ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Aeschylus Gregory Crane Perseus Project, Tufts University Gregory Crane Prepared under the supervision of Gregory Crane Schmidt Sciences 2 volumes; 20 cm Trustees of Tufts University Medford, MA Perseus Project tlg0085.tlg005.mazon1920_grc2.xml For scholarly use; verify rights against the source edition and repository policy. Aeschylus Eschyle texte établi et traduit par Paul Mazon Paul Mazon Paris Les Belles Lettres 1920-1925 2 HathiTrust catalog record French and Ancient Greek on opposite pages. This pointer pattern extracts verse lines French Greek, Ancient (to 1453) Latin Split and standardized from Mazon's bilingual complete Aeschylus (URN: urn:cts:greekLit:tlg0085.tlg005.mazon1920_grc2). ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΦΥΛΑΞ θεοὺς μὲν αἰτῶ τῶνδ' ἀπαλλαγὴν πόνων φρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣν δ' ἦν ΜΒ κοιμώμενος στέγαις Ἀτρειδῶν ἄγκαθεν, κυνὸς δίκην, ἄστρων κάτοιδα νυκτέρων ὁμήγυριν, καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖς βροτοῖς θέρος , λαμπροὺς δυνάστας ἐμπρέποντας αἰθέρι, ἀστέρας ὅταν φθίνωσιν ἀντολάς τε τῶν. Καὶ νῦν φυλάσσω λαμπάδος τὸ σύμβολον, αὐγὴν πυρὸς φέρουσαν ἐκ Τροίας φάτιν ἁλώσιμόν τε βάξιν· ὧδε γὰρ κρατεῖ γυναικὸς ἀνδρόβουλον ἐλπίζον κέαρ. Εὖτ' ἂν δὲ νυκτίπλαγκτον ἔνδροσόν τ' ἔχω εὐνὴν ὀνείροις οὐκ ἐπισκοπουμένην ἐμήν — φόβος γὰρ ἀνθ' ὕπνου παραστατεῖ τὸ μὴ βεβαίως βλέφαρα συμβαλεῖν ὕπνῳ — ὅταν δ' ἀείδειν ἢ μινύρεσθαι δοκῶ, ὕπνου τόδ' ἀντίμολπον ἐντέμνων ἐκτ- ἄκος, κλαίω τότ' οἴκου τοῦδε συμφορὰν στένων οὐχ ὡς τὰ πρόσθ' ἄριστα διαπονουμένου. Νῦν δ' εὐτυχὴς γένοιτ' ἀπαλλαγὴ πόνων, εὐαγγέλου φανέντος ὀρφναίου πυρός. Ὦ χαῖρε λαμπτὴρ νυκτὸς ἡμερήσιον φάος νῦν φῶς πιφαύσκων καὶ χορῶν κατάστασιν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ πολλῶν ἐν Ἄργει τῆσδε συμφορᾶς χάριν. Ἰοὺ ἰοῦ ἰού ἰού . Ἀγαμέμνονος γυναικὶ σημαίνω σημανῶ τορῶς εὐνῆς ἐπαντείλασαν ὡς τάχος δόμοις ὀλολυγμὸν εὐφημοῦντα τῇδε λαμπάδι ἐπορθιάζειν ἐπορθρι- , εἴπερ Ἰλίου πόλις ἑάλωκεν, ὡς ὁ φρυκτὸς ἀγγέλλων πρέπει· αὐτός τ' ἔγωγε φροίμιον χορεύσομαι· τὰ δεσποτῶν γὰρ εὖ πεσόντα θήσομαι, τρὶς ἓξ βαλούσης τῆσδέ μοι φρυκτωρίας. Γένοιτο δ' οὖν μολόντος εὐφιλῆ χέρα ἄνακτος οἴκων τῇδε βαστάσαι χερί· τὰ δ' ἄλλα σιγῶ — βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας βέβηκεν· — οἶκος δ' αὐτός, εἰ φθογγὴν λάβοι, σαφέστατ' ἂν λέξειεν· ὡς ἑκὼν ἐγὼ μαθοῦσιν αὐδῶ κοὐ αὐδῶν οὐ μαθοῦσι λήθομαι. ΧΟΡΟΣ Δέκατον μὲν ἔτος τόδ' ἐπεὶ Πριάμου -μω μέγας ἀντίδικος, Μενέλαος ἄναξ ἠδ' Ἀγαμέμνων, διθρόνου Διόθεν καὶ δισκήπτρου τιμῆς ὀχυρὸν ζεῦγος Ἀτρειδᾶν, στόλον Ἀργείων χιλιοναύτην χιλιοναύταν τῆσδ' ἀπὸ χώρας γρ. ἴλιον αὐτάν MF, uterque i. m. ἦραν ἤιραν , στρατιῶτιν ἀρωγήν -γάν , μέγαν ἐκ θυμοῦ κλάζοντες κλάγξαντες Ἄρη τρόπον αἰγυπιῶν οἵτ' ἐκπατίοις ἄλγεσι παίδων ὕπατοι λεχέων ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ στροφοδινοῦνται πτερύγων ἐρετμοῖσιν ἐρεσσόμενοι, δεμνιοτήρη πόνον ὀρταλίχων ὀλέσαντες· ὕπατος δ' ἀΐων ἤ τις Ἀπόλλων ἢ Πὰν ἢ Ζεὺς οἰωνόθροον γόον ὀξυβόαν τῶνδε μετοίκων ὑστερόποινον πέμπει παραβᾶσιν Ἐρινύν· οὕτω δ' Ἀτρέως παῖδας ὁ κρείσσων ἐπ' Ἀλεξάνδρῳ πέμπει Ξένιος Ζεύς, πολυάνορος ἀμφὶ γυναικὸς πολλὰ παλαίσματα καὶ γυιοβαρῆ γόνατος κονίαισιν ἐρειδομένου ἐρειπο- ἐριδο- διακναιομένης τ' ἐν προτελείοις κάμακος θήσων Δαναοῖσιν Τρωσί θ' ὁμοίως. Ἔστι δ' ὅπη νῦν ἔστι· τελεῖται δ' ἐς τὸ πεπρωμένον· οὔθ' ὑποκαίων -κλαίων οὔτ' ἐπιλείβων ὑπολ- ἀπύρων οὔτε δακρύων ἀπύρων ἱερῶν ὀργὰς ἀτενεῖς παραθέλξει. Ἡμεῖς δ' ἀτίται σαρκὶ παλαιᾷ ἀτίται F (ἀτιταὶ Tr) ἀτίται Μ ἀτίταν forsan M ante corr. ἀτίταια B τῆς τότ' ἀρωγῆς ὑπολειφθέντες σαρκὶ : forsan σαρκα M ante corr. μίμνομεν ἰσχὺν ἰσόπαιδα νέμοντες ἐπὶ σκήπτροις· ὅ τε γὰρ νεαρὸς μυελὸς στέρνων ἐντὸς ἀνᾴσσων ἀνάσσων ἰσόπρεσβυς, Ἄρης δ' ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ οὐκ ἔνι χώρᾳ· τί θ' ὑπέργηρως τίθιπεργήρως τόθιπεργήρως το θ' ὑπέργηρων φυλλάδος ἤδη κατακαρφομένης ; τρίποδας μὲν ὁδοὺς στείχει, παιδὸς δ' οὐδὲν ἀρείων ὄναρ ἡμερόφαντον -φατον ἀλαίνει. Σὺ δέ, Τυνδάρεω -ρεα -ρεου θύγατερ, βασίλεια Κλυταιμήστρα, τί χρέος ; τί νέον ; τί δ' ἐπαισθομένη, τίνος ἀγγελίας πειθοῖ περίπεμπτα θυοσκεῖς θυοσκινεῖς ; πάντων δὲ θεῶν τῶν ἀστυνόμων, ὑπάτων, χθονίων, τῶν τε θυραίων τ' οὐρανίων τῶν τ' ἀγοραίων, βωμοὶ δώροισι -ροις φλέγονται· ἄλλη δ' ἄλλοθεν οὐρανομήκης λαμπὰς ἀνίσχει, φαρμασσομένη χρίματος χρήμ- χρίσμ- ἁγνοῦ μαλακαῖς ἀδόλοισι παρηγορίαις, πελανῶν... βασιλείων -λάνῳ (-λανῶ Μ)... -λείῳ . Τούτων λέξασ' ὅ τι καὶ δυνατὸν καὶ θέμις αἴνει αἰνεῖν εἰπεῖν , παιών τε γενοῦ τῆσδε μερίμνης, ἣ νῦν τοτὲ μὲν κακόφρων τελέθει, τοτὲ δ' ἐκ θυσιῶν ἃς ἀναφαίνεις ἀγανὰ φαίνεις φαίνει φαίνουσ' ἐλπὶς ἀμύνει τὴν θυμοβόρον λύπης φρενὶ φροντίδ' ἄπληστον φροντίδ' ἄπληστον τὴν θυμοβόρον λύπης φρένα . ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ Κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν Str. ἐκτελέων· ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει -πνέει πειθώ, μολπᾶν -πὰν ἀλκάν, σύμφυτος αἰών· ὅπως Ἀχαιῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας ἥβαν ξύμφρονα σύμ- ταγάν τὰν γᾶν , πέμπει σὺν ξὺν δορὶ καὶ χερὶ δίκας πράκτορι θούριος ὄρνις Τευκρίδ' ἐπ' αἶαν, οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε- ῶν, ὁ κελαινὸς ὅ τ' ἐξόπιν ἀργᾷς ἀργίας , φανέντες ἴκταρ μελάθρων χερὸς ἐκ δορυπάλτου παμπρέπτοις -πρέποις ἐν Μ1 -πρέποισιν F -πρέπτεσιν Tr ἐν ἕδραισιν ἕδραις , βοσκόμενοι -μένην λαγίναν ἐρικυμάδα -κύματα Μ -κύμονα φέρματι φέρβοντο γένναν, βλαβέντα λοισθίων δρόμων. Αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω. Κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασιν ἴσους -σι δισσοὺς Ant. Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας πομπᾶς πομπούς τ' ἀρχούς ἀρχάς · οὕτω δ' εἶπε τεράζων· « Χρόνῳ μὲν ἀγρεῖ Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος, πάντα δὲ πύργων κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ Μοῖρ' ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον· οἷον μή τις ἄγα ἄτα θεόθεν κνεφά- σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας στρατωθέν· οἴκτῳ οἴκῳ γὰρ ἐπίφθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ πτανοῖσιν -οῖς κυσὶ -σὶν πατρὸς αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα πτάωνκα πτῶκα θυομένοισιν· ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν. Αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω. « Τόσον περ εὔφρων <ἁ> Καλά, Epod. δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων πάντων τ' ἀγρονόμων φιλομάστοις θηρῶν ὀβρικάλοισιν τερπνά, τούτων (μ') αἰτεῖ ξύμβολα κρῖναι, δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα. Ἰήϊον δὲ καλέω Παιᾶνα, μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονί- ας ἐχενῇδας ἀπλοίας τεύξῃ, σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν' ἄδαιτον νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δεισήνορα· μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος οἰκονόμος δολία μνάμων Μῆνις τεκνόποινος. » Τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν μόρσιμ' ἀπ' ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις· τοῖς δ' ὁμόφωνον αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω. Ζεὺς ὅστις ποτ' ἐστίν, εἰ τόδ' αὐ- Str. 1. τῷ φίλον κεκλημένῳ, τοῦτό νιν προσεννέπω· οὐκ ἔχω προσεικάσαι πάντ' ἐπισταθμώμενος πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως· οὐδ' ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας, Ant. 1. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ παμμάχῳ θράσει βρύων, οὐδὲ λέξεται λέξαι λέξαι πρὶν ὤν· ὃς δ' ἔπειτ' ἔφυ, τρια- κτῆρος οἴχεται τυχών· Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν· τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ- Str. 2. σαντα, τῷ πάθει μάθος θέντα κυρίως ἔχειν· στάζει δ' ἔν θ' ὕπνῳ πρὸ καρδίας μνησιπήμων πόνος καὶ παρ' ἄ- κοντας ἦλθε σωφρονεῖν· δαιμόνων δέ που ποῦ χάρις βίαιος βιαίως σέλμα σεμνὸν ἡμένων. Καὶ τόθ' ἡγεμὼν ὁ πρέ- Ant. 2. σβυς νεῶν Ἀχαιϊκῶν, μάντιν οὔτινα ψέγων, ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων — εὖτ' ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ- νοντ' Ἀχαιϊκὸς λεώς, Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρό- χθοις ἐν Αὐλίδος τόποις· πνοαὶ δ' ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι Str. 3. κακόσχολοι, νήστιδες, δύσορμοι, βροτῶν ἄλαι, ναῶν <τε> om. καὶ πεισμάτων ἀφειδεῖς, παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι τρίβῳ κατέξαινον ἄν- θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ χείματος ἄλλο μῆχαρ βριθύτερον πρόμοισιν μάντις ἔκλαγξεν ἔκλαγξε προφέρων Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βάκ- τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί- δας δάκρυ μὴ κατασχεῖν· ἄναξ δ' ὁ πρέσβυς τόδ' εἶπε φωνῶν· Ant. 3. « Βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι πειθέσθαι πείθεσθαι , βαρεῖα δ', εἰ τέκνον δαΐ- ξω, δόμων ἄγαλμα, μιαίνων παρθενοσφάγοισιν ῥείθροις ῥεέθροις πατρῴους -ῴας χέρας πέλας βωμοῦ βωμοῦ πέλας · τί τῶνδ' ἄνευ κακῶν ; πῶς τί· πῶς λιπόναυς -ναυς τε γένωμαι ξυμμαχίας ἁμαρτών ; παυσανέμου γὰρ θυσίας παρθενίου θ' αἵματος ὀρ- γᾷ περιοργῶς -όργως ἐπιθυ- μεῖν θέμις· εὖ γὰρ θέμις γὰρ εὖ εἴη. » Ἐπεὶ δ' ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον Str. 4. φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν ἄναγνον, ἀνίερον, τόθεν τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω· βροτοὺς θρασύνει θρασύνοι γὰρ αἰσχρόμητις τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων· ἔτλα δ' οὖν θυτὴρ γενέ- σθαι θυγατρός, γυναικοποί- νων πολέμων ἀρωγὰν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ καὶ προτέλεια ναῶν. Λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους Ant. 4. παρ' οὐδέν, αἰῶνα παρθένειον, ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς -βεῖς · φράσεν δ' ἀόζοις ἐν ὄσσοις πατὴρ μετ' εὐχὰν δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ προνωπῆ λαβεῖν βαλεῖν ἀέρ- δην στόματός τε καλλιπρῴ- ρου φυλακᾷ -κὰν κατασχεῖν φθόγγον ἀραῖον οἴκοις, βίᾳ χαλινῶν τ' δ' ἀναύδῳ -δων μένει· Str. 5. κρόκου βαφὰς δ' βαφὰς ἐς πέδον χέουσα ἔβαλλ' ἕκαστον θυτή- ρων ἀπ' ὄμματος ὀμμάτων βέλει φιλοίκτῳ, πρέπουσά θ' ὡς ἐν γραφαῖς προσεννέπειν θέλουσ', ἐπεὶ πολλάκις πατρὸς κατ' ἀνδρῶνας εὐτραπέζους ἔμελψεν, ἁγνᾷ ἁγνὰ δ' ἀταύ- ρωτος αὐδᾷ αὐδὰ πατρὸς φίλου τριτόσπονδον εὔ- ποτμον εὐπόταμον εὔποτον παιᾶνα αἰῶνα φίλως ἐτίμα. Τὰ δ' ἔνθεν οὔτ' εἶδον οὔτ' ἐννέπω· Ant. 5. τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι· Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦ- σιν μαθεῖν ἐπιρρέπει· ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ τὸ μέλλον <δ'> om. ἐπεὶ γένοιτ' post μέλλον uerba τὸ δὲ προκλύειν, gl. ad 253, in textu habent MBF, om. Tr ἂν κλύοις, πρὸ χαιρέτω προχαιρέτω · ἴσον δὲ τῷ προστένειν· τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον σύναρθρον σύνορθον αὐγαῖς αὐταῖς · πέλοιτο δ' οὖν τἀπὶ τού- τοισιν εὖ πρᾶξις εὔπραξις , ὡς θέλει τόδ' ἄγχιστον Ἀ- πίας γαίας μονόφρουρον ἕρκος. Ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος· δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν γυναῖκ' ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου· σὺ δ' εἴτε κεδνόν, εἴτε μὴ πεπυσμένη εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς, κλύοιμ' ἂν εὔφρων, οὐδὲ σιγώσῃ σιγῶντι (cf. ad 258-81) φθόνος. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ 258-81 chori partes restituit Stanley : dialogum inter nuntium (ἄγγελος seu ἄγγ. φύλαξ Tr) et Clyt. diuerse diuidunt codd., 357-263 ἄγγ. 264-5 Κλ. 266-7 nunt. (par.) M; 357-62 ἄγγ. 263 Κλ. 264-67 ἄγγ. cett. (in B tamen nullum personae nomen ad 257 iam legi potest); dein 268-80 Κλ. et ἄγγ. 281 sqq. ἄγγ. codd. omnes (ante 281 Κλυταιμ M4 erasit et ἄγγε scripsit M*) Εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα· πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν· Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν. ΧΟΡΟΣ Πῶς φῄς ; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω ; ΧΟΡΟΣ Χαρά μ' ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Εὖ γὰρ φρονοῦντος -ούσης (cf. ad 258-81) ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι· χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων. ΧΟΡΟΣ Ὦ Ζεῦ βασιλεῦ καὶ Νὺξ φιλία μεγάλων τῶν μεγ- κόσμων κτεάτειρα, ἥτ' ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες στεγανὸν δίκτυον ὡς μήτε μέγαν μήτ' οὖν νεαρῶν τιν' ὑπερτελέσαι μέγα δουλείας γάγγαμον ἄτης παναλώτου. Δία τοι Ξένιον μέγαν αἰδοῦμαι τὸν τάδε πράξαντ' ἐπ' Ἀλεξάνδρῳ τείνοντα πάλαι τόξον, ὅπως ἂν μήτε πρὸ καιροῦ μήθ' ὑπὲρ ἄστρων βέλος ἠλίθιον σκήψειεν. Διὸς πλαγὰν ἔχουσιν ἔχουσ' (prius ἔχουσαν) εἰπεῖν, Str. 1. πάρεστιν -στι τοῦτό γ' τοῦτ' ἐξιχνεῦσαι· ἔπραξαν ὡς ἔπραξεν ὡς ἔκρανεν. Οὐκ ἔφα τις θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν ὅσοις ἀθίκτων χάρις πατοῖθ'· ὃ δ' οὐκ εὐσεβής· πέφανται δ' ἐκγόνοις ἀτολμήτων ἐγγόνους (sed ἐκγ- Tr s.l.) ἀρή ἄρη , πνεόντων μεῖζον ἢ δικαίως, φλεόντων δωμάτων ὑπέρφευ μέτρον ὑπὲρ τὸ βέλτιστον· ἔστω δ' ἀπή- μαντον ὥστ' ἀπαρκεῖν ὥστε κἀπ- εὖ πραπίδων λαχόντι -όντα . ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ Οὐ γάρ ἐστιν ἔπαλξις πλούτου πρὸς κόρον ἀνδρὶ λακτίσαντι ἐκλακτ- μέγαν μεγάλα Δίκας βωμὸν εἰς ἀφάνειαν. Βιᾶται δ' ἁ τάλαινα πειθώ, Ant. 1. προβούλου παῖς προβουλόπαις ἄφερτος ἄτας· ἄκος δὲ ὡς ἄκος δὲ πᾶν μάταιον παμμάταιον οὐκ ἐκρύφθη, πρέπει δὲ φῶς αἰνολαμπὲς σίνος· κακοῦ δὲ χαλκοῦ τρόπον τρίβῳ τε καὶ καὶ προσβολαῖς προβ- μελαμπαγὴς πέλει, δικαιωθείς, ἐπεὶ διώκει παῖς ποτανὸν πτανὸν πτανόν τιν' ὄρνιν, πόλει πρόστριμμα θεὶς ἄφερτον -ιμμ' ἄφερτον θεὶς (ἐνθεὶς Tr) · λιτᾶν δ' ἀκούει μὲν οὔτις θεῶν, τῶνδ' ἐπίστροφον δὲ τὸν δ' ἐπίστροφον τῶνδε φῶτ' ἄδικον καθαιρεῖ. Οἷος καὶ Πάρις ἐλθὼν ἐς δόμον εἰς οἶκον τὸν τῶν Ἀτρειδᾶν ᾔσχυνε ξενίαν τὴν ξενίαν τράπε- ζαν κλοπαῖσι -αῖς γυναικός. Λιποῦσα δ' ἀστοῖσιν ἀσπίστορας Str. 2. κλόνους τε καὶ λογχίμους λογχίμους τε καὶ ναυβάτας <θ'> om. ὁπλισμούς, ἄγουσά τ' ἀντίφερνον Ἰλίῳ φθοράν, βέβακεν -κε ῥίμφα διὰ πυλᾶν ἄτλη- ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ τὰ τλᾶσα· πολλὰ δ' ἔστενον ἀνέστενον τόδ' ἐννέποντες δόμων προφῆται· « Ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα καὶ πρόμοι, ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα Tr : ἰὼ δῶμα ἰὼ λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες· πάρεστι -στιν σιγᾶς ἄτιμος ἀλοίδορος forsan πάρεστι σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους (Hermann) | αὕτως (ego) ἀφημένων (Dindorf) ἰδεῖν ἅδιστος ἀφεμένων ἰδεῖν· † πόθῳ δ' ὑπερποντίας φάσμα δό- ξει δόμων ἀνάσσειν· εὐμόρφων δὲ γὰρ κολοσσῶν ἔχθεται χάρις ἀνδρί τἀνδρί · ὀμμάτων δ' ἐν ἀχηνίαις ἔρρει πᾶσ' Ἀφροδίτα -τη · Ant. 2. ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες πάρεισι δόξαι φέρου- σαι χάριν ματαίαν· μάταν γάρ, εὖτ' ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾶν, παραλλάξασα διὰ χερῶν χειρῶν βέβα- κεν ὄψις οὐ μεθύστερον, πτεροῖς ὀπαδοῦσ' -δοῖς ὕπνου κελεύθοις. » Τὰ μὲν κατ' οἴκους ἐφ' ἑστίας ἄχη τάδ' ἐστί, καὶ τῶνδ' ὑπερβατώτερα· τὸ πᾶν δ' ἀφ' Ἕλλανος Ἑλλάδος αἴας συνορμένοις πένθει' ἀτλησικάρδιος πένθεια τλη- δόμῳ 'ν δόμων ἑκάστου πρέπει· πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἦπαρ· οὓς μὲν γάρ < τις om. > ἔπεμψεν πέμψεν οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν βροτῶν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ τεύχη καὶ σποδὸς εἰς πρὸς ἑκά- στου δόμους ἀφ- τοὺς δόμους εἰσαφ- ικνεῖται. Str. 3. Ὁ χρυσαμοιβὸς δ' Ἄρης σωμάτων καὶ ταλαντοῦχος ἐν μάχῃ δορὸς πυρωθὲν ἐξ Ἰλίου φίλοισι πέμπει βαρὺ ψῆγμα δυσδάκρυτον ἀν- τήνορος σποδοῦ γεμί- ζων -ίξων λέβητας τοὺς λέβ- εὐθέτου. Στένουσι δ' εὖ λέγοντες ἄνδρα τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις, τὸν δ' ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντ' ἀλλοτρίας διαὶ διὰ γε διὰ γυναι- κός. Τάδε σῖγα σιγᾷ τις βαύ- ζει· φθονερὸν δ' ὑπ' ἄλγος ἕρ- πει προδίκοις -σιν Ἀτρείδαις. Οἱ δ' οἵδ' αὐτοῦ περὶ τεῖχος θήκας Ἰλιάδος γᾶς εὔμορφοι κατέχουσιν· ἐχ- θρὰ -ρῶς δ' ἔχοντας ἔκρυψεν. Ant. 3. Βαρεῖα δ' ἀστῶν φάτις σὺν κότῳ· δημοκράντου -κράτου δ' ἀρᾶς τίνει χρέος· μένει δ' ἀκοῦσαί τί μοι μου μέριμνα νυκτηρεφές· τῶν πολυκτόνων γὰρ οὐκ ἄσκοποι ἀπόσκ- θεοί· κελαι- ναὶ δ' δ' οὖν Ἐρινύες χρόνῳ τυχηρὸν ὄντ' ἄνευ δίκας παλιντυχεῖ -χῇ (uel -χῆ) τριβᾷ βίου τιθεῖσ' ἀμαυρόν, ἐν δ' ἀΐ- ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ στοις τελέθοντος οὔτις ἀλ- κά· τὸ δ' ὑπερκόπως -κότως κλύειν εὖ βαρύ· βάλλεται γὰρ ὅσ- σοις Διόθεν κεραυνός. Κρίνω δ' ἄφθονον ὄλβον· μήτ' εἴην μὴ δ' πτολι- πόρθης -πόρθις , μήτ' οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπ' ἄλ- λῳ ἄλλων βίον κατίδοιμι. Πυρὸς δ' ὑπ' εὐαγγέλου πόλιν τὴν πόλιν διήκει θοὰ βάξις· εἰ δ' ἐτήτυμος -μως , τίς οἶδεν, ἤ τι ἤ (εἰ F s. 1.) τοι θεῖόν ἐστιν ἐστι(ν) μὴ ψύθος ; Τίς ὧδε παιδνὸς ἢ φρενῶν κεκομμένος, φλογὸς παραγγέλμασιν -σι νέοις πυρωθέντα καρδίαν ἔπειτ' ἔπει | ἔπειτ <ἐν> ἀλλαγᾷ ἀλλαγᾷ λόγου λόγους καμεῖν ; Γυναικὸς ἐν γυναικός αἰχμᾷ πρέπει πρὸ τοῦ φανέντος χάριν ξυναινέσαι· πιθανὸς ἄγαν ὁ θῆλυς ἔρος ὅρος ἐπινέμεται ταχύπορος· ἀλλὰ ταχύμορον γυναικογήρυτον ὄλλυται κλέος. Τάχ' εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων φρυκτωρίας -ριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς, εἴτ' οὖν ἀληθεῖς εἴτ' ὀνειράτων δίκην τερπνὸν τόδ' ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν -σε φρένας· κήρυκ' ἀπ' ἀκτῆς τόνδ' ὁρῶ κατάσκιον ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε, ὡς οὔτ' ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός, ἀλλ' ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων — τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ' ἀποστέργω λόγον· εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι· ὅστις τάδ' ἄλλως τῇδ' ἐπεύχεται πόλει, αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν. ΚΗΡΥΞ Ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός, δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ' ἀφικόμην ἔτους, πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών· οὐ γάρ ποτ' ηὔχουν τῇδ' ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος· νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ' ἡλίου φάος, ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τ' ἄναξ, τόξοις ἰάπτων μηκέτ' εἰς ἡμᾶς βέλη· ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθ' ἦλθ' F' ἦλθες F s.l. ἀνάρσιος, νῦν δ' αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος καὶ παγώνιος F κἀπαγώνιος , ἄναξ Ἄπολλον· τούς τ' ἀγωνίους θεὺς πάντας προσαυδῶ, τόν τ' ἐμὸν τιμάορον Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα κηρύκων σέβας, ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός. Ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι, σεμνοί τε θάκοι, δαίμονές τ' ἀντήλιοι, εἴ ἦ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ' τοῖσιν ὄμμασιν δέξασθε -αισθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ· ἥκει γὰρ ὑμῖν ἡμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΗΡΥΞ καὶ τοῖσδ' ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ· ἀλλ' εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει, Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον, βωμοὶ δ' ἄϊστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα, καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός. Τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ ἥκει, τίεσθαι δ' ἀξιώτατος βροτῶν τῶν νῦν… Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον· ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην τοῦ ῥυσίου θ' ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον· διπλᾶ δ' ἔτεισαν ἔτισαν Πριαμίδαι θἁμάρτια. ΧΟΡΟΣ 538-50 ΧΟ. edd. : Κλυτ. Κήρυξ κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ. ΚΗΡΥΞ Χαίρω < γε om. >, τεθνάναι -ᾶναι δ' οὐκέτ' οὐκ ἀντερῶ θεοῖς. ΧΟΡΟΣ Ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σ' ἐγύμνασεν. ΚΗΡΥΞ Ὥστ' ἐνδακρύειν ἐκδ- γ' ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο. ΧΟΡΟΣ Τερπνῆς ἄρ' ἴστε ἦτε τῆσδ' ἐπήβολοι νόσου ΚΗΡΥΞ Πῶς δή ; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου. ΧΟΡΟΣ τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι -μένος . ΚΗΡΥΞ Ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις. ΧΟΡΟΣ Ὡς πόλλ' ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός < μ' om. > ἀναστένειν. ΚΗΡΥΞ Πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτ' ἐπῆν < ὑμῖν στυγος στρατῷ > στύγος ; ΧΟΡΟΣ Πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω. ΚΗΡΥΞ Καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων τυράννων ἔτρεις τινάς ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ Ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις. ΚΗΡΥΞ Εὖ γὰρ πέπρακται· πάντα ταῦτα δ' ἐν πολλῷ χρόνῳ τὰ μέν τις ἂν εὖ λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν, τὰ δ' αὖτε κἀπίμομφα· τίς δὲ πλὴν θεῶν ἅπαντ' ἀπήμων τὸν δι' αἰῶνος χρόνον ; Μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας, σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους κακοτρ- · τί δ' οὐ στένοντες, ἀσχάλλοντες οὐ λαχόντες , ἤματος μέρος — ; Locus nondum expeditus. Τὰ δ' αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος· εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν, ἐξ οὐρανοῦ δὲ γὰρ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι -ωνίαι δρόσοι κατεψάκαζον -ψέκαζον ἔμπεδον σίνος, ἐσθημάτων τιθέντες ἔνθηρον τρίχα. Χειμῶνα δ' εἰ λέγοι λέγει τις οἰωνοκτόνον οἷον παρεῖχ' ἄφερτον Ἰδαία χιών, ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών. Τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ ; παροίχεται πόνος· παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν τὸ μήποτ' αὖθις μηδ' ἀναστῆναι μέλειν· τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν, τὸν ζῶντα δ' ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου ; καὶ πολλὰ χαίρειν συμφοραῖς καταξιῶ. Ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δ' οὐκ ἀντιρρέπει· ὡς κομπάσαι τῷδ' εἰκὸς ἡλίου φάει ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένῳ -μένοις · « Τροίαν ἑλόντες δή ποτ' Ἀργείων στόλος ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΗΡΥΞ θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ' Ἑλλάδα δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος. » Τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται Διὸς τάδ' ἐκπράξασα. Πάντ' ἔχεις λόγον. ΧΟΡΟΣ Νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι· ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν· δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ἀνωλόλυξα μὲν ἀνωλολύξαμεν πάλαι χαρᾶς ὕπο, ὅτ' ἦλθ' ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός, φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ' ἀνάστασιν· καί τίς μ' ἐνίπτων ἐνίππων εἶπε· « Φρυκτωρῶν διά πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς ; ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ. » Λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς πλακτὸς οὖσ' ἐφαινόμην· ὅμως δ' ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἐνθέων ἕδραις θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα. Καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σ' ἐμοὶ λέγειν ; ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον· ὅπως δ' ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι· τί γὰρ γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν, ἀπὸ στρατείας ἄνδρα σώσαντος θεοῦ, πύλας ἀνοῖξαι ; Ταῦτ' ἀπάγγειλον πόσει· ἥκειν ὅπως τάχιστ' ἐράσμιον πόλει· « γυναῖκα πιστὴν δ' ἐν δόμοις εὕροι μολὼν οἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν, καὶ τἄλλ' ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου· οὐδ' οἶδα τέρψιν, οὐδ' ἐπίψογον φάτιν, ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς. » Τοιόσδ' ὁ κόμπος, τῆς <δ'> om. ἀληθείας γέμων οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν. ΧΟΡΟΣ 613-14 Clyt. contin. Hermann : χή(ρυξ) Αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῆ -πῶς λόγον· σὺ δ' εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι εἰ νόστιμός τε γε καὶ σεσωσμένος πάλιν ἥξει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος. ΚΗΡΥΞ Οὐκ ἔσθ' ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον. ΧΟΡΟΣ 622-35 ΧΟ. edd. : Κλυτ. Πῶς δῆτ' ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις τύχης ; σχισθέντα δ' οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε. ΚΗΡΥΞ Ἀνὴρ Ἀνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιϊκοῦ στρατοῦ, αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον· οὐ ψευδῆ λέγω. ΧΟΡΟΣ Πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου, ἢ χεῖμα κοινὸν ἄχθος ἥρπασε στρατοῦ ; ΚΗΡΥΞ Ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ· μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω. ΧΟΡΟΣ Πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο ; ΚΗΡΥΞ Οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστ' ἀπαγγεῖλαι τορῶς, πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν. ΧΟΡΟΣ Πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΗΡΥΞ Εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν. Ὅταν δ' ἀπευκτὰ πήματ' ἄγγελος πόλει στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ, πόλει μὲν ἕλκος ἕν τι ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν, πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων ἄνδρας, διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ, δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα· τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον -μένων πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδ' Ἐρινύων· σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν, πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω -μίξω , λέγων χειμῶν' Ἀχαιοῖς... θεῶν Ἀχαιῶν... θεοῖς οὐκ ἀμήνιτον ; Ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν, πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστ' ἐδειξάτην φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν. Ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δ' ὠρώρει κακά· ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλῃσι -λαισι θρῄκιαι πνοαὶ ἤρεικον -πον · αἱ δὲ κεροτυπούμεναι κερωτ- βίᾳ χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τ' ὀμβροκτύπῳ, ᾤχοντ' ἄφαντοι, ποιμένος κακοῦ στρόβῳ. Ἐπεὶ δ' ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος, ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τ' ἐρειπίοις ναυτικῶν τ' ἐρειπίων · ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τ' ἀκήρατον σκάφος ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ 'ξῃτήσατο, θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών· Τύχη δὲ Σωτὴρ ναῦν θέλουσ' ἐφέζετο, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΗΡΥΞ ὡς μήτ' ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν μήτ' ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα. Ἔπειτα δ' ᾅδην πόντιον πεφευγότες, λευκὸν κατ' ἦμαρ οὐ πεποιθότες τύχῃ, ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος, στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου. Καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τις ἐστὶν ἐμπνέων, λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μήν τί μή ; ἡμεῖς τ' ἐκείνους ταῦτ' ταῦτ' ἔχειν δοξάζομεν. Γένοιτο δ' ὡς ἄριστα· Μενέλεων γὰρ οὖν πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν· εἰ δ' οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ χλωρόν τε καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διὸς οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος, ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν. Τοσαῦτ' ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων κλύειν F s. l. . ΧΟΡΟΣ Τίς ποτ' ὠνόμαζεν -ξεν ὧδ' Str. 1. ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως — μή τις ὅντιν' οὐχ ὁρῶμεν προνοί- αισι -αις τοῦ πεπρωμένου γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων ; — τὰν δορίγαμβρον ἀμφινει- κῆ θ' Ἑλέναν ; ἐπεὶ πρεπόντως ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέ- πτολις, ἐκ τῶν ἁβροτίμων προκαλυμμάτων ἔπλευσεν ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ, πολύανδροί τε φεράσπιδες κυναγοὶ κατ' ἴχνος πλατᾶν πλάταν ἄφαντον ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος ; πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι προτίουσι δίκην παραβάντες -βαίνοντες · τῷ δυσπραγοῦντί τ' δ' ἐπιστενάχειν πᾶς τις ἑτοῖμος· δῆγμα δεῖγμα δὲ λύπης οὐδὲν ἐφ' ἧπαρ προσικνεῖται προσεφικ- · καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς καὶ ξυγχαίρουσιν : καὶ νυκτὶ δὲ χαίρουσιν Stob. ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι lac. ind. Hermann ὅστις δ' ἀγαθὸς προβατογνώμων, οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς τὰ δοκοῦντ' εὔφρονος ἐκ διανοίας ὑδαρεῖ σαίνει -νειν φιλότητι. Σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν Ἑλένης ἕνεκ', οὐ γάρ <σ'> om. ἐπικεύσω, κάρτ' ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος οὐδ' εὖ πραπίδων οἴακα νέμων, θάρσος θράσος ἑκούσιον ἀνδράσι ἀνδράσιν εὖ θνῄσκουσι κομίζων· νῦν δ' οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ' ἀφίλως εὔφρων εὔφρων τις πόνον πόνος εὖ τελέσασιν < ἐγώ om. >. γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους δίκῃ προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορᾶς -ρὰς ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως ψήφους ἔθεντο, τῷ δ' ἐναντίῳ κύτει ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ καπνῷ δ' ἁλοῦσα νῦν ἔτ' εὔσημος πόλις· ἄτης θύελλαι ζῶσι, συνθνῄσκουσα δὲ σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς. Τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν τίνειν, ἐπείπερ χἀρπαγὰς καὶ πάγας ὑπερκότως -κότους ἐπραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος, ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηστρόφος ἀσπιδοστρ- λεώς, πήδημ' ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν· ὑπερθορὼν δὲ πύργον, ὠμηστὴς λέων, ἄδην ἄδδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ. θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε· τὰ δ' ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων καὶ φημὶ ταὐτὰ ταῦτα καὶ συνήγορόν μ' ἔχεις· παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε, φίλον τὸν εὐτυχοῦντ' ἄνευ φθόνων φθόνου Tr ψόγου Stob. σέβειν· δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ πεπαμμένῳ νόσον· τοῖς τ' αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει· εἰδὼς λέγοιμ' ἄν — εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι ὁμιλίας κάτοπτρον — εἴδωλον σκιᾶς δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί· μόνος δ' Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος· εἴτ' οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω. Τὰ δ' ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει βουλευσόμεσθα· καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον· ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων, ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως πειρασόμεσθα πῆμ' ἀποστρέψαι νόσου πήματος τρέψαι νόσον . Νῦν δ' ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι, οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν· νίκη δ', ἐπείπερ ἕσπετ', ἐμπέδως μένοι. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε, οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δ' ἀποφθίνει τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. Οὐκ ἄλλων πάρα μαθοῦσ', ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον τοσόνδ' ὅσονπερ οὗτος ἦν ὑπ' ἐπ' Ἰλίῳ. Τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον -αγγλον κακόν, 863 πολλὰς κλύουσαν ἡδονὰς (lege κληδόνας, cf. 874) παλιγκότους secl. H.-L. Ahrens. Versus confectus ad locum explendum uersuum 864-876. καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ' ἐπεισφέρειν κακοῦ κάκιον ἄλλο πῆμα λάσκοντας δόμοις· καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν ἁνὴρ ἀνὴρ ὅδ', ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο ᾠχ- φάτις, τέτρωται δικτύου πλέω λέγειν· εἰ δ' ἦν τεθνηκὼς ὡς ἐπλήθυον -θυνον λόγοι, τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος 871 πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω secl. Schütz (cf 875). ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν λαβών , ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι. Τοιῶνδ' ἕκατι κληδόνων παλιγκότων πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης. Ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ' οὐ παραστατεῖ, ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστευμάτων, ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε· τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος, Στροφίος Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ' τ' ὑπ' Ἰλίῳ σέθεν κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον· τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει. Ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι πηγαὶ κατεσβήκασιν καθεστήκασιν s.l. , οὐδ' ἔνι σταγών· ἐν ὀψικοίτοις δ' ὄμμασιν βλάβας κλά- ἔχω τὰς ἀμφί σοι ἀμφὶ σοὶ (item in 893) κλαίουσα λαμπτηρουχίας ἀτημελήτους αἰέν· ἐν δ' ὀνείρασιν λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου. Νῦν, ταῦτα πάντα τλᾶσ', ἀπενθήτῳ φρενὶ λέγοιμ' ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα, σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς ὑψιλῆς στέγης στῦλον στύλον στόλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί, καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ' ἐλπίδα, κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος· τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν· τοιοῖσδέ τοί νιν τοίνυν ἀξιῶ προσφθέγμασιν προσφεγ- · φθόνος δ' ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ ἠνειχόμεσθα. Νῦν δέ μοι δ' ἐμοὶ , φίλον κάρα, ἔκβαιν' ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς τὸν σὸν πόδ', ὤναξ ἄναξ , Ἰλίου πορθήτορα. Δμωαί, τί μέλλεθ', αἷς ἐπέσταλται τέλος τάδε πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν ; εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος, ἐς δῶμ' ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται Δίκη. Τὰ δ' ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ, ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ· μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ' ἐναισίμως αἰνεῖν, παρ' ἄλλων χρὴ τόδ' ἔρχεσθαι γέρας. Καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην χαμαιπετὲς βόαμα βόημα προσχάνῃς ἐμοί, μηδ' εἵμασι στρώσασ' ἐπίφθονον πόρον τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών· ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου· λέγω κατ' ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ· χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων κληδὼν ἀϋτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν θεοῦ μέγιστον δῶρον· ὀλβίσαι δὲ χρὴ βίον τελευτήσαντ' ἐν εὐεστοῖ φίλῃ. Εἶπον, τάδ' οὐ εἶπον τάδ' οὐ εἰ πάντα δ' ὣς πράσσοιμ' ἂν εὐθαρσὴς ἐγώ. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Καὶ μὴν τόδ' εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ' ἐμέ. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ηὔξω Εὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ' ἔρδειν ἔρ- τάδε ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Εἴπερ τις εἰδώς γ' εὖ τόδ' ἐξεῖπεν -πον τέλος. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Τί δ' ἂν δοκεῖ δοκῇ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ' ἤνυσεν ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ -κῇ . ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς -θεὶς ψόγον. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ὁ δ' ἀφθόνητός γ' οὐκ ἐπίζηλος πέλει. πέλει; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Τοῖς δ' ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις ; ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Πιθοῦ, κράτος μέντοι πάρες γ' ἑκὼν ἐμοί. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Ἀλλ', εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ', ὑπαί τις ἀρβύλας λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός· καὶ σὺν τοῖσδέ μ' ἐμβαίνονθ' -νοντ' ἁλουργέσιν θεῶν μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος· πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν σωμα- ποσίν πόσιν (gl. Tr ἄνδρα) φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ' ὑφάς. Τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς τήνδ' ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται· ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ, αὕτη αὐτὴ δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον ἄνθος, στρατοῦ δώρημ', ἐμοὶ ξυνέσπετο. Ἐπεὶ δ' ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι κατέσταμαι τάδε, εἶμ' ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ἔστιν θάλασσα — τίς δέ νιν κατασβέσει ; — τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον εἰς ἄργυρον κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς· οἴκοις οἶκος δ' ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ, ἔχειν· πένεσθαι δ' οὐκ ἐπίσταται δόμος. Πολλῶν πατησμὸν δ' εἱμάτων δειμάτων ἂν ηὐξάμην εὔξ- , δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις ψυχῆς κόμιστρα κομίστρα τῆσδε μηχανωμένῃ -μένης · ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ' ἐς δόμους, σκιὰν ὑπερτείνασα -τίνασα σειρίου κυνός· καὶ σοῦ μολόντος μολών δωματῖτιν ἑστίαν, θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν, ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ' τ' ἀπ' ὄμφακος πικρᾶς οἶνον, τότ' ἤδη ψύχος ἐν δόμοις πέλει, ἀνδρὸς τελείου δῶμ' ἐπιστρωφωμένου -στρεφω- F -στροφω- Tr . Ζεῦ Ζεῦ Τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει· μέλοι δέ τοι σοὶ μέλη (-λοι F2) δέ σοι τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν. ΧΟΡΟΣ Τίπτε μοι τόδ' ἐμπέδως Str. 1. δεῖμα δεῖγμα προστατήριον καρδίας τερασκόπου ποτᾶται ποτᾶται ἄμισθος ἀοιδά· μαντιπολεῖ δ' ἀκέλευστος , μαντιπολεῖ δ' ἀκέ- λευστος ἄμισθος ἀοιδά, οὐδ' ἀποπτύσας -πτύσαι δίκαν de anacol. cf. 423-24 et 1010-11 δυσκρίτων ὀνειράτων, θάρσος εὐπειθὲς -πιθὲς ἵ- ζει ἵξει Tr ἵξει F φρενὸς φίλον θρόνον ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης βίον δουλείας μάζης βίᾳ F καὶ ζυγῶν θιγεῖν βίᾳ Tr . Εἰ δ' οὖν ἀνάγκη τῆσδ' ἐπιρρέποι -πει τύχης, ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις· οἳ δ' οἵδ' οὔποτ' ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην παραστάθμων · ἔχεις παρ' ἡμῶν οἷάπερ νομίζεται. ΧΟΡΟΣ Σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον· ἐντὸς δ' ἂν οὖσα μορσίμων ἀγρευμάτων πείθοι' ἄν, εἰ πείθοι· ἀπειθοίης δ' ἴσως. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ἀλλ' εἴπερ ἐστὶ μὴ χελιδόνος δίκην ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη, ἔσω φρενῶν ἑκοῦσα λέγουσα πείθω νιν λόγῳ. ΧΟΡΟΣ Ἕπου· τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει· πιθοῦ πείθου λιποῦσα τόνδ' ἁμαξήρη θρόνον. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Οὔτοι θυραίαν τῇδ' τήνδε ἐμοὶ σχολὴ πάρα τρίβειν· τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πάρος πυρός . 1058 ὡς οὔποτ' ἐλπίσασι τήνδ' ἕξειν χάριν del. Wilamowitz (cf. 1044 et 1043) Σὺ δ' εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει· εἰ δ' ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχῃ λόγον, σὺ δ' ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί. ΧΟΡΟΣ Ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ δεῖσθαι· τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ἦ Ἢ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν φρενῶν κλύει F1 , ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον ἥκει, χαλινὸν δ' οὐκ ἐπίσταται φέρειν, πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος· ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ οὐ μὴν πλέω ῥίψασ' μὴ M1 ἀτιμασθήσομαι. ΧΟΡΟΣ Ἐγὼ δ', ἐποικτίρω -τείρω γάρ, οὐ θυμώσομαι· ἴθ', ὦ τάλαινα, τόνδ' ἐρημώσασ' ὄχον, εἴκουσ' ἑκοῦσ' ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ὀτοτοτοῖ -τοὶ ὀτοτοτοτοῖ πόποι ποποῖ (πομποῖ F Tr) δᾶ· Str. 1. Ἀπόλλων ἄπολλον ὤπολλον , Ἀπόλλων. ΧΟΡΟΣ Τί ταῦτ' ἀνωτότυξας ἀνωλόλυξας ἀμφὶ Λοξίου ; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ· Ant. 1. Ἀπόλλων, Ἀπόλλων. ΧΟΡΟΣ Ἥδ' ἡ δ' αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ' ἐν γόοις παραστατεῖν. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀπόλλων ἄπολλον , Ἀπόλλων Str. 2. Ἀγυιᾶτ' Ἀγυιάτ' , ἀπόλλων ἐμός· ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον. ΧΟΡΟΣ Χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς αὐ- κακῶν· μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν παρ' ἓν (παρ' paene euanidum) Μ παρὲν F παρὸν Tr φρενί. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀπόλλων, Ἀπόλλων Ant. 2. Ἀγυιᾶτ', ἀπόλλων ἐμός· ἆ ποῖ ποτ' ἤγαγές με ; πρὸς ποίαν στέγην ; ΧΟΡΟΣ Πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδ' ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδ' κάτα δ' οὐκ ἐρεῖς ψύθη ψύδη . ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἆ ἆ ἃ ἃ om. Str. 3. μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα ξυν- αὐτόφονα κακὰ καρατόμα κάρτάναι (-νας Tr) , ἀνδροσφαγεῖον ἀνδρὸς σφάγιον καὶ πεδορραντήριον πέδον ῥαντήριον . ΧΟΡΟΣ Ἔοικεν εὔρις εὖρις Μ εὖρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει μάντ- δ' ὧν ἂν ἀνευρήσει εὑρήση Μ ἐφευρήσει FTr φόνον. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ <Ἆ ἆ> om. Ant. 3. μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδ' ἐπιπείθομαι· μαρτυρίοισι Pauw : -ίοις || γὰρ M : μὲν γὰρ || τοῖσδ' ἐπιπείθομαι Abresch : τοῖσδε πεπείθομαι κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγὰς τάδε M : τὰ ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας. ΧΟΡΟΣ Τὸ μὲν κλέος σου μαντικὸν πεπυσμένοι τὸ μὲν Headlam : ἦ μην M1 ἦμεν (cf. 1099) ἦμεν· προφήτας δ' οὔτινας ματεύομεν μαστ- . ἦμεν : ἡμὲν M ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται ; Str 4. τί τόδε νέον ἄχος ἄχθος μέγα, μέγ' ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν -σι , δυσίατον, ἀλκὰ δ' ἑκὰς ἀποστατεῖ. ΧΟΡΟΣ Τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων· ἐκεῖνα δ' ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ βοᾷ πόλις . ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς· Ant. 4. τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος ; τάχος γὰρ τόδ' ἔσται· ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ προτείνει δὲ χεὶρ χεῖρ' ἐκ χειρὸς χερὸς ὀρεγομένα ὀρεγμένα . ΧΟΡΟΣ Οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ ἀμνημονῶ . ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἐή ἔ ἔ , παπαῖ παπαῖ παπαὶ (bis) , τί τόδε φαίνεται ; Str. 5. ἦ δίκτυόν τί γ' Ἅιδου ἀΐδου ; ἀλλ' ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία φόνου· στάσις δ' ἀκόρετος -ρεστος γένει κατολολυξάτω θύματος λευσίμου. ΧΟΡΟΣ Ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ ἐπορθιάζειν ; οὔ με φαιδρύνει λόγος. Ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς Ant. 5. σταγών, ἅτε καὶ δορὶ καὶ δορία καὶ δωρία δωρία πτωτίμοις -μος ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς, ταχεῖα δ' ἄτα πέλει. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἆ ἆ ἃ ἃ , ἰδοὺ ἰδού, ἄπεχε τῆς βοός βοῆς · post βοός distinxerunt VTr et forsan M4 qui βοός scripserat (βοός Μ3) τὸν ταῦρον ἐν πέπλοισιν μελάγκερων μελάγκέρων (M FV) -κέρωι λαβοῦσα μηχανήματι τύπτει· πίτνει δ' < ἐν om. > ἐνύδρῳ τεύχει· δολοφόνου λέβη- τος τύχαν σοι λέγω. ΧΟΡΟΣ Οὐ κομπάσαιμ' ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε. Ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς τις ἀγαθὰ φάτις ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ βροτοῖς τέλλεται στέλλεται ; κακῶν γὰρ διαὶ διὰ δὴ αἱ πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν φόβον φέρουσιν -σι μαθεῖν. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ ἰὼ ταλαίνας Str. 6. κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέασα ἐπαγχ- . Ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες ; οὐδέν ποτ' οὐδέποτ' (οὐδήπ- Tr) εἰ μὴ ξυνθανουμένην· τί γάρ ; ΧΟΡΟΣ Φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ- φὶ δ' αὑτᾶς θροεῖς νόμον ἄνομον ἄνομόν γ' , οἷά τις ξουθὰ ἀκόρετος -ρεστος βοᾶς βοᾶις βορᾶς , φεῦ, ταλαίναις ταλαίνας φιλοίκτοις ταλαίναις φιλοίκτοισι φρεσὶν Ἴτυν Ἴτυν στένουσ' ἀμφιθαλῆ κακοῖς ἀηδὼν βίον. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ ἰὼ λιγείας Ant. 6. μόρον ἀηδόνος ἀηδόνος μόρον · περέβαλον περεβάλοντο περιβαλόντες γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ' ἄγειν αἰῶνα ἀγῶνα (αἰῶνα M i. m.) κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί. ΧΟΡΟΣ Πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ' ἔχεις ματαίους δύας, τὰ δ' ἐπίφοβα ἐπὶ φόβῳ MF3VTr3 δυσφάτῳ κλαγγᾷ μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ' ὀρθίοις ἐν νόμοις ; πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ κακορρήμονας ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος Str. 7. ὀλέθριοι φίλων ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν· τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαιν' ἠνυτόμαν τροφαῖς· νῦν δ' ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους ὄχθους ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα. ΧΟΡΟΣ Τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω ; νεογνὸς ἂν ἀΐων ἀνθρώπων μάθοι· πέπληγμαι δ', ἅπερ ὑπὸ (ὑπαὶ Tr) δήγματι φοινίῳ, δυσαλγεῖ δυσαγγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, θραύματ' θαύματ' ἐμοὶ κλύειν. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος -εως Ant. 7. ὀλομένας ὀλωμ- ὀλουμ- τὸ πᾶν· ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ' οὐδὲν ἐπήρκεσεν -σαν τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει ἔχειν παθεῖν· ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ' ἐν πέδῳ ἐμπέδω(ι) βαλῶ. ΧΟΡΟΣ Ἑπόμενα προτέροισι -ροις τάδ' ἐφημίσω, καί τίς σε τίς σε καὶ κακοφρονῶν -νεῖν τίθη- σι δαίμων δαίμων ποιεῖ ὑπερβαρὴς -ρὺς ἐμπίτνων μελίζειν πάθη γοερὰ θανατηφόρα -τοφόρα · τέρμα δ' ἀμηχανῶ. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτ' ἐκ καλυμμάτων ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης -ας δίκην· λαμπρὸς δ' ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς πνέων ἐσάξειν ἐς ἥξειν , ὥστε κύματος δίκην κλύζειν κλύειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ μεῖζον· φρενώσω δ' οὐκέτ' ἐξ αἰνιγμάτων· καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων· τὴν γὰρ στέγην τήνδ' οὔποτ' ἐκλείπει χορός ξύμφθογγος ξύμφογγος (σύμ- F) , οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει· καὶ μὴν πεπωκώς γ', ὡς θρασύνεσθαι πλέον, βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει, δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων· ὑμνοῦσι δ' ὕμνον δώμασιν -σι προσήμεναι πρώταρχον -χος ἄτην, ἐν μέρει δ' ἀπέπτυσαν εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς. Ἥμαρτον, ἢ κυρῶ τηρῶ τι τοξότης τις ὥς ; ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων ; ἐκμαρτύρησον καὶ μαρτύρησον προὐμόσας τὸ μὴ τό μ' εἰδέναι λόγῳ παλαιὰς τῶνδ' ἁμαρτίας δόμων. ΧΟΡΟΣ Καὶ πῶς ἂν ὅρκου πῆγμα ὅρκος πῆμα γενναίως παγὲν παιώνιον γένοιτο ; θαυμάζω δέ σε σου πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν, τὸ πᾶν πόλιν κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ' ἐπέστησεν τέλει. ΧΟΡΟΣ 1204 traiecit Hermann Μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ 1203 πρὸ τοῦ M in Eum. 462 : προτοῦ Πρὸ τοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε. ΧΟΡΟΣ Ἁβρύνεται βαρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀλλ' ἦν παλαιστὴς κάρτ' ἐμοὶ πνέων χάριν. ΧΟΡΟΣ Ἦ καὶ τέκνων ἐς εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην. ΧΟΡΟΣ Ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἤδη πολίταις πάντ' ἐθέσπιζον πάθη. ΧΟΡΟΣ Πῶς δῆτ' ἄνατος ἄνακτος ἦσθα Λοξίου κότῳ ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἔπειθον οὐδέν' οὐδὲν οὐδέν, ὡς τάδ' ἤμπλακον. ΧΟΡΟΣ Ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά· ὑπ' αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις <δυσφροιμίοις> φροιμίοις ἐφημένους (-μένοις Tr) Ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν ; παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων, χεῖρας κρεῶν πλήθοντες, οἰκείας βορᾶς, σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν', ἐποίκτιστον γέμος, πρέπουσ' ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο. Ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ λέοντ' ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον -λειον ζυγόν· νεῶν τ' ἄπαρχος Ἰλίου τ' ἀναστάτης οὐκ εὖ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς λέξασα κἀκτείνασα καὶ κτείνασα φαιδρόνους, δίκην ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ. Τοιάδε τοιαῦτα τόλμα τολμᾷ · θῆλυς ἄρσενος φονεὺς Post θῆλυς disting. codd. ἔστιν — τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος τύχοιμ' ἄν — ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην — θύουσαν Ἅιδου μητέρ' ἄσπονδόν τ' Ἄρη ἀρὰν φίλοις πνέουσαν ; ὡς δ' ἐπωλολύξατο ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ· δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ. Καὶ τῶνδ' ὁμοῖον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ ; τὸ μέλλον ἥξει· καὶ σύ μ' ἐν μὴν τάχει παρὼν ἄγαν ἀληθόμαντιν ἄγαν γ' οἰκτίρας -τείρας ἐρεῖς. ΧΟΡΟΣ Τὴν μὲν θυέστου δαῖτα παιδείων -δίων κρεῶν ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ' ἔχει κλύοντ' ἀληθῶς, οὐδὲν ἐξῃκασμένα ἐξεικ- · τὰ δ' ἄλλ' ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀγαμέμνονός σέ φημ' ἐπόψεσθαι μόρον. ΧΟΡΟΣ Εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον -μισον στόμα. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀλλ' οὔτι παιὼν τῷδ' ἐπιστατεῖ λόγῳ. ΧΟΡΟΣ Οὔκ, εἴπερ ἔσται γ' οὐκ εἰ παρέσται γ' · ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δ' ἀποκτείνειν μέλει. ΧΟΡΟΣ Τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ' ἄχος πορσύνεται ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἦ κάρτα λίαν κάρτ' ἄρ' ἂν παρεκόπης παρεσκόπης (-κόπεις F1V1) χρησμῶν ἐμῶν. ΧΟΡΟΣ Τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Καὶ μὴν ἄγαν γ' Ἕλλην' ἐπίσταμαι -αται φάτιν. ΧΟΡΟΣ Καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα δυσμαθῆ -παθῆ δ' ὅμως. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Παπαῖ παπαῖ · οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δ' ἐμοί δέ μοι · ὀτοτοῖ, Λύκει' Ἄπολλον, οἳ ἐγὼ ἐγώ. Αὕτη δίπους δίπλους λέαινα συγκοιμωμένη ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ, κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσει -σειν κότῳ· ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον, ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι -τίσ- φόνον. Τί δῆτ' ἐμαυτῆς καταγέλωτ' ἔχω τάδε, καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη ; σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ· ἴτ' ἐς φθόρον· πεσόντα γ' ὧδ' πεσόντ' ἀγαθὼ δ' ἀμείβομαι -ψομαι · ἄλλην τιν' ἄτης ἅτην ἀντ' ἐμοῦ πλουτίζετε. Ἰδοὺ δ', Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ χρηστηρίαν ἐσθῆτ', ἐποπτεύσας ἐπωπτ- δέ με κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα μέτα φίλων ὑπ' ἐχθρῶν <τ'> om. οὐ διχορρόπως μάτην· καλουμένη δὲ φοιτάς, ὡς ἀγύρτρια πτωχὸς τάλαινα λιμοθνής λιμόθνης , ἠνεσχόμην· καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ ἀπήγαγ' ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας· βωμοῦ πατρῴου δ' ἀντ' ἐπίξηνον μένει, θερμῷ κοπείσης φοίνιον φοινίῳ προσφάγματι. Οὐ μὴν ἄτιμοί -μόν γ' ἐκ θεῶν τεθνήξομεν· ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος, μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός· φυγὰς δ' φυγάς ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις· ἄξει ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός. Τί δῆτ' ἐγὼ κάτοικτος κάτοικος ὧδ' ἀναστένω ; ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δ' εἷλον εἶχον πόλιν οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν ἐκ θεῶν κρίσει, ἰοῦσα, πράξω, τλήσομαι τὸ κατθανεῖν· ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας· Ἅιδου πύλας δὲ τάσδ' ἐγὼ τὰς λέγω προσεννέπω· ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν, ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε. ΧΟΡΟΣ Ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ' αὖ δὲ σοφὴ γύναι, μακρὰν ἔτεινας· εἰ δ' ἐτητύμως μόρον τὸν αὑτῆς αὐτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Οὐκ ἔστ' ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέον πλέω (-ῳ Tr) . ΧΟΡΟΣ Ὁ δ' ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἥκει τόδ' ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ. ΧΟΡΟΣ Ἀλλ' ἴσθι τλήμων οὖσ' ἀπ' εὐτόλμου φρενός. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων. ΧΟΡΟΣ Ἀλλ' εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τῶν τε γενναίων τέκνων. ΧΟΡΟΣ Τί δ' ἐστὶ χρῆμα ; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος ; ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Φεῦ φεῦ. ΧΟΡΟΣ Τί τοῦτ' ἔφευξας ; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ φόβον . ΧΟΡΟΣ Καὶ πῶς ; τόδ' ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ὁμοῖος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει. ΧΟΡΟΣ Οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀλλ' εἶμι κἀν θανοῦσι δόμοισι κωκύσουσ' ἐμὴν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν· ἀρκείτω βίος. Ἰὼ ξένοι· οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ, ἀλλ' ὡς θανούσῃ μαρτυρῆτέ -ρεῖτε μοι τόδε, ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ' ἐμοῦ θάνῃ, ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ' ἀνδρὸς πέσῃ· ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ' ὡς θανουμένη. ΧΟΡΟΣ Ὦ τλῆμον, οἰκτίρω -τείρω σε θεσφάτου μόρου. ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἅπαξ ἔτ' εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ ἢ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς· ἡλίῳ δ' ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς τοὺς ἐμοὺς τιμαόρους τοῖς (τοὺς F ) ἐμοῖς τιμαόροις χρέος ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ Locus conclamatus, forsan mutilus. Iungo ὁμοῦ φονεῦσιν... De sensu uide Eur. Troad. 359-64, 460-61. δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος. ΧΟΡΟΣ 1327-30 ΧΟ. Weil : Cassandrae contin. codd. Ἰὼ βρότεια πράγματ'· εὐτυχοῦντα μὲν σκιά τις ἂν πρέψειεν ἀντρέψειεν · εἰ δὲ δυστυχοῖ -χῆ , βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν -σε γραφήν· καὶ ταῦτ' ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω -τείρω πολύ. Τὸ μὲν εὖ πράσσειν πράττειν ἀκόρεστον ἔφυ πᾶσι βροτοῖσιν -οῖς · δακτυλοδεικτῶν δ' οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων, « Μηκέτ' ἐσέλθῃς μηκέτι δ' εἰσέλθῃς », τάδε φωνῶν. Καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν μάκαρες Πριάμου, θεοτίμητος δ' οἴκαδ' ἱκάνει· νῦν δ' εἰ προτέρων αἷμ' ἀποτείσει -τίσει ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων ποινὰς θανάτων ἐπικρανεῖ ἄγαν ἐπικρανεῖ , τίς < τίς om. > ἂν εὔξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ δαίμονι φῦναι τάδ' ἀκούων ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω. ΧΟΡΟΣ Σίγα· τίς πληγὴν ἀϋτεῖ καιρίως οὐτασμένος ; ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ Ὤμοι μάλ' αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος. ΧΟΡΟΣ Τοὔργον εἰργάσθαι -ᾶσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν· ἀλλὰ κοινωσώμεθ', ἄνδρες ἄν πως , ἀσφαλῆ βουλεύματα. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Β' Ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω, πρὸς δῶμα δεῦρ' ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Γ' Ἐμοὶ δ' ὅπως τάχιστά γ' ἐμπεσεῖν δοκεῖ καὶ πρᾶγμ' ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Δ' Κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν ψηφίζομαι τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δ' ἀκμή. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Ε' Ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὥς ὡς , τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Ϛ' Χρονίζομεν γάρ· οἱ δὲ τῆς μελλοῦς τῆς μελλούσης FV μελλούσης Tr (gl. τυραννίδος) κλέος πέδοι πέδον πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Ζ' Οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω· τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι. ΧΟΡΕΥΤΗΣ Η' Κἀγὼ τοιοῦτός εἰμ', ἐπεὶ δυσμηχανῶ λόγοισι τὸν θανόντ' ἀνιστάναι πάλιν. ΧΟΡΕΥΤΗΣ θ' Ἦ καὶ βίον τείνοντες κτείνοντες ὧδ' ὑπείξομεν δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδ' ἡγουμένοις ; ΧΟΡΕΥΤΗΣ Ι' Ἀλλ' οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ κράτει · πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΕΥΤΗΣ Ι' ἢ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος ; ΧΟΡΕΥΤΗΣ ΙΑ' Σάφ' εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι μυθοῦσθαι πέρι· τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφ' εἰδέναι δίχα. ΧΟΡΟΣ Ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι, τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ' ὅπως. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων τἀναντί' εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι· πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατ' ἂν ἀρκύστατον -νὴν φάρξειεν φράξειεν φρέξ- ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος ; Ἐμοὶ δ' ἀγὼν ὅδ' οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι· νίκης πάλαισμ' ἄρ' πάλαισμά τ' παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν ἕστηκα δ' ἔνθ' ἔπαισ' ἔπεσ' ἐπ' ἐξειργασμένοις. Οὕτω δ' ἔπραξα, καὶ τάδ' οὐκ ἀρνήσομαι, ὡς μήτε φεύγειν μήτ' ἀμύνεσθαι -νασθαι μόρον· ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων, περιστιχίζω -στ(ο)ιχίζων , πλοῦτον εἵματος κακόν· παίω δέ νιν δίς, κἀν δυοῖν οἰμώγμασιν μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα, καὶ πεπτωκότι τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς Διὸς Ἅιδου νεκρῶν Σωτῆρος εὐκταίαν χάριν. Οὕτω τὸν αὑτοῦ αὑ- θυμὸν ὀρυγάνει ὁρμαίνει πεσών, κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν βάλλει μ' ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου, χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ διὸς νότῳ γάνει γᾶν εἰ γῆν σπορητὸς σπόρητος κάλυκος ἐν λοχεύμασιν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ὡς ὧδ' ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε, χαίροιτ' ἄν, εἰ χαίροιτ', ἐγὼ δ' ἐπεύχομαι. Εἰ δ' ἦν πρεπόντων ὥστ' ἐπισπένδειν νεκρῷ, τάδ' ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν· τοσῶνδε κρατῆρ' ἐν δόμοις κακῶν ὅδε πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών. ΧΟΡΟΣ θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος, ἥτις τοιόνδ' ἐπ' ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος· ἐγὼ δ' ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας λέγω· σὺ δ' αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις ὁμοῖον· οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς πόσις, νεκρὸς δὲ τῆσδε δεξιᾶς χερός, ἔργον χερὸς ἔργον δικαίας δικαίως τέκτονος. Τάδ' ὧδ' ἔχει. ΧΟΡΟΣ Τί κακόν, ὦ γύναι, Str. χθονοτρεφὲς ἐδανὸν ἢ ποτὸν πασαμένα ῥυτᾶς ῥύσας ῥυσᾶς ἐξ ἁλὸς ὀρόμενον ὀρώμ- ὁρώμ- τόδ' ἐπέθου ἐπεύθου θύος, δημοθρόους τ' ἀρὰς ἀπέδικες, ἀπέταμες ἀπέτεμες ; Ἀπόπολις ἄπολις δ' ἔσῃ, μῖσος ὄβριμον ὄμβριμον ἀστοῖς. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Νῦν μὲν δικάζεις ἐκ πόλεως φυγὴν ἐμοὶ καὶ μῖσος ἀστῶν δημόθρους τ' ἔχειν ἀράς, οὐδὲν τότ' τόδ' ἀνδρὶ τῷδ' ἐναντίον φέρων, ὃς οὐ προτιμῶν, ὡσπερεὶ βοτοῦ μόρον, μήλων φλεόντων εὐπόκοις νομεύμασιν, ἔθυσεν αὑτοῦ αὐ- παῖδα, φιλτάτην ἐμοὶ ὠδῖν', ἐπῳδὸν θρῃκίων ἀημάτων τε (τὲ FV) λημμάτων · ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ οὐ τοῦτον ἐκ γῆς τῆσδε χρῆν χρὴ σ' ἀνδρηλατεῖν, μιασμάτων βιασμ- ἄποιν' ; ἐπήκοος δ' ἐμῶν ἔργων δικαστὴς τραχὺς εἶ. Λέγω δέ σοι τοιαῦτ' ἀπειλεῖν, ὡς παρεσκευασμένης ἐκ τῶν ὁμοίων, χειρὶ νικήσαντ' ἐμοῦ ἄρχειν· ἐὰν δὲ τοὔμπαλιν κραίνῃ θεός, γνώσῃ διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν. ΧΟΡΟΣ Μεγαλόμητις εἶ, Ant. περίφρονα δ' ἔλακες, ὥσπερ οὖν φονολιβεῖ τύχᾳ φρὴν ἐπιμαίνεται· λίπος ἐπ' ὀμμάτων αἵματος εὖ πρέπειν· ἀτίετον πρέπειαν τίετον FV πρέπει ἀτίετον Tr σε ἔτι σε χρὴ στερομέναν φίλων τύμμα τύμμα(τι) τύμμα τεῖσαι τίσαι H . interrog. signum posui ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Καὶ τήνδ' ἀκούεις ὁρκίων ἐμῶν θέμιν ; μὰ τὴν τέλειον τῆς ἐμῆς ἐμᾶς παιδὸς Δίκην, Ἄτην Ἐρινύν θ', αἷσι τόνδ' ἔσφαξ' ἐγώ, οὔ μοι φόβου μέλαθρον ἐλπὶς ἐμπατεῖ, ἕως ἂν αἴθῃ πῦρ ἐφ' ἑστίας ἐμῆς Αἴγισθος ὡς τὸ πρόσθεν εὖ φρονῶν ἐμοί· οὗτος γὰρ ἡμῖν ἀσπὶς οὐ σμικρὰ μικρὰ θράσους. Κεῖται γυναικὸς τῆσδε λυμαντήριος, Χρυσηΐδων μείλιγμα τῶν ὑπ' Ἰλίῳ· ἥ καὶ τ' αἰχμάλωτος ἥδε καὶ τερασκόπος, ἡ κοινόλεκτρος τοῦδε θεσφατηλόγος, πιστὴ ξύνευνος, ναυτίλων γε δὲ σελμάτων ἰσοτριβής ἱστοτρίβης (-τίδης V) . Ἄτιμα δ' οὐκ ἐπραξάτην· ὁ μὲν γὰρ οὕτως, ἣ δέ τοι κύκνου δίκην τὸν ὕστατον μέλψασα θανάσιμον γόον ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ κεῖται φιλήτωρ -τως τοῦδ', ἐμοὶ δ' ἐπήγαγεν ἀνὴρ εὐνῆς παροψώνημα παροψόνημα τῆς ἐμῆς χλιδῆς. ΧΟΡΟΣ Φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος Str. 1. μηδὲ δεμνιοτήρης, μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσ' ἐν ἡμῖν μοῖρ' ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος φύλακος εὐμενεστάτου καὶ πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί διά · πρὸς γυναικὸς δ' ἀπέφθισεν βίον. < ἰὼ om. > παράνους παρανόμους Ἑλένα μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς ψυχὰς ὀλέσασ' ὑπὸ Τροίᾳ, νῦν τελέαν δὲ τελείαν πολύμναστον ἐπηνθίσω δι' αἷμ' ἄνιπτον· ἦ τις ἥτις ἦν τότ' ἐν δόμοις Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου τοῖσδε βαρυνθείς· μηδ' εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς -τρέχῃς , ὡς ἀνδρολέτειρ', ὡς μία πολλῶν ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ' ὀλέσαν ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν. ΧΟΡΟΣ Δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις -πίπτεις δώμασι καὶ διφυί- οισι διφυεῖσι Τανταλίδαισιν -δεσιν , Ant. 1. κράτος < τ' om. > ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν καρδιόδηκτον καρδία(ι) δηκτὸν ἐμοὶ κρατύνεις· ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς ἐννόμως ἐκν- ὕμνον ὑμνεῖν <τροπῆς> om. ἐπεύχεται — ephymnium iterauit Burney (Ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς ψυχὰς ὀλέσασ' ὑπὸ Τροίᾳ, νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω δι' αἷμ' ἄνιπτον· ἦ τις ἦν τότ' ἐν δόμοις Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.) ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Νῦν δ' ὤρθωσας στόματος γνώμην, τὸν τριπάχυντον -χυιον δαίμονα γέννης -ας -ας τῆσδε κικλήσκων· ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς νείρῃ νείρει τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι τὸ παλαιὸν ἄχος νέος ἰχώρ. ΧΟΡΟΣ Ἦ μέγαν, < ἢ μέγαν om. > οἴκοις οἴκοις τοῖσδε Str. 2. δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς, φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη- ρᾶς τύχας ἀκόρεστον -έστου · ἰὼ ἰή, διαὶ Διὸς παναιτίου πανεργέτα -του -γέταν · τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται ; τί τῶνδ' οὐ θεόκραντόν ἐστιν ; Ἰὼ ἰὼ Ἰώ βασιλεῦ βασιλεῦ, 1489 choro contin. FV : ἡμιχόριον Tr πῶς σε δακρύσω ; φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ' ποτ' ἄρ' εἴπω ; cf. 1515 κεῖσαι δ' ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ' ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων -είων . cf. 1517 ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ Ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ' ἀνελεύθερον -ρα δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτος> om. ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν τοὔργον ἐμὸν τόδε · μηδ' ἐπιλεχθῇς Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ' ἄλοχον· φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ τοῦδ' ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος τόνδ' ἀπέτεισεν -τισεν τέλεον νεαροῖς νεκροῖς ἐπιθύσας. ΧΟΡΟΣ Ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ <σύ> om. Ant. 3. τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων ; πῶς πῶς πῶ πῶ ; Πατρόθεν δὲ πατρόθεν συλλή- πτωρ γένοιτ' ἂν ἀλάστωρ· βιάζεται δ' ὁμοσπόροις ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων μέλας Ἄρης ὅποι δίκαν δὲ καὶ προβαίνων προσβ- πάχνᾳ -να κουροβόρῳ παρέξει. 1513 choro contin. FV : ἡμιχόριον Tr Ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ, πῶς σε δακρύσω ; φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ' εἴπω ; κεῖσαι δ' ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ' ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων. Ὤμοι μοι, κοίταν τάνδ' ἀνελεύθερον δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτος> om. ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Οὐδ' Οὔτ' ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον τῷδε γενέσθαι· lac. indicaui. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην οἴκοισιν ἔθηκ' ; ἀλλ' ἐμὸν ἐκ τοῦδ' ἔρνος ἀερθὲν τὴν πολύκλαυτόν τ' Ἰφιγενείαν -γένειαν ἄξια δράσας ἀνάξια δράσας ἄξια πάσχων μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω, ξιφοδηλήτῳ θανάτῳ τείσας τίσας ἅπερ ἦρξεν. ΧΟΡΟΣ Ἀμηχανῶ φροντίδος -ίδων στερηθεὶς Str. 3. εὐπάλαμον -λαμνον μέριμναν ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου· δέδοικα δ' ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ τὸν αἱματηρόν, ψακὰς ψεκὰς δὲ λήγει· δίκαν δίκα -κα -κη δ' ἐπ' ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει θήγει βλάβης πρὸς ἄλλαις θηγάναισι -αις μοῖρα. Ἰὼ ἡμιχόριον γὰ γᾶ, εἴθ' ἔμ' εἴθε μ' ἐδέξω, πρὶν τόνδ' ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου δροίτης -τας κατέχοντα χαμεύνην -ναν . Τίς ὁ θάψων νιν ; τίς ὁ θρηνήσων ; ἦ σὺ τόδ' ἔρξαι ἔρ- (cf. 933) τλήσῃ, κτείνασ' ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι, ψυχῇ τ' ψυχὴν ἄχαριν χάριν ἀντ' ἔργων μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι ; ΧΟΡΟΣ 1547 choro contin. edd. : ἡμιχόριον Τίς δ' ἐπιτύμβιον αἶνον -ιος -νος ἐπ' ἀνδρὶ θείῳ σὺν δακρύοις ἰάπτων ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει ; ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Οὐ σὲ οὔ σε οὔτε προσήκει τὸ μέλημ' ἀλέγειν μέλημα λέγειν ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ τοῦτο· πρὸς ἡμῶν κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων, ἀλλ' Ἰφιγένειά νιν -γειαν ἵν' ἀσπασίως θυγάτηρ, ὡς χρή, πατέρ' ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον πόρθμευμ' ἀχέων περὶ χεῖρε χεῖρα βαλοῦσα φιλήσει -σῃ(ι) . ΧΟΡΟΣ Ὄνειδος ἥκει τόδ' ἀντ' ὀνείδους, Ant. 3. δύσμαχα δ' ἔστι κρῖναι· φέρει φέροντ', ἐκτίνει δ' ὁ καίνων· μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ χρόνῳ (cf. Eum. 18) Διὸς παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ· τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ῥᾶον (ῥᾷ- Tr) ἐκβάλοι δόμων ; κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ προσάψαι . post 1566 ephymnium iterauit Burney ΧΟΡΟΣ Ἰὼ γὰ γᾶ, εἴθ' ἔμ' ἐδέξω, πρὶν τόνδ' ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου δροίτης κατέχοντα χαμεύνην. Τίς ὁ θάψων νιν ; τίς ὁ θρηνήσων ; ἦ σὺ τόδ' ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασ' ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι, ψυχῇ τ' ἄχαριν χάριν ἀντ' ἔργων μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι ; Τίς δ' ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπ' ἀνδρὶ θείῳ σὺν δακρύοις ἰάπτων ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει ; ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Ἐς τόνδ' ἐνέβης -έβη ξὺν ἀληθείᾳ χρησμόν· ἐγὼ δ' οὖν ἐθέλω δαίμονι ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ τῷ Πλεισθενιδῶν -δᾶν ὅρκους θεμένη -να τάδε μὲν στέργειν, δύστλητά δύσπλητά περ ὄνθ', ἃ δὲ λοιπόν, ἰόντ' ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοις 1572-3 τρίβειν... αὐθένταισιν om. Tr αὐθένταισιν· κτεάνων δὲ τε μέρος βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη 'μοί γ' μοι γ' μοι δ' ἀλληλοφόνους μανίας μελάθρων ἀφελούσῃ. ΑΙΓΙΣθΟΣ Ὦ φέγγος εὔφρον εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου· φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη, ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις Ἐρινύων τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί, χερὸς χειρὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς. Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ, πατέρα θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι, αὑτοῦ αὐτοῦ δ' τ' ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει, ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων· καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν τλήμων θυέστης μοῖραν ηὕρετ' εὕρετ' ἀσφαλῆ, τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον αὐτοῦ· ξένια ξενίᾳ δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν. Τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν χρεῶν ἄκρους κτένας ἔθρυπτ' ἄνωθεν lacunam post ἄνωθεν indic. Wilamowitz. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΙΓΙΣθΟΣ ἀνδρακὰς καθήμενος· ἄσημα δ' αὐτῶν αὐτίκ' ἀγνοίᾳ λαβὼν ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει· κἄπειτ' ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον ᾤμωξεν, ἀμπίπτει ἂν· πίπτει δ' ἀπὸ σφαγὰς ἄπο σφαγῆς ἐρῶν, μόρον δ' ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται, λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ ἐρᾷ · οὕτως ὀλέσθαι -σθῃ πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος. Ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδ' ἰδεῖν πάρα· κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς· τρίτον γὰρ ὄντα ἐπὶ δέκ' ἀθλίῳ πατρὶ συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντ' ἐν σπαργάνοις· τραφέντα δ' αὖθις ἡ Δίκη κατήγαγεν καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν, πᾶσαν συνάψας ξυν- μηχανὴν δυσβουλίας. Οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί, ἰδόντα -τι τοῦτον τῆς Δίκης ἐν ἕρκεσιν. ΧΟΡΟΣ Αἴγισθ', ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω· σὺ δ' ἄνδρα τόνδε φῄς τόνδ' ἔφης ἑκὼν κατακτανεῖν, μόνος δ' ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον ; οὔ φημ' ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα δημορριφεῖς, σάφ' ἴσθι, λευσίμους ἀράς. ΑΙΓΙΣθΟΣ Σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρα προσήμενος κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός ; γνώσῃ γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον· δεσμὸς -μὸν δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν ἰατρομάντεις. Οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε ; πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας πήσας μογῇς. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΡΟΣ Γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων νέον οἰκουρός, εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνας -νουσ' ἅμα ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδ' ἐβούλευσας μόρον ; ΑΙΓΙΣθΟΣ Καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ. Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις· ὃ μὲν γὰρ ἦγε πάντ' ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ, σὺ δ' ἐξορίνας νηπίοις ἠπίοις ὑλάγμασιν ἄξῃ· κρατηθεὶς δ' ἡμερώτερος φανῇ. ΧΟΡΟΣ Ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ, ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδ' ἐβούλευσας τῷδε βουλεύσας μόρον, δρᾶσαι τόδ' ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως ; ΑΙΓΙΣθΟΣ Τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς· ἐγὼ δ' ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ ἢ παλαιγενής. Ἐκ τῶν δὲ τοῦδε τῶνδε χρημάτων πειράσομαι ἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνορα ζεύξω βαρείαις, οὔτι μὴ σειραφόρον κριθῶντα πῶλον, ἀλλ' ὁ δυσφιλὴς σκότῳ κότῳ λιμὸς ξύνοικος σύν- μαλθακόν σφ' ἐπόψεται. ΧΟΡΟΣ Τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδ' ἀπὸ ψυχῆς κακῆς οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν σὺν γυνή, χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων, ἔκτειν' ; Ὀρέστης ἆρά που ἆρα ποῦ βλέπει φάος, ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς ; ΑΙΓΙΣθΟΣ Ἀλλ' ἐπεὶ δοκεῖς τάδ' ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα — 1650 Aegistho contin. edd. : χορός εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. ΧΟΡΟΣ 1651 ΧΟ. : αἴγ(ισθος) F1. Εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΑΙΓΙΣθΟΣ Ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος -κοπος -κοπτος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν. ΧΟΡΟΣ Δεχομένοις λέγεις θανεῖν σύ σε · τὴν τύχην δ' αἱρούμεθα ἐρ- . ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Μηδαμῶς, ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν -σομεν κακά· ἀλλὰ καὶ τάδ' ἐξαμῆσαι πολλὰ δύστηνον θέρος ὁ ἔρως · πημονῆς δ' ἅλις γ'· ὕπαρχε μηδέν· ἡματώμεθα ὕπαρχε· μηδὲν ἡμ- (sic) . Στεῖχε δ' ἤδη χοὶ στείχετ' ἤδη δ' οἱ στεῖχε καὶ σὺ χοί στείχετε δ' οἱ γέροντες πρὸς δόμους πεπρωμένους πεπρωμένους τούσδε , ἔρξαι τ' ἄκαιρον ἔρξαντα (-τες F) καιρόν · χρῆν τάδ' ὡς ἐπράξαμεν -άμην · εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδ' ἅλις, δεχοίμεθ' γ' ἐχοίμεθ' ἄν, δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι. Ὧδ' ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν. ΑΙΓΙΣΘΟΣ Ἀλλὰ τούσδ' ἐμοὶ τούσδε μοι ματαίαν γλῶσσαν ὧδ' ἀπανθίσαι κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος -νας πειρωμένους -μένη , σώφρονος γνώμης δ' ἁμαρτεῖν τὸν δ' ἁμαρτῆτον (uerba desunt in V et spatium uacat) κρατοῦντά < θ' ὑβρίσαι om. >. ΧΟΡΟΣ Οὐκ ἂν Ἀργείων τόδ' εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. ΑΙΓΙΣΘΟΣ Ἀλλ' ἐγώ σ' ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμ' ἔτι. ΧΟΡΟΣ Οὔκ, ἐὰν δαίμων Ὀρέστην δεῦρ' ἀπευθύνῃ μολεῖν. ΑΙΓΙΣΘΟΣ Οἶδ' ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους. ΧΟΡΟΣ Πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα. ΑΙΓΙΣΘΟΣ Ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. ΧΟΡΟΣ Κόμπασον θαρσῶν θαρρῶν , ἀλέκτωρ ὥστε ὥσπερ θηλείας πέλας. ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ Μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδ' ὑλαγμάτων· < ἐγώ om. > καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων < καλῶς om. >. 1672-73 ἐγώ et καλῶς e sch. suppl. Dorat.