ ἀποπειρώμενος τοῦ ἐν Δελφοῖς μαντείου, εἰ ἀληθὲς εἴη, ἐποίει τοιοῦτο· θεοπρόπους εἰς Δελφοὺς ἀποστέλλων ἔταξεν αὐτοῖς ῥητὴν ἡμέραν μετὰ τὸ ἀφικέσθαι κατὰ ταύτην τὴν ἐμπρόθεσμον ἀνερέσθαι τὴν Πυθίαν, τί νῦν διατελεῖ πράττων ὁ Κροῖσος. ἐποίει δὲ ταῦτα τηνικάδε Κροῖσος· λέβητα εἰς λέβητα ἐπεμβαλών, εἶτα χελώνης κρέα καὶ ἀρνειοῦ συγκατακόψας καὶ τῷ λέβητι τῷ διπλῷ ἐμβαλὼν ἥψει. ἅπερ ἅπαντα ἡ Πυθία ἀνεῖλεν ὡς ἐπράττετο, μάλιστα περὶ τῶν τῆς χελώνης κρεῶν ὀδμή μ’ ἐς φρένας ἦλθε κραταιρίνοιο χελώνης. ~ VΔ Addit Δ: ἡ ἱστορία πλατύτερον μετὰ τοῦ χρησμοῦ παρὰ Ἡροδότῳ [1, 47]. ~

κορυβαντῶδες*] μανιῶδες· οἱ γὰρ Κορύβαντες δαίμονές εἰσι περὶ τὴν Ῥέαν. ~ ΓVΟΩΔ

κατόχιμα*] μανιώδη. ~ ΓV

φρικώδη] φοβερά. ~ ΓV

ἐχέτλης*] ἐχέτλη τοῦ ἀρότρου τὸ κράτημα. ~ Δ

Θεμιστοκλέους*] καὶ γὰρ μόνος ὁ Θεμιστοκλῆς συνῆκε τοῦ δοθέντος Ἀθηναίοις χρησμοῦ, ὅτε περὶ Ἀθηνῶν ἐπὶ Ξέρξου ἐμαντεύοντο Ἀθηναῖοι, εἰ ἄμεινον αὐτοῖς ἐκλιπεῖν τὸ ἄστυ, καὶ ἀνεῖλεν ἡ Πυθία τὸ τεῖχος δὲ ξύλινον διδοῖ εὐρύοπα Ζεὺς Τριτογενείῃ καὶ ὦ θεία Σαλαμίς, ἀπολεῖς δέ συ τέκνα γυναικῶν. ὡς οὖν μόνου Θεμιστοκλέους ἀνευρόντος, ὅτι καὶ λέγει ὁ χρησμός, τοῖς δ’ ἄλλοις ἀσυνέτου ὄντος, τοῦτο καὶ νῦν διασύρει ὁ Μῶμος, ὅτι σαφέστερα ταῦτα τοῦ χρησμοῦ ἐκείνου, ὡς μὴ δεῖσθαι Θεμιστοκλέους ἐξηγητοῦ. ~ VΔ. Addit Δ: ἡ ἱστορία πλατύτερον παρ’ Ἡροδότῳ [7, 141 sq.]. ~

μέτοικός* εἰμι] ἐπειδὴ ἄνθρωπος ὤν, ὡς λέγουσι, πρῴην γέγονε θεὸς καὶ εἰς οὐρανὸν μετῴκησεν. ~ ΓVΟΩΔ

Ἡράκλεις ἰώ*] τοῦτο εἰώθασιν ἐπὶ θαυμασμοῦ λέγειν. ~ ΓVΟΩΔ

— ] τὸ Ἡράκλεις ἐπίφθεγμα ἐκπληκτικόν. ἐκπληττόμενος οὖν τοῦτο πρὸς Ἡρακλέα φησίν. ~ ΔVΟΩ

Βοιώτιον*] οἱ γὰρ Βοιωτοὶ ἐπὶ ἀνοίᾳ διαβάλλονται, Βοιωτὸς δὲ ὁ Ἡρακλῆς. ~ ΓΔ

ἀγοραῖος*] Ἑρμῆς ὁ ἀγοραῖος ἐτιμᾶτο παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις ὡς ἐν τῇ ἀγορᾷ ἱδρυμένος. εἰκότως δὲ ἀδελφὸν ἐκάλεσε τοῦ Ἑρμοῦ τὸ ἄγαλμα αὐτοῦ. ~ ΓVΟΩΔ

πίττης γοῦν ἀναπέπλασται*] οἱ γὰρ ποιοῦντες τοὺς ἀνδριάντας καὶ τὰ ἀγάλματα ἔθος ειἶχον περιπλάττειν τὸ ἄγαλμα τοῦ Ἑρμοῦ πίσσῃ καὶ οὕτω λαμβάνειν ἐξ αὐτοῦ ἐκτύπωμα, ἵνα πρὸς αὐτὸ ποιήσωσιν. ~ ΓVΟΩΔ

ὁσημέραι*] καθ’ ἑκάστην ἡμέραν. ~ ΓΔ

πισσούμενος: περιπλαττόμενος. ~ Γ

παρὰ πολύ*] κατὰ πολύ. ~ Γ

εἶτ’* οἱ ἄνθρωποι] εὗρον οὕτως ἰὤνθρωποι, ἵν’ ιἦ σχετλιαστικὸν ἐπίρρημα συναληλιμμένον τῷ ἄνθρωποι. εἰώθασι δὲ οἱ μετρικοὶ τοῦτο ποιεῖν κἀν ταῖς παραθέσεσιν. ~ VΟΩ

ἰὤνθρωποι] τὸ ἐντελὲς ἰὼ ἄνθρωποι, σχετλιαστικὸν ἐπίρρημα συναληλιμμένον τῷ ἄνθρωποι. εἰώθασι δὲ οἱ μετρικοὶ τοῦτο ποιεῖν κἀν ταῖς παραθέσεσιν, ὁποῖον καὶ τὸ ἀληθινὰ ’γώ καὶ τὸ [Arist. Pac. 145] ἐν Πειραιεῖ δήπου ’στὶ Κανθάρων λιμήν. καὶ ἔτι οἱ καταλογάδην χρῶνται τῷ τοιούτῳ, ὡς καὶ Πλάτων [Clit. 407 A] ποῖ φέρεσθε, ὤνθρωποι; ἔστι γὰρ τὸ ἐντελὲς ὦ ἄνθρωποι. ~ Δ

καί σε μετίασιν*] καί σε μετέρχονται, ὅ ἐστι τιμωροῦνται. ~ ΓV

Ἀρέθα. σὺ δὲ τάξιν αὐτῶν ὀνομάζεις τὴν ἀνάγκην. τίνα ταύτην, βέλτιστε Δᾶμι, φῂς τὴν ἀνάγκην; ἔστι τις ἀνάγκη χηρεύουσα τοῦ καταναγκάζοντος; οὐκ ἂν σὺ πάντως ἐρεῖς σωφρονῶν, ὅτι μηδὲ διάθεσις τοῦ διατι θέντος ἐκτὸς μηδὲ κίνησις τοῦ κινοῦντος χωρίς, μὴ ὅτι ἂν εἴποι τις τῶν ἐνυφισταμένων ἢ παρυφίστασθαι λεγομένων. εἰ δὲ καὶ φήσεις, ἤτοι ἐξ αὐτομάτου ἐρεῖς ἢ οὐκ ἐξ αὐτομάτου, καθότι μηδ’ ἔστι τούτων δυνατὸν μεταξὺ ἄλλο ἐπινοεῖν. ἀλλὰ ταύτην γε τὴν ἀνάγκην εἰ μὲν ἐξ αὐτομάτου, πρῶτον μὲν πῶς καὶ τί τὸ αὐτόματον τοῦτο, ὃ ταῖς ῥοπαῖς προσχρησάμενον τῶν στοιχείων καὶ ταῖς ποιότησιν οὕτως ἐντέχνως καὶ καταλλήλως τὰ διὰ τούτων ἀποτελεῖ; καὶ ἔτι τούτων τῶν ἀνωτέρω τίς τὰς ποιότητας ἢ πόθεν προαγαγὼν εἶτα κεράσας προσήγορον συνδρομὴν εἰς γένεσιν τῶν ἁπλουστέρων ἀπείργασται σωμάτων, ἀφ’ ὧν ἅπασι τοῖς ἐγκοσμίοις ἡ σύνθεσις, καὶ τὸ τοῖον πόθεν ἀλλὰ μὴ τοῖον εἶναι [καὶ] ἑκάστῳ ἀποκεκλήρωται, καὶ ταῦτα μιᾶς ἁπάντων φύσεως ἠρτημένων, ὅσον εἰς ὅρασιν καὶ ἁφὴν ἥκειν καὶ τόπῳ περιστοιχίζεσθαι; ἢ σύ μοι ἑώρακας πώποτε ξύλον εἰς χρυσὸν μεταβάλλον ἢ λίθον εἰς ξύλον καὶ ἔμπαλιν ἢ ἀνθρωπόμορφον λέοντα ἢ ῥύγχος ἄνθρωπον συὸς περικείμενον; πότε δὲ ἢ ποῦ σὺ τεθέασαι φυτὰ μὴ κατὰ ταὐτὰ τὴν βλάστην ἀεὶ καὶ τὰς ῥίζας ποιούμενα ἢ μὴ τῇ παρ’ ἀλλήλων διαδοχῇ τὸ ὁμοφυὲς διασώζοντα; ζῷα δὲ τίς τὸ παράπαν κατέλαβεν οὐχὶ κατὰ λόγον καὶ ὡς ἂν ὁ λόγος αἱρῇ δεδημιουργημένα κἀκεῖνα πάλιν τοῖς μετ’ αὐτὰ τὴν ὁμοιότητα παραπέμποντα; καὶ ἵνα πάλιν πρὸς τὰ ἀρχοειδέστερα τὸν λόγον ἀνάξωμεν φιλοτιμότερον, τίς αὐτοῖς ἐνέθηκε τοῖς στοιχείοις ῥοπὴν ἢ ταῖς καταλλήλοις ποιότησιν ἕκαστον τούτων κεράσας ταῖς αὐταῖς ταύταις καὶ μάχεσθαι πρὸς ἄλληλα παρεσκεύασε καὶ πάλιν συνδεῖσθαι τοῖς ἐναντίοις νόμῳ φιλίας καὶ τάξεως; οὐκ ἂν γὰρ διέσῳζε ταῦτα τοὺς αὑτῶν ὅρους τὴν πρὸς τὸ ἕτερον ὑποστάντα κοινωνίαν, ἀλλὰ διέφθειρεν ἄλληλα τῶν κατακρα5 τουμένων ἀεὶ μερῶν ὁποτέρου τούτων θατέρῳ τῷ κατακρατοῦντι ἀφανιζομένων καὶ ταύτῃ τοῦ ἀλληλοφθόρου ἀνευρίσκοντος τὸ παρρησιάζεσθαι, οὐδὲ αὖ τὴν πρὸς τὸ ἀντίπαλον ἀνάκρασιν καὶ αὖθις διάλυσιν κατεδέχετο, μή τινος κρείττονος αἰτίας ἠπίως ἐνεισδιδούσης αὐτοῦ συγκρίνεσθαί τε καὶ διακρίνεσθαι καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν ἠρέμα φύσιν ἀποκαθίστασθαι, τοῦ συγκεχύσθαι καὶ συμπεφύρθαι ἄγαν εὐκρινῶς προμηθουμένης τῷ διαστέλλοντι. σπένδεται γοῦν ξηρότης ὑγρότητι ψυχρότητος † πρὸς θερμότητα μεσιτευούσης ὑγρότητος ἐξανύονται, ἤδη καὶ πρὸς συμβάσεις ἀπεῖδεν ὑγρότητος ἡ ξηρότης θερμότητος ἐπικηρυκευσαμένης, καὶ τὸ θερμὸν αὖθις τῷ ψυχρῷ προσενείρει τὸ φίλιον ξηρότητος κατεργασαμένης τὸν σύνδεσμον. ἦ γὰρ οὐχὶ ξηρὰ μὲν ἡ γῆ καὶ ψυχρά, ψυχρὸν δὲ τὸ ὕδωρ καὶ ὑγρόν, ὑγρὸς δὲ ἀὴρ καὶ θερμός, θερμὸν δὲ τὸ πῦρ καὶ ξηρόν; ἀλλὰ ταῖς ἐναντίαις ταύταις ποιότησι καὶ μαχομέναις πῂ μὲν τὸ εἰρηναῖον διοικεῖται καὶ ἀστασίαστον ἡ ἐν γειτόνων τεταγμένη ποιότης, τῷ καταλλήλῳ προσαγομένη τὰ τέως διάφορα καὶ πρὸς ἐνώπιον σχέσιν τῆς τοῦ παντὸς διακοσμήσεως συμβιβάζουσα, τῇ δὲ τοῖς ἀσυμβάτοις τὴν ἔχθραν κρατύ νασα ἐν ὅροις μένειν οἰκείοις ἐθέσπισε τῷ ἀπροσμίκτῳ τῶν πέλας οἰκονομοῦσα τὸ τούτοις σωτήριον. καὶ ὅτι μὲν οὐχὶ τὸ αὐτόματον τὴν σοφὴν ταύτην ἀνάγκην ὑπέστησε, δῆλον ἐντεῦθεν καὶ ὅτῳ μικρὸν συνέσεως μέτεστι. λείπεται δὴ τοῦ μὲν αὐτομάτου τῆς τοιαύτης παρεωσμένου ἀνάγκης ἑτέραν τινὰ ταύτης αἰτίαν πρεσβυτέραν ἐπιζητεῖν εἱρμῷ τινι καὶ λόγῳ σοφίας τὸ πᾶν καταναγκάζουσαν φέρεσθαι καὶ δύναμιν ἀκάματον τῇ προαγωγῇ τῶν ὄντων ἐντιθεῖσαν. εὕρηται δὲ τοῖς πάλαι σοφοῖς ὀργανική τις τῷ ὄντι ὑπὸ σοφῷ ταττομένη τεχνίτῃ, ἣν φύσιν ἤρεσε κατονομάζειν ἄτε τῶν φυομένων ἤτοι προαγομένων ὀργανικὴν αἰτίαν καὶ τελεσιουργὸν οὖσαν τῷ προσεχεῖ τῆς ποιήσεως. οὔκουν ἐξ αὐτομάτου τὰ τῆς ἀνάγκης· οὐδὲ γὰρ ἂν οὕτως εὐτάκτως προῄει τὰ παραγόμενα οὐδ’ εἰς ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα, ἀλλ’ ἀνεπέφυρτο πάντα καὶ συνεκέχυτο καὶ τοῦτο ἐκεῖνο τὸ Δημοκρίτου ὁμοῦ πάντα χρήματα, καθότι καὶ τὸ αὐτόματον ἄστατον ἐν πρακτέοις αἰτίαν οἱ περὶ ταῦτα δεινοὶ ἀφορίζονται. εἰ δ’ οὐκ ἐξ αὐτομάτου τὸ τάξει προϊὸν ἀμηχάνῳ (πῶς γάρ;), οὐδ’ ἂν αὐτόματος ὁ κόσμος. ἀπολυόμενος δὲ τῆς αὐτομάτου ἀλόγου αἰτίας οὐδὲν ἄλλο τὴν ἀνάγκην ἡμᾶς δίδωσιν ἐπιγινώσκειν ἢ τὴν φύσιν τῶν ὄντων ὑπὸ σοφῷ τῷ καταναγκάζοντι ὡς ὄργανον ταττομένην· ὃν δὴ θεὸν καὶ δημιουργὸν ὁ εὐσεβὴς ἀνευρηκὼς λογισμὸς ἔφορον καὶ τεχνίτην τοῦ παντὸς προευτρέπισεν. ~ Δ Mosq. 315

ὑπομόχθηρον*] ἀνόητον. ~ ΓVΟ

κηλεῖν*] θέλγειν. ~ ΓV

ἡ θυγάτηρ* καὶ ὁ ἀδελφὸς καὶ ἡ γυνή] ἡ Ἀθηνᾶ καὶ ὁ Ποσειδῶν καὶ ἡ Ἥρα. ~ ΓV

ἐξαπατᾷ κτλ.] πάντα ταῦτα Ὅμηρος περὶ τοῦ Διὸς εἶπε. καλῶς δὲ πάνυ τὸν Ὅμηρον αὐτὸν κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἤνεγκε μάρτυρα. ~ ΓVΟΩ

οἱ θεοὶ ἐμονομάχουν κτλ.] ἐξεπίτηδες κατάπτυστα ταῦτα προσεπιβύεται τῇ διαλέξει, τὸν λόγον δολῶν καὶ ἵνα δοκῇ τι λέγειν ταῦτα ληρῶν. ~ Δ

σῶκος*] οὕτως ἐκαλεῖτο ὁ Ἑρμῆς οἱονεὶ σωσίοικος. ~ ΓVΟΩΔ

ἐριούνιος] ὠφελιμώτατος. ~ Δ

παρεκδύς*] παρεξελθών. ΓV

Πῶλον* κτλ.] οὗτοι ὑποκριταὶ ἦσαν ὑποκρινόμενοι τὰ τῶν τραγῳδιῶν δράματα. ~ ΓVΔ

ἐμβάτας*] τὰ ξύλα, ἃ ἐμβάλλουσιν ὑπὸ τοὺς πόδας οἱ τραγῳδοί, ἵνα φανῶσι μακρότεροι. ~ ΓVΟΩΔ. Addit Δ: οἱ λεγόμενοι Σπάνοι. ~

ποδήρεις*] τὰ μέχρι τῶν ποδῶν ἑλκόμενα ἱμάτια. ~ ΓVΔ. Addit : οὕτω γὰρ καὶ οἱ Σπάνοι παίζουσιν. ταῦτα δ’ εἰσὶν ὀνόματα τῆς σκηνικῆς σκευῆς, ιἧ ἐχρῶντο οἱ ὑποκριταί. ~

Εὐριπίδης* κτλ.] ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ὡς ἐκ προσώπου Εὐριπίδου, μάταιε, ἀλλ’ ἐξ ἑτέρας ἀθεότητος εἰσηγουμένης. ποῦ τὸ τοῦ ποιητοῦ πρόσωπον ἡ δραματουργία πώποτε ἐνεφάνισεν; ~ Δ

ἄλλοι ἄλλα νομίζουσι, Σκύθαι μὲν Ἀκινάκῃ θύοντες κτλ.] Ἀρέθα. ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῆς πλάνου περὶ τὸ θεῖον ὑπολήψεως, ὦ τάν, τῶν γνώμην παρακεκινημένων 5 ἀνθρώπων ἤδη καὶ πρόφασιν ἂν θείημεν τοῦτο ἀνυπαρξίας, ὅτι μηδ’ ἀπὸ τῶν ἀποτευγμάτων φύσεως ἡ τέχνη μωμεῖται καὶ πρὸς ἀναίρεσιν τοῦ εἶναι ἐπηρεαστικῶς ἀποσκυβαλίζεται· οὐδὲ γὰρ γένεσις ζῴων ἀπὸ τῶν ἀμβλωμάτων καὶ τῶν τεράτων, οὐκ ὀφθαλμῶν ὄψις ἀπὸ τῶν καμόντων τε καὶ λημώντων καὶ τῶν ἀμβλυωττόντων, οὐμενοῦν· οὐ δεσπότης οἰκίας, εἴ τις τὸν θυρωρὸν ἢ τὸν τοῖς πταίσμασι διακονούμενον τῆς στροφῆς κατάρχειν αὐτῆς ἀλλ’ οὐ τὸν οἰκοδεσπότην οἴοιτο τῷ ὄντι ἐμβροντησίᾳ καταληπτός. οὐ πολλῷ πλέον ἡ γραφική, εἴ τις ἐμπλήκτως ἀπὸ καλαμίδος καὶ τῶν ὁμοίων αὐτῇ μέμφοιτο, ὁὶ μηδὲ τὰ γραφικὰ φάρμακα κεράσασθαι ἀξιόπιστοι καὶ ἱκνούμενοι τῇ τέχνῃ, οὐχ ὅτι καὶ εἶδος τὸ προτεθὲν ἐμμορφώσασθαι καὶ καταλλήλως τῇ φύσει τὴν μίμησιν συμπεράνασθαι. οὐκοῦν οὐδὲ τὸ θεῖον ἀναιρήσεις ἐκ τούτων ἐπισφαλῶς ἢ τῆς καθ’ ἡμᾶς αὐτὸ προνοίας ἀποσχολάσεις ἀπὸ τῶν ὡσπερεὶ μεθύοντα τὸ περὶ αὐτὸ σέβας κιβδηλευσάντων κνωδάλων θεοποιήσει τε καὶ ἀνιερώσει καὶ προσέτι ἀνθρώπων ἀκολάστων καὶ παλαιῶν. ~ Δ

Ἀκινάκῃ*] φρυγάνων φακέλους οἱ Σκύθαι συννήσαντες καὶ ὑπ’ αὐτῶν τῷ ὄγκῳ ἀκινάκην ἱδρύσαντες σιδήρεον θυσίας ἐπετείους προσάγουσι προβάτων καὶ ἵππων νομίζοντες αὐτὸν εἶναι τοῦ Ἄρεως τὸ ἄγαλμα. ~ ΓCVΟΩΔ

ἀμφηχής*] ἐκ τῶν δύο μερῶν ἠχῶν, τουτέστι βοῶν· οὐδεὶς γὰρ ἤδει, περὶ τίνος ἔλεγεν, ὅτι τὸν Ἅλυν διαβὰς τὴν ἀρχὴν καταλύσει. διὰ τοῦτο δὲ καὶ διπρόσωπος. ~ ΓVΩΔ. Addunt VΩΔ: γράφεται δὲ ἀμφήρης, ἵν’ ᾖ ἀφ’ ἑκατέρου ἔριδα ποιῶν. ~

οἷοί εἰσι καὶ τῶν Ἑρμῶν ἔνιοι: οἱ Ἑρμαῖ τετράγωνοί τινες κίονες ἦσαν παρὰ τὰς ὁδοὺς ἱδρυμένοι ἄνω πρὸς τὸ ἄκρον εἰς κεφαλὴν ἔχοντες ἀνθρώπου μεμιμημένον τὸν λίθον. ἐνίοτε μὲν οὖν ἓν πρόσωπον εἶχεν ἡ κεφαλὴ ὡς πάντων ἀνθρώπων, ἔστι δ’ ὅτε καὶ δύο ἀφ’ ἑκατέρου μέρους. ᾐνίττετο δὲ αὐτοῖς ὁ Ἑρμῆς οὗτος τετράγωνος ὢν καὶ παρὰ τὰς ὁδούς. Ἑρμῆν τὸν λόγον βούλονται εἶναι. ἐσήμαινον οὖν τὸν βίον, ὃν διὰ τῆς ὁδοῦ παρεδήλουν, σὺν λόγῳ καὶ μετὰ λόγου πορεύεσθαι καὶ τοῦτον ἀληθῆ καὶ ἑδραῖον τὸ τετράγωνον ἀπεσάφει τοῦ σχήματος. διπρόσωπος δὲ ἐποιεῖτο εἰς ἔμφασιν τοῦ χρῆναι τοῖς φίλοις ἤτοι τοῖς τὴν αὐτὴν ἡμῖν ὁδὸν τοῦ βίου ἰοῦσι καὶ παροῦσι καὶ ἀποῦσιν ὁμοίως κατὰ διάθεσιν μένειν. ~ VΔ

— ] ὡραῖον. ~ Γ

Σαρδιανός*] ὁ ἀπὸ Σάρδεων· ἐν Σάρδεσι γὰρ ἦν τὰ τοῦ Κροίσου βασίλεια. ~ ΓVΩΔ

ἀμφιδέξιον*] ἀμφιδέξιος λέγεται ὁ ταῖς δύο χερσὶν ὡς δεξιαῖς χρώμενος. ἀμφιδέξιον οὖν ἐνταῦθα τὸ ἐκ τῶν δύο μερῶν νοούμενον. ~ ΓVΩΔ

ἕδη τὰ ἀγάλματα λέγει, παρὰ τὸ ἡδράσθαι. ~ VΩΔ

Ἀρτέμιδος*] ἐν γὰρ τῇ Σκυθίᾳ τοὺς κρατουμένους ξένους ἔθυον τῇ Ἀρτέμιδι. ~ ΓCVΩ

ἀνὴρ φείδεται κτλ.] ὡραῖον. ~Γ

ἐξ ἁμάξης*] ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν Διονυσίων παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις ἐπὶ ἁμαξῶν καθήμενοι ἔσκωπτον ἀλλήλους καὶ ἐλοι δοροῦντο πολλά. παροιμία οὖν ἐκράτησεν ἐπὶ τοῦ ὑβριστικῶς κεχρημένου τὰ ἐξ ἁμάξης. ~ ΓVΩ

— ] ἐν τοῖς Διονυσίοις ἔθος εἶχον σκώπτειν ἀλλήλους συνιόντας καὶ τούτων ἀπάρχεσθαι τῷ παρακαλέσαντι δαίμονι μέθης ἐφόρῳ καὶ τοιούτοις ἀεὶ χαίροντι. καὶ ἵνα τοῦτο περιφανέστερον δρῷτο, ἐφ’ ἁμαξῶν ἀνέβαινον καὶ οὕτως ἔσκωπτον, ὡς ἐξ ὑπερδεξίου μᾶλλον εὐηκοώτεροι ὦσι. τοῦτο καὶ νῦν φησιν· ἐπεκράτησε γὰρ ἐξ ἐκείνων εἰς παροιμίαν χωρεῖν ἐπὶ τῶν ἀδεῶς ταῖς ὕβρεσι χρωμένων καὶ οὕτω λέγειν τὰ ἐξ ἀμάξης παρρησιάζειν. ~ Δ

τάφον*] τάφος ἦν ἐν τῇ Κρήτῃ καὶ ἐπεγέγραπτο ἐν αὐτῷ τοῦ Διὸς τάφος’ καὶ πρὸς αὐτὸν νῦν ἀποτείνεται. ~ ΓVΩΔ

ἀκάτια οἱ μὲν τοὺς μεγάλους καὶ μέσους καλοῦσιν ἱστούς, ὡς καὶ Πολυδεύκει τῷ ὀνοματολόγῳ [1, 91] δοκεῖ· εἰσὶ δ’ οἳ καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν λεγόμενα κάρυα ἀκάτιά φασιν, οἷς ἡ κεραία ἀνέλκεται. ~ VCΩΔ

ἀλλ’ ὦ θεοφιλέστατε Τιμόκλεις, τὸν μὲν κυβερνήτην ἐκεῖνον εἶδες ἂν ἀεὶ τὰ ξυμφέροντα ἐπινοοῦντα καὶ πρὸ τοῦ καιροῦ παρασκευαζόμενον καὶ προστάττοντα τοῖς ναύταις, ἀλυσιτελὲς δὲ οὐδὲ ἄλογον οὐδὲν εἶχέ τι ἡ ναῦς, ὃ μὴ χρήσιμον πάντως καὶ ἀναγκαῖον ἦν πρὸς τὴν ναυτιλίαν αὐτοῖς· ὁ δὲ σὸς οὗτος κυβερνήτης, ὃν τῇ μεγάλῃ ταύτῃ νηὶ ἐφεστάναι ἀξιοῖς, καὶ οἱ ξυνναῦται αὐτοῦ οὐδὲ εὐλόγως οὐδὲ κατὰ τὴν ἀξίαν διατάττουσι κτλ.] Τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ δυσσεβοῦς Λουκιανοῦ λήρημα ὡς φθονερὸν ὅτι τὸ θεῖον. Καὶ τί τῶν ἀσυμφόρων, κατάρατε, ὁ καλὸς οὗτος διετάξατο κυβερνήτης, εἰ, ὅ σοι φεύγει τὴν αἴσθησιν, οὐδ’ εἶναι τὴν ἀρχὴν ὁμολογεῖται; ἀλλ’ εἰ τοῦτο, οὐδὲν μὲν πλέον ἕξει τοῦ ἀποτελέσματος ὁ τεχνίτης, κενὸν δέ σοι καὶ τὸ σῶμα ψυχῆς, ὅτι μὴ κατὰ ταὐτὰ τοῖς οἰκείοις ἀεὶ μέλεσιν ἐνεργεῖ ἀλλὰ τῇ χρείᾳ συμπεριάγει καταλλήλως τὰ ὄργανα· οὔτε γὰρ ὀφθαλμῷ συμφέρον ἀτενὲς διαπαντὸς ἐνορᾶν οὔτε χειρὶ τὴν αὐτὴν χώραν καταλαμβάνειν ἢ τοῖς δακτύλοις τὸ συνεσπάσθαι μόνον καὶ ἐξηπλῶσθαι. εἰ δὲ καὶ στρατοπέδῳ ποτὲ περιέτυχες, ἆρά γε, καίτοι πάντες ἄνθρωποι, πάντας αὐτοὺς εἶδες ἐπὶ τῆς πρώτης τάξεως ἐφεστῶτας ἢ τοῖς αὐτοῖς τεύχεσιν ἐπαρηρότας, ἀλλ’ οὐχὶ τὸν μὲν ἐπὶ τῆς φάλαγγος τὸ γενναῖον ἐπιδεικνύντα, τὸν δὲ κατὰ βάθους γνωριζόμενον, τὸν δὲ τὸ δεξιὸν κέρας ἔχοντα, τὸν δὲ τὸν οὐραγόν, ἢ ὡς ἂν οὖν ἡ τάξις ἀεὶ τοῦ καιροῦ δίδωσι καὶ ἐφιστάμενον καὶ ἐφορμῶντα τοῖς ἀντιπάλοις; ἀλλ’ οὐ τὸν μὲν σφενδόνῃ, τὸν δὲ παλτῷ, εἰ τύχοι, ἄλλον (οὐ σύ γε πάντως ἐρεῖς) κοντῷ, μακρῷ ἕτερον εἰς τὸ νικᾶν προθυμούμενον, καὶ τῷ μὲν γυμνῷ θώρακος ἀριστεύειν ὑπόν, τὸν δὲ κατάφρακτον τοῖς ἐχθροῖς συμπλεκόμενον; ἆρ’ οὖν ἔσθ’ ὅστις λογισμοῦ κύριος διαστασιάζοντας ἀλλήλοις εἴποι γε τούτους ὁρῶν ἢ τῷ διαφόρῳ τῆς ἐνεργείας τὸ ἄτακτον τούτοις ἢ τὸ ἀπρομηθὲς ἐπικαλεῖν ἔχοι τῷ στρατηγῷ ὡς οὐχὶ πάντας τῆς αὐτῆς ἀξιώσαντι τάξεως; ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι, εἰ μὴ καὶ προσεπαινέσεται τοῦτον, τῇ ποικιλίᾳ τῆς τάξεως καὶ τῷ δοκοῦντι ἀτάκτῳ τε καὶ ἀλυ σιτελεῖ τὸ ἐν πολέμοις ἄμαχον κατορθοῦντος. σὺ δὲ τοσοῦτον ἐλλεβόρου προσδέῃ καὶ οὕτω κορύζης περίπλεως εἶ καὶ προσδεόμενος τίτθης, ἥ σε ἀπομύξει, καλῶς ἐκείνη γε νήπια ποιοῦσα, ὥστε τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν καὶ τὸ ταύτης εὔδαιμον ἐν τῇ τοῦ λαιμοῦ τίθεσθαι ἀπολαύσει καὶ τῶν κατὰ σῶμα ἡδέων· χοιρώδης ὡς ἔοικεν ἄνθρωπος εἶ γαστρὶ τὸ ἀγαθὸν περιορίζων καὶ πλέον οὐδὲν οἰόμενος τῶν παρόντων ἀλλὰ συγκαταλύειν τῷ βίῳ καὶ τὴν ψυχήν. τοιούτῳ δ’ ἀνδρὶ οὐδεὶς φθόνος καὶ τούτων ἀλογιστότερα τερατεύεσθαι. καίτοι γε — εἰρήσεται γὰρ οὐχ ἕνεκά γε σοῦ ἀλλὰ τῶν ἐντυγχανόντων — οὐδὲ ταῦτα ἃ διακομίζεις γενναῖά σου καὶ σοφὰ ὑποδείγματα τοσοῦτόν σοι τὸ βούλημα κατανύσσει, ὅσον προΐσταται, καὶ εἰς τὸ ἐναντίον περιτρέπει τὰ πράγματα. εἰ γάρ σοι ἡ κατὰ τὸν παρόντα βίον εὔροια τῶν πραγμάτων τῆς ἀνθρωπίνης ἀρετῆς ἀντάλλαγμα ὑπισχνεῖται καὶ τοῦτο μόνον τὴν πρόνοιαν ἐμπεδοῖ καὶ διὰ τοῦτό σοι Καλλίας μὲν καὶ Σαρδανάπαλος καὶ εἴ τις ἄλλος κατ’ ἐκείνους ἁβρὸς καὶ ἀκόλαστος καὶ ὑπὸ τρυφῆς διαρρέων παρὰ πάντα τὸν βίον τῆς τοῦ παντὸς ἐποπτείας τὸν σοφὸν ἀπελαύνουσι κυβερνήτην, λέγεις μέν τι, οὐ μέντοι γε καὶ ὅσον σοφὸς ἂν οἰηθείη ἀνήρ. οὔτε γὰρ τὸ κατὰ ῥοῦν τι συμφέρεσθαι τὴν τύχην ἀνθρώπου ἀρετῆς ἀμοιβή (ἦ γὰρ ἂν οὐδεὶς τὸ παράπαν ἀρετῇ προεῖχε Σαρδαναπάλου) οὔτε τὸ πένεσθαι πονηρᾶς καὶ ἀνοσίου τεκμήριον βιοτῆς· τί γὰρ ἂν Σωκράτους. ὀλεθριώτερον ἢ μοχθηρότερον ἐπ’ αὐτὸ τὸ τῆς ἀπορίας βάραθρον κατεσπασμένου; ἀλλὰ τὰ μὲν ἀδιάφορα, καὶ εἴ τι σοὶ ταῦτα σφάλλει τὴν πρόνοιαν, ἐπανορθούτω πάλιν μυρίων μὲν πονηρῶν κολαζομένη κακοπραγία, οἵ γε δὴ μέχρι τυμπάνων καὶ βρόχων προάγονται καὶ σταυρῶν ἀκουσίων καὶ εἴ τι ἄλλο κολαστήριον ὑπολείπεται ὄργανον, ἀμυθήτων δὲ ἀνδρῶν ἀγαθῶν εὐποτμία, οἷς γε οὐ μόνον τὸ παρὰ πάντων τῶν ἄλλων κατὰ τὰ παρόντα σεβάσμιον ἀπέχρησε (τοσοῦτον αὐτῶν τὸ παρὰ πᾶσι ζηλωτὸν καὶ μακάριον), ἀλλά γε δὴ καὶ δικασταὶ τοῖς ἐν Ἅιδου ἀνθρώποις κατέστησαν, καὶ ταῦτα οὐδὲ ἠπειρώτιδός τινος γῆς οὐδὲ περιφανοῦς ἐκ δὲ νήσων Αἰγίνης οἶμαι καὶ Κρήτης ὁρμώμενοι. οὔκουν τὸ βίου σπανίζειν κακὸν οὐδὲ τὸ πᾶσιν ἐνευθηνεῖσθαι μακάριον οὐδ’ ἀμοιβαὶ ταῦτα τῶν βεβιωμένων οὐδ’ ἐκ παντὸς μεταδιωκτέα τοῖς σωφρονοῦσιν, οἵ γε καὶ διαβέβληνται πρὸς τὸ σῶμα σθένει παντὶ καὶ τὰς τούτου περιίστανται ἡδονὰς ὡς ἐμπόδιον σπουδαίῳ καὶ φιλοσόφῳ καὶ πόρρω πέμπειν ἀρετῆς ἐπισταμένας· οἳ δὴ ταῦτα φευκτέα ἡγούμενοι πολύν σου τὸν λῆρον κατασκεδάσουσιν, εἴ γε αὐτὴν ἀξιοῖς ἆθλον ἀρίστου βίου τὴν ἀκόλαστον προτιθέναι ζωήν. τί γὰρ ἐμποδὼν ἐθελήσασι μόνον τὰ τῆς τύχης Ἀριστείδῃ μὲν καὶ Φωκίωνι δωροδοκοῦσι, Σωκράτει δὲ καταδεχομένῳ τὸ ἐκ Περσῶν ἢ Ἀρχελάου βασιλέως χρυσίον; ἀλλ’ οὐκ ἐποίησαν ταῦτα οὐδ’ ἐγγὺς τούτων· εὖ γὰρ ᾔδεσαν τὴν ἀνειμένην ζωήν, οὐ μόνον οὐκ ἀρετῆς ἆθλον ἀλλὰ καὶ ἐμπόδιον τῆς ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπου ζωῆς, παράγουσαν τὸν ἡγεμόνα νοῦν τῆς ἑαυτοῦ ἀσχολίας καὶ πρὸς τὴν ἄλογον περισπᾶσθαι βιοτὴν κατεπείγουσαν, ποτῶν καὶ σιτίων καὶ τῶν ἄλλων ἡδυπαθειῶν τὸν ἑσμὸν ὑποτιθεμένην. εἰ τοίνυν ὡς ἀνθρώποις σωφρονοῦσι ταῦτα βδελυκτά τε καὶ ἀποτρόπαια, πόσῳ, εἰ μὴ καὶ πλεῖστον ὅσον, θεὸν τούτων ὑπερανεστηκότα οὐκ ἐμπληξίας μὴ ταῦτα παρέχειν βροτοῖς τῆς τῶν γηίνων περιορίζειν προνοίας; φθονεροῦ γοῦν ἀλλ’ οὐκ ἀγαθοῦ δήπουθεν δεῖγμα, ἐν οἷς ἀπρακτεῖν πέφυκε τὰ καλά, ταῦτά γε τοῖς ἀρετὴν μετιοῦσιν ἐπιδαψιλεύεσθαι. ὁρᾷς, οὗ σοι τὰ σοφά, Λουκιανέ, περιτρέπεται ὑποδείγματα· ἃ γὰρ σχολήν σοι δοκεῖ θεοῦ προνοίας περιποιεῖν, ὅτι μὴ τοῖς ἀγαθοῖς βραβεύεται τῶν ἀνθρώπων, ταῦτά σοι φθονερὸν τὸν παρέξοντα ἀποφαίνει. ἀλλ’ οὔτε φθόνου τὸ θεῖον (ἄπαγε) οὔτε τινὸς ἄλλου πάθους ἡ μόνη μακαρία τε φύσις καὶ ἀνώλεθρος ἐντὸς κατασταίη· οἷς δὲ τὸ εὐδόκιμον κατὰ ἕκαστον ἡμῶν ἀπενέγκασθαι προορᾷ, τούτοις αὐτὸν καὶ μεθίεται συγκροτεῖν. καὶ διερρύηκέ σοι, μᾶλλον δὲ περιτέτραπται, τὸ γενναῖον ὑπόδειγμα, ὑφ’ οὗ τὴν πρόνοιαν ἐπῆλθεν ἀναιρεῖν, προνοίας τὰ πάντα ἀποδεδειγμένα μεστά. εἰ δέ τινες παρ’ ἑκάτερον. τὸ πλουτεῖν φημι καὶ τὸ πένεσθαι, κακῶς ἑάλωσαν ἀρετῇ κεχρημένοι, ἐννόησον, ὁπόσον ἂν οὗτοι κάκιον διεγένοντο πρὸς τὸ τοῦ βίου ἀντίθετον μετατεταγμένοι. ταῦτά σοι πρὸς τοὺς παρόντας λήρους, ὡς ἂν μήτ’ αὐτὸς κατεπαίροιο πρὸς ἄμαχόν τινα λόγων ἰσχὺν διεξάγων τοὺς λόγους μήθ’ οὓς βούλει ἐντὸς τῶν σεαυτοῦ καταστήσας ἀρκύων τύχῃς τοῦ σκοποῦ. ~ Mosq. 315

πρότονος*] τὸ σχοινίον, εἰς ὃ δεσμοῦσι τὸν ἱστόν. ~ ΓVΩΔ

χηνίσκος*] τὸ τῆς πρῴρας μέρος, οὗ ἀπήρτηνται αἱ ἄγκυραι, ὃ καὶ τῆς τρόπιδός ἐστιν ἀρχή. ~ ΓVΩΔ. Addit Δ: εἰσὶ δ’ οἱ μᾶλλον τὸ τῆς πρύμνης ἔφασαν ἄκρον, πρὸς ὃ ἐπιζεύγνυνται αἱ ἐπωτίδες τῆς νεώς. πλήν, ὁποτέρως ἔχοι,— quae sequuntur, etiam in V leguntur — χηνίσκος ἐλέγετο, ὅτι χηνὸς κεφαλὴν μορφοῦντες οἱ ναυπηγοὶ ἐπετίθεσαν τῷ ἄκρῳ, τάχα τὸ πλοῖον εἰς χῆνα ἀπεικάζοντες ἢ τοῦ εὐοιωνιστοῦ χάριν, ὡς ἀβάπτιστος αὐτοῖς ἡ ναῦς διατελοίη τρόπον χηνὸς ὑπερνέουσα τῶν κυμάτων. ~

διμοιρίτην*] ὁ τοῦ διμοίρου τῶν ἐν τῇ νηὶ ἄρχων. ~ ΓVΩΔ

τριμοιρίτην*] ὁ τοῦ τρίτου μέρους ἄρχων. ~ ΓVΩ

— ] οὕτως ἐλέγοντο οἱ μὴ τὸν ἐντελῆ μισθὸν λαμβάνοντες στρατιῶται τῷ μὴ εἶναι τὴν στρατιῶτιν ἀρετὴν τέλειοι. ~ VΩΔ

κατακολυμβῆσαι* κτλ.] πάντα ταῦτα λέγει ὡς ὀνόματα τῶν ἐν τῷ πλοίῳ σκευῶν, ἃ μεταφορικῶς ἐπὶ ἀνθρώπων νοητέον, ὅτι οἱ μὲν ὀφείλοντες καλῶς πράττειν ἀτυχοῦσιν, οἱ δὲ ἄδικοι εὖ πράττουσιν. ~ VΓΩΔ

Σωκράτης καὶ Φωκίων Ἀθηναῖοι ἦσαν ἀμφότεροι ἐπ’ ἀρετῇ θαυμαζόμενοι, ὁ μὲν φιλόσοφος, ὁ δὲ στρατηγός. ~ ΓVΩΔ

ὁ μὲν Καλλίας οὗτος, ὡς Κρατῖνος Ἀρχιλόχοις [fr. 11. C. A. F. I K.] φησίν, Ἱππονίκου υἱὸς ἦν τὸν δῆμον Μελιτεύς, ὡς Ἀριστοφάνης Ὥραις [fr. 572. C.A.F. I 538 Κ.], πλούσιος καὶ πασχητιῶν καὶ ὑπὸ πορνιδίων διαφορούμενος καὶ κόλακας τρέφων. εἰς δὲ στιγματίαν αὐτὸν Κρατῖνος [fr. 11] κωμῳδεῖ ὡς ἕνα τῶν καταχρέων· οἱ γὰρ δανειζόμενοι τὰς κτήσεις ὑπετίθεσαν καὶ ἐπέγραφον αὐτὰς πρὸς τὸ γινώσκεσθαι, ὅτι ὑποθῆκαί εἰσιν· ὅθεν καὶ Μένανδρος [fr. 968. C. A. F. III 247 K.] ἄστικτον χωρίον εἰώθει λέγειν τὸ ἀνεπιδάνειστον. κωμῳδεῖ δὲ αὐτὸν Κρατῖνος [fr. 11] καὶ ὡς Φώκου γυναῖκα μοιχεύσαντα καὶ τρία τάλαντα δόντα εἰς τὸ μὴ κριθῆναι. — ὁ δὲ Μειδίας ὀρτυγοκόπος ἦν, ὡς Πλάτων Περιάλγει [fr. 108. C. A. F. I 630 Κ.], καὶ περὶ τὰ ὅμοια δεινός· καὶ ὡς πονηρὸν δὲ καὶ κόβαλον καὶ τῶν δημοσίων νοσφιστὴν Φρύνιχος [fr. 41. C. A. F. I 381 Κ.] καὶ Πλάτων [cf. fr. 108] διαβάλλουσιν. — ὁ δὲ Σαρδανάπαλος υἷὸς ἦν Ἀνακυνδαράξου τοῦ Μήδου καὶ βασιλεὺς Ἀσσυρίων τρυφῇ πεπραμένος καὶ γυναιξὶ τὸν πάντα βίον ἐκδαπανῶν· διὸ καὶ ἐπὶ τούτου ἡ τῶν Ἀσσυρίων κατελύθη ἀρχή. ~ VΔ. Addit Δ: ὁ δὲ Φῶκος οὗτος μοιχαλίδα εἶχε γυναῖκα, ἐφ’ ᾗ καὶ ἑάλω Καλλίας. ~

τοίχου*] τοῖχος λέγεται οὐ μόνον ἐπὶ οἴκου ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλοίου. ~ ΓVΩΔ

κατὰ* ῥοῦν προχωρεῖ] κατὰ ῥοῦν φέρεται. ἐπὶ τῶν εὐπλοούντων ὁ λόγος, ὅτε πρὸς ῥεῦμα φερόμενοι τὸν ἴδιον πλοῦν ἀνύουσιν. ~ ΓCVΩΔ. Addunt CVΩΔ: διότι δὲ ἀπὸ τοῦ πλοῦ τὸ παράδειγμα, διὰ τοῦτο καὶ νῦν τῷ πλησίστιος ἐχρήσατο. ~

ἱερὰν — ἄγκυραν*] ἄγκυρά ἐστιν ἐν τῇ νηὶ ἡ μεγίστη, ἣν καλοῦσιν ἱεράν. αὕτη δέ, ὅτε μέγας καταλάβῃ κίνδυνος, τελευταία βάλλεται. εἶπεν οὖν τοῦτο ὡς μέλλων τελευταῖον εἰπεῖν ἐπιχειρημάτων τὸ πάντων μέγιστον. ~ ΓVΩΔ

τυμβωρύχε* κτλ.] καλῶς πάνυ εἰσήγαγε τὸν Τιμοκλέα πρὸς ὕβρεις τραπέντα· τοῦτο γὰρ ἔθος τοῖς ἡττωμένοις. ~ VΓΩΔ

κατατρυφῶντα*] πάνυ ἐπὶ τῆς νίκης ἐπιγελῶντα. ~ ΓVΩ

σύρφαξ: ὑποκορισμὸς τοῦ συρφετοῦ. ~ CVΔ

Ζωπύρου*] τοῦ Δαρείου πολιορκοῦντος τὴν Βαβυλῶνα καὶ μὴ δυναμένου παραλαβεῖν αὐτὴν ὁ Ζώπυρος κόψας ἑαυτοῦ τὰ ὦτα καὶ τῆν ῥῖνα καὶ μαστιγώσας ἑαυτὸν προσῆλθε τοῖς Bαβυλωνίοις ὡς παρὰ Δαρείου ταῦτα παθών. οἱ δὲ νομίσαντες αὐτὸν ἀληθῆ λέγειν κατεπίστευσαν αὐτῷ τὴν πόλιν, ὁ δὲ προέδωκε τῷ Δαρείῳ τὴν Βαβυλῶνα. καὶ διὰ τοῦτο ἰδὼν αὐτὸν ὁ Δαρεῖος εἶπεν ἠβουλόμην σεσῳσμένον ἔχειν τὸν Ζώπυρον ἢ μυρίας μοι Βαβυλῶνας ὑπάρχειν. ~ ΓV

— ] Δαρείου τοῦ Μήδου Βαβυλῶνι τῇ πρὸς τὸν Εὐφράτην προσεδρεύοντος καὶ ἑλεῖν ταύτην δι’ ἰσχυρότητα καὶ ἀσφάλειαν μὴ δυναμένου Ζώπυρός τις ἀνὴρ τῶν ἐν τέλει Δαρείῳ προσελθὼν ἠξίου μαστιγώσαντα αὑτὸν καὶ λωβησάμενον ὤτων ἀφαιρέσει καὶ ῥινὸς ἀφεῖναι πορευθῆναι πρὸς Βαβυλῶνα τρόπον αὐτομόλου. οὕτως δὲ διαθεμένου αὐτὸν Δαρείου ἀπῄει φυγὰς δῆθεν πρὸς τοὺς Βαβυλωνίους. οἱ δὲ τὸ ἀνήκεστον ἰδόντες τοῦ πάθους ἐλπίσαντες ἀδιάλλακτα αὐτῷ τὰ πρὸς Δαρεῖον ἔσεσθαι καί τι καὶ δρᾶσαι τοῦτον ἀντάξιον τῆς τοιαύτης αἰκίας διανοηθῆναι πιστόν τε ἡγήσαντο ἑαυτοῖς Ζώπυρον καὶ ἐν τοῖς μάλιστα εὐεργέταις. καὶ δὴ φέροντες αὑτούς τε καὶ τὴν πόλιν ἐνεχείρισαν Ζωπύρῳ· ὅς μετ’ ὀλίγον Δαρείῳ ἑαυτὸν ἐνεχείρισεν αὐτῇ παραθήκῃ. ἐφ’ οἷς τοῦτο Δαρείῳ ἀνεφωνήθη τὸ ἐβουλόμην Ζώπυρον ἔχειν ἢ μυρίας Βαβυλῶνας εὐπορηκέναι. ~ Δ

διάτορον*] ὀξύτονον. ~ ΓV

ἄυπνος*] Αἰήτης ὁ τῶν Κόλχων βασιλεὺς εἶχε δέρμα προβάτου χρυσοῦν καὶ τοῦτο δράκων παρεφύλαττεν ἄυπνος. ~ ΓVΩΔ. cf. φ

— ] εἰς τὸ αὐτό. τὸ χρυσόμαλλόν φησι δέρος, ὃ Φρίξου μὲν ἦν τοῦ Ἀθάμαντος παιδὸς τοῦ παιδαγωγοῦ, ὃς Κριὸς ὠνόμαστο, δορά, τυθέντος δὲ κατὰ τὴν Κολχίδα γῆν καὶ ἐκδαρέντος. καὶ ἐπεί, ὡς ὁ μῦθος, χρυσόμαλλον εἶχε τὸ δέρος, δεδόσθαι εἰς φυλακὴν ὑπὸ δρακόντων φυλασσόμενον. ἐφ’ ὃ ὕστερον Ἰάσων μετὰ τῶν ἄλλων Ἀργοναυτῶν ἀποσταλεὶς ἐφ’ ᾧτε κομίσασθαι καὶ πρὸς τὸ Ἄργος ἀποκαταστῆσαι, εἶτα Μηδείας τῆς θυγατρὸς μὲν Αἰήτου τοῦ βασιλεύοντος τῶν τόπων ἀδελφῆς δὲ Ἀψύρτου, ὃς ἐπεπίστευτο τὴν φυλακὴν τοῦ δέρους, διὰ τὸν πρὸς Ἰάσονα αὐτῆς ἔρωτα δόλῳ μὲν τὸν πατέρα μετελθούσης, Ἄψυρτον δὲ τὸν ἀδελφὸν ἀποκτεινάσης καὶ οὕτως συνεργησάσης Ἰάσονι αὐτό τε τὸ δέρος ληφθῆναι καὶ πρὸς τὸ Ἄργος διασωθῆναι. ~ VΔ. Addit Δ: ἡ ἱστορία παρ’ Ἀπολλωνίῳ ἐν Ἀργοναυτικοῖς. ~

νῦν γάρ μοι πράγματα* κτλ.] ἐὰν θελήσω, φησίν, κρατῆσαί σε νῦν, δυσχερανῶ· πηδῶν γὰρ ἐν τῇ σκοτίᾳ δύνῃ διαφυγεῖν. ~ ΓVΩ

φθάνων] ἀντὶ τοῦ προλαμβάνων. ~ Δ

πρὸ ὁδοῦ ἔσῃ: τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ προκόψας ἔσῃ ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ τροφὴν ὠνήσασθαι πεπορικὼς ἑαυτῷ. ~ VΓφΔ. Addunt V et (cf. ann.) Δ: τοῦτο δὲ τὸ πρὸ ὁδοῦ παροιμιῶδές ἐστι λεγόμενον ἐπὶ τῶν ὥσπερ τι προτέλειον ἐκτελουμένων τῶν μετὰ ταῦτα γινομένων, συμβαλλόμενον μέντοι τοῖς μετὰ ταῦτα, εἰ καὶ κατὰ πάρεργον, ὥσπερ καὶ εἰ, οἷς ὁδεύειν πρόκειται, ἐπιτελεσθείη τι τῶν συνενεγκεῖν ἐχόντων τι τῇ ὁδῷ· παρ’ ὃ καὶ πρὸ ὁδοῦ εἴρηται. ὁ δὲ νοῦς πρὸτοῦ ὀφειλομένου ἔργου ἔσῃ τοῦτο κατὰ πάρεργον πεπονηκώς, ὅ σοι τυχὸν τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἐκπορίσοι. καὶ Πλάτων ἐν Συμποσίῳ [174D] σύν τε δύ’ ἐρχομένω πρὸ ὁδοῦ βουλευσόμεθα, ὅτι ἐροῦμεν. ἀλλ’ ἴωμεν. ~

ἀνεγρόμενος*] ἀνεγειρόμενος. ~ Γ

Ζεῦ τεράστιε*] εἰώθεσαν οἱ ἀρχαῖοι ἀπὸ τῶν πραγμάτων τὸν Δία καλεῖν, οἷον δεχόμενοι ξένον ἐκάλουν Δία ξένιον. οὕτω καὶ ἐνταῦθα καλεῖ τὸν Δία τεράστιον τὸν ἀποδιώκοντα τὰ τέρατα. τέρας δὲ λέγει τὸ ἀνθρωπίνῃ φωνῇ τὸν ἀλεκτρυόνα χρήσασθαι. ~ ΓVΔ

ἀλεξίκακε: ὁ ἀποδιώκων τὰ κακά. ~ ΓCΔ. Addunt ΓΔ : ἀλεξίκακος δὲ ὁ Ἡρακλῆς ὡς πολλὰ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ κακῶν ἰασάμενος. ~

ἀποτρόπαιον] ὃ ἀποτρέπεταί τις. ~ ΓVΔ

Ἀργοῦς τρόπις*] τὰ κατὰ τοῦ πλοίου. Ἀργὼ δὲ ἐστι τὸ πλοῖον, ἐν ᾧ Ἰάσων ἔπλευσεν· τούτου δέ, ὡς λέγουσιν, ἡ τρόπις ἐλάλει. ~ ΓVΔ, cf. φ

φηγὸς* ἐν Δωδώνῃ] μαντεῖον λέγουσι τοῦ Διὸς ἐν Δωδώνῃ, ὅπου φηγὸς ἤτοι δρῦς, εἰς ἣν ἐμαντεύοντο. ~ ΓVΔ

ἑρπούσας*] παρ’ Ὁμήρῳ [μ 395] ταῦτα ἐπὶ τῶν Ἡλίου βοῶν ἐν Ὀδυσσείᾳ, οὓς οἱ ἑταῖροι τοῦ Ὀδυσσέως σφάξαντες ἐθοινῶντο. ~ Δ

οὐ χαλεπῶς*] οὐ δυσχερῶς. ~ ΓV

ἐχεμυθήσειν*] σιωπήσειν, φυλάξαι τὸ μυστήριον. ~ ΓVΔ

ὡς Ἀλεκτρυών τις κτλ.] κατὰ κοινοῦ τὸ ὥς, ἵν’ ᾖ οὕτως καὶ ὡς ξυμπίνοι καὶ ὡς ξυγκωμάζοι καὶ ὡς κοινωνοίη τῶν ἐρωτικῶν. ~ ΔVΟ

ἀπίοι παρὰ τὴν Ἀφροδίτην κτλ.] λέγεται, ὅτι ἡ Ἀφρο δίτη τὸν Ἥφαιστον εἶχεν ἄνδρα καὶ ὁ Ἄρης ταύτην ἐμοίχευεν. ~ ΓVΟΩΔ

λαθόντα*] ἀγνοηθέντα. ~ ΓV

οὐδὲν* ὄφελος] τὸ ἑξῆς· καίτοι οὐδὲν ὄφελος· τί γὰρ μετὰ τὸ γενέσθαι τὴν προδοσίαν, εἰ βοᾶτε, ὄφελος; ~ ΔV

4 ἐκτράπεζον*] ἔξω τῆς τραπέζης. ~ ΓVΔ

Εὔφορβος*] οὗτος εἷς ἦν τῶν Τρώων, ὅστις καὶ πρῶτος δόρατι τὸν Πάτροκλον ἔπληξεν. ~ ΓVΟΩΔ

Μνησάρχου* παῖ] Μνήσαρχος πατὴρ ἦν Πυθαγόρου. καλῶς οὖν παίζων Μνησάρχου παῖδα τὸν Ἀλεκτρυόνα ἐκάλεσεν. ~ ΓVφΟΩΔ

ἀντὶ δὲ Σαμίου* Ταναγραῖος] Σάμος νῆσος ἦν, ὅθεν ὁ Πυθαγόρας, Τάναγρα δὲ πόλις Βοιωτίας, ὅθεν ὁ Μίκυλλος. ~ ΓVφΟΩΔ

Ταναγραῖος*] γράφεται Ταναγρικός. ἐν Τανάγρᾳ τὰ τῆς ὑποθέσεως. ἡ δὲ Τάναγρα πόλις Βοιωτική. ~ Δ

οὐδὲν μελλήσας] οὐκ ἀναμείνας. ~ ΓV

Πυθαγόρειόν ἐστι τοῦτο τὸ δόγμα ἴσον τὸ φαγεῖν κυάμους τῷ φαγεῖν τὴν κεφαλὴν τοῦ πατρός. ~ ΓVΔ

5 οὐκ ἀπόρρητος*] οὐκ ἀπηγορευμένη. ~ ΔΓV

οὐκ οἶδα, ὁπότερον ἂν ἑλοίμην] καλῶς γε σὺ ποιῶν· ἄμφω γὰρ τερατώδη καὶ εἰς φάσμα ψιλὸν ἀποτελοῦντα. ~ Δ

ἀναπεμπάζῃ*] τὰ προθεωρηθέντα ἀναμιμνῄσκῃ. ~ ΓVΦΔ

6 δεινόν*] μέγαν, θαυμαστόν. ~ ΓV

ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα* ἤδη πηδᾷ] Φάυλλός τις ἐγένετο, ὅστις ἐπήδα πολλά. τῶν οὖν πρὸ αὐτοῦ σκαπτόντων πεν τήκοντα πόδας καὶ τούτους πηδώντων ὁ Φάυλλος ὑπὲρ τοὺς ν′ πάνυ ἐπήδησεν. ἐκράτησεν οὖν ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ὑπὲρ τὸ ὡρισμένον τι ποιούντων ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα πηδᾶν. ~ ΓVΦΩΔ

μελιχρός*] ἡδύς. ~ ΓV

ἀποψήσῃ*] ἀπομάξῃ. ~ ΓVΟ

ἐλεφαντίνων*] λέγει Ὅμηρος [τ 562] διὰ μὲν τῶν ἐλεφαντίνων πυλῶν τοὺς ψευδεῖς ὀνείρους ἔρχεσθαι, διὰ δὲ τῶν κερατίνων τοὺς ἀληθεῖς. ~ VΓΦ

τυφλός*] ἱστοροῦσιν Ὅμηρον οἱ μὲν καὶ ἀπὸ γενεᾶς τυφλὸν καὶ τὸ σύμπτωμα ὄνομα τούτῳ γενέσθαι ὁμήρους καλούντων Δωριέων τοὺς τυφλούς. Ἡρόδοτος [c. 3 et 13, Biogr., ed. Westermann, p. 2 et 6] μέντοι τὸν Ὁμήρου γράφων βίον οὐκ ἀπὸ γενέσεως τυφλὸν αὐτὸν ἱστορεῖ, ἀλλὰ πολλὴν ἀλώμενον γῆν ἱστορίας χάριν γενέσθαι κατὰ τὴν Ἀττικὴν κἀκεῖ νοσήσαντα χαλεπῶς ὑπὸ τῆς νόσου τὴν ὄψιν ἀποβαλεῖν. ~ VCΦΟΩΔ. Addit C: οἱ δὲ Βαβυλώνιον λέγουσιν αὐτὸν καὶ ὁμηρεύσαντα ἤγουν πρεσβεύσαντα πρὸς Ἀθηναίους οὕτω κληθῆναι. ~

Μίδα*] λέγεται, ὅτι Μίδας πάνυ ὢν φιλόχρυσος ηὔξατο πᾶν πρᾶγμα, οὗ ἂν ἅψηται, χρυσοῦν γίνεσθαι. φασὶ δέ, ὅτι καὶ ἀπὸ τούτου ἀπέθανεν· καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ τροφή, ἧς ἥπτετο, χρυσῆ ἐγίγνετο. ~ ΓVΦΟΩ

πολύ: χυδαῖον γὰρ τὸ πολύ. ~ VΔ

ἄριστον* μὲν ὕδωρ κτλ.] ἡ σύνταξις οὕτως· ἄριστον μὲν τὸ ὕδωρ, ὁ δὲ χρυσὸς καθάπερ τὸ πῦρ ἐν νυκτὶ διαπρέπει κατὰ τὴν ἐξοχὴν τοῦ πλούτου. ~ ΓVΦΟΩΔ

Εὐκράτης] οὗτος ὁ Εὐκράτης παρ’ Ἀθηναίοις ἦν πλούσιος. ~ ΓVφΔ

ὑποβεβρεγμένος] ἀντὶ τοῦ μεθύων. ~ VΦΔ

σὺν τριβακῷ] ἐν πενιχρῷ. ~ V

κουριῶν*] καρῆναι δεόμενος. ~ ΓVΩΔ

ἐπερειδομένῳ] ἐπανακλινομένῳ. ~ ΓV

μάτην λύκος χανών] παροιμία ἐπὶ τῶν ἐλπιζόντων τι καὶ παρ’ ἐλπίδας πραττόντων. ~ ΓVΦΔ

πότος παροξυτόνως μὲν σημαίνει τὸ συμπόσιον, ὀξυτόνως δὲ αὐτὸ τὸ πόμα καὶ τὸ πίνειν δηλοῖ. ~ Δ

φιλοτησίας*] φιλοτησίαν προπίνειν ἐστίν, ἡνίκα τις ἐν ἀρίστῳ ἀπὸ τῆς δοθείσης αὐτῷ φιάλης πιὼν μέρος τὸ λοιπὸν παράσχῃ φίλῳ καὶ τὴν φιάλην χαρισάμενος. ~ ΓVφΩΔ

τῆς Ἀργολικῆς ἐκείνης μείρακος] τῆς Δανάης τοῦ Ἀκρισίου. ~ VΩ

Ἀκρισίου*] ὁ Ἀκρίσιος βασιλεὺς ὢν τοῦ Ἄργους ἔλαβε χρησμόν, ὅτι ὁ γενόμενος ἀπὸ τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ Δανάης φονεύσει αὐτόν, καὶ διὰ τοῦτο φοβηθεὶς ἀπέκλεισεν αὐτὴν ἐν χαλκῷ οἴκῳ. καὶ ὁ Ζεὺς ἐρασθεὶς αὐτῆς μετεβλήθη εἰς χρυσὸν καὶ ἔφθειρεν αὐτὴν εἰσελθὼν διὰ τοῦ δώματος. ~ ΓVΦΩΔ

ἔτνος*] πισσάριον. ~ ΔΓV

τοῖς Κρονίοις*] ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ Κρόνου. ~ VΓφΟΩΔ

τόμους*] τμήματα. ~ ΓVφΟΩ

ἀλλᾶντος*] λοκανίκου. ~ ΓVφΔ

ἁλουργῆ] πορφυρᾶ. ~ ΓVφΟΩ

ὑσγινοβαφῆ*] ὕσγινόν ἐστιν ἄνθος ἐοικὸς ὑακίνθῳ βαθύτερον. ~ ΓCVφΩΔ. Addunt CVφΩΔ: ἴσως δὲ τὰ ἀπὸ χοιρείων αἱμάτων βαπτόμενα. ~

τοῖς πολλοῖς*] πολλοὺς πλειστάκις καλοῦσι τοὺς μὴ φρονίμους ἀλλὰ ἀνοήτους. ~ Δ

ἄοικος ἑστώς*] πρὸ τούτου, φησίν, εἰς τὸ σῶμα τοῦ Πυθαγόρου ἐπλανώμην οἶκον ζητῶν, ὅ ἐστι σῶμα, ἕως ὅτε Μνήσαρχος ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς ἔκτισέ μοι οἶκον, τουτέστιν ἔσπειρέ με. ~ ΓVΩΔ

ὧ τάν*] ὦ ἑταῖρε. ~ ΓVΩ

— ] σημαίνει τὸ ἑταῖρε καὶ γίνεται παρὰ τὸ ἔτης, ὅ σημαίνει τὸν συγγενῆ, κασίγνητοί τε ἔται τε [Hom. Π456]. ἐξ αὐτοῦ γίνεται ἐτητάν, ὡς μέγιστος μεγιστάν, καὶ ἐν συγκοπῇ ἐτάν καὶ κλητικῶς ὦ ἐτάν καὶ ἀποβολῇ τοῦ ε̄ 〈ὦ〉 τάν. ~ Δ

ἐν Βάκτροις*] χώρα Περσική. ~ ΓV

Αἴαντα κτλ. ] ὅρα, οἷά φησιν, εἰ καὶ ὡς περισύρων τὰ τοῦ Ὁμήρου καὶ ἐν σχήματι παιδιᾶς, ἀλλ’ ὅμως ἐναντία τοῖς ἐκείνῳ συγγραφεῖσι καὶ παραδοθεῖσιν ἡμῖν καὶ μάλιστα περὶ τῆς Τροίας, ὅτι πρῴην ὑφ’ Ἡρακλέους κατεσχέθη ἡ Τροία. ~ φ

σοφιστής*] καθόλου σοφιστὰς ἐκάλουν τοὺς ἀπατῶντας διὰ τῶν λόγων. ~ ΓφΩΔ

οὐδὲν ὑγιὲς κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

καταγελᾷς μου καὶ σὺ ἐν τῷ μέρει κτλ.] κἂν εἰς μέρος, φησί, καταγελάσω σου, ὅσον κατεγέλασα Κροτωνιατῶν καὶ τῶν ἄλλων. ~ ΓVΦΩΔ

ὁ Τειρεσίας, ὡς λέγουσιν, εἶδε τὴν Ἀθηνᾶν λουομένην, κἀκείνη ὀργισθεῖσα μετέβαλεν αὐτὸν εἰς γυναῖκα. ~ ΓCVΔ

ὁ Καινεὺς πρότερον, ὥς φασιν, γυνὴ ἦν. ἠράσθη ταύτης ὁ Ποσειδῶν, ἡ δὲ οὐκ ἄλλως ἔφη συγγίνεσθαι αὐτῷ, εἰ μὴ ὀμόσῃ αὐτῇ πρότερον ποιήσειν, ὃ βούλεται. ὀμόσαντος δὲ τοῦ Ποσειδῶνος εἶπεν ὅτι ἄνδρα με ποίησον. ὁ δὲ διὰ τὸν ὅρκον ποιήσας οὐκ ἠδυνήθη συγγενέσθαι. ~ ΓCVΦΩΔ

— ] λέγεται τὸν Καινέα ἐκ γυναικὸς εἰς ἄνδρα μεταβαλλόμενον καὶ γενναιότατον γενέσθαι, ὑπὸ Κενταύρων γε μὴν ὀλέσθαι ἐλάταις ἀλοώμενον. ~ VφΩΔ . Addit Δ: ὥς φησιν Ἀπολλώνιος ἐν Ἀργοναυτικοῖς [1, 59]. ~

Τειρεσίᾳ*] ἠμφισβήτησαν ἀλλήλοις ὁ Ζἐὺς καὶ ἡ Ἥρα, τίς τῆς λαγνείας μᾶλλον ὀρέγεται, ἀνὴρ ἢ γυνή, καὶ ἔλαβον δικαστὴν τὸν Τειρεσίαν ὡς ἔμπειρον ὄντα τῶν δύο. ὁ δὲ ἔφη, ὡς ἐνναπλάσιον ἡ γυνὴ τοῦ ἀνδρὸς ὀρέγεται· καὶ ὀργισθεῖσα ἡ Ἥρα ἐτύφλωσεν αὐτόν. ~ ΓCVΦΩΔ. Addit Δ: ὁ δὲ Ζεὺς παρεμυθήσατο τῇ μαντικῇ. ~

συνενεγκοῦσαν*] ἐπὶ συμφέροντι γενομένην. ~ ΓVφΟΩ

Διοσκόρω*] καὶ τοῦτο θαυμαστικῶς ἀναφωνεῖ. τοὺς Διοσκόρους δὲ παραλαμβάνει ὡς σωτῆρας δῆθεν, ὡς ἂν μὴ τῇ μεταβολῇ τῶν βίων ναυάγιον ὑποσταῖεν ὡς οἱ ἀπὸ γῆς πρὸς τὴν θάλασσαν μεταποιούμενοι. ~ VΦΩΔ

ποτνιωμένου] ὀδυρομένου. ~ ΓV

οἰσυίνην*] οἰσυίνη ἡ ἐκ λύγων ἀρχαιοτρόπως πεπλεγμένη, ὁποῖα ἔσθ’ ὅτε καὶ ἐξ Αἰγύπτου κομίζεται κοιτίδια τοιαύτης ἐργασίας. ~ Δ

— ] τὴν ἀπὸ τῆς οἰσύας. οἰσύα δέ ἐστιν ἀκανθώδης βοτάνη, ἀφ’ ἧς πλέκουσι τὰ σχοινία. ~ ΓVΦΩΔ

πονοῦσιν*] κατασκευάζουσιν. ~ ΔΓVφΩ

κατεχαλάζησας*] κατέχεας. ~ ΔΓVφ

διαπυκτεύων: ἀντὶ τοῦ διασκοπούμενος καὶ ἐξακριβῶν· ἐπεὶ καὶ οἱ πύκται περὶ πολλοῦ ποιοῦνται τὴν πρὸς τὸν ἀνταγωνιστὴν βολὴν κατακαίριον ποιῆσαι ἀλλὰ μὴ μάτην μηδὲ πρὸς ἀέρα δέρειν τὴν πυγμὴν πέμψαντα. ~ CVΦΩΔ

σαπέρδην*] εἶδός τι ἁλιστοῦ. οἱ δὲ τὸν Πόντον οἰκοῦντες τὸν κορακῖνον ἰχθύν. ~ ΓCΦ, cf. Δ

— ] εὐτελὲς βρῶμα ἀπὸ ἰχθύων μικρῶν τεταριχευμένων, οἷα νῦν τὰ ἀπὸ τῶν ἀφύων ἤτοι ἐγγραύλεων ἢ τῶν σαύρων διειρμένα καλάμοις πτύχια. ἔνιοι δὲ σαπέρδην εἰρήκασι τὸ ἐκ συὸς τάριχος, ὅ νῦν γόνδην Παφλαγόνες φασὶ καὶ χρῶνται. ~ VΦΩ, cf. Δ

μαινίδας*] τὴν καλουμένην μαινομένην. ~ ΓV

ἄθλιοι τί τῶν κακῶν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

νοτίζεσθαι*] βρέχεσθαι. ~ ΓΔ

ἐπιεικεῖς] τὸ ἐπιεικές τρία δηλοῖ, τὸ τὸν τρόπον ἀγαθόν, ὡς ὅταν λέγωμεν ἐπιεικὴς ἄνθρωπος, καὶ τὸ σύμμετρον, ὡς ὅταν λέγωμεν ὅτι ἐπιεικῶς ὅδε ζῇ ἀντὶ τοῦ συμμέτρως, καὶ τὸ πάνυ, ὡς ἐν τοῖς Ὀλυνθιακοῖς ὁ Δημοσθένης [Ι 4] οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπιεικῶς τοῦθ’ ὃ δυσμαχώτατόν ἐστιν ἀντὶ τοῦ πάνυ δυσμαχώτατον. ~ Δ

Κροῖσος περιτετιλμένος* τὰ πτερά] ἀντὶ τοῦ καταλυθεὶς ἀπὸ τῆς βασιλείας. νικήσας δὲ αὐτὸν ὁ Κῦρος ἠθέλησεν αὐτὸν καῦσαι καὶ μετὰ ταῦτα ἐλεήσας ἔσωσεν. ~ ΓVΦΩΔ

τραγῳδία*] ἐπειδὴ τὰ ἐν τῇ τραγῳδίᾳ κομπά ἐστιν, εἰκότως τραγῳδίαν τὸν ἑαυτοῦ κόμπον ἐκάλεσεν. ~ ΔΓV

ἐφεστρίδα*] τὸ φορούμενον ἔξωθεν ἱμάτιον. ~ ΓVΩΔ

Φειδίας* κτλ.] οὗτοι ἀγαλματοποιοὶ ἦσαν. ~ VΓ

οὐδέπω — γόμφους* κτλ.] τουτέστιν οὔπω ἡμῖν εἶπας τὴν οὖσαν ἔνδον τῆς ἀρχῆς συμφοράν. ~ ΓVφΩΔ

Πέρσην κτλ.] Ἀρταξέρξου Περσῶν βασιλεύοντος Κῦρος ὁ ἀδελφὸς τὴν βασιλείαν ἀποσπάσαι βουλόμενος διὰ Κλεάρχου πολὺ συνῆξε στρατόπεδον. ~ ΓVΔ

ξενολογῶν*] ξένους στρατιώτας συνάγων. ~ ΓVφΩ

πρὸς οὖς — κοινολογούμενος*] ἰδίᾳ ἀνακοινούμενος. ~ ΓVφ

ἄλλον Παρμενίων* ἐπαινούμενος] τὸν Φίλιππον λέγει· τούτου γὰρ στρατηγὸς ὢν ὁ Παρμενίων πάνυ ηὐδοκίμει. ~ ΓVφ ΩΔ

Περδίκκαν Πτολεμαῖος καὶ Πτολεμαῖον* Σέλευκος] οὗτοι οἱ τρεῖς διάδοχοι ἦσαν Ἀλεξάνδρου, καὶ ὁ μὲν Περδίκκας συνδιῴκει Ἀριδαίῳ τῷ βασιλεύοντι μετ’ Ἀλεξάνδρου ἀσθενεῖ ὄντι τὴν βασιλείαν, ὁ δὲ Πτολεμαῖος ἦρχεν Αἰγύπτου καὶ Σέλευκος τῶν περὶ Βαβυλῶνα τόπων, ὡς ἱστορεῖ Δέξιππος [F. H. G. III p. 668 Müller]. ~ ΓVΩΔ

ἁμάρτοι τῆς τομῆς κτλ.] τὸ ἑξῆς· τῆς ἐπ’ εὐθὺ τομῆς. ~ V

προσκρούσας*] κενεμβατήσας. ~ Γ

ἐμβάδων*] κοθόρνων. ~ Γ

ταῖς* φυσικαῖς ἐπιθυμίαις] πάνυ καταλλήλως τοῖς φυσικοῖς τῶν ζῴων ἤθεσι τὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπιτηδεύματα ἥρμοσε, τῷ πρὸς τὰς θηλείας πλεονεκτικῷ τοῦ ἵππου τὸ τοῦ τελώνου ἄπληστον, τῇ τῶν βατράχων φλυαρίᾳ τὸ συκοφαντικόν, τῷ κωτίλῳ τῶν κολοιῶν καὶ θορυβώδει τὸ σοφιστικόν, τῷ δηκτικῷ τῶν κωνώπων καὶ παντὸς οὑτινοσοῦν προσαπτικῷ τὸ μαγειρικόν, τῷ πρὸς ὀχείαν ἑτοίμῳ τοῦ ἀλεκτρυόνος τὸ τῆς κιναιδίας ἀκόλαστον. ~ VΩΔ

