ΧΟΡΟΣ
Ζεὺς μὲν ἀφίκτωρ ἐπίδοι προφρόνως
στόλον ἡμέτερον, νάιον ἀρθέντ᾽
ἀπὸ προστομίων λεπτοψαμάθων
Νείλου. Δίαν δὲ λιποῦσαι
χθόνα σύγχορτον Συρίαι φεύγομεν,
οὔτιν᾽ ἐφ᾽ αἵματι δημηλασίαν
ψήφωι πόλεως γνωσθεῖσαι,
ἀλλ᾽ αὐτογενεῖ φυξανορίαι
γάμον Αἰγύπτου παίδων ἀσεβῆ
τ᾽ ὀνοταζόμεναι (διάνοιαν).
Δαναὸς δὲ πατὴρ καὶ βούλαρχος
καὶ στασίαρχος τάδε πεσσονομῶν
κύδιστ᾽ ἀχέων ἐπέκρανε,
φεύγειν ἀνέδην διὰ κῦμ᾽ ἅλιον,
κέλσαι δ᾽ Ἄργους γαῖαν, ὅθεν δὴ
γένος ἡμέτερον, τῆς οἰστροδόνου
Actio:
1 Ex orchestra surgit collis, θεῶν ἀγορά, in cuius spatiosa area multorum deorum arae sunt; fanum sive rudi muro sive terminis cinctum, ad introitum (ascensum) est Hecateum. Intrant Danaides quinquaginta, quarum tamen numerus diserte non indicatur, veste et vittis caput obnubentibus peregrinam originem prae se ferentes, manibus vero Graeco ritu supplicum ramos gestantes. comitantur eas ancillae mox recessurae, et Danaus senex pileo nautico insignis.
Testim.:
15 Hesych. ἀνέδην· Αἰσχ. φεύγειν ἀνέδην διὰ κῦμ᾽ ἅλιον etc. Et. Μ. ἀνέδην ἄνευ ἕδους Αἰσχ. φεύγειν ἀνέδην.
Apparatus Criticus
ἀρθέντ᾽
ἀρόεντ'
λεπτοψαμάθων
λεπτομάθων
λιποῦσαι
λειποῦσαι
δημηλασίαν
δημηλασίαι
αὐτογενεῖ φυξανορίαι
αὐτογένητον φυλαξάνοραν, sed λα in ras., γρ. φυξάνοραν
corr. Bamberger
(τον initium a v. 11 prave huc tractum) „fugimus nuptias et impietatem Aegyptidarum, quia mares devitare natae sumus"
(διάνοιαν)
supplevi cf. 107
ἀχέων
ἀχείων et -έων
κύδιστα· αἱρετώτατα, ἥκιστα λυπηρά
διὰ κῦμ᾽ ἅλιον
διακυμβαλέον, sed β M2 aut m in ras.
verum Hesych.
κέλσαι
κεασαι
οἰστροδόνου
οἰστροδόμου
ΧΟ.
βοὸς ἐξ ἐπαφῆς κἀξ ἐπιπνοίας
Διὸς εὐχόμενον, τετέλεσται.
τίν᾽ ἂν οὖν χώραν εὔφρονα μᾶλλον
τῆσδ᾽ ἀφικοίμεθα
σὺν τοῖσδ᾽ ἱκετῶν ἐγχειριδίοις,
ἐριοστέπτοισι κλάδοισιν;
ὧν πόλις, ὧν γῆ καὶ λευκὸν ὕδωρ
ὕπατοί τε θεοὶ καὶ βαρύτιμοι
χθόνιοι θήκας κατέχοντες,
καὶ Ζεὺς σωτὴρ τρίτος, οἰκοφύλαξ
ὁσίων ἀνδρῶν, δέξαιθ᾽ ἱκέτην
τὸν θηλυγενῆ στόλον αἰδοίωι
πνεύματι χώρας· ἀρσενοπληθῆ
δ᾽ ἑσμὸν ὑβριστὴν Αἰγυπτογενή,
πρὶν πόδα χέρσωι τῆιδ᾽ ἐν ἀσώδει
θεῖναι ξὺν ὄχωι ταχυήρει,
πέμψατε πόντονδ᾽· ἔνθα δὲ λαίλαπι
χειμωνοτύπωι, βροντῆι στεροπῆι
τ᾽ ὀμβροφόροισίν τ᾽ ἀνέμοις ἀγρίας
ἁλὸς ἀντήσαντες ὄλοιντο,
πρίν ποτε λέκτρων, ὧν θέμις εἴργει,
σφετεριξάμενοι πατραδέλφειαν
τήνδ᾽ ἀεκόντων ἐπιβῆναι.
νῦν δ᾽ ἐπικεκλομένα
Δῖον πόρτιν ὑπερπόντιον τιμάορ᾽, ἶνιν [τ᾽]
ἀνθονομούσας προγόνου βοός, ἐξ ἐπιπνοίας
Ζηνὸς ἔφαψιν, ἐπωνυμίαι δ᾽ ἐπε-
κραίνετο μόρσιμος αἰών
Testim.:
18 Hesych. ἐξ ἐπαφῆς· ἐκ ψηλαφήσεως.
Numeri:
42-48 = 49-57 hemiepes, hemiepes + 2 tr. + choriamb. (troch. anaclast.) + 4 dactyl., 7 dactyl., glycon. + spondeus. in primo dactylicorum pede admittitur spondeus, qui infra 74 = 82 dactylo respondet.
Apparatus Criticus
ἐπιπνοίας
eraso π
ad εὐχόμενον cf. 311 Pers. 874
οὖν
eraso ut videtur v
ἐγχειρίδια supplicum rami sunt
ἐριοστέπτοισι
ἱεροστ.
δέξαιθ᾽
δέξασθ᾽
sed deflexisse chorum ab invocatione deum indigetum docet πνεῦμα χώρας : illos enim ipsos iuberent αἰδοίως πνεῦσαι
σφετεριξάμενοι
σφετεριζάμενον
πατραδελφίαν abstractum pro concreto ,Danaum'
nota orthographiam ionicam semel servatam
ἐπικεκλομένα
ἐπικεκλόμεναι
[τ᾽]
τ' del.
ἀνθονομούσας
ἀνθονόμου στᾶς
punctis deleto σ
ἐπιπνοίας
ἐπιπνοίαις
ΧΟ.
εὐλόγως, Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννασεν· –
ὅντ᾽ ἐπιλεξαμένα
νῦν ἐν ποιονόμοις ματρὸς ἀρχαίας τόποις τῶν
πρόσθε πόνων μνασαμένα, τά τε νῦν ἐπιδείξω
πιστὰ τεκμήρια γαιονόμοισιν ἄ-
ελπτά περ ὄντα φανεῖται·
γνώσεται δὲ λόγους τις ἐν μάκει. =
εἰ δὲ κυρεῖ τις πέλας οἰωνοπόλων
ἔγγαιος οἶκτον [οἰκτρὸν] ἀίων,
δοξάσει τις ἀκούειν
ὄπα τᾶς Τηρεΐας Μητίδος οἰκτρᾶς ἀλόχου
κιρκηλάτου τ᾽ Ἀηδόνας.
ἅτ᾽ ἀπὸ χώρων ποταμῶν τ᾽ ἐργομένα
πενθεῖ μὲν οἶκτον ἠθέων,
ξυντίθησι δὲ παιδός
μόρον, ὡς αὐτοφόνως ὤλετο πρὸς χειρὸς ἕθεν,
δυσμάτορος κότου τυχών. =
τὼς καὶ ἐγὼ φιλόδυρτος Ἰαονίοισι νόμοισι
δάπτω τὰν ἁπαλὰν εἱλοθερῆ παρειὰν
Numeri:
57-62 = 63-67 trimeter choriambicus, dimeter iambicus + pherecrateus, tetrameter ionicus a minore, dimeter iambicus.
68-76 = 77-84 hexameter dactylicus, hemiepes + dimeter choriambicus catal. (=tetram.) versus enhoplius (paroemiacus, dimetri specie) dimeter iambicus, hemiepes + choriamb., hemiepes + dimeter trochaicus.
Apparatus Criticus
Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννασεν· –
δὲ ἐγέννασε ἐ όντ᾿
δὲ γ. M² corr. Porson.
haec διὰ μέσου posita „καὶ τοῦ χρόνου ἐξήκοντος ἡ ἐπωνυμία ἀπέβη κατὰ τὴν ἐτυμολογίαν (Arist. Vesp.771) καὶ ἐγέννησεν τὸν Ἔπαφον". dein participio ἐπιλεξαμένα reditur ad ἐπικεκλομένα, sed solito more quod sequi debebat ἀποφανῶ πιστὰ εἶναι τὰ τεκμήρια in aliam transigitur constructionem, καὶ ἃ νῦν ἐπιδείξω τεκμήρια τοῖς ἐπιχωρίοις πιστὰ φανεῖται καὶ τοὺς λόγους ἀποδέξονται, quod ultimum membrum propter subiectum mutatum pro copula per dé adnectitur. dura haec et rudis etiamtum artis documenta, sed ea ipsa de causa maxime genuina
ἄ- ελπτά
τεκμ. τὰ τ᾿ ἀνόμοια οὐδ᾽ ἄ.
[οἰκτρὸν]
del. Schwenck
ἀίων eadem Attica mensura Eum. 844 cf. ἐγγαιήσας ἐπιδημήσας in titulo Methanae IG IV 853, 26
ἀκούειν
ἀκούων
Ἀηδόνας
ἀηδονης
Terei uxor est Metis (e gente Attica Metionidarum), paelex Aedona; illa in hirundinem mutata est, ipse in accipitrem, paelex autem filium suum interfecit. longe aliam igitur fabulam narrabant Athenienses quam quae Sophocle auctore postea obtinuit. barbarae mulieres Graeco cantu tam lugubria quam luscinia, tam stridula quam hirundo cantant.
χώρων
ἅταπο in ἅτοπο mutatum
χῶροι praedia, agri culti, saepius in Xenophonte, hodie χωράφια
μὲν
vέoν
scripsi
αὐτοφόνως
αὐτοφθόνως ante ras.
ἕθεν
ἕο ἐν
φιλόδυρτος
φιλοδύρτοις
εἱλοθερῆ
νειλοθερή
ΧΟ.
ἀπειρόδακρύν τε κάρδιαν.
γοεδνὰ δ᾽ ἀνθεμίζομαι,
δειμαίνουσα, φίλος
τᾶσδε φυγᾶς
Ἀερίας ἀπὸ γᾶς
εἴ τις ἐστὶ κηδεμών. –
ἀλλὰ, θεοὶ γενέται κλύετ᾽ εὐ τὸ δίκαιον ἰδόντες,
εἰ καὶ μὴ τέλεον δόντες ἔχειν παρ᾽ αἰσαν,
ὕβριν γ᾽ ἐτύμως στυγοῦντες
πέλοιτ᾽ ἂν ἔνδικοι νόμοις.
τειρομένοις
ἔστι δὲ κἀκ πολέμου
βωμὸς ἀρῆς φυγάσιν
ῥῦμα, δαιμόνων σέβας. =
εὖ θείη Διός, εἰ παναλη-
θῶς Διός, ἵμερος. οὐκ
εὐθήρατος ἐτύχθη.
πάνται τοι φλεγέθει καν
σκότωι μελαίναι ξὺν τύχαι
μερόπεσσι λαοῖς. –
πίπτει δ᾽ ἀσφαλὲς οὐδ᾽ ἐπὶ νώ-
τωι, κορυφᾶι Διὸς εἰ
κρανθῆι, πρᾶγμα τέλειον.
δαυλοὶ γὰρ πραπίδων δά-
σκιοί τε τείνουσιν πόροι
κατιδεῖν ἄφραστοι. =
ἰάπτει δ᾽ ἐλπίδων
ἀφ᾽ ὑψιπύργων πανώλεις βροτούς,
βίαν δ᾽ οὔτιν᾽ ἐξοπλίζει.
Numeri:
85-89 = 90-94 dactyli, tetram. catal. + trim. catal. + trim. + dim. iamb. clausula Reiziana. (ultima certe dubia; estne hexameter ionicus admissis liberrimis inflexionibus?)
95-102 = 103-110 inter iambos (5) et choriambos interiacet membrum choephoricum.
Apparatus Criticus
κάρδιαν cf. Sept. 288
φίλος
φόλους
φίλους man. recens (?)
correxi
θεοὶ
θεοὶ οἱ dittographiam ignorat
εἰ
η
βαι (invitus, opinor, καὶ apogr.)
in margine signo ad η relatum τήνδε, quod quid velit, ignoro
scripsi
γ᾽
δ'
"si plene satisfacere nobis fatum vos vetat, exosi certe violentiam Aegyptidarum leges vestras (i. e. iustitiam divinitus constitutam) exequimini"
ἐτύμως
ἑτοίμως
στυγοῦντες
στυγόντες
νόμοις
γάμοις
sed Σ ἐπὶ τοῖς νενομισμένοις καὶ δόξασιν ὑμῖν (ἡμῖν Μ)
πολέμου
πτολέμου, sed πολ. lemma scholii
ἀρῆς
ἀρῆς et ῎Αρης legit
in illo ionica flexio tenenda erat, ne ἀρά esse videretur
εὖ θείη
εἰθείη Δ.
εὐ
correxi
τείνουσιν
τίνουσι
κατιδεῖν
κατειδεῖν
ἰάπτει δ᾽
δὲ ἀπιδὼν
ΧΟ.
πᾶν ἄπονον δαιμονίων·
ἢ μέγ᾽ ἄνω φρόνημά πως
αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας ἑδράνων ἀφ᾽ ἁγνῶν. –
ἰδέσθω δ᾽ εἰς ὕβριν
βρότειον, οἷα νεάζει, πυθμήν
δι᾽ ἁμὸν γάμον τεθαλώς
δυσπαραβούλοισι φρεσίν,
καὶ διάνοιαν μαινόλιν
κέντρον ἔχων ἄφυκτον, ἄταν δ᾽ ἀπάται μεταγνούς.
τοιαῦτα πάθεα μέλεα θρεομένα λέγω
λιγέα βαρέα δακρυοπετή.
ἰὴ ἰή,
ἰηλέμοισιν ἐμπρεπή [θρεομένη μέλη]
ζῶσα γόοις με τιμῶ. –
ἱλεοῦμαι μὲν ᾿Απίαν βοῦνιν,
καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν εὐ γᾶ κοννεῖς. –
πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω λακίδι σὺν λινοσινεῖ
Σιδονίαι καλύπτραι. –
θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς
ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι θάνατος ἀπῆι.
ἰὼ ἰώ,
ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.
Numeri:
111-20 = 121-31 iambi (3214); ephymnium duo trimetri iambici (---CICI et ----- --) pentameter choriambicus.
Testim.:
Hesych. 117 κοννεῖν· συνιέναι ἐπίστασθαι.
Apparatus Criticus
ἄπονον
τὰν ἄποινοv
δαιμονίων i. e. ὧν δαίμονες δρῶσι, nam de personis τὰ δαιμόνια dicere Aeschyli aetas non poterat
ἢ μέγ᾽ ἄνω φρόνημά πως
ἥμενον ἀ.
correxi
ἀφ᾽ ἁγνῶν
ἐφ᾽ ἁ. etiam Σ alter, sed alter ἀπὸ τῶν ἁγνῶν ἑδρασμάτων
εἰς
ἐς
βρότειον
βρότιον
τεθαλώς
τὸ θάλος, sed rasura ex -ως factum, etiam lemma scholii
corr. Bothe.
πυθμήν ῥίζα Σ non recte; scapus est. ad hoc nomen participia applicantur, cum re vera effloruerit in animis obstinatis ὕβρις, et haec incitetur furore cupiditatis et ad scelera pelliciatur
μαινόλιν
μενόλιν, recte scripsit Σ
ἄταν δ᾽ ἀπάται
ἄται et ἀπάται, sed i in utroque in rasura
ἄταν
λέγω
λέγων
„haec mala enuntio, carmina effundens acuta gravia singultantia"
[θρεομένη μέλη]
scholion v. 111 del. Porson;
ἐμπρεπή non ad με pertinet, sed ad verbum „in modum qui naeniae conveniat (ἰή ἰή) viva me decoro lamentis"
τιμῶ
ζώσατο οἷς με τιμᾶι
ἱλεοῦμαι
ἱλέωμαι
correxi ad Platon. Leg. 804b
εὐ γᾶ κοννεῖς
εὐακοννεῖς, sed 129 εὐγακόννις, Σ ὦ (Francken ὡς Μ) γῆ νοεῖς καὶ τὴν βάρβαρον φωνήν
λακίδι σὺν
ξὺν λακίδι
correxi
λινοσινεῖ
λίνοισιν ῆι, 131 αἰνοισινῆ
corr. Bücheler Tucker
et 131 σινδονίαι ante ras.
ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι... ἀπῆι
ἐπιδρόμω π.
ἀπῆι
ὅπηι
ΧΟ.
ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει;
ἱλεοῦμαι μὲν ᾿Απίαν βοῦνιν,
καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν εὐ γᾶ κοννεῖς.
πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω λακίδι σὺν λίνοσινεῖ
Σιδονίαι καλύπτραι. =
πλάτα μὲν οὖν λινορραφής
τε δόμος ἅλα στέγων δορός
ἀχείματόν μ᾽ ἔπεμπε σὺμ πνοαῖς, οὐδὲ μέμφομαι·
τελευτὰς δ᾽ ἐν χρόνωι
πατὴρ ὁ παντόπτας πρευμενεῖς κτίσειεν,
(ὦ) σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρός, εὐνάς
ἀνδρῶν, ἔ ἔ,
ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν. –
θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁ-
γνά μ᾽ ἐπιδέτω Διὸς κόρα,
ἔχουσα σέμν᾽ ἐνώπι᾿ ἀσφαλῶς· παντὶ δὲ σθένει
διωγμοῖς ἀσφαλέας
ἀδμῆτας Ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω,
(ὦ) σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρός, εὐνάς
ἀνδρῶν, ἔ ἔ,
ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν. =
εἰ δὲ μή, μελανθές
ἡλιόκτυπον γένος τὸν γάιον,
Testim.:
Hesych. 136 ἀχείματον ἀτάραχον. 154 Hesych. μελανθές· μέλαν. 155 Seleucus in Et. Gudian. Ζαγρεύς cf. ad Aegyptiorum fragmenta.
Numeri:
132-43 = 144-153 iambi partim concisi, in ephymnio uno choriambo admisso.
154-166 = 167-175 trochaei, sed 154 et 160 in speciem ithyphallici decurtati. ephymnium ionici admixtis molossis et diiambo, dein choriambi, quorum primus pes ab anapaesto orditur, cf. Sept. 324.
Apparatus Criticus
ἀχείματόν
ἀχίματον
πνοιαῖς
(ὦ)
supplevi
ὦ in M solet ἐν ἐκθέσει poni, omissioni obnoxium
(ὦ)
supplevi
ἀδάματον
ἀδάμαντον
ἀδάματον
ἀδάμαντον
ἀσφαλῶς
ἀσφαλές
sed Σ ἀσφαλῶς ἐπιδέτω με; neutrum singulari casu defendi nequit
σθένει
σθένουσι ex alio (σθένος ut vid.)
corr. Heath
διωγμοῖς
διωγμοῖσι δ'
correxi ἀσφαλέας i. e. ὥστε μὴ σφάλλεσθαι ὑπὸ τῶν διωκόντων, ad formam cf. ψευδᾶς in titulo antiquo IG I suppl. p. 185
ῥύσιος γενέσθω
ῥύσιος γενέσθω
constructum prout ῥυέσθω
εἰ δὲ μή
εἰ δὴ μὴ
verum Σ
ἡλιόκτυπον
ἡλιοκτ.
γάιον
ταιον
τὸν ἄγριον (ἀγραῖον codd.) legit
ΧΟ.
τὸν πολυξενώτατον
Ζῆνα τῶν κεκμηκότων
ἱξόμεσθα σὺν κλάδοις
ἀρτάναις θανοῦσαι,
μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.
Ζήν, Ἰοῦς ἰῶι
μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.
κοννῶ δ᾽ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον.
χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.
καὶ τότ᾽ οὐ δικαίοις
Ζεὺς ἐνέξεται λόγοις, τὸν τᾶς βοός
παῖδ᾽ ἀτιμάσας, τὸν αὐ-
τός ποτ᾽ ἔκτισεν γόνωι,
νῦν ἔχων παλίντροπον
ὄψιν ἐν λιταῖσιν·
ὑψόθεν δ᾽ εὖ κλύοι καλούμενος.
( Ζήν, Ἰοῦς ἰῶι
μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.
κοννῶ δ᾽ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον.
χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.) =
ΔΑΝΑΟΣ
παῖδες, φρονεῖν χρή· σὺν φρονοῦντι δ᾽ ἥκετε
πιστῶι γέροντι τῶιδε ναυκλήρωι πατρί·
καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν
αἰνῶ φυλάξαι τἄμ᾽ ἔπη δελτουμένας.
ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ·
Apparatus Criticus
indistincta Μ. Σὦ Ζεῦ ἡ παρὰ τῶν θεῶν μῆνις κατὰ Ἰοῦς ἰώδης (ὠδῆς Μ corr. Hermann) ἐστὶ καὶ μαστιγωτική. qui testatur ἰῶι pronuntiandum esse, veriloquii gratia accersitum ab Aeschylo. μαστίκτειρα si Σ habuit, sicut multi credunt, falsum habuit, nam ut mittam numeros, flagellum et virus nullo pacto inter se conveniunt. hoc vult poeta: divinitus nos quaerit ac persequitur odium viro Ius, i. e. virulenta inimicitia, quam Io passa est
γαμετᾶς οὐρανόνικον
ἄταν
γαμετουρανόνεικον
ἐνέξεται
ἐνεύξεται
ephymnium repetivit Canter
ἥκετε
ἵκετε
προμηθίαν λαβών
προμήθειαν
λαβεῖν
ΔΑΝΑΟΣ
σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι·
ὄχλον δ᾽ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον
λεύσσω ξὺν ἵπποις καμπύλοις τ᾽ ὀχήμασιν.
τάχ᾽ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται
ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.
ἀλλ᾽ εἴτ᾿ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος
ὠμῆι ξὺν ὀργῆι τόνδ᾽ ἐπόρνυται στόλον,
ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκ᾽, ὦ κόραι,
πάγον προσίζειν τόνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν.
κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος.
ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα βᾶτε καὶ λευκοστεφεῖς
ἱκετηρίας, ἀγάλματ᾽ αἰδοίου Διός,
σεμνῶς ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,
αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖ᾽ ἔπη
ξένους ἀμείβεσθ᾽, ὡς ἐπήλυδας πρέπει,
τορῶς λέγουσαι τάσδ᾽ ἀναιμάκτους φυγάς.
φθογγῆι δ᾽ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ,
τὸ μὴ μάταιον δ᾽ ἐκ μετωποσωφρόνων
ἴτω προσώπων ὄμματος παρ᾽ ἡσύχου.
καὶ μὴ πρόλεσχος μηδ᾽ ἐφολκὸς ἐν λόγωι
γένηι· τὸ τῆιδε κάρτ᾽ ἐπίφθονον γένος.
μέμνησο δ᾽ εἴκειν· χρεῖος εἶ ξένη φυγάς.
θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας.
ΧΟ.
πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.
φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
κεδνὰς ἐφετμάς· Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι.
ΔΑ.
ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾿ ὄμματος.
ΧΟ.
κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.
ΔΑ.
μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.
ΧΟ.
θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.
Testimonia
185 Hesych. ὀπτῆρες· κατάσκοποι καὶ τὰ ὅμοια.
203 Liban. ep. 79 Αἰσχ. ἀποτρέπει λέγων μὴ δεῖν τοὺς ἥττους θρασυστομεῖν.
Apparatus Criticus
τεθηγμένος
τεθειμένος
τόνδ᾽
τῶνδ᾽
κρεῖσσον
κρείσσων
σεμνῶς
σεμνός
εὐωνύμων
συνωνύμων
γοεδνὰ
γοείδηα
μετωποσωφρόνων
μετώπω σωφρόνων
χρεῖος
τὰ χρέα
φρονοúντως
φρονοῦντος
-τως
φυλάξομαι
φυλάξομεν
huc revocavi, et ἴδοιτο θα-cipere ἴδοι observavit Herm.; alii aliter disponunt. excipiunt se ita „Ch. respiciat nos Iuppiter. D. respiciat sane propitio vultu. Ch. cupio iam ad te considere. (dum ascendunt) Iuppiter miserere D. (cum illae aram appropinquant) etiam hanc Iovis nuntiam saluta" etc. 207-21 paragraphi nullae
ΧΟ.
ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας.
ΔΑ.
καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλήισκετε.
ΧΟ.
καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους.
ΔΑ.
ἁγνόν τ᾽ ᾿Απόλλω φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.
ΧΟ.
εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς.
ΔΑ.
συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.
ΧΟ.
τίν᾽ οὖν κικλήισκω τώνδε δαιμόνων ἔτι;
ΔΑ.
ὁρῶ τρίαιναν τήνδε, σημεῖον θεοῦ.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.
ΔΑ.
Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις.
ΧΟ.
ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω.
ΔΑ.
πάντων δ᾽ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν
σέβεσθ᾽, ἐν ἁγνῶι δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων
ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβωι,
ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών;
πῶς δ᾽ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα
ἁγνὸς γένοιτ᾽ ἄν; οὐδὲ μὴ ἐν Ἅιδου θανὼν
φύγηι ματαίων αἰτίας πράξας τάδε·
κἀκεῖ δικάζει ταμπλακήμαθ᾽, ὡς λόγος,
Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.
σκοπεῖτε κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,
ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾶι τόδε.
Testimonia
214 adfert e sua memoria Plutarchus Mor. 417f, 607c omisso fabulae nomine.
226 adfert e sua memoria Plutarchus Romul. 9, quaest. Rom. 286 omisso fabulae nomine.
Apparatus Criticus
ὦ Ζεῦ
ἰώ
Ζεὺς
κικλήισκετε
κικλί(ή)σκεται
quid aquilae cum sole sit, accurate dicere non habemus, sed facile credimus in avi quae nec soli cedat. atque διειπετὴς αἰθήρ Iovis est
συγγνοίη
εὐγνώη
συγγνοῖτο
σύν(ν supra vers.)γνοιτο
συγγένοιτο
κικλήισκω
κικλίσκω
hermam monstrat a forma Mercurii Aegyptia diversissimum
ἵζεσθε κίρκων
ἵζεσθαι κρέκω
ἵζεσθε κέρκω
explicat quos dicat accipitres, nempe inimicos, qui et consanguinei sint et cognatas attrectent; huc respicit ὄρνιθος ὄρνις
ἁγνεύοι
ἀναινεύοι
ματαίων
μάταιον
ταμπλακήμαθ᾽
ταπλα ἐν μαβως λ.
iudicium inferorum potius e religione Aegyptiaca quam Graeca, Eum. 270
τρόπον
τόπον
ΠΕΛΑΣΓΟΣ
ποδαπὸν ὅμιλον τόνδ᾽ ἀνελληνόστολον
πέπλοισι βαρβάροισι καμπυκώμασιν
χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ γὰρ ᾿Αργολίς
ἐσθὴς γυναικῶν οὐδ᾽ ἀφ᾽ Ἑλλάδος τόπων.
ὅπως δὲ χώραν οὔτε κηρύκων ὕπο
ἀπρόξενοί τε νόσφιν ἡγητῶν μολεῖν
ἔτλητ᾽ ἀτρέστως, τοῦτο θαυμαστὸν πέλει.
κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων
κεῖνται παρ᾽ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις·
μόνον τόδ᾽ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχωι.
καὶ τἄλλα πού μ᾽ ἐπεικάσαι δίκαιον ἦν,
εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν.
ΧΟ.
εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.
ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω
ἢ τηρὸν ἱεροῦ ῥάβδον ἢ πόλεως ἀγόν;
ΠΕΛ.
πρὸς ταῦτ᾽ ἀμείβου καὶ λέγ᾽ εὐθαρσὴς ἐμοί.
τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμ᾽ ἐγὼ Παλαίχθονος
ἶνις Πελασγός, τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης.
ἐμοῦ δ᾽ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον
γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα.
καὶ πᾶσαν αἷαν, ἧς δι᾽ ἁγνὸς ἔρχεται
Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου κρατῶ.
ὁρίζομαι δὲ τήν τε Περραίβων χθόνα
Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας,
ὄρη τε Δωδωναῖα· συντέμνει δ᾽ ὅρος
ὑγρᾶς θαλάσσης· τῶνδε τἀπὶ τάδε κρατῶ.
αὐτῆς δὲ χώρας ᾿Απίας πέδον τόδε
Apparatus Criticus
ἀνελληνόστολον
ἀνέλληνα στ.
καμπυκώμασιν
καὶ πυκνώμασι
ἀφ᾽
ἀπ᾿
οὐδ᾽
οὐδέ
ἀτρέστως
ἀκρέστως
πού μ᾽
πόλλ᾽
ἢ τηρὸν ἱεροῦ ῥάβδον
ἤτηρον ήερου ρ.
οἶμαι ἢ ἑρμοῦ ῥάβδον
λέγ᾽ εὐθαρσὴς
λέγετ᾽ εὐθαρσείς
Πελασγός
πελασγοῦ
ἁγνὸς
αἴδνης
διάλγος
τὸ
τοῦ
τήν τε
τήνδε
τἀπὶ τάδε
τἄπειτα δὲ
ΠΕΛ.
πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν.
᾿Απις γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας
ἰατρόμαντις παῖς ᾿Απόλλωνος χθόνα
τήνδ᾽ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων,
τὰ δὴ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασιν
χρανθεῖσ᾽ ἀνῆκε γαῖα μηνίσασ᾽ ἄχη,
δρακονθόμιλον δυσμενῆ ξυνοικίαν.
τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια
πράξας ἀμέμπτως ᾿Απις ᾿Αργείαι χθονί
μνήμην τότ᾽ ἀντίμισθον ηὕρετ᾽ ἐν λιταῖς.
ἔχουσα δ᾽ ἤδη τἀπ᾽ ἐμοῦ τεκμήρια
γένος τ᾽ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω.
μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις.
ΧΟ.
βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μύθος· ᾿Αργεῖαι γένος
ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός·
καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγωι.
ΠΕΛ.
ἄπιστα μυθεῖσθ᾽, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,
ὅπως τόδ᾽ ὑμῖν ἐστιν ᾿Αργεῖον γένος.
Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι
γυναιξίν ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.
καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,
† Κύπριος χαρακτήρ τ᾽ ἐν γυναικείοις τύποις
εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων·
Ἰνδάς τ᾽ ἀκούω νομάδας ἱπποβάμοσιν
εἶναι καμήλοις ἀστραβιζούσας χθόνα
παρ᾽ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.
καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους [δ᾽] ᾿Αμαζόνας,
Apparatus Criticus
nominis ἡ πέρα inter Ionas, non vero inter Atticos alterum extat exemplum
τὰ δὴ
τὰ δὲ
μηνίσασ᾽ ἄχη
μηνεῖται ἄκη
δρακονθόμιλον
δράκων θ᾽ ὁμιλῶν
ἀμέμπτως ᾿Απις
μεμπτῶς ἀπεῖσ᾽
ηὕρετ᾽
πονταντινεισθον
εὕρετ᾿
ἔχουσα δ᾽
ἔχον δ᾽ ἂν
ἔχουσαν
λέγοις πρόσω
γένοιτ᾽ ἂν
λέγοι πρόσως
γε μὲν δὴ ῥῆσιν
γεμιν
δηρίσιν
λόγωι
λόγων
ἄπιστα
ἄπειστα
confundit propter duplicem vim vocis γένος duas sententias „quomodo species vestra tam absona Argiva sit", et „quomodo stirps vestra Argiva sit"
γυναιξίν
γυναιξί δ'
Κύπριος
κύπρις
incredibilia et corruptio et anapaestus. an Κύπροι?
Ἰνδάς
Ἰνδούς
ἀκούω
ἀκούων
ἱπποβάμοσιν
ἱπποβάμοισιν
ἀστραβιζούσας
ἀστραβιζούσαις
κρεοβόρους
κρεοβρότους
[δ᾽]
d' del. Wellauer
ΠΕΛ.
εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτ᾽ ἂν ἤικασα
ὑμᾶς. διδαχθεὶς (δ᾽) ἂν τόδ᾽ εἰδείην πλέον,
ὅπως γένεθλον σπέρμα τ᾽ ᾿Αργεῖον τὸ σόν.
ΧΟ.
κληιδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ
Ἰὼ γενέσθαι τῆιδ᾽ ἐν ᾿Αργείαι χθονί.
ΠΕΛ.
ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.
ΧΟ.
μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθῆναι βροτῶι;
ΧΟ.
ἄκρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματ᾽ ἦν.
ΠΕΛ.
πῶς οὖν τελευτᾶι βασιλέοιν νείκη τάδε;
ΧΟ.
βοῦν τὴν γυναῖκ᾽ ἔθηκεν ᾿Αργεία θεός.
ΠΕΛ.
οὐκοῦν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾿ εὐκραίρωι βοΐ;
ΧΟ.
φασίν, πρέποντα βουθόρωι ταύρωι δέμας.
ΠΕΛ.
τί δῆτα πρὸς ταῦτ᾽ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;
ΧΟ.
τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.
ΠΕΛ.
ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;
ΧΟ.
Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε.
ΠΕΛ.
τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμωι βοΐ;
ΧΟ.
βοηλάτην μύωπα, κινητήριον.
ΠΕΛ.
οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν Ἰνάχου πέλας.
ΧΟ.
τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῶι δρόμωι.
Apparatus Criticus
(δ᾽)
add. Abresch
τῆιδ᾽ ἐν ᾿Αργείαι
τῇ ἰδεῖν ᾿Α.
vulgo creditur ante 294 versus chori intercidisse. sed regis versus post hunc intercidit. nam καὶ λόγος τις ad φάτις πολλή respicit, et chorus cum longe repetivisset narrationem confirmarique prima audisset, commode pergebat ,perhibetur etiam mirificum illud, Iovem cum mortali virgine concubuisse?' (μή tantum valet, cf. Ag. 682 Prom. 247). ad quae Pelasgus talia fere respondit λόγος γε· πῶς δὲ τὴν δάμαρτ᾽ ἐλάνθανεν; eius enim est examinare, quam probe peregrinae res Argivas noverint
ἄκρυπτά
καὶ κρυπτά
κάκρυπτα
τἀμπαλάγματ᾽
ταῦτα παλλαγμάτων
παλλακεύματ᾽
βασιλέοιν
βασιλέων
βοῦν τὴν
βού.την
i. e. συγγίγνεται τῆι Ἰοῖ βοὶ βοῦς ἐπιβαίνων. non reformidat poeta ante oculos ponere quod incredibilem reddit fabulam, quam in Prometheo ipse commutavit
πρέποντα
πρέποντας
δῆτα
δή
ἄλοχος ἰσχυρὰ
ταῦτα λόχοις χυρα
τὸν πάνθ᾽
τὸ πάνθ᾽
ἔτευξεν
ἔτευξε δ'
Ἰνάχου πέλας
οἱ νείλου
πέδας
οἶμαι παῖδες
γῆς
τῆς
ΠΕΛ.
καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
ΧΟ.
καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.
ΧΟ.
καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.
ΠΕΛ.
τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;
ΧΟ.
Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
ΧΟ.
Λιβύη, μέγιστον (ὄνομα) γῆς καρπουμένη.
ΠΕΛ.
τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;
ΧΟ.
Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.
ΠΕΛ.
τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.
ΧΟ.
Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.
ΠΕΛ.
καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε τοὔνομ᾽ ἀφθόνωι λόγωι.
ΧΟ.
Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος
πράσσοις ἂν ὡς ᾿Αργεῖον ἀντήσας στόλον.
ΠΕΛ.
δοκεῖτε (δή) μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονός
τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῶια δώματα
λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;
ΧΟ.
ἄναξ Πελασγῶν, αἰόλ᾽ ἀνθρώπων κακά,
πόνου δ᾽ ἴδοις ἂν οὐδαμοῦ ταὐτὸν πτερόν.
ἐπεὶ τίς ηὔχει τήνδ᾽ ἀνέλπιστον φυγήν
κέλσειν ἐς Ἄργος κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν,
ἔχθει μεταπτοιοῦσαν εὐναίων γάμων;
ΠΕΛ.
τί φὴς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν,
λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;
ΧΟ.
ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
ΠΕΛ.
πότερα κατ᾿ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;
Apparatus Criticus
Pelasgi versum intercidisse vidit Herm. huc usque chorus nota Pelasgo narraverat, ut fidem sibi anquireret; cetera illi ignota sunt. quod aliquo modo enuntiandum erat
φιτύει
φυτεύει
τίς
τι
Pelasgi versum, ,et quae eius proles' intercidisse vidit Stanley
μέγιστον (ὄνομα)
μεγίστης ὄνομα
μέγιστον
adiectivum a recto nomine ad regens attrahitur
ἄλλον more Graeco abundat; Agenor prudenter omissus est
senem ipsa senectute sapientiam prae se ferentem nomine condigno uti sumit Pelasgus e nominum superstitione Aeschylea
ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ
δ' άδ.
πεντηκοντάπαις
πεντηκοστόπ.
τοῦδ᾽ ἄνοιγε
τοῦ δαναοίγε
δ᾽ ἁμὸν
δ᾽ εἰδώς
ἀντήσας
ἀνστήσας
ἀντήσας
(δή)
(δή)
πόνου δ᾽ ἴδοις ἂν
δείδοις πότερον
κέλσειν
κέλσειεν
ἡ φυγὴ μεταπτοιοῦσα κέλλει τὸ κῆδος εἰς Ἄργος
ἔχθει
ἔχει
νεοδρέπτους κλάδους
νεοδρέπτοις κλάδοις
praefixa paragraphus itemque subinde in proximis, sed nullus earum usus. „suntne inimici an violare vos cupiunt?"
ΠΕΛ.
τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο τοὺς κεκτημένους;
ΠΕΛ.
σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.
ΧΟ.
καὶ δυστυχούντων γ᾽ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.
ΠΕΛ.
πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
ΧΟ.
αἰτοῦσι μὴ ᾿κδοὺς παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.
ΠΕΛ.
βαρέα σύ γ' εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι νέον.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.
ΠΕΛ.
εἴπερ γ᾽ ἀπ᾿ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς ἦν.
ΧΟ.
αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην.
ΠΕΛ.
πέφρικα λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας κατασκίους.
ΧΟ.
βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.
Παλαίχθονος τέκος κλῦθί μου
πρόφρονι καρδίαι, Πελασγῶν ἄναξ.
ἴδε με τὰν ἱκέτιν φυγάδα περίδρομον,
λυκοδίωκτον ὡς δάμαλιν ἀμ πέτραις
ἠλιβάτοις, ἵν᾿ ἀλ-
και πίσυνος μέμυκε φράζουσα βοτήρι μόχθους.
ΠΕΛ.
ὁρῶ κλάδοισι νεοδρόποις κατάσκιον
νεύονθ᾽ ὅμιλον τόνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν.
Apparatus Criticus
ὄνοιτο
ὤνοιτο
sed accentus docet ὄνοιτο id esse, item in scholio τίς τοὺς ἄνδρας δεσπότας ὤνοιτο. restituit Robort. dicit igitur Pelasgus ,non sunt spernendae nuptiae τῶν κεκτημένων φίλων' ⅰ. θ. τῶν κατ᾿ ἀγχιστείαν κυρίων. ergo in eis quae ante 334 intercepta sunt de causa Danaidum certior factus est, nec alibi comperitur quae probe novit 338
γ'
γ'
τ'
exprobrat chorus Pelasgo studium repudiandi supplices, facilius sane expellere infelices quam defendere?' ergo 334 hoc vult, robur augetur pacis studio'. ergo ante 334 rursus compluria desunt. superat 333 unus e serie versuum interceptorum ut Eum. 489
᾿κδοὺς
ἐκδῶις
ἄρασθαι
αἴρασθαι
κοινωνὸς
κοινὸς
tantum si a principio particeps fuit, Iustitia socios suos defendit cf. Sept. 662
πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην
πόλεως ἐστεμμένη
πέφρικα
πέφυκα
τέκος
τόκος
κότος
μέγαν
cf. 361
λυκοδίωκτον
λευκόδικτον
ἀνά cum dativo postea non coniungit
ἠλιβάτοις
ἠλιβάτοισιν
νεύονθ᾽
νέονθ'
ipsi dei annuere (receptis supplicibus) videntur nutantibus ramis
τόνδ᾽
τῶνδ
ΠΕΛ.
εἴη δ᾽ ἄνατον πρᾶγμα τοῦτ᾽ ἀστοξένων,
μηδ᾽ ἐξ ἀέλπτων κἀπρομηθήτων πόλει
νεῖκος γένηται· τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις.
ΧΟ.
ἴδοιτο δῆτ᾽ ἄνατον φυγὰν
ἱκεσία θέμις Διὸς κλαρίου.
σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραιόφρων·
ποτιτρόπαιον αἰδόμενος †οὖν περ
†ἱεροδόκα θεῶν λήματ᾿ ἀπ᾿ ἀνδρὸς ἁγνοῦ.
ΠΕΛ.
οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι
ἐμῶν. τὸ κοινὸν δ᾽ εἰ μιαίνεται πόλις,
ξυνῆι μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη.
ἐγὼ δ᾽ ἂν οὐ κραίνοιμ᾽ ὑπόσχεσιν πάρος,
ἀστοῖς δὲ πᾶσι τῶνδε κοινώσας πέρι. =
ΧΟ.
σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δήμιον,
πρύτανις ἄκριτος ὤν,
κρατύνεις βωμόν, ἑστίαν χθονός,
μονοψήφοισι νεύμασιν σέθεν,
μονοσκήπτροισι δ᾽ ἐν θρόνοις χρέος
πᾶν ἐπικραίνεις· ἄγος φυλάσσου.
ΠΕΛ.
ἄγος μὲν εἴη τοῖς ἐμοῖς παλιγκότοις,
ὑμῖν δ᾽ ἀρήγειν οὐκ ἔχω βλάβης ἄτερ·
οὐδ᾽ αὖ τόδ᾽ εὔφρον, τάσδ᾽ ἀτιμάσαι λιτάς.
ἀμηχανῶ δὲ καὶ φόβος μ᾽ ἔχει φρένας
δρᾶσαί τε μὴ δρᾶσαί τε καὶ τύχην ἑλεῖν.
ΧΟ.
τὸν ὑψόθεν σκοπὸν ἐπισκόπει,
φύλακα πολυπόνων
βροτῶν, οἳ τοῖς πέλας προσήμενοι
Testimonia
356 Pollux III 60 (Aristoph. Βyz.) ἀστόξενος ... ὁ φύσει μὲν ἀστὸς δόξηι δὲ ξένος, ὡς Δαναὸς ᾿Αργείοις ἀπὸ Ἰοῦς τῆς ᾿Αργείας ἔχων τὸ γένος.
Apparatus Criticus
δ᾽ ἄνατον
δῆτα τὰν ἄνατον
κλαρίου quid velit, ignoratur;
γεραιόφρων
γεραφρόνων
Σ ὁ γέρων
οὐ λιπερνήτης
Σ οὐ πτωχεύσεις
†ἱεροδόκα θεῶν λήματ᾿
λήμματα
θυλήματ᾿
Σ οἱ θεοὶ δέχονται τὰ ἀπὸ ἀνδρὸς ἁγνοῦ ἱερά. falsum ... scite sed frustra
ἐμῶν
ἐμόν
ἐκπονεῖν
ἐκπνοεῖν
πάρος
παρακρος
ἀστοῖς ... τῶνδε
ἀστῶν .... τοῖσδε
θρόνοις
χρόνοισι (θρόνοισι)
ἄγος
ἄλγος
δρᾶσαί τε
δράσητε
ΧΟ.
δίκας οὐ τυγχάνουσιν ἐννόμου.
μένει τοι Ζηνὸς ἱκταίου κότος,
δυσπαράθελκτος παθόντος οἴκτοις.
ΠΕΛ.
εἴ τοι κρατοῦσι παῖδες Αἰγύπτου σέθεν,
νόμωι πόλεως φάσκοντες ἐγγύτατα γένους
εἶναι, τίς [δ᾽] ἂν τοῖσδ᾽ ἀντιωθῆναι θέλοι;
δεῖ τοί σ᾽ ἐφευρεῖν, κατὰ νόμους τοὺς οἴκοθεν
ὡς οὐκ ἔχουσιν κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ. =
ΧΟ.
μή τί ποτ᾽ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος
κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι
μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος
φυγάν. Σύμμαχον δ᾽ ἑλόμενος δίκαν
κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν.
ΠΕΛ.
οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα· μή μ᾿ αἱροῦ κριτήν.
εἶπον δὲ καὶ πρίν, οὐκ ἄνευ δήμου τάδε
πράξαιμ᾽ ἄν, οὐδέ περ κρατῶν, καὶ μήποτε
εἴπηι λεώς, εἴ πού τι [καὶ] μὴ τοῖον τύχοι,
„ἐπήλυδας τιμῶν ἀπώλεσας πόλιν.“
ΧΟ.
ἀμφοτέροις ὁμαίμων τάδ᾽ ἐπισκοπεῖ
Ζεὺς ἑτερορρεπής, νέμων εἰκότως
ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δ᾽ ἐννόμοις.
τί τῶνδ᾽ ἐξ ἴσου ῥεπομένων μεταλ-
Apparatus Criticus
ἱκταίου singulare cf. E. Fränkel Zeitschr. vergl. Sprachf. 45, 168
δυσπαράθελκτος
ὦ δυσπαραθέλκτοις
δυσπαρθενήτοις
ecce pericula legendi scripturam uncialem. corr. Schütz
vox in iure Attico legitima excusat duritiam numerorum
[δ᾽]
[δ᾽]
θέλοι
θέλει
σ᾽ ἐφευρεῖν
σε φεύγειν
graeco homini cum consentaneum videatur ius ab Aegypti filiorum parte esse, Danaisin dicit circumspiciendum esse, ubi contrarium per leges Aegyptias sancitum sit. quod nisi reppererint, causa excident. hinc ἐφευρεῖν vim suam accipit; praesagimus autem exitum causae in proxima tragoedia actae
ὑποχείριος
ὑποχέριος
"ut nuptias devitem, fugiam tam longe quam astra lucent"
φυγάν
φυγαί
δίκαζε σύμμαχον ἑλόμενος τὴν εὐσέβειαν
[καὶ]
[καὶ]
τύχοι
τυχθῆ
ad τοῖον cf. Sept. 580
εἰπηλύδας quaesita versus durities
ἀμφοτέροις
ἀμφοτέρους
ὁ Ζεὺς καὶ σοῦ καὶ ἡμῶν πρόγονος ὢν διαφόρως ταῦτα διαιτᾶι, τοὺς μὲν κακοὺς ἀδικεῖν, τοὺς δὲ τὰ νομιζόμενα δρῶντας εὐσεβεῖν κρίνων· ὅθεν παραδεξαμένωι ἡμᾶς οὐ μὴ μεταμέλησηι σοι. provocat ad Iovis hospitalis religionem communem utrique parti, si forte de iure familiari dissentiant
ΧΟ.
γεῖς τὸ δίκαιον ἔρξας;
ΠΕΛ.
δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου,
δίκην κολυμβητῆρος ἐς βυθὸν μολεῖν
δεδορκὸς ὄμμα, μηδ᾽ ἄγαν ὠινωμένον,
ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει
αὐτοῖσί θ᾽ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς,
καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεται,
μήτ᾽ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδ᾽ ἱδρυμένας
ἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεόν
βαρὺν ξύνοικον θησόμεσθ᾽ ᾿Αλάστορα,
ὃς οὐδ᾽ ἐν ῞Αιδου τὸν θανόντ᾽ ἐλευθεροῖ.
μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου;
ΧΟ.
φρόντισον καὶ γενοῦ
πανδίκως
εὐσεβὴς πρόξενος,
τὰν φυγάδα μὴ προδῶις,
τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖς δυσθέοις ὀρμέναν· –
μηδ᾽ ἴδηις μ᾿ ἐξ ἑδρᾶν πολυθέων
ῥυσιασθεῖσαν, ὦ
πᾶν κράτος ἔχων χθονός.
γνῶθι δ᾽ ὕβριν ἀνέρων,
καὶ φύλαξαι κότον. =
μή τι τλῆις τὰν ἱκέτιν
εἰσιδεῖν
ἀπὸ βρετέων βίαι δίκας ἀγομέναν
ἱππαδὸν ἀμπύκων
πολυμίτων, πέπλων τ᾽ ἐπιλαβὰς ἐμῶν. –
ἴσθι γάρ, παισὶ τάδε καὶ δόμοις,
ὁπότερ᾽ ἂν κτίσηις,
μένει Ἄρει τίνειν
Apparatus Criticus
ἔρξας
ἔρξαι
praesens, ubi futurum expectamus, Ag. 1340 Pers. 585 Eum. 506 Pr. 513
ὠινωμένον
ὠνωμένων
μέν docet in animo regi esse ἔπειτα ὑμῖν, quod omittit, cum 412. 413 alteram partem praeripiat
θησόμεσθ'
θησόμεθ'
ὃς οὐδ᾽ ἐν
ὡς οὐδέν
δοκεῖ δεῖν
δοκεῖν δεῖ
ὀρμέναν
ὀρομέναν
ὁρώμεναν
cf. Sept. 86 corr. Pauw
bene Σ κότον· τὸν τοῦ Διός; sed succensent ultionemque poscunt ipsa male facta
τλῆις τὰν
τ᾿ ἀαίσταν
οἶμαι μήτι τλαίης τὰν ἱκέτιν
μὴ τλαίης ἰδεῖν
τλῆις τὰν
ἱππαδὸν
ἱππηδόν
correxi, cf. ἰλαδόν, ὁμοθυμαδόν, κρυφάδαν iuxta κρυφηδόν
πολυμίτων
πολυμήτων
τίνειν
δρεικτείνειν
ἐκτίνειν
Ἄρει
Ἄρει
de Marte cf. cantum 631-709
ΧΟ.
ὁμοίαν θέμιν.
τάδε φράσαι· δίκαια Διόθεν κράτη. =
ΠΕΛ.
καὶ δὴ πέφρασμαι· δεῦρο δ᾽ ἐξοκέλλεται·
ἢ τοῖσιν ἢ τοῖς πόλεμον ἄρασθαι μέγαν
πᾶσ᾽ ἔστ᾽ ἀνάγκη· καὶ γεγόμφωται σκάφος
στρέβλαισι ναυτικαῖσιν ὡς προσηγμένον,
ἄνευ δὲ λύπης οὐδαμοῦ καταστροφή.
καὶ χρημάτων μὲν ἐκ δόμων πορθουμένων
†ἄτην γε μείζω καὶ μέγ᾽ ἐμπλήσας γόμου,
γένοιτ᾽ ἂν ἄλλα κτησίου Διὸς χάριν·
καὶ γλῶσσα τοξεύσασα μὴ τὰ καίρια,
γένοιτο μύθου μύθος ἂν θελκτήριος,
ἀλγεινὰ θυμοῦ κάρτα κινητήρια.
ὅπως δ᾽ ὅμαιμον αἷμα μὴ γενήσεται,
δεῖ κάρτα θύειν καὶ πεσεῖν χρηστήρια
θεοῖσι πολλοῖς πολλά, πημονῆς ἄκη.
ἢ κάρτα νείκους τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι·
θέλω δ᾽ ἄιδρις μᾶλλον ἢ σοφὸς κακῶν
εἶναι· γένοιτο δ᾽ εὐ παρὰ γνώμην ἐμήν.
ΧΟ.
πολλῶν ἄκουσον τέρματ᾽ αἰδοίων λόγων.
ΠΕΛ.
ἤκουσα, καὶ λέγοις ἄν· οὔ με φεύξεται.
ΧΟ.
ἔχω στρόφους ζώνας τε, συλλαβάς πέπλων.
