Aeschylus, Persians: 1518 edition

ΧορόςἌτοσσαἌγγελοςΕἴδωλον ΔαρείουΔαρεῖοςΞέρξης 43 ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΑΙ. Χορόςτάδε μὲν περσῶν τῶν οἰχο- μένων ἑλλάδ' ἐς αἶαν πίστα κα- λεῖται. καὶ τῶν ἀφνεῶν, καὶ πολυχρύσων ἑδράνων φύλακες κατὰ πρεσβείαν ὲς αὐτὸς ἄναξ ξέρξης βασιλεὺς δαρεογενὴς δαρείου ὐὸς εἵλετο χώρας ἐφορεύειν. ἀμφὶ δὲ νόστῳ τῷ βασιλείῳ καὶ πολυχρύσῳ στρατιᾶς ἤδη κακόμαντις ἄγαν ὀρσοπολεῖται θυμὸς ἔσωθεν. πᾶσα γὰρ ἰσχὺς ἀσιατογενὴς. ὤχωκε. νέον δ' ἄνδρα βαΰζει. κοὔτετις ἄγγελος, οὔτετις ἱππεὺς ἄστυ τὸ περσῶν ἀφικνεῖται. οἵτε τὸ σόσων ἠδ' ἐκβατά- καὶ τὸ παλαιὸν κίσσινον ἕρκος (νων προλιπόντες ἔβαν, οἱ μὲν ἐφ' ἵππων, οἳ δ' ἐπὶ ναῶν, πεζοί τε βάδην πολέμου στῖφος παρέχοντες. οἷος ἀμίστης, ἠδ' ἀρταφρένης καὶ μεταβάτης, ἠδ' ἀστάσπης, ταγοὶ περσῶν. βασιλῆς βασιλέως ὕποχοι μεγάλου σοῦνται στρατιᾶς πολλῆς ἔφοροι τοξοδάμαντές τ' ἠδ' ἱπποβάται φοβεροὶ μὲν ἰδεῖν, δεινοὶ δὲ μάχην, ψυχῆς ἐν τλήμονι δόξῃ. f ii ΑΙΣΧΥΛΟΥ Χορόςἀρτεμβάρης θ' ἱππιοχάρμης, καὶ μασίστης ὅτ' ἐξεσθάμας ἐσθλὸς, ἰμαῖος. φαρανδάκης θ' ἵππων ἐλατὴρ θ' σωθάνης ἄλλος δ' ὁ μέγας, καὶ πολυθρέμμων νεῖλος ἔπεμψε σωσισθάνης πηγασταγὼν αἰγυπτογενὴς ὅτε τῆς ἱβᾶς μέμφιδος ἄρχων, μέγας ἀρσάμης, τάς τ' ὠγυγίας θήβας ἐφέπων ἀριόμαρδος καὶ ἑλεοβάται ναῶν ἐρέται δεινοὶ, πλῆθος τ' ἀνάριθμοι Χορόςἁβροδιαίκτων δ' ἕπεται λυδῶν ὄχλος. οἵτ' ἐπίπαν ἠπειρογενὲς, κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς, μιξαγαθεῖς ἀρκῶς τ' ἀγαθὸς βασιλεῖς δίοπτοι καὶ πολύχρυσοι σάρδεις ἐπόχους πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσι. δίρρυμά τε, καὶ τρίρρυμα τέλη φοββὰν ὄψιν προσιδέσθαι. ζεῦγον ἀμφιβαλεῖν δύλειον, ἑλλάδι. στεῦται δ' ἱερᾶς τμώλου πελάται μάρδων. θάρβυις λόγχης ἄκμονες καὶ ἀκοντισταὶ μυσὶ, βαβυλὼν δ' ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλον πέμπει. σύρδην ναῶν τ' ἐπόχους. καὶ τοξικῷ λήματι πισούς. τὸ μαχαιροφόρον τ' ἔθνος, ἐκ πάσης ἀσίας ἔπεται προπροπαῖς. δειναῖς βασιλέως ὑποπομπαῖς. τοιόν δ' ἄνθος πρσίδος αἴας οἴχεται ἀνδρῶν Π Ε Ρ Σ Α Ι. 44 Χορόςοὓς πρὶν πᾶσα χθὼν ἀσιῆτις θρέψασα, πόθῳ σένεται μαλβῷ. τοκέες τ' ἄλοχοί θ' ἡμιβόλεγδον, τείνοντα χρόνον, βομέονται. Χορόςπεπέρακε μὲν, ὁ πρεσέπολις ἤδη. βασίληος στρατὸς, ἐς ἀντίπορον γείτονα χώραν λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορθμὸν ἀμείψας ἀθαμαντίδος ἔλλης πολύγομφο ν ὅδισμα ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου. Χορόςπολυάνδρου δ' ἀσίας θύριος ἄρχων ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμανόριον θεῖον ἐλαύνει. διχόθεν· πεζονόμοις, ἔκτε θαλάσσης. ὀχυροῖσι πεποιθὼς συφέλοις ἐφέταις, χρυσονόμου γενεᾶς ἰσόθεος φώς. Χορόςκυάνεον δ' ὄμμασι λύσσων, φοινίῳ δέργμα δράκοντος· πολύχειρ, καὶ πολυαύτης ἀσύριον θ' ἅμα διώκων, ἐπάγει δορυκλυτοῖς ἀνδράσι. τοξόδαμνον ἄρην, δόκιμος δ' ὔτις ὑποστὰς Χορόςμεγάλῳ ῥώματι φωτῶν ὀχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν, ἄμαχον κῦμα θαλάσσης. ἀπρόσοισος γὰρ ὁ πρσῶν στρατὸς, ἀλκίφρων τε λαός· Χορός» δολόμητιν δ' ἀπάταν θεῦ » τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει, τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πηδήματος ὐπετέος ἀνάιων, φιλόφρων γὰρ σαίνουσα ἡ πρῶτον παράγει, f iij ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΧορόςΒροτὸν ἐς ἀρκύστατα, τόθεν ἤκιδεν ὑπερ- θνατὸν ἀλύξαντα φυγεῖν. θεόθεν γὰρ κατὰ μοῖρ’ ἐκράτησε τὸ παλαιόν· ἐπέσκηψε δὲ πέρσαις πολέμους πυργοδαΐκτους Χορόςδιέπειν, ἵπποχάρμας τε κλόνους. πόλεων δ’ ἀναστάσεις· ἔμαθον δ’ εὐρυπόροιο θαλάσσης πολιαινομένης πνώματι λάβρῳ. Χορόςἐσ ορᾶν πόντιον ἄλσος, πίσυνοι λεπτοδόμοις πείσμασι λαοπόροις τε μηχαναῖς· Χορόςταῦτά μοι μελαγχίτων φρὴν ἀμύσεται φόβῳ δ’ ἆ Περσικοῦ στρατεύματος· τὲ δὲ μὴ πόλις πύθηται κένανδρον μέγ’ ἄστυ σουσίδος· Χορόςκαὶ τὸ κίσινον πόλισμ’ ἀντίδουπον ἔσεται, δὰ γυναικοπληθὴς ὅμιλος ἀπύων, βυσίνοις ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς. Χορόςπᾶς γὰρ ἱππιλάτας καὶ πεδοσβὴς λεώς, σμῆνος ὡς ἐκλέλοιπε μελιασῶν, σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ· τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἶαν λέκτρα δ’ ἀνδρῶν πόθῳ Χορόςπίμπλανται δακρύμασι. περσίδες δ’ ἀκροπενθεῖς, ἑκάστα πόθῳ φιλάνορι τὸν αἰχμητᾶντα θοῦρον εὐνατήρ’ ἀποπεμψαμένα, λείπεται μονόζυξ. Χορόςἀλλ’ ἄγε πέρσαι, τόδ’ ἐνεζόμενοι στέγος ἀρχαῖον, ΓΕΡΣΑΙ· ΧορόςΦροντίδα κεδνὴν, καὶ βαθύβουλον θώμεθα, χρεία δὲ προσήκει. πῶς ἄρα πράσσει ξέρξης βασιλεὺς δαρεογενὴς ἢ πατρωνύμιον γένος ἀμέτερον. πότβον τόξον ῥῦμα τὸ νικῶν, ἢ λογχικράνυ λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν. ἀλλ᾽ ἥδε θεῶν ἶσον ὀφθαλμοῖς φῶς ὁρμᾶται μήτηρ βασιλέως. βασίλεια δ᾽ ἐμὴ προσπιτνῶ καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν πάντας μύθοισι προσαυδᾶν. Χορός ὦ βαθυζώνων ἄνασσα περσίδων ὑπερτάτη μῆτρ ἡ ξέρξου γηραιὰ, χαῖρε δαρείου γύναι θεῦ μεν ὠνάτειρα περσῶν, θεῦ δὲ μήτηρ ἔφυς. εἴτι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ Ἄτοσσα ταῦτα δὴ λιπῶσ᾽ ἱκάνω χρυσοστόλβυς δόμους. καὶ τὸ δαρείου τε κἀμὸν κοινὸν ὠνατήριον. καί με χαρδίαν ἀμύσσει φροντίς. ἐς δ᾽ ὑμᾶς ἐρῶ μῦθον. οὐδαμῶς ἐμαυτῆς οὖσ᾽ ἀδείμαντος φίλοι. μὴ μέγας πλοῦτος κονίσας οὖδας ἀκρέπυ ποδὶ ὄλβον. ὃν δαρεῖος εἷλεν. ἐκ ἄνευ θεῶν τινός. ταῦτά μοι διπλῆ μέριμν᾽ ἄφραστος ἔστιν ἐν φρεσίν. μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν. μὴ τ᾽ ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα. ἔστι γὰρ πλοῦτός γ᾽ ἀμεμφὴς, ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμοῖς φόβος ὄμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότης παρουσίαν. πρὸς τάδ᾽ ὡς ὧδ᾽ ἔστ᾽ ἐχόντων τῶνδε σύμβουλοι, λόγου ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ἄτοσσατόδ' μοι γίνεσθε πέρσαι γηραλαία πιστώματα. πάντα γὰρ τὰ κέδν' ἐν ὑμῖν ἐστίμοι βυλεύματα. Χορός ὦ ἄσς' ἴσθι γῆς ἄνασσα τῆςδε, μήτε δὶς φράσαι, μήτ' ἔπος μήτ' ἔργον ὧν ἂν δύναμις ἡγεῖσθαι θέλῃ, εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς τῶνδε συμβόλους καλεῖς. Ἄτοσσα πολλοῖς μὲν ἀεὶ νυκτέροις ὀνείρασι ξύνειμ' ἀφ' οὗπερ παῖς ἐμὸς σείλας στρατόν. ἰαόνων γῆν οἴχεται πέρσαι θέλων. ἀλλ' οὔτιπω τοιόν δ' ἐναργὲς εἰδόμην, ὡς τις πάροιθεν εὐφρόνης, λέξω δέ σοι. ἐδοξάτην μοι δύο γυναῖκ' κᾀνειμόνε. ἡ μὲν πέπλοισι πρσικοῖς ἡσκημένη, ἣ δ' αὖτε δωρικοῖσιν, εἰς ὄψιν μολεῖν. μεγέθῃ τε τῶν νῦν ὐπρεπεστάτα πολύ κάλλει τ' ἀμώμῳ, κᾀσισγνήτω γένος τ' αὐτώ, πάτραν δ' ἔναιον, ἡ μὲν ἑλλάδα κλήρῳ λαχοῦσα γαῖαν, ἡ δὲ βάρβαρον. τούτω στάσιν τίν' ὡς ἐγὼ δόκουν ὁρᾶν, τεύχειν ἀλλήλαιν, παῖς δ' ἐμὸς μαθὼν, κατεῖχε, κᾀπράϋνεν· ἅρμασι δ' ὐπο, ζεύγνυσιν αὐτώ, καὶ λέπαδν' ἐπ' αὐχένων τίθησι, χ' ἡ μὲν, τῇδ' ἐπυργοῦτο στολῇ· ἐννίαισι δ' εἶχεν εὐάρκτον στόμα. ἡ δ' ἐσφάλαιζε, καὶ χεροῖν ἐν τῇ δίφρου διαπαράσσει, καὶ ξυναρπάζει βίᾳ ἄνευ χαλινῶν, καὶ ζυγὸν θραύει μέσον. πίπτει δ' ἐμὸς παῖς, καὶ πατὴρ παρ'σταται δαρεῖος οἰκτείρων σφε, τὸν δ' ὅπως ὁρᾷ ξέρξης· πέπλους ῥήγνυσιν ἀμφὶ σώματι. Ἄτοσσακαὶ ταῦτα μὲν δὴ νυκτὸς εἰσιδῶν λέγω. Π Ε Ρ Σ Α Ι. Ἄτοσσαἐπεὶ δ’ ἀνέστην, καὶ χροῖν καλλισρόου ἔψαυσα πηγῆς, σὺν θυηπόλῳ χερὶ βωμῷ προσέστην, ἀποτρόποισι δαίμοσι, θέλουσα θῦσαι, πέλανον ὧν τέλη τάδε. ὁρῶ δὲ φεῦγον τ’ αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν, φοίβου φόβῳ δ’ ἄφθογγος ἐστάθην φίλοι. μεθ’ ὕστερον δὲ κίρκον εἰσορῶ δρόμῳ πτεροῖς ἐφορμαίνοντα, καὶ χηλαῖς κάρα τίλλονθ’ , ὁ δ’ οὐδὲν ἄλλο, ἢ πτήξας, δέμας τῷ κίρκῳ τύπτεσθαι παρέχε. ταῦτ’ ἔμοιγε δείματ’ ἔστ’ ἰδεῖν. ὑμῖν δ’ ἀκούειν, οὐ γὰρ ἴστε παῖς ἐμὸς πράξας μὲν εὖ, θαυμαστὸς ἂν γένοιτ’ ἀνήρ. κακῶς δὲ πράξας, οὐχ ὑπεύθυνος πόλει. σωθεὶς δ’ ὁμοίως τῆσδε κοιρανεῖ χθονός. Χορός Ἤ σε βουλόμεθα μήτηρ ὄτ’ ἄγαν φοβεῖν λόγοις, οὔτε θαρσύνειν. θεοὺς δὲ προστροπαῖς ἱκνουμένη, εἴτι φλαῦρον εἶδες, αἰτοῦ τῶν δ’ ἀποτροπὴν λαβεῖν- τὰ ἀγαθά τ’ ἐκτελῆ γενέσθαι σοίτε, καὶ τέκνοις σέθεν. καὶ πόλει, φίλοις τε πᾶσι. δεύτερον δὲ χρὴ χοάς. γῆτε, καὶ φθιτοῖς χέασθαι, πρευμενῶς δ’ αἰτοῦ τάδε σὸν πόσιν Δαρεῖον, ὅν περ φὴς ἰδεῖν κατ’ εὐφρόνην, ἐσθλά σοι πέμπειν, τέκνῳ τε, γῆς ἔνερθεν δὲ φάος. τἄμπαλιν δὲ τῶνδε, γαίᾳ κάτοχ’ ἀμαυρῷ σκότῳ. ταῦτα θυμόμαντις ὤν σοι, πρευμενῶς παρῄνεσα. εὖ δὲ πανταχῆ τελεῖν σοι τῶνδε κρίνομεν πέρι Ἄτοσσα ἀλλὰ μὴν ἄγκος γ’ ὁ πρῶτος τῶνδ’ ἐνυπνίων κριτὴς, παιδί, καὶ δόμοις, τὴν δ’ ἐκύρωσας φάτιν. ἐκτελοῖτο δὲ τὰ χρηστὰ ταῦτα δ’ ὡς ἐφίεσαι. πάντα θήσομεν θεοῖσι, τοῖς τ’ ἔνθεν φίλοις. ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ἄτοσσαἂν ἐς οἴκους μόλωμεν, κεῖνά δ' ἐκ μαθεῖν θέλω. ὦ φίλοι πῦ τὰς ἀθήνας φασὶν ἱδρύσθαι χθονός· Χορόςτῆλε πρὸς δυσμαῖς ἄνακτος ἠλίου φθινασμάτων· Ἄτοσσαἀλλὰ μὴν ἵμειρ' ἐμὸς παῖς, τήνδε θηρᾶσαι πόλιν· Χορόςπᾶσα γένοιτ' ἂν ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος· Ἄτοσσαὧδ' ἵ τις πάρεστιν αὑτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ· Χορόςκαὶ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ μήδους κακά· Ἄτοσσακαὶ τί πρὸς τύτοις πλῦτος ἐξαρκὴς δόμοις; Χορόςἀργύρω πηγή τις αὐτοῖς ἐστιν, αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός· Ἄτοσσαπότρα δ' ἐξευκὸς αἰχμὴ διὰ χρὸς αὐτοῖς πρέπει; Χορόςοὐδαμῶς· ἔχει σαταῖα, καὶ φθάσπιδις σαγαί· Ἄτοσσατίς δὲ ποιμάντωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατοῦ· Χορόςὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωρός, ὐδ' ὑπήκοοι· Ἄτοσσαπῶς ἂν ὅυ μένοιεν ἄνδρασ πολέμιες ἐπήλυδας· Χορόςὥς τε δαρείου πολλά τε, καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν· Ἄτοσσαδεινάτοι λέγεις ἰόντων τοῖς τε κῦσι φροντίσαι· Χορόςἀλλ' ἐμοὶ δοκεῖν, τάχ' εἴση πάντα νημερτῆ λόγον· τό γε γὰρ δράμημα φωρὸς πρεσικὸν πρέπει μαθεῖν· καὶ φέρει σαφές τι πράγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν· Ἄγγελοςὦ γῆς ἁπάσης ἀσιάτιδος πολίσματα· ὦ περσὶς αῖα καὶ πολὺς πλέτυ λιμήν· ὡς ἐν μιᾷ πληγῆ κατέφθαρται πολὺς ὄλβος τὸ πεσῶν ἄνθος οἴχεται πεσόν· ὤμοι κακὸν μὲν πρῶτον ἀγγέλειν κακό· ὅμως δ' ἀνάγκα πᾶν ἀναπτύσαι πάθος πέρσασ· πέρσαι, στρατὸς γὰρ πᾶς ὄλωλε βαρβάρων· Χορόςἄνια, ἄνια, κακὰ λυπηρὰ, λυπηρά· νεόκοτα, καὶ δάϊα. αἳ αἳ διαίνεσθαι πέρσαι τό δ' ἄχος κλύοντες Ἄγγελοςὡς πάντ' ἐσ' ἐκεῖνα διαπεπραγμένα· Ἄγγελοςκ' αὑτὸς δ' ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος. Χορός ἦ μακροβίοτος ὧδέ τις αἰὼν ἐφάνθη. γηραιοῖς ἀκούειν τόδε πῆμ' ἀέλπτον. Ἄγγελος καὶ μὴν παρών γε κ' οὐ λόγους ἄλλων κλύων, πέρσαι, φράσαιμ' ἂν οἷ' ἐπορσύνθη κακά. Χορός ὄρτοὶ τοὶ μάταν τὰ πολλὰ βέλεα παμμιγῆ γῆς ἀπ' ἀσίδος ἦλθ' ἐπ' αἶαν. δίαν ἑλλάδα χώραν Ἄγγελος πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων. σαλαμῖνος ἀκταὶ, πᾶς τε πρόσχωρος τόπος. Χορός ὄρτοὶ φίλων ἁλίδονα σώματα πολυβαφῆ κατθανόντα λέγεις φέρεσθαι πλαγκτοῖς ἐν διπλάκεσσιν Ἄγγελος οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δ' ἀπώλυτο στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς Χορός ἴϋζε ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ πέρσαις δαΐοις, ὡς πάντα παγ κάκως ἔθεσαν, αἳ αἳ στρατοῦ φθαρέντος. Ἄγγελος ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα σαλαμῖνος κλύειν. φεῦ τῶν ἀθηνῶν, ὡς στένω μεμνημένος. Χορόςσυγναὶ δ' ἀθάναι δαΐοις μεμνῆσθαί τοι πάρα. ὡς πολλὰς περσίδων μάταν. ἔκτισαν ἄνιδας ἠδ' ἀνάνδρους Ἄτοσσα σιγῶ πάλαι δύστηνος. ἐκπεπληγμένη. κακοῖς. ὑπερβάλλει γὰρ ἥδε συμφορά. τὸ μὴ λέξαι, μή τ' ἐρωτῆσαι πάθη. ὅμως δ' ἀνάγκη πημονὰς βροτοῖς φέρειν θεῶν διδόντων. πᾶν δ' ἀναπτύξας πάθος λέξον καταστὰς κἀστένοις κακοῖς ὅμως. Ἄτοσσατίς οὐ τέθνηκεν; τίνα δὲ καὶ πενθήσομεν. τῶν ἀρχελείων ὅστ’ ἐπὶ σκηπτουχίᾳ. ταχθεὶς, ἄναν δρον τάξιν ἐρήμῃ θανών. Ἄγγελος ξέρξης μὲν αὐτὸς ζῇ τε, καὶ φάος βλέπει. Ἄτοσσα ἐμοῖς μὲν εἶπας δώμασι φάος μέγα. καὶ λευκὸν ἦ μαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου. Ἄγγελοςἀρτεμβάρης δὲ μυρίας ἵππου βραβεὺς σύφλυς παρ’ ἀκτὰς θείνεται σιληνίων. χ’ ὡχιλίαρχος δαδάκης πληγῇ δορὸς πήδημα κῦφον ἐκνεὼς ἀφήλλατο. τανάγων τ’ ἄριστος βακβίων ἰθαγενής. θαλασσόπληκτον νῆσον αἴαντος πολεῖ. λίλαιος ἀρσάμης τε κἀρχήστης βίρος οἵδ’ ἀμφὶ νῆσον πὼ πελειοθρέμονα, νικώμενοι κύρισσον ἰχυρὰν χθόνα, πηγαῖς τε νείλου γειτόνων αἰγυπτίου, ἄρκτος δὲ, ἀδούνης· καὶ φρεσέβης τρίτος, καὶ φαρνοῦχος οἵδε νεὼς ἐκ μιᾶς πέσον. χρυσὸς μάταλος μυριόνταρχος θανὼν ἵππου μελαίνης ἡγεμὼν τρισμυρίας. πυρὰν ξαπληθῆ δάσκιον γενειάδα. ἔτεγγ’ ἀμίβων χρῶτα πορφυρέᾳ βαφῇ. καὶ μέγος ἄρραβος, ἀρτάμης τε βάκτριος. σκληρᾶς μέτοικος γῆς ἐκεῖ κατέφθιτο. ἄμισρις ἀμφιστρώς τε πολύπονον δόρυ νωμῶν, ὅτ’ ἐσθλὸς ἀριόμαρδος σάρδεσι πένθος παρασχὼν σεισάρκης, ὁ μύσιος θάρυβις τε πεντήκοντα πεντάκις νεῶν ταγὸς γένος λυρναῖος εὐειδὴς ἀνήρ. κεῖται θανὼν δάλαιος οὐ μάλ’ οὐτυχῶς. Ἄγγελοςσωσείσ' τε πρῶτος ἐς ὀψυχίαν. ἀνιλήκων ἀπαρχὸς εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον ἐχθροῖς παρασχὼν, ἀκλεῶς ἀπώλετο. τοιῶν δ' ἀρχόντων νῦν ὑπεμνήσθην πέρι. πολλῶν δ' παρόντων δ' ὀλίγ' ἀπαγγελῶ κακά. Ἄτοσσααἳ αἳ κακῶν ὕψιστα δὴ κλύω τάδε. αἴσχητε πέρσαις καὶ λυγεὰ κωκύματα. ἀτὰρ φράσον μοι τοῦτ' ἀναστρέψας πάλιν. πόσον δὴ πλῆθος ἦν νεῶν ἑλληνίδων. ὥστ' ἀξιῶσαι περσικῷ στρατώματι. μάχην συνάψαι ναύησιν ἐμβολαῖς. Ἄγγελοςπλῆθος μὲν ἂν σάφ' ἴσθ' ἕκατι βαρβάρων ναυσὶ κρατῆσαι. καὶ γὰρ ἕλλησι μὲν ἦν ὁ πᾶς ἀριθμὸς, ὡς διακόσιας δέκα ναῶν δεχὰς δ' ἦν τῶν δε χωρὶς ἔκκριτος. ἑξέρχη δ' (καὶ γὰρ οἶδα) χιλιάς μὲν ἦν ῶν ἦγε πλῆθος, αἵδ' ὑπέρκομποι τάχει. ἑκατὸν δὶς ἦσαν, ἑπτὰ δ' ὧ δ' ἔχει λόγος μέσοι δοκοῦμεν τῇδε ληφθῆναι μάχῃ. ἀγ' ὤλε δαίμων τις κατέφθιρε στρατόν. τάλαντα βρίσας ὀυ ἰσορόπῳ τύχῃ θεοὶ πόλιν σώζουσι παλλάδος θεᾶς Ἄτοσσαἔτ' ἄρ' ἀθηνῶν ἔστ' ἀπόρθητος πόλις. Ἄγγελοςἀνδρῶν γὰρ ὄντων, ἔρκος ἐστὶν, ἀσφαλές. Ἄτοσσαἀρχὴ δὲ ναυσὶ συμβολῆς, τίς ἦν φράσον. τίνεσ κατῆρξαν πότρον ἑλληνίδσ μάχης. ἢ παῖς ἐμὸς πλήθει καταυχήσασ νεῶν. Ἄγγελοςἦρξε μὲν ὦ δέσποινα τέ παντὸς κακοῦ, φανεὶς ἀλάστωρ ἢ κακὸς δαίμων ποθέν. ἀνὴρ γὰρ ἑλλην ἐξ ἀθηναίων στρατοῦ. ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ἄγγελοςἐλθὼν ἔλεξε παιδὶ σῷ ξέρξῃ τάδε. ὡς εἰ μελαίνης νυκτὸς ἵξεται κνέφας ἕλληνες οὐ μένοιεν, ἀλλὰ σέλμασιν νεῶν ἐπενθορω̃ντες ἄλλος ἄλλοσε. δρασμῷ κρυφαίῳ βίοτον ἐκσωσαίατο. ὁ δ' εὐθὺς ὡς ἤκουσεν, ἐξεύσεις δόλον ἕλληνος ἀνδρὸς οὐδὲ τὸν θεῶν φθόνον. πᾶσι προσφωνεῖ τόν δε ναυάρχοις λόγον εὖτ' ἂν φλέγων ἀκτῖσιν ἥλιος χθόνα λήξῃ, κνέφας δὲ τέμενος αἰθέρος λάβῃ. τάξαι νεῶν σῖφος μὲν ἐν στίχοις τρισίν. ἔκπλους φυλάσσειν, καὶ πόρους ἁλιρρόθους. ἄλλας δὲ κύκλῳ νήσων αἴαντος πέριξ. ὡς εἰ μόρον φεύξοιαθ' ἕλληνες κακόν, ναυσὶ κρυφαίως δρασμὸν εὑρόντες τινά, πᾶσι στέρεσθαι κρατὸς ἦν προκείμενον. τοσαῦτ' ἔλεξε, κάρθ' ὑπ' ἐκ θύμου φρενός. οὐ γὰρ τὸ μέλλον ἐκ θεῶν ἠπίστατο. οἳ δ' οὐκ ἀκόσμως, ἀλλὰ πειθάρχῳ φρενὶ δεῖπνον ἐπορσύνοντο, ναύτης τ' ἀνὴρ τροποῦ τώπην σκαλμὸν ἀμφ' εὐήρετμον. ἐπεὶ δὲ φέγγος ἡλίου κατέφθιτο, καὶ νὺξ ἐπῄει, πᾶς ἀνὴρ κώπης ἄναξ, ἐς ναῦν ἐχώρει, πᾶς θ' ὅπλων ἐπιστάτης, τάξις δὲ τάξιν παρεκάλει νεὼς μακρᾶς. πλέουσι δ', ὡς ἕκαστος ἦν τεταγμένος, καὶ πάννυχοι δὴ διάπλοον καθίστασαν. ναῶν ἄνακτες, πάντα ναυτικὸν λεών. καὶ νὺξ ἐχώρει κὐ μάλ' ἑλλήνων στρατὸς κρυφαῖον ἔκπλοον οὐδαμῇ καθίστατο. ἐπεί γε ΓΕΡΣΑΙ. Ἄγγελοςἐπεί γε μέν τοι λευκόπωλος ἡμέρα πᾶσαν κατέσχε γῆν ἀφεγγὴς ἰδεῖν πρῶτον μὲν ἠχῆ κέλαδος ἑλλήνων πάρα μολπηδὸν εὐφήμησεν, ὄρθιον δ' ἅμα ἀντηλάλαξε νησιώτιδος πέτρας ἠχώ. φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆν γνώμης ἀποσφαλεῖσιν, οὐ γὰρ ὡς ἐν φυγῇ παιᾶν' ἐφύμνουν σεμνὸν ἕλληνες τότε. ἀλγ' ὃς μάχην ὁρμῶντες εὐψύχω θράσει. Ἄγγελοςσάλπιγξ δ' ἀϋτῇ πάντ' ἐκεῖν' ἐπέφλεγεν. ἐπὶ δὲ κώπης ῥοθιάδος ξυνεμβολῇ ἔπαισαν ἅλμην βρύχιον ἐκ κελεύσματος θοῶς δὲ πάντες ἦσαν ἐκφανεῖς ἰδεῖν. τὸ δὲξιὸν μὲν πρῶτον εὐτάκταν κέρας ἡγεῖτο κόσμῳ, δεύτερον δ' ἅπας στόλος ἐπεξεχώρει. καὶ παρῆν ὁμοῦ κλύειν πολλὴν βοήν. ὦ παῖδες ἑλλήνων ἴτε. ἐλευθεροῦτε πατρίδ', ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τε πατρῴων ἕδη θήκας τε προγόνων. νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών. καὶ μὴν παρ' ἡμῶν ῥοθίδος γλώσσης ῥόθος ὑπηντίαζε. κοὐκ ἔτ' ἦν μέλλειν ἀκμή. εὐθὺς δὲ ναῦς ἐν νηῒ χαλκήρη στόλον ἔπαισεν. ἦρξε δ' ἐμβολῆς ἑλληνικὴ ναῦς. κἀποθραύει πάντα φοινίκης νεὼς κόρυμβ'. ἐπ' ἄλλην δ' ἄλλος ἴθυνε δόρυ. τὰ πρῶτα μὲν οὖν ῥεῦμα περσικοῦ στρατοῦ ἀντεῖχεν. ὡς δὲ πλῆθος ἐν στενῷ νεῶν ἠθροιστ', ἀρωγὴ δ' οὔτις ἀλλήλοις παρῆν, αὐτοὶ δ' ὑπ' αὐτῶν ἐμβολαῖς χαλκοστόμοις g ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ἄγγελοςπαίοντ᾽ ἔθραυον πάντα κωπήρη στόλον. ἑλληνικαί τε νῆες οὐκ ἀφρασμόνως κύκλῳ πέριξ ἔθεινον, ὑπτιοῦτο δὲ σκάφη νεῶν· θάλασσαν δ᾽ οὐκ ἔτ᾽ ἦν ἰδεῖν. ναυαγίων πλήθουσαν καὶ φόνου βροτῶν. ἀκταὶ δὲ νεκρῶν, χοιράδες τ᾽ ἐπλήθυον. φυγῇ δ᾽ ἀκόσμως πᾶσα ναῦς ἠρέσσετο. ὅσαι περ ἦσαν βαρβάρῳ στρατούμαρς. τοί δ᾽ ὥς τε θύννους ἢ τίν᾽ ἰχθύων βόλον ἀγαῖσι κωπῶν, θραύσμασί τ᾽ ἐρειπίων ἔπαιον, ἐρράχιζον, οἰμωγὴ δ᾽ ὁμοῦ κωκύμασι κατεῖχε πελαγίαν ἅλα. ἕως κελαινῆς νυκτὸς ὄμμ᾽ ἀφείλετο. κακῶν δὲ πλῆθος, οὐδ᾽ ἂν εἰς δέκ᾽ ἤματα στοιχηγοροίην, οὐκ ἂν ἐκπλήσαιμί σοι. εὖ γὰρ τόδ᾽ ἴσθι, μὴ δ᾽ ἂν ἡμέρᾳ μιᾷ πλῆθος τοσῶδ᾽ ἀριθμὸν ἀνθρώπων θανεῖν. Ἄτοσσααἳ αῖ κακῶν δὴ πέλαγος ἔρρωγε μέγα. πέρσαις τε, καὶ πρόπαντι βαρβάρων γένει. Ἄγγελοςεὖ νῦν τόδ᾽ ἴσθι μηδέπω μεσοῦν κακῶν· τοιάδ᾽ ἐπ᾽ αὐτοῖς ἦλθε συμφορὰ πάθους, ὸς τοῖσδε καὶ δὶς ἀντισηκῶσαι ῥοπῇ. Ἄτοσσακαὶ τίς γένοιτ᾽ ἂν τῆσδ᾽ ἔτ᾽ ἐχθίων τύχη. λέξον τίν᾽ αὖ φὴς τὴν δὲ συμφορὰν στρατῷ, ἐλθεῖν κακῶν ῥέπουσαν ὸς τὰ μάνονα. Ἄγγελοςπεσῶν ὅσοι περ ἦσαν ἀκμαῖοι φύσιν. ψυχὴν τ᾽ ἄριστοι καὶ ἀγένειαν εὐπρεπεῖς. αὐτῷ τ᾽ ἄνακτι πίστιν ἐν πρώτοις ἀεὶ τεθνᾶσιν αἰσχρῶς δυσκλεεστάτῳ μόρῳ. Ἄτοσσαοἳ ἐγὼ τάλαυνα συμφορᾶς κακῆς φίλοι. ΠΕΡΣΑΙ. 50 Ἄτοσσαποίῳ μόρῳ δὲ φὴς ὀλωλέναι. Ἄγγελος νῆσός τίς ἐστι πρόσθεν σαλαμῖνος τόπων βαιὰ δύσορμος ναυσὶν, ἣν ὁ φιλόχορος πανεμβατεύει, ποντίας ἀκτῆς ἔπι. ἐνταῦθα πέμπει τούσδ', ὅπως ὅταν νεῶν φθαρέντες ἐχθροὶ νῆσον ἐκσωζοίατο κτένειαν ἀχάριστον ὐνελλήνων στρατόν. φίλους δ' ὑπεκσώζοιεν ἐν ἁγίων πόρων. κακῶς τὸ μέλλον ἱστορῶν, ὡς γὰρ θεὸς ναῶν ἔδωκε κῦδος ἕλλησι μάχης, αὐθημερὸν φράξαντες ὐχάλκοις δέμας ὅπλοισι ναῶν ἐξέθρωσκον, ἀμφὶ δὲ κυκλοῦτο πᾶσαν νῆσον, ὡς τ' ἀμηχανεῖν ὅποι βάσοιντο, πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ χειρῶν πέτρησιν ἠράσσαντο τοξικῆς δ' ἀπὸ θώμιγγος, ὀιοὶ προσπίπτοντες ὤλλυσαν. τέλος δ' ἐφορμηθέντες ἐξ ἑνὸς ῥόθου παίουσι, κρεωκοποῦσι, δυστήνων μέλη. ἕως ἁπάντων ἐξ ἀπέφθειραν βίον. ξέρξης δ' ἀνώμωξε κακῶν ὁρῶν βάθος. ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς ὐαγῆ στρατοῦ ὑψηλὸν ὄχθον ἄγχι πελασγίας ἁλός. ῥήξας δὲ πέπλους κ'ἀνακωκύσας λιγὺ, πεζῷ παραγγείλας ἄφαρ στρατεύματι ἵησ' ἀκόσμῳ ξὺν φυγῇ, τοιάν δέ σοι πρὸς τῇ πάροιθεν συμφορὰν πάρα στένειν. Ἄτοσσα ὦ στυγνὲ δαῖμον, ὡς ἄρ' ἔψευσας φρενῶν πέρσας· πικρὰν δὲ παῖς ἐμὸς τιμωρίαν. κλεινῶν ἀθηνῶν εὗρε, κ' οὐκ ἀπήρκεσαν οὓς πρόσθε μαραθὼν βαρβάρων ἀπώλεσε. g ii Ἄτοσσαὧν ἀντίποινα παῖς ἐμὸς πράξειν δοκῶν, τοσόνδε πλῆθος πημάτων ἐπέσπασε. σὺ δ' ἴσθι νεῶν, αἳ πεφεύγασιν μόρον. πεῦσ' ὀλίγας ἶσθα σημῆναι πρῶς. Ἄγγελος ναῶν δὲ ταγοὶ τῶν λελειμμένων σύδην. καθ' ἆρον, οὐκ ἄκοσμον αἴρονται φυγήν. στρατὸς δ' ὁ λοιπὸς ἔν τε βοιωτῶν χθονὶ διώλλυθ', οἱ μὲν ἀμφὶ κρηναῖον γάνος δίψῃ πονοῦντες, οἱ δ' ὑπ' ἄσθματος κενοὶ διεκπερῶμεν, ἔς τε φωκέων χθόνα. καὶ δωρίδ' αἶαν, μηλιά τε κόλπον, ἧ σπερχειὸς ἄρδει πεδίον εὐμενεῖ ποτῷ. κἀντεῦθεν ἡμᾶς γῆς ἀχαΐδος πέδον καὶ θεασαλῶν πόλις μ' ὑπεσπανισμένους βοράς