ΔΗΙΑΝΕΙΡΑ.
ΛΟΓΟΣ μέν ἐστ᾽ ἀρχαῖος ἀνθρώπων φανείς,
ὡς οὐκ ἂν αἰῶν᾽ ἐκμάθοιςἐκμάθοιἐκμάθης βροτῶν, πρὶν ἂν
θάνῃθάνοι τις, οὔτ᾽ εἰ χρηστὸς οὔτ᾽ εἴ τῳ κακός·
ἐγὼ δὲ τὸν ἐμόν, καὶ πρὶν εἰς "Αιδου῞Αδου μολεῖν,
ἔξοιδ᾽ ἔχουσα δυστυχή τε καὶ βαρύν·
ἥτις πατρὸς μὲν ἐν δόμοισινδόμοισδόμοισιν σιν Οἰνέως
ναίουσ᾽ ἐνίναίουσ᾽ ἐνναίουσ᾽ ἐνὶναίουσά γ᾽ ἐν Πλευρῶνι νυμφείωννυμφίων ὄκνονὅτλονὄκνονὄγκον
ἄλγιστονἄλγιστον ἔσχονἔσχον, εἴ τις Αἰτωλὶς γυνή.
μνηστὴρ γὰρ ἦν μοι ποταμός, ᾿Αχελῷον λέγω,
ὅς μ᾽ ἐν τρισὶν μορφαῖσιν ἐξῄτειἐζήτει πατρός,
φοιτῶν ἐναργὴςεναργὴς ταῦρος, ἄλλοτ᾽ αἰόλος
δράκων ἑλικτός, ἄλλοτ᾽ ἀνδρείῳ κύτειτύπωιτύπωτύπῳκύτει
βούπρῳροςβούκρανοςβούπραρος· ἐκ δὲ δασκίου γενειάδος
κρουνοὶ διερραίνοντο κρηναίου ποτοῦ.
τοιόνδ᾽ ἐγὼ μνηστῆρα προσδεδεγμένηγ om.
δύστηνος αἰεὶ κατθανεῖνκτθανεῖν ἐπευχόμην
πρὶν τῆσδε κοίτης ἐμπελασθῆναί ποτε.
χρόνῳ δ᾽ ἐν ὑστέρῳ μέν, ἀσμένῃ δέ μοι,
ὁ κλεινὸς ἦλθε Ζηνὸς ᾿Αλκμήνηςἀκλμήνηςἀλκμήνης τε παῖς·
ὃς εἰς ἀγῶνα τῷδε συμπεσὼν μάχης
ἐκλύεταί με, καὶ τρόπον μὲν ἂν πόνων
οὐκ ἂν διείποιμ· οὐ γὰρ οἶδ᾽· ἀλλ᾽ ὅστις ἦν
θακῶνθαίκων?θώ κῶνθακὼν ἀταρβὴς τῆς θέας, ὅδ᾽ ἂν λέγοι.
ἐγὼ γὰρ ἥμηνἤμηνἥμην ἐκπεπληγμένη φόβῳ,
μή μοι τὸ κάλλος ἄλγος ἐξεύροι ποτέ.
τέλος δ᾽ ἔθηκεἔθηκεν Ζεὺς ἀγώνιος καλῶς,
εἰ δὴεἰ δεῖ καλῶς· λέχος γὰρ ῾Ηρακλεῖ κριτὸν
ξυστᾶσ᾽, ἀείξυνστᾶσ᾽ ἀιείξυστᾶσ᾽ ἀεί τιν ἐκ φόβου φόβον τρέφω,
κείνου προκηραίνουσαπροκειραίνουσα. νὺξ γὰρ εἰσάγει,
καὶ νὺξ ἀπωθεῖ διαδεδεγμένηδιαδεγμένηδιαδεδεμένη πόνον.
κἀφύσαμεν δὴ παῖδας, οὓς κεῖνός ποτε,
γῄτης ὅπως ἄρουραν ἔκτοπον λαβών,
σπείρων μόνον προσεῖδε κάξαμῶν ἅπαξ.
τοιοῦτος αἰὼν εἰς δόμους τε κἀκ δόμων
ἀείαἰεὶ τὸν ἄνδρ᾽ ἔπεμπε λατρεύοντά τῳπτου.
νῦν δ᾽ ἡνίκ᾽ ἄθλων τῶνδ᾽ ὑπερτελὴς ἔφυ,
ἐνταῦθα δὴ μάλιστα ταρβήσασ᾽ταρβήσαςταρβήσασ' ἔχω.
ἐξ οὐ γὰρ ἔκτα κεῖνος Ιφίτου βίανἰφίτου μίαν,
ἡμεῖς μὲν ἐν Τραχῖνι τῇδ᾽ ἀνάστατοιἀνάσταστοι
ξένῳ παρ᾿ ἀνδρὶ ναίομεν, κεῖνος δ᾽ ὅπου
βέβηκεν οὐδεὶς οἶδε· πλὴν ἐμοὶ πικρὰς
ὠδῖνας αὐτοῦ προσβαλὼν ἀποίχεται.
σχεδὸν δ᾽ ἐπίσταμαί τι πῆμ᾽ ἔχοντά νιν·
χρόνον γὰρ οὐχὶ βαιόν, ἀλλ᾽ ἤδη δέκα
μῆνας πρὸς ἄλλοις πέντ᾿ ἀκήρυκτος μένει.
κάστιν τι δεινὸν πῆμα· τοιαύτην ἐμοὶ
δέλτον λιπὼν ἔστειχε, τὴν ἐγὼ θαμὰ
θεοῖς ἀρῶμαι πημονῆς ἄτερ λαβεῖν.
ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ.
δέσποινα Δῃάνειραδηϊάνειρα, πολλὰ μέν σ᾽ ἐγὼ
κατεῖδον ἤδη πανδάκρυτ᾽ ὀδύρματα
τὴν ῾Ηράκλειον ἔξοδον γοωμένην·
νῦν δ᾽, εἰ δίκαιον τοὺς ἐλευθέρους φρενοῦν
γνώμαισι δούλαις, κἀμὲ χρὴ φράσαι τὸ σόντο σοντὸ σόντόσον·
πῶς παισὶ μὲν τοσοῖσδε πληθύεις, ἀτὰρ
ἀνδρὸς κατὰ ζήτησιν οὐ πέμπεις τινά,
μάλιστα δ᾽ ὅνπερ εἰκὸς ῞Υλλον, εἰ πατρὸς
νέμοι τιν ὤραν τοῦ καλῶς πράσσειν δοκεῖν;
ἐγγὺς δ᾽ ὅδ᾽ αὐτὸς ἀρτίπους θρώσκει δόμους,
ὥστ᾽ εἴ τί σοι πρὸς καιρὸν ἐννέπειν δοκῶ,
πάρεστι χρῆσθαι τἀνδρὶ τοῖς τ᾿ ἐμοῖς λόγοις.
ΔΗ.
ὦ τέκνον, ὦ παῖ, κἀξ ἀγεννήτων ἄρα
μῦθοι καλῶς πίπτουσιν· ἥδεἦδεἥδε γὰρ γυνὴ
δούλη μέν, εἴρηκεν δ᾽ ἐλεύθερον λόγον.
ΥΛΛΟΣ.
ποῖον; δίδαξον, μῆτερ, εἰ διδακτά μοι.
ΔΗ.
σὲ πατρὸς οὕτω δαρὸν ἐξενωμένου
τὸ μὴ πυθέσθαι ποῦ ᾿στινπούστινποῦ ἐστιν αἰσχύνην φέρεινφέρειφέρειν.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ οἶδα, μύθοις εἴ τι πιστεύειν χρεών.
ΔΗ.
καὶ ποῦ κλύεις νιν, τέκνον, ἱδρῦσθαιἱδρύσθαι χθονός ;
ΥΛ.
τὸν μὲν παρελθόντ᾽ ἄροτονἄροτρονἄροτον ἐν μήκει χρόνου
Λυδῇ γυναικί φασί νιν λάτριν πονεῖν.
ΔΗ.
πᾶν τοίνυν, εἰ καὶ τοῦτ᾽ ἔτλη, κλύοι τις ἄν.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ ἐξαφεῖται τοῦδέ γ', ὡς ἐγὼ κλύω.
ΔΗ.
ποῦ δῆτα νῦν ζῶν ἢ θανὼν ἀγγέλλεται ;
ΥΛ.
ΕὐβοῖδαΕὐβοῖδα χώραν φασίν, Εὐρύτου πόλιν,
ἐπιστρατεύειν αὐτόν, ἢ μέλλειν ἔτι.
ΔΗ.
ἆρ᾽ οἶσθα δῆτ', ὦ τέκνον, ὡς ἔλειπέ μοι
μαντεῖα πιστὰ τῆσδε τῆς χώρας πέρι;
ΥΛ.
τὰ ποῖα, μῆτερ; τὸν λόγον γὰρ ἀγνοῶ.
ΔΗ.
ὡς ἢὥσ οἱὡς οἱὡς ἡ τελευτὴν τοῦ βίου μέλλει τελεῖν,
ἢ τοῦτον ἄρας ἆθλονἆθλον, εἰς τὸν ὕστερον
τὸ λοιπὸντὸν λοιπὸν ἤδη βίοτον εὐαίων᾿ ἔχειν.
ἐν οὖν ῥοπῇ τοιᾷδε κειμένῳ, τέκνον,
οὐκ εἶ ξυνέρξων, ἡνίκ ἢom. σεσώσμεθα
Line 84 is marked as possibly spurious in the source.
[ἢ πίπτομεν σοῦ πατρὸς ἐξολωλότος]
κείνου βίον σώσαντος, ἢ οἰχόμεσθ᾽ ἅμα;
ΥΛ.
ἀλλ᾽ εἶμιεἰμὶεἶμι, μῆτερ· εἰ δὲ θεσφάτων ἐγὼ
βάξιν κατῄδηκατῄδηνκατήδει τῶνδε, κἂν πάλαι παρῆπαρῆν.
πρὶννῦν δ᾽ ὁ ξυνήθης πότμος οὐκ εἴαἔα πατρὸς
ἡμᾶς προταρβεῖν οὐδὲ δειμαίνειν ἄγαν.
νῦν δ᾽ ὡς ξυνίημ᾽, οὐδὲν ἐλλείψω τὸ μὴ
πᾶσαν πυθέσθαι τῶνδ᾽ ἀλήθειαν πέρι.
ΔΗ.
χώρει νυννῦν, ὦ παῖ· καὶ γὰρ ὑστέρῳ τό γ' εὖ
πράσσειν, ἐπεὶ πύθοιτοπύθοιοπύθοιτο, κέρδος ἐμπολᾷ.
ΧΟΡΟΣ.
ὃν αἰόλα νὺξ ἐναριζομένα
τίκτει κατευνάζει τε φλογιζόμενον,
῞Αλιον, ῞Αλιον αἰτῶ
τοῦτο καρῦξαιτούτωι καρύξαι τὸν ᾿Αλκμήνας πόθι μοι πόθι μοι παῖς
ναίει ποτ', ὦ λαμπρᾷ στεροπᾷλαμπρὰ στεροπὰλαμπρᾷ στεροπᾷ φλεγέθων,
ἢ ποντίαςποντίαςποντίους αὐλῶνας, ἢ δισσαῖσιν ἀπείροιςἀπείροισινἀπείροισι κλιθείς·
εἴπ᾽, ὦ κρατιστεύων κατ᾿ ὄμμα.
ποθουμένᾳ γὰρ φρενὶ πυνθάνομαι
τὰντᾶντὰν ἀμφινεικῆ Δηιάνειραν ἀεί,
οἷά τιν᾿ ἄθλιον ὄρνιν,
οὔποτ᾽ εὐνάζειν ἀδακρύτων βλεφάρων πόθον, ἀλλ᾽
εὔμναστον ἀνδρὸς δεῖμα φέρουσαν ὁδοῦ
ἐνθυμίοις εὐναῖς ἀνανδρώτοισι τρύχεσθαι, κακὰνκακὰν
δύστανον ἐλπίζουσαν αἶσαν.
πολλὰ γὰρ ὥστ᾽ ἀκάμαντος ἢ νότου ἢ βορέαβορέσ᾽ τις
κύματ᾿ ἐνom. εὐρέϊ πόντῳ βάντ᾽ ἐπιόντα τ᾽ ἴδοι,
οὕτω δὲ τὸν Καδμογενῆ τρέφει, τὸ δ᾽ αὔξειἄξειαὔξει, βιότου
πολύπονον ὥσπερὥστεὥσπερ πέλαγος Κρήσιον, ἀλλά τις θεῶν
αἰὲν ἀναμπλάκητονἀμπλάκητον ῞Αιδααΐδα σφε δόμων ἐρύκει.
ὧν ἐπιμεμφομένα σ᾽ἐπιμεμφομέναςἐπιμεμφομένασγ' ἁδεῖα μέν, ἀντία δ᾽ οἴσω.
φαμὶ γὰρ οὐκ ἀποτρύειν ἐλπίδα τὰν ἀγαθὰν
χρῆναί σ᾽· ἀνάλγητα γὰρ οὐδ᾽ ὁ πάντα κραίνων βασιλεὺςκραίνων βασιλεὺς
ἐπέβαλεἐπέβαλλε θνατοῖςθ(α)νᾶτοῖσθνατοῖς Κρονίδας· ἀλλ᾽ ἐπὶ πῆμα καὶ χαρὰπήματι καὶ χαρᾶιπῆμα καὶ χαρὰ
πᾶσι κυκλοῦσιν, οἷον ἄρκτου στροφάδες κέλευθοι.
μένει γὰρ οὔτ᾽ αἰόλα νὺξ βροτοῖσιν οὔτε κῆρες
οὔτε πλοῦτος, ἀλλ᾽ ἄφαρ
βέβακεβέβηκεβέβακε, τῷ δ᾽ ἐπέρχεται
χαίρειν τε καὶ στέρεσθαι.
ἃ καὶ σὲ τὰν ἄνασσαν ἐλπίσιν λέγω
τάδ᾽ αἰὲν ἴσχειν· ἐπεὶ τίς ὧδε
τέκνοισι Ζῆν ἄβουλον εἶδεν ;
ΔΗ.
πεπυσμένη μέν, ὡς ἀπεικάσai, πάρει
πάθημα τοὐμόν· ὡς δ᾽ ἐγὼ θυμοφθορῶ
μήτ᾽ ἐκμάθοις παθοῦσα, νῦν δ᾽ ἄπειρος εἶ.
τὸ γὰρ νεάζον ἐν τοιοῖσδε βόσκεται
χώροισιν αὑτοῦαὐτοῦἁὐτοῦαὑτοῦ, καί νιν οὐ θάλπος θεοῦ,
οὐδ᾽ ὄμβρος, οὐδὲ πνευμάτων οὐδὲνοὐδέν κλονεῖκλονεῖ(ν)κλονεῖ,
ἀλλ᾽ ἡδοναῖς ἄμοχθον ἐξαίρει βίον
ἐς τοῦθ᾽, ἕως τις ἀντὶ παρθένου γυνὴ
κληθῇ, λάβῃ τ᾽ ἐν νυκτὶ φροντίδων μέρος
ἤτοι πρὸς ἀνδρὸς ἢ τέκνων φοβουμένη.
τότ᾽τόδ' ἄν τις εἰσίδοιτο, τὴν αὑτοῦαὐτοῦαὑτοῦ σκοπῶν
πρᾶξιν, κακοῖσιν οἷς ἐγὼ βαρύνομαι.
πάθη μὲν οὖν δὴ πόλλ᾽ ἔγωγ᾽ ἐκλαυσάμην·
ἓν δ᾽, οἷον οὔπω πρόσθεν, αὐτίκ᾽ ἐξερῶἐξερῶ.
ὁδὸν γὰρ ἦμος τὴν τελευταίαν ἄναξ
ὡρμᾶτ᾽ὁ ἀπ᾿ οἴκων ῾Ἡρακλῆς, τότ᾽ ἐν δόμοις
λείπει παλαιὰν δέλτον ἐγγεγραμμένην
ξυνθήμαθ', ἁμοίἅμοι πρόσθεν οὐκ ἔτλη ποτέ,
πολλοὺς ἀγῶνας ἐξιών, οὔπωοὕπω φράσαι,
ἀλλ᾽ ὡς τι δράσων εἶρπε κοὐ θανούμενος.
νῦν δ᾽ ὡς ἔτ᾽ οὐκἔτ᾽ οὐκ ὤν, εἶπε μὲν λέχους ὅ τιὅτιὅτι
χρείηχρῆ᾽ ἡχρεῖ ηχρείη μ᾿ ἑλέσθαι κτῆσιν, εἶπε δ᾽ ἣνἣν τέκνοις
μοῖραν πατρώας γῆς διαιρετὸν νέμοιδιαιρετὸν μένειν,
χρόνον προτάξας ὡς τρίμηνον ἡνίκαἡνίκ᾽ ἂν
χώρας ἀπείηἀπήειἀπείηἀπίη κἀνιαύσιος βεβώς,
τότ᾽ ἢ θανεῖν χρείη σφεχρεῖ᾽ ἤσφεχρεῖ᾽ ἦσφε τῷδε τῷ χρόνῳ,
ἢ τοῦθ᾽ ὑπεκδραμόντα τοῦ χρόνου τέλος
τὸ λοιπὸν ἤδη ζῆν ἀλυπήτῳ βίῳ.