ΠΕΛ.
τάχ᾽ ἂν γυναικῶν ταῦτα συμπρεπή πέλοι.
ΧΟ.
ἐκ τῶνδε τοίνυν, ἴσθι, μηχανή καλή.
ΠΕΛ.
λέξον· τίν᾽ αὐδὴν τήνδε γηρύσασ᾽ ἔσηι;
Testimonia
441 Hesych. στρέβλαι ναυτικαί· τὰ ξύλα τῶν νεῶν ἐν οἷς διασφηνοῦνται γομφούμεναι.
457 Hesych. ζώνας τε συλλαβὰς πέπλων· ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυμαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω.
Apparatus Criticus
hoc reputa: iustum est Iovis imperium. cf. Soph. El. 476
ἄρασθαι
αἴρεσθαι
χρημάτων
χρήμασι
χρημάτων
†ἄτην γε μείζω καὶ μέγ᾽ ἐμπλήσας γόμου
ἄτης γεμίζων
Σ τοῦ Διὸς ἐμπιμπλῶντος καὶ γεμίζοντος ἄτης τὸν γόμον, inde ἄτης γεμίζων Scaliger. sed vix toleranda haec durities, cum et δόμους aegre ad participia subaudiatur, et sumendum sit rupta enuntiati structura proferri quod simpliciter dicendum erat Διὸς χάριν ἄλλα κτήσαιο ἄν, denique versu 444 omisso omnia egregie concinant. quem Dindorf seclusit. at quo pacto irrepere poterat?
θελκτήριος
θελκτηρίοις
ferri potest traiectus ante 447, quod suasit Stanley, libentissime autem cum Geelio deleremus, modo ratio interpolatoris perspici posset
ὅμαιμον
ὁμαίμων
παροίχομαι, ἐκτὸς ἔσομαι Σ non recte, ἐξίσταμαι est
στρόφους
στρόβους
Σ τὰς στροφὰς τῶν ζωνῶν ... συμπρεπής cum genetivo cf. Eur. Her. 130
ταῦτα
τύχαν
καλή
καλεῖ
γηρύσασ᾽
γηρυθεὶς
ΧΟ.
εἰ μή τι πιστὸν τῶιδ᾽ ὑποστήσεις στόλωι,
ΠΕΛ.
τί σοι περαίνει μηχανή συζωμάτων;
ΧΟ.
νέοις πίναξιν βρέτεα κοσμῆσαι τάδε.
ΠΕΛ.
αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον.
ΧΟ.
ἐκ τῶνδ᾽ ὅπως τάχιστ᾽ ἀπάγξασθαι θεῶν.
ΠΕΛ.
ἤκουσα μαστικτήρα καρδίας λόγον.
ΧΟ.
ξυνῆκας· ὠμμάτωσα γὰρ σαφέστερον. «
ΠΕΛ.
ἢ [μὴν] πολλαχῆι γε δυσπάλαιστα πράγματα,
κακῶν δὲ πλῆθος ποταμὸς ὡς ἐπέρχεται·
ἄτης δ᾽ ἄβυσσον πέλαγος οὐ μάλ᾽ εὔπορον
τόδ᾽ ἐσβέβηκα, κοὐδαμοῦ λιμὴν κακῶν.
εἰ μὲν γὰρ ὑμῖν μὴ τόδ᾽ ἐκπράξω χρέος,
μίασμ᾽ ἔλεξας οὐχ ὑπερτοξεύσιμον·
εἰ δ᾽ αὖθ᾽ ὁμαίμοις παισὶν Αἰγύπτου σέθεν
σταθεὶς πρὸ τειχέων διὰ μάχης ἥξω τέλους,
πῶς οὐχὶ τἀνάλωμα γίγνεται πικρόν,
ἄνδρας γυναικῶν οὕνεχ᾽ αἱμάξαι πέδον;
ὅμως δ᾽ ἀνάγκη Ζηνὸς αἰδεῖσθαι κότον
ἱκτῆρος· ὕψιστος γὰρ ἐν βροτοῖς φόβος.
σὺ μέν, πάτερ γεραιὲ τῶνδε παρθένων,
κλάδους τε τούτους αἰψ᾽ ἐν ἀγκάλαις λαβών
βωμοὺς ἐπ᾿ ἄλλους δαιμόνων ἐγχωρίων
θές, ὡς ἴδωσι τῆσδ᾽ ἀφίξεως τέκμαρ
πάντες πολῖται, μηδ᾽ ἀπορριφθῆι λόγος
ἐμοῦ· κατ᾿ ἀρχῆς γὰρ φιλαίτιος λεώς.
καὶ γὰρ τάχ᾽ ἄν τις οἰκτίσας ἰδὼν τάδε
ὕβριν μὲν ἐχθήρειεν ἄρσενος στόλου,
ὑμῖν δ᾽ ἂν εἴη δῆμος εὐμενέστερος·
τοῖς ἥσσοσιν γὰρ πᾶς τις εὐνοίας φέρει.
ΔΑ.
πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
Apparatus Criticus
ὑποστήσεις
ὑποστήσει
ἁπλῶς
ἀλλὰ πῶς
μαστικτήρα
μακιστῆρα
ἢ [μὴν]
καὶ
μήν del.
ἢ scripsi
ἐσβέβηκα
ἐσέβηκα
ὁμαίμοις
ὁμαίμους
deesse versum, proficiscere in urbem' viderunt Butler et Hermann
οἰκτίσας ἰδὼν
οἶκτος εἰσιδών
στόλου
στόλον
ΔΑ.
αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.
ὀπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων
ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν
βωμοὺς προνάους καὶ [πολισσούχων] ἕδρας
εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ἦι δι᾽ ἄστεως
στείχουσι· μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.
Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχωι γένος
τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκηι φόβον·
καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾿ ἀγνοίας ὕπο.
ΠΕΛ.
στείχοιτ᾽ ἄν, ἄνδρες· εὐ γὰρ ὁ ξένος λέγει·
ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας·
καὶ ξυμβολοῦσιν οὐ πολυστομεῖν χρεών
ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.
Danaus ramos nonnullos portans deductus ab aliquot satellitibus urbem versus exit.
ΧΟ.
τούτωι μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι·
ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
ΠΕΛ.
κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
ΧΟ.
καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.
ΠΕΛ.
λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.
ΧΟ.
καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:
ΠΕΛ.
οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς (σ᾽) ἐκδώσομεν.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;
ΠΕΛ.
εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένηι.
ΧΟ.
οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβωι φρενός.
ΠΕΛ.
ἀεὶ δ᾽ ἄπρακτον ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.
ΧΟ.
σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
ΠΕΛ.
ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.
ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους
στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ.
Apparatus Criticus
εὑρεθέντα
εὐ ῥέοντα
πρόξενον
προσξένον
αἰδοῖος repertus est Pelasgus non tamquam αἰδέσιμος sed tamquam αἰδῶ ἔχων supplicum
[πολισσούχων]
πολισσούχους
errore, irrepserat enim vox e versu superiore
ἀσφάλεια δ᾽ ἦι δι᾽ ἄστεως
ἀσφαλείας δὲ δι᾽ ἄστεος
ἀστικούς
ἀστίκτους
ξυμβολοῦσιν
ξυμβόλοισιν
χειρὶ καὶ λόγοις
χειρία λόγοις
i. e. defenda καὶ λόγωι καὶ ἔργωι. cf. 515
ἐπιστρέφου
ἐπιστρέφω
ἄν ante ἄλσος M1 corr. M2
ἁρπαγαῖς (σ᾽)
ἅρπαγες
(σ᾽)
dic bona verba, qualia tibi dixi proximo versu
ἄπρακτον
ἀνάκτων
correxi duce
φρένα
φρενί
bisyllabum in pede soluto ut Eum. 446
στείχω
στείχω
πιετω
ΠΕΛ.
καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.
πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι·
πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.
Pelasgus cum suis exit. Chorus relictis ramis de clivo descendit.
ΧΟΡΟΣ
ἄναξ ἀνάκτων, μακάρων
μακάρτατε καὶ τελέων τε-
λειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ,
πιθοῦ τε καὶ γένει σῶι
ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν εὖ στυγήσας·
λίμναι δ᾽ ἔμβαλε πορφυροειδεῖ
τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν.
τὸ πρὸς γυναικῶν (δ᾽) ἐπιδών
παλαίφατον ἁμέτερον γέ-
νος φιλίας προγόνου γυναικός,
νέωσον εὔφρον᾽ αἶνον,
γενοῦ πολυμνῆστορ ἔφαπτορ Ἰοῦς.
Δίας τοι γένος εὐχόμεθ᾽ εἶναι
γᾶς ἀπὸ τᾶσδ᾽ ἔνοικοι. –
παλαιὸν δ᾽ εἰς ἴχνος μετέσταν
ματέρος ἀνθονόμους ἐπωπάς,
λειμῶνα βούχιλον, ἔνθεν Ἰώ
Apparatus Criticus
ποῖα
τοῖα
πιθοῦ τε καὶ γένει σῶι
πείθου γένει σῶι
γενέσθω
νῆα μέλαιναν ita reddit, ut ipse color invisi aliquid et funesti habere videatur
(δ᾽)
(δ᾽)
„quod vero a parte feminarum est, respice nos antiquitus haberi Ius progeniem, confirma benevola promissa, nempe felicem fore eius progeniem, 582, reminiscere bene qui Iun contactu gravidam fecisti"
πολυμνῆστορ
πολυμνάστωρ
attractione effecti vocativi rarum exemplum cf. Pers. 673
ἔφαπτορ
ἐφάπτωρ
„inquilinae sumus Aegypti hinc oriundae"
ἐπωπάς i. e. clivum qui in scaena est
ΧΟΡΟΣ
οἴστρωι ἐρεσσομένα
φεύγει ἁμαρτίνοος
πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα
φύλα, διχῆι δ᾽ ἀντίπορον
γαῖαν ἐν αἴσαι διατέ-
μνοντα πόρον κυματίαν ὁρίζει.
ἰάπτει δ᾽ ᾿Ασίδος δι᾽ αἴας
μηλοβότου Φρυγίας διαμπάξ,
περᾶι δὲ Τεύθραντος ἄστυ Μυσόν
†Λύγιά τε γύαλα
καὶ δι᾽ ὀρῶν Κιλίκων
Παμφύλων τε [γένη] διορνυμένα
καὶ ποταμοὺς [δ᾽] ἀενάους
καὶ βαθύπλουτον χθόνα καὶ
τὰν ᾿Αφροδίτας πολύπυρον αἰαν.
ἱκνεῖται δ᾽ †εἰσικνουμένου βέλει
βουκόλου πτερόεντος
Δῖον πάμβοτον ἄλσος,
Apparatus Criticus
correptio syllabae in vocalem exeuntis in priore dactyli loco admittitur ad exemplum Homeri utpote in dactylicis versibus. unicum in Aeschylo exemplum rudioris artis signum, cf. 673
διατέμνοντα
διατέμνουσα
correxi; ὁρίζει quoniam περâι est (Elmsley ad Eur. Med. 421, mirus sane usus) Io dissecuisse terras non poterat dici, nisi transitu eius Bosporus effectus esset. transit autem fretum quod terram discriminat ἀντίπορον factam ἐν αἴσαι, ut et Europa et Asia suam acceperint partem, ἐναισίμως
ἰάπτει δ᾽ ᾿Ασίδος
ἰ. βασίδος
Μυσόν
Μουσών
Μυσῶν
correxi
†Λύγιά τε γύαλα
λύδια
cum specie veri; pessumdat enuntiati structuram nec quidquam proficit Hermanni ἀγγύαλα. nam brevem fuisse ultimam versus syllabam ab omni probabilitate abhorret. γύαλα, κοῖλα, valles, omnino intolerabile, expectamus ex. gr. Μηιονίους τε γύας
[γένη]
[γένη]
scholion ad gentium nomina adscriptum del. Heath
καὶ ποταμοὺς [δ᾽]
τὰν ποταμοὺς δ᾽
δ᾽ del.
τὰν fuisse γᾶν intellexit Wecklein, quod qui dedit, desiderari id ad Παμφύλων opinabatur addebatque simul dé. scripsi καί; nam sic procedit oratio περᾶι ἄστυ Μυσῶν Λυδίους τε ἀγροὺς καὶ τὰ Κιλίκων καὶ Παμφύλων ὄρη διαβαίνουσα ποταμούς τε καὶ πεδία (scil. eorundem populorum; noverat Cilices et Tauri et Tarsi incolas, Pamphylos et cis et trans Taurum habitantes) καὶ Φοινίκην
τὰν ᾿Αφροδίτας
τᾶς ᾿Αφροδίτης
†εἰσικνουμένου βέλει
εἰσικνουμένου genetivi signum habet in rasura, .x. supra к. Σ τοῦ οἴστρου τῶι κέντρωι αὐτὴν διατρυπώντος. apparet eo duce perperam nominativum femininum in masculini genetivum esse mutatum. sed verbum nemo assecutus est
ΧΟΡΟΣ
λειμῶνα χιονόβοσκον, ὅντ᾽ ἐπέρχεται
Τυφῶ μένος,
ὕδωρ τὸ Νείλου νόσοις ἄθικτον,
μαινομένα πόνοις ἀτί-
μοις ὀδύναις τε κεντροδα-
λητίσι θυιὰς Ἥρας.
βροτοὶ δ᾽ οἳ γᾶς τότ᾽ ἦσαν ἔννομοι
χλωρῶι δείματι θυμόν
πάλλοντ᾽, ὄψιν ἀήθη
βόσκημ᾽ ὁρῶντες δυσχερὲς μειζόμβροτον,
τὰν μὲν βοός,
τὰν δ᾽ αὖ γυναικός· τέρας δ᾽ ἐθάμβουν.
καὶ τότε δὴ τίς ἦν ὁ θέλ-
ξας πολύπλαγκτον ἀθλίαν
οἰστροδόνητον Ἰώ; =
δι᾽ αἰῶνος κρέων ἀπαύστου
Ζεὺς –
βία δ᾽ ἀπημάντωι σθένει
καὶ θείαις ἐπιπνοίαις
παύεται, δακρύων δ᾽ ἀπο-
στάζει πένθιμον αἰδῶ.
λαβούσα δ᾽ ἕρμα Δῖον ἀψευδεῖ λόγωι
γείνατο παῖδ᾽ ἀμεμφῆ, –
δι᾽ αἰῶνος μακροῦ πάνολβον·
ἔνθεν πᾶσα βοᾶι χθών·
„φυσιζόου γένος τόδε
Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς.
τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥ-
ρας νόσους ἐπιβούλους;“
Διὸς τόδ᾽ ἔργον· καὶ τόδ᾽ ἂν γένος λέγων
ἐξ Ἐπάφου κυρήσαις. =
τίν᾽ ἂν θεῶν ἐνδικωτέροισιν
κεκλοίμαν εὐλόγως ἐπ᾿ ἔργοις;
αὐτὸς ὁ πατήρ φυτουργὸς αὐτόχειρ ἄναξ,
γένους παλαιόφρων μέγας
τέκτων, τὸ πᾶν μῆχαρ, οὔριος Ζεύς. –
ὑπ᾿ ἀρχᾶς δ᾽ οὔτινος θοάζων
τὸ μεῖον κρεισσόνων κρατῦνον
οὔτινος ἄνωθεν ἡμένου σέβει κάτω.
πάρεστι δ᾽ ἔργον ὡς ἔπος
σπεύσαντι τῶν βούλιος φέρει φρήν. =
Apparatus Criticus
quid Aeschylum permoverit, ut Typhonem aquarum Nili auctorem perhiberet, quaerere Aegyptologorum est
κεντροδαλητίσι
κεντροδαλήτοις
βόσκημ᾽ ὁρῶντες
βόσκημ᾽ ὁρ.
βοτὸν ἐσορ.
cf. vas Atticum Jahrbuch. Instit. 18,39 μίξ.
τίς
τόδε
Ζεὺς αἰῶνος corr. Herm. Ζεύς e versu intercepto traiectum esse viderat Burges
κρέων
κρεῶν
κραίνων
βία quid sit versu intercepto sciri nequit
conscia sui facta (humana scil. forma restituta) pudore corripitur
ἀψευδεῖ λόγωι, ἱ. θ. ἐτύμως. miraculi veritatem affirmat
φυσιζόου
φυσίζοον
τόδε
τὸ δή
Apparatus Criticus
αὐτὸς ὁ πατήρ
αὐτὸς ὁ in M omissum ex Σ (αὐτὸς ὁ πατὴρ φυτουργὸς τοῦ γένους) revocavit Heimsoeth. „ipse pater deus est qui manu sua procreavit, antiquus progeniei fabricator Iuppiter est, in omni ope ferenda secundus."
ἀρχᾶς
ἀρχάς
κρατῦνον
κρατύνει
τὸ μεῖον ἔχων (1. e. κρατύνων) Σ correxi
οὔτινος
οὗτινος
ὅστινος
σπεύσαντι
σπεῦσαι τι
correxi
βούλιος
δούλιος
redit Danaus solus.
ΔΑΝΑΟΣ
θαρσεῖτε παῖδες· εὖ τὰ τῶν ἐγχωρίων·
δήμου δέδοκται παντελῆ ψηφίσματα.
ΧΟ.
ὦ χαῖρε πρέσβυ, φίλτατ᾽ ἀγγέλλων ἐμοί.
ἔνισπε δ᾽ ἡμῖν, ποῖ κεκύρωται τέλος,
δήμου κρατοῦσα χεὶρ ὅπηι πληθύνεται.
ΔΑ.
