Sophocles, Ajax

ΑΘΗΝΑ. ἀεὶ μέν, ὦ παῖ ΛαρτίουΛαρτίουλᾶρτίου, δέδορκά σε πεῖράν τιν' ἐχθρῶν ἁρπάσαι θηρώμενον· καὶ νῦν ἐπὶ σκηναῖς σε ναυτικαῖς ὁρῶ Αἴαντος, ἔνθα τάξιν ἐσχάτην ἔχει, πάλαι κυνηγετοῦντα καὶ μετρούμενον ἴχνη τὰ κείνουτὰ ᾿κείνουτἀκείνου νεοχάραχθ᾽νεοχάρακτ᾽νεοχάρακθ', ὅπως ἴδῃς εἴτ᾿ ἔνδον εἴτ᾿ οὐκ ἔνδον. εὖ δέ σ᾽ ἐκφέρει

κυνὸς Λακαίνης ὥς τις εὔρινος βάσις. ἔνδον γὰρ ἁνὴρἁνὴρ (?) ἄρτι τυγχάνει, κάρα στάζων ἱδρῶτι καὶ χέρας ξιφοκτόνους. καί σ᾽ οὐδὲν εἴσω τῆσδε παπταίνειν πύλης ἔτ᾽ ἔργον ἐστίν, ἐννέπειν δ᾽ ὅτου χάριν σπουδὴν ἔθου τήνδ᾽, ὡς παρ᾽ εἰδυίας μάθῃς. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ὦ φθέγμ᾽ ᾿Αθάνας, φιλτάτης ἐμοὶ θεῶν, ὡς εὐμαθές σου, κἂν ἄпоптос ἧς ὅμως, φώνημ᾽ ἀκούω καὶ ξυναρπάζω φρενὶ χαλκοστόμου κώδωνος ὡς Τυρσηνικῆς. καὶ νῦν ἐπέγνως εὖ μ᾽ ἐπ᾿ ἀνδρὶ δυσμενεῖ βάσιν κυκλοῦντ᾽, Αἴαντι τῷτωι σακεσφόρῳ. κεῖνον γάρ᾿κεῖνον γὰρ, οὐδέν ἄλλον, ἰχνεύω πάλαι. νυκτὸς γὰρ ἡμᾶς τῆσδε πρᾶγος ἄσκοπον ἔχει περάνας, εἴπερ εἴργασται τάδε·

ἴσμεν γὰρ οὐδὲν τρανές, ἀλλ' ἀλώμεθα· κἀγὼ ᾿θελοντὴςθελοντής τῷδ᾽ ὑπεζύγην πόνῳ. ἐφθαρμένας γὰρ ἀρτίως εὑρίσκομεν λείας ἁπάσας καὶ κατηναρισμένας ἐκ χειρὸς αὐτοῖς ποιμνίων ἐπιστάταιςὑποστάταιςἐπιστάταισ. τήνδ᾽ οὖν ἐκείνῳἐκείνω πᾶς τις αἰτίαναἰτίον (?) νέμειτρέπει. καί μοί τις ὀπτὴρ αὐτὸν εἰσιδὼν μόνον πηδῶντα πεδίαπεδίω σὺν νεορράντῳ ξίφει φράζει τε κἀδήλωσεν· εὐθέως δ᾽ ἐγὼ κατ᾽ ἴχνος ἄσσω, καὶ τὰ μὲν σημαίνομαι, τὰ δ᾽ ἐκπέπληγμαι, κοὐκ ἔχω μαθεῖν ὅπουὅτου.

καιρὸν δ᾽ ἐφήκεις· πάντα γὰρ τά τ'᾽ οὖν πάρος τά τ᾽ εἰσέπειτα σῇ κυβερνῶμαι χερίχερίφρενί. ΑΘΗΝΑ. ἔγνων, Ὀδυσσεῦ, καὶ πάλαι φύλαξ ἔβην τῇ σῇ πρόθυμος εἰς ὁδὸν κυναγίᾳ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἢ καί, φίλη δέσποινα, πρὸς καιρὸν πονῶπονῶιπονῶ; ΑΘΗΝΑ. ὡς ἔστιν ἀνδρὸς τοῦδε τἄργα ταῦτά σοι. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. καὶ πρὸς τί δυσλόγιστον ὧδ᾽ ᾖξενἤξενἤξεἴαλλε χέρα; ΑΘΗΝΑ. χόλῳ βαρυνθεὶς τῶν ᾿Αχιλλείων ὅπλων. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. τί δῆτα ποίμναις τήνδ᾽ ἐπεμπίπτει βάσιν ; ΑΘΗΝΑ. δοκῶν ἐν ὑμῖν χεῖρα χραίνεσθαι φόνῳ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἢ καὶ τὸ βούλευμ᾽βούλημ'βούλευμ' ὡς ἐπ᾿ ᾿Αργείοιςἀργείουςἀργείοις τόδ᾽ ἦν;

ΑΘΗΝΑ. κἂν ἐξεπράξατ'ἐξέπραξ᾽ἐξέπραξενἐξέπραξε, εἰ κατημέλησ᾽ ἐγώ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ποίαισι τόλμαις ταῖσδε καὶ φρενῶν θράσει; ΑΘΗΝΑ. νύκτωρ ἐφ᾽ ὑμᾶς δόλιος ὁρμᾶται μόνος. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἢ καὶ παρέστη κἀπὶ τέρμ᾽ ἀφίκετο; ΑΘΗΝΑ. καὶ δὴ ἐπὶ δισσαῖς ἦν στρατηγίσιν πύλαις. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. καὶ πῶς ἐπέσχε χεῖρα μαιμῶσανδιψῶσαν φόνου; ΑΘΗΝΑ. ἐγώ σφ᾽ ἀπείργωἀπείργωἄπειρξαἀπεῖρξα, δυσφόρους ἐπ᾿ ὄμμασι γνώμας βαλοῦσα, τῆς ἀνηκέστου χαρᾶς, καὶ πρός τε ποίμνας ἐκτρέπω σύμμικτά τε λείας ἄδαστα βουκόλων φρουρήματα· ἔνθ᾽ εἰσπεσὼν ἔκειρε πολύκερωνπολύκερωνπολύκερον φόνον κύκλῳ ῥαχίζων· κἀδόκει μὲν ἔσθ᾽ ὅτε

δισσοὺς ᾿Ατρείδας αὐτόχειρ κτείνειν ἔχωνπαρὼν, ὅτ᾽or ἄλλοτ᾽ ἄλλον ἐμπίτνωνἐμπίπτωνἐμπίτνῶνἐμπίπτωνἐμπεσὼν στρατηλατῶν. ἐγὼ δὲ φοιτῶντ᾽ ἄνδρα μανιάσινμανιάσιμανιάσιν νόσοις ὤτρυνον, εἰσέβαλλον εἰς ἕρκη κακάεἰς ἐρινῦν κακήνεἰς ἔριν οὐ κακὴν. κἄπειτ᾽, ἐπειδὴ τοῦδ᾽ ἐλώφησεν πόνουφόνουπόνου, τοὺς ζῶντας αὖ δεσμοῖσι συνδήσας βοῶν ποίμνας τε πάσας εἰς δόμους κομίζεταικομίζει, ὡς ἄνδρας, οὐχ ὡς εὔκερων ἄγρανἄγραν ἔχων. καὶ νῦν κατ᾿ οἴκους συνδέτους αἰκίζεται. δείξω δὲ καὶ σοὶ τήνδε περιφανῆ νόσον, ὡς πᾶσιν ᾿Αργείοισιν εἰσιδὼν θροῇς. θαρσῶν δὲ μίμνε μηδὲ συμφορὰν δέχου τὸν ἄνδρ᾽· ἐγὼ γὰρ ὀμμάτων ἀποστρόφους αὐγὰς ἀπείρξωἀπείργωἀπειργω σὴν πρόσοψιν εἰσιδεῖν.

οὗτος, σὲ τὸν τὰς αἰχμαλωτίδαςαἰχμαλωτιδαςαἰχμαλώτιδας χέρας δεσμοῖς ἀπευθύνοντα προσμολεῖν καλῶ· Αἴαντα φωνῶ· στεῖχε δωμάτων πάρος. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. τί δρᾷς, ᾿Αθάνα; μηδαμῶς σφ᾽ ἔξωἔξωσφ᾽ ἔξω κάλει. ΑΘΗΝΑ. οὐ σῖγ᾽ ἀνέξει μηδὲ δειλίαν ἀρεῖςἄρηισἄρηισἀρῆιἄρηςἀρεῖςἀρεῖς; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. μὴ πρὸς θεῶν, ἀλλ᾽ ἔνδον ἀρκείτω μένων. ΑΘΗΝΑ. τί μὴ γένηται; πρόσθεν οὐκ ἀνὴρ ὅδ᾽ ἦν; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἐχθρός γε τῷδε τἀνδρὶ καὶ τανῦν ἔτι. ΑΘΗΝΑ. οὔκουνοὐκοῦν γέλως ἥδιστος εἰς ἐχθροὺς γελᾶν; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἐμοὶ μὲν ἀρκεῖ τοῦτον ἐν δόμοιςἐσ δόμουςἐν δόμοιςἐσ δομουςεἰς δόμουςἐν οις μένειν. ΑΘΗΝΑ. μεμηνότ᾽ ἄνδρα περιφανῶς ὀκνεῖςὅκνωιὀκνεῖς ἰδεῖν ;

ΟΔΥΣΣΕΥΣ. φρονοῦντα γάρ νιν οὐκ ἂν ἐξέστην ὄκνῳ. ΑΘΗΝΑ. ἀλλ᾽ οὐδὲ νῦν σε μὴ παρόντ᾽ ἴδῃ πέλας. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. πῶς, εἴπερ ὀφθαλμοῖς γε τοῖς αὐτοῖς ὁρᾷ; ΑΘΗΝΑ. ἐγὼ σκοτώσω βλέφαρα καὶ δεδορκότα. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. γένοιτο μέντἂν πᾶν θεοῦ τεχνωμένου. ΑΘΗΝΑ. σίγα νυν έστὼς καὶ μέν ὡς κυρεῖς ἔχων. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. μένοιμ᾽ ἄν· ἤθελον δ᾽ ἂν ἐκτὸς ὢν τυχεῖν. ΑΘΗΝΑ. ὦ οὗτος, Αἴαςαἷαν, δεύτερόν σε προσκαλῶ. τί βαιὸν οὕτως ἐντρέπει τῆς συμμάχου; ΑΙΑΣ. ὦ χαῖρ᾽ ᾿Αθάνα, χαῖρε Διογενές τέκνον, ὡς εὐ παρέστης· καί σε παγχρύσοις ἐγὼ στέψω λαφύροις τῆσδε τῆς ἄγρας χάριν. ΑΘΗΝΑ. καλῶς ἔλεξας. ἀλλ᾽ ἐκεῖνό μοι φράσον, ἔβαψας ἔγχος εὐ πρὸς ᾿Αργείων στρατῷστρατὸν;

ΑΙΑΣ. κόμπος πάρεστι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή. ΑΘΗΝΑ. ἢ καὶ πρὸς ᾿Ατρείδαισιν ἤχμασας χέραχέραιχέραχέρας? ΑΙΑΣ. ὥστ᾽ οὔποτ᾽ Αἴανθ᾽ οἵδ᾽οἶδ᾽oιd ἀτιμάσουσ᾽ἀτιμάσωσ᾽ἀτιμάσουσ᾽ ἔτι. ΑΘΗΝΑ. τεθνᾶσιν ἄνδρεςἄνδρες, ὡς τὸ σὸν ξυνῆκ᾽ ἐγώ, ΑΙΑΣ. θανόντες ἤδη τἄμ᾿ ἀφαιρείσθων ὅπλα. ΑΘΗΝΑ. εἶεν, τί γὰρ δὴ παῖς ὁ τοῦ Λαερτίου, ποῦ σοι τύχης ἕστηκενἔστηκεν; ἢ πέφευγέ σε; ΑΙΑΣ. ἢ τοὐπίτριπτον κίναδος ἐξήρου μ' ὅπου; ΑΘΗΝΑ. ἔγωγ᾽· ᾿Ὀδυσσέα τὸν σὸν ἐνστάτην λέγω. ΑΙΑΣ. ἥδιστος, ὦ δέσποινα, δεσμώτης ἔσω θακεῖ θανεῖν γὰρ αὐτὸν οὔ τί πω θέλω. ΑΘΗΝΑ. πρὶν ἂν τί δράσῃς ἢ τί κερδάνῃςκερδάνηισκερδάνηιςκερδάνεῖς πλέον ; ΑΙΑΣ. πρὶν ἂν δεθεὶς πρὸς κίον ἑρκείουἑρκίου στέγης ΑΘΗΝΑ. τί δῆτα τὸν δύστηνον ἐργάσειἐργάσηἐργάσῃ κακόν; ΑΙΑΣ. μάστιγι πρῶτον νῶτα φοινιχθεὶς θάνῃ.

ΑΘΗΝΑ. μὴ δῆτα τὸν δύστηνον ὧδέ γ' αἰκίσῃ. ΑΙΑΣ. χαίρειν, ᾿Αθάνα, τἄλλ᾽ ἐγώ σ᾽ἐγωγέσ᾽ἔγωγέ σ' ἐφίεμαι· κεῖνος δὲ τίσει τήνδε κοὐκ ἄλλην δίκην. ΑΘΗΝΑ. σὺ δ᾽ οὖν, ἐπειδὴ τέρψις ἥδε σοι τὸ δρᾶν, χρῶ χειρί, φείδου μηδὲν ὧνπερ ἐννοεῖςἐννέπεισνοεῖς. ΑΙΑΣ. χωρῶ πρὸς ἔργον· τοῦτό σοι δ᾽ ἐφίεμαι, τοιάνδ᾽ ἀεί μοι σύμμαχον παρεστάναι. ΑΘΗΝΑ. ὁρᾷς, Ὀδυσσεῦ, τὴν θεῶν ἰσχὺν ὅση; τούτου τίς ἄν σοι τἀνδρὸς ἢ προνούστερος, ἢ δρᾶν ἀμείνων εὑρέθη τὰ καίρια; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἐγὼ μὲν οὐδέν᾽ οἶδ᾽· ἐποικτείρω δέ νιν δύστηνον ἔμπηςἔμπαςδύστηνον· ἔμπης καίπερ ὄντα δυσμενή, ὁθούνεκ'ὁθ᾽ οἵνεκ᾽ὁθούνεκ' ἄτῃ συγκατέζευκται κακῇ, οὐδὲν τὸ τούτου μᾶλλον ἢ τοὐμὸν σκοπῶν. ὁρῶ γὰρ ἡμᾶς οὐδὲν ὄντας ἄλλο πλὴν εἴδωλ᾽εἴδωλαεἴδωλ', ὅσοιπερ ζῶμεν, ἢ κούφην σκιάν.

ΑΘΗΝΑ. τοιαῦτα τοίνυν εἰσορῶν ὑπέρκοπονὑπέρκομπον μηδέν ποτ' εἴπῃς αὐτὸς εἰς θεοὺς ἔπος, μηδ᾽ ὄγκον ἄρῃἄρῃἄρης μηδέν', εἴ τινος πλέον ἢ χειρὶ βρίθεις ἢ μακροῦ πλούτου βάθειβάρει. ὡς ἡμέρα κλίνει τε κἀνάγει πάλιν ἅπαντα τἀνθρώπεια· τοὺς δὲ σώφρονας θεοὶ φιλοῦσι καὶ στυγοῦσι τοὺς κακούς. ΧΟΡΟΣ. Τελαμώνιε παῖ, τῆς ἀμφιρύτου Σαλαμῖνος ἔχων βάθρον ἀγχιάλου,

σὲ μὲν εὖ πράσσοντ᾽ ἐπιχαίρω· σὲ δ᾽ ὅταν πληγὴ Διὸς ἢ ζαμενὴς λόγος ἐκ Δαναῶν κακόθρους ἐπιβῇ, μέγαν ὄκνον ἔχω καὶ πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας. ὡς καὶ τῆς νῦν φθιμένης νυκτὸς μεγάλοι θόρυβοιθύρμοιθόρυβοι κατέχουσ᾽ ἡμᾶς ἐπὶ δυσκλείᾳ, σὲ τὸν ἱππομανῆ λειμῶν᾽ ἐπιβάντ᾽ ὀλέσαι Δαναῶν βοτὰβωτὰβοτὰ καὶ λείαν, ἥπερ δορίληπτος ἔτ᾽ ἦν λοιπή, κτείνοντ' αἴθωνιαἴθονιαἴθωνι σιδήρῳ.

