Παροιμίαι

Αὕτη μὲν ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασεν: ἀπὸ τῶν ἁλιευτῶν τῶν μηδὲν ἑλκυσάντων εἴρηται.

Ἀφροδίσιος ὅρκος. οὐκ ἐμποίνιμος.

Ἀγορὰ Κερκώπων: ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ κακοηθῶν. Κέρκωπες γάρ τινες ἀπατεῶνες ἐγίνοντο ἐν Ἐφέσῳ.

Ἀετοῦ γῆρας, κορύδου νεότης.

Ἀγαθὰ Κιλίκων: ἐπὶ τῶν οὐ καλῶς πλουτούντων· προδότης γὰρ Κίλιξ τις Μίλητον προδοὺς εὐπόρησεν.

Ἀγροίκου μὴ καταφρόνει ῥήτορος.

Ἀδώνιδος κῆπος: ἐπὶ τῶν ὀλιγοχρονίων καὶ ἀώρων.

Ἄλλοτε δ’ ἀλλοῖον τελέθειν καὶ χώρᾳ ἕπεσθαι: ὅτι προςήκει ἐξομοιοῦν ἑαυτὸν τοῖς ἤθεσι τῶν πόλεων καὶ τόπων, ἐν οἷς ἂν γένοιτο· εἴρηται δὲ ἀπὸ τῶν πολυπόδων.

Ἄλλην δρῦν βαλάνιζε: ἐπὶ τῶν ἀπαγορευόντων δώσειν ἔτι τὴν αἴτησιν εἰώθασι λαμβάνειν.

Ἄιδεις ὥσπερ εἰς Δῆλον πλέων: ἐπὶ τῶν ἀφροντίστως καὶ φιληδόνως βιούντων.

Ἅλα καὶ κύαμον: ἐπὶ τῶν μὴ εἰδότων καὶ προςποιουμένων· οἱ γὰρ μάντεις ἅλα καὶ κύαμον τιθέασι.

Αἴρειν μασχάλην: ἀντὶ τοῦ εὐωχεῖσθαι· εἴρηται ἀπὸ τῶν ἀγροικικῶς ὀρχουμένων.

Αἲξ τὴν μάχαιραν.

Ἄδακρυς πόλεμος, καὶ Καθεύδοντος τροπαῖον: ἐπὶ τῶν ῥᾷστα καὶ παρ’ ἐλπίδα κατορθούντων.

Ἀεὶ κολοιὸς πρὸς κολοιόν: καὶ· Ἀεὶ τὸν ὁμοῖον ἄγει θεὸς πρὸς ὁμοῖον.

Ἀμαλθείας κέρας: ὅτι τῇ τροφᾷ αὐτοῦ Ἀμαλθείᾳ ὁ Ζεὺς ἐξ αἰγὸς τρεφούσης αὐτὸν παρέσχε κέρας, δι’ οὗ ἐπέβλυζεν αὐτῇ πᾶν ὃ ἂν ἡτήσατο.

Ἀετὸν ἵπτασθαι διδάσκεις.

Ἀεὶ γὰρ εὖ πίπτουσιν οἱ Διὸς κύβοι: ἐπὶ τῶν ἀξίως τιμωμένων.

Ἀγὼν πρόφασιν οὐκ ἐπιδέχεται οὐδὲ φιλία.

Ἀετὸς ἐν νεφέλαις: ἐπὶ τῶν δυςαλώτων.

Ἀληλεσμένος βίος: ἐπὶ τοῦ ἑτοίμου καὶ ἀπόνου.

Ἀνάγυρον κινεῖς: ἐπὶ τῶν προξενούντων ἑαυτοῖς κακά· Ἀνάγύρος γάρ τις ἥρως ἐκάκου τοὺς γείτονας.

Ἀεί με τοιοῦτοι πολέμιοι διώκοιεν: ἐπὶ τῶν καταπεφρονημένων καὶ οὐδενὸς ἀξίων.

Ἀετὸς θρίπας ὁρᾷ: ἐπὶ τῶν καταφρονούντων τινῶν.

Ἅλμη οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ: ἐπὶ τοῦ ἀηδοῦς.

Ἀλώπηξ οὐ δωροδοκεῖται: ἐπὶ τῶν οὐ ῥᾳδίως ἁλισκομένων.

Ἀεὶ φέρει τι Λιβύη κακόν: ἐπὶ τῶν ἀεὶ ἐξευρισκόντων τε νέον κακόν.

Ἄνω ποταμῶν χωροῦσι πηγαί: ἐπὶ τῶν ἐναντίως λεγομένων.

Ἀεὶ ὁ πόρνος λέγει τὸν σώφρονα πόρνον.

Ἀργύρου κρῆναι λαλοῦσιν: ἐπὶ τῶν διὰ πλοῦτον ἐμφανιζομένων ἢ εὐημερούντων.

Ἄλευ’ ἀπὸ μείζονος ἀνδρός: ἤτοι φυλάττου, ἰωνικῶς.

Ἀράβιος αὐλητής: ὃς ηὔλει μὲν δραχμῆς, ἐπαύετο δὲ τεττάρων.

Ἄϊδος κυνῆ.

Ἄκρῳ ἅψασθαι δακτύλῳ.

Αἵματι κλαίειν: καθ’ ὑπερβολὴν ἐπὶ τῶν σφόδρα δακρυόντων.