Τίβιος*] οἰκέτου ὄνομα. ~ ΔΓVΩ

τάριχος*] ἁλιστόν. ~ ΓΔ

ἐλλόβιον*] ἐνώτιον τὸ ἐν τῷ λοβῷ, ὅ ἐστι τῷ τοῦ ὠτὸς ἄκρῳ, βαλλόμενον. ~ ΓVΩΔ

σπαθῶσι*] μετὰ τρυφῆς δαπανῶσιν. ~ ΓVΩΔ

περίειμι*] περιελεύσομαι. ~ Δ

σίλφην*] ζωύφιον ἐοικὸς κανθάρῳ. λέγεται δὲ καὶ τίλφη. ~ ΓVφΔ

ἐμπίδα*] ζωύφιον ἐοικὸς κώνωπι γινόμενον ἐν τοῖς ὕδασιν. ~ ΓVφΔ. Addit Δ: οἱ δὲ ἐμπίδα τὴν νυκτερίδα φασίν. ~

ἀνέῳγε*] ἰδοὺ καὶ αὐτὸς ἀνέῳγεν ἐπὶ τοῦ παθητικοῦ εἶπεν· καὶ ποῦ σοι νῦν ἡ ἐθελακρίβεια, ᾗ σολοικίζειν ἀπηυθαδίζου τὸν κακοδαίμονα σοφιστήν [Soloec. c. 8]; ~ Δ

καταπυγοσύνην τινά: καὶ οὐ συνήδομαί γε τῇ ἀσελγείᾳ· οὐκοῦν οὐδὲ ἀνθρωπίνην εἶναι νομίζω. ~ Δ

τὸ λυκαυγές*] τὸ ἑωθινόν, ἔτι μικρᾶς σκοτίας οὔσης. ~ ΓVΩΔ

πλάσματα*] τὸν Προμηθέα γὰρ λέγουσιν Ἕλληνες τοὺς ἀνθρώπους δημιουργῆσαι. ~ ΓVΦΔ

Κρόνε* κτλ.] ὁ μὲν Κρόνος πατὴρ ἦν τοῦ Διός, ὁ δὲ Ἰαπετὸς ἀδελφὸς Προμηθέως. ἦσαν δὲ τῶν διωχθέντων ὑπὸ Διὸς θεῶν, καὶ διὰ τοῦτο αὐτοὺς καλεῖ. ~ ΓVφΩΔ

ἐγχειρισθείς*] ἐμπιστευθείς. ~ ΓV

ἔοικας ὦ Ἑρμῆ κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV τ

ῆς ἐν πρυτανείῳ* σιτήσεως — ἐτιμησάμην ἂν ἐμαυτῷ] ἄξιον ἐμαυτὸν ἔλεγον. πρυτανεῖον δέ ἐστιν, ἐν ᾧ οἱ πρῶτοι συνήγοντο τῶν βουλευτῶν, ὅθεν καὶ τῆς σιτήσεως ἀπέλαυον. ~ ΓVφΩΔ

— ] ⸤τοὺς γάρ⸥ τι μέγα εἰργασμένους ⸤τῶν πο⸥λιτικῶν καλῶν ταύτῃ ⸤τῇ δ⸥ωρεᾷ οἱ πάλαι ⸤ἐτί⸥μων. ~

⸤B⸥VφΩΔ ἕωλον*] ψυχρὰ καὶ ἀνωφελής. ~ ΓVφΩ

Δ ἔφεσιν*] ἔφεσίς ἐστιν ἡ ἀπὸ δικαστηρίου εἰς ἄλλο δικαστήριον μετάβασις, ἣν καλοῦσι νῦν ἔκκλητον. φησὶν οὖν ὅτι ἀνωφελής σοί ἐστιν ἡ ἔφεσις· μετὰ γὰρ τὴν ψῆφον τοῦ Διὸς οὐδὲν ποιῆσαι ἄλλο δυνάμεθα. ~ ΓVΦΩΔ

— ] ⸤ἔφεσιν οἱ δικανικοί⸥ φασιν, ⸤ἡνίκα ὁ κρινόμ⸥ενος μεῖζον δικαστήριον ἐξαιτεῖται. ~ ⸤B⸥VφΩΔ

μοιρᾶσαι*] διαμερίσαι. ~ ΓV

διασιλλαίνειν*] σίλλος ἐπὶ σκωμμάτων, κατὰ τροπὴν τοῦ τ̄ εἰς σ̄, τίλλοι τινές· τίλλειν δέ ἐστι τὸ σκώπτειν. δηλοῖ δὲ καὶ χλευαστικὸν ποίημα παρὰ τὸ διασείειν τοὺς ἴλλους καὶ διασύρειν τῷ σχήματι τῶν ὀφθαλμῶν· ἴλλοι γὰρ οἱ 25 ὀφθαλμοὶ παρὰ τὸ εἰλεῖσθαι ἐν αὐτοῖς τὰς κόρας. ~ Δ

ἀλλ’ ὅμως ἐκείνων κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ἡ ἐξέτασις*] ἀντὶ τοῦ ἡ παράθεσις. ~ BVφΩΔ

ταῦτά ἐστι κτλ.] βαρύτητος ὁ λόγος. ~ BVφΩΔ

ἀκαμῆ: ἀντὶ τοῦ ἀκατασκεύαστον, ἀπεριποίητον, ἀκατέργαστον. ~ BCVφΔ

μεσταὶ δὲ Διὸς κτλ.] Ἀράτου [Phaen. 2]. ~ Δ

— ] οἷον ἐπικαιρότατον τοῦτο προήνεγκεν. ~ B νῦν δ’ εἰς τὸ κοινὸν — Ἀπόλλωνος] κατ’ εἰρωνείαν. ~ ΓVΩ

τἀμαυτοῦ μόνα σκοπῶ κτλ.] καὶ τοῦτο βαρύτητος· εἰρωνεία γάρ. ~ BVφΩ

παραθῶμεν πρὸς ἔλαττον : ἀντὶ τοῦ ἐξετάζοιμεν, συγκρίνοιμεν, παραβάλλοιμεν. ~ CBVΩΔ

διατριβήν*] ⸤ἡ διατριβὴ ἐνταῦθα τὴν ἄνεσιν σημαίνει καὶ τὴν κατὰ σ⸥χολὴν ἀπόλαυσιν. ~ V⸤Β⸥φΩΔ

ταῦροι* κτλ.] ταῦτα πάντα ὁ Ζεὺς γέγονε, δι’ Εὐρώπην ταῦρος, δι’ Ἀντιόπην Σάτυρος, διὰ Λήδαν κύκνος. ~ VΓΦΩΔ

μέτειμι*] μετελεύσομαι. ~ Δ

ἐναυσαμένου*] ἅψαντος. ~ ΓV

ἐάων*] τῶν ἀγαθῶν. ~ ΓVΔ

κνισᾶν ἀγυιάς: ἀντὶ τοῦ θύειν. ~ BΔ

— ] θυμιᾶν. ~ ΓV

ὤνησο*] εὐφράνθητι. ~ ΓV. Addit V: ὡμοίωσο. ~

ἓξ καὶ δέκα: Ἀττικῶς τ⸤ὸ ξ̄⸥ ἐφυλάχθη· αὐτοὶ γὰρ ⸤ἐπὶ⸥ τῆς τῶν ἀριθμῶν συνθέ⸤σεως⸥ τὰ τέλη φυλάττουσι τῶν ἁπλῶν. ~ ⸤B⸥CVΩΔ

σὸς ἀδελφός] Ἡρακλῆ λέγει. ~ B

Θέτιν*] λέγουσιν, ὅτι ὁ Ζεὺς ἐρασθεὶς Θέτιδος ἐδίωκε φθεῖραι βουλόμενος. ὡς δὲ ἐγένοντο κατὰ τὸν Προμηθέα, ὁ Προμηθεὺς ἔφη πρὸς τὸν Δία ὅτι ἐὰν συγγένῃ τῇ Θέτιδι, ὁ ἐξ αὐτῆς γεννώμενος ἀναιρεῖ σε, ὡς ἀνεῖλες σὺ τὸν πατέρα σου Κρόνον. καὶ αἰσθόμενος ὁ Ζεύς, ὅτι ἀληθῆ εἶπε, τὴν μὲν Θέτιν ἔζευξε τῷ Πηλεῖ, τὸν Προμηθέα δὲ δ’ Ἡρακλέους τῆς συμφορᾶς ἔλυσεν. ~ ΓVΦΩΔ

Ἰκαρομένιππος ὁ προκείμενος ἐπιγέγραπται λόγος διὰ μὲν τὸ πτηνὸν ⸢εἰσάγεσθαι τὸν τῷ δράματι⸣ ὑποκείμενον εἰς Ἴκαρον τὸν Δαιδάλου ὑποφερόμενος, διὰ ⸢δὲ τὸ μεγα⸣λόπραγμον καὶ περίεργον καὶ φασματῶδες εἰς Μένιππον τὸν Κυνικὸν φιλόσοφον ἁρμοζόμενος, ὃς Πατάρων ὑπάρχων τῆς Λυκίας καὶ τὴν Ἀντισθένους δόξαν ὑποποιούμενος γενναῖος ἦν καὶ συγκεκροτημένος τὸ σῶμα καὶ οὐκ ἀδόκιμος οὐδὲ τὴν ὄψιν ὅσα πρὸς ὥραν εὐπρόσωπον ὑποφέρεται καὶ οὕτως ὥστε, εἰ πίστις ὕπεστι Φιλοστράτῳ τῷ Τυρίῳ τὸν Ἀπολλωνίου τοῦ Τυανέως ἀναγράφοντι βίον [4, 25], καὶ ὑπὸ Ἐμπούσης ἐρασθῆναι κατὰ Κόρινθον τῆς Πελοποννήσου· καὶ ἀπὸ τούτου ἐπεὶ περιέτυχεν Ἀπολλωνίῳ τῷ προειρημένῳ γόητι ἀνθρώπῳ, ὅμοιος, φασίν, ὁμοίῳ συνήφθη καὶ τὸ τοῦ βίου λοιπὸν δυσαποσπάστως ἔσχηκε τούτου τερατείαις τε συνευκαιρῶν καὶ πρὸς μηδὲν ὑγιοῦς διανοίας τὴν σχολὴν ἀποδιατρίβων. διὸ καὶ ὁ παρὼν Λουκιανὸς φασματολογῆσαι τοῦτο δὴ τὸ σύνηθες αὐτῷ προῃρημένος καὶ ὑπερνέφελα τερατεύσασθαι συζεύγνυσι τούτῳ τὸν Ἴκαρον, λίνον λίνῳ συνάπτων, ὡς οἱ παροιμιαζόμενοι φάσκουσιν. ~ ⸢V⸣φΔΩ

σταθμός*] μονή. ~ ΓVΦΩ

διοπετὴς πάρεστιν ἐξ οὐρανοῦ*] ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ πεσών. ~ ΓVΩ

πέρα* πίστεως] ὑπὲρ τὴν πίστιν. ~ ΓVΦΩ

Φρυγί *] ὁ Γανυμήδης ἦν Φρὺξ μειρακίσκος εὐπρεπής. τούτου ἠράσθη ὁ Ζεὺς καὶ μεταβληθεὶς εἰς ἀετὸν ἥρπασεν αὐτὸν πιγκέρνην. ~ ΓVΦΩ. Addit V (om. πιγκ.): καὶ ἐποίησεν αὐτὸν οἰνοχόον. ~

— ] ὁ Γ. — ἥρπασε καὶ πεποίηκε πιγκέρνην ἀναγαγὼν ἐν τῷ οὐρανῷ. ~ Δ

προσφερές*] ὅμοιον. ~ ΓV

ἄνοδον οὔτε κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

παιδικά*] ἐρώμενον. ΓVφ

Ἰκάριον*] ὁ Ἴκαρος υἱὸς ἦν τοῦ Δαιδάλου. ὅτε οὖν ἐπέτοντο αὐτὸς καὶ ὁ πατήρ, ὡς παῖς ὁ Ἴκαρος ἀνελθὼν εἰς ὕψος τοῦ κηροῦ λυθέντος τῶν πτερῶν εἰς τὴν θάλασσαν ἔπεσε καὶ ἀπ’ αὐτοῦ ἐκλήθη Ἰκάριον πέλαγος. ~ ΓVΦΩΔ. Addit Δ : διὰ τὸ ἐν τῷ τοιούτῳ πελάγει τὸν Ἴκαρον ἀποπνιγῆναι. ~

— ] ὁ γὰρ Δαίδαλος μικρὸν ἐπετάσθη διάστημα, οὗτος δὲ καὶ εἰς αὐτὸν ἔφη ἀναβεβηκέναι τὸν οὐρανόν. ~ ΓVΩΔ

τὰ ὠκύπτερα*] τὰ ἄκρα τῶν πτερῶν τὰ εἰς ὀξὺ καταλήγοντα. ~ ΓVΦΩΔ

αὐταῖς ὠλέναις*] σὺν αὐταῖς ὠλέναις. ὠλένας δὲ λέγουσι καὶ τοὺς ὤμους. ~ ΓVΦΩΔ

ἀστεῖον*] ἡδύ. ~ ΓΔ

τὰ κατὰ τὸν βίον γελοῖα κτλ.] σχόλιον ασιλείου Ἀδάδων. τὰ περὶ τὸν βίον, ὦ Λουκιανέ, ὀρθῶς καὶ ἀληθῶς εἴρηκας στηλιτεύσας τὸ ἄστατον αὐτοῦ καὶ ἀνώμαλον, οὐ μὴν καὶ τὰ περὶ τοῦ κόσμου καὶ τῆς τούτου κατασκευῆς· ἄθεος γὰρ ὢν καλῶς ἀγνοεῖς τὸν πεποιηκότα καὶ τὴν αἰτίαν τῆς παρεισάξεως αὐτοῦ. ~ Δ

τὴν αἰτίαν ἔχειν κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

διᾴξασα] ὁρμήσασα. ~ ΓVΔ

ἀτέκμαρτα*] ἄδηλα. ~ ΓVΔ

ἐνῆν*] δυνατόν. ~ ΓVΔ

ὑψαγόραι*] ὑψηλὰ λέγοντες. ~ ΓVφ

οὐρανογνώμονες*] οὐράνια φρονοῦντες. ~ ΓVφ

μετεωρολέσχης*] περὶ τῶν οὐρανίων φιλοσοφῶν. ~ ΓVφΔ

ἐδέησαν*] οὐκ ἴσχυσαν. ~ ΓVΔ

τερατουργίαν*] ματαιολογίαν. ~ ΓVΔ

χαμαὶ* ἐρχομένων] ἀνθρώπων. ~ ΓV

ἄγνωμον*] ἀνόητον. ~ ΓVΦΔ

ἀριθμός τις ὁ θεός] Πυθαγόραν λέγει. ~ ΓVΦΩΔ

κατὰ κυνῶν — ἐπώμνυντο] Σωκράτην φησίν. ~ ΓVΦΩΔ

ἑνὶ μόνῳ τὴν τῶν ὅλων ἀρχήν] εἰς Μωσέα ἀποτείνεται τάχα. ~ ΓVΦΩΔ. Addit φ: ὁ ἐπίτριπτος. ~

τὸν μέν τινα πρῶτον θεόν] Ἀριστοτέλην διαγελᾷ. ~ ΓVΦΩΔ

οἱ μὲν ἀσώματόν τι] τὸν Πλάτωνα· καὶ γὰρ αὐτὸς τὸν θεὸν καὶ τὴν ὕλην ἀσώματον ἔφασκεν ἐξ ἀναλογίας τοῦτο κατασκευάζων. ~ VΦΔ

οἱ δὲ ὡς περὶ σώματος] τοὺς Στωικοὺς λέγει. ~ ΓΦΩΔ

προνοεῖν — οὐ πᾶσιν ἐδόκουν οἱ θεοί] Ἐπικουρείους φησί. ~ ΓVΦΩΔ . Addit Ω: καὶ αὐτὸς τοιοῦτος ὤν. ~

παρηβηκότας*] γεγηρακότας. ~ ΓV

δορυφορήμασιν*] δορυφορήματα καλεῖται παρὰ τοῖς κωμικοῖς τὰ κωφὰ πρόσωπα, ἅτινα συνεξέρχεται μὲν τοῖς κωμῳδοῦσιν, αὐτὰ δὲ οὐδὲν διαλέγεται, καθάπερ οἱ δοῦλοι. ~ ΓCVφΩΔ

ἔνιοι δὲ κτλ. ] διασύρας ταῦτά φησιν. ~ Δ

ὑψιβρεμέταις*] ἐν ὕψει βροντῶσιν, ὅ ἐστιν ὑπερηφάνοις. ~ ΓVφ

ἠυγενείοις*] τοῖς καλὰ γένεια ἔχουσιν. ~ Γ

ἀτεχνῶς*] πάνυ. ~ ΓV

θυμός*] λογισμός. ~ ΓV

ὁ λογοποιὸς* Αἴσωπος κτλ.] ὁ μυθοποιός· πλάττει δὲ μῦθον, ἐν ᾧ τὴν κάμηλον εἰσάγει διαλεγομένην τῷ Διί. ~ ΓVφΩΔ τ

ελαμῶσι*] λώροις. ~ Γ

λαβάς*] κρατήματα. ~ ΓVφ

τὸ χρῆμα*] τὸ πρᾶγμα. ~ Γ

ἀπὸ Πάρνηθος* κτλ.] ὄρη τῆς Ἀττικῆς. ~ ΓVΩΔ

ὑπὲρ* Φολόης κτλ.] ταῦτα Πελοποννήσου ὄρη τῆς Ἀργολικῆς μοίρας. τὸ Ταΰγετον δὲ τῆς Δακωνικῆς ἐν δεξιᾷ τῆς Σπάρτης. ~ VφΩΔ

Ὄλυμπον*] τὸν Μακεδονικὸν Ὄλυμπον λέγει, ὅς ἐπ’ ἀριστερᾷ τοῦ Πηνειοῦ καὶ τῶν Θεσσαλικῶν ἐστι Τεμπῶν, ὄρος ὑψηλὸν καὶ μέγα καὶ μέχρι Πέλλης παρατεῖνον. ~ VφΩΔ

Ῥόδιον κολοσσὸν κτλ.] ὁ μὲν κολο⸢σσὸς Ῥόδιος⸣ ἀνδριὰς ἦν χαλκοῦς Ἡλίῳ ἀνακείμενος, καθότι καὶ αὐτὴ ἡ νῆσος Ἡλίῳ ἀνεῖτο, ἑξήκοντα μὲν πηχῶν τὸ ὕψος, ἔργον δὲ Λυσίππου τοῦ ἀγαλματοποιοῦ. ὁ δὲ ἐπὶ τῇ Φάρῳ πύργος πρὸς τῇ ἐπὶ Πηλουσίῳ Αἰγύπτου Ἀλεξανδρείᾳ ᾠκοδόμηται, τετράγωνος, σταδιαῖος τὴν πλευράν, ἐπὶ πολὺ τοῦ ἀέρος ἀνέχων ὡς ἀπὸ ἑκατὸν ὁρᾶσθαι μιλίων. ἀνεστάθη δὲ τοιοῦτος, ἵν’ ᾖ ἡμέρας μὲν σημεῖον τοῖς πλέουσιν, νυκτὸς δὲ πυρσός, πρὸς ὅν οἱ πλέοντες ἀπευθυνόμενοι μὴ ἔχοιεν ἐμπίπτοντες τοῖς τοῦ Παραιτονίου ἕρμασι διαφθείρεσθαι. γέγονε δὲ προστάγματι μὲν Ἀλεξάνδρου τοῦ Φιλίππου καὶ Ὀλυμπιάδος, ἀρχιτεκτονήσαντος δὲ Σωστράτου τοῦ Κνιδίου, ὅς καὶ ἐπέγραψε τῷ πύργῳ ἐπὶ τῶν λίθων Σώστρατος Δεξιφάνους Κνίδιος θεοῖς σωτῆρσιν ὑπὲρ τῶν πλωιζομένων [cf. Luc. De hist. conscr. 62]. ~ ⸢V⸣φΔ

καθάπερ ὁ Λυγκεύς: οὗτος λέγεται ὀξυδερκέστατος εἶναι, ὥστε καὶ τὰ ὑπὸ γῆν βλέπειν. ~ ΓVΩΔ

πλέως*] ἀνάπλεως. ~ ΓV

καπνοδόχης*] καλῶς εἶπεν ’ἐπὶ τῆς καπνοδόκης’ ὡς ἀπολομένῳ διὰ πυρός. ~ ΓVΦΩΔ

μὰ τὸν Ἐνδυμίωνα*] τοῦ Ἐνδυμίωνος ἐρασθεῖσα ἡ Σελήνη συνῆν αὐτῷ καὶ διὰ τοῦτο Ἐμπεδοκλῆς ὡς περὶ τὴν σελήνην διάγων κατὰ τοῦ Ἐνδυμίωνος ὄμνυσιν. ~ ΓVΦΩΔ

μισθοῦ χάριν] φιλοκερδὴς ὁ γραφεύς. ~ Δ

ἀτάρ*] ἀλλὰ δή. ~ ΓV

λημᾶν*] ὀφθαλμιᾶν· λήμη γὰρ ὁ συναγόμενος ἐν τῷ ὀφ θαλμῷ ῥύπος. ~ ΓVΔ. Addit Δ: ὃν καὶ τζίμπλαν φασὶν οἱ ἀγροικικώτεροι. ~

παρὰ* σοί] ἐν σοί ἐστι, φησί, τὸν ἕνα ὀφθαλμὸν βασιλικὸν κτήσασθαι. ~ ΓVΩΔ

κατ’ ὀλίγον ὑπαπιών*] κατὰ μικρὸν ἀπερχόμενος. ~ ΓVΔ

Πτολεμαῖον*] Πτολεμαῖος ὁ ἐπίκλην Φιλάδελφος Στρατονίκην τὴν ἰδίαν ἀδελφὴν εἶχε γυναῖκα. ~ ΓVΦΩΔ

Λυσιμάχῳ*] ὁ Λυσίμαχος εἷς ἦν τῶν Ἀλεξάνδρου διαδόχων. οὗτος Ἀγαθοκλέα τὸν υἱὸν διαβληθέντα ἐπιβουλεύειν αὐτῷ ἀπέκτεινεν. ~ ΓVΦUΩΔ

κατηλοημένος*] διατεθρυμμένος, τεθερισμένος. ~ ΓVφΩ

— ] συντετριμμένος· ἀλοᾶν γὰρ τὸ συντρίβειν ἢ τύπτειν. ~ VφΔΩ. Addit Δ: ἀφ’ οὗ καὶ πατραλοίας. ~

χαμαιτυπείῳ*] πορνείῳ. ~ ΓV

τερπωλήν*] τέρψιν. ~ ΓV

ἔργον*] δυσχερές. ~ ΓVΩΔ

εἰλαπίναι*] εὐωχίαι, ἄριστοι. ~ ΓV

ἐν γειτόνων* κτλ.] ἑκάστου ἔθνους ἐπιτήδευμα λέγει. ~ ΔV

τὴν Γετικήν*] τὴν τῶν Γετῶν χώραν. οἱ δὲ Γέται ἔθνος βάρβαρον. ~ ΓVUΩΔ. Addunt VUΩΔ : καὶ ἰσχυρόν, ὃ Ῥωμαίων κατεξαναστὰν καὶ μέχρι φόρου ἀπαγωγῆς ταπεινῶσαν Ῥωμαίους ὑπὸ Τραϊανοῦ ὕστερον οὕτως ἐξωλοθρεύθη Δεκεβάλῳ χρώμενον βασιλεῖ, ὥστε τὸ πᾶν ἔθνος εἰς τεσσαράκοντα περιστῆναι ἄνδρας. ~ Addit Δ: ὡς ἱστορεῖ Κρίτων ἐν τοῖς Γετικοῖς [om. Müller F. H. G.]. ~

κυκεών ἐστι πόμα ἐξ οἴνου καὶ μέλιτος καὶ ἀλφίτων καὶ ὕδατος συγκείμενον. ἐπειδὴ οὖν ἀπὸ πολλῶν λέγει συγκεῖσθαι τὸν βίον, διὰ τοῦτο αὐτὸν κυκεῶνα ἐκάλεσεν. ~ ΓVΩΔ

καὶ μὴν — ἦν τὰ γινόμενα] ὡραῖον ὅλον. ~ Δ

ἀπῳδά*] ἔξω τῆς ὠδῆς. ~ ΓVΔ

γελοῖα*] γέλοιος γελοίου διαφέρει· γέλοιος μὲν γὰρ ὁ γέλωτος ἄξιος, γελοῖος δὲ ὁ γελωτοποιός. ~ Δ

Σικυώνιον*] Σικυὼν πόλις ἐστὶ πλησίον Κορίνθου. ~ ΓVφΩΔ

Μαραθῶνος*] ὅλοι οὗτοι τόποι εἰσὶ τῆς Ἀττικῆς. ~ Γ

Οἰνόην*] ἡ Οἰνόη περὶ Μαραθῶνα. ~ ΔVφΩ. Addunt VφΩ : Ἀχαρνῆσι δὲ ὡς Ἀθήνησιν· καὶ γὰρ Ἀχαρναὶ ὡς Ἀθῆναι. ~

Κυνοσουρίαν] ἠμφισβήτουν ἀλλήλοις Λακεδαιμόνιοι καὶ Ἀργεῖοι καὶ ἔδοξεν ὡς τετρακοσίους ἀφ’ ἑκατέρου πλευροῦ μάχεσθαι καὶ τοῦ νικῶντος εἶναι τὴν χώραν. μαχομένων δὲ αὐτῶν πλὴν τριῶν, δύο Ἀργείων καὶ ἑνὸς Λακεδαιμονίου, πάντες ἀπώλοντο. ~ ΓCVφΩΔ . Addunt CVφΩΔ

εἶτα δοξάντων Ἀργείων νενικηκέναι καὶ διὰ τοῦτο ἀνακεχωρηκότων ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπὶ χώρας μείνας τὸ νενικηκέναι ἐκρίθη, Ἀργείων ὡς φυγόντων κατακριθέντων. ~

φακοῦ*] φακὸς ὁ ὠμός, φακῆ δὲ ἡ ἑψηθεῖσα. ~ ΓVφΩΔ

τὸ Πάγγαιον ὄρος περὶ Φιλίππους ἐστὶ τῆς Μακεδονίας χρυσοῦ μέταλλα ἔχον. ~ CVφΔ

θεῖ*] τρέχει. ~ Γ

ταῖς μυρμηκιαῖς*] τοῖς τῶν μυρμήκων τόποις. ~ ΓVΔ

Μυρμιδόνας*] ὁ Αἰακὸς τοῦ Διὸς ἦν υἱὸς καὶ ἐβασίλευσεν. λέγεται οὖν, ὅτι θεωρῶν τὴν αὑτοῦ χώραν ὀλίγανδρον οὖσαν ηὔξατο τῷ Διί· ὁ δὲ τοὺς μύρμηκας ἀνθρώπους ἐποίησε καὶ διὰ τοῦτο Μυρμιδόνες κέκληνται. ~ ΓVφΩΔ

αἰγιόχοιο* Διός] λέγεται ὁ Ζεὺς ὑπὸ αἰγὸς τραφῆναι καὶ διὰ τοῦτο δέρμα τῆς αἰγὸς ἀντὶ ἀσπίδος βαστάζει. αἰγίοχος οὖν ὁ αἰγίδα κατέχων. ~ΓV

βαρὺ κτλ.] οὐδὲν βαρὺ τὸ διακονῆσαί σοι, ἐὰν μὴ χρεία ἐστὶ βαστάξαι τί ποτε. ~ ΓVΩΔ

περὶ —τοῦ ἡλίου λίθον* αὐτὸν εἶναι] Ἀναξαγόρας ταῦτα λέγει ὁ φυσικός. ~ ΔVφΩ

ἀποκαλύψαι κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

τὸν ἐπὶ σκηνῆς* ἑκάστου βίον] τὴν ἑκάστου κατοικίαν λέγει, εἰ μὴ δριμέως καὶ τοῦτο λέγει δραματουργῶν ὡς ἐπὶ σκηνῆς ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων διαβιοῦντος, ἅτε ἄλλου μὲν ὄντος, ἄλλου δὲ ἀξιοῦντος δοκεῖν. ~ ΔVφΩ

ἵνα*] τοπικὸν τοῦτο, ἀντὶ τοῦ ὅπου. ~ VφΩΔ

φυσικοὺς ἐκεῖνος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ὁ δὲ Ζεὺς κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

τιτανῶδες*] καταπληκτικὸν καὶ φοβερόν, ἀπὸ τῶν Τιτάνων· Τιτᾶνες δὲ οἱ παλαιοὶ θεοί. ~ ΓVφΩΔ

ἐμβεβροντημένος*] ἐξηχωθείς. ~ ΓφΔ

ἀπαγορεύσαιμι*] ἀτονήσαιμι. ~ ΓVΔ

διασπώμενος ὑπὸ τῶν λόγων] ὑπὸ διαφόρων δοξῶν ἀνθελκόμενος. ~ ΓVφΩΔ

ὑπανείς: ὑποχαλάσας. ~ φΔ

Ὤτου* πέρι καὶ Ἐφιάλτου] Ὤτος καὶ Ἐφιάλτης ἠθέλησαν θεομάχοι ὄντες εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνελθεῖν καὶ δὴ ὄρη ἐπάνω ἀλλήλων βάλλοντες ἀνέβαινον, ἕως ὅτε τούτους ὁ Ἀπόλλων ἐτόξευσεν. καὶ ὁ μὲν μῦθος οὗτος. ἡ μέντοι ἀλληγορία· Ὤτος καὶ Ἐφιάλτης φυσικοὶ φιλόσοφοι Θεσσα λοὶ Ἀλωέως παῖδες πρῶτοι ἀναμετρεῖν ἐπειράθησαν τὰ διαστήματα σελήνης ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἡλίου ἀπὸ σελήνης. καὶ ἐπεὶ τοῦτο ἀπὸ ὀπτικῆς συμβαίνει ἐπιστήμης, αὕτη δὲ ἐξ ἀναλογίας θηρᾷ τοῦτο καὶ ἀπὸ σκιᾶς τῆς ἀπὸ τῶν ὑψηλῶν ὀρῶν ἡλίου ἀνίσχοντος ἀπορρεούσης, τοιαῦτα δὲ κατὰ Θετταλίαν ὑψηλότατα ὄρη ἡ Ὄσσα, τὸ Πήλιον, ὁ Ὄλυμπος, ἀφ’ ὧν τῆς σκιᾶς ἐδόκουν ἀναλογίαν τινὰ τῆς ἀναμετρήσεως λαμβάνειν, καὶ δὴ πρὸς τοῖς ἀκρωτηρίοις γενόμενοι τῶν ὀρῶν τούτων ἐπὶ τῷ ἀναλογίζεσθαι τὴν σκιὰν κατακρημνισθέντες ἀπώλοντο, κατεφήμισαν τοῦτο, ὡς τὰ ὄρη ταῦτα συντιθέντες, ὡς ἀναβατὸν ποιήσαιεν τὸν οὐρανόν, κατετοξεύθησαν ὑπὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἤτοι τοῦ ἡλίου. ~ ΓVφΩΔ. Addit Δ: ὡς ἱστορεῖ Δημώ. ~

χρηματίσαντες*] διοικήσαντες. ~ ΓVΔ

Διάσια: ἑορτὴ Ἀθήνησιν, ἣν ἐπετέλουν μετά τινος στυγνότητος θύοντες ἐν αὐτῇ Διὶ Μειλιχίῳ. τὸ δὲ Ὀλύμπιον, ὅπερ ἐστὶν ἱερὸν τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς ἐν Ἀθήναις, διὰ μεγαλουργίαν ἀπορούντων Ἀθηναίων χρημάτων εἰς τὴν κατασκευὴν πλεῖον τῶν τ′ ἐτῶν παρέτεινε κτιζόμενον, ὡς καὶ ὁ ἐν Κυζίκῳ νεώς, καὶ οὐκ ἂν συνετελέσθησαν ἄμφω, εἰ μὴ Ἀδριανὸς ὁ αὐτοκράτωρ Ῥωμαίων δημοσίοις ἀναλώμασι συναντελάβετο τῶν ἔργων. ~ CV φUΩΔ

Ὀλύμπιον*] ἱερὸν τοῦ Ὀλυμπίου Διός. ~ Γ

ἐν Δωδώνῃ*] Δωδώνη πόλις ἐστὶ Θετταλίας, ἐν ᾗ ἱερὸν τοῦ Διὸς καὶ μαντεῖον. ~ ΓVΔ. Addit Δ: ὡσαύτως καὶ Πῖσα πόλις ἐν Ἤλιδι τῆς Πελοποννήσου, ἐν ᾗ ἱερὸν Ὀλυμπίου Διὸς καὶ ἀγὼν πενταετηρικός, 〈ὃς〉 Ὀλύμπια ἐκαλεῖτο, οὗ κατήρξατο ὁ Ἡρακλῆς, καθά φησι Πίνδαρος [Ol. 2, 5] Ὀλύμπια δ’ ἔστησεν Ἡρακλῆς. ~

παίζεις ἔχων*] τὸ ἔχων φράσεως ἕνεκα κεῖται μηδὲν ση μαῖνον. ~ ΓVΩΔ

τὸ δὲ φιλόκαινον* αὐτῶν] ὅτι ἀεὶ φιλοῦσι τὰ ξένα. ~ ΓVΩ

Πῖσα*] ἔνθα ἐτελεῖτο τὰ Ὀλύμπια πρὸς τιμὴν τοῦ Διός. ~ ΓV

τοιγαροῦν* κτλ.] ἐπεὶ καὶ οἱ Πλάτωνος νόμοι ἐν γράμμασι μόνοις καὶ ἡ πολιτεία ἐν πλάσμασι λόγων, ὡσαύτως καὶ οἱ Χρυσίππου συλλογισμοὶ σοφισματώδεις ὄντες καὶ οὐδὲν ἧττον τῶν Πλάτωνος νόμων τὸ χρειῶδες ἐπιφαίνοντες ἀργοὶ κεῖνται καὶ ἀνεπίσκεπτοι μηδενὸς ἀνθρώπων μεταχειρίζεσθαι προθυμουμένου τούτους διὰ τὸ ἀνωφελές τε καὶ ἄκαρπον. ~ VφΔ

ἀκριβῶς ἐξετάζων κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

Ἀκαδημαϊκόν* – Πύρρων] οὐκ ἀκριβῶς τὴν Ἀκαδημίαν τοῖς Πυρρωνείοις ἤτοι Ἐφεκτικοῖς ἀπονέμεις, Λουκιανέ· ἀντιδιαστέλλονται γὰρ τούτοις οἱ ἐξ Ἀκαδημίας, ὡς αὐτῶν ἔστιν ἐκείνων τῶν Πυρρωνείων ἀκοῦσαι ἐν ταῖς Ὑποτυπώσεσιν. ἔπασχον γοῦν τοῦτο ὑπὸ τῆς ἰσοσθενείας τῶν ἀντιπάλων λόγων οὐκ ἔχοντες, ὁποτέρῳ παράσχοιεν αὑτοὺς εἰς συγκατάθεσιν. ~ VΓφΩΔ

μετοίκους] ἐξ ἀνθρώπων γὰρ οὗτοι θεοὶ ἐνομίσθησαν. ~ VφΩΔ

Ὅμηρός που λέγει* κτλ.] ὦ βωμολόχε καὶ ψωμοκόλαξ· ὥσπερ Ὅμηρος, οὕτω καὶ Μένιππος τὰ οὐράνια εἶδε, καὶ ὡς Μένιππος, οὕτω καὶ σύ, ὁ Λουκιανός. ~ VΩΔ

αὑτῇ κνίσῃ*] σὺν αὐτῷ τῷ λίπει. ~ ΓVφ

κόρδακα*] κόρδαξ ἐστὶν ἡ μετὰ μέθης ὄρχησις. ~ ΓVφΩΔ

κατέδραθον] κατεκοιμήθην. ~ Δ

ὑπόμορον] δυσθανές. ~ ΓVΩΔ

τετυφωμένον*] ὑπερήφανον. ~ ΓVΩΔ

Περιπατητικοὺς κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ἢν ἔρῃ*] ἂν ἐρωτήσῃς. ~ ΓVΔ

Μῶμος*] τοῦτον τὸν Μῶμον ὁ Λουκιανὸς θεὸν ὑποτίθεται μεμφόμενον τὰ ὑπὸ τῶν θεῶν γινόμενα. ~Δ

διετεθρύλλητο*] θορύβου καὶ ταραχῆς ἐπληροῦτο. ~ ΓVφ

τὴν ἐκεχειρίαν*] τὴν πρὸς ὀλίγον εἰρήνην. ~ ΓVφΔ

ἐς νέωτα] εἰς τὸ ἑξῆς. ~ ΓVφΩΔ. Addunt Vφ ΩΔ: ἤτοι τὸ ἐπερχόμενον ἔτος. ~ Addit Δ: ἔστι δὲ χρόνου δηλωτικὸν ἐπίρρημα τοῦ μέλλοντος· τοῦ μὲν γὰρ παρῳχημένου δηλωτικὸν τὸ πέρυσι, τοῦ δὲ ἐνεστῶτος τὸ τῆτες, τοῦ δὲ μέλλοντος ἐς νέωτα.

περὶ* δὲ τοῦ Μενίππου κτλ.] καὶ τί τὸ κωλῦον καὶ αὖθις ἀναλαβόντα ἀετοῦ πτέρυγας καὶ γυπῶν ἀναπτῆναι ταύταις καὶ πάλιν; ~ Δ

ὁ Κυλλήνιος*] ὁ Ἑρμῆς ὁ ἐν Κυλλήνῃ τιμώμενος. ~

καπνὸς* ἀτεχνῶς ποιητικὸς κτλ.] ἀντὶ τοῦ οὐδέν, εἰ μὴ μόνον ψόφος ποιητικῶν ὀνομάτων. ~ ΓVMΩΔ

θερμουργός: ὁ παρακεκινημένος καὶ πάντολμος. ~ Γ2CVMΩΔ

πολλὰ* κατὰ τῶν ἀδίκων κτλ.] εἴ ποτε ἄλλοτε, μάλιστα νῦν τούτων χρεία τῶν ἀποδυσπετημάτων. ~ VΩΔ

οἱ* δέ] ὁμοία ἡ σύνταξις αὕτη τῇ ἐν τῇ ⸤ἱερᾷ τοῦ εὐαγγελίο⸥υ Ματθαίου [28, 17] συγγραφῇ τ⸤ῇ οἱ⸥ δὲ ἐδίστασαν· ⸤ἀντὶ γὰρ τοῦ⸥ τινές τὸ οἱ δέ κεῖται. ~ ⸤Γ2⸥CVMUΩ

βοηδρομήσαντες: ἀντὶ τοῦ μετὰ βοῆς δραμόντες. ~ ΔV

Φαέθοντες*] τὴν ἐκπύρωσιν διὰ τοῦ Φαέθοντος ὑποδηλοῖ, ὥσπερ διὰ τοῦ Δευκαλίωνος τὸν κατακλυσμόν. δοκῶ ⸤δέ μοι⸥ καὶ τὴν θείαν γραφὴν μὴ ἀνεπισήμαντον τῆς ἐκπυρώσεως διατελεῖν ἀλλὰ διὰ ⸤Σοδόμων⸥ ὑποφαίνειν. ~ ⸤Γ2⸥VMUΩΔ

Ἐπιμενίδην*] ὁ Ἐπιμενίδης Κρὴς ἦν χρησμολόγος, οὗ καὶ τὸ Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται λόγιον. λέγεται δὲ ἑξήκοντα ἔτη ὑπνώσαντα οὕτω μετὰ ταῦτα ἀναστῆναι παραλλάττοντα καὶ κεκινημένον τὴν διάνοιαν καὶ πρὸς χρησμολογίαν τὸ ἐντεῦθεν λοιπὸν ἀπιδεῖν. ~ Γ2CVΜUΩΔ

ἐκ τῆς Οἴτης* ἐναυσάμενος] ἡ Οἴτη ἐστὶ μὲν τῆς Φωκίδος ὄρος ὑψηλόν, οὐ μέντοι καὶ πεφυκὸς φλόγας ἀνιέναι. πῶς οὖν τοῦτο λέγει νῦν; ἔοικέ μοι, διότι ἐκεῖ Ἡρακλῆς τὸ τελευταῖον κατ’ ἰδίαν ἀξίωσιν ὑπὸ Φιλοκτήτου ὡλοκαυτώθη. ~ ΓVMΩΔ

πιναρός*] ἀντὶ τοῦ ῥυπῶν. ~ ΔV

Διάσια*] ἑορτὴ Ἀθήνησιν οὕτω καλουμένη, ἣν εἰώθεσαν μετὰ στυγνότητός τινος ἐπιτελεῖν θύοντες Διὶ τῷ Μειλιχίῳ. ἔοικε δὲ καὶ τοὔνομα ταύτῃ ἀπὸ τοῦ διασιαίνειν τεθεῖσθαι. ~ ⸤Γ⸥VΩΔ. Addit Δ : διασιαίνειν δέ ἐστι τὸ ἀπο τρέπεσθαι τὰς ἀνίας. ~

οὐ παροπτέος] ἀντὶ τοῦ οὐ δεῖ παρόψεσθαι. ~ M

κατεαγμέναι] συντεθλασμέναι. ~ M

ἐπὶ τὸν σοφιστήν] ἀντὶ τοῦ κατὰ τοῦ σοφιστοῦ. ~ M

ὑπερέσχε] ὑπεράνω αὐτοῦ ἔθηκε. ~ M

Ἀνάκειον*] τὸ τῶν Διοσκούρων ἱερὸν Ἀνάκειον ἐκαλεῖτο· Ἄνακες γὰρ αὐτοὶ παρ’ Ἕλλησιν ἐκαλοῦντο. ~ VΓ2MΩΔ

οἷον ἦν κτλ.] ὡραῖον. ~ Δ

εἶναι] τινά δηλονότι. ~ M

αὐτίκα] ἀντὶ τοῦ συντομώτατα. ~ M

καταστήσεται] γενήσεται. ~ M

ἐπιστρέψας] εἰς ἑαυτὸν ἐπισπασάμενος. ~ M

ἐξεφόρει*] ἀπήντλει, ἐξέφερεν. ~ Δ

δικράνοις*] δίκρανα πτύα τινὰ οὐ συνεχῆ ἀλλὰ διῃρημένα τά, οἷς ἐφάπτονται τοῦ σωροῦ, ἢ κατὰ δύο ἢ κατὰ τρία. τούτοις δὲ καὶ λικμῶσιν ἐν ταῖς ἄλῳς. ~ VΓ2CMΩΔ

λάριοι] λάριον, ἀντὶ τοῦ ἡδεῖς καὶ συμποτικοί. ἐνδέχεται δὲ καὶ λάροι γράφεσθαι, ἵν’ ἦ οἱ ἁρπακτικοί, ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ ὀρνέου. ~ Γ2MΔ

— ] ἀντὶ τοῦ οἱ ἡδεῖς. ~ VΩ

ἀγαπάτωσαν : ἀντὶ τοῦ ἀρκείσθωσαν. ~ Γ2VΩ

προαιρεῖσθαι] προτιμᾶν. ~ M

συνεσπακώς] κάμψας, συναγαγών. ~ M

ἀποδράσεσθαι παρ’ αὐτῶν: ἀντὶ τοῦ ἐξ αὐτῶν. ~ CΓ2 VΩ

ἐπικαλεῖν] ἤγουν ἐγκαλεῖν. ~ M

ὦ Ζεῦ, πρὸς τοῦ Διός: παίζει πρὸς τοὺς ῥήτορας οὕτω συνεχῶς κεχρημένους. ἢ καὶ ἠθικὸν τοῦτο ποιεῖ καὶ ἁπλοϊκόν. ~ ΔVΩ

ἐπ’ ἀρότῳ*] ἀντὶ τοῦ ἐπὶ σπορᾷ. ~ ΔM

τῇ Θεσμοφόρῳ: τῇ Ἑστίᾳ· ἐπαρθενεύοντο γὰρ αἱ ἱέρειαι αὐτῆς πανταχοῦ. ~ CVΩΔ

λαφυσσόμενος* καὶ ἐξαντλούμενος] ἀντὶ τοῦ λαφύσσεσθαι καὶ ἐξαντλεῖσθαι παραχωρούμενος. ~ VΓ2 MΩΔ

ἀφαιρούμενοι* παθητικῶς ἀκουστέον ἀφαιρούμενοι ἀντὶ τοῦ στερούμενοι. ~ VΓ2MΩΔ

Δαναΐδων*] Αἴγυπτος καὶ Δαναὸς ἤστην μὲν ἀδελφώ, γεγόνασι δὲ πατέρες ὁ μὲν ν′ υἱῶν, ὁ δὲ ν′ θυγατέρων ὁ Δαναός. γημάμεναι δὲ τοὺς ἄρρενας αἱ θήλειαι καὶ φόνον ἀνόσιον κατ’ αὐτῶν μελετήσασαι ἅπαντας ἐν μιᾷ νυκτὶ παρὰ τὸν καιρὸν τῆς συνουσίας διεχρήσαντο τὴν ἅπασαν ἀρχὴν τῷ ἑαυτῶν πατρὶ κατακτώμεναι. ἔνθεν τοι καὶ ταύτην ἔλαχον ἐν Ἅιδου τιμωρίαν εἰς τετρυπημένον πίθον ἀντλῆσαι. ~ Γ

τοῦ ἐπιρρέοντος*] τῆς ἐπιρροῆς. ~ VΩ

καὶ ἐς τὸ ἅπαξ ἀναπεπταμένον: ἀντὶ τοῦ διόλου. ~ Γ2VΜΩΔ

ὑποσκάζεις κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ὕσπληξ] ὅτι καὶ τὸν συνέχοντα τὰς κιγκλίδας μοχλόν, ὃν ἀρτίως λάμναν φασίν, ὕσπληγα καλεῖ. ~ Γ2VMΩΔ

πρίασθαι βρόχον*] εἰς τὸ δι’ ἀπορίαν βίου ἀνάψαντας ἑαυτοὺς ἀπολῦσαι τοῦ ζῆν. ~ Γ2VMΩΔ

χρυσόχειρες*] ἢ τοῖς δακτυλίοις περιαυγαζόμενοι τοῖς χρυσοῖς ἢ δι’ εὐπορίαν ὑπερβάλλουσαν χειροπληθῶς τὸν χρυσὸν διασπείροντες. ~ Γ2VMΔ. Addit Γ2: ἤ, ὅπερ ἐστὶν ἀληθές, ἐνυφασμένον αὐτὸν ἐν ταῖς ἐσθήσεσιν ἔχοντες. ~

Πλούτων* — ἅτε πλουτοδότης] αἰνίττεται εἰς τοὺς ἀπὸ τῶν τελευτώντων πλουσίων διαδεχομένους τὸν κλῆρον. ταύτῃ τοι καὶ ὑπὸ τοῦ Πλούτωνός φησιν αὐτοὺς τὴν ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω λαγχάνειν μεταβολήν. ~ VΓΩΔ

δέλτον*] δέλτος καὶ τὸ ἐν εἰλήσει βιβλίον καλεῖται. ~ VΜΩΔ

ἐμὲ δὲ οἱ ἐπελπίσαντες — c. 26 εὐδαιμονεῖν οἴεσθαι] ὡραῖον ὅλον τὸ χωρίον. ~ Δ

ἀφαιρεθῇ*] τὸ ἀφαιρεθῇ καὶ τὸ τμηθῇ καὶ τὸ ἀνακηρυχθῇ σχῆμά ἐστι τὸ παρὰ τοῖς ῥήτορσιν ἰσοκατάληκτον λεγόμενον, ὅ καὶ πάρισον λέγεται. ~ Δ

Πυρρίου κτλ. ] οἰκετικὰ ταῦτα παρὰ τοῖς παλαιοῖς ὀνόματα. ~ ΓVMΔ

ἐκ μυχοῦ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἀπειρόκαλος*] σημείωσαι, πῶς ἐχρήσατο. ~ ΓVΔ

— ] ἀντὶ τοῦ ἄπειρος τοῦ καλοῦ. ~ VMΩΔ

μαστιγοῖ κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ἐπιθυμήσας κτλ.] σημείωσαι. ~ Δ

καὶ πρὸ πολλοῦ κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

δυσέρωτας] δυσέρωτες μὲν οἱ ἄγαν ἐρῶντες, ἀνεπαφρόδιτοι δὲ οἱ ἠλίθιοι καὶ προβατώδεις οἶμαι· καὶ αὖ πάλιν [c. 27] ἐράσμιος ὁ ἔρωτα ἐμποιῶν, ἀνέραστος δὲ τοὐναντον. ~ Δ

ἐς βαθυκήτεα πόντον] τὸ Θεόγνιδος [175] διαπαίζει. ~ VSΩΔ

αὐτοπρόσωπον] ἀντὶ τοῦ αὐτόχρημα. ~ V

ἀμβλυώττοντες τὰ τηλικαῦτα: ἀντὶ τοῦ μὴ ἔχοντες ἤτοι μὴ δυνάμενοι βλέπειν τοσαῦτα μεγέθη τῶν κακῶν. ἢ συν ὑπακουστέον τὴν εἰς πρόθεσιν, ἵν’ ᾖ ἀμβλυώττοντες εἰς τὰ τηλικαῦτα οἱονεὶ σκοτοδινιῶντες, τὸ ἀκριβὲς τοῦ βλέπειν ἀπολωλεκότες. ~ ΔVM

τῦφος διὰ τὸ οἱονεὶ ἐκκεκαυμένον χωρίον ἐξηρημῶσθαι τὸν ἑαλωκότα τῷ πάθει τούτῳ τῶν βελτίστων φρενῶν καὶ μηδ’ ὅποι ἰέναι συμφερόντως ἑαυτῷ ἐπιστάμενον, παρ’ ὅ καὶ τῦφος εἴρηται τὸ πάθος· τύφω γὰρ τὸ φλέγω καὶ καίω φασίν. σύνδρομον τούτῳ καὶ ἡ ἄνοια· ἀνοηταίνουσι γὰρ οἱ τῷ τύφῳ σεσαγηνευμένοι τῷ μὴ εἰδέναι ἔχειν, οἷ χρήσονται ἑαυτοῖς. ἐπὶ τούτοις ἡ ἄκαιρος ἐπεισέρχεται μεγαλοψυχία τῇ ἀπὸ τοῦ πλούτου περιττότητι τὸ δῆθεν ὑποδυομένη φιλάνθρωπον. ἀλλά γε δὴ καὶ μαλακία συνέστιον αὐτοῖς ἐκβιάζεται τιθέναι ἑαυτήν, τὴν θρύψιν τε καὶ θηλύτητα διὰ τὴν εὐπορίαν προβαλλομένη. σύμμαχοι ταύταις λοιπὸν ὕβρις τε καὶ ἀπάτη, τῆς μὲν τῶν ἄλλων διὰ τὸν πλοῦτον ὑπερφρονεῖν ἐχούσης, τῆς δὲ τὸ παράλογον τῆς οἰήσεως κρατύνειν ἀναπειθούσης καὶ ὡς καλῷ τε καὶ σωτηρίῳ τούτῳ προσανακεῖσθαι. ~ ⸤Γ2 ⸥VMΔ

τὸ ποῖον*] ἀτελὴς ὁ λόγος αὐτῷ τῷ τοῦ δράματος ἔθει. πολλὰ δὲ τοιαῦτα τῇ κωμῳδίᾳ. ~ Δ

Ὑπερβόλῳ: Ὑπέρβολος οὗτος, ὡς Ἀνδροτίων [fr. 48. F. H. G.I p. 376 MϋIler] φησίν, Ἀντιφάνους ἦν Περιθοίδης, ὅν καὶ ὠστρακίσθαι διὰ φαυλότητα. ὁ δὲ αὐτὸς καὶ λυχνοποιὸς ἦν καὶ ἐλυχνοπώλει, ὡς Ἀνδοκίδης [fr. 5. ed. II p. 109 Blaβ] ἱστορεῖ, ὅς καὶ ξένον αὐτὸν εἶναι καὶ βάρβαρον βούλεται. ἐπὶ τούτου δὲ καὶ τὸ ἔθος τοῦ ὀστρακισμοῦ κατελύθη, ὡς Θεόφραστος ἐν τῷ Περὶ νόμων [om. Wimmer] λέγει. Πολύζηλος δὲ ἐν Δημοτυνδάρεῳ [fr. 5. C. A. F. I 791 Κ.] Φρύγα αὐτὸν εἶναί φησιν εἰς τὸ βάρ βαρον σκώπτων. Πλάτων δὲ ὁ κωμικὸς ἐν Ὑπερβόλῳ [fr. 170. C. A. F. I 645 K.] Λυδὸν αὐτόν φησιν εἶναι Μίδα γένος, καὶ ἄλλοι ἄλλως. ἔστι δὲ τῇ ἀληθείᾳ Χρέμητος, ὡς Θεόπομπος ἐν τῷ Περὶ δημαγωγῶν [fr. 102. F. H. G. I p. 294 Mϋller]. Κρατῖνος δὲ ἐν Ὧραις [fr. 262. C. A. F. I 91 Κ.] ὡς παρελθόντος νέου τῷ βήματι μέμνηται καὶ παρ’ ἡλικίαν καὶ Ἀριστοφάνης Σφηξὶ καὶ Εὔπολις Πόλεσι [fr. 238. C. A. F. I 322 K.]. Θεόπομπος δὲ πάλιν ἐν δεκάτῳ Φιλιππικῶν [fr. 103. F. H. G. I 294 Mϋller] ἐν Σάμῳ φησὶν ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἀθήνηθεν ἐχθρῶν ἀναιρεθῆναι, τὸ δὲ νεκρὸν αὐτοῦ εἰς σάκκον βληθὲν ῥιφῆναι εἰς τὸ πέλαγος. ~ Γ2VΔ

Κλέωνι] Κλέων δημαγωγὸς ἦν Ἀθηναίων προστὰς αὐτῶν ἑπτὰ ἔτη, ὅς πρῶτος δημηγορῶν ἀνέκραγεν ἐπὶ βήματος καὶ ἐλοιδορήσατο, θρασὺς ὢν καὶ οὕτως, ὥστε, καθὼς Θεόπομπος [fr. 99. F. H. G. I 294 Müller] ἱστορεῖ, συνεληλυθότων Ἀθηναίων παρελθεῖν εἰς τὴν ἐκκλησίαν στέφανον ἔχοντα καὶ κελεῦσαι αὐτοὺς ἀναβαλέσθαι τὸν σύλλογον — τυγχάνειν γὰρ αὐτὸν θύοντα καὶ ξένους ἑστιᾶν μέλλοντα — καὶ διαλῦσαι τὴν ἐκκλησίαν. δωροδόκος δὲ εἰς ὑπερβολὴν ὑπῆρχε καὶ τοῦτο δηλοῖ αὐτοῦ ἡ γραφεῖσα ἀπ’ αὐτοῦ Μυτιληναίοις ἐπιστολή· ὕστερον δὲ Μυτιλήνης ἁλούσης ὑπὸ Πάχητος τοῦ στρατηγοῦ τὴν μὲν ἔμπροσθεν ἡμέραν συμπεῖσαι τὸν δῆμον, ὡς χρὴ Λεσβίων ἀπάντων πλὴν Μηθυμναίων τοὺς μὲν ἡβῶντας ἀποκτεῖναι, παῖδας δὲ καὶ γυναῖκας ἀνδραποδίσασθαι, καὶ τὸ ψήφισμα τοῦτο ἀποστεῖλαι ἐπὶ τῆς Παράλου· τῆς δὲ νυκτὸς τῆς ἐπιούσης ἐλθόντων ὡς αὐτὸν τῶν ἐπιδημούντων Ἀθήνησι Λεσβίων καὶ δέκα ταλάντοις αὐτὸν ἀργυρίου μετελθόντων μεταπεῖσαι πάλιν τὸν δῆμον καὶ τριήρη ἄλλην ἀποστεῖλαι ἀναιροῦσαν τὸ ψήφισμα. οὕτω Θουκυδίδης [3, 36 sq.]. ἐπέστη δὲ καὶ τῇ πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνῃ, ὡς Φιλόχορος [fr. 106. F. H. G. I p. 401 Mϋller] καὶ Ἀριστοφάνης [cf. Vesp. 665 cum schol.] προσθεὶς ἄρχοντα Εὔθυνον. Ἀριστοτέλης δὲ ἐν Πολιτείᾳ [XXVIII 3] καὶ περιζωσάμενον αὐτὸν λέγει δημηγορῆσαι, εἰς τὴν θρασύτητα αὐτοῦ ἀποσκώπτων. τὰ δὲ ὑπὸ ⸤ τὴν ὄψιν⸥ ἦν ἀργαλέος καὶ μάλιστα τὰς ὀφρῦς, ὡς Κρατῖνος Σεριφίοις [om. Kock]. εἶχε δὲ καὶ φωνὴν μεγάλην· Ἀριστοφάνης Σφηξὶν [36] ἐπ’ αὐτοῦ ἔχουσα φωνὴν ἐμπεπρημένην ὑός. βυρσοδέψην δὲ αὐτὸν λέγεσθαι Ἰδομενεὺς [om. Mϋller] ἤτοι ὡς βυρσοδέψου υἱὸν ἢ ὡς αὐτοῦ ἔτι παιδὸς τὸ ἐπιτήδευμα μεταχειρισαμένου. ἐκωμῳδεῖτο δὲ καὶ ἐπὶ μανίᾳ, ὡς Κρατῖνος Σεριφίοις [om. Kock]. ἐξέπλευσε δὲ καὶ στρατηγὸς ἐπ’ Ἀμφίπολιν, ⸤ ἔνθα καὶ ἐ⸥τελεύτα νικηθεὶς ὑπὸ Βρασίδου ἐπὶ ἄρχοντος Ἀμεινίου. ~ ⸤Γ2⸥V

πλοῦτος ὁ ἐμὸς κτλ. ] ὡραῖον. ~ Γ

ἀνέξομαι] ἀντὶ τοῦ βαστάσω· τὸ γὰρ ὑπομένω γενικῇ συντάσσεται. ~ M

ἀνέξομαι κτλ.] οὐ πρὸς τὸ ἀνέχομαι, πρὸς δὲ τὸ λέγοντα ἡ σύνταξις. ~ Γ2M

— ] σκόπει, πῶς ἐνήλλαξε τὴν σύνταξιν, οὐ πρὸς τὸ ἀνέξομαι ἀποδοὺς τὴν πτῶσιν, ἀλλ’ αἰτιατικὴν ἐπενέγκας οἷον ὀλίγα λέγοντά σε. ἴσως δὲ τὸ ἀνέξομαι ἀντὶ τοῦ προσδέξομαι ἢ παραχωρήσω προσελήφθη. ~ VMΩΔ

ὑπεκστήσομαι*] ἀποστήσομαι. ~ Δ

Κορύβαντες*] οὐ μάτην τοὺς Κορύβαντας ἐπὶ τῇ ἐκπλήξει ἐμβοᾶται, ἀλλ’ ὡς ἐπὶ παραδόξῳ καὶ μανιώδει δῆθεν τῷ συγκυρήματι. ~ VΩΔ

— ] διὰ τὸ παράδοξον καὶ τεράστιον τοῦ θησαυροῦ τοὺς Κορύβαντας ἐπικαλεῖται. ~ Γ2M

ἄνθρακας εὕρω ἀνεγρόμενος*] κατὰ τὸ ὑπὸ τῶν πολλῶν τερατευόμενον. ~ ΓVMΔ

ἐπίσημον] ἀντὶ τοῦ κεχαραγμένον. ~ Δ

Ἐλέου* βωμός] ἵδρυτο γὰρ παρ’ Ἀθηναίοις Ἐλέου βωμὸς ἐπὶ συμπάθειαν καὶ φιλανθρωπίαν αὐτοὺς καλῶν. ~ VΓ2CΜΩΔ

Πανί*] ἐπὶ ταῖς ἐσχατιαῖς γὰρ καὶ τοῖς ἐρημοτέροις τῶν χωρίων εἰώθεσαν Ἕλληνες τὸν Πᾶνα ἱδρύεσθαι. ~ VCΩΔ

ἀποφράς*] ἦσαν παρ’ Ἕλλησιν ἡμέραι ἀπραξίαν εἰσηγούμεναι παντὸς καὶ ἀργίαν, ἃς ἀποφράδας ἐκάλουν. ἐν ταύταις οὐδὲ προσεῖπεν ἄν τίς τινα οὐδὲ καθάπαξ φίλος ἐπεμίγνυτο φίλῳ· ἀλλὰ καὶ τὰ ἱερὰ ἀχρημάτιστα ἦν αὐτοῖς. ἐτελεῖτο δὲ ταῦτα κατὰ τὸν Φεβρουάριον μῆνα, ὅτε καὶ τοῖς καταχθονίοις ἐνήγιζον. καὶ πᾶς οὗτος ὁ μὴν ἀνεῖτο τοῖς κατοιχομένοις μετὰ στυγνότητος πάντων προϊόντων ἕτερον τρόπον, ὃν καὶ τὰ Διάσια στυγνάζοντες ἦγον Ἀθηναῖοι. ἐντεῦθεν καὶ πάντα τινὰ τῶν ἀπαισίων ἀποφράδα ἐκάλουν, οἱονεὶ ὃν μηδὲ φράσαι μηδὲ προσειπεῖν ἄξιον νομίσαι δι’ ὑπερβάλλουσαν κακίαν. ~ VΓ2MΔ. Addit Γ2: ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου λόγῳ οὗτος αὐτὸς ὁ Λουκιανὸς τί ἐστιν ἀποφρὰς πάνυ σαφῶς δηλοῖ [Pseudol. s. De apophr. c. 1 sq.]. ~

ἢ τό* γε κτλ.] ἀντὶ τοῦ ἢ τοῦτο μόνον παρανομήσωμεν, ἢ ἀντὶ τοῦ βραχὺ ἢ ὀλίγον παρανομήσωμεν. ~ ΓVMΩΔ

ἴσχαιμον*] ἐπέχον τὸ αἷμα. ~ VMΔ

ἀναφαλαντίας] ἤγουν ὁ φαλακρός. ~ M

καὶ ὅπως κτλ.] προσυπακουστέον τὸ μέμνησο Ἀττικῇ συνηθείᾳ. ~ VΜΩ

καίτοι σύ γε κτλ.] ὡραῖον. ~ V κατέαγα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

— ] Ἀττικὴ ἡ σύνταξις τὸ κατέαγα τοῦ κρανίου, ὡς Ἰουστῖνός φησιν. ~ Γ2M

— ] καὶ τοῦτο Ἀττικόν· αὐτοὶ γὰρ ἀεὶ ἐπὶ μέρους εἰώθασι λέγειν, ἔφαγον τοῦ ἄρτου, ἔπιον τοῦ οἴνου, οὕτως οὖν καὶ κατέαγα τοῦ κρανίου. ~ CVΜΩΔ

γινόμενον*] ὀφειλόμενον. ~ S

τὸ μέγα ὄφελος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

μιᾶς ἡμέρας κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἐθεώρησα*] ἀντὶ τοῦ θεωρὸς ἐγενόμην. ~ S

Ἡλιαίᾳ*] δικαστήριον Ἀθήνησιν ἡ Ἡλιαία εἰς ὕπαιθρον προκαθημένων τῶν δικαστῶν, παρ’ ὃ καὶ Ἡλιαία ἐκαλεῖτο, παρὰ τὸ ἡλιοῦσθαι τοὺς ἐκεῖ ἀθροιζομένους. ~ VΓ2CMΩΔ

χρυσοῦν ἀναστῆσαι*] ἀνέστησε τὸν ἅγιον ἀντὶ τοῦ ἐζωγράφησε. ~ S

κεραυνὸν — ἔχοντα κτλ. ] κεραυνὸν μὲν ὡς ἴσον δῆθεν τῷ Διί, ἀκτῖνας δὲ ὡς τῷ Ἀπόλλωνι. ~ VΩΔ

πλουτεῖς τὸν ὀπισθόδομον* διορύξας] ὡς ἱερόσυλον διαβάλλων ταῦτά φησιν· ὁ γὰρ ὀπισθόδομος ἱερόν. ~ VΓ2MΩΔ. Addunt VMΩΔ : τὸ ὄπισθεν δὲ τοῦ ἀδύτου οὕτως ἐλέγετο. ~

— ] ὅτι ὁ ὀπισθόδομος ἱερόν. τὸ ὄπισθεν τοῦ ἀδύτου οὕτως ἔλεγον, ἐν ᾧ καὶ τὰ δημόσια ἀπέκειτο χρήματα. ~ C

τὸ σχῆμα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Σωφρονίσκος*] οἷον τοῦτο πέπαιχεν ἀπὸ τοῦ Σωφρονίσκου παρῳδήσας. ~ VΩΔ

ἡ γοητεία* προηγεῖται] οὐδὲ Ζεῦξις ἢ καὶ Παρράσιος οὕτως ἡμῖν διὰ φαρμάκων φιλόσοφον γοητείαν καὶ τερατείαν γράψας διετυπώσατο, ὡς οὗτος ἀπαραλλάκτως διὰ τοῦ προκειμένου Θρασυκλέους θρασύτητά τε καὶ μιαρίαν ἠθῶν ψευδοσόφων ἀνδρῶν ὡς ἐπὶ πίνακος ἐναργῶς τῷ λόγῳ ἀπηκριβώσατο. ~ VΔ

σοῦ δὲ αὐτοῦ κτλ.] σημείωσαι. —

μνᾶν] ἡ μνᾶ λίτραι δύο πρὸς τῷ ἡμίσει. ~ MΔ

ξυμφορήσας*] συνάξας. ~ S subscriptio: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος μετὰ τοῦ οὗ μέμνημαι συνιερέως καὶ συνεπισκόπου ἀδελφοῦ. ~ Γ2

ἀδακρυτὶ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Θετταλός] τὸν Πρωτεσίλαον λέγει. ~ BΔ

— ] ὁ Πρωτεσίλαος δρᾶμα γέγραπται Εὐριπίδῃ. λέγεται δέ, ὅτι γαμήσας καὶ μίαν ἡμέραν μόνην συγγενόμενος τῇ γυναικὶ αὑτοῦ ἠναγκάσθη μετὰ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν Τροίαν ἐλθεῖν καὶ πρῶτος αὐτῇ ἐπιβὰς ἐτελεύτησε. καὶ φασίν, ὅτι τοὺς κάτω δαίμονας ᾐτήσατο καὶ ἀφείθη μίαν ἡμέραν καὶ συνεγένετο τῇ γυναικὶ αὑτοῦ. ~ UΩ

ὡς* ἂν εἰδὼς ἅπαντα] ὡς ἐπιστάμενος σὺ ὁ Ἑρμῆς ἅπαντα. ~ Δ

οὐ σχολή μοι κτλ.] μετέωρος ὁ λόγος τῇ μιμήσει τῶν ἀληθινῶν διαλόγων. ~ BΔ

πρόσκωπον* εἶναι] ἀντὶ τοῦ ἐρέττειν ἤτοι ἐπὶ τῇ κώπῃ εἶναι. ~ BVNΔ

ὤμους* οὕτω καρτεροὺς ἔχων] ὡς παλαιστὴν αὐτὸν διαπαίζει. ~ BNΔ

ἀκόνδυλον*] κόνδυλος ὁ ἐν τῇ συνηθείᾳ γρόνθος. ~ VBCΩΔ

ὑψηλὸν ἀρθῇ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Ἀλωέως υἱέας δύο* κτλ.] Ὦτον καὶ Ἐφιάλτην. ~ VNΩΔ Addunt NΔ: εἴρηται περὶ τούτων ἐν τοῖς κατόπιν [p.106,30] μετὰ θαυμαστῆς οἵας τῆς θεωρίας, τί τὸ τοῦ μύθου αἰνίττεται, ὅτι διὰ τῆς τῶν ὀρέων σκιᾶς θηρῶντες οὗτοι τὰς ἀποστάσεις τε καὶ τὰ ὕψη τῶν τόπων ὥσπερ θέμις τοῖς ὀπτικοῖς τοῦτο ὑπελήφθησαν παρὰ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, φημὶ δὲ τὸ τὰ ὄρη ἐπάλληλα ἐποικοδομεῖν. ~

ἕξειν οἰομένους κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ὁ δὲ γεννάδας Ὅμηρος κτλ.] σκόπει τὸν βωμολόχον, ὅπως εὐθίκτως διαγελᾷ τὰ τῶν Ἑλλήνων σεμνότατα. ~ BΝΔ

ποιηταί*] ⸢οὕτως ὄ⸣ναιο, γόης καὶ ⸢πλα⸣στογράφε. ~ ⸢V⸣ΒNUΩΔ. Addit U: εἰ μὴ ιἤδεις αὐτοὺς ψευδομένους, οὐκ ἂν κατεγέλασας αὐτούς. ~

ξυντριβέντες τῶν κρανίων: Ἀττικὴ ἡ σύνταξις, τὸ δὲ κοινὸν συντριβέντες τὰ κρανία· τὰ γὰρ πρὸς πεῖσιν ἢ δρᾶσιν αἰτιατικῇ συντάσσονται, ἔπαθον τὴν ψυχήν, συνέτριψα τὴν λήκυθον. οὕτως οὖν καὶ τοῦτο πρὸς αἰτιατικὴν ἔδει ἀποδοθῆναι. ἀλλ’ ἐπειδὴ φιλοῦσιν Ἀθηναῖοι τὸ ἐπὶ μέρους λέγειν, ὡς τὸ ἔφαγον τοῦ ἄρτου, ἔπιον τοῦ οἴνου, οὕτως κἀνταῦθά φησι συντριβέντες τῶν κρανίων. ~ BCΩΔ

ἀχλὺν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

— ] σημείωσαι. ~ Δ

εἰπὲ γάρ μοι κτλ.] σημείωσαι. ~ Δ

Μίλων*] Μίλωνος τούτου φέρεται καὶ ἄλλα ⸤τῆς⸥ κατὰ σῶμα ἀλκῆς θαύματα. φασὶ γὰρ αὐτὸν Πυθαγόρειον ὄντα καθῆσθαι μετὰ τῶν ὁμιλητῶν ἐν οἰκίᾳ, ἧς ὑποσάθρου τινὸς τῶν στύλων ὄντος ὑποβάντα τὸ πεπονηκὸς τῆς οἰκίας τὸν στῦλον πρότερον παρωσάμενον ἐκείνους τε σῶσαι καὶ ἑαυτὸν ἀκέραιον ὑπεξαγαγεῖν. ἔτι δὲ καὶ τοῦ⸤το⸥ ὅ δὴ καὶ τοῦ ζῆν αὐτὸν ἀπήλλαξεν, ὡς βαδίζοι ποτὲ παρ’ ὕλην τινὰ οὗτος καὶ παραβαίη μὲν τὴν ὁδὸν ἐπὶ πολύ, περιτύχοι δὲ κορμῷ μεγάλῳ κατεσφηνωμένῳ, ὅν βιαζομένου πρὸς τὴν διάστασιν τοὺς σφῆνας μὲν καταπεσεῖν, αὐτὸν δὲ περισχεθέντα τῇ συμπτώσει τῶν μερῶν ἀφύκτῳ πάγῃ θηρίων ὑπάρξαι θοίνην. ~ Γ⸤Β⸥CΩΔ

σοὶ τὸν Μίλωνα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀμαχωτάτου*] ἀναλωτοτάτου. ~ Γ

τὴν τὸ τριπλοῦν τεῖχος] προσυπακουστέον τὸ ἔχουσαν. ~ Ω

ἕρμαιον: τὸ εὕρημα προπαροξυτόνως, τὸ δὲ Ἑρμοῦ κτητικὸν προπερισπᾶται. ~ ΔM

εὖ γε παρῴδεις*] καλῶς γε ἄλλην ᾖσας ᾠδήν. ~ Δ

καὶ τὰ μὲν κτλ.] σημείωσαι. ~ Δ

φέρουσι τὸ ὑποδεέστερον κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

καὶ κληρονομῆσαί γε — αἰωρούμενος] ὡραῖον πάνυ. ~ Δ

ὅτι θνητοί τέ εἰσι κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἔζων τε ἂν σωφρονέστερον κτλ.] σημείωσαι. ~ Δ

ἢ τί γὰρ — c. τῶν ματαίων πόνων] ὡραῖον ὅλον πάνυ τὸ χωρίον. ~ Δ

εἰ δ’ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐνενόουν ὅτι θνητοί τέ εἰσιν ... ἢ τί * γὰρ οὐκ ἂν ποιήσειεν ἐκεῖνος ὁ τὴν οἰκίαν σπουδῇ οἰκοδομούμενος κτλ.] ἀμφότερα ταῦτα εἴδομεν ἐφ ’ ἡμῶν τέλος ἐσχηκότα· καὶ γὰρ Στυλιανὸς ὁ Ζαούτζης οἴκημα πρὸς τὸ παλάτιον κατασκευάσας φιλοτίμως τοσοῦτον ἀπέλαυσεν αὐτοῦ, ὥστε τὸν ἐγκαινισμὸν τοῦ οἴκου ἀρχὴν αὐτῷ τοῦ θανάτου καὶ τέλος ὑπάρξαι τοῦ βίου, Λέων τε ὁ Βασιλείου τὴν τοῦ υἱοῦ γένεσιν λαμπρῶς ἑστιάσας αὐτὸς μὲν οἴχεται, μετέωροι δ’ αἱ ἐπὶ τῷ υἱῷ ἀποβάσεις. ~ BΔ

ὑφ’ ὧν ἐπιόντων ἀγγέλων] ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν ἐπιόντων. ~ ΔΜΩ

πομφόλυγας ἐν ὕδατι] ἄγαν εὐφυὲς τὸ παράδειγμα. ~ BΔ

ἀεὶ τὸν θάνατον — c. τί οὖν ἐκεῖνοι] ὡραῖον τὸ χωρίον. ~ Δ

καὶ οἷα τὰ παρ’ ἡμῖν κτλ.] σημείωσαι. ~ Δ

διδάξομαι* μὲν οὐδέν, ἀναμνήσω δέ] ⸢τῶν παρ’ Ἕλλησι μετεμψυχώσεων τὸ δόγμα πρῶτος Πυθαγόρας εἰσή νεγκεν. ἐπεὶ δὲ τὴν ψυχὴν προϋπάρχειν⸣ διὰ τ ⸢οῦ⸣ τὰς μα⸢θήσεις ἀναμνήσεις ὑποτίθεσθαι κρατύνεται, εἰκότως τοῦτο ληρεῖν τὸ νῦν πεποίηκε τὸν Πυθαγόραν⸣. ~ ⸢V⸣ CφUΩ

