ΟΡ.
Ἑρμῆ χθόνιε, πατρῷ ἐποπτεύων κράτη
σωτὴρ γενοῦ μοι σύμμαχός τ' αἰτουμένῳ·
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ
κλύειν, ἀκοῦσαι·
πλόκαμον Ἰνάχῳ θρεπτήριον,
τὸν δεύτερον δὲ τόνδε πενθητήριον
οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μύρον
οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ᾿ ἐκφορᾷ νεκροῦ.
τί χρῆμα λεύσσω; τίς ποθ᾽ ἦδ᾽ ὁμήγυρις
στείχει γυναικῶν φάρεσιν μελαγχίμοις
πρέπουσα; ποίᾳ ξυμφορᾷ προσεικάσω;
πότερα δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ νέον;
ἢ πατρὶ τὠμῷ τάσδ᾽ ἐπεικάσας τύχω
χοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγματα;
οὐδέν ποτ᾽ ἄλλο· καὶ γὰρ Ἠλέκτραν δοκῶ
στείχειν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυγρῷ
κοσμηθεῖσα.
ἀντὶ τοῦ πῆμα νέον (προσεγγίζει ex Hesych. προσκυρεῖ προσεγγίζει addit IFrey).
Χοηφόροι in summo marg. scripsit m1.
supplevit Canter ex Aristoph. Ran. 1126 – 28 (1138, 1152sq.), 1172 sq.
supplevit Stanley ex schol. Pind. Pyth. IV 145.
protulit Dindorf ex schol. Eur. Alc. 768 cod. Vat. 909.
ἐκφορᾷ
ἐκφορᾷ Dindorf
ἐκφορὰν codex.
μειλίγματα
μειλίγματα Casaubonus
μειλίγμασιν Μ.
πρέπουσαν. ὦ Ζεῦ, δός με τίσασθαι μόρον
πατρός, γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί.
Πυλάδη, σταθῶμεν ἐκποδών, ὡς ἂν σαφῶς
μάθω γυναικῶν ἥτις ἥδε προστροπή.
ΧΟ.
ἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβην
χοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κόπῳ.
πρέπει παρηὶς φοίνισσ᾽ ἀμυγμοῖς
ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ·
(δι' αἰῶνος δ' ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ)·
λινοφθόροι δ' ὑφασμάτων
λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν
πρόστερνοι στολμοὶ
πέπλων ἀγελάστοις
ξυμφοραῖς πεπληγμένων.
τορὸς γὰρ Φοῖβος ὀρθόθριξ
δόμων ὀνειρόμαντις ἐξ ὕπνου κότον
ἱκέτις πρόσοδος (Gl.).
ὑπὸ Κλυταιμήστρας πεμφθεῖσα. »ἐπεὶ προΐαλλε συβώτης« (Hom. ξ 18).
ἀντὶ τοῦ κοπετῷ (Gl.). ὅπως ἐναγίζουσα κόψωμαι καὶ θρηνήσω.
διαφαίνεται (Gl.).
αὔλακι, τομῇ.
ἀντὶ τοῦ τρέφομαι τῷ θρήνῳ (Gl.).
τὰ λίνα διαφθείρουσαι. τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ στολισμοὶ τῶν ὑφασμάτων πρὸς τοῖς στέρνοις λινοφθόροι λακίδες ἐρράγησαν.
ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν κοπετῶν (Gl.).
σαφής. ὀρθοῦσθαι ποιῶν τὰς τρίχας.
δι᾽ ὀνείρων τοῖς δόμοις μαντευόμενος. ἀντὶ τοῦ δι᾽ ὕπνου.
ἐκποδών
ἐκποδών Stanley
ἐκποδῶν Μ.
ἰαλτὸς
chori notam omisit M.
ἰαλτὸς Turnebus
ἴαλτος Μ.
ἔβην
ἔβην Robortellus, in M nunc in abscissa et resarta membrana nihil fere nisi ễ..Ɔ dispicitur, fuisse autem videtur ἔβην potius quam ἔβη.
ἔβαν Dindorf.
σὺν κόπῳ
σὺν κόπῳ Iacob
συνκύπτω corr. ex συγκυκωι Μ.
παρηὶς φοίνισσ᾽
παρῇσι Hermann
φοινίαις (φοινίοις Rossbach)
ἀμυγμοῖς
ἄμυγμός Conington.
δ' ἰυγμοῖσι
δ' λυγμοῖσι Canter
διοιγομοῖσι Μ.
ἄλγεσιν
ἄλγεσιν Εt. Magn. p. 403, 47
ἄλγεσι Μ.
πρόσοστελνοι Μ, · ρ supra λ scr. m.
τορὸς γὰρ
τορὸς δὲ Lachmann.
πνέων ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα
μυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ,
γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.
κριταὶ δὲ τῶνδ᾽ ὀνειράτων
θεόθεν ἔλαχον ὑπέγγυοι
μέμφεσθαι τοὺς γᾶς
νέρθεν περιθύμως
τοῖς κτανοῦσί τ᾽ ἐγκοτεῖν.
τοιάνδε χάριν ἀχάριτον ἀπότροπον κακῶν,
ἰὼ γαῖα μαῖα,
μωμένα μ' ἰάλλει
δύσθεος γυνά· (φοβο-
ῦμαι δ᾽ ἔπος τόδ᾽ ἐκβαλεῖν)·
τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδῳ;
ἰὼ πάνοιζος ἑστία,
ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων.
κατὰ τὸ μεσονύκτιον (Gl.).
ἐκ τῶν τῆς καρδίας μυχῶν. — περισσῶς τῷ φόβῳ. ἀναλακεῖν καὶ βοῆσαι τὴν Κλυταιμήστραν ἐποίησεν ὁ σαφὴς φόβος, δι᾽ ὀνείρων μαντευόμενος.
γυναικίοισιν ἐν δώμασιν): οἱονεὶ τοῖς ἐστερημένοις τοῦ κουριδίου ἀνδρός.
ἀληθεῖς, θεοφόρητοι (Gl.). ὑπέγγυοι: τὴν ἀπόφασιν ἐγγυώμενοι, ἢ ἐκ θεῶν ἠσφαλισμένοι τὴν μαντείαν.
ὑπερβαλλόντως (ὑπερβαλόντως m).
τοῖς ὀργιζομένοις νεκροῖς ἄχαριν. ἤ, ἐμοὶ ἀηδῶς ὑπηρετούσῃ αὐτῷ αὐτῇ Oberdick).
ὦ γῆ μήτηρ. τοῦτο δὲ διὰ μέσου ἀναπεφώνηται.
ζητοῦσα.
δεῖ νοεῖν ὅτι τὸ δύσθεος γυνάς ηρέμα πως ἐφθέγξατο. διό φησι, φοβοῦμαι γὰρ ἔπος τόδ᾽ ἐκβάλλειν.
ἔλακε
ἔλαχε Μ, ·κε super χε scr. m.
πίτνων
γυναικίοισιν Μ.
πιτνῶν Μ.
δὲ
δὲ addidit Arnaldus.
ἔλαχον
ἔλακον Turnebus
ἔλαχον Μ.
ἀχάριτον
ἀχάριτον Elmsley
ἄχαριν Μ.
μ' ἰάλλει
μ' ἰάλλει Pauw
μιλλεί Μ.
ἐκβαλεῖν
ἐκβαλεῖν Iacob
ἐκβάλλειν Μ.
πέδῳ
πέδοι Dindorf.
λύτρον
λύτρον Canter
λυγρὸν Μ.
πάνοιζος
πάνοιζυς Lobeck
πανοϊζὺσ Μ.
ἀνήλιοι, βροτοστυγεῖς
δνόφοι καλύπτουσι δόμους
δεσποτῶν θανάτοισι.
σέβας δ᾽ ἄμαχον, ἀδάματον, ἀπόλεμον τὸ πρὶν
δι᾽ ὤτων φρενός τε
δαμίας περαῖνον
νῦν ἀφίσταται. φοβεῖ-
ται δέ τις τόδ᾽ εὐτυχεῖν
(τὸ δ' ἐν βροτοῖς θεός τε καὶ θεοῦ πλέον)·
ῥοπὴ δ᾽ ἐπισκοπεῖ δίκας
ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει,
τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκότου
μένει χρονίζοντ᾽ ἄχη βρύει·
οὓς οὐδὲ ἥλιος ἐπίδοι, διὰ τὸ Ἀγαμέμνονος μύσος.
ἑκούσιον σέβας τὸ μὴ ἐκ φόβου, ἀλλὰ ἐξ αἰδοῦς αὐτοῖς γινόμενον. τοῦτο δὲ θέλει εἰπεῖν, ὅτι ἡ αἰδώς, ἣν περὶ Ἀγαμέμνονος εἶχον οἱ δῆμοι, νῦν εἰς φόβον ἐτράπη. ἐκεῖνον γὰρ ἠδοῦντο καὶ ἐφίλουν, τὸν δὲ φοβοῦνται ὡς τύραννον διατελούμενον.
φιλοῦντες γὰρ αὐτὸν οὐδὲ ἀκούειν ἠνείχοντο κατ᾽ αὐτοῦ.
τῆς δημοσίας, τῆς τοῦ δήμου (Gl.).
ἀντὶ τοῦ ἕκαστος φοβεῖται φθέγξασθαι.
γνωμικῶς.
ἡ δὲ τῆς δίκης ῥοπὴ τοὺς μὲν ἐπισκοπεῖ ταχέως καὶ ἀμύνεται, ἄλλοις δὲ ἐν ἀμφιβόλῳ ἐᾷ τὴν τιμωρίαν, οὐκ ἀθρόως αὐτοὺς ἀμυνομένη, ὥστε τοὺς ἠδικημένους ὑπ' αὐτῶν λυπεῖσθαι· ἄλλους δὲ σκότος καλύπτει, ὡς μηδ᾽ ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῆς. ὅμως ὁ φόνος πέπηγεν καὶ οὐ διαρρεῖ, ἀλλ᾽ ἐπέξεισιν ἑαυτόν.
ἀντὶ τοῦ τοὺς μέν (Gl.). φανερῶς.
ὅσα δὲ ὑπερτίθεται, ταῦτα σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισανα (Hom. 4 161).
ἀνθεῖ.
δεσποτῶμ Μ.
ἀδάματον
ἀδάματον Hermann
ἀδάμαντον Μ.
ὤτων
ὐτῶν Μ, ὤτων m.
φρενός
φρενός Victorius
φρένες Μ.
περαῖνον
περαῖνον fecit m ex π**ρ**νον.
ἀφίσταται
ἀφίσταται Μ, μ superscr. m.
τις τόδ'
τις τόδ Musgravius
τισ· τὸ δ' Μ.
τόδ' ἐν βροτοῖσι corr. ex τόδ' ἐμβροτοῖσι Μ.
δίκας
δίκας ex schol. Turnebus
δίκαν Μ.
τοὺς
τοὺς Turnebus
τοῖσ Μ.
ἄχη
ἄχει corr. in ἄχη Μ.
χρονίζοντας ἄχη Dindorf.
βρύει delevit Hermann.
τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ.
δι αἵματ᾽ ἔκποθεν ὑπὸ χθονός τροφοῦ
τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν.
διαλγὴς ἄτη
διαφέρει τὸν αἴτιον
παναρκέτας νόσου βρύειν.
θιγόντι δ᾽ οὔτι νυμφικῶν ἑδωλίων
ἄκος, πόροι τε πάντες ἐκ μιᾶς ὁδοῦ
βαίνοντες τὸν
χερομυσῆ φόνον καθαί-
ροντες ἰοῦσαν μάταν.
ἐμοὶ δ᾽ ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν
ἀντὶ τοῦ αἰώνιος θάνατος.
διὰ τὰ αἵματα (Gl.).
ὁ τιμωρός. ἀντὶ τοῦ οὐ διαρρέων.
ἡ διαιωνίζουσα ἄτη, τοῦτ᾽ ἔστιν ὁ φόνος.
διασπαράσσει (Gl.).
παναρκέτας: τῆς εἰς πάντα τὸν χρόνον ἀρκούσης αὐτῷ. λείπει τὸ ὥστε. — τοῦτο ὥσπερ ἐπαδόμενόν ἐστιν.
νυμφικῶν ἑδωλίων): τὸ γυναικεῖον αἰδοῖον λέγει. ὥσπερ τῷ ἐπιβάντι νυμφικῆς κλίνης οὐκ ἔστιν ἴασις πρὸς ἀναπαρθένευσιν τῆς κόρης, οὕτως οὐδὲ τῷ φονεῖ πάρεστι πόρος πρὸς ἄκεσιν του φόνου.
πάντες οἱ ποταμοὶ εἰς ἓν συνερχόμενοι.
ἀντὶ τοῦ τῆς ἐπιούσης αὐτῷ ἄτης. Ἀττικῶν δὲ τὸ πρὸς αἰτιατικὴν συντάσσειν, καθαίρω σε τὸν φόνον· τὸ δὲ κοινόν, καθαίρω σε του φόνου.
τὸ ἑξῆς, ἐμοὶ δὲ πρέποντα καὶ ὀφειλόμενά ἐστιν ἀπαρχὰς βίου τὰ τῶν βίᾳ με φερομένων αἰνέσαι πικρὸν φρενῶν στάγος (στύγος Vict.) κρατούσῃ. ἀνάγκην γάρ μοι οἱ θεοὶ προσήνεγκαν. ἀμφιπτολιν: τὴν ἐκ διαφόρων
ἐκποθένθ' Schuetz, fort. αἷμ᾽ ἅπαξ ποθὲν δ'.
διαρρύδαν
διαρρύδαν Lobeck
διαρρυδᾶν Μ.
δ᾽ ἄτα Schuetz.
Post 68 habet Μ verba τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ e v. 63 repetita, quae delevit Heath.
θιγόντι
θιγόντι Stephanus
οἴγοντι Μ.
ἀκοσπόροι Μ, ἄχο πόροι m.
διαίνοντες Lachmann.
τὸν proximo versui addit M.
χερομυσῆ
χερομυσῆ Porson
χαιρομυσῆ Μ.
μάταν
μάτην Scaliger
ἄτην Μ, · α· super η scr. m.
fort. φόνον (ῥοαῖσιν) ἠόνησαν ἂν μάταν.
ἀμφιπτόλιν Μ, ἀμφίπτολιν m.
θεοὶ προσήνεγκαν· ἐκ γὰρ οἴκων
πατρῴων δούλιον ἐσᾶγον αἶσαν)
δίκαια καὶ μὴ δίκαια,
πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου
βίᾳ φερομένων αἰνέσαι, πικρὸν φρενῶν
στύγος κρατούσῃ. δακρύω δ᾽ ὑφ᾽ εἱμάτων
ματαίοισι δεσπόταν
τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη.
ΗΛ.
δμῳαὶ γυναῖκες, δωμάτων εὐθήμονες,
ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προστροπῆς ἐμοὶ
πομποί, γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι·
τύμβῳ χέουσα τάσδε κηδείους χοὰς
πῶς εὔφρον᾽ εἴπω, πῶς κατεύξωμαι πατρί;
πόλεων ἀνάγκην, ὅ ἐστι πόλεμον (πολεμίων Oberdick)· ὡς ἀμφιμάτορας κόρους« φησὶν ὁ Εὐριπίδης (Androm. 466). ἐκ διαφόρων γὰρ πόλεων ἦσαν οἱ Ἕλληνες.
εἴτε δικαίως, εἴτε μή. ἔστι δὲ παροιμία »δοῦλε, δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια καὶ ἄδικα«.
πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου: πρέποντα μοι ἐστι καὶ ὀφειλόμενα, ἐξότε τοῦτον ἐπανῄρημαι τὸν βίον, τὰ τῶν πρὸς βίαν κεκτημένων (κεκτημένον m) ἐπαινέσαι, καλυπτούσῃ τὴν κατ᾿ αὐτῶν ἀποστύγησιν καὶ μηδὲ παρρησίᾳ τὸν δεσπότην κλαιούση.
ἐπὶ ματαίαις τύχαις.
(immo 80). τουτέστι, μὴ ἐκφαινούσῃ τὸ μῦσος (μῖσος Kirchhoff) τὸ κατὰ Κλυταιμήστρας.
εὐθήμονες: τοῦτέστιν ὑπηρέτιδες εὖ τιθεῖσαι τὰ κατὰ τὸν οἶκον,
συγγενικάς (Gl.).
λείπει λόγον.
ἐσαγὸν Μ, ἐσ ἄγον m.
alterum δίκαια delet Hermann.
ἀπ᾿ ἀρχᾶς schol., fort. ἐπ᾿ ἀρχᾶς.
πικρὸν
πικρὸν schol.
πικρῶν Μ.
βίᾳ φρενῶν αἰνέσαι πικρὸν στύγος HL Ahrens.
παχνουμένη
παχνουμένη Turnebus
παχνουμένην Μ.
paragraphus praefxa in M.
δμωαί Μ.
πάρεσται ut videtur ante ras. M.
γενέσθαι Μ.
τύμβῳ χέουσα
τύμβῳ χέουσα Turnebus
τύφω (οἶμαι τύμβῳ adscripsit m) δὲ χέουσα Μ.
εὔφρον᾽
εὔφρων Μ, εὔφρον m.
κατεύξωμαι
κατεύξωμαι Turnebus
κατεύξομαι Μ.
πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν
γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα;
τῶνδ᾽ οὐ πάρεστι θάρσος, οὐδ᾽ ἔχω τί φῶ
χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.
ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,
ἔστ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε
στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν;
ἢ σίγ᾽ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο
πατήρ, τάδ᾽ ἐκχέασα, γάποτον χύσιν,
στείχω, καθάρμαθ᾿ ὥς τις ἐκπέμψας πάλιν
δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;
τῆσδ᾽ ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι·
κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.
μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.
τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ᾽ ἐλεύθερον μένει
καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.
τῶν λόγων (Gl.).
πᾶν τὸ ἐπιθυόμενον οὕτω καλοῦσιν.
ἀντὶ τοῦ τὰς χοάς.
παρ᾽ ὑπόνοιαν. ἔδει γὰρ »τῶν καλῶν« εἰπεῖν.
ἐπεξηγήσατο τί εἰσιν ἃ φέρει διὰ τοῦ »γάποτον χύσιν«.
στείχω, καθάρμαθ᾿ ὥς τις ἐκπέμψας): τοῦτο πρὸς τὸ παρ᾽ Ἀθηναίοις ἔθος, ὅτι καθαίροντες οἰκίαν ὀστρακίνῳ θυμιατηρίῳ ῥίψαντες ἐν ταῖς τριόδοις τὸ ὄστρακον ἀμεταστρεπτεὶ ἀνεχώρουν (corr. ex ἀναχωροῦσιν m). πάλιν εἰς το πίσω ἀναχωρήσω.
πρὸς τὸν Ἀθήνησι νόμον. ἀστρόφοισιν ὄμμα(σιν): τὸ ἑξῆς οὕτως, δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασι στείχω πάλιν, καθάρματα ὥς τις ἐκπέμψας.
γίνεσθε. ἀναδέξασθε τὴν αἰτίαν τῆς βουλῆς. – ἀντὶ τοῦ σύμβουλοι (Gl.).
τὴν βουλήν.
ἀντὶ τοῦ οὐδὲν πείσεσθε παρὰ τὸ μόρσιμον.
πὰρ φίλης Η Wolf.
τῶνδε ante corr. Μ.
πελανὸν Μ.
τ᾽ οὔποσ (factum ex τ' οὔπωσ) Μ.
πέμπουσιν
ἴσ᾽ ἀντιδοῦναι Bamberger.
πέμπουσιν Victorius
πέμπουσι Μ.
γε
γε Stanley
τε Μ.
ἐκχέασα
ἐκχέασα Dindorf
ἐκχέουσα Μ.
μεταίτιοι Blomfield.
in marg. δεσποτούμ (cetera abscissa) ml.
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον.
ΧΟ.
αἰδουμένη σοι βωμὸν ὣς τύμβον πατρὸς
λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.
ΗΛ.
λέγοις ἄν, ὥσπερ ἠδέσω τάφον πατρός.
ΧΟ.
φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.
ΗΛ.
τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
ΧΟ.
πρῶτον μὲν αὐτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.
ΗΛ.
ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξωμαι τάδε;
ΧΟ.
αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.
ΗΛ.
τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;
ΧΟ.
μέμνησ' Ὀρέστου, κεὶ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.
ΗΛ.
εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.
ΧΟ.
τοῖς αἰτίοις νυν του φόνου μεμνημένη
ΗΛ.
τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.
ΧΟ.
ἐλθεῖν τιν αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα
ΗΛ.
πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;
ΧΟ.
ἁπλῶς τι φράζουσ', ὅστις ἀνταποκτενεῖ.
τῶν ὑπ᾿ ἐμοῦ ἀνωτέρω λελεγμένων.
λέξω σοι τὸν ἐκ φρενὸς λόγον, αἰδουμένη τὸν Ἀγαμέμνονος τύμβον ὡς βωμόν.
χέουσα τὰς χοὰς εἶξαι ἀγαθὰ τοῖς εὖ φρονοῦσι τῷ Ἀγαμέμνονι δηλονότι.
τοὺς εὖ φρονοῦντας αὐτῷ. ὀνομάσω (Gl.).
σεαυτὴν δηλονότι κἀκεῖνον ὅστις Αἴγισθον στυγεί.
σὺ σκόπησον τις στυγεῖ Αἴγισθον. οὐκ ἐμὸν γὰρ εἰπεῖν.
τῇ συστάσει ἡμῶν.
κριτὴν ἢ τιμωρόν· ὅ ἐστιν ἀκουσόμενον τοῦ πράγματος, ἢ πρὸ ἀκοῆς τὴν τιμωρίαν ἐπάγοντα, ὡς ἀναμφιβόλου ὄντος τοῦ κακοῦ.
ἔχεις
ἔχεις Iacobs
ἔχοις M.
Versum delet Schuetz.
singulis versibus paragraphi praefixae in M exceptis 106 et 108 (et 123).
αιδουμένη τοι Dindorf.
κεδνὰ Hartung.
αὐτὴν factum ex αὐτὴν et στύγει Μ.