τοιαῦτ᾽ ἔφραζε πρὸς θεῶν εἰμαρμένα
τῶν ῾Ηρακλείων ἐκτελευτᾶσθαι πόνων,
ὡς τὴν παλαιὰν φηγὸν αὐδῆσαί ποτεαὐδῆσαι ποτὲ
Δωδῶνι δισσῶν ἐκ πελειάδων ἔφη.
καὶ τῶνδε ναμέρτειαναμερτεῖαναμέρτεια συμβαίνει χρόνου
τοῦ νῦν παρόντος, ὡς τελεσθῆναι χρεών.
ὥσθ᾽ ἡδέως εὕδουσαν ἐκπηδᾶν ἐμὲ
φόβῳ, φίλαι, ταρβοῦσαν, εἴ με χρὴ μένειν
πάντωνom.add ἀρίστου φωτὸς ἐστερημένην.
ΧΟ.
εὐφημίαν νῦν ἴσχ᾽· ἐπεὶ καταστεφῆ
στείχονθ᾽ ὁρῶ τιν ἄνδρα πρὸς χαρὰν λόγων.
ΑΓΓΕΛΟΣ.
δέσποινα Δῃάνειρα, πρῶτος ἀγγέλων
ὄκνου σε λύσω· τὸν γὰρ ᾿Αλκμήνης τόκον
καὶ ζῶντ᾽ ἐπίστω καὶ κρατοῦντα κἀκκρατοῦντακ ακκρατοῦντα . κάκ μάχης
ἄγοντ᾽ ἀπαρχὰς θεοῖσι τοῖς ἐγχωρίοις.
ΔΗ.
τίν εἶπας, ὦ γεραιέ, τόνδε μοι λόγον ;
ΑΓ.
τάχ᾽ ἐς δόμους σοὺς τὸν πολύζηλον πόσιν
ἥξειν, φανένταἥξειν φανέντα, σὺν κράτεισυγκράτεισὺν κράτει νικηφόρῳ.
ΔΗ.
καὶ τοῦ τόδ᾽τοῦτο δ᾽ ἀστῶν ἢ ξένων μαθὼν λέγεις;
ΑΓ.
ἐν βουθερεῖ λειμῶνι πρὸς πολλοὺςπρόσπολος θροεῖ
Λίχας ὁ κῆρυξκήρυξ ταῦτα· τοῦ δ᾽τὸν δ᾽τοῦ δ' ἐγὼ κλύων
ἀπῇξ᾽, ὅπως τοι πρῶτος ἀγγείλας τάδε
πρὸς σοῦ τι κερδάναιμι καὶ κτῴμην χάριν.
ΔΗ.
αὐτὸς δὲ πῶς ἄπεστιν, εἴπερ εὐτυχεῖ;
ΑΓ.
οὐκ εὐμαρείᾳ χρώμενος πολλῇ, γύναι.
κύκλῳ γὰρ αὐτὸν Μηλιεὺς ἅπας λεὼς
κρίνει παραστάς, οὐδ᾽ ἔχει βῆναι πρόσω.
τὸ γὰρ ποθοῦν ἕκαστος ἐκμαθεῖν θέλων
οὐκ ἂν μεθεῖτο, πρὶν καθ' ἡδονὴν κλύειν.
οὕτως ἐκεῖνος οὐχ ἑκών, ἑκοῦσι δὲ
ξύνεστιν· ὄψει δ᾽ αὐτὸν αὐτίκ᾿ ἐμφανῆ.
ΔΗ.
ὦ Ζεῦ, τὸν Οἴτης ἄτομον ὃςὡςὃς λειμῶν᾽ ἔχεις,
ἔδωκας ἡμῖν ἀλλὰ σὺν χρόνῳ χαράν.
φωνήσατ᾽, ὦ γυναῖκες, αἵ τ᾿ εἴσω στέγης
αἵ τ᾽ ἐκτὸς αὐλῆς, ὡς ἄελπτον ὄμμ᾽ ἐμοὶ
φήμης ἀνασχὸνἀνασχώνἀνασχὸν τῆσδε νῦν καρπούμεθα.
ΧΟ.
ἀνολολύξατε δόμοιςἀνολολύξετε δόμοιςἀνολολύξατε, δόμοιςἀνολολύζετε δόμοις
ἐφεστίοις ἀλαλαγαῖςἀλαλαῖσἀλαλαγαῖς
ὁ μελλόνυμφος, ἐν δὲ κοινὸς ἀρσένων
ἴτω κλαγγὰ τὸν εὐφαρέτραν
᾿Απόλλωνα προστάταν·
ὁμοῦ δὲ παιᾶνα παιᾶνπαιᾶνα ἀνάγετ᾽, ὦ παρθένοι,
βοᾶτε τὰν ὁμόσπορον
"Αρτεμιν Ὀρτυγίαν ἐλαφαβόλον, ἀμφίπυρον,
γείτονάς τε Νύμφας.
ἀείρομ᾽ οὐδ᾽ ἀπώσομαι
τὸν αὐλόν, ὦ τύραννε τᾶς ἐμᾶς φρενός.
ἰδού μ᾽ ἀναταράσσει
εὐοῖ μ᾿εὕ οἱ μ' ὁ κισσὸς ἄρτι βακχίανβακχείαν
ὑποστρέφων ἅμιλλαν.
ἰὼ ἰὼ Παιάν.
ἴδ᾽, ὦἴδε ἴδ᾽ ὦ, φίλα γύναι,
τάδ᾽ ἀντίπρῳρα δή σοι
βλέπειν πάρεστ᾽ ἐναργῆ.
ΔΗ.
ὁρῶ, φίλαι γυναῖκες, οὐδέ μ᾿ ὄμματος
φρουρὰνφρουράφρουρὰν παρῆλθε τόνδε μὴ λεύσσεινλεύσεινλεύσσειν στόλονστόλον·
χαίρειν δὲ τὸν κήρυκα προὐννέπω, χρόνῳ
πολλῷ φανέντα, χαρτὸν εἴ τι καὶ φέρειςφέρει.
ΛΙΧΑΣ.
ἀλλ᾽ εὐ μὲν ἵγμεθ᾽, εὖ δὲ προσφωνούμεθα,
γύναι, κατ᾿ ἔργουἔργου κτῆσιν· ἄνδρα γὰρ καλῶς
πράσσοντ᾽ ἀνάγκη χρηστὰ κερδαίνειν ἔπη.
ΔΗ.
ὦ φίλτατ᾿ ἀνδρῶν, πρῶθ᾽ ἃ πρῶτα βούλομαι
δίδαξον, εἶ ζῶνθ᾽ ῾Ηρακλέα προσδέξομαι.
ΛΙ.
ἔγωγέ τοι σφ᾽ ἔλειπον ἰσχύοντά τε
καὶ ζῶντα καὶ θάλλοντα κοὐ νόσῳaνόσω βαρύν.
ΔΗ.
ποῦ γῆς, πατρώας, εἴτε βαρβάρου; λέγε.
ΛΙ.
ἀκτή τις ἔστ᾽ Εὐβοιίςεὐβοΐςεὐβοὶς, ἔνθ᾽ ὁρίζεται
βωμοὺς τέλητελεῖ τ᾽ ἔγκαρπα Κηναίῳ Διί.
ΔΗ.
εὐκταῖα φαίνων, ἢ ᾿πὸ μαντείας τινός ;
ΛΙ.
εὐχαῖςεὐκταῖ'εὐχαῖς, ὅθ᾽ ἥρει τῶνδ᾽ ἀνάστατονἀνάστατον δορὶ
χώραν γυναικῶν ὧν ὁρᾶς ἐν ὄμμασιν.
ΔΗ.
αὗται δέ, πρὸς θεῶν, τοῦ ποτ᾽ εἰσὶ καὶ τίνες;
οἰκτραὶ γάρ, εἰ μὴ ξυμφορᾷξυμφορὰξυμφορᾶισυμφορᾶξυμφορᾷξυμφοραὶ κλέπτουσί με.
ΛΙ.
ταύτας ἐκεῖνος Εὐρύτου πέρσας πόλιν
ἐξεῖλεθ᾽ἐξηλεθ᾽ἐξείλεθ᾽ αὑτῷαὐτῶι κτῆμα καὶ θεοῖς κριτόν.
ΔΗ.
ἢ κἀπὶ ταύτῃ τῇ πόλει τὸν ἄσκοπον
χρόνον βεβὼς ἦν ἡμερῶν ἀνήριθμονἀρίθμειονἀρίθμιονἀνήριθμον ;
ΛΙ.
οὐκοὐκὶ, ἀλλὰ τὸν μὲν πλεῖστον ἐν Λυδοῖς χρόνον
κατείχεθ᾽, ὥς φησ᾿ὡσ φηὶσ᾽ὥς φησ᾿ αὐτός, οὐκ ἐλεύθερος,
ἀλλ᾽ ἐμποληθείς, τοῦ λόγου δ' οὐ χρὴ φθόνον,
γύναι, προσεῖναι, Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ.
κεῖνος δὲ πραθεὶς Ὀμφάλῃ τῇ βαρβάρῳ
ἐξέπλησενἐξέπλησσενἐξέπλησεν, ὡς αὐτὸς λέγει.
χοὕτως ἐδήχθηἐδείχθηἐδήχθη τοῦτο τοὔνειδοςτ᾿ ὄνειδοστοὔνειδος λαβὼν
ὥσθ᾽ ὅρκον αὑτῷαὐτῶι προσβαλὼν διώμοσεν,
ἢ μὴν τὸν ἀγχιστῆρα τοῦδε τοῦ πάθους
ξὺν παιδὶ καὶom. γυναικὶ δουλώσειν ἔτι.
κοὐχκουκ ἡλίωσε τοὔπος, ἀλλ᾽ ὅθ᾽ ἁγνὸς ἦν,
στρατὸν λαβὼν ἐπακτὸν ἔρχεται πόλιν
τὴν Εὐρυτείαν. τόνδε γὰρ μεταίτιονμέτ᾿ αίτιονμεταίτιον
μόνον βροτῶνβροτὸνβροτῶν ἔφασκε τοῦδ᾽ εἶναι πάθους·
ὃς αὐτὸν ἐλθόντ᾽ ἐς δόμους ἐφέστιον,
ξένον παλαιὸν ὄντα, πολλὰ μὲν λόγοις
ἐπερρόθησε, πολλὰ δ᾽ ἀτηρᾷ φρενί,
λέγων, χεροῖν μὲν ὡς ἄφυκτ᾽ ἔχων βέληom.add
τῶν ὧν τέκνων λείποιτολίποιτολείποιτο πρὸς τόξου κρίσιν,
φωνεῖ δέφώνει δὲφωνεῖ δὲ, δοῦλος ἀνδρὸς ὡς ἐλευθέρου
ῥαίοιτο· δείπνοις δ᾽ ἡνίκ ἦν οἰνωμένος,
ἔρριψεν ἐκτὸς αὐτόν. ὧν ἔχων χόλον,
ὡς ἵκετ᾽ἵκετ' αὖθις Ιφιτος Τιρυνθίαν
πρὸς κλιτύν, ἵππους νομάδας ἐξιχνοσκοπῶν,
τότ᾽ ἄλλοσ᾽ αὐτὸν ὄμμα, θἀτέρᾳθἠτέραι δὲ νοῦν
ἔχοντ᾽, ἀπ᾿ ἄκρας ἦκε πυργώδους πλακός.
ἔργου δ᾽ ἕκατι τοῦδε μηνίσας ἄναξ,
ὁ τῶν ἁπάντωναπάντων Ζεὺς πατὴρ Ὀλύμπιος,
πρατόν νιν ἐξέπεμψεν, οὐδ᾽ ἠνέσχετο,
ὁθούνεκ᾿ αὐτὸν μοῦνονμόνονμοῦνον ἀνθρώπων δόλῳ
ἔκτεινεν. εἰ γὰρ ἐμφανῶς ἠμύνατο,
Ζεύς τἄντ' ἂν συνέγνω ξὺν δίκῃ χειρουμένῳ.
ὕβριν γὰρ οὐ στέργουσιν οὐδὲ δαίμονες.
κεῖνοι δ᾽ ὑπερχλίοντεςὑπερχλιδῶντεσ ἐκ γλώσσης κακῆς,
αὐτοὶ μὲν "Αιδου πάντες εἴσ᾽ οἰκήτορες,
πόλις δὲ δούλη· τάσδε δ᾽ ἅσπερ εἰσορᾷς,
ἐξ ὀλβίων ἄζηλον εὑροῦσαι βίον
χωροῦσι πρὸς σέ· ταῦτα γὰρ πόσις τε σὸς
ἐφεῖτ᾽, ἐγὼ δέ, πιστὸς ὢν κείνῳ, τελῶ.
αὐτὸν δ᾽ ἐκεῖνον, εὐτ᾿ ἂν ἁγνὰ θύματα
ῥέξῃ πατρῴῳ Ζηνὶ τῆς ἁλώσεως,
φρόνειφρονεῖνφρόνεῖνφρόνει νιν ὡς ἥξοντα· τοῦτο γὰρ λόγου
πολλοῦ καλῶς λεχθέντος ἥδιστον κλύειν.
ΧΟ.
ἄνασσα, νῦν σοι τέρψις ἐμφανὴς κυρεῖ,
τῶν μὲν παρόντων, τὰ δὲτῶν δὲ πεπυσμένῃ λόγῳ.
ΔΗ.
πῶς δ᾽ οὐκ ἐγὼ χαίροιμ᾽ ἄν, ἀνδρὸς εὐτυχῆ
κλύουσα πρᾶξιν τήνδε, πανδίκῳ φρενί;
πολλή ᾿στ᾽ ἀνάγκηπολλήστ᾽ ἀνάγκηιπολλἤστ᾽ ἀνάγκηιπολλή 'στ᾽ ἀνάγκηπολλὴ δ᾽ ἀνάγκηπολλή τ' ἀνάγκη τῇδε τοῦτο συντρέχειν.
ὅμως δ᾽ ἔνεστι τοῖσιν εὖ σκοπουμένοις
ταρβεῖν τὸν εὐ πράσσοντα, μὴ σφαλῇ ποτε.
ἐμοὶ γὰρ οἶκτος δεινὸς εἰσέβη, φίλαι,
ταύτας ὁρώσῃὁρώσῃ δυσπότμους ἐπὶ ξένης
χώρας ἀοίκους ἀπάτοράς τ᾽ ἀλωμέναςοὓς,
αἳ πρὶν μὲν ἦσαν ἐξ ἐλευθέρων ἴσως
ἀνδρῶν, τανῦν δὲ δοῦλον ἴσχουσιν βίον.
ὦ Ζεῦ τροπαῖε, μήποτ᾽ εἰσίδοιμί σε
πρὸς τοὐμὸν οὕτω σπέρμα χωρήσαντά ποι,
μηδ', εἴ τι δράσεις, τῆσδέ γε ζώσης ἔτι.
οὕτως ἐγὼ δέδοικα τάσδ'τᾶσδ' ὁρωμένη.
ὦ δυστάλαινα, τίς ποτ' εἶ νεανίδων ;
ἄνανδρος, ἢ τεκνοῦσσατεκοῦσατεκοῦσατεκνοῦσατεκνοῦσσα; πρὸς μὲν γὰρ φύσιν
πάντων ἄπειρος τῶνδετῶνδε(ν)τῶνδε, γενναία δέ τις.
Λίχα, τίνος ποτ᾽ ἐστὶν ἡ ξένη βροτῶν;
τίς ἡ τεκοῦσατεκοῦσατεκνοῦσσα ἢ τέκνα ἔχουσα, τίς δ᾽ ὁ φιτύσας πατήρ;
ἔξειπ· ἐπεί νιν τῶνδε πλεῖστονπλείστωνπλεῖστον ᾤκτισα
βλέπουσ᾽, ὅσῳπερ καὶom. φρονεῖν οἶδεν μόνη.
ΛΙ.
τί δ᾽ οἶδ᾽ ἐγώ; τί δ᾽ ἄν με καὶ κρίνοιςκεκρίνοιςκαὶ κρίνοις; ἴσως
γέννημα τῶν ἐκεῖθεν οὐκ ἐν ὑστάτοιςυστάτοις.
ΔΗ.
μὴ τῶν τυράννων; Εὐρύτουτυράννων Εὐρύτου; σπορά τις ἦν;
ΛΙ.
οὐκ οἶδα· καὶ γὰρ οὐδ᾽ ἀνιστόρουν μακράν.
ΔΗ.
οὐδ᾽ ὄνομα πρός του τῶν ξυνεμπόρων ἔχεις;
ΛΙ.