Αἱ χάριτες γυμναῖς ὅτι δεῖ [τὴν] δωρεὰν [ἀκενοδόξως] εὐεργετεῖν.

Ἀκόνην σιτίζεις: ἐπὶ τῶν τρεφομένων καὶ οὐκ ἐπιδιδόντων.

Ἄλλοι κάμον, ἄλλοι ὤναντο: ἐπὶ τῶν παρ’ ἐλπίδα τὰ ἀλλότρια κληρονομούντων.

Ἄλλο γλαὺξ ἄλλο κορώνη φθέγγεται: ἐπὶ τῶν μὴ συμφωνούντων ἀλλήλοις.

Ἀλωπεκίζειν πρὸς ἑτέραν ἀλώπεκα: ἐπὶ τῶν ἐξαπατᾶν βουλομένων τοὺς ὁμοίους.

Ἄλλοισι μὲν γλῶσσα, ἄλλοισι δὲ γόμφιοι: ἐπὶ τῶν λάλων καὶ φάγων.

Ἀνδρὸς γέροντος σταφὶς τὸ κρανίον: ἐπὶ τῶν εἰς οὐδὲν χρησιμευόντων.

Ἄλλα μὲν Λεύκων, ἄλλα δὲ Λεύκωνος ὄνος [φέρει]: ἐπὶ τῶν ἐχόντων τοῖς λόγοις ἀσύμφωνα τὰ ἔργα.

Ἄλλην μὲν ἐξηντλοῦμεν, ἣ δ’ ἐπειςρέει: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων.

Ἄμας ἀπῄτουν, οἱ δ’ ἀπηρνοῦντο σκάφας.

Ἅμ’ ἠλέηται καὶ τέθνηκεν ἡ χάρις: ἐπὶ τῶν ἀχαρίστων.

Ἂν μὴ παρῇ κρέας, ταρίχῳ στερκτέον: ὅτι δεῖ τοῖς παροῦσιν ἀρκεῖσθαι.

Ἄμμες ποτ’ ἦμεν· ἀεὶ τὰ πέρυσι βελτίω.

Ἀνὴρ ὁ φεύγων οὐ μένει κτύπον λύρας: ἐπὶ τῶν ταχέως ὀφειλόντων ἕκαστα πράττειν.

Ἀνδρὶ Λυδῷ πράγματα οὐκ ἦν, ἀλλ’ αὐτὸς ἐλθὼν ἐπρίατο: ἐπὶ τῶν κακὰ ἑαυτοῖς ἐπισπωμένων.

Ἄπληστος πίθος.

Ἀνέμους γεωργεῖν: ἐπὶ τῶν πονούντων καὶ μηδενὸς μεταλαγχανόντων.

Ἀνάγκῃ οὐδὲ θεοὶ μάχονται.

Ἀντὶ πέρκης σκορπίον: ἐπὶ τῶν τὰ χείρω αἱρουμένων.

Ἁλιεὺς πληγεὶς νοῦν οἴσει: Παθὼν δέ τε νήπιος ἔγνω.

Ἄλλοι σπείρουσι, ἄλλοι δὲ ἀμήσονται.

Ἄρκτου παρούσης ἴχνη ζητεῖς: ἐπὶ τῶν προδήλων.

Ἀετὸν κάνθαρος μαιεύεται: ἐπὶ τῶν ὑπό τινων εὐτελῶν πασχόντων· ὁ γὰρ κάνθαρος τὰ τοῦ ἀετοῦ ὠὰ ἀφανίζει κυλίων.

Ἀνδρὸς γέροντος αἱ γνάθοι βακτηρία.

Ἀνδρὸς καλῶς πράσσοντος ἔγγιστα φίλοι.

Ἀνδρὸς κακῶς πράσσοντος ἐκποδὼν φίλοι.

Ἀλώπηξ τὸν βοῦν ἐλαύνει: ἐπὶ τῶν δολερῶν καὶ μικρῶν, ὅμως δὲ μεγάλους καταγωνιζομένων ἄφρονας.

Ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ: ἐπὶ τῶν ποτὲ μὲν εὐημερούντων, ἄλλοτε δε δυςημερούντων.

Ἅμα δίδου καὶ λάμβανε: ὅταν πρὸς ἄπιστον συναλλάσσωμεν.

Ἄνθρακες ὁ θησαυρὸς γέγονεν: ἐπὶ τῶν ἐφ’ οἷς ἤλπισαν διαψευσθέντων.

Ἀπὸ, τῶν βραδυσκελῶν ὄνων ἵππος ὤρουσεν.

Ἅπαντα τοῖς σοφοῖς εὔκολα: ἐπὶ τῶν διὰ φρόνησιν καὶ τῶν δυςκόλων περιγινομένων.

Ἀργυρέαις λόγχαισι μάχου καὶ πάντα κρατήσεις.

Ἅπας ἐχῖνος τραχύς.

Ἀσκὸν δέρεις: ἐπὶ τῶν ἀνοήτως τι πραττόντων.

Αὐλητοῦ βίον ζῇς: ἐπὶ τῶν ἐξ ἀλλοτρίων βιούντων.

Ἀποτίσεις χοῖρε γίγαρτα: ἤτοι ἃ ἔφαγες ἀποδώσεις.

