προφῆτις.
Πρῶτον μὲν εὐχῇ τῇδε πρεσβεύω θεῶν
τὴν πρωτόμαντιν Γαῖαν· ἐκ δὲ τῆς θέμιν,
ἣ δὴ τὸ μητρὸς δευτέρα τόδ᾽ ἕζετο
μαντεῖον, ὡς λόγος τις· ἐν δὲ τῷ τρίτῳ
λάχει, θελούσης οὐδὲ πρὸς βίαν τινός,
Τιτανὶς ἄλλη παῖς χθονὸς καθέζετο
Φοίβη, δίδωσι δ᾽ ἣ γενέθλιον δόσιν
Φοίβῳ· τὸ Φοίβης δ᾽ ὄνομ᾽ ἔχει παρώνυμον.
1. (leguntur in fine paginae v. 1 -- 48 continentis) φαίνεται ἐπὶ σκηνῆς τὸ μαντεῖον. ἡ δὲ προφῆτις πρόεισιν ἐπικλήσεις, ὡς ἔθος, τῶν θεῶν ποιησομένη, ἀπροόπτως τε ἰδοῦσα τὰς Ἐρινύας κύκλῳ τοῦ Ὀρέστου καθευδούσας πάντα μηνύει τοῖς θεαταῖς, οὐχ ὡς διηγουμένη τὰ ὑπὸ τὴν σκηνήν, τοῦτο γὰρ νεωτερικὸν Εὐριπίδειον (Εὐριπίδιον m), ὑπὸ δὲ τῆς ἐκπλήξεως τὰ θορυβήσαντα αὐτὴν καταμηνύουσα φιλοτέχνως. τὰ δὲ πρῶτα εὐχαὶ καὶ ἐπικλήσεις θεῶν, ἵνα ἀπὸ τῶν εὐφημοτέρων ἄρξηται ἡ προφῆτις. οἰκονομικῶς δὲ οὐκ ἐν ἀρχῇ διώκεται Ὀρέστης, ἀλλὰ τοῦτο ἐν μέσῳ τοῦ δράματος κατατάττει, ταμιευόμενος τὰ ἀκμαιότατα ἐν μέσῳ. προτιμῶ (Gl.). Πίνδαρός φησι πρὸς βίαν κρατῆσαι Πυθοῦς τὸν Ἀπόλλωνα· διὸ καὶ ταρταρῶσαι αὐτὸν ἐζήτει ἡ Γῆ. (16) Ἐπαφρόδιτος ἐν ὑπομνήματι Καλλιμάχου αἰτίων β' φησί· » Μελανθοῦς τῆς Δευκαλίωνος καὶ Κηφισοῦ τοῦ ποταμοῦ γίνεται Μέλαινα τοὔνομα, Μελαίνης δὲ καὶ Ποσειδῶνος Δελφός, ἀφ᾽ οὗ οἱ Δελφοί.
3. ἢ τῆς κοινῆς μητρὸς πάντων, ἢ τῆς θέμιδος.
5. κλήρῳ (Gl.).
7. ἀντὶ τοῦ ὀπτήριον. θεασαμένη τὸν τῆς ἀδελφῆς ἑαυτῆς Λητοῦς παῖδα δέδωκε συγγενικὴν δόσιν.
8. ἀπόδειξις αὕτη τῆς δωρεᾶς οὐκ ἀχάριστος.
προφῆτις
praescripsit m.
τις
τίς
δίδωσι
δίδωσιν
τὸ Φοίβης δ᾽
τὸ τήθης δ'
λιπὼν δὲ λίμνην Δηλίαν τε χοιράδα,
κέλσας ἐπ᾽ ἀκτὰς ναυπόρους τὰς Παλλάδος,
ἐς τήνδε γαῖαν ἦλθε Παρνησοῦ δ᾽ ἕδρας.
πέμπουσι δ᾽ αὐτὸν καὶ σεβίζουσιν μέγα
κελευθοποιοὶ παῖδες Ἡφαίστου, χθόνα
ἀνήμερον τιθέντες ἡμερωμένην.
μολόντα δ᾽ αὐτὸν κάρτα τιμαλφεῖ λεώς,
Δελφός τε χώρας τῆσδε πρυμνήτης ἄναξ.
τέχνης δέ νιν Ζεὺς ἔνθεον κτίσας φρένα
ἵζει τέταρτον τοῖσδε μάντιν ἐν θρόνοις·
Διὸς προφήτης δ᾽ ἐστὶ Λοξίας πατρός.
τούτους ἐν εὐχαῖς φροιμιάζομαι θεούς.
Παλλὰς προναία δ᾽ ἐν λόγοις πρεσβεύεται.
σέβω δὲ νύμφας, ἔνθα Κωρυκὶς πέτρα
κοίλη, φίλορνις, δαιμόνων ἀναστροφή·
(Βρόμιος ἔχει τὸν χῶρον, οὐδ᾽ ἀμνημονῶ,
9. τὴν Κύνθον. διὰ δὲ τοῦ χοιράδα σχεδὸν τὴν αἰτίαν φησὶ δι᾽ ἣν ἀπέλιπεν Ἀπόλλων, ἐκκλίνων τὸ εὐτελὲς τοῦ χωρίου. στρογγύλην.
11. χαριζόμενος Ἀθηναίοις καταχθῆναί φησιν ἐκεῖσε Ἀπόλλωνα κἀκεῖθεν τὴν περιπομπὴν (παραπ. Heyne) αὐτῷ εἶναι. ὁ δὲ Πίνδαρος ἐκ Τανάγρας (Τεγύρας O Mueller) τῆς Βοιωτίας.
13. οἱ Ἀθηναῖοι. θησεὺς γὰρ τὴν ὁδὸν καθῆρεν (ἐκάθηρε Robort.) τῶν λῃστῶν· καὶ ὅταν πέμπωσιν εἰς Δελφοὺς θεωρίδα (θεωρίαν Weil), προέρχονται γὰρ (l. τινες) ἔχοντες πελέκεις ὡς διημερώσοντες τὴν γῆν.
16. καὶ ὁ Δελφὸς λεώς, ὅ ἐστι τῆς χώρας ἄναξ καὶ κυβερνήτης.
17. κτίσας: ποιήσας. ἰδίωμα δὲ τοῦτο Αἰσχύλου.
21. »χή Παλλάς, Δελφοί νιν ὅθ᾽ ἱδρύοντο προναίηνα Καλλίμαχος.
22. ὁ Παρνασσός.
24. διὸ εἶπε »δαιμόνων ἀναστροφή«.
λιπὼν δὲ λίμνην Δηλίαν τε
λιπών τε primitus
δκλίκτε
δηλίαν τε
Παρνησοῦ δ᾽ ἕδρας
Παρνησοῦ ἕδρας
παρνησοῦσθ' (α erasum)
σεβίζουσιν
σεβίζουσι
> addidit
τοῖσδε
τοῖσδε
τόνδε
θρόνοις
θρόνοις
χρόνοις
ἐστὶ
ἐστὶν
Διὸς ... πατρός
πατρὸς . . Διός
ἀναστροφή
ἀναστροφή
ἀναστροφα
ἀναστροφαί
ἐξ οὗτε Βάκχαις ἐστρατήγησεν θεός,
λαγὼ δίκην Πενθεῖ καταρράψας μόρον)
Πλειστοῦ τε πηγὰς καὶ Ποσειδῶνος κράτος
καλοῦσα καὶ τέλειον ὕψιστον Δία,
ἔπειτα μάντις εἰς θρόνους καθιζάνω.
καὶ νῦν τυχεῖν με τῶν πρὶν εἰσόδων μακρῷ
ἄριστα δοῖεν· καὶ πάρ᾽ Ἑλλήνων τινές,
ἴτων πάλῳ λαχόντες, ὡς νομίζεται·
μαντεύομαι γὰρ ὡς ἂν ἡγῆται θεός.
ἢ δεινὰ λέξαι, δεινὰ δ᾽ ὀφθαλμοῖς δρακεῖν
πάλιν μὲ ἔπεμψεν ἐκ δόμων τῶν Λοξίου,
ὡς μήτε σωκεῖν μήτε μὲ ἀκταίνειν βάσιν·
τρέχω δὲ χερσίν, οὐ ποδωκείᾳ σκελῶν·
δείσασα γὰρ γραὺς οὐδέν, ἀντίπαις μὲν οὖν.
26. λαγωοῦ δίκην καταπτήξαντι καὶ μὴ ἀνθισταμένῳ. — νῦν φησὶν ἐν Παρνασῷ εἶναι τὰ κατὰ Πενθέα, ἐν δὲ ταῖς Ξαντρίαις ἐν Κιθαιρῶνι.
27. τὴν Πυθῶ τὴν πρώην Ποσειδῶνος, ὑπὲρ ἧς Καλαύρειαν ἐδέξατο. Καλλίμαχος· »μέσφα Καλαυρείης ἦλθεν εἰς (ἐς Robort.) αντίδοσιν«.
28. καλοῦσα φροιμιάζομαι.
29. τοῦτο φησιν, ἐπεὶ δραματική ἐστιν ἡ ποίησις· εἰ δὲ ἦν διηγηματική, εἶπεν ἂν ὁ ποιητής· ταῦτα εἰποῦσα εἰς θρόνον ἐκαθέζετο.
32. ἴτων: ἴτωσαν. Ἀττικώτερον.
33. παρ᾽ ὀλίγον ἔρημος ἡ σκηνὴ γίνεται. οὔτε γὰρ ὁ χορός πω πάρεστιν, ἥ τε ἱέρεια εἰσῆλθεν εἰς τὸν ναόν.
34. τὰ δεινὰ ἐξέπεμψέ με τοῦ μαντείου. ἰδοῦσα γὰρ Ὀρέστην ἐπὶ τοῦ βωμοῦ καὶ τὰς Ἐρινύας κοιμωμένας ἔξεισι τεταραγμένη τετραποδηδὸν ἐκ τοῦ νεώ.
36. διὰ τὸ γῆρας (Gl.). — κουφίζειν. σημαίνει δὲ καὶ τὸ γαυριᾶν καὶ ἀτάκτως πηδᾶν.
Πενθεῖ
πενθεῖν (ν erasum)
Πλειστοῦ
Πλειστοῦ
Πλείστου
πλείστουσ (ex πλήστουσ factum)
πάρ᾽
πάρ'
παρ'
καὶ πάρ᾽ Ἑλλήνων τινές
κεἴ τις Ἑλλήνων πάρα
paragraphus praefixa
supra fere quam scripsit διάλειμμα cum compendio quod potius τι quam γάρ significare videtur.
βάσιν
στάσιν
γρ. βάσιν superscr.
οὐ ποδωκείᾳ
οὐ ποδωκείᾳ
δύπω δοκία
δυποδωκίαι
ἐγὼ μὲν ἔρπω πρὸς πολυστερῆ μυχόν·
ὁρῶ δ᾽ ἐπ' ὀμφαλῷ μὲν ἄνδρα θεομυσῆ
ἕδραν ἔχοντα προστρόπαιον, αἵματι
στάζοντα χεῖρας καὶ νεοσπαδὲς ξίφος
ἔχοντ᾽ ἐλαίας θ᾽ ὑψιγέννητον κλάδον,
λήνει μεγίστῳ σωφρόνως ἐστεμμένον,
ἀργῆτι μαλλῷ· τῇδε γὰρ τρανῶς ἐρῶ.
πρόσθεν δὲ τἀνδρὸς τοῦδε θαυμαστὸς λόχος
εὕδει γυναικῶν ἐν θρόνοισιν ἥμενος.
οὔτοι γυναῖκας ἀλλὰ Γοργόνας λέγω,
οὐδ᾽ αὖτε Γοργείοισιν εἰκάσω τύποις.
εἶδόν ποτ᾽ ἤδη Φινέως γεγραμμένας
δεῖπνον φερούσας· ἄπτεροί γε μὴν ἰδεῖν
αὗται, μέλαιναι δ᾽ ἐς τὸ πᾶν βδελύκτροποι·
ῥέγκουσι δ᾽ οὐ πλατοῖσι φυσιάμασιν,
ἐκ δ᾽ ὀμμάτων λείβουσι δυσφιλῆ λίβα·
καὶ κόσμος οὔτε πρὸς θεῶν ἀγάλματα
φέρειν δίκαιος οὔτ᾽ ἐς ἀνθρώπων στέγας.
41. ἱκέτην (Gl.).
42. ἐμφατικῶς· τοῦτο νεωστὶ αὐθεντηκότα παρίστησιν. — νεωστὶ ἐσπασμένον.
45. εἰώθασιν, ὅταν ἀσαφές τι εἴπωσιν, οἱ ποιηταὶ ἐπεκδιδάσκειν αὐτό. Ὅμηρος (Ε 586) »κύμβαχος ἐν κονίησιν ἐπὶ βρεγμόν τε καὶ ὤμους«.
47. τῶν Ἐρινύων.
48. πρὸς τὸ φοβερὸν τῆς ὄψεως.
49 (50). ἀλλ᾽ οὐδ᾽ Ἁρπυίας αὐτὰς λέγω· εἶδον γὰρ αὐτὰς ἐν γραφῇ πτερωτάς.
52. ἃς τις βδελύξαιτο καὶ ἐντραπείη (ἐκτρ. Paley) μισήσας. σκυθρωποί.
54. οἷον αἱματηράν.
55. ὃν ἔχουσι παρακείμενον (περικ. Scaliger) ἑαυταῖς.
57. οὐδέποτε τοιοῦτον γένος εἶδον. συνηθείας, συνουσίας, συστήματος.
θεομυσῆ
θεομυσῆι
ἔχοντα
ἔχοντα
ἔχοντι
νεοσπαδὲς
νεοσταγές
δὲ τἀνδρὸς
δέ τ᾿ ἀνδρὸσ
λόχος
λόχος
λέχοσ
πλατοῖσι
πλατοῖσι
πλαστοῖσι
Scribendum δ᾽ ἀπλατοῖσι.
ζτ in marg.
λείβουσι
λείβουσιν (ν erasum)
λίβα
λίβα
δία
φῦλον
φῦλον
φύλλον
τῆσδ᾽
τῆσ corr. in τῆσδ'
τὸ φῦλον οὐκ ὄπωπα τῆσδ᾽ ὁμιλίας,
οὐδ᾽ ἥτις αἶα τοῦτ᾽ ἐπεύχεται γένος
τρέφουσ᾽ ἀνατεὶ μὴ μεταστένειν πόνον.
τἀντεῦθεν ἤδη τῶνδε δεσπότῃ δόμων
αὐτῷ μελέσθω Λοξίᾳ μεγασθενεῖ·
ἰατρόμαντις δ᾽ ἐστὶ καὶ τερασκόπος
καὶ τοῖσιν ἄλλοις δωμάτων καθάρσιος.
Ἀπόλλων.
οὔτοι προδώσω· διὰ τέλους δέ σοι φύλαξ
ἐγγὺς παρεστὼς καὶ πρόσω δ᾽ ἀποστατῶν
ἐχθροῖσι τοῖς σοῖς οὐ γενήσομαι πέπων.
καὶ νῦν ἁλούσας τάσδε τὰς μάργους ὁρᾷς
ὕπνῳ, πεσοῦσαι δ᾽ αἱ κατάπτυστοι κόραι,
γραῖαι παλαιαὶ παῖδες, αἷς οὐ μίγνυται
θεῶν τις οὐδ᾽ ἄνθρωπος οὐδὲ θήρ ποτε.
κακῶν δ᾽ ἕκατι κἀγένοντ', ἐπεὶ κακὸν
σκότον νέμονται Τάρταρον θ᾽ ὑπὸ χθονός,
μισήματ᾽ ἀνδρῶν καὶ θεῶν Ὀλυμπίων.
ὅμως δὲ φεῦγε μηδὲ μαλθακὸς γένῃ.
58 (immo 59). τὸ τὸν (Abresch) τῆς ἀνατροφῆς.
60 (immo 62). ὥστε εἰ θεραπείας χρεία, ἰατρός ἐστιν, εἴτε μαντείας, τερατοσκόπος, εἴτε καθαρμῶν, καθάρσιος.
63. πόσῳ μᾶλλον τῶν ἰδίων;
64. ἐπιφανεὶς Ἀπόλλων συμβουλεύει Ὀρέστῃ καταλιπεῖν μὲν τὸ μαντεῖον, φυγεῖν δὲ εἰς Ἀθήνας. καὶ δευτέρα δὲ γίνεται φαντασία. στραφέντα γὰρ μηχανήματα ἔνδηλα ποιεῖ τὰ κατὰ τὸ μαντεῖον ὡς ἔχει. καὶ γίνεται ὄψις τραγική· τὸ μὲν ξίφος ἡμαγμένον ἔτι κατέχων Ὀρέστης, αἱ δὲ κύκλῳ φρουροῦσαι αὐτόν. – πρὸς Ὀρέστην φησίν· ἀπέστη γὰρ ἡ ἱέρεια.
66. γράφεται πρέπων· οὐχ ὅμοιον (ὅμοιος Paley)· αἱ μὲν γὰρ καθεύδουσιν, ἐγὼ δὲ ἐγρήγορα.
69. πολιαὶ γάρ· παῖδες διὰ τὸ νέον· ἢ ἐπειδὴ ἄγαμοι καὶ παρθένοι εἰσί. τὸ ἀλλόκοτον δὲ τῆς φύσεως διὰ τῶν ἐναντίων τραγικώτερον διασύρει.
71. ἕνεκεν τοῦ κακοποιεῖν.
ἀνατεὶ
ἀνατὶ
πόνον
πόνον
πόνων
δέ σοι
δὲ σοὶ
πεσοῦσαι
πεσοῦσα
πεσοῦσαι
fort. παρεῖνται.
γραῖαι
Νυκτὸς παλαιαὶ
Ἀπόλλων.
ἐλῶσι γάρ σε καὶ δι᾿ ἠπείρου μακρᾶς
βεβῶντ᾽ ἂν αἰεὶ τὴν πλανοστιβῆ χθόνα
ὑπέρ τε πόντον καὶ περιρρύτας πόλεις.
καὶ μὴ πρόκαμνε τόνδε βουκολούμενος
πόνον· μολὼν δὲ Παλλάδος ποτὶ πτόλιν
ΐζου παλαιὸν ἄγκαθεν λαβὼν βρέτας.
κἀκεῖ δικαστὰς τῶνδε καὶ θελκτηρίους
μύθους ἔχοντες μηχανὰς εὑρήσομεν,
ὥστ᾽ ἐς τὸ πᾶν σε τῶνδ᾽ ἀπαλλάξαι πόνων.
καὶ γὰρ κτανεῖν σ᾽ ἔπεισα μητρῷον δέμας.
Ὀρέστης.
ἄναξ Ἄπολλον, οἶσθα μὲν τὸ μὴ ἀδικεῖν·
ἐπεὶ δ᾽ ἐπίστᾳ καὶ τὸ μὴ ἀμελεῖν μάθε.
σθένος δὲ ποιεῖν εὖ φερέγγυον τὸ σόν.
Ἀπόλλων.
μέμνησο, μὴ φόβος σε νικάτω φρένας.
σὺ δ᾽, αὐτάδελφον αἷμα καὶ κοινοῦ πατρός,
Ἑρμῆ, φύλασσε, κάρτα δ' ὢν ἐπώνυμος
πομπαῖος ἴσθι, τόνδε ποιμαίνων ἐμὸν
ἱκέτην. σέβει τοι Ζεὺς τόδ᾽ ἐκνόμων σέβας
ὁρμώμενον βροτοῖσιν εὐπόμπῳ τύχῃ.
Κλυταιμήστρας εἴδωλον.
εὕδοιτ᾽ ἄν, ὠή, καὶ καθευδουσῶν τί δεῖ;
75. ἐλάσωσι (ἐλάσουσι Pierson).
78. περιέπων.
80. ταῖς ἀγκάλαις (Gl.).
86. ἐπίστασαι.
87. τὸ δὲ σὺν σθένος ἀσφαλές ἐστιν εἰς τὸ εὖ ποιεῖν.
90. ὅδιος γὰρ ὁ θεός.
92. τὸ τῶν ἱκετῶν σέβισμα καὶ δέημα οὐ μόνον τιμᾷ ὁ Ζεύς, ἀλλὰ καὶ σέβει, ὁρῶν αὐτὸ ὁρμώμενον προσηκούσῃ τύχῃ.
94. ὁ μὲν Ὀρέστης φυγῇ οἴχεται Ἀθήναζε πυθόμενος (κριθησόμενος Weil), αἱ δὲ Ἐρινύες μόναι καθεύδουσιν ὑπὸ πόνου ἴσως καὶ Ἀπόλλωνος, τοῦ τραγῳδοποιοῦ τοῦτο ἐπιτηδεύσαντος,
ἐλῶσι
ἑλῶσι
βεβῶντ᾽ ἂν αἰεὶ
fort. περῶντα δ᾽ αἰεὶ.
πόντον
πόντον
πόντου
Παλλάδος ποτὶ πτόλιν
ποτι πτόλιν παλλάδος (traiectionis signa superscr. m).
ante 64 collocandos esse censet.
μὴ ἀδικεῖν
μηἀδικεῖν
μη δικεῖν
ἐπίστᾳ
ἐπίσται
μὴ ἀμελεῖν
μη μελεῖν
τόδ᾽ ἐκνόμων σέβας
fort. τὸ κηρύκων σέβας.
Κλυταιμήστρας εἴδωλον
praescripsit
Κλυταιμήστρας εἴδωλον.