ἅ σὺ δοκέεις τέτταρα, ταῦτα* δέκα ἐστὶ καὶ τρίγωνον ἐντελὲς καὶ ἡμέτερον ὅρκιον] ⸢δυ⸣νάμει τρίγωνον· ⸢τρίγωνον⸣ α′ἐνεργείᾳ ∴ ⸢τρίγων⸣ον β′ τρίγωνον γ′ ⸢ὁ γὰρ τ⸣έσσαρα μετὰ τῶν πρὸ ⸢αὐτοῦ, τουτ⸣έστι τοῦ τρία καὶ τοῦ ⸢δύο καὶ τ⸣οῦ ἑνός, ποιεῖ τὸν δέκα· τέσσαρα τρία δύο ἕν· οὕτω μὲν οὖν ὁ τέσσαρα δέκα, ⸢τρίγωνον⸣ δέ. οὕτως οἱ ἀρι⸢θμητικ⸣οὶ ζηλοῦντες τοὺς ⸢γεωμετρ⸣ικοὺς εἰς σχήματα ⸢καὶ αὐτοὶ⸣ ἔταξαν τοὺς ἀρι⸢θμούς⸣, τρίγωνα, τετρά⸢γωνα καὶ⸣ ἑξῆς. ὡς ⸢ἀπὸ στοι⸣ χείου τοίνυν ⸢ἀρξάμενο⸣ι τῆς μονάδος, ⸢ἢν δυνά⸣μει βούλονται ⸢εἶναι πάντα⸣ τὰ πολύγωνα, ⸢ἀποτελοῦ⸣σι τὰ ἐνεργείᾳ πο⸢λύγωνα, τρ⸣ ίγωνα καὶ τετρά⸢γωνα καὶ πε⸣ντάγωνα καὶ ἑξῆς. ⸢τῆς μὲν οὖν⸣ μονάδος δυ⸢νάμει οὔσ⸣ης τριγώνου πλευ⸢ρὰ μονάς⸣, τοῦ δὲ ἐνεργείᾳ ⸢πρώτου τριγ⸣ ώνου τοῦ τρία πλευ⸢ρὰ δυάς⸣, τοῦ δὲ δευτέρου ⸢ τοῦ ἓξ τριὰς ἡ⸣ πλευρά, τοῦ ⸢δὲ τρίτου τρι⸣γώνου τετρὰς ⸢ἡ πλευρά⸣. ἔστι δὲ ⸢πρῶτον μὲν τρί ⸣γωνον ἐν ἀριθμοῖς ⸢ὁ τρία, δεύτ⸣ερον ὁ ἕξ, τρίτον ⸢ὁ δέκα καὶ ἑ⸣ξῆς. ἐντελὲς δὲ ⸢τρίγωνον ὁ δέκ⸣α ὡς τῷ τρι⸢γώνῳ καὶ τε⸣τραγώνῳ συντελού⸢μενος τοῖς πρ⸣ὤτοις τῶν εὐθυγ⸢γράμμων σ⸣χημάτων, τῷ μὲν τρι⸢γώνῳ διὰ τὸ ὅ⸣λον σχῆμα — τρίγωνον γάρ —, τῷ τετραγώνῳ δὲ διὰ τὴν πλευράν — ὁ γὰρ τέσσαρα τούτου πλευρά, ὅς ἐστιν ἀρχὴ τῶν τετρα⸢πλεύρων —. ο⸣ὕτως μὲν οὖν ὡς ἐν παρεκβάσει ἐρεῖν τρίγωνον ἐντελὲς ὁ δέκα. ὅρκιον δέ· αὐτοὶ γὰρ οἱ Πυθαγόρειοι ὅρ⸢κον ἐποιο⸣ῦντο τὸν δ’ οὕτως ναὶ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ ψυχᾷ παραδόντα τετρακτύν, παγὰν ἀενάου φύσιος. ἔλεγον δὲ ⸢καὶ τὸν θεὸν⸣ ἀριθμὸν καὶ [c. 5] μετενδύεσθαι τὰς ψυχὰς πάντα σώματα ζῴων μέχρι καὶ τῶν κνωδάλων. [c. 6] καὶ κυάμων δὲ ἀ⸢πείχοντ⸣ο. χρυσοῦν δὲ ἔλεγον ἔχειν Πυθαγόραν κατὰ θάτερον τῶν μηρῶν. ~ ⸢V⸣ φ UΩ

χρυσοῦς*] ἐλέγετο γὰρ ὁ Πυθαγόρας ἐντετυπῶσθαι τῷ δεξιῷ ⸢αὐτοῦ μ⸣ηρῷ τὸν Φοῖβον. ~ ΓC⸢V⸣ φ

εἶναι* τῶν ἀμφὶ Κρότωνα] ⸢περὶ Κρότωνα γὰρ τῆς Ἰταλίας συνεστήσατο Πυθαγόρας⸣ τὸ ἑαυ⸢τοῦ παιδευτή⸢ριον, ἐν ᾧ τριακόσιοι τὸ⸣ πρῶτον οἱ οὕτως ἀγόμενοι Πυθαγορικῶς. ἐνῆσαν δὲ καὶ γυναῖκες ἄκρως ἐξασκοῦσαι τὴν ⸢αἵρεσιν· ὧν καὶ Θε⸣ανὼ ἦν. τούτους οὖν φησιν αὐτὸν ἐωνῆσθαι. ἀπὸ Κρότωνος δὲ καὶ εἰς Τάραντα ἡ αἵρεσις διεδ⸢όθη. τὴν ταύτῃ δέ φησιν⸣ Ἑλ⸢λάδα, διότι Ἑλ⸣ λή⸢νων πάλαι ἀποικισάντων⸣ Ἰ⸢ταλίαν συνέβη⸣ τῇ τῆς γ⸢ῆς ἀρετῇ πλούτῳ⸣ τε μεγάλ⸢ῳ πλουτῆσαι⸣ αὐτοὺς καὶ ⸢εὐανδρῆσαι⸣ διαφερό⸢ντως· ἀφ’ οὗ⸣ καὶ Μεγάλη Ἑλλ⸢ὰς ἐκλήθη⸣. ~ ⸢V⸣CφUΩ

ὁ ἐξωμίας: ⸢ἐξωμίδα⸣ γὰρ ἐφόρε⸢ι, τὸ δὲ ἦν χι⸣τὼν παχὺς ⸢καὶ τραχὺς ἄ⸣τε ἄγναπ⸢τος, κατὰ τὴν ἀ⸣ριστερὰν χεῖ⸢ρα ῥαφὴν οὐκ⸣ ἔχων, διὸ ⸢καὶ ἑτερομάσχα⸣λος ἦν. ἀχ⸢ειρίδωτος δὲ⸣ ὢν τοὺς ὤ⸢μους παρεῖχε γυ⸣μνοὺς ὁρᾶσθα⸢ι, παρὸ καὶ ἐ⸣ξωμὶς ἐκα⸢λεῖτο. οὐ μόνον⸣ δὲ χιτὼν ⸢ἡ ἐξωμίς, ἀλ⸣λὰ καὶ πε⸢ρίβλημα⸣. ~ ⸢V⸣CφUΩ

ἢ καὶ προ⸢καλέσηται⸣: τὸ προκα⸢λεῖσθαι τοῦ προσκα⸣λεῖσθαι δ⸢ιαφέρει· προσ⸣καλεῖται μὲν ⸢γὰρ οἰκέτης εἰς⸣ βάσανον, ⸢προκαλεῖται δὲ⸣ εἰς δίκην ὁ ⸢ἀντίδικος⸣. ~ ⸢V⸣CφUΩ

δέδια* κτλ.] ⸢ὁ Κυνικὸς οὗτο⸣ς Διογένης ἦν ⸢μὲν Σινω πεὺς⸣ ἀπὸ τοῦ Εὐξείνου ⸢πόντου, ἀργυρ⸣αμοιβὸς δὲ ⸢ὢν καὶ διὰ τὴ⸣ν μετὰ Κύρου στρα⸢τείαν, μεθ’ οὗ καὶ⸣ Κλέαρχος ⸢συνεστράτευσε⸣, δημευθεὶς ⸢ἐφυγαδεύθη⸣ καὶ καταλα⸢βὼν Ἀθήνας⸣ Ἀντισθέ⸢νει προσετα⸣ιρισθεὶς συνῆν⸢τῷ ἀνδρὶ δι⸣ὰ βίου. ἀποθα⸢νόντος δὲ Ἀν⸣τισθένους ἀπε⸢χθῶς ἔχων τ⸣οῖς ἤθεσι τῶν ⸢λοιπῶν Ἀθη⸣ναίων εἰς Κόριν⸢θον ἐχωρίζε⸣ το καὶ πρὸς τὸ Κρά⸢νιον ὀνομαζ⸣όμενον ἐνηυ⸢λίσθη ὕπαι⸣θρος πίθον ἔχων ⸢εἰς οἴκησιν⸣. ἀναμερισάμε⸢νος δὲ τὰ εἰ⸣ς τὴν δίαιταν ⸢Κορίνθῳ καὶ⸣ Ἀθήναις κατὰ ⸢τὸ πρόσφορον⸣ τῶν καιρῶν καὶ τὰς ⸢διατριβὰς⸣ ἐποιεῖτο, χει⸢μῶνος μὲν Ἀθ⸣ήναις ἐπιδημῶν ⸢ἀλέας χάριν⸣, ἔαρος δὲ καὶ θέρους ⸢Κόρινθον⸣ κατοικῶν τῷ ⸢μὴ πνιγώδ⸣η τότε Κόρινθον ⸢εἶναι ἀλλ’ ἀ⸣ναψύχεσθαι παν⸢ταχόθεν⸣ ἀφ’ ἑκατέρας θα⸢λάττης τοῖ⸣ς ἀνέμοις κατα ⸢πνεομένη⸣ν. ἦν δὲ τὸ ἐπιτήδευμα παρ⸣ρησιαστὴς καὶ ⸢πολλὰ τοὺς ἀ⸣συνέτους ἐλέγχων ⸢καὶ παύειν ἐπ⸣ιχειρῶν αὐτοὺς τῆς ⸢ἀνοίας τε καὶ κ⸣ορύζης. φέρον⸢ται δὲ αὐτοῦ παρ⸣ὰ Δίωνι τῷ Προυσαεῖ καὶ διάλογοι πρὸς Ἀλέξανδρον τὸν Μακεδόνα, ὁπηνίκα πρὸς Πελοπόννησον διαβὰς Κορίνθου ἐπέ⸢βη Ἀλέξαν⸣δρος. παρὰ πάντα τοιγαροῦν τὸν ἑαυτοῦ βίον οὕτως ἀτημελῶς βιώσας καὶ πρόνοιαν ἑαυτοῦ ὅσα γε πρὸς τὸ ⸢σῶμα οὐδ’ ἥ⸣ντινα πεποιημένος ἀλλὰ πάντα τὰ ὑπ’ ὀδόντα ἐδώδιμα οἰόμενος καὶ θηρίων βουλόμενος οὐδὲν ἄνθρωπον διαφέρειν ⸢τὸ πρὸς τὴν⸣ τροφὴν ἄσκευον σηπίᾳ περιτυχὼν ὠμῇ καὶ ᾠοῖς, ἅπερ οἱ τῇ Ἑκάτῃ ἐν ταῖς νουμηνίαις τὰ δεῖπνα ⸢ἐπὶ τῶν τριό⸣δων ποιοῦντες ἐτίθεσαν, ταῦτα φαγὼν οὕτως, ὡς εὗρε, κατὰ τὸ κράτιστον ἀπεπτήσας οὕτως ἐξέθανεν. ~ ⸢V⸣ φ

⸢στρατεύομαι δὲ⸣ ὥσπερ ἐκεῖνος: καὶ γὰρ Ἡρακλεῖ Εὐρυσθεὺς ὁ Μυκηνῶν βασιλεὺς τοὺς ἄθλους ἐπέτατεν. ~ ⸢V⸣φUΩ

ὀπισθογράφων* βιβλίων] τουτέστι πυγὴν γεγραμμένων, πεπονημένων. ~ ΓUΩ

τὸν Κυρηναῖον] τὸν Ἀρίστιππον λέγει. ~ Ω

αἰνίγματα — ἢ γρίφους] σημείωσαι. διαφέρει γρῖφος καὶ αἴνιγμα, ὅτι τὸ μὲν αἴνιγμα ὁμολογεῖ τις ἀγνοεῖν, τὸν δὲ γρῖφον ἀγνοεῖ δοκῶν ἐπίστασθαι. οἷον αἴνιγμα μέν ἐστι τὸ τί δίπουν; τί τρίπουν; 〈τί τετράπουν;〉 ἐνταῦθα δὲ δῆλον τὸ ἐρώτημα. γρῖφος δὲ οἷον Ἕκτορα τὸν Πριάμου Διομήδης ἔκτανεν ἀνήρ· ἐνταῦθα δοκεῖ μὲν εἰδέναι τὸ ῥηθέν, ἀγνοεῖ δέ, ὅτι Διομήδης ἦν ἀνὴρ Ἀχιλλεύς· ἐκείνην γὰρ ἔσχε μετὰ τὴν Βρισηίδα. ~ UΩ

καὶ γὰρ οὐ τῶν σωμάτων ἐραστής εἰμι κτλ.] σός, παμβέβηλε, καὶ θεὸς ⸢ ⸣ πλὴν καὶ θεοὺς ἔχειν σε τοιούτους πρέπει σοφὸν μὲν τυγχάνοντα ταῖς αἰσχρ⸢ουργίαις.⸣ ~ ⸢U⸣

σείριον: τὸν ’Ωρίωνος κύνα, ὅς ἐπιτέλλων τῷ σφοδρῷ τῶν καυμάτων σεσηρέναι ποιῶν τοὺς ἀνθρώπους σείριος ὀνομάζεται. ~ UΩ

νόμους νομίζω τοὺς ἐμούς] ὡς οὐαί σοι, τρισάθλιε. χάριν τῶν νόμων. ~ U

παρόσον* δυσσεβέστερος] ⸢δυσσεβ⸣έστερον αὐτὸν λέγει τὸ ⸢ἄθεον αὐτ⸣οῦ διασύρων. τὸ ⸢δεῖνα δὲ⸣ ἐπὶ τῶν εὐτελεσ⸢τέρων· οὕ⸣τω χρῶνται τῷ ἀο⸢ρίστῳ τ⸣ὸ εὐτελὲς θερα⸢πεύοντ⸣ες. ἰσχάδας δὲ ⸢καὶ τὰ μ⸣ελιτώδη προὐβά⸢λλετο δ⸣ιὰ τὸ γλυκὺ καὶ τὸ ⸢ἡδύ, α⸣ι’νιττόμενος τὸ λεῖον τῆς ἡδονῆς καὶ τὸ προση⸣νές. ~ ⸢v⸣ΦUΩ

ἐοίκασι* κτλ.] ἐπειδὴ πολλοὶ τῇ ἀτοπίᾳ τῶν σοφισμάτων 20 ⸢ἐπισημα⸣ινόμενοι παρεγίνοντο ἐπὶ τὴν ἀγοράν, ὅπου τῆς ἐπιδείξεως χάριν προῄει Χρύσιππος, διὰ τοῦτο νῦν τοῦτο λέγει, ⸢ὅτι πολλ⸣οὶ τοῦτον ἐπὶ τὴν ἀγορὰν περιμένουσιν. ~ ⸢v⸣ΦUΩ

οὐ γὰρ ἐφ’ ἡμῖν ταῦτα: τῶν ὄντων τὰ μὲν ἐφ’ ἡμῖν φασιν οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς, τὰ δὲ οὐκ ἐφ’ ἡμῖν, ἐφ’ ἡμῖν μὲν ὑπόληψιν, ⸢ὁρμήν, ὄρεξιν, ἔκκλισιν⸣· ἔξεστι γὰρ τούτοις ἅτε ἡμετέροις ἔργοις οὖσι καὶ χρῆσθαι καὶ μή. οὐκ ἐφ’ ἡμῖν δὲ τὸ σῶμα, ἡ κτῆσις, ἡ δόξα, αἱ ἀρχαὶ καὶ ὅσα οὐχ ἡμέτερα ἔργα ἀλλὰ τῆς τύχης δοκεῖ. ταῦτα δὲ καὶ ἀδιάφορά φασι τὰ οὐκ ἐφ’ ἡμῖν· ἔξεστι γὰρ αὐτοῖς καὶ καλῶς χρήσασθαι καὶ μὴ οὕτως, ὡς ἂν δοκῇ τῷ, ᾧ περιγέγονε ταῦτα. τούτων δὲ τῶν ἀδιαφόρων τὰ μέν φασι προηγμένα, τὰ δὲ ἀποπροηγμένα, καὶ τούτων τὰ μὲν περὶ ψυχ⸢ὴν⸣ εἶναι ὡς εὐφυΐαν, ⸢πρὸ⸣κοπήν, γνώμην, ὀξ⸢ύτη⸣τα διανοίας καὶ τὰ π⸢αρα⸣πλήσια, τὰ δὲ ⸢πε⸣ρὶ σῶμα ὡς ὑγίειαν, ε⸢ὐαι⸣σθησίαν, ἰσχὺν καὶ τὰ ⸢ὅμοια⸣, τὰ δὲ περὶ τὰ ἐκτὸς⸢ὡς⸣ εὐτεκνία, κτῆσις σύ⸢μμετρος⸣, ἀποδοχὴ παρὰ ἀν⸢θρώπων καὶ⸣ εἴ τι τοιοῦτο. ὡσαύ⸢τως δὲ⸣ τριχῶς φασι καὶ τὰ ἀ⸢πο⸣προηγμένα, ἃπερ κατὰ ⸢τὸ ἐ⸣ναντίον ἐστὶ τοῖς πρ⸢οηγ⸣μένοις καὶ κατὰ τὸ τριττ⸢ὸν⸣ τῶν, περὶ ἃ ὁρᾶται, περὶ ⸢ψυχήν⸣ φημι καὶ σῶμα καὶ τ⸢ὰ ἐκ⸣τός, ὡς ἀνωτέρω παρεθέμεθα. ἡ δὲ κα⸢ταληπ⸣τικὴ φαντασία τοια⸢ύτη παρ’⸣ αὐτοῖς λέγεται· καταλ⸢ηπτικὰς⸣ ἔλεγον φαντασίας ⸢τὰς⸣ ἀπὸ ὄντων ὡς ἂν ⸢ὄντων⸣ ἐναπομοργνυμένας ⸢τῷ νῷ⸣ σαφῶς γνώσεις ἢ ἕξ ⸢ὦν ἄν⸣ τις τεκμαίροιτο, ⸢οὐ κα⸣ταληπτικὰς δὲ ⸢τὰς μὴ⸣ οὕτως ἐχούσας, ὡ⸢ς αἱ ἐξ⸣ ὑπονοίας ψἴλῆ⸢ς ἐγγινό⸣μεναι. ἔλεγον δὲ τῶν καταληπτικῶν τὰς διὰ τῶν αἰσθητηρίων αἰσθητικὰς καὶ τὰς μὲν ταῖς αἰσθητικαῖς συγκαταθέσε⸢σι γινο⸣μένας αἰσθήσεις, τὰς δὲ ταῖς καταληπτικαῖς καταλήψεις. λέγεσθαι δὲ αἴσθησιν καὶ κατ ἄλλον τρόπον τό τε αἰσθη⸢τήριον⸣ καὶ τὸ ἡγεμονικὸν καὶ τὴν τοῦ ἡγεμονικοῦ καθάπερ αἰσθητοῦ κατάληψιν. καὶ ὥσπερ, φασί, χρεία εἰς τὰς ἀπὸ τῶν δακτυλίων σφραγῖ⸢δας κη⸣ροῦ ἢ πηλοῦ εἰργασμένου καλῶς καὶ εὐτυπώτου καὶ τῆς ἐξ ἡμῶν ἐπερείσεως καί τινων ἄλλων, οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν αἰσθητικῶν φαντα⸢σιῶν⸣ εὐτυπώτου τε τοῦ ἡγεμονικοῦ καὶ πολλῶν ἐστιν ἄλλων χρεία, εἰ μέλλοι τῷ ὄντι γίνεσθαι τοιοῦτος ὁ τύπος ἀπὸ τοῦ ὄντος καὶ κατ’ α⸢ὐτὸ ἐντετυπωμένος⸣. ~ φ⸢V⸣

σύμβαμα τὴν χωλείαν*] ἀλλ’ ἐπιτριβείης, κατάρατε, πάντα γελοίως ὑπὸ τὴν γλῶσσαν στρέφων καὶ τὰ σοφὰ πάντα τοῖς παιγνιώδεσι παραβάλλων, οἷον καὶ νῦν πεποίηκας. τῶν διαλεκτικῶν γὰρ τῶν μὲν ἄλλων προτάσεις λεγόντων τὰς ἐξ ὀνόματος καὶ ῥήματος αὐτοτελῶς συντιθεμένας εἰς ἀποφαντικοῦ λόγου γένεσιν, ὡς τὸ Σωκράτης περιπατεῖ, Δίων διαλέγεται, καὶ ὑποκείμενον μὲν λεγόντων τὸ ὄνομα ἤ τι τῶν ὀνόματος χρείαν ἀποτελούντων, κατηγορούμενον δὲ τὸ ῥῆμα, οἱ Στωικοὶ ἐθελακριβεῖς ὄντες καὶ ξενίζουσιν ἀγαπῶντες . ὀνόμασι χρῆσθαι τὴν μὲν αὐτοτελῆ πρότασιν οἷον τὴν ‛Σωκράτης περιπατεῖ’ αὐτοὶ σύμβαμά φασιν ἢ κατηγόρημα· συμβέβηκε γὰρ τὸ περιπατεῖν Σωκράτει· τὴν οὐκ αὐτοτελῆ δὲ ἀλλά τινος ἐνδεᾶ, οἷον Σωκράτει μεταμέλει ἢ ‛Σωκράτης φιλεῖ’ ἢ Σωκράτει μέλει, ταύτας οὖν ὠνόμασαν τὴν μὲν Σωκράτει μεταμέλει, ἐπεὶ μὴ κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν τὸ ὄνομα ἐλήφθη, κἂν αὐτοτελές ἐστιν, αὐτοὶ παρασύμβαμά φασιν ὴ παρακατηγόρημα ὡσανεὶ παρακείμενον τῷ συμβάματι ἢ κατηγορήματι, τὴν δὲ Σωκράτης φιλεῖ, ἐπειδὴ λείπει τὸ τίνα, κἂν κατ’ εὐθεῖαν ἐλήφθη ὁ ὑποκείμενος, ἀλλ’ οὖν, ἐπεὶ μὴ αὐτοτελὴς ἡ πρότασις, ἔλαττον ἢ κατηγόρημά φασιν αὐτήν, ὅτι μὴ τέλειόν ἐστι κατηγόρημα, τὸ δὲ Σωκράτει μέλει ἔλαττον λέγουσιν ἢ κατηγόρημα, ὅτι τε πλαγία πτῶσις ὁ ὑποκείμενος καὶ ἐνδεῶς ἡ πρότασις ἔχουσα· λείπει γὰρ τὸ τίνος μέλει. οὕτω μὲν οὖν οὗτοι. ὁ μέντοι Λουκιανὸς λόγον ἀνεῦρεν ἐπὶ τούτων τὸ σπούδασμα τῶν σοφῶν ἐπὶ τὸ γελοιότατον μεταφέρων. ~ ΦUΩ

κροκόδειλος*] τὸν κροκόδειλον λόγον ἐν τούτῳ γοῦν καλῶς ποιῶν διαπαίζει φορτικὸν τῷ ὄντι καὶ σοφισματώδη, ὥσπερ καὶ τούτους, οὓς μικρὸν ἔμπροσθεν διακωμῳδήσει, τὴν ’Ηλέκτρον, τὸν ἐγκεκαλυμμένον, τὸν θερίζοντα καὶ τὸν κυρίττοντα, μιαρὰ καὶ κατάπτυστα σοφίσματα καὶ μηδὲν πλέον τῆς φλυαρίας ἐπαγγελλόμενα. ~ Ω

γνίφωνα] ἐλέγχει τοὺς Στωικοὺς γνίφωνας ὄντας χαίρειν τῷ συλλογισμῷ ἤτοι τῷ χρήματα συλλέγειν· εἰς τοῦτο γὰρ τὸ συλλογίζεσθαι μεταλαμβάνει σκώπτων εὐφυῶς. ~ φUΩ

καὶ μὴν τοὐναντίον ἔφης κτλ.] στέρησις τῶν ἀληθῶν τὰ ψευδῆ. ποσαχῶς ἡ ἄγνοια; ὁσαχῶς ἡ ἐπιστήμη. ἡ οὖν ἐπιστήμη τριττή· ἢ γάρ, ὅταν γινώσκωμεν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις ἐνεργείᾳ κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμενον· οἷον ἥδε ἡμίονός ἐστι, πᾶσα ἡμίονος ἄτεκνος, καὶ ἥδε ἄρα ἄτεκνος· δεύτερον, ὅταν τὴν μείζω πρότασιν γινώσκωμεν, καὶ τρίτον, ὅταν τὴν ἐλάττω. οὐκοῦν καὶ ἡ ἄγνοια τριττή, εἴτε ἀγνοοῦμεν ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις, οἷον ὅταν θεασάμενοι ζῷον μηκόθεν νομίσωμεν αὐτὸ εἶναι ἡμίονον, ἔτι δὲ καὶ ὠγκωμένον θεασάμενοι τὴν γαστέρα, νομίσωμεν, ὅτι ἔγκυόν ἐστι, καὶ πλέξωμεν οὕτως· ἥδε ἡ ἡμίονος ὤγκωται τὴν γαστέρα, πᾶν ὠγκωμένον τὴν γαστέρα ἔγκυόν ἐστι, καὶ ἥδε ἄρα ἡ ἡμίονος. δεύτερος τρόπος τῆς ἀγνοίας, ὅταν τὴν καθόλου γινώσκοντες ἀγνοῶμεν ⸢τὴν ἐ⸣λάττω· οἷον ἴσμεν, ὅτι πᾶσα δυὰς ἀρτία ἐστίν, οὐκοῦν εἰ ἔροιτό τις, ὅτι πᾶσα, ἥδε ἡ δυὰς ἀρτία ἐστίν; ἐροῦμεν ὅτι ναί· εἶτα δὲ καὶ ἥδε ἡ δυὰς ἡ κεκρυμμένη; ⸢ἐροῦμεν ὅτ⸣ι οὔ· καὶ συνάγει ὅτι αὐτὸ οἶδα καὶ οὐκ οἶδα, οὐκ εἶπον δέ, ὅτι ἡ δυὰς οὐκ ἔστιν ἀρτία, ἀλλ’ ὅτι οὐκ ᾔδειν, εἰ δυάς ἐστιν. ταὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ κεκρυμμένου ⸢’Ορέστου· ἡ γὰρ ’Ηλ⸣έκτρα ᾔδει αὐτὸν καὶ οὐκ ᾒδει ὡς κεκρυμμένον. τρίτος τρόπος ἀγνοίας, ὅταν τὸ μὲν μερικὸν ἴσμεν, τὸ δὲ καθόλου οὔ, οἷον οἶδα, ὅτι 〈ὅδε ὁ〉 ἐλλέβορος ⸢καθαίρει⸣, οὐ μὴν εἰ καὶ πᾶς ἐλλέβορος οἶδα· καὶ ἥδε ἡ θριδακίνη ψύχει, οὐ μὴν καὶ εἰ πᾶσα. οὕτως ἔστιν ἐναντία φρονεῖν τῷ πράγματι. ἑαυτοῖς δὲ ἔστι φρονεῖν ἐναντία, ὅταν ⸢τὸ⸣ ἐναντίον ⸢διὰ⸣ συλλογισμοῦ πλέξωμεν ἢ δι’ αὐτοῦ τοῦ ὅρου ἢ δι’ ἄλλου καὶ ἄλλου· οἷον ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν, ἡ ⸢δονὴ οὐ κατὰ φύσιν· καὶ⸣ διὰ μὲν τοῦ κατὰ φύσιν συνάγει, ὅτι ἀγαθόν, διὰ δὲ ⸢τοῦ οὐ κατὰ φύσιν⸣ ὅτι οὐκ ἀγαθόν· διὰ δὲ ἄλλου καὶ ἄλλου, ὅταν τὰ ἐναντία δοξάζῃ· οἷον ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν διὰ μέσου τοῦ κατὰ φύσιν· ἡ ἡδονὴ οὐκ ἀγαθὸν διὰ ⸢μέσου τοῦ ἀτελοῦς⸣. ~ ⸢U⸣Ω

τὸν μὲν ἐξωτερικόν: διὰ τοὺς λόγους φησίν, οὓς Ἀριστοτέλης οὕτως καλεῖ, ἐσωτερικοὺς τοὺς διαλεκτικούς, ἐξωτερικοὺς τοὺς ῥητορικούς. τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις, τὸ τῆς θαλάσσης βάθος ὁπόσον εἰδέναι καὶ τὸν κώνωπα ὁπόσον βιοῖ καὶ τὴν τῶν ὀστρείων ψυχὴν καὶ τὴν ἐν μήτρᾳ πλαστικήν, ταῦτα πάντα διασύρων εἴρηκε τὰς πραγματείας Ἀριστοτέλους τὰς ζωολογικάς, τὰς ἀνατομικάς, τὰς μετεωρολογικὰς καὶ εἴ τις ἄλλη ταύταις ἑξῆς. ~ φUΩ

τρία εἶναι ἀγαθὰ κτλ.] Ἀριστοτέλην λέγει [cf. Eth. Nic. A 8. 1098 b 13]. ~ φΩ

οὐκ ἂν φθάνοις: ἀντὶ τοῦ τάχιστ’ ἂν ὠνήσῃ αὐτὸν ἔχων ἐλπίδα παρ’ αὐτοῦ εὐποροῦντος ἀποίσεσθαι τὸ καταβληθέν σοι. ~ φUΩ

τὰ πάντα πλὴν δραπέτην μεταδιώκειν] τοῦτό φησιν, ἐπειδὴ ἀκαταληψίαν ἐπρέσβευεν. αὕτη δὲ ἡ ἀκαταληψία, τὸ μηδὲν ἐφικνεῖσθαι πρὸς λῆψιν ἀλλὰ πάντα διαδιδράσκειν αὐτήν, οὐδὲν εἰς γνῶσιν ἔχειν δοκεῖ. διὰ τοῦτό φησιν ὁ Πύρρων ἀδυνάτως ἔχειν δραπέτην μεταδιώκειν ἤτοι ὅτι τὰ τὴν γνῶσιν ἀποφυγγάνοντα οὐδὲ ἑλεῖν οἷός τέ εἰμι. ~ φUΩ

πάντες ἅμα κτλ.] ὡραῖον ~ ΓV

ἐκεῖνος σώσειέ με κτλ. ] ὡραῖον πάνυ. ~ ΓV

μὴ κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν νῦν φιλοσόφων*] ἀντὶ τοῦ μὴ ⸢κατὰ⸣ τοὺς νῦν⸣ φιλοσ⸢όφους⸣¹. ~ ⸢V⸣UΩ

κατά τοὺς ῥήτορας] ⸤ἐπεὶ παρ⸢αδειγματικῇ⸣ κέχρηται ⸢τῇ πίστει, αὕτη δὲ⸣ μερική⸥, ⸢τούτου χάριν⸣ ἐστὶ ῥητορική· οἱ γὰρ διαλεκτικοὶ ἀπὸ τῶν καθόλου τὰς πίστεις περαίνουσιν. ~ ⸤ B⸥⸢V⸣ φ UΩ

τοῦτο ἐκεῖνο τὸν ἵππον ἐς πεδίον: ⸤⸢παροιμία ἐπ⸣ὶ τῶν, ὁπηνίκα ⸢ἀπόροις ἐ⸣νέχωνται, ἀξιούν⸢των τι τοιοῦ⸣το, ὃ λύσιν μὲν⸥, ⸢δοκεῖ παρ⸣έχειν έχειν βραχεῖ⸢ αν καὶ ἄνεσι⸣ν, τὸ δέ ἐστι ⸢μέγα καὶ πρὸς ἐπ⸣ ίδειξιν συν⸢τεῖνον τῆς το⸣ῦ ἐπιζητοῦντος ⸢δυνάμεως. τ⸣ί γὰρ ⸢καταλληλότερον⸣ ἵππῳ πεδίου ⸢πρὸς τὸ τὴν οἰκε⸣ ίαν ἐπιδείξασθαι ἀρε⸣τήν; παράλ⸢ληλοι ταύτῃ⸣ τῇ παροιμίᾳ ⸢καὶ αὗται ’ὕ⸣δωρ βατρά⸢χῳ’ καὶ ’στέαρ γ⸣αλῆ’ ⸢καὶ Λυδῷ πράγμ⸣ατα. ~ C⸤ B⸥⸢V⸣φΩ

τὸ πρὸ δίκης: προσυ ⸤πακου⸥στέον τὸ καταψηφίζεσθαι. ~⸤B⸥φUΩ

τὸ ἐν τῇ χειρὶ δίκαιον: ἀντὶ τοῦ ⸤ἐν τῇ⸥ δυνάμει, ἐν τῷ βιάζ⸤εσθαι⸥. ~ C ⸤B⸥φ UΩ

ὕδατος] τοῦ δικαστικοῦ ὕδατ⸤ ος, πρὸς ὃ⸥ τοὺς λόγους οἱ διαδικαζ⸤ όμενοι⸥ ἐποιοῦντο. ~ ⸤B⸥φ UΩ

ἐντυγχάνων ἄν τισι τριβώνια περιβεβλημένοις κτλ.] ⸤τὸ αὐτ⸥ὸ νῦν τις περὶ μοναχῶν καὶ ἐπ⸤ ισκό⸥πων εἰκάζων οὐ πόρρω τοῦ σώ⸤ φρονος λ⸥ογισμοῦ πεσεῖται· σκεύεσι ⸤γὰρ θεοβλα⸥βείας καὶ χρώμασι περιηνθι⸤σμένοι ἐς τὸ⸥ πᾶν τοῦ ἀληθοῦς ἐστερήμεθα. ~ ⸤B⸥

ἦν κοσμουμένη κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Ἰξίονα] φασὶ γὰρ τὸν Ἰξίονα τῆς Ἥρας ἐρασθῆναι, ἐρασθέντι δὲ τὴν Ἥραν χαριζομένην αὐτῷ νεφέλην εἰς ἑαυτὴν ἀπεικάσασαν ἐᾶν Ἰξίονι χρῆσθαι ὡς ἑαυτῇ. ἀφ’ οὗ καὶ οἱ Κένταυροι ἀρχὴν τῆς γενέσεως ἔσχον. καὶ τὸ σύμπτωμα υ παρά γἀρ τὸ τὴν αὔραν κτενεῖν τὸν Ἰξίονα ἐπὶ τῇ γενέσει Κένταυρος τὸ ἀπ⸤ ὸ τούτου ἐκλήθη⸥.~ ⸤B⸥φUΩ

τί Πλάτων κτλ.] ἐντεῦθεν τῷ λόγῳ τούτῳ ἐπιγραφὴ τὸ Ἀναβιοῦντες. ~ BUΩ

τέως περιπατήσατε κτλ.] ὡραῖον. ~Γ

Ἀλήθεια κτλ.] ⸤εὐφ⸥υέστατον τοῦτο ⸤τὸ τ⸥ῆς εἰδωλοποιίας ⸤ἐπὶ⸥ τῆς ἀληθείας. ~ ⸤B⸥ K

Σολέας* κτλ.] ⸤ ὅτι Σολεὺς Ἄρατος ὣν Ἑλληνικῇ παιδείᾳ τοσοῦτον διήνεγκεν, ὥστε τὰ Φαινόμενα Ἑλλάδι φωνῇ γράψας ἐθαυμάσθη. καὶ Ζήνων δὲ ὁ τῆς Στοᾶς κοσμήτωρ τε καὶ καθηγητὴς ἐκ Κιτίου⸥ τῆς Κύπρου ὡρμᾶτο. καὶ δὴ καὶ Κράντωρ καὶ Χρύσιππος ἄμφω Σολεῖς οὐκ ἄσημοι κατὰ φιλοσοφίαν καὶ μάλιστα Χρύσιππος. ἀμέλει δὴ καὶ Ἀριστοτέλης Σταγειρίτης καὶ Δημόκριτος καὶ Πρωταγόρας Ἀβδηρῖται, ἀλλ’ οὐ δήπου ξενίας διώκονται, ὅτι μὴ ἐκ μέσης, φασίν, Ἑλλάδος ἰθαγενεῖς ὄντες εὑρίσκονται, θαυμάζονται δὲ μᾶλλον. ~ ⸤B⸥Cφ Ω. Addit B: ὡς σχεδὸν Ἕλληνας παρευδοκιμηκότες τῇ περὶ λόγους ἀσκήσει τε καὶ μεταχειρίσει. ~

εὖ λέγεις κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

μία*] τῶν ἐναντίων ἤτοι τῶν ἀντικειμένων τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην φασίν· ὁ γὰρ τὸ δεξιὸν ὡς δεξιὸν ἐπιστάμενος πολὺ πρότερον ἐπίσταται τὸ ἀριστερὸν καὶ ὁ τὸ νοσερὸν ὡς νοσερὸν εἰδὼς οἶδε ⸤ καὶ τὸ ὑγιεινόν⸥· ὡσαύτως ἐπὶ γενέσεως ⸤καὶ φθορᾶς⸥, μειώσεως καὶ αὐξήσεως ⸤ καὶ τῶν παραπλη⸥σίων, ἃ ὑπὸ τὰ ἀντικε⸤ίμενα τελεῖ⸥. τοῦτ’ οὖν φησι πρὸς τὸν Παρρ⸤ησιάδην⸥ νῦν διατεινόμενον ἀπο⸤ μαθεῖν⸥ τἀναντία τῷ μισεῖν ⸤καὶ τὴν κα⸥τ’ αὐτὰ τέχνην, ὡς οὐκ ἔστι το⸤ ῦτο⸥, ἐπεὶ τῶν ἀντικειμένων ἡ αὐ⸤ τὴ γνῶσις⸥. ~ ⸤B⸥φUΩ

ἐν τοσούτῳ*] ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ. ~ Bφ

μέλαιναι*] ἐψηφοφόρουν ἐν τοῖς δικαστηρ⸤ίοις⸥ οἱ δικά ζοντες ψήφοις ταῖς ἀπὸ τῶν κυάμ⸤ ων⸥ τὴν ἑαυτῶν γνώμην ἐκφαίνοντες τοῖς δ⸤ ικα⸥ζομένοις. τῷ μὲν οὖν νικῶντι λευκοὺς ἀπεδείκνυσαν τοὺς κυάμους, τοῖς δὲ ἥττῃ⸤ θεῖσι⸥ μέλανας· ᾧτινι δὲ τῶν δικαζομ⸤ ένων κατὰ⸥ τὸ πλέον αἱ τῶν ψήφων ἀντίχρωμοι ⸤ἀπε⸥φαίνοντο, τούτῳ κατὰ τὸ κεκρατη⸤κὸς ἔθος⸥ καὶ τὸ νικᾶν ἢ ἡττᾶσθαι ἐπεβρα⸤βεύ⸥ετο. καὶ τὸ μὲν τῶν κυάμων. ~ ⸤B⸥CUΩ. Addunt CUΩ: τοιοῦτον τῷ χρώματι μετὰ ποσοῦ τὴν τῶν δικαζόντων ῥοπὴν ὑποδεικνύντων. ἦσαν δὲ καὶ ἕτεραι ψῆφοι δικαστικαὶ λίθινοι δύο, ὧν ἡ μὲν πλήρης ἡ δὲ διατετρημένη, ἀμφότεραι ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ τραπέζῃ τῇ δικαστικῇ καδίσκου ἀποκείμεναι, αἳ πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῶν δικαζόντων ἐπεδίδοντο τοῖς κρινομένοις, οὐ τῷ ποσῷ τὴν γνώμην τούτων ἐκφαίνουσαι, ἀλλὰ τῷ ὁλοκλήρῳ καὶ μὴ ἐπιμαρτυροῦσαι τὴν τῶν κρινομένων ἤτοι σωτηρίαν ἢ καταδίκην· τῷ μὲν γὰρ νικῶντι ἡ πλήρης, τῷ δὲ ἁλόντι ἡ τετρυπημένη ἐδίδοτο, ὡς δῆλον Αἰσχίνης ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου [79] πεποίηκε δριμέως ἄγαν τῇ τετρυπημένῃ τὴν τοῦ Τιμάρχου ἀσέλγειαν παραστήσας. ~

ἂν γένοιτο πρὸς τὴν δίκην κτλ.] ὡραῖον. ~Γ

προηγορίαν] τὸ πρότερον εἰπεῖν ἢ [τὸ] ἀγορεῦσαι. ~ BφΚ

ξυμφόρει ἐς τὸ αὐτὸ κτλ.] μάταιε, τί διασιλλαίνεις τοῖς σκώμμασι τὰ τοῦ Πλάτωνος παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις θαυμαστήν τινα καὶ ἀνάλωτον τὴν δόξαν ἀπενεγκάμενα; ~ B

εἰ γάρ τι καὶ πρὸς ἀλλήλους κτλ.] τοῦτό φησιν, ἐπειδὴ Κυνικὸς ἦν Διογένης καὶ τῷ τῆς ζωῆς παραλλάττοντι διάφορος τῇ τε Στοᾷ καὶ τῇ Ἀκαδημίᾳ. ~ B

τοῦτο ὑπερμάχει: ἀντὶ τοῦ κατασκεύαζε· ἐπεὶ κυρίως τὸ ὑπερμαχεῖν γενικῇ συντάσσεται. τὸ γὰρ πρό τινός τι ποιεῖν αὐτοῦ χάριν καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ γενικῇ συντάσσεται, οἷον ὑπερασπίζω σου, προῖσταμαί σου, προπολεμῶ σου, οὕτως οὖν καὶ ὑπερμαχῶ σου. ~ BCΦΩ

ξύλῳ*] ⸤εἰς τὰς τῶν φιλοσόφων βακτηρίας ἐπισκώπτει· διαπαίζει γὰρ αὐτοὺς⸥ ὡς τοῖς σχήμασι μόνοις φιλοσοφοῦντας. ~⸤ B⸥ Φ Ω. Addit B: ὃ καὶ νῦν εἰκότ⸤ως⸥ ἄν τις χ⸤ αριεν⸥τίσαιτο ἐπὶ τῶν τοῖς σχήμασι τοὺς μοναχοὺς ἐπιδεικνυμέν ων. ~

ἐν Διονύσου*] Διονυσίοις γὰρ μόνοις ἐφεῖτο τὸ θέατρον ποιηταῖς κωμῳδοῖς. ταῦτα δὲ δὶς τοῦ ἔτους ἐπετελεῖτο, ἔαρος καὶ φθινοπώρου, ἔαρος τὰ μικρὰ Διονύσια, φθινοπώρου δὲ τὰ μεγάλα. ~ BCVΦΩ

Μένιππον*] ὁ Μένιππος οὗτος Κυνικὸς ἦν φιλόσοφος κατὰ τὸν Σεβαστὸν [M. Antonini Comment. 6, 47] φύσει κεχρημένος γενναίᾳ καὶ ἐλεγκτικῇ τε καὶ ἀποτόμῳ καλῶς τε τὸν Κύνα καὶ ἐμφιλοσόφως μετιών, ὡς καὶ παρὰ πᾶσι τὸ εὐδόκιμον ἀποφέρεσθαι. ~ B CV ΦΩ

λέγε ἤδη ἐν τῷ μέρει* κτλ.] ἀντὶ τοῦ τὸ σὸν μέρος· ῥεῖ γὰρ ἤδη τὸ κατὰ σὲ ὕδωρ ἀπὸ τοῦ δικαστικοῦ ἀμφορέως. ἰστέον γάρ, ὡς τοὺς πολλοὺς ἐπισχεῖν βουλόμενοι τῆς ἀπεράντου φλυαρίας οἱ δικασταὶ τῶν ῥητόρων ὑδρίας ὕδατος πληροῦντες διά τινος διατρήματος παρεῖχον τῷ ὕδατι ἔκροιαν κελεύοντες τὸν ῥήτορα λέγειν ἐν ἀρχῇ τῆς ἀφέσεως τοῦ κρουνίσκου· ἅτε οὖν πρὸς μέτρον τοῦ ὕδατος τὸν λόγον ποιούμενοι συνέτεμνον τὸν λόγον. ~ B C VφΩ

τῶν καθ’ ἡμᾶς κτλ.] τὶ ταῦτα τοῖς καθ’ ἡμᾶς ἔοικε μοναχοῖς. ~ B

τούτου* τὸν ἐπώνυμον] Διογένους τοῦ Κυνικοῦ. ~ V

ἐπὶ μισθῷ διδάσκουσι κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

μέσους αὐτοὺς κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

πυρριχίζειν] εἶδος ὁρχήσεως ἡ πυρρίχη σύντονον. ~ BVφUΩ

Ἡρακλῆς* — καὶ πίθηκος] παροιμία ἐπὶ τῶν πάντῃ παρηλλαγμένων καὶ ἀσυμβάτων πραγμάτων, καθότι ⸤ἥρως⸥ μὲν Ἡρακλῆς καὶ αὐτόχρημα ἀνδρεῖος, ⸤οἱ⸥ πίθηκοι δὲ οὔτε ἀνδρείαν ἔχοντες καὶ ⸤κατα⸥γέλαστοι καὶ εὐφώρατοι ἀνδρείαν ⸤ὑ⸥ποκρίνεσθαι εἰσαγόμενοι. ~ ⸤B⸥CVφΩ

Ἰλιέων] τὸ Ίλιον πόλις ἐστὶ Φρυγίας, τῆς Ὁμήρου τὸ κεφάλαιον 10 δραματουργίας. ~ BΚ τραγῳδὸν κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

καὶ αὐτός] ἐκ Διογένους ὁ λόγος. ~ B

Τάλω*] ὁ μὲν Τάλως ἥρως παλαιὸς ἐν τῇ Ἀκροπόλει τεθαμμένος, τὸ δὲ Ἀνάκειον τῶν Διοσκούρων τὸ ἱερόν· Ἄνακες γὰρ οἱ Διόσκουροι λέγονται. ~ VBφΩ

αὐτοπυριτῶν*] αὐτοπυρίτης ἄρτος ὁ λιτὸς καὶ σχεδίως ὠπτημένος ἢ πρὸς ἥλιον ἢ πρὸς τῇ σποδιᾷ, ὃν καὶ ἐγκρυφίαν φασίν. ~ BCVφΩ

τὸ μὲν χρυσίον ὡς φιλάργυροι ἔχοντες ἀνευρίσκονται, τὸ μύρον ὡς τρυφᾶν εἰωθότες, τὸ κάτοπτρον ὡς εὐθετίζοιεν τὸ πρόσωπον ἐπὶ τὸ σεμνότερον καὶ τὴν ὑπήνην, οἱ κύβοι δὲ δεῖγμα σχολῆς ἀκαίρου καὶ ἀκολάστου διαίτης. ~ BVφΩ

ἰσχάδας μοι δὸς ἀνύσασα: περιττὸν τὸ ἀνύσασα, Ἀττικὸν μέντοι· αὐτοὶ γὰρ καὶ παίζεις ἔχων φασὶ καὶ ἑκὼν εἶναι καὶ ἄλλα τούτοις παραπλήσια. ~ CBVΩ

ἐκ τῶν βραγχίων ἀπηρτημένος] σημείωσαι, πῶς ἐχρήσατο τῷ ἀπηρτημένος, ὁμοίως καὶ τῷ μὰ Δί’. ~ B

ἀλλ’* ἢν ἰδού] ἠθικὸν ἐπίφθεγμα τοῦτο καὶ ἀφελές· καὶ ἔστι δεικτικὸν ἠνί τὸ ὁλόκληρον· ἐκτέθλιπται γάρ. ~ BCVΦΩ

ἄγραν*] ⸤πρ⸥οσυπακουστέον τὸ πάρεχε. ⸤ἔστι δὲ καὶ⸥ τοῦτο ἠθικόν, ὥσπερ καὶ τὸ ἀλλ’ ὅ⸤πως⸥ μὴ πλήξῃς· προσυπακούε⸤ται γὰρ⸥ τὸ σκόπει. ~ ⸤Β⸥VΦΩ

φέρ’ ἴδω κτλ.] εὐφυῶς μάλα καὶ τόδε διεκωμῴδησε τῶν βουλομένων μὲν τὴν Χρυσίππου αἵρεσιν μετιέναι τοῦ παντὸς μάλιστα ταῖς διαλεκτικαῖς ἐρεσχηλίαις λαλιστάτου, οὐκ ἐχόντων δὲ ὅτι καὶ εἴποιεν τῶν αὐτοῖς περιεχομένων. ~ B

καυτηρίων δεησόμεθα] κεκαυτηριασμένος κυρίως ὁ μὴ ἔχων ὑγιῆ τὴν συνείδησιν. ~ ΩM

ἀφηνιάσαντες*] τὸν χαλινὸν ἀπορρίψαντες. ~ ΓVφUΩ

βλακεύωσιν*] ἀντὶ τοῦ μετὰ ἀργίας διαμέλλοντες τῶν ἔργων ἅπτωνται· τὸ γὰρ βλακεύειν ἐπὶ τῶν μετὰ θρύψεώς τι ἐπιτελούντων λέγεται. ~ VφUΩ

Νεμέᾳ*] Νεμέα ἐστὶ τόπος ἐν τῇ Κορίνθῳ παρὰ τὸν Τρητὸν λεγόμενον, οὗ Ἡρακλῆς τὸν λέοντα φονεύσας τὰ Νέμεα ἐπιτελεῖσθαι κατήρξατο. ἐν ταύτῃ τῇ Νεμέᾳ πρὸ τοῦ Ἡρακλῆ τὸν λέοντα κατεργάσασθαι οἱ βουκόλοι ἀγρυπνότατοι καὶ φιλοπράγμονες ἦσαν φόβῳ τοῦ μή τι παθεῖν ὑπὸ τοῦ λέοντος τὰ βουκόλια. ~ VCΦUΩ

μερμηρίζω*] μεριμνῶ. ~ Γ

ἑώλους* δίκας] ἕωλός ἐστιν ὁ χθεσινὸς ἄρτος ὁ μὴ δαπανώμενος τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ. ἑώλους οὖν δίκας λέγει τὰς φυλαττομένας. ~ ΓVΦ

εὐρῶτος*] σήψεως. ~ ΓV

καὶ μάλιστα ὁπόσαι ταῖς ἐπιστήμαις* κτλ.] καὶ μάλιστα ὅσαι εἰσὶ παρὰ τῶν τεχνῶν, οἷον ὅτι γραμματικὴ κρείττων ἰατρικῆς ἢ ῥητορικὴ γραμματικῆς. ~ ΓVUΩ

ὑπερημέρους*] παραβαινούσας τὴν προθεσμίαν, τουτέστι διασυρούσας. ~ ΓVΦUΩ

ἐφέντι*] ἔκκλητον δεδωκότι. ~ ΓVUΩ

ἐξ ὑπαρχῆς*] ἄνωθεν. ~ ΓVUΩ

σεμνὰς θεάς: τὰς Ἐρινύας· τούτων γὰρ τὸ ἱερὸν πλησίον τοῦ Ἀρείου πάγου. ~ ΓVφUΩ

ὁ τοῦ Σωφρονίσκου*] τὸν Σωκράτην λέγει. ~ VΩ

ἀλεκτρυόνα*] ὁ γὰρ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνι [118 Α] τὸν θάνατον Σωκράτους διηγούμενος εἰσάγει αὐτὸν ἐν τῷ μέλλειν τελευτᾶν ἐπιτρέποντα τυθῆναι τῷ Ἀσκληπιῷ τὸν ἀλεκτρυόνα, ὅν συνετάξατο. ~ ΓVΦU

μεστοὶ δὲ οἱ περίπατοι κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

δεδίττονται*] ταράττουσιν. ~ ΓV

προσποιεῖσθαι*] ἰδιοποιεῖσθαι. ~ ΓVΩ

προεπεξενῶσθαι*] ἀπὸ πολλοῦ ξενοδοχηθῆναι. ~ ΓVΩ

ὅτι τὸ ἐκλελῆσθαι αἰτιατικῇ συντάττεται. ~ CVφΩ

δευσοποιόν*] τὸ ἀνέκπλυτον βάμμα. ~ ΓVΦΩ

πνύκα*] τὴν ἐκκλησίαν τῶν Ἀθηναίων. ~ ΓVΦΩ. Addunt VΦΩ: παρὰ τὸ πεπυκνῶσθαι. πάγος δὲ ὁ ὑψηλὸς τόπος, παρὰ τὸ πεπηγέναι καὶ συνεστάναι πρὸς ὕψος. ~

τὸν Πᾶνα τῶν* Διονύσου θεραπόντων κτλ.] ἁρμοδίως ὡς ἴδιον υἱὸν ἐπαινεῖ αὐτόν. ~ VΩ

Παρθένιον*] ὄρος τῆς Ἀρκαδίας. ~ ΓVφΩ

Δάτιδος*] Δαρεῖος ὁ Περσῶν βασιλεὺς κατὰ τῆς Ἑλλάδος στρατεύων οὐ δι’ ἑαυτοῦ ἦλθεν ἀλλ’ ἔπεμψε Δᾶτιν στρατηγόν, ὃς ἐλθὼν εἰς Μαραθῶνα ἡττήθη παρὰ τῶν Ἀθηναίων. ~ ΓVΦΩ

σπήλυγγα*] σπήλαιον. ~ ΓVΩ

Πελασγικοῦ*] τόπος Ἀθήνησιν ἀπὸ Πελασγῶν ἐν αὐτῷ οἰκησάντων. γράφεται δὲ καὶ διὰ τοῦ ρ̄. ~ ΓVΩ

κυδοιμὸν* κτλ.] πόλεμον. λέγουσι γάρ, ὅτι Πὰν συμμαχήσας τοῖς Ἀθηναίοις ἐν Μαραθῶνι πολλοὺς τῶν βαρβάρων ἐφόνευσεν. ~ ΓVΦΩ

ὄρειος*] ἐν ὄρεσι διαιτώμενος. ~ ΓVΦ

ἀστικά*] πολιτικά. ~ ΓV

πρὸς τὸ ὄρθιον*] ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τὸ μεῖζον καὶ ὀξὺ τῆς φωνῆς. ἐς τὸ ἀκριβέστατον δὲ ἔγραψε τὸ τῶν φιλοσόφων ἐν ταῖς διαλογικαῖς συνουσίαις σύμπτωμα. ~ VΦΩ

τεθήπασιν*] θαυμάζουσιν. ~ ΓVΩ

ἅλις ἔχοιμι: ἀντὶ τοῦ ἅλις ἔσχον ἤγουν ἀρκούντως· οὕτω γὰρ τὰ εὐκτικὰ ἐν τῇ συμφράσει παραλαμβάνεται, ὁπότε μήτε κατ’ εὐχὴν κεῖται μήτε ἀντὶ ὑποτακτικοῦ ῥήματος, οἷον οὗτος δὲ ὁπότε εἰσέλθοι, κακὰ πολλά με εἰργάζετο· ἀντὶ γὰρ τοῦ εἰσῆλθεν. ~ CVΦΩ

ἀργυραμοιβική*] τραπεζιτική. ~ ΓVφΩ

τοῦ* ῥήτορος] ὁ ῥήτωρ οὗτος εἶ αὐτός, κακόδαιμον Λουκιανέ. ~ VΦφΩ

Σύρῳ] διὰ τὸ Σύρον εἶναι τὸν ῥήτορα. ~ ΓVΦ

καί* μοι ἤδη κάλει αὐτόν] εἰσελθὼν ὁ Πολέμων εἰς τὸ δικαστήριον παρίσταται τοῖς δικασταῖς. ~ ΓVφΩ

ἐν χρῷ κέκαρμαι*] ὅτι οἱ Στωικοὶ τὰς κεφαλὰς ἦσαν διόλου κεκαρμένοι, ὡς οἱ μοναχοὶ νῦν. ~ VCφΩ

μορμολυττομένη*] ταράττουσα. ~ ΓV

ἀγκύλους* ἐκείνους λόγους] τοὺς περιεστραμμένους, λέγει δὲ τοὺς συλλογισμούς. ~ ΓVφΩ

Ἐλέου βωμόν*] βωμὸς ὑπῆρχε παρ’ Ἀθηναίοις τοῦ Ἐλέου, ἐν ᾧ οἱ ἀδικούμενοι, ἵνα ἐλεηθῶσι, κατέφευγον. ~ ΓVφ

τὴν τοῦ Ἄϊδος κυνῆν*] τὴν τοῦ Ἅιδου περικεφαλαίαν. λέγουσι δέ, ὅτι ὁ ταύτην φορῶν οὐκέτι ἐφαίνετο. ~ ΓVΩ

ἀνδριάντι*] τοῦτο γὰρ δόγμα τῶν Στωικῶν ὡς ἀνδριάντι χρήσασθαι τῷ σώματι. ~ VΩ

κακὸν ἡγῇ τὸν πόνον; ναί. τὴν ἡδονὴν δὲ ἀγαθόν; πάνυ μὲν οὖν: τριχῶς ἔλεγον οἱ Στωικοὶ τὸ ἀγαθόν. τὸ μὲν γὰρ πρῶτον καὶ οἷον πηγῆς ἔχον χώραν, ὅ καὶ ἀφορίζονται ἀγαθὸν εἶναι λέγοντες, ἀφ’ οὗ συμβαίνει ὠφελεῖσθαι τῷ πρώτως εἶναι αἰτίαν καὶ ὑφ’ οὗ. δεύτερον καθὼς συμβαίνει ὠφελεῖσθαι, ὥσπερ εἰ θερμαινόμενός τις ψύχους τῆς νόσου ἀπαλλάττεται· οὐ γὰρ τὸ θερμαίνειν ἀλλὰ τὸ θερμαίνεσθαι αἴτιον τῆς ὠφελείας. καὶ τρίτον ἔλεγον ἀγαθὸν κοινότερον καὶ ἐπὶ τὰ εἰρημένα διατεῖνον τὸ οἱονεὶ ὠφελοῦν, ὅπερ οὐ τοῦ ὄντως ὄντος περιδράττεται ἀλλὰ τοῦ ἐν ὑπολήψει. ὁμοίως τούτοις καὶ τὸ κακὸν εἶναι τριττόν, τό τε ἀφ’ οὗ συμβαίνει βλάπτεσθαι, ὡς ὁ καιόμενος ἀπὸ πυρός, καὶ τὸ καθ’ ὅ, ὡς ὁ χειμῶνος ὕπαιθρος διανυκτερεύσας, καὶ τὸ κοινότερον καὶ ἐπὶ τὰ ὄντως ἀναφερόμενον, ὡς εἰ φάσκοι τις πρὸς τὴν αἴσθησιν ἀποβλέπων τὸν σωφροσύνης ἕνεκεν πόνοις αὐτὸν ἐκδόντα ἀνιαρῶς διακεῖσθαι. τούτων δὲ τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχήν, τὰ δὲ ἐκτός, εἴτε περὶ σῶμα εἴτε καὶ περὶ τὰ κυρίως ἐκτός, τὰ δὲ οὔτε κατὰ ψυχὴν οὔτε ἐκτός, ὥσπερ ὅσοι φιλίαν μὲν πρὸς ἡμᾶς ἢ τινα σχέσιν οὐκ ἔχουσι τῷ μηδὲ γνωστοὶ ἡμῖν εἶναι, ἄλλως δὲ σπουδαῖοί εἰσι καὶ ἔχοντες ἀρετάς. ἀναλόγως τούτοις καὶ τὰ κακὰ τριττὴν ἔχει διαφοράν. καὶ ἔτι τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναί φασι διαθέσεις ὡς τὰς ἀρετάς, τὰ δὲ ἕξεις ὡς τὰ ἐπιτηδεύματα, τὰ δὲ οὔτε ἕξεις οὔτε διαθέσεις ὡς αἱ κατὰ τὰς ἀρετὰς ἐνέργειαι, οἷον ἡ φρονίμευσις, ἡ δικαίωσις καὶ τὰ παραπλήσια. ἀνάλογον καὶ αἱ περὶ ψυχὴν κακίαι ὡς φθόνος καὶ φθονερὸς καὶ φθόνησις. καὶ αὖθις τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι τελικά, τὰ δὲ ποιητικά, τὰ δὲ καὶ τελικὰ καὶ ποιητικά. ὁ μὲν οὖν φρόνιμος ἄνθρωπος καὶ ὁ φίλος ποιητικὰ ἀγαθά, χαρὰ δὲ καὶ εὐφροσύνη καὶ θάρρος καὶ φρονίμη περιπάτησις τελικὰ μόνον, αἱ δὲ ἀρεταὶ πᾶσαι καὶ τελικὰ καὶ ποιητικά· καὶ γὰρ ἀποτελοῦσι τὴν εὐδαιμμονίαν καὶ συμπληροῦσι, μέρη αὐτῆς γινόμεναι. ἀνάλογον δὲ καὶ ἐπὶ τῶν κακιῶν κατὰ τοὐναντίον τῆς εὐδαιμονίας προϊουσῶν· καὶ γὰρ ὁ κακὸς καὶ ἄφρων καὶ ὁ ἐχθρὸς ποιητικὰ κακά, λύπη δὲ καὶ δυσελπιστία καὶ φόβος καὶ ἀφρονικὴ περιπάτησις καὶ πλημμελὴς κίνησις τελικὰ μόνον. αἱ δὲ κακίαι πᾶσαι καὶ τελικὰ καὶ ποιητικά· καὶ γὰρ ἀποτελοῦσι καὶ συμπληροῦσι τὴν κακοδαιμονίαν. σῶμα δὲ ἐδόξαζον καὶ τὴν διάνοιαν καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὰς ἀρετάς, ψυχὴν μὲν τὸ συμφυὲς καὶ ἔνθερμον ἐν ἡμῖν πνεῦμα λέγγοντες καὶ ζῷον εἶναι αὐτὴν καὶ ζῆν καὶ αἰσθάνεσθαι μάλιστα τὸ ἡγεμονικὸν αὐτῆς μέρος, ὃ καὶ διάνοιαν καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ζῷόν φασι, ζῴου δὲ τοῦ ἀνθρώπου ὄντος λογικοῦ θνητοῦ φύσει πολιτικοῦ καὶ τὴν ἀρετὴν πᾶσαν τὴν περὶ ἄνθρωπον καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὸ τέλος λογικὰ εἶναί φασι καὶ τὴν μὲν εὐδαιμονίαν ζωὴν ἀκόλουθον εἶναι καὶ ὁμολογουμένην τῇ φύσει, τὸ δὲ τέλος ὁμοίως τὸ ὁμολογουμένως ζῆν, τοῦτο δέ ἐστι τὸ κατὰ ἕνα λόγον καὶ σύμφωνον ζῆν ὡς τῶν μαχομένως ζώντων κακοδαιμονούντων. Διογένης δὲ αὐτὴν εὐλόγιστον ζωὴν ἐν τῇ τῶν κατὰ φύσιν ἐκλογῇ και ἀπεκλογῇ. τριχῶς δὲ τὸ τέλος φασί, τὸ τελικὸν ἀγαθόν, ὡς ἐν τῇ φιλοσυνθεσίᾳ τὴν ὁμολογίαν λέγουσι τέλος εἶναι, καὶ τὸν σκοπὸν οἷον τὸν ὁμολογούμενον βίον, καὶ τρίτον τέλος τὸ ἔσχατον τῶν ὀρεκτῶν, ἐφ’ ὃ πάντα τὰ ἄλλα ἀναφέρεται. τὰ δὲ μεταξὺ τῶν ἀγαθῶν καὶ κακῶν ἀδιάφορα λέγουσιν, οἷον νόσον, ὑγίειαν, πλοῦτον, πενίαν, σχολὴν, ἀσχολίαν, καὶ ταῦτα διχῶς νοοῦσι, καθ’ ἕνα μὲν τρόπον τὸ μήτε ἀγαθὸν μήτε κακόν, καθ’ ἕτερον δὲ τὸ μήτε ὁρμῆς μήτε ἀφορμῆς ποιητικόν, ὡς τὸ περιττὰς ἢ ἀρτίους ἔχειν τὰς τρίχας. ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν ἡμῖν καὶ περὶ ἡμᾶς τὰ μὲν εἶναί φασι κατὰ φύσιν, τὰ δὲ παρὰ φύσιν, τὰ δὲ οὔτε κατὰ φύσιν οὔτε 25 παρὰ φύσιν· κατὰ φύσιν μὲν ἰσχύν, ὑγίειαν, αἰσθητηρίων ἀρτιότητα, παρὰ φύσιν δὲ νόσον, ἀσθένειαν, πήρωσιν καὶ τὰ τοιαῦτα, οὔτε δὲ παρὰ φύσιν οὔτε κατὰ φύσιν ψυχῆς παράστασιν καὶ σώματος, καθὸ ἡ μέν ἐστι φάσεων ψευδῶν δεκτική, ὡς ἐπὶ τῶν ἀλογίστως ἐνισταμένων καὶ καρτερούντων, τὸ δὲ τρωτὸν καὶ πηρώσεως δεκτικὸν καὶ τὰ ὅμοια τούτοις. τῶν δὲ ἀδιαφόρων τὰ μὲν λέγουσι προηγμένα, τὰ δὲ ἀποπροηγμένα, τὰ δὲ οὐδέτερα· καὶ τῶν προηγμένων τὰ μὲν περὶ ψυχὴν εἶναι ὡς εὐφυΐαν, προκοπήν, γνώμην, ὀξύτητα διανοίας καὶ τὰ παραπλήσια, τὰ δὲ περὶ σῶμα ὡς ὑγίειαν, ἰσχύν, εὐαισθησίαν καὶ τὰ ὅμοια· ἐκτὸς δέ ἐστι τέκνα, κτῆσις σύμμετρος, ἀποδοχὴ παρὰ ἀνθρώπων καὶ τὰ ὅμοια. τριχῶς δὲ καὶ τὰ ἀποπροηγμένα φασὶν ἀναλόγως τοῖς προηγμένοις καὶ ἀπονέμουσιν ἑνὶ ἑκάστῳ τῶν τριῶν τῶν ἐπ’ ἐκείνοις ἀποδοθέντων τὰ ἀντικείμενα, οἷον περὶ ψυχὴν ἀποπροηγμένα ἀφυΐαν, ἀπροκοπίαν, δυσμάθειαν, νωθρότητα διανοίας καὶ τὰ ὅμοια, περὶ δὲ σῶμα καχεξίαν, ἀσθένειαν, δυσαισθησίαν, περὶ δὲ τὰ ἐκτὸς πήρωσιν τεκνοποιίας, καταφρόνησιν παρὰ ἀνθρώπων καὶ τὰ ὅμοια. οὔτε δὲ προηγμένα οὔτε ἀποπροηγμένα περὶ ψυχὴν μὲν φαντασίαν καὶ συγκατάθεσιν καὶ ὅσα τοιαῦτα, περὶ σῶμα λευκότητα καὶ χαροπότητα καὶ ἡδονὴν πᾶσαν καὶ πόνον, ἐκτὸς δὲ ὅσα εὐτελῆ ὄντα καὶ μηδὲν χρήσιμον προσφερόμενα μικρὰν παντελῶς παρέχεται χρείαν, ὡς ἡ καὶ παρὰ τῶν ἀνοήτων ἀποδοχή. τῆς δὲ ψυχῆς κυριωτέρας οὔσης τοῦ σώματος πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ζῆν δηλονότι καὶ τὰ περὶ ψυχὴν κατὰ φύσιν ὄντα καὶ προηγμένα τὴν ἀξίαν ἔχει τῶν περὶ τὸ σῶμα καὶ τῶν ἐκτός, οἷον εὐφυΐα ψυχῆς πρὸς ἀρετὴν ὑπερέχει τῆς τοῦ σώματος εὐφυΐας καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως. ἔτι τῶν ἀδιαφόρων ὁρμῆς μὲν κινητικά ἐστιν, ὅσα κατὰ φύσιν, οἷον ἰσχύς, ἀφορμῆς δὲ τὰ παρὰ φύσιν ὡς νόσος, τὰ δ’ οὔθ’ ὁρμῆς οὔτε ἀφορμῆς ὡς τὸ περιττὰς ἢ ἀρτίους ἔχειν τὰς τρίχας. καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ φύσιν ἀδιαφόρων τὰ μέν ἐστι πρῶτα κατὰ φύσιν ὡς κίνησις ἢ σχέσις κατὰ τοὺς σπερματικοὺς λόγους γινομένη οἷον ὑγίεια καὶ αἴσθησις, λέγω δὲ τὴν κατάληψιν καὶ ἰσχύν, κατὰ μετοχὴν δέ, ὅσα μετέχει κινήσεως καὶ σχέσεως κατὰ τοὺς σπερματικοὺς λόγους, οἷον χεὶρ ἀρτία καὶ σῶμα ὑγιεινὸν καὶ αἴσθησις μὴ πεπηρωμένη. πάντα δὲ τὰ κατὰ φύσιν ληπτά ἐστι, φασί, τὰ δὲ παρὰ φύσιν ἄληπτα, καὶ τῶν κατὰ φύσιν δι’ ἑαυτὰ εἶναι ληπτά, ὅσα ὁρμῆς ἐστι κινητικὰ καταστρεπτικῶς ἐπ’ αὐτὰ ἢ ἐπὶ τὸ ἀντέχεσθαι αὐτῶν, οἷον ὑγίεια, εὐαισθησία, ἀπονία, κάλλος σώματος, τὰ δὲ δι’ ἕτερα, ὅσα ὁρμῆς ἐστι κινητικά, ἀνεκτικῶς ἐφ’ ἕτερα καὶ μὴ καταστρεπτικῶς, οἷον πλοῦτος καὶ δόξα καὶ τὰ ὅμοια· οὐδὲν γὰρ τούτων δι’ ἑαυτὸ αἱρετόν ἐστιν, ἀλλ’ ὁ μὲν πλοῦτος διὰ τρυφὴν ἢ εὐεργεσίαν τοῦ πέλας, ἡ δὲ δόξα δι’ ἀλαζονείαν, ἡ δὲ ὑγίεια καὶ εὐαισθησία δι’ ἑαυτὰ αἱρετά. ~ Vφ

τὸ* δεῖνα] ὡς καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ εἰώθαμεν λέγειν ἀορίστως τὸ τοιοῦτο, οὕτως καὶ νῦν οὗτος τὸ δεῖνα εἶπεν ἴσως διὰ τὴν εὐτέλειαν σιγήσας καὶ ἀορίστως προενέγκας καὶ ὅτι τοῦτο δείκνυσιν· δεῆσαν γὰρ καὶ ὡρισμένως εἰπεῖν οὐδὲ οὕτως τὸ τριώβολον εἶπεν ἀλλὰ τὸ δικαστικόν· ᾐσχύνθη γὰρ διὰ τὸ εὐτελὲς τὸ τριώβολον. ~VφΩ

Ἀργυραμοιβική*] τοῦ Διογένους ταῦτα λέγοντος ἡ Ἀργυραμοιβικὴ 5 φοβηθεῖσα πέφευγεν. ~ ΓVΩ

ὁ Πύρρων ζωγράφος πρότερον ὢν γέγονε μετὰ ταῦτα φιλόσοφος, ὅστις εἶχε σκοπὸν πάντα ἀναιρεῖν τὰ ὄντα. ~ ΓCVφΩ

ἕωλον*] παλαιάν. ~ ΓVφ

κάνδυν*] ἱμάτιον Περσικόν, ὡς δὲ τινὲς λέγουσιν, ὅτι τὸ Ἀρκαδίκιον. ~ ΓCVφΩ

γενειήτην λέγει τὸν Διάλογον, ἐπεὶ τοῖς εἰωθόσιν αὐτῷ χρῆσθαι φιλοσόφοις μάλα σεμνῶς ἡ βαθεῖα ἠσκεῖτο ὑπήνη. ~ VφΩ

ἄμετρον*] ἄνετον. ~ V

κρότος μὲν ἐπὶ τῶν ῥητορικῶν λόγων καὶ μάλιστα τῶν ἐπιδεικτικῶν ἐν θεάτρῳ λαλουμένων καὶ τῶν ῥητόρων, ὡς ἔθος αὐτοῖς, πεπαρρησιασμένως χειρονομούντων ἐπὶ τοῖς λεγομένοις ὑπ’ αὐτῶν. ἐπὶ δὲ τοῖς διαλόγοις τοιοῦτον οὐδέν, ἀλλ’ ἅτε πρὸς ἔπος τῶν ἀντιλεγόντων γινομένων τῶν λόγων, ἐν οἷς ποτε ἀστεῖον ῥηθείη, μειδίαμα ἄχρι τοῦ τὰ χείλη διᾶραι τὸ πρόσωπον διαθεῖ μόνον· καὶ εἴ που βραχύ τι δεήσει ἐπισεῖσαι τὴν χεῖρα, καὶ τοῦτο κατὰ μέτριον ἐξανύεται. ~ VφΩ

κακώσεως*] κάκωσίς ἐστιν ὄνομα δίκης κατὰ τῶν ἁμαρτανόντων περὶ τὸ ἴδιον γένος ἤτοι γυναῖκα. ~ ΓVφΩ

ἐγὼ* κτλ. ] τὸ φορτικὸν τοῦτο τῶν νέων ῥητόρων, ὃ ἐπὶ τῆς ἀπαγγελίας κομμωτικῶς διεξέρχονται, λέγει. διὸ καὶ ταῖς θριξὶν αὐτὸ ἀπεικάζει καὶ τῷ τούτων εὐθετισμῷ διὰ τὸ τοῖς παρίσοις αὐτοὺς χαίρειν τῶν κώλων καὶ ταῖς παρη χήσεσι καὶ οἷστισι τοιούτοις ἄλλοις. τοὺς δὲ μεθύοντας καὶ κωμάζοντας εἰς τοὺς χρωμένους τοῖς λόγοις εἰς ἐπιθαλαμίους καὶ γαμηλίους μεταλαμβάνει· οὐδὲ γὰρ τούτων χάριν ῥητορική, ἀλλὰ τοῦ ἐπανορθωτικοῦ τοῦ βίου, τὸ δέ ἐστιν ἐν συμβουλαῖς τε καὶ δίκαις καὶ εἴπερ ἄρα ἐν ἐγκωμίοις καὶ ἐπαίνοις τῶν ἀρετὴν κατορθούντων, οὐ τῶν ἐν τοῖς πότοις ἀσελγαινόντων καὶ κώμους λαμπροὺς ἐκτελούντων καὶ γάμους περιφανεῖς ἐνισταμένων. ~ VφΩ

τυράννων* κατηγορίας] διὰ τοὺς τὰς λεγομένας μελέτας ἐπιτηδεύοντας, ἐν αἷς τυραννοκτόνοι τινὲς μελετῶνται καί τινα ἄλλ’ ἄττα τοιαῦτα. ~ VφΩ

καὶ* τὸ μὲν τραγικὸν ἐκεῖνο καὶ σωφρονικὸν προσωπεῖον ἀφεῖλέ μου κτλ.] ἐν οἷς τὰ Πλάτωνος τοιαῦτα σοφοὺς ἄνδρας καὶ μεγαλόφρονας καὶ γενναίους τοῖς διαλόγοις ὑποβαλλόμενα, εἰκότως καὶ τραγικὴν μίμησιν ταῦτα καλεῖ, ὥσπερ ἀμέλει κωμικὰ πάλιν καὶ σατυρικὰ τὰ τοῦ Σύρου καλεῖ, κωμικὰ μὲν διὰ τὸ γελοῖον, σατυρικὰ δὲ διὰ τὸ πολλάκις καὶ αἰσχρότατα προσενείρειν τοῖς διαλόγοις· οἵ τε γὰρ Σάτυροι καταγέλαστοι τοῦ ὁρᾶσθαι αἵ τε κωμῳδίαι γελοῖοι καὶ πλήρεις σκωμμάτων· οἱ Σάτυροι δὲ μεθύοντες ἀεὶ καὶ παρασφαλλόμενοι εἰσάγονται καὶ πρὸς τῷ ἀλλοκότῳ τοῦ σώματος τῆς μορφῆς ἔτι καὶ ὁρμητικοὶ πρὸς συνουσίας αἰσχράς. ἐπεὶ τοίνυν κέχρηται καὶ τοιούτοις Λουκιανὸς διαλόγοις, ὡς ἐπὶ τοῦ Συμποσίου [c. 12] αὐτοῦ τὸν Ἀλκιδάμαντα εἰσάγει καί τινας ἄλλους τῶν φιλοσόφων, εἶπε νῦν τοῦτο, ὡς πρὸς τοῖς κωμικοῖς προσωπείοις καὶ σατυρικοῖς διεσκεύασται τὰ αὐτοῦ. καὶ τὸν ἴαμβον δὲ καὶ τὸν κυνισμὸν ἔφη παραλαμβάνειν, τὸν μὲν ἴαμβον ὡς χλευαστικόν, τὸν κυνισμὸν δὲ ὡς πᾶσι διαλοιδορούμενον· τῷ τε γὰρ ἰάμβῳ Ἀρχίλοχος, ὃν καὶ πρῶτόν φασι τῷ μέτρῳ χρήσασθαι, πρὸς ὕβριν τῶν Λυκαμβίδων διεγχειρίσατο, οἵ τε Κυνικοὶ λεγόμενοι φιλόσοφοι ἅπασι διελοιδοροῦντο, τοῦτο διὰ βίου ἐπιτήδευμα ἔχοντες, ὧν καὶ Μένιππος εἷς ἦν. ~ VφΩ