ἐπεύξωμαι
ἐπεύξωμαι Dobraeus
ἐπεύξομαι Μ.
καὶ εἰ rasura in κ' εἰ mutatum in M.
νῦν Μ.
τίν Μ.
λέγεις;
λέγω; Weil.
ΗΛ.
καὶ ταῦτά μουστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;
ΧΟ.
πῶς δ᾽ οὔ, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;
ΗΛ.
κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,
Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί,
τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
εὐχάς, πατρῴων αἱμάτων ἐπισκόπους,
καὶ γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται
θρέψασα τ' αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει.
κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς
λέγω καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ᾽ ἐμὲ
φίλον τ' Ὀρέστην πῶς ἀνάξομεν δόμοις.
πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα
πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο
Αἴγισθον, ὅσπερ σου φόνου μεταίτιος.
κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων
φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἳ δ᾽ ὑπερκόπως
ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.
ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ
κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλύθί μου, πάτερ·
καὶ τὸ ταῦτα εἰπεῖν παρὰ θεῶν ὅσιά μοι κρίνεται;
(ad 131 refert Conington) πῶς. ἵνα.
νῦν τί ἐπισκόπους;
θρέψασα ἡ γῆ τὸν σπόρον τοῖς ἐπιοῦσι καρποῖς ἀπ᾿ αὐτοῦ κύημα λαμβάνει.
ἀντὶ τοῦ ὅπως (Gl.). βασιλεύσομεν.
νενικημένοι, κατηγωνισμένοι.
ἀντίδουλος: ἰσόδουλος, ἐν δούλης τάξει.
ὑπερηφάνως (Gl.).
τρυφῶσιν.
123 in M post 164 collocatum hic reposuit Hermann.
μέγιστε
ἄρηξον supplet Klausen.
μέγιστε Stanley
μεγίστη Μ.
αἱμάτων
αἱμάτων HL Ahrens
δ᾽ ὀμμάτων Μ.
γρ. νεκροῖς m
φθιτοῖς Hermann.
πάτερ Μ.
fort. Ὀρέστην· πεῖσμ᾽ ἄναψον ἐν.
πεπραμένοι
πεπραμένοι Casaubonus
πεπραγμένοι Μ.
φεύγων
φεύγων Robortellus
φεύγειν Μ.
ἐστίν
ἔστιν Μ, ἐστίν m.
πόνοισι
τοῖς ἴσοισ ante corr. Μ.
πόνοισι Robortellus
πόνοισιν Μ.
μέγα
μέγα Turnebus
μέτα Μ.
σοι fecit ex σου Μ.
αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ
μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.
ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε· τοῖς δ᾽ ἐναντίοις
λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάωρον,
καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκην.
ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς κακῆς ἀρᾶς,
κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν.
ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω
σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.
τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾽ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.
ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
παιῶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.
ΧΟ.
ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον
ὀλομένῳ δεσπότα,
πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾿
ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον
κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε
σέβας, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
τοῖς δὲ (τοῖσδε m) ἐχθροῖς σου λέγω σε φανῆναι τιμωρόν.
ἐν κεφαλαίῳ, ἐν ὑποθέσει τίθημι.
ἀντὶ τοῦ ἔσο (Gl.).
στέφειν ὡς ἄνθεσιν.
ὅτι (i. e. σημείωσαι ὅτι) ἐπὶ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς. καὶ Εὐριπίδης(Alcest. 424) παιἕνα τῷ κάτωθεν ἀσπόνδῳ θεῷ.
καναχηδὸν δακρύετε. ἠχητικόν (Gl.).
τὸν τάφον (Gl.).
τὸ ἑξῆς, ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν.
τῆς ἀσθενοῦς, ὡς πρὸς σύγκρισιν Ἠλέκτρας. ἢ ὅτι σκιὰ οἱ νεκροί.
σωφρονεστέραν
σωφρονεστερα Μ, σωφρονεστέραν m.
γρ. ἀντικατακτανεῖν m.
καλῆς Schuetz.
τῶν
τῶν Robortellus
τῶν Μ.
κοκυτοῖσ Μ, corr. m1.
paragraphus praefixa in M.
fort. ἵετε καναχὲς | ὀλομένῳ μελόμενον δεσπότα.
ἄγος
ἄγος schol.
ἄλγος Μ.
σεβάσω δέσποτα Μ.
μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ Bamberger.
ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ,
ἰὼ τίς δορυ-
σθενὴς ἀνὴρ ἀναλυτὴρ δόμων, Σκυθικά τ᾽ ἐν
χεροῖν παλίντον᾽ ἐν ἔργῳ βέλη
πιπάλλων Ἄρης
σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν βέλη.
ΗΛ.
ἔχει μὲν ἤδη γαπότους χοὰς πατήρ,
νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε.
ΧΟ.
λέγοις ἄν· ἀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.
ΗΛ.
ὁρῶ τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.
ΧΟ.
τίνος ποτ᾽ ἀνδρὸς ἢ βαθυζώνου κόρης;
ΗΛ.
εὐξύμβολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.
ΧΟ.
πῶς οὖν παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω;
ΗΛ.
οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό νιν.
ΧΟ.
ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.
ΗΛ.
καὶ μὴν δδ᾽ ἐστὶ κάρτ' ἰδεῖν ὁμόπτερος.
ΧΟ.
ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.
ΗΛ.
αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.
ΧΟ.
μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἢ τόδε;
τῶν ἐν τοῖς δόμοις κακῶν.
ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν. σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ πράττων.
γρ. (1. τινὲς et intellege gl. ad σχέδια) ἕτοιμα. αὐτόκωπ(α): τὰ ἀφ᾽ ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸν φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν, ὥσπερ τὰ βέλη.
λίαν κινεῖται.
λείπει τὸ εἰσίν.
ὧδε ὁ πλόκαμος. — συγγενής.
ἴτω τις Bothe.
Σκυθικά τ'
Σκυθικά τ' Robortellus
σκυθιτάτ' Μ.
βέλη delet Heimsoeth.
γαπότους
nulla personae nota in M.
γαπότους Turnebus
ἀπό,του (, inseruit m vel m1) M.
singulis versibus paragraphi praefixae in M.
ἄν· ἀρχεῖται
ἄν· ἀρχεῖται Turnebus
ἀνορχεῖται Μ.
κείραιτό νιν
χείραιτό νιν Turnebus
χείρετό νεῖν Μ, νιν superscripsit m.
Post 172 lacuna esse videtur. Cfr. Soph. El. 909 sqq.
* Μ.
ΗΛ.
μάλιστ᾽ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.
ΧΟ.
καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ᾽ ἐτόλμησεν μολεῖν;
ΗΛ.
ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χάριν πατρός.
ΧΟ.
οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,
εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.
ΗΛ.
καμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον
χολῆς, ἐπαίσθην δ᾽ ὡς διανταίῳ βέλει
ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι
σταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,
πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε· πῶς γὰρ ἐλπίσω
ἀστῶν τιν᾿ ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;
ἀλλ᾽ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ᾽ ἐκείρατο,
ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον
φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.
ἐγὼ δ᾽ ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδ᾽ αἰνέσω,
εἶναι τόδ᾽ ἀγλάισμα μοι τοῦ φιλτάτου
βροτῶν ᾿Ορέστου· σαίνομαι δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος.
φεῦ. εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
κίνησις τῆς χολῆς τῆς κατ᾽ αὐτόν αυτήν Blomfield).
ὡς βέλει ἐκρούσθην ἐξ ἐναντίας τιτρώσκοντι.
ποθειναί μοι. πρώην ἄρευστοι. ὡς δίψιον Ἄργος« τό ποτε ἄνυδρον.
οὐκ ἄξιον τοῦ ὀνομάζεσθαι ὑπὸ τῶν τέκνων ἑαυτῆς μήτηρ.
τὸ δύσθεον φρόνημα οὐδαμῶς ἐπώνυμον μητρὸς πεπαμένη.
λείπει οὐκ ἔχω.
παραμυθοῦμαι.
ὁ πλόκαμος δηλονότι (Gl.).
ἔπεμψε χαίτην
ἔπεμψε χαίτην Victorius
ἔπεμψεν καὶ τὴν Μ.
πατρί Turnebus.
οὐχ Μ.
ψαύσει
ψαύσει Turnebus
ψαύδει Μ, ει scr. m.
καρδίας
καρδία Scaliger
καρδίαν Heimsoeth.
ἐπαίσθην
ἐπαίσθην Canter
ἐπαίθην Μ.
πλημυρίδος Μ.
ἐμή γε Porson.
σαίνομαι, prioribus tribus literis ab alia manu in litura scriptis, Μ.
ἔμφρον᾽
ἔμφρον᾽ Αuratus
εὔφρον Μ.
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην,
ἀλλ᾽ εὖ σάφ᾽ ἦν ἢ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί,
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,
οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην
στροβούμεθ᾽· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,
σμικροῦ γένοιτ᾽ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.
καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,
ποδῶν δ᾽ ὅμοιοι τοῖς τ᾿ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς
καὶ γὰρ δύ᾽ ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,
αὐτοῦ τ᾽ ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινός.
πτέρναι, τενόντων θ᾽ ὑπογραφαὶ μετρούμεναι
εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις.
πάρεστι δ᾽ ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.
ΟΡ.
εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους
διχογνώμων (Gl.). ἐφανταζόμην. κήνυμα (κίνυγμα Stanley) γὰρ τὸ εἴδωλον.
εὖ: ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς. μισῆσαι (Gl.).
λείπει ἡ εἰς.
τρόπῳ ναυτῶν. ὅτι (i. e. σημείωσαι ὅτι) κατὰ δοτικὴν δίκη.
ἀντὶ τοῦ, εἰ Ὀρέστου ἐστὶν ὁ πλόκαμος, γένοιτ᾽ ἂν ἐκ μικρᾶς προφάσεως μέγα ἀγαθόν.
τὸ ἑξῆς, καὶ μὴν δεύτερον τεκμήριον. οἱ ἐν τῇ γῇ τύποι τῶν ποδῶν.
ἐπειδὴ ἄδηλον τίσιν ὅμοιοι, ἐπήγαγε »τοῖς γ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς«.
τὴν εἰς μῆκος τῶν ποδῶν ἔκτασιν τένοντάς φησιν.
ἀλγηδὼν καὶ λύπη, καὶ ὥσπερ ὠδίνω τὰ παρόντα.
μὴ 'κινυσσόμην
μὴ 'κινυσσόμην Turnebus
μὴκηνυσσόμην Μ.
σάφ᾽ ἦν
σάφ᾽ ἦν * Wellauer
σαφηνῆ Μ.
post 210 transponit Weil (post 209 collocabat Butler).
δίκην
δίκην Ald.
δίκης (ηι in ras.) Μ.
d'delet Turnebus.
Versibus 206. 207 de Kirchhoffi coniectura post 210 transpositis verba δ' ὅμοιοι . . ἐμφερεῖς | πτέρνα delenda videntur.
ὅμοιοι
ὅμοιοι Μ, ὁμοῖοι m.
paragraphis praefixis personarum vices in M notantur, nisi quod v. 218 Orestis nota praescripta.
εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.
ΗΛ.
ἐπεὶ τί νῦν ἔκατι δαιμόνων κυρῶ;
ΟΡ.
εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου πάλαι.
ΗΛ.
καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;
ΟΡ.
σύνοιδ' Ὀρέστην πολλά σ' ἐκπαγλουμένην.
ΗΛ.
καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;
ΟΡ.
ὅδ᾽ εἰμί· μὴ μάτευ᾿ ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.
ΗΛ.
ἀλλ᾽ ἢ δόλον τιν᾽, ὦ ξέν', ἀμφί μοι πλέκεις;
ΟΡ.
αὐτὸς κατ' αὐτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ.
ΗΛ.
ἀλλ' ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.
ΟΡ.
καν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽, εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς.
ΗΛ.
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προυννέπω;
ΟΡ.
αὐτὸν μὲν οὖν ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ,
κουρὰν δὲ ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς
ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ,
ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς.
σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ
σκέψαι τομῇ προσθεῖσα βόστρυχον τριχός.
ἰδοῦ δ᾽ ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός,
ἐπειδὴ τί νῦν λαμβάνω ἐκ δαιμόνων; τίνος γὰρ ἤδη ἐπέτυχον ὑπὸ θεῶν ὅτι εἶπες »τὰ λοιπά«;
ἐκπάγλως θαυμάζουσαν.
ἐπέτυχον.
ἀπιστεῖς.
τῆς ἐπὶ κηδείᾳ τετμημένης.
παραπλησίου.
οὐ πάντως ἐν τῷ νῦν χιτῶνι, ἀλλ᾽ εἰκὸς αὐτὸν ἔξωθεν ἔχειν παιδικὸν σπάργανον.
ἐξηύχου
ἐξηύχον Robortellus
ἐξηύκου Μ.
ἐκπαγλουμένην
πολλὰσ ante corr. Μ.
ἐκπαγλουμένην Robortellus
ἐκπαγλουμένησ Μ.
μάτευ'
μάτευ” b
μάστευ” Μ.
τἄρα
τἄρα Dindorf (ταρα Salvinius)
ταρρα Μ.
ἐμοῖς
ἐμοῖς Turnebus
ἐμοῖσιν Μ.
τοῖς ἴσοισ ante corr. Μ.
τάδε σ᾽ ἐγὼ προσεννέπω; Arnaldus
τόνδ᾽ ἐγὼ προσεννέπω; Francken.
οὖν
nulla personae nota in M.
οὖν Turnebus
νῦν Μ.
κἀδόκεις
καδοκεῖσ Μ, κἀδόκεισ m.
post 225 collocavit Robortellus.
eiciendus videtur.
σκέψαι τομῇ
σκέψαι τομῇ Turnebus
σκέψαι το μὴ Μ.
σπάθης τε πληγὰς ἠδὲ θήρειον γραφήν.
ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ἐκπλαγῇς φρένας·
τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῶν ὄντας πικρούς.
ΗΛ.
ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός,
δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,
ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ᾽ ἀνακτήσῃ πατρός.
ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον
ἐμοί· προσαυδῶν δ᾽ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον
πατέρα τε καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει
στέργηθρον· ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται·
καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου
πιστὸς δ᾽ ἀδελφὸς ἦσθ', ἐμοὶ σέβας φέρων.
μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ
πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι.
ΟΡ.
Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων γενοῦ·
ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν αἰετοῦ πατρός,
θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν
δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δ᾽ ἀπωρφανισμένους
παρὰ τὸ ἐν προτέροισι πόδεσι κύων ἔχει (Hom. τ 228).
ἢ ὅτι παρ' ἐλπίδας ὤφθη, ἢ ὅτι φανεὶς δάκρυα αὐτῇ ἐκίνησεν.
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ.
ἐν σοὶ ὁρῶ μητέρα στεργόμενον (1. μητρὸς στέργηθρον), αὕτη δὲ ἀπέχθεταί μοι.
ἀπὸ κοινοῦ τὸ νεὶς σέ μοι στέργηθρονα.
θεατής (Gl.).
ἡμεῖς (ἡμᾶς Dind.) δηλονότι.
ἀντὶ τοῦ ἡμᾶς.
ἠδὲ
ἠδὲ Turnebus
εἰσ δὲ Μ.
θήρειον
θήρειον Bamberger
θηρίον Μ.
μὴ 'κπλαγῆς
μὴ 'κπλαγῆς Turnebus
μὴ πλαγιῆ Μ.
οἶσθα Hartung.
ante 243 de Rossbachi sententia inserendi et cum 243sq. continuati choro tribuendi videntur.
σωτήριος Schuetz.
ἐ εμοί Μ, ἐσσέμοι m, qui idem in marg. adscripsit.
μόνον
μόνον Turnebus
μόνοσ Μ.
σοι
σοι Stanley
μοι Μ.
πραγμάτων
nulla personae nota in M.
πραγμάτων Robortellus
πρηγμάτων Μ.
γένναν εὖνιν
γένναν εὖναν Turnebus
γεννανιν Μ, γέννα, νιν m.
σπειράμασιν
σπειράμασιν b
σπιράμασιν Μ.
δινῆσ Μ, mut. in δεινῆσ m.
νῆστις πιέζει λιμός· οὐ γὰρ ἐντελὴς
θήραν πατρώαν προσφέρειν σκηνήμασιν.
οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδε τ', Ηλέκτραν λέγω,
ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατριστερῆ γόνον,
ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.
καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα
πατρὸς νεοσσούς τούσδ᾽ ἀποφθείρας πόθεν
ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας;
οὔτ᾽ αἰετοῦ γένεθλ᾽ ἀποφθείρας πάλιν
πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ᾽ εὐπιθῆ βροτοῖς,
οὔτ᾽ ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ᾽ αὐανθεὶς πυθμὴν
βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.
κόμιζο, ἀπὸ σμικροῦ δ᾽ ἂν ἄρειας μέγαν
δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.
ΧΟ.
ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,
σιγᾶθ᾽, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα,
γλώσσης χάριν δὲ πάντ᾽ ἀπαγγείλη τάδε
πρὸς τοὺς κρατοῦντας· οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε
οὐκ ἔστι γέννα ἐντελής, ὥστε τὴν πατρῴαν θήραν προσάγειν τῇ καλιᾷ.
ἐὰν ἀποκτείνῃς ἡμᾶς.
εὔθυνον διὰ τοῦ υ τὸ δίκαιον σημαίνει, διὰ δὲ τῆς οι καλὴν εὐωχίαν ἔχον γέρας, παρὰ τὴν θοίνην.
»ὥστε οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν« (Hom. 2292).
ἀντὶ τοῦ ἐπιμελήσεται τῶν βωμῶν.
καθ' ἑαυτόν (1. ἑαυτό), ἀντὶ τοῦ σῶζε ἡμᾶς. δύνασαι γὰρ ἀπὸ σμικρᾶς αἰτίας ἀνοικοδομῆσαι τὸν πεσόντα δόμον.
μὴ δυνάμενος ἐχεμυθεῖν.
ἐντελεῖς Pauw.
θήραν πατρώαν
θήραν πατρώαν schol.
θῆρα πατρώα (πατρώα m) Μ.
λέγω
λέγω Ald.
ἐγώ Μ.
καὶ σὲ Μ.
ἀποφθίρασ Μ, corr. in ἀποφθείρασ m.
εὔθυνον (superscr. οι m) Μ.
εὐπειθῆ (superscr. ut vid. m) M.
δ' ἂν ἄρειας
δ' ἂν ἄρειας Turnebus
δαναρίασ Μ.
paragraphus praefixa in M.
ἴδοιμι Μ.
θανόντας ἐν κηκίδι πισσήρει φλογός.
ΟΡ.
οὗτοι προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς
χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν,
κἀξορθιάζων πολλὰ καὶ δυσχειμέρους
ἄτας ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,
εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους,
τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,
ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον·
αὐτὸν δ᾽ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε
τίσειν μ᾿ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.
τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μειλίγματα
βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε τὰς δὲ τῶν νόσους,
σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις
λειχῆνας ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν·
λευκὰς δὲ κόρσας τῇδ᾽ ἐπαντέλλειν νόσῳ·
ἐν ἀναδόσει φλογὸς ἰσχυρᾷ. καιόμενα γὰρ τὰ ξύλα πίσσαν ἀνίησιν.
ἀνατεταμένα βοῶν.
ἢ ἐμὲ ζημίαν μεμφόμενος (μεμφόμενον Bamberger), ἢ Αἴγισθον τὸν μὴ ζημιωθέντα ποινὴν ἐπὶ τῷ φόνῳ τοῦ πατρός.
αὐτὸν τὸν Ἀγαμέμνονα ἔφασκε τελεσιουργεῖν.
τῶν ἐχθρῶν μειλίγματα. αἱ κολάσεις γὰρ τῶν ἀδικούντων μειλίγματά εἰσι τῶν ἀδικηθέντων.
τοὺς μὲν γὰρ πολίτας λοιμώξειν ἐκ γῆς ἔφασκεν πρὸς ἀφοσίωσιν Ἀγαμέμνονος, ὡς μὴ ἐκδικήσαντας, ἡμᾶς δὲ σωματικῶς φθαρῆναι.
τὴν ὑγιᾶ καὶ ἐξ ἀρχῆς οὖσαν ἡμῖν.
τρίχας (Gl.). — ἢ μέχρι γήρως ἀτυχήσομεν, ἢ παραυτὰ γηράσομεν· παρὰ τὸ ναἶψα γὰρ ἐν κακότητι βροτοὶ καταγηράσκουσι« (Hom. τ 360).
κηκίδι
fort. φθίνοντας.
κηκίδι Μ, κηκίδι m.
οὗτοι
nulla personae nota in M.
οὔτοι Turnebus
οὔτι Μ.
μεγασθένησ Μ, μεγασθενησ m.
κἀξορθιάζων
κἀξορθιάζων Turnebus
κἀξουριάζων Μ.
secludit Dindorf. Cfr. 1030 sq.
ἀποχρημάτοισι
ἀποχρημάτοισι Schuetz
ἀποχρηματοῖσι Μ, ἀποχρηματοῖσι m.
μηνύματα Lobeck.
νωνόσσουσ corr. in νῶν, νόσουσ Μ.
βλαστάνειν νόσους Conington.
λειχῆνας
λειχῆνας Blomfield
λιχῆνασ Μ.
ἐπαντέλλειν
ἐπαντέλλειν Εtym. Μ. p. 530, 51
ἐπαντέλλει Μ.
ἄλλας τ᾽ ἐφώνει προσβολὰς Ἐρινύων,
ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας
ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν.
τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος
ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,
καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος
κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως
χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας.
καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος μέρος
εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,
βωμῶν τ᾽ ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς
μῆνιν, δέχεσθαι δ᾽ οὔτε συλλύειν τινά,
πάντων δ᾽ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ,
κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.
τοιοῖσδε χρησμοῖς ἄρα χρὴ πεποιθέναι;
κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστ᾽ ἐργαστέον.
πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,
τὸν ἐν σκότῳ νῦν κινοῦντα τὴν ὀφρῦν λαμπρῶς ἡμᾶς ἐπεξιέναι ἔλεγεν.