ἐδέξαντ' ἔνθα δὴ πλεῖστοι θάνον δίψῃ τε λιμῷ τ', ἀμφότερα γὰρ ἦν τάδε. μαγνητικὴν δὲ γαῖαν, ἔς τε μακεδόνων χώραν ἀφικόμεθ' ἔπ' ἀξίου πόρον. βόλβης θ' ἕλειον δόνακα, παγγαῖόν τ' ὄρος. ἠδωνίδ' αἶαν, νυκτὶ δ' ῥ ταύτῃ θεὸς, χειμῶν' ἄωρον ὦρσε, πήγνυσι δὲ πᾶν ῥέεθρον στρυμόνος ἁγνοῦ. θεὸς δέ τις τὸ πρὶν νομίζων ἔλαμψ' τ' εὔχετο. λιταῖσι, γαῖαν οὐρανόν τε, προσκυνῶν. ἐπεὶ δὲ πολλὰ θεοκλυτῶν ἐπαύσατο. στρατὸς, περᾷ κρυσταλοπῆγα διὰ πόρον. χ' ὤς τις μὲν ἡμῶν πρὶν σκεδασθῆναι θεοῦ ἀκτῖνας ὡρμήθη, σεσωσμένος κυρεῖ. » φλέγων γὰρ αὐγαῖς λαμπρὸς ἡλίου κύκλος, » μέσον πόρον διῆκε θερμαίνων φλογί. Ἄγγελοςπίπτον τ’ ἐπ’ ἀλλήλοισιν· εὐτυχὴς δέ τοι, ὅς τις τάχιστα πνεῦμ’ ἀπέρρηξε βίου. ὅσοι δὲ λοιποὶ κἄτυχον σωτηρίας θρήκην περάσαντες, μόλις πολλῷ πόνῳ. ἥκουσιν ἐκ φυγόντες, οὐ πολλῶν τινων ἐφ’ ἑστίαν γαῖαν. ὡς στένειν πόλιν Περσῶν ποθοῦσαν φιλτάτην ἥβην χθονός τῶν τ’ ἐστ’ ἀληθῆ. πολλά δ’ ἐκ λείπω λέγων, κακῶν· ἃ πέρσαις ἐγκῆ τέσκηψε θεός. Χορός ὦ δυσ πόνητε δαῖμον ὡς ἄγαν βαρὺς ποδοῖν ἐνήλλου παντὶ περσικῷ γένει. Ἄτοσσα αἲ ἐγὼ τάλαινα διαπεπραγμένου στρατοῦ. ὦ νυκτὸς ὄψις ἐμφανὴς ἀνυπνίων. ὡς χάρτα μοι σαφῶς ἐδήλωσας κακά. ὑμεῖς δὲ φαύλως αὖ τ’ ἄγαν ἐκρίνατε. ὅμως δ’ ἐπειδὴ τῇ δ’ ἐκύρωσε φάτις ὑμῶν θεοῖς μὲν πρῶτον εὔξασθαι θέλω. ἔπειτα γῇ τε, καὶ φθιτοῖς δωρήματα ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν. ἐπίσταμαι μὲν ὡς ἐπεξειργασμένοις ἀλλ’ ἐς τὸ λοιπὸν εἴτι δὴ λῷον πέλει ὑμᾶς δὲ χρὴ ’πὶ τοῖς πεπραγμένοις πιστοῖς τὰ πιστὰ φέρειν βουλεύματα. καὶ παῖδ’ ἐάνπερ δ’ δεῦρ’ ἐμοῦ πρόσθεν μόλῃ. παρηγορεῖτε, καὶ προπέμπετ’ ἐς δόμους μὴ κἄτι πρὸς κακοῖσι πρόσθηται κακόν. Χορός ὦ ζεῦ βασιλεῦ, νῦν περσῶν τῶν μεγαλαύχων καὶ πολυάνδρων στρατιὰν ὀλέσας, ἄστυ ρ’ σύσων ἠδ’ ἐκ βατάνων ΑΙΣΧΥΛΟΥ Χορόςπένθει συγζύγῳ κατέκρυψας πολλαὶ δ’ ἀπαλαῖς χερσὶ καλύπτρας κατερικόμεναι, διὰ μυδαλέοις δάκρυσι κόλπους τέγγουσ’ ἄλγος μετέχουσαι. αἱ δ’ ἁβρογόοι περσίδες ἀνδρῶν. ποθέουσαι ἰδεῖν ἄρτι συζυγίαν. λέκτρων εὐνὰς ἁβροχίτωνας χλιδανῆς ἥβης τέρψιν ἀφεῖσαι, πενθοῦσι γόοις ἀκορεστοτάτοις. κἀγὼ δὲ μόρον τῶν οἰχομένων αἴρω δοκίμως πολυπενθῆ. Χορόςνῦν γὰρ δὴ πρόπασα μὲν στένει. γαῖ’ ἀσίας ἐκκενουμένα. ξέρξης μὲν γὰρ ἤγαγε ποποῖ. ξέρξης δ’ ἀπώλεσε τοτοῖ. ξέρξης δὲ πάντ’ ἐπέσπε δυσφρόνως. βαρίδεσσι ποντίαις, τί ποτε δαρεῖος μὲν ὧδε τότ’ ἀβλαβής. ἐπῆν τόξαρχος πολίταις σουσίδοις φίλος ἄκτωρ. πεζοί τε καὶ θαλασσίους Χορόςαἱ δ’ ὁμόπτοι κυανώπιδες νᾶες μὲν ἄγαγον ποποῖ. νᾶες δ’ ἀπώλεσαν ρτοτοῖ. νᾶες πανολέθροισιν ἐμβολαῖς διὰ δἰόνων χέρας τυτθὰ δ’ ἐκ φυγᾶν. ἄνακτ’ αὐτῶν ὡς ἀκούομεν θρῄκης ἀμπεδιήρεις δυσχειμέρους τε κελεύθους. Χορόςτοὶ δ’ ἄρα πρωτόμοροι φεῦ. ληφθέντες πρὸς ἀνάγκαν ἠὲ ἀκτὰς ἀμφὶ κεχρείας, ὀὰ στένε καὶ δακνάξου βάρυ δ’ Γ Ε Ρ Σ Α Ι. Χορόςἀμβόησον ὀράνι’ ἄχη δά. τεῖνε δὲ δυσαύκτων βοάτιν τάλαυναν αὐδάν Χορόςγναμπτόμενοι ἀλὶ δεινὰ φῶ. σκύλλονται πρὸς ἀναύδων ἠΐ. παίδων τὰς ἀμιάντε δά. πενθεῖ δ’ ἄνδρα δόμος σερηθείς. τοκῆες δ’ ἄπαιδες ἔρρονται δαιμόνι’ ἄχη δὲ ὀδυρόμενοι γέροντες. τὸ πᾶν δὴ κλύσιν ἄλγος τόδ’ ἀνὰ γᾶν ἀσίαν ἄγει Χορόςοὐκ ἔτι περσονομοῦνται ὐκέτι δασμοφοροῦσι δωσποσύησιν ἀνάγκαις. οὐδ’ ἐσ γᾶν προσπίτνοντες ἄρξονται, βασίλεια γὰρ διόλωλεν ἰσχύς Χορόςοὐδ’ ἔτι γλῶσσα βροτοῖσιν ἐν φυλακαῖς. λέλυται γὰρ λαὸς ἐλεύθερα βάζειν, ὡς ἐλύθη ζυγὸν ἀλκᾶς. αἱ μαχθεῖσα δ’ ἄρουρα. αἴαντος πρικλύστα νᾶσος, ἔχει τὰ περσῶν. Ἄτοσσα φίλοι κακῶν μὲν, ὡς τις ἔμπορος κυρεῖ. ἐπίσταται βροτοῖσιν ὡς ὅταν κλύδων, κακῶν ἐπέλθη πάντα δημαίνειν φιλεῖ. ὅταν δ’ ὁ δαίμων οὐροῖ. πεποιθέναι τὸν αὐτὸν αἰεὶ δαίμων’ ὀριεῖν τύχης. ἐμοὶ γὰρ ἤδη πάντα μὲν φόβου πλέα. ἐν ὄμμασι τ’ ἀνταῖα φαίνεται θεῶν. βοᾷ δ’ ἐν ὠσὶ κέλαδος ὐ παιώνιος. τόια κακῶν ἔκπληξις ἐκφοβεῖ φρένας. τοιγὰρ κέλευθον τήν δ’ ἄνευ ὀχημάτων, χλιδῆς τε τῆς πάροιθεν ἐκ δόμων πάλιν. ἔστειλα τῷ παιδὸς πατρὶ προυμενεῖς χοὰς g iii ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ἄτοσσαφέρουσ' ἄπερ νεκροῖσι μειλικτήρια. βοός τ' ἀφ' ἁγνῆς λευκὸν εὔποτον γάλα. τῆς τ' ἀνθεμουργοῦ στάγμα παμφαὲς μέλι, λιβάσιν. ὑδρηλαῖς παρθένου πηγῆς μέτα. ἀκήρατόν τε μητρὸς ἀγρίας ἄπο, ποτὸν παλαιᾶς ἀμπέλου γάνος τόδε. τῆς τ' αἰὲν ἐν φίλοισι θαλλούσης βίον, ξανθῆς ἐλαίας καρπὸς εὐώδης πάρα, ἄνθη τε πλεκτὰ παμφόρου γαίας τέκνα. ἀλλ' ὦ φίλοι χοαῖσι ταῖσδε ὐστέρων ὕμνους ἐπαυφημεῖτε, τόνδε δαίμονα. δαρεῖον ἀνακαλεῖσθε, γαπότους δ' ἐγώ. τιμὰς προπέμψω τάσδε ὐστέροις θεοῖς. Χορός Βασίλεια γαίας πρέσβυς πέρσαις σύ τε πέμπε χοὰς θαλάμους ὑπὸ γῆς ἡμεῖς δ' ὕμνοις αἰτησόμεθα φθιμένων πομποὺς ἄφρονας εἶναι κατὰ γαῖαν. ἀλλὰ χθόνιοι δαίμονες ἁγνοὶ γῆ τε, καὶ ἑρμῆ βασιλεῦ τ' ἐνέρων πέμψατ' ἔνρθεν ψυχὰν ἐσ φάος. εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος οἶδε πλέον, μόνος ἂν θνητῶν πέρσαις εἴπη. Χορόςἦ ῥ' ἀΐει με μακαρίτας ἰσοδαίμων βασιλεὺς βάρβαρα σαφηνῆ ἱέντος τὰ παναιόλ' αἰ- ανῆ δύσθροα