Public-domain print source, as stated in the preserved HathiTrust OCR exports.
Google-digitized Harvard copy; original HathiTrust OCR and rights statement preserved. SHA-256: 10200e9c45ca2cf4a25ea683146691f23a71d2f127b7eec3c9990faf6fc22a61
Only explanatory notes are included. Running Greek, title/cast lists and the separate textual appendix are excluded. Page milestones stay inside passage-addressable notes.
HW42J8 is the base. Choephoroi uses that single witness as requested. Eumenides is collated against HXJHA8, whose export lacks printed pages 294–295. Those pages use the base alone; the comparison-witness absence is explicitly marked as an OCR-source gap.
Unresolved OCR is retained in sic. A single witness is not treated as a confirmed reading. Note headings are repaired only from clear local sequence/Greek context or an alternate witness; original headings and every intervention remain in the audit. Physical line-end hyphenation is joined mechanically; historical spelling is preserved.
Reference alignment reuses the existing Wecklein 1885-to-Smyth mapping, with documented supplements. Matching Greek in the 1888 running-text page corroborates content but does not fully verify 1888 line numbers. Other mappings and bounding ranges are visibly provisional.
An explicit f. covers two lines; ff. anchors only its starting line. Ranges preserve the printed note scope. Greek discussion uses mentioned; recognized citation-following Greek quotations use cit/quote/bibl. Cross-work passage correspondences are not invented. Further proofreading and semantic tagging remain necessary.
Select the source commentary line or range.
πένθιμοι κουραὶ καὶ στέφανοι κόμας
ἀλλ᾽ εἶμ᾽
ἔα
κακῷ δέ τῷ προσεικάζω τάδε
πῶς τιθείσ
χοὰς φέρουσ
θέλουσα δ
κατὰ μὲν ὄνυξιν ἠλοκίσμεθα
πέπλον δ᾽ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χεροῖν
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι
τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵστα ται
σέβομαι δ᾽ ἀντία λέξαι σέθεν ἀρχαίῳ περὶ τάρβει
Γοργόνες βροτοστυγείς
ἀνδρὸς δ᾽ ἐπειδὰν αἷμ᾽ ἀνασπάσῃ κόνις ἅπαξ θανόντος
βία καρδίας
τῇ μεταιτία
ὥσπερ μ
λέξον καταστάς
προτίων καὶ αἰδόμενος ἔστω
πολὺς πλούτου πόνος
σὺν τύχῃ δέ τῳ
ἐν τύχῃ γέ τῳ
ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος
ἀλλ᾽
οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε
σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν
ὠμόν
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστε
λέξον καταστάς
τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον
ἀλκᾷ πίσυνος
Παλλάδος καὶ Λοξίου ἕκατι καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου σωτῆρος
γένεσθε δ
τόλμας χάριν
Λοξία μεγασθενεῖ
παίσασ᾽ ὑφ᾽ ἧπαρ αὐτόχειρ αυτήν
θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις
βλαστάνειν οἰζύν
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
χωρεῖ κονίει
ἔπαιον ἐρράχιζον
και πιθωύξω γε πρός
γνώση τάχα
τάχ᾽ εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ
Ζεὺς ὁ πανόπτας οὕτω Μοϊρά τε συγκατέβα
τύμμα τύμματι τίσαι