ἔδοξεν ᾿Αργείοισιν οὐ διχορρόπως,
ἀλλ᾽ ὡς ἀνηβῆσαί με γηραιᾶι φρενί·
πανδημίαι γὰρ χερσὶ δεξιωνύμοις
ἔφριξεν αἰθὴρ τόνδε κραινόντων λόγον·
ἡμᾶς μετοικεῖν τῆσδε γῆς ἐλευθέρους
κἀρρυσιάστους ξύν τ᾽ ἀσυλίαι βροτῶν,
καὶ μήτ᾽ ἐνοίκων μήτ᾽ ἐπηλύδων τινά
ἄγειν· ἐὰν δὲ προστιθῆι τὸ καρτερόν,
τὸν μὴ βοηθήσαντα τῶνδε γαμόρων
Apparatus Criticus
ἀγγέλλων
ἀγγέλων
ἔνισπε δ᾽ ἡμῖν, ποῖ κεκύρωται
ἑνόσπερ ἡ. π. κεκύρτωται
ἐνίσπειν verbum a tragoedia postea vitatum
χεὶρ ὅπηι πληθύνεται
χειροπληθύεται
Σ ambiguum. est autem τί δέδοκται κατὰ τὸ πλῆθος τῶν χειροτονούντων, ὡς ἐν δημοκρατίαι
ἀνηβῆσαί
ἂν ἡβήσαιμι
λόγον
λόγων
καρυσ.
ΔΑ.
ἄτιμον εἶναι ξὺν φυγῆι δημηλάτωι.
τοιάνδ᾽ ἔπειθεν ῥῆσιν ἀμφ᾽ ἡμῶν λέγων
ἄναξ Πελασγῶν, ἱκεσίου Ζηνὸς κότον
μέγαν προφωνῶν μήποτ᾽ εἰς ὅπιν χρόνου
πόλιν παχῦναι, ξενικὸν ἀστικόν θ᾽ ἅμα
λέγων διπλοῦν μίασμα πρὸς πόλεως φανέν
ἀμήχανον βόσκημα πημονῆς πέλειν.
τοιαῦτ᾽ ἀκούων χερσὶν ᾿Αργεῖος λεώς
ἔκραν᾿ ἄνευ κλητῆρος ὡς εἶναι τάδε.
δημηγόρου δ᾽ ἤκουσεν εὐπιθὴς στροφῆς
δῆμος Πελασγῶν· Ζεὺς δ᾽ ἐπέκρανεν τέλος.
Danaus in clivum ascendit ibique considit.
ΧΟ.
ἄγε δή, λέξωμεν ἐπ᾿ ᾿Αργείοις
εὐχὰς ἀγαθὰς ἀγαθῶν ποινάς.
Ζεὺς δ᾽ ἐφορεύοι ξένιος ξενίου
στόματος τιμὰς ἐπ᾿ ἀληθείαι
τέρμον᾿ ἀμέμπτους πρὸς ἅπαντα. ξ
νῦν ὅτε καὶ θεοὶ
Διογενεῖς κλύοιτ᾽ εὐκταῖα γένει χεούσας·
μήποτε πυρίφατον γᾶν Πελασγίαν [πόλιν]
Testimonia
614 Steph. Βyz. δῆμος· ... σύνθετα δημήλατος Αἰσ. Ἱκ. ἄτιμον – δημ. ὁ ἀπὸ τοῦ δήμου ἐλαθείς.
Apparatus Criticus
εἰς ὅπιν χρόνου
πρόφρων ὤν
in posterum temporis'; sentitur igitur etiamtum nomen ὄπις, cf. quae de Pind. Isthm. 5, 62 dixi Berl. Sitz.-Ber. 1909, 825
παχῦναι
πλατῦναι
dixit rex ῾ὦ πολῖται μὴ παχύνετε Διὸς κότον εἰς τὸ ὕστερον τοῦ χρόνου᾽
πρὸς πόλεως
πρὸ π.
ἔκραν᾿ ἄνευ κλητῆρος
ἔκλαναν εὐκλήτορος
Σ ταῖς χερσὶν ἐπέκρανε πρὶν εἰπεῖν τὸν κήρυκα, ἀράτω τὰς χεῖρας ὅτωι ταῦτα δοκεῖ. quae Σ legit restituit Turn.
εὐπιθὴς στροφῆς
εὐπειθεῖς
δημηγόρους - στροφάς
correxi., tam docilis erat populus, ut sequeretur qua eum flecteret oratio rogatoris, neque opus esset manuum dinumeratione. hunc finem procuravit Iuppiter'
λέξωμεν
λέξομεν
nota ξενίου στόματος iuxta Ζεὺς ξένιος dici notione insolita de ore peregrini, sed φίλιος solet similiter usurpari
ἀμέμπτους
ἀμέμπτων
ἀμέμπτως
παντελής
βεβαίως εἰς πᾶν τέλος (παντελής M correxi) ἄγων αὐτάς, corr. Schwerdt. nam id quod a parte sinceritatis vituperari non potest, nec Iuppiter vel Iovis inspectio esse potest, nec omnis terminus", sed honores. nam τιμὰς ἀμέμπτων, ἡμῶν, durius existimo
εὐκταῖα γένει
εὐκτέα
γένη
πυρίφατον γᾶν Πελασγίαν [πόλιν]
πυρέφατον
γᾶν Πελ.
τὰν Π. πόλιν
ΧΟ.
τὸν ἄχορον βοὰν κτίσαι μάχλον Ἄρη,
τὸν ἀρότοις θερίζοντα βροτοὺς ἐν ἄλλοις,
οὕνεκ᾽ ὤικτισαν ἡμᾶς,
ψῆφον δ᾽ εὔφρον᾽ ἔθεντο,
αἰδοῦνται δ᾽ ἱκέτας Διός,
ποίμναν τάνδ᾽ ἀμέγαρτον· –
οὐδὲ μετ᾿ ἀρσένων
ψῆφον ἔθεντ᾽ ἀτιμώσαντες ἔριν γυναικῶν,
Δῖον ἐπιδόμενοι πράκτορά [τε] σκοπόν
δυσπολέμητον, ὃν [οὐ]τίς ἂν δόμος ἔχοι
ἐπ᾿ ὀρόφων μιαίνοντα; βαρὺς δ᾽ ἐφίζει.
ἅζονται γὰρ ὁμαίμους
Ζηνὸς ἵκτορας ἁγνοῦ·
τοιγάρτοι καθαροῖσι βω-
μοῖς θεοὺς ἀρέσονται. =
τοιγὰρ ὑποσκίων
ἐκ στομάτων ποτάσθω φιλότιμος εὐχά·
μήποτε λοιμὸς ἀνδρῶν
τάνδε πόλιν κενώσαι·
μηδ᾽ ἐπιχωρίοις (Ἔρις)
πτώμασιν αἱματίσαι πέδον γᾶς.
ἥβας δ᾽ ἄνθος ἄδρεπτον
ἔστω· μηδ᾽ ᾿Αφροδίτας
εὐνάτωρ βροτολοιγὸς ῎Α-
ρης κέρσειεν ἄωτον.
καὶ γεραροῖσι πρε-
Apparatus Criticus
βοὰν
βοᾶν
sed hic Mars non βοὴν ἀγαθός est, sed ἄχορος βοήν; clamat tam ἀρρύθμως, ut chorum nullum ducere possit
enarrat μάχλον cf. Theogn. 581
ὤικτισαν
ὤικτεισαν
ἔριν rixam, cum contemptu dictum de lite a mulierculis contracta
[τε]
del. Bergk
Σ Διὸς σκοπόν· τὸν Διὸς ὀφθαλμόν
del. Burges et Wellauer
Σ ἐφιζάνει γὰρ βαρὺς καὶ ἐρείπει τὸν οἶκον. Iovis πράκτωρ σκοπός est quidem oculus, sed ἐπίφθονος, mal' occhio; quem nullum tectum prohibet, quin intret μιαίνων, μιάστωρ Eum. 177. quem malum visum Iuppiter contra eos mittit, qui leges suas, hic igitur hospitii leges, violant. cf. Comment. metr. II 11
ὑποσκίων
ὑπόσκιον
os obnubunt vittae Aegyptiae, cf. Eur. I. T. 1151
τάνδε
τῶνδε
(Ἔρις)
(Ἔρις)
στάσις
supplevi, cf. Ag. 698. haud recte ... nam de bello civili 680 demum agitur
γᾶς
τᾶς
ΧΟ.
σβυτοδόκοι †γεμόντων θυμέλαι φλεγόντων.
τὼς πόλις εὖ νέμοιτο
Ζῆνα μέγαν σεβόντων,
τὸν ξένιον δ᾽ ὑπερτάτως,
ὃς πολιῶι νόμωι αἶσαν ὀρθοῖ.
τίκτεσθαι δ᾽ ἐφόρους γᾶς
ἄλλους εὐχόμεθ᾽ ἀεί,
Ἄρτεμιν δ᾽ ἑκάταν γυναι-
κῶν λόχους ἐφορεύειν. =
μηδέ τις ἀνδροκμής
λοιγὸς ἐπελθέτω
τάνδε πόλιν δαΐζων,
ἄχορον ἀκίθαριν
δακρυογόνον Ἄρη
βοάν τ᾽ ἔνδημον ἐξοπλίζων.
νούσων δ᾽ ἑσμὸς ἀπ᾿ ἀστῶν
ἵζοι κρατὸς ἀτερπής·
εὐμενὴς δ᾽ ὁ Λύκειος ἔ-
στω πάσαι νεολαίαι
καρποτελῆ δέ τοι
Ζεὺς ἐπικραινέτω φέρματι γᾶν πανώρωι·
πρόνομα δὲ βότ᾽ ἀγροῖς πολύγονα τελέθοι·
τὸ πᾶν τ᾽ ἐκ δαιμόνων λάχοιεν.
εὔφημον δ᾽ ἐπὶ βωμοῖς
μοῦσαν θείατ᾿ ἀοιδοί·
ἁγνῶν τ᾽ ἐκ στομάτων φερέ-
σθω φήμα φιλοφόρμιγξ. –
Testimonia
681 Plutarchus Amator. 758f ἡ ἀρειμάνιος (μανία) παντὶ δῆλον ὅτωι θεῶι ἀνίεται καὶ βακχεύεται ἄχαριν ἀκίθαριν ακ .. γονοναρ ..... τε δῆμον ἐξοπλίζουσαν.
Apparatus Criticus
†γεμόντων ... φλεγόντων
γεμόντων ... πληρούσθωσαν
sed φλεγόντων (cf. Sept. 388) non sollicitandum, cum de prytaneo et Vestae foco agatur, ad quem considit senatus. Σ vetus καὶ διαπρεπέτωσαν τοῖς γέρουσιν αἱ θυμέλαι, quibus insulse addidit Byzantinus ἢ οἱ γέροντες
πόλις
πόλεις
μέγαν
μέγα
ὑπερτάτως
ὑπέρτατον
ὃς
ὡς
correptio in νόμωι lenior quam 541, tamen rudioris artis est, nam corripiuntur praeterea vel in ultimo dactylo tantum καί Suppl. 69, Ag. 1016. 1031, ὦ πόποι Pers. 451, δάμναται Prom. 163, de anapaestis cf. Pers. 541
λόχους
λόγους
ἄχορον ἀκίθαριν
ἄχορος κίθαρις
βοάν τ᾽ ἔνδημον ἐξοπλίζων
βοάν τε δῆμον
ἔξω παίζων
Λύκειος
λύκιος
νεολαίαι
νεολέαι
καρποτελῆ
καρποτελεῖ
βότ᾽
βρότατος
βοτὰ τώς
corr. Tucker
idem ego dudum inveneram
λάχοιεν
λάθοιεν
εὔφημον
εὐφήμοις
μοῦσαν θείατ᾿
μοῦσαι θεαί τ'
ΧΟ.
φυλάσσοι τ᾽ ἀσφάδαστα τιμάς
τὸ δήμιον, τὸ πτόλιν κρατύνει,
προμαθὶς εὐκοινόμητις ἀρχά.
ξένοισί τ᾽ εὐξυμβόλους,
πρὶν ἐξοπλίζειν Ἄρη,
δίκας ἄτερ πημάτων διδοῖεν.
θεοὺς δ᾽, οἳ γᾶν ἔχουσιν, ἀεί
τίοιεν ἐγχωρίους πατρώιαις
δαφνηφόροι βουθύτοισι τιμαῖς.
τὸ γὰρ τεκόντων σέβας
τρίτον τόδ᾽ ἐν θεσμίοις
Δίκας γέγραπται μεγιστοτίμου.
ΔΑΝΑΟΣ
εὐχὰς μὲν αἰνῶ τάσδε σώφρονας, φίλαι·
ὑμεῖς δὲ μὴ τρέσητ᾽ ἀκούσασαι πατρός
ἀπροσδοκήτους τούσδε καὶ νέους λόγους.
ἱκεταδόκου γὰρ τῆσδ᾽ ἀπὸ σκοπῆς ὁρῶ
τὸ πλοῖον· εὔσημον γάρ. οὔ με λανθάνει
στολμοί τε λαίφους καὶ παραρρύσεις νεώς
καὶ πρῶιρα πρόσθεν ὄμμασι βλέπουσ᾽ ὁδόν,
οἴακος εὐθυντῆρος ὑστάτου νεώς
ἄγαν καλῶς κλύουσα, τοῖσιν οὐ φίλη.
πρέπουσι δ᾽ ἄνδρες νήιοι μελαγχίμοις
γυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν,
καὶ τἄλλα πλοῖα πᾶσά θ᾽ ἡ ᾿πικουρία
εὔπρεπτος· αὐτὴ δ᾽ ἡγεμὼν ὑπὸ χθόνα
στείλασα λαῖφος παγκρότως ἐρέσσεται.
ἀλλ᾽ ἡσύχως χρὴ καὶ σεσωφρονισμένως
πρὸς πρᾶγμ᾽ ὁρώσας τῶνδε μὴ ἀμελεῖν θεῶν.
ἐγὼ δ᾽ ἀρωγοὺς ξυνδίκους θ᾽ ἥξω λαβών.
Apparatus Criticus
ἀσφάδαστα τιμάς
ἀτιμίας τιμάς
ἀσφαλέας
correxi
προμαθὶς
προμηθεύς
corr. Herm.
ἐγχωρίους πατρώιαις
ἐγχωρίοις πατρώιας
δαφνηφόροι
δαφνηφόροισιν
... correxi δαφνηφόρων pompa tauros deducat deis terram tenentibus (cf. Ag. 455), i. e. ad tumulos proavorum heroum. qui ritus cum a Solonis legibus abhorreat, Argis obtinuisse censendus est
ὑμεῖς δὲ μὴ τρέσητ᾽
ἡμεῖς δὲ μῆτρες ἀεί
εὐθυντῆρος
συνουτῆρος
κλύουσα, τοῖσιν
κλύουσα τῶσ ἂν
γυίοισι
γύοισι
ΔΑ.
ἴσως γὰρ ἂν κῆρυξ τις ἢ πρέσβη μόλοι
ἄγειν θέλοντες ῥυσίων ἐφάπτορες.
ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔσται τῶνδε· μὴ τρέσητέ νιν.
ὅμως (δ᾽) ἄμεινον, εἰ βραδύνοιμεν βοῆι,
ἀλκῆς λαθέσθαι τήσδε μηδαμώς ποτε.
θάρσει· χρόνωι τοι κυρίωι τ᾽ ἐν ἡμέραι
θεοὺς ἀτίζων τις βροτῶν δώσει δίκην.
Danaus de clivo descendit.
ΧΟΡΟΣ
πάτερ, φοβούμαι, νῆες ὡς ὠκύπτεροι
ἥκουσι, μῆκος δ᾽ οὐδὲν ἐν μέσωι χρόνου·
περίφοβόν μ᾽ ἔχει τάρβος, ἐτητύμως
πολυδρόμου φυγᾶς ὄφελος εἴ τί μοι.
παροίχομαι, πάτερ, δείματι.
ΔΑ.
ἐπεὶ τελεία ψῆφος ᾿Αργείων, τέκνα,
θάρσει, μαχοῦνται περὶ σέθεν, σάφ᾽ οἶδ᾽ ἐγώ. –
ΧΟ.
ἐξωλές ἐστι μάργον Αἰγύπτου γένος
μάχης τ᾽ ἄπληστον. καὶ λέγω πρὸς εἰδότα.
δοριπαγεῖς δ᾽ ἔχοντες κυανώπιδας
νῆας ἔπλευσαν ὧδ᾽ ἐπιτυχεῖ κότωι
πολεῖ μελαγχίμωι σὺν στρατῶι.
ΔΑ.
πολλοὺς δέ γ᾽ εὑρήσουσιν ἐν μεσημβρίας
θάλπει βραχίον᾽ εὐ κατερρινωμένους. =
ΧΟ.
μόνην δὲ μὴ πρόλειπε· λίσσομαι, πάτερ.
γυνὴ μονωθεῖσ᾽ οὐδέν· οὐκ ἔνεστ᾽ Ἄρης.
οὐλόφρονες δ᾽ ἐκεῖνοι, δολομήτιδες
Apparatus Criticus
ἢ
ἂν
ἢ
τρέσητέ
τρέσαιτε
(δ᾽)
(δ᾽)
θάρσει
θαρσεῖτε
supprimit quod in animum incidit „nec desperandum, etiamsi ab aris vos detrahant, luent enim aliquando sacrilegii poenas" sed asyndeto docemur chorum monita invitum audire
ἐγώ
ἐγών
δοριπαγεῖς
δορυπαγεῖς
ἐπιτυχεῖ
ἐπεὶ τάχει
μελαγχίμωι
μελεγχείμω
μεσημβρίας
μεσημβρίαι
εὐ κατερρινωμένους
κατερρινήμ.