βάγματα, παντάλαιν' ἄχη διαβοάσω νέρθεν ἄρα κλύει με. Χορόςἀλλὰ σύ μοι γᾶτε καὶ ἄλλοι χθονίων δαίμονα μεγαλαυχῆ ἰόντ' αἰνέσατ' ἐκδόμων, πᾶσαν συσιγιῆ Χορόςθεὸν πέμπετε δ’ άνω οἷον ὄπυ πρ σὶς δ’ ἐκάλυψεν ἦ φίλος. Χορόςἦ φίλος ἀνὴρ, ἦ φίλος ὄχθος τάφῳ. φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη αϊδωνεὺς δ' ἀναπομπὸς ἀνίη δαρῖον διον ἄνακτα δαρϊὰν, ἠέ. Χορόςοὔτε γὰρ ἄνδρας πότ’ ἀπώλλυ πολεμοφθόροισιν ἄταις θεομήστωρ δ’ ἐπεκλήσκετο πέρσαις, θεομήστωρ . δ’ ἔσκεν ἐπεὶ στρατὸν εὖ ἐποδώκει ἠέ. Χορόςβαλὴν ἀρχαῖος βαλὴν ἴθι ἵκοι ἔλθ’ ἐπ’ ἄκρον κόρυμβον ὄχθου κροκόβαπτον ποδὸς εὔμαριν ἀείρων βασιλήϊον τιάρας φάλαρον πιφάσκων βάσκε πάτερ ἄκακε δαριὰν οἰ Χορόςὅπως καινά τε κλύῃς νέα τ’ ἄχη– δέσποτα δεσπότου φάνηθι στυγία γὰρ ἐπ’ ἄχλυς τὶς πεπόταται νεολαία γὰρ ἤδη κατὰ πᾶσ’ ἀπόλωλε. βάσκε πατὴρ ἄκακε δαριὰν οἰ αἳ αἳ αἳ. Χορόςὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανὼν τὶ τάδε δυνάτα δυνάτα περὶ τὰ σὰ δίδυμα διάνοιαν δ’ ἁμαρτία πᾶσα γᾶ τᾷδ’ ἐξέφθιν θ’ αἱ βίσκολμοι νᾶες ἄναεσ ἄναεσ Εἴδωλον Δαρείουὦ πιστὰ πιστῶν ἥλικεσ θ’ ἥβης ἐμῆςπέρσαι γηραιοὶ τίνα πόλις πονεῖ πόνον σένει κέκοπται, καὶ χαράσσεται πέδον. λεύσων δ’ ἄκριτιν τὴν ἐμὴν πέλας τάφου, ταρβῶ, χοὰς δὲ πρευμενῆς ἐδεξάμην. Εἴδωλον Δαρείουὐμεῖς δὲ θρηνεῖτ’ ἐγγὺς ἑστῶτες τάφου. καὶ ψυχαγωγοῖς ὀρθιάζοντες γόοις. οἰκτρῶς καλεῖσθέ μ’· ἔστι δ’ ὐκῡ ἔξελον. ἄλλως τε πάντως χ’ οἱ καταχθόνιοι θεοὶ. λαβεῖν ἀμείνους εἰσὶν, ἢ μεθεῖναι. ὅμως δ’ ἐκείνοις ἐνδυναστεύσας ἐγὼ ἥκω· τάχυνα δ’ ὡς ἄμεμπτος ὢν χρόνου. τί ἐστὶ πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακόν. Χορός σέβομαι μὲν προσιδέσθαι σέβομαι δ’ ἀντία λέξαι. σέθεν, ἀρχαίῳ περὶ τάρβει. Δαρεῖος ἀλλ’ ἐπεὶ κάτωθεν ἦλθον σοῖς γόοις πεπεισμένος μήτι μακῆρα μῦθον ἀλλὰ σύντομον λέγων. εἰπὲ καὶ πέραινε πάντα τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς. Χορός δέομαι μὲν χαρίσασθαι. δέομαι δ’ ἀντία φάσθαι λέξας δύσλεκτα φίλοισιν. Δαρεῖος ἀλλ’ ἐπεὶ δέος παλαιὸν σοὶ φρενῶν ἀνθίσταται τῶν ἐμῶν λέκτρων γηραιὰ ξύννομε ὐγενὲς γύναι. κλαυμάτων λήξασα τῶνδε καὶ γόων. σαφές τί μοι λέξον. ἀνθρώπεια δ’ ἄντοι πήματ’ ἂν τύχοι βροτοῖς πολλὰ μὲν ἃ ἐκ θαλάσσης, πολλὰ δ’ ἐκ χέρσου κακὰ γίνεται θνητοῖς ὀ μάσσων βίος ἢν παθῇ πρόσω Ἄτοσσαὦ βροτῶν πάντων ὑπερχὼν ὄλβον ὐτυχῆ πότμον, ὃς ἕως ἔλευσας αὐγὰς ἡλίου ζηλωτὸς ὢν βίοτον ὐαίωνα πέρσαις ὡς θεὸς διήγαγες. νῦν τέσε ζηλῶ θανόντα πρὶν κακῶν ἰδεῖν βάθος. πάντα γὰρ βαρὺ̄ ἀκούσῃ μῦθον ὐν βραχεῖ λόγῳ. διαπεπόρθηται τὰ π̄σῶν πράγμαθ’ ὡς ἔπος εἰπεῖν Δαρεῖος τίνι τρόπῳ· λοιμοῦ τίς ἦλθε σκηπτὸς, ἢ στάσις πόλεως; Ἄτοσσα οὐδαμῶς· ἀλλ' ἀμφ' ἀθήναις πᾶς διέφθαρται στρατός. Δαρεῖος τίς δ' ἐμῶν ἐκεῖσε παίδων ἐστρατηλάτει, φράσον. Ἄτοσσα θούριος ξέρξης κενώσας πᾶσαν ἠπείρου πλάκα. Δαρεῖος πεζὸς ὴ ναύτης δὲ πεῖραν τήνδ' ἐμώρανε τάλας Ἄτοσσα ἀμφότερα· διπλοῦν μέτωπον ἦν δυοῖν στρατηλάτοιν. Δαρεῖος πῶς δὲ καὶ στρατὸς τοσόσδε πεζὸς ἤνυσε περᾶν; Ἄτοσσα μηχαναῖς ἔζευξεν ἔλλης πορθμόν, ὥστ' ἔχειν πόρον. Δαρεῖος καὶ τόδ' ἐξέπραξεν ὥς τε βόσπορον κλεῖσαι μέγαν; Ἄτοσσα ὧδ' ἔχει, γνώμης δέ τις δαιμόνων συνήψατο. Δαρεῖος φεῦ· μέγας τις ἤλθε δαίμων, ὥς τε μὴ φρονεῖν καλῶς. Ἄτοσσα ὡς ἰδεῖν τέλος πάρεστιν οἷον ἤνυσε κακόν. Δαρεῖος καὶ τί δὴ πράξασιν αὐτοῖς ὧδ' ἐπιστενάζετε; Ἄτοσσα ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς πεζὸν ὤλεσε στρατόν. Δαρεῖος ὧδε παμπήδην δὲ πᾶς στρατὸς κατέφθαρται δορί; Ἄτοσσα πρὸς τάδ' ὡς σώσων μὲν ἄστυ πᾶν κενανδρίᾳ στένει. Δαρεῖος ὦ πόποι κενῆς ἀρωγῆς κἀπικουρίας στρατός. Ἄτοσσα βακτηρίων δ' ἔρρει πανώλης δῆμος οὐδ' τίς γέρων. Δαρεῖος ὦ μέλεος· οἵαν ἄρ ἥβην ξυμμάχων ἀπώλεσε. Ἄτοσσα μονάδα δ' ξέρξην ἔρημον φασὶν οὐ πολλῶν μέτα· Δαρεῖος πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾷ; ἔστι τίς σωτηρία; Ἄτοσσα ἄσμεναν μολεῖν γέφυραν ἐν δυοῖν ζευκτηρίαν Δαρεῖος καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε τέ τ' ἐπίτυμον Ἄτοσσα ναὶ λόγος κρατεῖ σαφηνής, τούτῳ δ' οὐκ ἔνι στάσις. Δαρεῖος φεῦ· ταχεῖά γ' ἦλθε χρησμῶν πρᾶξις· ἐς δὲ παῖδ' ἐμὸν ζεὺς ἐπέσκηψε τελευτὴν θεσφάτων, ἐγὼ δέ που διὰ μακροῦ τε χρόνου τάδ' ηὔχουν ἐκτελευτῆσαι θεούς » ἀλλ' ὅταν σπεύδῃ τις αὐτός, χ' ὥ θεὸς συνάπτεται. νῦν κακῶν ἔοικε πηγὴ πᾶσιν εὑρῆσθαι φίλοις. παῖς δ' ἐμὸς τάδ' οὐ καταδὼς ἤνυσε νέῳ θράσει· ὅστις ἐλήσποντον ῥέον δοῦλον ὡς δυσμάμασιν ΑΙΣΧΥΛΟΥ Δαρεῖοςἤλπιζε σχήσειν ῥέοντα βόσπορον ῥόον θεοῦ. καὶ πόρον μετερρύθμιζε καὶ πέδαις σφυρηλάτοις περιβαλὼν πολλὴν κέλευθον ἤνυσε πολλῷ στρατῷ. θνητὸς ὢν θεῶν δὲ πάντων ᾤετ' οὐκ ἀβουλίᾳ καὶ ποσειδῶνος κρατήσειν. πῶς τάδ' οὐ νόσος φρενῶν ἔσχε παῖδ' ἐμόν. δέδοικα μὴ πολὺς πλούτου πόρος. Ἄτοσσαταῦτα τοῖς κακοῖς ὁμιλῶν ἀνδράσι διδάσκεται θούριος ξέρξης. λέγουσι δ' ὡς σὺ μὲν μέγαν τέκνοις πλοῦτον ἐκτήσω σὺν αἰχμῇ. τὸν δ' ἀνανδρίᾳ ὑπο ἔνδον αἰχμάλῳτευ- παθῶν ὄλβον οὐδὲν αὐξάνειν. τοία