ἥκιστα· σιγῇ τοὐμὸνυ ἔργον ἤνυτονom.add.
ΔΗ.
εἴπ᾽, ὦ τάλαιν, ἀλλ᾽ ἡμὶνἡμινἡμὶν ἐκ σαυτῆς· ἐπεὶ
καὶ ξυμφορά τοι μὴ εἰδέναιμἠδέναιμὴ εἰδέναι σεσε γ' ἥτις εἶ.
ΛΙ.
οὐ τἄραοὔτ᾽ ἆρα τῷ γε πρόσθεν οὐδὲν ἐξ ἴσου
χρόνῳχρόνω διοίσει γλῶσσαν, ἥτις οὐδαμὰοὐδαμαῖοὐδαμᾶ
προὔφηνεν οὔτε μείζον οὔτ᾽ ἐλάσσονα,
ἀλλ᾽ αἰὲν ὠδίνουσα συμφορᾶς βάρος
δακρυρροεῖδακρυρρόει δύστηνος, ἐξ ὅτου πάτραν
διήνεμον λέλοιπεν, ἡ δέ τοι τύχη
κακὴ μὲν αὐτῇ γ᾽, ἀλλὰ συγγνώμην ἔχει.
ΔΗ.
ἥδ᾽ οὖν ἐάσθω, καὶ πορευέσθω στέγας
οὕτως ὅπως ἥδιστα, μηδὲ πρὸς κακοῖς
τοῖς οὖσιν ἄλληνλύπηνἄλλην πρός γ᾽ ἐμοῦ λύπηνλύπηνλύπηνλοιπὴν λύπην λάβοι·
ἅλις γὰρ ἡ παροῦσα. πρὸς δὲπροσδε δώματα
χωρῶμεν ἤδη πάντες, ὡς σύ θ᾽ οἱ θέλεις
σπεύδῃς, ἐγὼ δὲ τἄνδον ἐξαρκῆ τιθῶ.
ΑΓ.
αὐτοῦ γε πρῶτον βαιὸν ἀμμείνασ᾽, ὅπως
μάθῃς, ἄνευ τῶνδ᾽, οὕστινάς τ'om.γ' ἄγεις ἔσω,
ὧν τ᾽ οὐδὲν εἰσήκουσας, ἐκμάθῃς θ᾽γ' ἃ δεῖ.
τούτων ἔχω γὰρ πάντ᾽ ἐπιστήμην ἐγώ.
ΔΗ.
τί δ᾽ ἐστί; τοῦ με τήνδ᾽ ἐφίστασαιφἐπίστασαι βάσιν ;
ΑΓ.
σταθεῖσ᾽ ἄκουσον· καὶ γὰρ οὐδὲ τὸν πάρος
μῦθον μάτην ἤκουσας, οὐδὲ νῦν δοκῶ.
ΔΗ.
πότερον ἐκείνους δῆτα δεῦρ᾽ αὖθις πάλιν
καλῶμεν, ἢ ἐμοὶἥμοιοἶμοι ταῖσδέ τ᾽ ἐξειπεῖν θέλεις;
ΑΓ.
σοὶ ταῖσδέ τ᾽ οὐδὲν εἴργεται, τούτους δ᾽ ἔα.
ΔΗ.
καὶ δὴ βεβᾶσι, χώ λόγος σημαινέτω.
ΑΓ.
ἁνὴρἀνὴρ ὅδ᾽ οὐδὲν ὧν ἔλεξεν ἀρτίως
φωνεῖφώνεῖ δίκης ἐς ὀρθόν, ἀλλ᾽ ἢ νῦν κακός,
ἢ πρόσθεν οὐ δίκαιος ἄγγελος παρῆν.
ΔΗ.
τί φής; σαφῶς μοι φράζε πᾶν ὅσον νοεῖς·
ἃ μὲν γὰρ ἐξείρηκας ἀγνοίᾳἄγνοια μ' ἔχει.
ΑΓ.
τούτου λέγοντος τἀνδρὸς εἰσήκουσ᾽ ἐγώ,
πολλῶν παρόντων μαρτύρων, ὡς τῆς κόρης
ταύτης ἕκατι κεῖνος Εὔρυτόνεὔροιτόνεὔρυτόν θ᾽ ἕλοι
τήν θ᾽ ὑψίπυργον Οἰχαλίαν,῎Ερως δέ νιν
μόνος θεῶν θέλξειεν αἰχμάσαι τάδε,
—οὐ τἀπὶa Λυδοῖς οὐδ᾽οὔτ᾽οὐδ᾽ ἐπ᾿ Ὀμφάλῃ πόνων
λατρεύματ᾽, οὐδ᾽ ὁ ῥιπτὸς Ιφίτου μόρος·
—ὃν νῦν παρώσας οὗτος ἔμπαλιν λέγει.
ἀλλ᾽ ἡνίκ οὐκ ἔπειθε τὸν φυτοσπόρον
τὴν παῖδα δοῦναι, κρύφιον ὡς ἔχοιη from ειἔχοι λέχος,
ἔγκλημα μικρὸν αἰτίαν θ᾽ ἑτοιμάσας
ἐπιστρατεύει πατρίδα τὴν ταύτης, ἐν ᾗ
τὸν Εὔρυτον τόνδ'τῶνδ᾽ εἶπε δεσπόζειν θρόνων,
κτείνει τ᾿ ἄνακτα πατέραπατέρα τῆσδε καὶ πόλινπαλινπόλιν
ἔπερσε, καὶ νῦν, ὡς ὁρᾷς, ἥκει δόμους
ὡς τούσδετοῦσδε πέμπων οὐκ ἀφροντίστως, γύναι,
οὐδ᾽ ὥστε δούλην· μηδὲ προσδόκα τόδετόνδετόδε·
οὐδ᾽ εἰκός, εἴπερ ἐντεθέρμανται πόθῳ.
ἔδοξεν οὖν μοι πρὸς σὲ δηλῶσαι τὸ πᾶν,
δέσποιν', ὃ τοῦδε τυγχάνωτυγχάνων μαθὼν πάρα.
καὶ ταῦτα πολλοὶ πρὸς μέσῃ Τραχινίων
ἀγορᾷ συνεξήκουον ὡσαύτωςὡσ αὕτωσ ἐμοί,
ὥστ᾽ ἐξελέγχειν· εἰ δὲ μὴ λέγω φίλα,
οὐχ ἥδομαι, τὸ δ᾽ ὀρθὸν ἐξείρηχ᾽ ὅμωςὅμως.
ΔΗ.
οἴμοι τάλαινα, ποῦ ποτ' εἰμὶ πράγματος;
τίν εἰσδέδεγμαι πημονὴν ὑπόστεγον
λαθραῖον ; ὦ δύστηνος, ἆρ᾽ ἀνώνυμος
πέφυκεν, ὥσπερ οὑπάγωνοὗπαγων διώμνυτο ;
ΑΓ.
ἢ κάρτακά(ρ)τακαὶ τακαὶ τὰκαίτὰ λαμπρὰ καὶ κατ᾿ ὄμμα καὶ φύσιν,
πατρὸς μὲν οὖσα γένεσινένεσινγένεσινένεσιν Εὐρύτου ποτὲ
Ιόλη 'καλεῖτοἸόλη καλεῖτο, τῆς ἐκεῖνος οὐδαμὰοὐδαμαῖοὐδαμᾶ
βλάστας ἐφώνει, δῆθεν οὐδὲν ἰστορῶν.
ΧΟ.
ὄλοιντο μή τι πάντες οἱ κακοί, τὰ δὲ
λαθραῖ ὃς ἀσκεῖ μὴ πρέποντ᾽ αὐτῷ κακά.
ΔΗ.
τί χρὴ ποιεῖνποεῖν, γυναῖκες; ὡς ἐγὼ λόγοις
τοῖς νῦν παροῦσιν ἐκπεπληγμένη κυρῶ.
ΧΟ.
πεύθου μολοῦσα τἀνδρός, ὡς τάχ᾽ ἂν σαφῆ
λέξειεν, εἴ νινμιν πρὸς βίαν κρίνειν θέλοις.
ΔΗ.
ἀλλ᾽ εἶμι· καὶ γὰρ οὐκ ἄπο γνώμης λέγεις.
ΧΟ.
ἡμεῖς δὲ προσμένωμεν; ἢ τί χρὴ ποιεῖνποεῖν ;
ΔΗ.
μίμν', ὡς ὅδ᾽ ἀνὴρἀνὴρ οὐκ ἐμῶν ὑπ᾿ ἀγγέλων,
ἀλλ᾽ αὐτόκλητος ἐκ δόμων πορεύεται.
ΛΙ.
τί χρή, γύναι, μολόντα μ᾿ Ηρακλεῖει from ηιἩρακλεῖ λέγειν ;
δίδαξον, ὡς ἕρποντος εἰσορᾶς ἐμοῦ.
ΔΗ.
ὡς ἐκ ταχείας σὺν χρόνῳσυνχρόνωισὺν χρόνω βραδεῖ μολὼν
ᾄσσεις, πρὶν ἡμᾶς καὶ νεώσασθαι λόγους.
ΛΙ.
ἀλλ᾽ εἴ τι χρήζεις ἱστορεῖν, πάρειμ᾽ ἐγώ.
ΔΗ.
ἢ καὶ τὸ πιστὸν τῆς ἀληθείας νέμεις;
ΛΙ.
ἴστω μέγας Ζεύς, ὧν γ᾽ ἂν ἐξειδὼς κυρῶ.
ΔΗ.
τίς ἡ γυνὴ δῆτ᾽ ἐστὶν ἣν ἥκεις ἄγων;
ΛΙ.
Εὐβοιίς· ὧν δ᾽ ἔβλαστεν οὐκ ἔχω λέγειν.
ΑΓ.
οὗτος, βλέφ᾽ ὧδε. πρὸς τίν' ἐννέπειν δοκεῖς ;
ΛΙ.
σὺ δ᾽ εἰς τί δή με τοῦτ᾽ ἐρωτήσαςἐρωτήσασ' ἔχεις;
ΑΓ.
τόλμησον εἰπεῖν, εἰ φρονεῖς, ὅ σ᾽ὃσ ἱστορῶ.
ΛΙ.
πρὸς τὴν κρατοῦσαν Δῃάνειραν, Οἰνέως
κόρην, δάμαρτά θ' ῾Ηρακλέους, εἰ μὴ κυρῶ
λεύσσωνλεύσωνλεύσσων μάταια, δεσπότιν τε τὴν ἐμήν.
ΑΓ.
τοῦτ᾽ αὔτ᾽αὐτ' ἔχρηζον, τοῦτό σου μαθεῖν. λέγεις
δέσποιναν εἶναι τήνδε σήν;
ΛΙ.
δίκαια γάρ.
ΑΓ.
τί δῆτα; ποίαν ἀξιοῖς δοῦναι δίκην,
ἣνἤν..ἦν εὑρεθῇς ἐς τήνδε μὴ δίκαιος ὤν;
ΛΙ.
πῶς μὴ δίκαιος; τί ποτε ποικίλαςποικιλασ'ποικίλλαςποικίλας ἔχεις;
ΑΓ.
οὐδέν. σὺ μέντοιμέντο κάρτα τοῦτο δρῶν κυρεῖς.
ΛΙ.
ἄπειμι. μῶρος δ᾽ ἦ πάλαι κλύων σέθεν.
ΑΓ.
οὔ, πρίν γ' ἂν εἴπῃς ἱστορούμενος βραχύ.
ΛΙ.
λέγ' εἴ τι χρήζεις· καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ.
ΑΓ.
τὴν αἰχμάλωτον, ἣν ἔπεμψας ἐς δόμουςδόμο..δόμουσ,
κάτοισθα δήπου ;
ΛΙ.
φημί· πρὸς τί δ᾽ ἱστορεῖς ;
ΑΓ.
οὔκουν σὺ ταύτην, ἣν ὑπ᾿ ἀγνοίαςἀγνοίασ(α)ἀγνοίας ὁρᾷς,
Ιόλην ἔφασκες Εὐρύτου σπορὰν ἄγειν ;
ΛΙ.
ποίοις ἐν ἀνθρώποισι; τίς πόθεν μολὼν
σοὶ μαρτυρήσει ταῦτ᾽ ἐμοῦ κλύειν παρών ;
ΑΓ.
πολλοῖσιν ἀστῶν· ἐν μέσῃ Τραχινίων
ἀγορᾷ πολύς σου ταῦτά γ'ταῦτ᾽ταῦτά γ' εἰσήκουσ᾽ ὄχλος.
ΛΙ.
ναί. κλύειν γ᾽ ἔφασκον. ταὐτὸ δ᾽ οὐχὶ γίγνεταιγίνεται
δόκησιν εἰπεῖν κἀξακριβῶσαι λόγον.
ΑΓ.
ποίαν δόκησιν; οὐκ ἐπώμοτος λέγων
δάμαρτ᾽ ἔφασκες ΗρακλεῖἩρακλεῖ ταύτην ἄγειν ;
ΛΙ.
ἐγὼ δάμαρτα; πρὸς θεῶν, φράσον, φίλη
δέσποινα, τόνδεωτώνδε τίς ποτ᾽ ἐστὶν ὁ ξένος.
ΑΓ.
ὃς σοῦ παρὼν ἤκουσενἤκοσενἤκουσεν ὡς ταύτης πόθῳ
πόλις δαμείη πᾶσα, κοὐχ ἡκοὐχὶκοὐχ ἡ Λυδία
πέρσειεν αὐτήν, ἀλλ᾽ ὁ τῆσδ᾽ ἔρως φανείς.
ΛΙ.
ἄνθρωποςἄνθρωποσ, ὦ δέσποιν', ἀποστήτω. τὸ γὰρ
νοσοῦντι ληρεῖν ἀνδρὸς οὐχὶ σώφρονος.
ΔΗ.
μή, πρός σεπρὸς σὲπρὸς σὺ τοῦ κατ᾿ ἄκρον Οἰταῖον νάπος
Διὸς καταστράπτοντος, ἐκκλέψῃς λόγον.
οὐ γὰρ γυναικὶ τοὺς λόγους ἐρεῖς κακῇ,
οὐδ᾽ ἥτις οὐ κάτοιδε τἀνθρώπων, ὅτι
χαίρειν πέφυκεν οὐχὶ τοῖςτοιτοῖς αὐτοῖς ἀεί.
Ἔρωτι μέν νυνμεν.. ῦνμεν νῦνμὲν νῦν ὅστις ἀντανίσταται
πύκτης ὅπως ἐς χεῖρας, οὐ καλῶς φρονεῖ.
οὗτος γὰρ ἄρχει καὶ θεῶν ὅπως θέλει,
κἀμοῦ γε· πῶς δ᾽ οὐ χἀτέρας, οἵας γ᾿ ἐμοῦ;
ὥστ᾽ εἴ τι τώμῷ τ᾿ ἀνδρὶom.addτἀνδρὶτ᾿ ἀνδρὶ τῇδε τῇ νόσῳ
ληφθέντι μεμπτός εἰμιμεμπτὸσ εἰμὶμεμπτός εἰμι, κάρτα μαίνομαι,
ἢ τῇδε τῇ γυναικί, τῇ μεταιτίᾳμετ' αἰτιαιμετ' αἰτιαιμεταιτίᾳ
τοῦ μηδὲν αἰσχροῦ μηδ' ἐμοὶ κακοῦ τινος.
οὐκ ἔστιοὐκεύτι?οὐκ ἔστι ταῦτ᾽. ἀλλ᾽ εἰ μὲν ἐκ κείνου μαθὼν
ψεύδει, μάθησιν οὐ καλὴν ἐκμανθάνεις·
εἰ δ᾽ αὐτὸς αὑτὸναὐτὸναὑτὸν ὧδε παιδεύεις, ὅταν
θέλῃς γενέσθαι χρηστός, ὀφθήσει κακός.
ἀλλ᾽ εἰπὶ πᾶν τἀληθέςπάντ᾽ ἀληθὲσπᾶν τἀληθὲς· ὡς ἐλευθέρῳ
ψευδεῖ καλεῖσθαι κὴρ πρόσεστιν οὐ καλή.
ὅπως δὲ λήσειςλήσηςλήσεις, οὐδὲ τοῦτο γίγνεταιγίνεταιγίγνεται·
πολλοὶ γὰρ οἷς εἴρηκας, οἳ φράσουσ᾽φρασσ᾿ ἐμοί.