τοιούσδε λόγους ψιθύρουςλόγουσψιθύρουςλόγους ψιθήρους πλάσσων εἰς ὦτα φέρει πᾶσινπάντωνπᾶσιν ᾿Οδυσσεύς, καὶ σφόδρα πείθει. περὶ γὰρ σοῦ νῦν εὔπεισταεὔπιστα λέγει, καὶ πᾶςπωςπασ ὁ κλύων τοῦ λέξαντος χαίρει μᾶλλον τοῖς σοῖςτὸ σοισ᾿τοῖς σοῖς ἄχεσιν καθυβρίζων. τῶν γὰρ μεγάλων ψυχῶν ἱεὶς οὐκ ἂν ἁμάρτοιἁμάρτοιςἁμαρτηἁμάρτοι· κατὰ δ᾽ ἄν τις ἐμοῦ τοιαῦτα λέγων οὐκ ἂν πείθοι. πρὸς γὰρ τὸν ἔχονθ᾽ ὁ φθόνος ἕρπει. καίτοι σμικροὶ μεγάλων χωρὶς σφαλερὸν πύργου ῥῦμα πέλονται· μετὰ γὰρ μεγάλων βαιὸς ἄριστ᾽ ἂν καὶ μέγας ὀρθοῖθ᾽ὀρθοῖ·ὀρθοῖθ᾽ ὑπὸ μικροτέρωνσμικροτέρων.

ἀλλ᾽ οὐ δυνατὸν τοὺς ἀνοήτους τούτων γνώμας προδιδάσκειν. ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν θορυβεῖ, χἠμεῖς οὐδὲν σθένομενστένομενσθένομεν πρὸς ταῦτ᾽ ἀπαλέξασθαι σοῦ χωρίς, ἄναξ. ἀλλ᾽ ὅτε γὰρ δὴ τὸ σὸν ὄμμ᾽ ἀπέδραν, παταγοῦσιν ἅτεἅπερἅτε πτηνῶν ἀγέλαι· μέγαν αἰγυπιὸν *δ᾽αἴγυπιὸν ὑποδείσαντεςὑποδιδείσαντεςὑποδείσαντεςὑποδδείσαντες τάχ᾽ ἄν, ἐξαίφνης εἰ σὺ φανείης, σιγῇ πτήξειαν ἄφωνοι. στρ. ἡ ῥά σε Ταυροπόλα Διὸς Ἄρτεμις, -

—ὦ μεγάλα φάτις, ὦ μᾶτερ αἰσχύνας ἐμᾶς, – ὥρμασε πανδάμους ἐπὶ βοῦς ἀγελαίας ; ἢ πού τινος νίκας ἀκάρπωτον χάριν, ἤ ῥα κλυτῶν ἐνάρων ψευσθεῖσ᾽, *ἀδώροιςψευσθεῖσα δώροις εἴτ' ἐλαφαβολίαιςεἴτ᾿ ἐλαφαβολείαιςεἴτ᾽ ἐλαφαβολίαιςεἴτ᾿ ἐλαφηβολίαις. ἢ χαλκοθώραξ †*ἢ τιν'ἤ την᾿ἢ τίν'ή τιν' ᾿Ενυάλιος μομφὰν ἔχων ξυνοῦ δορὸς ἐννυχίοιςδ...δουρὸς ἐννυχίαις μαχαναῖςδορὸς ἐννυχίοις μαχαναῖς μαχαναῖς ἐτίσατο λώβαν;

ἀντ. οὔ ποτε γὰρ φρενόθεν γ᾽ ἐπ᾿ ἀριστερά, παῖ Τελαμῶνος, ἔβας τόσσον ἐν ποίμναιςποίμναισι πίτνωνπίτνῶνπιτνῶν· ἥκοι γὰρ ἂν θεία νόσος· ἀλλ' ἀπερύκοι καὶ Ζεὺς κακὰν καὶ Φοῖβος ᾿Αργείων φάτιν. εἰ δ᾽ ὑποβαλλόμενοι κλέπτουσι μύθους οἱ μεγάλοι βασιλῆςβασιλεῖς, ἢ τᾶς ἀσώτου Σισυφιδᾶν γενεᾶς, μὴ μή μ᾽, ἄναξ, ἔθ᾽ ὧδ᾽ ἐφάλοις κλισίαις

ὄμμ᾽ ἔχων κακὰν φάτιν ἄρῃ. ἐπ. ἀλλ᾽ ἄνα ἐξ ἑδράνων, ὅπου μακραίωνι στηρίζει ποτὲ τᾷδ᾽ ἀγωνίῳ σχολᾷ ἄταν οὐρανίαν φλέγων. †ἐχθρῶν δ᾽ ὕβρις ὧδ᾽ ἀτάρβηταὧδ᾽ ἀταρβῆταὧδ᾽ ἀτάρβῆτα ὁρμᾶτ᾽ εὐανέμοιςὁρματ᾽ ἐν εὐανέμοιςὁρμᾶτ᾽ ἐν δ᾽ ἄνέμοις βάσσαις, πάντων καγχαζόντωνβακχαζόντωνβαγχαζόντων γλώσσαις βαρυάλγητα'·† ἐμοὶ δ᾽ ἄχος ἕστακενἕστακεἕστηκεν.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ναὸς ἀρωγοὶ τῆς Αἴαντος, γενεᾶς χθονίων ἀπ᾿ ᾿Ερεχθειδᾶν, ἔχομεν στοναχὰς οἱ κηδόμενοι τοῦ Τελαμῶνος τηλόθεν οἴκου. νῦν γὰρ ὁ δεινὸς μέγαςμέγαςὁ μέγας ὠμοκρατὴς Αἴας θολερῷ κεῖται χειμῶνι νοσήσας. ΧΟΡΟΣ. τί δ᾽ ἐνήλλακται τῆς ἁμερίας

νὺξ ἥδε βάρος; παῖ τοῦ Φρυγίου Τελεύταντοςτελλεύταντος, λέγ', ἐπεί σε λέχος δουριάλωτονδοριάλωτονδορυάλωτον στέρξας ἀνέχειστερξασ·.· ἀνέχειστέρξας ἀνέχει θούριος Αἴας· ὥστ᾽ οὐκ ἂν ἄϊδρις ὑπείποις. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. πῶς δῆτα λέγω λόγον ἄρρητον ; θανάτῳ γὰρ ἴσον πάθοςπάθοςβάρος ἐκπεύσει. μανίᾳ γὰρ ἁλοὺς ἡμὶνἡμῖνἡμὶν ὁ κλεινὸς νύκτερος Αἴας ἀπελωβήθη. τοιαῦτ᾽ ἂν ἴδοις(ε)ἴδοιςἴδοις σκηνῆς ἔνδον χειροδάϊκτα σφάγι' αἱμοβαφῆ, κείνου χρηστήρια τἀνδρός. ΧΟΡΟΣ. στρ. οἵαν ἐδήλωσας ἀνδρὸς αἴθονοςαἴθο.νοςαἴθο.νοςαἴθο.ποςαἴθοποςαἴθωνος

ἀγγελίαν ἄτλατον οὐδὲ φευκτάνφευκτὸνφευκτὰν, τῶν μεγάλων Δαναῶν ὕπο κλῃζομένανὑποκληιζομέναν, τὰν ὁ μέγας μῦθος ἀέξει. οἴμοιὠίμοιοἴμοιὤμοι, φοβοῦμαι τὸ προσέρπον, περίφαντος ἁνὴρἀνὴρ θανεῖται, παραπλήκτῳ χερὶ συγκατακτὰςσυνκατακτάσσυγκατακτὰς κελαινοῖς ξίφεσιν βοτὰ καὶ βοτῆρας ἱππονώμαςἱππονόμουςἱππονώμας. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὤμοι· κεῖθεν κεῖθεν ἄρ᾽ ἡμῖν δεσμῶτιν ἄγων ἤλυθε ποίμναν· ὧν τὴν μὲν ἔσω σφάζ᾽ ἐπὶ γαίας, τὰτὰσδέτὰς δὲτὰσδὲ δὲ πλευροκοπῶν δίχ᾽ ἀνερρήγνυἂν ἐρρήγνυἀνερρήγνυ.

δύο δ᾽ ἀργίποδας κριοὺς ἀνελὼν τοῦ μὲν κεφαλὴν καὶ γλῶσσαν ἄκραν ῥιπτεῖ θερίσας, τὸν δ᾽ ὀρθὸν ἄνω κίονι δήσας μέγαν ἱπποδέτηνἱππολέτηνἱπποδέτην ῥυτῆρα λαβὼν παίει λιγυρᾷ μάστιγι διπλῇ, κακὰ δεννάζωνδ᾽ ἐννάζωνδεννάζων ῥήμαθ᾽, ἃ δαίμων κοὐδεὶς ἀνδρῶν ἐδίδαξεν. ΧΟΡΟΣ. ἀντ. ὥρα τιν᾽ ἤδητίν᾽ ἤδη τοι κρᾶταἤδη κράταἤδη τοι κράτα κάρα καλύμμασι κρυψάμενον ποδοῖν κλοπὰν ἀρέσθαι, ἢ θοὸν εἰρεσίας ζυγὸν ἑζόμενον ποντοπόρῳ ναὶ μεθεῖναι.

τοίας ἐρέσσουσιν ἀπειλὰς δικρατεῖςδυσκρατεις ᾿Ατρείδαι καθ᾽ ἡμῶν· πεφόβημαι λιθόλευστον Ἄρη ξυναλγεῖν μετὰ τοῦδε τυπείς, τὸν αἶσ᾿ ἄπλατος ἴσχει. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οὐκέτι· λαμπρᾶς γὰρ ἄτερ στεροπᾶς ἄξας ὀξὺς νότος ὣς λήγει, καὶ νῦν φρόνιμοςφρόνιμοσ νέον ἄλγος ἔχει. τὸ γὰρ ἐσλεύσσεινἐσλεύσεινἐσλεύσσεινεἰσλεύσειν οἰκεῖα πάθη, μηδενὸς ἄλλου παραπράξαντος, μεγάλας ὀδύνας ὑποτείνει. ΧΟΡΟΣ. ἀλλ᾽ εἰ πέπαυται, κάρτ᾽ ἂν εὐτυχεῖν δοκῶ· φρούδου γὰρ ἤδη τοῦ κακοῦ μείων λόγος.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. πότερα δ᾽ ἄν, εἰ νέμοινεμοινέμεινέμοι τις αἵρεσιν, λάβοις φίλους ἀνιῶν αὐτὸς ἡδονὰς ἔχειν, ἢ κοινὸς ἐν κοινοῖσι λυπεῖσθαι ξυνών; ΧΟΡΟΣ. τό τοι διπλάζον, ὦ γύναι, μεῖζον κακόν. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἡμεῖς ἄρ᾽ οὐ νοσοῦντες ἀτώμεσθα νῦν. ΧΟΡΟΣ. πῶς τοῦτ᾽ ἔλεξας; οὐ κάτοιδ᾽ ὅπως λέγεις. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἁνὴρἀνὴρ ἐκεῖνος, ἡνίκ ἦν ἐν τῇ νόσῳ, αὐτὸς μὲν ἥδεθ᾽ οἶσιν εἴχετ᾿ ἐν κακοῖς, ἡμᾶς δὲ τοὺς φρονοῦνταςβλέπονταςφρονοῦντας ἠνία ξυνών· νῦν δ᾽ ὡς ἔληξε κἀνέπνευσε τῆς νόσου, κεῖνός τε λύπῃ πᾶς ἐλήλαται κακῇ ἡμεῖς θ᾽ ὁμοίως οὐδὲν ἦσσον ἢ πάρος. ἆρ᾿ ἔστι ταῦτα δὲς τόσ᾽ ἐξ ἁπλῶν κακά; ΧΟΡΟΣ. ξύμφημι δή σοι καὶ δέδοικα μὴ ἐκ θεοῦ πληγή τις ἥκειἥκοιἥκοιἥκει. πῶς γάρ, εἰ πεπαυμένος μηδέν τι μᾶλλον ἢ νοσῶν εὐφραίνεται ; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων τῶνδ᾽ ἐπίστασθαί σε χρή.

ΧΟΡΟΣ. τίς γάρ ποτ᾿ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο ; δήλωσον ἡμῖν τοῖς ξυναλγοῦσινξυναλγοῦσιξυναλγοῦσιν τύχας. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἅπαν μαθήσει τοὔργον, ὡς κοινωνὸς ὤν. κεῖνος γὰρ ἄκρας νυκτός, ἡνίχ᾽ ἕσπεροι λαμπτῆρες οὐκέτ᾽ ἦθον, ἄμφηκες λαβὼν ἐμαίετ᾽ ἔγχος ἐξόδους ἕρπειν κενάς. κἀγὼ ἐπιπλήσσω καὶ λέγω, τί χρῆμα δρᾷς, Αἴας; τί τήνδ᾽ ἄκλητος οὔθ᾽ ὑπ᾿ ἀγγέλωνὑπαγγέλων κληθεὶς ἀφορμᾷς πεῖραν οὔτε του κλύων σάλπιγγος ; ἀλλὰ νῦν γε πᾶς εὕδει στρατός. ὁ δ᾽ εἶπε πρός με βαί᾽αἰβὰβαιὰβάι', ἀεὶ δ᾽ ὑμνούμενα· γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει. κἀγὼ μαθοῦσ᾽ ἔληξ᾽ἐληξ(α)ἔληξ᾽ἔληξα, ὁ δ᾽ ἐσσύθη μόνος. καὶ τὰς ἐκεῖ μὲν οὐκ ἔχω λέγειν πάθας· ἔσω δ᾽ ἐσῆλθε συνδέτους ἄγων ὁμοῦ ταύρους, κύνας βοτῆραςκύνας· βοτῆρας, εὔκερώνεὔκερωνεὔκερων τ᾽ ἄγραν.

καὶ τοὺς μὲν ηὐχένιζε, τοὺς δ᾽ ἄνω τρέπων ἔσφαζε κἀρράχιζεκἀράχιζεκἀρράχιζε, τοὺς δὲ δεσμίους ᾐκίζεθ᾽ ὥστε φῶτας ἐν ποίμναιςποίμναιςποίμναις πίτνωνπίτνῶν. τέλος δ᾽ ὑπάξαςἀπᾶξασὑπάξασὑπαίξαςἀπάιξασὑπάξας διὰ θυρῶν σκιᾷ τινὶ λόγους ἀνέσπα, τοὺς μὲν ᾿Ατρειδῶν κάτα, τοὺς δ᾽ ἀμφὶ Ὀδυσσεῖ, συντιθεὶς γέλων πολύν, ὅσην κατ᾿ αὐτῶναὐτὸναὐτῶν ὕβριν ἐκτίσαιτ᾿ ἰών· κἄπειτ᾽ ἐπάξαςἀπάξαιςἑπάξαςἐπαίξαςἀπαίξαςεπάξαςἐπαίξας αὖθις ἐς δόμους πάλιν ἔμφρων μόλις πως ξὺν χρόνῳ καθίσταται, καὶ πλῆρες ἄτης ὡς διοπτεύει στέγος, παίσας κάρα θώϋξεν· ἐν δ᾽ ἐρειπίοιςἐριπίοισἐρειπίοιςἐρειπτίοις

νεκρῶν ἐρειφθεὶςἐρεισθεὶςἐρριφθεὶς ἔζετ᾽ ἀρνείου φόνου, κόμην ἀπρὶξ ὄνυξι συλλαβὼν χερί. καὶ τὸν μὲν ἦστο πλεῖστον ἄφθογγος χρόνον· ἔπειτ᾿ ἐμοὶ τὰ δείν᾽ ἐπηπείλησ᾽ ἔπη, εἰ μὴ φανοίηνφανείην πᾶν τὸ συντυχὸν πάθος, κἀνήρετ᾽ ἐν τῷ πράγματος κυροῖκύροικυρεῖ ποτέ. κἀγώ, φίλοι, δείσασα,δείσασα, τοὐξειργασμένον ἔλεξα πᾶν ὅσονπερ ἐξηπιστάμηνἐξεπιστάμηνἐξηπιστάμην. ὁ δ᾽ εὐθὺς ἐξῴμωξεν οἰμωγὰςἐξώιμοξεν οἰμογὰςἀνωμωξεν αἰμωγὰςἐξώιμωξεν οἰμωγὰςἐξώμωξεν οἰμωγὰς λυγράς, ἃς οὔποτ᾽ αὐτοῦ πρόσθεν εἰσήκουσ᾽ ἐγώ. πρὸς γὰρ κακοῦ τε καὶ βαρυψύχουβαρυψύχουςβαρυψύχου γόους τοιούσδ᾽ ἀεί ποτ᾽ ἀνδρὸς ἐξηγεῖτ᾽ ἔχεινεἶναι· ἀλλ᾽ ἀψόφητος ὀξέων κωκυμάτων

ὑπεστέναζε ταῦρος ὣς βρυχώμενος. νῦν δ᾽ ἐν τοιᾷδε κείμενος κακῇ τύχῃ ἄσιτος ἁνήρἀνὴρ, ἄποτος, ἐν μέσοις βοτοῖςβροτοῖςβοτοῖς σιδηροκμῆσιν ἥσυχος θακεῖθάκειθακεῖ πεσών. καὶ δῆλός ἐστιν ὥς τι δρασείων κακόνκακωνκακὸν. τοιαῦτα γάρ πως καὶ λέγει κὠδύρεται. ἀλλ᾽, ὦ φίλοι, τούτων γὰρ οἵνεκ᾽ ἐστάλην, ἀρήξατ᾽ εἰσελθόντες, εἰ δύνασθέδύνασθαιδύνασθε τι. φίλων γὰρ οἱ τοιοίδε νικῶνται λόγοιςφίλοιλόγοις. ΧΟΡΟΣ. Τέκμησσα δεινὰ παῖ Τελεύταντος λέγεις ἡμῖν τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαιδιαπεφοιβᾶσθαιδιαπεφοιβάσθαι κακοῖς. ΑΙΑΣ. ἰώ μοί μοιμοι μοί. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. τάχ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν ; ΑΙΑΣ. ἰώ μοί μοιμοι μοί.