οὔτε πεζός εἰμι οὔτ’ ἐπὶ τῶν μέτρων βέβηκα] καταγινώσκει τοῦ ῥήτορος ὁ Διάλογος, ὅτι γράφει διὰ λόγου ἀνθηροτέρου καὶ κροτουμένου· τοῦτο γὰρ τῶν φιλοσόφων διαλόγων ἀλλότριον. ~ ΓVφΩ

κεχαρισμένον*] ὅπερ ἀνωτέρω [c. 33] ὑπέθετο τὸν Διάλογον λέγοντα ἔθα ὁ μέγας ἐν οὐρανῷ Ζεὺς πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνων, διασυρμοῦ τέθεικεν ἕνεκα· τὸ γὰρ νῦν λέγειν ὅτι χαμαὶ βαίνειν εἴθισα καὶ ἐς τὸν ἀνθρώπινον τρόπον οὐκ ἄλλο οὐδὲν ἢ διαγελῶντος τὸ δῆθεν ὑψηλὸν ἐκεῖνο τῆς μεγαληγορίας. ~ VφΩ

τὰ πρὸ τοῖν ποδοῖν] τὸ τῆς Θρᾴττης τοῦτο ἐκεῖνο, ὃ εὐφυῶς ἐκείνη ἀπέσκωψεν εἰς Θάλητα τὸν φυσικόν. ~ VφΩ

ὡς* θοἰμάτιον τοῦτο τὸ Ἑλληνικόν] τὸν ἀττικισμόν φησι καὶ τὸ τῆς λέξεως ἀνθηρὸν καὶ διεσμιλευμένον· οὐ γάρ φησιν ὡς Σύρος καὶ ἐκ βαρβάρων τὴν λέξιν ἐκιβδήλευσα τοῦ λόγου, βαρβαρισμοῖς αὐτὸν διαλαβὼν καὶ σολοικισμοῖς, ἀλλὰ τὸ πρέπον αὐτῷ διετήρησα τῇ λέξει εἰς τὸν Πλατωνικὸν τρόπον. ~ VφΩ

τετρυπημένην*] ἐπὶ τῶν δικαζομένων δύο ψῆφοι ἐτίθεντο, ἡ μὲν πλήρης, ἡ δὲ τετρυπημένη. ἐδίδοτο δὲ τοῖς μὲν νικῶσιν ἡ πλήρης, τοῖς ἡττωμένοις δὲ ἡ τετρυπημένη, καὶ μάρτυς τούτων Αἰσχίνης ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου [79] τὴν γὰρ τετρυπημένην ἀξιοῖ Τιμάρχῳ δοθῆναι· εἰ γὰρ καὶ πρὸς ῥᾳδιουργίαν ὁ λόγος αὐτῷ ἀπονεύει, ἀλλ’ οὖν πάντως καὶ ὡς ἡττημένῳ Τιμάρχῳ ταύτην δοθῆναι ἀξιοῖ ~ VφΩ

θυσίαις*] ὁ σκοπὸς ἐνταῦθα τῷ Λουκιανῷ καταδραμεῖν τῶν Ἑλλήνων θυσίας ποιούντων· τὸ γὰρ θεῖον οὐ δέεται θυσιῶν. οὐκ ἔστι δὲ διάλογος· ὅλον γὰρ τὸν λόγον ὡς ἐξ ἰδίου προφέρει προσώπου, ὁ δὲ διάλογος πρόσωπα ἔχει διάφορα διαλεγόμενα πρὸς ἄλληλα. ~ ΓVMΩ

Αἰτωλικά*] Αἰτωλίας ἐβασίλευεν Οἰνεύς. οὗτος θύσας τοῖς θεοῖς τὴν Ἄρτεμιν ἐπελάθετο, ἡ δὲ ὀργισθεῖσα ἀπέλυσε κατὰ τῆς Καλυδῶνος κάπρον, ὅστις πολλοὺς ἀνεῖλεν, ὕστερον δὲ κατ’ αὐτοῦ συναχθέντων πολλῶν ἀνῃρέθη. ~ ΓVMΩΔ

Καλυδωνίων*] Καλυδὼν πόλις ἐστὶν Αἰτωλίας. ~ ΓVMΩΔ

Μελεάγρου*] Ἀλθαία Μελεάγρου μήτηρ ἐγέννησε σὺν τῷ Μελεάγρῳ λάμπον πῦρ καὶ ἔμαθεν, ὡς τοσοῦτον ζήσει χρόνον Μελέαγρος, ὅσον ἡ λαμπὰς ἅπτεται. ὅτε οὖν ἐφονεύθη ὁ κάπρος, ὁ Μελέαγρος τῆς Ἀταλάντης ἐρῶν αὐτῇ τὰ νικητήρια δέδωκεν. ὠργίσθησαν ἐπὶ τούτῳ οἱ θεῖοι [καὶ] οἱ ἀδελφοὶ τῆς Ἀλθαίας — σὺν αὐτῷ γὰρ τὸν κάπρον ἐφόνευσαν —, ὅτι γυνὴ προετιμήθη αὐτῶν, καὶ ἔσχον πόλεμον πρὸς Μελέαγρον. ἀνεῖλεν οὖν αὐτοὺς ὁ Μελέαγρος καὶ ὀργισθεῖσα ἡ Ἀλθαία διὰ τοὺς ἀδελφοὺς ἔσβεσε τὴν λαμπάδα καὶ ἀπέθανεν ὁ Μελέαγρος. ~ ΓVMΩ

Ὁμήρου*] ὁ γὰρ Ὅμηρός φησιν [Α 423], ὅτι οὐκ ἔστι νῦν ἐν τῷ οὐρανῷ ὁ Zεύς, ἀλλ’ ἀπεδήμησεν εἰς Αἰθιοπίαν κἀκεῖ εἱστιάθη ἡμέρας δώδεκα. ~ ΓVΩ

ταύρων*] ὁ γὰρ Νέστωρ ἀπὸ τῆς Ἰλίου ἐπανελθὼν εἰς Πύλον ἐννέα βοῶν θυσίαν τῷ Ποσειδῶνι ἔθυσεν, ὡς λέγει οὗτος· ὁ γὰρ Ὅμηρος [cf. γ 179. 8] εἶπεν ἐννάκις ἐννέα. ~

ὤνια*] πράσιμα. ΓVΩ

Περσῶν*] ἐκ τοῦ Ἡροδότου [3, 31] Καμβύσης ὁ Κύρου τοῦ Περσέων ἐρασθεὶς τῆς ἀδελφεῆς Ἀτόσσης ἤρετο τοὺς βασιληίους δικαστάς, εἴ τις ἔστι νόμος κελεύων τὸν βουλόμενον ἀδελφεῇ συνοικέειν. οἱ δὲ ἀπεκρίναντο νόμον μὲν μηδένα εἶναι, ὅς κελεύει ἀδελφεὸν ἀδελφεῇ ξυνοικέειν, ἄλλον μέντοι νόμον ἐξευρηκέναι, ὃς θεσπίζει τῷ βασιλεύοντι Περσῶν ἐξεῖναι ποιέειν, ὃ ἐὰν βούληται. καὶ τότε Καμβύσης ἔγημε τὴν ἀδελφήν. ~ ΓCVΩΔ

κεφαλῆς κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

χαλκοῦς — Ὁμήρου λέγοντος] Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ [ Α 426]. ~ B

χρυσοῦν τὸ δάπεδον] χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ [Δ 2]. ~ B

Ἀφροδίτην κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

νεών] εἰς ὃν κεῖται τὸ τοῦ Διὸς ἄγαλμα. ~ ΓVΜΩ

Πισαίων*] ἐν Πίσῃ γὰρ τῆς Ἠλείας γῆς τὸ τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς ἄγαλμα ἐκ χρυσοῦ καὶ ἐλέφαντος κατεσκεύασε Φειδίας, ὅπου καὶ ὁ ἀγὼν τὰ Ὀλύμπια ἐτελεῖτο. ~ VBΝΩΔ

— ] διὰ τὸ κατὰ πενταετίαν μόνον ἐπιδημεῖν τοὺς ἀνθρώπους χάριν τῶν Ὀλυμπίων εἰς Ὀλυμπίαν ἕνεκεν τοῦ ἀγῶνος, ἄλλοτε δὲ μηδέποτε, διὰ τοῦτο εἶπε τὴν Πισαίων ἐρημίαν. ~ ΒVΝΩΔ

περιρραντήρια*] τὰ ὕδατα, δι’ ὧν προκαθῄροντο οἱ θύειν μέλλοντες. ~ ΓVΔ

φονεύουσιν — θεοῦ] βαρύτητος ταῦτα. ~ B

οὐκ εὐσεβὲς κτλ.] εἰρωνεία. ~ B

κυνοπρόσωπον*] ἐμοῦ γε ἕνεκα εἴθε καὶ ὀνοπρόσωπον, ὡς ἂν ἐνθεέστερον αὐτοῖς, μᾶλλον δὲ ὀνωδέστερον εἴη τὰ τῆς θεοποιίας. ~ ΔB

Πᾶνα ὅλον τράγον] καλῶς, ἐπεὶ καὶ τράγους τὰς ἀφροδισίους ὁρμάς. ~ B

θύρας* κτλ.] παροιμία. ~ ΓΔ

ὁ Ἆπις ἐν ταῖς ἀγέλαις τῶν Αἰγυπτίων εὑρίσκεται βοῦς ὢν καὶ ἔχων τινὰ ἴδια σημεῖα. τοῦτο κοινὸν εὐετηρίας ἐνομίζετο σύμβολον. ~ ΓCVΩΔ

Νίσου*] ὁ Νῖσος βασιλεὺς ὢν εἶχεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μίαν τρίχα πορφυρᾶν, ἧς ἀποτμηθείσης ἀνάγκη ἦν ἀπολέσθαι τὴν πόλιν, ἧς ἐβασίλευεν. ~ ΓCVMΩ

— ] ὁ Νῖσος οὗτος βασιλεὺς ἦν Μεγάρων, ἀφ’ οὗ καὶ τὸ Μεγαροῖ πεδίον Νῖσα ὠνόμασται. εἶχε δὲ πορφυροῦν πλόκαμον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, οὗ μάλα πολλὴν εἶχε πολυωρίαν, καθότι καὶ τῆς βασιλείας αὐτῷ σῳζόμενος περιεποιεῖτο τὸ κράτος. ~ BNΔ . Addit Δ: τοιοῦτόν τι καὶ περὶ τοῦ Σαμψὼν λέγεται ἔχειν τρίχα χρυσίζουσαν καὶ ταύτην ἐνέχυρον εἶναί οἱ τῆς ἀνδρείας τῆς προσούσης αὐτῷ. ~

Δημοκρίτου*] ὁ Δημόκριτος οὗτος Ἀβδηρίτης ὢν διόλου ἐγέλα πάντων ὑπερφρονῶν, ὁ δὲ Ἡράκλειτος κλαίων ἦν ἐς ἀεὶ ἐπὶ παντὶ πρακτέῳ μηδέποτε γελῶν. ~ Δ

Ὡς οὑτωσὶ εἰκάσαι βιβλίον αἰτήσας τινά, Λουκιανέ, καὶ μὴ λαβὼν καλῷ τούτῳ δεξιώματι δι’ αἰῶνος ἠμείψω αὐτόν. ~ VφΟΩ

σέας*] ἀπὸ εὐθείας τῆς σεύς. σημαίνει δὲ τοὺς σῆτας. ~ VΓ2φΟΩ

Καλλῖνος* κτλ.] καλλιγράφοι οὗτοι γεγόνασιν ἄριστοι. ~ ΓVφΟΩ

φθάνοντος*] προλαμβάνοντος. ~ ΓVΟΩ

Ἑλικῶνα*] ὄρος, ὅπου αἱ Μοῦσαι διατρίβειν λέγονται. ~ ΓVΟΩ

πρὸς τῆς Λιβανίτιδος] ἔοικε Σύρος εἶναι ὁ βιβλιοκάπηλος οὗτος καὶ Δαμασκηνός, ὅσον ἀπὸ τῆς Λιβανίτιδος εἰκάσαι. ~ Γ2VφΩ

— ] ὅτι Λιβανῖτις ἡ Ἀφροδίτη λέγεται· Λίβανος γὰρ τὸ ὄρος, ἐν ᾧ τὸ Ἀσσύριον μειράκιον ἐθήρα καὶ σὺν αὐτῷ ἡ Ἀφροδίτη διέτριβεν. ~ Vat. 942

Ὀλμιόν*] ποταμός ἐστιν οὗτος. ~ Γ

— ] ποταμοί εἰσιν οὗτοι πρὸς αὐτῇ τῇ κορυφῇ τοῦ Ἑλικῶνος. ὁ δὲ Ἑλικὼν ὄρος ἐστὶ Βοιώτιον, οὗ πρὸς τοὺς πρόποδας Θεσπιαὶ πόλις κατῴκηται, ἐν ᾗ ὁ Ἔρως, ὅν Ἀλκαμένης ἐξείργασται, θαυμάσιόν τι ἔργον ἰδεῖν. περὶ τὸν Ἑλικῶνα δὲ καὶ Ἡσίοδός [Theog. 22] φησι νέμων τὰς Μούσας ἰδεῖν καὶ τὴν ποιητικὴν σοφίαν λαβεῖν. ~ VφΩ, cf. Γ2

Δημοσθένους ὅσα τῇ κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ὑποβαλλόμενος* αὐτά] οὕτω γάρ φασι τὸν Μακεδόνα Ἀλέξανδρον ἐπικοιμᾶσθαι τοῖς Ὁμήρου ποιήμασιν. ~ VφΩ

ὄνος λύρας κτλ.] ὡραῖον πάνυ. ~ ΓV

τίνος οὖν ἀγαθοῦ* ὠνῇ ταῦτα] προσυπακουστέον τὸ χάριν ἢ ἕνεκεν, ἵν’ ᾖ τίνος οὖν ἀγαθοῦ χάριν ἢ ἕνεκεν. ~ VΓ2ΟΩ

Ἰσμηνίας οὕτω καλούμενος καὶ αὐτὸς Κορίνθιος· καὶ αὐτὸς ἐλπίσας ἐκ τῆς ὁμωνυμίας, εἰ καὶ τοὺς αὐλοὺς κτήσαιτο Ἰσμηνίου, εὐθὺς αὐτοπρόσωπος ἔσεσθαι Ἰσμηνίας, ἐώνηται μέν, οὐ μέντοι καὶ πλέον τοῦ ἐπελπίσαι τετύχηκεν. ~ Γ2VφΟΩ

ἵππον — Μῆδον] Μῆδος ἵππος ὁ Νησαῖος· ἡ Νῆσα δὲ πεδίον Μηδίας, οὗ αἱ βασιλικαὶ ἱπποφορβάδες νεμόμεναι τοῖς Μήδων βασιλεῦσιν ἵππους ἔτρεφον γενναίους. κενταυρίδαι δὲ ἵπποι οἱ ἐκ Λαρίσσης τῆς Θετταλῆς, τάχα ἀπὸ τῶν ἱπποκενταύρων ὀνομαστοί. ~ Γ2CVφΟΩ

κοππαφόρον] ἐπίσημον τοῦτο τῶν ἵππων ἐπὶ τοῦ μηροῦ ἐγκαιόμενον παρὰ τῶν παλαιῶν, καὶ ἦσαν οὗτοι οἱ ἵπποι τῶν εὐγενῶν, οἷς ἐπὶ τοῦ μηροῦ παράσημον κ̄ τὸ στοιχεῖον ἢ σ̄· ἀφ’ ὧν καὶ παρωνομάζοντο ἀπὸ μὲν τοῦ κ̄ κοππατίαι, ἀπὸ δὲ τοῦ σ̄ σαμφόραι. ~ Γ2CVφΟΩ. Addit C: ἐξ οὗ καὶ ὁ Βουκεφάλας ἵππος ὁ τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος βούκρανον ἔχων ἐντετυπωμένον οὕτως ἐκαλεῖτο.

ὑπερπηδήσεται μὲν τὸν ποταμόν] ταῦτα πάντα λέγει Ὅμηρος τὸν Ἀχιλλέα ποιῆσαι. ~ ΓVΟΩ

ἐπιθολώσει κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

κόλλοπας*] κόλλοπες οἱ πασσαλίσκοι τῆς κιθάρας, ὧν ἐκδέδενται αἱ νευραί. ~ VΓ2CφΟΩ

περὶ πόδα: ἀντὶ τοῦ κατὰ πόδα, πλησίον, ἐγγύς. ἢ ἀλη θέστερον ἐρεῖν περὶ πόδα ἀντὶ τοῦ καταπεφρονημένος· ἐπεὶ καὶ τὰ παρ’ ἡμῶν εὐκαταφρόνητα περὶ τοὺς πόδας ῥιπτεῖται. ~ VΓ2CφΟΩ

ἵναπερ*] ἀντὶ τοῦ ὅπου. ~ Γ

κληρονομήσας* τῆς Ὀρφέως μουσικῆς] κληρονομῶ σου, καὶ τοῦτο Ἀττικόν. ~ VΓ2CφΟΩ

διασπάσασθαι* — ὅμοιον τῷ Ὀρφεῖ] ἐπεὶ κἀκεῖνος ὑπὸ τῶν Θρᾳττῶν διεσπάσθη. ~ VΟΩ

— ] σημείωσαι. ~ Γ

Ὀρφεῖ* παρὰ τῆς μητρός] Καλλιόπης γὰρ τῆς Μούσης μυθεύουσι γενέσθαι τοῦτον. ~ VΓφΟΩ

χθὲς δὲ* καὶ πρῴην] λέγεται καὶ ἄρτι πρῴην, ὡς ἐχρήσατο καὶ Πλούταρχος ἐν Παραλλήλοις [Brut. 1 ]. ~ Γ2CVφΟΩ

Πρωτέως] περὶ τοῦ Περεγρίνου λέγει τοῦ ἑαυτὸν καύσαντος. ~ Γ2VφΟΩ

ὡς Τεγεᾶται κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ὡς* οὐδ’ εἰπεῖν καλόν] καινοπρεπὲς καὶ τοῦτο ὡς οὐδ’ εἰπεῖν καλόν· τὸ γὰρ κοινὸν ὡς οὐδὲ καλὸν εἰπεῖν. ~ VΓ2CΟΩ

φευκτέον ἂν ἦν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τίλφαις*] τίλφη ζωύφιόν τι τοῖς βιβλίοις ὡς ἐπίπαν ἐντίκτεσθαι πεφυκὸς ἐπίμηκες, κέρατα ἔχον, ὡς ἐν μικρῷ κατιδεῖν, λευκὸν ἢ πελιόν, εἴ τις τούτῳ ἐγχρίμψαιτο, κονιορτὸν ἀποβάλλον. ~ VΓ2CφΩ

σὺ δὲ ἀποροίης κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

Δημήτριος κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓVΟ

τὸ οὐδέτερος ἐπὶ δύο λαμβάνεται. πῶς οὖν τοῦτο; εἰ μή που ἔσφαλται τὰ τῆς γραφῆς καὶ ἀντὶ τοῦ οὐχ ἕτερος γέγραπται οὐδέτερος ἢ ἐκτέθλιπται τὸ ε̄ τοῦ συνδέσμου. ~ Γ2VφΩ

τὸ* τῶν Μυσῶν] ἀντὶ τοῦ ὅμοιον τῇ παροιμίᾳ τῇ διαγορευούσῃ χωρὶς τὰ Μυσῶν καὶ Φρυγῶν ὁρίσματα [fr. adesp. 560. F. T. G2. p. 950 N.]. ~ VΓCφΩ

βασιλεύς] κατὰ Μᾶρκον γὰρ οὗτος ὁ Λουκιανὸς ἦν. ~ Γ2VφΩ

χύτραις λημῶντες: ἀντὶ τοῦ χύτραις ἴσας περιφέροντες λήμας. ~ Γ2CVφΟΩ

τἀργύριον καὶ φύλαττε κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓVΟ

καὶ σὺ* τοίνυν κτλ.] καλῶς ἂν εἶχε τῷ δυστυχεστάτῳ τούτῳ μειρακίῳ μὴ καθ’ ἓν τῶν βιβλίων ἀλλὰ πᾶσαν τὴν βιβλιοθήκην προῖκα Λουκιανῷ τῷ παρόντι ἐπιδοῦναι, ἢ τοιαύτην σφηκιὰν καθ’ ἑαυτοῦ κινῆσαι ἑνὸς ἐγκρατείᾳ βιβλίου. ~ VΟΩ

subscript.: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος ἐπίσκοπος Νικαίας τῆς ἐν Βιθυνίᾳ μετὰ Ἰακώβου τοῦ ὁμοψύχου ἀδελ⸤φ⸥οῦ ⸤. . .⸥σ Λαρίσσης τοῦ πρῶτον μετὰ τὴν καταδρομὴν τῶν Βουλγαρῶν ἰδίοις αὐτ⸤ὴν⸥ ἀναλώμασιν ἀναστήσαντος καὶ κόσμον αὐτῇ τε καὶ τοῖς κτήμασι δόντος πλείονα. ~ ⸤Γ2⸥

οὐκέτι μέμνημαι*] ὁ τὰ σχήματα τῶν φανέντων τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐντετυπωμένα φέρων καὶ τὴν φωνὴν ἔναυλον ἆρα τὴν ἔννοιαν τῶν εἰρημένων οὕτω ταχέως ἐξήμβλωκας; καινὸν τοῦτο. ~ ΔVUΩ

ἕρμαιον*] τὸ ἀπροσδόκητον κέρδος, ἀπὸ τῶν ἐν ταῖς ὁδοῖς τιθεμένων ἀπαρχῶν, ἃς οἱ ὁδοιπόροι κατεσθίουσιν. ~ Δ

τὴν μὲν τέχνην κτλ.] ὡραῖον. ΓV

τὴν ψυχὴν — κατακοσμήσω κτλ.] ⸤ἀλλὰ μ⸥ὴν ψευδεῖς αἱ τῆς διδασκαλίας ὑποσχέσεις ἀπεφάνησαν· οὐ γὰρ τοιαύ ταις σου τὴν ψυχὴν ἀρεταῖς κατεκόσμησεν ἀλλὰ ταῖς ἐναντίαις, ὡς αὐτὸς σὺ ταῦτα ἐξ ὧν γράφεις ἀποδεικνύεις. ~ ⸤U⸥

εὐπάρυφος*] εὐκατέργαστα καλῶς ὑφασμένα φορῶν ἱμάτια. ~Δ

subscript.: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος ἐπίσκοπος Νικαίας τῆς πρὸς τῇ Ἀσκανίᾳ μετὰ Ἰωάννου τοῦ ἐπὶ τῇ ἀδελφῇ κηδεστοῦ. ~ Γ2

Τῶν πάνυ σπουδαιοτάτων ὁ λόγος καὶ τοσούτῳ πλέον, ὅσῳ καὶ γελοιότατος εἶναι ὑποδύεται. ~ φUΩ

μὰ Δία*] τὰ ⸢ἀπωμοτικὰ⸣ συν ⸢ἀκουομένην⸣ ἔχουσι τὴν ἄρ⸢νησιν, διὸ⸣ οὐδὲ πρ⸢όσκειται⸣. ~ ⸢V⸣ Γ2φUΩ

φιλοσοφίας ] δηλονότι τῆς σοφίας. ~Γ2

ἐγὼ* μὲν κτλ.] σημείωσαι. τὸ ἑξῆς ο⸢ὕτως· ἐγὼ μέν⸣, εἰ δυνατὸν κα⸢κόν με εἶναι⸣, καὶ πλεῖον, οὗ σὺ ⸢φῄς, βού⸣λομαι κακὸς εἶ⸢ναι· φη⸣μὶ γὰρ κακὸν ἐ⸢μαυτὸν⸣ καὶ χείρω, οὗ σὺ ⸢δοκεῖς⸣· ὥστε μὴ ἀγ⸢νοοῦν⸣ τί μοι τοῦτο δό⸢κει ὀ⸣νειδίσαι, ἀλλ’ ὡς ⸢εἰδότι⸣ καὶ σεμνυνομένῳ ⸢ἐπὶ τῷ⸣ κακὸς εἶναι. ἢ οὕτως ἁπλούστερον· ἐγ⸢ὼ μέν⸣, εἰ οἷόν τε εἶναι, ⸢ὃ βούλο⸣μαι, καὶ πλεῖον ἀ⸢πέχειν⸣ βούλομαι, ὡ⸢ς μηδὲ⸣ δόκησιν παρέχει⸢ν ἀ⸣γνοίας, ὁπηνίκα ⸢τοῦτό⸣ μέ τις ὀνειδίζει, ἀλλὰ πράγματος ἀλήθειαν καὶ καθ’ ἑκούσιον γνώμην τὸ τοιοῦτο ὑποδυόμενος ἐπιτή⸢δευμα καὶ πλεῖον τῆς παρὰ σοὶ δοκήσεως. ~ ⸢V⸣ ΓφUΩ

παραιτεῖσθαι: ἀπολύειν. ~ Vφ

πάνυ ὠνείδισας] εἰρωνεία. ~ VU

ἀλλὰ μὴ καθάπερ καί: πλεονάζει Ἀττικῶς ἡ ἀπαγόρευσις μὴ καθάπερ μὴ σαπρόν· ἤρκει γὰρ κατὰ τὴν κοινὴν χρῆσιν ἡ μία ἀπαγόρευσις, ἤτοι ἡ πρώτη ἢ ἡ δευτέρα. ~ CφUΩ

αὐτὸν* τὸν τεχνίτην] καὶ μήν, μάταιε, διὰ τοῦτο οὐ τέχνη, τῆς τέχνης πεφυκυίας καὶ ἕξιν αὑτῆς ἐμποιεῖν τῷ τεχνίτῃ καὶ τέλος τι ἕτερον παρὰ τὴν ἐνέργειαν κεκτῆσθαι, ὥσπερ οἰκοδομικὴ οἰκίαν. εἰ δὲ τὴν κιθαριστικὴν καὶ ὀρχηστικὴν ἀντιθῇς — οὐδὲν γὰρ αὗται παρὰ τὰς ἐνεργείας ἔχουσι τέλος —, πρῶτον μὲν οὐδεὶς φθόνος τῆς ὁμοιότητος· οὐδὲ γὰρ οὐδ’ αὗται τῶν σπουδαίων τεχνῶν τοῦ κατὰ βίον εὐχρήστου σεσυλημέναι. εἶτα δ’ ὅτι καὶ τούτων ἡ παρασιτικὴ τῷ μηδεμίαν ἕξιν ἐντιθέναι τῷ παρασίτῳ ἀπολειπομένη, καθὼς αὐτὸς σεμνύνων αὐτὴν ἀπεφήνω, πρὸς τὸ ἀνύπαρκτον συνωθεῖται τῆς τῶν τεχνῶν ὑποστάσεως ἐξοστρακιζομένη. ~ ΓφUΩ

τέχνη] οὐ τέχνη ἀλλὰ ψυχῆς πονηρᾶς ἐπιτήδευμα, ὡς ἰκτίνων καὶ κοράκων τὸ ἁρπακτικόν. ~ φUΩ

ἀλλ’ ἐκεῖνο*] ἐλλειπτικῶς τοῦ σκόπει, οἷον ἄλλ’ ἐκεῖνο σκόπει· ἔστι δὲ Ἀττικόν. ~ ΓUΩ

φιλοσόφων*] εἰς τοὺς Ἐπικουρείους αἰνίττεται, οἳ τέλος τἀγαθοῦ τὴν ἡδονὴν ἀπεφαίνοντο. ~ ΓVUΩ

οὐδὲν Ἐπικούρῳ μέλει*] σημείωσαι διὰ τὴν σύνταξιν· ὅμοιον τῷ μελήσουσι δέ μοι ἵπποι’· εὐθείᾳ γάρ, οὐ γενικῇ συνέταξε τοῦτο. ἢ ἀντὶ τοῦ πεφρόντισται, σπουδῆς ἠξίωται. ~ ΓφUΩ

τῶν* ἄλλων τεχνῶν] τὰς βαναύσους λέγει τέχνας· καὶ γὰρ αὗται πορισμοῦ χάριν βίου τοῖς κεκτημένοις μεταχειρίζονται. ~ ΓVφUΩ

ὀλιγοσιτίαις κτλ.] τοιαύτη γὰρ ἡ τῷ ὄντι κατὰ ἄνθρωπον ζωὴ ὡς μόνου τοῦ κατὰ τὸ δεῖ ζῆν αὐξητική τε καὶ συντηρητικὴ οὖσα, ὅπερ ἐστὶ τὸ κατὰ νοῦν καὶ λόγον. ἡ μέντοι τοῦ παρασίτου μηδενὸς τούτων φροντίζουσα ἢ μόνου τῆς κατὰ σάρκα πλεονεξίας καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἐξέπεσε ζωῆς καὶ τοῖς ἀνοήτοις κτήνεσι παρεσυνεβλήθη. ~ Γ2

σχολῇ* δηλονότι κτλ.] σημείωσαι διὰ τὴν σύνταξιν· ἀντὶ γὰρ τοῦ περιττῶς ἢ διαφερόντως κεῖται. ~ ΓVφUΩ

ἀρχὴν* γάρ φημι μήτε εἶναι τέχνην, ἧς οὐκ ἔστιν ὑπόστασις . . . ἀριθμητικὴ μὲν μία ἐστὶ καὶ αὐτὴ κτλ.] ⸤ ⸥ πάσαις τ⸤αῖς⸥ κατ’ αὐτ⸤ὴν⸥ αἱρέσεσ⸤ιν⸥· πάσαις γὰρ δοκεῖ τὸ μέν τι θεωρητικ⸤ὸν⸥ αὐτ⸤ῆς⸥ εἶναι τὸ δὲ πρακτικ⸤όν⸥. εἰ δὲ ⸤ ⸥ οἱ μὲν ταῦτα οἱ δὲ ἐκεῖνα περὶ πλείστου ποιούμενοι, οὐδὲν πρὸς ἔπος. οὐδὲ γὰρ ἀριθμητικὴν διαστασιάσει καὶ τῷ μηδενὶ ἴσην ἀποφανεῖ, εἴ τις τὸ χύμα τἀ⸤ριθμητικὸν⸥ αὐτὸς μὲν τὸν καθ’ ἑαυτὸν ἀποφανεῖ ἀριθμόν (τὸν ἀριθμοῦντά φημι), ἄλλος δὲ τὸν ἐν σχέσει καὶ ἀριθμούμενον· οὐδὲ εἰ τοῦ ἀριθμουμένου ὁ μὲν ἐπὶ χρυσίνων τοῦτο λογίζ⸤οιτο⸥, ὁ δὲ ἐπί τινος ἄλλης ὕλης, οὐδὲ εἰ ὁ μὲν τὸ ὑγρὸν καὶ συνεχὲς ὑποπίπτειν λέγοι τῷ ἀριθμῷ, τὸ ξηρὸν δὲ καὶ καθ’ ἑαυτὸ διῃρημένον (καὶ ὁ σῖτος φέρε ὁ ἐν τῷ μεδίμνῳ) ἐκβάλλειν πειρῷτο τοῦ κατά τι κοινὸν μέτρον τῶν κόκκων συνεκτικὸν ἀριθμεῖσθαι. ὡς γὰρ ἐνταῦθα περὶ τὴν ὕλην τὸ διάφορον μιᾶς οὔσης τῆς ἐπιστήμης, οὕτω καὶ ἐπὶ φιλοσοφίας μία μὲν ἡ φιλοσοφία ἤτοι ἡ ἐπιστήμη, ἀφ’ ἧς ἐνδίδοται δογματίζειν τὸ διάφορον περὶ τὴν ὕλην. οἱ μὲν γὰρ τήνδε τὴν ζωὴν ἐπέκρινάν τε καὶ ἠσπάσαντο, οἱ δὲ τήνδε, ἐπέκριναν δὲ φιλοσοφί⸤ᾳ⸥ καὶ τοῖς τῆς φιλοσοφίας ὀργάνοις μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς παρὰ πᾶσι τῆς μεθόδου οὔσης. ~ ⸤Γ2⸥

μία μὲν οὐκ ἔστι φιλοσοφία, ἐπειδὴ ὁρῶ καὶ ἄπειρον οὖσαν] ἐντεῦθεν διασύρει τὸν Ἀ⸢να⸣ξαγόραν καὶ τὸν Παρμεν⸢ίδην⸣, οἵτινες ἔλεγον ἓν τὸ ὂ⸢ν⸣ καὶ ἄπειρον, εἴπω δ’, ⸢ὅτι⸣ καὶ τὸν Ἀριστοτέλην, ὃ⸢ς⸣ τὴν τοιαύτην δόξαν ἀ⸢νέ⸣τρεπε διὰ συλλογι⸢σμῶν⸣ γενναίων ἐν τῇ Φυσι⸢κῇ⸣ ἀκροάσει [A 6] καὶ διὰ ⸢παρα⸣δειγμάτων καὶ ἔλεγε τρία ⸢εἶναι⸣, ὕλην, εἶδος, στέρησιν, ⸢πο⸣τὲ δὲ δύο, ὕλην καὶ εἶδος. καὶ ἡ μὲν ὕλη ἀεὶ ὑπόκειται, ἀπὸ δὲ τῶν δύο ἐξ ἀνάγκης τὸ ἓν ὀφείλει ἀπεῖναι· εἴδους γὰρ ὄντος ⸢ἐξ ἀ⸣νάγκης στέρησις οὐκ ἔστι καὶ στερήσεως οὔσης οὐκ ἔστιν εἶδος. ταῦτα δὲ ὡς ἐν παρόδῳ διδάσκει ἐν τῷ ⸢πρώτῳ⸣ βιβλίῳ, ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ ἀκριβέστερον καὶ ἀγωνιστικώτερον. ~ ⸢V⸣φ. Addit V: ὅτι οὐκ ἔστιν ἕν· ὡς φυσικοὺς γὰρ τούτους ⸢ἀρι⸣θ⸢μεῖ⸣, διότι τὰ αὑτῶν βιβλία ἐπέγραψαν φυσικά, οὐ μέντοι γε δὲ ὡς θεολόγους. ~

τὸ γὰρ* περὶ ἑνὸς προκειμένου κτλ.] αὐτὸ φάσκεις τὸ εἰδοποιοῦν τὴν ῥητορικὴν εἰς ἀναίρεσιν ταύτης παραλαμβάνων, ὥσπερ εἴ τις καὶ τὸ ζῷον ὁριζόμενον οὐσίαν ἔμψυχον αἰσθητικὴν πειρῷτο ἀναιρεῖν, ὅτι κατὰ διαφόρων τῷ εἴδει εὑρίσκεται τοῦτο ἓν ὄν. εἰ οὖν καὶ ἡ ῥητορικὴ δύναμίς ἐστιν εἰς ἑκάτερα τὰ ἀντιδοξούμενα ἐπιχειρεῖν πεφυκυῖα, οὐκ ἂν ἔμφρονι λόγῳ τὸ συνιστῶν αὐτὴν ἐπ’ ἀναιρέσει ταύτης παραληφθείη· ἀναιρεῖ μὲν γὰρ τὸ προκείμενον εἰς ἐξέτασιν ἢ κατασκευάζει, αὐτὴ δὲ μᾶλλον ὑφέστηκε τὸ ἑαυτῆς ἐπιτελοῦσα ἅτε ἑδραία καὶ ἀναλλοίωτος διαμένουσα· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τέκτων ὁ τὴν αὐτὴν οἰκίαν ἔσθ’ ὅτε μὲν 25 συνοικοδομῶν ἄλλοτε δὲ καταλύων ἤδη καὶ αὐτὸς τὸ εἶναι οἰκοδόμος ἀναιρεθήσεται. ~ Γ2

μηδέποτε ὁμολογεῖν*] scholion erasum est; signum m 1. positum ~ Γ

οὐδέ εἰσι κτλ.] ⸢τὸ⸣ ἑξῆς· οὐδέ εἰσιν, ὡς ἔ⸢οι⸣κεν, οἱ Στωικοὶ 30 διάφορα δόγματα ἔχοντες ⸢τοῖς παρασί⸣τ⸢οις⸣. ~ Γ2⸢V⸣φUΩ

πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὁμολογία] ναὶ ἄλλοι παρ’ ἄλλοις ἀλλ’ οὐχὶ πάντες παρὰ πᾶσι δεδοκιμασμένως παρασιτοῦσιν. ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ἀρχόμενος τῆς μωρολογίας ταύτης καὶ τέχνῃ βουλόμενος προσαρμόζειν αὐτὴν οὕτω πως ἔφης ὅτι [c. 4] σύστημά ἐστι καὶ αὐτὴ ἐκ καταλήψεων πρῶτον μὲν τῷ δοκιμάζειν καὶ διακρίνειν αὐτόν, ὅστις ἐπιτήδειος γένοιτο τρέφειν αὐτὸν καὶ ὅτῳ παρασιτεῖν ἀρξάμενος οὐκ ἂν μεταγνοίη. εἰ δὲ τοῦτο, οὐκ ἂν παρὰ πᾶσιν οἱ αὐτοὶ παρασιτοῖεν ἀλλὰ ἄλλοι παρ’ ἄλλοις, ὡς μὴ τῷ ὄντι μιᾶς οὔσης ἀλλὰ διαφόρου, ἀφ’ ἧς διαφόρου ἄλλοι παρ’ ἄλλοις εὐδοκιμοῦσιν. καὶ οὕτω διαδράσεταί σοι τὸ καὶ τὴν παρασιτικὴν τῷ ἑνιαίῳ συνεστάναι, εἴ γε διαφορὰ καὶ τοιαύτη τε καὶ τοσαύτη εὕρηται καὶ παρὰ ταύτῃ, ἀφ’ ἧς μάλιστα καὶ πλεῖον τῶν ἐνδιαβαλλομένων, μᾶλλον δὲ ἀληθέστερον πρὸς τὸ ἀνύπαρκτον χωρήσει ἡ παρασιτική. ~ Γ2

ἡ συμφορὰ — ὁμοία δοκεῖ γενέσθαι τῇ Νικίου*] ἧς μέμνηται Θουκυδίδης [7, 51 sq.] ναυμαχίας τῶν Ἀθηναίων πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους περὶ Συρακούσας γενέσθαι καὶ καταναυμαχηθῆναι ὑπὸ Γυλίππου τοῦ Λακεδαιμονίου. ~ VφUΩ

ἆρ’ οὐχ ὁ μὲν τὸ σῶμα πρῶτον πολὺς — θυμοειδής] Ἀρέθα. ἄπαγε, κατάρατε· οἰνοποσίᾳ καὶ μέθῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς διεφθορὼς καὶ κρεώδης, ἐκκεκραγὼς δόξει θυμοειδής τις εἶναι, οὐ μέντοι καὶ ἔσται, ἀλλὰ παράφρων καὶ παράφορος κατὰ τοὺς λυσσώδεις τῶν κυνῶν. ~ Γ⸢V⸣ΦUΩ. Addunt VΦUΩ : ὃς καὶ διὰ τὸ πολυσαρκίᾳ καταπεφορτί σθαι καὶ κατερραστωνεῦσθαι τὴν γνώμην οὐδὲν γενναῖον οἷός τε ⸢ἐπ⸣ιδεδεῖχθαι, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν πρώτην τοῦ πολέμου βοὴν φροῦδος ἂν γένοιτο ⸢ο⸣ὐδὲ τὸ βραχύτατον ὑ⸢πο⸣μείνας ταλαιπωρ⸢ία⸣ν. οὐ μὴν Σωκράτης ⸢τοι⸣οῦτος τὴν ἐπὶ Δηλίῳ ⸢μάχ⸣ην, ἀλλ’ αὐτός τε ἄ⸢ριστε⸣ κατελαμβά⸢νετο⸣ καὶ ἄλλους ὑπεκφέρων τῆς μάχης καὶ διασῴζων, ⸢ὁ λε⸣πτός τε καὶ ὠχρὸς καὶ σκελετώδης ἅτε φιλόσοφος. ~

λείψαντα τὴν τάξιν ὑποστρέφειν] εἰς Δημοσθένην αἰνίττεται τοῦτο παθόντα. ~ VφUΩ

τὸ κορυφαιότατος οὐκ ἔστιν Ἀττικόν. ~ Γ2

Σκύθαις*] περὶ Δημοσθένους λέγει· Σκυθίδος γὰρ ἦν. ~ VΓ2φUΩ

Σωκράτης φεύγων*] μὴ συκοφάντει, κατάρατε· οὐχ οὕτω γὰρ ⸢ἀλ⸣λ’ ἀριστεύων διετέλ⸢ει⸣. ~ ⸢V⸣φUΩ

οὔτε τὸν Αἴαντα — θαυμάζει ὥσπερ τὸν Νέστορα] τῆς συμβουλῆς χάριν, οὐ τῆς παρασιτίας. τίνι γὰρ καὶ παρασιτήσει βασιλεὺς ἄνθρωπος καὶ ὅλην τὴν Πύλον μεθ’ ἑαυτοῦ ἄγων εἰς συμμαχίαν τῷ φίλῳ καὶ τὰ χρηστὰ εἰσηγούμενος, ὡς ἐντεῦθεν καταφανὲς γίνεσθαι, ὅτι οὐ κολακεύων ηὐδοκίμει, ὃ παρασίτων ἐστὶν ἔργον, ἀλλ’ ἀληθεύων, ὃ φίλου καὶ φιλίας κατόρθωμα. ~ Γ2

Πάτροκλος] πελάτης Πάτροκλος Ἀχιλλέως καὶ ἔτης, ἀλλ’ οὐ παράσιτος· πολὺ γὰρ τὸ διάφορον τῶν εἰρημένων πρὸς παράσιτον· οἱ μὲν γὰρ εἰς ἀδελφοὺς σχεδὸν τελοῦσι, παράσιτος δὲ καὶ τῶν δούλων ἀτιμότερος ὢν δείκνυται. ~ Γ

ὡς* ἄξιον κτλ.] εἰρωνεία. ~ Vφ

ὁ παράσιτος ἐπὶ τὸν σῦν ἀντιθήγει] ἀλλὰ καὶ λέοντα ἀντιβρυχήσεται ἢ καὶ λύκον ἀντωρυήσεται † αὖρα; τοῦτό μοι λέγε. ~ VφU

δόξης καταφρονοῦντα*] οὕτω καὶ χοῖροι λεχθεῖεν δόξης καταφρονεῖν ἀεὶ τῷ βορβόρῳ καλινδούμενοι. ~ VΓ2φUΩ. Addit Γ2: ἢ τί ποτε καὶ δόξαν ἀποτῖκτον ἕξει παράσιτος; ὃ δέ τις οὐκ ἔχει, πῶς τούτου καταφρονεῖν ὑπό γε νοῦν ἐχόντων λεχθείη; ~

οὐδέ τι μᾶλλον θορυβεῖται] μεθύων δήπου καὶ τῷ ἀκράτῳ καὶ τῷ κόρῳ τὰς αἰσθήσεις τεθολωμένος ὢν καὶ μηδὲ μικρὸν ἀνανῆψαι δυνάμενος· ἑλκυσθείη δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ σκέλους καὶ περιδυθείη τῶν γινομένων μὴ ἐπαισθανόμενος. ~ Γ2

εἰπεῖν δίκην*] εὐτελοῦς καὶ παρεωραμένου τίς δίκη; τίς γὰρ καὶ κατὰ κυνὸς ἀποίσεται γραφήν; ~ VUΩ

καταπρησθέντας κτλ.] φαρμάκῳ ὡς Σωκράτης, καταπρησθέντας τὸ σῶμα ὡς Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος, φθινήσαντας ὡς Ἀντισθένης, φυγόντας ὡς * * ~ VφUΩ

ὅπως γε μὴν κτλ.] ἐλλειπτικῶς ἡ φράσις ἔχει· προσυπακούεται γὰρ τὸ μαθεῖν ἔστιν. ~ Γ2

τούτου* προεσθίοντος] τοῦτο καὶ μυῖαι ποιοῦσιν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπαινέσεται μυῖαν προγευομένην τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐδεσμάτων. ~ VΓ2UΩ

οὐκοῦν ὁμοίως ἂν ἐθέλοις καὶ τοῦ ἐσθίειν μᾶλλον παρασιτεῖν;] λοιπὸν καὶ τοῦ βλέπειν τὸ παραβλέπειν καὶ τοῦ θεωρεῖν τὸ παραθεωρεῖν καὶ τοῦ λογίζεσθαι τὸ παραλογίζεσθαι καὶ τοῦ συλλογίζεσθαι τὸ παρασυλλογίζεσθαι καὶ τοῦ φρονεῖν τὸ παραφρονεῖν καὶ τοῦ κρίνειν τὸ παρακρίνειν. ~ Γ2

οὐδὲν* πρὸς ἔπος ταῦτα] ἀντὶ τοῦ οὐδὲν ⸢πρὸς τὸν λόγον⸣, ὃν ἠρόμην. ~ ⸢V⸣φ

εἴ* γε τὸ χείριστον κτλ. ] αὐτὸς καθ ’ ἑαυτοῦ ⸢κό⸣νιν ἀμᾷ ταῦτα ⸢διε⸣ξιών. ~ ⸢V⸣φ

ἐκ* γυναικός τις ἐς ὄρνεον ἢ ἐς ἄρκτον μετέπεσεν] ὡς Πρόκνη καὶ Φιλομήλα καὶ Καλλιστώ, ἡ μὲν εἰς ἄρκτον, Πρόκνη δὲ καὶ Φιλομήλα εἰς ὄρνεα μεταβληθεῖσαι. ~ VΦ, cf. φ

Κοροίβου* — Μαργίτου] ὁ μὲν Κόροιβος μωρός τις ἀπομνημονεύεται ἄνθρωπος καὶ οὕτως ὥστε γυναῖκα ἀγαγόμενος μὴ ἂν ἑλέσθαι συγκαθευδῆσαι αὐτῇ διὰ τὸν πρὸς τὴν πενθερὰν αὐτοῦ φόβον · καὶ οὕτως ἐχόμενον τοῦτον παρθενεύειν αὐτήν, μέχρις ἂν τῆς γυναικὸς σκεψαμένης τὸ ἄρθρον ὀδύνῃ συνέχεσθαι καὶ οὐκ ἄλλως ἀπολυθῆναι, εἰ μὴ τῷ μορίῳ τοῦ ἀνδρὸς καταψηθεῖσαν· οὕτω τὴν κοινωνίαν τότε τοῦ γάμου γενέσθαι. ὁ δὲ Μαργίτης μωρὸς καὶ αὐτὸς τὰ κύματα μετρεῖν ἐπιχειρῶν. ~ Vφ

πρὸς τῆς* Ἑστίας] τὴν Ἑστίαν εἰς ὅρκον παρέλαβεν ὡς κατ’ οἶκον αὐτοῦ πυνθανόμενος καὶ τὸ πρόχειρον κατὰ τῆς ἐφεστίου ἐσχάρας αὐτὸν ἐξορκῶν. ~ Vφ

⸢κατ⸣εγνωκότες πολλὴν τὴν ⸢ἄ⸣νοιαν: αἰτιατικὴ ⸢ἀ⸣ντὶ γενικῆς Ἀττικῶς. ~ ⸢V⸣

ἥλῳ, φασίν, ἐκκρούεις τὸν ἧλον : παροιμία ἐπὶ τῶν ἀσ⸢υμ⸣φόροις ἀσύμφορα π⸢ι⸣στουμένων, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ψευδῶν εἴρηται τὸ ⸢λίνον⸣ λίνῳ συνάπτεις. ~ C⸢V⸣φ

ἐξ Ὑπερβορέων κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ ⸢V⸣φ

καρβατίνας*] καρβατίναι τὰ τραχέα καὶ ποιμενικὰ ὑποδήματα, ἃ καὶ ἀρβύλας φασίν. ~ VCφ ⸢V⸣φ

ἔρωτας ἐπιπέμπων κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

εἶτα βοῦς κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Ὑπερβορέους κτλ.] ὡραῖον. ~Γ ⸢V⸣φ

ἢν ψόφον ἀκούσῃ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τὸν Σύρον . . . τὸν ἐπὶ τούτων σοφιστὴν κτλ.] οὐαί σοι, Λουκιανὲ ἄθεε· σοφιστὴς ἦν ὁ κύριος καὶ θεός μου καὶ μισθοὺς ἐλάμβανε τῆς νοσούντων σωτηρίας; ἡ γῆ δὲ διαστῆναι δυναμένη τηνικαῦτα, ὅτε σὺ ταῦτ’ ἐλήρεις, τί παθοῦσα μὴ διέστη καταπιοῦσα σὲ τὸν ἀλιτήριον; ἢ οὐδὲν ἄλλο γε ἢ μυσαχθεῖσα; ~ Vat. 1325

Πολυκλείτου] ὅτι γραφεὺς ἦν ὁ Πολύκλειτος καὶ ὁ Εὐφράνωρ, οὐχὶ ἀγαλματοποιοί. ~ CΦ⸢V⸣φ

— ] γραφεὺς ὁ Πολύκλειτος, ὥσπερ καὶ ὁ Εὐφράνωρ, καὶ πῶς 〈ὡς〉 ἀγαλματοποιὸς νῦν εἰσάγεται, θαυμάζω. ~ V ⸢V⸣φ

τοῦ πώγωνος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Δαιδάλου* τεχνημάτων κτλ.] τοῦτο οὐ μάτην εἶπεν, ἀλλ’ ἐπειδὴ πρῶτος Δαίδαλος ἄγαλμα εἰργάσατο περισκελές, τῶν πρὸ αὐτοῦ πάντων τεχνιτῶν συμβεβηκότα τὼ πόδε ἀποτελούντων, παρέσχε φήμην, ὡς τὰ Δαιδάλου ἀγάλματα κινεῖται αὐτόματα. ~ ΓVΦ

ἐν κύκλῳ ψοφῶν κτλ. ] ὡραῖον. ~ Γ

ἡμισταδιαίαν] πεντήκοντα ὀργυιῶν. ~ Vφ ⸢V⸣φ

ὀφιόπους ἦν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

οἷοι ὄντες αὐτοὶ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἐπιμετρήσαντος*] ἀντὶ τ⸢οῦ προσθέντος⸣. ~ ⸢V⸣φ

Ἀρίγνωτος εἰσῆλθε κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ ⸢V⸣φ

θεὸν ἀπὸ μηχανῆς] ἐπὶ τῶν θεάτρων ἡνίκα τι παράδοξον ἐπιτελεῖσθαι ἔδει καὶ πλέον πίστ⸢εως⸣, ἄνωθεν ὑπὲρ τὰς παρ’ ἑκάτερα τῆς μέσης τοῦ θεάτρου θύρας δὲ αὗται πρὸς τὴν εὐθεῖαν ⸢τοῦ⸣ θεάτρου πλευρὰν ἀν⸢ε⸣ῴγασιν, οὗ καὶ ἡ σκη⸢νὴ⸣ καὶ τὸ προσκήνιόν ἐστι δύο ⸢μη⸣χανῶν μετεωριζομ⸢ένων⸣ ἡ ἐξ ἀριστερῶν θεοὺς καὶ ἥρωας ἐνεφάνι⸢ζε πα⸣ρευθὺς ὥσπερ ⸢λύσιν⸣ φέροντας τῶν ἀμ⸢ηχάνων⸣. καὶ τούτῳ παραδη⸢λουμένου⸣, ὡς οὐ χρὴ ἀπιστεῖ⸢ν τοῖς⸣ δρωμένοις, ἐπεὶ θεὸ⸢ς πά⸣ρεστι τῷ ἔργῳ, ιὧ ⸢μηδὲν⸣ ἀδύνατον ἐκτελεῖ⸢ν, ἐκ τού⸣του καὶ ἐπὶ πάντων τῶ⸢ν παρὰ⸣ προσδοκίαν καὶ ⸢συμφε⸣ρόντως τινὶ συμβ⸢αινόντων⸣ ἐπεκράτ⸢ησ⸣ε ⸢λέγεσθαι⸣ τὸ ἐκ μηχ⸢ανῆς θεός⸣. ~ C⸢V⸣Φ

ἕωλος*] ⸢τὸ ἕωλος λαμβάνεται καὶ ἐπὶ τοῦ χθεσινοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἤδη διεφθορότος⸣. ~ ⸢V⸣CΦ

ἐσθῆτι μελαίνῃ*] ὅτι τοὺς νεκροὺς οἱ παλαιοὶ μελαίναις στολαῖς ἀμφιέννυσαν. ~ VCφ

ἐς* Κοπτόν] Κοπτὸς πόλις ⸢Αἰγύ⸣πτου , εἰς ἣν φ⸢ασι τὴν⸣ Ἶσιν ἀφικομ⸢ένην τὸν Ὂ⸣σιριν τὸν υἱὸν ἀναζητεῖν’⸣· μαθοῦσαν δὲ αὐ⸢τὸν διεσπα⸣ράχθαι τὴν ⸢κόμην τὴν⸣ ἑαυτῆς ⸢ἐκκόψαι, παρ⸣ὸ καὶ Κο⸢πτὸς ὠνομάσθη⸣ ἡ πό⸢λις . ἐδείκνυτο δὲ⸣ καὶ ὁ πλ⸢όκαμος τοῖς ἐπιδη⸣μο⸢ῦσιν αὐτόθι, ἄπιστόν⸣ τι τριχῶν πλῆθο⸢ς⸣, ὅσον ἐξ ἀνθρώπου κεφαλῆ⸢ς⸣ εἰκάσαι. ~ VCφ

ἄνθρωπον ὄντα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

παραδόξους ταύτας κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἡδέως ἂν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

τὸν Μῶμόν φασι πάντα μὲν ἐπαινέσαι τὰ Ἀφροδίτης καὶ μηδὲν ἔχειν, ὃ σκώπτειν δυνηθείη, τὸ σάμβαλον δὲ αἰνίττεται. τοῦτο τί; τὸ πάντα μὲν ἔχειν αὐτὴν τῇ συμμετρίᾳ τῶν μελῶν εὐρυθμότατα, ἀλλὰ τό γε τῆς χρήσεως τούτων πρὸς τὸ ἀκόλαστον ἀποκλίνειν ἐπίμωμον τοῦτο τοῖς σώ5 φροσι νενομίσθαι· πέφυκε γὰρ ἀεὶ πούς τε καὶ τὰ ποδὸς πάντα τὰ τοῦ ἡμετέρου βίου συμβολικῶς παραδεικνύναι. ~ BUΩ, cf. C

νέον ὄντα καὶ καλόν] προσαγωγικὰ ῥήματα. ~ Ω

ad finem: ἐμφρόνως, ὦ Λουκιανέ, καὶ εὐφυῶς διέπαιξας καὶ ἠτίμασας τὰ παρὰ τοῖς Ἕλλησι τίμια. ~ U

Ὁ λόγος οὗτος τῶν καλλίστων καὶ πρώτων. ~ Δ

Σημείωσαι, ὡς ὁ λόγος οὗτος λίαν ἐστὶ χρησιμώτατος ἠθικός τε ὢν καὶ παιδευτικὸς καὶ πεφρασμένος καλῶς. ~ U

οἱ πρὸς τοῖς ἱεροῖς, ἐξυρημένοι* κτλ.] οἵῳ τὸ πάλαι οἱ ναυαγήσαντες ἄνθρωποι ἐκέχρηντο σχήματι πρὸς τοῖς ἱεροῖς καθήμενοι καὶ τὴν αὑτῶν τύχην ὀλοφυρόμενοι. ~ ΔEφΟΩ

ἑκόντες εἶναι] σημείωσαι, ὅτι τῷ ἑκόντες εἶναι ἄνευ ἀποφάσεως ἐχρήσατο. ~ EΟΩΔ

τῆς τριαίνης κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ῥήτωρ*] Δημοσθένης ἐν Φιλιππικοῖς [3, 33] ταῦτά φησι, τοῖς τῶν νοσούν⸢των⸣ ἐοικότα σιτίοις, ⸢ἃ⸣ οὔτε σῴζουσιν ο⸢ὔτ’⸣ ἀπολλύναι δύναντ⸢αι⸣. ~ ⸢V⸣EφΟΩΔ

εὐχῇ*] ⸢αἱ γὰρ εὐχαὶ ὡς ἐπίπαν τὰ ἀδύνατα προβάλλονται⸣. ~ ⸢V⸣EφΟΩΔ

τρίβωνες*] Ἀριστοφάνειος ἡ λέξις, σημαίνει δὲ τοὺς ἐγγεγυμνασμένους τινὶ πράγματι καὶ διὰ πολλῆς πείρας ἐληλακότας. ~ ΕVΟΩΔ

θυραυλίας*] τῆς ἐν ταῖς θύραις προσεδρίας. ~ MΩ

ἴλιγγος*] ὅταν περὶ τὴν καρδίαν στρόφος γίνηται, ἐπακολουθεῖ σκότος καὶ τοῦτο πάθος καλοῦσιν ἴλιγγον. ~ Ω

καταδικάσας*] ἀντὶ τοῦ κατηγορήσας. ~ EVφ

ἀμέλξεις* ὀρνίθων γάλα] παροιμία ἐπὶ τῶν ὑπερφυῶς ἀγαθῶν, ὅταν τινὶ προσρυῇ, λεγομένη τὸ ὀρνίθων γάλα. ~ ΕCVφΟΩΔ

ὀρνίθων γάλα: τὸ λευκὸν τοῦ ᾠοῦ. ~ Δ

καὶ τοῦτο δὴ τὸ κτλ.] σημείωσαι. ~ Ε

ἀκκισάμενος*] προσποιησάμενος, ὑποκρινάμενος. ~ Ω

ad cap. 14 fin. — 16 init.: σὺ δ’ εἰπέ μοι, πόθεν ταῦτ’ εἰδὼς οὕτως ἀκριβῶς γράφεις, Λουκιανέ. πάντως δ’, εἰ μὴ πέπονθας, οὐκ ἂν μεμάθηκας· πῶς οὖν ἐγκαυχᾷ μὴ τοῦ τοιούτου βίου πεῖραν ὅλως λαβεῖν; ἀλλ’ ἐρεῖς, ὡς ἐξ ἄλλων διηγουμένων ἱστόρησας· ἐχρῆν οὖν καὶ μάλιστα καὶ τόν, ὅν διασύρεις, ἐπιμελέστερον ἐρωτῆσαι καὶ τὰ πάντα μαθεῖν, ἵνα μὴ διαγελῷτο τῆς τῶν δρωμένων ἀπειρίας ἕνεκα καὶ παρὰ σοῦ ἐπισκώπτοιτο. ~ Δ

ἐκ περιωπῆς*] ἐκ φροντίδος ἢ περισκέψεως. ~ MΩ

οἰνόφλυξ] φλύειν ἐστὶ τὸ ὁρμὴν ἔχειν πρός τι· ὅθεν οἰνόφλυξ ὁ εἰς τὸν οἶνον ὁρμῶν. ~ Δ

ὡς ζηλωτόν τινα βιώσῃ κτλ.] νηπιόφρονα φῂς τὸν φιλόσοφον, εἰ τοιαῦτα λογίζοιτο. ~ Δ

φιλοτησίαι] φιλοτησία ἐστίν, ἡνίκα τις ἐν ἀρίστῳ ἀπὸ τῆς δοθείσης αὐτῷ φιάλης πιὼν τὸ λοιπὸν παράσχῃ φίλῳ καὶ τὴν φιάλην χαρισάμενος. ~ Δ

νῦν μὲν γὰρ ὥσπερ κτλ.] ὡραῖον. ~ E

ὑπ’ αἰδοῦς αὐτῷ ἐπέτρεψας κτλ.] παναληθῆ ταῦτα, ὦ Λουκιανέ· πέπονθα γὰρ κἀγὼ τὰ ὅμοια καὶ πολλαῖς ὑποσχέσεσιν ἐξαπατηθεὶς οὐ τὴν τυχοῦσαν ἐς ὕστερον ἔσχον μεταμέλειαν, εἰ καὶ μηδὲν ὠφελήθην μεταμελούμενος. ~ U

κιγκλίδος] ὅτι κιγκλίς ἐστι τὸ λεγόμενον κάγκελλον. ἔστι δὲ καὶ κίγκλος εἶδος ὀρνέου τὴν ὀσφὺν πολλὰ κινοῦντος, ὃ τινὲς σεισοπυγίδα καλοῦσιν· ἔστι δὲ καὶ σφόδρα λεπτόν, ὅθεν καὶ ἡ πτωχότερος κίγκλου παροιμία. ~ Vat. 942

ἐπὶ τὰ Μανδροβούλου* χωρεῖ : παροιμία κατὰ τῶν ἐπὶ τὸ χεῖρον προκοπτόντων ἀεί· ὁ γὰρ Μανδρόβουλος οὗτος εὑρών ποτε θησαυρὸν ἐν Σάμῳ χρυσοῦν πρόβατον ἀνέθηκε τῇ Ἥρᾳ, τῷ δὲ δευτέρῳ ἔτει ἀργυροῦν καὶ τῷ τρίτῳ χαλκοῦν. ~ CEVφΟΩΔ. Addunt EΔ: μέμνηται Πλάτων ὁ κωμικὸς [fr. 54. C. A. F. Ι 6Κ.] ἐν Διὶ κακουμένῳ. ~

ἀεικελίῳ] ματαίῳ. ~ Γ

συγκλύδων*] συμμίκτων, ἀγελαίων. ~ ΔMΩ

ὑπὸ* κώδωνι] σημείωσαι, ὅτι σύνηθες ἐκ παλαιοῦ Λατίνοις ὑπὸ κώδωνι ἐκκλησιάζειν. ~ VEφΟΩΔ

καθάπερ ὁ λάβραξ κτλ.] ὡραῖον. ~ E

βάδην: ἠρέμα ἢ θᾶττον ἢ ταχέως. ~ Δ

διψῶντα*] τὸ ἑξῆς διψῶντα κεκραγέναι ἐπιμελούμενον, ὡς ἐπίσημος ἔσῃ καὶ κορυφαῖος. ~ VEφΟΩΔ

προσεπιμετροῦντες*] ἀντὶ τοῦ καὶ πέρα τοῦ εἰκότος ἐπισκοποῦντες. ~ EVφΟΩΔ

ἐν ὄχλῳ] ὄχλος ἐνταῦθα οὐ τὸ πλῆθος ἀλλ’ ἡ ὄχλησις. ~ Δ

φθόην] τὴν φθίσιν, ἥτις ἐξ αἵματος ἐπιβολῆς. ~ Δ

καλέσασα κτλ.] ὁ καλὸς κἀγαθὸς Λουκιανὸς ὁ πάντας καλῶς ἐλέγξας καὶ πάντων τὰ ἤθη παιδεύσας ἄτιμος μένει ἐν Καλαβρίᾳ. ~ E m. post.

εὖ ποιήσειν με τὸ περισπούδαστον — κυνίδιον κτλ.] λοιπὸν μακαριστέοι οἱ ἵππους καὶ ἡμιόνους καὶ ἀχθοφόρα ζῷα καὶ ἁμάξας μετακομίζοντες, ἴσως δὲ καὶ θεραπαινίδας τινὰς καὶ τιτθίδας σὺν ἑαυτοῖς διασῴζοντες ὡς τοῦ κυνιδίου πολὺ τιμιωτέρου. ~ U

ἐφεστρίδιον*] μανδύαν τινά, ἄμεινον δὲ κεκρύφαλον νοεῖν. ~ ECVφΩ

ἀπανθισάμενος κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓΕ

βιβλίοις, ὧν χρυσοῖ μὲν οἱ ὀμφαλοὶ κτλ.] ὡραῖον ἄγαν καὶ σχεδὸν ἀληθές. ~ E

οἶμαι τῆς ψάμμου κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

οὑτοσὶ διίστησι κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἄπαγε ὦ Σόλων κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV. Addit V: πάνυ. ~

παγκρατιάζειν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ. Addit Γ2: τί ἐστι τὸ παγκρατιάζειν. ~

ἆθλα κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ. Addit Γ2 : τίνα τὰ ἆθλα τὰ διδόμενα τοῖς ἀγωνιζομένοις. ~

παρ’ ἡμῖν δὲ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀρετὰς ἀνδρῶν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

διοδεύσας μέγαν — ξυγγραφέα τινὰ εἶναι] ὡραῖον ὅλον. ~ Γ

ὅπως* κτλ.] ἐλλειπὴς ἡ φράσις τοῦ συμπερικλείοντος προστακτικοῦ ῥήματος καὶ συνήθης Ἀθηναίοις, οἷον ὡς ἐπὶ τούτου ἀλλ’ ὅπως μοι μηδὲν δυσχερῶς ἀκούσῃ· προσυπακούεται γὰρ τὸ μέμνησο. οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα ἐλλειπτικῶς πρόεισιν ὁ λόγος καὶ ὅπως μὴ καθάπερ νόμοις προσέξεις οἷς ἂν λέγω πρὸς σέ, ὡς ἐξ ἅπαντος πιστεύειν αὐτοῖς, ἀλλ’ ἔνθα ἄν σοι μὴ ὀρθῶς τι λέγεσθαι δοκῇ, ἀντιλέγειν εὐθὺς καὶ διευθύνειν τὸν λόγον. λείπει γὰρ τὸ σκόπει, ἵν’ ιἦ τὸ τέλειον οὕτως ἀλλ’ ἔνθα ἄν σοι μὴ ὀρθῶς τι λέγεσθαι δοκῇ, σκόπει ἀντιλέγειν εὐθὺς καὶ διευθύνειν τὸν λόγον. ἀναλαβὼν δ’ οὖν ἄνωθεν τὸν λόγον ἀπὸ τοῦ καὶ ὅπως μὴ καθάπερ νόμοις προσέξεις καὶ ὅλον ἐπελθὼν εἴσῃ σαφέστερον τὸ λεγόμενον, ὅτι οὕτως χρὴ ἐλλειπῶς ἔχοντα τοῦτον νοεῖν καὶ οὕτως τοῦ ἐλλειποῦς ἀναπληρούμενον. ~ EVΦUΩ

φόνου κτλ.] ὅτι ἡ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ βουλὴ φόνου ἐδίκαζεν ἢ τραύματος ἐκ προνοίας ἢ πυρκαϊᾶς. εἰ δὲ Παῦλον τὸν θεῖον μηδὲν τούτων πεποιηκότα ἐκεῖ Ἀθηναῖοι ἀνῆγον, οὐ χρὴ θαυμάζειν ἢ διαπορεῖν· καινότητα γὰρ εἰσηγούμενον δόγματος τίνι ἂν ἄλλῳ ὑπόδικον καθίστων ἢ τοῖς ἐπισκέπτεσθαι δυναμένοις ἤθει τε σεμνῷ καὶ λόγων περιουσίᾳ, οἷοι τοῦ κριτηρίου τούτου προὐκάθηντο ἐκ Στωικῶν τὰ μάλιστα συγκεκροτημένοι, οἷς ἡ περιττότης τοῦ λέγειν παρ’ Ἕλλησι προσμαρτυρεῖται; ~ E

βελτίω παρὰ πολὺ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τὸ βέλτιον καὶ τὸ παράδειγμα κτλ.] ὡραῖον. ~ E

κοινοὺς ἐκδιδάσκοντες — καὶ πράττειν] σημείωσαι. χρήσιμον. ~ Γ

καὶ τέλεον ἀσυμπαγῆ — καταμαλάττομεν] σημείωσαι. χρήσιμον. ~ Γ

ἄτοπον γάρ, εἰ κτλ.] ὥραῖον. ~ E

συμπλακεὶς καταρρίψει κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

δυσμενέσιν ἐμποιήσαντας — τί ἄν τις] σημείωσαι. ὡραῖον ὅλον. ~ Γ

ἀθέρας: τὰ τοῦ ἀστάχυος κέντρα. ~ E m. post.