κεἰ μὲν δέδοικας, οὐ καλῶς ταρβεῖς, ἐπεὶ
τὸ μὴ πυθέσθαι, τοῦτό μ᾿ ἀλγύνειεν ἄν·
τὸ δ᾽ εἰδέναι τί δεινόν; οὐχὶοὐχι χἀτέρας
πλείστας ἀνὴρ εἷς ῾Ἡρακλῆς ἔγημε δή;
κοὔπω τις αὐτῶν ἔκ γ᾽ ἐμοῦ λόγον κακὸν
ἠνέγκατ᾿ οὐδ᾽ ὄνειδος· ἥδε τ᾽ οὐδ᾽ ἂν εἰ
κάρτ᾽ ἐντακείηέντακειη (το)ἐντακείη τῷ φιλεῖν, ἐπεί σφ᾽ ἐγὼ
ᾤκτειραὥικτειραιᾤκτειρα δὴ μάλιστα προσβλέψασ᾽, ὅτι
τὸ κάλλος αὐτῆς τὸν βίον διώλεσεν,
καὶ γῆν πατρῴαν οὐχ ἑκοῦσα δύσμορος
ἔπερσε κἀδούλωσεν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
ῥείτω κατ' οὗρον, σοὶ δ᾽ ἐγὼ φράζω κακὸν
πρὸς ἄλλον εἶναι, πρὸς δ᾽ ἔμ᾿ ἀψευδεῖν ἀεί.
ΧΟ.
πείθου λεγούσῃλέγουσιλεγούσῃ χρηστά, κοὐ μέμψει χρόνῳ
γυναικὶ τῇδετῇδετῆδε, κἀπ᾿ ἐμοῦ κτήσει χάριν.
ΛΙ.
ἀλλ᾽, ὦ φίλη δέσποιν', ἐπεί σε μανθάνω
θνητὴν φρονοῦσαν θνητὰ κοὐκ ἀγνώμονα,
πᾶν σοι φράσω τἀληθὲς οὐδὲ κρύψομαι.
ἔστιν γὰρ οὕτωςοὗτοςοὕτως ὥσπερ οὗτος ἐννέπει.
ταύτης ὁ δεινὸς ἵμερός ποθ᾽ ῾ἩρακλῆἩρακλεῖἩρακλῆ
διῆλθε, καὶ τῆσδ᾽ οὕνεχ᾽οὔχ᾽ ἡ πολύφθορος
καθῃρέθη πατρῷος Οἰχαλία δορί.
καὶ ταῦτα, δεῖ γὰρ καὶ τὸ πρὸς κείνου λέγειν,
οὔτ᾽ εἶπε κρύπτειν οὔτ᾽ ἀπηρνήθη ποτέ,
ἀλλ᾽ αὐτός, ὦ δέσποινα, δειμαίνων τὸ σὸν
μὴ στέρνον ἀλγύνοιμι τοῖσδε τοῖς λόγοις,
ἥμαρτον, εἴ τι τήνδ᾽ ἁμαρτίαν νέμεις.
ἐπεί γε μὲν δὴ πάντ' ἐπίστασαι λόγον,
κείνου τε καὶ σὴν ἐξ ἴσου κοινὴν χάρινχάρηνχάριν
καὶ στέργε τὴν γυναῖκα καὶ βούλου λόγους
οὓς εἶπας ἐς τήνδ᾽ ἐμπέδως εἰρηκέναι.
ὡς τἄλλ᾽ ἐκεῖνος πάντ᾽ ἀριστεύων χεροῖν
τοῦ τῆσδ᾽ ἔρωτος εἰς ἅπανθ᾽ ἥσσων ἔφυ.
ΔΗ.
ἀλλ᾽ ὧδε καὶ φρονοῦμεν ὥστε ταῦτα δρᾶν,
κοὔτοι νόσον γ᾽om.add ἐπακτὸν ἐξαρούμεθαἐξαιρούμεθαἐξαρούμεθα,
θεοῖσι δυσμαχοῦντες. ἀλλ᾽ εἴσω στέγης
χωρῶμεν, ὡς λόγων τ᾽ ἐπιστολὰς φέρῃς,
ἅ τ᾽ ἀντὶἅτἀντίἄντ᾽ ἀντὶ δώρων δῶρα χρὴ προσαρμόσαι,
καὶ ταῦτ᾽ ἄγῃς. κενὸνκεῖνονκεινὸνκεῖνονκοινὸν γὰρ οὐ δίκαιά σε
χωρεῖν, προσελθόνθ᾽ ὧδε σὺν πολλῷ στόλῳ.
ΧΟ.
μέγα τι σθένος ὁ Κύπρις ἐκφέρεται νίκας ἀεί.
καὶ τὰ μὲν θεῶν
παρέβαν, καὶ ὅπως Κρονίδαν ἀπάτασεν οὐ λέγω,
οὐδὲ τὸν ἔννυχον ῞Αιδανἀΐδαν,
ἢ Ποσειδάωναποσειδώναποσειδάοναποσειδάωνα τινάκτορα γαίας·
ἀλλ᾽ ἐπὶ τάνδ᾽ ἄρ᾽ ἄκοιτιν
τίνεςom. ἀμφίγυοι κατέβαν πρὸ γάμων, τίνεςτινὲςτίνες
πάμπληκτα παγκόνιτά τ᾽ ἐξῆλθον ἄεθλ᾽ ἀγώνων.
ὁ μὲν ἦν ποταμοῦ σθένος, ὑψίκερω τετραόρου
φάσμα ταύρου,
᾿Αχελῷοςἀχελώιοσἀχελῷος ἀπ᾿ Οἰνιαδᾶν, ὁ δὲ Βακχίαςβακχείας ἄποἄπο
ἦλθεἦλθε παλίντονα Θήβας
τόξα καὶ λόγχας ῥόπαλόν τε τινάσσων,
παῖς ΔιόςΔίο· οἳ τότ᾽ ἀολλεῖς
ἴσαν ἐς μέσον ἱέμενοιἰέμενοιἱέμενοι λεχέων· μόνα δ᾽
εὔλεκτρος ἐν μέσῳ Κύπρις ῥαβδονόμει ξυνοῦσα.
τότ᾽ ἦν χερός, ἦν δὲ τόξων πάταγος,
ταυρείωνταν, είωνταυρείων τ᾽ ἀνάμιγδα κεράτων·
ἦν δ᾽δὲ ἀμφίπλεκτοι
κλίμακες, ἦν δὲ μετώπωνμετόπων ὀλόεντα
πλήγματα καὶ στόνος ἀμφοῖν.
ὁ δ᾽ εὐῶπις ἁβρὰ
τηλαυγεῖ παρ᾿ ὄχθῳ
ἧστο, τὸν ὃν προσμένουσ᾽ ἀκοίταν.
ἐγὼ δὲ μάτηρ μὲν οἷαοἱα φράζω.
τὸ δ᾽ ἀμφινείκητοντόδ' αμφνίκητοντοδ᾽ ἀμφινείκητονἀμφίνηκον ὄμμα νύμφας
ἐλεινὸνἐλεεινόν ἀμμένει·
κἀπὸ ματρὸς ἄφαρ βέβακεν,
ὥστεὥσπερὥστε πόρτις ἐρήμαἐρῆμαἐρήμα.
ΔΗ.
ἦμος, φίλαι, κατ᾿ οἶκον ὁ ξένος θροεῖθρύειθροεῖ
ταῖς αἰχμαλώτοις παισὶν ὡςὡς ἐπ᾿ ἐξόδῳ,
τῆμος θυραῖος ἦλθον ὡς ὑμᾶς λάθρα,
τὰ μὲν φράσουσαφράζουσαφράσουσα χερσὶν ἁτεχνησάμην,
τὰ δ᾽ οἷαοῖα πάσχω συγκατοικτιουμένη.
κόρην γάρ, οἶμαι δ᾽ οὐκέτ᾽, ἀλλ᾽ ἐζευγμένην,
παρεισδέδεγμαι, φόρτον ὥστε ναυτίλος,
λωβητὸν ἐμπόλημα τῆς ἐμῆςεμῆς φρενός.
καὶ νῦν δύ᾽ οὖσαι μίμνομεν μιᾶς ὑπὸὑποὕπο
χλαίνης ὑπαγκάλισμα. τοιάδ᾽ ῾Ηρακλῆς,
ὁ πιστὸςπιστὸς ἡμῖν κἀγαθὸς καλούμενος,
οἰκούρι ἀντέπεμψεἀντέπεμψενἀντέπεμψε τοῦ μακροῦ χρόνου.
ἐγὼ δὲ θυμοῦσθαι μὲν οὐκ ἐπίσταμαι
νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ,
τὸ δ᾽ αὖ ξυνοικεῖν τῇδ᾽ ὁμοῦ τίς ἂν γυνὴ
δύναιτο, κοινωνοῦσα τῶν αὐτῶν γάμων;
ὁρῶ γὰρ ἥβην τὴν μὲν ἕρπουσαν πρόσω,
τὴν δὲ φθίνουσαν· ὧν ἀφαρπάζειν φιλεῖ
ὀφθαλμὸς ἄνθος, τῶν δ᾽ ὑπεκτρέπει πόδα.
ταῦτ᾽ οὖν φοβοῦμαι, μὴ πόσις μὲν ῾Ἡρακλῆς
ἐμὸς καλῆταικαλεῖται, τῆς νεωτέρας δ᾽ ἀνήρ.
ἀλλ᾽ οὐ γάρ, ὥσπερ εἶπον, ὀργαίνειν καλὸν
γυναῖκα νοῦν ἔχουσαν· ᾗ δ᾽ ἔχω, φίλαι,
The reading λύπημα is marked with a dagger in the source text, indicating it is likely corrupt.
λυτήριον †λύπημα, τῇδ᾽ ὑμῖνυμῖνἡμῖν φράσω.
ἦν μοι παλαιὸν δῶρον ἀρχαίου ποτὲ
θηρός, λέβητι χαλκέῳ κεκρυμμένον,
ὃ παῖς ἔτ᾽ἔτ(ι) οὖσα τοῦ δασυστέρνου παρὰπάρα
Νέσσουνέσουνέσσου φθίνοντος ἐκ φόνων ἀνειλόμην,
ὃς τὸν βαθύρρουν ποταμὸν Εὔηνονεὔηνον βροτοὺς
μισθοῦ ᾿πόρευεπόρευε χερσίν, οὔτε πομπίμοις
κώπαις ἐρέσσων οὔτε λαίφεσινλαίφαισινλαίφεσιν νεώς.
ὃς κἀμέ, τὸν πατρῷον.. στόλοντῶν πατρῷων στόλωντὸν πατρῷον.. στόλον
ξὺν ῾Ἡρακλεῖ τὸ πρῶτον εὖνις ἑσπόμην,
φέρων ἐπ᾽ ὤμοις, ἡνίκ᾽ ἦνἐνἦν μέσῳ πόρῳ,
ψαύει ματαίαις χερσίν· ἐκ δ᾽ ἤϋσ᾽ ἐγώ,
χώ Ζηνὸς εὐθὺς παῖς ἐπιστρέψας χεροῖν
ἧκεν κομήτην ἰόνι· ἐς δὲ πλεύμοναςπλεύμοναςπλεύμονα
στέρνων διερροίζησεν. ἐκθνήσκων δ᾽ ὁ θὴρ
τοσοῦτον εἶπε, παῖ γέροντος Οἰνέως,
τοσόνδ᾽ ὀνήσει τῶν ἐμῶν, ἐὰν πίθῃἐὰν πυθηῖἐὰν πι(θηι)ἐὰν πίθῃἐὰν πειθῃ,
πορθμῶν, ὁθούνεχ᾽ὁθούνεκ' ὑστάτην σ᾽om. ἔπεμψ᾽ ἐγώ·
ἐὰν γὰρ ἀμφίθρεπτον αἷμα τῶν ἐμῶν
σφαγῶν ἐνέγκῃ χερσίν, ᾗ μελαγχόλους
ἔβαψεν ἰοὺς θρέμμα Λερναίας ὕδρας,
ἔσται φρενός σοι τοῦτο κηλητήριον
τῆς ῾Ηρακλείας, ὥστε μήτιν εἰσιδὼν
στέρξειηστέρξειστέρξαι γυναῖκα κεῖνος ἀντὶ σοῦ πλέον.
τοῦτ᾽ ἐννοήσασ᾽, ὦ φίλαι, δόμοις γὰρ ἦν
κείνου θανόντος ἐγκεκλειμένονἐγκεκλεισμένον καλῶς,
χιτῶνα τόνδ᾽ ἔβαψα, προσβαλοῦσ᾽ ὅσα
ζῶν κεῖνοςἐκεῖνος εἶπε· καὶ πεπείρανται τάδε.
κακὰς δὲ τόλμας μήτ' ἐπισταίμην ἐγὼ
μήτ᾽ ἐκμάθοιμι, τάςτάς τε τολμώσας στυγῶ.
φίλτροις δ᾽ ἐάν πως τήνδ' ὑπερβαλώμεθα
τὴν παῖδα καὶ θέλκτροισι τοῖς ἐφ᾽ ῾Ηρακλεῖ,
μεμηχάνηται τοὔργον, - εἴ τι μὴ δοκῶ
πράσσειν μάταιον· εἰ δὲ μή, πεπαύσομαιπεπαύσεταιπεπαύσεται.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εἴ τιςἥτιςεἴ τις ἐστὶ πίστις ἐν τοῖς δρωμένοις,
δοκεῖς παρ᾿ ἡμῖν οὐ βεβουλεῦσθαι κακῶς.
ΔΗ.
οὕτως ἔχει γ' ἡ πίστις, ὡς τὸ μὲν δοκεῖν
ἔνεστι, πείρᾳ δ᾽ οὐ προσωμίλησά πω.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εἰδέναι χρὴ δρῶσαν, ὡς οὐδ᾽ εἰ δοκεῖςοὐδοκεῖσοὐδ᾽ εἰ δοκεῖς
ἔχειν, ἔχοις ἂν γνῶμαἄγνωματὸ γνῶμαἂν γνῶμα, μὴ πειρωμένη.
ΔΗ.
ἀλλ᾽ αὐτίκ᾽ εἰσόμεσθα· τόνδε γὰρ βλέπω
θυραῖον ἤδη. διὰ τάχους δ᾽ ἐλεύσεται.
μόνον παρ' ὑμῶν εὐ στεγοίμεθ᾽· ὡς σκότῳ
κἂν αἰσχρὰ πράσσῃςπράσσηιςπράσσῃς, οὔποτ' αἰσχύνῃ πεσεῖαἰσχύνη πεσῆιαἰσχύνῃ πεσεῖ.
ΛΙ.
τί χρὴ ποιεῖνποεῖν; σήμαινε, τέκνον Οἰνέως,
ὡς ἐσμὲν ἤδη τῷ μακρῷ χρόνῳ βραδεῖς.
ΔΗ.
ἀλλ᾽ αὐτὰ δή σοι ταῦτα καὶ πράσσω, Λίχα,
ἕως σὺ ταῖςταῖς ἔσωθεν ἠγορῶ ξέναις,
ὅπως φέρῃς μοι τόνδε γ'᾿ εὐϋφῆτόνδε γ᾽ εὐυφῆ πέπλον,
δώρημ᾽ ἐκείνῳ τἀνδρὶ τῆς ἐμῆς χερός.
διδοὺς δὲ τόνδε φράζ᾽ ὅπως μηδεὶς βροτῶν
κείνου πάροιθεν ἀμφιδύσεται χροΐ,
μηδ᾽ ὄψεταί νιν μήτε φέγγος ἡλίου
μήθ᾽ ἕρκος ἱερὸν μήτ᾽ ἐφέστιον σέλας,
πρὶν κεῖνος αὐτὸν φανερὸν ἐμφανὴςφανερ(ὸ)σ ἐμφανῶσφανερὸς ἐμφανῶς σταθεὶς
δείξῃ θεοῖσιν ἡμέρᾳ ταυροσφάγῳ.
οὕτω γὰρ ηὔγμην, εἴ ποτ᾿ αὐτὸν ἐς δόμους
ἴδοιμι σωθέντ᾽ ἢ κλύοιμι, πανδίκως
στελεῖν χιτῶνι τῷδε, καὶ φανεῖν θεοῖς
θυτῆρα καινῷ καινὸν ἐνἐμἐν πεπλώματι.
καὶ τῶνδ᾽ ἀποίσεις σῆμ', ὃ κεῖνος εὐμαθὲς
σφραγίδοςσφραγίδος ἔρκει τῷδ᾽ ἐπ᾿ ὄμμα θήσεται.
ἀλλ᾽ ἕρπε, καὶ φύλασσε πρῶτα μὲν νόμον,
τὸ μὴ ἐπιθυμεῖν πομπὸς ὢν περισσὰ δρᾶν·
ἔπειθ᾽ ὅπως ἂν ἡ χάρις κείνου τέ σοι
κἀμοῦ ξυνελθοῦσ᾽ ἐξ ἁπλῆς διπλῆ φανῇ.
ΛΙ.
ἀλλ᾽ εἴπερ῾Ερμοῦ τήνδε πομπεύω τέχνην
βέβαιον, οὔ τιτοιτι μὴ σφαλῶ γ᾽ ἐν σοί ποτε,
τὸ μὴ οὐμὴνμὴ οὐμὴ τόδ᾽ ἄγγος ὡς ἔχει δεῖξαι φέρων,
λόγων τε πίστιν ὧν ἔχεις ἐφαρμόσαι.
ΔΗ.