ΧΟΡΟΣ. ἁνὴρἀνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν, ἢ τοῖς πάλαι νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών. ΑΙΑΣ. ἰὼ παῖ παῖ. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὤμοι τάλαιν· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ. τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτ' εἶ; τάλαιν ἐγώ. ΑΙΑΣ. Τεύκρον καλῶ, ποῦ Τεύκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ λεηλατήσει χρόνον; ἐγὼ δ᾽ ἀπόλλυμαι. ΧΟΡΟΣ. ἁνὴρἀνὴρ φρονεῖν ἔοικενἔοικεἔοικεν. ἀλλ᾽ ἀνοίγετε. τάχ᾽ ἄν τιν αἰδῶ κἀπ᾿χάπ᾿κάπ᾿χὑπ᾿ ἐμοὶ βλέψας λάβοι. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δ' ἔξεστί σοι τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

ΑΙΑΣ. στρ. α. ἰὼ

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων, μόνοι *ἔτ᾽τ' ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, ἴδεσθέ μ᾽ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης ἀμφίδρομον κυκλεῖται. ΧΟΡΟΣ. οἴμ᾿ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν. δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει. ΑΙΑΣ. ἀντ. α. ἰὼ γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας, *ὃς ἅλιονἁλίαν ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν, σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ἐπαρκέσοντ᾽·

ἀλλά με συνδάϊξον. ΧΟΡΟΣ. εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει. ΑΙΑΣ. στρ. β. ὁρᾶς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον, τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις, ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας; ὤμοιωἴμοιοἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. μή, δέσποτ' Αἴας, λίσσομαί σ', αὔδα τάδε. ΑΙΑΣ. οὐκ ἐκτός ; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμεῖἐκνεμῆιἐκνημῆἐκνεμῇ πόδα ; αἰαῖ αἰαῖαἰ αἰ αἶαἱ αἱ αἱαἱ ἀὶ αἴ. ΧΟΡΟΣ. ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ. ΑΙΑΣ. ὦ δύσμορος, ὃς χερὶχεροίχερσὶπάντων ἀΐων μὲν μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δ᾽ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις

ἐρεμνὸν αἷμ᾽ ἔδευσα. ΧΟΡΟΣ. τί δῆτ᾽ ἂν ἀλγοίης ἐπ᾿ ἐξειργασμένοις ; οὐ γὰρ γένοιτ᾽ ἂν ταῦθ᾽ ὅπως οὐχ ὧδ᾽ ἔχειν. ΑΙΑΣ. ἀντ. β'. ἰὼ πάνθ' ὁρῶν, ἁπάντων τ᾿ ἀεὶπάντων ἀεὶἁπάντων τ᾽ ἀεὶ κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίουλαερτίου, κακοπινέστατόνκοκοπινέστατονκακοπινέστατόνκακοπινέστατοντ᾽7' om. τ' ἄλημα στρατοῦ, ἢ που πολὺν γέλωθ᾽ ὑφ᾽ ἡδονῆς ἄγεις. ΧΟΡΟΣ. ξύν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεταικὀδύρεται. ΑΙΑΣ. ἴδοιμι [δή]μιννιν νιν, καίπερ ὧδ᾽ ἀτώμενος.

ἰώ μοί μοιμοι μοί. ΧΟΡΟΣ. μηδὲν μέγ' εἴπῃς. οὐχ ὁρᾷς ἵν' εἶηἳεἶ κακοῦ; ΑΙΑΣ. ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρπροπάτορ, πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισσάρχαςδισάρχαςδισσάρχασ ὀλέσσαςὀλέσας βασιλῆςβασιλεῖς, τέλος θάνοιμι καὐτός ; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὅταν κατεύχῃ ταῦθ᾽, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν εὔχου· τί γὰρ δεῖδηδεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος ; ΑΙΑΣ. στρ.γ. ἰὼ σκότος, ἐμὸν φάος, ἔρεβος ὦ φαεννότατονφαεννοτονφαεννότατον, ὡς ἐμοί, * ἕλεσθ' ἔλεσθέ μ'ἔλεσθέ μ' ἕλεσθέ μ'ἕλεσθέ μ' οἰκήτορα ἔλεσθ' οὔτε γὰρ οἰκήτορα, ἕλεσθέ μ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος οὔθ᾽ ἁμερίων ἔτ᾽ ἄξιος βλέπειν τιν' εἰς ὄνασινὄνησιν ἀνθρώπων.

ἀλλά μ᾿ ὁ Διὸς ἀλκίμα θεὸς †ὀλέθριονὀλεθρίως αἰκίζει. ποῖ τις οὖν φύγῃφύγηιφύγῃτράπη ; ποῖ μολὼν μενῶμένῶ; εἰ †τὰ μὲν φθίνειφθίνει, φίλοι †τοῖσδ᾽ ὁμοῦ †πέλας μώραιςμωραῖς δ᾽ ἄγραις προσκείμεθα, πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με χειρὶ φονεύοι. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὦ δυστάλαινα, τοιάδ᾽ ἄνδρα χρήσιμον φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτληοὔκετ᾽ ἔτλη ποτ᾽ ἄν.

ΑΙΑΣ. ἀντ.γ'. ἰὼom.ὦἰώ πόροι ἁλίρροθοι πάραλά τ' ἄντραἄνδραἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον, πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ κατείχετ' ἀμφὶ Τροίαν χρόνον· ἀλλ᾽ οὐκέτι μ'οὐκ ἔτ᾽οὐκ ἔτιοὐκέτι, οὐκέτ᾽ ἀμπνοὰς ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω. ὦἰὼ Σκαμάνδριοι γείτονες ῥοαί, εὔφρονες ᾿Αργείοις, οὐκέτ᾽ ἄνδρα μὴ τόνδ᾽ ἴδητ᾽, ἔπος ἐξερέω μέγ', οἷον οὔ τινα Τροία †στρατοῦ δέρχθη χθονὸς μολόντ᾽ †ἀπὸ ῾Ελλανίδος· τανῦν δ᾽ ἄτιμος ὧδε πρόκειμαιπρόκειταιπρόκειμαι. ΧΟΡΟΣ. οὔτοι σ᾽ ἀπείργειν, οὔθ᾽ ὅπως ἐῶ λέγειν ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα. ΑΙΑΣ. αἰαῖαἰ αἰ· τίς ἄν ποτ ᾤεθ᾽ ὧδ᾽ ἐπώνυμον

τοὐμὸντοὐμὸν ξυνοίσειν ὄνομα τοῖς ἐμοῖς κακοῖς ; νῦν γὰρ πάρεστι καὶ δὶς αἰάζειν ἐμοὶ καὶ τρίς· τοιούτοις γὰρ κακοῖς ἐντυγχάνω· ὅτουὅτω πατὴρ μὲν τῆσδ᾽ ἀπ᾿ ᾿Ιδαίας χθονὸς τὰ πρῶτα καλλιστεῖ᾽ ἀριστεύσας στρατοῦ πρὸς οἶκον ἦλθε πᾶσαν εὔκλειαν φέρων· ἐγὼ δ᾽ ὁ κείνου παῖς, τὸν αὐτὸν ἐς τόπον Τροίας ἐπελθὼν οὐκ ἐλάσσονι σθένει, οὐδ᾽ ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς, ἄτιμος ᾿Αργείοισιν ὧδ᾽ ἀπόλλυμαι.

καίτοι τοσοῦτόν γ' ἐξεπίστασθαι δοκῶ, εἰ ζῶν ᾿Αχιλλεὺς τῶν ὅπλων τῶν ὧν πέρι κρίνειν ἔμελλε κράτος ἀριστείας τινί, οὐκ ἄν τις αὔτ᾽ ἔμαρψεν ἄλλος ἀντ᾿ ἐμοῦ. νῦν δ᾽ αὔτ᾽ ᾿Ατρεῖδαι φωτὶ παντουργῷ φρένας ἔπραξαν, ἀνδρὸς τοῦδ᾽ ἀπώσαντες κράτη. κεἰ μὴ τόδ᾽ ὄμμαὄνομαὄμμα καὶ φρένες διάστροφοι γνώμης ἀπῇξαν τῆς ἐμῆς, οὐκ ἄν ποτε δίκην κατ᾿ ἄλλου φωτὸς ὧδ᾽ ἐψήφισαν. νῦν δ᾽ ἡ Διὸς γοργῶπις * ἀδάματοςἀδάμαστος θεὰ ἤδη μ᾽ ἐπ᾿ αὐτοῖς χεῖρ᾽ ἐπευθύνοντ᾽ἐπαντύνοντ᾽ἐπεντύνοντ᾽ἐπεντύνοντ'ἐπεντείνοντ' ἐμὴν ἔσφηλεν ἐμβαλοῦσα λυσσώδη νόσοννόσωννόσον,

ὥστ᾽ ἐν τοιοῖσδε χεῖρας αἱμάξαι βοτοῖς. κεῖνοι δ᾽ ἐπεγγελῶσιν ἐκπεφευγότες, ἐμοῦ μὲν οὐχ ἑκόντοςοὐκ ἔχοντοσ· εἰ δέ τις θεῶν βλάπτοι, φύγοι τἂνγ'᾽ ἂντὰν χώ κακὸς τὸν κρείσσονα. καὶ νῦν τί χρὴ δρᾶν; ὅστις ἐμφανῶς θεοῖς ἐχθαίρομαι, μισεῖ δέ μ' ῾Ελλήνων στρατός, ἔχθει δὲ Τροία πᾶσα καὶ πεδία τάδε. πότερα πρὸς οἴκους, ναυλόχους λιπὼν ἕδρας μόνους τ᾽ ᾿Ατρείδας, πέλαγος Αἰγαῖον περῶ; καὶ ποῖον ὄμμα πατρὶ δηλώσω φανεὶς Τελαμώνι; πῶς με τλήσεταί ποτ᾽ εἰσιδεῖν γυμνὸν φανέντα τῶν ἀριστείων ἄτερ, ὧν αὐτὸς ἔσχε στέφανον εὐκλείας μέγαν ; οὐκ ἔστι τοὔργον τλητόν. ἀλλὰ δῆτ᾿ ἰὼν πρὸς ἔρυμα Τρώων, ξυμπεσὼν μόνος μόνοις καὶ δρῶν τι χρηστόν, εἶτα λοίσθιον θάνω; ἀλλ᾽ ὧδέ γ' ᾿Ατρείδας ἂν εὐφράναιμίεὐφραίναιμιεὐφράναιμί που.

οὐκ ἔστι ταῦτα, πεῖρά τις ζητητέα τοιάδ᾽, ἀφ᾿ ἧς γέροντι δηλώσω πατρὶ μή τοι φύσινφυσ.φύσιν γ᾽om.δὲγε ἄσπλαγχνος ἐκ κείνου γεγώς. αἰσχρὸν γὰρ ἄνδρα τοῦ μακροῦ χρήζειν βίου, κακοῖσιν ὅστις μηδὲν ἐξαλλάσσεται. τί γὰρ παρ᾽ ἦμαρ ἡμέρα τέρπειν ἔχει προσθεῖσα κἀναθεῖσαπροσθεῖσα κἀναθεῖσαπροσθεῖσα κἀνεθεῖσαπροσθεῖσα κἀναθεῖσαπροσθεῖσα κάνεθεῖσα τοῦ γε κατθανεῖν; οὐκ ἂν πριαίμην οὐδενὸς λόγου βροτόν, ὅστις κεναῖσιν ἐλπίσιν θερμαίνεται.

ἀλλ᾽ ἢ καλῶς ζῆν, ἢ καλῶς τεθνηκέναι τὸν εὐγενῆ χρή· πάντ᾽ ἀκήκοας λόγον. ΧΟΡΟΣ. οὐδεὶς ἐρεῖ ποθ᾽ ὡς ὑπόβλητον λόγονλονλόγον, Αίας, ἔλεξας, ἀλλὰ τῆς σαυτοῦτῆσαὐτοῦτοῦ φρενός. παῦσαί γε μέντοι καὶ δὸς ἀνδράσιν φίλοις γνώμης κρατῆσαι, τάσδε φροντίδας μεθείς. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὦ δέσποτ᾽ Αἴας, τῆς ἀναγκαίας τύχης οὐκ ἔστιν οὐδὲν μεῖζον ἀνθρώποις κακόν..ονκακὸν. ἐγὼ δ᾽ ἐλευθέρου μὲν ἐξέφυν πατρός, εἴπερ τινὸςτινὸς σθένοντος ἐν πλούτῳ Φρυγῶν· νῦν δ᾽ εἰμὶ δούλη. θεοῖς γὰρ ὧδ᾽ ἔδοξέ που καὶ σῇ μάλιστα χειρί. τοιγαροῦν, ἐπεὶ τὸ σὸν λέχος ξυνῆλθον, εὖ φρονῶ τὰ σά, καί σ'᾽ ἀντιάζω πρός τ' ἐφεστίου Διὸς

εὐνῆς τε τῆς σῆς, ᾗἧςἧς συνηλλάχθηςσυναλλάχθηςσυνηλλάχθης ἐμοί, μή μ' ἀξιώσῃς βάξιν ἀλγεινὴν λαβεῖν τῶν σῶν ὑπ᾽ ἐχθρῶν, χειρίαν ἐφεὶςἀφείςἐφεὶς τινί. εἰἦνεἰἣν γὰρ θάνῃςθάνειςθάνηισθάνης σὺ καὶ τελευτήσαςτελευτήσειστελευτήσας ἀφῇςἀφ'ἀφείς, ταύτῃ νόμιζε κἀμὲ τῇ τόθ᾽ ἡμέρᾳ βίᾳ ξυναρπασθεῖσαν ᾿Αργείων ὕπο ξὺν παιδὶ τῷ σῷ δουλίανδούλιονδουλίαν ἕξειν τροφήν. καί τις πικρὸν πρόσφθεγμα δεσποτῶν ἐρεῖ λόγοις ἰάπτωνἀτίζωνἰάπτωνπέμπων, ἴδετε τὴν ὁμευνέτιν Αἴαντος, ὃς μέγιστον ἴσχυσε στρατοῦ, οἵας λατρείας ἀνθ᾽ ὅσου ζήλου τρέφει. τοιαῦτ᾽ ἐρεῖ τις· κἀμὲ μὲν δαίμων ἐλᾷ,