ἐπάρδον τῇ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

βεβαίως*] εὐφραδὲς ἄγαν καὶ ἐναργὲς καὶ γοργὸν τὸ χωρίον. ~ E

ἄλλο τι* κτλ.] τὸν δίσκον λέγει· ἡ γὰρ σφαῖρα σόλος ἐκαλεῖτο. ~ EφUΩ

ὄχανον ὁ λῶρος τῆς ἀσπίδος. ~ φ

ἀναρριπτοῦσιν*] ἀναρριπτοῦντες ἅλα πηλῷ ὁ ποιητὴς ὡς ἀπὸ πρώτης συζυγίας ἔκλινεν. ~ Γ

διαρκεῖν ποιεῖ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

καὶ συγκεκροτημένος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

δίδασκε αὐτοὺς κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

γέρρον*] τετράγωνον σ⸢κέ⸣πασμα ἐκ στερεᾶς ⸢βύρ⸣σης, ᾧ ἀντὶ ἀσπί⸢δος⸣ ἐχρῶντο Σκύθαι ⸢ἐν⸣ τοῖς πολέμοις σκ⸢επό⸣μενοι. φέρεται δὲ καὶ ⸢ἐπὶ⸣ ἄλλων σημαινομένων ⸢παρὰ⸣ τοῖς παλαιοῖς· ⸢παρ’ Ἐ⸣πιχάρμω [fr. 235. Com. Graec. Fr. Ι 1 p. 132 Kaibel] μὲν γὰρ ⸢’γέρρα Νά⸣ξια’ εἴρηται ἐπὶ ⸢τῶν αἰ⸣δοίων, Ἀλκμὰν [fr. 133 Bergk] ⸢δὲ ἐ⸣πὶ τῶν ὀϊστῶν τε⸢θεικε⸣ τὴν λέξιν, Δημοσθέ⸢νης⸣ [18, 169] δὲ ἐπὶ τῶν σκην⸢ωμάτων⸣ καὶ τῶν περιφραγμάτων ⸢οἷον⸣ καὶ τὰ γέρρα ἐνεπἰμπρασαν. καὶ παρ’ Αἰγυπτίοις δὲ τὸ κατὰ τὸ Πηλούσιον καλούμενον διὰ τοῦτο ὠνομάσθη, ἐπεὶ σκην⸢ώμα⸣τά ἐστιν, ἐν οἷς παραφυλάττοντες τὰς εἰσόδους διατρίβουσιν. καὶ Ἀριστοφάνης [fr. 763. C. A. E. I 573 Κ.] ὡς ἐπὶ φυλακῆς τινος καὶ μοχ⸢λοῦ⸣ τροπικῶς παρέλαβε τὴν λέξιν. ~ EC⸢V⸣φUΩ. Addit E: τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ ἐν τοῖς Ἀγρίοις Φερεκράτους [fr. 17. C. A. F. Ι 150 Κ.] γέρροις ἀποσταυροῦνται. ~

ἀκινάκην*] ἀκινάκης ἡ ῥομφαία ἤτοι ἡ σπάθη παρὰ τοῖς Σκύθαις. ~ VECΩ

πυρός] αἰτίαι πυρὸς ἐξανάψεως καὶ σβέσεως. ~ E

τοιούτων ἀρετῆς κτλ.] σημείωσαι. ~ E

παρεῖναι καὶ ὁρᾶν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

σφαίρας] περὶ τῶν Αακεδαίμοσιν ἀγώνων. ~ E

εἰ μὴ ἐγὼ παραβλέπω κτλ.] σημείωσαι. ~ V

μὴ πρότερον εἴπῃς κτλ.] σημείωσαι. ἐντεῦθεν ἡ προέκθεσις. ~ Γ

ὑπουργητέον κτλ.] ὡραῖον. ~ Δ

ἐς αὐτό φασι τὸ πῦρ κτλ.] ὡραῖον. ~ Δ

ὁ μέν — ἥδεσθαι] Ἐπίκουρος. ~ BΩΔ

ὁ δέ τις — πονεῖν] Διογένης. ~ BΩΔ

ἄλλος καταφρονεῖν χρημάτων] Κράτης. ~ BΩΔ

ὁ δέ τις κτλ.] Ἀριστοτέλης. ~ BΩ

περὶ μὲν γὰρ τοῦ κόσμου] Πλάτων. ~ BΔ

ἀτόμους] Δημόκριτος. ~ ΒΔ

ἀτέχνῶς*] ἀντὶ τοῦ ἁπλῶς, καθάπαξ, ὅ ἐστιν ἑνὶ λόγῳ ἀληθῶς· τέχνη γὰρ ὁ δόλος παρὰ Ἀττικοῖς, τὸ δὲ ἄνευ δόλου ἀληθές ἐστιν. ὁ γὰρ τόνος διαστέλλει τὴν σημασίαν, τήν τε τῆς τέχνης στέρησιν καὶ τὸ ἀδιάφορον τῆς χρήσεως. ἀτεχνῶς οἱονεὶ ἀτενῶς μετὰ περισσοῦ τοῦ χ̄ . — ἄλλως. ἁπλῶς, ἄνευ τέχνης, ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἀθλητῶν τῶν μὴ τέχνῃ νικώντων ἀλλὰ δυνάμει, ἢ καθάπαξ ἢ ἀδόλως. ἐὰν δέ τις παρὰ τὴν τέχνην λέγῃ τι ἢ ποιῇ, οὐκέτι περισπωμένως ἀλλὰ βαρυτόνως· ἀτέχνως ποιεῖς, ἀτέχνως λέγεις. ~ ΔMUΩ

τὸ σεμνὸν διττῶς λέγεται, καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπερηφάνου καὶ ἐπὶ τοῦ σεμνῶς τὰ πράγματα ποιοῦντος. ~ ΔUΩ

ὡς δὴ τί τοῦτο] ὅρα τὴν σύνταξιν. ~ φ

⸤Ἀρ⸥ίστιππο⸢ς: οὗτος φι⸣λόσοφος Κυ⸢ρή⸤νης⸥, ὁρ⸣μώμενος ⸢δεινὸς τὰ περὶ⸣ γαστέρα τ⸢ε⸤ καὶ⸥ τοὺς μαγείρους⸣ σοφιστὴς ⸢παρῆν ⸤ἀε⸥ὶ Δι⸣ονυσίῳ τῷ ⸢πρεσβυτέρῳ κατὰ⸣ ⸤Σι⸥κελίαν ⸢αὔξων αὐτῷ⸣ τὴν ⸤τρ⸥υφὴν ⸢καὶ αἰσχρότατα⸣ παρασιτῶ⸢ν ⸤καὶ⸥ κολακεύων⸣ πέρα τοῦ μ⸢ετρίου⸣. ~ ⸤Β⸥⸢ V ⸣φUΩΔ

μαστίγων κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἡμιτέλεια*] ⸢⸤τὸ ἥ⸥μισυ⸣ τῆς τιμωρίας. ⸤⸢ ὡς ἐ⸥πὶ δα⸣σμοῦ δὲ τοῦτο ⸤⸢ προ⸥ενέγκα⸣ς διέχεεν ⸢⸤ ὑπε⸥ρβαλλούσῃ τῇ ⸤ἡ⸣δ⸥ο⸢νῇ τὴν ἀκοήν⸣. ~ ⸤Β⸥⸢V⸣φUΩΔ

ὁμοίως φοβερόν τι κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ Γ

τοιγάρτοι ἐκεῖνα — διαπομπεῦσαι ὡς ἐτάχθησαν] ὡραῖον διόλου τὸ χωρίον καὶ τῆς ματαιότητος ἡμῶν ἐκκαλυπτικόν. ~ BΔ

ἐμβατῶν*] ἐμβάται κωμικὰ ὑποδήματα μεγάλα τε καὶ τὰς κρηπῖδας ὑψηλὰς ἐξειργασμένα τοῦ πρὸς μεῖζον ὕψος τὸν χρώμενον ἄγειν. ~ BCVφΩΔ

ἐπειδὰν* — ὁ Αἰακὸς ἀπομετρήσῃ ἑκάστῳ τὸν τόπον] τάχα τὸν Αἰακὸν ἐπέστησαν Ἕλληνες ταῦτα δικάζειν τοῖς νεκροῖς τὸ τοῦ ὀνόματος ἔτυμον παραλαβόντες εἰς συνηγορίαν· βούλονται γὰρ νῦν παρὰ τὸ αἰάζειν τὸν Αἰακὸν ὠνομάσθαι, ὃ συμβαῖνον ἐπὶ τοῖς ἀποιχομένοις τῷ τάφῳ παρευθὺς αὐτοὺς παραδίδωσιν. ~ VφΒΩΔ

οὐ πλέον ποδός: καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν πυρὶ θαπτομένων μόγις ποδιαῖον τόπον ἡ σποδὸς ἐπίσχει. ~ BVφΩΔ

ταριχοπωλοῦντας* κτλ.] εἰς τοὺς τὰ σώματα ταριχεύοντας αἰνίττεται καὶ παίζει τοὺς τὰ ἐπιγράμματα ἔχοντας ἐν τοῖς τάφοις. ~ VφBΩΔ

Φίλιππον — ὑποδημάτων] ἴσως ἐπὶ τῷ τάφῳ Φιλίππου σκυτεῖον ὕστερον συνέστη, καὶ τοῦτο παίζει. τὰ δὲ τῶν ἄλλων βασιλέων ὀστᾶ ὑπὸ τῶν τυμβωρυχούντων παρὰ τὰς τριόδους ἐσκυβαλευμένα τοῦτο διαγελᾷ. ~ BVφΩΔ

οὐ γὰρ οἶδ’* ὅπως] καινοπρεπές· τὸ γὰρ καθημαξευμένον οὐκ οἶδα 〈γὰρ〉 ὅπως. ~ B

ἐπεχειροτόνησε κτλ.] σημείωσαι. πάνυ ὡραῖον. ~ V

πρός* τι χωρίον τοῦ ἄλλου ζοφερώτερον κτλ.] εἰ τοῦ ἄλλου ζοφερώτερον, ὀλέθριε, πῶς βλέπων τῷ δακτύλῳ ἐδείκνυες; καὶ τὸ μὲν παιζόμενον τοῦτο. αἰνίττεται δὲ οἶμαι τῇ παιδιᾷ, ὡς τὰ ἐν Τροφωνίου ἀφανέστερά τε καὶ ἀσαφέστερα τῶν ἐν τοῖς ἄλλοις μαντειῶν χρησμῳδουμένων. ~ VφBΩΔ

Ὅτι ἀσελγείας ὁ λόγος μεστός, οὐ γέγραπταί μοι. ~ φ

ταῦτα τῷ τραύματι κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

κἀγὼ τότε κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἡ δὲ προελθοῦσα κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἑάλωκας; ἀλλ’ ὅτε κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

νεκρῷ ὄνῳ συνοικεῖν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Δραματικὸς ὁ λόγος οὑτοσὶ ὑποκρινόμενος τοὺς πενθοῦντας καὶ καταμεμφόμενος εὐφυῶς αὐτῶν. ~ U

τὰ νεκρὰ* τῶν ὀρνέων] τοῦτο εἶπεν, ἐπεὶ κατὰ Πλάτωνα [Phaedr. 245 C] ⸤ψυχ⸥ὴ πᾶσα ἀθάνατος, ὡς καὶ τῶν ⸤ὀρνέ⸥ων ἀθανάτων ὄντων καὶ ⸤τα⸥ὐτὸ τοῖς ἀνθρώποις μετὰ θάνατον ⸤πα⸥σχόντων. παίζει δὲ μετὰ τῶν ⸤ἄλλ⸥ων καὶ τοῦτο καλῶς. ~ ⸤Β⸥

ἀμέλει διηγήσαντο κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

οὕτω γὰρ ἂν οὐ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

κόσμον συγκατέφλεξαν — ὡς χρησομένοις*] οὐχ ὡς χρησομένοις, μάταιε, ἀλλ’ ὡς μὴ βουλόμενοι ἑτέρους χρήσασθαι τοῖς ἐκείνων. ~ B

ἡ πρὸς τὸν αὐλὸν αὕτη στερνοτυπία] αὐλητὰς γὰρ συνε⸤κάλουν⸥ ἐπὶ τὰ πένθη τῶν ἀ⸤ποιχομένων⸥, ὡς δῆλον καὶ ἀπὸ τοῦ θ⸤είου⸥ εὐαγγελίου [Matth. 9, 23]. ~ ⸤Β⸥CVφ

Ω ἀσφόδελος] ὅτι ἡ ἐλελίσφακος λέγεται· βοτάνη γάρ ἐστιν. ~ C

Τινές φασιν ὡς εἰς Πολυδεύκη τὸν ὀνοματολόγον ἀποτεινόμενον Λουκιανὸν τοῦτον γράψαι τὸν λόγον τέχνην μὲν οὐδ’ ἥντινα λόγων παραδιδόντα, σωρὸν δὲ λέξεων ἀδιάκριτον ὑφιστάντα. καὶ ἴσως οὐκ ἀπὸ σκοποῦ ταῦτα τοῖς φήσασιν εἴρηται, ἐπεὶ καὶ σύγχρονοι ἄμφω, Λουκιανὸς καὶ Πολυδεύκης· ἐπὶ γὰρ Μάρκου τοῦ αὐτοκράτορος. ~ VMSΩ

— ] τινὲς — ὑφιστάντα, ὥσπερ ἐν λέξεσιν ἀλλ’ οὐκ ἐν διανοίᾳ τῆς ῥητορικῆς τὸ κράτος ἐχούσης· καὶ ἴσως ἀληθές, ἐπεὶ καὶ σύγχρονοι ἦσαν ἐπὶ Μάρκου τοῦ αὐτοκράτορος. ὁ γὰρ Πολυδεύκης ἐπαγωγότερος ἦν τοῦ αὐχμηροῦ καὶ κατακόρου διαναπαύων τὸν λόγον· ἐχρῆτο γὰρ διηγήμασιν, οὐ μέντοι καὶ τέχνην παρεδίδου λόγου, ὅπως ἡ διήγησις διαχέῃ τὴν αἴσθησιν καὶ τὸ τῶν λέξεων καινότερον, ὡς ἐν ταύταις μόναις τοῦ παντὸς ἔργου κειμένου τοῖς λόγοις. ~ Vat. 86

σοφιστής] τὸ τοῦ σοφιστοῦ ὄνομα τριχῶς παρὰ τοῖς παλαιοῖς διανενόηται. πρῶτον σοφὸν καλοῦσιν αὐτὸ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ φρόνιμον καὶ τὸ καλόν· ὅθεν καὶ Πλάτων φιλόσοφον καλεῖ τὸ πρῶτον αἴτιον καὶ ἄνθρωπος ὁ μετιὼν τὴν φιλοσοφίαν ἐκ τούτου παρωνόμασται, καθὰ καὶ αὐτὸς μιμεῖται θεὸν κατὰ τὸ δυνατόν. καὶ πάλιν σοφιστὴν καλοῦσιν αὐτὸν τὸν ῥήτορα τὸν διδάσκοντα ῥητορικοὺς λόγους, περὶ οὗ διεξέρχεται νῦν. σοφιστὴν δὲ καὶ τὸν σοφιζόμενον τὴν ἀλήθειαν. ~ MSΩ Vind. 114

⸤Σ⸥ιδωνίου ἐμπόρου: ⸤οὗτος ἐπη⸥γγέλλετο Ἀλε⸤ξάνδ⸥ρῳ ἐπιτομωτάτην ⸤ὁδὸν δ⸥εῖξαι ἐκ Περσῶν ⸤εἰς Αἴ⸥γυπτον. ~ ⸤Β⸥

Ἀμαλθείας* κέρας] ⸤τὸν Δία⸥ αἶγά φασι θρέψαι ⸤Ἀμαλ θ⸥εἴαν λεγομένην, ⸤ταύτης δὲ⸥ τὸ δεξιὸν κέρας βρύ⸤ειν τῆς π⸥αγκαρπίας ἤτοι ⸤πᾶν αἰ⸥σθητὸν ἀγαθὸν ἄ⸤φθονον⸥ ἔχειν. ἀπὸ τούτου πάντα ⸤τὰ εὐδαι⸥μόνως διάγοντα τὸ ⸤τῆς Ἀμα⸥λθείας ἔχειν κέρας ⸤φ⸥ασίν. ~ ⸤Β⸥Κ Vat. 86

σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου] ⸤ὡς Ἡσί⸥οδός φησι [Οp. 118]. ἐφ’ οὗ Κρόνου ⸤τὸ χρ⸥υσοῦν καὶ πρῶτον γένος ⸤ἦν ⸥ καὶ ⸤ ⸥ τὸ ἀργυροῦν καὶ χαλκοῦν, ⸤μετ’ ἐκ⸥εῖνο τὸ σιδηροῦν. ~ ⸤Β⸥

τῇ ῥοπῇ] τὴν βάσιν. ~ V

Ὀλυμπιάδας] πόλις ἦν ἐν Ἤλιδι Ὀλυμπία καλουμένη ἱερὸν ἔχουσα ἐπιφανέστατον Ὀλυμπίου Διός. ἐν ταύτῃ ἀγὼν ἐπετελεῖτο παγκόσμιος τὰ Ὀλύμπια κατὰ πέντε ἔτη συγκροτούμενος· διὸ καὶ πενταετηρικὸς ἐκαλεῖτο· ὃς καὶ ἀνεγράφετο τοῖς δημοσίοις ἀεὶ εἰς δήλωσιν τῶν ἐνιαυτῶν καὶ ἦν τοῦτο ἀκριβὴς τῶν χρόνων ἐπίγνωσις· τεσσάρων γὰρ ἐτῶν μεταξὺ διαρρεόντων τῷ πέμπτῳ συνετελεῖτο. καὶ διήρκεσεν ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν καθ’ Ἑβραίους κριτῶν μέχρι τοῦ μικροῦ Θεοδοσίου· ἐμπρησθέντος γὰρ τοῦ ἐν Ὀλυμπίᾳ ναοῦ ἐξέλιπε καὶ ἡ τῶν Ἠλείων πανήγυρις. ~ M Laur. 32, 13

⸤Ὀλυμπι⸥άδας: ἐπὶ τῆς Ἠλιακῆς μοίρας ⸤Πελοπ⸥οννήσου πόλις ἦν Ὀλυμπία ⸤καλουμένη⸥, ἐν ᾗ ἱερὸν ἐπιφανέστατον ⸤παρ’ Ἕλ⸥λησιν Ὀλυμπίου Διός. ἐν ταύ⸤τῃ ἀγ⸥ὼν ἐτελεῖτο παγκόσμιον ἔχων ⸤συναγω⸥γὴν κατὰ πέντε ἔτη συγκροτού⸤μενος· διὸ⸥ καὶ πενταετηρικὸς ἐκαλεῖτο. ⸤ἀνεγρ⸥άφετο οὖν ἐν τοῖς δημοσίοις καὶ ⸤τοῖς⸥ χρονογραφοῦσι· καὶ δὴ καὶ τοῖς ⸤πα⸥λαιοῖς εἰς δήλωσιν χρόνων ⸤ἦν, Ὀλ⸥υμπιάδος ποσταία· ὡς φέ⸤ρε τόδε⸥ ἐπράχθη τῇ ρ’ Ὀλυμπιάδι ⸤ ⸥ κοετ⸤ ⸥ ἢ τινι τοιαύτῃ. καὶ ἦν τοῦτο ⸤ἀκρι⸥βὴς χρόνων ἐπίγνωσις, ὥσπερ καὶ ⸤παρ’⸥, Ἀθηναίοις μὲν ἡ τῶν Ἀθήνησιν ⸤ἀρχόν⸥των ἐνιαυσία προστασία, κα⸤θ’ ἣν ἀν⸥αγράφεται ἐπὶ ἄρχοντος Ἀθή⸤νησι⸥ τοῦ ⸤δεῖνα⸥ τόδε ἐπράχθη, παρὰ δὲ Ῥω⸤μαίοις⸥ ἡ τῶν ὑπάτων ἐπέτειος ἐπιση⸤μείωσι⸥ς. ἄρχεται δὲ ἡ τῶν Ὀλυμπιάδων ⸤ἀναγρ⸥αφὴ ἀπὸ Ἰφίτου τοῦ ἀνανεωσα⸤μένου τὸν⸥ ἀγῶνα τὸν Ὀλυμπίασιν, ἀφ’ Ἡ⸤ρακλ⸥έους δὲ ἀρξαμένου τοῦ ἀγῶνος, ὡς Πίν⸤δαρός φ⸥ησιν [Οl. 2, 5] ἤτοι Ὀλύμπια μὲν στάσεν Ἡ⸤ρακλέης⸥. ἀμεληθέντος δὲ μέχρις Ἰ⸤φίτου⸥, εἶτα Ἰφίτου μὲν ἀνανεωσαμένου ⸤τὸν ἀγῶ⸥να, νικηφόρου δὲ μηδενὸς ⸤ἀναγ⸥ραφένντος διέμενεν ἄσημος ⸤μακρὸν χρόν⸥ον. ὅθεν, ὡς Καλλίμαχος [fr. 433 Schneider] ἱστορεῖ, ⸤τρε⸥ῖς καὶ δέκα Ὀλυμπιάδας ἀπὸ⸤ ⸥ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ Ὀ⸤λυμ⸥πιάδι Κόροιβόν τινα νικῆσαι στά⸤διον⸥, ἀπὸ τούτου ⸤δὲ⸥ ἀναγραφῆς τε τὰς Ὀλυμ⸤πιά⸥δας τυχεῖν καὶ πρώτην ταύτην ταχθῆναι. ⸤ἄλλοι⸥ δὲ λέγουσιν ἀφ’ Ἡρακλέους τοῦ Ἀλ⸤κμήνης⸥ τοῦ θέντος τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ ἀγῶνα ⸤τὴν⸥ πρώτην ἀριθμούμενοι Ὀλυμπιάδας ⸤γε⸥νέσθαι υνθ′. ἔφαμεν δὲ πεν⸤ταετη⸥ρικὸν εἶναι τὸν ἀγῶνα· τεσσάρων γὰρ ⸤ἐτῶν με⸥ταξὺ συντελουμένων τῷ πέμπτῳ ⸤ὁ ἀγὼν ἐ⸥πετελεῖτο. ἀρξάμενος δὲ ἀπὸ τῆς ⸤ἐποχῆς⸥ καθ’ Ἑβραίους ἐπ’ Ἰάειρον ἐνά⸤ ⸥ διήρκεσε μέχρι τοῦ μικροῦ ⸤Θεοδοσίου⸥, ὅς Ἀρκαδίου υἱὸς ἦν, τῶν χρό⸤νων. τοῦ δὲ⸥ ναοῦ τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς ἐμπρη⸤σθέντος ἐξ⸥έλιπε καὶ ἡ τῶν Ἠλείων πανήγυρις ⸤καὶ ὁ ἀγὼ⸥ν ὁ Ὀλυμπικός. ~ B

σὺ* δὲ μήτε πείθεσθαι κτλ.] σύνηθες τοῦτο καὶ ποιηταῖς καὶ λογογράφοις ἀπαρεμφάτοις χρῆσθαι ἀντὶ προστακτικῶν, ὡς καὶ νῦν οὗτος· ἀντὶ γὰρ τοῦ μὴ πείθου εἶπε πείθεσθαι. τοῦτο δὲ οὐχ ὡς ἔτυχε γίνεται, ἀλλ’ ἡνίκα μετὰ ἀπαγορεύσεως ἡ ἔννοια πρόεισιν, οἷον ἀλλά σε κελεύω μὴ τοῦτο ποιεῖν ἀντὶ τοῦ μὴ τοῦτο ποίει, καὶ ὡς τοῦ θεολόγου Γρηγορίου ἢ μὴ διδάσκειν ἢ διδάσκειν τῷ τρόπω· ἀντὶ γὰρ προστακτικῶν τὰ ἀπαρέμφατα κεῖται. ~ VCOSΩ

Αγάθωνα*] Ἀγάθων τραγῳδίας ποιητὴς εἰς μαλακίαν σκωπτόμενος. ~ BVΟSΩ. Addit B: Ἀριστοφάνης Γηρυτάδῃ [fr. 169. C. A. F. I 432 Κ.]. ἦν δὲ Τισαμενοῦ υἱὸς Ἀθηναίου, παιδικὰ γεγονὼς Παυσανίου τοῦ τραγικοῦ, μεθ’ οὗ πρὸς Ἀρχέλαον τὸν βασιλέα ᾤχετο, ὡς Μαρσύας ὁ νεώτερος [Script. rer. Alex. Magni p. 40 Muller]. ἐμιμεῖτο δὲ τὴν κομψότητα τῆς λέξεως Γοργίου τοῦ ῥήτορος, ὡς Πλάτων ὁ φιλόσοφος Συμποσίῳ [198 C]. ~

μέλημα*] ⸤ἀντὶ τοῦ φρ⸥όντισμα, ⸤οἱονεὶ ὑπ⸥ὲρ οὗ πολλή ⸤μοι φρον⸥τίς ἐστι. ~ ⸤B⸥VSΩ

ἡ λευκὴ ἔρια*] εἶδος ἐνδύματος λεπτοῦ. ~ M Laur. 32, 13

πολυσχιδὲς τὸ νῦν στρικτόν. ἐμβάδες δὲ τὰ ὑφ’ ἡμῶν καλίγια, καὶ δῆλον ἀφ’ ὧν πίλοις αὐτὴν ἐπιπρέπειν τοῖς λευκοῖς, ὃ οὐκ ἂν ἐπὶ ἄλλου γένοιτ’ ἂν ὑποδήματος. ~ BCVSΩ

ὁ λῆρος κτλ.] δριμέως ἄγαν ὁ βωμολόχος καὶ γόης τῷ λόγῳ καθίκετο τῶν θαυμασίων ἀνδρῶν εἰς τὸ ἐναντίον τὴν ἑκάστου λοιδορησάμενος ἀρετήν· τοῦ μὲν γὰρ τὸ ἐπιμελὲς ἄγαν καὶ ὕπτιον λῆρον ἐκάλεσε, τοῦ δὲ τὸ γοργὸν καὶ πυκνὸν εἰς τὸ ἄχαρι ἀπέσκωψε, τοῦ δὲ τὸ ἄφετόν τε καὶ ἐλευθέριον καὶ κατὰ πᾶσαν ἰδέαν εὐμεταχείριστον εἰς ψυχρολογίαν διέβαλεν. ~ BVSΩ

Μαραθὼν* κτλ.] ταῦτα πάντα παρ’ Ἡροδότῳ [6, 111sq.] ἱστόρηται, ἡ ἐν Μαραθῶνι τῶν Περσῶν μάχη, Περσῶν μὲν Δάτιδος ἡγουμένου, Ἀθηναίων δὲ Μιλτιάδου, ἐν ᾗ ὁ Καλλίμαχος πολεμῶν καὶ τὴν κεφαλὴν ἀφαιρεθεὶς ἐπὶ πολὺ νεκρὸς εἱστήκει, ὑπὸ τῆς περὶ τὸν πόλεμον προθυμίας οὐδὲ τί πάθοι αἰσθόμενος. ~ VBCSΩ

Ἄθως κτλ.] ἡ Ἑλλησπόντου ὑπὸ Ξέρξου γεφύρωσις καὶ ἡ τοῦ Ἄθω διόρυξις, ἵν’ ἡ θάλασσα εἰσρυεῖσα πλωτὸν ἀπεργγάσαιτο τὸν ἰσθμὸν τοῖς Ξέρξου σκάφεσιν, καὶ ὅσα ἄλλα ἱστόρηται Ἡροδότῳ. ~ BCVSΩ

ὁ μηρός*] οὐκ ᾤμην τουτὶ τὸ μιαρὸν καὶ κατάπτυστον ἔργον τὸ τὸν μηρὸν πατάσσειν ἀρχαῖον εἶναι. ~ VSΩ

Ἀδράστεια*] δαίμων ἡ Ἀδράστεια παρ’ Ἕλλησι τοῖς μεγάλα καυχωμένοις ἐπιφυομένη. ἐπεὶ οὖν καυχώμενος εἰσά γεται ὁ μιαρὸς οὗτος διδάσκαλος, ὥσπερ ἐκμειλισσόμενος τὴν δαίμονα ἀνευφήμησε νῦν οὕτως αὐτὴν ἤτοι ἐπεβοήσατο σατο. ~ BCVSUΩ

Λήδας* κτλ.] ἐντεῦθεν ἀναντίρρητον ἤδ⸤η⸥, ὡς ΠολυΠ⸤ολυδεύκης δεύκη διασύρει ὁ π⸤αρὼν⸥ λόγος, εἴ γε Κάστορος ἀδελφὸς ὁ Λήδας, ᾧ οὗτος ὁμώνυμος ὁ διασυρόμενος ῥητόρων διδάσκαλος. ~ ⸤B⸥VSΩ

νὴ τὴν πάνδημον*] τὴν Ἀφροδίτην φησίν. ὄμνυσι ⸤δὲ⸥ ταύτην νῦν ἢ διὰ τὴν προηγη⸤σα⸥μένην αἰσχρότητα τῆς γραὸς ἢ ⸤διὰ⸥ τὸ ἀναιδές· ἐπεὶ καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων κακῶν ἔχουσιν αἱ ⸤πόρ⸥ναι, ὃ μιμεῖσθαι καὶ αὐτὸς ὑπ⸤οβάλ⸥λεται καὶ τοὺς ἄλλους διδάσκε⸤ι⸥. ~ ⸤B⸥VSUΩ

Κέλσε] οὗτός ἐστι Κέλσος ὁ τὴν καθ’ ἡμῶν μ⸤α⸥κρὰν γράψας φλυαρίαν ἐν ὅλ⸤οις ὀκτὼ⸥ βιβλίοις, ᾧ πρὸς ἰσάριθμον ἀ⸤ντε⸥ξαγόμενος πρόθεσιν ὁ σπου⸤δαιό⸥τατος ἀντεῖπεν Ὠριγένης μ⸤ε⸥στοὺς ἁπάσης σοφίας καὶ εὐσεβε⸤ίας⸥ ἐξυφανάμενος λόγους καὶ λῆρον ἀποφ⸤ήνας⸥ τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ σπούδασμα. ~ ⸤B⸥VφΩ

μεγίστῳ θεάτρῳ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

Ἀρριανὸς* — Ἐπικτήτου μαθητής] ὅτι Ἀρριανὸς κατὰ τὸν Σεβαστὸν ἦν, ἐπεὶ καὶ ὁ Ἐπίκτητος ὁ Στωικός, οὗ τὰ Ἠθικὰ φέρεται, κατὰ τοῦτον ἦν. ~ VBφΩ

Μινύαν*] πότερον τὸν Ὀρχομένιον Μινύαν, οὗ καὶ Ὅμηρος [Β 511] μνημονεύει Ὀρχομενὸν φάσκων Μινύιον, ἢ τὸν Βοιώτιον; ~ VBφ

καὶ ἡ γνώμη κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὑπὲρ τοὺς Κέρκωπας: οὗτοι ἐν Βοιωτίᾳ δι⸤έτριβον Οἰχαλιεῖς ὄντες γένος Σίλλος καὶ Τρι⸤βα⸥λὸς ὀνομαζόμενοι, ἐπίορκοι καὶ ἀργοί, ὡς Κρατῖνος Ἀρχιλόχοις [fr. 12. C. A. F. Ι K.] καὶ Διότιμος Σίλλος τε Τριβαλός τε δύω βαρυδαίμονες ἄνδρες. ἀπ’ αὐτῶν δὲ καὶ τὸ παροιμιαζόμενον Κερκώπων ἀγορά. ἀπελιθώθησαν ⸤δ’⸥ οὗτοι, ὡς Φερεκύδης φησί. Ξεναγόρας δὲ εἰς πιθήκους διὰ κακοήθειαν μεταβαλεῖν φησιν ἐν τῷ Περὶ νήσων [fr. 13. F. H. G. IV p. 528 MüIler]. ὁ δὲ Eὐρύβατος ὡς πονηρὸς καὶ πανοῦργος, πρὸς δὲ καὶ προδότης εἰσάγεται Ἀριστοφάνει τῷ κω⸤μικῷ⸥ [fr. Daedali 184. C. A. F. I 435 K.] καὶ Δημοσθένει τῷ ῥήτορι [18, 24]. ὡσαύτως καὶ ὁ Φρυνώνδας ἐπὶ πονηρίᾳ βοᾶται Εὐπόλιδι ἐν Ἀστρατεύτοις [fr. 39. C. A. F. I 267 K.], Δήμοις [fr. 127. C. A. F. I 291 K.], Ἀριστοφάνει δὲ Προάγωνι [fr. 468. C. A. F. I 512 Κ.], Ἀμιφιαράῳ [fr. 26. C. A. F. Ι 398 K.], Θεσμοφοριαζούσαις [861]. ὁ Ἀριστόδημος δὲ μιαρὸς καὶ καταπύγων ἐς ὑπερβολήν, ἀφ’ οὗ καὶ ὁ πρωκτὸς Ἀριστόδημος καλεῖται· Κρατῖνος Πανόπταις [fr. 151. C. A. F. Ι 60 Κ.] Ἀριστόδημος ὡς ἀσχημονῶν ἐν τοῖς Κιμωνίοις ἀνὴρ ἐρειπίοις. ὡσαύτως καὶ Ἀριστοφάνης Δαιταλεῦσιν [fr. 231. C. A. F. Ι 451 Κ.]. τούτοις ὅμοιος καὶ ὁ Σώστρατος. ~ ⸤B⸥CVφΩ

κατὰ τὴν Θῶνος κτλ.] σημείωσαι. ~ V Ἀπολλωνίῳ] ἰδοὺ καὶ οὗτος Ἀπολλώνιον διαβάλλει. ~ B

καὶ* Δελφοὺς κτλ.] ⸤πρ⸥οσυπακουστέον κἀνταῦθα ⸤τὸ⸥ κατενόησαν, οἷον καὶ Δελφοὺς ⸤οὕ⸥τω κατενόησαν πλουτῆσαι καὶ ⸤ἀο⸥ιδίμους γενέσθαι. ~ ⸤B⸥ VΩ

— ] ὦ γόης, τί πλαγίως ταῦτα περὶ τῶν σῶν μαντείων ἀλλὰ μὴ φανερῶς καὶ ἐλευθερίως γράφεις; ~ B

Ἀβώνου τεῖχος κτλ.] εἰ μὲν Ἀβωνοτειχῖται τοιοῦτοι, οὐκ ἔχω λέγειν· ἐπεὶ ἄλλως γε Παφλαγόνας οὐκ ἂν ἀπράγμονας σωφρονῶν ἔγωγε θείην, εἰ μὴ καὶ σφόδρα δεινοὺς καὶ ἱκανοὺς καὶ προχειροτάτ⸤ους⸥ πᾶν τε κακὸν ἐξευρεῖν καὶ ἐξευρόντας χρήσασθαι ἀναιδεστάτως καὶ μάλιστα, εἰ τύχοιεν, οἷς ἡ μεταχείρισις ἀνθρώπων κουφοτάτων καὶ πεφυκότων ἀπομύττεσθαι ῥᾳδ⸤ία⸥, ὁποῖοι οἱ τὸ τοῦ Εὐξείνου στόμα Βυζάντιοι περιοικοῦντες. ~ ⸤B⸥

κοσκίνῳ* — μαντευόμενος] σημείωσαι. ~ V

— ] ἐπὶ τῶν εὐτελεστάτων μάντεων τοῦτο λέγεσθαι εἲωθεν. ~ VBCΩ

ἀγείροντες*] ἀντὶ τοῦ ἀγυρτεύοντες. ~ VUΩ

μόνῃ τῇ μορφῇ* οὐχί] ⸤τὸ⸥ μονονουχί διεῖλεν εἰπὼν ⸤μό⸥νῃ τῇ μορφῇ οὐχὶ πρό⸤β⸥ατα εἶναι διαφερόντων. ἢ καὶ οὕτως μόνῃ τῇ μορφῇ διαφέρον⸤τῶν⸥ τὸ μὴ πρόβατα εἶναι. ~ V⸤B⸥UΩ

⸤οὐδὲ ἐ⸥ς κόρον τοῦ φωτὸς δεχόμενον: ⸤Ἀττι⸥κὴ ἡ σύνταξις· ⸤τὸ γὰρ ἐ⸥πὶ μέρους λέγειν Ἀ⸤θηναί⸥ων, οἷν ἔφαγον τοῦ ἄρ⸤του, κα⸥τέαγα τοῦ κρανίου. ~ ⸤B⸥VΩ

σκευαστὸν* κτλ.] σύνθεσις τοῦ λεγομένου θεραπιδίου. ~ VφΩ

ἀκόπου τι ὄνομα* πεπλασμένον] πέμμα, κοπτοῦ τι πέμμα. ~ B

Ἀλέξανδρος ὁ προφήτης] οὐχὶ καὶ οὗτος, ὦ Λουκιανέ, Παφλαγὼν ἦν; πῶς οὖν παχεῖς καὶ ἀπαιδεύτους τοὺς Παφλαγόνας ὀνομάζεις καὶ ἀναισθήτους τοιούτου πανούργου τοῦ Ἀλεξάνδρου ὄντος καὶ τοιαύταις πιθανότησι τοὺς προσιόντας χλευάζοντα; καὶ κἂν τοὺς ἀφ’ ἑτέρων χωρῶν ἔδει διαγνῶναι τὰ αὐτοῦ πανουργεύματα, ἀλλ’ οὐκ ἦν δυνατὸν τῆς Παφλαγονικῆς κακοτεχνίας μὴ πάντας ἀπελεγχθῆναι μαραίνοντας. εἰ δὲ τὴν τῶν Παφλαγόνων φρένα καὶ εὐφυίαν καὶ περὶ πάντα εὐδοκίμησιν γνῶναι ἀκριβέστερον ἤθελες καὶ ἦς ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν, ἔγνως ἂν ἰδὼν ἅπαντα τὰ ἔθνη ὑπὸ Παφλαγόνων νοὸς κατατροπούμενα καὶ τὸν ἅπαντα κόσμον ἄγαν εὐφυῶς κυβερνώμενον. ~ UΩm

τὴν* γὰρ Σελήνην κτλ.] εἰς τὸν Ἐνδυμίωνα διαβάλλει τὸν λόγον, ὂς Κὰρ βουκόλος ὢν ἐρασθῆναι ὑπὸ Σελήνης μυθεύεται. ~ VBφΩ

τὴν πενθερὰν Σελήνην] σημείωσαι· ὑπὲρ τοὺς Παφλαγόνας τὸ ἀναίσθητον, ὦ Λουκιανέ, ὅσον ἐπὶ τῷ πενθερὰ Σελήνη. ὅτι δὲ τὴν θυγατέρα τοῦ Ἀλεξάνδρου γεγάμηκας, καὶ πάνυ ἐπαινῶ. ~ U

ὥσπερ Ἀθήνησι κτλ.] λῆρον Λουκιάνιον· βέλτιον εὐστομεῖν σε. ~ U

ἄθεος ἢ Χριστιανὸς ἢ Ἐπικούρειος] πολλὰ βουλόμενος ἐπικρύπτε⸤ιν, ὦ⸥ Λουκιανέ, τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀμαυ ροῦν ⸤τὴν⸥ περὶ Χριστιανῶν δόξαν τῇ τῶν Ἐπικ⸤ου⸥ρείων παραζεύξει ἑάλως νῦν γο⸤ῦν⸥ ἀληθείας, ὡς τὸ μὲν ἔργον τῷ κ⸤α⸥κοδαίμονι καὶ οἷς ἔσεβε δαί⸤μ⸥οσι Χριστιανοὺς ἀπελαύνεσ⸤θαι⸥, ὡς οὐκ ἐξὸν δαίμοσι βακχ⸤εύειν⸥ παρόντων Χριστιανῶν δυν⸤άμει⸥ καὶ ἐνεργείᾳ οὐ σέβουσι Χ⸤ριστὸν υἱὸν⸥ θεοῦ· κατὰ τὸ πάρεργον δὲ καὶ Ἐπικούρειοι παρελήφθησαν, ἵν⸤α, ὡς ἔ⸥φαμεν, συγχέηται ἡ ἀλήθ⸤εια⸥ καὶ Ἐπικουρείοις Χριστια⸤νοὶ⸥ συναριθμοῖντο. οὐχ ἧτ⸤τον δὲ⸥ σκότος φωτί. καὶ δῆλον ἀφ’ ⸤οὗ⸥ τῷ μὲν δῆθεν ἱεροφάντῃ ἡ τῶν Χριστιανῶν ἀνατέθειται ἀποκήρυξις, ἡ δὲ τῶν Ἐπικουρείων τοῖς πλήθ⸤εσι⸥. πέπονθας δὲ τοῦτο, ᾗ καὶ οἱ δαίμονες ὁμολογοῦντες υἱὸν θεοῦ καὶ θεὸν τὸν τούτους ἀπελαύ⸤νοντα⸥ σωτῆρα ἡμῶν. ~ ⸤B⸥

τινὲς Παφλαγόνες κτλ.] σημείωσαι. περὶ τῆς σκευῆς τῶν Παφλαγόνων καὶ τῆς αὐτῶν βρώσεως. ~ Γ

δίης*] ἤτοι Διός. ~ VΩ ἐς Διός] ⸤ ⸥ ὁ μιαρὸς πολλὴν ἑαυτοῦ ⸤κατε⸥γνωκὼς τῆς ἀτόπου ἀπάτης ⸤τὴν ἀ⸥θεΐαν, ἐλπίσας δὲ μὴ ἂν ⸤ἀτ⸥ιμώρητα ταῦτα παρελθεῖν ⸤ἀλ⸥λὰ θεόθεν ἐκδίκησιν ⸤παθ⸥εῖν, ᾗ καὶ ὁ Ἀναξαγόρας ⸤β⸥ληθεὶς κεραυνῷ, ταῦτα ⸤ἀπ⸥οχρᾷ νῦν, ἵν’, εἰ συμ⸤ ⸥, ἔχοι τὴν πρόρρησιν τὸ ⸤σε⸥μνὸν αὐτῷ προμαρτυροῦσαν, ὡς ἐς Διὸς χωροίη. ~ ⸤Β⸥

Λεπίδῳ* κτλ.] ἔφη γὰρ [c. 25] τὸν Λέπιδον τοῦ⸤τον⸥ ἐν Αμάστριδι κατ⸤οι⸥κεῖν Ἐπικούρειον ὄντα. ~ V⸤B⸥φΩ

τὸν* δεῖνα] ἴσως ἐνδόξου τοῦ ἀ⸤νδρὸς⸥ ὄντος τοὔνομα τ⸤ὸ κ⸥ύριον παρῃτήσατο. ~ V⸤Β⸥φΩ

⸤γῆ⸥ν πρὸ γῆς: τοῦτο εἴωθε ⸤ λέ⸥γεσθαι Ἀθηναίοις ἀντὶ ⸤τοῦ κ⸥ατὰ πάσης τῆς γῆς, ὅ ⸤φα⸥μεν τόπον ἐκ τόπου. ~ ⸤B⸥CVφΩ

κομίσας*] σημείωσαι, ὡς θιασώτης ἦν καὶ οὗτος ὁ ἐπὶ κακῷ τῆς αὑτοῦ κεφαλῆς τοῖς λόγοις ἐγγυμνασάμενος Λουκιανὸς τῆς Ἐπικούρου αἱρέσεως. ~ V

χρησμὸς νυκτερείσιος*] ⸤ἀπ⸥όλοιο, γόης, ⸤τῆ⸥ς ἀπεράντου ⸤εὐ⸥τραπελίας. ~ ⸤B⸥VφUΩ

οὐδὲν πρὸς τὸν Ὅμηρον*] ⸤ἀπὸ πα⸥ροιμίας παρῴ⸤δηται τῆς⸥ οὐδὲν πρὸς ⸤τὸν Διό⸥νυσον. ~ ⸤B⸥VφUΩ

ὀκτώ μοι χρησμοὺς κτλ.] σημείωσαι. ~ ΓV

ἐγὼ δὲ προσφὺς κτλ.] ἀναιδείας ταῦτα καὶ μωρίας ἐσχάτης. ~ B

Ποδαλειρίου*] ⸤οὐχ ὅτι καὶ Ποδαλείριος τοιοῦτόν τι πέπονθε, ταῦτά φησιν, ἀλλὰ παίζων⸥ ὡς ἀπὸ Ποδαλειρίου, ὃς ἰατρὸς ἦν, ἕλκων τὸ γένος· ὁ δὲ σηπεδόνι διαβέβρωται τὸν πόδα. ~ ⸤B⸥VΩ

κατὰ τύχην] ἄθεε, καὶ ἀπρονόητον τὸ πᾶν; ~ B

Γυναικὸς ἀμύ ⸢ μονος ὥ⸣ραν συγγράφει, ⸢σω⸣ματικήν τε καὶ ψ⸢υχικὴν⸣ συμπλέκων· ⸢ ⸣νων τὸ γράμμα ⸢ ⸣κράμα, πολλῶν ⸢ ⸣ καὶ χειρὸς καλλιγρά⸢ ⸣ κἂν ἐν προθύρ⸢ ⸣ παρεγγράφ ⸢ ⸣λ’ ὡς ἄριστα σωφ⸢ ⸣ τοῖς ὑστέροις. ~ ⸢φ ⸣

Σίπυλον: ὄρος Λυδίας περὶ τὴν Σμύρναν, ἐν ᾧ ἡ Νιόβη ἐκ λίθου πεποίηται, ὃ Κουζηνᾶς ἐπιχωρίως καλεῖται. ~ Κ B⸥VφUΩ

ἡ λίθος ἡ Ἡρακλεία] τὴν Μαγνῆτιν λέγει. ~ Γ2

αὐτῷ* τῷ μέτρῳ] τῷ αὐτῷ μέτρῳ, τῇ αὐτῇ προθυμίᾳ. ἔστι δὲ παροιμιῶδες. ~ Vφ

τὴν Πανδίονος] τὴν Πρόκνην ἤτοι τὴν ἀηδόνα. ~ V

τῷ Θρᾳκί] τῷ Ὀρφεῖ. ~ V B⸥VφUΩ

τῷ ἀνὰ τὸν Κιθαιρῶνα*] Ἀμφίονα λέγει, ὃς τὰς Θήβας ἔκτισε τὰς Βοιωτίας ὑπὸ αὐλῷ καὶ κιθάρᾳ. ~ Vφ

ὥσπερ ἡ Κλειώ*] καὶ γὰρ τὰς Μούσας ἄλλην ἄλλης φασὶν ἔφορον εἶναι τέχνης λογικῆς καὶ ἐπιστήμης, Κλειὼ μὲν ἱστορίας, ἧς καὶ εὑρέτιν εἶναί φασι, Θαλείαν κωμῳδίας, Εὐτέρπην αὐλῶν, Μελπομένην τραγῳδίας, Τερψιχόρην ψαλτηρίου, Ἐρατὼ κυμβάλων, Πολύμνιαν ὀρχήσεως, Οὐρανίαν ἀστρολογίας, Καλλιόπην ποιήσεως. ~ VCφ

Σαπφώ*] ὅσον εἰς σῶμα εἰδεχθεστάτη Σαπφώ, μικρά τε καὶ μέλαινα ὁρωμένη, καὶ τί γὰρ ἄλλο ἢ ἀηδὼν ἀμόρφοις τοῖς πτίλοις ἐπὶ σμικρῷ τῷ σώματι περιειλημένη. ~ VCφ

πραγμάτων ἐσωφρόνησε κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

οὐδὲν* τραγικόν] οὐ προσποιητὸν ἢ μεθ’ ὑποκρίσεως γινόμενον ἀλλὰ ἐνδιάθετον καὶ ἐξ ἀληθοῦς γνώμης κατορθούμενον. ~ Vφ B⸥VφUΩ

οὐδέν* γὰρ ἂν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τό γε τοῦ Ἡρακλέος κτλ.] ἐξ Ἡροδότου [2, 44] τοῦτο λαβὼν ἔχει. ~ E

Ἀστάρτην* κτλ.] ὅτι ἡ παρὰ Σ⸢ιδωνίοις⸣ Ἀστάρτη ἡ α⸢ὐτή ἐστι τῇ⸣ Σελήνῃ. Σι⸢δώνιοι δὲ⸣ Εὐρώπην φ⸢ασὶν ἁρπα⸣σθεῖσαν μὲν ⸢ὑπὸ Διός⸣, τῷ δὲ ἀ⸢φανισθῆναι αὐ⸣τὴν εἰς θεὸν κατεφή⸣μ⸢ισαν⸣. ~ ⸢V⸣EC Addit C: λέγεται δὲ παρ’ Αἰγυπτίοις Ἀστάρτη ἡ Ἀφροδίτη. ~ B⸥VφUΩ

νόμισμα* κτλ.] ⸢ὅτι καὶ τὸ νόμισμα Σι⸣δωνίοις βοῦν ἐπίση⸢μον ἔχει τὴν Εὐρώπην⸣ κατανενωτισ⸢μένον⸣. ~ ⸢V⸣EC

μνήμην*] ⸢ἀντὶ τοῦ⸣ κατὰ μνήμην ἢ ⸢εἰς⸣ μνήμην. ~ ⸢V⸣E

καὶ τὴν* κεφαλὴν ἐθεησάμην βυβλίνην] ⸢τοῦτο καὶ ὁ ἡμέτερος θεῖος προφήτης Ἠσαΐας ἐπι⸣κερτομεῖ καὶ τωθάζει τῷ κατὰ Δαμασκοῦ ῥήματι, δι’ ὧν φησιν [18, 1] οὐαὶ γῆς πλοίων πτέρυγες ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας, ὁ ἀποστέλλων πρὸς πάντα τὰ ἔθνη ⸢ὅμηρα ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐπιστο⸣λᾶς βυβλίνας ἐπάνω τοῦ ὕδατος, ἐπιστολὰς βυβλίνας τὴν ἐτησίως τῆς πα⸢ρούσης κεφαλῆς πομπὴν⸣ ἐπιστελλομένην ὑπὲρ τῶν πλανωμένων ἀποσημαίνων, ὡς καὶ τῷ ἐν ἁγίοις Κυρίλλῳ δοκεῖ ἐν τοῖς εἰς τὸν ἅγιον Ἠσαΐαν ὑπομνήμασιν αὐτοῦ. ~ E⸢V⸣

Στρατονίκη . . . τῆς ὁ πρόγονος ἠρήσατο*] scholion margine deciso interiit ~ E

τοιάδε οἴνῳ ἑωυτὴν κτλ.] ὡραῖον. ~ E

Γάλλοι οἱ πάντῃ ἀπόκοποι τὰ αἰδοῖα, οὓς νῦν καρτζιμοὺς καλοῦσιν. ~ EC

οὐκ ἐρέω] οὐδὲ γὰρ ὅσιον, οἶμαι, τὴν αἰτίαν ἐρεῖν κιναίδειαν Διονύσου κατήγορον, παρόσον καὶ ὁ φαλλὸς τοῦ πεπορνευκότος Κοροίβου Διόνυσον ὑπόμνημα μισθὸν τοῦτον αὐτῷ Διόνυσον ἐκτετικότα Σεμέλης τῆς μητρὸς μήνυτρα. ~ E

ἀσοφίη] ἄνοια, ἄγνοια. ~ E

ἀλεκτρυών*] πότερον ὄρνις ἢ ἀνὴρ οὕτω καλούμενος; ὄρνιθι γὰρ τί συντελέσει μισθὸς καὶ τοσοῦτος; ἢ πῶς ἐν τῇ λίμνῃ καὶ ποίᾳ μηχανῇ ὄρνις οὐκ ἀμφίβιος οἰκήσει; ~ R E V

τοῦτο* κτλ.] ἐμπεπυρισμένος πυρὶ καὶ οἰμώζων, βωμολόχε. ~

κωμῳδίας ἅπερ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

μὴ ὥραισιν*] Ἀττικὸν τοῦτο καὶ σόλοικον δοκοῦν· ὤφειλε γὰρ μὴ ὥρας’ εἶναι, αἰτιατική· σημαίνει δὲ τὸ μὴ εἰς τοὐπιὸν φθάσαι. νῦν δὲ ἡ Ἀττικὴ συνήθεια δοτικῇ κέχρηται παραλόγως, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ἄμφω τὼ χεῖρε καὶ τοῖν χεροῖν θηλυκοῖς ὀνόμασιν ἀρσενικὰ ἄρθρα προσνέμουσα. ~ ECRVφUΩ

Ῥέαν] Ῥέα πρώτη ὄρχησιν ἐπετήδευσεν. ~ ER

μετὰ δὲ Κρητῶν οἱ κτλ.] μετὰ Ῥέαν Κρῆτες. ~ ER

Νεοπτόλεμον κτλ.] Νεοπτόλεμος Ἀχιλλέως παῖς. ~ ER

ἀπὸ γὰρ χάους — c. 50 Ἡρακλέους πάλην] σημείωσαι ἱστορίας διαφόρους. ~ V

Δήλου* πλάνην κτλ.] φασὶ γὰρ τὴν Δῆλον τὴν νῆσον πρὸ τοῦ τὸν Ἀπόλλωνα ὑπὸ Αητοῦς γεννηθῆναι πλανᾶσθαι κατὰ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος Ἀστερίαν καλουμένην περὶ τὰς Κυκλάδας νήσους ἄλλοτε ἀλλαχοῦ νέουσαν. Λητὼ δὲ ὑποδεξαμένη καὶ ἐπὶ τῷ τόκῳ ξενίσασα — οὐδὲν γὰρ αὐτὴν μέρος γῆς ἐπίτεκα οὖσαν ὑπεδέχετο δι’ ὀργὴν καὶ ἀπειλὴν Ἥρας — ἔστη τῆς ἄλης καὶ μέση τῶν Κυκλάδων ἐρριζώθη· διὸ αὐτὴ μὲν Δῆλος ἐκλήθη ἅτε δήλη γεγονυῖα τῇ παγίῳ στάσει, αἱ δὲ περὶ αὐτὴν κυκλοῦσαι αὐτὴν Κυκλάδες, καὶ ἦν τὸ ἀπὸ τούτου ἱερὰ Ἀπόλλωνος. ἱστορεῖ Καλλίμαχος ἐν τῷ εἰς Δῆλον ὕμνῳ [36 sq.]. ~ ECRVφUΩ

τὸ μέσον* τῆς γῆς — ἀετῶν] λέγουσιν ἐν Δελφοῖς ὀμφαλὸν εἶναι ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τοῦ νεὼ καὶ περὶ αὐτὸν αἰετὸν γεγράφθαι ἀπὸ συνθέσεως λίθων καὶ τοῦτο ἔφασκον τὸ μέσον ἁπάσης τῆς γῆς. ~ ECRVφUΩ

Δημήτριον*] Δημήτριος οὗτος ἐπὶ τοῦ Σεβαστοῦ ἤκμαζεν, οὗ Μᾶρκος ἐν τοῖς Ἠθικοῖς [8, 25] αὑτοῦ μέμνηται. ~ E

— ] σημείωσαι. ~ V

Νέρωνα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

προσοίκους, ἔφη, βαρβάρους κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ἐπεὶ δὲ ἔμαθε κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

καὶ ἄλλον μεμηνότα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

Λεσβῶναξ] τοῦτον λέγει Λεσβώνακτα, οὗ καὶ ἄλλαι μελέται ῥητορικαὶ φέρονται θαυμάσιαι καὶ ἐνάμιλλοι Νικοστράτου καὶ Φιλοστράτου τῶν ἐν τοῖς νεωτέροις σοφισταῖς διαπρεπόντων, μάλιστα δὲ αἱ ἐρωτικαὶ ἐπιστολαὶ πολλὴν 15 τὴν ἐκ τῶν λόγων ἀποστάζουσαι ἡδονήν. ~ ER

— ] σημείωσαι. ~ V

φιλοσοφίαν αἰδὼς κτλ.] ὡραῖον. ~ V

παράδοξον εἶναι κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὁποῖον κτλ.] ⸤ὁπ⸥οῖον χρὴ τὸν ὀρχηστὴν εἶναι κατά τε ψυχὴν καὶ σῶμ. ~ ⸤E⸥ R

τὸ δὲ σῶμα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

σκελετῶδες κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

— ] σκελετῶδες et νεκρικόν in mg. repetita. ~ E

Ἕκτορα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

Ἡροδότῳ* μὲν οὖν τὰ δι’ ὀμμάτων φαινόμενα πιστότερα εἶναι τῶν ὤτων δοκεῖ] καὶ καλῶς δοκεῖ. ἀλλ’ ὡς οἶμαι ἄλλους τοιαῦτα ποιεῖν παιδεύων αὐτὸς τῷ ὄντι τὰ διὰ τῶν ὤτων ἔγραφε. ~ RΓ

μηδέν, ὥς φασι, πρὸς τὴν χορδήν*] τοῦτο οὐ παροιμία ἀλλ’ ἐκ παροιμίας μετείληπται τῆς οὐδέν φασι πρὸς τὸν Διόνυσον. ~ R E VφΩ

κακοζηλία*] ὅτι κακόζηλον τὸ ὑπερτεῖνον τὸ μέτρον βούλεται, ὅπερ ἄλλοι ψυχρολογίαν ἔφασαν. ~ V E CR φUΩ

οὐχ ὑποκρίνασθαι μανίαν ἀλλὰ μαίνεσθαι αὐτός] τοιοῦτό τι καὶ ἐπὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς γέγονε χρόνων. δαιμονῶντα γάρ τινες τῶν ἀκροατῶν νέων ἐκμιμούμενοι οὕτως ἑάλωσαν τῷ πάθει, ὥστε τὸ λοιπὸν τῆς ζωῆς μὴ ἀνενεγκεῖν τοῦ πάθους ἀλλὰ συναπελθεῖν τῇ ὀλεθρίῳ ταύτῃ μιμήσει. ~ E

εὖ οἶδα ἐγὼ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

τητινόν*] χρόνου δηλωτικὰ τὰ τρία ταῦτα ἐπιρρήματα πέρυσιν, τῆτες, νέωτα. ὡς οὖν ἀπὸ τοῦ χθές γίνεται χθεσινόν, οὕτως ἀπὸ τοῦ τῆτες τητινόν, σημαῖνον τὸ ἐπέτειον ἤτοι τοῦ αὐτοῦ ἔτους. τὸ δὲ νεοχμόν τὸ καινὸν σημαίνει, ἀφ’ οὗ καὶ ῥῆμα τὸ νεοχμῶ, καὶ ἔστιν ἀπὸ τοῦ νέον καὶ τοῦ ἔχω νεοχόν, καὶ νεοχμόν πλεονασμῷ τοῦ μ. χρῆται τῇ λέξει Θουκυδίδης [1, 12]. ~ ECVφΩΔ

κυψελόβυστα: κυψέλη λέγεται καὶ ὁ τῶν ὤτων ῥύπος, λέγεται καὶ τὸ κεραμεοῦν στενόστομον ἀγγεῖον τὸ ἀπίσσωτοτον. νῦν δὲ τὸν ῥύπον ἀκουστέον. ~ VEΩΔ

ἀνέγνως*] ἀντὶ τοῦ ἀνελογίσω. ~ E

πεδοῖ κατάβαλε: ἴσως ἀντὶ τοῦ πρὸς πέδον κατάβαλε. ~ VECφΩΔ

ἡ Κυψελίς: οὕτως ὁ ῥύπος τῶν ὤτων. λέγεται κυψέλη καὶ τὸ ὀστρακεοῦν ἀγγεῖον, ᾧ τοὺς ἄρτους ἀποτίθενται· ἐν ὧ καὶ ὁ Κορίνθου τύραννος ἀρτιγένητος ὑπὸ τῆς μητρὸς κατακρυβεὶς Κύψελος ὠνομάσθη. ἄμφω δέ, ἥ τε κυψελὶς καὶ ἡ κυψέλη, παρὰ τὸ κρύβειν τὴν ἕλην ἐρρήθησαν. ~ CEVφΩΔ. Addit C: λέγεται δὲ καὶ πλεκτόν τι ἀγγεῖον. ~

εὔαρχος: τὸ μὲν εὔαρχος τὸ καλὴν ἀρχὴν ἔχειν, εὔλογος δὲ τὴν συνθήκην εὐάρμοστος, εὔλεξις δὲ καὶ εὐώνυμος τὸ εὐπρεπέσιν ὀνόμασι καὶ λέξεσι κεχρῆσθαι. ~ VEφΩΔ

στλεγγίδα κτλ.] στλεγγὶς ἡ ξύστρα, ἔοικε δὲ τὸ κτένιον οὕτω καλεῖν. φωσώνια δὲ ταινίας λέγει ὀθονίνας, ῥύμματα τὸν σάπωνα ἢ καὶ τὸ νίτρον· ἐχρῶντο γὰρ καὶ νίτρῳ οἱ παλαιοὶ ἐν τοῖς λουτροῖς. ναυστολεῖν τὸ βαστάσαντα ἄγειν. τὸ ἐπίλουτρον δὲ τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ βαλανικόν. ἐγγυοθήκη δὲ τὸ κιβώτιον, ἐν ᾧ ἔστιν ἀσφαλῶς καὶ ἐχεγγύως καταθεῖναι. ~ ECVφΩΔ

ἐλινύσεις*] ἀντὶ τοῦ ἐπίσχῃς, καταμείνῃς. ~ EVΩΔ

— ] βραδυνεῖς. ~ φ

εὐπόρως*] ἀντὶ τοῦ πορεύεσθαι δυνάμενος. ~ EVφΩΔ

τράμιν οἱ μὲν τὸ τρῆμα τῆς ἕδρας, οἱ δὲ τὸ ἀπὸ τούτου μέχρι τῆς ἀρχῆς τοῦ βαλάνου χωρίον, ὃ καὶ ὑπόταυρον καλοῦσιν· ἔστι δὲ καὶ γραμμὴν ἔχον ἐπανεστηκυῖαν ὁμοίαν ῥαφῇ. ~ ECVφΩΔ

ἐπ’ ἀστράβης: ἀστράβη τὸ σάγμα ἤτοι ἡ σέλλα. τοὺς οὖν τὰ σεσαγμένα ζῷα ἐλαύνοντας ἔοικεν ὁ καινολόγος ἀστραβηλάτας καλεῖν, ὥσπερ καὶ ἁρματηλάτας εἰώθαμεν καλεῖν τοὺς ἐλαύνοντας τοὺς ἵππους, οἵτινες τῷ ἃρματι ὑπεζεύχθησαν. ἄλλοι δὲ ἀστράβην ὡς Ἀθηναῖοι τὴν ἄζυγά φασιν ἡμίονον, ἐφ’ ἧς ὀχούμεθα. ἀπὸ τούτου καὶ ἀστραβηλάτας τοὺς ὀπαδοὺς τούτων φασίν. ~ VECφΩΔ. Addit Δ: τοῦ ζῴου οὕτως ἐλαυνομένου, ὥσπερ ἔφαμεν. ~

2—4 τοῦ τε κρύους ἕνεκα καὶ ὅτι καύματα* ἦν] ἔοικε τὰ ἀπὸ τοῦ κρύους γινόμενα ἐγκαύματα εἰς τὸ σῶμα ἡμῶν λέγειν. ἀρόματα δὲ τὰ ἀρότρῳ ἐξειργασμένα πεδία. σκάνδικες δὲ καὶ βράκανα εἴδη λαχάνων. κάχρυς δὲ σιτηρὸν ὄσπριον. τὸ δὲ ἐδάρην τὸν ὄρρον ἀντὶ τοῦ ἀνεσύρην, ἐτρίβην τὸν ὑπόταυρον ἤτοι τὴν τράμιν. λεκιθόπωλις δὲ ἡ τὰ ἀληλεσμένα ὄσπρια ἤτοι τὰ βεβρεγμένα πωλοῦσα· οἱ ἰατροὶ δὲ λέκιθόν φασι καὶ τὸ τοῦ ᾠοῦ ὠχρόν. γρυμαιοπώλης δὲ ὁ τὰς εὐτελεῖς ὀπώρας πιπράσκων. σέλγη δὲ . . . πυριάτης δὲ καὶ ἐγκρυφίας ἄρτοι εἰσὶν ὁ μὲν ἐν κλιβάνῳ, ὁ δὲ ἐγκρυφίας ἐπὶ τῇ σποδῷ ὠπτημένος. γήτεια δὲ τὰ κρόμμυα. οἶβος δὲ τὸ περιτραχήλιον ἀπὸ τῶν ὄπισθεν κρέας, λωγάνιον δὲ τὸ ὑπὸ τὸν τράχηλον καὶ μάλιστα τῶν βοῶν. σίλλος δέ ἐστιν ὁ διάστροφος τοὺς ὀφθαλμούς. ἡδύνειν δὲ τὸ σκευάζειν ἤτοι μαγειρεύειν. κάρδοπος δὲ ἡ μάκτρα ἤτοι ἡ πλατεῖά ἐστι σκάφη. ξηραλοιφεῖν δέ ἐστι τὸ ἄνευ λουτροῦ ἀλείφεσθαι ἐλαίῳ. γνώμονα δὲ τὸ τοῦ σκιοθηρίου τῆς σκάφης ἤτοι τοῦ ὡρολογίου μέσον ἐπανεστηκὸς κανόνιον λέγει, ὃ τὰς ὥρας δείκνυσι τῇ ἑαυτοῦ σκιᾷ. πόλον δὲ τὸ μέσον καὶ κοῖλον τοῦ αὐτοῦ ὡρολογίου λέγει. Καριμάντας δὲ τοὺς σύγκλυδας οἶμαι καὶ συρφετώδεις φησί. βύζην δὲ ἐπιρρηματικῶς ἀκουστέον τὸ οἱονεὶ διὰ τὴν συνέχειαν τοῦ ὄχλου καὶ τὴν πίλησιν παραβεβυσμένως ἑστάναι καὶ ὠθεῖν τε καὶ ὠθίζεσθαι· τοῦτο γὰρ τὸ ὠστίζεσθαι σημαίνει. τὰ κόρα δὲ δηλονότι δυικῶς τὰς κόρας σημαίνει τῶν ὀφθαλμῶν. σκαρδαμύττειν δὲ τὸ σκαίρειν πυκνῶς τὰ βλέφαρα. φαρμακᾶν δὲ τὰ ὄμματά φησιν ἀντὶ τοῦ φαρμάκων ἤτοι ἰατρείας δεῖσθαι. ~ EVφΩΔ et ex parte C

διανεῦσαι*] ἀντὶ τοῦ κολυμβῆσαι. ~ EVφΔ

γρυμαιοπώλῃ]* γρ′ γρυτοπώλην· ἔστι δὲ ὁ τὰ εὐτελῆ σκευάρια πωλῶν, παρὰ τὸ γρῦ, οὕτω δὲ Ἀθηναῖοι τὸν ῥύπον φασὶ τῶν ὀνύχων. ~ EVφΩ

λωγάνιον Ἀμβρακιῶται καὶ Ἠπειρῶται τὸ ἀπὸ τοῦ τραχήλου φασὶ τῶν βοῶν ἀγόμενον χάλασμα καὶ λῆγον εἰς τὸ μεταξὺ τῶν βραχιόνων, ὥς φησι Διονύσιος ὁ Ἰτυκαῖος ἐν πρώτῳ Γεωργικῶν. ἔστι δὲ ἡ Ἰτύκη πόλις Σικελίας. ἔοικε δὲ οὐ βοὸς λέγειν λωγάνιον ἀλλὰ ζῴων ἑτέρων τὸ στηθύνιον, τὸ τῶν βοῶν δὲ ἄχρηστον τοῦτο τὸ μέρος, ὃ καὶ λαμυρίδα φασί. ~ EVφΩΔ

ψύττα* κατατείνας] ἀντὶ τοῦ ταχέως δραμών. ~ ECVφΩ

λαταγεῖν κοττάβους] οἱ ἀκριβέστερον περὶ κοττάβων διαλαβόντες δύο φασὶν εἶναι κοττάβων εἴδη, κατακτὸν καὶ δι’ ὀξυβάφων. ὁ μὲν οὖν κατακτὸς τοιοῦτος· ἦν τι οἱονεὶ λυχνεῖον ὑψηλὸν ἔχον ἐν ἑαυτῷ πρόσωπόν τι, ὃ ἐκαλεῖτο μάνης, ἐφ’ οὗ ἔδει πεσεῖν τὴν καταβαλλομένην πλάστιγγα, ὡς Ἀριστοφάνης [Pac. 1244] φησὶ γενήσεταί σοι τῶν κατακτῶν κοττάβων. ὁ δὲ δι’ ὀξυβάφων τοιοῦτος· ἀγγεῖόν τι λουτηριδίῳ ἐοικὸς πλῆρες ὕδατος ἐτίθετο ὀξυβάφων κενῶν ἐπιπλεόντων, ἅπερ ἦν καταδύειν ταῖς ἀπὸ τῶν στομάτων προϊούσαις λάταξιν ὁ ἀγών. Ἀντιφάνης Ἀφροδίτης γοναῖς [Antiph. fr. 55. C. A. F. II 33 Κ.] ἐγὼ ’πιδείξω, καθὼς ἂν τὸν κότταβον ἀφεὶς ἐπὶ τὴν πλάστιγγα ποιήσῃς πεσεῖν. πλάστιγγα ποίαν; τοῦτο τὸ ὑποκείμενον ἄνω τὸ μικρόν, τὸ πινακίσκιον λέγεις; τοῦτ’ ἐστὶ πλάστιγξ· ἐὰν μόνον τύχῃ αὐτῆς, ἐπὶ τὸν μάνην πεσεῖται. παρῆλθε δὲ ὁ κότταβος εἰς τὰ συμπόσια ἀπὸ τῶν περὶ Σικελίαν πρῶτον εἰσαγαγόντων. πρὸς δὲ τούτοις κυκλοτερεῖς ἐποιοῦντο οἱ δεῖπνοι, ἵνα πάντες εἰς τὸ μέσον τεθέντος τοῦ κοττάβου ἔχοιεν ἐξ ἴσων τῶν ἀποστάσεων ταῖς λάταξι βάλλειν καὶ περὶ νίκης ἀγωνίζεσθαι. οὐ τῷ βάλλειν δὲ μόνον ἐφιλοτιμοῦντο, ἀλλὰ καὶ τῷ καλῶς· ἐπὶ γὰρ τοῦ ἀριστεροῦ ἀγκῶνός τις ἑαυτὸν ἐπερείσας ὑγρῶς ἀφίει τὴν λάταγα, ὡς ἐνίους μέγα φρονεῖν ἐπὶ τῷ κοτταβίζειν ἢ ἐπὶ τῷ ἀκοντίζειν. δοκεῖ δέ μοι καὶ τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ κοττίζειν ἀπὸ τούτου βαρβάρως καὶ περικεκομμένως εἰρῆσθαι. ~ EVφΔ

λαταγεῖν* κοττάβους] εἶδος παιδιᾶς ὁ κότταβος τοιοῦτο· μέσον ἵσταται χάραξ ἄνωθεν ζυγὸν κατὰ κορυφὴν ἐπαιωρῶν, καθ’ ἑκάτερον δὲ ἄκρον ὁ ζυγὸς πλάστιγγας φέρει ἀνδριανταρίων ταῖς πλάστιγξιν ὑποκειμένων. ὁ κοτταβίζων τοίνυν λαβὼν εἰς τὸ στόμα ὑγρὸν ὁτιοῦν οἴνου ἢ ὕδατος καὶ πλήσας τὰς γνάθους ἀφίησι διὰ τῶν χειλέων ὑπὸ μίαν σταγόνα τοῦ ὑγροῦ κατὰ τῶν πλαστίγγων. αἱ δὲ δεξάμεναι κοῖλαι οὖσαι καὶ καθελκόμεναι τῷ βάρει κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν τοῦ ὑγροῦ φέρονται κατὰ τῶν ὑποκειμένων ἀνδριανταρίων καὶ κρούσασαι ἀνὰ μέρος ἑκατέρα κατὰ τὴν ἑτεροζυγίαν τοὺς ἀνδριάντας ποιὸν ἦχον ἀποτελοῦσιν, ὃς εὐφραίνει τὸν ἐρῶντα ὡς τῶν παιδικῶν κατευστοχοῦντα· ἐρωτικὴ γὰρ ἡ παιδιά. εἰ δὲ τῶν πλαστίγγων ἡ λάταξ διαμάρτοι, ἡττᾶσθαι δοκεῖ ὁ ἐρῶν καὶ ὑπὸ τῶν παιδικῶν ἠμελῆσθαι. καλοῦνται δὲ τὰ ἀνδριαντάρια μάνης. ~ EVφΩΔ

θριδακίνας*] εἶδος ἄρτων αἱ θριδακῖναι. ~ EVφΩ

δυσωπῶ*] ἀντὶ τοῦ ἀμβλυώττω, κακῶς διάκειμαι τοὺς ὦπας. ~ EVφΩΔ

ἀπερυθριᾶσαι: ἐπίτηδες ὁ παιγνιήμων τὸ ἀπερυθριᾶσαι τέθεικε διὰ τὸ γελοῖον. βούλεται δὲ αὐτῷ σημαίνειν τὸ τὸ ἐρύθημα ἤτοι τὸ αἱματῶδες τῶν ὀφθαλμῶν ἀποκαθᾶραι. λημαλέον δὲ τὸ σὺν λήμαις φησί, καὶ τὸ διερόν τὸ δίυγρον, ὅ, κἂν μὴ λέγωμεν, δῆλον. ~ VEφΩΔ

ἀπησθημένοι: ἀντὶ τοῦ ἀποδυσάμενοι· ἐσθήματα γὰρ τὰ ἱμάτια. ἔοικε δέ μοι αὐτὸς ταῦτα τοῦ γελοίου καλῶς γε ποιῶν διαπλάττειν, ὅσον καὶ προφάσεως μὴ ὑπούσης γέλωτος αὐτὸς ἀνευρίσκων προφάσεις οὐ διαλείπει. ~ EVφΩΔ

συντριβέντες: ἀντὶ τοῦ ἀλλήλους διατρίψαντες καὶ ἀνα βάντες ἀλλήλους, ὅ ποιεῖν εἰώθασιν ἐπί τινων παιδιῶν οἱ νικῶντες ἀναβαίνοντες ἐπὶ νῶτον τοὺς ἡττημένους· ἔνθεν καὶ κατανωτισάμενοι εἶπεν. τὸ δὲ ἐμπαίξαντες οἱονεὶ παίξαντες ἐν τῷ γυμνασίῳ. ψυχροβαφὲς δὲ τὴν ψυχράν φησι πύελον, ἐν ᾗ φησιν ὑποδύντες ὡσεὶ δελφῖνες τὰς κάρας κυβιστῶντες ὑπὸ τῷ ὕδατι ἐκολυμβῶμεν. τὸ δὲ ἐξυόμην ἀντὶ τοῦ ἐκτενιζόμην· ὀδοντωτὴν γὰρ ξύστραν τὸ κτένιόν φησι. κηπίον δὲ καὶ σκάφιον εἴδη κουρᾶς. ~ EVφΩΔ

ὀκλαδίαι: ὀκλαδίας μὲν δίφρος, ἣν ἀναπαύστραν φασίν. ἀσκάντης δὲ ὁ εὐτελὴς κράβατος. συμφορῶν δὲ διαπαίζων εἶπε τὸν ἔρανον. ~ CEVφΩΔ

δίχηλαι ὕειαι: τὰ τῶν ποδῶν ἄκρα τῶν ὑῶν ἡδέα ὄντα πρὸς ἐδωδήν. ὡσαύτως καὶ αἱ σχελίδες τὰ ἀπὸ τῶν σκελῶν τῶν ζῴων εἰς μῆκος ἀφαιρούμενα, ἅ φασιν ἀκρονάρια. ~ EVφΩΔ

τοκάδος* ὑός] ἐπὶ τῇ μήτρᾳ τῶν χοίρων ἐσκεύαζον οἱ τῶν παλαιῶν βιοφάγοι βρῶμά τι συγκόπτοντες πολλὰ κρέα καὶ τυρὸν καὶ ἥδυνον αὐτοῖς βρώματα. ~ EVφΩΔ

λοβὸν ἐκ ταγήνου τὸ ἧπάρ φησι τὸ ἀπὸ τηγάνου. μυττωτὸς δέ ἐστι τρίμμα διὰ σκορόδων καί τινων ἄλλων. μελιτοῦτται δὲ οἱ ἐκ μέλιτος πλακοῦντες. ἀπῳδὸν δὲ ἀλεκτρυόνα τὸν παρηβηκότα. λειπογνώμονα δὲ βοῦν τὸν τὸ γνῶμα ἀποβαλόντα, ὅ ἐστιν ὀδοὺς ἀπὸ γενετῆς. ~ EVφΩΔ

ἀβυρτάκη: σκεύασμα βαρβαρικὸν διὰ καρδάμου καὶ πρά σων. Νυμφόδωρος δὲ ἐν τρίτῳ Βαρβαρικῶν νόμων [fr. 19. F. H. G. II p. 380 Müller] φησίν, ὡς λυτικῷ κοιλίας χρῆσθαι τούτῳ τοὺς βαρβάρους. ~ EVφΩΔ

δελφινίδος* τραπέζης] οὕτω λέγεται παρὰ τὸ δελφίνων τύπῳ τοὺς πόδας ἔχειν. ~ VEφΩΔ

7—10 κρυψιμέτωπος ὁ διὰ μέγεθος ἐν τῷ ἀνακλᾶσθαι τὸ μέτωπον ἀποκρύβων. μεντορουργὴς δὲ ἀπὸ Μέντορός τινος ὑαλοψοῦ τούτῳ καταχρησαμένου τῷ εἴδει τῶν ποτηρίων, ἃ ἦσαν πρὸς τῷ πυθμένι μεγάλην ἔχοντα τὴν λαβήν, ἀφ’ οὗ καὶ εὐλαβῆ αὐτὰ κέκληκε, βομβυλιὸς δὲ τὸ στρογγύλον, οἷα τὰ νῦν πιθάκνια, δειροκύπελλα δὲ τὰ μακρὰ μέν, εἰς χώνης δὲ τύπον ἐξειργασμένα, γηγενῆ δὲ τὰ ὀστράκεια λέγει, εὐρυχαδῆ τὰ βαθέα καὶ πλατέα, εὔστομα δὲ τὰ λεπτοχειλῆ, ἀνεμοφόρητα δὲ τὰ ἐλαφρότατα διὰ λεπτότητα, διὸ καὶ ἐπήγαγεν ὑμενόστρακα, κυμβία δὲ τὰ στρογγύλα μέν, βαθέα δέ, καὶ φιαλίδες τὰ στρογγύλα καὶ ἀβαθῆ, γραμματικὰ δὲ τὰ γραμμὰς ἴσως ἔχοντα. κυλικεῖον δὲ τὸ δοχεῖον, ὃ ποτηροπλύτην νῦν καλοῦσιν. ἀκροθώραξ δὲ ὁ μέσως πως μεθύων. δικοδίφης δὲ ὁ συνήγορος ἀπὸ τοῦ τὰς δίκας διφᾶν. χρυσοτέκτονα δὲ τὸν χρυσοχόον φησί. λεῖρον τὸν γυναικεῖον κόσμον λέγει παρὰ τὸ ἡδὺν εἶναι, παρόσον καὶ τὰ ἄνθη λείριά φαμεν. ἐλλόβια τὰ ἐνώτια παρὰ τὸ τοῖς λοβοῖς τῶν ὤτων ἐνηρμόσθαι. πέδας τὰ ψέλια. ἄδικον ἡμέραν καὶ ἄλογον τὴν δίκας μὴ ἔχουσαν ἢ δικανικοὺς λόγους. ἐχεγλωττίαν δὲ τὴν ἀργὴν ποιοῦσαν τὴν γλῶτταν. ὀπτὸν τὸν εὐπρόσιτον παρὰ τὸ εὐκόλως ἄνευ τῶν ἀπασχολούντων ὁρᾶσθαι. ἄχρηστα τὰ καινά, οἷς οὐδεὶς ἐχρήσατο. εὐήτριον δὲ τὸ λευκὸν καὶ λεπτὸν ἱμάτιον. ἀρρητοποιοὺς ἑκουσίως διασύρων εἶπε τοὺς τελεστὰς διὰ τὴν μυστηριωδίαν αὐτῶν. ~ EVφΩΔ

ἰπνολέβης*] τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ μιλιάριον. ~ ECVφΩΔ

ἐπέτρεπεν*] ἀντὶ τοῦ ἀπέπεμπεν. ~ EVφΔ

βακχάριδι*] εἶδος ἐντρίμματος μυρώδους. ~ EVΔ

ποδοκτύπη τὸ τύμπανον. τριγωνίστρια δὲ ὄργανον μουσικὸν οὕτως ἀπὸ τοῦ σχήματος καλούμενον. ~ EVΔ

λῆρον*] ἤτοι γυναικεῖον κόσμον ἐξ ἐσθημάτων ποικίλον καὶ ἀνθινόν, καθότι λείρια τὰ ἄνθη φασίν. ἢ καὶ χρύσεον κόσμον ἡδύνοντα τῇ ὁράσει τὴν ὄψιν· διὸ καὶ λειριόεσσαν ὄπα Ὅμηρός [Γ 152] φησιν. ἢ ὥσπερ λῆρόν φαμεν τὴν ἀδολεσχίαν διὰ πέρα τοῦ δέοντος περιττόν, εἴρηκε καὶ νῦν οὗτος λῆρον τὸν τοῦ θήλεος κόσμον ὡς περιττὸν τῆς χρείας καὶ παρέλκοντα. ~ EV

10—12 ἀμῃγέπῃ: ἀντὶ τοῦ κατά τινα τρόπον, ὅσον δή τι. ἀτι μαγελοῦντι ἀντὶ τοῦ ἐξυβρίζοντι, ἐκφεύγοντι τὴν στρατείαν, περιφρονοῦντι· καὶ γὰρ ἀτιμαγέλας ταύρους φασὶ τοὺς ἐξοιστρῶντας καὶ τὴν ἀγέλην διὰ γενναιότητα ἀθετοῦντας. καρπόδεσμα δὲ καὶ περιδέραιον καὶ ποδο5 κάκαι ἁλύσεις εἰσὶν αἱ μὲν χειρῶν αἱ δὲ τραχήλων αἱ δὲ ποδῶν. τὰ δὲ ἐχόμενα τοῦ γελοίου ἕνεκα πέπλασται, οἷον τὸ ὑπέβδυλλεν καὶ πορδαλέος, ἃ δῆλα πᾶσιν. ἀκροκνεφὲς δὲ τὸ ὀρθρινόν φησιν ἔτι σκοτίας οὔσης. θεοεχθρία δὲ ἡ ὡς ἄν τις εἴποι θεοχολωσύνη. παίζοντος δὲ κατὰ ἐναντίον τὸ ἀπηγχόνισα. ὀκλάξ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπὶ γόνυ καμφθείς. τὸ δὲ βαυκαλῶν οἱονεὶ διαβρέχων ἢ βοῇ καλῶν καὶ συστρέφων, ὃ διὰ τοῦ διακωδωνίζειν παραδηλοῖ. συνεχὴς δὲ τὴν φάρυγγα ἀντὶ τοῦ πεπιεσμένος, συντεθλιμμένος. ἀναφλῶντα δὲ ἀντὶ τοῦ αἰσχρῶς τὸ αἰδοῖον τῆς πόσθης γυμνοῦντα. θαυμάζειν δὲ λέγεται καὶ τὸ φιλοφρόνως τι προσάγειν τινί. Σκοπάδειον δὲ ἀντὶ τοῦ Σκόπα ἔργον· τῶν περιωνύμων γὰρ καὶ οὗτος ἀγαλματοποιῶν. ~ EVφΩΔ