ἐγὼ δ᾽ ὑφ᾽ ὑμῶν ὧδ᾽ ἀπητιμασμένη
ἄλλοισιν ἐν νεκροῖσιν ὡς μὲν ἔκτανον
ὄνειδος ἐν φθιτοῖσιν οὐκ ἐκλείπεται,
αἰσχρῶς δ᾽ ἀλῶμαι· προυννέπω δ᾽ ὑμῖν ὅτι
ἔχω μεγίστην αἰτίαν κείνων ὅπο·
παθοῦσα δ᾽ οὕτω δεινὰ πρὸς τῶν φιλτάτων,
οὐδεὶς ὑπέρ μου δαιμόνων μηνίεται,
κατασφαγείσης πρὸς χερῶν μητροκτόνων.
ὅρα δὲ πληγὰς τάσδε καρδίᾳ σέθεν·
εὕδουσα γὰρ φρὴν ὄμμασιν λαμπρύνεται,
ἐν ἡμέρᾳ δὲ μοῖρ᾽ ἀπρόσκοπος βροτῶν.
ἢ πολλὰ μὲν δὴ τῶν ἐμῶν ἐλείξατε,
χοάς τ᾽ ἀοίνους, νηφάλια μειλίγματα,
καὶ νυκτίσεμνα δεῖπν᾽ ἐπ᾿ ἐσχάρᾳ πυρὸς
ἔθυον, ὥραν οὐδενὸς κοινὴν θεῶν.
ἵνα διὰ τούτου ἐμφανῆ (ἐμφαίνῃ Vict.) τὸ ἄγριον αὐτῶν καὶ χαλεπόν. πῶς δὲ διεγείρονται; οὐχ ὑπὸ Ἀπόλλωνος, οὐδὲ ὑφ᾽ ἑαυτῶν, ἀλλ᾽ ἐν ἄλλῃ φαντασίᾳ. ἐφίσταται γὰρ τὸ εἴδωλον Κλυταιμήστρας καὶ μεμψάμενον ἀνεγείρει, ὥστε ποικίλαις φαντασίαις πεπύκνωται.
95. λείπει εἰμί. ὑπὲρ ὧν ἐφόνευσα Ἀγαμέμνονα ἀπώσασθε καὶ οἱ ἐμὲ φονεύσαντες οὐκ ἀτιμάζονται. παιδευτικὰ δὲ ταῦτα. τὸ γὰρ τοὺς ἐναγεῖς καὶ μετὰ θάνατον ὑπὸ νεκρῶν ἀτιμάζεσθαι ἱκανῶς ἔχεται παιδεύσεως.
98 (immo 99). καὶ σφαγεῖσα αἰτιῶμαι ὑπ᾽ αὐτῶν, τῶν περὶ Ἀγαμέμνονα.
104. ἐν τῷ καθεύδειν ὁ νοῦς ἀκριβέστερον ὁρᾷ, μὴ παραπλανώμενος τῇ θέα. τραγικώτερον δὲ τὸ εἴδωλον Κλυταιμήστρας σῴζει τὴν σφαγήν.
105. ἡ τῆς φρενὸς μοῖρα οὐ προορᾷ ἐν ἡμέρᾳ.
107. οἶνος γὰρ οὐ σπένδεται Ἐρινύσιν.
109. ἔθυον ἐν ᾗ οὐδεὶς τῶν θεῶν ἐκοινώνει τῆς θυσίας ὑμῖν. ἐν γὰρ τῷ μεσονυκτίῳ μόναις Ἐρινύσιν ἀπάρχονται. ὅτι ταύταις μόναις ἐν νυκτὶ θύουσιν.
ἄλλοισιν ἐν νεκροῖσιν
fort. ἄλλοισιν ἐν νόμοισιν.
ἀλῶμαι
ἁλῶμαι
καρδίᾳ
καρδία
καρδίαι
ὄμμασιν
ὄμμασι
μοῖρ᾽ ἀπρόσκοπος
μοῖρ᾽ ἀπρόσκοπος
μοῖρα πρόσκοπος
χοάς τ᾽
χοάστο (οάστ' in ras. scripsit m)
νηφάλια
νηφάλια
νιφάλια
νυκτίσεμνα
νυκτὶ (ι ex o factum) σεμνὰ
Κλυταιμήστρας εἴδωλον.
καὶ πάντα ταῦτα λὰξ ὁρῶ πατούμενα.
ὃ δ᾽ ἐξαλύξας οἴχεται νεβροῦ δίκην
καὶ ταῦτα κούφως ἐκ μέσων ἀρκυστάτων
ὤρουσεν, ὑμῖν ἐγκατιλλώψας μέγα.
ἀκούσαθ᾽ ὡς ἔλεξα τῆς ἐμῆς περὶ
ψυχῆς, φρονήσατ᾽, ὦ κατὰ χθονὸς θεαί·
ὄναρ γὰρ ὑμᾶς νῦν Κλυταιμήστρα καλῶ.
(μυγμός)
Κλυταιμήστρα.
μύζοιτ᾽ ἄν, ἁνὴρ δ᾽ οἴχεται φεύγων πρόσω·
φίλοις γάρ εἰσιν οὐκ ἐμοῖς προσίκτορες.
(μυγμός)
Κλυταιμήστρα.
ἄγαν ὑπνώσσεις κοὐ κατοικτίζεις πάθος·
φονεὺς δ᾽ Ὀρέστης τῆσδε μητρὸς οἴχεται.
(ὠγμός)
Κλυταιμήστρα.
ὤζεις, ὑπνώσσεις· οὐκ ἀναστήσῃ τάχος;
τί σοι πέπρακται πρᾶγμα πλὴν τεύχειν κακά;
(ὠγμός)
Κλυταιμήστρα.
ὕπνος πόνος τε κύριοι συνωμόται
δεινῆς δρακαίνης ἐξεκήραναν μένος.
(μυγμὸς διπλοῦς ὀξύς)
111. διὰ τὸ πεφευγέναι ἐκ τοῦ νεώ.
113. χλευάσας, ἐγγελάσας. διὰ δὲ τούτων ἐρεθίζει αὐτάς.
117. παρεπιγραφή, τοῦτο δέ ἐστιν ὅ φησιν ὁ ποιητής (Δ 20)· »αἱ δ᾽ ἐπέμυξαν«. τὸ δὲ ἐγείρεσθαι (supplendum ἀθρόως) τὰς παρειμένας ὕπνῳ οὐ πιθανόν. κατὰ βραχὺ οὖν ἐκ προσβάσεως τὴν ἔγερσιν ποιήσονται.
124. ὡς παρὰ τὸ αἴ αἴ αἰάζειν, οὕτω παρὰ τὸ ὢ ὢ ὤζειν (ὤιζειν m).
125. τί οὖν μέλλεις τὸ σὸν ἔργον ἀνύειν;
127. συνωμοσίαν ποιήσαντες κατεκοίμισαν ὑμᾶς.
128. παρείλοντο (Gl.).
ἀρκυστάτων
ἀρκυστάτων
ἀρκυσμάτων
ὑμῖν
ὑμῖν (ῖν in ras. scripsit m)
ἐγκατιλλώψας
ἐγκατιλλώψας
ἐκκατιλλώψασ
Κλυταιμήστρα
Κλυταιμνήστρα
personas paragraphis distinguit
ἁνὴρ
ἀνὴρ
ἐμοῖς
ἐμοί
in margine supplevit
κατοικτίζεις
κατοικτίζει
ὠγμός
ὠγμός
μωγμόσ
ὤζεις
ὤιζεις
ὑπνώσσεις
ὑπνώσεισ
ὑπνώσσεισ
Χορός.
λαβὲ λαβὲ λαβὲ λαβέ, φράζου.
Κλυταιμήστρα.
ὄναρ διώκεις θῆρα, κλαγγαίνεις δ᾽ ἅπερ
κύων μέριμναν οὔποτ᾽ ἐκλείπων πόνου.
τί δρᾷς; ἀνίστω, μή σε νικάτω πόνος,
μηδ᾽ ἀγνοήσῃς πῆμα μαλθαχθεῖσ᾽ ὕπνῳ.
ἄλγησον ἤπαρ ἐνδίκοις ὀνείδεσιν·
τοῖς σώφροσιν γὰρ ἀντίκεντρα γίγνεται.
οὐδ᾽ αἱματηρὸν πνεῦμ᾽ ἐπουρίσασα τῷ,
ἀτμῷ κατισχναίνουσα, νηδύος πυρί·
ἕπου, μάραινε δευτέροις διώγμασιν.
Χορός.
ἔγειρ᾽, ἔγειρε καὶ σὺ τήνδ᾽, ἐγὼ δὲ σέ.
Ἐρινύων.
εὕδεις; ἀνίστω, κἀπολακτίσασ᾽ ὕπνον,
ἰδώμεθ᾽ εἴ τι τοῦδε φροιμίου ματᾷ.
Χορός.
(strophe 1)
Ἰοὺ ἰού, πύπαξ. ἐπάθομεν, φίλαι,
ἦ πολλὰ δὴ παθοῦσα καὶ μάτην ἐγώ,
130. ὀνειροπολοῦσαι διώκειν Ὀρέστην τοῦτό φασιν.
136. ἴσα μαστίγων.
137. ἐφορμήσασα τῷ Ὀρέστη. οἰκεῖον τῷ »πνεῦμα« τὸ »ἐπουρίσασα«.
138. ἐκλεπτύνουσα (Gl.). — πυρετῷ αὐτὸν ἀναλίσκουσα, ὡς δοκεῖν ἀτμοὺς ἀνιέναι ἀπὸ τῆς γαστρὸς αὐτοῦ.
140. ἀναστήσει (ἀνίστησιν Paley) αὐτὰς οὐκ ἀθρόως, μιμούμενος ἐμφατικῶς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾽ ἐγείρεται τις πρώτη, ὥστε μὴ ἀθρόως τὸν χορὸν φθέγξασθαι.
142. μάταιον γίνεται.
143. λείπει δεινά.
144. κομματικῶς ἕκαστον κατ' ἰδίαν προενεκτέον. αἱ γὰρ διακοπαὶ πρόσφοροι τοῖς πάθεσιν.
λαβὲ
λάβε
κλαγγαίνεις
κλαγγάνεις
ἐκλείπων
ἐκλείπων
ἐκλιπών
πόνος
κόπος
μαλθαχθεῖσ᾽
μαλθαχθεὶσ
-θεῖσ’
ὀνείδεσιν
ἀνείδεσιν
ἀνείδεσσιν
γίγνεται
γίνεται
τῷ
σοῦ δ᾽
(cfr. Hes. σοῦ· ἴθι, τρέχε, ὅρμα).
ἐπουρίσασα
ἐπουρίσασα (ί ex ή fecit m)
κατισχναίνουσα
κατισχναίνουσα
κατισχαίνουσα
Χορός
infra χορὸς ἐρινύων scripsit ἐξ ὧν μία
ἰδώμεθ᾽
ἰδώμεθ'
εἰδώμεθ'
hemichoriis ita tribuunt, ut A 143, B 144, A 145-47, B 148, A 155-58, B 159-61 canat.
ΧΟΡΟΣ
Ἐπάθομεν πάθος δυσαχές, ὦ πόποι,
ἄφερτον κακόν·
ἐξ ἀκρύων πέπτωκεν οἴχεταί θ᾽ ὁ θήρ.
Ὕπνῳ κρατηθεῖσ᾽ ἄγραν ὤλεσα.
Ἰὼ παῖ Διός, ἐπίκλοπος πέλῃ,
Νέος δὲ γραίας δαίμονας καθιππάσω·
Τὸν ἱκέταν σέβων ἄθεον ἄνδρα καὶ
τοκεῦσιν πικρόν,
τὸν μητραλοίαν δ᾽ ἐξέκλεψας ὢν θεός.
Τί τῶνδ᾽ ἐρεῖ τις δικαίως ἔχειν;
Ἐμοὶ δ᾽ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν
ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου
μεσολαβεῖ κέντρῳ
ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν.
Πάρεστι μαστίκτορος
δαΐου δαμίου
βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν.
Τοιαῦτα ὁρῶσιν οἱ νεώτεροι θεοὶ
κρατοῦντες τὸ πᾶν δίκας πλέον
φονολιβῆ θρόνον
ἀφόρητον κακὸν ἐπάθομεν.
κατεπολέμησας (Gl.).
συλληπτικῶς.
ὡς ἡνίοχος ἔτυψέ με.
λοβόν: μέρος τοῦ ἥπατος.
λείπει τὸ ὡς (Gl.).
οὐ τὸ τυχόν, ἀλλὰ περισσῶς βαρύ. ἡμᾶς φασι (φ’ m) (Gl.).
παρὰ τὸ δίκαιον τὸ πᾶν ἔχοντες.
τὸν θρόνον, οὗ Ὀρέστης καθέζηστο, πάρεστιν ὁρᾶν φονολιβῆ (φονολειβῆ m) ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς ὅλον. τὸ δὲ »γᾶς ὀμφαλόν» ἀντὶ τοῦ τὸ τὸν Kirchhoff) ἐν Πυθοῖ, διὰ δὲ τούτων ἀποσκευάζειν δοκοῦσι τῆς ἐπικουρίας Ὀρέστου τὸν θεόν.
θ’
δ’
κρατηθεῖσ’
κρατηθεῖσα
ἄθεον
ἄθεον
Τί
τίσ
in marg. ζτ habet Μ.
δίκας πλέον
Δίκας θρόνον
φονολιβῆ
φονολιβῆ
φονολειβῆ
θρόμβων
ΧΟΡΟΣ
περὶ πόδα, περὶ κάρα.
Πάρεστι γᾶς ὀμφαλὸν
προσδρακεῖν αἱμάτων
βλοσυρὸν ἀρόμενον ἄγος ἔχειν.
ἐφεστίῳ δέ, μάντι, σῷ μιάσματι
μυχὸν ἔχρανας αὐ-
τόσσυτος, αὐτόκλητος,
παρὰ νόμον θεῶν βρότεα μὲν τίων,
παλαιγενεῖς δὲ Μοίρας φθίσας.
καμοί γε λυπρὸς καὶ τὸν οὐκ ἐκλύσεται,
ὑπό τε γᾶν φυγὼν
οὔποτ᾽ ἐλευθεροῦται,
ποτιτρόπαιος ὢν δ᾽ ἕτερον ἐν κάρᾳ
μιάστορ᾽ ἐκείνου πάσεται.
ΑΠΟΛΛΩΝ
ἔξω, κελεύω, τῶνδε δωμάτων τάχος
χωρεῖτ᾽, ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν,
μὴ καὶ λαβοῦσα πτηνὸν ἀργηστὴν ὄφιν,
λείπει ὁ καί (Gl.). ὥστε τὸν ὀφθαλμὸν ὀμφαλόν Schwenk) ἔχειν αἱμάτων ἄγος ἐπαίροντα.
αὐτὸς αὑτὸν καλέσας ἐπὶ τῷ μιᾶναι τὸν ναὸν.
ἡμᾶς, ὅσον ἐπὶ σοί.
προστρόπαιος, ἀντὶ τοῦ ἐναγής. — ὢν ἐναγὴς ἐν τῷ κάρᾳ ἑαυτοῦ ἕτερον μάστορα λήψεται καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ δίκας ἡμῖν δώσουσιν. — ἐναγής (Gl.).
τραγικώτερον ὄφιν εἶπεν τὸ βέλος διὰ τὸν ἰόν, πτηνὸν δὲ διὰ τὸ ἐπτερῶσθαι. τὸ μὲν πρῶτον πρὸς πάσας ὁ λόγος, πρὸς μίαν δὲ ἑκάστην νῦν.
προσδρακεῖν
προσδρακησ corr. in προσδρακεῖν
ἀρόμενον
ἀρόμενον
αἰρούμενον
totus chorus canit.
δὲ μάντι, σῷ
δὲ μαντικὸν
μυχὸν
μυχὸν
μυκὸν
ἔχρανας
ἔχρανας
ἔχρανά τ’
in marg. ζτ habet M.
παρὰ νόμον
παρὰ νόμον
παρανόμων ω in o mutato
γε
γε
τε
φυγὼν
φυγὼν
φεύγων
ὢν δ᾽
ὢν δ᾽
ὢν
δ᾽ ὢν
μιάστορ᾽
μιάστορ' ex μάστωρ factum in M
Fort. ἐκγόνου.
πάσεται
πάσεται ex παύσεται fecit M
ἀπαλλάσσεσθε
ἀπαλλάσεσθε
ΑΠΟΛΛΩΝ
χρυσηλάτου θώμιγγος ἐξορμώμενον,
ἀνῆς ὑπ᾽ ἄλγους μέλαν᾽ ἀπ᾿ ἀνθρώπων ἀφρόν,
ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου.
οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει·
ἀλλ᾽ οὗ καρανιστῆρες ὀφθαλμωρύχοι
δίκαι σφαγαί τε σπέρματός τ᾽ ἀποφθορᾷ
παίδων κακοῦται χλοῦνις ἠδ᾽ ἀκρωνία
λευσμός τε καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺν
ὑπὸ ῥάχιν παγέντες. ἆρ᾽ ἀκούετε
οἵας ἑορτῆς ἔστ᾽ ἀπόπτυστοι θεοῖς
στέργηθρ᾽ ἔχουσαι; πᾶς δ᾽ ὑφηγεῖται τρόπος
μορφῆς. λέοντος ἄντρον αἱματορρόφου
οἰκεῖν τοιαύτας εἰκός, οὐ χρηστηρίοις
ἐν τοῖσδε πλησίοις τρίβεσθαι μύσος.
χωρεῖτ᾽ ἄνευ βοτῆρος ἀπολούμεναι.
νευρᾶς (Gl.).
τὸ αἷμα μέλανα ἀφρὸν εἶπεν, οὐ δήπου τὸ ἔμφυτον αὐτῶν· ἀναίμονες γάρ εἰσιν οἱ θεοί· ἀλλὰ τὸ ἀπ᾿ ἀνθρώπων ἠθροισμένον (ἡθροισμένον m), ὡς τούτῳ τροφῇ χρωμένων αὐτῶν.
τὰς πήξεις τοῦ αἵματος (Gl.).
αἱ ἀποκεφαλίζουσαι (Gl.).
χλοῦνις ἀκρωνία. ἡ ἀκμαία ἀποκοπή, παρὰ τὴν χλόην· ἢ ἐπεὶ χλούνης ὁ σῦς, κάπροι δὲ συνεχῶς εὐνουχίζονται, διὰ τοῦτο τὴν ἀποκοπὴν συϊκὴν εἶπεν, οὐκ ἀνθρωπίνην. — ἡ ἐκτομή μορίων. κακῶν ἄθροισις, ἢ λιθοβολίας (λιθοβολία Robort.). Ἡρωδιανὸς δὲ τὸ σύστημα καὶ ἄθροισμα.
ἔνθα ἀνασκολοπίζονται.
ἑορτῆς εἰρωνικῶς ἀντὶ τοῦ διατριβῆς.
ἀντὶ τοῦ διὰ τῆς μορφῆς ὑμῶν ἡ κακία τῶν τρόπων ὑμῶν διαδείκνυται.
μύσος προστρίβεσθαι.
μόναι, ὡς ἀνήμερα θηρία.
μέλαν᾽ ἀπ᾿ ἀνθρώπων
μέλαν ἀπ᾿ ἀνῶν Μ, ἀπ᾽ ἂνων m, fort. ἀπ᾿ ἐντέρων.
οὗ
οὗ
οὐ
καρανιστῆρες
καρανιστῆρες
χαρανηστήρεσ
ὀφθαλμωρύχοι
ὀφθαλμων ρύχοι (υ ex α factum)
ἀποφθορᾷ
ἀποφθορᾷ
ἀποφθοραὶ
λευσμός
λευσμός
λευσμόν
ὑπὸ ῥάχιν
ὑπὸ ῥάχιν
ὑπορράχιν fort. retinendum
fort. ληΐτοισι.
ΑΠΟΛΛΩΝ
ποίμνης τοιαύτης δ᾽ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν.
ΧΟΡΟΣ
ἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει.
αὐτὸς σὺ τούτων οὐ μεταίτιος πέλῃ,
ἀλλ᾽ εἰς τὸ πᾶν ἔπραξας ὢν παναίτιος.
ΑΠΟΛΛΩΝ
πῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου.
ΧΟΡΟΣ
ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν.
ΑΠΟΛΛΩΝ
ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πέμψαι. τί μήν;
ΧΟΡΟΣ
κἄπειθ᾽ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ νέου.
ΑΠΟΛΛΩΝ
καὶ προστραπέσθαι τούσδ᾽ ἐπέστελλον δόμους.
ΧΟΡΟΣ
καὶ τὰς προπομποὺς δῆτα τάσδε λοιδορεῖς;
ΑΠΟΛΛΩΝ
οὐ γὰρ δόμοισι τοῖσδε πρόσφορον μολεῖν.
ΧΟΡΟΣ
ἀλλ᾽ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο προστεταγμένον.
ΑΠΟΛΛΩΝ
τίς ἥδε τιμή; κόμπασον γέρας καλόν.
ΧΟΡΟΣ
τοὺς μητραλοίας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.
ΑΠΟΛΛΩΝ
τί γὰρ γυναικὸς ἥτις ἄνδρα νοσφίσῃ;
ΧΟΡΟΣ
οὐκ ἂν γένοιθ᾽ ὅμαιμος αὐθέντης φόνος.