Ἀπήντησε κακοῦ βουλὴ πρὸς ὑπερτάτην ἄτην: ἐπὶ τῶν πασχόντων ἄξια ὧν ἔδρασαν.

Ἄθως καλύπτει πλευρὰ Λημνίας βοός.

Ἀπὸ κώπης ἐπὶ βῆμα: ἐπὶ τῶν ἀθρόως μεγίστοις ἐγχειρούντων.

Αὑτὸν οὐ τρέφων κύνας τρέφεις: ἐπὶ τῶν ἀπορούντων μὲν ἑαυτοὺς τρέφειν, ἄλλους δὲ ἐπαγγελλομένων.

Ἁλῶν μέδιμνον ἀποφαγών: ἐπὶ τῶν ἀχαρίστων.

Ἅμαξα τὸν βοῦν ἕλκει: ἐπὶ τῶν ἀντιστρόφως τι ποιούντων.

Ἁμαξιαῖα ῥήματα: ἐπὶ τῶν μεγάλων λόγων.

Ἄνθρωπος εὔριπος καὶ ψυχὴ καὶ διάνοια καὶ τρόπος: ἐπὶ τῶν ῥᾷστα μεταβαλλομένων.

Ἀπόλωλεν ἡ ὗς καὶ τὸ τάλαντον καὶ ἡ γνάθος.

Ἀκλητὶ κωμάζουσιν ἐς φίλους φίλοι: ὅμοιον καὶ τό· Αὐτόματοι δ’ ἀγαθοὶ ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτα ἴασι.

Ἀνεῳγμέναι Μουσῶν θύραι.

Ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσιν.

Ἀλῶν δὲ φόρτος ἔνθεν ἦλθεν, ἔνθ’ ἔβη: ἐπὶ τῶν κακῶς κτηθέντων καὶ ἀποκτηθέντων· ἔμπορος γὰρ ἅλας ἐπιφερόμενος ἐν νηῒ κλύδωνος ἐπιγενομένου τοὺς ἅλας ἐν τῇ θαλάττῃ ἀπέβαλεν.

[Ἀρίγνωτος σμάραγδος] ἐν μὲν τῷ φάει σκοτεινός, ἐν δὲ τῷ σκότει φωτεινός.

Ἀργαλέον φρονέοντα παρ’ ἄφροσι πόλλ’ ἀγορεύειν.

Ἂν ἡ λεοντῇ μὴ ἐξίκηται, τὴν ἀλωπεκῆν πρόςαψον: ἐπὶ τῶν φανερῶς μὲν βλάπτειν μὴ δυναμένων, πανουργίᾳ δὲ χρωμένων.

Ἀρότρῳ ἀκοντίζεις: ἐπὶ τῶν ἀσκέπτως τι ποιούντων.

Αὐτὰρ ἡ πάγη ἔοικε λήψεσθαι πάγην.

Αὐτοῦ Ῥόδος, αὐτοῦ πήδημα.

Βοιώτιος νοῦς: ἐπὶ τῶν ἀπαιδεύτων· εἰς τοῦτο ἀεὶ ὠνειδίζοντο οἱ Βοιωτοί.

Βοιώτιος νόμος: ἐπὶ τῶν κατ’ ἀρχὰς ἠρεμούνὕστερον δὲ ταρασσόντων.

Βάσανος λίθος: ἐπὶ τῶν ἐξεταζομένων ἐν λόγοις, παρόσον ἡ Λυδία λίθος τὸν χρυσὸν δοκιμάζει.

Βοιώτια αἰνίγματα: ἐπὶ τῶν ἀσυνέτων· Βοιωτὴ γὰρ ἡ Σφίνξ.

Βοῦς ἐπὶ γλώσσης: ἐπὶ τῶν δωροδοκουμένων· διὰ τὸ τῶν Ἀθηναίων νόμισμα βοῦν ἔχειν.

Γόνυ κνήμης ἔγγιον: ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺς μᾶλλον ἑτέρων ἀγαπώντων.

Γέροντα δ’ ὀρθοῦν φλαῦρον, ὃς νέος πέσῃ Γλυκεῖ’

ὀπώρα φύλακος ἐκλελοιπότος: ἐπὶ τῶν ἄνευ μόχθου τὰ ἀλλότρια καρπουμένων.

Γραῦς βακχεύει: ἐπὶ τῶν παρ’ ὥραν τι διαπραττομένων.

Γραῶν ὕθλοι.

Γαστέρα μοι προφέρεις κάλλιστον ὄνειδος ἁπάντων, Ἣ πλήρης μὲν ἐλαφροτέρα, κενεὰ δὲ βαρεῖα.

Γῆς βάρος: ἐπὶ τῶν ἀχρήστων.

Γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος.

Γραῦς ἀνακροτήσασα πολὺν κονιορτὸν ἐγείρει: ἐπὶ τῶν δι’ ἐμπειρίαν πολλὰ πράγματα κινούντων.

Γύγου δακτύλιος: ἐπὶ τῶν πολυμηχάνων.

Γυμνότερος παττάλου.

Γυνὴ στρατηγεῖ, καὶ, Γυνὴ στρατοπεδεύεται: ἐπὶ τῶν παραδόξων.

Γυναικὶ μὴ πίστευε, μηδ’ ὅταν θάνῃ.

Γέλως Ἰωνικός: ἐπὶ τῶν ἐκλελυμένων· εἰς τοῦτο γὰρ Ἴωνες διεβάλλοντο.