ἡ νόσος.
ἐκ τοῦ Ἀγαμέμνονος ἱκετεύοντος τοὺς θεοὺς ἐκδικήσεως τυχεῖν.
λυμανθέντα.
ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔφησεν.
συγκλύειν (συγκαταλύειν Abresch), συνοικεῖν.
καὶ ὁ Σώφρων »τὸ γῆρας ἄμμε μαραῖνον ταριχεύει«.
κατὰ ἀπόφασιν ἀναγνωστέον.
καὶ εἰ μὴ διὰ τοῦ χρησμοῦ τὸν χρησμόν Vict.), ἀλλὰ διὰ τὰ ἄλλα.
τ᾽ ἐφώνει
τ' ἐφώνει Auratus
τε φωνεῖ Μ.
ἐκ προστροπαίων αἱμάτων, secluso v. 286, Keck.
post 275 transferendus videtur.
ὀφρῶν Μ.
scribendum videtur μάστιγι, quod Lycophro ν. 436 (ἀγηλάτῳ μάστιγι) legisse videtur, neglectis testimoniis Etym. Μ p. 674, 20 et Hesych. s. v. πλάστιγξ.
κρατῆρος
κρατῆρος Robortellus
κρατερὸσ Μ.
λιβός
λιβός Turnebus
λίβοσ Μ.
δ' addidit Hermann
rasura in M.
θνήσκειν Μ.
ἄρα
ἆρα Stanley
ἄρα Μ.
Scribendum οὐδὲ.
xai el M, x'**ɛì m.
συμπίτνουσιν
συμπίτνουσιν Μ, συμπίπτουσιν m.
θεοῦ τ᾽ ἐφετμαί, καὶ πατρὸς πένθος μέγα,
καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,
τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,
Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,
δυοῖν γυναικοῖν ὧδ᾽ ὑπηκόους πέλειν.
θήλεια γὰρ φρήν· εἰ δὲ μή, τάχ᾽ εἴσεται.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεν
τῇδε τελευτᾶν,
ᾗ τὸ δίκαιον μεταβαίνει.
ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ
γλῶσσα τελείσθω· τοὐφειλόμενον
πράσσουσα Δίκη μέγ᾽ ἀυτεῖ·
ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν
πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,
τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.
ΟΡ.
ὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σου
φάμενος ἢ τί ῥέξας
τύχοιμ᾽ ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,
ὑπὸ Αἰγίσθου καὶ Κλυταιμήστρας.
τούτῳ τῷ τρόπῳ εἴη ἀποβῆναι.
καθάπερ (Gl.). — ἐπινεύει (Gl.).
τοῦτο προστάσσει ἡ δίκη· ἀντὶ λοιδορίας γὰρ λοιδορίαν, ἀντὶ πληγῆς πληγήν.
ὁ φονεύσας.
δεινὰ παθών.
μακρόθεν ουριοδρομήσας εἰς τὸν σὸν τάφον, ὅ ἐστιν ἀπὸ Φωκίδος ἐλθών. ἄλλως. πόρρωθεν σου ἀφοριζόμενος· σὺ μὲν γὰρ ἐν σκότῳ, ἐγὼ δὲ ἐν τῷ φωτί. (318). ἐναντίον μὲν τὸ φῶς τῷ σκότῳ, τουτέστι, πολὺ τὸ μεταξὺ τῶν ζώντων καὶ τεθνεώτων· ὅμως δὲ τοῖς
πρὸς πιέζει
πρὸς πιέζει Abresch
προσπιέζει Μ.
πολίτας τ' Pauw.
nulla personae nota in M: XO. praescripsit Robortellus.
μοῖρε Μ.
ή mut. in ῆ M.
Δίκη
δίκην Μ, δίκη m.
μέγαυτι Μ, οἶμαι μέγ' αϋτεῖ in marg. m.
τινέτω (νετω in rasura) M.
nulla personae nota in M: Oresti tribuit Turnebus.
αἰνοπαθές Hartung.
ἂν, καθεν Μ (superscr. ἕ m).
ἔνθα σ᾽ ἔχουσιν εὐναί;
σκότῳ φάος ἀντίμοιρον·
χάριτες δ᾽ ὁμοίως
κέκληνται γόος εὐκλεὴς
προσθοδόμοις Ατρείδαις.
ΧΟ.
τέκνον, φρόνημα τοῦ δαμάζει
θανόντος οὐ δαμάζει
πυρὸς μαλερὰ γνάθος,
φαίνει δ᾽ ὕστερον ὀργάς·
ὀτοτύζεται δ᾽ ὁ θνῄσκων,
ἀναφαίνεται δ᾽ ὁ βλάπτων.
πατέρων δὲ καὶ τακέντων
γόος ἔνδικος ματεύει
τὸ πᾶν ἀμφιλαφὴς ταραχθείς.
ΗΛ.
κλυθί νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει
τοῖς προσθοδόμοις Ατρείδαις ὁ γόος ὁ εὐκλεὴς ὁμοίως χάριτες κέκληνται. χάριτας δὲ νεκρῶν πάντες φασὶ τὸν γόον.
τοῖς πρότερον ἐσχηκόσι δόμον. νῦν γὰρ οὐκ εἰσὶ δόμοι· φροῦδα γὰρ τάδ ἤδη (Eurip. Med. 139). προσθόδομοι: ἱκέται (προσθοδόμοις: ἱκέταις Paley).
τουτέστιν, οὐ συναναλίσκεται τῷ σώματι ἡ ψυχικὴ δύναμις.
ἡ γνάθος συνήθης, ὡς ὁ κρημνὸς λέγει Πίνδαρος καὶ ἡ ἠχὼ Σιμωνίδης.
ἣν ἔχει ὀργὴν ἡ ψυχὴ ὕστερον φανεροποιεῖ.
δεῖ δὲ ὅμως τὸν ἀποθανόντα θρηνῆσαι.
ὅμως οὐκ ἠρεμεῖ ἡ ψυχή· ζητεῖ γὰρ παντελῶς ταρασσομένη τὴν ἐκδίκησιν.
ζητεῖ τὸ ἀντιτιμωρεῖσθαι.
ἀντὶ τοῦ πολύς (Gl.).
ἔξω (»i. e. διπλῆ ἔξω νενευκυία« Heimsoeth). κατὰ διαδοχήν, ὡς καὶ τοῦ ἀδελφοῦ.
ἀντίμοιρον
ἀντίμοιρον Erfurdt
ἰσοτίμοιρον Μ.
κέκληνται
κέκληνται Bamberger
κέκληνται Μ.
nulla personae nota in M: XO. praescripsit Turnebus.
μαλερὰ
μαλερὰ Ρorson
ἡ μαλερὰ Μ.
δὲ
olim Hermann: τε Μ.
τακέντων
τακέντων Grotefend
τεκόντων Μ.
κλύθί νυν
paragraphus praefixa in M (item 333, 337): ΗΛ. praescriptum in b.
κλύθί νυν Canter
κλύθι νῦν Μ.
πολυδάκρυτα πένθη.
δίπαις τοί σ᾽ ἐπιτύμβιος
θρῆνος ἀναστενάζει.
τάφος δ᾽ ἱκέτας δέδεκται
φυγάδας θ᾽ ὁμοίως.
τί τῶνδ᾽ εἶ, τί δ᾽ ἄτερ κακῶν;
οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρήζων
θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους·
ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων
παιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοις
νεοκρᾶτα φίλον κομίζει.
ΟΡ.
εἰ γὰρ ὑπ᾽ Ἰλίῳ
πρός τινος Λυκίων, πάτερ,
δορίτμητος κατηναρίσθης,
λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισιν
τέκνων τ᾽ ἐν κελεύθοις
ἔσω (»i. e. διπλῆ ἔσω νενευκυία« Heimsoeth).
ἱκέτην μὲν ἐμέ, φυγάδα δὲ Ὀρέστην. πληθυντικῶς δὲ ἑκάτερον εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἑνικοῦ.
οὐκ ἀνίκητος, ἀλλὰ νενικημένη ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν. ἀπὸ τῶν παλαιστῶν, οἱ ἀποτριάζονται ὑπὸ τῶν ἀντιπάλων.
ὁ χρησμῳδῶν Ἀπόλλων.
Ὀρέστην τὸν νεωστὶ συγκραθέντα ἡμῖν. οἱ δὲ νεοκρᾶτα τὴν ἐπὶ νεκρῷ σπονδήν. νεωστὶ κεραμένον, λείπει κρατῆρα. νεοκρᾶτα: κρατῆρα. »νεοκρήτου το εἰσεπιλειβομένας«.
ἔξω (ν. ad 331).
ταῖς προσόδοις.
τοί σ'
τοῖ σ' Schuetz
τοῖσ Μ.
ἐπιτύμβιος
ἐπιτύμβιος Hermann
ἐπιτυμβιδίοισ Μ.
ἀναστενάζει
ἀναστενάζει b
ἀναστενάξει Μ.
paragraphus praefixa in M: ΧΟ. (intellege coryphaeum) praescripsit Turnebus.
χρήζων Μ.
θείη
θείη Turnebus
θήη Μ.
παιὰν
παιὰν Iacob
παίων Μ.
χωρίσειεν Porson
φιάλην νεοκρᾶτα κομίζοι Scaliger.
paragraphus praefixa in M: Oresti tribuit Hermann.
εἰλίωι ante corr. M.
κατηναρίσθης
κατηναρίσθης Porson
κατεναρίσθησ Μ.
τ᾽ ἐν
τ᾽ ἐν Wellauer
τε Μ.
αἰῶ HL Ahrens coll. Bekk. Anecd. 1, 363 αἰῶ τὸν αἰῶνα κατὰ ἀποκοπὴν Αἰσχύλος εἶπεν
αἰῶνα Μ.
ἐπιστρεπτὸν αἰῶ
κτίσσας πολύχωστον ἂν εἶχες
τάφον διαποντίου γῆς
δώμασιν εὐφόρητον.
ΧΟ.
φίλος φίλοισι τοῖς
ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν,
κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων
σεμνότιμος ἀνάκτωρ,
πρόπολός τε τῶν μεγίστων
χθονίων ἐκεῖ τυράννων·
βασιλεὺς γὰρ ἦν, ὄφρ᾽ ἔζη,
μόριμον λάχος πιμπλάντων
χεροῖν πεισιβρότῳ τε βάκτρῳ.
ΗΛ.
μηδ' ὑπὸ Τρωΐας
τείχεσι φθίμενος πατὴρ
μετ᾿ ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ
ὡς τοὺς ὑπαντῶντας ἐπιστρέφεσθαι πρὸς θέαν ἡμῶν.
ζηλωτὸν καὶ ὑπὸ πολλῶν κεχωσμένον.
ἐν τοῖς οἰκοδομήμασι τῆς Τροίας.
τάφον εὐτυχῆ φορὰ γὰρ ἡ τύχη.
ἔσω (v. ad 333). πρὸς τὸν (τὸ Vict.) »πολύχωστον εἶχες τάφον« ἀπέδωκεν ὁ χορός.
Πλούτωνος καὶ Περσεφόνης.
τὴν ἐκ Μοιρῶν βασιλείαν κεκληρωμένην ἔχων.
τὸ σκῆπτρον τὸ τοὺς ἀνθρώπους πειθεῖ μᾶλλον ἢ βίᾳ διατάττων (διατάττον Robort.).
γυναικικῶς οὐδὲ τούτῳ ἀρέσκεται, ἀλλὰ τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀνῃρῆσθαι.
κτίσσασ versui 349 addit Μ.
διαποντίου γᾶς
διαποντίου γᾶς Turnebus
διαποντιουτας et in marg. ζτ Μ.
paragraphus praefixa in M: choro tribuit ex schol. Abresch.
ἦν, ὄφρ᾽
ἦν ὄφρα Μ.
ἔζη
ἔζη Hermann
ἔζησ Μ.
λάχος περαίνων Dindorf.
πεισιβρότῳ τε βάκτρῳ
πεισιβρότῳ τε βάκτρῳ Pauw
πισίμβροτόν τε βάκτρον Μ.
nulla personae nota in M: Electrae (ex schol.) tribuit Hermann. Τρωΐοις idem.
τείχεσι
τείχεσι Heath
τείχεσσι Μ.
πατὴρ
πατὴρ Heimsoeth
πάτερ Μ.
ἄλλῳ
ἄλλῳ Stanley
ἄλλων Μ.
δουρικμῆτι
δουρικμῆτι Blomfield
δορικμῆτι Μ.
παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι,
πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες
νιν οὕτως δαμῆναι,
θανατηφόρον αἶσαν
πρόσω τινὰ πυνθάνεσθαι
τῶνδε πόνων ἄπειρον.
ΧΟ.
ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,
μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου
μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ.
ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης
δοῦπος ἱκνεῖται· τῶν μὲν ἀρωγοί
κατὰ γῆς ἤδη· τῶν δὲ κρατούντων
χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων,
παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.
ΟΡ.
τοῦτο διαμπερὲς οὖς
ἵκεθ᾽ ἅπερ τι βέλος.
λείπει τὸ ὤφειλες.
ἀπέστρεψε τὸν λόγον εἰς τὸν πατέρα αὐτοῦ. — λείπει τὸ ὄφελον. — τοῖς ἐκείνων.
πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν τὸν πατέρα. — ἐμέ.
ὑπερορίου (Gl.) ὑπερβορέου τύχης τῆς ἄγαν πνεούσης.
ῥᾴδιον γὰρ τὸ εὔχεσθαι.
διπλῇ μάστιγι (μάστιγγι m) ἐπλήγημεν. - μάστιγος (Gl.).
ἡμῶν οἱ σύμμαχοι οἱ περὶ Ἀγαμέμνονα.
τοῦτο ἰδίᾳ ἀναπεφώνηται, τῶν ἄγαν στυγερῶν τούτων. τοῦτο δὲ μᾶλλον Ἀγαμέμνονος τοῖς παισὶν αὐτοῦ συμβέβηκεν· πρὸς ὁ ἐπάγει Ηλέκτρα ὅτι ὡς βέλος μου ὁ λόγος οὗτος ἥψατο.
τεθάφθαι
τεθάφθαι Tafel
τέθαψαι Μ.
οὕτω Ρorson.
πρόσω
πρόσω Hermann
πρόσσω Μ.
nulla personae nota in Μ: ΧΟ. (intellege coryphaeum) praescripsit Turnebus.
τε Kirchhoff.
φωνεῖς· δύνασαι
φωνεῖς· δύνασαι Hermann
φωνεῖ· ὁ δυνᾶσαι Μ
φωνεῖς ὀδυνᾷ Porson.
μαράγνης
μαράγνης Robortellus
μαράγμησ Μ.
καταγῆσ Μ,· ᾶ· super ή scr. m.
τῶνδε Μ.
ὁσία τυγερῶν Μ, ὅσιαι στυγερών m.
ὅσιαι· στυγερὸν τούτων πᾶσι τί μᾶλλον Schoemann.
οὖς
nulla personae nota in M: Oresti tribuit Portus.
οὖς Schuetz
ὡσ ex ώσ factum Μ.
τι
ἵκετο Μ.
τι Schuetz
τε Μ.
Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων
ὑστερόποινον ἄταν
βροτῶν τλήμονι καὶ πανούργῳ
χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται.
ΧΟ.
ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι
πευκήεντ᾽ ολολυγμὸν ἀνδρὸς
θεινομένου, γυναικός το
ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω
φρενὸς οἷον ἔμπας
ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
δριμὺς ἄηται κραδίας
θυμός, ἔγκοτον στύγος.
ΗΛ.
καὶ πότ᾽ ἂν ἀμφιθαλής
Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,
φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;
πιστὰ γένοιτο χώρα.
τὴν Ἐρινύν.
τῇ χειρὶ Κλυταιμήστρας καὶ Αἰγίσθου.
ἵνα τὸ ὅμοιον καὶ ἴσον τῷ πατρί μου φυλαχθῇ.
πανηγυρικόν, λαμπρόν.
ὅμως τὸ εἶμαρμένον παρηπταται (περιίπταται Vict.) πάντας καὶ οὐκ ἂν ἐπιβουλευθείη παρὰ τὸ μοιρίδιον.
τῆς ὄψεώς μου.
ὀργίλον μέσος.
ὁ ποιήσων ἄμφω ἡμᾶς ἀναθηλῆσαι.
τοῖς ἐχθροῖς.
τὰ τοῦ οἴκου ἄκρα. λέγει δὲ τοὺς περὶ Αἴγισθον.
καὶ γένοιτο πιστὰ τῇ χώρᾳ, ὅτι σὺ τούτων αἴτιος.
κάτωθεν άλλων Emperius.
ἄταν
ἄτην Μ, 'a' super η scr. m.
τλήμον. primitus Μ.
τλάμονι Hermann.
τόκοισι Merkel.
nulla personae nota in M: XO. praescripsit Turnebus.
πυκάεντ' Dindorf.
versus in M sic divisi: ολολυγμὸν | . . θεινομένου | . . ὀλλυμένασ | . . φρενὸσ | . . ποτᾶται· [ . . πρώιρασ | .
θινομένου Μ, ει super ε scr. m.
ὀλλυμένησ Μ, α super η scr. m.
οἷον
οἷον Hermann
δεῖον Μ.
κραδίας
ἀῆται Μ, ἄηται m.
κραδίας Hermann
καρδίασ Μ.
στυγὸσ Μ, στύγοσ m.
nulla personae nota in M: Electrae tribuit Portus.
καὶ πότ' corr. in καί ποτ' Μ.
δίκαν δ᾽ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.
κλῦτε δὲ τα χθονίων τε τιμαί.
ΧΟ.
ἀλλὰ νόμος μὲν φονίας σταγόνας
χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν
αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν
παρὰ τῶν πρότερον φθιμένων ἄτην
ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ.
ΟΡ.
ποῖ ποῖ δὴ νερτέρων τυραννίδες;
ἴδετε πολυκρατεῖς ἀραὶ φθιμένων,
ἴδεσθ' Ατρειδῶν τὰ λοιπ᾽ ἀμηχάνως
ἔχοντα καὶ δωμάτων
ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν, ὦ Ζεῦ;
ΧΟ.
πέπαλται δ᾽ αὐτέ μοι φίλον
κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον.
καὶ τότε μὲν δύσελπις,
λείπει λαβεῖν.
αἱ Ἐρινύες παρὰ τῶν χθονίων θεῶν τετιμημέναι.
βοᾷ, διὰ βοῆς ἐφέλκεται.
τοῦ Ἀγαμέμνονος.
τὸ ἑξῆς, ἄτην ἑτέραν ἐπάγουσαν λοιγὸν ἐπ᾽ ἄτῃ·
ἀντὶ τοῦ οἱ κατὰ γῆς θεοί.
ἀνειδωλοποιεῖ τὰς ἀράς.
ἡμᾶς τοὺς ὑπολοίπους τῶν ᾿Ατρειδῶν. ἀπεσπασμένους καὶ φυγαδευθέντας τῶν οἴκων.
ἀντὶ τοῦ κλυούση.
ὅτε σε οἰκτιζόμενον ἴδω, Ὀρέστα.
ταχθονίων τετιμαι Μ, superscr. m.
κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί HL Ahrens
fort. κλῦτε δ᾽, ἔται χθόνιοί τε τιμαί.
ἀλλὰ νόμος
nulla personae nota in M: choro (i. e. coryphaeo) tribuit Hermann.
ἀλλὰ νόμος Turnebus
ἀλλ᾽ ἄνομοσ Μ.
λοιγὸς Ἐρινὺν
λοιγὸς Ἐρινὸν Schuetz
λοιγὸν ἐρινὺσ Μ.
πρότερον
πρότερον Ρortus
προτέρων Μ.
ἄτην Μ, 'a' super η scr. m.
nulla personae nota in M: Oresti tribuit Schuetz.
πόπου δᾶ, νερτέρων τυραννίδες, Bamberger.
φθειμένων Μ, ι super ει scr. m,
τεθυμένων Hermann.
πετιστραποιταν ὦ ζεῦ M, in marg. ζτ et οἶμαι πᾶι τίσ τράποιτ᾽ ἄν· ὦ ζεῦ m.
πέπαλται
nulla personae nota in M: choro tribuit Hermann.
πέπαλται Turnebus
πεπάλατε Μ.
κέαρ versui 409 addit M.
σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦται
πρὸς ἔπος κλυούσα.
ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς
θραρέ, ἀπέστασεν ἄχος
πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς.
ΗΛ.
τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν; ἢ τάπερ
πάθομεν ἄχει πρός γε τῶν τεκομένων,
πάρεστι σαίνειν, τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται;
λύκος γὰρ ὥστ᾽ ὠμόφρων
ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.
ΧΟ.
ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας
νόμοις ἰηλεμιστρίας
ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δ᾽ ἦν ἰδεῖν
ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα
ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ᾽ ἐπερρύνει
κροτητὸν ἁμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.
ταράσσεται.
ἀκουούσῃ τὸν ὑπὸ ἀπὸ Paley) σοῦ λόγον.
ἰσχυροποιών.
πρὸς τὸ καλά μοι ἐννοεῖν.
τί δεινὸν εἰπόντες κατὰ Κλυταιμήστρας τύχοιμεν τῆς σῆς συμμαχίας, ὦ πάτερ; ἢ ἃ πεπόνθαμεν; τὰ ἄχη (Gl.).
τῇ μητρὶ τὸν Ἀγαμέμνονα.
ἀκολάκευτος. ὁ τοῦ Ἀγαμέμνονος.
Περσικόν.
παραιο απριξ πλησσ' τα απριξ (fort. παρὰ τὸ ἀπρίξ καὶ πλήσσειν, τὰ ἀπρὶξ πλησσόμενα).
ἀλλεπάλληλον κτύπον ποιοῦντα. — τύμματα (Gl.).
μοι
μοι Schuetz
μου Μ.
κλύουσαι (vel — αν) Μ, κλυούσαι m.
fort. ἐπαλκῆ σ᾽ ὁρῶμαι, | θάρσος ἀπέστασεν.
θραρέα-πέστασεν Μ.
φάντες
nulla personae nota in M: Electrae tribuit Schuetz.
φάντες Bothe
πάντεσ Μ.