λὰξ πατήσας: ἐπὶ τῶν ἐνισχημένων μὲν συμφοραῖς θαρραλέως δὲ ταύτας ἐκδύντων λέγεται τοῦτο, ὡς καὶ ἐν τραγωδίᾳ Σοφοκλῆς [Phaedr., f. 622. F. T. G.² p. 280 N.] οὐ γάρ ποτ’ ἂν γένοιτ’ ἂν ἀσφαλὴς πόλις, ἐν ᾗ τὰ μὲν δίκαια καὶ τὰ σώφρονα λάγδην πατεῖται, κωτίλος δ’ ἀνὴρ λαβὼν πανοῦργα χερσὶν ἔργα κηδεύοι πόλιν. ~ EVφΩΔ

μύρτωνα καὶ σχινοτρώκταν: τοὺς μαλακοὺς καὶ αἰσχροὺς οὕτως ἐκωμῴδουν· οὗτοι γὰρ σχῖνον καὶ μύρτα ἐλάμβανον τοῦ μὴ προχείρως ἐνασχημονεῖν. ~ EVφΩΔ

πολιάς*] πέπαικται τὸ πολιάς· εὐθεῖα γάρ ἐστιν, οἷον ἡ πολιάς τῆς πολιάδος. ~ ΔE

παρηβηκότος*] προσυπακουστέον οἴνου. ~ EVφΔ

τρυφαλίδας* τυροῦ] τὰ ἀπὸ τυροῦ ἐπιμήκη πεπλασμένα. ~ ECVφΩΔ

χαμαιπετεῖς ἐλαίας, ἃς καλοῦμεν δρυπεπεῖς· αὗται γὰρ εἰ μὴ ἀφ’ ἑαυτῶν ἀπορρυῶσι τοῦ δένδρου, οὐ σκευάζονται οὕτως· νευστὰς δὲ τὰς κολυμβητὰς λέγει. ὀξυόστρακα δὲ τὰ ἐξεσμένα στίλψεως ἕνεκεν. πλακοῦντα δὲ ἐξ ἐντέρων ἐγκεκορδυλημένον, ὃν διὰ τοῦτο καὶ κρωβυλώδη εἶπεν, οἱονεὶ ὡς κρωβύλον ἀναδεδεμένον, ὃ ἡ νῦν συνήθεια χορδὴν λέγει. παιδοβοσκὸν δὲ τὸν διδάσκαλον. διέμπιλον δὲ τὴν πολλοῖς πίλοις περιτεθειμένην. ~ EVφΩΔ

συνυθλήσομεν*] ἀντὶ τοῦ φλυαρήσομεν. ~ EVφΩΔ

λογᾷ*] ἀντὶ τοῦ λέγειν ἐπιθυμεῖ ~ EVφΩΔ

εὐφοροῦσαν: ἀντὶ τοῦ φορῷ τῷ πνεύματι φερομένην. ἀκροκυματοῦσαν δὲ τὴν μετρίοις τοῖς κύμασιν ἔτι διολισθαίνουσαν. ~ EVφΩΔ

ἕκτορας καὶ ἰσχάδας καὶ ναυσιπέδας τὰ σιδηροβόλιά φησι. ~ EVΔ

πλεῖ κτλ.| πέπαικται τῷ κακοδαίμονι τὸ πλεῖ καὶ νεῖ καὶ θεῖ, προστακτικά, καὶ πλέον ἔτι τὸ ἀπὸ τῆς ληφθείσης εἰκόνος τῆς τριαρμένου νεὼς τὸ ἀπόγειος πίνειν· δεικνύει γὰρ ἀπὸ τούτου, ὅτι ὡς ληροῦντας αὐτοὺς παραλογίζεται. ~ EVφΩΔ

κατουρουμένην*] καὶ τοῦτο πέπαικται ἀποσκωπτικῶς εἰς τοὺς ὀνοματοποιοῦντας· κοινὸν γὰρ τοῦτο καὶ κατὰ τοῦ φορτικοῦ τὸ κατουρουμένην. ~ EVφΩΔ

πάντα* ὅμοια] ἴσως ἀπὸ τῆς πᾶν ὅμοια παροιμίας. ~ EVΔ

δοκεῖς δέ μοι κτλ.] ὡραῖον. ~ E

Σώπολιν* — ἡμιμανεῖς καὶ κορυζῶντας ἀπήλλαξεν ἐγχέας φάρμακον] εἴθε καὶ νῦν τουτονὶ Σώπολιν εἴχομεν· οὐ γὰρ ἂν ἡμιμανεῖς καὶ κορυζῶντας — μικρὸν γὰρ τοῦτό γε — ἀλλ’ ἀποπλήκτους καὶ λεμφώδεις ὅλους τοῦτο μὲν περὶ μεταχείρισιν λόγων τοῦτο δὲ περὶ τὴν τῶν πολιτικῶν πραγμάτων διάθεσιν ἰάσατο ἄν, εἰ καὶ χαλεπῷ καὶ δυσμεταχειρίστῳ ὅσα γε τὰ τῆς παρούσης σκαιότητος ἐπεβάλετο ἄν. ποῦ γὰρ ἂν τοσούτου εὐπόρησεν ἐλλεβόρου; τίνων Οἰταίων ὀρέων, τίνων Ἀντικύρας ὀροπεδίων ἐπιδαψιλευομένων τὴν χορηγίαν; καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον τίνας καὶ πέπεικεν ἂν παρασχεῖν ἑαυτοὺς περιοδευθησομένους; οὕτως ἁπάντων κατακόρως κακοδαιμονούντων, ὡς μὴ ἄν τινα τούτων ἑαυτὸν τῶν ἀπ’ αἰῶνος εἰς σύνεσιν ὑμνουμένων οὐχ ὅπως ἐνάμιλλον οἴεσθαι φανῆναι ἀλλ’ οὐδὲ ἐγγὺς τούτῳ γενέσθαι, τὸ τοῦ Ὁμήρου [Δ 405] ἴσως ἐξ ἀμαθίας ἄγαν μεθύουσιν ἀνὰ στόμα περιφερόμενον ἡμεῖς πατέρων μέγ’ ἀμείνονες εὐχόμεθ’ εἶναι, εἰ καὶ ἀληθὲς μέν, κατὰ τὸ χείριστον δέ. ~ ΔE

κατὰ τὸν Μνησάρχου* κτλ.] τὸν Πυθαγόραν λέγει διὰ τὴν πενταετῆ σιωπήν. ἐπίτηδες δὲ τὴν Ἀθηνᾶν ἀντὶ τοῦ αἰδεσιμωτάτην ἀναίσχυντον εἶπε διαβάλλων τὴν τῶν λέξεων πλάσιν καὶ θηριομάχον τὸν Ἡρακλέα πάλιν, ὃ ἐπὶ τῶν κατακρίτων ἡ συνήθεια οἶδεν. ὀττεύομαι δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπείγομαι· καὶ τοῦτο δὲ διαβάλλων τέθεικε τὸν χρησάμενον· τὸ γὰρ ὀττεύεσθαι ἐπὶ τοῦ ἀπὸ θεοῦ κινουμένου ἤτοι προφητεύοντος κεῖται. ῥιναυστήσειν δὲ ἀντὶ τοῦ ταῖς ῥισὶ καταυλῆσαι· ἐποίουν γὰρ τοῦτο ῥιναυλοῦντες ἤτοι διὰ τῶν ῥινῶν ψοφοῦντες ἐπὶ διασυρμῷ τινων καὶ χλεύῃ. ἀκάθαρτον δὲ ἀντὶ τοῦ ἐπίσχεσιν τῶν καταμηνίων πάσχουσαν. ~ VΕφΩΔ

ἴκταρ*] Πλατωνικὸν [Reip. IX 575 C] τοῦτο καὶ σημαίνει τὸ ἐγγύς. ~ VEφΩΔ

καὶ τὸ σκορδινᾶσθαι σημαίνει τὸ μετὰ χάσμης διατανύεσθαι. ~ ECVφ ΩΔ

ἡ γοῦν σιληπορδία* κτλ.] σιληπορδεῖν παρὰ Σώφρονι [fr. 164. Com. Graec. Fr. I 1 p. 179 Kaibel] τὸ στρηνιᾶν καὶ ἁβρύνεσθαι. ἔοικε δὲ οὗτος ἀπὸ τῆς λέξεως ἐπὶ τὸ κακέμφατον αὐτὸ μεταλαβεῖν, ὡς ἂν διὰ τὴν εὐπορίαν τῶν λέξεων καὶ τὸ μέγα ἐπὶ ταύταις φρονεῖν ἐξωγκῶσθαι αὐτῷ τὴν γαστέρα καὶ ἐπὶ τὸ ἀποπνεῦσαι ἤδη τὸν ὄγκον ἐπείγεσθαι· πολλῷ δὲ τῷ ὄγκῳ ἀποθλιβομένῳ εἰκὸς καὶ τὸν ψόφον οὐ μέτριον ἔσεσθαι. ~ E VφΩΔ

ὅλας* ἁμάξας βλασφημιῶν] ἐπὶ τῶν ἄγαν ὑβριστικῶς ἀλλήλοις χρωμένων εἴρηται τοῦτο. καὶ γὰρ ἐν τοῖς Διονυσίοις ἐφ’ ἀμαξῶν ἀναβαίνοντες τοῦ ἅμα τε περίοπτοι καὶ ἐπὶ μακρὸν ἀκουόμενοι εἶναι ἔσκωπτον ἀλλήλους· ἀφ’ οὗ παροιμία τὰ ἐξ ἁμάξης. οὗτος οὖν ἵν’ ἐνδείξηται πλέον τι ἐπὶ τῷ σκώμματι παρακολουθῆσαν τοῦ εἰωθότος ὅλας εἶπεν ἁμάξας. ~ VEφΩ

βοείη ... κατὰ τὸν ποιητήν] ἐκ τῆς Χ τῆς Ἰλιάδος τοῦτο [v. 159]. ~ Γ

δόγμα — τοῖς Περιπατητικοῖς τὸ μὴ σφόδρα καταφρονεῖν χρημάτων κτλ.] εἰς Ἀριστοτέλη ἀποσκώπτει, ὃς [cf. Eth. Nic. A 9 p. 1099 a 31] καὶ τὴν ἐκτὸς εὐετηρίαν μέρος τῆς εὐδαιμονίας τίθεται. ~ EVφΩ

βασιλέως ἀποφέρεσθαι κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἄρθρα* ἐν ἄρθροις] κακέμφατον τοῦτο καὶ ὅ φασιν οἱ ἰδιῶται φύσιν πρὸς φύσιν. ~ VEφΩ

φιλοσοφεῖν τά γε πρὸς τῶν ὄρχεων] βάλλ’ ἐς κόρακας, μιαρέ, εἰ τοῦτο φιλοσοφεῖν ἔγνωκας. ~ ERφΩ

ὀπυίειν*] τὸ κατὰ νόμους ἄνδρα συνοικεῖν γυναικί. εἴρηται δὲ παρὰ τὸ τὴν γυναῖκα ἕπεσθαι τῷ ἀνδρί. ~ R

πρῶτον μὲν ὦν Αἰθίοπες κτλ.] παρὰ τὰ πᾶσιν ἀνθρώποις σχεδὸν δοκοῦντα ταῦτα· Χαλδαίους γάρ φασι πρώτους ἀστρονομίας ἄρξαι. ~ ER

ὁ Ἆπις] τὸ μοσχάριον. ~ φ

τοῦτον τὸν Τειρεσίην κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ἔνθα δὴ Θυέστης κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ξείνη] ἀντὶ τοῦ παράδοξος. ~ E

Φαέθων δὲ κτλ.] σημείωσαι. ~ E

οὐ ῥηϊδίη τοῖσιν ἀνθρώποισιν κτλ.] σημείωσαι. ~ E

Ἀφροδίτης* κτλ.] ἐξ ἀφροδισίου γὰρ ἀφορμῆς ὁ πόλεμος, ὃν Ὅμηρος μέτρῳ ἐνέτεινεν. ~ REVφΩ

ἀλλὰ παρὰ μὲν Δελφοῖς κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ἢ ἐθέλεις ἵππου κτλ.] ὡραῖον. ~ E

ἀλλὰ τοὺς χρεομένους κτλ.] ὡραῖον. ~ E

τοιαύτης ἀνέσεως κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἀσθενὴς γὰρ ἡ ψυχὴ κτλ.] ὡραῖον ἄγαν καὶ φυσικῆς θεωρίας ἐχόμενον τὸ χωρίον, ὅτι τὰ ἐν γενέσει πάντα διὰ τὴν τῆς ὕλης ἀσθένειαν οὐχ οἷά τέ ἐστιν ὑποστέγειν τὰ εἴδη ἐνδελεχῶς οὐδὲ τῆς τοῦ ἐναντίου ἐπεισόδου ἀνέπαφα, ἀλλ’ ἡ θατέρου παρουσία ὡσπερεί τινα ἄνεσιν προμηθεῖ ται τῆς ἀπὸ τοῦ ἑτέρου ἐγκόπου ἤδη ἐνεργείας. ταύτῃ γε δὴ καὶ τῇ ἀνὰ μέρος ἑκατέρων ὑπαλλαγῇ σῴζεσθαι καὶ τὸ ὑποκείμενον ἀφορμὰς λαμβάνει τὸ ἤδη κεκμηκὸς ἐπανάγοντος τοῦ ἐπεισιόντος τῇ τῶν ἐναντίων καταδοχῇ. ~ ERVU

θᾶττον ἄν μοι κτλ.] σημείωσαι. ~Γ

διάδοχοι ἔρωτες κτλ.] ὡραῖον. ~ V

κάρηνα Λερναῖα κτλ.] ὡραῖον σφόδρα. ~ V

Ἡλιάδης*] διὰ τὴν Πασιφάην, ἐπεὶ Ἡλίου οὖσα ἐκ μήνιδος Ἀφροδίτης ταύρου ἠράσθη. ~ ERV

Λημνιάδων*] ἐπεὶ καὶ ταῖς Λημνίαις γυναιξὶν ἔγκοτος Ἀφροδίτη γενομένη εἶτα δυσώδεις αὐτὰς ποιήσασα ἀποκοίτους αὐτὰς ποιῆσαι τοὺς ἑαυτῶν ἄνδρας ἠνάγκασεν. ~ ERV

μέχρι ποδῶν κτλ.] ὡραῖον. ~ E

δικρότων*] δίκροτος ἡ δύο εἰρεσίας ἔχουσα. ~ VER

καὶ ῥοθίῳ — κατ’ οὐδὲν οἶμαι] ὡραῖον ὅλον. ~ ΓE

Ἡλιάδος — Ῥόδου] τῷ γὰρ Ἡλίῳ ἡ Ῥόδος ἀνέκειτο. καὶ ὅπως πολὺς ὁ λόγος. ~ E

11—12 Ἀφροδίτης κτλ.] ἔκφρασις τοῦ ἐν Κνίδῳ τεμένους καὶ τοῦ ἀγάλματος τῆς Ἀφροδίτης. ~ E

ἡ τύχη παρεμποδίζει κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἀφυλακτουμένων*] ἀπὸ τοῦ ὑλακτεῖν. ~ ER

ἀμορφίαν πονηρίας εἶναι κατάκριτον] ἆρά γε Σωκράτους, ᾧ τὸ περὶ λόγους ἀριστεῖον ὁ Πύθιος μαρτυρεῖ, ἄλλον ἑώρακεν ὁ κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ ἄνθρωπος δυσμορφότερον; τί οὖν ἡ τῆς τῶν νέων εὐπρεπείας ὑμῖν, ὦ σοφοί, μεταποίησις; οὐχὶ καὶ ἐν εὐμόρφοις κακία φαίνεται καὶ ἀμαθία; οὐκ ἂν οἶμαι ἀρνή⸢σαισ⸣ θε, εἰ μή που τὸ αὐτοκρατὲς παρέλοισθε τῆς ἀνθρωπείας ψυχῆς καὶ διὰ τοῦτο ⸢U⸣ καὶ νόμους † ἀναιρήσετε καὶ κρίσεις ⸢ ⸣. ~

Φιλαινίς] ταύτην τὴν Φιλαινίδα φησίν, ἣν Φιλοκράτης ὁ Ἀθηναῖος κωμῳδιοποιὸς ἐξεπόμπευσεν ὡς ἑταιρίστριαν καὶ τριβάδα. ~ RVU

εἴξαντες*] νικηθέντες. ~ ER

ἵνα μὴ τελέως ἄσπερμον κτλ.] ὦ μιαρολόγε, εἰ χωρὶς γυναικῶν ἄσπερμος ὁ βίος, τό γε λοιπὸν ἐφ’ ὑμῖν ἀθετοῦσι τὸ θῆλυ λύσις ἔσται τοῦ κόσμου· τί γὰρ ἔτι κόσμος τῆς ἀνθρωπίνης χηρεύων φορᾶς; ~ E

ἅ γὰρ ἐκ λογισμοῦ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

βεβαιοτάτους* ἐρώτων — τοὺς ἄρρενας] εἰ πάντα πρός τι τέλος ἡ φύσις ἀφωρίσατο, ὁδὸν δὲ τὴν ἡδονὴν ἐπενόησε πρὸς τὸ τέλος, εἰπέ μοι, κατάρατε, τί πλέον ἡδονῆς ἡ ἀρρενοφθορία ἐπαγγέλλεται, ὡς ἡ τῶν γυναικῶν μῖξις παιδοποιίαν, ἡ τῶν βρωμάτων ποικιλία τὴν σωματικὴν σύστασιν, ἡ τῶν ἱματίων τὴν ἀπὸ τῆς θάλψεως τῷ ζῴῳ συντήρησιν καὶ ἐπὶ πάντων ὡσαύτως; ἀλλ’ οὐδὲν ἔχεις τοιοῦτον ἀπὸ τῆς μιαρᾶς δεῖξαι χρήσεως ταύτης· ὅ σοι καὶ πρὸς μεγάλην ἀποτελευτᾷ βλασφημίαν, καὶ μάτην εἶναι τὴν φύσιν καὶ πολὺ πρότερον. ἀλλ’ ἐπὶ κεφαλήν σοι τὸ δύσφημον, ἄλογον εἰσάγειν τὸν τάξαντα τὴν φύσιν θεόν. ~ VERU

εἴ γ’ οὖν — περιεστᾶσιν ποικίλοις] ὡραῖον πάνυ ὅλον. ~ Γ

προπεπτωκότων μαζῶν κτλ.] τί φῄς, ὦ Λουκιανέ; ποιοῦσιν ὡς ἀληθῶς τοῦτο; ποιοῦσι τῷ ὄντι· ἐπεὶ πῶς αἱ γεγηρακυῖαι καὶ τῶν αἰγῶν πλέον κεχαλασμένους τοὺς μαστοὺς ἔχουσαι οὕτω τὰ οὔθατα ἐλάχιστα δίκην καρείνων ἔφερον; πείθομαί σοι, ἄνθρωπε, πειθοῦς μεστὰ ῥήματα λέγοντι, καὶ δὴ συνεξύφαινε τὴν λοιπὴν αὐτῶν ἀκρασίαν. ~ Γ

— ] ὡραῖον. ~ Γ

λίθους Ἐρυθραίους κτλ.] ὡραῖον. ~ E

Κωλιάδας* — Γενετυλλίδας] ἐπίθετα ταῦτα Ἀφροδίτης, οἷς εἰκὸς τοὺς θεατὰς διασύρειν τὰς χλιδώσας τῶν γυναικῶν. Φρυγίαν δὲ δαίμονα τὴν Ῥέαν λέγει· ᾧτινι καὶ τούτῳ διασύρουσιν, ἔοικέ μοι, τὰς ἀωρολείους τῶν γυναικῶν, ἐπεὶ κἀκείνη τοιαύτη τῷ Ἂττιδι ἐνυμφεύετο. ποιμένα δὲ τὸν Πάριν, ὃς ἀπὸ Φρυγίας κωμάσας εἰς Λακεδαίμονα εἷλεν Ἑλένην τὴν Μενελάου. ~ VERU

ὕδατι λιτῷ καὶ* χιτωνίσκον] margine deciso scholion periit (cf. R!). ~ E

χιτωνίσκον*] τὴν ἱερὰν χλαμύδα. ~ R

εἰ ταῖς Ἀθήναις* ἡ Κόρινθος εἴξει] ἢ ὅτι Κορίνθιος μὲν Χαρικλῆς, Ἀθηναῖος δὲ Καλλικρατίδας, ᾧ τὴν νικῶσαν ὁ διαιτητὴς οὗτος ἔνειμεν, ἢ ὡς τῆς Κορίνθου μὲν ἀνακειμένης Ἀφροδίτῃ — διὸ καὶ πολλὴ ἐν Κορίνθῳ ἡ γυναικεία μῖξις —, Ἀθηναίων δὲ παιδεραστίᾳ κομώντων, ἤτοι τῇ κατὰ φιλοσοφίαν καὶ σώφρονι ἢ τῇ τῷ ὄντι μιαρᾷ καὶ διαβεβλημένῃ. ~ ERVU

ἐμοὶ μὲν οὕτω παιδεραστεῖν γένοιτο κτλ.] μόγις ποτέ, μιαρὲ καὶ ἐπάρατε, τὸ σαυτοῦ ἐξεῖπας. ἐξώλης καὶ προώλης γένοιο. ~ ER

Κάλλους γυναικὸς ἀπαραμίλλου πλάσιν πρὸς τοὺς θεαινῶν ἀντισυγκρίνας τύπους ἤκουσε κακῶς ὡς ἀπῳδὸν συγκρίνας. ἀντιλέγει πρὸς ταῦτα κομψοῖς τοῖς λόγοις δεικνὺς συνῳδοὺς τηλικαύτας συγκρίσεις. ~ φ

Ὁ λόγος οὗτος ἀντιγραφὴ τοῦ εἰς Πάνθειαν τὴν Σμυρναίαν, γυναῖκα δὲ Οὐήρου τοῦ χρηστοῦ καίσαρος, ἐπαίνου ἐστίν, ὃν καὶ Εἰκόνες ἐπέγραψεν, ἧς καὶ Μᾶρκος ὁ καῖσαρ ἐν τοῖς εἰς ἑαυτὸν Ἠθικοῖς [8, 37] αὐτοῦ μέμνηται. ~ ERVφU

τά τε ἄλλα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

παρόντων τινὰ προσκύψαντα κτλ.] ἀστεῖον. ~ EV

παραπλήσιον δὲ κτλ.] ἀστεῖον. ~ E

— ] σημείωσαι. ~ V

καὶ οὐδὲ ὅσας ὀλίγας: εἴληπται μὲν ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς συντάξεως τῆς πλεῖστον ὃσον, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ ἀντίστροφον τῆς συνθέσεως· τὸ γὰρ ἀναφορικὸν προὔταξε καὶ κατὰ τὸ ἀντικείμενον τῷ ποσῷ· τὸ μὲν γὰρ πλεῖστον ὅσον ἐστί, τὸ δὲ ὅσας ὀλίγας. ~ ERVφU

πλοκάμους*] σημείωσαι, ὅτι βόστρυχοι μὲν ἐπὶ ἀνδρῶν, πλόκαμοι δὲ ἐπὶ γυναικῶν εὐσήμως ἂν ῥηθεῖεν. ~ VERCφ

παραθεωρεῖν*] ἀντὶ τοῦ παραβάλλειν, συγκρίνειν. ~ VERφ

καὶ γὰρ ἂν καὶ τόδε κτλ.] σημείωσαι. ἱστορία. ~ V

Κασσιέπειαν*] τὴν Κηφέως λέγει γαμετήν. ~ REVφ

Ἀλεξάνδρου*] σημείωσαι τὸ ἀκόμπαστον καὶ συνετὸν καὶ ἐχέφρον Ἀλεξάνδρου. ~ VEU

μηδὲ ὑπὲρ τὸν πόδα ἔσται τὸ ὑπόδημα: παροιμία ἐπὶ τῶν ὑπερτείνειν ἀξιούντων τὰ καθ ’ ἑαυτοὺς πράγματα, ὃ ποιεῖν φιλοῦσιν οἱ αὐχηματίαι. ~ CEVφ

κἀκεῖνο δὲ εἰπεῖν κτλ.] σημείωσαι. χρήσιμον. ~ V

τῶν σωμάτων ἑστάναι κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ἐν γὰρ τοῖς τοιούτοις κτλ.] ὡραῖον. ~ E

ἐκ τοῦ τέως φειδομένου κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἐπεὶ καὶ Φειδίαν κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον σφόδρα. ~ V

ῥᾷστον δὲ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἐπαινέσαντος τὸ μέτριον κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

ὑπερεπαινεῖσθαι ἀποφαίνεις κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

περὶ αὐτῶν δὴ τούτων ἐρῶ] ἀπολογήσεταί τις καί, ὅτι οὐ πρὸς τὰς θεὰς αὐτὰς ἀλλὰ πρὸς τὰς αὐτῶν εἰκόνας σύγκρισις τῶν πρωτοτύπων ἐκπιπτούσας πάντως γε καὶ ἄλλως μὲν ἀλλὰ καὶ ὡς τὰ ἄψυχα τῶν ἐμψύχων καὶ τὰ ἐν χρώμασι τῶν ἀληθινῶν. ~ φ

λέοντι ἐοικέναι κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὀξυηκοώτερον*] σημείωσαι, ὅτι Μελάμπους ὀξυήκοος. ~ VR. Addit R: Λυγκεὺς δὲ ὀξυδερκέστερος. ~

καὶ τὸν Φινέα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

συβώτου καλύβης κτλ.] σημείωσαι. ~ V

οὐ θεαῖς — δημιουργήμασι λίθου κτλ.] ιιὤμην λαθεῖν σε τοῦτο τὸν λογογράφον. ~ φ

ὁ μαστίξαι τολμήσας — ὀβελῶν] Ὁμηρομάστιξ Ζηνόδο τος ἐπεκλήθη ὀβελίσας καὶ ἀθετήσας πολλὰ τῶν Ὁμήρου ἐπῶν. ~ K

οὐδ’ ὁ τὰ νόθα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

τὰς εἰκόνας ἐς τὸ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

τὰς ὁμοιώσεις ἀνεύθυνον κτλ.] σημείωσαι. ~ V

εἴ τις θεῷ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

εἰ μή τινα νομίζῃς κτλ.] σημείωσαι. ~ V

μετ’ αὐτοῦ κἂν ἓν κτλ.] σημείωσαι. ~ V

βελτίων γένοιο κτλ.] σημείωσαι. ~ V

Πυθαγόρας κωλυόμενος κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἐντρέψας ἐς μέλος κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

ἄρα τῶν* ἐσθιομένων ἢ πινομένων] margine decurtato scholion periit ~ E

ἀπονοίας τῆς σῆς — c. 11 Γενετυλλίδων] σημείωσαι. ὡραῖα καὶ ξένα. ~ V

Πανδήμου καὶ Γενετυλλίδων* κτλ.] εἰς ἀφροδίσια σκῶψαι βουλόμενος τὸν κακοδαίμονα τουτονὶ τοῖς τοιούτοις ὀνόμασιν αὐτὸν ὁρκῶσαι διέγνωκεν, ἃ προδήλως τῆς αἰσχρᾶς Ἀφροδίτης ἐστὶν ἐπίθετα. ~ VERφUΔ

θᾶττον ἂν Ἐρεχθέα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὁ δὲ λυπάην κτλ.] σημείωσαι. ~ V

βάκηλον] βάκηλος λέγεται ὁ μέγας μὲν ἀνόητος δὲ καὶ γυναικώδης. λέγεται δὲ καὶ ὁ ἀποτετμημένος τὸ αἰδοῖον. εἴρηται δὲ οἱονεὶ βίᾳ κόλος τις ὤν, ὁ βίᾳ καὶ μανίᾳ κόλος γεγονώς, τουτέστι κολοβός. ~ Δ

ἄχρι δή σε κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὡς τὸν τοῦ Σινωπέως κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἐχρῆν δευτέραν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

εἷς μόνος ἂν κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἔχιδναν φιλῆσαι κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓΕ

— ] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

κακὸν κακῶς σε κτλ.] ὡραῖον. ~ E

ἰαλέμων] ἰάλεμος· θρῆνος. ~ R

εὐρῶτος: τοῦ σκώληκος. ~ R

τί φαίης ἂν κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

ὡς ὤφελε κἀμέ τις κτλ.] ὡραῖον. ~ V

ὥστε τό γε ἐπ’ ἐμοὶ κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

κισσύβιον: τὸ ἀγροικικὸν ποτήριον. ἴσως ἐκ τοῦ κισσοῦ, ἐξ οὗ κατεσκεύαζον τὰ ποτήρια τὰ νῦν ἰδιωτικῶς χαλίντζια καλούμενα, κοινοτέρως δὲ καὶ ἐπὶ πάντων τῶν ξυομένων ποτηρίων ἡ λέξις τίθεται παρὰ τὸ κεχύσθαι εἰς αὐτὸ τὸν οἶνον, οἷον χύσω χυσίβιον καὶ κισσύβιον. Ἡσίοδος ὀλίγῳ δὲ ἥδεται κισσυβίῳ. ~ Δ

βινητιῶν*] συνουσιάζων. ~ Δ

θάτερον* τῶν πενήτων] κακῶς γὰρ τὸ θάτερον εἶπεν, ἐπεὶ μηδὲ ἡ εὐθεῖα θάτερος ἀλλ’ ἃτερος· ἀπὸ γὰρ τοῦ ὁ ἕτερος συναλειφθὲν ἅτερος λέγεται καὶ ἅτερον ἡ αἰτιατική· ἀεὶ γὰρ αὕτη τῇ εὐθείᾳ ἀκολουθεῖ. τὸ δὲ τριῶν μηνοῖν προδήλως βάρβαρον, δυικὸν τῷ τριῶν ἐπαγόμενον. ὡσαύτως δύσφημον καὶ τὸ ἀνηνεμία· τίς γὰρ χρεία τοῦ στερητικοῦ μηδὲν πλέον τοῦ νη δηλοῦντος; τὸ δέ τοι ἐκχύνειν καὶ ἀδιόρθωτον, ἐπεὶ χέω μὲν ἐπίσταται ἡ ἑλληνίζουσα χρῆσις, χύνω δὲ οὐδέπω ἐγκέκριται τῇ Ἑλλάδι γλώσσῃ, ὥσπερ οὐδὲ τὸ πέταμαι· οὐ γὰρ ἔστι πέτημι ἀλλὰ πέτω, βαρύτονον, ἀφ’ οὗ πέτομαι ἴσως ἂν λεχθείη, οὗ καὶ ἡ μετοχὴ πετόμενος, ὡς Πλάτων Εὐθύφρονι [4A] τί δαί; πετόμενόν τινα διώκεις; πέταμαι δὲ οὐδαμῶς, ἀλλ’ εἰ ἄρα ἵπταμαι ὡς ἀπὸ τοῦ ἵπτημι, ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ ἵστημι λεχθείη ἂν ἵσταμαι. ~ VERφUΔ et (a lin. 18) C

Τισίου τούτου λέγει τοῦ Κόρακος τοῦ Σικελοῦ μαθητοῦ· τάχα γάρ τι τοιοῦτο καὶ αὐτὸς κατασοφισάμενός τινα πρεσβύτην εἰργάσατο. ~ VERφΔ

παιπάλημα: ὁ πανοῦργος ἄνθρωπος, κυρίως ὁ ὡσπερεὶ ἄλευρον τοῖς κακοῖς συναληλεσμένος καὶ συντετριμμένος. νῦν δὲ οὐ τοῦτο βούλεται τῷ γλωσσαλγεῖν τούτῳ δηλοῦν, ἀλλὰ τὸν ὑπὸ τῆς ἀνενδότου μισητίας ὥσπερ ἄλευρον διατεθρυμμένον. κίναιδος δὲ ὅ τε ποιῶν ὅ τε πάσχων, παρὰ τὸ τὴν αἰδὼ κινεῖν. ~ ERCVφUΔ

τονθορύζετε: ἀντὶ τοῦ ὑπ’ ὀδόντα γογγύζετε. ~ CVU. Addunt VU: τονθορύζειν γὰρ τὸ γογγύζειν. ~

τὸ οἷς ἐφεῖται διὰ τὰς θηλείας καὶ τὸν Ἔρωτα· οὐ γὰρ ἐξῆν θηλείας δημηγορεῖν. ~ VφU

μίτραν*] μίτρα ὁ γυναικεῖος τῆς κεφαλῆς ἀνάδεσμος. λέγεται δὲ μίτρα καὶ προγαστρίδιός τις ὅπλισις ἁλυσιδωτή, τῶν πρὸ τοῦ ἤτρου φυλακή τις καὶ ἀσφάλεια. ~ CVφU

ὁ δὲ* φαλακρός] τὸν Σειληνὸν λέγει. ~ V

Ἰκαρίου*] ὁ Ἰκάριος οὗτος Ἀθηναῖος ἐγεγόνει γεωργός. τούτῳ φασὶ τὸν Διόνυσον δοῦναι τὸ κλῆμα πρώτῳ, ἀφ’ οὗ Ἰκαρία ἡ πρώτη ἄμπελος ὠνομάσθη καὶ ἡ χώρα ἡ ἐνέγκασα τὸ φυτόν. οὗτος ὁ Ἰκάριος ἔδωκε ποιμέσι τοῦ καρποῦ πιεῖν Ἀττικοῖς, οὗ πιόντας νομίσαντας τοὺς λοιπούς, ὅτι τεθνήκοιεν οἱ βαθεῖ τῷ ὕπνῳ διὰ τὴν οἰνοποσίαν κατασχεθέντες, ἀποκτεῖναι τὸν Ἰκάριον νομίσαντας θανάσιμον φάρμακον δεδωκέναι οὐ μόνον τοῖς καθεύδουσιν ἀλλὰ δὴ καὶ τοῖς ἐγρηγορόσι καὶ τῇ μέθῃ βακχεύουσι μανίας ἐμποιητικόν. οὕτω μὲν οὖν τὸν Ἰκάριον ἀποθανεῖν. ἐπεὶ δὲ κατέστησαν ἀπὸ τῆς μέθης, τὸν Διόνυσον χόλον αὐτοῖς ἐμβαλεῖν τοιόνδε· ἐλθὼν γὰρ πρὸς αὐτοὺς ἐν σχήματι ὡραίου παιδὸς ἐξέμηνεν αὐτοὺς πρὸς ὁρμὴν μίξεως· καὶ δὴ ἐπιβουλεύειν αὐτὸν διαφθεῖραι. ἀλλ’ ὁ μὲν ἀφανὴς εὐθὺς ἐγεγόνει, οἱ δὲ ἅτε δὴ ἐκείνου ὑποσχομένου τὸ καθ’ ὁρμὴν αὐτοῖς ἐᾶν ἐκτελέσαι ὡρμήκεσαν ἄχρι κινήσεως καὶ δὴ μεμενήκεσαν οὕτως ἀεὶ ἐκ τῆς ὀργῆς Διονύσου ἀκατάπαυστον τὴν ὁρμὴν ἔχοντες. ἐφ’ οἷς ἐξιλασάμενοι τὸν θεὸν τοιαῦτα κατὰ χρησμὸν πεποιηκότες πήλινα σχήματα καὶ ἀνθ’ ἑαυτῶν ἀναθέντες ἐπαύσαντο τῆς μανίας. ~ ΓRCVφU

οὔτε Ἀχαιῶν Αἰγιεῦσιν: Αἴγιον καὶ Ἑλίκη καὶ Βούρα καὶ Ῥύπαι καὶ Πάτραι πόλεις εἰσὶ Πελοποννήσου, Πάτραι μὲν μικρὸν πρὸ τοῦ Κρισαίου κόλπου καταντικρὺ τῶν Ἐχινάδων νήσων ὡς πρὸς τὴν ἑώ, αἱ δὲ λοιπαὶ παραθαλάσσιοι τῆς ἐπὶ Κόρινθον φερούσης. Ἑλίκης δὲ καὶ τὰ ἐρείπια ἔστιν ἰδεῖν παρὰ τὸν αἰγιαλόν· αὕτη δὲ πᾶσα ἡ πόλις ὑποβρύχιός ἐστι τῇ θαλάσσῃ σεισμῷ πάλαι τοῦτο παθοῦσα. ~ VφU

ἐλλόβιον τὸ ἐνώτιον παρὰ τὸ ἐνείρεσθαι τοῖς τῶν ὤτων λοβοῖς. ~ VU

Σαβάζιος — Μίθρης] ὅτι ὁ Μίθρας ὁ αὐτός ἐστι παρὰ Πέρσαις τῷ Ἡλίῳ. καὶ ὅτι ἄλλος Διόνυσος ὁ ἐκ Σεμέλης καὶ ἄλλος ὁ Σαβάζιος λεγόμενος πρότερος ἐκείνου τοῖς χρόνοις ἐκ Διὸς καὶ Περσεφόνης· οὗ καὶ τὴν γένεσιν καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰς τιμὰς νυκτερινὰς καὶ κρυφίους εἰσάγουσι. λέγουσι δὲ αὐτὸν καὶ τερατίαν γενέσθαι καὶ εἰς δράκοντα μεταμορφωθῆναι καὶ τῇ ἰδίᾳ θυγατρὶ μιγῆναι. ~ Vat. 942

μητραλῴου υἱὸς ὤν] Ἀλκμαίωνος γὰρ ἦν υἱὸς τοῦ Ἀμφιαράου, ὃς Ἀλκμαίων τὴν μητέρα ἀπεκτονὼς ἐπλανᾶτο κατὰ πάσης γῆς μηδενὸς αὐτὸν διὰ τὸ ἄγος τῆς μητρὸς καταδεχομένου. χρήσαντος δὲ αὐτῷ Ἀπόλλωνος ζητεῖν γῆν εἰς κατοίκησιν, ἥτις οὔπω ἦν τῆς μητρὸς ὑπ’ αὐτοῦ κτεινομένης, σκέψασθαι μὴ ἂν ἀλλαχοῦ εὑρεθῆναι ἢ πρὸς ταῖς ἐκβολαῖς τοῦ Ἀχελῴου· θολερῶς γὰρ οὗτος ἀεὶ ῥέων καὶ πρὸς ταῖς Ἐχινάσι νήσοις εἰς θάλασσαν ἐκδιδοὺς ὑπωπτεύθη αὐτῷ πρόσχωσιν οὗτος ἐν τοσούτῳ ἐργάσασθαι καὶ γῆν ἀναδεῖξαι, ἥτις ἱκανὴ σῶμα ἀνθρώπου ὑποδέξασθαι μὴ πρότερον οὖσα τοῦ τῆς μητρὸς φόνου· καὶ δὴ πορευθῆναι καὶ κατοικῆσαι τὴν Κατοινιάδα γῆν καὶ ἐξ ἑνὸς τῶν υἱῶν Ἀκαρνᾶνος Ἀκαρνανίαν τὸν τόπον ὀνομάσαι. ~ CVφU

ἐς ὑπερβολήν*] ὑπερβαλλόντως. ~ S

ἐκεῖνος ἦν ὁ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀλλὰ πάντα εἰρήνης μεστὰ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

τὸ δ’ ὑπ’ ἐμοῦ γεγενημένον κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

νῦν δὲ καὶ τὸν πεφονευμένον κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἐπιβιῶναι] ἐπεβίω τῷ δεῖνι, δοτικῇ, ἤγουν μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν δεῖνα ἔζησεν ὁ δεῖνα τόσους χρόνους. ~ SK

Μελέτη μεταληπτική, λέγοντος τοῦ φεύγοντος ἔξεστί μοι ποιῆσαι τόδε. ~ Κ

τέχνη δύναται κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τοῦ θεραπεύσαντος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

τῶν ἐμῶν — καὶ τὸ φαίνεσθαι] ὡραῖον ὅλον. ~ Γ

ἀρχὴν ταῦτα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀκροβολισμόν*] ἐρεθισμόν. καὶ ἀκροβόλοι οἱ τοξόται. ~ Δ

φιλοκρινούντων*] διακρινόντων, δοκιμαζόντων περιέργως. ~ Δ

τοῖς κεκρατημένοις κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓVU

ἀλλ’ εὐθύς τινος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

παράλογον λέγουσιν ἀρσενικῶς οἵ τ’ ἄλλοι καὶ μάλιστα Θουκυδίδης, τὸ παράδοξον καὶ ὃ οὐκ ἄν τις προσδοκήσῃ, οἷον [1, 78] τοῦ πολέμου τὸν παράλογον καὶ [cf. 2, 85] ὅτι ἐγένετο πολὺς παράλογος. παραλόγως δὲ τὸ ἀνέλπιστον λέγει καὶ παρὰ προσδοκίαν. ~ Δ

ἐπιπόλαιον*] τὸ πρὸς ὀλίγον φαινόμενον. ~ Δ

ὑποικουροῦν λεληθός τι μῖσος, ἀντὶ τοῦ ὑποτρεφόμενον καὶ ἐνδομυχοῦν. ~ Δ

ἀδίκαστον*] ἀνέριστον, δίκαιον, ἀδωροδόκητον. ~ Δ

ἐρήμης] ἐρήμη δίκη, ὅταν μὴ ἀπαντήσας ὁ διωκόμενος ἐπὶ τὴν κρίσιν καταδιαιτηθῇ. ~ Δ

ἀκμή· ὀξύτης, αὐτὴ ἡ ῥοπὴ τῆς τοῦ πράγματος ἐπιτάσεως καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ νεότης. ἀκμὴ δὲ καιροῦ ἡ εὐτυχία. οὕτω καὶ Ἰσοκράτης [2, 33] τὸ μὲν τῆς τοῦ καιροῦ τυγχάνειν ἀκμῆς. λαμβάνεται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ ἔτι. ~ Δ

ἰσχναίνοντα*] κωλύοντα, κατέχοντα· ἀπὸ ἴσχω, τὸ κρατῶ. ~ Δ

διέσφηλε*] σφαλῆναι πεποίηκεν. ~ Δ

ἀπόχρη*] ἀντὶ τοῦ ἐξαρκεῖ φησιν Ἡρόδοτος [1, 66]. ~ Δ

κώμους*] κῶμος ἡ μέθη καὶ ἡ ἀπὸ μέθης ἀσέλγεια, ᾠδαί, ὀρχήσεις μετὰ μέθης. λέγεται κῶμα καὶ ὁ ὕπνος καὶ κω μάζω τὸ ὑβρίζω καὶ κωμαστὴς ὁ τρυφῶν μετ’ ᾠδῆς ἀσελγοῦς καὶ κώμυθα δέσμη χόρτου καὶ κωμῳδίαι ὕβρεις, διασυρμοί, ἐμπαίγματα. ~ Δ

ἀμελῶ*] ὀκνῶ, ἀναδύομαι, βραδύνω. ~ Δ

προνομίαν*] τιμὴν πλείονα. λέγεται προνομὴ καὶ ἡ διαρπαγὴ τῶν σκύλων. λέγεται προνόμια καὶ τὰ προλήμματα. ~ Δ

πάμπολυ τοῦ μὴ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἐξαγώνιον*] ἔξω τοῦ ἀγῶνος. ~ Δ

ἁλισκόμενα*] καταλαμβανόμενα, κρατούμενα ἢ νικώμενα. ~ Δ

εὐηλίῳ καὶ εὐηνέμῳ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

εὐπαγῆ καὶ εὔτονα κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ Γ

ὑποτυφόμενα*] καιόμενα. λέγεται καὶ τῦφος ἡ ἀλαζονεία καὶ τυφομένης ἀντὶ τοῦ καπνιζομένης καὶ τυφὼν οὐχ ἡ φλὸξ ἡ ἐκ τοῦ ἀέρος ἀλλ’ ἡ ἐκ τῆς ἀναθυμιάσεως συστροφὴ πρὸ τοῦ ἐκπυρωθῆναι, ὡς Πλάτων ἐν Φαίδρῳ [230A]. ~ Δ

αὖθις ἡ νόσος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀκούω βοῶντος κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ποιητήν*] οὐχ ὅτι ποιητὴς ἦν Περεγρῖνος, διὰ τοῦτο ποιητὴν αὐτὸν νῦν καλεῖ, ἀλλ’ ἐπειδὴ τραγικόν τι πρᾶγμα διείργασται μεγάλης συμφορᾶς αἴτιον ἑαυτῷ καὶ οἷα οἱ τραγῳδιοποιοὶ γράφουσι, διὰ τοῦτο καὶ διασκευῆς ἐμνημόνευσε σκηνικοῦ πράγματος καὶ αὐτὸν ποιητὴν εἶπεν ὡς τοιαύτης τραγῳδίας εἰσαγωγέα. ~ VR

ἐτίλλετο* κτλ.] Φιλίππου τοῦ γελωτοποιοῦ γελωτοποιότερε, τί ταῦτα; ~ R

ἐπυνθανόμην κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

διέφυγε* ῥαφανῖδι] τοὺς μοιχοὺς γὰρ τοιαύτην ἀποτίνειν ἔθος τοῖς παλαιοῖς ποινήν· ἐπὰν γὰρ ἑάλω, μετὰ πολλὰς τὰς ἄλλας τελευτῶντες ῥαφανῖδα τῇ πυγῇ τοῦ μοιχοῦ πάνυ ἁδρὰν ἐνεῖρον. ~ VRC

τὴν θαυμαστὴν* σοφίαν τῶν Χριστιανῶν ἐξέμαθε] θαυμαστὴ μὲν οὖν, ὦ μιαρέ, καὶ παντὸς ἐπέκεινα θαύματος, εἰ καὶ σοὶ τυφλῷ ὄντι καὶ ἀλαζόνι τὸ κάλλος αὐτῆς ἀνεπίσκεπτον καὶ ἀθέατον. ~ ΓV

θαυμαστὴν* κτλ.] μιαρὲ καὶ ὀλέθριε, ψεύδῃ· οὐ γάρ πως τοιοῦτο ἡμῖν ἔγνωσται περὶ τούτου· ἦ γὰρ ἂν οὐκ ἀπεκρυψάμεθα τοῦτο, πολλοὺς καὶ ἄλλους ἐσχηκότες τοιούτους καὶ οὐδέν τι αἰσχυνθέντες, εἰ πάλιν κυνὸς τρόπον ἐπὶ τὸ ἴδιον ἀπεῖδον ἀπέραμα οἱ μὲν καὶ πάντῃ πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἀποκλίναντες δεισιδαιμονίαν ὡς οἷα Πορφύριος ὁ Φοῖνιξ, οἱ δὲ καὶ πρὸς τὸ διάστροφον τῆς καθ’ ἡμᾶς ἀπενεχθέντες θρῃσκείας ὡς Ὠριγένης ὁ Αἰγύπτιος. οὔκουν οὐδὲ τουτ’ ἂν ἀπεκρυψάμεθα καὶ μάλιστα, εἰ καὶ ἐξηγήσεις τινὰς τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁγίας συνεκρότησε γραφῆς. ἡ γὰρ καθ’ ἡμᾶς σεμνὴ πίστις καὶ ἀμώμητος μηδὲν μικρολογουμένη περὶ τὴν αἱρετικῶν ὀλιγωρίαν, ἔστ’ ἂν ἄξιόν τις αὐτῇ ἑαυτὸν παρέχοι, οὐ φθονεῖ τούτῳ τῶν ἑαυτῆς χαρισμάτων παρέχειν· ἐπὰν δὲ τὴν ἑαυτοῦ πάλιν τράπηται, αὐτῇ μὲν οὐδὲν οὕτως τῇ καθαρᾷ ἐλυμήνατο πίστει, αὑτῷ δὲ ἐντεῦθεν οὐδὲ τὸν καρπὸν ἀποβαλλόμεθα τούτου τῶν † τε παρὰ τὰς διεξόδους τῶν θείων ὑδάτων πεφύτευτο, ἔβρυε καὶ ἤνθει, ἀλλ’ εἰς ἔλεγχον αὐτοῦ ἐῶμεν καὶ γνῶσιν τοῖς μετ’ ἐκεῖνον, ὅτι τὴν ἀλήθειαν τοῦ θεοῦ ἐν ἀδικίᾳ κατέσχε. καὶ ὁπηνίκα μὲν γέγονε τῆς καθαρότητος, καὶ ἑαυτοῦ τοιοῦτον ἤνεγκε τὸν καρπόν· ὅτε δὲ τῆς ζωοποιούσης ἀμπέλου ἐξώθησεν ἑαυτόν, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη καὶ πρὸς πυρὸς ὕλην συναχθῆναι παραίτιος ἑαυτῷ γέγονεν. ~ R

καινὸς Σωκράτης*] κἀντεῦθεν ἔστι μαθεῖν τὸ τοῦ τερατολόγου πλάσμα. τίς γὰρ Χριστιανῶν ἀνάσχοιτο διὰ Χριστὸν κατακλεισθεὶς τῷ τοῦ Σωκράτους σεμνύνεσθαι ὀνόματι; ~ R

πεπείκασι γὰρ αὑτοὺς — τὸ μὲν ὅλον ἀθάνατοι* ἔσεσθαι] θνητὴν πρεσβεύοντος τὴν ψυχὴν οὐδεὶς ἡμῖν λόγος πρῶτον μὲν πρὸς ὅλην ἀνθρώπων πίστιν ἀντεξαγομένου, ὅση Ἑλλήνων, ὅση βαρβάρων· ἄλλως τε καὶ οὐδὲ θεμιτὸν ἴσως κτηνώδη ἄνθρωπον καὶ διὰ ταῦτα ἐμπαθέστατα διαβιοῦντα σωφροσύνης τὸ παράπαν ἀσπάζεσθαι δόγματα. λήρει τοιγαροῦν, λήρει, οὐδείς σοι φθόνος τῆς ἐμπληξίας, εἰ μή γε καὶ ὡς ἀναγώγῳ πάντῃ καὶ τούτων ἀτοπώτερα — εἴπερ ἄλλα — ἐπιδαψιλευσοίμεθα. τί γὰρ ἄν τις καὶ δρῴη κακὸν τῷ ὄντι ἀνθρώπιον καὶ λύσσης ἀκράτῳ κατεσχημένον πάθει καὶ πρὸς αὐτὴν ἀπομαχόμενον τὴν ἐνάργειαν; τί δ’ ἂν ἄλλο ἢ πρὸς αἴσθησιν, εἰ καὶ μὴ καὶ τούτου ἀποτυγχάνοιμεν, κατεπείγειν ἢ κολάσει καθυποβάλλειν, ἐπάν τις αἰσθήσεως ἄμοιρος ἀναφαίνοιτο; ~ R

ἔπεισεν αὐτούς, ὡς ἀδελφοὶ πάντες εἶεν ἀλλήλων] καί τι τοῦτο τῶν ἀπαισίων, ἐλεεινὲ ἄνθρωπε, μᾶλλον δὲ τίνα οὐχὶ προφαίνοντος τῆς φύσεως ἐπιγνωμοσύνην καὶ πρὸς τὸ συγγενὲς τὴν εὐκταιοτάτην συμπάθειαν. ἢ οὐ τῷ ὄντι καὶ ἀδελφοὶ πάντες ἄνθρωποι ἀλλήλων καὶ ἑνὸς αἰτίου ἐξηρτημένοι; εἴτε γὰρ τοῦ ὑλικοῦ, κοινὸν ἅπασι τὰ κοσμικὰ στοιχεῖα, ἐξ ὧν καὶ συνιστάμεθα, εἴτε τοῦ ὀργανικοῦ, μιᾶς ματρὸς ἐκγέγαμεν τᾶς φύσιος, ὡς οἱ σοὶ βούλονται θεολόγοι σύμφωνοι τῇ ἐναργείᾳ τῶν πραγμάτων. εἰ δὲ καὶ ποιητικὸν ζητοίης — εἰ μὴ σοὶ ὡς ἀθέῳ καὶ τοῦτο εἰς λῆρον καταλογίζοιτο —, εὑρήσεις κοινὸν ἁπάντων καὶ δημιουργὸν θεόν. καὶ τὰ μὲν ἀναντίρρητα πάντῃ, κἂν πάνυ διαρραγείης. σὺ γοῦν ἔοικας εἰς χλεύην τιθέμενος πάντα πρῶτον μὲν ὠμότητα μεταδιώκων καὶ θηριωδίαν καὶ τὸ φιλάλληλον προαναιρεῖν, ἵν’ ᾖ σοὶ βιοῦν ἀπανθρώπως πάσης μὲν ἐμπιπλαμένῳ ἀνοσίου ἀφροδίτης πάσης δὲ πλεονεξίας καὶ ἁρπαγῆς καὶ τῶν ἄλλων αἰσχίστων οὐδ’ ὅλως ἀπεχομένῳ. ~ R

ἐπειδὰν ἅπαξ παραβάντες θεοὺς μὲν τοὺς Ἑλληνικοὺς* ἀπαρνήσωνται] μιαρὰ κεφαλή, οὓς πρὸ βραχέος ἀετοὺς καὶ ταύρους καὶ χρυσοῦς θυσιῶν καὶ ὅρμων ἀξίους, ναὶ μὴν καὶ τὸν ἄλλον ὃν κατέχεας λῆρον περὶ τῶν Ἑλληνίων θεῶν, νῦν τοὺς τοιούτους οὐκ ἀξίους φῂς παραβάσεως; ~ V

θεοὺς* μὲν τοὺς Ἑλληνικοὺς ἀπαρνήσωνται] ἔτι θεοὺς ὀνομάζεις, οὓς ὀλίγον ἔμπροσθεν, ἓν γοῦν τοῦτο καλὸν ποιῶν, ἀρκούντως διέπαιξας; ~ R

τὸν δὲ ἀνεσκολοπισμένον* ἐκεῖνον σοφιστήν] Ἀρέθα. τί σοι μεταξὺ μωρολογίας παρεγκύκλημα τοῦτο κατείργασαι, ματαιότατε Λουκιανέ; πλήν, ὥς γε εἰκός, θείαις τῷ ὄντι ποιναῖς ἐλαυνόμενος, καὶ οἵαις καὶ ὅσαις καὶ οὗτοι, οὓς σέβῃ ἀλάστορας δαίμονας, ἐπειδὰν ἀνυπερβλήτῳ δυνάμει τοῦ δι’ ἡμᾶς ἄχρι τοῦ ἡμετέρου δι’ ἄφατον οἶκτον χωρήσαντος σώματος ἀναλλοιώτως υἱοῦ τοῦ θεοῦ καὶ θεοῦ τῆς πρὸς ἀνθρώπους ἀπηλαύνοντο ἐπηρείας, υἱὸν θεοῦ καὶ ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ ὡμολόγουν, παραπλησίως καὶ αὐτὸς μέγαν ἄνθρωπον ἀνεκήρυξας τοῦτον, ὃν παιδία † παραινοῖς, καὶ τοῦ ἐμβροντήτου σου στόματος κατετόλμησας. καὶ τοῦτο μὲν οὕτως καὶ χάρις οὐδεμία τοῖς λόγοις, ὅτι μηδὲ τοῖς πονηροῖς δαίμοσι τὴν ἀλήθειαν ἀπαγγέλλουσιν· ἐπιτιμῶνται γὰρ καὶ οὐκ ἐῶνται λαλεῖν· πῶς γὰρ τοῦ ψεύδους ἔγγονοι καθεστῶτες τὸ ἀληθὲς προάγειν συγχωρηθεῖεν; εἰ μή που καὶ βορβόρου τις ἐῴη τίμιον ἀπορρεῖν μύρον καὶ ἀπὸ σκότους αἴγλην φωτὸς προϊέναι. εἰς δὲ χλεύην ποιούμενος τὸ σωτήριον παντὶ πάθος ἀνεσκολοπίσθαι ὑβριστικῶς τῷ σεαυτοῦ λόγῳ τὸν δῆθεν σοὶ μέγαν ἄνθρωπον παρενείρας ἀκούοις ἂν οὐκ αὐτὸς μόνος, ἀλλ’ ὅσοι δὴ τῆς αὐτῆς σοι μανίας ἐντὸς τοῦ σώφρονος ἐκτραχηλιάζονται λογισμοῦ· γέλωτα καὶ μυκτηρισμὸν ποιῇ τὸν ὀλοθρεύσαντα σὲ σταυρὸν αὐτοῖς σεβάσμασι καὶ μακραῖς φλυαρίαις καὶ μιαροῖς ἔθεσιν. εἶτα τί φῄς; πότερον σταυρὸς καὶ πάθος ἑκούσιον γέλωτα ὀφλήσει τοῖς σώφροσιν ἢ γυναικῶν μεμηνυιῶν ἀφροδίσιον μανίαν ἀνασυρμοὶ καὶ ἀσχημοσύνης εἰς τὸ ὕπαιθρον δεῖγμα, ἃ καὶ ἡ φύσις αὐτὴ δημοσιεύειν ἐγκαλυψαμένη τόποις τοιούτοις εἰς τὸ ἀπόρρητον ἐγκαθίδρυσεν; ἢ οὐκ οἶσθα τὴν Βαυβὼ καὶ ὅσα σοι τὰ Ἐλευσῖνι μυστικὰ μᾶλλον δὲ μυσαρὰ ὑποβάλλει θεάματα; τί δ’ ἄν, εἰ λέγοιμι τῆς πολιούχου Κορίνθου τὰς αἰσχίστας καὶ ἐναγεῖς τελετάς, αἷς ἡ τοῦ θήλεος αἰδὼς καθυβρίζετο, ἢ τῆς ἐν Σάϊ τῶν Αἰγυπτίων ἀνεόρτου ἑορτῆς τὸ ὑπερβάλλον ἀκάθαρτον; καὶ ἐπειδὴ Αἴγυπτος τῷ λόγῳ παρήχθη, ἆρά σοι διᾶραι στόμα τολμᾶται τῷ κυνοπροσώπους θεοὺς ἐννοου μένῳ καὶ τοὺς αἰλούρους καὶ τὰς ἴβεις καὶ τοὺς σεμνοὺς κροκοδείλους καὶ τὸ πάντων ἀτοπώτερον τὰ κρόμμυα, ἃ εἰς θεοὺς ἀναφέρεται, καὶ ἐπὶ πᾶσι τὸν ὕπατον ὑμῶν Δία φόβῳ τοῦ ἐπαναστάντος ὀλέθρου εἰς κριὸν τὸ εἶδος ἀνταλλαξάμενον; βαβαί· ὁ τὸ πᾶν σοι τοῦ κράτους ἀποφερόμενος πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τέ κριοῦ διασῴζεται εἴδει καὶ βόσκημα αὑτῷ τὴν ἀπολύτρωσιν πραγματεύεται. σιγῶ τὴν Προμηθέως ἐπὶ Καυκάσῳ προσήλωσιν — οὐδὲ γὰρ τοῦ ἑκουσίου προσέχεται —, Σεμέλης τὸν κεραυνόν, Ἡφαίστου τοὺς ἐπὶ τῷ Ἄρει δεσμούς, οὗ ἡ μοιχεία κατήγορος, τἆλλά τε πάντα καὶ ἀτοπώτερα, ἵνα μὴ καθ’ ἕκαστον διεξιὼν χραίνω καὶ γλῶσσαν καὶ ἀκοὰς τοιούτοις σεβάσμασι προσανέχων, ἐπιτριπτότατε. ἀποφθάρηθι ἀφ’ ἡμῶν καὶ κατάδυθι λόγους προάγων ἀλλ’ ἐγγὺς ἀτοπωτάτως. ὁ μὲν γὰρ σταυρὸς ἀνδρείας σημεῖον καὶ ὅσον ἄρξασθαι καὶ τέλος τοῦ κόσμου παντὸς σωτήριον καὶ ἀνάκλησις καὶ τῆς καθ’ ὑμᾶς αἰσχρότητος ἀπαλλαγὴ καὶ καθαίρεσις, τὰ δὲ τῶν θεῶν ὑμῶν πάθη καὶ ἐκ παθῶν καὶ ἀκρασίας καὶ ταῦτα θεῶν ἐναρχόμενα καὶ πρὸς τὰ ὅμοια πάθη τοὺς τεθηπέναι ἀνεχομένους παρακαλοῦντα καὶ πρὸς τὴν ἄλογον βιοτὴν τοὺς ἀνθρώπους ὑποσπῶντα καὶ καταβάλλοντα. ~ R

κοινὰ ἡγοῦνται ἄνευ τινὸς ἀκριβοῦς* πίστεως τὰ τοιαῦτα παραδεξάμενοι] καὶ τίνος ἀκριβεστέρας δεήσεται πίστεως τὸ ἀφ’ ἑαυτοῦ τῇ ἐνεργείᾳ ἰσχῦον καὶ πᾶσαν ἀπόδειξιν κατόπιν ποιούμενον ἑαυτοῦ; ἢ οὐ καὶ σοὶ ἡ ἀκτησία καλὸν καὶ τοὺς μετιόντας αὐτὴν οὐ διὰ θαύματος ἄγεις; εἰ μή που, ὅπερ ἔστι, τῆς ἀνθρωπίνης ἐκβέβλησαι φύσεως. ~ R

Παριανῶν*] Παριανός, ὡς ἔοικε, Περεγρῖνος ἀπὸ Πάρου τῆς νήσου. ~ RV

τοῦτο* ὡς ἤκουσε κτλ.] ἀπόλοιο, κατάρατε καὶ πάσης ἀρετῆς σκῶπτα καὶ διαβολεῦ. ~ R

χρόνον μέν τινα κτλ.] οὐκ αἰδῇ, ταλάντατε, τοῖς αὐτοῖς, οἷς καὶ αὐτὸς ἑάλως, τούτοις καὶ Περεγρῖνον διασύρων; ~ R

τῷ βασιλεῖ*] Βῆρον ἢ Μᾶρκον Ἀντωνῖνον οἶμαι λέγει. ~ RV

Μουσωνίῳ* κτλ.] Κυνικοὶ καὶ οὗτοι ἢ καὶ ἄλλως φιλόσοφοι ἐλέγχειν ἔργον πεποιημένοι. Ἐπίκτητον μὲν οὖν Στωικὸν οἶδα, Δίωνα δὲ τὸν Προυσαέα, ᾧ καὶ ἐπώνυμον ὁ Χρυσόστομος, ὅς καὶ λόγους ἐκδέδωκεν ἱκανῶς σπουδαίους τῷ ὄντι καὶ παντοίας ὠφελείας μεστούς. ~ RCV

πατραλοίας*] καὶ πῶς, εἰ πατραλοίας Περεγρῖνος, οὐκ ἀντενεκλήθη παρὰ τῶν Παριανῶν τὴν πατροκτονίαν, ἀπαιτουμένων τῶν διὰ τὴν πατροκτονίαν ὡς ἔφης [c. 15] ἀφειμένων τούτοις ἀγρῶν; ὁρᾷς, ὅπως εἰς πάντας συκοφαντεῖν ἑτοιμότατος παρεσκεύασαι, πάσης ἀρετῆς σκῶπτα καὶ διαβολεῦ. ~ RV

καόμενόν φησι κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

οὐκ ἀπ’ ἐλπίδος* κτλ.] οὐ γὰρ ἀνέλπιστον φῂς μὴ ὑπομένοντα τὴν φλόγα ἐξάλλεσθαι ταύτης· ἀνθ’ ὧν καὶ βαθυνθῆναι τὸ τῆς πυρᾶς μεσαίτατον παρασκευάσει, ὡς μηδὲ βουληθέντι ῥᾴδιον ἐκπηδῆσαι. ταῦτα δὲ βούλεται Λουκιανὸς ληρεῖν, Βραχμᾶνας μὲν ἑκόντας καὶ καρτερικώτατα ἀποφαίνων πυρπολεῖσθαι, Περεγρῖνον δὲ οὐ πάντῃ κατὰ τὸ ἑκούσιον ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀνάγκην, εἴ γε τὸ ἄφυκτον ἑαυτῷ περιποιεῖται τὸ ἀπὸ τῆς φλογός. ~ R

ὁ ἐκ Πατρῶν*] τὸν Θεαγένην λέγει. ἐκ Πατρῶν δὲ τῆς Πελοποννήσου. ~ VR

ποίας* μὲν οὖν μελίττας κτλ.] ἐντρύφα, κατάρατε, καὶ ἐμφοροῦ τῆς πατρίας καὶ εἰωθυίας ὑμῖν τοῖς Ἕλλησι πλαστολογίας. ~ R

Πρωτέως*] Πρωτεὺς μὲν τάχα καὶ συγγνωστός, εἰ καὶ ψυχρᾷ τῇ συγγνώμῃ, οὕτω τὸν βίον ἀπολιπών, σὲ δὲ τίς τοῦ τρόπου ἀγάσεται λόγον μὲν ἐμπορευσάμενον οὕτω προχείρως ἐκγεγονότα τινί, ὕθλοις δὲ καὶ μωρολογίαις τοῦτον ἐσπαθηκότα; ~ V

ἑπτά*] ⸤τοὺς ἑπ⸥τὰ λεγομένους σοφούς, ⸤Πιττ⸥ακόν, Βίαντα, Θάλητα, ⸤Περ⸥ίανδρον, Κλεόβουλον, ⸤Χε⸥ίλωνα, Σόλωνα. ~ R ⸤B⸥V

ἐκ Σάμου Πυθαγόραν τὸν Μνησάρχου, ἐξ Ἐφέσου Ἡράκλειτον, ἐξ Ἀβδήρων Δημόκριτον· ἄμφω δὲ φυσικὼ φιλοσόφω ἤστην. ~ BRV

σκυτεύειν ἢ τεκταίνειν — κατεῖδον] σημείωσαι. ὡραῖον ὅλον. ~ Γ

καὶ εὐμήρυτα — ἐκεῖναι] σημείωσαι. ~ V

καὶ πήραν ἐξαρτήσασθαι κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

καὶ ἢν μὲν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

οἷον τὸ φυλακτικὸν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Γναθωνίδην* κτλ.] κολάκων οἱ περιφανέστατοι οὗτοι. ~ VBRC

τῇ πήρᾳ τῇ Κράτητος κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

Κτήσωνας κτλ.] μιαρὲ ὀνοματοθέτα. ~ B

ἆρα ἂν ἔχοιτε κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

οὐκ* ἂν φθάνοιτε κτλ.] ἀντὶ τοῦ τάχιστα ἂν πάντας ἐπὶ τὰ ὅμοια παρακαλέσητε. ~ VRφ

μέχρι μὲν κατ’ οὖρον κτλ.] καὶ πρῶτον μὲν ἐπεπόλαζε τὸ κακὸν τοῦτο ἀνθρώποις, οὐ μέντοι γε καὶ ὡς νῦν, ὅτε μηδὲ ἑαυτῷ τις σύμφωνος ᾖ τὰ ἀγαθὰ βουλόμενος, μὴ ὅτι γε κακῶν ἐν ἀδοκήτοις περιστάσεσι συνδιαφέρειν τῷ φίλῳ τὴν ἐπήρειαν ἕλοιτό τις· οὕτως ἀπανθρώπως καὶ θηριωδῶς διαβιώσκειν τῇ νῦν κέκριται γενεᾷ καὶ φιλαύτως ἢ φιλοθέως, καὶ τοῦτο ἐκεῖνο τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου [Matth. 24, 12] διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ἡ τῶν πολλῶν ἐψύγη ἀγάπη. ~ R

ἐκτραχηλίσασα*] τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ παιζόμενον ἐκδείρασα. ~ BRCVφ

οὐκ ἀνῆκεν ἐκ τῶν ὀνύχων*] ὡς ἐπὶ ἄγρας ἱεράκων ἢ ἀετῶν μετῆλθε τὸν λόγον. ~ BRVφ

καί μοι* ἐπ’ ὀφθαλμῶν κτλ.] διατύπωσις αὐξητικὴ τοῦ πάθους. ~ V

ἐν τοσούτῳ*] ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ μεταξύ. ~ Vφ

συνεκπλεύσας — σοφιστῇ] σημείωσαι σύνταξιν θαυμασίαν. ~ R

ἐφεῖται δὲ τὸ μέγιστον κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἔφοδον αὐτῶν — περιηλαύνετο] ὡραῖον ὅλον. ~ Γ

ὑπερήμεροι: ἐπὶ πάσης παραπροθεσμίας λέγεται. ~ VCφ

ὀγδοήκοντα καὶ πρόβατα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

περὶ τὴν βύρσαν οὕτως κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἱππεῦσιν ἀθροισθέντες — ἅπαν] ὡραῖον ὅλον. ~ Γ

ἐπεὶ δὲ καὶ σὺ — τρεῖς φίλοι] σημείωσαι. ὅλον χρήσιμον. ~ Γ

⸢Ἐντ⸣αῦθ’ Ὁμήρῳ συγκρί⸢νει⸣ Δημοσθένην καὶ ⸢δείκ⸣νυσι μέγιστον εἰς ⸢ῥῆ⸣τρας χάριν. καὶ ⸢τὸν⸣ βίον δὲ σεμνύνει ⸢Δη⸣μοσθένους ἐν δια⸢λέξ⸣ει τοὺς ἐπαίνους εἰσφέρων. ~ ⸢φ⸣

ἀμέλει] πάντως. ~ φ

πρότερον*] ἡ πλεονάζουσα φράσις αὕτη συνήθης Ἀττικοῖς, καὶ ποτὲ μὲν ὡς ἀπὸ πρώτου προσώπου δραματικῶς, ποτὲ δὲ ὡς ἀπὸ τρίτου ἀφηγηματικῶς, ὅπερ πολὺ παρὰ Πλάτωνι τῷ φιλοσόφῳ ἔστιν εὑρεῖν. ~ BRU

εἰ*] εὐκτικόν. ~ B

πέπονθας τὸ τὸν δόλιχον νενικηκότος] δύναται καὶ ⸤τὸ τοῦ δόλιχον νε⸥νικηκότος εἶναι ⸤καὶ τὸ τὸν δόλιχον⸥ νενικηκότος ἀ⸤ ⸥χρεία. ἀλλ’ ἐπεὶ ⸤τὴν περιττό⸥τητα τῶν ἄρθρων ὑποστέ⸤λλεσθαι εἰώ⸥θασιν Ἀττικοί, ἓν τῶν ⸤δύο ἀνάγ⸥κη περιελέσθαι· συνυ⸤πακούεται γὰρ⸥ τὸ τ⸤ὸ τοῦ⸥ νενικηκότος εἴη, λεί⸤ψει τὸ τόν⸥ συνυπακουόμενον καὶ ἔσται ⸤οὕτως καὶ πέ⸥πονθας τὸ τοῦ νενικηκό⸤τος τὸν δόλιχον⸥· ὃ καὶ φαυλότερον· εἰ δὲ τὸ τὸν δόλιχον νενικηκότος, ἐλλείψει ⸤τὸ τῆ⸥ς γενικῆς ἄρθρον συνυπακουόμενον ⸤οὕτως⸥ καὶ πέπονθας τὸ αὐτὸ τοῦ νενικηκότος τὸν δόλιχον. ἐγκριτώτερον δὲ ἔσται τοῦτο τοῦ προτέρου, καθότι φίλον Ἀθηναίοις τῶν ἄρθρων ἐλλειπεστέρας τὰς πτώσεις προφέρεσθαι· αὐτοὶ γὰρ ἀφικόμην φασὶ πρὸς βασιλέα καὶ προσῆλθε βασιλεῖ. ~ ⸤B⸥ φ U. Addit B: καὶ ἐπ’ ἄλλων πλείστων ὡσαύτως. εἰ δέ τις ἀξιώσει ἐλλεῖψαι τὸ τό, ἀλλ’ οὐ τὸ τοῦ, λέληθεν ἑαυτὸν τοῦ παντὸς ἁμαρτάνων· τὸ μὲν γὰρ ἀσαφέστερον καταστήσεται τὸν λόγον, παρόσον τοῦ πράγματός ἐστι σημαντικόν, φημὶ δὲ τὸ τό· τοιοῦτο γάρ ἐστιν, ὡς καὶ φθάνομεν παραθέμενοι καὶ πέπονθας τὸ αὐτὸ τοῦ νενικηκότος τὸν δόλιχον· οὕτω γὰρ μετατιθέμενον εὑρίσκεται· ὅρα γάρ, ὅτι τὸ τό τὸ πρᾶγμα σημαίνει, τὸ δὲ περικαλλέστερον ἀπὸ τοῦ ἐνδέειν τὸ κάλλος ἐκπεπορισμένον. ~

ἥδομαι δὲ καὶ πάθη κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ Γ

διαρκεστέρῳ δὲ τόνῳ] ὅτι κατὰ τοῦτο κρείττων Ὁμήρου Δημοσθένης. ~ RφU

μεταξὺ* κτλ.] οἷον πεποίηκε [Hom. Ζ 119 sq.] τὸν Διομήδην τῷ Γλαύκῳ ὀργώσης ἤδη τῆς μάχης διεξοδικῷ ἀναγνωριζόμενον τῷ λόγῳ. ~ RφU

παρισώσεων* κτλ.] τῷ κεκαλλωπισμένην ἔχειν τὴν φράσιν. ~ Δ

Ἰσμηνὸν κτλ.] ἀρχαὶ ταῦτα τῶν Πινδάρου τοῦ μελοποιοῦ ὕμνων [fr. 29 Bergk]. ~ φU

κἀκ τῶν φορημάτων κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τὰ γάρτοι καλὰ κτλ.] σημείωσαι. ~ ΓΔ

ἀλλ’ εἰ δή τινα πάντων κτλ.] τὸ ἑξῆς οὕτως· ἀλλ’ εἰ δή τινα θαυμάσας Δημοσθένην εἶχον· ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ θαυμάσας. ~ RφU

κρότῳ κτλ.] θαυμασίως ἥθροισται πάντα κράτιστα Δημοσθένους καὶ ἐν βραχεῖ τῷ εὐμνημονεύτῳ περιποιούμενα καὶ μηδὲ τῷ σαφεῖ διὰ τὴν συντομίαν λυμαινόμενα. ~ R

34—36 καὶ τοὺς μὲν ἔξω κτλ.] τεχνικώτατα πάνυ τὰ ἀπὸ τῶν ὑπομνημάτων εἰς ἐγκώμιον Δημοσθένους παραληφθέντα διεσκεύασται. ~ R

μιᾶς γε ταύτης ἡμέρας κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

εἴ τινας ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις ἀνταποστέλλοι τῇ πρεσβείᾳ] τοῦτο ῥᾳδιούργημα λόγων, εἴ τι χρὴ Αἰσχίνῃ τῷ συμπρεσβεύσαντι πείθεσθαι. ~ R

παρὼν εἶναι: παρέλκει τὸ εἶναι. ἐπισκοπητέον δέ, εἰ ὅμοιον τῷ ἑκὼν εἶναι· ἐκεῖνο γὰρ μετ’ ἀπαγορεύσεως τάττεται, οἷον οὔποτ’ ἂν ἐγὼ ἑκὼν εἶναι πεισθείην. ~ RU

οὐ γάρτοι σμικρὸν κτλ.] γνώμη. ~ R

ὀπαδός τις δαίμων κτλ.] τὴν ἰσάγγελον πολιτείαν παρεισάγει ὁ ἀλιτήριος. ~ Δ

πόλεμος*] τὸ τοῦ Ἐμπεδοκλέους νεῖκός φησιν ἤγουν τῶν ἐναντίων τὴν συνδρομήν. ~ Δ

κωμικὸν* δορυφόρημα] τὸ κωφὸν προσωπεῖον. ~ Δ

καὶ μάλιστα οἷον τοὐμὸν κτλ.] ὡραῖον. ~ V

τῷ αὐτῷ πήχει: παροιμία ἐπὶ τῶν ὑπὸ τινῶν μὲν ἐπανορθώσεως τυγχανόντων, μένειν δὲ ἀναγώγων προαιρουμένων. ~ ΔEVφ

ἀπομνημονεῦσαι ἔνια: αἰτιατικὴ ἀντὶ γενικῆς. ~ EV

— ] ὅρα τὸ ἀπομνημονεῦσαι αἰτιατικῇ συντασσόμενον, γενικῇ μᾶλλον ὀφεῖλον συντάσσεσθαι. ~ φ