αἰθὴς ἔχει νιν ἤδη πυρὸς τετακότα σποδῷ
πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτι πράσσοιμεν ὡς ἄριστα
ὀξὺν δι
ὑστερόποινον Ἐρινύν
χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί
κελαινόχρων δὲ πάλλεται φίλον κέαρ
μελαγχίτων φρὴν ἀμύσσεται φόβω
εὔχομαι δ᾽ ἐξ ἐμᾶς ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον
τὴν κακοφάτιδα βοάν
ΞΕ
θά νοιμι μητρὸς αἷμ᾽ ἐπισφάξασ
ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενών
αἰνῶ φυλάξαι τἄμ
καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω
σὲ τὸν σου φιστὴν
νεικέων τέκτονα σύμφυτον
νυός
ἐξοισοίατο
Οἰδίπου παγκληρίας μέρος και τασχεῖν φυγάδι Πολυνείκει θέλων
ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραις χερσὶ στέφωμεν
ἀλλὰ χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί
μακαρίας τῆς σῆς χερός
πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτῶν
ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια
Ζω δαιμονῶντες ἐν ἄτα
ἄριστα τὸν ἐμόν
ὑπεσπανισμένους βορᾶς
τοὐμὸν ἐκπίνουσ᾽ ἀεὶ ψυχῆς ἄκρατον αἷμα
φιλεὶ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια
αὐτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενὴ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν
γένοιτ
νικῷ γὰρ ἀρετή με τῆς ἔχθρας πολύ
λόγοι δ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ἐρρόθουν κακοί
ὑπερήφανον θεοῖς τοῖς πάρος ἐνδείκνυσιν αἰχμήν
μνήμων Ερινὺς καὶ τελεσφόρος Δίκη κακοὺς κακῶς φθείρειαν
τίνειν
αἵματος οὐ θεμιστοῦ
τάχυνε δ᾽
κίε
κίοι
σκληρᾶς μέτοικος γῆς ἐκεῖ κατέφθιτο
ἐμοῖς μὲν εἶπας δώμασιν φάος μέγα
ἦ πολλὰ χαίρειν μ
λέξωμεν ἐπ᾿ Αργείοις εὐχὰς ἀγαθάς
προσόψει κρᾶτ
εἴ του φίλων βλέψειεν οἰκετῶν δέμας
τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην
ἢ σεισμὸν ἢ βροντήν τιν᾽ ἢ Διὸς σέλας
τί δ᾽ ὅντιν᾽
πράξας γὰρ ἐν σοὶ πανταχῇ τάδ᾽ αἰνέσω
ἠκούσαθ᾽ ὧν ἠκούσατε
θεοὺς
δίδυμα γάρ ἐστι καὶ τριπλᾶ
πρὸς Μολοσσὰ δάπεδα
ἄσκοπα κρυπτά τ᾽ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός
οὐκ ἐμῶν ὑπ᾽ ἀγγέλων
γέρων ὤν
εἰ μὴ συμφοραὶ κλέ πτουσί με
θεοῦσι κλέπτομαι
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας ἢ κωφῇ λέγω
θόρυβος ἵσταται βοῆς
ἀλλ᾽ ἐνθάδ
τί δῆτα δρῶμεν
νυμφεύσῃ δὲ κἀν
Χρυσηΐδων μείλιγμα τῶν ὑπ᾽ Ἰλίου
ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμῷ φόβος
γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων
γενοῦ μοι παῖς ἐτήτυμος γεγώς
ἐπ᾽ ὀμφαλῷ
ἐν μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις
σφετεριξάμενοι
στόμιον μέγα Τροίας
ἦλθε Νίκα τα πολυαρμάτω ἀντιχαρεῖσα Θήβα
τὰν ἀστιβῆ ᾿Απόλλωνι
ὑπὸ χθόνα τάξιν ἔχουσα
πυκνοῦ κροτησμου τυγχάνουσ᾽ ὑπὸ πτόλιν
χαρᾷ θερμαινόμεσθα καρδίαν
οὐδὲν ἕρπει θνατῶν βιότῳ πάμπολις ἐκτὸς ἄτας
τάχ᾽ εἰσόμεσθα τἀπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ
που κεκύρωται τέλος
ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω
ἐν ἡνίαισί τ᾽ εἶχεν εὔαρκτον στόμα
ὦ παντομισῆ κνώδαλα
τὴν πυθόμαντιν ἑστίαν
μίασμ᾽ ἔλεξας οὐχ ὑπερτοξεύ σιμον
ἱκτῆρι θαλλῷ
λευκοστεφεῖς ἱκετηρίας
αἷμα συγγενὲς φεύγων χθονός
δρακοντόμαλλοι Γοργό νες
Ιππομέδοντος
μελάναιγις
συμφορὰς βίου