ΑΠΟΛΛΩΝ
ἢ κάρτ᾽ ἄτιμα καὶ παρ᾽ οὐδὲν ἠρκέσω
Ἥρας τελείας καὶ Διὸς πιστώματα·
Κύπρις δ᾽ ἄτιμος τῷδ᾽ ἀπέρριπται λόγῳ,
ὅθεν βροτοῖσι γίγνεται τὰ φίλτατα.
οὐκ ἐπικοινωνῶν τῇ αἰτίᾳ, ἀλλὰ τοῦ παντὸς σὺ αἴτιος.
ὥστε δέξασθαὶ τὸν φονέα.
ἠθικεύσαντο τὰς διωκτρίας προπομποὺς εἰποῦσαι.
τί προστέταχθε ποιεῖν παρὰ περὶ Abresch) ἀνδροφόνου γυναικός.
ὁ τοῦ Ἀγαμέμνονος φόνος οὐκ ἦν αὐθέντης, ὅ ἐστι μιαρός.
χορὸς) Εὐμενίδων praescriptum habet M.
εἰς
εἷς
εἰσ
ὢν
ὢν
ὡσ
τοσοῦτο
τοσοῦτον
εὖ praescriptum habet M.
paragraphi praefixae in M praeter 212, ubi nulla nota.
fort. κλέψαι.
τί μήν
τί (τί μή)
τι
δέκτωρ
δ’ Ἔκτωρ M, in marg. ζτ οἶμαι δέκτωρ m.
λοιδορεῖς
λοιδορεῖσ (λo in ras. scripsit m)
πρόσφορον
πρόσφορο
γυναικὸς
γυναῖκας
γυναικὸς
αὐθέντης
αὐθέντισ, ι in η mut. m.
ἠρκέσω
ἠρχέσω ex ἤρκεσεν et ᾐδέσω coaluit, quorum ἤρκεσεν praestat.
γίγνεται
γίνεται
ΑΠΟΛΛΩΝ
εὐνὴ γὰρ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ μόρσιμος
ὅρκου 'στὶ μείζων τῇ Δίκῃ φρουρουμένη.
εἰ τοῖσιν οὖν κτείνουσιν ἀλλήλους χαλᾷς
τὸ μὴ γενέσθαι μηδ᾽ ἐποπτεύειν κότῳ,
οὔ φημ᾽ Ὀρέστην σ᾽ ἐνδίκως ἀνδρηλατεῖν.
τὰ μὲν γὰρ οἶδα κάρτα σ᾿ ἐνθυμουμένην,
τὰ δ᾽ ἐμφανῶς πράσσουσαν ἡσυχαιτέραν.
δίκας δὲ Παλλὰς τῶνδ᾽ ἐποπτεύσει θεά.
ΧΟΡΟΣ
τὸν ἄνδρ᾽ ἐκεῖνον οὔ τι μὴ λίπω ποτέ.
ΑΠΟΛΛΩΝ
σὺ δ᾽ οὖν δίωκε καὶ πόνον πλέον τίθου.
ΧΟΡΟΣ
τιμὰς σὺ μὴ σύντεμνε τὰς ἐμὰς λόγῳ.
ΑΠΟΛΛΩΝ
οὐδ᾽ ἂν δεχοίμην ὥστ᾽ ἔχειν τιμὰς σέθεν.
ΧΟΡΟΣ
μέγας γὰρ ἔμπας πὰρ Διὸς θρόνοις λέγῃ.
ἐγὼ δ᾽, ἄγει γὰρ αἷμα μητρῷον, δίκας
μέτειμι τόνδε φῶτα κἀκκυνηγετῶ.
ΑΠΟΛΛΩΝ
ἐγὼ δ᾽, ἀρήξω τὸν ἱκέτην τε ῥύσομαι·
δεινὴ γὰρ ἐν βροτοῖσι κἂν θεοῖς πέλει
τοῦ προστροπαίου μῆνις, εἰ προδῶ σφ᾽ ἑκών.
ΟΡΕΣΤΗΣ
ἄνασσ᾽ Ἀθάνα, Λοξίου κελεύμασιν
ἡσυχαιτέραν: δολιωτέραν (σχολαιοτέραν Voigt).
ἡ δίκη τοῦ μητρώου αἵματος.
»μή τοί τι (μή τι τοι m) θεῶν μήνιμα γένωμαι« (Hom. Χ 358).
μόρσιμος
μόρσιμος (μόρσιμοι superscr. ος)
μόρσιμοι
Adscriptum ζτ in Μ.
εἰ
εἰ
ἢ
Fort. κτείνουσι συλλέκτρους.
γενέσθαι
τίνεσθαι
μέλεσθαι
Apollinis nota praefixa in M.
σ᾽
σ᾽
γ᾽
πράσσουσαν
πράσουσαν Μ, σ supra adscripsit m.
Fort. ἡσυχαίτερον.
δὲ Παλλὰς
δὲ Παλλὰς
δ᾽ ἐπάλλας et in marg. ζτ
nota ευ in M.
λίπω ποτέ
λίπω ποτέ
λείπω *’ * ποτέ
paragraphi praefixae in M.
fort. πόνῳ πόνον.
ἄγει γὰρ αἷμα μητρῷον
ἄγει μητρῷον
ἄγειν · μητρώων
κἀκκυνηγετῶ
κἀκκυνηγετῶ
κἀκκυνηγέτησ et in marg. ζτ
κἂν θεοῖς
κἂν θεοῖς
κ᾽ ἀνθεοῖσι (κ' in ras.)
εἰ προδῶ
ὃς προδῷ
κελεύμασιν
κελεύμασι
κελεύσμασιν
ΟΡΕΣΤΗΣ
ἥκω, δέχου δὲ πρευμενῶς ἀλάστορα,
οὐ προστρόπαιον οὐδ᾽ ἀφοίβαντον χέρα,
ἀλλ᾽ ἀμβλὺν ἤδη προστετριμμένον τε πρὸς
ἄλλοισιν οἴκοις καὶ πορεύμασιν βροτῶν,
ὅμοια χέρσον καὶ θάλασσαν ἐκπερῶν,
σῴζων ἐφετμὰς Λοξίου χρηστηρίους,
πρόσειμι δῶμα καὶ βρέτας τὸ σόν, θεά,
αὐτοῦ φυλάσσων ἀναμένω τέλος δίκης.
ΧΟΡΟΣ
εἶεν· τόδ᾽ ἐστὶ τἀνδρὸς ἐκφανὲς τέκμαρ.
ἕπου δὲ μηνυτῆρος ἀφθέγκτου φραδαῖς.
τετραυματισμένον γὰρ ὡς κύων νεβρὸν
πρὸς αἷμα καὶ σταλαγμὸν ἐκματεύομεν.
πολλοῖς δὲ μόχθοις ἀνδροκμῆσι φυσιᾷ
σπλάγχνον· χθονὸς γὰρ πᾶς πεποίμανται τόπος,
ὑπέρ τε πόντον ἀπτέροις ποτήμασιν
ἦλθον διώκουσ᾽, οὐδὲν ὑστέρα νεώς.
καὶ νῦν ὅδ᾽ ἐνθάδ᾽ ἐστί που καταπτακών·
ἀκάθαρτον (Gl.).
ἀντὶ τοῦ ἐπελθόντα.
ἄλλοις προστριψάμενον τὸ μύσος.
ταῖς ἐννοίαις.
ὡς αὐτόχρημα αἵματος ὄντος (l. αἷμα στάζοντος) Ὀρέστου καὶ μιαίνοντος τὴν γῆν ἧς ἐφάψεται. τετραυματισμένον): τὸ μὲν ἀπορρεῖν τὸ αἷμα παραδοξολογίας ἐστὶ τραγικῆς· ὅρα δὲ μὴ ἐκβαίνει τὴν πίστιν ὁ ἀπὸ Ἄργους εἰς Δελφοὺς ἥκων, εἶτα ἐκεῖθεν εἰς Ἀθήνας καὶ ἔτι αἷμα στάζων ἀπὸ τοῦ ξίφους. φαντασία οὖν ἀμήχανος· ἀλλὰ καὶ συγκέχυται τῇ παραδοξολογίᾳ.
μεγαλοκμῆσιν.
τὸ ἡμέτερον σπλάγχνον.
ὅτι μὴ πτερωτὰς εἰσήγαγεν αὐτάς.
καταπτήξας πρὸς τῷ ἀγάλματι.
ἀμβλὺν ... προστετριμμένον
ἀμβλὺς . . προστετριμμένος
πορεύμασιν
πορεύμασιν
πορεύμασι
ἀναμένω
ἀναμένω
ἀμμενῶ
dux hemichorii, 254 — 57 totum hemichorium, 258 -75 sex singulae personae alterius hemichorii recitare videntur.
νεβρὸν
νεβρὸν
νεκρὸν
ἐκματεύομεν
ἐκματεύομεν
ἐκμαστεύομεν
ποτήμασιν
ποτήμασιν
πωτήμασι Μ, πωτήμασιν m.
ΧΟΡΟΣ
ὀσμὴ βροτείων αἱμάτων με προσγελᾷ.
ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Α
Ὅρα ὅρα μάλ᾽ αὖ,
λεύσσετον πάντα, μὴ
λάθῃ φύγδα βὰς
ὁ ματροφόνος ἀτίτας.
ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Β
Ὅδ᾽ αὖτέ γ᾽ οὖν ἀλκὰν ἔχων περὶ βρέτει
πλεχθεὶς θεᾶς ἀμβρότου
ὑπόδικος θέλει γενέσθαι χερῶν.
Τὸ δ᾽ οὐ πάρεστιν· αἷμα μητρῷον χαμαί,
δυσαγκόμιστον, παπαῖ,
τὸ διερὸν πέδοι χύμενον οἴχεται.
Ἀλλ᾽ ἀντιδοῦναι δεῖ σ᾽ ἀπὸ ζῶντος ῥοφεῖν
ἐρυθρὸν ἐκ μελέων πέλανον· ἀπὸ δὲ σοῦ
βοσκὰν φεροίμαν πώματος δυσπότου.
Καὶ ζῶντά σ᾽ ἰσχνάνασ᾽ ἀπάξομαι κάτω,
ἀντιποίνους τίνης μητροφόνας δύας.
Ὄψει δὲ κεἴ τις ἄλλος ἤλιτεν βροτῶν
ἢ θεὸν ἢ ξένον
προσσαίνει.
τὸ αὐτὸ πρόσωπόν ἐστι.
ἀτίτας: ἀτιμώρητος.
ἀνθ᾽ ὧν ἡμῖν χρεωστεῖ πρόσφυξ θέλει γενέσθαι τῆς θεοῦ.
οὐ πάρεστιν αὐτῷ νικῆσαι ἡμᾶς.
τὸ ἅπαξ χυθὲν αἷμα δυσίατον.
πᾶν διερὸν ἐκκεχυμένον εἰς τὴν γῆν δυσαγκόμιστον. τοιοῦτο οὖν καὶ τὸ αἷμα. – τὸ βρέξαν τὴν γῆν (Gl.).
καταπίνειν (Gl.).
θρόμβον αἵματος.
βροτείων
βροκτείων (ν erasum)
λεύσσετον πάντα
λεύσσετον (erasis aliquot post λεύσσε literis) Μ. πάντα Μ, πάνται m.
λεῦσσέ τε πάντα
φύγδα
μὴ proximo versui addit M. φυγάδα Μ, φύγδα m.
ὁ ματροφόνος
ματροφόνος
ὁ ματροφόνοσ
δυσαγκόμιστον
δυσαγκόμιστον eraso ρ post τ
πέδοι
πέδοι
πέδωι
χύμενον
χύμενον
κεχυμένον
βοσκὰν φεροίμαν
φεροίμαν βοσκὰν
ἰσχνάνασ᾽
Ἰσχνάνασ᾽
ἐχνάνασ᾽
ἰσχάνασ᾽
ἀντιποίνους τίνης
ἀντίποιν᾽ ὡς
τίνης (τίνεις)
τείνησ, ·ει· super η scripsit m.
μητροφόνας
ματροφόνου
δὲ κεἴ τις
δὲ κεἴ τις
δ᾽ ἐκεῖ, τίσ
ἄλλος
ἄλλος
ἄλλον
fort. ξένων.
ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Β
τιν᾽ ἀσεβῶν ἢ τοκέας φίλους,
ἔχονθ᾽ ἕκαστον τῆς δίκης ἐπάξια.
Μέγας γὰρ Ἅιδης ἐστὶν εὔθυνος βροτῶν
ἔνερθε χθονός,
δελτογράφῳ δὲ πάντ᾽ ἐπωπᾷ φρενί.
ΟΡΕΣΤΗΣ
ἐγὼ διδαχθεὶς ἐν κακοῖς ἐπίσταμαι
πολλοὺς καθαρμούς, καὶ λέγειν ὅπου δίκη
σιγᾶν θ᾽ ὁμοίως· ἐν δὲ τῷδε πράγματι
φωνεῖν ἐτάχθην πρὸς σοφοῦ διδασκάλου·
βρίζει γὰρ αἷμα καὶ μαραίνεται χερός,
μητροκτόνον μίασμα δ᾽ ἔκπλυτον πέλει.
ποταίνιον γὰρ ὂν πρὸς ἑστίᾳ θεοῦ
Φοίβου καθαρμοῖς ἠλάθη χοιροκτόνοις.
πολὺς δέ μοι γένοιτ᾽ ἂν ἐξ ἀρχῆς λόγος,
ὅσοις προσῆλθον ἀβλαβεῖ ξυνουσίᾳ.
[χρόνος καθαιρεῖ πάντα γηράσκων ὁμοῦ.]
καὶ νῦν ἀφ᾽ ἁγνοῦ στόματος εὐφήμως καλῶ
δικαστής (Gl.).
δελτογράφῳ): ἐφορᾷ δὲ πάντα ἀναγραφόμενος αὐτὰ τῇ ἰδίᾳ δέλτῳ.
ἐγὼ διδαχθείς): διδαχθεὶς πολλοὺς καθαρμούς, ὅ ἐστι, τηλικαῦτα ἀψυχήσας (ἀτυχήσας Stephan.), ἃ πολλῶν ἐδεήθη καθαρμῶν. ἄλλως. οἱ ἐναγεῖς οὔτε ἐν ἱερῷ προσήεσαν οὔτε προσέβλεπον (προέβλεπον m) οὐ οὐδὲ Robort.) διελέγοντό τινι. καὶ παρὰ Εὐριπίδῃ (frg. 996 Ν.)· »τί σιγᾷς; μῶν φόνον τιν εἰργάσω;« ἐπεὶ οὖν Ὀρέστης μέλλει διαλέγεσθαι δοκῶν ἔτι ἐναγὴς εἶναι, ἐγώ, φησί, διδαχθεὶς σὺν κακῷ τῷ ἐμαυτοῦ, καὶ οἷον διδασκάλοις χρησάμενος ταῖς ἐμαῖς συμφοραῖς, ἐπίσταμαι καὶ σιγᾶν καὶ λαλεῖν ὅπου δεῖ, ἑκατέρου καιρὸν γινώσκων.
κοιμᾶται.
ἐκκεκαθαρμένον (Gl.).
ἐβλάπτοντο γὰρ οἱ μυσαροὶ (μυσαροῖς Steph.) ξυντυγχάνοντες.
τιν᾽
τίν'
ἀσεβοῦντες
τοκῆας olim
ἔχονθ᾽
ἔχοντε Μ, ἔχονθ' m.
πολλοὺς καθαρμούς
πολλοῖσι καιρούς
πολὺς
πολὺσ
seclusit Musgravius.
καθαιρεῖ
καθαίρει
ΟΡΕΣΤΗΣ
χώρας ἄνασσαν τῆσδ᾽ Ἀθηναίαν ἐμοὶ
μολεῖν ἀρωγόν· κτήσεται δ᾽ ἄνευ δορὸς
αὐτόν τε καὶ γῆν καὶ τὸν Ἀργεῖον λεὼν
πιστὸν δικαίως ἐς τὸ πᾶν τε σύμμαχον.
ἀλλ᾽ εἴτε χώρας ἐν τόποις Λιβυστικοῖς,
Τρίτωνος ἀμφὶ χεῦμα γενεθλίου πόρου,
τίθησιν ὀρθὸν ἢ κατηρεφῆ πόδα,
φίλοις ἀρήγουσ᾽, εἴτε Φλεγραίαν πλάκα
θρασὺς ταγοῦχος ὡς ἀνὴρ ἐπισκοπεῖ,
ἔλθοι, κλύει δὲ καὶ πρόσωθεν ὢν θεός,
ὅπως γένοιτο τῶνδ᾽ ἐμοὶ λυτήριος.
ΧΟΡΟΣ
οὔτοι σ᾽ Ἀπόλλων οὐδ᾽ Ἀθηναίας σθένος
ῥύσαιτ᾽ ἂν ὥστε μὴ οὐ παρημελημένον
ἔρρειν, τὸ χαίρειν μὴ μαθόνθ᾽ ὅπου φρενῶν,
ἀναίματον βόσκημα δαιμόνων σκιά·
οὐδ᾽ ἀντιφωνεῖς, ἀλλ᾽ ἀποπτύεις λόγους,
ἐμοί τραφείς τε καὶ καθιερωμένος;
καὶ ζῶν με δαίσεις οὐδὲ πρὸς βωμῷ σφαγείς·
ὕμνον δ᾽ ἀκούσῃ τόνδε δέσμιον σέθεν.
ἄγε δὴ καὶ χορὸν ἅψωμεν, ἐπεὶ
λείπει ἐμέ. – ὡς τότε συμμαχούντων Ἀργείων Ἀθηναίοις.
ὅτι (i. e. σημείωσαι ὅτι) διὰ τοῦτο οἴεται αὐτὴν Τριτογένειαν.
ὡς θρασὺς ἡγεμών. ἁρμόττουσα δὲ ἡ εὐχή· δεῖται γὰρ ἑδρανοῦς (ἐνδρανοῦς Dindorf) βοηθοῦ.
τὸ ἑξῆς, ἔλθοι, ὅπως γένοιτο.
ὁ μηδὲ αἷμα σχήσων ἐξ ἡμῶν, ἀλλὰ γενησόμενος σκιά· ῥοφήσομεν γάρ σου τὸ αἷμα. ἢ ἐναίματον, ἀντὶ τοῦ ζῶντά σε νεκρὸν ποιήσομεν.
οὐκ ἀποκρίνῃ· ἢ ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἀντιφωνήσεις μοι, ἀλλὰ σοῦ βουλομένου λαλεῖν τὸ φθέγμα δεθήσεται.
τῶνδ᾽ ἐμοὶ
τῶνδέ μοι
ζτ in marg. habet M. Fort. ἀναίματον βόσκημα δ', αἱμόνων σκιά, | οὐδ᾽ κτέ.
paragraphus praefixa.
chori nota praescripta in M.
ΧΟΡΟΣ
μοῦσαν στυγερὰν
ἀποφαίνεσθαι δεδόκηκεν,
λέξαι τε λάχη τὰ κατ᾽ ἀνθρώπους
ὡς ἐπινωμᾷ στάσις ἁμά.
εὐθυδίκαιοι δ᾽ οἰόμεθ᾽ εἶναι·
τοὺς μὲν καθαρὰς
χεῖρας προνέμοντας
οὔτις ἐφέρπει μῆνις ἀφ᾽ ἡμῶν,
ἀσινὴς δ᾽ αἰῶνα διοιχνεῖ·
ὅστις δ᾽ ἀλιτὼν ὥσπερ ὅδ᾽ ἀνὴρ
χεῖρας φονίας ἐπικρύπτει,
μάρτυρες ὀρθαὶ τοῖσι θανοῦσιν
παραγιγνόμεναι πράκτορες αἵματος
αὐτῷ τελέως ἐφάνημεν.
μᾶτερ, ἃ μ᾽ ἔτικτες, ὦ μᾶτερ
Νύξ, ἀλαοῖσι καὶ δεδορκόσιν
ποινάν, κλῦθ᾽. ὁ Λατοῦς γὰρ ἶ-
νίς μ᾽ ἄτιμον τίθησιν,
τόνδ᾽ ἀφαιρούμενος
ὡς ἐπὶ νεκρῷ.
τοὺς κλήρους ὑμῶν ἡμῶν Vict.). — ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ δεδόκηκεν.
τὸ σύστημα. — δεδόκηκεν ἡμῖν λέξαι τίνα τρόπον τὰ κατ᾽ ἀνθρώπους λάχη ἐφοδεύομεν. — ἐπισκοπεῖ (Gl.).
τὸν φόνον κρύψαι θέλει.
τοῖς ἀναιρεθεῖσιν.
ἐπεὶ ὑπὲρ τῆς μητρὸς Ὀρέστου ἀγωνίζονται, οἰκείως τὴν μητέρα ἑαυτῶν ὀνομάζουσιν.
ζῶσι καὶ θανοῦσιν ἔκδικον.
ἁμά
ἁμά
ἅμα
εὐθυδίκαιοι δ᾽ οἰόμεθ᾽
εὐθυδίκαιοι δ'
εὐθυδίκαι θ' οίδ' Μ cum 'τ in margine.
Fort. εὐθυδίκαιοι μαιόμεθ'.