ἀνασπάσας αἰωρῇ κτλ. ] ὡραῖον. ~ V

ἀλλὰ κἂν Ἀγαμέμνονα κτλ.] ὡραῖον. ~ V

κιβδήλῳ] κίβδηλον· οὕτως ἐκάλουν τὸ νόθον ἢ ἀδόκιμον νόμισμα καὶ παρακοπέν. Νόμων ια′ ὁ μὲν δοῦλος φερέσθω τὸ κιβδηλευθέν’ [Plat. leg. XI 917 D]. κίβδηλον μέν ἐστιν, ὅταν ἔχῃ ἐπιφάνειαν ὡς ἀστεῖον, ἔστι δὲ μοχθηρὸν τῷ τρόπῳ. ~ Δ

Νικόστρατον*] ἔοικε Νικόστρατος οὗτος ἀθλητὴς εἶναι κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ γενναῖος μέν, ἄλλως δὲ τὸ πρόσωπον πονηρὸς καὶ τὸν Μιλήσιον Ἀλκαῖον τὸν καλὸν μὲν ἀνάλκιδα δὲ ἔχειν ἐρώμενον. ~ RE

προσέτι γε ἀκροασαμένους κτλ.] ὡραῖον. ~ V

ὁμοίαν αὐτὴν κτλ.] σημείωσαι. ~ EV

Ὀμφάλῃ*] ὄνομα γυναικός. ~ Δ

ἀνάρμοστον] ἀπαίδευτον, ἀνόητον. ~ Δ

θωπείαν] θωπεία κολακεία, καὶ θῶπες οἱ πάντα μετὰ ψεύδους καὶ θαυμασμοῦ προσιόντες ἐπὶ κολακείᾳ. ~ Δ

ἀκούσας τὸν αὐτὸν κτλ.] ὡραῖον. ~ V

ἐμμελής] συνετή, εὔρυθμος. ~ ἐγκώμιον*] ἔνδημον· κῶμοι γὰρ τὰ τοῦ δήμου συστήματα. ~ Δ

τοῦ φροιμίου] τοῦ προοιμίου. ~ Δ

αἴρειν τὰ κτλ.] ἀστεῖον. ~ E

ἐγὼ* γοῦν θάπτοντα κτλ.] οἷος πανταχοῦ τῷ γελοίῳ ἐνευδοκιμῶν ὁ κατάρατος οὗτος. ~ REΔ

βω μολοχικά] βωμολόχος ὁ περὶ τοὺς βωμοὺς λοχῶν ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν τι παρὰ τῶν θυόντων. μεταφορικῶς δὲ καὶ ὁ παραπλησίως τούτῳ ὠφελείας ἕνεκέν τινας κολακεύων. καὶ βωμακεύματα καὶ βωμολοχεύματα. Ἀπολλόδωρος Κυρηναῖος ὁ εὐτράπελος καὶ γελωτοποιός. τινὲς δὲ τὸν μετά τινος εὐτραπελίας κόλακα καὶ τὸν πανοῦργον καὶ συκοφάντην. ~ Δ

ἄρτι κληρονομήσαντι τοῦ δεσπότου: Ἀττικὴ ἡ σύνταξις· τὸ γὰρ ἐπὶ μέρους λέγειν Ἀττικόν· αὐτοὶ γὰρ ἔφαγον φασὶ τοῦ ἄρτου καὶ κατέαγα τοῦ κρανίου. ~ ἔτνους*] ἔτνος πᾶν ὄσπριον ἐρειχθέν. ~ RECV

ἐμβοήσαντος μόνον κτλ.] σημείωσαι. ~ VERVU

Σατουρνῖνον*] Σάτουρνον γὰρ Ῥωμαῖοι τὸν Κρόνον λέγουσιν. ~ VECφΔ

ὄτοβος: ὁ μετὰ ἤχου κρότος καὶ θόρυβος καὶ ψόφος. ὡσαύτως καὶ κόναβος. ~ Δ

ὤδινεν ὄρος: ἐπὶ τῶν μεγάλως ἀμαθαινόντων τὸ ἐπίφθεγμα. ~ CEVΔ

οἰσυίνη: ἐκ λύγων πεπλεγμένη. ~ ERΔ

νανώδει] τὸ νάννος ἐπὶ τοῦ μικροῦ εἴωθε λαμβάνεσθαι. ~ Δ

παρασάγγας] παρασάγγαι εἶδος μέτρου Περσικοῦ, ὅ ἐστι στάδια τριάκοντα. — Δ

τὴν ἐμὴν πατρίδα τὰ Σαμόσατα] ὅτι Σαμοσατεὺς Λουκιανός. ~ ERΔ

θραυσμάτων] θραῦσμα καὶ θραῦσις λέγεται· φθορά, ἧττα ἐν πολέμῳ, θάνατος, ἀρρωστία, συντριβή, πληγή. ~ Δ

θάψας οὖν κτλ.] παύου, ταλαίπωρε· ἱκανῶς σοι πέπαισται. μέχρι πόσου διαγελάσεις τοὺς καταράτους; ~ EΔ

λοπάδων: ἡ περικειμένη ἔξωθεν τοῦ κρομμύου λεπὶς καὶ πᾶν λέπος, φλοιός, δέρμα λεπτὸν ξηρόν. λωπάσι δὲ διὰ τοῦ ω̄ μεγάλου σημαίνει τοῖς κλέπταις. ~ Δ

καὶ ἐτρώθη περὶ κτλ.] ἀπόλοιο, μιαρέ, αὐτῇ γελωτοποιίᾳ καὶ εἰρωνείᾳ. ~ ERΔ

τὴν μέντοι ἐπιγραφὴν κτλ.] μέχρι τίνος; οὐ παύσῃ, ματαιολόγε; ~ ERΔ

δολιχόν*] κύκλον μακρὸν ἢ πολύν. ~

θρίαμβον*] θρίαμβος ἐπίδειξις νίκης, πομπὴ καὶ τὸ σεμνύνεσθαι. ~ Δ

κορύζης* — γέμουσα] μεμωραμένης καὶ μυξώσης. ~ Δ

ἀμέσων*] τῶν ἐναντίων τὰ μὲν ἄμεσα ὡς ἄρτιον καὶ περιττόν, ζωὴ καὶ θάνατος, φῶς καὶ σκότος, τὰ δὲ ἔμμεσα καὶ τούτων τὰ μὲν ἓν ἔχουσι τὸ μέρος ὡς δίκαιον καὶ ἄδικον — τούτων γὰρ μέσον τὸ μηδέτερον —, τὰ δὲ πλείονα ἔχουσι τὰ μεταξὺ ὡς λευκὸν καὶ μέλαν — τούτων γὰρ μέσα πολλά, φαιόν, ὠχρόν, πυρρόν, ξανθόν, κυανοῦν. ~ Δ

— ] ἄμεσον· εἰ μὴ θνητόν, πάντως ἀθάνατον. ἔμμεσον· εἰ μὴ λευκόν, οὐ πάντως μέλαν, ἀλλ’ ἢ φαιὸν ἢ ἐρυθρὸν ἢ κιρρὸν ἤ τι τοιοῦτον. ~ Δ

ἐρείπια: τὰ εἰς γῆν πεπτωκότα. ἐρείπω δὲ σημαίνει ἐνέργειαν καὶ πάθος· σημαίνει γὰρ τὸ καταβάλλω καὶ τὸ πίπτω. ~ Δ

Ἴκκος* κτλ.] γυμνασταὶ περιώνυμοι οὗτοι. ~ ERVφ

οὐ γὰρ ποιητὴς κτλ.] ὡραῖον. ~ E

κάνδυν] κάνδυς χιτὼν Περσικός. ~

πολὺ ἀναγκαιότερον κτλ. ] ὡραῖον. ~ E

κάρχαρον; τραχεῖαν. ~

ἀγκύλην*] ἀγκύλη ἡ καμπύλη καὶ ἐπικαμπής. ~ Δ

ἐφιππίου*] ἤγουν τῆς ἀστράβης, ἣν ἄρτι σέλλαν οἱ πολλοὶ καλοῦσιν. ~ Δ

ἥκιστα: οὐδαμῶς, οὐχ ἧττον. καὶ Λιβάνιος ἔφη εἴ τινα ἄλλον τρόπον, ὃν ἥκιστα ὤφθη, μετελθών ἐν τῷ 〈βίῳ ὁ〉 ἐπὶ τῇ φιάλῃ ἔμπορος, ἀντὶ τοῦ 〈οὐ〉 πάνυ. ~

χρηματιζέτω*] καὶ ἐν τῷ Ἰκαρομένιππός [23] φησιν οὕτως χρηματίσαντες περὶ ὧν ἧκες ἤγουν διοικήσαντες ἀποπέμψομεν. ~ Δ

ἄλλως εἰς τὸ χρηματιζέτω. χρήματα πραττέτω. σημαίνει δὲ καὶ τὸ πράγμασι χρήσασθαι· χρηματίζει ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος, οἷον πράγμασι σχολάζει· ἀφ’ οὗ χρήματα τὰ πράγματα. χρηματίζεσθαι πλουτεῖν. χρηματισάμενοι ἀντὶ τοῦ πραγματευσάμενοι. καὶ χρηματίσαι μέν ἐστι τὸ πρᾶξαι, χρηματίσασθαι δὲ τὸ κερδᾶναι. ~ Δ

ῥυθμιζέτω: διατυπούτω, κανονιζέτω, εὐθυνέτω. ~ Δ

ἄρτι: τὸ μέρος τοῦ παρεληλυθότος συνάπτον τῷ νῦν, ἐναντίως ἔχον τῷ αὐτίκα· τοῦτο γὰρ κατὰ τὸ μέλλον συνάπτει τὸ νῦν. ~ Δ

ὁπόταν δὲ καὶ φροιμιάζηται κτλ.] περὶ προοιμίων ἱστορίας. ἔργα γὰρ τοῦ προοιμίου τρία ταῦτα, τὸ προσοχὴν καὶ εὐμάθειαν καὶ εὔνοιαν ἀπεργάσασθαι, ὧν τὰ δύο προδηλότατά ἐστι τῶν ἀκροατῶν, εὐμάθεια καὶ εὔνοια. τὸ μὲν οὖν τὸν ῥήτορα ὠφελήσει, ἡ εὔνοια, ἵν’ εὐμενῶς δέξοιντο οἱ ἀκροαταὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ. καὶ ἡ εὐμάθεια δὲ πρὸς τῶν ἀκροατῶν ἐστιν· ἐκείνους γὰρ ὀνίνησι τοῦτο ὥσπερ καὶ ἡ προσοχή, ὁ μάλιστα μεγαλονοίας δεήσεται ῥήτορος εἰδότος καὶ τὰ σμικρὰ μεγάλα δεῖξαι καὶ ὡσπερεὶ δελέατι τοὺς ἀκροατὰς ἑλεῖν. κατὰ δὲ δεύτερον λόγον καὶ ἡ εὐμάθεια ἀπὸ τῆς τοῦ ῥήτορος ἐντρεχείας γενήσεται, ἐπ’ ὠφελείᾳ μέντοι καὶ αὐτὴ τῶν ἀκροατῶν. ὥστε τριῶν ὄντων μόνη ἡ εὔνοια τὸν ῥήτορα ὠφελήσει, τὰ γὰρ λοιπὰ δύο τοὺς ἀκροατάς· διὸ καὶ ἐν ταῖς ἱστορίαις ἐκλείπει, ὅτι μὴ ἑαυτῷ τότε ὁ ῥήτωρ ἀλλὰ τοῖς ἀκροαταῖς ἐργάζεται. ~ ERΔ

ἐξίτηλα*] ἀφανῆ, εὐτελῆ. καὶ ἔξωθεν βαφῆς. ἢ ἀντὶ τοῦ φαῦλα. ~ Δ

πέμμασι*] πέμματα οἱ πλακοῦντες. ~ Δ

σαπέρδην*] τινὲς σαπέρδην φασὶ τεμάχιον τεταριχευμένον ἰχθύος· οἱ γὰρ Ποντικοὶ τὸν κορακῖνον ἰχθὺν σαπέρδην καλοῦσιν· οἱ δὲ τὰς ἀφύας ἤτοι τὰς παρὰ τοῖς πολλοῖς ἐγγραύλεις λεγομένας ἢ τὰ τῶν μηρῶν ἐξῃρημένα κωληνάρια, οἱ δὲ τὰ τῶν συῶν ἢ προβάτων πτύχια, ἅπερ χορδὰς καλοῦσιν. ~ Δ

λιχνείαν*] λιχνεία πύκνωσις καὶ λίχνος λέγεται ὁ προαπτόμενος τῶν ὄψων. ~ Δ

ὁρᾷς τὸν Κνίδιον κτλ.] περὶ τοῦ τὴν Φάρον τὴν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ κτίσαντος. ~ EΔ

ψάμμος ὑπερζέουσα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

καὶ ἐλεφάντων κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τροφὴ γὰρ αὕτη τῷ πυρί*] σημείωσαι. ὥσπερ γάρ τις τροφὴ καὶ τῷ θερμῷ καὶ τῷ ψυχρῷ τὸ ὑγρόν, ἀλλὰ τῷ ψυχρῷ μὲν ἄτε συγγενεστέρῳ μᾶλλον κρατύνεται καὶ ἐπιδίδωσιν, τῷ δὲ θερμῷ μαραίνεταί τε καὶ ἀφανίζεται συναναιροῦσα τὸ ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ τὸ θερμόν· ἀεὶ γὰρ πρὸς λόγον αὐτὴ μὲν ἡ ὑγρότης ὀλιγουμένη ἀκμάζειν ὑπενδίδωσιν ὡς οἷα τρέφουσα τῷ θερμῷ, τέλος δὲ ἐξικμαζομένη καὶ πρὸς τὸ μὴ εἶναι χωροῦσα ὡσπερεὶ παραθραύει καὶ παρακμάζειν ποιεῖ καὶ αὐτὴ τὸ θερμόν, εἰ καὶ μὴ τοῦτο πάσχειν δοκεῖ διὰ τὸ πάντων ἤδη κεκρατηκέναι τῶν τέως ἐνίκμων τόπων. ~ RE

πάντως ἡ χώρα κτλ.] ὡραῖον. ~ E

ἐκείνην τὴν αἰτίαν κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

ἔνθα δὴ τάφῳ κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον σφόδρα. ~ V

εὑρεθείη καὶ πῖλοι — c. 8 διψάδες παρὰ τὰ ᾠά] εἶδον ταῦτα καὶ οὐ ψευδὲς τὸ λεγόμενον. ~ E

ταυτὶ οὐ μὰ Δία κτλ.] σημείωσαι. ~ V

φύσις τῶν Λιβυκῶν ἑρπετῶν εἰδέναι: δύναται καὶ οὕτως εἶναι, ἵν’ ᾖ οὕτως ὡς οὐκ ἀμελὲς πρὸς τὸ εἰδέναι ἡ φύσις τῶν Λιβυκῶν ἑρπετῶν γεγένηταί μοι· δυσχερέστερον δέ. ~ ER

κατὰ γὰρ τὸν σοφὸν Πλάτωνα κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἐν αὐταῖς κτλ.] τὴν τῶν Κρονίων ἑορτὴν ἔοικε λέγειν. ~ RΔ

ἔγνως ἄν, ὡς ὀργίζεσθαι γοῦν ἐφεῖται κτλ.] τὸ ἑξῆς ἔγνως ἂν ἐρωτήσας, ὡς ὀργίζεσθαι γοῦν ἐφεῖταί μοι. ~ RV

εἴ τις ἕνα κτλ.] βάλλ’ ἐς κόρακας, ὄλεθρε, γελωτοποιέ, βωμολόχε. RΔ

οἵ γε οὐδὲ ἑορτάζοντες κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ὁπότε ἡ* χιὼν ἐπέχει κτλ.] χειμῶνος γὰρ τὰ Κρόνια ἤγετο. ~ VΔ

Κρονωσόλων.

ὁπόταν τὸ στοιχεῖον* ἑξάπουν ᾖ] τὴν ἀπὸ τῆς ἀκτῖνος τοῦ ἡλίου τῶν σωμάτων περιγραφομένην λέγει σκιάν· οὕτω γὰρ αὐτὴν στοιχεῖον ἐκάλουν. ~ BCRVΔ Ἐπιστολαὶ Κρονικαί.

μύρμηξ ἢ κάμηλος;παροιμία ἐπὶ τῶν μικροῖς μεγαλαυχουμένων. ~ CRVΔ

κοιτίσι] κοιτὶς ἡ μικρὰ κίστη, ἐν ἧ κοιταζόμεναι αἱ τῶν πλουσίων γυναῖκες ἀποτίθενται τὸν χρύσεον αὐτῶν κόσμον. ~ Δ

ἔλαφον καὶ τὰ δελφάκια κτλ.] σημείωσαι. ~ V

σφηνοπώγωνες ἐν κωμῳδίᾳ δύο εἰσίν, ὁ μὲν ἐλεύθερος, ὁ δὲ οἰκέτης· ὁ μὲν ἐλεύθερος ἀναφαλαντίας, ὀφρῦς ἀνεσπασμένος, ὀξυγένειος, ὁ δὲ οἰκέτης ἀκμάζει καὶ ὄγκον ἔχει ὑψηλὸν καὶ πλατύν, κοιλαινόμενον ἐν περιφορᾷ, ξανθός, τραχύς, ἐρυθρός, πρέπων ἀγγέλῳ. ~ VΔ

ἀλλ’ εἰᾶτε καθ’ ἑαυτοὺς πλουτεῖν — ὧν οὐδὲν ὄφελος] τοῦτο καὶ Δίων ὁ Προυσαεὺς ἐν τῷ Περὶ πλούτου [cf. 79, 6] φησίν. ~ Δ

ὡς δὲ νῦν ἔχετε κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ψύττα: ἐπὶ τοῦ ταχέως ἀποδραμεῖν τάσσεται. ~ CRVΔ

μηδὲ πρὸς ἔπος λαμβάνοιεν: ἀντὶ τοῦ παρευθύς, ἢ ὅσα ᾔτησαν. ~ CVΔ

ἀναμνήσθητι τὸν Ἰξίονα κτλ.] σημείωσαι. ἱστορία. ~ V

Ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ ἐξέφηνεν, ὡς ἐπιδείξεως ἄγαν κιττῶν τοὺς ἑαυτοῦ περιειργάζετο λόγους. ~ Vφ

Ἡροδότου κτλ.] σημείωσαι. ~ V

οἴκοθεν ἐκ τῆς Καρίας*] ἡ Ἁλικαρνασὸς γὰρ τῆς Καρίας. ~ Vφ

ὅπου τὰ τελευταῖα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὅτιπερ ὄφελος*] ἀντὶ τοῦ οἱ μέγιστοι καὶ ἀξιωφελιμώτατοι. ~ VφM

παραθεωρῆτε*] ἀντὶ τοῦ συγκρίνητε, ἐξετάζητε. ~ Vφ

ὀνομάτων δὲ ἄρα κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ὁ Ζεῦξις ἐκεῖνος κτλ.] σημείωσαι. ἱστορία. ~ V

δύναμιν τῆς τέχνης κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ὁ μὲν γὰρ Ζεῦξις κτλ.] ἱστορία. ~ V

εἰδὼς γὰρ σφόδρα ἀλκίμους κτλ.] σφόδρα ὡραῖον. ~ V

ἐγὼ δὲ ὁ χρυσοῦς ἐπιλαθόμενος ὑγιαίνειν κτλ.] αἱ γάρτοι τῶν παλαιῶν προσρήσεις αἱ μὲν ἑωθιναὶ χαῖρε, αἱ δὲ ἑσπεριναὶ ὑγίαινε. ~ VCφ

παρ’* ἀλλήλων] ἀντὶ τοῦ ἀπ’ ἀλλήλων· ἡ παρά ἀντὶ τῆς ἀπό. ~ Vφ

τὸ γοῦν μακρὰ χαίρειν κτλ.] σημείωσαι. χρήσιμον. ~ V

καὶ τοῦτο εἰπὼν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἀλλ’ ὁ θαυμαστὸς Πλάτων κτλ.] σημείωσαι. ~ V

τὸ δ’ εὖ πράττειν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

τὸ* πεντάγραμμον] ὅτι τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ λεγόμενον πένταλφα σύμβολον ἦν πρὸς ἀλλήλους Πυθαγορείων ἀναγνωριστικὸν καὶ τούτῳ ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς ἐχρῶντο· ὅ ἐστι τοῦτο ~ VCφ

πεπραγὼς δεινὰ κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἄλλῳ* ἥλῳ ἐκκρούειν τὸν ἧλον] παροιμία ἐπὶ τῶν ἀτόποις τὰ ἄτοπα ἰᾶσθαι κατασπευδόντων. ~ Vφ

ὅτε Ἀλέξανδρος κτλ.] σημείωσαι. ἱστορία. ~ V

ἄξιον δὲ καὶ Πύρρου κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἐπὶ γοῦν τοῦ πρώτου Σεβαστοῦ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἔοικα δ’ ἐνταῦθα κτλ.] ὡραῖον. ~ V

ὀστράκου* — μεταπεσόντος] Πλατωνικὴ [Phaedr. 241B] παροιμία ἐπὶ τῶν ἀπροφασίστως μεταβαλλομένων ἀπὸ τῶν πρῴην αὐτοῖς πρεσβευομένων. ~ ECVφΔ

ῥήτραν] ῥῆτραι· συνθῆκαι, ὁμολογίαι. Ταραντῖνοι δὲ νόμους καὶ οἷον ψηφίσματα. παρὰ Λακεδαιμονίοις δὲ ῥήτρα Λυκούργου νόμος ὡς ἐκ χρησμοῦ τιθέμενος. οἱ δὲ ῥήτρας ὁμολογίας, οἱ δὲ συγγράμματα, καὶ ῥητροφύλακας τοὺς συγγραμματοφύλακας. ~ Δ

Σαλαίθῳ*] Κροτωνιατῶν νομοθέτης. ~ EVφΔ

ἑάλω] ἐλήφθη, ἐκρατήθη, ἐπορθήθη. ~ Δ

οὐ παρὰ* μικρὸν ἀτοπώτερον] σημείωσαι. ἀντὶ τοῦ πάνυ ἄτοπον οὐ παρὰ μικρὸν ἀτοπώτερον εἶπεν. ~ EVφΔ

ἀμύγδαλον*] ἡ ἀμύγδαλος. ~ Vφ

ῥυθμοῖς] ῥυθμὸς τάξις ἔμμελος ἀκόλουθος ἁρμονίας, μέλος εὐφρόσυνον. ~ Δ

τοιγαροῦν*] ἀμέλει, ὅθεν δή, οὐκοῦν, διὰ τοῦτο δὴ οὖν. ~ Δ

κατόπιν*] μετὰ ταῦτα, ἀπὸ τοῦ ὄπισθεν ἰέναι. ~ Δ εἰς τὸν κόλπον* πτύσας ] ἀντὶ τοῦ μεγαλαυχούμενος, γαυριῶν ἐφ’ οἷς τῶν εἰς ταῦτα μισθοφορούντων κατεκομψεύου. ~ EVφΔ

— ] ⸤παροιμία εἰς τὸν κόλπον πτύειν ἐπὶ τῶν πάνυ μαλακῶν καὶ τεθρυμμένων· τοὺς γὰρ φρονηματίας καὶ ἐπῃρμένους καὶ τοῦτο αὐτὸ μεγα⸥λόφρονας οὐκ εἰς τὸν κόλπον φασὶ πτύειν ἀλλὰ πόρρω· οὓς καὶ ἡ χυδαία λαλιὰ μακροπτύστας καλεῖ διασύρουσα. ~ ⸤E⸥ C VφΔ

ἀμφιλαφεῖ : ἀντὶ τοῦ ἀφθόνῳ, πολλαχῶς κεχορηγημένῃ. ~ VΔ

ὀδύρεσθαι τὸ γῆρας: ἁπλότητος ἤθους ταῦτα κατασκευαστικά. ἀλλ’ οὖν, βωμολόχε, εἰς ταύτην κἀκεῖνοι, ὧν κατέδραμες ἀπηνῶς, καταφεύγοντες ἀπολογίαν λῆρόν σε καὶ φιλαίτιον καὶ μεμψίμοιρον ἀποφανοῦσι καὶ κώνωπα, φασί, μιμούμενον ἀετόν· τάχα γὰρ Σωκράτην ἐθέλων μιμεῖσθαι, οἷς οὗτος Πρόδικον τὸν Κεῖον καὶ τοὺς κατ’ αὐτὸν ἀπελέγχει σοφιστάς, ἐπὶ τὴν τοιαύτην ἀπέδραμες γλωσσαλγίαν. ἀλλὰ γὰρ καλῶς ἔχει τοῖς Ὁμήρου [Γ 47] σε βάλλειν ἢ τοιόσδε ἐὼν πόντον ἐπιπλώσας ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας καὶ ὅσα λοιπά. ~ ΔE

ἠλιβάτων] ἠλίβατον ὑψηλόν, ἄβατον, ἢ ὅπου ὁ ἥλιος πρῶτον βάλλει, εἴλη † βεβηκυῖαν. Στησίχορος [fr. 83 Bergk] δὲ Τάρταρον ἠλίβατον τὸν βαθὺν λέγει. ἔνιοι ἠλίφατον ἀποδιδόασιν ἡλίῳ φαινόμενον. ~ Δ

Σκύλλαν* Ἀραβίην] ἴσως τόπος οὕτω καλούμενος. ~ ΔE

κρησφύγετα*] τὰ πρὸς τοὺς χειμῶνας στενὰ καὶ ὀχυρώ ματα. οἱ δέ φασι Κρήτης † τοὺς νησιώτας ἄμα Μίνωι τῷ βασιλεῖ θαλασσοκρατοῦντι ἔφυγον εἰς σπήλαιά τινα, ὅθεν ἐκεῖνα ὠνομάσθησαν κρησφύγετα. ~ Δ

πασῶν τὸ γράμμα κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

ἀνεμώνη: τὸ ἄνθος διὰ τὸ τὸ φύλλον εὐδιάσειστον εἶναι παντὶ ἀνέμῳ. ~ Δ

οὐκ ἂν φθάνοι* — προστασίας] ἀ⸤ντὶ τοῦ τά⸥χιστα ⸤ἂν⸥ πά⸤σας ἀναιρήσῃ τὰς⸥ τοιαύτ⸤ας⸥ προστασίας. ~ V ⸤E⸥Δ

μισθαρνοῦντας] ἐπὶ μισθῷ δουλεύοντας. ~ Γ

—: οἷον τοὺς τὸν μισθὸν ἀντικαταλλαττομένους. καὶ μισθαρνία λέγεται ἡ ἐπὶ μισθῷ γινομένη ἐργασία. ~ Δ

τὸ μέρος*] ἀντὶ τοῦ ὅσον εἰς ἡμᾶς ἧκεν, εἰς τὸ μέρος ἡμῶν συμβάλλεται. ~ EVφΔ

τῆς Αἰγυπτίας κτλ.] ὧ μακαρίας τῆς τότε Ῥωμαίων ἀρχῆς, καθ’ ἣν οὕτω ταῦτα ἐπράττετο, οὐχ ὡς νῦν πάντα ⸤συγ⸥χύσεως καὶ ἀ⸤γνωσ⸥ίας πάντα ⸤ἐμπέ⸥πλησται ⸤καὶ τὸ⸥ ἑκάστῳ ⸤δο⸥κοῦν νόμος.

~ ⸤E⸥Δ ἁπαξαπάντων: ὑφ’ ἕν· ἀντὶ γὰρ τοῦ παντάπασιν. Ἀριστοφάνης Εἰρήνῃ [247] 12 ἁπαξάπαντα καταμεμυττωτευμένα. ~ ECVφΔ

ὁ μισθὸς — παρὰ τοῦ* βασιλέως] εἴ τί σου ἄλλο, ταῦτα πλεονεξίας κατήγορα καὶ ἀλαζονείας. καλῶς μὲν γὰρ εἶχέ σοι ἡ ἀπολογία τὰ κοινὰ συνδιαφέρειν τοῖς ἄλλοις καὶ διαχειρίζειν προβαλλομένῳ καὶ πρὸς ἐπαίνου ὑμῖν τοῦτο παρὰ πᾶσι τὸν βίον ἐπανορθοῦσθαι προθυμηθέντι. τό γέ τοι παρὰ βασιλέως προσθεῖναι μισθοφορεῖν καὶ οὕτω μισθοφορίαν ὑπερφυῆ οὐκ ἔστιν ἥτις ἄλλη ταύτην ὑπερ βάλοιτο φιλοτιμία καὶ πλεονεξία· εἰ γὰρ τὸ παρὰ τοῖς ἄλλοις μισθοφορεῖν αἰσχρόν, πολλῷ μᾶλλον τὸ παρὰ βασιλεῖ, καὶ εἰ τὸ μικρὰ μισθαρνεῖν καταγέλαστον, τί ἂν εἴποι τις τὸ μεγάλα; ὅσον γὰρ βασιλεὺς ἰδιώτου εἰς τύχην ὑπερτερεῖ καὶ τὰ δέκα τῆς μονάδος εἰς πλῆθος, τοσοῦτον καὶ τῷ φιλοσοφεῖν αἱρουμένῳ κατὰ τὸ κράτιστον, ἄν τε ὑπὸ μικροῦ ἄν τε ὑπὸ μεγάλου φιλοσοφίας ἐκκρούοιτο, εἰς γέλωτα πλατύτερον συντελοίη. ἴσως γὰρ τὸ μικρὸν συγγνωστόν, Θεόγνιδα [1155 Bergk] συνέπαινον ἔχον, ἐν οἷς φησιν οὐκ εὔχομαι πλουτεῖν οὐδὲ ἔραμαι, ἀλλά μοι εἴη ζῆν ἀπὸ τῶν ἐλαχίστων. ~ EΔ. Addit Δ: (om. πλουτεῖν — ἐλαχίστων): οὕτως ὄναιντο οἱ καθ’ ὑμᾶς, εἰ τοῦτο πράττουσιν· οὐ γὰρ οὔ, † ἀλλ’ ἢ τοῦ Ἀσσυρίου ἀληθῶς εἰπεῖν κατ’ οὐδὲν διακείμενοι Ἀνακενδαράξιδος. καὶ τί γὰρ ἄλλο; ~

δασμούς] μερισμοὺς φορολογίας. ~Δ

τῶν ἀρχομένων ἐπέτειοι κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

καὶ τὸ ἐπὶ ταῖς — ὑπὲρ τῶν φροντίδων] scholion ascriptum evanuit ~ E εἰκάζειν ἢν ἐθέλῃς — τῶν ἀκροτάτων] scholion ascriptum evanuit ~ E

λευκήν*] δύο γὰρ ψῆφοι τοῖς νικῶσιν ἀνέκειντο, λευκὴ καὶ πλήρης, ὥσπερ τοῖς ἡττωμένοις ἡ μέλαινα καὶ ἡ τετρυπημένη. ~ VECφΔ

οὐ φροντὶς* Ἱπποκλείδῃ] παροιμ⸤ία ἐπὶ τῶν ἄγαν καταφρονούντων τινὸς καὶ ἀπεριμερίμνως διακειμένων⸥. ~ Δ⸤Ε⸥Vφ

— ] παροιμία. ~ Γ

scholion VI vel VII verborum titulo ascriptum evanuit ~ E

εἰπέ μοι*, ἔφη] παρέλκει τὸ ἔφη καὶ περιττόν ἐστιν Ἀθηναίων ἔθει. ~ VEφ

καὶ νικήσας ἐν τῷ Αἴαντι κτλ.] σημείωσαι. ~ E

ἐπιδεικνύμενοι τοῦ παρὰ κτλ.] σημείωσαι. ~ V

σεμνά] σεμνὸν ἐπὶ τοῦ ἀξιωματικοῦ λέγεται, ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπερηφάνου τιθέασιν· Εὐριπίδης Μηδείᾳ [215] οἶδα γὰρ πολλοὺς βροτῶν σεμνοὺς γεγῶτας καὶ ἐν Ἱππολύτῳ [93] μισεῖν τὸ σεμνὸν καὶ τὸ μὴ πᾶσι φίλον. καὶ ἔνδοξον· Εὐριπίδης αὖθις [Hipp. 99] πῶς οὖν οὐ σεμνὴν δαίμονα προσεννέπεις; καὶ τὸ μέγα σεμνὸν λέγει. ~ Δ

θεσπέσιον*] θέσπιον, θεῖον, θαυμαστόν, πρᾷον, θεοῦ νομοθέτημα, ἐκ θεοῦ πεσόν. ~ Δ

φθόνου] φθόνος πάθος λύπης ἐπὶ τῇ τῶν πέλας εὐπραγίᾳ. ~ Δ

εἰς ὅν καιρόν* τινα ἄλλον] ⸤ὑπέρθεσις τοῦ εἰς ὅντινα ἄλλον καιρόν, ἵνα περικαλλῆ τὸν λόγον ποιήσῃ, ὡς ἐν τῷ εἰ καὶ διὰ μηδὲν ἄλλο, ὁπόταν οἱ ῥήτορες εἰ καὶ μὴ δι’ ἓν ἄλλο ὑπερθέντες εἴπωσιν, εἴ τι⸥ χρὴ Ἑρμογένει [ΙΙ. ἰδ. 338, 8 Sp.] πιστεύ⸤ειν⸥. ~ ⸤E⸥ VφSΔ

βδάλλειν*] ἀμέλγειν· καὶ βδαλεὺς τὸ ἀμολγεῖον. ~ VφSΔ

σκινδαλάμους*] τὰ λεπτὰ καὶ ἰσχνὰ τῶν λόγων ζητήματά φησιν, ὡς καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Νεφέλαις [130] λόγων ἀκριβῶν σκινδάλμους μαθήσομαι. τοῦτο δὲ ἐπὶ μὲν εὐθείας ὀξύνεται, ἐπὶ δὲ πλαγίων παροξύνεται. λέγεται δὲ σκινδάλματα καὶ τὰ τῶν καλάμων ἀποξύσματα. ~ Δ

λαβάς*] ἐπαφάς, ἀφορμάς, μέμψεις. ~ Δ

κατακνίζουσι*] κατατέμνουσι, καταλυποῦσι, καταβάλλουσιν. ~ Δ

ἄττα: τινὰ ἢ ἅτινα ἢ παραπλήσια ἢ ὀλίγα. ~ Δ

φορμῷ*] φορμὸς προκάλυμμα ἢ πλεκτὸν ἀγγεῖον ἐκ φλοιοῦ, ἐν ᾧ εἰώθεσαν ἰσχάδας κομίζειν. ~ Δ

πάνυ ποιμενικόν*] ἀντὶ τοῦ ἁπλούστατον καὶ κατὰ ποιμενικὴν εὐήθειαν. ~ EVφSΔ μακέλλην*] μάκελλα ἡ καὶ δίκελλα λεγομένη. ~ Δ

τοῦ κρύους — πολλὰ τοιαῦτα] ἄξιά γέ συ ποιῶν τοὺς σαυτοῦ διδασκάλους διασύροις, ὡς ἂν μὴ ἡμεῖς πράγματα ἔχοιμεν βόρβορον ἀναδεύοντες. ~ EΔ

Ἀρχιτέλους γυνὴ κτλ.] σημείωσαι. χρήσιμον. ~ V

ἀλλὰ πρὸς Ἀκινάκου κτλ.] σημείωσαι. ~ V

προξενήσεις αὐτοῦ: ἀντὶ τοῦ πρόξενος αὐτοῦ γένοιο. ~ EVφ

τοὺς Σύρους ἡμᾶς] σημείωσαι. Σύρος ὁ δυσσεβὴς οὗτος Σαμοσατεύς, ὡς ἐν τῷ λόγῳ τῷ Πῶς ἱστορίαν συγγράφειν δεῖ δηλοῖ σαφῶς [c. 24 schol.] . ~ Γ

νησιώτης] τὸν Τηλέμαχόν φησι. ~ E

— ] σημείωσαι. ~ V

Ἀθηναίους πρὸς τὸν τοῦ Κλεινίου κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ψολόεντι* — βέλει] κεραυνῷ καυστικῷ. ~ R

μυρομένη*] θρηνοῦσα. ~ R

Σιπύλῳ*] Σίπυλον ὄνομα ποταμοῦ. ~ R

Τριτωνίδος] Τριτωνὶς λίμνη. ~ R

οὐκοῦν ὁ διδάσκαλος κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

οὐκ ὀλίγοι μάλα ἐρρωμένως κτλ.] σημείωσαι. ~Γ

εἰ*] εὐκτικὸν τὸ εἴ. πολὺ δὲ παρὰ Πλάτωνι τοῦτο. ~ E

ὥσπερ φασὶ τὸν Ἡρακλέα κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ἱστορία. ~ V

Χαιρεφῶντα κτλ.] σημείωσαι, ὅτι Στωικὸς ὁ Σωκράτης· ἐπ’ αὐτὸν γὰρ ὁ Πύθιος Χαιρεφῶντα προὐτρέψατο εἰπὼν ἀνδρῶν δὲ πάντων Σωκράτης σοφώτατος. ~ EV

ἐν χρῷ κουρίας] σημείωσαι, ὅτι κεκαρμένοι τὰς κεφαλὰς οἱ Στωικοί. ~ E

ὅτι ὠγαθὲ ἀνδριάντων κτλ.] ὡραῖον. ~ E

— ] σημείωσαι. ~ V

τί ἂν πάθοι κτλ.] ἀστεῖον. ~ EV

φησὶ γὰρ ὁ μῦθος κτλ.] σημείωσαι. ἱστορία. ~ V

ἡ μὲν ἀρετὴ τοιόνδε κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

ἐσσύμενον] Ὅμηρος [Ζ 518] ἦ μάλα δή σε καὶ ἐσσύμενον κατερύκω οὐδ’ ἦλθον ἐναίσιμον, ὡς ἐκέλευες. ~ E

αὐθιγενής] αὐτόθι γεννηθείς, αὐτόχθων. ~ Δ

Ἡσίοδος] τὸ τοῦ Ἡσιόδου [Οp. 289] ἐκεῖνο περὶ ἀρετῆς τῆς δ’ ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν καὶ τὰ ἑξῆς. ~ Δ

ἡδέως εἰς Κόρινθον ἐλθεῖν] τὸ παροιμιῶδες ἐκεῖνο λέγει οὐ παντὸς ἀνδρὸς ἐς Κόρινθον ἔσθ’ ὁ πλοῦς. ~ Γ2EV

ἐπὶ ῥιπός*] παροιμία θεοῦ θέλοντος κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοις. εἴρηται ἐπὶ τῶν πάνυ ἀπόρων καὶ θεῷ μόνον εἰς λύσιν ἐπιτρεπομένων. ~ VΓ2EC

— ] ῥὶψ τὸ κατεσκευασμένον πλέγμα ἐκ τῆς οἰσύας ἢ ψίαθος, ἴσως ἀπὸ τοῦ ῥίπτεσθαι ἐν παντί. ~ Δ

τἀληθοῦς ἑνὸς ὄντος κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

εἰπέ μοι λέγων κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

οὐκοῦν ἢν τινα καὶ τῶν ἀθλητῶν κτλ.] ὡραῖον. ~ V

πρῶτον μὲν αὐτοὶ κινούμενοι κτλ.] ὡραῖον. ~ V

φαίη μὲν ἂν ἕκαστος κτλ.] ὡραῖον πάνυ. ~ V

ὁ Πλάτων κτλ.] ὡραῖον. ~ V

μὴ πεπειρᾶσθαι ἄλλου ἀνδρός] τοῦτο περὶ Δίωνος ἱστοροῦσι τοῦ Προυσαέως, ὅν καὶ διὰ τοῦτο κατ’ εὐφημισμὸν Χρυσόστομον Ἓλληνες ὠνόμασαν. ~ Γ2Ε

πρὸς* τῆς Ἑστίας] φίλον ὄντα κατὰ τῆς Ἑστίας ἐξορκοῖ· αὕτη γὰρ καὶ πρὸς τὸ εἶναι ἡμᾶς αἰτιᾶται, καθὰ καὶ Πλάτων ἐν Κρατύλῳ [401 C] ἐτυμολογῶν αὐτὴν ἀποφαίνεται, καὶ πρὸς φιλίαν αὐτὴ συνάγει διὰ τῆς κατ’ οἶκον ἐσχάρας τοῦτο προμηθουμένη. ~ VΕ

λαβύρινθον κτλ.] σημείωσαι διὰ σύνταξιν. ~ E

καὶ τί σοι ἀποκριναίμην κτλ.] χρήσιμον. ~ V

ὅσοι φιλοσοφοῦσιν] τὸ τῆς Σκεπτικῆς ἔοικας, ὦ Λυκῖνε, ληρεῖν· ἐπεὶ γὰρ κἀκείνη ἀκαταληψίαν πρεσβεύουσα ἀνεπίκριτον ματαιολογεῖ τὸ ἀληθές, παρόσον πάντες ἄνθρωποι καὶ τῇ τῶν λόγων ἰσοσθενείᾳ δεόμενοι τοῦ ἐπικρινοῦντος, ἀνθρώπῳ δὲ τοῦτό φησιν ἀμήχανον γενέσθαι, καθότι οὐδεὶς ἀνθρώπων ἀδιάτρεπτος γνώμης ἀληθοῦς. ἀλλὰ κἀγὼ φήσω· ἐπεὶ καὶ αὐτὸς σὺ ὁ ταῦτα ληρῶν ἄνθρωπος, ἐν μέρει καὶ σὺ τῆς σῆς παραπολῇ ἀκριβολογίας καὶ τὸ μηδὲν λογισθείης παρά γε τοῖς νοῦν ἔχουσι καὶ οὕτω τοῖς οἰκείοις ἀλώσῃ πτεροῖς. ~ Γ2Ε

φασί γέ τοι τῶν πλαστῶν κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ὄνυχα* μόνον λέοντος] ἀπὸ τούτου ἡ παροιμία ἐξ ὀνύχων ὁ λέων. ~ VΕ

— ] τὸν ἐγκεκαλυμμένον λόγον, ὅς ἐστι σοφισματώδης, ἐπ’ οὐδενὶ καταστρέφων χρησίμῳ ἀναλαμβάνει. πλὴν ἔστι καὶ μερικὴ γνῶσις αὐτόπιστος καὶ ἀληθὴς καὶ μηδὲν τοῦ καθόλου δεομένη, ὡς φέρε τοῦ ἀριθμοῦ μέρη ὁ δύο καὶ ὁ τέσσαρα, ὁ δὲ τούτων συνεκτικὸς ὁ δέκα προσεχῶς, ὡς καὶ τοῦ δέκα ὁ ἑκατὸν καὶ τούτου ὁ χίλια κἀκείνου ὁ μύρια. οὐδὲν μέντοι κωλύσει τὸν τὰ δέκα μὴ ἐπιστάμενον ἰδιώτην μηδέ γε τὴν τῶν ἀριθμῶν, ἥτις φύσις αὐτοῖς, τοῦτο γοῦν ἐπίστασθαι ἀπαρεγκλίτως, ὡς μία καὶ μία δύο καὶ δὶς δύο τέσσαρα. ὥστε οὐ πάνυ γενναῖος ὁ διατρέπων τὸν τοιοῦτον λόγον, ὡς, εἰ μὴ τὸ καθόλου τις εἰδείη, οὐδὲ τὸ κατὰ μέρος τοὐναντίον γὰρ ἀπὸ τῶν μερῶν τὸ ὅλον συλλογίζεται καὶ ἡ τῶν κατὰ μέρος ἅθροισις πρὸς γνῶσιν τὸ καθόλου ὑφίστησιν· ἐπεὶ μηδέ τις φύσις τοῦ καθόλου λεγομένου καθ’ ἑαυτὴν ὑφισταμένη. ταύτῃ καὶ ὁ σοφὸς ὑμῶν Ἀριστοτέλης [Anal. post. A 22. 83 a 33] τερετίσματά που τῶν ἑαυτοῦ λόγων φησὶ τὰ καθόλου. ὥστε καὶ ὁ τοῦ λέοντος ὄνυξ αὐτὸ τὸ μέρος γνωσθὲν τῷ Φειδίᾳ ἐξ ἀναλογίας, εἰ καὶ μὴ τὸ εἶδος, τὸ γοῦν μέγεθος παραστῆσαι τοῦ θηρίου οὐδὲν πεποίηκεν ἐμποδών. εἰ δὲ καὶ ἀναλογίαν ἀναιρήσεις, τί ἂν ἄλλο ἢ πρὸς ἄλογον σαυτὸν συνωθήσεις καὶ τῶν ὄντων ἁπάντων ἀνεπαίσθητον ζωήν; καὶ φθόνος οὐδείς σοι τῆς σοφῆς ταύτης ἐμπληξίας, δι’ ἣν καὶ πρὸς τοὺς λύκους ἀποπεμφθήσῃ ὡς Λυκῖνος τῷ ὄντι καὶ ὢν καὶ καλούμενος. ~ Γ2ΕV

ἔχοις ἂν εἰπεῖν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἐπιρρεῖ* κτλ.] ἄλλην μὲν ἐξαντλοῦμεν, ἡ δ’ ἐπεισρέει [cf. fr. adesp. 89. F. T. G.² p. 856 N.]. ~ VΓ2ΕC. Addunt ECV: τοῦτο ἡ παροιμία. ~

ὅτι φαρμάκῳ κτλ.] ὅτι ἡ φιλοσοφία φαρμάκῳ ὀλεθρίῳ ἔοικεν. ~ ΓV

ἀλλ’ ἔτι τοῦ μεγίστου κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀλλὰ κατὰ τοὺς Ἀρεοπαγίτας κτλ.] σημείωσαι. ~ ΓV

εὑρόντες δὲ οὐδὲν κτλ.] ὡραῖον. ~ V

τἀληθὲς εὑρεῖν] ἵνα καὶ εὕρῃ, τίς ὢν εὑρήσει, βδελυρώ τατε, ἄνθρωπος ὤν; καὶ τίς τούτῳ πιστεύσει, τῆς ἀνθρώπου φύσεως κατὰ σὲ οὐδ’ ὅλως ἐχούσης τὸ κεκριμένον καὶ ἀδιάπταιστον; ~ E

ἀπομηκύνων τὸ πρᾶγμα κτλ.] ὡραῖον. ~ Ε

ὑφ’ ἑκάστων ἢ θαλλῷ κτλ.] σημείωσαι. ~ ΓV. Addit V: ὡραῖον σφόδρα. ~

τῷ ἐπιτραπεζίῳ* ὕδατι] τῷ ἐπὶ τῆς τραπέζης ἐκχεομένῳ, ὃ διὰ τὴν ἰσορροπίαν καὶ τὸ ἀπαρέγκλιτον τῆς τραπέζης ἐπὶ χώρας μένον καὶ τῆς ἐπιφανείας ἐπανεστηκὸς τῷ τῷ δακτύλῳ ὀχετηγοῦντι αὐτὸ φιλεῖ ἕπεσθαι ῥυτῆς φύσεως ὑπάρχον καὶ ἀτρεμεῖν μὴ πεφυκός. ~ VΓ2Ε

ἄριστα κρῖναι δυνάμενον κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἐπεὶ καὶ τὰς ἀποδείξεις αὐτὰς κτλ.] ἀλλ’ εἰ τοῦτο, τί καὶ αἱ νῦν αὗται ὑπὸ σοῦ λεγόμεναι ἀμφίβολοι; ~ Γ2Ε

ἄνθρακάς* μοι τὸν θησαυρὸν ἀποφήνας] παροιμία ἐπὶ τῶν ἐφ’ οἷς ἤλπισαν διαψευσθέντων. ~ Δ

περὶ ὄνου σκιᾶς] σημείωσαι. ~ V

καὶ ἐπενόεις οὐδὲν κτλ.] σημείωσαι. ~ V

φασὶ τὴν Μήδειαν κτλ.] σημείωσαι. ~ EV

γεωμετρία κτλ.] σημείωσαι. περὶ τῆς γεωμετρίας. ~ Γ2

πρὸ Εὐκλείδου κτλ.] σημείωσαι. ~ V

ἔπειτα ἐς πόσον κτλ.] σημείωσαι. ~ ΓV

ὡς εἴ τις κτλ.] ἀστεῖον. ~ E 5 — ] σημείωσαι. ~ V

τῶν φιλοσοφούντων κτλ.] ὡραῖον. ~ E

τὸ σύφαρ] ἤγουν τὸ δέρμα. ~ V

ἀμελήσαντας τοῦ ὁλκοῦ: ἤγουν τοῦ σώματος· λέγεται γὰρ ὁλκὸς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ὄφεως, ἀπὸ τοῦ ἕλκω, λέγεται ὁλκὸς καὶ 〈τὸ〉 ἀπὸ τούτου ἴχνος ἤγουν ἡ κοινῶς συρμή, ὥσπερ ποὺς καὶ τὸ μέρος τοῦ σώματος καὶ τὸ ἀπὸ τούτου ἴχνος. ~ V

πτίττων: ἀντὶ τοῦ πτίσσων, ὅπερ ἐπὶ τοῦ σίτου λέγεται, ὅθεν πτισσάνη τὸ ἔνδυμα τοῦ σίτου. ~ V

οὕτω μὲν κτλ.] σημείωσαι διὰ σύνταξιν. ~ E

ἠγανάκτει λέγων κτλ.] ὡραῖον. ~ ΓV

δεομένους ἐπὶ κτλ.] ὄλεθρε, πάλιν αὐτὸς ἐπὶ τὰ σαυτοῦ. ~ E

subscript.: Διώρθωσα ἐγὼ Ἀλέξανδρος ἐπίσκοπος τῆς πολυκάρπου καὶ μεγαλοδόξου Νικαίας μετὰ Ἰακώβου τοῦ ὁμαίμονος ἀδελφοῦ καὶ μητροπολίτου Λαρίσσης τῆς ὑπὸ πολλῶν ὑμνουμένης σοφῶν. ~ Γ2

μή τις εἰρωνείαν φῇ καὶ μυκτῆρα οἷον τὸν Ἀττικὸν κτλ.] οἷον, φησίν, εἰ καὶ Ἀττικόν με ἐπαινῶν εἶπας τὸν Σύρον καὶ ἐκ Σαμοσάτων· μυκτηρισμὸν γὰρ ἂν ἡγητέον, οὐκ ἔπαινον τοῦτο. ~ EVφSΔ

ἐς τὴν Ἀττικὴν δριμύτητα κτλ.] σημείωσαι. ~ V

Πτολεμαῖος κτλ.] σημείωσαι. ἱστορία ὡραία. ~ V

τοὺς τοῦ διαλόγου ἑταίρους ἐχλεύαζε φροντιστὰς — ἐκείνους ἐπισκώπτειν] ὡς ἐν ταῖς Νεφέλαις [cf. 266. 225. 145 cet.] Ἀριστοφάνης. ~ EΔ

ὁ διάλογος κτλ.] ὥσπερ ὁ Ἀρίστωνος Πλάτων. ~ ΕΔ

παραθεὶς αὐτοῖς κεκαλυμμένα κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ V

φθεγγόμενον ζῷον] καὶ λάροι οὖν καὶ αἴθυιαι καὶ ἐρ⸤ωδιοὶ⸥ ἄφωνοι, καὶ φωνητικὴ καὶ ⸤ἄφωνος⸥ μόνη ἡ ἀλκυών. ~ ⸤Γ2⸥

ἀλκυόνων προσαγορευομένας ἡμέρας] ἀλκυονίτιδας ἡμέρας καὶ ἀλκυονίδας. ~ φ

ταῖς εὐδίαις κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἡμεῖς τῶν δυνατῶν κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

νεογιλός: ἀντὶ τοῦ νεογνός. ~ CV

ἐνθυμηθέντι γὰρ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

γυναιξί* τ’ ἐμαῖς Ξανθίππῃ τε καὶ Μυρτοῖ] ὅτι δύο γυναῖκας εἶχεν ὁ Σωκράτης, Ξανθίππην καὶ Μυρτώ. ~ VCS

οὐκ ἐγὼ ’λέγον] κρᾶσις τοῦ ω̄ καὶ τοῦ ε̄ εἰς τὸ ω̄, τοῦ ἐγώ καὶ τοῦ ἔλεγον. ~ VΔ

κεροιάκων*] τὰ νῦν κάροια λεγόμενα παρὰ τοῖς ναυτικοῖς, ἃ καὶ κρίκους καλοῦσιν οἱ παλαιοί. ~ VΔ

τὸ παράσειον*] τὸ καρχήσιον. ~ V

τίς* αὕτη; μὴ ὀκνήσῃς εἰπεῖν κτλ.] ὡς μόνου ἀπορρήτου ὄντος τοῦ τὰ μυστήρια ἀμυήτῳ ἐξειπεῖν. τοῦτο οὖν αὐτοῦ ἀποκλείοντές φασιν ὡς οὐκ ἐξόν σοι οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς ἔχειν ἀπόρρητον, εἴ γε καὶ δεῖ τοὺς ἄλλους ἀποκρύπτειν, ἐν ἀκινδύνῳ σοι τὰ πρὸς ἡμᾶς ἐκφέρειν καθίσταται· μεμυήμεθα γὰρ καὶ αὐτοὶ καὶ τοῦτο δὴ τὸ τῶν τραγῳδῶν πρὸς οἰκεῖον χορὸν ἐρεῖς. ~ VΔ

κενὴν* μακαρίαν] οὐ μόνον τὰ ὕπαρ ἐνθύμια ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν ὕπνῳ κενὴ λέγεται μακαρία. ~ ΔC

μισθοφορίαν] ναυτικά. ~ V

ἐς Αἴγιναν* κτλ.] ἑορτὴ ἐν Αἰγίνῃ. ~ V

ὑπερμαζᾷς* κτλ.] λέγεται τοῦτο ἐπὶ τῶν ἀπὸ τῆς ἄγαν πενίας ἀρξαμένων πλουτεῖν, ἔπειτα σοβαρόν τι τοῖς συνήθεσι τέως ἐνορώντων καὶ ὑπεροπτικῶν· ὅθεν καὶ ὑπερμαζᾶν λέγεται ὡς μὴ πλέον μάζης πρὸ τοῦ εὐπορηκότων. ταύτῃ καὶ τὸ ἐπιφερόμενον ἔταξε λόγιον καὶ αὐτὸ ἐπὶ τῶν κούφως φερομένων καὶ ἀλαζόνων, φημὶ τὸ μὴ εἰς τὸν κόλπον πτύειν, οὓς καὶ διὰ τοῦτο ἡ συνήθεια μακροπτύστας σκωπτικῶς ὀνομάζει. ~ VC

νεκρόν τι ἄλλο παιδίον*] Μελικέρτην φησὶ τὸν τῆς Ἰνοῦς παῖδα, ἐπιδιώκοντος τοῦ Ἀθάμαντος αὐτήν. ~ VΓ

Σισύφιόν* τι βάρος] τὸν γὰρ Σίσυφον πέτρον ἐν Ἅιδου ἀνοχλίζειν ὁ μῦθος ποιεῖ. ~ ΔV

τάριχος μὲν ἐξ Ἰβηρίας*] τῆς κάτω Ἰβηρίας τῆς πρὸς τὰ Γάδειρα λέγει — πολλὰ γὰρ ἐκεῖθεν ἰχθυηρὰ ταρίχη ἐκομίζετο — ἰχθύας φερούσης οὐ κατὰ τὴν ἄλλην θάλασσαν ἀλλὰ πολλῷ καὶ τῷ μεγέθει καὶ τῷ λίπει τοὺς ἄλλους παρευδοκιμοῦντας. ~ ΔV

οἶνος* δὲ ἐξ Ἰταλίας] ὃν Φάλερνόν φασι. ~ V

ἀπομεμαγμένην κτλ.] σημείωσαι. ὡραῖον. ~ ΓV

ἐφίππιον*] τὴν ἀστράβην φησὶν ἤτοι τὴν ἐφεστρίδα, ἢν νῦν σέλλαν φασί. ~ VCφΔ

Ἀντίπατρόν* τινα ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος ἔασον] Ἀλεξάνδρου τοῦτο τῆς ἱστορίας· κἀκεῖνος γὰρ περαιούμενος τὸν Ἑλλήσποντον ἐπὶ τῆς Εὐρώπης Ἀντίπατρον ἀντ’ αὐτοῦ καταλείπει. ~ VφΔ

ἐξστάδιος*] ἓξ σταδίων· εἴρητο [c. 16] γὰρ ἤδη αὐτοῖς, ὁπόσων σταδίων ἐπέχοι ἂν ἀφηγουμένους ἡ κενὴ μακαρία. ~ VΔ

δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

παρακεκινηκότα* τὴν γνώμην] οἷον μωραίνοντα. ~ V

τὴν ἀριστερὰν* πεφορτισμένος] ἐπὶ τῆς ἀριστερᾶς δακτυλιδιοφοροῦσι. ~ VΔ

Ἐν τούτοις τοῖς διαλόγοις διαπαῖξαι βούλεται τὰ παρὰ τῶν Ἑλλήνων περὶ τοῦ Ἅιδου λεγόμενα καὶ διὰ τοῦτο νεκροὺς εἰσάγει πρὸς ἀλλήλους διαλεγομένους· ὅθεν καὶ νεκρικοὺς αὐτοὺς ὠνόμασεν. ~ ΓRVΩ

⸢Ὁ Τυνδάρεως εἶχε τὴν Λήδαν γυναῖκα. ταύτῃ εἰς κύκνον ὁ⸣ Ζεὺς ⸢μεταβληθεὶς⸣ συνε⸢γένετο, καὶ ἔσχ⸣εν ἐκείνη ⸢ἀπὸ μὲν τοῦ Τυνδάρεω Κάστορα, ἀπὸ δὲ τοῦ Διὸς Πολυ⸣δεύκην, καὶ συνέβη τ⸣ὸν μὲν Κά⸢στορα ὡς ἀπὸ⸣ ἀνθρώπου ὄντα εἶναι θνητόν, τὸν δὲ Πολυδεύκην ὡς ἐκ Διὸς ἀθάνατον. ὅτε οὖν ἐτελεύτησεν ὁ Κάστωρ, ἐλυ⸢πεῖτο ὁ Πολυ⸣δεύκης καὶ ὁ Ζεὺς ἐλεήσας αὐτόν, ὡς λέγουσιν, ἐποίησεν ὥστε τοὺς δύο ζῆν μίαν παρὰ μίαν ἡμέραν. ~ ΓR⸢V⸣φMΩ. Addit R: οἳ ἑτερήμεροι παρ’ Ὁμήρῳ [λ 303] λέγονται. ~

Πολύδευκες] ⸢Κάστωρ καὶ Πολυ⸣δεύκης ἄμφω μὲν ἤστην υἱοὶ Διὸς δίδυμοι ἐκ Λήδας τῆς Λακαίνης θνητότητα καὶ ἀθανασίαν τῷ ⸢τοῦ γένους διαφό⸣ρῳ κεκληρωμένοι. ὑπερβολῇ δὲ φιλοστοργίας μ⸤ὴ ἂν ἐκτὸς⸥ ἀλλήλων διάγειν προῃρημένοι μηδέ ⸢τὸν μὲν τοῖς τεθν⸣εῶσι τὸν δὲ τοῖς ἀθανάτοις συμπαρεδρεύειν ἀνεμερί⸤σαν⸥το σφίσιν αὐτοῖς τὸ τοῦ γένους ⸢δεδωρημένον, ὡς⸣ ἂ⸤ν ἑτερή⸥μεροι ὁ μὲν τὰ θνητῶν ὁ δὲ τὰ τῶν ζώντων ⸢περιπολεύοι, ἄλλως τε καὶ σωτῆρες ἀνθρώποις, ὡς ὁ μῦθός φησι, κατακεχωρισμένοι. ἐπεὶ δὲ ταῦτα, διὰ τοῦτό ἐστιν ἐνταῦθα πρὸς Πολυ⸤δεύκην⸥ ὁ λόγος ὡς δῆθεν αὐτοῦ τὸ τηνικάδε λαχόντος τὸν ὑπὲρ γῆς τόπον περινοστεῖν⸣. ~ ⸤B ⸥⸢V⸣φΝΩ

Κράνιον*] Κράνειον Ἡρωδιανὸς ἐν τῇ ιγ′ [cf. Herod. ΙΙ 459, 9 Lenz] καὶ διὰ τῆς ει. ἔστι δὲ τόπος ἐν Κορίνθῳ πανέρημος ἢ γυμνάσιον ἢ λιμήν τις, ἀντικρὺ δὲ τὸ Λεχαῖον μέρος τοῦ Κρανείου. φησὶ δὲ Παυσανίας [ΙΙ 2, 4], ὅτι κυπαρίσσων ἐστὶν ἄλσος πρὸ τῆς Κορίνθου, ὅπερ ὀνομάζεται Κράνειον. ~ R

Ἑκάτης* δεῖπνον κτλ.] ⸢τῇ Ἑκάτῃ δεῖπ⸤να⸥ ἐτίθετο ὑπὸ τῶν παλαιῶν ἐ⸤πὶ τῶν⸥ τριόδων καθάρσια τ⸤υχὸν⸥ ταῦτα τῶν⸣ ζών⸢των, τινὰ δὲ⸣ καὶ ὠ⸢μὰ καὶ ἀκατασκεύαστα⸣. τ⸤ῷ ⸢μὲν οὖν⸥ λόγῳ τῇ δαί⸣μον⸢ι ταῦτα ἀνε⸤ῖτο⸥⸣, ἔρ⸥γῳ δὲ τῶν ἀπορούντων⸣ εἰ⸢ς ε⸤ὐπορίαν⸥· τί γὰρ⸣ ἂν καὶ ⸢δαίμων ἐκ τ⸤ούτων⸣ σιτί⸥σαι⸢το; ἐπεὶ τοί⸣νυν ⸤ἀπὸ τ⸢ῶν⸥ δείπνων⸣ τούτων Μέ⸢νι⸤ππος ὠ⸣μὰ⸥ φαγὼ⸢ν ᾠὰ τέ⸣θνηκ⸤εν ἀπε⸥π⸢τήσας⸣, τοῦτο διακω⸢μῳ⸤δῶν⸣ ταῦτά⸥ φησι Δι⸢ογένης⸣. ~ ⸤B⸥C⸢V⸣φNΩ

— ] κατασκευάζοντες τῇ Ἑκάτῃ δεῖπνα ἐν ταῖς τριόδοις ἔρριπτον μὴ γευόμενοι αὐτῶν. οὗτος οὖν καταγελῶν αὐτῶν ἐπιτρέπει καὶ ἐξ αὐτῶν ἐνεγκεῖν. ~ ΓRΩ

ὅπως δὲ εἰδ⸢ῶ: ἐλλει⸣πτικῶς κἀν⸢τ⸤αῦθα, ὡς⸥ πολλάκις εἴρηται, ἡ φ⸤ράσις ἔχει⸥ τοῦ φράσον, οἷον⸣ ὅπως ⸤δὲ ⸢εἰδῶ,⸥ φράσον⸣. ἔστι δὲ ⸢Ἀττ⸤ικὸν ὁμοῦ⸥⸣ τοῦτο ⸢καὶ ἀφελές⸣. ~ V⸤B⸥MNΩ

ἀναπεπταμένον*] ἡπλωμένον. ~Γ κέρατα* κτλ.] ⸤διὰ⸥ τὸν ⸢κερατίνην λόγον⸣ ⸤καὶ⸥ τὸν κρο⸢κοδειλίτην ⸤τ⸥αῦ⸣τα δαπα⸢ίζει⸣. ~ Γ⸤Β⸥R⸢V⸣MNΩ

ὀβολὸν κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ὀβολόν*] ὀβολὸς ἐβ⸢άλλετο ἐν τῷ στόματι τοῦ νεκροῦ ναῦλον τῷ διακομίζοντι Χάρωνι⸣. ~ ΓR⸢V⸣Ω

— ] ⸤ἐτίθε⸥σαν γὰρ Ἕλληνες ⸤ἐν τοῖς⸥ τῶν τεθνεώτων στό⸤μασιν⸥ ὀβολόν, τὸ ναῦλον δῆθεν τοῦ ⸤Χάρ⸥ωνος. ~ BMN

⸢Πορθμεύς ἐστιν ὁ δι⸣αβιβάζων ἐν ταῖς λίμναις ⸢τοὺς πλέντας⸣. νῦν δὲ πορθμέα λέγει τὸν Χάρωνα ὡς διαβιβά⸢ζοντα τοὺς⸣ νεκρούς. ~ Γ⸢V⸣ΜUΩ

ὀναίμην*] ὠφελοῦμαι. ~ Γ

— ] ὠφελοίμην. ~ V

— ] ὠφεληθείην. ~ MΩ

ὑπερεκτίνειν* τῶν νεκρῶν] ὑπὲρ τῶν νεκρῶν διδόναι. ~ ΓVφΜΩ

παροικοῦντα] πλησίον οἰκοῦντα. ~ M

περιέχονται*] ἀνέχονται. ~ Γφ

Λυδῶν κτλ.] Λυδὸς ὁ Κροῖσος, Φρὺξ ὁ Μίδας, Ἀσσύριος ὁ Σαρδανάπαλος. ~ R

πρὸς τῆς Στυγός] τὸ τῆς Στυγὸς ὕδωρ ὅρκον φασὶ θεῶν καὶ κυρίως ἐν Ἅιδου εἶναι τοῦτο. διὸ καὶ νῦν τοῦτο αὐτὸν τὸν Κέρβερον ὥρκωσεν. ~ B

διαμέλλοντα*] βραδύνοντα. ~ Γ

ξενάγησόν με] ἀντὶ τοῦ ὁδήγησον ἐμὲ τὸν ξένον. ~ M

Ὑάκινθος* κτλ.] ἐρώμενοι τοῦ Ἀπόλλωνος. ~ ΓRφMΩ

Νιρεύς*] τούτου Ὅμηρος [B 673] ὡς καλλίστου μέμνηται. ~ ΓRΩ

Τυρώ*] ταύτης ἠράσθη ὁ Ἀπόλλων. ~ ΓRΩ

Λήδα*] ταύτης ἠράσθη ὁ Ζεύς. ~ ΓRΩ

περιήγησαι] περιεκτικῶς διήγησαι, τουτέστι κατὰ περιεκτικὴν πάντων διήγησιν. ~ M

τὸν βασιλέα*] τὸν Πλούτωνα. ~ ΓφM

ἀμενηνά*] ἀσθενῆ. ~ Γ

Σαρδανάπαλον*] λέγεται ὁ Σαρδανάπαλος κατὰ τινὰς μὲν ἑρμαφρόδιτος, κατὰ τινὰς δὲ τρυφερώτατος. ~ ΓCΩ

κεφαλαὶ* τοκήων] νόμος ἦν οὗτος Πυθαγορείοις, ὅτι τὸ κυάμους φαγεῖν ἴσον ἐστὶ τῷ φαγεῖν τὴν κεφαλὴν τῶν τοκήων. ~ ΓCΩ

ἐγκρυφίας*] ἄρτος ὁ ῥυπαρώτατος. ~ Γ

ἐξηνθηκώς*] ἐκβράσας. ~ Γφ

κόρυζα*] μωρία· τῶν γὰρ ἀνοήτων ἐκ τῶν ῥινῶν μύξαι ῥέουσιν. ~ ΓφΩ

ἅπαντες φαλακροί*] οἱ γὰρ νεκροὶ τὰς τρίχας οὐκ ἔχουσιν. ~ ΓΩ

τοὺς ἐν Σικελίᾳ τυράννους*] τοὺς Διονυσίους λέγει· ἀπῆλθε γὰρ πρὸς αὐτοὺς ὁ Πλάτων. ~ ΓφΩ

Χαρμίδης κτλ.] εἰς τὴν φιλοκαλίαν ἀποσκώπτει τὴν Σωκράτους. ~ B

ὁ τοῦ Κλεινίου*] Ἀλκιβιάδης. ~ Γ

ὕδωρ* — ἐλλέβορον*] λέγεται γάρ, ὅτι ὁ ὑπὸ κυνὸς λυσσῶντος δηχθεὶς δειλιᾷ τὸ ὕδωρ. ~ ΓCφΩ

οὔτε διψῆν — οὔτε πεινῆν* δεῖ] τουτέστιν οὐ συντελοῦμεν οὐδὲ μετέχομεν τοῦ διψᾶν. ~ ΓMΩ

ἀγαπᾶν*] ἀρκεῖσθαι. ~ Γ

Φινεύς*] ὁ μὲν Φινεὺς τυφλὸς ἦν, ὁ δὲ Λυγκεὺς πάνυ ὀξέως ἔβλεπεν. ~ ΓCφMΩ

— ] ⸤Ἀρ⸥κὰς μὲν ὁ Φινεὺς καὶ ⸤π⸥ερὶ Στύμφαλον κατοικῶν· ⸤ιιὧ⸥ καὶ αἱ Ἅρπυιαι τὰ δεῖπνα σινόμεναι πρὸς τοῦ Ἀλ⸤κ⸥μήνης Ἡρακλέους ἐξετο⸤π⸥ίσθησαν. Ἀθηναῖος δὲ ὁ Λυγκεὺς ὀξυδερκέστατος ⸤τ⸥οσοῦτον, ὡς καὶ τὰ κατὰ γῆς ὁρᾶν δύνασθαι. ~ ⸤B⸥CφMNΩ

ἐπάλξεσιν*] ἔπαλξίς ἐστιν ὁ προμαχεὼν τοῦ τείχους. ~ ΓR

διαφέρεσθαι*] φιλονεικεῖν, μάχεσθαι. ~ ΓR

Μηδείας*] δρᾶμα Εὐριπίδου ἡ Μήδεια, ἐν ᾧ λέγει ἡ Μήδεια ὡς [250] τρὶς ἂν παρ’ ἀσπίδα στῆναι θέλοιμ’ ἂν μᾶλλον ἢ τεκεῖν ἅπαξ. ~ R

βλᾶκα*] βλὰξ ὁ ἀνόητος ἐνταῦθα. ~ BφMNΩ

ὄρνεα: Πρόκνη καὶ Φιλομήλα. ~ R

δένδρα: ἡ Δάφνη. ~ R

θηρία: ἡ θυγάτηρ τοῦ Λυκάονος ἡ Καλλιστώ. ~ R

Λυκάονος θυγατέρα] τὴν Καλλιστὼ λέγει. ~ M

Τροφώνιε καὶ Ἀμφίλοχε] ὁ μὲν Τροφώνιος ἐν Λεβαδεᾳ τῆς Βοιωτίας, καθ’ ὃ νῦν ἐπὶ λόφου τὸ μαρτύριον Χριστοφόρου τοῦ ἱεροῦ μάρτυρος, τὸ αὑτοῦ συνεστήσατο χρηστήριον πρὸς τῇ συναγκείᾳ τῶν ἐκεῖ πετρωδῶν λόφων, ὁ δὲ Ἀμφίλοχος ἐν Κλάρῳ τῆς κάτω Ἀσίας οὐ πόρρω πολὺ τῆς Μιλήτου. ~ BMNΩ

— ] Τροφώνιος καὶ Ἀμφίλοχος ἥρωες ὄντες ἐμαντεύοντο. λέγουσι δέ, ὅτι οἱ τόποι, ἐν οἷς ἐτάφησαν, ἐπέμειναν μαντευόμενοι. ~ ΓRφΩ. Addit R: τοῦτον γοῦν τὸν Τροφώνιον καὶ τὸν ἀδελφὸν μέμνηται Πίνδαρος ἐν τῇ ᾠδῇ τῶν Ἰσθμιονικῶν τῇ εἰς Κασμύλον Ῥόδιον πύκτην· ἱστορεῖ δὲ οὗτος [fr. 2. P. L. G. I4 p. 374 Bergk] ὁ δ’ ἐθέλων τε καὶ δυνάμενος ἁβρὰ πάσχειν τὰν Ἀγαμήδεϊ Τροφωνίῳ θ’ ἑκαταβόλου συμβουλίαν λαβών. ὁ δὲ τὴν περὶ ταῦτα φράσιν συντάξας λέγει οὕτως. ~

Λεβαδείᾳ*] ὁ τόπος, ἐν ᾧ ἐμαντεύοντο. ~ ΓRφΜ

ἐσταλμένος κτλ. ] τοιούτῳ γὰρ ἐκέχρηντο τρόπῳ οἱ θέλοντες εἰς Τροφωνίου μαντεύεσθαι. ~ ΓRφΩ

— ] τοῦτο γὰρ οἱ εἰς Τ⸤ροφω⸥νίου μαντευό⸤μένοι⸥ μένοι⸥ ἐποίουν. ~ ⸤Β⸥N

νεκρὸς* εἶ] παρ’ ὑπόνοιάν ἐστιν· ὀφείλων γὰρ εἰπεῖν τί μαντεύῃ; εἶπεν ὅτι νεκρὸς εἰ. ~ ΓφΜΩ

χρᾶ*] μαντεύεται. ~ ΓRM

Ἄμμωνος*] Ἄμμων ἐν τῇ Λιβύῃ καλεῖται ὁ Ζεύς. πρὸς τοῦτον ἀπῆλθεν Ἀλέξανδρος μαντείαν λαβεῖν, καὶ ἀποκριθεὶς Ἄμμων εἶπεν υἷός μου εἶ. ~ ΓCφMUΩ

συνηνέχθης*] συνανεστράφης. ~ ΓMΩ

τοξάρια*] μικρὰ ἀκόντια. ~ ΓMΩ

πελτίδια*] μικρὰ σκουτάρια. ~ ΓMΩ

— ] μικρὰ ἀσπιδίσκια. ~ φ

γέρρα οἰσύινα*] πλεκτὰ ἀπὸ οἰσύας. οἰσύα δέ ἐστι φυτόν, ἀφ’ οὗ πλέκονται τὰ καλάθια. ~ ΓUΩ

⸤γέρρα οἰσύι⸥να: οἰσύα γένος τι ἰτέας, ⸤ἀφ’ ἧς⸥ ἔπλεκον τὰ κανᾶ. ἐκ τούτων ⸤δὲ καὶ τὰ⸥ γέρρα. σκεπαστήρια ταῦτα ⸤πολε⸥μικά, οὐ κυκλοτερῆ δὲ ὡς αἱ ἀ⸤ ἀ⸤σπίδες⸥ ἀλλὰ τετράγωνα, καὶ οὐδὲ ⸤ταῖς π⸥αρατάξεσιν ὑφ’ ἑκάστου στρα⸤τιώ του⸥ φερόμενα ὡς αἱ ἀσπίδες ἀλλὰ τ⸥οῖς σταθμοῖς καταπηγνύμενα ⸤ἢ εἴπ⸥ερ ἄρα ἐξόπισθεν τῆς παρα⸤τάξεως⸥ τάξεως⸥ ὡς σκέπη ἐσόμενα τῇ ⸤στρατ⸥οπεδείᾳ ἀπὸ τῶν ἀπὸ τῆς παρα⸤τάξεως⸥ φερομένων βελῶν. ~ ⸤B⸥ N

οὐ διασπάσας κτλ.] οὐ διασχίσας. λέγεται γάρ, ὅτι ὁ Φίλιππος χρήματα παρέχων στάσεις ἐνέβαλεν ἐν ταῖς πόλεσιν. ~ ΓφMUΩ

προδοσίαις ὠνούμενος] ⸤εἰς⸥ Φίλιππον ἀποσκώπτει ⸤χρήμασι π⸥ολλοῖς κατεστρατηγη⸤κότα κότα τοὺς ἀν⸥τιπάλους. ~ ⸤B⸥