στείχοις ἂν ἤδη. καὶ γὰρ ἐξεπίστασαι
τά γ'᾽ ἐν δόμοισιν ὡς ἔχοντα τυγχάνειτυγχάνει..
ΛΙ.
ἐπίσταμαί τε καὶ φράσω σεσωσμένα.
ΔΗ.
ἀλλ᾽ οἶσθα μὲν δὴ καὶ τὰ τῆς ξένης ὁρῶν
προσδέγματ᾽, αὐτήν θ᾽om. ὡς ἐδεξάμην φίλως.
ΛΙ.
ὥστ᾽ ἐκπλαγῆναι τοὐμὸν ἡδονῇ κέαρ.
ΔΗ.
τί δῆτ᾽ ἂν ἄλλο γ' ἐννέποις; δέδοικα γὰρ
μὴ πρῷπρῶιπρῶιπρῶτον λέγοις ἂν τὸν πόθον τὸν ἐξ ἐμοῦ,
πρὶν εἰδέναι τἀκεῖθεντὰ κεῖθεν εἰ ποθούμεθα.
ΧΟ.
ὦ ναύλοχαναύλοχοσ καὶ πετραῖα
θερμὰ λουτρὰ καὶ πάγους
Οἴτας παραναιετάοντες, οἵ τε μέσσανμέσαν
Μηλίδα πὰρ λίμνανπαραλίμναν
χρυσαλακάτου τ᾿ ἀκτὰν κόρας,
ἔνθ᾽ ῾Ελλάνων᾿Αλλάνων ἀγοραὶ
Πυλάτιδες *κλέονταικαλέονται,
ὁ καλλιβόας τάχ᾽ ὑμῖνυμῖν
αὐλὸς οὐκ ἀναρσίαν
ἰάχων καναχὰν ἐπάνεισιν, ἀλλὰ θείας
ἀντίλυρον μούσας.
ὁ γὰρ Διὸς ᾿Αλκμήνας κόροςτε κόροςτε κούρος
σεῦται πάσας ἀρετᾶς
λάφυρ᾽ ἔχων ἐπ᾿ οἴκουςa·
ὃν ἀπόπτολιν εἴχομεν, πάντα
δυοκαιδεκάμηνον ἀμμένουσαι
χρόνον, πελάγιον, ἴδριες οὐδέν·
ὁἁ δὲ οἱ φίλα δάμαρδάμαρ
τάλαιναντάλαινα δυστάλαινα καρδίαν
πάγκλαυτοςvπάγκλαυτος αἰὲν ὤλλυτο·
νῦν δ᾽ Ἄρης οἰστρηθεὶs
ἐξέλυσ᾽ ἐπίπονον ἁμέραν.
ἀφίκοιτ᾿ ἀφίκοιτο· μὴ σταίη
πολύκωπον ὄχημα ναὸς αὐτῷ,
πρὶν τάνδεταίδε πρὸς πόλιν ἀνύσειεἀνύσεισἀνύσεισἀνύσειε,
νασιῶτιν ἑστίαν
ἀμείψας, ἔνθα κλῄζεται θυτήρθυτήρ·
ὅθεν μόλοι πανάμεροςπαναμερος,
τᾶς πειθοῦς παγχρίστῳγ from v
συγκραθεὶς ἐπὶ προφάσει θηρός.
ΔΗ.
γυναῖκες, ὡς δέδοικα μὴ περαιτέρω
πεπραγμέν' ᾖ μοι πάνθ᾽ ὅσ᾽ ἀρτίως ἔδρων.
ΧΟ.
τί δ᾽ ἔστι, Δῃάνειρα, τέκνον Οἰνέως;
ΔΗ.
οὐκ οἶδ᾽· ἀθυμῶ δ᾽, εἰ φανήσομαι τάχα
κακὸν μέγ᾽ ἐκπράξασ᾽ ἀπ᾿ ἐλπίδος καλῆς.
ΧΟ.
οὐ δή τι τῶν σῶν ῾Ηρακλεῖ δωρημάτων ;
ΔΗ.
μάλιστά γ'· ὥστε μήποτ᾽ ἂν προθυμίαν
ἄδηλον ἔργου τῳτῶι παραινέσαι λαβεῖν.
ΧΟ.
δίδαξον, εἰ διδακτόν, ἐξ ὅτου φοβεῖ.
ΔΗ.
τοιοῦτον ἐκβέβηκεν, οἷον, ἢνἂν φράσω,
γυναῖκες, ὑμῖν θαῦμ᾽ ἀνέλπιστον μαθεῖνλαβεῖνμαθεῖν.
ᾧ γὰρ τὸν ἐνδυτῆρα πέπλον ἀρτίως
ἔχριον, ἀργῆτ᾽ οἰὸςοιὸς εὐείρῳ πόκῳπόην,
τοῦτ᾽ ἠφάνισται, διάβορονδιάβορον πρὸς οὐδενὸς
τῶν ἔνδον, ἀλλ᾽ ἐδεστὸν ἐξ αὑτοῦαὐτοῦἁυτοῦ φθίνει
καὶ ψῇ κατ᾿ ἄκρας σπιλάδος. ὡς δ᾽ εἰδῇς ἅπαν,
ἢ τοῦτ᾽ ἐπράχθη, μείζον' ἐκτενῶ λόγον.
ἐγὼ γὰρ ὧν ὁ θήρ με Κένταυρος, πονῶν
πλευρὰν πικρᾷ γλωχίνι, προὐδιδάξατο,
παρῆκα θεσμῶν οὐδέν, ἀλλ᾽ ἐσωζόμην,
χαλκῆς ὅπως δύσνιπτον ἐκ δέλτου γραφήν.
καί μοι τάδ᾽ ἦν πρόρρητα, καὶ τοιαῦτ᾽ ἔδρων·
τὸ φάρμακον τοῦτ᾽ ἄπυρον ἀκτῖνός τ᾽om.τ' ἀεὶ
θερμῆςθέρμησ ἄθικτον ἐν μυχοῖς σώζειν ἐμέ,
ἕως ἂν ἀρτίχριστον ἁρμόσαιμί που.
κἄδρων τοιαῦτα. νῦν δ᾽, ὅτ᾽ ἦν ἐργαστέον,
ἔχρισα μὲν κατ᾿ οἶκον ἐν δόμοις κρυφῇ
μαλλῷ, σπάσασα κτησίου βοτοῦ λάχνην,
κἄθηκακάθηκακἄθηκα συμπτύξασ᾽ ἀλαμπὲς ἡλίου
κοίλῳ ζυγάστρῳ δῶρον, ὥσπερ εἴδετεεἴδεταιεἴδετε.
εἴσω δ᾽ ἀποστείχουσα δέρκομαι φάτιν
ἄφραστον, ἀξύμβλητον ἀνθρώπῳ μαθεῖν.
τὸ γὰρ κάταγμα τυγχάνω ῥίψασά πως
τῆς οἰός, ᾧ προὔχριονπροὔχρειονπροὔχριον, ἐς μέσην φλόγα,
ἀκτῖν ἐς ἡλιῶτιν· ὡς δ᾽ ἐθάλπετο,
ῥεῖ πᾶν ἄδηλον καὶ κατέψηκταικατέψικταικατέψηκται χθονί,
μορφῇ μάλιστ' εἰκαστὸν ὥστε πρίονος
ἐκβρώματ᾽ ἂν βλέψειαςἐκβλέψειασἂν βλέψειας ἐν τομῇ ξύλου.
τοιόνδε κεῖται προπετές. ἐκ δὲ γῆς, ὅθεν
προὔκειτ᾽, ἀναζέουσι θρομβώδεις ἀφροί,
γλαυκῆς ὀπώρας ὥστε πίονος ποτοῦ
χυθέντος εἰς γῆν Βακχίαςβακχείας ἀπ᾿ ἀμπέλου.
ὥστ᾽ οὐκ ἔχω τάλαινα ποῖ γνώμης πέσω·
ὁρῶ δέ μ᾽ ἔργον δεινὸν ἐξειργασμένην.
πόθεν γὰρ ἄνμἄν ποτ᾿ ἀντὶ τοῦ θνήσκων ὁ θὴρ
ἐμοὶ παρέσχ᾽ εὔνοιαν, ἧς ἔθνησχ᾽ ὕπερ;
οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τὸν βαλόντ᾽ ἀποφθίσαι
χρήζων ἔθελγέ μἔθελγεν· ὧν ἐγὼ μεθύστερονμεθ' ὕστερονμεθύστερον,
ὅτ᾽ οὐκέτ᾽ ἀρκεῖ, τὴν μάθησιν ἄρνυμαι.
μόνη γὰρ αὐτόν, εἴ τι μὴ ψευσθήσομαιψευσθήσομαι
γνώμης, ἐγὼ δύστηνος ἐξαποφθερῶ·
τὸν γὰρ βαλόντ᾽ ἄτρακτον οἶδα καὶ θεὸν
Χείρωνα πημήναντα, χώσπερχ' ὥσπερχώσα περ ἂνχώσπερ ἂν θίγῃ
φθείρει τὰ πάντα κνώδαλ᾽· ἐκ δὲ τοῦδ᾽ ὅδε
σφαγῶν διελθὼν ἰὸς αἵματος μέλας
πῶς οὐκ ὀλεῖ καὶ τόνδε; δόξῃ γοῦν ἐμῇδοξηιγοῦνκαὶ. δόξει.. ἐμοὶδόξῃ .. ἐμῇ.
καίτοι δέδοκται, κεῖνος εἰ σφαλήσεται,
ταύτῃ σὺν ὁρμῇὁρμῆιὀργῇὁρμῇ κἀμὲ συνθανεῖν ἅμα.
ζῆν γὰρ κακῶς κλύουσαν οὐκ ἀνασχετόν,
ἥτις προτιμᾷ μὴ κακὴ πεφυκέναι.
ΧΟ.
ταρβεῖν μὲν ἔργα δείνδεῖνδείν' ἀναγκαίως ἔχει,
τὴν δ᾽ ἐλπίδ᾽ οὐ χρὴ τῆς τύχης κρίνειν πάρος.
ΔΗ.
οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς μὴ καλοῖς βουλεύμασιν
οὐδ᾽ ἐλπίς, ἥτις καὶ θράσος τι προξενεῖ.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ἀμφὶ τοῖς σφαλεῖσι μὴ ἐξ ἑκουσίας
ὀργὴ πέπειρα, τῆς σε τυγχάνειν πρέπει.
ΔΗ.
τοιαῦτα δ᾽ ἂν λέξειεν οὐχ ὁ τοῦ κακοῦ
κοινωνός, ἀλλ᾽ ᾧ μηδέν ἐστ᾽ἐστινἐστ' *οἴκοιοἴκοις βαρύ.
ΧΟ.
σιγᾶν ἂν ἁρμόζοι σε τὸν πλείω λόγονχρόνονλόγον,
εἰ μή τι λέξεις παιδὶ τῷ σαυτῆςσ'αυτῆσ· ἐπεὶ
πάρεστι, μαστὴρom. πατρὸς ὃς πρὶν ᾤχετο.
ΥΛΛΟΣ.
ὦ μῆτερ, ὡς ἂν ἐκ τριῶν σ᾽ ἓν εἰλόμην,
ἢ μηκέτ᾽ εἶναι ζῶσαν, ἢ σεσωσμένην
ἄλλουἄλλου κεκλῆσθαι μητέρ'μητέρα σ'μητέρ', ἢ λῴους φρένας
τῶν νῦν παρουσῶν τῶνδ᾽ ἀμείψασθαί ποθεν.
ΔΗ.
τί δ᾽ ἐστίν, ὦ παῖ, πρός γ'᾽ ἐμοῦ στυγούμενον ;
ΥΛ.
τὸν ἄνδρα τὸν σὸν ἴσθι, τὸν δ᾽ ἐμὸν λέγω
πατέρα, κατακτείνασα τῇδ᾽ ἐν ἡμέρᾳ.
ΔΗ.
οἴμοι, τίν ἐξήνεγκας, ὦ τέκνον, λόγον ;
ΥΛ.
ὃν οὐχ οἷόν τε μὴ τελεσθῆναι· τὸ γὰρ
φανθὲν τίς ἂν δύναιτ'ἂνom. ἀγένητονἀγέννητον ποιεῖνποεῖνποιεῖν?
ΔΗ.
πῶς εἶπας, ὦ παῖ; τοῦ παρ᾿ ἀνθρώπων μαθὼν
ἄζηλον οὕτως ἔργον εἰργάσθαι με φήςφῇς?
ΥΛ.
αὐτὸς βαρεῖαν ξυμφορὰν ἐν ὄμμασιν
πατρὸς δεδορκὼς κοὐκαὶ κατὰ γλῶσσαν κλύων.
ΔΗ.
ποῦ δ᾽ ἐμπελάζειςει from ηιἐμπελάζεις τἀνδρὶ καὶ παρίστασαι;
ΥΛ.
εἰ χρὴ μαθεῖν σε, πάντα δὴ φωνεῖν χρεών.
ὅθ᾽ εἶρπε κλεινὴν Εὐρύτου πέρσας πόλιν,
νίκης ἄγων τροπαῖατρόπαια κἀκροθίνια,
ἀκτή τις ἀμφίκλυστος Εὐβοίας ἄκρον
Κήναιόνκηναϊόνκήναιών ἐστιν, ἔνθα πατρῴῳ Διὶ
βωμοὺς ὁρίζει τεμενίαν τε φυλλάδα·
οὗ νιν τὰ πρῶτ᾽ ἐσεῖδον ἄσμενος πόθῳ.
μέλλοντι δ᾽ αὐτῷ πολυθύτουςπολυθέτους τεύχειν σφαγὰς
κῆρυξκήρυξ ἀπ᾿ οἴκων ἵκετ᾽ἥκετ'ἵκετ' οἰκεῖοςοἰκοῖοςοἰκεῖος Λίχας,
τὸ σὸν φέρων δώρημα, θανάσιμον πέπλον·
ὃν κεῖνος ἐνδύς, ὡς σὺ προὐξεφίεσοπροὐξεφείεσοπροὐξεφίεσο,
ταυροκτονεῖ μὲν δώδεκ᾽ ἐντελεῖς ἔχων
λείας ἀπαρχὴνἀπαρχ(θ?)ὴνἀπαρχὴν βοῦς· ἀτὰρ τὰ πάνθ᾽ ὁμοῦ
ἑκατὸν προσῆγε συμμιγῆ βοσκήματα.
καὶ πρῶτα μὲν δείλαιος ἵλεῳ φρενί
κόσμῳ τε χαίρων καὶ στολῇ κατηύχετο·
ὅπως δὲ σεμνῶν ὀργίων ἐδαίετο
φλὸξ αἱματηρὰ κἀπὸ πιείρας δρυός,
ἱδρὼς ἀνῄειἱδρῶσ ἀν ἤειἱδρὼς ἀνήειἀνείηἀνήειἀνίει χρωτί, καὶ προσπτύσσετοπροσπτύσσεται
πλευραῖσιν ἀρτίκολλος, ὥστε τέκτονος,
χιτὼν ἅπαν κατ᾿ ἄρθρον· ἦλθε δ᾽ ὀστέων
ἀδαγμὸςὀδαγμός ἀντίσπαστος· εἶτα φοινίαςφοινίαιςφοινίας
ἐχθρᾶς ἐχίδνης ἰὸς ὡςὥς ἐδαίνυτο.
ἐνταῦθα δὴ βόησε τὸν δυσδαίμονα
Λίχαν, τὸν οὐδὲν αἴτιον τοῦ σοῦ κακοῦ,
ποίαις ἐνέγκοιἐνέγκαιἀττικόνἐνέγκοις τόνδε μηχαναῖς πέπλον·
ὁ δ᾽ οὐδὲν εἰδὼς δύσμορος τὸ σὸν μόνης
δώρημ᾽ ἔλεξεν, ὥσπερ ἦν ἐσταλμένον.
κἀκεῖνος ὡς ἤκουσεἥκουσεν καὶ διώδυνος
σπαραγμὸς αὐτοῦ πνευμόνωνπλευμόνων ἀνθήψατο,
μάρψας ποδός νιν, ἄρθρον ᾗ λυγίζεται,
ῥιπτεῖ πρὸς ἀμφίκλυστον ἐκ πόντου πέτραν·
κόμης δὲ λευκὸν μυελὸν ἐκραίνει, μέσου
κρατὸς διασπαρέντος αἵματός θ᾽ ὁμοῦ.
ἅπας δ᾽ ἀνευφήμησενἄνευ φωνῆσ ἐνἀνευφώνησενἀνεφώνησεν οἰμωγῇ λεώς,
τοῦ μὲν νοσοῦντος, τοῦ δὲ διαπεπραγμένου·
κοὐδεὶς ἐτόλμα τἀνδρὸς ἀντίον μολεῖν.
ἐσπᾶτο γὰρ πέδονδε καὶ μετάρσιος,
βοῶν, ἰύζων· ἀμφὶ δ᾽ ἐκτύπουν πέτραι,
Λοκρῶν ὄρειοι πρῶνες Εὐβοίας τ᾽ ἄκραι.