Γέρων ἀλώπηξ οὐχ ἁλίσκεται.

Γλαῦκα εἰς Ἀθήνας: ἐπὶ τῶν ἐπιδεικνυμένων πρὸς τοὺς εἰδότας, ἅπερ ἄμεινον αὐτοῦ ἴσασιν· ὅτι πολλαὶ εἰς Ἀθήνας γλαῦκες.

Γέρων βοῦς ἀπένθητος ἐν δόμοισιν.

Δίκην ὑφέξει κἂν ὄνος δάκῃ κύνα: ἐπὶ τῶν ἐπὶ μικρῷ συκοφαντουμένων.

Δίκη δίκην ἔτικτε καὶ βλάβη βλάβην: ἐπὶ τῶν φιλοδίκων καὶ συνειρόντων δίκαις δίκας· καὶ ἐπὶ τῶν πυκναῖς προςπιπτόντων συμφοραῖς.

Δὶς πρὸς τὸν αὐτὸν αἰσχρὸν προςκρούειν λίθον.

Δωδωκαῖον χαλκεῖον: ἐπὶ λάλου.

Διὰ δακτυλίου δεῖ σε ἑλκυσθῆναι: ἐπὶ τῶν διὰ νόσον ἢ λύπην ἰσχνῶν γενομένων.

Δῶρα θεοὺς πείθει καὶ αἰδοίους βασιλῆας.

Δεινοὶ πλέκειν μηχανὰς Αἰγύπτιαι.

Δέδοται καὶ κακοῖς ἄγρα,

Δεύτερος πλοῦς.

Δελφῖνα λεκάνη οὐ χωρεῖ.

Ἐπιμενίδου ὕπνος: ἐπὶ τῶν πολλὰ κοιμωμένων· πεντήκοντα γὰρ ἔτη ἐκάθευδεν.

Ἐς Τροφωνίου μεμάντευσαι: ἐπὶ τῶν σκυθρωπῶν καὶ ὠχρῶν.

Ἐν ἅλῳ δρασκάζεις: ἤγουν κρύπτῃ· ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων λαθεῖν.

Ἔστω ταμίας, τἄλλα δ’ εἰ βούλει κύων: ἐπὶ τῶν παρ’ ἀξίαν εὐημερούντων καὶ μάλιστα εὐνούχων.

Ἐκ παντὸς ξύλου κύφων ἂν γίνοιτο: λέγεται ἐπὶ τῶν τὸ εἶδος εὐτελῶν, εἰς χρείας δὲ ἀναγκαίων.

Εἰς ἀρχαίας φάτνας: ἐπὶ τῶν ἐλθόντων εἰς ἅπερ πρότερον ὄντες ἐξέπεσον.

Ἐν δυοῖν τρία βλέπεις: ἐπὶ τῶν ἄλλα ἀντ’ ἄλλων ὁρώντων.

Ἐκπερδικίσαι: ἤτοι ἐκκλῖναι. ἐπὶ τῶν διαδιδρασκόντων τοὺς θηρευτάς.

Ἐλέφαντα ἐκ μυίας ποιεῖς: ἐπὶ τῶν τὰ μικρὰ ἐπαιρόντων τῷ λόγῳ.

Ἐμαυτῷ βαλανεύσω: ἐμαυτῷ διακονήσω.

Εἰς ἀσθενοῦντας ἀσθενῶν ἐλήλυθας: ἐπὶ τῶν ὅμοια πασχόντων.

Εὕδοντι κύρτος αἱρεῖ: ἐπὶ τῶν εὐτυχούντων.

Ἔνεστι καὶ μύρμηκι χολή: ὅτι μηδὲ τοῦ μικροῦ δεῖ καταφρονεῖν.

Ἑρμῆς ἀμύητος.

Ἐκ τετρημένης κύλικος πιεῖν: ἐπὶ τῶν ἐψευσμένων φίλων.

Ἐν μέλιτι σαυτὸν κατακρύπτεις: ἐπὶ τῶν συζώντων ἡδυπαθείαις.

Ἐνδύεται τὴν λεοντῆν.

Ἐνδυμίωνος ὕπνον ὑπνώττει: ἐπὶ τῶν πολλὰ κοιμωμένων.

Εἴληφεν ἡ παγὶς τὸν μῦν: ἐπὶ τῶν ἀξίως ἁλισκομένων.

Ἐν τριόδῳ εἰμὶ λογισμῶν: ἐπὶ τῶν ἀπορούνταν.

Ἐν φρέατι κυσὶ μάχεσθαι.

Ἐκδεδαρμένον δέρεις: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων· βέλτιον δὲ ἐπὶ τῶν κακούντων τοὺς ἐν συμφοραῖς.

Ἔπειτα πλουτῶν οὐκέθ’ ἥδεται φακῆ. Πρὸ τοῦ δ’ ὑπὸ τῆς πενίας ἅπαντ’ ἐπήσθιεν.

Ἐν θέρει τὴν χλαῖναν κατατρίβεις: ἐπὶ τῶν μὴ καθ’ ὥραν τοῖς ἀναγκαίοις χρωμένων.

Ἔνθ’ οὔτε μίμνειν ἄνεμος οὔτ’ ἐκπλεῖν ἐᾷ: ἐπὶ τῶν δυςχρήστοις περιπεσόντων.