κάνδυν*] ἱμάτιον Περσικόν, ὡς δὲ τινὲς λέγουσιν, ὅτι τὸ Ἀρκαδίκιον. ~ ΓMUΩ

— ] κάνδυς 〈ἱμάτιον Περσικόν〉. ὅμοιον τοῦτο χλαμύδι, εὐρυχωρότερον δέ. καὶ οὐ πρὸς τὸν ὦμον ἀνοιγόμενος ὁ κάνδυς οὐδὲ τὴν περόνην ἐς κόρακα ἀνατείνων, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἔμπροσθεν συναγόμενος καὶ πρὸς τὸ στέρνον τὴν περόνην ἐπαναπαύων, ᾧπερ καὶ νῦν ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ πατρίκιοι κατὰ τοὺς ἐφεστίους χρηματισμοὺς εἰώθασι χρῆσθαι. ἡ δὲ τιάρα ὀξύ τι περίβλημα κεφαλῆς, ὃ πάντες ἔφερον Πέρσαι οἱ ἄλλοι μὲν πλάγιον, ὄρθιον δὲ βασιλεὺς μόνος. ~ BΝ

νῦν* μὲν κτλ.] ἀλλὰ καὶ Ἄρης καὶ Ἀφροδίτη καὶ Ἀθηνᾶ, θεοὶ ἀναμφίβολοι, ὡς ὁ μῦθος βοᾷ, τέτρωνταί τε καὶ αἵματι διαρρέονται. ~ B

ἐπικερτομοῦντας*] ἐπισκώπτοντας, ἐπιχλευάζοντας. ~ Γ

μυδῶντα*] σεσημμένον, ἐκρέοντα. ~ Γ

τὰ μεγάλα θηρία] τοὺς ἐλέφαντας λέγει. ~ φMΩ Ω

καὶ τοῦτο ἀγαθὸν ἡγεῖτο] τοῦτο οὐκ ἔξω τοῦ εἰ⸤κότος⸥ οὐδ’ ἀποπλανώμενον π⸤ίστεως⸥ ἀλλὰ καὶ πάνυ ἐγγύτ⸤ατα⸥ ἧκον. ~ ⸤B⸥

Κλεῖτον — Καλλισθένην] Κλεῖτον τὸν σωματοφύ⸤λακα⸥, λακα⸥, ὃν μεταξὺ εὐωχού⸤μενος διέ⸥πειρε τῷ δόρατι, Κ⸤αλλι⸥σθένην δὲ τὸν φιλόσοφ⸤ον, ον, ὅς⸥ λέοντι συγκαθ⸤ειρχθεὶς⸥ ὑπὸ Ἀλεξάνδ⸤ρου⸥ διεφθάρη. ~ ⸤ ⸤B⸥φΩ

ἀκέστραν*] ⸤ἀκέ⸥στρα ἡ βελόνη ἡ μείζων, ⸤ἣν ν⸥ῦν σακκοράφιον κα⸤λοῦ⸥σιν. ἀκέστρα δὲ παρὰ τὸ ἀκεῖσθαι ⸤ἤτοι⸥ συρράπτειν τὰ διερρωγό⸤τα τῆς⸥ ὀθόνης. τοῦτο δὲ καὶ ἠπή⸤τιόν τιόν φασιν⸥, ἐπεὶ καὶ ἠπήτρια καὶ ἠ⸤πητὴς⸥ καὶ ἀκέστρια καὶ ἀκεστής, ⸤οὓς ν⸥ῦν ῥάπτας καλοῦσι. χρὴ ⸤δὲ εἰδ⸥έναι, ὡς οἱ παλαιοὶ γυναιξὶν ⸤ἐχρῶν⸥το εἰς ταύτας τὰς ἐργασίας, ⸤καθ⸥ὰ καὶ νῦν Σκύθαι. ~ BCφMNΩ

παραλογιζόμενον*] παραψηφίζοντα. ~ ΓMΩ

ἐξῳδηκώς*] φυσηθείς. ~ ΓΜΩ

ἐλπίζει] ἀντὶ τοῦ ἐπελπίζει ἤγουν εἰς ἐλπίδας ἐμβάλλει. ~ φMΝΩ

Ὀϊλέως] ὁ τοῦ Αἴαντος πατὴρ τοῦ Λοκροῦ, ὃς ἱστόρηται ὑπέργηρως τελευτῆσαι. ~ φNΩ

ἀμέλησον] τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ λεγόμενον ὑπόμεινον. ~ CMNΩ. Addunt MNΩ: πρωθήβης δὲ τὸ Ὁμηρικόν. ~

παρὰ πάντα τὸν χρόνον*] κατὰ πάντα. ~ M interlin.; M in mg.: ὅμοιον καὶ τῷ ὁπόσας παρὰ τὸν βίον εὐθύνας δέδωκα ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸν βίον. ~

ἄνω — ποταμῶν*] παροιμία ἐστὶ λεγομένη, ὅτε τὰ ἐναντία τῶν ὀφειλόντων γίνεται, ἄνω ποταμῶν χωροῦσι πηγαί [Eurip. Med. 410]· αἱ γὰρ τῶν ποταμῶν πηγαὶ οὐδέποτε ἄνω, κάτω δὲ μᾶλλον χωροῦσι. ~ ΓRφΜΩ

νῦν* — ἡ ἅμαξα τὸν βοῦν] ⸤παρο⸥ιμία τῇ ἀνωτέρω ὁμοία ⸤τῇ ἄνω ποταμῶν. λέγονται ⸤δὲ ἄμφ⸥ω ἐπὶ τῶν παρὰ τὴν φύσιν ἀ⸤νεστρ⸥αμμένων τὴν τάξιν· ⸤οὔτε⸥ γὰρ τοῖς ποταμοῖς ἄνω καὶ ⸤κατὰ τῶν⸥ πηγῶν φέρεσθαι φύσις ⸤τὸ ῥε⸥ῖθρον οὔτε τοὺς βόας ἡ ⸤ ⸤ἄμα⸥ξα ἕλκει ἀλλ’ ἔμπαλιν. ~ ⸤B⸥CφMΩ. Addit C: ὁμοία δὲ τούτων ἐστὶ καὶ αὕτη ὁ νεβρὸς τὸν λέοντα. ~

— ] παροιμία λεγομένη ἐπὶ τῶν γινομένων ἐναντίως πραγμάτων. ~ R

ἀποσμυγέντες*] καταγελ⸥ασθέντες. ~ Γ⸤ Γ⸤B⸥

RφΩ — ] ὡραῖον. ~ Γ

Τιθωνόν*] τὸν Τιθωνὸν ἄνθρωπον ὄντα ἥρπασεν ἡ Ἡμέρα καὶ φιλοῦσα αὐτὸν ἐποίησε πολυχρόνιον. ~ ΓRMΩ

— ] τούτῳ τῷ Τιθωνῷ τὴν Ἡμέραν ὁ μῦθος ἐρωμένην ἀποφήνας καὶ πρὸς γάμον συναρμόσας ἐπὶ τὸ μήκιστον τοῦ χρόνου παρέλκει τὸ ζῆν. ~ B

ἐπίτομόν* τινα ὁδόν] ὁδὸν σύντομον. ἐπιεικῶς*] πάνυ. ~ ΓΜ

ὁ νεβρὸς τὸν λέοντα] παροιμία. ~ ΓMΩ. Addunt MΩ: ἐπὶ τῶν μὴ προσηκόντων. ~

— ] καὶ αὕτη ἡ παροιμία ὁμοία ταῖς ἀνωτέρω. ~ φ

— ] καὶ αὕτη ὁμοία ταῖ⸤ς ἀνωτέρω⸥ δυσὶ παροιμίαις· ⸤ ἀναστρο ⸥φῆν φυσικῶν εἰς⸤ ⸥παρὰ τὸ προσἧκο⸤ν πρα⸥γμάτων. ~ ⸤B⸥

κατασοφισθείς*] ἀπατηθείς. ~ ΓΩ

τράπεζα ὑπὲρ τὰς* ἐν Σικελίᾳ] διατεθρύλληται τοῦτο ὡς ἐν παροιμίᾳ Σικελικὴ τράπεζα. λέγεται δὲ καὶ τρυφῆς Συβαριτικῆς ἀπὸ τῆς ἐν Ἰταλίᾳ πόλεως τῆς Συβάρεως. ~ R

⸤ὁ Φάω⸥ν, ὡς λέγουσι, γέρων ⸤ὢν⸥ διεβίβασε τὴν Ἀ⸤ φροδί⸥την. καὶ ἡ Ἀφροδίτη ⸤ἐρασ⸥θεῖσα αὐτοῦ, ἐπειδὴ ⸤ ⸤γέρων⸥ ἦν, μετέβαλεν ⸤αὐτὸν⸥ εἰς νεώτερον. ~ Γ⸤B⸥RCφΩ B ⸥RCφ Ω

Κόδρου* δὲ εὐγενέστερος] Μέλανθος Πύλιος ὢν ἀπὸ Πύλου — νῆσος δὲ αὕτη τῆς Πελοποννήσου — εἰς Ἀθήνας ἐλθὼν πολέμου καταλαβόντος ἐμονομάχησε Ξάνθῳ τῷ Βοιωτῷ ὑπὲρ Ἀθηναίων ἐπὶ μισθῷ τῇ βασιλείᾳ τῶν Ἀθηναίων καὶ νικήσας ἐβασίλευσεν. τούτου δὲ υἱὸς ὁ Κόδρος. ~ ΓRφΩ. Addit R: ἐπ’ εὐγενείᾳ διαβόητος. ~

ἔπιπλα*] τὰ ἐλαφρότατα τῶν κτημ⸤άτων⸥ οὕτω φασὶ παρὰ τὸ ἐπιπολά⸤ζειν⸥. ~ ⸤B⸥CφMNΩ

ἀποβάθραν*] κλίμακα, δι’ ἧς ἐπὶ τὸ πλοῖον ἀναβαίνουσι. ~ R

ἔμβαινε κτλ.] βαβαί· μεταξὺ π⸤αι⸥διᾶς καὶ σκωμμάτων ⸤οἷα⸥ ἡμῖν σπουδαῖα π⸤αι⸥δεύματα παρατίθεται ὁ ⸤γενναῖος⸥ οὑτοσὶ καὶ ῥήτωρ ⸤καὶ κωμῳ⸥δὸς καὶ σιλλοποιὸς ἐμ⸤φρόνως⸥ τε καὶ δριμέως τὰ μά⸤ταια τῆς⸥ ἀνθρωπίνης σπουδῆς ἀ⸤ξίως δια⸥σύρων ἐπιτηδεύμα⸤τα⸥. ~ ⸤B⸥ΝΩ

ἐφεστρίδα*] ⸤τὸ⸥ ἐπὶ τοῖς ἱματίοις ⸤ἐπ⸥ίβλημα ἤτοι μαν⸤δύ⸥αν καὶ χλαμύδα καὶ ⸤π⸥όρπην καλουμένην. ~ ⸤B⸥CφΩ

— ] ἐφεστρὶς τὸ φορούμενον ἔξωθεν ἱμάτιον παρὰ τοῖς βασιλεῦσι. ~ R

ἀνεκήρυξεν*] ὡς εὐεργέτην δηλονότι. ~ ΓRφ

ὁ ἔνοπλος] ὁ στρατηγός. ~ φ

ὅσην μὲν τὴν ἀλαζονείαν κτλ.] τὶ ταῦτα τοῖς καθ’ ἡμᾶς μοναχοῖς ἁρμόδια. ~ N

πεντηκόντορος*] ναῦς ὑπὸ ν′ ἀνδρῶν κωπηλατουμένη. ~ ΓRΩ

κινάβραν*] κινάβρα ἐστὶ κυρίως ἡ τῶν τράγων δυσωδία. ἐνταῦθα οὖν μεταφορικῶς λέγει δυσωδίαν τὸ πάντας σιαίνειν. ἴσως δὲ καὶ κινάβραν λέγει τὴν πήραν. ~ ΓBRNΩ

ἀντιθέσεις — βαρβαρισμούς*] τὰ ἐν σχήματι προφ⸤ερόμενα⸥ τῷ λόγῳ χάριτος ἕνε⸤κεν ὡς τὸ οἱ δὲ⸥ δύο σκόπελοι [Hom. μ 73] καὶ τ⸤ὰ παραπλήσια⸥. ~ ⸤B⸥ΝΩ

δεδῃωμένος*] πεπορθημένος. ~ ΓR

χαμαιτυπεῖα*] πορνεῖα. ~ ΓR

ἤ μ’ ἀνάειρ’ ἢ ἐγὼ* σέ ] Ὅμηρος [Ψ 724] εἰσάγει παλαίοντας Ὀδυσσέα καὶ Αἴαντα. φησὶν οὖν Αἴας πρὸς Ὀδυσσέα ἢ κούφισόν με ἢ κουφίζω σέ . αἰνίττεται οὖν ὁ Λουκιανὸς διὰ τοῦ στίχου ὡς τοῦ Ἀριστέου λέγοντος ἢ κούφισόν με ἢ κουφίζω σέ, τουτέστιν ἢ προκόμισόν με ἢ προκομίζω σέ . ~ ΓRφΩ

ἀπὸ τῶν ὀνειράτων*] ὅτι οἱ Χαλδαῖοι δι’ ὀνειράτων ἐμαντεύοντο. ~ RBCNΩ

ἀπὸ Σικυῶνος* ἐς Κίρραν] ὅτι καταντικρὺ Κίρρας ἐν τῷ Κορινθιακῷ κόλπῳ ὁ Σικυών. ἡ δὲ Κίρρα ὄρος ὀξὺ ⸤κατὰ τὴν⸥ Φωκίδα, ὅπου νῦ⸤ν τὸ⸥ Χρυσίον φασίν. ~ ⸤Β⸥RφΝΩ

εὖ ἐποίησαν: καὶ τοῦτο Ἀττικὸ⸤ν τὸ⸥ τὴν ἐνέργειαν ⸤ἐπὶ τοῦ⸥ πάθους λαμβά⸤νειν⸥. ~ ⸤B⸥NΩ

— ] τὸ δὲ εὖ ἐποίησαν ἀντὶ τοῦ εὖ ἔπαθον Ἀττικόν. ~ φ

ἐκ κοτίνου*] ἐξ ἀγριελαίου. ~ B

στέγειν*] δέχεσθαι, βαστάζειν. ~ Γ

αἱ τοῦ Δαναοῦ*] Δαναὸς ἔσχε ν′ θυγατέρας. αὗται ἔλαβον ἄνδρας ν′ υἱοὺς τοῦ Αἰγύπτου· αἵτινες ἐν μιᾷ νυκτὶ τοὺς ἰδίους ἄνδρας ἐφόνευσαν καὶ διὰ τοῦτο μετὰ θάνατον κατεδικάσθησαν εἰς τετρημένον πίθον ἀντλεῖν, ἵνα τοῦτον γεμίσωσιν. ~ ΓRφΩ

καὶ ἑαυτῷ ἐπεμέμφετο τῆς τόλμης] καὶ αὑτὸν ᾐτιᾶτο τῆς τόλμης. ~ φ

κυμβία*] κυμβίον εἶδος ποτηρίου παραπλησίως τῷ σχήματι πλοίῳ καὶ καλεῖται κύμβη. ~ R

— ] κυμβίον εἶδος περικεφαλαίας καὶ ἐκπώματος. ~ M

ἀμφότεροι* διαπαρέντες] ⸤σημείωσαι τὸ σχῆμα⸥· ὤφειλε γὰρ ἀμ⸤φοτ⸥έρων διαπαρέντων. ~ ⸤B⸥RφΜΩ

σάρισσαν*] λόγχην Μακεδονικήν. ~ ΓRCφM

— ] ⸤τὸ ἐ⸥ν τῇ συνηθείᾳ ⸤μέ⸥ναυλον. ~ ⸤B⸥RCφΝΩ

ἀκροποδητί*] ἄκροις ποσίν. ~ ΓM

ξεναγός*] ὁ ξένους στρατιώτας συνάγων καὶ μισθῶν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῷ βουλομένῳ. ~ ΓRφΩ

ἥτις μου κατεδίκασεν] εἰς τὴν Ἀθηνᾶν ἀποτείνεται· αὕτη γάρ, ὡς λέγουσιν, ἐποίησεν αὐτὸν ἡττηθῆναι. ~ ΓRΩ

ἀπέκτεινα μιᾶς ἡμέρας κτλ.] σημείωσαι. ~ V

πατρῴαν* ἀρχὴν παραλαβών] ⸤ἀλλὰ καὶ σύ, Λίβυ, Ἀμίλκα τοῦ καὶ Βάρκα πατρὸς τὴν⸥ παρασκευὴν τοῦ πολέμου παραλαβών, ἃ κατειργάσω, εἰργάσω. ~ ⸤B⸥Ν

Ὅμηρον ὥσπερ οὗτος ἐρραψῴδουν] ἐφρόνει γὰρ Ἀλέξανδρ⸢ος⸣ μέγα ἐπὶ τῷ ἀπὸ στόματο⸢ς ἀεὶ⸣ προφέρειν τὴν Ἰλιάδα ⸢Ὁμήρου⸣. ~ Β⸢VφNΩ

περιέπων ἀγαπᾶν*] ⸢κατέχ⸣ων ἀρκεῖσθαι. ~ ΓVφΩ

ἐπεὶ δέ μοι κτλ. ] σὺ σωφρονέστερον διε⸤γέν⸥ου, Ἀμμωνίδη, Ἰνδίας ⸤ἀπο⸥χωρῶν, ὃς πᾶσαν τὴν ⸤ἀπὸ⸥ ταύτης ἐπὶ Πέρσας ὁδὸν ⸤ἀσε⸥λγέστατα πάντων διῄεις αὐτῷ ⸤στρ⸥ατοπέδῳ μέθῃ καὶ γυναι⸤κείᾳ ὕ⸥βρει δουλεύων, καὶ τοῦτο ⸤ ἐκ⸥εῖνο τὸν Λυαῖον Διόνυ⸤σον ⸥ καὶ λυσιμελῆ μετιών, ⸤καὶ⸥ ταῦτα φιλοσοφεῖν ἐ⸤π⸥ανῃρημένος. ~ ⸤Β⸥

⸤τοὺς⸥ καιροὺς καθηδυπα⸤θῶν⸥ : ⸢ἀντὶ τοῦ εἰς ἡ⸣δον⸢ὰς⸣ ἀνα⸢λίσκων⸣. ~ ⸤B⸥C⸢V⸣φΝ

οἱ ἄνω] ἀντὶ τοῦ οἱ ἐν τῷ βίῳ ἄνω. δοκεῖ γὰρ ὁ Ἅιδης κάτω εἶναι. ~ Β

ἑταιρικὴ* μὲν ἡ παραίνεσις] ⸤φ⸥ιλικὴ καὶ ⸢ἀπὸ ⸤ἑ⸣τ⸥αίρου. ~ ⸢V⸣⸤B⸥M

οὐκοῦν* κτλ.] ⸢τῆς Κόρης ἤτοι⸣ τῆς Φερσε⸢φόνης ὁ λόγος⸣ οὗτος δεομένης ⸢ὑπὲρ Πρω⸣τεσιλάου. ~ ⸢V⸣BφNΩ

οὐ καλλίων σοι δοκῶ;] ⸤Ὅμη⸥ρος [B 673] γὰρ τὸν ἐκ Σύμης ⸤Νιρ⸥έα ὕμνησε δια⸤φερ⸥όντως εἰς κάλλος ⸤με⸥τά γε Ἀχιλλέα. ~ BN

⸢Ἐν τοῖς πρώτοις τούτων διαλόγοις τῶν ἐν τῷ Ἅιδῃ λεγομένων γίνεσ⸣θαι καταγε⸢λῶν νεκροὺς εἰσήγα⸣γε πρὸς ἀλ⸢λήλους διαλεγομένους⸣· ἐντεῦθεν ⸢δὲ τὰ ἐν θαλάττ⸣ῃ μυθευό⸢μενα διαπαί⸣ζει. ~ ΓR⸢V⸣Ω

Γαλάτεια*] ⸢λέγεται τῆς Γαλα⸣τείας ὁ Κύκλωψ ⸢ἐρᾶν. ὁ δὲ⸣ Κύκλωψ υἱὸς ⸢ἦν Ποσειδῶνος, π⸣οι⸢μὴν τὴν τέχνην, ἕν⸣α ἔχων ⸢ὀφθαλμὸν ἐ⸣πὶ τοῦ μετώπου, ⸢τὴν θέαν πά⸣νυ ἄγριος. ~ ⸢V⸣Γ

σιτούμενος τοὺς ἐπιδημοῦντας*] ἐλέγετο γὰρ καὶ ἀνθ⸢ρωποφάγος⸣ εἶναι. Ὅμηρος [ι 292 sq.] εἰσάγ⸢ει αὐτὸν ἐκ⸣ τῶν Ὀδυσσέως ἑταίρων ⸢ἐσθίοντα⸣. ~ Γ⸢V⸣Ω

ἐναυσάμενος] ἅψας καὶ ἐναισάμενος. ~ V

ἐμαυτοῦ* ἦν] ἐμαυτῷ ἤμην. ~ ΓV

ἐξέθορες*] ἐξεπήδησας. ~ Γ

μόνος κτλ.] ⸢ὁ Ἀλφειὸς π⸣οταμός ⸢ἐστι Σκελίας⸣, ἡ δὲ ⸢Ἀρέθουσα⸣ Σικελίας πη⸢γή. καί, ὡς λέγου⸣σιν, ὁ Ἀλ⸢φειὸς διὰ θαλά⸣σσης ⸢παρερχόμενος τῇ Ἀ⸣ρε⸢θούσῃ μίγνυται μὴ μ⸣ιγνύ⸢ων τῇ θαλάσσῃ τὸ ὕ⸣δωρ. πλάτ⸢τονται οὖν οἱ ποιηταί⸣, ὅτι ⸢φιλῶν τὴν Ἀρέθ⸣ουσαν ὁ Ἀλφειὸς τοῦτο ποιεῖ. ~ Γ⸢V⸣Ω

ξυναυλίᾳ] ὅτι συναυλία λέγεται καὶ ἡ συνοικία καὶ ἡ σύμφωνος αὔλησις ἡ ἀπὸ β′ αὐλῳδῶν περαινομένη. ~ Vat. 942

ἀλλὰ ὕδωρ κτλ.] λέγουσ⸢ιν, ὅτι ὁ Πρω⸣τεῦς δαίμ⸢ων ὑπῆρχε⸣ θαλάσσιο⸢ς εἰς πᾶν⸣ εἶδος μετα⸢βαλλόμενος⸣. ~ Γ⸢V⸣Ω

⸢Ἀρίων ὁ ἀπὸ Λέσβου κιθαρῳδὸς ἦν ἄριστος. τοῦτον μετὰ πολλῶν πλέοντα χρημάτων οἱ ναῦται τῶν χρημάτων ἐπιθυμήσαντες εἰς τὴν θάλασσαν ἔρριψαν, δελφὶς δὲ αὐτὸν ὑπο⸣δεξάμενος εἰς τὴν γῆν ἐξήγαγεν, ὡς ἱστορεῖ ⸢Ἡρόδοτος⸣ [Ι 24]. ~ Γ⸢V⸣Ω

Μηθύμνης*] πόλις τῆς Λέσβου. ~ ΓVΩ

Ἀρίονα] παρὰ τὰ παρ’ Ἡροδότῳ [Ι 24] καὶ τοῖς λοιποῖς ἅπασιν ἱστορούμενα περὶ Ἀρίονος τὰ παρόντα· ὁ μὲν γὰρ ἐξ Ἰταλίας εἰς Κόρινθόν φησι μετὰ μεγάλων πλούτων τῶν ἀπὸ τῆς μουσικῆς τῆς ἐργασίας ἀναπλέοντα τὰ προκείμενα παθεῖν τὸν Ἀρίονα οὐδὲ ὡς ὑπόκειται. ~ B

ὁ δὲ πλουτήσας κτλ.] σημείωσαι. ~ Γ

παρανέων*] κολυμβῶν. ~ Γ

⸢ἡ Ἰνὼ ἀδελφὴ οὖσα τῆς Σεμέλης ἔθρεψε τὸν Διόνυσον. ὠργίσθη ἐπὶ τούτῳ ἡ Ἥρα καὶ ἐνέ⸣βαλε μανίαν ⸢Ἀθά μ⸣αντι τῷ ἀνδρὶ ⸢τῆς Ἰ⸣νοῦς. ὁ δὲ το⸢ξεύει ἕνα τ⸣ῶν ἑαυτοῦ παίδων ⸢τὸν Λέαρχον⸣. ἀγανακτή⸢σασα δὲ ἡ Ἰ⸣νὼ παρέ⸢βαλεν αὐ⸣τῷ φαγεῖν ἑ⸢ψήσασα⸣ τὸν Λέαρχον. ⸢λυπη⸣θεὶς οὖν ὁ Ἀθάμας ⸢ἐδίω⸣κε τὴν Ἰνὼ ⸢μετὰ⸣ τοῦ ἄλλου αὐτῆς ⸢παιδὸς⸣ Μελικέρτου, οἱ ⸢δὲ φο⸣βηθέντες εἰς θάλασ⸢σαν ἑ⸣αυτοὺς ἔρριψαν ⸢καὶ ἐγέν⸣οντο, ὡς λέγουσιν ⸢οἱ Ἕλλη⸣νες, θαλάσσιοι ⸢δαίμο⸣νες. ~ Γ⸢V⸣Ω

νεανίας γὰρ κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

Δαναός*] τούτων τῶν πεντήκοντα πατήρ. ~ ΓV

ἐξ Ἄργους εἰς Λέρναν*] ⸢ἡ Λέρνα⸣ πηγή ⸤ἐστιν⸥ ἐν Ἄργει ⸢τῆς⸣ Πε⸤λοποννήσου⸥, καθ’ ἥν ⸢καὶ Ἡρα⸣κ⸤λῆς τὴν⸥ Ὕδραν ⸢κατείρ⸣γ⸤ασται, καὶ ⸢μετὰ⸥ το⸣ῦτο ἐξεκάθαιρον ⸤⸢τὰ ἐντό⸣σθια⸥ τῶν ἱερείων ⸢ἐπ’ ⸤αὐτῆς⸥⸣· ἀφ’ ὧν ⸢καὶ συνέ⸣⸤βαινε⸥ τὸ ὕ⸢δωρ⸣ πάνυ διεφθάρθαι ⸢τῇ κόπρ⸣ῳ τῶν ἀπο ⸢καθαιρο⸣μένων. διὸ καὶ ⸢παροιμ⸤ία⸣ ἐξέ⸥πε⸢σε Λέρν⸣η κακῶν ⸢ἐπὶ τῶν ἄ⸣γαν ῥυπώντων λεγο⸢μένη⸣. ~ ⸢V⸣ ⸤B⸥ CMΩ

ὑδροφορήσεις*] ⸢κατεκρίθησαν γὰρ αἱ Δαναοῦ, ὡς ὁ μῦθός φησιν, ἐν Ἅιδου ὑδροφορεῖν εἰς τετρημένον πίθον, ἀνθ’ ὧν τοὺς Αἰγύ⸣πτου παῖ⸢δας συλλέκτρους⸣ ὄντας διεχ⸢ρήσαντο⸣ οὐκ ἐν δίκῃ. ~ B⸢V⸣Ω

Λητώ*] ⸤φασὶ τὴ⸥ν Λητὼ ⸢ἐκ Διὸς⸣ κυοῦ⸤σαν Ἀ⸥⸢πόλλωνα καὶ Ἄρ⸣τεμιν ⸤καὶ τῶν ⸢ὠ⸥δίνων αὐ⸣τὴν ἐπιλαβ⸢ομένων ⸤γῆς κατὰ⸥⸣ πάσης πλαν⸢ᾶσθαι, ἐφ’ ᾧ⸤τε⸣ τεκεῖ⸥ν, καὶ μηδαμ⸢οῦ τούτου τυγ⸣χά⸤νειν⸥, καθότι προ⸢κατεί⸣λη⸤πτο πᾶ⸥σα⸢ν Ἥρα τὴν γῆν ὅρ⸣⸤κοις⸥ ἦ μὴν μὴ δέ⸢ξασθαι⸣ τὴν ⸤Λητὼ⸥ μηδα⸢μοῦ ἐντεκεῖν⸣· ⸤προσέτι⸥ δὲ καὶ δ⸢ράκοντα⸣ δεινὸν ἐπι⸤στῆσαι ⸢τ⸥ῇ κυούσῃ⸣ τάχιστα δια⸤⸢φθεροῦ⸥ντα⸣ τὰ νεογνά. ⸢ὅθεν ⸤ἡ Δῆλος⸣ ἡ νῆσος τῆς ⸢Σικελίας ⸤ἀπο⸣σπα⸥σθεῖσα ⸢καὶ τέως ὑπο⸤βρύχι⸥⸣ος λανθάνο⸢υσα φερομένη⸣ ⸤ἔστη τε⸥ τῆς ἀ⸢κρίτου φορᾶς κρειτ⸣⸤τόνων ῥοπ⸥ῇ ⸢καὶ τὸν τόκον ὑπέ⸣στη ⸤τῆς ⸢ὠδιν⸥ούσης· ἀνώ⸣μοτον ⸢γὰρ αὐτὴν ⸤εἶναι συνέ⸣β⸥αινεν, ⸢ἐπεὶ μηδέπω ⸤τοῖς φαινο⸥μένοις με⸣τέπρεπεν. ⸤τὸν μέ⸢ντοι⸥ δρά⸣κοντα γ⸢εννηθεὶς⸣ ⸤Ἀπόλλω⸢ν ἐ⸥τόξευ⸣σε Πυθοῖ, ⸤καθὸ καὶ⸥ ⸢τὸ μαντεῖον⸣ συν⸤εστήσα⸥το ὕ⸢στερον⸣. ~ ⸢V⸣ ⸤B⸥CΩ

Ὅτι Δῆλος ἐκλήθη ἡ νῆσος ἄτε δήλη γεγονυῖα τῇ παγίῳ στάσει, αἱ δὲ περὶ αὐτὴν κυκλοῦσαι αὐτὴν Κυκλάδες καλοῦνται. ~ C

ἐπαρθένευεν*] ἐν παρθενῶνι ἐφύλαττεν. ~ ΓΩ

Σέριφον*] μίαν τῶν Κυκλάδων νήσων. ~ Ω

τὸ κῆτος κτλ.] Κασσιέπεια ἡ γυνὴ τοῦ Κηφέως ὕβρισε τὰς Νηρηίδας. διὰ τοῦτο ὁ Ποσειδῶν ἔπεμψε κατὰ τῆς χώρας τοῦ Κηφέως κῆτος. τοῦ δὲ κήτους πολλὰ βλάπτοντος χρησμὸς ἐδόθη, ὅτι οὐ παύσεται, ἐὰν μὴ δοθῇ αὐτῷ ἡ θυγάτηρ τοῦ Κηφέως Ἀνδρομέδα. ἐδόθη καὶ ἐλθὼν ὁ Περσεὺς ἔσωσεν αὐτήν. ~ ΓCΩ

σῶστρα*] τὰ ὑπὲρ σωτηρίας δῶρα. ~ ΓΩ

ὅπου διῃτῶντο κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἅρπην*] δρέπανον. ~ Γ

προκειμένην] προβεβλημένην. ~ ΓM

καθειμένην κτλ.] τὸ ἑξῆς καθειμένην τὰς κόμας πολὺ νέρθεν τῶν μαστῶν. ~ MΩ

πρόκωπον* — τὴν ἅρπην] γεγυμνωμένην τὴν δρεπάνην. ~ Γ

— ] ἀντὶ τοῦ κόπτειν προκειμένην ἢ γεγυμνωμένην. ~ M

προκαθικνεῖται*] προκαταλαμβάνει. ~ ΓΜ

ἠιόνα*] αἰγιαλόν. ~ Γ

ἠνεμωμένον*] ἀνέμου πεπληρωμένον. ~ ΓMΩ

Δικταῖον* ἄντρον] σπήλαιον ἐν Κρήτῃ οὕτω καλούμενον. ~ ΓΩ

μέλανας ἀνθρώπους ἑώρων] ὁ γὰρ Νότος ἀπὸ τῆς Λιβύης πνέει, ἔνθα οἰκοῦσιν οἱ Αἰθίοπες. ~ ΓΩ

Διαπαίξας τὰ λεγόμενα παρ’ Ἑλλήνων περὶ τοῦ Ἅιδου καὶ τῆς θαλάσσης ἐντεῦθεν διασύρει τὰ περὶ τῶν καλουμένων οὐρανίων θεῶν παρ’ αὐτοῖς. ~ ΓRΩ

μὴ* καί τι κακὸν ἀπολαύσωμεν] ⸤σημείωσαι, πῶς οὐ πρὸς γενικὴν συνέταξεν· οὐ γὰρ εἶπε μή τινος ἀπολαύσωμεν κακοῦ⸥ ἀλλὰ μή τι κακ⸤ὸν⸥ ἀπολαύσωμεν. ~ ⸤B⸥ MΩ

τράγου] λέγεται, ὅτι ὁ Ἑρμῆς ὁμοιωθεὶς τράγῳ συνεγένετο τῇ Πηνελόπῃ καὶ ἔσχεν υἱὸν τὸν Πᾶνα. ~ ΓCΩ

καπυρόν*] τὸ τραχὺ καὶ ἄγροικον τοῦ συρίσματος καπυρὸν εὐφήμως ἐκάλεσεν, ὃ ἂν γένοιτο οἷον ἐκ κεραμεοῦ σκεύους διατεθρυμμένου. ἡδὺ δὲ τὸ καπυρόν, ὡς δῆλ⸤ον⸥ ἀπὸ τῆς τῶν πεμμάτων ἐδωδῆς. ~ ⸤B⸥ΜΩ

Τεγέαν*] πόλιν Ἀρκαδίας. ~ ΓM

πέρα τοῦ εὐπρεποῦς ἀνδρικὸς ὁ Πρίαπος*] τοῦτό φησι διὰ τὸ ὑπερμέγεθες τοῦ αἰδοίου ὑπὲρ ἡμιόλιον τῆς τοῦ λοιποῦ σώματος πηλικότητος ὄντος. ~ ΒΜΩ

⸤ἐ⸥ν Λαμψάκῳ γὰρ διαφερόν⸤τ⸥ως ⸤ὁ μι⸥αρὸς ⸤Πρίαπο⸥ς ⸤ἐτιμᾶτο.⸥ ~ BΩ

ἐπείρα* σε] προσέβαλέν σοι. ~ Γ

ἀγρίως*] προσυπακούεται τὸ ἐνεγκεῖν. ἠθικὰ δὲ ταῦτα, μᾶλλον δὲ κωμικά. ~ BMΩ

σαίρειν*] φιλοκαλεῖν. ἐκ τούτου καὶ σάρον τὸ φιλοκάλιον. ~ ΓMΩ. Alia lectio est in B: αἴρειν*] καθαίρειν. ~

διαφέρειν] ἀντὶ τοῦ διακομίζειν. ~ BMΩ

νεώνητον*] τὸν Γανυμήδην λέγει. ~ ΓBΩ. Addunt BΩ: δριμέως δὲ εἰς τὸ γένος ἀπέσκωψε τούτου νεώνητον εἰπών· οὐ γὰρ εἶχεν οὕτως, ἀλλ’ ὡς ἂν ὑποφήνῃ καὶ ἐκ Φρυγῶν τοὺς Ἕλληνας δουλουμένους. ~

ψυχαγωγεῖν*] καὶ τοῦτο δριμύ. ~ BMΩ

Λήδας* τέκνα] τοὺς Διοσκούρους λέγει Κάστορα καὶ Πολυδεύκην. ~ BΩ

οἱ μὲν Ἀλκμήνης καὶ Σεμέλης] ὁ Ἡρακλῆς καὶ ὁ Διόνυσος. ~ B

ἰδέ*] οὕτως ὀξυτόνως ἰδέ· Ἀττικοὶ γὰρ ὀξύνουσι τὸ εἰπέ, εὑρέ, ἰδέ ὁμοίως τῷ ἐλθέ. ~ ΒCMΩ

σόβει*] τρέχε. ~ Γ

τῇ μίτρᾳ*] τῷ σουδαρίῳ. ~ Γ

νέμει*] βόσκει. ~ Γ

Νεμέαν*] ἡ Νεμέα τῆς Κοριν⸤θίας⸥ ἐστὶ γῆς πρὸς τῷ Τρητῷ, ⸤καθ’ ἢν καὶ⸥ τὸν λέοντα Ἡρακλῆς ἀπέ⸤κτει⸥νε. καθ’ ἣν καὶ τὸν ἀγῶν⸤α συγ⸥κροτεῖσθαι τῶν Νεμ⸤έων⸥ συμβαίνει σέλ⸤ινα⸥ τὸ βραβεῖον ἔχο⸤ντα⸥. ~ ⸤B⸥ΓCΩ

ὁτὲ δὲ καὶ κτλ.] ἐρωτικῆς ταῦτα μα⸤νίας⸥ καὶ αἰσχρουργίας. ~ ⸤B⸥

γαμήσειας] ⸤οὐ⸥ τὸ αἰσχρὸν τοῦτο σημαίνει ⸤ἀ⸥λλὰ τὸ νόμῳ ἀγαγέσθαι ⸤ἄ⸥τε γαμετήν. ~ ⸤B⸥Ω

— ] ἀντὶ τοῦ γυναῖκα αὐτὸν λάβοις. ~ M

οἰηθεὶς κτλ.] ὡραῖον. ~ B μὴ ὥραισιν ἵκοι⸤το⸥: σεσολοίκισται μέν, ἀλ⸤λ’ οὖν⸥ Ἀττικόν· ὤφειλε γὰρ μ⸤ὴ ὥ⸥ρας ἵκοιτο,. ἔστι δὲ τοῦτο τ⸤ὸ ἐ⸥ν τῇ συνηθείᾳ μ⸤ὴ κα⸥λὰ αὐτῷ τὰ ἔτη,, ⸤μὴ ⸥ εἰς καιρὸν φθάνοι. ~ ⸤B⸥CMΩ

ἀπειρόκαλοι] σημείωσαι διὰ τὸ ἀπειρό⸤καλον⸥, πῶς ἐχρήσατο ⸤αὐτῷ⸥. ~ ⸤B⸥MΩ

Πάν] ὡς ποιμὴν ὁ Γανυμήδης μόνον ἡγήσατο θεὸν τὸν Πᾶνα· οἱ γὰρ ποιμένες τοῦτον τιμῶσιν. ~ ΓΩ

ὡς ἀφελὴς ὁ παῖς ἐστι καὶ ἁπλοϊκὸς κτλ.] ἀγροικικὰ καὶ ἄπλαστα ἤθη καὶ τὸ ὅλον ἀφελῆ τε καὶ παιδικά. ~ ΒΩ

κισσύβιον*] ποτήριον ποιμενικόν, εἰς ὃ τὸ γάλα πίνουσιν. ~ ΓΩ

Ἰαπετοῦ* πρεσβύτερον] Ἰαπετὸς θεὸς παρ’ Ἕλλησι παλαιότατος εἷς ὢν καὶ αὐτὸς τῶν Τιτάνων. ~ ΓΩ

μαγάδα*] τὸ ξυλίφιον, ᾧ ἐπαναπαύονται αἱ χορδαί. ~ BCΩ

Νῦσαν*] Νῦσα ὄρος ἐν διαφόροις μὲν τόποις οὕτω λεγόμενον, νῦν δὲ τὸ ἐν τῇ Θρᾴκῃ. ~ ΓΩ

μαιώσεταί* σε] κατελθὼν ἰατρεύσει τίκτοντά σε. ~ ΓΩ

μήνιγγα*] τὸν ἐγκέφαλον ἤτοι τὸ ὀστοῦν, ἐν ᾧ βέβλητο ὁ ἐγκέφαλος. ~ ΓΩ

κᾆτα*] ἔπειτα. ~ ΓΩ

Ἀμφιτρύωνος*] ἐκ τῆς Ἀμφιτρύωνος, λέγει δὲ τὴν Ἀλκμήνην· ἡ γὰρ Ἀλκμήνη γυνὴ ἦν τοῦ Ἀμφιτρύωνος. ~ ΓΩ

παρὰ τῆς Ῥέας] ἡ παρά πρόθεσις ἀντὶ τῆς ἀπό. ~ Ω

ἐκεραύνωσεν*] ὁ Ἀσκληπιός, ὡς λέγουσιν, ἄριστος ὢν ἰατρὸς τοὺς ἀποθνῄσκοντας ἤγειρε, καὶ ἐπὶ τούτῳ ὁ Ζεὺς 10 ὀργισθεὶς ἐκεραύνωσεν αὐτόν. ~ ΓΩ ἀνθρώποις κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἐγκαύματα*] Δηιάνειρα ἡ τοῦ Ἡρακλέους γυνὴ ἱμάτιον εἶχεν, ἐν ᾧ θανάσιμον ἐβέβλητο φάρμακον, αὕτη δὲ ἐνόμιζεν ἐρωτικὸν αὐτὸ εἶναι παρασκευάζον φιλεῖσθαι τὸν πέμποντα. ὁ οὖν Ἡρακλῆς παραλαβὼν τὴν Οἰχαλίαν ἔλαβεν ἐκεῖθεν κόρην εὐπρεπῆ τὴν Ἰόλην καὶ ἠράσθη αὐτῆς. φοβηθεῖσα ἡ Δηιάνειρα πέμπει αὐτῷ τὸ ἱμάτιον, ἵνα αὐτὴν φιλήσῃ καὶ μὴ τὴν Ἰόλην. ὁ δὲ φορέσας ἐκ τῶν φαρμάκων ἀνήφθη. καταπονούμενος οὖν ᾐτήσατο τοὺς παρόντας ἐνεγκεῖν πῦρ καὶ καῦσαι αὐτόν· καὶ ἐγένετο. ~ ΓΩ

ποδήρη*] ἱμάτιον ἄχρι τῶν ποδῶν γυναιξὶ πρέπον. ~ Γ

ἀμελούμενος* κτλ.] σημείωσαι διὰ τὴν σύνταξιν· γενικῇ χρήσασθαι ὀφείλων καὶ εἰπεῖν ἀμελουμένου δὲ καὶ μὴ φέροντος τὴν ὑπεροψίαν ἐγὼ μὲν ἀπέρριψα τὸν δίσκον οὐχ οὕτως ἐποίησεν, ἀλλ’ εὐθεῖαν προτάξας ἄλλην ἐπήγαγεν. ἤτοι οὖν ὅμοιον τοῦτο τῷ Ὁμηρικῷ τῷ [μ 73] οἱ δὲ δύο σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει ἢ ἐν ὑπερβατῷ οὕτω νοητέον 〈τὴν〉 σύνταξιν ἀμελού μενος δὲ ἀπὸ τὸ Ταΰγετον καταπνεύσας. ἀλλὰ καὶ τοῦτο πάλιν ζητεῖται, διὰ τί οὐκ εἶπεν ἀπὸ τοῦ Ταΰγέτου καταπνεύσας’ ἀλλ’ ἀπὸ τὸ Ταΰγετον· καὶ φαμέν, ὅτι Ἀττικὴ συνήθεια τοῦτο ἀντὶ γενικῆς εἰς εὐθεῖαν ἐκλαμβάνει. ~ Ω

Ταΰγέτου*] ὄρος τῆς Λακωνικῆς. ~ Γ

ἐπαιάζοντα*] ἐπιθρηνοῦντα· λέγεται γὰρ ἐν τοῖς φύλλοις τῶν ὑακίνθων ἐπιγεγράφθαι τὸ πρῶτον γράμμα τοῦ Ὑακίνθου. ~ ΓΩ

τὸ δὲ καὶ χωλὸν αὐτὸν κτλ.] διὰ τὸν Ἥφαιστον λέγει. ~ ΓRΩ. Addit Ω: ὡς ἄκμονι καὶ φύσῃ προστετηκότα. ~

εὐποτμία*] εὐτυχία. ~ Γ

ἤδη ἐκ τῆς χειρὸς κτλ.] ὡραῖον. ~ Γ

ἀλλὰ* σύ, ὦ τολμηρότατε] margine decurtato scholion interiit ~ V

Ἀπόλλων. μὴ* μόνον μοιχήσαντι] margine decurtato scholion interiit ~ V

θύρσοις*] ⸢θύρσος ὁ κλά⸣δ⸤ος⸥ ὁ π⸤αρ⸢ὰ⸥ Δ⸢ιὸ⸤νύ⸢σῳ, παρὰ τ⸣ὸ συνεχῶς ταῖς Μαι⸢⸥νάσι κινεῖσθαι⸣, οἱονεὶ θύειν — ⸢ὅ ἐστιν ὁρμᾶ⸣ν — ὀρθός, οὐκ ἐγ⸢κεκλιμένος⸣. ~ ⸤B⸥⸢V⸣Ω

Ἰκάριον*] ⸢Ἀθηναῖος οὗ⸣τος ὁ Ἰκάριος, πρώτῳ Διόν⸣υσος ἐπιξενω⸢θεὶς γεωργῷ ὄ⸣ντι φιλοφρο⸢νήματι τοῦτον⸣ τετίμηκε τῆς ξε⸢νίας τὴν τῆς ἄμ⸣μέλου φιλοπονίαν ⸢διδάξας. φυ⸣τεύσας τοι⸢γαροῦν καὶ ἐπί⸣μελησάμενος τοῦ ⸢δωρήματος, εἶτ⸣α κατὰ καιρὸν τρυγή⸢σας καὶ ἀποθλί⸣ψας τὸν οἶνον ⸢καὶ πιεῖν τοῖς συν⸣εργαζομένοις ⸢παρασχὼν ἀήθε⸣ι τῷ πόματι ⸢εἶχε ⸤παρειμένους τ⸣οὺς⸥ πεπωκότας. νο⸢μίσαντες οὗ⸣τοι τοι τὸν γεύσαν⸢τα τούτου τοῦ οἴνου περ⸣ιειργάσθαι ⸢⸤αὐτὸν κτείνουσιν⸣ ὡς φαρ⸢μακέα⸥⸣. ~ ⸤B⸥ ⸢V⸣Ω

τῷ* δορατίῳ] τὸ ἑξῆς πολλὰ το⸢ιαῦτα⸣ ἠ⸤πείλησε⸥· τῷ δορα⸢τίῳ σε⸣ διαπείρ⸤ασα⸥ ἢ τ⸢οῦ πο⸣δὸς λαβομένη ἢ ⸢α⸤ὐτὴ δι⸣α⸥σπασαμένη· πρ⸢οσυπακου⸣στ⸤έον δὲ⸥ τούτοις ⸢τὸ διαφθε⸣ρῶ, ἠ⸤θκῶς⸥ ἅ⸢μα καὶ ἀφελῶς⸣. ~ ⸢V⸣⸤B⸥Ω

ἀποσπάσας τὸ πῦρ*] τάχα τῶν ἐπὶ Σοδόμων ἡ ἱστορία. ~ VΩ

τοῦ ᾠοῦ* τὸ ἡμίτομον] ⸢παίζει⸣ τὸ ᾠ⸢οῦ τὸ ἡμίτο⸤μον⸥⸣ οὐ γὰρ ἐξ ᾠοῦ ⸢ἐγένοντο⸣ ἀλλ’ ἐπ⸤ειδὴ⸥ τῇ Λ⸢ήδῃ εἰς κύ⸣κνον φανε⸤ὶς⸥ ὁ ⸢Ζεὺς προσε⸣φθάρη, εἰκ⸤ό⸢τως⸥ τῷ κύκνου⸣ γεννήματι ⸤τὸ⸥ ⸢ᾠὸν ἐπεισφέ⸣ρεται. ~ ⸢V⸣⸤B⸥ΝΩ

Ἰστέον ὡς αὗται πᾶσ⸢αι αἱ ἑ⸣ταῖραι ⸢κεκω⸣μῴδηνται καὶ πᾶ⸢σι μὲν τοῖς⸣ κωμῳδιοποιοῖ⸢ς, μάλιστα⸣ δὲ Μενάνδρ⸢ῳ, ἀφ’ οὗ καὶ⸣ πᾶσα αὕτη ἡ ὕ⸢λη Αουκια⸣νῷ τῷ προκειμένῳ ε⸢ὐπόρηται⸣. ~ R⸢V⸣SU

εὐπάρυφον*] εὐπάρυφος ὁ ε⸢ὔπορος⸣, ὁ πλούσιος καὶ ⸢εὐσχήμων⸣ λέγεται· καὶ ἔοικεν ἀ⸢πὸ τοῦ δια⸣φέρουσιν ὑφά⸢σμασιν κε⸣χρῆσθαι οὕτως ⸢εἰρῆσθαι⸣. ~ ⸢V⸣CMSU

ἐπιλέλησαι τὸν ἄνθρωπον: σεσολοίκισται μέν, Ἀττικῶς δέ. ~ RV

Γοργόναν* δὲ ἑταίραν] ἣν νῦν φασι φί⸢λην τὸ εὐ⸣σχημονέστερον μ⸢εταδιώ⸣κοντες τοῦ ὀνόματος. ~ ⸢V⸣MSU

Μυρτίου*] ⸢Μύρτιον καὶ Μου⸣σάριον ⸢καὶ Γλυκέριον καὶ εἴ⸣ τι τοι⸢οῦτον Ἀττικοί⸣ εἰσιν ⸢ὑποκορισμοί⸣, τὸ ⸢μὲν ἐπίπαν μα⸣χλώ⸢σαις ἀνακεί⸣μένοι γυναι⸢ξίν, διέβη μ⸣έντοι ἡ χρῆ⸢σις καὶ ἐπὶ πα⸣ντὸς τοῦ θή⸢λεος γένους. τὸ⸣ Μύρτιον μὲν ⸢οὖν τοῦ Μυρτ⸣ώ ὑποκορι⸢σμὸς καὶ τὸ⸣ Μουσάριον τοῦ ⸢Μοῦσα καὶ τοῦ Γ⸣λυκέρα τὸ Γλυκέριον, ὡς⸣ καὶ τοῦ Εὐφη⸢μία τὸ Εὐφἠμιον⸣ καὶ ἐπὶ τῶν ⸢ἄλλων ὁμοίως⸣. ~ ⸢V⸣CMSU

Θεσμοφορίοις*] Θεσμοφορία ἑορτὴ Ἑλλήνων μυστήρια περιέχουσα, τὰ δὲ αὐτὰ καὶ Σκιρροφορία καλεῖται. ἤγετο δὲ κατὰ τὸν μυθωδέστερον λόγον, ὅτι, 〈ὅτε〉 ἀνθολογοῦσα ἡρπάζετο ἡ Κόρη ὑπὸ τοῦ Πλούτωνος, τότε κατ’ ἐκεῖνον τὸν τόπον Εὐβουλεύς τις συβώτης ἔνεμεν ὗς καὶ συγκατε πόθησαν τῷ χάσματι τῆς Κόρης· εἰς οὖν τιμὴν τοῦ Εὐβουλέως ῥιπτεῖσθαι τοὺς χοίρους εἰς τὰ χάσματα τῆς Δήμητρος καὶ τῆς Κόρης. τὰ δὲ σαπέντα τῶν ἐμβληθέντων εἰς τὰ μέγαρα κάτω ἀναφέρουσιν ἀντλήτριαι καλούμεναι γυναῖκες καθαρεύσασαι τριῶν ἡμερῶν καὶ καταβαίνουσιν 5 εἰς τὰ ἄδυτα καὶ ἀνενέγκασαι ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τῶν βωμῶν · ὧν νομίζουσι τὸν λαμβάνοντα καὶ τῷ σπόρῳ συγκαταβάλλοντα εὐφορίαν ἕξειν. λέγουσι δὲ καὶ δράκοντας κάτω εἶναι περὶ τὰ χάσματα, οὓς τὰ πολλὰ τῶν βληθέντων κατεσθίειν · διὸ καὶ κρότον γίνεσθαι, ὁπόταν ἀντλῶσιν αἱ γυναῖκες καὶ ὅταν ἀποτιθῶνται πάλιν τὰ πλάσματα ἐκεῖνα, ἵνα ἀναχωρήσωσιν οἱ δράκοντες, οὓς νομίζουσι φρουροὺς τῶν ἀδύτων. τὰ δὲ αὐτὰ καὶ ἀρρητοφόρια καλεῖται καὶ ἄγεται τὸν αὐτὸν λόγον ἔχοντα περὶ τῆς τῶν καρπῶν γενέσεως καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σπορᾶς. ἀναφέρονται δὲ κἀνταῦθα ἄρρητα ἱερὰ ἐκ στέατος τοῦ σίτου κατεσκευασμένα, μιμήματα δρακόντων καὶ ἀνδρείων σχημάτων. λαμβάνουσι δὲ κώνου θαλλοὺς διὰ τὸ πολύγονον τοῦ φυτοῦ. ἐμβάλλονται δὲ καὶ εἰς τὰ μέγαρα οὕτω καλούμενα ἄδυτα ἐκεῖνά τε καὶ χοῖροι, ὡς ἤδη ἔφαμεν, καὶ αὐτοὶ διὰ τὸ πολυτόκον εἰς σύνθημα τῆς γενέσεως τῶν καρπῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων οἷον χαριστήρια τῇ Δήμητρι, ἐπειδὴ τοὺς Δημητρίους καρποὺς παρέχουσα ἐποίησεν ἥμερον τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος. ὁ μὲν οὖν ἄνω τῆς ἑορτῆς λόγος ὁ μυθικός, ὁ δὲ προκείμενος φυσικός. Θεσμοφορία δὲ καλεῖται, καθότι θεσμοφόρος ἡ Δημήτηρ κατονομάζεται τιθεῖσα νόμους ἤτοι θεσμούς, καθ’ οὓς τὴν τροφὴν πορίζεσθαί τε καὶ κατεργάζεσθαι ἀνθρώπους δέον. ~ R

Ἀλωπεκῆθεν*] ⸢δῆμος Ἀττ⸣ικὸς ἡ Ἀ⸢λωπεκῆ⸣. ~ ⸢V⸣U

ἡ Δωρὶς αὕτη κτλ.] ὡραῖον. ~ V

ἀπέσωσας: τὸ ἐν τῇ συνηθείᾳ ἐπλήρωσας ἢ τὸ λεῖπον προστέθεικας. ~ R.

ἀφέμενος: ⸢ἀντὶ τοῦ κατα⸣φρονήσας. ~ R⸢V⸣

ἀποσώσει*] ⸢πλη⸢ροφορήσει. ~ R⸢V⸣

ῥόμβον*] ⸢ῥόμβος εἶδός⸣ τι βιβλίου ⸢εἰς ῥόμβου σ⸣χῆμα μεμι⸢μημένον⸣. ~ RC⸢V⸣ S.

ἑταιρίστρια: τὰς αὐτὰς ⸢καὶ τριβάδας⸣ φασίν· καὶ ἴσ⸢ως ἀπὸ τοῦ αἰ⸣σχρῶς ἀλλ⸢ήλαις συντρί⸣βεσθαι. ~ C⸢V⸣MN

Τειρεσίας*] ⸢ὅτι τὸν Τειρεσίαν φασὶ μάντιν εἶναι καὶ ἐκ γυναικὸς εἰς ἄνδρα μεταβαλεῖν, οὐχ ὅτι τοῦτο γέγονεν — οὐδὲ γὰρ οἷόν τε —, περιεργότερον δὲ τὰ γυναικῶν ἐξειπόντα ἤθη τε καὶ πάθη τοῦτο φημισθῆναι. ὁ μέντοι Σικελιώτης ἱστοριογράφος Διόδωρος [32, 11] ἱστορεῖ τι τοιοῦτον, τὸ μὲν παλαιόν, τὸ δὲ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ γεγονός⸣ καὶ γυναῖκα Καλλὼ⸣ γενομένην καὶ λεγομέν⸢ην⸣ ἀνοιδῆσ⸢αι, πρὸς τῷ ἠτρίῳ καθάπερ τι φῦμα σκληρόν, οὗ περιρραγέντος τὸ ἀνδρεῖον ⸢ἀναβλάστῃ⸣σαί, καίτοι καὶ γημαμένην ἀνδρί· ἀφ’ οὗ τῆς μὲν γυναικωνίτιδος ἀπαναστῆναι καὶ τῆς ταλασιουργίας ἀποστῆναι, ⸢ἀνδρῶ⸣ν δὲ μεταμφι⸢άσασθ⸣αἱ σχῆμα καὶ κλῆ⸢σιν ἀ⸣πολαβεῖν Κάλλω⸢να μετ⸣αφημισθέντα ⸢καὶ στρ⸣ατιώτην βίον ἐπανελθεῖν. ~ ⸢V⸣CU

ἀπεζήσαμεν*] ⸢ἀποζῆ⸣ν τὸ κατὰ ἀκρί⸢βειαν⸣ ζῆν μόνοις τοῖς ⸢ἀναγκ⸣αιοτάτοις χο⸢ρηγου⸣μένους. ~ RC⸢V⸣MSU

Ἀδράστεια*]⸢δαίμων ἡ Ἀδράστεια τοῖς πάνυ καυχωμένοις ἐπιτιθεμένη⸣. ~ ⸢V⸣CRUN

ἐνθέ⸢σεις: τὰ σμικρὰ⸣ τοῦ ψ⸢ωμοῦ ἀποτεμαχί⸣σμα⸢τα, ἃ τῷ στόματι⸣ πρ⸢ὸς μέτρον καὶ μέγεθος ἐμβάλλεται. ψωμὸς δὲ τὸ ἀπὸ τοῦ ἄρτου ἀποκλασθέν· ἄρτος γὰρ ἡ ὁλόκληρος μᾶζα⸣. ~ RC⸢V⸣MNSU

ἄλλο οὐδὲν . . . ζωῆς* μόνον] τοῦτο λέγει, ὅτι τὰ ἄλλα αὐτῆς ἅπόντα οὐδέν· μόνον γὰρ ὅτι ζῇ πιστεύεται. ~ ⸢V⸣MSU

VII. Πανδήμῳ . . . Οὐρανίᾳ] ἀμφότεραι Ἀφροδῖται, ἡ μὲν Πάνδημος, ἡ δὲ Οὐρανία· ᾗτινι Οὐρανίᾳ τετεμένιστο ἐν κήποις. αἶγα δὲ τῇ Πανδήμῳ διὰ τὸ τοῦ ζῴου συνουσιαστικόν τε καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια ἀκρατές, δάμαλιν δὲ τῇ Οὐρανίᾳ διὰ τὸ σωφρονέστερον καὶ ὅτι ὑπὸ ζυγὸν ἄγεται τὸ ζῷον καὶ οὐκ ἄφετον, ὃ τὴν νόμιμον τοῦ γάμου ὑπαινίττεται συζυγίαν. ἡ πλουτοδότειρα δὲ ἡ Δηώ ἐστιν ἤτοι Δημήτηρ. ~ MNSU, cf. Vat. 942

προφάσεις* κτλ.] ⸢ἠθ⸣ικὰ ταῦτά ⸢ἐ⸣στι καὶ ἀφελῆ. ~ ⸢V⸣

κατὰ* ταῖν θεαῖν] ⸢Κόρη καὶ Δή⸣μήτηρ αἱ ⸢θεαί⸣, ἡ δὲ Ἀθηνᾶ ἡ Πολιάς. ὅρκος δὲ ⸢τοῦτο⸣ Ἀθηναίων, ὡς ⸢Λακε⸣δαιμονίων οἱ ⸢Διόσκουρ⸣οι, ὃ καὶ ⸢ὀμνύου⸣σι νὴ τὼ σιώ. ~ R⸢V⸣NSU

συμβολήν] ὁ ἔρανος. ~ V

περιδέραια*] ὁ περιτραχήλιος κόσμος. ~ R

ἐλλόβιον: τὸ ἐνώτιον καὶ τὸ ἐλεφαντόκωπον ξίφος. ~ R

ταραντινίδιον: διαφανέστατον ὕφασμα, ὁ περιεβάλλοντο ἅτε θέριστρον. ταραντινίδιον δὲ ἐκαλεῖτο ὡς τῶν Ταραντίνων περιφανέστερον αὐτὸ ἐργαζομένων. ~ RCMNSU

ἀπεμύκτισας: ἀντὶ τοῦ ἐξουδένωσας, ἐμυκτήρισας· εἰώθασι γὰρ οἱ ἐξουδενοῦντες ποιὸν ἦχον τῷ μυκτῆρι φθέγγεσθαι ἀποστρεφόμενοι. ~ RMSU

Ἀδώνιδος] Ἄδωνιν δὲ τὸν Χαιρέαν ὡς ἀργὸν ἀποκαλεῖ. καὶ μηδὲν ἄλλο ὅτι μὴ καλὸς εἶναι κέκτηται. ~ RMSU

χοιρίσκος*] ὡς ἐργατικὸν καὶ δασὺν ἀποσκώπτει τὸν Ἀκαρνάνιον ἅτε ἀλουτοῦντα καὶ ἀτημελῶς ἔχοντα ἑαυτοῦ. τὸ δὲ χοιρίσκος, ὅ νῦν τοὺς Παφλαγόνας φασὶ χοιροκώλους, τὸ λάσιον τῶν ἀνθρώπων. ~ SU

πονηρὸν* ἀποπνεῖ] ἀντὶ τοῦ δυσώδη ἔχει τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἀποφοράν. ~ M N S

τῆς Θεσμοφόρου αἱ ἱέρειαι ἐπαρθενεύοντο διὰ βίου Ἀθήνησιν, ὡς καὶ ἐν Ῥώμῃ αἱ τῆς Ἑστίας, καὶ ἤν τις τούτων ἠνδρώθη, θάνατος ἡ ζημία· κατωρύσσοντο γάρ. ~ SMN

Ἁλῷα*] ἑορτὴ Ἀθήνησι μυστήρια περιέχουσα Δήμητρος καὶ Κόρης καὶ Διονύσου ἐπὶ τῇ τομῇ τῆς ἀμπέλου καὶ τῇ γεύσει τοῦ ἀποκειμένου ἤδη οἴνου γινόμενα παρὰ Ἀθη ναίοις, ἐν οἷς προτίθεται αἰσχύναις ἀνδρείοις ἐοικότα, περὶ ὧν διηγοῦνται ὡς πρὸς σύνθημα τῆς τῶν ἀνθρώπων σπορᾶς γινομένων, ὅτι ὁ Διόνυσος δοὺς τὸν οἶνον παροξυντικὸν φάρμακον τοῦτο πρὸς τὴν μῖξιν παρέσχεν. δέδωκε δὲ αὐτὸ Ίκορίῳ, ὅν καὶ ἀποκτείναντες ποιμένες τῷ ἀγνοῆσαι, ὅπως διατίθησι ποθεὶς οἶνος, εἶτα μανέντες διὰ τὸ καὶ πρὸς τὸν Διόνυσον ὑβριστικῶς κινηθῆναι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ τῆς αἰσχύνης σχήματος καταμεμενηκότες χρησμὸς παύσασθαι τῆς μανίας αὐτοὺς διηγόρευσε πήλινα ποιήσαντας αἰδοῖα καὶ ἀναθέντας· οὗ δὴ γενομένου αὐτοὶ μὲν ἔστησαν τοῦ κακοῦ, ὑπόμνημα δὲ τοῦ πάθους ἡ τοιαύτη ἑορτή. ἐν ταύτῃ καὶ τελετή τις εἰσάγεται γυναικῶν ἐν Ἐλευσῖνι καὶ παιδιαὶ λέγονται πολλαὶ καὶ σκώμματα. μόναι δὲ γυναῖκες εἰσπορευόμεναι ἐπ’ ἀδείας ἔχουσιν ἃ βούλονται λέγειν· καὶ δὴ τὰ αἴσχιστα ἀλλήλαις λέγουσι τότε, αἱ δὲ ἱέρειαι λάθρᾳ προσιοῦσαι ταῖς γυναιξὶ κλεψιγαμίας πρὸς τὸ οὖς ὡς ἀπόρρητόν τι συμβουλεύουσιν. ἀναφωνοῦσι δὲ πρὸς ἀλλήλας πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἰσχρὰ καὶ ἄσεμνα βαστάζουσαι εἴδη σωμάτων ἀπρεπῆ ἀνδρεῖά τε καὶ γυναικεῖα. ἐνταῦθα οἶνός τε πολὺς πρόκειται καὶ τράπεζαι πάντων τῶν τῆς γῆς καὶ θαλάσσης γέμουσαι βρωμάτων πλὴν τῶν ἀπειρημένων ἐν τῷ μυστικῷ, ῥοιᾶς φημι καὶ μήλου καὶ ὀρνίθων κατοικιδίων καὶ ᾠῶν καὶ θαλαττίων τρίγλης, ἐρυθίνου, μελανούρου, καράβου, γαλεοῦ. παρατιθέασι δὲ τὰς τραπέζας οἱ ἄρχοντες καὶ ἔνδον καταλιπόντες ταῖς γυναιξὶν αὐτοὶ χωρίζονται ἔξω διαμένοντες ἐπιδεικνύμενοι τοῖς ἐπιδημοῦσι πᾶσι τὰς ἡμέρους τροφὰς παρὰ αὐτοῖς εὑρεθῆναι καὶ πᾶσι κοινωνηθῆναι τοῖς ἀνθρώποις παρ’ αὐτῶν. πρόσκειται δὲ ταῖς τραπέζαις καὶ ἐκ πλα κοῦντος κατεσκευασμένα ἀμφοτέρων γενῶν αἰδοῖα. Ἁλῷα δὲ ἐκλήθη διὰ τὸν καρπὸν τοῦ Διονύσου· ἀλωαὶ γὰρ αἱ τῶν ἀμπέλων φυτεῖαι. ~ R

κεκτημένη] ὡς ἐπίπαν Ἀττικοὶ ἐπὶ τῶν δεσποινῶν οὕτω κέχρηνται τῷ κεκτημένη, σπανιώτερον δὲ τῷ δέσποινα, οὐ μέντοι καὶ ἐπὶ τοῦ κυρίου. ~ RS

Παρμένων] ὄνομα δουλικὸν ὁ Παρμένων, ὥσπερ ὁ Δρόμων καὶ ὁ Τίβιος καὶ ὅσα ἄλλα ἢ ἀπὸ γένους καλεῖται, ὡς ὁ Φρύγιος, ἢ καὶ ἀπὸ τρόπου, 〈ὡς〉 ὁ νῦν Παρμένων — παρὰ τὸ παραμένειν γάρ —, ἢ ἀπὸ ἐνεργείας, ὥσπερ ὁ Δρόμων. ~ R

οὐκ ἔδει τοῦτο κτλ.] γέλως ταῦτα καὶ διασυρμὸς τῶν κολάκων καὶ ἐθελοδούλων. ~ S

ψῆφος — τῶν τριχρώμων] ὅτι τρίχρωμος λίθος ὁ σαρδόνυξ λέγεται. ~ Vat. 942

εὖ γε, οἴχου] ἀντὶ τοῦ ἀπόλωλας. ~ MN

σὺ γὰρ ἀλεκτρυόνα κτλ. ] διασυρμὸς στρατιωτικῆς ἀλαζονείας. ~ S

διμοιρίτης λέγεται ὁ διπλοῦν μισθὸν λαμβάνων, ὡς δὲ ἔνιοι, ὁ τέσσαρας ὀβολοὺς λαμβάνων· ὡς εὐκαταφρονήτου γὰρ τῆς τάξεως οὔσης μνημονεύουσιν. ~ RMS X μὴ* ὥραισιν] Ἀττικὸν τοῦτο, σόλοικον μέν· ἐχρῆν γὰρ μὴ ὥρας ἵκοιτο· πλὴν ἡδὺ τῷ Ἀττικῷ ἐπικεχρωσμένον τόνῳ. ~ RN, cf. MS

κέκνισται: ἀντὶ τοῦ ἐρωτικῶς ἔχει· εἰώθασι γὰρ οἱ ἐρῶντες ὑπὸ τῶν ἀτόπων λογισμῶν κάμνοντες κατατετρύχθαι καὶ οἱονεὶ τὴν ὄψιν ἠμύχθαι καὶ διακεκνίσθαι. ~ RCMNS

ἃ εἶδες*] οὐ λείπει ἀλλὰ μεμετεώρισται ὁ λόγος, ὡς ἐν διαλόγῳ φιλεῖ γίνεσθαι. ~ SM

σορόν*] ὡς γραῖαν ἤδη καὶ πρὸς σορὸν ἑτοίμην διαπαίζει, ἐπεὶ καὶ οὕτως εἰώθασι τὰς πάνυ γεγηρακυίας κωμῳδεῖν. ~ RNS

Φάωνα] ὁ Φάων οὗτος πορθμεὺς ὢν διεπόρθμευσέ ποι τὴν Ἀφροδίτην καὶ γέρων ὢν εἴληφε μισθὸν παρ’ αὐτῆς ἀνηβῆσαι. ἴσως οὖν σκληφρὸς ὢν καὶ Λυσίας τοῦτο ἐπεσκώφθη παρὰ τῆς Ἰοέσσης. σημαίνει δὲ τὸ σκληφρός τὸν γέροντα μέν, μὴ ἐπίδηλον δέ, ᾧ ἐναντίος ὁ προφερής, ὁ νεάζων μέν, δοκῶν δὲ γέρων. ~ NSU

Δάματερ*] τῆς Πυθιάδος ἐκπληκτικῶς τὸ Δάματερ ἀνακαλεσαμένης ὁ Λυσίας ἀνερωτᾷ τί τὴν Δήμητρα ἀνακαλεῖς; καὶ συνείρει τῷ λόγῳ τὰ ἑξῆς. ~ S

ἑώρων*] ἀντὶ τοῦ ᾐσθανόμην. ~ MS

οὐκ ἐχρῆν*] καὶ νῦν μεμετεώρισται ὁ λόγος. ~ SMN

ἐν τῷ μέρει: ἀντὶ τοῦ ὅσον εἰς ἐμὲ ἧκεν. ~ NMS

τὸ δεῖνα: εἰώθασι τοῦτο λέγειν ἀφελῶς οὕτως τὸν λόγον προάγοντες ἐπὶ τῶν συγκρύπτειν τι βουλομένων, τῇ ἀοριστίᾳ τοῦ ὀνόματος τὸ ὑποκείμενον ἀδηλοῦντες. ~ RNS

— ] ὅτι ἀοριστοῦντες τὰ ὀνόματα ἐν τῇ συγγραφῇ τὸ δεῖνα λέγοντες οὕτως εἰώθασιν οἱ παλαιοὶ ποιεῖν ἀφελῶς τὸν λόγον προάγοντες. καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν συγκρύπτειν τι βουλομένων τῇ ἀοριστίᾳ τοῦ ὀνόματος τὸ ὑποκείμενον ἀδηλοῦντες ποιοῦσιν. ~ C

πλαίσιον παράταξις ἐν τετραπλεύρῳ τῷ σχήματι. ταύτην δὲ ἐκτάσσουσιν, ὁπότε ὀλίγοι πρὸς πλείους διαγωνίζονται. ἐλπίζοντες γὰρ κυκλωθῆναι, ὡς ἂν ἔχωσι τῷ κυκλώματι πάντοθεν συναντᾶν τὰ πρὸς τὴν μάχην καὶ συνάπτειν ἐκ παντὸς μέρους, τρέψαντες αὑτοὺς ἀντιπροσώπους τῶν κυ10 κλούντων ἀπομάχονται νηλεὲς ἀμυνόμενοι ἦμαρ. ἐν τετραπλεύρῳ δὲ καὶ οὐκ ἐν κύκλῳ πρῶτον μέν, ἵνα τῇ ἐκτάσει τῶν πλευρῶν συμπαρατείνεσθαι ἀναγκάζοντες τοὺς κυκλοῦντας τὸν συνασπισμὸν αὐτῶν διακόπτοιεν τῷ διαλείποντι τῆς κυκλώσεως, εἶτα δὲ καὶ ταῖς γωνίαις τοῦ σχήματος, εἴ πῃ παρείκοι, διατέμνειν τὴν κύκλωσιν ἔχωσι καὶ κατ’ ὀλίγους ἀπολαμβάνοντες τοὺς κυκλοῦντας εὐχερέστερον κατεργάζωνται. ~ SU

ἀπὸ τῆς πέλτης: πέλτη ὁ μικρὸς θυρεός. ~ CMNS

ἡ φοινικίς: ἱμάτιον ἐρυθρόν. τοιοῦτο δὲ ἐφόρουν οἱ τὸ Ἐνυάλιον διαθλοῦντες καὶ ὑποδήματα φοινικᾶ καὶ αὐτά. Λακώνων δὲ ἦν ἐπιτηδεύματα ταῦτα βουλομένων μηδὲν ἀποδειλιᾶν ἐν πολέμῳ τοὺς πληττομένους τῷ τοῦ αἵματος μολυσμῷ τὴν ψυχὴν θραυομένους, ἀλλ’ ἀνεπαισθήτως ἔχειν τοῦ γεγονότος, κλεπτομένης τῆς ὄψεως τοῦ ἐρυθήματος τῇ φοινικίδι διὰ τὴν ὁμόχροιαν. ~ RCS

σαρίσσῃ] σάρισσα Μακεδονικὸν ὅπλον, ὃ καὶ παλτόν φασι. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ μέναυλον καλοῦσιν. ~ MNS

Λημνιάδας ἢ Δαναΐδας] ἀμφότεραι γάρ, καὶ Λημνιάδες καὶ Δαναΐδες, τοὺς σφετέρους ἀπεκτόνασιν ἄνδρας· ἀφ’ οὗ καὶ ἡ παροιμία Λήμνια κακά. ~ S

αὖος: εὐφυῶς ἄγαν ὡς ἐπὶ δένδρου ξηροῦ τὴν πενίαν διέβαλλεν· ὡς γὰρ τὸ ζῶν δένδρον θάλλει τοῖς κλάδοις καὶ βρύει καρπῷ, τὸ δὲ τεθνηκὸς φθίνεται καὶ πρὸς τὸ μὴ εἶναι χωρεῖ, οὕτως καὶ ἀνὴρ πλουτῶν καὶ πενόμενος. ~ SU

ὑποδήματα ἐκ Σικυῶνος*] τὰ Σικυώνια ὑποδήματα διεφέροντο παρὰ τοῖς παλαιοῖς ὡς καὶ αἱ Ἰφικρατίδες κρηπῖδες, ἀπὸ Ἰφικράτους πολλὴν φιλοκαλίαν περὶ τὴν ὑπόδεσιν ἐπιδεδειγμένου. ~ SC

σαπέρδας: ἢ αἱ ἀφύαι αἱ καλάμοις διειρμέναι καὶ τεταριχευμέναι, ἢ τὰ ὕεια τεμάχη, ἃ γόνδην Παφλαγόνες φασίν. αἱ πέρκαι δὲ εἶδος ἰχθύος καὶ αὐτὸ τεταριχευμένον, καὶ ἔοικεν ἀπὸ τούτου καὶ ὁ σαπέρδης τὰ ἀπὸ τῶν ἀφύων νῦν ταρίχη σημαίνειν. οἱ δὲ ἀκριβέστεροι σαπέρδην φασὶ τέμαχος τεταριχευμένον ἰχθύος· τὸν γὰρ κορακῖνον ἰχθὺν σαπέρδην οἱ Ποντικοί φασιν. ~ CS

τυρὸν — ἐκ Γυθίου: Γύθιον τόπος παραθαλάσσιος τῆς Λακωνικῆς. ~ CMS

Διοσκούρω] ὡς ναύτης τοὺς Διοσκούρους καλεῖ· οὗτοι γὰρ σωτῆρες ἐλέγοντο εἶναι τοῖς πλέουσι. ~ S

δάπιδας] δάπις, δάπιδος. τὴν τάπητα λέγει. ~ C

Οἰνοέα*] ἀπὸ Οἰνόης ὁρμώμενον. ~ MS

ὑπέκρεκον: ἀντὶ τοῦ τὰς χορδὰς διεψηλάφων ἀναβαλλομένη την Λύδιον, ἥτις ἡδίστη τῶν ἄλλων καὶ πότῳ προσφορωτάτη. ~ CMS

σύνταξιν*] σύνταξις εἰσφορά, ἣν τοῖς στρατιώταις διένεμον. ~ MS ψόφοι*] ἀντὶ τοῦ διάκενοι καυχήσεως. ~ SM