σοὶ δ᾽σοὶτ᾽σοὶ δ' αἰσχρὰ τἄπη ταῦτα καὶ τῷ σῷ γένει. ἀλλ᾽ αἴδεσαι μὲν πατέρα τὸν σὸν ἐν λυγρῷ γήρᾳ προλείπων, αἴδεσαι δὲ μητέρα πολλῶν ἐτῶν κληροῦχον, ἥ σεμεσε πολλάκις θεοῖς ἀρᾶταιἀρᾶ(ι)ται ζῶντα πρὸς δόμους μολεῖν· οἰκτειρε δ', ὧναξ, παῖδα τὸν σόν, εἰ νέας τροφῆς στερηθεὶς σοῦ διοίσεται μόνος ὑπ᾿ ὀρφανιστῶν μὴ φίλων, ὅσον κακὸν κείνῳ τε κἀμοὶ τοῦθ᾽, ὅταν θάνῃς, νεμεῖςνεμεῖ. ἐμοὶ γὰρ οὐκέτ᾽ ἐστὶνἐστὶἐστὶν εἰς ὅ τι βλέπω πλὴν σοῦ. σὺσοὶ γάρ μοιμου πατρίδ᾽ ᾔστωσας δορί, καὶ μητέρ᾽ ἄλλημητέρ᾽ ἄλλημητέρ᾽ ἀλλ᾽ ἡ μοῖρα τὸν φύσαντά τετε τεμεμετε καθεῖλεν Ἅιδου θανασίμους οἰκήτορας. τίς δῆτ᾽ ἐμοὶ γένοιτ᾽ ἂν ἀντὶγένοιτ᾽ ἀντὶγένοιτ᾽ ἂν ἀντὶ σοῦ πατρίς ;

τίς πλοῦτος; ἐν σοὶ πᾶσ᾽πα..πᾶσ᾽πᾶσιν ἔγωγε σώζομαι. ἀλλ᾽ ἴσχε κἀμοῦ μνῆστιν. ἀνδρί τοι χρεὼν μνήμην προσεῖναι, τερπνὸν εἴ τί που πάθοιπάθηιπάθοιπάθη. χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτουσ᾽ ἀεί· ὅτου δ᾽ ἀπορρεῖ μνῆστις εὖ πεπονθότος, οὐκ ἂν γένοιτ᾽ ἔθ᾽γένοιτό ποθ᾿γένοιθ᾽ οὗτος οὗτος εὐγενὴς ἀνήρ. ΧΟΡΟΣ. Αἴας, ἔχειν σ᾽ ἂν οἶκτον ὡς κἀγὼ φρενὶ θέλοιμ᾽ ἄν· αἰνοίης γὰρ ἂν τὰ τῆσδ᾽ ἔπη. ΑΙΑΣ. καὶ κάρτ' ἐπαίνου τεύξεται πρὸς γοῦν ἐμοῦ, ἐὰν μόνον τὸ ταχθὲν εὐ τολμᾷ τελεῖν. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἀλλ᾽, ὦ φίλ' Αἴας, πάντ' ἔγωγε πείσομαι. ΑΙΑΣ. κόμιζε νύννῦν μοι παῖδα τὸν ἐμόν, ὡς ἴδω. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. καὶ μὴν φόβοισί γ' αὐτὸν ἐξελυσάμην. ΑΙΑΣ. ἐν τοῖσδε τοῖς κακοῖσιν, ἢ τί μοι λέγεις; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. μὴ σοί γέ που δύστηνος ἀντήσας θάνοι. ΑΙΑΣ. πρέπον γέ τἂν ἦντὴν ἂνγέ τ᾽ ἂν ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἀλλ᾽ οὖν ἐγὼ 'φύλαξαφυλάξωφύλαξα τοῦτό γ᾽ ἀρκέσαι. ΑΙΑΣ. ἐπῄνεσ᾽ ἔργον καὶ πρόνοιαν ἣν ἔθου. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. τί δῆτ᾽ ἂν ὡς ἐκ τῶνδ᾽ ἂν ὠφελοῖμί σε; ΑΙΑΣ. δός μοι προσειπεῖν αὐτὸν ἐμφανῆ τ᾿ ἰδεῖν. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. καὶ μὴν πέλας γεom.add. προσπόλοις φυλάσσεταιφυλάσεταιφυλάσσεται. ΑΙΑΣ. τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν ; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὦ παῖ, πατὴρ καλεῖ σε. δεῦρο προσπόλων ἄγ᾿ αὐτὸν ὅσπερ χερσὶν εὐθύνων κυρεῖς. ΑΙΑΣ. ἕρποντι φωνεῖς, ἢ λελειμμένῳοὐκ ἀκούοντι λόγωνλόγων? ΤΕΚΜΗΣΣΑ. καὶ δὴ κομίζει προσπόλων ὅδ'ὧδ᾽ὃδ' ἐγγύθεν. ΑΙΑΣ. αἰρ᾿ αὐτόν, αἶρε δεῦρο. ταρβήσει γὰρ οὐ νεοσφαγῆ που τόνδετοῦ τόνδετοῦτόν γεπου τόνδε προσλεύσσων φόνον, εἴπερ δικαίωςδικαίωσ ἔστ᾽ ἐμὸς τὰ πατρόθεν. ἀλλ᾽ αὐτίκ ὠμοῖς αὐτὸν ἐν νόμοις πατρὸς

δεῖ πωλοδαμνεῖν κἀξομοιοῦσθαι φύσιν. ὦ παῖ, γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος, τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ὅμοιος· καὶ γένοι'γένοιο ἂν οὐ κακός. καίτοι σε καὶ νῦν τοῦτό γε ζηλοῦν ἔχω, ὁθούνεκ᾽ὅθ' ούνεκ' οὐδὲν τῶνδ᾽ ἐπαισθάνειἐπαισθάνηι κακῶν. ἐν τῷ φρονεῖν γὰρ μηδὲν ἥδιστος βίος, [τὸ μὴ φρονεῖν γὰρ κάρτ᾽ ἀνώδυνον κακόν·] ἕως τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι μάθῃς. ὅταν δ᾽ ἵκῃ πρὸς τοῦτο, δεῖ σ᾽ ὅπως πατρὸς δείξειςδείξηισδείξεισδείξης ἐν ἐχθροῖς οἷος ἐξ οἵου 'τράφης. τέως δὲ κούφοις πνεύμασιν βόσκου, νέαν ψυχὴν ἀτάλλων, μητρὶ τῇδε χαρμονήν. οὔτοι σ' ᾿Αχαιῶν, οἶδα, μή τις ὑβρίσῃ στυγναῖσιστυγναῖς λώβαις, οὐδὲ χωρὶς ὄντ᾽ ἐμοῦ. τοῖον πυλωρὸν φύλακα Τεῦκρον ἀμφί σοι λείψω τροφῆς ἄοκνον ἔμπα κεἰ τανῦν

τηλωπὸςτηλουργόςὡς τηλουρος οἰχνεῖ, δυσμενῶν θήρανθήρανφρουρὰν ἔχων. ἀλλ᾽, ἄνδρες ἀσπιστῆρες, ἐνάλιοςεἰνάλιος λεώς, ὑμῖν τε κοινὴν τήνδ' ἐπισκήπτω χάριν, κείνῳ τ᾿ ἐμὴν ἀγγειλατ᾽ ἐντολήν, ὅπως τὸν παῖδα τόνδε πρὸς δόμους ἐμοὺς ἄγων Τελαμώνι δείξειδοίξηδείξη μητρί τ᾽, Ἐριβοίᾳ λέγω, ὥςὃὡς σφιν γένηται γηροβοσκὸς εἰσαεί, †μέχρις οὗ μυχοὺς κίχωσι τοῦ κάτω θεοῦμέχρις οὗ μυχοὺς κίχωσι τοῦ κάτω θεοῦ· καὶ τἀμὰ τεύχη μήτ᾽ ἀγωνάρχαι τινὲς θήσουσ᾽ ᾿Αχαιοῖςἀχαιοῖς, ἀχαιοὺς μήθ᾽ ὁ λυμεὼν ἐμός. ἀλλ᾽ αὐτό μοι σύ, παῖ, λαβὼν ἐπώνυμον, Εὐρύσακεςεὐρύσακες, ἴσχε διὰ πολυρράφου στρέφων πόρπακος ἑπτάβοιον ἄρρηκτον σάκος· τὰ δ᾽ ἄλλα τεύχη κοίν' ἐμοὶ τεθάψεται.

ἀλλ᾽ ὡς τάχος τὸν παῖδα τόνδ᾽ ἤδη δέχου, καὶ δῶμα πάκτουδῶμ᾽ ἀπάκτουδῶμ' ἀπάκτουδῶμ' ἀπ᾿ ἄκτουἄπαγεδῶμἄπάγου, μηδ' ἐπισκήνους γόους δάκρυε· κάρτα τοι φιλοίκτιστον γυνή. πύκαζε θᾶσσον, οὐ πρὸς ἰατροῦ σοφοῦ θρηνεῖνθροεῖν ἐπῳδὰς πρὸς τομῶντι πήματιτραύματι. ΧΟΡΟΣ. δέδοικ᾿ ἀκούων τήνδε τὴν προθυμίαν. οὐ γάρ μ' ἀρέσκει γλῶσσά σου τεθηγμένη. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὦ δέσποτ᾿ Αἴας, τί ποτε δρασείεις φρενί; ΑΙΑΣ. μὴ κρῖνε, μὴ ᾿ξέταζε· σωφρονεῖν καλόν. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οἴμ᾿ ὡς ἀθυμῶ· καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου καὶ θεῶν ἱκνοῦμαι μὴ προδοὺς ἡμᾶς γένῃ. ΑΙΑΣ. ἄγαν γε λυπεῖς, οὐ κάτοισθ᾽ ἐγὼ θεοῖς ὡς οὐδὲν ἀρκεῖν εἴμ᾿ ὀφειλέτης ἔτι; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. εὔφημα φώνει. ΑΙΑΣ. τοῖςτοῦςτοῖς ἀκούουσινἀκούουσι λέγε.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. σὺ δ᾽ οὐχὶ πείσει; ΑΙΑΣ. πόλλ᾽ ἄγαν ἤδη θροεῖς. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ταρβῶ γάρ, ὧναξ. ΑΙΑΣ. οὐ ξυνέρξεθ᾽ξυνέρχεσθ'συνέρξεθ᾽συνέρξεσθ'ξυνέξερθ' ὡς τάχος; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. πρὸς θεῶν, μαλάσσου. ΑΙΑΣ. μῶρά μοι δοκεῖςδωξεισδοκεῖς φρονεῖνλέγειν, εἰ τοὐμὸν ἦθος ἄρτι παιδεύειν νοεῖς. ΧΟΡΟΣ. στρ.ά. ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που ναίεις ἁλίπλακτοςἁλίπλαγκτοςἁλίπλακτος εὐδαίμων, πᾶσινπᾶσι περίφαντος ἀεί·

ἐγὼ δ᾽ ὁ τλάμων παλαιὸςπαλαιούςπαλαιὸσ ἀφ᾽ οὗ χρόνος, † Ἰδαίᾳ μίμνων λειμώνια ποίᾳ μήλωνἰδαίᾳ μίμνων λειμώνια ποίᾳ μήλωνἰδαίᾳ μίμνω λειμωνίᾳ ποίᾳ μήλωνἰδαί μίμν(gl. καρτερῶ) λειμωνία πόα μήλων ἀνήριθμος αἰὲν † εὐνόμᾳεὐνόμαιεὐκινήτωἐυνόμοεὐνόμαεὐνομίαεὐνόμω †χρόνῳ τρυχόμενος, κακὰν ἐλπίδ᾽ ἔχων ἔτι με ποτ᾿ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον ῞Αιδαν. ἀντ.ά. καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας

ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοιἰώ μοι μοί μοιἰώ μοι μοι, θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος· ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ κρατοῦντ᾽ ἐν ῎Αρει· νῦν δ᾽ αὖ φρενὸς οἰοβώταςδοβώταςοἰοβόταςοἰοβώτας φίλοις μέγα πένθος εὕρηταιγεγένηται. τὰ πρὶν δ᾽ ἔργα χεροῖνχερσὶν μεγίστας ἀρετᾶςμέγιστ᾽ ἀρετᾶς ἄφιλα παρ᾿ ἀφίλοιςπαρὰ φίλοισπαρ' ἀφίλοις ἔπεσ᾽ἔπεσενἔπεσε ἔπεσε μελέοιςμελείοιςμελέοις ᾿Ατρείδαις. στρ.β΄. ἢ που παλαιᾷ μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳἡμέραιἁμέραἠγοῦν γηραιὰ, λευκῷλευκῶλευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα

φρενομόρωςφρενομώρως ἀκούσῃ, αἴλινον αἴλινον, οὐδ᾽ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς ἥσει δύσμορος, ἀλλ᾽ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς θρηνήσει, χερόπληκτοι δ᾽ ἐν στέρνοισιστέρνοις πεσοῦνται δοῦποιδούποι καὶ πολιᾶς *ἄμυγμαἀμύγματα χαίτας. ἀντ.β΄. κρέσσωνκρείσσων γὰρ Ἅιδᾳἀΐδαἅδα κεύθων ὁ νοσῶν μάταν, ὃς ἐκ πατρώας ἥκωνἥκονἥκων γενεᾶς ἄριστοςom. πολυπόνων Ἀχαιῶν, οὐκέτι συντρόφοις ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ᾽ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.

ὦ τλάμων πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι παιδὸς δύσφορονδύσφοραν ἄταν, ἂν οὔπω τις ἔθρεψεν αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε. ΑΙΑΣ. ἅπανθ᾽ ὁ μακρὸς κἀναρίθμητοςκἀναρήθμητοςκαι αρίθμητος χρόνος φύει τ᾽ ἄδηλα καὶ φανέντα κρύπτεται·

κοὐκ ἔστ᾽ ἄελπτον οὐδέν, ἀλλ᾽ ἁλίσκεται χώ δεινὸς ὅρκος καὶχαί περισκελεῖς φρένες. κἀγὼ γάρ, ὃς τὰ δείν᾽ ἐκαρτέρουν τότεἐπηπείλησ᾽ ἔπηἢ λειπει τὸ ἔπηἐκαρτέρουν τότε βαφῇ σίδηρος ὥς, ἐθηλύνθην στόμα πρὸς τῆσδε τῆς γυναικός· οἰκτείρω δέ νιν χήρανχήραν παρ᾽ ἐχθροῖς παῖδά τ᾽ ὀρφανὸν λιπεῖν. ἀλλ᾽ εἰμι πρός τε λουτρὰ καὶ παρακτίους λειμῶνας, ὡς ἂν λύμαθ᾽ ἁγνίσας ἐμὰ

μῆνιν βαρεῖαν ἐξαλεύσωμαιἐξαλύξωμαιἐξαλλάξομαι θεᾶς· μολώνμολῶνμολών τε χῶρον ἔνθ᾽ ἂν ἀστιβή κίχω κρύψω τόδ' ἔγχος τοὐμόντοὐμὸν, ἔχθιστονἔχθιστον βελῶν, γαίαςγαίας ὀρύξας ἔνθα μή τις ὄψεται· ἀλλ᾽ αὐτὸ νὺξ Ἅιδης τε σωζόντων κάτω. ἐγὼ γὰρ ἐξ οὐ χειρὶ τοῦτ᾽ ἐδεξάμην παρ' Έκτορος δώρημα δυσμενεστάτου, οὔπω τι κεδνὸν ἔσχον ᾿Αργείων πάρα. ἀλλ᾽ ἔστ᾽ ἀληθὴς ἡ βροτῶν παροιμία, ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα κοὐκ ὀνήσιμα. τοιγὰρ τὸ λοιπὸντολοιπὸν, εἰσόμεσθα μὲν θεοῖς εἴκειν, μαθησόμεσθα δ' ᾿Ατρείδαςἀτρείδαἀτρείδας σέβειν. ἄρχοντές εἰσιν, ὥσθ᾽ ὑπεικτέον. τί μή; καὶ γὰρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα

τιμαῖς ὑπείκει· τοῦτο μὲν νιφοστιβεῖς χειμῶνες ἐκχωροῦσιν εὐκάρπῳ θέρει· ἐξίσταται δὲ νυκτὸς αἰανὴςαἰανὴςαἰανῆσ κύκλος τῇ λευκοπώλῳλευκοπόλωιλευκοπώλωι φέγγος ἡμέρᾳ φλέγεινφέγγεινφλέγειν· δεινῶνδεινόνδεινῶν τ᾿ ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισε στένοντα πόντον· ἐν δ᾽ ὁ παγκρατὴς ὕπνος λύει πεδήσας, οὐδ᾽ ἀεὶ λαβὼν ἔχει. ἡμεῖς δὲ πῶς οὐ γνωσόμεσθα σωφρονεῖν ; * ἐγῷδ᾽·ἐγὼ δ' ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτι

ὅ τ᾽ ἐχθρὸς ἡμῖνἤμηνἡμῖνἡμὴνἥμιν ἐς τοσόνδ᾽ ἐχθαρτέοςέχθραντέοσ, ὡς καὶ φιλήσων αὖθις, ἔς τε τὸν φίλον τοσαῦθ᾽ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι, ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα. τοῖς πολλοῖσιπολλοῖςπολλοῖσι γὰρ βροτῶν ἄπιστόςἄπιστος ἐσθ᾽ ἑταιρείας λιμήν. ἀλλ᾽ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει· σὺ δὲ εἴσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τέλους, γύναι, εὔχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ. ὑμεῖς θ᾽, ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε τιμᾶτε, Τεύκρῳ τ᾽, ἣν μόλῃ, σημήνατε μέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δ᾽ ὑμῖν ἅμαὑμῶν ἅμαὑπέρμεγαὑμῖν. ἐγὼ γὰρ εἶμ᾽ ἐκεῖσ᾽ ὅποι πορευτέον·

ὑμεῖς δ᾽ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχ᾽ ἄν μ᾽ ἴσως πύθοισθε, κεἰwel νῦν δυστυχῶ, σεσωσμένον. ΧΟΡΟΣ. στρ. ἔφριξ᾽ ἔρωτι, περιχαρὴς δ᾽ ἀνεπτάμαν. ἰὼ ἰὼ Πὰν Πάν, ὦ Πὰν Πὰν ἁλίπλαγκτεἁλίπλακτε Κυλλανίας χιονοκτύπουχιονοτύπτουχιονοτύπουχιονοκτύπου πετραίας ἀπὸ δειράδος φάνηθ᾽, ὦ θεῶν χοροποί᾽χοροποιὲ ἄναξ, ὅπως μοι Νύσια Κνώσσι'κνώσιακνώσσι' ὀρχήματ᾿ αὐτοδαῆ

ξυνὼν ἰάψῃςἰάψεισἰάψῃς. νῦν γὰρ ἐμοὶ μέλει χορεῦσαι. Ἰκαρίων δ᾽ ὑπὲר πελαγέωνπελάγεων μολὼν ἄναξ᾿Απόλλωνἄναξ· ἀπόλλων ὁ Δάλιος εὔγνωστος ἐμοὶ ξυνείηξυνέιησξυνείη διὰ παντὸς εὔφρων. ἀντ. ἔλυσενἔλυσε γὰρἔλυσεν αἰνὸν ἄχος ἀπ᾿ ὀμμάτων ῎Αρης. ἰὼ ἰώ. νῦν αὐ, νῦν, ὦ Ζεῦ, πάρα λευκὸν εὐάμερον πελάσαιπελᾶσανπελάσαι φάος θοᾶν ὠκυάλων νεῶν, ὅτ᾽ Αἴας λαθίπονος πάλιν, θεῶν δ᾽ αὖ πάνθυτα θέσμι᾽ ἐξήνυσ᾽ἐξήνυσεν εὐνομίᾳ σέβων μεγίστᾳ.

πάνθ' ὁ μέγας χρόνος μαραίνειμαραίνει γε καὶ φλέγειμαραίνει, καὶ φλέγειμ. τε καὶ φλέγει· κοὐδὲν ἀναύδητον * φατίσαιμ᾿φατίζαιμ'φατίξαιμ' ἄν, εὐτέ γ' ἐξ ἀέλπτων Αἴας μετανεγνώσθη θυμῶνθυμὸνθυμόν τ'θύμῶν ᾿Ατρείδαις μεγάλων τε νεικέων. ΑΓΓΕΛΟΣ. ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτοντοπρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω, Τεύκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ κρημνῶν· μέσον δὲ προσμολὼνπροσμολῶνπροσμολὼν στρατήγιον κυδάζεται τοῖς πᾶσιν ᾿Αργείοις ὁμοῦ. στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ἐν κύκλῳ μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτ᾿ ὀνείδεσιν ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν οὔτις ἔσθ᾽ ὃς οὔ, τὸνom.add. τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατοῦ

ξύναιμον ἀποκαλοῦντες, ὡς οὐκ ἀρκέσοι τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν. ὥστ᾽ εἰς τοσοῦτον ἦλθον ὥστε καὶ χεροῖν κολεῶν ἐρυστὰ διεπεραιώθηδιαπερεώθηδιεπεραιώθη ξίφη. λήγει δ' ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω ἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου. ἀλλ᾽ ἡμὶν Αἴας ποῦ ᾿στιν, ὡς φράσω τάδε; τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον. ΧΟΡΟΣ. οὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις. ΑΓΓΕΛΟΣ. ἰοὺ ἰούἰοὺ ἰού. βραδεῖαν ἡμᾶς ἄρ᾽ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν πέμπων ἔπεμψεν, ἡ ᾿φάνην ἐγὼ βραδύς. ΧΟΡΟΣ. τί δ᾽ ἐστὶ χρείας τῆσδ᾽ ὑπεσπανισμένον; ΑΓΓΕΛΟΣ. τὸν ἄνδρ᾽ ἀπηύδαἀπηῦδαἀπηύδα Τεύκρος ἔνδοθεν στέγης μὴ ἐξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ. ΧΟΡΟΣ. ἀλλ᾽ οἴχεταί τοι, πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς

γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου. ΑΓΓΕΛΟΣ. ταῦτ᾽ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα, εἴπερ τι Κάλχας εὐ φρονῶν μαντεύεται. ΧΟΡΟΣ. ποῖον; τί δ᾽ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πέρι; ΑΓΓΕΛΟΣ. τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον. ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου Κάλχας μεταστὰς οἷος ᾿Ατρειδῶν δίχα, εἰς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως θεὶς εἶπε κἀπέσκηψεκάπεσκηψεν παντοίᾳ τέχνῃ εἶρξαι κατ' ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε Αἴανθ᾽ ὑπὸ σκηναῖσι μηδ᾽ ἀφέντ᾽ ἐᾶν, εἰ ζῶντ᾽ ἐκεῖνον εἰσιδεῖν θέλοι ποτέ. ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τῇδε θἠμέρᾳτῆδέ θ᾽ ἡμέρᾳ μόνῃ δίας᾿ Αθάνας μῆνις, ὡς ἔφη λέγων. τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις

ἔφασχ᾽ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατ᾿ ἄνθρωπον φρονῇφρονῆιφρονεῖ. κεῖνος δ᾽ ἀπ᾿ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος ἄνους καλῶς λέγοντος εὑρέθη πατρός. ὁ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει, τέκνον, δορὶ βούλου κρατεῖν μέν, σὺν θεῷ δ᾽ ἀεὶ κρατεῖν. ὁ δ᾽ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο, πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ κράτος κατακτήσαιτ᾽καταστήσαιτ᾿κατακτήσαιτ᾿καταστήσαιτ'κατακτήσετ᾽· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα κείνων πέποιθα τοῦτ᾽ ἐπισπάσειν κλέος. τοσόνδ᾽ ἐκόμπει μῦθον. εἶτα δεύτερον, δίας ᾿Αθάνας, ἡνίκ᾽ ὀτρύνουσά νιν ηὐδᾶτ᾽ ἐπ᾿ ἐχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν, τότ᾽ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἄρρητόν τ᾽ ἔπος· ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν ᾿Αργείων πέλας ἵστω, καθ᾽ ἡμᾶς δ᾽ οὔποτ᾽ ἐκρήξει μάχη.

τοιοῖσδέ *τοιτοῖσ λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς ἐκτήσατ᾽ ὀργήν, οὐ κατ᾿ ἄνθρωπον φρονῶν. ἀλλ᾽ εἰπερ ἔστι τῇδε θἠμέρᾳτῆιδ᾽ ἐν ἡμέραιτῆιδε θ' ἡμέραι, τάχ᾽ ἂν γενοίμεθ᾽ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι. τοσαῦθ᾽ ὁ μάντις εἶφ᾽εἶπενεἶφ'· ὁ δ᾽ εὐθὺς ἐξ ἔδρας πέμπει με σοὶ φέροντα τάσδ᾽ ἐπιστολὰς Τεύκρος φυλάσσειν. εἰ δ᾽ ἀπεστερήμεθαἀπεστηρήμεθαἀπεστερήμεθαἀπεστερήθημενἀποστερήμεθα, οὐκ ἔστιν ἀνὴρ κεῖνοςἀνὴρ ἐκεῖνοσ'κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός. ΧΟΡΟΣ. ὦ δαΐα Τέκμησσα, δύσμορον γένος, ὅραὅραιὅρα μολοῦσα τόνδ᾽τον.τόνδ' ὁποῖ᾽ ἔπη θροεῖ.

ΧΟΡΟΣ. χωρεῖν ἑτοῖμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον. τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἅμ᾽ ἔψεται. ΑΙΑΣ. ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος γένοιτ᾿ ἄν, εἴ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολή, δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕκτορος ξένωνξένανξένων ἐμοὶ μάλιστα μισηθέντος ἐχθίστου θ᾽ ὁρᾶν· πέπηγε δ᾽ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρωάδι, σιδηροβρῶτισιδηροβρώτηισιδηροβρῶτι θηγάνῃ νεηκονής· ἔπηξα δ᾽ αὐτὸν εὐ περιστείλας ἐγώ, εὐνούστατον τῷδ᾽ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν. οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι

σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον. αἰτήσομαι δέ σ᾽ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖνγέρας λαβεῖνγέρας λαχεῖνλαχεῖν (γρ. λαβεῖν) γέρας. πέμψον τιν ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥςὃσὡσ με βαστάσῃ πεπτῶταπεπταύταπεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει, καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος ῥιφθῶ κυσὶνκυσὶ πρόβλητος οἰωνοῖς θ᾽τ'θ' ἕλωρ. τοσαῦτά σ᾽, ὦτοσαῦτά σ' ὦτοσαῦτ᾽ ὦπρὸσ ταῦτ᾽ ὦτοσαῦτά σοι Ζεῦ, προστρέπωπρο(σ)τρέπωπροτρέπω, καλῶ δ᾽ ἅμα πομπαῖον ῾Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι, ξὺν ἀσφαδάστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι πλευρὰν διαρρήξαντα τῷδε φασγάνῳ. καλῶ δ᾽ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους ἀεί θ᾽δ' ὁρώσας πάντα τἀντἀμ'τὰ βροτοῖς πάθη, σεμνὰς Ερινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ

ΑΙΑΣ. πρὸς τῶν ᾿Ατρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας. ἴτ’ἴτετ᾿IT', ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τ' Ερινύες, γεύεσθε, μὴ φείδεσθε, πανδήμου στρατοῦ. σὺ δ᾽, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν ῞Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα ἴδῃς, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τ᾿ ἐμὸν γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ. ἢ που τάλαινα, τήνδ᾽ ὅταν κλύῃ φάτιν, ἥσει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάσῃπᾶσιπάσηιπάση πόλει. ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην, ἀλλ᾽ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί.

ΑΙΑΣ. ὦ θάνατε Θάνατε, νῦν μ᾽ ἐπίσκεψαι μολών· καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών. σὲ δ᾽, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας, καὶ τὸν διφρευτὴν ῞Ηλιον προσεννέπω πανύστατον δὴ κοὔποτ’καὶ οὔποτ᾽κοὔποτ᾿ αὖθις ὕστερον. ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον Σαλαμῖνοςσαλαμίνοςσαλαμῖνοσ, ὦ πατρῷονπατρῷαςπατρῷον ἑστίας βάθρον, κλειναί τ' ᾿Αθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος, κρῆναί τε ποταμοί θ᾽ οἵδε, καὶ τὰ Τρωϊκὰ πεδία προσαυδῶ, χαίρετ'χαίρεθ'χαίρε, ὦ τροφῆςτροφεῖς ἐμοί· τοῦθ᾽ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕστατον θροεῖ, τὰ δ᾽ ἄλλ'ἄλλαἄλλ᾿ ἐν ῞Αιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι. ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. πόνος πόνῳ πόνον φέρει.

ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ. πᾶ πᾶπαῖ παῖ πᾶ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ; κοὐδεὶς ἐφίσταταίἐπίσταται με συμμαθεῖν τόπος. ἰδού, δοῦπον αὖ κλύω τινά. ΗΜ. ἡμῶν γε, ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν. ΗΜ. τί οὖν δή; ΗΜ. πᾶν ἐστίβηται πλευρὸνπλευρὰνπλευρὸν ἕσπερον νεῶν. ΗΜ. ἔχεις οὖν; ΗΜ. πόνου γε πλῆθος, κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον. ΗΜ. ἀλλ᾽ οὐδὲ μὲν δήοὐδὲ μὲνοὐδὲ μὲν δὴ τὴν ἀφ᾽ ἡλίου βολῶνβολῆσβολῶνμολῶν κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦἀνὴρ οὐδαμοῦοὐδαμοῦ ἁνὴρ δηλοῖ φανείς.

ΧΟΡΟΣ. στρ. α. τίς ἂν δῆτά μοιδή μοι, τίς ἂν φιλοπόνων ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγραςἕδρας, ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν, ἢ ῥυτῶν βοσπορίων ποταμῶνποταμῶν ἴδρις, τὸν ὠμόθυμον εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσωνλεύσωνλεύσσων

ΧΟΡΟΣ. ἀπύοιἀπύ..:ἀπύοι; σχέτλια γὰρ ἐμέ γε τὸν μακρῶνμακρὸνμακρῶν ἀλάτανἀλάτανἀλήταν πόνων οὐρίῳοὐρίωνοὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳδρόμωνδρόμῳ, ἀλλ᾽ ἀμενηνὸνἀμεμηνὸνἀμενηνὸνμεμηνότα ἄνδρα μὴ λεύσσεινλεύσεινλεύσσειν ὅπου. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰώ μοί μοιἰὰ ἰώ. ΧΟΡΟΣ. τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰὼ τλήμων. ΧΟΡΟΣ. τὴν δουρίληπτονδορίληπτονδουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ Τέκμησσαντέκμησαντέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οἴχωκ᾽, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι. ΧΟΡΟΣ. τί δ᾽ ἔστιν; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. Αἴας ὅδ᾽ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ. ὤμοιἰώ μοι ἐμῶν νόστων· ὤμοιἰώ μοι, κατέπεφνες, ὧναξ, ὦἰὼ τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας· ὦ ταλαίφρων γύναι. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὡς ὧδε τοῦδ᾽ ἔχοντος αἰάζειν πάρα. ΧΟΡΟΣ. τίνος ποτ᾿ ἄρ᾽ ἔρξεἔπραξε χειρὶ δύσμορος; ΤΕΚΜΗΣΣΑ. αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ πηκτὸν τόδ᾽ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ. ΧΟΡΟΣ. ὤμοιἰώ μοι ἐμᾶς ἄτας, οἷος ἄρ᾽ αἱμάχθης, ἄφρακτος φίλων· ἐγὼ δ᾽ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντ᾽ ἄϊδρις, κατημέλησα, πᾶ πᾶπαὶ παὶ κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμοςὁ δυσώνυμος Αἴας;Line 914 omitted in M. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οὔτοι θεατός· ἀλλά νιννινιν περιπτυχεῖ φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν φυσῶντ᾽ ἄνω πρὸς ῥίνας, ἔκ τε φοινίας πληγῆς μελανθὲν αἷμ᾽ ἀπ᾿ οἰκείας σφαγῆς. οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων; ποῦ Τεύκρος; ὡς ἀκμαῖος, εἰ βαίη, μόλοι, πεπτῶτ᾽ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι. ὦ δύσμορ᾽ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις, ὡς καὶ παρ' ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν. ΧΟΡΟΣ. ἀντ. α. ἔμελλες, τάλαςτάλας, ἰακῶς ἐάκεις ἄρ᾽ εὔδηλος ἧς, ἔμελλες χρόνῳ στερεόφρων ἄρ᾽ ὧδ᾽om. ἐξανύσειν κακὰν μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι

ΧΟΡΟΣ. πάννυχα καὶ φαέθοντ᾽φαέθοντ᾿φαέθον | τ' ἀνεστέναζεςἀνεστὶν.. εσἀνεστέναζεςἐστέναζεσ ὠμόφρωνὠμόφρον ἐχθοδόπ᾽ ᾿Ατρείδαις οὐλίῳ σὺνσὺμσὺν πάθει. μέγας ἄρ᾽ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ ὅπλων ἔκειτ᾿ ἀγὼν πέρι. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰώ μοί μοιμοι μοι. ΧΟΡΟΣ. χωρεῖ πρὸς ἡπαρ, οἶδα, γενναία δύη. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰώ μοί μοιμοι μοι. ΧΟΡΟΣ. οὐδέν σ᾽ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαιοἰμώξαιοἰμῶξαι, γύναι, τοιοῦδ᾽ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίωςἀρτίαςἀρτίως φίλου. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ᾽ ἔστ᾽, ἐμοὶ δ᾽ ἄγαν φρονεῖν. ΧΟΡΟΣ. ξυναυδῶ. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ χωροῦμεν, οἷοι νῶν ἐφεστᾶσιἐφεστᾶσινἐφεστᾶσι σκοποί.