θάλπτει βραχεῖον
cf. Hesych. κατερρινωμένον. umbratiles critici si nesciebant sole durescere corpora, Herodotum 3, 12 legere poterant
πρόλειπε
πρόλιπε
οὐλόφρονες
δουλόφρονες ... δὲ καὶ δ.
diserte erant adversarii significandi
ΧΟ.
δυσάγνοις φρεσίν, κόρακες ὥστε βω-
μῶν ἀλέγοντες οὐδέν.
ΔΑ.
καλῶς ἂν ἡμῖν ξυμφέροι ταῦτ᾽, ὦ τέκνα,
εἰ σοί τε καὶ θεοῖσιν ἐχθαιροίατο.
ΧΟ.
οὐ μὴ τριαίνας τάσδε καὶ θεῶν σέβη
δείσαντες ἡμῶν χεῖρ᾽ ἀπόσχωνται, πάτερ.
περίφρονες δ᾽ ἄγαν ἀνιέρωι μένει
μεμαργωμένοι κυνοθρασεῖς, θεῶν
οὐδὲν ἐπαΐοντες.
ΔΑ.
ἀλλ᾽ ἔστι φήμη τοὺς λύκους κρείσσους κυνῶν
εἶναι. βύβλου δὲ καρπὸς οὐ κρατεῖ στάχυν.
ΧΟ.
†ὡς καὶ ματαίων ἀνοσίων τε κνωδάλων
ἔχοντες ὀργὰς χρὴ φυλάσσεσθαι κράτος. =
ΔΑ.
οὔτοι ταχεῖα ναυτικοῦ στρατοῦ στολή
οὐδ᾽ ὅρμος, οὗ δεῖ πεισμάτων σωτήρια
ἐς γῆν ἐνεγκεῖν, οὐδ᾽ ἐν ἀγκυρουχίαις
θαρσοῦσι ναῶν ποιμένες παραυτίκα,
ἄλλως τε καὶ μολόντες ἀλίμενον χθόνα
ἐς νύκτ᾽ ἀποστείχοντος ἡλίου· φιλεῖ
ὠδῖνα τίκτειν νὺξ κυβερνήτηι σοφῶι.
οὕτω γένοιτ᾽ ἂν οὐδ᾽ ἂν ἔκβασις στρατοῦ
καλή, πρὶν ὅρμωι ναῦν θρασυνθῆναι. σὺ δέ
φρόνει μὲν ὡς ταρβούσα μὴ ἀμελεῖν θεῶν.
Testimonia
761 βύβλου – στάχυν lemma est proverbii Zenob. Paris. II 73 et Suid. cum inutili explicatione.
770 Plutarchus e sua memoria Mor. 1090f ὥσπερ ἐν θαλάσσηι κατ᾿ Αἰσχύλον ὠδῖνα τίκτει νὺξ κυβερνήτηι σοφῶι κὰν γαλήνηι (sic Hermann καὶ γαλήνη codd.). attulerat etiam in loco nunc lacunoso 619e.
Apparatus Criticus
φρεσίν
φρεσσίν
pluralem σέβη (ut βρέτη) alio loco non legi notandum; dicitur autem de multarum ararum religionibus aptissime
περίφρονες recte explicat Σ ἀντὶ τοῦ ὑπέρφρονες. ita certe Lesbii loquebantur
κρείσσους
κρείσσων
articulus docet, lupum iam tum insigne fuisse Argivorum, quorum nummis postea exhiberi solet
corruptelae sedes quaesita in principio 62 (ὅμως Schütz improbabiliter), in fine 63 (χρὴ φυλάσσεσθαι πάτερ Kirchhoff); solet recipi Turnebi ἔχοντας. sed fortasse ante χρή finita erat sententia. ne copulatum quidem ματαίων ἀνοσίων τε placet
ταχεῖα ... στολή
ταχεῖαι στολῆι
οὗ δεῖ πεισμάτων σωτήρια
οὗ δεῖ
οὐδὲ
πισμάτων σωτηρίου
σωτηρία
cf. Soph. Εl. 925. Σ ἀντὶ τοῦ π(ε)ίσματα σωτήρια. debebat indicari, cur ὅρμος (ὅρμισις, cf. ὅρμον θέσθαι) persecutionem tardaret
ἄλλως τε καὶ
ἀλλ᾽ ὥστε
τίκτειν
τίκτει
ΔΑ.
πράξας ἀρωγήν. ἄγγελον δ᾽ οὐ μέμψεται
πόλις γέρονθ᾽, ἡβῶντα δ᾽ εὐγλώσσωι φρένι.
Danaus urbem versus exit.
ΧΟΡΟΣ
ἰὼ γᾶ βοῦνι πάνδικον σέβας,
τί πεισόμεσθα; ποῖ φύγωμεν ᾿Απίας
χθονός, κελαινὸν εἴ τι κεῦθός ἐστί που;
μέλας γενοίμαν καπνὸς νέφεσσι γειτονῶν Διός,
τὸ πᾶν δ᾽ ἄφαντος ἀμπετὴς ἀιδνὸς ὡς
κόνις ἄτερθεν πτερύγων ὀλοίμαν. –
ἄφρικτον δ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πέλοι κέαρ.
κελαινόχρως δὲ πάλλεταί [μου καρδία.]
πατρὸς σκοπαὶ δέ μ᾽ εἶλον· οἴχομαι φόβωι.
θέλοιμι δ᾽ ἂν μορσίμου βρόχου τυχεῖν ἐν ἀρτάναις,
πρὶν ἄνδρ᾽ ἀπευκτὸν τῶιδε χριμφθῆναι χροΐ·
πρόπαρ θανούσας [δ᾽] ᾿Αίδας ἀνάσσοι. =
πόθεν δέ μοι γένοιτ᾽ ἂν αἰθέρος θρόνος,
πρὸς ὃν κύφελλ᾽ ὑδρηλὰ γίγνεται χιών,
ἢ λισσὰς αἰγίλιψ ἀπρόσδεικτος οἰόφρων κρεμὰς
γυπιὰς πέτρα, βαθύ πτῶμα μαρτυροῦσά μοι,
πρὶν δαΐκτορος, βίαι καρδίας, γάμου κυρῆσαι;
κυσὶν δ᾽ ἔπειθ᾽ ἕλωρα κἀπιχωρίοις
ὄρνισι δεῖπνον οὐκ ἀναίνομαι πέλειν·
τὸ γὰρ θανεῖν ἐλευθεροῦται φιλαιάκτων κακῶν.
ἐλθέτω μόρος πρὸ κοίτας γαμηλίου τυχών.
τίνα φυγᾶς, τίν᾽ ἔτι πόρον τέμνω γάμου λυτῆρα; =
Apparatus Criticus
deesse versum (ἐγὼ δὲ redibo) vidit Hartung
εὐγλώσσωι
εὐγλώσσως
γᾶ βοῦνι πάνδικον
βουνῖτι ἐνδ.
νέφεσσι γειτονῶν
νέφεσι γειτόνων
ἀμπετὴς ἀιδνὸς
ἀμπετήσαισδόσως
ἀιδνός
Phot. Berol. ἀιδνόν τὸ ἀφανιστικόν huc non pertinet
ἄφρικτον
ἄφυκτον
κελαινόχρως
μελανόχρως
inclusa locum aliorum obtinere vidit Dindorf Σἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἥτις ἐν τῶι ταράσσεσθαι μελαίνεται; eo iam refertur ἄφρικτον cf. Homer. Η 63
σκοπαὶ
πατροσκοπαι
ἀρτάναις
σαργάναις
χροΐ
χριμφθῆν χροῖν
[δ᾽]
del. Burgard
κύφελλ᾽
κύφελλ'
νέφη δ'
γείνεται
καρδίας bisyllabum
κυσὶν
κύσειν
δεῖπνον
δεῖπναν
ἐλθέτω
ἐλθέτω bis
τίνα φυγᾶς, τίν᾽ ἔτι
τίν᾿ ἀμφ᾿ αὐτᾶς ἔτι
γάμου λυτῆρα
γάμου καὶ λυτήρια
(e parte alii. ipse additis perversis); audacter dicitur πόρον τέμνειν ut ἄκος τ.
ΧΟ.
ἴυζε δ᾽ ὀμφάν, οὐράνια
μέλη λιτανὰ θεόκλυτα·
τέλεα δέ [μοι] πως πελόμενά μοι
λύσιμά τ᾽ ἄχιμα τ᾽ ἔπιδε πάτερ,
βίαια μὴ φίλοις ὁρῶν
ὄμμασιν, ἐνδίκως. σεβί-
ζου δ᾽ ἱκέτας σέθεν, γαι-
άοχε παγκρατὲς Ζεῦ. –
γένος γὰρ Αἰγύπτιον ὕβριν
δύσφορον ἀρσενογενές
μετά με δρόμοισι διόμενοι,
φυγάδα μάταισι πολυθρόοις
βίαια δίζηνται λαβεῖν.
σὸν δ᾽ ἐπίπαν ζυγὸν ταλάν-
του. τί δ᾽ ἄνευ σέθεν θνα-
τοῖσι τέλειόν ἐστιν; =
ὁ ὁ ὁ άάά.
Schol. 825 ταῦτα μετά τινος πάθους ἀναβοῶσιν ἐξ ἀπόπτου τοὺς Αἰγυπτιάδας ἰδοῦσαι.
Apparatus Criticus
ἴυζε
ἴυζευ
(Ζεῦ invectum e glossa ad πάτερ 811) sed verum habebat Σ ἑαυταῖς παρακελεύονται, cf. Pers. 280
θεόκλυτα
θεόκλυτα scripsi
θεοῖσι καὶ
cf. Sept. 131,
[μοι]
del. Burney alii
λύσιμά τ᾽ ἄχιμα
λύσιμα μάχιμα δ᾽ ἔ. correxi
ἄχειμα legit Σ ἀντὶ τοῦ ἀτάραχα.
est autem ἄχιμον ὡς δύσχιμον. „eiula vocem, cantus quorum preces deos de caelo vocant, (Σ ἐπεξηγήσατο ὀμφάν) quae ut quoquo modo rata fiant, salvas, tranquillas nos reddant, prospice Iuppiter, qui propitiis oculis violentiam non soles aspicere, ut fas est; supplices reverere etc."
φίλοις
φιλεῖς
cf. Callim. fr. 132
ἐνδίκως
ἐνδίκοις
quamvis absurda molitus adverbium collocatum ut Eum. 615, 1025
τί
πιδανευ
θνατοῖσι
θνατοῖς
„quid sine love ratum fit?" respicit ad 810
in codice archetypo mutilata erant ita ut partes multorum versuum omnino interirent, aliorum incerta restarent vestigia; supererant autem in margine altero scholia integro textui adscripta. quae nunc cum infelicibus Byzantinorum scribarum periculis confusa prostant. quibus cum hic carere non possimus, omnia fere repetenda curavi, manifesto recentibus tamen intra cancellos collocatis.
spiritus nullos posuerunt Byzantini.
ΧΟ.
ὅδε μάρπτις νάϊος γάϊος
τῶν πρὸ μάρπτι κάμνοις.
ἰόφ ὄμ αὖθι καββάς
δυϊαν βοᾶν ἀμφαίνω
ὁρῶ τάδε φροίμια πράξαν πόνων
βιαίων ἐμῶν. ἠὲ ἠέ.
βαῖνε φυγᾶι πρὸς ἀλκάν
βλοσυρόφρονα χλιδᾶι
δύσφορα ναΐ κἀν γᾶι
γάϊ᾽ ἄναξ προτάσσου.
chorus in clivum ad aras confugit; intrat Praeco Aegyptius cum caterva Aegyptiorum tanta, ut Danaidas ancillasque prehendere et ducere possint.
ΚΗ.
σοῦσθε σοῦσθ᾽ ἐπὶ βᾶ-
ριν, ὅπως ποδῶν
οὐκοῦν οὐκοῦν
Testimonia
826 Hesych. μάρπτυς ὑβριστής hinc emendandum.
Hesych. σοῦσθε· ἔτι (1. ἴτε) ὁρμᾶτε.
Apparatus Criticus
ὁ ἐλθὼν ἐπὶ τὸ μάρψαι ἡμᾶς
μάρπτις
μάρπις
sed cf. Σ et Hesych.
καββάς
κάκκας
verum dat Σ a Victorio correctum
ὁ πρώην μὲν ἐπὶ νηός, νῦν δὲ ἐπὶ γῆς γεγονώς
πρότερον θάνοις, ὦ μάρπτι, πρὶν ἡμᾶς συλλαβεῖν [829 ἐπὶ ἀποπτυσμοῦ “μίσημα”. ...]
κατακάσεις (ⅰ. θ. καταβὰς εἰς ... Vict.)
οὐκέτι παρὰ τοῦ πατρὸς ἀκούσασα, ἀλλ᾽ αὐτόπτης γενομένη βοῶ.
πράξαν
φροίμια τάδε πόνων
πράξαν huc non quadrare vidit Herm., qui dochmium ... restituebat
πρὸς τὴν τῶν θεῶν ἀλκήν. τὴν ἐπὶ τῆι δόξηι ἐπηρμένην ἀλκὴν τῶν θεῶν
ἐν stat ἀπὸ κοινοῦ. cave tamen haec coniungas cum versus proximi reliquiis
γάιος cum scholiasta Pelasgus intellegendus, quamquam γάιος Dis pater est 156
σοῦσθε
σέσθ'
ἔστι δὲ παρὰ τὸ κύδεϊ γαίων (4405). ὦ Πελασγέ, πρὸ ἡμῶν παράταξαι
ὡς ἔχετε τάχους ποδῶν
ἰδίως τοῦτο, ἀντὶ τοῦ εἰ δὲ μή
ΚΗ.
τιλμοὶ τιλμοὶ καὶ στιγμοὶ
πολυαίμων φόνιος
ἀποκοπὰ κρατός.
σοῦσθε σοῦσθ᾽ ὀλύμεναι ὀλόμεν᾽ ἐπαμίδα. ?
ΧΟ.
εἴθ᾿ ἀνὰ πουλύρυτον
ἁλμήεντα πόρον
δεσποσίωι ξὺν ὕβρει
γομφοδέτωι τε δόρει διώλου.
ΚΗ.
αἵμονες ὡς ἐπάμιδα
ησυδουπια τάπιτα
κελεύω βία μεθέσθαι
ἴχαρ φρενί τ᾽ ἄταν. ἰὼ [ἰὸν]
λεῖφ᾽ ἕδρανα, κί᾽ ἐς δόρυ,
ἀτιέτανα πόλιν εὐσεβῶν. –
ΧΟ.
μήποτ᾽ ἴδοιμι πάλιν
ἀλφεσίβοιον ὕδωρ,
ἔνθεν ἀεξόμενον
ζώφυτον αἷμα βροτοῖσι θάλλει.
ΚΗ.
ἄγειος ἐγὼ βαθυχαῖος
Apparatus Criticus
σέσθ' Μ1 frustra huc revocabant Hesych. ἅμαλα = Et. Μ. ἅμαδα, quod ad ἅμαξαν redire docuit Photius Berol. s. v.
πουλύρυτον
πολύρρυτον
ἁλμήεντα
ἁλμιοέντα
sed non opus dactylo, cf. 552
i. e. σὺν τοῖς ὑβριστικοῖς δεσπόταις καὶ τῶι πλοίωι. notabile δεσπόσιος quod Athenis non recurrit; habet Aeschylus ipse δεσπόσυνος Pers. 587. sed recte illud formatum magisque Atthida sapit
δόρει
δόρι
[ἡιμαγμένον σε καθίζω]
[ἀπιόντα, κατὰ συγκοπήν]
[ἰὸν]
[ἰὸν]
glossema antiquum existimo ad ἴχαρ (i. e. ἴχωρ) adscriptum; scholia videntur recentia, certe inutilia
[τὴν ἐπιθυμίαν ἴχαρ εἶπε, τὴν ἄτην τῆς φρενός.]
ἕδρανα
ἵδρανα
Σ legit ἀτίετ᾿ ἀνὰ πόλιν, quae non satis placent; de praecone quod ea accipit, manifesto errat. sed videtur ille pro minis bona verba dedisse, laudata Aegypti pietate, sicut 858 antiquitatem patriae cantat
ἴδοιμι
πάλιν εἴδοι
ἴδοιμι
traieci; nullam hic esse synaphiam stropha docet
τὸ ζωοποιοῦν τὰ θρέμματα, ἢ ἔντιμον, μεταφορικῶς. λέγει δὲ (τὸς τοῦ Νείλου
ἀεξόμενον
δεξόμενον
ἀρρενογόνον γὰρ τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου· ὅθεν Ζεὺς πιὼν ἔτεκεν ῎Αρεα.
ἄγειος ... βαθυχαῖος
γέγειος
probabiliter; ad quod glossa γέρον (γέρων) 859 referenda est: nam Danao absente senex nullus est qui compellari possit.
βαθυχαῖος: ἡ μεγάλως εὐγενής· χάοι γὰρ οἱ εὐγενεῖς. [ἐγὼ ἡ βαθυχαῖος ἀναξία ταύτης τῆς βαθρείας, ὦ γέρον].
ΚΗ.
βαθρείας βαθρείας
[γέρον] σὺ δὲ ναῒ ναῒ
βάση τάχα
θέλεος ἀθέλεος
βίαι βίαι τε πολλᾶι φρούδα
βάτεαι βαθυμιτροκακὰ παθῶν
[ὀλόμεναι παλάμαις.] =
ΧΟ.