τύχοιμεν
τύχοιμεν Hermann
τύχοιμεν ἂν Μ.
ἄχεα Schwenk
ἄχθεα Μ.
Ἄριον
nulla personae nota in M: choro tribuit Ο Mueller (coryphaeo Heimsoeth).
Ἄριον Hermann
ἄρειον Μ.
ἔν τε
ἔν τε Bothe
εἴτε Μ.
Κισσίας
Κισσίας Robortellus
κισσίαις Μ.
νόμοις ἰηλεμιστρίας
νόμοις Ζηλεμιστρίας Hermann
νόμοισιλεμίστριασ Μ.
ἀπριγδόπληκτα
ἀπριγδόπληκτα Blomfield
ἄπριγκτοι πληκκτὰ Μ
ἀπριγδόπληκτον Klausen.
πολυπλάνητα
πολυπλάνητα Blomfield
πολυπάλαγκτα (accentu super o eraso) Μ.
δ᾽ ἦν
δ᾽ ἦν Robortellus
δὴν Μ.
εἰδεῖν Μ, superscr. m.
ΗΛ.
ιώ ιώ δαΐα
πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
ἄνευ πολιτῶν ἄνακτ',
ἄνευ δὲ πενθημάτων
ἔτλης ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.
ΟΡ.
τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.
πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν άρα τίσει
ἕκατι μὲν δαιμόνων,
ἕκατι δ᾽ ἁμᾶν χερῶν.
ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ολοίμαν.
ΧΟ.
ἐμασχαλίσθη δέ γ', ὡς τόδ᾽ εἰδῇς,
ἔπρασσε δ' απέρ νιν, ὧδε θάπτει,
μόρον κτίσαι μωμένα
τῷ ἄνωθεν ἐπαγομένῳ τῇ κεφαλῇ κτύπῳ.
κωμῳδεῖται ὡς διθύραμβος.
ἐκ τούτου εἴρηται τὸ »τεθναίην οὔτ᾽ (ὅτ' Vict.) ἐκεῖνον ἀποπνεύσαντα πυθοίμην« Καλλιμάχου (χαλλίμ m).
κατεσκεύασε δὲ τὸ μασχαλισθῆναι αὐτὸν ἡ Κλυταιμήστρα. ἢ καὶ οὕτως· ἀτίμως αὐτὸν θάψασα δυστυχίαν μεγίστην κατασκευάζουσα τῷ σῷ βίῳ, ὦ Ὀρέστα· ὅ ἐστιν, ἵνα δυστυχῆ βίον ζήσης, τοῦ Ἀγαμέμνονος μὴ δυναμένου σοι συμμαχῆσαι πρὸς τὴν τιμωρίαν Κλυταιμήστρας.
κάτωθεν Bamberger.
ἐπερρόθει Stanley
ἐπιρροθεῖ Μ.
κρότητον ἅμον Μ, κροτητὸν ἁμὸν m.
nulla personae nota in M: Electrae tribuit O Mueller.
Alterum i delet Paley.
μᾶτερ
μᾶτερ Schuetz
μῆτερ Μ.
δαίαισ Μ, δάιαισ m.
ἔτλας Dindorf.
nulla personae nota in M: Oresti tribuit Robortellus.
ἀτίμωσιναρὰ Μ, ἀτιμωσἵν᾽ ἂρὰ m, οἶμαι πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσ σ᾿ ἀρὰ τίσει in marg. m.
ἁμαν Μ.
ὀλοίμαν
ὀλοίμαν Turnebus
ἑλοίμαν et in marg. ζτ Μ.
ἐμασχαλίσθη
nulla personae nota in Μ: choro tribuit O Mueller (coryphaeo Heimsoeth).
ἐμασχαλίσθη Robortellus
ἐμασχαλισησ Μ.
δέ γ' Klausen
τόδ' Pauw
δὲ τωστοστείδης Μ.
ἅπερ
μπερ Portus
ἅπερ et in marg. ζτ Μ.
κτίσαι
κτίσαι Stanley
κτεῖναι (ν in litura m1) Μ.
ἄφερτον αἰῶνι σῷ.
κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.
ΗΛ.
λέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δ᾽ ἀπεστάτουν
ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία,
μυχοῦ δ᾽ ἄφερατος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν
ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,
χέουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.
τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου
ΧΟ.
δι᾽ ὤτων δὲ συν-
τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.
τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,
τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργῇ μαθεῖν.
πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
τοὺς τοῦ πατρός σου.
κατάκλειστος περὶ τὴν εἱρκτήν.
οὐδέποτε οὕτως ἑτοίμως ἐγέλασα ὡς τότε ἑτοίμως ἐδάκρυσα. τὰ δάκρυα (Gl.).
πρὸς τὸ κατάκλειστος.
πρὸς τὸν Ὀρέστην φησίν.
διατόρει, διακόμιζε. ἠρεμαίᾳ τῇ ψυχῇ· ἀντὶ τοῦ προσέχων καὶ μὴ ἀποπλανώμενος.
ταῦτα δὲ τὰ συμβάντα Ἀγαμέμνονι.
αὐτός: τουτέστιν (ἀγαμέμνονι αὐτὸς· τουτέστιν m), ἐπιθυμεῖ δὲ τὰ λοιπὰ γνῶναι ὁ πατήρ, τουτέστι τὴν τιμωρίαν. ἀντὶ τοῦ μάθε τῷ τρόπῳ σου.
πρέπει δέ σοι ἀμετακινήτῳ δυνάμει ὁρμᾶν κατ' αὐτῶν.
ἄφερτον
ἄφερτον Robortellus
ἄφερκτον et in marg. ζτ Μ.
κλύεις
κλύεις Turnebus
κλύει Μ.
δύας ἀτίμους
δύας ἀτίμους Stanley
δυσατίμουσ Μ.
nulla personae nota in M: Electrae dedit Ο Mueller.
ἔχεις Hermann
λέγει Heimsoeth.
πατρώϊον Μ.
ἄξια Μ.
πολυσινοῦς
μυχῷ Stanley.
πολυσινοῦς Blomfield
πολυσίνουσ eraso finali σ Μ.
δίκην Hermann.
χέουσα
χέουσα Dobraeus
χέρουσα mut. in χίρουσα Μ.
κεκρυμμένον Dindorf.
φρεσὶν Robortellus
φρεσσιν Μ.
γράφου in principio proximi versus habet M.
nulla personae nota in M.
φρενῶν
φρενῶν Turnebus
φρονῶν Μ.
αὐτὸσ (eraso : ex αὐτοῖσ factum) Μ.
γργα Scaliger.
πρέπει» (fuerat πρέπεισ) δ᾽ ἀκάμπτων Μ.
ΟΡ.
σέ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.
ΗΛ.
ἐγὼ δ᾽ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.
ΧΟ.
στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ,
ἄκουσον ἐς φάος μολών,
ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
ΟΡ.
Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.
ΗΛ.
ἰὼ θεοί, κραίνετ᾽ ἐνδίκως .
ΧΟ.
τρόμος μ᾽ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.
τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,
εὐχομένοις δ᾽ ἂν ἔλθοι.
ὦ πόνος ἐγγενὴς
καὶ παράμουσος ἄτης
αἱματόεσσα πλαγά.
ἰὼ δύστον᾽ ἄφερτα κήδη·
ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
δώμασιν ἔμμοτον
σύμπραξον (Gl.).
ἐλεεινά (Gl.).
ἐπιβοᾷ σε ἡ σύστασις ἡμῶν ἡ κοινὴ βοηθὸν ἐλθεῖν.
ἀντὶ τοῦ (κατ' addit Paley) ἐχθρῶν.
ὁ ἡμῶν τῷ τῶν ἐχθρῶν.
πέπηγε μὲν καὶ ὥρισται πάλαι ὑπὸ Μοιρῶν τὸ τὴν Κλυταιμήστραν ἀνδροκτονήσασαν ἀναιρεθῆναι. τὸ κατ᾽ αὐτῆς δὲ καλῶς κυρωθὲν ὑπὸ τῆς δίκης ἔλθοι, ὅ ἐστι, μὴ μελλήσῃ πρὸς τιμωρίαν Κλυταιμήστρας τὸ θεῖον.
τὸ κατ᾿ εὐχὴν ἡμῖν πληρωθείη.
συγγενής, ὅτι ὑπὸ συγγενῶν ἐπάθομεν.
ἐκτὸς τοῦ καθήκοντος.
ἀφόρητα.
ἔνουλον, ἢ βαθύτατον.
nullae personarum notae in M.
φίλοις
φίλοις Porson
φίλοισι Μ.
ἄρηξον Heimsoeth.
ξυμβαλεῖ
ξυμβαλεῖ Pauw
ξυμβάλλει Μ.
κραίν * * * δίκωσ Μ, κραίνετ' ἐνδίκωσ m, qui idem in marg. adscripsit.
ὦ
ὦ Hermann
ἰὼ Μ.
universis omnibus (Oresti, Electrae, choro) tribuit Kirchhoff.
ἄτας Hermann.
πληγη Μ, αι superscr. m.
scribendum δυσκατάπαυτον.
τῶνδ᾽ ἄκος, οὐδ᾽ ἀπ᾿ ἄλλων
ἔκτοθεν, ἀλλ᾽ ἀπ᾿ αὐτῶν
δι' ὠμὰν ἔριν αἱματηράν.
θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος.
ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,
τῆσδε κατευχῆς πέμπετ᾽ ἀρωγὴν
παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.
ΟΡ.
πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,
αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
ΗΛ.
κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,
φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ
ΟΡ.
οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν
κτιζοίατ᾽· εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσῃ
ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.
ΗΛ.
κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας
οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·
ἣν ἤρισε πρὸς τὸν πατέρα.
ταῦτα τὰ ᾄσματα τοῖς κατὰ γῆν (γῆς Steph.) θεοῖς πρέπει, καὶ οὐ τοῖς οὐρανίοις.
οὐχ ὡς βασιλεῖ πρέπει, ἀλλ᾽ ἀδόξως.
ὥστε φυγεῖν τὰς ἐπιβουλὰς Αἰγίσθου τιμωρησαμένην αὐτόν.
οὕτω γὰρ ἄν σοι κρατήσαντες πολυτελῶς θύσομεν. ἔννομοι δὲ αἱ νόμιμοι θυσίαι, αἱ πολυτελεῖς.
γίγνοιτο (Gl.). εἰ δὲ μή: ἄτιμος ἐν πυροῖσι κνισωτοῖς ἔσῃ παρ᾽ εὐδείπνοις χθονός, ὅ ἐστι παρὰ κατοιχομένοις δείπνῳ τιμώμενος (τιμωμένοις Davies). οὕτως τὸ ἑξῆς, τῶν ἄλλων νεκρῶν μεταλαμβανόντων ἐναγιασμῶν σὺ ἄτιμος ἔσῃ.
κτήσεως (Gl.).
εἰ γὰρ Αἴγισθος ἀπολεῖται, κἀγὼ γαμηθήσομαι.
τῶνδ᾽ ἄκος
τῶν δ᾽ ἄκος Schuetz
τῶν δ᾽ ἑκὰσ Μ.
δι' ὠμὰν ἔριν
δι' ἀμὰν ἔριν Klausen (ἔριν invenerat Hermann)
αιωμαναιρειν Μ.
τῶν addidit Hermann.
νίκῃ
νίκῃ Portus
νίκην Μ.
Oresti tribuit Robortellus
'HA praescriptum in M.
αιτουμένῳ
αιτουμένῳ Turnebus
αιτούμενό σ Μ.
nullae personarum notae in M.
τοιάνδε σου
τοιάνδε σου Turnebus
τοιάδεσμου Μ.
ἐμπύροισι
ἐμπύροισι Auratus
ἐν πυροῖσι Μ.
πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.
ΟΡ.
ὦ γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽ ἐποπτεῦσαι μάχην.
ΗΛ.
ὦ Περσέφασσα, δός δέ τ᾽ εὔμορφον κράτος.
ΟΡ.
μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.
ΗΛ.
μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ᾧ σ᾽ ἐκαίνισαν.
ΟΡ.
πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.
ΗΛ.
αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.
ΟΡ.
ἆρ᾽ ἐξεγείρῃ τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
ΗΛ.
ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;
ΟΡ.
ἤτοι δίκην ἔαλλε σύμμαχον φίλοις,
ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,
εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.
ΗΛ.
καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ
ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἐφημένους τάφῳ
οἴκτειρε θῆλυν ἄρσενός θ᾽ ὁμοῦ γόον.
ΟΡ.
καὶ μὴ 'ξαλείψης σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε.
οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδέ περ θανών.
ΗΛ.
παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
τιμήσω (Gl.).
ἐντεῦθεν ἀμοιβαῖα τὰ πρόσωπα Ὀρέστου καὶ Ἠλέκτρας, πρῶτον δὲ Ὀρέστου.
οἷς ἀπέθανες.
ἀσιδήροις δεσμοῖς· λέγει δὲ τῇ ἀδιεξοδεύτῳ ἐσθῆτι.
ἐπιβουλευτοῖς πέπλοις.
ἢ τὴν δίκην συμμαχοῦσαν ἡμῖν κατ᾿ αὐτῶν πέμψον, ἢ σὺ κόλασον αὐτούς.
ἀντίλαβε (Gl.).
ἐὰν ἡμεῖς ὦμεν.
διὰ φήμης σώζοιέν σε. - εὐφημίαι.
paragraphi singulis versibus praefixae in M, nisi quod 486 ante paragraphum notam Orestae adscripsit m1.
πατέρ'
πατέρ Robortellus
πάτερ Μ.
ὡς ἐκαίνισας Conington.
πέδαις γ᾽ ἀχαλκεύτοισι θηρευθεὶς Conington.
ὀνείδεσιν
ὀνείδεσιν Robortellus
ὀνείδεσσιν Μ.
nullae personarum notae in M
495. OP., 498. HA. adscripsit Tyrwhitt
501. OP. Hermann
503. HA. et 506. OP. Weil
508. XO. Hermann
512. OP. et 521. XO. Robortellus.
λαβὰς
λαβὰς Canter
βλάβας Μ.
γόον
γόον Pauw
γόνον Μ.
μὴξαλείψησ Μ.
κληδόνος Schuetz.
θανόντι· φελλοὶ δ᾽ ὡς ἄγουσι δίκτυον,
τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.
ΟΡ.
ἄκου, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ᾽ ἔστ᾽ ὀδύρματα,
αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.
ΧΟ.
καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτείνατον λόγον,
τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.
τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,
ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.
ΟΡ.
ἔσται· πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,
πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
μεθύστερον τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;
θανόντι δ', οὐ φρονοῦντι, δειλαία χάρις
ἐπέμπετ᾽ οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε)
τὰ δῶρα, μείω δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.
ἐκεῖνοι γὰρ ἐπιπλέον ἐπιπλέοντες Abresch) σημαίνουσι τὴν ἐν βυθῷ σαγήνην· οὕτω καὶ ἡμεῖς ζῶντες σὲ τὸν θανόντα. – φελλοί: τὰ κοῦφα ξύλα τὰ ἀναβαστάζοντα ἐν τῇ θαλάσσῃ τὰ δίκτυα.
ἐν περιφράσει τὸν (τὸ Abresch) κλωστὸν λίνον.
ἀντὶ τοῦ πείσθητι (Gl.).
ἀντὶ τοῦ ἐπακούσας ἡμῶν.
(immo 509). λείπει ἡ εἰς. πολυθρυλήτου (πολυθρηνήτου Enger).
(511). ὦ 'Ορέστα.
(510). τὰ κατὰ τὴν σφαγὴν Αἰγίσθου.
ἔξω τοῦ προκειμένου.
ἀντὶ τοῦ τιμῶσα αὐτή. ἀνίατον (Gl.).
τῷ ὑπ᾽ αὐτῆς θανόντι καὶ μὴ φρονοῦντι τὰ αὐτῆς.
οὐ (delet Abresch) διστάζω ὅτι οὐκ (1. ὅτου ἕνεκα) ἐπέμφθη.
ἀντὶ τοῦ ὑπερβαίνει τὰ ἁμαρτήματα τὴν ἀπὸ τῶν δώρων πειθὼ καὶ παρηγορίαν.
ὡσ Μ.
σώζοντεσ Μ.
λίνου Μ, λίνον m, λίνῳ Clem. Alex. Strom. II p. 505.
σώζης Μ.
ἀμεμφῆ τόνδ' Canter
ἐτείνατον Hermann
ἀμόμφητον δε τινατὸν adscripto ζτ Μ.
ἐτεινάτην Blomfield.
κατὀρθῶσαι ante corr. M.
πύθεσθαι Μ, πυθέσθαι m.
θανόντι
θανόντι Abresch
θανοῦντι Μ.
τάδε mut. in τόδε Μ.
μείω
μείω Turnebus
μέσω Μ.
δῶρ᾽, ὀλείζω Kirchhoff.
τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος
ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.
θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.
ΧΟ.
οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ ἔκ τ᾽ ὀνειράτων
καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη
χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
ΟΡ.
ἢ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;
ΧΟ.
τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.
ΟΡ.
καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;
ΧΟ.
ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.
ΟΡ.
τίνος βορᾶς χρήζοντα, νεογενὲς δάκος;
ΧΟ.
αὐτὴ προσέσχε μαστὸν ἐν τὠνείρατι.
ΟΡ.
καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;
ΧΟ.
ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.
ΟΡ.
οὔτοι μάταιον ἂν τόδ᾽ ὄψανον πέλοι.
ΧΟ.
ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγεν ἐπτοημένη.
(immo 517). ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ.
ἀσεβής (Gl.).
κεφαλαιοῦται. – ἀντὶ τοῦ τὰ ἐφεξῆς τοῦ ὀνείρου.
ὡς παῖδα αὐτὸν ἐκτεῖναι ἐδόκει ἐν τοῖς σπαργάνοις. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔδοξεν.
πρὸς τὸ δράκοντα εἶπεν τὸ χρήζοντα. ἀντὶ τοῦ νέον (Gl.).
τοῦ μισητοῦ θηρίου.
ἀντὶ γάλακτος αἷμα.
ἔψανον, ὄψις, φαντασία. τὸ χ δέ, ὅτι ἀπὸ τῆς ὄψεως παρῆξε τὸ ὄψανον. – τὸ ἐκ τοῦ ἀνδρὸς Ἀγαμέμνονος φάντασμα.
et 521. ζτ in margine M.
οἶσθέμοι Μ.
παρῆ
παρῆ Porson
πάρει (εt in rasura), adscripto γρ. παρῆσ, Μ.
nullae personarum notae in M, nisi quod 524. 525. 526. 549. paragraphi praefixae sunt.
πέπυσθε Μ. τούναρ Μ.
τίνος
τίνος Wellauer
τινὸσ Μ.
χρῄζοντα Μ.
νεογενὲς
νεογενὲς Turnebus
νεορενὶσ Μ.
μαστὸν
μαστὸν Blomfield (μασθὸν Porson)
μαζὸν Μ.
τὠνείρατι
τὠνείρατι Porson
τ' ὀνείρατι Μ.
οὖθαρ ἦν
ζτ in margine M.
οὖθαρ ἦν Pauw
οὐχαρην Μ, οὐχαριν m1.
ὑπὸ στύγους
ὑπὸ στύγους Schuetz
ὑποστύγοσ Μ.
ἂν τόδ᾽ .. πέλοι
versui praefixum y in Μ.
ἂν τόδ' .. πέλοι Martin
ἀνδρὸσ .. πέλει Μ.
κέκραγεν Robortellus,
κέκλαγγεν HLAhrens.
ἐπτωημένη ut vid. ante corr. Μ, corr. m1.
πολλοὶ δ᾽ ἀνῆθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,
λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν
πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,
ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.
ΟΡ.
ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.
κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.
εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ
οὔφις επᾶσα σπαργανη πλείζετα
καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,
θρόμβῳ τ᾽ ἔμιξεν αἵματος φίλον γάλα,
ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἐπῴμωξεν πάθει,
δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,
θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ
κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
ΧΟ.
τερασκόπον δὲ τῶνδέ σ' αἱροῦμαι πέρι.
ἀνέλαμψαν (Gl.). – οἱ σβεσθέντες ἤδη λαμπτῆρες. νὺξ γὰρ ἦν.
τὰς πρὸς εὐμένειαν Ἀγαμέμνονος.
θεραπευτικὸν ἴαμα, θεράπευμα τμητικὸν τῶν κακῶν οἰηθεῖσα ποιεῖν. λείπει τὸ ποιεῖν.
αὐτὸ τὸ ὄνειρον.
συνημμένως τῇ ἀληθείᾳ.
τὴν γαστέρα τῆς Κλυταιμήστρας.
ἐπιμελείας ἠξιοῦτο.
δεῖ τοι νιν, ὡς ἔθρεψεν: ὥσπερ δι αἵματος ἔθρεψε τὸν δράκοντα, δεῖ αὐτὴν θρέψαι τῷ ἰδίῳ γάλακτι. ὅ ἐστι δι' αἵματος τὴν ἐμὴν ἐπιθυμίαν πληρῶσαι. ἀγριωθεὶς κατ' αὐτῆς.
ἀνῆθον
ἀνῆθον Valckenarius
ἀνῆλθον Μ.
συγκόλλως
συγκόλλως Victorius
συσχόλωσ Μ.
ἐκλιπὼν
ἐκλιπών Blomfield
ἐκλείπων (ω in ras., fuerat ec) M.
οὔφις
ζτ in margine M.
οὔφις Porson
οὑφεῖο Μ.
ἐπ᾿ ἀμὰ σπάργαν᾽ Klausen.
ἠλελίζετο Metzger.
μαστὸν
μαστὸν Blomfield
μασθὸν Μ.
τ'
τ' Hermann
δ' Μ.
ἀμφὶ τάρβει τῷδ'
ἀμφὶ τάρβει τῷδ Porson
ἀμφιταρβίτωδ' Μ.
ἐκδρακόντωνθεὶσ mut. in ἐκδρακοντωθεὶσ Μ.
δὴ Kirchhoff.
τῶνδέπ' mut. in τῶνδέσ᾽ Μ.
γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,
τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.
ΟΡ.
ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω.
αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον
δόλῳ τε καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ
θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,
ἄναξ Απόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.
ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σάγην ἔχων
ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους πύλας
Πυλάδη, ξένος τε καὶ δορύξενος δίμων.
ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,
γλώσσης αυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.
καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
δέξαιτ', ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·
μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ
δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν·
τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται
σύντομος (Gl.). τὴν Ἠλέκτραν.
τὸν Ἀγαμέμνονα.
καθό. τὸ ἑξῆς, ἐφήμισε τὸ πρίν.
οἶμαι ἀντὶ τοῦ ἐοικώς. τελείαν (Gl.). πανοπλίαν· ἢ τελείαν παραβολὴν (περιβολὴν Vict.) ἔχων ξένου.
φονικήν. οἶμαι δὲ Φωκικὴν θέλειν.
τετάρακται.
κἂν μὴ δεξιωθῶμεν, μενοῦμεν πρὸ τῶν θυρῶν ἐπὶ τοσοῦτον ὥστε εἰκάζειν τινὰ ὅτι ἠτιμώθημεν καὶ τοιαῦτα λέγειν.
γένοιτό θ' Weil.
τοὺς μέν τι Stanley.
στείχειν
στείχειν Porson
στίχειν Μ.
κτείναντες
κτείναντες Robortellus
κτείναντασ Μ.
ληφθῶσιν (fuerat λημφθῶσιν) Μ.
δόλοισι καὶ Hartung.
θάνωσιν ἐν τ. β. ληφθέντες ΙA Hemming.
ἐφ᾽ ἑρκείους
ἐφ᾽ ἑρκείους Turnebus
ἐφερκίουσ Μ.
ἥσομεν
ἥσομεν Turnebus
οἴσομεν Μ.
Παρνησίδα Porson.
δέξαιτ'
δέξαιτ' Turnebus
λέξαιτ' Μ.
δόμους
δόμους Boissonade
δόμοισ Μ.
παραστείχοντα
παραστείχοντα Victorius
παραστίχοντα Μ.
πύλαισι
πύλαισι Blomfield
πυλήισι Μ.
Αίγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;
εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν
κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,
ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα
ἀρεῖ, σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,
πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν· ποδαπὸς ὁ ξένος; νεκρὸν
θήσω ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.
φόνου δ' Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη
ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.
νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἂν οἴκῳ καλῶς,
ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·
ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,
σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.
τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,
ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.
ΧΟ.
πολλὰ μὲν γὰ τρέφει
δεινὰ δειμάτων ἄχη,
βηλὸν τὸν οὐδόν.
τὸ ἑξῆς· σάφ᾽ ἴσθι πρὶν αὐτόν.
τῷ ταχεῖ ξίφει. ὡς ἐπὶ ἐμψύχου δὲ εἶπεν.
οὐκ ἀποτυγχάνουσα.
ὡς εἰ ἔφη τοῦ τρίτου κρατῆρος, μετὰ Ἀγαμέμνονα τῶν δύο τούτων τὸ αἷμα.
ὦ Ἠλέκτρα.
σύμφωνα καὶ ὑγιῶς συναρμοζόμενα ταῖς νεωστὶ συνθήκαις ἡμῶν.
τὰ χρήσιμα.
τῷ Πυλάδη.
συμπράξαντί μοι.
πολλὰ τίκτει ὁ ἀὴρ ἐκ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος πτηνὰ καὶ ἑρπετά. εἰσὶ γὰρ ὄφεις ἐξ ἀέρος πίπτοντες.
κατὰ περίφρασιν, δείματα. κακῶν κάκιστα βλάβη.
βαλὸν
βαλῶν Μ, βαλὸν m.
ἑρκείων
ἑρχείων Stanley
ἕρχειον Μ, ἑρκίον m.
delendi videntur.
ἀρεῖ
ἀρεῖ Bamberger
ἐρεῖ Μ.
βαλεῖ
βαλεῖ Robortellus
βαλεῖν Μ.
νῦν
νῦν Blomfield
σὺν, sed veraso M.
συμβαίνει Μ, η super ει scr. m.
ὀρθώσοντι Pearson.
γὰ
paragraphum praefixit m.
γὰ Schuetz
γὰρ Μ.
δεινὰ
δεινὰ Heath
δεινὰ καὶ Μ.
πόντιαί τ᾽ ἀγκάλαι κνωδάλων
ἀνταίων βροτοῖσι
πλάθουσι, βλαστοῦσι καὶ πεδαίχμιοι
λαμπάδες πεδάοροι
πτανά τε καὶ πεδοβά-
μονα κἀνεμοέντων
αἰγίδων φράσαι κότον.
ἀλλ' ὑπέρτολμον ἀν-
δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλημόνων
παντόλμους ἔρωτας
ἄταισι συννόμους βροτῶν;
ξυζύγου δ᾽ ὁμαυλίας
θηλυκρατὴς ἀπέρωτος
αἱ κοιλότητες (Gl.).
ἐναντι (ἐναντίων Abresch.)
γεννῶσι καὶ αὔξουσιν. — αἱ μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ λαμπάδες, τουτέστιν, ὁ ὑπὸ ἡλίου φωτιζόμενος ἀήρ.
αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου αἱ καθημεριναί.
καταιγίδων. ἐννόησον (Gl.).
ὁ ἀλλὰ ἀντὶ τοῦ δέ.
τίς λέγοι φρεσίν, ἀντὶ τοῦ ἐννοήσειεν.
ἀπὸ κοινοῦ τὸ τίς λέγοι.
ὁμοικοιτίας (ὁμοκοιτίας Robort.) (Gl.).
ὁ γυναικῶν κρατῶν. λέγει δὲ ταῦτα, ὅτι ἡ Κλυταιμήστρα κατωφερείας ἕνεκα τῷ Αιγίσθῳ ἐγαμήθη. ἀντὶ τοῦ στυγνὸς καὶ ὑπερήφανος.
ἀνταίων βρύουσι πλάθουσι καὶ Hermann (βλαστοῦσι delevit Knick).
πεδάοροι
Ante 588 paragraphus erasa in M.
πεδάοροι Stanley
π*-δάμαροι Μ, πεδάμαροι et in marg. οἶμαι πέδουροι, ἵν᾽ ᾖ τὸ σημαινόμενον μετέωροι m.
πτηνά Μ, α super η scr. m.
πανδοβά- Μ, πεδοβά- m.
πεδοβάμον᾽ ἂν ἀνεμοέντων Franz
fort. πεδοβάμον᾽ ἂν ἀνεμόεντ' ἂν.
φρεσὶν
φρεσὶν Ald.
φρεσσιν Μ.
τλημόνων
τλημόνων Klausen
τλημόνων καὶ Μ.
τλαμόνων Dindorf.
ἔρωτας ν. sequenti addit M.
ξυζύγου
ξυζύγου Enger
ξυζύγουσ Μ.
ἀπέ.ρωτοσ, litera c ex π facta, Μ. παρανεκᾶι (fuerat fort. παρανεικᾶι) corr. in παρανικᾶι Μ.
ἔρως παρανικᾷ
κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.
ἴστω δ᾽ ὅστις οὐχ ὑπόπτερος
φροντίσιν δαείς,
τὰν ὁ παιδολυ-
μὰς τάλαινα θεστιὰς μήσατο
πυρδαῆτιν πρόνοιαν,
καταίθουσα παιδὸς δαφοινὸν
δαλὸν ἥλικ', ἐπεὶ μολὼν
ματρόθεν κελάδησε
ξύμμετρον τε δια βίου
μοιρόκραντον ἐς ἦμαρ.
ἄλλαν δή τιν' ἐν λόγοις στυγεῖν
φοινίαν Σκύλλαν,
γινωσκέτω δ᾽ ὅστις ὁ παιδευθεὶς οὐχ ὑποπτέροις φροντίσιν, ἵν᾽ ᾖ τὸ ὅς ὑποτακτικὸν ἀντὶ τοῦ ὁ προτακτικοῦ. ὁ μὴ κοῦφος, ἀλλ᾽ ἀληθῶς μαθεῖν θέλων.
ἡ τῷ παιδὶ Μελεάγρῳ λυμηναμένη. οὕτω τὸ ἑξῆς, ἥντινα μήσατο πρόνοιαν τάλαινα θεστιὰς ἡ παιδολύμας καὶ πυρδαής.
ἥλικα ξύμμετρον τῷ παιδὶ δαλόν, ἐξότε πεσὼν ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐβόησεν, τουτέστιν ἐξότε γεγέννηται. ἀφ᾽ οὗ. ἀντὶ τοῦ ἐξότε. ἥλικα ξύμμετρον τε: τὸν συμμετρηθέντα αὐτῷ εἰς τὸ διὰ βίου μοιρόκραντον ἦμαρ, ὅ ἐστιν, εἰς τὸ ἦμαρ τῆς ζωῆς τὸ ὑπὸ Μοιρῶν δεσποζόμενον (ἥλικα ξύμμετρόν τε τῷ παιδὶ δαλόν. ἥλικα, ἐξότε . . γεγέννηται· ξύμμετρον, τὸν συμμετρηθέντα κτέ. Euger).
ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἴστω τίς.
καὶ στρόβων Weil.
παιδολυμὰς
παιδολυμὰς Dindorf
παιδολύμασ (idque in uno versu M.
πυρδαῆτιν
πυρδαῆτιν Hermann
πυρδαῆ τινα Μ.
καταίθουσα
καταίθουσα Canter
κ' αἰθοῦσα Μ, κ' αἴθουσα m.
διαὶ
διαὶ Canter
διὰ Μ.
μοιρόκραντον
μοιρόκραντον Canter
μοιρόκραντοσ δ (ν superscr. m) M.
Post is litura in M.
άμαρ Dindorf.
ἄλλαν
ἄλλαν Portus
άλλα Μ.
δ᾽ ἔστιν Hermann,
φοινίαν χώραν Merkel
φ. γυναῖχ᾽ Paley.
ἅτ᾽ ἐχθρῶν ὑπαὶ
φῶτ᾽ ἀπώλεσεν φίλον Κρητικοῖς
χρυσοκμήτοισιν ὅρμοις
πιθήσασα δώροισι Μίνω,
Νῖσον ἀθανάτας τριχὸς
νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως
πνέονθ᾽ ὁ κυνόφρων ὕπνῳ.
κιγχάνει δέ νιν Ἑρμῆς.
ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνασάμην ἀμειλίχων
πόνων, ἀκαίρως δὲ δυσφιλὲς γαμή-
λευμ᾽ ἀπεύχετον δόμοις
γυναικοβούλους τε μήτιδας φρενῶν
ἐπ᾽ ἀνδρὶ τευχεσφόρῳ,
ἐπ᾽ ἀνδρὶ δῄοις ἐπικότῳ σέβας,
τίων δ᾽ ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων,
γυναικείαν ἄτολμον αἰχμάν.
τὸν πατέρα Νίσον.
ὅτι (i. e. σημείωσαι ὅτι) ὅρμον ὑπὸ Μίνωός φησιν εἰληφέναι Σκύλλαν, οὐ δι᾽ ἔρωτα.
τὸ ἑξῆς, ἀπώλεσεν ὁ κυνόφρων Νίσον πνέοντα ὕπνῳ.
ἀπρονοήτως, οὐ προσκεψαμένη τὸ ἀποβησόμενον. ὡς προδότες γὰρ τοῦ πατρὸς ἐτιμωρήθη ὑπὸ Μίνωος.
ἀντὶ τοῦ ἀσθμαίνοντα (Gl.).
τὸν Νίσον, ἢ τὴν Σκύλλαν. – ὁ θάνατος.
λείπει μνήσομαι Κλυταιμήστρας.
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ. – τοῦ Αἰγίσθου.
λείπει εἰργάσατο.
ἐπ᾽ ἀνδρὶ φοβερῷ καὶ σεβαστῷ καὶ παρὰ τοῖς πολεμίοις.
ἀθράσυντον. διὰ τὸ θράσος γὰρ ᾄδονται αἱ Λήμνιαι.
ἅπερ Porson.
ἀπώλεσεν
ἀπώλεσεν Robortellus
ἀπόλεσεν Μ.
χρυσοκμήτοισιν
χρυσοκμήτοισιν Hermann
χρυσεοδμήτοισιν Μ.
πιθήσασα
πιθήσασα Abresch
πειθήσασα Μ.
δώροισι
δώροισι Ald.
δόροισι Μ.
μεινω corr. in μινω Μ.
Νῖσον
Νῖσον Blomfield
νίσον Μ.
νοσφίσασ Μ, νοσφίσασ' m.
πνείονθ' Heath
fort. ἐνδόνθ'.
δέ νιν
κι χάνει, eraso γ, Μ.
δέ νιν Blomfield
δεμιν Μ.
ἐπεμνασάμην
stropham post antistr. ponendam censet Preuss.
ἐπεμνησάμην Heath
ἐπεμνήσαμεν Μ, ' ά· super scr. m.
πόθων Stanley.
Fort. ἀφαιρῶ τὸ δυσφιλὲς κτἑ.;
in margine supplevit m ut videtur.
δηΐοισ ἐπὶκότω M.
Fort. λαοῖσιν ἐντόχῳ (λαοῖς Conington, δάοισιν ἐντόκῳ Weil).
τίω Stanley.
κακῶν δὲ πρεσβεύεται τὸ Λήμνιον
λόγῳ· γοᾶται δὲ δὴ ποθει κατά-
πτυστον. ᾤκασεν δέ τις
τὸ δεινὸν ἂν Λημνίοισι πήμασιν.
θεοστυγήτῳ δ᾽ ἄγει
βροτῶν ἀτιμωδὲν οἴχεται γένος.
σέβει γὰρ οὔτις τὸ δυσφιλὲς θεοῖς.
τί τῶνδ᾽ οὐκ ἐνδίκως ἀγείρω;
τὸ δ᾽ ἄγχι πλευμόνων ξίφος
διανταίαν ὀξυπευκὲς αὐτῷ
διαὶ Δίκας. τὸ μὴ θέμις γὰρ οὐ
λὰξ πέδοι πατούμενον,
τὸ πᾶν Διὸς
σέβας παρεκβάντες οὐ θεμιστῶς.
λείπει ἡ κατά.
μεῖζον ὀνομάζεται. λείπει ἔργον.
ἐν διηγήματι (Gl.). μισητόν.
εἰκονίσεις τις.
τὸ κατὰ Κλυταιμήστρας.
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γὰρ.
τὸ τῶν Λημνιάδων.
συνάξασα κατηγορῶ. νύσσει γάρ με τὸ δίκαιον ταῦτα λέγειν.
τὸ δὲ ξίφος τῆς δίκης, τὸ ἔχον πικρίαν, ἀντικρὺ διὰ πνευμόνων ὁρμᾷ.
ὁρμα (Gl.).
τὸ γὰρ μὴ δίκαιον οὐ δεῖ ἀμελεῖσθαι, οὐδὲ παρασιωπᾶσθαι, ἀλλ' ἐκδικήσεως τυγχάνειν.
λείπει συμφέρον ἐστίν.
λείπει ὁ γάρ, καὶ ἔστι, τὸ γὰρ πᾶν τοῦ Διὸς σέβας παρεξέβησαν ἀθεμίστως οἱ περὶ τὸν Αἴγισθον.
ἀντὶ τοῦ παρεξέβησαν. καὶ ἔστι μετοχὴ ἀντὶ ῥήματος, ὡς τῶ (τὸ Rob.) »καρπῷ βριθομένης« (Hom. & 307).
γυναικείαν τ' Hermann.
αἰχμᾶν ante corr. M.
δὴ ποθει Μ.
λόγῳ γιατᾷ δὲ δὴ ῥοθεῖ Merkel.
ἤκασεν Μ.
ἂν
αὖ Μ.
πήμασι Μ.
ἄγει
ἄγει Auratus
ἄχει Μ.
fort. γάνος.
οὐτᾷ
οὐτᾷ Hermann
σοῦται Μ.
ὀξυπευκὲσ | . . δίκασ | . οὐ | Μ.
διαὶ Δίκας, τὸ μὴ θέμις, λὰξ πέδοι πατουμένας HL Ahrens.
πέδοι
πέδοι Hermann
πέδον Μ.
οὐ θεμιστῶς
παρεκβάντας Ο Mueller.
οὐ θεμιστῶς Dindorf (οὐ θεμίστως Porson)
ἀδεμίστωσ, a mutato in ou, M.
CHOEPHOROE.
ΧΟ.
antistr. 4.
Δίκας δ᾽ ἐρείδεται πυθμήν·
προχαλκεύει δ᾽ Αἶσα φασγανουργός·
τέκνον δ᾽ ἐπεισφέρει δίμασε
αἱμάτων παλαιτέρων
τίνει μύσος
χρόνῳ κλυτὴ βυσσόφρων Ἐρινύς.
ΟΡ.
παῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον.
τίς ἔνδον, ὦ παῖ, παῖ, μάλ᾽ αὖθις, ἐν δόμοις;
τρίτον τόδ᾽ ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ,
εἴπερ φιλόξεν᾽ ἐστὶν Αἰγίσθου διαί.
ΟΙ.
εἶεν, ἀκούω· ποδαπὸς ὁ ξένος; πόθεν;
ΟΡ.
ἄγγελλε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων,
πρὸς οὔσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους.
τάχυνε δ᾽, ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμ᾽ ἐπείγεται
σκοτεινόν, ὥρα δ᾽ ἐμπόρους μεθιέναι
ἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων.
ῥίζα δικαιοσύνης καταβάλλεται.
ἀντὶ τοῦ ποινήν. ἐπεισφέρει δὲ τοῖς οἴκοις τέκνον παλαιῶν αἱμάτων, ὅ ἐστι, τίκτει ὁ φόνος ἄλλον φόνον.
ἀπαιτεῖ.
ἡ περιβόητος.
τίς ἐν δόμοις.
ἐκπερᾶσαί τινα καλῶ. τὸ ἐκπέραμά ἐστι (l. φησι) τὸν διάκονον τὸν εἰσιόντα καὶ ἐξιόντα πρὸς τὰς ἀποκρίσεις.
περιφραστικῶς, ἡ νύξ.
ὁδοιπόρους (Gl.).
ἐν τοῖς πανδόκοις δόμοις τῶν ξενοδόκων καιρὸς τὴν ἄγκυραν προσορμίσαι (corr. in προσορμῆσαι m) τοὺς ὁδοιπόρους, ἀντὶ τοῦ καταλῦσαι.
λείπει ἡ ἐπί.
Δίκας
δίκησ Μ, 'a' super η scr. m.
προχαλκεύει
προχαλκεύει Iacob
προσχαλκεύει Μ.
δίμασε
δίμασε (σ in rasura) separato versu M,
δόμοις Schuetz
(δόμοισι Pauw).
αἱμάτων
αἱμάτων ex schol. Stephanus
δωμάτων Μ.
τίνει
τίνει Turnebus
τείνει Μ.
τίνειν Lachmann.
κλυτὴ
κλυτὰ Dindorf.
paragraphus praefixa in M, item 653. 664. 670. 687. 696. 703.
διαί
διαι Μ.
τάχυνε
τάχυναι ut vid. ante corr. M.
Cfr. Pers. 694.
ὥρα
ὥρα Robortellus
ὥρα Μ, ὥρα m ut videtur.
καθιέναι Dindorf.
ἐξελθέτω τις δωμάτων τελεσφόρος,
γυνὴ ταπαρχος, ἄνδρα δ᾽ εὐπρεπέστερον·
αἰδὼς γὰρ ἐν λέσχαισιν οὐκ ἐπαργέμους
λόγους τίθησιν, εἶπε θαρσήσας ἀνὴρ
πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ.
ΚΛ.
ξένοι, λέγοιτ᾽ ἂν εἴ τι δεῖ· πάρεστι γὰρ
ὁποῖάπερ δόμοισι τοῖσδ᾽ ἐπεικότα,
καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτήριος
στρωμνὴ δικαίων τ᾽ ὀμμάτων παρουσία.
εἰ δ᾽ ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βουλεώτερον,
ἀνδρῶν τόδ᾽ ἐστὶν ἔργον, οἷς κοινώσομεν.
ΟΡ.
ξένος μέν εἰμι Δαυλιεὺς ἐκ Φωκέων·
στείχοντα δ᾽ αὐτόφορτον οἰκείᾳ σαγῇ
ἐς Ἄργος, ὥσπερ δεῦρ᾽ ἀπεζύγην πόδας,
ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτ᾽ εἶπε συμβαλὼν ἀνὴρ
ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν,
ἀρχηγός, διοικητής (Gl.).
βέλτιον ἄνδρα ἐξελθεῖν.
ἐν ταῖς πρὸς γυναῖκας ὁμοίαις (ὁμιλίαις Vict.). – σκοτεινούς, ἀπὸ τῶν περὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς λευκωμάτων. πλεονάζει ἡ οὐ (Gl.).
ἀντὶ τοῦ δίκαιοι ἄνθρωποι.
βουλευτικώτερον, ὅ ἐστιν, εἰ δὲ οὐ διὰ ξενίαν ἥκετε, ἀλλὰ δι' ἄλλο τι.
Δαυλὲς ἢ καὶ Αὐλίς.
ἐπὶ ἰδίᾳ πραγματεία.
τῆς ὁδοῦ (τοὺς πόδας Paley) τῆς ὁδοιπορίας ἀπέλυσα, ἐπὶ τῷ ξενισθῆναι παρ' ὑμῖν. ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἀπολυομένων τοῦ ζυγοῦ ἵππων καὶ ἐπὶ φάτνην ὁρμώντων.
συναντήσας (Gl.).
ἐρωτήσας καὶ μαθών.
τελεσφόρος
τελεσφόρουσ ante corr. M.
γυνὴ ταπαρχος
γυνὴ ταπαρχος Μ (superscr. m) i. e. γυνή τ᾽ ἄπαρχος (ἔπαρχος) ut Ag. 1226.
γυναῖκ᾽ ἀπαρκές (debebat ἐπαρχές) Kirchhoff.
δ' Turnebus
τ' Μ.
λέσχαισιν
λέσχαισιν Emperius
λεχθείσιν Μ.
Scrib. λέσχαις ἵν᾿.
θελκτήριος
θελκτήριος Alf. Ludwig
(θελκτηρία Wakefield)
θελκτήρια Μ.