τοὺς μὲν καθαρὰς χεῖρας προνέμοντας
(τὸν μὲν προνέμοντο vel potius) τοὺς μὲν καθαρὰς καθαρῶς χεῖρας προνέμοντας
προνέμοντας
προνέμοντας
προσνέμοντασ
οὔτις ἐφέρπει μῆνις ἀφ᾽ ἡμῶν
οὔτις ἐφέρπει μῆνις ἀφ᾽ ἡμῶν
οὔτισ ἀφ᾽ ἡμῶν μῆνισ ἐφέρπει
ἀλιτὼν
ἀλιτὼν
ἀλιτρῶν
ὅδ᾽ ἀνὴρ
ἁνὴρ
ἀνὴρ
παραγιγνόμεναι
παραγινόμεναι
tres chori ordines, ephymnia totus chorus canere videtur.
ἀλαοῖσι
ἀλαοῖσιν
τόνδ᾽
τόδ᾽ Μ, τόνδ' m.
ΧΟΡΟΣ
πτῶκα, ματρῷον ἅ-
γνισμα κύριον φόνου.
ἐπὶ δὲ τῷ τεθυμένῳ
τόδε μέλος, παρακοπά,
παραφορὰ φρενοδαλής,
ὕμνος ἐξ Ἐρινύων,
δέσμιος φρενῶν, ἀφόρ-
μικτος, αὐονὰ βροτοῖς.
τοῦτο γὰρ λάχος διανταία
Μοῖρ᾽ ἐπέκλωσεν ἐμπέδως ἔχειν,
θνατῶν τοῖσιν αὐτουργίαις
ξύμπασ᾽ ὦσιν μάταιοι,
τοῖς ὁμαρτεῖν, ὄφρ᾽ ἂν
γᾶν ὑπέλθῃ· θανὼν δ᾽
οὐκ ἄγαν ἐλεύθερος.
ἐπὶ δὲ τῷ τεθυμένῳ
τόδε μέλος, παρακοπά,
τὸν τῷ ἰδίῳ θανάτῳ ἀφαγνιοῦντα τὸν φόνον τῆς μητρός. ἅγνισμα δέ τινες εὐφήμως τὸ μόλυσμα.
ἐπὶ Ὀρέστῃ δὲ μέλλοντι θύεσθαι λεχθήσεται ὕμνος ἐξ ἡμῶν ὡς ἐπὶ ἱερείῳ, ὃς αὐτοῦ τὰς φρένας παρακόψει.
παρακίνησις τῶν φρενῶν (Gl.).
ὁ δεσμεύων αὐτοῦ τὰς φρένας (Gl.).
ὁ ξηραίνων τοὺς βροτούς.
ἡ διαμπαξ τιμωρουμένη.
αὐτοφονίαις.
τούτοις ἡμᾶς ἀκολουθεῖν, ἕως ἀποθάνῃ ὁ τοιοῦτος.
λείπει γίνεται (ἵν᾽ ᾖ, οὐκ ἐλεύθερος γίνεται supplet schol. rec.) ἀλλὰ πάλιν κολάζεται.
ἐφύμνιον (ἐφυμνίῳ Abresch) αὐτῷ χρῆται. λέγεται δὲ καὶ μεσόφθεγμα.
πτῶκα
πτῶκα
πτάκα Μ, πτᾶκα m.
παρακοπὰ
παρακορὰ (fuerat παραφθορὰ)
φρενοδαλής
φρενοδα σ corr. in φρενοδαλίσ et rursus in φρεναδαλησ Μ, ζτ οἶμαι φρενοδαής m.
ἀφόρμικτος
ἀφόρμικτοσ | sed 346 ἀφόρμικτοσ
ζτ in marg. m.
ἔχειν
ἔχειν proximo versui addit M.
ζτ in marg. m.
θνατῶν
θνατῶν
θανάτων
αὐτουργίαις ξύμπασ᾽ ὦσιν
αὐτουργίαι ξυμπέσωσιν
τοί νιν αὐτουργίαις ξυμπατῶσιν
paragraphus praefixa in M.
EVMENIDES. 23
ΧΟ.
παραφορὰ φρενοδαλής,
ὕμνος ἐξ Ἐρινύων.
δέσμιος φρενῶν, ἀφόρ
μικτος, αὐονὰ βροτοῖς.
γιγνομέναισι λάχη
τάδ᾽ ἐφ᾽ ἁμὶν ἐκράνθη,
ἀθανάτων δ᾽ ἀπέχειν
χέρας, οὐδέ τις ἐστὶ
συνδαίτωρ μετακοινος·
παλλεύκων δὲ πέπλων
ἄμοιρος ἄκληρος ἐτύχθην.
δωμάτων γὰρ εἱλόμαν
ἀνατροπάς, ὅταν Ἄρης
τιθασὸς ὢν φίλον ἕλῃ.
ἐπὶ τόν, ὦ, διόμεναι
κρατερὸν ὄνθ᾽ ὁμοίως
μαυροῦμεν ὑφ᾽ αἵματος νέου.
ἀφόρμικτος: οὐ γὰρ σὺν ὀργάνοις μουσικοῖς γίνεται οὗτος ὁ ὕμνος. – ὁ δεσμεύων αὐτοῦ τὰς φρένας.
ἀντὶ τοῦ γέρα.
μὴ πλησιάζειν ἡμᾶς τοῖς θεοῖς.
οὐδαμοῦ ὅπου ἑορτὴ καὶ ἀμπεχόνη καθαρὰ πάρειμι.
ὅταν τις ἐχθρὸς συγγενὴς ὢν τὸν συγγενῆ φονεύσῃ.
οἰκεῖος, φίλος (Gl.).
διὰ μέσου τὸ ὦ.
διὰ τὸ νέον αἷμα (Gl.). — τοῦ νεωστὶ εἰργασμένου ὑπ᾽ αὐτοῦ.
παραφορὰ φρενοδαλής
παράφρονα φρενοδαλησ
ὕμνος
ὕμνοισ
24 AESCHYLI
ΧΟ.
σπεύδομεν αἶδ' ἀφελεῖν
τινα τάσδε μερίμνας,
θεῶν δ᾽ ἀτέλειαν ἐμαῖ
σι λιταῖς ἐπικραίνειν,
μηδ᾽ εἰς ἄγκρισιν ἐλθεῖν·
Ζεὺς γὰρ αἱματοσταγὲς ἀ-
ξιόμισον ἔθνος τόδε λέσχας
ᾶς ἀπηξιώσατο.
δόξαι τ᾽ ἀνδρῶν καὶ μάλ᾽ ὑπ᾽ αἰθέρι
σεμναὶ ταχόμεναι
κατὰ γῆν μινύθουσιν ἄτιμοι
ἡμετέραις ἐφόδοις μελανείμοσιν
ὀρχησμοῖς τ᾽ ἐπιφθόνοις ποδός.
μάλα γὰρ οὖν ἁλομένα
ἀνέκαθεν βαρυπεσῆ
καταφέρω ποδὸς ἀκμάν,
σφαλερὰ τανυδρόμοις
κῶλα, δύσφορον ἄταν.
πίπτων δ᾽ οὐκ οἶδεν τόδ' ὑπ᾽ ἄφρονι
λύμᾳ. τοῖον ἐπὶ
τῆς Κλυταιμήστρας (Gl.).
λείπει εὔχομαι τοῖς θεοῖς τελέσαι μου τὸ βούλημα καὶ μὴ εἰς μάχην μοι ἐλθεῖν.
τὸ τῶν φονέων.
καὶ τοὺς ὑψηλοὺς καθαιροῦμεν.
τοῖς τανυδρόμοις αὐτῶν κώλοις ἐπάγουσα τὰ σφαλερά μου κῶλα. ἢ ἀπ᾿ ἄλλης ἀρχῆς, καὶ τοῖς τανυδρόμοις γίνεται σφαλερὰ τὰ κῶλα διὰ τὴν ἐπιοῦσαν αὐτοῖς ἄτην δύσφορον ὑπ᾿ ἐμοῦ. οἶον, καὶ οἱ ταχυδρόμοι οὐ δύνανται με ἐκφυγεῖν.
περιφρονῶν (παραφρονῶν Steph.) γὰρ οὐκ αἰσθάνεται τοῦ κακοῦ.
τινα τάσδε
τάσδε
ζτ in marg. m.
εἰς
εἰς
ἐσ
Ζεὺς
ζεὺσ
ζεῦ
Ζεὺς γὰρ αἱματοσταγὲς
Ζεὺς δ᾽ αἱμοσταγές
αἱμοσταγές
Post 368 iterat ut ephymnium 356-60 GCW Schneider.
ἐπιφθόνοις
ἐπιφθόνοις
ἐπιφόνοισ
ἁλομένα
ἁλομένα
ἀλλομένα, sed altero eraso
ἀνέκαθεν
ἀνέκαθεν
ἄγκαθεν
τοῖον
τοῖον
τοῖον γὰρ
EVMENIDES. 25
ΧΟ.
κνέφας ἀνδρὶ μύσος ποπόταται,
καὶ δνοφεράν τιν᾽ ἀχλὺν κατὰ δώματος
αὐδᾶται πολύστονος φάτις.
μένει γάρ. εὐμήχανοι
τε καὶ τέλειοι κακῶν
τε μνήμονες, σεμναὶ
καὶ δυσπαρήγοροι βροτοῖς,
ἄτιμ᾽ ἀτίετα διέπομεν
λάχη θεῶν διχοστατοῦντ᾽
ἀνηλίῳ λάμπα, δυσοδοπαίπαλα
δερκομένοισι καὶ δυσομμάτοις ὁμῶς.
τίς οὖν τάδ᾽ οὐχ άζεταί
τε καὶ δέδοικεν βροτῶν,
ἐμοῦ κλύων θεσμὸν
τὸν μοιρόκραντον ἐκ θεῶν
δοθέντα τέλεον; ἔπι δέ μοι
γέρας παλαιόν, οὐδ᾽
ἀτιμίας κυρῶ, καίπερ ὑπὸ χθόνα
τάξιν ἔχουσα καὶ δυσήλιον κνέφας.
σκότος φρενῶν. λείπειν φασι διά, δὲ διὰ Kirchhoff) μύσος. οὐκ ἔστι δέ· αὐτὸ γὰρ τὸ μύσος κνέφας εἴρηκεν.
κακὴ δὲ φήμη περὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ λέγεται.
λείπει τὸ ἐσμέν. ἡμεῖς γὰρ εὐμήχανοί ἐσμεν καὶ ἐπιτελεστικαὶ καὶ τῶν κακῶν μνήμονες.
οὐ ταχέως παρηγορούμεναι ὑπὸ βροτῶν.
ἀφωρισμένα τῶν θεῶν τῷ προσόντι αὐτοῖς σκότει. — μετερχόμεναι λάχη ὑπὲρ ὧν οὐ τιμώμεθα ὑπὸ θεῶν.
δυσπαράβατα καὶ τραχέα.
ζῶσι καὶ τοῖς θνήσκουσιν (καὶ τεθνηκόσιν Wieseler).
τὸν ὑπὸ Μοιρῶν καὶ θεῶν τετελεσμένον.
ἔπεστιν.
Post 383 iterat ut ephymnium v. 374 — 78 G C W Schneider.
τε
τε
δὲ
ἀτίετα
ἀτίετα
ἀτίεται
διέπομεν
διέπομεν
διόμεναι
διχοστατοῦντ᾽
διχοστατου
ἀνηλίῳ λάμπα, δυσοδοπαίπαλα
τανηλίω λαμπαι δυσοδοπαίπαλα
addidit et in marg. adser. ζτ m.
λάπα
οὐχ ἅζεταί
οὐχ ἅζεταί
οὐχάζεται
δέδοικεν
δέδοικεν
δέδοικε
ἔπι δέ μοι
ἔτι δέ μοι μένει
26 AESCHYLI
Αθ.
πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοὴν
ἀπὸ Σκαμάνδρου γῆν καταφθατουμένη,
ἣν δῆτ᾽ Ἀχαιῶν ἄκτορές τε καὶ πρόμοι,
τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα,
ἔνειμαν αὐτόπρεμνον εἰς τὸ πᾶν ἐμοί,
ἐξαίρετον δώρημα θησέως τόκοις·
ἔνθεν διώκουσ᾽ ἦλθον ἄτρυτον πόδα,
πτερῶν ἄτερ ῥοιβδοῦσα κόλπον αἰγίδος,
πώλοις ἀκμαίοις τόνδ᾽ ἐπιζεύξασ᾽ ὄχον.
καινὴν δ᾽ ὁρῶσα τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς
ταρβῶ μὲν οὐδέν, θαῦμα δ᾽ ὄμμασιν πάρα.
τίνες ποτ᾽ ἐστέ; πᾶσι δ᾽ ἐς κοινόν λέγω,
βρέτας τε το μὸν τῷδ᾽ ἐφημένῳ ξένῳ,
ὑμᾶς δ᾽ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει,
οὔτ᾽ ἐν θεαῖσι πρὸς θεῶν ὁρωμένας
οὔτ᾽ οὖν βροτείοις ἐμφερεῖς μορφώμασιν.
λέγειν δ᾽ ἄμορφον ὄντα τοὺς πέλας κακῶς
πρόσω δικαίων ἠδ᾽ ἀποστατεῖ θέμις.
ΧΟ.
πεύσῃ τὰ πάντα συντόμως, Διὸς κόρη.
ἐπὶ ὀχήματος ἔρχεται.
Μιτυληναῖοι ἐμάχοντο πρὸς Αθηναίους περὶ πόλεως Σιγείου. ἔδοξεν οὖν μονομαχίῳ λῦσαι τὸν πόλεμον. καὶ ὑπὲρ μὲν Μιτυληναίων ἐπολέμει Πιττακός, ὑπὲρ δὲ Αθηναίων Φρύνων. ἡττηθέντος δὲ Φρύνωνος διελύθη τὰ τῆς μάχης. ἔοικεν οὖν παρορμᾶν Αθηναίους ὁ Αἰσχύλος εἰς τὸ ἀντέχεσθαι πάλιν Σιγείου, λέγων τὴν θεὸν ἐκεῖθεν ἐληλυθέναι. καταφθάνουσα.
ὡς ἀρμένῳ χρωμένη τῇ αἰγίδι.
καὶ πρὸς ὑμᾶς.
τῶν σπειρομένων.
ἄμορφος οὖσα (corr. ex ἄμορφον οὖσα, voluerat scribere ἄμορφον ὄντα) οὐ δυνήσῃ με ἐφ᾽ οἷς εἶπον ἀντιψέξαι.
γῆν καταφθατουμένη
γῆν καταφθατουμένη
τὴν καταφθατουμένην
ζτ in marg. m.
καινὴν
καινὴν
καὶ νῦν
fort. θεοῖσι. ὁρωμένας
ὁρωμένας
ὁρωμέναισ
ἄμορφον
ἄμομφον
κόρη
κούρη
ante ras.
EVMENIDES. 27
ΧΟ.
ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα.
Ἀραὶ δ᾽ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα.
Αθ.
γένος μὲν οἶδα κληδόνας τ᾽ ἐπωνύμους.
ΧΟ.
τιμάς γε μὲν δὴ τὰς ἐμὰς πεύσῃ τάχα.
Αθ.
μάθοιμ' ἄν, εἰ λέγοι τις ἐμφανῆ λόγον.
ΧΟ.
βροτοκτονοῦντας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.
Αθ.
καὶ τῷ κτανόντι ποῦ τὸ τέρμα τῆς φυγῆς;
ΧΟ.
ὅπου τὸ χαίρειν μηδαμοῦ νομίζεται.
Αθ.
ἢ καὶ τοιαύτας τῷδ᾽ ἐπιρροιζεῖς φυγάς;
ΧΟ.
φονεὺς γὰρ εἶναι μητρὸς ἠξιώσατο.
Αθ.
ἄλλης ἀνάγκης οὔτινος τρέων κότον;
ΧΟ.
ποῦ γὰρ τοσοῦτο κέντρον ὡς μητροκτονεῖν;
Αθ.
δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγου πάρα.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ὅρκον οὐ δέξαιτ᾽ ἄν, οὐ δοῦναι θέλει.
Αθ.
κλύειν δίκαιος μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις.
ΧΟ.
πῶς δή; δίδαξον· τῶν σοφῶν γὰρ οὐ πένῃ.
σκοτεινὰ ἢ θρηνητικά, ή αἰάζειν ποιοῦντα.
τὰ ἐπώνυμα οἷς καλεῖσθε.
ἐν τῷ Ἅιδῃ.
ἐπιβοᾷς, ἐπιβάλλεις.
ἐν ἐρωτήσει. – μὴ ἐξ ἀνάγκης τοῦτο πεποίηκεν;
ὑμῖν μὲν κατηγορεῖν, ἐκείνῳ δὲ ἀπολογεῖσθαι· »μηδὲ δίκην δικάσῃς πρὶν (ἂν ex Aristoph. Vesp. 725 addit Burges) ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς« (Pseudophocylidea v. 87 Bgk). σοῦ καὶ Ὀρέστου.
μὴ πρότεινε αὐτῷ ὅρκον καὶ διὰ τούτου θέλε νικᾶν.
οὕτως, φησί, φανερόν ἐστιν τὸ κατ᾽ αὐτὸν ὡς μήτε αὐτὸν δύνασθαι ὁμόσαι ὅτι οὐκ ἐστι τοιοῦτος μήτε θέλειν ὅρκον ἡμᾶς αἰτῆσαι, εἰ δικαίως αὐτὸν κολάζομεν.
θέλεις αὐτὸν ἀπολογήσασθαι ἢ κατηγορεῖς αὐτοῦ ὡς πράξαντος;
422, 426, 430, 434, 438 εὐ praescriptum, 423, 424, 427, 428, 431, 432, 435, 436 paragraphi praefixae in M.
Ἀραὶ
Ἀραὶ
ἀρὰ
ἐμφανῆ
ἐμφανῆ
ἐμφαν»
ποῦ τὸ
ποῦ τὸ
τοῦτο
φυγῆς
φυγῆς
σφαγῆσ
ἐπιρροιζεῖς
ἐπιρροιζεῖς
ἐπιρροιζεῖ»
τοσοῦτο
τοσοῦτον
δυοῖν
δυοῖν
δοῖν, υ supra adscripsit m
δίκαιος
δίκαιος
δικαίουσ (ου in litura, ω superscr. m)
28 AESCHYLI
Αθ.
ὅρκοις τὰ μὴ δίκαια μὴ νικᾶν λέγω.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ ἐξέλεγχε, κρῖνε δ᾽ εὐθεῖαν δίκην.
Αθ.
ἦ κἀπ' ἐμοὶ τρέποιτ᾽ ἂν αἰτίας τέλος;
ΧΟ.
πῶς δ᾽ οὔ; σέβουσαί γ᾽ ἀξίαν ἐπαξίων.
Αθ.
τί πρὸς τάδ᾽ εἰπεῖν, ὦ ξέν᾽, ἐν μέρει θέλεις;
λέξας δὲ χώραν καὶ γένος καὶ ξυμφορὰς
τὰς σάς, ἔπειτα τόνδ᾽ ἀμυναθοῦ ψόγου·
εἴπερ πεποιθὼς τῇ δίκῃ βρέτας τόδε
ἧσαι φυλάσσων ἑστίας ἁμῆς πέλας
σεμνὸς προσίκτωρ ἐν τρόποις Ἰξίονος.
τούτοις ἀμείβου πᾶσιν εὐμαθές τί μοι.
ΟΡ.
ἄνασσ' Ἀθάνα, πρῶτον ἐκ τῶν ὑστάτων
τῶν σῶν ἐπῶν μέλημ᾽ ἀφαιρήσω μέγα.
οὐκ εἰμὶ προστρόπαιος, οὐδ᾽ ἔχων μύσος
πρὸς χειρὶ τὴμῇ τὸ σὸν ἐφεζόμην βρέτας.
τεκμήριον δὲ τῶνδέ σοι λέξω μέγα·
ἄφθογγον εἶναι τὸν παλαμναῖον νόμος,
ἔστ᾽ ἂν πρὸς ἀνδρὸς αἵματος καθαρσίου
σφαγαὶ καθαιμάξωσι νεοθήλου βοτοῦ.
πάλαι πρὸς ἄλλοις ταῦτ᾽ ἀφιερώμεθα
οὐκ ὀφείλει ὁ ἀδικῶν ὅρκῳ φεύγειν τὴν κατηγορίαν· ἐπιορκήσει γάρ.
ἀξίων οὖσαν γονέων.
ἀντὶ τοῦ ἔγκλημα.
τῷ ναῷ.
ὃν τρόπον κἀκεῖνος προσεκάθητο τῷ ναῷ τοῦ Διὸς καθαρισθησόμενος. πρῶτος γὰρ Ἰξίων φόνον ποιήσας ἐκαθαρίσθη ὑπὸ Διός.
ἀποκρίνου μοί τι εὔγνωστον.
ἐναγής (Gl.).
σημείωσαι. τὸν φονέα.
ἀξίαν
ἀξίαν
ἀξίαν τ'
Scribendum ἐπάξια.
ἀμυναθοῦ
ἀμυναθοῦ
ἀμυνάθου
ἁμῆς
ἐμῆς
ἐν
ἐν
in spatio vacuo quinque sexve litterarum addidit m.
προστρόπαιος
προτρόπαιοσ, σ ad primam syllabam supra adscripsit m.
ἔχων
ἔχων
ἐφεζόμην
ἐφεζόμην
ἔχει . . ἐφεζομένη
ἔστ᾽ ἂν πρὸς
προσαρδμοῖς
καθαιμάξωσι νεοθήλου
καθαιμάξωσι νεοθήλου
καθαιμάξουσιν οθηλοῦ et in marg. ζτ
EVMENIDES. 29
ΟΡ.