Ἐλέφας μυὸς οὐκ ἀλεγίζει.

Ἐκτὸς πηλοῦ πόδα ἔχεις: ἐπὶ τῶν ἔξω κινδύνων ὄντων.

Ἐκ τριχὸς κρέμαται: ἐπὶ τῶν κινδυνευόντων. ὅμοιον τῷ Ἐπὶ ξυροῦ.

Εὐγενὴς ἐκ βαλαντίου: ἐπὶ τῶν διὰ πλούτου τιμωμένων.

Ἔγχος ἐπὶ τῷ ἔγχει: γραῦν φασι τοῦτο εἰπεῖν καπήλῳ ἐνεχυράζουσαν ἔγχος.

Ἐλεύθεραι αἶγες ἀρότρου: ἐπὶ τῶν βάρους ἀπηλλαγμένων.

Εἰς κόλπον πτύεις: ἀντὶ τοῦ, οὐ μεγαλοῤῥημονεῖς.

Ἐν πίθῳ τὴν κεραμείαν: ἐπὶ τῶν μὴ κατὰ τρόπον τοῖς μαθήμασι προβαινόντων.

Ἐν σκότει ὀρχεῖσθαι: ἐπὶ τῶν ἀμαρτύρως μοχθούντων.

Ζωὸς γενήσῃ κρομμύου μοῖραν λαβών: ἐπὶ τῶν ἐκ μικρᾶς αἰτίας μεγάλην δόξαν καρπουμένων.

Ζῶμεν γὰρ οὐχ ὡς θέλομεν, ἀλλ’ ὡς δυνάμεθα.

Ζητῶν γὰρ ὄψον θοιμάτιον ἀπώλεσα: ἐπὶ τῶν ἀτυνεστάτων.

Ἧλος τὸν ἧλον, πάτταλος τὸν πάτταλον ἐξέκρουεν: ἐπὶ ἰωμένων δι’ ἁμαρτημάτων ἁμαρτήματα.

Ἡ κύων ἐν τῇ φάτνῃ: πρὸς τοὺς μήτε ἑαυτοῖς χρωμένους, μήτε ἄλλους ἐῶντας· παρόσον ἡ κύων κριθὴν οὐκ ἐσθίει μένουσα ἐν φάτνῃ, καὶ τὸν ἵππον οὐκ ἐᾷ.

Ἦσαν ποτ’ ἦσαν ἄλκιμοι Μιλήσιοι.

Ἠλιθιώτερος Ἀδώνιδος τοῦ Πραξιτέλους: Ἄδωνις γάρ τις Πραξιτέλους ὑιὸς ἀποθανὼν καὶ ἐρωτηθεὶς πρὸς τῶν ἐν Αἵδου, τί κὰλλιστον ἄνω κατέλιπεν, ἀπεκρίνατο Ἥλιον, Σελήνην, σῦκα, μῆλα. ἔδοξε γοῦν ἠλίθιος ταῦτα ἐξισῶν Ἡλίῳ. Ἡρακλέους θυσία: ἐπί τῶν εἰκῆ ταῖς θυσίαις χρωμένων.

Ἡ ἀφύη τὸ πῦρ: ἐπὶ τῶν ταχέως λαμβανόντων τέλος· παρόσον ἡ ἀφύη ταχέως ἑψεῖται.

Θυμὸς ἔσχατον γηράσκει: λέγεται διὰ τοὺς πρεσβυτέρους· ὅσον γὰρ γηράσκουσι, τὸν θυμὸν ἐῤῥωμενέστερον ἔχουσι.

Θαλάττῃ ἐκ χαράδρας ὕδωρ: ἐπὶ τῶν τοῖς μεγάλοις τὰ μικρὰ προςφιλοτιμουμένων.

Θάσος ἀγαθῶν: ἐπὶ τῶν εὐδαίμονα καὶ λαμπρὸν ἀποδεῖξαί τινα ἐπαγγελλομένων.

Ἱερὰ ἄγκυρα: ἡ μεγάλη βοήθεια.

Ἰσότης φιλότης.

Ἴσος πόλεμον οὐ ποιεῖ.

Ἰλιὰς κακῶν.

Ἱππόλυτον μιμήσομαι: ἐπὶ τῶν σωφρόνως βιούντων.

Ἱππέας εἰς πεδίον προκαλεῖ: ὅπερ ἔστι τοὺς εὐδοκιμοῦντας εἰς ἅπερ εὐδοκιμοῦσιν ἔργα.

Κακοῦ κόρακος κακὸν ὠόν. Κόσμει Σπάρταν ἣν ἔλαχες: ὅτι δεῖ στέργειν τῇ δεδομένῃ τύχῃ καὶ ἀνέχεσθαι.

Καδμεία νίκη: ἡ ἐπὶ κακῷ τῶν νενικηκότων.

Κύκνειον ᾆσμα: ἐπὶ τῶν ἐγγὺς θανάτῳ ὄντων· οἱ γὰρ κύκνοι θνήσκοντες ᾄδουσιν.

Κορώνη τὸν σκορπίον: ἐπὶ τῶν βλαβεροῖς ἐπιχειρούντων.

Κιλίκιοι τράγοι: οἱ δασεῖς· ὅθεν καὶ τὰ ἐκ τριχῶν ἱμάτια κιλίκια λέγονται.

