Aeschylus, Libation Bearers: 1518 edition

ὈρέστηςΧορόςἨλέκτραΟἰκέτηςΚλυταιμνήστραΤροφόςΑἴγισθοςΠυλάδης ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ὀρέστηςτί χρῆμα λώσω. τίς πόθ’ ἥδ’ ὁμήγυρυς. στίχει γυναικῶν φάρεσι μελαγχίμοις πρέπουσα. ποία ξυμφορᾶ προσεικάσω. πότρα δόμοισι. πόμα προσκυρῶ νέον. ἢ πατρὶ τῷ 'μῷ. τάς δ’ ἐπεικάσας τύχω. χοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγμασιν. οὐδὲν ποτ’ ἄλλο, καὶ γὰρ ἠλέκτραν δοκῶ. ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυπρῶ πρέπουσαν, ὦ ζεῦ δός με τίσασθαι μόρον πατρός, γενοῦ δ’ σύμμαχος θέλων ἐμοί. πυλάδη σταθῶμεν ἐκ ποδῶν ὡς ἂν σαφῶς. μάθω γυναικῶν, ἥτις ἥδε προστροπή, Χορόςἵαλτος ἐκ δόμων ἔβη. χοὰς πρόπομπος ὀξύχειρι σὺν κτύπω. πρέπει. παρῆϊ σφοίνισσα ζωγμοῖς. ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμω. δι’ αἰῶνος δ’ ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ. λινοφθόροι δ’ ὑφασμάτων λακίδες ἔφλαδον ὑπ’ ἄλ- (γεσι πρόσελνοι, στολμοί, πέπλων ἀγελάστοις. ξυμφοραῖς πεπληγμένων. πρὸς γὰρ Φοῖβος ὀρθό- Χορόςδόμων ὀνειρόμαντις ἐξ ὕπνω κότον (θριξ. πνέων. ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα, μυχόθεν ἔλαχε περὶ φόβω. γυναικίοισιν ἐν δώμασιν βαρυπιτνῶν. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 66 Χορόςκριταὶ τῶν δ’ ὀνειράτων. θεόθεν ἔλαχον ὑπέγγυοι μέμφεσθαι τοὺς γᾶς νέρθεν πριθύμως. τοῖς κτανῶσί τ’ ἐγκοτεῖν, Χορόςτοιὰν δ’ χάριν ἄχαριν. ἀπότροπον κακῶν. ἰὼ γαῖα. μαῖα. μωμένα μιλνεῖ. δύσθεος γυνὰ, φοβῶ παῖδ’ ἔπος τόδ’ ἐκ βάλλειν. τί γὰρ λυτρὸν πεσόντος αἵματος πέδῳ, ἰὼ πάνοϊζυς ἑστία. ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων, ἀνήλιοι βροτοστυγεῖς δνόφοι καλύπτουσι δόμους. δεσπότου θανάτοισι. σέβας δ’ ἄμαχον ἀδάματον. Χορόςἀπόλεμον τὸ πρίν. δι’ ὤτων φρενός τε, δαμίας περαῖνον. νῦν ἀφίσταται φοβεῖ ται δέ τις τό δ’ εὐτυχεῖν. τό δ’ ἐν βροτοῖς θεός τε θεοῦ πλέον. ῥοπὴ δ’ ἐπισκοπεῖ δίκαν. ταχεῖα τοῖς μὲν ἐν φά- τὰ δ’ ἐν μεταιχμίῳ σκότου, μένει χρονίζοντα χη βρύει τοὺς δ’ ἄκραντος ἔχει νύξ. Χορόςδι’ αἵματ’ ἐκποθὲν ὑπὸ χθονὸς ζοφοῦ. τὶ τὰς φόνος πεπηγμένος διαρῥυδᾶν διαλγὴς ἄτη διαπαράσσῃ παναρκέτας νόσου βρύειν. Χορόςτίς δ’ ἄκραντος ἔχει νύξ. οἴγοντι δ’ ἔτι νυμφι- κῶν ἐδωλίων ἄκος. πόροι τε πάντες ἐκ μιᾶς ὁδοῦ, βαίνοντες. ὲν χαιρομισῆ φόνον καθαί- ροντες ἴθσαν ἄτην. ἐμοὶ δ’ ἀνάγκαν γὰρ ἀμφὶ Χορόςπόλιν. θεοὶ προσήνεγκαν. ἐκ γὰρ οἴκων, πατρῴων δούλιον ἐσᾶγον αἶσαν. δίκαια καὶ μὴ δίκαια. πρέποντ’ ἀρχὰς βίᾳ, i ii ΑΙΣΧΥΛΟΥ Χορόςβίαι φθομένων αἰνέσαι πικρῶν φρενῶν, στυγὸς κρατάσηι δακρύω δ' ὑφειμάτων . ματαίοισι δεσπόταν . τύχαις κρυφαίοις πένθεσι παχνυμένην . Ἠλέκτρα δμωαὶ γυναῖκες δωμάτων εὐθήμονες ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προβοπῆς ἐμοὶ, πομποί . γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι . τύμβωι δ' χέουσα τάσδε κηδείους χοάς . πῶς ἄφρον ἔιπω πῶς κατεύξομαι πατρί . πότρα λέγουσα παρὰ φίλης φίλωι φέρειν , γυναικὸς ἀνδρὶ , τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα , τῶνδ' οὐ πάρεστι θάρσος , οὐδ' ἔχω τί φῶ . χέουσα τόνδε πελανὸν ἐν τύμβωι πατρός , ἢ τοῦτο φάσκω τὔπος ὡς νόμος βροτοῖς ἔσ' ἄντι δοῦναι τοῖσι πέμπουσι τάδε στέφη , δόσιν τε τῶν κακῶν ἐπαξίαν . ἢ σίγ' ἀτίμως ὥσπερ οὖν ἀπώλετο πατὴρ , τὰ δ' ἐκ χέουσα γάποτον λύσιν . στείχω καθάρμαθ' ὅς τις ἐκ πέμψας πάλιν . δικόντα τεῦχος , ἀστρόφοισιν ὄμμασιν . τῆς δ' ἔστε βουλῆς ὦ φίλαι μεταίτιαι . κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν , μὴ κεύθετ' ἔνδον καρδίας φόβωι τινός . τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει , καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός . λέγοις ἂν ἔιτι τῶν δ' ἔχοις ὑπέρτερον , Χορός αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρός . λέξω , κελεύεις γὰρ τὸν ἐκ φρενὸς λόγον , Ἠλέκτρα λέγοις ἂν , ὡς περ ἠδέσω τάφον πατρός . Χορός φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὔφροσιν . Α Γ Α Μ Ε Μ Ν Ω Ν. Ἠλέκτρατίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω. Χορόςπρῶτον μὲν αὐτήν χ' ὡς τις αἴγισθον στυγεῖ. Ἠλέκτραἐμοίτε κᾀσοί τ' ἄρ' ἐπεύξομαι τάδε. Χορόςαὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνωσ' ἤδη φράσαι. Ἠλέκτρατίν' οὖν ἔτ' ἄλλον τῇδε προστιθῶ, σάσει. Χορόςμέμνησ' ὀρέστου, κᾀθυραῖος ἔθ' ὅμως. Ἠλέκτραεὖ τοῦτο κᾀφρένωσας οὐχ ἥκι σάμε. Χορόςτοῖς αἰτίοις νῦν τὲ φόνου μεμνημένη. Ἠλέκτρατί φῶ. δίδασκ' ἄπειρον ἐξηγουμένη. Χορόςἐλθεῖν τιν' αὐτοῖς δαίμον' ἢ βροτῶν τινά, Ἠλέκτραπότρα δικαστὴν, ἢ δικηφόρον λέγεις. Χορόςἁπλῶς τί φράζουσ' ὅστις ἀνταποκτενεῖ, Ἠλέκτρακαὶ ταῦτα μὲν ὡσὶφῆ θεῶν πάρα, Χορόςπῶς δ' ἁνὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς. Ἠλέκτραἑρμῆ χθόνιε κηρύξας ἐμοί, τοὺς γῆς ἔνθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς οὐλὰς, δ' ὄμμάτων παθώων ἐπισκόπους. καὶ γαῖαν αὐτὴν ἣ τὰ πάντα τίκτεται. θρέψασα τ' αὖθις τῶν δε κῦμα λαμβάνει. κᾀγὼ χέουσα τάσδε χρνίβας βροτοῖς, λέγω καλοῦσα, πάτερ ἐποίκτειρον τ' ἐμε. φίλον τ' ὀρέστην, πῶς ἀνάξομεν δόμοις. πεπραγμένοι γὰρ νῦν γέπως ἀλώμεθα. πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ' ἀντηλλάξατο, αἴγισθον ὅσπερ σῦ φόνου μεταίτιος. κᾀγὼ μὲν ἀντίδουλος, ἐκ δὲ χρημάτων φεύγειν ὀρέστης ἐστὶν, οἱ δ' ὑπερκόπως ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισιν χλίουσι μέτα. ἐλθεῖν δ' ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ κατεύχομαί σοι. καὶ οὐ κλῦθί με πάτρ, i iij Ἠλέκτρααὐτῇ τε μοὶ δὸς σωφρονεστέραν πολὺ μητρὸς γενέσθαι, χεῖρά τ' εὐσεβεστέραν. ἡ μῖν μὲν εὐχὰς τάσ δε, τοῖς δ' ἐναντίοις λέγω φανῆναι σ' ὦ πάτερ τιμάορον. καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκην. ταῦτ' ἐν