οἴκοισι, καὶ βοτοῖσι καὶ ῥυτοῖς πόροις.
ταύτην μὲν οὕτω φροντίδ᾽ ἐκποδὼν λέγω·
γένος δὲ τοὐμὸν ὡς ἔχει πεύσῃ τάχα.
Ἀργεῖός εἰμι, πατέρα δ᾽ ἱστορεῖς καλῶς,
Ἀγαμέμνον, ἀνδρῶν ναυβατῶν ἁρμόστορα,
ξὺν ᾧ σὺ Τροίαν ἄπολιν Ἰλίου πόλιν
ἔθηκας. ἔφθιθ᾽ οὗτος οὐ καλῶς, μολὼν
ἐς οἶκον, ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ
μήτηρ κατέκτα, ποικίλοις ἀγρεύμασιν
κρύψασ', ἃ λουτρῶν ἐξεμαρτύρει φόνον.
κἀγὼ κατελθών, τὸν πρὸ τοῦ φεύγων χρόνον,
ἔκτεινα τὴν τεκοῦσαν, οὐκ ἀρνήσομαι,
ἀντικτόνοις ποιναῖσι φιλτάτου πατρός.
καὶ τῶνδε κοινῇ Λοξίας ἐπαίτιος,
ἄλγη προφανῶν ἀντίκεντρα καρδίᾳ,
εἰ μή τι τῶνδ᾽ ἔρξαιμι τοὺς ἐπαιτίους.
σὺ δ᾽, εἰ δικαίως εἴτε μή, κρῖνον δίκην·
πράξας γὰρ ἐν σοὶ πανταχῇ τάδ᾽ αἰνέσω.
Αθ.
τὸ πρᾶγμα μεῖζον εἴ τις οἴεται τόδε
βροτοῖς δικάζειν, οὐδὲ μὴν ἐμοὶ θέμις
καὶ εἰς οἶκον εἰσῆλθον, καὶ ὑδάτων μετέλαβον.
τὴν τοῦ μύσους.
διατάκτορα, βασιλέα.
διὰ τούτων φιλοποιεῖται τὴν θεόν.
δολιόφρων.
τῷ πέπλῳ.
ἐκήρυττε τὸν διὰ τῆς ἐπιχύσεως τῶν λουτρῶν γενόμενον αὐτῷ φόνον. λέγεται γὰρ μετὰ τὸ φονεῦσαι γυμνὸν ἐξαγαγεῖν καὶ δεῖξαι τοῖς πολίταις.
πάντων. τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ἄλλης ἀνάγκης οὔτινος τρέων κότον (429).
τὰ κατὰ τὴν σὴν κρίσιν ἀποβαίνοντα, ὁποῖα ἂν ἦν ἐπαινέσω.
εἴ τις οἴεται τὸ πρᾶγμα τόδε βροτὸς δικάζειν, μεῖζον ἢ κατὰ ἀνθρώπους οἴεται, ἐμοὶ δὲ περὶ φόνου δικάζειν οὐχ ὅσιον.
οὗτος
οὗτος
οὕτωσ
κρύψασ', ἃ
κρύψασ', ἃ
κρύψασα
ἐπαίτιος
μεταίτιος
δ᾽
δ'
τ'
εἴτε μή
εἴτεμὴ
πανταχῇ
πανταχή
βροτοῖς
βροτοσ
βροτοῖσ
ut videtur.
30 AESCHYLI
Αθ.
φόνου διαιρεῖν ὀξυμηνίτους δίκας·
ἄλλως τε καὶ σὺ μὲν κατηρτυκὼς ὅμως
ἱκέτης προσῆλθες καθαρὸς ἀβλαβὴς δόμοις.
ὅμως δ᾽ ἄμομφον ὄντα σ' αἱροῦμαι πόλει.
αὗται δ᾽ ἔχουσι μοῖραν οὐκ εὐπέμπελον,
καὶ μὴ τυχοῦσαι πράγματος νικηφόρου,
χώρα μεταὖθις ἰὸς ἐκ φρονημάτων
πέδοι πεσὼν ἀφερτος αἰανὴς νόσος.
τοιαῦτα μὲν τάδ᾽ ἐστιν· ἀμφότερα, μένειν
πέμπειν τε, δυσπήματ᾽ ἀμηχάνως ἐμοί.
ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρ᾽ ἐπέσκηψεν τόδε,
φόνων δικαστὰς ὁρκίων αἱρουμένους
θεσμόν, τὸν εἰς ἅπαντ᾽ ἐγὼ θήσω χρόνον.
ὑμεῖς δὲ μαρτύριά τε καὶ τεκμήρια
καλεῖσθ᾽ ἀρωγὰ τῆς δίκης ὁρκώματα,
κρίνασα δ᾽ ἀστῶν τῶν ἐμῶν τὰ βέλτατα
ἥξω διαιρεῖν τοῦτο πρᾶγμ᾽ ἐτητύμως,
ὅρκων περῶντας μηδὲν ἔκδικον φρεσίν.
ἐφ᾽ οἷς (αἷς Linwood) ταχέως μηνίσουσιν Ἐρινύες.
τέλειος τὴν ἡλικίαν. τοῦτο δὲ ἀπὸ τῶν ζῴων.
διὰ τούτου ἐλπίδας αὐτῷ χρηστὰς ὑποτίθησιν.
δέχομαι ἐν τῇ πόλει.
εὐπαραίτητον, εὐχερῆ, εὐάρεστον. δυσάρεστοι φύσει εἰσὶν αὗται.
ἀντὶ τοῦ τυχουσῶν.
πέμπειν αὐτὰς ἀμηνίτως δυσχερές ἐστιν ἐμοί.
ὡς σκηπτὸς ἐπῆλθεν.
οἷον ἐνόρκους δικαστάς.
διετέλεσε γὰρ τὸ Ἀρειοπαγιτικὸν συνέδριον.
ὑμεῖς δὲ ὅρκους αὐτοὺς αἰτήσατε.
βέλτιστα (Gl.).
ὅρκον διδόντας.
φόνου
φόνου
φόνουσ
ὀξυμηνίτους
ὀξυμηνίτους
ὀξυμηνίτου
κατηρτυκὼς
κατηρτυκὼς ἐμοῖς
ἱκέτης
ἱκέτης
ἱκέτη
ἵκτης
fort. ἐγὼ δ' (sic Hartung) ἄμομφος οὖσα.
χώρᾳ μεταὖθις
χώρᾳ μεταὖθις
χῶραι μετ᾽ αὖθισ et in marg. ζτ
πέδοι
πέδοι
πέδω
ἐστιν
ἐστιν
ἐστι
τε
τε
δὲ
Fort. δυσπόνητ᾽ ἀμηνίτως ἐμοί.
Post 485 lacunam statuit (Linwoodio auctore) Weil.
αἱρουμένους
αἰδουμένους
ὁρκώματα
δροχώματα (κώ in ras.)
ὀρθώματα
qui in f g post 488 collocatus est, ante 491 reponendus videtur.
ἐκδίκοις
EVMENIDES. 31
ΧΟ.
νῦν καταστροφαὶ νέων
θεσμίων, εἰ κρατή-
σει δίκα τε καὶ βλάβα
τοῦδε μητροκτόνου.
πάντας ἤδη τόδ᾽ ἔργον εὐχερεί-
ᾳ συναρμόσει βροτούς,
πολλὰ δ᾽ ἔτυμα παιδότρωτα
πάθεα προσμένει τοκεῦ-
σιν μεταὖθις ἐν χρόνῳ.
οὔτε γὰρ βροτοσκόπους
μαινάδας τῶνδ᾽ ἐφέρ-
ψει κότος τις ἐργμάτων·
πάντ᾽ ἐφήσω μόρον.
πεύσεται δ᾽ ἄλλος ἄλλοθεν, προφω-
νῶν τὰ τῶν πέλας κακά,
λῆξιν ὑπόδοσιν τε μόχθων
ἄκεά τ᾽ οὐ βέβαια τλά-
ἡ μὲν ᾿Αθηνᾶ ἀπῆλθεν εὐτρεπίσαι δικαστάς, ὁ δὲ Ὀρέστης ἱκετεύων μένει, αἱ δὲ Ἐρινύες φρουροῦσιν αὐτόν. μέλος δὲ οἰκεῖον ᾄδουσι τῇ ἑαυτῶν προαιρέσει.
τὸ μητροκτονεῖν (Gl.).
τῶν τοὺς βροτοὺς ἐπισκοπούντων (Gl.).
ἡμῶν δῆλον ὅτι.
πάντ᾽ ἐφήσω μόρον): οὐκέτι τινὰ μὲν ἔννομον ἡγήσομαι μόρον, τινὰ δὲ οὔ, ἀλλὰ πάντα ἐφήσω μόρον, ὅπως τις βούλεται ἀναιρεῖν. οὐ τιμωρήσω τοῖς ἀδικουμένοις, ἀλλὰ συγχωρήσω ἀλλήλους ἀναιρεῖν.
πεύσεται δ᾽ ἄλλος: ἀεὶ τὰ ἀλλήλων ἀκούσονται, καὶ οὐ γίνεται κακῶν ἀνάπαυσις.
διαδοχήν (Gl.).
καταστροφαὶ
μεταστροφαὶ
τε καὶ
τε καὶ
καὶ
εὐχερείᾳ
εὐχερείᾳ
εὐχερίαι
(in proximo versu M.)
προσμένει
προσνεμεῖ
οὔτε
οὔτι
οὐδὲ
βροτοσκόπους μαινάδας
βροτοσκόπους μαινάδας
βροτοσκόπων μαινάδων
τις
τίσ
προφωνῶν
προφω-
proximo versui addit M.
scribendum videtur κάκ', οὐ λῆξιν, ὑπόδοσιν δὲ.
ἄκεά τ'
ἄκεά τ'
ἄκετ et in marg. ζτ
32 AESCHYLI
ΧΟ.
μων μάταν παρηγορεῖ.
μηδέ τις κικλησκέτω
ξυμφορᾷ τετυμμένος,
τοῦτ᾽ ἔπος θροούμενος·
ὦ δίκα,
ὦ θρόνοι τ᾽ Ἐρινύων.
ταῦτά τις τάχ᾽ ἂν πατὴρ
ἢ τεκοῦσα νεοπαθὴς
οἶκτον οἰκτίσαιτ', ἐπει-
δὴ πίτνει δόμος δίκας.
ἔσθ' ὅπου τὸ δεινὸν εὖ,
καὶ φρενῶν ἐπίσκοπον
δεῖ μένειν καθήμενον.
ξυμφέρει
σωφρονεῖν ὑπὸ στένει.
τίς δὲ μηδὲν ἐν φάει
καρδίαν ἀνατρέφων
ἢ πόλις βροτός θ' ὁμοί-
παθὼν δέ τις μάτην ἑαυτὸν παραμυθεῖται (corr. in παραμυθεῖ m) τῇ εἰς ἡμᾶς ἐλπίδι. ἤ, ἕκαστος δὲ τῶν φονέων παρηγορηθήσεται. τλήμων γὰρ ὁ ἀναιδής· ἡ δ᾽ ὧδε τλήμωνα (Sophocl. Electr. 275).
ἡμᾶς δηλονότι (Gl.).
θροῶν (Gl.).
ταῦτα ἀναιρούμενος πατὴρ ἢ μήτηρ ὑπὸ παιδός.
ἐπειδὴ παρόλωλε (ἐπειδήπερ ὄλωλε Vict.) τὸ δίκαιον.
οὐ πανταχῇ τὸ δεινὸν ἀπεῖναι φρενῶν δεῖ.
ὥστε καθήμενον ὑπὸ στένει σωφρονεῖν. ὡσεὶ ἔλεγεν ὑπὸ τῷ δέει. ἔστι δὲ ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ στένος.
λαμπρότητι, ὀρθότητι φρενῶν.
τλήμων
τλήμων
τλήμων
τλάμων δέ τισ
ὦ . . ὦ
ὦ . . ὦ
ἰ . ἰὼ
Ἐρινύων
ἐρικνύων (ν erasum)
δεινὸν εὖ, καὶ φρενῶν
δεινὸν ἐγγὺς φρενῶν
δεῖ μένειν
δεῖ μένειν
δειμαίνει
ἐν φάει
ἐν δέει
φάει ex φόβῳ et δέει coaluisse videtur.
EVMENIDES. 33
ΧΟ.
ως ἔτ᾽ ἂν σέβοι δίκαν;
μήτ' ἄναρκτον βίον
μήτε δεσποτούμενον
αἰνέσης.
παντὶ μέσῳ τὸ κράτος
θεὸς ὤπασεν, ἄλλ᾽
ἄλλα δ᾽ ἐφορεύει.
ξύμμετρον δ᾽ ἔπος λέγω·
δυσσεβίας μὲν ὕβρις
τέκος ὡς ἐτύμως,
ἐκ δ᾽ ὑγιείας
φρενῶν ὁ πᾶσι φίλος καὶ
πολύευκτος ὄλβος.
ἐς τὸ πᾶν δέ σοι λέγω·
βωμὸν αἴδεσαι δίκας,
μηδέ νιν
κέρδος ἰδὼν ἀθέῳ
ποδὶ λὰξ ἀτίσῃς·
ἀλλὰ τῶν (τὸν Robort.) ἠρέμα (1. μέτρια) τούτων ἐφαπτόμενον· παρόσον οἱ μὲν παντάπασι τυραννούμενοι κακῶς βιοῦσιν, οἱ δὲ ἄναρχοι πονηρῶς.
ἄλλα ἄλλως ἐφορᾷ ὁ θεός. (520) ἔσθε ὅπη δέους.
σύντομον (Gl.).
ὕβριν γεννῶσα. οἱ γὰρ ἀρξάμενοι τοῦ θείου καταφρονεῖν ὑβρίζουσι τοὺς ἀνθρώπους.
ἐκ δ᾽ ὑγιείας φρενῶν: ἐκ τοῦ ὀρθὰς ἔχειν φρένας. νόσον δὲ φρενῶν τὴν δυσσέβειαν φησιν, υγίειαν δὲ ἐξ ἧς ἂν εἴη τιμή· ἐξ ἐκείνης δὲ ὕβρις.
καθολικῶς λέγω τὸ ἐπιφερόμενον.
τὴν δίκην.
σέβοι
σέβει
ἔτ᾽ ἂν * * * * (iteraverat ἔτ᾽ ἂν) Μ.
ἄναρκτον
ἀνάρχετον
παντὶ
παντὶ
ἅπαντι
ἄλλ᾽ ἄλλα
ἀλλ᾽ ἄλλα
ἄλλα | αλλά
δ᾽
δ'
δι'
ἐφορεύει
ἐφορεύει
ἐφορέει, u inseruit
δυσσεβίας
δυσσεβίας
δυσσεβείασ
πᾶσι
πᾶσιν
φρενῶν in superiorem να reicit Μ.
34 AESCHYLI
ΧΟ.
ποινὰ γὰρ ἐπέσται.
κύριον μένει τέλος.
πρὸς τάδε τις τοκέων
σέβας εὖ προτίων
καὶ ξενοτίμους
δωμάτων ἐπιστροφὰς αἰ-
δόμενός τις ἔστω.
ἑκὼν δ᾽ ἀνάγκας ἄτερ
δίκαιος ὢν οὐκ ἄνολβος ἔσται
πανώλεθρος δ᾽ οὔποτ᾽ ἂν γένοιτο.
τὸν ἀντίτολμον δὲ φαμὶ περαιβάδαν
τὰ πολλὰ παντόφυρτ᾽ ἄνευ δίκας
βιαίως ξὺν χρόνῳ καθήσειν
λαῖφος ὅταν λάβῃ πόνος
θραυομένας κεραίας.
καλεῖ δ᾽ ἀκούοντας οὐ-
δὲν ἐν μέσῳ δυσπαλεῖ τε δίνᾳ·
γελᾷ δὲ δαίμων ἐπ᾽ ἀνδρὶ θερμῷ,
τὸν οὔποτ᾽ αὐχοῦντ᾿ ἰδὼν ἀμηχάνοις
ὁ χωρὶς ἀνάγκης δίκαιος ὤν.
τὸν τὰ ἐναντία τοῖς εἰρημένοις τολμῶντα. ἀντὶ τοῦ τὸν ἄδικον. – παραβεβηκότα.
πάντοθεν συνηγμένα.
ἀπὸ τῶν χειμαζομένων, τροπικῶς. ἀντὶ τοῦ ταπεινωθήσεται.
ἀτυχία.
τοὺς θεούς.
γελᾷ, φησίν, ὁ δαίμων ἐπὶ τῷ ἀδίκως (ἀδίκῳ Stanley, κακὰ addit Hartung) πάσχοντι, τὸν μηδέποτε προσδοκήσαντα τιμωρεῖσθαι ἰδὼν ἐν μέσῃ τῇ δύῃ ὑπεζευγμένον καὶ χαλινωθέντα. τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ λέπαδνον.
τις
τίσ
προτίων
προκτίων (fuerat πρατίων)
ἐπιστροφὰς δωμάτων
ἐπιστροφὰς δωμάτων
ἑκὼν δ'
ἑκὼν δ'
ἐκ τῶνδ᾽
δ'
δ'
addidit
περαιβάδαν
βαρίβαν
ζτ adscripsit m.
τὰ πολλὰ
ἄγοντα πολλὰ
δίκας
δίκας
δίκησ
ἐν
ἐν
addidit
δυσπαλεῖ τε δίνᾳ
δυσπαλεῖ τε δίνα
δυσπαλεῖται δίναι
θερμῷ
θερμῷ
θερμοεργῶι
EVMENIDES. 35
ΧΟ.
δύαις λαπαδνὸν οὐδ᾽ ὑπερθέοντ᾽ ἄκραν·
δι' αἰῶνος δὲ τὸν πρὶν ὄλβον
ἅρματι προσβαλὼν δίκας
ὤλετ᾽ ἄκλαυστος, ἄϊστος.
Αθ.
κήρυσσε, κῆρυξ, καὶ στρατὸν κατειργαθοῦ,
εἶτ᾽ οὖν διάτορος Τυρσηνικὴ
σάλπιγξ, βροτείου πνεύματος πληρουμένη,
ὑπέρτονον γήρυμα φαινέτω στρατῷ.
πληρουμένου γὰρ τοῦδε βουλευτηρίου
σιγᾶν ἀρήγει καὶ μαθεῖν θεσμοὺς ἐμοὺς
πόλιν τε πᾶσαν εἰς τὸν αἰανῆ χρόνον
καὶ τόνδ᾽, ὅπως ἂν εὖ καταγνωσθῇ δίκη.
τὸν πολυχρόνιον δὲ ὄλβον ἑαυτοῦ προσκρούσας τῷ βραχεῖ (βράχει Abresch) τῆς δίκης ὤλετο.
(leguntur haec in summo margine paginae v. 542 -- 99 continentis) κληρώσασα ᾿Αθηνῶ τοὺς ἀρίστους ἄγει δικάσοντας. καθισάντων δὲ αὐτῶν ἐν μέσῳ στᾶσα κελεύει διὰ τῆς σάλπιγγος καὶ τοῦ κήρυκος σιωπὴν γενέσθαι, ὡς μὴ ἀρκοῦντος μόνου τοῦ κήρυκος. ὅρα δὲ πῶς τὰ νέων ἔθη ἀναχρονίζει. ἃ γὰρ νῦν γίνεται, ταῦτα τὴν ᾿Αθηνῶν εἰσήγαγε λέγουσαν. ἐχρῶντο γὰρ τῇ σάλπιγγι ἀνείργειν τὸ πλῆθος θέλοντες. κάτεχε, κώλυε.
συμφέρει.
διηνεκῆ· παρὰ τὸ τοῦ ml) αλεί.
τῶν Ἀρεοπαγιτῶν. (leguntur haec in summo marg. p. v. 600 - 46 continentis) ἐν περιχωρήματι (παραχορηγήματι Dindorf) αὐτῷ εἰσιν οἱ Ἀρειοπαγῖται μηδαμοῦ διαλεγόμενοι.
λαπαδνὸν
λαπαδνὸν
λέπαδνον
ἄκλαυστος
ἄκλαυστος
ἄϊστος
αἴστος
ἄϊστοσ
κατειργαθοῦ
κατειργαθοῦ
κατειργαθοῦ
κατεργάδου
εἶτ᾽
ἐιτ' (η superscr. m ut videtur)
οὖν
compendium vocis οὐρανόν videtur (fort. εἰς οὐρανὸν δὲ).
Τυρσηνικὴ
τυρωσηνική
πληρουμένη
πληρουμένη (η finali ex ου ut vid. corr.)
φαινέτω
φαίνεται ante corr.
πληρουμένου
κληρουμένου
τόνδ᾽
τούσδ'
τῶν δ'
καταγνωσθῇ
διαγνωσθῇ
δίκη
δίκη
δίκης
Post 576 sonum tubae excipere videntur v. 684-713. Vide ad v. 684.
36 AESCHYLI
ΧΟ.
ἄναξ Ἄπολλον, ὧν ἔχεις αὐτὸς κράτει.
τί τοῦδε σοὶ μέτεστι πράγματος λέγε.
ΑΠ.