ἐπεὶ δ᾽ ἀπεῖπε, πολλὰ μὲν τάλας χθονὶ
ῥίπτων ἑαυτόν, πολλὰ δ᾽ οἰμωγῇ βοῶν,
τὸ δυσπάρευνον λέκτρον ἐνδατούμενος
σοῦ τῆς ταλαίνης, καὶ τὸν Οἰνέως γάμον
οἷον κατακτήσαιτο λυμαντὴν βίου,
τότ᾽ ἐκ προσέδρου λιγνύος διάστροφον
ὀφθαλμὸν ἄραςἄρασ εἶδέ μ᾽ ἐν πολλῷ στρατῷ
δακρυρροοῦντα, καί με προσβλέψας καλεῖκάλεικαλεῖ,
ὦ παῖ, πρόσελθε, μὴ φύγῃςφύγης τοὐμὸν κακόν,
μηδ' εἴ σε χρὴ θανόντι συνθανεῖν ἐμοί·
ἀλλ᾽ ἆροναἶρον ἔξω, καὶ μάλιστα μὲν μέθες
ἐνταῦθ᾽ ὅπου με μή τις ὄψεται βροτῶν·
εἰ δ᾽ οἶκτον ἴσχεις, ἀλλά μ᾽ ἔκ γε τῆσδε γῆς
πόρθμευσον ὡς τάχιστα, μηδ᾽ αὐτοῦ θάνωθάνω.
τοσαῦτ᾽ ἐπισκήψαντος, ἐνἐν μέσῳ σκάφει
θέντες σφε πρὸς γῆν τήνδ᾽ ἐκέλσαμεν μόλις
βρυχώμενον σπασμοῖσισπασμοῖσι·, καί νιν αὐτίκα
ἢ ζῶντ᾽ ἐσόψεσθ', ἢ τεθνηκότ᾽ ἀρτίως.
τοιαῦτα, μῆτερ, πατρὶ βουλεύσασ᾽ ἐμῷ
καὶ δρῶσ᾽ ἐλήφθης, ὧν σε ποίνιμος Δίκη
τίσαιτ᾿ Ερινύς τ· εἰ θέμις δ᾽, ἐπεύχομαι·
θέμις δ᾽, ἐπεί μοι τὴν θέμιν σὺ προὔβαλεςπρούλαβεσπροὔβαλες,
πάντων ἄριστον ἄνδρα τῶν ἐπὶ χθονὶ
κτείνασ᾽, ὁποῖον ἄλλον οὐκ ὄψει ποτέ.
ΧΟ.
τί σῖγ᾽ ἀφέρπειςἐφέρπεις? οὐ κάτοισθ᾽ ὁθούνεκα
ξυνηγορεῖς σιγῶσα τῷ κατηγόρῳ;
ΥΛ.
ἐᾶτ᾿ ἀφέρπειν. οὗρος ὀφθαλμῶν ἐμῶν
αὐτῇ γένοιτ᾽ ἄπωθεν ἑρπούσῃ καλόςκαλῶςκαλός.
ὄγκον γὰρ ἄλλως ὀνόματος τί δεῖ τρέφειν
μητρῷον, ἥτις μηδὲν ὡς τεκοῦσα δρᾷ ;
ἀλλ᾽ ἑρπέτω χαίρουσα· τὴν δὲ τέρψιν ἣν
τὠμῷ δίδωσι πατρί, τήνδ᾽ αὐτὴ λάβοι.
ΧΟ.
ἴδ᾽ οἷον, ὦ παῖδες, προσέμιξεν ἄφαρ
τοὔποςτοῦ προςτοῦπος τὸ θεοπρόπον ἡμῖν
τᾶς παλαιφάτουσ προνοίας,
*ἅὅ τ᾽ ἔλακεν, ὁπότε τελεόμηνος ἐκφέροι
δωδέκατος ἄροτοςἄροτροσἄροτος, ἀναδοχὰνἀναδοχὰν τελεῖν πόνων
τῷ Διὸς αὐτόπαιδι· καὶ τάδ᾽ ὀρθῶς
ἔμπεδα κατουρίζει.
πῶς γὰρ ἂν ὁ μὴ λεύσσωνλεύσωνλεύσσων
ἔτι ποτ᾿ ἔτ᾽ ἐπίπονόν *γ᾽om. ἔχοιἔχοι
θανὼν λατρείαν ;
εἰ γάρ σφε Κενταύρου φονίᾳ νεφέλᾳφοινίᾶι νεφέλαιφονίᾳ νεφέλαφοινίᾳ
χρίει δολοποιὸς ἀνάγκαἀνάγκα
πλευρὰπλευραῖπλευρᾶπλευρά προστακέντος ἰοῦ,
ὃν τέκετο θάνατος, ἔτεκε δ᾽ αἰόλος δράκων,
πῶς ὅδ᾽ ἂν ἀέλιονἅλιονἀέλιον ἕτερον ἢ τανῦντὰ νῦντανῦν ἴδοι,
δεινοτάτῳο from ωδεινοτάτῳ μὲν ὕδρας προστετακὼς
φάσματι, μελαγχαίτα τ
ἄμμιγά νιν αἰκίζει
*ὑποφόνιανέσσου θ᾽ ὕπο φοίνιανέσσου θ᾽ ὕπο φοίνια δολόμυθα κέντρ᾽
ἐπιζέσαντα.
ὧν ἅδ᾽ ἁ τλάμων ἄοκνον
μεγάλαν προσορῶσα δόμοις βλάβαν
νέων ἀϊσσόντων γάμων τὰ μὲν οὔτι
προσέβαλεπροσέβαλλεπροσέβαλεπροσέβαλεν, τὰ δ᾽ ἀπ᾿ἐπ᾿ ἀλλόθρουἀλλοθρόουἀλόθρουἀλλύθρου
The reading of line 845 is marked with a dagger in the source, indicating it is likely corrupt.
γνώμας μολόντ' †ὀλεθρίαις ξυναλλαγαῖς
ἢἢ που ὀλοὰ στένει,
ἢἡ που ἀδινῶν χλωρὰν
τέγγει δακρύων ἄχναν.
ὁ δ᾽ ἐρχομένα μοῖρα προφαίνει δολίαν
καὶ μεγάλαν ἄταν.
ἔρρωγεν παγὰ δακρύων,
κέχυται νόσος, ὦ πόποι, οἷον *οὐκ
ἀναρσίων *῾Ηρακλέους ἀγάκλειτον *
ἐπέμολεἀπέμολε πάθος οἰκτίσαι.
The reading of line 857 is marked with a dagger in the source, indicating it is likely corrupt.
†ἰὼ κελαινὰ λόγχα προμάχου δορός,†
ἃ τότε θοὰν νύμφαν
ἄγαγες ἀπ' αἰπενῆς
τάνδ' Οἰχαλίας جه
ὁ δ' ἀμοίπολος Κύπρις ἄναιδος φανερὰ
τῶν᾽᾽ ἐφάνη πράκτωρ.
ΗΜ.α.
πότερον ἐγὼ μάταιος, ἢ κλύω τινὸς
οἴκτου δι οἴκων ἀρτίως ἐρμασμένου;
τί φημί;
ΗΜ.Β.
ἠχεῖ τις οὐκ ἄσημον, ἀλλὰ δυστυχῆ
κωκυτὸν εἴσω, καί τι καινίζει στέγη.
ξύνες δὲ τήνδ᾽
ὡςὡς ἀήθης καὶ συνωφρυωμένη
χωρεῖ πρὸς ἡμᾶς γραῖα σημαίνουσά τι.
ΤΡΟΦΟΣ.
ὦ παῖδες, ὡς ἄρ᾽ ἡμὶνἡμῖν῾ημὶν οὐ σμικρῶν κακῶν
ἦρξεν τὸ δῶρον ῾Ἡρακλεῖ τὸ πόμπιμον.
ΧΟ.
τί δ᾽, ὦ γεραιά, καινοποιηθὲν λέγεις;
ΤΡ.
βέβηκε Δῃάνειρα τὴν πανυστάτην
ὁδῶν ἁπασῶν ἐξ ἀκινήτου ποδός.
ΧΟ.
οὐ δή ποθ᾽ ὡς θανοῦσα;
ΤΡ.
πάντ᾽ ἀκήκοας.
ΧΟ.
τέθνηκεν ἡ τάλαινα;
ΤΡ.
δεύτερον κλύεις.
ΧΟ.
τάλαιν ὀλεθρία, τίνι τρόπῳ θανεῖν σφε φής;
ΤΡ.
σχετλιώτατα πρός γε πρᾶξιν.
XO.
εἰπὲ τῷ μόρῳ,
γύναι, ξυντρέχει.
ΤΡ.
αὐτὴν διηΐστωσεδιηίστωσενδιηίστωσε.
XO.
τίς θυμός, -ἡ τίνες νόσοι-
τάνδ᾽ αἰχμὰν βέλεος κακοῦ
ξυνεῖλεξυνεῖλε? πῶς ἐμήσατο
πρὸς θανάτῳ θάνατον
ἀνύσασα μόνα ;
ΤΡ.
στονόεντος ἐν τομᾷστομαῖστομαιτομᾷ σιδάρουσιδήρου.
ΧΟ.
ἐπεῖδες, ὦ ματαίαματαία, τάνδ᾽ ὕβριν ;
ΤΡ.
ἐπεῖδον, ὡς δὴ πλησία παραστάτις.
ΧΟ.
τίς ἦν; πῶς; φέρ᾽ εἰπέ.
ΤΡ.
αὐτὴαὐτῆαὐτὴ πρὸς αὐτῆς χειροποιεῖται τάδε.
ΧΟ.
τί φωνεῖς;
TP.
σαφηνῆ.
ΧΟ.
ἔτεκεν ἔτεκεν μεγάλανμεγάλᾶν
ὁ νέορτοςἂν ἕορτοςἀνέορτος ἅδεἆδεἅδε νύμφα
δόμοισι τοῖσδ᾽ Ερινύνἐρινῦνἐριννύν.
ΤΡ.
ἄγαν γε· μᾶλλον δ᾽om.add, εἰηδ' εἰ παροῦσα πλησία
ἔλευσσεςἔλευσεςἔλευσσες οἷ᾽ ἔδρασεἔδρασε(ν)ἔδρασε, κάρτ᾽ ἂν ᾤκτισας.
ΧΟ.
καὶ ταῦτ᾽ ἔτλη τις χεὶρ γυναικεία κτίσαικτίσαϊ ..κτίσαι?
ΤΡ.
δεινῶς γε· πεύσει δ᾽, ὥστε μαρτυρεῖν ἐμοί.
ἐπεὶ παρῆλθε δωμάτων εἴσω μόνη,
καὶ παῖδ᾽ ἐν αὐλαῖςαυλαῖς εἶδε κοῖλα δέμνια
στορνύνθ᾽, ὅπως ἄψορρον ἀντῴηἀντοίη πατρί,
κρύψασ᾽ ἑαυτὴν ἔνθα μή τις εἰσίδοι,
βρυχᾶτο μὲν βωμοῖσι προσπίπτουσ᾽ ὅτι
γένοιτ' ἐρήμη, κλαῖε δ᾽ ὀργάνων ὅτου
ψαύσειεν οἷς ἐχρῆτο δειλαίαδειλαία πάρος·
ἄλλῃ δὲ κἄλλῃ δωμάτων στρωφωμένη,
εἴ του φίλων βλέψειεν οἰκετῶν δέμας,
ἔκλαιεν ἡ δύστηνος εἰσορωμένη,
αὐτὴ τὸν αὐτῆς δαίμον' ἀνακαλουμένη
καὶ τὰς ἄπαιδας ἐς τὸ λοιπὸν οὐσίας.
ἐπεὶ δὲ τῶνδ᾽ ἔληξεν, ἐξαίφνης σφ᾽ ὁρῶ
τὸν ῾Ηράκλειον θάλαμον εἰσορμωμένηνν.
κἀγὼ λαθραῖον ὄμμ᾽ ἐπεσκιασμένη
φρούρουν· ὁρῶ δὲ τὴν γυναῖκα δεμνίοις
τοῖς ῾Ηρακλείοις στρωτὰ βάλλουσαν φάρη.
ὅπως δ᾽ ἐτέλεσε τοῦτ᾽, ἐπενθοροῦσ᾽ ἄνω
καθέζετ᾽ ἐν μέσοισιν εὐναστηρίοις,
καὶ δακρύων ῥήξασα θερμὰ νάματα
ἔλεξεν, ὦ λέχη τε καὶ νυμφεῖνυμφεῖ’ ἐμά,
τὸ λοιπὸν ἤδη χαίρεθ᾽, ὡς ἔμ᾽ οὔποτε
δέξεσθ᾽ ἔτ᾽δέξεσθ’ ετ’ ἐν κοίταισι ταῖσδ᾽ εὐνήτριαν.
τοσαῦτα φωνήσασα, συντόνῳ χερὶ
λύει τὸν αὑτῆςαὐτῆσαὑτῆς πέπλον, ᾧ χρυσήλατος
προὔκειτο μαστῶν περονίς, ἐκ δ᾽ ἐλώπισεν
πλευρὰν ἅπασαν ὠλένην τ᾽ εὐώνυμον.
κἀγὼ δρομαία βᾶσ᾽, ὅσονπερ ἔσθενον,
τῷ παιδὶ φράζω τῆς τεχνωμένης τάδε.
κἀν ᾧ τὸ κεῖσε δεῦρό τ᾽ ἐξορμώμεθα,
ὁρῶμεν αὐτὴν ἀμφιπλῆγι φασγάνῳ
πλευρὰν ὑφ᾽ ἡπαρ καὶ φρένας πεπληγμένην.
ἰδὼν δ᾽ ὁ παῖςom.add ᾤμωξεν· ἔγνωἔγνω γὰρ τάλας
τοὔργον κατ᾿ ὀργὴν ὡς ἐφάψειεν τόδε,
ὄψ᾽ ἐκδιδαχθείςεκδιδαχθεὶς τῶν κατ᾿ οἶκον οὕνεκαὁθ' οὔνεκ'
ἄκουσα πρὸς τοῦ θηρὸς ἔρξειενἔρξεν τάδε.
κἀνταῦθ᾽ ὁ παῖς δύστηνος οὔτ᾽ ὀδυρμάτων
ἐλείπετ᾽ οὐδέν, ἀμφί νιν γοώμενος,
οὔτ᾽ ἀμφιπίπτων στόμασιν, ἀλλὰ πλευρόθεν
πλευρὰν παρεὶς ἔκειτο πόλλ᾽ ἀναστένων,
ὥς νιν ματαίως αἰτίᾳ βάλοι κακῇ,
κλαίων ὁθούνεκ᾽ὁθούνεκ' ἐκ δυοῖν ἔσοιθ᾽ ἅμα,
πατρός τ᾽ ἐκείνης τ᾽, ὠρφανισμένοςω from οὠρφανισμένος βίου.
τοιαῦτα τἀνθάδ᾽ ἐστίν. ὥστ᾽ εἴ τις δύο
ἢ καὶ πλέους τιςἢ καὶ πλείους τιςπλεους ἡμέρας λογίζεται,
μάταιός ἐστιν· οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ἤ γ' αὔριον,
πρὶν εὖεὖ πάθῃ τις τὴν παροῦσαν ἡμέραν.
ΧΟ.
Πότερ᾽ *ἄρα πρότερ᾽πότερ᾽ ἂν πρότεραπότερ' ἂν πότερ' ἐπιστένω, πότερα τέλεα περαιτέρω,
δύσκριτ᾽ ἔμοιγε δυστάνῳ.
τάδε μὲν ἔχομεν ὁρᾶν δόμοις, τάδε δὲ μελόμενμέλλομενμελόμεν' ἐπ᾿ ἐλπίσιν·
κοινὰ δ᾽ ἔχειν τε καὶ μέλλειν.
Εἴθ᾽ ἀνεμόεσσά τις
γένοιτ᾽ ἔπουρος ἑστιῶτις αὔρααὔρα,
ἥτις μ᾿ ἀποικίσειεν ἐκ τόπων, ὅπως
τὸν ΖηνὸςΔιός ἄλκιμον γόνον
μὴ ταρβαλέα θάνοιμιθάνοιμι
μοῦνον εἰσιδοῦσ᾽ ἄφαρ·
ἐπεὶ ἐν δυσαπαλλάκτοιςδυσαπαλάκτοιςδυσαπαλλάκτοις ὀδύναις
χωρεῖν πρὸ δόμων λέγουσιν ἄσπετόν τι θαῦμα.
᾿Αγχοῦ δ᾽ ἄρα κοὐ μακρὰν
προὔκλαιον, ὀξύφωνος ὡς ἀηδώνἀηδὼν ξένοι.
ξένων γὰρ ἐξόμιλος ἥδε τις βάσις.
πᾶ δ᾽ αὖ φορεῖ νιν; ὡς φίλου
προκηδομένα, βαρεῖαν
ἄψοφον φέρει βάσιν.