οἰκείᾳ
οἰκείᾳ Turnebus
οἶκαι Μ.
πόδας
πόδα Dindorf.
CHOEPHOROE.
Στροφίος ὁ Φωκεύς· πεύθομαι γὰρ ἐν λόγῳ·
ἐπείπερ ἄλλως, ὦ ξέν᾽, εἰς Ἄργος κίεις,
πρὸς τοὺς τεκόντας πανδίκως μεμνημένος
τεθνεῶτ᾽ Ὀρέστην εἰπέ, μηδαμῶς λάθῃ.
εἴτ᾿ οὖν κομίζειν δόξα νικήσει φίλων,
εἴτ᾿ οὖν μέτοικον, εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ξένον,
θάπτειν, ἐφετμὰς τάσδε πόρθμευσον πάλιν.
νῦν γὰρ λέβητος χαλκέου πλευρώματα
σποδὸν κέκευθεν ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας εἶπον. εἰ δὲ τυγχάνω
τοῖς κυρίοισι καὶ προσήκουσιν λέγων
οὐκ οἶδα, τὸν τεκόντα δ᾽ εἰκὸς εἰδέναι.
ΚΛ.
οἰ 'γώ, κατ᾿ ἄκρας ἐνπᾶς ὡς πορθούμεθα.
ὦ δυσπάλαιστε τῶνδε δωμάτων ἀρά,
ὡς πόλλ᾽ ἐπωπᾷς κἀκποδὼν εὖ κείμενα
τόξοις πρόσωθεν εἰσκόποις χειρουμένη
φίλων ἀποψιλοῖς με τὴν παναθλίαν.
καὶ νῦν Ὀρέστης, ἦ γὰρ εὐβούλως ἔχων,
ἔξω κομίζων ὀλεθρίου πηλοῦ πόδα,
ἤκουσα γὰρ ἐν τῷ μου πρὸς αὐτὸν διαλόγῳ ὅτι Στροφίος προσαγορεύεται.
δι᾽ ἄλλην χρείαν.
τὸ ἑξῆς, ἁγνὸς πρὸς ἁγνῶτα εἶπεν· ἐπείπερ, ὦ ξένε. τὰ δὲ ἄλλα διὰ μέσου.
μηδαμῶς λάθῃ με ἡ βουλὴ τῶν φίλων. λέγει δὲ τῶν περὶ Αἴγισθον.
εἰς τοὺς οἴκους.
ἀντὶ τοῦ διακόνησον.
πιθανῶς, ἵνα δοκῇ ὅλως ἀγνοεῖν.
ὦ δυσκαταγώνιστε (Gl.).
ἐπωπᾷς: ἐφορᾷς πολλὰ τὰ ἡμέτερα ἀτυχήματα. καὶ τὰ πόρρωθεν καλῶς κείμενα τῶν φίλων, ὅ ἐστι, τὰ ἐπὶ ξένης ἀγαθὰ ἐνδιαιτήματα τοῦ Ὀρέστου τοῖς τόξοις εὐστόχως κινουμένη (εκνουμένη Davies) ἀπογυμνοῖς με.
καὶ νῦν Ὀρέστης): ἀντὶ τοῦ πρότερον. τὸ γὰρ νῦν δηλοῖ καὶ τὸ παρεληλυθός.
τὸ ἑξῆς
μεμνημένος
μεμνημένω ante corr. Μ.
εἰπέ
εἶπε Μ.
οἰ 'γώ
οι εγὼ Μ.
ἐνπᾶσ (- σ' m) M,
εἶπας Bamberger.
φίλων
φίλων το Hartung.
κομίζων
κομίζων schol.
νομίζων Μ.
νῦν δ᾽ ἵπερ ἐν δόμοισι βακχείας καλῆς
ἰατρὸς ἐλπὶς ἦν παροῦσαν ἐγγράφει.
ΟΡ.
ἐγὼ μὲν οὖν ξένοισιν ὧδ᾽ εὐδαίμοσιν
κεδνῶν κατι πραγμάτων ἂν ἤθελον
γνωστὸς γενέσθαι καὶ ξενωθῆναι· τί γὰρ
ξένου ξένοισίν ἐστιν εὐμενέστερον;
πρὸς δ᾽ εὐσεβείας ἦν ἐμοὶ τόδ᾽ ἐν φρεσίν,
τοιόνδε πρᾶγμα μὴ χαρανῶσαι φίλοις
καταινέσαντα καὶ κατεξενωμένον.
ΚΛ.
οὔτοι κυρήσεις μεῖον ἀξίως σέθεν,
οὐδ᾽ ἧσσον ἂν γένοιο δώμασιν φίλος.
ἄλλος δ᾽ ὁμοίως ἦλθεν ἂν τάδ᾽ ἀγγελῶν.
ἐλλ᾽ ἔσθ᾽ ὁ καιρὸς ἡμερεύοντας ξένους
μακρᾶς κελεύθου τυγχάνειν τὰ πρόσφορα,
ἄγ᾽ αὐτὸν εἰς ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων,
ὀπισθόπους δὲ τούσδε καὶ ξυνεμπόρους·
οὕτως τοῦ νοήματος· καὶ πρότερον ἔξω κομίζων ὀλέθρου (ολεθρίου Rob.) πηλοῦ πόδα· ἦν γὰρ εὐβούλως ἔχων Ὀρέστης. ποῖος Ὀρέστης; ἡ τοῖς οἴκοις ἰατικὴ ἐλπὶς τῆς ἀγαθῆς εὐφροσύνης. νῦν δὲ ἀπώλετο. ἔξω πηλοῦ πόδ(α): παροιμία.
ἡ εὐφροσύνη τῶν βασιλείων οἴχεται.
ἡ ἰατρός (Gl.). τάξον αὐτὴν ἀφανισθεῖσαν (l. αὐτὸν ἀφανισθέντα, ἀρᾷ ἀρα, ut videtur, m), ὡς πρὸς τὸ ἐλπίς δ᾽ ἀπέδωκεν.
ἢ τὸ ἀγαθὰ ἀγγεῖλαι. τοῦτο γὰρ φιλίας αἴτιον τοῖς ξένοις γίνεται.
κεφαλαιώσαι, εἰπεῖν.
τῶν σοὶ ἀξίων τιμῶν.
εἰ καὶ μὴ σὺ ἤγγειλας.
δι' ἡμέρας καμόντας.
πρὸς παρόντα τινά.
νῦν δ᾽ ἵπερ
νῦν δήπερ et ζτ in marg. Μ.
ἥπερ ἦν Weil.
βακχείας Turnebus
βακχίασ Μ.
ἐλπὶς ἦν παροῦσαν ἐγγράφει
ἐλπίς, ἀμπλακοῦσαν Kirchhoff.
ἔγγραφε ex schol. Stephanus.
fort. αντὸς.
οὖν
ὤν Μ, οὖν superscr. m.
scrib. γνωτός.
δ᾽ εὐσεβείας
δ᾽ εὐσεβείας Heimsoeth
δυσσεβείασ Μ.
fort. κἀπιδεξιούμενον.
μεῖον ἀξίως
μείων ante corr. Μ.
ἀξίων Pauw.
ξένους
ξένοσ mut. in ξένουσ Μ.
τὰ πρόσφορα ex v. 710 ortum videtur.
in marg. supplevit m.
ὀπισθόπους δὲ τούσδε καὶ ξυνεμπόρους
ὀπισθόπους δὲ (τε Bamberger) τόνδε καὶ ξυνέμπορον Pauw.
κἀκεῖ κυρούντων σώμασιν τὰ πρόσφορα.
αἰνῶ δὲ πράσσειν ὡς ὑπευθύνῳ τάδε.
ἡμεῖς δὲ ταῦτα τοῖς κρατοῦσι δωμάτων
κοινώσομέν τε κοὺ σπανίζοντες φίλων
βουλευσόμεσθα τῆσδε συμφορᾶς πέρι.
ΧΟ.
εἶεν, φίλιαι δμωίδες οἴκων,
πότε δὴ στομάτων
δείξομεν ἰσχὺν ἐπ᾽ Ὀρέστῃ;
ὦ πότνια χθὼν καὶ πότνι ἀκτὴ
χώματος, ἣ νῦν ἐπὶ ναυάρχῳ
σώματι κεῖσαι τῷ βασιλείῳ,
νῦν ἐπάκουσον, νῦν ἐπάρηξον·
νῦν γὰρ ἀκμάζει Πειθὼ δολίαν
ξυγκαταβῆναι, χθόνιον δ᾽ Ἑρμῆν
καὶ τὸν νύχιον τοῖσδ᾽ ἐφοδεῦσαι
ξιφοδηλήτοισιν ἀγῶσιν.
ἔοικεν ἁνὴρ ὁ ξένος τεύχειν κακόν·
τροφὸν δ᾽ Ὀρέστου τήνδ᾽ ὁρῶ κεκλαυμένην.
συμβουλεύω σοι ταῦτα πράσσειν, ὡς δώσοντι δίκην, ἤν τι παρὰ τὸ δέον ποιήσῃς. ὑποδίκῳ (Gl.).
πότε ἐπευξόμεθα.
ὦ προσφιλὴς καὶ τιμία ἡμῖν. ἡ ἀκτὴ τοῦ τάφου.
νῦν καιρὸν ἔχει ἡ δολία πειθὼ συναγωνίσασθαι τῷ Ὀρέστῃ.
συνάρασθαι πρὸς τὴν ὁδόν.
ἀπὸ κοινοῦ τὸ νῦν ἀκμάζει.
ξένον τὸν Ὀρέστην καλεῖ, ἵνα δύοξωσιν ἀγνοεῖν τὸ σκαιώρημα. — ἀντὶ τοῦ πεποιηκέναι πένθος τῷ οἴκῳ διὰ τῆς ἀγγελίας.
σώμασιν
σώμασιν Η Voss
δώμασι Μ.
ὑπευθύνῳ
ὑπευθύνῳ Turnebus
ἐπευθύνωι Μ.
paragraphus praefixa in M.
κοινώσομεν
κοινώσομεν b
κοινώσωμεν Μ.
βουλευσόμεσθα
βουλευσόμεσθα Stephanus
βουλευόμεθα Μ.
paragraphi praefixae in M.
coryphaeo, choro tribuit Christ.
φίλαι
φίλαι Heath
φιλίαι et in marg. ζτ Μ.
δμωΐδες b
δμωιΐδεσ Μ.
δολίαν
δολίαν Pauw
δολία Μ.
ξυγκαταβῆναι
ξυνκαταβῆναι Μ.
Ἑρμῆν Turnebus
ἑρμῆα Μ.
καὶ τὸν νύχιον delebat olim Hermann.
ἁνὴρ
ἁνὴρ Porson
ἀνὴρ Μ.
ποῖ δὴ πατεῖς, Κίλισσα, δωμάτων πύλας;
λύπη δ᾽ ἄμισθός ἐστί σοι ξυνέμπορος.
ΤΡ.
Αἴγισθον ἡ κρατοῦσα τοῖς ξένοις καλεῖν
ὅπως τάχιστ᾽ ἄνωγεν, ὡς σαφέστερον
ἀνὴρ ἀπ᾿ ἀνδρὸς τὴν νεάγγελτον φάτιν
ἐλθὼν πύθηται τήνδε, πρὸς μὲν οἰκέτας
θέτω σκυθρωπῶν ἐντὸς ὀμμάτων γέλων
κεύθουσ᾽ ἐπ᾽ ἔργοις διαπεπραγμένοις καλῶς
κείνῃ, δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως ἔχει
φήμης ὑφ᾽ ἧς ἤγγειλαν οἱ ξένοι τορῶς.
ᾗ δὴ κλύων ἐκεῖνος εὐφρανεῖ νόον,
εὖτ᾽ ἂν πύθηται μῦθον. ὦ τάλαιν' ἐγώ·
ὥς μοι τὰ μὲν παλαιὰ συγκεκραμένα
ἄλγη δύσοιστα τοῖσδ᾽ ἐν Ἀτρέως δόμοις
τυχόντ᾽ ἐμὴν ἤλγυνεν ἐν στέρνοις φρένα,
ἀλλ᾽ οὔτι πω τοιόνδε πῆμ᾽ ἀνεσχόμην
τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τλημόνως ἤντλουν κακά,
φίλον δ' Ὀρέστην, τῆς ἐμῆς ψυχῆς τριβήν,
κακόμισθος· δάκρυα γὰρ προξενεῖ. Κίλισσαν δέ φησι τὴν Ὀρέστου τροφόν, Πίνδαρος (Pyth. ΧΙ 26) δὲ ᾿Αρσινόην, Στησίχορος Λαοδάμειαν.
ἡ τοὺς ξένους κρατοῦσα καὶ ὑποδεξαμένη Αἴγισθον καλεῖν ἐκέλευσεν.
τὴν (νεωστι add. Robort.) ἀγγελθεῖσαν.
ἀντὶ τοῦ κακῶς οἶκος διάκειται ὑπὸ τῆς φήμης ἧς ἤγγειλαν οἱ ξένοι σαφῶς.
σαφῶς (Gl.).
ἀντὶ τοῦ ὄντως.
ἡ κρεουργία τῶν θυέστου παίδων καὶ ὁ Ἀγαμέμνονος θάνατος.
οἷον ἐπὶ τῇ τοῦ Ὀρέστου ἀγγελίᾳ νῦν.
καρτερικῶς ὑπέφερον.
τὸν συντρίψαντά μου ταῖς ἐπιμελείαις τὴν ψυχήν.
nulla personae nota in Μ.
τοῖς ξένοις Pauw
τοὺς ξένουσ Μ.
θέτω
θέτο» Μ, fort. δῆθεν.
σκυθρωπῶν Victorius
σκυθρωπὸν Μ.
κείνῃ, δόμοις δὲ τοῖσδε παγκάκως ἔχει
κείνη Μ.
ἔχει Robortellus
ἔχειν Μ.
paragraphus praefixa in Μ.
ἐκεῖνος Robortellus
ἐκεῖνον Μ.
ἀνεσχόμην
ἠνεσχόμην Butler.
ὃν ἐξέθρεψα μητρόθεν δεδεγμένη,
καὶ νυκτιπλάγκτων ὀρθίων κελευμάτων
καὶ πολλὰ καὶ μοχθήρ᾽ ἀνωφέλητ᾽ ἐμοὶ
τλάσῃ· τὸ μὴ φρονοῦν γὰρ ὡσπερεὶ βοτὸν
τρέφειν ἀνάγκη, πῶς γὰρ οὔ; τρόπῳ φρενός.
οὐ γάρ τι φωνεῖ παῖς ἔτ᾽ ὢν ἐν σπαργάνοις,
εἰ λιμὸς ἢ δίψη τις ἢ λιψουρία
ἔχει, νέα δὲ νηδὺς αὐτάρκης τέκνων.
τούτων πρόμαντις οὖσα, πολλὰ δ᾽, οἴομαι,
ψευσθεῖσα παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια
γραφεὺς τροφεύς τε ταὐτὸν εἰχέτην τέλος.
ἐγὼ διπλᾶς δὲ τάσδε χειρωναξίας
ἔχουσ᾽ Ὀρέστην ἐξεδεξάμην πατρί,
τεθνηκότος δὲ νῦν τάλαινα πεύθομαι.
στείχω δ᾽ ἐπ᾽ ἄνδρα τῶνδε λυμαντήριον
οἴκων, θέλων δὲ τόνδε πεύσεται λόγον.
ΧΟ.
πῶς οὖν κελεύει νιν μολεῖν ἐσταλμένον;
ΤΡ.
ἢ πῶς; λέγ᾽ αὖθις, ὡς μάθω σαφέστερον.
ὃν ἐξέθρεψα οὐ μόνον δι' ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ διὰ νυκτῶν.
καὶ (748) ἀνωφέλητα ἐμοὶ τῇ τλάσῃ καὶ πολλὰ μοχθηρά. κελεύουσι γὰρ τῷ καλεῖν (κλαίειν Abresch) οἱ παῖδες.
ἀνάγκη τρέφειν ἐπιμελείᾳ ψυχῆς. πῶς γὰρ οὔ;
ἀλλ᾽ ἀνάγκην (ἀνάγκειν m) διὰ δακρύων ἐπέφερεν.
ἡ γὰρ νέα νηδὺς τῶν τέκνων ἑαυτῇ ἀρκεῖν καὶ βοηθεῖν βούλεται· ὅ ἐστιν, ἀνύειν βούλεται τὰς ἐπιθυμίας.
ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐξέθρεψα.
χειρωναξίας: τὰς διὰ χειρῶν ἐργασίας.
ἀντὶ τοῦ (add. Rob.) ἔθρεψα, ἀπέσωσα.
ησκημένον, παρεσκευασμένον.
Post 747 lacunam indicavit Hermann
(post 746 Schuetz).
ὡσπερεὶ
ὑπερεὶ (accentu super « eraso) Μ.
εἰ
εἰ Stanley
ἢ M.
γραφεὺς
αναφεὺς Dobraeus.
τροφεύς Robortellus
στροφεύσ Μ.
ἐξεδεξάμην
ἐξεθρεψάμην Portus.
πατρί Μ, όσ super i scr. m.
στείχω
στείχων (non στείχω) Μ.
τόνδε . . λόγον
τόνδε . . λόγον Blomfield
τῶνδε . . λόγων Μ.
nullae personarum notae in M.
ἢ πῶς;
τί πῶς; Canter.
ΧΟ.
εἰ ξὺν λοχίταις, εἴτε καὶ μονοστιβή.
ΤΡ.
ἄγειν κελεύει δορυφόρους ὀπάονας.
ΧΟ.
μή νυν σὺ ταῦτ᾽ ἄγγελλε δεσπότου στύγει
ἀλλ᾽ αὐτὸν ἐλθεῖν, ὡς ἀδειμάντως κλύῃ,
ἄνωχθ᾽ ὅσον τάχιστα γαθούσῃ φρενί.
ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κρυπτὸς ὀρθοῦται λόγος.
ΤΡ.
ἀλλ᾽ ἦ φρονεῖς εὖ τοῖσιν ἐντεταλμένοις;
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εἰ τροπαίαν Ζεὺς κακῶν θήσει ποτέ.
ΤΡ.
καὶ πῶς; Ὀρέστης ἐλπὶς οἴχεται δόμων.
ΧΟ.
οὔπω κακός γε μάντις ἂν γνοίη τάδε.
ΤΡ.
τί φής; ἔχεις τι τῶν λελεγμένων δίχα;
ΧΟ.
ἄγγελλ᾿ ἰοῦσα, πρᾶσσε τἀπεσταλμένα·
μέλει θεοῖσιν ὧνπερ ἂν μέλῃ πέρι.
ΤΡ.
ἀλλ᾽ εἰμι καὶ σοῖς ταῦτα πείσομαι λόγοις.
γένοιτο δ᾽ ὡς ἄριστα σὺν θεῶν δόσει.
ΧΟ.
str. 1.
νῦν παραιτουμένᾳ μοι, πάτερ
Ζεῦ θεῶν Ὀλυμπίων,
τῷ μισουμένῳ ὑπ᾽ Ἀγαμέμνονος.
χαίρεις.
ὄντως.
μετατροπήν.
τοῦτο ἀκριβοῦς ἐστι μάντεως εἰπεῖν. τινὲς στίζουσιν εἰς τὸ οὔπω, ἵν᾽ ᾖ, οὔπω ἐλπὶς οἴχεται δόμων. ταῦτα δὲ καὶ ὁ τυχὼν μάντις γνοίη.
ἀντὶ τοῦ παρὰ τὰ εἰρημένα περὶ Ὀρέστου.
πλεονάζει ἡ παρὰ (σοῦ del. m). ἡ παρὰ σοῦ αἰτουμένη (ἢ αἰτουμένῃ Dindorf).
εἰ
εἰ Turnebus
* Μ.
paragraphus praefixa in M.
μὴ νῦν et ἄγγελε Μ.
στύγει Μ, στυγεῖ m.
κλύῃ
κλύθι (Η in ras.) Μ.
τάχιστα γαθούσῃ
τάχιστα γαθούσῃ Turnebus
τάχιστ' ἀγαθούση Μ.
ὀρθοῦται λόγος
ὀρθοῦται λόγος schol. Hom. O 207
ορθούση φρενί Μ.
singulis (etiam 776) paragraphi praefixae in M.
τοῖσιν ἐντεταλμένοις
scripsi
τοῖσι νῦν ἠγγελμένοισ Μ.
fort. τῶνδ᾽ ὡς τροπαίαν.
ἔχεις τι
ἔχεισ τί Μ.
ἄγγελλ᾿
ἄγγελλ᾽ Robortellus
ἄγγελο Μ.
ἰοῦσαι, sed eraso 4, et τ᾽ ἀπεταλμένα mut. in τ' ἀπεσταλμένα Μ.
μέλει
μέλει Ald.
μέλλει Μ.
μέλῃ Turnebus
μέλλη Μ.
paragraphus praefixa in M.
παραιτουμένῃ (παραιτουμένᾳ Hermann) μοι Turnebus
παραιτούμενο (παραιτουμέν m) ἐμοὶ Μ.
Tres chori ordines canere videntur
δὸς τύχας· τυχεῖν δέ μου κυρίως
τὰ σωφροσύναις μαιομένοις ἰδεῖν.
διαδικᾶσαι πᾶν ἔπος
ἔλακον. Ζεῦ, σὺ δέ νιν φυλάσσοις.
ἒ ἔ. πρὸ δὲ δὴ ᾽χθρῶν
τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ,
θές, ἐπεί νιν μέγαν ἄρας,
δίδυμα καὶ τριπλᾶ
παλίμποινα θέλων ἀμείψει.
antistr. 1.
ἴσθι δ᾽ ἀνδρὸς φίλου πῶλον εὖνιν
ζυγέντ᾽ ἐν ἅρματι
πημάτων, ἐν δρόμῳ προστιθεὶς
μέτρον. τίς ἂν σῳζόμενον ῥυθμὸν
τοῦτ' ἰδεῖν δάπεδον
δός μοι εὐτυχίαν εὐτυχῆσαι βεβαίως.
δικαίως. κατὰ δίκαν, ὅ ἐστι κατὰ τὸ δίκαιον.
τὸν Ὀρέστην.