δ' ἐξ ἀνδρῶν ὀνείδη πολλάκις κλύων κακῶν τὴν δ' ἐβόλευσε κέλευθον καὶ στράτευμ' ἐφ' ἑλλάδα. Δαρεῖοςτοιγάρ σφιν ἔργον ἔστ' ἐξειργασμένον μέγιστον ἀεὶ μνηστὸν οἷον οὐδέπω. γό δ' ἄστυ σόσων ἐξεκένωσε πεσών. ἐξ οὗτετι μὴν Ζεὺς ἄναξ τὴν δ' ὤπασεν ἕν' ἄνδρα πάσης ἀσίδος μηλοβόφου. ταγεῖν ἔχοντα σκῆπτρον εὐθυντήριον. μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ. ἄλλος δ' ἐκείνου παῖς τ' δ' ἤνυσεν ἔργον. φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν οἰακοστρόφουν. τρίτος δ' ἀπ' αὐτοῦ κῦρος εὐδαίμων ἀνήρ. ἄρξας ἔθηκε πᾶσιν εἰρήνην φίλοις. λυδῶν δὲ λαὸν καὶ φρυγῶν ἐκτήσατο. ἱωνίαν τε πᾶσαν ἤλασε βίᾳ. θεὸς γὰρ ἐκ ἤχθηρεν, ὡς εὔφρων ἔφυ. κύρου δὲ παῖς τέταρτος ἴθυνε στρατόν. πέμπτος δὲ μάρδος ἦρξεν αἰσχύνη πάτραις· θρόνοισί τε ἀρχαίοισι τὸν δὲ σὺν δόλῳ, Δαρεῖοςἀρταφρένης ἔκτεινεν ἐσθλὸς ἐν δόμοις. ξὺν ἀνδράσι φίλοισιν, οἷς τόδ' ἦν χρέος. ἕκτος δὲ μάρφις, ἕβδομός τ' ἀρταφρένης. κἀγὼ δ' ἔκυρσα πάλλου τὲ πῆ ἤθελον. κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ. ἀλλ' οὐ κακὸν ρσόνδε προσέβαλον πόλει. ξέρξης δ' ἐμὸς παῖς νέος ὢν νέα φρονεῖ κὐ μνημονεύει τὰς ἐμᾶς ἐπιστολάς. εὖ γὰρ σαφῶς τόδ' ἴσθ' ἐμοὶ ξυνήλικες, ἅπαντες ἡμεῖς, οἳ κράτη τάδ' ἔχομεν, οὐκ ἂν φάνειμεν πήματ' ἔρξαντες τόσα. Χορός τί οὖν ἄναξ δαρεῖε ποῖ καταστρέφεις. λέγων τελευτὰν πῶς ἂν ἐκ τέτων ἔτι. πράσοιμεν ὡς ἄριστα περσικὸς λαός Δαρεῖος εἰ μὴ στρατεύοισθ' ἐς τὸν ἑλλήνων τόπον. μηδ' εἰ στράτευμα πλεῖον ᾖ τὸ μηδικόν. αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει. Χορός πῶς τές δ' τ' ἔλεξας τίνι βρῳ δὲ συμμαχεῖ Δαρεῖος κτείνουσα λιμῷ τοὺς ὑπδκόμπους ἄγαν. Χορός ἀλλ' εὐσταλῆ τε λευκὸν δρῦμεν στόλον. Δαρεῖος ἀλλ' οὐδ' ὁ μείνας νῦν ἐν ἑλλάδος τόποις στρατὸς κυρήσει νοστίμου σωτηρίας. Χορός πῶς εἶπας οὐ γὰρ πᾶν στράτευμα βαρβάρων περᾷ τὸν ἕλλης πορθμὸν εὐρώπης ἄπο. Δαρεῖος παῦροι γε πολλῶν εἴτι πιστῦσαι θεῶν χρὴ θεσφάτοισιν ὡς τανῦν πεπραγμένα. βλέψαντα, συμβαίνει γὰρ ὅτὰ μὲν τὰ δ' οὔ ἤ. κ' εἴπερ τάδ' ἔστ', πλῆθος ἔκκριτον στρατῦ λείπει κεναῖσιν ἐλπίσι πεπεισμένος. μίμνουσι δ' ἔνθα πεδίον ἀσωπὸς ῥοαῖς Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ Δαρεῖοςἄρδει φίλον πίασμα βοιωτῶν χθονί. ἔ σφιν κακῶν ὕψιστ' ἐπαμμένει παθεῖν. ὕβρεως ἄποινα κἀθέων φρονημάτων. οἳ γῆν μολόντες ἐλάδ' ἐ θεῶν βρέτη. ἠδοῦντο συλᾶν οὐδ' ἐπιμπράναι νεώς. βωμοὶ δ' ἄϊστοι δαιμόνων ἱδρύματα. πρόριζα φύρδην ἐξανέστραπται βάθρων. τοιγὰρ κακῶς πράξαντες οὐκ ἐλάσσονα πάσχουσι, τὰ δὲ μέλλουσι κὐδέ πω κακῶν κρηπὶς ὕπεστιν. οὔ ἀλλ' ἔτ' ἐκπαιδεύεται. τόσος γὰρ ἔσται πέλανος αἱματοσφαγὴς πρὸς γᾶ πλαταιῶν δωρίδος λόγχης ὕπο. θῖνες νεκρῶν δὲ καὶ τριτοσπόρῳ γονῇ ἄφωνα σημανοῦσιν ὄμμασι βροτῶν. ” ” ὡς οὐχ ὑπέρφευ θνητὸν ὄντα δεῖ φρονεῖν. ” ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ' ἐκάρπωσε στάχυ. ἄτης, ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος. τοιαῦθ' ὁρῶντες τῶνδε τα τἀπιτίμια μέμνησθ' ἀθηνῶν ἑλλάδος τε, μὴ δέ τις ὑπερφρονήσας τὸν παρόντα δαίμονα, ἄλλων ἐραστὴς ὄλβον ἐκχέῃ μέγαν. ” ζεύς τοι κολαστὴς τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν ” φρονημάτων ἔπεστιν ὤθυνος βαρύς. πρὸς ταῦτ' ἐκεῖνον σωφρονεῖν κεχρημένοι. πινύσκετ' εὐλόγοισι νουθετήμασι λῆξαι θεοβλαβοῦνθ' ὑπερκόμπῳ θράσει. σὺ δ' ὦ γηραιὰ μῆτερ ὑξέρεφ φίλη ἐλθοῦσ' ἐς οἴκους κόσμον, ὅς τις ἀπρεπὴς λαβοῦσ' ὑπαντίαζε παιδὶ, πάντα γὰρ κακῶν ὑπ' ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι Δαρεῖοςπημοῤῥαγέσι ποικίλων ἐσθημάτων. ἀλλ’ αὐτὸν εὐφρόνως σὺ πράϋνον λόγοις. μόνος γὰρ οἶδα σε κλύων ἀνέξεται. ἐγὼ δ’ ἄπειμι γῆς ὑπὸ ζόφον κάτω. ὑμᾶς δὲ πρέσβυς χαίρετ’ ἐν κακοῖς ὅμως, » ὡς τοῖς θανοῦσι πλοῦτος οὐδὲν ὠφελεῖ. Χορός ἦ πολλὰ καὶ παρόντα καὶ μέλλον τ’ ἔτι. ἤλγησ’ ἀκούσας βαρβάροισι πήματα Ἄτοσσα ὦ δαῖμον ὡς με πολλὰ εἰσέρχεται κακὰ ἄλγη μάλιστα δ’ ἥδε συμφορὰ δάκνει ἀτιμίαν γε παιδὸς ἀμφὶ σώματι. ἐσθημάτων κλύουσα ἤ νίν ἀμπέχει. ἀλλ’ εἶμι, καὶ λαβοῦσα κόσμον ἐκ δόμων. ὑπαντιάζειν ἐμῷ παιδὶ πειράσομαι. οὐ γὰρ τὰ φίλτατ’ ἐν κακοῖς προδώσομεν. Χορός ὦ πόποι ἦ μεγάλης ἀγαθᾶς τε πολισονόμου βιοτᾶς ἐπεκύρσαμεν. εὖθ’ ὁ γηραιὸς πανταρκὴς ἀκάκης ἄμαχος βασιλεὺς ἰσόθεος δαρεῖος, ἄρχε χώρας Χορόςπρῶτα μὲν εὐδοκίμους στρατιᾶς ἀποφαινόμεθ’ ἠ δ’ νόμιμα τὰ πύργινα πάντ’ ἐπεύθυνον. νόστοι δ’ ἐκ πολέμων ἀπόνως ἀπαθεῖς εὖ πράσσοντας ἆγον ἐς οἴκους Χορόςὅσας δ’ ὅγ’ ἕλε πόλεις, πόρον. οὐ διαβὰς ἅλυος ποταμοῦ, ῥεῖ’ ἀφεστίας συθεὶς, οἷαι στρυμονίου πελάγους ἀχελωΐδος εἰσὶ πάροικοι θρῃκίων ἐπαύλων . λίμνας τ’ ἔκτοθεν αἳ ΑΙΣΧΥΛΟΥ Χορόςκατὰ χέρσον ἐληλάμεναι περὶ πύργον τε δ᾽ ἄνακτος αἶαν ἕλλας ἀμφὶ πόρον πλατὺ ἐχόμεναι. μυχία τε προποντὶς καὶ στόμα πόντου, νᾶσοί θ᾽ αἳ κατὰ πρῶν᾽ Χορόςἅλιον προσίκλυζουσιν. τᾷδε γᾷ προσήμεναι οἷα λέσβος ἐλαιόφυτός τε σάμος χίος ἠδ᾽ πάρος νάξος μύκωνις τήνῳ τε συνάπτουσ᾽ ἄνδρος ἀγχιγείτων. Χορόςκαὶ τὰς ἀγχιάλους