μέσῳ τίθημι τῆς κακῆς ἀρᾶς. κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν. ἡ μῖν δὲ πομπὸς ἴθι, τῶν δ' ἐσθλῶν ἄνω. σὺν θεοῖσι καὶ γῇ, καὶ δίκῃ νικηφόρῳ, τοιαῖσ δ' ἐπ' εὐχαῖς τάσ δ' ἐπισπένδω χοάς. ὑ μᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος, παιᾶνα τέ θανόντος ἐξαυδωμένας, Χορός Ἴετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον, ὀλυμένῳ δεσπότᾳ, πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν, τ' ἀπότροπον ἄλγος ἀπόχετον. κεχυμένων χοᾶν, κλῦε δέ μοι κλῦε σεβάστω δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός, ὀτοτοτοτοῖ. ἰὼ τίς δόρυ σθενὴς ἀνὴρ ἀναλυτὴρ δόμων σκύθυς τάτ' ἐν χερσῖν παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη, πιπάλλων ἄρης. σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη. Ἠλέκτραἔχει μὲν ἤδη, ἀπότυ χοὰς πατὴρ, κήρυξ μεγίστη τῶν ἄνωτε, καὶ κάτω, νέα δ' μύθῳ τῷδε κοινωνήσατε. Χορός λέγοις, ἀνορχεῖται δὲ καρδία φόβῳ. Ἠλέκτρα ὁρῶ, τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ. Χορός τίνος ποτ' ἀνδρός, ἢ βαθῦ ζώνης κόρης. Ἠλέκτρα εὐξύμβολον τόδ' ἐπὶ παντὶ δοξάσαι. Χορός πῶς οὖν παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω, Ἠλέκτρα οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείριτό νιν, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 68 Χορόςἐχθροῖς γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί. Ἠλέκτρακαὶ μὴν ὅδ' ἐστὶ κάρτα ἰδεῖν ὁμόπτερος. Χορόςποίοις ἐθείραις; τῷ γὰρ θέλω μαθεῖν, Ἠλέκτρααὐτοῖσιν ἡμῖν χόρτα προσβὴς ἰδεῖν, Χορόςμῶν οὖν Ὀρέστου κρύφδα δῶρον ἤ τόδε; Ἠλέκτραμάλιστ' ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται. Χορόςκαὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ' ἐτόλμησεν μολεῖν; Ἠλέκτραἔπεμψεν καὶ πὼ κούριμον χάριν πατρός. Χορόςοὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε, εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσηι ποδί. Ἠλέκτρακἀμοὶ πρόσεστι καρδίας κλυδώνιον. χολῆς, ἐπαίθην δ' ὡς διανταίῳ βέλει. ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι σταγόνες ἄφρακτοι, δυσχίμου πλημμυρίδος. πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε, πῶς γὰρ ἐλπίζω ἀστῶν τίν' ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης; ἀλλ' οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ' ἐκείρατο ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη. ἐγὼ δ' ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδ' αἰνέσω, εἶναι τόδ' ἀγλάϊσμά μοι τέ φιλτάτῳ, βροτῶν Ὀρέστου, σαίνομαι δ' ὐπ' ἐλπίδος. φᾶ Ἠλέκτραεἴθ' εἶχε φωνὴν ἄφρον ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οῦσα μὴ κιννυσσόμην. ἀλλ' οὐ σαφηνῆ τόνδ' ἀπέπτυσα πλόκον. εἴτ' ἀπὸ χθρᾶς κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί. ἄγαλμα τύμβου τῶδε καὶ τιμὴν πατρός. ἀλλ' εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα, οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην ἰ iii ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ἠλέκτραπροβῆ μὲθ', εἰδ' χρὴ τυχεῖν σωτηρίας σμικροῦ γένοιτ' ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν. καὶ μὴν στίβοιγε δεύτερον τεκμήριον, ποδῶν δ' ὁμοῖοι τοῖς τ' ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς. καὶ γὰρ δύ' ἐστὸν τώ δε πέρι γραφὰ ποδοῖν, αὐτοῦ τ' ἐκείνου, καὶ συνεμπόρου τινὸς πτέρναι. τενόντων δ' ὑπογραφαὶ μετρούμεναι εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις. πάρεστι δ' ὠδὶς, καὶ φρενῶν κατάφθορά. Ὀρέστης ἀλλ' εὔχου τὰ λοιπὰ τοῖς θεοῖς τελεσφόρους. εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα τυγχάνειν καλῶς. Ἠλέκτραἐπεὶ τοίνυν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ, Ὀρέστηςὡς ὄψιν ἥκεις ὧν πρ' ἐξήυκου πάλαι. Ἠλέκτρακαί τινα συνοισθάμοι καλουμένη βροτῶν, Ὀρέστηςσύνοι δ' ὀρέστην πολλά σ' ἐκπαγλουμένης. Ἠλέκτρακαὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων. Ὀρέστης ὅδ' εἰμὶ μ' μάτευ' ἐμοῦ μᾶλλον φίλον, Ἠλέκτρα ἀλλ' ἦ δόλον τίν' ὦ ξέν' ἀμφίμοι πλέκεις. Ὀρέστης αὐτὸς κατ' αὐτὸς τἄρα μηχανορραφῶ. Ἠλέκτρα ἀλλ' ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις. Ὀρέστης κἀντοῖς ἐμοῖσιν ἄρ' εἴπ' ἕνεγε τοῖς ἴσοις. Ἠλέκτρα ὡς ὄντ' ὀρέστην τά δ' ἐγώσε προνέπω. Ὀρέστης αὐτὸν μὲν νῦν ὄρᾶ. δυσμαθεῖς ἐμέ. κουράν δ' ἰδοῦσα τήνδε κηδίου τριχός. ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμὲ, ἰχνοσκοποῦσά τ' ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς. σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμετέρου τῷ σῷ κάρᾳ. σκέψαιτο μὴ προσθεῖσα βόστρυχον τριχός. ἰδοὺ δ' ὕφασμα τοῦτο σῆς ἔργον χειρός. σπάθης τε πληγὰς εἰς δὲ θηρίον γραφὴν, Α Γ Α Μ Ε Μ Ν Ω Ν. 69 Ὀρέστηςἔνδον μενῶ, χαρᾷ δὲ μὴ'κπλαγῇ φρένας. τοὺς φιλτάτους γὰρ οἰδωνῶν ὄντας πικρούς. Ἠλέκτρα ὦ φίλτατον μέλημα, δώμασιν πατρός. δάκρυος ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου. ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ' ἀνακτήσῃ πατρός. ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον. ἐμοὶ προσαυδᾶν δ' ἐς ἀναγκαίως ἔχον, πατέρα τε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει στέργηθρον. ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται. καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου. πιστὸς δ' ἀδελφὸς ἦσθ' ἐμοὶ σέβας φέρων. μόνος κράτος τε, καὶ δίκη σὺν τῷ τρίτῳ. πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό μοι. ὈρέστηςΖεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶν δε πραγμάτων γενοῦ. ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν αἰετοῦ πατρός θανόντος ἐν πλεκταῖσι, καὶ σπεράμασιν δεινῆς ἐχίδνης, τοὺς δ' ἀπορφανισμένους νήστις πιέζει λιμός. οὐ γὰρ ἐντελὴς θήρα πατρῴα προφέρειν σκηνήμασιν. ὕτω δὲ κἀμὲ τήν δε τ' ἠλέκτραν λέγω, ἰδεῖν παρεστίσοι πατροστερῆ γόνον. ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων. καὶ τὲ θυτῆρος, καὶ σέ τιμῶντος μέγα. πατρὸς νεοσσὲς τούς δ' ἀποφθείρας, πόθεν ἕξεις ὁμοίας χειρὸς ἄθωον γέρας. ὔτ' αἰετοῦ γένεθλ' ἀποφθείρας πάλιν, πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ' ὐπιθῆ βροτοῖς. ὔτ' ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ' αὑανθεὶς πυθμήν. βωμοῖς ἀρήξει βυθύτοις ἐν ἤμασιν. κόμιζ' ἀπὸ σμικροῦ δ' ἀναρίας μέγαν. Ὀρέστηςδόμον δοκοῦντα κάρτα νῶι πεπωκέναι. Χορός ὦ παῖδες ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός. σιγᾶθ' ὅπως μὴ παύσεταί τις ὦ τέκνα. γλώσσης χάριν δὲ πάντ' ἀπαγγείλῃ τάδε, πρὸς τοὺς κρατοῦντας ὃς ἴδοιμ' ἐγώ ποτέ θανόντας ἐν κηκῖδι πιτυήρει φλογός, Ὀρέστηςἔτι προδώσει λοξίου μεγασθενὴς χρησμὸς, κελεύων τόνδε κίνδυνον πρᾶν. κἀξορθιάζων πολλά, καὶ δυσχειμέρους ἄτας, ὑφ' ἧς παρθμὸν ἐξαυδώμενος. ἢ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους, τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων. ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρώμενον, αὐτὸν δ' ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε. τίσιν μ' ἔχοντα πολλὰ δυστρπῆ κακά. τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μειλίγματα βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε τὰς δινῶν νόσους. σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις. λιχῆνας ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν. λευκὰς δὲ κόρσας τῇ δ' ἐπαντέλλῃ νόσῳ. ἄλλας τε φωνεῖ προσβολὰς ἐρινύων, ἐκ τῶν παθῶν αἱμάτων τελουμένας. ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶν τ' ὀφρύν. τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνυτέρων βέλος ἐκ προβοπαίων ἐν γένει πεπτωκότων, καὶ λύσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος κινεῖ ταράσσει καὶ διώκεσθαι πόλεως, χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας. καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατρὸς μέρος εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβὸς Ὀρέστηςβωμῶν τἀπέργειν ἐχθρωμένην πατρὸς μῆνιν δέχεσθαι. ὔτε συλλύειν τινά. πάντων δ' ἄτιμον κἄφιλον θνήσκειν χρόνῳ, κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ. τοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι. κεἰ μὴ πέποιθα τὔργον ἐργαστέον. πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι. θεοῦ τ' ἐφετμαὶ, καὶ πατρὸς πένθος μέγα. καὶ προσπιέζει χρημάτων ἀχηνία, τὸ μὴ πολίτας ἀκλεεστάτους βροτῶν, τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί δυσῖν γυναικοῖν ὧδ' ὑπήκοος πέλειν. θήλεια γὰρ φρήν. εἰ δὲ μὴ τάχ' εἴσεται. Χορόςἀλλ' ὦ μεγάλαι μοῖραι διόθεν. τῇδε τελευτᾶν, ᾗ τὸ δίκαιον μεταβαίνει. ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσ- σης ἐχθρά. γλῶσσα τελείσθω τ᾽ ὀφειλόμενον. πράκτουσα δίκης μέγ' ἀυτεῖ, ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας, φονίαν πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν, τρίγερων μῦθος τάδε φωνεῖ. Ὀρέστηςὦ πάτερ, αἰνόπατερ τί σοι, φάμενος ἤτι ῥέξας. τύχοι μ' ἂν ἕκαθεν οὐρίσας, ἔνθα σ' ἔχουσιν ἀναί, σκότω φάος ἰσοτίμοιρον, χάριτες δ' ὁμοίως. αἴκληται γόος οὐκλεὴς πρὸς δοδόμοις ἀράθαις. Χορόςτέκνον, φρόνημα τὲ θανόντος ὀυ δαμάζει πυρὸς ἡ μαλθακὰ γνάθος. φαίνει δ' ὕστερον ὀργάς. ὀρτύζεται δ' ὁ θνήσκων, ἀναφαίνεται δ' ὁ βλάπτων. πατέρων τε καὶ τεκόντων, γόος ἔνδικος ματεύει. Χορόςτὸ πὰν ἀμφιλαφὴς ταραχθείς. Ἠλέκτραἢ κλυθῖναι ὦ πάτερ ἐν μέρει, πολυδάκρυτα πένθη. δίπαις τοῖς ἐπιτυμβιδίοις θρήνοις ἀναστενάζει. τάφος δ' ἱκέτας δέδεκται φυγάδας θ' ὁμοίως. τί τῶν δ' εὖ τί δ' ἄτερ κακῶν; οὐκ ἀτρίακτος ἄτα; Χορόςἀλλ' ἔτ' ἂν ἐκ τῶν δε θεὸς χρῄζων, θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους. ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων, παιὼν μελάθροις ἐμβασιλείοις, νεοχάτα φίλον κομίζοι. εἰ γὰρ ὑπ' ἰλίῳ, Ὀρέστηςπόρτινος λυκίων πάτερ δορίτμητος κατενα- ρίσθης, λιπὼν ἂν ἔκτειαν ἐν δόμοισιν. τέκνων τ' ἐκε- λεύθοις. ἐπὶ στρατὸν αἰῶνα κτίσας, πολύχωστον ἂν εἶχες τάφον διὰ ποντίκτας δώμασιν εὐφόρητον, Χορόςφίλος φίλοισι τοῖς ἐκεῖ. ἐκεῖ καλῶς θανεῖσιν. κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων, σεμνότιμος ἀνάκτωρ. πρόπολός τε τῶν μεγίστων χθονίων ἐκεῖ τυράννων. βασιλεὺς γὰρ ἦς ὄφρα ἔζης, μόριμον λάχος πιμπλάντων. χθὸν πεισίμβροτόν τε βάκτρον. Ἠλέκτραμηδ' ὑπὸ τρωΐας τείχεσι φθίμενος πάτερ, μετ' ἄλλων δορικμῆτι λαῷ, παρὰ σκαμάνδρου πόρον τε θάψαι, πάρος δ' οἱκτανόντων νίν οὕτως δαμῆναι, θανατηφόρον αἶσαν. πρόσω τίνα πυνθάνεσθαι. τῶν δὲ πόνων ἄπειρον, ταῦτα μὲν ὦ παῖ κρείσ- Χορόςσονα χρυσοῦ. μεγάλης δὲ τύχης, καὶ ὑπερβορέου ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 71 Χορόςμείζονα φωνῆ, διδυμᾶσαι γὰρ, δηγμὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγμης. δῦπος ἱκνεῖται, τῶν μὲν ἀρωγοὶ κατὰ γῆς ἤδη τῶν δὲ κρατούντων. χέρες οὐχ ὅσιαι συγβῶν τύτων. παισὶ δὲ μᾶλ λον γεγένηται. Ὀρέστηςτεῦ διαμπερὲς ὡς ἵκετ’ ἄπτε τε βέλος. ζᾶ ζᾶ κάτωθεν ἀμπέμπων, ὑστερόποινον ἄταν βροτῶν τλήμονι καὶ πλανέργῳ χειρὶ, πᾶσι δ’ ὅμως τελεῖται . ἐφυμνῆσαι Χορόςγένοιτό μοι. πευκήεντ’ ὀλολυγμὸν, ἀνδρὸς θνῃσκομένου γυναικός τ’ ὀλυμένας. τί γὰρ κύθω φρενὸς θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώρας; δριμὺ ἄηται καρδίας. θυμὸς ἔγκοτον στύγος. Ἠλέκτρακαὶ πότ’ ἂν ἀμφιθαλὴς ξεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι. φὰ φὰ καραναΐξας. πιστὰ γένοιτο χώρα. δίκαν δ’ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ. κλῦτε δὲ τὰ χθο νίων τετιμέναι. Χορόςἀλλ’ ἄνομος μὲν φονίας σταγόνας χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖ αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸν ἐρινὺς, παρὰ τῶν προτέρων φθιμένων ἄταν ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ’ ἄτῃ . ποῖ ποῖ δὴ νυβτέρωθ Ὀρέστηςτυραννίδος ἴδωτε πολυκρατεῖς ἀραὶ φθιμένων. ἴδεσθ’ ἀμελφίαν τὰ λοιπ’ ἀμηχάνως. ἔχονται καὶ δωμάτων. ἄτιμα, πᾶτις πράποι τ’ ἂν ὦ ζᾶ, Χορόςπεπάλαται δ’ αὖτε μοι φίλον κέαρ. Χορόςτόν δε κλύουσαν οἶκτον. καὶ τότε μὲν δύσελπις. σπλάγχνα δ' μοι μελαινᾶται. πρὸς ἔπος κλυούσῃ. ὅτ' ἂν δ' αὖτ' ἐπαλκὲς θραρέα πείσασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς. τί δ' ἂν πάντες τύ- Ἠλέκτραχοιμεν ἂν ἤ τάπ πάθοιμεν ἄχθεα, πρός γε τῶν τεκομένων, πάρεπσαίνειν τά δ' ὄυτι θέλγεται. λύκος γὰρ ὥς τ' ὠμόφρον, ἄσαντος ἐκ ματρὸς ἐστὶ θυμός. ΧορόςἜκοψα, κομμὸν ἄρειον εἴτε κισσίας νόμοισι λεμι- ἄπριγκτοι πληκτὰ πολύπλαγκτα δ' ἰδέσθαι, (σρίασ ἐπαυτέρω βιβῇ, τὰ χδὸς ὀρέγματα. ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ' ἐπιρρόθει. κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα. ἰὼ ἰὼ δαῖα. Ἠλέκτραπάντολμε μῆτερ, δαΐοις ἐν ἐκφοραῖς ἄνευ πο- λιτᾶν ἄνα. κτ' ἄνευ δὲ πενθημάτων. ἔτλ' ἀνοίμοκτον ἄν- δρα θάψαι. Ὀρέστηςτὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας οἴμοι. πατρὸς δ' ἀτίμω- σιν ἄρα τίσει ἕκατι μὲν δαιμόνων. ἕκατι δ' ἀμᾶν χρῶν ἔπει τ' ἐγὼ νοσφίσας ἑλοίμαν. ἐμαχαλίσθης δὲ Χορόςτόσος εἶδυ. ἔπρασσε δ' ἄπριν, ὡς θάπτει. μόρον κτῆναι μωμένα. ἄφερκτον αἰῶνι σῷ, κλύῃς πατρῴους δυσατίμους. Ἠλέκτραλέγεις πατρῷον μόρον. ἐγὼ δ' ἐπεστάτουν ἄ- τιμος ὀδὲν ἀξία. μυχῷ δ' ἄφερκτος πολυσείνε κυνὸς δίκαν ἑτοιμώτερα γέλως ἀνέφερον λίβη, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Ἠλέκτραχαίρουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα. τοιαῦτ' ἀκούων ἐν φρεσὶν, γράφου δ' ἰωτῶν δι' ὤτων Χορόςτέτραινε μῦθον, ἡσύχῳ φρονῶν βάσει. τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει. τὰ δ' αὐτὸς ὀργᾷ μαθεῖν. πρέπει δ' ἀκαμπτόμενον καθήκειν. Ὀρέστηςσέτοι λέγω, ξυγγενῆ πάτερ φίλοισι. Ἠλέκτραἐγὼ δ' ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα, Χορόςστάσις δὲ πάγκοινος ὧδ' ἐπιρροθεῖ, ἄκυσον ἐς φάος μολὼν, ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς, Ὀρέστηςἄρης ἄρει ξυμβάλλει, δίκα δίκᾳ. Ἠλέκτραἰὼ θεοὶ, κραίνετ' ἐν δίκως. Χορόςτρόμος μ' ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων. τὸ μόρσιμον μένει πάλαι. οὐχομένοις δ' ἂν ἔλθοι. ἰὼ πόνος ἀγγενής. καὶ παράμουσος ἄτης Χορόςαἱματόεσσα πλαγά. ἰὼ δύστον' ἀφόρητα κήδη. ἰὼ δυσκατάπαυσον ἄλγος, δώμασιν ἔμμορον Χορόςτῶν δ' ἔχεις οὐδ' ἀπ' ἄλλων ἔκτοθεν ἀλλ' ἀπ' αὐτῶν διω μαναι ρῆν αἱματηρὰν θεῶν κατὰ γᾶς ὅδ' ὕμνος Χορόςἀλλὰ κλύοντες μάκαρες χθόνιοι. τῆσδε κατ' οὐχῆς πέμπετ' ἀρωγήν. παισὶ προφρόνως ἐπὶ νίκην. Ὀρέστηςπάτερ βότοισιν οὐ τυραννικοῖς θανὼν αἰτούμενός μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων, Ἠλέκτρακἀγὼ πάτερ τοῖα δ' ἔσκ χρῄαν ἔχω. φυγᾶν μέγαν προθεῖσαν αἰγίσθῳ. Ὀρέστηςἔτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν, κτιζοίατ', οὐ δὲ μὴ παρ' εὐδείπνοις ἔσῃ, ἄτιμος ἐν πυροῖσι κνισωτοῖς χθονός. Ἠλέκτρακἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας, οἴσω παζώων ἐκ δόμων γαμηλίους. Ἠλέκτραπάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον. Ὀρέστης ὦ γαῖ' ἄνεσμοι πάτερ ἐποπτεῦσαι μάχην. Ἠλέκτρα ὦ πᾶτερ ὃς ἔφθισαι δὸς δέ τ' ἄμορφον κράτος. Ὀρέστης μέμνησο λητρῶν οἷς ἐνοσφίσθης πάτερ. Ἠλέκτρα μέμνησο δ' ἀμφίβληστρον ᾧ σ' ἐκαίνισαν. Ὀρέστης πέδαις δ' ἀχαλκεύτοις ἐθηράθης πάτερ. Ἠλέκτρα αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν, Ὀρέστης ἆρ' ἐξεγείρῃ τοῖσδ' ὀνείδεσιν πάτερ, Ἠλέκτρα ἆρ' ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα, Ὀρέστηςἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις. ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος βλάβας λαβεῖν, εἴπερ κρατηθείς γ' ἀντινικῆσαι θέλεις. Ἠλέκτρακαὶ τῆσδ' ἄκουσον λοιθίου βοῆς πάτερ, ἰδὼν νεοσσὺς τούσδ' ἐφημένους τάφῳ. οἴκτειρε θῆλυν, ἄρσενος θ' ὁμοῦ γόνον. καὶ μὴ 'ξαλείψῃς σπέρμα πελοπιδῶν τόδε. οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδέ περ θανών, παῖδες γὰρ ἀνδρὶ, κληδόνος σωτήριοι. θανόντι· φελλοὶ δ' ὣς ἄγουσι δίκτυον, τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σώζοντες λίνου, ἄκου' ὑπὲρ σοῦ τοιάδ' ἔστ' ὀδύρματα. αὐτὸς δὲ σώζῃ τόνδε τιμήσας λόγον, Χορόςτί μῆμα τύμβου τῆσδ' ἀνοιμώκτου τύχης. τὰ δ' ἄλλ' ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενὶ, ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος παρώμενος. Ὀρέστηςἔσται πυθέσθαι δ' οὐδέν ἐστ' ἔξω δρόμου. πόθεν χοὰς ἔπεμψεν ἐκ τίνος λόγου. μεθ' ὕστερον τιμῶσ' ἀνήκεστον πάθος. θανεῦντι δ' ἀφρονοῦντι δειλαία χάρις. ἔπεμπετ' οὐκ ἔχοιμ' ἂν ἰκάσαι τάδε. τὰ δῶρα, Ὀρέστηςτὰ δῶρα, μέτω δ᾽ ἐπὶ τῆς ἀμαρτίας. τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵμαρσ. ἑνὸς μάτην ὁ μόχθος· ᾧ δ᾽ ἔχει λόγος. θέλοντι δ᾽ εἴπῃς οἷσθ᾽ ἐμοί· φράσον τάδε. Χορός οἶδ᾽ ὦ τέκνον· πάρεσι γὰρ ἐκ τῶν ἐράτων. καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη. χοὰς ἔπεμψε τάσδε δυσθεος γυνή. Ὀρέστης ἦ καὶ πύθεσθε τὦπαρ ὡς τ᾽ὄρθῶς φράσαι; Χορός τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν ὡς αὑτὴ λέγει. Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανῶται λόγος. Χορόςἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην. Ὀρέστηςτινὸς βορᾶς χρῄζοντα νεογενὲς δάκος. Χορόςαὐτὴ προσέχε μαζὸν ἐν τ᾽ὀνείρατι. Ὀρέστηςκαὶ πῶς ἄβρωτον ἦ χάριν ὑπὸ στυγὸς Χορόςὥσ τ᾽ἐν γάλακτι, θρόμβον αἵματος σπάσαι. Ὀρέστηςὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει. Χορόςἡ δ᾽ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη. πολλοὶ δ᾽ἀνῆλθον ἐκτυφλωθέντες σκότῳ. λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν. πέμπει τ᾽ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς, ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων. Ὀρέστηςἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ. τὄνειρον εἶναι τόδ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον, κρίνω δέ τοι νίν ὥστε δυσκόλλως ἔχειν, εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλίπων ἐμοὶ, ἐφεῖσε πᾶσα σπαργάνη ὀπλίζετο. καὶ μαθὸν ἀμφέχαση᾽ἐμὸν θρεπτήριον. θρόμβῳ δ᾽ἔμιξεν αἵματος φίλον γάλα. ἡ δ᾽ἀμφιταρβίτω δ᾽ ἐπώμωξεν πάθει. δεῖ τοίνυν ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας, Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ Ὀρέστηςθανεῖν βιαίως, ἐκ δρακοντωθεὶς δ' ἐγὼ, κτείνων, ὡς τ' ὄνειρον ἐννέπει τόδε, Χορόςτερασκόπον δ' τῶν δ' σ' αἱροῦμαι πέρι. γένοιτό δ' οὕτως· τ' ἄλλα δ' ἐξηγοῦ φίλοις. τοὺς δ' ἀντιποιεῖν, τοὺς δὲ μήτι δρᾶν λέγων. Ὀρέστηςἁπλῶς ὁ μῦθος. τὼ δέ με στείχειν ἔσω. αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς. ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον. δόλῳ τε καὶ ληφθῶσιν ἐν ταυτῷ βρόχῳ, θανόντες ᾗ καὶ λοξίας ἐφήμισεν, ἄναξ ἀπόλλων μάντις ἀψευδὴς τὸ πρὶν, ξένῳ γὰρ εἰκὼς πᾶν τελῆ σάγην ἔχων, ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷ δ' ἐφ' ἑρβυίους πύλας, πυλάδη· ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων, ἄμφω δὲ φωνὴν, ἥσομεν παρνησίδα. γλώσσης ἀυτὴν φωκίδος μιμουμένω. καὶ δὴ θυρωρῶν ἔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ, λέξαι τ' ἐπειδὴ δαίμονα ἰδόμος κακοῖς, μενῶμεν οὕτως, ὡς ἂν ἐπεικάζειν τινὰ, δόμοις παραστίχοντα καὶ τάδ' ἐννέπειν. τίδη πύλῃσι τὸν ἱκέτην ἀπείργετε αἴγισθος εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρὼν, εἰ δ' οὖν ἀμείψω βαλῶν ἕρκειον πυλῶν κἀκεῖνον ἐνθρόνοισιν εὑρήσω πατρὸς, ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα ἐρεῖ, σάφ' ἴσθι καὶ κατ' ὀφθαλμοὺς βαλεῖν, πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν, ποδαπὸς ὁ ξένος νεκρὸν θήσω πολώκῃ περιβαλὼν χαλκεύματι. φόνου δ' ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη ἄκρατον αἷμα πίεται βότιν πόσιν. Ὀρέστηςσὺ ἕν σὺ μὲν φύλασσε τ' ἂν οἴκῳ καλῶς, ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε. ὑμῖν δ' ἐπαινῶ γλῶσσαν ὔφημον φέρειν. σιγᾶν θ' ὅπου δεῖ, καὶ λέγειν τὰ καίρια, τὰ δ' ἄλλα τύτῳ δεῦρ' ἐποπτεῦσαι λέγω, ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι. Χορόςπολλὰ μὲν γὰρ φέρει. δεινὰ καὶ δειμάτων ἄχη. πόντιαί τ' ἀγκάλαι νωδάλων. ἀνταίων βροτοῖσι. πλάθουσι βλαστοῦσι καὶ πεδαίχμιοι, λαμπάδες πεδάμαροι. πτηνά τε καὶ πεδοβά μον' ἂν ἀνεμοέντων. αἰγίδων φράσαι κότον, Χορόςἀλλ' ὑπέρτολμον ἀν δρὸς φρόνημα τίς λέγοι. καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλημόνων καὶ παντόλμοις. ἔρωτας ἄταισι. συνόμους βροτῶν, ξυζύγους δ' ὁμαυλίας. θηλυκρατὴς ἀπ' ἔρω τος ἔρως παρανικᾷ. κνωδάλων τε καὶ βροτῶν, Χορόςἴστω δ' ὅστις οὐχ ὑπόπτερος φροντίσιν δαεὶς τὰν ἄπαιδα λύμας. τάλαινα θεστιὰς μήσατο, πυρδαῆ τινα πρόνοιαν καῒθυσα παιδὸς δαφοινὸν, δαλὸν ἡλίκ' ἐπιμολὰν ματρόθεν κελάδησε ξύμμετρόν τε διὰ βίου· μοιρόκραντον ἐς ἦμαρ, Χορόςἄλλαν δ' ἦν ̓ ἐν λόγοις στυγεῖν. φοινίαν σκύλλαν· ἅτ' ἐχθρῶν ὑπαὶ φῶτ' ἀπόλεσεν φίλον κρητικοῖς· χρυσεομήτοισιν ὅρμοις. πιθήσασα δώροισι μένω νίσον ἀθανάτας βιχὸς νοσφίσασ' ἀπροβούλως· πνέονθ' ἅκεανόφρων ὕπνῳ. κιχάνει δέ μιν ἑρμῆς Χορόςἐπεὶ δ' ἐπεμνησάμεν ἀμειλίχων, πόνων. ἀκαίρως δὲ δὺς φιλὲς γαμὴ λευμ' ἀπαύχερον δόμοις γυναικοβύλευ τε μήτι δας φρενῶν. k ii ΑΙΣΧΥΛΟΥ Χορόςἐπ' ἀνδρὶ δηΐοις ἐπὶ κότω σέβας. τίων δ' ἀθέρμαντον ἐστίαν δόμων. γυναικείαν ἄτολμον αἰχμὰν Χορόςκακῶν δὲ πρεσβύεται τὸ λήμνιον λόγω γοᾶται δὲ δὴ ποθεῖ κατά. πυστον ἦος καὶ συνδέτις. τὸ δεινὸν αὖ λημνίοισι πήμασι θεοστυγεῖται δ' ἄχι- βροτῶν ἀτιμωθὲν οἴχεται γένος. σέβει γὰρ οὔτις τὸ δυσφιλὲς θεοῖς. τὶ τῶν δ' οὐκ ἐνδίκως ἀγείρω, Χορόςτό δ' ἄγχι πλευμόνων ξίφος . δι' ἀνταίαν ὀξυ- πευκές, σοῦται διὰ δίκας· τὸ μὴ θέμις γὰρ οὐ, λὰξ πέδον πατούμενον. τὸ πᾶν διὸς σέβας παρεκβάντες ἀθεμίστως. Χορόςδίκας δ' ἐρείδεται πυθμήν . πρὸς χαλκεύει δ' αἶσα φασγανουργός. τέκνον δ' ἐπεισφέρει δόμοισε. δωμάτων παλαιτέρων. τείνει μύσος. χρόνω κλυτὴ βυσσόφρων ἐρινύς, Ὀρέστηςπαῖ παῖ. θύρας ἄκουσον ἑρκεῖος κτύπον. τίς ἔνδον ὦ παῖ παῖ μάλ' αὖθις ἐν δόμοις. τρίτον τόδ' ἐκ πέραμα δωμάτων καλῶ. εἴπερ φιλόξεν' ἐστὶν αἰσχύνῃ δίκης Οἰκέτηςεἶεν ἀκούω ποδαπὸς ὁ ξένος πόθεν. Ὀρέστηςἄγγελε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων, πρὸς οὕσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους. τάχυνε δ' ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμ' ἐπείγεται. σκοτεινὸν, ὥραι δ' ἐμπόρους μεθιέναι. ἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Ὀρέστηςἐξελθέτω τίς δωμάτων τελεσφόρος, γυνὴ τόπαρχος ἀνδρά τ' οὐπρεπέστερον, αἰδὼς γὰρ ἐν λεχθεῖσιν οὐκ ἐπαργέμους λόγους, τίθησιν εἶπε θαρσήσας ἀνήρ, πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ, Κλυταιμνήστραξένοι λέγοιτ' ἂν εἴτι δεῖ πάρεστι γὰρ ὁποῖα περ δόμοισι τοῖσδ' ἐπεικότα, καὶ θβμὰ λυβὰ καὶ πόνων θελκτήρια, στρωμνὴ δικαίων τ' ὀμμάτων παρουσία. εἰ δ' ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βαλιώτερον ἀνδρῶν τόδ' ἐστὶν ἔργον οἷς κοινώσομεν, Ὀρέστηςξένος μὲν εἰμὶ δαυλιδεὺς ἐκ φωκέων, σείχοντα δ' αὐτόφυρτον οἰκείαις ἄγῃ. εἰς ἄργος ὡς περ δεῦρ' ἀπεζύγην πόδας ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτ' εἶπε συμβαλὼν ἀνήρ. ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν, στρόφιος ὁ φωκεύς, πύνθομαι γὰρ ἐν λόγῳ, ἐπεί περ ἄλλως ὦ ξέν' εἰς ἄργος κίεις, πρὸς τοὺς τεκόντας πανδίκως μεμνημένος. τεθνεῶτ' ὀρέστην εἰπε μὴ δαμῶς λάθῃ. εἴτ' οὖν κομίζειν δόξα νικήσει φίλων. εἴτ' οὖν μέτοικον εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ξένον. θάπτειν. ἐφετμὰς τάσδε πόρθμευσον πάλιν. νῦν γὰρ λέβητος χαλκέου πλευρώματα, σποδὸν κέκευθεν ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου, τοσαῦτ' ἀκούσας εἶπον. εἰδ' τυγχάνω, τοῖς κυρίοισι καὶ προσήκουσιν λέγων, ἐκ οἶδα· τὸν τεκόντα δ' εἰκὸς εἰδέναι. Κλυταιμνήστραοἳ ἐγὼ κατ' ἄκρας ἐν πᾶσ' ὡς πορθούμεθα. ὦ δυσπάλαιστε τῶνδε δωμάτων ἀρά. k iij Κλυταιμνήστραὡς πόλ’ ἔπωπαις κἀκποδῶν ὠκείμενα, τόξοις πρόσωθεν ὐσκόποις χειρουμένη. φίλων ἀποψιλοῖς με τὼ παναθλίαν, καὶ νῦν ὀρέστης ἦν γὰρ εὐβόλως ἔχων. ἔξω νομίζων ὀλεθρίου πηλοῦ πόδα, νῶν δήπερ εὐδόμοισι βακχίας καλῆς ἰατρὸς ἐλπὶς ἦν παροῦσαν ἐγγράφει. Ὀρέστηςἐγὼ μὲν ὦ ξένοισιν ὧδ' εὐδαίμοσιν. κεδνῶν ἕκατι πραγμάτων ἂν ἤθελον, γνωστὸς γενέσθαι, καὶ ξενωθῆναι τί γάρ. ξένῳ ξένοισιν ἔστιν εὐμενέστερον πρὸς δυσσεβείας ἦν ἐμοὶ τό δ' ἐν φρεσίν. τοιόνδε πρᾶγμα μὴ κρανῶσαι φίλοις, καταινέσαντα καὶ κατεξενωμένον. Κλυταιμνήστραὔτοι κυρήσεις μεῖον ἀξίως σέθεν, κ' οὐδὲν ἆσσον ἂν γένοιο δώμασιν φίλος. ἄλλος δ' ὁμοίως ἦλθεν ἂν τά δ' ἀγγελῶν, ἀλλ' ἔσθ' ὁ καιρὸς ἡμερεύοντας ξένους. μακρᾶς κελεύθου, τυγχάνει τὰ πρόσφορα. αἰνῶ δὲ πράσσειν ὡς ἐπ' ὐθύω τάδε. ἡμεῖς δὲ ταῦτα τοῖς κρατοῦσι δωμάτων, κοινώσομέν τε κ' ὐσπανίζοντες φίλων, βουλευόμεθα τῆσδε συμφορᾶς πέρι. Χορόςεἰ ἐν φιλιασμώϊδες οἶκων, πότε δὴ στομάτων δείξομεν ἰσχὺν ἐπ' ὀρέστῃ. ὦ πότνια χθὼν, καὶ πότνι' ἀκτὴ χώματος ἣ νῦν ἐπὶ ναυάρχῳ σώματι κεῖσαι τῷ βασιλείῳ. νῦν ἐπάκουσον. νῦν ἐπάρηξον, νῦν γὰρ ἀκμάζει πειθὼ δολία, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Χορόςξυγκαταβῆναι χθόνιον δ' ἑρμᾶν καὶ τὸν νύχιον τοῖς δ' ἐφοδεῦσαι. ξιφοδημήτησιν ἀγῶσιν Χορόςἔοικεν ἀνὴρ ὁ ξένος τύχειν κακόν, τροφὸν δ' ὀρέσταν τήν δ' ὁρῶ κεκλαυμένην, ποῖ δὴ πατεῖς κιλίᾱ ω δωμάτων πύλας, λύπη δ' ἄμισθος ἐπί σοι ξυνέμπορος, Τροφόςαἴγισθον ἠνώγει τοὺς ξείνους καλεῖν, ὅπως τάχιστ' ἄνωγεν ὡς σαφέστερον, ἀνὴρ ἀπ' ἀνδρὸς, τὴν νεάγγελον φάτιν, ἐλθὼν πύθηται τήν δε πρὸς ἐλθὼν εἰκέτας θέτ' σκυθρωπὸν ἐντὸς ὀμμάτων γέλων, κεύθουσ' ἐπ' ἔργοις διαπεπραγμένοις καλῶς, κείνῃ δόμοις δὲ τοῖς δε παγκάκως ἔχειν. φήμης ὑφ' ἧς ἤγγειλαν οἱ ξείνοι τρῶς. ἦ δὴ κλύων ἐκεῖνον εὐφρανεῖ νόον. οὔ τ' ἂν πύθηται μῦθον ὦ τάλαιν' ἐγὼ, ὡς μοι τὰ μὲν παλαιὰ συγκεκραμμένα, ἄλγη λύσοι τατύς δ' ἐνατρέως δόμοις. τυχόν τ' ἐμὴν ἤλγυνεν ἐν στέρνοις φρένα ἀλλ' οὔτιπω τοιόνδε πῆμ' ἀνεχόμην. τὰ μὲν γὰρ ἄλλα, τλημόνως ἤντλουν κακά. φίλον δ' ὀρέστην τῆς ἐμῆς ψυχῆς βιβύν. ὃν ἐξέθρεψα μητρόθεν δ' δεγμένη. καὶ νυκτιπλάγκτων ὀρθίων κελευμάτων καὶ πολλὰ καὶ μοχθήρ' ἀνωφέλητ' ἐμοὶ, τλάσῃ. τὸ μὴ φρονῶν γὰρ ὡς πρεῖ βοτόν, βρέφειν ἀνάγκη, πῶς γὰρ ὐ βότω φρενός, ὐ γάρ τι φωνῇ παῖς ἔτ' ὼν ἐν σπαργάνοις. ἢ λιμός, ἢ δίψη τὶς ἤλε ψυρία. k iï Τροφός νέα δὲ νηδὺς αὐτάρκη τέκνων, τούτων πρόμαντις ὖσα πολλά δ' ἰδίομαι, ψευσθεῖσα παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια, γναφεὺς στροφεύς τε ταὐτὸν εἰχέτην τέλος, ἐγὼ διπλᾶς δὲ τάσδε χειρωναξίας ἔχουσ' ὀρέσκιν ἐξεδεξάμην πατρί· τεθνηκότος δὲ νῶν τάλαυνα πύθομαι. στείχω δ' ἐπ' ἄνδρα τῶνδε λυμαντήριον, οἴκων θέλων δὲ τῶνδε πώσετε λόγων, Χορόςπῶς ὖν κελαύνίν μολεῖν ἐσταλμένον. Τροφόςἢ πῶς λέγ' αὖθις ὡς μάθωσα φέστερον. Χορόςἢ ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ Τροφόςἄγαν κελαύῃ θορυφόρους ὀπάονας, Χορόςμὴ νῦν σὺ ταῦτ' ἄγγελλε δεσπότου σύγει, ἀλλ' αὐτὸν ἐλθεῖν ὡς ἀδειμάντως κλύει· ἄνωχθ' ὅσον τάχιστ' ἀγαθούσῃ φρενί. ἐν ἀγγέλω γὰρ κρυπτὸς ὀρθώση φρενί. Τροφός ἦ φρονεῖς εὖ τοῦσι νῶν ἠγγελμένοις· Χορός εἰ τροπαίαν ζδὲ κακῶν θήσει ποτέ, Τροφόςκαὶ πῶς ὀρέστης ἐλπὶς οἴχεται δόμων, Χορόςοὔπω κακὸς γε μάντις ἂν γνοίη τάδε. Τροφόςτιμῆς ἔχεις τί τῶν λελεγμένων δίχα. Χορόςἄγγελ' ἰῦσα πρᾶυνε τὰ πεπραγμένα· μέλει θεοῖσιν ὧνπερ ἂν μέλῃ πέρι· Τροφός εἶμι καὶ σοῖς ταῦτα πείσομαι λόγοις· γένοιτο δ' ὡς ἄριστα σὺν θεῶν δόσει· Χορόςνῦν παραιτουμέν μοι πάτερ. ζῶ θεῶν ὀλυμπίων, δὸς τύχας τυχεῖν δέμω κυρίως τὰ σώφρονω μαινομένοις ἰδεῖν. διαδικῆσαι πᾶν ἔπος. ἔλακον ζῶ συδένιν φυλάγης. Α Γ Α Μ Ε Μ Ν Ω Ν. 77 Χορόςεἴ πρὸς’ δὴ ’χθρῶν τῶν ἔσω μελάθρων ὦ ξυνθεῖς. ἐπάμιν μέγα ἄρας δίδυμα καὶ διπλά. παλίνποινα θέλων ἀμᾴψει. Χορόςἴσθι δ’ ἀνδρὸς φίλου πῶλον οὖ. νίν ζυγέν τ’ ἐν ἅρματι πημάτων ἐν δρόμῳ. προστιθείς, μέσον τίς ἂν σωζόμενον ῥυθμόν. τοῦτ’ ἰδεῖν δάπεδον. ἀνομένων βημάτων ὄρεγμα . οἵ τ’ ἔσωθε δω= Χορόςμάτων. πλουτ’ ἀγαθῆ μυχὸν νομίζετε. κλύετε σύμφρο= νας θεοί. ἄγετε τῶν πάλαι πεπραγμένων λύσασθ’ αἷμα πρὸς φάτοις δίκαις γέρων φόνος μηκέτ’ ἐν δόμοις τέκοι. Χορόςτόδε καλῶς κτάμενον. ὦ μέγα ναίων στόμιον ὦ, δὸς ἀνιδεῖν δόμον ἀνδρὸς καὶ νίν ἐλευθερίως. λαμπρῶς ἰδεῖν φιλίοις. ὄμμασι δνοφεράς καλύπτρας· ξυμλάβοι δ’ ἐν δίκως Χορόςπαῖς ὁ μαίας ἐπιφορώτατος πρᾶξιν ὀρίαν θέλων. πολλὰ δ’ ἄλλα φανεῖ χρῄζων, κρυπτὰ ἄσκοπον δ’ ἔπος λέγων. νύκτα πρὸ τ’ ὀμμάτων σκότον φέρει. καθ’ ἡμέραν δ’ οὐδὲν ἐμφανέστερος Χορόςκαὶ τότε δὴ πλᾶτον δωμάτων λυτήριον, θήλυν οὐριοστάταν ὁμοῦ κρεκτόν γοην τῶν νόμον μεθήσομεν. πόλη τάδ’ εὖ, ἐμὸν ἐμὸν κέρδος ἀέξεται τόδε· ἄτα δ’ ἀπο στατεῖ φίλων. Χορόςσὺ δὲ θαρσῶν ὅταν ἥκῃ. μέρος ἔργων. ΑΙΣΧΥΛΟΥ Χορόςἔπαυσας πατρὸς ἔργω. θροοῦσα, πρὸς σὲ τέκνον πατρὸς αὐδῶν . καὶ περαίνων ἐπίμομφαν φάταν'. Χορόςπσεώς τε ἐν φρεσὶν, καρδίαν χέθων. τοῖς δ' ὑπὸ χθονὸς φίλοισιν, τοῖς τ' ἄνωθεν προ πράσσων χάριτος ὀργᾶς λυπρᾶς