ἐπάρας γὰρ τὸν Ὀρέστην δυνήσῃ καὶ τριπλασίονα ποινὴν εἰσπράξασθαι τὸν Ὀρέστην ποιῆσαι.
διπλάσια καὶ τριπλάσια (Gl.).
γίγνωσκε (Gl.). – τοῦ Ἀγαμέμνονος (Gl.). – τὸν Ὀρέστην.
ἐνέμεινε τῇ μεταφορᾷ. φήσας γὰρ ἐν ἅρμασι πημάτων τῷ δρόμῳ ἐπήγαγεν.
τέλος αὐτῷ προστιθεὶς τῶν κακῶν. — ῥυθμὸν δάπεδον: ἀντὶ τοῦ εὔτακτον καὶ μὴ τραχεῖαν πορείαν.
ἀντὶ τοῦ ἴδοι. τὸ δὲ ἑξῆς· ἴδοι δέ τις σωζόμενον αὐτῷ τὸν ῥυθμὸν τοῦ δρόμου· μηδὲ ὑπερδραμὼν ἐν τῷ δαπέδῳ διαρρήξῃ (corr. in διαρρήξει m) τὸν χαλινόν.
ephymnia totus chorus.
fort. τύχας εὐδίους κυρίως.
ζτ in margine adscriptum in M.
τὰ σώφρον εὖ Hermann.
διαδικᾶσαι
διὰ δίκας Pauw.
ἔλακον. Ζεῦ, σὺ δέ νιν
ἔλακον· ὦ Ζεῦ, σύ νιν Hermann.
τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ,
τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ Seidler
τῶν ἔσω μελάθρων, ὦ ζεῦ Μ.
versui 786 adicit M.
νιν Seidler
μιν Μ.
ἀίρασ (ι in ras.) Μ.
παλίμποινα
παλίνποινα Μ.
ἀμείψῃ Turnebus.
ἴσθι
ἔσχε Pauw.
ἅρματι
ἅρμασιν ex schol. Hermann.
intervallo post δρόμωι relicto duo cola distinguit M.
scribendum τί δ᾽ ἂν.
σωζώμενον corr. in σωζόμενον Μ.
fort. τόδε θέοι.
γάπεδον Hermann.
ἀνομένων βημάτων ὄρεγμα;
str. 2.
οἵ τ᾽ ἔσωθε δωμάτων
πλουτογαθῆ μυχὸν νομίζετε,
κλύετε, σύμφρονες θεοί·
ἄγετε, τῶν πάλαι πεπραγμένων
λύσασθ᾽ αἷμα προσφάτοις δίκαις.
γέρων φόνος μηκέτ᾽ ἐν δόμοις τέκοι.
Τὸ δὲ καλῶς κτίμενον ὦ
μέγα ναίων στόμιον, εὖ
δὸς ἀνιδεῖν δόμον ἀνδρός,
καί νιν ἐλευθερίως
λαμπρῶς ἰδεῖν φιλίοις
ὄμμασι δνοφερᾶς καλύπτρας.
antistr. 2.
ξυλλάβοι δ᾽ ἐνδίκως
παῖς ὁ Μαίας ἐπιφορώτατος
λείπει τὸ ὅπως. καὶ τὸ ἰδεῖν ἀντὶ τοῦ ἴδοι. ὁ δὲ νοῦς, ὅπως ἄν τις τοῦτο ἴδοι σωζόμενον τὸν ῥυθμὸν ὁμαλὸν καὶ εὔτακτον κατὰ τὸν δρόμον τῶν ἀνυομένων πημάτων.
ἡνιοχεῖτε καὶ διοικεῖτε (Gl.).
Ἀγαμέμνονος δὲ παλαιὸς φόνος μὴ συγχωρήσῃ φόνον τῷ Ὀρέστῃ τεχθῆναι διὰ τὸν φόνον Αἰγίσθου.
διὰ τοῦτο τὸ καλῶς ἀναιρεθησόμενον· λέγει δὲ τὸ αἷμα τοῦ Αἰγίσθου. ὦ Ἅιδη.
ἀναβλέψαι (Gl.).
ἀπὸ κοινοῦ τὸ δός.
τοῦ σκότους.
ὡς ἐπὶ ἀνέμου εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ὁ λογικώτατος.
ἀνωμένων corr. in ἀνομένων Μ.
Post 795 iterat 785 - 789 ut ephymnium GCW Schneider.
ἔσωθε
ἔσω Hermann.
πλουτογαθῆ
πλουτογαθῆ Turnebus
πλουταγαθῆ Μ.
κλύετε
κλῦτε Dindorf.
σύμφρονεσ M, sed um in ras. scripsit m (fuerat, ut vid., σώφρονεσ).
ἄγετε delet Schuetz.
fort. λούσαθ'.
προφάτοισ Μ, σ superscripsit (προσφάτοις) m.
Τὸ δὲ
τὸ δὲ Robortellus
τόδε ex τάδε vel τώδε factum Μ.
κτίμενον Bamberger
κταμένων Μ, κτάμενον m.
μέγα ναίων
μεγαν αιών Μ, μέγα ναίων m.
δὸς
δκὸσ Μ, δόσ m vel m1.
fort. ἐλευθέριον φῶς λαμπρὸν ἰδεῖν
(ἐλευθερίας λαμπρὸν ἰδεῖν φάος HL Ahrens,
ἐλευθερίας φῶς λαμπρὸν ἰδεῖν Dindorf).
ὄμμασι
ὄμμασιν ἐκ Hermann.
καλύπτρας proximo v. addit M.
ἐπιφορώτατος
ἐπεὶ φορώτατος Emperius.
πρᾶξιν οὐρίαν θέλων.
πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεῖ χρηίζων,
κρυπτά. ἄσκοπον δ᾽ ἔπος λέγων
νύκτα πρό τ᾽ ὀμμάτων σκότον φέρει,
καθ' ἡμέραν δ᾽ οὐδὲν ἐμφανέστερος.
str. 3.
καὶ τότ᾽ ἤδη πλοῦτον
δωμάτων λυτήριον
θῆλον οὐριοστάταν
ὁμοῦ κρεκτὸν γού-
των νόμον μεθήσομεν·
πόλει τάδ' εὖ,
ἐμὸν ἐμὸν κέρδος αὔξεται τόδ',
ἄτα δ᾽ ἀποστατεῖ.
τὰ δὲ κρυπτὰ νῦν φανερώσει. — θέλων πολλὰ κρυπτὰ εὑρίσκει.
ἀπροφύλακτον. τὸν Ἑρμῆν δέ φησι· λόγος γάρ ἐστι. – ἀδιάσκοπός ἐστιν ὁ λόγος, τουτέστιν ὁ Ἑρμῆς. ἀδιάγνωστός ἐστι· νύκτα γὰρ καὶ σκότον πρὸ τοῦ προσώπου φέρει.
ὅταν ἀπαλλαγῶμεν. – καὶ τότε δὴ τὸν πλοῦτον τῶν δωμάτων ἐλεύθερον τῇ πόλει μεθήσομεν, ὁμοῦ τε μεθήσομεν τὸν κρεκτὸν γοήτων νόμων, ὅ ἐστι, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῇ πόλει μεταδώσομεν, καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα ἀκινδύνως θρηνήσομεν.
ἐλεύθερον. νῦν γὰρ ὑπὸ τυράννων ἀποκέκλεισται.
γεννητικόν (Gl.). - οὐρίως σταθέντα.
τὸν τῶν γοήτων, οἳ (οἷον Vitelli) ὡς ᾄδουσι (l. προσᾴδουσι) παριόντες (περιόντες Vict.) τὴν πόλιν.
τὰ καλῶς ἀποβαίνοντα. τὸ ἐμὸν κέρδος ἐστίν, τῶν δὲ περὶ Ὀρέστην καὶ Ἠλέκτραν ἀπαλλαγὴ ἄτης.
θέλων
θέλεν Μ, superscr., ut vid., m.
πολλὰ . . κρυπτά delebat olim Hermann.
φανεῖ (εi in litura scr. m) Μ.
λέγων
λεγω· Ο Mueller.
fort. νύκτα τ᾽ ὀμμάτων.
Post 814 iterat 802-807 ut ephymnium GCW Schneider.
τότ᾽ ἤδη πλοῦτον
τότ᾽ ἤδη Blomfield
τότε δὴ Μ.
πλοῦτον ex πολὺν et κλυτον coaluisse videtur.
δωμάτων
δειμάτων HL Ahrens.
ὁμοῦ
ὁμοῦ (literae δμο in litura) M,
οὐδὲ Blomfield.
γιατὰν Hermann.
νόμον ex νόμων factum Μ.
πόλει
πλεῖ Kirchhoff.
ἐμὸν ἐμὸν
ἁμὸν ἁμὸν Kirchhoff.
ἀέξεται ex αὔξεται, ut videtur, factum Μ.
τόδε | ἄτη (α' super η scr. m) Μ.
ἀποστάτεὶ Μ, ἀποστατεί m.
τα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων.
Σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ
μέρος ἔργων,
ἐπαΰσας πατρὸς ἔργῳ
θροούσα πρὸς σὲ τέκνον πατρὸς αὐδάν,
καὶ περαίνων ἐπίμομφον ἄταν.
antistr. 3.
Περσέως τ᾽ ἐν φρεσὶν
καρδίαν σχεθών,
τοῖς δ᾽ ὑπὸ χθονὸς φίλοις,
τοῖς τ᾽ ἄνωθεν προπράσσων
χάριτος ὀργᾶς λυπρᾶς
ἔνδοθεν
ὦ Ὀρέστα. σὺ δὲ θαρρῶν ἐμοί, τέκνον, θροούσῃ πρὸς σὲ πατρὸς αὐδὲν, ὅ ἐστιν, ὡς ἂν εἰ πατὴρ συμβουλευούσηι (l. συμβουλεύοι σοι), ὅταν ἥκῃ καιρὸς ἔργων, ἐπιβαλοῦ ἐπικαλεσάμενος τὸ εἴδωλον τοῦ πατρός· πρόσεχε δὲ καμοὶ συμβουλευούσῃ σοι οἷα ἂν πατήρ. τὸ δὲ ἐπαΰσας πατρὸς ἔργῳ ἀντὶ τοῦ ἐπικαλεσάμενος τὸ εἴδωλον τοῦ πατρός.
ὁ καιρὸς τοῦ ἔργου. – λείπει ἐπιβαλοῦ. – ἐπι.
κατεργασάμενος τὴν πολλῶν μέμψεων ἀξίαν ἄτην, ὅ ἐστι, τὸν Αἴγισθον καὶ τὴν Κλυταιμήστραν. Περσέως δὲ ἀντὶ τοῦ πορθητοῦ, ἢ ἐπεὶ ἀπεστραμμένος ἐκαρατόμησε Μέδουσαν, ἀποστραφείς, φησίν, ὡς ἐκεῖνος, μή πως θεώμενος αἰδεσθῇς τὴν μητέρα.
ἐν τῇ ψυχῇ. – τὴν ἔνδον ἐπὶ τῆς οἰκίας φονίαν ἄτην καταβαλών, ὅ ἐστι τὴν Κλυταιμήστραν.
fort. ἐπαΰσας πατρὸς αὐδὲν | θρευμένα »τέκνονα | πέραιν ἀνεπίμομφον ἄταν
(θρεομένα τέκνον Enger,
πέραιν' Auratus,
ἀνεπίμομφον Schuetz).
ἐπίμομφον
ἐπίμομφον Robortellus
ἐπίμομφαν Μ (i. e. ἐπίμομφον et superscr. αν).
τ᾽ ἐν
τε ἐν Μ.
φρεσὶν Ald.
φρεσσὶν Μ.
σχεθών
σχέθων Μ.
σχεδρὰν ἔχων Weil.
τοῖς δ᾽
τοῖς δ᾽ Robortellus
τοῖσδ' Μ.
φίλοις Hermann
φίλοισιν Μ.
fort. πρόπρασσ (πρόπρασσε Schuetz) δρκάνας χάριν λυγρᾶς (λυγρᾶς Blomfield).
ἔνδοθεν ν. 833 addit M.
φοινίαν ἄταν τιθείς, τὴν αἴτιον δ'
ἐξαπολλὺς μόρου.
Αἴγισθος.
ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·
νέαν φάτιν δὲ πεύδομαι λέγειν τινὰς
ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,
μόρον γ' Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις
γένοιτ' ἂν ἄχθος αἱματοσταγὲς φόνῳ
τῷ πρόσθεν ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ.
πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;
ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
πεδάρσιοι θρώσκουσι θνήσκοντες μάτην;
τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;
ΧΟ.
ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων
ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,
ὡς αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύδεσθαι πέρι.
ΑΙ.
ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,
εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρὼν
τὸν Αἴγισθον.
ὑπούλως ταῦτά φησι.
τῷ τοῦ Ἀγαμέμνονος.
ὡς ἐπὶ μαχαίρας. οὐ παρακαλυφθέντι, ἀλλ᾽ ἀειμνήστῳ (l. ἀμυκτῷ· ἐν γὰρ τοῖς θρήνοις ἀμύσσουσιν αὐτῶν (αὐτῶν m) τὰ στήθη.
οὐκ ἀληθῶς ἀποθανόντες (ἀποθανόντος Blomfield).
οὐ τοσοῦτον ἰσχύει εἰπεῖν ἄγγελος ὡς ὁ αὐτόπτης.
τὸν αἴτιον δ' v. proximo addit M.
ἐξαπολλὺς
ἐξαπολλύων Heimsoeth.
μόρου Turnebus
μόρον Μ.
Post 836 iterat 823-28 ut ephymnium GCW Schneider.
ἐφίμερον
ἐφήμερον corr. in ἐφίμερον Μ.
γ'
γ' Portus
δ' Μ.
αἱματοσταγὲς φόνῳ
αἱματοσταγὲς φόνῳ Portus
δείματοστάγ ἐσφόνωι Μ.
ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ
ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις Bamberger,
fort. τεθηγμένοις,
cfr. schol.
(τεθηγμένῳ Wieseler).
θνήσκοντες
θνησκοντεσ Μ,
θνήσκοντος Portus,
cfr. schol.
paragraphus praefixa in M.
ἔσω
εἴσω Βlomfield.
αὐτὸς αὐτὸν
ὡς αὐτὸν Canter.
αὐτῶν Turnebus.
πάρα Portus.
nulla personae nota in M.
αὖ in litura scr. m (fuerat εὖ ut videtur).
ἦν θνῄσκοντος
ἦν θνήσκοντος Turnebus
η*** * κοτοσ Μ, δεν θνήσκοντοσ correxit et rursus in marg. εν θνήσκοντο(σ) adscr. m.
εἴτ᾿ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.
οὔτοι φρέν᾽ ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.
ΧΟ.
Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι,
τάδ᾽ ἐπευχομένη κἀπιδεάζουσ',
ὑπὸ δ᾽ εὐνοίας
πῶς ἴσον εἰποῦσ᾽ ἀνύσωμαι;
νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι
πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων
ἢ πάνυ θήσειν ᾿Αγαμεμνονίων
οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,
ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπ᾿ ἐλευθερίᾳ
δαίων αρχάς τε πολισσονόμους
ἕξει πατέρων μέγαν ὄλβον.
τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος
δισσοῖς μέλλει θείοις Ὀρέστης
ἅψειν. εἴη δ᾽ ἐπὶ νίκῃ.
ΑΙ.
ἒ ἔ, ὀτοτοτοῖ.
ΧΟ.
ἔα ἔα μάλα·
ΧΟ.
πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;
ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου,
τὴν συνετήν μου φρένα.
ταῦτά φησιν ὁ χορὸς εἰσελθόντος τοῦ Αἰγίσθου.
τὸ ἀληθές.
πειραὶ (παραὶ m) αἱ ἀκμαὶ τῶν ξιφῶν, παρὰ τὸ πείρειν. κοπάνων δὲ τῶν κοπτικῶν ξιφῶν. τῶν συγκοπῶν (Gl.).
πῦρ δαΐδων.
φωνῆς ἀκούουσιν ἀναιρουμένου τοῦ Αἰγίσθου.
φρέν᾽ ἂν
φρέν᾽ ἂν Elmsley
φρένα Μ.
κλέψειεν Stephanus
κλέψειαν Μ.
κἀπιδεάζουσ'
κἀπιθεάζουσ' Schuetz
καὶπιθοάζουσα (σα in litura m) M.
ἀνύσωμαι
ἁνύσωμαι (fuerat ἁνύσομαι) Μ.
πειραὶ
πεῖραι Ρortus.
πατέρων δ' ἕξει Weil,
fort. ἕξει πατέρων τ᾽ ἐῦν ὄλβον.
θείοις
θεῖος Turnebus,
fort. θηρσὶν.
paragraphi praefixae in M.
chori nota praescripta in M.
ἀποσταθῶ μὲν Μ,
ἄπο, σταθῶμεν m.
ὅπως δοκῶμεν τῶνδ᾽ ἀναίτιαι κακῶν
εἶναι· μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.
ΟΙ.
οἴμοι πανοίμοι δεσπότου τελουμένου,
οἴμοι μάλ᾽ αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.
Αἴγισθος οὐκέτ᾽ ἔστιν. ἀλλ᾽ ἀνοίξατε
ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας
μοχλοῖς χαλᾶτε· καὶ μάλ᾽ ἡβῶντος δὲ δεῖ,
οὐχ ὡς ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ· τί γάρ;
ἰοὺ ἰού.
κωφοῖς ἀυτῶ καὶ καθεύδουσιν μάτην
ἄχραντα βάζω. ποῖ Κλυταιμήστρα, τί δρᾷ;
ἔοικε νῦν αὐτῆς ἐπὶ ξυροῦ πέλας
αὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην πεπληγμένος.
ΚΛ.
τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
ΟΙ.
τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.
ΚΛ.
οἴ 'γώ. ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.
δόλοις ὀλούμεθ᾽ ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.
δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος
εἰδῶμεν ἢ νικῶμεν ἢ νικώμεθα.
ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδ᾽ ἀφικόμην κακοῦ.
ΟΡ.
σὲ καὶ ματεύω· τῷδε δ᾽ ἀρκούντως ἔχει.
τὰς τῆς Κλυταιμήστρας.
ἡβῶντος ἀνδρὸς δεῖ εἰς τὸ χαλάσαι τὰς πύλας.
τῷ σφαγέντι.
ἀντὶ τοῦ, ὁ τῷ λόγῳ τεθνηκὼς Ὀρέστης ἀπέκτεινε τὸν ζῶντα Αἴγισθον.
πανοίμοι
personae notam omissam in M addidit Turnebus.
πὰν· οἴμοι
πανοίμοι
πεπληγμένου
πεπληγμένου
ὡς
ὡς
ὥστ᾽
ὡς δ᾽
διαπεπραγμένῳ
διαπεπραγμένῳ
διαπεπραγμένων
αὐτῆς
αὖ τῆσδ
ἐπὶ ξυροῦ πέλας
ἐπιξήνου πέλας
fort. ἐπὶ ξυροῦ τύχης.
πρὸς δίκην
πρὸς δίκην
προσδίκη» (ν erasum)
πεπληγμένος
πεπληγμένης
paragraphi praefixae in M.
οἴ 'γώ
οἱ ἐγὼ
δοίη
δοίη (οίη in litura m)
ἢ νικῶμεν
εἰ νικῶμεν
paragraphi praefixae in M.
paragraphi praefixae in M.
τῷδε δ᾽
τῶιδν
τῶιδε δ'
ΚΛ.
οἴ 'γώ. τέθνηκας, φίλτατ' Αἰγίσθου βία.
ΟΡ.
φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ
κείσῃ. θανόντα δ᾽ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
ΚΛ.
ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δ' αἴδεσαι, τέκνον,
μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα
οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφες γάλα.
ΟΡ.
Πυλάδη, τί δράσω; μητέρ' αἰδεσθῶ κτανεῖν;
ΠΥ.
ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δ᾽ εὐορκώματα;
ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.
ΟΡ.
κρίνω σε νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.
ὅπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σε σφάξαι θέλω·
καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον ἡγήσω πατρός.
τούτῳ θανοῦσα συγκαθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς
τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δὲ χρῆν φιλεῖν στυγεῖς.
ΚΛ.
ἐγώ σ' ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.
ΟΡ.
πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;
ΚΛ.
ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
ΟΡ.
καὶ τώνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν μόρον.
ΚΛ.
οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;
ΟΡ.
τεκοῦσα γάρ μ' ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.
ἀντὶ τοῦ ὦ Αἴγισθε.
οὔλοισι: τὸ οὖλον.
μετεσκεύασται ὁ ἐξάγγελος εἰς Πυλάδην, ἵνα μὴ δ' λέγωσιν.
τὰ ὁρκωμόσια ἃ συνωμόσαμεν.
πλέον λέγε πάντας ἀνθρώπους ἔχειν (ἢ addit Abresch) τοὺς θεοὺς ἐχθρούς.
πρὸς αὐτὸν τὸν Αἴγισθον. πιθανῶς δέ, ἵνα μὴ ἐν φανερῷ ἡ ἀναίρεσις γένηται.
γηράναι ἀπὸ τοῦ γήρημα.
οἴ 'γώ
οἱ ἐγὼ
δ' αἴδεσαι
δ' αἴδεσαι
δήσεται
ᾧ σὺ
ᾧ σὺ
ὠκὺ
εὐτραφες
εὐτρεφὲς
δαὶ
δὴ
πυθόχρηστα
πυθόχριστα
πυθόχρηστα
πιστὰ δ᾽
πιστά τ'
κρείσσον
κρείσσον
κρέσσον (ο ex @ factum)
δὲ χρῆν
δ᾽ ἐχρῆν
σὺν
σὺν
νῦν
ἐπόρσυνεν
ἐπώρσυνεν
σεβίζῃ
σὲ βίζη
σεβίζη
ΚΛ.
οὗτοί σ᾽ ἀπέρριψ᾽ εἰς δόμους δορυξένους.
ΟΡ.
διχῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
ΚΛ.
ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;
ΟΡ.
αἰσχύνομαι σοι τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.
ΚΛ.
μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.
ΟΡ.
μὴ ἔλεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.
ΚΛ.
ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
ΟΡ.
τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.
ΚΛ.
κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.
ΟΡ.
σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.