ΧΟΡΟΣ. ὤμοιὤιμοιἰώμοιὤμοι, ἀναλγήτων δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον ἔργον ᾿Ατρειδᾶν τῷδ᾽τοδ'τῶιδ' ἄχει. ἀλλ᾽ ἀπείργοι θεός. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οὐκ ἂν τάδ᾽ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα. ΧΟΡΟΣ. ἄγανἄγαν δ'ἄγανγ' ὑπερβριθὲς ἄχθος ἤνυσανήνυσανἦνυσαν. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς Παλλὰς φυτεύει πῆμ᾽ Οδυσσέως χάριν. ΧΟΡΟΣ. ἡ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλαςὁ πολύτλας ἀνήρ, γελᾷ δὲ τοῖσδετοῖςτοῖσι μαινομένοις ἄχεσινἄχεσιἄχεσιν πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,

ΧΟΡΟΣ. ξύν τε διπλοῖ βασιλῆςβασιλῆες κλύοντες ᾿Ατρείδαι. ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οἱ δ᾽οἶδ᾽οἱ δ' οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς τοῖς τοῦδ᾽τοῦσδ᾽. ἴσως τοι, κεἰκειἰ βλέποντα μὴ ᾿πόθουν, θανόντ᾽ ἂν οἰμώξειαν ἐν χρείᾳ δορός. οἱ γὰρ κακοὶ γνώμαισι τἀγαθὸν χεροῖν ἔχοντες οὐκ ἴσασι, πρίν τις ἐκβάλῃ. ἐμοὶ.˙. ἐμοὶ πικρὸς τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκύς, αὐτῷ δὲ τερπνός. ὧν γὰρ ἠράσθη τυχεῖν ἐκτήσαθ᾽ αὑτῷαὐτῶιαὑτῶι, θάνατον ὅνπερ ἤθελεν. τίπῶςτί δῆτα τοῦδ᾽τοῦ· δ᾽ ἐπεγγελῷεν ἂν κάτα; θεοῖς τέθνηκεν οὗτος, οὐ κείνοισιν, οὔ. πρὸς ταῦτ᾽πρὸ ταῦτ᾽πρὸσ ταῦτ᾽ Ὀδυσσεὺς ἐν κενοῖς ὑβριζέτω. Αἴας γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ᾽ ἐστίν, ἀλλ᾽ ἐμοὶ λιπὼν ἀνίας καὶ γόους διοίχεται.

ΤΕΥΚΡΟΣ. ἰώ μοί μοι. ΧΟΡΟΣ. σίγησον. αὐδὴν γὰρ δοκῶδοκῶιδοκῶ Τεύκρου κλύειν βοῶντος ἄτης τῆσδ᾽ ἐπίσκοπον μέλος. ΤΕΥΚΡΟΣ. ὦ φίλτατ᾿ Αἴας, ὦ ξύναιμον ὄμμ᾽ ἐμοί, ἆρ᾽ ἠμπόληκαςἠπόληκαςἠμπόληκας ὥσπερ ἡ φάτις κρατεῖ; ΧΟΡΟΣ. ὄλωλεν ἁνήρἀνὴρ, Τεῦκρε, τοῦτ᾽ ἐπίστασο. ΤΕΥΚΡΟΣ. ὤμοι βαρείας ἆρα τῆς ἐμῆς τύχης. ΧΟΡΟΣ. ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων— ΤΕΥΚΡΟΣ. ὦ τάλας ἐγώ, τάλας. ΧΟΡΟΣ. πάρα στενάζειν. ΤΕΥΚΡΟΣ. ὦ περισπερχὲς πάθος. ΧΟΡΟΣ. ἄγαν γε, Τεῦκρε. ΤΕΥΚΡΟΣ. φεῦ τάλας. τί γὰρ τέκνον τὸ τοῦδετοῦτοδετὸ τοῦδε, ποῦ μοι γῆς κυρεῖ τῆς Τρωάδος; ΧΟΡΟΣ. μόνος παρὰ σκηναῖσιν.

ΤΕΥΚΡΟΣ. οὐχ ὅσον τάχος δῆτ᾽ αὐτὸν ἄξεις δεῦρο, μή τις ὡς κενῆς σκύμνον λεαίνης δυσμενῶν ἀναρπάσῃ; ἴθ᾽, ἐγκόνειἐνκόνειἐγκόνει, σύγκαμνε. τοῖς θανοῦσί τοι φιλοῦσι πάντες κειμένοις ἐπεγγελᾶν. ΧΟΡΟΣ. καὶ μὴν ἔτι ζῶν, Τεῦκρε, τοῦδέ σοι μέλειν ἐφίεθ᾽ ἀνὴρ κεῖνοςἀνὴρ κεῖνοςἀνὴρ ἐκεῖνος, ὥσπερ οὖν μέλει. ΤΕΥΚΡΟΣ. ὦ τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶ ἄλγιστον ὧν προσεῖδον ὀφθαλμοῖς ἐγώ, ὁδός θ᾽ὁδόστ᾽ὁδόσ θ᾽ ὁδῶν πασῶνἁπασῶνἁπασῶνπασῶν ἀνιάσασα δὴδεὴ μάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον, ἣν δὴ νῦν ἔβην, ὦ φίλτατ᾿ Αἴας, τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμην μόρον διώκων κάξιχνοσκοπούμενος· ὀξεῖα γάρ σουσοισου βάξις ὡς θεοῦθῦθεοῦθε τινος

ΤΕΥΚΡΟΣ. διῆλθ᾽ ᾿Αχαιοὺς πάντας ὡς οἴχει θανών. ἁγὼ κλύων δύστηνος ἐκποδὼν μὲν ὢνἐκποδῶν μένωνἐκποδὼν μὲν ὢν ὑπεστέναζον, νῦν δ᾽ ὁρῶν ἀπόλλυμαι. οἴμοι. ἴθ᾽, ἐκκάλυψον, ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν. ὦ δυσθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρᾶς, ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις. ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατόν, εἰς ποίους βροτούς, τοῖς σοῖς ἀρήξαντ᾽ ἐν πόνοισι μηδαμοῦ; ἢ πού μεom. Τελαμών, σὸς πατὴρ ἐμός θ᾽ ἅματ' ἴσωςθ' ἅμα, δέξαιτ᾽ ἂν εὐπρόσωπος ἵλεώς τ᾽ ἴσως χωροῦντ᾽ ἄνευ σοῦ. πῶς γὰρ οὔχ; ὅτῳ πάρα

ΤΕΥΚΡΟΣ. μηδ᾽ εὐτυχοῦντιεὐτυχοῦντ(οσ or α)εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιονἵλεωνἥδιον γελᾶν. οὗτος τί κρύψει; ποῖον οὐκ ἐρεῖ κακόν, τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον, τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ κακανδρίᾳκακ᾿ ἀνδρίαικακανδρίαι σέ, φίλτατ' Αἴας, ἢ δόλοισιν, ὡς τὰ σὰ κράτη θανόντος καὶ δόμους νέμοιμι σούς. τοιαῦτ᾽ ἀνὴρ δύσοργος, ἐν γήρᾳ βαρύς, ἐρεῖ, πρὸς οὐδὲν εἰς ἔριν θυμούμενος. τέλος δ᾽ ἀπωστὸς γῆς ἀπορριφθήσομαιἀπορριφ(θ)ήσομαιἀπορριφήσομαι, δοῦλος λόγοισιν ἀντ' ἐλευθέρου φανείς. τοιαῦτα μὲν κατ᾿ οἶκον· ἐν Τροίᾳ δέ μοι πολλοὶ μὲν ἐχθροί, παῦρα δ'παῦροι ὠφελήσιμαὠφελήσιμοιὀφελήσιμοι.

ΤΕΥΚΡΟΣ. καὶ ταῦτα πάντα σοῦ θανόντος εὑρόμην. οἴμοι, τί δράσω; πῶς σ᾽om. ἀποσπάσω πικροῦ τοῦδ᾽ αἰόλου κνώδοντος, ὦ τάλας, ὑφ᾽ οὗ φονέως ἄρ᾽ ἐξέπνευσαςέξεπνευσας; εἶδες ὡς χρόνῳ ἔμελλέ σ' Ἕκτωρ καὶ θανὼν ἀποφθίσειν; σκέψασθε, πρὸς θεῶν, τὴν τύχην δυοῖν βροτοῖν. Ἕκτωρ μέν, ᾧ δὴ τοῦδ᾽τοῦτ᾽τοῦδ᾽ ἐδωρήθη πάρα, ζωστῆρι πρισθεὶς ἱππικῶν ἐξ ἀντύγων ἐκνάπτετ᾿ἐγναπτετ᾿ αἰέν, ἔς τ᾿ ἀπέψυξεν βίον· οὗτος δ᾽ ἐκείνου τήνδε δωρεὰν ἔχων πρὸς τοῦδ᾽ ὄλωλε θανασίμῳ πεσήματι. ἆρ᾽ οὐκ ᾿Ερινὺς τοῦτ᾽ ἐχάλκευσετοῦτ᾽ ἐχάλκουσεντοῦτ᾽ ἐχάλκευσε ξίφος

ΤΕΥΚΡΟΣ. κἀκεῖνον Ἅιδης, δημιουργὸς ἄγριος; ἐγὼ μὲν οὖν καὶ ταῦτα καὶ τὰ πάντ᾽ ἀεὶ φάσκοιμ᾽ ἂν ἀνθρώποισι μηχανᾶν θεούς· ὅτῳὁύτωὅτῳ δὲ μὴ τάδ᾽ ἐστὶν ἐν γνώμῃ φίλα, κεῖνός τ'᾽ ἐκεῖνατ᾽ ἐκείνουτὰ κείνου στεργέτω κἀγὼ τάδε. ΧΟΡΟΣ. μὴ τεῖνε μακράν, ἀλλ᾽ ὅπως κρύψειςκρύψηιςκρύψεις τάφῳ φράζου τὸν ἄνδρα χώ τι μυθήσῃ τάχα. βλέπω γὰρ ἐχθρὸν φῶτα, καὶ τάχ᾽ ἂν κακοῖς γελῶν ἃ δὴἃ δὴνἃ δὴ κακοῦργος ἐξίκοιτ᾽ ἀνήρ. ΤΕΥΚΡΟΣ. τίς δ'᾽ ἐστὶν ὅντιν'οὖντισὄντιν᾿ ἄνδρα προσλεύσσειςπροσπλεύσειπροσβλεύσειπροσλεύσσειπροσλεύσσειςπρολεύσεις στρατοῦ; ΧΟΡΟΣ. Μενέλαος, ᾧ δὴ τόνδε πλοῦν ἐστείλαμενἐστειλάμηνἐστείλαμεν. ΤΕΥΚΡΟΣ. ὁρῶ· μαθεῖν γὰρ ἐγγὺς ὧν οὐ δυσπετής. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. οὗτος, σὲ φωνῶ τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν μὴ συγκομίζειν, ἀλλ᾽ ἐᾶν ὅπως ἔχει. ΤΕΥΚΡΟΣ. τίνος χάριν τοσόνδ᾽σόνδ' ἀνήλωσας λόγον;

ΜΕΝΕΛΑΟΣ. δοκοῦντ᾽ ἐμοί, δοκοῦντα δ᾽ ὃς κραίνει στρατοῦ. ΤΕΥΚΡΟΣ. οὔκουν ἂν εἴποις ἥντιν' αἰτίαν προθείςπροσθείς; ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ὁθούνεκ᾿ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν ἄγεινἄγεινἄξεινἄξειν ᾿Αχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον, ἐξεύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν· ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνον νύκτωρ ἐπεστράτευσεν, ὡς ἕλοι δορίὡσ ἐλοιδόρειὡς ἕλοι δορίὡς ἐλοι δόρει· κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν, ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδ', ἣν ὅδ᾽ εἴληχενεἴληχε τύχην, θανόντες ἂνom.add. προὐκείμεθ᾽προὐκείμεθ' αἰσχίστῳ μόρῳ, οὗτος δ᾽ ἂν ἔζη. νῦν δ᾽ ἐνήλλαξεν θεὸς τὴν τοῦδ᾽ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν. ὧν οἵνεκ᾿ αὐτὸν οὔτις ἔστ᾽ ἀνὴρ σθένων τοσοῦτοντοιοῦτον ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ· ἀλλ᾽ ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος

ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ὄρνισι φορβὴ παραλίοιςπαρραλίοιςπαραλίοις γενήσεται. πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ἐξάρῃςἐξάιρηιςἐξάρης μένος. εἰ γὰρ βλέποντος μὴ ᾿δυνήθημεν κρατεῖν, πάντως θανόντος γ᾽ ἄρξομεν, κἂν μὴ θέλῃς, χερσὶν παρευθύνοντες. οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου λόγων γ᾽λόγωντ᾽ ἀκοῦσαι ζῶν ποτ' ἠθέλησ᾽εἰθέληισἠθέλησ᾽ ἐμῶν. καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς ἄνδρα δημότην μηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν. οὐ γάρ ποτ' οὔτ᾽ ἂν ἐν πόλει νόμοι καλῶς φέροιντ' ἄν, ἔνθα μὴ καθεστήκῃκαθεστήκηικαθεστήκοικαθεστήκει δέος, οὔτ᾽ ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ᾽ἄχοιτ'ἄρχοιτ' ἔτι μηδὲν φόβου πρόβλημα μηδ' αἰδοῦς ἔχων. ἀλλ᾽ ἄνδρα χρή, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα,

ΜΕΝΕΛΑΟΣ. δοκεῖν πεσεῖν ἂν κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ. δέος γὰρ ᾧ πρόσεστιν αἰσχύνη θ᾽ ὁμοῦ, σωτηρίαν ἔχοντα τόνδ᾽ ἐπίστασο· ὅπου δ᾽ ὑβρίζειν δρᾶν θ᾽ ἃ βούλεται παρῇπαρῆιπάρα, ταύτην νόμιζε τὴν πόλιν χρόνῳ ποτὲ ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν εἰς βυθὸν πεσεῖν. ἀλλ᾽ ἑστάτω μοι καὶ δέος τι καίριον, καὶ μὴ δοκῶμεν δρῶντες ἂνἂν ἡδώμεθα οὐκ ἀντιτίσειν αὖθις ἂνἂν λυπώμεθα. ἕρπει παραλλὰξ ταῦτα. πρόσθεν οὗτος ἦν αἴθων ὑβριστής, νῦν δ᾽ ἐγὼ μέγ᾽ αὖ φρονῶ.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ. καί σοι προφωνῶπροσφωνῶ τόνδε μὴ θάπτειν, ὅπως μὴ τόνδε θάπτων αὐτὸς εἰς ταφὰςταφὰς (τρυφασ?) πέσῃς. ΧΟΡΟΣ. MSS. attribute this speech to MENELAUS; the correction is by Brunck. Μενέλαε, μὴ γνώμας ὑποστήσας σοφὰς εἶτ᾽ αὐτὸς ἐν θανοῦσιν ὑβριστὴς γένῃ. ΤΕΥΚΡΟΣ. οὐκ ἄν ποτ᾽, ἄνδρες, ἄνδρα θαυμάσαιμ᾽ ἔτι, ὃς μηδὲν ὢν γοναῖσιν εἶθ᾽ ἁμαρτάνει, ὅθ᾽ οἱ δοκοῦντες εὐγενεῖς πεφυκέναι τοιαῦθ᾽ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη. ἄγ᾽, εἰπ᾿εἰπὶεἴπ'εἶπ' ἀπ᾿ ἀρχῆς αὖθις, ἡ σὺ φὴς ἄγειν τὸν ἄνδρ᾽ ᾿Αχαιοῖς δεῦρο σύμμαχον λαβών; οὐκ αὐτὸς ἐξέπλευσεν ὡς αὑτοῦἁυτοῦαὐτὸς κρατῶνκρατώνκρατῶν; ποῦ σὺ στρατηγεῖς τοῦδε; ποῦ δέ σοι λεῶνλαῶν ἔξεστ᾽ ἀνάσσειν, ὧν᾿ ὅδ᾽ ἡγεῖτ᾽ὅδ᾽ ἡγεῖσθ᾽ὅδ᾽ ἡγεῖτ᾽ὃν ἤγαγ' οἴκοθενοἴ .. κοθεν; Σπάρτης ἀνάσσων ἦλθες, οὐχ ἡμῶν κρατῶν. οὐδ᾽ ἔσθ᾽ ὅπου σοὶσοισοι τόνδε κοσμῆσαι πλέον ἀρχῆς ἔκειτο θεσμὸς ἢ καὶ τῷδε σέἢ καὶ τῶιδε σέεἰ καὶ τοῦδέ σοι.