αἰαῖ, ὅδ᾽ ἀναύδατοςαἱ αἱ αἱ αἱ, ὅδ᾽ ἄναυδοςαἱ αἱ αἱ αἱ, ὅδ᾽ ἄ . ναυδος φέρεται.
τί χρή, θανόντα νιν, ἢ καθ᾽ ὕπνον ὄντα κρῖναι;
ΥΛ.
Ωμοι ἐγὼ σοῦ,
*ὦom. πάτερ, ὤμοι ἐγὼ σοῦἐγώ σου μέλεος.
τί πάθω; τί δὲ μήσομαι; οἴμοι.
ΠΡΕΣΒΥΣ.
σίγα, τέκνον, μὴ κινήσῃς
ἀγρίαν ὀδύνην πατρὸς ὠμόφρονος.
ἐῇ γὰρ προπετής. ἀλλ᾽ ἴσχε δακὼν
στόμα σόν.
ΥΛ.
πῶς φής, γέρονγέρωνγέρον; ἡ ζῇ;
ΠΡ.
οὐ μὴ *᾿ξεγερεῖςμἠξεγείρεισμὴ ξεγείρησ τὸν ὕπνῳ κάτοχον
κἀκκινήσεις κἀναστήσειςκἀκκινήσης κἀναστήσησ
φοιτάδα δεινὴν
νόσον, ὦ τέκνον.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ ἐπί μοι μελέῳ
βάρος ἄπλετον ἐμμέμονε φρήν.
ΗΡΑΚΛΗΣ.
Ω Ζεῦ,
ποῖ γᾶςγᾶςγῆς ἥκω; παρὰ τοῖσι βροτῶν
κεῖμαι πεπονημένος ἀλλήκτοις
ὀδύναις ; οἴμοι ἐγὼ τλάμων·
ἡ δ᾽ἦδ᾽ αὖ μιαρὰ βρύκει, φεῦ.
ΠΡ.
ἆρ᾽ ἐξῄδηςἐξήδης, ὅσον ἦν κέρδος
σιγῇ κεύθειν, καὶ μὴ σκεδάσai
τῷδ᾽ ἀπὸ κρατὸς
βλεφάρων θ᾽ ὕπνον ;
ΥΛ.
οὐ γὰρ ἔχω πῶς ἂν
στέρξαιμι κακὸν τόδε λεύσσων.
ΗΡ.
Ὦ Κηναία κρηπὶς βωμῶν,
ἱερῶν οἵαν *οἵων ἐπί μοιοἵαν ἀνθ᾽ οἴων θυμάτων ἐπί μοι
ἠνύσω· ὦ Ζεῦἠνύσωζεῦ,ἠνύσω, ὦ Ζεῦ,
οἵαν μ᾽ ἄρ᾽ ἔθου λώβαν, οἵαν·
ἣν μήποτ᾽ ἐγὼ προσιδεῖν ὁ τάλας
ὤφελον ὄσσοις, τόδ᾽ ἀκήλητον
μανίας ἄνθος καταδερχθῆναι.
τίς γὰρ ἀοιδός, τίς ὁ χειροτέχνης
ἰατορίας, ὃς τήνδ᾽ ἄτην
χωρὶς Ζηνὸς κατακηλήσει;
θαῦμ᾽ ἂν πόρρωθεν ἰδοίμηνἰδοίμ᾽ ἄνἰδοίμην.
ἐ ἔ,
ἐᾶτέ μ᾽, ἐᾶτέ με δύσμορονὕστατον εὐνάσαι·
ἐᾶθ᾽ *ὕστατον εὐνάσαιἐᾶτέ με δύστανον εὐνᾶσαιom.ἐᾶτέ με τὸν δύστανον.
πᾶπᾶι μου ψαύεις; ποῖ κλίνεις ;
ἀπολεῖςἀπολεῖςἀπολεῖς μ', ἀπολεῖς.
ἀντέτροφαςἀντέστροφας ὅ τι καὶ μύσῃ.
ἥπταί μου, τοτοτοῖτὸ τὸ τοῦτοτοτοῖτοῦτό τοιὅττο τοῖ, ἥδ᾽ αὖθ᾽ ἕρπει, πόθεν ἔστ᾽, ὦ
πάντων ῾Ελλάνων ἀδικώτατοι ἀνέρες, οὓς δὴ
πολλὰ μὲν ἐν πόντῳἐνιπόντωιἐν πόντῳ, κατά τε δρία πάντα καθαίρων,
ὠλεκόμαν ὁ τάλας, καὶ νῦν ἐπὶ τῷδε νοσοῦντι
οὐ πῦρ, οὐκ ἔγχος τις ὀνήσιμον οὐκ ἀποτρέψει;
है है,
οὐδ᾽ ἀπαράξαι κρᾶτα βίου θέλει
μολὼν τοῦ στυγεροῦ; φεῦ φεῦ.
ΠΡ.
Ὦ παῖ τοῦδ᾽ ἀνδρός, τοὔργον τόδε μεῖζον ἀνήκειἀνείκειἀνείκειἀνήκει
ἢ κατ᾿ ἐμὰν ῥώμαν· σὺ δὲ σύλλαβε. σοί τε γὰρ ὄμμα
ἔμπλεον ἢ δι᾽ ἐμοῦ σώζειν.
ΥΛ.
ψαύω μὲν ἔγωγε,
λαθίπονον δ᾽ ὀδυνᾶνὀδύναν οὔτ᾽ ἔνδοθεν οὔτε θύραθενθύρας᾽ ἐνθύραζ᾽ ἔνθύραζεν
ἔστιἔστιεστίεστι μοι ἐξανύσαι *βίοτονβιότου· τοιαῦτα νέμει Ζεύς.
ΗΡ.
Ὦ παῖὦ παὶ παῖπαῖ παι, ποῦ ποτ' εἶ;
τᾷδέ με τᾷδέ με πρόσλαβε κουφίσας.
ἐ ἔ, ἰὼ δαῖμονἐ ἐ ἰὼ ἰὼ δαῖμον.
θρώσκει δ᾽ αὖ, θρώσκει δειλαία
διολοῦσ᾽ ἡμᾶς
ἀποτίβατος ἀγρία νόσος.
ἰὼ *ἰὼ Παλλάς, τόδε μ' αὖ λωβᾶται.
ἰὼ παῖ, *φύσαντ᾽τὸν φύσαντ' οἰκτείρας, ἀνεπίφθονον εἴρυσον ἔγχος,
παῖσον ἐμᾶςἡμᾶσἐμᾶς ὑπὸ κλῇδοςκληίδοςκληϊδοςκλῇδος· ἀκοῦ δ᾽ ἄχος, ᾧἀκου.. ὅ(μ) μ᾽ ἐχόλωσενἐχόλησενἐχόλωσε
σὰσαὶσὰ μάτηρ ἄθεος, *τὰνἂν ὧδ᾽ ἐπίδοιμι πεσοῦσαν
αὕτως, ὧδ᾽ αὕτως, ὥς μ᾽ ὤλεσεν·
*ὦ γλυκὺς "Αιδας, *ὦ Διὸς αὐθαίμων,ὦ διὸσ αὐθαίμων ὦ γλυκὺσ ἀΐδας
εὔνασον εὔνασόν *μ'εὔνασόν μ' εὔνασον ὠκυπέτᾳ μόρῳ
τὸν μέλεον φθίσας.
ΧΟ.
κλύουσ᾽ ἔφριξα τάσδε συμφοράςτάσδε συμφορᾶςτάσδε συμφοράς, φίλαι,
ἄνακτος, οἵας οἷος ὢν ἐλαύνεται.
ΗΡ.
ὦ πολλὰ δὴ καὶ θερμὰ *κοὐκαὶ λόγῳ κακὰ
καὶ χερσὶχεϊρὶ καὶ νώτοισι μοχθήσας ἐγώ·
κοὔπω τοιοῦτον οὔτ᾽ ἄκοιτις ἡ Διὸς
προὔθηκεν οὔθ᾽ ὁ στυγνὸς Εὐρυσθεὺς ἐμοὶ
οἷον τόδ᾽ ἡ δολῶπις Οἰνέως κόρη
καθῆψεν ὤμοιςἐμοῖἐμοῖσ τοῖς ἐμοῖς ἘρινύωνἘριννύων
ὑφαντὸν ἀμφίβληστρον, ᾧ διόλλυμαιδιώλλυμαιδιόλλυμαι.
πλευραῖσι γὰρ προσμαχθὲν ἐκ μὲν ἐσχάτας
βέβρωκε σάρκας, πνεύμονόςπλευμονοσπλεύμονας τ᾽ ἀρτηρίας
ῥοφεῖ ξυνοικοῦν· ἐκ δὲ χλωρὸν αἷμά μου
πέπωκενπέπτωκεν ἤδη, καὶ διέφθαρμαι δέμας
τὸ πᾶν, ἀφράστῳ τῇδε χειρωθεὶς πέδῃ.
κοὐ ταῦτα λόγχη πεδιάς, οὔθ᾽ ὁ γηγενὴs
στρατὸς ΓιγάντωνΓηγαντων, οὔτε θήρειος βίαθήριος βίαιθήρειος βία,
οὔθ᾽ ῾Ελλάς, οὔτ᾽ ἄγλωσσος, οὔθ᾽ ὅσην ἐγὼ
γαῖαν καθαίρων ἱκόμην, ἔδρασέ πω·
γυνὴ δέ, θήλυς οὖσα κοὐκκ from α ἀνδρὸς φύσιν,
μόνη με δὴ καθεῖλε φασγάνου δίχα.
ὦ παῖ, γενοῦ μοι παῖς ἐτήτυμος γεγώς,
καὶ μὴ τὸ μητρὸς ὄνομα πρεσβεύσῃς πλέον.
δός μοι χεροῖν σαῖν αὐτὸς ἐξ οἴκου λαβὼν
ἐς χεῖρα τὴν τεκοῦσαν, ὡς εἰδῶεἴδωεἰδῶ σάφα
εἰ τοὐμὸν ἀλγεῖς μᾶλλον ἢ κείνης ὁρῶν
λωβητὸν εἶδος ἐν δίκῃ κακούμενον.
ἴθ᾽, ὦ τέκνον, τόλμησον· οἴκτειρόν τέ με
πολλοῖσιν οἰκτρόν, ὅστιςὥστις ὥστεὥστε παρθένος
βέβρυχα κλαίων· καὶ τόδ᾽ οὐδ᾽ ἂν εἶς ποτε
τόνδ' ἄνδρα φαίηφέρη πρόσθ᾿ ἰδεῖν δεδρακότα,
ἀλλ᾽ ἀστένακτος αἰὲν ἑσπόμην κακοῖς.
νῦν δ᾽ ἐκ τοιούτου θήλυς εὕρημαι τάλας.
καὶ νῦν προσελθὼν στῆθι πλησίον πατρός,
σκέψαι δ᾽ ὁποίας ταῦτα συμφορᾶς ὕπο
πέπονθα· δείξω γὰρ τάδ᾽ ἐκ καλυμμάτων.
ἰδού, θεᾶσθε πάντες ἄθλιον δέμας,
ὁρᾶτε τὸν δύστηνονδύστανονδύστηνον, ὡς οἰκτρῶς ἔχω.
αἰαῖ, ὦ τάλας, ἔ ἔ,αἱ αἱ ὦ τάλας αἰαἰαἱ αἱ ὦ τάλας αἱ αἱαἱ αἱ ὦ τάλας ἔ ἔ
ἔθαλψεν ἄτης σπασμὸς ἀρτίως ὅδ᾽ αὖὁ δ᾽ αὖ,
διῇξε πλευρῶν, οὐδ᾽ ἀγύμναστόν μ᾽ ἐᾶν
ἔοικεν ἡ τάλαινα διαβόρος νόσος.
ὧναξ ᾿Αΐδη, δέξαι μ'με,
ὦ Διὸς ἀκτίς, παῖσον.
ἔνσεισον, ὦναξὤναξ, ἐγκατάσκηψον βέλος,
πάτερ, κεραυνοῦ. δαίνυται γὰρ αὖ πάλιν,
ἤνθηκεν, ἐξώρμηκεν.
ὦ χέρες χέρες,
ὦ νῶτα καὶ στέρν, ὦ φίλοι βραχίονες,
ὑμεῖς ἐκεῖνοιὑμεῖσ δὲ κεῖνοιὑμεῖς ἐκεῖνοι δὴ καθέσταθ'κατεστάθ᾽καθέσταθ', οἵ ποτε
Νεμέας ἔνοικον, βουκόλων ἀλάστορα,
λέοντ᾽, ἄπλατον θρέμμα κἀπροσήγορον,
βίᾳ κατειργάσασθεκατειγάσασθε, Λερναίαν θ᾽ ὕδραν,
διφυῆ τ᾽ ἄμικτον ἱπποβάμονα στρατὸν
θηρῶν, ὑβριστήν, ἄνομον, *ὑπέροχονὑπείροχον βίαν,
Ερυμάνθιόν τε θῆρα, τόν θ᾽ ὑπὸ χθονὸς
"Αιδου τρίκρανον σκύλακ᾽, ἀπρόσμαχον τέρας,
δεινῆς Ἐχίδνης θρέμμα, τόν τε χρυσέων
δράκοντα μήλων φύλακ᾽ ἐπ᾿ ἐσχάτοις τόποις.
ἄλλων τε μόχθων μυρίων ἐγευσάμην,
κοὐδεὶς τροπαῖ᾽τρόπαι' ἔστησε τῶν ἐμῶν χερῶν.
νῦν δ᾽ ὧδ᾽ ἄναρθρος καὶ κατερρακωμένος
τυφλῆς ὑπ᾿ ἄτης ἐκπεπόρθημαι τάλας,
ὁ τῆς ἀρίστης μητρὸς ὠνομασμένος,
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
ὁ τοῦ κατ᾿ ἄστρα Ζηνὸς αὐδηθεὶςαὐθηδὴσαὐδηθεὶς γόνος.
ἀλλ᾽ εὖ γέ τοι τόδ᾽ ἴστε, κἂν τὸ μηδὲν ὦ
κἂν μηδὲν ἕρπω, τήν γε δράσασαν τάδε
χειρώσομαι κἀκ τῶνδε. προσμόλοι μόνον,
ἵν᾽ ἐκδιδαχθῇ πᾶσιν ἀγγέλλειν ὅτι
καὶ ζῶν κακούς γε καὶ θανὼν ἐτισάμην.
ΧΟ.
ὦ τλῆμον ῾Ελλάς, πένθος οἷον εἰσορῶ
ἕξουσαν, ἀνδρὸς τοῦδέ γ' εἰτοῦδ' εἴγε σφαλήσεται.
ΥΛ.
ἐπεὶ παρέσχες ἀντιφωνῆσαι, πάτερ,
σιγὴν παρασχὼν κλῦθί μου, νοσῶν ὅμως.
αἰτήσομαι γάρ σ᾽ ὧν δίκαια τυγχάνειν.αἰτήσομαι γάρ σ᾽ ὧν δίκαια τυγχάνειν. εἰπὼν ὁ χρήζεισ
δός μοι σεαυτόν, μὴ τοσοῦτον ὡς δάκνῃ
θυμῷ δύσοργος, οὐ γὰρ ἂν γνοίης ἐν οἷς
χαίρειν προθυμεῖ κάν ὅτοις ἀλγεῖς μάτην.
ΗΡ.
εἰπὼν ὁ χρήζεις λῆξον· ὡς ἐγὼ νοσῶν
οὐδὲν ξυνίημ᾽ξυνείημ᾽ξυνίημ᾽ ὧν σὺ ποικίλλεις πάλαι.
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
ΥΛ.
τῆς μητρὸς ἥκω τῆς ἐμῆς φράσων, ἐν οἷς
νῦν ἐστιν οἷς θ' ἥμαρτεν οὐχ ἑκουσία.
ΗΡ.
ὦ παγκάκιστε, καὶ παρεμνήσω γὰρ αὖ
τῆς πατροφόντου μητρός, ὡς κλύειν ἐμέ ;
ΥΛ.
ἔχει γὰρ οὕτως, ὥστε μὴ σιγᾶν πρέπειν.
ΗΡ.
οὐ δῆτα τοῖς γε πρόσθεν ἡμαρτημένοις.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ οὐδὲ μὲν δὴ τοῖς γ᾽ ἐφ᾽ ἡμέραν ἐρεῖς.
ΗΡ.
λέγ', εὐλαβοῦ δὲ μὴ φανῇς κακὸς γεγώς.
ΥΛ.
λέγω. τέθνηκεν ἀρτίως νεοσφαγής.
ΗΡ.
πρὸς τοῦ; τέρας τοι διὰ κακῶν ἐθέσπισας.
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
ΥΛ.
αὐτὴαὐτῆςαὑτῆς πρὸς αὐτῆς, οὐδενὸς πρὸς ἐκτόπου.
ΗΡ.