καὶ μαρτυρήσων ἦλθον· ἔστι γὰρ δόμων
ἱκέτης ὅδ᾽ ἀνὴρ καὶ δόμων ἐφέστιος
ἐμῶν, φόνου δὲ τοῦδ᾽ ἐγὼ καθάρσιος·
καὶ ξυνδικήσων αὐτός· αἰτίαν δ᾽ ἔχω
τῆς τοῦδε μητρὸς τοῦ φόνου. σὺ δ᾽ εἴσαγε
ὅπως τ᾽ ἐπίστᾳ τήνδε κύρωσον δίκην.
Αθ.
ὑμῶν ὁ μῦθος, εἰσάγω δὲ τὴν δίκην·
ὁ γὰρ διώκων πρότερος ἐξ ἀρχῆς λέγων
γένοιτ᾽ ἂν ὀρθῶς πράγματος διδάσκαλος.
ΧΟ.
πολλαὶ μέν ἐσμεν, λέξομεν δὲ συντόμως.
ἔπος δ᾽ ἀμείβου πρὸς ἔπος ἐν μέρει τιθείς.
τὴν μητέρ᾽ εἰπὲ πρῶτον εἰ κατέκτονας.
ΟΡ.
ἔκτεινα· τούτου δ᾽ οὔτις ἄρνησις πέλει.
ὧν ἐκληρώθης, δηλονότι μαντειῶν. παραφανέντος δ' Ἀπόλλωνος ταῦτά φησιν.
μαρτυρήσων ὅτι οὐκ ἔστιν ἐναγής· ἐκάθηρα γὰρ αὐτόν.
σύνδικοι λέγονται οἷς ἴσον μέτεστιν ἐν τῇ δίκῃ τῆς αἰτίας.
τῶν Ἐρινύων (Gl.). ὅρα τὸ δικαστήριον.
ὁ κατηγορών (Gl.).
τοῦτο οὐ πρὸς τὰς τρεῖς, ἀλλὰ πρὸς τὸν χορόν· ιε' γὰρ ἦσαν.
ῥητορικῶς πυνθάνονται. εἰ μὲν ὁμολογοίη, ὑπεύθυνος ἔσται· εἰ δὲ ἀρνοῖτο, ἐλεγχθήσεται. καὶ Ἀχιλλεὺς πρὸς τοὺς πρέσβεις· »τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδ' ἀγείρας Ἀτρείδης; « διὰ γυναῖκα (Hom. / 338 sq.).
τοῦδε σοὶ
τοῦ δέ σοι
δόμων
δημων corr. in δόμων
νόμῳ olim
ἀνὴρ
ἁνὴρ
ἀνὴρ
δόμων
δόμων fecit ex δόμοσ
ἐφέστιος
ἐφέστιωσ
τοῦ φόνου
του φόνου
τοῦδε φόνου
τ'
τ'
addidit
εὐ praescriptum in M, item 594, 600, 604, 608.
δρ praescriptum in M, item 595, 601, 605, 612.
paragraphus praefixa in M, item 593, 596–99, 602 sq., 606 (hic in rasura), 607, 610.
alii Furiae tribuit et sic deinceps cetera usque ad v. 610 chorica singulos choreutas habuisse putat Weil.
EVMENIDES. 37
ΧΟ.
ἓν μὲν τόδ᾽ ἤδη τῶν τριῶν παλαισμάτων.
ΟΡ.
οὐ κειμένῳ πω τόνδε κομπάζεις λόγον.
ΧΟ.
εἰπεῖν γε μέντοι δεῖ σ᾿ ὅπως κατέκτανες.
ΟΡ.
λέγω· ξιφουλκῷ χειρὶ πρὸς δέρην τεμών.
ΧΟ.
πρὸς τοῦ δ᾽ ἐπείσθης καὶ τίνος βουλεύμασιν;
ΟΡ.
τοῖς τοῦδε θεσφάτοισι· μαρτυρεῖ δέ μοι.
ΧΟ.
ὁ μάντις ἐξηγεῖτό σοι μητροκτονεῖν;
ΟΡ.
καὶ δεῦρό γ᾽ ἀεὶ τὴν τύχην οὐ μέμφομαι.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εἴ σε μάρψει ψῆφος, ἄλλ᾽ ἐρεῖς τάχα.
ΟΡ.
πέποιθ', ἀρωγὰς δ' ἐκ τάφου πέμπει πατήρ.
ΧΟ.
νεκροῖσί νυν πέπεισθι μητέρα κτανών.
ΟΡ.
δυοῖν γὰρ εἶχε προσβολὰς μιασμάτοιν.
ΧΟ.
πῶς δή; δίδαξον τοὺς δικάζοντας τάδε.
ΟΡ.
ἀνδροκτονοῦσα πατέρ᾽ ἐμὸν κατέκτανεν.
ΧΟ.
τοιγὰρ σὺ μὲν ζῇς, ἣ δ᾽ ἐλευθέρα φόνῳ.
ἐμπέπτωκας (ἓν πέπτωκας Weil). ἡ μεταφορὰ δέ ἐστιν ἀπὸ τῶν παλαιόντων, οἳ ἐπὶ τοῖς τρισὶ πτώμασιν ὁρίζουσι τὴν ἧτταν.
πλανᾶται. αἱ μὲν γὰρ τὴν αἰτίαν τοῦ φόνου πυνθάνονται, ὁ δὲ πρὸς τὸ πῶς, ξίφει, φησίν· ὡς τὸ μὴ δι᾿ ἐμὴν ἰότητας (Hom. Ο 41).
τὸ ἀεὶ ἐπὶ τοῦ ἕως τάττουσιν Ἀττικοὶ πολλάκις. »δεῦρο μέν μοι τόνδ' αἰεὶ τείνει λόγονα (cfr. Adesp. 148 Ν.). — ἕως δεῦρο. τὴν πρᾶξιν.
ἀντὶ τοῦ ἴσως (Gl.).
ὡς ὑμῖν (ὑμᾶς Herm.) ἔπεμψεν ἡ μήτηρ, οὕτω βοηθοὺς καμοὶ πέμψει ὁ πατήρ.
συντυχίας (Gl.).
πανούργως φασί, μὴ ἡμᾶς δίδασκε, ἀλλὰ τοὺς δικαστάς.
ἐμὲ κἀκεῖνον ἠδίκησεν.
πῶς οὖν λέγεις ὅτι ἠδίκησέ με, πῶς δὲ Ἀγαμέμνονα, ὅπου ἀπέθανεν δι αὐτήν (αὐτόν Linwood).
ἀεὶ
αἰεὶ
πέμπει
πέμψει
ex schol.
Στ in marg. M. νυν
νῦν
πέπεισθι
πέπισθι (vel πέποισθι)
Cfr. Gilbert in Ritscheli Act. Soc. philolol. Lips. vol. II p. 330.
δυοῖν
δοιοῖν corr. in δυοῖν
fort. δισσοῖν.
μιασμάτοιν
μιασμάτοιν
μιασμάτων
τοιγὰρ
τί γάρ;
φόνῳ
φόνῳ
φόνου
38 AESCHYLI
ΟΡ.
τί δ᾽ οὐκ ἐκείνην ζῶσαν ἤλαυνες φυγῇ;
ΧΟ.
οὐκ ἦν ὅμαιμος φωτὸς ὃν κατέκτανεν.
ΟΡ.
ἐγὼ δὲ μητρὸς τῆς ἐμῆς ἐν αἵματι;
ΧΟ.
πῶς γάρ σ᾽ ἔθρεψεν ἐντός, ὦ μιαιφόνε,
ζώνης; ἀπεύχῃ μητρὸς αἷμα φίλτατον;
ΟΡ.
ἤδη σὺ μαρτύρησον. ἐξηγοῦ δέ μοι,
Ἄπολλον, εἴ σφε σὺν δίκῃ κατέκτανον.
δρᾶσαι γὰρ ὥσπερ ἐστὶν οὐκ ἀρνούμεθα·
ἀλλ᾽ εἰ δικαίως εἴτε μὴ τῇ σῇ φρενὶ
δοκεῖ τόδ' αἷμα κρῖνον, ὡς τούτοις φράσω.
ΑΠ.
λέξω πρὸς ὑμᾶς τόνδ' Ἀθηναίας μέγαν
θεσμὸν δικαίως, μάντις ὢν δ᾽ οὐ ψεύσομαι.
οὐπώποτ᾽ εἶπον μαντικοῖσιν ἐν θρόνοις,
οὐκ ἀνδρός, οὐ γυναικός, οὐ πόλεως πέρι,
ἃ μὴ κελεύσει Ζεὺς Ὀλυμπίων πατήρ.
τὸ μὲν δίκαιον τοῦθ᾽, ὅσον σθένει, μαθεῖν,
βουλῇ πιφαύσκω δ᾽ ὄμμ᾽ ἐπισπέσθαι πατρός·
ὅρκος γὰρ οὔτι Ζηνὸς ἰσχύει πλέον.
ΧΟ.
Ζεύς, ὡς λέγεις σύ, τόνδε χρησμὸν ὤπασε,
οὐκ, εἰ τέθνηκεν, τούτου αἰτία εἶ σύ, πῶς ἂν ἐδίωκες (1. ἐπεὶ οὐ ζῶσαν ἐδίωκες), ὥστε οὐδὲ ἀποθανοῦσα διὰ τὴν σὴν αἰτίαν ἀπέθανεν.
ἐγὼ οὖν ὅμαιμός εἰμι τῇ μητρί.
ἀπαρνῇ.
ὡς ἀπορῶν τῆς ἀποκρίσεως. ἐπεὶ γὰρ ἦλθεν εἰς τὴν διάκρισιν τοῦ δικαίως ἢ μὴ ἀνῃρηκέναι τὴν μητέρα, ἐπὶ τὸν συμβουλεύσαντα θεὸν καταφεύγει. τραγικὸν οὖν καὶ τρέπον (πρέπον Vict.), ὁμοειδές τε τὸ πάντα λέγειν.
τὸν Ἀρεοπαγιτικόν.
ὥστε ἐμοὶ μὲν Ζεύς, ἐγὼ δὲ τούτῳ προσέταξα. οὐκ ἄνευ Διὸς οὖν τὸ γενόμενον.
ἀντὶ τοῦ, μάθε ὦ βουλή.
κελεύω δὲ ὑμᾶς πεισθῆναι τῇ βουλῇ τοῦ Διός.
φίλτατον
φίλτατον
φιλτάτου
τόδ' αἷμα
φεύγω τόδ' αἷμα
ὢν δ᾽
ὢν δ'
δ' ὢν
ψεύσομαι
ψεύδομαι
κελεύσει
κελεύσαι
κέλευσε
βουλῇ
βουλῇ
βουλή
ὄμμ᾽
ὄμμ᾽
EVMENIDES. 39
ΧΟ.
φράζειν Ὀρέστῃ τῷδε τὸν πατρὸς φόνον
πράξαντα μητρὸς μηδαμοῦ τιμὰς νέμειν;
ΑΠ.
οὐ γάρ τι ταὐτὸν ἄνδρα γενναῖον θανεῖν
διοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον,
καὶ ταῦτα πρὸς γυναικός, οὔτι θουρίοις
τόξοις ἑκηβόλοισιν, ὥστ᾽ Ἀμαζόνος,
ἀλλ᾽ ὡς ἀκούσῃ, Παλλὰς οἵ τ᾽ ἐφήμενοι
ψήφῳ διαιρεῖν τοῦδε πράγματος πέρι.
ἀπὸ στρατείας γάρ νιν ἠμποληκότα
τὰ πλεῖστ᾽ ἀμείνον εὔφροσιν δεδεγμένη
δροίτῃ περῶντι λουτρὰ καπὶ τέρματι
φάρος περεσκήνωσεν, ἐν δ᾽ ἀτέρμονι
κόπτει πεδήσασ᾽ ἄνδρα δαιδάλῳ πέπλῳ.
ἀνδρὸς μὲν ὑμῖν οὗτος εἴρηται μόρος
τοῦ παντοσέμνου, τοῦ στρατηλάτου νεῶν.
ταύτην τοιαύτην εἶπον, ὡς δηχθῇ λεώς,
ὅσπερ τέτακται τήνδε κυρῶσαι δίκην.
ΧΟ.
πατρὸς προτιμᾷ Ζεὺς μόρον τῷ σῷ λόγῳ,
αὐτὸς δ᾽ ἔδησε πατέρα πρεσβύτην Κρόνον.
ἐκδικήσαντα (Gl.).
συνεχὲς τὸ ὄνομα παρ' Αἰσχύλῳ, διὸ σκώπτει αὐτὸν Ἐπίχαρμος.
βελτίονα πλεῖστα ηὐτυχηκότα ἀπὸ στρατείας.
πυέλῳ, τῇ ὡς σορῷ αὐτῷ γενομένη. παρὰ τὴν ὁρῶν· ξύλιναι γὰρ αὗται. — τῶν λουτρῶν δῆλον ὅτι (Gl.).
παρεσκήνησεν (nulla nota lemmatis in cod.) πρὸς (i. e. τὸ Χ πρὸς) τὴν συναλοιφὴν τῆς περί καὶ τὴν συζυγίαν τοῦ ῥήματος.
ἀτραχήλῳ (Gl.).
τὴν Κλυταιμήστραν (Gl.). οἱ δικασταί.
ὡς λέγεις οὖν (σύ Paley), πατέρα προτιμᾷ μητρὸς ὁ Ζεύς.
τῷδε
τῶιδε
τῷ
τὸν
τὸν
τοῦ
τιμαλφούμενον
τιμαλφούμενον
τιμαλφουμένων
ἀπὸ στρατείας
ἀποστρατείασ
νιν
νιν
μιν
ἀμείνον
ἀμείνον (i. e. ἄμεινον et ἀμείνον”)
Post hunc v. lacunam indicavit Schuetz.
δροίτῃ
δροίτη
περεσκήνωσεν
περἐσκήνωσεν
παρεσκήνωσεν
fort. δαιδαλτῷ (cfr. Ag. 120).
δηχθῇ
δηχθῆ, facto priore η ex ει
ἔδησε
ἔδησε (η in ras.)
40 AESCHYLI
ΧΟ.
πῶς ταῦτα τούτοις οὐκ ἐναντίως λέγεις;
ὑμᾶς δ᾽ ἀκούειν ταῦτ᾽ ἐγὼ μαρτύρομαι.
ΑΠ.
ὦ παντομισῆ κνώδαλα, στύγη θεῶν,
πέδας μὲν ἂν λύσειεν, ἔστι τοῦδ᾽ ἄκος
καὶ κάρτα πολλὴ μηχανὴ λυτήριος·
ἀνδρὸς δ᾽ ἐπειδὰν αἷμ᾽ ἀνασπάσῃ κόνις
ἅπαξ θανόντος, οὔτις ἔστ᾽ ἀνάστασις.
τούτων ἐπῳδὰς οὐκ ἐποίησεν πατὴρ
οὗμός, τὰ δ᾽ ἄλλα πάντ᾽ ἄνω τε καὶ κάτω
στρέφων τίθησιν οὐδὲν ἀσθμαίνων μένει.
ΧΟ.
πῶς γὰρ τὸ φεύγειν τοῦδ᾽ ὑπερδικεῖς ὅρα·
τὸ μητρὸς αἷμ᾽ ὅμαιμον ἐκχέας πέδοι,
ἔπειτ᾽ ἐν Ἄργει δώματ' οἰκήσει πατρός;
ποίοισι βωμοῖς χρώμενος τοῖς δημίοις;
ποία δὲ χέρνιψ φρατέρων προσδέξεται;
ΑΠ.
καὶ τοῦτο λέξω, καὶ μάθ᾽ ὡς ὀρθῶς ἐρῶ.
οὐκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου τέκνου
τοκεύς, τροφὸς δὲ κύματος νεοσπόρου·
τίκτει δ᾽ ὁ θρώσκων, ἣ δ᾽ ἅπερ ξένῳ ξένη
ἔσωσεν ἔρνος, οἶσι μὴ βλάψῃ θεός.
τεκμήριον δὲ τοῦδέ σοι δείξω λόγου.
οὐ τὸν Δία προέθετο κακῶς εἰπεῖν, ἀλλὰ τὸν Ἀπόλλωνα ὡς ψευσάμενον βούλεται ἐλέγξαι.
ὦ κριταί.
ἐκ τῆς Ἀπόλλωνος ἀπολογίας κατακρίνουσιν Ὀρέστην· εἰ γὰρ τὸν φονέα οὐχ οἷόν τε τὸν φόνον ἀνακαλέσασθαι, πῶς Ὀρέστης φονεύσας ἐλευθερωθήσεται; – σκόπει πῶς δικαιοῖς Ὀρέστην φεύγειν.
κυήματος.
ὁ σπερμαίνων. - ὡς παρακαταθήκην.
πέδας
πέδασ factum ex παῖδασ
λύσειεν
λύσειας
πέδαι . . λυθεῖεν
ἐποίησεν
ἐποίησε
ἄνω τε
ἄνω τε
ἄνω
οὐδὲν ἀσθμαίνων
οὐδὲν ἀσθμαίνων
οὐδ᾽ ἐν ἀσθμαίνω
πέδοι
πέδοι
πέδωι
χέρνιψ
χέρνιψ'
προσδέξεται
προσδέξεται
προσδέξαιτε
θρώσκων
θρώσκων
in marg. ζτ Μ.
Fort. αἷσι.
EVMENIDES. 41
ΑΠ.
πατὴρ μὲν ἂν γένοιτ᾽ ἄνευ μητρός· πέλας
μάρτυς πάρεστι παῖς Ὀλυμπίου Διός,
οὐδ᾽ ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμμένη,
ἀλλ᾽ οἷον ἔρνος οὔτις ἂν τέκοι θεός.
ἐγὼ δέ, Παλλάς, τἄλλα θ᾽ ὡς ἐπίσταμαι
τὸ σὸν πόλισμα καὶ στρατὸν τεύξω μέγαν,
καὶ τόνδ᾽ ἔπεμψα σῶν δόμων ἐφέστιον,
ὅπως γένοιτο πιστὸς εἰς τὸ πᾶν χρόνου,
καὶ τόνδ᾽ ἐπικτήσαιο σύμμαχον, θεά,
καὶ τοὺς ἔπειτα, καὶ τάδ᾽ αἰανῶς μένοι
στέργειν τὰ πιστὰ τῶνδε τοὺς ἐπισπόρους.
Αθ.
ἤδη κελεύω τούσδ᾽ ἀπὸ γνώμης φέρειν
ψῆφον δικαίαν, ὡς ἅλις λελεγμένων.
ΧΟ.
ἡμῖν μὲν ἤδη πᾶν τετόξευται βέλος·
μένω δ᾽ ἀκοῦσαι πῶς ἀγὼν κριθήσεται.
Αθ.
τί γάρ; πρὸς ὑμῶν πῶς τιθεῖσ᾽ ἄμομφος ὦ;
ΑΠ.
ἠκούσαθ᾽ ὧν ἠκούσατ᾽, ἐν δὲ καρδίᾳ
ψῆφον φέροντες ὅρκον αἰδεῖσθε, ξένοι.
Αθ.
κλύοιτ᾽ ἂν ἤδη θεσμόν, Ἀττικὸς λεώς,
πρώτας δίκας κρίνοντες αἵματος χυτοῦ.
ἔσται δὲ καὶ τὸ λοιπὸν Αἰγέως στρατῷ
γεννήσειεν.
ὦ Παλλάς. — ὅσον δύναμαι.
δι' αἰῶνος.
ἀπογόνους.
ὃ δοκιμάζεται.
τί τιθεῖσα μέμψιν παρ᾽ ὑμῶν οὐχ ὑπομενῶ;
(leguntur haec in imo marg. pag. v. 647 - 93 continentis) ὅτι (i. e. σημείωσαι ὅτι πρώτη ἐπὶ Ὀρέστῃ γέγονεν δίκη ἐν τῷ Ἀρείῳ πάγῳ.
Post 667 lacunam indicavit Butler.
χρόνου
χρόνον
ov in ou videtur mutavisse m.
τὰ πιστὰ
τὰ πιστὰ
τ᾽ ἄπιστα
ab hoc loco alienus videtur et duodecim disticha 679 - 733 duodecim suffragiis Areopagitarum congruere.
ΑΠ.
ΑΠ.
chori nota praefixa in M.
αἰδεῖσθε
αἰδεῖσθαι
post 576 reponit Kirchhoff.
Αἰγέως
Αιγέως
αἰγέωι
42 AESCHYLI
Αθ.
αἰεὶ δ᾽ ἑκάστων τοῦτο βουλευτήριον·
πάγον δ᾽ Ἄρειον τόνδ' Ἀμαζόνων ἕδραν
σκηνάς θ᾽, ὅτ᾽ ἦλθον θησέως κατὰ φθόνον
στρατηλατοῦσαι, καὶ πόλιν νεόπτολιν
τήνδ᾽ ὑψίπυργον ἀντεπύργωσαν τότε,
Ἄρει δ᾽ ἔθυον, ἔνθεν ἔστ᾽ ἐπώνυμος
πέτρα πάγος τ᾽ Ἄρειος. ἐν δὲ τῷ σέβας
ἀστῶν, φόβος τε συγγενὴς τὸ μὴ ἀδικεῖν
σχήσει τόδ᾽ ἦμαρ καὶ κατ᾽ εὐφρόνην ὁμῶς,
αὐτῶν πολιτῶν μὴ ἐπικαινόντων νόμους.
κακαῖς ἐπιρροαῖσι βορβόρῳ θ᾽ ὕδωρ
λαμπρὸν μιαίνων οὔποθ᾽ εὑρήσεις ποτόν.
