ଇରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦାଦି ଆନି ମନାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଲେକା। ଯୀଶୁ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଆର୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍। ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହିଲା ଇସ୍‍ହାକ୍‍, ଇସ୍‍ହାକାର୍ ହିଲା ଯାକୁବ, ଯାକୁବାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦା ଆର୍ ତାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌ ରିଲାଇ, ଯିହୁଦାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍ ପେରସ୍ ଆର୍ ସେରହ ରିଲାଇ, ତାମର ସେମ୍‍ନାର୍ ଆଇସି ରିଲି, ଆର୍ ପେରସାର୍ ହିଲା ହିଷ୍ରୋଣ, ହିଷ୍ରୋଣାର୍ ହିଲା ଅରାମ୍, ଅରାମାର୍ ହିଲା ଅମ୍ମୀନାଦବ୍, ଅମ୍ମୀନାଦବାର୍ ହିଲା ନହଶୋନ୍, ନହଶୋନାର୍ ହିଲା ସଲୋମନ୍‌, ସଲୋମନାର୍ ହିଲା ବୋୟାଜ୍ ଆର୍ ବୋୟାଜାର୍ ଆଇସି ରାହାବ୍ ରିଲି। ବୋୟାଜାର୍ ହିଲା ଓବେଦ ଆର୍ ଓବେଦର୍ ଆଇସି ରୂତ୍ ରିଲି, ଓବେଦର୍ ହିଲା ଯିଶୀ, ଯିଶୀର୍ ହିଲା ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ରିଲା। ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ହିଲା ଶଲୋମନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସି ଉରୀୟର୍ ମାଇଜି ବେଥ୍‌ସେବା ରିଲି, ଶଲୋମନାର୍ ହିଲା ରିହବୀୟାମ୍‌, ରିହବୀୟାମାର୍ ହିଲା ଅବୀୟ, ଅବୀୟାର୍ ହିଲା ଆଶା, ଆଶାର୍ ହିଲା ଯିହୋଶାଫଟ୍, ଯିହୋଶାଫଟାର୍ ହିଲା, ଯୋରାମାର୍ ହିଲା ଉଜିୟ। ଉଜିୟାର୍ ହିଲା ଯୋଥମ, ଯୋଥାମାର୍ ହିଲା ଆହସ୍‌, ଆହସାର୍ ହିଲା ହିଜକିୟ, ହିଜକିୟାର୍ ହିଲା ମନଃଶି, ମନଃଶିର୍ ହିଲା ଆମନ୍, ଆମନାର୍ ହିଲା ଯୋଷୀୟ ରିଲା। ବାବିଲୋନ୍ ଦେଶ୍‌କେ ଗତି କ୍‍ଟୁକେ ଜାତା ଆଗେ। ଯୋଷୀୟ ଯୀକନୀୟ ଆର୍ ତାର୍ ବାଇମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦାଦା ରିଲା। ବାବିଲୋନ୍‌କେ ଗତି କ୍‍ଟୁକେ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଯୀକନୀୟ ଶଲ୍‌ଟୀୟେଲ୍‌କେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦିଲା, ଶଲ୍‌ଟୀୟେଲ୍‌ର୍ ହିଲା ଜିରୁବାବିଲ, ଜିରୁବାବିଲାର୍ ହିଲା ଅବୀହୁଦ, ଅବୀହୁଦାର୍ ହିଲା ଏଲିୟାକୀମ୍‌ନ୍‌, ଏଲୟାକୀମାର୍ ହିଲା ଆସୋର, ଆସୋରାର୍ ହିଲା ସାଦୋକ, ସାଦୋକାର୍ ହିଲା ଆଖିମ୍‌, ଆଖିମମାର୍ ହିଲା ଏଲିହୁଦ୍, ଏଲିହୁଦାର୍ ହିଲା ଏଲୀୟାଜର୍, ଏଲିୟାଜରାର୍ ହିଲା ମତ୍ତାନ, ମତ୍ତାନାର୍ ହିଲା ଯାକୁବ, ଯାକୁବ ମରୀୟମାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଯୋଷେପ୍‍କେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦିଲା, ଇରି ମରୀୟମାର୍ ହେଟେ ହ୍‍ଣି ଯୀଶୁ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା, ତାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି। ଅନ୍‌କାର୍ ସବୁଲକ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ତେଇ ହ୍‍ଣି ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ହତେକ୍ ଚ୍ଉଦ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌, ଆରେକ୍‌ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ତେଇ ହ୍‍ଣି ବାବିଲୋନ୍‌କେ ଗତି କ୍‍ଟୁକେ ନେତା ହତେକ୍ ଚ୍ଉଦ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌, ଆରେକ୍‌ ବାବିଲୋନ୍ ତେଇ ଗତି କ୍‍ଟ୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହତେକ୍ ଆର୍ ଚ୍ଉଦ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା ଆଗେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍‍ଲି। ତାର୍ ଆଇସି ମରୀୟମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯୋଷେପାର୍ ମାଗ୍‌ଣି ଅଇରିଲି, ସେମ୍‍ନ୍ ବିବା ଅଉତା ଆଗେ ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହେଟେ ଅଇଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କି ସେ ଗଟେକ୍ କୁଆରି ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ରିଲି। ଯୋଷେପ୍, ତାର୍ ମାଗ୍‌ଲା ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା ଆର୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ଲକ୍ ମନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲିନ୍ଦା ନ୍‍କେରୁକେ ଇଚାକ୍‌ରି, ସେ ମନ୍ ବିତ୍‌ରେ ତାର୍ ମାଗ୍‌ଣି ବାଙ୍ଗୁକେ ବାବ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଇରି ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଦ୍‌କା, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ତାକେ ଦ୍‍କାଇଅଇ କଇଲା, “ଏ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ଯୋଷେପ୍, ମରୀୟମ୍‌କେ ତର୍ ମାଇଜି କ୍‌ରୁକେ ଡିର୍‍ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଲ୍‌ଗେ ହେଟେ ଅଇଆଚେ। ସେ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମି ତାର୍ ନାଉଁ ଯୀଶୁ ଦିଆସ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ବୁ ପାପେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।” ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ସାଇଜେ ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇରିଲା ଯୀଶୁର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା କ୍‌ତା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଲି, ଯିଶାଇୟ ଅନ୍‌କାର୍ ଲେକ୍‍ଲା, “ଦ୍‌କା, ଗଟେକ୍ ଟକି ହେଟେ ଅଇ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମନ୍ ତାର୍ ନାଉଁ ଇମ୍ମାନୁୟେଲ ଦେତି”, ଇ ନାଉଆର୍ ଅର୍‍ତ “ଅମାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ୱର୍‌।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୋଷେପ୍ ନିଦେ ହ୍‍ଣି ଉଟିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍ ତାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଦେଶ୍ ଦେଇରିଲା, ତାର୍ ହର୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ବିବା ଅଇ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆନ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ହଇସି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ସଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ଯୋଷେପ୍ ସେ ହଇସିର୍ ନାଉଁ ଯୀଶୁ ଦିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯିହୁଦା ଦେଶ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଯିହୁଦା ଦେଶାର୍ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା। ହ୍‌ଚେ ଦ୍‌କା, ଯିହୁଦା ଦେଶାର୍ ହୁରବ୍ ଦିଗାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ପଣ୍ଡିତ୍‌ମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ସେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହିଲା କେଣେ, ଯେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ଅଇଦେ, ସେ କୁଇତି? କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଦେଶେ ତାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନାର୍ କ୍‌ତା ଜାଣାଉତା ତାରା ଦ୍‍କି, ତାକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରୁକେ ଆଇଲୁ ଆଚୁ।” ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ବୁ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କୁଦି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କୁଇତି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଦେ। ସେ ବିଷୟେ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ କାଇରି ଅଇଲିନି, ସେରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜାଣୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଦେ। କାଇତାକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ମିଖା, ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇରିଲା କ୍‌ତାକେ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସିଦିନ୍‌ ହୁର୍‌ବେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକିଆଚେ, ‘ଏ! ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମି ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ନେତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇରି ହେ ସାନ୍‌ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଯେ ଅମାର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌କେ ହସ୍‌ତି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ଆର୍ ସେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇଦ୍।’” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହିଲାର୍ ବିଷଇ ଜାଣୁକେ, ପଣ୍ଡିତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କେ ନ୍‌ଜାନ୍‌ଲା ହର୍ କୁଦି, ସେ ତାରା କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଡିସ୍‍ଲି, ଇରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ସେ ପଣ୍ଡିତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇ ସେ ହିଲାକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କଜା, ଆର୍ ମିଳ୍‌ଲା ମାଡେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସି, ତୁମି ଜାଇରି ଦ୍‌କ୍‌ଲାସ୍ ସେରି ମକେ କ୍ଉଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ହେ ଜାଇ ତାକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରୁମା।” ହ୍‌ଚେ ର୍‍ଜାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍ ଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ସେମ୍‍ନ୍ ଜାତାବାଟେ ପୁରୁବ୍‌ ଦିଗେ ଦ୍‍କିରିଲା ତାରାକେ ଆର୍ ତରେକ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେରି ଦ୍‍କି ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ସେ ତାରା ତାକାର୍ ଆଗେ ଆଗେ ଜାଇ, ସେ ହିଲା ରିଲା ଗ୍‍ର୍ ଉହ୍‍ରେ ତେବ୍‌ଲି। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ତାରା ଦ୍‍କି ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାଇ ହିଲାକେ ତାର୍ ଆଇସି ମରୀୟମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‍କି, ତାକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ଆରାଦନା କ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହେଡି ଇଟାଇ ତାକେ ସନା, ବେସି ବାସ୍‍ନା ଦୁପ୍ ଆର୍ ବାସ୍‍ନା ଅସ ଚିକାଣ୍ ଉପ୍‍ହାର୍ ଦିଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ନ୍‌ଜାମ୍‌କେ, ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ଦ୍‍କି ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ତାଶୁଣି, ସେମ୍‍ନ୍ ର୍‌ଜାକେ ନ୍‍କଇକ୍‍ରି ବିନ୍ ବାଟ୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ଦେଶ୍‌କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, ଦ୍‌କା, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଯୋଷେପ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇଅଇ କଇଲା, “ଉଟ୍, ହିଲା ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସିକେ ନ୍‌ଇ ମିସର୍‌ ଦେଶ୍‌କେ ହ୍‍ଳାଉ, ଆରେକ୍‌, ଅମି ତୁମୁକେ ନ୍‍କ୍‌ଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେତି ରିଆ, କାଇତାକ୍ ହିଲାକେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା କଜୁଲା।” ସେ ରାତି ଯୋଷେପ୍ ଉଟିକ୍‍ରି ହିଲା ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସିକେ ଦ୍‍ରି ମିସର୍‌ ଦେଶେ ହ୍‍ଳାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ମର୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ ମିସର ଦେଶେ ରିଲାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବେସି ଆଗେ ହଶେୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କଇରିଲା ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇକ୍‍ତା ହୁରାଅଇଦ୍, “ମିସର୍‌ ଦେଶେହ୍‌ଣି ଅମି ନିଜାର୍ ହିଲାକେ କୁଦାଇଲୁ।” ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ବେସି ରିସା ଅଇଲା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଜାଣ୍‌ଲା କି ସେ ତିନିଗଟ୍ ବୁଦିମାନ୍ ପଣ୍ଡିତ୍ ତାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ନ୍‌ମାନି ତାକେ ଟକ୍‍ଲାଇ ବ୍‌ଲି। ସେ ତାର୍ ସେନା ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ସହର୍ ଆର୍ ତାର୍ ପାକି ତଡିର୍ ଜାଗାର୍ ସ୍‍ବୁ ଦୁଇ ବର୍ଷ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କମ୍ ବର୍‍ଷାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେରି ସେ ପଣ୍ଡିତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତାରା ଉଦ୍‍ଲା ବିଷୟ୍ ତେଇ ହ୍‍ଣି ଜାନ୍‌ଲା। ଇରି କାଇତାକ୍ ଗଟ୍‍ଲି ବ୍‍ଲେକ୍, ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଯିରିମିୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇରିଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍ ଗଟ୍‍ଲି। ସେତି ଅନ୍‌କାର୍ ଲେକାଆଚେ, “ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ଲକ୍‍ମନ୍ ରେତା ଜାଗା ରାମା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ କାନ୍ଦ୍‍ତାର୍ ଶୁଣା ଗ୍‍ଲି। କାନ୍ଦ୍ ଆର୍ ବେସି ଦୁକ୍, ରାହେଲ୍ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ କାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲା। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ରିଗ୍‌ଲାଇ ବ୍‌ଲି ସେ ଶାନ୍‌ତିର୍ କ୍‌ତା ମାନୁକେ ଇଚା ନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲା।” ଯୋଷେପ୍, ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ଯୀଶୁ ମିସର୍‌ ଦେଶେ ରିଲାଇ। ହେରୋଦ୍ ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ, ଦ୍‌କା, ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ମିସର ଦେଶେ ଯୋଷେପ୍‍କେ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଦ୍‍କାଇଅଇ କଇଲା, “ଉଟ୍, ହିଲା ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସିକେ ନ୍‌ଇ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶ୍‌କେ ଯାହା। କାଇତାକ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ତାର୍ ଲକ୍‍ମନ୍ ମ୍‍ଲାଇ, ଜେମ୍‌ନ୍ କି ହିଲାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୋଷେପ୍ ଉଟିକ୍‍ରି ହିଲା ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସିକେ ଦ୍‍ରି, ମିସର ଦେଶ୍‌କେ ଚାଡି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶେ ଆଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଆର୍‌ଖିଲାୟ ନିଜାର୍ ଉବା ହେରୋଦାର୍ ଜାଗାଇ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ର୍‍ଜା ଅଇଆଚେ ଇରି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୋଷେପ୍ ଶୁଣ୍‍ଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେତି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସେ ଡିର୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଆଦେଶ୍ ହାଇ, ସେତିହ୍‍ଣି ସେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ନାଜରିତ ନାଉର୍ ସ୍‌ହରେ ଯାଇ ବାସାକ୍‌ଲା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କଇଲା ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍ ଯେ, “ସେ ନାଜରିତ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ନାଉଁ ଅଇଦ୍।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ଯିହୁଦା ଦେଶାର୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଉଲି ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି।” ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଯାର୍ ବିଷୟେ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ଏ ସେଲକ୍, “ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କ୍ଉତି ରିଲାର୍ ଟଣ୍ତ୍, ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତା ବାଟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରା, ସେ ବାଟ୍‌କେ ସ୍‍ଳକ୍ କ୍‍ରା ଜୁଇବାଟ୍ ଅଇ ସେ ଆସେଦ୍।” ସେ ଯୋହନ୍ ଉଟାର୍ ବାଳେ ବ୍‍ନାଇଲା ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦ୍‌ତିରିଲା। ଆରେକ୍‌ ଅଟାଇ ଚାମାର୍ ଅଟାଡର୍ ବାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲା, ଆରେକ୍‌, ତାର୍ କାଦି କ୍ଯାରବ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ହଳ୍ ଆର୍ ବ୍‍ନାର୍ ମ୍ଉଁ ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‍ହର୍‍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ଆରେକ୍‌, ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡ୍ ଲ୍‌ଗାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜ୍‍ଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ପାପ୍ ମାନ୍‍ଲାକେ ଯୋହନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ଆସୁଲାଇ, ଇରି ଦ୍‍କି ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ରେ ବିଷ୍‍ରିଲା ସାହ୍ ହର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଗିନେ, କେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଚେତ୍‍ନା ଦିଲା? ସେତାର୍‍ଗିନେ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇଲା ହ୍‍ର୍ ପାପ୍‌କାମ୍ ଚାଡି ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‌ରା। ଆରେକ୍‌ ଅବ୍ରାହାମ୍ ତ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉବା, ଅମି ଡଣ୍ଡ୍ ନାହାମ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ତୁମି ବାବାନାଇ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇ ଟେଡା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଗିନେ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ। ଆରେକ୍‌ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ବୁନ୍ଦେ ଟିଙ୍ଗିଆ ଟଲୁକେ ଲାଗି ଆଚେ, ଜୁଇ ଗ୍‌ଚ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ, ସେ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ମାରିକ୍‌ରି ଜୟେ ହିଙ୍ଗା ଅଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକେ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାମ୍‍କେ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଯେ ଆସୁଲା, ସେ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି, ମୁଇ ତାର୍ ହାଣ୍ତାଇ ବ୍‍ମ୍‍କେ ହେଁ ଚାକର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ନଇ। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଆର୍ ଜୟେ ଡୁବେନ୍ ଦେଇଦ୍। ତାର୍ ଆତେ କୁଲା ଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ସେ ନିଜାର୍ କଟାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ସଫା କ୍‍ରି ଗ୍ଉଁ କେ ରୁଣ୍ଡାଇ ନିଜାର୍ ହାଲାୟ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଦେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ହ୍‍ଲ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ତା ଜୟେ ହ୍‍ଡାଇଦ୍।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡେ ଆଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୋହନ୍ ତାକେ ମ୍‍ନା କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ଲା, “ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଡୁବେନ୍ ନେତା କ୍‌ତା, ଆରେକ୍‌ ତୁଇ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲିସ୍?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଅବେ ରାଜି ଅଉଆ, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ମ୍ ସାଦନ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ରାଜି ଅଇଲା। ଯୀଶୁ ଡୁବେନ୍ ନିଲାମାଡେ ହାଣିଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଉଟି ଆଇଲା, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ଆକାଶ୍‌ ଉଗାଡି ଅଇଲି, ଆରେକ୍‌ ସେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହାରୁଆ ହର୍ ଉତ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସ୍‍ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଇକ୍‍ତା ଅଇଲି, “ଏ ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା, ଆର୍ ତେଇ ଅମାର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବର୍‍ତି ଅଇ ଶଇତାନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ପରିକ୍ୟା ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଚାଳିଶ୍‍ଦିନ୍ ଆର୍ ଚାଳିଶ୍‌ ରାତି କାଇରି ନ୍‌କାଇତେ ରେଇ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବେସି ବୁକ୍‍ ହାଇଲା। ଆରେକ୍‌ ଶଇତାନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲା, “ତୁଇ ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ଇ ଟେଳାମ୍‍ନ୍ କେ ରୁଟି ଅମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦେସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଲେକା ଅଇଆଚେ, ମାନାଇ ଅବ୍‍କା ରୁଟି କାଇକ୍‍ରି ବାଚି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ବାର୍‍ଲା ସ୍‍ବୁ ବାକ୍ୟ ଲ୍‌ଗେ ବାଚେଦ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ନ୍ଇକ୍‌ରି, ମନ୍ଦିର୍ ଚାତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଟିଆ କ୍‌ରାଇ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ଇତିହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଡ୍‍ଗାଉ, କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ସେ ନିଜାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ବିଷୟେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତର୍ ହାଦ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଟେଳାଇ ନ୍‍ହାଇ, ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆସି ତକେ ଆତେ ଟେକି ଦ୍‌ର୍‍ତି।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଆରେକ୍‌ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ‘ତୁମି ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରାନାଇ।’” ଆରେକ୍‌, ଗଟେତର୍ ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଉଚା ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଜ୍‍ଗତାର୍ ସ୍‍ବୁ ରାଇଜ୍‍କେ ଆର୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ରାଇଜାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍‌କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ତୁଇ ଯଦି ଜ୍‍ବେ ମକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ମର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ର୍‍ସି, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଇରିସ୍‌ବୁ ତକେ ଦେଇନ୍ଦ୍।” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଦୁର୍ ଅଉ, ଶଇତାନ୍, କାଇତାକ୍ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ‘ତୁମି ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରାସ୍, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ସେ ଆରାଦନା କ୍‍ରାସ୍।’” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ହ୍‍ଳାଇଲି, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆସି ଯୀଶୁକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‌କେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଦ୍‍ରି ଜେଲ୍ ଗ୍‍ରେ ବ୍‍ର୍‍ତି କ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ଶୁଣି, ଯୀଶୁ ଯିହୁଦା ଦେଶ୍ ହ୍‍ଣି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ନାଜରିତ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ସବୂଲୂନ୍ ଆର୍ ନପ୍ତାଲି ଦେଶାର୍ ଲକ୍ ବାସାକ୍‌ଲା ଜାଗାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ରିଲା କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରେ ଜାଇ ସେତି ବାସା କ୍‌ଲାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇଲା ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍, “ସବୂଲୂନ୍ ଦେଶ୍ ଆର୍ ନପ୍ତାଲି ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡାର୍ ସେହାଟିର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‍ଡ୍ ଉଜାଳାର୍ ଦିପ୍ ଦ୍‍କାଇଦ୍, ଜୁଇ ଲକ୍‍ମନ୍ କି ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ନ୍‍ଜାଣି ଅନ୍ଦାରେ ଆତ୍‍ତି। ସେ ଦିପ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‍କାଇଦ୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ନ୍‍ଜାଣି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ବାଟେ ଜାତିରିଲାଇ।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି।” ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତି ବାଟ୍ ଦେଇ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଶିମୋନ୍, ଯାକେ ପିତର୍ ବ୍‍ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ସାନ୍‍ ବାଇସି ଆନ୍ଦ୍ରିୟ, ଇ ଦୁଇ ବାଇକେ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଭଉଁରି ଜାଲ୍ ହ୍‌କାଉତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କେଉଟ୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଶା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣି ଚେଲା କ୍‌ରୁକେ ଶିକାଇନ୍ଦ୍।” ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ମାଚ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତା ଜାଲ୍ ଚାଡ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେତିହ୍‍ଣି କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ଦୁରିକେ ଯାଇ ଜେବଦୀର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍ ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍‍ ବାଇସି ଯୋହନ୍‌କେ ତାକାର୍ ଉବାସି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡଙ୍ଗାଇ ଜାଲ୍ ହ୍‍ଜାଳ୍‌ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା। ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉବାସି ଜେବଦୀକେ ଚାଡି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବୁଲି, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜ୍‍ର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ରଗ୍ ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ବିଷୟ୍ ସିରିୟା ଦେଶ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମନ୍ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ବୁତ୍ ଲାଗ୍‌ଲା ଲକ୍, ମୃଗୀରୋଗୀ ଆର୍ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗି, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ବିନ୍‌ବିନ୍ ପର୍‍କାର୍ ରଗ୍ ଅଇରିଲା ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଉତା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍, ଦ୍‌ଶ୍‌ଗଟ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ଦେକାପ୍‍ଲି, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‍ହର୍‍, ଯିହୁଦା ଜିଲା ଆର୍ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡ୍ ସେହାଟିର୍ ବେସିଲକ୍, ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଚ୍‌ଗି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା, ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‍ରି କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ନିଜାର୍ ଜୀବନେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତା ଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍‍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍। ଦୁକାର୍ ଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶାନ୍‌ତି ଦେଇଦ୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟେ ଅଦିକାର୍ ଦେଇଦ୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବେସି ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସୁସ୍‌ତା କ୍‍ରେଦ୍। ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦୟା ଦ୍‍କାଇଦ୍। ଜୁଇଲକ୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ମାନ୍‍ତି ସେଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‍ତି। ଶାନ୍‌ତି କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଟକି ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଅଉତି। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଜିଉତା ଗିନେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ତା ଲକ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍‍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍। ଲକ୍ ଜ୍‍ବେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମର୍ ଚେଲା ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ଲିନ୍ଦା ଆର୍ ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ମିଚ୍ କ୍ଇ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତି, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ। ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‍ରା ଆର୍ ଆନନ୍ଦେ ରିଆ, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଇନାମ୍ ଦେମ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଆଚେ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଗେ ତୁମାର୍ ଆଗେ ଆସିରିଲା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରିରିଲାଇ।” “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଜୁଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ନଣ୍ ହର୍, ମ୍‍ତର୍ ନଣ୍ ଯଦି ନିଜାର୍ ସୁଆଦ୍ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେରି ଜୁଇତି ହେ ହ୍‍କାଇଲେକ୍ ଅଲଣା ଅଇଦ୍। ସେରି କାଇରି ହେ କାମ୍ ଦେଇ ନ୍‌କେରେ, ସେରି ହ୍‍ଦାଇ ହିଙ୍ଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ମାଡାଇ ଅଉତା ସ୍‍ମାନ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାରା ଜ୍‍ଗତ୍‍ ଗିନେ ଉଜାଳ୍ ହର୍। ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ରିଲା ସ୍‌ହର୍ କ୍‌ବେ ଲୁକିକ୍‌ରି ରେମ୍ ନାହାରେ। କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କୁପି ଲାଗାଇ ମାଣ୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ କୁପି ବ୍‍ତା ଉହ୍‍ରେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେରି ଗ୍‍ରେ ରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ଉଜାଳ୍ ଦେଇଦ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଉଜାଡ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମୁଏ ଅନ୍‌କାର୍ ଚ୍‌ମ୍‌କ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ଦ୍‍କି ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ଉବାର୍ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି।” “ମୁଇ ଯେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଲେକ୍‍ଲା ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ କେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବାବାନାଇ। ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଆକାଶ୍‌ ମ୍‌ଣ୍ତଳ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ନାସ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ, ଆର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ରିଲା ସ୍‍ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା ହୁରା ଅଇନ୍‌କେରେ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟର୍ ଗଟେକ୍ ଚିନା କି ଗଟେକ୍ ବିନ୍ଦୁ ହେ କ୍‌ବେ ନାସ୍ ନଇ। ତ୍‍ବେ ଯେ କେ ଇ ସ୍‌ବୁ ସାନ୍ ଆଦେଶ୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇରି ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ଆଦେଶ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ଦେଇଦ୍, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ସାନ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ସେ ସ୍‍ବୁ ଆଦେଶ୍ ପାଳନ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ସେରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେଇଦ୍, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନିୟମ୍‌କେ ମାନା, ନ୍‌ଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାରାସ୍।” “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇରିଲା, ‘ମାନାଇ ମାରାନାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯେ ମାନାଇ ମାରେଦ୍ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ହେଁ ନିଜାର୍ ବାଇ ଉହ୍‍ରେ ରିସା ଅଇଦେ, ସେ ବିଚାର୍‌ ତେଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ ହେ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ସେ ପରିଷଦ୍ ସବା ଲ୍‌ଗେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଇଦେ। ଆରେକ୍‌ ଯେ ହେଁ ପାଷାଣ୍ଡ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ସେ ନ୍‌ର୍‌କାର୍‌ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅଇଦେ। ତ୍‍ବେ ଯଦି ମନ୍ଦିର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁମି ନିଜାର୍ ମାନତ୍ ଆଣ୍‌ତା ବ୍‍ଳ୍, ତୁମି ଲକାର୍‌ ଅନିଷ୍ଟ କ୍‍ଲାକ୍‌ତା ତୁମାର୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‍ଳେଦ୍, ସେରି ଅଇଲେ ସେ ଜାଗାଇ ବେଦି ମୁଏ ତୁମାର୍ ମାନତ୍‌କେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଦିଆସ୍, ଆର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଜାଇ ସେ ଲକ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସା, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଆସି ତୁମାର୍ ମାନତ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରା। ତୁମାର୍ ବିରଦ୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଜାତାବାଟେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଇ ମିଳାମିସା ଅଉଆ, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଉଳାଉଳି ଅଇଲା ଲକ୍ ତୁମୁକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ତୁମୁକେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇଦ୍, ଆର୍ ତୁମି ଜେଇଲ୍ ଜାହାସ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମି ସ୍‍ବୁ ତାକାର୍ ଡାବୁ ସୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ କେ ହେଁ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାରି ଆସୁ ନାହାରାସ୍।” “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ‘ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ କେ କୁଇ ଟକିକେ ମ୍‌ନେ କ୍‍ରାପ୍ ବାବି ଦ୍‍କେଦ୍, ସେ ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ଲାନି। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ କାତା ବାଟାର୍ ଆକି ଯଦି ତୁମୁକେ ପାପ୍ କ୍‍ରାମ୍‍ଲି ବ୍‍ଲେକ୍, ସେ ଆକିକେ କାଡି ହ୍‍କାଉଆ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନ୍‌ର୍‌କେ ଜାତା ବାଟା ତୁମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗଟେକ୍ ବାଗ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। ଆରେକ୍‌, ଯଦି ତୁମାର୍ ଆତ୍ ତୁମୁକେ ପାପ୍ କ୍‍ରାମ୍‍ଲି ବ୍‍ଲେକ୍, ସେ ଆତ୍‍କେ କାଟି ହ୍‍କାଉଆ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନ୍‌ର୍‌କେ ଅଦୁର୍‌ତା ବାଟା ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗଟେକ୍ ବାଗ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍।” “ଆରେକ୍‌ ଇରି ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ‘ଯେ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡେଦ୍, ସେ ତାକେ ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଦେଉଅ।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ କେ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଦାରିକାମାର୍ ଦସ୍‌କେ ଚାଡି ବିନ୍ ଦସାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଚାଡେଦ୍, ସେ ତାକେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ରାଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଯେ କେ ସେ ଚାଡଲା ମାଇଜିକେ ବିବା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଦାରିଆ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” “ଆରେକ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ଆଗାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇରିଲା, ‘ତୁମି ମିଚ୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ଶପତ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନୁକେ କ୍‍ରା।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, କ୍‌ବେ ହେଁ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ହାଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି। କି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ହାଇରି ତାକାର୍ ହାଦ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ହିଳା ହାଟା। ଯିରୁଶାଲମାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ହାଇରି ବ୍‍ଡ୍ ର୍‍ଜାର୍ ସ୍‍ହର୍‍। କି ନିଜାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଗଟେକ୍ ବାଳ୍ ଦବ୍‍ଳା କି କ୍‍ଳିଆ କ୍‌ରୁକେ ତୁମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ହେଁ କ୍‌ତା ହେଁ ଅଉଅ, ନାଇ କ୍‌ତା ନାଇ ଅଉଅ। ଇତିହ୍‍ଣି ଯାଇରି ବେସି, ସେରି ଶଇତାନ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌।” “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଇରି ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ‘ଆକିର୍ ବାଦୁଲେ ଆକି ଆର୍ ଦାତାର୍ ବାଦୁଲେ ଦାତ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, କ୍‍ରାପ୍ ଲକାର୍‌ ବିରଦ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ତୁମାର୍ ଡେବ୍‌ରି ହାକାର୍ ଗାଲେ ଚାହୁଳ୍ ମାର୍‍ଲେକ୍, ତାକେ ଆର୍‍ଗଟେ ଗାଲ୍ ହେଁ ଦ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌ କେ ଯଦି ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିଚାର୍‌ ଅଉତା ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‍ରି ତୁମାର୍ ଆଙ୍ଗି ନେମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତାକେ ତୁମାର୍ ଚାଦର୍ ହେଁ ଦେଇ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ କେ ତୁମୁକେ ଅଳକ୍ ଦୁରି ଜୁମା ବ୍‍ଲି ବିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବେସି ଦୁରି ହ୍‌ତେକ୍ ଯା। ଯେ ତୁମୁକେ ମାଗେଦ୍, ତାକେ ଦିଆସ୍, ଆରେକ୍‌, ଯେ ତୁମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ରୁଣ୍ ନେମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତାକେ ରୁଣ୍ ଦିଆସ୍।” “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଇରି ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ‘ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗାର୍ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା ଆର୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‍ରୁକେ ଘୃଣା କ୍‍ରା।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା, ଆରେକ୍‌ ଜୁଇଲକ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ହିଲା ଟକି ଅଉଆସ୍। ସେ ତ ଦୁଷ୍ଟ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଦୁଇଲକାର୍ ଉହ୍‍ରେ ନିଜାର୍ ବେଳ୍ ବାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଦୁଷ୍ଟ ଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ଆଶା କ୍‌ର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‍ର୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମାର୍ କାଇ ଲାବ୍? ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ହେଁ କାଇରି ସେରି ନ୍‌କେର୍‌ତି? ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ରାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମି ଅଦିକ୍ କାଇରି କ୍‍ରାସ୍? ଯିହୁଦି ଜାତି ନଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ତେନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନି ନ୍‌କେର୍‌ତି? ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ହର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉଆ।” “ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ନ୍‌ଇଲେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇନାମ୍ ନାଇ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ। ସେତାକ୍ ଦାନ୍ ଦକିଣା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ଅକାରିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମରି ହୁକି ଦ୍‍କାଇ ଅଉଆନାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ଗ୍ଉରବ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଆର୍ ସକ୍‍ଳିୟେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଇନାମ୍ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ଦାନ୍ ଦକିଣା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁଲି ସେରି ତୁମାର୍ କାତାଆତ୍ ନ୍‍ଜାଣେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଦାନ୍ ଦକିଣା ଲୁକ୍‍ଣେ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯେ ଲୁକ୍‍ଣେ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ସେ ତୁମୁକେ ତାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ଦେଇଦ୍।” “ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅକାରିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍ ଦ୍‍କାଉତାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଆର୍ ବାଟ୍ ଚକାର୍ କନେ ଟିଆଅଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଇନାମ୍ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଲୁକିରିଲା ବିତୁର୍ ଗ୍‍ରେ ହୁରା, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ କାହାଟ୍‍କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଲୁକିରିଲା ଉବାର୍ ମୁଏ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ଆର୍ ତୁମାର୍ ଉବା ଯେ କି ଲୁକିରିଲା କ୍‌ତା ଦ୍‍କେଦ୍, ସେ ତୁମୁକେ ହ୍‍ଳ୍ ଦେଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତାକେ ବାର୍-ବାର୍ କ୍ଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି କ୍‌ତା କଇଲେକ୍ ତାକାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣା ଅଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ତି। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ସେରି ମାଗ୍‌ତା ଆଗେ, ସେରି ତୁମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜାଣେଦ୍। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ‘ଏ ଅମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା, ତୁମାର୍ ନାଉଁ ପବିତର୍‌ ବ୍‍ଲି ମାନ୍ୟ ଅଉଅ। ତୁମାର୍ ରାଇଜ୍ ଆସ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ତୁମାର୍ ଇଚ୍ଚା ହୁରା ଅଉଅ। ଆଜି ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା କାଦି ଅମୁକେ ଦିଆ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଦସି ମ୍‌ନ୍‌କେ କେମା କ୍‌ରିଆଚୁ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମାର୍ ଦସ୍ ସ୍‍ବୁ କେମା କ୍‍ରା। ଶଇତାନାର୍ ପରିକ୍ଯାଇ ଅମୁକ୍ ଆଣାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‍ଣି ଉଦାର୍ କ୍‍ରା। ତୁମାର୍ ରାଇଜ୍, ସ୍‍ବୁ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ କାମ୍ ଆର୍ ଗ୍ଉରବ୍ ଯୁଗ୍ ଯୁଗ୍ ତୁମାର୍ ଅଉଅ। ଆମେନ୍।’ କାଇତାକ୍ ତୁମି ଜ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦସ୍‌କେ କେମା କ୍‍ରାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ବେ ତୁମି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦସ୍ କେମା ନ୍‌କେରାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ଉବାଦି ହେଁ ତୁମାର୍ ଦସ୍ ସ୍‍ବୁ କେମା ନ୍‌କେରେ।” “ଉପାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅକାରିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉପାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ବ୍‌ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‍କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମୁଉ ସୁକାଉତି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଇନାମ୍ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ଉପାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଉଆ ଆର୍ ମୁଉ ଦ୍‌ଉଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି ଉପାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ଲକାର୍‌ ଆଗେ ଦ୍‍କାଇ ନଅଇ ମ୍‍ତର୍ ଲୁକି କ୍‌ରିରିଲା ତୁମାର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍କାଇ ଅଉଆ। ଆର୍ ତୁମାର୍ ଉବା ଯେ ଲୁକିକ୍‌ରି ଦ୍‍କେଦ୍, ସେ ତୁମୁକେ ହ୍‍ଳ୍ ଦେଇଦ୍।” “ଜୁଇତି କିଳା ଆର୍ କିଲୁଆ କାଇଦ୍ ଆରେକ୍‌, ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ କ୍‌ତି ବାଙ୍ଗି ଚର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହୁର୍‌ତିବି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଗାଦା କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇତି କିଳା ଆର୍ କିଲୁଆ ନ୍‍ଷ୍ଟ ନ୍‌କେରେ ଆର୍ ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ କ୍‌ତି ବାଙ୍ଗି ଚରି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉଆ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇତି ତୁମାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ସେତି ହ୍‌କା ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ର୍‌ଇଦ୍।” “ଆକି ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗିନେ କୁପି ହର୍। ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ଆକି ଯ୍‌ଦି ନିର୍‌ମୁଳ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଆକି ଜ୍‍ବେ କ୍‍ରାପ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଦ୍। ଯ୍‌ଦି, ଜ୍‍ବେ ତୁମି କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା ବାବାସ୍ ଆର୍ ଉଜାଳେ ଆଚି ବ୍‌ଲି କ୍ଉଆସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ବେସି ଅନ୍ଦାରେ ସେ ରିଆସ୍‌, ହ୍‌ଚେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍ଦାର୍ ଆର୍ ବେସି ଅନ୍ଦାର୍!” “କୁଇଲକ୍ ଗଟେମାଡେ ଜଳେକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦାସ୍ ଅମ୍‌ନାହାରେ। ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କେରେ, ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ କାମ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍‌ଲକାର୍ କାମ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ନ୍‌କେରେ। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦ୍‍ନ୍ ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ଚାକର୍ ଅମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍।” “ଇତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ବାଚ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା କାଦିର୍ ବିଷୟେ ଆର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗିନେ ହ୍‌ଚିଆର୍ ବିଷୟେ ବାବିକ୍‌ରି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। କାଦି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଆର୍ ହ୍‍ଚିଆ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଗ୍‌ଗାଳ୍ କି ବ୍‍ଡ୍‍ନଇ? ଆକାଶାର୍ ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କା, ସେମ୍‍ନ୍ ବିଆନ୍ ନ୍‍ବୁଣ୍‍ତି କି ନ୍‍କାଟ୍‌ତି କି ହାଲାଇ ନ୍‍ସେଙ୍ଗାଉତି, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାଦି ଦେମ୍‍ଲା। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ମୁଲ୍ୟବାନ୍ ନଇ? ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ, ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରି କ୍‍ରି ନିଜେ ବେସିଦିନ୍‌ ଜୁମ୍‌ ହାରାସ୍? ଆର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଗିନେ କାଇତାକ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ବଗିଚାର୍ ହୁଲ୍ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିଷୟେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରି ଶିକ୍ୟା କ୍‍ରା, ସେ ହୁଲ୍ ବୁଟାମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବାଡେଦ୍। ସେ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌କେର୍‌ତି, କି ସୂତା ନ୍‍କାଟ୍‌ତି, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ର୍‍ଜା ଶଲୋମନାର୍ ଅତେକ୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ରେଇକ୍‍ରି ହେଁ, ହୁଲାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ହ୍‍ର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ବିଷୟ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ଜୁଇ ର୍‍ନ୍ ଆଜି ଆଚେ, ଆର୍ କାଲିକେ ଚୁଲାଇ ହ୍‌କା ଅଇଦ୍, ତାକେ ଜ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅନ୍‌କାର୍ ରୁପ୍ ଦେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ, ଏ ଅଳକ୍ ବିସ୍‍ବାସି ମ୍‌ନ୍, ସେ କାଇରି ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଅଦିକ୍ ହିନ୍ଦୁକେ ନ୍‍ଦେଇଦ୍? ସେତାକ୍ କାଇରି କାମା? କି କାଇରି ଡୁକୁମା? କି କାଇରି ହିନ୍ଦୁମା? ଇରି କ୍ଇ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲାଲକ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ କଜି ବୁଲ୍‌ତି। ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ଯେ ତୁମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ, ସେରି ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ଜାଣେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିର୍‌ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନେ ଜିଉଁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦିଆଅଇଦ୍। ତ୍‍ବେ କାଲିର୍ ଗିନେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, କାଲି କାଲିର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଚିନ୍‍ତା ନିଜେ କ୍‍ରେଦ୍। ଆଜିର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଆଜିର୍ ଗିନେ ବେସି।” “ବିନ୍‌ଲକାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାସ୍, ମାପ୍‌ରୁ ହେଁ ତୁମୁକ୍ ସେନ୍‍କାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ନାହି ଦିଆସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ହେଁ ତୁମୁକେ ନାହିକ୍‍ରି ଦେଇଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନେ ପାପ୍ ଦସ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ କାଡା ହର୍ ତୁମାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ। ସେରି ନ୍‌ଦେକି, ତୁମି କାଇରି ତୁମାର୍ ବାଇର୍ ଆକିର୍ ସାନ୍ କୁଟା ହର୍ ପାପ୍ ଦସ୍‌କେ ଦ୍‌କୁଲାସ୍? ଆରେକ୍‌ ତୁମି କ୍‍ବେହେଁ କାକେ ତାର୍ ପାପ୍ ଦସାର୍ ଗିନେ କାଇରି କ୍ଉଆନାଇ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କି ତୁମି ନିଜେ ବ୍‍ଡ୍ ପାପ୍ ଲ୍‌ଗେ ରିଆସ୍‌, ଆଗେ ତୁମି ନିଜାର୍ ପାପ୍ ଦସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଡା, ତ୍‍ବେ ତୁମି ବିନ୍‌ଲକାର୍ ପାପ୍ ଦସ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁହାରାସ୍, ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍ ପାପ୍ ଦସ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍! ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍, ଆଗେ ନିଜାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେରିଲା ଡାଙ୍ଗ୍‍କେ ବେଟା, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ନିଜାର୍ ବାଇର୍ ଆକିର୍ କୁଟାକେ ବାର୍‌କ୍‌ରୁକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁହାରାସ୍। ମାପ୍‌ରୁର୍ କ୍‌ତାକେ ଯେ ଶୁଣୁକେ ଇଚା ନ୍‌କେରେ ତାକେ କ୍ଉଆନାଇ। ଯଦି ତୁମି କ୍ଉଆସ୍, ତ୍‍ବେ କୁକୁରାର୍ ଆଗେ ବ୍‍ଲ୍ ଜିନିଷ୍ ହିଙ୍ଗ୍‍ଲେକ୍, କି ଗୁଷ୍‍ରାର୍ ଆଗେ ମୁକ୍‍ତା ହିଙ୍ଗ୍‍ଲେକ୍ କାଇରି ଅଇଦ୍? ସେ ସେ ତାକେ ତ୍‌ଳେ ହ୍‍କାଇ ମାଡେଦ୍ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମୁକେ ମାରୁକେ ଆସେଦ୍।” “ମାଗା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକ୍ ଦେଇଦ୍। କଜା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ମିଳାଇ ଦେଇଦ୍, କାହାଟେ ମାରା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଗିନେ କାହାଟ୍ ଉଗାଳି ଦେଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଯେ କେ ମାଗେଦ୍, ସେ ହାଇଦ୍। ଯେ କଜେଦ୍, ସେ ସେରି ହାଇଦ୍। ଆର୍, ଯେ କାହାଟେ ମାରେଦ୍, ତାର୍ ଗିନେ କାହାଟ୍ ଉଗାଳି ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କେ ଆଚେ, ଯେ ନିଜାର୍ ହଇସି ରୁଟି ମାଗ୍‍ଲେକ୍ ତାକେ ଟେଡା ଦେଇଦ୍, ଆର୍ ମାଚ୍ ମାଗ୍‍ଲେକ୍ ତାକେ ସାହ୍ ଦେଇଦ୍? ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁଷ୍ଟ ଅଇରିଲେକ୍ ହେଁ, ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜିନିଷ୍ ଦେମ୍‍ ଜାଣାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମାଗ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ତେକ୍ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ଜିନିଷ୍ ନ୍‍ଦେଇଦ୍!” “ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ରତ୍‌ବ୍‌ଲି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେରି ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ଇରି ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ମୁଳ୍ କ୍‌ତା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁରୁକେ ଅଲେ ସାନ୍ କାହାଟ୍ ବାଟ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଟ୍ ଓସାର୍ ଆର୍ ସିଦା, ଆର୍ ସେ କାହାଟ୍ ବାଟ୍ ଅଇ ହୁର୍‍ତା ଲକ୍ ବେସି। ଆରେକ୍‌ ନ୍‌ସେର୍‍ତା ଜୀବନ୍‍କେ ନେତାର୍ କାହାଟ୍ ସାନ୍ ଆର୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ସାକୁଡ୍, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ କଜ୍ ହାଇଲା ଲକ୍ କ୍‍ଣ୍ଡେକ୍।” “ମିଚୁଆ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ। ସେମ୍‍ନ୍ ମେଣ୍ଢା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଚାମ୍ ଡାହି ଅଇକ୍‍ରି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ହୁଣ୍ଡାଳ୍! ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଦ୍‍କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚିନାସ୍। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଟା ଗ୍‌ଚେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଳ୍, କି କାଟା କଳି ଗ୍‌ଚେ ହ୍‍ଣି ଡୁମ୍ବୁର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳେଦ୍ କି? ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ଗ୍‌ଚେ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଗ୍‌ଚେ କ୍‍ରାପ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳେଦ୍। ବ୍‍ଲ୍ ଗ୍‌ଚେ କ୍‍ରାପ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ, କି କ୍‍ରାପ୍ ଗ୍‌ଚେ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ। ଜୁଇ ଗ୍‌ଚ୍ ହେଁ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ, ସେରି ଟଲିକ୍‍ରି ଜୟେ ହିଙ୍ଗା ଅଇଦ୍। ଅନ୍‌କାର୍ ମିଚୁଆ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ହେଁ ନ୍‌ର୍‌କେ ହିଙ୍ଗା ଅଇଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚିନାସ୍।” “ମକେ ମାପ୍‌ରୁ, ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‍ଲି କୁଦ୍‌ତା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ନ୍‍ହୁର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ଇଚା ଲ୍‌ଗେ ଇଣ୍ତ୍‍ତି, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ହୁରେଦ୍। ବିଚାର୍‌ ଦିନେ ବେସିଲକ୍ ମକେ କ୍ଉତି, ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ତର୍ ନାଉଁଏ ବାବବାଣି କ୍‌ଇନ୍‌କେରୁ? ଆର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ତର୍ ନାଉଁଏ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡାଇ ନ୍‌କେରୁ? ଆରେକ୍‌ ତର୍ ନାଉଁଏ କି ବେସି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ? ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନିକାକ୍‌ରି କଇନ୍ଦ୍, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ଜାଣି ନ୍‌କେରି। ରେ ଅନ୍ୟାୟ୍ କାରି ମ୍‌ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଦୁରି ଅଉଆ।” “ସେତାକ୍ ଯେ କେ ମର୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣେଦ୍ ଆର୍ ମାନେଦ୍, ସେ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ କୁନାଦି ହ୍‍କାଇ ଗ୍‍ର୍ ବାନ୍ଦିଦିଲା ବୁଦିମାନ୍ ଲକାର୍‌ ହର୍ ଅଇଦ୍। ବ୍‌ର୍‌ଷା ଅଇଲି, ହୁର୍ ଅଇଲି, ଆର୍ ହ୍‌ବନ୍ ଆଇଲି ଆର୍ ସେ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଦ୍‌କା ମାର୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ସେରି ଅଦ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ କୁନାଦି ରିଲି। ଆରେକ୍‌ ଯେ କେ ମର୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ନ୍‌ମାନେ, ସେ ବାଲି ଉହ୍‍ରେ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ନିର୍‍ବୁଦିଆ ଲକାର୍‌ ହର୍ ଅଇଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଆଇଲି ଆର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଦ୍‌କା ମାର୍‍ଲି, ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ ଗ୍‍ର୍ ବାଙ୍ଗି ଗ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ବ୍‍ୟଂକାର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଲି।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍ଇ ସ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଶିକ୍ୟାକେ ଶୁଣି ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଶିକ୍ୟା ନ୍‌ଦେଇ, ‍ଜ୍‍ତେନ୍‍କି ସେ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲା ଲକ୍ ହର୍, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‍ରି ଆଇଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଏକ୍‍ଲା କୁଷ୍ଟରଗି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଗଡେ ହ୍‍ଳି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ ଯଦି ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତ୍‍ବେ ମକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁହାର୍‍ସି।” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଆତ୍ ଲାମାଇ ତାକେ ଚୁଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ମୁଇ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ରୁଲେ, ତୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉ।” ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ କୁଷ୍ଟରଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା। ଯୀଶୁ ସେ ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ସାବ୍‍ଦାନ୍, ମୁଇ ତକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ରିଆଚି ବ୍‍ଲି କାକେ କ୍ଉନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜାଇ ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‍କାଉ, ଆରେକ୍‌ ମୋଶା ଜୁଇ ଜୁଇ ବିଷୟ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦାନ୍ ଦେତାର୍ ଗିନେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚେ, ସେରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାକି ଦେତାର୍ ଗିନେ ମାନ୍‍ସି କ୍‍ର୍।” ଯୀଶୁ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‍ଲା ମାଡେ ରମ୍ ରାଇଜାର୍ ଶଏଗଟ୍ ସେନା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଗ୍‍ୱାରି କ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ମର୍ ଚାକର୍ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗେ ହ୍‍ଳି ବେସି ଡଣ୍ଡ୍ ବଗୁଲା, ଅବେ ସେ ଗ୍‍ରେ ଟାଟିଏ ସଇଲା ଆଚେ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୁଇ ଆସି ତାକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଶଏଗଟ୍ ସେନା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ମର୍ ଗ୍‍ରେ ଆସ୍‍ସି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଯଗ୍ୟ ମୁଇ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେତିହ୍‍ଣି ହ୍‍ଦେକ୍ ଆଦେଶ୍ ଦେ ମର୍ ଚାକର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଅଦିକାରି ମ୍‌ନାର୍ ତ୍‌ଳେ ରିଲେକ୍ ହେଁ, ମର୍ ତ୍‌ଳେ ସ୍‌ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆତ୍‍ତି। ମୁଇ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଯା କଇଲେ ସେ ଯାଇଦ୍। ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଆସ୍ କଇଲେ ସେ ଆସେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ମର୍ ଚାକର୍‌କେ ଇରିକ୍‍ର୍ ବ୍‍ଲି କଇଲେକ୍, ସେ ସେରି କ୍‍ରେଦ୍।” ଯୀଶୁ ଇରି ଶୁଣି ଚାନିଆ ଅଇ ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ମୁଇ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଗାର୍ ବେସି ବିଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ଅବ୍ରାହାମ୍, ଇସ୍‍ହାକ୍ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଜିର୍‌ ବଜିତ୍ଇ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ରାଜିର୍‌ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‍ଦାଇ ଅନ୍ଦାରେ ହ୍‌କାଉତି। ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଉତି ଆର୍ ଦାତ୍ କିଡି ମିଡି ଅଇଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ କଇଲା, “ଗ୍‍ରେ ଯା, ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରି ଆଚ୍‍ସି, ତର୍‌ତ୍‌ଇ ସେହ‍ର୍ ଅଉଅ।” ସେମାଡେ ତାର୍ ଚାକର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ପିତରାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆସି ପିତରାର୍ ସ୍‌ତୁର୍‍ସି ବେସି ଜ୍‍ର୍ଅଇ କ୍‍ଟେ ସଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେଯାଇ ତାକେ ଚୁଇଲା, ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଜର୍‍ ଚାଡ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ସେ ଉଟିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବେଳ୍ ବୁଡି ସ୍ଞ୍ ଅଇଲି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ, ସେତି ଯୀଶୁ ଆଦେଶ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡାଇଲା ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ରଗେଜ୍‍ରେ ହ୍‍ଳିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇରିଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ଲା, ସେ ଅମାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ନିଜେ ହାଇଲା ଆର୍ ଅମୁକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚାରିହାକ୍ ଲକ୍ ରୁଣ୍ତଲାର୍ ଦ୍‍କି, ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ସେହାଟିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଆରେକ୍‌, ଗଟେକ୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ତୁଇ ଜୁଇ ଜାଗାକେ ହେଁ ଯାସି, ମୁଇ ତର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ, ତର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସିନ୍ଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “କଲିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାର୍ ଆଚେ, ଆକାଶାର୍ ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗୁଡା ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ରେମ୍‌କେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ହେଁ ଜାଗାନାଇ।” ଆରେକ୍‌, ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଚେଲା ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ମକେ ଗ୍‍ରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେ, ମର୍ ଉବା ମ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ତାକେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ତହିକ୍‍ରି ତର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ଆସିନ୍ଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଉ, ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ର୍‍ନାଇ, ଯେମ୍‍ନ୍ ଆତ୍‌ମାୟ୍ ମ୍‌ରି ଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ତ୍‍ହ୍‍ତି।” ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‍ଗ୍‍ଲାକେ, ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଦ୍‌କା, ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଅଇଲି ଯେ, ଉଲ୍‌କି ମାରି ଡଙ୍ଗାଲ୍‌ଗେ ହାଣି ବ୍‍ର୍‍ତି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ସଇରିଲା। ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଉଟାଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍, ଅମି ମ୍‍ଲୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଏ ଅଳ୍‍କ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ଏଡେକ୍ ଡିରୁଆ?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଉଟିକ୍‍ରି ହ୍‍ବନ୍‍ ଆର୍ ଉଲ୍‌କିକେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସ୍‍ବୁ ତିର୍ ଅଇଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି କ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଏ କ୍‌ନ୍‌କା ଲକ୍, ଏ କେ ଯେ, ହ୍‍ବନ୍ ଆର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‍ତି।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଲିଙ୍ଗି ସେହାଟି ଗଦରୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସହ୍‍ରେ କେଟ୍‍ଲା, ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଦୁଇ ଲକ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ବାରି ତାକେ ବେଟ୍‍ଲାଇ। ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଭୟ୍‍କାର୍ ଡିରାଉତି ରିଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଡିରିକ୍‍ରି ସେବାଟ୍ ଦେଇ କେ ହେଁ ଜା ଆସ୍ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତର୍ କାଇ କାମ୍? ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆମୁକେ ଡଣ୍ଡ୍ ନ୍‍ଦେତା ଆଗ୍‍ତୁ, ତୁଇ କାଇରି ଆମୁକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ଇତି ଆଇଲିସ୍?” ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରି ଗଟେକ୍ ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍ଦା ଚ୍‍ର୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେତାକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଗ୍‍ୱାରି କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଚାଡାଉସି, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଆମୁକେ ଗୁଷ୍‍ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‍ଟାଇ ଦେ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯାହା।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ବାରି ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ଗୁଷ୍‍ରାମ୍‌ନ୍ ବେଗି ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇ ଗ୍‍ଡିଆ ବାଟ୍ ଦେଇ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଅଦ୍‍ରି ବୁଡି ମ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଗୁଷ୍‍ରା ଚ୍‍ରାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଳାଇ ଜାଇ ସ୍‌ହରେ ଆର୍ ଗାମେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ବିଷୟେ ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଦ୍‍ର୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଇରି ଜୁଇରି ଗଟିରିଲି, ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ସ୍‌ହରାର୍‌ ଆର୍ ଗାମାର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଯୀଶୁକେ ବେଟ୍ ଅମ୍‍କେ ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ତାକେ ବେଟି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ନ୍ଦିଏ ହ୍‍ଣି ବାରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି ଗାଲିଲୀ ସ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦୁର୍‌ ପାର୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ଗାମ୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍‌କେ ଆଇଲା। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ଟାଟିଏ ସଇରିଲା ଗଟେକ୍ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ ଚାରିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟେକି ଆନ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଦ୍‍କି ସେ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ କଇଲା, “ହିଲା, ସାସ୍‌ଦ୍‌ର୍‌, ମୁଇ ତର୍ ସ୍‍ବୁ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ଲେ।” ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ କ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁଲା।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ ଚିନ୍‍ତା ଜାଣି କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ କାଇତାକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ‘ତର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା ଅଇଲି ବ୍‍ଲି କ୍ଉତାର୍’ କି, ‘ଉଟ୍ ଆର୍ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜା’ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମା, କାଇରି ସ୍‍ହଜ୍ କ୍‌ତା? ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଯେ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ କଇଲେ, ‘ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଉଟ୍, ନିଜାର୍ ଟାଟିଦ୍‍ରି ତର୍ ଗ୍‍ରେ ବାରିଯା।’” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗି ଉଟିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ବାରିଗ୍‍ଲା। ସେ କାମ୍ ଦ୍‍କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାବାଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କୀର୍‍ତନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ମାଥିଉ ନାଉର୍ ଗଟେଲକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣେ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି, ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମାଥିଉ ଉଟି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ମାଥିଉର୍ ଗ୍‍ରେ କାଦି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‌ତାବ୍‍ଳ୍, ଦ୍‌କା କ୍‍ତେକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ପାପିଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ। କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁମାର୍ ଗୁରୁ କାଇତାକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ବ୍‌ସି କାମ୍‍ଲା?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେରି ଶୁଣି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଡାକ୍‍ଟର୍ ଲଡାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ରଗେ ହ୍‌ଳିଆଚେ ତାକେ ଡାକ୍‍ଟର୍ ଲଡା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବଳିହୁଜା ଦେତା ବାଦୁଲେ, ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା ଦ୍‌କାଉଆ, ଇକ୍‍ତାର୍ ଅର୍‍ତକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯାଇ ଶିକ୍ୟା କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦୁକ୍ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦୁକ୍ ଆଇଲେଆଚି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କ୍‍ଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଉପାସ୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ମ୍‍ତର୍ କାଇତାକ୍ ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଉପାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବିବାଗ୍‍ରାର୍ ବ୍‍ର୍‌ ବାଟାର୍ ଲକ୍, ସେମ୍‍ନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ର୍‌ ରେତା ହ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ କ୍‍ରି ନ୍‍ରେତି। ମ୍‍ତର୍ ଦିନ୍ ଆସେଦ୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବ୍‍ର୍‌ ଗତିଆମ୍‍ନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଜାଇଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉପାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। କେ ନ୍ଉଆ ହ୍‍ଚିଆକେ କାଟିକ୍‍ରି ହ୍‌ର୍‌ନା ହ୍‌ଚିଆର୍ କାଣାଇ ସିଲାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ସେରି ସିଲାଇଲେକ୍ ନ୍‍ଉଁଆ ହ୍‍ଚିଆ ଆକାଳ୍‍ଲେକ୍ ଜିକିଅଇ ହ୍‌ର୍‌ନା ହ୍‍ଚିଆକେ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍କାଣା କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଲକ୍ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ଚାମ୍‍ଳା ମଣାଇ ନ୍‍ସେଙ୍ଗାଉତି। ଯଦି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲେକ୍ ଚାମ୍‍ଳା ମଣାକେ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ହେହୁଲ୍ ଅଇ ହୁଲିକ୍‍ରି ହୁଟାଇଦେ, ଆରେକ୍‌ ଚାମ୍‍ଳା ମଣା ସ୍‍ବୁ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ନ୍ଉଆ ଚାମ୍‍ଳା ମଣାଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି, ଆରେକ୍‌ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟନଇ।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ଯାଇରସ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ଅଦିକାରି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ଳି ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି କଇଲା, “ମର୍ ସାନ୍ ଟକି ମ୍‌ଲାହର୍ ଅଇଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଆସି ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲେକ୍‌, ସେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ବାଚେଦ୍।” ସେତାକ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଯୀଶୁ ଉଟ୍‍ଲା ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା ବାର ବର୍ଷ ହ୍‍ତେକ୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ବ୍‌ନିଜାତା ରଗ୍ ଅଇରିଲି, ସେ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ଆସି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଆଚଳେ ଚୁଇଲି, କାଇତାକ୍ ସେ ମାଇଜି “ଚୁଚା ହ୍‍ଚିଆ ଚୁଇଲେକ୍ ମୁଇ ଉଦାର୍‌ ଅଇନ୍ଦେ” ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ କ୍ଉତିରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ବୁଲିକ୍‍ରି ସେ ଟକିକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଟକି, ସାସ୍‍ଦ୍‍ର୍, ତର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ।” ସେଦିନେ ହ୍‍ଣି ସେ ଟକି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଯାଇର୍‍ସାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ତହୁକେ ନେତାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ରି ହୁକ୍‍ତା ଲକ୍‌କେ ଆର୍ ବେସି କାନ୍ଦାବାଳ୍ ଅଉତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି କଇଲା, “ସ୍‌ବୁଲକ୍ ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍ ଅଉଆ, ଟକି ତ ମ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ସଇଲି ଆଚେ।” ସେତାକ୍ ସେତିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଇକ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍‌କ୍‌ଲା ଉତାରେ ଯୀଶୁ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାଇ ଟକିର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରି ଉଟାଇଲା, ଆର୍ ସେ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟି ବ୍‍ସ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌, ଇ ଗଟ୍‌ଣାର୍ କ୍‌ତା, ସେ ଦେଶାର୍ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ଉର୍‍ଜି ଅଇଲି। ଯୀଶୁ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଜଳେକ୍ କାଣା ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜାଇ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଏ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା, ଅମୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ହୁର୍‍ଲାକେ ସେ କାଣାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରିନ୍ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍ କି?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆକିକେ ଚୁଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁମି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାହର୍ ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଗ୍‍ଟ।” ସେମାଡେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇକ୍‍ତା କାକେ କ୍ଉଆନାଇ ବ୍‍ଲି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାଇ ଯୀଶୁ କ୍‌ରିରିଲା କାମ୍‌କେ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ କ୍‍ଇଲାଇ। ସେ ଜଳେକ୍‌ କାଣାଲକ୍ ବାରିଜାତାବ୍‍ଳ୍, ଦ୍‌କା, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଗୁଲା ବୁତ୍ ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେ ଲକାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଚାଡାଇଲା, ଆର୍ ସେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଆରାମ୍ କ୍‍ଲା। ସେତାକ୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇ କଇଲାଇ, “ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ବେହେଁ ଅନ୍‌କା କାମ୍ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରୁ।” ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ କଇଲାଇ, “ଇଲକ୍ ଶଇତାନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ସାଇଜେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍‍ଲା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ରଗ୍ ଆର୍ ବେମାର୍ ଲକ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ସ୍‍ହର୍‍ ଆର୍ ଗାମ୍ ବୁଲୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ବିସାସ୍ ଅଇ ଜୀବନ୍ ଦୁକାଇଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଉଡିଆ ନ୍‍ରିଲା ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇବାଟ୍ ସେବାଟ୍ ଅଉତି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମନ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଉତିରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ତାଷ୍ ସିନା ବେସି ଅଇଲିଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ କାଟିକ୍‍ରି ଆଣୁକେ ଉଣାଲକ୍। ସେନ୍‍କାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ଆର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ କ୍‌ତା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉତାଲକ୍ କମ୍।” ସେତାକ୍ ନିଜାର୍ ତାଷ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‍ଦାଇ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଉତାର୍ ଗିନେ, ହାଚି ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକ୍‌କେ ଗ୍ଉଆରି କ୍‍ରା। ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍‍କେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା, ଆରେକ୍‌, ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ରଗ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ବେମାର୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁକେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା। ସେ ବାରଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନାଉଁ, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଶିମୋନ୍, ଯାକେ ପିତର୍ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ସାନ୍‍ବାଇ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ, ଜେବଦୀର୍ ହଇସି ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍‍ବାଇ ଯୋହନ୍, ଫିଲିପ୍ପ ଆର୍ ବାର୍‍ଥଲମୀ, ଥୋମା ଆର୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇକ୍‍ରୁ ମାଥିଉ, ଆଲଫିର୍ ହଇସି ଯାକୁବ ଆର୍ ତଦ୍ଦିୟ, ଦେଶ୍ ସେବାକ୍‍ରୁ ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା, ଯେ ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ଯୀଶୁ ଇ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାକେ ହ୍‌ଟାଉତା ବ୍‍ଳ୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦେଶେ ଜାହାନାଇ, ଆର୍ ଶମିରୋଣୀୟ ମ୍‌ନାର୍ ସ୍‌ହରେ ଜାହାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମେଣ୍ଢା ହର୍ ଆଜ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାହା। ଆରେକ୍‌, ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି କ୍ଉଆ, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ ବ୍‌ଲି। ବେମାରି ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରା, ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ଦିଆସ୍, କୁଷ୍ଟରଗି ମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରା, ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍‌କେ ବୁତ୍ ଚାଡାଉଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଅଦିକାର୍ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ହାଇଆଚାସ୍, ସେରି ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଦାନ୍ କ୍‍ରା। ତୁମାର୍ ଜ୍‍ଙ୍ଗିଆର୍ ମଣାଇ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି କି ରୁହା ଅଦ୍‍ଲି କି ତାମ୍ବାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ନିଆନାଇ, ଆରେକ୍‌ ବାଟେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ମଣା ନିଆନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଆଙ୍ଗି ହ୍‍ଜି ଜାହା, ହାଣ୍ତାଇ କି ଡାଙ୍ଗ୍ ହେଁ ଦ୍‍ରି ଜାହାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେ ଲକ୍‌କେ ନିଚୟ୍ କାମ୍‌କେ କାଦି ମିଳେଦ୍। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ସ୍‌ହରେ କି ଗାମେ ହେଁ ହୁରାସ୍, ସେତି କୁଇଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍, ସେରି କଜା ଆର୍ ସେ ଗାମ୍ ଚାଡି ଜାତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ଗ୍‍ରେ ସେ ରିଆ। ଆର୍ ତୁମି ଜୁଇ ଗ୍‍ରେ ହୁରାସ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେଇକ୍‍ରି କ୍ଉଆ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସ। ଯଦି ସେ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ ସେ ଶାନ୍‌ତି ହାମ୍‌କେ ଯଗ୍ୟ ରେଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ଶାନ୍‌ତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସେଦ୍, ଯଦି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଶାନ୍‌ତି ହାଉତା ଲକ୍ ନ୍‍ରେତି ତ୍‍ବେ, ସେରି ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆସେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ କେ ତୁମୁକେ କୁଇ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ କି ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍ ତୁମୁକେ କୁଦି ନ୍‌କେର୍‌ତି କି ତୁମାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ସେତି ତୁମାର୍ ହାଦାର୍ ଦୁଡି ହାହଡି ଦିଆସ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ଶେସ୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସଦୋମ୍ ଗମୋରା ଗାମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଇ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦେଇଦ୍।” “ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହୁଣ୍ଡାଳ୍ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମେଣ୍ଢା ହର୍ କ୍‍ରି ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାହ୍ ହ୍‍ର୍ ବୁଦିମାନ୍ ଆର୍ ହାରୁଆ ହର୍ ଦ୍‌ରମ୍ ଅଉଆ। ମ୍‍ତର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ପରିଷଦ୍ ତ୍‌ଇ ନେତି ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‍ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ର୍‍ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ତି। ଆରେକ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାସ୍ ଲାଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ର୍‍ଜାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ଅନ୍‌କାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ସୁଜଗ୍ ହାଉଆସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କଇନ୍ଦ୍, ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଟିକ୍ ସମୟ୍ ଅଇଲେକ୍ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକେ ଜାଣାଇ ଦେଇଦ୍। ବ୍‍ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ନ୍‍ହେଳେ, ମ୍‍ତର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା, ଯେ କି ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତା କ୍ଉତି, ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇଦ୍। ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାଲାଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆତେ ଶ୍‍ହ୍‍ରି ଦେତି, ଆର୍ ଉବାଦି ହେଁ ତାକାର୍ ହିଲାଜିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ରେଦ୍। ହଇଦି ଜିଦିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାକାର୍ ଆଇସିର୍ ଉବାସିର୍ ବିରୁଦେ ଉଟିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି। ଆର୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାସ୍ ଲାଗି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଆର୍‌ଲା କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‍ତେକ୍ ସାସ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ରେଇଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ଗାମେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ଆର୍‌ଗଟ୍ ଗାମେ ହ୍‌ଳାଇ ଜାହା, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଗାଇ ପର୍‍ଚାର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଆଗେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସିନ୍। ଗୁରୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଚେଲା ବ୍‍ଡ୍ଅଇ ନ୍‌କେରେ ଆର୍ ଦାସ୍ ସାଉକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‍ନଇ। ଚେଲା ନିଜାର୍ ଗୁରୁ ଆର୍ ଦାସ୍ ନିଜାର୍ ମାଲିକ୍ ଅଇଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ସେରି ବ୍‍ଲ୍। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ବେ ଗ୍‍ର୍ ମାଲିକ୍‌କେ ବାଲ୍‌ଜିବୂଲ୍ ଶଇତାନ୍ ବ୍‍ଲି କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ତ୍‍ବେ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ ବେସି କ୍‍ରାପ୍ କ୍ଉତି।” “ତ୍‍ବେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଡିରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ମାନାଇର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇରି ହେଁ ଲୁକି କ୍‍ରିଆଚେ ସେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜାଣ୍‍ଉତାର୍ ଗିନେ ଲୁକି କ୍‍ରିଆଚେ। ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଡାହି ଅଇଲିଆଚେ ସେ ସ୍‍ବୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଉଜାଳ୍‌କେ ଡାହି ଅଇଲିଆଚେ। ମୁଇ ଜୁଇରି ତୁମୁକ୍ ଲୁକ୍‍ଣେ କଇଲେନି, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ କ୍ଉଆ, ଆର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ କଇଲେନି, ସେ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‍ରାର୍ ଚାତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଟିଆ ଅଇକ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍ଉଆ। ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଆତ୍ମାକେ କାଇକ୍‍ରୁ ନାହାର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡିରାନାଇ। ଯେ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆର୍ ଆତ୍ମାକେ ନ୍‌ର୍‌କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‍ରୁହାରେ, ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିରା। ଜଳେକ୍ ଜ୍‍ଟିଆ ଚେଳେ କାଇରି ଗଟେକ୍ ଟ୍‌କାଇ ବିକ୍‍ତି ନାଇ? ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ନଇତେ ବୁଇଁଏ ଅଦ୍‍ରି ନ୍‍ମେର୍‍ତି। ସେନ୍‍କାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଜୀବନାର୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାକେ ଜାଣେ, ଜ‍ନ୍‌କ୍‌ରି କି ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ଡେ କେତେକ୍ ବାଳ୍ ଆଚେ, ସେରି ହେଁ ଜାଣିଆଚେ। ସେତାକ୍ ଡିରାନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ଜ୍‍ଟିଆ ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍।” “ଆର୍, ଯେ କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଚେଲାବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ମୁଇ ହେଁ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ଆଗେ ତାକେ ମର୍ ଚେଲାବ୍‍ଲି କଇନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ଲକାର୍‌ ଆଗେ ମର୍ ଚେଲାନଇ ବ୍‌ଲି କ୍ଉତି, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ହେଁ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ମୁଏ ତାକେ ମର୍ ଚେଲା ନ୍‌ଇ ବ୍‍ଲି କଇନ୍ଦ୍।” “ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଶାନ୍‌ତି ଦେମ୍‌କେ ଆସିଆଚେ ବ୍‍ଲି ବାବାନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲେଆଚି। କାଇତାକ୍ ମ୍‍ର୍‍ଗିନେ ହଇସି ଉବାସିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିରଦ୍ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଜିସି ଆଇସି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିରଦ୍ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ବୁଆର୍‍ସି ସ୍‌ତୁର୍‍ସି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିରଦ୍ ଅଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ ହ୍‌କା ତୁମାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଅଉତି। ଯେ ମ୍‍ର୍‍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ତାର୍ ନିଜାର୍ ଆଇସି ଉବାସିକେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ମ୍‍ର୍‍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ଯଗ୍ୟ ନାଇ, ଆର୍ ଯେ ହେଁ ତାର୍ ହଇସି ଜିସିକେ ମ୍‍ର୍‍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ହେଁ ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ଯଗ୍ୟ ନାଇ। ଆର୍ ଯେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହର୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍‍କେ ବଇକ୍‌ରି ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସିନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ସେ ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ଯଗ୍ୟ ନାଇ। ଯେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ଆର୍ ଯେ ମର୍‌ଗିନେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।” “ଯେ ତୁମୁକେ ମାନ୍‍ତି, ସେ ମକେ ମାନ୍‍ତି, ଆର୍ ଯେ ମକେ ମାନ୍‍ତି, ତ୍‍ବେ ସେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହେଁ ମାନ୍‍ତି। ଯେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁର୍ କ୍‍ବର୍‍କାରିଆ ବ୍‍ଲି ତାକେ ଆଦର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ହାଉତା ଇନାମାର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଇନାମ୍ ଇଲକ୍ ହେଁ ହାଇଦେ, ଆର୍ ଯେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ରମ୍ ଲକ୍‌କେ, ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଆଦର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଦ୍‌ରମ୍ ଲକ୍ ହାଉତା ଇନାମାର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଇନାମ୍ ଇଲକ୍ ହେଁ ହାଇଦେ। ଆରେକ୍‌, ଯେ ହେଁ ଇ ସାନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲାକେ ମର୍ ଚେଲାବ୍‍ଲି ଗଟେକ୍ ଗିନା କାକର୍ ହାଣି କାମ୍‌କେ ଦେଇଦ୍, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେ କ୍‌ବେ ହେଁ ତାର୍ ଇନାମ୍ ଆରାଇ ନ୍‌କେରେ।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ନିଜାର୍ ବାରଗ୍‍ଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ହର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲା ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ କ୍‍ଲା କାମାର୍ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଜଳେକ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‌ବର୍ ଦେଇ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆସି ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଜୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ହ୍‍ଟାଇନ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁଇ କି? କି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆର୍ କାକେ ଜାଗି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍?” ଯୀଶୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇରି ଜୁଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁଲାସ୍ ଆର୍ ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସେସ୍‍ବୁ ତୁମି ଜାଇକ୍‍ରି ଯୋହନ୍‍କେ କ୍ଉଆ, କାଣା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆକି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଚଟା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଣ୍ଡୁଲାଇ। କୁଷ୍ଟରଗି ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍ଲାଇ। ନ୍‍ଶୁଣ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁଲାଇ। ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟୁଲାଇ, ଆର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅମ୍‌ଲି। ଆର୍, ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଉତି।” ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଲେଉଟି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ବିଷୟ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ତୁମି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ କାଇରି ଦ୍‌କୁକେ ଜାତି ରିଲାସ୍, କାଇରି ହ୍‍ବନେ ଜ୍‍ଲ୍‌ତିରିଲା ର୍‍ନ୍ ଦ୍‍କୁକ୍ ଜାଇରିଲାସ୍? ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଦ୍‍କୁକ୍ ଜାଇରିଲାସ୍? କି ବେସିଦାମାର୍‌ ଆଙ୍ଗି ହିନ୍ଦିରିଲା ଗଟେକ୍ ମାନାଇକେ? ଦ୍‌କା, ଜୁଇଲକ୍ ହେଁ ବେସିଦାମାର୍‌ ଆଙ୍ଗି ହିନ୍ଦ୍‌ତି ଇଜାଗାଇ ନ୍‍ରେତି, ସେମ୍‍ନ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ରେତି। ସେରି ନ୍‌ଇଲେକ୍ ମକେ କ୍ଉଆ କାଇରି ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲାସ୍? ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ଦ୍‍କୁକ୍ ଜାଇରିଲାସ୍ କି? ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ତୁମି ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲାସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଯାର୍ ବିଷୟେ କି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ମାପ୍‌ରୁ କଇଲା ଦ୍‌କା, ‘ମୁଇ ମର୍ ଡ୍‍ଣ୍ତାସିକେ ତୁମାର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ, ସେ ତୁମାର୍ ବାଟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଇରି ସେ ଲକ୍’।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ଇସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍ କେ ହେଁ ଅଇନ୍‌କେର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ସାନ୍, ସେ ଇ ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଆରମ୍ କ୍‍ଲାତ୍ଇ ହ୍‍ଣି ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ତାଳ୍‌ନା ହାମ୍‍ଲା। ଆର୍, ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜ୍‌ବର୍‍ଦସ୍‌ତ୍ ଅଦିକାର୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ସ୍‍ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍, ଯୋହନ୍ ଆସ୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ବାବବାଣି କଇରିଲାଇ। ଆର୍, ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରାସ୍, ତ୍‍ବେ ଜୁଇ ଏଲିୟର୍ ଆସ୍‌ତାର୍ କ୍‌ତା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କଇରିଲାଇ, ଏ ଯୋହନ୍ ହ୍‌କା ସେ ଏଲିୟ। ଯାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଶୁଣ ଆର୍ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‍ରିନ୍? ସେମ୍‍ନ୍ ଆଟେ ବ୍‍ଜାରେ ବ୍‍ସିରେତା ସେ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍, ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ କୁଦି କ୍ଉତି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ମରିବାଜା ବାଜାଇଲୁ ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନାଚି ନ୍‌କେଲାସ୍। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକାର୍ ଗିତ୍ କଇଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦି ନ୍‌କେରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ଅଣ୍ତା ସାଗ୍ ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ନ୍‍କାତି ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲିଆଚେ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆଇଲେ ଆର୍ କାମ୍‌ଲେ ଡୁକୁଲେ, ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ କ୍ଉତି, ଦ୍‌କା, ଏ ଗଟେକ୍ କାଉରା ଆର୍ ମ୍‍ଦୁଆ ଲକ୍, ଆରେକ୍‌ ରିବ୍‍ନି ଆର୍ ପାପି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସାଙ୍ଗ। ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବୁଦି ଆର୍ ଗିଆନ୍ ତାକାର୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଜୁଇ ଜୁଇ ସ୍‌ହରେ ଯୀଶୁ ବେସି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ସ୍‌ହ୍‌ରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍ବାଦ୍‍ଲାଇଲାର୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି, ସେ ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁ ଉଡି କ୍‍ରି କ୍‌ଲାଇ। ହାଇ, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା କ୍‍ରାଚିନ୍ ଆର୍ ବେଥ୍‍ସାଇଦା ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆତ୍‍ତି, ସେସ୍‍ବୁ ଯଦି ମୁଇ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରେ କ୍‍ରିରେତି, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଗ୍‍ତୁ ବାସ୍‍ତା ହିନ୍ଦିକ୍‍ରି ଚାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଦ୍‍ଲାଉତି। ସେତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନେ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ତୁମୁକ୍ ମିଳେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ରେ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମି କାଇରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ତେକ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ନଇ, ଦ୍‌କା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ନ୍‌ର୍‌କେ ହିଙ୍ଗେଦ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଇଲିଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଯଦି ସଦୋମର୍ ସ୍‍ହର୍‍ ବିତ୍‌ରେ ଅଇରିଲେକ୍, ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ରେତି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନେ ସଦୋମ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ତୁମୁକ୍ ମିଳେଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏ ମର୍ ଉବା, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ମାପ୍‌ରୁ, ମୁଇ ତକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ। କାଇତାକ୍ ତୁଇ ବୁଦିମାନ୍ ଆର୍ ଜାନ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଲୁକାଇକ୍‌ରି, କାଇରି ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇଲିସ୍‌। ହେଁ ଉବା ଇରି ତର୍ ଆକିୟେ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ବିଷୟ୍ ଅଇଲି।। ମର୍ ଉବା ସ୍‌ରଗ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଅଦିକାର୍ ମ୍‌କେ ଦିଲାଆଚେ, ଉବାସି ତାର୍ ହଇସିକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣ୍‌ତି, ଆର୍ ଉବାସିକେ ତାର୍ ହଇସି ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣେଦ୍, ଆର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଯାକେ ଉବାର୍ ବିଷୟ୍ ଜାଣାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ମର୍ ଉବାକେ ଜାଣେଦ୍। ଏ କ୍‌ଷ୍ଟ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ଚିନ୍‍ତାର୍ ବଜ୍‌ଲାଦି ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଶା, ମୁଇ ତୁମୁକେ ଶାନ୍‌ତି ଦେଇନ୍ଦ୍। ମର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନା, ଆରେକ୍‌, ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଶିକା, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ଲକ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶାନ୍‌ତି ହାଉଆ। କାଇତାକ୍ ମର୍ ଶିକ୍ୟା ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ମର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‌ତାର୍‌ ବେସି ସ୍‌ହଜ୍‌।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ହାଚି କ୍‍ଲା ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ଅଇ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍, ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବୁକ୍ ଅଇ କାଦିର୍ କେଡ୍ ଚିଡାଇ କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେରି ଦ୍‍କି ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଦ୍‌କା, ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମ୍ ନାଇ, ସେରି ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ବୁକେରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା କାଇରି କ୍‌ରିରିଲା, ସେରି କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ହଡି ନ୍‌କେରାସ୍? ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତମ୍ୱୁ ଲ୍‌ଗେ ହୁରିକ୍‌ରି, ଜୁଇ ମାନ୍‍ସି ରୁଟିକେ ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କାତାର୍ ଅଦିକାର୍ ରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ କାତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନ୍‌ରିଲି, ସେରି ସେମ୍‍ନ୍ କାଇ ରିଲାଇ? କି ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ବିଶାଉତା ଦିନ୍‌କେ ଅପବିତର୍‌ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ ଦସି ନ୍‌ଇ, ମୋଶାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇବିଷୟ୍ କାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହଡି ନ୍‌କେରାସ୍‌? ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମନ୍ଦିର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ବ୍‌ଡ୍ ବିଷୟ୍ ଇତି ଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବଳିହୁଜା ଦେତା ବାଦୁଲେ, ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା ଦ୍‌କାଉଆ, ଇ କାତାର୍ ଅର୍ତ ଜ୍‍ବେ ଜାଣି ରିଲାସ୍ ହ୍‌ଣି, ତ୍‍ବେ ତୁମି ମର୍ ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବିରଦ୍ ନ୍‍କେଲାସ୍ ହ୍‌ଣି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ବିଶାଉଣିଦିନାର୍ ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଜାଗା ଚାଡିକ୍‌ରି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ସେ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେଲକ୍ ରିଲା, ତାର୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ଶୁକି ଜାଇରିଲି। ଆରେକ୍‌, ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଯୀଶୁର୍ ବିରୁଦେ ଦସ୍ ଦେର୍‌ତାର୍‌ ଲାଗି ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ କାଇରି ନିୟମ୍? ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଯଦି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାର୍ ଗଟେକ୍ ମେଣ୍ଢା ରେଇଦ୍ ଆର୍ ସେରି ବିଶାଉଣିଦିନ୍ କାଲେ ଅଦ୍‌ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମି ସେ ତାକେ ନ୍‍ଜିକାସ୍, ଅନ୍‌କା ଲକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଆଚେ? ତ୍‍ବେ, ମେଣ୍ଢା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମାନାଇ କ୍‍ତେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍। ସେତାକ୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ନିୟମ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେ ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ତର୍ ଆତ୍ ଲାମାଉ।” ସେତାକ୍ ସେ ଆତ୍ ଲାମାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ବିନ୍ ଆତ୍‌ହର୍ ସେ ଆତ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଗ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ବାରିଜାଇ ଯୀଶୁକେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଉପାଇ ହାଚ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେରି ଜାଣିକ୍‍ରି ସେତିହ୍‍ଣି ଚୁପ୍ଅଇକ୍‍ରି ବାରିଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ବେସିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ବେସି ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ମର୍‍କ୍‍ତା କାକେ କ୍ଉଆନାଇ ବ୍‍ଲି ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବେସି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି, ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇଲା ଇକ୍‍ତା ହୁରାଅଇଦ୍, “ଦ୍‌କା, ଅମାର୍ ଦାସ୍, ଯାକେ ଅମି ବାଚ୍‌ଲୁ ଆଚୁ। ଅମାର୍ ବେସି ଲାଡ୍ ହାଉତାର୍, ଯାର୍ ତ୍‌ଇ ଅମାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବେସି ଶାନ୍‌ତି। ଅମି ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ନିଜାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦେଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ସେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍ ମନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଆଇ ବିଚାରାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେ ମାଡ୍ ଗଡ୍ ନ୍‌କେରେ, କି ବେସି ବେଲ୍‌କି ନ୍‌କେରେ, କି ସକ୍‍ଳିୟେ କେ ତାର୍ ବେଲ୍‌କି କ୍‌ତା ନ୍‍ଶୁଣ୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ସେ ନିଆଇ ମିଳ୍‍ଲି ବ୍‍ଲି ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍, ସେ ନାଡା ଡାଙ୍ଗ୍ ବାଙ୍ଗି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ସଧୁମ୍ ସ୍‍ଳିତା ଲିବାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମନ୍ ଆଶା କ୍‌ର୍‌ତି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍ ଡ୍‍ସ୍‍ଲା କାଣା ଆର୍ ଗୁଲା ଲକ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେ ତାକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଗୁଲା ଆର୍ କାଣାଲକ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍ ହାର୍‌ଲା ଆର୍ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଏ କାଇରି ସେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ହିଲା ନଇ?” ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେରି ଶୁଣି କଇଲାଇ, “ଇଲକ୍ ଶଇତାନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ବାଲ୍‌ଜିବୂଲ୍ ସାଇଜେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଇ ଲାନି।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମନାର୍ ଚିନ୍‍ତା ଜାଣି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇ ରାଇଜ୍ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟେଦ୍, ସେ ରାଇଜ୍ ବୁଡି ଯାଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ ସ୍‍ହର୍‍ କି ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‍ମନ୍ ବିନ୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ସହର୍ କି ସେ ଗ୍‍ର୍ ତିର୍‌ଅଇ ରେମ୍ ନାହାରେ। ଆରେକ୍‌, ଶଇତାନ୍ ଯଦି ବୁତ୍ ଚାଡାଇଦ୍, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ଅଲ୍‍ଗା ଅଇ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟୁଲି, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ରାଇଜ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତିର୍‌ଅଇ ରେଇଦ୍? ମୁଇ ଯଦି ଶଇତାନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡାମ୍‍ଲେ, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡାଉତି? ସେରି ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଯଦି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସାଇଜେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଚାଡାଇନ୍, ତ୍‍ବେ ତ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ। ଯେ ହେଁ ଆଗେ ଶଇତାନ୍‍ ହର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ କୁନ୍‍ ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ଜାଇ ଚରୁନାହାରେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ସେରି ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଲକ୍‌କେ ଆରାଉ ଆର୍ ତାକେ ବାନ୍ଦୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ନଇଦେ। ତାକେ ବାନ୍ଦି ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁ ଜିନିଷ୍ ଚରିନେମ୍ ହାରେ। ଯେ ମର୍ ବାଟ୍ ନଇ, ସେ ମର୍ ବିରଦି, ଆରେକ୍‌, ଯେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଅରାଇ ନ୍‌କେରେ, ସେ ସେରି ଚାର୍‍କାର୍ କ୍‍ରି ହ୍‌କାଇଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମାନାଇର୍ ସ୍‍ବୁ ପାପ୍ ଆର୍ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କେମା ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କେମା କ୍‍ରା ନ୍‌ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ କେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ତା କଇଦେ, ତାକେ କେମା ଦିଆ ଅଇଦେ, ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ଇ ଜୁଗେ କି ହ୍‌ଚାର୍ ଜୁଗେ ମିସା ତାକେ କେମା ଦିଆ ନ୍‍ଅଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ଆରି ତରେକ୍ କଇଲା, “ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍ଉଆ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଳ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍ଉଆ। ଯଦି ଗ୍‌ଚ୍ କ୍‍ରାପ୍ ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହେଁ କ୍‍ରାପ୍ ରେଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ହ୍‌ଳ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ଚିନି ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିସ୍ ରିଲା ସାହାର୍ ହିଲାହର୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଅଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍? କାଇତାକ୍ ମନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇରି ବର୍‍ତି ରେଇଦ୍ ହାଇରି ଟଣ୍ତ୍ ବାଟ୍ ବାର୍ ଅଇଦ୍। ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ମନ୍ ବିତ୍‌ରେ ହଣି ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ବାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍ ତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ମନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ବାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ମାନାଇ ମନ୍ ଯାଇରି ହେଁ ବଡ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତି, ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତିର୍ ଉତର୍ ଦେତି। ସେତି ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେଲକ୍‌କେ ତାର୍ କଇଲା କ୍‌ତାର୍ ହର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ତାକେ ଦସି କି ନିର୍‌ଦଷି କ୍‍ରେଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‌ତିଲକ୍ ତାକେ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲୁ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍ ଦିଲା, “କ୍‍ରାପ୍ ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଚିନ୍ ମାଗ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଯୁନସାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟ୍‍ଲା ଚିନ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ବିନ୍ ଚିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଆ ନଇ। କାଇତାକ୍ ଯୁନସ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତିନ୍‍ଦିନ୍ ଆର୍ ତିନିରାତି ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ମାଚାର୍‌ ହେଟେ ରିଲା, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ହେ ତାର୍ ହର୍ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ଆର୍ ତିନିରାତି ବୁଇଁତ୍‌ଳେ ରେଇନ୍‌। ଇଶ୍ୱର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍, ନିନୀବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉଟିକ୍‍ରି, ଉବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦସି କ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୁନସାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ ରିଲାଇ, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଦ୍‌କା ଯୁନସାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଇତିଆଚି। ଆର୍, କାତାଆତ୍ ବାଟାର୍ ସିବା ଦେଶାର୍ ରାଣୀ ବିଚାର୍‌ ଦିନେ, ଅବାର୍ ଯୁଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉଟିକ୍‍ରି, ଏମ୍‍ନ୍‍କେ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ଶଲୋମନ୍ ର୍‌ଜାର୍‌ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କ୍‍ଣ୍ଡି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ଶଲୋମନ୍ ର୍‌ଜାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଇତିଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ବାରାଇ ଜାଇଦ୍, ସେ ତାର୍ ରେତାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ହାଣି ନ୍‌ରିଲା ସୁକ୍‌ଲା ଟାଣ୍ କଜେଦ୍ ଆର୍ ସେରି ନ୍‌ହାଇଲେକ୍। ସେ ନିଜ୍‍କେ ନିଜେ କଇଦ୍, ମୁଇ ଜୁଇ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‌ଣି ଆସିରିଲେ ମର୍ ସେ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଲେଉଟି ଜାଇନ୍ଦ୍। ତ୍‍ବେ ସେ ଲେଉଟି ଜାଇକ୍‍ରି ସେ ଆଗ୍‍ତୁର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ସଫା ସୁତ୍‌ରା ଅଇ ସ୍‌ଜାଇ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଜାଇ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଦ୍‍ରି ଆସେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ହୁରିକ୍‌ରି ସେତି ବାସା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ସେ ଲକାର୍‌ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଦ୍‍ଶା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦ୍‍ଶା ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ଅଇଦ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ଜୁଗାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେରି ଗଟେଦ୍। ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାବ୍‌ଳ୍, ଦ୍‌କା, ତାର୍ ଆଇସି ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍ ବାଇସିମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଦାଇ ଟିଆଅଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗଟେଲକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଦ୍‍କ୍, ତର୍ ଆଇଦି ଆର୍ ତର୍ ସାନ୍ ବାଇଦିମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଦାଇ ଟିଆଅଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତା ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଯେ ଯୀଶୁକେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା, ତାକେ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମର୍ ଆୟା କେ? ଆର୍, ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌ କେ?” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଟ୍‌କେ ଆତ୍ ଲାମାଇ କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ମର୍ ଆୟା ଆର୍ ମର୍ ସାନ୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌, କାଇତାକ୍ ଯେ କେ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ଉବାର୍ କ୍‌ତା ମାନେଦ୍ ଆର୍ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍ ବାଇ, ବେଣି ଆର୍ ଆୟା।” ସେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାରି ଗାଲିଲୀ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ ଲାଗି, ଯୀଶୁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଯାଇ ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗାଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବିଷୟ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଆର୍ କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ଗଟେକ୍ ଚାଷି ବୁଣୁକେ ବାର୍‍ଲା। ସେ ବିଆନ୍ ବୁଣୁ ବୁଣୁ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ବାଟ୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌, ଚେଳେମ୍‍ନ୍ ଆସି ସେ ବିଆନ୍‍କେ କାଇ ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ କମ୍ ମାଟି ରେତା ଟେଳାକୁଳି ଉହ୍‍ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି ଆର୍ ଅଦିକ୍ ମାଟି ନ୍‌ରିଲାକେ ବେଗି ଗ୍‌ଜା ଅଇଲି, ମ୍‍ତର୍ ବେଳ୍ ବାରିକ୍‌ରି ବେସିକ୍‍ରା ଅଇଲାକେ କମ୍‌ଜ୍‍ଲି ଆରେକ୍‌ ଚେର୍‍ବିନ୍ଦୁ ନାହାର୍‍ଲାକେ ସୁକିଗ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ କାଟାବୁଟା ବିତ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌, କାଟାବୁଟାମ୍‌ନ୍ ଉଟି ବ୍‍ଡ୍ଅଇ ସେ ଗ୍‍ଜାକେ ଡାହି ଅଇଲି ଆରେକ୍‌, କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ଗାଦିଆ ବୁଇଁଏ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆର୍ ଗ୍‍ଜାଅଇ ନିଗିକ୍‍ରି ତିରିଶ୍ ଗୁଣ୍, ଷାଟେଗୁଣ୍ ଆର୍ ଶଏଗୁଣ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ହ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ଳ୍‍ଲି। ଯଦି କାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଶୁଣା ଆର୍ ସେ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା।” ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲଗେ ଆସି ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ତୁଇ କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍? ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜେ ଲୁକିରିଲା ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ଜାଣୁକେ ତୁମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଆଅଇ ନ୍‌କେରେ। ଆରେକ୍‌ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ଅଦିକ୍ ଆଚେ, ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ଦେଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ନାଇ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ହେ ଆଚେ, ସେରି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇଶ୍ୱର୍‌ ବେଟି ନେଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‌ତି ମ୍‍ତର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ମର୍ କ୍‌ତାକେ ଶୁଣ୍‍ତି ମ୍‍ତର୍ ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି। ସେତାକ୍ ମୁଇ ସେମନ୍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲେ। ଆରେକ୍‌ ବବିସତ୍ କ୍‌ଉତା ଯିଶାଇୟ‍ର୍ ଇରି ବବିସତ୍‌କ୍‌ତା ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟେ ହୁରା ଅମ୍‌ଲି, ‘ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ଶୁଣାସ୍, ମ୍‍ତର୍ କାଇରି ହେଁ ବୁଜି ନ୍‌କେରାସ୍। ଆରେକ୍‌, ଦ୍‌କୁ ଦ୍‌କୁ ଦ୍‌କାସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ କାଇରି ହେଁ ଜାଣି ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଇଲକାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ଅଇଗଲି ଆଚେ, ସେମ୍‌ନ୍ କାନେ କ୍‌ଡେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଆକି ଲୁମ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଆକିଏ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆର୍ କାନେ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ହୃଦଏ ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ବାଦ୍‌ଲାଉତି, ଆରେକ୍‌ ଅମି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ।’ ମ୍‍ତର୍ ଦନ୍ୟ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆକି, କାଇତାକ୍ ସେରି ଦ୍‌କୁହାରେ। ଦନ୍ୟ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାନ୍, କାଇତାକ୍ ସେରି ଶୁଣୁହାରେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ଜୁଇରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସେରି ଗାଦି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‍କି ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଶୁଣିଆଚାସ୍ ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ ମ୍‍ତର୍ ଶୁଣୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ।” “ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣ୍‌ତା ଲକାର୍‌ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣାସ୍। ଯେ କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ନ୍‍ବୁଯେ, ଶଇତାନ୍ ଆସି ଜୁଇ ବାକ୍ୟ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ହୃଦୟ୍ ତ୍‌ଇ ବୁଣା ଅଇରିଲା ସେରି ଚରିକ୍‍ରି ନେଇଦ୍, ସେ ଏକ୍‍ଲା ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ବୁଣା ଅଇରିଲା ବିଆନ୍ ସ୍‍ମାନ୍। ଜୁଇଲକ୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ଲାମାଡେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ମାନ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ବାକ୍ୟ ଚେର୍ ନ୍‍ବେଦ୍‍ଲାର୍‌ ଗିନେ କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଇରେତି, ହ୍‌ଚେ ବାକ୍ୟର୍ ଗିନେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ଗଟ୍‍ଲେକ୍ ସେମାଡେ ଡିର୍‍ତି, ସେ ଗଟେକ୍ ବୁଣା ଅଇରିଲା ଟେଳାକୁଳି ବୁଇଁର୍ ଚେର୍ ନ୍‌ବେଦ୍‌ଲାର୍‌ ବିଆନ୍ ହର୍। ଜୁଇଲକ୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଦୁନିଆର୍ ଚିନ୍‍ତା, ଦ୍‌ନାର୍ ଆଶା ସେ ବାକ୍ୟକେ ଚାହି ହ୍‌କାଇଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଳ୍ ନ୍‍ଦେରେ, ସେ ଏକ୍‍ଲା, କାଟାବୁଟା ବୁଇଁ ଲ୍‌ଗେ ଅଦ୍‍ରିରିଲା ବିଆନ୍‍ ହର୍। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିକ୍‍ରି ବୁଜେଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳେଦ୍, ଆର୍ କେ କେ ତିରିଶ୍ ଗୁଣ୍, କେ କେ ଷାଟେଗୁଣ୍ ଆର୍ କେ କେ ଶଏଗୁଣ୍ ହଳ୍ ହଳ୍‍ତି, ତ୍‍ବେ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ବୁଣା ଅଇରିଲାର୍ ଗାଦିଆ ବୁଇଁର୍ ବିଆନ୍ ହର୍।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଦାଇ ବ୍‍ଲ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣା ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ଚାଷି ଲକାର୍‌ ହର୍। ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଦେ ସଇରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ତାକାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆସି ସେ ଗ୍ଉଁ ବିତ୍‌ରେ ର୍‍ନ୍ ମ୍‌ଞ୍ଜି ବୁଣି କ୍‍ରି ଉଟିଗ୍‌ଲା। ଯ୍‌ଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତାର୍ ବାରି ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ର୍‍ନ୍ ହେଁ ଡିସ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡାସିମ୍‌ନ୍‍ ମାଲିକ୍ କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, ‘ମାଲିକ୍, ତୁଇ କାଇରି ନିଜାର୍ ହଦାୟ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣୁକେ ଦେଇ ନ୍‌ରିଲିସ୍ କି? ସେତାକ୍ ର୍‍ନ୍ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଅଇଲି?’ ମାଲିକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ‘ଗଟେକ୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଇରି କ୍‍ରିଆଚେ।’ ଆରେକ୍‌, ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, ‘ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ସେ ର୍‍ନ୍‌କେ ଜିକୁନ୍ ଆର୍ ଗଟେତ୍ଇ ଗାଦା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଇରିକାଇରି ତର୍ ମ୍‌ନ୍?’ ମ୍‍ତର୍ ସେ କଇଲା, ‘ନାଇ ସେନ୍ କ୍‍ରାନାଇ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ର୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ ର୍‍ନ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍ଉଁ ଜିକି ହ୍‌କାଉଆସ୍। ଗ୍ଉଁ ନ୍‍କାଟ୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ ବାଡୁକେ ଚାଡିଦିଆସ୍, ଆରେକ୍‌ ଗ୍ଉଁ କାଟ୍‌ତା ବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ କାଟ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇନ୍ଦ୍, ବାନ୍ଦ୍‍ତା ଆଗେ ର୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ହଡାଉତାର୍ ଗିନେ ହ୍‌ଣ୍ତା ବାନ୍ଦା, ମ୍‍ତର୍ ଗ୍ଉଁ ମର୍ ହାଲାଇ ରୁଣ୍ଡାଇ କ୍‍ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉଆ।’” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାକେ କଇଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‍ର୍‍ସୁ ମ୍‌ଞ୍ଜି ହ୍‍ର୍, ଜୁଇରି ନ୍‌ଇ ଗଟେଲକ୍ ନିଜାର୍ ଜମିଏ ବୁଣ୍‌ଲା। ସେରି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ବିଆନ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାନ୍, ମ୍‍ତର୍ ବୁଣା ଅଇଲେକ୍ ସେରି ଗ୍‌ଚ୍ ଉଟିକ୍‍ରି ସ୍‍ବୁଶାଗ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଦ୍, ଆକାଶାର୍ ଚେଳେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ନ୍ଦାୟ୍ ଗୁଡାବାନ୍ଦି ବାସା କ୍‌ର୍‌ତି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଖମିର୍ ହର୍। ଏକ୍‍ଲା ମାଇଜି ସେରି ନେୟ୍ ଗୁଣ୍ତ୍ ଲ୍‌ଗେ ମିସାଇ ଡାହି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲି ଆର୍ ସେରି ଗୁଣ୍ତ୍ ଚାରିହାକ୍ ଅଇଲି। ଅଳକ୍ ହର୍ ଖମିର୍ ଜେତେନ୍ ଚିଟ୍‍କ୍‍ଲା ଗୁଣ୍ତ୍ ଚାରି ବେଣ୍‍ତେ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମାପ୍‌ରୁର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଶିକ୍ୟା କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହୁର୍‌ତିବି ସାରା ଚାରି ବେଣ୍‍ତେ ବିଚ୍‌ରି ଅଇ ଜାଇଦ୍।” ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଯୀଶୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଚାଡି ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇକ୍‌ତା ହେଁ ନ୍‍କ୍ଉତି ରିଲା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କଇଲା ଇକ୍‍ତା ହୁରାଅଇଦ୍, “ଅମି ନିଜାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ହୁଟାଇକ୍‌ରି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାର୍ ଗିନେ କ୍‌ତା କ୍‍ମା, ହୁର୍‌ତିବି ତିଆର୍ ଅଇଲାତ୍ଇ ହ୍‍ଣି ଲୁକିରିଲା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ କ୍‍ମା।” ହ୍‌ଚେ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‍ରେ ହୁର୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ଜମିର୍ ରନାର୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବୁଜାଇକ୍‍ରି କ୍ଉଆ।” ସେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଯେ ବ୍‍ଲ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣେଦ୍, ସେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା। ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଦା ହର୍। ବ୍‍ଲ୍ ବିଆନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‍ର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍। ର୍‍ନ୍ ଶଇତାନାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍। ଜୁଇ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ସେରି ବୁଣ୍‌ଲା, ସେ ଶଇତାନ୍। ଗ୍ଉଁ କାଟ୍‌ତା ବ୍‍ଳାର୍‌ ଅର୍‌ତ ଅମ୍‌ଲି ଯୁଗସେସ୍, ଆରେକ୍‌, କାଟ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅଇଲାଇ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍। ତ୍‍ବେ, ର୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେତ୍ଇ କ୍‍ରାଅଇ ଜୟେ ହଡା ଅଇଦ୍, ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟ୍‍ଣା ଗଟେଦ୍। ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇନ୍, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସ୍‍ବୁ ମିଚୁଆ ପାପି ଆର୍ ଅନ୍ୟାୟ୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବିନେ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ସେ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଜୟ୍ ଲାଗ୍‍ତା କୁଣ୍ଡେ ହ୍‍କାଇ ଦେତି, ସେତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ ଦାତ୍‌ କିଡି ମିଡ୍ ଅଇଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନାର୍ ଉବାସିର୍ ରାଇଜେ ଜାଇ ବେଳ୍ ହର୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‍କାଅଉତି। ଯଦି କାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ମନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଶୁଣା ଆର୍ ସେ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା।” “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଦାଇ ତହା ଅଇଲା ଦ୍‌ନ୍ ହର୍। ଗଟେଲକ୍ ସେରି ଦ୍‍କି ମ୍‌ନେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଯାୟ୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜିନିଷ୍ ବିକିକ୍‌ରି ସେ ହ୍‌ଦାକେ ଗେନ୍‌ଲା।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ମୁକ୍‍ତା କଜ୍‌ତିରିଲା ଗଟେକ୍‌ ବେପାରି ହର୍। ସେ ଗଟେକ୍ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ମୁକ୍‍ତା ଦ୍‍କି ଯାଇ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ବିକିକ୍‌ରି ସେ ମୁକ୍ତାକେ ଗେନ୍‌ଲା।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ମାଚ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତା ଗଟେକ୍ ଟାଣା ଜାଲ୍ ହର୍। ସେରି ମାଚ୍ ବର୍‍ତି ଅଇଲାକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଜିକି ଆନ୍‍ଲାଇ ଆର୍, ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍ ମାଚ୍ କ୍‍ଳାଇୟେ ବେଟିକ୍‍ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ ମାଚ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହିଙ୍ଗି ଦିଲାଇ। ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେଦ୍। ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାରିଆସି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବିନେ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୟ୍ ଲାଗ୍‍ତା କୁଣ୍ଡେ ହ୍‌କାଉତି। ସେତି କାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ ଦାତ୍‌ କିଡି ମିଡି ଅଇଦ୍।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ବୁଜୁଲାସ୍?” ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ହାଁ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ସ୍‌ବୁ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍, ଯେ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜର୍ ଚେଲା ଅଇଆଚେ, ସେ ସେ ଗ୍‍ର୍ ମାଲିକାର୍ ହର୍, ଯେ ନ୍ଉଆ ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ନା ବେସିଦାମାର୍‌ ଜିନିଷ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‍ରୁହାରେ।” ଯୀଶୁ ଇରିସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍ଇ ସ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ ଜାଗାଚାଡି ନିଜାର୍ ଗାମ୍ ନାଜରିତ୍‍କେ ଆଇଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଅନ୍‍କରି ଶିକ୍ୟା ଦିଲା ଯେ, ସେ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇ କଇଲାଇ, “ଏ ମାନାଇ ଇ ସ୍‌ବୁ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା କେଣେହ୍‍ଣି ସିକ୍‍ଲା, ଆର୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଲା?” ସେମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଇନସ୍‍ତା କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଏ କି ସେ ବାଡାଇର୍ ହଇସି ନଇ? ଆର୍ ଆଇସିର୍ ନାଉଁ କାଇରି ମରୀୟମ୍ ନଇ? ଆରେକ୍‌ ଆର୍ ବାଇସି ମନାର୍ ନାଉଁ କାଇରି ଯାକୁବ, ଯୋଷେପ୍, ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦା ନଇ? ଆରେକ୍‌, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ବେଣ୍‍ସିମ୍‍ନ୍‍ କାଇରି ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନାଇ? ତ୍‍ବେ ସେ ଇସ୍‌ବୁ ଶ୍‌କ୍‌ତି କୁଇତିହ୍‍ଣି ହାଇଲା?” ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଇରି କ୍ଇ ଯୀଶୁକେ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ତାର୍ ଗାମେ, ତାର୍ ଗ୍‍ରେ, ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ବାକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ଆର୍ କୁନ୍‍ତି ହେ ତାକେ ଇନସ୍‍ତା ନ୍‌କେର୍‌ତି।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‍କେର୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସେତି କାଇରି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ନ୍‌କେଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟାର୍ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣି ନିଜାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, ଏ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍, ସେ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଟିଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇରିସ୍‌ବୁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲି। କାଇତାକ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ନିଜାର୍ ବାଇ ଫିଲିପ୍‍ର୍ ମାଇଜି ହେରୋଦିଆର୍ ଗିନେ ଯୋହନ୍‍କେ ଦ୍‍ରି ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେ ହୁରାଇ ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଯୋହନ୍ ତାକେ କ୍ଉତିରିଲା, “ତୁଇ ହେରୋଦିଆକେ ବିବା ଅଉତାର୍ ନିଆଇ ନାଇ।” ଆରେକ୍‌, ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯୋହନ୍‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିର୍‌ତିରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‍ଲି ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ବେ ହେରୋଦାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦିନ୍ ଆଇଲି, ହେରୋଦିଆର୍ ଟକି ଆଇଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ନାଚିକ୍‍ରି ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ର୍‍ଜା ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କ୍‌ତାଦିଲା ଯେ, ସେ ଯାଇରି ହେଁ ମାଗ୍‍ଲେକ୍, ସେ ତାକେ ସେରି ଦେଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ସେ ଟକି ନିଜାର୍ ଆଇସିର୍ କ୍‌ତାଇ ହ୍‍ଳି କଇଲି, “ମକେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ କାଟି ଗଟେକ୍ ତାଳିଏ ଦେ।” ସେତାକ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ନିଜାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ଆର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବଜିଲ୍‌ଗେ ଆସିରିଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ, ସେ ଟକିର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଆରେକ୍‌, ଲକ୍ ହ୍‍ଟାଇ ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ କାଟ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ କାଟି ଗଟେକ୍ ତାଳିଏ ଆଣିକ୍‍ରି ସେ ଟକିକେ ଦିଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସେ ତାର୍ ଆଇସିକେ ନ୍ଇଦିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆସି ତାର୍ ମ୍‍ଳ୍ ଆଣିକ୍‍ରି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ତହ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯାଇ ଯୀଶୁକେ ଜାଣାଇଲାଇ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ସେରି ଶୁଣି ଡଙ୍ଗାଇ ବ୍‌ସି ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ବେସିଲକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ବାରିଯାତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କୁନ୍‍ତି ଗ୍‌ଲାଇନି ସେରି ଜାନ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଗଳି ଗନ୍ଦି ବାଟେ ଅଇ ହ୍‌ଳାଇ ଜାଇ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କେଟ୍‍ଲା ଆଗେ ସେତି ଜାଇ ସେମ୍‌ନ୍ କେଟ୍‍ଲାଇ। ଆର୍, ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତୁର୍‍ଲା, ସେ ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ବିସାସ୍ କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ଦୁକାଇଲା, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କା‍ର୍ କ୍‍ତେକ୍ ରଗିମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ବେଳ୍ ବୁଡ୍‌ଲାକେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ଇରି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଚିମ୍‍ରା ଜାଗା ଆରେକ୍‌ ବେସି ସ୍ଞ୍ ହେଁ ଅଇଲିନି, ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଯାଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ କାମ୍‌କେ କାଇ ହେଁ କାଦି ଗେନ୍‍ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‍ଟାଇ ଦିଆସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜାତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାଳାଉଆ।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇତି ଚୁଚାଇ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ଆଚେ।” ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ଇତି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ର୍‍ନ୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଆର୍ ସେ ସେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ନ୍‌ଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ବାଟ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା ଆର୍ ରୁଟି ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରିଦେମ୍‌କେ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା। ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇକ୍‍ରି ସାନ୍‍ତି ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ରୁଟି ଜ୍‌ତେକ୍ ଉବୁର୍‍ଲି ସେରି ସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ବାର ଡ୍‍ଲା ବ୍‍ର୍‍ତି କ୍‍ରି ବେଟ୍‍ଲାଇ। ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ କାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ, ମାଇଜି ଟକି ଆର୍ ସାନ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡିକ୍‌ରି, ପାକାପାକି ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ରିଲାଇ। ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାକାର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ବ୍‌ସି ବେଥ୍‍ସାଇଦା ସ୍‌ହରାର୍‌ ସେହାଟିକେ, ସେ କେଟ୍‍ତା ଆଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ କଇଲା, ଆର୍ ଇ ବିତ୍‌ରେ ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହଟାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସ୍ଞ୍ ଅଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ସେତି ଏକ୍‍ଲା ରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଡଙ୍ଗା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବେସି ଦୁରିକେ ରିଲି ଆର୍ ଡଙ୍ଗାର୍ ଆଗ୍‍ହ୍‌କ୍ ହ୍‍ବନ୍ ଟେଲ୍‌ତି ରିଲି ଲାଗି, ଲ୍ଉଡି ଡଙ୍ଗାୟ୍ ହାଇ ତ୍‍ଳ୍‍ ମ୍‍ଲ୍‌ତି ରିଲି। ଯୀଶୁ କୁକ୍‍ଳା ଡାକେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ହାଣି ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ତି ଇଣ୍ତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ଡ୍‍ତାର୍ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍ ଡିରି ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି କ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଇରି ତ ବୁତ୍।” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଡିରିକ୍‍ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା ଅଇ କଇଲା, “ସାସ୍ ଦ୍‌ରା! ଇରି ମୁଇ ଯୀଶୁ, ଡିରାନାଇ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଇରି ଯଦି ତୁଇ, ତ୍‍ବେ ହାଣି ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମକେ ଆଦେଶ୍ ଦେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଆସ୍।” ସେତାକ୍ ପିତର୍ ଡଙ୍ଗାୟ୍ ହ୍‍ଣି ଉତ୍‍ରି ହାଣି ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ତି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁରାର୍ ହ୍‍ବନ୍‍କେ ଦ୍‍କି ଡିରି ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବୁଡି ଜ୍‌ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ମକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍!” ଯୀଶୁ ସେମାଡେ ଆତ୍ ଲାମାଇ ପିତର୍‍କେ ଦ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ଅଳକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି କାଇତାକ୍ ଡାଉଟ୍ କ୍‌ଲିସ୍?” ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‍ଗ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ହ୍‍ବନ୍ ତିର୍ ଅଇଲି। ସେତି ଡଙ୍ଗାଇ ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି କଇଲାଇ, “ତୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଡଙ୍ଗାଲ୍‌ଗେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌ ମ୍‍ଜିକେ ବୁଲିକ୍‍ରି ଗିନେସରତ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ବାଟାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ଡି ଲ୍‌ଗେ କେଟ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେ ଜାଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଚିନି ସେ ଚାରିହାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଗାମ୍‍କେ କ୍‌ବର୍ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ରଗିକେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଆଚଡ୍‍କେ ଚୁଉତି, ଇରି ତାକେ ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ତାକ୍ ଚୁଇଲାଇ, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ରିତୀନିତୀକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି? କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାତାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମାର୍ ହର୍ ଆତ୍ ନ୍‍ଦଉତି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ତୁମାର୍ ରିତୀନିତୀକେ ମାନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନି ନ୍‌କେରାସ୍? ଇଶ୍ୱର୍‌ ତ କଇଲା ଆଚେ ଉବା ଆର୍ ଆୟାକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା, ଆରେକ୍‌ ଯେ କେ ଉବା କି ଆୟାକେ ଅବିଶାପ୍ ଦେଇଦ୍ ସେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‍ର୍‍ଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତି ରିଆସ୍‌ କି, କେ ଜ୍‍ବେ ତାର୍ ଉବା କି ଆୟାକେ କଇଦ୍, ‘ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜୁଇ ଉପ୍‍କାର୍ ତୁମାର୍ ହାଉତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲି, ସେରି “କୁର୍‍ବାନ୍” କ୍‌ରିଆଚି, ବଲେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗିନେ ମାନ୍‍ସି କ୍‍ରି ଆତ୍‍ତି।’ ଆର୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ସେ ନିଜାର୍ ଉବା ଆୟାକେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କେରେ। ଅନ୍‌କାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଅବିଆସ୍ କ୍‍ଲା ବିଦିବିଦାନାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତାକେ ବେକାର୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍, ଯିଶାଇୟ ତୁମାର୍ ବିଷୟେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇ ବାବବାଣି କଇଲା ଆଚେ, ‘ଇ ଜାତି ଆମୁକେ ଟଣ୍ଡେ ସେ ମାନ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ଦୁରି ର୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମ୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଆଦେଶ୍ ବ୍‍ଲି ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇ ବେକାରେ ଅମୁକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାର୍‍ତି।’” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା ଆର୍ ବୁଜା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାଇ ବିଷଇ ନାଇ, ଯାଇରିକି ଲକାର୍‌ ହ୍‍ଦାଇ ହ୍‍ଣି ତାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରି ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରୁହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଜୁଇ ବିଷଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‍ଦାଇ ବାରେଦ୍, ସେସ୍‍ବୁ ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ଯେ ଲାଜ୍ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ତୁଇ କାଇରି ଇରି ଜାଣ୍‌ସି?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଚ୍ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ଲାଗାଇ ନ୍‌କେରେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଜିକି ଅଇଦ୍। ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚାଡିଦିଆସ୍, ସେମ୍‍ନ୍ କାଣା ଆର୍‌ଗଟ୍ କାଣାକେ ବାଟ୍ ଦ୍‌କାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଆର୍ ଜ୍‍ବେ ଗଟେକ୍ କାଣା ଆର୍‌ଗଟ୍ କାଣାକେ ବାଟ୍ କାଡାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଜଳେକ୍ କାଣା ହେଁ କାଲେ ଅଦୁର୍‍ତି।” ସେତାକ୍ ପିତର୍ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାକେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବୁଜାଇଦେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ ନିର୍‍ବୁଦିଆ? ଜୁଇରି ହେଁ ମାନାଇର୍ ଟଣ୍ତ୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରେଦ୍, ସେରି ତାର୍ ହେଟେ ହୁରିକ୍‌ରି ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍ ଅଇଦ୍, ଇରିକାଇରି ବୁଜି ନ୍‌କେରାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ମାନାଇର୍ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ଜୁଇସ୍‌ବୁ ହ୍‌ଦାଇ ବାରେଦ୍, ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‌ଣି ବାରେଦ୍ ଆର୍ ସେରି ହ୍‌କା ମାନାଇକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା, ମାନାଇମାରୁ, ଦାରିକାମ୍, ବେଶ୍ୟାଲ୍‌ଗେ ଜାତାର୍, ଚର୍‍କାମ୍, ମିଚ୍ ସାକି ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ବାର୍ ଅଇଦ୍। ଇ ସ୍‌ବୁ ହ୍‌କା ମାନାଇକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ନ୍‍ଦଇଲା ଆତେ କାତାର୍ ଲକ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ ନ୍‌କେରେ।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାର୍ ଅଇ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‍ହ୍‍ର୍‍କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ସେ ସ୍‌ନ୍ଦିଏ ହ୍‍ଣି ଏକ୍‍ଲା କିଣାନୀୟା ମାଇଜି ଟକି ଆସି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଦାଉଦ୍ ରଜାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ହିଲା, ମକେ ଦୟାକ୍‌ର୍, ମର୍ ଟକିକେ ବେସି ଭୟ୍‍କାର୍ ବାବେ ବୁତ୍ ଡ୍‍ସିଆଚେ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ହ୍‍ଦେକ୍ ହେଁ କିଣାନୀୟା ମାଇଜିକେ ଉତର୍ ନ୍‍ଦିଲା। ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆସି ଯୀଶୁକେ ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଇ ମାଇଜିକେ ହ୍‌ଟାଇ ଦେସ୍, କାଇତାକ୍ ଏ ଅମାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସି ବେଲ୍‌କି ଅମ୍‌ଲି।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଆଜି ଜାଇରିଲା ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‌କେ ଚାଡି ଆର୍ କାର୍ ଗିନେ ଆସି ନ୍‌କେରି।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ମାଇଜି ଆସି ତାକେ ହାଦେ ହ୍‌ଡି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ମକେ ସାଇଜ କ୍‍ର୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାଦି ନ୍‌ଇ କୁକୁର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍କାଉତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ମାଇଜି କଇଲି, “ହେଁ, ମାପ୍‌ରୁ, କାଇତାକ୍ କୁକୁର୍‍ମ୍‍ନ୍ ତ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ କାତା ଟେବୁଲେ ହ୍‍ଣି ଅଦ୍‍ରିରିଲା ଗୁଣ୍ତ୍ ଗୁଣ୍ତା ବେଟି କାତି।” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଗୋ ନୁନି, ତୁମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌, ତର୍ ଇଚାର୍ ହର୍ ତର୍ ସ୍‍ବୁ ଗଟ୍।” ସେମାଡେ ତାର୍ ଟକିହିଲା ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି। ଯୀଶୁ ସେତିହ୍‍ଣି ବାରିକ୍‌ରି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଜାଇ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ବେସିଲକ୍ ଚଟା, ବ୍ଇରା, କାଣା, ଗୁଲା ଆର୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବେସି ରଗି ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଦ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଦିଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ଇ ରୁପେ ଗୁଲାମ୍‌ନ୍ ଯେ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ନିର୍କୁଳିମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ, ଚଟାମ୍‌ନ୍ ଇଣ୍ତୁଲାଇ ଆର୍ କାଣାମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍କୁଲାଇ, ଇରି ଦ୍‍କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାବାଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ଇସ୍ରାଏଲର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ମଇମା କୀର୍‍ତନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମର୍ ମ୍‌ନେ ଦୟା ଅମ୍‌ଲି, କାଇତାକ୍ ଏ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ଅଇଲିନି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି ଆର୍ ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାମ୍‌କେ କାଇରି ହେଁ ନାଇ। କେଜାଣ୍ ଏମ୍‌ନ୍ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ବାଟେ ଚେତା ଆଜେଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏମ୍‍ନ୍‍କେ ନ୍‌କାଇତେ ବୁକେ ଚାଡି ଦେମ୍‌କେ ମର୍‌ଇଚା ନାଇ।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଅତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଟ୍ ହୁରାମ୍‍କେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଚିମ୍‍ରା ଜାଗା ଟାଣେ, କୁଇତିହ୍‍ଣି ଅତେକ୍ ରୁଟି ଆଣୁମା?” ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ତିଗଟ୍ ରୁଟି ଆଚେ?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତିଗଟ୍ ସାନ୍ ମାଚ୍ ଆଚେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଏଁ ବ୍‌ସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ହ୍‌ଚେ ସେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ମାଚ୍ ଆଣି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେଇ ସେ ସ୍‍ବୁ ରୁଟି ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ବାଟା କ୍‌ରୁକେ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇଲାଇ ଆର୍ ଉବୁର୍‍ଲାର୍ ଚିଡାଇଲା ରୁଟି ବେଟି ସାତ୍ ଡ୍‍ଲା ବର୍‍ତି କ୍‌ଲାଇ। କାତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡି ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଲକ୍ ହ୍‌କା ସେତି ରିଲାଇ। ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ଦ୍‌ଇ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗି ମଗ୍‌ଦାନ୍ ଦେଶାର୍ ସ୍‍ନ୍ଦିକେ ଆଇଲା। ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାକେ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‍କାମ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ଦ୍‍କାଉ ବ୍‌ଲି ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ସ୍ଞୁଆ ବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତି ରିଆସ୍‌, ବ୍‍ଲ୍ ହାଗ୍ ଅଇଦେ, କାଇତାକ୍ ଆକାଶ୍‌ ର୍‍ତା ଅଇଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ସ୍‍କାଳ୍ ବ୍‍ଳ୍ କ୍‌ଉତିରିଆସ୍, ଆଜି ବାଉହାଣି ଅଇଦେ, କାଇତାକ୍ ଆକାଶ୍‌ ର୍‍ତା ଆର୍ ମେଗ୍ ଅଇଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆକାଶ୍‍କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବେଦ୍‌ ବୁଜୁ ହାରୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇ କାଳାର୍ ଚିନାମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁଲାସ୍? କ୍‍ରାପ୍ ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଚିନ୍ ମାଗ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ଯୁନସାର୍‌ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଗଟ୍‍ଲା ଚିନ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ବିନ୍ ଚିନ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଆ ନଇ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲା। ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେହାଟିକେ କେଟିକ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ରୁଟି ନେମ୍‍କେ ହାସୁର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ, ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଖମିର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ରୁଟି ଆଣି ନ୍‌କେରୁ ବ୍‍ଲି ସେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେରି ଜାଣିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ଅଳ୍‍କ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌, ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଟି ନାଇବ୍‍ଲି କାଇତାକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ବୁଜି ନ୍‌କେରାସ୍? ଆର୍ ସେ ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌କେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟିକେ ହେଟ୍ ବର୍‍ତି କାଳାଇ ରିଲେ, ଆରେକ୍‌ ବାର ଡ୍‍ଲା ବ୍‌ର୍‍ତି କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ରୁଟି ବେଟି ରିଲାସ୍, ଆର୍ ସେ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟିକେ ହେଟ୍ ବର୍‍ତି କାଳାଇଲେ, ଆରେକ୍‌, ସାତ୍ ଡ୍‍ଲା ବ୍‌ର୍‍ତି କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚିଡାଇ ରିଲା ରୁଟିକେ ବେଟି ରିଲାସ୍, ସେରି ସ୍‍ବୁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନେ ନାଇ କି? ମୁଇ ଯେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ରୁଟି ବିଷୟେ କ୍ଇ ନ୍‌ରିଲେ, ଇରି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ବୁଜି ନ୍‌କେରାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଖମିର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ।” ସେ ଯେ ରୁଟିର୍ ଖମିର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇ ରେମ୍‌କେ ନ୍‌କଇ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଶିକ୍ୟା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‌ଦାନ୍ ଅଇ ରେତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇରିଲା, ଇରି ସେମ୍‌ନ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବୁଜ୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ କାଇସରିୟା ଫିଲିପୀ ବାଟାର୍ ଗାମେ ଆସି ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା, ମାନାଇ ହିଲାକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କେ ବ୍‍ଲି କାଇରି କ୍ଉତି? ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, କେ କେ କ୍ଉତି, ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍, କେ କେ ଏଲିୟ, ଆରେକ୍‌ କେ କେ ଯିରିମିୟ ନ୍‌ଇଲେକ୍ ଆଗାର୍ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କେ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍? ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, ତୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜୀବନ୍ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏ ଯୁନସାର୍‌ ହଇସି ଶିମୋନ୍, ତୁମି ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ମାନାଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ବାର୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇରି ବାର୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁଇ ପିତର୍, ଆରେକ୍‌, ଇ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ମୁଇ ମର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତିଆର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ହାତାଳାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତାକେ ଆରାଇ ନ୍‌କେରେ। ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍‍‍ର୍ କୁଚିକାଡା ଦ୍ଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ତୁମି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଯାଇରି ହେଁ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରାସ୍, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ସେରି ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ରେଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଯାଇରି ହେଁ ଉଗାଡାସ୍, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ସେରି ଉଗାଡି ଅଇରେଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଇରି କାକେ କ୍ଇ ନ୍‍କେରୁକେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଣି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବୁଜାମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା ଯେ, ତାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହେଁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଅଇଦେ ଆର୍, ପାରାଚିନ୍, ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଇ, ମ୍‌ର୍‌ନେ ମ୍‌ରୁକେ ଅଇଦେ, ଆରେକ୍‌ ତାକେ ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌କେ ଅଇଦେ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍‍ ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ କୁଦିନେଇ, ସେ କଇରିଲା ତାର୍ ନିଜାର୍ ଦୁକାର୍ ଆର୍ ମ୍‌ର୍‍ନାର୍ କ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଉଳୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତକେ ଦୟାକ୍‌ର୍, ଇରି ତର୍‍ଗିନେ କ୍‍ବେହେଁ ନ୍‌ଗେଟ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ବୁଲିକ୍‍ରି ପିତରକେ କଇଲା, “ମର୍ ମୁଏ ହ୍‍ଣି ଦୁର୍ ଅଉଅ, ଶଇତାନ୍, ତୁଇ ମର୍ ବାଦା ହର୍, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟ୍ ନ୍‍ବାବି ଲକାର୍‌ ବିଷୟ୍ ବାବୁଲିସ୍।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “କେ ଯ୍‌ଦି ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ଇଚାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶର୍ ଦୁକ୍ ହର୍ ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ତିଆର୍ ଅଇ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆସ। କାଇତାକ୍ ଯେ କେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ମର୍‌ଗିନେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ମାନାଇ ଯ୍‌ଦି ସ୍‍ବୁ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ହାଇକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ କାଇଲାବ୍? ଆରେକ୍‌ ଲକ୍ ନିଜାର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ବାଦୁଲେ ମାପ୍‌ରୁକେ କାଇରି ଦେମ୍‌ହାରେ? ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ନିଜାର୍ ଉବାର୍ ମଇମା ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନିଜାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ତାର୍ କ୍‍ଲା କାମାର୍ ହର୍ ହ୍‍ଳ୍ ଦେଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ନିଜାର୍ ରାଇଜେ ଆସ୍‌ତାର୍ ନ୍‍ଦେକ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍, ଇତି ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ମ୍‌ରି ନ୍‌କେର୍‌ତି।” ଚଅଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପିତର୍, ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ବାଇସି ଯୋହନ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ବିନେ ଗଟେକ୍ ଉଚା ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ଯୀଶୁ ରୁପ୍ ବାଦୁଲ୍‌ଲି। ଆର୍ ତାର୍ ମୁଉଁ ବେଳ୍ ହର୍ ଉଜାଳ୍ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଉଜାଳ୍ ଆର୍ ଦବ୍‍ଳା ର୍‍ଙ୍ଗ୍ ଅଇଲି ଯେ ଅନ୍‌କାର୍ ଦବ୍‍ଳା ର୍‍ଙ୍ଗ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କାଇରି ହେଁ କ୍‌ଇକ୍‍ରି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦବ୍‍ଳା ର୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ। ଆରେକ୍‌, ମୋଶା ଆର୍ ଏଲିୟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତାର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡିସ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯେ ଇଜାଗାଇ ଆଚୁ, ଇରି ବ୍‍ଲ୍। ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ମୁଇ ଚିନାହର୍ ତିନିଗଟ୍ କୁଡିଆ ତିଆର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍ ମୋଶାର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍ ଆର୍ ଏଲିୟ ହାଇଁ ଗଟେକ୍।” ସେ ଇକ୍‍ତା କ୍‌ମ୍ କ୍‌ମ୍, ଦ୍‌କା, କ୍‍ଣ୍ଡେକ୍ ବାଦୁଳ୍ ଆସି ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଡାହ୍‍ଲି, ଆର୍ ଦ୍‌କା, ସେ ବାଦୁଳେ ହ୍‍ଣି ଇକ୍‍ତା ଅଇଲି, “ଏ ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ହଇସି ଆକାର୍ ତ୍‌ଇ ଅମାର୍ ବେସି ସ୍‌ର୍‍ଦା, ଆର୍ ଇ କ୍‌ତାକେ ଶୁଣା ଆର୍ ମାନା!” ଇରି ଶୁଣି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ମୁଉଁ ବାଟ୍‌ ଅଇ ବୁଏଁ ଅଦୁର୍‍ଲାଇ ଆର୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ। ସେତି ଯୀଶୁ ଆସି ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଚୁଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଉଟା, ଡିରାନାଇ।” ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଉହ୍‍ରେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଏକ୍‍ଲା ଯୀଶୁକେ ଚାଡି ଆରେକ୍‌ କାକେ ହେଁ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ଉତୁର୍‌ତା ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦେଇ କଇଲା, ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆର୍ ତରେକ୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‍ଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ଇ ଦ୍‍କ୍‍ଲା କ୍‌ତା କାକେ ହେଁ କ୍ଉଆନାଇ। ଆରେକ୍‌, ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ କ୍ଉତି ଯେ, ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଏଲିୟ ଆସେଦ୍ ବ୍‌ଲି?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏଲିୟ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଆସି ସ୍‍ବୁ ବିଷଇ ଆର୍ ତରେକ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‍ଲି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଶପତ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଏଲିୟ ତ ଆସି ସ୍‍ର୍‍ଲାନି, ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍ ତାକେ ନ୍‌ଚିନି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯାଇରି ମ୍‌ନ୍, ସେରି କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‌ତି। ସେନ୍‍କାର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆତେ ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ।” ଯୀଶୁ ଯେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ବିଷୟେ କଇଲା, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେରି ବୁଜ୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ତିନିଗଟ୍ ଚେଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲେକ୍, ଗଟେଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ମର୍ ହିଲାକେ ଦୟାକ୍‌ର୍, କାଇତାକ୍ ସେ ମୂର୍‍ଚ୍ଚା ରଗେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାମ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ତରେକ୍ ତରେକ୍ ଜୟେ ଆର୍ ତରେକ୍ ତରେକ୍ ହାଣିୟେ ଅଦ୍‍ରୁଲା। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ହିଲାକେ ଆଣିରିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ।” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଆର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଆର୍ ବୁଲ୍ ବାଟେଜାତା ବ୍ଉଁସ୍, କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍‌ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇନ୍ଦେ? କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କେ ସ୍‌ମ୍‌ବାଳିନ୍ଦ୍? ତାକେ ଇତି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲାକେ ସେ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଗ୍‍ଲି ଆର୍ ହିଲା ସେ କ୍‌ଷ୍ଟ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା। ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଲୁକିକ୍‌ରି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଚାଡାମ୍ ନାହାର୍‍ଲୁ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅଳ୍‍କ୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯଦି ଗଟେକ୍ ସ୍‍ର୍‍ସୁ ମ୍‍ନ୍‍ଜି ହର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ର୍‌ଇଦ୍, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଇ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ଇତିହ୍‍ଣି ସେତିକେ ଗୁଚିଯା ବ୍‍ଲି କଇଲେକ୍ ସେରି ଗୁଚି ଯାଇଦ୍, ଆର୍ କାଇରି ହେଁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଅସମ୍ବବ୍ ନଇ ମ୍‍ତର୍ ପାର୍‌ତେନା ଆର୍ ଉପାସ୍ ଚାଡି ଅଲ୍‍ଗା କାଇ ହେଁ ଉପାୟେ, ଅନ୍‌କାର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ବାରିଜାଇ ନ୍‌କେରେ।” ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡ୍‌ତାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅମ୍‍କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ମ୍‌ଲା ଉତାରେ ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ, ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟିନ୍ଦ୍।” ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ଦୁକ୍ ଅଇଲାଇ। ଇ ବିତ୍‌ରେ ସେମ୍‌ନ୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସହରେ ଆଇଲେକ୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ପିତରାର୍ ଲଗେ ଆସିକ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗୁରୁ କାଇରି ମନ୍ଦିରେ ସିସ୍‌ତୁ ନ୍‍ଦେତି?” ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ହାଁ, ଦେତି।” ଆରେକ୍‌ ଯେଡେବଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ଗରେ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ, ଯୀଶୁ ଆଗେ ପିତର୍‌କେ କଇଲା, “ଶିମୋନ୍, ତର୍ ମତ କାଇରି? ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ସିସ୍‌ତୁ କି ଚାନ୍ଦା ନେତି? ସେମ୍‍ନାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କି ବିଦେଶୀ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି?” ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ବିଦେଶୀ ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ସେତାକ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍ ତ ନ୍‍ଦେତା କ୍‌ତା। ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବାଦାର୍ ବିଷୟ୍ ନ୍ଉଁଅ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦୁର୍‌କେ ଜାଇ ବ୍‍ଳ୍‍ସି କାଟା ହ୍‍କାଉଆ, ଆର୍ ଆଗେ ଜୁଇ ମାଚ୍ ଲାଗେଦ୍, ତାକେ ଦ୍‍ରି ତାର୍ ଟଣ୍ଡ୍‌ ଇଟାଇଲେକ୍, ଗଟେକ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ହାଉଆସ୍। ସେରି ନ୍‌ଇ ମର୍‌ଗିନେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦିଆସ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ କେ ବେସିବ୍‍ଡ୍?” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ହିଲାକେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆ କ୍‍ଲା ଆର୍ ତାକେ ହ୍‍ଟଳିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ ସାନ୍ ହିଲାହର୍ ନଇଲେକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ହୁରୁ ନ୍‌ହାରାସ୍। ତ୍‍ବେ ଯେ କେ ଇ ସାନ୍ ହିଲା ହ୍‍ର୍ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ବେସିବ୍‍ଡ୍। ଆର୍ ଯେ କେ ମର୍ ନାଉଁଏ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ହିଲାକେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମକେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍।” “ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ମର୍‍ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ ସାନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ବାଦା ଦ୍‌ଇ ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ବାଙ୍ଗେଦ୍, ତାର୍ ଟଟିଏ ବ୍‍ଡ୍ ଜ୍‍ତା ଟେଡା ଅଳାଇ କ୍‍ରି ତାକେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ହାଣିଏ ବୁଡାଇ ରିଲେକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିହ୍‍ଣି। ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଉସ୍‌କାଉତି, ହାୟ୍ ସେ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ଲକ୍। ବାଦା ତ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେ ଗଟେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ହାୟ୍, ଜୁଇଲକାର୍ ଗିନେ ବାଦା ଗ୍‌ଟେଦ୍, ସେ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ଲକ୍। ତୁମାର୍ ଆତ୍ ଆର୍ ହାଦ୍ ଯଦି ତୁମୁକେ ପାପ୍ କ୍‍ରାମ୍‍ଲି ବ୍‍ଲେକ୍, ସେତାକ୍ ସେରି କାଟି ହ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍। ଜଳେକ୍ ଆତ୍ ଆର୍ ଜଳେକ୍ ହାଦ୍ ର୍‌ଇକ୍‍ରି ନ୍‍ଲିବ୍‌ତା ଜୟେ ହଡ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି, ଟୁଟା କି ମେଟା ଅଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନେ ହୁର୍‌ତାର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। ଆର୍, ତୁମାର୍ ଆକି ଯଦି ତୁମୁକେ ପାପ୍ କ୍‌ରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାକେ ବେଟି ହିଙ୍ଗି ଦିଆସ୍। ଜଳେକ୍ ଆକି ରେଇକ୍‍ରି ନ୍‌ର୍‌କାର୍‌ ନ୍‍ଲିବ୍‌ତା ଜୟେ ହଡ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି, ଗଟେକ୍ ଆକି ରେଇ ଜୀବନେ ହୁର୍‍ତାର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍।” “ସାବ୍‍ଦାନ୍, ଇ ସାନ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଏକ୍‍ଲାକେ ଇନସ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ସେମ୍‌ନ୍‍କା‍ର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେତି। କାଇତାକ୍ ଜୁଇରି ଆଜି ଆଚେ, ସେରି କଜି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସିଆଚି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବାସ୍? କୁଇ ଲକାର୍‌ ଯଦି ଶଏଗଟ୍ ମେଣ୍ଢା ରେତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଆଜେଦ୍, ତ୍‍ବେ କାଇରି ସେ ଲକ୍ ନବେ ନଅ ଗଟ୍ ମେଣ୍ଢାକେ ହ୍‌ଦାଇ ଚାଡିକ୍‌ରି ସେ ଗଟେକ୍ ମେଣ୍ଢାକେ କଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି? ଆରେକ୍‌ ଯଦି ସେ ମେଣ୍ଢାକେ ମିଳାଇଦ୍‌, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇ ନବେ ନଅ ଗଟ୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ଆଜି ନ୍‌ରିଲାଇ ତାକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇ ଗଟେକ୍ ମେଣ୍ଢାର୍ ଗିନେ ସେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇ ସାନ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଯେ ଗଟେଲକ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ଇରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାର୍ ଇଚା ନଇ।” “ଯଦି ତୁମାର୍ ବାଇ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଏକ୍‍ଲା ଯାଇ ତାର୍ ଦସ୍‌କେ ଦ୍‌କାଉଆ। ଯଦି ସେ ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣେଦ୍ ଆର୍‌ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇଦେ, ତ୍‍ବେ ତୁମି ନିଜାର୍ ବାଇକେ ହାଇଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ସେ ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ନ୍‍ଶୁଣେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ କି ଜଳେକ୍ ଲକ୍‌କେ ନ୍‌ଇ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାହା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜଳେକ୍ କି ତିନ୍‍ଗଟ୍ ସାକିର୍ ମୁଏ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସମାଦାନ୍ କ୍‍ରା ଅଇଦ୍। ଇରି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଯଦି ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନେ, ତ୍‍ବେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ କ୍ଉଆ, ଆର୍ ସେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ କ୍‌ତା ହେଁ ନ୍‌ମାନେ, ତ୍‍ବେ ତାକେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍ କି ସିସ୍‌ତୁ ନେତାଲକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ବିନେ କ୍‍ରା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଯାଇରି ହେଁ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରାସ୍, ସେରି ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଉଗାଡାସ୍, ସେରି ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଉଗାଡି ଅଇଦ୍। ଆର୍ ତରେକ୍, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇ ହୁର୍‌ତିବିରେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଜୁଇ ବିଷୟ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଇ ମାଗ୍‍ତି, ସେରି ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଦେଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଜଳେକ୍ ଲକ୍ କି ତିନିଲକ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ ଗଟେତ୍ଇ ଅଉତି, ସେ ଜାଗାଇ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, କ୍‍ତିତର୍ ମର୍ ବାଇ ମର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ମୁଇ ତାକେ କେମା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍? କାଇରି ସାତ୍ ତର୍ ହ୍‍ତେକ୍?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକେ ସାତ୍ ତର୍ ହ୍‍ତେକ୍ ହ୍‌କା କ୍ଇ ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ସତୁରି ଗୁଣ୍ ସାତ୍ ତର୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମି ତାକେ କେମା କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ରଗ୍ ରାଇଜ୍, ନିଜାର୍ ଚାକର୍ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇସାବ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତା ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜାର୍ ହର୍। ଯେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଇସାବ୍ ଆର‍ମ୍ କ୍‍ଲା, ଗଟେକ୍ ତିନି କଟି ଟ୍‍କାର୍ ରୁଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଚାକର୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣା ଅଇଲି। ମ୍‍ତର୍ ରୁଣ୍ ସୁଜୁକେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇରି ହେଁ ନ୍‌ରିଲି ଗିନେ, ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ଆର୍ ତାର୍ ମାଇଜି ଆର୍ ହିଲା ହୁଲିକେ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ଜିନିଷ୍‌କେ ବିକିକ୍‌ରି ସେରି ସୁଜୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେତାକ୍ ସେ ଦାସ୍ ତାକେ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ଅଦ୍‍ରି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ଗ୍‌ଉଆରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା, ‘ତୁଇ ମର୍ ବିଷୟେ ଅଳକ୍ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି, ମୁଇ ତର୍ ସ୍‍ବୁ ରୁଣ୍ ସୁଜି ଦେଇନ୍ଦ୍।’ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଚାକରାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଦୟାକ୍‍ରି ତାକେ ଚାଡିଦିଲା ଆର୍ ତାର୍ ରୁଣ୍ କେମା କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦାସ୍ ବାରିଜାଇ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶହେ ଗଟ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ରୁଣ୍ ନେଇରିଲା ଏକ୍‍ଲା ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଚାକର୍‌କେ ଦ୍‍କି, ତାକେ ଦ୍‍ରି ତାର୍ ଟଟି ହିଚି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, ‘ତୁଇ ଜାଇରି ଉଦାର୍‌ ନିଲିସ୍‌ ଆଚିସି, ସେରି ସୁଜିଦେ।’ ସେତାକ୍ ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଚାକର୍ ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ଅଦ୍‍ରି ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା, ‘ତୁଇ ମର୍ ବିଷୟେ ଅଳକ୍ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି, ମୁଇ ତର୍ ରୁଣ୍ ସ୍‌ବୁ ସୁଜି ଦେଇନ୍ଦ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ସେ ରାଜି ନ୍‌ଅଇଲା, ଆର୍ ଜାଇ ରୁଣ୍ ନ୍‌ସୁଜ୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ତାକେ ଜେଲ୍ ଗ୍‍ରେ ହୁରାଇଦିଲା। ସେତାକ୍ ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇରି ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‍କି ଅଦିକ୍ ଦୁକ୍ ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ଜାଇ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‍ଟ୍‍ଲାର୍ ଗଟ୍‍ଣା ଜାଣାଇ ଦିଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦାଇକ୍‌ରି କଇଲା, ‘ରେ ମୁର୍‌କ ଚାକର୍, ତୁଇମକେ ଗ୍‌ଉଆର୍‌ଲାକ୍, ମୁଇ ତର୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ରୁଣ୍‌କେ କେମା କ୍‌ଲେ। ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତକେ ଦୟା କ୍‌ଲେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଚାକରାର୍ ରୁଣ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ତର୍ କାଇରି କାମ୍ ନ୍‌ରିଲି?’ ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ରିସାଅଇ ସ୍‍ବୁ ରୁଣ୍ ପରିଷଦ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ତାକେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ତୁମି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ଯଦି ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କେମା ନ୍‌କେରାସ୍, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ହେଁ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେନ୍‍କାର୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍ଇ ସ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜାଇ, ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡାର୍ ସେହାଟି ବାଟ୍ ରିଲା ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ସ୍‍ନ୍ଦିୟେ ଆଇଲା। ଆରେକ୍‌, ବେସିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେ ସେତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ରଗେ ହ୍‌ଣି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ଇତାର୍‍ଗିନେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଜୁଇ କାତାର୍ ଗିନେ ହେଁ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଦେତାର୍, କାଇରି ଅଣ୍ଡ୍‍ରାମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ଗିନେ ନିଆଇ?” ସେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଦ୍‌ରମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରାସ୍ ଯେ, ‘ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ଆର୍ ମାଇଜି ଟକିକ୍‌ରି ତିଆର୍ କ୍‍ଲା,’” ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଇତାର୍‍ଗିନେ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ଉବା ଆୟାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ନିଜାର୍ ମାଇଜି ଟକି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଉତି। ଇତାର୍ ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଦୁଇ ଲକ୍‌ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଇଆତ୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯାକେ ହେଁ ମିସାଇ ଆଚେ, ସେ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ଆର୍ ମାଇଜିକେ କୁଇଲକ୍ ହେଁ ବିନେ ନ୍‌କେରା।” ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ମୋଶା କାଇତାକ୍ ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଦେଇ ମାଇଜି ଟକିକେ ଚାଡ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ ଅଟୁଆର୍ ଲାଗି ମୋଶା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ କେ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଦାରିକାମାର୍ ଦସ୍ ଚାଡି ବିନ୍ ଦସେ ଚାଡେଦ୍, ଆର୍ ବିନ୍ ମାଇଜିକେ ବିବା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଯଦି ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ତାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଦେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ସେ ମାଇଜିକେ ବିବା ନ୍‌କ୍‍ରତାର୍‌ ବ୍‍ଲ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବିବା ନଅଇ ରେମ୍ ନ୍‍ହାର୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଜାକେ ଜାକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲାଆଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ବିବା ନଅଇ ରେମ୍ ହାର୍‍ତି। କାଇତାକ୍ କେ କେ ଆୟାର୍ ଗର୍ବେ ହ୍‍ଣି ବେଜୁ ଅଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ କେ କେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ବେଜୁ କ୍‌ରାଇ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆରେକ୍‌, ଆର୍ କେ କେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜର୍ ଗିନେ ନିଜ୍‍କେ ନିଜ୍‍କେ ବେଜୁ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଜୁଇଲକ୍ ଇରି ବୁଜୁକେ ହାର୍‍ତି, ସେ ଲକ୍ ବୁଜ।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରେଦ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆଣ୍‌ତି ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଦିଆସ୍, ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ମ୍‌ନା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍‍‍ ଅନ୍‌କାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍।” ଆର୍, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌‌କ୍‌ରି ସେତିହ୍‍ଣି ଉଟିଗ୍‌ଲା। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ଏକ୍‍ଲା ଦନୀ ବେଣ୍ତିଆ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏଗୁରୁ, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ କୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍?” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଚାଡି ଆର୍ କେ ହେଁ ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଯଦି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନେ ହୁରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତ୍‍ବେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଦେଶ୍ ସ୍‌ବୁ ମାନ୍।” ସେ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କାଇ କାଇ ଆଦେଶ୍?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଇରି ସ୍‌ବୁକାମ୍, ମାନାଇ ମାରାନାଇ, ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଚର୍‍କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମିଚ୍ ସାକ୍ଷି ଦିଆସ୍‌ନାଇ, ଉବା ଆର୍ ଆୟାକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍ ହ୍‍ର୍‍ସା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।” ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଇ ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ମୁଇ ମାନିକ୍‌ରି ଆସୁଲେ, ଆର୍ କୁଇ ଆଦେଶ୍ ମୁଇ ମାନ୍‌ତାର୍ ବାକି ଆଚେ?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଯଦି ତୁଇ ସିଦ୍ ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତୁଇ ଯାଇ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁକିଚି ବିକିକ୍‌ରି ଗ୍‌ରିବ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦାନ୍‍କ୍‍ର୍, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଦନ୍ ହାଉସି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‌କେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ମ୍‍ତର୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଅଇ ବାରିଗ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସି ଦ୍‌ନ୍ ସ୍‌ମ୍‌ପତି ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଗଟେକ୍ ଦନୀଲକ୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ହୁରେଦ୍। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ଦନୀ ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, ମ୍‍ତର୍ ସୁତ୍‍ଲି କାଣାକେ ଦେଇ ଉଟ୍ ଜାତାର୍ ସ୍‍ହଜ୍।” ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇରି ଶୁଣି କାବାଅଇ କଇଲାଇ, “ତ୍‍ବେ କେ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‍ହାରେ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କି କଇଲା, “ଇରି ଅନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ଜାଇରି କି ମାନାଇ କ୍‌ରୁନାହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇରିସ୍‌ବୁ କ୍‍ରୁହାରେ।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଦ୍‍କ୍, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ସ୍‌ବୁକିଚି ଚାଡିଦିଲୁ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ତ୍‍ବେ କାଇରି ହାମା?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ନ୍ଉଆ କ୍‍ରି ତିଆର୍ ଅଇଲା ରାଇଜେ, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ନିଜାର୍ ସନ୍‌ମାନାର୍ ସିଂହାସନେ ବ୍‍ସିନ୍ଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସିଆଚାସ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବାରଗଟ୍ ସିଂହାସନେ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ବାରଗଟ୍ ଦ୍‍ଳ୍‍କେ ଶାସନ୍ କ୍‍ରାସ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ କେ ମର୍ ନାଉଆର୍ ଗିନେ ଗ୍‍ର୍ କି ବାଇସି କି ବେଣ୍‍ସି କି ଉବାସି କି ଆଇସି କି ନିଜାର୍ ହିଲା ଟକି କି ଜମି ଚାଡେଦ୍, ସେ ବେସି ଗୁଣ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇଦେ, ଆରେକ୍‌, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ଅଦିକାରି ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଆଗେ ରେତା ବେସିଲକ୍ ହ୍‌ଚେ ଅଉତି ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ରେତା ବେସିଲକ୍ ଆଗେ ଅଉତି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା “କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ର୍ ମାଲିକାର୍ କ୍‌ତାହର୍, ଯେ ସ୍‍କାଳ୍ ହାଇଲା ମାଡେ ନିଜାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାଇ ଗୁତା ଲାଗାମ୍‍କେ ବାରିଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ସେ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ ହାଜ୍‌ରି ଦେଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନିଜାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦାଇ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଆରେକ୍‌, ସ୍‍କାଳ୍ ନଟାବ୍‍ଳ୍ ବାରିଜାଇ କେତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାମ୍ ନ୍‌କେରି ଚିମ୍‍ରା ଅଇ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହେଁ କଇଲା, ‘ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାଇ ଯାହା, ଆରେକ୍‌, ଯାଇରି ନିୟମ୍ ଆଚେ, ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦେଇନ୍ଦ୍।’ ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦାଇ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେ ମ୍ଇଦାନ୍ ବାର୍‍ଟା ଆର୍ ତିନ୍‍ଟା ବ୍‍ଳ୍ ବାରିଜାଇ ସେନ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ କଇଲା। ଆରେକ୍‌, ହାଁଚ୍‍ଟା ଅଉତା ଆଗେ ସେ ବାରିଜାଇ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରି ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ‘ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ଇତି ଦିନ୍‍ସାରା ଚୁଚାଇ ଟିଆଅଇ ଆଚାସ୍?’ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, ‘କାଇତାକ୍ କେ ହେଁ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗୁତା ଦେଇନ୍‌କେରେ।’ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ‘ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦାଇ ଯାହା ଆର୍ ସେତି କାମ୍ କ୍‍ରା।’ ହ୍‌ଚେ ସ୍ଞ୍ ଅଇଲାକେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକ୍ ନିଜାର୍ ବେବୁର୍‍ତାକେ କଇଲା, ‘କୁଲିଆର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦିକ୍‍ରି, ହ୍‌ଚେ ଆଇଲା କୁଲିକ୍‍ରୁ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହର୍‍ତୁ ଆଇଲା କୁଲିକ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‍ତେକ୍ ସେମ୍‍ନାର୍ ହାଜ୍‌ରି ଦିଆସ୍।’ ସେତି ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହାଚ୍‍ଟା ବ୍‍ଳ୍ ଲାଗିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଆସି ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ ଲକା ହାଜ୍‌ରି ହାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସ୍‍କାଳ୍ ଆସିରିଲା କୁଲିଆମ୍‌ନ୍ ଆସି ଅଦିକ୍ ହାଉତି ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ ବାବ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ ଲକା ହାଜ୍‌ରି ହାଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେରି ହାୟ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମୁକିଆର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ‘ଇ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‌ଚେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଗଣ୍ଟା ମ୍‍ତର୍ କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦିନ୍‍ସାରା ଟାୟ୍ ଟାୟ୍ କ୍‌ରାଇ ଏଡେମାଡ୍ କ୍‌ଟି କ୍‍ରି କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ, ତୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଲା ଅତେକ୍ ଅମୁକେ ଦିଲିସ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଏକ୍‍ଲାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, ‘ବାଇ, ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ମୁଇ ଅନିଆଇ କ୍‌ରିନ୍‌କେରି। ତୁଇ କାଇରି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ ହାଜ୍‌ରିର୍‌ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚିଡାଇ ନ୍‍ରିଲିସ୍? ତର୍ ହାଜ୍‌ରି ଡାବୁ, ନ୍‌ଇ ତୁଇ ଉଟି ଯାଆ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଲକ୍‌କେ ହେଁ ତର୍ ହର୍ ଦେମ୍‌କେ ମର୍‌ଇଚା। ନିଜାର୍ ଡାବୁକେ ମର୍ ଇଚାହର୍ କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‌ରୁକେ କାଇରି ମର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ? କି ମୁଇ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଦାନ୍ କ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ତୁଇ ଇର୍‍ସା କ୍‍ରୁଲିସ୍?’ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହ୍‌ଚେ ରେତା ଲକ୍ ଆଗେ ଅଉତି ଆର୍ ଆଗେ ରେତା ଲକ୍ ହ୍‌ଚେ ଅଉତି।” ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାତାର୍ ଗିନେ ବାର୍‌ତା ବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବିନେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ମ୍‍ଜାବାଟେ ସେମନ୍‍କେ କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମୁଖିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ରଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି, ଚାବୁକ୍ ମାର୍‍ତି ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଯିହୁଦି ଜାତି ନଇଲା ଲକାର୍‌ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦେତି, ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଉଟିନ୍ଦ୍।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଜେବଦୀର୍ ମାଇଜି ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କେ ଦ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ତାକେ ଗଟେକ୍ ଜିନିଷ୍ ମାଗ୍‌ଲି। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କାଇରି ଇଚା କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ସେ ତାକେ କଇଲି, “ତର୍ ରାଇଜେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମର୍ ଇ ଜଳେକ୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ତର୍ କାତାଆତ୍ ବାଟ୍ ଆର୍ ଏକ୍‍ଲା ତର୍ ଡେବ୍‌ରିଆତ୍‌ ବାଟ୍ ବ୍‌ସ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ଆଦେଶ୍ କ୍‍ର୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ମାଗୁଲାସ୍, ସେରି ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍। ମୁଇ ଜୁଇ ଦୁକ୍ ସଇନ୍ଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‌ ହାରାସ୍ କି?” ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‌ ହାରୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଜୁଇ ଦୁକ୍ ସଇନ୍ଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‌ ହାରାସ୍ ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ କାତାଆତ୍ ଆର୍ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ବାଟ୍ ବ୍‌ସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେତାର୍ ମର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ଜୁଇଲକାର୍ ଗିନେ ମର୍ ଉବା ସେ ଜାଗା ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ବ୍‍ସ୍‍ତି।” ବିନ୍ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ଚେଲା ଇରି ଶୁଣି ସେ ଦୁଇ ବାଇର୍ ଉହ୍‍ରେ ରିସା ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି କଇଲା, “ଯିହୁଦି ଜାତି ଚାଡି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ମାପ୍‌ରୁ ହର୍ ଅଉତି ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଅପିସର୍ ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଦିକାର୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେନ୍‍କାର୍ ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯେ କେ ବ୍‍ଡ୍ ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ତୁମାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଅ, ଆରେକ୍‌ ଯେ କେ ମୁକିଆ ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଚାକର୍ ଅଉଅ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ସେବା ହାମ୍‌କେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମୁକ୍‍ତିର୍ ଦାମ୍ ହର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆସିଆଚି।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀରିହୋ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବାର୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍ ବେସିଲକ୍ ତାକାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଜଳେକ୍ କାଣା, ସେବାଟ୍ ଦେଇ ଯୀଶୁ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ଶୁଣି, ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା, ଅମୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍।” ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଣା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚୁପ୍ ଅମ୍‍କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା, ଅମୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍।” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ଟିଆଅଇଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କୁଦିକ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‍କୁହାରୁ, ଇରି ଅମାର୍ ଇଚା।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆକିକେ ଚୁଇଲା ଆର୍ ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍ ଆକିଦ୍‌କୁ ହାର୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‍ହର୍‍ ଜାତାବାଟେ ବେଥ୍‌ଫାଗୀ ଗାମାର୍ ଆର୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଜଳେକ୍ ଚେଲାକେ ଇକ୍‍ତା କଇ ହ୍‌ଟାଇଲା। “ତୁମାର୍ ସାମ୍‌ନା ଲ୍‌ଗାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଜ୍‌ହା, ଆର୍ ଗ୍‍ଲା ମାଡେ ବାନ୍ଦାଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଦ ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଦକେ ଦ୍‌କାସ୍‌। ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଇଟାଇକ୍‌ରି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା। ଆରେକ୍‌, ଯବେ କେ ଯଦି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କାଇରି କଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ତାକେ କ୍ଉଆ, ‘ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ।’ ସେମାଡେ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‍ଟାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍।” ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ କଇରିଲା ଇକ୍‍ତା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁରାଅଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇରି ଗ୍‌ଟ୍‍ଲି, “ସିୟୋନାର୍ ଡକୁର୍‌ସିକେ କ୍ଉଆ, ଦ୍‍କ୍, ତର୍ ର୍‍ଜା ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲା। ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍, ଆର୍ ଗ୍‌ଦ ହିଲାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଚ୍‍ଗ୍‌ତା ଲକ୍‌।” ସେତାକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଜାଇ ଯୀଶୁ କଇରିଲା ଆଦେଶାର୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ଗ୍‌ଦ ଆର୍ ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଆଣି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହିଟି ଉହ୍‍ରେ ତାକାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଡାହି ଦିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସିଲକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ବାଟେ ଅଚାଇଲାଇ, ଆର୍ କେତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଟ୍ ଲ୍‌ଗାର୍ ଗ୍‌ଚେ ହ୍‍ଣି ଡାଳ୍ କାଟି ଆଣି ବାଟେ ଅଚାଇ ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ଆଗେ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲେକି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ହସାନା ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ହିଲା! ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ଯେ ଆସୁଲା, ସେ ଦନ୍ୟ! ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଉହୁରେ ହସାନା।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହୁର୍‍ଲାକେ ସ୍‌ହର୍‌ ସାରା ଏ କେ ବ୍‍ଲି ହାଲା ଅଇଗ୍‌ଲି। ସେତାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଏ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ନାଜରିତ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଯୀଶୁ।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରିକ୍‌ରି, ସେ ଜାଗାଇ କିଣାବିକା କ୍‍ରତି ରିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ବାର୍ କିରିଦିଲା। ଆରେକ୍‌, ଡାବୁ ବେପାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟେବୁଲ୍ ଆର୍ ହାରୁଆ ବେପାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜାଗା ଉଲ୍‌ଟାଇ ହ୍‌କାଇଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଲେକାଆଚେ, ଅମାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଚର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲୁକ୍‍ତା ଜାଗା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଆରେକ୍‌, ମନ୍ଦିରେ କାଣା ଆର୍ ଚଟାଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ କ୍‌ରିରିଲା ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ, ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ହସାନା ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ବ୍ଉଁଶାର୍ ହିଲା ବ୍‌ଲି ବେଲ୍‌କି ଅଉତିରିଲା ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କେ ଦ୍‍କି ରିସା ଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏମ୍‌ନ୍ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ସେରି କି ତୁମି ଶୁଣୁଲାସ୍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ହେଁ, ‘ତୁମି ହିଲା ଆର୍ ଦୁଦ୍ କାଳାଉତାର୍ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ନିଜାର୍ ଗିନେ ମଇମା ସିଦ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍’ ଇକ୍‍ତା କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ବେହେଁ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଡି ନ୍‌କେରାସ୍?” ଆର୍, ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଚାଡିଦେଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବାରି ବେଥନିଆ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାଇ ସେତି ରାତି କ୍‍ଟାଇଲା। ତାର୍ ସ୍‍କାଳ୍ ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ବୁକ୍ ହାଇଲା, ଆର୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଦ୍‍କି ଗ୍‌ଚ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ଚୁଚାଇ ହ୍‍ତାର୍ ସେ ସେତିରିଲି ଆର୍ କାଇରି ନ୍‌ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ କଇଲା, “ଆର୍ କ୍‍ବେହେଁ ତର୍‌ତ୍‌ଇ ହ୍‍ଳ୍ ନାସ।” ସେତି ସେମାଡେ ସେ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ସୁକିଗ୍‍ଲି। ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ସୁକାଇଲାର୍ ଦ୍‍କି କାବାଅଇ କଇଲାଇ, “ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେମାଡେ ସୁକିଗ୍‍ଲି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯଦି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ର୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡାଉଟ୍ ନ୍‌କେରାସ୍, ତ୍‍ବେ ଇ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ କଇଲେ, ଚୁଚାଇ ଯେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମି କ୍‌ରୁହାରାସ୍, ସେରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ଇ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ହେଁ ତୁଇ ଉଟିକ୍‍ରି ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଜାଇ ଅଦୁର୍ ବ୍‍ଲି କଇଲେକ୍, ସେରି ଗଟେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା ଯାଇରି ହେଁ ମାଗାସ୍, ସେ ସ୍‍ବୁ ହାଉଆସ୍।” ହ୍‌ଚେ ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିରାର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ହୁରିକ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁମି କୁଇ ଅଦିକାରେ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ଆର୍ ତକେ କେ ଇ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ହ୍‌ଚାରିନ୍ଦ୍, ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ସେରି କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ କାଇ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ତୁମୁକେ କଇନ୍ଦ୍। ଯୋହନ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଅଦିକାର୍ କ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇରିଲା? ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି କି ମାନାଇମ୍‌ନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି?” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଯଦି ଅମି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦେ, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଦ୍, ‘ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାସ୍?’ ଆର୍ ଯଦି ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦେ, ‘ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଡିର୍!’ କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୋହନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‌ଲି ମାନ୍‍ତି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁ।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ମୁଇ କୁଇ ଅଦିକାରେ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କଇ।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ତୁମି ଇକ୍‍ତା ବିଷୟେ ତୁମି କାଇରି ବାବୁଲାସ୍, ସେରି କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍? ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ଜଳେକ୍ ହିଲା ରିଲାଇ। ସେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ହିଲା ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲା, ‘ହିଲା, ଯା, ଆଜି ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦାଇ କାମ୍‌କ୍‌ର୍।’ ସେ ଉତର୍‍ଦିଲା, ‘ମର୍‌ଇଚା ନାଇ’ ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ହ୍‌ଦାୟ୍ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ସେ ଆର୍‌ଗଟ୍ ହିଲା ଲ୍‌ଗେ ଆସି ସେନ୍‍କ୍‌ରି କଇଲା। ସେ ହିଲା ଉତର୍‍ଦିଲା, ‘ଆଙ୍ଗ୍ଯା, ମୁଇ ଜ୍‌ମ୍‍ଲେ’ ମ୍‍ତର୍ ସେ ନ୍‍ଗେଲା। ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଉବାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ଲା?” ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ହ୍‌ର୍‍ତୁର୍ ହିଲା।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତାର୍‌ ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଆଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁରୁଲାଇ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇରି ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନ୍ ଜିଉଆସ୍‌, ସେରି ସିକାଉତାର୍ ଗିନେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଆସିରିଲା, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତାର୍‌ ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରି ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଡ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେରି ଦ୍‍କି ହେଁ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାସ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ବାଦ୍‌ଲାଇଲାସ୍‌।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣା। ଗଟେକ୍ ଜମି ମାଲିକ୍ ରିଲା, ସେ ଗଟେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ବାଳ୍ ବୁଣ୍‌ଲା, ଆର୍ ସେ ବିତ୍‌ରେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହିଳୁକେ କୁଣ୍ଡ୍‍ କ୍‍ଣ୍‍ଲା, ବାଳ୍ ଜାଗୁକେ କୁଡିଆ ବ୍‌ନାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ଲକ୍ ବାଗ୍ ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳ୍ ବାଗେ ଦ୍‌ଇ, ବିଦେସ୍‍କେ ବାରିଗ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳ୍‍ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ଲାଗି, ସେ ନିଜାର୍ ବାଗର୍ ଲାବ୍ ହାମ୍‌କେ, ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ବାଗ୍ ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦ୍‍ରି। ଏକ୍‍ଲାକେ ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ଟେଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାରି ହ୍‍କାଇଲାଇ। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେ ଜମି ମାଲିକ୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଚାକର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆର୍ ଅଦିକ୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ହିଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‍ତି, ଇରି କ୍ଇ ସେ ହ୍‌ଚେ ନିଜାର୍ ହିଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ମ୍‌ତର୍ ବାଗ୍ ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ମାଲିକାର୍ ହିଲାକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କ୍‌ଉଇ ଅଇଲାଇ, ‘ଏତ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକାର୍ ହଇସି, ଆଶା, ଇତାକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଅଦିକାର୍ ଦ୍‌କଲ୍ କ୍‍ରୁମା।’ ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଡେ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଦାଇ ହିଙ୍ଗି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକ୍ ଆସେଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବାଗ୍ ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ସେ କାଇ କ୍‍ରେଦ୍?” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଲକାର୍‌ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ସେ ମାଲିକ୍ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା ନ୍‌ଦେକାଇ ନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ଜୁଇ ବିନ୍ ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ହ୍‍ଳ୍ ଜାଗାଇ ଦେତି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦାକେ ବାଗେ ଦେତି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‌ବେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ହଳି ନ୍‌କେରାସ୍? ‘ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଟେଳାକେ ଚାଡିଦିଲାଇ, ସେରି କନାର୍ ମୁଳ୍ ଟେଡା ଅଇଲି। ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇରି ଅଇଲି, ଆର୍ ସେରି ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା?’ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେଟି ନିଆ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତି ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେରି ଦିଆଅଇଦ୍। ଆର୍ ଯେ ଇ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ଅଦ୍‌ରେଦ୍, ସେ କ୍‌ଣ୍ଡ୍‌-କ୍‌ଣ୍ଡ୍‌ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଇ ଟେଡା ଯାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦ୍‌ରେଦ୍, ତାକେ ସେରି ଗୁଣ୍ଡ୍‌-ଗୁଣ୍ତା କ୍‍ରେଦ୍।” ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାକାର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାଶୁଣି, ସେ ଯେ ସେମ୍‍ନାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ଇରି ବୁଜ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଡିର୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‍ଲି ମାନ୍‍ତି ରିଲାୟ୍। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜା ହର୍, ଯେ ନିଜାର୍ ହିଲାର୍ ବିବା ବଜି ଆୟଜନ୍‌ କ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ବିବା ବଜି କାମ୍‌କେ କ୍‌ବର୍ ଦେଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କୁଦ୍‌ତାର୍‌ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆସୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ତରେକ୍ ସେ ବିନ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇ କଇଲା, ‘କୁଦାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍ଉଆ, “ଦ୍‌କା, ମୁଇ ମର୍ ବଜି ରାନ୍ଦି ଆଚି, ମର୍ ମେଣ୍ଢା ଆର୍ ଲିଙ୍ଗ୍ ଲିଙ୍ଗା ପଶୁମ୍‌ନ୍ ବଜି ରାନ୍ତାର୍ ଗିନେ ମାରି ଆତ୍‍ତି, ସେରି ସ୍‍ବୁ ହେଁ ତିୟାର୍ ଅଇଲିଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିବା ବଜି କାମ୍‌କେ ଆଶା।”’ ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେରି କେ ଏଲା କ୍‍ରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‌ଦାକେ, ଆର୍ କେ କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବେପାର୍ କ୍‌ରୁକେ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ବାକିଲକ୍ ତାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦ୍‍ରି ଟେଲା ହେଲା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ର୍‌ଜା ଇରି ଶୁଣ୍‍ଲା ଆର୍ ରିସାଅଇକ୍‌ରି ନିଜାର୍ ସ୍ଇନ୍ ଦ୍‌ଳ୍‌ମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‍ଟାଇ, ସେ ମାର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନାସ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଚାର୍‍କାର୍ କ୍‍ରିଦିଲା। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ନିଜାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, ‘ବିବା ବଜି ତ ରାନ୍ଦା ଅଇଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ କୁଦାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଟିକ୍‌ନାଇ। ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଚକେ ଚକେ ଜାଇ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌କାସ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବିବା ବଜିଲ୍‌ଗେ କୁଦିଆଣା।’ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଇ ମୁର୍‌କ ଆର୍ ସାଦୁ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଇ, ସେ ସ୍‌ବ୍‍କେ ରୁଣ୍ଡାଇ କ୍‍ରି କୁଦି ଆନ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଆଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିବାଗ୍‌ର୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ର୍‍ଜା କୁଦ୍‍ଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ବିତ୍‌ରେ ଆସି ସେତି ବିବା ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦି ନ୍‍ରିଲା ଏକ୍‍ଲାକେ ଦ୍‍କି ତାକେ କଇଲା, ‘ଏ ବନ୍ଦୁ, ତୁଇ ବିବା ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦି ନ୍‌କେରି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇ ଜାଗାକେ ଆଇଲିସ୍?’ ମ୍‍ତର୍ ସେ ଚୁପ୍ ଅଇରିଲା। ସେତାକ୍ ର୍‌ଜା ତାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, ‘ଇତାକେ ଆତେ ଗଡେ ବାନ୍ଦି ହ୍‌ଦାଇ ଅନ୍ଦାରେ ହ୍‌କାଇ ଦିଆସ୍, ସେତି କାନ୍ଦ୍‍ଲା ଆର୍ ଦାତ୍ କିଡି ମିଡି ହର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଦ୍।’ କାଇତାକ୍ କୁଦାଇ ଅଇଲା ଲକ୍ ବେସି, ମ୍‍ତର୍ ବାଚା ଅଇଲା ଲକ୍ ଅଳକ୍‌।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଜାଇ ତାକେ କ୍‌ତାଲ୍‌ଗେ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‌କାମ୍‌କେ ମନ୍‌ତର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ, ସେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ହେରୋଦିୟ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଶିକାଇ କ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ, ତୁଇ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍ ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଟ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲିସ୍, ଆର୍ କାକେ ନ୍‌ଡିରିସ୍। କାଇତାକ୍ ତୁଇ ସ୍‌ବ୍‍କେ ସ୍‍ମାନ୍ ଦ୍‌କୁଲିସ୍। ତ୍‍ବେ ଆମୁକ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍ଉ, ତର୍ ମ୍‌ତ୍ କାଇରି? କାଇସର୍ ର୍‌ଜାକେ ସିସ୍‌ତୁ ଦେତା ନିୟମ୍ କି ନାଇ?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବୁଦିକେ ଜାଣିକ୍‍ରି କଇଲା, “ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍, କାଇତାକ୍ ମକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ସେ ରୁହାଟ୍‍କା ମ୍‌କେ ଦ୍‌କାଉଆ।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଗଟେକ୍ ଅଣା ଆଣି ଦିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଇ ମୁର୍‌ତି ଆର୍ ଇତିରିଲା ନାଉଁ କାର୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “କାଇସର୍ ର୍‍ଜାର୍।” ସେତିର୍ ଲାଗି ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯାଇରି କାଇସରାର୍ ର୍‍ଜାର୍, ସେରି କାଇସର୍ ର୍‌ଜାକେ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ଯାଇରି ଇଶ୍ଵର୍‌ରାର୍‌, ସେରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦିଆସ୍।।” ସେମ୍‍ନ୍ ଇରି ଶୁଣି କାବାଅଇ ତାକେ ଚାଡି ଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ତା କ୍‌ତାକେ, ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତା ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‌ନ୍ ସେ ଦିନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ମୋଶା କଇଲା ଆଚେ ଯେ, ଯଦି କେ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ବାଇ ତାର୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜିକେ ବିବା କ୍‍ରି ନିଜାର୍ ବାଇର୍ ବ୍ଉଁସ୍ ବାଡାଇଦ୍‌। ଦ୍‌କା, ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସାତ୍ ବାଇ ରିଲାଇ। ହର୍‍ତୁ ବାଇ ବିବା କ୍‍ରି ମ୍‌ରିଗ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌, ହିଲା ନ୍‌ରିଲାକ୍ ନିଜାର୍ ବାଇର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡିଗ୍‍ଲା। ଦୁଇ ଲ୍‌ମ୍‌ବର୍‌ ବାଇ, ତିନି ଲ୍‌ମ୍‌ବର୍‌ ବାଇ ସ୍‍ବୁ ସାତ୍ ବାଇ ହ୍‌ତେକ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ସେ ମାଇଜି ହେଁ ମ୍‌ରିଗ୍‍ଲି। ତ୍‍ବେ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ଲେକ୍, ସେ ସାତ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେ କାର୍ ମାଇଜି ଅଇଦ୍? ସବୁଲକ୍ ତ ତାକେ ବିବା ଅଇରିଲାଇ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବିଷୟେ ନ୍‍ଜାଣି, ବୁଲ୍ ବୁଜୁଲାସ୍। କାଇତାକ୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ଲା ଲକ୍ ଆରେକ୍‌ ବିବା ନ୍‌କେର୍‌ତି କି ବିବା ନ୍ଉତି, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହର୍ ରେତି। ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ତାର୍‌ ବିଷୟ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଯାଇରି କଇଲା ଆଚେ, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ହଳି ନ୍‌କେରାସ୍? ‘ଅମି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଇସ୍‍ହାକାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌।’ ସେ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ଲକାର୍‌।” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇରି ଶୁଣି ତାର୍ ଶିକ୍ୟାଇ କାବାଅଇଲାଇ। ସେ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ଡ୍‌କେ ଚୁପ୍ କ୍‍ଲା ଆଚେ, ଇରି ଶୁଣି ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଦସ୍‌କେ ଦ୍‍ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏଗୁରୁ, ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇ ଆଦେଶ୍ ସ୍‌ବ୍‍କେ ବ୍‌ଡ୍?” ସେ ତାକେ କଇଲା, “ତୁମି ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ହୁର୍‍ଦୟ୍, ସ୍‍ବୁ ଜୀବନ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ବୁଦି ଦ୍‌ଇ ମାପ୍‌ରୁ, ନିଜାର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଇରିହ୍‌କା ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଆର୍ ହର୍‍ତୁ ଆଦେଶ୍। ଦୁଇ ଲ୍‌ମ୍‌ବର୍‌ ଆଦେଶ୍ ଅଇଲି, ତୁମି ନିଜାର୍ ହ୍‌ଡ୍‌ସା ଲକ୍‌କେ ନିଜାର୍ ହର୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଇ ଜଳେକ୍ ଆଦେଶ୍ ଉହ୍‍ରେ ସ୍‍ବୁ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଅଇଆଚେ।” ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମତ କାଇରି? ସେ କାର୍ ହିଲା?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ହିଲା।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ଦାଉଦ୍ ରଜା କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି? ‘ଆରେକ୍‌, ମାପ୍‌ରୁ ମର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କଇଲା, ଅମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନାଣ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ତୁଇ ମର୍ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ସେ ବ୍‌ସିରେ।’ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି, ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍। ତ୍‍ବେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରି ତାର୍ ହିଲା?” ସେତାକ୍ କେ ହେଁ ତାକେ ହ୍‍ଦେକ୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‍ ନାହାର୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସେଦିନ୍ ହ୍‍ଣି କେ ହେଁ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ପର୍‍ସନ୍ ହ୍‍ଚାରୁକେ ସାହାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଆର୍ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ବୁଜାମ୍‍କେ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ ଯାଇରି ହେଁ କ୍ଉତି, ସେରି ମାନା ଆର୍ ପାଳନ୍ କ୍‍ରା, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ଲାକାମ୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍ଉତି, ମ୍‍ତର୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଅନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ବୁ ନିୟମ୍ ବ୍‌ନାଉତି, ଜୁଇରି କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ନିଜାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା ନିୟମ୍‌କେ ଅଳ୍‍କ୍ ହେଁ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଲକ୍ ଦ୍‍କାଉତାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବୁଦିକେ ଅସାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଆଚଳ୍ ବ୍‌ଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ବଜିତ୍ଇ ଆର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଜାଗାଇ ବ୍‌ସୁକେ, ଆର୍ ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାରେ ଜୁଆର୍ ସନ୍‍ମାନ୍ ହାମ୍‌କେ ଆର୍ ଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗୁରୁ ବ୍‍ଲି କ୍‌ଉଆଇ ଅମ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗୁରୁ ବ୍‍ଲି କ୍‌ଉଆଇ ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗୁରୁ ଏକ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ତାର୍ ବାଇ। ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ କାକେ ହେଁ ଉବା ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉବା ଏକ୍‍ଲା, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଆଚେ। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନେତା ବ୍‌ଲି ଚିନାଇ ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନେତା ଏକ୍‍ଲା, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇଲକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍, ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଅ। ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଜୁଇଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‍ଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଅକାରିଆ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍‍‍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତ ନିଜେ ହୁରି ନ୍‍କେରୁଲାସ୍, ଆରେକ୍‌, ହୁରୁକେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ହୁରୁକେ ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲାସ୍। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଅକାରିଆ ପଣ୍ଡିତ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମିଚ୍ ମିଚ୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ଟକିକ୍‌ରି ନେମ୍‌ଲାସ୍। ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉଆସ୍। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅକାରିଆ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ତୁମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍ କ୍‌ରୁକେ, ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ବୁଲ୍‌ତି ରିଆସ୍‌, ଆରେକ୍‌, ଯ୍‌ଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ତୁମାର୍ ଶିକ୍ୟା ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଦୁଇ ଗୁଣ୍ ନ୍‌ର୍‌କେ ଜାତାର୍ ଗିନେ, ତାକେ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଆ। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ କାଣା ବାଟ୍ ଦ୍‍କ୍‍ତା ଲକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତି ରିଆସ୍‌, କେ ମନ୍ଦିରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ଲା ସେରି କାୟରୀ ନାୟ୍, ମ୍‍ତର୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ସନାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ଲେକ୍, ସେ ତାର୍ ଗିନେ ମାନତ୍ ଦିବାର୍ ଆଚେ। ରେ ବକୁଆ ଆର୍ କାଣାମ୍‌ନ୍, ସନା, କି ସେ ସନାକେ ଜୁଇ ମନ୍ଦିର୍ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ, ଇ ଜଳେକ୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇରି ବେସିବ୍‍ଡ୍? ଆରେକ୍‌ କ୍ଉତି ରିଆସ୍‌, କେ ବେଦିର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେରି କାଇରି ନୟ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ରେତା ଜିନିଷାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ଗିନେ ମାନତ୍ ଦିବାର୍ ଆଚେ। ରେ କାଣାମ୍‌ନ୍, ମାନତ୍, କି ସେ ମାନତ୍‌କେ ଜୁଇ ବେଦି ପବିତର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଇ ଜଳେକ୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇରି ବେସିବ୍‍ଡ୍? ତ୍‍ବେ ଜୁଇଲକ୍ ବେଦିୟେ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତ ସେରି ଆର୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ରେତା ଜିନିଷାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ଯେ ମନ୍ଦିରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମନ୍ଦିର୍ ଆର୍ ସେତି ବାସାକ୍‌ଲା ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସିଂହାସନ୍ ଆର୍ ସେତି ବ୍‍ସ୍‍ଲା ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅକାରିଆ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପୋଦିନା, ସଂମପ୍ ଆର୍ ଜୀରାର୍ ଦ୍‌ଶମାଂସ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦେତି ରିଆସ୍‌, ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମାର୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ବିଷଇ ମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନିଆଇ ବିଚାର୍‌, ଦୟା ଆର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌, ଇରିସ୍‌ବୁ ଚାଡିଦେଇ ରିଆସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ମାନୁମା ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ନ୍‍ଚାଡ୍ ତାର୍ ଉଚିତ୍। ରେ କାଣା ବାଟ୍ ଦ୍‌କାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମଚିକେ ଚାଣ୍‌ଲା ହର୍ ସାନ୍ ସାନ୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନ୍‍ତି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ଉଟ୍ କେ ଗିଳ୍‌ଲା ହର୍ ବଡ୍ ବଡ୍ ନିୟମ୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି ରିଆସ୍‌। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅକାରିଆ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗିନା ଆର୍ ତାଳିର୍ ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ସଫା କ୍‌ଲାହର୍ ଉହ୍‍ରେ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଲ୍‌ବ୍ ଆର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚାକେ ବ୍‌ର୍‍ତି କ୍‍ରି ରିଆସ୍‌। ଏ କାଣା ଫାରୂଶୀ, ଆଗେ ଗିନାର୍ ବିତୁର୍ ବାଟ୍‌କେ ଦ୍‌ଉଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେତିର୍ ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ହେଁ ସଫା ଅଇଦ୍। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅକାରିଆ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦବ୍‍ଳା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହର୍। ସେରି ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ବିତ୍‌ରେ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଆଡ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଅଚୁଆୟ୍ ବ୍‍ରତି ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ସେ ପର୍‍କାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ହ୍‌ଦାଇ, ଲକାର୍‌ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ହ୍‌ର୍ ଦ୍‍କାଇ ଅଉଆସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଅକାର୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ର୍‍ତି ଅଇ ରିଆସ୍‌।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅକାରିଆ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଦାଦି ଆନିମ୍‌ନ୍‌ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମ୍‌ରିରିଲା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ସ୍‌ଜାଇ କ୍‍ରି କ୍ଉତି ରିଆସ୍‌, ‘ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ବେ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦାଦି ଅଜା କାଳେ ରିଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମାର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅମି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ନ୍‌ମିସ୍‌ତି।’ ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମାର୍‍ଲା ଲକାର୍‌ ହିଲାମ୍‍ନ୍, ସେ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ସାକି ଦେମ୍‌ଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରମ୍ କ୍‌ରିରିଲା କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ, ଶେସ୍ କ୍‍ରା, ରେ ବିଷ୍‍ରିଲା କାଳ୍‌ସାହ୍ ହର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ର୍‌କାର୍‌ କ୍‌ଷ୍ଟ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବଞ୍ଚି ନାହାରାସ୍। ସେତାକ୍ ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍, ବୁଦିମାନ୍ ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କାକେ କାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରାସ୍ ଆର୍ କାକେ କାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାରାସ୍, ଆର୍ କାକେ କାକେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ କର୍‌ଡା ମାରାସ୍ ଆର୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ସ୍‌ହର୍ ବୁଲାଇ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦିଆସ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍ ହେବଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି, ବେରିଖୀୟର୍ ହଇସି ଯିଖରୀୟକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ପବିତର୍‌ ଜାଗା ଆର୍ ବେଦିର୍ ମ୍‍ଜାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା ହ୍‌ତେକ୍‌, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା ଅଇଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଗଟେଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇ ଯୁଗାର୍ ଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଗଟେଦ୍। ରେ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ରେ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା ଲକ୍ ଆର୍ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟେଡା ମାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, କୁକ୍‍ଳା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଟ୍ ତ୍‌ଳେ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ କ୍‍ତିତର୍ ତୁମାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଚା କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାସ୍। ଦ୍‌କା, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଚାଡି ଦେମ୍‍ଲେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁଏ ଯେ ଆସୁଲାଇ, ସେ ଦନ୍ୟ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ନ୍‍କ୍‌ଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ଆଜିହ୍‌ଣି ମକେ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଦ୍‍କି ନ୍‌ଦେକାସ୍।” ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‍ଣି ବାରି ଇଣ୍ତି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତାକାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ମନ୍ଦିର୍‌ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତିଆର୍ ଅଇଆଚେ ସେରି ଦ୍‍କାଉତାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରାସ୍? ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଜାଗାଇ ଗଟେକ୍ ଟେଡା ଆର୍‍ଗଟେ ଟେଳାର୍ ଉହ୍‍ରେ ରେମ୍ ନାହାରେ, ସ୍‍ବୁ ମାଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସେଦ୍।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଯାଇ ବ୍‍ସୁ ବ୍‍ସୁ, ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲୁକିକ୍‌ରି ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ବେ ଗ୍‌ଟେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତର୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଆର୍ ଯୁଗ୍ ସେସାର୍ ଚିନ୍ କାଇରି, ସେରି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ସାବ୍‍ଦାନ୍, କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବକୁଆ ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ବେସିଲକ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ ଆସି ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‌ଲି କ୍ଇ ବେସି ଲକ୍‌କେ ବକୁଆ କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୁଜ୍ ଅଉତାର୍ ଶୁଣାସ୍। ସାବ୍‍ଦାନ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡିରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଗ୍‌ଟେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇ କାଳ୍ ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ନ୍‌ଇ। କାଇତାକ୍ ଜାତିର୍‌ ବିରୁଦେ ଜାତି ଆର୍ ରାଇଜାର୍ ବିରୁଦେ ରାଇଜ୍ ଉଟେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ଜାଗାଇ ଜାଗାଇ ମ୍‍ରଡି ଆର୍ ବୂମିକ୍‍ମ୍ପ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଜ୍‍ର୍‍ନାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଆରମ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ବଗୁକେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦେତି ଆର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆର୍ ମର୍ ଚେଲା ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଗିଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଚାଡି ଦେତି, ଆରେକ୍‌, ଗଟେଲକ୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେତି ଆର୍ ଗଟେଲକ୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ବେସି ମିଚୁଆ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ବେସି ଲକ୍‌କେ ବକୁଆ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ଅନ୍ୟାୟ୍ ବେସି ଅମ୍‌ଲି ଲାଗି ବେସିଲକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ତାର୍ ଜୀବନାର୍ ଶେସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍। ଆର୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଗାଇ ସ୍‍ବୁ ଜାତିଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଇରି ହାଉତାର୍ ଗିନେ ସୁଜଗ୍ ମିଳେଦ୍, ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ଅଇଦ୍।” “ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦାନିଏଲ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇଲା କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଗୁର୍‌ଣା ଜିନିଷ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍ ପବିତର୍‌ ଜାଗାଇ ଟିଆ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ଜୁଇତି ଟିଆ ଅମ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ସେତି ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଟିଆ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ହାଟ୍‌କେ ବୁଜା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦା ଦେଶେ ରେତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଚିରାକେ ହ୍‌ଳାଇ ଜ୍‌ଉଅତ୍। ଯେ ଚାତ୍ ଉହ୍‍ରେ ର୍‌ଇଦ୍, ସେ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରାର୍ ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍‌ ଆଣୁକେ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ନ୍‌ଜାଅ। ଆରେକ୍‌, ଯେ ହ୍‍ଦାଇ ର୍‌ଇଦ୍, ସେ ନିଜାର୍ ସାଲ୍ ନେମ୍‍କେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ରେ ନ୍‌ଜାଅ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ରିଲା ମାଇଜି ଆର୍ ହିଲାର୍‌ନି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବେସି ଦୁକାର୍ ସମୟ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଳାଇ ତାକାର୍ ଜୀବନ୍ ବାଚାଉତାର୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‍ଳାଉତାର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶୀତଦିନ୍ କି ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ନ୍‍ଗେଟ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଗ୍‌ଟେଦ୍ ଯେ, ଜ୍‍ଗତାର୍ ଆରମେହ୍‌ଣି ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ସେନ୍‌କାର୍‌ ଦୁକ୍‍କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଗ୍‌ଟିନ୍‌କେରେ, ଆରେକ୍‌, କ୍‍ବେହେଁ ଗ୍‌ଟିନ୍‌କେରେ। ଆର୍, ଯଦି ସେ ଦୁକାର୍ ସ୍‌ମୟକେ ଉଣା କ୍‍ରାଅଇ ନ୍‍ରେତି, ତ୍‍ବେ କେ ହେଁ ହୁର୍‌ତିବିର୍‌ ଲକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଜୁଇଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେ ବାଚ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଗିନେ, ସେ ସେଦିନ୍‌କେ ଉଣା କ୍‍ରା ଅଇଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ‘ଦ୍‌କା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇତି’ ନ୍‌ଇଲେକ୍ ‘ଦ୍‌କା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେତି’ କେ ଜ୍‍ବେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍ଉତି, ସେରି ସ୍‌ତ୍ କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ମିଚୁଆ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ମିଚୁଆ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଉଟି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଚିନ୍ ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କାଉତି ଯେ, ଯଦି ଅଇଦେ, ତ୍‍ବେ ମାପ୍‌ରୁ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ବକୁଆ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତି। ଦ୍‌କା, ମୁଇ ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜାଣାଇଲେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି, ଦ୍‌କା, ସେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି, ଇକ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯଦି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍ଉତି, ତ୍‍ବେ ବାରି ଜାହାନାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ସେ ବିତୁର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଚେ, ଯଦି ଇରି କ୍ଉତି, ତ୍‍ବେ ସେରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଆକାଶେ ବିଜ୍‍ଲି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉତର୍ ଦିଗେ ମାରି ପସ୍‍ଚିମ୍ ଦିଗେ ହ୍‌ତେକ୍ ଉଜାଳ୍ ଡିସେଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଅଇଦ୍। ଜୁଇ ଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ଲା ମ୍‌ଳ୍ ରେଇଦେ, ସେ ଟାଣେ ହ୍‌କା ଶାଗୁଣାମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ତ୍‌ତି।” “ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦିନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ, ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ଦିନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ବେଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଜନ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ, ଆରେକ୍‌, ତାରା ମାଳ୍‌ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଅଦୁର୍‍ତି ଆର୍ ଆକାଶାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ତି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମେଗେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କା ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ମଇମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆକାଶାର୍ ମେଗ୍‌ମାଳାଇ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ଆର୍, ସେ ବ୍‍ଡ୍ ମରିବାଜା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିଜାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଉତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆକାଶାର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ନ୍ଦିଏ ହ୍‍ଣି ବିନ୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ହ୍‍ତେକ୍ ଚାରିହାକ୍ ତାକାର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ର୍‌ତି।” “ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‍ଚେହ୍‍ଣି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶିକା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ କ୍‌ନ୍ଦା କ୍ଉଁଣା ଅଇ ହିଲ୍‌କା ମେଲେଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ କ୍‍ରାଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କ୍‍ଲେକ୍ ସେ ଦୁଆଁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଇରି ଜାଣା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଏବେ ଜୀବନ୍ ରେତା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଗଟ୍‍ଣା ମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଟ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ନ୍‍ମେର୍‍ତି। ଆକାଶ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ନାସ୍ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମର୍‍କ୍‍ତା କ୍‍ବେହେଁ ନାସ୍ ନଇ।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦିନ୍ ଆର୍ କାଳ୍ ବିଷୟେ କେ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ କି, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ହେଁ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଉବା ସେ ଜାଣେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ନୋହ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ସ୍‌ମୟେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟିରିଲି, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗ୍‌ଟେଦ୍। କାଇତାକ୍ ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ସ୍‌ମୟେ ହାଣି ନୋହର୍ ଜାଜେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କାଦି ହିଦି ଆର୍ ବିବା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆର୍ ବିବା ଦେତାର୍ କାମେ ମାତି ରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଆସି ସ୍‌ବ୍‍କେ ବଳାଇ ନ୍‍ନେତା ହ୍‍ତେକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସ୍‌ତାର୍ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ ଅଇଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦୁଇ ଲକ୍ ହ୍‍ଦାଇ ରେତି, ସେତିହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଆ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଚାଡିଦେଇଦ୍। ଜ୍‍ଡେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ଗୁଣ୍ତ୍ ରୁଚ୍‍ତି ରେତି, ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଆ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଚାଡିଦେଇଦ୍। ତ୍‍ବେ, ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, କାଇତାକ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ କୁଇ ଦିନ୍ ଆସେଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଜାଣିରିଆ, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚର୍ ଆସେଦ୍, ଇରି ଗ୍‍ର୍ ମାଲିକ୍ ଜ୍‍ବେ ଜାଣ୍‌ତି, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ର୍‌ଇ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ହୁରୁକେ ଦେଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତିଆର୍ ଅଇରିଆ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ତିଆର୍ ଅଇ ନ୍‍ରିଆସ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମାନାଇ ହିଲା ଆସେଦ୍।” “ତ୍‍ବେ ସାଉକାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ କାଦି ଦେତାର୍ ଗିନେ ଯାକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବାଚେଦ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଆର୍ ବୁଦିମାନ୍ ଚାକର୍‌କେ? ସାଉକାର୍ ଲେଉଟି ଆସି ଜୁଇ ଚାକର୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ଚାକର୍ ଦନ୍ୟ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସାଉକାର୍ ସେ ଚାକର୍‌କେ ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଉହ୍‍ରେ ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ସେ ମୁର୍‌କ ଚାକର୍ ମର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତାର୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ କଇଦ୍। ଆର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ ମାରୁକେ ଲାଗେଦ୍, ଆର୍ ମ୍‍ଦୁଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାତିର୍‌ଇଦ୍। ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ସାଉକାର୍ ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି ସେ ବାବି ନ୍‌ରେଇ, କି ଜାଣି ନ୍‌ରେଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ସାଉକାର୍ ଆସେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ସେ ଲକ୍‌କେ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ତାକେ ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲା ଅକାରିଆ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ ଦାତ୍ କିଡି ମିଡି ଅଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‍ଗଟ୍ କ୍‍ନିଆ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ହର୍ ଅଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କୁପି ଦ୍‍ରି ବ୍‍ରକେ ମିସୁକେ ବାର୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହାଁଚ୍ ଲକ୍ ବୁଦି ନଇଲାର୍ ଆର୍ ହାଁଚ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବୁଦିରିଲା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ରିଲାଇ। ବୁଦି ନଇଲା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍ କୁପି ନେତାବ୍‍ଳ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲାଗି କ୍‍ଣ୍ଡେକ୍ ଅଗ୍‌ଡା ଚିକାଣ୍ ନ୍‌ଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବୁଦିରିଲା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କୁପି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟାଙ୍ଗାଇ ଚିକାଣ୍ ନ୍‌ଇରିଲାଇ। ବ୍‍ର୍‌ ଆସ୍‍ତାବ୍‍ଳ୍ ମ୍‌ନ୍‍ଚା ଅଇଲାକେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ଗୁନି ଗୁନି ରିଲାଇ ଆର୍ ସଇ ଦିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଜାରାତି ‘ଇରି ଦ୍‌କା, ବ୍‍ର ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଆଇଲା!, ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‌କା କ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍ ଅଉଆ’, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇଲା ହର୍ ଅଇଲି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ କ୍‍ନିଆ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଉଟିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କୁପି ସ୍‌ଜାଇ ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବୁଦି ନଇଲା କ୍‌ନିଆ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍ ବୁଦିରିଲା କ୍‌ନିଆ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲାଇ, ତୁମାର୍ ଚିକାଣ୍ ଅମୁକ୍ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ଦିଆ, କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ କୁପି ସ୍‍ବୁ ଲିବି ଜ୍‌ମ୍‍ଲି। ମ୍‍ତର୍ ବୁଦିରିଲା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, ନାଇ, ନାଇ, ଯଦି ଅମି ତୁମୁକେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ଦେମ୍‍ନ୍ଦେ, ତ୍‍ବେ ତୁମୁକେ ଆର୍ ଆମୁକେ ନ୍‍କେଟେ, ନ୍‌ଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକାଣ୍‌ ବାଲାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଗେନି ଆଣା। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଚିକାଣ୍ ଗେନୁକେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ବ୍‍ର ଆଇଲା, ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ କ୍‌ନିଆ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିବା ବଜିର୍ ଗିନେ ଗ୍‍ରେ ହୁର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ କାହାଟ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଇଲି। ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଅଲ୍‍ଗା କନିଆ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଆସି କଇଲାଇ, ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ କାହାଟ୍ ଉଗାଳିଦେ।’ ମ୍‍ତର୍ ସେ କଇଲା, ‘ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜାଣି ନ୍‌କେରି।’ ତ୍‍ବେ, ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆସିନ୍, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜ୍ ର୍‌ଜା ହେଁ ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍, ଯେ ବିଦେଶ୍‍କେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ନିଜାର୍ ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆତେ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦିଲା। ସେ ଗଟେଲକ୍‌କେ ହାଁଚ୍ ତୋଡା, ବିନ୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଦୁଇ ତୋଡା, ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ତୋଡା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ତାର୍ ଶ୍‍କ୍‍ତି‌ର୍ ହର୍ ଦ୍‌ଇ ବିଦେଶ୍‍କେ ଗ୍‍ଲା। ଜୁଇ ଗଟେଲକ୍ ହାଁଚ୍ ତୋଡା ହାଇରିଲା, ସେ ସେମାଡେ ସେରି ନ୍‌ଇ ବେପାର୍ କ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ହାଁଚ୍ ତୋଡା ଲାବ୍ କ୍‍ଲା। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯେ ଦୁଇ ତୋଡା ହାଇରିଲା, ସେ ଆରେକ୍‌ ଦୁଇ ତୋଡା ଲାବ୍ କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ଗଟେକ୍ ତୋଡା ହାଇରିଲା, ସେ ଜାଇ ବୁଇଁ କ୍‍ଣି ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଦିଲା ତୋଡାକେ ତହି ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା। ବେସିଦିନ୍‌ ହ୍‌ଚେ ସେ ଦାସ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇସାବ୍ କ୍‍ଲା। ଆର୍, ଜୁଇ ଏକ୍‍ଲା ହାଁଚ୍ ତୋଡା ହାଇରିଲା, ସେ ଆରେକ୍‌ ହାଁଚ୍ ତୋଡା ଆଣିକ୍‍ରି କଇଲା, ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇମକେ ହାଁଚ୍ ତୋଡା ଦ୍‌ଇ ରିଲିସ୍। ଦ୍‍କ୍, ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ହାଁଚ୍ ତୋଡା ଲାବ୍ କ୍‌ରିଆଚି।’ ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କଇଲା, ‘ବାସ୍, ତୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଦାସ୍, ତୁଇ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ କାମେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଅଇଲିସ୍, ମୁଇ ତକେ ବେସି ବିଷଇ ଉହ୍‍ରେ ବାଚିନ୍ଦ୍, ତୁମି ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆ।’ ଆରେକ୍‌, ଯେ ଦୁଇ ତୁଳା ହାଇରିଲା, ସେ ହେଁ ଆସି କଇଲା, ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇମକେ ଦୁଇ ତୁଳା ଦ୍‌ଇ ରିଲିସ୍। ଦ୍‍କ୍, ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ଦୁଇ ତୁଳା ଲାବ୍ କ୍‌ରିଆଚି।’ ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କଇଲା, ‘ବାସ୍, ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଦାସ୍, ତୁମି ଅଳକ୍ ଡାବୁକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବେପାରେ ଲାଗାଇ ରିଲିସ୍, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେସି ବିଷୟ୍ ଉହ୍‍ରେ ବାଚିନ୍ଦ୍, ତୁମି ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆ।’ ଆରେକ୍‌, ଯେ ଗଟେକ୍ ତୋଡା ହାଇରିଲା, ସେ ହେଁ ଆସି କଇଲା, ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ ଯେ ଗଟେକ୍ ଅଟୁଆ ଲକ୍, ଜୁଇତି ବୁଣି ନ୍‌କେର୍‌ସି, ସେତି କାଟ୍‍ସି, ଆର୍ ଜୁଇତି ହାଚି ଅରାଇ ନ୍‌କେର୍‌ସି, ସେତି ହାଚି ଅରାଉସି, ଇରି ମୁଇ ଜାଣିରିଲେ। ସେତାକ୍ ଡିରିକ୍‍ରି ମୁଇ ଜାଇ ତର୍ ତୋଡାକେ ବୁଇଁ ବିତ୍‌ରେ ତ୍‍ହି ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲେ। ଦ୍‍କ୍, ତୁଇ ନିଜାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ହାଇଲିସ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, ‘ରେ ମୁର୍‌କ ଆର୍ ଅଳ୍‌ସୁଆ ଦାସ୍, ମୁଇ ଜୁଇ ଲ୍‌ଗେ ବୁଣି ନ୍‌ରେଇଁ, ସେତି କାଟିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ଜୁଇ ଲ୍‌ଗେ ହାଚି ଉଡାଳି ନ୍‌ରେଇଁ, ସେତି ଅରାଇନ୍ଦ୍, ଇରିକାଇରି ଜାଣି ରିଲିସ୍? ତ୍‍ବେ ବେପାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ମର୍ ଟ୍‍କା ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତାର୍ ଗିନେ ଦଇରିଲେ। ମୁଇ ଆସି ସୁଦ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମର୍ ଦ୍‍ନ୍ ହାଇଲେହ୍‌ଣି। ତ୍‍ବେ, ଇଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇ ତୋଡା ନ୍ଇକ୍‌ରି, ନିଆ ଆର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ଶ୍‍ଗଟ୍ ତୋଡା ଆଚେ, ତାକେ ଦିଆସ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ସେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ହାଇଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନାଇ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ଆଚେ, ସେରି ସେ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନିଆ ଅଇଦ୍। ଆର୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ କାମ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଚାକର୍‌କେ ହ୍‍ଦାଇ ଅନ୍ଦାରେ ହ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍, ସେତି କାନ୍ଦ୍‍ତାର୍ ଆର୍ ଦାତାର୍ କିଳି ମିଳି ଅଇଦ୍।” “ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦାଇ ଆସ୍‍ତି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ମର୍ ମଇମାର୍ ସିଂହାସନେ ବ୍‌ସିନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌, ମର୍ ମୁଏଁ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଗୌଡିଆ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମେଣ୍ଢା ବିନ୍ କ୍‍ରିନ୍ଦ୍‌, ମେଣ୍ଢା ହର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ କାତାବାଟ୍ ଆର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ବାଟ୍ ର୍‌କ୍‌ତି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ର୍‍ଜା ନିଜାର୍ କାତା ବାଟାର୍ ଲକ୍‌କେ କଇନ୍ଦ୍, ‘ଆଶା, ମର୍ ଉବାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଜଗତାର୍ ସୁଷ୍‌ଟି ଅଇଲା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ଜୁଇ ରାଇଜ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରାଅଇ ଆଚେ, ସେତି ଅଦିକାର୍ ଅଉଆ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ବୁକେ ରିଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କାମ୍‌କେ ଦିଲାସ୍। ସସେ ରିଲେ, ମକେ ସକୁକେ ହାଣି ଦିଲାସ୍। ହ୍‍ଦାଇ ରିଲେ, ମକେ ଗ୍‍ରେ ନିଲାସ୍। ମକେ ହ୍‌ଚିଆ ନ୍‌ରିଲି, ମକେ ହିନ୍ଦୁକେ ହ୍‍ଚିଆ ଦିଲାସ୍। ଜ୍‍ର୍‍ତି ରିଲେ, ମକେ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲାସ୍। ଜ୍‌ଇଲ୍ ଗ୍‍ରେ ରିଲେ। ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌କୁକେ ଆଇଲାସ୍।’ ସେତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଉତର୍ ଦେତି, ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତକେ ବୁକେ ଦ୍‍କି କାଦି ଦିଲୁ? ଆର୍ ସସେ ଦ୍‍କି ହାଣି ସୁରୁକେ ଦିଲୁ? ଆରେକ୍‌, କ୍‌ବେ ତକେ ହ୍‍ଦାଇ ଦ୍‍କି ଗ୍‍ରେ ନିଲୁ? କି ନଗ୍‍ଳା ଦ୍‍କି ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦୁକେ ଦିଲୁ? ଆରେକ୍‌, କ୍‌ବେ ତକେ ଜ୍‍ର୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍ ସେବା କ୍‌ରିରିଲୁ ଆର୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜ୍‌ଇଲ୍ ଗ୍‍ରେ ଦ୍‌କୁକେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲୁ?’ ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ର୍‍ଜା ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଉତର୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍, ‘ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଇ ସାନ୍‍ବାଇ ବନ୍ଦୁ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଏକ୍‍ଲାର୍ ଗିନେ ଇରି କ୍‌ରିରିଲାସ୍, ସେରି ମର୍‌ଗିନେ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରିଆଚାସ୍।’ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଡେବ୍‌ରି ହାକ୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍ ହେଁ କ୍ଉତି, ‘ରେ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଦୁରି ଅଇ ଶଇତାନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ତିଆର୍ କ୍‍ରା ଅଇରିଲା ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାହା, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ବୁକେ ରିଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କାମ୍‌କେ କାଦି ନ୍‍ଦିଲାସ୍। ସସେ ରିଲେ, ମକେ ହାଣି ଡୁକୁକେ ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରାସ୍‌। ମୁଇ ହ୍‌ଦାଇ ରିଲେ, ମକେ ଗ୍‍ରେ କୁଦି ନ୍‌କେଲାସ୍। ନ୍‌ଗ୍‍ଳା ରିଲେ, ମକେ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦୁକେ ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରାସ୍‌। ଜ୍‍ର୍‍ତି ରିଲେ ଆର୍ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲେ, ମକେ ଦ୍‌କୁକେ ଆସି ନ୍‌କେରାସ୍।’ ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଉତର୍ ଦେତି, ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ, କ୍‌ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତକେ ବୁକେ କି ସସେ, ହ୍‍ଦାଇ କି ନ୍‌ଗ୍‍ଳା, ଜ୍‍ରେ କି ଜ୍‌ଇଲେ ଦ୍‍କି ତର୍ ସେବା ନ୍‌କେଲୁ?’ ସେତାକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇନ୍ଦ୍, ‘ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇରି ସାନ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଏକ୍‍ଲାର୍ ଗିନେ ଇରି କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲାକ୍ ମର୍‌ଗିନେ ହେଁ ସ୍‍ବୁ ସେରି କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍।’ ଆରେକ୍‌, ଏ ଡେବ୍‌ରି ହ୍‌କାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଶାସ୍ତି ଲ୍‌ଗେ, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ବଗୁକେ ଜାତି।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସ୍‌ରାଇ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଦୁଇଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଯେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଅଇଦ୍, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା, ଆରେକ୍‌, ମାନାଇ ହିଲା କୁର୍‌ଶେ ମ୍‍ର୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାରାଚିନ୍ ଦ୍‌ଳାର୍ କୟାଫା ନାଉଁର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମନ୍‌ତର୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଦିନ୍ ଯୀଶୁକେ ବନ୍ଦି କ୍‌ଲେକ୍ କି ମାର୍‍ଲେକ୍, କେଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଣ୍ତ୍ ଗଳ୍ ଅଇଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ବେଥନିଆ ଗାମେ ଗଟେକ୍‌ କୁଷ୍ଟରଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା ଶିମୋନାର୍ ଗ୍‍ରେ ରିଲାବ୍‍ଳ୍, ଏକ୍‍ଲା ମାଇଜି ଗଟେକ୍ ଟାଙ୍ଗାଇ ବେସିଦାମାର୍‌ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଆଣି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ଆର୍ ସେ କାଦି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଲାଗାମ୍‍କେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଉତାର୍ ଦ୍‍କି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ରିସାଅଇ କଇଲାଇ, “ଏତେକ୍ ଚିକାଣ୍ କାଇତାକ୍ ହଲିଆ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଇରି ତୋ ବେସି ଦାମେ ବିକିକ୍‌ରି ଦରିଦ୍‌ର ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦିଆଅଇଲି ହ୍‍ଣି।” ଯୀଶୁ ସେରି ଜାଣି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ମାଇଜି ଲକ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦେମ୍‌ଲାସ୍? ସେ ମର୍ ମୁଣ୍ତେ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇ ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ଦରିଦ୍‌ର ମ୍‌ନ୍ ତୋ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇ ନ୍‌କେରି। ଆର୍, ସେ ମର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ତହ୍‍ତା ଦିନାର୍ ଗିନେ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ଇ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇଲି ଆଚେ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହୁର୍‌ତିବି ସାରା ଜୁଇତି ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ଜାଗାଇ ଇ ମାଇଜି କ୍‍ଲା କାମ୍‌କେ କ୍ଉତି ଆର୍ ତାକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉତି।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ନାଉଁର୍ ଚେଲା ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ କଇଲା, “ମକେ କାଇରି ଦିଆସ୍ କ୍ଉଆ, ମୁଇ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରାଇ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ତିରିଶ୍ ଗଟ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ତୁଳି କ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ଆର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଣି ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରାଇ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ସୁଜଗ୍ କଜୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ କମିର୍‌ ସଡା ନଇଲା ରୁଟିର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଦିନ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯାଇ କୁଇ ଜାଗାଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ର୍‍ସି?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ସ୍‌ହରେ ଯାଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲଗେ ଯାଇ କ୍ଉଆ, ଗୁରୁ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ମର୍ ମ୍‌ର୍‌ତା ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଲିବେ, ମୁଇ ମର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ମାନିନ୍ଦ୍‌।” ସେତାକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଦେଶେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସ୍ଞ୍ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍, ଯୀଶୁ ସେ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ସେମ୍‍ନ୍ କାଦି କାତିରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେଲକ୍ ମକେ ଶ୍‌ତ୍‍ରୁର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦ୍‌ଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇ ସବୁଲକ୍ ତାକେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ, ସେ କାଇରି ମୁଇ?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଯେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଗିନାଇ ଆତ୍ ବୁଡାଇଲା, ସେ ମକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍। ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମର୍ ବିଷୟେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, ତାର୍ ହର୍ ମୁଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେମ୍‍ଲା, ହାଇ, ସେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍! ସେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିହଣି।” ସେତାକ୍ ଜୁଇ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା, ସେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ସେ କାଇରି ମୁଇ?” ସେ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ କଇ ଆଚ୍‍ସି।” ଆର୍, ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଦି କାତାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ରୁଟି ନ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେରି ବାଙ୍ଗି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, ନିଆ, ଇରି କାହା, ଇରି ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍। ଆରେକ୍‌ ସେ ଗିଲ୍‌ସେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଦ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଇତିହ୍‍ଣି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଏ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ମର୍ ବ୍‌ନି, ଯାଇରି ବେସିଲକାର୍ ପାପାର୍ କେମା ଗିନେ ଡାଳି ଦିଆଅଇଦ୍, ଇ ବ୍‌ନି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ମାନାଇ ବିତ୍‌ରେ ନ୍ଉଆ ନିୟମ୍ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇ ଦିନ୍ ମୁଇ ନିଜାର୍ ଉବାର୍ ରାଇଜେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍ଉଆ କ୍‍ରି ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଳାର୍ ର୍‌ସ୍ କାଇନ୍ଦ୍, ସେ ଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଆଜିହ୍‌ଣି ଇରି ଆରେକ୍‌ କ୍‍ବେହେଁ ର୍‌ସ୍ ନ୍‌କାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବାର୍ ଗିତ୍ କଇଲା ହ୍‌ଚେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, ଇ ରାତି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଲ୍‍ଗା ଅଉଆସ୍, କାଇତାକ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ଅମି ମେଣ୍ଢା ଗୌଡିଆ କେ ଆର୍‌ଲା କ୍‍ରୁମା, ଆର୍ କୁଟାଇ ବାନ୍ଦ୍‌ଲା ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ଚାର୍‍କାର୍ ଅଉତି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜୁଇ ଉଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆଗେ ଆଗେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜାଇନ୍ଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ସ୍‌ବୁଲକ୍ ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଚାଡି ହ୍‌ଳାଉତି, ସେତାକ୍ ମୁଇ କ୍‌ବେ ନ୍‌ହେଳାଇ।” ଯୀଶୁ ପିତର୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଆଜି ରାତି କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ତା ଆଗେ ତୁଇମକେ ତିନିତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି।” ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଯଦି ମକେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍‌, ସେତାକ୍ ମୁଇ ତକେ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍‍ବେହେଁ ନ୍‌କଇ।” ସ୍‍ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କଇଲାଇ। ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗେତ୍‍ଶିମନୀ ନାଉଁର୍ ବଗିଚାଇ କେଟ୍‍ଲାଇ। ସେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, ମୁଇ ଜାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଇତି ବ୍‌ସିରିଆ। ଆର୍, ସେ ପିତର୍ ଆର୍ ଜେବଦୀର୍ ଜଳେକ୍ ହଇସିକେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିଲା ଆର୍ ଅକା ବାକା ଆର୍ କାକୁଲ୍‌ତି ଅଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଲ୍‌ଗେଆଚି ମକେ ମ୍‌ଲାହର୍ ଲାଗୁଲି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇତି ର୍‌ଇ ମକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଜାଗିରିଆ।” ଆରେକ୍‌, ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ଜାଇକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ କଇଲା, ଏ ଉବା, ମୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ଦୁରିକ୍‍ର୍। ମର୍‌ଇଚା ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ଇଚାହର୍ ଅଉଅ। ଆର୍, ସେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନିଦାଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ପିତରକେ କଇଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କି ମକେ ଗଟେକ୍ ଗଣ୍ଟା ହେଁ ଜାଗୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲାସ୍? ପରିକ୍ଯାଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‍ହେଳା, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗି ର୍‌ଇକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ମୁଇ କଇଲା କ୍‌ତା ତୁମି କ୍‌ରୁକେ ଇଚ୍ଚା କ୍‍ରୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ସେରି କ୍‌ରୁକେ ତୁମାର୍ ଲଗେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇ। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେ ଦୁଇତର୍ ଜାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି କଇଲା, ଏ ମର୍ ଉବା, ର୍‌ସ୍ ନ୍‍କାଇଲେକ୍ ଇ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରି ଅମ୍‌ନ୍‌ହାରେ, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ଇଚା ହୁରା ଅଉଅ। ଆର୍, ସେ ଆସି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନିଦାଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିନ୍ଦେ ମାତି ରିଲାଇ। ସେତି ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଆରେକ୍‌, ତରେକ୍ ଜାଇ ଆର୍ ତରେକ୍ ସେ କ୍‌ତା କ୍ଇ ତିନିତର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ସଇ କ୍‍ରି ହୁଣ୍ଡା, ଦ୍‌କା, ସେ ସମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଲିନି, ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅମ୍‌ଲେ। ଉଟା, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁମା, ଯେ ମକେ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‍ଲା, ସେଲ୍‌ଗେ କେଟ୍‌ଲାବେ।” ଯୀଶୁ କ୍‌ତା କ୍ଉତାବ୍‍ଳ୍, ଦ୍‌କା, ଯିହୁଦା ଯେ କି ସେ ବାରଗଟ୍ ଚେଲା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍ ରିଲା ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ବେସି ସଂଖ୍ୟାୟ୍ ଲକ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଆର୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ଦ୍‍ରି ଆଇଲାଇ। ଆର୍, ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ଦ୍‍ରାଉତା ଲକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଚିନ୍ ଦ୍‌ଇ କଇରିଲା, ମୁଇ ଯାକେ ଚୁମିନ୍ଦେ, ସେ ଯୀଶୁ, ତାକେ ଦ୍‍ରାସ୍। ଆର୍, ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ସେମାଡେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି, ଏଗୁରୁ, ଜୁଆର୍, ଇରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ତାକେ ବେସି ଚୁମ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, ଏ ବନ୍ଦୁ, ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଆଇଲା ଆଚାସ୍, ସେରି କ୍‍ରା। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ବାନ୍ଦଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତା ଲକାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା ଆତ୍ ଲାମାଇ କ୍‌ଣ୍ତା ବାର୍‌କ୍‌ଲା ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଚାକର୍‌କେ କାନ୍ କାଟି ହ୍‍କାଇଲା। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁମାର୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଆର୍ ତରେକ୍ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ କ୍‍ଣ୍ତାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ତି, ସେ ଲକ୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ମ୍‌ର୍‌ତି। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ମ୍‌ନେ ବାବୁଲାସ୍ ଯେ, ମୁଇ ମର୍ ଉବାକେ ଗ୍‌ୱାରି କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାରି ଆର୍ ସେ ଇମାଡେ ମର୍‌ଗିନେ ବାରଗଟ୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ଦୂତ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇ ନ୍‌କେରେ? ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ତାଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ହୁରାଅଇଦ୍? ଇସ୍‌ବୁ ଅତେନ୍ ଗ୍‍ଟ ବ୍‌ଲି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଆଚେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କଇଲା, କାଇରି ମକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚର୍ ବାବି କ୍‌ଣ୍ତା ଆର୍ ଟେଙ୍ଗା ଆଣି ବନ୍ଦି କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲାସ୍? ମୁଇ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‌କ୍‍ଳି ଲ୍‌ଗେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍ରି ନ୍‌କେଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇଲା କ୍‌ତା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁରାଅଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟ୍‍ଲି ଆଚେ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‍ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଚାଡି ହ୍‌ଳାଇ ଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌ରିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାରାଚିନ୍ ଦ୍‌ଳାର୍ କୟାଫା ନାଉଁର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଲାଇ। ସେ ଜାଗାଇ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ଅଇରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଦୁରିର୍‌ଇ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଗ୍‍ର୍ ହ୍‍ତେକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‍ତେକ୍ କାଇରି ଗ୍‌ଟେଦ୍ ବ୍‍ଲି, ସେରି ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସେ ବିତ୍‌ରେ ଜାଇ ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୟ୍ ଚେକ୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ପରିଷଦାର୍ ମେମର୍ ମ୍‌ନ୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ କ୍‌ଲାଇ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ବିରୁଦେ ମିଚ୍ ସାକି କଜୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ବେସି ମିଚ୍ ସାକି ବାର୍‍ଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ହାଇ ନ୍‌କେଲାଇ। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦୁଇ ଲକ୍ ବାରି କଇଲାଇ, ଇଲକ୍ କଇରିଲା, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍‍କେ ବାଙ୍ଗି ସେରି ତିନ୍‍ଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ତିଆର୍ କ୍‍ରୁହାରେ। ସେତି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଉଟିକ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କଇଲା, ତୁଇ କାଇ ଉତର୍ ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲିସ୍? ତର୍ ବିରୁଦେ ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ଜୁଇ ବିଷୟେ ସାକି ଦେମ୍‌ଲାଇ, ଇରିକାଇରି? ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଚୁପ୍ ଅଇରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, ଅମି ତକେ ଜୀବନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁଏ ଶପତ୍ କ୍‍ରି କମ୍‍ଲୁ, ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉ, ତୁଇ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ? ଯୀଶୁ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌କେ କଇଲା, ତୁଇ କ୍ଇ ଆଚ୍‍ଚି। ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଏବେ ହ୍‍ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଆର୍ ଆକାଶାର୍ ମେଗ୍‌ମାଳାଇ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌। ସେତି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ନିଜାର୍ ଆଙ୍ଗିକେ ଚିରି କଇଲା, ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ଲା, ସାକି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅମାର୍ କାଇରି ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍? ଦ୍‌କା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା ଶୁଣ୍‍ଲାସ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଚା କାଇରି? ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, ସେ ମ୍‌ର୍‍ତା ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ମୁଏ ଲାଳ୍ ତୁକି ତାକେ ବିଦା ମାର୍‌ଲାଇ। ଆର୍ କେ କେ ଯୀଶୁକେ ଚାହୁଳ୍ ମାରି କଇଲାଇ, ରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତୁଇ ଯଦି ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ତ୍‍ବେ ତକେ କେ ମାର୍‌ଲା, ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍ଉ? ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ବ୍‍ସିରିଲା, ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଚାକର୍‌ନି ଆସି କଇଲି, ତୁମି ହେଁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ଆଗେ ତୁମି କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ମୁଇ ଜାଣି ନ୍‌କେରି ବ୍‌ଲି କଇଲା। ଆରେକ୍‌, ସେ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ବାଟ୍ ଦୁଆଁରେ ହ୍‍ଣି ବାରିଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଚାକର୍‌ନି ପିତରକେ ଦ୍‍କି ସେ ଜାଗାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, ଏ ନାଜରିତର୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା। ଆରେକ୍‌, ପିତର୍ ରାଣ ହ୍‍କାଇ କ୍‍ରି ଆର୍ ତରେକ୍, ମୁଇ ସେ ଲକ୍‌କେ ଜାଣି ନ୍‌କେରି ବ୍‌ଲି କଇଲା। ଆରେକ୍‌ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପିତରକେ କଇଲାଇ, ତୁଇ ହେଁ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଗଟେକ୍ ଚେଲା, କାଇତାକ୍ ତର୍ କ୍‌ତାଇ ତ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି। ସେତି ପିତର୍ ନିଜାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅବିଶାପ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, ମୁଇ ତାକେ ନ୍‍ଜାଣି। ସେମାଡେ କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‌ଲି। ସେମାଡେ କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ତା ଆଗେ ତୁଇମକେ ତିନିତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି, ଇ ଜୁଇକ୍‍ତା ଯୀଶୁ କଇରିଲା, ସେରି ପିତରାର୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‍ଳ୍‍ଲି, ଆର୍ ସେ ସ୍‌କ୍‌ଳା ହ୍‍ଣି ହ୍‍ଦାଇ ଜାଇ ଅଦିକ୍ କାକୁଲ୍‌ତି ଅଇ କାନ୍ଦ୍‍ଲା। ସ୍‍କାଳ୍ ସ୍‍କାଳ୍, ସ୍‍ବୁ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାରାଚିନ୍ ଦଳ୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ବିରୁଦେ ମ୍‍ତର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ପିଲାତ ନାଉର୍ ଗବର୍‍ନର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ରିଲା ଯିହୁଦା, ସେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଇଆଚେ, ଇରି ଦ୍‍କି ମ୍‌ନେ ଅନୁତାପ୍ କ୍‍ରି ବାବ୍‍ଲା ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେ ତିରିଶ୍ ଗଟ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ଲେଉଟାଇ ଦେମ୍‌କେ ଆଣି କଇଲା, ମୁଇ ଦସ୍ ନ୍‌କେଲା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇ ପାପ୍ କ୍‌ରିଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, ସେତି ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାଇରି ଆଚେ? ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ତୁମି ବୁଜା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ରୁହା ଟ୍‍କାମ୍‌ନ୍ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ହିଙ୍ଗି ଦେଇ ବାରିଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ମନ୍ଦିର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ହ୍‌ଦାୟ୍ ଜାଇ ନିଜେ ଉଚ୍‍କି ଅଇ ମ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ସେ ରୁହା ଟ୍‍କାମ୍‌ନ୍ ବେଟି ନ୍‌ଇ କଇଲାଇ, ଇରି ମନ୍ଦିର୍ ବ୍‌ଣ୍ତାରେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ନିୟମ୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇରି ଗଟେଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାର୍ ଦାମ୍। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ରି ବିଦେଶୀ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଗେନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସେ ରୁହାଟ୍‍କା ଲ୍‌ଗେ କୁମ୍ଭାରାର୍ ଜାଗା ଗେନ୍‍ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ସେ ଜାଗାକେ ବ୍‌ନିର୍ ଜାଗା ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି। ଇରି ଯିରିମିୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇରିଲା ଇକ୍‍ତା ହୁରା ଅଇଲି, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ରାଜି ଅଇରିଲାଇ, ଗ୍‍ଟ ଲକାର୍‌ ଜୀବନାର୍ ଦାମ୍ ଚିଡାଇ ରିଲାଇ, ତାର୍ ଦାମ୍ ସେରି ତିରିଶ୍ ଗଟ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଇ ମର୍‌ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ କୁମ୍ଭାରାର୍ ଜାଗା ଗେନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଦିଲାଇ। ଇତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ପିଲାତ ରାଜା ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ମୁଏ ଟିଆ କ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ତୁଇ କି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା? ଯୀଶୁ କଇଲା, ତୁଇ ନିଜେ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍। ଆର୍, ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଦସ୍ ଦେଇ କଇଲା ଲାଗି ସେ କାଇ ଉତର୍ ହେଁ ନ୍‍ଦିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, ଏମ୍‌ନ୍ ତର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ତେକ୍ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ସେରି କି ତୁଇ ଶୁଣି ନ୍‌କେର୍‌ସି? ମ୍‍ତର୍ ସେ ତାକେ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତାର୍ ହେଁ ହ୍‍ଦେକ୍ ଉତର୍ ନ୍‍ଦିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଅଦିକ୍ କାବା ଅଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ରବ୍ ବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇଚାଇ ଏକ୍‍ଲା ବନ୍ଦିକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମୁକ୍‍ତି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ଲକାର୍‌ ନିୟମ୍ ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବାର୍‌ବା ନାଉର୍ ଏକ୍‍ଲା ବେସିବ୍‍ଡ୍ ବନ୍ଦି ରିଲା। ତ୍‍ବେ, ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ଅଇରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ କାକେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ରୁମା ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଚ୍ଚା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ବାର୍‌ବାକେ, କି ଜାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ସେ ଯୀଶୁକେ? କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଯେ ଯୀଶୁକେ ଅକାର୍ ଅଇ ବନ୍ଦି କ୍‍ରିରିଲାଇ, ସେରି ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ଜାଣିରିଲା। ଆର୍, ସେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ବ୍‍ସିରେତା ବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ମାଇଜି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ହ୍‍ଟାଇଲି, ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକାର୍‌ କ୍‌ତାଇ ତୁଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଆଜି ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇଲେ ଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାର୍‌ବାକେ ଚାଡ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ବିନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଜାଇ ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, ଅମି ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ କାକେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ରୁମା ବ୍‍ଲି ତୁମାର୍ ଇଚ୍ଚା? ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ବାରବାକେ। ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ତ୍‍ବେ କାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ସେ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ କାଇରି କ୍‍ରୁମା? ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ କଇଲାଇ, ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାମା। ସେତାକ୍ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ଆର୍ ଗଟେତର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କାଇରି, ସେ କାଇ ଦସ୍ କ୍‍ରିଆଚେ?” ମ୍‍ତର୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାମା।” ସେତାକ୍ ପିଲାତ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଯେ, ସେ କାଇରି କ୍‌ରୁ ନାହାରୁଲା, ମ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଣ୍ତ୍ ଗଳ୍ ଅମ୍‌ଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ହାଣି ନ୍‌ଇ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ଆତ୍ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, ଇ ବ୍‌ନିଏ ଅମି ଦସି ନଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେରି ବୁଜାସ୍। ସେତି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, ତାର୍ ବ୍‌ନି ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‌ଳ। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ବାରବାକେ ଚାଡିଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁକେ କ୍‍ର୍‍ଡା ମାରିକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ରୋମୀୟ ସେନା ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ଲକାର୍‌ ସେନାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ସ୍‌କ୍‍ଳି ବିତୁର୍‍କେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ସ୍ଇନ୍ ଦ୍‍ଳ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‍ଚିଆ କୁସ୍‍ଳାଇ ନ୍‌ଇ ତାକେ ବାଇଗଣ୍ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ, ଆର୍ କାଟାର୍ ମୁକୁଟ୍ ବ୍‌ନାଇ କ୍‍ରି ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ ଆର୍ ର୍‌ଜା ଦ୍‌ର୍‌ତା ଡାଙ୍ଗ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ତାକେ କାତା ଆତେ ବେତ୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ଦିଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମାଡି କୁଟି କ୍‍ରି ତାକେ ଜିକି ଆଣିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, ଏ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା, ଜୁଆର୍। ଆର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଲାଳ୍ ତୁକ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେ ବେତ୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ଇ ତାର୍ ମୁଣ୍ତେ ମାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ଆଙ୍ଗି କାଡିନେଇ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ ଆର୍ ତାକେ କୁର୍‌ଶେ ଚ୍‍ଗାମ୍‍କେ ସେ ଜାଗାଇ ନ୍‌ଇଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଦେଶ୍ ବାହାରେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଶିମୋନ୍ ନାଉଁ ଏକ୍‍ଲା କୂରୀଣୀୟ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଯୀଶୁର୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ବ୍‍ମ୍‍କେ ତାକେ ଜ୍‌ବର୍ ଦସ୍ତ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଗଲ୍‌ଗଥା ନାଉଁ ଗଟେକ୍ ଜାଗା, ଜାକେ କାହାଳ୍ ଜାଗା ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ସେତି କେଟିକ୍‍ରି, ତାକେ ପିତ୍ତା ମିସାଇରିଲା ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ସୁରୁକେ ଦିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେରି ଚାକି କ୍‍ରି ସୁରୁକେ ଇଚା ନ୍‌କେଲା। ହ୍‌ଚେ ସେନାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଲେଟ୍‌ରି ହୁଟାଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ କ୍‍ରି ନିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେନାମ୍‌ନ୍ ସେତି ବ୍‌ସି ଯୀଶୁକେ ଜାଗିରିଲାଇ। ଆର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଇ ଜାଣାଉତା ହାଟା ଲ୍‌ଗେ ଲେକି ଲାଗାଇ ଦିଲାଇ, ଏ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ କାତାଆତ୍ ବାଟ୍ ଏକ୍‍ଲା ଆର୍ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ବାଟ୍ ଏକ୍‍ଲା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଜଳେକ୍ ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଇଲାଇ। ଆର୍, ସେବାଟ୍ ଦେଇ ଯାତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ହାଲାଇ କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ରେ ମନ୍ଦିର୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ମନ୍ଦିର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ତୁଇ ଜ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ ହାଇକ୍‍ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‍ରି ଆଉ। ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ସେ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‍ଲା। ସେ କାଇରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ର୍‍ଜା, ସେ ଇମାଡେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ଉତ୍‍ରି ଆସ୍, ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‍ରୁମା। ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍; ସେ ଯଦି ତାର୍ ତ୍‌ଇ ସାର୍‌ଦା, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଇମାଡେ ତାକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରା। ସେ ନିଜେ କଇରିଲା, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁର୍‌ଶେ ଚ୍‌ଗାଇ ଅଇରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଦିନ୍ ବାର୍‍ଟା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ତିନ୍‍ଟା ହ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଦେଶ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଗ୍‌ଲି। ଆର୍ ତିନିଟା ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ବ୍‌ଡ୍ ଟଣ୍ଡେ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କୁଦି କଇଲା, ଏଲୀ, ଏଲୀ, ଲାମା ସବକ‍ଥାନୀ? ତ୍‍ବେ, ଏ ମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଏ ମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ତୁଇମକେ କାଇତାକ୍ ଚାଡି ଦିଲିସ୍? ଇରି ଶୁଣି ସେ ଜାଗାଇ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କେ କେ କଇଲାଇ, ଇଲକ୍ ଏଲିୟକେ କୁଦୁଲା। ଆର୍ ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଏକ୍‍ଲା ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇ ଗଟେକ୍ ସ୍ପଜ୍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ସେରି ଅମ୍‌ବ୍‌ଳି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ବୁଡାଇଲା, ଆର୍ ସେରି କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ନ୍‍ଳା ଡାଙ୍ଗେ ଲାଗାଇଲା ଆର୍ ତାକେ ର୍‌ସ୍ କାମ୍‌କେ ଦିଲା। ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ରିଆ, ଏଲିୟ ଇତାକେ ର୍‌କ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ଆସୁଲା କି ନାଇ, ଦ୍‍କୁମା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କୁଦି ମ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ଦ୍‌କା, ମନ୍ଦିରାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ହ୍‍ଚିଆ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ତେକ୍ ଚିରି ଦୁଇ କ୍‍ଣ୍ତ୍ ଅଇଲି, ଆର୍ ବୂମିକ୍‍ମ୍ପ ଅଇଲି ଆର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ସ୍‍ବୁ ବ୍‌ସ୍‌ଳି ଗ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌, ମ୍‌ସୁଣ୍ ମ୍‌ନ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଲି ଆର୍ ମ୍‌ରିରିଲା ସାଦୁ ଲକାର୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟ୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ବାରି ଆରେକ୍‌, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହୁର୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଇ। ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଜାଗିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବୂମିକ୍‍ମ୍ପ ଗଟ୍‍ଲାର୍ ଦ୍‍କି ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, ସ୍‌ତ୍, ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ରିଲା। ଆର୍, ବେସି ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ରେଇ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସେବାକ୍‍ରୁ କ୍‌ରୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆସିରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍, ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋଷେପାର୍ ଆଇସି ମରୀୟମ୍, ଆରେକ୍‌ ଜେବଦୀର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଇସି ରିଲି। ବେଳ୍ ବୁଡି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍, ଯୋଷେପ୍ ନାଉର୍ ହାରାମାଥିୟାର୍ ଗଟେକ୍ ଦନୀଲକ୍ ଆଇଲା, ସେ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ଚେଲା ଅଇରିଲା। ସେ ପିଲାତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମାଗ୍‌ଲା। ସେତାକ୍ ପିଲାତ ମ୍‌ଲା ମ୍‌ଳ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ କ୍‍ଲା। ଯୋଷେପ୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ନ୍‌ଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ସଫା ସୁତ୍‌ରା ସୁକ୍‌ଲା ହ୍‍ଚିଆଇ ଡାହ୍‍ଲା, ନିଜାର୍ ଜୁଇ ନ୍ଉଆ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ କ୍‍ଣି ରିଲାଇ, ସେ ବିତ୍‌ରେ ସେ ମ୍‌ଳ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ, ଆର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହାର୍ ଦୁଆରେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟେଡା ଡୁଳାଇ ଦେଇ ଗ୍‍ଲାଇ। ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ମରୀୟମ୍ ସେ ଜାଗାଇ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ସିରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ଦିନ୍, ବଲେକ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦିନାର୍ ଆଗର୍ ଦିନ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ପିଲାତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେତ୍ଇ ଅଇ ରୁଣ୍ଡି କଇଲାଇ, ଆଗ୍ୟା, ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌ଳୁଲି, ସେ ମିଚୁଆ ବଚିରିଲାବ୍‌ଳ୍ କଇରିଲା, ମୁଇ ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିନ୍‌। ତ୍‍ବେ, ତିନିଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଜାଗ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଅମୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେ, ନୟ୍‍ଲେକ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆସି ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ ଚରି କ୍‍ରିନେତି ଆର୍ ଯୀଶୁ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍ଉତି, ଯଦି ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଜୀବନ୍ ଅଇଲା ବ୍‍ଲି କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ବୁଲ୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ଇରି ଅମାର୍ ଗିନେ ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ଅଇଦ୍। ପିଲାତ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଦ୍‌ଳ୍ ଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇ ବେଗି ସେ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରା। ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଜାଇ ଜାଗ୍‍ତା ଦ୍‌ଳ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଡାହି ଅଇରିଲା ଟେଳାଇ ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କିଚି ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡାବୁ ଦେଇ ସେତି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଗ୍‍ତା ହାଇଁ କଇଲାଇ। ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ରଇବାର୍ ଦିନାର୍ ସ୍‌କାଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ରେମ୍ ରେମ୍ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ମରୀୟମ୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଦ୍‌କୁକେ ଆଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ବ୍‍ଡ୍ ବୂମିକ୍‍ମ୍ପ ଅଇଲି, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଉତ୍‍ରି ଆସି ସେ ଟେଳାକେ ଗୁଚାଇ କ୍‍ରି ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସ୍‍ଲି। ସେ ଦୂତାର୍ ମୁଉ ବିଜ୍‍ଲି ହର୍ ଉଜାଳ୍ ଡିସ୍‌ତିରିଲି ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ କ୍‍ରାଗଡି ହର୍ ହିଟ୍ ଦବ୍‍ଳା ଡିସ୍‌ତିରିଲି, ଆରେକ୍‌, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଜାଗୁଆଳିମ୍‌ନ୍ ବେସି ଡିରି ମ୍‌ଲାଲକ୍ ହର୍ ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ସେ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡିରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‍ରିରିଲା ଯୀଶୁକେ କଜୁଲାସ୍, ଇକ୍‍ତା ମୁଇ ଜାଣି। ସେ ଇଜାଗାଇ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ହାୟ୍‍କ୍‍ରି ଉଟିଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଶା, ସେ ଜୁଇ ଲ୍‌ଗେ ସଇରିଲା ସେ ଜାଗାକେ ଦ୍‌କା। ଆର୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେଗି ହ୍‌ଳାଇ ଜାଇ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍ଉଆ, ଯେ ଯୀଶୁ ମ୍‌ଲା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‍ଲା ଆଚେ ବ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌, ଦ୍‌କା, ଯୀଶୁ ତୁମାର୍ ଆଗେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା, ସେତି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍। ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଲେ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ଡିର୍‍ଲାଇ ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ବାରି, ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‌ବର୍ ଦେମ୍‌କେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କାଇଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ହାଦ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଡିରାନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାହା ଆର୍ ମର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଜାଣାଉଆ, ସେମ୍‍ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜ୍‌ଉତ୍। ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ସେ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ କ୍‌ବର୍ ଦେତାର୍ ଗିନେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍, ଦ୍‌କା, ମ୍‌ସୁଣ୍ ଜାଗୁଆଳି ଦ୍‌ଳାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଲେଉଟି ଜାଇ ସେ ସ୍‍ବୁ ଗଟ୍‍ଲା ଗଟ୍‍ଣା ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଲାଇ। ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ବୁଦି ହାଚ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଜାଗୁଆଳି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମିଚ୍ ସାକି ଦେମ୍‌କେ ବେସି ଟ୍‍କା ଲାଚ୍ ଦେଇ କଇଲାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍ଉଆ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ରାତି ସଇଲା ବ୍‍ଳ୍ ତାକାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ ଚରିକ୍‍ରି ନ୍‌ଇଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ତୁମି ସଇରିଲା କ୍‌ତା ପିଲାତ ଗବର୍‍ନର୍ ଶୁଣେଦ୍, ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବୁଜାଇ ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍ ଯେ ଇତି ତୁମାର୍ କାଇ ଦସ୍ ନାଇବ୍‍ଲି, ଇ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। ସେ ଜାଗୁଆଳିମ୍‌ନ୍ ସେ ଟ୍‌କାକେ ନିଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇରିଲା ହର୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଇକ୍‍ତା ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଉବ୍‍ଜ୍‍ଲି ଆର୍ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ହେଁ ସେ କ୍‌ତା ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଏଗାର୍ ଗଟ୍ ଚେଲା ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜାଇ, ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ କଇରିଲା, ସେ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍, ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କେ କେ ସେ ଜୀବନ୍ ଅଇଲାଆଚେ ବ୍‌ଲି ତାକାର୍ ମ୍‌ନେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଅଦିକାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଦିଲାଆଚେ। ତ୍‍ବେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇ ସ୍‍ବୁ ଦେଶାର୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌, ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ନାମେ ଡୁବେନ୍ ଦିଆସ୍, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚି, ସେ ସ୍‍ବୁ ମାନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚେଲା କ୍‍ରା। ଆର୍ ମ୍‌ନେର୍‌କା, ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆଚି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଆର‍ମ୍ ଅଇଲି। ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ହିଲାକେ କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ମୁଇ ମର୍ ଡ୍‍ଣ୍ତାସିକେ ତୁମାର୍ ଆଗେ ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ, ସେ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବାଟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟା ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି କେ ଗଟେକ୍ ଆଉଲି ଅଇ କ୍ଉତି ରିଲାର୍ ଶୁଣାସ୍, ‘ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତା ବାଟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରା, ସେ ବାଟ୍‌କେ ସ୍‍ଳକ୍ କ୍‍ରା ଜୁଇବାଟ୍ ଅଇ ସେ ଆସେଦ୍।’” ସେ ଡାଣ୍ତାସି ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟା ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି, ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ପାପ୍ କେମା ହାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ ଆର୍ ଡୁବେନ୍ ନିଆବ୍‌ଲି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‍ବୁ ଯିହୁଦା ଜିଲା ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‍ହର୍‍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବେସିଲକ୍ ବାରିଆସି ଯହନାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଶୁଣୁକେ ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ପାପ୍‌କେ ମାନ୍‍ଲାଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୋହନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲା। ଯୋହନ୍ ଉଟାର୍ ବାଳେ ବ୍‍ନାଇଲା ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦ୍‌ତିରିଲା। ସେ ତାର୍ ଅଟାଇ ଚାମ୍ ଅଟାଡର୍ ବାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲା, ଆରେକ୍‌, କାତା କିଡା ଆର୍ ବ୍‍ନାର୍ ମ୍ଉଁ କାତିରିଲା। ଯୋହନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ଇରି କ୍ଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା, “ଗଟେଲକ୍ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଆଚେ, ସେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ବେଗି ଆସେଦ୍। ମୁଇ ଲ୍‌ହ୍‌ଟିକ୍‌ରି ତାର୍ ହାଣ୍ତାଇର୍ ଗ୍‌ଟି ହେଁ ଇଟାମ୍‌କେ ତାର୍ ଚାକର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ନଇ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଦିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଡୁବେନ୍ ଦେଇଦ୍।” ସେଦିନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୋହନ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତିରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ନାଜରିତର୍ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଆସି, ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡେ ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଡୁବେନ୍ ନିଲା। ଆରେକ୍‌, ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ହାଣିଏ ହ୍‍ଣି ବୁଡିକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୁଇବାଗ୍ ଅଇଲା ହର୍ ଅଇଲି, ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହାରୁଆ ହର୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଉତୁର୍‍ଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ତୁଇ ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା, ମୁଇ ତର୍‍ଗିନେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଆଚି।” ସେମାଡେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟା ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଇଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଚାଳିଶ୍‍ଦିନ୍ ଆର୍ ଚାଳିଶ୍‌ ରାତି ରିଲା, ଆରେକ୍‌ ସେତି ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ଲି। ସେ ବ୍‍ନାର୍ ପଶୁମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆସି ଯୀଶୁକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। କ୍‍ତିଦିନ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ଦ୍‍ରାଇଲା ଆର୍ ଜେଲ୍ ତାନାଇ ବ୍‍ର୍‍ତି କ୍‍ଲା, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ବୁହାକ୍ ବୁଲ୍‌ଲା ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇ ସମୟ୍ ବାବିରିଲା ସେ ବେଳା କେଟ୍‍ଲିବେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ। ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ ଆର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ଶୁଣି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରା।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦୁ‍ର୍ କ୍‌ଣ୍ତି ବାଟ୍ ଦେଇ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍‍ବାଇ ଆନ୍ଦ୍ରିୟକେ ସ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦୁରେ ଭଉଁରି ଜାଲ୍ ହ୍‌କାଉତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ କେଉଟ୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଶା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣି ଚେଲା କ୍‌ରୁକେ ଶିକାଇନ୍ଦ୍।” ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ମାଚ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତା ଜାଲ୍ ଚାଡ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ଦୁରିକେ ଯାଇ ଜେବଦୀର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍‍ବାଇ ଯୋହନ୍‍କେ ଡଙ୍ଗାୟ୍ ଜାଲ୍ ହ୍‍ଜାଡ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଉବାସି ଜେବଦୀକେ ଆର୍ ତାର୍ ବୁତିକ୍‍ର୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚାଡିକ୍‌ରି ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଆଇଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ହୁରି ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣି ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଶିକ୍ୟା ନ୍‌ଦେଇ ‍ଜ୍‍ତେନ୍‍କି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲା ଲକ୍ ହର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଯୀଶୁ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, ସେମାଡେ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲା, “ଏ ନାଜରିତ ସହ୍‍ରାର୍ ଯୀଶୁ, ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତର୍ କାଇକାମ୍? ତୁଇ କି ଅମୁକେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲିସ୍? ତୁଇ କେ, ସେରି ମୁଇ ଜାଣି। ତୁଇ ସେ ପବିତର୍‌ ଲକ୍ ଯେ କି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲିସ୍ ଆଚି।” ଯୀଶୁ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ଚୁପ୍ଅଉ! ଆର୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ବାରିଯା!” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ସେ ଡ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‌କେ ମଡି ହ୍‍କାଇ ବେଲ୍‌କି ଅଇକିରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ କାବାଅଇଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ କ୍ଉଆ କ୍‍ୱି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଇରିକାଇରି? ଇରି ତର୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍ଉଆଶିକ୍ଷା! ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ଆଦେଶ୍ ଦେତି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‍ତି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କ୍‍ଲା କାମ୍‌କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦାହ୍‍ରେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ବାଟାର୍ ଲକ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାରାଇଲାଇ, ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ। ସେମନ୍ ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ଆନ୍ଦ୍ରିୟର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଶିମୋନାର୍ ସ୍‌ତୁର୍‍ସି ବେସି ଜ୍‍ର୍ଅଇ କ୍‍ଟେ ସଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେମାଡେ ତାକାର୍ କ୍‌ତା ଯୀଶୁକେ ଜାଣାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଲ୍‌ଗେଯାଇ ତାର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରି ତାକେ ଉଟାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳେହ୍‍ଣି ଜର୍‍ ଚାଡ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ସେଦିନ୍ ବେଳ୍ ବୁଡି ସ୍ଞ୍‍ ଅଇଲାକେ, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରଗେଜ୍‍ରେ ହ୍‍ଳିରିଲା ଆର୍ ବୁତ୍ ଡ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ସ୍‍ବୁ ଜାଗାର୍ ବେସିଲକ୍ ଗ୍‍ରେ ଆର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ରୁଣ୍ତଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ବିନ୍‌ବିନ୍ ପ୍ରକାର୍ ରଗିମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା ଆର୍ ବେସି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ସୁଜଗ୍ ନ୍‍ଦିଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ବ୍‍ଲି ଚିନ୍‍ତି ରିଲାଇ। କୁକ୍‍ଳା ବାଶେ ଯୀଶୁ ଉଟିକ୍‍ରି ବାରିଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଗ୍‍ଲା ଜୁଇତି କି ସେ ଗଟେକ୍ ରେଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍, ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‌ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ ଯୀଶୁ ଉଟିକ୍‍ରି ଗ୍‌ଲାବ୍‌ଲି, ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଜୁକେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ବେସିଲକ୍ ତକେ କଜୁଲାଇ।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଆଶା, ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଲ୍‌ଗାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଜୁମା। ସେତି ହେଁ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଆଇଲେଆଚି।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ବାଟାର୍ ଗାମ୍‍କେ ବୁଲି ବୁଲି ସ୍‍ବୁ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡାଇଲା। ଇତିହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ କୁଷ୍ଟରଗି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ତାକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ ଯଦି ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତ୍‍ବେ ମକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁହାର୍‍ସି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ମ୍‌ନେ ଜୀବନ୍ ଦୁକାଇ ଆତ୍ ଲାମାଇ କ୍‍ରି ତାକେ ଚୁଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ। ତୁଇ ବଲ୍ଅଉ!” ସେମାଡେ କୁଷ୍ଟରଗି ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗାଉ ଚାଡ୍‍ଲି ଆର୍ ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ତାକେ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦେଇ ସେମାଡେ ହ୍‍ଟାଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ସାବ୍‍ଦାନ୍, କାକେ କାଇରି କ୍ଉନାଇ କି ମୁଇ ତକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରିଆଚେ ବ୍‍ଲି, ମ୍‍ତର୍ ଯା, ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‌କାଉଆ, ଆରେକ୍‌, ମୋଶା ଜୁଇ ଜୁଇ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚେ, ସେ ସ୍‌ବୁ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାକି ଦେତାର୍ ଗିନେ ମାନ୍‍ସି କ୍‍ରା।” ମ୍‍ତର୍ ସେଲକ୍ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲା ଆର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ରିଲା ଜାଗାଇ ଯୀଶୁ ତାକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା ଆଚେବ୍‍ଲି କଇଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କୁଇ ଗାମେ ହେଁ ଜାଣାଇ ଅଇ ହୁରୁ ନାହାର୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ଗାମ୍ ବାହାରେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ରିଲା। ଆରେକ୍‌, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାରିହାକ୍ ହ୍‍ଣି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ଗଟେତର୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରେ ହୁର୍‍ଲାକେ ଯୀଶୁ ଗ୍‍ରେ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣା ହ୍‍ଳ୍‍ଲି। ସେତାର୍‌ଲାଗି ବେସିଲକ୍ ରୁଣ୍ଡ୍‍ଲାଇ, ଯେ ଦୁଆର୍ ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ଜଗା ନ୍‍ଇଲି, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମାପ୍‌ରୁର୍ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଚାରିଲକ୍ ଗଟେକ୍ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟେକି ଆନ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ବର୍ ବିଡ୍ ଲାଗି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁ ନାହାର୍‍ଲାକେ, ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ରିଲା, ସେ ଜାଗାର୍ ଚାନୀ, କାଣା କ୍‍ରି, ଜୁଇ ଟାଟିଏ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗି ସଇରିଲା, ସେଟାଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସ୍‌ତେ ତାକେ ସେତି ଉତ୍‌ରାଇ ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଦ୍‍କି ସେ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ କଇଲା, “ବାଇ, ମୁଇ ତର୍ ସ୍‍ବୁ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ଲେ।” ମ୍‍ତର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ସେ ଜାଗାଇ ବ୍‌ସି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ, “ଇଲକ୍ କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲା? ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁଲା। ବ୍‍ଲେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବିନା ଆରେକ୍‌ କେ ପାପ୍ କେମା କ୍‍ରୁହାରେ?” ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଚିଡ୍‍ହଡ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଆତ୍ମାଇ ସେରି ଜାଣି ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ କାଇତାକ୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? କାଇରି ସ୍‍ହଜ୍, ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ ତର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା କ୍‌ରାଗ୍‌ଲି ବ୍‍ଲି କ୍‍ମା, ନ୍‌ଇଲେକ୍, ଉଟ୍, ତର୍ ଟାଟିଦ୍‍ରି ଇଣ୍ଡ୍ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମା? ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ଯେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍,” ଇତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ କଇଲା, “ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଉଟ୍, ନିଜାର୍ ଟାଟିଦ୍‍ରି ତର୍ ଗ୍‍ରେ ବାରିଯା।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଉଟିକ୍‍ରି ସେମାଡେ ଟାଟିଦ୍‍ରି ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ମୁଏ ବାରାଇଗ୍‍ଲା। ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କାବାଅଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମଇମା କୀର୍‍ତନ୍ କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‍ବେହେଁ ଅନ୍‌କାର୍ ଦ୍‍କି ନ୍‍ରିଲୁ।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ଡି ଲ୍‌ଗେ ବାରିଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଡ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଲାକେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ବାଟେ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ଆଲଫିର୍ ହଇସି ଲେବୀକେ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଗ୍‍ରେ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି, ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଶା। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଲେବୀ ଉଟି ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଲେବୀର୍ ଗ୍‍ରେ କାଦି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‌ତାବ୍‍ଳ୍ ଦ୍‌କା କ୍‍ତେକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାପିଲକ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସିଲକ୍ ରିଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତିରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ପାପି ଆର୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‍ଲା, ସେରି ଦ୍‍କି ଫାରୂଶୀ ଦ୍‌ଳାର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଇରିକାଇରି? ଯୀଶୁ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି କାମ୍‍ଲା!” ଯୀଶୁ ସେରି ଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଡାକ୍‍ଟର୍ ଲଡାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ରଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଲଡା। ମୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦୁକ୍ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦୁକ୍ ଆଇଲେଆଚି।” ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀ ଦ୍‍ଳ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉପାସ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ଗଟେଦିନ୍ କ୍‌ତିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀ ଦ୍‌ଳାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଉପାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଇତାକ୍ ଉପାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବିବାଗ୍‍ରେ ବ୍‍ର୍‌ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବାଟାର୍ ଲକ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ର୍‌ ରେତାବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ବଜି ନ୍‌କାଇ ଉପାସ୍ ରେତି? ବ୍‍ର୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌ଇଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଉପାସ୍ ନ୍‍ରେତି। ମ୍‍ତର୍ ସମୟ୍ ଆସେଦ୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ରକେ ନିଆ ଅଇଦ୍, ସେଦିନ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉପାସ୍ ରେତି। କେ ନ୍ଉଆ ହ୍‍ଚିଆକେ କାଟିକ୍‍ରି ହ୍‍ର୍‍ନା ହ୍‌ଚିଆର୍ କାଣାଇ ସିଲାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସିଲାଇଲେକ୍ ନ୍‍ଉଁଆ ହ୍‍ଚିଆ ଆକାଳ୍‍ଲେକ୍ ଜିକିଅଇ ହ୍‍ର୍‍ନା ହ୍‍ଚିଆକେ ଅଦିକ୍ ଚିଡାଇ ନ୍‌ଇ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍କାଣା ଅଇଦେ। ଆରେକ୍‌ କେ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ହ୍‍ର୍‍ନା ଚାମ୍‍ଳା ମଣାଇ ନ୍‍ସେଙ୍ଗାଉତି। ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲେକ୍ ଚାମ୍‍ଳା ମଣାକେ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ହେହୁଲ୍ ଅଇ ହୁଲିକ୍‍ରି ହୁଟାଇଦେ, ଆରେକ୍‌, ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଆର୍ ଚାମ୍‍ଳା ମଣା ଜ୍‍ଡେକ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍ ରସ୍ ନ୍ଉଆ ଚାମ୍‍ଳା ମଣାଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ତରେକ୍ ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ହାଚି କ୍‍ଲା ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ଜାତିରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଜମ୍ ଜମ୍ କାଦିର୍ କେଡ୍ ଚିଡାଇ କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଇତାର୍‍ଗିନେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଦ୍‌କା, ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମ୍ ନାଇ, ସେରି ଏମ୍‌ନ୍ କାଇତାକ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ କାଇରି ନ୍‌ରିଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ବୁକେରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦାଉଦ୍ କାଇରି କ୍‌ରିରିଲା, ସେରି କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ବେହେଁ ହଳି ନ୍‌କେରାସ୍? ଅବିୟାଥର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜକ୍ ସମୟ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତମ୍ୱୁ ବିତ୍‌ରେ ହୁରିକ୍‌ରି, ଜୁଇ ମାନ୍‍ସି ରୁଟିକେ ଜାଜକ୍‌କେ ଚାଡିଦିଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ କାର୍ କାତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ସେରି ସେମ୍‍ନ୍ କାଇ ରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କେ ହେଁ ଦେଇରିଲା।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଗିନେ ଅଇଆଚେ, ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଗିନେ ଅଇନ୍‌କେରେ। ସେତାକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା, ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ ଅଇଦେ।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ସେ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେଲକ୍ ରିଲା, ତାର୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ଶୁକି ଜାଇରିଲି। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ତାକେ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍ କି ନାଇବ୍‍ଲି, ଇରି ଦ୍‌କୁକେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଯୀଶୁର୍ ବିରୁଦେ ବୁଲ୍‌ ଦ୍‍ରୁ ହାର୍‍ତି। ସେତି ଜୁଇଲକାର୍ ଆତ୍ ଶୁକିରିଲି, ତାକେ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଆସ୍, ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆ ଅଉ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ବିଶାଉଣିଦିନ୍ କାଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ବିଦି? ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁମା କି କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରୁମା? ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରୁମା କି ଜୀବନ୍ ଆରାମା?” ମ୍‍ତର୍ ସେମନ୍ ଚୁପ୍ଅଇ ରିଲାଇ। ସେତି ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆଲାଗି ଦୁକ୍ ଅଇ ରିସାଅଇ ଚାରିବାଟ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ସେ ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ଆତ୍ ଲାମାଉ।” ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଆତ୍ ଲାମାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଆତ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି। ସେମାଡେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଜାଇ ଯୀଶୁକେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ତାର୍ ବିରୁଦେ ହେରୋଦିୟ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉପାଇ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିକେ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯିହୁଦା ଜିଲା, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‍ହର୍‍, ଇଦମ୍ ଜିଲାର୍, ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡାର୍ ଉଦିଆନ୍ ବାଟାର୍ ଦେଶ୍ ଆରେକ୍‌ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଚାରିଦିଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲା। ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ସ୍‍ବୁ କାମାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସିଲକ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ମାଡା ମାଡି ଅଇ ନ୍‍ଅଦୁର୍‍ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ସାନ୍‍ ଡଙ୍ଗା ଜାଗାମ୍‍କେ କଇଲା। କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ବେସି ରଗିଲକ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା ରଗିମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ବୁ ତାକେ ଚୁଉତାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ମାଡି ଅଦୁର୍‍ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଦ୍‍ର୍‍ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ ଦ୍‌କ୍‌ତେ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ମୁଏ ଅଦ୍‍ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ବ୍‍ଲି କାକେ କ୍ଉଆନାଇ ବ୍‍ଲି ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବେସି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଜାଇ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ଲା, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ବାରଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ନାଉଁ ଦିଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତି ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଟାଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍‍କେ ଅଦିକାର୍ ହାଉତି। ଯୀଶୁ ଜୁଇ ବାରଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଯେମ୍‍ନ୍ କି, ଶିମୋନ୍, ଯାକେ ସେ ପିତର୍ ବ୍‍ଲି ଡାକା ନାଉଁ ଦିଲା। ଜେବଦୀର୍ ହଇସି ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍‍ବାଇ ଯୋହନ୍, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବିନେରିଗୋଷ୍ ବ୍‍ଲେ ମେଘନାଦର୍ ହଇସି ଡାକା ନାଉଁ ଦିଲା। ଆନ୍ଦ୍ରିୟ, ଫିଲିପ୍ପ, ବାର୍‍ଥଲମୀ, ମାଥିଉ, ଥୋମା, ଆଲଫିର୍ ହଇସି ଯାକୁବ, ତଦ୍ଦିୟ, ଦେଶ୍ ସେବାକ୍‍ରୁ ଶିମୋନ୍, ଆରେକ୍‌ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା, ଯେ ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲାଇ। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଲକ୍ ବେସି ବିଡ୍ ଅଇ ରୁଣ୍ତଲାଇ ଯେ, ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାମ୍‌କେ ହେଁ ସମୟ୍ ନ୍‌ମିଳ୍‌ଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ଯୀଶୁକେ ଗ୍‌ରେ କୁଦି ନେମ୍‍କେ ବାରି ଆଇଲାଇ, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ଯୀଶୁର୍ ବୁଦି ଆଜ୍‍‍ଲିନି।” ଆରେକ୍‌, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଇତାକ୍ ବାଲ୍‌ଜିବୂଲ୍ ଶଇତାନ୍ ଲାଗି ଆଚେ, ଆରେକ୍‌, ଶଇତାନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ସାଇଜେ ଯୀଶୁ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍‍ଲା।” ଇତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କଇଲା, “ଶଇତାନ୍ ନିଜାର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଚାଡାମ୍ ହାରେ। ଯଦି ଜୁଇ ରାଇଜ୍ ବାଗ୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ରାଇଜ୍ ତିର୍‌ଅଇ ରେମ୍ ନ୍‌ହାରେ। ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍, ଯଦି ଅଲ୍‍ଗା ଅଲ୍‍ଗା ଅଇକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ ତିର୍‌ଅଇ ରେମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ସେନ୍‍କାର୍ ଯଦି ଶଇତାନ୍ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟି ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜଗ୍‍ଳା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ତିର୍‌ଅଇ ରେମ୍ ନ୍‌ହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ନାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ କେ ହେଁ ଶଇତାନ୍‍ ହର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ କୁନ୍‍ ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ଜାଇ ଚରୁନାହାରେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ସେରି ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଲକ୍‌କେ ଆରାଇଦ୍ ଆର୍ ତାକେ ବାନ୍ଦୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ନଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁ ଚରିନେମ୍ ହାରେ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସ୍‍ବୁ ପାପ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କ୍ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ସ୍‌ବୁ ପାପ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ହେଁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କଇଦ୍, ଏ ଜଗ୍‍ତେ ତାର୍ କାଇରି ହେଁ କେମା ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଏ ପାପ୍ ଗିନେ ସେ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍।” “ତାକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଲାଗି ଆଚେ” ଇରି ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାକେ, ଯୀଶୁ ଇକ୍‍ତା କଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍ ବାଇସିମ୍‍ନ୍ ଆସି ହ୍‍ଦାଇ ଟିଆଅଇ ଗଟେଲକ୍‌କେ ତାକେ କୁଦାମ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଚାରିହାକ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଦ୍‍କ୍, ତର୍ ଆଇଦି, ସାନ୍ ବାଇଦି ଆର୍ ବେଣିଦିମ୍‌ନ୍ ହ୍‍ଦାଇ ର୍‍ଇ ତକେ କଜୁଲାଇ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମର୍ ଆୟା ଆର୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ?” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚାରିହାକ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ଏମ୍‌ନ୍ ମର୍ ଆୟା ଆର୍ ମର୍ ସାନ୍ ବାଇମ୍‌ନ୍। ଯେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇଚାକେ ମାନିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମର୍ ବାଇ, ବେଣି ଆର୍ ଆୟା।” ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ତରେକ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା ଆରେକ୍‌ ଅତେକ୍ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ ଯେ, ଯୀଶୁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ରିଲା ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଯାଇ ବ୍‍ସ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବିଷୟ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌, ନିଜାର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ବିତ୍‌ରେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଶୁଣା! ଦ୍‌କା, ଗଟେକ୍ ଚାଷି ବୁଣୁକେ ବାର୍‍ଲା। ସେ ବିଆନ୍ ବୁଣୁ ବୁଣୁ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ବାଟ୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌, ଚେଳେମ୍‍ନ୍ ଆସି ସେ ବିଆନ୍‍କେ କାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ କମ୍ ମାଟି ରେତା ଟେଳାକୁଳି ଉହ୍‍ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି ଆର୍ ଅଦିକ୍ ମାଟି ନ୍‌ରିଲାକେ ବେଗି ଗ୍‌ଜା ଅଇଲି, ମ୍‍ତର୍ ବେଳ୍ ବାରିକ୍‌ରି ବେସିକ୍‍ରା ଅଇଲାକେ ହ୍‍ଡିଗ୍‍ଲି ଆରେକ୍‌ ଚେର୍‍ବିନ୍ଦୁ ନାହାର୍‍ଲାକେ ସୁକିଗ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ କାଟାବୁଟା ବିତ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌, କାଟାବୁଟାମ୍‌ନ୍ ଉଟି ବ୍‍ଡ୍ଅଇ ସେ ଗ୍‍ଜାକେ ଡାହି ଅଇଲି ଆର୍ କାଇ ହେଁ ହ୍‌ଳ୍ ନ୍‍ହେଳ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌, କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ଗାଦିଆ ବୁଇୟେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆର୍ ଗ୍‍ଜାଅଇ ନିଗିକ୍‍ରି ତିରିଶ୍ ଗୁଣ୍, ଷାଟେଗୁଣ୍ ଆର୍ ଶଏଗୁଣ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳ୍‍ଲି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଯାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଶୁଣା ଆର୍ ସେ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା।” ଯୀଶୁ ଏକ୍‍ଲା ରେତାବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ବାରଗଟ୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍ ଆର୍ ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ସେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ବିଷୟେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜେ ଲୁକିରିଲା ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ଜାଣୁକେ ତୁମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମକେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍ଉଆ ଅମ୍‌ଲି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କି ଦ୍‍କି ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ତି ଆର୍ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁ ହାରତି ଆର୍ ବୁଜୁ ହାର୍‌ତି ତ୍‍ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସି କେମା ହାଉତି।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କି ଇରି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ବୁଜୁ ନାହାରୁଲାସ୍? ସେତାକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ କଇଲା କ୍‌ତାକେ ବୁଜାସ୍? ବୁଣ୍‌ତା ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ବୁଣେଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‍ତି, ଆରେକ୍‌, ଶୁଣ୍‍ଲାମାଡେ ଶଇତାନ୍ ଆସି ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ବୁଣା ଅଇରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଚରି ନ୍‌ଇଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ବୁଣା ଅଇରିଲା ବିଆନ୍ ସ୍‍ମାନ୍। ତାର୍ ହର୍ ଜୁଇଲକ୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ଲାମାଡେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ମାନ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ବୁଣା ଅଇରିଲା ଟେଳାକୁଳି ବୁଇଁ ହର୍। ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ବାକ୍ୟ ଚେର୍ ନ୍‍ବେଦ୍‍ଲା ହର୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ହାଇଁ ଶାନ୍‌ତି ରେତି, ହ୍‌ଚେ ବାକ୍ୟର୍ ହାଇଁ କ୍‌ଷ୍ଟ ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ଗଟ୍‍ଲେକ୍ ସେମାଡେ ଡିର୍‍ତି ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ହ୍‌ଣି ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‍ତି। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ଦୁନିଆର୍ ଚିନ୍‍ତା, ଦ୍‌ନାର୍ ଆଶା ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଲାଳ୍‌ସା ହୁରିକ୍‌ରି ବାକ୍ୟକେ ଚାହି ହ୍‌କାଇଦ୍ ଆର୍ ସେରି ହ୍‍ଳ୍ ନ୍‍ଦେରେ, ସେ ପର୍‍କାର୍ ଲକ୍, କାଟାବୁଟା ବୁଇଁ ଲ୍‌ଗେ ଅଦ୍‍ରିରିଲା ବିଆନ୍‍ ହର୍। ତାର୍ ହର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେରି ମାନ୍‍ତି ଆର୍ ତିରିଶ୍ ଗୁଣ୍, ଷାଟେଗୁଣ୍ ଆର୍ ଶଏଗୁଣ୍ ହ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ଳ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ବୁଣା ଅଇରିଲାର୍ ଗାଦିଆ ବୁଇଁ ହର୍।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କୁପି ଲାଗାଇକ୍‌ରି ମାଣ୍ ବିତ୍‌ରେ କି କ୍‌ଟ୍ ତ୍‌ଳେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ କୁପି ବ୍‍ତା ଉହ୍‍ରେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି। କାଇତାକ୍ ଜାଇରି ହେଁ ଲୁକି ଆଚେ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଲୁକି ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇରି ହେଁ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଲୁକି ଆଚେ, ସେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜାଣାମ୍‍କେ ଲୁକି ଆଚେ। ଯଦି କାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଶୁଣା ଆର୍ ସେ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରିମ୍‌ନ୍ ଦେଇ ଶୁଣା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନାହି ଦିଆସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ହେଁ ତୁମୁକେ ନାହିକ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ହାଉଆସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଦିକ୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ଆଚେ, ସେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ହାଇଦେ। ଆରେକ୍‌ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ନାଇ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ଆଚେ, ସେରି ସେ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନିଆ ଅଇଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କାର୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଚାଷିଲକ୍ ଜମିଏ ବିଆନ୍ ବୁଣେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ରାତି ସଇଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌କାଳ୍ ଉଟେଦ୍, ଆର୍ ବିଆନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଗ୍‍ଜାଅଇ ବାଡେଦ୍, ସେରି ସେ ନ୍‍ଜାଣେ। ବୁଇଁ ନିଜେ ହ୍‍ଳାକେ ବାଡାଇ ହ୍‍ଳ୍ ଦ୍‍ରାଇଦ୍, ହ୍‌ର୍‍ତୁ ହ୍‍ତାର୍, ହ୍‌ଚେ କେଡ୍, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ କେଡ୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ମ୍‌ଞ୍ଜି। ମ୍‌ତର୍ ହାଚି ହାକ୍‌ଲା ମାଡେ, କାଟ୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇଲେକ୍ ସେ ଇଳା ଲାଗାୟଦ୍।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଅମିମ୍‍ନ୍ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‍ରୁମା? ନଇଲେକ୍‌ କୁଇରି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସେରି ବୁଜାମା? ସେରି ଗଟେକ୍ ସ୍‍ର୍‍ସୁ ମ୍‌ଞ୍ଜି ହର୍। ଜମିଏ ବୁଣା ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ସେରି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ବିଆନ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାନ୍। ମ୍‍ତର୍ ବୁଣା ଅଇଲେକ୍ ସେରି ଉଟିକ୍‍ରି ସ୍‍ବୁଶାଗ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଡାଳ୍ ଅଇଦେ ଯେ, ଆକାଶାର୍ ଚେଳେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ନ୍ଦାୟ୍ ଗୁଡାବାନ୍ଦି ବାସାମ୍ ହାର୍‍ତି।” ଯୀଶୁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବେସି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଶୁଣୁ ହାର୍‍ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ହ୍‍ତେକ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଚାଡି ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇକ୍‌ତା ହେଁ ନ୍‍କ୍ଉତି ରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଲୁକ୍‍ଣେ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ବୁଜାଇ ଦେତିରିଲା। ସେ ଦିନ୍ ସ୍ଞ୍‍ବେଳା ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଆଶା, ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ସେହାଟିକେ ଯୁମା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବାଳ୍‌କେ ଚାଡି, ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ରିଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତାକେ ଡଙ୍ଗା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଲ୍‍ଗା ଅଲ୍‍ଗା ଡଙ୍ଗାଇ ବ୍‌ସି ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ବେସି ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଅଇଲି, ଆରେକ୍‌, ଉଲ୍‌କା ମାରି ଡଙ୍ଗାଇ ହାଣି ବ୍‍ର୍‍ତି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାର୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ଚ୍‌ଟୁ ଡାଙ୍ଗେ ମୁଣ୍ତ୍ ଅଚ୍‍ନା ଦେଇ ସଇରିଲା। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଉଟାଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମି ମ୍‍ଲୁ! ତର୍ କାଇରି ଚିନ୍‍ତା ନାଇ?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଉଟି ହାଣି ହ୍‍ବନ୍‍କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା “ଚୁପ୍ଅଇ ତିର୍‍ଅଉ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇଲି ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ତିର୍ ଅଇଲି। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ଏତେକ୍ ଡିରୁଲାସ୍‌? ଏ କାଇରି? ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନାଇ କି?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡିରିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କ୍‍ୱି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଏ କେ ଯେ? ହ୍‍ବନ୍ ଆର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନେଦ୍‌!” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଲିଙ୍ଗି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସେହାଟି ଗରାଶିୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ହରେ କେଟ୍‍ଲା। ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ହ୍‍ଣି ଉତୁର୍‍ଲା ମାଡେ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ବାରି ତାକେ ବେଟ୍‍ଲାଇ। ସେ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହାରେ ରେତିରିଲା, ଆରେକ୍‌, କେ ତାକେ ଲ୍ଉଆର୍ ସିକ୍‍ଳି ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ବାନ୍ଦୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ବେସିତର୍ ଲ୍ଉଆର୍ ସିକ୍‍ଳି ଆର୍ ଲ୍ଉଆର୍ ଜାଞ୍ଜିର୍ ବାନ୍ଦା ଅଇରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସିକ୍‍ଳି କେ ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ଲ୍ଉଆର୍ ଜାଞ୍ଜିର୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ଣ୍ତ୍ କ୍‍ଣ୍ତ୍ କ୍‍ରି ବାଙ୍ଗି ହ୍‌କାଉତି ରିଲା ଆରେକ୍‌ ତାକେ ତେବାମ୍‌କେ କାର୍ ହେଁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନ୍‌ରିଲି। ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‍ଳ୍ ଦିନ୍‍ରାତି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଆର୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ରେଇକ୍‍ରି କିର୍‍କିର୍‍ତେ ରିଲା, ଆରେକ୍‌, ଗଜିଆ ଟେଳା ଲ୍‌ଗେ ନିଜେ କ୍‍ଣ୍ଡିଆ କାବ୍‍ରା କ୍‍ରି ମାରି ଅଉତିରିଲା। ସେ ଯୀଶୁକେ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସି ତାର୍ ମୁଏ ଅଦ୍‍ରି ତାକେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା, ଇ ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରିଯା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଯୀଶୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ତର୍ କାଇ କାମ୍ ଆଚେ? ଇଶ୍ୱର୍‌ ନାଉଁଏ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କ୍ଉ କି ତୁଇମକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ନ୍‍ଦେସି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତର୍ କାଇ ନାଉଁ?” ସେ ତାକେ କଇଲା, “ମର୍ ନାଉଁ ବାହିନି, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ଅମି ଇଲକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସିଲକ୍ ଆଚୁ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାହାର୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇ ନ୍‌କେର୍‍ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ତାକେ ବେସି ଜୁଆର୍ କ୍‍ଲା। ସେତି ଡଙ୍ଗୁର୍ ତ୍‌ଳେ ଗଟେକ୍ ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍ଦା ଚ୍‍ର୍‍ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ସେ ଗୁଷ୍‍ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‍ତା ହାଁୟ୍ ଅମୁକ୍‍ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ବାରି ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଗୁଷ୍‍ରା ଦ୍‌ଳ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ତ୍‌ଳ୍‌କେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇ ଉଚା କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଅଦ୍‍ରି ବୁଡି ମ୍‍ଲାଇ। ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳେ ଦୁଇ ହ୍‌ଜାର୍ ଗୁଷ୍‍ରା ରିଲାଇ। ଗୁଷ୍‍ରା ଚ୍‍ରାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଳାଇ ଯାଇ ସ୍‌ହରେ ଆର୍ ଗାମେ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ ସେରି ଜାଣାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍ କାଇରି ଗଟ୍‍ଲି ବ୍‍ଲି ଦ୍‌କୁକେ ଆଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ସେ ବୁତ୍ ଦ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍, ବ୍‌ଲେକ୍ ଜାକେ ଆଗେ ବାହିନି ବୁତ୍ ଡ୍‍ସି ରିଲି, ତାକେ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ଡିର୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବୁତ୍ ଚାଡି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ, ସେରି ଆର୍ ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗରାଶିୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ନ୍ଦିହାକାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ତାକାର୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବାରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ତାକେ ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗ୍‍ତାବ୍‍ଳ୍, ଜୁଇ ଲକ୍‌କେ ଆଗେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସି ରିଲି, ସେ ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତାର୍ ଗିନେ ତରେକ୍ କେ ତରେକ୍ ଗ୍‍ୱାର୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ରାଜି ଅଇନ୍‌କେରି ତାକେ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରେ, ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯା, ଆରେକ୍‌, ମାପ୍‌ରୁ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଜୁଇ ଜୁଇ କାମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ଆର୍ ତୁମୁକେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦୟା ଦ୍‌କାଇଆଚେ, ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଜାଣାଉଆ।” ସେତାକ୍ ସେ ଇଣ୍ତି ଜାଇ, ଯୀଶୁ ତାର୍ ଗିନେ ଜୁଇ ଜୁଇ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଦେକାପ୍‍ଲି ଜିଲାର୍ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ହରେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍‌କେ ଡଙ୍ଗାଇ ଲିଙ୍ଗି କ୍‍ରି ଇ ହାଟିକେ ଲେଉଟି ଆଇଲା। ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯାଇର୍‍ସ୍ ନାଉଁ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଆସି ତାକେଦ୍‍କି ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ଳି ମୁଣ୍ତିଆ ମାର୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ବେସି ଗ୍‍ୱାରି କ୍‍ରି କଇଲା, “ମର୍ ସାନ୍ ଟକି ମ୍‍ଲାହର୍ ଅଇଆଚେ। ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉଦାର୍‌ ଅଇ ବାଚେଦ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଆସି ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ମାଡା ମାଡି ଅଉତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବାର ବର୍ଷ ହ୍‍ତେକ୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ବ୍‌ନିଜାତା ରଗ୍ ଅଇରିଲି, ଯେ କି ବେସି ଡାକ୍‍ଦର୍ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇକ୍‍ରି, ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‍ରି ହେଁ କାଇରି ହେଁ ଉପ୍‍କାର୍ ନାହାଇଲି, ଆର୍ ଅଦିକ୍ ବେମାର୍ ଅଇ ଡୁଳି ରିଲି। ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ରୁଲା ବ୍‍ଲି ସେ ଶୁଣି, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଡ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ଆସି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ଚୁଇଲି। କାଇତାକ୍ ସେ ମାଇଜି “ଚୁଚା ହ୍‍ଚିଆ ଚୁଇଲେକ୍ ମୁଇ ଉଦାର୍‌ ଅଇନ୍ଦେ” ବ୍‍ଲି କ୍ଉତିରିଲି। ସେମାଡେ ତାର୍ ବ୍‌ନି ଜାତାର୍ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇଲି, ଆରେକ୍‌ ସେ ଯେ ରଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଆଚି, ଇରି ସେ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ଗାଳେହ୍‍ଣି ରଗ୍ ଗ୍‍ଲି ବ୍‍ଲି ଜାନ୍‍ଲି। ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ବାର୍‍ଲି ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାଣିକ୍‍ରି, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଡ୍ ମ୍‍ଜାଇ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଚେ ବୁଲି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କେ ମର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଚୁଇଲା?” ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଦ୍‌କୁଲିସ୍ ଯେ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତର୍‍ଉହ୍‌ରେ ମାଡା ମାଡି ଅମ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ତୁଇ ହ୍‍ଚାରୁଲିସ୍, ‘କେ ମର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଚୁଇଲାଇ?’” ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ଚୁଇ ରିଲି, ତାକେ ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଯୀଶୁ ସ୍‍ବୁହାକ୍ ଦ୍‌କୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ମାଇଜି ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାଣି, ଚିତି ଅଇକ୍‍ରି ହେଁ ଯୀଶୁକେ ଚୁଇଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଡିରିକ୍‍ରି ତ୍‌ର୍ ତରି ଆସି ଯୀଶୁର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ଳି ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ତାକେ କଇଲି। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଏ ଟକି, ତର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ସୁସ୍‌ତାରେ ଇଣ୍ତି ଯାଆ ଆର୍ ତର୍ ର୍‍ଗେ ହ୍‍ଣି ତୁଇ ଉଦାର୍‌ ଅଇରେ।” ଯୀଶୁ ସେ ମାଇଜିକେ କ୍‌ତା କ୍ଉତାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଯାଇରସାର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ଲକ୍ ଆସି କଇଲାଇ, “ତର୍ ଟକି ମ୍‍ଲିନି। ଗୁରୁକେ ଆର୍ କାଇତାକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେମ୍‌ଲାସ୍?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେ କ୍‌ତାଶୁଣି ନ୍‍ଶୁଣ୍‌ଲା ହର୍ ଅଇ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଯାଇରସ୍‍କେ କଇଲା, “ଡିରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରା।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ପିତର୍, ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ବାଇ ଯୋହନ୍‍କେ ଚାଡି ବିଡ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଆର୍ କାକେ ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ନ୍‌ଦିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଯାଇରସାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆସୁ ଆସୁ, ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କିର୍ ମାର୍ ଅଇ ଆରେକ୍‌ ବ୍‍ତାଇ ବ୍‍ତାଇ କାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ବିତ୍‌ରେ ଯାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ କିର୍ ମାର୍ ଅଇ କାନ୍ଦୁଲାସ୍? ଟକି ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଶଇଲିଆଚେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଇନସ୍‍ତା କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସ୍‌ବ୍‍କେ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍‌କ୍‌ଲା, ଟକିର୍ ଉବାସି ଆଇସି ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ସାଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାଇ, ଟକି ଜୁଇ ଜାଗାଇ ରିଲି, ସେ ଜାଗାଇ ହୁର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଟକିର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରି ତାକେ କଇଲା, “ଟଲିଥାକୁମ୍”, ତାର୍ ଅର୍ତ “ଏ ଟକି, ମୁଇ ତ୍‌କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଉଟ୍!” ସେମାଡେ ଟକି ଉଟିକ୍‍ରି ବୁଲାବୁଲି କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ତାକେ ବାର ବର୍ଷ ଅଇରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇରି ଦ୍‍କି ବେସି କାବାଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, କେ ଏବିଷୟେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‍ଜାଣ୍‌ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସିକେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ଟକିକେ କାଇରି ଅଲ୍ କାମ୍‌କେ ଦିଆସ୍ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା। ଯୀଶୁ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲା ଆର୍ ନିଜାର୍ ଗାମ୍ ନାଜରିତ୍‍କେ ଆଇଲା ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଆଇଲେକ୍, ଯୀଶୁ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ବେସିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଚାନିଆ ଅଇ କଇଲାଇ, “ଏ ମାନାଇ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କେଣେହ୍‍ଣି ସିକ୍‍ଲା? ଆରେକ୍‌, ଆକେ ଅନ୍‌କା ଗିଆନ୍ ଆରେକ୍‌ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତି ମି‍ଳ୍‍ଲି, ଇ ସ୍‌ବୁ କାଇରି?” ସେମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଇନସ୍‍ତା କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଏ କି ସେ ବାଡାଇ ନଇ? ଏ କି ମରୀୟମାର୍ ହଇସି, ଆର୍ ଯାକୁବ, ଯୋସି, ଯିହୁଦା ଆର୍ ଶିମୋନାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ବାଇସି ନଇ? ଆରେକ୍‌, ଇତାର୍ ସାନ୍ ବେଣ୍‍ସିମ୍‌ନ୍ ଇତି ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନାଇ କି?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଜୁଇତି ଗ୍‍ଲେକ୍ ହେଁ ସନ୍‌ମାନ୍ ହାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଗାମ୍, ତାର୍ ଗ୍‍ରେ, ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ବାକ୍ ମ୍‌ନ୍ ତାକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି।” କାଇତାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‍ନା କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ଅଳକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ରଗି ଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଚାଡି ଯୀଶୁ ସେ ଜାଗାଇ ଆରେକ୍‌ କାଇରି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ନ୍‌କେଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍‍କି ଚାନିଆ ଅଇଲା। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚାରିହାକାର୍ ଗାମ୍ ଗାମ୍ ବୁଲିକ୍‍ରି ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦୁଇ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଚାଡାମ୍‍କେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ବାଟେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଇରି ନିଆନାଇ ବ୍‍ଲେକ୍ ଡାଙ୍ଗ୍, ମଣା, କାଦି, ଡାବୁ କାସୁ ନ୍‍ନେମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହାଣ୍ତାଇ ହିନ୍ଦୁକେ କଇଲା, ଜଳେକ୍ ଆଙ୍ଗି ହିନ୍ଦୁକେ ମ୍‍ନା କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯାର୍ ଗ୍‍ରେ ହେଁ ହୁରାସ୍, ସେ ଗାମେ ହ୍‍ଣି ଜାତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ଗ୍‍ରେ ସେ ରିଆ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ହ୍‍ଚାରି ନ୍‌କେର୍‌ତି ତୁମାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେ ଗାମେ ହ୍‍ଣି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାକି ଦେତାର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ହାଦାର୍ ଦୁଡି ହାହଳି ଦିଆସ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବାଚ୍‌ଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‍କାର୍ ବ୍‍ଲି, ଇରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ବେସି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଇ ଲାଇ ଆର୍ ବେସି ରଗିଲକ୍‌କେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇ ବ୍‌ଲ୍‌ କ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ବିଷୟେ କ୍‌ତା ଅଉତି ରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଟିଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇରିସ୍‌ବୁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତାକାର୍ ତ୍‌ଇ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲି।” ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ଏ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଏଲିୟ।” ଆରେକ୍‌ କେ କେ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ଇରି ଆଗାର୍ ବବିଶତ୍‌ର୍‌ କ୍‌ତା କ୍ଉ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉ।” ମ୍‍ତର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଇରି ଶୁଣି କଇଲା, “ଜୁଇ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ମୁଇ କାଟି ଆଚି, ସେ ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଉଟିଆଚେ।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ନିଜାର୍ ବାଇ ଫିଲିପ୍‍ର୍ ମାଇଜି ରାଣୀ ହେରୋଦିଆକେ ବିବା କ୍‌ରିରିଲାକ୍। ଇକ୍‍ତା ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଜାଣ୍‌ଲା। ତ୍‍ବେ ହାଇତାର୍ ଗିନେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ନିଜେ ଲକ୍ ହ୍‍ଟାଇ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେ ହୁରାଇଲା। କାଇତାକ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ହେରୋଦ୍‍କେ କ୍ଉତିରିଲା, “ନିଜାର୍ ବାଇର୍ ମାଇଜିକେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଉତାର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ନାଇ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ରାଣୀ ହେରୋଦିଆ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅକାର୍ ଅଇ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତି ରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ହେରୋଦ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣି ଡିର୍‌ତିରିଲା, ଆରେକ୍‌ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ବାଚାମ୍‍କେ ଚେସ୍‍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଆରେକ୍‌ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ବେସି ଡିର୍‌ତିରିଲା ମ୍‍ତର୍ ଆରେକ୍‌ ତାର୍‌କ୍‍ତା ସ୍‍ର୍‍ଦାଇ ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଗଟେଦିନ୍। ହେରୋଦ୍ ନିଜାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦିନ୍ ମାନ୍‍ଲା, ସେ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ମୁକିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସେନାପ୍‍ତି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବଜିଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ କ୍‌ବର୍ ଦିଲା। ସେ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ବଜିତ୍ଇ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ମାରୁକେ, ରାଣୀ ହେରୋଦିଆକେ ଗଟେକ୍ ସୁଜଗ୍ ମିଳ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌, ରାଣୀ ହେରୋଦିଆର୍ ନିଜାର୍ ଟକି ବିତ୍‌ରେ ଆସି ନାଚିକ୍‍ରି ହେରୋଦ୍ ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଟକିକେ କଇଲା, “ଯାଇରି ଇଚ୍ଚା କ୍‍ରୁଲିସ୍, ମାଗ୍, ମୁଇ ତକେ ସେରି ଦ୍‌ଇନ୍ଦେ।” ଆରେକ୍‌, ସେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କଇଲା, “ତୁଇମକେ ଜୁଇରି ହେଁ ମାଗ୍‍ସି ମୁଇ ଦ୍‌ଇନ୍ଦେ, ଯଦି ତୁଇ ମର୍ ରାଇଜାର୍ ଅକାବାଗ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ମାଗ୍‍ସି ମୁଇ ତକେ ଦ୍‌ଇନ୍ଦେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବାରିଜାଇ ନିଜାର୍ ଆଇସିକେ ହ୍‍ଚାର୍‍ଲି, “ମୁଇ କାଇରି ମାଗିନ୍ଦ୍?” ସେ କଇଲି, “ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍।” ସେମାଡେ ସେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେଗିଆସି ଇରି କ୍ଇ ମାଗ୍‌ଲି, “ମର୍ ମ୍‌ନ୍ ଯେ, ତୁଇ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ କାଟି ଗଟେକ୍ ତାଳିଏ ମକେ ଏବେ ଦେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ନିଜାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ଆର୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ମ୍‍ନା କ୍‌ରୁକେ ଇଚା ନ୍‌କେଲା। ତ୍‍ବେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ସେମାଡେ ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେ ଗଟେକ୍ ସେନାକେ ହ୍‍ଟାଇ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ କାଟି ଆଣୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଯାଇ ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ କାଟି ଆନ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ମୁଣ୍ତ୍ ଗଟେକ୍ ତାଳିଏ ଆଣି ଟକିକେ ଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ଟକି ସେରି ଆଣି ନିଜାର୍ ଆଇସିକେ ଦିଲି। ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ମ୍‌ଲା କ୍‌ବର୍ ଶୁଣି ଆଇଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ମ୍‍ଳ୍ ଆଣିକ୍‍ରି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ତହ୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ବାରଗ୍‍ଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଚାରିବାଟ୍ ହ୍‍ଣି ଆସି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଯାଇରି ଯାଇରି କ୍‍ରିରିଲାଇ ଆର୍ ଯାଇରି ଯାଇରି ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇରିଲାଇ, ସେ ସ୍‍ବୁ ତାକେ ଜାଣାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଆଶା ଅମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଅଇ ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଜୁମା ଆରେକ୍‌ ଚ୍‍ନେକ୍ ହୁଣ୍ଡୁମା।” କାଇତାକ୍ ବେସିଲକ୍ ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଶା ଯା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କାତାର୍ ହେଁ ସ୍‌ମୟ୍ ନ୍‌ଉତେରିଲି। ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ବ୍‌ସି ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ବେସିଲକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ବାରିଯାତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କୁନ୍‍ତି ଗଲାଇନି ସେରି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଗଳି ଗନ୍ଦି ବାଟ୍‌ ଅଇ ହ୍‌ଳାଇ ଜାଇ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କେଟ୍‍ଲା ଆଗେ ସେତି ଜାଇ ସେମ୍‌ନ୍ କେଟ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତୁର୍‍ଲା ସେ ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ବିସାସ୍ କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ଦୁକାଇଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଉଡିଆ ନ୍‍ରିଲା ମେଣ୍ଢା ହର୍ ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବେସି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ କ୍‌ତା ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ବେସି ସ୍ଞ୍ ଅଇଲାକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲାଇ, “ଇରି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଚିମ୍‍ରା ଜାଗା, ଆରେକ୍‌ ବେସି ସ୍ଞ୍ ହେଁ ଅଇଲିନି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାରିହାକାର୍ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ କାମ୍‌କେ କାଇହେଁ କାଦି ଗେନ୍‍ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‍ଟାଇ ଦିଆସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାଦି କାଳାଉଆ।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଆଟ୍ ମାସାର୍ ହାଜ୍‌ରି ଡାବୁ କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‍ରି ରୁଟି ଗେନି ଏମ୍‍ନ୍‍କେ କାଳାମ୍‍ଦେ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ତିଗଟ୍ ରୁଟି ଆଚେ? ଯାଇକ୍‍ରି ଦ୍‌କା।” ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜି ଆସି ତାକେ କଇଲାଇ, “ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି, ଆରେକ୍‌ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନ୍ଦା ମ୍‌ନ୍ଦା ଅଇ କ୍ଉଁଣା ର୍‍ନ୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସ୍‍ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ଦା ମ୍‌ନ୍ଦା ଅଇ ଶଏ ଶଏ ଆର୍ ପଚାଷ୍ ପଚାଷ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ନ୍‌ଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ବାଟ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା ଆର୍ ରୁଟି ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରିଦେମ୍‌କେ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା। ଆରେକ୍‌, ସେ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ସେ ସ୍‌ବ୍‍କେ ବାଟା କିରି ଦିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ କାଇକ୍‍ରି ହେଟ୍ ହୁରାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଚିଡାଇଲା ରୁଟି ବାର ଡ୍‍ଲା ବ୍‍ର୍‍ତି କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଉବୁର୍‍ଲା ମାଚ୍ ହେଁ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ବେଟ୍‍ଲାଇ। ରୁଟି କାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ରିଲାଇ। ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାକାର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ବ୍‌ସି ବେଥ୍‍ସାଇଦା ସ୍‌ହରାର୍‌ ସେହାଟିକେ ସେ କେଟ୍‍ତା ଆଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ କଇଲା, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଇ ବିତ୍‌ରେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ସ୍ଞ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ଡଙ୍ଗା ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ଡିଏ ହ୍‍ଣି ଦୁରିକେ ରିଲି, ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେଲକ୍ ରିଲା। ଆଗ୍‍ହାକ୍ ହ୍‍ବନ୍ ଟେଲ୍‌ତି ରିଲି ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡଙ୍ଗା ହ୍ଉଁର୍‌ତାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତିରିଲି। ଇରି ଦ୍‍କି ଯୀଶୁ କୁକ୍‍ଳା ଡାକେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ତି ଇଣ୍ତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହାକ୍ ମାରିକ୍‌ରି ଆଗେ ଇଣ୍ଡୁକେ ଆର‍ମ୍ କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ଡ୍‍ତାର୍ ଦ୍‍କି ବୁତ୍ ବ୍‍ଲି ବାବି ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ତାକେଦ୍‍କି ଡିର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ସାସ୍ ଦ୍‌ରା, ଡିରାନାଇ। ଇରି ମୁଇ ଯୀଶୁ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେଯାଇ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‍ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ହ୍‍ବନ୍ ତିର୍ ଅଇଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଅଦିକ୍ କାବାଅଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଆଗାର୍ ଦିନାର୍ ରୁଟି କାଳାଇଲା ଗଟ୍‌ଣାକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବୁଦି ଗୁହି ଜାଇରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଡଙ୍ଗାଲ୍‌ଗେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ମ୍‍ଜିକେ ବୁଲିକ୍‍ରି ଗିନେସରତ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ବାଟାର୍ କ୍‍ଣ୍ଡି ଲ୍‌ଗେ କେଟ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାକେ ବାନ୍ଦ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ହ୍‍ଣି ଉତୁର୍‍ତି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମାଡେ ଯୀଶୁକେ ଚିନି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କି ଚାରିବାଟାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗାମ୍‍କେ ଦ୍‍ବୁଳ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଜୁଇ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‍ଲି ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ସେ ସେ ଜାଗାକେ ରଗି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟାଟି ଲ୍‌ଗେ ବଇ ଆଣୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଜୁଇ ଗାମେ, ସ୍‍ହର୍‍ ଆର୍ ସାନ୍ ସାନ୍ ଗାମେ ହୁର୍‍ଲାଇ, ଲକ୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ବାଟାର୍ ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାରେ ରଗିମ୍‌ନ୍‍କେ ଆଣି ସ୍‍ଳାଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଆଚଡ୍‍କେ ଚୁଉତି, ଇରି ତାକେ ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ତାକ୍ ଚୁଇଲାଇ, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଉଦାର୍‌ ଅଇଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତିଲକ୍ ନ୍‍ଦ୍ଉତା ଅଶୁଚି ଆତେ କାତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଲକାର୍‌ ରିତୀ ନିତି ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଆତ୍ ନ୍‍ଦ୍ଇଲେକ୍ ନ୍‍କାତି ରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାରେ ହ୍‍ଣି ଆସି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହାଣି ନ୍‍ଚିଚ୍‍ଲେକ୍ ନ୍‍କାତି ରିଲାଇ। ଆର୍ ଗିନା, ମତା ଆର୍ ହିତୁଳ୍ ଡକାମ୍‍ନ୍ ହାଣିୟେ ବୁଡାଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍ଉତାର୍ ଅନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ବୁ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବେସି ରିତୀନିତୀ ମାନ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ହୁର୍ବାର୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆଦେଶ୍ ହାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେତାକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “କାଇତାକ୍ ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ହୁର୍ବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ରିତୀ ନିତି ହର୍ ଆତ୍ ନ୍‍ଦ୍ଉତେ ଅଶୁଚି ଆତେ କାତି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍, ଯିଶାଇୟ ତୁମାର୍ ବିଷୟେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କଇଲା ଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ‘ଇ ଜାତି ଅମୁକେ ଟଣ୍ଡେ ସେ ମାନ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ଦୁରି ର୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଲକ୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ରିତୀ ନିତି କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ବ୍‌ଲି ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇ ଚୁଚାଇ ଅମାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି।’ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଦେଶ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବିଆସ୍ କ୍‍ଲା ରିତୀନିତୀ ଦ୍‍ରି ବ୍‌ସି ଆଚାସ୍।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଅବିଆସ୍ ଅଇଲା ରିତୀ ନିତି କେ ମାନ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଦେଶ୍‌କେ ଚ୍‌ଲାକି ବାବେ ମାନି ନ୍‌କେରାସ୍! କାଇତାକ୍ ମୋଶା କ୍‌ଇଆଚେ, ‘ନିଜାର୍ ଉବାଦି ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‍ମାନ୍ ଆଦର୍ କ୍‍ରା,’ ଆରେକ୍‌ ‘ଯେ ହେଁ ଉବା କି ଆୟାକେ ଅବିଶାପ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‍ର୍‍ଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଦ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍ଉଆ, କେ ଜ୍‍ବେ ତାର୍ ଉବା କି ଆୟାକେ କଇଦ୍, ‘ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜୁଇ ଉପ୍‍କାର୍ ତୁମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲି, ସେରି କୁର୍‍ବାନ୍,’ ବଲେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗିନେ ମାନ୍‍ସି ଅଇଆତ୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ତାର୍ ଉବା କି ଆୟାର୍ କାଇରି ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‍ଦେତି ରିଆସ୍‌। ଅନ୍‌କାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଅବିଆସ୍ ରିତୀ ନିତି ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‌ତା ବେକାର୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଆର୍ ସେନ୍‍କାର୍ ବେସି କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍।” ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା ଆର୍ ବୁଜା। ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ହ୍‍ଦାଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାଇ ବିଷୟ୍ ନାଇ, ଯାଇରିକି ତାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରିକ୍‌ରି ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରୁହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଜୁଇ ବିଷୟ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‍ଦାଇ ବାରେଦ୍, ସେସ୍‍ବୁ ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଯଦି ଯାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଶୁଣା ଆର୍ ସେ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗ୍‍ରେ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାର୍ ଅର୍ତ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ କାଇରି ସେନ୍‍କାର୍ ନିର୍‍ବୁଦିଆ? ଜୁଇରି ହେଁ କାଦି ମାନାଇର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରେଦ୍, ସେରି ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ, କାଇତାକ୍ ସେରି ତାର୍ ମ୍‌ନେ ହୁରି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ହେଟେ ହୁରିକ୍‌ରି ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍ ଅଇଦ୍।” ଅନ୍‍କରି କ୍ଇ ଯୀଶୁ ସ୍‍ବୁ କାଦିକେ କାତାର୍ ଯଗ୍ୟ ବ୍‌ଲି କଇଲା। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଯାଇରି ମାନାଇର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‌ଦାଇ ବାରେଦ୍, ସେରି ହ୍‌କା ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମାନାଇର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି, କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା ବାରେଦ୍। ବେଶ୍ୟାଲ୍‌ଗେ ଜାତାର୍, ଚର୍‍କାମ୍, ମାନାଇମାରୁ, ଦାରିକାମ୍, ଲ୍‌ବ୍, କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍, ମିଚ୍‌କ୍‍ତା, ଦାରି ଚିନ୍‍ତା, ଆକି ହ୍‌କାଇ, ଲିନ୍ଦା, ଅକାର୍, ନିର୍‍ବୁଦିଆ। ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ମାନାଇର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବାରି ମାନାଇକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲା ଚାଡିକ୍‌ରି ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ସ୍‍ନ୍ଦିକେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ହୁରିକ୍‌ରି, କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେରି ନ୍‍ଜାଣ୍‌ତି, ଇରି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତିରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଲୁକିକ୍‌ରି ରେମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲା। ସେମାଡେ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି, ଯାର୍ ଟକିକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଲାଗିରିଲି, ସେ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ଶୁଣି ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ଆସି ମୁଣ୍ତିଆ ମାର୍‍ଲି। ସେ ସୁରଫନୀକୀୟା ଜାଗାର୍ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତିର୍ ମାଇଜି ରିଲି। ତାର୍ ଜିସିକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲା ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଚାଡାଉତାର୍ ଗିନେ ସେ ଯୀଶୁକେ ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଆଗେ ମର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତି ଅମ୍‍କେ ଦିଆସ୍, କାଇତାକ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାଦି ନ୍‌ଇ କୁକୁର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍କାଉତାର୍ ଉଚିତ୍ ନାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ମାଇଜି ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣି କଇଲି, ହେଁ, ମାପ୍‌ରୁ। ମ୍‍ତର୍ କୁକୁର୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ହିଲାମ୍‍ନ୍ କାଇଲା ଟେବୁଲ୍ ତ୍‌ଳେ ଅଦ୍‍ରିରିଲା ଗୁଣ୍ତ୍ ଗୁଣ୍ତା କେକାତି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ତୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉତର୍ ଦିଲାର୍ ଗିନେ ଯା, ତର୍ ଟକି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ବାରି ଗ୍‌ଲିବେ।” ଆରେକ୍‌ ସେ ମାଇଜି ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲି ଆର୍ ତାର୍ ଜିସି କ୍‍ଟେ ସଇରିଲି, ଆର୍ ସେ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ବାରିଯାଇ ରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‍ଲି। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବାରି ଆର୍ ଦ୍‌ଶ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ମ୍‍ଜିକେ ଅଇ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା। ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍ଇରା ଆର୍ ଗୁଲାକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଗ୍‍ୱାର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ତାକେ ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବିନ୍ ଜାଗାଇ ନ୍‌ଇ ତାର୍ ଜଳେକ୍ କାନେ ନିଜାର୍ ଆଙ୍ଗ୍‍ଟି ଦିଲା ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଗଟେକ୍ ଆଙ୍ଗ୍‍ଟି ଲ୍‌ଗେ ଲାଳ୍ ଲାଗାଇକ୍‌ରି ତାର୍ ଜିବ୍‌କେ ଚୁଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ବାଟ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବ୍‌ଡ୍ ହୁଣ୍ତାଣ୍ ନ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ତାକେ କଇଲା, “ଇପ୍‍ପ‍ଥଃ”, ଆର୍ ଅର୍‍ତ୍‌, “ଇଟିଜା।” ସେମାଡେ ସେ ଲକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଶୁଣୁ ହାର୍‌ଲା ଆର୍ ଜିବ୍ ଇଟ୍‍ଲୀ ଲାଗି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କ୍‌ତା ଅମ୍ ହାର୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ଇବିଷୟ୍ କାକେ ହେଁ ନ୍‌କମ୍‌କେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଜ୍‌ତେକ୍ ମ୍‍ନା କ୍‍ଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ସେତେକ୍ ବେସି ସେରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ଚାନିଆ ଅଇ କଇଲାଇ, “ସେ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେ ବ୍ଇରା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶୁଣ୍‍ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଗୁଲା ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଦି କ୍‌ଣ୍ତା କାଇରି ନ୍‌ରିଲି ଲାଗି, ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମର୍ ମ୍‌ନେ ଦୟା ଅମ୍‌ଲି, କାଇତାକ୍ ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତିନିଦିନ୍ ଅଇଦେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାମ୍‌କେ କାଇରି ହେଁ ନାଇ। “ମୁଇ ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନ୍‍କାଳାଇ କ୍‍ରି ବୁକେ ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଟାଇନ୍, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ତ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଆଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବାଟେ ଚେତା ଆଜି ଜାଇଦେ।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଇତି ଇ ଚିମ୍‍ରା ଜାଗାଇ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଟାଣେ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଅତେକ୍ ରୁଟି ଆଣି ଏମ୍‍ନ୍‍କେ ହେଟ୍ ହୁରାମ୍ ହାରୁ?” ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ତିଗଟ୍ ରୁଟି ଆଚେ?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆଚେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଏଁ ବ୍‌ସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆଣି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇ ସେ ସ୍‍ବୁ ରୁଟି ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ବାଟା କ୍‌ରୁକେ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମନ୍‍କାର୍ ଲଗେ କ୍‍ତିଗଟ୍ ସାନ୍ ମାଚ୍ ରିଲି। ସେ ମାଚ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ବାଟାକ୍‍ରିଦେମ୍‌କେ କଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇଲାଇ ଆର୍ ସାତ୍ ଡ୍‍ଲା ଉବୁର୍‍ଲା ଚିଡାଇଲା ରୁଟି ବେଟ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ପାକାପାକି ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇ ଦିଲା ଆର୍ ସେମାଡେ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗି ଦଲମନୂଥା ନାଉଆର୍ ଗଟେକ୍ ଜିଲାଇ ଆଇଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ବାରିଆସି ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯୁକ୍‌ତି ତର୍‍କ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‍କାମ୍‍କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କାମ୍‍କେ କଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦୁକ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ହୁଣ୍ଡତାର୍ ଚାଡି କଇଲା, ଅବାର୍ ଲକ୍ କାଇତାକ୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ ଚିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଜୁଲାଇ? “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଅବାର୍ ଲକ୍‌କେ କାଇ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ ଚିନ୍ ଦିଆ ନଇ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ ଚାଡି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‍ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଦ୍‌ଇ ସେହାଟିକେ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ରୁଟି ନେମ୍‍କେ ହାସୁର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ରୁଟି ରିଲି। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଅଟୁଆ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, “ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ, ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ସଡା ତ୍‌ଇ ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଟି ନାଇବ୍‍ଲି ସେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା। ଯୀଶୁ ସେରି ଜାଣି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଟି ନାଇବ୍‍ଲି କାଇତାକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅମ୍‍ଲାସ୍? କାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ମକେ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି ମର୍‍କ୍‍ତା ନ୍‍ବୁଜାଶ୍? ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଅଟୁଆ ଅଇଲିଆଚେ? ଆକି ରେମ୍ ରେମ୍ କାଇରି ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରୁଲାସ୍? ଆର୍ କାନ୍ ରେମ୍ ରେମ୍ କାଇରି ଶୁଣୁ ନ୍‌ହାରୁଲାସ୍? ସେ ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌କେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଚିଡାଇ ରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତି ଡ୍‍ଲାଇ ବାଙ୍ଗି ରିଲା ରୁଟି କ୍‍ଣ୍ତ୍ ବେଟି ନ୍‌ଇରିଲାସ୍, ସେରି କି ତୁମୁକେ ମ୍‌ନେ ନାଇ?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ବାର ଡ୍‍ଲା।” “ଆରେକ୍‌ ସେ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଚିଡାଇ ରିଲେ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତିଗଟ୍ ଡ୍‍ଲାଇ ବ୍‍ର୍‍ତି ବାଙ୍ଗି ରିଲା ରୁଟି କ୍‍ଣ୍ତ୍ ବେଟି ନ୍‌ଇରିଲାସ୍?” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ସାତ୍ ଡ୍‍ଲା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ବୁଜି ନକେରାସ୍ ମୁଇ କେ?” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେଥ୍‍ସାଇଦା ସ୍‌ହର୍‍‍କେ ଆଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଗଟେକ୍ କାଣା ଲକ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲଗେ ଆଣି ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଚୁଉତା ହାଇଁ ଗ୍‍ୱାର୍‍ଲାଇ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ କାଣାର୍ ଆତ୍ ଦ୍‍ରି ତାକେ ଗାମ୍ ବାହାରେ ନିଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଆକିଏ ନିଜାର୍ ଲାଳ୍ ଲାଗାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କାଇରି ଦ୍‌କୁଲିସ୍?” କାଣା ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲା, “ମୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦ୍‌କୁଲେ ମ୍‌ତର୍ ବେସି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରୁଲେ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଇଣ୍ଡ୍‌ଲା ହର୍ ମକେ ଡିସୁଲାଇ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କାଣାର୍ ଆକିଏ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା। ହ୍‌ଚେ ସେ କାଣା ନିକାକ୍‌ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇ ଗଟେତ୍ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଦ୍‌କୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ କାଣାକେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ କଇଲା, “ଇଗାମ୍ ବିତୁର୍‍କେ ହେଁ ଜା ନାଇ।” ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଇସରିୟା ଫିଲିପୀ ବାଟାର୍ ଗାମେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ର୍‌ସ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ମୁଇ କେ ବ୍‍ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ?” ଇତାର୍‍ଗିନେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “କେ କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍, ଆରେକ୍‌ କେ କେ ଏଲିୟ, ଆର୍ କେ କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ଆଗାର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କେ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାବୁଲାସ୍?” ପିତର୍ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ତାର୍ ବିଷୟେ କାକେ କାଇରି ନ୍‌କମ୍‌କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା ଯେ, ମାନାଇ ହିଲାକେ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ଅଇଦେ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଅଇଦ୍ ଆରେକ୍‌, ସେ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌କେ ଅଇଦ୍। ଇକ୍‍ତା ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବୁଜାଇ କଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍‍ ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ କୁଦିନ୍‌ଇ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ମ୍‌ର୍‍ତା କ୍‌ତା କଇଲାକେ ତାକେ ଉଳୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ବୁଲିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କି ପିତର୍‍କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ରେ ଶଇତାନ୍!, ମର୍ ମୁଏ ହ୍‍ଣି ଦୁର୍ ଅଉଅ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବିଷୟ୍ ନ୍‍ବାବି ଲକାର୍‌ ବିଷୟ୍ ବାବୁଲିସ୍।” ସେମାଡେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି କଇଲା, “କେ ଯ୍‌ଦି ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ଇଚାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶର୍ ଦୁକ୍ ହର୍ ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ତିଆର୍ ଅଇ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆସ। କାଇତାକ୍ ଯେ ହେଁ ଇ ଜଗ୍‍ତେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯେ କେ ମର୍ ଆର୍ ମର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ମାନାଇ ଯ୍‌ଦି ସ୍‍ବୁ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ହାଇ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ କାଇଲାବ୍? ଆରେକ୍‌, ଲକ୍ ନିଜାର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତା ବାଦୁଲେ ମାପ୍‌ରୁକେ କାଇରି ଦେମ୍‌ହାରେ? ତ୍‍ବେ ଯେ ହେଁ ଇ ବେଳାର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାପି ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମର୍ ଆର୍ ମର୍ କ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଲାଜ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ପବିତର୍‌ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମର୍ ଉବାର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଆସିନ୍, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ହେଁ ସେମ୍‍ନାର୍ ଗିନେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇନ୍।” ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲା ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ନ୍‍ଦେକ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ ଇତି ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ମ୍‌ରି ନ୍‌କେର୍‌ତି।” ଚଅଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ପିତର୍, ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍‍କେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନ୍‌ଇ ବିନେ ଅଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଗଟେକ୍ ଉଚା ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ନିଲା। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ରୁପ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ବାଦୁଲ୍‌ଲି, ସେ ହିନ୍ଦିରିଲା ହ୍‍ଚିଆ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଉଜାଳ୍ ଆର୍ ବେସି ଦବ୍‍ଳା ର୍‍ଙ୍ଗ୍ ଅଇଲି ଯେ, ହୁର୍‌ତିବିର୍ କାଇରି ହେଁ କଇକ୍‌ରି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦବ୍‍ଳା ରଙ୍ଗ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମୋଶା ଆର୍ ଏଲିୟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଅମି ଯେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଇଜାଗାଇ ଆଚୁ ଇରି ଅମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଚିନା ର୍‌କୁକେ ତିନିଗଟ୍ କୁଡିଆ ତିୟାର୍ କ୍‍ରୁମା, ତର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍, ମୋଶାର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍ ଆର୍ ଏଲିୟ ହାଇଁ ଗଟେକ୍।” କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଡିରି ଯାଇ ରିଲାଇ ଆର୍ କାଇରି କଇବାର୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, କ୍‍ଣ୍ଡେକ୍ ମେଗ୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡାହ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ସେ ମେଗେ ହ୍‍ଣି ଇକ୍‍ତା ଅଇଲି, “ଏ ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ହଇସି, ଆର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣା ଆର୍ ମାନା!” ଆରେକ୍‌, ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁହାକ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ମ୍‌ତର୍ ମୋଶା ଆର୍ ଏଲିୟ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ବାରି ଜାଇରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌କା ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ଉତୁର୍‌ତା ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଜି ଯାଇରି ଦ୍‍କି ଆଚାସ୍, ସେରି ସ୍‍ବୁ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆର୍ ତରେକ୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‍ଉତା ହ୍‍ତେକ୍ କାକେ କ୍ଉଆନାଇ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଜୁଇରି ଅଇଲି ସେ ବିଷୟ୍ କାକେ କଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି ମ୍‍ତର୍ “ମାନାଇ ହିଲା ଆର୍ ତରେକ୍ ମରିକ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ଅଉତା” ବିଷୟ୍‌କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଏଲିୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଆସେଦ୍‌ ବ୍‌ଲି କାଇତାକ୍ କ୍ଉତି?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଟିକ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଏଲିୟକେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ହ୍‍ଟାଇନ୍ ବ୍‍ଲି ଶପତ୍ କ୍‍ରି କଇଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍। ମ୍‍ତର୍ ମାନାଇ ହିଲା ବେସି ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‍ରି ଇନସ୍ତା ଅଇଦ୍, ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ବିଷୟେ ଲେକାଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଏଲିୟ ଆସି ସ୍‍ର୍‍ଲାନି, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ବିଷୟେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯାଇରି ମ୍‌ନ୍, ସେରି କ୍‌ଲାଇ ଆତି।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ତିନ୍‍ଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବିନ୍ ଚେଲାମ୍‍କାନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ତାକାର୍ ଚାରିହାକ୍ ବେସିଲକ୍, ଆରେକ୍‌ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଗ୍‌ତା ଜୁଗ୍‌ତି କ୍‌ରୁଲାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ମାଡେ ବେସି ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ ଆର୍ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସି ତାକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଇ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏଗୁରୁ, ମୁଇ ମର୍ ହିଲାକେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣିରିଲେ। ତାକ୍ ଗଟେକ୍ ଗୁଲା ବୁତ୍ ଡ୍‌ସ୍‌ଲିଆଚେ। ଜୁଇ ଜାଗାଇ ସେ ଗୁଲା ବୁତ୍ ତାକେ ଡ୍‌ସେଦ୍, ତାକେ ତ୍‌ଳେ ହ୍‍କାଇଦେ, ଆର୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ହେହୁଲ୍ ଲାଳ୍ ବାରେଦ୍ ଆରେକ୍‌ ସେ ଦାତ୍ ଚାବେଦ୍, ଆର୍ ସେ ଡ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଡ୍‍ଙ୍ଗା ଅମ୍‌ଲା। ଗୁଲା ବୁତ୍‍କେ ଚାଡାମ୍‍କେ ମୁଇ ତର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇରିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଚାଡାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ବ୍ଉଁସ୍, କ୍‍ତିଦିନ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇନ୍ଦେ? କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍? ତାକେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ତାର୍ ଲଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ମାଡେ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ସେ ହିଲାକେ ବଇଁକାର୍ ବାବେ ମଡିହ୍‍କାଇଲା ଆର୍ ସେ ବୁଏଁ ଅଦ୍‍ରି ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ହେହୁଲ୍ ବାର୍‌କ୍‌ରି ଡୁଳୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଉବାସିକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କ୍‍ତିଦିନ୍ ଅଇଲି ତାକେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅଇଆଚେ?” ସେ କଇଲା, “ହିଲାଦିନ୍ ହ୍‍ଣି। ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ତାକେ ମାରି ହ୍‍କାମ୍‍କେ ତରେକ୍ ତରେକ୍ ଜୟେ ଆର୍ ହାଣିୟେ ହ୍‍କାଇ ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ କାଇରି ଯଦି ତୁଇ କ୍‌ରୁହାର୍‌ଲେକ୍, ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଦୟାକ୍‍ରି ଆମୁକେ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‍ର୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “କାଇରି କଇଲିସ୍, ‘ଯଦି କ୍‍ରୁହାର୍‍ସି’? କାଇତାକ୍ ଯେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ବୁ ଅଇଦ୍।” ସେମାଡେ ହିଲାର୍ ଉବାସି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ହେ ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ମର୍ ଅବିଶ୍‍ବାସ୍ କେ ଦୁର୍ କ୍‍ର୍।” ହ୍‌ଚେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମିସି ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ଯୀଶୁ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ରେ ଗୁଲା ଆର୍ ବ୍ଇରା ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା, ମୁଇ ତକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ଆର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରିଯା, ଆରେକ୍‌ କ୍‍ବେହେଁ ଆର୍ ତୁଇ ହୁର୍‍ ନାଇ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି ତାକେ ଅଦିକ୍ ମଡି ହ୍‍କାଇ ବାର୍ ଅଇଗ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ହିଲା ମ୍‍ଲାହର୍ ଅଇଗ୍‌ଲା, ଅନ୍‍କ୍‍ରି କି ବେସିଲକ୍ କଇଲାଇ, “ସେ ହିଲା ମ୍‍ରିଗ୍‌ଲା।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଆତ୍ ଦ୍‍ରି ତାକେ ଉଟାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇ ଟିଆଅଇଲା। ହ୍‌ଚେ ସେ ଗ୍‍ରେ ଆସୁ ଆସୁ, ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଚାଡାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲୁ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ପାର୍‌ତେନା ଆର୍ ଉପାସ୍ ବିନା ଆର୍ କୁଇତି ହେଁ ଅନ୍‌କା ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍ ନାହାରେ।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାରି ଗାଲିଲୀ ଜିଲା ବାଟ୍ ଅଇକ୍‍ରି ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ କେ ହେଁ ଜାଣତ୍ ବ୍‍ଲି ତାର୍ ଇଚା ନ୍‌ରିଲି। କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଇକ୍‍ତା କ୍ଇ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, “ମାନାଇ ହିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅମ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ସେ ମ୍‌ଲା ଉତାରେ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟେଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ କ୍‌ତା ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଡିର୍‍ତି ରିଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲାଇ। ଯୀଶୁ ଗ୍‍ରେ କେଟ୍‍ଲାକେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାଟେ କାଇରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତାବାର୍‌ତା ଅଉତି ରିଲାସ୍?” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଚୁପ୍ଅଇ ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କେ ବେସି ବଡ୍, ଇ ବିଷୟେ ବାଟେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଆରେକ୍‌ ବାର୍‍ଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାକେ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଯଦି କେ ବ୍‍ଡ୍ ଅମ୍‍କେ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଲକ୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାନ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଅ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ହିଲାକେ ଆଣି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆ କ୍‌ରାଇଲା ଆର୍ ତାକେ ହ୍‍ଟଳିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯେ କି ମର୍ ନାଉଁଏ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସାନ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମକେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଯେ କି ମକେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମକେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହେଁ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଯୋହନ୍ ତାକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ନ୍‌ରିଲାକ୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ତର୍ ନାଉଁର୍ ଶ୍‌କ୍‍ତି ଲ୍‌ଗେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ, ଆରେକ୍‌ ସେ ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ନ୍‍ରିଲା ଲାଗି ତାକେ ମ୍‍ନା କ୍‍ଲୁ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତାକେ ମ୍‍ନା କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ମର୍ ନାଉଁର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସେମାଡେ ମର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁ ହାରେଦ୍, ଅନ୍‌କା ଲକ୍‌କେ ହେଁ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ଯେ ଅମାର୍ ବିରଦି ନଇ, ସେ ଅମାର୍ ବାଟାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଯେ ହେଁ ତୁମୁକେ ଗିଲ୍‌ସେକ୍ ହାଣି କାମ୍‌କେ ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଁ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଇନାମ୍ ଆରାଇ ନ୍‌କେରେ।” “ଆରେକ୍‌, ଯେ କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ ସାନ୍‍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲାର୍ ଗିନେ ପାପ୍ ଅଇଦ୍, ତାର୍ ଟଟିଏ ବ୍‍ଡ୍ ଜ୍‍ତା ଟେଡା ଅଳାଇ କ୍‍ରି ତାକେ ସମ୍‍ଦୁରେ ହ୍‍କାଇଲେକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିହ୍‍ଣି। ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍ ଆତ୍ ତୁମୁକେ ପାପ୍ କ୍‍ରାମ୍‍ଲି ବ୍‍ଲେକ୍, ସେ ଆତ୍‍କେ କାଟି ହ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍। ଜଳେକ୍ ଆତ୍ ଦ୍‍ରି ନ୍‌ର୍‌କେ, ବ୍‍ଲେକ୍ ନ୍‍ଲିବ୍‌ତା ଜୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାତା ବାଟା ଟୁଟା ଆତ୍ ଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଜାତାର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। କାଇତାକ୍ ନ୍‌ର୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍‍କାତା କିଳା କ୍‌ବେ ନ୍‍ମେର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ଜୟ୍ କ୍‌ବେ ଲିବି ନ୍‌କେରେ। ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍ ଗଡ୍ ତୁମୁକେ ପାପ୍ କ୍‍ରାମ୍‍ଲି ବ୍‍ଲେକ୍, ସେ ଗଡ୍‌କେ କାଟି ହ୍‍କାଉଆ। ଜଳେକ୍ ଗଡ୍ ଦ୍‍ରି ନ୍‌ର୍‌କ୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ନ୍‍ଲିବ୍‌ତା ଜୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାତା ବାଟା ଗଡ୍ ଟୁଟା ଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଜାତାର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। କାଇତାକ୍ ନ୍‌ର୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍‍କାତା କିଳା କ୍‌ବେ ନ୍‍ମେର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ଜୟ୍ କ୍‌ବେ ଲିବି ନ୍‌କେରେ। ଆରେକ୍‌, ଯଦି ତୁମାର୍ ଆକି ପାପ୍ ଅଇଦ୍‌ ବ୍‍ଲେକ୍, ସେ ଆକିକେ ବେଟି ହ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍। ଜଳେକ୍ ଆକି ନ୍‌ଇ ନ୍‌ର୍‌କାର୍‌ ନ୍‍ଲିବ୍‌ତା ଜୟେ ହଡ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଆକି ଦ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଜାତାର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। କାଇତାକ୍ ନ୍‌ର୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍‍କାତା କିଳା କ୍‌ବେ ନ୍‍ମେର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ଜୟ୍ କ୍‌ବେ ଲିବି ନ୍‌କେରେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନଣ୍ କାଦିକେ ସୁଆଦ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦୁକ୍ ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ନଣ୍ ଗଟେକ୍ ଦର୍‍କାର୍ ଜିନିଷ୍, ମ୍‍ତର୍ ନଣ୍ ଯଦି ଅଲଣା ଅଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେରି କୁଇତି ହେଁ ସୁଆଦ୍ ନ୍‌କେରେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନଣାର୍ ସୁଆଦ୍ ର୍‍କା ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶାନ୍‍ତିରେ ରିଆ।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଯିହୁଦା ସ୍‌ନ୍ଦି ବାଟ୍ ଅଇ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡାର୍ ସେହାଟିକେ ଆଇଲାଇ। ଆର୍ ତରେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡ୍‍ଲାଇ, ସେ ସ୍‍ବୁ ନିଜାର୍ ରିତୀ ହ୍‍ର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆରେକ୍‌ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଇତାର୍‍ଗିନେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଦେତାର୍ କାଇରି ଅଣ୍ଡ୍‍ରାମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ଗିନେ ନିଆଇ କି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୋଶା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଦେତାର୍ ଗିନେ କାଇ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚେ?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଚାଡ୍‌ହ୍‌ତାର୍ ଲେକି ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ମୋଶା ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଯିଦ୍‍ଲାଗି ମୋଶା ତୁମାର୍ ଗିନେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଲେକ୍‍ଲା ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତିଆର୍ ଅଇଲା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ଆର୍ ମାଇଜିକେ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା। ଇତାର୍‍ଗିନେ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ନିଜାର୍ ଉବାସି ଆଇସିର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବିନେ ଅଉତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଅଉତି। ଇତାର୍ ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଦୁଇ ଲକ୍‌ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଇଆତ୍‌ତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯାକେ ହେଁ ମିସାଇ ଆଚେ, ସେ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ଆର୍ ମାଇଜିକେ କୁଇଲକ୍ ହେଁ ବିନେ ନ୍‌କେରା।” ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ରେ ଗଟେତ୍ଇ ରିଲାଇ, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଇ ବିଷୟେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଯେ କେ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ବିନ୍ ମାଇଜିକେ ବିବା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଦାରିଆ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଯଦି ମାଇଜି ନିଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଅଲ୍‍ଗା ଅଣ୍ଡ୍‌ରାକେ ବିବା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସାନ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚୁଇକ୍‍ରି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେରି ଦ୍‍କି ରିସାଅଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ସାନ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଦିଆସ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମ୍‍ନା କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କା ହିଲାମନ୍‍କାର୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ହେଁ ସାନ୍ ହିଲାହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ସେ କାଇରି ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହୁରୁ ନ୍‌ହାରେ।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସାନ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଳେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦିଲା। ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବାଟ୍ ଇଣ୍ତୁକେ ଆର‍ମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଗଟେଲକ୍ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସି ତାର୍ ଗଡେ ହ୍‍ଳି ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏ ସ୍‌ତ୍‌ ଗୁରୁ, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ କାଇ କାମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମକେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲି କାଇତାକ୍ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍? ଏକ୍‍ଲାକେ ଚାଡି, ବ୍‌ଲେକ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଚାଡିଦିଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ କେ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍, ମାନାଇକେ ମାରାନାଇ, ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଚରି କ୍‍ରାନାଇ, ମିଚ୍ ସାକ୍ଷି କ୍ଉଆନାଇ, କାକେ ଟକାନାଇ, ନିଜାର୍ ଉବା ଆର୍ ଆୟାକେ ସ୍‍ମାନ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।” ସେ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଇ ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ମାନିକ୍‌ରି ଆସୁଲେ।” ଯୀଶୁ ତାକେ ଲାଡ୍ ଲ୍‌ଗେ ନିକ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲା, “ତର୍ ଗଟେକ୍ ବିଷୟ୍ ଉଣାଆଚେ ଜୁଇରି ତକେ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍, ତୁଇ ଯାଇ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁକିଚି ବିକିକ୍‌ରି ଗ୍‌ରିବ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦାନ୍‍କ୍‍ର୍, ଆରେକ୍‌ ତୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ନ୍ ହାଉସି। ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଯୀଶୁର୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ତାର୍ ମୁଉଁ ସୁକାଇଲା ଆର୍ ଦୁକ୍ ଅଇ ବାରିଗ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସି ଦ୍‌ନ୍ ସମ୍ପତି ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଚାରିହାକ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବେସି ଦ୍‌ନ୍ ଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଡେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁର୍‍ତି!” ତାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ବାଇମ୍‌ନ୍‌, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁରୁକେ କ୍‌ଡେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ! ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ଦ୍‌ନୀ ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, ମ୍‍ତର୍ ସୁତ୍‍ଲି କାଣାକେ ଦ୍‌ଇ ଉଟ୍ ଜାତାର୍ ସ୍‍ହଜ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେସି କାବାଅଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ତ୍‍ବେ କେ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‍ହାରେ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କି କଇଲା, “ଇରି ଅନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ଜାଇରି କି ମାନାଇ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରୁହାରେ।” ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ଦ୍‌କା! ଅମାର୍ କାଇ ଅଇଦେ? ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆର୍ ତର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ସ୍‍ବୁ ଚାଡିଦିଲୁ।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇଲକ୍ ମର୍ ଆର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଗିନେ ଗ୍‍ର୍ କି ବାଇସି କି ବେଣ୍‍ସି କି ଆଇସି କି ଉବାସି କି ନିଜାର୍ ହିଲା ଟକି କି ଜମି ଚାଡିଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ଅବେ ଇ ଜୁଗାର୍ ତାଳ୍‌ନା ହାଉଆସ୍ ଆର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଶଏଗୁଣ୍ ଗ୍‍ର୍, ବାଇସି, ବେଣ୍‍ସି, ଆଇସି, ନିଜାର୍ ହିଲା ଟକି ଆର୍ ଜମି, ଆରେକ୍‌ ଆସ୍‌ତା ଯୁଗେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ନ୍‍ହାଉଆସ୍, ଅନ୍‌କା ଲକ୍ କେ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଆଗେ ରେତା ବେସିଲକ୍ ହ୍‌ଚେ ଅଉତି ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ରେତା ବେସିଲକ୍ ଆଗେ ଅଉତି।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ମ୍‍ଜାବାଟେ ରିଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ଆଗେ ଜାତିରିଲା, ଜୁଇତି ଯୀଶୁକେ ବେସି ବିରଦ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ ସେତି ସେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସେତି କାଇ ଅଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡିର୍‍ତି ରିଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବିନେ ନ୍ଇକ୍‌ରି, ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାଇରି ଜାଇରି ଗ୍‌ଟୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲି, ସେରି ସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ। ମାନାଇ ହିଲା ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅଉତି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ରନ୍‌ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକାର୍‌ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦେତି। ଆରେକ୍‌ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି, ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଲାଳ୍ ତୁକ୍‍ତି, ତାକେ ଚାବୁକ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ତି ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ସେ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଉଟେଦ୍।” ହ୍‌ଚେ ଜେବଦୀର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍ ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ଯୀଶୁର୍‌ ମୁଏ ଆସି କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇଚା ଯେ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଜାଇରି ହେଁ ମାଗୁନ୍ଦ୍, ସେରି ଅମାର୍ ହାୟ୍ ତୁଇ କ୍‍ର୍।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମାର୍ ଗିନେ ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁଇ ମଇମା ଲ୍‌ଗେ ସାଶାନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆରମ୍ କ୍‍ରସି ଦୟାକ୍‍ରି ଆମୁକ୍ ହେଁ ତର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସାଶାନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦେ। ଗଟେଲକ୍‌କେ କାତାଆତ୍ ବାଟ୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ବାଟ୍ ବ୍‌ସୁକେ, ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ ବର୍ ଦେ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ମାଗୁଲାସ୍, ସେରି ନ୍‍ଜାଣି। ମୁଇ ଜୁଇ ଦୁକ୍ ସଇନ୍ଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସଇ ହାରାସ୍ କି? କି ମୁଇ ଜୁଇ ଦୁକାର୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍ଲେ, ସେ ଦୁକାର୍ ଡୁବେନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଇ ହାରାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ହାରୁ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଜୁଇ ଦୁକ୍ ସଇନ୍ଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସଇ ହାରାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ଜୁଇ ଦୁକାର୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଦୁକାର୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍ ହାରାସ୍ ସ୍‌ତ୍। ମ୍‍ତର୍ ମର୍ କାତାଆତ୍ ବାଟ୍ ଆର୍ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ବାଟ୍ ବ୍‌ସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେତାର୍ ମର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ମତର୍ ଜୁଇଲକାର୍ ଗିନେ ସେ ଜାଗା ତିଆର୍ କ୍‍ରା ଅଇଲିଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ବ୍‍ସ୍‍ତି।” ବିନ୍ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ଚେଲା ଇରି ଶୁଣି ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ଉହ୍‍ରେ ରିସା ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି କଇଲା, “ଯିହୁଦି ଜାତି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ର୍‍ଜାମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ମାପ୍‌ରୁ ହର୍ ଅଉତି ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଅପିସର୍ ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଦିକାର୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେନ୍‍କାର୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯଦି କେ ବ୍‍ଡ୍ ଅମ୍‍କେ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଲକ୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାନ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଅ, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯେ କି ମୁକିଆ ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ଦାସ୍ ଅଉଅ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ସେବା ହାମ୍‌କେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ମୁକ୍‍ତିର୍ ଦାମ୍ ହର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆସିଆଚି।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀରିହୋ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯୀରିହୋର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌ଇ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଟୀମାୟର୍ ହଇସି ବାଟୀମୟ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ କାଣା ବିକାରି ବାଟ୍ ହାଡି ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସି ବିକ୍ ମାଗ୍‍ତି ରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ନାଜରିତ ସ୍‌ହ୍‍ରାର୍ ଯୀଶୁ ସେବାଟ୍ ଦ୍‌ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ଶୁଣି, ସେ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ଏ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା ଯୀଶୁ, ମକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍!” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସିଲକ୍ ତାକେ ଚୁପ୍ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଡିରାମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କାଣା ବିକାରି ଆରେକ୍‌ ବେସି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା, ମକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍!” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଟିଆଅଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତାକେ କୁଦା।” ସେମ୍‍ନ୍ ସେ କାଣାକେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, “ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉ! ଉଟ୍! ସେ ତକେ କୁଦୁଲା।” ସେତି କାଣାଲକ୍ ନିଜାର୍ ହୁଙ୍ଗୁର୍‍ଲା ହ୍‍ଚିଆ ହିଙ୍ଗି ଦ୍‌ଇ ବେଗି ଉଟି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା। ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ତର୍‍ଗିନେ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ସେ କାଣାଲକ୍ ତାକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆକିଦ୍‌କୁ ହାରି।” ଯୀଶୁ ସେ କାଣାକେ କଇଲା, “ଯା! ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ତକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ।” ସେମାଡେ ତାର୍ ଆକି ଡିସ୍‍ଲି ଆର୍ ସେ ବାଟେହ୍‌ଣି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ତ୍‍ତି ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡ୍‌ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‍ହର୍‍ ଲ୍‌ଗେ କେଟ୍‍ଲାଇ, ସେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ତ୍‌ଳାର୍ ବେଥ୍‌ଫାଗୀ ଆର୍ ବେଥନିଆର୍ ଗାମ୍‍କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଇକ୍‍ତା କ୍ଇ ହ୍‌ଟାଇଲା, “ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନା ଲଗାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଜାହା। ସେତି ହୁର୍‍ଲା ମାଡେ, ଯାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ବ୍‌ସି ନ୍‍ରେତି ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଦହିଲା ତାକେ ଦାମାଇ ବାନ୍ଦି ରିଲାଇ ଦ୍‌କାସ୍‌।। ତାକେ ଇଟାଇକ୍‌ରି ଆଣା। ଆରେକ୍‌, ଜ୍‍ବେ କେ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ‘କାଇତାକ୍ ଇରି କ୍‍ରୁଲାସ୍ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍?’ ତ୍‍ବେ ତାକେ କ୍ଉଆ, ‘ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ। ସେ ବେଗି ଇତାକେ ଲେଉଟାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍।’” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେ ଗାମେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେତି ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଦହିଲା ବାଟ୍ ଲ୍‌ଗାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ କାହାଟ୍ ସାମ୍‍ନାଇ ଗଟେକ୍ କୁଟା ଲ୍‌ଗେ ବାନ୍ଦା ଅଇରିଲି ତାକେ ଇଟାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେତି ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ କେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଇଟାଇ କାଇ କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍ ଦିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ନିଆବ୍‌ଲି କଇଲାଇ। ଜଳେକ୍ ଚେଲା ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ହିନ୍ଦ୍‌ଲା ହ୍‍ଚିଆ ଗ୍‌ଦର୍ ହିଟି ଉହ୍‍ରେ ଡାହି ଦିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ତାର୍ ହିଟି ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଗ୍‌ଦ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ସି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ବାଟ୍ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ବେସିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଗ୍‌ବାଟ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ବାଟେ ଅଚାଇଲାଇ, ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମାନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ହ୍‌ଦାଇ ହ୍‍ଣି ଡାଳ୍ କାଟି ଆଣିରିଲାଇ ଆର୍ ଅଚାଇ ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଗେ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଯାତିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ହସାନା! ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ହିଲା! ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ଯେ ଆସୁଲା, ସେ ଦନ୍ୟ! ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ହର୍ ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସୁଲା, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ରେମ୍‌ଲା ତାର୍ ହସାନା ଅଉଅ!” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ କେ ଆସି ମନ୍ଦିରେ ହୁର୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ଚାରିହାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲା କାଇତାକ୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ବେସି ସ୍ଞ୍ ଅଇରିଲି। ହ୍‌ଚେ ସେ ହ୍‌ଟାଇଲା ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବେଥନିଆ ଗାମ୍‍କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ବେଥନିଆ ବାଟ୍ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ବୁକ୍ ହାଇଲା। ଆର୍ ସେ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଦ୍‍କି, କେଜାଣ୍ ସେ ସେତି ହ୍‍ଳ୍ ମିଳେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଆଶାକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଚୁଚାଇ ହ୍‍ତାର୍ ସେ ସେତିରିଲି, କାଇତାକ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ହ୍‌ଳ୍‍ତା ଦିନ୍ ନ୍‌ରିଲି। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ କଇଲା, “ଆରେକ୍‌ କ୍‍ବେହେଁ ତୁଇ ହ୍‍ଳ୍ ଦ୍‌ର୍ ନାଇ।” ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରେ ହୁରିକ୍‌ରି ସେ ଜାଗାଇ କିଣାବିକା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଦାଇ ବାର୍ କ୍‌ରିଦେମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ଡାବୁ ବେପାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟେବୁଲ୍ ଆର୍ ହାରୁଆ ବେପାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜାଗା ଉଲ୍‌ଟାଇ ହ୍‌କାଇଲା। ଆରେକ୍‌ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ବିତ୍‌ରେ କାକ୍ ହେଁ ଜିନିଷ୍ ହତାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ନେମ୍‍କେ ଦ୍‌ଇନ୍‌କେଲା। ଆରେକ୍‌, ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ ଦେମ୍‍ କଇଲା, “ଇରିକାଇରି ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ନଇ, ‘ମର୍ ଗ୍‍ର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା ମନ୍ଦିର୍ ବ୍‌ଲି କ୍ଉଆ ଅଇଦ୍’? ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଚର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲୁକ୍‍ତା ଜାଗା କ୍‍ରିଆଚାସ୍।” ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇରି ଶୁଣି ତାକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ନାସ୍ କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି, ସେରି ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ଗିନେ କାବା ଅଉତି ରିଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଡିର୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେ ଦିନ୍ ସ୍ଞ୍ ଅଇଲାକେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମନ୍ ସେ ସ୍‌ହର୍ ଚାଡି ସମ୍‍କେ ବେଥନିୟା ଗାମେ ବାରିଗଲାଇ। ତାର୍ ସ୍‌କାଳ୍‌ ସେବାଟ୍ ଦ୍‌ଇ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ବୁନ୍ଦେ ହ୍‌ଣି ଚେର୍ ଶୁକିରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସେତାକ୍ ପିତର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କ୍‌ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଇ କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଦ୍‍କ୍! ତୁଇ ଜୁଇ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ଆନ୍‍ହାଳି ରିଲିସ୍, ସେରି ବୁନ୍ଦେ ହ୍‍ଣି ଶୁକି ଗ୍‌ଲିନି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ଇ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ହେଁ ତୁଇ ଉଟିକ୍‍ରି ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଜାଇ ଅଦୁର୍ ବ୍‍ଲି କ୍ଉସି, ସେରି କଇଲେକ୍ ସେରି ଗ୍‌ଟେଦ୍। ଆର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ ଡାଉଟ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଜାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେରି ଗ୍‌ଟେଦ୍ ବ୍‍ଲି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲେକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ସେରି ଗ୍‌ଟେଦ୍। ତ୍‍ବେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ମାଗାସ୍, ସେରି ସ୍‍ବୁ ହାଇଆଚୁ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ହାଉଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଟିଆ ଅଉଆସ୍, ଯଦି କାଆର୍ ବିରୁଦେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାଇକ୍‌ତା ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଲକ୍‌କେ କେମା କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ତୁମି କ୍‍ଲା ଦସ୍ ସ୍‍ବୁ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି କେମା ନ୍‌କେରାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଉବା ହେଁ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ପାପ୍‌କେ କେମା ନ୍‌କେରେ।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଆଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ବୁଲ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲଗେ ଆସି ହଚାର୍ ଲାଇ, “ତୁମି କୁଇ ଅଦିକାରେ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ଆର୍ ତକେ କେ ଇ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା?” ମତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ହ୍‌ଚାରିନ୍ଦ୍, ଯଦି ତୁମି ମକେ ଉତର୍ ଦିଆସ୍, ତବେସେରୀ ମୁଇ କାଇ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଇସବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ତୁମୁକେ ମୁଇ କଇନ୍ଦ୍। ଯୋହନାର୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦ୍‌ଇରିଲା କି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଇରିଲି? ମକେ କୁଆ।” ସେଡେବଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଯଦି ଅମି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦେ, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ କଇଦ୍, ‘ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାସ୍?’ ନ୍‌ଇଲେକ୍ ‘ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି’ ବ୍‌ଲି କାଇରି କ୍‍ମା?” ସେମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‌କେ ନାହାର୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିର୍‍ତେ ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‌ଲି ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ମୁଇ କୁଇ ଅଦିକାରେ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ରୁଲେ, ହାଇରି ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍ଇ ନ୍‌କେରି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା, “ଗଟେଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ବାଳ୍ ବୁଣି ରିଲା ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହିଳୁକେ କୁଣ୍ଡ୍‍ କ୍‍ଣ୍‍ଲା, ବାଳ୍ ଜାଗୁକେ କୁଡିଆ ବ୍‌ନାଇଲା, ଆରେକ୍‌, ସେ ଲକ୍ ବାଗ୍ ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳ୍ ବାଗେ ଦେଇ ବିଦେସ୍‍କେ ବାରିଗ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହାକ୍‍ଲି ତାର୍ ଚାକର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେଲକ୍‌କେ ସେ ବାଗେ ନିଲା ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ କି ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳେ ହ୍‍ଣି ତାକେ କ୍‍ତେକ୍ ଲାବ୍ ମିଳେଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ବାଗ୍‍ନିଲା ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଦ୍‍ରି ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କାଇରି ନ୍‌ଦେଇ ମାଲିକ୍ ଲ୍‌ଗେ ବାଉଡାଇ ଦିଲା। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଚାକର୍‌କେ ବାଗ୍‍ନିଲା ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହେଁ ମୁଣ୍ତ୍ ହୁଟ୍‌ଣେ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଇନସ୍‌ତା କ୍‌ଲାଇ। ସେ ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଆର୍ ବେସି ଚାକର ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତି ଲକ୍‌କେ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ କ୍‌ତି ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ମାଲିକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେଲକ୍ ହ୍‌କା ରିଲା ହ୍‌ଟାଉତାର୍‌ ଗିନେ, ସେରି ତାର୍ ହଇସି, ଯାକେ ସେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ‘ମର୍ ହିଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‍ତି’ ଇରି କ୍ଇ, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ହ୍‌ଚେ ତାକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ମ୍‌ତର୍ ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ମାଲିକାର୍ ହିଲାକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କ୍‌ଉଇ ଅଇଲାଇ, ‘ଏତ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକାର୍ ହଇସି, ଆଶା, ଇତାକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁମା। ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ଅଦିକାର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଇଦ୍।’ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‍ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଡେ ହ୍‍ଣି ହିଙ୍ଗ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳାର୍ ମାଲିକ୍ ସେ ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ କାଇ କ୍‍ରେଦ୍? ସେ ଆସି ବାଗ୍‍ନିଲା ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରେଦ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦା ଦେତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କେ ହଳି ଆଚାସ୍, ସେତି ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ‘ଗ୍‍ର୍ ବାନ୍ଦ୍‍ତା ନିସ୍‌ତୁରି ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଟେଳାକେ ବାଚିକ୍‌ରି ହିଙ୍ଗି ରିଲାଇ ସେ ଟେଡା ଗ୍‍ର୍ କନାର୍ ମୁଳ୍ ଟେଡା ଅଇଲି। ମାପ୍‌ରୁ ଏତେନ୍ କ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ଜୁଇରି କ୍‍ଲା ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି କାବା ଅଇଲୁ।’” ଇ ବିତ୍‌ରେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌ରୁକ୍ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଡିର୍‍ଲାଇ ଯୀଶୁକେ ବନ୍ଦି କ୍‌ରତ୍ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାକେ, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇରିଲା ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମାଡେ ତାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତାର୍ ବୁଲ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ହେରୋଦିୟ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଆସି ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ, ତୁଇ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ କାକେ ନ୍‌ଡିର୍‌ସି। କାଇତାକ୍ ତୁଇ ସ୍‌ବ୍‍କେ ସ୍‍ମାନ୍ ଦ୍‌କୁଲିସ୍, ଆର୍ ସ୍‌ତ୍ ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଟ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲିସ୍। ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉ, ରୋମୀୟ କାଇସର୍ ର୍‌ଜାକେ ସିସ୍‌ତୁ ଦେତା ନିୟମ୍ କି ନାଇ? ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦେମା କି ନାଇ?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ ଅକାର୍‌କେ ଜାଣି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ମକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ଗଟେକ୍ ରୁହାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା, ମୁଇ ସେ ଇରି ଦ୍‍କିନ୍ଦ୍।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସେରି ଆନ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଇ ମୁର୍‌ତି ଆର୍ ଇତିରିଲା ନାଉଁ କାର୍?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “କାଇସର୍ ର୍‍ଜା” ସେତିର୍ ଲାଗି ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯାଇରି କାଇସରାର୍ ର୍‍ଜା, ସେରି କାଇସର୍ ର୍‌ଜାକେ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ଯାଇରି ଇଶ୍ଵର୍‌ରାର୍‌, ସେରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦିଆସ୍।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଅଦିକ୍ କାବାଅଇଲାଇ। ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‍ମାର୍ ସାଦ୍ଦୂକିମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ତା କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ମୋଶା ଅମାର୍ ଗିନେ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ନିୟମ୍ ଲେକିଆଚେ, ଯେ ଯଦି କୁଇ ଲକାର୍‌ ବାଇସି ମ୍‌ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ମାଇଜି ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ହାଇଲା ହିଲା ନ୍‌ରେଇ, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତାର୍ ବାଇସି ତାର୍ ମାଇଜିକେ ବିବା ଅଇକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ବାଇସିର୍ ଗିନେ ବ୍ଉଁସ୍ ବାଡାଇଦ୍‌। ଦ୍‌କା, ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ରେ ସାତ୍ ବାଇ ରିଲାଇ। ହ୍‌ର୍‍ତୁ ବ୍‌ଡ୍ ବାଇସି ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ବିବା ଅଇଲା ଆର୍ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ବାଇସି ତାକେ ବିବା ଅଇ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‌ଲା। ତିନ୍ ନ୍‌ମ୍ବର୍ ବାଇସି ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସାତ୍ ଲକ୍ ହେଁ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମାଇଜି ହେଁ ମ୍‌ରିଗ୍‍ଲି। ସେତାକ୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ଲେକ୍ ସେ ସାତ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେ କାର୍ ମାଇଜି ଅଇଦ୍? ସ୍‌ବୁଲକ୍ ତ ତାକେ ବିବା ଅଇରିଲାଇ” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମି ବୁଲ୍ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କାଇରି କ୍‌ମ୍‍ଲି ସେରି ତୁମି ନ୍‌ଜାଣାସ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଉଟାଉତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବିଷୟେ ହେଁ ତୁମି ନ୍‌ଜାଣାସ୍। ତ୍‍ବେ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ବିବା ନ୍‌ଉତି, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ରେତି। ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଟ୍‌ତି। ସେ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କି ମୋଶାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଳି ନ୍‌କେରାସ୍‌? କି ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅନ୍‍କ୍‍ରି ତାକେ ଜୟ୍ ଲାଗ୍‍ଲା ବୁଟାଇ ହ୍‌ଣି କ୍‌ତା କଇଲା, ‘ଅମି ଅବ୍ରାହାମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଇସ୍‍ହାକାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ଯାକୁବର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌’। ସେ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ଲକାର୍‌। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ବୁଲ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍ ଯୀଶୁର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଉତାର୍ ଶୁଣ୍‍ଲା ଆର୍ ଯୀଶୁ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଟିକ୍ ଉତର୍ ଦେତିରିଲା, ଇରି ଶୁଣି ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‍ଲା, “ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କୁଇ ଆଦେଶ୍ ବ୍‌ଡ୍?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ବ୍‌ଡ୍ ଆଦେଶ୍ ଇରି, ‘ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଶୁଣା। ମାପ୍‌ରୁ ଅମାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗଟେକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆତ୍‍ତି। ଆରେକ୍‌ ତୁମି ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ହୁର୍‌ଦୟ୍, ସ୍‍ବୁ ଜୀବନ୍, ସ୍‍ବୁ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେଇ ମାପ୍‌ରୁ ନିଜାର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।’ ଦୁତିଅ ବ୍‌ଡ୍ ଆଦେଶ୍ ଇରି, ‘ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ହର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।’ ଇ ଆଦେଶ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ଆରେକ୍‌ କୁଇରି ବ୍‌ଡ୍ ଆଦେଶ୍ ନାଇ।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ତାକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ସେରି ସ୍‌ତ୍, ସେ ଯେ ଗଟେକ୍ ଆର୍ ତାକେ ଚାଡି ଆରେକ୍‌ କେ ନାଇ, ଇରି ତୁଇ ଟିକ୍ କଇଲିସ୍। ଆରେକ୍‌, ସ୍‌ବୁ ହୃଦୟ, ସ୍‌ବୁ ଗ୍ଯାନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେଇ ମାପ୍‌ରୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁମା ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ, ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ହ୍‌ର୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁମା, ଇସ୍‌ବୁ ଆରାଦନା ଆର୍ ବଳି ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍।” ସେ ବୁଦିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉତର୍ ଦେଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କି, ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁରୁକେ ଲ୍‌ଗେ ଆଚାସ୍।” ଇତାର୍‍ଗିନେ କେ ହେଁ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ପର୍‍ସନ୍ ହ୍‍ଚାରୁକେ ସାହାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‌କ୍‍ଳି ଲ୍‌ଗେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ଦାଉଦାର୍‌ ହିଲା, ଇରି ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କ୍ଉତି? ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ନିଜେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ର୍‍ତି ଅଇ କଇରିଲା, ‘ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ କଇଲା, “ଅମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନାଣ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ତୁଇ ମର୍ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ସେ ବ୍‌ସିରେ।”’ ନିଜେ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍। ତ୍‍ବେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତାକାର୍ ହିଲା?” ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ। ଆର୍ ତରେକ୍, ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଶିକ୍ୟା ବିତ୍‌ରେ କଇଲା, “ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‍ଦାନ୍! ସେମ୍‍ନ୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ଆଙ୍ଗି ହିନ୍ଦିକ୍‍ରି ବୁଲୁକେ, ଆରେକ୍‌, ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାରେ ଜୁଆର୍, ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଜାଗାଇ ଆର୍ ବଜିତ୍ଇ ମୁକିଆ ଜାଗାଇ ବ୍‌ସୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି। ସେମ୍‍ନ୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ଟକିକ୍‌ରି ନେତି ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌କେ ଡେଙ୍ଗ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେଇଦ୍।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚାନ୍ଦା ହେଳି ସାମ୍‌ନା ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେତି ଚାନ୍ଦା ହ୍‌କାଉତି, ସେରି ଦ୍‍କ୍‍ତିରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସି ଦନୀଲକ୍ ସେତି ବୁତେକ୍ ଡାବୁ ଚାନ୍ଦା ହ୍‍କାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ଆସି କମ୍ ଦାମାର୍ ଜଳେକ୍ ତାମ୍ବା ଡାବୁ ହ୍‌କାଇଲି। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଚାନ୍ଦାହେଡି ଲ୍‌ଗେ ଡାବୁ ହ୍‍କାଉତା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଇ ଗ୍‌ରିବ୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ବେସି ହ୍‌କାଇଲି ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉବ୍‍ରା ଡାବୁ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି କମ୍ କମ୍ ହ୍‍କାଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଏ ନିଜାର୍ ଅବାବ୍ ବ୍‍ଳ୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ବାଚାମ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇରି ରିଲି, ସେରି ସ୍‍ବୁ ହ୍‌କାଇଲି।” ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‍ଣି ବାରି ଯାତି ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା ତାକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଦ୍‍କ୍, କ୍‌ଡେକ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଗ୍‍ର୍ ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟେଡା ଲ୍‌ଗେ ଇ ଗ୍‌ର୍‌କେ ବ୍‌ନାଇ ଆତ୍‍ତି!” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁମି କାଇରି ଇ ବ୍‍ଡ୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଦ୍‌କୁଲାସ୍? ଗଟେକ୍ ଟେଡା ଆର୍‍ଗଟେ ଟେଳାର୍ ଉହ୍‍ରେ ରେମ୍ ନାହାରେ, ସ୍‍ବୁ ମାଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସେଦ୍।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଯାଇ ମନ୍ଦିର୍ ବାଟେ ମୁଉକ୍‍ରି ବ୍‍ସୁ ବ୍‍ସୁ ପିତର୍, ଯାକୁବ, ଯୋହନ୍ ଆର୍ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ତାକେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ବେ ଗଟେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଇରିସ୍‌ବୁ ଗଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅମି କାଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଜାଣୁନ୍ଦ୍?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ସାବ୍‍ଦାନ୍, କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବକୁଆ ନ୍‌କେରେ। ବେସିଲକ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ ଆସି, ‘ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ’ ବ୍‍ଲି କ୍ଇ ବେସି ଲକ୍‌କେ ବକୁଆ କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୁଜ୍ ଅଉତାର୍ ଶୁଣାସ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ଦୁରି ଯୁଜ୍ ଅଇଦେ ବ୍‌ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତାର୍ ଶୁଣାସ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡିରାନାଇ। ଇରିସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଗଟେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇ ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ନ୍‌କେରେତା। କାଇତାକ୍ ଜାତିର୍‌ ବିରୁଦେ ଜାତି ଆର୍ ରାଇଜାର୍ ବିରୁଦେ ରାଇଜ୍ ଉଟେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ଜାଗାଇ ଜାଗାଇ ମ୍‍ର୍‌ଡି ଆର୍ ବୂମିକ୍‍ମ୍ପ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଜ୍‍ର୍‍ନାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ଆରମ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ବାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପରିଷଦ୍ ଲ୍‌ଗେ ନେତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ କ୍‍ର୍‍ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଆର୍ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ଗିନେ ତୁମି ଗବର୍‍ନର୍ ଆର୍ ର୍‍ଜାର୍ ଆଗେ ଟିଆ ଅଉଆସ୍। ତୁମି ମର୍‌ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାକି ଅଉଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ସ୍‌ବୁ ଶେସ୍ ଅଉତା ଆଗେ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରା ଅଇଦ୍। ଇତାକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାନ୍ଦି ସେତିର୍ ବିଚାର୍‌ ଜାଗାଇ ନେତି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କଇନ୍ଦ୍, ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଟିକ୍ ସମୟ୍ ଅଇଲେକ୍ ସେରି ଅମି ତୁମୁକ୍ ଜାଣାଇ ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ନ୍‍ହେଳେ, ମ୍‍ତର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା କ୍‌ତା କଇଦ୍। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଶ୍‍ହ୍‍ରି ଦେତି। ଆର୍ ଉବାଦି ହେଁ ତାକାର୍ ହିଲାଜିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ରେଦ୍। ହଇଦି ଜିଦିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାକାର୍ ଆଇସିର୍ ଉବାସିର୍ ବିରୁଦେ ଉଟିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି। ଆର୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାସ୍ ଲାଗି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଆର୍‌ଲା କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ତାର୍ ଜୀବନାର୍ ଶେସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍।” “ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦାନିଏଲ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇଲା କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିଣ୍ ଜିନିଷ୍‌କେ ପବିତର୍‌ ଜାଗାଇ ଟିଆ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ଜୁଇତି ଟିଆ ଅମ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ସେତି ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଟିଆ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ହାଟ୍‌କେ ବୁଜା।! ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଜୁଇଲକ୍ ଯିହୁଦା ଜିଲାଇ ରେତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଚିରାକେ ହ୍‌ଳାଇ ଜ୍‌ଉଅତ୍। ଯେ ଚାତ୍ ଉହ୍‍ରେ ରେଇଦ୍, ସେ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରାର୍ କାଇ ହେଁ ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍‌ ଆଣୁକେ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାହାନାଇ ତୁମି ସେତିହ୍‍ଣି ହ୍‌ଳାଉଆ। ଆରେକ୍‌, ଯେ ହ୍‍ଦାଇ ରେଇଦ୍, ସେ ନିଜାର୍ ସାଲ୍ ଆଣୁକେ ଲେଉଟି ଜାହାନାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ରିଲା ମାଇଜି ଆର୍ ହିଲା ହାର୍‍ନି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇରି ବେସି ଦୁକାର୍ ସମୟ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଳାଇ ତାକାର୍ ଜୀବନ୍ ବାଚାଉତାର୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ! ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶୀତଦିନ୍ କି ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ନ୍‍ଗ୍‌ଟେ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ସେ ସ୍‌ମୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଗଟେଦ୍ ଯେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ହୁର୍‌ତିବି ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ଆରମ୍ ହ୍‍ଣି ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟି ନ୍‌କେରେ, ଆରେକ୍‌, କ୍‍ବେହେଁ ଗଟି ନ୍‌କେରେ। ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ସେ ଦୁକାର୍ ସ୍‌ମୟକେ ଉଣା କ୍‌ରୁକେ ବାବ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ କେ ହେଁ ଉଦାର୍‌ ଅମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଜୁଇଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେ ବାଚ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଗିନେ ସେ ସେଦିନ୍‌କେ ଉଣା କ୍‍ରିଆଚେ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ‘ଦ୍‌କା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇତି’ ନ୍‌ଇଲେକ୍ ‘ଦ୍‌କା ସେତି’ କେ ଜ୍‍ବେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍ଉତି, ସେରି ସ୍‌ତ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ମିଚୁଆ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ମିଚୁଆ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଉଟି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଚିନ୍ ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କାଉତି ଯେ, ଯଦି ଅଇଦେ, ତ୍‍ବେ ମାପ୍‌ରୁ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ବକୁଆ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ। ମୁଇ ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲେନି। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦିନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ, ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ଦିନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ବେଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଜନ୍ ଉଜାଳ୍ ନଇ, ଆରେକ୍‌, ତାରା ମାଳ୍‌ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଅଦୁର୍‍ତି ଆର୍ ମେଗ୍ ମାଳାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ତି। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଯେ ମେଗ୍ ମାଳା ଲ୍‌ଗେ ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ବେସି ଉଜାଡ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ମର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇନ୍‌, ଆକାଶାର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ନ୍ଦିଏ ହ୍‍ଣି ବିନ୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ହ୍‍ତେକ୍ ଚାରି ଦିଗାର୍ ନିଜାର୍ ତାକାର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ର୍‌ତି। ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶିକା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ କ୍‌ନ୍ଦା କ୍ଉଁଣା ଅଇ ହିଲ୍‌କା ମେଲେଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ କ୍‍ରାଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କ୍‍ଲେକ୍ ସେ ଦୁଆର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଇରି ଜାଣା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଏବେ ଜୀବନ୍ ରେତା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଗଟ୍‍ଣା ମ୍‌ନ୍ ଗଟ୍‍ତା ହ୍‌ତେକ୍ ନ୍‍ମେର୍‍ତି। ଆକାଶ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ନାସ୍ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମର୍‍କ୍‍ତା କ୍‍ବେହେଁ ନାସ୍ ନଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦିନ୍ କି ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବିଷୟେ କେ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ସ୍‍ବୁ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ କି ନଇଲାକ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ହେଁ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଉବା ସେ ଜାଣେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ, ଜାଗି ରେଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ସେ ସ୍‌ମୟ୍ କ୍‌ବେ ଅଇଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍। ସେରି ଅନ୍‌କାର୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ବିଦେଶ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ସେ ନିଜାର୍ ଡାଣ୍ତାସି ମ୍‌ନ୍‌କେ କାମ୍ ଦେଇଆଚେ ଆର୍ ବାଟ୍ ଜାଗୁଆଳି କେ ଜାଗୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚେ। ତ୍‍ବେ, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗ୍‍ରାର୍ ମାଲିକ୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆସି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ରିଆ, କାଇତାକ୍ ସେ ସ୍ଞ୍‍ବେଳା, କି ମ୍‌ଜାରାତି, କି କୁକ୍‍ଳା ଡାକ୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍, କି ସ୍‌କାଳ୍, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯେ ଆସେଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଯାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେରି ସ୍‌ବ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜାଗ୍‌ରତ୍ ରିଆ।” ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଆର୍ ସଡା ନଇଲା ରୁଟିର୍ ହ୍‌ରବ୍ ଅମ୍‍କେ ଦୁଇଦିନ୍ ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କେ ନ୍‌ଜାନ୍‌ଲା ହର୍ ଚ୍‌ଲାକି କ୍‍ରି ମାରୁହାର୍‌ତି, ସେତିର୍ ବୁଦି ହାଚ୍‍ତି ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ହ୍‌ରବ୍ ଦିନ୍ ଯୀଶୁକେ ବନ୍ଦି କ୍‌ଲେକ୍ କି ମାର୍‍ଲେକ୍, କେଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଣ୍ତ୍ ଗଳ୍ ଅଇଦ୍।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ବେଥନିଆ ସ୍‌ହରେ ରିଲା, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ କୁଷ୍ଟରଗେ ହ୍‌ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା ଶିମୋନାର୍ ଗ୍‌ରେ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟେଳାଇ ତିଆର୍ ଅୟରିଲା ଗଟେକ୍ ବତୁଲ୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସିଦାମାର୍‌ ଜଟାମାଂସୀ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଆଣି, ସେ ବତୁଲାର୍ ଟିପି କେ ବାଙ୍ଗାୟ୍ ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଡାଳୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ମ୍‌ତର୍ କ୍‌ତିଲକ୍ ରିସାଅଇ ନିଜେ ନିଜେ କୁଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ସେ ହାତେକ୍ ଦାମାର୍ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ କାଇତାକ୍ ଅନ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ଲି? ଇ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍‌କେ ବିକ୍‍ଲେକ୍ ତାର୍ ଦାମ୍ ଗଟେକ୍ ବର୍ଷାର୍ ହାଜ୍‌ରି ହ୍‍ଣି ବେସି ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଇରି ତୋ ବେସି ଦାମେ ବିକିକ୍‌ରି ଦରିଦ୍‌ର ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦିଆଅଇଲି ହ୍‍ଣି।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ମାଇଜିକେ ଉଳୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତାକେ ଚାଡିଦିଆସ୍। ତୁମି କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ତାକେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେମ୍‌ଲାସ୍, ସେ ମର୍ ମୁଣ୍ତେ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇ ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଦରିଦ୍‌ର ମ୍‌ନ୍ ତୋ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଚା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେଇ ନ୍‌କେରି। ସେ ମାଇଜି ଟକି ଜ୍‌ତେକ୍ ହାର୍‍ଲି ସେତେକ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ସେ ମୁଇ ମ୍‌ର୍‍ତା ଆଗେ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇ ତହ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହୁର୍‌ତିବି ସାରା ଜୁଇତି ହେଁ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ଜାଗାଇ ଇ ମାଇଜି କ୍‍ଲା କାମ୍‌କେ କ୍ଉତି ଆର୍ ତାକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉତି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଚେଲା ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ କଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଡାବୁ ଦେମ୍‍ନ୍ଦେ ବ୍‍ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେତାକ୍ ସେ ଯୀଶୁକେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‌କେ ସୁବିଦା ଦ୍‍କି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍ରାଇ ଦେତାର୍ ଗିନେ ସୁଜଗ୍ କଜୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ହ୍‌ଚେ ସଡା ନଇଲା ରୁଟିର୍ ହ୍‌ରବ୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଦିନ୍, ଜୁଇ ଦିନ୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବ୍, ସେଦିନ୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା ବଳିହୁଜା କ୍‍ରା ଅଇଦ୍‌ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯାଇ କୁଇ ଜାଗାଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ର୍‍ସି?” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଇରି କ୍ଇ ହ୍‌ଟାଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଯାହା, ଆରେକ୍‌ ହାଣି ଟାଙ୍ଗା ବଇ ଜାତାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ତୁମୁକ୍ ବେଟ୍ ହାଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଯାହା। ସେ ଜୁଇ ଗ୍‍ରେ ହୁରେଦ୍, ସେ ଗ୍‍ରାର୍ ସାଉକାର୍‍କେ କ୍ଉଆ, ‘ଗୁରୁ ହ୍‍ଚାରୁଲା କୁଇ ବ୍‍କ୍‍ରାଇ ମୁଇ ମର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି କାଇନ୍ଦ୍?’ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ସ୍‌ଜାଇରିଲା ଆର୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ଉହୁରାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‌କ୍‌ରାକେ ଦ୍‍କାଇ ଦେତି। ସେ ଜାଗା ଅମାର୍ ଗିନେ ତିଆର୍ କ୍‍ରା।” ସେତାକ୍ ଜ୍‍ଡେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହୁର୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦ୍‍କି ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସ୍ଞ୍ ଅଇଲାକେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ବାର୍‍ଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଇଲା। ସେମନ୍ ବ୍‌ସି କାତିରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍, ଯେ କି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାତା ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିଆଚେ, ସେ ମକେ ଶ୍‌ତ୍‍ରୁର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇ ଏକ୍‍ଲା ଏକ୍‍ଲା ତାକେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ, ସେ କାଇରି ମୁଇ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବାରଗଟ୍ ଚେଲା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା, ଯେ କି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଗଟେକ୍ ଗିନାଇ ଆତ୍ ବୁଡାମ୍‍ଲା। ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମର୍ ବିଷୟେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, ତାର୍ ହର୍ ମୁଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେମ୍‍ଲା, ହାଇ, ସେ ଡଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍! ସେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇତି।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଦି କାତାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ରୁଟି ନ୍‌ଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେରି ବାଙ୍ଗି ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦେଇ କଇଲା, “ନିଆ ଆର୍ ଇରି କାହା। ଇରି ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍।” ଆରେକ୍‌ ସେ ଗିଲ୍‌ସେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଦ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେଇ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଡୁକ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଏ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ମର୍ ବ୍‌ନି, ଯାଇରି ବେସିଲକାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ଡାଳି ଦିଆଅଇଦ୍, ଇ ବ୍‌ନି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ମାନାଇ ବିତ୍‌ରେ ନ୍ଉଆ ନିୟମ୍ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇ ଦିନ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ନ୍ଉଆ କ୍‍ରି ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଡାର୍ ର୍‌ସ୍ କାଇନ୍ଦ୍, ସେ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଇରି ଆରେକ୍‌ କ୍‍ବେହେଁ ର୍‌ସ୍ ନ୍‌କାଇ।” ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ଗିତ୍ କଇଲା ହ୍‌ଚେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଚ୍‌ଗ୍‌ତି ରିଲାଇ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମକେ ଚାଡି ହଳାଉଆସ୍, କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ‘ମୁଇ ସେ ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିନ୍ ଯେ ମର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗୌଡିଆ ହର୍ ଜ୍‌ତେନ୍ କ୍‍ର୍‍ସି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଚାର୍‍କାର୍ ଅଉତି।’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଉଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆଗେ ଆଗେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜାଇନ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ସ୍‌ବୁଲକ୍ ତକେ ଚାଡି ହ୍‌ଳାଉତି, ସେତାକ୍ ମୁଇ କ୍‌ବେ ନ୍‌ହେଳାଇ।” ଯୀଶୁ ପିତର୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଆଜି ରାତି କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ତା ଆଗେ ତୁଇମକେ ଦୁଇତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ଯଦି ମକେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍‌, ସେତାକ୍ ମୁଇ ତକେ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍‍ବେହେଁ ନ୍‌କଇ।” ଆରେକ୍‌ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କଇଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗେତ୍‍ଶିମନୀ ନାଉର୍ ବଗିଚାଇ କେଟ୍‍ଲାଇ। ସେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଜାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଇତି ବ୍‌ସିରିଆ।” ଆରେକ୍‌ ସେ ପିତର୍, ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍‍କେ ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆଣି ଅଦିକ୍ ଦୁକ୍ ଆର୍ କାକୁଲ୍‌ତି ଅଇଲା। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଲ୍‌ଗେଆଚି ମକେ ମର୍‍ଲା ହର୍ ଲାଗୁଲି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇତି ରେଇ ଜାଗିରିଆ।” ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ଜାଇକ୍‍ରି ସେ ବୁଇଁତ୍‌ଳେ ମାଣ୍ତିକୁଟା ମାରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା, “ଯଦି ଅମ୍‌ହାରେ, ଜୁଇ ଦୁକ୍ ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସୁଲି ସେ ତାକେ ଗୁଚାଇ ଦେସ୍।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଉବା, ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ସ୍‍ବୁ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ଜୁଆର୍ କ୍‌ରୁଲେ ମ୍‌ତର୍ ଇତିହ୍‍ଣି ଇ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ଦୁରିକ୍‍ରା। ମର୍‌ଇଚା ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ଇଚା ଅଉଅ।” ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଲେଉଟି ଆଇଲା ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନିଦାଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ପିତରକେ କଇଲା “ଶିମୋନ୍, ତୁଇ କାଇରି ସଇଲିସ୍ କି? ଗଟେକ୍ ଗଣ୍ଟା ହେଁ ଜାଗୁ ନାହାର୍‌ଲାସ୍? ପରିକ୍ଯାଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‍ହେଳା, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗି ରେଇକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ମୁଇ କଇଲା କ୍‌ତା ତୁମି କ୍‌ରୁକେ ଇଚ୍ଚା କ୍‍ରୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ସେରି କ୍‌ରୁକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇ।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦୁରିକେ ଜାଇ ଆଗାର୍ ହର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନିଦାଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଦେ ମାତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କାୟ୍ ଉତର୍ ଦେତି, ସେରି ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ତିନିତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ସଇ କ୍‍ରି ହୁଣ୍ଡା? ବେସି ଅଇଲି! ଦ୍‌କା, ସେ ସମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଲିନି। ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅମ୍‌ଲେ। ଉଟା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯୁମା, ଦ୍‌କା, ଯେ ମକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେମ୍‍ଲା, ସେ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାବେ।” ଆରେକ୍‌ ସେମାଡେ, ଯୀଶୁ କ୍‌ତା କ୍ଉତାବ୍‍ଳ୍, ଯିହୁଦା ଯେ କି ସେ ବାରଗଟ୍ ଚେଲା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍ ରିଲା। ସେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ଣ୍ତା ଆର୍ ଟେଙ୍ଗା ଦ୍‍ରି ଆଇଲାଇ। ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ଦ୍‍ରାଉତା ଲକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଚିନ୍ ଦେଇ କଇରିଲା, “ମୁଇ ଯାକେ ଚୁମିନ୍ଦେ, ସେ ଯୀଶୁ। ତାକେ ଦ୍‍ରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନିଆ।” ଇତାକ୍ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ସେମାଡେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେଯାଇ, “ଏଗୁରୁ” କ୍‌ଇକ୍‍ରି ତାକେ ବେସି ଚୁମ୍‍ଲା। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ଦ୍‍ରି, ଯୀଶୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ହ୍‍କାଇ ତାକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା ଆତ୍ ଲାମାଇ କ୍‌ଣ୍ତା ବାର୍‌କ୍‌ଲା ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଚାକର୍‌କେ କାନ୍ କାଟି ହ୍‍କାଇଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇରି ମକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚର୍ ବାବି କ୍‌ଣ୍ତା ଆର୍ ଟେଙ୍ଗା ଆଣି ବନ୍ଦି କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲାସ୍? ମୁଇ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‌କ୍‍ଳି ଲ୍‌ଗେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍ରି ନ୍‌କେଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ତାଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ଅଏଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟୁଲି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ତାକେ ଚାଡି ହ୍‌ଳାଇ ଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା କ୍‍ଣ୍ଡେକ୍ ହାତୁଳ୍ ସାଲ୍ ଡାହି ଅଇ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଯାତିରିଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେରି ହାତୁଳ୍ ସାଲ୍ ଚାଡିଦେଇ ଚୁଚା ଗ୍‌ଗାଳେ ହ୍‌ଳାଇ ଗ୍‍ଲା। ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୟାଫା ନାଉର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ପାରାଚିନ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଆସି ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ। ପିତର୍ ଦୁରିରେଇ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଗ୍‍ର୍ ହ୍‍ତେକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‌ସି ଜୟ୍ ଚେକ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ପରିଷଦାର୍ ମେମର୍ ମ୍‌ନ୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ କ୍‌ଲାଇ ଯୀଶୁକେ ବଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଅକାର୍ କ୍‌ତା କଜୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ହାଇ ନ୍‌କେଲାଇ। କାଇତାକ୍ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କଇଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅକାର୍ କ୍‌ତା ମିସି ନ୍‌କେରେ। ହ୍‌ଚେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଉଟିକ୍‍ରି ତାର୍ ବିରୁଦେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇତାକ୍ କଇଲାର୍ ଶୁଣିଆଚୁ, ‘ମୁଇ ଇରି ମନ୍ଦିର୍‍କେ ବାଙ୍ଗି ତିନ୍‍ଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ତିଆର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।’” ମ୍‍ତର୍ ଏବେ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅକାର୍ କ୍‌ତା ମିସି ନ୍‌କେରେ। ସେତାକ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆଅଇ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତର୍ ବିରୁଦେ ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ଜୁଇ ବିଷୟେ ସାକି ଦେମ୍‌ଲାଇ? ତୁଇ କାଇ ଉତର୍ ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲିସ୍?” ମ୍‍ତର୍ ସେ ଚୁପ୍ ଅଇରେଇ କାଇ ହେଁ ଉତର୍ ନ୍‍ଦିଲା। ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କି ମହାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ସେ। ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଆର୍ ଆକାଶାର୍ ମେଗ୍‌ମାଳାଇ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଯୀଶୁ କଇଲା କ୍‌ତାକେ ଶୁଣ୍‍ଲା ଆର୍ ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଆଙ୍ଗିକେ ଚିରି କଇଲା, “ଅମୁକେ ଆରେକ୍‌ କାଇ ସାକ୍ଷି ଲଡା? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଶୁଣ୍‍ଲାସ୍। ଇ ବିଷୟେ ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ କାଇରି?” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ଦସି ମାନ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ବାବେ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ମିଳ ବ୍‍ଲି କଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ କେ କେ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଲାଳ୍ ତୁକୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ହାଟ୍‍ଳି ବାନ୍ଦ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ବିଦା ମାରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଯଦି ତୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍, ତ୍‍ବେ ତକେ କେ ମାର୍‌ଲାଇ କ୍ଉ!” ଆରେକ୍‌ ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆନ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଚାହୁଳ୍ ମାର୍‌ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ସେ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ରିଲା, ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଚାକ୍‌ରାନି ଆସି ପିତରକେ ଜୟ୍ ଚେକ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ପିତରକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କି କଇଲି, “ତୁଇ ହେଁ ନାଜରିତ ଗାମାର୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲିସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ମ୍‍ନାକ୍‍ରି କଇଲା, “ମୁଇ ତାକେ ନ୍‍ଜାଣି, ଆରେକ୍‌ ତୁମି କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ମୁଇ ବୁଜି ନ୍‌କେରି।” ହ୍‌ଚେ ସେ ସେତିହ୍‍ଣି ହିଣ୍ଡାର୍ କାହାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌ ସେ ଚାକ୍‌ରାନି ପିତରକେ ଦ୍‍କି ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି, “ଏ ଗଟେକ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତା ଚେଲା।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ଅଳକ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପିତରକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍ ହର୍ କ୍‌ତା ଅମ୍‍ଲିସ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ତୁଇ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍।” ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ଚେ ପିତର୍ ନିଜାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅବିଶାପ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇଲକାର୍ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ମୁଇ ତାକେ ନ୍‍ଜାଣି।” ସେମାଡେ ଦୁଇତର୍ କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଯୀଶୁ କଇରିଲା କ୍‌ତା ତାକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌ଡ୍‌ଲି, “କୁକ୍‍ଳା ଦୁଇତର୍ ବାସ୍‍ଲା ଆଗେ ତୁଇମକେ ତିନିତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ସେ କ୍‌ତା ବାବିକ୍‌ରି କାନ୍ଦ୍‍ଲା। ସ୍‍କାଳ୍ ହାମ୍ ହାମ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମେମର୍ ମ୍‌ନ୍, ପାରାଚିନ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ କ୍‍ରି, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ମିସି ଯୀଶୁକେ ପିଲାତ ର୍‍ଜାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ପିଲାତ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‍ଲା, “ତୁଇ କି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା?” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁଇ ନିଜେ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍।” ଆରେକ୍‌ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବିରୁଦେ ଅବିଜଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କାଇରି ଉତର୍ ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲିସ୍? ଦ୍‍କ୍, ଏମ୍‌ନ୍ ତର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଚୁପ୍‍ରିଲା, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ପିଲାତ କାବା ଅଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‍ବୁ ହ୍‌ରବ୍ ବ୍‌ଳ୍ ପିଲାତ ଗଟେକ୍ ବନ୍ଦିକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମୁକ୍‍ତି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ନିୟମ୍ ରିଲି। ସେ ସ୍‌ମୟେ ବାରବା ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ଜେଲ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଦେଶାର୍‌ ଗିନେ ଲଳ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କି ରୋମୀୟ ସ୍‌ର୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଯ୍ କ୍‍ରି କ୍‌ତି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲାଇ। ସେତାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଡ୍ ପିଲାତ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାକେ ତାକାର୍ ଗିନେ ଆର୍‍ଗଟେ ବନ୍ଦିକେ ସ୍‍ବୁ ବର୍ଷ ସେ ଚାଡ୍‌ଲା ହ୍‌ର୍ ଚାଡ୍ ବ୍‌ଲି ଗ୍ଉଆରି କ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମି କାଇରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍? ଅମି କାଇରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜାକେ ଚାଡି ଦେମା?” କାଇତାକ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଯେ ଯୀଶୁକେ ଅକାର୍ ଅଇ ବନ୍ଦି କ୍‍ରିରିଲାଇ, ସେରି ସେ ବୁଜ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ବାଦୁଲେ ବାରବାକେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‌ର୍‌ବ୍‍ଲି ପିଲାତକେ ଗ୍‌ଉଆରା ବ୍‌ଲି ଉସ୍‍କାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ପିଲାତ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେ ମ୍‌କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତ୍‍ବେ ଯାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନାର୍ ର୍‍ଜା ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ତାକେ ଅମି କାଇରି କ୍‍ରୁମା?” ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ, “ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କାଇରି, ସେ କାଇ ଦସ୍ କ୍‍ରିଆଚେ?” ମ୍‍ତର୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ, “ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା।” ସେତାକ୍ ପିଲାତ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଡ୍ ବିତ୍‌ରେ ସାନ୍‍ତି କ୍‌ରୁକେ ଇଚାକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ବାରବାକେ ଚାଡିଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁକେ କ୍‍ର୍‍ଡା ମାରିକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ରୋମୀୟ ସେନା ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିଲାତର୍ ସେନାମନ୍ ଯୀଶୁକେ ସ୍‌କ୍‍ଳି ବିତୁର୍‍କେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ସ୍ଇନ୍ ଦ୍‍ଳ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‍ଚିଆ କୁସ୍‍ଳାଇ ନ୍‌ଇ ତାକେ ବାଇଗଣ୍ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ ଆର୍ କାଟାର୍ ମୁକୁଟ୍ ବ୍‌ନାଇ କ୍‍ରି ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ “ଏ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା, ଜୁଆର୍!” ଇରି କ୍ଇ ତାର୍ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଳା ଡାଙ୍ଗ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତାର୍ ମୁଣ୍ତେ ମାର୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଲାଳ୍ ତୁକ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଆଗେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଆଙ୍ଗି କାଡିନେଇ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କୁର୍‌ଶେ ଚ୍‌ଗାଉତାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ହ୍‌ରେ ହ୍‍ଣି ବାହାର୍‍କେ ନିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବାହାରେ ଗ୍‍ଲାଇ ଶିମୋନ୍ ବ୍‌ଲି ଗଟେଲକ୍ ଗାମ୍ ବାଟ୍ ହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଜାତିରିଲା। ଶିମୋନ୍ ନାଉଁ ଏକ୍‍ଲା କୂରୀଣୀୟ ଲକ୍‌କେ ଆଲେକ୍ ଜାଣ୍ଡାର୍ ଆର୍ ରୁଫସ୍‌ର୍ ଉବାସି ରିଲା। ଯୀଶୁକେ ଜୁଇତି କୁର୍‍ଶ ମାର୍‍ତି ସେ ଜାଗା ହ୍‌ତେକ୍ ତାକେ ଯୀଶୁର୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ବ୍‍ମ୍‍କେ ତାକେ ବାଦିଅ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଗଲ୍‌ଗଥା ନାମାର୍ ଜାଗାକେ ନିଲାଇ, ଆରାମିକ୍ ବାଷା ଲ୍‌ଗେ ଜୁଆର୍ ଅର୍‌ତ ଜାକେ କାହାଳ୍ ନାଉର୍ ଜାଗାକେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେନାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦୁକା ନ୍‌ଉତାର୍‌ ଗିନେ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ମିସାଇ ସୁରୁକେ ଦିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ସୁରୁକେ ଇଚା ନ୍‌କେଲା। ହ୍‌ଚେ ସେନାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‌ଶେ ଚ୍‍ଗାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, କେ କାଇରି ହାଉଆସ୍ ବ୍‌ଲି, ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଲେଟ୍‌ରି ହୁଟାଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ କ୍‍ରି ନିଲାଇ। ଦିନ୍ ନଅଟା ଅଇରିଲି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‌ଶେ ଚଗାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଗଟେକ୍ ଚିନାକେ ଡ୍‌ସାଇଲାଇ, ଜୁଇତିକି ଲେକା ଅଇରିଲି, “ଏ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁ।” ଆରେକ୍‌ ତାର୍ କାତାଆତ୍ ବାଟ୍ ଏକ୍‍ଲା ଆର୍ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ବାଟ୍ ଏକ୍‍ଲା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଜଳେକ୍ ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁର୍‌ଶେ ଚ୍‍ଗାଇଲାଇ। ସେତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଜାଇରି ଲେକା ଅଇରିଲି ସେରି ଅନ୍‍କରି ସ୍‌ତ୍ ଅଇଲି, ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଲକାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିସା ଅଇଦେ। ସେବାଟ୍ ଦେଇ ଯାତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ହାଲାଇ କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ବାଃ! ହେ ମନ୍ଦିର୍ ବାଙ୍ଗୁ ଆର୍ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ସେରି ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ତୁଇ ଜ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ ହାଇକ୍‍ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‍ରି ଆଉ।” ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ସେ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‍ଲା! ସେ କାଇରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ର୍‍ଜା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇମାଡେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‍ରି ଆଉ, ତ୍‍ବେ ଅମି ଦ୍‌କୁନ୍ ଆର୍ ତର୍‍ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁର୍‌ଶେ ଚ୍‌ଗାଇ ଅଇରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଦିନ୍ ବାର୍‍ଟା ବ୍‍ଳ୍ ଦେଶ୍ ଜାକ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇ ସ୍ଞ୍ ତିନ୍‍ଟା ହ୍‌ତେକ୍ ରିଲି। ସ୍ଞ୍ ତିନ୍‍ଟା ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏଲହୀ, ଏଲହୀ, ଲାମା ସବକ୍‌ଥାନୀ?” ବଲେକ୍ “ଏ ମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଏ ମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ତୁମି ମକେ କାଇତାକ୍ ଚାଡ୍‍ଲାସ୍?” ଇରି ଶୁଣି ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କେ କେ କଇଲାଇ, ଦ୍‌କା, ସେ ଏଲିୟକେ କୁଦୁଲା। ଆରେକ୍‌, ଏକ୍‍ଲା ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇ ଗଟେକ୍ ସ୍ପଜ୍ ଆଣି ତାକେ ଅମ୍‌ବ୍‌ଳି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଲାଗାଇ ଗଟେକ୍ ଆର୍ ସେରି କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ନ୍‍ଳା ଡାଙ୍ଗେ ଲାଗାଇଲା ଆର୍ ତାକେ ର୍‌ସ୍ କାମ୍‌କେ ଦିଲା, “ତାକେ ଏକ୍‍ଲା ଚାଡିଦିଆସ୍, ଅମି ଦ୍‌କୁ ଏଲିୟ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସୁଲା କି ନାଇ, ଦ୍‍କୁମା।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି ମ୍‌ଲା। ମନ୍ଦିରାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ହ୍‍ଚିଆ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ତେକ୍ ଚିରି ଦୁଇ କ୍‍ଣ୍ତ୍ ଅଇଲି। ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ତାକାର୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି ମ୍‌ଲାର୍ ଦ୍‍କି କଇଲା “ସ୍‌ତ୍, ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ରିଲା।” କ୍‍ତେକ୍ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍, ସାନ୍ ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋସିର୍ ଆଇସି ମରୀୟମ୍, ଆରେକ୍‌ ଶଲୋମୀ ରିଲାଇ। ଇ ତିନିଗଟ୍ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଚେଲା ଅଇ ବୁଲ୍‌ତି ରିଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଜାଇରି ଲଡା ସେରି ଦେତିରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଅଲ୍‍ଗା ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଆସିରିଲାଇ ଜୁଇଲକ୍ କି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ। ବେଳ୍ ବୁଡି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ହାରାମାଥିୟା ସ୍‌ହରାର୍‌ ଯୋଷେପ୍, ଯେ କି ଯିହୁଦି ପରିଷଦାର୍ ଗଟେକ୍ ସନ୍‍ମାନ୍ ହାଉତା ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଜାଗ୍‌ତି ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ସେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା। ସେ ସେ ଜାଗାଇ ଆଇଲା ଆରେକ୍‌ ଡିରି ନ୍‌କେରି ପିଲାତ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ କ୍‌ବର୍ ଦେତାର୍ ଗିନେ ମାଗ୍‌ଲା। କାଇତାକ୍ ସେରି ବିଶାଉତା ଦିନାର୍ ଆଗାର୍ ଦିନ୍ ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ମ୍‌ଲାନି, ଇରି ଶୁଣି ପିଲାତ ଚ୍‌ମ୍‍କିଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଯୀଶୁ ମ୍‌ଲାବେ କି?” ପିଲାତ ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା କ୍‌ତାଶୁଣି, ସେ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଯୋଷେପ୍‍କେ ନେମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଦବ୍‍ଳା ହ୍‍ଚିଆ ଗେନି ଯୀଶୁକେ କୁର୍‌ଶେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରାଇ ଡାହ୍‍ଲା ଆର୍ ତାକେ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଜୁଇତି କି ବ୍‍ଡ୍ ଟେଡା ଲ୍‌ଗେ ହାର୍ କ୍‍ରି ବ୍‌ନାଇ ରିଲାଇ ସେତି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‌ଟୁଡା ଟେଳାକେ ଡୁଳାଇ ନ୍‌ଇ ସେ ମ୍‌ସୁଣ୍ କେ ଡାହ୍‍ଲା। ତାକେ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ, ସେରି ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ଆରେକ୍‌ ଯୋସି ଆର୍ ଯାକୁବାର୍‌ ଆଇସି ମରୀୟମ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଗ୍‍ଲା ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ସ୍‌ଞେ, ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ଶଲୋମୀ, ସାନ୍ ଯୋସିର୍ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍ ଆଇସି ମରୀୟମ୍ ବାସ୍‍ନା ରିଲା ଚିକାଣ୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳେ ଲାଗାଉତାର୍ ଗିନେ ଗେନ୍‍ଲାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଯାଇ ତାକେ ଲାଗାମ୍ ହାର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ରଇବାର୍ ଦିନ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ବେଳ୍ ବାର୍‍ତା ବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‍ଚାରା ହ୍‍ଚାରି ଅଉତି ରିଲାଇ, “କେ ଅମାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହାର୍ ଦୁଆରେ ହ୍‍ଣି ସେ ବ୍‍ଡ୍ ଟେଳାକେ ଡୁଳାଇ ଦେତି?” ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ସ୍‌ଣେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଯେ ସେ ବ୍‍ଡ୍ ଟେଳାକେ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହାର୍ ଦୁଆରେ ହ୍‍ଣି ଡୁଳାଇ ଦିଲାଇ ଆତି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହାରେ କେଟି ବିତ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାକେ ଦବ୍‍ଳା ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦି କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି, ସେମ୍‍ନ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଡିରି ଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲା, ସେ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଡିରାନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ କୁର୍‌ଶେ ମ୍‌ଲା ନାଜରିତ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଯୀଶୁକେ କଜୁଲାସ୍। ସେ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ବଚିଆଚେ, ସେ ଇତି ନାଇ। ଦ୍‌କା, ଇଜାଗାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଜାଇ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍ ପିତର୍‍କେ କ୍ଉଆ, ‘ଯୀଶୁ ତୁମାର୍ ଆଗେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଗ୍‌ଲାନି। ସେ ତୁମୁକେ କଇରିଲା ହର୍, ତୁମି ତାକେ ସେତି ଦ୍‌କାସ୍‌।’” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ଚ୍‌ମ୍‍କି କ୍‍ରି କାବାଅଇ ବାରି ହାଳାଇଲାଇ, କାଇରି ବାଟେ ଗାଟେ କାକେ କ୍‌ଅତ୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ବେସି ଡିରିଜାଇରିଲାଇ। ରଇବାର୍ ଦିନାର୍ ସ୍‌କାଳ୍‌ ଯୀଶୁ ଜି ଉଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ସ୍‌ହରାର୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ଜାଆର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ସେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଇ ରିଲା। ସେ ଜାଇ କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ମରୀୟମ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ରଣ୍ କ୍‌ତା ଏତାଇ କ୍‍ରି କାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମରୀୟମ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲି, “ଯୀଶୁ ଜୀବନ୍ ଆଚେ, ଆର୍ ମୁଇ ତାକେ ଅବେ ସେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ” ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସେ ବିନ୍ ରୁପେ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ହ୍‌ଣି ତାକାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଇଣ୍ତି ଜାତିରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ତାକେ ଚିନ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲେଉଟି ଜାଇ ବିନ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସେ ଗ୍‌ଟ୍‍ଲା କ୍‌ତା କଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଷ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଏଗାର୍ ଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ବ୍‍ଳ୍, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆର୍‌ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉଳ୍‌ଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହେଁ ବିଷ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‍ନା କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ଯାଇ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରା।” ଯେ ହେଁ ମର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଡୁବେନ୍ ନ୍‌ଇଦ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ପାପାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ତାକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନାଇ, ତାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେଇଦ୍। ଯେମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଷ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ଚିନ୍ ହର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ମର୍ ନାଉଁଏ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଉତି, ନ୍ଉଁଆ-ନ୍ଉଁଆ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍ଉତି, ଆତେ ସାହ୍ ଦ୍‌ର୍‍ତି, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‌ନ୍ ବିଷ୍ ଡୁକ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ, ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ କାଇରି ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ନ୍‌ଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ରଗିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ‍ଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତି। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‍ସିରିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ନିଜେ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌ଇ, ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଚିନ୍ ହର୍ ଚ୍‌ମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲା। ଆରମ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୁଇଲକ୍ ନିଜାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ ଆର୍ ବାକ୍ୟ କଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାହ୍‍ର୍, ଯୀଶୁର୍ ସେବାକାମ୍ ଆରମେହ୍‌ଣି ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଆମୁକେ କୁଇରି କଇରିଲାଇ, ସ୍‍ମାନ୍ ସେରି ସେ ସେମ୍‍ନ୍ ଲେକ୍‍ଲାଇ। ସେତାକ୍, ଏ ଲାଡାର୍ ଥିୟଫିଲ୍, ଆଗେହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କଜିକ୍‌ରି ସେତିର୍ ଦାରା ହ୍‍ର୍ ତର୍‍ଗିନେ ଲେକୁକେ ମୁଇ ହେଁ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁଇ ଯେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଶିକ୍ୟା ହାଇ ଆଚ୍‌ସି, ସେ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯିହୁଦା ଦେଶ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଅବୀୟ ଦ୍‌ଳାର୍ ଜିଖରିୟ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଜାଜକ୍ ରିଲା। ତାର୍ ମାଇଜିର୍ ନାଉଁ ଏଲିଶାବେଥ୍ ରିଲି, ଆର୍ ସେ ହେଁ ଇସ୍ରାଏଲର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଜାଜକ୍ ହାରଣାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଜିସି ରିଲି। ସେମ୍‍ନ୍ ଦୁଇ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ବୁ ଆଦେଶ୍ ଆର୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆକିୟେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହିଲା ନ୍‍ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଏଲିଶାବେଥ୍ ବାଞ୍ଜି ରିଲି, ଆର୍ ଦୁଇଲକାର୍ ବୟଷ୍ ବେସି ଅଇରିଲି। ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ଜିଖରିୟ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିରେ ତାର୍ ହାଳି ହଡ୍‍ଲି ଲାଗି ଜାଜକ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଦି ହର୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଲେଟ୍‌ରି ହୁଟାଇଲାକେ ତାର୍ ନାଉଁଏ ହାଳି ହଡ୍‍ଲି ଲାଗି, ଜିଖରିୟ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିରେ ଦୁହ୍‍ନି ଦେମ୍‌କେ ଗ୍‍ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଦୁହ୍‍ନି ହଡାଉତି ରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମନ୍ଦିର୍‌ ହ୍‍ଦାଇ ର୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ସେମାଡେ ଦୁହ୍‍ନି ହଡାଉତା ବେଦିର୍ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ଆସି ଟିଆଅଇ ତାକେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜିଖରିୟ ତାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ସେ ବେସି ଡିରିଜାଇ ଚାନିଆ ଅଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ତାକେ କଇଲି, “ଜିଖରିୟ ଡିର୍‍ନାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣିଆଚେ, ତର୍ ଡ୍‍କୁର୍‍ଦି ଏଲିଶାବେଥ୍ ଗଟେକ୍ ହିଲାକେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ତୁମି ତାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍ ଦିଆସ୍। ସେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆସ୍, ଆର୍ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତି। ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ କି ମ୍‌ଦ୍ କ୍‌ବେ ହେ ନ୍‌କାଇ। ଆର୍ ସେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା ଆଗେହ୍‍ଣି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍‌ଇ ହୁରାଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ଆଣେଦ୍। ସେ ଏଲିୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଆତ୍ମା ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଆସେଦ୍, ଉବା ଆର୍ ହିଲାଜିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଶାନ୍‌ତିତ୍‌ଇ ରେମ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍, ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାଟ୍‌କେ ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ଆଣେଦ୍, ଆର୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଜିଖରିୟ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌କେ କଇଲା, “ଇରି ଗଟେଦ୍ ବ୍‍ଲି ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜାଣୁହାରି କାଇତାକ୍ ମୁଇ ବୁଡା ଅଇଲେନି, ଆର୍ ମର୍ ଡକ୍‍ରି ହେଁ ବେସି ବୁଡି ଅଇଲିନି।” ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ତାକେ କଇଲି, “ମୁଇ ଗାବ୍ରିଏଲ୍, ମୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମୁଏ ଟିଆ ଅଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ସେ ମକେ ତୁମୁକ୍ ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ। ଦ୍‍କ୍, ମୁଇ କଇରିଲା କ୍‌ତା ହୁରା ନ୍‍ଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ତୁଇ ଚୁପ୍ ଅଇରେ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ମର୍ କଇଲା କ୍‌ତାକେ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ହୁରାଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲିସ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜିଖରିୟକେ ହ୍‍ଦାଇ ଜାଗିରିଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେବ୍‍ଲି ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ହ୍‍ଦାଇ ବାରିଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ନାହାର୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ମନ୍ଦିର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଦ୍‌ର୍‌ଶନ୍ ଦ୍‍କିଆଚେ ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ହେଁ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‍ଲା ଆର୍ ଆତ୍ ସାକ୍ୟା କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜିକରିୟର୍ ଗଟେକ୍ ଆଟାର୍ ହାଳି ସ୍‍ର୍‍ଲି, ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଚାଡି ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଜିକରିୟର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଏଲିଶାବେଥ୍ ହେଟେ ଅଇଲି ଆର୍ ହାଁଚ୍ ମାସ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ହ୍‍ଦାଇ ନ୍‍ବାରାଇଲି। ଏଲିଶାବେଥ୍ କଇଲି, “ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କର୍ ଲିନ୍ଦା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମର୍ ମ୍ଉତ୍ ଟେକିକ୍‌ରି ମକେ ହେଟେ ଅମ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ଏଲିଶାବେଥ୍ ହେଟେ ଅଇ ଚଅ ମାସ୍ ଅଇଲାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ଦୂତ୍‌କେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ନାଜରିତ ଗାମାର୍ ମରୀୟମ୍ ନାଉଁଆର୍ ଗଟେକ୍ ବିବା ନଇଲା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ଟକି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେ ଟକିକେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଯୋଷେପ୍ ବ୍‍ଲି ଗଟେକ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଲକାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିବା କ୍‌ରୁକେ ମାଗି ରିଲାଇ। ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ମରୀୟମ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ତାକେ କଇଲା “ତକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଅଉଅ, ମାପ୍‌ରୁ ତକେ ବେସି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ।” ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ କଇଲା କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ମରୀୟମ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲି, ଆର୍ ଇକ୍‍ତାର୍ ଅର୍‌ତ କାଇରି ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ତାକେ କଇଲା, “ମରୀୟମ୍, ଡିର୍‍ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତକେ ଦୟା କ୍‌ଲାଆଚେ। ତୁଇ ହେଟେ ଅଇକ୍‍ରି ଗଟେକ୍ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ର୍‍ସି, ଆର୍ ତୁମି ତାର୍ ନାଉଁ ଯୀଶୁ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉଆସ୍। ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ତାକେ ବ୍‍ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ର୍‍ଜା ଦାଉଦାର୍‌ ହର୍ ର୍‍ଜା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଯାକୁବ ବ୍ଉଁଶାର୍ ର୍‌ଜାଅଇ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ତାର୍ ରାଇଜ୍ କ୍‌ବେ ନ୍‍ସେରେ।” ମ୍‍ତର୍ ମରୀୟମ୍ ଦୂତ୍‌କେ କଇଲି, “କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇରି ଅମ୍‌ହାରେ? ମୁଇ ତୋ ଗଟେକ୍ ଯୁବା ଟକି।” ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତର୍‍ଉହ୍‌ରେ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଦ୍‌କା ଜୁଇ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି ସବୁଲକ୍ ଜାଣ୍‌ତି। ଆର୍ ଦ୍‍କ୍ ତର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ ଏଲିଶାବେଥ୍ ହେଁ ବୁଡି ଅଇଲା ବ୍‍ଳ୍ ଚଅ ମାସ୍ ହେଟେ ଅଇଲିଆଚେ, ଅବେ ସେ ହେଟେ ଅଇଲିଆଚେ, ଯାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଞ୍ଜି ବ୍‍ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ହୁରା ଅମ୍‌ହାରେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମରୀୟମ୍ କଇଲି, “ଦ୍‌କା, ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଦାସୀ। ତୁଇ କଇଲା କ୍‌ତାହର୍ ଇରି ମର୍‌ଗିନେ ଗ୍‍ଟ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇଗ୍‍ଲା। କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ମରୀୟମ୍ ଉଟିକ୍‍ରି ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ରିଲା ଗଟେକ୍ ସ୍‌ହରେ ବେଗି ଉଟି ଗ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌, ସେ ଜିଖରିୟାର୍ ଗ୍‍ରେ ଜାଇ ଏଲିଶାବେଥ୍‌କେ ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲି। ଆର୍, ଏଲିଶାବେଥ୍ ମରୀୟମାର୍ ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲାର୍ ଶୁନ୍‍ଲାକ୍ ତାର୍ ହେଟେ ରିଲା ହିଲା ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ଚୁଲ୍‌ ବୁଲ୍‌ଲା, ଆର୍ ଏଲିଶାବେଥ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍‌ଇ ହୁରା ଅଇଲି। ଆର୍ ସେ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲି, “ତୁଇ ସ୍‍ବୁ ଟକିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇଲା ଟକି, ଆର୍ ଜୁଇ ହିଲାକେ ତୁଇ ହେଟେ ଦ୍‍ରି ଆଚ୍‍ସି ସେ ଦନ୍ୟ, ଆର୍, ଦନ୍ୟ ତର୍ ହେଟାର୍ ହିଲା। ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା, ମର୍ ବାଗ୍ୟ ଯେ, ମର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଇସି ମକେ ଦ୍‌କୁକେ ଆଇଲିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌କା, ତର୍ ଜୁଆର୍ କ୍‍ଲାକ୍‌ତା ଶୁଣ୍‍ଲା ଦାହ୍‍ରେ, ମର୍ ହେଟେ ରିଲା ହିଲା ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ନାଚ୍‍ଲି। ଯେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ବାଗ୍ୟବାନ୍ ଲକ୍, କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଜୁଇ ଜୁଇକ୍‍ତା କଇଲା ଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ହୁରାଅଇଦ୍।” ଆର୍ ମରୀୟମ୍ କଇଲି, “ମର୍ ଜୀବନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଜୟ୍ ଜୟ୍ କ୍‌ରୁଲି, ଆରେକ୍‌, ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଅଇଲା ଲାଗି, ମର୍ ଜୀବନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଆଚେ। କାଇତାକ୍ ମର୍‌ହର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଇନସ୍ତା ଟକିକେ, ସେ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଇଲା ଆଚେ, ଅବେହ୍‌ଣି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦନ୍ୟ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି। କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍‌ଗିନେ ବ୍‌ଡ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ତାର୍ ନାଉଁ ପବିତର୍‌, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଡିର୍‍ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ନାତି ହୁତି ହ୍‍ତେକ୍ ଦୟାକ୍‍ରି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ଆତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅକାରିଆ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଚିନ୍‍ତା ହ୍‍ର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚିନ୍‍ବିନ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ସେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସିଂହାସନେ ହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉହ୍‍ରେ ଉଟାଇଲା ଆଚେ, ସେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାଦି ଜାଗାଇ ଦିଲାଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ନୀ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚୁଚା ଆତେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ। ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ଆର୍ ତାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ସ୍‌ବ୍‍କେ, ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଦୟା କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଆର୍ ତାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ମ୍‌ନେ ହକାମ୍‍କେ, ଆର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍‍ର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ଆରେକ୍‌ ମରୀୟମ୍ ତିନିମାସ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଏଲିଶାବେଥାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲି ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲି। କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଏଲିଶାବେଥାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ଆଇଲି ଆର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲି, ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କ୍‌ଡେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ ବ୍‍ଲି ତାର୍ ହ୍‍ଡ୍‌ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି, ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହିଲାକେ ଆଟ୍‍ଦିନ୍ ଅଇଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହିଲାକେ ସୁନତ୍ ବ୍‍ଲି ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ବିଦି ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ତାର୍ ଉବାସିର୍ ନାଉଁ ହର୍ ତାର୍ ନାଉଁ ଜିଖରିୟ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଆଇସି ତାକେ କଇଲି, “ନାଇ, ତାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍ ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ତ କାର୍ ଅନ୍‌କା ନାଉଁ ନାଇ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉବାସିକେ ଆତ୍ ସାକିଆ କ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ହିଲାକେ କାଇ ନାଉଁ ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ଜିଖରିୟ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲେକ୍‍ତା କାଡି ଆର୍ ହାଟା ମାଗ୍‌ଲା, ଆର୍ ତାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍ ବ୍‍ଲି ଲେକ୍‍ଲା, ସେତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମାଡେ ଯିଖରୀୟକେ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଟଣ୍ତ୍ ଆର୍ ଜିବ୍ ହୁଟ୍‌ଲି, ଆର୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ହ୍‍ର୍‍ସା ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟ୍‌ଣାର୍ କ୍‌ତା ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଦେଶାର୍ ଚାରିହାକାର୍ ଲକ୍ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସ୍‍ବୁ ଶୁଣ୍‍ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଶୁଣି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ଲାଇ, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇ ହିଲା ହ୍‌ଚେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ଆସେଦ୍?” କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଚେ। ଆର୍, ଯୋହନାର୍ ଉବାସି ଜିଖରିୟ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍‌ଇ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇକ୍‍ରି ବାବବାଣି କ୍‌ତା କଇଲା, “ଆଶା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରୁମା, ବ୍‍ଲେକ୍ ସେ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲା ଆଚେ। ସେ ଅମାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ଚେଲା ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଁସ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ସେ ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ। ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ନିଜାର୍ ପବିତର୍‌ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ କ୍‌ତାଇ ହ୍‍ଣି ଇରି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲାଇ, ‘ସେ ଆସି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେହ୍‌ଣି, ଆର୍ ଅମୁକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।’ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ଆର୍ ସେ କ୍‌ରିରିଲା ପବିତର୍‌ ନିୟମ୍‌କେ ଏତାଇଲା ଆଚେ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଉବା ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ସପ୍‍ତ୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ଆରେକ୍‌, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେହ୍‌ଣି ଆମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରି, ନ୍‌ଡିର୍‍ତେ ତାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ଜୀବନ୍ ରେତା ହ୍‍ତେକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଅଇ ରେମ୍ ହାରୁ। ଆରେକ୍‌ ଇ ହିଲା (ଯୋହନ୍), ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଣ୍‌ତି, ତୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ତାର୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ର୍‌ସ୍‌ତା ତିଆର୍ କ୍‍ର୍। ତୁଇ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍ଉ, ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତି, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍ ହାଉତି। ଇରି ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡାର୍ ଲାଗି ଗ୍‌ଟେଦ୍, ଆର୍ ସେ ତାର୍ ବେସି ଲାଡ୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଉଜାଳ୍ ହର୍ ମସିହାକେ ଦିଲାଆଚେ। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅନ୍ଦାରେ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମ୍‍ର୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଡିରୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶାନ୍‌ତିର୍ ବାଟ୍‌କେ ଆଣୁକେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଉଜାଳ୍ ଦ୍‍କାଇଦ୍।” ଆରେକ୍‌, ସେ ହିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ବୁଦି ହାଇ ଆତ୍ମାଇ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବା ଜାଣାଇ ନ୍‍ଉତା ହ୍‍ତେକ୍, ସେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ରୋମୀୟ ରାଇଜର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‍ଜା କାଇସର୍ ଅଗଷ୍ଟ, ସେ ଦେଶାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନାଉଁ ଲେକ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସିରିୟା ଜିଲାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା କୁରିଣିଆ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଗବର୍‍ନର୍ ରେତାବ୍‌ଳ୍, ଇରି ହ୍‌ର୍‍ତୁ ତର୍ ନାଉଁର୍ ଗ୍‌ଣ୍‌ତି ଲେକାଅଇଲି। ସେତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଉତାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଗଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୋଷେପ୍ ହେଁ ନାଉଁ ଲେକା ଉତାର୍ ଗିନେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ନାଜରିତ ଗାମେ ହ୍‍ଣି, ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ନାଉଁର୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜାର୍ ଗାମେ ଗ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍, ନିଜାର୍ କ୍‍ନ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌ରିଲା। ସେ ତାର୍ ମାଗ୍‌ଲା ଟକି ମରୀୟମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନାଉଁ ଲେକା ଉତାର୍ ଗିନେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମରୀୟମ୍ ହେଟେ ରିଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ଗାମେ ରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ବେଦ୍‌ନା ଆରମ୍ ଅଇଲି। ହ୍‌ଚେ ସେ ତାର୍ ହ୍‍ର୍‌ତୁର୍ ହଇସିକେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲି, ଆର୍ ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇକ୍‌ରି ତାକେ ଗାଇ ସାଳାର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ସଳାଇ ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଗତ୍ଯା ରେତା ଗ୍‍ରେ, ସେମ୍‍ନ୍ ରେତାର୍ ଗିନେ ଜାଗା ନ୍‌ରିଲି। ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ସ୍‌ହର୍ ବାଟାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ମେଣ୍ଢା ଗ୍ଉଳିଆମ୍‍ନ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ଦାଇ ର୍‌ଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କେ ଜାଗ୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦୂତ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଚାରିହାକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ମଇମାର୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଲି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡିରି ଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଡିରାନାଇ। ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗିନେ ଅଦିକ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତାର୍ ଗଟେକ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, କାଇତାକ୍ ଆଜି ବେଥ୍‍ଲିହିମେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ସ୍‌ହରେ ତୁମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଆଚେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମାପ୍‌ରୁ। ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇରି ଗଟେକ୍ ଚିନା ଅଇଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ହିଲାକେ ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇକ୍‌ରି ଗାଇ ସାଳାର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ସଳାଇ ରିଲାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌।” ଆରେକ୍‌, ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଗାଦି ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନ୍ଦା ଆସିକ୍‍ରି ସେ ଦୂତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ କଇଲାଇ, “ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଅଉଅ, ଆର୍, ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ସେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ।” ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, ମେଣ୍ଢା ଗ୍ଉଳିଆମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଆଶା ଅମି ବେଥ୍‍ଲିହିମେ ଜୁମା ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଗ୍‌ଟିଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାଣାଇଲା ସେରି ଦ୍‍କୁକ୍।” ସେତିହ୍‍ଣି ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇକ୍‍ରି ମରୀୟମ୍, ଯୋଷେପ୍ ଆର୍ ତାର୍ ହିଲାକେ ଗାଇ ସାଳାର୍ ଡଙ୍ଗାଇ ସ୍‍ଳାଇ ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମେଣ୍ଢା ଗ୍ଉଳିଆମ୍‍ନ୍ ହିଲାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ କଇରିଲା ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ମେଣ୍ଢା ଗ୍ଉଳିଆମ୍‍ନ୍ କଇଲା କ୍‌ତାକେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାବାଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମରୀୟମ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତାର୍ ମ୍‌ନେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ଆର୍, ମେଣ୍ଢାଗ୍‍ଉଳିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ କଇରିଲା ହ୍‍ର୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଇ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ କାମାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରି କ୍‍ରି ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ହିଲାକେ ଆଟ୍‍ଦିନ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ ସୁନତ୍ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ଆଇଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ନାଉଁ ଯୀଶୁ ଦିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଇ ନାଉଁ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ହେଟେ ନ୍‍ଉତା ଆଗେହ୍‍ଣି ଦ୍‌ଇରିଲା। ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୋଶା ଆଦେଶ୍ ଦେଇରିଲା ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ଯୋଷେପ୍ ଆର୍ ମରୀୟମାର୍ ଶୁଚି ଅଉତାଦିନ୍ ଆଇଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ହିଲାକେ ଦେମ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁ ମୋଶାକେ କଇରିଲା ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ସ୍‍ବୁ ହ୍‍ର୍‌ତୁର୍ ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ହିଲାକେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ଦେତାର୍ ନିୟମ୍ ରିଲି, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ହୁଜା ଦେତାର୍ ଗିନେ, ସେମ୍‍ନ୍ ହାଣ୍ତ୍‌କା ଆର୍ ଜଳେକ୍ ହାରୁଆ ଦ୍‍ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିରେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଶିମିୟନ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ସେତିରିଲା। ସେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ସେ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଗିରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇରିଲା। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଶିମିୟନ୍‍କେ ଶପତ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲା, ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ନ୍‍ଦେକ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍, ତୁଇ ନ୍‍ମେର୍‌ସି ବ୍‌ଲି। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା କଇଲା ହର୍ ଶିମିୟନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଗ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଉବାସି ଆଇସି ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହୁରା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିରେ ଆଇଲାଇ। ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତାକେ ବିତ୍‌ରେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଶିମିୟନ୍ ଯୀଶୁକେ ତାର୍ କଳେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ କଇରିଲା କ୍‌ତା ହୁରା କ୍‌ଲିସ୍, ଅବେ ମକେ ସୁସ୍‌ତାରେ ମ୍‌ରୁକେ ଦେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଆଜି ନିଜେ ମର୍ ଆକିଏ ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆଚି, ଦେଶାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଉତି, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଅଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତି, ଆର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ମଇମା ହାଉତି।” ଶିମିୟନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ କଇଲା ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ଉବାସି ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ଆର୍ ଶିମିୟନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ମରୀୟମ୍‌କେ କଇଲା, “ଦ୍‍କ୍, ଇ ହିଲାର୍ ଗିନେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହାଉତି ଆର୍ କ୍‌ତିଲକ୍ ଜୀବନ୍ ର୍‌କ୍ଷା ଅଉତି। ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଚିନା ଅଇଦ୍, ତାକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତା ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି, କ୍‌ଣ୍ତାଇ ମାର୍‍ଲେକ୍ ଦୁକା ଅଇଲା ହ୍‍ର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଗ୍‌ଟେଦ୍।” ଆର୍ ଆଶେର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଫିନୁଏଲାର୍ ଜିସି ହାନ୍ନା ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ମାଇଜି ରିଲି, ସେ ବେସି ବୟଷ୍ ଅଇରିଲି, ସେ ବିବା ଅଇକ୍‍ରି ସାତ୍ ବର୍ଷ ହ୍‍ତେକ୍ ତାର୍ ଡକ୍‌ରାସି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ରିଲି ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଡକ୍‌ରାସି ମ୍‌ଲା। ଆର୍ ଅଶେ ଚାର୍ ବର୍ଷ ହ୍‍ତେକ୍ ରାଣ୍ଡୀ ଅଇରିଲି। ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମନ୍ଦିରେ ର୍‌ଇକ୍‍ରି ଦିନ୍‍ରାତି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିରେ ହଚ୍‍ଲି ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲି, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲଗେ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଉଦାର୍‌ ଲାଗି ଜାଗିରିଲା ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ସେ ହିଲାର୍ ବିଷୟେ କଇଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୋଷେପ୍ ଆର୍ ମରୀୟମ୍ ମାପ୍‌ରୁ କଇରିଲା ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ଶୁଚି କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ବୁକାମ୍ ସ୍‌ରାଇଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ରେତା ଜାଗା ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ନାଜରିତ ଗାମ୍‍କେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍, ଯୀଶୁ ହିଲା ଦିରେ ଦିରେ ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ତାର୍ ବୁଦି ଗିଆନ୍ ବର୍‍ତି ଅଇଲି, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ରିଲି। ସ୍‍ବୁ ବର୍ଷ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଉବାସି ଆର୍ ଆଇସି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଜାତିରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁକେ ବାର ବର୍ଷ ଅଇରିଲି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିତିନିୟମ୍ ହ୍‍ର୍ ହ୍‌ରବ୍ କାମ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ରବ୍ କାତାର୍ ସ୍‌ରାଇ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଆସ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେଡେବଳ୍ ହିଲା ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିରେ ର୍‌ଇଗ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଉବାସି ଆଇସି ଇକ୍‍ତା ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ଅମାର୍ ମ୍‌ନ୍ଦାଇ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ବାବିକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ ବାଟ୍ ଇଣ୍ତି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କଜୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେତି ଯୀଶୁକେ ହାଇ କଜି କଜିକ୍‌ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ମିଳାଇଲାଇ। ସେ ଯିହୁଦି ପଣ୍ତିତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ବ୍‌ସି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ପର୍‌ସନ୍‌ ହ୍‍ଚାର୍‍ତି ରିଲା, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା ଆର୍ ଉତ୍ତର୍ ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସବୁଲକ୍ ଚାନିଆ ଅଉତି ରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଉବାସି ଆଇସି ତାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ କାବାଅଇଲାଇ, ତାର୍ ଆଇସି ତାକେ କଇଲି, “ମର୍ ହିଲା, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଆମୁକେ ତାକାମ୍‍ଲିସ୍? ଦ୍‍କ୍ ତର୍ ଉବାଦି ଆର୍ ମୁଇ ତକେ କଜି କଜି କ୍‍ତେକ୍ ଦ୍‍ନ୍ଦା ଅମ୍‍ଲୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କଜୁଲାସ୍? ମୁଇ ମର୍ ଉବାର୍ ଗ୍‍ରେ ରେତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‍ଲି, କାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ନ୍‌ରିଲାସ୍?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଜୁଇକ୍‍ତା କଇଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନାଜରିତ ସ୍‍ହ୍‍ର୍‍କେ ଲେଉଟି ଆଇଲା ଆର୍ ସେତି ସେ ର୍‌ଇକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାମେ ସାଇଜ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସି ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରି ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେର୍‌କି ରିଲି। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଦିରେ ଦିରେ ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ବୁଦିଏ ବାଡୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ତାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତି ରିଲାଇ। କାଇସର୍ ରମ୍ ଦେଶ୍‌କେ ତିବିରୀୟା ମହା ର୍‌ଜା ହ୍‍ନ୍ଦ୍‍ର ବର୍ଷ ଶାସନ୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ପନ୍ତିୟ ପିଲାତ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ର୍‍ଜା ରିଲା ଆର୍ ହେରୋଦ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ର୍‍ଜା ରିଲା, ତାର୍ ବାଇସି ଫିଲିପ୍ ଇତୁରୀଆ ଆର୍ ତ୍ରାଖନୀତିର୍ ର୍‍ଜା ରିଲା ଆର୍ ଲୁସାନିଆ ଅବିଲନିର୍ ର୍‍ଜା ରିଲା। ହାନାନ ଆର୍ କୟାଫା ମୁଖିଆ ଜାଜକ୍ ରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଜିଖରିୟାର୍ ହଇସି ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ହଚ୍‌ଲି। ତ୍‍ବେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗାମ୍‍କେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ ବ୍‌ଲି କଇଲା, ଆର୍ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ଡୁବେନ୍ ନିଆ, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା କ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‍ଲି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକ୍‍ଲା ଆଚେ, “କେ ଗଟେଲକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍ଉତିରିଲା, ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତା ବାଟ୍ ସିଦା କ୍‍ରା, ତାର୍ ଜାତାର୍ ଗିନେ ର୍‌ସ୍‌ତା ତିଆର୍ କ୍‍ରା। ସ୍‍ବୁ ବାଲିଆ କାଲ୍ ଜାଗା ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇଦ୍, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଡଙ୍ଗୁର୍, ହ୍‍ର୍‌ବତ୍ ମ୍‌ନ୍ ସିଦା ଅଇଦ୍, ବାଙ୍ଗ୍‍ଟା ବାଟ୍ ସ୍‍ବୁ ସିଦା ଅଇଦ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ କାଲ୍ ଡେପ୍ ସିଦା ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଜ୍‍ଗତେ ରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାକେ ଦ୍‍କ୍‌ତି।” ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ଆସ୍‌ତିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ କଇଲା, “ରେ ବିଷ୍‍ରିଲା ସାହ୍ ହର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାଚୁକେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କେ ଚେତ୍‍ନା ଦିଲା? ତ୍‍ବେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇଲା ଆଚାସ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍, ସେନ୍‍କାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରା, ଆରେକ୍‌, ଅବ୍ରାହାମ୍ ତ ଅମାର୍ ଉବା ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ବାବାନାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇ ଟେଡା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଗିନେ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ। ଆରେକ୍‌ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ବୁନ୍ଦେ ଟିଙ୍ଗିଆ ଟଲୁକେ ଲାଗି ଆଚେ, ଜୁଇ ଗ୍‌ଚ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ, ସେ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ମାରିକ୍‌ରି ଜୟେ ହ୍‌କା ଅଇଦ୍।” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌କେ କାଇରି କ୍‍ରୁମା?” ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଜଳେକ୍ ହ୍‍ଚିଆ ଆଚେ, ସେ ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଚିଆ ନାଇ ତାକେ ଗଟେକ୍ ହ୍‍ଚିଆ ଦିଆସ୍‌, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ କାଦିଆଚେ, ସେ ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ କାଦି ନାଇ ତାକେ ଦିଆସ୍‌।” ଜ୍‌ତେକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍?” ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ରୋମୀୟ ସ୍‍ର୍‍କାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଗେନ୍‍ତାର୍ ନିୟମ୍ ଆଚେ ସ୍‌ତେକ୍ ହ୍‌କା ନିଆ, ଅଦିକ୍ ନିଆନାଇ।” କେତେକ୍ ରୋମୀୟ ସଇନିକ୍‍ ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ଅମାର୍ ବିଷୟେ କାଇରି ଅଇଦ୍? ଆର୍ ଅମୁକ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍।” ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବପୁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଡାବୁ ନିଆନାଇ। କାର୍ ବିରୁଦେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉଆନାଇ, ତୁମି ଜ୍‌ତେକ୍ ଡାବୁ ହାମ୍‍ଲାସ୍ ସ୍‌ତେକ୍ ଡାବୁ ତ୍‌ଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଚ୍‍ଲା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଗିରିଲାଇ ଲାଗି, ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍‍କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅଇରେଦ୍ କି ବ୍‍ଲି ତାକାର୍ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ତି ରିଲାଇ। ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ସ୍‌ବ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ସିନା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ଯେ କି ମ୍‍ର୍‍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି, ସେ ଆସୁଲା, ତାର୍ ହାଣ୍ତାଇର୍ ଗ୍‌ଟି ଇଟାମ୍‍କେ ହେଁ ମୁଇ ଚାକର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ନଇ। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଆର୍ ଜୟେ ଡୁବେନ୍ ଦେଇଦ୍। ସେ ନିଜାର୍ କଟାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ସଫା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ନିଜାର୍ ହାଲାୟ୍ ଗ୍ଉଁ ବାଚି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଲା ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ହ୍‍ଲ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ତା ଜୟେ ହଡାଇଦ୍।” ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ତେକ୍ ପର୍‍କାର୍ କ୍‌ତା କ୍ଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ବଡ୍ ର୍‍ଜା ହେରୋଦ୍ ନିଜାର୍ ବାଇସିର୍ ଡକୁରିସ୍ ହେରୋଦିଆକେ ବିବା ଅଇରିଲା ଲାଗି ଆର୍ ତାର୍ ବିନ୍ କ୍‍ତେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଉଡ୍‌ଲାକ୍, ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯୋହନ୍‍କେ ଜେଇଲ୍ ଗ୍‍ରେ ହୁରାଇ କ୍‍ରି, ସେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ଲା। ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଜେଇଲ୍ ଗ୍‍ରେ ଜାତା ଆଗେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ, ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆଇଲା ଆର୍ ଯୋହନାର୍ ତ୍‌ଇ ଡୁବେନ୍ ନିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବାଦୁଳ୍ ଉଗାଳି ଅଇଲି, ଆରେକ୍‌, ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାରୁଆ ହର୍ ଅଇ ଯୀଶୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଉତ୍ରି ଆଇଲି। ଆର୍ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଇକ୍‍ତା ଅଇଲି, “ତୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା। ମୁଇ ତର୍‍ଗିନେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଆଚି।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ସେବାକାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାକେ ତିରିଶ୍ ବର୍ଷ ଅଇରିଲି। ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାବ୍‌ଲା ହର୍ ଯୀଶୁ ଯୋଷେପାର୍ ହଇସି। ଯୋଷେପ୍ ଏଲିର୍ ହଇସି। ଏଲୀ ମତାଥାର୍ ହଇସି, ମତ‍ଥା ଲେବୀର୍ ହଇସି। ଲେବୀ ମଲ୍‌ଖୀର୍ ହଇସି, ମଲ୍‌ଖୀ ଯନ୍ନୟର୍ ହଇସି। ଯନ୍ନୟ ଯୋଷେପାର୍ ହଇସି। ଯୋଷେପ୍ ମତ୍ତିଥ୍ୟାର୍ ହଇସି, ମତ୍ତିଥ୍ୟା ଆମୋସର୍ ହଇସି, ଆମୋସ୍‌ ନାହୁମର୍ ହଇସି, ନାହୁମ ହେସ୍ଲୀର ହଇସି, ହେସ୍ଲୀ ନଗୟର ହଇସି, ନଗୟ ମହଥର୍ ହଇସି, ମହଥ ମତ୍ତିଥ୍ୟା ଶିମୟୀର୍ ହଇସି, ଶିମୟୀ ଯୋସେଖର୍ ହଇସି, ଯୋସଖ ଯୋଦାର୍ ହଇସି। ଯୋଦା ଯୋହନାର୍ ହଇସି, ଯୋହନ୍ ରେଷାର୍ ହଇସି, ରେଷା ଜିରୁବାବିଲାର୍ ହଇସି, ଜିରୁବାବିଲ ଶଲ୍‌ଟୀୟେଲ୍‌ର୍ ହଇସି, ଶଲ୍‌ଟୀୟେଲ୍‌ ନେରୀର୍ ହଇସି। ନେରୀ ମଲ୍‌ଖୀର୍ ହଇସି, ମଲ୍‌ଖୀ ଅଦ୍ଦୀର୍ ହଇସି, ଅଦ୍ଦୀ କୋସାମର୍ ହଇସି, କୋସାମ୍‌ ଏଲ୍ଳଦାନର୍ ହଇସି, ଏଲ୍ଳଦାନ ଏରର୍ ହଇସି। ଏର ଯିହୋଶୂୟର୍ ହଇସି, ଯିହୋଶୂୟ ଏଲୀୟାଜର୍ ହଇସି, ଏଲୀୟାଜର୍ ଯୋରିମର୍ ହଇସି, ଯୋରିମ ମତ‍ଥାତର୍ ହଇସି, ମତ‍ଥାତ ଲେବୀର୍ ହଇସି। ଲେବୀ ଶିମିୟନର୍ ହଇସି, ଶିମିୟନ୍ ଯିହୁଦାର୍ ହଇସି, ଯିହୁଦା ଯୋଷେପାର୍ ହଇସି, ଯୋଷେପ୍ ଯୋନାମର୍ ହଇସି, ଯୋନାମ୍ ଏଲିୟାକୀମର୍ ହଇସି। ଏଲିୟାକୀମ୍ ମଲାହର୍ ହଇସି, ମଲାହ ମନ୍ନାର୍ ହଇସି, ମନ୍ନା ମତ୍ତଥାର୍ ହଇସି, ମତ୍ତଥା ନାଥନର୍ ହଇସି, ନାଥନ ଦାଉଦାର୍‌ ହଇସି। ଦାଉଦ୍ ଯିଶୀର୍ ହଇସି, ଯିଶୀ ଓବେଦର୍ ହଇସି, ଓବେଦ ବୋୟାଜାର୍ ହଇସି, ବୋୟାଜ୍ ଶେଲହର୍ ହଇସି, ଶେଲହ ନହଶୋନାର୍ ହଇସି। ନହଶୋନ୍ ଅମ୍ମୀନାଦବାର୍ ହଇସି, ଅମ୍ମୀନାଦବ୍ ଅଦ୍ମୀନର୍ ହଇସି, ଅଦ୍ମୀନ ଅର୍ଣ୍ଣୀର୍ ହଇସି, ଅର୍ଣ୍ଣୀ ହିଷ୍ରୋଣାର୍ ହଇସି, ହିଷ୍ରୋଣ ପେରସାର୍ ହଇସି, ପେରସ୍ ଯିହୁଦାର୍ ହଇସି। ଯିହୁଦା ଯାକୁବାର୍ ହଇସି, ଯାକୁବ ଇସ୍‍ହାକାର୍ ହଇସି, ଇସହାକ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହଇସି, ଅବ୍ରାହାମ୍ ତେରହର୍ ହଇସି, ତେରହ ନାହୋରର୍ ହଇସି। ନାହୋର୍ ସରୂଗର୍ ହଇସି, ସରୂଗର୍ ରଗୁର୍ ହଇସି, ରଗୁ ଫେଲଗର୍ ହଇସି, ଫେଲଗ ଏବରର୍ ହଇସି, ଏବାର୍ ଶେଲହର୍ ହଇସି। ଶେଲହ କେନାନର୍ ହଇସି, କେନାନ ଅର୍ଫକ୍ଷର୍ ହଇସି, ଅର୍ଫକ୍ଷ ଶେମର୍ ହଇସି, ଶେମ ନୋହର୍ ହଇସି, ନୋହ ଲେମଖର୍ ହଇସି। ଲେମଖ ମଥୂଶେଲହର୍ ହଇସି, ମଥୂଶେଲହ ହନୋକର୍ ହଇସି, ହନୋକ ଯେରଦର୍ ହଇସି, ଯେରଦ୍ ମହଲଲେଲର୍ ହଇସି, ମହଲଲେଲ କେନାନର୍ ହଇସି, କେନାନ ଏନୋଶର୍ ହଇସି, ଏନୋଶ ଶେଥର୍ ହଇସି, ଶେଥ ଆଦ‍ମର୍ ହଇସି, ଆଦ‍ମ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି। ଯୀଶୁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇକ୍‍ରି ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡେ ହ୍‍ଣି ଲେଉଟି ଆସି, ଆତ୍ମାର୍ ଇଚାହର୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ଶଇତାନ୍ ସେତି ଯୀଶୁକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି। ଯୀଶୁ ଚାଳିଶ୍‍ଦିନ୍ ଆର୍ ଚାଳିଶ୍‌ ରାତି କାଇରି ନ କାଇତେ ରେଇ, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବେସି ବୁକ୍‍ ହାଇଲା। ସେତି ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲା, “ତୁଇ ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ତ୍‍ବେ ଇ ଟେଳାକେ ରୁଟି ଅମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦେସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଶଇତାନ୍‌କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଆଚେ, ମାନାଇ ଅବ୍‍କା ରୁଟି କାଇକ୍‍ରି ବାଚି ନ୍‌କେର୍‌ତି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଉଚା ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ନିଲି ଆର୍‌ଗଟ୍ ଗ୍‌ଡି ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ରାଜିକେ ଦ୍‌କାଇଲା। ଆରେକ୍‌, ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଅଦିକାର୍ ଆର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ମୁଇ ତକେ ଦେଇନ୍ଦ୍, କାଇତାକ୍ ମକେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ, ଆର୍ ମୁଇ ଜାକେ ଇଚା କ୍‌ଲେକ୍ ତାକେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦେଇନ୍ଦ୍। ତୁଇ ଯଦି ମକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ମର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ର୍‍ସି, ତ୍‍ବେ ଇ ସ୍‌ବୁ ତର୍ ଅଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଆଚେ, ତୁମି ତୁମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ନିଜାର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରା ଆର୍ ତାର୍ ଆରାଦନାକ୍‌ରା।” ଆରେକ୍‌, ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ନିଲା, ଆର୍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ମନ୍ଦିର୍ ଚାତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଟିଆ କ୍‌ରାଇ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ଇତିହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଡ୍‍ଗାଉ। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ। ସେ ନିଜାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ଉଦାର୍‌ ବିଷୟେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଲେକା ଅଇଆଚେ, ତର୍ ହାଦ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଟେଳାଇ ନ୍‍ହାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଆତେ ଟେକି ଦ୍‌ର୍‍ତି।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଆଚେ, ‘ତୁମି ତୁମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରାନାଇ।’” ଶଇତାନ୍ ଯୀଶୁକେ ଇ ସ୍‌ବୁ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ତାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ବାରିଗ୍‍ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲି, ତାର୍ କ୍‌ବର୍ ସେ ଚାରିହାକ୍ ଆଉଜି ଅଇଲି। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ପର୍‌ଶଙ୍ଗ୍‌ସା ହାଇଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଜୁଇ ନାଜରିତ ସ୍‌ହରେ ବାଡିରିଲା, ସେ ସ୍‌ହରେ ଆଇଲା ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହ୍‍ଳୁକେ, ସେ ଟିଆଅଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାକେ ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହଡୁକେ ଦିଲାଇ, ସେ ସେତାକ୍ ଇଟାଇକ୍‌ରି, ଜୁଇତି କି ଇ ବାକ୍ୟ ଲେକା ଅଇରିଲା, ସେ ବାକ୍ୟ ସେ ହାଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମକେ ଅବିଶେକ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଜେଇଲ୍ ଗ୍‍ରେ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ, କାଣା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆକି ଦ୍‌କୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ସମୟ୍ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି କ୍ଉତାର୍ ଗିନେ, ସେ ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ।” ଯୀଶୁ ଶାସ୍‌ତର୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରି, ସେରି ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ଚାଲାଉତା ଲକ୍‌କେ ଲେଉଟାଇ ଦିଲା ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ଆର୍ ସେତି ବ୍‍ସିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ତାକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଇ ବାକ୍ୟ ଜାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‍ଲାସ୍, ଆଜି ସେରି ହୁରା ଅଇଲି।” ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତାର୍ ବୁଦିର୍ କାତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଏ କାଇରି ଯୋଷେପାର୍ ହଇସି ନଇକି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଇକ୍‍ତା କ୍ଉଆସ୍ ମୁଇ ଜାନ୍‍ଲେ ଆଚି, ‘ଏ ଡାକ୍‍ଟର୍, ତୁଇ ନିଜ୍‍କେ ଆଗ୍‍ତୁ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଅଉ; କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରେ ଜୁଇ ଜୁଇରି କାବାକାମ୍ ଗଟିଆଚେ ବ୍‍ଲି ଅମି ଶୁଣିଆଚୁ, ସେ ସ୍‌ବୁକାମ୍, ତର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ମାଟାଇ ହେଁ କ୍‌ର୍‌ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କ୍ଉଆସ୍।’” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, କୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗାମେ କ୍‌ବେ ମାନ୍‍ତି ନାହାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉ ଏଲିୟର୍ ସମୟେ, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଚାରିହାକ୍ ତିନି ବର୍ଷ ଚଅ ମାସ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ବାଦୁଳ୍ ଟେକି ବର୍‌ଷା ନ୍‍ଇଲି, ଆର୍ ବେଡା ହ୍‌ଦା ମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ କାୟ୍ ହାଚି ନ୍‍ଇଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଏଲିୟକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‍ହେଟାଇ କ୍‍ରି, ସୀଦନ୍ ଦେଶାର୍ ସାରିଫତ୍ ଗାମାର୍ ଗଟେକ୍ ରାଣ୍ତିର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା। ଆରେକ୍‌, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଏଲିୟର୍ ସମୟେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ, କ୍‍ତେକ୍ କୁଷ୍ଟରଗ୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାକେ ହେଁ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରାଅଇ ନ୍‌ରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ସିରିଆ ଦେଶାର୍ ନାମାନ୍ ନାଉର୍ ଏକ୍‍ଲା ଲକ୍ ହ୍‌କା ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲାଇ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ରିସାଅଇକ୍‌ରି ଟିଆ ଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ରିସାଅଇକ୍‌ରି ଯୀଶୁକେ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବାର୍‌କ୍‌ରି, ଜୁଇ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ହର୍ ରିଲି, ସେତିହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ହିଙ୍ଗି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ତାକେ ସେତି ନିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବାରି ଉଟିଗ୍‌ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରେ ଆଇଲା, ଆର୍ ସେତି ସେ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣି ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ସେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ଲକ୍‌ରିଲା, ତାକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସି ରିଲି। ଆର୍ ସେ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ହେ ନାଜରିତୀୟ ଗାମାର୍ ଯୀଶୁ, ତୁଇ କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ କ୍‌ତାଇ ମ୍‌ନ୍ ଦେମ୍‍ଲିସ୍? ତୁଇ କାଇରି ଅମୁକେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲିସ୍? ତୁଇ କେ ସେରି ମୁଇ ଜାଣୁଲେ। ତୁଇ ସେ ପବିତର୍‌ ଲକ୍ ଯେ କି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲିସ୍ ଆଚିସ୍‌।” ଯୀଶୁ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଡିରାଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଚୁପ୍‍କ୍‍ର୍ ଆର୍ ଇଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରିଯା” ସେ ବୁତ୍ ତାକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ଅଦ୍‍ରାଇଲି ଆର୍ ତାକେ କାଇରି ନ୍‍ଷ୍ଟ ନ୍‌କେରି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଅଦିକ୍ କାବାଅଇଲାଇ, ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଶିକ୍ୟା? ସେ ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନି ବାରି ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କ୍‌ଲାକାମ୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ଇଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଗାମେ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଆଉଜି ଅଇଲି। ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଶିମୋନାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ସେତି ଶିମୋନାର୍ ସ୍‌ତୁର୍‍ସି ବେସି ଜ୍‍ର୍ ଅଇରିଲି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ସ୍‌ତୁର୍‍ସିର୍ କ୍‌ତା ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଟିଆଅଇ ଜ୍‍ର୍‍କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳେହ୍‍ଣି ଜର୍‍ ଚାଡ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ ସେମାଡେ ଉଟିକ୍‍ରି ସେ ସେମନ୍‍କେ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ବେଳ୍ ବୁଡ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ପର୍‍କାର୍ ରଗ୍ ଜ୍‍ରେ ହ୍‍ଳିରିଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ, ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ଆତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା। ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କିଲି ବିଲି ଅଇ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁ ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ସୁଜଗ୍ ନ୍‍ଦିଲା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି ଜାଣିରିଲାଇ। ତାର୍ ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ବର୍ ସ୍‍କାଳିଆ ଯୀଶୁ ସ୍‍ହର୍ ଚାଡି ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ କ୍‍ଜ୍‍ତି ରିଲାଇ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବେଟ୍ ଅଇଲାଇ ତାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ତେବାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମକେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ସ୍‍ହର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ହ୍‍ଳେଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଗିନେସରତ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ଡିଏ ଟିଆ ଅଇରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁକେ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହେଲା ହେଲି ଅଉତି ରିଲାଇ। ସେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ଡିଏ ଜଳେକ୍ ଡଙ୍ଗା ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ମାଚୁଆ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ହ୍‍ଣି ଉତ୍‍ରି କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଜାଲ୍‌ମ୍‍ନ୍ ଦ୍ଉତି ରିଲାଇ। ସେ ଜଳେକ୍ ଡଙ୍ଗା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଜୁଇରି ଶିମୋନାର୍ ଡଙ୍ଗାରିଲି, ଯୀଶୁ ସେତି ଜାଇକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଆର୍ ଡଙ୍ଗାକେ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅଡ୍‍କ୍ ଦୁରିକେ ନେ ବ୍‍ଲି କଇଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେତି ବ୍‌ସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲା। ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ଶିମୋନ୍‍କେ କଇଲା, “ଡଙ୍ଗାକେ ଅଡ୍‍କ୍ ବେସି ହାଣି ବିତୁର୍‍କେ ନ୍ଇକ୍‌ରି, ତୁଇ ଆର୍ ତର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳିମ୍‍ନ୍‍ ମାଚ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଜାଲ୍ ମାରା।” ଶିମୋନ୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଏଗୁରୁ ଗୁଳା ରାତି ମାଚ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଜାଲ୍ ମାର୍‍ଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ଦ୍‌ରୁ ନାହାର୍‍ଲୁ। ଅବେ ତୁଇ କଇଲାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଜାଲ୍ ମାରିନ୍ଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ଜାଲ୍ ମାର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଅତେକ୍ ମାଚ୍ ଲାଗ୍‍ଲି ଯେ, ତାକାର୍ ଜାଲ୍‌ମ୍‍ନ୍ ଚିଡୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ରିଲା ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳିମ୍‍ନ୍‍ ଆସିକ୍‍ରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆତ୍ ଟାରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଆସି ଜଳେକ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ବ୍‍ର୍‍ତି ମାଚ୍ ଦେର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଡଙ୍ଗାମ୍‌ନ୍ ବୁଡୁକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟତାର୍ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ଡୁଳି ମୁଣ୍ତିଆ ମାରିକ୍‌ରି କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ମ୍‍ର୍‍ ଲଗେହ୍‍ଣି ଉଟି ଯା, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ପାପିଲକ୍।” କାଇତାକ୍ ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗୁଆଳିମ୍‌ନ୍ ବେସି ମାଚ୍ ଦ୍‍ରି ରିଲାର୍ ଲାଗି, ସେରି ଦ୍‍କି ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି କାବାଅଇଲାଇ। ଜେବଦୀର୍ ଜଳେକ୍ ହଇସି ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ହେଁ ସେରି ଦ୍‍କି ବେସି କାବାଅଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଏମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଶିମୋନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ, ଯୀଶୁ ଶିମୋନ୍‍କେ କଇଲା, “ଡିରାନାଇ ଆଜିହ୍‌ଣି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣି ଚେଲା କ୍‌ରୁକେ ଶିକାଇନ୍ଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାକେ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଆଣି ମାଚ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତା ଜାଲ୍ ଚାଡ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ତରେକ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‍ହ୍‍ର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ରିଲାବ୍‍ଳ୍, ଦ୍‌କା, ସେତି ଗଟେକ୍ କୁଷ୍ଟରଗ୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ରିଲା। ସେ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କି ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ତାର୍ ଗଡେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ ଯଦି ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତ୍‍ବେ ମକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁହାର୍‍ସି।” ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଆତ୍‍କେ ଲାମାଇ କ୍‍ରି ସେ ରଗିକେ ଚୁଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ମୁଇ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ରୁଲେ, ତୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉ।” ସେମାଡେ ସେ କୁଷ୍ଟରଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା। ଆର୍, ଯୀଶୁ ସେ ଲକ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇ କଇଲା, “ଇକ୍‍ତା କାକେ କ୍ଉନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସିଦା ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜା ଆର୍ ମକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ବ୍‍ଲି କ୍ଉ, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିସ୍ ବ୍‍ଲି ସେ କଇଲେକ୍, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମୋଶାର୍ ଆଦେଶ୍ ହ୍‍ର୍, ନିଜାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାର୍ ସାକି ଦେତାର୍ ଗିନେ ମାନ୍‍ସି ଦିଆସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତା ବେସି ଆଉଜି ଅଇଲି, ଆର୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ରଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତାର୍ ଗିନେ, ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଇକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, ଆରେକ୍‌ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗାମ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦା ଜିଲା ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲି। ଆରେକ୍‌, ଦ୍‌କା, ଚାର୍ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ ଟାଟିଏ ବଇକ୍‌ରି ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯୀଶୁର୍ ମୁଏ ତାକେ ନେମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେତି ଜ୍‌ବର୍ ବିଡ୍ ଲାଗି, ରଗିକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ନେମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଗ୍‍ରାର୍ ଚାନି କାଣା କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେବାଟ୍ ରଗିକେ ଟାଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯୀଶୁର୍ ମୁଏ ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ଉତ୍‌ରାଇ ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସେ ରଗିକେ କଇଲା, “ଏ ବାଇ, ମୁଇ ତର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା କ୍‌ଲେଆଚି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, “ଇ ମାନାଇକେ? ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁଲା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଚାଡି ଆରେକ୍‌ କେ ପାପ୍ କେମା କ୍‍ରୁହାରେ?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଉତି ରିଲାର୍ ଜାଣିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ କାଇତାକ୍ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ‘ତର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା ଅଇଲିବେ’ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତାର୍ ସ୍‍ହଜ୍ କ୍‌ତା, କି ‘ଉଟ୍ ଆର୍ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜା’ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମା ସ୍‍ହଜ୍? ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଯେ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ରିଆସ୍‌।” ଇରି କ୍ଇ ଯୀଶୁ ନିର୍‍କୁଳୀ ରଗିକେ କଇଲା, “ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଉଟ୍, ନିଜାର୍ ଟାଟିଦ୍‍ରି ତର୍ ଗ୍‍ରେ ବାରିଯା।।” ସେମାଡେ ସେ ମାନାଇ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ ଉଟି ଟିଆଅଇଲା, ଆର୍ ଜୁଇ ଟାଟିଏ ସଇରିଲା ସେଟାଟି ବଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରି କ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ବାରିଗ୍‍ଲା। ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କାବାଅଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମଇମା କୀର୍‍ତନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ବେସି ଡିରିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଆଜି ଅମିମ୍‍ନ୍ କେଡେକ୍‌ ଚାନିଆଅଉତା ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଲେବୀ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ବ୍‍ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ତାକେ କଇଲା, “ମର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆଉ।” ସେତାକ୍ ଲେବୀ ଉଟି ତାର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି, ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଲେବୀ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‍ଲା, ସେ ବଜିତ୍ଇ ବେସି ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ହେଁ ବଜି କାମ୍‌କେ ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌, ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଆଦାଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି କାମ୍‌ଲାସ୍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଡାକ୍‍ଟର୍ ଲଡାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ରଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଲଡା। ମୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦୁକ୍ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତାର୍ ଗିନେ ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦୁକ୍ ଆଇଲେଆଚି।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତରେକ୍ ତରେକ୍ ଉପାସ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି, ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍ କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଉପାସ୍ ନ୍‌କେରି କାଦି କାତି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବ୍‍ର୍‌ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବାଟାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ର୍‌ ରେତା ହ୍‍ତେକ୍, କାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉପାସ୍ କ୍‌ରାମ୍ ହାରାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ସମୟ୍ ଆସେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ରକେ ନିଆ ଅଇଦ୍, ସେଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉପାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “କେ ନ୍ଉଆ ହ୍‍ଚିଆକେ କାଟିକ୍‍ରି ହ୍‌ର୍‌ନା ହ୍‌ଚିଆର୍ କାଣାଇ ସିଲାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେରି ସିଲାଇଲେକ୍ ନ୍ଉଆ ହ୍‍ଚିଆ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍କାଣା କ୍‍ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ନ୍ଉଆ ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‍ର୍‍ନା ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ନ୍‌କେରେ। ଆରେକ୍‌, କେ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ଚାମ୍ ମଣାଇ ନ୍‍ସେଙ୍ଗାଉତି। ଯଦି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲେକ୍ ଚାମ୍ ମଣାକେ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ହେହୁଲ୍ ଅଇ ହୁଲିକ୍‍ରି ଚିରି ଦେଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଚାମ୍‍ଳା ମଣା ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ତ୍‍ବେ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ନ୍ଉଆ ଚାମ୍ ମଣାଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇଲକ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ କାଇକ୍‍ରି, ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ସେ କଇଦ୍, ‘ହ୍‍ର୍‌ନାରି ବ୍‍ଲ୍।’” ତରେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହାଚି କ୍‍ଲା ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ଅଇ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍, ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କେଡ୍ ଚିଡାଇ କ୍‍ରି ଆତେ ର୍‌ମ୍‌ନ୍ଦି କାମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମ୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେରି କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ଇରି ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଳି ନ୍‌କେରାସ୍? ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ବୁକ୍ ହାଇଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ କାଇରି କ୍‌ରିରିଲା। ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ବୁକେ ରିଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତମ୍ୱୁ ବିତ୍‌ରେ ହୁରିକ୍‌ରି, ଜୁଇ ମାନ୍‍ସି ରୁଟିକେ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା କାତାକ୍‍ତା, ଆରେକ୍‌ କାର୍ କାତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନରିଲି। ସେରି ସେ କାଇଲା ଆର୍, ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କେ ହେଁ କାମ୍‌କେ ଦେଇରିଲା।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମାନାଇ ହିଲା ବିଶାଉଣିଦିନାର୍ ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା। ସେତି ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ଶୁକି ରିଲା ଗଟେଲକ୍ ରିଲା, ଆର୍, ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ସେ ଲକ୍‌କେ ଯୀଶୁ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍ କି ନାଇ, ଇରି ଦ୍‌କୁକେ କ୍‍ତେକ୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାକେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ, ଜ‍ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଦସ୍ ଦ୍‍ରୁ ହାର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ କ୍‌ତା ଜାନ୍‌ଲା, ଆର୍ ଜୁଇଲକାର୍ ଆତ୍ ଶୁକି ଜାଇରିଲି ତାକେ କଇଲା, “ଆସିକ୍‍ରି ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆ ଅଉ” ସେ ମାନାଇ ଉଟି ଜାଇକ୍‍ରି ସେତି ଟିଆଅଇଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାନ୍‍ତା ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ହ୍‍ଚାରୁଲେ, ବିଶାଉଣିଦିନ୍ କାଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ବିଦି ଆଚେ? ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା କି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା? ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ କି ଜୀବନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ର୍‌ତାର୍?” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଚାରିହ୍‌କାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ସେ ଆତ୍ ଶୁକି ରିଲା ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ତର୍ ଆତ୍ ଲାମାଉ, ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍ ଶୁକି ରିଲା ଆତ୍‍କେ ଲାମାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଆତ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି।” ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାନ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ରିସା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁକେ କାଇରି କ୍‍ରୁମା ବ୍‍ଲି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେତି ସେ ରାତି ସାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା। ତାର୍ ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ସେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ବାରଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ନାଉଁ ଦିଲା। ସେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନାଉଁ ଶିମୋନ୍, ଯାକେ ସେ ପିତର୍ ବ୍‍ଲି ନାଉଁ ଦିଲା, ତାର୍ ସାନ୍ ବାଇସି ଆନ୍ଦ୍ରିୟ, ଯାକୁବ ଆର୍ ଯୋହନ୍, ଫିଲିପ୍ପ, ଆର୍ ବାର୍‍ଥଲମୀ, ମାଥିଉ, ଥୋମା, ଆଲଫିର୍ ହଇସି ଯାକୁବ ଆର୍ ଶିମୋନ୍, ଯାକେ ଦେଶ୍ ସେବାକ୍‍ରୁ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ଯାକୁବାର୍ ହଇସି ଯୀହୂଦା ଆର୍ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା, ଯେ ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ଆର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତୁର୍‍ଲା, ସେ ଗଟେକ୍ ସ୍‍ଦ୍‌ର୍‌ମ୍‌ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦା ଜିଲା ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଚାରିବାଟାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଆର୍ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ସ୍‌ନ୍ଦି ବାଟାର୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସି ସେତି ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ। ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁକେ, ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ରଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍କେ ଆସିରିଲାଇ, ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସି ରିଲି ଲାଗି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଉତିରିଲାଇ, ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଚୁମ୍‍ନ୍ଦେ ବ୍‍ଲି ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତି ବାରି ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଗ୍‌ରିବ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ କାଇତାକ୍ ପରମେଶ୍ଵରାର୍ ରାଜି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍। ଅବେ କାମ୍‌କେ ହିମ୍‌କେ ନ୍‍ରିଲା ଲକ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଦି ମିଳେଦ୍, ଅବେ କାନ୍ଦୁଲାସ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉଆସ୍। ଲକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଲାଗି ଗିଣ୍ ଆର୍ ବିନେ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ଆର୍ ତୁମାର୍ ନାଉଁଏ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍ଇ ତୁମୁକ୍ ଇଚ୍ଚା ନ୍‌କେର୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟେଦ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ନାଚା, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଇନାମ୍ ଦେମ୍‌କେ ପରମେଶ୍‌ପ୍‌ର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଆଚେ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ହେଁ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‍ରିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ହାଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍ ଯେ ତୁମି ଦନୀ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସୁକେ ଜୀବନ୍ କାଟୁଲାସ୍। ହାଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ଯେ ଏବେ ହେଟ୍ ହୂର୍‌ନେ କାମ୍‌ଲାସ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କାମ୍‌କେ ନ୍‌ମିଳେ। ହାଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ଏବେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇ ନିଚଳୁଲାସ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଆର୍ କାନ୍ଦାବୁବା ଅଉଆସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ଲି କ୍ଉତି, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଆସି ତୁମୁକେ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନାର୍‌ ହୁର୍‌ବାର୍‌ ଦାଦିସି ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ମିଚ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଏବେ ଶୁଣୁଲାସ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଜୁଇଲକ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗିଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅବିଶାପ୍ ଦେତି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ଯେ ତୁମୁକ୍ ଗଟେକ୍ ଗାଲେ ଚାହୁଳ୍ ମାର୍‍ଲେକ୍, ତାକେ ଆର୍‍ଗଟେ ଗାଲ୍ ହେଁ ଦ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ ତୁମାର୍ ଚାଦର୍ ନ୍‌ଇ ଗ୍‍ଲେକ୍, ତାକେ ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହିନ୍ଦ୍‌ତା ଆଙ୍ଗି ହେଁ ନେମ୍ କେ ମ୍‍ନା କ୍‍ରାନାଇ। ଯେ ହେଁ ତୁମୁକ୍ ମାଗେଦ୍, ତାକେ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌ ଯେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ନ୍‌ଇଜାଇଦ୍, ତାର୍ ତ୍‌ଇ ସେରି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦାବି କ୍‍ରାନାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରତ୍‌ବ୍‌ଲି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ପର୍‌କାର୍‌ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରା। ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‍ର୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇ ଦୟା ହାଉଆସ୍? କାଇତାକ୍ ପାପିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‍ର୍‍ତି। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇଲକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରାସ୍, ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇ ଦୟା ହାଉଆସ୍? କାଇତାକ୍ ପାପିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେରି କ୍‌ର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ରୁଣ୍ ସୁଜୁ ହାର୍‍ତି ବ୍‌ଲି ତୁମାର୍ ଆଶା, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ରୁଣ୍ ଦିଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇ ଦୟା ହାଉଆସ୍? ପାପିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସ୍‍ମାନ୍ ବାବେ ସୁଦ୍ ହାମ୍‌କେ ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ ରୁଣ୍ ଦେତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‍ରା, ଆରେକ୍‌, ରୁଣ୍ ସୁଜ୍‍ତାର୍ ଆଶା ନ୍‌ରେକି କ୍‍ରି ରୁଣ୍ ଦିଆସ୍। ସେରି ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇନାମ୍ ବେସି ଅଇଦ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଅଉଆସ୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ନ୍‍ଦେତା ଲକ୍‌କେ ଆର୍ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବେସି ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଆ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ବିନ୍‌ଲକାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ତୁମାର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରେ। ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଦସି କ୍‍ରାନାଇ ତ୍‍ବେ ସେ ହେଁ ତୁମୁକ୍ ଦସି ନ୍‌କେରେ। ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କେମା କ୍‍ରା ତ୍‍ବେ ସେ ହେଁ ତୁମୁକେ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ କ୍‍ରା, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ତୁମୁକେ ଦାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତ୍‍ବେ ତୁମି ବେସିକ୍‌ରି ହାଉଆସ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ମାଣେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବ୍‍ର୍‍ତି କ୍‍ରି ନାହି ଦିଲେକ୍, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତୁମୁକେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦେତି, ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନାହି ଦିଆସ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ହେଁ ତୁମୁକେ ନାହିକ୍‍ରି ଦେଇଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଗଟେକ୍ କାଣା ଆର୍‌ଗଟ୍ କାଣାକେ ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ନେମ୍ ହାରେ କି? ଯଦି ସେବାଟ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ନେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଜଳେକ୍ କାଣା ହେଁ କାଲେ ଅଦୁର୍‍ତି? ଗୁରୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଚେଲା ବ୍‍ଡ୍ଅଇ ନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲା ଗୁରୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଶିକେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ଗୁରୁର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଅଇଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନେ ପାପ୍ ଦସ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ କାଡା ହର୍ ତୁମାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ସେରି ନ୍‌ଦେକି, ତୁମି କାଇରି ତୁମାର୍ ବାଇର୍ ଆକିର୍ ସାନ୍ କୁଟା ହର୍ ପାପ୍ ଦସ୍‌କେ ଦ୍‌କୁଲାସ୍?। ତୁମି ତୁମାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେରିଲା କାଡାକେ ଆଗେ ନ୍‍ବେଟି କ୍‍ରି, କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମି ତୁମାର୍ ବାଇଦିର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେରିଲା କୁଟାକେ ବେଟି ଦ୍ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍? ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍ ଆଗେ ନିଜାର୍ ଆକିଏ ହ୍‍ଣି କାଡାକେ ବାର୍ କ୍‍ରା, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ବାଇଦିର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେରିଲା କୁଟାକେ ବାର୍‌କ୍‌ରୁକେ ତୁମି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁହାରାସ୍। ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଗ୍‌ଚେ କ୍‍ରାପ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ, କି କ୍‍ରାପ୍ ଗ୍‌ଚେ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି ନ୍‌କେରେ। ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଚ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ହ୍‌ଳ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଚିନା ଅଇଦ୍। କାଟା ଗ୍‌ଚେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଳ୍ କି କାଟା କଳି ଗ୍‌ଚେ ହ୍‍ଣି ଡୁମ୍ବୁର୍ ହ୍‍ଳ୍ କଳି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହୁର୍‍ଦୟ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ତାକେ ବାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍ ତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ହୁର୍‍ଦୟ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍‌କେ ବାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇରି ବ୍‌ର୍‍ତି ରେଇଦ୍, ସେ କ୍‌ତା ଟଣ୍ତ୍ କଇଦ୍। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ମକେ ମାପ୍‌ରୁ, ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‍ଲି କୁଦୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ମାନି ନ୍‍କେରୁଲାସ୍? ଜୁଇଲକ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ମର୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣେଦ୍ ଆର୍ ସେ ତାକେ ମାନେଦ୍, ସେ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍ମାନ୍ ଅଇଦ୍, ମୁଇ ସେରି ତୁମୁକେ କଇନ୍ଦ୍। ସେ ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍, ଯେ କି ଡେଙ୍ଗ୍‌କ୍‌ରି କାଲ୍ ମାରି, ଟେଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁନାଦି ହ୍‌କାଇରିଲା ଲକାର୍‌ ସ୍‍ମାନ୍। ଆର୍, ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଆସି ସେ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଦ୍‌କା ମାର୍‍ଲି, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଗ୍‍ର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ତିଆର୍ ଅଇରିଲି ଲାଗି କାଇ ନ୍‍ଇଲି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମ୍‍ର୍‍ କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ନ୍‌ମାନେ ସେ କୁନାଦି କାଲ୍ ନ୍‌ହେକାଇ ବୁଇଁ ଉହ୍‍ରେ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ସ୍‍ମାନ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଦ୍‌କା ମାରେଦ୍ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ ଗ୍‍ର୍ ବାଙ୍ଗି ଜାଇଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଅବସ୍ତା ବ୍‍ୟଂକାର୍ ଅଇଲି।” ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍ଇ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‍ଲା। ସେତି ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ସେନାପତିର୍ ଚାକର୍ ଦୁର୍‌ବ୍‌ଳ୍‌ ଅଇ ମ୍‍ଲାହର୍ ଅଇରିଲା, ଆର୍ ସେ ଚାକର୍‌କେ ସେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସେନାପତି ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟ୍ ଶୁଣ୍‍ଲା, ସେ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍‌କାର୍‌ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ, ତାର୍ ଚାକର୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ, ଯୀଶୁକେ ଜାଇକ୍‍ରି କୁଦିଆଣା ବ୍‍ଲି ତାକେ ଗ୍‌ଉଆରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଅମାର୍ ସେନାପତି ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାଇଜ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସେ ଅମାର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା ଆର୍ ସେ ନିଜେ ଅମାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଦେଇ ଆଚେ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ସେନାପତିର୍ ଗ୍‍ରେ ନ୍‍ହ୍‍ଚ୍‍ତା ଆଗେ, ଅଳ୍‍କ୍ ଦୁରିକେ ହ୍‍ଣି ସେନାପତି ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳିକେ କ୍‌ଇକ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲା, “ଗୁରୁ, ମ୍‍ର୍‍ ଗ୍‍ରେ କ୍‌ଷ୍ଟ ହ୍‍ଳିକ୍‍ରି ଆଉ ନାଇ, ତୁଇ ମର୍ ଗ୍‍ରେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଯଗ୍ୟ ନାଇ। ତ୍‍ବେ ମୁଇ ନିଜେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ସାହାସ୍ ନ୍‌କେଲେ। ମ୍‍ତର୍ ସେତିହ୍‍ଣି ହ୍‍ଦେକ୍ ଆଦେଶ୍ ଦେ, ମର୍ ଚାକର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଅଦିକାରିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଳେ ରିଲେକ୍ ହେଁ, ମର୍ ତ୍‌ଳେ ସନିଅମ୍‌ନ୍ ଆତ୍‍ତି। ଆର୍ ମୁଇ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଯା କଇଲେ ସେ ଯାଇଦ୍। ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଆସ୍ କଇଲେ ସେ ଆସେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ମର୍ ଚେଲାକେ ଇରିକ୍‍ର୍ ବ୍‍ଲି କଇଲେକ୍, ସେ ସେରି କ୍‍ରେଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଶୁଣି ଚାନିଆ ଅଇଲା, ଆର୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ବୁଲିକ୍‍ରି ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା କୁଇଲକେ ମୁଇ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରି।” ହ୍‌ଚେ ସେ କୁଦୁକେ ଆସିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେନାପତିର୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାକେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ନାଇନ ନାଉର୍ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବାଟ୍ ଦ୍‌ର୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସ୍‍ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଚ୍‍ଲାଇ, ଦ୍‌କା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବଇକ୍‌ରି ଆଣ୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ରାଣ୍ତିର୍ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌କା ହଇସି ରିଲା, ସେ ଗାମାର୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତିରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁ ସେ ରାଣ୍ତିକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ତାର୍ ମ୍‌ନେ ବେସି ଜୀବନ୍ ଦୁକାଇ ତାକେ କଇଲା, “ଆର୍ କାନ୍ଦ୍ ନାଇ।” ଆରେକ୍‌ ସେ ମ୍‍ଳ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ମ୍‍ଳା ଡ୍‍ଣ୍ତିଆକେ ଚୁଇଲା, ଆରେକ୍‌, ମ୍‍ଳ୍‍କେ ବଇକ୍‌ରି ନେତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଟିଆ ଅଇଲାଇ, ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଏ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲା, ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଉଟ୍।” ତ୍‍ବେ ମ୍‍ରିରିଲା ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲା ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ଲା, ଆର୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲାକେ ତାର୍ ଆଇସିର୍ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ସେମାଡେ ସେତିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି କାବାଅଇଲାଇ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରି କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚେ।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁର୍ ଇ ବିଷୟାର୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଯିହୁଦା ଜିଲା ଆର୍ ସେ ଚାରିହାକାର୍ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ଆଉଜି ଅଇଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ କ୍‌ତା ତାକେ କଇଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେ ସେ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଜଳେକ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା। ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ହ୍‍ଚାରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଯେ ଜୁଇଲକ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ରିଲି, କାଇରି ତୁଇ ସେ ଲକ୍? କି ଅମି ଆର୍ କୁଇ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‌କେ ଜାଗି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍? ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‍ନ୍ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ଅମୁକେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ‘ଜୁଇଲକ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ରିଲି, ତୁଇ କାଇରି ସେ ଲକ୍? କି ଅମି ଆର୍ କୁଇ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‌କେ ଜାଗୁନ୍ଦ୍?’” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ରଗ୍, କ୍‌ଷ୍ଟ ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସିରିଲା ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌, ଗାଦି ନ୍‍ଦେକ୍‌ତା କାଣା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲା। ଯୀଶୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇରି ଜୁଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କି ଆଚାସ୍ ଆର୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍, ସେସ୍‍ବୁ ତୁମି ଜାଇକ୍‍ରି ଯୋହନ୍‍କେ କ୍ଉଆ, କାଣା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆକି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଚଟା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଣ୍ଡୁଲାଇ, କୁଷ୍ଟରଗି ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍ଲାଇ, ନ୍‍ଶୁଣ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁଲାଇ, ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟୁଲାଇ, ଆର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅମ୍‌ଲି। ଆର୍, ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ।” ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଡ୍‍ଣ୍ତାସିମ୍‌ନ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ବିଷୟ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, “ତୁମି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ କାଇରି ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲାସ୍, କାଇରି ହ୍‍ବନେ ଜ୍‍ଲ୍‌ତିରିଲା ର୍‍ନ୍ ଦ୍‍କୁକ୍ ଜାଇରିଲାସ୍? ସେରି ନ୍‌ଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଦ୍‍କୁକ୍ ଜାଇରିଲାସ୍? ବୁତେକ୍ ଟ୍‍କାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‌ଜିରିଲା ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲାସ୍ କି? ଦ୍‌କା, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବୁତେକ୍ ଟ୍‍କାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‍ଜ୍‍ତି ଆର୍ ସୁକେ ରେତି, ସେମ୍‌ନ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ରେତି। ତ୍‍ବେ ତୁମି କାଇରି ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲାସ୍? ସେରି ମକେ କ୍ଉଆ, ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ଦ୍‍କୁକ୍ ଜାଇରିଲାସ୍ କି? ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍‍କେ ତୁମି ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲାସ୍। ଯାର୍ ବିଷୟେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ‘ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତର୍ ଆଗେ ତର୍‌ବାଟ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁକେ ମର୍ ଡ୍‍ଣ୍ତାସିକେ ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ’ ଇରି ସେ ଲକ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଲ୍‍ଗା। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିଏ ସାନ୍ ଅଇଦ୍, ସେ ଇ ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍।” ଯୀଶୁର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଶୁଣି, ସିସ୍‌ତୁ ଗେନ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାନ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜିବ୍‌ନେ ନ୍‍ମାନ୍‌ଲାୟ୍ ଆର୍ ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଡୁବେନ୍ ନ୍‌ନିଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ମୁଇ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‍ରିନ୍, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାର୍‍ହର୍ ଅଉତି? ସେମ୍‍ନ୍ ଆଟେ ବ୍‍ଜାରେ ବ୍‍ସିରେତା ସେ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍, ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ କୁଦିଅଇ କ୍ଉତି ଅମି ତୁମାର୍ ଗିନେ ମରିବାଜା ବାଜାଇଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନାଚି ନ୍‌କେଲାସ୍, ଆର୍ ଅମି ଦୁକାର୍ ଗିତ୍ କଇଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦି ନ୍‌କେରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ରୁଟି କି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ନ୍‌କାଇଲା, ତ୍‍ବେ ତାକେ ତୁମି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲିଆଚେ ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସି କାଇଲେ ଶକ୍‍ଲେ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ‘ଦ୍‌କା, ଏ ଗଟେକ୍ କାଉରା ଆର୍ ମ୍‍ଦୁଆ ଆରେକ୍‌ ରିବ୍‍ନି ଆର୍ ପାପି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବନ୍ଦୁ।’ ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବୁଦି ଗିଆନ୍ ଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ହ୍‌କା ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍ଉତି।” ଗଟେକ୍ ଫାରୂଶୀ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ବ୍‍ଜି କାମ୍‌କେ ଯୀଶୁକେ କୁଦ୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ବ୍‍ଜି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ସେ ସ୍‌ହରେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ରିଲି, ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀର୍ ଗ୍‍ରେ ବଜି କାତାର୍ ଶୁନ୍‍ଲି ଆର୍ ବେସିଦାମାର୍‌ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ କାଚେକ୍‌ ଆନ୍‍ଲି। ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ଆସିକ୍‍ରି ତାର୍ ହାଦ୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କ୍‍ରି ତାର୍ ଆସୁ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁର୍ ହାଦ୍‍କେ ବିଜାଇଲି, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ତାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ବାଳ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତାର୍ ହାଦ୍‍କେ ହୁଚ୍‍ଲି ଆର୍ ଚୁମ୍‍ଲି, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ତାର୍ ହାଦେ ଲାଗାଇ ଦିଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଫାରୂଶୀ ଇରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସେ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ଲା, “ଯଦି ଇ ମାନାଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଅଇରିଲେକ୍, ତାକେ ଚୁଉତି ରିଲା ଇ ମାଇଜିର୍ ବିଷୟେ ସେ କେ, ଆର୍ କ୍‌ନ୍‌କା ମାଇଜି, ବ୍‌ଲେକ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ପାପି ମାଇଜି ବ୍‌ଲି ଜାନ୍‌ଲା।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଶିମୋନ୍, ମୁଇ ତକେ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା କଇନ୍ଦ୍।” ସେ କଇଲା, “ହେଁ ଗୁରୁ, କ୍ଉ।” ଯୀଶୁ ତାକେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ମାଜନ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁଇ ଲକ୍ ରୁଣ୍ ମାଗି ଆଣିରିଲାଇ। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ହାଁଚ୍‍ ଶଅ ରୁହାର୍ ଟ୍‍କା ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ପଚାଷ୍ ରୁହାର୍ ଟ୍‍କା। ରୁଣ୍ ସୁଜୁକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟ୍‍କା ନ୍‌ରିଲି ଲାଗି, ସେ ମାଜନ୍ ଲକ୍ ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ରୁଣ୍ ଚାଡିଦିଲା। ତ୍‍ବେ ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ମାଜନ୍‍କେ ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍?” ଶିମୋନ୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମର୍ ଚିନ୍‍ତା ହ୍‍ର୍ ଜାର୍, ବେସି ରୁଣ୍ ଚାଡିଦିଲା ସେ ଲକ୍ ତାକେ ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତୁଇ ଟିକ୍ କଇ ଆଚ୍‍ସି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ମାଇଜିକ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଶିମୋନ୍‍କେ କଇଲା, “ଇ ମାଇଜିକେ ଦ୍‌କୁ ହାରୁଲିସ୍? ମୁଇ ତର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲେ ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ମର୍ ଗଡ୍ ଦ୍‍ମ୍‍କେ ହାଣି ଗୁଳିକ୍ ହେଁ ନ୍‍ଦିଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇ ଟକି ତାର୍ ଆସୁ ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ହାଦ୍‍କେ ଦଇଲି ଆର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ବାଡେ ହୁଚ୍‍ଲି। ତୁଇମକେ ଚୁମି ନ୍‌କେଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇ ମାଇଜି ମୁଇ ଇଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଇଲା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ମର୍ ହାଦ୍‍କେ ଚୁମୁକ୍ ଦ୍‍ର୍‍ଲି ଆଚେ। ତୁଇ ମର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଲାଗାମ୍‍କେ ଚିକାଣ୍ ହେଁ ନ୍‍ଦିଲିସ୍? ମ୍‍ତର୍ ଇ ମାଇଜି ମର୍ ହାଦେ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇ ଦିଲି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଇ ମାଇଜି ମକେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ଲିଲାଗି, ତାର୍ ବେସି ପାପ୍ କେମା ଅଇଲିଆଚେ, ଯେ ଅଳକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତାର୍ ଅଳକ୍ ପାପ୍ କେମା ଅଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଟକିକେ କଇଲା, ତର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା ଅଇଲିବେ।” ସେତି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଇ, “ପାପ୍‌କେ କେମା କ୍‌ରୁଲା ଏ ତ୍‍ବେ କେ?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେ ମାଇଜିକେ କଇଲା, “ତର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲିଆଚେ। ସୁସ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯାଆ।” ଅଳ୍‍କ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସ୍‍ହର୍‍ ସ୍‍ହର୍‍ ଆର୍ ଗାମ୍ ଗାମ୍ ବୁଲିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା, ବାର୍‍ଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମାଇଜି ଟକିମ୍‍ନ୍‍କେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସି ରିଲି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲାଇ, ଅନ୍‌କାର୍ କେତେକ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍, ସେମ୍‌ନ୍‌ ଅଇଲାଇ ମରୀୟମ୍ ଯାକେ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ଯାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଯୀଶୁ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଇ ରିଲା। ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଗୁମୁସ୍ତା କୁଜା ନାଉର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଯୋହାନା, ଆର୍ ଶୋଶନ୍ନା, ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ କ୍‍ତେକ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ର୍‌ଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ହରେ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, ସେଡେବଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଗଟେତର୍ ଗଟେକ୍ ଚାଷି ବୁଣୁକେ ବାର୍‍ଲା। ସେ ବାଳେ ବିଆନ୍ ବୁଣୁ ବୁଣୁ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆର୍ ଇଣ୍ତି ଜାତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ମାଡ୍‍ଲାଇ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଆକାଶାର୍ ଚେଳେମ୍‍ନ୍ ଆସି ସେ ବିଆନ୍‍କେ କାଇଲାଇ। ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ହାତୁଳ୍ ମାଟି ରିଲାର୍ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ସେରି ଗ୍‌ଜା ଅଇଲି ମ୍‍ତର୍ ତ୍‌ଳେ ଟେଡା ରିଲି ଲାଗି ଚେର୍ ବିତୁର୍‍କେ ନ୍‍ଜାଇ କ୍‍ରି ସୁକିଗ୍‍ଲି। ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ କାଟାବୁଟା ବିତ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌, କାଟା ବୁଟାମ୍‍ନ୍ ବାଡ୍‍ଲି ଆର୍ ସେ ଗ୍‍ଜାକେ ଚାହି ହ୍‌କାଇଲି। ଆର୍, କ୍‍ତେକ୍ ବିଆନ୍ ଗାଦିଆ ବୁଇଁଏ ଅଦୁର୍‌ଲି, ଆର୍ ସେରି ଗ୍‍ଜାଅଇ ବାଡ୍‍ଲି ଆର୍ ଶଏଗୁଣ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳ୍‍ଲି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଶୁଣା ଆର୍ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା।” ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାର୍ ଅର୍‍ତ୍‌ କାଇରି ବ୍‍ଲି ହ୍‍ଚାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ରାଇଜେ ଲୁକିରିଲା ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ଜାଣୁକେ ତୁମୁକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍‌ଇକ୍‍ରି ବୁଜାମ୍‍କେ ହ୍‍ଡୁଲି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କି ଦ୍‍କି ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ତି ଆର୍ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତାର୍‌ ଅର୍‌ତ ଅଇଲି, ବିଆନ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଅଦୁର୍‌ଲା ବିଆନ୍ ହର୍, ବ୍‍ଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟକେ ଶୁଣ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ଶଇତାନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ହ୍‍ଣି ସେ ବାକ୍ୟକେ ଚାଡାଇ କ୍‍ରିନେତି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମନ୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ବାଡୁ ନାହାର୍‌ତି, କି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ନାହାର୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ଶଇତାନ୍ ସେନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ରିଲା ହାତୁଳ୍ ମାଟାଇ ଅଦୁର୍‌ଲା ବିଆନ୍ ହର୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟକେ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‍ତି ଆର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତି, ମ୍‍ତର୍ ସେ ବାକ୍ୟ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜୀବନ୍ ବିତୁର୍‍କେ ଚେର୍ ହର୍ ଜାଇ ନ୍‌ରିଲାର୍ ଗିନେ କମ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା, ପରିକ୍ୟା ଆସେଦ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଚାଡି ଦେତି। ଆର୍, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଟା ବୁଟାଇ ଅଦୁର୍‌ଲା ବିଆନ୍ ହର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟକେ ଶୁଣ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଚିନ୍‍ତା, ଦ୍‌ନୀ ଅମ୍‍କେ ଆର୍ ସୁକେ ଜୀବନ୍ କାଟୁକେ ଆଶା ଅଇ ଜୀବନ୍ ଜିଉ ଜିଉ ଜଗତ୍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚାହି ହ୍‌କାଇଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳୁ ନାହାର୍‌ତି। ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସୁଦ୍ ମାଟାଇ ଅଦୁର୍‍ଲାର୍ ବିଆନ୍ ହର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ମ୍‌ନେ ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ଇଶ୍ବରାର୍‌ ବାକ୍ୟକେ ଶୁଣ୍‍ତି। ତାର୍ ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଉତି ଆର୍ ସାସ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳ୍‍ତି।