ΤΕΥΚΡΟΣ. ὕπαρχος ἄλλων δεῦρ᾽ ἔπλευσας, οὐχ ὅλων στρατηγός, ὥστ᾽ Αἴαντος ἡγεῖσθαί ποτε. ἀλλ᾽ ὧνπερ ἄρχεις ἄρχε, καὶ τὰ σέμν᾽ ἔπη κόλαζ᾽ ἐκείνους· τόνδε δ᾽, εἴτε μὴ σὺ φὴς εἴθ᾽ ἅτερος στρατηγός, εἰς ταφὰς ἐγὼ θήσω δικαίως, οὐ τὸ σὸν δείσας στόμα. οὐ γάρ τι τῆς σῆς οἵνεκ᾽ ἐστρατεύσατο γυναικός, ὥσπερ οἱ πόνου πολλοῦ πλέῳ, ἀλλ᾽ οὕνεχ᾽ ὅρκων οἶσιν ἣν ἐπώμοτοςἐνώμοτοςἐπώνυμος, σοῦ δ᾽ οὐδέν· οὐ γὰρ ἠξίου τοὺς μηδένας. πρὸς ταῦτα πλείους δεῦρο κήρυκας λαβὼν καὶ τὸν στρατηγὸν ἡκε, τοῦ δὲ σοῦ ψόφου οὐκ:: οὐκ ἂν στραφείην, ὡς ἂν ᾖς—οἷός περ εἶ.

ΧΟΡΟΣ. οὐδ᾽ αὖ τοιαύτην γλῶσσαν ἐν κακοῖς φιλῶ. τὰ σκληρὰ γάρ τοι, κἂν ὑπέρδικ᾽ ᾖ, δάκνει. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ὁ τοξότης ἔοικεν οὐ σμικρὸνσμικρὰμικρὸν φρονεῖν. ΤΕΥΚΡΟΣ. οὐ γὰρ βάναυσον τὴν τέχνην ἐκτησάμην. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. μέγ᾽ ἄν τι κομπάσειας, ἀσπίδ᾽ εἰ λάβοις. ΤΕΥΚΡΟΣ. κἂν ψιλὸςψιλῶσψιλὸσ ἀρκέσαιμι σοί γ᾽ ὡπλισμένῳ. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ἡ γλῶσσά σου τὸν θυμὸν ὡς δεινὸν τρέφει. ΤΕΥΚΡΟΣ. ξὺν τῷ δικαίῳ γὰρ μέγ᾽ ἔξεστιν φρονεῖν. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. δίκαια γὰρ τόνδ' εὐτυχεῖν κτείναντά με; ΤΕΥΚΡΟΣ. κτείναντα; δεινόν γ'τ'γ' εἶπας, εἰ καὶ ζῇς θανών. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. θεὸς γὰρ ἐκσώζει με, τῷδε δ᾽ οἴχομαι. ΤΕΥΚΡΟΣ. μή νυνμὴ νῦν ἀτίμα θεούς, θεοῖς σεσωσμένος. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ἐγὼ γὰρ ἂν ψέξαιμι δαιμόνων νόμους; ΤΕΥΚΡΟΣ. εἰ τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷςεὰεᾶσ θάπτειν παρών. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. τούς γ' αὐτὸςαὐτοῦαὑτοῦ αὑτοῦ πολεμίους· οὐ γὰρ καλόν.

ΤΕΥΚΡΟΣ. ἢ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ; ΜΕΝΕΛΑΟΣ. μισοῦντ᾿ ἐμίσει· καὶ σὺ τοῦτ᾽ ἠπίστασο. ΤΕΥΚΡΟΣ. κλέπτης γὰρ αὐτοῦ ψηφοποιὸς εὑρέθης. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ἐν τοῖς δικασταῖς, κοὐκ ἐμοί, τόδ᾽ ἐσφάλη. ΤΕΥΚΡΟΣ. πόλλ᾽ ἂν καλῶςκαλῶσκακῶς λάθρα σὺ κλέψειαςκλέψειας κακάκαλά. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. τοῦτ᾽ εἰς ἀνίαν τοὔπος ἔρχεται τινί. ΤΕΥΚΡΟΣ. οὐ μᾶλλον, ὡς ἔοικεν, ἢ λυπήσομεν. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ἕν σοι φράσω· τόνδ᾽ ἐστὶν οὐχὶ θαπτέον. ΤΕΥΚΡΟΣ. ἀλλ᾽ ἀντακούσει τοῦτονἀλλ᾽ ἀντακούσηι τοῦτονσὺ δ᾽ ἀντ᾿ ἀκούσει τοῦτον ὡς τεθάψεται. ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ἤδη ποτ' εἶδονει'ονεἶδον ἄνδρ᾽ ἐγὼ γλώσσῃ θρασὺν ναύτας ἐφορμήσαντα χειμῶνος τὸ πλεῖν, ᾧ φθέγμ᾽ ἂν οὐκ ἂν εὗρες, ἡνίκ'ἡνίκ᾽ ἐν κακῷ χειμῶνος εἴχετ᾽εἴχεθ'εἴχετ', ἀλλ᾽ ὑφ᾽ εἵματος κρυφεὶς πατεῖν παρεῖχε τῷ θέλοντι ναυτίλων.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ. οὕτω δὲ καὶ σὲ καὶ τὸ σὸν λάβρον στόμα σμικροῦ νέφους τάχ᾽ ἄν τις ἐκπνεύσας μέγαςμέγα χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν. ΤΕΥΚΡΟΣ. ἐγὼ δέ γ᾽ ἄνδρ᾽ ὄπωπα μωρίας πλέων, ὃςοἷσὅσ ἐν κακοῖς ὕβριζε τοῖσι τῶντὸν πέλας. κατ᾿ αὐτὸνκαὐτὸνεἶτ᾿ ἀυτὸνκατ᾿ αὐτὸν εἰσιδών τις ἐμφερὴς ἐμοὶ ὀργήντὸν τροπὸν θ᾽ ὅμοιος εἶπε τοιοῦτον λόγον, ὤνθρωπε, μὴ δρᾶδρᾶι τοὺς τεθνηκότας κακώς· εἰ γὰρ ποιήσεις, ἴσθι πημανούμενος. τοιαῦτ᾽ ἄνολβονἄνοιτον ἄνδρ᾽ ἐνουθέτει παρών. ὁρῶ δέ τοί νιν, κἄστιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐδείς ποτ᾽ ἄλλοςἄλλοσ (?) ἢ σύ. μῶν ἠνιξάμην; ΜΕΝΕΛΑΟΣ. ἄπειμι· καὶ γὰρ αἰσχρόν, εἰ πύθοιτό τις, λόγοις κολάζεινκολάζων, ᾧ βιάζεσθαι παρῇβιάζεσθαι παρ(ῆν)?βιάζεσθαι πάραβιάζεσθαι παρῆι. ΤΕΥΚΡΟΣ. ἄφερπέ νυνἄφερπε νῦν. κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν ἀνδρὸς ματαίου φλαῦρ᾽ ἔπη μυθουμένου. ΧΟΡΟΣ. ἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών. ἀλλ' ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύνας

ΧΟΡΟΣ. σπεῦσον κοίληνκοίλην (κοίλην) κάπετόν τιν᾿ ἰδεῖν τῷδ᾽, ἔνθα βροτοῖς τὸν ἀείμνηστον τάφον εὐρώενταεὑρώεντα καθέξει. ΤΕΥΚΡΟΣ. καὶ μὴν ἐς αὐτὸν καιρὸν οἶδε πλησίοι πάρεισιν ἀνδρὸς τοῦδε παῖς τε καὶ γυνή, τάφον περιστελοῦντε δυστήνου νεκροῦ. ὦ παῖ, πρόσελθε δεῦρο, καὶ σταθεὶς πέλας ἱκέτης ἔφαψαι πατρός, ὅς σ᾽ ἐγείνατο. θάκει δὲ προστρόπαιος ἐν χεροῖν ἔχων κόμας ἐμὰς καὶ τῆσδε καὶ σαυτοῦ τρίτου, ἱκτήριον θησαυρόν. εἰ δέεἰ. δὲ τις στρατοῦ βίᾳβία σ᾽ ἀποσπάσειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ, κακὸς κακῶς ἄθαπτος ἐκπέσοι χθονός,

ΤΕΥΚΡΟΣ. γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος, αὕτωςαύτωσ ὅπωσπερ τόνδ' ἐγὼ τέμνω πλόκον. ἔχ᾿ αὐτόν, ὦ παῖ, καὶ φύλασσε, μηδέ σε κινησάτω τις, ἀλλὰ προσπεσὼν ἔχου. ὑμεῖς τε μὴ γυναῖκες ἀντ᾿ ἀνδρῶν πέλας παρέστατ᾽ ἀλλ᾽παρεστατ᾿ ἀλλ᾽ ἀρήγετ᾽, ἔς τ᾿ ἐγὼ μόλωμολὼνμόλωμολῶ τάφου μεληθεὶς τῷδε, κἂν μηδεὶς ἐᾷ.

ΧΟΡΟΣ. στρ. α. τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέωνἐπέωνἐτέων ἀριθμὸς τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτωνδορυσσόντων μόχθων ἄταν ἐπάγων ἀν' ἀερώδεα Τρωΐανἀν' εὐρώδη Τρωΐανἀνὰ τὴν Τρωΐανἀνὰ τὰν Τρωΐαν δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων; ἀντ. α΄. ὄφελεὤφελε πρότερον αἰθέρα δῦναιδοῦναιδύναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἄιδαν κεῖνος ἁνήρἀνὴρ, ὃςὁὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅπλων Ἕλλασινἕλλασιν.... κοινὸν Ἄρη.

ΧΟΡΟΣ. ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνων. κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους. στρ. β. ἐκεῖνος οὐοὔτε στεφάνων οὔτε βαθειᾶνβαθείαν κυλίκων νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν, οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβονὄτοβονὅττοβον, δύσμορος, οὔτ᾽ ἐννυχίαν τέρψιν ἰαύειν. ἐρώτων δ᾽ ἐρώτων ἀπέπαυσεν, ὤμοι. κεῖμαι δ᾽ ἀμέριμνος οὕτως, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις τεγγόμενος κόμας, λυγρᾶςλυγρὰσλυγρὰσ· μνήματα Τροίας. ἀντ.β. καὶ πρὶν μὲν ἐννυχίου δείματος ἦν μοὶ προβολὰ καὶ βελέων θούριος Αἴας·

ΧΟΡΟΣ. νῦν δ᾽ οὗτος ἀνεῖταιἂν κεῖταιἀγκεῖταιἀνεῖταιἔγκειται στυγερῷστυγερώςστυγερῶι δαίμονι. τίς μοι, τίς ἔτ᾽ οὖν τέρψις ἐπέσται; γενοίμαν ἵν᾽ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου πρόβλημ᾽ ἁλίκλυστον, ἄκραν...ρανἄκραν ὑπὸ πλάκα Σουνίου, τὰς ἱερὰς ὅπως προσείποιμενπροσείπωμενπροσείποιμι ᾿Αθάνας. ΤΕΥΚΡΟΣ. καὶ μὴν ἰδὼν ἔσπευσα τὸν στρατηλάτην ᾿Αγαμέμνοναἀγαμέμνἀγαμεμνον'ἀγαμέμνον ἡμῖν δεῦρο τόνδ᾽ ὁρμώμενον· δῆλος δέ μοὐστὶδέ μοιστίδε μοἰστὶκαὶ δῆλόσ ἐστιν ὥστι σημανῶν νέον σκαιὸν ἐκλύσων στόμα. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. σὲ δὴ τὰ δεινὰ ῥήματ᾿ ἀγγέλλουσί μοι τλῆναι καθ᾽ ἡμῶν ὧδ᾽ ἀνοιμωκτὶἀνοιμωκτεὶ χανεῖν·

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. σέ τοι, τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδοςαἰχμαλώτιδος λέγω· ἢ που τραφεὶς ἂν μητρὸς εὐγενοῦς ἀπο ὑψήλ᾽ ἐφώνειςἐφρόνεισἐφώνεισ κἀπ᾿ ἄκρων ὡδοιπόρεις, ὅτ᾽ οὐδὲν ὢν τοῦ μηδὲν ἀντέστης ὕπερ, κοὔτε στρατηγοὺς οὔτε ναυάρχους μολεῖν ἡμᾶς ᾿Αχαιῶν οὔτε σοῦ διωμόσωδιαωμόσωδιωρίσωδιωμόσο, ἀλλ᾽ αὐτὸς ἄρχων, ὡς σὺ φῄς, Αἴας ἔπλει. ταῦτ᾽ οὐκ ἀκούειν μεγάλα πρὸς δούλων κακά; ποίου κέκραγαςκέκραγεσ ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρονα; ποῦ βάντος ἢ ποῦ στάντος, οὗπερ οὐκ ἐγώ; οὐκ ἄρ᾽ἄρ᾽ ᾿Αχαιοῖς ἄνδρες εἰσὶ πλὴν ὅδε; πικροὺς ἔοιγμεν τῶν ᾿Αχιλλείων ὅπλων ἀγῶνας ᾿Αργείοισι κηρύξαικηρύξαι τότε, εἰ πανταχοῦ φανούμεθ᾽ ἐκἐνἐκ Τεύκρου κακοί, κοὐκ ἀρκέσει ποθ᾽ ὑμὶν οὐδ᾽ ἡσσημένοις εἴκειν ἃ τοῖς πολλοῖσιν ἤρεσκενἤρκεσενἤρεσκενἤρεσκε κριταῖς,

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. ἀλλ᾽ αἰὲν ἡμᾶς ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που ἢ σὺν δόλῳδούλωιδόλω κεντήσεθ᾽κεντήσε(σ)θ'κεντήσεσθ' οἱ λελειμμένοι. ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων οὐκ ἄν ποτε κατάστασις γένοιτ᾽ ἂν οὐδενὸς νόμου, εἰ τοὺς δίκῃ νικῶντας ἐξωθήσομενἔξω θήσομεν καὶ τοὺς ὄπισθεν εἰς τὸ πρόσθεν ἄξομεν. ἀλλ᾽ εἰρκτέον τάδ᾽ ἐστίν· οὐ γὰρ οἱ πλατεῖς οὐδ᾽ εὐρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι, ἀλλ᾽ οἱ φρονοῦντες εὖ κρατοῦσι πανταχοῦ. μέγας δὲ πλευρὰπλευρᾶπλευρὰςπλευράπλευρὰν βοῦς ὑπὸ σμικρᾶς ὅμως μάστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται. καὶ σοὶ προσέρπον τοῦτ᾽ ἐγὼ τὸ φάρμακον ὁρῶ τάχ᾽, εἰ μὴ νοῦν κατακτήσει τινά· ὃς ἀνδρὸς οὐκέτ᾽ ὄντος, ἀλλ᾽ ἤδη σκιᾶς,