τὸ μήτ᾽ ἄναρχον μήτε δεσποτούμενον
ἀστοῖς περιστέλλουσι βουλεύω σέβειν,
καὶ μὴ τὸ δεινὸν πᾶν πόλεως ἔξω βαλεῖν.
τίς γὰρ δεδοικὼς μηδὲν ἔνδικος βροτῶν;
τοιόνδε τοι ταρβοῦντες ἐνδίκως σέβας,
ἔρυμά τε χώρας καὶ πόλεως σωτήριον
ἔχοιτ᾽ ἂν οἷον οὔτις ἀνθρώπων ἔχει
οὔτ᾽ ἐν Σκύθαισιν οὔτε Πέλοπος ἐν τόποις.
κερδῶν ἄθικτον τοῦτο βουλευτήριον,
αἰδοῖον, ὀξύθυμον, εὑδόντων ὕπερ
μῆνιν.
τὸν Ἄρειον πάγον· ἐν αὐτῷ γὰρ ἐστρατοπέδευσαν.
ὅθεν Ἄρειος πάγος ἐκλήθη.
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ.
συμβουλεύω τοῖς ἐμοῖς πολίταις δημοκρατεῖσθαι μέν, ὑπὸ φόβον δὲ μὴ εἶναι.
ὑπὲρ τῶν ἀποθανόντων τιμωρόν.
ἀσυνδέκαστον
ἀσυνδέκαστον
malim ἀνενδέκαστον.
Ἄρειον
Ἄρειον ab hoc loco alienum iudicavit
Ἀμαζόνων
ἀμαζόνων (ω correctum ex a ut videtur)
πόλιν
πόλει
τόδ᾽
τό τ'
malim πέδο.
ὁμῶς
ὅμωσ
ἐπικαινόντων
'πικαινούντων
'πιχραινόντων
νόμους
νόμουσ
ὅμουσ
μήτε
μήτε
μὴδὲ
σέβειν
σέβειν
σέθεν
in marg. m.
Σκύθαισιν
Σκύθαισιν
σκύθηισιν
εὑδόντων
εὑδόντων
ενδότων, ν inseruit
EVMENIDES. 43
Αθ.
ἐγρηγορὸς φρούρημα γῆς καθίσταμαι.
ταύτην μὲν ἐξέτειν᾿ ἐμοῖς παραίνεσιν
ἀστοῖσιν εἰς τὸ λοιπόν. ὀρθοῦσθαι δὲ χρὴ
καὶ ψῆφον αἴρειν, καὶ διαγνῶναι δίκην
αἰδουμένους τὸν ὅρκον. εἴρηται λόγος.
ΧΟ.
καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς
ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.
ΑΠ.
κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς
ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,
μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.
ΑΠ.
ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων
πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;
ΧΟ.
λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης
βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
ΑΠ.
ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις
θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.
ΧΟ.
τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·
Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.
ΑΠ.
οὔχουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;
ΧΟ.
σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας
οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.
ΑΠ.
σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος
ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
καθάρας τὸν πρωτομυσῆ Ἰξίονα.
ἐπ᾽ ἀπειλὰς τρέπονται ἀφεῖσαι τὴν δικαιολογίαν.
ἐκβάλλεις τὴν ὀργὴν οὐδὲν δυναμένη (δυναμένην Paley) βλάψαι τοὺς ἐχθρούς.
αἰδουμένους
αἰδουμένους
αἰδουμένοισ
κἄγωγε
κἄγωγε
κάγώγε
κἀγὼ τε
νέμων
νέμων
μένων
722, 724, 730, 732 paragraphos praefigit M.
post 733 transponit Merkel.
οὔχουν
οὐκοῦν
πάντως
πάντωσ (ωσ in ras.)
χὤτε
χ᾽ ὦτε
διανομὰς
διανομὰς
δαίμονασ
ἐχθροῖσιν
ἐχθροῖσι
44 AESCHYLI
ΧΟ.
ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος,
δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,
ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.
Αθ.
ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·
ψῆφον δ' Ὀρέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ' ἐγείνατο,
τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,
ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.
οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον
ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
νικᾷ δ᾽ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.
ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους
ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.
ΟΡ.
ὦ Φοῖβ᾽ Ἄπολλον, πῶς ἀγὼν κριθήσεται;
ΧΟ.
ὦ Νὺξ μέλαινα μῆτερ, ἆρ᾽ ὁρᾷς τάδε;
ΟΡ.
νῦν ἀγχόνης μοι τέρματ', ἢ φάος βλέπειν.
ΧΟ.
ἡμῖν γὰρ ἔρρειν, ἢ πρόσω τιμὰς νέμειν.
ΑΠ.
πεμπάζετ᾽ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, ξένοι,
τὸ μὴ ἀδικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει.
κατατρέχεις (Gl.).
ἀμφιβάλλουσα (Gl.). τέως γὰρ ἐν ἀμφιβόλῳ ἔχω τὸ ὀργίζεσθαι.
ἐγὼ προσθήσω τὴν ἐσχάτην ψῆφον, ἢ ὅτι, ἂν ᾖ, ὅταν Herm.) ἴσαι γένωνται, νικᾷ ὁ κατηγορούμενος.
(leguntur haec in summo marg. pag. a v. 741 incipientis) ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἀρεοπαγιτῶν λ' (λ' ex corr. habet cod., ν' Petit) καὶ εἶς.
νῦν μοι ζωὴ ἢ θανάτου τέλος.
ἢ τὰς πρώην ἔχειν τιμάς.
διακρίσει τῶν λευκῶν καὶ μελαινῶν.
νέος
νέουσ (fuerat νέοισ)
ἀμφίβουλος
ἀμφίβουλος
ἀμφίβολοσ
εὖ ante paragraphum adscr. m
nulla personarum nota in M (749. OP. addidit Abresch).
νῦν
ναῦ (non νῦν)
τιμὰς νέμειν
τιμὰς ἔχειν
ΑΠ.
ΑΠ.
paragraphus praefixa in M.
EVMENIDES. 45
ΑΠ.
γνώμης δ᾽ ἀπούσης πῆμα γίγνεται μέγα,
βαλοῦσά τ᾽ οἶκον ψῆφος ὤρθωσεν μία.
Αθ.
ἀνὴρ ὅδ᾽ ἐκπέφευγεν αἵματος δίκην·
ἴσον γάρ ἐστι ταρίθμημα τῶν πάλων.
ΟΡ.
ὦ Παλλάς, ὦ σώσασα τοὺς ἐμοὺς δόμους,
γαίας πατρώας ἐστερημένον σύ τοι
κατῴκισάς με· καί τις Ἑλλήνων ἐρεῖ,
Ἀργεῖος ἀνὴρ αὖθις ἔν τε χρήμασιν
οἰκεῖ πατρῴοις, Παλλάδος καὶ Λοξίου
ἕκατι καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου
σωτῆρος, ὃς πατρῷον αἰδεσθεὶς μόρον
σώζει με μητρός τάσδε συνδίκους ὁρῶν.
ἐγὼ δὲ χώρᾳ τῇδε καὶ τῷ σῷ στρατῷ
τὸ λοιπὸν εἰς ἅπαντα πλειστηρῆ χρόνον
ὁρκωμοτήσας νῦν ἄπειμι πρὸς δόμους
μήτοι τιν᾽ ἄνδρα δεῦρο πρυμνήτην χθονὸς
ἐλθόντ᾽ ἐποίσειν εὖ κεκασμένον δόρυ.
αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς ὄντες ἐν τάφοις τότε
τοῖς τἀμὰ παρβαίνουσι νῦν ὁρκώματα
ἀμηχάνοισι πράξομεν δυσπραξίαις
γνώμης, ἀντὶ τοῦ ψήφου. ὁ τρόπος συνεκδοχή, ἀπὸ τοῦ προηγουμένου τὸ ἀκόλουθον· τὸν γὰρ μέλλοντα βάλλειν ψῆφον δεῖ πρῶτον ἐν γνώμῃ γενέσθαι.
ἡ ψῆφος δὲ βαλεῖν τε καὶ ὀρθῶσαι οἶκον δύναται.
κἂν ἴσαι δὲ γένωνται αἱ ψῆφοι, ὁ κατηγορούμενος νικᾷ.
τοῦ Διός.
τὰς συνηγόρους Εὐμενίδας.
ἄρχοντα, κυβερνήτην.
τιμωρησόμεθα.
γίγνεται
γίνεται
βαλοῦσά
παροῦσα
ὅδ᾽
ὅδ'
ὅγ'
σώσασα
σώσασα
σώσα
γαίας
γαίας
καὶ γῆσ
ἀνὴρ
ἀνὴρ
σώζει
σώζει
τιν᾽
τίν'
παρβαίνουσι
παρεβαίνουσι eraso α
fort. τὸν . . παρβαίνοντα . . ἀμηχάνας ταράξομεν vel potius ἀμηχάνοισι θράξομεν.
ἀμηχάνοισι
ἀμηχάνοισι
ἀμηχάνοισ
46 AESCHYLI
ΟΡ.
ὁδοὺς ἀθύμους καὶ παρόρνιθας πόρους
τιθέντες, ὡς αὐτοῖσι μεταμέλῃ πόνος·
ὀρθουμένων δὲ καὶ πόλιν τὴν Παλλάδος
τιμῶσιν ἀεὶ τήνδε συμμάχῳ δορὶ
αὐτοῖσιν ἡμεῖς ἐσμεν εὐμενέστεροι.
καὶ χαῖρε, καὶ σὺ καὶ πολισσοῦχος λεὼς
πάλαισμ᾽ ἄφυκτον τοῖς ἐναντίοις ἔχοις,
σωτήριόν τε καὶ δορὸς νικηφόρον.
ΧΟ.
ἰὼ θεοὶ νεώτεροι παλαιοὺς νόμους
καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου.
ἐγὼ δ᾽ ἄτιμος ἡ τάλαινα βαρύκοτος
ἐν γῇ τῇδε, φεῦ,
ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ
μεθεῖσα καρδίας σταλαγμὸν
χθονὶ ἄφορον· ἐκ δὲ τοῦ
λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος,
ἰὼ δίκα, πέδον ἐπισύμενος
βροτοφθόρους κηλίδας ἐν χώρᾳ βαλεῖ.
στενάζω; τί ῥέξω;
γένωμαι δυσοίστα
ἀπαισίους (Gl.).
γεννωμένων (1. γενομένων).
τὴν ἐμὴν ἐπικουρίαν.
ἰσοπενθῆ, ὅμοια δρῶντα οἷς πέπονθα (Gl.).
μεθεῖσα: ἀντὶ τοῦ μεθήσω, μετοχὴ ἀντὶ ῥήματος· ὡς τὸ »καρπῷ βριθομένης (Hom. θ 307) ἀντὶ τοῦ βρίθεται. σταλαγμὸν δὲ τὴν κατὰ βραχὺ φθοράν.
τὸν εἰς τὴν γῆν φερόμενον (Gl.). ἄκαρπος (Gl.).
ψίλωσις (Gl.). ὁ λιχήν.
τοῦτο διὰ μέσου ὀλοφυρόμεναι ἀναφωνοῦσιν.
λείπει ὁ ἤ διαζευκτικός· ἢ τί γένωμαι.
ἀεὶ
αἰεὶ
κἀκ
xax in erasis M vel potius m.
εἵλεσθέ
εἵλεσθέν
Post 782 versum intercidisse monuit Abresch. Cfr. 325 sq.
χθονὶ
xθονιαφόρον
λειχὴν
λιχὴν
βαλεῖ
βαλεῖ
βαλεῖν
δυσοίστα
δυσοίστα
δύσοιστα (γένωμαι· δύσοιστα πολίταις· ἔπαθον)
EVMENIDES. 47
ΧΟ.
πολίταις; ἔπαθον
ἰὼ μεγάλα τοι
κόραι δυστυχεῖς
Νυκτὸς ἀτιμοπενθεῖς.
Αθ.
ἐμοὶ πίθεσθε μὴ βαρυτόνως φέρειν.
οὐ γὰρ νενίκησθ', ἀλλ᾿ ἰσόψηφος δίκη
ἐξῆλθ᾽ ἀληθῶς, οὐκ ἀτιμίᾳ σέθεν.
ἀλλ᾽ ἐκ Διὸς γὰρ λαμπρὰ μαρτύρια παρῆν,
αὐτός θ᾽ ὁ χρήσας αὐτὸς ἦν ὁ μαρτυρῶν,
ὡς ταῦτ᾽ Ὀρέστην δρῶντα μὴ βλάβας ἔχειν.
ὑμεῖς δέ τε τῇδε γῇ βαρὺν κότον
σκήψητε, μὴ θυμοῦσθε, μηδ᾽ ἀκαρπίαν
τεύξητ᾽ ἀφεῖσαι δαιμόνων σταλάγματα,
βρωτῆρας αἰχμὰς σπερμάτων ἀνημέρους.
ἐγὼ γὰρ ὑμῖν πανδίκως ὑπίσχομαι
ἕδρας τε καὶ κευθμῶνας ἐνδίκου χθονὸς
λιπαροθρόνοισιν ἡμένας ἐπ᾿ ἐσχάραις
ἕξειν, ὑπ᾽ ἀστῶν τῶνδε τιμαλφουμένας.
ΧΟ.
ἰὼ θεοὶ νεώτεροι παλαιοὺς νόμους
καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου.
ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἔπαθον. ἔμιξε τῷ θρήνῳ τὴν τιμωρίαν τεχνικῶς. εἰπὼν γὰρ »δύσοιστα ἔπαθον ἐπήγαγεν »πολίταις«, ἵνα ᾖ, πολίταις δύσοιστα ὄντα.
κόραι Νυκτός.
ἔφασκε γὰρ ὁ Ἀπόλλων γνώμῃ Διὸς μαντεύεσθαι.
τὰ σταλάγματα αἰχμαί εἰσι βιβρώσκουσαι τὰ σπέρματα.
ἔπαθον
delet
πίθεσθε
πίθεσθε
πείθεσθε
θ᾽ ὁ
θ᾽ ὁ (θ in rasura, fuerat δ')
χρήσας
ὁ χρήσας
διθήσασ, correctum ut videtur ex ὀρθήσασ
fort. ὑμεῖς δὲ μὴ θυμοῦσθε μηδ' ἀκαρπίαν σκήψητ᾽ ἀφεῖσαι κτἑ. Nam haec et quae sequuntur quattuor Minervae orationes eundem versuum numerum (13) habere videntur.
σκήψητε
σκήψητε
σκήψησθε
σταλάγματα
πλευμόνων vel λαιμάτων
fort. λαιγμάτων. γρ. στενάγματα m.
praeter ea quae ad stropham notata sunt, M habet 812. x' ἀχερων (κ inseruit m)
48 AESCHYLI
ΧΟ.
ἐγὼ δ᾽ ἄτιμος ἡ τάλαινα βαρύκοτος
ἐν γῇ τῇδε, φεῦ,
ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ
μεθεῖσα καρδίας σταλαγμὸν
χθονὶ ἄφορον· ἐκ δὲ τοῦ
λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος,
ἰὼ δίκα, πέδον ἐπισύμενος
βροτοφθόρους κηλίδας ἐν χώρᾳ βαλεῖ.
στενάζω; τί ῥέξω;
γένωμαι δυσοίστα
πολίταις; ἔπαθον,
ἰὼ μεγάλα τοι
κόραι δυστυχεῖς
Νυκτὸς ἀτιμοπενθεῖς.
Αθ.
οὐκ ἔστ᾽ ἄτιμοι, μηδ᾽ ὑπερθύμως ἄγαν
θεαὶ βροτῶν στήσητε δύσκολον χθόνα.
κἀγὼ πέποιθα Ζηνί, καὶ τί δεῖ λέγειν;
καὶ κλῇδας οἶδα δώματος μόνη θεῶν
ἐν ᾧ κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος·
ἀλλ᾽ οὐδὲν αὐτοῦ δεῖ· σὺ δ᾽ εὐπιθὴς ἐμοὶ
γλώσσης ματαίας μὴ ἐκβάλῃς ἐπὶ χθόνα
καρπὸν φέροντα πάντα μὴ πράσσειν καλῶς.
κοίμα κελαινοῦ κύματος πικρὸν μένος,
ὡς σεμνότιμος καὶ ξυνοικήτωρ ἐμοί·
πολλῆς δὲ χώρας τῆσδ᾽ ἔτ᾽ ἀκροθίνια
λείπει ἐμποιήσω.
δυσθεράπευτον.
τὸν πάντα ποιοῦντα κακῶς πράττειν.
κοίμιζε. — τὸν θυμόν.
λείπει ἐσομένη.
ὡς προτέλεια θυόντων Ἀθήνησι ταῖς Ἐρινύσι. τέλος δὲ ὁ γάμος.
ἀντιπενθῆ
ἀντιπαθῆ
ἐπισύμενος
ἐπεσσύμενοσ
ἔπαθον
ἔπαθον (θ in ras.)
στήσητε
κτίσητε
δώματος
δώματος
δωμάτων
μὴ ἐκβάλῃς
μήκβάλησ
μηκβάλλησ
ἐπὶ χθόνα
ἔπη χθονι
τῆσδ᾽ ἔτ᾽
τῆσδέτ'
EVMENIDES. 49
Αθ.
θύη πρὸ παίδων καὶ γαμηλίου τέλους
ἔχουσ᾽ ἐς αἰεὶ τόνδ᾽ ἐπαινέσεις λόγον.
ΧΟ.
ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,
ἐμὲ παλαιόφρονα, κατά τε γᾶν οἰκεῖν
ἀτίετον, φεῦ, μύσος.
πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.
οἱ οἱ δᾶ, φεῦ.
τίς μ᾽ ὑποδύεται
πλευρὰς ὀδύνα;
θυμὸν ἄιε, μᾶτερ
Νύξ. ἀπὸ γάρ με τιμᾶν δαναιᾶν θεῶν
δυσπάλαμοι παρ᾽ οὐδὲν ἦραν δόλοι.
Αθ.
ὀργὰς ξυνοίσω σοι· γεραιτέρα γὰρ εἶ.
καίτοι μὲν σὺ κάρτ᾿ ἐμοῦ σοφωτέρα,
φρονεῖν δὲ κἀμοὶ Ζεὺς ἔδωκεν οὐ κακῶς.
ὑμεῖς δ᾽ ἐς ἀλλόφυλον ἐλθοῦσαι χθόνα
γῆς τῆσδ᾽ ἐρασθήσεσθε· προυννέπω τάδε.
οὑπιρρέων γὰρ τιμιώτερος χρόνος
ἀνεκδίκητον, τιμωρεῖσθαι μὴ δυναμένην. τὸ δὲ φεῦ διὰ μέσσου ἀναφωνεῖ.
ὀργὴν καὶ ἅπαντα κότον πνέω.
δᾶ: ὦ γῆ, Δωρικῶς· ὅθεν καὶ Δαμάτηρ.
τὴν δημοσίαν ὑπὸ θεῶν δεδομένην.
οἱ δόλοι γὰρ τῶν θεῶν ὡς οὐδὲν παρῆράν με τῶν δημοσίων τιμῶν.
φέρουσα τὰς ὀργάς.
διὰ τὸν χρόνον.
λείπει ὁ καὶ.
ἀντὶ τοῦ μεγάλοι ἔσονται Ἀθηναῖοι, ὥστε ἐπιθυμῆσαι τῆς ἐξ αὐτῶν τιμῆς.
τέλους
τέλος
τέλος, o inseruit
κατά τε γᾶν οἰκεῖν
κατὰ γᾶν
γᾶς οἰκεῖν vel potius γᾶν οἰχνεῖν
sed 873 κατά τε γᾶν.
φεῦ delendum videtur.
ὑποδύεται
ὑπόδεται, sed 877 ὑποδύεται.
τίς ὀδύνα πλευρὰς
τίς ὀδύνα πλευράς
τιμᾶν δαναιᾶν
τιμᾶν δαναιᾶν
τιμῶν δαμαίχων (α αν superscr. m)
verba θεῶν δυσπάλαμοι separatum efficiunt versum in Μ.
δόλοι
δόλοι
δόλω, οι superscr.
καίτοι μὲν
καὶ τῷ
μὲν εἶ σὺ
Fort. προφερτέρα.
προυννέπω
προυνέπω
προυνέπω, v inseruit
ΑθΗΝΑ
ἔσται πολίταις τοῖσδε. καὶ σὺ τιμίαν
ἕδραν ἔχουσα πρὸς δόμοις Ερεχθέως
τεύξῃ παρ᾽ ἀνδρῶν καὶ γυναικείων στόλων,
ὅσην παρ᾽ ἄλλων οὔποτ᾽ ἂν σχέθοις βροτῶν.
σὺ δ᾽ ἐν τόποισι τοῖς ἐμοῖσι μὴ βάλῃς
μήθ' αἱματηρὰς θηγάνας, σπλάγχνων βλάβας
νέων, ἀοίνοις ἐμμανεῖς θυμώμασιν,
μήτ' ἐξελοῦσ᾽ ὡς καρδίαν ἀλεκτόρων
ἐν τοῖς ἐμοῖς ἀστοῖσιν ἱδρύσῃς Ἄρη
ἐμφύλιόν τε καὶ πρὸς ἀλλήλους θρασύν.