αἰαῖ αἰαῖ.
εἰ γὰρ δυσπαλάμως ὄλοιο,
δι᾽ ἁλίρρυτον ἄλσος
κατὰ Σαρπηδόνιον χῶ-
μα πολύψαμμον ἀλαθεὶς
ἀερίαισιν αὔραις.
ΚΗ.
ἴυζε καὶ λάκαζε καὶ κάλει θεούς.
Αἰγυπτίαν γὰρ βᾶριν οὐχ ὑπερθορῆι.
[ἴυζε καὶ βόα]
πικρότερ᾽ ἀχέων ὀιζύος ὄνομ᾽ ἔχων. –
ΧΟ.
οἰοῖ οἰοῖ
λύμας, ἆι σὺ πρὸ γᾶς ὑλάσκων
περίκομπα βρυάζεις,
ὃς ἐπωπᾶι σ᾽ ὁ μέγας Νεῖ-
λος ὑβρίζοντά σ᾽ ἀποτρέ-
Testimonia
870 Hesych. Σαρπηδόνιον· τὸ μέγα· καὶ ἡ ἐν θράικηι καὶ Κιλικίαι πέτρα ὑψηλοτάτη.
Apparatus Criticus
βαθρείας
confusum esse ex βαρείας et βαθείας scite coni. Headlam; vide an potius ἀερίας lateat. sed foede corrupta omnia, nec est ubi tuto insistas
[σὺ δὲ θέλων καὶ μὴ θέλων ναῒ βήσηι τάχα, βίαι πολλῆι κακοπαθῶν.]
[λείπει πεπειραμέναι.]
βάτεαι
βᾶτε βᾶθ᾽?
glossam ad 867 pertinentem del. Peiper ὀλόμενε Σ
εἰ γὰρ
καὶ γὰρ
[τοῦτο ἰδίαι· εὐκτικῶς. ὄλοιο οὖν σὺν ταῖς σαῖς μηχαναῖς]
ἁλίρρυτον
ἁλλίρυτον
τὸ πέλαγος
πολύψαμμον
πολυψάμαθον
κατὰ τὴν Σαρπηδονίαν ἄκραν
ἀερίαισιν
εὐρείαις εἰν
μάτην λήκει καὶ βόα
[ἴυζε καὶ βόα]
glossam v. 872 del. Herm.
οὐκ ἐκφύγοις
trimeter insanabilis admixto scholio
[καὶ αὐτῶν τῶν ἀχέων πικρότερα ἴυζε.]
οἰοῖ
oi quinquiens
[εἷς ὑπὲρ τῶν Αἰγυπτίων πρεσβεύοι.]
λύμας, ἆι σὺ πρὸ γᾶς ὑλάσκων
λύμασις ὑπρογᾶς ὑλάσκει
εἷς πρὸ γᾶς ὑλάσκοι
ὑλάσκων
correxi
περίκομπα
περιχαμπτά
βρυάζειν γαυριᾶν Hesych.
ἐπωπᾶι σ᾽
ἐπωπᾶι σ᾽
ἐρωτᾶς
ΧΟ.
ψειεν ἄιστον ὕβριν.
ΚΗ.
βαίνειν κελεύω βᾶριν εἰς ἀμφίστροφον
ὅσον τάχιστα· μηδέ τις σχολαζέτω.
ὁλκὴ γὰρ αὕτη πλόκαμον οὐδάμ᾽ ἅζεται.
Praeco cum suis interim clivum conscenderat; iam singuli singulas puellas persecuntur attrectant capiunt.
ΧΟ.
οἰοῖ, πάτερ, βρέτεος ἄρος
ἀτᾶι μ᾽. ἁλάδ᾽ ἄγει
ἄραχνος ὡς βάδην ὄναρ ὄναρ μέλαν.
ὀτοτοτοτοῖ.
μᾶ Γᾶ, μᾶ Γᾶ, βοάν
φοβερὸν ἀπότρεπε·
ὦ πᾶ, Γᾶς παῖ Ζεῦ.
ΚΗ.
οὔτοι φοβοῦμαι δαίμονας τοὺς ἐνθάδε·
οὐ γάρ μ᾽ ἔθρεψαν οὐδ᾽ ἐγήρασαν τροφῆι. -
ΧΟ.
μαιμᾶι πέλας δίπους ὄφις,
ἔχιδνα δ᾽ ὡς με
τί ποτ᾽ ἔν δακοσάχ –
ὀτοτοτοτοῖ.
μᾶ Γᾶ, μᾶ Γᾶ βοάν
φοβερὸν ἀπότρεπε.
Testimonia
881 Et. Gud. βᾶρις.... Αἰσχ. βαίνειν .... ἀμφίστροφον.
Apparatus Criticus
ἄιστον
ἄφερτον
corruptum, requiri fere ἄφερτον vidit Herm.
ὁ Νεῖλός σε
ἀμφίστροφον
ἀντίστροφον
verum Σ et Et. Gud.
τὴν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν ἑλισσομένην, ὅ ἐστιν ἀμφιέλισσαν
μηδέ τις
ὅρον
τι
αὕτη
οὔτοι
αὕτη scripsi
corripit unam e puellis
ἡ τῶν βρετέων ἐπικουρία βλάπτει με. τοῦτο δέ φησιν, ἐπεὶ θαρσοῦσαι αὐτοῖς (αὐταῖς Μ) ἐν τῶι φανερῶι κατελήφθησαν
βρέτεος ἄρος ἀτᾶι
βροτιοσα ροσαται μαλδαάγει
βρότεος ἄρος ἄτα
Eustath. ad Od. a 1422, 19 e suo codice ἄρος τὸ ὄφελος παρ᾿ Αἰσχύλωι ἐν Ἱκέτισιν ῾βρότεος ἄρος ἄτα᾽ ἤτοι τὸ εὐ τῶν βροτῶν καὶ τὸ ὄφελος ἄτη ἐστίν. verum Σ
ἁλάδ᾽
ἁλάδ᾽
male intellexit Σ; dicit „ad mare me ducit incedens tamquam aranea nigrum somnium, spectrum", scil. Aethiops proiectis praelongis manibus cruribusque
τουτέστιν μηδέν με οὖσαν
ὦ μῆτερ γῆ
terribiles eos clamores edunt Aegyptii isti, dum impetum in puellas faciunt. ideo vociferantur virgines. φοβερός femininum ut φανερός Eur. Bacch. 993, ἐλεύθερος Ag. 328
πᾶ
Σβᾶ
utroque loco; vindicavit illud Valckenaer
ὦ πάτερ Ζεῦ, γῆς παῖ· ἡ αὐτὴ γὰρ ῾Ῥέα καὶ Γῆ
εἰς γῆράς με ἤγαγον (ἤγαγεν Μ)
ἐνθουσιᾶι.
ΧΟ.
ὦ πᾶ, Γᾶς παῖ Ζεῦ. =
ΚΗ.
εἰ μή τις ἐς ναῦν εἶσιν αἰνέσας τάδε,
λακὶς χιτῶνος ἔργον οὐ κατοικτιεῖ.
ΧΟ.
διωλόμεσθ᾽· ἄελπτ᾽ ἄναξ, πάσχομεν. –
ΚΗ.
πολλοὺς ἄνακτας παῖδας Αἰγύπτου τάχα
ὄψεσθε· θαρσεῖτ᾽, οὐκ ἐρεῖτ᾽ ἀναρχίαν.
ΧΟ.
ἰὼ πόλεως ἀγοὶ πρόμοι, δάμναμαι. Ξ
ΚΗ.
ἕλξειν ἔοιχ᾽ ὑμᾶς ἐπισπάσας κόμης,
ἐπεὶ οὐκ ἀκούετ᾽ ὀξὺ τῶν ἐμῶν λόγων.
dum praeco cum suis Danaidas corripiunt, intervenit Pelasgus cum tanta militum cohorte, ut Aegyptii praedam e manibus emittant sensimque de clivo descendant.
ΠΕΛΑΣΓΟΣ
οὗτος τί ποιεῖς; ἐκ ποίου φρονήματος
ἀνδρῶν Πελασγῶν τήνδ᾽ ἀτιμάζεις χθόνα;
ἀλλ᾽ ἡ γυναικῶν ἐς πόλιν δοκεῖς μολεῖν;
κάρβανος [δ᾽] ὢν Ἕλλησιν ἐγχλίεις ἄγαν
καὶ πόλλ᾽ ἁμαρτὼν οὐδὲν ὤρθωσας φρενί.
ΚΗ.
τί δ᾽ ἠμπλάκηται τῶνδ᾽ ἐμοὶ δίκης ἄτερ;
ΠΕΛ.
ξένος μὲν εἶναι πρῶτον οὐκ ἐπίστασαι.
ΚΗ.
πῶς δ᾽ οὐχί; τἄμ᾽ ὀλωλόθ᾽ εὑρίσκων ἄγω.
ΠΕΛ.
ποίοισιν εἰπὼν προξένοις ἐγχωρίοις;
ΚΗ.
Ἑρμῆι, μεγίστωι προξένων, μαστηρίωι.
ΠΕΛ.
θεοῖσιν εἰπὼν τοὺς θεοὺς οὐδὲν σέβηι.
ΚΗ.
τοὺς ἀμφὶ Νεῖλον δαίμονας σεβίζομαι.
ΠΕΛ.
οἱ δ᾽ ἐνθάδ᾽ οὐδέν, ὡς ἐγὼ σέθεν κλύω.
ΚΗ.
ἄγοιμ᾽ ἄν, εἴ τις τάσδε μὴ ᾿ξαιρήσεται.
ΠΕΛ.
κλάοις ἄν, εἰ ψαύσειας, οὐ μάλ᾽ ἐς μακράν.
Apparatus Criticus
διωλόμεσθ᾽· ἄελπτ᾽ ἄναξ
-μεσθα ἐπτάναξ
θάρσει τοῦ χερεῖ ταν dist. Robort.
πρόμοι
πρόμνοι
ἐπισπάσας
ἀποσπάσας
οὐκ ἀκούετ᾽ ὀξὺ
οὐ κακοῦ ἔξυ
correpta dipthongus in bisyllabo rudioris artis signum
[δ᾽]
del. Turnebus
ὤν δ᾽
convenit iracundiae asyndeton; deterius igitur ὤν δ᾽ Porsoni
ὤρθωσας φρενί
ὥρθωσα φρενεί
τἄμ᾽ ὀλωλόθ᾽ ... ἄγω
τἀπολ-- ἐγώ
προξένοις
προσξένοις
προξένων
προξένωι
correxi. deus qui rem quaesitam quasi ἕρμαιον obfert omnibus patronis praestat, i. e. non tamquam patronus (Eum. 90) agit
κλύω
κλύω
κάτω
κλάοις ... οὐ μάλ᾽
κλάεις
οὐδὲ μ.
ΚΗ.
ἤκουσα· τοὐπος (δ᾽) οὐδαμῶς φιλόξενον.
ΠΕΛ.
οὐ γὰρ ξενοῦμαι τοὺς θεῶν συλήτορας.
ΚΗ.
λέγοιμ᾽ ἂν ἐλθὼν παισὶν Αἰγύπτου τάδε.
ΠΕΛ.
ἀβουκόλητον τοῦτ᾽ ἐμῶι φρονήματι.
ΚΗ.
ἀλλ᾽ ὡς ἂν εἰδὼς ἐννέπω σαφέστερον·
καὶ γὰρ πρέπει κήρυκ᾽ ἀπαγγέλλειν τορῶς
ἕκαστα· πῶς φῶ, πρὸς τίνος τ᾽ ἀφαιρεθείς
ἥκειν γυναικῶν αὐτανέψιον στόλον;
οὔτοι δικάζει ταῦτα μαρτύρων ὕπο
Ἄρης, τὸ νεῖκος δ᾽ οὐκ ἐν ἀργύρου λαβῆι
ἔλυσεν, ἀλλὰ πολλὰ γίγνεται πάρος
πεσήματ᾽ ἀνδρῶν κἀπολακτισμοὶ βίου.
ΠΕΛ.
τί σοι λέγειν χρὴ τοὔνομ᾽; ἐν χρόνωι μαθών
εἴσηι σύ τ᾽ αὐτὸς χοἱ ξυνέμποροι σέθεν.
ταύτας δ᾽ ἑκούσας μὲν κατ᾿ εὔνοιαν φρενῶν
ἄγοις ἄν, εἴπερ εὐσεβὴς πίθοι λόγος.
τοιάδε δημόπρακτος ἐκ πόλεως μία
ψῆφος κέκρανται, μήποτ᾽ ἐκδοῦναι βίαι
στόλον γυναικῶν· τῶνδ᾽ ἐφήλωται τορῶς
γόμφος διαμπάξ, ὡς μένειν ἀραρότως.
ταῦτ᾽ οὐ πίναξίν ἐστιν ἐγγεγραμμένα
οὐδ᾽ ἐν πτυχαῖς βίβλων κατεσφραγισμένα,
σαφῆ δ᾽ ἀκούεις ἐξ ἐλευθεροστόμου
γλώσσης. κομίζου δ᾽ ὡς τάχιστ᾽ ἐξ ὀμμάτων.
ΚΗ.
ἔοιγμεν ἤδη πόλεμον ἀρεῖσθαι νέον.
Testimonia
937 suae orationi tacito poetae nomine inserit Plutarchus Moral. 517 f, 937 f.
Apparatus Criticus
(δ᾽)
suppl. Headlam
λέγοιμ᾽
λέγοις
ἀπαγγέλλειν
ἀπαγγέλειν
ἥκειν
ἥκοιν
praeco dum eorum nomen quaerit, a quibus prohibetur ne puellas capiat, a fratribus patruelibus eas reposci tandem profitetur; addit autem per vim eos agere (egisse et acturos esse), utpote sua repetentes. subiungitur, ut minarum gravitas augeatur, generalis sententia, coepto bello caedes non iam posse vitari. hae sententiae, quamvis pro rudi arte parum affabre contignatae sint, huic tamen loco unice conveniunt
γίγνεται
γίνεται
βίου
βίων
Plutarchus memoria fallaci tenebat
εἴσηι σύ τ᾽ αὐτὸς χοἱ ξυνέμποροι
εἰσθιγαυτοσχοιϊ
ἴσως γ᾽ αὐτὸς χοἱ ξυνεμ
μὲν indicat, a Pelasgo alterum membrum, quod in animo habet, reticeri. nempe auditis praeconis verbis postquam asseveravit iudicio tantum agere se Aegyptiis permissurum esse, non opus erat ut aspernantibus bellum indicaret. recte concludit praeco 950
λόγος
λόγοις
τῶνδ᾽ ἐφήλωται τορῶς
τῶνδε φιλωταὶ τορῶ
ἔοιγμεν ἤδη πόλεμον ἀρεῖσθαι
ἴσθι μὲν τάδ᾽ ἤδη έρεισθε (ex ἐρισθε)
ΚΗ.
εἴη δὲ νίκη καὶ κράτος τοῖς ἄρσεσιν.
ΠΕΛ.
ἀλλ᾽ ἄρσενάς τοι τῆσδε γῆς οἰκήτορας
εὑρήσετ᾽, οὐ πίνοντας ἐκ κριθῶν μέθυ.
ὑμεῖς δὲ πᾶσαι σὺν φίλαις ὀπάοσιν
θράσος λαβούσαι στείχετ᾽ εὐερκῆ πόλιν
πύργων βαθείαι μηχανῆι κεκληιμένην.
καὶ δώματ᾽ ἐστὶ πολλὰ μὲν τὰ δήμια,
δεδωμάτωμαι δ᾽ οὐδ᾽ ἐγὼ σμικρᾶι χερί,
ἔνθ᾽ ἔστιν ὑμῖν εὐτύκους ναίειν δόμους
πολλῶν μετ᾿ ἄλλων· εἰ δέ τις μείζων χάρις,
πάρεστιν οἰκεῖν καὶ μονορρύθμους δόμους.
τούτων τὰ λῶιστα καὶ τὰ θυμηδέστατα,
πάρεστι, λωτίσασθε. προστάτης δ᾽ ἐγώ
ἀστοί τε πάντες, ὧνπερ ἥδε κραίνεται
ψῆφος. τί τῶνδε κυριωτέρους μένεις;
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ἀντ᾿ ἀγαθῶν ἀγαθοῖσι βρύοις,
δῖε Πελασγών, πέμψον δὲ πρόφρων
δεῦρ᾽ ἡμέτερον πατέρ᾽ εὐθαρσῆ
Δαναόν, πρόνοον καὶ βούλαρχον.
τοῦ γὰρ προτέρα μῆτις, ὅπου χρὴ
δώματα ναίειν, καὶ τόπος εὔφρων
σύν τ᾽ εὐκλείαι καὶ ἀμηνίτωι
βάξει λαῶν
πᾶς τις ἐπειπεῖν ψόγον ἀλλοθρόοις
εὔτυκος· εἴη δὲ τὰ λῶιστα.
ἐν χώραι
τάσσεσθε φίλαι δμωίδες οὕτως
exit Praeco cum suis
exit Pelasgus cum suis. chorus antea per turbas Aegyptiorum dispersus iussu ducis in eundem ordinem se colligit quo scaenam intraverat; singulae singulis Danaisin se applicant Ancillae.