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. θαρσῶν ὑβρίζεις κἀξελευθεροστομεῖς. οὐ σωφρονήσεις; οὐ μαθὼν ὃς εἶ φύσιν ἄλλον τιν ἄξεις ἄνδρα δεῦρ᾽ ἐλεύθερον, ὅστιςὅτις (?)ὅστις πρὸς ἡμᾶς ἀντὶ σοῦ λέξει τὰ σά; σοῦ γὰρ λέγοντος οὐκέτ᾽ ἂν μάθοιμ᾽ ἐγώ· τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαΐω. ΧΟΡΟΣ. εἴθ᾽ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν· τούτου γὰρ οὐδὲν σφῶν ἔχω λῷον φράσαιom.add.. ΤΕΥΚΡΟΣ. φεῦ· τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦσ᾽ ἁλίσκεται, εἰ σοῦοὐ σοῦ γ᾽ ὅδ᾽ ἁνὴρἀνὴρ οὐδ᾽ ἐπὶ σμικρῶν λόγων, Αἴας, ἔτ᾽ ἴσχειἔχει μνῆστιν, οὗ σὺ πολλάκις τὴν σὴν προτείνων προὔκαμες ψυχὴν δορί· ἀλλ᾽ οἴχεται δὴ πάντα ταῦτ᾽ ἐρριμμέναἐριμμέναἐρριμμένα. ὦ πολλὰ λέξας ἄρτι κἀνόητ᾽κἀνόητ᾽κἀνόνητ᾽ ἔπη, οὐ μνημονεύεις οὐκέτ᾽ οὐδέν, ἡνíκα

ΤΕΥΚΡΟΣ. ἑρκέων ποθ᾽ ὑμᾶς οὗτος ἐγκεκλημένουςἐγκεκλειμένουσἐγκεκλεισμένους, ἤδη τὸ μηδὲν ὄντας, ἐν τροπῇ δορὸς ἐρρύσατ᾽ ἐλθὼν μοῦνοςom.add., ἀμφὶ μὲν νεῶν ἄκροισιν ἤδη ναυτικοῖς ἑδωλίοιςσανιδώμασιν πυρὸς φλέγοντος, εἰς δὲ ναυτικὰ σκάφη πηδῶντος ἄρδην Ἕκτορος τάφρων ὕπερ; τίς ταῦτ᾽ ἀπεῖρξενἀπῆρξενἀπεῖρξεν? οὐχ ὅδ᾽ ἦν ὁ δρῶν τάδε, ὃν οὐδαμοῦοὐδαμοῦ φῇς οὐδὲ συμβῆναι ποδί; ἆρ᾽ ὑμὶν οὗτος ταῦτ᾽ ἔδρασεν ἔνδικα; χὤτ᾽ αὖθις αὐτὸς Ἕκτορος μόνος μόνου, λαχών τε κἀκέλευστος, ἦλθ᾽ ἐναντίοςἐναντιοςἦλθεν ἀντίος,

ΤΕΥΚΡΟΣ. οὐ δραπέτηνδράπετην τὸν κλῆρον εἰς μέσον καθείς, ὑγρᾶς ἀρούρας βῶλον, ἀλλ᾽ ὃς εὐλόφου κυνῆς ἔμελλε πρῶτος ἅλμα κουφιεῖν; ὅδ᾽ ἦν ὁ πράσσων ταῦτα, σὺν δ᾽ ἐγὼ παρών, ὁ δοῦλος, οὐκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς. δύστηνε, ποῖ βλέπων ποτ᾿ αὐτὰαὐτὸσ καὶ θροεῖς; οὐκ οἶσθα σοῦ πατρὸς μὲν ὃς προὔφυ πατὴρ ἀρχαῖον ὄντα Πέλοπα βάρβαρον Φρύγα; Ἀτρέα δ᾽, ὃς αὖ σ᾽ ἔσπειρε, δυσσεβέστατον προθέντ᾽προσθέντ’ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων; αὐτὸςαὖθισ δὲ μητρὸς ἐξέφυς Κρήσσης, ἐφ' ἡ λαβὼν ἐπακτὸν ἄνδρ᾽ ὁ φιτύσαςφυτεύσας πατὴρ ἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν.

ΤΕΥΚΡΟΣ. τοιοῦτος ὢν τοιῷδ᾽ ὀνειδίζειςὀνειδίζειὀνειδίζεισ σποράν; ὃς ἐκ πατρὸς μέν εἰμι Τελαμῶνος γεγώς, ὅστις στρατοῦ τὰ πρῶτ᾽ ἀριστεύσας ἐμὴν ἴσχει ξύνευνον μητέρ'μητέρα, ἢ φύσει μὲν ἦν βασίλεια, Λαομέδοντος· ἔκκριτον δέ νιν δώρημ᾽ ἐκείνῳ ἔδωκενδώρημα κείνῳ δῶκενδώρημα ἐκείνῳ ᾿Αλκμήνης γόνος. ἆρ᾽ ὧδ᾽ ἄριστος ἐξ ἀριστέοινἀριστέωνἀριστέοιν δυοῖν βλαστὼνβλαστῶν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος, οὓς νῦν σὺ τοιοῖσδ᾽ ἐν πόνοισι κειμένους ὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδ᾽ ἐπαισχύνει λέγων; εὖ νυννῦν τόδ᾽ ἴσθι, τοῦτον εἰ βαλεῖτέ που, βαλεῖτε χἠμᾶς τρεῖς ὁμοῦ συγκειμένουςσυνεμπόρους. ἐπεὶ καλόν μοι τοῦδ᾽ ὑπερπονουμένῳπονουμένους

ΤΕΥΚΡΟΣ. θανεῖν προδήλως μᾶλλον ἢ τῆς σῆς ὑπὲρὕπερ γυναικός, ἢ τοῦ σοῦ γ᾽θ' ὁμαίμονος λέγω; πρὸς ταῦθ᾽ ὅρα μὴ τοὐμόν, ἀλλὰ καὶ τὸ σόν. ὡς εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσει ποτὲ καὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον ἢ ἐν ἐμοὶ θρασύς. ΧΟΡΟΣ. ἄναξ Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθ᾽ ἐληλυθώς, εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. τί δ᾽ ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην βοὴν ᾿Ατρειδῶν τῷδ᾽ ἐπ᾿ ἀλκίμῳ νεκρῷ. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. οὐ γὰρ κλύοντές ἐσμενκλύοντεσ ἐσμὲν αἰσχίστους λόγους, ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδ᾽ ὑπ᾽ ἀνδρὸς ἀρτίως; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ποίους; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω κλύοντι φλαῦρα συμβαλεῖν ἔπη κακά.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. ἤκουσεν αἰσχρά· δρῶν γὰρ ἦν τοιαῦτά με. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. τί γάρ σ᾽γὰργὰρ σ' ἔδρασεν, ὥστε καὶ βλάβην ἔχειν; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. οὔ φησ᾽ ἐάσειν τόνδε τὸν νεκρὸν ταφῆς ἄμοιρον, ἀλλὰ πρὸς βίαν θάψειν ἐμοῦἐμοὶ σοῦθάψειν ἐμοῦ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἔξεστιν οὖν εἰπόντι τἀληθῆτἀληθῆ· φίλῳ σοὶ μηδὲν ἦσσον ἢ πάρος ξυνηρετεῖνξυνηρεμεῖνξυνηρετμεῖν; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. εἴπ· ἢ γὰρ εἴηνἐπείγ᾽ ἂν εἴηνἦπου γ'᾽ ἂνεἴπ᾿ ἡ γὰρ εἴην οὐκ ἂν εὐ φρονῶν, ἐπεὶ φίλον σ᾽ ἐγὼ μέγιστον ᾿Αργείων νέμω. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἄκουέ νυν. τὸν ἄνδρα τόνδε πρὸς θεῶν μὴ τλῇς ἄθαπτον ὧδ᾽ ἀναλγήτως βαλεῖν· μηδ᾽ ἡ βία σε μηδαμῶς νικησάτω τοσόνδετὸ σὸν δὲτοσόνδε μισεῖν ὥστε τὴν δίκην πατεῖν. κἀμοὶ γὰρ ἦν ποθ᾽ οὗτος ἔχθιστος στρατοῦ, ἐξ οὗ 'κράτησακράτησα τῶν ᾿Αχιλλείων ὅπλων· ἀλλ᾽ αὐτὸν ἔμπαςἔμπαἔμπασἔμπηςὅμως ὄντ᾽ ἐγὼ τοιόνδ᾽ ἐμοὶ

ΟΔΥΣΣΕΥΣ. οὐκ ἀντατιμάσαιμ᾽ἂν ἀτιμάσαιμ'οὖν ἀτιμάσαιμ᾽ἀν ἀτιμάσαιμ' ἄν, ὥστε μὴ λέγειν ἕν᾽ ἄνδρ᾿ ἰδεῖν ἄριστον ᾿Αργείων, ὅσοι Τροίαν ἀφικόμεσθα, πλὴν ᾿Αχιλλέως. ὥστ᾽ οὐκ ἂν ἐνδίκως γ᾽ ἀτιμάζοιτό σοι· οὐ γάρ τι τοῦτον, ἀλλὰ τοὺς θεῶν νόμους φθείροις ἄν. ἄνδρα δ᾽ οὐἀνδρ᾽ οὐ δίκαιον, εἰ θάνοι, βλάπτειν τὸν ἐσθλόν, οὐδ᾽ ἐὰν μισῶν κυρῇς. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. σὺ ταῦτ᾽, Ὀδυσσεῦ, τοῦδ᾽ ὑπερμαχεῖς ἐμοί; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἔγωγ· ἐμίσουν δ᾽, ἡνίκ ἦν μισεῖν καλόν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. οὐ γὰρ θανόντι καὶ προσεμβῆναί σε χρή; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. μὴ χαῖρ, ᾿Ατρείδη, κέρδεσινκέρδεσικέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. τόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἀλλ᾽ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ἐν τέλει. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. παῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. μέμνησ᾽ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ὅδ᾽ ἐχθρὸς ἁνήρἀνὴρ, ἀλλὰ γενναῖόςγεναῖός ποτ᾽ ἦν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. τί ποτε ποιήσεις; ἐχθρὸν ὧδ᾽ αἰδεῖ νέκυν; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. νικᾷ γὰρ ἁρετή.. ρετήἡ ῥετήἡ ἀρετὴἠρετή με τῆς ἔχθρας πολύ. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτῶνβροτῶνβροτοῖς. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἢ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. τοιούσδ᾽ ἐπαινεῖς δῆταδήδῆτα σὺ κτᾶσθαι φίλους; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. σκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. ἡμᾶς σὺ δειλούςδι λοῦσδειλούς τῇδε θἠμέρᾳτῆιδέ θ᾽ ἡμέρα φανεῖςφανείσ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. ἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾶν; ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἔγωγε· καὶ γὰρ αὐτὸς ἐνθάδ᾽ ἴξομαι.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. ἢ πάνθ' ὅμοιαὁμοῖα· πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. τῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ἢ 'μαυτῷ πονεῖνπονεῖνφρονεῖν; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. σὸν ἆραἄραἆρα τοὔργον, οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ὡςὅσσὡσ ἂν ποιήσῃςποιήσεισποίιζησησποιήσης, πανταχήπανταχοῦ γ'om.add. ἔσει. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. ἀλλ᾽ εὖ γε μέντοι τοῦτ᾽ ἐπίστασ᾽, ὡς ἐγὼ σοὶ μὲν νέμοιμ᾽ ἂν τῆσδε καὶ μείζω χάριν, οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδ' ὢν ἔμοιγ᾽ ὁμῶςὅμωςὁμῶς ἔχθιστος ἔσται. σοὶ δὲ δρᾶν ἔξεσθ' ἃ †χρή. ΧΟΡΟΣ. ὅστις σ'om.add., Ὀδυσσεῦ, μὴ λέγει γνώμῃγνώιμηγνώμην σοφὸν φῦναι, τοιοῦτον ὄντα, μῶρός ἐστ᾿ ἀνήρ. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. καὶ νῦν γε Τεύκρῳ τἀπὸ τοῦδ᾽ ἀγγέλλομαιἀγγέλομαι ὅσον τότ᾽ ἐχθρὸς ἦν, τοσόνδ᾽ εἶναι φίλοςφίλονφίλος. καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω,

ΟΔΥΣΣΕΥΣ. καὶ ξυμπονεῖν καὶ μηδὲν ἐλλείπειν ὅσονὅσον χρὴ τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσινἀνδράσι πονεῖν βροτούς. ΤΕΥΚΡΟΣ. ἄριστ᾽ Ὀδυσσεῦ, πάντ᾽ ἔχω σ᾽ ἐπαινέσαι λόγοισι· καί μ᾽ ἔψευσας ἐλπίδος πολύ. τούτῳ γὰρ ἂν ἔχθιστος ᾿Αργείων ἀνὴρ μόνος παρέστης χερσίν, οὐδ᾽ ἔτλης παρὼν θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα, ὡς ὁ στρατηγὸς οὐπιβρόντητος μολών, αὐτός τε χώ ξύναιμος ἠθελησάτην λωβητὸν αὐτὸνλωβητὸν αὐτὸν ἐκβαλεῖν ταφῆς ἄτερ. τοιγάρ σφ᾽ Ὀλύμπου τοῦδ᾽ ὁ πρεσβεύων πατὴρ μνήμων τ᾿ ᾿Ερινὺςἐρινῦςἐρινὺς καὶ τελεσφόρος Δίκη κακοὺς κακῶς φθείρειανφθείρειαν (εί from ή), ὥσπερ.. (σ) ὥσπερ ἤθελον τὸν ἄνδρα λώβαις ἐκβαλεῖν ἀναξίως. σὲ δ᾽, ὦ γεραιοῦ σπέρμα Λαέρτου πατρός, τάφου μὲν ὀκνῶ τοῦδ᾽ ἐπιψαύειν ἐᾶν, μὴ τῷ θανόντι τοῦτο δυσχερὲς ποιῶποιῶ(?)ποιῶπονῶ or ποθῶποῶ· τὰ δ᾽ ἄλλα καὶ ξύμπρασσεξύμπραττε, κεἴ τινα στρατοῦ

ΤΕΥΚΡΟΣ. θέλεις κομίζειν, οὐδὲν ἄλγος ἕξομεν. ἐγὼ δὲ τἄλλα πάντα πορσυνῶ· σὺ δὲ ἀνὴρ καθ᾽ ἡμᾶς ἐσθλὸς ὢν ἐπίστασο. ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἀλλ᾽ ἤθελον μέν· εἰ δὲ μή 'στί σοι φίλον πράσσειν τάδ᾽ ἡμᾶς, εἶμ᾽, ἐπαινέσας τὸ σόν. ΤΕΥΚΡΟΣ. ἅλις· ἤδη γὰρ πολὺς ἐκτέταται χρόνος. ἀλλ᾽ οἱ μὲν κοίλην κάπετον χερσὶ ταχύνετεχεροῖν ταχύνετεχερσὶ ταχύνετεχερσὶ ταχύνατε, τοὶ δ᾽ ὑψίβατον τρίποδ᾽ ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσίων θέσθ᾽ ἐπίκαιρον· μία δ᾽ ἐκ κλισίας ἀνδρῶν ἴλη τὸν ὑπασπίδιον κόσμον φερέτω. παῖ, σὺ δὲ πατρός γ᾽, ὅσον ἰσχύεις,

ΤΕΥΚΡΟΣ. φιλότητι θιγὼν πλευρὰςπλευρᾶς σὺν ἐμοὶ τάσδ᾽ ἐπικούφιζ’ἐπικούφιζ. (ε or ι?)ἐπικούφιζεἐπικούφιζ'· ἔτι γὰρ θερμαὶ σύριγγες ἄνω φυσῶσιφυσῶσιν μέλαν μένος. ἀλλ᾽ ἄγε πᾶς, φίλος ὅστις ἀνὴρ φησὶφησὶν παρεῖναι, σούσθω, βάτω, τῷδ᾽ ἀνδρὶ πονῶν τῷ πάντ᾽ ἀγαθῷ κοὐδενί πω λῴονι θνητῶν [Αἴαντος, ὅτ᾽ποτε ἦν, τότε φωνῶ.] ΧΟΡΟΣ. ἢ πολλὰ βροτοῖς ἔστιν ἰδοῦσινἰδοῦσι γνῶναι· πρὶν ἰδεῖν δ᾽ οὐδεὶς μάντις τῶν μελλόντων, ὅ τι πράξει.