Κρητίζεεν: ἀντὶ τοῦ ψεύδεσθαι καὶ ἀπατᾶν. τοῖοῦτοι γὰρ οἱ Κρῆτες.

Καθώσπερ αἱ τίτθαι σιτίζεις κακῶς.

Κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον.

Κἂν ἐπὶ τοῦ νεκροῦ κερδαίνειν.

Κατόπιν ἑορτῆς ἥκεις: ἐπὶ τῶν καλοῦ πράγματος ἀπολιμπανομένων.

Κολοφῶνα ἐπέθήκας: ἤτοι τὸ τέλειον καὶ πλήρες.

Κατὰ ῥοῦν φέρεται.

Καρκίνος λαγωὸν αἱρεῖ: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.

Κενοὶ κενὰ βουλεύονται.

Κεστρεὺς νηστεύει: ἐπὶ τῶν λαιμάργων· ἄπληστον δὲ τὸ ζῶον.

Κριὸς τὰ τροφεῖα ἀπέτισεν: ἐπὶ τῶν ἀχαρίστων· οἱ γὰρ κριοὶ καὶ τὰς φάτνας πλήττουσι καὶ τοὺς θρέψαντας.

Κακὰ μὲν θρίπες, κακὰ δ’ ἴπες: ἄμφω γὰρ λυμαντικοὶ· καὶ οἱ μὲν τὰ ξύλα, οἱ δὲ κέρατα ἐσθίουσιν.

Λήμνια κακά: ἀπὸ τῶν ἐν Λήμνῳ γυναικῶν, αἳ τοὺς ἄνδρας αὐτῶν ἀπέκτειναν.

Λαγωὸς περὶ κρεῶν: ἐπὶ τῶν κινδυνευόντων καὶ [πρὸς τοῦτο] ἀγωνιζομένων, ἐπειδὴ κἀκεῖνος περὶ τῶν ἑαυτοῦ κρεῶν τρέχει.

Λύκος χανών· καὶ, ἡ λύκος περὶ φρέαρ χορεύει: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων.

Λύκου πτερὸν ζητεῖς: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.

Λίνον λίνῳ κλώθεις: ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ [διὰ τῶν αὐτῶν] πραττόντων ἢ λεγόντων, ἢ τῶν κατάλληλα.

Λύκος ἀετὸν φεύγει: ἐπὶ τῶν ἀφύκτων.

Λύδιον ἅρμα: ἐπὶ τῶν ταχυτάτων. Καὶ, παρὰ Λύδιον θέεις.

Λευκῷ λίθῳ λενκὴ στάθμη.

Μία λόχμη δύο ἐριθάκους οὐ τρέφει.

Μηδικὴ τράπεζα.

Μέλιτος μύελον: ἐπὶ τοῦ ἄγαν ἡδέος.

Μηδὲ μέλι μηδὲ μελίσσας: ἐπὶ τῶν παραιτοόυμένων ἀγαθόν τὶ παθεῖν διὰ τὸν κίνδυνον τὸν ἐν αὐτῷ.

Μὴ πρὸς λέοντα δορκὰς ἅψωμαι μάχης.

Μυσῶν λεία: οἱ γὰρ περίοικοι τοὺς Μυσοὺς ἐλήϊζον.

Μὴ κίνει Καμάριναν: λίμνη, ἣν ἀπηγόρευεν ὁ χρησμὸς μετοχετεῦσαι· οἱ δὲ χρησάμενοι παρακούσαντες ἐβλάβησαν.

Μωμήσεται μᾶλλον ἢ μιμήσεται: ἐπὶ τῶν ἀπαιδεύτων.

Μὴ παιδὶ μάχαιραν.

Μὴ τοῖς ἀπείροις ἐγχειρίζειν πράγματα.

Μία χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ, οὐδὲ μέλισσα μέλι.

Νεκρῷ μῦθον εἰς οὖς ἔλεγεν: ἐπὶ τοῦ μὴ ἐπαΐοντος· καὶ ἐπὶ τῶν ἀναισθήτων.

Νεφέλας ξαίνεις: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.

Ναῦς ἱκετεύει πέτραν: ἐπὶ τῶν σφόδρα ἀναισθήτων.

Ξυρὸς εἰς ἀκόνην.

Ξύλον ἀγκύλυν οὐδέποτ’ ὀρθόν: ἐπὶ τῶν ἀδιορθώτων.

Οὐ παρὰ βωμὸν δεῖ τὰς ἐπινοίας: ὅτι πρὸ τῶν πραγμάτων δεῖ βουλεύεσθαι καὶ μὴ ἐν αὐτοῖς· ὥσπερ καὶ οἱ τὰ ἱερὰ προςάγοντες οὐ μετὰ τὸ θῦσαι βουλεύονται περὶ αὐτῶν.

Οὐκ ἂν αὖθις ἀλώπηξ: λείπει τὸ ἁλώσεται· αὕτη γὰρ ἅπαξ διαφυγοῦσα τὰς πάγας, οὐ δεύτερον ἁλίσκεται.

Ὄνος ἄγει μυστήρια: ἐπὶ τῶν ἀναξίως τι ἐμπεπιστευμένων.

Ὄνου γνάθοι: εἰς πολυφάγον.

Ὅπου ἔλαφοι τὰ κέρατα ἀποβάλλουσι: τόποι δύςβατοι. Ἐπὶ τῶν ἐργώδεις εὑρεῖν τὰς διατριβὰς ποιουμένων.