οἴμοι· πρὶν ὡς χρῆν σφ᾽ ἐξ ἐμῆς θανεῖν χερός;
ΥΛ.
κἂν σοῦκἄνσου στραφείηστραφοίη θυμός, εἰ τὸ πᾶν μάθοις.
ΗΡ.
δεινοῦ λόγου κατῆρξαςκατήρξασ· εἰπὲ δ᾽ ᾗ νοεῖς.
ΥΛ.
ἅπαν τὸ χρῆμ', ἥμαρτεχρημ᾽ ἥμαρτε, χρηστὰ μωμένημνωμένη.
ΗΡ.
χρήστ᾽χρῆστ᾽χρήστ', ὦ κάκιστε, πατέρα σὸν κτείνασα δρᾷ ;
ΥΛ.
στέργημα γὰρ δοκοῦσα προσβαλεῖν σέθεν,
ἀπήμπλαχ᾽ἀπήμπλακ᾿ἀπήμπλαχ᾿, ὡς προσεῖδε τοὺς ἔνδον γάμους.
ΗΡ.
καὶ τίς τοσοῦτος φαρμακεὺς Τραχινίων ;
ΥΛ,
Νέσσοςνέσοσνέσσος πάλαι Κένταυρος ἐξέπεισέ νιν
τοιῷδε φίλτρῳ τὸν σὸν ἐκμῆναι πόθον.
ΗΡ.
ἰοὺ ἰοὺ δύστηνος, οἴχομαι τάλας.
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
ὄλωλ᾽ ὄλωλα, φέγγος οὐκέτ᾽ ἔστι μοι.
οἴμοι, φρονῶ δὴ ξυμφορᾶς ἵν᾿ ἕσταμενἑστάμενἕσταμεν.
ἴθ᾽, ὦ τέκνον· πατὴρ γὰρ οὐκέτ᾽ ἔστι σοι·
κάλει τὸ πᾶν μοι σπέρμα σῶν ὁμαιμόνων,
κάλει δὲ τὴν τάλαιναν ᾿Αλκμήνην, Διὸς
μάτην ἄκοιτιν, ὡς τελευταίαν ἐμοῦ
φήμην πύθησθε θεσφάτων ὅσ᾽ὅσσ᾽ὅσ' οἰδ᾽ ἐγώ.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ οὔτε μήτηρ ἐνθάδ', ἀλλ᾽ ἐπακτίᾳ
Τίρυνθι συμβέβηκεν ὥστ᾽ ἔχειν ἕδραν·
παίδων δὲ τοὺς μὲν ξυλλαβοῦσ᾽ αὐτὴ τρέφει,
τοὺς δ᾽ ἂν τὸ Θήβης ἄστυ ναίοντας μάθοις·
ἡμεῖς δ᾽ ὅσοι πάρεσμεν, εἴ τι χρή, πάτερ,
πράσσεινπράττειν, κλύοντες ἐξυπηρετήσομεν.
ΗΡ.
σὺ δ᾽ οὖν ἄκουε τοὔργον· ἐξήκεις δ' ἵνα
φανεῖς ὁποῖος ὢν ἀνὴρ ἐμὸς καλεῖ.
ἐμοὶ γὰρ ἦν πρόφαντονπρόσφατονπρόφαντον ἐκ πατρὸς πάλαι,
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
†πρὸς τῶν πνεόντων μηδενὸς θανεῖν ὕπο,
ἀλλ᾽ ὅστις" Αιδου φθίμενος οἰκήτωρ πέλοιπέλεὶπέλει.
ὅδ᾽ οὖν ὁ θὴρ Κένταυρος, ὡς τὸ θεῖον ἦν
πρόφαντον, οὕτω ζῶντά μ᾽ ἔκτεινεν θανών.
φανῶ δ᾽ ἐγὼ τούτοισι συμβαίνοντ᾽ ἴσα
μαντεῖα καινά, τοῖς πάλαι ξυνήγορα,
ἃ τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν ἐγὼ
Σελλῶν ἐσελθὼνεἰσελθὼνἐσελθὼν ἄλσος εἰσεγραψάμην
πρὸς τῆς πατρώας καὶ πολυγλώσσου δρυός,
ἥ μοι χρόνῳ τῷ ζῶντι καὶ παρόντι νῦν
ἔφασκε μόχθων τῶν ἐφεστώτων ἐμοὶ
λύσιν τελεῖσθαι· κἀδόκουν πράξειν καλῶς.
τὸ δ᾽τόδτὸδ᾽ ἦν ἄρ᾽ οὐδὲν ἄλλο πλὴν θανεῖν ἐμέ.
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
τοῖς γὰρom. θανοῦσι μόχθος οὐ προσγίγνεταιπροσγίνεται.
ταῦτ᾽ οὖν ἐπειδὴ λαμπρὰ συμβαίνει, τέκνον,
δεῖ σ᾽ αὖ γενέσθαι τῷδε τἀνδρὶτῶιδέ τ᾽ ἀνδρὶτῷδε τἀνδρὶ σύμμαχον,
καὶ μὴ ἐπιμεῖναιμὴ πειμῆναιμὴ ἐπιμεῖναιμὴ πιμεῖναι τοὐμὸν ὀξῦναιὀξύναιὀξῦναι στόμα,
ἀλλ᾽ αὐτὸν εἰκαθόνταεἰ κάθονταεἰκαθόντα συμπράσσειν, νόμον
κάλλιστον ἐξευρόντα, πειθάρχεῖν πατρί.
ΥΛ.
ἀλλ᾽, ὦ πάτερ, ταρβῶ μὲν εἰς λόγου στάσιν
τοιάνδ᾽ ἐπελθών, πείσομαι δ᾽ ἅ σοι δοκεῖ.
ΗΡ.
ἔμβαλλεἔμβαλεἔμβαλλε χεῖρα δεξιὰν πρώτιστά μοι.
ΥΛ.
ὡς πρὸς τί πίστιν τήνδ᾽ ἄγαν ἐπιστρέφεις ;
ΗΡ.
οὐ θᾶσσον οἴσεις μηδ᾽ ἀπιστήσειςἀπιστήσησπροστήσηισἀπιστήσεις ἐμοί;
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
ΥΛ.
ἰδοὺ προτείνω, κοὐδὲν ἀντειρήσεται.
ΗΡ.
ὄμνυὄμνυμι Διός νυν τοῦ με φύσαντος κάρα.
ΥΛ.
ἢ μὴν τί δράσειν; καὶ τόδ᾽ ἐξειρήσεται;
ΗΡ.
ἢ μὴν ἐμοὶ τὸ λεχθὲν ἔργον ἐκτελεῖν.
ΥΛ.
ὄμνυμ᾽ ἔγωγε, Ζῆν ἔχων ἐπώμοτον.
ΗΡ.
εἰ δ᾽ ἐκτὸς ἔλθοις, πημονὰς εὔχου λαβεῖν.
ΥΛ.
οὐ μὴ λάβω· δράσω γάρ. εὔχομαι δ᾽ ὅμως.
ΗΡ.
οἶσθ᾽ οὖν τὸν Οἴτης Ζηνὸς ὕψιστον πάγον ;
ΥΛ.
οἶδ᾽, ὡς θυτήρ γε πολλὰ δὴ σταθεὶς ἄνω.
ΗΡ.
ἐνταῦθά νυνἐνταῦθα νῦν χρὴ τοὐμὸν ἐξάραντά σεἐξαιρέντά σεἐξάραντά σε
σῶμ᾿ αὐτόχειρα, καὶ ξὺν οἷς χρήζεις φίλων,
πολλὴν μὲν ὕλην τῆς βαθυρρίζου δρυὸς
κείραντα, πολλὸν δ᾽ ἄρσεν᾽ ἐκτεμόνθ᾽ ὁμοῦ
ἄγριον ἔλαιονἐλαιὸνἔλαιον, σῶμα τοὐμὸν ἐμβαλεῖν,
καὶ πευκίνης λαβόντα λαμπάδος σέλας
πρῆσαι. γόου δὲ μηδὲν εἰσίτω δάκρυ·
ἀλλ᾽ ἀστένακτος κἀδάκρυτος, εἴπερεἶπερεἴπερ εἶ
τοῦδ᾽ ἀνδρός, ἔρξον· εἰ δὲ μή, μενῶ σ᾽ ἐγὼ
καὶ νέρθεν ὢν ἀραῖος εἰσαεὶ βαρύς.
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
ΥΛ.
οἰμοι, πάτερ, τί εἶπαςτίν' εἶπας; οἷά μ' εἴργασαι.
ΗΡ.
ὁποῖα δραστέ᾽ ἐστίν· εἰ δὲ μή, πατρὸς
ἄλλου γενοῦ τουτοῦτου μηδ᾽ ἐμὸς κληθῇς ἔτι.
ΥΛ.
οἴμοι μάλ᾽ αὖθις, οἷά μ' ἐκκαλεῖ, πάτερ,
φονέα γενέσθαι καὶ παλαμναῖον σέθεν.
ΗΡ.
οὐ δῆτ᾽ ἔγωγ', ἀλλ᾽ ὧν ἔχω παιώνιον
καὶ μοῦνον ἰατῆρα τῶν ἐμῶν κακῶν.
ΥΛ.
καὶ πῶς ὑπαίθωνὑπαῖθωνὑπαίθων σῶμ᾽ ἂν ἰῴμην τὸ σόν;
ΗΡ.
ἀλλ᾽om. εἰ φοβεῖ πρὸς τοῦτο, τἄλλα γ᾽μ'γ' ἔργασαι.
ΥΛ.
φορᾶς γέ τοι φθόνησις οὐ γενήσεται.
ΗΡ.
ἢ καὶ πυρᾶς πλήρωμα τῆς εἰρημένης ;
ΥΛ.
ὅσον γ᾽ ἂν αὐτὸς μὴ ποτιψαύων χεροῖν·
τὰ δ᾽ ἄλλα πράξω κοὐ καμεῖκαμηῖκἀμῇ τοὐμὸν μέρος.
ΗΡ.
ἀλλ᾽ ἀρκέσει καὶ ταῦτα· πρόσνειμαιπρονεῖμαιπρόνεῖμαιπρόσνειμαι δέ μοι
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
χάριν βραχεῖαν πρὸς μακροῖς ἄλλοις διδούς.
ΥΛ.
εἰ καὶ μακρὰμακρὰν κάρτ᾽κρατ᾿κάρτ᾿ ἐστίν, ἐργασθήσεται.
ΗΡ.
τὴν Εὐρυτείαν οἶσθα δῆτα παρθένονπαρνονπαρθένον ;
ΥΛ.
Ιόλην ἔλεξας, ὥς *γ᾽ὥστ' ἐπεικάζειν ἐμέ.
ΗΡ.
ἔγνως. τοσοῦτον δή σ᾽ ἐπισκήπτω, τέκνον·
ταύτην, ἐμοῦ θανόντος, εἴπερ εὐσεβεῖν
βούλει, πατρῴων ὁρκίων μεμνημένος,
προσθοῦπρόσθου δάμαρτα, μηδ᾽ ἀπιστήσῃς πατρί·
μηδ᾽ ἄλλος ἀνδρῶν τοῖς ἐμοῖςἐμοῖἐμοῖσ πλευροῖς ὁμοῦ
κλιθεῖσαν αὐτὴν ἀντὶ σοῦ λάβοι ποτέ·
ἀλλ᾽ αὐτός, ὦ παῖ, τοῦτο κήδευσον λέχος.
πείθου· τὸ γάρ τοι μεγάλα πιστεύσαντ᾿ ἐμοὶ
σμικροῖς ἀπιστεῖν τὴν πάρος συγχεῖ χάριν.
ΥΛ.
οἴμοι. τὸ μὲν νοσοῦντι θυμοῦσθαι κακόν,
τὸτῶιτὸ δ᾽ ὧδ᾽ ὁρᾶν φρονοῦντα τίς ποτ᾽ ἂν φέροι;
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
ΗΡ.
ὡς ἐργασείων οὐδὲνοὐδὲν οὐδὲνοὐδὲν ὧν λέγω θροεῖς.
ΥΛ.
τίς γάρ ποθ᾽, ἥ μοι μητρὶ μὲν θανεῖν μόνη
μεταίτιος σοί τ᾽ αὖθις ὡς ἔχεις ἔχειν,
τίς ταῦτ᾽ ἄν, ὅστις μὴ ἐξ ἀλαστόρων νοσοῖ,
ἕλοιτο; κρεῖσσον κἀμέ γ', ὦ πάτερ, θανεῖν
ἢ τοῖσιν ἐχθίστοισιἐχθίστοισινἐχθίστοισι συνναίεινσυναίεινσυνναίειν ὁμοῦ.
ΗΡ.
ἀνὴρανὴρἀνὴρ ὅδ᾽ ὡς ἔοικεν οὐ νέμειν ἐμοὶ
φθίνοντι μοῖραν· ἀλλά τοι θεῶν ἀρὰ
μενεῖ σ᾽ ἀπιστήσανταἀπιστήσαντιἀπιστήσαντα τοῖς ἐμοῖς λόγοις.
ΥΛ.
οἴμοιὤμοιοἴμοι, τάχ᾽, ὡςὥσ ἔοικας, ὡς νοσεῖς φράσεις.
ΗΡ.
σὺ γάρ μ᾽ ἀπ᾿ εὐνασθέντοςἀπευνασθέντος ἐκκινεῖς κακοῦ.
ΥΛ.
δείλαιος, ὡς ἐς πολλὰ τἀπορεῖν ἔχω.
ΗΡ.
οὐ γὰρ δικαιοῖς τοῦ φυτεύσαντος κλύεινκλύειν.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ ἐκδιδαχθῶ δῆτα δυσσεβεῖν, πάτερ;
ΗΡ.
οὐ δυσσέβειαδυσέβειαδυσσέβεια, τοὐμὸν εἰ τέρψεις κέαρ.
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
ΥΛ.
πράσσειν ἄνωγας οὖν με πανδίκως τάδε;
ΗΡ.
ἔγωγε· τούτων μάρτυρας καλῶ θεούς.
ΥΛ.
τοιγὰρ ποιήσω, κοὐκ ἀπώσομαι, τὸ σὸν
θεοῖσι δεικνὺςδεικνὺς ἔργον. οὐ γὰρ ἄν ποτε
κακὸς φανείην σοί γε πιστεύσας, πάτερ.
ΗΡ.
καλῶς τελευτᾷς, κἀπὶ τοῖσδε τὴν χάριν
ταχεῖαν, ὦ παῖ, πρόσθες· ὡς πρὶν ἐμπεσεῖν
σπαραγμὸν ἤ τιν οἶστρον, ἐς πυράν με θῇςμεθεὶσμε θῇς.
ἄγ᾿ ἐγκονεῖτ᾽, αἴρεσθε, παῦλά τοι κακῶν
αὕτη, τελευτὴ τοῦδε τἀνδρὸςτελευτῆι τοῦδέ τ᾽ ἀνδρὸστελευτὴ τοῦδε τἀνδρὸς ὑστάτη.
ΥΛ.
ἀλλ᾽ οὐδὲν εἰργει σοὶ τελειοῦσθαιτελειοῦσσθαι τάδε,
ἐπεὶ κελεύεις κἀξαναγκάζεις, πάτερ.
ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
ΗΡ.
ἄγε νυννῦν, πρὶν τήνδ᾽ ἀνακινῆσαι
νόσον, ὦ ψυχὴ σκληρά, χάλυβος
λιθοκόλλητον στόμιον παρέχουσ',
ἀνάπαυε βοήν, ὡς ἐπίχαρτον
* τελέουσ᾽τελέως ἀεκούσιον ἔργον.
ΥΛ.
αἴρετ', ὀπαδοί, μεγάλην μὲν ἐμοὶ
τούτων θέμενοι συγγνωμοσύνηνσυγγνωμοσύνην,
μεγάλην δὲ θεῶντε θεῶν ἀγνωμοσύνην
εἰδότες ἔργων τῶν πρασσομένων,
οἱ φύσαντες καὶ κλῃζόμενοι
πατέρες τοιαῦτ᾽ ἐφορῶσι πάθη.
τὰ μὲν οὖν μέλλοντ᾽ οὐδεὶς ἐφορᾷ,
τὰ δὲ νῦν ἑστῶτ᾽ οἰκτρὰ μὲν ἡμῖν,
αἰσχρὰ δ᾽ ἐκείνοις,
χαλεπώτατα δ' οὖν ἀνδρῶν πάντωνἁπάντωνθανάτους
τῷ τήνδ᾽ ἄτην ὑπέχοντι.
ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ.
ΧΟ. λείπουΧΟ. ἢΥΛΛ. λείπου μηδὲ σύ, παρθέν', ἀπ᾿ οἴκων,
μεγάλους μὲν ἰδοῦσαἰδοῦσαἰδοῦσα νέους θανάτους,
πολλὰ δὲ πήματα καὶ καινοπαθῆκαὶ καινοπαγῆκαινοπαθῆκαινοπαθῆ,
κοὐδὲν τούτων ὅ τι μὴ Ζεύς.