ἐκράτυνε μεσάγκτους λήμνον ἰκάρου θ᾽ ἕδος, καὶ ῥόδον, ἠδὲ κνίδον. κυπρίας τε πόλεις πάφον ἠδὲ σόλους σαλαμίνα τε τῆς νῦν ματρόπολις τῶν δ᾽ αἰτία στεναγμάτων Χορόςκαὶ τὰς εὐκτέανες κατὰ κλῆρον, ἰόνιον πολυάνδρους ἑλλήνων ἐκράτυνε. σφετέραις φρεσίν· ἀκαίματον δὲ παρῆν, σθένος ἀνδρῶν τευχηστόρων, παμμίκτων τ᾽ ἐπικούρων· νῦν δ᾽ οὐκ ἀμφιβόλως θεότρεπτα. τὰ δ᾽ αὖ ἦν ἄν φέρομεν πολέμοισι δαμασθέντες μεγάλως πλαγαῖσι ποντίαισι. ἰὼ δύστηνος ἐγὼ συγβᾶς μοῖρας τῆς δὲ κυρήσας Ξέρξηςἀτεκμαρτάτης· ὡς ὠμοφρόνως δαίμων ἐνέβη περσῶν γενεᾷ· τί πάθω τλήμων. λέλυται γὰρ ἐμῶν γύων ῥώμη, τήνδ᾽ ἡλικίαν εἰσιδόντ᾽ ἀστῶν· εἴθ᾽ ὤφελε ζεὺς κἀμὲ μετ᾽ ἀνδρῶν οἰχομένων, θανάτου κατὰ μοῖρα καλύψαι Χορόςὀποτοῖ βασιλεῦ στρατιᾶς ἀγαθῆς καὶ περσονόμου τιμῆς μεγάλης κόσμου τ᾽ ἀνδρῶν· οὓς νῦν δαίμων ἀπέκειρε. γαῖα δ᾽ αἰάζει τ᾽ ἂν ἐγγαίαν ἥβαν ξέρσα ΠΕΡΣΑΙ. 57 ΧορόςΞέρξα κταμέναν ἄλυ σάκτορι περσᾶν· ἀδαγβάται γὰρ πολλοὶ φῶτες χώρας ἄνθος τοξοδάμαντες πάνυ γὰρ φύστις μυριὰς ἀνδρῶν ἐξέφθινται αἲ αἲ κεδνᾶς ἀγκᾶς ἀσία δὲ χθὼν βασιλεῦ γαίας αἰνῶς αἰνῶς ἐπὶ γόνυ κέκλιται Ξέρξηςὅδ' ἐγὼν ὀὶ ὀὶ αἰακὸς μέλεος γέννα γᾶ τε πατρία κακὸν ἄρ' ἐγενόμαν Χορόςπρὸ φθόγγου σοι νόστου , τὰν κακοφάτιδα βοὰν, κακομέλετον ἰὰν , μαριανδινοῦ θρηνητῆρος πέμψω πέμψω πολύδακρω ἰαχάν . Ξέρξηςἵετ' αἰανῆ καὶ πανóδυρτον δύσθροαν αὐδὰν δαίμων γὰρ ὅδ' αὖ μετάτροπες ἐπ' ἐμοὶ Χορόςἥσω τὶ καὶ πανόδυρτον λαοπαθῆ σε βίζων, ἁλίτυπά τε βάρη , πόλεως γέννας πενθητῆρος . κλάγξω δ' αὖ γόον ὀξύδακρυω · ἰώνων γὰρ Ξέρξηςἀπηύρα, ἰώνων νεόφρακτος ἄρης ἐτβαλκὴς νυχίαν πλάκα κξάμενος δυςδαίμονά τ' ἀκτὰν Χορόςοἳ οἳ οἳ βόα καὶ πάντ' ἔκπεύθου . πῶ δ' φίλων ἄλλος ὄχλος , πῶ δέ σοι παραστάται δῖος ἦν φαρανδάκης σέλας, πελάγων . καὶ δατάμας ἠδ' αἰγαβάτας ψάμμις συσισκάνης τ' ἀμβάτανα λιπὼν Ξέρξηςὀλοὺς ἀπέλιπον τυρίαις ἐκ ναὸς ἔρροντας · ἐπ' ἀκταῖς σαλαμινῆσι συφέλου θανόντας ἐπ' ἀκταῖς Χορόςοἳ οἳ οἳ πῶ σέ σοι φαρνοῦχος κἀριόμαρδός τ' ἀγαθὸς πῶ δέ σε βάλκις ἢ λιλαίαται Aeschylus. h Χορόςπῶ δ' σουσάκης ἄναξ ἢ λίλαιος ὐπάτωρ μέμφις. θώρυβις καὶ μασίστρης ἀρτεμβάρης τ' ἠδ' οἰσαίχμας τάδε σ' ἐπανέρομαι. Ξέρξηςἰὼ ἰώ μοι μοι τὰς ὠγυγίας κατιδόντες στυγνὰς ἀθάνας πάντες ἐνὶ πιτύλω ἓ ἓ ἓ ἓ τλάμονες ἀπαίρουσι χέρσω Χορόςἦ καὶ τὸν πρσῶν αὐτὸν σὸν πιστὸν πάντ' ὀφθαλμὸν μυρία μυρία πεμπαστὰν βατανόχου, καὶ δ' ἄλπιστον τὸ σισαμάτε μεγαβάτα πάρθον τε μέγαν τ' οἰνοβάρην τ' ἔλιπεσ ἔλιπεσ ὢ ὢ αἰῶν. πέρσας ἀγαυοῖς κακὰ πρὸς κακὰ λέγεις. Ξέρξηςὔυγα μοι δὴ τ' ἀγαθῶν ἑτέρων ὐπομιμνήσκεις ἄλαστα στυγνὰ πρὸ κακὰ λέγων. βοᾶ βοᾶ μελέων ἔνδοθεν ἦτορ Χορόςκαὶ μὴν ἄλλο γε ποθοῦμεν. μάρδων ἀνδρῶν μυ- ξάνθην ἄρχον τ' ἀγάζαριν (ριόνταρχον δίαξιν τ' ἠδ' ἀρσάκην ἱππιάνακτας. κυγδαγάταν. καὶ λυθίμναν τόλμον αἰχμῆς ἀκόρεστον. ἔταφον ἔταφον ὃυ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν ὄπισθεν δ' ἑπόμενοι βεβᾶσι γὰρ οἱ- Ξέρξηςβεβᾶσιν δινώνυμοι. (πξ ἀγρόται στρατῦ Χορόςἰὴ ἰὴ ἰὴ ἰὴ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἴθετ' ἄελπτον κακὸν διαπρέπον οἷον δέδορκεν ἄταν Ξέρξηςπεπλήγμεθ' οἵαι δι' αἰῶνος τύχαι. Χορόςπεπλήγμεθ' ἄδηλα γὰρ νέα νέα δύαι δύαι ἰαώνων ναβατῶν κύρσαντος ὐκ ὐτυχῶς. δυσπόλεμον δὴ γένος τὸ περσῶν. Ξέρξηςπῶς δ' ὐ στρατὸν τοσῦτον τάλας πέπληγμαι Π Ε Ρ Σ Α Ι. 58 Χορόςτὸ δ' οὐκ ὄλωλε μέγα τὰ πεσῶν, Ξέρξηςδρᾶς τὸ λοιπὸν τόδε τᾶς ἐμᾶς σολᾶς; Χορός ὁρῶ ὁρῶ. . βαιά γ' ὡς ἀπὸ πολλῶν Ξέρξηςἐσπάνισμεθ' ἀρωγῶν. . ἰαώνων λαὸς ἐφυγαίμας; Ξέρξης ἀγανόριος. κατεῖδον δὲ πῆ μ' ἄελπτον, Χορός τραπέντα ναύφρακταν ἔρᾶς ὅμιλον; Ξέρξης πέπλον δ' ἐπέρρηξ' ἐπὶ συμφορᾶι κακᾶι. παπαῖ παπαῖ παπαῖ παπαί. καὶ πλέον ἢ παπαὶ Χορός δίδυμα γάρ ἐστι καὶ διπλᾶ Ξέρξηςλυπρὰ χαρίσματα δ' ἐχθροῖς. Χορόςκαὶ σθένος γ' ἐκολώθη. . γυμνός εἰμι προπομπῶν φίλων ἄταισι ποντίαισι Ξέρξης δίαινε δίαινε πῆμα. πρὸς δόμους τ' ἴθι. Χορός αἲ αἲ αἲ αἲ δύο δύο. . βόα νῦν ἀντίδουπά μοι δόσιν κακὰν κακῶν κακοῖς. . ἴυζε μέλος ὁμοῦ τιθεὶς ὀτοτοτοῖ ὀτοτοῖ . βαρεῖά γ' ἅδ' ἀσυμφορά. οἲ μάλα καὶ τόδ' ἀλγῶ. Ξέρξης ἔρεσσ' ἔρεσσε καὶ στέναζ' ἐμὴν χάριν Χορός διαίνομαι γοεδνὸς ὤν. . βόα νῦν ἀντίδουπά μοι μέλεος πάρεστι δέσποτα. . ἐπορθίαζε νῦν γόοις. ὀτοτοτοτοί. . μέλαινα δ' αὖ μεμίξεται μοι στονόεσσα πλαγά. . καὶ στέρν' ἄρασσε κἀπιβόα τὸ Ξέρξης ἄνια ἄνια ἄνια. (μύσιον. καί μοι γενείου ὕπαρθεν λευκήρη τρίχα. Χορός ἄπριγδ' ἄπριγδα μάλα γόεδνα. Ξέρξης αὔτει δ' ὀξύ. . καὶ τάδ' ἕξω. Ξέρξης πέπλον δ' ἔρεικε κολπίαν ἀκμῆι χερῶν. Χορός ἄνια ἄνια ἄνια. Ξέρξης καὶ ψάλλ' ἔθειραν καὶ κάτοικτισαι στρατόν. Χορός ἄπριγδ' ἄπριγδα μάλα γόεδνα. h ij Ξέρξης διαίνου δ' ὄσσε τέπομαί τοι. Ξέρξης βοὰ νῦν ἀντίδυπά μοι οἰ οἰ οἰ. αἴακτος ἐς δόμους τ' ἴι ἰὼ ἰὼ πρὸς αἶα δύσβατος ἰὼ δὴ κατ' ἄστυ. Χορός ἰὼ δῆτα ναὶ ναί. Ξέρξης γοᾶθ' ἀβροβάται Χορός ἰὼ ἰὼ πρὸς αἶα δύσβατος. Ξέρξης ἣ ἣ ἣ βισχέλμοισιν. ἣ ἣ ἣ βάρισιν ὀλλόμενοι. Χορός πέμψω τόισε δυσθρόοις γόοις.