Οἱ μὲν γὰρ οὐκέτ’ εἰσὶν, οἱ δ’ ὄντες κακοί.

Οἴκοι τὰ Μιλήσια· μὴ γὰρ ἐνθάδε: ἐπὶ τῶν ὅπου μὴ προςήκει ἐπιδεικνυμένων τὰ ἤθη, ἢ ἐπιτηδεύματα διαβεβλημένα. Μιλήσιος γὰρ παρὰ Λακεδαιμονίοις δημηγορῶν καὶ τὴν οἴκοι τρυφὴν ἐπαινῶν ἤκουσε ταῦτα.

Οἶνος, ὦ παῖδες, ἀλήθεια.

Ὄνος εἰς ἄχυρα.

Οὔθ’ ὕεται οὔθ’ ἡλιοῦται: ἐπὶ τῶν ἀναισθήτων.

Οὐκ ἐπαινεθείης οὐδ’ ἐν περιδείπνῳ: ἐπὶ τῶν φαυλοτάτων καὶ οὐδενὸς ἀξίων· εἰώθασι γὰρ ἐν τοῖς ἀπὸ τῶν ἀποθανόντων δείπνοις αὐτοὺς ἐπαινεῖν, κἂν ἐτυχον ὄντες φαυλότατοι.

Οἴκοθεν ὁ μάρτυρ: ἐπὶ τῶν καθ’ ἑαυτῶν φερόντων μάρτυρας.

Ὄνος ἐν μελίσσαις: ἐπὶ τῶν ἐν κακοῖς περιπεσόντων.

Ὄνος λίρας ἀκούων: ἐπὶ τῶν ἀξυνέτων.

Ὄνῳ τις ἔλεγε μῦθον, ὁ δὲ τὰ ὦτα ἐπέσειεν.

Πολλῶν ἀχύρων ὀλίγον καρπὸν ἀνήγαγον.

Παρὰ κωφῷ διαλέγῃΠρὸς

σῆμα μητρυιᾶς κλαίει: ἐπὶ τῶν προςποιουμένων.

Πολλαῖσι πληγαῖς δρῦς δαμάζεται: ἐπὶ τῶν δυςαλώτων.

Πρὶν τοὺς ἰχθῦς λαβεῖν, τὴν ἅλμην κυκᾷς: ἐπὶ τῶν τοὺς καιροὺς προλαμβανόντων.

Πολλαὶ κυνὸς ἄῤῥενος εὐναί: ἐπὶ τῶν κατωφερῶν εἰς τὰ τὴς Ἀφροδίτης ἔργα.

Πολλάκι μωρὸς ἀνὴρ κατακαίριον εἶπε.

Πολλὰ μεταξὺ κύλικος καὶ χείλερς ἄκρου.

Πλίνθον πλύνεις: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.

Πτωχοῦ πήρα οὐ πίμπλαται: ἐπὶ τῶν ἀπλήστων.

Ποικιλότης ὕδρας: ἐπὶ τῶν δολερῶν.

Πολλοί σε μισήσουσιν, ἂν σαυτὸν φιλῇς.

Πῦρ ἐπὶ δαλὸν ἐλθόν.

Πόλλ’ οἶδ’ ἀλώπηξ, ἀλλ’ ἐχῖνος ἓν μέγα.

Πολλοί τοι ναρθηκοφόροι, παῦροι δέ τε βάκχοι.

Πρὸς κέντρα λακτίζειν.

Προφάσεως δεῖται μόνον ἡ πονηρία.

Πρὸ τῆς νίκης ᾄδεις ἐγκώμιον.

Πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί.

Ποταμὸς πρὸς θάλατταν ἐρίζει: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.

Πολλῶν ἐγὼ θρίων ἀκήκοα ψόφους.

Πεινῶσαν ἀλώπεκα ὕπνος ἐπέρχεται.

Πενίη σοφίην ἔλαχεν.

Πάντα πέτρον κινήσω.

Πάντα κάλων.

Πρὸς λέοντα δορκάδες συνάπτουσι μάχας.

Ῥόδιοι τὴν θυσίαν: ἐπὶ τῶν ἐν ἱεροῖς βλαςφημούντων.

Ῥαχίας λαλίστερος: ἐπὶ τῶν ἀδολέσχων· ψόφον γὰρ ἀποτελεῖ βαλλομένη τοῖς κύμασιν.

Ῥαδαμάνθυος κρίσις: ἡ δικαιοτάτη.

Ῥόδον παρελθὼν μηκέτι ζήτει πάλιν.

Ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

Ῥηγίνων δειλότερος.

Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει.

Συνῆλθεν ἀτταγᾶς νουμηνίῳ.

Σύμβουλός ἐστιν ὁ χρόνος τῶν πραγμάτων.

Συγγνώμη πρωτοπείρῳ: ἐπὶ τῶν ἐν πρώτοις ἁμαρτανόντων.

Σαρδώνιος γέλως: ὁ προςποιητὸς καὶ μὴ ἐκ χαιρούσης καρδίας.

Σικελικὴ τράπεζα, καὶ, Συβαριτική.

Σοφία μωροῦ: ἐπὶ τῶν ἀσύνετα λαλούντων.