ἔνδοθεν. φοινίαν ἄταν τιθεὶς, τὸν αἴτιον δ' ἐξαπολ- λὺς μόρον. Αἴγισθος ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος ἀλλ' ὑπάγγελος. νέαν φάτιν δὲ πύθομαι λέγειν τινὰς ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον, μόρον δ' ὀρέστου. καὶ τόδ' ἀμφέρειν δόμοις. γένοιτ' ἂν ἄχθος δέιμαρς τῷγ' ἐς φόνῳ, τῷ πρόσθεν ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ. πῶς ταῦτ' ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω; ἢ πρὸς γυναικῶν δει ματούμενοι λόγοι, πεδάρσιοι θρώσκουσι θνήσκοντες μάτην; τί τῶν δ' ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί. Χορόςἠκέσαμεν μὲν, πυθέσθαι δὲ τῶν ξένων. ἔσω παρελθὼν οὐδὲν ἀμφ' έλων σθένος. ὡς αὐτὸς αὑτὸν ἄνδρα πυθέσθαι πέρι. Αἴγισθοςἰδεῖν ἐλέγξαι τ' αὖ θέλω ὸν ἄγγελον. εἴτ' αὐτὸς ἦεν θνήσκοντος ἐγ' ύθεν παρὼν, εἴτ' ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθὼν, ἔτοι φρένα κλέψειαν ὠμματωμένην, Χορός ζεῦ ζεῦ, τὶ λέγω, πόθεν ἄρξωμαι. τάδ' ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσα. ὑπὸ δ' εὐνοίας. πῶς ἴσον εἰποῦσ' ἀνύσωμαι. νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθῆσαι Χορόςπηραὶ κοπάνων ἀνδροκμήτων, ἢ πάνυ θήσειν, ἀγαμεμνονίων οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός. ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπ’ ἐλευθ’ ρία δαΐων ἀρχάς τε πολυωνομοῦς. ἕξει πάτρων μέγαν ὄλβον. τοιὰν δὲ πάλιν ὢν ἔφεδρος δισσοῖς μέλλει θεοῖς ὀρέσης ἅψαι. ὴ δ’ ἐπὶ νίκην. ἠ ἠ ὀρρῶ, Χορόςἔα ἔα μάλα πῶς ἔχει. πῶς κέκρανται δόμοις. ἀποσταθῶ μὲν πράγματος τελουμένου. ὅπως δοκῶμεν τῶν δ’ ἀναιτίαι κακῶν εἶναι. μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος. Οἰκέτηςοἴμοι μὰν, οἴμοι δεσπότου τελουμένου, οἴμοι μάλ’ αὖθις ἐν βίτοις προσφθέγμασιν. αἴγισθος οὐκ ἔτ’ ἔστιν, ἀλλ’ ἀνοίγατε, ὅπως τάχιστα καὶ γυναικείους πύλας, μοχλοῖς χαλάτε καὶ μάλ’ ἡβῶντος δὲ δῆ, οὐχ ὡς δ’ ἀρῆξαι διαπεπραγμένων, τί γάρ, ἰὺ ἰὺ, κωφοῖς αὐτῶ καὶ καθεύδουσι μάτην. ἄκραντα βάζω· ποῖ κλυταιμήστρας τί δρᾷ. ἔοικε νῦν αὖτης ἐπὶ ξυρὸν πέλας. ἀρχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην πεπληγμένος. ; Κλυταιμνήστρα τί δ’ ἔστ’ χρῆμα, τίνα βοὴν ἵστης δόμοις, Οἰκέτης τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω. Κλυταιμνήστρα οἳ ’γὼ ξυνῆκα τὔπος ἐξ αἰνιγμάτων. δόλοις ὀλόμεθ’ ὡς περ οὖν ἐκτείναμεν. δοίη τίς ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος. εἰδῶμεν. ἢ νικῶμεν. ἢ νικώμεθα. ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦ δ’ ἀφικόμην κακοῦ. ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ὀρέστηςσὲ καὶ ματαίω· τῶδε δ' ἀρκούντως ἔχοι. Κλυταιμνήστραοἳ ἐγώ. τέθνηκας φίλτατ' αἰγίσθου βία, Ὀρέστηςφιλεῖς τὸν ἄνδρα, τοί γὰρ ἐν ταυτῷ τάφῳ, κείσῃ· θανόντα δ' οὔτι μὴ προδῷς ποτέ, Κλυταιμνήστραἐπί'χσες ὦ παῖ· τόνδε δ' αἴσεται τέκνον, μαστὸν πρὸς ὠκύπολλα δὴ βρίζων ἅμα. ἄλλοισιν ἐξήμελξας ὐβαφὲς γάλα, Ὀρέστηςπυλάδη τί δράσω· μητέρ' αἰδεσθῶ κτανεῖν, Πυλάδηςπῶ δὶ τὰ λοιπὰ λοξία μαντεύματα. τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ' εὐορκώματα, ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγῆ πλέον, Ὀρέστηςκρίνω σε νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς. ἕπου πρὸς αὐτὸν τόνδε σε σφάξαι θέλω. καὶ ζῶντα γάρ νιν κρέασων ἡγήσω πατρός, τούτῳ θανοῦσα συγχάθευδ' δ' ἐπεὶ φιλεῖς, ὃν ἄνδρα τοῦτον. ὃν δ' ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς Κλυταιμνήστραἐγώ σ' ἔθρεψα σὺν δὲ γηράναι θέλω. Ὀρέστηςπατρωκτὸν ῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί; Κλυταιμνήστραἡ μοῖρα τούτων ὦ τέκνον παραυτία. Ὀρέστηςκαὶ τόνδε τοίνυν μοῖρ' ἐπόρσυνεν μόρον. Κλυταιμνήστραὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀρὰς τέκνον; Ὀρέστηςτεκοῦσα μ' ἔρριψας ἐπὸ δυστυχές. Κλυταιμνήστραὔτοι σ' ἀπέρριψ' εἰς δόμους δορυξένους. Ὀρέστηςδιχῶς ἐπράθην, ὢν ἐλευθέρου πατρός. Κλυταιμνήστραπῶ δὴ θ' ὄτιμος ὄν τιν' ἀντειλεξάμην. Ὀρέστηςαἰσχύνωμαί σε. τοῦτ' ὀνειδίσαι σαφῶς. Κλυταιμνήστραμὴ, ἀλλ' εἴφ' ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας. Ὀρέστηςμὴ 'λέγχε τὸν πονοῦντ' ἔσω καθημένη. Κλυταιμνήστραἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἵργεσθαι τέκνον. Ὀρέστηςτρέφει γ' ἐπ' ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 79 Κλυταιμνήστρακτενεῖν ἔοικας ὦ τέκνον τὴν μητέρα. Ὀρέστηςοὔτοι σεαυτὴν ̓κ ἐγὼ κατακτενεῖς, Κλυταιμνήστραὅρα φυλάξω μητρὸς ἐγκότους κύνας. Ὀρέστηςτὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω παρεισάδεις. Κλυταιμνήστραἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην, Ὀρέστηςπατρὸς γὰρ αἶσα, τόν δε σ’ ὁρίζει μόρον, Κλυταιμνήστραοἳ 'γὼ τεκοῦσα τόν δ' ὄφιν ἐθρεψάμην. Ὀρέστηςἦ κάρτα μάν τις ἐξ ὀνειράτων φόβος. κἄν ὐς γ' ὃν ἐκμὶν καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε. Χορόςσένω μὲν οὖν καὶ τόν δε συμφορὰν διπλῆν. ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισει, τλήμων ὀρέστης. τὄ θ' ὅμως αἱρούμεθα, ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν. Χορόςἔμολε μὲν δίκα πριαμίδαις χρόνῳ. βαρύδικος ποινά. ἔμολε δ' ἐς δόμον τὸν ἀγα- μέμνονος. διπλοῦς λέων, διπλοῦς ἄρης. ἔλακε δ' ἒρ πᾶν. ὀπυθοχρήστας φυγὰς. θεόθεν ἐφραδᾶσιν ὡρ- μυμένος Χορόςἐπολολυξάτω δεσποσύων δόμων. ἀναφυγὰς κακῶν, καὶ κτεάνων βιβάς, ὐπὲρ δυοῖν μιαστόροιν. δυσοίμυ τύχας. Χορόςἔμολε δ' ὦ μέλει κρυπταδία μάχα. δολιόφρων ποινά, ἔθιγε δὲ μάλα χθὸς ἐτίτυμος. διὸς κόρα δίκαν δένιν, προσαγορεύομεν. βροτοὶ τυχόντες καλῶς. ὀλόθριον πνέουσ' ἐν ἐχθροῖς κόριν, Χορόςτάπβ' ὁ λοξίας ὁ παρνάσιος. μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπ' ὄχθῳ. ἄγειν ἀδόλως δολίας. α̂ βλαπτομέναν ἐν χρόνοις. Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ Χορόςθεῖσαν ἐποίχεται. κρατεῖται πῶς τὸ θεῖον πα= ρὰ τὸ μὴ ὑπεργᾶν κακοῖς, ἄξιον δ' οὐρανᾶχον ἀρχὰν σέβειν. Χορόςπαράτε φῶς ἰδεῖν. μέγαν τ' ἀφῃρέθην. ψάλιον δίκων, ἀναγεμὰν δόμοις πολλῶν ἄγαν χρόνον, χαμαιπετῆσε κεῖσθ' ἀεί, τάχα δὲ παντε- Χορόςλὴς χρόνος ἀμείψεται. πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφ' ἑστίας. μῦσος πᾶν ἐλάσῃ καθαρμοῖς ἅπαν ἐλατήριον τύχα, δ' εὐπροσώπῳ κοίτᾳ, τὸ πᾶν ἰδεῖν, ἀκοῦσαι θρεομένοις, μετ' οἰκοδόμων, πεσοῦνται πάλιν παρὰ τὸ φῶς ἰδεῖν. Ὀρέστης ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα. πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας. σεμνοὶ μὲν ἦσαν, ἐν θρόνοις τό θ' ἥμενοι. φίλοι τε καὶ νῦν ὡς ἐπεικάσαι πάθη. πάρεσιν ὅρκος' ἐμμένει πισώμασιν, ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίως πατρί, καὶ ξυνθανεῖσθαι, καὶ τάδ' ὅρκως ἔχει. ἴδεσθε δ' αὖτε τῶν δ' ἐπήκοοι κακῶν, τὸ μηχάνημα. δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί, πέδας τε χεροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα. ἐκτείνατ' αὐτὸν καὶ κύκλῳ παρασταδόν, στέγαστρον ἀνδρῶν δείξαθ' ὡς ἴδοι πατήρ, οὐχ ὁμός, ἀλλ' ὁ πάντ' ἐποπτεύων τάδε, ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔrgα τῆς ἐμῆς. ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ. ὡς τόν δ' ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον τὸν μητρός, αἰγίσθου γὰρ ἐλέγχω μόρον ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 80 Ὀρέστηςἔχει γὰρ αἰχμὴν πρεπῶς νόμου δίκην. ἥτις δ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ, τότ᾽ ἐμήσατο σύγος, ἐκ σῶν τέκνων ἠνέχθη ὑπὸ ζώνην βάρος, φίλον τέως, νῦν δ᾽ ἐχθρὸν ὡς φαίνει κακόν. τί σοι δοκεῖ. μύραινά γ᾽ ἢ Ἔχιδν᾽ ἔφυ. σήπειν θιγοῦσαν ἄλλον οὐ δεδηγμένον. τόλμης ἕκατι κἀνδίκου φρονήματος. τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλ᾽ εὐστομῶν. ἄγρευμα θηρὸς, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον. δρόιτης κατὰ σκήνωμα. δίκτυον μὲν οὖν. ἄρκυν δ᾽ ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους. τοιοῦτον ἂν κτήσαιτο φιλήτης ἀνήρ. ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ. βίον νομίζω. τῷ δέ τ᾽ἂν δολώματι πολλὰς ἀναιρῶν, πολλὰ θ᾽ ὐμαίνει φρενὶ, τοιάδε μοι ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ; γένοιτ᾽, ὀλοίμην πρόσθ᾽ ἐκ θεῶν ἄπαις - Χορόςαἳ αἳ μελέων ἔργων, συγβῶ θανάτῳ χε πράχθης. ἓ ἕ. μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ, Ὀρέστηςἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασεν, μαρτυρεῖ δέμοι. Φᾶρος τό δ᾽ ὡς ἔβαψεν αἰγίσθου ξίφος. φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται. πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τε ποικίλμαρος. νῦν αὖτον αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρὼν, πατροκτόνον θ᾽ ὕφασμα πρὸς φωνῶν τόδε, ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν. ἄζηλα. νίκης τῆσ δ᾽ ἔχει μιάσματα. Χορόςἥτις βρότων ἀσινῆ βίον διαπάγτ᾽ ἄτιμος ἀμείβεται. ἐς μόχθον δ᾽ ὁ μὲν αὐτίχ᾽, ὅδ᾽ ἕξαι ΑΙΣΧΥΛΟΥ Ὀρέστηςἄλλος ἂν εἰδῆ τῆ τ’ ἂρ ὅπη τελεῖ. ὥς περ ξὺν ἵπποις ἡνιοστρόφου δρόμου ἐξωτέρω, φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύσαρκτοι· πρὸς δὲ καρδία φόβος ἄδειν ἕτοιμος, ἠδ’ ὑπ’ ὀρχεῖσθαι κότω. ἕως δ’ ἔτ’ ἔμφρων εἰμί· κηρύσσω φίλοις· κτανεῖν τέ φημι μητέρ’ ἐκ ἄνευ δίκης· πατροκτόνον μίασμα, καὶ θεῶν στύγος καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι· τὸν πυθόμαντιν λοξίαν χρῆσάντ’ ἐμοί· πράξαντι μὲν ταῦτ’ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς· εἶναι· παρόντα δ’ οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξων γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται. καὶ νῦν ὁρᾶτέ μ’ ὡς παρεσκευασμένος ξὺν τῷδε θαλλῷ, καὶ στέφει προσίξομαι· μεσόμφαλον θ’ ἵδρυμα λοξίου πέδον, πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον. φεύγειν· δ’ αἷμα κοινὸν, οὐδ’ ἐφέστιον. ἄλλην τραπέσθαι λοξίας ἐφίετο. τὰδ’ ἐν χρόνῳ μοι πάντας ἀρχείους λέγω· καὶ μαρτυρεῖν μοι μενέλεως ἐπορσύνθη κακά· ἐγὼ δ’ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος· ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών Χορόςἄγ’ οὔτε πράξας μὴ δ’ ἐπιζύγθου στόμα. φῆμαι πονηραὶ, μὴ δ’ ἐπιγλώσσω κακά· ἐλευθερώσας πᾶσαν ἀργείαν πόλιν· δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα. Ὀρέστηςᾶ ᾶ. δμωαὶ γυναῖκες αἵδε γοργόνων δίκην, φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι· πυκνοῖς δράκουσιν ἐκ ἐτ’ ἀμείνομ’ ἐγώ, τίνος ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 81 Χορόςτίν' ὄν σε δόξαι φίλτατ' ἀνθρώπων πατρὶ προβᾶσιν, ἴσχε μὴ φοβεῖ νικῶν πολὺ, Ὀρέστηςἐκ εἰκ δόξαι τῶν δε πημάτων ἐμοί, σαφῶς γὰρ αἵδε μισὸς ἔγκοτοι κύνες, Χορόςποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι, ἐκ τῶν δέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει, Ὀρέστηςἄναξ ἄπολλον, αἵδε πληθύσαι δὴ, κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλὲς Χορόςεἷς ὁ καθαρμὸς, λοξίου δὲ προθίγων. ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει. Ὀρέστης ὑμᾶς μὲν ὀὐχ ὁρᾶτε τάσδ' ἐγὼ δ' ὁρῶ. ἐλαύνομαι δ', κὐκ ἔτ' ἀμείβομ' ἐγὼ, Χορός ἀλλ' οὐτυχοίης. καὶ σ' ἐποπτεύων πρόφρων. θεὸς φυλάνει καὶ φίλοισι συμφοραῖς, Χορόςὅδέ τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις αὖ χειμῶν. πνεῦσας γονίας ἐτελέσθη. παιδόμοροι μὲν πρῶ- -τον ὑπῆρξαν. μόχθοι. τάλανές τε θυέστου, δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη. λυπροδότης δ' ὤλετ' ἀχαιῶν. πολέμαρχος ἀνὴρ, νῶν δ' αὖ ἦλθε πόθεν σωτὴρ, ἢ μόρον εἴπω, ποῖ δῆτα κρανεῖ, πῆ καταλήξει μετακοιμισθὲν μένος ἄτην. Aeschylus. 1