θυραῖος ἔστω πόλεμος, οὐ μόλις παρών,
ἐν ᾧ τις ἔσται δεινὸς εὐκλείας ἔρως·
ἐνοικίου δ᾽ ὄρνιθος οὐ λέγω μάχην.
τοιαῦθ᾽ ἑλέσθαι σοι πάρεστιν ἐξ ἐμοῦ,
εὖ δρῶσαν, εὖ πάσχουσαν, εὖ τιμωμένην
χώρας μετασχεῖν τῆσδε θεοφιλεστάτης.
ΧΟΡΟΣ
antistr. 2.
ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,
ἐμὲ παλαιόφρονα, κατά τε γᾶν οἰκεῖν
ἀτίετον, φεῦ, μύσος.
πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.
οἱ οἱ δᾶ, φεῦ.
θηγάνας νέων: τὰς ἀναλισκούσας τὰ νέα.
ὀργαῖς. ὅτι καὶ οἰνωθέντες τρόπον τινά γίνονται ἐμμανεῖς.
ἀναπτερώσασα. μάχιμον γὰρ τὸ ὄρνεον. τῶν τε ἄλλων ζῴων τὸ συγγενὲς αἰδουμένων μόνος οὐ φείδεται.
ὁ Περσικός (Gl.). — οὐ μακράν.
τῶν ἐνοικούντων πολιτῶν, ὅ ἐστιν ὁμόφυλον πόλεμον.
στόλων
στόλον
στόλων
ὅσην
ὅσων
ab hoc loco alieni videntur.
αἱματηράς
αἱματηρα
αἱματηράς
ἀοίνοις
ἀοίνοις
ἀοίνουσ (accentu super a eraso)
μήτ'
μήτ'
ἐκζέουσ'
μηδ'
ἐμοῖς
ἐμοῖς
ἐμοῖσιν
ἱδρύσῃς Ἄρη
ἱδρύσῃς Ἄρη
ἱδρύσῃς χάρη (mut. in χάρα)
τις ἔσται
τίσ ἐστι
a inseruit
ΧΟΡΟΣ
τίς μ᾽ ὑποδύεται
πλευρὰς ὀδύνα;
θυμὸν ἄιε, μᾶτερ
Νύξ. ἀπὸ γάρ με τιμᾶν δαναιῶν θεῶν
δυσπάλαμοι παρ᾽ οὐδὲν ἦραν δόλοι.
ΑθΗΝΑ
οὗτοι καμοῦμαι σοι λέγουσα τἀγαθά,
ὡς μήποτ᾽ εἴπῃς πρὸς νεωτέρας ἐμοῦ
θεὸς παλαιὰ καὶ πολισσούχων βροτῶν
ἄτιμος ἔρρειν τοῦδ᾽ ἀπόξενος πέδου.
ἀλλ᾽ εἰ μὲν ἁγνόν ἐστί σοι Πειθοῦς σέβας,
γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θελκτήριον,
σὺ δ᾽ οὖν μένοις ἄν· εἰ δὲ μὴ θέλεις μένειν,
οὔ τἂν δικαίως τῇδ᾽ ἐπιρρέποις πόλει
μῆνίν τιν᾽ ἢ κότον τιν᾽ ἢ βλάβην στρατῷ.
ἔξεστι γάρ σοι τῆσδε γαμόρῳ χθονὸς
εἶναι δικαίως ἐς τὸ πᾶν τιμωμένη.
ΧΟΡΟΣ
ἄνασσ᾽ ᾿Αθάνα, τίνα με φὴς ἕξειν ἕδραν;
ΑθΗΝΑ
πάσης ἀπήμον᾽ οἰζύος· δέχου δὲ σύ.
ΧΟΡΟΣ
καὶ δὴ δέδεγμαι· τίς δέ μοι τιμὴ μένει;
ΑθΗΝΑ
ὡς μή τιν᾽ οἶκον εὐθενεῖν ἄνευ σέθεν.
ΧΟΡΟΣ
σὺ τοῦτο πράξεις, ὥστε με σθένειν τόσον;
τὸ ἑξῆς, πρὸς νεωτέρας ἐμοῦ καὶ πολισσούχων βροτῶν θεὸς παλαιὰ ἄτιμος ἔρρειν.
εἰ πείθῃ τῷ μειλίγματι τῆς ἐμῆς γλώσσης, παράμεινον καὶ τῶν καταλεχθέντων ἀγαθῶν μεταλάμβανε· εἰ δὲ μὴ πείθῃ, ἴσθι μὴ βλάψουσα πόλιν.
τιμᾶν
τιμᾶν δαμίαν
δόλοι
δόλω
οι superscr.
Post 886 lacunam statuit Butler (numero 13 desunt duo versus).
μείλιγμα
μείλιγμα μαλθακτήριον
θέλεις
θέλησ
ει superscr.
οὔ τἂν
οὔ τἂν
οὔτ᾽ ἂν
τιν᾽
τίν
τῆσδε γαμόρῳ
τῆσδε γαμόρῳ
τῆδεγ᾽ ἀμοίρου
τίνα
τί
τίνα
ἕξειν
ἕξειν
ἔχειν
ἀπήμον᾽
ἀπημων
corr. in ἀπήμον
899 sq. 902 sq. paragraphi praefixae in M.
εὐθενεῖν
εὐθενεῖν
εὐσθενεῖν
ΑθΗΝΑ
τῷ γὰρ σέβοντι συμφορὰς ὀρθώσομεν.
ΧΟΡΟΣ
καί μοι πρόπαντος ἐγγύην θήσῃ χρόνου;
ΑθΗΝΑ
ἔξεστι γάρ μοι μὴ λέγειν ἃ μὴ τελῶ.
ΧΟΡΟΣ
θέλξειν μ᾿ ἔοικας, καὶ μεθίσταμαι κότου.
ΑθΗΝΑ
τοιγὰρ κατὰ χθόν᾽ οὖσ᾽ ἐπικτήσῃ φίλους.
ΧΟΡΟΣ
τί οὖν μ᾽ ἄνωγας τῇδ᾽ ἐφυμνῆσαι χθονί;
ΑθΗΝΑ
ὁποῖα νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα·
καὶ ταῦτα γῆθεν ἔκ τε ποντίας δρόσου
ἐξ οὐρανοῦ τε κἀνέμων πνεύματα
εὐηλίως πνέοντ᾽ ἐπιστείχειν χθόνα·
καρπόν τε γαίας καὶ βοτῶν ἐπίρρυτον
ἀστοῖσιν εὐθενοῦντα μὴ κάμνειν χρόνῳ,
καὶ τῶν βροτείων σπερμάτων σωτηρίαν.
τῶν δυσσεβούντων δ᾽ ἐκφορωτέρα πέλοις.
στέργω γάρ, ἀνδρὸς φιτυποίμενος δίκην,
τὸ τῶν δικαίων τῶνδ᾽ ἀπένθητον γένος.
τοιαῦτα σοὔστι. τῶν ἀρειφάτων δ᾽ ἐγὼ
πρεπτῶν ἀγώνων οὐκ ἀνέξομαι τὸ μὴ οὐ
τήνδ᾽ ἀστύνικον ἐν βροτοῖς τιμᾶν πόλιν.
ΧΟΡΟΣ
str. 1.
δέξομαι Παλλάδος ξυνοικίαν,
οὐδ᾽ ἀτιμάσω πόλιν,
τὰν καὶ Ζεὺς ὁ παγκρατὴς Ἄρης τε
φρούριον θεῶν νέμει,
ῥυσίβωμον Ἑλλά-
νων ἄγαλμα δαιμόνων.
τᾷδ᾽ ἐγὼ κατεύχομαι
θεσπίσασα πρευμενῶς
πρόπαντος
προπαντὸσ
ἔξεστι
ἔξεστιν
fort. θέλγειν.
νίκης
νείκης
βοτῶν
βοτῶν
βροτῶν
εὐθενοῦντα
εὐθενοῦντας
ἐκφορωτέρα πέλοις
ἔκφορος σπορὰ πέλοι
φιτυποίμενος
φιτυποίμενος
φίτυποιμένοσ
fort. ἀπανθιστὸν.
paragraphus praefixa in M.
ΧΟΡΟΣ
ἐπισσύτους βίου τύχας ὀνησίμους
γαίας ἐξαμβλῦσαι
φαιδρὸν ἁλίου σέλας.
ΑθΗΝΑ
τάδ᾽ ἐγὼ προφρόνως τοῖσδε πολίταις
πράσσω, μεγάλας καὶ δυσαρέστους
δαίμονας αὐτοῦ κατανασσαμένη.
πάντα γὰρ αὗται τὰ κατ᾽ ἀνθρώπους
ἔλαχον διέπειν.
ὁ δὲ μὴ κύρσας βαρέων τούτων
οὐκ οἶδεν ὅθεν πληγαὶ βιότου.
τὰ γὰρ ἐκ προτέρων ἀπλακήματά νιν
πρὸς τάσδ᾽ ἀπάγει· σιγῶν δ᾽ ὄλεθρος
καὶ μέγα φωνοῦντ᾽
ἐχθραῖς ὀργαῖς ἀμαθύνει.
ΧΟΡΟΣ
antistr. 1.
δενδροπήμων δὲ μὴ πνέοι βλάβα,
τὰν ἐμὰν χάριν λέγω,
φλογμός τ' ὀμματοστερὴς φυτῶν τὸ
μὴ περᾶν ὅρον τόπων,
μηδ᾽ ἄκαρπος αἰα-
νὴς ἐφερπέτω νόσος,
μῆλά τ᾽ εὐθενοῦντα Πᾶν
τρέφοι χρόνῳ τεταγμένῳ· γόνος
δὲ γᾶς ξὺν διπλοῖσιν ἐμβρύοις
τὰ σπέρματα.
ζτ in marg. Μ.
ἐξαμβλῦσαι
ἐξαμβρῦσαι
πολίταις
πολίτασ ante corr.
fort. χαροπῶν.
ἀπλακήματα
ἀπλακήματα
ἀμπλακήματά
σιγῶν δ᾽
σιγῶν δ'
σιγῶν
φλογμός τ'
φλογμὸς
φλοιγμόσ et in marg. ζτ
τ' addidit.
scribendum λόπων.
τὸ in proximum versum proicit M.
εὐθενοῦντα Πᾶν
εὐθενοῦντα Πᾶν
εὐθενοῦντα γᾶ
εὐθενοῦντ᾽ ἄγαν
διπλοῖσιν
διπλοῖσιν
διπλοῖσ
ἐμβρύοις
ἐνβρύοισ
δὲ γᾶς supplebat olim Hermann.
ΧΟΡΟΣ
πλουτόχθων ἑρμαίαν
δαιμόνων δόσιν τίοι.
ΑθΗΝΑ
ἦ τάδ᾽ ἀκούετε, πόλεως φρούριον,
οἷς ἐπικραίνει; μέγα γὰρ δύναται
πότνι᾽ Ἐρινὺς παρά τ᾿ ἀθανάτοις
τοῖς θ᾽ ὑπὸ γαῖαν, περί τ᾽ ἀνθρώπων
φανερῶς τελέως διαπράσσουσιν
τοῖς μὲν ἀοιδάς, τοῖς δ᾽ αὖ δακρύων
βίον ἀμβλωπὸν παρέχουσαι.
ΧΟΡΟΣ
str. 2.
ἀνδροκμῆτας δ᾽ ἀώ-
ρους ἀπεννέπω τύχας,
νεανίδων τ᾽ ἐπηράτων
ἀνδροτυχεῖς βιότους
δότε, κύρι᾽ ἔχοντες,
θεαί τ᾽ ὦ Μοῖραι
ματροκασιγνῆται,
δαίμονες ὀρθονόμοι,
παντὶ δόμῳ μετάκοινοι,
παντὶ χρόνῳ δ᾽ ἐπιβριθεῖς
ἐνδίκοις ὁμιλίαις,
πάντα τιμιώταται θεῶν.
ΑθΗΝΑ
τάδε τοι χώρᾳ τἠμῇ προφρόνως
ἐπικραινομένων
γάνυμαι· στέργω δ᾽ ὄμματα Πειθοῦς,
ὅτι μοι γλῶσσαν καὶ στόμ᾽ ἐπωπᾷ
πρὸς τάσδ᾽ ἀγρίως ἀπανηναμένας·
ὁ καρπὸς ὁ ἐκ γῆς πλουτίζων.
ὦ Ἀρεοπαγῖται.
οἷς ἐπικραίνει
οἷς ἐπικραίνει
οἷα ἐπικρανεῖ eraso ε post ρα
δ' delet Heimsoeth.
φανερῶς
φανερῶν
δακρύων
δακρύων
κρύων et in marg. ζτ
θεαί τ᾽ ὦ
θεαί τ᾽ ὦ
θεαὶ τῶν
in marg. ζτ Μ.
μετάκοινοι
μετάκοινοι
μέγα κοινοι
πάντα
πάντα
πάντᾳ
ΑθΗΝΑ
ἀλλ᾽ ἐκράτησε Ζεὺς ἀγοραῖος.
νικᾷ δ᾽ ἀγαθῶν
ἔρις ἡμετέρα διὰ παντός.
ΧΟΡΟΣ
antistr. 2.
τὴν δ᾽ ἄπληστον κακῶν
μήποτ᾽ ἐν πόλει στάσιν
τᾷδ᾽ ἐπεύχομαι βρέμειν.
μηδὲ πιοῦσα κόνις
μέλαν αἷμα πολιτῶν
δι᾿ ὀργὰν ποινὰς
ἀντιφόνους ἄτας
ἁρπαλίσαι πόλεως.
χάρματα δ᾽ ἀντιδιδοῖεν
κοινοφιλεῖ διανοίᾳ,
καὶ στυγεῖν μιᾷ φρενί.
πολλῶν γὰρ τόδ᾽ ἐν βροτοῖς ἄκος.
ΑθΗΝΑ
ἆρα φρονοῦσιν γλώσσης ἀγαθῆς
ὁδὸν εὑρίσκειν;
ἐκ τῶν φοβερῶν τῶνδε προσώπων
μέγα κέρδος ὁρῶ τοῖσδε πολίταις.
τάσδε γὰρ εὔφρονας εὔφρονες ἀεὶ
μέγα τιμῶντες καὶ γῆν καὶ πόλιν
ὀρθοδίκαιον
πρέψετε πάντως διάγοντες.
ΧΟΡΟΣ
str. 3.
χαίρετε χαίρετ᾽ ἐν αἰσιμίαισι πλούτου,
χαίρετ᾽ ἀστικὸς λεώς,
ἵκταρ ἥμενοι Διός,
in marg. ζτ Μ.
ποινὰς ex interpretamento ortum videtur; fort. ἀργὰν ἐχθρὰν.
κοινοφιλεῖ
κοινοφιλεῖ
κοινωφελεῖ (ω fecit ex o m)
ἆρα
ἆρα
ἄρα
ἀρὰ
φρονοῦσιν
φρόνησις
εὔφρονας
εὔφρονας
εὐφρόνας
εὐφράνασ
ἀεὶ
αἰεὶ
πάντως
πάντως
πάντεσ
χαίρετε
addidit Turnebus
omisit M
ἐν αἰσιμίαισι
ἐν αἰσιμίαισι
ex marg. Askewi
ἐν αἰσιμίαισιν
ἐναισιμίαισ
ΧΟΡΟΣ
παρθένου φίλας φίλοι,
σωφρονοῦντες ἐν χρόνῳ.
Παλλάδος δ᾽ ὑπὸ πτεροῖς
ὄντας ἅζεται πατήρ.
ΑθΗΝΑ
χαίρετε χὑμεῖς· προτέραν δ᾽ ἐμὲ χρὴ
στείχειν θαλάμους ἀποδείξουσαν
πρὸς φῶς ἱερὸν τῶνδε προπομπῶν.
ἴτε καὶ σφαγίων τῶνδ᾽ ὑπὸ σεμνῶν
κατὰ γῆς σύμεναι τὸ μὲν ἀτηρὸν
χώρας κατέχειν, τὸ δὲ κερδαλέον
πέμπειν πόλεως ἐπὶ νίκῃ.
ὑμεῖς δ᾽ ἡγεῖσθε, πολισσοῦχοι
παῖδες Κραναοῦ, ταῖσδε μετοίκοις.
εἴη δ᾽ ἀγαθῶν
ἀγαθὴ διάνοια πολίταις.
ΧΟΡΟΣ
antistr. 3.
χαίρετε, χαίρετε δ᾽ αὖθις, ἔπη διπλοίζω,
πάντες οἱ κατὰ πτόλιν,
δαίμονές τε καὶ βροτοί,
Παλλάδος πόλιν νέμον-
τες· μετοικίαν δ᾽ ἐμὴν
εὖ σέβοντες οὔτι μέμ-
ψεσθε συμφορὰς βίου.
ΑθΗΝΑ
αἰνῶ τε μύθους τῶνδε τῶν κατευγμάτων,
πέμψω τε φέγγει λαμπάδων σελασφόρων
εἰς τοὺς ἔνερθε καὶ κάτω χθονὸς τόπους
ξὺν προσπόλοισιν, αἵτε φρουροῦσιν βρέτας
παρθένου
παρθένου
παρθένουσ
δ᾽ ἐμὲ
δ᾽ ἐμὲ
δέ με
προπομπῶν
προπομπῶν
πρόπομπον
in marg. ζτ Μ.
φεγγῶν
ἀτηρὸν
ἀτηρὸν
ἀτήριον
χώρας
χώρα
ὑμεῖς
ὑμεῖς
ἡμεῖς
μετοίκοις
μετοίκοις
μέτοικοι
ἔπη διπλοίζω
ἔπη διπλοίζω
ἐπιδιπλοΐζω
ἐμὴν
ἐμοὶ corr. in ἐμὴν
εὖ σέβοντες
εὖ σέβοντες
εὐσεβοῦντεσ
τε
τε
δὲ
ξὺν προσπόλοισιν
ξυμπροσπόλοισιν
ΑθΗΝΑ
τοὐμόν, δικαίως. ὄμμα γὰρ πάσης χθονὸς
θησῇδος ἐξίκοιτ᾽ ἂν εὐκλεὴς λόχος
παίδων γυναικῶν καὶ στόλος πρεσβυτίδων
φοινικοβάπτοις ἐνδυτοῖς ἐσθήμασι.
τιμᾶτε, καὶ τὸ φέγγος ὁρμάσθω πυρός,
ὅπως ἂν εὔφρων ἥδ᾽ ὁμιλία χθονὸς
τὸ λοιπὸν εὐάνδροισι συμφοραῖς πρέπῃ.
ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ
str. 1.
βᾶτε δόμῳ, μεγάλαι φιλότιμοι
Νυκτὸς παῖδες ἄπαιδες,
ὑπ᾽ εὔφρονι πομπᾷ
εὐφαμεῖτε δὲ πανδαμί.
antistr. 1.
γᾶς ὑπὸ κεύθεσιν ὠγυγίοισιν
τιμαῖς καὶ θυσίαις πε-
ρισέπται τύχαι τε.
εὐφαμεῖτε δὲ πανδαμί.
str. 2.
ἵλαοι δὲ καὶ εὐθύφρονες γᾷ
δεῦρ᾽ ἴτε, σεμναί, πυριδάπτῳ
λαμπάδι τερπόμεναι καθ᾽ ὁδόν.
αἱ προπομποί.
θησῇδος
θησῇδος
θησηΐδοσ
Post 1027 lacunam olim statuebat Hermann, cfr. argumentum huius fabulae et Harpocrat. in ν. Εὐμενίδες: Αἰσχύλος ἐν Εὐμενίσιν εἰπὼν τὰ περὶ τὴν κρίσιν τὴν Ὀρέστου φησὶν ὡς ἡ Ἀθηνᾶ πραΰνασα τὰς Ἐρινύας ὥστε μὴ χαλεπῶς ἔχειν [πρὸς τὸν Ὀρέστην] Εὐμενίδας ὠνόμασεν.
τιμᾶτε
τιμᾶται
ε super ac scripsit m, ut videtur
εὐάνδροισι
εὐάνδροισιν
ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ
ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ
προπομπός χορός
chori nota praefixa in M
πρόβατε
βᾶτε δόμῳ
βᾶτε δόμῳ
βάτ᾽ ἐν δόμωι
ἄπαιδες
ἄπαιδεσ ex ἄπαιδοσ fecit
εὔφρονι
εὔφρονι
εὐθύφρονι
πανδαμί
πανδαμί (ex 1040)
χωρεῖτε
praeconi tribuit Kirchhoff.
τιμαῖς
τιμαῖς
καὶ τιμαῖσ
ζτ in marg. M.
σεμναί
σεμναὶ (θεαὶ)
λαμπάδι
λαμπάδι (accentus et δt in ras.)
ὁδόν
ὁδόν
ὁδὸν | δ'
ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ
Ὀλολύξατε νῦν ἐπὶ μολπαῖς.
antistr. 2.
σπονδαὶ δ᾽ ἐς τὸ πᾶν ἔνδαιδες οἴκων
Παλλάδος ἀστοῖς· Ζεὺς ὁ πανόπτας
οὕτω Μοῖρά τε συγκατέβα.
Ὀλολύξατε νῦν ἐπὶ μολπαῖς.
μετὰ λαμπάδων.
ἀστοῖς· Ζεὺς ὁ πανόπτας
ἀστοῖς· Ζεὺς ὁ πανόπτας
ἀστοῖσι Ζεὺσ παντόπτας
Subscriptum in M: Εὐμενίδες Αἰσχύλου. σὺν δω τέλος.