Σὲ δ’ οἰωνίσαιτ’ ἄν τις ἰδών: καὶ τό, Τόν δὲ ἡ νεότης ἐμίσουν τε καὶ οἰωνίζοντο.

Τοιοῦτον Θεμιστοκλῆς οὔποτ’ ἐνόησε: σοφίας γὰρ δόξαν οὗτος ἀπηνέγκατο.

Τυφῶνος πολυπλοκώτερον.

Ταντάλου τάλαντα: ἐπὶ τῶν σφοδρα πλουσίων.

Τὸν Κολοφῶνα ἐπέθηκας: ἐπὶ μεγάλων πραγμάτων· καὶ ἐπὶ βεβαίου ψήφου.

Τὸ ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ νήφοντος ἐν τῇ γλώσσῃ τοῦ μεθύοντος.

Τὸν καπνὸν φεύγων εἰς τὸ πῦρ ἐνέπεσεν.

Τὸ κυνὸς κακὸν ὗς ἀπέτισεν: ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁμαρτόντων, ἄλλων δὲ δόντων δίκην.

Τὸν ξύοντα ἀντιξύειν: ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ὄνων· ἀλλήλους γὰρ ἀντικνήθουσιν. Ἐπὶ ὠφελούντων ἢ ἀντιβλαπτόντων ἀλλήλους.

Τοῦ Κροίσου παιδὸς σιγηλότερος.

Τί οὐκ ἀπήγξω, ἵνα Θήβησιν ἥρως γίνῃ: οἱ γὰρ ἑαυτοὺς διαχειρίζοντες ἐν Θήβαις ἐτιμῶντο.

Τὸ Ἱππάρχου τειχίον: Ἵππαρχος ὁ Πεισιστράτου παρὰ τὴν Πυθίαν τεῖχος ᾠκοδόμησε, πολλὰ τοὺς Ἀθηναίους εἰς τἀναλώματα ἀναγκάσας.

Τὸν ἐγκέφαλον κατασεσεῖσθαί μοι δοκεῖς,

Τὸ μὲν νόημα τοῦ θεοῦ, τὸ δὲ κλέμμ’ ἐμόν: οὕτω γὰρ οἱ δημαγωγοὶ ἀστεϊζόμενοι ἔλεγον· ὁ μὲν θεὸς ὑπέβαλεν, ὁ ἐργασάμενος δὲ ἐγώ.

Τοῦ σελίνου δεῖται: ἐπὶ τῶν ἰσχυρῶς νοσούντων. εἰώθασι γὰρ στεφανοῦν σελίνοις τὰ μνήματα.

Τραγικὸς πίθηκος: ἐπὶ τῶν παρ’ ἀξίαν σεμνυνομένων.

Ὕβρις ὕβριν ἔτικτε καὶ ψόγος ψόγον.

Ὑπὲρ ὄνου σκιᾶς: ἐπὶ τῶν ὑπὲρ μηδὲν πονούντων.

Ὑπὸ παντὸς λίθου σκορπίος εὕδει: ἐπὶ κακοηθῶν.

Ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα πηδᾶν: ὅμοιον τό, Ὑπερβάθμιον πόδα τείνεις.

Ὑπὲρ τῶν ὅλων ἀναῤῥιπτεῖς: οἷον ὑπὲρ τῶν ὅλων ἀγωνίξῃ καὶ κινδυνεύεις.

Ὑπηνέμια τίκτει: ψευδῆ καὶ ἀβέβαια.

Ὕδραν τέμνεις: ἐπὶ τῶν ἀμηχάνων.

Ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.

Ὗς ὑπὸ ῥόπαλον: ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺς εἷς ὄλεθρον ἐμβαλλόντων.

Φρὺξ ἀνὴρ πληγεὶς ἀμείνων καὶ διακονέστερος: νωθροὶ γὰρ δοκοῦσι οἱ Φρύγες οἰκέται.

Φρυνώνδας ἄλλος: ἐπὶ τῶν πονηρῶν. Λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ μάγων.

Χαλεπὸν χορίου κύνα γεύειν.

Χρήματ’ ἀνὴρ· πενιχρὸς δ’ οὐδέποτ’ ἐσθλός.

Χωρὶς τὰ Φρυγῶν καὶ Μυσῶν ὁρίσματα.

Χροῒ δῆλα: φασὶ Φερεκύδην τὸν σοφὸν φθειριάσει τελευτῆσαι, εἰπεῖν δὲ πρὸς Πυθαγόραν περὶ τούτου πυνθανόμενον προβαλόντα τὸν δάκτυλον· Χροὶ δῆλα.

Χυτραῖς λημᾶν καὶ κολοκύνταις: ἐπὶ τῶν ἀμβῤνωπούντων.

Χρυσῷ καταπάττων ἡμᾶς οὐ γενώσκεις: ἐπὶ τῶν εἰκῇ λοιδορουμένων· ἐπιφέρει γὰρ Νῦν δὲ κόσμος τοῦτ’ ἐστί μοι.

Ὡς ἥρως ἐν ἀσπίδι ξενίσαι βούλομαι: λέγεται ἐπὶ τῶν τοὺς φίλους τοῖς ἑαυτῶν ἔργοις εὐεργετούντων.,

Ὠσὶν ἑστῶσιν.

Ὤδινεν ὄρος, εἶτα μῦν ἀπέτεκεν: παρατόξευσις ἡ ἔξω τοῦ σκοποῦ.