ΚΛ.
ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.
ΟΡ.
τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
ΚΛ.
ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.
ΟΡ.
πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σ᾽ ὁρίζει μόρον.
ΚΛ.
οἴ 'γώ, τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.
ΟΡ.
ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.
ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
ΧΟ.
στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.
οὐκ ἔστιν ἀπορρίψαι τὸ δορυξένοις ἐκδοῦναι πρὸς ἀνατροφήν.
τὴν Αἴγισθόν φησι.
ὅτι Κασάνδραν ἐπέγημεν.
ἑτέρῳ συγκοιμωμένη. μὴ θέλε κρίνειν γυνὴ οὖσα ἄνδρα ἐν πολέμοις πονοῦντα.
τὰς Ἐρινύας.
ὅτι μέλλω τελευτᾶν. παροιμίαν (vel παροιμία m) εἶναι τοῦτό φασι (παροιμία εἶναι ταὐτόν φησι Hartung) πρὸς τύμβου (τύμβον Robort.) τε κλάειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον.
εὐγνωμόνως ἐλεοῦσι τοὺς περὶ Αἴγισθον.
οὗτοι
αἰσχρῶς
singulis paragraphi praefixae sunt in M.
τῖμος
τιμοσ et in margine ζτ
σοι
σοι
σου
ὀνειδίσαι
ὀνειδῆσαι
ὀνειδίσαι
δέ γ᾽
δέν'
δέ γ'
φύλαξαι
φυλάξαι
σ᾽ ὁρίζει
σ' ὁρίζει (fuerat πορίζει)
σου ρίζει
ἐπουρίζει
οἴ 'γώ
οἱ ἐγὼ
Post 928 versum Clytaemestrae intercidisse vidit Wellauer.
ἔκανες
ἔκανες
κάνεσγ'
τῶνδε
fort. τοῖνδε.
ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήχρισεν
τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,
ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.
ΧΟ.
ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
βαρύδικος ποινά·
ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος
διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.
ἔλασε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν
ὁ πυθοχρήστας φυγὰς
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.
Ἐπολολύξατ᾽ ὦ δεσποσύνων δόμων
ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς
ὑπὸ δυοῖν μαστόροιν,
δυσοίμου τύχας.
ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας
δολιόφρων ποινά,
ἐπ' ἄκρον ἦλθεν.
οἱ περὶ Ὀρέστην καὶ Πυλάδην.
ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ὅ ἐστιν, ἤνυσε τὸν ἀγῶνα. ἀφίκετο, φησίν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος.
ὁ ὑπὸ Πυθοῦς χρησθεὶς Ὀρέστης.
ὡς τῶν οἴκων φυγόντων τὰς συντριβὰς τῶν οἴκων (l. κτημάτων).
δυσοίμου: δυσπορεύτου. τὸ δὲ ἑξῆς, τὰς ἀναφυγὰς τῶν κακῶν τὰς ἀπὸ τῆς δυσοίμου τύχης.
τῷ Αἰγίσθῳ ἔμολεν ἡ ποινὴ τῷ ἀποκτείναντι δόλῳ τὸν Ἀγαμέμνονα.
ὀφθαλμὸν
ὀφθαλμῶν ante corr.
paragraphus praefixa in M.
Hemichoria canere videntur, ephymnia totus chorus.
βαρύδικος
βαρύδικος
καρύδικοσ et in marg. ζτ
ἔλασε
ἔλασε
ἔλαχε
πυθοχρήστας
πυθοχρήστασ, superscr., ut vid., m.
εὖ φραδαῖσιν
εὖ φραδαῖσιν
ἐυφραδαῖσιν
Ἐπολολύξατ᾽ ὦ
Ἐπολολύξατ᾽ ὦ
ἐπολολυξάτω
ἀναφυγὰς
ἀναφυγᾷ
τριβᾶς
τριβᾶς
τριβὰσ
ὑπὸ
ὑπαὶ
δυοῖν
δυοῖν
δοιοῖν
fort. δολιόφρων δαίμων.
ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχᾳ χερὸς ἐτητύμως
Διὸς κόρα (Δίκαν δέ μιν
προσαγορεύομεν
βροτοὶ τυχόντες καλῶς)
ὀλέθριον πνέουσ' ἐν ἐχθροῖς κότον.
τάπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνάσσιος
μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπ᾽ ὄχθει
ἄξεν ἀδόλως δολίας
βλαπτομέναν ἐν χρόνοις θεῖσαν ἐποίχεται.
κρατεῖται πῶς τὸ θεῖον παρὰ τὸ μὴ
ὑπουργεῖν κακοῖς;
ἄξιον δ᾽ οὐρανοῦχον ἀρχὴν σέβειν.
Πάρα τε φῶς ἰδεῖν μέγα τ᾽ ἀφηρέθη
ψάλιον οἴκων.
ἄναγε μάν, δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνον
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί.
ἡ δὲ Διὸς θυγάτηρ ἡ Δίκη πάρεστιν (παρέστη Abresch) ἐν τῇ πρὸς Αἴγισθον μάχη καὶ ἐφήψατο τοῦ ξίφους. δικαίως γὰρ Ὀρέστης ἠμύνατο.
τὸ ἑξῆς, ἔμολεν ὀλέθριον πνέουσα.
ἀντὶ τοῦ καθάπερ.
τὴν Κλυταιμήστραν τὴν δολίως βλάπτουσαν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον τὸν οἶκον ἐποίχεται ἡ δίκη. ἐπεξῆλθε τὴν δίκην βλαπτομένην ἐκ πολλοῦ Ὀρέστης.
συμβάλλεται (συμβάλεται m) οὖν τὸ θεῖον τοῖς μὴ ὑπουργοῦσι τοῖς κακοῖς.
τοὺς θεούς, ἢ τὸν Δία.
τὸν χαλινόν (Gl.).
δ᾽ ἐν
δ' ἐν
δὲ
ἐτητύμως
ἐτητύμως
ἐτήτυμοσ
ἐν
ἐπ'
Post 951 iterandum esse ephymnium 941-44 vidit GCW Schneider.
ἐπ᾽ ὄχθει
χθονὸς ἐπ' ὀμφαλῷ
fort. θρίαξεν δολίαν (δολίαν ex schol. Victorius).
βλαπτομέναν ἐν χρόνοις θεῖσαν
v. post χρόνοις divisus in M.
βλάβαν ἐγχρονισθεῖσαν (χρονισθεῖσαν Hermann, ἐγχρονισθεῖσαν Bothe)
ἄξιον
θέμις δ'
(cfr. Hesych. θέμις· δίκαιον, ἄξιον, πρέπον)
μέγα τ᾽ ἀφηρέθη
μέγα τ' ἀφηρέθη
μέγαν τ᾿ ἀφηρέθην
οἴκων
οἰκίων
ἄναγε μάν, δόμοι
ἄναγε μάν, δόμοι
ἀναγεμὰν δόμοισ
ἄναγε μάν
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί
χαμαιπετεῖς ἔκεισθε ἀεί
χαμαιπετεῖσε κεῖσθ᾽ αἰεί
ἔκεισθ᾽
ἔχεισθε δή
τάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεται
πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφ᾽ ἑστίας
μύσος πᾶν ἐλαθῇ
καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.
τύχα δ᾽ εὐπροσώπῳ κοίτα τὸ πᾶν
ἰδεῖν ἀκοῦσαι θρεομένοις
μέτοικοι δόμων πεσοῦνται πάλιν.
Πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.
ΟΡ.
ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα
πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας.
σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθ' ἥμενοι,
φίλοι δὲ καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη
πάρεστιν, ὅρκος τ᾽ ἐμμένει πιστώμασιν.
ὁ πάντα τελῶν χρόνος τὰ πρόθυρα τῶν οἴκων ἀλλάξει ἀπὸ κατηφείας εἰς λαμπρότητα. ἀλλαγήσεται· οὐχ ὁμοίως ἔσται τοῖς πρώην ἐν τῷ οἴκῳ ἡμῶν.
τὸ ἐλαῦνον τοὺς ἀσεβεῖς· ἢ τὸ ἀπελαθῆναι ὀφεῖλον. ἐλατήριον δὲ τὸ καθαρτικὸν φάρμακον.
ἡ δὲ τύχη νῦν ἐν εὐόπτῳ κοίτῃ, τουτέστιν ἐν ἀγαθῇ καταστάσει πρὸς τὸ ἰδεῖν τὰ νῦν γεγονότα καὶ ἑτέρων λεγόντων ἀκοῦσαι.
(968). λείπει τὸ ἐστίν.
οἱ νῦν τοὺς δόμους οἰκοῦντες πεσοῦνται εἰς τὸ ἔμπαλιν τῆς πρώτης τύχης. τοῦτο δὲ ἀπὸ τῶν κύβων μετήγαγεν.
ἀνοίγεται ἡ σκηνὴ καὶ ἐπὶ ἐγκυκλήματος (ἐκκυκλήματος Dindorf) ὁρᾶται τὰ σώματα· ἃ λέγει διπλῆν τυραννίδα.
ἀφ᾽
ἀμφ'
i. e. ἀφ'
μύσος
μῦσοσ
ἐλαθῇ
ἐλαθῇ
ἐλάσει (superscr. m)
καθαρμοῖσιν
καθαρμοῖσιν
καθαρμοῖσ (versui 965 addens)
ἀτᾶν ἐλατηρίοις
ἀτᾶν ἐλατηρίοις
ἅπαν ἐλατήριον
τὸ
τύχα v. superiori, τὸ πᾶν inferiori adicit M.
Fort. εὐπρόσωπ᾽ ἄηται.
τὸ ex τα vel τω fecit
θρεομένους (vel θρεομένων) schol. legisse videtur, fort. ἰδεῖν θρευμένους.
μέτοικοι δόμων
μέτοικοι δόμων
μετοικοδόμων
Verba πεσοῦνται πάλιν v. proximo adicit M.
Πάρα
παρὰ
Post ἰδεῖν reliquam partem ephymnii μέγα τ' .. ἀεί (959 – 62) iterandam esse intellexit GCW Schneider.
paragraphus praefixa in M.
fort. εὔνοι,
δὲ
δὲ
τε
πάθη
πάθει
ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ πατρὶ
καὶ ξυνθανεῖσθαι· καὶ τάδ᾽ εὐόρκως ἔχει.
ἴδεσθε δ᾽ αὖτε, τῶνδ᾽ ἐπήκοοι κακῶν,
τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,
πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.
ἐκτείνατ᾽ αὐτὸ καὶ κύκλῳ παρασταδὸν
στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθ᾽, ὡς ἴδῃ πατήρ,
οὐχ οὑμός, ἀλλ᾽ ὁ πάντ᾽ ἐποπτεύων τάδε
Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,
ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,
ὡς τόνδ᾽ ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον
τὸν μητρός· Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω μόρον·
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος, δίκην·
ἥτις δ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τοῦτ᾽ ἐμήσατο στύγος,
ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ᾽ ὑπὸ ζώνην βάρος,
φίλον τέως, νῦν δ᾽ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,
τί σοι δοκεῖ, μύραινά γ᾽ εἴτ᾽ ἔχιδν᾽ ἔφυ,
σήπειν θιγοῦσ᾽ ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον
τόλμης ἕκατι κἀνδίκου φρονήματος;
τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλ᾽ εὐστομῶν;
ξυνώμοσαν θάνατον τῷ πατρί.
τὸν πέπλον.
πρὸς τὸν χορόν.
ἡ μοι ἀντωνυμία τὴν οἰκειότητα δηλοῖ. ἐν τῇ κρίσει τῶν Ἐρινύων.
Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω μόρον, μητρὸς δέ, ἥτις ἐπ᾽ ἀνδρὶ τοῦτ᾽ ἐμήσατο στύγος.
τὸ βάρος φίλον πρώην.
ὑπερβολή, ὅτι καὶ τὸν μὴ δηχθέντα, ἀλλὰ μόνον ἁψάμενον (ἁψαμένη Martin) σήπει.
ἀντὶ τοῦ ἐπιτύχω.
ἀθλίῳ
ἀθλίῳ
ἀθλίωσ
αὐτὸ
αὐτὸ
αὐτὸν
λέγω
λέγω
ψέγω
νόμος
νόμος
νόμου
in marg. ζτ Μ.
secludendi videntur.
secludendi videntur.
ἐξ οὗ
ἐξ οὗ
ἐκ σοῦ
τέκνων ἤνεγχ᾽ ὑπὸ ζώνην βάρος
τέκνων ην ἔχη ὑπὸ ζώνην βάροσ scripsit m (in marg. adscriptum ζτ)
ἤνεγχ
τί σοι
ή σοι
γ᾽ εἴτ᾽
γ' εἴτ'
τ᾽ ἤτ” (γ super prius τ scr. m)
θιγοῦσ᾽ ἂν
θίγουσ᾽ ἂν
θίγουσαν
κἀνδίκου
κἀδίκου
κἀκδίκου
κἂν τύχω
καὶ τύχω
προσειπὼν καὶ τύχω
ἄγρευμα θηρὸς ἢ νεκροῦ ποδένδυτον
δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν.
ἄρκυν δ᾽ ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.
τοιοῦτον ἂν κτήσαιτο φηλήτης ἀνήρ,
ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ
βίον νομίζων, τῷδέ τ᾽ ἂν δολώματι
πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρενί.
τοιάδ᾽ ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ
γένοιτ'· ὀλοίμην πρόσθεν ἐκ θεῶν ἄπαις.
ΧΟ.
αἰαῖ αἰαῖ μελέων ἔργων·
στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης,
ἔ ἔ,
μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.
ΟΡ.
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε; μαρτυρεῖ δέ μοι
φᾶρος τόδ᾽, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.
φόνου δὲ χηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,
πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.
νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρὼν
πατροκτόνον θ᾽ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε
δίκτυον.
παραπέτασμα ὄρους (σοροῦ Stanley).
τοὺς πλέον τῶν ποδῶν καθήκοντας.
εὐθίκτως κακολογήσας. ἀπάτημα.
τῷ τοιαῦτα πράξαντι χρόνῳ πάθος ἀνθεῖ.
τοῦ αἵματος.
ὡς πολυτελοῦς ὄντος τοῦ ἱματίου καὶ ἠφανισμένου τῷ αἵματι.
νεβροῦ scribendum et loco v. 997 interponendum videtur fragm. Aesch. 365 N. ἀμήχανον τέχνημα καὶ δυσέκλυτον.
δροίτης
δροίτησ, superscr. m.
τοιοῦτον ἂν
τοιοῦτον ἂν
τοιοῦτο μὲν
φηλήτης
φηλήτης
φιλήτης
νομίζων
νομίζων
νομίζω
φρενί
φρένα
πρόσθεν
πρόσθεν
πρόσθ
αἰαῖ αἰαῖ
nulla personae nota in M.
aἰaῖ aἰaῖ
aï aï aï aề
aĭ aĭ
διεπράχθης
διεπράχθη
ἔδρασεν
paragraphus praefixa in M.
ἔδρασε
ἔδρασεν
κηκὶς
κικὶσ
κηκὶσ
ξὺν χρόνῳ
τῷ χρόνῳ
ξυμβάλλεται
ξυμβάλεται, λ supra adscr. m.
ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,
ἄζηλα νίκης τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα.
ΧΟ.
οὔτις μερόπων ἀσινῆ βίοτον
διὰ πάντ᾽ ἄτιμος ἀμείψεται,
ἔ ἔ,
μόχθος δ᾽ ὃ μὲν αὐτίχ᾽, ἃ δ᾽ ἥξει.
ΟΡ.
ἀλλ᾽ ὡς ἂν εἰδῆτ᾽, οὐ γὰρ οἶδ' ὅπῃ τελεῖ,
ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστρόφου δρόμου
ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον
φρένες δύσαρκτοι· πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος
ᾄδειν ἕτοιμος, ἡ δ᾽ ὑπορχεῖσθαι κότῳ.
ἕως δ᾽ ἔτ᾽ ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω φίλοις,
κτανεῖν τέ φημι μητέρ᾽ οὐκ ἄνευ δίκης,
πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος,
καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι
τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντ' ἐμοὶ
πράξαντι μὲν ταῦτ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς
εἶναι, παρέντα δ' – οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν·
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται.
ἡ διά πρὸς τὸ ἀμείψεται. ἄτιμος, ἀτιμώρητος.
εἰς τί ἀποβαίνει τὰ κατ᾽ ἐμέ.
δυσχερῶς ἀρχόμενοι (-αι Steph.) καὶ πειθόμενοι (-αι Steph.).
τὴν μητέρα.
καυχῶμαι (Gl.).
κἂν τὰς ἐπιθυμίας τῆς τόλμης φημὶ τὸν Ἀπόλλωνα χρῆσαί μοι.
τοσαύτη γάρ ἐστιν ὡς μηδὲ τοξότης (τοξότην Vict.) ἐφικέσθαι τοῦ μήκους.
Post 1014 versus ab ἀλγῶ δὲ incipiens deesse videtur.
ἀσινῆ
nulla personae nota in M.
ἀσινεῖ mut. in ἀσινῆ
πάντ'
παντὸς
ἀμείψεται
ἀμείψει
ἔ ἔ
ἢ ἔ
ἐσ et in margine ζτ
μόχθος
μόχθο. (ο ex eraso w)
ὃ μὲν αὐτίχ᾽, ἃ δ᾽ ἥξει
σ δ' ὁ μὲν αὐτίχ᾽ ὅδ᾽ ἦξε supplevit
ἥξει
ἀλλ᾽ ὡς ἂν εἰδῆτ᾽, οὐ γὰρ οἶδ' ὅπῃ
nulla personae nota in M.
ἀλλ' ὡς ἂν
εἰδῆτ'
εἰδῆτ'
οὐ γὰρ οἶδ' ὅπῃ
ἀλλοσἂν εἰ δὴ τούτ᾽ ἂρ οἶδ᾽ ὅπη
ἐξωτέρω
ἔξω τρέχω
ἡ δ᾽
ἡ δ'
ἡδ'
κότῳ
κρότῳ
ἕως δ᾽ ἔτ᾽
ἕωσ δέ τ' in spatio vacuo relicto supplevit
πατροκτόνον
πατροκτόνων ante ras.
προσίξεται
ἐφίξεται
καὶ νῦν ὁρᾶτέ μ', ὡς παρεσκευασμένος
ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι
μεσόμφαλόν θ᾽ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,
πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,
φεύγων τόδ' αἷμα κοινόν· οὐδ᾽ ἐφ᾽ ἑστίαν
ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.
τὰ δ᾽ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω
καὶ μαρτυρεῖν μοι Μενέλεως ἐπορσύνθη κακά.
ἐγὼ δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,
ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὖ γ᾽ ἔπραξας μηδ᾽ ἐπιζευχθῇς στόμα
φήμῃ πονηρᾷ μηδ' ἐπιγλωσσῶ κακά·
ἠλευθέρωσας πᾶσαν Ἀργείων πόλιν
δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.
ΟΡ.
ἆ ἆ.
δμῳαὶ γυναῖκες, αἶδε Γοργόνων δίκην
φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι
πυκνοῖς δράκουσιν· οὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ΧΟ.
τίνες σε δόξαι, φίλτατ' ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
ΟΡ.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
τὸ ἐν Παρνασσῷ.
ἐφ᾽ ἑστίαν
ἐφ' ἑστίαν
ἐφέστιον
locum lacunosum cognovit O Mueller, duorum versuum reliquias consarcinatas esse monuit Franz.
Post 1040 lacunam statuit Dindorf (duo versus deficere videntur, si quidem orationes Orestae prima et tertia eundem versuum numerum habent).
γ᾽ ἔπραξας
nulla personae nota in M.
γ᾽ ἔπραξας
τε πράξασ
ἐπιζευχθῇς
ἐπιζευχθῇς
ἐπιζεύχθη
φήμῃ πονηρᾷ
φήμῃ πονηρᾷ
φῆμαι πονηραὶ et in marg. ζτ
ἠλευθέρωσας
ἠλευθέρωσας
ἐλευθερώσασ
Ἀργείων
Ἀργείων ante corr.
ἀργείην
αἶδε
nulla personae nota in M.
ποῖαι γυναῖκες αἵδε
δειναὶ γυναῖκες αἵδε
ἂν μείναιμ᾽
(δεινοῖς Tzetzes in Cramer. anecd. Οxon. ΠΙ. p. 358).
ἂν μείναιμ᾽
@μμείνοιμ'
personae paragraphis distinctae in M.
ἀνθρώπων πατρί,
ἀνθρώπων, πάλιν
στροβοῦσιν
στροβῶσιν mut. in στροβοῦσιν
φόβου νικῶ
φόβου νικῶ
φοβοῦ νικῶν
σαφῶς γὰρ αἶδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
ΧΟ.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ΟΡ.
ἄναξ Ἄπολλον, αἶδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ΧΟ.
εἰσσ᾽ ὁ καθαρμός· Λοξίου δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
ΟΡ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ', ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κουκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
τρίτος αὖ χειμών
πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.
παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
μόχθοι τάλανές τε θυέστου·
δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη
λουτροδάικτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν
πολέμαρχος ἀνήρ.
νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
ἢ μόρον εἴπω;
ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;
εὐκαίροις συντυχίαις.
γονίας: ἄνεμος, ὅταν ἐξ εὐδίας κινηθῇ χαλεπὸν πνεῦμα.
μητρὸς
fort. σαφεῖς.
μη πρὸσ corr. in μητρὸσ
πίτνει
πιτνεῖ
πληθύουσι
πληθύουσι
πληθύουσαι
εἰσσ᾽ ὁ
εἰσσ᾽ ὁ (fuerat είσω)
Fort. εἴσ᾽ οἱ καθαρμοί.
προσθιγὼν
προσθίγων
ἂν μείναιμ᾽
ἂν μείναιμ᾽
ἀμμείναιμ'
συμφοραῖς
συμφορᾶσ
καὶ ῥύοιτο συμφορᾶς
πνεύσας
πνεύσας
πνεούσασ
Hesychius γονίας· εὐχερής· Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι.
παιδοβόροι
παιδοβόροι
παιδόμοροι
τε θυέστου
τε θυέστου eicit
Subscriptum in Μ αἰσχύλου) χοηφόροι.