Apparatus Criticus
κράτος
κράτη
φίλαις
φίλοις
κεκληιμένην
κεκλημένην
δεδωμάτωμαι
δεδωμάτομαι
εὐτύκους ναίειν δόμους
εὐθυμεῖν ἔστιν
ἐντυχούση
δόμοις
μονορρύθμους
μονορύθμους
λωτίσασθε
λωτίσασθαι
ἀγαθοῖσι
ἀγαθοῖς
εὐθαρσῆ ita ut nihil ei sit timendum, i. e. defensum a cohorte militum
οὗτος γὰρ προβουλεύσει
εὔφρων audacter de loco qui nullam malevolentiam excitat
εὔτυκος
εὔτυκτος
ἕτοιμος Σ hiatum notat Weil.
traieci. deest fere δέξαιτ᾽ ἡμᾶς ... „proficiscamur igitur, et vos suo quaeque loco..."
χώραι
χώρωι
ΧΟ.
ὡς ἐφ᾽ ἑκάστηι διεκλήρωσεν
Δαναὸς θεραποντίδα φερνήν.
venit Danaus cum manipulo militum.
ΔΑΝΑΟΣ
ὦ παῖδες, ᾿Αργείοισιν εὔχεσθαι χρεών
θύειν τε λείβειν θ᾽ ὡς θεοῖς Ὀλυμπίοις
σπονδάς, ἐπεὶ σωτῆρες οὐ διχορρόπως.
καί μου τὰ μὲν πραχθέντα πρὸς τοὺς ἐγγενεῖς
φίλως, πικρῶς (δ᾽) ἤκουσαν αὐτανεψίοις·
ὁμοῦ δ᾽ ὀπαδοὺς τούσδε καὶ δορυσσόους
ἔταξαν, ὡς ἔχοιμι τίμιον γέρας,
καὶ μήτ᾽ ἀέλπτως δορικανεῖ μόρωι θανών
λάθοιμι, χώραι δ᾽ ἄχθος ἀείζων πέλοι,
τοιῶνδε τυγχάνοντες ἐκ πρυμνῆς φρενός
χάριν σέβεσθε τιμιωτέραν ἐμοῦ.
καὶ ταῦτα μὲν γράψασθε πρὸς γεγραμμένοις
πολλοῖσιν ἄλλοις σωφρονίσμασιν πατρός,
ἀγνῶθ᾽ ὅμιλον ὡς ἐλέγχεσθαι χρόνωι.
πᾶς δ᾽ ἐν μετοίκωι γλῶσσαν εὔτυκον φέρει
κακήν, τό τ᾽ εἰπεῖν εὐπετὲς μύσαγμά πως.
ὑμᾶς δ᾽ ἐπαινῶ μὴ καταισχύνειν ἐμέ,
ὥραν ἐχούσας τήνδ᾽ ἐπίστρεπτον βροτοῖς.
τέρειν᾽ ὀπώρα δ᾽ εὐφύλακτος οὐδαμῶς,
θῆρες δὲ κηραίνουσι καὶ βροτοί, τί μή;
Apparatus Criticus
πραχθέντα
ἐκτενεῖς
φίλως, πικρῶς (δ᾽) ἤκουσαν
φίλου
ἀτανεψίους
supplevi ἀκούοντες τοῖς μὲν ἐγγενέσιν ἡμῖν φίλοι τοῖς δ᾽ αὐταν. πικροὶ ἐγένοντο
ὁμοῦ δ᾽
ἐμούς
ἐμοῦ δ᾽
δορικανεῖ μόρωι
δόρυκ᾽. ἀνημέρωι
deesse versum vidit Paley „neve ab Aegyptiis corriperer"
τυγχάνοντες
εὐπρυμνῆ
τυγχάνοντας correxi σέβεσθαι corr. apogr. „haec adeptae ex intimo animo (contrarium ἀπ᾿ ἄκρας φρενός Ag. 805) reveremini gratia sanctiore quam ego pater vobis sanctus sum". participium masculinum hic quoque pro feminino
gratia Argivis debetur non minor quam deis, maior ergo quam patri cf. 981. hac sententia prima orationis periodus continetur
γράψασθε
γράψεσθε
γεγραμμένους
male tamen μέν sollicitat, pietas enim Argivis debita efficiet, ut ignotam adhuc turbam vere Argivam esse aliquando illi intellegant. dein ad alia praecepta transit
ὅμιλον
ὅμιλος
εὔτυκον
εὔτυχον
τί μή;
τί μήν
correxi cf. Eum. 203
ΔΑ.
καὶ κνώδαλα πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ
†καρπώματα στάζοντα κηρύσσει Κύπρις
†κάλωρα κωλύουσαν θωσμένην ἐρῶ
καὶ παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις ἔπι
πᾶς τις παρελθὼν ὄμματος θελκτήριον
τόξευμ᾽ ἔπεμψεν, ἱμέρου νικώμενος.
πρὸς ταῦτα μὴ πάθωμεν ὧν πολὺς πόνος,
πολὺς δὲ πόντος οὕνεκ᾽ ἠρόθη δορί,
μηδ᾽ αἶσχος ἡμῖν, ἡδονὴν δ᾽ ἐχθροῖς ἐμοῖς
πράξωμεν. οἴκησις δὲ καὶ διπλῆ πάρα,
τὴν μὲν Πελασγός, τὴν δὲ καὶ πόλις διδοῖ
οἰκεῖν λάτρων ἄτερθεν· εὐπετῆ τάδε.
μόνον φύλαξαι τάσδ᾽ ἐπιστολὰς πατρός,
τὸ σωφρονεῖν τιμῶσα τοῦ βίου πλέον.
ΧΟ.
τἄλλ᾽ εὐτυχοῖμεν πρὸς θεῶν Ὀλυμπίων·
ἐμῆς δ᾽ ὀπώρας οὕνεκ᾽ εὐ θάρσει, πάτερ.
θεοῖς γὰρ εἴ τι μὴ βεβούλευται νέον,
ἴχνος τὸ πρόσθεν οὐ διαστρέψω φρενός.
ΧΟΡΟΣ (ΔΑΝΑΙΔΩΝ)
ἴτε μὰν ἀστυάνακτας
μάκαρας θεοὺς †γανάεντες,
πολιούχους τε καὶ οἳ χεῦμ᾽ Ἐρασίνου
περιναίουσιν παλαιόν.
Numeri
1018-27 = 1028-34 duae periodi ionicorum a minore; exitus fit aut anaclasi ultimi dimetri, aut producta ultimi pedis prima.
Testimonia
1028 Hesych. θελεμόν· οἰκτρόν, ἥσυχον.
Apparatus Criticus
πεδοστιβῆ
παιδοστ.
conclamata. sententiae erant tres „maturae fruges et homines et bestias alliciunt. omne animal in Venerem pronum (πάντα ἐπιθυμίαι δουλεύουσι Σ). virginem formosam quivis oculis lacessit"
θωσμένην
θωσμένειν
οὕνεκ᾽ ἠρόθη
οὖν ἐκληρώθη
οἴκησις
οἰκήσεις
διδοῖ
ionismus postea inauditus
λάτρων
λατρῶν
φύλαξαι
vix placet infinitivus pro imperativo, cf. 205
paragraphus ante 1015 posita est
εἴ τι μὴ θεοῖς
εἰ γάρ τι μὴ θεοῖς
abhinc nullis signis canticum inter partes distribuitur. post aliorum conatus pleraque recte distinxit Kirchhoff
†γανάεντες
μάκρας
offerunt se γανάοντες γανύοντες, sed neutrum exemplo aut certa analogia adstruitur
καὶ
vel καὶ praeter hunc locum in ionicis non corripitur: rudioris artis signum
περιναίουσιν
περιναίετε
περιναίονται
quamvis facilius restituatur, usu quantum scimus non admittitur
ΧΟΡΟΣ (ΔΑΝΑΙΔΩΝ)
ὑποδέξασθε (δ᾽) ὀπαδοὶ
μέλος· αἶνος δὲ πόλιν τήνδε Πελασγών
ἐχέτω, μηδ᾽ ἔτι Νείλου
προχοὰς σέβωμεν ὕμνοις, –
ποταμοὺς δ᾽ οἳ διὰ χώρας
θελεμὸν πῶμα χέουσιν
πολύτεκνοι, λιπαροῖς χεύμασι γαίας
τόδε μειλίσσοντες οὖδας.
ἐπίδοι δ᾽ Ἄρτεμις ἁγνὰ
στόλον οἰκτιζομένα, μηδ᾽ ὑπ᾽ ἀνάγκας
γάμος ἔλθοι Κυθερείας·
στύγιον πέλοι τόδ᾽ ἄθλον. =
ΧΟΡΟΣ θΕΡΑΠΑΙΝΩΝ
Κύπριδος (δ᾽) οὐκ ἀμελὴς ἑσμὸς ὅδ᾽ εὔφρων.
δύναται γὰρ Διὸς ἄγχιστα σὺν Ἥραι·
τίεται δ᾽ αἰολόμητις
θεὸς ἔργοις ἐπὶ σεμνοῖς.
μετάκοινοι δὲ φίλαι ματρὶ πάρεισιν
Πόθος (ἆι) τ᾿ οὐδὲν ἄπαρνον
τελέθει θέλκτορι Πειθοῖ.
δέδοται δ᾽ ῾Αρμονίαι μοῖρ᾽ Ἀφροδίτας
ψεδυρὰ τρίβοι τ᾿ Ἐρώτων. -
φυγάδεσσιν δ᾽ ἐπιπνοίαι κακά τ᾽ ἄλγη
πολέμους θ᾽ αἱματόεντας προφοβούμαι.
τί ποτ᾿ εὔπλοιαν ἔπραξαν
ταχυπόμποισι διωγμοῖς;
ὅ τί τοι μόρσιμόν ἐστιν, τὸ γένοιτ᾽ ἄν.
Numeri
1035-43 = 1044-52 una est periodus ionicorum purorum, exiens in dimetrum anaclomenon.
Apparatus Criticus
ὑποδέξασθε (δ᾽)
ὑποδέξασθ' (δ᾽)
μέλος
μένος
προχοὰς
πρὸς χοάς
μειλίσσοντες
μελίσ.
ἔλθοι
ἔλθει
στύγιον
στύγειον
i. e. in tali concubitu moriar
(δ᾽)
(δ᾽)
ἀμελὴς ἑσμὸς
ἀμελεῖ θεσμ. (ἑσμός multi)
δὲ φίλαι
δ᾽ αἱ φίλαι
(ἆι)
(ἆι)
θέλκτορι
θεάκτορι
Πειθοῖ
πιθοῖ
ψεδυρὰ
ψεθυρα
Harmonia nec Cadmi uxor est nec musica, sed una e Veneris pedisequis, quae partes eas in rebus venereis agit, ut dolos et rixas amantium excitet leniatque; nimirum in amoribus maxime παλίντροπος est ἁρμονία
φυγάδεσσιν
φυγάδες δ'
ἐπιπνοίαι
perperam cum Turnebo mutatur: est ἐξ ἐπιπνοίας (numine afflata) ταῖς φυγάσιν ὑμῖν ἄλγη προφοβούμαι
ΧΟΡΟΣ θΕΡΑΠΑΙΝΩΝ
Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν
μεγάλα φρὴν ἀπέρατος·
μετὰ πολλᾶν δὲ γάμων ἅδε τελευτὰ
προτερᾶν πέλει γυναικῶν.
ΔΑΝ.
ὁ μέγας Ζεὺς ἀπαλέξαι
γάμον Αἰγυπτογενῆ μοι.
θΕΡ.
τὸ μὲν ἂν βέλτατον εἴη.
ΔΑΝ.
σὺ δὲ θέλγοις ἂν ἄθελκτον.
θΕΡ.
σὺ δέ γ᾽ οὐκ οἶσθα τὸ μέλλον. –
ΔΑΝ.
τί δὲ μέλλω φρένα Δίαν
καθορᾶν, ὄψιν ἄβυσσον;
θΕΡ.
μέτριον νῦν ἔπος εὔχου.
ΔΑΝ.
τίνα καιρόν με διδάσκεις;
θΕΡ.
τὰ θεῶν μηδὲν ἀγάζειν. =
ΧΟΡΟΣ
Ζεὺς ἄναξ ἀποστεροίη γάμον δυσάνορα
δάιον, ὅσπερ Ἰώ
πημονᾶς ἐλύσατ᾽ εὐ
Danaides cum sua quaeque ancilla exeunt, praecedente Danao, comitantibus militibus. itaque non poterat nisi ab utroque choro carmen ultimum cantari.
Numeri
1053-62 ionici puri; stropham non discriberemus, nisi tetrametri 1053 et 58 eo ducerent. dispositio autem totius cantici prope ad πνίγη comoediae accedit 1063-68 = 1069-74 duo periodi trochaici (4. et 7.; conciditur ultima tantum metri syllaba) interiacet dimeter choriambicus catalecticus, trochaeis non minus quam iambis conveniens.
Apparatus Criticus
παρβατός
παραβάτας
πολλᾶν
πολλῶν
correxi, ut genus appareret, quamquam Atticum poeta ponere poterat ut Sept. 751
προτερᾶν πέλει
προτέραν πέλοι
„et quod hic quoque exitus erit ut nubatis, idem plerisque olim feminis accidit." de praesenti, ubi futurum expectamus cf. 406
θέλγοις
θέλγεις
ἄθελκτος non Iuppiter est, sed quod in universum dicitur implacabilem non placari, de se suaque matrimonii fuga dicunt. nam ita haec procedunt. „An. tu quoque nubes. Dan. hoc Iuppiter a me arceat. An. esset quidem optimum. Dan. quasi flectere possis inflexibilem. An. quasi futurum nosses. Dan. Iovis sane mentem non perspicio. An. ergo noli nimia precari. Dan. qua in re modestiam exigis? An. ut in deos illo μηδὲν ἄγαν utaris." in quibus duriuscula fortasse nonnulla, sed certa omnia, nihil sollicitandum
ἀγάζειν
derivandum ab ἄγαν; μέτρον ἄριστον, καιρὸν ὅρα, μηδὲν ἄγαν proverbia optime haec illustrant
Ζεὺς
Ζεῦ
γάμον
γαμου
ΧΟΡΟΣ
χειρὶ παιωνίαι κατασχεθών,
εὐμενῆ βίαν κτίσας. -
καὶ κράτος νέμοι γυναιξίν· τὸ βέλτερον κακοῦ
καὶ τὸ δίμοιρον αἰνῶ,
καὶ δίκαι δίκας ἕπε-
σθαι ξὺν εὐχαῖς ἐμαῖς λυτηρίοις
μηχαναῖς θεοῦ πάρα. =
Apparatus Criticus
εὐμενῆ βίαν
εὐμενεῖ βίαι
καὶ τὸ δίμοιρον
καί τε
sed Σ ἡδέως ἔχω τὸ δίμοιρον τῶν κακῶν σὺν ἑνὶ ἀγαθῶι. vis scitae et teretis sententiae in eo quod δίμοιρον τριῶν, 2/3, mali tamquam praestabilius sit laudatur, cf. 14, dicit autem μετοικίαν; expectatio iudicii quamvis a praecone reiecti ad alteram fabulam transitum facit.
δεινοὶ πλέκειν τοι μηχανὰς Αἰγύπτιοι
Schol. Aristoph. Nub. 1130, schol. Theocr. 15, 48 et sine poetae nomine tamquam proverbium Steph. Βyz. Αἴγυπτος, Zenob. Paris. 3, 37 (non Athous) multique alii paroemiographi.
ad Aegyptios referebat Hermann coniectura incertissima.
ΔΑΝΑΙΔΕΣ
Schol. Pind. Pyth. 3, 32 ὑποκουρίζεσθαι ἀοιδαῖς εἶπε διὰ τὸ τοὺς ὑμνοῦντας ἐπευφημιζομένους λέγειν σὺν κόροις τε καὶ κόραις. Αἰσχ. Δαν.
κάπειτα δ᾽ εὐτε λαμπρὸν ἡλίου φάος
ἕως ἐγείρηι, πρευμενεῖς τοὺς νυμφίους
νόμοισι θέντων σὺν κόροις τε καὶ κόραις.
εὐτε
εἶσι
ἐγείρηι
ἐγείρω
πρευμενεῖς
προυμ(μ)ενεῖς
dixerit Danaus deductis in thalamos coniugibus „nunc quidem epithalamium cantate, sed etiam mane cum aurora solem expergefecerit propitiate novos maritos cantu sollemni,cum pueris et puellis". quod videtur sane e sollemnibus Atheniensium cantilenis sumi, nempe pueri puellaeque accursitabant gratulantes. expergefieri Solem scite dicitur, cum mariti (sicut Menelaus in Helena Theocritea) fescenninis surgere iubeantur.
Athen. XIII 600 b (incertum unde sumpserit) καὶ ὁ σεμνότατος δ᾽ Αἰσχύλος ἐν ταῖς Δαναίσιν αὐτὴν παράγει τὴν ᾿Αφροδίτην λέγουσαν
ἐρᾶι μὲν ἁγνὸς οὐρανὸς τρῶσαι χθόνα,
ἔρως δὲ γαῖαν λαμβάνει γάμου τυχεῖν,
ὄμβρος δ᾽ ἀπ᾿ εὐνάεντος οὐρανοῦ πεσών
ἔκυσε γαῖαν, ἢ δὲ τίκτεται βροτοῖς
μήλων τε βοσκὰς καὶ βίον Δημήτριον,
δενδρῶτις ὥρα δ᾽ ἐκ νοτίζοντος γάμου
τέλειός ἐστι· τῶν δ᾽ ἐγὼ παραίτιος.
δενδρῶτις ὥρα
δένδρων τις
Hesych. καθαίρομαι γῆρας· ἐκδύομαι· Α. Δαναίσι (δαίσι cod.).