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “କେ ହେଁ କୁପି ଲାଗାଇ ଗିନା ନ୍‌ଡାହ୍‌ତି, କି କ୍‌ଟ୍ ତ୍‌ଳେ ନ୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି, ମ୍‍ତର୍ ସେତାକ୍ କୁପି ବ୍‍ତା ଉହ୍‍ରେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‍ତି। କାଇତାକ୍ ଜାଇରି ହେଁ ଲୁକି ଆଚେ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଲୁକି ଆଚେ। ଆର୍ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଡାହି ଅଇଲିଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଉଗାଳି ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଉଜାଳେ ଜାଣା ହ୍‍ଳେଦ୍। ସେତାକ୍, କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁଲାସ୍, ସେ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ। ମ୍‍ତର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଦିକ୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ଆଚେ, ସେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ହାଇଦେ। ଆରେକ୍‌ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ନାଇ, ସେ ଜୁଇରି ନିଜାର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ କ୍‍ରେଦ୍, ସେରି ହେ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନିଆ ଅଇଦ୍।” ସେଡେବଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ଆର୍ ତାର୍ ସାନ୍ ବାଇସିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ସେତି ବେସିଲକ୍ ଗହ୍‍ଳି ରିଲାଇ ଲାଗି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ତର୍ ଆଇଦି ଆର୍ ତର୍ ସାନ୍ ବାଇଦିମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଦାଇ ଟିଆଅଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତା ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା, “ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ମାନୁଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ମର୍ ଆୟା ଆର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌।” ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‍ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଆଶା, ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ସେହାଟିକେ ଯୁମା।” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ସଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଅଇ ଡଙ୍ଗାଇ ହାଣି ବ୍‍ର୍‍ତି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ବିପଦେ ହ୍‌ଳ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଉଟାଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ହେ ଗୁରୁ, ହେ ଗୁରୁ ଅମି ମ୍‍ଲୁ!” ଯୀଶୁ ଉଟ୍‍ଲା ଆର୍ ହାଣି ହ୍‍ବନ୍‍କେ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଉ ବ୍‍ଲି ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, ତ୍‍ବେ ସେସ୍‍ବୁ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନାଇ କି?” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ ଆର୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କ୍‍ଉଇ ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଏ କେ ଯେ? ହ୍‍ବନ୍ ଆର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‍ତି।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଲିଙ୍ଗି କ୍‍ରି, ସେହାଟି ରିଲା ଗରାଶିୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ନ୍ଦିୟେ ହ୍‍ଚ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ କ୍‍ଣ୍ଡାଇ ହ୍‍ଣି ଉତୁର୍‌ଲା ଦାହ୍‍ରେ, ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସିରିଲା ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ତାକେ ବେଟ୍ ହାଇଲା, ସେ ବେସିଦିନ୍‌ ଅଇଲି ହ୍‍ଚିଆ ନ୍‍ହେଜି ଆର୍ ଗ୍‍ରେ ନ୍‌ରେଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ହାରେ ରେତିରିଲା। ସେ ଯୀଶୁକେ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି, ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସି ତାର୍ ମୁଏ ଅଦ୍‍ରି ତାକେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି କଇଲା, “ହେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ମର୍‌ଗିନେ ମ୍‌ନ୍ ଦେମ୍‍ଲିସ୍? ମୁଇ ତକେ ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ‘ମକେ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦେନାଇ।’” କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ସେ ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରି ଯାଆ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ଜାତିରିଲା। ସେ ବୁତ୍ ତାକେ ବେସିତର୍ ଡ୍‍ସି ରିଲି, ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଗଡେ ଲ୍ଉଆର୍ ସିକ୍‍ଳି ଆର୍ ଆତେ ଆତ୍ ହ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ବାନ୍ଦ୍‍ଲାର୍ ଚିଡାଇ କ୍‍ରି, ବୁତ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ସେନ୍ ଅଇ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ରେତି ରିଲି। ଯୀଶୁ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତର୍ କାଇ ନାଉଁ?” ସେ କଇଲା, “ମର୍ ନାଉଁ ବାହିନି” ବ୍‍ଲେକ୍ ଗାଦି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଡ୍‍ସି ରିଲାଇ। ଆର୍ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମନ୍‍କେ ହାତାଳ୍‌ ବିତୁର୍‍କେ ନ୍‍ହେଟାଉଅ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେମନ୍ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇକ୍‍ରି ଗୁଆରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ସେତି ଡଙ୍ଗୁର୍ ତ୍‌ଳେ ଗଟେକ୍ ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍ଦା ଚ୍‍ର୍‍ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସେ ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଗ୍‍ୱାର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାକେ, ସେ ବୁତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେ ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ଗୁଷ୍‍ରା ମ୍‌ନ୍ଦାଇ ହୁର୍‍ଲାଇ, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଗୁଷ୍‍ରାମ୍‌ନ୍ ସେଦାହ୍‍ରେ ହ୍‌ଳାଇ କ୍‍ରି ଡଙ୍ଗୁର୍‌ କ୍‍ଣ୍ଡିଏ ହ୍‍ଣି ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଅଦ୍ରି ବୁଡି ମ୍‍ଲାଇ।। ଗୁଷ୍‍ରା ଚ୍‌ରାଉତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‍କି ସେଦାହ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ସ୍‍ହର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‌କୁକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସିରିଲା ମାନାଇକେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇ ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‍ଜି ବ୍‌ଲ୍‌ମ୍‌ନେ ଯୀଶୁର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ବେସି କାବାଅଇଲାଇ। ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇରି ଦ୍‍କି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବୁତ୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା, ସେ ବିଷୟେ କଇଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଗରାଶିୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ନ୍ଦିହ୍‌କାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ସେ ଜାଗାଚାଡି ହ୍‍ଳାଉ ବ୍‍ଲି ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡିରିଜାଇରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ବାଉଳି ଆଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡିରିଲି ସେ ଲକ୍, ମୁଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଆସିନ୍ ବ୍‍ଲି ଯୀଶୁକେ ଗ୍‍ୱାରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ବୁଜାଇକ୍‍ରି ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଟାଇ କଇଲା, “ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଯାଆ ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍‍ଗିନେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କ୍ଉ।” ତ୍‍ବେ ସେ ମାନାଇ ସ୍‍ହର୍‍ ବାଟ୍ ଅଇ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା ଆର୍, ଯୀଶୁ ତାର୍ ଗିନେ କ୍‌ରିରିଲା ଗଟ୍‍ଣା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା। ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ସେହାକ୍ ହ୍‍ଣି ଲେଉଟି ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ମାନ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜାଗିରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯାଇର୍‍ସ୍ ନାଉଁ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ସେତି ଆଇଲା। ସେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ରିଲା। ସେ ଯୀଶୁର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ଳି ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ଅମାର୍ ଗ୍‍ରେ ଜୁବ୍‍ଲି ଗ୍‍ୱାରି କ୍‍ରି କଇଲା, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ବାର ବର୍ଷାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ସାନ୍ ଟକି ରିଲି, ଆର୍ ସେ ମ୍‌ର୍‌ତା ଉହ୍‍ରେ ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ମାଡା ମାଡି ଅଉତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମ୍‌ନ୍ଦା ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ରିଲି, ତାକେ ବାର ବ୍‌ର୍‌ଷ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ବ୍‌ନିଜାତା ରଗ୍ ଅଇରିଲି, ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍କେ ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ଟ୍‍କା ଡାକ୍‍ଟର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ସ୍‍ରାଇଲି, ମ୍‍ତର୍ କେ ହେଁ ତାକ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେ ମାଇଜି ଟକି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ଆସି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ଚୁଇଲି, ଆର୍ ସେଦାହ୍‍ରେ ସେ ଟକିର୍ ବ୍‌ନି ଜାତାର୍ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କେ ମକେ ଚୁଇଲା?” ମ୍‍ତର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ଅମି ନାଇବ୍‍ଲି କଇଲାଇ। ପିତର୍ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଲକ୍ ଟେଲା କୁର୍‍ଚା ଅଇ ତର୍‍ଉହ୍‌ରେ ମାଡା ମାଡି ଅମ୍‍ଲାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “କେ ଗଟେକ୍ ମ୍‍କେ ଚୁଇଲା, କାଇତାକ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ବାର୍‍ଲି ବ୍‍ଲି ମୁଇ ଜାନ୍‍ଲେ।” ସେ ମାଇଜି ଟକି ଲୁକୁ ନ୍‌ହାରି ଯୀଶୁ ଜାନ୍‌ଲା ବ୍‍ଲି ବାବି, ତ୍‌ର୍‌ତ୍‌ରି ଆସି ଯୀଶୁର୍ ହାଦେ ଡୁଳ୍‍ଲି, ଆର୍ ସେ କାଇତାକ୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ଚୁଇଲି, ଆର୍ ସେ ଦାହ୍‍ରେ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି, ସେସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏଁ କଇଲି। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଟକି! ତର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ସୁସ୍‌ତାରେ ଇଣ୍ତି ଯାଆ।” ଯୀଶୁ ସେ ମାଇଜିକେ କ୍‌ତା କ୍ଉତାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଯାଇରସ୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି କ୍‍ବର୍‍କାରିଆ ଆସି ଯାଇରସ୍‍କେ କଇଲା, “ତର୍ ଜିଦି ମ୍‍ଲିବେ, ଗୁରୁକେ କୁଦିନ୍‌ଇ କ୍‍ରି ତାକେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେସ୍‍ନାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଇରି ଶୁଣି ଯାଇରସ୍‍କେ କଇଲା, “ଡିରାନାଇ, ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରା।, ତର୍ ଜିଦି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଯାଇରସାର୍ ଗ୍‍ରେ ହଚ୍‍ଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପିତର୍, ଯୋହନ୍ ଆର୍ ଯାକୁବ ଆରେକ୍‌ ସେ ଟକିର୍ ଆଇସି ଉବାସି ହ୍‌କା ଗ୍‍ରେ ହୁର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ କାକେ ହୁରାଇ ନ୍‌କେଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଟକିର୍ ଗିନେ ବୁକେ ମାରି ଅଇ କାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାନ୍ଦାନାଇ, ଟକି ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ସଇଲି ଆଚେ।” ସେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା ଲାଗି ସେତିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଚଳି କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଟକିହିଲା ମ୍‍ଲି ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେ ଟକିର୍ ଆତେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ଟକି ଉଟ୍।” ସେଦାହ୍‍ରେ ସେ ଟକିର୍ ଜୀବନ୍ ଲେଉଟି ଆଇଲି ଆର୍ ସେ ଉଟିକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ଲି, ଯୀଶୁ ତାକେ କାଇରି ଅଲେ କାମ୍‌କେ ଦିଆସ୍ ବ୍‍ଲି କଇଲା। ତାର୍ ଉବାସି ଆଇସି ସେରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବେସି କାବାଅଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଇକ୍‍ତା କାକ୍ କ୍ଉଆନାଇ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ତାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯୀଶୁ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡାମ୍‍କେ ଆର୍ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା, “ତୁମି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡାଙ୍ଗ୍ କି ମଣା କି କାଦି କି ଡାବୁ କାସୁ କି ହ୍‍ଜ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଜଳେକ୍ ଆଙ୍ଗି କାଇରି ହେଁ ନିଆନାଇ। ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯାର୍ ଗ୍‍ରେ ହେଁ ହୁରାସ୍, ସେ ଗାମେ ହ୍‍ଣି ଜାତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ଗ୍‍ରେ ସେ ରିଆ। ଯଦି ଜୁଇ ଜାଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ କୁଦି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ସେ ଗାମ୍ ଚାଡି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ସେତି ତୁମାର୍ ହାଦାର୍ ଦୁଳି ହାହ୍‍ଳି ଦିଆସ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେରି ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କର୍ ବିରୁଦେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ସାକି ଦେତି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଗାମ୍ ଗାମ୍‍କେ ବୁଲି ବୁଲିକ୍‍ରି ଇଶ୍ବରାର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଗାଇ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ନିକା କ୍‌ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବ୍‌ଡ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ହିଲା ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେ ଯୀଶୁ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା କାମାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଚାନିଆ ଅଇଗ୍‌ଲା, କାଇତାକ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଟିଆଚେ ବ୍‍ଲି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, କେ କେ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଏଲିୟ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିଆଚେ ବ୍‍ଲି। ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଏ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିଆଚେ ବ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା କଇଲା, “ମୁଇ ତ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ କାଟି ଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ଇ ମାନାଇ ତ୍‍ବେ କେ? ଜାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ ଶୁଣୁଲେ?” ଆର୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଯୀଶୁକ୍ ଦ୍‍କୁକ୍ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ର୍‍ତିରିଲା। ହ୍‌ଚେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଲେଉଟି ଆସି, ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜୁଇରି କ୍‍ରିରିଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଯୀଶୁକେ ଜାଣାଇ ଦିଲାଇ। ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ବେଥ୍‍ସାଇଦା ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଇ ବିଷଇ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍‌ ବିଷଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା ଆର୍ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ନିକା କ୍‍ଲା। ବେଳ୍ ବୁଡି ସ୍ଞ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ। ବାରଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, “ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇ ଦେଶ୍, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ଚାରିବାଟ୍ ରିଲା ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଗ୍‍ର୍ ଗୁଡାମ୍‍ନ୍‍କେ ଜାଇକ୍‍ରି ତାକାର୍ ଗିନେ କାଦି ଆର୍ ବାସା କଜ୍‍ତି। କାଇତାକ୍ ଇରି ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗା।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାଦି କାଳାଉଆ।” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ଆଚେ। ତ୍‍ବେ ତୁଇ କାଇରି ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ କି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଇ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗିନେ ରୁଟି ଗେନି ଆଣୁମା?” କାଇତାକ୍ ସେତି ପାକାପାକି ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ପଚାଷ୍ ପଚାଷ୍ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌ଳ୍ କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‌ସାଉଆ।” ସେତି ଯୀଶୁ କଇଲା ହର୍ ସେମନ୍ ସବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‍ସାଇଲାଇ। ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ଆତେ ଦ୍‍ରି, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ହାକ୍ ଦ୍‍କି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା, ଆର୍ ସେ ରୁଟି ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଆସ୍ ବ୍‍ଲି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ କାଇକ୍‍ରି ହେଟ୍ ହୁରାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ହ୍‌ଚେ ଚିଡାଇ ରିଲା ଉବୁର୍‍ଲାର୍ ରୁଟି ବାର ଡ୍‍ଲା ବେଟ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଗଟେଦିନ୍ ଏକ୍‍ଲା ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମୁଇ କେ ବ୍‍ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ବିଷଇ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “କ୍‌ତିଲକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ତୁଇ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ବ୍‍ଲି, ଆର୍ କେ କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ତୁଇ ଏଲିୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‍ଲି, ଆରେକ୍‌ କେ କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ତୁଇ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଏକଲା ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଉଟିଆଚେ ବ୍‌ଲି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କେ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍?” ପିତର୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଇକ୍‍ତା କାକେ କ୍ଉଆନାଇ ବ୍‍ଲି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ପାରାଚିନ୍, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ମରିନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିନ୍ଦ୍।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “କେ ଯ୍‌ଦି ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ନିଜାର୍ ସ୍‍ବୁ ଇଚାକେ ଚାଡିକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶର୍ ଦୁକ୍ ହର୍ ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ତିଆର୍ ଅଇ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆସ।। ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ବାଚାମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମର୍‌ଗିନେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ମାନାଇ ଯ୍‌ଦି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ହାଇକ୍‍ରି ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ତାର୍ କାଇଲାବ୍? ଯଦି କୁଇଲକ୍ ମର୍‌ଗିନେ ଆର୍ ମର୍ ବାକ୍ୟର୍ ଗିନେ ଲାଜ୍‌ଅଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମର୍ ଆର୍ ମର୍ ଉବା, ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମଇମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସିନ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତାକେ ହେଁ ଲାଜ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇତି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆତ୍‍ତି ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ନ୍‍ଦେକ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ମେର୍‍ତି।” ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟ୍‌ଣାର୍ ଆଟ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ପିତର୍, ଯୋହନ୍ ଆର୍ ଯାକୁବ୍‍କେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରତି ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ରୁପ୍ ବାଦୁଲ୍‌ଲି ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଦବ୍‍ଳା ଆର୍ ବେସି ଉଜାଳ୍ ଅଇଲି। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ମୋଶା ଆର୍ ଏଲିୟ, ଇ ଦୁଇ ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଯୀଶୁ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ବରାର୍‌ ଇଚାକେ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ବିଷୟେ ସେମ୍‍ନ୍ ଉଜାଡ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‍କାଇଅଇ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ସଇ ଦ୍‌ଇରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉଟ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଚେତ୍‍ନା ଅଇ ଯୀଶୁର୍ ମଇମା ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌, ସେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଯୀଶୁକ୍ ଚାଡି ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯେ ଇଜାଗାଇ ଆଚୁ, ଇରି କ୍‌ଡେକ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା। ଆର୍ ଅମି ଇତି ତିନିଗଟ୍ କୁଡିଆ ତିୟାର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ତର୍‍ଗିନେ ଗଟେକ୍ ମୋଶାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଆର୍ ଏଲିୟର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ କାଇରି କ୍ଉତିରିଲା ନିଜେ ହେଁ ଜାଣି ନ୍‍ରିଲା। ସେ ଇକ୍‍ତା କ୍ଉତାବ୍‍ଳ୍ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ମେଗ୍ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡାହ୍‍ଲି, ମେଗ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ମେଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ଅଇଲି, “ଇରି ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା, ଆକେ ମୁଇ ବାଚ୍‍ଲେ ଆଚି, ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣା ଆର୍ ତାକେ ମାନ୍‍ତିକ୍‍ରା!” ଇକ୍‍ତା କଇ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁକେ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌କା ରିଲାର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଚୁପ୍ ରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତିର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ କ୍‌ତା କାକେ ନ୍‌କଇଲାଇ। ତାର୍ ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ତିନିଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ଉତ୍‍ରି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ଯୀଶୁକେ ବେଟ୍ ଅଇଲାଇ। ଆର୍ ଲକ୍ ମ୍‌ନ୍ଦାଇ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ମୁଇ ତକେ ବିକ୍ ମାଗୁଲେ ମର୍ ହକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ର୍, ସେ ମର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲି ହିଲା। ଦ୍‍କ୍, ତାକେ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଦ୍‍ର୍‌ସି ଆଚେ, ଆର୍ ସେ ତ୍‍ତ୍‍କାଣ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇ ଉଟେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ତାକେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମଳି ହ୍‌କାଇଦ୍ ଯେ, ତାକେ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ହେହୁଲ୍ ଲାଳ୍ ବାରେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ସେତାକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‌ଷ୍ଟେ ବାରି ଯାଇଦ୍। ମୁଇ ସେ ବୁତ୍‍କେ ଚାଡାମ୍‍କେ ତର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଚାଡାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ।” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଡେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ବୁଲ୍ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଜାତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌ଇ ତୁମାର୍ କାମ୍‌କେ ସ୍‍ମ୍ବାଳିନ୍ଦ୍‌? ତର୍ ହିଲାକେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍।” ସେ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ତାକେ ବଇଁକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମଳ୍‍ ମୁଳି କ୍‍ରି ଅଦ୍‍ରାଇଲି, ମତର୍ ଯୀଶୁ ସେ ବୁତ୍‍କେ ଦ୍‌ମକ୍ ଦିଲା, ଆର୍ ହିଲାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବୁତ୍‍କେ ଚାଡାଇ, ସେ ହିଲାକେ ତାର୍ ଉବାସିର୍ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ତ୍‍ବେ ସେତି ରିଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା କାମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଚାନିଆ ଅଇରିଲା ବ୍‌ଳ୍, ସେ ତାର୍ ଚେଲାମନ୍‍କେ କଇଲା, “ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାନେ ହୁରାଉଆ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅମ୍‌କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ।” ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇକ୍‍ତାର୍ ଅର୍ତ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଲୁକାଇ ରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇ ବିଷୟେ ତାକେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଡିର୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଟେକାଟେକି ଅମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଟେକାଟେକି ଅଉତି ରିଲାର୍ କ୍‌ତା ଜାନ୍‌ଲା, ଆର୍ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ହିଲାକେ ଆତେ ଦ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ କ୍‍ଲା, ଆର୍ କଇଲା, “ଯେ କି ମର୍ ନାଉଁଏ ଇ ସାନ୍ ହିଲାକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ମକେ ହେଁ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଯେ ମକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇଲକ୍ ସାନ୍ ସେ ସ୍‌ବ୍‍କେ ବ୍‍ଡ୍।” ଯୋହନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଗଟେଲକ୍‌କେ ତର୍ ନାଉଁର୍ ଶ୍‌କ୍‍ତି ଲ୍‌ଗେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାଉତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍ ନାଇବ୍‍ଲି ଅମି ତାକେ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ଲୁ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ତାକେ ମ୍‍ନା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ନାଇ, ସେ ତୁମାର୍ ଲକ୍।” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଜାତା ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସ୍‍ତି ରିଲି ଲାଗି, ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା। ସେ ଜାତା ଆଗ୍‍ତୁ ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ବୁ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ଶମିରୋଣୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଗାମେ ଡ୍‍ଣ୍ତାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ କ୍‍ବର୍‍କାରିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାଇ, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଜାଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣିରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୋହନ୍ ଆର୍ ଯାକୁବ ଇରି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ, ଏଲିୟ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ରିରିଲା, ତ୍‍ନ୍‍ କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୟ୍ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‌ରବ୍‌ଲି ଅମି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍, ଇରି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ କି?” ମ୍‍ତର୍ ସେ ବୁଲିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉଳ୍‍ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ନ୍‌କା ଆତ୍ମା ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ସେରି ନିଜେ ନ୍‍ଜାଣୁଲାସ୍। ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ନାସି ମ୍‌ତର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଗାମେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ବାଟେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଗଟେଲକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ମୁଇ ତର୍ ଚେଲା ଅଇ ତୁଇ ଜ୍‌ଇ ଗ୍‌ଲେକ୍‌ ସେତି ତର୍ ହ୍‌ଚେ ଆସିନ୍ଦ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “କଲିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାର୍ ଆଚେ ଆକାଶାର୍ ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗୁଡା ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ରେମ୍‌କେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ହେଁ ଜାଗାନାଇ।” ସେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ମାନାଇ କଇଲା, “ଗୁରୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମକେ ଗ୍‍ରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେ, ମୁଇ ଜାଇ ମର୍ ଉବାକେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ତହିକ୍‍ରି ଆସିନ୍ଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ତ୍‍ହ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଜା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ର୍।” ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ତର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆସିନ୍, ମ୍‍ତର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ମର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିଦାଇ ମାଗିକ୍‌ରି ଆସୁକେ ମକେ ଆଦେଶ୍ ଦେ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଜୁଇଲକ୍ ନାଗୁରେ ଆତ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହ୍‍ଚ୍‍ହାକ୍ ଉଲ୍‌ଟି ଦ୍‍କେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଯଗ୍ୟ ନାଇ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁ ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ତୁରିଗଟ୍‌ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆର୍ ସେ ଜୁଇ ଜୁଇ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାତାର୍ ରିଲି, ସେ ସେ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦୁଇ ଦୁଇ ଲକ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ସିନା ବେସି ଅଇଲିଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ କାଟିକ୍‍ରି ଆଣୁକେ ଉଣାଲକ୍ ଆତ୍‍ତି, ସେତାକ୍ ନିଜାର୍ ଚାଷ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‍ଦାଇ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇ ଦେତାର୍ ଗିନେ, ହାଚି ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍ଉଆରି କ୍‍ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯାହା। ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାଗ୍ ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମେଣ୍ଢାହିଲା ହର୍ କ୍‍ରି ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ। ମଣା, ଆର୍ ହାଣ୍ତାଇ ନିଆନାଇ, ଆର୍ ଜାତାବାଟେ ଟିଆଅଇ କାକେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ବେସି ସମୟ୍ ରିଆ ନାଇ। ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ଜୁଇ ଗ୍‍ରେ ଯାହାସ୍, ‘ଇ ଗ୍‍ରେକେ ଶାନ୍‌ତି ଆସ’ ବ୍‍ଲି ହ୍‌ର୍‍ତୁ କ୍ଉଆ। ଆର୍ ସେ ଗ୍‍ରେ ଯଦି ଶାନ୍‌ତିକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଶାନ୍‌ତି ସେ ହାଇଦ୍, ଯଦି କେ ନ୍‍ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆସେଦ୍। ସେ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଦେତି, ସେରି କାଇ ହିଇ କ୍‍ରି ସେ ଗ୍‍ରେ ସେ ରିଆ। କାଇତାକ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ସେ ତାର୍ କାମାର୍ ହାଜ୍‌ରି ହାଇଦ୍, ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ଜାହାନାଇ। ଆରେକ୍‌ ତୁମି କୁଇଅଲ୍ ଗଟେକ୍ ଗାମେ ହୁରାସ୍ ଆର୍ ସେତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜୁଇ ଜୁଇରି କାମ୍‌କେ ଦେତି ତୁମି ସେରି କାହା। ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରା ଆର୍ ସେତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ‘ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି କ୍ଉଆ।’ ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଜାଗାର୍ ଲକ୍ ତୁମୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଡ୍‌ଣ୍ତେ ଟିଆ ଅଇକ୍‍ରି କ୍ଉଆ, ‘ତୁମାର୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଜୁଇ ଦୁଳି ଅମାର୍ ହାଦେ ଲାଗି ଆଚେ, ସେ ତାକେ ଅମି ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ହାହ୍‍ଳି ଦେମ୍‌ଲୁ, ଇ ଦୁଳି ତୁମାର୍ ବିଷୟେ ସାକି ଦେଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ, ଇରି ଜାଣିରିଆ।’ ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ପରମେଶ୍‌ପ୍‌ର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସେଦ୍, ସେଦିନ୍ ସେ ସଦୋମ୍ ଗାମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍, ଇ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦେଇଦ୍।” “ହାଇ, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା କ୍‍ରାଚିନ୍ ଆର୍ ହାଇ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ବେଥ୍‍ସାଇଦା, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆତ୍‍ତି, ସେସ୍‍ବୁ ଯଦି ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରେ କ୍‌ଲାଇ ହ୍‍ଣି, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଗ୍‍ତୁ ବାସ୍‍ତା ହିନ୍ଦିକ୍‍ରି ଚାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଦ୍‍ଲାଇଲାଇ ହ୍‍ଣି। ମାପ୍‌ରୁ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ତୁମୁକେ ଅଦିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ରେ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ହ୍‍ତେକ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରୁଲାସ୍ କି? ଦ୍‌କା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ନ୍‌ର୍‌କେ ହିଙ୍ଗେଦ୍। ଯେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନାର୍‌ କ୍‌ତା ଶୁଣେଦ୍, ସେ ମ୍‍ର୍‍ କ୍‌ତା ଶୁଣେଦ୍, ଆର୍ ଯେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ସେ ମକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ଆର୍ ଯେ ମକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି।” ସତୁରି ଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଲେଉଟି ଆସି କଇଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ ଅମି ତର୍ ନାଉଁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲେକ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‍ଲାଇ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ବିଜ୍‍ଲି ମାର୍‌ଲାହର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଶଇତାନ୍‌କେ ଅଦୁର୍‍ତାର୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଦ୍‌କା, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାହ୍ ଆର୍ ମିଚ୍ କାକ୍‍ଡା ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ଡୁକ୍ ଆର୍ ଶଇତାନାର୍ ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜିଣ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଅଦିକାର୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ଆର୍ କାଇରି ହେଁ ତୁମାର୍ ନାସ୍ ନ୍‌କେରେ। ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ମାନୁଲାଇ ବ୍‍ଲି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତୁମାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇଆଚେ ବ୍‍ଲି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆ।” ଯୀଶୁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ମାପ୍‌ରୁ ମର୍ ଉବା, ମୁଇ ତକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ତୁଇ ବୁଦିଆ ଆର୍ ଜାନ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଲୁକାଇକ୍‌ରି ତର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇଲି ଆଚ୍‍ସି, ହେଁ ଉବା ଇରି ତର୍ ଆକିୟେ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍‌ ବିଷୟ୍ ଅଇଲି। ମର୍ ଉବାର୍ ସ୍‌ବୁ ଅଦିକାର୍ ମକେ ଦିଲାଆଚେ, ହଇସିକେ, ସେରି ଉବାସିର୍ ବିନା କେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି, ଆର୍ ଉବାସିକେ, ସେରି ହଇସିର୍ ବିନା ଆର୍ କେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି, ହଇସି ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଉବାସିର୍ ବିଷୟେ ଜାଣାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେ ହ୍‌କା ଜାଣେଦ୍।” ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଟ୍ ଉଲ୍‌ଟି କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିରେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ଜୁଇରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍ ସେରି ସ୍‍ବୁ ଜାର୍ ଆକି ଦ୍‍କେଦ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ଜୁଇରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସେରି ଗାଦି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆର୍ ଗାଦି ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଶୁଣିଆଚାସ୍, ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ ମ୍‍ତର୍ ଶୁଣୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ।” ଆର୍ ଦ୍‌କା ଗଟେକ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଦସ୍ ଦ୍‍ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏ ସ୍‌ତ୍‌ ଗୁରୁ, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ କାଇ କାମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୋଶାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ କାଇରି ନିୟମ୍ ଲେକା ଅଇଆଚେ? ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତୁଇ ହଳୁଲିସ୍?” ସେ କଇଲା, “ତୁମି ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‍ଦୟ୍, ସ୍‌ବୁ ହ୍‍ରାଣ୍, ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ନ୍‌ଦ୍‌ଇ ତୁମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ସା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ହର୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଟିକ୍ କଇଲି ଆଚ୍‍ସି। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‍ର୍, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉସି।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‍ଲି ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମର୍ ହ୍‍ଳ୍‌ସା ଲକ୍‌କେ?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଗଟେତର୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଯୀରିହୋ ସ୍‍ହ୍‍ର୍‍କେ ଜାତିରିଲା। ବାଟେ ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ ତାକେ ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହାଟା ଚାଡାଇ ନିଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ତା ଉହ୍‍ରେ ଚାଡି ହ୍‌ଳାଇଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେବାଟ୍ ଅଇ ଗଟେକ୍ ଜାଜକ୍ ଜାତିରିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସେ ମାନାଇକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସେ ବିନ୍ ବାଟ୍ ଅଇକ୍‍ରି ହ୍‌ଳାଇ ଗ୍‍ଲା। ସେ ବାଟେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଲେବୀୟ ଲକ୍ ଗ୍‍ଲା, ସେ ହେଁ ତାକ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଅଲ୍‍ଗା ବାଟ୍ ଅଇକ୍‍ରି ହ୍‍ଳାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ବାଟେ ଗଟେକ୍ ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍ ଆଇଲା, ସେ ସେ ମାନାଇକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ମାନାଇକେ ବେସି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ଲା, ସେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ତାର୍ ମାଡ୍ ଅଇରିଲା ଟାଣ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚିକାଣ୍ ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍‌କେ ଲାଗାଇକ୍‌ରି ବାନ୍ଦିଦିଲା। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସେ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଗ୍‍ରାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଡାକ୍‍ଟ୍‍ର୍‍କେ ଜଳେକ୍ ରୁହାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ଦିଲା, ଆର୍ ତାକେ କଇଲା ‘ଆକେ ଜ୍‍ତୁନ୍‍କ୍‍ର୍, ଯଦି ଇଲକାର୍ ଗିନେ ତର୍ ଅଦିକ୍ ଟ୍‍କା କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‌ରିରିଲେ, ମୁଇ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ସେସ୍‍ବୁ ଡାବୁକେ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍।’” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ମାନାଇକେ ହ୍‌ଚାର୍‍ଲା, “ତର୍ ଚିନ୍‍ତାହର୍ ଇ ତିନି ଲକାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କେ ସେ ମାଡ୍ ମାରି ହ୍‍କାଇ ଦ୍‌ଇରିଲା ଲକାର୍ ହ୍‌ଳ୍‌ସା ଲକ୍?” ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାଣ୍‌ତା ଲକ୍ କଇଲା, “ଜୁଇମାନାଇ ତାକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ଲା, ସେ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଯାଆ ତୁଇ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‍ର୍।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବୁଲି ବୁଲି ଗଟେକ୍ ଗାମେ ହ୍‍ଚ୍‍ଲାଇ, ସେତି ମାର୍‍ଥା ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ରିଲି, ସେ ଯୀଶୁକେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ କୁଦିକ୍‍ରି ନିଲି। ସେ ଟକିର୍ ଗଟେକ୍ ବେଣ୍‍ସି ରିଲି ତାର୍ ନାଉଁ ମରୀୟମ୍, ଯେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ତାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲି। ମାର୍‍ଥା ରାନ୍ଦ୍‌ତା କାମାର୍ ଗିନେ ଦ୍‍ନ୍ଦା ହ୍‌ନ୍ଦା ଅଉତିରିଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ଆର୍ କଇଲି, “ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ମ୍‍ତର୍ ମ୍‍ର୍‍ ବେଣି ମକେ ଅଳ୍‍କ୍ ଅଲ୍ ସାଇଜ ନ୍‍କେରୁଲି, ଇ ବିଷୟେ ତୁଇ କାଇରି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍ କି ନାଇ? ମକେ ଆସି ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ତାକେ କ୍ଉ।” ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କଇଲା, “ମାର୍‍ଥା, ମାର୍‍ଥା, ତୁଇ ବେସି ବିଷୟାର୍ ଲାଗି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍, ଆର୍ ହେଁ ଦ୍‍ନ୍ଦା ଅମ୍‍ଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ବିଷୟ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍‌କେ ମରୀୟମ୍ ବାଚ୍‍ଲି ଆଚେ, ଆର୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେରି କେ ଚାଡାଇ ନ୍‍ନେତି।” ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ କୁଇ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ସେ ପାର୍‌ତେନା ଶେସ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ହେ ମାପ୍‌ରୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଶିକାଇଲା, ତୁଇ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମୁକ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଶିକାଉ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରାସ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଏ ଅମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା, ତୁମାର୍ ନାଉଁ ପବିତର୍‌ ବ୍‍ଲି ମାନ୍ୟ ଅଉଅ। ତୁମାର୍ ରାଇଜ୍ ଆସ। ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା କାଦି ଆମୁକେ ଦିଆ। ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ଅମି ହେଁ ଅମାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କେମା କ୍‌ଲୁନି, ଶଇତାନାର୍ ପରିକ୍ୟାଇ ଆମୁକ୍ ଆଣାନାଇ।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଯଦି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ମ୍‌ଜାରାତି ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ତାକେ କଇଦ୍, ‘ସାଙ୍ଗ ମକେ ତିନିଗଟ୍ ରୁଟି ଉଦାର୍‌ ଦେ, କାଇତାକ୍ ମର୍ ଗଟେକ୍ ସାଙ୍ଗ କ୍‌ଇଅଲ୍ ଜାଇରିଲା, ଆର୍ ଅବେ ମର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲା ଆଚେ, ତାକେ କାମ୍‌କେ ଦେମ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ କାଇରି ହେଁ ନାଇ’ ଆର୍ ଯଦି ସେ ସାଙ୍ଗ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି, ‘ମକେ ରିସା କ୍‍ରନାଇ, କ୍‌ହାଟ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରି ମର୍ ହିଲାଜିଲା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସଇଲେ ଆଚି, ମୁଇ ଉଟିକ୍‍ରି ତକେ ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାରି’ ବ୍‍ଲି କଇଦ୍? ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯଦି ସେ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍କେ ହେଁ ଉଟିକ୍‍ରି ନ୍‍ଦେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଲାଜ୍ ନଇକ୍‌ରି ତାକେ ମାଗି ଲାଗ୍‍ଲେକ୍, ସେ ଉଟି ତାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ର୍‌ଇଦ୍ ସେତେକ୍ ତାକ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମାଗା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। କଜା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ମିଳାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍, କାହାଟେ ମାରା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଗିନେ କାହାଟ୍ ଉଗାଳି ଦ୍‌ଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଯେ ମାଗେଦ୍ ସେ ହାଇଦ୍, ଆର୍ ଯେ କଜେଦ୍, ସେ ସେରି ମିଳାଇଦ୍‌ ଆର୍ ଯେ କାହାଟେ ମାରେଦ୍ ତାର୍ ଗିନେ କାହାଟ୍ ଉଗାଳି ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କୁଇ ଉବାଦି ଆଚେ, ଯେ କି ତାର୍ ହଇସି ମାଚ୍ ମାଗ୍‍ଲେକ୍, ସେ ତାକେ ସାହ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍? ଆର୍ ତାର୍ ହଇସି ଡିମ୍ ମାଗ୍‍ଲେକ୍, ତାକେ ସେ ମିଚ୍ କାକ୍‍ଡା ଦ୍‌ଇଦ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍ ଅଇରିଲେକ୍ ହେଁ ଯଦି ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ଜିନିଷ୍ ଦେମ୍‌କେ ଜାଣାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ସେ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ମାଗ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ତେକ୍ ଅଦିକ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ନ୍‌ଦେଇ!” ଯୀଶୁ ଗଟେଦିନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲା ବୁତ୍‍କେ ଚାଡାଉତି ରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡ୍‍ଲି ସେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଆରାମ୍ କ୍‍ଲା, ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି କାବାଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କେ କେ କଇଲାଇ, “ବାଲ୍‌ଜିବୂଲ୍ ଶଇତାନ୍ ସାଇଜେ ଯୀଶୁ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍‍ଲା।” ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ମାଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ କ୍‌ତା ଜାନ୍‌ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯଦି ଜୁଇ ରାଇଜ୍ ବାଗ୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟେଦ୍, ସେରି ନାସ୍ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଗ୍‍ର୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯୁଜ୍ ଅଇଦ୍। ଯଦି ଶଇତାନ୍ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟି ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜଗ୍‍ଳା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ରାଇଜ୍ ତିର୍‌ଅଇ ରେମ୍ ନ୍‌ହାରେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍ ଯେ ମୁଇ ବାଲ୍‌ଜିବୁଲାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡାମ୍‍ଲେ ବ୍‍ଲି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଯଦି ଶଇତାନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡାମ୍‍ଲେ, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡାଉତି ରିଲାଇ? ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ତୁମି ବ୍‍ଲ୍ ନାଇବ୍‍ଲି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ଲାଗି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଚାଡାମ୍‍ଲେ, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିନି। ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଲକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଚୁରି କ୍‍ଣ୍ଡା ଦ୍‍ରି ଗ୍‍ରେ ଜାଗ୍‌ତି ର୍‌ଇଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି କ୍‍ନାଇ ନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଲକ୍ ତାକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ମାରେଦ୍ ଆର୍ ତାକେ ଆରାଇଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଜୁଇ ଚୁରି କ୍‍ଣ୍ଡା ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ଆଶା ରିଲି ସେରି ଚାଡାଇକ୍‍ରି ନ୍‌ଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ସ୍‍ବୁ ଚର୍‍ଲା ଦ୍‌ନ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାଟା କ୍‍ରେଦ୍। ଯେ ମର୍ ବାଟ୍ ନଇ, ସେ ମର୍ ବିରଦି, ଆରେକ୍‌, ଯେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ରୁନ୍‍ଡାଇ ନ୍‌କେରେ, ସେ ଚାର୍‍କାର୍ କ୍‍ରି ହ୍‌କାଇଦ୍।” “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ବାରାଇ ଜାଇଦ୍, ସେ ତାର୍ ରେତାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ହାଣି ନ୍‌ରିଲା ସୁକ୍‌ଲା ଟାଣ୍ କଜେଦ୍, ଆର୍ ଯଦି ସେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଟାଣ୍ ନ୍‍ହାଇ, ତ୍‍ବେ ସେ ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଦ୍, ‘ମୁଇ ଜୁଇ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ଆସିରିଲେ, ମର୍ ସେ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଲେଉଟି ଜାଇନ୍ଦ୍।’ ତ୍‍ବେ ସେ ଲେଉଟି ଜାଇକ୍‍ରି ସେ ଆଗ୍‍ତୁର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ସଫା ସୁତ୍‌ରା ଅଇ ସ୍‌ଜାଇ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଜାଇ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆତ୍ମାକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଦ୍‍ରି ଆସେଦ୍, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ହୁରିକ୍‌ରି ସେତି ବାସା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ସେ ଲକାର୍‌ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଦ୍‍ଶା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦ୍‍ଶା ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ଅଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍ଇ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ଲକ୍ ମ୍‌ନ୍ଦାଇ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲି, “ଦନ୍ୟ ସେ ମାଇଜି ଟକି ଜୁଇରି ତକେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ଲିଆଚେ, ଆର୍ ଜୁଇ ମାଇଜି ଟକି ତକେ ଦୁଦ୍ କାଳାଇଲି ଆଚେ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟକେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଶୁଣିକ୍‍ରି ମାନ୍‍ତି ସେମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚାରିହାକ୍ ରୁଣ୍ତଲାଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, “ଅବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି କ୍‍ରାପ୍, ଏମ୍‌ନ୍ ଚିନା ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୁନସାର୍‌ ଗ୍‌ଟ୍‍ଲା ଚିନ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଆର୍ ବିନ୍ ଚିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଆ ନଇ। କାଇତାକ୍ ଯୂନସ୍ ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ହର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ବ୍‍ଲି ନିନୀବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଏବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି, ଆର୍ ଇରି ଗଟେକ୍ ଚିନା ଅଇଦ୍। ଆର୍, କାତା ହାତ୍ ବାଟାର୍ ଦେଶାର୍ ରାଣୀ ବିଚାର୍‌ ଇରି ଅବାର୍ ଯୁଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉଟିକ୍‍ରି, ଏମ୍‍ନ୍‍କେ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ଶଲୋମନାର୍ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କ୍‍ଣ୍ଡି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ଶଲୋମନ୍ ର୍‌ଜାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‌କ୍‍ତା ଇତି ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ନିନୀବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉଟି ସେମନ୍‍କେ ଦସି କ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୁନସାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଶୁଣ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ ରିଲାଇ, ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଦ୍‌କା ଯୁନସାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ମାନାଇ ଇତି ଆଚେ। କେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କୁପି ଲାଗାଇକ୍‌ରି ସେ ତାକେ ମାଣ୍ ତ୍‌ଳେ ଡାହିକ୍‍ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ କୁପି ବ୍‍ତା ଉହ୍‍ରେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି କାଇତାକ୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆସ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‍ତି। ତୁମାର୍ ଆକି ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗିନେ କୁପି ହର୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଆକି ଜ୍‍ବେ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଦ୍, ଯଦି ତୁମାର୍ ଆକି କ୍‍ରାପ୍ ଆଚେ ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଦ୍। ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇ ଜୁଇ ଉଜାଳ୍ ଆଚେ ସେରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅନ୍ଦାର୍ ନଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗରତ୍ ଅଇରିଆ। ଯଦି ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉଜାଳ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ଅଳ୍‍କ୍ ହେଁ ସେତି ଅନ୍ଦାର୍ ନ୍‌ରେଇ, ତ୍‍ବେ କୁପି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଉଜାଳ୍ ତୁମୁକେ ଦ୍‌ଇଦ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତିରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଫାରୂଶୀ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ କାଦି କାତାର୍ ଗିନେ ତାକେ କୁଦ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କାତା ଆଗ୍‍ତୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିୟମାର୍ ହର୍ ଆତ୍ ନ୍‍ଦଇ ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ସେ ଫାରୂଶୀ ଚ୍‌ମ୍‍କିଗ୍‍ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମି ସ୍‍ବୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଗିନା ଆର୍ ତାଳିର୍ ହ୍‍ଦାବାଟ୍ ଦ୍‍ଉତି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ଅକାର୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇଆଚେ। ହେଁ ବୁଦି ନ୍‍ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇ ହ୍‌ଦା ହାକ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ କି ବିତ୍‌ରେ ହେଁ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ? ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ଆଚେ ସେରି ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ କ୍‍ରା ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ବୁ ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ହାଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍ ଅକାରିଆ ପଣ୍ଡିତ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପୋଦିନା, ଅରୁଦ୍ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ସାଗାର୍ ଦ୍‌ଶମାଂସ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦେତି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ନ୍ୟାୟ୍ ବାଟେ ଇଣ୍ତୁକେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁକେ ଏଲା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ମାନୁମା ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ହେଁ ମାନ୍‍ତାର୍ ଲଡାଆଚେ। ହାୟ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍ ଯେ ତୁମି ସ୍‍ବୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଜାଗାଇ, ଆର୍ ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାରେ ଜୁଆର୍ ସନ୍‍ମାନ୍ ହାମ୍‌କେ, ଆର୍ ଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗୁରୁ ବ୍‍ଲି କ୍‌ଆଇ ଅମ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଅକାରିଆ ପଣ୍ଡିତ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା ନ୍‍ହେଳ୍‍ଲେକ୍‌ତା ମ୍‌ସୁଣ୍ ହ୍‍ର୍। ସେରି ମ୍‌ସୁଣ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଣା ନ୍‍ହେଳେ ଲାଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେବାଟ୍ ଯାଆ ଆସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଗୁରୁ, ତୁଇ ଇକ୍‍ତା କ୍ଇ ଆମୁକ୍ ଇନସ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ତୁମି ସ୍‍ବୁ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲା ହର୍, ବେଶିବଜ୍ ଲାଦି ଦ୍‌ଇ ନିଜେ ସେ ବଜ୍‍କେ ଅଳ୍‍କ୍ ନିଜାର୍ ଆଙ୍ଗ୍‍ଟି ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଚୁମ୍‌ଲାସ୍। ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଅକାରିଆ ପଣ୍ଡିତ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ର୍‍ନେ ମାରିରିଲାଇ। ବ୍‍ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାକି ଅଉଆସ୍। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ତୁମି ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାମ୍‍କେ ତାକାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ବୁଦି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କଇରିଲା ‘ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‍ଟାଇନ୍, ମତର୍ ଏମନାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତି ଲକ୍‌କେ ତୁମି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରାସ୍ ଆର୍ କ୍‌ତି ଲକ୍‌କେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରାସ୍।’ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେବଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆରମ୍ କ୍‍ରି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଯିଖରୀୟକେ ବେଦି ଆର୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ପବିତର୍‌ ଜାଗା ମ୍‌ଜି ଲ୍‌ଗେ ମାର୍‍ଲା ହ୍‍ତେକ୍, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା ଅଇଆଚେ। ସେରି ସ୍‍ବୁ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଇ ଯୁଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହାଉତି, ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଇ ଯୁଗାର୍ ଲକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତି। ମ୍‍ତର୍ ହାୟ୍, ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ତୁମି ସ୍‍ବୁ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବୁଦିର୍ କ୍‌ହାଟେ କୁଚି କାକ୍‍ଳା ଚାଡାଇଲାସ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତ ନିଜେ ହୁରି ନ୍‍କେରୁଲାସ୍, କି ସେ ବିତ୍‌ରେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ହୁରୁକେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଦା ଦେମ୍‌ଲାସ୍।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେ ଜାଗାଚାଡି ହ୍‍ଳାଇଲା ଉତାରେ, ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ରିସାଅଇ ତାକେ ବ୍‍ଡ୍ ଉଲାଟା ହାଲାଟା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ହ୍‍ଚାରି ଲାଜ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତାର୍ କ୍‌ତାଇ ଦସ୍ ଦ୍‍ରୁନ୍ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି ତାକେ ବେସି କ୍‌ତା ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଜାର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡିକ୍‌ରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହେଲା ହେଲି ଅଉତି ରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆଗେ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅକାରେ ହ୍‍ଣି ସାବ୍‍ଦାନ୍ ଅଇରିଆ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାଇଅଉତି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଡାହି ଅଇଲିଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଉଗାଳି ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଉଜାଳେ ଜାଣା ହ୍‍ଳେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଜୁଇରି ତୁମୁକ୍ ଅନ୍ଦାରେ କଇଆଚି, ସେରି ହ୍‍ଦାଇ ଜାଣା ହ୍‍ଳେଦ୍, ଆର୍ ଜୁଇରି କେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ଲା ହର୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ରିଆଚାସ୍, ସେରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍ଉଆ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ବ୍‍ଲି ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ନ୍‍ଷ୍ଟକ୍‍ର୍‍ତି, ଆର୍ ତାର୍ ଆତ୍ମାକେ କାଇକ୍‍ରୁ ନାହାର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡିରାନାଇ। ମ୍‍ତର୍ କାକେ ଡିରାସ୍ ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଣାଇନ୍ଦ୍। ହୁଜ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ନ୍‌ର୍‌କ୍‌ କୁଣ୍ତେ ହ୍‍କାଉତାର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ତାକେ ସେ ଡିରା, ହାଁ, ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମି ତାକ୍ ଡିରା। ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ଜ୍‍ଟିଆ ଚେଡେ କାଇରି ଦୁଇ ପଇଶାଇ ନ୍‌ବିକ୍‍ତି? ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ହେଁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହାସ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ବାଳ୍‌କେ ହେ ଗ୍‍ଣିଆଚେ, ତ୍‍ବାର୍ ଗିନେ ଡିରାନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ଜ୍‍ଟିଆ ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଁଏ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ମୁଇ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଁଏ ତାକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିନ୍। ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଁଏ, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଁଏ, ତାକେ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କଇନ୍ଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଯେ କେ ମାନାଇ ହିଲା ବିରୁଦେ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ତାକେ କେମା ଦିଆଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ହେଁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାକେ କେମା ଦିଆ ନ୍‍ଅଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ, ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଲ୍‌ଗେ ନେତି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ କାଇ ଉତର୍ ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ନ୍‍ହେଳେ, ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେରି କମ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍।” ହଚେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମ୍‌ନ୍ଦାଇ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଅମାର୍ ଉବାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଆଚେ ସେସ୍‍ବୁ ଦୁଇ ବାଟା କ୍‌ରୁକେ ମର୍ ବାଇକେ ଅଳକ୍ କ୍ଉ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁମି ଦୁଇଲକାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ବାଟା କ୍‌ରୁକେ, କେ ମକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‌ଲାଆଚେ?” ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ସ୍‍ବୁ ପର୍‍କାର୍ ଦ୍‌ନାର୍ ଲବ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, କାଇତାକ୍ ଗଟ୍‌ଲକାର୍ ଜୀବନ୍ ତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଉହ୍‍ରେ ଆଶା ନ୍‌କେରେ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ମାଜନ୍ ଲକ୍‌ରିଲା ଆର୍ ତାର୍ ବେଡାଇ ବେସି ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ଅଇଲି। ସେ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, ‘ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରିନ୍ଦ୍? ଇ ସ୍‌ବୁ ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗାମ୍‍କେ ତୋ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଜାଗାନାଇ।’ ଆର୍ ସେ ନିଜ୍‍କେ ନିଜେ କଇଲା, ‘ମୁଇ ମର୍ ହାଲା ସ୍‍ବୁ ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍‍କ୍‍ରି ତିଆର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେତି ଇ ସ୍‌ବୁ ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇନ୍ଦ୍।’ ତାର୍ ହଚେ ସେ ତାର୍ ନିଜ୍‍କେ କଇଲା, ‘ଏ ମର୍ ଜୀବନ୍, ବେସିଦିନ୍‌ କାତାର୍ ଗିନେ ତର୍ ଲଗେ ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ଗାଦି ସ୍‍ଙ୍ଗା ଅଇଲିଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି ହୁଣ୍ଡ୍, କାଆ, ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ର୍।’ ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ କଇଲା, ‘ହେ ବକୁଆ ମୁର୍‌କ ଦନୀ, ଆଜି ରାତି ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ତର୍ ଜୀବନ୍ ନିଆ ଅଇଦେ, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ମର୍ ବ୍‍ଲି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅମ୍‍ଲିସ୍, ସେ ସ୍‍ବୁ କେକାତି?’” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଗାଦି ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‍ଙ୍ଗାମ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟେ ଦନୀ ନଇ, ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇରି ଗ୍‌ଟେଦ୍।” ହଚେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଇତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ବାଚ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲାର୍ କାଦିର୍ ବିଷୟେ ଆର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗିନେ ହ୍‌ଚିଆର୍ ବିଷୟେ ମ୍‌ନେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ କାଦି ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଆର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବ୍‍ଡ୍। ଚେଳେ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କା ସେମ୍‍ନ୍ ବିଆନ୍ ନ୍‍ବୁଣ୍‍ତି କି ନ୍‍କାଟ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହାଲା ନାଇ କି କଲ୍‌କି ହେଁ ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାଦି ଜାଗାମ୍‌ଲା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍! ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରି, ନିଜାର୍ ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ଆଇସି ବାଡାମ୍ ହାରାସ୍ କି? ତୁମି ଯଦି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସାନ୍ ବିଷୟେ କ୍‌ରୁ ନାହାରୁଲାସ୍, ତ୍‍ବେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ଗିନେ କାଇକ୍‌ତା ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ବଗିଚାର୍ ହୁଲ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କା, ସେମ୍‍ନ୍ ସୂତା କାଟି ନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହେଁ ନ୍‍ବୁଣ୍‍ତି, ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ର୍‍ଜା ଶଲୋମନାର୍ ଅତେକ୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ର୍‌ଇକ୍‍ରି ହେଁ, ହୁଲାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ହ୍‍ର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ବିଷୟ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ଜୁଇ ର୍‍ନ୍ ଆଜି ହ୍‍ଦାଇ ଆଚେ, ଆର୍ କାଲି ଚୁଲାଇ ହ୍‌କା ଅଇଦ୍, ତାକେ ଜ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜ୍‌ନ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେନ୍‍କାର୍ ରୁପ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ, ଏ ଅଳକ୍ ବିସ୍‍ବାସି ମ୍‌ନ୍, ସେ ତୁମୁକ୍ ହେଁ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କେତେକ୍ ଅଦିକ୍ ନ୍‌ଦେଇ! ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କାଇରି କାମ୍‍ନ୍ଦ୍ ଆର୍ କାଇରି ହିନ୍ଦୁନ୍ ବ୍‍ଲି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଜଗତାର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ କଜି ବୁଲ୍‌ତି। ମତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଯେ ତୁମୁକେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ ବ୍‍ଲି, ତୁମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବା ଜାଣେଦ୍। ମତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ଚାଡି ତୁମି ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍‌ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନେ ଜିମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦିଆଅଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ହେ ସାନ୍ କୁଦା, ଡିରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ଉବା ତୁମୁକେ ତାର୍ ରାଇଜ୍‌ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆଚେ। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ବିକିକ୍‌ରି ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ କ୍‍ରା, ଜୁଇରି କି ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ କ୍‌ତି ବାଙ୍ଗି ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି ଆର୍ କିଳା ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ରାଇଜେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ନ୍‍ଉତା ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉଆ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇତି ତୁମାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ସେତି ହ୍‌କା ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ତୁମାର୍ ଅଟାକେ ବାନ୍ଦି, କୁପି ଲାଗାଇକ୍‌ରି ସେବା କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଆ। ଆର୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସାଉକାର୍ ବିବା ବ୍‍ଜି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଲେଉଟି ଆସି, କାହାଟେ ମାରୁ ମାରୁ ଜୁଇ ଚାକର୍ କାହାଟ୍ ଉଗାଳି ଦେମ୍‌କେ ଜାଗି ର୍‌ଇଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଅଇ ଜାଗିରିଆ। ସାଉକାର୍ ଆସିକ୍‍ରି ଜୁଇ ଚାକର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଆର୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ, ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସାଉକାର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ଅଟାକେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସାଇଦ୍ ଆର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କାମ୍‌କେ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଆର୍ ଯଦି ମ୍‌ଜାରାତି କି ସ୍‍କାଳ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ଆସି ସେ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଆର୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଦନ୍ୟ। ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଜାଣିରିଆ, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚର୍ ଆସେଦ୍, ଇରି ଗ୍‍ର୍ ମାଲିକ୍ ଜ୍‍ବେ ଜାଣ୍‌ତି, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ହୁରୁକେ ଦ୍‌ଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତିଆର୍ ଅଇରିଆ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ତିଆର୍ ଅଇ ନ୍‍ରିଆସ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସିନ୍ଦ୍।” ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଆମୁକ୍ ହ୍‌କା କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ କି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍?” ମାପ୍‌ରୁ କଇଲା, “ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦେତାର୍ ଗିନେ, ଜୁଇ ଦାସ୍‍କେ ସାଉକାର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ଡ୍‍କ୍‍ରି ବାଚେଦ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଆର୍ ବୁଦିମାନ୍ ଚାକର୍‌ କେ ଆଚେ? ସାଉକାର୍ ଲେଉଟି ଆସି ଜୁଇ ଚାକର୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଚାକର୍ ଦନ୍ୟ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସାଉକାର୍ ସେ ଚାକର୍‌କେ ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଉହ୍‍ରେ ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଦ୍। ମତର୍ ଯଦି ସେ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଚାଲାଉତା ଚାକର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତାର୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ କ୍ଉତି, ଆର୍ ବିନ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳିମ୍‌ନ୍‍କେ ମାରାମାରି କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ କାଇ ହି କ୍‍ରି ମାତି ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ସାଉକାର୍ ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି ସେ ବାବି ନ୍‌ରେଇ, କି ଜାଣି ନ୍‌ରେଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ସାଉକାର୍ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ସେ ଲକ୍‌କେ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ତାକେ ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲା ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଜୁଇ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ତାର୍ ସାଉକାରାର୍ ଇଚାକେ ଜାଣିକ୍‍ରି ହେଁ ତିଆର୍ ଅଇ ନ୍‌ରେଇ, ଆର୍ ସାଉକାରାର୍ ଇଚାହର୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌ରେଇ, ତ୍‍ବେ ସାଉକାର୍ ତାକେ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ସାଉକାର୍ ଇଚାକେ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାରି ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଅଳକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଦ୍। ଜୁଇଲକ୍‌କେ ଅଦିକ୍ ଦିଲାଇ ଆତ୍‍ତି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ନିଆ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍‌କେ ଅଦିକ୍ ବେସି ଦିଲାଇ ଆତ୍‍ତି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ଅଦିକ୍ ଦାବି କ୍‌ର୍‌ତି। ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଜୟ୍ ହ୍‌କାମ୍‌କେ ଆଇଲେଆଚି, ସେରି ଜୟ୍ ଲାଗୁକେ ଦ୍‍ରିଲିବେ, ତ୍‍ବେ ମର୍ ଆର୍ କାଇରି ଇଚା? ମକେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେତର୍ ବେସି ଦୁକାର୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ହ୍‍ଳେଦ୍, ଆର୍ ସେରି ନ୍‌ସେର୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ ମୁଇ ବେସି ଦୁକାର୍ ବଜ୍ ବଇଲେ ଆଚି। ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଶାନ୍‌ତି ଦେମ୍‌କେ ଆସିଆଚି ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବୁଲାସ୍ କି? ମୁଇ ଶାନ୍‌ତି ଦେମ୍‌କେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ବାଗ୍ ବାଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି। ଯଦି ଆଗ୍‍ତୁ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ହାଁଚ୍‍ ଲକ୍ ରିଲେକ୍ ଦୁଇଲକାର୍ ବିରୁଦେ ତିନିଲକ୍ ଆର୍ ତିନି ଲକାର୍‌ ବିରୁଦେ ଦୁଇ ଲକ୍ ବାଗ୍ ଅଉତି। ହଇସିର୍ ବିରୁଦେ ଉବାସି, ଉବାସିର୍ ବିରୁଦେ ହଇସି, ଆଇସିର୍ ବିରୁଦେ ଜିସି ଆର୍ ଜିସିର୍ ବିରୁଦେ ଆଇସି, ବୁଆର୍‍ସି ବିରୁଦେ ଶତୁର୍‍ସିର୍ ଆର୍ ଶତୁର୍‍ସିର୍ ବିରୁଦେ ବୁଆର୍‍ସିର୍ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଉତି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ତ୍‍ଳ୍‍ ବାଟିଆ ମେଗ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ସେ ଦାହ୍‍ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍ଉଆସ୍ ଯେ ହାଣି ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି, ଆର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହାଣି ଆସୁଲି। ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ଦକିଣ ଦିଗେହ୍‍ଣି ହ୍‍ବନ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ସେ ଦାହ୍‍ରେ କ୍ଇ ରିଆସ୍‌ ଯେ, କ୍‍ରା ଅଏଦ୍ ବ୍‍ଲି, ଆର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ରା ଅମ୍‌ଲି। ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଚିନା ସ୍‍ବୁ ଜାଣୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇ କାଳାର୍ ଚିନାମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ କାଇତାକ୍ ନିଜେ ନିଜେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିରଦ୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଜାତାବାଟେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଇ ମିଳାମିସା ଅଉଆ, ଯଦି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନ୍‌କେରାସ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ତୁମୁକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ଶ୍‌ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ତୁମୁକେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଶ୍‌ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ ଜ୍‌ଇଲେ ହ୍‌କାଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମି ସ୍‍ବୁ ତାକାର୍ ଡାବୁ ନ୍‍ସୁଜ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍, କେ ହେଁ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାରି ଆସୁ ନାହାରାସ୍।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିଲାତ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହୁଜା ଦେତିରିଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ କ୍‍ତେକ୍ ଗାଲିଲୀୟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ସେ ବ୍‌ନିକେ ହୁଜା ବ୍‌ନିଲ୍‌ଗେ ମିସାଇରିଲା, ଇକ୍‍ତା ସେତିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଜାଣାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗାଲିଲୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଗାଲିଲୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ପାପି ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବୁଲାସ୍ କି? ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍ବାଦ୍‍ଲାଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉଆସ୍। ଶୀଲହ ଗାମାର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଗ୍‍ରାର୍ କ୍‌ତି ଅଦ୍‍ରି କ୍‍ରି ଜୁଇ ଅଟ୍‍ର ଲକ୍ ମ୍‌ରିରିଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ତ୍‌ଇ ବାସା କ୍‌ରିରିଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି, ଅଦିକ୍ ପାପି ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାବୁଲାସ୍ କି? ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍ବାଦ୍‍ଲାଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଉଆସ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଗଟେତର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଡେ ଗଟେକ୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଲାଗାଇ ରିଲା। ସେ ଆସି ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚେ ହ୍‍ଣି ହ୍‍ଳ୍ କ୍‍ଜ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ନାହାଇଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ତାର୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ବାଡାର୍ ଚାଷିକେ କଇଲା, ‘ଦ୍‍କ୍ ତିନି ବର୍ଷ ଅଇଲି ମୁଇ ଆସି ଇ ଗ୍‌ଚେ ହ୍‍ଣି ହ୍‍ଳ୍ କ୍‍ଜୁଲେ, ମ୍‍ତର୍ ନାହାମ୍‍ଲେ, ଇତାକ୍ ମାରି ହ୍‍କାଉଆ କାଇତାକ୍ ଇ ଗ୍‌ଚ୍ ମାଟିକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁଲି?’” ମ୍‍ତର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଚାଷି କଇଲା, “ସାଉକାର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ବର୍ଷ ଇ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ଚାଡିଦେସ୍, ମୁଇ ଆର୍ ଚାରିହାକ୍ କ୍‍ଣିକ୍‍ରି ତାକ୍ ଦେଇଦ୍, ଯଦି ଆଇଲା ବର୍ଷ ଇ ଗ୍‌ଚେ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳ୍‌ଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା ନୟ୍‍ଲେକ୍ ତୁଇ ଆକେ ମାରିଦେଶ୍।” ଗଟେତର୍ ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା। ସେତି ଗଟେକ୍ ବୁତ୍ ଡ୍‍ସିରିଲା ମାଇଜି ଟକି ରିଲି, ସେ ଅଟ୍‍ର ବର୍ଷ ହ୍‍ତେକ୍ କୁବ୍‍ଳି ଅଇରିଲି ଆର୍ ସେ ସିଦା କ୍‍ରି ଟିଆ ଅମ୍‍କେ ନାହାର୍‌ତି ରିଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେ ଟକିକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ କଇଲା, “ହେ ଟକି ତର୍ ରଗେ ହ୍‍ଣି ତୁଇ ନିକା ଅଇଲିସ୍।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଦାହ୍‍ରେ ସେ ଟକି ସିଦା ଅଇ ଟିଆ ଅଇଲି ଆର୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲି। ଯୀଶୁ ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ନେତା ରିସାଅଇକ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, ବ୍‍ଲ୍‌ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଚ ଦିନ୍ ଆଚେ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍ ଅଉଆ, ମ୍‍ତର୍ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍କେ ଆଶା ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ରେ ଅକାରିଆମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗାଇ ଚେଳି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶାଳେ ହ୍‍ଣି ଇଟାଇ ନେୟ୍ ହାଣି ନ୍‍କାଳାମ୍‍ଲାସ୍? ତ୍‍ବେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ଇ ମାଇଜି ଟକିକେ ଶଇତାନ୍ ଅଟ୍‍ର ବର୍ଷ ହ୍‍ତେକ୍ କୁବ୍‍ଳି କ୍‍ରି ରିଲି ଆର୍ କାଇରି ଇ ଟକି ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନ୍‌ରିଲି କି?” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇଲାକ୍ ତାର୍ ବିରଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଲାଜ୍ ଅଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ସେ କ୍‌ଲାର୍ ସ୍‍ବୁ କାବା କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ କଇଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜି କାର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଅଇଦ୍, ମୁଇ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତାର୍ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍? ସେରି ଅନ୍‍କ୍‍ରି ଗଟେକ୍ ସ୍‍ର୍‍ସୁ ମ୍‌ଞ୍ଜି ସ୍‍ମାନ୍, ଜୁଇତାକ୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ତାର୍ ବାଳେ ବୁଣ୍‌ଲା ସେରି ବାଡି ଗ୍‌ଚ୍ ଅଇଲି, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆକାଶାର୍ ଚେଳେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ନ୍ଦାୟ୍ ଗୁଡାବାନ୍ଦି ବାସା କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିକେ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍? ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଖମିର୍ ହର୍। ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ସେରି ନ୍‌ଇ ଗୁଣ୍ତ୍ ଲ୍‌ଗେ ମିସାଇ ଡାହି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲି ଆର୍ ସେ ଗୁଣ୍ତ୍ ଚାରିହାକ୍ ଅଇଲି। ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ସେ ସ୍‍ହର୍‍ ସ୍‍ହର୍‍ ଆର୍ ଗାମ୍ ଗାମ୍ ବୁଲି ବୁଲିକ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ତାକେ କଇଲା, “ଗୁରୁ, ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସଂଖ୍ୟା କାଇରି ଅଳକ୍?” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ସାନ୍ କାହାଟ୍ ବାଟ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତି ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଗ୍‍ରାର୍ ସାଉକାର୍ ଉଟି କାହାଟ୍‍କେ ଡାହେଦ୍। ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଦାଇ ରେଇ ‘ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଅମାର୍ ଗିନେ କାହାଟ୍ ଉଗାଳା’ ବ୍‍ଲି କାହାଟେ ମାରୁକେ ଦ୍‍ରାସ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକେ ସେ କଇଦ୍, ‘ତୁମି କ୍ଇର୍ ଲକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ ନ୍‍ଜାଣି।’ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ରାସ୍ ଯେ, ‘ମୁଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ମିଶି କ୍‍ରି କାଇ ପାପି ରିଲେ ଆର୍ ତୁଇ ଅମାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଶିକ୍ୟା ଦେତି ରିଲିସ୍।’ ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆରେକ୍‌ କଇଦ୍, ‘ତୁମି କୁଇତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ମୁଇ ନ୍‍ଜାଣି। ହେ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ମୁଏ ହ୍‍ଣି ଉଟି ଯାହା।’ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ଅବ୍ରାହାମ୍, ଇସ୍‍ହାକ୍, ଯାକୁବ ଆର୍, ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜି ତ୍‌ଇ ଦ୍‌କାସ୍‌, ଆର୍ ତୁମୁକେ ନର୍‌କେ ହ୍‌କାଉତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେତି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଉଆସ୍ ଆର୍ ଦାତ୍ କିଡି ମିଡି ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହୁରବ୍ ଦିଗେହ୍‍ଣି, ପସ୍‍ଚିମ୍ ଦିଗେହ୍‍ଣି, ଉତର୍ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଆର୍ ଦ୍‍କିଣ୍‌ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଆସି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିର୍‌ ବଜିତ୍ଇ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ତି। ଆର୍ ଦ୍‌କା ଅବେ ହ୍‌ଚେ ରେତା ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆଗେ ଅଉତି, ଆର୍ ଆଗେ ରେତା ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜି ତ୍‌ଇ ହ୍‌ଚେ ଅଉତି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆସି ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଇ ଜଗା ଚାଡିକ୍‌ରି ହ୍‍ଳାଉ, କାଇତାକ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ତକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିନ୍ ବ୍‍ଲି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲା।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମି ଜାଇକ୍‍ରି ସେ କଲିଆକେ କ୍ଉଆ ‘ମୁଇ ଆଜିକାଲି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡାମ୍‍ଲେ ଆର୍ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ନିକା କ୍‌ରୁଲେ ଆରେକ୍‌ ତିନିଦିନାର୍ ଦିନ୍ ମର୍ କାମ୍ ହୁରାଅଇଦ୍।’ ଜାଇରି ଅଇଲେକ୍‌ ହେଁ ମୁଇ ଆଜି, କାଲି ଆର୍ ହ୍‍ର୍ ଦିନ୍‌କେ ମ୍‍ର୍‍ କାମ୍ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍, କାଇତାକ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମ୍‌ର୍‌ତା ନିୟମ୍ ଆଚେ।” ଏ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଆଚାସ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟେଡା ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାସ୍‌, ମୁଇ ତୁମୁକେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ବେସି ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା କୁକ୍‍ଳା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଟ୍ ତ୍‌ଳେ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ କ୍‍ତିତର୍ ତର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଚା ନ୍‌କେଲାସ୍। ଦ୍‌କା, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଚାଡି ଦେମ୍‌ଲାଇ, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁଏ ଯେ ଆସୁଲାଇ, ସେ ଦନ୍ୟ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଦିନ୍ ଇକ୍‍ତା କ୍ଉଆସ୍, ସେ ଦିନ୍ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ମକେ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଦ୍‍କି ନ୍‌ଦେକାସ୍। ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ବଜି କାମ୍‌କେ ଫାରୂଶୀମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ନେତାଗ୍‍ର୍‌ ଗ୍‍ଲା, ସେତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବୁଲ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଆତ୍ ଆର୍ ଗଡ୍ ହୁଲି ରିଲା ଗଟେକ୍ ରଗି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ରଗିକେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରୁକେ ଅମାର୍ ବିଦି ଆଚେ କି ନାଇ?” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଗଟ୍ ହ୍‍ଦ୍ କ୍‌ତା ହେଁ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଯୀଶୁ ସେ ମାନାଇକେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦିକ୍‍ରି ତାକେ ଚୁଇଲା ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ସେ ମାନାଇକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାନ୍‍ତା ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ଯଦି ତୁମାର୍ କାର୍ ହିଲା କି ବ୍ଇଲ୍ କୁଇ କାଲେ ଅଦୁର୍‍ଲେକ୍ ତୁମି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ କାଇରି ବାର୍ ନ୍‌କେରାସ୍ କି?” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଇକ୍‍ତାର୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଗତିଆମ୍‍ନ୍ ବଜି କାତା ତ୍‌ଇ ନିଜାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟାଣ୍ ବାଚ୍‌ଲାଇ, ସେରି ଦ୍‍କି ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଯଦି କୁଇଲକ୍ ତୁମୁକ୍ ତାର୍ ବିବା ବଜିକେ କୁଦେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେତି ଜାଇକ୍‍ରି ବ୍‍ଡ୍ ଟାଣେ ବ୍‍ସା ନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଲକ୍‌କେ ସେ ବଜିଏ କୁଦି ରେଇଦ୍, ଜୁଇଲକ୍ ତକେ ଆର୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଲକ୍‌କେ କୁଦିରେତି, ସେ ଆସିକ୍‍ରି ତକେ କଇଦ୍ ‘ଇତିହ୍‍ଣି ଉଟ୍ ଇତି ସେ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ବ୍‌ସେଦ୍।’ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମି ଲାଜ୍ ହାଇକ୍‍ରି ସେ ଜାଗାଚାଡି ତ୍‌ଳେ ବ୍‍ସାସ୍। ମ୍‍ତର୍ କୁଇଲକ୍ ଯଦି ତୁମୁକେ ବିବା ବଜିକେ କୁଦେଦ୍ ତ୍‍ବେ ଯାହା ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାନ୍ ଜାଗାଇ ବ୍‍ସା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍ କୁଦ୍‍ଲା ଲକ୍ ଆସି ତୁମୁକ୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ଆର୍ କଇଦ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଇ ବ୍‍ଡ୍ ଜାଗାଇ ଆସିକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେତି ତୁମି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସନ୍‌ମାନ୍ ହାଉଆସ୍। କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଜୁଇଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‍ଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସେ ବଜି କ୍‌ରିରିଲା ମାନାଇକେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ଦିନ୍‌ବ୍‌ଳ୍ କି ରାତିବ୍‌ଳ୍ ବଜି ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଲକ୍‌କେ କି ତୁମାର୍ ବାଇଦି ମ୍‌ନ୍‌କେ କି ତୁମାର୍ ବେଣ୍‌ଦି ମ୍‌ନ୍‌କେ କି ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କି ତୁମାର୍ ହ୍‍ର୍‍ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଦନୀ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦାନାଇ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଗଟେଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତକେ କୁଦିକ୍‍ରି ସେ କାଦିକେ ଲେଉଟାଇ ଦେତି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ବଜି ଦିଆସ୍ ତ୍‍ବେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ମେଟା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ଚଟାଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କେ, ଆର୍ କାଣା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦା। ତୁମୁକ୍ କାଦି ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ଦେତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇରି ନାଇ ସେ ଲକ୍‌କେ କୁଦା, ତ୍‍ବେ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ତା ଦିନ୍ ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ଇନାମ୍ ହାଉଆସ୍।” ସେତି ବଜି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ଗଟେଲକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲା, ସେ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିର୍‌ ବଜିତ୍ଇ ବ୍‌ସି କାଦି କାତି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସେ ଦନ୍ୟ” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଗଟେଲକ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ବଜି ଦେମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେ ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦ୍‍ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବଜି ଦେତା ସମୟ୍ ଅଇଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବଜିୟେ କୁଦିରିଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବଜି କାମ୍‌କେ ଆଶା ସ୍‍ବୁ ରେଡି ଅଇଲିବେ ବ୍‍ଲି କୁଦୁକେ ତାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ପର୍‌କାର୍ କାମ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସୁକେ ନ୍‌ଚ୍‌ଲାଇ ଆର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ହ୍‍ର୍‌ତୁର୍ ଲକ୍ କଇଲା, ‘ମୁଇ ଗଟେକ୍ ବେଡା ଗେନିଆଚି ଆର୍ ମକେ ସେ ବେଡା ଦ୍‌କୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଆସୁ ନ୍‌ହାରି ମକେ କେମାକ୍‌ର୍।’ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କଇଲା, ‘ମୁଇ ହାଁଚ୍ ଅଳ୍ ବ୍ଇଲ୍ ଗେନିଆଚି ଆର୍ ମକେ ବ୍ଇଲ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକାମ୍‍କେ ହ୍‍ଳେଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଆସୁ ନ୍‌ହାରି ମକେ କେମାକ୍‌ର୍।’ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ବିନ୍‌ଲକ୍ କଇଲା, ‘ଅବେ ମୁଇ ବିବା ଅଇଲେଆଚି ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଆସୁ ନ୍‌ହାରି ମକେ କେମାକ୍‌ର୍।’ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଚାକର୍ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତାର୍ ସାଉକାର୍‍କେ ଜାଣାଇଲା, ତ୍‍ବେ ସାଉକାର୍ ବେସି ରିସାଅଇକ୍‌ରି ନିଜାର୍ ଚାକର୍‌କେ କଇଲା, ‘ତୁଇ ଇମାଡେ ଯା ଦୁଆର୍ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ମ୍‌ନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆର୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ କନି ବିନି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌କେ, ବ୍ଇରା, କାଣା, ଆର୍ ଚଟାଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କେ କୁଦିକ୍‍ରି ଆଣ୍।’ ତ୍‍ବେ ସେ ଚାକର୍ ତାକେ କଇଲା, ‘ଏ ସାଉକାର୍, ତର୍ ଆଦେଶ୍ ହ୍‌ର୍ ମୁଇ କ୍‌ଲେଆଚି ମ୍‍ତର୍ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ଟାଣ୍ଆଚେ।’ ତ୍‍ବେ ସାଉକାର୍ ସେ ଚାକର୍‌କେ କଇଲା, ‘ଦେଶାର୍ ସ୍‍ବୁ ର୍‌ସ୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ବୁନ୍ଦେ ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦିଆଣା, ସେ ନ୍‍ହୁର୍‍ଲା ଟାଣେ ବ୍‌ର୍‌ତି କ୍‍ରି ବ୍‌ସାଉଆ।’ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ସେ କୁଦିରିଲା ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେଲକ୍ ହେଁ ମର୍ ବଜି ଚାକି ନ୍‌କେର୍‌ତି।” ଗଟେତର୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତିରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଉଲ୍‌ଟି କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯଦି କୁଇଲକ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ଆସିକ୍‍ରି ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ତାର୍ ଉବାସିକେ, ଆଇସିକ୍, ଡକୁର୍‍ସିକେ, ହିଲା ଜିଲାକେ କି ତାର୍ ବାଇସି ବେଣ୍‍ସି ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ନାହାରେ। ଜୁଇଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍‍କେ ବଇକ୍‌ରି ମର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆସିନ୍‌କେରେ ତ୍‍ବେ ସେ ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‌ନାହାରେ। ଯଦି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇଲକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ କାମ୍ ଆରମ୍ କ୍‍ରି ଶେସ୍ ଅଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ତାକେ ଡାବୁ ଅଇଦ୍ କି ନାଇବ୍‍ଲି ଆଗ୍‍ତୁ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ଇସାବ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌କା। ଯଦି ସେ କୁନାଦି କାମ୍ ଆରମ୍ କ୍‍ରି ସେ କାମ୍‌କେ ଶେସ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ, ତ୍‍ବେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କି ରେତି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତି, ‘ଦ୍‌କା, ଇ ମାନାଇ କାମ୍ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ କାମ୍‌କେ ଶେସ୍ କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‍ଲା।’ ଯଦି ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜା ଦ୍‌ଶ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ସ୍ଇନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଆରେକ୍‌ କଳେ ହ୍‌ଜାର୍ ସ୍ଇନ୍ ରେତା ର୍‍ଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେ, ତ୍‍ବେ ସେ ର୍‍ଜା ଯାତା ଆଗ୍‍ତୁ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଯେ ସେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଜ୍ କ୍‍ରୁହାରେ କି ନାଇ? ଯଦି ସେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁକେ ନାହାର୍‍ଲାକେ, ତ୍‍ବେ ସେ ର୍‍ଜା ଅଳ୍‍କ୍ ଦୁରିକେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍, କ୍‌ବର୍ କାରିଆକେ ହ୍‍ଟାଇକ୍‍ରି ଅବେ ଜୁଜ୍ ନ୍‌କେରୁ ବ୍‍ଲି କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ, ମର୍‌ଗିନେ ଯଦି ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଚାଡୁ ନାହାର୍‍ଲାକେ ତ୍‍ବେ ତୁମି ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍‌ନାହାରେ।” ନଣ୍ ତ ବ୍‍ଲ୍। ମ୍‍ତର୍ ନଣ୍ ଯଦି ତାର୍ ନିଜାର୍ ସୁଆଦ୍ ଆରାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେରି କୁଇତି ହେଁ ହ୍‍କାଇଲେକ୍ ସୁଆଦ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ସେତାକ୍ ବେଡାର୍ ମାଟିଲ୍‌ଗେ କି କାତ୍ ହେଁ କାମ୍ ନଇ ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତାକ୍ ହ୍‍ଦାଇ ହିଙ୍ଗ୍‌ତି। ଯଦି ତୁମାର୍ କାନ୍ ଆଚେ ବ୍‍ଲେକ୍ ଶୁଣା ଆର୍ ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ଆର୍, ଗଟେଦିନ୍ ସିସ୍‌ତୁ ଗେନ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ପାପିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଦି କାମ୍‍ଲା!” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଯଦି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ଶଏଗଟ୍ ମେଣ୍ଢା ରେତି ଆର୍ ସେ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ମେଣ୍ଢା ଆଜ୍‍ଲେକ୍, ସେ ନବେ ନଅ ଗଟ୍ ମେଣ୍ଢାକେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ବ୍‍ଟାଇ ଚାଡି ଆଜ୍‍ଲା ମେଣ୍ଢାକେ ସେ ମିଳ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ ତାକେ କଜେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମେଣ୍ଢାକେ ମିଳାଇଦ୍‌, ସେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ନ୍ଦେ ବୟ୍‍କ୍‍ରି ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଣେଦ୍, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଦ୍, ‘ଆଶା ମିଶି କ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‍ରୁମା, କାଇତାକ୍ ମର୍ ଆଜ୍‍ଲା ମେଣ୍ଢା ମିଳ୍‍ଲି ଆଚେଲାଗି ମକେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଲାଗୁଲି।’ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜୁଇଲକ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତା ଦ୍‌ର୍‍କାର୍ ନଇ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଉଣା ଶଏଗଟ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଲକ୍ ରିଲେକ୍ ହେଁ ତାର୍ ବାଦୁଲେ ଗଟେକ୍ ପାପିଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇଲେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଦ୍।” “ଯଦି ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟକିର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ଗଟ୍ ରୁହା ଡାବୁ ରେଇଦ୍ ଆର୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ରୁହା ଡାବୁ ଆଜ୍‍ଲେକ୍ ସେ କୁପି ଲାଗାଇ ଗ୍‌ର୍‌କେ ରୁଣ୍ଡାଇ କ୍‍ରି ସେ ଡାବୁ ମିଳ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ କଜେଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ରୁହା ଡାବୁ ମିଳାଇଦ୍‌ ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଦ୍, ‘ଆଶା ଅମି ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‍ରୁମା କାଇତାକ୍ ମର୍ ଆଜ୍‍ଲା ରୁହା ଡାବୁ ମିଳିଆଚେ।’ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଗଟେକ୍ ପାପି ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ବେସି ସ୍‌ର୍‍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ଜଳେକ୍ ହଇସି ରିଲାଇ। ସାନ୍ ହଇସି ତାର୍ ଉବାସିକେ କଇଲା, ‘ଉବା, ମର୍ ବାଗର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଅବେ ମକେ ଦେ।’ ତ୍‍ବେ ସେ ମାନାଇ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ଦୁଇବାଗ୍ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦିଲା। ଅଳକ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ସାନ୍ ହଇସି ତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ବିକିକ୍‌ରି ସ୍‍ବୁ ଡାବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବିଦେଶେ ହ୍‍ଳାଇଲା, ସେତି ସେ ଦୁଷ୍ଟ କାମ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରି ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ଡାବୁକେ ବୁଡାଇଲା। ତାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ସ୍‍ବୁ ଡାବୁ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ଦେଶେ କାମ୍‌କେ କ୍‌ତାର୍ ଅଇଲି ସେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଅଇଲା, ସ୍‍ବୁ ଡାବୁ କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‍ରିଦିଲା, ଆର୍ ତାକେ କାମ୍‌କେ ହେଁ କ୍‌ତାର୍ ଅଇଲି। ତ୍‍ବେ ସେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ବ୍‍ଚ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ସେ ଦେଶାର୍ ଗଟେକ୍ ମାଜନ୍ ଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ସେ ମାନାଇ ତାକେ ଗୁଷ୍‍ରା ଚ୍‍ରାମ୍‍କେ ହ୍‍ଦାଇ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେ ବେସି ବୁକ୍‌ ହାଇଲା ଆର୍ ଗୁଷ୍‍ରାମ୍‌ନ୍ କାତିରିଲା ଚେମ୍ବି ମ୍‍ନ୍‍ଜିକେ ସେ କାଇକ୍‍ରି ହେଟ୍ ହୁରାମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ର୍‍ତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ କେ ହେଁ ତାକେ କାଇରି ହେଁ କାମ୍‌କେ ନ୍‍ଦେତି ରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତାକେ ବୁଦି ହୁର୍‌ଲି, ସେ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‌ଲା ମର୍ ଉବାର୍ ଗ୍‍ରେ ତୋ ବୁତିକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କାଦି ଉବୁର୍‌ତି ରେଇଦ୍ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଇତି ବୁକେ ମ୍‍ରୁଲେ। ମୁଇ ଉଟିକ୍‍ରି ମର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ତାକେ କଇନ୍ଦ୍, ‘ଉବା, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ଆର୍ ତର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ଲେଆଚି। ମୁଇ ଆଜିହ୍‌ଣି ତର୍ ହଇଦି ବ୍‍ଲାଇ ଅମ୍‍କେ ଯଗ୍ୟ ନଇନି, ମ୍‍ତର୍ ମକେ ତର୍ ଗଟେକ୍ ଚାକର୍ ହର୍ କ୍‍ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉ।’ ସେତିହ୍‍ଣି ସେ ଉଟିକ୍‍ରି ତାର୍ ଉବାସିର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ତାର୍ ଉବାସି ତାକେ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦୁରିହ୍‍ଣି ଦ୍‍କି ତାର୍ ଜୀବନେ ତାକ୍ ବେସି ଦୟା ଆଇଲି ଆର୍ ସେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇକ୍‍ରି ତାକେ ହ୍‍ଟ୍‌ଳି କ୍‍ରି ଚୁମ୍‍ଲା। ହଇସି ତାର୍ ଉବାସିକେ କଇଲା, ‘ଉବା, ମୁଇ ତର୍ ବିରୁଦେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ଲେଆଚି ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ତର୍ ହଇଦି ବ୍‍ଲାଇ ଅଉତାର୍ ଯଗ୍ୟ ନଇ।’ ମ୍‍ତର୍ ସେ ଉବାସି ତାର୍ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ‘ସ୍‍ବୁତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‍ଚିଆ ବେଗି ଆଣା ଆର୍ ଆକେ ହିନ୍ଦାଉଆ, ତାର୍ ଆତେ ହାଜେର୍ ଆର୍ ତାର୍ ହାଦେ ହାଣ୍ତାଇ ହେଁ ହିନ୍ଦାଉଆ, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମି ଯାହା ଆର୍ ଦୁମା ରିଲା ବାଚି ଗଟେକ୍ ଆଣି ମାରି ବଜି ତିଆର୍ କ୍‍ରା, ତ୍‍ବେ ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବଜି କାଇକ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‍ରୁମା, କାଇତାକ୍ ମର୍ ଇ ହିଲା ମ୍‍ରିରିଲା ଆରେକ୍‌ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ଆଜି ରିଲା ଆରେକ୍‌ ମିଳ୍‌ଲା’ ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବଜି ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ହଇସି ବେଡାଇ ରିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଗ୍‍ର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବାଜା ବାଜାଉତାର୍ ଆର୍ ନାଚ୍‍ତାର୍ ଶୁଣ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ବଡ୍ ବାଇସି ଗଟେକ୍ ଚାକର୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, ‘ଅମାର୍ ଗ୍‍ରେ କାଇରି ଅମ୍‌ଲି?’ ସେ ଚାକର୍ ତାକେ କଇଲା, ‘ତର୍ ସାନ୍ ବାଇଦି ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଆଇଲା ଆଚେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତର୍ ଉବାଦି ସେ ହଇସିକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଲେଉଟି ହାଇଲେ ଆଚି ବ୍‍ଲି ବାଚି ମାରି ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ।’ ତ୍‍ବେ ସେ ବ୍‍ଡ୍ ବାଇସି ବେସି ରିସାଅଇକ୍‌ରି ଗ୍‍ରେ ହୁରୁକେ ନ୍‍ଚ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ଉବାସି ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ହ୍‌ଦାକେ ଆଇଲା ଆର୍ ସେ ବ୍‍ଡ୍ ହଇସିକେ ଗ୍‍ରେ ଜୁଉ ବ୍‍ଲି ବୁଜାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ବ୍‍ଡ୍ ହଇସି ତାର୍ ଉବାସିକେ କଇଲା, ‘ଅତେକ୍ ବର୍ଷ ଅଇଲି ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ସେବା କ୍‍ରି ଆସୁଲେ ଆର୍ ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତର୍ କ୍‌ତା ମାନିକ୍‌ରି ଆସିଆଚି ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ କାଇରି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ବ୍‍ଜି କ୍‍ରି କାମ୍‌କେ ଆର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ରୁକେ ଗଟେକ୍ ଚେଳି ଅଲ୍ ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି କି? ମ୍‍ତର୍ ଇ ତର୍ ହଇଦି ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ବୁଡାଇଲା ଆଚେ ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଲେଉଟି ଆଇଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁଇ ତାର୍ ଗିନେ ଦୁମା ବାଚି ମାରିକ୍‌ରି ବଜି ଦିଲିସ୍।’ ତ୍‍ବେ ତାର୍ ଉବାସି ତାକେ କଇଲା, ‘ମର୍ ହ, ତୁଇ ତ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଚ୍‍ସି ଆର୍ ଜୁଇ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ମର୍ ସେସ୍‍ବୁ ତର୍। ମ୍‍ତର୍ ଇ ବାଇଦି ଯେ ମ୍‌ରିଜାଇରିଲା ଆରେକ୍‌ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ଆଜି ଜାଇରିଲା ବାଇଦି ଆରେକ୍‌ ମିଳ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିସ୍‌ବୁ ବଜି ବାତ୍ ଆର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ରୁଲୁ।’” ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଗଟେତର୍ ଗଟେକ୍ ସାଉକାର୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ ତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ଦ୍‌କା ସାକା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଗୁମୁସ୍ତାକେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲା, ସେ ଗୁମୁସ୍ତା ତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁଲା ବ୍‍ଲି ଶୁଣି, ସେ ତାକେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, ‘ମୁଇ ତର୍ ବିଷୟେ କାଇରି ସ୍‍ବୁ ଶୁଣୁଲେ, ତୁଇ ଇ କାମାର୍ ଡାବୁର୍ ହିସାବ୍ ମକେ ଦେ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଆର୍ ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‌ସି।’ ତ୍‍ବେ ସେ ମାନାଇ ତାର୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ଲା, ‘କାଇ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍? ମର୍ ସାଉକାର୍ ତୋ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗୁମୁସ୍ତା କାମ୍ ଚାଡାଇ ନେମ୍‍ଲା ଆର୍ ମୁଇ ତୋ ଅବେ ମାଟି କାମ୍ କ୍‍ରୁନାହାରି, ଆର୍ ବିକ୍ ମାଗି କାତାର୍ ହେଁ ମକେ ଲାଜ୍ ଲାଗେଦ୍। ଆର୍ ମର୍ ସାଉକାର୍ ମକେ କାମେ ହ୍‍ଣି ବାଆର୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ, ଜ୍‌ନ୍ କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ତାକାର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ କୁଦ୍‌ତି, ସେରି କାମ୍ ମକେ ଜାଣା।’ ଆର୍ ସେ ତାର୍ ସାଉକାରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ରୁଣ୍ ନ୍‌ଇ ରିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା, ଆର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁର୍ ଲକ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ‘ତୁଇ ମର୍ ସାଉକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ରୁଣ୍ ନ୍‌ଇ ଆଚ୍‍ସି?’ ସେ କଇଲା ‘ଶଏ ଡ୍ରମ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚିକାଣ୍,’ ତ୍‍ବେ ସେ ହ୍‌ର୍‍ତୁର୍ ଲକ୍‌କେ କଇଲା, ଅବେ ତୁଇ ନ୍ଉଆ କାତା ଲ୍‌ଗେ ବେଗି ପଚାଶ୍ ଡ୍ରମ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚିକାଣ୍ ବ୍‍ଲି ଲେକ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଗୁମୁସ୍ତା ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ମାନାଇକେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, ‘ତୁଇ ମର୍ ସାଉକାରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ରୁଣ୍ ନ୍‌ଇ ଆଚ୍‍ସି?’ ସେ କଇଲା, ‘ଶଏ ବାସ୍‍ତା ଗ୍ଉଁ,’ ତ୍‍ବେ ସେ ତାକେ କଇଲା, ‘ଅବେ ତୁଇ ନ୍ଉଆ କ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ବେଗି ଅଶେ ବାସ୍‍ତା ଗ୍ଉଁ ବ୍‍ଲି ଲେକ୍।’ ସେ ଚ୍‌ତୁର୍ ଗୁମୁସ୍ତା ତାର୍ ବୁଦି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ସାଉକାର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲା, କାଇତାକ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଉଜାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ବୁଦିମାନ୍। ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ତ୍‌ଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ କୁଡିଆ ତିଆର୍ କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେସ୍‍ବୁ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେତା ସ୍‌ର୍‌ଗେ କୁଦ୍‌ତି। ଜୁଇଲକ୍ ସାନ୍ କାମେ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ବ୍‍ଡ୍ କାମେ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ଯେ ସାନ୍‍ କାମେ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ସେ ବ୍‍ଡ୍ କାମେ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ନ୍‌କେରେ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ କାମେ ଲାଗାଇ ନ୍‌କେଲେକ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ଦେଇ ନ୍‌କେରେ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଦନ୍ ବ୍‍ଲ୍ କାମେ ଲାଗାଇ ନ୍‌କେଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମୁକେ ତୁମାର୍ ଗିନେ କେ ଡାବୁ ଦେଇଦ୍? ଜୁଇଲକ୍ ଗଟେମାଡେ ଜଳେକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦାସ୍ ଅମ୍‌ନାହାରେ, କାଇତାକ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍‍। ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ କାମ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଗଟ୍‌ଲକାର୍ କାମ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ନ୍‌କେରେ। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦ୍‍ନ୍ ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ଚାକର୍ ଅମ୍ ନାହାରାସ୍।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ କଇଲା, “ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ନିଜ୍‍କେ ନିଜ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‍ଲାଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କାର୍ ଲକ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣେଦ୍। ଜୁଇରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ବ୍‍ଡ୍ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ସାନ୍। ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ସମୟ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଲେକା ରିଲି, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇ ଆସୁଲି, ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁରୁକେ ଉପାଇ କ୍‌ରୁଲାଇ। ଆକାଶ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୋଶା ଲେକ୍‍ଲା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଗଟେକ୍ ବିନ୍ଦୁ ହେଁ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇନ୍‌କେରେ। ଅନ୍‌କାର୍, ଯଦି ଜୁଇଲକ୍ ନିଜାର୍ ଡକୁର୍‍ସିକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ବିନ୍ ଟକିକେ ବିବା ଅଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ସେ ଚାଡିରିଲା ଟକିକେ ବିବା ଅଇଦ୍, ସେ ହେଁ ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ସାଉକାର୍ ଲକ୍‌ରିଲା। ସେ ବୁତେକ୍ ଟ୍‍କାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‍ଜି ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ରେତିରିଲା। ସେ ଏଡେକ୍ ସାଉକାର୍ ରିଲା ଯେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଗଟେକ୍ ବଜି ଦେମ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ କାହାଟ୍ ମୁଏ ଲାଜାର୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ବିକାରି ଲକ୍ କାହାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ଉତି ରିଲା, ସାଉକାର୍ କାଇଲା ଉବ୍‍ରି ରିଲା ଅଣ୍ତା ଲିତାମ୍‍ନ୍ କାଇକ୍‍ରି ତାର୍ ହେଟ୍ ହୁରାମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ର୍‍ତିରିଲା, ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗାଉ ଅଇରିଲି, କୁକୁର୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଆସି ତାର୍ ଗାଉକେ ଚାଟ୍‍ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ବିକାରି ଲାଜାର୍ ମ୍‍ରିଗ୍‌ଲା ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଅବ୍ରାହାମାର୍ କଡେ ବ୍‍ସାଇଲାଇ। ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେଦିନ୍ ସାଉକାର୍ ହେଁ ମ୍‌ଲା ଆର୍ ତାକେ ତ୍‍ହ୍‌ ଲାଇ। ସାଉକାର୍‍କେ ନ୍‌ର୍‌କେ ହିଙ୍ଗ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସେ ଜୟେ ଲ୍‌ଗେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇଲା, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ କଡେ ଲାଜାର୍‌କେ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ସେ କଇଲା, ‘ହେ ଉବା ଅବ୍ରାହାମ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରି ଲାଜାର୍‌କେ ଇତିକ୍ ହ୍‍ଟାଉ ଆର୍ ସେ ଆସି ହାଣିଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ଆଙ୍ଗ୍‍ଟି ବୁଡାଇ ସେରି ମର୍ ଜିବେ ଚାକାଇ କାକର୍ କ୍‌ର, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାମ୍‌ଲେ।’ ମ୍‍ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ କଇଲା, ‘ମର୍ ହୋ, ତୁଇ ବାଚି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲ୍ କାଦି କାତି ରିଲିସ୍ ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜିନିଷ୍ ସ୍‍ବୁ ହାଉତି ରିଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଲାଜାର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ହାଇ ନ୍‍ରିଲା ସେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗିରିଲା କ୍‌ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଉ, ଅବେ ଲାଜାର୍ ଇ ଲ୍‌ଗେ ଶାନ୍‌ତି ହାମ୍‍ଲା ଆର୍ ତୁଇ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାମ୍‍ଲିସ୍। ତାକେ ଚାଡି ତର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ଡେଙ୍ଗ୍ କାଲ୍ ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇ ଜାଗାର୍ ଲକ୍ ସେ ଜାଗାକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି, ଆର୍ ସେ ଜାଗାର୍ ଲକ୍ ଇ ଜାଗାକେ ଆସୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଆସୁ ନାହାର୍‌ତି।’ ହ୍‌ଚେ ଦନୀଲକ୍ କଇଲା, ‘ହେ ଉବା ଅବ୍ରାହାମ୍ ମୁଇ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ତକେ ଗ୍‌ଉଆରୁଲେ, ଲାଜାର୍‌କେ ମର୍ ଉବାର୍ ଗ୍‍ରେ ହ୍‍ଟାଉ, ସେତି ମର୍ ହାଚ୍‍ ବାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ଜାଗାକେ ନାସ୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଅ।’ ମ୍‍ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ କଇଲା, ‘ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୋଶା ବିଦିବିଦାନ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କେ ହଳତ୍ ଆର୍ ମାନତ୍।’ ତ୍‍ବେ ସେ ସାଉକାର୍ କଇଲା, ‘ହେ ଉବା ଅବ୍ରାହାମ୍ ସେରି ନଅଇ, ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟି ଗଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତି।’ ମ୍‍ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ତାକେ କଇଲା, ‘ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍‌ ବିଦିବିଦାନ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତି ତ୍‍ବେ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟି ଗ୍‍ଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତି।’” ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ପରିକ୍ୟା ଆସେଦ୍ ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ପାପ୍ ଆସେଦ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତି। ଜୁଇଲକ୍ ମର୍ ଇ ସାନ୍‍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ବାଦା ଦେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ଟଟିଏ ବ୍‍ଡ୍ ଜ୍‍ତା ଟେଡା ଅଳାଇ କ୍‍ରି ତାକେ ସମ୍‍ଦୁରେ ହ୍‍କାଇଲେକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିହ୍‍ଣି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, ଯଦି ତୁମାର୍ ବାଇଦି ଆର୍ ବେଣ୍‌ଦି ପାପ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଆସ୍, ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି କେମା ମାଗେଦ୍ ତ୍‍ବେ ତାକେ କେମା ଦିଆସ୍। ଯଦି ତୁମାର୍ ବାଇଦି ଗଟେଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ସାତ୍ ତର୍ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ସାତ୍ ତର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ମୁଇ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାମ୍‍ଲେ ବ୍‍ଲି କେମା ମାଗେଦ୍ ତ୍‍ବେ ତାକେ କେମା ଦିଆସ୍।” ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁକେ କଇଲାଇ, “ତକେ ଅଦିକ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଅମୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ର୍।” ମାପ୍‌ରୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ସ୍‍ର୍‍ସୁ ମ୍‌ଞ୍ଜି ହର୍ ଯଦି ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ରେଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ଇ ଶିତ୍‌କଳି ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ବୁନ୍ଦେ ହ୍‍ଣି ଉଟ୍‍କି ଅଇ ସ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦୁରେ ଜାଇକ୍‍ରି ତହି ଅଉ ବ୍‍ଲି କଇଲେକ୍ ସେ ଗ୍‌ଚ୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ମାନେଦ୍।” ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କା ଲକ୍‌କେ ଆଚେ, ଯେ କି ତାର୍ ଦାସ୍ ବେଡାଇ ହ୍‍ଣି କ୍‍ସି କ୍‍ରି ଆଇଲା ଦାହ୍‍ରେ କି ତାକେ ଗାଇ ଚେଳି ଚ୍‍ରାଇ କ୍‍ରି ଆଇଲା ଦାହ୍‍ରେ ତାକେ ବେଗି ଆସିକ୍‍ରି ହେଜ୍ ସାଗ୍ କାଆ ବ୍‍ଲି କଇଦ୍? ସେ କାଇରି ତାକେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇଦ୍ କି, ତୁଇ ଆଗ୍‍ତୁ ମକେ ହେଜ୍ ସାଗ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରି କାଳାଉ ଆର୍ ମୁଇ କାଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ମର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁଇ କାଦି କାଆ? ଯଦି ସେ ଦାସ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ କାଇରି ତାକ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେଇଦ୍? ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଦେଶ୍ ଦେଇରିଲା ହର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ କ୍ଉଆ, ‘ଅମି ତ ହଳିଆ ଲକ୍ ଅମାର୍ କାମ୍ ଅମି କ୍‌ରୁଲୁ।’” ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ସେ ଶମିରୋଣ ଆର୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲା ବାଟ୍ ଅଇ ଜାତିରିଲା, ସେ ଗଟେକ୍ ଗାମେ ହୁର୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍ ଦସ୍ ଗଟ୍ କୁଷ୍ଟରଗ୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବେଟ୍ ହାଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ଟିଆଅଇ କଇଲାଇ, “ହେ ଯୀଶୁ, ହେ ଗୁରୁ, ଅମୁକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ବ୍‍ଲି ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲାଇ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯାହା, ଆର୍ ତୁମାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାଉଆ।” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ବାଟେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ମୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲେ ବ୍‍ଲି ଜାଣିକ୍‍ରି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍ ଅଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆଇଲା, ଯୀଶୁର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ହ୍‍ଳି ମୁଣ୍ତିଆ ମାର୍‍ଲା ଆର୍ ତାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା। ଇ ମାନାଇ ଗଟେକ୍ ଶମିରୋଣୀଆ ରାଜିର୍‌ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ରିଲା। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଦ୍‌ଶ୍ ଲକ୍ କାଇରି ବ୍‍ଲ୍ ନଇଲାଇ, ତ୍‍ବେ ବାକି ନଅ ଲକ୍ କେଣେ ଗ୍‍ଲାଇ? ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଇ ଏକ୍‍ଲା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌କେ ଚାଡି ଆର୍ କେ କାଇରି ଲେଉଟି ନାଇଲାଇ?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଉଟି ଯାହା ମର୍‍ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରିଆଚେ।” କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “କ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଆସେଦ୍?” ତ୍‍ବେ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଦ୍‍କ୍‍ତା ଚିନ୍ ହ୍‍ର୍ ଅଇ ଆସିନ୍‌କେରେ। ଦ୍‌କା, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଇତି ଆଚେ କି ସେତି ଆଚେ ବ୍‍ଲି ନ୍‍କ୍ଉତି। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌କା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଅନ୍‌କା ଦିନ୍ ଆସେଦ୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ଦ୍‍କୁକ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାସ୍ ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌କୁ ନାହାରାସ୍। ଦ୍‌କା, ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇ ହିଲା ଇତି ଆଚେ ଆର୍ ସେତି ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣାନାଇ କି ତାକାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଯାହା ନାଇ। କାଇତାକ୍ ଆକାଶେ ବିଜ୍‍ଲି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମାରେଦ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍ ଦିଗେ ହ୍‍ତେକ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଦ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଯୁଗ୍ ଶେସ୍‍ଦିନ୍ ସେନ୍‍କାର୍ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ତାକେ ଅଦିକ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍ ଆର୍ ଇ ଜୁଗାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‌ର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ନୋହ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ସ୍‌ମୟେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟିରିଲି, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ମୟେ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେଦ୍। ନୋହ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଜାଜେ ହୁର୍‍ତା ଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଦି ହିଦି ଆର୍ ବିବା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆର୍ ବିବା ଦେତାର୍ କାମେ ମାତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ବେସି ହାଣି ହ୍‍ବନ୍ ଆସି ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ଲି। ଲୋଟ ବ୍‍ଲି ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ତାର୍ ସମୟେ ହେଁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ଟିରିଲି, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାମ୍‌କେ ହିମ୍‌କେ, ଗେନା ବିକା କ୍‌ର୍‌ତାର୍, ଗ୍‌ଚ୍ ମ୍‌ନ୍ ଲାଗାଉତାର୍, ଆର୍ ଗ୍‍ର୍ ବାନ୍ଦ୍‍ତାର୍ କାମେ ମାତି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଲୋଟ ସଦୋମ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଜାତା ଦିନ୍ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଜୟ୍ ଆର୍ ଗନ୍ଧକ୍ ଅଦ୍‍ରି କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ଲି। ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେଦ୍। ସେ ଦିନ୍ ଯେ ଚାତ୍ ଉହ୍‍ରେ ରେଇଦ୍, ସେ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ରେତାର୍ ନିଜାର୍ ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍‌ ଆଣୁକେ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାହାନାଇ, ଆରେକ୍‌, ଯେ ହ୍‍ଦାଇ ରେଇଦ୍, ସେ ତାର୍ ଜିନିଷ୍ ଆଣୁକ୍ ଗ୍‍ରେ ବାଉଳି ନ୍‌ଜାଅ। ଲୋଟର୍ ମାଇଜି କ୍‍ନାଇ ରିଲି ତାର୍‌କ୍‍ତା ମନେ ହ୍‌କାଆ। ଜୁଇଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବାଚାମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ମର୍ ନାଉଆର୍ ଗିନେ ଆରାଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେ ରାତି ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ଟେ ସଇ ରେତି, ସେତିହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଆ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଚାଡିଦେଇଦ୍। ଜ୍‍ଡେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ଗଟେତ୍ଇ ଗୁଣ୍ତ୍ ରୁଚ୍‍ତି ରେତି, ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଆ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଚାଡିଦେଇଦ୍। ଦୁଇ ଲକ୍ ବେଡାଇ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରେତି ସେତିହ୍‍ଣି ଗଟେଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଆ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଚାଡିଦେଇଦ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ କୁଇତି ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟେଦ୍?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଜୁଇ ଟାଣେ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍ ରେଇଦ୍ ସେ ଟାଣେ ହ୍‌କା ରାବଣ୍‌ ମ୍‌ନ୍ ରୁଣ୍ତ୍‌ତି।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍ଇ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ହାଲିଆ ଅଉଆନାଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଗଟେକ୍ ସ୍‌ହରେ ଗଟେକ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନ୍‌ଡିର୍‍ତି ରିଲା କି ନ୍‍ର୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ମାନି ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେ ସ୍‌ହରେ ଗଟେକ୍ ରାଣ୍ତି ଟକି ରିଲି ସେ ବାର୍ ବାର୍ ଆସିକ୍‍ରି ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅନ୍ୟାୟ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଲକାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ତାକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେସ୍ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତିରିଲି। ଆର୍ ସେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ସେ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜିର୍ କ୍‌ତାକେ ଶୁଣ୍‍ତି ନ୍‍ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ମ୍‌ନେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ଲା, ‘ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହେଁ ନ୍‍ଡିରୁଲେ କି ନ୍‍ର୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ନ୍‌ମାନୁଲେ, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଇ ରାଣ୍ତି ଟକି ମକେ ଗିଜ୍‍ରି କ୍‌ରୁଲି ଲାଗି ମୁଇ ସେ ଟକିକେ ଅନ୍ୟାୟ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଲକାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍, ନ୍‌ଇଲେକ୍ ସେ ମ୍‍କ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଆସିକ୍‍ରି କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେଇଦ୍।’ ସେଡେବଳ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା କଇଲା, ‘ସେ ଦୁଷ୍ଟ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା ସେ ବିଷୟେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ବୁଜା।’ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦିନ୍‍ରାତି ସାଇଜ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ କାଇରି ସେମ୍‍ନାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଇଲା ଅନ୍ଯାୟର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କି ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ହେଁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଦ୍‌କାଇଲାନି? ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ କ୍‍ରା ଅଇରିଲା ଅନ୍ଯାୟର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆସିନ୍ଦ୍, ମୁଇ କାଇରି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ରିଲାର୍ ଦ୍‍କିନ୍ଦ୍?” ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ନିଜ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଉତିରିଲା ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗିଣ୍‌କ୍‌ରି ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେସବୁ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଗଟେତର୍ ଦୁଇ ଲକ୍ ମନ୍ଦିରେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଗ୍‍ଲାଇ ଗଟେକ୍ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତା ଲକ୍ ହର୍ ନଇ। ଫାରୂଶୀ ଟିଆଅଇ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଅନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା, ‘ହେ ପରମେଶ୍‌ପ୍‌ର୍, ମୁଇ ତକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ ଯେ, ମୁଇ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ହର୍ ଲବ୍‍ରା ଅନ୍ୟାୟ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ନଇ, ଅଦ୍‍ର୍‍ମ୍ ଲକ୍ କି ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ନଇ ଆର୍ ମୁଇ ଇ ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତା ଲକ୍ ହର୍ ନଇ। ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଆଟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଦୁଇତର୍ ଉପାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଆର୍ ମୁଇ ସ୍‍ବୁ କାମାଉଣି ଟ୍‍କାର୍ ଦ୍‌ଶମାଂସ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦେମ୍‍ଲେ।’ ମ୍‍ତର୍ ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତା ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ଟିଆଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ହାକ୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଟେକିକ୍‌ରି ଦ୍‍କୁକ୍ ସାସ୍ ନ୍‌କେଲା, ତାର୍ ବୁକେ ମାରି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, ‘ହେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମୁଇ ପାପି ମକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍।’ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଫାରୂଶୀ ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ସେ ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତା ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଗଣ୍‌ତି ଅଇ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା। କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଜୁଇଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‍ଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସାନ୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ମୁଣ୍ତେ ଚୁଇକ୍‍ରି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍‌ତି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆନ୍‍ଲାଇ ବ୍‍ଲି ଦ୍‍ମ୍‍କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଦିଆସ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମ୍‍ନା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‍କାର୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ହେଁ ସାନ୍ ହିଲାହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ସେ ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହୁରି ନ୍‌କେରେ।” ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ନେତା ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏ ସ୍‌ତ୍‌ ଗୁରୁ, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ କାଇ କାମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍?” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମକେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲି କାଇତାକ୍ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍? ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଚାଡି ଦିଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ କେ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍, ମାନାଇକେ ମାରାନାଇ, ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଚରି କ୍‍ରାନାଇ, ମିଚ୍ ସାକ୍ଷି କ୍ଉଆନାଇ, କାକେ ଟକାନାଇ, ନିଜାର୍ ଉବା ଆର୍ ଆୟାକେ କ୍‌ତା ମାନିକ୍‌ରି ସ୍‍ମାନ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।” ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ନେତା କଇଲା, “ଇ ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବ୍‍ଳ୍‍ହ୍‍ଣି ମାନିକ୍‌ରି ଆସୁଲେ।” ଯୀଶୁ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ତାକେ କଇଲା, “ତର୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବିଷୟ୍ ଉଣାଆଚେ, ତୁଇ ଯାଇ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁକିଚି ବିକିକ୍‌ରି ଗ୍‌ରିବ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦେସ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଦନ୍ ହାଉସି। ଆର୍ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦନୀଲକ୍ ରିଲା ଯୀଶୁର୍ କଇଲା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‍ଲା ସେ ବେସି ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ ଅଇଲା, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସି ଦ୍‌ନ୍ ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବେସି ଦ୍‌ନ୍ ଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଡେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁର୍‍ତି! କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ଦନୀ ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, ମ୍‍ତର୍ ସୁତ୍‍ଲି କାଣାକେ ଦେଇ ଉଟ୍ ଜାତାର୍ ସ୍‍ହଜ୍।” ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ କେ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‍ହାରେ?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଅନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ଜାଇରି କି ମାନାଇ କ୍‌ରୁନାହାରେ, ସେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ପିତର୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଦ୍‌କା ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଗ୍‍ର୍ ଦୁଆର୍ ଆର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‍ବୁ ଚାଡିକ୍‌ରି ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆର୍ ତର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ଆଇଲୁ ଆଚୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜର୍ ହାଇକ୍‍ରି ଗ୍‍ର୍ କି ଡକୁର୍‌ସି କି ବାଇସି କି ବେଣ୍‍ସି ମ୍‌ନ୍‌କେ କି ନିଜାର୍ ଉବାସି କି ଆଇସି କି ହିଲା ଟକିମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେଲକ୍ ଇଯୁଗେ ବେସି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇଦ୍ ଆର୍ ଆସ୍‌ତା ଯୁଗେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍, ଅନ୍‌କା ଲକ୍ କେ ନାଇ।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବିନେ କୁଦିନ୍‌ଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ଦ୍‌କା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଲେକାଆଚେ ସେରି ସ୍‍ବୁ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ହୁରାଅଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକାର୍‌ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଅଇନ୍ଦ୍। ଆରେକ୍‌ ମକେ ଇନସ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି, ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ଲାଳ୍ ତୁକ୍‍ତି, ଆର୍ ମକେ ଇନସ୍ତା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ଚାବୁକ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆର୍ ମୁଇ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟିନ୍‌।” ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ କଇଲା ଇକ୍‍ତାର୍ ଅର୍‍ତ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଇକ୍‍ତା ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଲୁକ୍‌ଲା ହର୍ ଅଇରିଲି, ଆର୍, ଜୁଇ ଜୁଇରି ଯୀଶୁ କ୍ଉତିରିଲା, ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀରିହୋ ସ୍‍ହର୍‍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‍ତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ କାଣା ବିକାରିକେ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସି ବିକ୍ ମାଗ୍‍ତି ରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ଜାତାର୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣ୍‍ଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଆଜି କାଇରି ଅମ୍‌ଲି ବ୍‍ଲି ହ୍‍ଚାର୍‌ଲା।” ନାଜରିତ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଯୀଶୁ ଇବାଟ୍ ଦ୍‌ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଣାକେ କଇଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେ କାଣା ବେସି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଯୀଶୁ ମକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍।” ମ୍‍ତର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଇଣ୍ଡ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଚୁପ୍ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଡିରାମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କାଣା ବିକାରି ଆରେକ୍‌ ବେସି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା, ମକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ର୍।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ଟିଆଅଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “କାଣାକେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା ବ୍‍ଲି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଯୀଶୁ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା,” ମୁଇ ତର୍‍ଗିନେ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍? ସେ କାଣା ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆକିଦ୍‌କୁ ହାରି।” ଯୀଶୁ କାଣାକେ କଇଲା, “ଆକି ଦ୍‍କ୍, ତୁଇମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ।” ସେମାଡେ ଆକି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଗ୍‍ଲା, ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀରିହୋ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବାଟ୍ ଅଇକ୍‍ରି ଜାତିରିଲା। ସେତି ଜଖୀୟ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା। ସେ ସିସ୍‌ତୁ ମାଗ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ରିଲା ଆର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଦନୀଲକ୍ ରିଲା। ସେ, ଯୀଶୁକେ, ବ୍‍ଲି ଦ୍‌କୁକେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁର୍ ଚାରିହାକ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ରିଲାଇ ଲାଗି ଦ୍‌କୁକେ ନାହାର୍‌ତି ରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ବୁଟ୍‍କା ଲକ୍‌ରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଯୀଶୁ ଜୁଇ ବାଟେ ଜାତାର୍ ରିଲି ସେ ସେ ବାଟାର୍ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚେ ଆଗ୍‍ତୁ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇ ଚ୍‍ଗ୍‍ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ସେ ଉହ୍‍ରେ ଦ୍‍କି ଜଖୀୟକେ କଇଲା, “ଜଖୀୟ, ବେଗି ଉତ୍‍ରି କ୍‍ରି ତଳେ ଆଉ, କାଇତାକ୍ ଆଜି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରେ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍।” ଜଖୀୟ ବେଗି ଉତ୍‍ରି ଆଇଲା ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଯୀଶୁକେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ନିଲା। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇରି ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ “ଯେ, ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ପାପି ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ କାମ୍‌କେ ଆର୍ ରେମ୍‌କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା।” ମ୍‍ତର୍ ଜଖୀୟ ଟିଆଅଇ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ହେ ଗୁରୁ, ମୁଇ ମର୍ ଅଦାବାଗ୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦେଇନ୍ଦ୍, ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଟକିକ୍‌ରି ଡାବୁ ଆଣିଆଚି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମୁଇ ଚାର୍ ଗୁଣ୍ ଡାବୁ ଲେଉଟାଇ ଦେଇନ୍ଦ୍।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଜି ତକେ ଆର୍ ତର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ କାଇତାକ୍ ଏ ହେଁ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍ଉଶାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍। ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲା ମାନାଇ ହିଲା ଆଜ୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଜି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲେଆଚି।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇରିଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ବେଗି ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ତି ରିଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେ କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ରିଲା, ସେତି ସେ ଜାଇକ୍‍ରି ର୍‍ଜାର୍ ହ୍‌ଦ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ବେସି ଦୁରି ଦେଶ୍‌କେ ଗ୍‍ଲା। ସେ ଜାତା ଆଗେ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ଡାଣ୍ତାସି ମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଲା ଆର୍ କଇଲା, ‘ମୁଇ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ବେପାର୍ କ୍‍ରି ଲାବ୍ କ୍‍ରା।’ ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ବର୍ କାରିଆକେ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, ‘ତାକେ ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ର୍‍ଜା କ୍‍ରାନାଇ।’ ହ୍‌ଚେ ସେ ର୍‍ଜା ହ୍‍ଦ୍ ହାଇକ୍‍ରି ତାର୍ ଦେଶ୍‌କେ ଲେଉଟି ଆଇଲା, ସେ ଜୁଇ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ଡାଣ୍ତାସି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଡାବୁ ଦେଇରିଲା ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା, ଆର୍ କେ ବେପାର୍ କ୍‍ରି କ୍‍ତେକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲାବ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଣୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା। ସେତି ହ୍‍ର୍‌ତୁର୍ ଦାସ୍ ଆସି କଇଲା, ‘ହେ ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ଦେଇରିଲା ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ଲାବ୍ କ୍‌ରିଆଚି।’ ସେ କଇଲା, ‘ତୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଦାସ୍, ଆର୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ଦାସ୍, ତୁଇ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ କାମେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଅଇଲିସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ତକେ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଦିକାର୍ ଦେମ୍‍ଲେ।’ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌, ଗଟେକ୍ ଦାସ୍ ଆସି କଇଲା, ‘ର୍‍ଜା ତୁଇ ଦ୍‌ଇ ରିଲାର୍ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ବେପାର୍ କ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ଲାବ୍ କ୍‌ରିଆଚି।’ ର୍‍ଜା ତାକେ କଇଲା, ‘ତକ୍ ହେଁ ମୁଇ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ଚାଲାମ୍‍କେ ଅଦିକାର୍ ଦେମ୍‍ଲେ।’ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଦାସ୍ ଆସି କଇଲା, ‘ର୍‍ଜା ଦ୍‍କ୍ ତୁଇ ଦେଇରିଲା ଗଟେକ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲିକେ ମୁଇ ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲେ। କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଆ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଡିର୍‍ଲେ, ତୁଇ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ଳି ଲକ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଡିରିକ୍‍ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲେ, ତୁଇ ଡାବୁ ଦେଇ ନ୍‌କେର୍‌ସି ମ୍‍ତର୍ ଲାବ୍ ମାଗ୍‍ସି, ଆର୍ ତୁଇ ବୁଣି ନ୍‍ରେସି ସେତିହ୍‍ଣି କାଟ୍‍ସି।’ ର୍‍ଜା ତାକେ କଇଲା, ‘ରେ ମୁର୍‌କ ଆର୍ ଅଳ୍‌ସୁଆ ଦାସ୍।’ ମୁଇ ତର୍ କଇଲା କ୍‌ତାହର୍ ତର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍, ମୁଇ ଜୁଇତି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ନ୍‌ରେଇ ସେତିହ୍‍ଣି ବେଟି ନେଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ବୁଣି ନ୍‌ରେଇ ସେତିହ୍‍ଣି କାଟିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି, ଇରିକାଇରି ଜାଣି ନ୍‍ରିଲିସ୍? ତ୍‍ବେ ତୁଇ କାଇତାକ୍ ମର୍ ଡାବୁକେ ବେଙ୍କ୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ନ୍‌କେଲିସ୍? ସେରି ଅଇଲେକ୍ ମୁଇ ଆସି ସୁଦ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମର୍ ଡାବୁ ହାଇଲେହ୍‌ଣି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, ‘ଇ ଦାସ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲିକେ ଚାଡାଇ ନିଆ ଆର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ଆଚେ ତାକେ ଦିଆସ୍।’ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, ‘ଗୁରୁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୋ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଅଦ୍‍ଲି ଆଚେ।’ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇଲକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ସେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ହାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନାଇ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ଆଚେ, ସେରି ସେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ନିଆ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍, ମୁଇ ତାକାର୍ ଉହ୍‍ରେ ର୍‍ଜା ଅଇଦ୍‌ ବ୍‌ଲି ମ୍‍ନା କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣା ଆର୍ ମର୍ ମୁଏ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍ଇ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା। ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ତଳାର୍ ବେଥ୍‌ଫାଗୀ ଆର୍ ବେଥନିଆର୍ ଗାମ୍‍କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଇକ୍‍ତା କ୍ଇ ହ୍‌ଟାଇଲା, “ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନା ଲଗାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଜାହା। ଆର୍ ଗାମେ ହୁର୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍ ଯାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ବ୍‌ସି ନ୍‍ରେତି, ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଦହିଲା ତାକେ ଦାମାଇ ବାନ୍ଦି ରିଲାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌।। ତାକେ ଇଟାଇକ୍‌ରି ଆଣା। ଆରେକ୍‌, କେ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କାଇତାକ୍ ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଇଟାମ୍‍ଲାସ୍ ବ୍‍ଲି ହ୍‍ଚାର୍‍ଲାକେ ତୁମି ତାକେ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍ଉଆ, ‘କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁକେ ଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ।’” ସେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ସେ ସ୍‍ବୁ ଗ୍‍ଟ୍‍ତାର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଇଟାଉତା ବ୍‍ଳ୍ ଗ୍‌ଦ ହିଲାର୍ ସାଉକାର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କାଇତାକ୍ ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଇଟାମ୍‍ଲାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମାର୍ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ।” ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଗ୍‌ଦହିଲାକେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହିଟି ଉହ୍‍ରେ ଡାହି ଦିଲାଇ ଆର୍ ସେତି ଯୀଶୁକେ ବ୍‍ସାଇଲାଇ। ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେ ଗ୍‌ଦ ହିଲାର୍ ହିଟି ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ସି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଟେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ଅଚାଇ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଲ୍‌ଗାର୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚ୍ ନାଉର୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରାର୍ ଉତୁର୍‌ନି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଚ୍‍ଲାଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ ଯୀଶୁ କ୍‌ରିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଦ୍‍କି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରି କ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଜୁଇ ର୍‍ଜା ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ଆସୁଲା, ସେ ଦନ୍ୟ। ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତାକାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶାନ୍‌ତି ହାଉତ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଅଉଅ।” ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ହେ ଗୁରୁ, ତର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚୁପ୍ ଅଇ ରେମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେସ୍।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯଦି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତୁନ୍ ହ୍‍ଳିରେତି ତ୍‍ବେ ଟେଳାମ୍‍ନ୍ ଟଣ୍ତ୍ ଅଉତି।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କାନ୍ଦ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ କଇଲା, “ଯଦି ଆଜି ତୁମି ଜାନ୍‍ଲାସ୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶାନ୍‌ତି ହାମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‍ଲି ଜାନ୍‍ଲାସ୍ ହ୍‍ଣି! ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ବିଷୟ୍ ଜାଣୁ ନାହାରାସ୍ ଅବେ ତ ସେସ୍‍ବୁ ତର୍ ଆକିଏ ଲୁକ୍‍ଲି ଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦେଇରିଲା ସ୍‌ମୟ୍ ତୁଇ ନ୍‍ଜାଣ୍‌ତାର୍‌ ଗିନେ, ତର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍ ତର୍ ବିରୁଦେ ଉଟି ତର୍ ଚାରି ବେଣ୍‍ତେ ରୁଣ୍ଡିକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌ ତକେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‍ଲା ହର୍ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି, ଆର୍, ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍ ତକେ ଆର୍ ତର୍ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ହିଲାଜିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆର୍ ତର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଟେଡା ରେମ୍‌କେ ନ୍‍ଦେତି, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସିରିଲା ତାକେ ତୁମି ଚିନୁ ନାହାର୍‌ଲାସ୍।” ଆର୍, ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମନ୍ଦିର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ହୁରିକ୍‌ରି ବେପାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାର୍‌କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ମର୍ ମନ୍ଦିର୍‌ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ବ୍‍ଲି ଡାକ୍‍ ହୁଟେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଚର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲୁକ୍‍ତା ଜାଗା କ୍‍ରିଆଚାସ୍।” ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତାର୍ ଗିନେ କାଇ ଦସ୍ କଜୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବାକ୍ୟକେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ। ଗଟେଦିନ୍ ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଶି କ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମୁକ୍ କ୍ଉ, ତୁମି କୁଇ ଅଦିକାରେ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତକେ କେ ଇ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ହ୍‌ଚାରିନ୍ଦ୍, ମକେ ସେରି କ୍ଉଆ, ଯୋହନ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତାର୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦେଇରିଲା କି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମିଳିରିଲି? ମକେ କୁଆ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଯଦି ଅମି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦେ, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ କଇଦ୍, ‘ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାସ୍?’ ଆର୍ ଯଦି ‘ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି’ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‍ନ୍ଦେ, ତ୍‍ବେ ଇତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଆମୁକେ ଟେଡା ମାର୍‍ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‌ଲି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ।” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “କୁଇତିହ୍‍ଣି ଯୋହନ୍ ସେ ଅଦିକାର୍ ହାଇରିଲା ସେରି ଅମି ନ୍‍ଜାଣୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ମୁଇ କୁଇ ଅଦିକାରେ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍ଇ ନ୍‌କେରି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲା, “ଗଟେତର୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ବାଳ୍‌କେ ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ ବାଗେ ଦେଇକ୍‍ରି ବେସି ଦିନାର୍ ହାଇଁ ବିଦେସ୍‍କେ ବାରିଗ୍‌ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଳ୍‌ ହାକ୍‍ତା ବେଳା ଆଇଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ତାର୍ ଚାକର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେଲକ୍‌କେ ସେ ବାଗ୍‍ନିଲା ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ କି ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳେ ହ୍‍ଣି ତାକେ କ୍‍ତେକ୍ ଲାବ୍ ମିଳେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଚାଷିମ୍‍ନ୍ ସେ ଚାକର୍‌କେ ମାଡ୍ ମାରି ଚୁଚା ଆତେ ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ମାଲିକ୍ ଗଟେକ୍ ଚାକର୍‌କେ ବାଗ୍‍ନିଲା ଚାଷିର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ଚାଷିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହେଁ ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଇନସ୍‌ତା କ୍‍ରି ଚୁଚା ଆତେ ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମାଲିକ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେତର୍ ଆର୍ ଗ୍‍ଟ ଚାକର୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା ତ୍‍ବେ ସେ ଚାଷିମ୍‍ନ୍ ସେ ଚାକର୍‌କେ ହେଁ ମାଡ୍ ମାରି କ୍‌ଣ୍ତିଆ କାବ୍‍ରା କ୍‍ରି ସେ ବାଳେ ହ୍‍ଣି ବାହାରେ ହିଙ୍ଗ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଡାର୍ ସାଉକାର୍ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ଲା, ‘ଅବେ ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍? ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇନ୍ ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମାନ୍‍ତି।’ ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚାଷିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କ୍‌ଉଇ ଅଇଲାଇ, ‘ଏତ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ମାଲିକାର୍ ହଇସି, ଆଶା, ଇତାକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁ। ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଦାର୍ ଅଦିକାର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଇଦ୍।’ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳେ ହ୍‍ଣି ବାହାରେ ହିଙ୍ଗିକ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳାର୍ ମାଲିକ୍ ସେ ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ କାଇ କ୍‍ରେଦ୍? ସେ ଆସିକ୍‍ରି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାଗ୍‍ନିଲା ଚାଷିମ୍‍ନ୍‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରେଦ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ଦା ଦେତି।” ଇ ସ୍‌ବୁ ଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତ୍‍ବେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଲେକା ଅଇରିଲା ଇ ବାକ୍ୟର୍ ଅର୍‌ତ କାଇରି ଅଇଦ୍, ‘ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଟେଳାକେ ନ୍‍ଚି ରିଲାଇ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେ ଟେଳାକେ ଗ୍‍ରାର୍ ମୁଳ୍ ଟେଡା କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇଲକ୍ ସେ ଟେଡା ଉହ୍‍ରେ ଅଦ୍‌ରେଦ୍ ସେ ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଇ ଟେଡା ଯାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦ୍‌ରେଦ୍, ତାକେ ସେରି ଚିନ୍ ଚତର୍ କ୍‍ରେଦ୍।’” ତ୍‍ବେ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ମୁଖିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ସେମାଡେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌କିକ୍‌ରି ଡିର୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇରିଲା ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାନ୍‍ତା ଲକ୍ ଆର୍ ମୁଖିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବୁଲ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ତାକେ ରମ୍ ଗବର୍‍ନର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେମ୍‍ନ୍ଦେ ବ୍‍ଲି ସୁଜଗ୍ କଜ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ବେଶ୍‍କେ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାଉତି ରିଲାଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ବେଶ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ଜାଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲୁ ଯେ ଜୁଇରି ସ୍‌ତ୍ ସେ କ୍‌ତା ହ୍‌କା ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲିସ୍, ଆର୍, ତୁଇ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ସ୍‍ମାନ୍ ଦ୍‌କୁଲିସ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌ଲିସ୍। ତ୍‍ବେ ଅମୁକ୍ କ୍ଉ, ରୋମୀୟ ର୍‌ଜା କାଇସର୍‌କେ ସିସ୍‌ତୁ ଦେତାର୍ ଅମାର୍‌ ନିୟମ୍ କି ନାଇ?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କଇଲା କ୍‌ତାର୍ ଅର୍‌ତ ଜାନ୍‌ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମକେ ଗଟେକ୍ ରୁହାର୍ ଟ୍‍କା ଦ୍‌କାଉଆ” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କାଇ ଲାଇ, ତ୍‍ବେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଇତି କାର୍ ମୁର୍‌ତି ଆର୍ ନାଉଁ କାର୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ରୋମୀୟ ର୍‍ଜା କାଇସରାର୍ ବ୍‍ଲି କଇଲାଇ।” ସେତାର୍‌ ଗିନେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜୁଇରି ରୋମୀୟ ର୍‍ଜା କାଇସରାର୍, ସେରି ରୋମୀୟ ର୍‌ଜାକେ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇରି ଇଶ୍ଵର୍‌ରାର୍‌, ସେରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦିଆସ୍।” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ଯୀଶୁର୍ ବୁଲ୍ ଦ୍‍ରୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ ଉତର୍ ଦେତାର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି କାବାଅଇ ଚୁପ୍ ଅଇଲାଇ। କ୍‍ତେକ୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ତା କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ହେ ଗୁରୁ, ମୋଶା ଅମାର୍ ଗିନେ ଇ ବିଦିବିଦାନ୍ ଲେକିଆଚେ ଯେ, ‘ଯଦି କାର୍ ବାଇସି ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ରେମ୍ ରେମ୍ ହିଲାଜିଲା ନ୍ଉତ୍ ମ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ବାଇସି ତାର୍ ଡକୁର୍‍ସିକେ ବିବା ଅଇ ସେ ମ୍‌ଲା ବାଇସିର୍ ବ୍ଉଁସ୍ ବଡାଉତାର୍ ଗିନେ ହିଲାଜିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।’ ତ୍‍ବେ, ଗଟେକ୍ ଗରେ ସାତ୍ ବାଇ ରିଲାଇ। ହ୍‌ର୍‍ତୁ ବ୍‌ଡ୍ ବାଇ ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ବିବା ଅଇଲା ଆର୍ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‌ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ବାଇସି ତାକେ ବିବା ଅଇଲା ଆର୍ ସେ ହେଁ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‌ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ବାଇସି ଆର୍ ତିନ୍ ନ୍‌ମ୍‌ର ବାଇସି ହେଁ ସେ ମାଇଜିକେ ବିବା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ହିଲାଜିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସାତ୍ ଲକ୍ ହେଁ ହିଲା ନ୍ଉତେ ମ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମାଇଜି ହେଁ ମ୍‌ରିଗ୍‍ଲି। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ସେ ମାଇଜି ଟକି ହେଁ ମ୍‍ଲି। ସେତାକ୍ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ଲେକ୍‌ ସେ ସାତ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେ କାର୍ ମାଇଜି ଅଇଦ୍? ସ୍‌ବୁଲକ୍ ତ ତାକେ ବିବା ଅଇରିଲାଇ।” ଯୀଶୁ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ହୁର୍‌ତିବିର୍ ହିଲା ଆର୍ ଟକିମ୍‌ନ୍ ବିବା ଅମ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ଆର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟିକ୍‍ରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ବାଚା ଅଇଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ବିବା ନ୍‌କେର୍‌ତି କି ବିବା ନ୍ଉତି। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‍ମର୍‍ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅଇରେତି, ଆର୍ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାଜିଲା ଅଉତି। ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଉଟ୍‌ତି, ଇରି ମୋଶା ଜୟ୍ ଲାଗ୍‍ତିରିଲା ବୁଟାର୍ ବିଷୟେ କଇଲା ଆଚେ, ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମାପ୍‌ରୁକେ ଅବ୍ରାହାମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଇସ୍‍ହାକାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ଯାକୁବର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‍ଲି ଜ୍‌ଣାଇଲା ଆଚେ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୀବନ୍ ଲକାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌। କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜୀବନ୍ ଆଚ୍‌ତି।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ତୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା କଇଲିସ୍।” କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ କାଇ କ୍‌ତାକେ ହେଁ ତାକେ କାଇରି ହେଁ ପ୍ରଶ୍ନ ହ୍‍ଚାରୁକେ ସାହାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ହିଲା ବ୍‍ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ? କାଇତାକ୍ ଦାଉଦ୍ ନିଜେ ଗିତ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଲ୍‌ଗେ କଇଲା, ‘ମାପ୍‌ରୁ ମର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ (ଯୀଶୁ) କଇଲା’ ଅମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନାଣ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ତୁଇ ମର୍ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ସେ ବ୍‌ସିରେ। ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜା ନିଜେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍। ତ୍‍ବେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାକାର୍ ହିଲା?” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ତାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜାଗ୍‌ରତ୍! କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡେଙ୍ଗ୍ ଆଙ୍ଗି ହିନ୍ଦିକ୍‍ରି ବୁଲ୍‌ତାର୍, ଆର୍ ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାରେ ଜୁଆର୍ କ୍‌ରାଇ ଅମ୍‍କେ, ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ ଜାଗାଇ ବ୍‌ସୁକେ ଆର୍ ବଜିତ୍ଇ ମୁକିଆ ଜାଗାଇ ବ୍‌ସୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କାଇ ଅମୁକେ ଡେଙ୍ଗ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‍ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ଟକିକ୍‌ରି ନେତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେଇଦ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରେ ଦାନ୍ ହ୍‍କାଉତା ହେଳି ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସିକ୍‌ରି ଦନୀ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତି ତାକାର୍ ଦାନ୍ ହ୍‌କାଉତି ରିଲାର୍ ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ତିରିଲା। ଆର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ହେଁ ସେତି ଜଳେକ୍ ସାନ୍ ତାମ୍ବା ଅଦ୍‍ଲି ଦାନ୍ ହ୍‍କାଉତାର୍ ଦ୍‍କି କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇ ଗ୍‌ରିବ୍ ରାଣ୍ତି ମାଇଜି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଦାନ୍ ଦିଲି ଆଚେ, କାଇତାକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଦନୀ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉବ୍‍ରା ଡାବୁ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି କମ୍ କମ୍ ହ୍‍କାଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ନିଜାର୍ ଅବାବ୍ ବ୍‍ଳ୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ବାଚାମ୍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇରି ରିଲି, ସେରି ସ୍‍ବୁ ହ୍‌କାଇଲି।” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଟେଳାମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦାନ୍‍ଦିଲା ଜିନିଷ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ଜାଇ ଆଚେ ଆର୍ ଦାନ୍ ଦେତା ଟେଡା ହେଁ ସ୍‌ଜାଇ ଆଚେ ବ୍‍ଲି କଇଲାକ୍, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଟେଳାମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସ୍‌ମୟ୍ ଆସେଦ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଟେଡା ଆର୍‍ଗଟେ ଟେଳାର୍ ଉହ୍‍ରେ ରେମ୍ ନାହାରେ, ସ୍‍ବୁ ମାଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସେଦ୍।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ତ୍‍ବେ କ୍‌ବେ ଇ ସୁବ୍ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟେଦ୍? ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ବେ ଗଟେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଇରିସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା କ୍‌ବେ ଗଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅମି କାଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଜାଣୁନ୍ଦ୍?” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଟକି ନ୍‍ଉଆସ୍, ବେସିଲକ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ ଆସି, ‘ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି ଆର୍ ଯୁଗ୍ ଶେସ୍‍ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣାନାଇ କି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଯାହା ନାଇ।’ ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆର୍ ଡଙ୍ଗାର୍ ବିଷୟେ ଶୁଣାସ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡିରାନାଇ, ଇରିସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଗଟେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ଯୁଗ୍ ଶେସ୍ ନଅଇ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜାତିର୍‌ ବିରୁଦେ ଜାତି ଆର୍ ରାଇଜାର୍ ବିରୁଦେ ରାଇଜ୍ ଉଟେଦ୍, ଆର୍ ବୂମିକ୍‍ମ୍ପ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ଜାଗାଇ ଜାଗାଇ ମ୍‌ର୍‌ଡି ଅଇଦ୍ ଆର୍ କାମ୍‌କେ କ୍‌ତାର୍ ଅଇଦ୍, ଆର୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆକାଶେ ବ୍‍ୟଂକାର୍ ଚିନାମ୍‍ନ୍ ଡିସେଦ୍। ଏ ଚିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବେସି ଡିର୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍‍ତା ଆଗେ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଦ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଆର୍ ଜେଇଲ୍ ଗ୍‍ରେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ମର୍ ଚେଲା ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ତୁମୁକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନେତି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମୁକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ତୁମୁକ୍ ଗଟେକ୍ ସୁଜଗ୍ ମିଳେଦ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ କାଇରି କଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ କାଇରି ନ୍‍କ୍‍ଇ, ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। କାଇତାକ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ମ୍‍କେ କ୍‌ତା ଆର୍ ବୁଦି ଦେଇନ୍ଦ୍ ଯେ, ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ତୁମୁକ୍ କାଇରି ହ୍‍ଚାରୁ ନ୍‍ହାର୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଉବାଦି, ଆଇଦି, ବାଇଦି, ବେଣ୍‌ଦି ଆର୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‌‍ ତୁମୁକେ ଶ୍‌ତ୍‍ରୁର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦେତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଗିନେ ଗିଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍, ମକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ବାଳ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନଅଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତ୍‌ଇ ତିର୍‌ଅଇ ରିଲେକ୍ ତୁମି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉଆସ୍।” “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଶଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସି ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଚାରିହାକ୍ ରୁଣ୍ତ୍‍ତାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଉତାଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି ଜାଣା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜୁଇଲକ୍ ଯିହୁଦା ଜିଲାଇ ଆଚାସ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଚିରାକେ ହ୍‌ଳାଇ ଜାହା, ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆଚାସ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ବାହାର୍‍କେ ହ୍‌ଳାଇ ଜାହା, ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଗାମେ ଆଚାସ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାହାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ସ୍‍ବୁ ବିଷଇ ସେଦିନ୍ ହୁରା ଅଇ ଦୁକାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇଦ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ରିଲା ମାଇଜି ଆର୍ ହିଲା ହାର୍‍ନି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇରି ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ମୟ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଳାଇ ତାକାର୍ ଜୀବନ୍ ବାଚାଉତାର୍ ଗିନେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, କାଇତାକ୍ ଇଦେଶେ ବିପଦ୍ ଆର୍ ଅବାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତି, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତି, ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜ୍‌ଇଲେ ନେତି ଆର୍ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନେତି, ଆର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗ୍‍ତି।” “ସେଡେବ୍‍ଳ୍, ବେଳ୍, ଜନ୍ ଆର୍ ତାରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଚିନ୍ ଡିସେଦ୍, ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବ୍‌ଡେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଗଟେଦ୍। ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ଆର୍ ତାର୍ ଉଲ୍‌କିର୍ ଶ୍‍ବ୍ଦ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍ କାବା କାବା ଅଉତି, ଆର୍, ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଗଟୁକ୍ ଜାତିରିଲା ଗଟ୍‍ଣା ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଯାତି, ଆରେକ୍‌, ବେଳ୍, ଜନ୍ ଆର୍ ତାରା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅଦୁର୍‍ତି ଆର୍ ଆକାଶାର୍ ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ବେଳ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ଆର୍ ମଇମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମେଗ୍‌ମାଳାଇ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌। ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟୁକେ ଆରମ୍ ଅୟଦ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାହାସ୍ ଦ୍‌ରା ଆର୍ ତୁମି ଉଦାର୍ ହାଉତା ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ ଦ୍‌କା।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍ଉତା କ୍‌ତା କଇଲା, “ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଚାର୍ କ୍‌ତା ବାବିଦ୍‌କା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ଗ୍‌ଚ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହିଲ୍‌କା ମେଲ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରା ମାସ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସୁଲି ବ୍‍ଲି ନିଜେ ନିଜେ ଜାଣାସ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କ୍‍ଲେକ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି ବ୍‍ଲି ଇରି ଜାଣାସ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଅବେ ଜୀବନ୍ ରେତା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଗଟ୍‍ଣା ମ୍‌ନ୍ ଗଟ୍‍ତା ହ୍‌ତେକ୍ ନ୍‍ମ୍‌ର୍‍ତି। ଆକାଶ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ନାସ୍ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମର୍‍କ୍‍ତା କ୍‍ବେହେଁ ନାସ୍ ନଇ।” “ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, କେଜାଣ୍ ତୁମି ମଦ୍ କାଇକ୍‍ରି ମାତିରିଆ ନାଇ, ଆର୍ ଜିଉତାର୍ ଗିନେ ବେସି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆସେଦ୍ ତୁମି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ। କାଇତାକ୍ ସେଦିନ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ଣ୍ତ୍ ହର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଆସେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇକ୍‍ରି ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନାର୍ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ହାରାସ୍ ଆର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ମୁଏ ହେଁ ଟିଆ ଅମ୍‌ହାରାସ୍।” ଯୀଶୁ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ସେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚ୍ ନାଉର୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ରେତିରିଲା। ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବର୍ ସ୍‍କାଳିଆ ଯୀଶୁର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁକେ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଆସ୍‍ତି ରିଲାଇ। ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ସଡା ନଇଲା ରୁଟିର୍ ହ୍‌ରବ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସ୍‍ତି ରିଲି। ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁହାର୍‌ତି, ସେତିର୍ ବୁଦି ହାଚ୍‍ତି ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିର୍‍ତି ରିଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଶଇତାନ୍ ହୁର୍‍ଲି। ତ୍‍ବେ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ସେନାପତି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଯୀଶୁକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇଦ୍ ସେ ବିଷଇ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ଲା। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଡାବୁ ଦେମ୍‍ନ୍ଦେ ବ୍‍ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା କଇଲା କ୍‌ତାଇ ରାଜି ଅଇଲା ଆର୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ଲା ହର୍ ଯୀଶୁକେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ସୁଜଗ୍ କଜୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଜୁଇ ଦିନ୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବ୍, ସେଦିନ୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା ବଳିହୁଜା କ୍‍ରି ବଜି କ୍‌ଲାଇ। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଲ୍‌ଗେ କୁଦି ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍‌କେ ଇକ୍‍ତା କ୍‌ଇକ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲା, “ଯାହା ଅମାର୍ ଗିନେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‍ରା।” ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯାଇ କୁଇ ଜାଗାଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ର୍‍ସି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମି ସ୍‍ହର୍‍ ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‍ତା ବ୍‍ଳ୍ ହାଣି ଟାଙ୍ଗା କ୍‍ନ୍ଦେ ବଇ ଜାତାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ତୁମୁକ୍ ବେଟ୍ ଅଇଦ୍ ସେ ଜୁଇ ଗ୍‍ରେ ଜାଇଦ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଯାହା, ଆର୍ ସେ ଗ୍‍ରେ ଜାଇ ସାଉକାର୍‍କେ କ୍ଉଆ, ‘ଗୁରୁ ହ୍‍ଚାରୁଲା କୁଇ ବ୍‍କ୍‍ରାଇ ମୁଇ ମର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍?’ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ସ୍‌ଜାଇରିଲା ଆର୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ଉହୁରାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‌କ୍‌ରାକେ ଦ୍‍କାଇ ଦେତି। ସେ ଜାଗାଇ ଅମାର୍ ଗିନେ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‍ରା।” ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବଜି କାତାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି କାଦି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଗଟ୍‍ତା ଆଗ୍‍ତୁ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜି କାମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ଲେ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ହୁରା ନ୍‍ଉତା ହ୍‍ତେକ୍ ମୁଇ କ୍‌ବେ ଆରେକ୍‌ ବଜି ନ୍‌କାଇ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ଗିନାଇ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଦ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରି କଇଲା, “ଇରି ନ୍ଇକ୍‌ରି ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଟାକ୍‍ରି କାହା, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ନାସ୍‍ତା ହ୍‍ତେକ୍ ଆଜିହ୍‌ଣି ଇ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ମୁଇ କ୍‌ବେ ନ୍‌କାଇ।” ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ରୁଟି ନ୍‌ଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେରି ବାଙ୍ଗି ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦେଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଇରି ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଜୁଇରି କି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଦେମ୍‍ଲେ, ମକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାମ୍‍କେ ଇରି ମାନା।” ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ କାଦି କାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଗିନାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଦେମ୍‍ଲେ ଇରି ମର୍ ବ୍‌ନି, ଇରି ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଆ ନିୟମାର୍ ଚିନା ଜୁଇରି କି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ତାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ଲାଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌କା, ଜୁଇଲକ୍ ମକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେଇଦ୍ ସେ ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ କାଦି କାମ୍‍ଲା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ଲା ହର୍ ମାନାଇ ହିଲାକେ ମ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜୁଇଲକ୍ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେମ୍‍ଲା, ସେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲକ୍!” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, “କୁଇଲକ୍ ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି କ୍ଉଆ କ୍ଇ ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯିହୁଦି ଜାତି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କାର୍ ଅଉଆନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯେ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ସେ ସାନ୍ ହିଲାହର୍ ଅଉଅ, ଆରେକ୍‌ ଯେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଅ। ତ୍‍ବେ କେ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍ କି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍‌କେ ବାଟ୍‍ତା ଲକ୍? ଜୁଇଲକ୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଆଚେ ସେ ହ୍‌କା ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଟ୍‍ତା ଲକ୍ ଅଇଲେଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ସ୍‍ବୁ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଆର୍ ପରିକ୍ୟା ବ୍‍ଳ୍ ମର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ର୍‌ଇ ଆସିଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍ ଉବା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମକେ ରାଇଜ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଦିକାର୍ ଦେଇନ୍ଦ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ରାଇଜେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାଦି କାହାସ୍, ଆର୍ ମର୍ ସିଙ୍ଗାସନେ ବ୍‌ସି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ବାରଗଟ୍ ଗଷ୍ଟିକେ ଶାସନ୍ କ୍‍ରାସ୍।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଶିମୋନ୍, ଏ ଶିମୋନ୍ ଦ୍‍କ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଚାଲାଣି ଲ୍‌ଗେ ଗ୍ଉଁ ହ୍‍ଲ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଲ୍‍ଗା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଶଇତାନ୍ ହେଁ ତୁମୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‌କେ ଚାଲାଣି ଲ୍‌ଗେ ଚାଲାଇ କ୍‍ରି ଅଲ୍‍ଗା କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲା ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉଣା ନ୍‌ଇ ସେତାକ୍ ମୁଇ ତର୍‍ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲେଆଚି, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁଇ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆରେକ୍‌ ଲେଉଟି ଆସ୍‍ସି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁଇ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତ୍‌ଇ ବାଡୁକ୍ ସୁସ୍‌ତା କ୍‍ର୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ମୁଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆର୍ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ରୁକେ ହେଁ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଏ ପିତର୍ ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଆଜି ରାତି କୁକ୍‍ଳା ବାସି ନ୍‌କେର୍‌ତା ଆଗେ ତୁଇମକେ ତିନିତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି।” ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଜାଲିଆ, ମଣା ଆର୍ ହାଣ୍ତାଇ ଦ୍‍ରି ଯାହା ନାଇବ୍‍ଲି ହ୍‌ଟାଇରିଲେ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ କି ତୁମାର୍ କାଇରି ଅବାବ୍ ଅଇରିଲି?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “କାଇରି ନାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଜାଲିଆ ଆର୍ ମଣା ଆଚେ ସେ ତାକେ ସେ ଦ୍‍ରି ଯାହା, ଯାର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ଣ୍ତାନାଇ ସେ ତାର୍ ଆଙ୍ଗି ହ୍‍ଚିଆ ବିକିକ୍‌ରି କ୍‌ଣ୍ତା ଗେନା। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯୀଶୁ ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଶି କ୍‍ରି ସ୍‍ମାନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଲା, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଇ ବାକ୍ୟ ଲେକା ଅଇଆଚେ ସେସ୍‍ବୁ ଗଟେଦ୍, ବ୍‍ଲେକ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ମର୍ ବିଷୟେ ଲେକା ଅଇରିଲି ସେସ୍‍ବୁ ହୁରା ଅଇଲିଆଚେ।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ ଦ୍‍କ୍ ଇତି ଜଳେକ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଆଚେ।” ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ସ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ରି।” ଯୀଶୁ ସ୍‍ହର୍‍ ଚାଡି ଜୁଇତି ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରେତିରିଲା ସେ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚ୍ ନାଉର୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେ ଜାଗାଇ ହଚ୍‍ଲା ସେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାପେ ନ୍‌ହଡାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗି ରେଇକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା।” ଆର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶଏ ଆତ୍ ଦୁରିକେ ଜାଇକ୍‍ରି ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା, “ଏ ଉବା, ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ଦୁରିକ୍‍ର୍। ମର୍‌ଇଚା ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ଇଚା ହୁରା ଅଉଅ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା ଆର୍ ତାକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲା। ସେ ମ୍‌ରୁକେ ଜାତିରିଲା ଦୁକାର୍ କ୍‌ତା ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ ଦେଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ଉଷୁମ୍, ବୁଆଳ୍ ବ୍‌ନି ହର୍ ଅଇ ବୁଏଁ ଅଦୁର୍‌ଲି। ଆର୍ ସେ ପାର୍‌ତେନା ସ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ ଅଇକ୍‍ରି ସଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ଆର୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍? ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାପେ ନ୍‌ହଡାସ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଉଟିକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା।” ଯୀଶୁ କ୍‌ତା କ୍ଉତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦା ଯେ କି ସେ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍ ରିଲା ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଶି କ୍‍ରି ଆଇଲାଇ, ଯିହୁଦା ଯୀଶୁକେ ଚୁମିନ୍ ବ୍‍ଲି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଯିହୁଦା ଚୁମି କ୍‍ରି କି ତୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେମ୍‍ଲିସ୍?” ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟୁକ୍ ଜାତିରିଲା ବିଷୟ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଜାନ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ ମାପ୍‌ରୁ, କ୍‍ଣ୍ତାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଇରି ଅମି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ କି? ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‍ଲା ଆତ୍ ଲାମାଇ କ୍‌ଣ୍ତା ବାର୍‌କ୍‌ଲା ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଦାସ୍‍କେ କାନ୍ କାଟି ହ୍‍କାଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଅତେକ୍ ଅଇଲି। ବ୍‍ନ୍ଦ୍ କ୍‍ର୍” ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଦାସାର୍ କାଟି ଅଇରିଲା କାନ୍‍କେ ବେଟିକ୍‍ରି ତାର୍ କାନେ ଲାଗାଇ ଦିଲାକ୍ ଆଗାର୍ ହର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି। ଯୀଶୁ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ସେନାପତି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “କାଇରି ମକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚର୍ ବାବି କ୍‌ଣ୍ତା ଆର୍ ଟେଙ୍ଗା ଆଣି ବନ୍ଦି କ୍‌ରୁକେ ଆଇଲାସ୍? ମୁଇ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲେ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍ରି ନ୍‌କେଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ତୁମାର୍ ସମୟ୍ ଆଇଲିଆଚେ ଆର୍ ଇରି ଶଇତାନାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ବେଳା।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବାନ୍ଦି ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜକାର୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ନିଲାଇ, ପିତର୍ ସେତି ହ୍‍ତେକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜକାର୍ ବାଳ୍ ବିତ୍‌ରେ ମ୍‍ଜାଇ ଜୟ୍ ଲାଗାଇକ୍‌ରି ଚେକ୍‍ତି ରିଲାଇ, ପିତର୍ ହେଁ ସେତିକ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ସିରିଲା। ଗଟେକ୍ ଚାକ୍‌ରାନି ଟକି ପିତର୍ ବ୍‌ସି ଜୟ୍ ଚେକ୍‍ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‍ଲି ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଚିନି ତାକେ କଇଲି, “ଇ ମାନାଇ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଇ କ୍‌ତାକେ ନ୍‍ଜାଣିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ଟକି ମୁଇ ତାକେ ନ୍‍ଜାଣି।” ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ପିତର୍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, “ଆର୍ ତୁଇ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଗଟେକ୍ ଲକ୍” ବ୍‍ଲି କଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ମୁଇ ସେ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଲକ୍‌ନାଇ।” ଗଟେକ୍ ଗଣ୍ଟା ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଆଇଲା ଆର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା କାଇତାକ୍ ଇ ମାନାଇ ହେଁ ଗଟେକ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ତୁଇ କାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ମୁଇ ତାକେ ନ୍‍ଜାଣି।” ସେମାଡେ ସେ କ୍‌ମ୍ କ୍‌ମ୍ କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ବୁଲିକ୍‍ରି ପିତର୍‍କେ ସିଦା ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ପିତର୍‍କେ ଯୀଶୁ କଇରିଲା କ୍‌ତା ତାକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌ଡ୍‌ଲି, “କୁକ୍‍ଳା ଦୁଇତର୍ ବାସ୍‍ଲା ଆଗେ ତୁଇମକେ ତିନିତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି।” ଆର୍ ସେ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ହ୍‍ଣି ହ୍‍ଦାଇ ଜାଇ ଅଦିକ୍ କାକୁଲ୍‌ତି ଅଇ କାନ୍ଦ୍‍ଲା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରି ନ୍‌ଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ହାଟ୍‍ଳି ବାନ୍ଦ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ମାଡ୍ ମାରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, ଯଦି ତୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍! “କ୍ଉ ତକେ କେ ମାର୍‍ଲା?” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବେସି କ୍‌ତା କ୍ଇ ତାକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ଅଇଲି, ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍, ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ, ଯୀଶୁକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଟାଣେ ନିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମୁକେ କ୍ଉ ତୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କି?” ସେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଯଦି ମୁଇ କଇନ୍ଦ୍ ତ୍‍ବେ ତୁମି ମର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେରାସ୍। ମୁଇ ଯଦି ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ହ୍‍ଚାର୍‍ଲାକେ ତୁମି ତାର୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‍ ନାହାରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଅଳକ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାଆତ୍ ବାଟ୍ ବ୍‍ସିନ୍।” ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ତୁଇ କାଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି?” ସେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ହା ମୁଇ ହ୍‌କା ସେ ଲକ୍, ତୁମି କଇଲା ହର୍।” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମୁକ୍ ଆରେକ୍‌ କାଇ ସାକି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ନିଜେ କଇଲାର୍ ଶୁନ୍‍ଲୁ ଆଚୁ।” କୁଟୁମ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବିରୁଦେ ଉଲ୍‌ଟାଇ ଆର୍ ତାକେ ପିଲାତ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦସାର୍ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ ଅମାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଲ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲା ଆର୍ ରମ୍ ର୍‌ଜା କାଇସର୍‌କେ ସିସ୍‌ତୁ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‍ନା କ୍‌ରୁଲା, ସେ ନିଜ୍‍କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲା।” ପିଲାତ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା?” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁଇ ନିଜେ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍।” ପିଲାତ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଯୀଶୁର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କାଇ ଦସ୍ ନାହାମ୍‍ଲେ।” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବାର୍ ବାର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ଯିହୁଦା ରାଜିର୍‌ ସ୍‍ବୁହାକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲା।” ପିଲାତ ର୍‌ଜା ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲା ଆର୍, “ଯୀଶୁ କାଇରି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍ କି” ବ୍‍ଲି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା? ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ପିଲାତ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେ ଯୀଶୁକେ ହେରୋଦାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ହେଁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ରେତିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲା ବ୍‍ଲେକ୍ ସେ ଆଗ୍‍ତୁ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟ୍ ଶୁଣିରିଲା ଆର୍ ତାକେ ଦ୍‍କୁକ୍ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ର୍‍ତିରିଲା, ସେ ଯୀଶୁର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଦ୍‌କୁକେ ଆଶା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁକେ କ୍‍ତେକ୍ ପ୍ରଶ୍ନ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କାଇ ଉତର୍ ନ୍‍ଦିଲା। ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବିରୁଦେ ଟିଆଅଇ ଦସାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଆର୍ ତାର୍ ଶଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ହିନ୍ଦ୍‌ତି ସେନ୍‍କାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ହ୍‍ଚିଆ ତାକେ ହିନ୍ଦାଇ କ୍‍ରି ପିଲାତ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇ ଦିଲାଇ। ସେଦିନ୍ ପିଲାତ ର୍‍ଜା ଆର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ଦୁଇଲକ୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅଇଲାଇ। ଇତାର୍ ଆଗେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ବିରଦ୍ ରିଲାଇ। ପିଲାତ ର୍‍ଜା ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦାକେ ମିଶ୍‍ଣେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ପିଲାତ ର୍‍ଜା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍ ନେମ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣି ରିଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଆଗେ ତାକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ଲେ ଆର୍ କାଇ ହେଁ ଦସାର୍ କ୍‌ତା ତୁମି କ୍ଉତିରିଲା ହର୍ ହାଇ ନ୍‌କେରି। ଆର୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜା ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କାଇ ଦସ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରେ ଲାଗି, ସେ ଆକେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆରେକ୍‌ ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ହ୍‍ଟାଇ ଦିଲା। ବ୍‍ଲେକ୍ ଇ ମାନାଇ ମ୍‍ର୍‍ଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍‌ହ‌ର୍ କାଇ ବୁଲ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତାକେ କର୍‌ଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମାରିକ୍‌ରି ଚାଡି ଦେଇନ୍ଦ୍।” ରମ୍ ସ୍‍ର୍‍କାରାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ ପିଲାତ ର୍‍ଜା ସ୍‍ବୁ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବ୍ କାତାବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲା ବନ୍ଦିକେ ଚାଡ୍‍ତି ରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମିସିକ୍‌ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁନ୍ଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ବାରବାକେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ର୍।” ସ୍‍ହର୍‍ ବିତ୍‌ରେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମାଡ୍‌ଗ୍‌ଳ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଦସେ ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲା ଦସେ ଆଣି ବାରବାକେ ଜ୍‌ଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିଲାତ ର୍‍ଜା ଯୀଶୁକେ ଚାଡି ଦେମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦ୍‍ଲା ଆର୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଉଆ।” ପିଲାତ ତିନିତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ସେ କାଇ ଦସ୍ କ୍‍ରିଆଚେ? ମୁଇ ଇ ମାନାଇର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍‌ହ‌ର୍ କାଇ ଦସ୍ ନାହାଇ। ମୁଇ ଆକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଚାଡି ଦେଇନ୍ଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ଜିଦ୍‍ କ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଉଆ।” ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ତାକାର୍ ଜିଦ୍ କ୍‌ଲାକ୍‍ତା ହୁରା ଅଇଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପିଲାତ ର୍‍ଜା ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେରି କ୍‌ରତ୍‌ବ୍‌ଲି ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଜୁଇଲକ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲା ଦସେ ଆଣି ଜ୍‌ଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ, ବାରବାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ଚାଡିଦେସ୍ ବ୍‍ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ପିଲାତ ର୍‍ଜା ବାରବାକେ ଚାଡିଦିଲା ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇଚାହର୍ ଜୁଇରି ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ କ୍‍ରା ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା। ଶଇନ୍‌ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରିକ୍‍ରି ନିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଆସ୍‌ତିରିଲା କୂରୀଣୀୟ ଶିମୋନ୍ ନାଉଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ବେଟ୍ ହାଇଲାଇ ଆର୍ ଆଣିକ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ-ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡ୍ ବ୍‍ଲି ତାର୍ କ୍‍ନ୍ଦେ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଲାଦ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଗିନେ କାନ୍ଦାବାଳ୍ ଅଇ ଜାତିରିଲାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ-ହ୍‌ଚେ ଜାତିରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହାକ୍ ବୁଲିକ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ହେ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଟକିମ୍‌ନ୍ ମର୍‌ଗିନେ କାନ୍ଦାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ହିଲାଜିଲା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ କାନ୍ଦା। କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କା ଦିନ୍ ଆସୁଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଦନ୍ୟ। ଜୁଇ ଟକିମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବେ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନ୍‌କେରି ଆତ୍‍ତି ଆର୍ ଜୁଇ ଟକିମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ନ୍‍ରେତି ଆର୍ ଦୁଦ୍ ନ୍‍କାଳାଉତି ରେତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉତି, ‘ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦୁର୍’ ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍ଉତି ‘ଅମୁକ୍ ଡାହି ଅଉ।’ ଯଦି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଅତେକ୍ ପାପ୍ ଆସୁଲି ତ୍‍ବେ ପାପି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଆରେକ୍‌ ଜଳେକ୍ ଦ୍‍ସିକେ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନେତିରିଲାଇ। ଆର୍, ସେମ୍‍ନ୍ କାହାଳ୍ ନାଉର୍ ଜାଗାଇ ହଚ୍‍ଲାଇ ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଜଳେକ୍ ଦ୍‍ସିକେ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ କାତାବାଟ୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ଆର୍ ଡେବ୍‌ରି ବାଟ୍ ଏକ୍‍ଲାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଇଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଏ ଉବା ଏମ୍‍ନ୍‍କେ କେମାକ୍‌ର୍ ଏମ୍‌ନ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁଲାଇ ସେରି ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି।” ସେମ୍‍ନ୍ ହିନ୍ଦିରିଲା ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆ କ୍‍ଣ୍ତ୍‍କେ ଚିଟି କ୍‌ଲାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଟିଆଅଇ ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ସେ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା। ଆକେ ଯଦି ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ ଆର୍ ଏ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତ୍‍ବେ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍।” ଆରେକ୍‌ ଶଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଅମ୍ବ୍‍ଳି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସେ ବୁଡାଇ କ୍‍ରି ଆଣି ଯୀଶୁକେ କାମ୍‌କେ ଦିଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଯଦି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ତ୍‍ବେ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍।” ଯୀଶୁର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ, ଗଟେକ୍ ହାଟାଇ ଏ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ବ୍‌ଲି ଲେକିକ୍‌ରି ଅଳାଇ ରିଲାଇ। ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ରିଲାର୍ ଗଟେକ୍ ଦସି ଲକ୍ ତାକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ତୁଇ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ? ବ୍‍ଲେକ୍ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍ ଆର୍ ଅମୁକ୍ ହେଁ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍।” ମ୍‍ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଦସି ଲକ୍ ସେ ଦ୍‍ସିକେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ତୁଇ ମ୍‌ସାନ୍ ବାବେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାମ୍‍ଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହେଁ ନ୍‌ଡିରୁଲିସ୍? ଅମିମ୍‍ନ୍ ସିନା ଦୁଇ ଲକ୍ ହେଁ ଚର୍, ନିୟମ୍ ବାବ୍‌ରେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବ୍‌ଗୁଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ମାନାଇ କାଇ ଦସ୍ ହେଁ ନ୍‌କେରେ।” ଆରେକ୍‌, ସେ ଦସି ଲକ୍ କଇଲା, “ଏ ଯୀଶୁ ତୁଇ ତର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଜାସି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମକେ ଅଳକ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଉ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଆଜି ତୁଇ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହଚ୍‍ସି।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦିନ୍ ବାର୍‍ଟା ଅଇରିଲି, ଆର୍ ବେଳାର୍ ଉଜାଳ୍ ଉଣା ଅଇଲାକ୍ ତିନ୍‍ଟା ହ୍‌ତେକ୍ ଦେଶ୍ ଜାକ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇରିଲି, ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା ମନ୍ଦିରାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ହ୍‍ଚିଆ ବାଟ୍ ଦୁଆରେ ବାନ୍ଦିଦିଲା ହ୍‍ଚିଆ ମ୍‍ଜାଇ ଦୁଇ ହଳା କ୍‍ରି ଚିରି ଅଇଲି। ଆର୍ ଯୀଶୁ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ଉବା, ମୁଇ ତର୍ ଆତେ ମର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେମ୍‍ଲେ ବ୍‍ଲି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ସେ ମ୍‌ଲା।” ଶଏଗଟ୍ ସେନାପତିର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଅପିସର୍ ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇ ମାନାଇ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା।” ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତି ଦ୍‌କୁକେ ରୁଣ୍ଡି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ ଅଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉରେ ମାରି ଅଇଲାଇ ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁକେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସିରିଲା ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ରେଇକ୍‍ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ଯିହୁଦା ଦେଶାର୍ ହାରାମାଥିୟ ଗାମାର୍ ଯୋଷେପ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ତା ଗଟେକ୍ ମାନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ହାଉତା ଲକ୍‌ରିଲା। ସେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁନ୍ ବ୍‍ଲି କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଯିହୁଦି ନିୟମ୍‌କେ ସେ ନ୍‍ମାନ୍‌ତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜି କ୍‌ବେ ଆସେଦ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଗିରିଲା। ସେ ପିଲାତ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ ମାଗ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌, ସେ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ସେ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ସୁକ୍‌ଲା ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା, ସେତି କାକେ ହେଁ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ନଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେ ଦିନ୍ ବିଶାଉଣିଦିନାର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଦିନ୍‍ରିଲି, ବ୍‍ଲେକ୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସ୍‍ତି ରିଲି, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‍ତି ରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୋଷେପାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ସେରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଆସିକ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଲାଗାମ୍‍କେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ବର୍ ସ୍‍କାଳ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଦ୍‍ରିକ୍‍ରି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ଗ୍‍ର୍‍ନା ଟେଡା ଗୁଚି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ ସେତି ହାଇ ନ୍‌କେଲାଇ। ଆର୍ ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଟିଆଅଇ ସେ ବିଷୟେ କ୍‌ନ୍ ଅଇଲି ବ୍‍ଲି କାବା କାବା ଅଉତି ରିଲାଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଦ୍‌କା, ଦୁଇ ଲକ୍ ଦବ୍‍ଳା ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‍ଜି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଡିରିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ମୁଉ ଲସାଇ କ୍‍ରି ବୁଏଁ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଟକିମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲାଇ, “ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇତାକ୍ ତୁମି ଜୀବନ୍ ରିଲା ଲକ୍‌କେ କଜୁଲାସ୍? ସେ ଇତି ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‍ଲା ଆଚେ, ମାନାଇ ହିଲା ଯେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଅଉତି ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‍ର୍‍ତି ଆର୍ ତିନିଦିନ୍ ଉତାରେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟେଦ୍, ଇ ଜୁଇକ୍‍ତା ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ମାନାଇ ହିଲା କଇରିଲା, ସେ କ୍‌ତାକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଉଆ।” ତ୍‍ବେ ସେ ଟକିମ୍‌ନ୍ କଇଲା କ୍‌ତାକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ଲେଉଟି ହ୍‌ଳାଇଲାଇ ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଏଗାର୍ ଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହେଁ ଜାଣାଇଲାଇ। ଏମ୍‌ନ୍ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍, ଯୋହାନା, ଯାକୁବାର୍ ଆଇସି ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଟକିମ୍‌ନ୍। ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‌ଣାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଜାଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାକେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା ବ୍‍ଲି ବାବ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଉଟ୍‍ଲା ଆର୍ ସିଦା ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ସେତି ଦବ୍‍ଳା ହ୍‍ଚିଆ ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଯୀଶୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ସେତି ନ୍‌ଦେକେ, ଜୁଇ ଜୁଇରି ଗଟିରିଲି ସେ ବିଷଇ ବାବି ବାବି ସେ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା। ସେଦିନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଜଳେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ଇମ୍ମାୟୁ ବ୍‍ଲି ଗଟେକ୍ ଗାମେ ଜାତିରିଲାଇ, ଇଗାମ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ଏଗାର୍ କିଲମିଟର୍ ଦୁରିର୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ରିଲି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେ ଗଟିରିଲା ଗଟ୍‍ଣା ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି ଜାତିରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ନିଜେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ଇଣ୍ତ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ମ୍‍ତର୍ ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ବ୍‍ଲେକ୍ ତାକାର୍ ଆକି ଗଟ୍ ହାକାର୍ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇରିଲି। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍, ଆର୍ ସେସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ କାଇରି?” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ ଅଇ ଟିଆ ଅଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କୟାଫା ନାଉର୍ ଗଟେଲକ୍ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଲା କ୍‌ତି ଦିନାର୍ ଗଟ୍‍ଣା ଜାଣି ଆତ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଏକ୍‍ଲା କାଇରି ବାହାରାର୍ ଲକ୍ କି ଯେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ବିଷୟେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ସି?” ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “କାଇ କାଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗ୍‌ଟିଆଚେ?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲା, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟ୍। ସେ ମାନାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାମେ ଆର୍ କ୍‌ତାଇ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକ୍ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‌ଲି, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେରି ଆଶା କ୍‌ରିରିଲୁ। ମ୍‍ତର୍ ଆଜିକେ ତିନିଦିନ୍ ଅଇଲି ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟି କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଲିବେ। ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଅମୁକେ ଚାନିଆ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଆଜି ସ୍‍କାଳ୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରି କ୍‍ରି ଲେଉଟି ଆଇଲାଇ ଆର୍ ଆସି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲାଇ, ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ସେ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟିଆଚେ ବ୍‍ଲି କଇଲାଇ। ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ହେଁ ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଟକିମ୍‌ନ୍ କଇଲା ହର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ନିର୍‍ବୁଦିଆ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କଇରିଲା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଅଳ୍‌କ୍‌ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ସେସ୍‍ବୁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଇକ୍‌ରି ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମଇମା ତ୍‌ଇ ହୁରାଉତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କାଇ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନ୍‌ରିଲି?” ମୋଶାର୍‌ ବିଦିବିଦାନ୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଲେକିରିଲା ବାକ୍ୟ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆରମ୍ କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ତାର୍ ବିଷୟେ ଲେକିରିଲା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବୁଜାଇ ଦିଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଗାମେ ଜାତିରିଲାଇ, ସେ ଗାମ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେ ଗାମେ ହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ ଆଗେ ଯାତା ହର୍ ଅଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁକେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଜି ରେ କାଇତାକ୍ ବେଳ୍ ବୁଡି ସ୍ଞ୍ ଅଇ ଆସୁଲି।” ତ୍‍ବେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେମ୍‌କେ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଆର୍ ରୁଟି ଆତେ ଦ୍‍ରି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା, ସେ ରୁଟିକେ ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି କାମ୍‌କେ ଦିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଅବେ ତାକ୍ ଯୀଶୁ ବ୍‍ଲି ଜାନ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନ୍‍ଡିସ୍‍ଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବାଟେ ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ କ୍‌ତା ବୁଜାଇ ଦେତିରିଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଅମାର୍ ହୃଦଏ କାଇରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ନ୍‍ଲାଗ୍‍ତି ରିଲି କି?” ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ରୁଣ୍ଡି ରିଲା ଏଗାର୍ ଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେତି ଦ୍‍କ୍‍ଲା। “ମାପ୍‌ରୁ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଉଟ୍‍ଲା ଆଚେ ଆର୍ ଶିମୋନ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଆଚେ” ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଉତି ରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଜାତାବାଟେ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଗଟିରିଲି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲାଇ, ଯୀଶୁ ରୁଟି ବାଙ୍ଗିକ୍‍ରି ଦିଲା ହ୍‌ଚେ, କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଚିନ୍‌ଲାଇ, ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଜଳେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ଉତିରିଲାଇ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌କାଇ ଅଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ ବ୍‍ଲି ବାବ୍‍ତି ରିଲାଇ ଆର୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ କାବା କାବା ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାବା କାବା ଅମ୍‍ଲାସ୍, ଆର୍ କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍? ମର୍ ଆତ୍‍କେ ଆର୍ ହାଦ୍‍କେ ଚୁଇକ୍‍ରି ଦ୍‌କା, ମୁଇ ନିଜେ ଯୀଶୁ, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍ ମକେ ମାସ୍ ଆର୍ ଆଡ୍ ଆଚେ, ବୁତ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଆଡ୍ ଆର୍ ମାସ୍ ନ୍‌ରେଇ।” ଆର୍ ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ଇକ୍‍ରି ତାର୍ ଆତ୍ ଆର୍ ହାଦ୍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ବ୍‍ଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କି ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି ନ୍‌ରିଲାଇ, ଆର୍ କାବା କାବା ଅଉତି ରିଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଇତି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇରି କାମ୍‌କେ ଆଚେକି?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବାଜ୍‍ଲା ମାଚ୍ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ଦିଲାଇ। ସେତାକ୍ ସେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା ଆର୍ ତାକାର୍ ମୁଏ କାଇଲା। ଆର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇ, ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ମନାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ, ଗିତ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ମର୍ ବିଷୟେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ଲେକା ଅଇଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ହୁରାଅଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତୁମୁକ୍ କଇରିଲେ, ଆର୍ ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇଲି।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ବୁଜୁ ହାର୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ଲେକା ଅଇରିଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ଉଜାଳ୍ ଜାଣାଉତି। ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଇରି ସେନ୍‌କାର୍‌ ଲେକାଆଚେ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲେକାଆଚେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ତିନିତର୍ ଦିନ୍‌ବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ଅଉତି, ଆରେକ୍‌, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ଆର‍ମ୍ କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତାର୍ ଜାଣା ଅଇଦ୍‌। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ସାକି ଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ସାକି ଅଉଆସ୍। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା, ମର୍ ଉବା ଯାଇ କ୍‌ତା ଦେମ୍‍ଲା ସେରି ଜାଣାଉତି, ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରିଆ।” ଅବେ ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବେଥନିଆ ଗାମ୍ ବାଟ୍ ହ୍‌ତେକ୍‌ ଆଇଲା, ଆର୍ ଜାତାବାଟେ ହ୍‍ଣି ନିଜାର୍ ଆତ୍ ଟେକି ସେମନ୍‍କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦିଲା। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅଲ୍‍ଗା ଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେମନ୍ ତାକେ ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ରେଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୟ୍ ଜୟ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ହୁର୍‌ବେ ବାକ୍ୟ ରିଲି, ସେ ବାକ୍ୟ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେରିଲି, ଆର୍ ସେ ବାକ୍ୟ ନିଜେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ରିଲା। ସେ ହୁର୍‌ତିବି ତିଆର୍ ଅଉତା ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା। ସେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ସ୍‍ବୁ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ, ତାର୍ ବିନା ଜ୍‍ଗତାର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ଜିନିଷ୍ ତିଆର୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଜୀବନ୍ ରିଲି ଆର୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଉଜାଳ୍। ସେ ଉଜାଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରେମ୍‌ଲି, ଅନ୍ଦାର୍ କ୍‍ବେହେଁ ସେ ଉଜାଳ୍‍କେ ଡାହୁ ନାହାରେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଏକ୍‍ଲା ନ୍‍ର୍‍ ମାନାଇ ଆଇଲା। ତାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍। ଯୋହନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉଜାଳ୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ତାର୍ ଗିନେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିରିଲା। ଯୋହନ୍ ନିଜେ ସେ ଉଜାଳ୍ ନ୍‍ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଉଜାଳ୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିରିଲା। ଜୁଇ ସ୍‌ତ୍ ଉଜାଳ୍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସିକ୍‍ରି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଜାଳ୍ ଦେଇଦ୍, ସେ ଉଜାଳ୍ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତିରିଲା। ସେ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେରିଲା ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତାର୍ ଗିନେ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ, ତ୍‍ବେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଆଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଅମ୍‍କେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ଉବାଆୟା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି, କି ଇ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ର୍ ନାଇ କି, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଚାୟ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହଇସି ହର୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଆର୍ ସେ ବାକ୍ୟ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ରୁପ୍ ଅଇକ୍‍ରି ତାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଦୟା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବାସାକ୍‌ଲା, ତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ। ଇ ମଇମା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ତାର୍ ଉବାସିର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ହଇସି ହାଇଲା ଆଚେ। ଯୋହନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାର୍ ବିଷୟେ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, “ମୁଇ ଜୁଇ ମାନାଇର୍ ବିଷୟେ କ୍ଉତିରିଲେ, ଏ ଅମ୍‌ଲା ସେ ମାନାଇ। ସେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆସୁଲା, ସେ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍, ଯେ କି ମର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନ୍‍ଉତା ଆଗେହ୍‍ଣି ଆଚେ।” ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା ଲାଗି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦୟା ହାଇଲୁ ଆର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇଲୁ ଆଚୁ। କାଇତାକ୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଆନ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଦୟା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‍ଗତେ ଆନ୍‍ଲା। ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କେ କ୍‌ବେ ନ୍‌ଦେକି ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା ତାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଲାଡାର୍ ହଇସି ତାକ୍ ଜାଣାଇଲା ଆଚେ। “ତୁଇ କେ?” ବ୍‍ଲି ହ୍‍ଚାରୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଜାଜକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଲେବୀ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୋହନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, ତ୍‍ବେ ଯୋହନ୍ କାଇରି ଲୁକାଇ ନ୍‌କେରି କ୍‍ରି କଇଲା, “ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାଇ।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ତୁଇ କେ? ତୁଇ କାଇରି ଏଲିୟ କି?” ଯୋହନ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ଏଲିୟ ନାଇ।” ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ଜାଗିଆଚୁ ତୁଇ କି ସେ ମାନାଇ।” ଯୋହନ୍ କଇଲା, “ନାଇ।” ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ତୁଇ କେ ସେରି ତୁଇ ଅମୁକେ ଜାଣାଉ? କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଟାଇ ଆତ୍‍ତି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ହ୍‍ଳେଦ୍। ତ୍‍ବେ ତୁଇ ତର୍ ବିଷୟେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍?” ଯୋହନ୍ କଇଲା, “ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇରିଲା ହର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ବାଟ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁକେ କ୍ଉତିରିଲା ମାନାଇ।” ଆରେକ୍‌, ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ହ୍‍ଟାଇ ରିଲାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୋହନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ। “ଯଦି ତୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାଇ, ଏଲିୟ ନାଇ କି ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ନଇ, ତ୍‍ବେ କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‍ଲିସ୍?” ଯୋହନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‍ଲେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅବେ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଆଚେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକ୍ ନ୍‍ଚିନାସ୍। ସେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ବେଗି ଆସେଦ୍, ମୁଇ ତାର୍ ହାଣ୍ତାଇର୍ ଗ୍‌ଟି ଇଟାମ୍‍କେ ହେଁ ଜଗ୍ଯ ନଇ।” ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡ୍ ସେହାଟି ରିଲା ବେଥ୍‍ନିଆ ସ୍‌ହରେ ଗଟିରିଲି, ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ସେତି ଡୁବେନ୍ ଦେତିରିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଯୋହନ୍ ଦ୍‍କି କଇଲା, “ଦ୍‌କା ଏ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା, ଯେ କି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ବୟ୍‍କ୍‍ରି ନେଇଦ୍। ମୁଇ ଜାର୍ ବିଷୟେ କଇରିଲେ, ସେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆସୁଲା, ସେ ଇଲକ୍, ସେ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଆର୍ ସେ ମର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା ଆଗେହ୍‍ଣି ଆଚେ। ତାକେ ମୁଇ ହେଁ ଆଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‌ଲି ଜାଣି ନ୍‌ରିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଗେ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆସିଆଚି।” ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ କଇଲା, “ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାରୁଆ ହର୍ ଅଇ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଆସି ଯୀଶୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସ୍‍ତାର୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ମୁଇ ହେଁ ତାକେ ସେ ମାନାଇ ବ୍‍ଲି ଜାଣି ନ୍‌ରିଲେ। ମ୍‍ତର୍ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଜୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ସେ ମକେ କଇରିଲା, ‘ଜୁଇ ମାନାଇର୍ ଉହ୍‍ରେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆସିକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ତାର୍ ତୁଇ ଦ୍‍କ୍‍ସି, ସେ ହ୍‌କା ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ମାନାଇ।’ ଆର୍ ମୁଇ ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆଚି ତ୍‍ବାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ସେ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି।” ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଯୋହନ୍ ତାର୍ ଜଳେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ଟିଆ ଅଇରିଲା। ଆର୍ ସେବାଟ୍ ଯୀଶୁ ଇଣ୍ତି ଜାତିରିଲାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କି କଇଲା, “ଦ୍‌କା ଏ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେ ଜଳେକ୍ ଚେଲା ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଉଲ୍‌ଟି କ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‍ଜୁଲାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ରାବ୍‍ବୀ ବଲେକ୍ ‘ଗୁରୁ’ ତୁଇ କୁଇତି ବାସା କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଶା ତ୍‍ବେ ତୁମି ଦ୍‌କୁହାରାସ୍” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସଂଜବେଳା ଚାର୍‍ଟା ଅଇରିଲି। ସେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ରେତାଟାଣ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସେ ରାତି ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ। ଜୁଇ ଜଳେକ୍ ଚେଲା ଯୋହନାର୍ କ୍‍ତାଶୁଣି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜାଇରିଲାଇ, ସେ ଜଳେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ଶିମୋନ୍ ପିତରାର୍ ବାଇସି ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ରିଲା। ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ତାର୍ ବାଇସି ଶିମୋନ୍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ମସିହା ବଲେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲୁଆଚୁ।” ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ଶିମୋନ୍‍କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ କୁଦିକ୍‍ରି ନିଲା। ଯୀଶୁ ଶିମୋନ୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କି କଇଲା, “ତୁଇ ଯୋହନାର୍ ହଇସି ଶିମୋନ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ କେଫା ନାଉଁଏ ଡାକ୍‍ହୁଟ୍‍ସି।” ଇ କେଫା ନାଉର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି ପିତର୍ ବଲେକ୍ ଟେଳା। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବାର୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ଜାତାବାଟେ ଫିଲିପ୍ପ ନାଉର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ବେଟ୍ ହାଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ଫିଲିପ୍ପ, ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ଆର୍ ପିତରାର୍ ଗାମ୍ ବେଥ୍‍ସାଇଦା ରିଲି। ଫିଲିପ୍ପ ନିଥନିୟେଲକ୍‌କେ ବେଟ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଜୁଇ ମାନାଇର୍ ବିଷୟେ ମୋଶା ତାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକିଆଚେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ଲେକି ଆତ୍‍ତି ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲୁଆଚୁ, ସେ ଅମ୍‌ଲା ନାଜରିତ ଗାମାର୍ ଯୋଷେପାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ।” ନିଥନିୟେଲ୍ ତାକେ କଇଲା, “ନାଜରିତ ଗାମେ ହ୍‍ଣି କାଇରି ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ବାର୍‍ଅମ୍ ହାରେ କି?” ଫିଲିପ୍ପ ତାକେ କଇଲା, “ଯୁ ତୁଇ ଦ୍‍କ୍‍ସି।” ଯୀଶୁ ନିଥନିୟେଲ୍‌‍‍କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍‍କ୍‍‍‍‍ଲା ଆର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଏ ହ୍‌କା ଗଟେକ୍ ସ୍‌ତ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ତାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଅଳକ୍ ହେଁ ଅକାର୍ ନାଇ।” ନିଥନିୟେଲ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମକେ ତୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜାନ୍‍ଲିସ୍?” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଫିଲିପ୍ପ ତକେ କୁଦୁକେ ଆସିରିଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁଇ ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‍ତ୍‍‍ଳେ ରିଲାର୍ ମୁଇ ଦ୍‍‍କିରିଲେ।” ନିଥନିୟେଲ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏଗୁରୁ ତୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି, ଆର୍ ତୁଇ ହ୍‌କା ଇସ୍ରାଏଲ୍‍ର୍ ର୍‍ଜା।” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍‍ତ୍‍‍ଳେ ମୁଇ ତକେ ଦ୍‍‍କିରିଲେ ବ୍‍ଲି କଇଲାକେ ତୁଇ ମ୍‍ର୍‍ ଲଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଇତିହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ବିଷୟ୍ ସ୍‍ବୁ ତୁଇ ଦ୍‍କ୍‍ସି।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ତ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଅଉତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନାଇ ହିଲା ଉହ୍‍ରେ ଆସିକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌।” ଦୁଇ ଦିନାର୍ ହ୍‌ଚେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ କାନ୍ନା ନାଉଆର୍ ଗାମେ ଗଟେକ୍ ବିବା ବଜି ଅଉତିରିଲି, ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ସେ ବଜିଏ ଜାଇରିଲି। ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହେଁ ସେ ବଜିଏ କୁଦିରିଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ବଜିଏ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ସ୍‍ର୍‍ଲାକେ ତାର୍ ଆଇସି ଆସିକ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କଇଲି, “ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲିବେ।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଆଇସିକେ କଇଲା, “ଆୟା ମକେ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍? ସେରି ମୁଇ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ମର୍ ସମୟ୍ ଆସିନ୍‌କେରେ।” ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ସେ ବାଟାକ୍‍ର୍‍ତା ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ମ୍‍ନ୍ଦାକେ କଇଲି, “ସେ ଜୁଇରି କଇଲେକ୍ ସେରି କ୍‍ରା।” ଆର୍ ସେତି ଯିହୁଦିମ୍‍ନାର୍ ନିତିନିୟମ୍ ହର୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ଦୟ୍ କ୍‍ରି ବଜିଏ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସେତି ଚଅଗ୍‍ଟ୍ ଟେଡାଇ ବ୍‍ନାଇଲା ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ହାଣିକୁଣ୍ତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେ ବାଟାକ୍‍ର୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନକେ କଇଲା, “କୁଣ୍ତେମ୍‍ନ୍ ହାଣି ବ୍‍ର୍‍ତିକ୍‍ରା” ସେମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଇତିହ୍‍ଣି ଅବେ ହାଣି ଡୁବିନେଇ ବଜିର୍ ବ୍‍ଣ୍ତାର୍‍ ଗ୍‍ରିଆକେ ଦିଆସ୍” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ସେବାନିଆ କ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ହାଣି ସ୍‍ବୁ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଅଇରିଲି, ସେ ବୁଲାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ହାଣି ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଅଇରିଲା କ୍‌ତା ଜାଣିରିଲାଇ। ସେ ବଜିର୍ ବ୍‍ଣ୍ତାର୍‍ ଗ୍‍ରିଆ ସେତାକ୍ ଚାକ୍‍ଲା ଆର୍ ଇରି କୁଇତିହ୍‍ଣି ଆନ୍‍ଲାସ୍ ବ୍‍ଲି ବ୍‍ରକେ କୁଦିକ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ସ୍‍ବୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଗ୍‍ତୁ ଦେତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇଲା ହ୍‌ଚେ ମାମୁଲ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଦେତି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍‌କେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଆଚାସ୍।” ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ କାନ୍ନା ନାଉର୍ ଗାମେ ତାର୍ ହ୍‍ର୍‌ତୁର୍ ଇ ଚାନିଆକାମ୍‍ ଦ୍‌କାଇଲା, ସେତି ସେ ତାର୍ ମଇମାକେ ଜାଣାଇଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଆଇସି, ବାଇସି ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ସେତି କ୍‍ତିଦିନ୍ ବାସା କ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆଇଲି ଲାଗି ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଗ୍‍ଲା। ସେ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ସେତି ଗାଇ, ମେଣ୍ଢା, ଆର୍ ହାରୁଆ ବେପାରିମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍ ଡାବୁ ବାଦ୍‍ଲାଉତା ବେପାରିମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କି। ସେ ଗଟେକ୍ ଡରେ ଚାବୁକ୍ ବ୍‌ନାଇ ମେଣ୍ଢା, ଗାଇ ଆର୍ ବେପାରିମ୍‍ନ୍‍କେ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‍ଣି ବାର୍‌କ୍‌ଲା। ଆର୍ ଡାବୁ ବେପାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଡାବୁ ସ୍‍ବୁ ବିଚ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଟେବୁଲ୍ ଉଲ୍‌ଟାଇ ହ୍‍କାଇଲା। ହାରୁଆ ବେପାରିମ୍‍ନ୍‍କେ ସେ କଇଲା, “ଇତିହ୍‍ଣି ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ରିଜାହା, ମର୍ ଉବାର୍ ମନ୍ଦିର୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଟ୍ ବ୍‍ଜାର୍ କ୍‍ରାନାଇ।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇରିଲା ଇକ୍‍ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇଲାଇ, “ତୁମାର୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୟ୍ ଲାଗ୍‌ଲା ହର୍ ଅମ୍‌ଲି।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ରୁକେ ତର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ ବଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ଅମୁକେ ତୁଇ କାଇ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌କାମ୍‌ଲିସ୍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ମନ୍ଦିର୍‌କେ ବାଙ୍ଗା, ଆର୍ ମୁଇ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ଦେଇନ୍ଦ୍।” ସେତାକ୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଇ ମନ୍ଦିର୍‌କେ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଳିଶ୍‌ ଚଅ ବର୍ଷ ଲାଗିରିଲି, ଆର୍ ତୁଇ କାଇରି ତିନିଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ସେତାକ୍ ଆରେକ୍‌ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଦେସି?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବିଷୟେ ଗଟେକ୍ ମନ୍ଦିର୍ ହ୍‍ର୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇରିଲା। ଯୀଶୁ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଉଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା ବ୍‍ଲି ଏତାଇଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତାଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍, ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ସେତି ସେ ଚାନିଆକାମ୍‍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଲଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନାର୍ କ୍‌ତା ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣିରିଲା, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଷୟେ ଜାଣୁକେ ତାକେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲଡାନ୍‌ରିଲି, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରାର୍ ଚିନ୍‍ତା ଜାଣ୍‍ତିରିଲା। ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍‍‍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନୀକଦିମ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ରିଲା, ସେ ଯିହୁଦି ମ୍‍ନ୍‍‍‍‍କାର୍ ଗଟେକ୍ ନେତା ରିଲା। ସେ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଏଗୁରୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲୁ ଯେ, ତୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଗୁରୁ ବ୍‍ଲି। ତୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଚାନିଆକାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ରିଲେକ୍, ତୁଇ ନକେଲିସ୍ ହ୍‍ଣି।” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ତ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନ୍‌ଇଲେକ୍ କେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ହୁରି ନ୍‌କେରେ।” ନୀକଦିମ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଗଟେକ୍ ବଇଷ୍ ଅଇଲା ଲକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅମ୍‌ହାରେ? ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେ ତାର୍ ଆଇସିର୍ ହେଟେ ହୁରିକ୍‌ରି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅମ୍‌ହାରେ?” ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, “ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ତ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହାଣି ଆର୍ ଆତ୍ମାଇ ଆରେକ୍‌ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନ୍‌ଇଲେକ୍, କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାରେ। ଗ୍‍ଗାଳେହ୍‍ଣି ଯାଇରି ଉବ୍‍‍ଜ୍‍ଲାର୍ ସେରି ହ୍‌କା ଗ୍‌ଗାଳ୍, ଆତ୍ମାଇହ୍‌ଣି ଯାଇରି ଉବ୍‍‍ଜ୍‍ଲାର୍ ସେରି ଆତ୍ମା। ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ ଆରେକ୍‌ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଚାନିଆ ଅଉଆନାଇ। ହ୍‍ବନ୍ ଜୁଇ ଦିଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ଦିଗେ ଜାଇଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଶ୍‍ବ୍ଦ ହ୍‌କା ଶୁଣି ରିଆସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ସେରି କୁଇ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍ ଆର୍ କୁଇ ଦିଗେ ଜାଇଦ୍ କେ କ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଆତ୍ମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କାର୍।” ନୀକଦିମ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ସେରି କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅମ୍‌ହାରେ?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଇସ୍ରାଏଲର୍ ଏକ୍‍ଲା ଗୁରୁ ଅଇକ୍‍ରି ହେଁ ଇକ୍‍ତା ନ୍‌ଜାଣିସ୍? ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ଜାଣୁଲୁ ସେରି ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ଜୁଇରି ଦ୍‌କିଆଚୁ ସେ ବିଷୟେ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କେ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ମୁଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍, ତ୍‍ବେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ବିଷୟେ କଇଲେକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି, ମକେ ଚାଡି କେ ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହୁରି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ମୋଶା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ହିତୁଳାର୍ ସାହ୍‍କେ ଉହ୍‍ରେ ଟେକିରିଲା, ସେନ୍‍କାର୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଉହ୍‍ରେ ଟେକା ଅଇନ୍, ତ୍‍ବେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ଲକ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତି। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନକେ ବେସି ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା, ଆର୍ ସେ ତାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଲାଡାର୍ ହଇସିକେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଦାନ୍‍ଦିଲା, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ନଇକ୍‌ରି, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ହଇସିକେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ହ୍‍ଟାଇ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ। ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଆରେକ୍‌ ବିଚାର୍‌ ନଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରେ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଲିବେ। କାଇତାକ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଲି ହଇସିକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲା। ଆର୍ ସେ ବିଚାର୍‌ ଇରି, ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଉଜାଳ୍ ଆଇଲିଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଜାଳ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି ଅନ୍ଦାର୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରାପର୍ ଲାଗି। କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍ ଉଜାଳ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ଯେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ଉଜାଳେ ଜାଣା ହ୍‍ଳେଦ୍ ବ୍‍ଲି ଉଜାଳେ ନାସେ। ଜୁଇଲକାର୍ କାମ୍ ବ୍‍ଲ୍, ସେ ଉଜାଳେ ଆସୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ତାର୍ କାମ୍‌କେ ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାନୁଲା ବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇ ଦେମ୍‌କେ, ଉଜାଳେ ଜାଣାମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯିହୁଦା ଜିଲାକେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ସେତି କ୍‍ତିଦିନ୍ ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେତି ସେମ୍‌ନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡୁବେନ୍ ଦେତିରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଶାଲାମ୍ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଏନନ୍ ନାଉର୍ ଗାମେ ଯୋହନ୍ ହେଁ ଡୁବେନ୍ ଦେତିରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେତି ବେସି ହାଣିରିଲି, ଆର୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତି ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ଆସ୍‌ତିରିଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ଜାଇ ନ୍‍ରିଲା। ଗଟେଦିନ୍ ଡୁବେନ୍ ଯୋହନାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି ଲକାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଅନୁସାରେ ସୁନତ୍ ଅଉତାର୍ ଲଡାବ୍‌ଲି ଟେକାଟେକି ଅଉତି ରିଲାଇ। ଆର୍ ସେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୋହନାର୍ ଲଗେ ଜାଇ କଇଲାଇ, “ଗୁରୁ ତର୍ ମ୍‌ନେ ରେଇଦ୍ ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡ୍ ସେହାଟି ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଯେ କି ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ରିଲା ଆର୍ ତୁଇ ଜାର୍ ବିଷୟେ କ୍ଉତି ରିଲିସ୍, ସେ ଅବେ ନିଜେ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‍ଲା ଆର୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ।” ଡୁବେନ୍ ଯୋହନ୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଦେଇଦ୍ ସେ ସ୍‌ତେକ୍ ହାଇଦ୍। ମୁଇ କଇରିଲେ ଯେ, ତୁମି ନିଜେ ମୁଇ କଇଲାର୍ ଶୁଣୁଲାସ୍, ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନ୍‌ଇ ବ୍‍ଲି। ମୁଇ ସେ ମାନାଇର୍ ଆଗେ ର୍‌ସ୍‌ତା ତିଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିରିଲା ମାନାଇ। ଯେ କ୍‌ନ୍ୟା ଆଣେଦ୍, ସେ ବ୍‍ର୍‌, ମ୍‍ତର୍ ବ୍‍ର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ବ୍‍ରର୍ ସାଙ୍ଗ୍‌ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମର୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତାର୍ ଦିନ୍ ହୁରା ଅମ୍‌ଲି। ଯୀଶୁ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମକେ ସାନ୍ ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍। ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍। ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଯେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଆଚେ, ସେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ସେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଷୟେ କଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍। ସେ ଜୁଇରି ଦ୍‍କିଆଚେ ଆର୍ ଶୁଣିଆଚେ, ସେ ସେରି ହ୍‌କା ଜାଣାମ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ହେଁ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ତ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କଇଦ୍। ଯାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା କଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ତ୍‌ଇ ହୁରା ଅଇଲାଆଚେ। ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ହଇସିକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଆର୍, ସେ ତାକେ ତାର୍ ସ୍‍ବୁ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ। ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରେ, ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌ନାହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେଇଦ୍।” ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ଯେ ଯୀଶୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚେଲା କ୍‌ରୁଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ନିଜେ କାକେ ଡୁବେନ୍ ନ୍‍ଦେତି ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତିରିଲାଇ, ତାର୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତି ରିଲାର୍ ଯୀଶୁ ଶୁଣ୍‍ଲା, ଆର୍ ଯିହୁଦା ଦେଶ୍ ଚାଡି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା। ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତାକେ ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍‍ହର୍‍ ବାଟ୍ ଅଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଅଇଲି, ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚ୍ଚା ରିଲି ଯେ ଯୀଶୁ ଆସିକ୍‍ରି ହଚ୍‍ଲା। ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାଇ ଜୁଇ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ହ୍‌ଦା ଯାକୁବ ତାର୍ ନିଜାର୍ ହଇସି ଯୋଷେପ୍‍କେ ଦାନ୍ ଦେଇରିଲା, ସେଲ୍‌ଗେ ସୁଖାର୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲା। ସେତି ଯାକୁବାର୍ କୁଇ କାଲ୍ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ଇଣ୍ତି ଇଣ୍ତି ତାକି କ୍‍ରି ବ୍‍ସିରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ଅଇରିଲି। ଯୀଶୁ ସେତି ବ୍‍ସିରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍‌ହରାର୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ହାଣି ନେମ୍‍କେ ସେ କୁଇଁକାଲ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି। ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମକେ ଗୁଳିକ୍ ହାଣି କାମ୍‌କେ ଦେ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଦି ଗେନୁକେ ସ୍‍ହର୍‍ ବିତ୍‌ରେ ଜାଇରିଲାଇ। ସେ ମାଇଜି କଇଲି, “ତୁଇ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ଆର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଶମିରୋଣୀୟ ଲକ୍, ମର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ତୁଇ ହାଣି କାସି କି?” କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନାର୍ ଶମିରୋଣୀୟ୍‌ମ୍‌ନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଇରି କାମ୍ ନ୍‌ରିଲି। ଯୀଶୁ ସେ ମାଇଜିକେ କଇଲା, “ଯଦି ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାନ୍‌କେ ଜାନ୍‍ଲିସ୍ ହ୍‍ଣି, ତ୍‍ବେ ଯେ ତର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ହାଣି କାମ୍‌କେ ମାଗୁଲା, ସେ କେ, ଇରି ଜାନ୍‍ଲିସ୍ ହ୍‍ଣି, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ତାକେ ହାଣି ମାଗ୍‍ଲିସ୍ ହ୍‍ଣି, ଆର୍ ସେ ତକେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ହାଣି ଦିଲାହ୍‌ଣି।” ସେ ମାଇଜି ଯୀଶୁକେ କଇଲି, “ଆଗ୍ୟା, ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ତୋ ହାଣି ଜିକୁକ୍ କାଇରି ହେଁ ନାଇ, ଆର୍ କୁଇଁକାଲ୍ ହେଁ ବେସି ଡେଙ୍ଗ୍ ଆଚେ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ କୁଇତିହ୍‍ଣି ସେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ହାଣି ହାଇ ଆଚିସି? ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଯାକୁବ ଇ କୁଇଁକାଲ୍ ମାରିରିଲା, ତାର୍ ହଇସିମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଗାଇ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ଇ କୁଇ କାଲେ ହ୍‍ଣି ହାଣି କାତି ରିଲାଇ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ କାଇରି ଯାକୁବାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‍କି?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଯେ ଇ କୁଇ କାଲାର୍ ହାଣି କାଇଦ୍ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଶସ୍ ଲାଗେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜୁଇ ହାଣି କାମ୍‌କେ ଦେଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଯେ ସେ ହାଣି କାଇଦ୍, ସେ କ୍‌ବେ ଶସ୍ ନଇ, ମୁଇ ଦେଇରିଲା ହାଣି ତାର୍ ଜୀବନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦେତା ହାଜ୍‍ରା ହାଣି ହର୍ ବାରାଇଦ୍।” ସେ ମାଇଜି କଇଲି, “ଆଗ୍ୟା ସେ ହାଣି ମକେ ଦେ ତ୍‍ବେ କ୍‍ବେହେଁ ମୁଇ ଶସ୍ ନ୍‌ଇ, ଆର୍ ଅତେକ୍ ଦୁରିକେ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ କି ମକେ ହାଣି ନେମ୍‍କେ ଇ କୁଇ କାଲେ ଆସୁକେ ନ୍‍ହେଳେ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଜାଇ ତର୍ ଡକ୍‌ରାଦିକେ କୁଦିକ୍‍ରି ଆଣ୍।” ସେ ଟକି କଇଲି, “ମକେ ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ନାୟ୍,” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତର୍ ଡକ୍‍ରାଦି ନାୟ୍ ବ୍‍ଲି ଇରି ତୁଇ ସ୍‌ତ୍ କଇଲିସ୍। କାଇତାକ୍ ତର୍ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ଡକ୍‍ରାଦି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଅବେ ତୁଇ ଜାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆଚ୍‍ସି ସେ ହେଁ ତର୍ ଡକ୍‍ରାଦି ନୟ୍। ଇରି ସ୍‌ତ୍ କଇଆଚି।” ସେ ମାଇଜି କଇଲି, “ଆଗ୍ୟା ଅବେ ମୁଇ ଜାଣୁ ହାରୁଲେ, ଯେ ତୁଇ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‍ଲି। ଅମାର୍ ଶମିରୋଣୀୟ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ଇ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‌କା ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଲଡାବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍, ସମୟ୍ ଆସୁଲି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଇ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ କି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଆରେକ୍‌ ଆରାଦନା ନ୍‌କେର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ସ୍‍ବୁ ଶମିରୋଣୀୟ ରାଜିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ରୁଲାସ୍ ସେରି ନ୍‌ଜାଣାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲୁ ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲୁ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହ୍‌କା ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ବାଟ୍ ଆସେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ସମୟ୍ ଆସୁଲି, ଆର୍ ସେ ସମୟ୍ କେଟିଲିବେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆତ୍ମା ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣ୍‌ତି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି, ଅନ୍‌କାର୍ ଆରାଦନା ହାମ୍‌କେ ସେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌। ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌କା ପବିତର୍ ଆତ୍ମା, ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଇକ୍‍ରି ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲଡା।” ସେ ମାଇଜି କଇଲି, “ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ। ମସିହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆସେଦ୍, ସେ ଅମୁକେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ବୁଜାଇ ଦେଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୁଇ ସେ ମାନାଇ ହ୍‌କା, ଆର୍ ମୁଇ ଅବେ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରୁଲେ।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଲେଉଟି ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ କ୍‌ତା ଅଉତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି କାବା ଅଇଲାଇ, “ତୁଇ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କାଇରି ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍? କି କାଇତାକ୍ ତୁଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍ ବ୍‍ଲି କେ ହେଁ ଯୀଶୁକେ ନ୍‌ହେଚାର୍‌ଲାଇ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମାଇଜି ତାର୍ ହାଣି ଡକା ସେ ଜାଗାଇ ଚାଡିକ୍‌ରି ସ୍‍ହର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲି, ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲି, “ଆଶା, ଗଟେକ୍ ମାନାଇକେ ଦ୍‌କା, ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ଲେଆଚି, ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ମକେ କ୍‌ଇଦିଲା, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅଇରେଇଦ୍ କି?” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ହର୍‍ ବାହାର୍‍କେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ବେଟ୍‍ଲାଇ। ଇ ବିତ୍‌ରେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ ଅଳକ୍ କାଦି କାଆ।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇ କାଦିଆଚେ ସେ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‍ଚାରା ହ୍‍ଚାରି ଅଇଲାଇ, କେ ତାକ୍ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ କାଦି ଆଣି ଦିଲାଇ ଆତ୍‍ତି କାଇରି? ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାକେ ମାନିକ୍‌ରି ସେ ଦିଲା କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ହୁରା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହ୍‌କା ମର୍ କାଦି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍ଇ ରିଆସ୍‌, ‘ଆର୍ ସେରି କାଟୁକେ ଚାରି ମାସ୍ ଆଚେ’ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଆସ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌କା। ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ହାକିରିଲା ତାଷ୍ ହର୍। ସେରି ସ୍‍ବୁ କାଟ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ହାକ୍‌ଲିବେ! ଆତ୍ମା ତାଷ୍ କାଟ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବୁତି ଦିଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ଗିନେ ତାଷ୍ ହର୍ ଲକାର୍‌ ଆତ୍ମା ସ୍‍ଙ୍ଗାମ୍‍ଲାଇ, ତ୍‍ବେ ବିଆନ୍ ବୁଣ୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ କାଟା ବେଟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଇ ଦୁଇ ଲକ୍ ମିସିକ୍‌ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ଗଟେଲକ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣେଦ୍ ଆର୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍ କାଟେଦ୍, ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ବେଡାଇ କାମ୍ ନ୍‌କେରାସ୍ ସେ ବେଡାଇ ହ୍‍ଣି ତାଷ୍ କାଟୁକେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲେ ଆଚି, ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ସେତି କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତି ଲାବ୍ ହାଉଆସ୍।” ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଶମିରୋଣୀୟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ସେ ମାଇଜି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇରିଲି, “ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ଲେଆଚି, ସେ ସ୍‍ବୁ ସେ କଇଲା।” ଶମିରୋଣୀୟ ମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ରେମ୍‌କେ ଯୀଶୁକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ କଇଲାଇ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ଦୁଇଦିନ୍ ରିଲା। ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେତି ଆରେକ୍‌ ଗାଦା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ମାଇଜିକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ କଇଲାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରି ଆଚୁ, ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲୁ ଆର୍ ଜାଣୁଲୁ, ଯେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଏ ହ୍‌କା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲୁ।” ସେତି ଦୁଇଦିନ୍ ରେଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଲେଉଟି ଆଇଲା। କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ସେ ଆଗ୍‍ତୁ କଇରିଲା, ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଦେଶେ ମାନ୍‍ତି ନ୍‍ହାଇ ବ୍‌ଲି। ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବ୍ ବ୍‍ଳ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ କ୍‌ରିରିଲା ଚାନିଆକାମ୍‍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ କାନ୍ନା ନାଉର୍ ଗାମ୍‍କେ ଲେଉଟି ଆଇଲା, ଜୁଇତି କି ସେ ହାଣିକେ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସେତିରିଲା ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଗ୍‍ରେ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ହଇସି କପର୍‍ନାହୁମ୍ ଗାମେ ବେମାର୍ ହ୍‍ଳିରିଲା। ଯୀଶୁ ଯିହୁଦା ଦେଶେହ୍‌ଣି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ବାରି ଆଇଲା, ଇରି ଶୁଣି ସେ ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆସି ତାର୍ ହଇସିକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାକେ ଗ୍‌ଆରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ମ୍‍ଲାହର୍ ଅଇରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଚାନିଆକାମ୍‍ ଆର୍ ଚିନାମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଦେକ୍‍ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ବେହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରାସ୍।” ସେ ଚାକ୍‌ରିଆ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ମର୍ ହିଲା ମ୍‍ରତା ଆଗେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଉ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଜା, ତର୍ ହଇଦି ବଚେଦ୍,” ସେ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତା ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ଗ୍‍ରେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଆସି କଇଲାଇ, “ତର୍ ହଇଦି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା।” କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ହିଲା ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା ବ୍‍ଲି ସେ ହ୍‍ଚାର୍‍ଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “କାଲି ଦିନ୍ ଗଣ୍ଟେ ବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ଜ୍‍ର୍ ଚାଡ୍‍ଲି।” ସେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇଲା, କାଲି ଟିକ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତର୍ ହଇଦି ବାଚେଦ୍” ଇ ଗଟ୍‍ଣା ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଯିହୁଦା ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାକେ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ, ଇରି ତାର୍ ଦୁଇ ନ୍‌ମ୍‌ର ଚାନିଆକାମ୍‍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ମ୍‍ନ୍‍‍‍‍କାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଆଇଲି, ଆର୍ ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲା। ସେତିର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‍ତା ବାଟ୍‍ଗଳି ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ରିଲି, ସେ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଲ୍‌ଗେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ମଣ୍ତପ୍ ରିଲି। ଏବ୍ରୀ ବିଷୟ୍ ଇତାକେ ବେଥେସ୍‍ଦା ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି। ସେ ମଣ୍ତପ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗାଦା ର୍‍ଗିମ୍‍ନ୍, କାଣା, ଚଟା, ଆର୍‍ଗଟେ ହାକ୍ ଶୁକି ଜାଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଳି ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ କ୍‌ଡେ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦୂତ୍ ଆସିକ୍‍ରି ସେ ବ୍‍ନ୍ଦାର୍ ହାଣିକେ ଜୁଲ୍‌କାଉତି ରିଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଜୁଇଲକ୍ ସେ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଜାତିରିଲାଇ, ସେ ଜଳେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ରଗି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତି ରିଲାଇ। ସେତି ଗଟେକ୍ ରଗେ ହ୍‍ଳି ତିରିଶ୍ ଆଟ୍ ବ୍‌ର୍ଷାର୍ ଅଇରିଲା ରଗି ରିଲା। ଯୀଶୁ ସେତି ତାକେ ହ୍‍ଳିରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ଇ ମାନାଇ ବେସି ବର୍ଷ ଅଇଲି ଇତି ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାଣି ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କାଇରି ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ସେ ରଗି ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ଗୁରୁ ହାଣି ଜୁଲ୍‌କାଉତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ସେ ହାଣି ବିତ୍‌ରେ ନେମ୍‍କେ କେ ମ୍‍ର୍‍ନାଇ, ମୁଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅଲ୍‍ଗା ଲକ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ସେତି ହୁରୁଲା।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଉଟ୍, ନିଜାର୍ ଟାଟିଦ୍‍ରି ତର୍ ଗ୍‍ରେ ବାରିଯା।” ସେମାଡେ ସେ ରଗି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ଉଟିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ଟାଟିଦ୍‍ରି ବାରିଗ୍‍ଲା, ସେଦିନ୍ ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା ମାନାଇକେ କଇଲାଇ, “ଆଜି ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ତୁଇ ଆଜି ଟାଟିକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଜାତାର୍ ଅମାର୍ ନିୟମାର୍ ବିରୁଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଯେ ମକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା ଆଚେ ସେ ମକେ ଇ ଟାଟିଦ୍‍ରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ କଇଲା।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଯେ ତକେ ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଜାଆ ବ୍‍ଲି କଇଲା, ସେ ମାନାଇକେ?” ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା ରଗି ଯୀଶୁକେ ଜାଣି ନ୍‍ରିଲା, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଯୀଶୁ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ ବାରି ଜାଇରିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାକେ ମନ୍ଦିରେ ବେଟ୍ ଅଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଦ୍‍କ୍ ଅବେ ତୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି ଆଚ୍‍ସି ଆରେକ୍‌ ପାପ୍ କ୍‍ର୍‍ନାଇ, ନଇଲେକ୍ ତୁଇ ଆରେକ୍‌ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉସି।” ସେ ମାନାଇ ବେଗି ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଜୁଇଲକ୍ ମକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ରିରିଲା ସେ ଯୀଶୁ।” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଇ କାମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ବ୍‍ଲି ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲା, ମୁଇ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ସେ ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ହେଁ ନ୍‍ମାନ୍‌ତିରିଲା ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ହଇସି ନିଜେ କାଇରି କ୍‌ରୁନାହାରେ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଉବା ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ସେ ଦ୍‍କେଦ୍ ସେରି ସେ କ୍‌ରୁଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଉବା ଜୁଇରି କ୍‌ରୁଲା ହଇସି ହେଁ ସେରି କ୍‌ରୁଲା। କାଇତାକ୍ ଉବାସି ହଇସିକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ସେ କ୍‍ଲା ସ୍‌ବୁକାମ୍ ତାକେ ଦ୍‍କାଇଦ୍। ଅବେ ଜୁଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁଲାସ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କୁକେ ହାଉଆସ୍, ଆର୍ ସେସ୍‍ବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ କାବା ଅଉଆସ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାମ୍‍ଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହଇସି ହେଁ ଜାକେ ଇଚ୍ଚା ତାକେ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଉବା ଆରେକ୍‌ କାର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଅଦିକାର୍ ହଇସିକେ ଦିଲାଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଉବା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମାନ୍‍ତି ହାମ୍‍ଲା, ହଇସି ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାନ୍‍ତି ହାଇଦ୍, ଯେ ହଇସିକେ ମାନ୍‍ତି ନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ସେ ତାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଉବାକେ ହେଁ ମାନ୍‍ତି ନ୍‌କେରେ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି, ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଦ୍। ସେ ବିଚାର୍‌ ଅଇନ୍‌କେରେ କାଇତାକ୍ ସେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି ଜିଣିକ୍‌ରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନେ ହଚି ଆଚେ। ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସମୟ୍ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ଆଇଲିବେ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିର୍ ଟଣ୍ତ୍ ଶୁଣ୍‍ତି ଆର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତି। କାଇତାକ୍ ଉବା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନାର୍ ମୁଳ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହଇସିକେ ହେଁ ଜୀବନାର୍ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ। ହଇସିକେ ସେ ମାନାଇ ହିଲାହର୍ ଜଗତେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ଆର୍ ସେ ତାକେ ଜଗତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ। ଇତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାବା ଅଉଆନାଇ, ଦିନ୍ ଆସୁଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ଶୁଣ୍‍ତି, ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହ୍‍ଣି ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଟ୍‌ତି, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତି। ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍‍ମନ୍ ଉଟ୍‌ତି ଆର୍ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତି।” “ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିୟେ କାଇରି କ୍‍ରୁନାହାରି, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁଲେ, ଆର୍ ମର୍ ବିଚାର୍‌ ଟିକ୍ ଆଚେ କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଇଚ୍ଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେରି, ମୁଇ ମର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବାର୍ ଇଚ୍ଚା ହ୍‌କା ହୁରା କ୍‌ରୁଲେ। ଯଦି ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ସାକି କଇନ୍ଦ୍, ତ୍‍ବେ ମର୍ ସାକି ସ୍‌ତ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍ ମର୍ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‍ଲା। ମୁଇ ଜାଣି, ମର୍ ବିଷୟେ ସେ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା, ସେସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯୋହନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ କ୍‌ବର୍ କାରିଆକେ ହ୍‍ଟାଇ ରିଲାସ୍, ଆର୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା କଇଲା ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ମକେ କୁଇଲକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାକ୍ଯ ଲଡାନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଯୋହନ୍ ଗଟେକ୍ ଲାଗ୍‍ତିରିଲା କୁପି ହର୍ ରିଲା, ଅଳକ୍ ଦିନାର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉଜାଳେ ଇଣ୍ତି ବୁଲୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରିରିଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯୋହନାର୍ ସାକ୍ଯ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମର୍ ସାକ୍ଯ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଆଚେ, କାଇତାକ୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମକେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ମୁଇ କରୁଲେ, ସେସ୍‍ବୁ ଜାଣାମ୍‌ଲି, ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ। ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ମର୍‌ଗିନେ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‍ଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ଶୁଣି ନ୍‌କେରାସ୍ କି ତାର୍ ରୁପ୍‌କେ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରାସ୍‌ତା। ଆର୍ ତାର୍‌କ୍‍ତା ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଜାକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ, ତାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହଳି, ସେତି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ବ୍‌ଲି କଜୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ମର୍ ବିଷୟେ ସାକି ଦେମ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଇଚ୍ଚା ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ମକେ ନ୍‍ର୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାନ୍‍ତି ଲଡାନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ନ୍‌କା ଲକ୍ ସେରି ମୁଇ ଜାଣି, ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ଲାଡ୍‌ନାଇ। ମୁଇ ମର୍ ଉବାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକାର୍ ହାଇକ୍‍ରି ଆଇଲେଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ କେ ଗଟେଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚ୍ଚା ତ୍‌ଇ ଆଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମାନ୍‍ତି ହାମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମାନ୍‍ତି ହାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍? ମୁଇ ଯେ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ କଇନ୍ଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାବାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ମୋଶାର୍‌ ବିଦିବିଦାନ୍ ଉହ୍‍ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଶା କ୍‍ରିଆଚାସ୍, ସେ ହ୍‌କା ତୁମୁକେ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୋଶାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ମକେ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲାସ୍‍ହ୍‍ଣି, କାଇତାକ୍ ମୋଶା ମର୍ ବିଷୟେ ସେ ଲେକିଆଚେ। ସେ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ଲେକ୍‍ଲା ଆଚେ, ସେସ୍‍ବୁ ଯଦି ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନାଇ, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେତାକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାସ୍?” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲା ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ତିବିରୀଆ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତି ସେହାଟିକେ ଗ୍‍ଲା। ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜାତିରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଚ୍‌ମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସିରିଲି। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସିଲକ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ ଫିଲିପ୍ପକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଅତେକ୍ ଲକ୍ କାତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ କୁଇତିହ୍‍ଣି ରୁଟି ଗେନି ଆଣୁମା?” ଫିଲିପ୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅଳ୍‍କ୍ ଅଳ୍‍କ୍ ରୁଟି ଦୁଇ ଶହ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଟ୍‍କାର୍ ରୁଟି ଗେନୁକେ ଲଡା।” ଫିଲିପ୍ପ ଯୀଶୁକେ କଇଲା, “ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଅଳ୍‍କ୍ ଅଳ୍‍କ୍ ରୁଟି ଦେମ୍‌କେ ଦୁଇ ଶହ୍ ରୁହାଟ୍‍କା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଟ୍‍କାର୍ ରୁଟି ଗେନୁକେ ଅଇଦେ।” ଯୀଶୁର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଚେଲା ଶିମୋନ୍ ପିତରାର୍ ବାଇସି ଆନ୍ଦ୍ରିୟ କଇଲା, ଇତି ଗଟେକ୍ ହିଲା ଆଚେ, “ମ୍‍ତର୍ ଅତେକ୍ ଲକାର୍‌ ଗିନେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟି, ଆର୍ ଜଳେକ୍ ବାଜ୍‍ଲା ମାଚ୍ ଆଚେ, ହାତେକ୍ ଲକାର୍‌ ଗିନେ କାଇରି ଅଇଦେ?” ଯୀଶୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‌ସାଉଆ ବ୍‌ଲି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା। “ସେତି ର୍‍ନ୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇରିଲି। ତ୍‍ବେ ସେତି ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ।” ଯୀଶୁ ରୁଟିଦ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା, ଆର୍ ସେତି ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଲାଇ, ଆର୍ ଜଳେକ୍ ମାଚ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଲାଇ। ସେତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇଲାଇ। ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ତେକ୍ ଉବୁରି ଆଚେ ସ୍‍ବୁ ଗଟେତ୍ଇ ଆରାଉଆ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ହେଁ ନ୍‌ଷ୍ଟନଇ।” ସେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ରୁଟିକେ ସବୁଲକ୍ କାଇଲା ହ୍‌ଚେ, ଜ୍‌ତେକ୍ ଉବୁର୍‍ଲି, ସେରି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ବାର ଡ୍‍ଲା ରୁଟି ବେଟ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଦ୍‍କି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲାଇ, “ଜୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ରିଲି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସେ ହ୍‍କା ଇ ମାନାଇ।” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବ୍‍ଡ୍‍ମ୍‍ତ୍ କ୍‍ରି ର୍‍ଜା କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ବ୍‍ଲି ଯୀଶୁ ଜାନ୍‌ଲା, ଆର୍ ସେ ଏକ୍‍ଲା ଲ୍‌ଗେରିଲା ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ବାରିଗ୍‍ଲା? ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେଦିନ୍ ସ୍ଞ୍‍ବେଳା ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାଇ, ବେଳ୍ ବୁଡି ରାତି ଅଇ ଆସ୍‌ତିରିଲି, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ନ୍‍ରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗି ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ସେହାଟିର୍ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ବନ୍ ବେସି ଅଉତିରିଲା ଲାଗି ସ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦୁରେ ଲ୍ଉଡି ଉଟ୍‌ତି ରିଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ହାଁଚ୍ ଚଅ କିଲମିଟର୍ ଡଙ୍ଗା ଚ୍‌ଗି ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, ଯୀଶୁ ହାଣି ଉହ୍‍ରେ ଇଣ୍ତି ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତାର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇରି ତ ମୁଇ ନିଜେ।” ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ଡଙ୍ଗା ବିତ୍‌ରେ କୁଦ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଜାତିରିଲାଇ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ଡଙ୍ଗା ସେ ଜାଗାଇ କେଟ୍‍ଲି। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସେହାଟି ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ, ଯେ ସେତି ଗଟେକ୍ ସେ ଡଙ୍ଗାରିଲି, ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଚାଡି ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାରି ଜାଇରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ମାପ୍‌ରୁକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ରୁଟି କାମ୍‌କେ ଦ୍‌ଇରିଲା, ସେ ଜାଗାଇ ତିବିରୀଆ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଡଙ୍ଗା ଆସି ହ୍‍ଚ୍‍ଲି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ କି ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସେତି ନାହାଇକ୍‌ରି, ଯୀଶୁକେ କଜୁକ୍ ଡଙ୍ଗା ଚ୍‌ଗି କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ସେହାଟି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ ତୁଇ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇତି ଆସିକ୍‍ରି ହ୍‍ଚ୍‍ଲିସ୍‍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ମକେ ଇତିକେ କ୍‍ଜୁକେ ଆସି ନ୍‌କେରାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ରୁଟି ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇ ଆଚାସ୍ ଲାଗି ମକେ କଜୁକେ ଆସିଆଚାସ୍। ଜୁଇ କାଦି ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ତାର୍ ଗିନେ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ କାଦି ନ୍‍ଷ୍ଟ ନଇଦ୍ ଆର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେ କାଦିର୍ ଗିନେ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ସେ କାଦି ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍‌, କାଇତାକ୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମକେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ହ୍‍ର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଇଚା ହୁରା କ୍‌ରୁହାରାସ୍।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ତ୍‌ର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଗଟେକ୍ ଚାନିଆକାମ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍କାଉ, ତୁଇ କ୍ଉ, କାଇରି ଦ୍‌କାମ୍ ହାର୍‌ସି କି? ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ମାନ୍ନା କାଇ ରିଲାଇ, ଆର୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହର୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଇ କାଦି ଦ୍‌ଇରିଲା।” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇ ମାନ୍ନା ମୋଶା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଇରିଲା, ସେରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା କାଦି ନଇ। କାଇତାକ୍ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ କାଦି ଜାଗାମ୍‌ଲା, କାଇତାକ୍ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିକ୍‍ରି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ଅମ୍‌ଲା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦିଲା କାଦି।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ କାଦି ଦେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦେତା କାଦି। ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସେଦ୍, ସେ ଆରେକ୍‌ ବୁକ୍‍ ନ୍‌ଇ ଆର୍ ଯେ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଶସ୍ ନଇ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍ ଉବା ମକେ ଦିଲାଆଚେ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‍ତି, ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସେଦ୍, ମୁଇ କ୍‍ବେହେଁ ତାକେ ବାଉଳାଇ ନ୍‌କେରି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲେଆଚି। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ମକେ ଦିଲାଆଚେ, ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ହେଁ ମୁଇ ଆରାଇ ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାଇନ୍ ଇରି ତାର୍ ଇଚ୍ଚା। କାଇତାକ୍ ମର୍ ଉବା ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ମକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ମୁଇ ସେ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାଇନ୍।” ଯୀଶୁ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସି ରିଲାର୍ କାଦିବ୍‌ଲି କଇଲାକ୍, ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ମ୍‌ନ୍ ଉଣା କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ ଯୋଷେପାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ନଇକି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଉବାସି ଆଇସିକେ ହେଁ ଜାଣୁନ୍ଦ୍ କି? ତ୍‍ବେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଆସି ରିଲାର୍ କାଦିବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲା?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ବ୍‍ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରା। ଜୁଇ ଉବା ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ଯଦି ସେ କାକେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନାନ୍‍ଲେକ୍ କେ ହେଁ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁ ନାହାର୍‌ତି, ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‍ତି, ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାଇନ୍।” ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ଯେ “ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହ୍‌କା ଶିକ୍ୟା ହାଉତି।” ଯେ କେ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସେଦ୍। କେ ହେଁ ଉବାକେ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ହ୍‌କା ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆଚି, ଯାକେ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ସେ ହ୍‌କା ତାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆଚେ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଦ୍। ମୁଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦେତା କାଦି। ତୁମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ମାନ୍ନା କାଇକ୍‍ରି ହେଁ ମ୍‍ରିଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ କାଦି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ସେ କାଦି ଯେ କାଇଦ୍, ସେ ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ। ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା ସେ ଜୀବନ୍ ଦେତା କାଦି, ଇ କାଦି ଯେ କାଇଦ୍, ସେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବଚି ର୍‌ଇଦ୍। ମୁଇ ଜୁଇ କାଦି ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ସେରି ଅମ୍‌ଲି ମର୍ ମାସ୍। ହୁର୍‌ତିବିକେ ବାଚାମ୍‍କେ ମୁଇ ସେରି ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ରିସା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେ ଆମୁକେ ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‌ଇଦ୍?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍କାଇଲେକ୍ ଆର୍ ମ୍‍ର୍‍ ବ୍‌ନି ନ୍‍ଡୁକ୍‌ଲେକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ହାମ୍ ନାହାରାସ୍। ଯେ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ କାଇଦ୍ ଆର୍ ମର୍ ବ୍‌ନି ଡୁକେଦ୍, ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଦ୍, ମୁଇ ତାକେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆରେକ୍‌ ଉଟାଇନ୍। କାଇତାକ୍ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ ସ୍‌ତକ୍‍ରି କାଦି ଆର୍ ମର୍ ବ୍‌ନି ସ୍‌ତକ୍‍ରି ଡୁକ୍‍ତା ଜିନିଷ୍। ଯେ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ କାଇଦ୍, ଆର୍ ମର୍ ବ୍‌ନି ଡୁକେଦ୍ ସେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ମୁଇ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ର୍‌ଇନ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ରିଲା ଉବା ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ହେଁ ତାର୍ ଗିନେ ଜୀବନ୍ ଆଚି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯେ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ କାଇଦ୍ ସେ ମର୍‌ଗିନେ ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ଇରିହ୍‌କା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା କାଦି, ଜୁଇ କାଦି କାଇଲାଇ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ଲାଇ, ଇ କାଦି ସେତିହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁ ଅଲ୍‍ଗା ଆଚେ, ଇ କାଦି ଯେ କାଇଦ୍ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବାଚି ର୍‌ଇଦ୍।” ଯୀଶୁ କପର୍‍ନାହୁମ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇରିଲା। ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ଇ ସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, ଇ ଶିକ୍ୟା କେ ଶୁଣେଦ୍? ଇ ବିଷୟେ କେ ଯୀଶୁକେ କ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ରାପ୍ ବାବୁଲାଇ ବ୍‍ଲି ବାବିକ୍‌ରି ସେ ସେମନ୍‍କେ କଇଲା, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ କ୍‌ତାଇ ମନ୍ ଉଣା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ମାନାଇ ହିଲା ଜୁଇତି ଆସିଆଚେ, ସେ ସେ ଜାଗାଇ ଲେଉଟି ଜାତାର୍ ଦ୍‍କଲେକ୍ ତୁମି କାଇରି କ୍‍ରାସ୍? ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି କାଇରି କ୍‌ରୁନାହାରେ। ସେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ଆତ୍ମାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ଯୀଶୁ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ହ୍‍ଣି ଜାଣିରିଲା, କେ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ କେ ତାକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଣିରିଲା। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ସାଇଜ ନ୍‍ଦିଲେକ୍ କେ ହେଁ ମ୍‍ର୍‍ ଲଗେ ଆସୁ ନାହାଁରେ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଜାତିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ସେରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ତାର୍ ବାର୍‍ଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ କି ମକେ ଜାଡି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ଅମିମ୍‍ନ୍ କାର୍ ଲଗେ ଜ୍‍ମନ୍ଦ୍? ତର୍ ଲଗେ ତ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ତୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ମାନାଇ ହିଲା, ଇକ୍‍ତା ଅବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଜାଣୁଲୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମୁକେ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବାଚି ନ୍‌କେରି କି? ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଶଇତାନ୍ ଆଚେ।” ଶିମୋନାର୍ ହଇସି ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯେ କି ଯିହୁଦାକେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ସେ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଲକ୍ ଅଇକ୍‍ରି ହେଁ ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦେମ୍‌କେ ଜାତିରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ବୁଲୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଯିହୁଦା ଦେଶେ ବୁଲୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲା, କାଇତାକ୍ ସେତିର୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରେ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହ୍‌ରବ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିରିଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାକାର୍ ବାଇସିମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଇ ଜାଗାଚାଡି ଯିହୁଦା ଦେଶେ ହ୍‍ଳାଉ। ତୁଇ କ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁକାମ୍ ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେତି ଦ୍‍କ୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ଯେ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ କାମ୍‌କେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ର୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ଯଦି ତୁଇ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତ୍‍ବେ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ତର୍ କାମ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉଅ।” ତାର୍ ବାଇସିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ମ୍‍ର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ମୟ୍ ନାସେତା, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ମୟ୍ ଆଚେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେଁ ଜ୍‌ମ୍‌ହାରାସ୍। ହୁର୍‌ତିବି ତୁମୁକେ ଗୁର୍‌ନା ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ହୁର୍‌ତିବି ମକେ ଗୁର୍‌ନା ଆର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁଲି, କାଇତାକ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କାମ୍ କ୍‍ରାପ୍ ବ୍‍ଲି ମୁଇ କଇଲେଆଚି ଲାଗି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ହ୍‍ରବ୍‍କେ ଜାହା, ମୁଇ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମର୍‌ଗିନେ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ନାସେତା।” ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ରିଲା। ତାର୍ ବାଇସିମ୍‍ନ୍ ସେ ହ୍‍ରବ୍‍କେ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, ଯୀଶୁ ହେଁ ସେ ହ୍‍ରବ୍‍କେ ନ୍‌ଦେକ୍‌ଲା ହର୍ ଲୁକିକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲା। ହ୍‌ରବ୍ ବ୍‍ଳ୍, ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଜ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, ଯୀଶୁ ଆସିନ୍‌କେରେ କି? ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିଷୟେ ଦିରେ ଦିରେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ସେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍।” ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ନାଇ। ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍‌କେ ନେମ୍‍ଲା।” ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିରିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କୁଲାକୁଲି ବାବେ ତାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ନ୍‍କେରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଅଦାବାଗ୍ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରେ ଜାଇକ୍‍ରି ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ କାବାଅଇଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହଳି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲା?” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ଇ ସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ମର୍ ନିଜାର୍ ଶିକ୍ୟା ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ୟା। ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ସେ ହ୍‍କା ଇ ଶିକ୍ୟା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ କି ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲେ, ସେରି ଜାଣୁହାରେ। ଯେ ନିଜାର୍ ବୁଦି ଗିଆନେ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ସେ ତାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ତାର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ମାନାଇକେ ମାନ୍‍ତି କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ସ୍‌ତ୍ ଲକ୍, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଳ୍‍କ୍ ହେଁ ମିଚ୍‍ନାଇ। ମୋଶା ତୁମାର୍ ଗିନେ ବିଦିବିଦାନ୍ ଆଣି ନ୍‍ରିଲା କି? ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଗଟେଲକ୍ ହେଁ କାଇତାକ୍ ସେ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ନ୍‍ମାନୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ମକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍? ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ତକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲିଆଚେ, କେ ତକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ? ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ଚାନିଆ ଅଇଲାସ୍। ତୁମାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସୁନତ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୋଶା ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇରିଲା, ଇରି ମୋଶା ଆରମ୍ କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲା ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଦିନ୍‌ହ୍‌ଣି ଇ ସ୍‌ବୁ ଚାଲି ଆସୁଲି। ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ସୁନତ୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ତ୍‍ବେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବିଶାଉଣିଦିନାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନୁଲାସ୍ କି? ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ବେହେଁ ହାସ୍‌ରି ନ୍‌କେରାସ୍। ଯଦି ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ଗଟେକ୍ ହିଲାକ୍ ସୁନତ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହ୍‍ର୍ ବୁଲ୍ ନ୍‌ମ୍‌ଲି, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ସେ ଦିନ୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ଲାକେ କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ରିସା ଅମ୍‍ଲାସ୍? ଲକାର୍‌ ମୁଉଁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଲକାର୍‌ ସ୍‌ତ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରା।” ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଯାକେ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ, ସେ ଇ ମାନାଇ କି? ଅବେ ଦ୍‌କା ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ ଅତେକ୍ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ମ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରି କେ ହେଁ ହ୍‍ଦେକ୍ କ୍‌ତା ନ୍‍କ୍‍ମ୍‍ଲାଇ, ଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କାଇରି ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ଆତ୍‍ତି କି? ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସେଦ୍ ସେ କୁଇତି ଆସେଦ୍ କେ ସେରି ଜାଣୁ ନାହାର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଏ ମାନାଇ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁଲୁ।” ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ମୁଇ କ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ କି? ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଅଦିକାରେ ନାସି, ମକେ ଯେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ ସେ ସ୍‌ତ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ନ୍‌ଜାଣାସ୍। ମୁଇ ତାକେ ଜାଣୁଲେ କାଇତାକ୍ ସେ ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ ଆର୍ ମୁଇ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ଦ୍‍ର୍‍ତା ବେଳା ଆସି ନ୍‌ରିଲି ଲାଗି କେ ହେଁ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍ ମ୍‌ନ୍ଦାଇ ହ୍‍ଣି ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆଇଲେକ୍ ଇ ମାନାଇର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‍ରେଦ୍ କି? ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତି ରିଲାର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍ଇନ୍‍ଦ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁକେ ବାନ୍ଦି ଆଣୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆରେକ୍‌ ଅଳ୍‍କ୍ ସମୟ୍ ର୍‌ଇନ୍, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ମର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଜାଇନ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କଜାସ୍ ମ୍‍ତର୍ କଜୁ ନ୍‌ହାରାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ଜୁଇତି ର୍‌ଇନ୍ଦ ସେତିକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ସେ କ୍ଇ ଜାଇଦ୍, ଯେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଜୁ ନାହାରୁ? ଜୁଇ ଗ୍ରୀକ୍ ଦେଶେ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆତ୍‍ତି, ସେତିକେ ଜାଇଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇଦ୍ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କଜାସ୍ ମ୍‍ତର୍ କଜୁ ନ୍‌ହାରାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ଜୁଇତି ର୍‌ଇନ୍ ସେତିକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍, ସେ ଇକ୍‍ତା କଇଲାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି?” ହ୍‌ର୍‍ବାର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଟିଆଅଇ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ଯେ ଶସ୍ ଅଇଆଚେ ସେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ଡୁକ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ହ୍‍ଣି ଜୀବନ୍ ଦେତା ଗଟେକ୍ ହାଜ୍‍ରା ହାଣି ବାରାଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିଷୟେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା, ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ, ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୀଶୁର୍ ମଇମାକେ ଦ୍‍କାଇ ନ୍‌ରିଲାକେ, ସେମ୍‌ନ୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇ ନ୍‌ରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କଇଲାଇ, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି, “ଏ ହ୍‌କା ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍।” ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ।” ମ୍‍ତର୍ କେ କେ କଇଲାଇ, “କାଇରି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ମସିହା ବାରାମ୍ ହାରେ?” ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇରି ଇରି ଲେକାନାଇ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଁଶ୍ ଆର୍ ଦାଉଦାର୍‌ ଗାମ୍ ବେଥ୍‍ଲିହିମ୍ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି?” ସେତାକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇଲି। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ତାକେ ଦ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କେ ହେଁ ତାକେ ଆତ୍ ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଶ୍‌ଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଲେଉଟି ଆଇଲେକ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‍ରି ନ୍‌କେଲାସ୍?” ଶ୍‌ଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “ତାର୍ ହ୍‍ର୍ କେ କ୍‌ବେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ୟଂକାର୍ ବାକ୍ୟ କ୍ଉତାର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଶୁଣୁ।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲାଇ, “ସେ କାଇରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ବକୁଆ କ୍‍ଲା? ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ କି ଅମାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍, କେ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ କି? ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ବିଷୟେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି, ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେତି ନୀକଦିମ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଫାରୂଶୀରିଲା, ଯେ ଆଗ୍‍ତୁ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌କୁକେ ଜାଇରିଲା, ସେ କଇଲା, “ଅମାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ କ୍‌ତା ନ୍‍ଶୁଣ୍‍ତା ଆଗେ କି ସେ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା ନ୍‍ବୁଜ୍‍ତା ଆଗେ, କାକେ ଦସି କ୍‌ର୍‌ତା ନିୟମ୍ ନାଇ?” ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ହେଁ କାଇରି ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍ କି? ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହଡ୍ ତ୍‍ବେ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଦ୍ ବ୍‍ଲି କ୍ଇ ଲେକାନାଇ, ଇକ୍‍ତା ତୁଇ କଜିକ୍‌ରି ଦ୍‍କ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚ୍ ନାଉଁର୍ ଡଙ୍ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ତାର୍ ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ବର୍ ସ୍‍କାଳିଆ, ସେ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଆଇଲା, ଆର୍ ସେତି ରୁଣ୍ତିରିଲା ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‌ସିକ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‍ଲା। ସେ ଶିକ୍ୟା ଦେତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍, ଦାରିକାମେ ଦ୍‌ରା ହ୍‍ଳିରିଲା ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ଦ୍‍ରି ଆଣି, ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏଁ ଟିଆକ୍‌ରି ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଗୁରୁ ଇ ମାଇଜି ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ରା ହ୍‌ଳିଆଚେ। ଅନ୍‌କା ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଟେଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇ, ଆମୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ଇ ବିଷୟେ କାଇ ବ୍‍ଲୁଲିସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‍କାମ୍‍କେ ଆର୍ ତାର୍ କ୍‌ତାର୍ ଦସ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ଇକ୍‍ତା ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ମୁଣ୍ତ୍ ତ୍‍ଳେକ୍‍ରି ଆଙ୍ଗ୍‍ଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁଇଁଏ ଲେକୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ଆରେକ୍‌ ପର୍‌ସନ୍‌ ହ୍‍ଚାର୍‍ଲାକେ, ଯୀଶୁ ମୁଣ୍ତ୍ ଉଟାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇଲକ୍ କ୍‍ବେହେଁ ପାପ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ ସେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଆସିକ୍‍ରି ଟେଳା ମାର।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ମୁଣ୍ତ୍ ଲ୍‌ସାଇ କ୍‍ରି ବୁଇଁଏ ଲେକୁକେ ଲାଗ୍‍ଲା। ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଏକ୍‍ଲା ଏକ୍‍ଲା ଅଇକ୍‍ରି ଗ୍‍ଲାଇ, ବ୍‍ଡ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଗ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ସେତି ଯୀଶୁ ଆର୍ ସେ ଟକି ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ମୁଣ୍ତ୍ ଉଟାଇକ୍‌ରି ସେ ମାଇଜିକେ କଇଲା, “ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍ଇ ଗ୍‍ଲାଇ? ତକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ହେଁ ନାଇ କି?” ସେ କଇଲି, “କେ ନାଇ ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ହେଁ ନାଇ।” ଯୀଶୁ ତାକେ ସାସ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ମୁଇ ହେଁ ତକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ନ୍‌ଦେଇ, ଜା ମ୍‍ତର୍ ଆରେକ୍‌ ପାପ୍ କ୍‍ର୍‍ନାଇ।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଉଜାଳ୍। ଯେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସେଦ୍, ତାର୍ ଜୀବନ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ କ୍‌ବେ ଅନ୍ଦାରେ ଇଣ୍ତି ନ୍‌କେରେ।” ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଅବେ ତୁଇ ତର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‍ଲିସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଜୁଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ସେସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ।” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ସାକ୍ଯ ଦିଲେକ୍ ହେଁ ମର୍ ସାକ୍ଯ ସ୍‌ତ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ କ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି ଆର୍ କ୍ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ସେରି ମୁଇ ଜାଣି। ମ୍‍ତର୍ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଆଇଲେଆଚି ଆର୍ କ୍ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍ ହ୍‍ର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କାର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଯଦି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁଲେ, ତ୍‍ବେ ମର୍ ବିଚାର୍‌ ଟିକ୍ ଅଇଲିହ୍‍ଣି, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଏକ୍‍ଲା ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରି ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଚେ। ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ଦୁଇ ଲକ୍ ଜୁଇ ବିଷୟେ ସାକି ଦିଲେକ୍ ସେରି ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ସାକି ଦେମ୍‍ଲେ, ଆର୍ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ମର୍‌ଗିନେ ସାକି ଦେମ୍‍ଲା।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତର୍ ଉବାଦି କୁଇତି ଆଚେ?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମକେ ଆର୍ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍, ମକେ ଜାନ୍‍ଲାସ୍ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲେକ୍ ମର୍ ଉବାକେ ହେଁ ଜାନ୍‍ଲାସ୍ ହ୍‍ଣି।” ସେ ମନ୍ଦିରେ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ ଚାନ୍ଦା ହ୍‍କାଉତା ହେଡିରିଲା ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଶିକ୍ୟା ଦିଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ହାଇ ମ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଆସି ନ୍‌ରିଲି ଲାଗି, କେ ହେଁ ତାକେ ଦ୍‍ରୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କଜାସ୍, ଆର୍ ତୁମାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ରାସ୍, ମୁଇ ଜୁଇତି ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତିକେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାରାସ୍।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ସେ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାରୁ ବ୍‍ଲି ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ତ୍‍ବେ ସେ କାଇରି ନିଜେ ମ୍‌ରେଦ୍ କି?” ଯୀଶୁ ଇକ୍‍ତାର୍ ଉତର୍ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଆଚାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଲକ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ପାପେ ମ୍‌ରାସ୍, ମୁଇ ଯେ ସେ ଲକ୍ ଇକ୍‍ତା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ତୁମି ମ୍‌ରାସ୍।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁଇ କେ?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ କେ ସେରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଆରାମ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି କଇଲେଆଚି? ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଆର୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦ୍‍ସି କ୍‌ରୁକେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଗାଦି କ୍‌ତା ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ ସେ ସ୍‌ତ୍ ଲକ୍, ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ଜୁଇରି ଶୁଣୁଲେ ସେରି ହ୍‌କା ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ।” ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଯୀଶୁ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଉହ୍‍ରେ ଉଟାଉଆସ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ସେ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣୁହାରାସ୍। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍ ଯେ ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଅଦିକାରେ କାଇରି କ୍ଉତି ନ୍‌ରିଲେ, ଆର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ କଇଦ୍ ସେରି ସେ କ୍ଉତିରିଲେ। ଯେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ ସେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଚେ, ସେ ମକେ ଏକ୍‍ଲା ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ସେ ଜୁଇରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ସେରି ସେ ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କ୍‌ରୁଲେ।” ଯୀଶୁର୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମର୍‍କ୍‍ତା ମାନ୍‍ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମର୍ ଚେଲା ଅଉଆସ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣାସ୍ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ତ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମୁକ୍‍ଳାଇଦ୍‌।” ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଲକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ କାର୍ ଦାସ୍ ନ୍‍ଅୟଆଚୁ। ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁକ୍‍ଳାସ୍ ବ୍‍ଲି ଇକ୍‍ତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପାର୍ ଦାସ୍। ଦାସ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ରେମ୍ ନ୍‌ହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ହଇସି ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଗ୍‍ରେ ର୍‌ଇଦ୍। ହଇସି ଯଦି ତୁମୁକେ ମୁକ୍‌ଳାଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁକ୍‍ଳୁ ହାରାସ୍। ମୁଇ ଜାଣୁଲେ, ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରୁଲାସ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଶିକ୍ଯାକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ଜୁଇରି ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆଚି ସେରି ସେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ଉବାଦି କଇଲା ହ୍‍ର୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଅବ୍ରାହାମ୍ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ଉବା।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ସେ ଜୁଇରି କ୍‌ରିରିଲା ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ଲାସ୍‍ହ୍‍ଣି। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶୁଣିରିଲା ସ୍‌ତ୍‌କେ ହ୍‌କା ମୁଇ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅବ୍ରାହାମ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲା। ତୁମାର୍ ଉବାଦିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରିରିଲାଇ ସେରି ସେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍।” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ଉବା ଆର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ସ୍‌ତ୍ ହଇସି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇନ୍‌କେରୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯଦି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଉବାଦି ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ଲାସ୍‍ହ୍‍ଣି, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି। ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ନିଜାର୍ ଅଦିକାରେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ସେ ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ। ମୁଇ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ବୁଜୁ ନାହାରୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣୁକେ ଇଚା ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଉବାଦି ଶଇତାନାର୍ ହଇସିମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଇଚାଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସୁଷ୍‌ଟି ଅଉତା ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ସେ ଗଟେଲକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ତା ଲକ୍, ସେ କ୍‍ବେହେଁ ସ୍‌ତ୍ ନ୍‍କ୍‍ଇ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଳକ୍ ହେଁ ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ। ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ସେ ମିଚ୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ସିକ୍‍ଲା ଆଚେ, ସେ ମିଚୁଆ ଲକ୍ ଆର୍ ମିଚୁଆର୍ ଉବାସି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ମୁଇ ପାପି ବ୍‍ଲି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ କ୍‌ମ୍‌ହାରେ କି? ମୁଇ ଯଦି ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍? ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଆଚେ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣେଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନାଇ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ନ୍‍ଶୁଣୁଲାସ୍।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଯେ ଗଟେକ୍ ଶମିରୋଣୀୟ ଲକ୍, ଆର୍ ତକେ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସିଆଚେ, ଇରି ଅମି ସ୍‌ତ୍ ନ୍‍କ୍‍ମ୍‍ଲୁ କି?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସି ନ୍‌କେରେ, ମୁଇ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାନ୍‍ତି କ୍‌ରୁଲେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମର୍ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି, ମର୍‌ଗିନେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେଲକ୍‌କେ ମାନ୍‍ତି ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ସେ ମର୍ ବାଟ୍ ଅଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ମର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନେଦ୍ ସେ କ୍‌ବେ ନ୍‍ମେରେ।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲୁ ଯେ ତକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲିଆଚେ ବ୍‍ଲି। ଅବ୍ରାହାମ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‍ବୁ ମ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ଯେ ତର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନେଦ୍ ସେ କ୍‌ବେ ନ୍‍ମେରେ ବ୍‍ଲି। ତ୍‍ବେ ତୁଇ କାଇରି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‍କି? ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଅବ୍ରାହାମ୍ ମ୍‍ଲାଆଚେ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ମ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ନିଜ୍‍କେ କାଇରି ବାବୁଲିସ୍?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ଯଦି ନିଜ୍‍କେ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେହ୍‌ଣି ତ୍‍ବେ ମର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ବେକାର୍, ଯେ ମକେ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ କ୍‌ରୁଲା, ସେ ମର୍ ଉବା ଜାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ କ୍‌ବେ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତାକେ ଜାଣି, ମୁଇ ଯଦି ତାକେ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କଇନ୍ଦ୍ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ହେଁ ତୁମାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ମିଚୁଆ ଲକ୍ ଅଇନ୍। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତାକେ ଜାଣୁଲେ ଆର୍ ତାର୍‌କ୍‍ତା ମାନୁଲେ। ମର୍ ଆସ୍‌ତା ବାଟ୍‌କେ ଦ୍‍କିନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ଅବ୍ରାହାମ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେଦିନ୍ ସେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲା।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ତକେ ପଚାଷ୍ ବର୍ଷ ଅଇନେତା ତୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଆଚ୍‍ସି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନ୍‍ଉତା ଆଗ୍‍ତୁହ୍‍ଣି ଆଚି।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମାରୁକେ ଟେଳା ବେଟ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ଲା ହ୍‍ର୍ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‍ଣି ବାରାଇଗ୍‍ଲା। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଜ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି କାଣା ଲକ୍‌କେ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଗୁରୁ କାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ଏ କାଣା ଅଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଆଚେ? ତାର୍ ନିଜାର୍ କି ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସିର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ପାପାର୍ ଗିନେ କି ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସିର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଇ ମାନାଇର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜାଣାହ୍‌ଳ ବ୍‍ଲି, ସେ କାଣା ଅଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଆଚେ। ଦିନ୍‌ବ୍‌ଳ୍ ଉଜାଳ୍ ରେମ୍ ରେମ୍ ହ୍‌କା ମର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବାର୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ରାତି ଅଇ ଆସୁଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ କେ କାମ୍ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି। ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ରେତା ହ୍‍ତେକ୍, ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଉଜାଳ୍।” ଯୀଶୁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ମାଟିଲ୍‌ଗେ ଲାଳ୍ ତୁକି କ୍‍ରି କାଦ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେତିହ୍‍ଣି କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ନ୍‌ଇ ସେ ଲକାର୍‌ ଆକାଇ ଲାଗାଇଲା। ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଜାହା ଆର୍ ଶୀଲହ ବ୍‍ନ୍ଦାର୍ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ମୁଉଁ ଦ୍‍ଉ।” ସେ ଲକ୍ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ତାର୍ ମୁଉଁ ଦଇ ଅଇଲା, ଆର୍ ଦ୍‌କୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଲା। ତାର୍ ହ୍‍ଳ୍‌ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆଗ୍‍ତୁ କାଣା ଅଇ ବିକ୍ ମାଗ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଇଲକ୍ କାଇରି ର୍‌ସ୍‌ତା ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ସିକ୍‍ରି ବିକ୍ ମାଗ୍‍ତି ନ୍‍ରିଲା କି?” ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଏ ସେ ମାନାଇ।” ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ନାଇ ଏ ତାର୍ ହ୍‍ର୍ ସେ ଡିସୁଲା।” ମ୍‍ତର୍ ସେ ନିକା ଅଇରିଲା ଲକ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ହ୍‌କା ଆଗ୍‍ତୁ କାଣା ରିଲେ।” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ତୁଇ ଅବେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁଲିସ୍?” ସେ କଇଲା, “ଗଟେକ୍ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁ ଲକ୍ ମାଟିଏ ଲାଳ୍ ତୁକି କାଦକ୍‍ଲା, ଆର୍ ମର୍ ଆକାଇ ଲାଗାଇଦିଲା ଆର୍ ସେ ମ୍‌କେ କଇଲା, ଶୀଲହ ବ୍‍ନ୍ଦାର୍ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ମୁଉଁ ଦ୍ଉ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ଜାଇକ୍‍ରି ଦ୍‌ଇ ଅଇଲେ, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଅବେ ଦ୍‌କୁ ହାରୁଲେ।” ଯୀଶୁ କେଣେ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଚାର୍‍ଲାକେ, ସେ ମୁଇ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କଇଲା। ସେ ଆଗେହ୍‍ଣି କାଣା ରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଦିନ୍ କାଦ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ତାକେ ଆକି ଦ୍‌କୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇରିଲା, ସେ ଦିନ୍ ବିଶାଉଣି ବାର୍ ରିଲି। ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତର୍ ଆକିକେ ଦ୍‌କାଇଲା?” ସେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମର୍ ଆକି ଉହ୍‍ରେ ସେ କାଦ କ୍‍ରି ଲାଗାଇଲା, ଆର୍ ଶୀଲହ ବ୍‍ନ୍ଦାର୍ ହାଣି ଜାଇକ୍‍ରି ଦ୍ଇଅଉ ବ୍‍ଲି କଇଲା, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଜାଇକ୍‍ରି ଆକି ଦଇ ଅଇଲେ ଆର୍ ଅବେ ଦ୍‌କୁ ହାରୁଲେ।” ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ କଇଲାଇ, “ଯେ ଇ କାମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନାସେ, କାଇତାକ୍ ସେ ହୁଣ୍ତ୍‌ତାଦିନାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ନ୍‌ମାନି ଆଚେ।” ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ସେ ଗଟେକ୍ ପାପିଲକ୍ ଅଇରିଲେକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଅନ୍‌କା ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‍ରୁହାର୍‍ଲା ହ୍‍ଣି?” ଇବିଷୟ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇଲି। ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେ ଲକ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ସେ ତର୍ ଆକିକେ ଦ୍‌କାଇଲା ବ୍‍ଲି ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ କି? ସେ କେ ବ୍‍ଲି ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍?” ସେ ଲକ୍ କଇଲା, “ସେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍।” ସେ ଯେ କାଣା ଅଇରିଲା, ଆର୍ ଅବେ ଦ୍‌କୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଲା, ଇକ୍‍ତା ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସିକେ ହ୍‍ଚାରି ନ୍‌କେର୍‌ତା ହ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସିକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏ ତୁମାର୍ ହଇଦି କି? ଇରି ସେ କି, ଜାକେ କାଣା ଅଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲାସ୍‌ ବ୍‌ଲି କମ୍‍ଲାସ୍? ତ୍‍ବେ ସେ ଅବେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁ ହାର୍‌ଲା?” ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସି କଇଲାଇ, “ସେ ଅମାର୍ ହିଲା, ସେ ଜ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି କାଣା ଆର୍ ଅବେ ସେ ଦ୍‌କୁ ହାରୁଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁଲା, କେ ତାର୍ ଆକି ଦ୍‌କାଇଲା ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁ, ସେ ତ ବ୍‍ଡ୍ ଅଇଲାବେ, ତାକେ ସେ ହ୍‍ଚାରା, ତ୍‍ବେ ସେ କଇଦ୍।” ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସି ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିରିକ୍‍ରି ଇବାନ୍ୟା କଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ତିର୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ, ଜୁଇଲକ୍ ଯୀଶୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‍ଲି କଇଦ୍, ତାକେ ତାକାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍ ଆଇସି ଉବାସି କଇଲାଇ, “ସେ ବ୍‍ଡ୍ ହିଲା ତାକେସେ ହ୍‍ଚାରା।” ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ସେ କାଣା ଅଇରିଲା ମାନାଇକେ ଆରେକ୍‌ କୁଦିକ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏଁ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କ୍ଉ, ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କଇନ୍ଦ୍ ବ୍‍ଲି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ତକେ ଆକି ଦ୍‌କାଇଲା, ସେ ଗଟେକ୍ ପାପିଲକ୍।” ସେ ମାନାଇ କଇଲା, “ସେ ପାପି କି ସେ କ୍‌ତା ମକେ ଜାଣାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ଜାଣୁଲେ, ଯେ ମୁଇ ଆଗେ କାଣା ରିଲେ, ଆର୍ ଅବେ ଦ୍‌କୁ ହାରୁଲେ।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ସେ ତକେ କାଇରି କ୍‍ଲା? କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେ ତର୍ ଆକି ଦ୍‍କାଇ ଦିଲା?” ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଆଗେ କଇଲେଆଚି ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ମକେ ଆରେକ୍‌ ହ୍‌ଚାରୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ତାର୍ ଚେଲା ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍ କି?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ରିସାଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ତୁଇ ହ୍‌କା ତାର୍ ଚେଲା ଅମିମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ଚେଲା। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମୋଶାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରିରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ, ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁ।” ସେ ମାନାଇ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଇରି ବ୍‍ଡ୍ ଚାନିୟାକ୍‌ତା ସେ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ନ୍‌ଜାଣାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ସେ ମର୍ ଆକିକେ ଦ୍‌କାଇଲା ଆଚେ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ପାପିମ୍‍ନ୍‌‍କାର୍ କ୍‌ତା ନ୍‍ଶୁଣେ। ମ୍‍ତର୍ ବକ୍ତ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିର୍‍ତି ଆର୍ ତାର୍ ଇଚାହର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ହ୍‌କା ସେ ଶୁଣେଦ୍। କେ କ୍‌ବେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ କାଣାକେ ଆକି ଦ୍‍କାଇରିଲା କ୍‌ତା ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣି ନ୍‍ରିଲୁ। ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ଇବାନ୍ୟା କାମ୍ ନ୍‌କେଲା ହ୍‍ଣି।” ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ହ୍‌କା ପାପେହ୍‌ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ଲକ୍, ତୁଇ କାଇରି ଆମୁକେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲିସ୍?” ଇବାନ୍ୟା କ୍‌ଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କୁଟୁମେ ହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ସେ ମାନାଇକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁଇ କାଇରି ମାନାଇ ହିଲାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ସେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ମକେ କ୍ଉ, ସେ କେ? ତ୍‍ବେ ମୁଇ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରିନ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ତାକେଦ୍‍କି ସ୍‍ର୍‍ଲିସ୍‌ବେ, ଅବେ ଯେ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲା, ସେ ହ୍‌କା ସେ ମାନାଇ।” ସେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି, ବ୍‌ଲେକ୍ ନ୍‌ଦେକ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‍ତି ଆର୍ ଦ୍‍କ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଣା ଅଉତି।” ସେତିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଣା ବ୍‍ଲି ତୁଇ କାଇରି ବାବୁଲିସ୍ କି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “କାଣା ଅଇରିଲେକ୍ ତୁମୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ଦସି ନ୍‌କେର୍‌ତା, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ ବ୍‍ଲି କମ୍‍ଲାସ୍ ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ କେମା ନ୍‌କେରେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଜୁଇଲକ୍ ବାଟ୍‍ଉଗଳି ଦ୍‌ଇ ମେଣ୍ଢା ଶାଳେ ନ୍‍ହୁରି ବିନ୍ ବାଟ୍ ହୁରେଦ୍, ସେ ଗଟେକ୍ ଚର୍ ଆର୍ କ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଲକ୍। ଯେ ବାଟ୍‍ଉଗାଳି ଆସେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‌ଉଳିଆ। ବାଟ୍‍ଉଗାଳି ଲ୍‌ଗେ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଅଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନାଉଁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କୁଦ୍‍ଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ତି, ଆର୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ଚ୍‍ରାମ୍‍କେ ବାହାରେ ନ୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଚ୍‍ରାମ୍‍କେ ନେତାବ୍‍ଳ୍ ଗ୍‌ଉଳିଆ ଆଗେ ଆଗେ ଜାଇଦ୍, ଆର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜାତି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜାନ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ଲା ଲକାର୍‌ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ନ୍‍ଜାତି, ଆର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରାଇ ଜାତି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ନ୍‍ଜାଣି ଆତ୍‍ତି ଲାଗି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଅର୍ତ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବାଟ୍‍ଉଗାଳିନ୍ଦ୍‌। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଆଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚର୍ ଆର୍ କ୍‍ଙ୍ଗାର୍‍ମ୍‍ନ୍, ମ୍‍ତର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ମୁଇ ହ୍‌କା ବାଟ୍‍ଉଗାଳିନ୍ଦ୍‌, ଯେ ମର୍ ବାଟ୍‌ ଜାଇଦ୍ ସେ ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ବିତ୍‌ରେ ଜ୍‌ମ୍‌ହାରେ ଆର୍ ହ୍‍ଦାଇ ଆସୁହାରେ ଆରେକ୍‌ କାଦି କାମ୍ ହାରେ। ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍ ଚର୍‍କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଆର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ, ଆର୍ ସେରି ଜୀବନ୍ ଅଦିକ୍ କ୍‌ରିଦେମ୍‍କେ ଆଇଲେଆଚି। ମୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ମେଣ୍ଢାଗ୍‍ଉଳିଆ। ଆର୍ ମୁଇ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି। ଯେ ଡାବୁ ନ୍ଇକ୍‌ରି ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚ୍‍ରାଇଦ୍ ମୁଇ ସେନ୍‍କାର୍ ଗ୍‌ଉଳିଆ ନଇ, କି ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସାଉକାର୍ ସେ ନଇ, ସିଂହବାଗ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସେ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ହ୍‍ଳାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସିଂହବାଗ୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍ରି ନ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ଦ୍‍ଳ୍‍କେ ଚିନ୍‍ବିନ୍ କ୍‍ରି ହ୍‌କାଇଦ୍, ଯେ ଡାବୁ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଚ୍‍ରାଇଦ୍ ସେ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍ଦୁକେ। ମୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ମେଣ୍ଢାଗ୍‍ଉଳିଆ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣୁଲା ଆର୍ ମୁଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତାକେ ଜାଣୁଲେ, ମୁଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କେ ଜାଣୁଲେ, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମକେ ଜାଣୁଲାଇ, ମୁଇ ସେନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମର୍ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି। ମର୍ ଆରେକ୍‌ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ମେଣ୍ଢା ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ଦ୍‌ଳ୍ ବିତ୍‌ରେ ନାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହେଁ ମକେ ଇ ଦ୍‌ଳେ ଆଣୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଟଣ୍ତ୍ ଶୁଣ୍‍ତି ଆର୍ ସ୍‍ବୁ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଅଉତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ମେଣ୍ଢାଗ୍‍ଉଳିଆ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ରାଜି ଅଇଲେଆଚି ଲାଗି ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଯଦି ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ତ୍‍ବେ ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ହାଇନ୍ଦ୍‌। ମର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବିନ୍‌ଲକ୍ ନେମ୍ ନ୍‌ହାରେ, ସେରି ମୁଇ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଦାନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ଆଣୁକେ ମର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁକେ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ।” ଯୀଶୁ ଇକ୍‍ତା କଇଲାକ୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆରେକ୍‌ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇଲି। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କଇଲାଇ, “ତାକେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲିଆଚେ, ଆର୍ ସେ ବ୍‌ଇଆ ଅଇଲାଆଚେ, ତାର୍‌କ୍‍ତା କାଇତାକ୍ ଶୁଣୁଲାସ୍?” ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ବୁତ୍ ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ତା କମ୍ ନାହାରେ। ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା କାଇରି ଗଟେକ୍ କାଣାକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁହାରେ କି?” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଶୀତ୍‌ମାସ୍ ଅଇରିଲି, ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ପ୍ରତିଷ୍ଟା ହ୍‌ରବ୍ ଆରମ୍ ଅଇରିଲି, ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରାର୍ ଶଲୋମନ୍ ମଣ୍ତପ୍ ଲ୍‌ଗେ ବୁଲ୍‌ତି ରିଲା। ସେତି ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ରୁଣ୍ତଲାଇ, ଆର୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁଇ ଆମୁକ୍ ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଦିନ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତାକେ ଲୁକାଉସି? ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉ ତୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ଆଗ୍‍ତୁ କଇଲେଆଚି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆଦେଶ୍ ହାଇକ୍‍ରି ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେ ସ୍‍ବୁ କାଇରି ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାଣାଇ ନ୍‌କେରି କି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ନଇ। ମର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ତି, ଆର୍ ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଜାଣି ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‍ତି, ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ବେ ନ୍‌ମେର୍‍ତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କେ ମର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ଚାଡାଇକ୍‍ରି ନେମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ମର୍ ଉବା ମକେ କୁଇରି ଦିଲାଆଚେ ସେରି ସ୍‍ବୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କେ ହେଁ ମର୍ ଉବାର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ଚାଡାଇକ୍‍ରି ନେମ୍ ନାହାରେ। ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଟେଡା ବେଟ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ମର୍ ଉବାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗାଦିସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲେଆଚି, ସେସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇ ସ୍‌ତ୍ କାମାର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଟେଡା ମାରୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍?” ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “ତର୍ ସ୍‌ତ୍ କାମାର୍ ଲାଗି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରୁଲିସ୍, ଆର୍, ତୁଇ ଗଟେକ୍ ନ୍‍ର୍‍ ଅଇକ୍‍ରି ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ମାନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦେବ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲି କଇଲା ଆଚେ? ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ ଯେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ତ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣା ଅଇଲିଆଚେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇତି ଦେବ୍‌ତା ବ୍‍ଲି କଇଲା ଆଚେ, ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ବାଚିକ୍‌ରି ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ମର୍ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି କଇଲାକ୍ କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁଲେ ବ୍‍ଲି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍? ଯଦି ମୁଇ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାହର୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରୁଲେ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ଯଦି ମୁଇ ତାର୍ ଇଚାହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍ ହେଁ ମର୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣୁହାରାସ୍ ଯେ ମର୍ ଉବା ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଆଚେ ଆର୍ ମୁଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଚି।” ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରି ନେମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେତିହ୍‍ଣି କେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ ହ୍‍ଳାଇଲା। ଯର୍ଦନ୍ ଗାଡାର୍ ସେହାକ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ଜୁଇତି ଡୁବେନ୍ ଦେତିରିଲା, ସେ ଜାଗାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ତେବ୍‌ଲା। ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ କାଇ ହେଁ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ନ୍‌କେଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କଇରିଲା ସେସ୍‍ବୁ ଟିକ୍ ଅଇଲି। ଆରେକ୍‌, ସେତିର୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ବେଥନିଆ ଗାମାର୍ ଲାଜାର୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍‌ଲକ୍ ର୍‍ଗେ ହ୍‍ଳିରିଲା। ତାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ବେଣ୍‍ସି ରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନାଉଁ ଅଇଲି ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ମାର୍‍ଥା ସେ ଗାମାର୍ ଲକ୍। ଇ ମରୀୟମ୍ ଗଟେତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଡାଳିକ୍‍ରି ନିଜାର୍ ବାଳେ ତାର୍ ହାଦ୍‍କେ ହୁଚି ଦ୍‌ଇରିଲି। ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଇସି ଲାଜାର୍ ର୍‍ଗେ ହ୍‍ଡ୍‍ଲାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‌ବର୍ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ ତର୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରଗେ ହ୍‌ଡିଆଚେ।” ଯୀଶୁ ଇ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଲାଜାର୍ ରଗାର୍‌ ଗିନେ ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ରଗାର୍‌ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ହେଁ ମଇମା ହାଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ମାର୍‍ଥା, ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ଲାଜାର୍‌କେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଲାଜାରାର୍ ରଗେ ହ୍‍ଡ୍‍ଲାର୍ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ସେତି ଆରେକ୍‌ ଦୁଇଦିନ୍ ତେବ୍‌ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଆଶା ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦା ଦେଶ୍‌କେ ଜୁମା।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଏଗୁରୁ, ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତକେ କ୍‍ତିଦିନ୍ ଆଗେ ଟେଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରିରିଲାଇ, ତୁଇ ସେତିକେ ଆରେକ୍‌ ଜୁମା ବ୍‍ଲି କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ କି?” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଗଟେଦିନ୍ ବେଳାର୍ ଉଜାଳ୍ ବାର୍ ଗଣ୍ଟା ନଇକି? ଦିନ୍‌ବ୍‌ଳ୍ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ଜଟିଆଇ ନ୍ଉତି, କାଇତାକ୍ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଉଜାଳ୍ ର୍‌ଇଦ୍ ଲାଗି। ମ୍‍ତର୍ କେ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ଇଣ୍ଡ୍‌ତାଲକ୍ ଜଟିଆଇ ଅଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ଉଜାଳ୍ ନଇଲାର୍ ଗିନେ ଅନ୍ଦାରେ ଇଣ୍ତୁ ନାହାରେ।” ସେ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇଲା ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‍ ଲାଜାର୍ ସଇଲା ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜାଇକ୍‍ରି ତାକେ ଉଟାଇନ୍।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଯଦି ସେ ସଇଲା ଆଚେ ତ୍‍ବେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଉଦାର୍‌ ହାଇ ଉଟେଦ୍।” ଲାଜାର୍ ମ୍‍ରିଗ୍‌ଲା ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଯୀଶୁ କଇଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଅର୍ତ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସଇଲା ଆଚେ ବ୍‍ଲି ବାବ୍‍ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ କୁଲାକୁଲି ବାବେ କଇଲା, “ଲାଜାର୍ ମ୍‍ରିଗ୍‌ଲା ବେ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅମ୍‌ଲେ, କାଇତାକ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ସେତି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍‌ରିଲେ, ଆର୍ ଇରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲାର୍ ବିଷୟ୍, ଅବେ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବାଡେଦ୍, ଆଶା ଯୁମା ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ।” ଥୋମା, ଯାକେ ଦିଦୁମ୍ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି, ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କଇଲା, “ଗୁରୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯୁମା ଆର୍ ସେତି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମ୍‍ରୁମା।” ଯୀଶୁ ବେଥନିୟା ଗାମେ ହ୍‍ଚ୍‍ଲା ଆର୍ ଶୁଣ୍‍ଲା, ଯେ ଲାଜାର୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଚାରିଦିନ୍ ଅଇଲି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାନି। ବେଥନିଆ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ତିନି କିଲମିଟର୍ ବାଟ୍ ରିଲି। ଯିହୁଦି ଦେଶାର୍ ଗାଦିସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାର୍‍ଥା ଆର୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ତାର୍ ବାଇସି ମ୍‍ଲାଆଚେ ବ୍‍ଲି ଦୁକ୍ ହାସ୍‍ରାମ୍‍କେ ଆସିରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଆସୁଲା ବ୍‍ଲି ଶୁଣିକ୍‍ରି ମାର୍‍ଥା ତାକେ ବେଟୁକେ ଗ୍‍ଲି, ମ୍‍ତର୍ ମରୀୟମ୍ ଗ୍‍ରେ ରିଲି। ମାର୍‍ଥା ଯୀଶୁକେ କଇଲି, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ଯଦି ଇତି ରିଲେକ୍ ମର୍ ବାଇ ନ୍‍ମେଲା ହ୍‍ଣି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜାଣି, ଅବେ ହେଁ ତୁଇ ଜୁଇରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାଗ୍‍ସି ସେ ତକେ ସେରି ଦ୍‌ଇଦ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତର୍ ବାଇଦି ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ତ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟେଦ୍।” ମାର୍‍ଥା ଉତର୍ ଦିଲି, “ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ଜାଣି ମର୍ ବାଇ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ତା ଦିନ୍ ସେ ଉଟେଦ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୁଇ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‍ତା ଲକ୍। ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ମ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଜୀବନ୍ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ଯେ ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇକ୍‍ରି ମକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ କ୍‍ବେହେଁ ନ୍‍ମେରେ। ଇକ୍‍ତା କାଇରି ତୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ମାର୍‍ଥା ଉତର୍ ଦିଲି, “ହେଁ, ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ଯେ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଆର୍ ଜୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ରିଲି, ତୁଇ ହ୍‌କା ସେ ମାନାଇ।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ମାର୍‍ଥା ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲି, ଆର୍ ମରୀୟମ୍‌କେ ଏକ୍‍ଲାକେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲି, “ଗୁରୁ ଆଇଲା ଆର୍ ତକେ ସେ କୁଦୁଲା।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ମରୀୟମ୍ ସେଦାହ୍‍ରେ ଯୀଶୁକେ ବେଟୁକେ ବାରାଇ ଗ୍‍ଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ଯୀଶୁ ଗାମ୍ ବିତ୍‌ରେ ଆସି ନ୍‍ରିଲା, ମାର୍‍ଥା ଜୁଇ ଟାଣେ ତାକେ ଦ୍‍କିରିଲି, ସେ ଟାଣେ ଯୀଶୁ ରିଲା। ମରୀୟମ୍ ଗ୍‍ରେ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ହାସ୍‍ରାମ୍‍କେ ଆସିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମରୀୟମ୍ ହ୍‍ଳାଉତାର୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବାବ୍‍ଲାଇ ଯେ ମରୀୟମ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଜାଇଦ୍ ଆର୍ କାନ୍ଦେଦ୍। ସେତି ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ରିଲା ସେଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‍ଲା ଦାହ୍‍ରେ ମରୀୟମ୍ ତାର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି କଇଲି, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ଇତି ରିଲେକ୍ ମର୍ ବାଇ ନ୍‍ମେଲା ହ୍‍ଣି।” ମରୀୟମ୍ ଆର୍ ତାକେ ଦ୍‌କୁ ଆସିରିଲା ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ତାର୍ ମ୍‌ନେ ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇଲା, ଆର୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଲା, ଯୀଶୁ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତାକେ କ୍ଇ ତହି ଆଚାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ମାପ୍‌ରୁ ଯୁ ଦ୍‍କ୍‍ସି।” ଯୀଶୁ କାନ୍ଦ୍‍ଲା। ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଲାଜାର୍‌କେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା।” ମ୍‍ତର୍ ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ସେ କାଣାକେ ଦ୍‌କାଇଲା ଆଚେ, ଯଦି ସେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଲାଜାର୍‌କେ କାଇରି ନ୍‍ବାଚାଇଲାଣି ହ୍‍ଣି କି?” ଯୀଶୁ ଦୁକ୍ ଅଇ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲା। ସେ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ଗଟେକ୍ ହାର୍‍ରିଲି, ସେ ହାରେ ଲାଜାର୍‌କେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ, ସେ ହାରେ ମୁଏଁ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟେଡା ଡାହି ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଟେଡା ଗୁଚାଇ ଦିଆସ୍,” ମାର୍‍ଥା କଇଲି, “ମାପ୍‌ରୁ ଗ୍‌ନ୍ଦ୍ ଆସେଦ୍ କାଇତାକ୍ ସେ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଚାରିଦିନ୍ ଅଇଲିବେ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କାମ୍ ଦ୍‍କ୍‍ସି, ଇରି ମୁଇ ତୁମୁକେ କଇ ନ୍‌ରିଲେ କି?” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଟେଡା ଗୁଚାଇ ଦିଲାକ୍, ଯୀଶୁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ବାଟ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା, “ଉବା ତୁଇ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ଲିସ୍ ଲାଗି ତର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ। ମୁଇ ଜାଣି ତୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣି ରେସି, ଆର୍ ତୁଇ ଯେ ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚ୍‍ସି, ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ।” ସେ ଏତେକ୍ କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ଲାଜାର୍ ବାରି ଆଉ।” ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଲାଜାର୍ ଉଟି ଆଇଲା, ତାର୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ସ୍‍ବୁ ତହ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇ ରିଲାଇ, ଆର୍ ମୁଉ ହେଁ ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇ ରିଲାଇ। ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତାକେ ଇଟାଇକ୍‌ରି ଇଣ୍ତୁକେ ଦିଆସ୍।” ମରୀୟମ୍‌କେ ଦୁକ୍ ହାସ୍‍ରାମ୍‍କେ ଆସିରିଲା ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରିଲାଇ, ଯୀଶୁର୍ ଇ କାବାକାମ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ କ୍‌ରିରିଲା ଇ କାବା କାମାର୍ କ୍‌ତା ଜାଇକ୍‍ରି ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଲା। ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ କୁଟୁମାର୍ ମେମର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଟ୍‍ଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, “ଅମି କ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍? ଦ୍‌କା ଇ ମାନାଇ କ୍‌ଡେକ୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ରୁଲା। ଯଦି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ତାକେ ଚାଡି ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍, ତ୍‍ବେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ରୋମିୟମ୍‍ନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ଅମାର୍ ମନ୍ଦିର୍‍କେ ଆର୍ ଅମାର୍ ଜାତିକେ ନ୍‍ଷ୍ଟକ୍‍ର୍‍ତି।” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେ ବର୍ଷ ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଅଇ ବାଚି ଅଇରିଲାର୍, କୟାଫା କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ନ୍‌ଜାଣାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ନ୍‍ବୁଜୁଲାସ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ଗଟେଲକ୍ ମ୍‍ର୍‍ତାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍।” କୟାଫା ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଇକ୍‍ତା ତାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାଇ କ୍ଇ ନ୍‍ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସେ ବର୍ଷାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଅଇରିଲା ଲାଗି ଯୀଶୁ ଯେ ଉବ୍‌କା ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଜାତିର୍‌ ଗିନେ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇରିଲାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଗଷ୍ଟି କ୍‌ରୁକେ, ଯୀଶୁ ମ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‍ଲି ବାବବାଣି ଜାଣାଇ ଦିଲା। ସେତାକ୍ ସେଦିନ୍ ହ୍‍ଣି ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ତା ହର୍ ଆରେକ୍‌ ବୁଲୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ବାଲିଆ ବ୍‍ଟା ଲ୍‌ଗେରିଲା ଏଫ୍ରିୟିମ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ହରେ ଜାଇକ୍‍ରି ସେତି ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାସାକ୍‌ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇ ଆସ୍‍ତି ରିଲି, ଆର୍ ସେ ହ୍‌ରବ୍ ନାସ୍‍ତା ଆଗ୍‍ତୁ ନିଜେ ନିଜ୍‍କେ ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ କ୍‌ରୁକେ ଗାମେ ଗାମେ ହ୍‍ଣି ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଆସ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କଜୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ସ୍‍କ୍‍ଳାଇ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଯୀଶୁ ଇ ହ୍‍ରବ୍‍କେ ନାସେ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବୁଲାସ୍?” ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇରିଲାଇ, ଯେ ଯଦି ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବର୍ ବେଗି ଜାଣାଅତ୍, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ନେତି। ଯୀଶୁ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଚଅଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ବେଥନିଆ ଗାମେ ଲାଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆସିରିଲା। ଜୁଇ ଲାଜାର୍‌କେ ଯୀଶୁ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାଇ ରିଲା, ସେ ସେ ଜାଗାଇ ରିଲା। ସେତି ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ। ସେ ବଜିଲ୍‌ଗେ ମାର୍‍ଥା ବାଟାକ୍‍ରି ଦେତିରିଲି, ଲାଜାର୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମରୀୟମ୍ ଅଦା ଲିଟର୍ ଜଟା ମାସାର୍ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଆନ୍‍ଲି, ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ହାଦେ ଡାଳିତାର୍ ନିଜାର୍ ବାଳ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତାର୍ ହାଦ୍‍କେ ହୁଚିଦିଲି, ସେ ବାସ୍‍ନା ଗୁଳାଗ୍‍ର୍ ଗ୍‍ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲି। ଯୀଶୁର୍ ଚେଲା ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ଯେ କି ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା, ସେ କଇଲା, “ଇ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ତିନିଶ ରୁହାର୍ ଟ୍‌କାଇ ବିକିକ୍‌ରି ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦିଲେକ୍ ନ୍‍ଇଲି ହ୍‍ଣି କି?” ସେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯେ ଯିହୁଦାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ଦେତା ମ୍‌ନ୍ ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ନ୍‌କଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଚର୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‍ବୁ ଡାବୁ କାସୁ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି ରିଲାଇ ଲାଗି, ସେ ସେତିହ୍‍ଣି ଅଳକ୍ ଅଳକ୍ ଡାବୁ ଚରି କାତିରିଲା ଲାଗି କଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଇତାକେ ଚାଡିଦିଆସ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ମର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ତହ୍‍ତା ଦିନାର୍ ଗିନେ ଇ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇଲି ଆଚେ। ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‍ମନ୍ ତୋ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇ ନ୍‌କେରି।” ଯୀଶୁ ବେଥନିଆ ଗାମେ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଶୁଣିକ୍‍ରି ଗାଦି ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତିକେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌କୁକେ ନ୍‍ଗେଲାଇ ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାଚିରିଲା ଲାଜାର୍‌କେ ଦ୍‌କୁକେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଲାଜାର୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଲାଜାରାର୍ ଗିନେ ଗାଦିସ୍‍ବୁ ଯିହୁଦିଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ତାର୍ ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‍ର୍‌ବ୍‍କେ ଆସ୍‌ତିରିଲା ବେସି ମ୍‍ନ୍ଦାଲକ୍ ଯୀଶୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆସୁଲା ବ୍‍ଲି ଶୁଣିକ୍‍ରି ବେସିଲକ୍ କ୍‌ଜ୍‌ରି ଡାଳ୍ ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି ଯୀଶୁକେ ବେଟ୍ ହାମ୍‌କେ ଆଇଲାଇ, ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, “ହସାନା, ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ଯେ ଆସୁଲା ସେ ଦନ୍ୟ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ର୍‍ଜା।” ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଦ ହିଟି ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସି ଆସ୍‌ତିରିଲା ସେତାର୍‍ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇରିଲା ଇ ବାକ୍ୟ ହୁରା ଅଇଲି, “ହେ ସିୟୋନାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡିରାନାଇ। ଦ୍‍କ୍ ତର୍ ର୍‍ଜା ଆସୁଲା, ଗ୍‌ଦ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ସି ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇକ୍‍ତାର୍ ଅର୍ତ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟ୍‍ଲା ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଇରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‍ଳ୍‍ଲି, ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲେକା ଅଇରିଲି, ଆର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯୀଶୁ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଯୀଶୁ ମ୍‌ଲା ଲାଜାର୍‌କେ କୁଦିକ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ଦିଲାବ୍‌ଳ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଚାରିବାଟ୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁର୍ ଇ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବେଟୁକେ ଜାଇରିଲାଇ। ଇରି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଦ୍‌କୁଲାସ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁ ହାରୁଲୁ। ଦ୍‌କା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ।” ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ବ୍‍ଳ୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ବିନ୍‌ଜାତିର୍‌ ଗ୍ରୀକ୍ ଲକ୍ ଆସିରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଗାଲିଲୀ ରାଜିର୍‌ ବେଥ୍‍ସାଇଦାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଫିଲିପ୍ପାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାକେ କଇଲାଇ, “ଆଗ୍ୟା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କୁକ୍ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲୁ।” ଫିଲିପ୍ପ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ୍‍କେ କଇଲା, ଆରେକ୍‌ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ଆର୍ ଫିଲିପ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ କଇଲାଇ। ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମାନାଇ ହିଲା ମଇମା ହାଉତାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅବେ ଆସିଆଚେ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଗ୍ଉଁ ବିଆନ୍ ଯଦି ବୁଏଁ ଅଦ୍‍ରି କ୍‍ରି ନ୍‍ମେରେ ତ୍‍ବେ ସେରି ଗଟେକ୍ ମ୍‍ନ୍‍ଜି ଅଇକ୍‍ରି ସେ ର୍‌ଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ସେରି ମ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେତିହ୍‍ଣି ଗାଦି ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳେଦ୍। ଯେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବାଚାମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଆରାଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଗୁର୍‌ନା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ଗିନେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଯେ ମର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆସ। ଆର୍ ମୁଇ ଜୁଇ ଟାଣେ ରେମ୍‍ଲେ, ମର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହେଁ ସେତି ର୍‌ଇଦ୍। ଆର୍ ମର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ଉବା ତାକେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଦ୍।” “ଅବେ ମକେ ମର୍ ଜୀବନେ ବେସି ବାନିଆ ଲାଗୁଲି, ଆର୍ ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରିନ୍ଦ୍? ଉବା ଇ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ବ୍‍ଲି କାଇରି ମୁଇ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇନ୍ଦ୍ କି? ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତ ମ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି, ମକେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ହ୍‍ଳେଦ୍। ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍ ନାଉଁ ମଇମା ଅଉଅ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଶ୍‍ବ୍ଦ ଶୁଣି ଅଇଲି, “ଅମି ତାକେ ମଇମା କ୍‌ରିଆଚୁ ଆର୍ ଆରେକ୍‌ ମଇମା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍।” ସେତି ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ଶ୍‍ବ୍ଦ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ମେଗ୍ ଗ୍‍ର୍‍ଞୁଲି ବ୍‍ଲି କଇଲାଇ। ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା ଅମ୍‌ଲା।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଇକ୍‍ତା ମ୍‍ର୍‍ଗିନେ କ୍‌ଇନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସେ କଇଲା ଆଚେ। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ଅବେ କେଟ୍‍ଲି ଆଚେ। ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଶାସନ୍ କ୍‍ର୍‍ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‍ଦାଇ ହିଙ୍ଗେଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଜାଇନ୍ଦ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌ଇନ୍ଦ୍।” ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା, ସେ କ୍‌ତାକେ ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବୁଜାଇକ୍‍ରି କଇଲା। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବଚି ର୍‌ଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ଅମାର୍ ମୋଶାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଦିବିଦାନ୍ ଲେକାଆଚେ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍, ଯେ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଉହ୍‍ରେ ଉଟାଇ ନେତି ବ୍‍ଲି? ମାନାଇ ହିଲା କେ?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଆରେକ୍‌ ଅଳକ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌କା ଉଜାଳ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଅନ୍ଦାର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ନ୍‍ଗିଳେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉଜାଳ୍ ରେମ୍ ରେମ୍ ଉଜାଳେ ଚାଲାବୁଲା ଅଉଆ। କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ ଅନ୍ଦାରେ ଚାଲାବୁଲା କ୍‍ରେଦ୍ ସେ କ୍ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ନିଜେ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାରେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉଜାଳ୍ ଲ୍‌ଗେ ରେମ୍ ରେମ୍ ଉଜାଳ୍‍କେ ଆଶା ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଜାଳାର୍ ହିଲାଜିଲା ଅଉଆସ୍।” ଯୀଶୁ ସେନ୍‍କାର୍ ମୁଏଁ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ଲାକେ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଇ ବାବବାଣି ହୁରା ଅଇଲି, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଅମାର୍ ଶିକ୍ଯାମ୍‌ନ୍ କେ କାଇରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ? ମାପ୍‌ରୁ କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଜାଣାଇଲା?” ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି ବ୍‍ଲି ଯିଶାଇୟ ଜୁଇ ବାବବାଣି କଇରିଲା ସେରି ସ୍‌ତ୍ ଅଇଲି, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଆକି କାଣା କ୍‌ଲାଆଚେ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବୁଜ୍‍ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଆକିଏ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆର୍ କାନେ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ହୃଦଏ ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ମନ୍ ନ୍‌ବାଦ୍‌ଲାଆଉତି, ଆରେକ୍‌ ଅମି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ।” ଯିଶାଇୟ କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଆଗ୍‍ତୁ ଯୀଶୁର୍ ମଇମା ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ତାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ତା କଇଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିରିକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ବ୍‍ଲି ଲକ୍ ଜାଣ୍‌ତା ହର୍ ସେ ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତି ନ୍‌ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲାଇ ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‍ଲାଇ ଅମ୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତିରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ମାନାଇର୍ ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଯେ ମକେ ଦ୍‍କିଆଚେ ସେ ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ରିଲାର୍ ମାନାଇକେ ହେଁ ଦ୍‍କିଆଚେ। ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଗଟେକ୍ ଉଜାଳ୍ ହର୍ ଅଇ ଆସିଆଚି, ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ କ୍‌ବେ ଅନ୍ଦାରେ ନ୍‌ରେଇ। ଯେ ମର୍ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ନ୍‌ମାନେ, ମୁଇ ତାକେ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚି। ଯେ ମକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ଆର୍ ମର୍ ଶିକ୍ଯାକେ ନ୍‌ମାନେ, ତ୍‍ବେ ସେ ମର୍ ଟଣ୍ତାର୍ ବାକ୍ୟ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ମର୍ ବାକ୍ୟ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାଇ କାଇରି ନ୍‍କ୍‍ମ୍‍ଲେ, ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ କ୍‍ମ୍‍କେ ଆର୍ ଜାଣାମ୍‍କେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲା। ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍ ବ୍‍ଲି, ମର୍ ଉବା ମକେ ଜୁଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲା, ସେରି ହ୍‌କା ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ।” ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବାର୍ ଗଟେଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଯୀଶୁ ଜାନ୍‌ଲା, ଯେ ସେ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଚାଡି ତାର୍ ଉବାସି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାତାର୍ ସମୟ୍ ଅଇଲିଆଚେ, ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ରିଲାର୍ ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଆର୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ତାର୍ ଜୀବନାର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‍ତେକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ଆର୍ ସେଦିନ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କାଦି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲାଇ। ଯୀଶୁକେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେମ୍‌କେ ଶିମୋନାର୍ ହଇସି ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶଇତାନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ହ୍‌କା ହୁରିରିଲି। ଯୀଶୁ ଜାଣିରିଲା, ଯେ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ସ୍‍ବୁ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଜାଇଦ୍ ବ୍‍ଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମିଶି କାତି ରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ବ୍‍ସ୍‍ଲା ଟାଣେ ହ୍‍ଣି ଉଟିକ୍‍ରି ସେ ଉହ୍‍ରେ ଗୁଳିଆଇ ଅଇରିଲା ହ୍‍ଚିଆ ବେଟ୍‍ଲା, ଆର୍ ତାର୍ ଅଟାଇ ବାନ୍ଦ୍‌ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମତାଇ ହାଣି ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଦ୍ ଦ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ଆର୍ ହ୍‍ଚିଆଇ ହାଦ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହୁଚି ଦେତିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା, ସେ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ କାଇରି ମର୍ ହାଦ୍ ଦଇଦେଶି?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ରୁଲେ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ବୁଜୁ ନାହାରାସ୍ ହ୍‌ଚେ ବୁଜାସ୍।” ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ନାଇ ତୁଇ କ୍‌ବେ ମର୍ ହାଦ୍ ଦ୍‌ଇ ଦେମ୍‍ ନାହାର୍‌ସି।” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଯଦି ମୁଇ ତର୍ ହାଦ୍ ଦୟ୍ ନ୍‍ଦେଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ତୁଇ ମର୍ ଚେଲା ଅମ୍ ନାହାର୍‌ସି।” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମର୍ ହାଦ୍ ନଇ ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଆତ୍ ଆର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ହେଁ ଦ୍‌ଇଦେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଯେ ଗ୍‌ଦାଇ ଆଚେ ସେ ଆରେକ୍‌ ଗ୍‌ଦାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ତାର୍ ଆତ୍ ଦ୍‍ଉତାର୍ ଲଡା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ ଅଇଲିଆଚେ, ଗଟେଲକ୍‌କେ ଚାଡି ତୁମି ସ୍‍ବୁ ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ ଅଇଆଚାସ୍।” ଯୀଶୁ ଜାଣିରିଲା, କେ ତାକେ ଶ୍‌ତ୍‍ରୁର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେଇଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ଗଟେଲକ୍‌କେ ଚାଡି ତୁମି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ ଅଇଆଚାସ୍। ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍, ହାଦ୍ ଦୟ୍ ସ୍‍ର୍‍ଲା ଆର୍ ସେ ବେଟିରିଲା ହ୍‍ଚିଆକେ ଆରେକ୍‌ ଗୁଳିଆଇ ଅଇ ତାର୍ ଟାଣେ ଜାଇକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ମୁଇ ତୁମୁକେ କାଇରି କ୍‌ଲେକ୍ ସେରି ବୁଜୁ ହାରାସ୍ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଗୁରୁ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‍ଲି କୁଦୁଲାସ୍, ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସେ। ତୁମାର୍ ଗୁରୁ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଅଇ ଯଦି ମୁଇ ତୁମାର୍ ହାଦ୍ ଦୟ୍‌ଦିଲେ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ହାଦ୍‍କେ ଦ୍ଉତା ଲଡା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କାମ୍ କ୍‍ରା ବ୍‍ଲି ଇରି ମୁଇ କ୍‍ରି ଦ୍‍କାଇ ଆଚି। ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଗଟେକ୍ ଦାସ୍ ତାର୍ ସାଉକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ଅଇ ନ୍‌କେରେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ସେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‍ନଇ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣା ଆର୍ ସେହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରା ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ। ତୁମି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବିଷୟେ ମୁଇ ଇକ୍‍ତା ନ୍‍କ୍‍ମ୍‍ଲେ, କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ ବାଚିଆଚି ସେରି ମୁଇ ଜାଣି। ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଇ ବାକ୍ୟ ହୁରାଅଇଦ୍, ଯେ ମର୍ କାଦି କାଇଲା ଆଚେ ସେ ହ୍‌କା ମକେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ତା ଆଗ୍‍ତୁ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟେଦ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମସିହା ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାସ୍। ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ତ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ମକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଯେ ମକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍। ଯୀଶୁ ଇରି କଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଦୁକ୍ ଅଇଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ସାକି ଦେଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଗଟେଲକ୍ ମକେ ଶ୍‌ତ୍‍ରୁର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‌କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା।” ଯୀଶୁ କାକେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଇକ୍‍ତା କଇଲା ବ୍‍ଲି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦ୍‌କାଦ୍‌କି ଅଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ଚେଲାକେ ସେ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି ରିଲା, ସେ ଚେଲା ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ସିରିଲା। ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ତାକେ ଆତ୍ ସାକ୍ୟା କ୍‍ରି କଇଲା, “ଯୀଶୁ କାର୍ ବିଷୟ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲା ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍।” ସେ ଚେଲା ଯୀଶୁର୍ ବାଟ୍ ଡେରାଇ ଅଇଲା ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମାପ୍‌ରୁ, ସେ କେ?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ରୁଟିକେ ବୁଡାଇ କ୍‍ରି ଜାକେ ମୁଇ ଦେଇନ୍ଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ସେ ମାନାଇ।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଯୀଶୁ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ରୁଟିକେ ବୁଡାଇ କ୍‍ରି ଶିମୋନାର୍ ହଇସି ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦାକେ ଦିଲା। ଯିହୁଦା ସେ ରୁଟିକେ କାଇଲା ଦାହ୍‍ରେ ଶଇତାନ୍ ତାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ହୁର୍‍ଲି, ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ସେରି ବେଗିକ୍‍ର୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ ଇକ୍‍ତା କାଇତାକ୍ କଇଲା, କାଦି କାମ୍‌କେ ବ୍‍ସିରିଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଯିହୁଦା ଡାବୁ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି ରିଲା ଲାଗି ହ୍‌ରବ୍ ବ୍‍ଳ୍ ଜିନିଷ୍ ଗେନୁକେ କି ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ ଦେମ୍‌କେ କାଇରି ଗେନୁକେ ରେଇଦ୍ ଲାଗି ଯୀଶୁ ତାକେ କ୍ଇ ରେଇଦ୍ ବ୍‍ଲି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବାବ୍‍ଲାଇ। ରୁଟି କାଇଲା ଦାହ୍‍ରେ ଯିହୁଦା ହ୍‍ଦାଇ ବାର୍‍ଲା, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ରାତି ଅଇରିଲି। ଯିହୁଦା ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଅବେ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲା ମଇମା ହାଉତାର୍ ସମୟ୍ ଆଇଲି, ତାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ମଇମା ହାଇଦ୍। ଯଦି ଇଶ୍ୱର୍‌ ମାନାଇ ହିଲାର୍ ଲାଗି ମଇମା ହାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ତାର୍ ମଇମା ତ୍‌ଇ ମୁଇ ମାନାଇ ହିଲାକେ ମଇମା କ୍‍ରେଦ୍, ଇରି ସେ ଦାହ୍‍ରେ କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା। ହିଲାମ୍‍ନ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆରେକ୍‌ ବେସିଦିନ୍‌ ନ୍‌ରେଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ କଜାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାରାସ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ କଇରିଲେ ଆର୍ ଅବେ ତୁମୁକେ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଅବେ ତୁମୁକେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଆ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ଗଟେଲକ୍ ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା, ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅମ୍‍ଲାସ୍ ତ୍‍ବେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଚେଲାବ୍‍ଲି।” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ କ୍ଇଜାସି?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ଜୁଇତି ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ସେତିକେ ତୁଇ ଅବେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ସି, ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍ ହାର୍‌ସି।” ପିତର୍ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ କାଇତାକ୍ ଅବେ ମୁଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଆସୁ ନାହାରୁ? ମୁଇ ତର୍‍ଗିନେ ମ୍‌ରୁକେ ହେଁ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମର୍‌ଗିନେ ମ୍‌ରୁକେ ତିଆର୍ ଅଇ ଆଚ୍‍ସି କି? ମୁଇ ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଆଜି ରାତି କୁକ୍‍ଳା ବାସି ନ୍‌କେର୍‌ତା ଆଗେ ତୁଇମକେ ତିନିତର୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କ୍ଉସି।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡିରାନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା। ମର୍ ଉବାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗାଦି ବ୍‍କ୍‍ରା ଆଚେ। ସେତି ତୁମାର୍ ଗିନେ ଟାଣ୍ ସ୍‍ଜାମ୍‍କେ ମୁଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇରିଲେକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ନ୍‌କଇଲେ ହ୍‍ଣି। ମୁଇ ସେତି ତୁମାର୍ ଗିନେ ଟାଣ୍ ସ୍‍ଜାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆସିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ତୁମୁକ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଜାଇନ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ରିଲା ଟାଣେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ରିଆସ୍‌। ମୁଇ ଜୁଇତି ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ସେବାଟ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍।” ଥୋମା କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ କ୍ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁ ତ୍‍ବେ ସେତିକେ ଜାତା ବାଟ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜାଣୁହାରୁ?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ବାଟ୍, ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍। ମର୍ ବାଟେ ନ୍‍ଗେଲେକ୍ କେ ହେଁ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, ମକେ ଜାନ୍‌ଲେକ୍ ମର୍ ଉବାକେ ହେଁ ଜାନ୍‍ଲାସ୍ ହ୍‍ଣି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଆର୍ ଦ୍‍କି ଆଚାସ୍।” ଫିଲିପ୍ପ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତର୍ ଉବାଦିକେ ଅମୁକ୍ ଦ୍‍କାଉ, ସ୍‌ତେକ୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ରି।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ଫିଲିପ୍ପ ଅତେକ୍ ଦିନ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ମକେ ନ୍‍ଚିନାସ୍? ଯେ ମକେ ଦ୍‍କିଆଚେ ସେ ମର୍ ଉବାକେ ହେଁ ଦ୍‍କିଆଚେ, ତ୍‍ବେ ଉବାକେ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ କାଇତାକ୍ ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍? ମୁଇ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେଆଚି ଆର୍ ଉବା ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଇକ୍‍ତା ତୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁ ନାହାରୁଲିସ୍ କି? ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେସ୍‍ବୁ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ରିଲା ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌କା ତାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲା। ମୁଇ ଯେ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେଆଚି ଆର୍ ଉବା ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଇ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା, ଯଦି ମର୍ ଇ କ୍‌ତାଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନାଇ ତ୍‍ବେ ମର୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଯେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମୁଇ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରେଦ୍, ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‌ଡ୍‌କାମ୍ ହେଁ କ୍‍ରୁହାରେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ। ମର୍ ନାଉଁଏ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ମାଗ୍‍ଲେକ୍ ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହଇସିର୍ ଲ୍‌ଗେ ଉବାର୍ ମଇମା ହୁରାଅଇଦ୍। ମର୍ ନାଉଁଏ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ମକେ ମାଗାସ୍ ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକେ ଦେଇନ୍ଦ୍।” “ତୁମି ମକେ ଯଦି ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତ୍‍ବେ ମର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନା। ମୁଇ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେମ୍‌କେ ସେ ଗଟେକ୍ ସାଇଜ କାରିଆକେ ହ୍‍ଟାଇଦ୍, ସେ ଅମ୍‌ଲା ସ୍‌ତ୍ ଆତ୍ମା, ସେ ସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତବାଟ୍ ଦ୍‍କାଇଦ୍, ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତାକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ହୁର୍‌ତିବି ତାକେ ଦ୍‌କୁ ନାହାରେ କି ଚିନୁ ନାହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜାଣାସ୍, ସେ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ବାସା କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ସେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଏକ୍‍ଲା କ୍‍ରି ନ୍‍ଜାଇ, ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆସିନ୍। ଅଳ୍‍କ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ହୁର୍‌ତିବି ମକେ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କୁ ନାହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଜୀବନ୍ ରେଇନ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜୀବନ୍ ରିଆସ୍‌। ସେ ଦିନ୍ ଆଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍ ଯେ ମୁଇ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେଆଚି, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ହେଁ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚିବ୍‍ଲି। ଯେ ମର୍ ଆଦେଶ୍ ଶୁଣେଦ୍, ଆର୍ ମାନେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉବା ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ମୁଇ ହେଁ ତାକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରିନ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ମର୍ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍।” ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯୀହୂଦା ନଇ ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ଇରି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଅମ୍‌ହାରେ? ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇ ନଇକ୍‌ରି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁଇ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇ ଅଉସି?” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଯେ ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା ସେ ମର୍ ବାକ୍ୟ ମାନ, ତ୍‍ବେ ମର୍ ଉବା ତାକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମୁଇ ଆର୍ ମର୍ ଉବା ଆସିକ୍‍ରି ତାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ବାସା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଜୁଇଲକ୍ ମକେ ଲାଡ୍ ନ୍‍କେରୁଲା, ସେ ମର୍‍କ୍‍ତା ନ୍‌ମାନେ ମୁଇ କଇରିଲା ଶିକ୍ୟା ମର୍ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ମକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେମ୍ ରେମ୍ ହ୍‍କା ଇସ୍‌ବୁ ଜାଣାଇ ଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍ ନାଉଁଏ ହ୍‍ଟାଇଦ୍, ସେ ଆଇଲେକ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେଇଦ୍, ଆର୍ ମୁଇ କଇରିଲା ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଇ ଦେଇଦ୍। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ଶାନ୍‌ତି ଚାଡି ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ସେରି ଅଇଲି ମର୍ ନିଜାର୍ ଶାନ୍‌ତି, ଇ ଶାନ୍‌ତି ତୁମୁକେ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ଦେମ୍‍ ନାହାରେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ କି ଡିରାନାଇ। ମୁଇ ଜୁଇରି କଇଲେଆଚି ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ଆରେକ୍‌ ଲେଉଟି ଆସିନ୍, ମକେ ଯଦି ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାସ୍ ହ୍‍ଣି, କାଇତାକ୍ ମର୍ ଉବା ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍। ଆର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗଟୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲି ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣାଇ ଆଚି, ସେସ୍‍ବୁ ଗଟ୍‍ଲେକ୍ ମକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା। ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ସମୟ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରୁନାହାରି, କାଇତାକ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆସୁଲା। ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ କାମ୍ କ୍‍ରିନ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଯେ ଉବାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ ବ୍‍ଲି ହୁର୍‌ତିବି ଜାଣୁହାରେ, ଆଶା ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇତିହ୍‍ଣି ଜୁମା।” “ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଆର୍ ମର୍ ଉବା ଗଟେକ୍ ଚାଷି। ଜୁଇ କ୍‌ନ୍ଦା ହ୍‍ଡ୍ ନ୍‍ଦେରେ ସେତାକ୍ ସେ କାଟି ହ୍‌କାଇଦ୍। ଆର୍ ଜୁଇ କ୍‌ନ୍ଦା ହ୍‍ଡ୍ ଦ୍‍ରେଦ୍ ସେ ତାକେ ସେ ଅଦିକ୍ ହ୍‍ଡ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇକ୍‍ତା ଦିଲେଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ହ୍‌କା ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ ଅଇଆଚାସ୍। ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଗଟେକ୍ ଅଇକ୍‍ରି ରିଆ, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ହେଁ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଅଇକ୍‍ରି ରେଇନ୍। କ୍‌ନ୍ଦା ଯଦି ଗ୍‌ଚେ ଲାଗିକ୍‍ରି ନ୍‌ରେଇ ତ୍‍ବେ ନିଜେ ହ୍‍ଡ୍ ହ୍‌ଳୁ ନାହାରେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଗଟେକ୍ ଅଇ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ହ୍‍ଡ୍ ହ୍‌ଳୁ ନାହାରାସ୍। ମୁଇ ଅଙ୍ଗୁର୍ ଗ୍‌ଚ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ନ୍ଦା, ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ ଆର୍ ମୁଇ ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚି ସେ ବେସି ହ୍‍ଡ୍ ହ୍‌ଡେଦ୍, କାଇତାକ୍ ମର୍ ଚାଡି ଦିଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‌ରୁ ନାହାରାସ୍। ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରେଇ, ତାକେ କାଟିରିଲା କ୍‌ନ୍ଦା ହର୍ କ୍‍ରି ହ୍‍ଦାଇ ହିଙ୍ଗ୍‌ତି, ଆର୍ ସେରି ଶୁକି ଜାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ନ୍ଦାମ୍‍ନ୍‍କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ଡାଇ କ୍‍ରି ଜୟେ ହ୍‍ଡାଉତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ରିଆସ୍‌ ଆର୍ ମର୍ ବାକ୍ୟ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ଦୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମାଗାସ୍, ସେରି ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦେଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ହ୍‍ଡ୍ ହ୍‍ଡ୍‍ଲେକ୍ ମର୍ ଉବା ମଇମା ହାଇଦ୍, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ସ୍‌ତ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଅମ୍‌ହାରାସ୍। ମକେ ଉବା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତୁମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମର୍ ଲାଡ୍ ଲ୍‌ଗେ ରିଆ। ମୁଇ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନିକ୍‌ରି ମୁଇ ତାର୍ ଲାଡେ ଆଚି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନିକ୍‌ରି ମର୍ ଲାଡେ ରିଆ। ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅମ୍‌ଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆ ବ୍‍ଲି ମୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ କଇଲେଆଚି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ ଇରି ତୁମୁକ୍ ମର୍ ଆଦେଶ୍। ନିଜାର୍ ସାଙ୍ଗ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ ଦିଲେକ୍ ସେରି ହ୍‌କା ସ୍‌ତ୍ ଲାଡ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଡେଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଜୁଇ ଆଦେଶ୍ ଦେଇଆଚି, ସେରି ଯଦି ମାନାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ମର୍ ସ୍‌ତ୍ ସାଙ୍ଗ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଆରେକ୍‌ ଦାସ୍ ବ୍‍ଲି ନ୍‌କଇ, କାଇତାକ୍ ସାଉକାର୍ କାଇରି କ୍‌ରୁଲା ଦାସ୍ ନ୍‍ଜାଣେ, ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ଶୁଣ୍‍ଲେ ଆଚି, ସେସ୍‍ବୁ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ନ୍‍ବାଚାସ୍ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାଚିଆଚି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବେସି ହ୍‍ଡ୍ ହ୍‍ଡା ଆର୍ ସେରି ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବାଚିଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମାଗାସ୍ ସେରି ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦେଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇରି ମର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଆଦେଶ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ।” “ଯଦି ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗିଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ମ୍‌ନେର୍‌କା ସେ ଆଗେ ମକେ ଗିଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍ ଅଇଲାସ୍ ହ୍‍ଣି, ତ୍‍ବେ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ ହର୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ଲିହ୍‍ଣି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାଚିକ୍‌ରି ଜ୍‍ଗତେ ହ୍‍ଣି ଅଲ୍‍ଗା କ୍‌ଲେଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗିଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ଜୁଇକ୍‍ତା କଇରିଲେ ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଉଆ, ଦାସ୍ ତାର୍ ସାଉକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‌ଡ୍‍ଅଇ ନ୍‌କେରେ, ମକେ ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ କ୍‌ତାକେ ମାନ୍‍ତି ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତାକେ ମାନ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ମର୍‌ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି କାଇତାକ୍ ମକେ କେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚେ ସେରି ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି। ଯଦି ମୁଇ ଆସିକ୍‍ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ନ୍‍ବୁଜାଇଲେ ହ୍‍ଣି, ବ୍‍ଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦସି ନଇଲାଇ ହ୍‍ଣି। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ କେମା ହାମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଯେ ମକେ ଗିଣ୍ କ୍‌ରୁଲା, ସେ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହେଁ ଗିଣ୍ କ୍‌ରୁଲା। ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାବାକାମ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପାପି ବ୍‍ଲି ଜାଣା ହ୍‍ଡ୍‍ଲାଇ ହ୍‍ଣି, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ଆର୍ ମର୍ ଉବାକେ ଗିଣ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‍ଟ୍‍ତାର୍ ରିଲି ଲାଗି ମୋଶାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇରି ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ ସେରି ହୁରା ଅଇଲି, ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ଗିଣ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଆସେଦ୍, ସେ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିକ୍‍ରି ମର୍ ବିଷୟେ କଇଦ୍, ମୁଇ ତାକେ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇନ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମର୍ ବିଷୟେ କ୍ଉଆସ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ମର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ରେଇ ଆସିଆଚାସ୍।” “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ହାଇରିଲା ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‌ଚାଡାସ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ବ୍‍ସୁ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଦିନ୍ ଆସେଦ୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ତୁମୁକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‍ଲି ତାକାର୍ ମ୍‌ନେ ବାବ୍‍ତି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ର୍‌ତି କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ କି ମର୍ ଉବାକେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ତା ସମୟ୍ ଆଇଲେକ୍, ମୁଇ ଯେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇରିଲେ ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆସ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଲେଆଚି। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲେ ଲାଗି ଆରାମ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କଇଲେ।” “ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ମୁଇ ମର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କ୍ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ବ୍‍ଲି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ହେଁ ମକେ ହ୍‍ଚାରି ନ୍‍କେରୁଲାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ବେସି ଦୁକ୍ ଅମ୍‍ଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ଜାତାର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ନ୍‍ଗେଲେକ୍ ସେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଆତ୍ମା ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନାସେ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଗ୍‍ଲେକ୍ ତାକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇନ୍। ସେ ଆସିକ୍‍ରି ପାପ୍ ବିଷୟେ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଷୟେ, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିଆଇ ବିଚାର୍‌ ବିଷୟେ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଦ୍। ଯେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରେ ସେ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଷୟେ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କୁ ନାହାରାସ୍, କାଇତାକ୍ ଇରି ମର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍‌କେ ଜାଣାମ୍‌ଲି। ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦସି ବ୍‍ଲି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାରେ ଅବେ ଜାଣା ହ୍‍ଡୁଲି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ବେସି କ୍‌ତା କ୍ଉତାର୍ ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସ୍‍ମ୍ବାଳୁ ନାହାରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ତ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆଇଲେକ୍ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେଇଦ୍, ସେ ନିଜାର୍ ଅଦିକାରେ କାଇରି ନ୍‌କଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜୁଇରି ଶୁଣେଦ୍ ସେରି ହ୍‌କା କଇଦ୍, ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ଗଟୁକ୍ ଜ୍‌ମ୍‌ଲି ସେସ୍‍ବୁ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣାଇଦ୍। ସେ ମକେ ମଇମା ଆଣି ଦେଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଜାଣେଦ୍ ଆର୍ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣାଇଦ୍। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ ସେସ୍‍ବୁ ମର୍ ଅଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ ସେ ମର୍‍ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣାଇଦ୍।” “ଅଳ୍‍କ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କୁ ନାହାରାସ୍, ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଅଳ୍‍କ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‍ଚାରା ହ୍‍ଚାରି ଅଇଲାଇ, “ଇତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି? ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲା ଅଳକ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌କୁ ନାହାରୁ ଆର୍ ଆରେକ୍‌ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‍କୁହାରୁ, ସେ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲା ତାର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ବ୍‍ଲି। ଅଳକ୍ ସମୟ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି ବୁଜି ନ୍‍ଇଲି, ସେ କାଇ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ଲା? ସେ କାରି କ୍‌ମ୍‌ଲା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ବୁଜୁ ନାହାରୁ।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଇ ବିଷୟେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ବ୍‍ଲି ଯୀଶୁ ଜାନ୍‌ଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଅଳକ୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‌କୁ ନାହାରାସ୍ ଆର୍ ସମୟ୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍ ବ୍‍ଲି କଇଲା କ୍‌ତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି ବ୍‍ଲି ଦ୍‍ନ୍ଦା ନ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍ କି? ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦାସ୍ ଆର୍ ଏତାଇ ଏତାଇ ଦ୍‌କୁ ଅଉଆସ୍ ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଅଉଆସ୍ ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଦୁକ୍ ବାଦ୍‍ଲି କ୍‍ରି ଶୁକ୍ ଦେଇଦ୍। ଗଟେକ୍ ଟକିହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ହିଲାକେ ଦ୍‍କେଦ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ତାର୍ ଦୁକା ହାସ୍‌ରି ଜାଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ହିଲାକେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦିଲେଆଚି ବ୍‍ଲି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦୁକ୍ ଅଉଆସ୍, ମ୍‍ତର୍ ବେଗି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‍କାଇ ଅଇନ୍, ଆର୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆସ୍ ଆର୍ ସେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ତୁମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କେ ଚାଡାଇକ୍‍ରି ନେମ୍ ନାହାରେ। ସେଦିନ୍ ଆଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଆରେକ୍‌ କାଇରି ମାଗୁକ୍ ନ୍‍ହେଳେ। ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମର୍ ନାଉଁଏ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ମାଗାସ୍ ସେ ସେରି ଦେଇଦ୍। ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ କାଇରି ମାଗି ନ୍‌କେରାସ୍। ତ୍‍ବେ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାଗା, ସେରି ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦେଇଦ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉଆସ୍।” “ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ସମୟ୍ ଆସୁଲି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‍କାଇକ୍‍ରି ନ୍‌କଇ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବୁଜ୍‌ଲାହର୍ କଇନ୍ଦ୍। ସେଦିନ୍ ଆଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ନାଉଁଏ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ମାଗାସ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ବାଟ୍ ଅଇନ୍, ଉବାକେ କ୍ଉଆନାଇ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ନିଜେ ତୁମୁକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆଇଲେଆଚି। ଆର୍ ବେଗି ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଜାଇନ୍।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ଅବେ ତୁଇ କାଇରି ହେଁ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ନ୍‍କଇକ୍‍ରି ବୁଜ୍‌ଲାହର୍ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍। ତୁଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଜାଣୁଲିସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ କେ ତାକେ କାଇରି ହ୍‍ଚାର୍‍ତା ଲଡାନାଇ, ଇତିହ୍‍ଣି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲୁ। ଯେ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସି ଆଚ୍‍ସି ବ୍‍ଲି।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “କାଇରି ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ସମୟ୍ ଆସୁଲି ଆର୍ ଅବେ ସେ ସମୟ୍ ଆଇଲିବେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇଜାହାସ୍ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ହ୍‌ଳାଇ ଜାହାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ଏକ୍‍ଲା ଅଇନ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଏକ୍‍ଲା ନଇ ମର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଚେ। ମର୍‌ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ଶାନ୍‌ତିକେ ହାଉଆସ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ କଇଲେଆଚି, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତି, ମ୍‍ତର୍ ନିଜେ ନିଜ୍‍କେ ସାହାସ୍ ଦ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଜିନ୍‍ଲେ ଆଚି ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଜିଣାସ୍।” ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କଇଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ବାଟ୍ ମୁଣ୍ତ୍‍କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା, “ଉବା, ମର୍ ସମୟ୍ କେଟ୍‍ଲିବେ। ତର୍ ହଇଦି ମଇମା କ୍‌ର ତ୍‍ବେ ହଇଦି ହେଁ ତକେ ମଇମା କ୍‍ରେଦ୍, ତୁଇ ତାକେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦିକାର୍ ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି, ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁଇ ତାର୍ ଆତେ ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ତାକେ ତୁଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି। ତୁଇ ଯେ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌କା ସ୍‌ତ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଆର୍ ତୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଅମ୍‌ଲି, ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍। ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ତର୍ ମଇମାକେ ଜାଣାଇ ଆଚି, ଆର୍ ତୁଇ ଦେଇରିଲା କାମ୍ ମୁଇ ହୁରା କ୍‌ଲେଆଚି। ଆର୍ ଅବେ, ଏ ଉବା, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସୁଷ୍‌ଟି ଅଉତା ଆଗ୍‍ତୁ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ମର୍ ଜୁଇ ମଇମା ରିଲି, ସେ ମଇମା ଆରେକ୍‌ ମକେ ଦେ। ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁଇ ମର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଆଚ୍‍ସି, ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତକେ ଜାଣାଇ ଆଚି। ସେମ୍‍ନ୍ ତର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ତୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମର୍ ଆତେ ଦେଇ ରିଲିସ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ତର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଅବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲାଇ ଯେ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ ତୁଇମକେ ଦିଲିସ୍ ଆଚ୍‌ସି ସେସ୍‍ବୁ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ। ତୁଇ ଦେଇରିଲାର୍ କ୍‌ତା ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲେଆଚି, ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ତାକେ ମ୍‌ନେ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମୁଇ ଯେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଆସିଆଚି, ଆର୍ ତୁଇ ଯେ ମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚ୍‍ସି, ଇକ୍‍ତା ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାନ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହେଁ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମୁଇ ସେନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ଜ୍‍ଗତାର୍ ଗିନେ ନାଇ, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତର୍, ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁଇ ମର୍ ଆତେ ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍। ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ରିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ତର୍, ଆର୍ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ରିଲାର୍ ସ୍‍ବୁ ମର୍, ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ମଇମା ହାମ୍‌ଲେ। ଅବେ ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲେ, ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରେଇ, ମ୍‍ତର୍ ଏମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ବୁ ରେମ୍‍ଲାଇ, ପବିତର୍‌ ଉବା ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁଇ ମର୍ ଆତେ ଅଇ ଆଚ୍‍ସି, ତର୍ ନାଉର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ର୍। ତୁଇ ଆର୍ ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଅମ୍‍କେ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ସାଇଜ କ୍‍ର୍। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ତର୍ ନାଉଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ଲେଆଚି, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହର୍ ଜୁଇଲକାର୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅମ୍‍କେ ରିଲି ସେ ହ୍‌କା ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲାଆଚେ ମ୍‍ତର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ହେଁ ମୁଇ ନାରାଇ। ଅବେ ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ସ୍‍ର୍‍ଦା ତ୍‌ଇ ଆଚି ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କାର୍ ତାକାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଉତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ରେମ୍ ରେମ୍ ହ୍‍କା ସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ତର୍ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣାଇ ଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଗିଣ୍ କ୍‌ରୁଲି, ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ନଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍ ନ୍‌ଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନେଇଜାହା ବ୍‍ଲି ମୁଇ ନ୍‍କ୍‍ମ୍‍ଲେ, ମ୍‍ତର୍ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ ଯେ ଏମ୍‍ନ୍‍କେ ଶଇତାନାର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ର୍‍କ୍ୟାକ୍‍ର୍ ବ୍‍ଲି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ନାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ନାଇ ବ୍‍ଲେକ୍ ତର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ତ୍। ତର୍ ସ୍‌ତ୍ ତ୍‌ଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ପବିତର୍‌ କ୍‍ର୍ ତର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ତ୍। ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମକେ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚ୍‍ସି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚି। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ସ୍‌ତ୍ ଲାଗି ପବିତର୍‌ ଅଉତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ମର୍ ନିଜ୍‍କେ ଶ୍‍ହ୍‍ରି ଅମ୍‌ଲେ।” “ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ହ୍‌କା ପାର୍‌ତେନା ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଅଉତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, ଉବା ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚ୍‍ସି, ଆର୍ ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେଅତ୍, ତ୍‍ବେ ହୁର୍‌ତିବି ଜାଣେଦ୍ ଯେ ତୁଇମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚ୍‍ସି ବ୍‍ଲି। ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ଅଉତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇମକେ ଜୁଇ ମଇମା ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି, ସେ ମଇମାକେ ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଦିଲେଆଚି। ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚ୍‍ସି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେଇନ୍, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଗଟେକ୍ ଅଉତି, ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଜାଣେଦ୍ ଯେ ତୁଇମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍। ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ ବ୍‍ଲି ଜାଣାହ୍‌ଳ। ଏ ଉବା ତୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ମର୍ ଆତେ ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି, ମୁଇ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ରେଇନ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେ ଜାଗାଇ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ରେଇକ୍‍ରି ତୁଇମକେ ଦେଇରିଲାର୍ ମଇମାକେ ଦ୍‍କେଦ୍ ବ୍‍ଲି ମୁଇ ମ୍‍ନ୍‌କ୍‍ରୁଲେ, ବ୍‍ଲେକ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ସୁଷ୍‌ଟି ଆଗ୍‍ତୁ ତୁଇ ମ୍‍କ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ରିଲିସ୍। ପବିତର୍‌ ଉବା ହୁର୍‌ତିବି ତକେ ନ୍‍ଜାଣେ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତକେ ଜାଣିଆଚି, ଆର୍ ଏମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଜାଣୁଲାଇ ଯେ ତୁଇମକେ ହ୍‍ଟାଇ ଆଚ୍‍ସି ବ୍‍ଲି। ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ତର୍ ବିଷୟେ ସ୍‍ବୁ ଜାଣାଇ ଆଚି, ଆର୍ ସ୍‍ବୁବ୍‍ଳ୍ ଜାଣାଉତି ରେଇନ୍, ତ୍‍ବେ ତୁଇମକେ ଜୁଇ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ ସେରି ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ ହାର୍‍ତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହୁର୍‍ଦୟେ ଜାଗା ଦେତି।” ଯୀଶୁ ଇ ସ୍‌ବୁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ନିଜାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କିଦ୍ରଣ ନାଉର୍ ହାଣି ସେହାକ୍ ରିଲାର୍ ଗଟେକ୍ ବଗିଚା ବାଳେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଇଜାଗାଇ ଗାଦାତର୍ ଯୀଶୁ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାଇରିଲା, ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା ଇରି ଜାଣିରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ରୋମୀୟ ଶଇନ୍‌ମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍, ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ଆତ୍ ଲାଇଟ୍, ଲାତର୍ ଆର୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ସେତି ଆଇଲାଇ। ତାକେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟେଦ୍ ଯୀଶୁ ସେସ୍‍ବୁ ଆଗ୍‍ତୁ ଜାଣିରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଆଗେ ଆସିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାକେ କଜୁଲାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁକେ।” ସେ ସେମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ସେ ମାନାଇ।” ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେତା ଯିହୁଦା ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ଟିଆ ଅଇରିଲା। “ମୁଇ ହ୍‌କା,” ସେ ମାନାଇ ବ୍‍ଲି କଇଲାକେ, ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‍ଚ୍‍ହାକ୍ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ବୁଏଁ ଅଦୁର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ହ୍‍ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାକେ କଜୁଲାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁକେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ତୋ କଇଲେ, ମୁଇ ସେ ମାନାଇ ବ୍‍ଲି, ଯଦି ମକେ କଜୁଲାସ୍ ତ୍‍ବେ ଏମ୍‍ନ୍‍କେ ଚାଡିଦିଆସ୍।” ସେ କଇରିଲା ଇକ୍‍ତା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଇକ୍‍ତା କଇଲା, “ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁଇମକେ ଦେଇ ଆଚ୍‍ସି, ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ହେଁ ନାରାଇ।” ଶିମୋନ୍ ପିତରାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ରିଲି, ସେତାକ୍ ସେ ବାର୍‌କ୍‌ରି ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଚାକର୍‌କେ କାତା ହାକାର୍ କାନ୍ କାଟି ହ୍‍କାଇଲା। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ପିତରକେ କଇଲା, “କାପ୍ ଲ୍‌ଗେ ତର୍ କ୍‍ଣ୍ତାକେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉ। ତୁଇ କାଇରି ବାବୁଲିସ୍, ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଇ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଦିଲାଆଚେ, ମୁଇ ଇ ଦୁକ୍‌କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ରୋମୀୟ ଶଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍, ସେନାପତି ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରି ବାନ୍ଦ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ର୍‍ତୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ହାନା ବଡ୍ ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ସେ ବର୍ଷାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ରିଲା, ଆର୍ ସେ କୟାଫାର୍ ସ୍‌ତ୍‍ରାସି ରିଲା। ଇ କୟାଫା, ଅଳକ୍ ଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇ କଇରିଲା, “ଯେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ଗଟେଲକ୍ ମ୍‍ର୍‍ତାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷଇ।” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଆର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଚେଲା ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଜାତିରିଲାଇ। ସେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଚେଲା, ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଚିନାଜାଣା ଅଇଲାର୍ ଲାଗି ସେ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ସ୍‌କ୍‍ଳି ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ହ୍‍ଦାଇ ସେ ଜାଗାଇ ଟିଆ ଅଇରିଲା, ସେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଚେଲା, ଯେ କି ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଚିନାଲକ୍ ରିଲା ସେ ଲେଉଟି ଆଇଲା, ଆର୍ ସେବାଟ୍ ହାଳି ଲ୍‌ଗେ ଜାଗିରିଲା, ଆର୍ ଗେଟ୍ ଜାଗ୍‍ତା ଚାକ୍‌ରାନିକେ କ୍‌ଇକ୍‍ରି ପିତର୍‍କେ ସେ ସ୍‌କ୍‍ଳି ବିତ୍‌ରେ ଆନ୍‍ଲା। ବାଟ୍‍ଗଳି ଲ୍‌ଗେରିଲା ଚାକ୍‌ରାନି ପିତର୍‍କେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି କଇଲି, “ତୁଇ କାଇରି ଯୀଶୁର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ନଇକି?” ପିତର୍ କଇଲା, “ମୁଇ ନଇ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଶୀତ୍ ଅଉତିରିଲି ଲାଗି ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୟ୍ ଲାଗାଇକ୍‌ରି ଚାରିବାଟ୍ ବ୍‌ସି ତାହ୍‍ତି ରିଲାଇ। ପିତର୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାଇକ୍‍ରି ଟିଆ ଉଟ୍‍ଲା। ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଯୀଶୁକେ ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ବିଷୟେ ଆର୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା। ଯୀଶୁ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ କୁଲାକୁଲି ବାବେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲେଆଚି। ମନ୍ଦିରେ ଆର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେମ୍‍ନ୍‍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ତିରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ଶିକ୍ୟା ଦିଲେଆଚି। କାଇକ୍‌ତା ହେଁ ମୁଇ ଲୁକ୍‍ଣେ ନ୍‌କଇ। ମକେ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ହ୍‍ଚାରୁଲିସ୍? ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‌ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍। ତ୍‍ବେ ମୁଇ କାଇରି କଇଲେଆଚି ସେମ୍‍ନ୍ କ୍ଉତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଣି ଆତ୍‍ତି।” ଯୀଶୁ ଅନ୍‍କ୍‍ରି କଇଲାକେ, ଗଟେକ୍ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍ ଯୀଶୁକ୍ ଚାହୁଳ୍ ମାର୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତର୍ ଅତେକ୍ ସାହାସ୍, ତୁଇ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌କେ ଅନ୍‍କ୍‍ରି ଉତର୍ ଦେମ୍‍ଲିସ୍?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୁଇ ଯଦି ବୁଲ୍ କଇଲେଆଚି, ତ୍‍ବେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ ତୁଇ କ୍ଉ। ଆର୍ ଯଦି ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କଇଲେଆଚି, ତ୍‍ବେ ମକେ କାଇତାକ୍ ମାରୁଲିସ୍?” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହାନା ଯୀଶୁକେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ କୟାଫା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇ ଦିଲା। ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇ ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ସେତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁଇ କାଇରି ତାର୍ ଚେଲା ନଇକି?” ପିତର୍ ସେ ଲକ୍‌କେ ଜାଣି ନ୍‌କେରି ବ୍‌ଲି କଇଲା, “ନାଇ ମୁଇ କ୍‌ବେ ତାର୍ ଚେଲାନଇ।” ପିତର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ କାନ୍‍କେ କାଟିରିଲା ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ କଇଲା, ସେ ବଗିଚା ବାଳେ କାଇରି ମୁଇ ତକେ ନ୍‌ଦେକି ବ୍‍ଲି ତୁଇ ବାବୁଲିସ୍ କି? ପିତର୍ ଆରେକ୍‌ ନ୍‍ଚ୍‍ଲା, ଆର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି କଇଲା। ନାଇ ମୁଇ ନାଇ, ସେ ଦାହ୍‍ରେ କୁକ୍‍ଳା ବାସ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ବର୍ ସ୍‍କାଳ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୟାଫାର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି, ରୋମୀୟ ଗବର୍‍ନର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଲାଇ। ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ପ୍ରାସାଦ୍ ବିତ୍‌ରେ ନ୍‍ହୁର୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଦେଶେ ନିଜ୍‍କେ ଦସି ନ୍‍କେରୁକେ ଆର୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ରବାର୍ ବଜିର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ହ୍‍ର୍‍ଚାଳ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପିଲାତ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାରି ଆଇଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଇ ମାନାଇର୍ ବିରୁଦେ ତୁମାର୍ କାଇକ୍‌ତା ଆଚେ?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଯଦି ସେ କାଇ ଦସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନାଣ୍‍ଲୁ ହ୍‍ଣି।” ପିଲାତ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ତାକେ ଦ୍‍ରିନିଆ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ତାକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରା,” ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “କାକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକ୍ ଅମାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ।” ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମ୍‍ରେଦ୍ ଇ ବିଷୟେ ଯୀଶୁ ଆଗ୍‍ତୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ସେ ସ୍‍ବୁ ହୁରା ଅମ୍‍କେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଲି। ପିଲାତ ପ୍ରାସାଦ୍ ବିତ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁକେ କୁଦାଇକ୍‌ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କାଇରି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁଇ ଇକ୍‍ତା ତର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାୟ୍ ହ୍‍ଚାରୁଲିସ୍ କି କେ ତକେ ମର୍ ବିଷୟେ କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି?” ପିଲାତ କଇଲା, “ତୁଇ କାଇରି ବାବୁଲିସ୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ବ୍‌ଲି, ତର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ତକେ ଆଣିକ୍‍ରି ମର୍ ଆତେ ଶ୍‍ହ୍‍ରି ଦିଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ତୁଇ କାଇରି କ୍‍ରି ଆଚ୍‍ସି କ୍ଉ?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମର୍ ରାଜି ଇ ହୁର୍‌ତିବି ହର୍ ନଇ, ଯଦି ମର୍ ରାଜି ଇ ହୁର୍‌ତିବି ହର୍ ଅଇଲିହ୍‍ଣି ତ୍‍ବେ ମର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆସ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ବାଟ୍ ଅଇ ଜୁଜ୍ କ୍‌ଲାଇ ହ୍‍ଣି, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ମକେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଶ୍‍ହ୍‍ରି ନ୍‌ଦିଲାଇ ହ୍‍ଣି। ମର୍ ରାଜି ଇ ହୁର୍‌ତିବି ହର୍ ନଇ।” ପିଲାତ ଆରେକ୍‌ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜା କି?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁଇ କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍ ମୁଇ ର୍‍ଜା ବ୍‍ଲି। ବ୍‍ଲେକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣାମ୍‍କେ ମୁଇ ଆସିଆଚି, ଆର୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲେଆଚି, ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ତ୍‌ଇ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‍ତି।” ପିଲାତ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ସ୍‌ତ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ କାଇରି?” ପିଲାତ ହ୍‍ଦାଇ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଯୀଶୁକେ ମ୍‍ର୍‍ଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ମୁଇ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କାଇ ହେଁ ଦସ୍ ନାହାମ୍‍ଲେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ନିତିନିୟମ୍ ହର୍ ସ୍‍ବୁ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ବନ୍ଦିକେ ମୁଇ ଜ୍‌ଇଲେ ହ୍‍ଣି ମୁକ୍‍ଳାମ୍‍ଲେ, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜାକେ ମୁଇ ମୁକ୍‍ତି କ୍‍ରିନ୍ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ନାଇ ତାକ୍‍ନାଇ ବାରବାକେ ଚାଡିଦେ,” ସେ ଗଟେକ୍ ଚର୍ ରିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ପିଲାତ ଯୀଶୁକେ ନ୍ଇକ୍‌ରି କ୍‍ର୍‍ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଆରେକ୍‌ ଶଇନ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଟାର୍ ମୁକୁଟ୍ ବ୍‌ନାଇ କ୍‍ରି ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ, ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ହିନ୍ଦାଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ କଇଲାଇ, “ଏ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା, ଜୁଆର୍।” ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଚାହୁଳ୍ ମାରୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ। ପିଲାତ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ହ୍‍ଦାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ରୁଣ୍ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଦ୍‌କା ସେ ଲକ୍‌କେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ମୁଏ ଆଣୁଲେ, କାଇତାକ୍ ତାକେ ଦସି କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ କାଇ ହେଁ ବାଟ୍ ନାହାମ୍‍ଲେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବୁଜା।” ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‍ଚିଆ ଆର୍ କାଟାର୍ ମୁକୁଟ୍ ହିନ୍ଦାଇ କ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ ହ୍‍ଦାଇ ଆନ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ପିଲାତ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଦ୍‌କା ଏ ହ୍‌କା ସେ ମାନାଇ!” ତାକ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଦାହ୍‍ରେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍‍କେ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଉଆ,” ପିଲାତ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ନ୍ଇକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଉଆ, କାଇତାକ୍ ତାକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ମୁଇ କାଇ ହେଁ ଦସ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନାହାଇ।” ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “ଅମାର୍ ମୋଶାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ ସେ ମ୍‍ର୍‍ତାର୍ ଲଡା, କାଇତାକ୍ ସେ ତାର୍ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲା।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ପିଲାତ ବେସି ଡିର୍‌ଲା। ତାର୍ ପ୍ରାସାଦେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ କ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସି ଆଚ୍‍ସି?” ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ଉତର୍ ନ୍‍ଦିଲା। ପିଲାତ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‌ତା ଅମ୍‍କେ ନ୍‍ଚୁଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକ୍ ଆର୍ ମୁକ୍‍ଳାମ୍‍କେ ମର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ଇରି କି ତୁଇ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ସି?” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ତର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତକ୍ ସେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ମକେ ତର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‍ରି ଦିଲାଆଚେ, ସେ ଗଟେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ପାପ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ପିଲାତ ଯୀଶୁକେ ମୁକ୍‍ଳାମ୍‍କେ ବାଟ୍ କଜ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଯଦି ତାକେ ମୁକ୍‍ଳାଉସି ତ୍‍ବେ ତୁଇ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‍ଜା କାଇସରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍‌ଇ, ଯେ ନିଜ୍‍କେ ର୍‍ଜା ବ୍‍ଲି କଇଦ୍ ସେ କାଇସର୍ ର୍‍ଜାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ପିଲାତ ଯୀଶୁକେ ହ୍‍ଦାଇ ଦ୍‍ରି ଆନ୍‍ଲା, ଆର୍ ଟେଳାର୍ ମଣ୍ତପ୍ ଲ୍‌ଗେ (ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ ଇକ୍‍ତା, “ଗବ୍‍ବାଥା ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି”) ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣେ ବ୍‍ସ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ଅଇରିଲି, ଆର୍ ସେ ଦିନ୍ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବାର୍ ଆଗ୍‍ତୁର୍ ଦିନ୍‍ରିଲି, ପିଲାତ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଦ୍‌କା ଏ ହ୍‌କା ତୁମାର୍ ର୍‍ଜା!” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲାଇ, “ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା, ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଉଆ।” ପିଲାତ ସେମନ୍‍କେ କଇଲା, “ମୁଇ ତୁମାର୍ ର୍‌ଜାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଇନ୍ ବ୍‍ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍ କି?” ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ, “କାଇସର୍ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ର୍‍ଜା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ପିଲାତ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାରୁକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‍ହ୍‍ରିଦିଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍ରି ନିଲାଇ। ଯୀଶୁ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ବଇକ୍‌ରି କାହାଳ୍ ନାଉର୍ ଜାଗାକେ ଆଇଲା, “ସେ ଡଙ୍ଗୁର୍ କିହ୍‍ରି ହର୍ ରିଲି,” ଜାକେ ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ “ଗଲ୍‌ଗଥା ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି।” ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାର୍‌ଲାଇ, ଯୀଶୁକେ ମ୍‍ଜାଇ କ୍‍ରି ଦୁଇବାଟ୍ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‍ଗାଇଲାଇ। ଯୀଶୁ କାଇତାକ୍ ମ୍‌ଲା, ସେ ବିଷୟେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାମ୍‍କେ, ପିଲାତ ଗଟେକ୍ ହାଟାଇ ଲେକିକ୍‌ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ଅଳାଇ ରିଲା, ସେତି ଲେକା ଅଇରିଲି, ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା। ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଇ ଲେକାର୍ ବିଷୟକେ ହଳ୍‍ତି ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ଟାଣେ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାରିରିଲାଇ, ସେରି ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ରିଲି, ସେ ହାଟାଇ ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ, ଲାଟିନ୍ ବାଷାଇ ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ବାଷାଇ ଲେକା ଅଇରିଲି। ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଖିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ପିଲାତକେ କଇଲାଇ, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା ବ୍‍ଲି ଲେକି ନ୍‌କେରି, ସେ ନିଜେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‍ଜା କ୍‌ଉତିରିଲା ବ୍‍ଲି ଲେକ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିଲାତ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ମୁଇ ଜୁଇରି ଲେକିଆଚି ସେରି ସେ ରେଇଦ୍।” ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ, ଚାରିଗଟ୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ଚାରିବାଗ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଗଟେକ୍ ଗଟେବାଗ୍ ବାଟାକ୍‍ରି ନିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଡାହି ରିଲା ହ୍‍ଚିଆ, ସେରି ସିଲାଇ ଅଇନ୍‌ରିଲି ମ୍‍ତର୍ ଆତେ ସ୍‍ବୁ ବୁଣା ଅଇରିଲି। ଶଇନ୍‌ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଇ ହ୍‍ଚିଆକେ ଚିରୁ ନ୍‍ଚୁ, ମ୍‍ତର୍ ବଟ୍ କ୍‍ରୁମା ତ୍‍ବେ ଯାର୍ ନାଉଁଏ ବଟ୍ ହୁଟ୍‍ଲେକ୍ ସେ ନେଇଦ୍, ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍‍ଲାକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇରିଲା ଇ ବାକ୍ୟ ହୁରା ଅଇଲି, ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ ହ୍‍ଚିଆକେ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଟା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ଗୁଳିଆଇ ଅଇରିଲା ହ୍‍ଚିଆକେ ବଟ୍ କ୍‍ରିନେତି।” ଶଇନ୍‌ମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁର୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ଆଇସି, ତାର୍ ସାମାନ୍ କ୍ଳୋପାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ମରୀୟମ୍, ଆର୍ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ଟିଆ ଅଇରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଆଇସିର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଚେଲାକେ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ତାର୍ ଆଇସିକେ କଇଲା, “ଦ୍‍କ୍ ଇରି ତର୍ ହଇଦି!” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଚେଲାକେ କଇଲା, “ଇରି ତର୍ ଆଇଦି!” ସେଦିନ୍ ହ୍‍ଣି ସେ ଚେଲା ଯୀଶୁର୍ ଆଇସିକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ନିଲା। ଯୀଶୁ ଜାଣୁହାର୍‌ଲା ଯେ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ହୁରା ଅଇଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ୟ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ସେ କଇଲା, “ମକେ ଶସ୍ ଲାଗୁଲି।” ସେତି ଅମ୍‌ବ୍‌ଳି ର୍‍ସ୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇରିଲାର୍ ଗଟେକ୍ ମତାରିଲି। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍ପଞକେ ଗୁଳିଆଇକ୍‌ରି ସେ ଅମ୍‌ବଳି ର୍‍ସ୍ ଲ୍‌ଗେ ବୁଡାଇ ଯୀଶୁକେ ଡୁକୁକେ ଦିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେରି ଶକ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ସ୍‌ର୍‌ଲିବେ।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ସେ ତାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ତ୍‍ଳେକ୍‍ରି ମ୍‌ଲା। କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗଡ୍ ବାଙ୍ଗୁକେ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ଆଣୁକ୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ପିଲାତକେ ଆଦେଶ୍ ମାଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେଦିନ୍ ଶୁକୁର୍‍ବାର୍ ଦିନ୍‍ରିଲି, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ପବିତର୍‌ ବିଶାଉଣି ଦିନ୍‍ରିଲି, କାଇତାକ୍ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ନ୍‍ରେଅ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ବାବ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଶଇନ୍‌ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇ ରିଲା ଦୁଇଲକାର୍ ଗଡ୍ ବାଙ୍ଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଯେ ସେ ମ୍‌ରି ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଗଡ୍ ବାଙ୍ଗି ନ୍‌ଚ୍‌ଲାଇ, ଗଟେକ୍ ସ୍ଇନ୍ ବାଲାସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଯୀଶୁର୍ କୁଚାଇ ବୁସ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ସେତି ହାଣି ଆର୍ ବ୍‌ନି ବାର୍‍ଲି। ଯେ ଦ୍‍କିଆଚେ, ସେ କ୍‌ଇଆଚେ, ତାର୍ ଗିନେ ତୁମି ହେଁ ଶୁଣିକ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାସ୍। ସେ ଜୁଇରି କଇଦ୍ ସେରି ସ୍‌ତ୍, ସେ ଜାଣେଦ୍ ଯେ ସେ ସ୍‌ତ୍ କଇଲା। ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍‍ଲାର୍ ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଇ ବାକ୍ୟ ହୁରା ଅଇଲି, “ତାର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ଆଡ୍ ବାଙ୍ଗି ନ୍‌କେରେ।” ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରିହେଁ ଲେକାଆଚେ, “ଯାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁସ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ତାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହାରାମାଥିୟାର୍ ଯୋଷେପ୍ ପିଲାତ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ ନେଇନ୍ ବ୍‍ଲି ଆଦେଶ୍ ମାଗ୍‌ଲା, ଯୋଷେପ୍ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ଚେଲାରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିରିକ୍‍ରି ସେ ଲୁକ୍‍ଣେ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲା ଅଇରିଲା। ପିଲାତ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାକେ ଯୋଷେପ୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ତହୁକେ ନିଲା। ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନୀକଦିମ ରିଲା, ଏ ନୀକଦିମ ଗଟେଦିନ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁକେ ମିସୁକେ ଜାଇରିଲା, ନୀକଦିମ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତିରିଶ୍ କେଜି ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଦ୍‍ରିକ୍‍ରି ଆସିରିଲା। ଇ ଦୁଇ ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‍ଳ୍‍କେ ନିଲାଇ ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିତିନିୟମ୍ ହର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ତହ୍‍ତା ଆଗ୍‍ତୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତିଆର୍ କ୍‍ରି ରେମ୍‍ଲାଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଇକ୍‌ରି ସୁକ୍‌ଲା ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇଲାଇ। ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଜାଗାଇ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‍ରିରିଲା, ସେଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବଗିଚା ବାଳ୍ ରିଲି, ସେ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଆ କ୍‍ଣିରିଲା ମ୍‌ସୁଣ୍ ରିଲି, ସେତି ଆଗ୍‍ତୁ କାକେ ହେଁ ତହି ନ୍‌ରିଲାଇ। ସେଦିନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନାର୍ ବିଶାଉଣିଦିନାର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଦିନ୍‍ରିଲି ଲାଗି ବେସି ଦୁରିକେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ମ୍‍ଳ୍‍କେ ନ୍‍ନେଇକ୍‍ରି, ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେରି ଲ୍‌ଗେରିଲା। ବିଶାଉଣିଦିନ୍ ବର୍ ସ୍‍କାଳିଆ ଅନ୍ଦାର୍ ରେମ୍ ରେମ୍ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲି, ଆର୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣାର୍ ଟେଳା ଗୁଚାଇରିଲାର୍ ସେ ଦ୍‌କ୍‍ଲି। ସେତାକ୍ ସେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଗ୍‍ଲି ଆର୍ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍, ଆର୍ ଯୀଶୁ ଜାକେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସେ ଚେଲାକେ ଇ କ୍‌ବର୍ କଇଲି, “ମାପ୍‌ରୁକେ କେଅଲ୍ ନିଲାଇ ଆତ୍‍ତି ଆର୍ କ୍ଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ଅମି ନ୍‍ଜାଣୁ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ପିତର୍ ଆର୍ ସେ ଚେଲା ଦୁଇ ଲକ୍ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌ ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେମାଡେ ଦ୍‌ବ୍‌ଳୁକେ ଲାଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ବିନ୍ ଚେଲା ପିତରାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‍ଳାଇ ଆଗେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ କେଟ୍‍ଲା, ସେ ଲ୍‌ସି କ୍‍ରି ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଇରି ଜୁଇ ହ୍‍ଚିଆ ଗୁଳିଆଇ ରିଲାଇ ସେ ହ୍‍ଚିଆକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ହୁରୁ ନ୍‍ଚ୍‍ଲା। ହ୍‌ଚେ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଆସି ସିଦା ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଇରି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଯୀଶୁକେ ଗୁଳିଆଇରିଲା ହ୍‍ଚିଆ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ରିଲି, ତାର୍ ମୁଣ୍ତେ ବାନ୍ଦିଦିଲା ହାତୁଳ୍ ହ୍‍ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ହ୍‍ଚିଆ ମିସିକ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲି ମ୍‍ତର୍ ଅଲ୍‍ଗା ଜାଗାଇ ରିଲି। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେ ବିନ୍ ଚେଲା ହେଁ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା। ଯୀଶୁ ଯେ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟେଦ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଇ ବାକ୍ୟ ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜି ନ୍‌ରିଲାଇ। ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ମରୀୟମ୍ ହ୍‍ଦାଇ ଟିଆଅଇ କାନ୍ଦୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲି, କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କ୍‍ରି ସେ ମ୍‍ସ୍‍ଣେ ଲ୍‌ହ୍‍ଟିକ୍‍ରି ଦ୍‌କ୍‍ଲି, ଦବ୍ ହ୍‍ଚିଆ ହ୍‌ଜିରିଲା ଜଳେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ଯୀଶୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ ସେତି ବ୍‍ସିରିଲାଇ, ଗଟେଲକ୍ ମୁଣ୍ତ୍ ବାଟ୍ ଆର୍ ଏକ୍‍ଲା ଗଡ୍ ବାଟ୍। ସେ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏ ଆୟା ତୁଇ କାଇତାକ୍ କାନ୍ଦୁଲିସ୍?” ମରୀୟମ୍ ଉତର୍ ଦିଲି, “କେଅଲ୍ ମର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ନିଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ କ୍ଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ ନାହାରୁଲୁ।” ଅନ୍‍କ୍‍ରି କଇ ମରୀୟମ୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ବୁଲ୍‌ଲି ଆର୍ ସେ ଯୀଶୁକେ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‍ଲି, ମ୍‍ତର୍ ସେ ତାକେ ଚିନୁ ନାହାର୍‌ଲି। ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ କାଇତାକ୍ କାନ୍ଦୁଲିସ୍, ଆର୍ କାକ୍ କଜୁଲିସ୍?” ମରୀୟମ୍ ଯୀଶୁକେ ବଗିଚା ବାଳାର୍ ଚାଷି ବ୍‍ଲି ବାବିକ୍‌ରି କଇଲି, “ତୁଇ ଯଦି ମର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ଇ ଆଚ୍‍ସି ତ୍‍ବେ ତାକ୍ କ୍ଇ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇ ଆଚ୍‍ସି ମକେ କ୍ଉ, ମୁଇ ଜାଇନ୍ ଆର୍ ତାକେ ନେଇନ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମରୀୟମ୍।” ସେ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ବୁଲି କଇଲି, “ରାବ୍ବୁନି” ବ୍‍ଲେକ୍ ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ ତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, “ଏଗୁରୁ।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମକେ ଦ୍‍ରି ର୍‍କୁକ୍ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଅବେହ୍‍ତେକ୍ ମର୍ ଉବାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ନ୍‌କେରିତା, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ବାଇମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କ୍ଉ, ମୁଇ ମର୍ ଉବା ଆର୍ ତୁମାର୍ ଉବା, ମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ।” ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରୀୟମ୍ ହ୍‍ଳାଇଲି, ଆର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ଆର୍ ଜୁଇରି ସ୍‍ବୁ କଇଲା, ସେ ସ୍‍ବୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‌ବର୍ ଦିଲି। ସେ ରଇବାର୍ ଦିନ୍ ସ୍ଞ୍‍ବେଳା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିରିକ୍‍ରି ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ କାହାଟ୍ ଡାହିକ୍‍ରି ରିଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଉଲ୍‌ସ୍‌ତେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ।” ଆରେକ୍‌ ଇରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ସେ ତାର୍ ଆତ୍ ଆର୍ କୁଚିକେ ଦ୍‌କାଇଲା, ମାପ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ। ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇରିଲା ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହ୍‍ଟାମ୍‍ଲେ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ହୁଣ୍ତାଣ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି କଇଲା, “ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହାଉଆ।” ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ଜୁଇଲକାର୍ ପାପ୍ କେମା କେରାସ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପ୍ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ଜାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କେମା ନ୍‌କେରାସ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ କେମା ନ୍‌କେରେ। ଯୀଶୁ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ଥୋମା (ଜାକେ ଦିଦୁମ୍ ବ୍‍ଲି କ୍ଉତି) ସେତି ନ୍‍ରିଲା। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ”, ଥୋମା କଇଲା, “ତାର୍ କୁଟି ମାରିରିଲା ଆତ୍‍କେ ନ୍‍ଦେକ୍‍ଲେକ୍ ଆର୍ ତାର୍ କୁଚାଇ ବୁସିରିଲା ବାଲାର୍ ଚିନାକେ ନ୍‍ଚୁଇଲେକ୍ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରି।” ଆଟ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ରିଲାଇ ଆର୍ ଥୋମା ହେଁ ସେତିରିଲା। କାହାଟ୍ ସ୍‍ବୁ ବ୍‍ନ୍ଦ୍ ଅଇରିଲା ବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆଅଇ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଥୋମାକେ କଇଲା, “ଇତି ମର୍ କୁଚାଇ ତର୍ ଆଙ୍ଗ୍‍ଟି ଚୁଇକ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍ ଆର୍ ମର୍ ଆତ୍‍କେ ହେଁ ଦ୍‍କ୍, ତୁଇ ତର୍ ଜୀବନେ ଅବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେର୍ ମ୍‍ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍।” ଥୋମା ଉତର୍ ଦେଇ କଇଲା, “ମର୍ ମାପ୍‌ରୁ ମର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାକେ ତୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ନ୍‍ଦେକିକ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଦନ୍ୟ।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଏ ଯୀଶୁ ବେସି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ସ୍‍ବୁ ଇ ଶାସ୍‌ତର୍‌ରେ ଲେକା ନଇ। ଅତେକ୍ ସେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ ଯେ, ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ପରମେଶ୍‌ପ୍‌ରାର୍ ହଇସି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇ କ୍‌ତାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‍ତା ଜୀବନ୍ ହାଉଆସ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ତିବିରୀଆ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେତି ଶିମୋନ୍ ପିତର୍, ଥୋମା, ଜାକେ ଦିଦୁମ୍ କ୍ଉତି, ଗାଲିଲୀର୍ କାନ୍ନା ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ଲା ନିଥନିୟେଲ୍, ଜେବଦୀର୍ ଜଳେକ୍ ହଇସି ଆର୍ ବିନ୍ ଜଳେକ୍ ଚେଲା ରିଲାଇ। ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ମାଚ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ,” ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ କଇଲାଇ, “ଅମି ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଆସୁନ୍।” ତ୍‍ବେ ସ୍‍ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି ମାଚ୍ ଦ୍‌ରୁକେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେ ଗୁଳା ରାତି ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ବଇ ଜାଲ୍ ହ୍‍କାଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ମାଚ୍ ଦ୍‍ରୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‍କାଳ୍ ହାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ସେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ଟିଆଅଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ହିଲାମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଗଟେକ୍ ହେଁ ମାଚ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଦେରାସ୍ କି?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ନାଇ, ଗଟେକ୍ ହେଁ ନ୍‍ଦେରୁ।” ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଡଙ୍ଗାର୍ କାତାବାଟ୍ ତୁମାର୍ ଜାଲ୍ ହ୍‍କାଉଆ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାଚ୍ ହାଉଆସ୍।” ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତାଇ ଜାଲ୍‌କେ ହ୍‍କାଇଲାଇ ତ୍‍ବେ ଅତେକ୍ ମାଚ୍ ଆଇଲାଇ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଜାଲ୍‌କେ ଡଙ୍ଗା ବିତ୍‌ରେ ଜିକୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଚେଲାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସେ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍‌କେ କଇଲା, “ଏ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ।” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି, ଇଟାଇକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲା ହ୍‍ଚିଆ, ତନ୍ଦ୍ରା ଅଇ ବେଟି ଗୁଳିଆଇ ଅଇକ୍‍ରି କ୍‍ଣ୍ତିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ହାଣି ବିତ୍‌ରେ ଡ୍‍ଗାଇଲା। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ମାଚ୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇରିଲା ଡଙ୍ଗାକେ ଜିକିକ୍‍ରି ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ଆନ୍‍ଲାଇ, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ଲ୍‌ଗେ ହଣି ମ୍‍ତର୍ ଦୁଇଶ ଆତ୍ ଦୁରିକେ ଜାଇରିଲାଇ। ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ହଚ୍‍ଲା ଦାହ୍‍ରେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜୟ୍ ଲାଗ୍‍ତିରିଲା ଇଙ୍ଗ୍ରା ଉହ୍‍ରେ ଅଳକ୍ ମାଚ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଳକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ରୁଟି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ମାଚ୍ ଦ୍‌ରିଆଚାସ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଅଳକ୍ ମାଚ୍ ଆଣା।” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଆର୍ ତରେକ୍ ଡଙ୍ଗାଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ମାଚ୍ ବ୍‍ର୍‍ତି ଅଇରିଲା ଜାଲ୍‌କେ ଜିକି ଆନ୍‍ଲାଇ, ସେତି ଶଏ ପଚାଷ୍ ତିନିଗଟ୍ ବ୍‍ଡ୍ ମାଚ୍ ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଏତେକ୍ ମାଚ୍ ରିଲେକ୍ ହେଁ ସେ ଜାଲ୍ ଚିରି ନ୍‍ଇଲି। ଯୀଶୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କୁଦ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ କଇଲା, “ଆଶା ଅମିମ୍‍ନ୍ କାମା।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ହେଁ “ତୁଇ କେ?” ବ୍‍ଲି ଯୀଶୁକେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଡିର୍‍ତି ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଲାଇ। ଯୀଶୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ଆଗେ ରୁଟି ବାଟାକ୍‍ରିଦିଲା, ଆର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାଚ୍ ହେଁ ବାଟାକ୍‍ରିଦିଲା। ଯୀଶୁ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଉଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ତିନିତର୍ ଅଇଲି ସେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇ ସ୍‍ର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ଶିମୋନ୍ ପିତରକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଯୋହନାର୍ ହଇସି ଶିମୋନ୍ ତୁଇ କାଇରି ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମକେ ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ କି?” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ, ମୁଇ ତକେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ତୁଇ ନିଜେ ଜାଣୁଲିସ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ତ୍‍ବେ ମର୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା ମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁଇ ଚ୍‍ରାଉ।” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ଗଟେତର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଯୋହନାର୍ ହଇସି ଶିମୋନ୍, ତୁଇ କାଇରି ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ, ମୁଇ ତକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ ତୁଇ ସେରି ଜାଣୁଲିସ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମର୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜ୍‍ତୁନ୍‍କ୍‍ର୍।” ଯୀଶୁ ଶିମୋନ୍‍କେ ତିନିତର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଯୋହନାର୍ ହଇସି ଶିମୋନ୍ ତୁଇମକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ କି?” ଯୀଶୁ ତାକେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତିନିତର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାକ୍ ପିତର୍ ଦୁକ୍ ଅଇ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ତ ସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଜାଣୁଲିସ୍ ଆର୍ ମୁଇ ଯେ ତକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଇକ୍‍ତା ତୁଇ ଜାଣୁଲିସ୍।” ଯୀଶୁ ତାକେ କଇଲା, “ମର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜ୍‍ତୁନ୍‍କ୍‍ର୍। ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ତୁଇ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲାବ୍‍ଳ୍ ଜ୍ଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେହାକ୍ ଅଟା ବାନ୍ଦିଅଇକ୍‌ରି ଜାତି ରିଲିସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ବୁଡା ଅଇଲେକ୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍‍କେ ଟେକ୍‍ସି ଆର୍ ବିନ୍‌ଲକ୍ ତର୍ ଅଟାକେ ବାନ୍ଦିଦେତି ଆର୍ ତର୍ ଇଚାର୍ ବିରୁଦେ ବିନ୍ ଟାଣେ ନେତି।” ଯୀଶୁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଜାଣାଇ ଦିଲା, ଯେ ପିତର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‍ରେଦ୍, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୀଶୁ ପିତରକେ କଇଲା, “ମର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆଉ।” ପିତର୍ ହ୍‍ଚ୍‍ହାକ୍ ବୁଲିକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଚେଲାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ତାକେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଯେ କି ମଜାରାତି କାତିରିଲା ବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁର୍ ବୁକେ ଲାଦିଅଇ “ମାପ୍‌ରୁ ତକେ କେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଶ୍‍ହ୍‍ରି ଦେଇଦ୍।” ବ୍‌ଲି ହ୍‌ଚାରିରିଲା। ପିତର୍ ସେ ଚେଲାକେ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଯୀଶୁକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମାପ୍‌ରୁ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ଯୋହନାର୍ ବିଷୟେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍?” ଯୀଶୁ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ଯଦି ମୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିନ୍, ସେ ମର୍ ଆରେକ୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ବଚିରେଉଅ ବ୍‍ଲି। ତ୍‍ବେ ତୁଇ ତାର୍ ବିଷୟେ କାଇତାକ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍? ତୁଇ ମର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆଉ।” ସେତାକ୍ ସେ ଚେଲା ନ୍‍ମେରେ ବ୍‍ଲି ସ୍‍ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବାବ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ କ୍‌ବେ ନ୍‍ମେରେ ବ୍‍ଲି ଯୀଶୁ କ୍ଇ ନ୍‍ରିଲା, ସେ କଇରିଲା ମର୍ ଆରେକ୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‍ତେକ୍ ସେ ବଚିରେଉଅ, ଯଦି ମୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିନ୍ ତ୍‍ବେ ତୁଇ କାଇତାକ୍ ସେ ବିଷୟେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍ ବ୍‌ଲି କଇରିଲା। ଯେ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସାକି ଦିଲା ଆର୍ ଲେକ୍‍ଲା ଆଚେ। ସେ ଚେଲା ଯୋହନ୍। ଆର୍ ତାର୍ ସାକ୍ଯ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ ସେ ଜୁଇରି ଲେକିଆଚେ ସେସ୍‍ବୁ ସ୍‌ତ୍। ଯୀଶୁ ଗାଦିସ୍‍ବୁ କାବାକାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେସ୍‍ବୁ ଯଦି ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରି ଲେକା ଅଇଲିହ୍‍ଣି, ବ୍‍ଲେକ୍ ଗାଦି ଶାସ୍‌ତର୍ ଲେକା ଅଇଲିହ୍‍ଣି, ଆର୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ସେ ସ୍‍ବୁ ସ୍‍ଙ୍ଗାମ୍‍କେ ଟାଣ୍ ନ୍‍ଇଲି ହ୍‍ଣି। ଏ ଲାଡାର୍ ଥିୟଫିଲ୍, ଜୁଇ ଦିନ୍ ଯୀଶୁ ନିଜେ ବାଚିକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଆ ଅଇଲା, ସେ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଯୀଶୁ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଆରାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟକେ ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକ୍‌ଲେ ଆଚି। ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଇ ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ହେଁ କେତେକ୍ ଚିନ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ଜୀବନ୍ ଆଚି ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ଚାଳିଶ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ବାର୍ ବାର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‌କା ଅଇ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ କଇଲା। ଗଟେତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‌କେ ବ୍‌ସ୍‌ତା ବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଜାହାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଉବାର୍ ଜୁଇ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ତୁମି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଶୁଣିଆଚାସ୍ ସେତାକ୍ ହାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ଜାଗିକ୍‌ରି ରିଆ। କାଇତାକ୍ ଯୋହନ୍ ହାଣିୟେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲା ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଳ୍‌କ୍‌ ଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଡୁବେନ୍ ହାଉଆସ୍।” ତ୍‍ବେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ତାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ। “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ କାଇରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଲେଉଟାଇ ଦେସି?” ଯୀଶୁ ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ମର୍ ଉବା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳାର୍ ଗଟ୍‌ଣାକେ ତାର୍ ଅଦିନେ ର୍‌କିଆଚେ, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତା ବିଷୟ୍ ନଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସେଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିୟେ ହୁରା ଅଉଆସ୍, ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ, ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦା ଜିଲା ଆର୍ ଶମିରୋଣୀୟ ଜିଲା, ଆରେକ୍‌ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଦେଶେ ମର୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆସ୍।” ସେ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ତାକେ ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୀଶୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଉଟାଇ ନିଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ମେଗ୍ ଆସିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ହ୍‍ଣି ଯୀଶୁକେ ଅଲ୍‍ଗା କ୍‌ଲି। ଯୀଶୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ବାଟ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌କା, ଦବ୍‍ଳା ହ୍‌ଚିଆ ହ୍‌ଜିରିଲା ଦୁଇ ଲକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ଆସିକ୍‍ରି ଟିଆ ଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଏ ଗାଲିଲୀୟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାଦୁଳ୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆଚାସ୍? ଇ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କାସ୍‌।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଜିତ୍ ନାଉର୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆଇଲାଇ, ସେ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଗଟେକ୍ କିଲମିଟର୍ ବାଟ୍ ରିଲି। ସେମ୍‍ନ୍ ଅଇଲାଇ ପିତର୍, ଯୋହନ୍, ଯାକୁବ, ଆନ୍ଦ୍ରିୟ, ଫିଲିପ୍ପ, ଥୋମା ବାର୍‍ଥଲମୀ, ମାଥିଉ, ଆଲଫିର୍ ହଇସି ଯାକୁବ, ଉଦ୍‌ଯୋଗି ଶିମୋନ୍ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍ ହଇସି ଯୀହୂଦା, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସହରେ ଜୁଇ ଉହ୍‌ରାର୍ ବ୍‌କ୍‌ରାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ରେତିରିଲାଇ ସେତିକେ ସେମ୍‍ନ୍ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। କ୍‍ତେକ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଆଇସି ମରୀୟମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତାର୍ ବାଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ରୁଣ୍ତ୍‌ତି ରିଲାଇ। ଅଳକ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଶଏ କଳେଗଟ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ରୁଣ୍ଡି ରିଲାଇ, ସେତି ପିତର୍ ଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ମର୍ ବାଇମନ୍ ଜୁଇ ଯିହୁଦା ଯୀଶୁକେ ଶତ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ରିଲା, ତାର୍ ବିଷୟେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆଗେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କଇରିଲା, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସେ କ୍‌ତା ହୁରା ଅଉତାର୍ ଲଡାରିଲି। କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦା ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ଯୀଶୁ ତାକେ ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ତାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ବାବିରିଲା। ଯିହୁଦା ଯୀଶୁକେ ଯିହୁଦା ନେତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଦ୍‍ରାଇ ଦେଇରିଲା, ସେ ପାପାର୍ ଡାବୁସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜୁଇ ବେଡା ଗେନିରିଲା, ସେ ବେଡାଇ ମୁଣ୍ତ୍ ତ୍‌ଳେ ଅଇ ଅଦ୍‍ରି କ୍‍ରି ମ୍‌ଲା, ଆର୍ ତାର୍ ହେଟ୍ ହୁଟିକ୍‌ରି ଅତ୍‌ନିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ହ୍‌ଦାଇ ବାର୍‌ଲି। ଆର୍ ଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇବିଷୟ୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ବାଷାଇ ବେଡାକେ ‘ହକଲ୍‌ଦମା’ ବ୍‌ଲେକ୍ ‘ବ୍‌ନିର୍ ବେଡା’ ବ୍‌ଲି ନାଉଁ ଦିଲାଇ।” ଆର୍ ପିତର୍ କଇଲା “ଇବିଷୟ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ଲେକ୍‍ଲା ଗିତସଂହିତା ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ‘ତାର୍ ଗ୍‍ର୍ ସୁନ୍ ଅଉଅ, ସେ ଗ୍‍ରେ କେ ହେଁ ବାସା ନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍, ତାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଅଦିକାର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଦିଆ ଜ୍‌ଅ।’ ଯୀଶୁ ଯୋହନାର୍ ଡୁବେନ୍ ନେତା ସମୟେ ହ୍‍ଣି ଆରମ୍ କ୍‍ରି ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନିଲା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ମାନାଇ ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ରିଲାଲକ୍ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ତ୍‍ବେ ଅମି ତାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାକ୍‌ରି ବାଚୁନ୍, ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ଲା ଆଚେ ବ୍‍ଲି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାକି ଅମ୍‍କେ ଗଟେଲକ୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିଶ୍‌ଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ।” ତ୍‍ବେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅଇଲାଇ ବର୍ଶବା ଜାକେ କି ଯୋଷେପ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ନାଉଁ ଅଇଲି ଯୂସ୍ତ, ତାକେ ଆର୍ ମଥିୟକେ, ବିନେ କ୍‍ରି ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଚିନ୍‍ତା ଜାଣୁଲିସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାକେ ବାଚୁଲିସ୍ ସେରି ଅମୁକ୍ ଜାଣାଉ, ଜେକି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାର୍ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଜୁଇକାମ୍ ଇଷ୍କାରିୟତ୍ ଯିହୁଦା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଚାଡି ମ୍‌ରତାର୍ ବାଟ୍ ବାଚ୍‌ଲା।” ତାରହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ଗିନେ ଲେଟ୍‌ରି ହୁଟାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ମଥିୟର୍ ନାଉଁଏ ଲେଟ୍‌ରି ହୁଟ୍‌ଲି, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ମଥିୟକେ ଏଗାର୍ ଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମିଶାଇଲାଇ। ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପେଣ୍ଟିକଷ୍ଟ୍ ହ୍‌ର୍‍ବ୍ ଆଇଲି ଲାଗି, ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗଟେତ୍ଇ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ରୁଣ୍ତଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେ ଦାହ୍‍ରେ ବେସି ହ୍‌ବନାର୍ ଶ୍‌ବଦ୍ ଅଇଦ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ବଦ୍ ଆଇଲି, ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଗ୍‍ରେ ବ୍‍ସିରିଲା ସେ ଗ୍‍ର୍ ଚାରିବାଟ୍ ସେ ଶ୍‌ବଦ୍ ଅଇଲି। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଜୟ୍‌ହର୍ ଜିବ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେରି ଏକ୍‍ଲା ଏକ୍‍ଲା କ୍‍ରି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଆଇଲି। ସେତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌, ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଲି, ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିର୍‌ତିରିଲା ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ବିନ୍‍ଜାତି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ତ୍‌ଳେ ରେତା ଦେଶେହ୍‌ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ପେଣ୍ଟିକଷ୍ଟ୍ ହ୍‌ର୍‍ବ୍ କାମ୍‌କେ ଆସିରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ହ୍‌ବନାର୍ ଶ୍‌ବଦ୍ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ସେତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ତଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା ଅଉତାର୍ ଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି କ୍‍ରି ଚାନିଆ ଅଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, “ଦ୍‌କା, ଇ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅମାର୍ ବାଷା କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାର୍ ଲକ୍ ନଇକି? ତ୍‍ବେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା ଅଉତାର୍ ଶୁଣୁଲୁ? ଅମିମ୍‍ନ୍ ତୋ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଦେଶେହ୍‌ଣି ଆଇଲୁ ଆଚୁ, ପତ୍ତିୟ ଆର୍ ମାଦୀୟ, ଏଲାମୀୟ, ଆରେକ୍‌ ମେସୋପୋଟାମିଆ, ଯିହୁଦା ଦେଶ୍ ଆର୍ କାପ୍‌ପାଦକିଆ, ପନ୍ତ ଆର୍ ଆସିଆ ଦେଶ୍, ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଫ୍ରୁଗିଆ ଆର୍ ପଂଫୂଲିଆ, ମିସର ଦେଶ୍ ଆର୍ କୁରିଣୀ ସହର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଲିବିଆ ଦେଶ୍ ଲ୍‌ଗାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍, ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ରୋମ୍ ଦେଶେହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା ଯିହୁଦିଲକ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍, ଆରେକ୍‌, କ୍ରୀତୀୟ ଆର୍ ଆରବୀୟ ଦେଶାର୍ ଲକ୍। ତ୍‍ବେ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅମି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବାଷାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‌ରିରିଲା ଚାନିଆକାମାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଆଚୁ।” ଆରେକ୍‌, ସେମ୍‍ନ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି କ୍‍ରି ଚାନିଆ ଅଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଅର୍‌ତ କାଇରି? ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇନସ୍ତା କ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଏମ୍‌ନ୍ ନ୍ଉଆ ଅଙ୍ଗୁର୍ ରସ୍‌ କାଇକ୍‍ରି ମାତ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଏଗାର୍ ଗଟ୍ ବାଚିକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟିଆଅଇ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଏ ଯିହୁଦିଲକ୍ ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଶୁଣା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇରି ଜାଣୁଲାସ୍ ଆର୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନେ ବାବୁଲାସ୍‌, ଏମ୍‌ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାତି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେତାକ୍ ଅବେ ସ୍‍କାଳ୍ ନଅଟା ଅଇଲିଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଯୋୟେଲ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ତାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ କଇଲା କ୍‌ତା ଅବେ ହୁରା ଅମ୍‍କେ, ଇରି ସେ ଗଟ୍‍ଣା ଗ୍‌ଟିଆଚେ। ‘ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇଦ୍, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍, ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଦେଇନ୍। ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହିଲା ଟକିମ୍‌ନ୍ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍ଉତି, ଆର୍ ତୁମାର୍ ବେଣ୍ତିଆ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟେ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍ ବୁଡା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମୁଇ ଦିଲା ଚହନ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ହେଁ, ସେ ଦିନ୍ ମୁଇ ମର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ମାଇଜି ଅଣ୍ଡ୍‍ରା, ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ମର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଦେଇନ୍। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଉତି। ମୁଇ ଆକାଶେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍। ଆରେକ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ମାରାମାରି ହୁଜାହୁଜିର୍ ବ୍‌ନି ଆର୍ ଜୟ୍ ଦୁଆଁ ଅଉତାର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦିନ୍ ଆସ୍‌ତା ଆଗେ, ବେଳ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ଜନ୍ ବ୍‌ନି ହର୍ ଅଇଦ୍। ଆର୍, ସେଦିନ୍ ଆସ୍‌ତା ଆଗେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେଦ୍ ଯେ, ଜୁଇଲକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍।’ ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣା। ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ କାମ୍, ଚାନିଆକାମ୍‍ ଆର୍ ଚିନ୍ ଦ୍ଵାରା ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣା ଅଇଲିଆଚେ। ତାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯେ ତୁମାର୍‌ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଜାଣାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ଆତେ ଯୀଶୁକେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଗେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବିନ୍‍ଜାତି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେଇ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇକ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଆଚେ, କାଇତାକ୍ ସେ କ୍‍ବେହେଁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇ ବାନ୍ଦିଅଇକ୍‌ରି ରେମ୍ ନାହାରେ। ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ହେଁ ତାର୍ ବିଷୟେ କଇଲା ଆଚେ, ‘ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମର୍ ମୁଏ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‌କୁଲେ, କାଇତାକ୍ ସେ ମର୍ ହାକ୍ ରେମ୍‌ଲା ଲାଗି କେ ହେଁ ମକେ ଡିରାମ୍ ନାହାରେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲେ ଆର୍ ମର୍ ଜିବ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲି, ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଶା କ୍‌ରିରେଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ତୁଇମକେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ହାତାଳେ ରେମ୍‌କେ ନ୍‍ଦେସି, ଆର୍ ତୁଇ ତର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ରୁକେ ଚାଡି ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲିସ୍। ତୁଇମକେ ସ୍‌ତ୍ ଜୀବନାର୍ ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ଆଚ୍‌ସି, ଆର୍ ତୁଇ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚ୍‌ସି ଲାଗି ମକେ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଲାଗୁଲି।’ ଏ ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଆର୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ର୍‌ଜା, ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେ ମ୍‌ଲାକେ ତାକେ ତହ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍ ମ୍‌ସୁଣ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ। ସେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଜୁଇରି କ୍‌ତା ଦେଇରିଲା ସେରି ସେ ଜାଣିରିଲା, ଦାଉଦାର୍‌ ବ୍ଉଶ୍ ହ୍‍ଣି ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ହର୍ ଗଟେକ୍ ର୍‌ଜା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ କ୍‍ତା ଦେଇ କଇରିଲା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଗେ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ଜାତିରିଲା ସେରି ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ଜାଣିରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ତା ବିଷୟେ କଇଲା ଆଚେ, ‘ସେ ହାତାଳେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେମ୍ ନାହାରେ, ଆର୍ ସେ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅମ୍‍କେ ନ୍‌ଦେଇ।’ ଇ ଯୀଶୁକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଲା ଆଚେ, ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ସାକି। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଉବାସି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦକିଣ ହାକ୍ ବ୍‌ସୁକେ ଉଟିଆଚେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ହର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କୁଲାସ୍ ଆର୍ ଶୁଣୁଲାସ୍ ସେରି ଅମ୍‌ଲି ତାର୍ ଦାନ୍ ସେରି ସେ ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଚାଡିଦିଲା ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଯାଇ ନ୍‍ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ନିଜେ କଇରିଲା, ‘ଇଶ୍ୱର୍‌ ମର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ କଇଲା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନାଣ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ତୁଇ ମର୍ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ସେ ବ୍‌ସିରେ।’ ତ୍‍ବେ, ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣା ଯେ, ଜୁଇ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ରିଲାସ୍, ତାକେ ହ୍‌କା ଇଶ୍ୱର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଜୀବନ୍ ଗ୍‌ଲାହ୍‌ର୍ ଅଇଲି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ପିତର୍‌କେ ଆର୍ ବିନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ବାଇମନ୍, ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇକ୍‌ରୁମା?” ସେତାକ୍ ପିତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାଉଁଏ ଡୁବେନ୍ ନିଆ, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା ଅଇଦ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍‌କେ ହାଉଆସ୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ, ଆର୍ ତୁମାର୍ ହିଲାଜିଲା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ, ଆର୍ ଦୁରିରିଲା ଲକ୍‌କେ ଆର୍ ଲ୍‌ଗେ ରିଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ବାବିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ଆରେକ୍‌ ପିତର୍ ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବେସି ବାକ୍ୟ କଇକ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ଦିଲା, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଇ ସ୍‌ବୁ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରା।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ, ଆର୍ ତିନି ହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍ ସେ ଦିନ୍ ତାକାର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳି ଲ୍‌ଗେ ମିସ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେଦିନ୍ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସିକ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ଦେତା କାମେ, ରୁଟି ବାଙ୍ଗ୍‌ତା କାମେ ଆର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା କାମେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇରିଲାଇ। ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବେସି ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‌ଲାଇ, ସେରି ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମିସିକ୍‌ରି ତାକାର୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ବିକିକ୍‌ରି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲଡାରିଲାହର୍ ସେସ୍‍ବୁ ଟ୍‌କାକେ ବାଟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମ୍‌ନ୍ଦା ଅଇକ୍‌ରି ମନ୍ଦିରେ ରୁଣ୍ତ୍‌ତି ରିଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ମ୍‌ନେ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେତିରିଲାଇ, ଆର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ରେ ରୁଟି ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି କାତିରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେସ୍‍ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତିରିଲାଇ, ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସାଉତି ରିଲା। ଗଟେଦିନ୍ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ସ୍ଞ୍ ବେଳାର୍ ତିନିଟା ବ୍‌ଳ୍ ମନ୍ଦିରେ ଜାତିରିଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ସମୟ୍ ରିଲି। ସେତି ସୁନ୍ଦୁର୍ ନାଉର୍ ବାଟ୍‍ଗଳି ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ଲମେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଚଟାକେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବଇକ୍‌ରି ଆଣି ସେତି ଉତ୍‌ରାଉତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେ ମନ୍ଦିରେ ଜାତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିକ୍ ମାଗ୍‌ତି ରିଲା। ସେ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଜାତିରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବିକ୍ ମାଗ୍‌ଲା। ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ସେ ଚଟାକେ ସିଦା ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ପିତର୍ ସେ ଚଟାକେ କଇଲା, “ଅମାର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‍କ୍।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍ କାଇରିଅଲ୍ ଦେତି ବ୍‌ଲି ଆଶାକ୍‌ରି ତାକାର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ରୁପା କି ସନା ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇରିଆଚେ ସେରି ମୁଇ ତକେ ଦେମ୍‍ଲେ, ନାଜରିତ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ଟିଆ ଅଉ ଆର୍ ଇଣ୍ତ୍।” ଆରେକ୍‌, ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇକ୍‌ରି ତାର୍ କାତା ଆତେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତାକେ ଉଟାଇଲା। ତ୍‍ବେ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ ଚଟାର୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ଗ୍‌ଟିସ୍‌ବୁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଲି, ଆର୍ ସେ ଚଟା କୁଦାମାରି ଟିଆଅଇଲା। ଆର୍ ସେ ଇବାଟ୍ ସେବାଟ୍ ଇଣ୍ତୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ ମନ୍ଦିରେ ହୁର୍‌ଲା। ସେତିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଚଟାଲକ୍‌କେ ଇଣ୍ତ୍‌ତାର୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ କଇଲାଇ ଇ ମାନାଇ ତୋ ସେ ମନ୍ଦିରାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ନାଉର୍ ବାଟ୍‍ଗଳି ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସିକ୍‌ରି ବିକ୍ ମାଗ୍‌ତି ରିଲା, ବ୍‌ଲି ତାକେ ଚିନ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍‌ଗିନେ ଜୁଇରି ଗଟିରିଲି, ସେରି ଜାଣିକ୍‌ରି ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ ଆର୍ କାବାଅଇଲାଇ। ସେ ମାନାଇ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଶଲୋମନାର୍ ମଣ୍ତପ୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ ଆର୍ ସେ ମଣ୍ତପ୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆଇଲାଇ। ପିତର୍ ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ର ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ମାନାଇର୍ ବିଷୟେ ଚାନିଆ ଅମ୍‍ଲାସ୍? କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆକି ମ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମାର୍ ଗିନେ ଇ ମାନାଇକେ ଇଣ୍ତୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଲୁ ଆଚୁ। ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଅବ୍ରାହାମ୍, ଇସ୍‍ହାକ୍ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ତାର୍ ଦାସ୍ ଯୀଶୁକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ମଇମା ଦିଲାଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ରୁକେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଲାସ୍, ଆର୍ ପିଲାତ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ ମୁକ୍‍ଳାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାସ୍। ଯୀଶୁ ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାସ୍, ଆର୍ ତାର୍ ବାଦୁଲେ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ମାର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ଚାଡି ଦେମ୍‌କେ ପିଲାତ ର୍‌ଜାକେ କଇଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ତ୍ ଜୀବନାର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌କାଉତା ଲକ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାସ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଲା ଆଚେ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ସାକି। ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ନାଉଁଏ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ ଇ ଚଟା ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଆଚେ, ଜୁଇ ଗଟ୍‌ଣାକେ ଆଜି ତୁମି ନିଜେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣୁଲାସ୍। ସେ ତାର୍ ନାଉଁଏ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଲାଗି ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଆଚେ, ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଆଚେ ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଦ୍‍କି ଆଚାସ୍। ଆର୍ ଅବେ, ଏ ବାଇମନ୍ ମୁଇ ଜାଣୁଲେ, ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ କ୍‍ରିଆଚାସ୍, ସେରି ନ୍‍ଜାଣିକ୍‍ରି କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହୁର୍‌ବେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କଇରିଲାଇ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍, ସେରି ଅବେ ହୁରା ଅଇଲିଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆଶା, ତ୍‍ବେ ସେ ତୁମାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଉଆସ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଆଗେ ବାବିରିଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଆରେକ୍‌ ହ୍‍ଟାଇଦ୍। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହୁର୍‌ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବାବବାଣି କଇରିଲାଇ, ସେ ସମୟ୍ ନାସ୍‍ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଯୀଶୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ସେ ରେଇଦ୍। ଇବିଷୟ୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇରିଲା, ‘ତୁମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇଦ୍, ସେ ଅମ୍‌ଲା ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେଲକ୍। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇରି କଇଦ୍ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନେ, ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‍ଗା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ତାକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍।’ ଅବେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟୁଲି ସେ ବିଷୟେ ସାମୁଏଲ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆରମ୍ କ୍‍ରି, ହ୍‌ଚାର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ଇ ଗଟ୍‌ଣାର୍ ବିଷୟେ ସେ କଇରିଲାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ମନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇରିଲା, ସେରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ସେ କଇରିଲା, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତିର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ କଇରିଲା, ‘ତର୍ ବ୍‌ଉଁଶେହ୍‌ଣି ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।’ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ଦାସ୍‍କେ ବାଚିକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା, ଆର୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟେହ୍‌ଣି ଲେଉଟାଇ କ୍‍ରି ଆଣି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‌ଲି।” ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଉତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍, ମନ୍ଦିରାର୍ ସେନାପତି ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମ୍‌ନ୍ ସେତି ଆଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ପିତର୍‌କେ ଆର୍ ଯୋହନ୍‌କେ ବେସି ରିସା ଅଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟିଆଚେ ବ୍‌ଲି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲାଇ, ଆର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବାଚ୍‌ତି ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଦିନ୍ ବେଳ୍ ଅଇରିଲି ଲାଗି ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‌ଇଲେ ର୍‌କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବେସିଲକ୍ ତାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ହାଁଚ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ରିଲାଇ। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍, ମନ୍ଦିରାର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ। ସେତି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ହାନାନ, କୟାଫା, ଯୋହନ୍, ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତାର୍‌, ଆର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ଡି ରିଲାଇ। ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ତାକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ କଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆକ୍‌ରି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ ଆର୍ କାର୍ ନାଉଁଏ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ପିତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଏ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍।” ଆଜି ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଚଟା ଲକାର୍‌ ଗିନେ ଗଟିରିଲା ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମାର୍ ବିଷୟେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ହ୍‌ଚାରୁଲାସ୍, ଯେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଆଚେ? ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍‌ ଯେ, ତୁମାର୍ ମୁଏଁ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଟିଆ ଅଇରିଲା ଇ ମାନାଇ ନାଜରିତିୟ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଆଚେ। ସେ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ରିଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଲା ଆଚେ। ଇ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ହ୍‌କା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକାଆଚେ, ଜୁଇ ଟେଳାକେ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାଇ, ସେରି ହ୍‌କା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁଳ୍ ଟେଳାରିଲି। ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ହ୍‌କା ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବାଟ୍ ଆଇଲିଆଚେ, ଆକାଶ୍‌ ତ୍‌ଳେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ କାଇ ନାଉଁ ଦିଆଅଇ ନ୍‌କେରେ, ତାର୍‌ଗିନେ ଅମି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ସେମ୍‍ନ୍ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନାର୍ ସାସ୍ ଦ୍‍କି ଆର୍ ହାଟ୍ ନ୍‌ହଳ୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ବୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଚାନିଆ ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ ବ୍‌ଲି ଜାଣିରିଲାଇ, ଆର୍ ଜୁଇମାନାଇ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା, ସେ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ବିରୁଦେ କାଇରି ହେଁ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଇଲାଇ, “ଏମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଚାନିଆକାମାର୍ ବିଷୟେ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ଇସ୍‌ତ୍ କାମ୍‌କେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନା କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାରୁ। ମ୍‍ତର୍ ଇକ୍‍ତା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଚାରିବାଟ୍ ଆର୍ ଅଦିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଆଉଜି ନଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ବେ ନ୍‌କମ୍‌କେ ଡିରାମା।” ହ୍‌ଚେ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍‌କେ ବିତ୍‌ରେ କୁଦିକ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ନ୍‌କମ୍‌କେ କି ଶିକ୍ୟା ନ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲାଇ, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ କ୍‌ଉଆ କୁଇରି ଟିକ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ଟିକ୍ ନା ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ଟିକ୍ ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରା।” କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଦ୍‌କ୍‌ଲୁଆଚୁ ଆର୍ ଶୁଣ୍‌ଲୁ ଆଚୁ ସେ ବିଷୟେ କାକେ ନ୍‌କଇକ୍‌ରି ରେମ୍ ନ୍‌ହାରୁ। ସେତାକ୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡିରାଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ ଆର୍ ଚାଡିଦିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ନଇ ବ୍‌ଲି ଜାନ୍‌ଲାଇ। ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲାର୍ ଗିନେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ ବାବେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲା ତାର୍ ବୟଷ୍ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଅଇରିଲି। ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ଚାଡିଦିଲା ଉତାରେ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ, ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା କଇରିଲାଇ, ସେ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଲାଇ। ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମିସିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାଇ, ଏ ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁର୍‌ ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି। ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତୁଇ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ତର୍ ଦାସ୍ ଅମାର୍ ଉବା ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ବେକାରେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁଲାଇ। ମାପ୍‌ରୁର୍ ବିରୁଦେ ଆର୍ ତାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ମାନାଇ ବିରୁଦେ, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ଟିଆ ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ଟିଆ ଅଇଲାଇ। ସେ ସ୍‌ହରେ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ଆର୍ ପନ୍ତିୟ ପିଲାତ ର୍‌ଜା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍ ରିଲାଇ, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତୁଇ ବାଚିରିଲା, ପବିତର୍‌ ଦାସ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ, ତୁଇ ତର୍ ଇଚାସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ରିଲିସ୍, ସେସ୍‍ବୁ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‍ନ୍ ମିସିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଅବେ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ମାରୁନ୍ ବ୍‌ଲି ଡିରାଇ ଆତ୍‍ତି ସେ ବିଷୟେ ତୁଇ ଅଳକ୍ ଦ୍‍କ୍। ଆର୍ ନିଡିରି କ୍‍ରି ତର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେ, ଆର୍ ତୁଇ ତର୍ ଆତ୍‍କେ ଲାମାଇ କ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ର୍, ଆର୍ ତର୍ ପବିତର୍‌ ଦାସ୍ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ଚିନା ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‌ରୁକେ ଆମୁକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେ। ସେମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ତିରିଲାଇ ସେ ଜାଗା ଲ୍‌ଦ୍ ବ୍‌ଦ୍‌ଲି, ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସାହାସ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଜୀବନ୍ ଅଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ହେଁ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ମର୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି ନ୍‌ରିଲାଇ, ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଅଦିକାର୍। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ମ୍‌ରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ତା ବିଷୟେ ସାକ୍ଯ ଦେତିରିଲା, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଚାଡିରିଲା। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାର୍ ହେଁ କାଇରି ଅବାବ୍ ନ୍‌ରିଲି, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକାର୍‌ ବେଡା ଆର୍ ଗ୍‍ର୍‌ରିଲି ସେ ସ୍‌ବୁ ବିକିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଟ୍‌କାକେ ଆଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଟ୍‌କାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାକେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲଡା ସେତେକ୍ ବାଟାକ୍‍ରି ଚଲ୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୋଷେପ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ଯେ କି ଲେବୀ ବ୍‌ଉଁଶେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ସାଇପ୍ରସ୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍, ତାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ “ବର୍ଣ୍ଣବା” ଗଟେକ୍ ବୁଜା ସୁଜା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କୁଦ୍‌ତିରିଲାଇ। ଇ ମାନାଇ ତାର୍ ଗଟେକ୍ ନିଜାର୍ ବେଡା ରିଲି। ସେ ସ୍‌ବୁ ବିକିକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଦିଲା। ତ୍‍ବେ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ଜାର୍ ନାଉଁ ହନନୀୟ, ଆର୍ ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ସଫିରା ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ବେଡାକେ ବିକ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଦୁଇ ଲକ୍ ସେ ବିକ୍‌ଲା ଟ୍‌କାଇହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆର୍ ବାକି ଟ୍‌କାକେ ଆଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଦିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପିତର୍ କଇଲା, “ଏ ହନନୀୟ, ବେଡା ବିକି ରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଡାବୁ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାମ୍‍କେ କାଇତାକ୍ ଶଇତାନ୍ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ କାମ୍‌କ୍‌ଲି, ତୁମି କାଇତାକ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ବିକ୍‍ତା ଆଗେ କି ସେ ବେଡା ତୁମାର୍ ନ୍‌ରିଲି? ବିକ୍‌ଲା ଉତାରେ ହେଁ କାଇରି ସେରି ତୁମାର୍ ଅଇନ୍‌ରିଲି କି? ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ ଇ ବିଷୟେ ବାବ୍‌ଲାସ୍? ତୁମି ଯେ ମାନାଇ ଲ୍‌ଗେ ମିଚ୍ କଇଲାସ୍, ସେରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମିଚ୍ କଇଲାସ୍।” ହନନୀୟ ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲା ଦାହ୍‍ରେ ତ୍‌ଳେ ଅଦୁର୍‌ଲା ଆର୍ ମ୍‌ଲା। ସେତି ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ହନନୀୟର୍ ମ୍‌ଳ୍‌କେ ହ୍‌ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗୁଳିଆଇକ୍‌ରି ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ନିଲାଇ ଆର୍ ତହ୍‌ଲାଇ। ତିନି ଗଣ୍ଟା ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ସଫିରା ଆଇଲି, ମ୍‍ତର୍ କାଇରି ଗ୍‌ଟିଆଚେ, ସେରି ସେ ଜାଣି ନ୍‌ରିଲି। ଆର୍ ପିତର୍ ସଫିରାକେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅତେକ୍ ଟ୍‌କାଇ ତୁମାର୍ ବେଡାକେ ବିକି ଆଚାସ୍ କି?” ସେ କଇଲି, ହେଁ ସ୍‌ତେକ୍ ସେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଆର୍ ତର୍ ଡକ୍‍ରାଦି କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲାସ୍?” ଜୁଇଲକ୍ ତର୍ ଡକ୍‌ରାଦିକେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ତହ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଅବେ ବାଟ୍‍ହାଳି ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି ତକେ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ବଇକ୍‌ରି ନେତି। ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ ପିତରାର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ଅଦ୍‍ରି କ୍‍ରି ମ୍‌ଲି, ସେତିରିଲା ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଇଲାଇ ଆର୍ ସେ ମ୍‌ରି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ତାକେ ହେଁ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ବଇକ୍‌ରି ନିଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଡକ୍‌ରାସିର୍ ଲ୍‌ଗେ ତହ୍‌ଲାଇ। ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଆର୍ ବାହାରାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଗାଦାସ୍‌ବୁ ଚିନ୍ ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଗଟେମ୍‌ନେ ଶଲୋମନାର୍ ମଣ୍ତପ୍ ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତ୍‌ତି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ହେଁ ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସୁକେ ସାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଟେକିକ୍‌ରି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଗାଦି ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସ୍‌ତି ରିଲାଇ, ମ୍‌ଣ୍ଡଳି ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ଅଦିକ୍ ବାଡୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲି। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ଅଦିକ୍ ବାଡ୍‌ଲି, ପିତର୍ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ତାର୍ ସାୟ ରଗିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‍ଳି ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‌ଟ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଣି ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ସଳାଉତି ରିଲାଇ। ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଚାରିହାକ୍ ରିଲା ରଗିମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସ୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ ବିନ୍ ରଗିମ୍‌ନ୍‌କେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳି ସାଦ୍ଦୂକୀ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ସେତିର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାଣ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବେସି ରିସା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଜ୍‌ଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ରାତି ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ଜ୍‌ଇଲାର୍ ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଦିଲା ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବାରାଇ ଜାହାବ୍‌ଲି କଇଲା, “ଜାହା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି ଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ଉଆ।” ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେ ଦୂତାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ବର୍ ସ୍‍କାଳ୍ ମନ୍ଦିରେ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗୁଆଳିମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜାଣ୍‌ତା ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସୁକେ କୁଦ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଜ୍‌ଇଲେ ହ୍‍ଣି ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇତିକେ ଆଣା ବ୍‍ଲି ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ବର୍ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେତି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ନ୍‌ହାଇକ୍‌ରି ଲେଉଟି ଆଇଲାଇ ଆର୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇଲାଇ, “ସେମ୍‍ନ୍ ଆସି କଇଲାଇ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ଜାଇରିଲୁ ଆର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ ଜ୍‌ଇଲାର୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ କୁଚିକାଡା ହ୍‌ଳିଆଚେ ଜାଗୁଆଳିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଗି ଆତ୍‍ତି, କୁଚିକାଡା ଇଟାଇକ୍‌ରି ଅମି ବିତ୍‌ରେ ଗ୍‌ଲୁ ମ୍‍ତର୍ ସେତି ସେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ରିଲାଇ।” ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେନାପତି ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି କାବାଅଇଲାଇ ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କ୍‌ନ୍ ଅଇଲିଆଚେ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେଲକ୍ ଆସିକ୍‍ରି କଇଲା, ଜୁଇ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରିଲାସ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ମନ୍ଦିରେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲାଇ। ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ମନ୍ଦିର୍ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେନାପତି କ୍‍ତେକ୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ମତ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନାଣ୍‌ଲା କାଇତାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଟେଳାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ତି ବ୍‌ଲି ଡିର୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆଣିକ୍‍ରି କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଟାଣେ ଟିଆ କ୍‌ଲାଇ ତ୍‍ବେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ କାଇହେଁ ଶିକ୍ୟା ନ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଅମି ତୁମୁକେ କଇନ୍‌ରିଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ଗୁଳାଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ତାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ବୁଲୁଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ସେ ବ୍‌ନିର୍ ଦସ୍ ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଲାଦୁଲାସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ଆର୍ ବିନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା କଇଲାଇ, ଲକାର୍‌ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ବାଦୁଲେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ମାନୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଆଚେ। ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତି ଆର୍ ପାପ୍ କେମା ହାମ୍‌ ହାରତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୀଶୁକେ ନେତା ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‍ରି ଉଟାଇଲା ଆଚେ, ଆର୍ ତାକେ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ବ୍‌ସାଇଲା ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ସାକି ଆଚୁ, ଆର୍ ଜୁଇ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ହେଁ ଇ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ସାକି ଦ୍‌ଇଦ୍। ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଶୁଣି ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ରିସା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେତି ଗମଲୀୟେଲ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ମାନ୍‍ତି ହାଉତା ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌, ସେ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଟାଣେ ଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ଦାଇ ନେମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ଏ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍ ସେ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରି କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ଅଳ୍‌କ୍‌ ଦିନ୍ ଆଗେ ଥିଉଦା ଉଟିକ୍‌ରି ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ମାନାଇ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲା, ଚାରିଶ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲା, ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲା, ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇଲାଇ, ତାର୍ ଦ୍‌ଳ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲି। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ନାଉଁ ଲେକାଉତା ବ୍‌ଳ୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲା ତ୍‌ଇ ଯିହୁଦା ନାଉଁର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେଲକ୍ ବାରାଇଲା, ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାର୍ ଦ୍‌ଳେ ଜିକିନିଲା। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ହେଁ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲା, ତାର୍ ହାକ୍ ଜାଇରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇଲାଇ। ଏବେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ କାଇରି ହେଁ ନ୍‍କେରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିଦିଆସ୍, ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ମାନାଇର୍ ଇଚାତ୍‌ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ତ୍‍ବେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଉତି। ମ୍‍ତର୍ ସେସ୍‍ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଇର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାରୁ, ଯଦି ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯୁଜ୍ କ୍‌ଲାହର୍ ଅଇଦ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବିତ୍‌ରେ କୁଦ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାଡ୍ ମାରିକ୍‌ରି ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ କ୍‌ତା ନ୍‌କମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇ ଚାଡିଦିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇକ୍‌ରି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁକେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣିରିଲାଇ। ଆର୍ ସେସ୍‍ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମନ୍ଦିରେ ଆର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ବାଡୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗ୍ରୀକ୍ ବାଷା କ୍‌ଉତିରିଲା ଯିହୁଦି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌, ସେତି ବାସା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଗ୍ରୀକ୍ ବାଷା କ୍ଉତା ଯିହୁଦି ଆର୍ ଏବ୍ରୀ ବାଷା କ୍ଉତା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଆରମ୍ ଅଇଲି, ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ଜୁଇକାଦି ବାଟା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ ସେ କାଦି ତାକାର୍ ରାଣ୍ତି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲାଇ ବ୍‌ଲି ଗ୍ରୀକ୍ ବାଷା କ୍‌ଉତି ରିଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିରଦ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ବାରଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, କାଦି ବାଟାକ୍‌ର୍‌ତା କାମେ ମାତି ରିଲେକ୍ ନୟ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଡ୍‍ତାର୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ଟିକ୍‌ନାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇରିଲା ଆର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ରିଲା ସାତ୍ ଲକ୍‌କେ ବାଚା, ସେ ସାତ୍ ଲକ୍ ଇ ରାଣ୍ତି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାଦ୍‌କି କ୍‌ରତ୍। ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦିନ୍‍ସାରା ପାର୍‌ତେନା ଆର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କ୍‌ରୁହାରୁନ୍ଦ୍‌। ତ୍‍ବେ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତାଇ ରାଜି ଅଇଲାଇ, ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ବର୍‌ତି ଅଇରିଲାର୍ ସ୍ତିଫାନ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ, ଫିଲିପ୍ପ, ପ୍ରଖରେ, ନୀକାନୋର୍, ତୀମୋନ୍, ପାମନା ଆର୍ ଅନ୍ତିୟଖିଆର୍ ଯିହୁଦି ଅଇରିଲାର୍ ନୀକଲାୟକେ ସେମ୍‍ନ୍ ବାଚ୍‌ଲାଇ, ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାଇ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାଡୁକେ ଲାଗ୍‌ଲି ଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ବାଡୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ଗାଦି ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସ୍ତିଫାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେସି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇରିଲା, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ସେ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ କାବାକାମ୍ ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ଲାଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଲିବତ୍ତୀନ୍, କୂରୀଣୀୟ ଆର୍ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳିରିଲା, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ କ୍‌ତିଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ବିରଦ୍ କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅଇଲାଇ କିଲିକିଆ ସ୍‌ହରାର୍ ଆର୍ ଆସିଆ ଦେଶାର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍ତିଫାନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟେକାଟେକି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗିଆନ୍ ଦିଲାଯେ, କେ ହେଁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟେକାଟେକି ଅମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଚ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ମିଚ୍ ସାକି ଦେମ୍‌କେ ଟିଆ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକାଇଲାଇ, ଇ ମାନାଇ ମୋଶାର୍‌ ବିଦିବିଦାନାର୍‌ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍‌ ବିରୁଦେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କ୍‌ଉତି ରିଲାର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚୁ। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇକ୍‌ରି, ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ, ଆର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ରିସା କ୍‌ରାଇଲାଇ, ଆର୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ନିଲାଇ। ଆର୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ମିଚ୍‌ ସାକି ଦେତାର୍ ଗିନେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିତ୍‌ରେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ଇ ମାନାଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ, ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚୁ। କାଇତାକ୍ ସେ କ୍‌ଉତିରିଲା ଯେ ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ ଇ ମନ୍ଦିର୍‍କେ ବାଙ୍ଗି ଦ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇରିଲା ବିଦିବିଦାନ୍ ସ୍‌ବୁ ବାଦ୍‌ଲାଇଦ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚୁ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେତି ବ୍‍ଡ୍ ମିଟିଙ୍ଗେ ବ୍‍ସିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆକିର୍ ହାଣି ମ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ମୁଉଁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ତାର୍ ମୁଉଁ ହର୍ ଡିସ୍‌ତିରିଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ କି? ସ୍ତିଫାନ୍ କଇଲା, ଏ ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଉବାମ୍‌ନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା। ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଅବ୍ରାହାମ୍ ହାରଣ୍ ସ୍‌ହରେ ବାସା କ୍‌ରୁକେ ଜାତା ଆଗ୍‍ତୁ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମେସୋପୋଟାମିଆ ଦେଶେରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମଇମାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଦ୍‍କାଇଅଇ କଇଲା, “ତୁମି ତୁମାର୍ କୁଟୁମ୍ ଆର୍ ଦେଶ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ମୁଇ ଜୁଇ ଦେଶ୍ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍, ସେ ଦେଶେ ଜ୍‌ହା।” ସେତାର୍‍ଗିନେ କଲଦୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦେଶେହ୍‌ଣି ବାରିକ୍‌ରି ସେ ହାରଣ୍ ଦେଶେ ଜାଇକ୍‍ରି ବାସାକ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଉବାସି ଅବ୍ରାହାମ୍ ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଦେଶେ ବାସା କ୍‍ରୁଲାସ୍, ସେ ଦେଶେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଆନ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଇଦେଶେ ଅଳ୍‌କ୍‌ ସ୍‌ମ୍ପତି କି ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ହେଁ ଟାଣ୍ ଦ୍‌ଇ ନ୍‌ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଇଦେଶ୍ ତାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ତାକାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିଦେଶେ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ଗତି କ୍‌ଟ୍‌ତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ହାଉତି। ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇଲା, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଦେଶେହ୍‌ଣି ବାରି ଆସ୍‍ତି ଆର୍ ଇଦେଶ୍ ମର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି। ଆର୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିୟମ୍ କ୍‍ଲା, ସେ ନିୟମାର୍ ଚିନା ଅମ୍‌ଲି ସୁନତ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅବ୍ରାହାମ୍ ତାର୍ ହଇସି ଇସ୍‍ହାକ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ଆଟ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ତାକେ ସୁନତ୍ କ୍‍ଲା। ଇସ୍‍ହାକ୍ ହେଁ ତାର୍ ହଇସି ଯାକୁବ୍‍କେ ସୁନତ୍ କ୍‍ଲା, ଯାକୁବ ବାରଲକ୍‌କେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦ୍‌ଇ ବ୍ଉଁସ୍ ବାଡାଇଲା ଆର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସୁନତ୍ କ୍‍ଲା। ଯାକୁବାର୍ ହଇସିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ବାଇସି ଯୋଷେପ୍‍କେ ଅକାର୍ ଅଇକ୍‌ରି ମିସର ଦେଶ୍‌କେ ବିକ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୋଷେପାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମିସର ଦେଶାର୍ ର୍‌ଜା ଫାରର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ବୁଦି ଗିଆନ୍ ଦିଲା ଆର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା। ତାକେ ର୍‌ଜା ଗ୍‍ରାର୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମିସର ଦେଶାର୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚ୍‌ଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ବୁ ମିସର ଦେଶେ ଆର୍ କିଣାନ୍ ଦେଶେ କାମ୍‌କେ ଅବାବ୍ ଅଇଲି ଆର୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାମ୍‌କେ ନ୍‌ମିଲ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ଯାକୁବ ମିସର ଦେଶେ କାମ୍‌କେ କାଦିଆଚେ ବ୍‌ଲି ଶୁଣିକ୍‍ରି, ତାର୍ ହଇସି ମ୍‌ନ୍‌କେ କାତାର୍ ଗେନି ଆଣୁକେ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେତିକେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ଜାଗାଇ ଦୁଇତର୍ ଆଇଲା ବ୍‌ଳ୍ ଯୋଷେପ୍ ତାର୍ ବାଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ଜାଣାଇ ଅଇଲା, ତ୍‍ବେ ମିସର ଦେଶାର୍ ର୍‌ଜା ଫାର ଯୋଷେପାର୍ ବାରଗଟ୍ ଗଷ୍ଟିକେ ଜାନ୍‌ଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଯୋଷେପ୍ ତାର୍ ଉବାସି ଯାକୁବ ଆର୍ ତାକାର୍ କୁଟୁମାର୍ ସତୁରି ହାଁଚ୍ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ବ୍‍କେ ମିସର ଦେଶେ ଆସୁକେ କୁଦାମ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଆର୍ ଯାକୁବ ମିସର ଦେଶେ ଗ୍‍ଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ନିଜେ ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ତାର୍ ହଇସିମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଶିଖିମ୍ ସ୍‌ହରେ ନିଲାଇ, ଅବ୍ରାହାମ୍ ଜୁଇତିକି ହମୋର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ରୁହା ଟ୍‌କାଦେଇ ଗେନିରିଲା, ସେ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତହ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହୁରା ଅଉତା ସ୍‌ମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଲି, ମିସର ଦେଶେ ଅମାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍‌ଳ୍ ଗାଦା ଅଇ ବେସି ସଖ୍ଯା ଅଇଲି। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ମିସର ଦେଶେ ର୍‌ଜା ଅଇଲା, ସେ ଯୋଷେପ୍‍କେ ଜାଣି ନ୍‍ରିଲା। ସେ ସେତି ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦିଲାଇ, ଆର୍ ଅମାର୍ ନ୍‌ଉଁଆ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ, ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହିଙ୍ଗି ଦିଆସ୍ ବ୍‌ଲି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଇସ୍‌ମୟେ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା, ସେ ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆକିଏ ବେସିସୁନ୍ଦୁର୍ ରିଲା, ଆର୍ ଗ୍‍ରେ ତିନିମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତାର୍ ଉବାସି ଆଇସି ଲୁକାଇକ୍‌ରି ବାଡାଇ ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ତାକେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ହସୁକେ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ ଗ୍‍ର୍ ବାହାରେ ନ୍‌ଇ ର୍‌କ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ର୍‌ଜା ଫାରର୍ ଜିସି ହ୍‌କା ତାକେ ମିଳାଇଲି ଆର୍ ନିଜାର୍ ହଇସି ହର୍ କ୍‍ରି ହସ୍‌ଲି। ଆର୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ମିସରିୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହାଟ୍ ହଳିକ୍‌ରି ବୁଦି ଗିଆନ୍ ତ୍‌ଇ ବାଡ୍‌ଲା, ତ୍‍ବେ ତାର୍ କ୍‌ତାଇ ଆର୍ କାମେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳ୍‌ଲା। ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ଅଇଲା ବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇସି ମ୍‌ନ୍‌କେ, ସେ ଦ୍‌କୁ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ମିସର ଲକ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌କେ ମାର୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେ ତାର୍ ବାଇସିକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଜାଇକ୍‍ରି ସେ ମିସର ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା। ତାର୍ ବାଇସି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ, ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣତ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ବାବିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେରି ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ଦୁଇ ଲକ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌କେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅଉତାର୍ ସେ ଦ୍‍କି, ସେ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ମିସାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ଲା, ଆର୍ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୋ ବାଇ ବାଇ କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‍ଲାସ୍?” ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଆର୍ ଗଟ୍‌ଲକ୍‌କେ ଅନିଆଇ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ହେଲାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “କେ ତକେ ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‍ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ? କାଲି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ମିସର ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ରିଲାସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି କି ମକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଇଚା କ୍‍ରୁଲାସ୍?” ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଡିର୍‌ଲା, ଆର୍ ମିସର ଦେଶ୍ ଚାଡି ମିଦିୟନ୍ ଦେଶେ ହ୍‌ଳାଇଲା ଆର୍ ସେତି ବାସାକ୍‌ଲା। ସେତି ତାର୍ ଜଳେକ୍ ହଇସି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଇ। ମିଦିୟନ୍ ଦେଶେ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ରିଲା ହ୍‌ଚେ, ଏକ୍‍ଲା ସୀନୟ ନାଉର୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଦୂତ୍ ଗଟେକ୍‌ ହ୍‌ଦାଇ ଆସି ଜୟ୍‌ହର୍ ଅଇ ତାକେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ମୋଶା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ହ୍‌ଦାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ସେତି ଜୟ୍ ଲାଗ୍‍ଲେକ୍ ହେଁ କାଇ ନୟ୍‌ଲି ସେରି ଦ୍‍କି ସେ କାବା ଅଇଲା ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁକେ ଲ୍‌ଗେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଅଇଲି, “ଅମି ତୁମାର୍ ଆଗାର୍ ହୁର୍‌ବାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌, ଅବ୍ରାହାମ୍‌, ଇସ୍‍ହାକ୍ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ମୋଶା ଡିରିକ୍‍ରି ତ୍‌ର୍‌ତ୍‌ରି ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କୁକେ ସାସ୍‌ କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁମାର୍ ହାଦାର୍ ହାଣ୍ଡାଇ କାଡି ହ୍‌କାଉଆ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଜୁଇଜାଗାଇ ଟିଆଅଇ ଆଚ୍‌ସି ସେରି ପବିତର୍‌ ଜାଗା। ମିସର୍‌ ଦେଶେ ମର୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆତ୍‍ତି, ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦୁକ୍ ଦ୍‌କିଆଚି ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କାନ୍ଦ୍‍ତାର୍ ଶୁଣି ଆଚି, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଉତ୍‌ରି ଆସିଆଚି, ଆରେକ୍‌ ଅବେ ଆଶା, ମୁଇ ତୁମୁକେ ମିସର ଦେଶ୍‌କେ ହଟାଇନ୍ଦ୍‌।” କେ ତକେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‍ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେବ୍‌ଲି କଇ ଇରି ସେ ମୋଶା ଜାକେ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ଲାଇ, ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଦାଇ ଦ୍‌ର୍‌ଶନ୍‌ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା ଦୂତ୍ ସାଇଜରେ ଶାସନ୍ ଆର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲା। ଇଲକ୍ ମିସର ଦେଶେ ଆର୍ ସୁପ୍‌ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଆର୍ ଚାଳିଶ୍‌ ବ୍‌ର୍‌ସ୍‌ ହ୍‌ତେକ୍‌, ସେ ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଇ ବେସି ଚାନିଆକାମ୍‍କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ବାର୍‌କ୍‌ରି ଆଣ୍‌ଲା। ଇ ମୋଶା ନିଜେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇରିଲା, ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ହ୍‍ଟାଇଦ୍, ସେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍‌ ଗଟେଲକ୍। ଇ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ମୋଶା ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସୀନୟ ନାଉଁର୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାଲାକାରିଆ ରିଲା, ଆମୁକ୍ ଦେମ୍‌କେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ରିଲା ବାକ୍ୟ ଆନ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମିସର ଦେଶେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ବାଇ ହାରଣ୍‌କେ କଇଲା, “ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଅମାର୍ ଆଗେ ଆଗେ ଜାତାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଦେବ୍‌ତା ତିଆର୍ କ୍‍ର୍, କାଇତାକ୍ ଅମୁକେ ମିସର ଦେଶେହ୍‌ଣି ବାର୍‌କ୍‌ରି ଆଣିରିଲା ମୋଶା କୁଇ ବାଟ୍ ସେ ହ୍‌ଳାଇଲା ସେରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଜାଣୁ।” ଆର୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ଗଟେକ୍ ବାଚିର୍ ମୁର୍‌ତି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍ ଗିନେ ବଳିହୁଜା ଦ୍‌ଇ ସେ ମୁର୍‌ତିକେ ମାନ୍‍ତି କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‍ନ୍ ବଜି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦୁକ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆକାଶାର୍ ତାରା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଚାଡିଦିଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇଆଚେ, “ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବ୍ଉଁସ୍, ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ଅମାର୍ ଗିନେ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇ ପଶୁ ବଳିହୁଜା ଆର୍ ଦାନ୍‌କ୍‌ରି ରିଲାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଜୁଇ ମୁର୍‌ତି ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲାସ୍ ସେ ମୋଲଖର୍ ତମ୍ୱୁ ଆର୍ ରେମ୍ପାନ୍ ଦେବ୍‌ତାର୍ ମୁର୍‌ତି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବୁଲାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାବିଲୋନ୍ ଦେଶ୍ ସେହାକ୍ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି ହ୍‍ଟାଇନ୍। ତୁମି ଜୁଇରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସାକି ଦେମ୍‌କେ ତମ୍ୱୁ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁଡିଆ ବ୍‌ନାଉ ବ୍‌ଲି ମୋଶାକେ କ୍‌ଉତିରିଲା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଦାଦି ଅଜାମ୍‌ନ୍‌ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ବେସି ବ୍‌ରଷାର୍‌ ହ୍‌ଚାର୍ କ୍‌ତା ସାକି ହାଇରିଲାଇ। ବେସି ବର୍ଷ ହ୍‌ଚେ ଅମାର୍‌ ଦାଦି ଅଜାମ୍‌ନ୍‌ ତାକାର୍ ଉବାସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେ ତମ୍ୱୁକେ ଯିହୋଶୂୟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବଇକ୍‌ରି ନିଲାଇ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଚାଡି ଜାଇରିଲା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ଅଦିକାର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଦାଉଦାର୍‌ ସ୍‌ମୟ୍ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ତମ୍ୱୁ ସେତି ର୍‌କ୍‌ଲାଇ। ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏଁ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ ଯାକୁବାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ କୁଡିଆ ବ୍‌ନାମ୍‌କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଶଲୋମନ୍ ର୍‌ଜା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ମନ୍ଦିର୍ ବ୍‌ନାଇଲା। ସେତାକ୍ ଯେ ବ୍‍ଡ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ସେ ଆତେ ବ୍‌ନାଇଲା ମନ୍ଦିର୍‌ ଗ୍‌ରେ ବାସାକ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ କଇଲା ଇକ୍‍ତା ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବଇ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ‘ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଅମାର୍‌ ସିହାଁସନ୍‌ ହୁର୍‌ତିବି ଅମାର୍‌ ହାଦ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ଟାଣ୍, ମାପ୍‌ରୁ କଇଲା, ତୁମି ଅମାର୍‌ ଗିନେ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମନ୍ଦିର୍‌ ବ୍‌ନାଉତି? କି ଅମାର୍ ବିଶାଉତା ଟାଣ୍ କେଣେ? କାଇରି ମୁଇ ନିଜେ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ତିଆର୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେରି?’” ସ୍ତିଫାନ୍ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ମ୍‍ନା କ୍‍ଲା ଲକ୍, ଆର୍ ଅବୁଜା ଲକ୍, ତୁମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇରିଲାଇ, ଗଟେଲକ୍‌କେ ହେଁ ଚାଡି ନ୍‌ରିଲାଇ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆଗେ ତାର୍ ପବିତର୍‌ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଯୀଶୁର୍ ଆସ୍‌ତା ବିଷୟେ କଇରିଲା, ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ତୁମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଶତ୍‌ରୁ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି କ୍‍ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବିଦିବିଦାନ୍ ହାଇରିଲାସ୍‌, ମ୍‌ତର୍ ସେରି ମାନିନ୍‌କେଲାଇ।” ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ବେସି ରିସା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ତାକାର୍ ଦାତ୍ ଚାବ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସ୍ତିଫାନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଇକ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସେ ଯୀଶୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଡେବ୍‌ରି ବାଟ୍ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ଆର୍ କଇଲା, “ଦ୍‌କା ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଉଗାଳି ଅଉତାର୍ ଆର୍ ମାନାଇ ହିଲାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଡେବ୍‌ରି ବାଟ୍ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌କୁଲେ।” ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ଡେ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କାନ୍‍କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଅଇକ୍‌ରି ସ୍ତିଫାନାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ତାକେ ବାହାରେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଟେଳା ହିଙ୍ଗି ମାରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ମିଚ୍ କ୍‌ଉତା ସାକିମ୍‌ନ୍ ଶାଉଲ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ହାଦ୍ ଲ୍‌ଗେ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ଟେଳାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‍ତି ରିଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ମର୍ ଆତ୍ମାକେ ଗ୍ରହଣ୍ କ୍‍ର୍।” ଆରେକ୍‌ ସ୍ତିଫାନ୍ ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମର୍‌ଗିନେ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ପାପ୍ କେମାକ୍‌ର୍” ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇକ୍‌ରି ମ୍‌ଲା। ଶାଉଲ ସ୍ତିଫାନାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ କେ ଟିକ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲା, ସେଦିନ୍ ହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ବେସି ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଅଲ୍‍ଗା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଯିହୁଦା ଆର୍ ଶମିରୋଣୀଆ ଚାରିବାଟ୍ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇ ହ୍‌ଳାଇଲାଇ। ଇରି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କାନ୍ଦ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସ୍ତିଫାନାର୍ ମ୍‌ଳ୍‌କେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ତହ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଶାଉଲ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ଆର୍ ମାଇଜି ଟମିମ୍‌ନ୍‌କେ ଜିକି ଆଣିକ୍‍ରି ଜ୍‌ଇଲେ ହୁରାଉତି ରିଲା। ସେତି ଜୁଇ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇତି ଗ୍‌ଲେକ୍‌ ସେତି ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଫିଲିପ୍ପ ଶମିରୋଣାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା। ଆର୍ ସେତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଫିଲିପ୍ପାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଆର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆରେକ୍‌ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଡ୍‍ସିରିଲା ଗାଦାଲକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେ ଆତ୍ମା ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ବାରି ଜାତିରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ବେସି କୁଷ୍ଟରଗି ଆର୍ ଚଟାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଶିମୋନ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ସେ ସ୍‌ହରେ ହୁର୍‌ବେ ବାସାକ୍‌ରି ଗୁଣିଆ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସେତି ଶମିରୋଣ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବକୁଆ କ୍‍ରି ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲା। ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସାନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତାକ୍ ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ, ସେ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଇମାନାଇ ହେଁ ହାଇଲା ଆଚେ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବେସି ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ କାଇତାକ୍ ସେ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଗେହ୍‍ଣି ଗୁଣିଆ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାବା କ୍‌ରିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଫିଲିପ୍ପ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି, ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲା ଆର୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଶିମୋନ୍ ହେଁ ନିଜେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲା, ସେ ଡୁବେନ୍ ନିଲା ହ୍‌ଚେ ଫିଲିପ୍ପାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ରିଲା, ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌ଇକ୍‌ରି ସେ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ଦ୍‌କିକ୍‌ରି ଚାନିଆ ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଶମିରୋଣର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ମାନିଆତ୍‌ତି ଇରି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‌ମେ ରେତା ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ପିତର୍ ଆର୍ ଯୋହନ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌ ଜାଇ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇକ୍‍ରି, ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହାଇଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସି ନ୍‍ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍‌ ନାଉଁଏ ଡୁବେନ୍ ଅଇରିଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲାଇ। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲେକ୍ ଆତ୍ମା ଆସ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଦ୍‍କି, ଶିମୋନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡାବୁ ଜାଚିକ୍‌ରି କଇଲା, “ମକେ ହେଁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଜୁଇଲକାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇନ୍, ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଉଆସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଆର୍ ତର୍ ଡାବୁସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଉଅ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଡାବୁର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାନ୍ ଗେନୁକେ ବାବ୍‌ଲିସ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଗ୍ ନାଇ କି ଅଦିକାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଗେ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବାବ୍‌ନା ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ। ସେତାକ୍ ତୁମାର୍ ଇ କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌ କ୍‍ରା ଆର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ମାପ୍‌ରୁ ତ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, କେଜାଣ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଚାର୍‌‌କେ କେମା କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବ୍ଯବହାର୍ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ପାପେ ବାନ୍ଦ୍‌ଲା ହର୍‌ ଅଇ ଆଚ୍‌ସି ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଦ୍‌କୁଲେ।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ଶିମୋନ୍ ଉତର୍‍ଦିଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ଜୁଇରି କଇଲାସ୍ ସେତାର୍ କାଇ ବିଷଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମର୍‌ହାଇଁ ଗ୍‌ଟିନ୍‌କେରେ, ସେତାର୍‌ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ହାଇଁ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା।” ଇ ପର୍‌କାର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌ ସାକ୍ଯ ଦ୍‌ଇ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାକ୍ୟ କଇ ଶମିରୋଣୀୟ ଲ୍‌ଗାର୍‌ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଲେଉଟି ଆସ୍‍ତି ରିଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ଫିଲିପ୍ପ କଇଲା, “ଉଟ୍‌ ଦକିଣ ଦିଗ୍ ଜୁଇବାଟ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଗ୍‌ଜା ସ୍‌ହର୍‌ ବାଟ୍ ଅଦ୍‍ରି ଆଚେ, ସେ ବାଟ୍‌କେ ଜ୍‌ହା ସେରି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗା।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେ ବାରିଗ୍‍ଲା, ସେମାଡେ ଇଥିଓପୀଆ ଦେଶାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସ୍‌ଲା, ଯେ ଏକ୍‍ଲା ବେଜୁ ରିଲା ସେ ଏକ୍‍ଲା ବ୍‌ଡ୍ ଅଦିକାରି ରିଲା ଯେ କି ଇଥିଓପୀଆ ଦେଶାର୍ ରାଣିର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସମ୍ପତି ଦ୍‌କା ଶୁଣା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଆସିରିଲା। ସେ ନିଜାର୍ ଦେଶ୍‌କେ ବାଉଡି ଜାତିରିଲା ଆର୍ ର୍‌ତ୍‌ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ସି ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଲେକ୍‍ଲା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍‌ ସାଶ୍ତର୍‌କେ ବେଲ୍‌କି ଅଇ ହଳ୍‍ତି ରିଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଫିଲିପ୍ପକେ କଇଲା, “ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ଇ ର୍‌ତାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଦ୍‌ର୍।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ଫିଲିପ୍ପ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଜାଇ ର୍‌ତ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‌ଲା ଆର୍ ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହାଟ୍ ହଳ୍‍ତି ରିଲାର୍ ଶୁଣି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ ଜାଇରି ହ୍‌ଳୁଲିସ୍, ସେରି କାଇରି ବୁଜୁଲିସ୍‌?” ବ୍‌ଡ୍ ଅଦିକାରି କଇଲା, “ଯଦି କେ ମକେ ବୁଜାଇ ନ୍‍ଦିଲେକ୍ ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବୁଜୁ ହାରି?” ସେ ଫିଲିପ୍ପକେ ର୍‌ତ୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଚ୍‌ଗିଆସି ନିଜାର୍ ଲଗେ ବ୍‌ସୁକେ ଗ୍‌ଉଆରି କ୍‍ଲା। ଶାସ୍‌ତର୍ ଜୁଇ ହ୍‌ତେକ୍‌ ସେ ହାଟ୍ ହଳ୍‍ତି ରିଲା, ସେରି ଇରି, “ସେ ମେଣ୍ଢା ହର୍‌ ଅଇ ମ୍‌ରୁକେ ନିଆ ଅଇଲି, ଆରେକ୍‌ ମେଣ୍ଢାର୍ ବାଳ୍ କାଟ୍‌ତା ଲକାର୍‌ ମୁଏଁ ମେଣ୍ଢାହିଲା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଚୁପ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ନିଜେ ଟଣ୍ତ୍ ହୁଟାଇ ନ୍‌କେଲା। ତାକେ ଅପ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ନିଆଇ ନ୍‌ଦିଲାଇ। ତାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ କ୍‌ତାକେ କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍? କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଜୀବନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ବିଚ୍‌ରି ଅଇଲି।” ବ୍‌ଡ୍ ଅଦିକାର୍‌କେ ଉତ୍ତର୍ ଦ୍‌ଇ ଫିଲିପ୍ପକେ କଇଲା, “ମୁଇ ତକେ ଅନୁରଦ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବିଷୟେ ଇକ୍‍ତା କ୍‌ଉତି? ତର୍ ବିଷୟେ କି ଆର୍ କାର୍ ବିଷୟେ?” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଫିଲିପ୍ପ ଟଣ୍ତ୍ ହୁଟାଇକ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଇ ବାକ୍ୟ କ୍‍ମ୍‍କେ ଆରାମ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ଗଟେକ୍ ହାଣିରିଲା ଜାଗାଇ କେଟ୍‍ଲାଇ। ସେତି ବ୍‌ଡ୍ ଅଦିକାରି କଇଲା, “ଇତି ହାଣି ଆଚେ, ଅବେ ମୁଇ ଡୁବେନ୍ ନେତାର୍ କାଇ ବାଦା ଆଚେକି?” ଫିଲିପ୍ପ କଇଲା, “ତୁଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଯଦି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ର୍‍ସି, ତ୍‍ବେ ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଅମ୍‌ହାରେ।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଉତ୍ତର୍ ଦିଲା, “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ଇରି ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ।” ଆରେକ୍‌ ସେ ର୍‌ତ୍‌କେ ଟିଆକ୍‌ରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ତ୍‍ବେ ଫିଲିପ୍ପ ଆର୍ ଜଡେକ୍‌ ବେଜୁ ଲକ୍ ହାଣି ବିତ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଫିଲିପ୍ପ ତାକେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହାଣି ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‌ଦାଇ ବାରାଇ ଆଇଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଫିଲିପ୍ପକେ ନିଲା, ଆରେକ୍‌ ବ୍‌ଡ୍ ଅଦିକାରି ଫିଲିପ୍ପକେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ର୍‌କ୍ଷା କ୍‍ଲା, ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‌ରି ତାର୍ ବାଟେ ସେ ଇଣ୍ତିଗ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଫିଲିପ୍ପ ଅଷ୍‌ଦୋଦ୍ ସ୍‌ହରେ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାନ୍‌ଲା, ସେତିହ୍‍ଣି କାଇସରିୟା ଦେଶେ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ଜାତାବାଟେ ରିଲା ସ୍‌ହର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଶାଉଲ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତା କ୍‌ତା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଅଣ୍ତ୍‌ରା କି ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଇ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଣୁ ହାର୍‌ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଣି ଚିଟି ଲେକାଇ ଆଣିରିଲା। ହ୍‌ଚେ ସେ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଲା ବ୍‌ଳ୍, ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଉଜାଳ୍ ଆସିକ୍‍ରି ତାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ଉଜାଳ୍ ଅଇଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ବୁଏଁ ଅଦୁର୍‌ଲା, ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସେ ଇକ୍‍ତା କଇଲାର୍ ଶୁଣ୍‌ଲା, “ଏ ଶାଉଲ, ଏ ଶାଉଲ, ତୁଇ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ଅମୁକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ରୁଲିସ୍‌।” ସେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ କେ?” ଆର୍ ସେ କଇଲା, “ତୁଇ ଜାକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରୁଲିସ୍ ମୁଇ ସେ ଯୀଶୁ। ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଉଟ୍, ଆର୍ ସ୍‌ହରେ ଜା ତୁଇ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍, ସେରି ସେତି ତକେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଦ୍।” ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶାଉଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‌ବ୍‌ଦକେ ଶୁଣିକ୍‍ରି କାକେ ହେଁ ନ୍‌ଦେକ୍‌ଲାଇ ଲାଗି କାବା ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଶାଉଲ ବୁଏଁ ହ୍‍ଣି ଉଟିକ୍‌ରି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ନିଜାର୍ ଆକି ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ କାଇରି ହେଁ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆତେ ଦ୍‍ରି ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ନିଲାଇ। ଆର୍ ସେ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ କାଣା ଅଇରିଲା, ଆରେକ୍‌ କାଇରି ହେଁ ଅଣ୍ତା କାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା କି ହେଜ୍ ଡୁକୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା। ଦମେସ୍‌କ ସ୍‌ହରେ ହନନୀୟ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଚେଲାରିଲା। ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ଦ୍‍କାଇଅଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ହନନୀୟ” ସେ କଇଲା, “ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ଶୁଣୁଲେ କ୍‌ଉ।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କଇଲା, “ଉଟ୍ ସଳଖ୍ ନାଉଁର୍ ବାଟେ ଜା ଆର୍, ତାର୍ଷ ସ୍‌ହରେ ଯିହୁଦାର୍ ଗ୍‍ରେ ଶାଉଲ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ କଜା। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌କା ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲା। ଆର୍ ଶାଉଲ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆକି ଦ୍‌କୁହାରେ, ଇତାର୍‍ଗିନେ ହନନୀୟ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ଆସିକ୍‍ରି ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ତାର୍ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲା ବ୍‌ଲି ସେ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଦ୍‍କିଆଚେ।” ମ୍‍ତର୍ ହନନୀୟ ଉତ୍ତର୍ ଦିଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଲକ୍ ଯେ କ୍‍ତେକ୍ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରିଆଚେ, ସେରି ମୁଇ ବେସିଲକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶୁଣି ଆଚି। ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତର୍ ନାଉଁଏ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାନ୍ଦିନେତାର୍ ଗିନେ ସେ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଅଦିକାର୍ ହାଇଆଚେ।” ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ କଇଲା, “ଜ୍‌ହା। କାଇତାକ୍ ସେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍, ର୍‌ଜା ଆର୍ ଇସ୍ରାଏଲାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମୁଏଁ ଅମାର୍‌ ନାଉଁ ଟେକ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଅମାର୍‌ ଏକ୍‍ଲା ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍। ଆରେକ୍‌ ଅମାର୍‌ ନାଉଁର୍‌ ଲାଗି ତାକେ ଯେ କ୍‍ତେକ୍ ଦୁକ୍ ସ୍‌ମ୍‌କ୍‌ ହ୍‌ଳେଦ୍, ସେରି ଅମି ତାକେ ଜାଣାମା।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ହନନୀୟ ଜାଇକ୍‍ରି ସେ ଗ୍‌ରେ ହୁର୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଆତ୍ ସଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ଶାଉଲ ବାଇ, ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲେକ୍‌ ଜୁଇ ଯୀଶୁ ଆସ୍‌ତା ବାଟେ ତୁମୁକେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆକିଦ୍‌କୁହାର୍‌ସି ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଉସି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେ ମକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ।” ସେମାଡେ ତାର୍ ଆକିଏ ହ୍‍ଣି ମାଚାର୍‌ ଚ୍‌ର୍‌ଲା ହର୍‌ ଅଦୁର୍‌ଲି ଆର୍ ସେ ଆକି ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ଆସି ଡୁବେନ୍ ନିଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ କାଦି କାଇକ୍‍ରି ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଲା। ଇତାର୍‌ ହ୍‌ଚେ ସେ ଦମେସ୍‌କ ସ୍‌ହର୍‌ରେ ରେତା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‍ତିଦିନ୍ ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଇରି ସେ ବେଗିଆସି ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‍ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌ ଚାନିଆ ଅଇ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, “ଇ ନାଉଁ ଦ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‌ମେ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାନ୍ଦି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ହାରେ, ସେ ଉଦେସ୍‌ ନ୍‌ଇ ଇଜାଗାଇ ଆସିରିଲାଇ, ଇରିକାଇରି ସେରି ନଇ?” ମ୍‍ତର୍ ଶାଉଲ ଅଦିକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଅଇ ଉଟ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ଏ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇରି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍‌ କ୍‍ରି ଦମେସ୍‌କ ସ୍‌ହର୍‌ବାସି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ବେସିଦିନ୍‌ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମାରୁକେ ଗଟେତ୍ଇ ଉପାଇ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉପାଇ ଶାଉଲ କାନେ ଶୁଣ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାକେ ମାରୁହାର୍‌ତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ରାତିଦିନ୍‌ ଗାମ୍‌ଲ୍‌ଗାର୍‌ ବାଟେ ବାଟେ ଜାଗ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଶାଉଲ୍‌କେ ନ୍‌ଇ କ୍‌ତିବାଟ୍ ଗଟେକ୍ ଡ୍‍ଲାଇ ଡର୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବାନ୍ଦି ତାକେ ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରାଇ ଦିଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଶାଉଲ୍‌ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଜାଇ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିସୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତେରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଯେ ଗଟେକ୍ ଚେଲା, ଇରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେରି ସ୍‌ବୁଲକ୍‌ ତାକେ ଡିର୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ତାକେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲଗେ ଆଣ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌ ବାଟେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦ୍‌ର୍‌ଶନ୍‌ ହାଇରିଲା ଆର୍ ସେ ଯେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା ଅଇଲା ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେ ଦମେସ୍‌କରେ ଯୀଶୁର୍‌ ନାଉଁଏ ସାହାସ୍‌କ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲା, ଇରିସ୍‌ବୁ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇ ଜାଣାଇଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିସିକ୍‌ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ର୍‌ଇ, ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁ ସାହାସ୍‌କ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ଆର୍, ସେ ଗ୍ରୀକ୍ ବାସା କ୍‌ଉତା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଆର୍ ଯୁକ୍‌ତି ତର୍‌କ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ତାକେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ସେରି ଜାଣିକ୍‌ରି ବାଇମ୍‌ନ୍‌ ତାକେ କାଇସରିୟା ସ୍‌ହର୍‌କେ କୁଦିନ୍‌ଇ ଜାଜେ ତାକେ ତାର୍ଷ ଦେଶେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦା ଦେଶେ, ଗାଲିଲୀ ଜିଲା ଆର୍ ଶମିରୋଣ ଦେଶାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ବିଶ୍‍ବାସେ ବାଡ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଡିରିକ୍‍ରି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‍ରି ଶାନ୍‌ତି ହାଇଲାଇ, ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସାଇଜରେ ସେମ୍‍ନ୍ ବାଡୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ସେତାକ୍ ପିତର୍ ସ୍‌ବୁ ଦେଶେ ବୁଲି ବୁଲି ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଆର୍ ଲୂଦ ନାଉଁର୍ ସ୍‌ହରେ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା। ସେତି ତାକେ ଏନୀୟ ନାଉଁର୍ ଗଟ୍‌ଲକ୍‌କେ ବେଟ୍‌ ହାଇଲା, ଯେ କି ଆଟ୍ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ରଗେ ହ୍‍ଳି ସଇରିଲା। ତାକେ କୁଷ୍ଟରଗ୍ ଅଇରିଲି। ପିତର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଏନୀୟ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ରୁଲା। ଉଟ୍ ତର୍ ଅଚାଇଲା ପଟି ସ୍‌ଜାଉ।” ସେତାକ୍ ସେ ସେମାଡେ ଉଟ୍‌ଲା। ଆର୍ ଇରି ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଲୂଦ ଆର୍ ଶାରଣ୍ ତ୍‌ଇ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଲାଇ। ଯାଫ ସହର୍ ତ୍‌ଇ ଟାବିଥା ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାଇଜି ଟକି ରିଲି, ଗ୍ରୀକ୍ ବାଷାତ୍‌ଇ ତାର୍‌ନାଉଁ ଦର୍କା ତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି ଚିତାଳ୍। ସେ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ସମୟ୍ ବ୍‍ଲ୍ କାମେ ଆର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଇନସ୍ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସେବାତ୍‌ଇ ଦେତିରିଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ରଗେ ହ୍‌ଳିକ୍‌ରି ମ୍‌ଲା, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଗ୍‌ଦାଇକ୍‌ରି ଗ୍‍ରାର୍ ଉହ୍‌ରାର୍ ବ୍‌କ୍‌ରାଇ ନ୍‌ଇ ସଳାଇ ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯାଫ ସ୍‌ହର୍ ଲୂଦ ଗାମାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା, ଯାଫ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ପିତର୍ ଲୂଦ ଗାମେ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଶୁଣିକ୍‍ରି, ସେମ୍‍ନ୍ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ବର୍ ହ୍‌ଟାଇ କଇଲାଇ, “ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରି ତୁଇ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେଗି ଆଉ।” ତ୍‍ବେ ପିତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦର୍କା ସେତି ହଚ୍‌ଲା ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଗ୍‍ରାର୍ ଉହ୍‌ରାର୍ ବ୍‌କ୍‌ରାଇ ନିଲାଇ, ଆର୍ ରାଣ୍ତି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଚାରିହାକ୍ ରୁଣ୍ଡି ବ୍‌ସିକ୍‌ରି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ସେ ସିଲାଇ ରିଲା ହ୍‌ଚିଆ ସ୍‌ବୁ ତାକେ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେତିହ୍‍ଣି ବାର୍‌କ୍‌ଲା ଆର୍ ମାଣ୍ଡିକୁଟା ଟେସି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ଦର୍କାରାର୍ ମ୍‌ଲା ମ୍‌ଳ୍ ହାକ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କଇଲା, “ଟାବିଥା ଉଟ୍” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦର୍କାରାର୍ ଆକି ଉଗାଳି ଅଇଲି, ଆର୍ ସେ ପିତର୍‌କେ ଦ୍‍କି ଉଟିକ୍‌ରି ବ୍‌ସ୍‌ଲା। ଆର୍ ପିତର୍ ତାକେ ଆତେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଉଟାଇଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେତି ରୁଣ୍ତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ରାଣ୍ତି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦି ଦର୍କା ଜୀବନ୍ ହାଇଲା ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାଇଲା। ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଯାଫ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଚାରିବାଟ୍ ଆଉଜି ଅଇଲି, ଆର୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ପିତର୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଯାଫ ସ୍‌ହର୍‌ ତ୍‌ଇ ଶିମୋନ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଚାମ୍‍ଳା କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକାର୍‌ ଗ୍‌ରେରିଲା। କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ରିଲା, ସେ “ଇତାଲିକ୍” ନାଉଁର୍ ସ୍ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଗଟେକ୍ ସେନାପତି ରିଲା। ସେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେ ଗ୍‌ରିବ୍ ଇନସ୍ତା ତ୍‌ଇରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ଦାନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଗଟେଦିନ୍ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ତିନ୍‍ଟା ବ୍‌ଳ୍ କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍ ଆସିକ୍‍ରି ତାକେ କୁଦ୍‍ଲା, “କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ।” ସେ ଡିରିକ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ହାକ୍ ଦ୍‍କି କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍।” ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ତାକେ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍ ପାର୍‌ତେନା ଆର୍ ଦାନ୍‌କେ ଦ୍‍କିଆଚେ, ସେ ତକ୍ ତାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା। ଅବେ ତୁଇ ଯାଫ ସ୍‌ହରେ ଲକ୍ ହ୍‌ଟାଇକ୍‌ରି ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ କୁଦିଆଣ୍। ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଶିମୋନ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଚାମ୍‍ଳା କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ସେ ବାସା କ୍‌ରୁଲା।” ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା ଅଇଲା ଦୂତ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଜଳେକ୍ ଦାସ୍‍କେ ଆର୍ ତାର୍ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସ୍ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌କେ ସେ କୁଦ୍‍ଲା, ତାର୍ ଗିନେ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟିରିଲି ସେ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଯାଫ ସ୍‌ହରେ ଜା ବ୍‌ଲି ହ୍‌ଟାଇଲା। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯାଫ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‌ତା ଆଗେ ପିତର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ଉହ୍‌ରାର୍ ବ୍‌କ୍‌ରାଇ ଗ୍‍ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବୁକ୍‌ହାଇ କ୍‍ରି ଆର୍ କାଇରିଅଲ୍ କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ କାଦି ନ୍‌କାତା ଆଗେ ସେ ଜାକ୍ ମାଡି ଅଇ ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଉଗାଳି ଅଇଆଚେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ହ୍‌ଚିଆ ଲଗେ ଚାରି କନେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଜିନିଷ୍ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‍ରେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ସେ ହ୍‌ଚିଆ ଲ୍‌ଗେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଚାରି ଗଡିଆ ଜ୍‌ତୁ, ଆର୍ ଆକାଶାର୍ ଚେଳେ ଆର୍ ସାହ୍ ରିଲାଇ। ଆର୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଶୁଣ୍‌ଲା, “ଏ ପିତର୍ ଉଟ୍, ମାରିକ୍‌ରି କାମ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ କ୍‍ବେହେଁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାରି, ମୁଇ କ୍‌ବେ ଅଶୁଚି ଆର୍ ବ୍‌ର୍‍ନ୍ କାଦି କାଇ ନ୍‌କେରି।” ଆର୍ ତରେକ୍ ଅନ୍‍କ୍‍ରି ସେ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ କଇଲି, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇତାକ୍ ପବିତର୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେତାକ୍ ଅଶୁଚି ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉନାଇ।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତିନିତର୍ ସେ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଅଇଲି, ଆର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସେ ଡକା ଆକାଶେ ଉଟାଇ ନିଲା। ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ଜୁଇରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା, ସେ ଅର୍ତ କାଇରି ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି କାବା ଅଇଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ହ୍‌ଟାଇଲା କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସିମନାର୍ ଗ୍‍ର୍ କଜୁକ୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବାଟ୍‍ହାଳି ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲାଇ, “ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ଗତିଆ ଇତି ଆଚେକି?” ପିତର୍ ସେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ବିଷୟ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଆତ୍ମା ତାକେ କଇଲି, “ଦ୍‍କ୍ ତକେ ତିନିଲକ୍ କଜୁଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଉଟ୍ ତ୍‌ଳେ ଜା ଆର୍ ମ୍‌ନେ କାଇରି ନ୍‌ବାବିକ୍‌ରି ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଜା ଆର୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚି।” ତ୍‍ବେ ପିତର୍ ତ୍‌ଳେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ସେ କଜ୍‌ତା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯାକେ କଜୁଲାସ୍ ମୁଇ ହ୍‌କା ସେ ଲକ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆସିଆଚାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ସେନାପତି ଅମୁକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ, ସେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିର୍‌ତା ଲକ୍, ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବେସି ମାନ୍‍ତି କ୍‌ରୁଲାଇ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଦୂତ୍ ତାକେ ଜାଣାଇ ଆଚେ ଯେ ତୁଇ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍‌କେ ତର୍ ଗ୍‍ରେ କୁଦାଇକ୍‌ରି ଆଣା ଆର୍ ସେ ଜୁଇକ୍‍ତା କଇଲେକ୍ ସେରି ଶୁଣା।” ସେତାକ୍ ପିତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଗ୍‍ରେ କୁଦିକ୍‍ରି ନିଲା, ଆର୍ ସେ ରାତି ସେତି ତେବାଇ କ୍‍ରି କାମ୍‌କେ ହିମ୍‌କେ ଦିଲା, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଯାଫ ସ୍‌ହରାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‍ଲାଇ, ସେତି କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପିତର୍‌କେ ଜାଗିରିଲାଇ। ପିତର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ହୁର୍‍ତା ଆଗେ କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ପିତରାର୍ ଗଡେ ଡୁଳ୍‌ଲା ଆର୍ ତାକେ ମୁଣ୍ତିଆ ମାର୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ତାକେ ଉଟାଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଟିଆ ଅଉ ମୁଇ ହେଁ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ଲକ୍।” ସେତାକ୍ ପିତର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି କ୍‍ରି ଗ୍‍ରେ ହୁର୍‌ଲା, ଆର୍ ସେତି ଜାଇକ୍‍ରି ବିତ୍‌ରେ ଗାଦା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ତିରିଲାର୍ ସେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣାସ୍ ଯେ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ତାକାର୍ ଜାତିର୍‌ ନିୟମ୍ ହର୍ ଯିହୁଦି ଅଇନ୍‌ରିଲା ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ଜାତାର୍ କି ତାକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସ୍‌ତାର୍ ନିୟମାର୍ ବିରଦ୍। ମ୍‍ତର୍ କାକେ ଅଶୁଚି କି ଅପବିତର୍‌ ବ୍‌ଲି ନ୍‌କମ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମକେ କୁଦୁକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚ୍‌ସି ମୁଇ କାଇରି ନ୍‌ବାବିକ୍‌ରି ଆଇଲେ। ମୁଇ ହ୍‍ଚାରୁଲେ କାଇତାକ୍ ତୁଇମକେ କୁଦି ଆଚ୍‌ସି?” କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ କଇଲା, “ତିନ୍‍ଦିନ୍ ଆଗେ ଟିକ୍ ଇସ୍‌ମୟେ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ତିନି ଗଣ୍ଟା ବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମର୍ ଗ୍‍ରେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେଲକ୍ ଦବ୍‍ଳା ହ୍‌ଚିଆ ହ୍‍ଜି ମର୍ ମୁଏଁ ଟିଆଅଇଲା ଆର୍ କଇଲା, ‘କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣିଆଚେ ଆର୍ ତର୍ ଦିଲା ଦାନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦ୍‍କିଆଚେ। ଅବେ ତୁଇ ଯାଫ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲକ୍ ହ୍‌ଟାଇକ୍‌ରି ଜୁଇଲକାର୍ ନାଉଁ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ତାକେ କୁଦିଆଣା, ଚାମ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଶିମୋନ୍ ନାଉଁର୍ ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ସେ ଗତିଆ ଅଇକ୍‌ରି ଆଚେ, ତାର୍ ଗ୍‍ର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ।’ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତକେ କୁଦୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲେ, ତୁଇ ଇତିକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରି ଆଇଲିସ୍। ମାପ୍‌ରୁ ତକେ ଜୁଇ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଜାଣାମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେରି ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚୁ।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ପିତର୍ କଇଲା, “ମୁଇ ଅବେ ଜାଣୁଲେ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ କାର୍ ମୁଉଁ ଦ୍‌କିକ୍‌ରି କାମ୍ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ କେ କୁଇ ଗଷ୍ଟିର୍ ଲକ୍ ଆର୍ କେ କୁଇ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍ ସେରି ଲଡାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେବା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଇଚାହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ଇରି ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ବୁଜୁଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇ ବାକ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌ଇରିଲା ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ବାକ୍ୟ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ଯୀଶୁ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍ ଯେ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ଆରାମ୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦା ଦେଶେ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଆଚେ, ବଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନାଜରିତିୟ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତା, କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆର୍ ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇରିଲା। ଆର୍ ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରି କ୍‍ରି, ଶଇତାନାର୍ ଜାଲେ ହ୍‌ଡିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‍ବୁହାକ୍ ବୁଲି ବୁଲି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା ଲାଗି। ଆର୍ ସେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦେଶେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‍ଲା, ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତିର୍ ସାକି। ତାକେ ସେମ୍‍ନ୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଚ୍‌ଗାଇକ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ତିନିଦିନାର୍ ଦିନ୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଲା, ତାକେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାବିରିଲା ସାକି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଆଚେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଉଟାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି କାଇଆଚୁ ହିଇଆଚୁ। ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯେ ତାକେ ଜୀବନ୍ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚେ ବ୍‍ଲି ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‌କେ, ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ। ଯେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ନାଉଁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍‌ଇ ତାର୍ ପାପ୍ କେମା ଅଇଦ୍, ସ୍‌ବୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ବିଷୟେ ଇ ବାବବାଣି କଇରିଲାଇ।” ପିତର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ତାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆଇଲି। ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ହେଁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଚାଡିଦିଲା ଆଚେ ବ୍‍ଲି ପିତରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆସିରିଲା ଯାଫ ସହରାର୍ ଯିହୁଦି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ବେସି କାବାଅଇଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ସେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପର୍‌ଶଂସା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାର୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ଅମାର୍ ହର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅବେ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‍ନା କ୍‍ରୁହାରେ?” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତିଦିନ୍ ସେତି ତେବାମ୍‌କେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇଲାଇ। ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟକେ ମାନ୍‍ତି କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଇରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦା ଦେଶାର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆଇଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ସୁନତ୍ ଅଇରିଲା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ତାକ୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଅପବିତର୍‌ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରେ ତେବ୍‌ଲିସ୍ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଦି କାଇ ଆଚ୍‌ସି।” ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରମେହ୍‌ଣି ବୁଜାଇକ୍‍ରି ଜୁଇ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟିଆଚେ ସେ ସ୍‌ବୁ କଇଲା, “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଯାଫ ସ୍‌ହରେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ଯେ ଚାରି କନେ ଦ୍‌ରିରିଲା ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଚିଆ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ମର୍ ମୁଏଁ ଉତ୍‌ରି କ୍‍ରି ଆଇଲି। ମୁଇ ସେ ହ୍‌ଚିଆ ଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ତ୍‍ବେ ସେତି ଚାରି ଗଡିଆ ଜ୍‌ତୁ, ବ୍‌ନାର୍ ପଶୁ, ସାହ୍ ଆର୍ ଆକାଶାର୍ ଚେଳେ ସ୍‌ବୁ ରିଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ମୁଇ ଶୁଣ୍‍ଲେ, ଏ ପିତର୍, ଉଟ୍ ମାରିକ୍‌ରି ଇତାକେ କାଆ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କଇଲେ, ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ କ୍‌ବେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅଶୁଚି କାଦି ନ୍‌କାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦୁଇତର୍ ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ମୁଇ ଶୁଣ୍‍ଲେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇତାକ୍ ଶୁଚି କ୍‌ଲାଆଚେ ସେତାକ୍ ତୁଇ କାଇତାକ୍ ନ୍‍ଚୁଲିସ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତିନିତର୍ ମକେ କଇଲା ହ୍‌ଚେ, ହ୍‌ଚେ ଆରେଗଟ୍‌ତର୍ ସେ ହ୍‌ଚିଆ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଉଟାଇ ନିଲା। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କା ଟିକ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ତିନିଲକ୍, ଆସିକ୍‍ରି ମୁଇ ଜୁଇ ଗ୍‍ରେ ରେତିରିଲେ ସେ ଗ୍‍ରେ ସେମ୍‍ନ୍ ହଚ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ନେ କାଇରି ନ୍‍ବାବି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ମକେ ଜାଣାଇଲି, ଯାଫ ସ୍‌ହର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଚଅ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କର୍ଣ୍ଣୀଲିୟ ଗ୍‍ରେ ହଚ୍‌ଲୁ। ସେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଏକ୍‍ଲା ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍‌କେ ଦ୍‍କିରିଲା, ସେ ବିଷୟେ ଆମୁକ୍ ସେ କଇଲା, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ଟିଆଅଇ କଇରିଲା, ଯାଫ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଲକ୍ ହ୍‌ଟାଇକ୍‌ରି ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇକେ କୁଦିଆଣ୍। ସେ ଆସିକ୍‍ରି ସେ ବାକ୍ୟ କଇଦେ ଆର୍ ସେ ବାକ୍ୟର୍ ଗିନେ ତୁଇ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆସିରିଲି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ହେଁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆଇଲି। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇବାକ୍ଯ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇଲେ, ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଦିଲା ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଡୁବେନ୍ ନିଆସ୍। ଇରି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦାନ୍ ହାଇରିଲୁ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ସେ ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ, ମୁଇ କେ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇ କାମ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁ ହାରିନ୍ଦ୍? ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଶୁଣ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌କେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପର୍‌ଶଂସା କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ କଇଲାଇ, “ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ବାଚୁକେ ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଦିଲାଆଚେ।” ସେତାକ୍ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇ ଜାଇରିଲାଇ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଫେନିକିଆ, ସାଇପ୍ରସ୍, ଆର୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ସ୍‌ହର୍ ହ୍‌ତେକ୍ ବୁଲି ଚୁଚାଇ ଯିହୁଦି ଲକାର୍‌ ଲଗେ ହ୍‌କା ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ସାଇପ୍ରସ୍ ଆର୍ କୂରୀଣୀୟାର୍ ଲକ୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ଜାଇକ୍‍ରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ରିଲି, ଆରେକ୍‌ ଗାଦାସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲଗେ ଲେଉଟି ଆଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇକ୍‍ତା ଯିରୁଶାଲମାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବର୍ଣ୍ଣବାକେ ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ସେ ସେତି ହଚି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେରି ଦ୍‍କି ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲା, ଆର୍ ସେ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ଦୟକେ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‌ରା।” କାଇତାକ୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ହୁରା ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ତାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଗିନେ ଗାଦା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ବର୍ଣ୍ଣବା ଶାଉଲ୍‌କେ କଜୁକେ ତାର୍ଷ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲା, ସେତି ସେ ପାଉଲ୍‌କେ ହାଇ ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ଦ୍‍ରି ଆଇଲା, ଇ ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ବର୍ଷ ଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ଗାଦା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲାଇ। ଆର୍ ଅନ୍ତିୟଖିଆର୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବ୍‌ଲି ନାଉଁ ଦିଆଅଇଲି। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ଆଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଆଗାବ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଇ ଗୁଳାଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ କାଦିର୍ ଅବାବ୍ ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ବାବବାଣି କ୍‍ଲା। ସେରି କ୍ଲାଉଦିଆ ବଡ୍ ର୍‌ଜା ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଗ୍‌ଟିରିଲି। ସେତାକ୍ ଅନ୍ତିୟଖିଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହର୍ ଯିହୁଦା ଦେଶେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ତାକାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଡାବୁ ଦେମ୍‌କେ ଟିକ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହର୍ ଡାବୁ ବାର୍‌କ୍‌ରି ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଶାଉଲାର୍ ଆତେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ରୁକେ ଆରମ୍ କ୍‍ଲା। ସେ ଯୋହନାର୍ ବାଇସି ଯାକୁବ୍‍କେ କ୍‌ଣ୍ତା ଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ। ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ସେ ଜାନ୍‌ଲା ଆର୍ ପିତର୍‌କେ ହେଁ ଦ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ରୁଟି ଲ୍‌ଗେ ସଡା ନ୍‌ମିସାଇ କାତା ହ୍‌ର୍‍ବ୍ ବ୍‌ଳ୍ ଇରି ଗ୍‌ଟିରିଲି। ହ୍‌ଚେ ପିତର୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଜ୍‌ଇଲେ ହୁରାଇଲାଇ, ସେତି ଚାରିଲକ୍‌କେ ଗଟ୍ ଦ୍‌ଳ୍ କ୍‍ରି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଚାରିଗଟ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ତାକେ ଯାଗାଇଲାଇ, ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏଁ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରିରିଲା। ପିତର୍ ଜ୍‌ଇଲେ ବନ୍ଦି ଅଇରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ପିତର୍‌କେ ବାର୍‌କ୍‌ରି ଆଣି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ବାବିରିଲା, ସେ ରାତି ପିତର୍ ଜଳେକ୍ ଶଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‍ଜାଇ ସଇରିଲା, ଜଳେକ୍ ଲ୍ଉଆର୍ ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଜ୍‌ଇଲେ ହେଁ ଜାଗ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଜାଗିରିଲାଇ। ଆର୍ ଦ୍‌କା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ଆସି ଟିଆଅଇଲା, ଆର୍ ସେ ବ୍‌କ୍‌ରା ଉଜାଳ୍ ଅଇଲି, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ପିତର୍‌କେ କ୍‍ନ୍ଦେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତାକେ ଚୁଲ୍‌ବୁଲାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, “ବେଗି ଉଟ୍।” ସେମାଡେ ତାର୍ ଆତେ ବାନ୍ଦିରିଲା ସିକ୍‍ଳି ଚିଡ୍‌ଲି। ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ପିତର୍‌କେ କଇଲା, “ତର୍ ପଟି ବାନ୍ଦ୍ ଆର୍ ହାଣ୍ତାଇ ହିନ୍ଦ୍।” ପିତର୍ ସେନ୍‌କ୍‌ଲା ସେତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ତାକେ କଇଲା, “ଗ୍‌ଗାଳେ ହ୍‌ଚିଆ ଗୁଳିଆଇକ୍‌ରି ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆଉ।” ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସେରି ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ସେ ଜାଣି ନ୍‍ରିଲା, ସେ ଚ୍‌ହ୍‌ନୁଲେ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତିରିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଆର୍ ଅଲ୍‍ଗା ବାଟ୍‍ ଜିଣିକ୍‌ରି, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ଗାମେ ହୁର୍‍ତା ବାଟେ ଜୁଇ ଲ୍ଉଆର୍ ବାଟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେବାଟ୍ ତାର୍‌ମ୍‌ନେ ଉଗାଳି ଅଇଲି, ସେମ୍‍ନ୍ ବାରିଗ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବାଟେ ଇଣ୍ତି ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ସେମାଡେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ ପିତର୍‌କେ ଦ୍‍କାଇ ନଇଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପିତର୍ ଜାଣୁହାର୍‌ଲା ଯେ ଇରି ସ୍‌ତ୍ ଗଟ୍‍ଣା ବ୍‌ଲି, ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇକ୍‌ରି ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି, ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାବ୍‌ଲା ଆଶା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା। ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଗଟିରିଲା ଇକ୍‍ତା ବାବିକ୍‌ରି ମାର୍କ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍ ତାର୍ ଆଇସି ମରୀୟମାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା। ସେତି ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ଡିକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ପିତର୍ ହ୍‍ଦାର୍ କ୍‌ହାଟେ ମାର୍‍ତି ରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ରଦା ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଚାକ୍‌ରାଣି ଟକି ଆସି ତୁଇ କେ ବ୍‌ଲି ହ୍‍ଚାରୁକେ କ୍‌ହାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲି। ସେ ପିତରାର୍ କ୍‌ଟ୍ ଜାଣିକ୍‌ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇ କ୍‌ହାଟ୍ ଉଗାଳି ନ୍‌କେରି ପିତର୍ ଆସିଆଚେ ବ୍‌ଲି ବିତ୍‌ରେ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଇକ୍‍ରି କଇଲି। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ କାଇତାକ୍ ବ୍‌ଇଆ ଅମ୍‍ଲିସ୍?” ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ପିତର୍ ଆସିଆଚେ ବ୍‌ଲି ସେ କଇଲାକେ, ସେମ୍‍ନ୍ ବାବ୍‌ଲାଇ ଯେ ଇରି ତାର୍ ଦୂତ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ପିତର୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ କ୍‌ହାଟେ ମାର୍‍ତି ରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ହାଟ୍ ଉଗାଳି ପିତର୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କିକ୍‌ରି କାବାଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଆତ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଚୁପ୍ ଅଇରିଆ ବ୍‌ଲି କଇଲା, ମାପ୍‌ରୁ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାକେ ଜ୍‌ଇଲେ ହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେସ୍‍ବୁ ବିଷୟେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଯାକୁବ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଦିଆସ୍ ବ୍‌ଲି ସେ କଇଲା, ସେତିହ୍‍ଣି ବିନ୍ ବାଟ୍ ହ୍‌ଳାଇଲା। ହ୍‌ଚେ ସ୍‍କାଳ୍ ଅଇଲାକେ ପିତର୍ କ୍‌ଇ ଗ୍‌ଲାବ୍‌ଲି ସ୍ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ତାକେ ନ୍‌ହାଇକ୍‌ରି ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଜୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ପିତର୍ ଯିହୁଦା ଦେଶେହ୍‌ଣି ଜାଇ କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ସର୍ ଆର୍ ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ବେସି ରିସା ଅଇରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ତାକେ ମିଳାମ୍‌କେ ଗ୍‍ଲାଇ, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍ଲାସ୍ତକେ ଦ୍‌କୁକେ ଗ୍‍ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ର୍‍ଜାର୍ ମନ୍ତ୍ରି ରିଲା ତାର୍ ସାଇଜ ସେମ୍‍ନ୍ ମିଳାଇଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ଅମୁକେ ଶାନ୍‍ତିରେ ଚାଲାଉ ବ୍‌ଲି କଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ରାଇଜେ ହ୍‍ଣି ତାକାର୍ ଦେଶ୍‌କେ କାଦି ଆସ୍‍ତି ରିଲି। ଜୁଇଦିନ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜା ସର୍ ଆର୍ ସିଦନାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ରିଲି ସେଦିନ୍ ର୍‌ଜା, ର୍‍ଜାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ହ୍‍ଜି ସିଙ୍ଗାସନେ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲା। ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଇରି କୁଇ ମାନାଇର୍ ଟଣ୍ତ୍ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଟଣ୍ତ୍।” ସେ ଦାହ୍‍ରେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ହେରୋଦ୍ ର୍‌ଜାକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍‌ଦିଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜୁଇରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ରିଲି ସେରି ସେ କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲା, ଆର୍ କିଳାମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ କାଇଲାଇ ଆର୍ ସେ ମ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ବାଡୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲି। ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ବାଡ୍‌ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଶାଉଲ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଆରାଦନାକାମ୍ ସ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି, ଯୋହନ୍ ଯାର୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ନାଉଁ ମାର୍କକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ କ୍‍ତେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଗୁରୁମ୍‌ନ୍ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅଇଲାଇ ବର୍ଣ୍ଣବା, ଶିମିୟନ୍, ଜାକେ କି ନିଗର୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି, କୂରୀଣୀୟ, ଲୁକିୟ, ମ୍‌ନ୍‌ହେନ୍ ଯେ କି ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ବାଡିରିଲା, ଆର୍ ଶାଉଲ। ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଉପାସ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲି, “ମୁଇ ଜୁଇ କାମାର୍ ଗିନେ ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଶାଉଲ୍‌କେ କୁଦିଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍ ହାୟ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅଲ୍‍ଗା କ୍‍ରା”। ସେତି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଉପାସ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ। ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଶାଉଲ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେଲୁକିଆକେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ସେତିହ୍‍ଣି ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି କୁପ୍ରକେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସାଲାମି ତ୍‌ଇ ହଚ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ବୁ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ମାର୍କ ଜାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍ ସେ ହେଁ ସେତି ତାକାର୍ କାମେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ କୁପ୍ର ଦିପ୍ ଲିଙ୍ଗି କ୍‍ରି ପାଫ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ବର୍ ଯୀଶୁ ବ୍‌ଲି ଗଟେକ୍ ଦିସାରି ଗୁଣିଆ ଲକ୍‌କେ ବେଟ୍ ଅଇଲାଇ, ସେ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲା। ସେଲକ୍ କୁପ୍ର ଦିପାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସେର୍ଗିୟ ପାଉଲାର୍ ସାଙ୍ଗ ରିଲା, ସେର୍ଗିୟ ଗଟେକ୍ ବୁଦିମାନ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଶାଉଲ୍‌କେ କୁଦ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଦିସାରି ଯୀଶୁ ଜାର୍‌କି ଅଲ୍‍ଗା ନାଉଁ ଅଲ୍ଲୀମା (ଇରି ଗ୍ରୀକ୍ ନାଉଁ) ସେ ଏମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ବାଦା ଦିଲା ସେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‍ଦେତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଶାଉଲ ଜାର୍‌କି ଆର୍ ଗଟେକ୍ ନାଉଁ ପାଉଲ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଇକ୍‌ରି ସେ ଦିସାରିକେ ଦ୍‍କି କଇଲାଇ, “ଏ ଶଇତାନାର୍ ହଇସି, ତୁଇ ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ଲକାର୍‌ ଶତ୍‌ରୁ, ଆର୍ ତୁଇ ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇ ଆଚ୍‌ସି, ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ମିଚ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ତୁଇ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଅବେ ତୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉସି, ତୁଇ କାଣା ଅଇ କ୍‍ତିଦିନ୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ସି।” ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ ଦୁଏରି କୁଳି ଆର୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଡାହ୍‌ଲି, ତ୍‍ବେ ତାକେ ବାଟ୍ ନ୍‌ଡିସ୍‌ଲାକେ କେ ହେଁ ମକେ ଆତେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ନେଅତ୍ ବ୍‌ଲି ଲକ୍‌କେ କଜୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଇରି ଦ୍‍କି ସେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବାଡ୍‌ଲି ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣିକ୍‍ରି କାବା ଅଇଲା। ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଫ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଜାଜେ ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି ପଂଫୂଲିଆର୍ ପର୍ଗି ଗାମେ ଆସି ହଚ୍‍ଲାଇ, ମାର୍କ ଜାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍ ସେ ଇତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିଦେଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ପର୍ଗି ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ପିସିଦିଆ ଜିଲା ଆନ୍ତିୟଖିଆ ସ୍‌ହ୍‌ରେ ହଚ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ବ୍‍ସ୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌, ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହଳ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆମ୍‌ନ୍ ଇକ୍‍ତା କଇ ହ୍‌ଟାଇଲା, “ଏ ବାଇମନ୍ ଯଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ରୁକେ କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଯଦି ଆଚେ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆସିକ୍‍ରି କ୍‌ଉଆ।” ସେତି ପାଉଲ୍ ଟିଆଅଇଲା ଆର୍ ଚୁପ୍ ଅଉଆ ବ୍‌ଲି ତାର୍ ଆତ୍ ଟେକିକ୍‌ରି କଇଲା, “ଇତିରିଲା ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ବାଇମନ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା। ଇ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଜାତିର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ମିସର ଦେଶେ ସେମ୍‍ନ୍ ବାସାକ୍‌ରିତି ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଦ୍‌ଳ୍ କ୍‍ଲା, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିୟେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମିସର ଦେଶେହ୍‌ଣି ବାର୍‌କ୍‌ରି ଆନ୍‍ଲା। ହ୍‌ଚେ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ଲା ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନାକେ ସେ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ଲା, ଆରେକ୍‌, କିଣାନ୍ ତ୍‌ଇରିଲା ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଜାତିକେ ସେ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ଲା, ଆର୍ ଚାରିଶ ପଚାଷ୍ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଇତାର୍‍ଗିନେ ସାମୁଏଲ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଆସ୍‌ତା ସମୟ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଚିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ର୍‌ଜା ହାମ୍‌କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ କୀଶରାର୍ ହଇସି ରିଲା, ଶାଉଲ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଚାଳିଶ୍‌ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ଶାସନ୍ କ୍‍ଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଶାଉଲ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି ଦାଉଦ୍‌କେ ର୍‌ଜାକ୍‌ରି ବାଚ୍‌ଲା, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦାଉଦାର୍‌ ବିଷୟେ କଇରିଲା ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଯିଶୀର୍ ହଇସି ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍, ସେ ମର୍ ମ୍‌ନ୍ ଜାଣିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଇ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁଶେହ୍‌ଣି ଯୀଶୁକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବାଚ୍‌ଲା, ସେ କ୍‍ଲା ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ହର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକାର୍‌ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ। ଯୀଶୁ ତାର୍ କାମ୍ ଆରମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି, ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା। ଯୋହନ୍ ତାର୍ ସେବାକାମ୍ ସ୍‌ରାଉତା ଆଗ୍‍ତୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା ମର୍ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବୁଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇଲକ୍‌କେ ଜାଗି ଆଚାସ୍ ମୁଇ ସେ ଲକ୍‌ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌କା ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ଯେ ଆସୁଲା ମୁଇ ତାର୍ ହାଣ୍ତାଇର୍ ଗ୍‌ଟି ହେଁ ଇଟାଉତା ଜଗ୍ଯନାଇ। ଅବ୍ରାହାମ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବାଇମନ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଅମୁକ୍ ହ୍‌କା ସେ ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ବାକ୍ୟ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଯେ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନେତା ଜାଣିରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ହଳ୍‍ତି ରିଲା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଅର୍‌ତ ବୁଜି ନ୍‌ରିଲାଇ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବାକ୍ୟ ହୁରାଅଇଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦସି କ୍‍ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ମ୍‌ରଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ କାଇଦସ୍ ନାହାଇକ୍‌ରି ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ପିଲାତ ର୍‌ଜାକେ କଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ବିଷୟେ ଲେକାଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ତାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ଉତ୍‌ରାଇ ଆଣି ଗଟେକ୍ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ତହ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗାଲିଲୀ ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆସିରିଲାଇ, ଚାଲାବୁଲା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଗାଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ବେସିଦିନ୍‌ ହ୍‍ଣି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ଅବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ତାର୍ ସାକି। ଆର୍ ଅମି ଅବେ ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଜାଣାମ୍‍କେ ଆସିଆଚୁ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ସେରି ସେ ହୁରା କ୍‌ଲାଆଚେ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୀଶୁକେ ଜୀବନ୍ ଦେଇ ଉଟାଇଆଚେ, ଇରି ଗିତସଂହିତା ଦୁଇ ଅଦ୍ଯାୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ‘ତୁଇ ମର୍ ହୋ, ଆର୍ ଆଜି ମୁଇ ତର୍ ଉବାଦି ଅଇଲେ।’ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅମ୍‍କେ ଚାଡି ନ୍‌ଦେଇକ୍‌ରି ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାମ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା, ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜା କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ହର୍ ସେ କଇରିଲା, ମୁଇ ତକେ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେଇନ୍ଦ୍। ଆରେକ୍‌ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଗିତସଂହିତା ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ ଯେ, ‘ତୁଇ ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‌କେ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅମ୍‍କେ ଚାଡି ନ୍‍ଦେସି।’ ଦାଉଦ୍ ତାର୍ ର୍‌ଜା ସମୟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ଲାଆଚେ, ଆର୍ ତାକେ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତହ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲି। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜାକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଉଟାଇଲା ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମ୍‍ସ୍‌ଣେ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇନ୍‌କେରେ। ହେ ବାଇମନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା ଯେ, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ହ୍‌କା ପାପ୍‌ କେମା ଅଉତାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଲିଆଚେ, ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ନିୟମ୍ ତୁମାର୍ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁନାହାରେ, ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ମଶାର୍ ନିୟମ୍ ମାନି ତୁମି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ନାହାର୍‌ଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ଉଦାର୍‌ ହାଉତି ଇରି ଜାଣିରିଆ। ସେତାକ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେସ୍‍ବୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ନ୍‌ଗଟ, ‘ହେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତାକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅଇକ୍‌ରି ମ୍‌ରାସ୍। ଆଜି ମୁଇ ଜୁଇକାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ, କେ ସେତାକ୍ ବୁଜାଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରାସ୍।’” ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ଆର୍‌ଗଟ୍ ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଅଦିକ୍ କ୍‌ଉଆ ବ୍‌ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦ୍‌ଲାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ସ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ବକ୍ତ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ କି ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇରିଲାଇ। ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବାର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଗ୍‍ଲାଇ, ତ୍‍ବେ ସେ ହ୍‌ଟାଇଲା ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତ୍‌ଇ ତିର୍‌ଅଇକ୍‍ରି ବାଚୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁକେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ରୁଣ୍ତଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ତ୍‌ଲାର୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ରିସା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ପାଉଲାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‍ରି ତାକେ ଅପ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ବେସି ସାସ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଉତା ଲଡାରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାସ୍ ଲାଗି, ଅମି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଚାଡି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ, କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଅମୁକ୍ ଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ ଯେ, ଅମି ତକେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଉଜାଳ୍ ହର୍ କ୍‌ରିଆଚୁ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗୁଳା ହୁର୍‌ତିବି ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍।” ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇ ବାକ୍ୟ ଗିନେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲାଇ, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ବାଚି ଅଇରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ପ୍ରଚାରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଲି। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇରିଲା ସନ୍‌ମାନ୍ ହାଇରିଲା ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ମୁକିଆ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ରିସା କ୍‌ରାଇଲାଇ, ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବାକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ହାଦାର୍ ଦୁଳି ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିରୁଦେ ହାହଳି କ୍‍ରି ଇକନୀୟ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଅନ୍ତିୟଖିଆର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ହାଇଲାଇ ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ଇକନୀୟ ତ୍‌ଇ ହେଁ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍‍ଲି। ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାକେ ବେସି ଯିହୁଦିଲକ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କଇକ୍‌ରି ତାକାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ରିସା କ୍‌ରାଇଲାଇ। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସେତି ବେସିଦିନ୍‌ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ଆଶାକ୍‌ରି ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ମାପ୍‌ରୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେତି ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲା ଲାଗି ଜାଣା ହ୍‌ଡ୍‌ଲି ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ବିଷୟେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି କଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦୁଇବାଗ୍ ଅଇଲାଇ, ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଟ୍ ଆର୍‌ଗଟ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଟ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନେତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମିସିକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ ଟେଳାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାରୁକେ ଉଟ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଇକନୀୟ ରାଜି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଲୁସ୍‌ରା ଦର୍ବୀ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆର୍ ତାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ରିଲା ଗାମ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେ ଟାଣ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ଲୁସ୍‌ରା ସ୍‌ହରେ ଗଟେକ୍ ଜ୍‌ଲମେହ୍‌ଣି ଚଟା ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ କ୍‍ବେହେଁ ଇଣ୍ତୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲା। ସେତି ସେ ବ୍‌ସିକ୍‌ରି ପାଉଲାର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲା, ପାଉଲ୍ ଜାନ୍‌ଲା ଯେ ସେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଆର୍ ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍‌ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ତାର୍ ହାକ୍ ଆକିର୍ ହାଣି ମ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, ତର୍ ହାଦ୍ ସିଦା କ୍‍ରି ଟିଆ ଅଉ, ସେ ଦାହ୍‍ରେ ସେ ମାନାଇ ଡ୍‌ଗାଇ କ୍‍ରି ଟିଆଅଇଲା, ଆର୍ ଇବାଟ୍ ସେବାଟ୍ ଇଣ୍ତି ବୁଲୁକେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା। ପାଉଲ୍ ଜୁଇରି କ୍‍ରିଆଚେ, ସେତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ କାମ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲୁକାନିଆ ବାଷାଇ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, ଦେବ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ମାନାଇ ହର୍ ଅଇକ୍‌ରି ଅମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଉତ୍‌ରି ଆସି ଆତ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ବର୍ଣ୍ଣବାକେ ବୃହସ୍ପତି ଦେବ୍‌ତା ବ୍‌ଲି କଇଲାଇ, ଆର୍ ପାଉଲ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ବୁଧ ଦେବ୍‌ତା ବ୍‌ଲି କଇଲାଇ। ସେ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ବୃହସ୍ପତି ମନ୍ଦିରାର୍ ଜାଜ୍‌କେ କ୍‍ତେକ୍ ବ୍ଇଲ୍ ଆର୍ ହୁଲ୍‌ମାଳ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କାହାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ରୁଣ୍ତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଏ ବଳିହୁଜା ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍, ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜାତିରିଲା କାମାର୍ ବିଷୟେ ଶୁଣିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚିର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଗ୍‍ଲାଇ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍? ଅମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିଆଚୁ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହୁଜାହୁଜି କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ ଜୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲେଉଟି ଆସେଦ୍, ଆକାଶ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁର୍‌ ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଆଣୁକେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆସିଆଚୁ। ଆଗେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଡି ଦେଇରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମାର୍ ଗିନେ ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‍ଲା, ଯେ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହାଣି ଆର୍ ଟିକ୍ ସମୟେ ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ଜାଗାମ୍‌ଲା, ଟିକ୍ ସମୟେ କାଦି ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ସେ ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌କେ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ରୁଲା। ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ବଳିହୁଜା ଦେତା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରାଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପିସିଦିଆ, ଆନ୍ତିୟଖିଆ ଆର୍ ଇକନୀୟ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଆସିକ୍‍ରି ପାଉଲାର୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ରିସା କ୍‌ରାଇଲାଇ, ଆର୍ ତାକେ ଟେଳାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‌ଲାଇ, ତ୍‍ବେ ସେ ମ୍‌ଲା ବ୍‌ଲି ବାବି ସ୍‌ହର୍ ବାହାରେ ଅର୍‌ଗଡି ନିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆସି ତାର୍ ଚାରିବେଣ୍‌ତ୍ ଟିଆ ଅଇଲାକେ ସେ ଉଟିକ୍‌ରି ଟିଆଅଇଲା, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସେ ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଦର୍ବୀକେ ହ୍‌ଳାଇଲା। ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ଦର୍ବୀ ସ୍‌ହର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ଗାଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚେଲା କ୍‌ଲାଇ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଲୁସ୍‌ରା, ଦର୍ବୀ, ଇକନୀୟ, ଆର୍ ପିସିଦିଆର୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ନିଜାର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ତିର୍‌ଅଇକ୍‍ରି ରେମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ କଇଲାଇ ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଅଲେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଜୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଉପାସ୍ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ମାପ୍‌ରୁ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ପିସିଦିଆ ବାଟ୍ ଅଇ ପଂଫୂଲିଆକେ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପର୍ଗି ତ୍‌ଇ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ଆତ୍ତାଲିଆକେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାଜେ ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି ଆନ୍ତିୟକେ ଲେଉଟି ଆଇଲାଇ, ଇ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ତ୍‌ଇ ଅବେ ଗଟିରିଲା କାମାର୍ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଲାଇ। ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ହଚି ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ କଇଲାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ରିରିଲା ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଦେଇରିଲା, ସେ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ସେ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ବେସିଦିନ୍‌ ତେବ୍‌ଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦା ରାଜି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ଆସିକ୍‍ରି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ସୁନତ୍ ନଇଲେକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ନାହାରାସ୍ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲାଇ। ଇ ଶିକ୍ୟା ବିଷୟେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବେସି ଟେକାଟେକି ଅଇଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଟିକ୍ କ୍‌ଲାଇ ଯେ, ପାଉଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ତିଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‌ଉଅତ୍ ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ, ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇ ବିଷୟେ ହ୍‍ଚାରି କ୍‍ରି ବୁଜତ୍। ମ୍‌ଣ୍ତଳି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଫେନିକିଆ ଆର୍ ଶମିରୋଣ ବାଟ୍ ଅଇ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତି ସେ ବିଷୟ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣାଇଲାଇ, ଇବିଷୟ୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଚ୍‍ଲାଇ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି, ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍, ଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍କି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ରିରିଲା କାମାର୍ ବିଷୟେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଟିଆ ଉଟି କଇଲାଇ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସୁନତ୍ ଅଉତା ଲଡା, ଆର୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ କ୍‌ଉତା ଲଡା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ। ବେସି ଟେକାଟେକି ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ପିତର୍ ଟିଆ ଉଟି କଇଲା, “ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍ ଯେ ବେସିଦିନ୍‌ ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଚିନ୍‍ତା ଜାଣ୍‌ତା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଦିଲାଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଦେଇକ୍‍ରି, ନିଜାର୍ ଲକ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ବ୍‍ଲି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାକ୍ଯ ଦିଲାଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇରି ହେଁ ଉଣା ନ୍‌କେରେ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପ୍‌କେ କେମା କ୍‌ଲାଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଜୁଇ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ରିତୀ ନିତିର୍ ଜେଉଡି ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କି ଅମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‍ଲୁ, ସେ ଜେଉଡି ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହିଟି ଲ୍‌ଗେ ଲାଦି କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରୁଲାସ୍? ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଟିକ୍ ନଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଦୟାର୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ ହାଇଲୁ ଆଚୁ।” ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଚିନ୍ ହ୍‌ର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାବାକାମ୍ ଆର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍କ୍‍ରି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ କାବାଅଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ କଇ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଯାକୁବ କଇଲା, “ହେ ବାଇମନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା।” ଶିମୋନ୍ ପିତର୍ କଇଲା, “ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଡାଳି ଦେଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବାକ୍ୟ ଇତାକ୍ ଟିକ୍ ମିସୁଲି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକାଆଚେ, ମାପ୍‌ରୁ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ‘ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଲେଉଟି ଆସିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଦାଉଦାର୍‌ ରାଜିକେ ଆରେକ୍‌ ତିଆର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ମୁଇ ତାର୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲାର୍ କୁଡିଆକେ ଆରେକ୍‌ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ତାକେ ଆରେକ୍‌ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‍ତି, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍ ନିଜାର୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚି, ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ମାନ୍‍ତି।’” ଇରି ସେ ମାପ୍‌ରୁ ଯେ କଇରିଲା କି ବେସିଦିନ୍‌ ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇରିଲା ବ୍‌ଲି। ଯାକୁବ କଇଲା, “ମର୍‌ଇଚା ଅଇଲି, ଜୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ ବାଦା ନ୍‍ଦେମ୍‍। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁର୍‌ତିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା କାଦି ନ୍‌କାଅତ୍, ଦାରିକାମ୍ ନ୍‌କେରତ୍ ଆର୍ ଗ୍‌ଳାହିଚି କ୍‍ରି ମାରିରିଲା ଜ୍‌ତୁର୍ ମାସ୍ ନ୍‌କାଅତ୍, ବ୍‌ନି ନ୍‌କାଅତ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଚିଟି ଲେକା। କାଇତାକ୍ ବେସିଦିନ୍‌ ଅଇଲି ସ୍‌ବୁ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ନିୟମ୍ ହଳୁଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ହରେ ତାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲାଇ।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍, ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଚିକ୍‌ରି ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆନ୍ତିୟଖିଆକେ ହ୍‌ଟାମ୍‌କେ ଟିକ୍ କ୍‌ଲାଇ। ବର୍ଶବା ନାଉର୍ ଯୀହୂଦା ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି ତାକେ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ବାଚ୍‌ଲାଇ। ଇ ଲକ୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ବେସି ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ। ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ଆତେ ସେମ୍‍ନ୍ ଚିଟି ଲେକି ହ୍‌ଟାଇଲାଇ, ଆନ୍ତିୟଖିଆ, ସିରିୟା, କିଲିକିଆ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁଲୁ ଯେ, ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି କାଇକ୍‌ତା କଇ ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଲ୍‌ଟା ହାଲ୍‌ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମି କାଇ ହେଁ ଆଦେଶ୍ ନ୍‌ଦିଲୁ ଆଚୁ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମି ଅମାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ସାଙ୍ଗ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲୁ, ଏମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ତାକାର୍ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ମିସିକ୍‌ରି ବାଚ୍‌ଲୁ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ବର୍ କାରିଆକେ ବାଚି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲୁ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯୀହୂଦା ଆର୍ ଶୀଲାକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲୁ, ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଅମି ଲେକି ଆଚୁ ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ଉତି। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ନିୟମ୍‌କେ ଚାଡିଦିଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ ବାକି ବଜ୍ ସ୍‌ବୁ ଅମି ଆରେକ୍‌ ତୁମୁକେ ଲାଦି ନ୍‌ଦେମ୍‌କେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଚାକ୍‌ଲୁ ଆଚୁ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ନିତିନିୟମ୍ ମାନ୍‍ତାର୍ ଲଡା, ସେରି ଅଇଲି, ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା କାଦି କାହାନାଇ, ବ୍‌ନି କାହାନାଇ, ଗ୍‌ଳାହିଚି କ୍‍ରି ମାରିରିଲା ଜ୍‌ତୁର୍ ମାସ୍ କାହାନାଇ, ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ ନ୍‍କେରୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌କ୍ୟା କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଙ୍ଗଳ ଅଉଅ। ସେ କ୍‌ବର୍ କାରିଆମ୍‌ନ୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ରୁଣ୍ଡାଇ କ୍‍ରି ସେ ଚିଟିକେ ଦିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଚିଟିକେ ସେମ୍‍ନ୍ ହଳ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଯୀହୂଦା ଆର୍ ଶୀଲା ନିଜେ ସେମ୍‍ନ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ରିଲାଇ ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ସାସ୍ ଦେଇ କ୍‌ତା କଇକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତି ଦିଲାଇ। ଆର୍ ସେତି କ୍‍ତିଦିନ୍ ରିଲା ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦା ଆର୍ ଶୀଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଜାଇରିଲା ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ସେତିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ସୁସ୍‌ତାରେ ହ୍‌ଟାଇ ଦିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଶୀଲା ସେତି ନିଜେ ରେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ଆନ୍ତିୟଖିଆ ତ୍‌ଇ କ୍‍ତିଦିନ୍ ରେଇକ୍‍ରି ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ମାପ୍‌ରୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦିଲାଇ। କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣବାକେ କଇଲା, “ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସ୍‌ହରେ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲୁ ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆତ୍‍ତି ସେରି ଦ୍‌କୁ।” ସେତି ମାର୍କ ଜାର୍ ନାଉଁ ଯୋହନ୍‌କେ ହେଁ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନେମ୍‍କେ ବର୍ଣ୍ଣବା ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ତାକେ ନେମ୍‍କେ ଟିକ୍‌ନାଇ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନେ ବାବ୍‌ଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଆଗ୍‍ତୁ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଗ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍‌ରେଇକ୍‌ରି ପଂଫୂଲିଆ ସ୍‌ହରେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା ତାର୍ ଗିନେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଜୁକ୍‌ତି ତର୍‌କ ଅଇଲାଇ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଅଲ୍‍ଗା ଅଲ୍‍ଗା ଅଇଲାଇ, ବର୍ଣ୍ଣବା ମାର୍କକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନ୍‌ଇ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି କୁପ୍ର ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ଶୀଲାକେ ଦ୍‍ରି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଗ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ସିରିୟା ଆର୍ କିଲିକିଆ ଦେଇ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ବ୍‍କେ ସାସ୍‌ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି କ୍‍ରି ଗ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲା ଦର୍ବୀ ଆର୍ ଲୁସ୍‌ରା ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲାଇ, ସେତି ତୀମଥି ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଚେଲା ବାସାକ୍‌ରିରିଲା, ତାର୍ ଆଇସି ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ରିଲି ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଉବାସି ଗଟେକ୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା। ଲୁସ୍‌ରା ସ୍‌ହର୍ ଆର୍ ଇକନୀୟ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୀମଥି ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କଇଲାଇ। ପାଉଲ୍ ତୀମଥିକେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନେମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା, କାଇତାକ୍ ତୀମଥିର୍ ଉବାସି ଗଟେକ୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା ବ୍‌ଲି ସେ ଚାରିବାଟ୍ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଲାଇ ଲାଗି ସେ ତୀମଥିକେ ସୁନତ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ସ୍‌ହର୍ ବାଟ୍ ଅଇ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦେଇରିଲା ନିତି ନିୟମ୍‌କେ ମାନା ବ୍‌ଲି ପାଉଲ୍ କ୍‌ଉତିରିଲା। ତ୍‍ବେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସେ ଅଦିକ୍ ବପୁ ଅଇଲି ଆର୍ ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ସଂଖ୍ଯାଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଡୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆସିଆ ଜିଲାଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ଚ୍‌ଲାଇ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଫ୍ରୁଗିଆ ଆର୍ ଗାଲାତୀୟ ରାଜି ବାଟ୍ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ମୁସିଆ ଜିଲାର୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ହାକ୍ ହଚ୍‌ଲାକେ ସେମ୍‍ନ୍ ବୀଥୂନିଆ ବାଟ୍ ଅଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନା କ୍‍ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ମୁସିଆ ଜିଲା ବାଟ୍ ଅଇକ୍‌ରି ତ୍ରୋୟାକେ ଆଇଲାଇ। ସେତି ସେ ରାତି ପାଉଲ୍ ଗଟେକ୍ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ଯେ, ମାକିଦନିଆର୍ ଗଟେଲକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇ ତାକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ କଇଲା, “ମାକିଦନିଆକେ ଆସିକ୍‍ରି ଅମୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ର୍।” ପାଉଲ୍ ଇ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ମାକିଦନିଆ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇଲା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁ ହାରୁଲୁ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମୁକେ କୁଦିଆଚେ। ତ୍ରୋୟା ଦିପେ ହ୍‍ଣି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ସିଦା ବାଟ୍ ଅଇ ସାମଥ୍ରାକ୍ ଆଇଲୁ, ଆର୍ ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ନିୟାପଲି ସ୍‌ହରେ ଆଇଲୁ, ସେତିହ୍‍ଣି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଫିଲିପ୍ପୀ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‌ଲୁ, ଇ ଫିଲିପ୍ପ ରୋମୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାକିଦନିଆର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ରିଲି, ସେତି ବେସିଦିନ୍‌ ରିଲୁ। ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ବାରିଜାଇ ଗାଡ୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ଗ୍‌ଲୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ବାବିରିଲୁ ଯେ ସେତି ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ରୁଣ୍ତ୍‌ତି। ସେତି ରୁଣ୍ତିରିଲା ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ଲୁ। ଆରେକ୍‌ ସେତି ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ବିକ୍‍ତା ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ରିଲି ତାର୍ ନାଉଁ ଲୂଦିଆ, ସେ ଥୁୟତୀରା ସ୍‌ହରାର୍‌ ଟକି। ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି, ସେ ଅମାର୍‌ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ କ୍‌ଉତିରିଲା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁ ପାଉଲାର୍ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ଶୁଣୁକେ ତାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌ ଉଗାଳି ଦିଲି। ତ୍‍ବେ ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ, ସେ ଅମୁକ୍ କଇଲି, “ମାପ୍‌ରୁ ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଯଦି ତୁମି ଜାଣୁଲାସ୍ ତ୍‍ବେ ମର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଶା ଆର୍ ବାସାକ୍‌ରା।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ଅମୁକ୍ ବ୍‌ଡ୍‌ମତ କ୍‍ରି କୁଦ୍‌ଲି। ଗଟେଦିନ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଟାଣ୍‌କେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ବୁତ୍ ଡ୍‍ସିରିଲା ଗଟେକ୍ ଚାକ୍‌ରାଣି ଟକିକେ ବେଟ୍ ହାଇଲୁ, ସେ ବାବବାଣି କ୍‍ରି ଆଗେ ଗଟୁକେ ଜାତିରିଲା ଗଟ୍‌ଣାମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ଉତିରିଲି। ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆତ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ହେଁ କ୍‌ଉତିରିଲି ଆର୍ ସେ ସାଉକାର୍‍କେ ବେସି ଲାବ୍ କ୍‍ରି ଦେତିରିଲି। ସେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଅମାର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଆସିକ୍‍ରି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲି, “ଇ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍ ସେ ବିଷୟେ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ।” ବେସିଦିନ୍‌ ସେ ଟକି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି, ତ୍‍ବେ ପାଉଲ୍ ବେସି ବିଜାର୍‌ ଅଇ ହ୍‍ଚ୍‍ହାକ୍ ବୁଲିକ୍‍ରି ତାକ୍ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି କଇଲା, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ମୁଇ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାରାଇ ଜାହା, ସେ ଦାହ୍‍ରେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାରିଗ୍‍ଲି। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଟକିର୍ ସାଉକାର୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅବେ ଅମାର୍ ଡାବୁ ହାଉତାର୍ ଆଶା ବୁଡ୍‌ଲି ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲା, ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ଦ୍‍ରି ବାନ୍ଦି ସ୍‌ହରେ ନେତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣେ ଜିକିକ୍‍ରି ନିଲାଇ। ଆର୍ ଇ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଏମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ହର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ନିତିନିୟମ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ସେରି ଅମାର୍ ବେବ୍ଯସ୍ତାର୍ ବିଦି ନଇ, ଅମି ରୋମୀୟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେସ୍‍ବୁ ନିତି ନିୟମ୍‌କେ ମାନୁ ନାହାରୁ। ସେ ସାଉକାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ଦା ସ୍‌ବୁ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚିଆ ଇଟାଇକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କର୍‌ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାଡ୍ ମାର୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ଜେଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆର୍ ସେ ଜେଇଲାର୍ ଅଦିକାରିକେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଗୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଇ। ଜେଇଲାର୍ ଅଦିକାରି ଇ ଆଦେଶ୍ ହାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ବିତ୍‌ରେ ରିଲା ଜେଇଲେ ର୍‌କ୍‌ଲାଇ, ବ୍‍ଡ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଗ୍‌ଣ୍ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜଳେକ୍ ଗଡେ ବାନ୍ଦିଦିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଜାରାତି ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ ଆର୍ ଗିତ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ଇରି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଜେଇଲେ ରିଲା ବନ୍ଦିମ୍‌ନ୍ ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଉଲ୍‌ସ୍‌ତେ ବୁମିକମ୍ପ ଅଇଲି ଆର୍ ଚୁଲ୍‌ବୁଲ୍‌ଲି, ଜେଇଲାର୍ କୁନାଦି ଦ୍‌ଲ୍‌ବ୍‌ଲ୍‌କୁ ଦ୍‍ର୍‍ଲି। ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ବୁ ବାଟ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଉଗାଳି ଅଇଲି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବନ୍ଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାନ୍ଦି ରିଲାର୍ ଇଟି ଗ୍‍ଲି। ଜେଇଲାର୍ ଅଦିକାରି ନିଦେ ହ୍‍ଣି ଉଟ୍‌ଲା ଆର୍ ଜେଇଲାର୍ କାହାଟ୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଉଗାଳି ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବନ୍ଦି ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଳାଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ବାବି ଗଟେକ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଆଣିକ୍‍ରି ନିଜେ ମାରି ଅଇ ମ୍‌ରୁକେ ଜାତିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ତୁଇ ତର୍ ନିଜ୍‍କେ କାଇ କ୍‍ର୍‍ନାଇ ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଇତିଆଚୁ।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ଜେଇଲାର୍ ଅଦିକାରି ବେଗି କୁପି ଆଣୁକେ କଇଲା, ଆର୍ ତ୍‌ର୍‌ତ୍‌ରି କ୍‍ରି ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ଅଦୁର୍‌ଲା, ଆର୍ ସେ ଜେଇଲାର୍ ଅଦିକାରି ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ବାହାରେ ଆନ୍‍ଲା ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ଆଗ୍ଯାମ୍‌ନ୍, ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ମକେ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଯୀଶୁ ମାପ୍‌ରୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା ତ୍‍ବେ ତୁଇ ଆର୍ ତର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍।” ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ରାତି ଅଲ୍‍ଗା କୁଦିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସଫା ସୁତ୍‌ରା କ୍‍ଲା, ସେ ଦାହ୍‍ରେ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲା। ହ୍‌ଚେ ସେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ନିଲା ଆର୍ କାମ୍‌କେ ଦିଲା, ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ରୋମୀୟ ନେତାମ୍‍ନ୍ ସେ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଚାଡିଦିଆସ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‍ତେକ୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇ ହ୍‌ଟାଇଲା। ତ୍‍ବେ ସେ ଜେଇଲାର୍ ଅଦିକାରି ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା, “ତକେ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ଚାଡି ଦେମ୍‌କେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସୁସ୍‌ତାରେ ଇଣ୍ତି ଜାହା।” ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ସେ ଶଇନ୍‌କେ କଇଲା, “ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇ ଦସ୍ କି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରୁ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମୁଏ କର୍‌ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ରୋମୀୟ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବାସା ଲକ୍, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଅମୁକ୍ ଜେଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଅମୁକ୍ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ଚାଡି ଦେମ୍‌ଲାଇ? ଅମି ଇରି ନ୍‌ଶୁଣୁ, ରୋମୀୟ ନେତାମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଇତିକେ ଆସିକ୍‍ରି ଅମୁକେ ଚାଡି ଦେଅତ୍।” ସେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲାଇ, “ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲା ରୋମୀୟ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍, ଇରିଜାଣି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ,” ଆରେକ୍‌ ସେ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ଜାଇକ୍‍ରି କେମା ମାଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ଜେଇଲେ ହ୍‍ଣି ଚାଡିଦିଲାଇ, ସ୍‌ହର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଜାହାବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇଲାଇ। ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲା ଜେଇଲେ ହ୍‍ଣି ଲୂଦିଆର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଟ୍ ହାଇଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାସ୍‌ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ବିନ୍ ବାଟେ ହ୍‌ଳାଇଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଆଂଫିପଲି ଆର୍ ଆପୋଲ୍ଲୋନିଆ ସ୍‌ହର୍ ବାଟ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଥେସଲନିକି ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲାଇ। ସେତି ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‌ରିଲି। ଆରେକ୍‌ ପାଉଲ୍ ତାକାର୍ ନିତିନିୟମ୍ ହର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା, ସେତି ସେ ତିନିଗଟ୍ ହୁଣ୍ତ୍‌ତା ଦିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ମ୍‌ରେଦ୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‌ତା ଲଡାରିଲି ବ୍‌ଲି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ୟ ବୁଜାଇକ୍‍ରି ଦ୍‍କାଇ ଦିଲା। ପାଉଲ୍ କଇଲା, ଜୁଇ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ ସେ ହ୍‌କା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାର୍ ପ୍ରଚାରେ ସେବା କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସ୍‌ଲାଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବେସି ମାନ୍‍ତି ହାଉତା ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଡିର୍‌ତି ରିଇଲା ଗ୍ରୀକ୍ ବକ୍ତ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରିସାଅଇକ୍‌ରି କ୍‍ତେକ୍ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ଆଣି ଗୁଳା ସ୍‌ହରେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାକେ କଜି ଆଣୁକ୍ ଯାସନ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ହୁର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ନାହାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଯାସନ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ଆଣି ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଇ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ଚାରିହାକ୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲାଇ। ଇ ଯାସନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ଗ୍‍ରେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ, ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ଆରେଗଟ୍ ର୍‌ଜା ଆଚେ ବ୍‍ଲି କଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ କାଇସର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜାକେ ଅପ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣି ସ୍‌ହରାର୍‌ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଗଣ୍ତ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାଇଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯାସନ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଡାବୁ ନ୍ଇକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାମିନେ ଚାଡ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ବାଇମ୍‌ନ୍ ରାତି ଅଇଲାକ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ଶୀଲାକେ ବେରିୟା ସ୍‌ହର୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ଦିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି କେଟି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଥେସଲନିକିଆର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେରିୟା ସ୍‌ହରାର୍‌ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ରିଲି। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‌ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ପାଉଲାର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ତ୍ କି ନାଇ ସେରି ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବାକ୍ୟ ହଳ୍‍ତି ରିଲାଇ। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗାଦି ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇରିଲାର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସି କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଥେସଲନିକିଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ ଯେ ପାଉଲ୍ ବେରିୟାର୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲା ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ସେତିକେ ଆସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ। ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ପାଉଲ୍‌କେ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ହ୍‌ଟାଇ ଦିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଶୀଲା ଆର୍ ତୀମଥି ଦୁଇ ଲକ୍ ବେରିୟା ସ୍‌ହର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଜାତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଏଥେନ୍‌ସ୍‌ ସହର୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେତିହ୍‍ଣି ସେମ୍‍ନ୍ ବେରିୟାକେ ଲେଉଟି ଆସି ଶୀଲା ଆର୍ ତୀମଥିକେ କଇଲାଇ, ତୁମି ବେଗି ଜାଇକ୍‍ରି ପାଉଲ୍‌କେ ମିସା, ଇରି ସେ କଇଲା ଆଚେ। ଏଥେନ୍‌ସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଶୀଲା ଆର୍ ତୀମଥି ଆସ୍‌ତାର୍ ପାଉଲ୍ ଜାଗିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ସେ ସ୍‌ହରେ ଗଟେକ୍ ମୁର୍‌ତି ହ୍‌ଦାଇ ଦ୍‌କିକ୍‌ରି ସେ ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ଆର୍ ବ୍‌ଜାର୍ ଚକେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। କ୍‍ତେକ୍ ଏପିକୂରୀୟ ଆର୍ ସ୍ତୋୟିକ୍ ଶିକ୍ୟା ଗୁରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟେକାଟେକି ଅଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କଇଲାଇ, “ଏ ଗଟେକ୍ ବୁଦି ନ୍‍ରିଲା ବ୍‌ୟା, କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍କେରୁଲା କି?” କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ ସେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତା ଦେବ୍‌ତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍ ହର୍ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲା, ଯୀଶୁ ମରିକ୍‍ରି ଜିଇ ଉଟ୍‌ଲା ବିଷୟାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାର୍ ଶୁଣି, ସେମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଆରିୟପାଗ୍ ନାଉର୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଟାଣେ ନିଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, ତୁଇ ଜୁଇ ନ୍ଉଆ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲିସ୍ ସେ ବିଷୟେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। କାଇତାକ୍ ତୁଇ କ୍‌ଉତି ରିଲାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁଲାଇ। ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେରି ଜାଣୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲୁ। ଏଥେନ୍‌ସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ସେତିରିଲା ବିଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍ଉଆ ବିଷୟେ ଶୁଣୁକେ ଆର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତିରିଲାଇ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ସମୟ୍ କ୍‌ଟାଉତି ରିଲାଇ। ପାଉଲ୍ ଆରିୟପାଗର୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ମ୍‍ଜାଇ ଟିଆଅଇ କଇଲା, “ହେ ଏଥେନ୍‌ସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦେବ୍‍ତାକେ ବେସି ମାନ୍‌ତା ଲକ୍ ହର୍ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି, ଇରି ମୁଇ ଦ୍‌କୁଲେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ହରେ ବୁଲି ଦ୍‍କ୍‍ଲା ବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣ୍‌କେ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ଗଟେକ୍ ବେଦିଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁଏ ବ୍‌ଲି ଲେକା ଅଇରିଲାର୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆଚି। ତୁମି ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନ୍‍ଜାଣିକ୍‍ରି ଆରାଦନା କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତାର୍‌କ୍‍ତା ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ। ଜୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତିଆର୍ କ୍‍ଲା, ସେ ନିଜେ ମାପ୍‌ରୁ ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ମନ୍ଦିରେ ବାସା ନ୍‌କେରେ, ସେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କାଇରି ହେଁ ସାଇଜ ହାମ୍‌କେ ଇଚା ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ହୁଣ୍ତାଣ୍ ଦିଲାଆଚେ, ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ଜିନିଷ୍ ହେଁ ଦିଲାଆଚେ। ଆର୍ ଗଟ୍‌ଲକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ବୁ ମାନାଇ ଜାତିକେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ। ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ତ୍‌ଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଜାଗାଇ ବାସା ଅଇଆତ୍‌ତି, କେ କୁଇତି ବାସା କ୍‌ର୍‌ତି ଆଗ୍‍ତୁ ହ୍‌କା ସେ ସେରି ଟିକ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଟ୍‌ମ୍‌ଡି ଟ୍‌ମ୍‌ଡି କଜି ତାକେ ମିଳାଅତ୍, ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦୁରି ନାଇ।” ଗଟେଲକ୍ କଇଲା ଆଚେ, “ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ଜୀବନ୍, ଚାଲାବୁଲା ଆର୍ ଯା ଆସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଆଚେ।” ତୁମାର୍ ଗିତ୍ ଲେକ୍‍ତା ଲକ୍ ଗଟେଲକ୍ କଇଲା ଆଚେ, “ଅମି ହେଁ ତାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍।” ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାଜିଲା ଅଇଲୁ ଲାଗି ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା ସନା, ରୁହା ଆର୍ ଟେଳାଇ ମୁର୍‌ତି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍ମାନ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତା ଆଗେ ସେ ତାକାର୍ ଦସ୍ ଦ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଅବେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ଆସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସେ ଗଟେଦିନ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେଦିନ୍ ସେ ତାର୍ ବାବିରିଲା ମାନାଇର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମାନାଇକେ ସେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଟାଇକ୍‌ରି ଅମୁକେ ଜାଣାଇ ଦିଲାଆଚେ। ଯୀଶୁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‌ଲା କ୍‌ତାଶୁଣି ସେତିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଲାଜ୍ କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ। ଇକ୍‍ତା ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ସେ ଦିନ୍ ପାଉଲ୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ବାରିଗ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏରିୟାପାଗୀୟ, ଦିୟନୂସୀୟ ଦାମାରି ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରିଲାଇ। ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍‍ଲା ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ଏଥେନ୍‌ସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି କରନ୍ତି ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେତି ସେ ଆକ୍ବିଲା ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିକେ ବେଟ୍ ହାଇଲା, ସେ ପନ୍ତ ସ୍‌ହରେ ସେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ଜାଗା। ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ପ୍ରିସ୍‌କିଲା ଅଳ୍‌କ୍‌ ଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଇତାଲିଆ ଦେଶେହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା, କାଇତାକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜା କ୍ଲାଉଦିଆ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ରୋମ୍ ରାଇଜ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇରିଲା। ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କୁକେ ସେତିକେ ଗ୍‍ଲା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ପାଉଲାର୍ ହର୍ ତମ୍ୱୁ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ବାସା କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ତ୍‌ବ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ବୁ ବିଶାଉତା ଦିନ୍ ପାଉଲ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଜାତିରିଲା, ଆର୍ ବାକ୍ୟ ଶିକାଉତା ରିଲା, ଆରେକ୍‌ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଶୀଲା ଆର୍ ତୀମଥି ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଆଇଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା, ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‌ଲି ସାକି ଦେତିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲାର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ଦେରି କ୍‍ରି ତାକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ, ସେ ତାର୍ ହ୍‌ଚିଆର୍ ଦୁଳିକେ ହାହଳି ଦେଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‌ନି ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ ରେଉଅ। ମୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇନ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ତୀତସ୍ ଯୂସ୍ତ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା, ସେ ଯୁସ୍ତର୍ ଗ୍‍ର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ଲାଗିରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ମୁକିଆ କ୍ରୀଷ୍ପ ଆର୍ ତାକାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ କରନ୍ତି ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣିକ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ରାତି ପାଉଲ୍‌କେ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଡିର୍‍ନାଇ, ଚୁପ୍ ନ୍‌ରେଇକ୍‌ରି କ୍‌ତା କ୍‌ଉ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ କୁଇଲକ୍ ହେଁ ତର୍ କାଇରି କ୍‌ରୁନାହାରେ, ଅମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଗାଦି ଆତ୍‍ତି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେତି ପାଉଲ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ ବ୍‌ର୍‌ଷେକ୍ ଚଅ ମାସ୍ ସେତି ବାସାକ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଗାଲ୍ଲିୟୋନ୍ ରାଜି ଚାଲାଉତା ଅଦିକାରି ଆଖାୟା ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟି ତାକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣେ ନିଲାଇ, ଇଲକ୍ ଇରି ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ବିରୁଦେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସିକାମ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ଟଣ୍ତ୍ ହୁଟାଇକ୍‌ରି କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲା, ଗାଲ୍ଲିୟୋନ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଯଦି ଇତି କାଇ ଦସ୍ କି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଏ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍, ଦିରେ ତୁମାର୍ କ୍‌ତାକେ ମାନିକ୍‌ରି ମୁଇ ଶୁଣ୍‌ଲେ ହ୍‍ଣି, ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ବିଷୟେ, ନାଉଁ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରା, ଅମି ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଅମ୍‍କେ ଇଚା ନ୍‌କେରୁ।” ଆରେକ୍‌ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇକ୍‌ରି ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ବାର୍‌କ୍‌ଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରାର୍ ନେତା ସୋସ୍ଥୋନାକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ତାକେ ମାଡ୍ ମାର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଗାଲ୍ଲିୟୋନ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାର୍ ବିଷୟକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍ଦିଲା। ପାଉଲ୍ କରନ୍ତି ସ୍‌ହରାର୍‌ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବେସିଦିନ୍‌ ରିଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ପ୍ରିସ୍‌କିଲା ଆର୍ ଆକ୍ବିଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସିରିୟା ରାଜିକେ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗିଗ୍‌ଲା। କେଙ୍କ୍ରେୟା ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ଜାତା ଆଗେ ତାର୍ ଗଟେକ୍ ଶଇତ୍ ରିଲି ଲାଗି ସେ ତାର୍ ମୁଣ୍ତ୍‌କେ କୁରାଇଲା। ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‍ଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ପାଉଲ୍ ପ୍ରିସ୍‌କିଲା ଆର୍ ଆକ୍ବିଲାକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିଦିଲା। ସେ ସେତିର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‌କେ ଜାଇକ୍‍ରି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲା। ଆରେକ୍‌ ସେତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ବେସିଦିନ୍‌ ରେମ୍‌କେ କଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ରାଜି ନଇଲା, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ହ୍‌ଚେ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ହ୍‌ଳାଇଲା। କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦୁକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲା, ସେତିହ୍‍ଣି ସେ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଗ୍‍ଲା। ସେତି କ୍‍ତିଦିନ୍ ରିଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ଆରେକ୍‌ ଗାଲାତୀୟ ସ୍‌ହରେ ଆର୍ ଫ୍ରୁଗିଆ ରାଇଜ୍‍କେ ଅଇକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲା, ବାଟେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ତିର୍‌ଅଇକ୍‍ରି ରିଆ ବ୍‌ଲି ସାସ୍ ଦିଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତ୍ରିଆ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ଆପୋଲ୍ଲ ନାଉର୍ ଗଟେଲକ୍ ଯିହୁଦି ଏଫିସୀ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲା। ସେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉତାଲକ୍, ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ବିଷୟେ ତାର୍ ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି ଶାଳିରିଲା। ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ବାଟ୍ ବିଷୟେ ଶିକ୍ୟା ହାଇରିଲା, ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‌ରି ଯୀଶୁର୍ ବାକ୍ୟକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବୁଜ୍‌ଲାହର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ବିଷୟ୍ ହ୍‌କା ଜାଣିରିଲା। ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ସେ ସାହାସାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣି ପ୍ରିସ୍‌କିଲା ଆର୍ ଆକ୍ବିଲା ତାକାର୍ ଗ୍‍ରେ କୁଦି ନିଲାଇ, ତ୍‍ବେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ବିଷୟେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ବୁଜାଇ ଦିଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଆପୋଲ୍ଲ ଆଖାୟା ଦେଶେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା ଏଫିସୀ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ଲାଇ। ତାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଖାୟା ଦେଶାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଚିଟି ଲେକି ଦିଲାଇ, ସେତି ହଚି କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଅଇରିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ସାଇଜ କ୍‍ଲା, ଯୀଶୁ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇକ୍‍ତା ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ତ୍‍ବେ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜିଣୁ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆପୋଲ୍ଲ କରନ୍ତିର୍ ସ୍‌ହରେ ରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଦେଶ୍ ବାଟ୍ ଅଇ ଏଫିସ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲା, ଆର୍ ସେତି ସେ କ୍‍ତେକ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବେଟ୍ ହାଇଲା। ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ କାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହାଇରିଲାସ୍‌?” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆଚେ ଇରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣି ନ୍‌କେରୁ।” ସେତାକ୍ ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଡୁବେନ୍‌ନ୍‌ଇ ଆଚାସ୍?” ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି।” ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ଜୁଇଲକ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ ରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ଡୁବେନ୍ ଦେତା ଯୋହନାର୍ ଡୁବେନ୍ ଦେଇ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଯେ ଆସୁଲା, ସେ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଯୋହନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇରିଲା।” ସେମ୍‍ନ୍ ଇରି ଶୁଣିକ୍‍ରି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ଡୁବେନ୍ ନିଲାଇ, ଆର୍ ପାଉଲ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ତାର୍ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲାକେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଉତ୍‌ରି ଆଇଲି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାବବାଣି କଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେତି ବାରଗଟ୍ ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ହିଲାମ୍‌ନ୍ ରିଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ତିନିମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ନ୍‌ଡିରିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ ବିଷୟେ କଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଅଟୁଆ ମ୍‌ନାର୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଦ୍‌ଳାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ ମାପ୍‌ରୁର୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ବିଷୟେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି କ୍‍ତେକ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍ରି ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ତୁରାନାର୍ ଇସ୍କୁଲେ ହାଟ୍ ହ୍‌ଳାଉତା ଟାଣେ ଜାଇକ୍‍ରି ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଦୁଇ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା। ଆସିଆ ଜିଲାଇ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ବେସି ଯିହୁଦି ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଜାତିର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ ପାଉଲାର୍ ଆତେ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ପାଉଲ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ରୁମାଲ୍ କି ତୁଆଲ୍ ରଗିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ରଗ୍ ଚାଡ୍‍ତି ରିଲି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ବାରି ଜାତିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବୁଲି ବୁଲିକ୍‍ରି ଗୁଣିଆ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଚାଡାମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ପାଉଲ୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ମୁଇ ତକେ ତାର୍ ନାଉଁଏ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ।” ଆରେକ୍‌ ସ୍କେବା ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ହଇସିମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଜାଣୁ ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ହେଁ ଜାଣୁ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କେ?” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଲାଗିରିଲା ମାନାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଡ୍‌ଗାଇ କ୍‍ରି ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାରିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ହାଟା ଚିରି ହ୍‌କାଇଲି ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଣ୍ତିଆ କାବ୍‍ରା କ୍‍ରି ତାର୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ବାରି ହ୍‌ଳାଇଲି। ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍, ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଜାନ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେତିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡିର୍‍ଲାଇ, ସେତି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମାନ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ମାନ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଜାଣାଇ କ୍‍ରି କଇଲାଇ, ଆର୍ ଗୁଣିଆ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଆଣିକ୍‍ରି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ହଡାଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଦାମ୍ ଇସାବ୍ କ୍‍ରି ସେରି ପଚାଷ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ରୁହା ଡାବୁ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ବେଗି ବାଡ୍‌ଲି ଆର୍ ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି ଅମ୍‍କେ ଲାଗ୍‍ଲି। ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ମାକିଦନିଆ ଜିଲା ଆର୍ ଆଖାୟା ସ୍‌ହର୍ ବାଟ୍ ଅଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା, ଆର୍ ମ୍‌ନେ ବାବିକ୍‌ରି କଇଲା, ସେତିକେ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ମକେ ରୋମ୍ ରାଇଜ୍‍କେ ହେଁ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ତୀମଥି ଆର୍ ଏରାଷ୍ଟ, ସେ ଜାତା ଆଗେ ଇ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ମାକିଦନିଆ ଜିଲାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେ କ୍‍ତିଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଆସିଆ ଜିଲାର୍ ଏଫିସୀୟା ସ୍‌ହରେ ରିଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଏଫିସୀ ସ୍‌ହରେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ବିଷୟେ ବେସି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଆରମ୍ ଅଇଲି। କାଇତାକ୍ ଦୀମିତ୍ରୀୟ ନାଉର୍ ଗଟେଲକ୍ ରୁହା କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ତ୍ତେମି ଦେବିର୍ ସେ ସାନ୍ ସାନ୍ ରୁହାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାର୍ ବେସି ବେପାର୍ ଅଉତିରିଲି ଲାଗି ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଡାବୁ ଲାବ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଦୀମିତ୍ରୀୟ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ବେପାରିମ୍‌ନ୍‌ ସେ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, “ବାଇମନ୍, ଇ ବେପାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବେସି ଦ୍‍ନ୍ ଅଉଅ ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ କ୍‌ରୁଲା ସେ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁଲାସ୍ ଆର୍ ଶୁଣୁଲାସ୍, ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ଆତେ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ଦେବ୍‌ତା ସେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ନଇ। ସେ ଏଫିସୀ ସ୍‌ହରେ ଆର୍ ଗୁଳା ଆସିଆ ଦେଶେ ଗାଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇ ବୁଲୁଲାଇ। ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବେପାର୍ ଯେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଇଦ୍ ସେ କ୍‌ତା ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ବ୍‍ଡ୍ ଦେବି ଦେବ୍‌ତାର୍ ଆର୍ତ୍ତେମି ଜିଲାଇ ଆସିଆ ଜିଲା ଆର୍ ଗୁଳା ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ହୁଜା ହାମ୍‌ଲି ସେ ମନ୍ଦିରାର୍ ନାଉଁ ଆରେକ୍‌ ନ୍‌ରେଇ, ଆର୍ତ୍ତେମି ଦେବ୍‌ତାର୍ ଆରାଦନା ଆରେକ୍‌ କେ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ରିସା ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଏଫିସୀୟାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଦେବି ଆର୍ତ୍ତେମି।” ତ୍‍ବେ ଗୁଳା ସ୍‌ହରେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଆରମ୍ ଅଇଲି, ଆର୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ପାଉଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳି ମାକିଦନିଆର୍ ଗାୟ ଆର୍ ଆରିସ୍ତାର୍ଖକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବେଗି ମାଡ୍ ଲାଗ୍‌ତା ଟାଣେ ନିଲାଇ। ସେତାକ୍ ପାଉଲ୍ ନିଜେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ନ୍‌ଦିଲାଇ। ଆର୍ ଆସିଆ ଜିଲାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ମୁକିଆ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଯେ କି ପାଉଲାର୍ ସାଙ୍ଗ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅଉତା ଟାଣେ ତୁଇ ଜାଆନାଇ ବ୍‌ଲି ତାକେ ଅନୁରଦ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ରିସା ଅଇରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ଦା ମ୍‌ନ୍ଦା ଅଇ ବିନ୍‌ବିନ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସିଲକ୍ କାଇତାକ୍ ସେତି ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେରି ହେଁ ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କେ କେ କଇଲାଇ ଯେ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତାର୍‌ ହ୍‌କା ସେତିର୍ ଦାଇ, କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମୁଳ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ, ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତାର୍‌ ଆତ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତି ଅମ୍‍କେ କଇଲା, ସେ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବାଟ୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲା, ଜୁଇରି ଗଟୁକେ ଜାତିରିଲି ସେରି ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାନ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ବ୍‌ଲି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେମାଡେ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଏଫିସୀୟ ସ୍‌ହରାର୍ ଆର୍ତ୍ତେମି ଦେବିର୍ ମଇମା ଅଉଅ,” ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଦୁଇ ଗଣ୍ଟା ହ୍‌ତେକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ରାଇଜ୍‍କେ ଚାଲାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତି କ୍‌ରୁକେ କଇଲା, “ଏଫିସୀୟ ସ୍‌ହରେ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ବାଇମନ୍ ଶୁଣା ଯେ ଏଫିସୀ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବ୍‍ଡ୍ ଦେବ୍‌ତା ଆର୍ତ୍ତେମିର୍ ମନ୍ଦିର୍, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅଦ୍‍ରି ଆସିରିଲା ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ମନ୍ଦିର୍ ବ୍‌ଲି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜାଣ୍‌ତି? ତ୍‍ବେ କେ ସେତାକ୍ ନ୍‌ଚେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଆ, ଆର୍ ବୁଦି ନ୍‍ରିଲା ହର୍ କାଇ କାମ୍ ନ୍‌କେରା। କାଇତାକ୍ ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‍ଣି କାଇରି ଚରି ନ୍‌କେର୍‌ତି କି ଅମାର୍ ଦେବିର୍ ବିରୁଦେ କାଇକ୍‌ତା ନ୍‌କଉତି, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ଦସି କ୍‍ରି ଦ୍‍ରି ଆଣି ଆଚାସ୍। ଯଦି ଦୀମିତ୍ରୀୟ ଆର୍ ତାର୍ ମୁର୍‌ତି ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଆଚେ, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଇତି ଆତ୍‍ତି। ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ଆର୍ ସମୟ୍ ହେଁ ଆଚେ ସେତି ତୁମାର୍ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ରିଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାମ୍‌ ହାରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ଯଦି ସେତି ବିଚାର୍‌ ଅମ୍ ନାହାର୍‌ଲେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ କୁଟୁମ୍ ବ୍‌ସେଦ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବିଷୟେ ବିଚାର୍‌ ଅଇଦ୍। ଆଜି ଜୁଇ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଗଟିଆଚେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦସି ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଇ ମାଡ୍‌ଗଳାର୍ ବିଷୟେ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇ ହେଁ ଉତର୍ ନାଇ।” ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇକ୍‌ରି ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ହ୍‌ଟାଇ ଦିଲାଇ। ସେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ କୁଦାଇଲା, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସେ ବାଡୁକେ ସାହାସ୍ ଦେଇ ବାକ୍ୟ କଇଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମାକିଦନିଆ ଜିଲା ଗ୍‍ଲା। ସେ ଜୁଇ ଦେଶ୍ ଦେଇ ଜାତିରିଲା ସେ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାକ୍ୟ କଇକ୍‌ରି ସାସ୍ ଦିଲାହ୍‌ଚେ ସେ ଗ୍ରୀସ୍‌ଦେଶେ ଆଇଲା। ସେ ଆଖାୟା ଦେଶେ ହଚି ତିନିମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ରିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ସିରିୟା ଦେଶ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଶୁଣ୍‌ଲା ଯେ ତାର୍ ଜାଜ୍ ଜାତାବାଟେ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମାରୁକେ ଉପାଇ କ୍‌ରୁଲାଇ ବ୍‌ଲି ଶୁଣି, ସେ ମାକିଦନିଆ ଦେଶ୍ ସିରିୟା ବାଟ୍ ଦେଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ବେରିୟା ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ପୁରର୍ ହଇସି ସୋପାତ୍ର, ଥେସଲନିକିୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ହର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆରିସ୍ତାର୍ଖ ଆର୍ ସେକୁନ୍ଦ୍, ଦର୍ବୀର୍ ଗାୟ, ତୀମଥି, ଆର୍ ଆସିଆ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ତୁଖିକ ଆର୍ ତ୍ରଫିମ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଲାଇ। ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜାତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଆଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ତ୍ରୋୟା ସ୍‌ହରେ ଅମୁକେ ଜାଗ୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ରୁଟି ଲ୍‌ଗେ ସଡା ନ୍‌ହେକାଇ କାତା ହ୍‌ର୍‍ବ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ଫିଲିପ୍ପ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ହାଁଚ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଅମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତ୍ରୋୟା ସ୍‌ହରେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲୁ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ସାତ୍‌ଦିନ୍ ରିଲୁ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ସାତ୍ ଦିନାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦିନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପ୍ରଭୁ ବଜ୍ ମିସିକ୍‌ରି କାତିରିଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ଜାରାତି ହ୍‌ତେକ୍ ବାକ୍ୟ କଇଲା, କାଇତାକ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ଅଇଲେକ୍ ସେ ଜାଗାଚାଡି ଜାତାର୍ ରିଲି। ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଉହ୍‌ରାର୍ ବ୍‌କ୍‌ରାଇ ରୁଣ୍ତିରିଲୁ ଆର୍ ସେ ଜାଗାଇ କ୍‍ତେକ୍ କୁପି ଲାଗ୍‌ତି ରିଲି। ସେ ଇଉତୁଖ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲା ଜର୍‌କା ଉହ୍‍ରେ ବ୍‍ସିରିଲା, ତାକେ ବେସି ନିଦ୍ ଆସ୍‍ତି ରିଲି। ଆର୍ ପାଉଲ୍ ଆରେକ୍‌ ବେସି ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାକେ ସେ ନିଦାଇଲା, ଆର୍ ସେ ନିଦାଇ କ୍‍ରି ତିନିତାଲା ଚାତ୍ ଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ତ୍‌ଳେ ଅଦୁର୍‌ଲା, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଆସି ତାକେ ଉଟାଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ମ୍‌ରିଜାଇରିଲା। ପାଉଲ୍ ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲା ଆର୍ ତାକେ ହ୍‌ଟଳିକ୍‌ରି କଇଲା, “ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଜୀବନ୍ ଆଚେ।” ସେ ଆର୍‌ଗଟ୍‌ତର୍‍ ଉହ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ରୁଟିକେ ଚିଡାଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ପ୍ରଭୁ ବଜ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମିସିକ୍‌ରି କାଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‍କାଳ୍ ହାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରି ସେତିହ୍‍ଣି ଗ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲା ଜୀବନ୍ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଗ୍‍ରେ ନିଲାଇ, ଆର୍ ବେସି ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ଆସସ୍ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବାର୍‌ଲୁ, ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ହେଁ ଜାଜେ ନେମ୍‍କେ ବାବ୍‌ଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ବାଟ୍ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଆସସ୍ ସ୍‌ହରେ ଜାତାର୍ ଗିନେ ସେ ନିଜେ ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆସସ୍ ସ୍‌ହରେ ବେଟ୍ ହାଇଲା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜାଜେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ମିତୁଲୀନୀ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲୁ, ଆର୍ ଜାଜେହ୍‌ଣି ଉତ୍‌ରି ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ହର୍‌ ଦିନ୍ ଖୀୟସ୍ ଦ୍ବୀପ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ହଚ୍‌ଲୁ, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ସାମ୍ ଦ୍ବୀପ୍ ନାଉର୍ ଜାଗାଇ ହଚ୍‌ଲୁ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ମୀଲୀତ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ। ପାଉଲ୍ ଆସିଆ ଜିଲାଇ ବେସି ସମୟ୍ ରେମ୍‌କେ ଇଚା ନ୍‌କେଲା, ଏଫିସୀ ସ୍‌ହର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା। କାଇତାକ୍ ପେଣ୍ଟିକଷ୍ଟ୍ ହ୍‌ର୍‍ବ୍ ଦିନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌ ହଚୁନ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ତ୍‌ନ୍ଦ୍‌ରା ଅଉତିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ମୀଲୀତ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‌ଲୁ, ପାଉଲ୍ ଏଫିସୀ ସ୍‌ହରାର୍‌ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ କ୍‍ତେକ୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦିଆଣା ବ୍‌ଲି କ୍‌ବର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, ଆସିଆ ଦେଶେହ୍‌ଣି ଆଇଲା ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦିନ୍‌ହ୍‌ଣି ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଣ୍ତାବୁଲା କ୍‌ଲେଆଚି ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍, ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମାରୁକେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଉପାଇ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ମକେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଦେଇ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍ କ୍‍ରି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦିକ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ, ଆର୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ରେ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ସେସ୍‍ବୁ ଲୁକାଇ ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକେ କ୍‌ଉତିରିଲେ। ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ କଇରିଲେ, ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆଶା, ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା। ଅବେ ଦ୍‌କା, ମୁଇ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଆଦେଶ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ସେ ଜାଗାଇ ମକେ କାଇରି ସ୍‌ବୁ ଗଟେଦ୍, ସେରି ମୁଇ ନ୍‍ଜାଣି। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ମକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଆଚେ ଯେ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ହରେ ସ୍‌ହରେ ମୁଇ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗିନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମର୍‌ଗିନେ ଜୁଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟୁକେ ଜାତିରିଲି ସେ ଗଟ୍‌ଣାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରୁଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୁଇ ଦୟା ସୁବ୍ କ୍‌ବରାର୍ ହାକ୍ ସାକି ଦେମ୍‌କେ, ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୁଇରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆଦେଶ୍ ହାଇଆଚି, ସେରି ହୁରା କ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ମୁଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ର୍‌ଇନ୍ଦ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବ୍‍ଡ୍ ନ୍‌କେରି ସାନ୍ ମ୍‌ନେ କ୍‌ରୁଲେ। ଆରେକ୍‌ ଅବେ ଦ୍‌କା, ମୁଇ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ବୁଲି ବୁଲିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିଆଚି, ଆର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ କଇଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଅବେ ଜାଣୁଲେ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଆରେକ୍‌ ନ୍‌ଦେକାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଜି ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରି କ୍‍ରି ମ୍‌ରାସ୍ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ତାର୍ ଦାଇ ନଇ। ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଇରି ଜାଣାମ୍‍କେ ରିଲି ସେରି ମୁଇ ସ୍‌ବୁ କଇଦିଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାଦ୍‌କି କ୍‌ରୁକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‌ଲିଆଚେ, ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆସ୍। ମେଣ୍ଢା ଚ୍‍ରାଉତା ଗ୍‌ଉଳିଆ ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକେ ବିଶପ୍ କ୍‍ରି ବାଚିଆଚେ, ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ସେ ତାର୍ ହଇସିର୍ ବ୍‌ନିସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗେନ୍‌ଲା ଆଚେ। ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇ ମିଚୁଆ ହାଟ୍ ହଳାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସ୍‍ତି, ଆର୍ ତୁମାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରାଉତି। ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁଣ୍ଡାଳ୍ ହର୍ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‌କେ ଟେକିନେତି। ଆର୍ ସମୟ୍ ଆସେଦ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସ୍‍ତି, ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କଇକ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍ ନେତି, ଇରି ମୁଇ ଜାଣୁଲେ। ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ ମୁଇ ତିନି ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ଦିନ୍‍ରାତି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦିକ୍‌ରି ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲେଆଚି, ଇରି ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ। ମୁଇ ଅବେ ତୁମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତେ ଆର୍ ତାର୍ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ବାକ୍ୟର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‍ଲେ, ସେ ବାକ୍ୟ ତୁମୁକେ ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆଚେ ସେରି ସେ ଦେଇଦ୍। ମୁଇ କାର୍ ରୁହା, ସନା ଆର୍ ହ୍‌ଚିଆ ହାମ୍‌କେ ଆଶାକ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍ ଯେ ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଆତେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ମର୍ ଆର୍ ମର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ଜିନିଷ୍‌କେ ହୁରା କ୍‌ଲେଆଚି। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍‍କ୍‍ରି ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଲଡା, ଆରେକ୍‌, “ହାଉତା ବାଦୁଲେ ଦେତାର୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍,” ଜୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ କଇଆଚେ, ଇବାକ୍ଯକେ ଏତାଇ କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‌ତା, ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ଆଚି। ପାଉଲ୍ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ କାନ୍ଦ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ହ୍‌ଟଳା ହ୍‌ଟଳି ଅଇକ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ ଚୁମୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ତି ବ୍‌ଲି ପାଉଲ୍ କଇଲା ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଦୁକ୍ ଅଇଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଜାଜେ ହ୍‌ତେକ୍ ଚାଡୁକେ ଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି କୋସ୍ ଦ୍ବୀପ୍‌କେ ଆଇଲୁ, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ରୋଦ ଦ୍ବୀପ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲୁ, ଆର୍ ସେ ଜାଗାଇ ହ୍‍ଣି ଅମି ପାତାରା ସ୍‌ହରେ କେଟ୍‌ଲୁ। ସେତି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଫେନିକିଆକେ ଜାତିରିଲା ଗଟେକ୍ ଜାଜ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ ଆର୍ ସେତି ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି ଅମି ଗ୍‌ଲୁ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‍ନ୍ କୁପ୍ର ଦ୍ବୀପ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲୁ, ଆର୍ ଡେବ୍‌ରି ବାଟ୍ ଅଇକ୍‌ରି ସିରିୟା ଦେଶେ ଗ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ସର୍ ସ୍‌ହରେ କେଟ୍‌ଲୁ, କାଇତାକ୍ ସେତି ଜାଜେହ୍‌ଣି ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍ ଉତ୍‌ରାଉତାର୍ ରିଲି। ସେତି ଅମି କ୍‍ତେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ବେଟ୍ ହାଇଲୁ, ଆର୍ ସେତି ସାତ୍‌ଦିନ୍ ରିଲୁ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଆଦେଶ୍ ହାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‍ନା କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସାତ୍‌ଦିନ୍ ରିଲା ହ୍‌ଚେ, ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‌ଲୁ, ଅମୁକେ ଚାଡି ଦେମ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଆର୍ ତାକାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତିହ୍‌ତେକ୍ ଚାଡୁକେ ଆଇଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେତି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲୁ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ଲୁ ଆର୍ ଚାଡ୍‌ଲୁ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ। ସର୍ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗାଇ ଗ୍‌ଲୁ ଆର୍ ପତଲିମାଇ ଦେଶେ ହଚ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ମିଳାମିଶା କ୍‍ଲୁ, ଗଟେଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲୁ। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସେ ଜାଗାଚାଡି ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ଗ୍‌ଲୁ। ବିଦବାମ୍‌ନ୍‌କେ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ଜୁଇ ସାତ୍ ଲକ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାଚି ରିଲାଇ ସେ ବିତ୍‌ରେ ଏ ଫିଲିପ୍ପ ରିଲା। ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍ ଫିଲିପ୍ପାର୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲାଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାଇ। ତାର୍ ଚାରିଗଟ୍ ବିବା ଅଇନ୍‌ରିଲା ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ଟକି ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାବବାଣି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଜାଗାଇ ବେସିଦିନ୍‌ ରିଲା ହ୍‌ଚେ ଆଗାବ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଯିହୁଦା ଜିଲାଇ ହ୍‍ଣି ଆଇଲା। ସେ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ପାଉଲାର୍ ଅଟାଇ ବାନ୍ଦି ଅଇରିଲା ବେଲ୍‌ଟ୍ ଦ୍‍ର୍‍ଲା, ଆର୍ ପାଉଲ୍ ନିଜେ ଆତେ ଗଡେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ମକେ ଜାଣାମ୍‌ଲି, ଇ ଅଟାଇ ବାନ୍ଦିରିଲା ବେଲ୍‌ଟ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବାନ୍ଦି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆତେ ସ୍‌ହରି ଦେତି।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ନ୍‌ଜାମ୍‌କେ ଅନୁରଦ୍ କ୍‍ଲୁ। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦିକ୍‌ରି ଆର୍ ମର୍ ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାନ୍ଦାଇ ଅମ୍‍କେ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି, କାଇତାକ୍ ସେରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ମ୍‌ରୁକ୍ ହେଁ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି।” ଅମିମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ବୁଜାଇ ବୁଜାଇ ତାକ୍‌ଲୁ ସେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାକେ ଅମି କଇଲୁ, “ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇଚା ହୁରା ଅଉଅ।” ଅମିମ୍‍ନ୍ ସେତି କ୍‍ତିଦିନ୍ ରିଲା ହ୍‌ଚେ ଅମାର୍ ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‌ଲୁ। କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରାର୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସାଇପ୍ରସ୍ କୁପ୍ର ଦ୍ବୀପାର୍ ମନାସୋନ୍ ନାଉର୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ଚେଲା ଗ୍‍ରେ ରେମ୍‌କେ ଅମୁକେ ନିଲା ସେ ହେଁ ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ ଅମୁକେ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମନ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା ଅଇକ୍‌ରି କୁଦି ନିଲାଇ। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଯାକୁବ୍‍କେ ଦ୍‌କୁକେ ପାଉଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ସେ ଜାଗାଇ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ଡି ରିଲାଇ। ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ଲାଆଚେ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରି କଇଲା। ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ଲାଇ, ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ବାଇ ପାଉଲ୍, ଅବେ ହ୍‌ଜାର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍, ସେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ମାନୁଲାଇ”। ସେମ୍‌ନ୍ ଶୁଣି ଆତ୍‍ତି ଯେ ତୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦେଶେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ଚାଡୁକେ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହିଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ସୁନତ୍ ନ୍‍କେରୁକେ, ଯିହୁଦି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ମାନୁକେ ସ୍‌ବୁ ରିତୀନିତୀ ବିଷୟେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲିସ୍। ତୁଇ ଇତିକେ ଆସି ଆଚ୍‌ସି ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଶୁଣ୍‍ତି, ତ୍‍ବେ ଅମି କ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ତୁଇ ଗଟେକ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ବ୍‍ଲି ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ଇତିରିଲା ଚାରିଲକ୍ ଜୁଇରି ମାପ୍‌ରୁକେ ମାନ୍‍ତି କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେ ତାକେ ଆଗାର୍ ଦିନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନିୟମ୍ ରିଲି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ତୁଇ ଜା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସୁତୁକ୍ ଅଉ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ କ୍‌ର୍‌ଚ ଅଇଦ୍ ସେରି ତୁଇ ଦେସ୍, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ବାଳ୍ କୁରାଉତି। ତ୍‍ବେ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍ ଯେ ତର୍ ବିଷୟେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣି ଆତ୍‍ତି ସେସ୍‍ବୁ ମିଚ୍‌, ତୁଇ ଯେ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ଇରି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜାଣ୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଅମାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା କାଦି ନ୍‍କାତି, ବ୍‌ନି ହେଁ ନ୍‍କାତି, ଗ୍‌ଳାହିଚି ମାରିରିଲା ମାସ୍ ନ୍‍କାତି ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଇ ସ୍‌ବୁ ଚିଟିଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲୁ ଆଚୁ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ସ୍‌ବ୍‍କେ ସୁତୁକ୍ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ଗଟେଦିନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନିଜ୍‍କେ ସୁତୁକ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରେଦ୍, ଆର୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ ବଳି ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ଳେଦ୍ ସେସ୍‍ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ। ସେ ସାତ୍‌ଦିନ୍ ହୁର୍‌ଲି ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆସିଆ ଦେଶେହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଆସିରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ମନ୍ଦିରେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସେତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇକ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ। ଏ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଅମୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରା। ଇମାନାଇ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିରୁଦେ, ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ବିରୁଦେ, ଆର୍ ଇମନ୍ଦିର୍ ବିରୁଦେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲା। ଆର୍ ସେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମନ୍ଦିରେ ଆଣି ଇ ପବିତର୍‌ ଜାଗାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ରୁଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ଇକ୍‍ତା କାଇତାକ୍ କଇଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହର୍ ବିତ୍‌ରେ ପାଉଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଏଫିସୀ ସ୍‌ହରାର୍‌ ତ୍ରଫିମକେ ଦ୍‍କି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବାବ୍‌ଲାଇ ଯେ ପାଉଲ୍ ତାକେ ମନ୍ଦିରେ ଆଣି ରେଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅନୁମାନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ପାଉଲ୍ ମନ୍ଦିରେ ସେ କ୍‍ଲା କାମାର୍ ବିଷୟ୍ ଗୁଳା ସ୍‌ହର୍ ଆଉଜି ଅଇଲି, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ତଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ହ୍‌ଦାଇ ଜିକି ଆନ୍‍ଲାଇ। ଆର୍ ସେମାଡେ କାହାଟ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ରିସା ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ ବ୍‌ଲି ଶୁଣି ହ୍‌ଜାର୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ବର୍ ଆଇଲି। ସେମାଡେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଶଏ ସେନାର୍ ଅଦିକାରି କୁଦିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ଗ୍‍ଲା, ମାର୍‍ତି ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଆର୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ ମାରୁକେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌ କ୍‌ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଆସି ଜଳେକ୍ ଲ୍ଉଆର୍ ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପାଉଲ୍‌କେ ବାନ୍ଦୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା ସେ କେ, ଆର୍ ସେ କାଇକାମ୍ କ୍‌ରୁଲା ବ୍‌ଲି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା। ସେତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ରକମାର୍ କ୍‌ତା କଇକ୍‌ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ। ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଗଣ୍ତ୍‌ଗଳ୍ ଅଇଲି ଯେ ହ୍‌ଜାର୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ସ୍‌ତ୍ ଗଟ୍‍ଣା ଜାଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ପାଉଲ୍‌କେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ରେତା ବିତ୍‌ରେ ଦ୍‍ରିନିଆ ବ୍‌ଲି ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ମନ୍ଦିରାର୍ ହାଉଜ୍ ଉହ୍‍ରେ ନିଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି କାଲାହୁଲି ଅଇଲାଇ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ବୟ୍‌କ୍‌ରି ନିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚହ୍‌ଚ୍ ଆସିକ୍‍ରି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା।” ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ସେନାର୍ ଗ୍‍ରେ ନିଲାବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ତକେ କାଇରି କ୍‌ତା ଅମ୍‌ହାରି କି?” ହ୍‌ଜାର୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁଇ ତ ଗ୍ରୀକ୍ ବାଷା ଜାଣ୍‌ସି? ତ୍‍ବେ ଅଳକ୍ ଦିନ୍ ଆଗେ ଜୁଇ ମିସର ଦେଶାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‍ରି ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଡାକୁ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ରୁଣ୍ତିରିଲାଇ, ତୁଇ ସେ ଲକ୍ ନଇକି?” ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍, କିଲିକିଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ତାର୍ଷ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ଲା ଲକ୍, ଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ମକେ ଆଦେଶ୍ ଦେ।” ସେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାକେ ପାଉଲ୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ହାଉଜ୍ ଉହ୍‍ରେ ଟିଆଅଇ ଆତ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କଇଲା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଚୁପ୍ ଅଇଲାକେ, ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ତା ଅଇଲା, “ହେ ଯିହୁଦି ବାଇମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଉବାମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମର୍ ବିରଦି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଉତ୍ତର୍ ଦେମ୍‌କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେରି ଶୁଣା।” ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ ପାଉଲ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଇଲାଇ। ସେତି ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି, ମୁଇ କିଲିକିଆର୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ତାର୍ଷ ଜାଗାଇ ମର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାଡ୍‌ଲେ ଆଚି, ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ ଗମଲୀୟେଲ୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ବ୍‌ସି ଶିକ୍ୟା ହାଇ ଆତ୍‍ତି। ତୁମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଚାସ୍, ମୁଇ ହେ ସେନ୍‌କାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲେ। ମୁଇ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ଆର୍ ମାଇଜି ଟକି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାନ୍ଦି ଆଣି ଜେଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି ରିଲେ, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅନ୍ଯାଇ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେତିରିଲେ। ମର୍ ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଯେ ଇରି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍ ସାକି। ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଆଣୁକେ ମୁଇ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆଦେଶ୍ ଚିଟି ନ୍ଇକ୍‌ରି ଦମେସ୍‌କସାର୍ ତ୍‌ଇରିଲା ଯିହୁଦି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାତିରିଲେ।” “ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଜ୍‌ମ୍ ଜ୍‌ମ୍ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଇରିଲେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ଅଇରିଲି ହଟାତ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଉଜାଳ୍ ମର୍ ଚାରିବାଟ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଉଟ୍‌ଲି। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ବୁଏଁ ଅଦୁର୍‌ଲେ, ଆର୍ ମକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‍ଲେ, ‘ଶାଉଲ, ଶାଉଲ, ତୁଇ କାଇତାକ୍ ମକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରୁଲିସ୍?’ ମୁଇ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲେ, ‘ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ କେ?’ ସେ ମକେ କଇଲା, ‘ଜାକେ ତୁଇ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରୁଲିସ୍, ମୁଇ ସେ ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ।’ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ସେରି ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯେ ମକେ କ୍‌ତା କଇଲା ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁ ନାହାର୍‍ଲାଇ। ସେତାକ୍ ମୁଇ କଇଲେ, ‘ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍?’ ଆରେକ୍‌, ମାପ୍‌ରୁ ମକେ କଇଲା, ତୁଇ ଉଟ୍ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜା, ‘ଇଶ୍ୱର୍‌ ତର୍‍ଗିନେ ଜୁଇକାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚେ, ସେ ସ୍‌ବୁ ତୁମୁକେ ସେତି ଜାଣା ଅଇଦ୍।’ ମୁଇ ବେସି ଉଜାଳ୍ ଅଇଲି ଲାଗି ମୁଇ ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ଲେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜାତିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଆତେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ନିଲାଇ। ସେ ସ୍‌ହରେ ହନନୀୟ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ବେସି ମାନ୍‍ତି ରିଲା, ଆର୍ ସେତି ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବେସି ମାନ୍‍ତି ରିଲାଇ, ସେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସି ଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି ମକେ କଇଲା, ‘ବାଇ ଶାଉଲ, ତର୍ ଆକି ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଉ।’ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌କୁ ହାର୍‌ଲେ ଆର୍ ତାକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଆରେକ୍‌ ସେ କଇଲା, ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ଇଚା ଜାଣୁକେ, ଆର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌କୁକେ ଆର୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ସେ ତକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଦ୍‍କି ଆଚ୍‌ସି ଆର୍ ଶୁଣିଆଚ୍‌ସି, ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଉ ଆର୍ ମର୍ ସାକି ଅଉଆ। ଆରେକ୍‌ ତୁମି ଏବେ କାଇକ୍‌ରୁକ୍ ବେଳ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଉଟ୍ ଡୁବେନ୍ ନେ, ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ନିଜାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ଦୟ୍ ଦେସ୍। ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ହ୍‍ଣି ବାଉଳି ଗ୍‌ଲେ ଆର୍ ମନ୍ଦିରେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଜାକ୍ ଅଇକ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ମକେ କଇଲା, ବେଗି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଜା, କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇତି ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ବିଷୟେ ତୁଇ କଇଲା ସାକ୍ଯ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କଇଲେ, ‘ମାପ୍‌ରୁ, ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଇକ୍‍ରି ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ଜେଇଲେ ହୁରାଉତି ରିଲେ ଆର୍ ମାଡ୍ ମାର୍‍ତି ରିଲେ, ଇରି ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଜାଣ୍‌ତି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତର୍ ସାକି ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ନିଜେ ସେତିରିଲେ। ଆର୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହ୍‌ଚିଆ ମୁଇ ଜାଗ୍‌ତି ରିଲେ।’” ମାପ୍‌ରୁ ମକେ କଇଲା, “ଜା ମୁଇ ତକେ ବେସି ଦୁରିକେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଟାଇନ୍।” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଶୁଣ୍‍ତି ରିଲାଇ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲାଇ, ଅନ୍‌କା ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଦିଆସ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ବାଚି ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ବାନ୍ଦି ଅଇରିଲା ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‌ଚିଆକେ ଚିର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ଦୁଳି ଉହ୍‍ରେ ହିଙ୍ଗ୍‌ତି ରିଲାଇ। ପାଉଲ୍‌କେ ସେନାମନ୍ ରେତା ଗ୍‍ରେ ବିତ୍‌ରେ ନେମ୍‍କେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ରୋମୀୟ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ସେରି ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ସେ ପାଉଲ୍‌କେ କର୍‌ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବାନ୍ଦ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ପାଉଲ୍ ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ କଇଲା, “କାଇ ଦସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲା ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‌କେ କର୍‌ଡା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‌ତାର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇରି ନିୟମ୍ କି?” ଇରି ଶୁଣିକ୍‍ରି ଶଏଗଟ୍ ସେନାପତିର୍ ମୁକିଆ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ ଜାଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ତୁଇ କାଇରି କ୍‍ରୁଲିସ୍, ଇ ମାନାଇ ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍।” ସେତାକ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାପତିର୍ ମୁକିଆ ଆସିକ୍‍ରି ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା, “ମକେ କ୍‌ଉ, ତୁଇ ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ଲକ୍ କି?” ସେ କଇଲା “ହେଁ।” ସେତାକ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ କଇଲା, “ବେସି ଡାବୁ କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‍ରି ମୁଇ ରୋମୀୟ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍ ଅଇଲେଆଚି।” ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ମୁଇ ଜ୍‌ଲମେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ଦେଶାର୍ ଲକ୍।” ତ୍‍ବେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଜାତିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ସେମାଡେ ହ୍‍ଚାରୁକେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ପାଉଲ୍ ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ସ୍‌ହରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାନ୍‌ଲାଇ, ସେ ଯେ ତାକେ ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ, ଇରି ଜାଣିକ୍‌ରି ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ବେସି ଡିର୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ପାଉଲାର୍ କାଇ ଦସ୍ ଆଣୁଲାଇ ସେରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ବାନ୍ଦି ରିଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ଇଟାଇକ୍‌ରି ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସିତି ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଆଣିକ୍‍ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମୁଏ ଟିଆ କ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ପାଉଲ୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବାଟ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କଇଲା, “ଏ ଯିହୁଦିର୍ ବାଇମନ୍, ମୁଇ ଏବେ ହ୍‌ତେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ବିତାଇ ଆଇଲେଆଚି।” ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିକ୍‍ରି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ହାନାନ ପାଉଲାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌କେ କଇଲା, “ତାର୍ ମୁଏ ଚାହୁଳ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାର୍‌ ବ୍‌ଲି ଆଦେଶ୍ ଦିଲା।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ହାନାନ୍‌କେ କଇଲା, “ହେ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତା ସାଦୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମୁକେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେଇଦ୍, ତୁମି ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ମର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ବ୍‌ସି ତୁଇ କି ମକେ ମାଡ୍ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇ ଆଚ୍‌ସି? ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ନିଜେ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍।” ସେତି ପାଉଲାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇରିଲା ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌କେ ଅପ୍‌ମାନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍?” ଆରେକ୍‌ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ଏ ଯିହୁଦିର୍ ବାଇମନ୍, ଇ ମାନାଇ ଗଟେକ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଜାଣି ନ୍‌ରିଲେ। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ଅବିଶାପ୍ ଦିଆସ୍‌ନାଇ।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ଜାନ୍‌ଲା ଯେ ଗଟେବାଗ୍ ସାଦ୍ଦୂକୀ ଆର୍ ଗଟେବାଗ୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ବ୍‌ଲି ଜାଣିକ୍‌ରି ମିଟିଙ୍ଗେ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ଏ ଯିହୁଦି ବାଇମନ୍, ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଫାରୂଶୀ ଆର୍ ଫାରୂଶୀ ବ୍‌ଉଁଶେ ମର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲିଆଚେ। ଆର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେଗଟ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‌ତି ଇରି ମର୍ ଆଶା, ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଲାଗି ଆଜି ମୁଇ ଇତି ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌ଲେ।” ସେ ଇକ୍‍ତା କଇଲାକେ ଫାରୂଶୀ ଲକ୍ ଆର୍ ସାଦ୍ଦୂକୀ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଉଳାଉଳି ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସାଦ୍ଦୂକୀମନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଆର୍ ଉଟିନ୍‌କେର୍‌ତି କି, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ ଦୂତ୍ ନଇକି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ହେଁ ନଇ ବ୍‌ଲି, ମ୍‍ତର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‍ନ୍‍ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଇକ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ବେସି ଉଲ୍‌ଗାଟ୍ ଅଇଲି, ଆର୍ ଫାରୂଶୀମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଟି ଟେକାଟେକି ଅଇ କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଲକାର୍ ତ୍‌ଇ କାଇ ଦସ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରୁ, କେଜାଣ୍ ଗଟେକ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା କି ଦୂତ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲି।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅଇଲି ଯେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ପାଉଲ୍‌କେ କାଟି ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା କ୍‍ରି ହ୍‌କାଉତି ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ପାଉଲ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ତାକେ ସେନାମ୍‌ନ୍ ରେତା ଗ୍‍ରେ ନିଆବ୍‌ଲି ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସେ ରାତି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ପାଉଲାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଡିର୍‍ନାଇ ତୁଇ ସାସ୍‌ଦ୍‌ର୍‌, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ମର୍‌ଗିନେ ଶିକ୍ୟା ଦିଲିସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ରୋମ୍ ଦେଶେ ହେଁ ତକେ ମର୍‌ଗିନେ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‌କେ ଅଇଦେ।” ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେଟାଣେ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଉପାଇ କ୍‌ଲାଇ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ନ୍‌ମାର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ଅମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ନ୍‌କାମ୍ କି ହାଣି ଡୁକି ନ୍‌କେରୁ ବ୍‌ଲି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅବିଶାପ୍ କ୍‍ରି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ। ପାଉଲ୍‌କେ ମାରୁକ୍ ଉପାଇ କ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଚାଳିଶ୍‌ ଲକ୍ ହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ରିଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌କେ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି କଇଲାଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ନ୍‌ମାର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ କାଇରି ନ୍‌କାମ୍ ବ୍‌ଲି ନିଜେ ନିଜ୍‍କେ ଶପତ୍ କ୍‌ରିଆଚୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିଷୟେ ଅଦିକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କଇକ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଜାଗାଇ ଆଣୁକେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ରୋମୀୟ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ସେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତା ଆଗେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଆଚୁ।” ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲାର୍ ବ୍‌ଣ୍‌ଜାସି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଶୁଣି ଆସି ସେନାମ୍‌ନ୍ ରେତା ଗ୍‍ର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରିକ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା। ପାଉଲ୍ ଗଟେକ୍ ଶଏଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଇ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାକେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ରିନେ, କାଇତାକ୍ ସେ ତାକେ କାଇରି କଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲା।” ତ୍‍ବେ ସେନାପତି ସେ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାକେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଲ୍‌ଗେ ନିଲା, ଆର୍ ତାକେ କଇଲା, “ଇ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାକେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ ପାଉଲ୍ ମକେ କଇଲା, ଏ ତକେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା।” ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ସେ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାର୍ ଆତେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ନିଲା ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା, “ମକେ ତୁଇ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ ସେରି କ୍‌ଉ?” ସେ କଇଲା, ଯିହୁଦି ନେତାମ୍‍ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଉପାଇ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିଷୟେ ଅଦିକ୍ କ୍‌ତା ଜାଣୁକେ ଆର୍ ଅମି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ଚ୍‌ଲାକି କ୍‍ରି ତକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ପାଉଲ୍‌କେ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଜାଗାଇ କୁଦାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଚାଳିଶ୍‌ ଲକାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଲକ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ କାଇରି ନ୍‌କାମ୍‌କେ ବ୍‌ଲି ଶପତ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ଅବେ ସେମ୍‍ନ୍ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ମାଗ୍‌ତି, ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ଜାଗିକ୍‌ରି ତିଆର୍ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେତାକ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ସେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲାକେ କଇଲା, ତୁଇମକେ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇଲେ ବ୍‌ଲି ଆରେକ୍‌ କାକେ ହେଁ କ୍‌ଉନାଇ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଆଦେଶ୍ ଦେଇ ତାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ତାର୍ ତ୍‌ଳେ ରିଲା ଜଳେକ୍ ସେନାପତିକେ କୁଦିକ୍‍ରି କଇଲା, “ଆଜି ରାତି ତିନି ଗଣ୍ଟା ଆଗେ କାଇସରିୟାକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସତୁରି ଗଟ୍ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଶଇନ୍ ଆର୍ ଦୁଇଶ ଗଟ୍ ବାଲା ଦ୍‌ରିରିଲା ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଦୁଇଶ ଗଟ୍ ହାଦେ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜାତା ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଗି ତିଆର୍ କ୍‍ର୍।” ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ ଗବର୍‍ନର୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌ଇ ହଚାମ୍‌କେ ତାକେ କ୍‍ତେକ୍ ଗଡା ଦିଆସ୍। ଆର୍ ସେ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆକେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଚିଟି ଲେକ୍‍ଲା, ମାନ୍‍ତି ହାଇ ଗବର୍‍ନର୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜାକେ କ୍ଲାଉଦିଆ ଲୁସିୟାକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଇ ମାନାଇକେ ଦ୍‍ରି ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ସେ ଗଟେକ୍ ରୋମୀୟ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାନ୍‌ଲାକେ ମୁଇ ଆର୍ ମର୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ତାକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲୁ। ଇ ମାନାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିରୁଦେ କାଇ ଦସ୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେରି ଜାଣୁକେ ଇଚାକ୍‌ରି ମୁଇ ତାକେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଜାଗାଇ ଦ୍‍ରି ନିଲେ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ମ୍‌ରଣ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଲା ହର୍ କି ଜେଇଲେ ରିଲାହର୍ କାଇ ଦସ୍ ନ୍‌କେଲାର୍ ମୁଇ ଜାନ୍‍ଲେ। ତାର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦସାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ସେରି ତାକାର୍ ମୋଶାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ବିଷୟେ। ଇଲକାର୍ ବିରୁଦେ ଗଟେକ୍ ଉପାଇ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ମୁଇ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲେ। ତାର୍ ବିରୁଦେ ରିଲା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ମ୍‍କେ ମୁଇ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଦାବି କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲେଆଚି। ସେତାକ୍ ସେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍‌କ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ସେ ରାତି ତାକେ ଆନ୍ତିପାତ୍ରି ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜାତା ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେନାମନ୍ ରେତା ଗ୍‍ରେ ଲେଉଟି ଗ୍‍ଲାଇ, ଗଡା ଚାଲାଉତା ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ କାଇସରିୟ୍ ଆସି ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଦେଇରିଲା ଚିଟି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପାଉଲ୍‌କେ ଗବର୍‍ନର୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଲାଇ। ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜା ଚିଟି ହଳ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ସେ କୁଇ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲା। ଆର୍ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ମୁଇ କିଲିକିଆ ଦେଶାର୍ ଲକ୍।” ଫେଲିସ୍ କଇଲା, “ତର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇତି ହଚ୍‍ଲାଇ ମୁଇ ଅବେ ତର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣିନ୍।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍‌କେ ହେରୋଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ସେନାମ୍‌ନ୍ ରେତା ଗ୍‍ରେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ହାଁଚ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ହାନାନ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ କ୍‍ତିଗଟ୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ତର୍ତ୍ତୁଲ ନାଉଁର୍ ଗଟେଲକ୍ ଓକିଲ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲାର୍ ବିରୁଦେ ଗବର୍‍ନର୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ କଇଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍‌କେ ସେତି କୁଦ୍‌ଲାଇ, ତର୍ତ୍ତୁଲ ଓକିଲ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଦସ୍‌କେ ଜାଣାଇଲା, “ହେ ମାନ୍‍ତି ହାଉତା ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜା, ତର୍ ଦ୍‌ରମେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଶାନ୍‌ତି କ୍‌ରିଆଚୁ, ଆର୍ ଅମାର୍ ଦେଶାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ତୁଇ ଗାଦା ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ତୁଇ ଅମାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି ବ୍‌ଲି ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‍ର୍‍ଦା କ୍‌ରୁଲୁ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ନ୍‌କେରି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରି ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଶୁଣ୍। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁଲୁ ଯେ ଇଲକ୍ ଗଟେକ୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାଉତା ଲକ୍, ଇଲକ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାରିହ୍‌କାର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲା, ଆର୍ ଇଲକ୍ ନାଜରିତିୟ ଦ୍‌ଳାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ନେତା ବ୍‌ଲି ଜାଣିଆଚୁ। ସେ ଅମାର୍ ମନ୍ଦିର୍‍କେ ଅଶୁଚି କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲୁ ଆଚୁ, ଆର୍ ତାକେ ଅମି ଅମାର୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲୁ ଆଚୁ। ମ୍‍ତର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଲୁସିୟା ଆସିକ୍‍ରି ଅମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତାକେ ଚାଡାଇକ୍‍ରି ଆନ୍‍ଲା, ଆର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଇଲକାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଲକାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ନିଜେ ତାକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ଲେକ୍ ସେ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଜାଣୁହାର୍‌ସି।” ସେ କଇରିଲା ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମିସିକ୍‌ରି ଦାବି କ୍‌ଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଗବର୍‍ନର୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜା ପାଉଲ୍‌କେ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାକେ ସେ କଇଲା, “ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ ବେସି ବର୍ଷ ଅଇଲି ଦେଶାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଅଇ ଆଚ୍‌ସି ବ୍‌ଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ନିଜାର୍ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ନିଜ୍‍କେ ସାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ତୁଇ ନିଜେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ଲେକ୍ ଜାଣୁହାର୍‌ସି ଯେ ବାର ଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଜାଇରିଲେ। ମନ୍ଦିରେ କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାଉତାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ମକେ ନ୍‌ଦେକ୍‌ତି, ଆର୍ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ କି ବିନ୍ ଜାଗାଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ କ୍‌ତା ଅଉତି ରିଲାର୍ ନ୍‌ଦେକ୍‌ତି, ଆର୍ ଅବେ ଏମ୍‌ନ୍ ମର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦସାର୍ କ୍‌ତା ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ସେ ସ୍‌ବୁ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ ଜୁଇ ନ୍ଉଁଆ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ସେମ୍‍ନ୍ ମିଚ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ସେ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ମୁଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ ଆର୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା ହର୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଜୁଇ ଜୁଇରି ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‌ବୁ ଶାସ୍‌ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଇ ମାନାଇ ହର୍ ମର୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆଚେ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଅଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‌ତି ବ୍‌ଲି ଏମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ମୁଇ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ହେଁ ନିଜେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ, ଆର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜୀବନ୍ ବାଚାମ୍‍କେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲେ। ବେସି ବର୍ଷ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ମର୍ ଯିହୁଦି ଜାତିର୍‌ ଗିନେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଅଲ୍‍ଗା ରିଲା ହ୍‌ଚେ ମର୍ ନିଜାର୍ ଇନସ୍ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ କ୍‍ତେକ୍ ଡାବୁ ନ୍‌ଇ ହୁଜା ଦେମ୍‌କେ ମୁଇ ସେତିକେ ଆସିରିଲେ। ମୁଇ ଶୁଚିର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ମନ୍ଦିରେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ରିଲାଇ କି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ନ୍‌ଉତି ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଆସିଆ ଦେଶାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ସେତି ରିଲାଇ। ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍, ବିରୁଦେ କାଇକ୍‌ତା କ୍‌ଉତାର୍ ରିଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କଇଲାଇ ହ୍‍ଣି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମକେ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଜାଗାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ଇରିଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ କାଇ ଦସ୍ କ୍‌ରିରିଲେ ଯେ ମକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଇତି ଆସିରିଲାଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ସେରି କ୍‌ଉଅତ୍, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା କଇରିଲେ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ମାନୁଲେ ସେରି ଅଇଲି, ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଉଟ୍‌ତି ବ୍‌ଲି ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଲାଗି ଆଜି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌ଲେ।” ମ୍‍ତର୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜା ଇ ର୍‌ସ୍‌ତାର୍‌ ବିଷୟେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣିରିଲା ଲାଗି ବିଚାର୍‌ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ହ୍‌ଜାର୍ ଗଟ୍ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଲୁସିୟା ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ତର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।” ଆର୍ ସେ ପାଉଲ୍‌କେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ର୍‌କୁକେ ସେ ଶଏଗଟ୍‌ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ନ୍‌ଦେଇକ୍‌ରି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କାଦି ଦେମ୍‌କେ ତାର୍ ସାଙ୍ଗମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌କେ ସେ କଇଲା। କ୍‍ତେକ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଫେଲିସ୍ ତାର୍ ଯିହୁଦି ଡକୁର୍‌ସି ଦ୍ରୁସିଲ୍ଲା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଇଲା, ସେ ପାଉଲ୍‌କେ କୁଦିକ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟେ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶୁଣ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଷୟେ, ନିଜେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍ ରେମ୍‌କେ ଲ୍‌ଡା ସେ ବିଷୟେ, ଆର୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନାର୍ ବିଚାର୍‌ ବିଷୟେ କଇଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜା ଡିର୍‌ଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁଇ ଅବେ ଜା ସୁବିଦା ସ୍‌ମୟ୍ ହ୍‌ଳ୍‌ଲେକ୍ ମୁଇ ତକେ ଆରେକ୍‌ କୁଦାଇନ୍।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ତାକେ କ୍‍ତେକ୍ ଲାଚ୍ ଡାବୁ ଦ୍‌ଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ଆଶାକ୍‌ରିରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ପାଉଲ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ କୁଦିକ୍‍ରି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଦୁଇ ବର୍ଷ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ପର୍କୀୟ ଫେଷ୍ଟସ୍ ଦେଶ୍ ଚାଲାଉତା ହ୍‌ଦ୍ ହାଇଲା, ଫେଲିସ୍ ର୍‌ଜା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‍କେ ପାଉଲ୍‌କେ ମୁକ୍‌ଳାଇ କ୍‍ରି ଜ୍‌ଇଲେ ର୍‌କି ଦ୍‌ଇ ସେ ହ୍‌ଳାଇରିଲା। ଫେଷ୍ଟସ୍ ରାଇଜ୍ ଚାଲାଉତା ହ୍‌ଦ୍ ହାଇଲା ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ, କାଇସରିୟା ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେତି ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ପାଉଲାର୍ ବିରୁଦେ ତାକେ କଇଲାଇ, ପାଉଲ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆଣୁକେ ସେମ୍‍ନ୍ ଫେଷ୍ଟକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଇ ଅନୁରଦ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଆସ୍‌ତା ବାଟେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଉପାଇ କ୍‌ଲାଇ। ଫେଷ୍ଟସ୍ କଇଲା, “ପାଉଲ୍‌କେ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି କାଇସରିୟା ଦେଶେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ମୁଇ ବେଗି ସେତି ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଜାଇନ୍। ଯଦି ସେ ଲକ୍ କାଇଦସ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜ୍‌ଉଅତ୍, ଆର୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦସାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଅତ୍।” ହ୍‌ଚେ ଫେଷ୍ଟସ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଟ୍ ଦ୍‌ଶ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ର୍‌ଇକ୍‌ରି କାଇସରିୟାକେ ଲେଉଟି ଆଇଲା, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ବ୍‌ସିକ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ ସେତି ଆଣୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଇ। ପାଉଲ୍ ଅଇଲାକେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ରୁଣ୍ଡିକ୍‌ରି ଟିଆ ଅଇଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ବେସି ଦସାର୍ କ୍‌ତା କଇଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ସାକି ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ହେଁ ଦ୍‌କାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ କଇଲା, “ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍, ମନ୍ଦିର୍, କି କାଇସରାର୍ ର୍‌ଜା କାର୍ ବିରୁଦେ ମୁଇ କାଇ ଦସ୍ ନ୍‌କେରି।” ମ୍‍ତର୍ ଫେଷ୍ଟସ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲାଇ ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଜାଇକ୍‍ରି ସେତି ମର୍ ମୁଏଁ ଟିଆଅଇ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦସାର୍ କ୍‌ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ କି?” ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ମୁଇ କାଇସର୍ ର୍‍ଜାର୍ ଜାଗାଇ ଆଚି, ଇଜାଗାଇ ମର୍ ବିଚାର୍‌ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ତୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁଲିସ୍ ଯେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ମୁଇ କାଇଦସ୍ ହେଁ ନ୍‌କେରି। ଯଦି ମୁଇ ବିଦିବିଦାନ୍ ନ୍‌ମାନି କ୍‍ରି କାଇ ମ୍‌ର୍‌ତା ଡ୍‌ଣ୍ତ୍‌ହ‌ର୍ ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲେଆଚି, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ମ୍‌ରୁକ୍ ହେଁ ମ୍‍ନା ନ୍‌କେରି। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ ବିରୁଦେ ଆଣିରିଲା ଦସାର୍ କ୍‌ତାଇ ଯଦି ଅଳକ୍ ହେଁ ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ, ତ୍‍ବେ କେ ହେଁ ମକେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାତି। ମୁଇ କାଇସର୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଗ୍ଉଆରି କ୍‌ରୁଲେ।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଫେଷ୍ଟସ୍ ତାକାର୍ ମିଟିଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ସ୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ମନ୍ତ୍ରୀମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ବିଷୟେ ବୁଜାଇଲା ଆର୍ କଇଲା, “ତୁଇ କାଇସର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜା ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ କାଇସର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାସି।” କ୍‍ତିଦିନ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଆର୍ ତାର୍ ବେଣ୍‍ସି ବର୍ଣୀକି କାଇସରିୟା ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆସି ଫେଷ୍ଟସ୍ ର୍‌ଜାକେ ମିସ୍‌ଲାଇ। ସେତି ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ରିଲାକେ ଫେଷ୍ଟସ୍ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପାକେ ପାଉଲାର୍ ବିଷୟେ ଜାଣାଇ କଇଲା, “ଫେଲିସ୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି ଗ୍‌ଲାଆଚେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‌ଲେ ସେତିର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍, ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିଷୟେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ତେକ୍ ଦସାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ତୁଇ ତାକେ ଦସିକ୍‌ର୍ ବ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲେ, ଦ୍‍ସିକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ତାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମୁଏଁ ତାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ମ୍‍କେ ସୁଜଗ୍ ନ୍‍ଦିଲା ହ୍‌ତେକ୍ ତାକେ ଦସି ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତା ଅମାର୍ ରୋମୀୟ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନିୟମ୍ ନାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯିହୁଦିର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ କାଇସର୍ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲାଇ, ମୁଇ ବେଗି ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ବ୍‌ସ୍‌ଲେ ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ବିତ୍‌ରେ ଆଣୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲେ। ତାର୍ ବିରଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଟି ତାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ମୁଇ ଜୁଇ ର୍‌କମାର୍ ଦସାର୍ କ୍‌ତା ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତି ବ୍‌ଲି ମୁଇ ବାବିରିଲେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ କାଇ ଦସ୍ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଷୟେ ଆର୍ ଯୀଶୁ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ପାଉଲ୍ ଜୀବନ୍ ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଦାବି କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ବିରଦ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉତି ରିଲାଇ। ମୁଇ ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଜାଣି ନ୍‌ରିଲେ କି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେ କ୍‌ତାକେ କଜିନ୍ ବ୍‌ଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ପାଉଲ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜାଇକ୍‍ରି ବିଚାର୍‌ ଅଉସି କି ବ୍‌ଲି ହ୍‌ଚାର୍‌ଲେ। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍, କାଇସର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରତ୍‌ବ୍‌ଲି କଇଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ତାକେ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ର୍‌କୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲେ।” ସେତାକ୍ ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଫେଷ୍ଟସ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ନିଜେ ସେ ଲକାର୍‌ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ।” ଫେଷ୍ଟସ୍ କଇଲା, “କାଲିକେ ତୁଇ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଶୁଣ୍‌ସି।” ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଆର୍ ବର୍ଣୀକି ଶ୍‌ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ, ମୁକିଆ ସେନାପତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ଆର୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବେସି ସୁକେ ଆସିକ୍‍ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ହଚ୍‍ଲାଇ, ଫେଷ୍ଟସ୍ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାହର୍ ପାଉଲ୍‌କେ ଆନ୍‍ଲାଇ। ଫେଷ୍ଟସ୍ କଇଲା, “ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଆର୍ ରୁଣ୍ତିରିଲା ମାନ୍‍ତି ହାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଜୁଇ ମାନାଇକେ ଦ୍‌କୁଲାସ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ଇତିର୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରା ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେ ମ୍‌ର୍‌ତା ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ହର୍ କାଇ ଦସ୍ କ୍‌ଲାର୍ ମୁଇ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲେ, ସେ ନିଜେ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜା ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲାଲାଗି ମୁଇ ତାକେ ର୍‌ଜା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌କେ ତିର୍ କ୍‌ଲେଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜାକେ କାଇରି ଲେକିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତାକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ଆଗ୍ରିପ୍ପାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣିଆଚି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ବିଷୟେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଲେକିନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ଗଟେକ୍ ବନ୍ଦି ବିରୁଦେ ରିଲା ଦସ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ବୁଜାଇକ୍‍ରି ଲେକି ନ୍‌କେଲେକ୍ ତାକେ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜା ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଉତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ବାବୁଲେ।” ଆଗ୍ରିପ୍ପା ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା, “ତୁଇ ତର୍ ଇଚା ଜୁଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ ସେରି କ୍‌ଉ।” ପାଉଲ୍ ତାର୍ ଆତ୍‍କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ତାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଗ୍‌ଲା, “ହେ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦସାର୍ କ୍‌ତା ମର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ସେ ବିଷୟେ ଆଜି ମୁଇ ମର୍ ସାକି ନିଜେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ମ୍‍କେ ସ୍‌ମୟ୍ ହାଇଲେ ଆଚି ବ୍‌ଲି ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ବାବୁଲେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ରିତୀନିତୀ ଆର୍ ନିୟମ୍ ବିଷୟେ ତୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁଲିସ୍, ଇତାର୍‍ଗିନେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ, ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ହିଲା ରିଲେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ବାଚାଇ ଆଚି ସେ ବିଷୟେ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁଲାଇ, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମର୍ ଦେଶେ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ବାଚାଇ ଆଚି ସେ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହ୍‍ଣି ଜାଣିରିଲାଇ, ମୁଇ ଅମାର୍ ଦ୍‌ରମାର୍ ଫାରୂଶୀ ନାଉଁର୍ ଦ୍‌ଳେ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ରିଲେ, ଜୁଇରି କି ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍। ଇକ୍‍ତା ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ଆତ୍‍ତି, ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ଇଚା କ୍‌ଲେକ୍ ମୁଇ ଆଜି ଇ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ହାରି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ତ୍‌ଇ ମର୍ ଆଶା ରିଲି ଲାଗି ମୁଇ ଆଜି ଇତି ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ଟିଆ ଅଇଲେଆଚି। ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ବାର ଗଷ୍ଟିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌କେ ଦିନ୍‍ରାତି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ। ହେ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା ମୁଇ ସେତାକ୍ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ ଲାଗି ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦସି କ୍‌ରୁଲାଇ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯେ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଉଟାଇଦ୍ ଇକ୍‍ତା କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍? ନାଜରିତିୟ ଯୀଶୁର୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ବେସି ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ ଆର୍ ଇରି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତି ରିଲେ। ମୁକିଆ ଜାଜକ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁଇ ଚିଟି ଲେକାଇ କ୍‍ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ରିଲାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ବାନ୍ଦି ଆଣି ଜ୍‌ଇଲେ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତି ରିଲେ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଟିକ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲେ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ରେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦସି କ୍‍ରି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦିଲେଆଚି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଚାଡାମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ। ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅତେକ୍ ରିସା ଅଇରିଲେ ଯେ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଶାସ୍ତି ଦେମ୍‌କେ ବିନ୍ ସ୍‌ହରେ ହେଁ ଜାତିରିଲେ।” “ଇ କାମାର୍ ଗିନେ ମୁକିଆ ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକାର୍ ଚିଟି ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍, ଏ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ଗଟେଦିନ୍ ମୁଣ୍ତେବେଳ୍ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ବେଳାର୍ ଉଜାଳ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଉଜାଳ୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ସେ ଉଜାଳ୍ ଆସିକ୍‍ରି ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ହ୍‌ଡ୍‌ଲି ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜାତିରିଲା ସ୍‍ଙ୍ଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଚାରିହାକ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲି। ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବୁଏଁ ଅଦୁର୍‌ଲୁ, ଆର୍ ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ ମକେ ଗଟେକ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣ୍‍ଲେ, ‘ଶାଉଲ, ଶାଉଲ ତୁଇ କାଇତାକ୍ ମକେ ତାଳ୍‌ନା କ୍‍ରୁଲିସ୍? ତୁମି ମକେ ଦୁକ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ନିଜେ ହ୍‌କା ଦୁକ୍ ହାମ୍‍ଲାସ୍।’ ସେତାକ୍ ମୁଇ ହ୍‌ଚାର୍‌ଲେ, ‘ମାପ୍‌ରୁ, ତୁଇ କେ?’ ମାପ୍‌ରୁ କଇଲା, ‘ଜାକେ ତୁଇ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରୁଲିସ୍ ମୁଇ ସେ ନାଜରିତିୟ ଯୀଶୁ।’ ମ୍‍ତର୍ ଟିଆଉଟ୍ ତକେ ମୁଇ ମର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲେଆଚି, ଆଜି ତୁଇ ମର୍ ବିଷୟେ ଜୁଇରି ଦ୍‍କି ଆଚ୍‌ସି ଆର୍ ଆଗେ ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ତକେ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ତୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଉସି। ଜୁଇ ଯିହୁଦି ଜାତି ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ତକେ ହ୍‍ଟାଇନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁଇ ତକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆକିକେ ଡିସାଇ ଦେସି ଆର୍ ଅନ୍ଦାରେ ହ୍‍ଣି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଜାଳେ ଆଣ୍‌ସି, ଶଇତାନାର୍ ଅଦିକାରେ ହ୍‍ଣି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍‌ସି। ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପ୍ କେମା ଅଇଦ୍, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହ୍‌ର୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଅଦିକାର୍ ହାଉତି।” “ଏ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୁଇରି ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆଚି ସେତାକ୍ ମାନୁଲେ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଆର୍ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦା ଦେଶେ, ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲେଆଚି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସ୍‍ତି, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯେମ୍‍ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି କାମ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌କାଉତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ମନ୍ଦିରେ ରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ସାଇଜ କ୍‍ରି ଆସୁଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି ବ୍‍ଡ୍ ସାନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‍ଲେ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆର୍ ମୋଶା ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି ତାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇ କଇଲା ଆଚେ, ମୁଇ ଟିକ୍ ସେ କ୍‌ତା ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟେଦ୍, ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‍କାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍।” ପାଉଲ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ଉତିରିଲା ଫେଷ୍ଟସ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା, “ପାଉଲ୍ ତୁଇ ବ୍‌ୟା ଅଇଲି ଆଚ୍‌ସି, ତୁଇ ବେସି ବିଷୟ୍ ଜାନ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ୟା ଅଇ ଆଚ୍‌ସି।” ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ହେ ଫେଷ୍ଟସ୍ ର୍‌ଜା, ମୁଇ ବ୍‌ୟା ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା। ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁଇ ଜାଣ୍‌ଲିସ୍, ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ଇକ୍‍ତା ହେଁ କ୍‍ମ୍‍କେ ସାହାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣୁଲେ ତୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଜାଣି ଆଚ୍‌ସି। ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲୁକ୍‍ଣେ କ୍‍ରା ଅଇନ୍‌କେରେ। ଏ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ତୁଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ କି? ମୁଇ ଜାଣି ତୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍।” ଆଗ୍ରିପ୍ପା ପାଉଲ୍‌କେ କଇଲା, “ଇ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟେ ତୁଇ କାଇରି ମକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲିସ୍?” ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଉଅ କି ଜ୍‌ବର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଉଅ, ଆଜି ତର୍ ଆର୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଶୁଣିରିଲା, ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ହର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗତ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରୁଲେ, ସେତାକ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ର୍‌ଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ରାଇଜାର୍‌ ଗବର୍‍ନର୍ ଫେଲିସ୍, ବର୍ଣୀକି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବ୍‍ସିରିଲା ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ଉଆ କୁଇ ଅଇଲାଇ, “ଇ ମାନାଇ ମ୍‌ଲାହର୍ କାଇ ଦସ୍ କି ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲାହର୍ କାଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ।” ଆର୍ ଆଗ୍ରିପ୍ପା ଫେଷ୍ଟସ୍‌କେ କଇଲା, “ଯଦି ଇ ମାନାଇ କାଇସର୍ ର୍‍ଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ନ୍‌କେଲା ହ୍‍ଣି, ତ୍‍ବେ ଅମି ତାକେ ଚାଡିଦିଲୁ ହ୍‍ଣି।” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ଇତାଲିଆକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲୁ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ବିନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ବନ୍ଦି ଅଇରିଲା ଲକ୍‌କେ ଆଗସ୍ତିୟ ର୍‌ଜା ରୋମୀୟ ଶ୍‌ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେନାପତି ଯୁଲିଅ ନାଉଁର୍ ଆତେ ପାଉଲ୍‌କେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦିଲା। ଆସିଆ ଦେଶାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ରିଲା ଜାଗା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା, ଗଟେକ୍ ଆଦ୍ରାମୁତ୍ତୀୟ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ଅମି ଜାଜ୍‌କେ ଇଟାଇ ଦିଲୁ। ଆର୍ ମାକିଦନିଆ ଜିଲାର୍ ଆରିସ୍ତାର୍ଖ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ଥେସଲନିକିୟ ଲକ୍ ଅମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲା। ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଅମି ସୀଦନ୍ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ଶଏ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଯୁଲିଅ ପାଉଲ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ କଇଲା, ତର୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରେ ଜା ଆର୍ ତକେ ଲଡାରିଲା ଜିନିଷ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାଗି ଆଣ୍। ସେତିହ୍‍ଣି ଅମି ଜାଜ୍ ଇଟାଇ ବାରାଇ ଗ୍‌ଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଉଁ ବାଟ୍ ହ୍‌ବନ୍ ଅଉତିରିଲି ଲାଗି କୁପ୍ର ଦିପାର୍ କ୍‌ଣ୍ତି କ୍‌ଣ୍ତି ଗ୍‌ଲୁ, ଅମିମ୍‍ନ୍ କିଲିକିଆ ଆର୍ ପଂଫୂଲିଆ ଜିଲାର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ବାଟ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଲୁକିଆ ଜିଲାର୍ ମୁରା ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ। ସେତି ଶଏ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଇତାଲିଆ ଜିଲାକେ ଜାତିରିଲା ଗଟେକ୍ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତ୍ରିଆ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଆସ୍‌ତିରିଲା ଜାଜ୍ ବେଟ୍ ହାଇଲା ଆର୍ ସେ ସେତି ଅମୁକ୍ ଚ୍‌ଗାଇ ଦିଲା। ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ଦିରେ ଦିରେ ଗ୍‌ଲୁ ଆର୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟଇ କ୍ନିଦର ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ, ଆଗ୍‌ବାଟ୍ ହ୍‌ବନ୍ ଅଉତିରିଲି ଲାଗି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେ ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି କ୍ରୀତୀଦିପାର୍ ଦକିଣ ବାଟ୍ ଅଇ କ୍‌ଣ୍ତି କ୍‌ଣ୍ତି ଜାଇକ୍‍ରି ସାଲ୍ମନି ବାଟ୍ ଅଇ ବାରି ଗ୍‌ଲୁ। ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଣ୍ତି କ୍‌ଣ୍ତି ଜାଇକ୍‍ରି ସୁନ୍ଦୁର୍ ନାଉଁର୍ ହାଣି ଜାଜ୍ ଗାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ହଚ୍‌ଲୁ। ଲାସାୟା ସ୍‌ହର୍ ସେତିର୍ ଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‌ଲୁ। ଅମି ସେତି ବେସିଦିନ୍‌ ରିଲୁ, କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉପାସ୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ସ୍‌ରି ରିଲି ଲାଗି ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଜାତାର୍ ବେସି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍‌ରିଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା, ଆଗ୍ଯାମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଜାଣୁ ହାରୁଲେ ଯେ ଯଦି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇତିହ୍‌ଣି ଜାଜେ ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦେ ତ୍‍ବେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜାଜାର୍ ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ବ୍‌ଲି ବାବାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଅମି ଇତି ଜାତିରିଲା ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଜୀବନ୍ ହେଁ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଶଏ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ପାଉଲାର୍ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରି ଜାଜାର୍ ଡାଇବର୍ ଆର୍ ମାଲିକାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ଲାଇ। ଆର୍ ସେ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଜାଗାଇ ସିତ୍‌ ମାସ୍ ବିତାମ୍‌କେ ସୁବିଦା ନ୍‌ରିଲି, ଫେନିସ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ସିତ୍‌ ମାସ୍ ବିତାମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ହାଇଲାଇ, ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଜ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲାଇ, ଫେନିସ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍‌ କ୍ରୀତୀଦିପ୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଜାଜ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ଜାଗାରିଲି। ସେରି ଉତ୍ତର୍ ଦିଗ୍ ଆର୍ ଦକିଣ ଦିଗ୍ ବାଟ୍ ଆଚେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦକିଣ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଦିରେ ଦିରେ ହ୍‌ବନ୍ ଆଇଲି, ଫେନିସ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇରି ଅମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଜାଜେ ବାନ୍ଦିରିଲା ଡର୍ ଦ୍‍ରି କ୍ରୀତୀଦିପ୍ କ୍‌ଣ୍ତି କ୍‌ଣ୍ତି ଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ, ଜାକେ ଇଉରକ୍ବିଲ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି, ସେ ଉତ୍ତର୍ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ହାଣି ହ୍‌ବନ୍ ଆଇଲି। ଜାଜ୍‌କେ ହ୍‌ବନ୍ ଦ୍‌କା ମାର୍‌ଲି, ଜାଜ୍‌କେ ହ୍‌ବନ୍ ବାଟ୍ ମୁଉକ୍‍ରି ର୍‌କୁକେ ନ୍‍ଇଲି ଲାଗି ଜାଜ୍‌କେ ଅମି ବଳାଇ ନେଉଅ ବ୍‌ଲି ଚାଡିଦିଲୁ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ କାଉଦ୍ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ଦିପ୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‌ଲୁ, ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟଇ ଜାଜେରିଲା ଜୀବନ୍ ବାଚାଉତା ସାନ୍ ସାନ୍ ଡଙ୍ଗାମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଜାଜ୍ ବିତ୍‌ରେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲୁ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଜାଜ୍ ଚାଲାଉତା ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ସାନ୍ ଡଙ୍ଗାମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଆଗେ ରିଲି ସେ ଜାଗାଇ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଡର୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ଜାଜ୍‌କେ ବାନ୍ଦ୍‍ଲାଇ, ସୁର୍ତ୍ତି ନାଉଁର୍ ଜାଗାଇ ଜାଜ୍ ବାଲିଏ ଲାଗି ଜାଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ଡିରିକ୍‍ରି ଜାଜ୍ ଚାଲାଉତି ରିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ଜାଜାର୍ ପର୍‌ଦା ଇଟାଇ ଦିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେରି ହ୍‌ବନ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାଉଳି ଜ୍‌ଉଅ ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବେସି ହାଣି ହ୍‌ବନ୍ ଅଉତିରିଲି ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଜାଜେହ୍‌ଣି ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ତାର୍ ହିଙ୍ଗି ଦିଲାଇ, ତିନିଦିନାର୍ ଡାଇବର୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଜେରିଲା ରେଞ୍ଚି ହେଳି ଆର୍ ଜିନିଷ୍‌କେ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ସ୍‌ବୁ ହିଙ୍ଗି ଦିଲାଇ। ବେସିଦିନ୍‌ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବେଳ୍ କି ଜନ୍‌କେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲୁ, ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବେସି ହାଣି ହ୍‌ବନ୍ ଅଉତିରିଲି ଲାଗି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ବ୍‌ଲି ଆଶା ନ୍‌ରିଲି। ଆର୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ କାମ୍‌କେ ନ୍‌ହାଇଲୁ ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ସାଙ୍ଗମ୍‌ନ୍ ମର୍ କ୍‌ତାହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି କ୍ରୀତୀଦିପେ ହ୍‍ଣି ଜାଜ୍ ଚାଡି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ଅବେ ଅମୁକେ ଇ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ନଇଲିହ୍‌ଣି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇରି ଅବେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସାସ୍ ଦ୍‌ରା, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ହେଁ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ନଇ ମ୍‍ତର୍ ଜାଜ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ଜୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍, ଆର୍ ଜାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲେ ତାର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତ୍ କାଲିରାତି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ଟିଆଅଇ ମକେ କଇଲା, ‘ପାଉଲ୍ ତୁଇ ଡିର୍‍ନାଇ। ତୁଇ କାଇସର୍ ର୍‍ଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ଟିଆ ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ଦ୍‍କ୍, ତର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆଚେଲାଗି ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଜାତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ।’ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଗ୍ଯାମ୍‌ନ୍ ସାସ୍‌ ଦ୍‌ରା, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେ ମକେ ଜୁଇରି କଇଆଚେ, ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗ୍‌ଟେଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ଗଟେକ୍ ଦିପ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଦ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍। ଅମି ବାରାଇଲା ଚ୍ଉଦ ଦିନାର୍ ଦିନ୍ ଆଦ୍ରିଆ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ବାଉ ବ୍‌ତାସ୍ ଅଇଲାକେ, ଜାଜ୍‌କେ ଇବାଟ୍ ସେବାଟ୍ ହେଲାଇ ହେଲାଇ କ୍‌ରିନିଲି। ସେ ମ୍‌ଜାରାତି ଡାଇବର୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‍ମାନ୍ ଜାଗାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ଲିଙ୍ଗ୍‌ତି ବ୍‌ଲି ଅନୁମାନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ହାଣିର୍ ଗବିର୍‌କେ ନାହ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଶଏ କଳେ ପୁଟ୍ ହାଣି ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାନ୍‌ଲାଇ, ଅଳକ୍ ଦୁରି ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ନାହ୍‌ଲାଇ ନବେ ପୁଟ୍ ହାଣି ଆଚେ ବ୍‍ଲି ଜାନ୍‌ଲାଇ। ଜାଜ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ଟେଳାକୁଳି ଜାଗାଲ୍‌ଗେ ହାଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଜେ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାବିକ୍‌ରି ହ୍‍ଚ୍‍ହାକ୍ ଚାରିଗଟ୍ ଲଙ୍ଗର୍ ହ୍‌କାଇଲାଇ, ଆର୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‍କାଳ୍ ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଗିରିଲାଇ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଜାଜେ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଜାଜେହ୍‌ଣି ଲଙ୍ଗର୍ ହ୍‌କାମ୍‌ନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଟକିକ୍‌ରି ଉତ୍‌ରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ଜାଜାର୍ ଆଗ୍‌ବାଟ୍ ହେଁ କ୍‍ତେକ୍ ଡର୍‌ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କାଇଲାଇ, ଆର୍ ଜାଜେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲା ସାନ୍ ସାନ୍ ଡଙ୍ଗାମ୍‌ନ୍ ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରାଇ ଦିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ଶଏ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଆର୍ ଶ୍‌ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ଏମ୍‌ନ୍ ଜାଜେ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଶ୍‌ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାନ୍ ଡଙ୍ଗାକେ ବାନ୍ଦିରିଲା ଡର୍‌କେ କାଟିକ୍‍ରି ହାଣିଏ ଚାଡିଦିଲାଇ। ଆର୍ ସ୍‍କାଳ୍ ଅଉତା ଆଗ୍‍ତୁ ପାଉଲ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାସ୍‌ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି କାମ୍‌କେ କଇଲା, “ଆଜିକେ ଚ୍ଉଦ ଦିନ୍ ଅଇଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରି କାଇରି ନ୍‌କାଇକ୍‌ରି ବୁକେ ଆଚାସ୍। ସେତାକ୍ ତୁମି କାଇରି କାମ୍‌କେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଅବେ ଅଳ୍‌କ୍‌ କ୍‌ହା, ଉଦାର୍‌ ଅମ୍‌କେ ଅଲେ ଅମୁକେ କାଦି ଲଡା, ଡିରାନାଇ, ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ଗଟେକ୍ ବାଳ୍ ହେଁ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇନ୍‌କେରେ।” ପାଉଲ୍ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇଲା ହ୍‌ଚେ ରୁଟି ଆଣିକ୍‍ରି ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ରୁଟି ବାଙ୍ଗ୍‌ଲା ଆର୍ କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସାସ୍ ହାଇକ୍‍ରି କାମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜାଜେ ଦୁଇଶ ସତୁରି ଚଅ ଲକ୍ ରିଲୁ। ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ହେଟ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି କ୍‍ରି କାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଜାଜ୍‌କେ ଉଶାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ସେତିରିଲା ଗ୍ଉଁ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ହିଙ୍ଗି ଦିଲାଇ, ସ୍‍କାଳ୍ ହାଇଲା ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ କୁଇ ଜାଗାଇ ଆସି ସେମ୍‍ନ୍ ହଚ୍‍ଲାଇ ସେରି ଡାଇବର୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜାନ୍‌ଲାଇ ଯେ ସେରି ଗଟେକ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତିବ୍‌ଲି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଁ ସେତି ଜାଜ୍ ଲାଗାମ୍‍କେ ଇଚା କ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଲଙ୍ଗ୍‌ରାର୍ ଡର୍ କାଟିକ୍‍ରି ସେସ୍‍ବୁ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ଚାଡିଦିଲାଇ, ଆଗ୍‌ବାଟ୍ ବାନ୍ଦିରିଲା ଡର୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ କାଟ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଉହ୍‍ରେ ବାନ୍ଦିରିଲା ଡର୍‌କେ ଇଟାଇକ୍‌ରି ହ୍‌ବନ୍ ବାଟ୍ ପର୍‌ଦା କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ହ୍‌ବନ୍ ହେଲି ଅଇକ୍‌ରି ଜାଜ୍ କ୍‌ଣ୍ତି ହାକ୍ ଗ୍‍ଲି। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଜଳେକ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ମିସି ରିଲା ଜାଗାଇ ଜାଇ କେଟ୍‍ଲାଇ, ଜାଜ୍ ବାଲି ଗାଦା ଉହ୍‍ରେ ହେଲି ଅଇ ଅଦୁର୍‌ଲାକେ, ତାର୍ ଆଗ୍ ବାଟାର୍ ତ୍‌ଳେ ତହି ଅଇଲି, ଜାଜାର୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ଲ୍‌ଉଳି ଆସିକ୍‍ରି ଡୁକି ଡୁକି ହ୍‌ଚ୍ ବାଟାର୍ ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା ଅଇ ବାଙ୍ଗ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବନ୍ଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କୁଇଲକ୍ ହ୍‌ଉଁରି-ହ୍‌ଉଁରି ହ୍‌ଳାଇ ଜାତି, ଇତାର୍‍ଗିନେ ଶ୍‌ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଶଏ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ପାଉଲାର୍ ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ରାନାଇ ବ୍‌ଲି କଇଲା। ସେ ଶଏ ସେନାର୍ ମୁକିଆ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇ କଇଲା, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇଲକ୍ ହ୍‌ଉଁରି-ହ୍‌ଉଁରି ଜ୍‌ମ୍‌ହାରେ ସେ ହ୍‌ଉଁରି କ୍‍ରି କ୍‌ଣ୍ତାଇ ଜ୍‌ଉଅତ୍। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହ୍‌ଉଁରୁକେ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ ସେଲକ୍ ଜାଜାର୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ଲା ଟୁଟ୍‌ଲାର୍ ହାଟା ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କ୍‌ଣ୍ତାଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ହଚ୍‌ଲୁ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ଣ୍ତିଲ୍‌ଗେ ହଚ୍‌ଲୁ ସେରି ମେଲିତି ଦିପ୍ ବ୍‌ଲି ଜାନ୍‌ଲୁ। ଆର୍ ସେତି ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଗାମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ଲାଡ୍‌ କ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହାଣି ମାର୍‍ତି ରିଲି ଆର୍ ଶୀତ୍ ଅଉତିରିଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜୟ୍ ଲାଗାଇକ୍‌ରି ଆମୁକ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ କୁଦ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ଗଟେହ୍‌ଣ୍ତା କାଟ୍ ଆଣିକ୍‍ରି ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌କାଇଲା, ସେ କାଟ୍ ହ୍‌ଣ୍ତା ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ କାଳ୍‌ସାହ୍ ରିଲି, ଆର୍ ଉଷୁମ୍ ଅଇଲାକ୍ ବାରିକ୍‌ରି ପାଉଲାର୍ ଆତେ ଚାବିକ୍‌ରି ଅଳାଇ ଅଇଲି। ସେ ଗାମେ ବାସାକ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାଉଲାର୍ ଆତେ ଅଳାଇ ଅଇରିଲା ସାହ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଇଲାଇ, “ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଲକ୍ ମାନାଇମାରୁ ଅଇର୍‌ଇଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଇଲା, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଦେବି ତାକେ ନ୍‌ଚାଡ୍‌ଲି।” ମ୍‍ତର୍ ପାଉଲ୍ ସାହ୍‍କେ ହାହଳି କ୍‍ରି ଜୟେ ହ୍‌କାଇଲା, ଆର୍ ତାକେ କାଇହେଁ ନ୍‍ଇଲି। ପାଉଲ୍ ହୁଲି ଜାଇଦ୍ ନଇଲେକ୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଅଦ୍‌ରେଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ଗାମାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଗ୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ବେସି ସ୍‌ମୟ୍ ଗ୍‍ଲାହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍‌କେ କାଇ ନଇଲାର୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ବାବିରିଲା ଚିନ୍‌ତାକେ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି କଇଲାଇ, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଏ ଗଟେକ୍ ଦେବ୍‌ତା। ସେତିହ୍‍ଣି ଅଳକ୍ ଦୁରିକେ ପୁବ୍ଲିୟ ନାଉଁର୍ ସେ ଦିପାର୍ ମୁକିଆ ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ର୍ ଆର୍ ଜମିରିଲି। ସେ ଅମୁକେ ଲାଡାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କୁଦିକ୍‍ରି ନିଲା ଆର୍ ତିନ୍‍ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଅମୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରି ସେବା କ୍‍ଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପୁବ୍ଲିୟାର୍ ଉବାସି ଜ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଆର୍ ଜାଡା, ବାତି ଅଇ କ୍‍ଟେ ସଇରିଲା, ଆର୍ ପାଉଲ୍ ତାର୍ ବ୍‌କ୍‌ରାକେ ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା, ତ୍‍ବେ ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲା। ଇ ଗଟ୍‍ଣା ହ୍‌ଚେ ସେ ଦିପ୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ସ୍‌ବୁ ରଗିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ପାଉଲାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍ ବେସି ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତିରିଲାଇ, ଆର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାଜେ ଚ୍‌ଗି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବାରାଇଲୁ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ଜିନିଷ୍ ଜାଗାଇ ଦିଲାଇ। ତିନିମାସ୍ ହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତ୍ରିଆ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା ଗଟେକ୍ ଜାଜେ ଚ୍‌ଗିଗ୍‌ଲୁ, ଇ ଜାଜ୍ ଇଜାଗାଇ ଶୀତ୍‌ମାସ୍ ବିତାଇ ରିଲୁ, ସେ ଜାଜାର୍ ଆଗ୍‌ବାଟ୍ ଜ୍‌ଉଁଣା ଦେବ୍‌ତାର୍ ଚିନ୍ ରିଲି। ହ୍‌ଚେ ଅମି ସୁରାକୁସା ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ ଆର୍ ସେତି ତିନ୍‍ଦିନ୍ ରିଲୁ, ଆର୍ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାଜେ ଚ୍‌ଗିକ୍‌ରି ରେଗିୟ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲୁ, ତାର୍ ଆରେଗଟ୍ ଦିନ୍ ଦକିଣ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଗଟେକ୍ ହାଣି ହ୍‌ବନ୍ ଆଇଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଅଲ୍‌ଗା ଦିନ୍ ପୁତେଅଲି ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆଇଲୁ। ସେ ଜାଗାଇ ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଟ୍ ହାଇଲୁ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସାତ୍‌ଦିନ୍ ରେମ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ଅମି ରୋମ୍ ଦେଶେ ଜାଇକ୍‍ରି ହଚ୍‌ଲୁ। ଅମି ଗ୍‍ଲା କ୍‌ବର୍ ହାଇକ୍‍ରି ରୋମ୍ ସ୍‌ହରାର୍‌ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଅମୁକେ ବେଟ୍ ହାମ୍‌କେ “ଆପ୍ପୀୟାର୍ ଆଟ୍” ଆର୍ “ତିନି ସରେଇ ଗ୍‍ର୍” ହ୍‌ତେକ୍ ଆଇଲାଇ। ପାଉଲ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା ଆର୍ ସାସ୍ ହାଇଲା। ଆର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ରୋମ୍ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ତାକେ ଆଦେଶ୍ ମିଳ୍‌ଲି, ପାଉଲ୍ ତାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା ଜାଗାଇ ରେମ୍ ହାରେ। ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ଇନ୍ ଜାଗି ର୍‌ଇଦ୍। ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ପାଉଲ୍ ସେତିର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁକିଆ ମୁକିଆ ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଜାଗାଇ ରୁଣ୍ଡୁକେ କଇଲା, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆଇଲାକେ ପାଉଲ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା, “ହେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବାଇମନ୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ଇରିଲା ବିଦିବିଦାନ୍ ବିରୁଦେ କି ଅମାର୍ ଜାତିର୍‌ ବିରୁଦେ ମୁଇ କାଇ ଦସ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍ ହେଁ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ବନ୍ଦି ଅଇ ରୋମୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଲେଆଚି। ରୋମୀୟ ସ୍‌ର୍‌କାର୍ ମକେ ବିଚାର୍‍କରି, ମର୍‌ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ତା ହର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ଦସ୍ ନାଇବ୍‍ଲି ମକେ ଚାଡି ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ବେସି ବିରଦ୍ କ୍‌ଲାଇ, କାଇସର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜା ଲ୍‌ଗେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍କେ ଗ୍‌ଉଆରିକ୍‌ରି କଇଲେ, ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିରୁଦେ କ୍‍ରି ଦସ୍ ଲାଗାଇ ନ୍‌କେରି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କୁଦାଇ ଆଚି, ଆଜି ଜୁଇଲକାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆଶାକ୍‌ରିରିଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଆଜି ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦାଇ ଅଇଆଚି।” ସେମ୍‍ନ୍ ତାକେ କଇଲାଇ, ଅମି ଯିହୁଦା ଦେଶେହ୍‌ଣି ତର୍ ବିଷୟେ କାଇ ଚିଟି ହାଇ ନ୍‌କେରୁ, କି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଇତି ଆସି ତର୍ ବିରୁଦେ କାଇ କ୍‌ବର୍ ଆଣି ନ୍‌କେଲାଇ କି ନ୍‌କଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତର୍ ଇଚା କାଇରି ସେରି ଜାଣୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ପାଉଲାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବେଟ୍ ଅମ୍‍କେ ଦିନ୍ ଟିକ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସେଦିନ୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ପାଉଲ୍‌କେ ବେଟ୍ ହାମ୍‌କେ ଆଇଲାଇ। ସ୍‍କାଳ୍ ହ୍‍ଣି ରାତି ହ୍‌ତେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍‌ ବିଷୟେ ସେ ଆସ୍‌ଲା ଲକ୍‌କେ ବୁଜାଇଲା, ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଲେକିରିଲା ବାକ୍ୟ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାକ୍ୟ ବୁଜାଇଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରତ୍‌ବ୍‌ଲି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତିଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ କ୍‌ତିଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ଇ ବିଷୟେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇଲି, ସେମ୍‍ନ୍ ଜାତା ଆଗ୍‍ତୁ ପାଉଲ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା କଇଲା, “ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଆଗେ ଦାଦିବାବୁମ୍‌ନ୍‌କେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଇକ୍‌ରି କ୍‌ଇରିଲା। ‘ମର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଇକ୍‍ରି କ୍‌ଉଆ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ଶୁଣାସ୍, ମ୍‍ତର୍ କାଇରି ହେଁ ବୁଜି ନ୍‌କେରାସ୍, ଆରେକ୍‌, ଦ୍‌କୁ ଦ୍‌କୁ ଦ୍‌କାସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ କାୟ୍ ହେଁ ଜାଣି ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଇଲକାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ଅଇଗଲି ଆଚେ, ସେମ୍‌ନ୍ କାନେ କ୍‌ଡେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ଶୁଣ୍‍ଲାଇ, ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଆକି ଲୁମ୍‍ଲାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଆକିଏ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆର୍ କାନେ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ହୃଦଏ ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌, ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ବାଦ୍‌ଲାଆଉତି, ଆରେକ୍‌ ଅମି ସେମ୍‍ନ୍‍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ।’” ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ପାଉଲ୍ କଇଲା, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଆ ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେରି ଶୁଣ୍‍ତି।” ପାଉଲ୍ ଇକ୍‍ତା କଇଲାକେ ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଟେକାଟେକି ଅଇଲାଇ ଆର୍ ସେତିହ୍‍ଣି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ପାଉଲ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ର୍ ବାଳା ମାଗିକ୍‌ରି ସେତି ଦୁଇ ବର୍ଷ ହ୍‌ତେକ୍ ରିଲା, ତାକେ ଦ୍‍କୁକ୍ ଆସିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦିନେତି ରିଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ପାଉଲ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତିରିଲା, ମ୍‍ତର୍ କେ ହେଁ ତାକେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‍ନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ପାଉଲ୍‌ଲାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୁଆର୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ତାର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ହର୍ କୁଦ୍‍ଲା ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ବାଚା ଅଇଲେଆଚି, ଇଶ୍ୱର୍‌, ଇ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ବେସି ଆଗେହ୍‍ଣି କ୍‌ତା ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ନିଜାର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଦ୍ୱାରା ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଇ ଆଚ୍‌ତି। ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ବ୍‌ଲେକ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ, ସେ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍ଉଁଶେ ମାନାଇ ରୁପେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆରେକ୍‌ ଗଟେତର୍ ଉଟି ହ୍‌ଳ୍‌ ହର୍ ସେ ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି ଶାଳି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଅଇଲା। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା କ୍‍ରିଆଚେ। ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ସୁଜଗ୍ ଦିଲାଆଚେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ସେମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜାତି। ରୋମ୍‌ ରାଇଜେ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତା ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନିଜାର୍ ଅମ୍‌କେ କୁଦାଇ ଅଇଆଚାସ୍। କାଇତାକ୍ ରୋମ୍‌ ରାଇଜାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ ଅମ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ ସେସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଇକ୍‍ତା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାରିହାକ୍ ଆଉଜି ଅଇଲିଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ମୁଇ ମର୍ ମ୍‌ନ୍‌ହ୍‌ରାଣ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲେ, ଆର୍ ମୁଇ ତାର୍ ହଇସିର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ। ସେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌କା ମର୍ ସାକି ଆଚେ ମୁଇ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକେ ଏତାମ୍‌ଲେ। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବାଟ୍ ହାଇନ୍ଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ଆସୁଲେ। ମୁଇ ତୁମୁକେ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜୁଇ ଆତ୍ମିକ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ମକେ ଦିଲାଆଚେ ସେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତୁମୁକେ ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ଆସୁଲେ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଅଟୁଆ କ୍‌ରୁହାରୁନ୍ଦ୍‌। ଏ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଗାଦାତର୍ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲେଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ବାଦା ହାଇଆଚି, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲାବ୍ ହାଇଆଚି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହେଁ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ। କାଇତାକ୍ ଗ୍ରୀକ୍ କି ଯିହୁଦି, ଗ୍ଯାନି କି ମୁର୍‌କ ଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ମୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ସୁଣାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ରୋମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ହେଁ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମର୍‌ଇଚା। ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ମର୍ ବେସି ଆଶା ଆଚେ, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତି ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ତାକାର୍ ଉଦାର୍‌ ଗିନେ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାକାର୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରେଦ୍ ସେରି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଜାଣାଇ ର୍‌ଇଦ୍। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ବାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆରମ୍ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଶେସ୍ ଅଇଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲିଆଚେ, ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ବାରା ଦ୍‌ର୍‌ମି ଲକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ହର୍ ଜାଣାଇ ଅଇଆଚେ। ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍ବାରା ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦ୍‌ରେ କ୍‍ରା ଅଇରିଲା କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ରିସା ଅଇଦ୍। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ତ୍ ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଜୀବନ୍ ଦ୍ବାରା ସେରି ଲୁକାଉତି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷଇ ସ୍‌ବୁ ଗିଆନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଟିକ୍ କ୍‍ରା ଅଇରିଲାକ୍, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକାର୍ ରିସା ଦ୍‍କେଦ୍। ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଜାଇରି ଜାଣାଉତା କ୍‌ତା ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଦ୍‍କାଇ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ତେକ୍ ନିୟମ୍ ଲକ୍ ଦ୍‌କୁନ୍‌ହାର୍‌ତି। ତାର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‌ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ତିଆର୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ସେରି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବୁଜ୍‌ତା ହାଇଁ ସ୍‍ହଜ୍ କ୍‍ରା ଅଇଲିଆଚେ। ଇରିସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା ଜିନିଷ୍ ଗୁଡିକାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ କେ ହେଁ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଜାଣି ନ୍‌କେରୁ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ଲକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଜାଣିରିଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମଇମା ଦ୍‌ଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ତାକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଜାଣାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଚିନ୍‍ତା ଦ୍ବାରା ଚୁପ୍ ଅଇଲି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିଆନ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଲି। ଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ବୁଦିମାନ୍ ବ୍‌ଲି କଇଲାଇ ମ୍‍ତର୍ ପର୍‌କୁତରେ ସେମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌କ ଅଇଗ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମଇମାକେ ଚାଡିଦିଲାଇ। ଲକ୍ ସେ ମଇମାକେ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା ଦ୍ବାରା ବେପାର୍ କ୍‌ଲାଇ। ଲକ୍ ଇ ମୁର୍‌ତି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚେଳେ, ପଶୁ ଆର୍ ହେଟେ ରାଙ୍ଗ୍‌ତା ଜ୍‌ତୁ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା। ଲକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ପାପେ ହୁରା ରିଲାଇ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ପାପ୍ ବାଟ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚାଡିଦିଲା। ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମ୍ ପାପେ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇଲାଇ ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ଲାଗିରିଲାଇ, ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଲିନ୍ଦା ଅଇଲି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଦୁଲେ ମିଚ୍ କେ ମାନ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ତିଆର୍ ଅଇଲା ଜିନିଷ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁଜା ଆର୍ ସେବା କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ତିଆର୍ ଅଇଲା ଜିନିଷ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଆରାଦନା କ୍‌ରିନ୍‌କେଲାଇ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଆରାଦନା ହାଉତାର୍ ଯଗ୍ୟ। ଆମେନ୍। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ଲାଜାର୍ ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଡିଦିଲା। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍ ଅଣ୍ଡ୍‍ରାମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ମାଇଜି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ରାପ୍ ସମ୍ପ୍‌ର୍କ ର୍‌କ୍‌ଲାଇ, ସେନ୍‌କାର୍‌, ଅଣ୍ଡ୍‌ରାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସମ୍ପ୍‌ର୍କ ଚାଡି ଅଣ୍ଡ୍‍ରା ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ରାପ୍ ସମ୍ପ୍‌ର୍କ ତ୍‌ଇ ଲାଗି ହ୍‌ଳ୍‌ଲାଇ, ଅଣ୍ଡ୍‌ରାମ୍‌ନ୍ ବିନ୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା-ଅଣ୍ତ୍‌ରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‍ରାପ୍ ସମ୍ପ୍‌ର୍କ ର୍‌କ୍‌ଲାଇ, ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ହାଇଁ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ସେ ଟିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ବଗ୍‌ଲାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟରେ ସ୍‌ତ୍ ଗ୍ଯାନ୍ ହାମ୍‌କେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଦିଆନ୍ ନ୍‌ଦିଲାଇ, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକ୍‌ର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଚିନ୍‌ତାଇ ରେମ୍‌କେ ଚାଡିଦିଲା ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ରିଚାଲ୍‌ଲାଇ। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ପାପ୍, କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା, ଲ୍‌ବି ଆର୍ ଗୁର୍‌ଣା ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇ ରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ମାନାଇ ମାରୁକେ, ଜଗ୍‍ଳା, ମିଚ୍, ଟକ୍, ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଚିନ୍‌ତାଇ ବୁଡି ରେତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଲକାର୍ କୁଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଲକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ଏକ୍‍ଲା ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ନିଜ୍‍କେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ଆର୍ ଅକାରି, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଟ୍ କଜ୍‌ତେ ରେତି। ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଉବାସି ଆଇସିକେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌କ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ କ୍‌ତା ର୍‌କି ନ୍‌କେର୍‌ତି ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଦୟା ଦ୍‌କାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ଜାଣ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ କ୍‌ଇଦ୍, “ଜୁଇଲକ୍ ଅନ୍‌କା ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଚାଲ୍‌ତି। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କା କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‌କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଟେକ୍‌ତି।” ଯଦି ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁହାରାସ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ତୁମି ବୁଲ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ହେଁ ପାପାର୍ ଦସି। ତୁମି ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ନିଜ୍‍କେ ଦସି ବ୍‌ଲି ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯେମ୍‍ନ୍‌ ଅନ୍‌କା କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ତାକାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି। ଇରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ ଟିକ୍ ଆଚେ। ତୁମି ବୁଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ନିଜେ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସେତାର୍‌ଲାଗି ତୁମି ଜାଣା ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍‌ ହେଁ ତୁମାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମି ବିଚାରାର୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଲାଗି ବେସି ଦୟାଳୁ। ସେ ତୁମାର୍ ଲାଗି ଦର୍‌ଯ୍ୟବାନ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜାଗିଆଚେ ଯେ, ତୁଇ ବଦ୍‌ଳିଜା, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ତାକାର୍ ଦୟା ବିଷୟରେ କିଚି ବାବି ନ୍‌କେରାସ୍। ଇରି ଅମ୍‌ହାରେ ଯେ, ତୁମି ବୁଜୁ ନ୍‌ହାରାସ୍ ଯେ ତୁମୁକେ ନିଜାର୍ ହୁର୍‌ଦୟରେ ଆର୍ ଜୀବନ୍ ବାଦ୍‍ଲାମ୍‍କେ ସୁଜଗ୍ ଦେତା ଉଦେସ୍‌ରେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମାର୍ ଲାଗି ଦୟା ଅଇଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଟୁଆ ଆର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଜୀବନ୍। ତୁମି ବାଦ୍‌ଲାମ୍‌କେ ନାରାଜ୍। ସେତାର୍‌ଲାଗି ତୁମି ନିଜାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ କେ ଅଦିକ୍ ଅଦିକ୍ ବାଡାମ୍ ଲାସ୍। ଜୁଇଦିନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିଜାର୍ ରିସା ଦ୍‍କାଇଦ୍, ସେଦିନ୍ ତୁମି ସେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉଆସ୍। ସେ ଦିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଟିକ୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କାମ୍ ଅନୁସାରେ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା, ସନ୍‌ମାନ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦେତା ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଁ ବାଚ୍‌ତି, ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‍କ୍‍ରି ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତ‍ର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ବାଚ୍‌ତି ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍ ଜାତି। ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦୁକ୍ ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ହ୍‌କାଇଦ୍, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତି ଲକ୍‌କେ ହେଁ। ମ୍‌ତ‍ର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌, ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା, ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତିର୍ ଲକ୍‌କେ ହେଁ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ ନିୟମ୍ ଜାଣ୍‌ତି, ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିୟମ୍ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ମାନ୍। ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ନିୟମ୍ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ପାପ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଜାତି ଆର୍ ସେନ୍‌କାର୍, ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିୟମ୍ ଜାଣି ଶୁଣି ପାପ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ନିୟମ୍ ଅନୁସାରେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ ଅଇଦ୍। ନିୟମ୍‌କେ ହ୍‌କା ଶୁଣ୍‌ଲେକ୍‌ କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୁଷ୍ଟିରେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍‌ନ୍‌ହାରେ। ମ୍‌ତର୍ ନିୟମ୍‌କେ ହୁରା ମାନ୍‌ଲେକ୍‌ ହ୍‌କା, ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୁଷ୍ଟିରେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଯିହୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ କାଇ ନିୟମ୍ ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଟିକ୍‌ବାବ୍‌ରେ ନିୟମ୍ ଅନୁଯାଇ ନ୍‍ଜାଣିକ୍‍ରି ହେଁ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେରି ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁ ନିୟମ୍ ଅଇ ଜାଇଦ୍। ଯଦି ଅବା ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ନିୟମ୍ ନାଇ ସେମନ୍ ହ୍ରୁଦୟରେ ଜାଣୁ ହାର୍‌ତି ଯେ କାଇରି ଟିକ୍ ଆର୍ କାଇରି ବୁଲ୍। ଜାଇରି ଟିକ୍ ସେରି ନିୟମ୍ ଦ୍‍କେଦ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ଟିକ୍ ଆର୍ ବୁଲ୍ ବିଷୟରେ ଜାଇରି ବାବୁ ହାର୍‌ତି, ସେରି ଦ୍‍କାଇ ହେଁ ଦେତି। କ୍‌ଡେ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଚାର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ କେ କଇଦ୍ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ଦସି ଅଉତି ଆର୍ କ୍‌ଡେ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଚାର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଦ୍ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍, ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଦସି ବ୍‌ଲି ବାବି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ମର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଅନୁସାରେ, ସେ ଦିନ୍ ଇକ୍‍ତା ଗ୍‌ଟେଦ୍ ଜୁଇ ଦିନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ରିଲା ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତାକେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି। ତୁମାର୍ ବିଷୟରେ କାଇରି? ତୁଇ କମ୍‌ଲିସ୍ ତୁଇ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି। ତୁମାର୍ ନିୟମ୍ ଉହ୍‌ରେ ବର୍‌ସା ଆଚେ ଆର୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରା ଯେ ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚାସ୍। ତୁମି ଜାଣା ଯେ ତୁମି କାଇରି କ୍‍ରା ବ୍‌ଲି ଇଶ୍ୱର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ କୁଇ ବିଷୟମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, କାଇତାକ୍ ତୁମି ନିୟମ୍ ଶିକିଆଚାସ୍। ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ତୁମି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌କାଉତା ଲକ୍। ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଅନ୍ଦାରେ ଆଚ୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ତୁମି ଉଜାଳ୍ ହ୍‌ର୍। ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍, ସେଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍ ଦ୍‌କାମ୍ ହାରାସ୍ ଆର୍ ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବେ ହେଁ ସିକ୍‍ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତୁମି ଗୁରୁ। ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇ ନିୟମ୍ ଆଚେ, ସେତାର୍‌ଲାଗି ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ ତୁମିସ୍‌ବୁ କିଚି ଜାଣୁଲାସ୍ ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ତ୍ ଆଚେ। ତୁମି ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲାସ୍, ସେ ଦୁଷ୍ଟିରେ ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ଶିକ୍ୟା କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରାସ୍? ତୁମି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍ “ଚରି କ୍‍ରାନାଇ” ମ୍‍ତର୍ ନିଜେ ଚରି କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମି ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍ “ଦାରିକାମ୍ ପାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ” ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ନିଜେ ସେ ପାପାର୍ ଦସି, ତୁମି ମୁର୍‌ତିକେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ରି ରିଆସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ମନ୍ଦିରାର୍ ଚରି କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ହାଇଁ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ସେ ନିୟମ୍ ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲାସ୍। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ “ଯିହୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା କ୍‌ଉତି।” ଯ୍‌ଦି ତୁମି ନିୟମ୍ ମାନୁଲାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ ସୁନତ୍ ଅଉତାର୍ ମୁଲ୍ୟ ଆଚେ। ମ୍‌ତ‍ର୍ ତୁମି ଯଦି ନିୟମ୍ ବାଙ୍ଗୁଲାସ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ସୁନତ୍ ଅଇ ନ୍‌କେର୍‌ତା ସ୍‌ମାନ୍। ଯିହୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସୁନତ୍ ଅଇନ୍‌କେର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଯ୍‌ଦି ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନ୍‌ତି। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସୁନତ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ର୍ ଅଉତି। ତୁମାର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲେକ୍‍ଲା ନିୟମ୍ ଆଚେ, ଆର୍ ସୁନତ୍ ହେଁ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିୟମ୍ ବାଙ୍ଗୁଲାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉହ୍‌ରେ ସୁନତ୍ ଅଇନ୍‌କେରି ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍ ଦ୍‍କାଇ ଦେତି ଯେ ତୁମି ଦସି ଲକ୍। ଏକ୍‍ଲା ଉହୁର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଯିହୁଦି ସେ ସ୍‌ତ୍ ଯିହୁଦି ନଇ, କି ଉହୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ସୁନତ୍ ଅଇଲେକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସୁନତ୍ ନ୍‌ଇ। ଗଟ୍ ଲକ୍ ଯ୍‌ଦି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଯିହୁଦି ସେ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଯିହୁଦି। ସ୍‌ତ୍ ସୁନତ୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‌କା ଅଇଦ୍। ଇରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା କ୍‌ରାଯାଇ ର୍‌ଇଦ୍। ଲେକା ବାବ୍‌ରେ ନ୍‌ଇ, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସୁନତ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଦ୍, ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନଇ। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ କାଇରି ଅଦିକ୍ ଆଚେ ଜାଇରି ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍‌ଇ ନ୍‌ଇ? ସୁନତ୍ ନ୍‌ଇଲେକ୍ କାଇରି ମୁଲ୍ୟ ଆଚେ? ହେଁ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ବେସି କିଚି ବିଷୟ୍ ଆଚେ। ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‌କ୍‍ତା ଇରି ଯେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଆଗେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ବାକ୍ୟ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦିଲା। ଇରି ସ୍‌ତ୍ ଯେ, କ୍‍ତେକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ନ୍‌ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅବିଶ୍ୱସ୍ତ କାଇରି ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ନିଜାର୍ କ୍‌ତା ଦିଲାର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ବାଦା ଦେତି। କ୍‌ବେ ନ୍‌ଇ। ଯ୍‌ଦି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ମିଚୁଆ ଅଇଲେକ୍ ଅଉତ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସ୍‌ତ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ ଯେ “ତୁମି ନିଜାର୍ କ୍‌ତାଇ ଟିକ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଅଉଆସ୍, ଆରେକ୍‌, ବିଚାର୍‌ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମି ନ୍‌ଜାଣାସ୍।” ଅମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବୁଲ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବାବ୍‌ରେ ଜାଣା ହ୍‌ଡେଦ୍ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମ୍‌ଲା ଟିକ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମୁକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, କାଇରି ଅମି କ୍‌ମ୍ ହାରୁମା ଯେ, ସେ ଅଦ୍‌ର୍‌ମି? ମୁଇ କ୍‍ତେକ୍ ଲକାର୍ ବାବ୍‌ତାର୍ ଡ୍‍ଙ୍ଗ୍ ବିଷୟରେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ନଇ! ଯଦି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମୁକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାରେ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ। ମ୍‌ତର୍ ଯଦି ମର୍ ମିଚ୍‌ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସତ୍ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗି ବେସି ବାବ୍‌ରେ ବାଡେଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ମୁଇ ହେଁ ଆରେକ୍‌ କାଇତାକ୍ ପାପି ବ୍‌ଲି ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‍ଲେ? ଇ ସ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାର୍ ଅଇଲି, “ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେ ହେଁ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଦ୍ୱାରା ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ଆସେଦ୍।” ବେସିଲକ୍ ଅମୁକେ ଚର୍‌ଚା କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ମିଚ୍‌ରେ କ୍‌ଉତି ଯେ ଅମି ସେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲୁ, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଅନ୍‌କା କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି “ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍ ନ୍‌ଉତି” ଆର୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଉଚିତ୍। ସେତାର୍‌ଲାଗି ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅମି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ କାଇରି ବ୍‍ଲ୍? ନାଇ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ପାପାର୍ ତ୍‌ଳେ ଆଚ୍‌ତି ବ୍‌ଲି ଅମି ଆଗେ କଇ ସ୍‌ରି ଆଚୁ। ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ପାପ୍ ହାଇଁ ଦସି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ “ଦ୍‌ର୍‌ମି ଲକ୍ କେ ନାଇ, ଏକ୍‌ଲା ହେଁ ନାଇ, ବୁଜ୍‌ତା ଲକ୍ ଏକ୍‍ଲା ହେଁ ନାଇ, ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କଜ୍‌ତା ଲକ୍ ଏକ୍‍ଲା ହେଁ ନାଇ। ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍ ହାସୁର୍‌ଲାଇ ଆଚ୍‌ତି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ବେକାର୍ ଅଇଲାଇ ଆଚ୍‌ତି, ସେତି କେ ନାଇ ଯେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଅନ୍‌କା ଲକ୍ ଏକ୍‍ଲା ହେଁ ନାଇ।” “ଜାଇରି ମାନାଇ କଇଦ୍ ଉଗାଡି ଅଇରିଲା ମ୍‌ସୁଣ୍ ଗ୍‌ର୍‌ହର୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‌ତାଇ ହ୍‌କା ଟକ୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଦା ଦେତି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ବିସ୍ ରିଲା ସାହ୍ ଚାବି ଲକ୍‌କେ ବାଦା ଦେତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ତାର୍ କ୍‌ତା କୁଟ୍ ଆର୍ ଅବିସାପେ ବର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ବାଦା ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତିଆର୍ ଅଇରେତି। ଜୁଇତି ଗ୍‍ଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ଦୁକ୍ ଦେମ୍‌କେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଯାତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ବାଟ୍ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ଡିର୍ ଆର୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ନାଇ।” ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଜୁଇ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲିଆଚେ, ସେରି ନିୟମ୍ ମାନି ରେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇ ନିୟମ୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଇ ବାହାନା ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଅଟ୍‌କାଇଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ତ୍‌ଇ ଆଣେଦ୍। ଇତାର୍ କାର୍‌ଣ୍ ଅଇଲି ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ହେଁ ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ୱର୍‌ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇନ୍‌କେରେ ମ୍‌ତର୍‌ ନିୟମ୍ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ପାପ୍ ବିଷୟରେ ଅମୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତ‍ର୍ ବିନା ନିୟମେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଁଆ ବାଟ୍ ଆଚେ, ସେ ଅମୁକେ ସେ ନ୍‌ଉଁଆ ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ଇ ନ୍‌ଉଁଆ ବାଟ୍ ବିଷୟରେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଅମୁକେ ବେସି ଆଗେହ୍‍ଣି କ୍‌ଇ ଆଚ୍‌ତି। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍ୱାରା, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରେଦ୍, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ର୍‌କ୍‍ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇରି କ୍‍ରେଦ୍, ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ ସ୍‌ମାନ୍। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ପାପ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ହାମ୍‌କେ ଉଣା ହ୍‌ଡିଆଚ୍‌ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଦ୍ୱାରା ବେସି ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି ହାଇଲା ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଉତି, ଇରି ବିନାମୁଲ୍ୟରେ ଦୟାକ୍‌ଲା ଦାନ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁକେ ଅମାର୍ ବଳିହୁଜା ହାଇଁ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାର୍ ଜୀବନାର୍ ବ୍‌ନି ଦିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ଅମି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁହାରୁ। ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇରି ଦ୍‌କାଉତା ହାଇଁ କ୍‌ରିରିଲା ଯେ ହୁର୍‌ବେ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ କେମା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲି, ଇରିହେଁ ଦ୍‍କାଇଦ୍ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବ୍‍ଲ୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ମାନ୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ଅମି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁ ହାରୁମା କି, ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦ୍ୱାରା ନିଜାର୍ ଅଉତା ହାଇଁ ଅମି କାଇରି କ୍‌ରିଆଚୁ କି? ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଅମି ଦସି ନାଇ ଇରି ନିୟମ୍ ଉହ୍‌ରାର୍‌ କ୍‌ତା ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଇରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଉହ୍‌ରାର୍ କ୍‌ତା। ଇତାର୍ କାର୍‌ଣ୍ ଅଇଲି ଏକ୍‍ଲା ଲକ୍ ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ନଇ ମ୍‍ତର୍ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ସାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣା ଅଇଦ୍, ଇ କ୍‌ତାରେ ଅମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହ୍‌କା ଇଶ୍ୱର୍‌ ନଇ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହେଁ ସେ ଇଶ୍ୱର୍‌। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମ୍‌ଲା ଗଟେକ୍ ମ୍‍ତର୍, ସେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଦ୍‍କି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରେଦ୍, ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହାଇଁ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରେଦ୍। ଇତି ପର୍‌ସନ୍ ଉଟେଦ୍ ଯେ ଅମି କାଇରି ବିସ୍‌ବାସ୍‌ର୍ ବାଟ୍ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ରୁଲୁ କି? ନାଇ ଇରି ସ୍‌ତ୍ ନ୍‌ଇ, ମ୍‍ତର୍ ନିୟମ୍ ଅମାର୍ ତ୍‌ଇ ଯାଇରି ଆଶା କ୍‍ରେଦ୍ ସେରି ଅଉତା ହାଇଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଅମୁକେ ସୁଜଗ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଅମାର୍‌ ସଂସାରିକ୍ ହୁର୍‌ବାର୍‌ ଦାଦିଅଜା ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଷୟରେ କାଇରି କ୍‌ମ୍ ହାରୁ। ସେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବିଷୟରେ କାଇରି ଶିକ୍‌ଲା? ଅବ୍ରାହାମ୍ ଯଦି ନିଜାର୍ କାମ୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣାଇ ଅଇଲା, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେତି ତାହ୍‌ଣା ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ତା। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାରେ ନାଇ। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ “ଅବ୍ରାହାମ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ମାନ୍‌ଲା, ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ଅବ୍ରାହାମ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣ୍‌ତି ଅଇଲା।” କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ହାଜ୍‌ରି ଦେତା ଦାନ୍ ନାଇ, ସେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ହାଜ୍‌ରି ହାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଲା ହ୍‌ର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ, ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ରେତା ଉଚିତ୍। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେ ଲକାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ମାନେଦ୍ ଆର୍ ଇରି ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରେଦ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍ କେ ହେଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରୁହାରେ। ଦାଉଦ୍ ରାଜା ସେ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲା, ମାନାଇ ଯାଇରି କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି ତାର୍ ହିସାବ୍ ନ୍‌କେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦ୍ୱାରା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣା ଅଇଦ୍, ସେ ଲକ୍ ହ୍‌କା ପର୍‌କୁତରେ ଦନ୍ୟ। “ଲ୍‌କ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ପର୍‌କୁତରେ ଦନ୍ୟ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକାର୍ ଅନ୍ୟାୟ୍ କେମା କ୍‌ରାଜାଇଦ୍, ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ଡାହି ଦିଆ ଜାଇଦ୍। ଆର୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପର୍‌କୁତରେ ଦନ୍ୟ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାପ୍ ରିଲି ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ କ୍‍ଲା।” ତ୍‍ବେ ଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା କାଇରି ସୁନତ୍ ଅଇରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା କି? ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସୁନତ୍ ଅଇନ୍‌କେର୍‌ତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହାଇଁ ହେଁ କି? ଅମି କଇ ସ୍‌ରି ଆଚୁ ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ମାନ୍‌ଲା ଆର୍ ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଅବ୍ରାହାମ୍ ତାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଲା ଇରି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଗଟ୍‌ଲି? ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ସୁନତ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ନିଜାର୍ କ୍‍ଲା, କି ସୁନତ୍ ନ୍‌ଅଉତା ଆଗେ ନିଜାର୍ କ୍‍ଲା? ସେ ସୁନତ୍ ଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଇରି ପର୍‌କୁତରେ ଗ୍‌ଟିନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ସୁନତ୍ ଅଇ ନ୍‌ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଇରି ଗ୍‌ଟିଆଚେ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ନିଜାର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ଇ ଆଚେବ୍‌ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ହ୍‌ଚେ ସୁନତ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ, ଇ ସୁନତ୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ରୁଲି ଯେ ସୁନତ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି ରିଲା, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ସୁନତ୍ ଅଇନ୍‌କେର୍‌ତି ସେ ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ଉବାସି ଅବ୍ରାହାମ୍ ଅଇଦ୍। ଅବ୍ରାହାମ୍ ହେଁ ସୁନତ୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଉବାସି, ମ୍‌ତର୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହେଁ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ରିଲେକ୍ ହ୍‌କା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଅବ୍ରାହାମ୍ ସୁନତ୍ ଅଉତା ଆଗେ ରିଲା। ଅବ୍ରାହାମ୍ ଆର୍ ତାର୍ ବ୍ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ପତ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲା ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜଗତାର୍ ଅଦିକାର୍ ଅଉତି। ମ୍‍ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ଇ ସ୍‌ପତାର୍ ନିୟମ୍ ମାନିରିଲା କେ ମିଳିନ୍‌ରିଲି, ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇରିଲାକେ ତାକେ ସ୍‌ପତ୍ ମିଳିରିଲି। ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ମାନିକ୍‌ରି ରିଲା ଦ୍ୱାରା ଯଦି ଗଟେକ୍‌ଲ୍‌କ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯାଇରି ସ୍‌ପତ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇରିଲା ସେରି ସେ ହାଇଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ବିସ୍‌ବାସାର୍ କାଇରି ଅର୍‌ତ ନାଇ ଆର୍ ସ୍‌ପତାର୍ କାଇରି ମୁଲ୍ୟନାଇ। କାଇତାକ୍ ନିୟମ୍ ହୁରାବାବେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ନିୟମ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ଆଣିର୍‌ଇଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ନିୟମ୍ ର୍‌ଇନ୍‌କେଲେକ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଅବାଦ୍ୟ ଅଉତାର୍ ପର୍‌ସନ୍ ଉଟିନ୍‌କେରେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ପତ୍ ହାଉତି, ସ୍‌ପତ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ବିନା ମୁଲ୍ୟର୍ ଦାନ୍ ଅମ୍‌ହାରେ ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ଟେଦ୍, ଯଦି ବିନାମୁଲ୍ଯରେ ସ୍‌ପତ୍ କ୍‍ଲା ଦାନ୍ ମିଳେଦ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ସ୍‌ପତ୍ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇ ସ୍‌ପତ୍ କେବଳ୍ ନିୟମ୍ ତ୍‌ଳେ ରେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ହାଇଁ ନ୍‌ଇ। ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହ୍‌ର୍ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ର୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ହାଇଁ ଇ ସ୍‌ପତ୍ ଆଚେ। ଅବ୍ରାହାମ୍‌ ଅମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ଉବା। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ମୁଇ ତ୍‌କେ ବେସି ଜାତିର୍‌ ଉବାସି ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଆଚି।” ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଗେ ଇରି ସ୍‌ତ୍। ଅବ୍ରାହାମ୍ ଜୁଇ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇ ବାଚାଇ ଆଚେ ଆର୍ ଜୁଇ ଗଟ୍‍ଣା ଯଦି ଗ୍‌ଟିନ୍‌କେରେ ସେ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟ୍‌ତା କ୍‌ତା ହାଇଁ ଜଜ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି। ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହିଲା ଅମ୍‌କେ ଆଶା ନ୍‌ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ର୍‌କ୍‌ଲା, ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେ ବେସି ଜାତିର୍‌ ଉବାସି ଅଇଲା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ କଇରିଲା “ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଣିନଇଲା ହ୍‌ର୍ ବ୍ଉଁସ୍ ଅଉଅ।” ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ସ୍ଏ ବର୍ଷ ଅଇରିଲି, ତ୍‍ବେ ହିଲାଜିଲା ଅଉତା ସ୍‌ମୟ୍ ହ୍‌ଡାଇ ରିଲି। ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ସାରା ହେଁ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ, ଅବ୍ରାହାମ୍ ଇକ୍‍ତା ବାବିରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କମ୍‌ଜୁର୍ ଅଇନ୍‌ରିଲା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଯାଇରି ସ୍‌ପତ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଆଚେ ସେରି ସେ କ୍‌ରୁକେ ଯ୍‌ଗ୍ଯ, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅବ୍ରାହାମ୍ ଅଳ୍‌କ୍ ହେଁ ଅହ୍‌ରାତ୍ ନ୍‌କେଲା। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଅଦିକ୍ ଡାଟ୍ ଅଇଲି ଆର୍ ସେ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ଲା। ଅବ୍ରାହାମ୍ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ଅନୁବବ୍ କ୍‍ଲା ଯେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯାଇରି ସ୍‌ପତ୍ କ୍‍ରିଆଚେ ସେରି କ୍‌ରୁକେ ସେ ଯ୍‌ଗ୍ଯ ରିଲି। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ମାନ୍‌ଲା। ଆର୍ ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଅବ୍ରାହାମ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣା ଅଇଲା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ମାନ୍‌ଲା, ଇ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ଏକ୍‍ଲା ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ଲେକା ଅଇନ୍‌ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଇ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ହେଁ ଲେକା ଅଇରିଲି। ଅମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲୁ ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମୁକ୍ ହେଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଅମି ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଯେ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଉଟାଇଲା। ଅମାର୍ ପାପାର୍ ଲାଗି ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଆଅଇଲି। ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‌ରୁକେ ଯୀଶୁ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଆର୍ ଗ୍‌ଟେତ୍‌ର୍ ଉଟ୍‌ଲା। ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଅମୁକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‌ରାଯାଇ ଆଚେ, ସେତିର୍ ଲାଗି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମି ଶାନ୍‌ତିରେ ଆଚୁ। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାଇ ବାଗିଦାର୍ କ୍‍ଲା। ଅବେ ଅମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଇ ଦୟାରେ ଆଚୁ ଆର୍ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇ ମଇମାରେ ବାଗିଦାର୍ ଅଇରେତା ଆଶାରେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‍ଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଦୁକ୍ ସ୍‌ବୁ ର୍‌ଇକ୍‌ରି ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଦା, ଅମି ଇ କ୍‌ଷ୍ଟ ମ୍‌ନ୍ ହାଇଁ କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‍ଲୁ? କାଇତାକ୍ ଅମି ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ଇ କ୍‌ଷ୍ଟ ମ୍‌ନ୍ ଅମୁକ୍ ଅଦିକ୍ ସାସ୍ କ୍‌ରାଇଦ୍। ଆର୍ ସାସ୍ ଚରିତ୍ରରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଉନତି କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଚରିତ୍ର ଉଦାରାର୍ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସାକେ ଡାଟ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ଅମୁକେ କ୍‌ବେ ହେଁ ନିରାସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମାର୍ ହ୍ରୁଦୟ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ତାର୍ ଲାଡ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି କ୍‌ରିଦେଇଆଚେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ନିଜ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେର୍‌ତା ବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ନ୍‌ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ହାଇଁ ମ୍‍ରିରିଲା। ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦ୍‌ରେ ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତେ ରିଲୁ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ହାଇଁ ମ୍‍ରିରିଲା। ବିନ୍‌ଲକ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲେ ହେଁ, ବେସି କମ୍ ଲକ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ବାଚାଉତା ହାଇଁ ମ୍‌ର୍‌ତି, ଯଦି ଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ଲାଗି କେ ଏକ୍‍ଲା ମ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ସାହାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତ‍ର୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ପାପି ରିଲା ସ୍‌ମୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ଲା। ଇତାର୍ ଲାଗି ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ଲା ଯେ, ସେ ଅମୁକେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ଅମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣ୍‌ତି ଅଇଲୁଆଚୁ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେ ହେଁ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ଦେ। ମୁଇ କ୍‌ଉତାର୍ ଅର୍‌ତ ଇରି ଯେ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁର୍‌ ଅଇରିଲେକ୍ ହେଁ ସେ ନିଜାର୍ ହଇସିକେ ମ୍‌ରାଇ ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବନ୍ଦୁ ବାନ୍ଦି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାଇ ଆଚେ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅବେ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବନ୍ଦୁ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ହଇସିର୍‌ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇ ଅମୁକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେ ହେଁ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଅମି ଯେ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ ସେରି ନ୍‌ଇ ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ଅମି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ହେଁ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗି ଯୀଶୁର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ଅମି ଆଜି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବନ୍ଦୁ ଅଇ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସିଆଚୁ। ଏକ୍‍ଲା ଆଦ‍ମ୍ ହାଇଁ ଜ୍‍ଗତେ ପାପ୍ ଆଇଲି। ପାପ୍ ଲାଗି ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆଇଲି। ସେତାର୍‌ଲାଗି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ପାପ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି। ମୋଶା ନିୟମ୍ ଦେତା ଆଗେ ପାପ୍ ଜ୍‍ଗତେ ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ନିୟମ୍ ନ୍‌ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ପାପେହ୍‌ଣି ପାପି ମାନି ନ୍‌ରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଆଦ‍ମାର୍ ସ୍‌ମ୍‌ୟ ହ୍‍ଣି ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ମ୍‌ରୁକ୍ ହ୍‌ଡ୍‌ଲି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନି ନ୍‌କେରି ପାପ୍ କ୍‌ରିରିଲାକ୍ ଆଦ‍ମ୍ ମ୍‌ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ ଆଦ‍ମ୍ ହ୍‌ର୍ ପାପ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ମ୍‌ରୁକ୍ ଅଇଲି। ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ କି ଯୀଶୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍ କ୍‌ଲାକେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଲାଇ ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ଆଦ‍ମ୍‍ମାର୍ ପାପ୍ ହ୍‌ର୍ ନ୍‌ଇ ଏକ୍‍ଲାର୍ ପାପ୍ ଲାଗି ବେସିଲକ୍ ମ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଦୟା ହାଇଲାଇ, ସେରି ବେସି ରିଲି। ବେସିଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ଲାଗି ଜୀବନ୍ ହର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ହାଇଲାଇ। ଆଦ‍ମ୍ ତରେକ୍ ପାପ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ସେ ଦସି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣା ଅଇଲା। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ଇତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବିନ୍। ବେସି ପାପ୍ ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ଆଇଲି ଆର୍ ଇ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ଲକ୍ କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‌ରାଇଲା। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ପାପ୍ କ୍‍ଲା ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେ ଏକ୍‍ଲାର୍ ଲାଗି, ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ କ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ କ୍‌ତିଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦୟା ଆର୍ ତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଉତା ହର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍‌କେ ହେଁ ନିଜାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେ ହେଁ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ହାଉତି, ଆର୍ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଗି ସାସ୍‌ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଦ‍ମାର୍ ଗଟେକ୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ କ୍‌ଲି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କ୍‌ରିରିଲା ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି କାମ୍ ସ୍‍ବୁଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରି ର୍‌କୁହାରେ ଆର୍ ସେରି ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ହାଇଁ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ଆଣି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲା ଆର୍ ବେସିଲକ୍ ପାପି ଅଇଗ୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମାନ୍‌ଲା ଆର୍ ବେସିଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଜାତି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ପାପ୍ କ୍‍ଲା ହାଇଁ ନିୟମ୍ ଅଇଲି, ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍ ଅଦିକ୍ ପାପ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସିକ୍‌ରି ତାର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ କ୍‍ଲା। ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାସ୍‌ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ପାପ୍ ତରେକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କେ ବାଉର୍‌ଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ନିଜାର୍ ଅଦିକ୍ ଦୟାକ୍‌ଲା ଯାର୍ ଲାଗି ଦୟାର୍ ଶାସନ୍ କ୍‍ଲା ଆର୍ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇ ରିଲାଇ, ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଇରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଆଣ୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାବୁଲାସ୍ ଯେ ଅମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରି ଚାଲ୍‌ତେ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍? ଯାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମୁକେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ଦୟା କ୍‍ରେଦ୍? କ୍‌ବେ ନାଇ! ଅମି ଅମାର୍ ଆଗାର୍ ପାପାର୍ ଜୀବନେ ମ୍‌ରିଆଚୁ। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ଅମି ଆରେକ୍‌ ପାପ୍ କ୍‍ରି ଚାଲ୍‌ତା ଉଚିତ୍ ନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେର୍‌କି ଆଚାସ୍ ଯେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲୁ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବାଗିଦାର୍ ଅଇଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲାକେ ତାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ହେଁ ବାଗିଦାର୍ ଅଇଲୁ। ତ୍‍ବେ ଅମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ନିଲୁ, ଅମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ମ୍‌ରି ମ୍‌ସୁଣ୍ କ୍‌ବର୍ ହାଇଲୁ, ଆର୍ ସେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇ ବାଗିଦାର୍ ଅଇଲୁ। ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଅଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍ୱାରା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଉଟ୍‌ଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମି ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି ଉଟି ନ୍‌ଉଁଆ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରୁମା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଲା ଆର୍ ଅମି ହେଁ ଡୁବେନ୍‌ନ୍‌ଇ ମ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିଆଚୁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ର୍ ଅମି ହେଁ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ହାଇଁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସୁମା। ଅମି ଜାଣୁ ଯେ ଅମାର୍ ଆଗାର୍ ପାପାର୍‌ ଜୀବନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଉହ୍‌ରେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ରି ଯାଇ ଆଚୁ। ଅମାର୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ହାଇଁ ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟ୍‌ଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଅମି ପାପାର୍ ଚାକର୍‌ ଅଇନ୍‌କେରୁ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ରି ଆଚେ, ସେ ପାପାର୍ ଚାକର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇରି ମୁକ୍‌ତି ହାଇଆଚେ। ଅମି ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ରିଆଚୁ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ଅମି ହେଁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୀବନ୍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଉଟ୍‌ଲା ଆର୍ ଅମି ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ସେ ଆର୍ ଗ୍‌ଟେତ୍‌ର୍ ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ। ଅବେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ କ୍‌ବେ ରାଜ୍ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଲା, ସେ ପାପାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଗଟେତ୍‌ର୍ ହ୍‌କା ଆରାମ୍‌କେ ମ୍‌ଲା, ଇରିସ୍‌ବୁ ଦିନ୍ ହାଇଁ ବେସି ରିଲି। ଅବେ ସେ ଜୁଇ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବାର୍ ହାଇଁ କ୍‌ର୍‌ତି। ତାର୍ ହ୍‌ର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ପାପାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବିଷୟରେ ନିଜ୍‍କେ ମ୍‌ରିଆଚୁ ବ୍‌ଲି ଜାଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ୱର୍‌ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନେ ଜାଣା। ମ୍‍ତର୍ ପାପ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ରାଜ୍ ନ୍‌କେର। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଚାଲ୍ ଚ୍‌ଲ୍‌ନି ଦ୍ୱାରା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶାସନ୍ ନ୍‌ହାଉଆ। ପାପାର୍ ସେବା କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଅଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ ଜ୍‌ତର୍‌ହାତି ହର୍ ଚାଡିଦିଆସ୍ ନାଇ। ତାର୍ ବାଦୁଲେ ନିଜ୍‍କେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମ୍‌ରିରିଲାଇ ଆର୍ ଅବେ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଆଚ୍‌ତି ସେ ଲକାର୍‌ ହର୍ ଅଉଆ ଆର୍ ନିଜାର୍ ଅଙ୍ଗ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌ମିର୍ ଜ୍‌ତର୍‌ହାତି ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ହ୍‌ରା। ପାପ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ରାଜ୍ ନ୍‌କେର। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିୟମାର୍ ତ୍‌ଳେ ନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ତ୍‌ଳେ ଜୀବନ୍ ଆଚାସ୍। ସେତାକ୍ ଅମି କାଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍? ଅମି ନିୟମାର୍ ତ୍‌ଳେ ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ତ୍‌ଳେ ଆଚୁ ବ୍‌ଲି କାଇରି ପାପ୍ କ୍‍ରି ଜାତେରେମା? କ୍‌ବେ ହେଁ ନାଇ। ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା ଯେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚାକର୍ ହର୍ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଉଆ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପର୍‌କୁତ୍‌ରେ ସେ ଲକାର୍‌ ଚାକର୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାନାସ୍ ସେ ଅମ୍‌ଲା ତୁମାର୍ ମାଲିକ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପାର୍ ଚାକର୍ ଅମ୍‌ହାରାସ୍ ସେରି ତୁମୁକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ ଆଣିର୍‌ଇଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମାନ୍‌ତା ଦ୍ୱାରା, ତାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣା ଅଉଆସ୍। ଆଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପାର୍ ଚେଲା ରିଲାସ୍, ପାପ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କୁଦିରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍, ଯେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ଦିଆଅଇଲି। ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ଦଇ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାନ୍‌ଲାସ୍‌। ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ରା ଅଇଲି। ଆର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଚେଲା ଅଇଆଚାସ୍। ଲକ୍ ଜାଣିରିଲା ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନେକ୍‌ର୍‌ତା କ୍‌ତା, ମୁଇ କ୍‌ତା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବୁଜାମ୍‌ଲେ। ଇତାକ୍ ବୁଜୁକେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇରିଲାକ୍ ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବୁଜାମ୍‌ଲେ। ଆଗ୍‌ବାଟ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପାପାର୍ ଚାକର୍‌ ଅମ୍‌କେ ଆର୍ ଅନ୍ୟାୟ୍ କାମେ ଲାଗାଇ ରିଲାସ୍। ହ୍‍ଳ୍ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲାସ୍। ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଆସ୍। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ବାଚାସ୍‌। ଆଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପାର୍ ଚାକର୍‌ ରିଲାସ୍ ଆର୍ ଯାଇରି ବ୍‍ଲ୍ ସେରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆଇତେ ର୍‌କି ନ୍‌ରିଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲାସ୍। ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‌କା କାମ୍ ହାଇଁ ଲାଜ୍ ହାମ୍‍ଲାସ୍। ସେକାମ୍‌ କାଇରି ତୁମୁକେ ସାଇଜ କ୍‌ଲି? ନା ସେ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆଣିରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି ହାଇଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଚେଲା ଆର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ବିଷୟମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରା ଜାଇରି ପବିତର୍‌ ତ୍‌ଇ ନ୍‌ଇଜାଇଦ୍ ଆର୍‌ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉଆସ୍। କାଇତାକ୍ ପାପାର୍ ଇନାମ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିବିଡି ର୍‌ଇ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିୟମ୍‌କେ ଜାଣିଆଚାସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବଚିଆଚେ ନିୟମ୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି କ୍‌ତା କ୍‌ଇନ୍ଦ୍‌। ଗଟେକ୍ ବିବା ଅଇଲା ମାଇଜି ଟକି ତାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଜୀବନ୍ ରେତା ହ୍‌ତେକ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଶି କ୍‍ରିରେତି। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ମ୍‌ରି ଜାଇଦ୍ ସେ ବିବା ଅଇଲା ନିୟମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ଳି ଜାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ତାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଜୀବନ୍ ରେତା ହ୍‌ତେକ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କେ ବିବା କ୍‍ରେଦ୍, ନିୟମ୍ କ୍‌ଇଦ୍ ଯେ, ସେ ଦାରିଆଣି ବ୍‌ଲି ଦସି ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯ୍‌ଦି ସେ ମାଇଜିର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ମ୍‌ରିଯାଇଦ୍ ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ମାଇଜି ବିବା ଅଇଲା ନିୟମ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ଳେଦ୍। ତ୍‍ବେ ଯଦି ସେ ମାଇଜି ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ବିବା ଅଇଦ୍ ସେ ଦାରିଆଣି ଦସେ ଆରେକ୍‌ ଦସି ଅଇନ୍‌କେରେ। ଟିକ୍ ସେନ୍‌କାର୍, ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ଜୀବନ୍ ମ୍‌ରି ଯାଇଆଚେ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନିୟମ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ତି ହାଇଆଚାସ୍। ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଅଇଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଜିଉଟ୍‌ଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲକ୍‌। ଅମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲକ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ମିସୁହାରୁ। ଆଗେ ଅମି ଅମାର୍ ପାପେ ବ୍‌ର୍‌ତି ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଦ୍ୱାରା ଚାଲ୍‌ତେ ରିଲୁ। ଅମାର୍ ଲାଗି ନିୟମ୍ ବେସି ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରାଉତି ରିଲି। ଆରେକ୍‌ ଇ ପାପେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଅମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଆଇତ୍‌ରେ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲି। ତ୍‍ବେ ଇ କାମ୍ ଅମାର୍ ଜୀବନ୍ ମ୍‌ରାଉତି ରିଲି। ହୁର୍‌ବାର୍ ନିୟମ୍ ଅମୁକେ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି ବାନ୍ଦିରିଲି। ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ଜୀବନ୍ ଅବେ ମ୍‌ରି ଯାଇଆଚେ ଆର୍ ଅମି ନିୟମ୍‌କେ ମୁକ୍‌ଳି ସ୍‌ରି ଆଚୁ, ତ୍‍ବେ ଅମି ଆଗର୍ କାଳାର୍ ଲେକା ଅଇଲା ନିୟମାର୍ ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ। ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ନ୍‌ଉଆ କ୍‍ରି ଆତ୍ମାଇ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲୁ। ତୁମି ବାବୁ ହାରାସ୍ ଯେ, ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ପାପ୍ ଆର୍ ନିୟମ୍ ଅମ୍‌ଲି ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା। ଇରି ସ୍‌ତ୍ ନ୍‌ଇ ମ୍‌ତର୍ ନିୟମ୍ ଅମ୍‌ଲି ଗଟେକ୍ ଉପାଇ ଜାର୍ ଲାଗି ମୁଇ ପାପାର୍ ଅର୍‌ତ ଜାଣୁ ହାର୍‌ଲେ, ମୁଇ କ୍‌ବେ ହେଁ ଜାଣୁ ନାହାର୍‌ଲେ ହ୍‍ଣି, “ଲ୍‌ବ୍ କ୍‍ରାନାଇ” ଅର୍‌ତ କାଇରି। ମ୍‍ତର୍ ନିୟମ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲି, “ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଜିନିଷ୍ ହାଉତା ହାଇଁ କ୍‌ବେ ହେଁ ଲ୍‌ବ୍ କ୍‍ରାନାଇ।” ଇ ଆଦେଶ୍ ଅନୁସାରେ ମର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ବୁଲ୍ ଜିନିଷ୍ ଲାଗି ପାପ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ରାଇଲା। ସେତାର୍‌ଗିନେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଲାଗି ପାପ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି। ମ୍‍ତର୍ ନିୟମ୍ ବିନା ପାପାର୍ କାଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇ। ନିୟମ୍ ଜାଣ୍‌ତା ଆଗେ, ନିୟମ୍ ବିନା ମୁଇ ଜୀବନ୍ ରିଲେ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ନିୟମାର୍ ଆଦେଶ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାପ୍ ଜୀବନ୍ ଅଇଲି ଆର୍ ପାପ୍ ଲାଗି ପବିତର୍‌ ଜିବ୍‌ନେ ମୁଇ ମ୍‌ଲେ। ଜୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମର୍‌ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ ରିଲେ ମ୍‍ତର୍ ମର୍‌ହାଇଁ ସେରି ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆନ୍‍ଲି। ଇ ଆଦେଶ୍‌କେ ବାଉରି କ୍‍ରି ପାପ୍ ମକେ ମୁର୍‌କ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ସୁଜଗ୍ ହାଇଲି ମକେ ପବିତର୍‌ ଜୀବନେ ମ୍‌ରାମ୍‌କେ ପାପ୍ ଇ ଆଦେଶ୍‌କେ ବାଉର୍‌ଲା। ତ୍‍ବେ ନିୟମ୍ ଅମ୍‌ଲି ପବିତର୍‌ ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ହେଁ ପବିତର୍‌, ଟିକ୍ ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍। ତ୍‌ବେ ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍, ସେରି କି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆନ୍‍ଲି? ସେରି କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ଉଅ। ମ୍‌ତର୍ ପାପ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆନ୍‍ଲି, ମର୍‌ଗିନେ ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍, ସେରି ତାର୍ ଦ୍ୱାରା ମର୍‌ଗିନେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆନ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ପାପ୍ ପାପ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଦେଶ୍ ଦ୍ବାରା ପାପ୍ ବେଶି ପାପ୍ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ଜାଣିନ୍ଦ୍ ଯେ ନିୟମ୍ ଅମ୍‌ଲି ପବିତର୍‌। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ପବିତର୍‌ ନ୍‌ଇ। ପାପାର୍ ଚାକର୍ ହ୍‌ର୍ ମୁଇ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିକି ଅଇଲେଆଚି। ମୁଇ ଯାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ସେରି ମୁଇ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାରି। ଜୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ମୁଇ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ମୁଇ ସେରି କ୍‌ରିନ୍‌କେରି। ଆର୍ ଜୁଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ସେ କାମ୍ ହ୍‌କା ମୁଇ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ଜୁଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି, ଯଦି ମୁଇ ସେରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତାର୍ ଅର୍‌ତ ଯେ ନିୟମ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ରାଜି ଅଇନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରି ରେଇନ୍ଦ୍ ମର୍ ବିତ୍‌ରେ ରେତା ପାପାର୍ ଚାଲ୍ ଚ୍‌ଲ୍‌ନି ଇରି ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ଇରି ଜାଣିନ୍ଦ୍ ଯେ ମର୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ନାଇ। ମୁଇ କ୍‌ଉତାର୍ ଅର୍‌ତ ଯେ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ କାଇରି ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ନାଇ। ମୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଇରି କ୍‌ରିନ୍‌କେରି ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେରି, ସେରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମ୍‌ତର୍‌ ମୁଇ ଜୁଇରି ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି, ସେରି ଯଦି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ନିଜେ ସେରି କ୍‌ରିନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ମର୍‍ତ୍‌ଇ ବାସା ଅଇରିଲା ପାପ୍ ସେରି କ୍‍ରେଦ୍। ସେନାର୍ ହ୍‌ର୍ ମୁଇ ଇ ନିୟମ୍‌କେ ଶିକି ଆଚି, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, କ୍‍ରାପ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ। ମର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ମୁଇ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ନିୟମ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌କୁଲେ। ସେମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‌ତା ନିୟମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ନିୟମ୍ ଜୁଜ୍ ଲାଗୁଲି। ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇ ନିୟମ୍ ପାପାର୍ ନିୟମ୍, ଆର୍ ସେ ନିୟମ୍ ମକେ ବନ୍ଦିକ୍‌ରି ହ୍‌କାଇଦ୍। ମୁଇ କ୍‍ତେକ୍ ଦୁର୍‌ବାଗ୍ଯ ଲକ୍ ଯେ, ମକେ ଇ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଜୁଇରି ମର୍‌ଗିନେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆଣେଦ୍, କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍? ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଅଉଅ ସେ ମକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ। ତ୍‍ବେ ମର୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମାର୍ ଚେଲା। ମ୍‍ତର୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଚାଲ୍ ଚ୍‌ଲ୍‌ନି ମୁଇ ପାପ୍ ରିଲା ନିୟମାର୍ ଚେଲା। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅବେ ଜୁଇଲକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦସି ବ୍‌ଲି ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଆତ୍ମାର୍ ନିୟମ୍, ଜୁଇରି ଅମୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାର୍ ଗିନେ ଜୀବନ୍ ଦିଲାଆଚେ, ଆର୍ ମକେ ପାପ୍ ଆର୍ ମ୍‌ରନ୍ ନିୟମେ ହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ରିଆଚେ। ଅମାର୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଚାଲି ଚ୍‌ଲ୍‌ନିର୍ ଲାଗି ନିୟମ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନଇଲା ହର୍ ଅମ୍‌ହାରେ। ମ୍‍ତର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‌ଲି, ସେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ କ୍‍ଲା। ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ନିଜାର୍ ହିଲାକେ ଅମି ପାପିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ର୍ ସ୍‌ମାନ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଦ୍‍ରାଇ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ପାପାର୍ ବ୍‌ଲି ଅମ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ମାନାଇର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ପାପାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ଲି। ଅମୁକେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ରେତାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମ୍‌କେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‍ଲା। ଅବେ ଅମି ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ରିଲା ମାନାଇ ହିସାବେ ନ୍‌ବାଚି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅନୁସାରେ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାକାର୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ରିଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତାକ୍‌ର୍ ପାପ୍ କ୍‌ତା ଅନୁସାରେ ବାବ୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅନୁସାରେ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅନୁସାରେ ବାବ୍‌ତି। ଯଦି ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ବିଚାର୍‌ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଗ୍‌ଗାଳ୍‌ଳାର୍ ଆଇତେ ଅଇଦ୍, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ପବିତ୍‌ର ଜୀବନେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଅଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ବିଚାର୍‌ ଆତ୍ମା ଆଇତେ ଅଇଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେତି ଜୀବନ୍ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଆଚେ। ଇରି କାଇତାକ୍ ସ୍‌ତ୍? କାଇତାକ୍ ଯଦି ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କାର୍ ବିଚାର୍‌ ତାର୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆଇତେ ଅଇଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରଦି। ସେ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ମାନୁକେ ମ୍‌ନା କ୍‍ରେଦ୍, ପର୍‌କୁତ୍‌ରେ ସେ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ମାନୁକେ ରାଜି ନାଇ। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଲାଗି ସାସ୍‌ନ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ପାପ୍ ବର୍‌ତି ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଲାଗି ସାସ୍‌ନ୍ ଅଇ ନ୍‌କେରାସ୍ ଯଦି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଲାଗି ସାସ୍‌ନ୍ ଅମ୍‌ଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ କୁଇ ଲକାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ନାଇ ତ୍‌ବେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନ୍‌ଇ। ପାପାର୍ ଲାଗି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ରି ରେଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯ୍‌ଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୀବନ୍ ଦେଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ରିଆଚେ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଉଟାଇଆଚେ। ଯ୍‌ଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ହେଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଲାଗି ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ ଦେଇଦ୍। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଅମାର୍ କାମ୍ ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲି ଅମି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବଚ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଅମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ବଚ୍‌ତା ଉଚିତ୍ ନାଇ। ଯ୍‌ଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ପାପ୍ ବର୍‌ତି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅନୁସାରେ କରାପ୍ କାମ୍ ହାଇଁ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବାଉରାସ୍‌, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌ ଜୀବନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯ୍‌ଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ୱାରା ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଦେଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ତେବାଉଆସ୍‌, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ହାଉଆସ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଚାଲ୍‌ତି ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା। ଜୁଇ ଆତ୍ମାକେ ଅମି ହାଇଆଚୁ ସେ ଆତ୍ମା ଅମୁକେ ଆରେକ୍‌ ପାପାର୍ ଚାକର୍ ଅମ୍‌କେ ଦେଇନ୍‌କେରେ କି ଅମାର୍ ହାଇଁ ଡିର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ଆତ୍ମା ଆଚେ ସେ ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା କ୍‍ରି ଦେଇଦ୍। ଆର୍ ସେ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ବାରା ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଅମି ଅମାର୍ ଉବା ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍ ହାରୁ। ସେ ଆତ୍ମା ନିଜେ ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ଅମାର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସାକି ଅଇଦ୍। ଅମି ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଆଚେ, ସେରି ଅମୁକେ ମିଳେଦ୍। ଅମି ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମି ହେଁ ଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅମି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅମି ହେଁ ମଇମାର୍ ଅଦିକାର୍ ଅମା। ଇରି ଅମି ଜାଣୁଲୁ ଯେ, ଦୁକ୍ ବ୍‌ଗ୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମୁକ୍ ବବିସତ୍‌ରେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅମୁକେ ଦେଇଦ୍ ତାର୍ ସ୍‌ମାନ୍‌ ଅମାର୍ ଅବାର୍ ଦୁକ୍ କିଚି ନାଇ। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯାଇରି ସ୍‌ବୁ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେ ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଡ୍ ଆଶାରେ ସେ ସ୍‌ମୟ୍‌କେ ଜାଗିଆଚେ ଯେ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଦେଇଦ୍ ଯେ, କୁଇଲକ୍ ତାର୍ ହିଲା ଅଉତି। ସ୍‌ବୁ ଜ୍‍ଗତେ ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଗି ବ୍‌ସିଆତ୍‌ତି। ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା ସେରି ଆଶାର୍ ଅଇଲି, ଇରି ଜ୍‍ଗତାର୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଇରି କ୍‌ରୁକେ ତିର୍ କ୍‌ରିରିଲା, ଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ରିଲି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ନାସ୍ ନ୍‌ଅଇକ୍‌ରି ମୁକ୍‌ତି ହାଉତି। ଆର୍‌ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଯାଇରି ସ୍‌ବୁ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ ସେରିମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାରେ ମଇମାର୍ ବାଗିଦାର୍ ଅଉତି। ଅମି ଜାଣୁଲୁ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତିଆର୍ ଅଇଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍, ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦେତା ବେଳାର୍ ଦୁକା ହ୍‌ର୍ ହାଉତାର୍ ମଇମା ହାଇଁ ଜାଗି ଆତ୍‍ତି। ଜ୍‍ଗତ୍‍ ହ୍‌କା ନ୍‌ଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍‌ ହ୍‍ଳ୍‌ହ୍‌ର୍ ଅମି ଆତ୍ମାକେ ହାଇଲୁ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେନ୍‌କାର୍ ଅମି ଦୁକ୍ ହାଇ ଜାଗିଆଚୁ ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ହଇସି ବାବେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ଅମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମୁକ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଅମି ଉଦାର୍‌ ହାଇରିଲୁ ଆର୍ ଅମାର୍ ଇ ବର୍‍ସା ଆଚେ। ଆର୍ ଯ୍‌ଦି ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ଆଗେହ୍‍ଣି ଆଚେ ତାର୍ ହାଇଁ ଅମି ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରିଆଚୁ ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେରି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ବର୍‌ସା ନ୍‌ଇ। ମାନାଇ ଯାଇରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅବେ ଆଚେ, ସେତାର୍ ହାଇଁ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଯାଇରି ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅବେ ହେଁ ନାଇ ତାର୍ ହାଇଁ ଅମି ବ୍‌ର୍‌ସାଇ ଆଚୁ। ଅମି ଇତାର୍ ହାଇଁ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ଜାଗିକ୍‌ରିଆଚୁ। ଆର୍ ସେନ୍‌କାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅମୁକେ ଦୁର୍‌ବ୍‌ଳ୍‌ ସ୍‌ମୟେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁଲା। କାଇତାକ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ସେରି ଅମି ନ୍‍ଜାଣୁ, ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ନିଜାର୍ ବାଟାଇ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଅମାର୍ ହାଇଁ ଗ୍‌ଉଆରିକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଜ୍‌ତେକ୍ ଗ୍‌ବିର୍ ବାବ୍‌ନା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ କ୍‌ଉତି ସେରି କ୍‌ତାଇ ବୁଜାଇ ଅଇନ୍‌କେରେ। ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇରି ଆଚେ ସେରି ଇଶ୍ଵର୍ ଦ୍‌କୁହାରେ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ମ୍‌ନେ କାଇରି ଆଚେ ସେରି ଜାଣେଦ୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଗ୍‌ଉଆରି କ୍‌ର୍‌ତି। ଅମି ଜାଣୁଲୁ ଯେ, ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଲାଡ୍ କର୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟରେ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି। ତାର୍ ଜଜ୍‌ନା ହର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଚିଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗେ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇରିଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ବାବିରିଲା ଯେ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ହଇସି ହର୍ ଅଉତି। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଯୀଶୁ ବେସି ବାଇ ଆର୍ ବେଣି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହିଲା ବ୍‌ଲି ଜାଣା ଅଇଦ୍। ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ଜଜ୍‌ନା କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦ୍‍ଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ଲା। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‍ଲା, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ଇ ବିଷୟେ କାଇରି କ୍‍ମା? ଯଦି ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଚେ, ତ୍‌ବେ କୁଇଲକ୍ ଅମୁକେ ଜିତୁ ନ୍‌ହାରେ। ଯେ ନିଜାର୍ ହଇସିକ୍ ହେଁ ଉଦାର୍‌ ନ୍‌କେଲା, ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ତାକେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦିଲା, ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହେଁ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ନ୍‌କେରେ? ଇଶ୍ଵର୍ ଜାକେ ବାଚିଆଚେ, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କେ ଅବିଯଗ୍ କ୍‍ରୁହାରେ? କେ ନାଇ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣୁହାରେ। କେ କ୍‌ମ୍‌ହାରେ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦସି? କେ ନାଇ। ଅମାର୍ ହାଇଁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ସେରି ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁକିଚି ନ୍‌ଇ। ସେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଅଇଲା। ସେ ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ ଆର୍ ଅମାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଗ୍‌ଉଆରୁଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଡ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କେ କାଇରି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବିନେ କ୍‍ରୁହାରେ? କାଇ କ୍‌ଷ୍ଟ, କାଇ ଦୁକ୍, କାଇ ତାଳ୍‌ନା, କାଇ ମ୍‌ର୍‌ଡି, କାଇ ନ୍‌ଗ୍‌ଡା, କାଇ ବିପଦ୍ ଆର୍ କାଇ ମ୍‌ର୍‌ନ୍? ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, “ତୁମାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଇଆଚୁ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ମାର୍‌ତା ମେଣ୍ଢା ହ୍‌ର୍ ଗ୍‌ଣା ଅଇଆଚୁ।” ମ୍‍ତର୍ ଇ ସ୍‌ବୁରେ ଅମାର୍ ଲାଗି ଲାଡ୍ ଦ୍‍କାଇରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହୁରା ଜିତି ଆଚୁ। ହେଁ ମୁଇ ଜାଣିନ୍ଦ୍ ଯେ କାଇ ବିଷୟ୍ ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡେ ହ୍‍ଣି ହିଟି ନ୍‌କେରୁମା। ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କି ଜୀବନ୍ କି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ କି ବୁତ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମ୍‌ନ୍ କି ଅବାର୍ ଚିନ୍‍ତା କି ବବିସତ୍‌ରେ ଚିନ୍‍ତା କି ନ୍‌ର୍‌କାର୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତି କି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‌ରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍‌ଳେ କାଇରି କି ସ୍‌ବୁ ତିଆର୍ ଅଇଲା ଜ୍‍ଗତାର୍ କାଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତ୍‌ଇ ରେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅମୁକେ ବିନ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ। ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେଆଚି, ଆର୍ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଆଇତେ ମର୍ ବାବ୍‌ନା ଆଚି। ଇ ବାବ୍‌ନା ମକେ କଇଦ୍ ଯେ ମୁଇ ମିଚ୍ କଇନ୍‌କେରି। ମକେ ବେସି ଦୁକ୍ ଆଚେ, ଆର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ମୁଇ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟେ ଆଚି। ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣି। ସେମ୍‍ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତେ ମର୍ ପରିବାର୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ ସାଇଜ କ୍‌ରୁହାରି। ମୁଇ ନିଜେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବିନେ ଅଇ ଆନ୍‌ହ୍‌ଡାଇ ଅମ୍‌ହାରି। ସେମ୍‌ନ୍‌ ମର୍‌ହର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚିରିଲା ହିଲା, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଆଚେ, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ରିରିଲା ରାଜିରାମାର୍ ବାଗିଦାର୍। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମୋଶାର୍ ଦ୍ୱାରା ତାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ତାକେ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ସୁଜଗ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଦିଲାଆଚେ। ସେମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‌ବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବ୍ଉଁସ୍ ଆଚ୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପରିବାର୍। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଚେ। ତାକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା ଆମେନ୍। ମୁଇ କଇନ୍‌କେରି କି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍‌କ୍‍ତା ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ନାହାର୍‌ଲା ବ୍‌ଲି କାଇତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ ଦେଶେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ଲକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ନାଇ। କିଅବା ଇରି ନାଇ କି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍‌ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହିଲାମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ପର୍‌କୁତରେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ନାଇ। ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ କଇରିଲା, “ଇସ୍‍ହାକାର୍ ଲାଗି ତୁମାର୍ ବ୍ଉଁସ୍ ବାଡେଦ୍।” ଇତାର୍ ଅର୍‌ତ ଯେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ହିଲା ନ୍‌ଉତି। ଜୁଇ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସପ୍‍ତ୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଅଇରିଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ହିଲା ଅଇଲାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ସପ୍‍ତ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ରିଲି “ଟିକ୍ ସମୟ୍ ଅଇଲେକ୍ ମୁଇ ଲେଉଟିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସାରା ଗଟେକ୍ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।” ମ୍‌ତର୍ ଇରି ନାଇ। ଅମାର୍ ହୁର୍‌ବାର୍ ଦାଦି ଅଜା ଇସ୍‍ହାକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ରିବିକା ଜଳେକ୍ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲି। ଜଳେକ୍ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗେ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାଇ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଆଗେ ଇଶ୍ଵର୍ ରିବିକାକେ କଇରିଲା ବ୍‍ଳ୍ ହଇସି ସାନ୍ ହଇସିର୍ ସେବା କ୍‍ରେଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ନାର୍ ବାବ୍‌ନା ଆର୍ ତାର୍ ଜଜ୍‌ନା ଲାଗିରିଲା ଆର୍ ଯାଇରି ସେ ବାବିରିଲା ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେରି ଅଇଲି। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ମୁଇ ଯାକୁବ୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ, ମ୍‍ତର୍ ଏଷୌକେ ମୁଇ ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ।” ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇ ବିଷୟରେ କାଇରି କ୍‍ମା? ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ କାଇରି ଅନ୍ଯାଇ ଆଚେ? ସେରି କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ଉଅ। ନାଇ ଅମି ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍ ନାହାରୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ମୋଶାକେ କ୍‌ଇରିଲା “ଅମି ଜାକେ ଦୟା କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଅମି ତାର୍‌ଗିନେ ଦୟା ଦ୍‌କାମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଅମି ଜାକେ ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଅମି ତାକେ ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌ନ୍ଦ୍।” ତ୍‍ବେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ଉହ୍‌ରେ ଇରି ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରେଦ୍, ଗଟ୍‌ଲକାର୍ ଇଚା ଆର୍ ଚେଷ୍ଟା ଉହ୍‌ରେ ନ୍‌ଇ। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ମିସର ଦେଶାର୍ ର୍‌ଜା ଫାରୋକେ କଇଲା “ତୁମୁକେ ଅମି ଇ ଗଟେକ୍ ମ୍‍ତର୍ ଉଦେଶ୍ ହାଇଁ ତ୍‌କେ ର୍‌ଜା କ୍‌ରିଆଚୁ, ଯାର୍ ଲାଗି ତ୍‌ର୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଅମି ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌କାମ୍ ହାରୁ ଆର୍ ମର୍ ନାଉଁ ସ୍‌ବୁ ଦୁନିଆରେ ଜାଣତ୍ ବ୍‌ଲି ମର୍ ମ୍‌ନ୍।” ତ୍‍ବେ ସେ ଜାକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌, ତାକେ ଦୟା କ୍‍ରେଦ୍ ଆରେକ୍‌ ଜାକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌, ତାକେ ଅଟ୍‌ଉଆ କ୍‍ରେଦ୍। ତ୍‌ବେ ତୁମି ମକେ ପର୍‌ସନ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍ ଯେ “ସେ ଅମାର୍ ଦସ୍ କାଇତାକ୍ କ୍‍ରେଦ୍?” ମ୍‌ତର୍ ତୁଇ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ। ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଉଲ୍‌ଟା ପର୍‌ସନ୍ ହ୍‍ଚାରୁକେ ଅଦିକାର୍ ତର୍ ନାଇ। ମାଟି ଟାଙ୍ଗା କୁମ୍ବାର୍‌କେ ପର୍‌ସନ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ “ତୁଇମକେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାଇତାକ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲିସ୍?” କୁମ୍ବାରାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ ଯେ ମାଟି ଟାଙ୍ଗା ନ୍‌ଇ ବିସେସ୍ ଅଦିକାର୍ ଲାଗି ଗଟେକ୍ ଆର୍ ସାଦାରଣ ଅଦିକାର୍ ହାଇଁ ବିନ୍ ଗଟେକ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜାର୍ ରିସା ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବାର୍‌କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସେ ବେସି ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ତାର୍ ରିସା ଆର୍ ନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଜିନିଷ୍‌କେ ଶୁଣି ଜାଇରିଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇଲକ୍‌କେ ଆଗେ ଦୟାକ୍‍ରି ତାର୍ ମଇମା ଦେମ୍‌କେ ବାଚିରିଲା ସେମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ମଇମା ହାଉତାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ସେ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ହେଁ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କୁଦି ଆତ୍‍ତି ହଶେୟ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ତ୍‌ଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ। “ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅମାର୍ ଲକ୍ ନ୍‌ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମି ଅମାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‍ମା, ଆରେକ୍‌ ଜାକେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲେ ତାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି କଇନ୍ଦ୍।” “ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଜାଗାଇ ଇଶ୍ଵର୍ କଇରିଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଲକ୍‌ନଇ, ସେ ଜ୍‌ଗାଇ ସେ ମ୍‌ନ୍ ଜୀବନ୍ ଦେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଅଉତି।” ଆରେକ୍‌, ଯିଶାଇୟ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବିଷୟେ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଦ୍, ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ଲାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ବାଲିହର୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କମ୍ ଲକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍ “ମାପ୍‌ରୁ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁଲକେ ଗଟେତର୍ ବେଗି ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯିଶାଇୟ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ହୁର୍‌ବେ କଇଆଚେ, ଶ୍‌କ୍‌ତି ସାଳି ଇଶ୍ଵର୍‌ ଯଦି ଅମାର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସଦୋମ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଗମୋରା ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍ ହର୍ ଅଇଲୁ ହ୍‍ଣି। ତ୍‌ବେ ଇ ସ୍‌ବୁର୍ ଅର୍‌ତ କାଇରି? ଇତାର୍ ଅର୍‌ତ ଇରି ଯେ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍‌କେ ଚ୍‌ଚଲ୍ ନ୍‌ଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍ୱାରା ନିଜାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଲାଇ। ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍‌କେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେତି ଜିତୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌ରିଲି ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ଜଟିଆଇ ଅଉତା ଟେଳା ତ୍‌ଇ ଜଟିଆଇ ଅଇଲାଇ। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ସେ ଟେଳା ବିଷୟେ କ୍‌ଉତି, “ଦ୍‌କା, ଅମି ସିୟୋନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଜଟିଆଇ ଅଉତା ଟେଳା ଆର୍ ବାଦା ହାଉତା ହାଇଁ ବ୍‌ଡ୍‌ଟେଳା ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଆଚୁ, ଆର୍ ଯେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଲାଜ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ।” ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, ଆର୍ ଗଟେମ୍‌ନେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ କି ଯିହୁଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ଅଉତ୍। ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ହାରି, ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଟିକ୍ ବାଟ୍ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମି କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଉପାଇ ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣାଇ ଅଉତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଟ୍‌କେ ନ୍‍ଗେଲାଇ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ଶେସ୍ କ୍‍ଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍‌ହାରେ। କାଇତାକ୍ ନିୟମ୍ ମାନିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଉତା ବିଷୟେ ମୋଶା ଇରି କ୍‌ଇଲା ଆଚେ, “ଜୁଇଲକ୍ ନିୟମ୍ ମାନେଦ୍ ସେ ଲକ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଉତା ବିଷୟେ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇଦ୍ “ନିଜେ ନିଜ୍‍କେ ହ୍‍ଚାରା ନାଇ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଯାଇଦ୍?” (ଇତାର୍ ଅର୍‍ତକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଆଣାସ୍?) ଆରେକ୍‌ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍ଉଆନାଇ ଯେ, “ହାତାଳ୍‌କେ କେ ଯାଇଦ୍?” (ଇତାର୍ ଅର୍‌ତ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହୁରେ ଆଣ୍‌ତି?) ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ଇଦ୍, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ଇରି ତୁମାର୍ ଟ୍‌ଣ୍ଡେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଆଚେ।” ଅମି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାକ୍ୟ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ବାକ୍ୟ। ଯ୍‌ଦି ତୁମି ନିଜାର୍ ଟ୍‌ଣ୍ଡେ କ୍‌ଉଆସ୍, “ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ମାପ୍‌ରୁ,” ଆର୍ ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦଇ ବିତ୍‌ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାସ୍ ଯେ ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ଲାତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଟାଇ ଆଣିରିଲା ବ୍‌ଲି ତ୍‍ବେ ତୁମି ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍। ହୁର୍‌ଦ୍‌ୟେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ଅମି ଇଶ୍ଵର୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଆଚୁ, ଟ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍ୱାରା କ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଜାଣାଇଲେକ୍‌ ଅମି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲି “ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ଲାଜ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରେ।” କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଜାତି ବେଦ୍ ନାଇ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗଟେକ୍ ମାପ୍‌ରୁ। ଜୁଇଲକ୍ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି, ମାପ୍‌ରୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲି “ଜୁଇଲକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ନାଉଁ ଦ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ଉଦାର୍‌ ହାଉତି।” ମ୍‍ତର୍ ଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ହ୍‌କା, ମାପ୍‌ରୁକେ ସାଇଜ ହାଇଁ କୁଦୁ ହାର୍‌ତି। ତାର୍ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ହ୍‌କା, ଲକ୍ ତାର୍ ବିଷୟରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି। କେ ଗଟେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଇଲା ହ୍‌ଚେ, ହ୍‌କା ଲକ୍ ତାର୍ ବିଷୟରେ ଶୁଣୁ ହାର୍‌ତି। ଇ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଲକେ ଗଟେକ୍ ଦ୍ୱାରା ହ୍‌ଟାଇଲେ ହ୍‌କା ସେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ହାରେ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‌ଉତା ହାଇଁ ଆସ୍‌ତା ଲକାର୍‌ ହାଦ୍ କ୍‌ଡେକ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍।” ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି। ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ଉତା ଯିଶାଇୟ କ୍‌ମ୍‌ଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଅମାର୍ ଶିକ୍ଯାମ୍‌ନ୍ କେ କାଇରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ?” ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଶୁନ୍‌ଲେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ କଇଲେକ୍ ଲକ୍ ଶୁଣ୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ହ୍‍ଚାରୁଲେ କାଇରି ଲକ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି? ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣି ଆଚ୍‌ତି। ଶାସ୍‌ତର୍ କଇଦ୍ “ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତିବି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ର୍, ଆର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ସିମା ହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ବିଚିଅଇଲି।” ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ହ୍‍ଚାରୁଲେ “କାଇରି ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାରି ଆଚ୍‌ତି?” ହେଁ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଜୁ ନାହାର୍‍ଲାଇ। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମୋଶା କଇଦ୍ “ଅମି ଗ୍‌ଣିନ୍‌ଉତା ଜାତିର୍‌ ତ୍‌ଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଅକାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଗଟେକ୍ ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତା ଜାତିର୍‌ ଦ୍ୱାରା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ରିସା କ୍‌ରାମ୍‌ନ୍ଦ୍।” ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯିଶାଇୟ ନ୍‌ଡିରିକ୍‌ରି କ୍‌ଇଲା, “ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆସି ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ମିଳାଇଲାଇ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅମାର୍ ବିଷୟେ ହ୍‍ଚାରି ନ୍‌କେର୍‌ତିରିଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ଅମି ଜାଣାଇ ଅଇଲୁ।” ମ୍‍ତର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଇଦ୍, “ଅମି ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଦିନ୍‍ସାରା ଜାଗିରିଲେକ୍‌ ହେଁ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ମାନିନ୍‌କେଲାଇ ଆର୍ ଅମାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆସି ନ୍‌କେଲାଇ।” ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ମୁଇ ପର୍‌ସନ୍ କ୍‌ରୁଲେ “କାଇରି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚାଡେଦ୍ କି?” ନାଇ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍। ମୁଇ ଅବ୍ରାହାମ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍। ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ଗଷ୍ଟିର୍ ଲକ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ଜଲମ୍ ଅଉତା ଆଗେ ଇଶ୍ଵର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଚିରିଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ନ୍‌କେରେ। ଏଲିୟ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିରୁଦେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ତାର୍ ବିଷୟେ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜୁଇରି କ୍‌ଇଦ୍, ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍ କି? ଏଲିୟ କ୍‌ଇଲା “ମାପ୍‌ରୁ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଆଚ୍‌ତି, ଆର୍ ତୁମାର୍ ହୁଜା ବେଦି ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ସ୍‌ଳାଇ ଆଚ୍‌ତି। ମୁଇ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌କା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବାଚିଆଚି, ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ।” ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉତର୍ କାଇରି ରିଲି? “ବାଲ୍ ଦେବ୍‌ତାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ମାଣ୍ଡିକୁଟା ନ୍‌ଟେସ୍‌ତା ସାତ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌କେ ଅବେ ହେଁ ମୁଇ ନିଜାର୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଆଚି।” ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଲାଗି ବାଚି ରିଲାଲକ୍ ଅବେ ହେଁ କେତେକ୍ ଆଚ୍‌ତି। ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କୁଦି ଆଚ୍‌ତି, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜେ କ୍‌ରିରିଲା କାମ୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ଅଇନ୍‌କେର୍‌ତି। ଯଦି କାମ୍ ଲାଗି ସେରି ଅଇଲିହ୍‍ଣି ତ୍‍ବେ ଦୟା ଆରି କାଇରି ଅର୍‌ତ ନ୍‌ଇ। ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍ ଜୁଇତାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରିରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କାମ୍‌ହୁରା ଅଇନ୍‌କେଲି। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ବାଚା ଅଇରିଲା ଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଲାଇ। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଜୀଦ୍ ଅଇକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ମ୍‌ନା କ୍‌ଲାଇ। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ “ଇଶ୍ଵର୍ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‌କେ ଜିଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆତ୍ମା ଦେଇଆଚେ, ଅନ୍‌କା ଆକି ଦେଇଆଚେ ଯେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଦେକ୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ଅନ୍‌କା କାନ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି।” ଆରେକ୍‌ ଦାଉଦ୍ ରାଜା କଇଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାଦି ହାନ୍ଦା ଆର୍ ହାସି ହର୍ ଅଉଅ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲାଗି ସେରି ବାଦା ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହର୍ ଅଉଅ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆକି ସ୍‌ତ୍‌କେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରୁକେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଉଅ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଟା ଲ୍‌ସିହ୍‌ଡ। ତ୍‌ବେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌ ପାପେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅମ୍‌କେ ଜଟିଆଇ ଅଇଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବୁଲ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲାଗି ଉଦାର୍‌ ଆନ୍‌ଲା। ଇତାର୍ ଲାଗି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅକାର୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାର୍‌ଲି। ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ହାଇଁ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ହର୍ ଅଇଲି, ସେମ୍‍ନ୍ ଜାଇରି ଆରାଇଲାଇ, ସେରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଆସିର୍‌ବାଦ୍‌ର୍‌ ଦ୍‍ନ୍ ଆଣିଦିଲା। ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଇରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା ସେ ଅନୁସାରେ ବ୍‌ର୍‌ତି ସଂକ୍ଯାଇ ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜାତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସଂସାର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଅଦିକ୍ ବେସି ଆସିରିବାଦ୍‌ର୍‌ ଦ୍‍ନ୍ ହାଉତି। ଅବେ ମୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ବେସିକ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା। ମୁଇ ହୁରା ମ୍‌ନେ ଇ ସେବାକାମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଯେ ନିଜାର୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଅକାର୍‌ ଆଣି ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁହାରି। ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜାର୍ ନ୍‌କେଲା, ସେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାଇ ଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ନିଜାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଅର୍‌ତ ଲକ୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ହାମା। ଅମାର୍ କାଦିର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ବାଗ୍ ଯଦି ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମା ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍, ସ୍‌ବୁ କାଦି ପବିତର୍‌ ଅଇଦ୍। ଯଦି କାଇ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚେର୍ ପବିତର୍‌, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଗ୍‌ଚାର୍ ସ୍‌ବୁ ଡାଳ୍ ହେଁ ପବିତର୍‌। ବାବିଦ୍‌କା ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ନାଉର୍ ଗ୍‌ଚାର୍ କ୍‌ନ୍ଦା ବାଙ୍ଗି ଯାଇଆଚେ। ଗଟେକ୍ ବିନ୍ ବ୍‌ନାର୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ କ୍‌ନ୍ଦାମ୍‌ନ୍ ଆଣି ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଗ୍‌ଚାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜଳ୍‌ଲାଇ। ତୁମି ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେ ବ୍‌ନାର୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ହ୍‌ର୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚେର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଜୀବନ୍ ହାମ୍‍ଲାସ୍। ସେତାର୍‌ ଗିନେ, ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ସେ ବାଙ୍ଗ୍‌ଲା କ୍‌ନ୍ଦା ମ୍‌ନାର୍ ଲାଗି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁକେ କାଇ କାରଣ୍ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚେର୍ କେ ଜୀବନ୍ ଦେଇନ୍‌କେରାସ୍‌, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଚେର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌ଲି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍, “ସେ ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ କ୍‌ନ୍ଦାମ୍‌ନ୍ ବାଙ୍ଗି ଅଦୁର୍‌ଲାକେ ମୁଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଶ୍‌ଲେ।” ଇରି ସ୍‌ତ୍ ମ୍‍ତର୍ ସେ କ୍‌ନ୍ଦାମ୍‌ନ୍ ବାଙ୍ଗି ଅଦୁର୍‌ତାର୍ କାର୍‌ଣ୍ ଅମ୍‌ଲି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବିସ୍‌ବାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାଗି ସେ ଗ୍‌ଚାର୍ ବାଗିଦାର୍ ଅଇଆଚାସ୍ ତ୍‍ବେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଟା ଡିରିକ୍‍ରି ରେତାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌। ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେଲା ଦ୍ୱାରା ଯଦି ଇଶ୍ଵର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ କ୍‌ନ୍ଦାମ୍‌ନ୍ ବାଙ୍ଗି ଦିଲା, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌ରେକ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଚିନ୍‍ବିନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତ୍‍ବେ ବୁଜ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ବେସି ଦୟାଳୁ ମ୍‍ତର୍ ସେ ବେସି ରିସା ହେଁ ଅମ୍‌ହାରେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ବାଟ୍ ନ୍‌ଯାତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଦୟାରେ ରିଲେକ୍ ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇଦ୍‌। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବାଟ୍ ନ୍‌ଜାହାସ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ମାରି ହିଙ୍ଗି ଦିଆଅଇଦ୍। ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ସେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ହ୍‌ରତୁ ଜାଗା ଦେମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ରାଜି ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ନାର୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଗନ୍ଦିରିଲା କ୍‌ନ୍ଦା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜିତ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିଶି ଆଚାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇରି ସାଦାର୍‌ଣ୍ ବିଷୟ୍। ତ୍‍ବେ ସେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଗ୍‌ଟେତ୍‌ର୍ ଜଳି ଅମ୍‌ହାର୍‌ତି। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଇ ଲୁକିରିଲା ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣି ନ୍‌ରିଲାସ୍ ଇକ୍‍ତା ମକେ ଇଚା ନାଇ। ଇସ୍‌ତ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗ୍ଯାନି ନ୍‌ଇ। ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଗଟେକ୍ ବାଗ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅବାଦ୍ଯ କ୍‌ଲାଇ ଆଚ୍‌ତି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ହୁରା ସଂକ୍ଯାଇ ବାଚିଅଇରିଲା ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ଅଉତି, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇ ହିସାବ୍‌ରେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲେଦ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ସିୟୋନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵର୍ ଆସେଦ୍, ସେ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ନିୟମ୍ ଦୁରି କ୍‍ରେଦ୍। ଅମି ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ନିଲା ହ୍‌ଚେ ଇ ରାଜିରାମା କ୍‍ରୁମା।” ଯିହୁଦିମ୍‍ନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶତ୍‌ରୁ। ତାର୍ ଦାନ୍ ଦ୍‌ଇ ତୁମି ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରିଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ଅବେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍। ତାକାର୍ ହୁର୍‌ବାର୍ ଉବା ଅବ୍ରାହାମ୍, ଇଶାକ୍ ଆର୍ ଯାକୁବ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ଇରିଲା ଶପତ୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦେଦ୍ ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେରେ। ଆଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲା ହ୍‍ଳ୍ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୟା ହାଉଆସ୍। ଅବେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା। ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଗଟ୍‌ଲି, ଯେ ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ହାଉତି। ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ଅବାଦ୍ଯଇ ହ୍‍କାଇ ଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା ଦ୍‌କାମ୍ ହାରେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ବେସି ଆର୍ ତାର୍ ବୁଦି ଆର୍ ଗିଆନ୍ଆର୍ ସିମା ନାଇ, ସେ ନିଜେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବାବେଦ୍ କେ ବୁଜାମ୍ ନାହାର୍‌ତି? ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲି “କେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣି ନାହାର୍‌ତି। କି କେ ହେଁ ତାକେ ସିକାମ୍‌ ନାହାର୍‌ତି।” ଆର୍ କେ କ୍‌ବେ ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ କାଇରି ଦେଇଆଚେ? ଯେ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁକିଚି ଲେଉଟାଇ ଦେଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ତାର୍ ହାଇଁ ଆଚେ ତାର୍ ମଇମା ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଜୀବନ୍ ବଳିହୁଜା କ୍‌ଲାହର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଦିଆସ୍ ଇରି ପବିତର୍‌ ଆର୍ ତାକେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଇରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମିକ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆରାଦନା। ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ନିୟମ୍ ଅନୁସାରେ ଇଣ୍ତା ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ନ୍‌ଉଆ ବାଟାର୍ ଚିନ୍‌ତାଇ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ଦ୍‌କା। ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ କାଇରି ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁହାରୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍ ଯେ କୁଇ ବିଷୟମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ସୁଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ବିସେସ୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ କ୍‌ଲାକେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଯେ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ବାବାନାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ପର୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ତୁମୁକ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ସେ ଅନୁସାରେ ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ସାଦାସିଦା ମ୍‌ନେକ୍‌ରା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆଚେ ଆର୍ ଇ ଗ୍‌ଗାଳେ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଅଙ୍ଗ୍ ଆଚେ। ଇ ଅଙ୍ଗ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେହର୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରେ। ତାର୍ ହର୍ ଅମି ବେସିଲକ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଅମି ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଅଙ୍ଗ୍ ହର୍‌ ମିସିବିଡି ଆଚୁ। ଆରେକ୍‌, ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାରେ‌ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଦାନ୍ ହାଇଆଚୁ, ସେତାକ୍ ଯଦି କାକେ ବବିସତ୍ କ୍‌ଉତା ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ନିଜାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଅନୁସାରେ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଆ। ଯଦି କାକେ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ ତ୍‍ବେ ସେ ନିଜ୍‍କେ ସେବାକାମ୍ ହାଇଁ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଉଅ। ଯଦି କାକେ ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ଉଦେଶ୍ ଦେତା ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ ତ୍‌ବେ ସେ ନିଜ୍‍କେ ପର୍‌ଚାର୍ କାମେ ଲାଗି ହ୍‌ଳ। ଯଦି କାକେ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତିଦେତା ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ, ତ୍‌ବେ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ। ଯଦି କାକେ ଦାନ୍ ଦେତା ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ ତ୍‌ବେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ମ୍‌ନେ ଦାନ୍‌କ୍‌ର। ଯଦି କାକେ ଦାଇତ୍ ନେମ୍‍କେ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ ତ୍‌ବେ ସେ ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଦାଇତ୍ ନେଉଅ। ଯଦି କାକେ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ମିଳିଆଚେ ତ୍‌ବେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ମ୍‌ନେ ଦୟା ଦ୍‌କାଅ। ତୁମାର୍ ଲାଡ୍ ମିଚ୍ ନ୍‌ଉଅ, ଜୁଇରି କ୍‍ରାପ୍ ସେତାକ୍ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ରା, ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍ ସେତି ମ୍‌ନ୍ ଦିଆସ୍। ବାଇ ଆର୍ ବେଣି ହ୍‌ର୍ ଅଇ ମିଶି ର୍‌ଇ ଏକ୍‍ଲା ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ଦୟା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ତୁମି ନିଜେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ହାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାସ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ଇ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଦିଆସ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‍ରା। ତାର୍ ସେବା କାମେ ଅଳ୍‌ସ୍ ଅଉଆନାଇ। ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଆରାଦନା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍‌ ବାବ୍‌ରେ କ୍‍ରା। ବ୍‌ର୍‌ସା ରିଲେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ରିଆ। ଅସୁବିଦା ସାମ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ସାସ୍ ଦ୍‌ରା ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାମେ ସାଇଜ କ୍‍ରା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲାଗି ଦୁଷ୍ଟି ର୍‌କା। ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଗତିଆ ବାବ୍‌ରେ କୁଦା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି କ୍‍ରାପ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମି ବ୍‍ଲ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରା। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆନ୍‌ହାଡା ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଉଆ। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କାନ୍ଦ୍‍ତି, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାନ୍ଦା। ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମିଳିମିଶି ଶାନ୍‌ତିରେ ରିଆ। ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରାନାଇ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସାମ୍‍ନାଇ ବ୍‍ଡ୍ ନ୍‌ଉତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍, ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରା। ନିଜ୍‍କେ ବୁଦିମାନ୍ ବ୍‌ଲି ବାବାନାଇ। କ୍‍ରାପ୍ ବାଦୁଲେ କାର୍ ଲାଗି କରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ଯାକେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି ସେନ୍‍କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ତୁମାର୍ ଉଦେଶ୍ ଅଉଅ। ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଶାନ୍‌ତିରେ ରେମ୍‌କେ ଜ୍‌ତେକ୍ ହାରୁଲାସ୍ ସେତେକ୍ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ବୁଲ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ବାଟ୍ ହ୍‍ଣି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦିଆସ୍‌ନାଇ। ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ଦ୍ୱାରା ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାମ୍‌କେ ଜାଗା। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ଇଆଚେ “ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେତାର୍ ମର୍ କାମ୍ ମୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକ୍‌ର୍ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଯଦି ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ବୁକେ ଆସ୍‌ତି, ତାକେ କାମ୍‌କେ ଦିଆସ୍, ଯଦି ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ସସେ ଆଚେ ତାକେ ହାଣି କାମ୍‌କେ ଦିଆସ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ତାକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍।” କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଆରିଜାହା ନାଇ। ତୁମି ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‍କ୍‍ରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ ସ୍‌ର୍‌କାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଳେ ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଅଇଲିଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ଜୁଇଲକ୍ ଅବେ ଅଦିକାରି, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ କାମ୍ ଦିଲାଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଅଦିକାର୍‌କେ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପର୍‌କୁତରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେସାର୍ ବିରଦି। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତାର୍‌ ଜ୍‌ଗାଡ୍ କ୍‍ରି ର୍‌ଇଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡିର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‍ନ୍ ଡିର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଡିର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ତି ହାମ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ମ୍‍ତର୍ ଉପାଇ ଅମ୍‌ଲି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରୁମା। ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ତୁମୁକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି। ତୁମୁକ୍ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ବୁଲ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଡିରା। ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେତା ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ସେ ଅଦିକାର୍‌କେ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ନିୟମ୍ ତୁମି ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲେକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ନିୟମ୍ ମାନି ନ୍‌କେରା। ଅଦିକ୍ ଶାସନ୍ ମାନ୍‌ତାର୍‌ ଟିକ୍ କାମ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣିରିଲାକ୍ ତୁମି ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେତାକ୍ ଇ କାମାର୍ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌କାର୍‌କେ ସିସ୍‌ତୁ ଦେମ୍‌ଲାସ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଆଚ୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ନିଜାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଦେମ୍‍ଲା। ସମାଜେ ଜାର୍ ଜାଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ତାକେ ସେରି ଦିଆସ୍। ଜାକେ ସିସ୍‌ତୁ ଦେତା କ୍‌ତା, ତାକେ ସିସ୍‌ତୁ ଦିଆସ୍, ଜାକେ ଡିର୍‌ତା କ୍‌ତା ଡିରା, ଜାକେ ସନ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‌ତା, ତାକ୍ ସନ୍‌ମାନ୍ କ୍‍ରା। କାର୍ ରୁଣ୍ ଅଉଆନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲାଗି ଲାଡେ ରୁଣି ଅଉଆ। ଜୁଇଲକ୍ ଲାଗି ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ହୁରା ନିୟମ୍ ମାନି ଆଚେ। ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, କାଇତାକ୍ ନିୟମ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲି, ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମାନାଇ ମାରାନାଇ, କାଇ ଜିନିଷ୍ ଚରି କ୍‍ରାନାଇ, ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଜିନିଷ୍‌କେ ଲ୍‌ବ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଇ ସ୍‌ବୁ ଆଦେସ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଆଦେସ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସଂସାର୍ ବାବେ ଇ ନିୟମାର୍ ଲଗେ ଆଚେ, ଜାର୍ ନିଜ୍‍ର୍‌ ହ୍‍ଳ୍‌ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ହର୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।। ଲାଡ୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ବାଦା ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରେ, ତ୍‌ବେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହୁରା ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ସପଳ୍‌ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ, କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ଇ ସ୍‌ମୟ୍ ବେସି ମୁଲ୍ୟବାନ୍। ନିଦାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉତାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅମ୍‌ଲି। ଆଗାର୍ କାଳାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଟା ଅବେ ଅମି ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ସ୍‌ମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିଆଚେ। ରାତି ବିତିଗ୍‌ଲିବେ ଆର୍ ସ୍‍କାଳ୍ ହାଇଲିବେ। ତ୍‌ବେ ଅନ୍ଦାରେ କ୍‌ର୍‌ତା ପାପ୍‌କାମ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରୁମା ଆର୍ ଉଜାଳାର୍ ହ୍‌ର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅମି ବ୍‍ଲ୍ ଲକାର୍ ହର୍, ଉଜାଳାର୍ ଲକ୍ ହର୍ ଟିକ୍‌ବାବ୍‌ରେ ରେତା ଉଚିତ୍। ଅମି କ୍‌ର୍‌ଚ କ୍‍ରି ର୍‍ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ସ୍‌ରେ ଲାଗିରେତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ। ମାତିରେତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ। ଦାରି ପାପ୍‌କାମ୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲାଡ୍‌ସାରେ ଲାଗିରେତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ। ଯୁକ୍‌ତି ତର୍‌କ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆର୍ ଅକାର୍ ଅଉତା ଉଚିତ୍ ନାଇ। ନିଜାର୍ ପାପ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ନିଜାର୍ ଇଚାକେ ଶାନ୍‌ତି କ୍‌ରୁକେ ଲାଗିନ୍‌ରେଇ ଅମି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ହିନ୍ଦ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜୁଇ ଲକାର୍‌ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍, ସେ ଲକ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଦ୍‌ଳ୍ ବିତ୍‌ରେ ମାନୁକେ ମ୍‌ନା କ୍‍ରାନାଇ। ସେ ଲକାର୍‌ ଅଲ୍‌ଗା ବାବ୍‌ନା ହାଇଁ, ତାକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ।। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କୁଇ ପର୍‌କାର୍ କାଦି କାମ୍ ହାରେ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ବିନ୍ ଏକ୍‍ଲାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କମ୍‌ଯୁର୍, ସେ ମ୍‍ତର୍ ନ୍‌କାତାର୍ କାଇଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କାଦି କାମ୍ ହାରେ ସେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍ ନାଇ ଯେ, ସେ ନ୍‌କାତା ଲକ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ବ୍‍ଲ୍। ତାର୍ ହର୍ ନ୍‌କାତା ଲକ୍ ବାବି ନ୍‌କେର ଯେ, ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କାତା ଲକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ମାନି ଆଚେ। ତୁମି ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଚାକର୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ। ସେ ନିଜାର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ତିର୍‌ଅଇ ର୍‌ଇଦ୍, ହେଁ ତାକେ ତିର୍ ଅମ୍‌କେ ହ୍‌ଡେଦ୍, କାଇତାକ୍ ତାକେ ତିର୍ ଅମ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁହାରେ ଯେ, ଗଟେଦିନ୍, ବିନ୍ ଦିନାର୍ ବାଟା ଅଦିକ୍ ମାନେଦ୍। ତାର୍ ହର୍ ବିନ୍ ଗଟେକ୍‌ଲକ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ସ୍‌ମାନ୍ ମାନେଦ୍। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ନିଜାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‌ଇ ମ୍‌ନେ ତିର୍ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଦିନ୍‌କେ ବିନ୍ ଦିନ୍ ଅପେକ୍ଯା ମାନେଦ୍। ସେରି ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ହାଇଁ ସେନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କାଦି କାଇଦ୍, ସେରି ସେ ମାପ୍‌ରୁ ହାଇଁ କ୍‍ରେଦ୍। କାଦିର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଜାଣାଇଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍ କ୍‌ତି ପର୍‌କାର୍ କାଦି କାମ୍‌କେ ବାରଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେରି ସେ ମାପ୍‌ରୁ ହାଇଁ, ସେରି କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଜାଣାଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କେହେଁ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ବାଚି ନ୍‌କେରେ ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ହାଇଁ ବାଚେଦ୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ରେଦ୍। ତ୍‍ବେ, ଯଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ବାଚୁନ୍ଦ୍, ତ୍‍ବେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ହାଇଁ ବାଚୁନ୍ଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ମ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ତ୍‍ବେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ତ୍‍ବେ, ଯଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ବାଚୁନ୍ଦ୍ କି ମ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ହ୍‌କା ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଲା ଆର୍ ଜିଉଟ୍‌ଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଦେଶ୍ ଯେ, ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ରି ସ୍‌ରି ଆଚ୍‌ତି ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ଆଚ୍‌ତି, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଅମ୍‌ହାରେ। ମ୍‍ତର୍, ତୁମି ନିଜାର୍ ବାଇକେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ। ନିଜ୍‍କେ ନିଜେ ବାଇର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ବାବାନାଇ। ଅମିସ୍‌ବୁ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଗେ ଟିଆ ଅମା, ଆର୍ ସେ ଅମାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ମାପ୍‌ରୁ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ଅମି ଜୀବନ୍ ରେତା ହ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାଣ୍ଡିକୁଟା ଟେସି ଅମାର୍ ମୁଏଁ ମୁଣ୍ତିଆ ମାର୍‍ତି, ଆର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ଜିବ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ନିଜାର୍ ଜୀବନାର୍ ଇସାବ୍ ଦେମ୍‌କେ ଅଇଦ୍। ସେନ୍ ଅଲେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁ ନ୍‌ଚୁମା। ଅମି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ନିସ୍‌ପତି ନେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ନିଜାର୍ ବାଇ କି ବେଣି ପାପେ ନ୍‌ହେଳତ୍। ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚି ଲାଗି, ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ କାଇ କାଦି ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଅଶୁଚି ଅଇନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ଏକ୍‍ଲା କାଇ କାଦିକେ କ୍‍ରାପ୍ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ କାଦି ତାର୍ ହାଇଁ କ୍‍ରାପ୍ ଅଇଦ୍। ତାକେ ସେ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମାର୍ କାଦି ଦ୍ବାରା ତୁମି ଯଦି ତୁମାର୍ ବାଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦ୍‌ଇଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଲେ ତୁମି ପର୍‌କୁତରେ ଲାଡ୍ ଦ୍ବାରା ଚାଲ୍‌ତା ଲକ୍ ହର୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ସେ କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ତା କ୍‌ତାକ୍ ତୁମାର୍ ଭାଇ ଯଦି କାଦି ହାଇକ୍‍ରି ତୁମି ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରାନାଇ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେ ଲକ୍‌ଲାଗି ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇରିଲା। ତୁମାର୍ ଦ୍ବାରା ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ଣ୍‌ତି କାମାର୍ କୁଇ ବିଷୟକେ ବିନ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ବ୍‌ଲି କଇ ନ୍‌କେରତ୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍ କାତାର୍ ହିଉତାର୍ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍, ଶାନ୍‌ତି ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରୁମା। ଯେମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ରି ଇ ପର୍‌କାର୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତି। ଲକ୍ ହେଁ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମାନ୍‌ତି ଆର୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତି। ତ୍‍ବେ ଆଶା, ଅମି ଶାନ୍‌ତି ଆଣ୍‌ତା କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପରିଶ୍ରମ୍ କ୍‍ରୁମା। ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ କ୍‍ରୁମା। କାଦି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌କେରେ। ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କାଦି କାମ୍‌କେ ଯଗ୍ୟ। ମ୍‍ତର୍ ଅନ୍‌କା କାଦି କାତାର୍ ବୁଲ୍, ଯଦି ସେରି ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ପାପେ ହ୍‌ଡ୍‌ତା କାରଣ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ଯଦି ତୁମାର୍ ବାଇ କି ବେଣିକେ ତୁମାର୍ କାତାର୍ ଆର୍ ଡୁକ୍‍ତାର୍, ଦ୍ବାରା ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଦ୍ଯ କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍ ଅଇଲେ ତୁମି ମାସ୍ ନ୍‌କାମ୍‌କେ ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଡୁକି ନ୍‍କେରୁକେ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍। ନିଜାର୍ ଅନ୍‌କା ହର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲୁକାଇ ର୍‌କା। ଜୁଇ ଲକ୍ ନିଜେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ନିଜ୍‍କେ ଦସି ବ୍‌ଲି ବାବି ନ୍‌କେରେ, ସେ ଲକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସୁକି ଆର୍ ଦନ୍ୟ। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ଏକ୍‍ଲା, ସେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ ବ୍‌ଲି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ନ୍‍ଜାଣିକ୍‍ରି କାଇଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ସେ ନିଜ୍‍କେ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ରେ କାଇ ନ୍‌କେରେ। ଯଦି ଏକ୍‍ଲା ବ୍‍ଲ୍ ନାଇବ୍‍ଲି ଜାଣିକ୍‍ରି ହେଁ କାଇ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଲେ ସେ ପାପ୍ କ୍‌ରୁଲା। ଅମି ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହାଇଁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଆଚୁ। ତ୍‍ବେ, ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅମି ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରୁମା। ଅମି କେବଳ୍ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଅମି ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ବାଡୁକେ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହାଇଁ ଜାଇରି ବ୍‍ଲ୍ ସେରି ବାବ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଁ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି ନ୍‍ରିଲା, ତାର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇଦ୍ “ଜୁଇଲକ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଅପ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ମର୍ ହେଁ ଅପ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି।” ଆରେକ୍‌ ଜୁଇକ୍‍ତା ମ୍‌ନ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ସେତାର୍ ହାଇଁ ଅମାର୍ ସାହାସ୍ ଆର୍ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ବାଡେଦ୍ ଆରେକ୍‌ ଅମି ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ସାହାସ୍ ଆର୍ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ, ତୁମି ସ୍‌ବୁଲକ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିଳିମିସି ରିଆ। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଟଣ୍ଡ୍ ଅଇ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମଇମା କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରା। ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଲାଗି ସୁନତ୍ ଅଇଲା ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇଲାଇ ଆତି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ହୁର୍‌ବାର୍ ଉବା ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ରିରିଲା ଶପତ୍ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ଅଇଦ୍‌, ଆରେକ୍‌, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଗିନେ ତାର୍ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ଇତାରଗିନେ ମୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ତୁମାର୍ ମଇମା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ନାଉଁଏ ଗିତ୍ କଇନ୍ଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ସେ କଇଦ୍ ଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ଆରେକ୍‌ ଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍ ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା, ଆରେକ୍‌, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରତ୍। ଆର୍‌ଗଟ୍‌ତର୍ ଯିଶାଇୟ କଇଦ୍, ଯିଶିର୍ ଚେର୍ ର୍‌ଇଦ୍, ଆରେକ୍‌, ଯେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍ ଉହ୍‌ରେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଉଟେଦ୍, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା ର୍‌କ୍‌ତି। ସେ ବ୍‌ର୍‌ସାର୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାଗି ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିରେ ହୁରା କ୍‌ରତ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ ବ୍‌ର୍‌ସାର୍‌ ବେସି ବାଡାସ୍। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଜାଣି ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ ଗୁଣେ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇଆଚାସ୍। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବେସି ଗିଆନ୍ ଆଚେ, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ନିଜେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ ହାରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାମ୍‌କେ କୁଲାକୁଲି ବାବ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ବିଷଇ ଲେକିଆଚି, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ବିସେସ୍ ଦୟା ହାଇ ରିଲାକ୍ ମୁଇ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଲେ। ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇ ଯିହୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚେ, ସେ ମକେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ଜାଜକ୍ ହର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚେ। ଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ଉଦେସ୍ ଅଇଲି ଯେ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍ ମାନ୍‌ସି କ୍‌ର୍‌ତା ଦାନ୍ ହର୍ ଅଉତି ଜୁଇରି କି ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଇ ଦାନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ୱାରା ପବିତର୍‌ ଅଇଲା। ସେତାର୍‌ଲାଗି ମୁଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ହ୍‌କା ସେ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କଇନ୍ଦ୍ ଜୁଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ମର୍ ଲାଗି କ୍‍ରିଆଚେ, ଜୁଇତାର୍ ଲାଗି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତାମାନି ଚାଲ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ଆର୍ କାମ୍ ଦ୍‍କି ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମାନ୍‌ଲାଇ ଆତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଚିନ୍ ଆର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ ଗଟ୍‍ଣା ଦ୍ବାରା ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌କେ ମାନି ଆଚ୍‌ତି। ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ଇଲୁରିକ୍ ଜିଲା ଚାରିବାଟାର୍‌ ଜ୍‌ଗାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ଲେ ଆର୍ ମର୍ ସେ କାମ୍ ସ୍‌ରାଇଲେ। ଜୁଇତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁ ହେଁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି ସେ ଜ୍‌ଗାଇ ମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କି ବିନ୍‌ଲକ୍ ଦ୍ବାରା ଆରମ୍ କ୍‌ରିରିଲା କୁନାଦି ଉହ୍‌ରେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଆର୍ ତରେକ୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‌ବେ ହଚିନ୍‌କେରେ ସେମ୍‌ନ୍ ସେରି ଦ୍‍କ୍‌ତି ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍‌ନ୍ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି ସେରି ସେମ୍‌ନ୍ ବୁଜ୍‌ତି।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ବେସିତର୍ ମକେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ତେବାଇଲାଇ ଆଚ୍‌ତି। ଅବେ ଇ ଏରିଆଇ ମୁଇ ମର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ସ୍‌ରାଇ ଆଚି। ବେସି ବ୍‌ର୍‌ସ୍‌ ଦ୍‍ରି ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲେ। ମୁଇ ସ୍ପେନ୍ ଦେଶ୍‌କେ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କାକ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ସ୍ପେନ୍ ଦେଶ୍‌କେ ଜାତାବାଟେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍କାଇଅଇକ୍‍ରି ସେତିର୍‌ଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମର୍‌ ଜାତାବାଟେ ଜାଇରି ହେଁ ଦ୍‌ଇ ସାଇଜ କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ସାଦୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ। ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଆଚ୍‌ତି, ମାକିଦନିଆ ଜିଲାର୍ ଆର୍ ଆଖାୟାର୍ ସ୍‌ହରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଡାବୁ ରୁଣ୍ଡାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦାଇ ଇରି କ୍‌ଲାଇ ଆଚ୍‌ତି, ଇରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦାଇତ୍। କାଇତାକ୍ ଯୀହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପବିତର୍‌ ଜୀବନାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦାର୍‌ ବାଗ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହାଇ ଆଚ୍‌ତି ତ୍‍ବେ ଯୀହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉନତି ହାଇଁ ଯୀହୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସଂସାରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍। ତ୍‍ବେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମୁଇ ଇକାମ୍ ଶେସ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଇ ରୁଣ୍ଡାଇଲା ଡାବୁକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ ବାବେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରାର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦିଲାହ୍‌ଚେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ହର୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌ଇ ସ୍ପେନ୍ ଦେଶ୍‌କେ ଜାଇନ୍ଦ୍। ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଦ୍‌କାକ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେତି ର୍‌ଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଜାଣି ଯେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍ଦ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହୁରା ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଆସିନ୍ଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଉଆରି କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ମର୍‌ହାଇଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ମର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ତ୍‌ଇ ବାଗି ଅଉଅ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ତୁମୁକେ ଦିଆ ଅଉତା ମର୍‌ହାଇଁ ଲାଡ୍‌ ହାଇଁ ଇରି କ୍‍ରା। ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା ଯେ ମୁଇ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଇତାର୍ ହାଇଁ ହେଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା ଯେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌ ତ୍‌ଇ ଜୁଇ ସାଇଜ ହଚେଦ୍ ସେତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରତ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯଦି ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍ ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆସି ବିଶାଉଣି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ଶାନ୍‌ତିଦେତା ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଅ। ଆମେନ୍। କେଙ୍କ୍ରେୟା ସ୍‌ହରେ ରେତା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଅମାର୍ ବେଣି ଫୈବୀର୍ ବାଟ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗ୍ଉଆରି କ୍‌ରୁଲେ, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାଦୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରା ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତାକେ ଜାଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେରି ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି ତାକେ ସାଇଜ କ୍‍ରା। ସେ ମକେ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରିଆଚେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ କାମେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ମିସି କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ବେଣି ପ୍ରିସ୍‌କିଲା ଆର୍ ଡକ୍‌ରାସି ଆକ୍ବିଲାକେ ମର୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍ ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ ଲାଗି ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବିପଦେ ହ୍‍କାଇ ରିଲାଇ। ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ, ମୁଇ ହ୍‌କା ନଇ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରେ ରେତା ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ମର୍ ଲାଡାର୍ ଏପାଇନେତାକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉଦେସ୍‌ରେ ଆସିଆ ଜିଲାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହ୍‍ଳ୍ ହର୍। ମରିୟମକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ, ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରିରିଲା। ମର୍ ନିଜାର୍ ଜାତି ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜ୍‌ଇଲେ ବନ୍ଦି ଅଇରିଲା ବାଇ ଆନ୍ଦ୍ରନିକ ଆର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଯୂନିୟାକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ, ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସନ୍‌ମାନ୍‌ନାର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ମର୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଇ ରିଲାଇ। ମାପ୍‌ରୁ ତ୍‌ଇ ମର୍ ଲାଡାର୍ ଆମ୍ପ୍ଳିୟାତାକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବାଇ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ରେତା ଉର୍ବାଣକେ ଆର୍ ମର୍ ଲାଡାର୍ ସ୍ତାଖୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ପରିକ୍ଯାଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ଅଇଆଚେ ଆପେଲ୍ଲାକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ଆରିସ୍ତବୂଲକେ ପରିବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ମର୍ ନିଜାର୍ କୁଟୁମ୍ ହେରୋଦିୟ ଲକ୍‌କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ନାର୍‌କିସ୍‌ସ ପରିବାରେ ରେତା ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍‌ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ମାପ୍‌ରୁର୍‌ କାମେ କ୍‌ଷ୍ଟ କର୍‍ତିରିଲା କ୍ରୁଫେଣା ଆର୍ ତାର୍ ବେଣି କ୍ରୁଫୋସାକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ଲାଡାର୍ ପର୍ଶିକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମେ ଅଦିକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି। ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରି ବାଚ୍‌ଲା ରୂଫକେ ଆର୍ ତାର୍ ଆଇସିକେ ଯୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ, ସେ ମୋର ହେଁ ଆଇସି ହର୍। ଅସୁଙ୍କ୍ରିତ, ଫ୍ଳେଗୋନ୍‍, ହର୍ମୀସ୍‍, ପାତ୍ରବା, ହର୍ମୀସ୍‍, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେତା ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ଫିଲଲଗ ଆର୍ ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଯୁଲିଅ, ନୀରୂସ୍‍ ଆର୍ ତାର୍ ବେଣି। ଆରେକ୍‌, ଅଲୁମ୍ପା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେତା ସ୍‌ବୁ ସାଦୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ପବିତର୍‌ ବାବେ ଆତ୍ ମିସାଇ ତାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ରା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣା‍ମ‍ଲାଇ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ହାଇଆଚାସ୍ ସେତିର୍ ବିରଦି ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ବିଗ୍‌ଡାମ୍‌କେ ଆର୍ ଦୁଇବାଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚିନି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରି ରେମ୍‌କେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଉଆରୁଲେ। ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରିରିଆ। ଅନ୍‌କା ଲକ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆରାଦନା ନ୍‌କେରି ନିଜାର୍ ସୁକେ ହ୍‌କା ମାତିରେତି। ସେମ୍‌ନ୍ ହୁଲାଇ କ୍‍ରି ଆର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବକୁଆ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ଯେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟରେ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବୁଲ୍‌କାଉତି। ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଜାଣି ଆଚ୍‌ତି। ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହାଇଁ ବୁଦିମାନ୍ ଅଇରିଆ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରାନାଇ। ଶାନ୍‌ତିଦେତା ଇଶ୍ଵର୍ ବେଗି ଶ୍‌ଇତାନ୍‌କେ ଆରାଇଦ୍ ଆର୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଅ। ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ମିସି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇ ତୀମଥି, ଆରେକ୍‌, ମର୍‌ ନିଜାର୍ ଜାତିର୍‌ ବାଇ ଲୁକୀୟ, ଯାସନ୍ ଆର୍ ସୋସିପାତ୍ର ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣା‍ମ‍ଲାଇ। ମୁଇ ତର୍ତ୍ତୀୟ ପାଉଲାର୍ ଲାଗି ଇ ଚିଟି ଲେକିଆଚି, ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ନାଉଁଏ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଇ। ମକେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ଲା ବାଇ ଗାୟ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲା। ଏରାଷ୍ଟ ନାଉଁର୍ ବାଇ, ଇ ସହରାର୍ ଡାବୁ ହିସାବ୍ ର୍‌କ୍‍ତା ଲକ୍ ଆର୍ କ୍ୱାର୍ତ୍ତ ନାଉଁର୍ ଗଟେକ୍ ବାଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲା। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ କି ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମାର୍ ସବକାର୍ ତ୍‌ଇ ରେଅ ଆମେନ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ତୁମୁକ୍ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ହାରେ, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଡାଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଜୁଇ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ ସେ ସତ୍ ସଂସାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗେହ୍‍ଣି ଲୁକିକ୍‌ରି ରିଲି। ଇଶ୍ଵର୍ ସେରି ଜାଣାଉତା ହାଇଁ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଇ ଲୁକିରିଲା ସତ୍ ଅବେ ଅମୁକେ ସବ୍‍କେ ଜାଣାଇ ଆଚେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଦ୍ୱାରା ସେରି ଜାଣା ହ୍‌ଡ୍‌ଲି। ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତାର୍ ବାଡୁ ହାରେଦ୍। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ଗଟେକ୍ ମ୍‌ତର୍ ବୁଦିମାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ ଚାଲ୍‌ତେ ରେଅ ଆମେନ୍। ମୁଇ ପାଉଲ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ଆର୍ ବାଇସି ସୋସଥିନା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ଇ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, ମୁଇ କରନ୍ତିୟ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ପବିତ୍‌ର ଲକ୍‌ କ୍‍ରି ବାଚିଆଚେ, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସ୍‌ଲାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ଅଇଆତ୍‌ତି, ଆର୍ ସ୍‌ବୁହାକ୍ ଅମାର୍ ଆର୍ ତାକାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ଗଟେକ୍ ଟାଣେ ରୁଣ୍ତଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, ଯେ ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଉଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ହାଇଆଚାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ ଅଇଆଚାସ୍ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେଶି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌ଲାସ୍। ସେ ତୁମୁକେ ତାର୍ ବାକ୍ୟ କ୍‍ମ୍‍କେ ଆର୍ ବୁଜୁକେ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲାଆଚେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲାଆଚେ, ସେରି ଜାଣାଇଦ୍ ଯେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ସ୍‌ତ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆସ୍‌ତା ବାଟ୍‌କେ ଜାଗିରିଲାବ୍‌ଳ୍, ତୁମୁକେ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆତ୍ମା ଦ୍ବାରା ମାପ୍‌ରୁ ଦିଲାଆଚେ, ଜୁଇରି କି ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଡାଟ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦସି ଅଇ ନ୍‌କେରାସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି କଇଆଚେ ସେରି ସେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ସେ ତୁମୁକେ ତାର୍ ହଇସି ଆର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅମ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅନୁରଦ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ ଗଟେମ୍‌ନେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରା, ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବିଚାରେ ମିସିକ୍‌ରି ରିଆ। କାଇତାକ୍, ଏ ମର୍‌ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନେ ଗଟେକ୍ ଚିନ୍‌ତାଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରା, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‌ଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ଖ୍ଲୟିର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ମକେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ କ୍‌ଉଆ କ୍‌ଉଇ ଅମ୍‌ଲାସ୍, “ମୁଇ ପାଉଲାର୍ ଚେଲା,” ଆର୍ କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ “ମୁଇ ଆପୋଲାର୍ ଚେଲା,” କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ “ମୁଇ ପିତରାର୍ ଚେଲା,” କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ “ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଚେଲା”। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କାଇରି ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅମ୍‌ହାରେ? ପାଉଲ୍ କାଇରି ତୁମାର୍ ଗିନେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲାଆଚେ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ପାଉଲାର୍ ଚେଲା ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଡୁବେନ୍ ଅଇ ନ୍‌ରିଲାସ୍ କି? ମର୍ ଚେଲା ଅଉତାର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଡୁବେନ୍‌ନ୍‌ଇ ଆଚାସ୍ ବ୍‌ଲି କେ କ୍‌ମ୍ ନାହାରାସ୍। ଇତାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ ଯେ, କ୍ରୀଷ୍ପ ଆର୍ ଗାୟର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକେ ଚାଡି, ଆର୍ ମୁଇ କାକେ ହେଁ ଡୁବେନ୍ ଦ୍‌ଇ ନ୍‌ରିଲେ। ହେଁ ମୁଇ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌କେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲେଆଚି, ମ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ବିନ୍‌ କାକେ ଡୁବେନ୍ ଦିଲେଆଚି ବ୍‌ଲି ମର୍ ମ୍‌ନେ ନ୍‌ହେଳୁଲି। କାଇତାକ୍ ଡୁବେନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମକେ ହ୍‌ଟାଇ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ମକେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବୁଦି ଗ୍ଯାନେ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ହେଟାଇ, କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୁଇ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲାଆଚେ ସେରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ଟନଇ। କାଇତାକ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଯୀଶୁର୍ କୁର୍‍ଶକାଟାର୍ କ୍‌ତା ମୁର୍‌କ, ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ହର୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଇରି ଅଇଲି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ମୁଇ ଗ୍ଯାନି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍ଯାନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ବୁଦିମାନ୍ ଲକାର୍ ବୁଦିକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି। ତ୍‌ବେ ଇଜୁଗାର୍‌ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଗ୍ଯାନିମ୍‌ନ୍ କୁଇ ବାଷା କ୍‌ର୍‌ତି? ଇଶ୍ଵର୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଗ୍ଯାନିମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଦିଲାଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାନ୍‌ଲା ଯେ, ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍ଯାନେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଜଗତାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ କ୍‌ବର୍‌କେ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚା କ୍‌ଲାଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ଚିନା କଜୁଲାଇ, ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗ୍ଯାନ୍ କଜୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ଇ କ୍‌ବର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଦା ଦେମ୍‌ଲି, ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ମୁର୍‌କ ଅମ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମ୍‌ଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି, ଆର୍ ଗ୍ଯାନାର୍ ବ୍‌ଣ୍ତାର୍। ଜୁଇରି କି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଲି ଜାଣାମ୍‌ଲି ସେରି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ଗ୍ଯାନ୍। ଆର୍ ଜୁଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଷୟ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲାଇ ସେରି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ଶ୍‌କ୍‌ତି। କାଇତାକ୍, ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବାଚ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ରିଲାସ୍ ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ, ଜ୍‍ଗତାର୍ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଗ୍ଯାନି, ନେତା, ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍ ନ୍‌ରିଲାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଗ୍ଯାନିମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ହୁର୍‌ତିବି ଜାକେ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ବ୍‌ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍, ହୁର୍‌ତିବି ଜାକେ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଡ୍ ସେ ସ୍‌ବୁକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଇନସ୍‍ତା ଲକେ, ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକେ ଆର୍‌ ସାନ୍ ଲକ୍‌କେ ସେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଇତିହ୍‌ଣି ଜାଣା ହ୍‌ଡ୍‌ଲି ଯେ, କେହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଆର୍ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ହର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ପବିତ୍‌ର ଆର୍ ମୁକ୍‌ତି କ୍‌ଲାଆଚେ। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଯେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ଗିନେ ଜୁଇରି କ୍‌ଲାଆଚେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର।” ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆସିରିଲେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ନିଜ୍‍କେ ବେଶି ବୁଦିରିଲା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‍ତା ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌କେ କଇ ନ୍‌ରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେତିରିଲେ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆର୍ ତାର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲା କ୍‌ତାକେ ବେସି କଇରିଲେ ତାର୍ ବିନା ଆରେକ୍‌ ବିନ୍‌କୁଇ ବିଷୟ୍ ମୁଇ ଜାଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲେ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇରିଲେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଡିର୍‌ତିରିଲେ ଆର୍ ତ୍‌ର୍ ତ୍‌ର୍‌ତି ରିଲେ। ମର୍ ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ବାକ୍ୟ ମାନାଇର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ହର୍ ନ୍‌ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଲି। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ହର୍ ଅଇନ୍‌ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅଇରିଲି। ଆତ୍ମିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ, ଇବୁଦି ଇ ଜୁଗାର୍ ବୁଦି ନଇକି ଇ ଜୁଗାର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା ନେତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ନଇ। ମୁଇ, ବ୍‌ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲୁକିରିଲା ଗ୍ଯାନାର୍ କ୍‌ତା ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିଆଚି, ସେ ଗ୍ଯାନ୍ ମାନାଇ ଲକାର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ହର୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ବେସି ମଇମାର୍ ଗିନେ ହୁର୍‌ତୁବିର୍ ସୁସ୍‌ଟି ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ଅମୁକେ ଦେମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା। ଇଜୁଗାର୍‌ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଇ ଗ୍ଯାନ୍‌କେ ବୁଜି ନ୍‌ରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗ୍ଯାନ୍‌କେ ଜାନ୍‌ଲାଇ ହ୍‌ଣି, ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ମଇମା ହାଉତା ମାପ୍‌ରୁକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ନ୍‌ମାର୍‌ଲାଇ ହ୍‌ଣି। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଆକି ଜୁଇରି କ୍‌ବେ ନ୍‌ଦେକି ଆଚେ କି କାନ୍ ଜୁଇରି ନ୍‌ଶୁଣି ଆଚେ, ଆର୍ ଜୁଇରି ଗ୍‌ଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି କେ ବାବିନ୍‌ରିଲାଇ, ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ସେସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇ ଲୁକ୍‌ଲା ବିଷୟ୍ ଅମୁକ୍ ଜାଣାଇ ଆଚେ, ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରାର୍ ଲୁକିରିଲା କ୍‌ତା ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣେ। କାଇତାକ୍ ନିଜ୍‍କେ ଚାଡି ତାର୍ ମ୍‌ନାର୍ ବାବ୍‌ନାକେ ହେଁ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଚାଡି ଆର୍ କେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାବ୍‌ନାକେ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜଗତାର୍ ଆତ୍ମା ହାଇ ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦୟା ବିଷୟ୍ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହାଇଆଚୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବୁଦିର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ବାରା ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ଆତ୍ମିକ୍ ଲକ୍‌ନଇ ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶିକ୍ୟା ସ୍‌ବୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁନାହାରେ, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ସ୍‌ବୁ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି କାଇତାକ୍ ସେସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ମିଚ୍। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ହାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ଆତ୍ମିକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ଅର୍ତ ବୁଜୁ ହାର୍‌ତି, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ବିନ୍‌ଲକ୍ ନ୍‌କେତି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “କାଇତାକ୍, କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ବୁଜୁହାରେ? କେ ତାକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌ହାରେ?” ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମ୍‌ନ୍‌ ହାଇଆଚୁ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଆତ୍ମିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କଇଲା ହର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ଲେ, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ ଜଗତାର୍ ଲକ୍‌ହର୍ ବାବ୍‌ଲେ, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଶିକ୍ଯାଇ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲା ହର୍ କଇଲେ। ମୁଇ ତୁମୁକେ ଦୁଦ୍ କାଳାଇଲେ ଆଚି, ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍ କାଦି ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରି, କାଇତାକ୍ ଅଲ୍‌ଗା କାଦି କାମ୍‌କେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇନ୍‌ରିଲି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ହେଁ ସେସ୍‌ବୁ କାଦି କାମ୍‌କେ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ଅବେ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲାସ୍, କାଇତାକ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରିସା, ଆର୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‌ଲାସ୍। ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଜଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ବିତାମ୍‌ଲାସ୍? ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କ୍‌ଉଆ କୁଇ ଅମ୍‌ଲାସ୍ ଯେ, ମୁଇ ପାଉଲାର୍ ଚେଲା ଆର୍ କେ ଆପୋଲାର୍ ଚେଲା, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ହର୍ କ୍‌ଉଆ କୁଇ ନ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍? ଆପୋଲ୍ କେ? ଆର୍ ପାଉଲ୍‌କେ? ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍, ଜାର୍‌ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍ବାସ୍‌ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ମୁଇ ଲାଗାଇ ଆଚି, ଆର୍ ଆପୋଲ୍ ହାଣି ଚ୍‌ହାଇ ଆଚେ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ବାଡାଇ ଆଚେ। ଗ୍‌ଚ୍ ଲାଗାଉତା ମାନାଇ ଆର୍ ହାଣି ଚ୍‌ହାଉତା ମାନାଇ ବ୍‍ଡ୍‍ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଯେ ବାଡାମ୍‌ଲା ସେ ହ୍‌କା ବ୍‌ଡ୍, ସେ ଅମ୍‌ଲା ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍। ଗ୍‌ଚ୍ ଲାଗାଉତା ମାନାଇ ଆର୍ ହାଣି ଚ୍‌ହାଉତା ମାନାଇ ବିତ୍‌ରେ କାଇ ଉଣା ଅଦିକ୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କାମ୍ ହର୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବେଡା ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ର୍। ମକେ ଦିଆଅଇରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ଦାନ୍ ହର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ବୁଦିମାନ୍ ଲକ୍‌ହର୍ କୁନାଦି ହ୍‌କାଇଲେ ଆଚି, ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌ଲକ୍ ଇ କୁନାଦି ଉହ୍‌ରେ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁଲା, ସେ ତିଆର୍ କର୍‍ତା ଲକ୍ ଇବିଷୟ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଅ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା କୁନାଦି କ୍‍ରି ର୍‌କିଆଚେ, ଆର୍ ତାର୍ ବାଦୁଲେ କେ ହେଁ ବିନ୍‌କୁଇ କୁନାଦି କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ଇ କୁନାଦି ଉହ୍‌ରେ କେ ସନା, ରୁହା, ବେସି ଦାମ୍‌ରି ଟେଡା ଆର୍ କେ କାଟ୍, ର୍‍ନ୍ ଆର୍ ହିରି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ କାମ୍ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍, ସେଦିନ୍ ଜୟ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ କାମ୍‌କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇଲକାର୍ କାମ୍ ଗ୍‍ରାର୍ କୁନାଦି ହର୍‌ ଅଦ୍‌ରି ନ୍‌କେରି ର୍‌ଇଦ୍, ତାକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଜୁଇଲକାର୍ ଗ୍‍ର୍ ଅଦ୍‌ରେଦ୍‌, ତ୍‌ବେ ତାର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ସେ ନିଜେ ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍, ସେ ଜୟ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଉତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍‌ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ବାସା କ୍‌ରୁଲି। ଯଦି କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ସେ ମନ୍ଦିର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍। କେ ନିଜ୍‍କେ ଠକି ଅଉଆନାଇ, ଯଦି କେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନିଜ୍‍କେ ଗ୍ଯାନି ବ୍‌ଲି ବାବେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଗ୍ଯାନି ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ନିଜ୍‍କେ ମୁର୍‌କ ହର୍ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଗ୍ଯାନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୁର୍‌କ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକାଆଚେ, “ଇଶ୍ଵର୍ ଗ୍ଯାନିମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ଲକାର୍ ଚ୍‌ତୁର୍ କାମେ ଦ୍‍ରେଦ୍।” ଆରେକ୍‌ ତରେକ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଚେ, “ମାପ୍‌ରୁ ଜାଣୁଲା, ଯେ ଗ୍ଯାନି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଚିନ୍‍ତା କାଇ ଲାବ୍‌ନାଇ ବ୍‌ଲି।” ତ୍‌ବେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ବିଷୟେ କେହେଁ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ନ୍‌କେରତ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ଅଦିକାରି। କାଇତାକ୍, ପାଉଲ୍ କ୍‌ଉଅ କି ଆପୋଲ୍ କ୍‌ଉଅ, କି ପିତର୍ କ୍‌ଉଅ କି ହୁର୍‌ତିବି କ୍‌ଉଅ, ଜୀବନ୍ କ୍‌ଉଅ କି ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ କ୍‌ଉଅ କି ଅବାର୍ କ୍‌ଉଅ କି ଆର୍ ଆଗାର୍ ବିଷୟେ କ୍‌ଉଅ, ସ୍‌ବୁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅଦିକାର୍। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅଦିକାରେ ଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତା ଲଡା, କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମୁକ୍ ତାର୍ ବ୍‌ଣ୍ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଅଦିକାରି କ୍‌ଲାଆଚେ। ଆର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅଦିକାର୍ ହାଇରିଲା ମାନାଇ ତାର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କି ଅଲ୍‌ଗା ଲକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌କେ ନ୍‌ଡିରିଲୁଲେ, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ନିଜେ ହେଁ ମର୍ ନିଜାର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରୁଲେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ କାଇ ବୁଲ୍ ଆଚେବ୍‌ଲି ନ୍‌ଜାଣି, ତାର୍ ଅର୍ତ ନଇ ଯେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ନିର୍‌ଦଷି ଲକ୍, ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ନିଜେ ମର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଟିକ୍ ସମୟ୍ ନାସ୍‍ତା ଆଗେ ତୁମି କାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବିଚାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଅଇଦ୍। ସେ ସେଦିନ୍ ଅନ୍ଦାରେ ଲୁକାଇ କ୍‌ରିରିଲା ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁ ଉଜାଳେ ଦ୍‍କାଇ ଦେଇଦ୍। ଆର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲୁକ୍‌ଣେ କ୍‌ଲାକାମ୍ ସ୍‍ବୁ ହ୍‌ଦାଇ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇନାମ୍ ହାଉତି। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ତୁମାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ମର୍ ବିଷୟେ ଆର୍ ଆପୋଲାର୍ ବିଷୟେ କଇଲେଆଚି। କାଇତାକ୍ ଅମୁକ୍ ଦୁଇଲକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶିକ୍ୟା ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ ଯେ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ଲିଙ୍ଗ୍‌ତାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାର୍ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରାନାଇ କି କାକେ ତ୍‌ଳେ ଅଦ୍‌ରାଉଆ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କେ ତୁମୁକ୍ ବ୍‌ଡ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ? ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇରିଲା ସ୍‌ବୁ କାଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାନ୍ ନଇକି? ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇରିଆଚେ ସେସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଦିଲାଆଚେ ବ୍‌ଲି ତୁମି କାଇତାକ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ତୁମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ହାଇଆଚାସ୍ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଦନୀ ଅଇଲା ଆଚାସ୍ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ର୍‌ଜା ଅଇଆଚାସ୍ କି? ହଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ର୍‌ଜାଅଇ ରିଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲିହ୍‍ଣି, ତ୍‌ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି ରାଇଜ୍‌କେ ଚାଲାଇଲୁ ହ୍‌ଣି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ମୁଇଏ ଚାଡିକ୍‌ରି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ର୍‌କିଆଚେ। ସେ ଅମୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ମୁଇଏ ଚାଡିଆଚେ, ଆର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍‌ଲା କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ମୁର୍‌କ ହର୍ ଅଇଲୁଆଚୁ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇଲାସ୍ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗ୍ଯାନି ଲକ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବପୁଲକ୍। ଅମୁକ୍ କେ ନ୍‌ମାନୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମୁକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାନୁଲାଇ। ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅବେ ହେଁ କାମ୍‌କେ ହିମ୍‌କେ ନାଇ, ହିନ୍ଦୁକେ ହ୍‌ଚିଆ ହାଟାନାଇ, କି ରେମ୍‌କେ ଗ୍‍ର୍ ଦୁଆର୍ ହେଁ ନାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ବେଶି କ୍‌ଷ୍ଟ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ। କେ ଅମୁକେ ଅବିଶାପ୍ ଦିଲେକ୍ ଅମି ତାକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲୁ, ଆର୍ କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦିଲେକ୍ ସେତାକ୍ ଅମି ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ରେମ୍‌ଲୁ। ଆର୍ କେ ଅମୁକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଲେକ୍ ଅମି ତାକେ ନ୍‌ମ୍‌ର ବାବେ ଉତର୍ ଦେମ୍‌ଲୁ, ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲ୍‌ଟା କ୍‌ଉଆର୍ ହର୍ ଆର୍‌ଲା ହ୍‌ସ୍‌ରା ଅଇଲୁଆଚୁ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ଗିଣ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଜ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ଲେକି ନ୍‌କେରି, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ନିଜାର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା ଅଇଚାସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ତୁମୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌କେ, ଆର୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇସ୍‌ବୁ ଲେକିଆଚି। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଜୀବନେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗାଦି ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଗୁରୁ ରେତି, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଉବା। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଉବାହର୍ ଅଇଲେଆଚି। ସେତାର୍‌ ଗିନେ ମର୍‌ହର୍ ଅମ୍‌କେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ। ମର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଜୀବନାର୍ ଲାଡାର୍ ହଇସି ତୀମଥିକେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେଇକ୍‌ରି ଜୁଇ ନ୍‌ଉଆ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲେ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ରିଲା ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ଲେ ସେସ୍‌ବୁ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆରେକ୍‌ ନାସି ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି କେ କେ ବେଶି ଗ୍‌ର୍‌ବି ଅମ୍‌ଲାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚା କ୍‌ଲେକ୍ ମୁଇ ବେଗି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍ଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଇ ଗ୍‌ର୍‌ବି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କ୍‌ତା ଯେ ଶୁଣିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ହଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ ସେରି ଦ୍‍କିନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ରାଇଜ୍ କ୍‌ତାଇ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିୟେ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ କର୍‌ଡା ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆସିନ୍ଦ୍ କି? ନା ଲାଡ୍ ଆର୍ ନ୍‌ମ୍‌ର ଅଇକ୍‌ରି ଆସିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଶୁଣୁଲେ ଯେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେଶି ଦାରିକାମ୍ ଅମ୍‌ଲି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦାରିକାମ୍ ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ନ୍‌ମ୍‌ଲି, ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ଶୁଣୁଲେ, ଯେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେଲକ୍ ତାର୍ କୁଡ୍ ଆଇସିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହେଁ ସ୍‌ଉଆବ୍‌ସା କ୍‌ଲାଆଚେ। ତ୍‌ବେ ହଁ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲାଜ୍ ଅଇକ୍‌ରି, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲକ୍‌କେ ବାର୍‌କ୍‌ରି ଦେତାଲଳା। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ହେଁ ଆତ୍ମିକ୍ ବାବେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଚି, ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବାବିକ୍‌ରି ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ଲା ଲକାର୍ ବିରୁଦେ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ତାକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରିଆଚି। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଟାଣେ ରୁଣ୍ତତାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ହେଁ, ଶ୍‌କ୍‌ତି ବାବେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚି ବ୍‌ଲି ଜାଣିରିଆ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମାନାଇକେ ତାର୍ ପାପାର୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅମ୍‌କେ ଶଇତାନାର୍ ଆତେ ଚାଡିଦିଆସ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ପାପ୍‌କାମ୍ ଚାଡି ମ୍‌ନ୍‌ ବାଦ୍‌ଲାଇ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି ଯେ, ଅଳ୍‌କ୍ ସଳା ଗାଦି ଅଟାଗୁଣ୍ତକେ ହୁଲାଇ ଦେଇଦ୍ ବ୍‌ଲି? ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ପାପାର୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ସଳାକେ ହିଙ୍ଗିକ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅଉଆ, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସଳା ନ୍‌ରିଲା ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅଟାଗୁଣ୍ତ ହର୍ ଅଉଆସ୍। ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅଇଆଚାସ୍ ବ୍‌ଲି। ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌ ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବାର୍ ମେଣ୍ଢାହିଲା ହର୍ ଅଇ, ନିଜେ ମାନ୍‍ସି ଅଇଲାଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଶା ଅମି ପାପ୍ ଆର୍ ଦୁଷ୍ଟ କାମାର୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ସଳାକେ ବେଟି ହିଙ୍ଗୁମା, ଆର୍ ସଳା ନ୍‌ରିଲା ରୁଟିସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ମ୍‌ନେ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ମାନୁମା। ଆଗାର୍ ଚିଟିଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇରିଲେ ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମିଳାମିସା ଅଉଆନାଇ ବ୍‌ଲି କଇରିଲେ। ତାର୍ ଅର୍ତ ନଇ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଅବିଶ୍ବାସି ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସାନାଇ, ଲବି ଲକାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍, ଚରି ଆର୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ମିସା ବ୍‌ଲି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ମିଲେକ୍, ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଚାଡିଗ୍‌ଲେକ୍ ହ୍‌କା ଅନ୍‌କା ଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିସିନଇ। ମ୍‌ତର୍ ମର୍ କ୍‌ଉତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, ଯେ ଯଦି ତୁମାର୍ କୁଇ ସାଙ୍ଗ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସି କଇଦ୍ ଆର୍ ଦାରିକାମ୍, ଲ୍‌ବ୍, ମୁର୍‌ତି ହୁଜା, ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ମ୍‌ଦୁଆ, ଚର୍‍କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଳାମିସା କ୍‍ରାନାଇ। ଆର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାଦି କାହାନାଇ। ମ୍‌ଣ୍ତଳି ବାହାରେ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ମର୍ ଦାଇତ୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଦାଇତ୍ ଇରି ଯେ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ବିତ୍‌ରେ ରେଇ ଜୁଇଲକ୍ ପାପ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍ମ୍‍କାଇ କ୍‍ରି ସୁଦାରା। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ବାହାରେ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକାଆଚେ, “ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବାଆର୍ କ୍‍ରି ଦିଆସ୍।” ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯଦି କୁଇଲକ୍ କାର୍ ବିରୁଦେ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ରେଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ତାକେ କ୍‌ଉ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‍ଜାତି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାହାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି? ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତ୍‌ବେ ଇ ସାନ୍ ବିଷୟେ କାଇରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁ ନାହାରାସ୍ କି? ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହେଁ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁମା ଇକ୍‍ତା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି? ତ୍‌ବେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ କାଇରି ଅମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ହ୍‌ଜ ନାଇ କି? ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସାନ୍ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ, କାଇତାକ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ସନ୍‌ମାନ୍ ନାହାଉତା ବିନ୍‍ଜାତିର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍? ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅଉତିରିଲା ମାଡ୍‌ଗଳାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ, ତୁମାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ହେଁ ଗ୍ଯାନି ମାନାଇ ନାଇ କି? ମ୍‌ତର୍ ସେ ଗ୍ଯାନି ଲକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‍ଜାଇ କ୍‍ରି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ବାଇର୍‌ ବିରୁଦେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାନାଇ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍? ଆର୍ ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁଲାଇ। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅଉତିରିଲା ବିଚାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଜାଣାମ୍‌ଲି ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଆରି ଆଚାସ୍। କେସ୍‌ବାଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଦୁଲେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଅନ୍ଯାୟ୍ ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ସ୍‌ମ୍ବାଳାତାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ନଇକି? ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ନ୍‌କେରି କ୍‍ରି, ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହେଁ ଅନ୍ଯାୟ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁଲାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ଅଦିକାରି ଅମ୍ ନାହାର୍‌ତି? ଇ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣିରିଆ, କାଇତାକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍, ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍, ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍, ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ବିତ୍‌ରେ ଦାରିକାମ୍, କି ଚର୍‍ମ୍‍ନ୍‍, ଦ୍‍ନ୍ ଲ୍‌ବିମ୍‌ନ୍, ମ୍‌ଦୁଆମ୍‌ନ୍, ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌, ଆର୍ ଟକ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ଅଦିକାରି ଅମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ କେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ରିଲାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଚାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅଇଆଚାସ୍। କେ କ୍‌ମ୍‌ହାରେ କି ଯେ “ମୁଇ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମକେ ଆଦେଶ୍ ମିଳିଆଚେ ବ୍‌ଲି?” ତୁମିସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍ ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ନଇ। କେ କେ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ କାଦି ହେଟାର୍ ଗିନେ, ଆର୍ ହେଟ୍ କାଦିର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲି, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ଇଶ୍ଵର୍ ଇ ଜଳେକ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଦାରିକାମେ ନ୍‌ଲାଗାଇ କ୍‍ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନା କାମେ ଲାଗାଉଆ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ଲଳାରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜାଗାମ୍‌ଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁକେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଉଟାଇଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଉଟାଇଦ୍। ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍, ତ୍‌ବେ ମୁଇ କାଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆତ୍ ଗଡ୍‌କେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଦାରିଆଣି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ଉଅ। ତୁମି ନ୍‌ଜାଣାସ୍, ଯେ ଦାରିକାମ୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇଦ୍ ସେ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସି ଗଟେକ୍ ଅଇଦ୍? ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକି ଆତ୍‍ତି, ଯେ “ସେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଉତି।” ମ୍‌ତର୍ ଯେ ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇଦ୍ ସେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆତ୍ମିକ୍ ବାବେ ଗଟେକ୍ ଅଇଦ୍। ଦାରିକାମେ ହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ରିଆ, କାଇତାକ୍ ବିନ୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ମାନାଇର୍‌ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଦାରିକାମ୍ ମାନାଇର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବିରୁଦେ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି, ଯେ ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବ୍‌ଲି? ଜୁଇ ଆତ୍ମା ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଆଚେ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାନ୍, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ନିଜାର୍ ନଇ। କାଇତାକ୍ ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ବେଶି ମୁଲ୍ଯର୍ ଜୀବନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଗେନ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‍ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇକ୍‍ତା ହ୍‍ଚାରି ଆଚାସ୍, ମୁଇ ଅବେ ସେ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାର୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ମାନାଇ ବିବା ନ୍‌ଉତାର୍ ବ୍‍ଲ୍। ମ୍‌ତର୍ ଦାରିକାମ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ପାପ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ବୁ ଅଣ୍ତରାର୍ ମାଇଜି ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମାଇଜିର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅଣ୍ତ୍‌ରା ତାର୍ ମାଇଜିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ଉଆବ୍‌ସା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଆର୍ ମାଇଜି ତାର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ଉଆବ୍‌ସା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଆର୍ ସେ ଦୁଇଲକ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ମ୍‌ନେ ଜାଣିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଟକି ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉହ୍‌ରେ ତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ଅଣ୍ତରାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉହ୍‌ରେ ତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ମାଇଜିର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅଲ୍‌ଗା ଅଉତ୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଦୁଇଲକ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଅଳ୍‌କ୍ ସମୟ୍ ଅଲ୍‌ଗା ଅଉତ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ରେମ୍ ନାହାର୍‌ଲେକ୍‌, ଶଇତାନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟେ ନେଇଦ୍‌, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଅଉତ୍। ଇ ବିଷୟେ ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଇରି ମର୍ ଆଦେଶ୍ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ବୁଜାଇକ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ମର୍‌ହର୍ ଅମ୍‌ହ୍‌ରାସ୍‌, ଇରି ମର୍‌ଇଚା, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଦାନ୍ ହାଇ ଆତ୍‍ତି, ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ତିଲକେ ବିବା ଅମ୍‌କେ ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ ଆର୍ କ୍‌ତିଲକେ ବିବା ନ୍‌ଉତା ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ବିବା ନଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ଆର୍ ରାଣ୍ତିମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍‌ହର୍ ଡିଣ୍ତା ରେତାର୍ ରିଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ରେମ୍ ନାହାରେଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ବିବା ଅଉତ୍, କାଇତାକ୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଦୁଲେ ବିବା ଅଉତାର୍ ବ୍‍ଲ୍। ମ୍‌ତର୍ ବିବା ଅଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ନିଜେ ନଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲା, ମାଇଜି ଟକି ଅଣ୍ଡ୍‌ରାକେ କ୍‌ବେ ହେଁ ଚାଡତ୍ ନାଇ। ଯଦି ସେ ତାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାକେ ଚାଡେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଅଲ୍‌ଗା ଲକେ ବିବା ନଇକ୍‌ରି ଏକ୍‌ଲା ରେଉଅ, ନଇଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜାଇକ୍‍ରି ମିସ୍, ଆର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ତାର୍ ମାଇଜିକେ କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ଚାଡ। ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ (ମାପ୍‌ରୁ କଇ ନ୍‌କେରେ), ଯଦି କାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସି ନଇକ୍‌ରି ହେଁ ତାର୍ ଡକ୍‌ରାସି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ତାକେ ସେ ଚାଡନାଇ। ଆରେକ୍‌, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯଦି କୁଇ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରି କ୍‍ରି, ବିଶ୍‍ବାସି ମାଇଜି ଟକିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ମାଇଜି ଟକି ତାକେ ଚାଡନାଇ। କାଇତାକ୍ ସେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନଇଲା ଅଣ୍ତ୍‌ରା ତାର୍ ମାଇଜିର୍ ଗୁଣ୍ ମଦୁରାର୍ ଦ୍ବାରା ପବିତର୍‌ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ସେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲା ମାଇଜି ସେ ଅଣ୍ତ୍‌ରାର୍ ଗୁଣ୍ ମଦୁରାର୍ ଗିନେ ପବିତର୍‌ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେରି ନଇଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହିଲାଜିଲାମ୍‌ନ୍ ଅଶୁଚି ଅଉତି। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହିଲାଜିଲାମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍‌। ଯଦି ଗଟେକ୍ ଅବିଶ୍ବାସି ଗଟେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଣ୍ତ୍‌ରା ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି କି ମାଇଜି ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ଅମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଅଲ୍‌ଗା ଅଉଅ। କାଇତାକ୍ ସେ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଣ୍ତ୍‌ରା ଆର୍ ମାଇଜି ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ଗିନେ ଅନ୍‌କାର୍ କାଇ ନିତିନିୟମ୍ ନାଇ। ଶାନ୍‌ତିତ୍‌ଇ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାଇଜି ଟକି, ତୁଇ ଜାଣିରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ କି ତର୍ ଦ୍ବାରା ତର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ବିଶ୍‍ବାସି ଅମ୍‌ହାରେ, ଆର୍ ଏ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଣ୍ତ୍‌ରା ତୁଇ ଜାଣିରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ତର୍ ଦ୍ବାରା ତର୍ ମାଇଜି ଉଦାର୍‌ ଅମ୍‌ହାରେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଆର୍ ଜାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ବିତାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଆସୁଲେ। ଯଦି ଗଟେକ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ଅସୁନତ୍ ହର୍‌ ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେର। କେ ଯଦି ଅସୁନତ୍ ଅବସ୍ତାରେ ଅଇଆଚେ ସେ ସୁନତ୍ ନ୍‌ଉଅ। ଯଦି ସୁନତ୍ ଅଉଅ କି ନ୍‌ଉଅ ସେରି ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‍ତା ନଇ ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତାକେ ମାନ୍‍ତାର୍ ହ୍‌କା ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‍ତା। ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଯେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ରିଲାଇ, ସେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ରେଉଅ। ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ କାଇରି ତୁମି ଦାସ୍ ଅଇରିଲାସ୍ କି? ସେତାର୍‍ଗିନେ ମ୍‌ନ୍ ଉଣା କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଯଦି ମୁକ୍‌ତି ହାଉତା ବାଟ୍ ହାଇଲେକ୍ ମୁକ୍‌ତି ହାଉଆସ୍।। ମାପ୍‌ରୁ ବାଚ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଜୁଇଲକ୍ ଦାସ୍ ଅଇରେଦ୍ ସେ ତାର୍ ମୁକ୍‌ତି ହାଇରିଲା ଦାସ୍। ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, ଯେ ମାପ୍‌ରୁ ଜାକେ ମୁକ୍‌ତି ହାଇରିଲାବ୍‌ଳ୍ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦାସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବେଶି ମୁଲ୍ଯ ଦେଇକ୍‍ରି ଗେନ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲକାର୍ ଦାସ୍ ଅଉଆନାଇ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବାଚ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ରିଲାସ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି ରିଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିବା ନ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟେ ଜାଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରିଆଚାସ୍, ଇ ବିଷୟେ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କାଇ ଆଦେଶ୍ ନାହାଇ। ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦ୍ବାରା, ମୁଇ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାବେ ମର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାଇ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ଅବେ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ମୟ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ତୁମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଚାସ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ରିଲେକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌। ତୁମି କାଇରି ବିବା ଅଇଆଚାସ୍ କି? ତ୍‌ବେ ସେତିହ୍‍ଣି ଅଲ୍‌ଗା ଅମ୍‌କେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। ତୁମି କାଇରି ବିବା ନ୍‌ଉଆସ୍ କି? ତ୍‌ବେ ବିବା ଅମ୍‌କେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ବିବା ଅଇଲେକ୍ ପାପ୍ ନ୍‌କେରାସ୍, ବିବା ନଇଲା ମାଇଜି ବିବା ଅଇଲେକ୍ କାଇ ହେଁ ପାପ୍‌ନଇ। ମ୍‌ତର୍ ବିବା ଅଇଲା ଲକ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ବେଶି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍‌। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ର୍‌କ୍ଷା ହାଉଆ ବ୍‌ଲି ମର୍‌ଇଚା। ମ୍‌ତର୍ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଇରି ଯେ, ମାପ୍‌ରୁର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ବେଗି ଆସୁଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ବିବା ଅଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିବା ନ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ହର୍ ଅଇକ୍‌ରି ରିଆ। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦୁଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କାନ୍ଦ୍‌ଲା ଲକ୍ ହର୍ ଅଉତ୍, ଆର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ନଇଲା ଲକାର୍ ହର୍ ଅଉତ୍, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗେନୁଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ରିଆ। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ସୁକ୍‌ବଗ୍ କ୍‍ରି ସୁକେ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ସୁକ୍‌ବଗ୍ ନ୍‌କେଲା ଲକାର୍ ହର୍ ଅଉତ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଷୟ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍ ସେରି ବେସିଦିନ୍ ରେଇ ନ୍‌କେରେ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଚିନ୍‌ତାତ୍‌ଇ ହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳା ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଗଟେକ୍ ବିବା ନ୍‌ଉତା ଲକ୍, ମାପ୍‌ରୁକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ର। ମ୍‌ତର୍ ବିବା ଅଇଲା ଲକ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଗଟେକ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ତାର୍ ମାଇଜିକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ବାବେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଦୁଇବାଟ୍ ଦ୍‍କେଦ୍। ଗଟେକ୍ ବିବା ନଇଲା ମାଇଜି ମାପ୍‌ରୁର୍ କାମେ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ଗ୍‌ଗାଳେ, ଆର୍ ଆତ୍ମାଇ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ବିବା ଅଇରିଲା ମାଇଜି ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଷୟେ ଚିନ୍‍ତା ରେଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ତାର୍ ଡକ୍‌ରାସିକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ତାର୍ ଚିନ୍‍ତା ରେଇଦ୍। ତୁମାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କାଇ ନିତିନିୟମ୍ ବାର୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେମ୍‌କେ ଇଚା ନ୍‌କେରୁଲେ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁଇବାଟ୍ ନ୍‌ଦେକି ଗଟେବାଟ୍ ଦ୍‍କି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କାମ୍‌କ୍‌ରା, ଆର୍‌ ଟିକ୍ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଇଣ୍ତି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେବାତ୍‌ଇ ଲାଗିରିଆ ବ୍‌ଲି ମର୍‌ଇଚା। ମ୍‌ତର୍ ବିବା ଅମ୍‌କେ ମାଗ୍‌ଣି ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ, ଯଦି ଗଟେକ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲା ତାର୍ ମାଗିରିଲା ମାଇଜିକେ ଜୁଇରି ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେରି ସେ କ୍‌ର, ଯଦି ସେ ବିବା ଅମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍ ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଇଚାହର୍ ବିବା ଅଉତ୍ ସେରି ପାପ୍‌ନଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ଯଦି ନିଜେ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ବିବା ନ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ମାଗିରିଲା ମାଇଜିକେ ବିବା ନ୍‌ଉଅ, ଇରି ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା। ଆର୍ ଜୁଇଲକ୍ ସେ ମାଗ୍‌ଣି କ୍‌ରିରିଲା ଟକିକେ ବିବା ଅଇଦ୍ ସେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ବିବା ନଇ ସେ ଆରେକ୍‌ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଅଣ୍ତ୍‌ରା ବଚିରେତା ହ୍‌ତେକ୍ ମାଇଜି ତାର୍ ଅଦିନେ ରେଉଅ, ମ୍‌ତର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ସେ ଜାକେ ଇଚା ତାକେ ବିବା କ୍‍ରୁହାରେ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଜାକେ ବିବା ଅଇଦ୍ ସେ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‌ତର୍ ମର୍ ଇଚାହର୍ ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଚେ, ସେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ରିଲେକ୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ ଅଇଦ୍, ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଇଚାଇ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ବାବୁଲେ। ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା ଜିନିଷ୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ଜାଣାମ୍‌ଲେ ଯେ, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍ଯାନ୍ ଆଚେବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ଗ୍ଯାନ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଅକାର୍ ଅମ୍‌କେ ଶିକାଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଲାଡ୍ ମାନାଇକେ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ରେଦ୍। ଯଦି କେ ମର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ଆଚେବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଜାଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଯେ ତାକେ କିଚି ଗ୍ଯାନ୍ ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଯେ ତାକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଣିଆଚେ। ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ବଳିହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା ଜିନିଷ୍ କାତା ବିଷୟେ ଅମି ଜାଣୁଲୁ, ଯେ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ମୁର୍‌ତିବ୍‌ଲି କାଇ ହେଁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇ। ଅମାର୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଗାଦାସ୍‌ବୁ ଦେବ୍‌ତା ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵର୍ ଆଚେ, ଯେ କି ଅମାର୍ ଉବା, ସେ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ଲାଆଚେ, ତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବାଚିଆଚୁ। ଆର୍ ଅମାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତାର୍‌ଗିନେ ଇସ୍‌ବୁ ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଲିଆଚେ, ଆର୍ ତାର୍ ଗିନେ ଅମି ବାଚିଆଚୁ। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତାକେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜାଇ ମାତ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଆର୍ ଅବେ ହେଁ ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା ଜିନିଷ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁର୍ କାଦିବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି କାମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିବେକ୍‌ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇଲି ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍ ସେନ୍‌କା କାଦି କାମ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ କାଦି ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ କି ଅସାର୍ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ କୁଇ କାଦି ନ୍‍କାଇଲେକ୍ ଅମାର୍ କାରି ନ୍‌ଷ୍ଟନଇ, କି କୁଇ କାଦି କାଇଲେକ୍ ଅମାର୍ ଲାବ୍‌ ନଇ। ମ୍‌ତର୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ତୁମାର୍ ଇ ଅଦିକାର୍ ଆଚେବ୍‌ଲି ଉଣା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତେ ହ୍‌କାଉଆ ନାଇ। ଯଦି ଗଟେକ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଶ୍‍ବାସି, ତୁମାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍ଯାନିଲକେ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରି ଜାତିରିଲାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ଆର୍ ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ବଳିହୁଜା କ୍‌ରିରିଲା ଜିନିଷ୍ କାତାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ହେଁ ସେ ଜିନିଷ୍ କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌। ତ୍‌ବେ ଜୁଇ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇସିର୍ ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ରିରିଲା ତୁମାର୍ ଇ କାମ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତାର୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନଇକି? ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ବାଇଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିରୁଦେ ହେଁ ପାପ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଆର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଯଦି କୁଇ କାଦିର୍ ଗିନେ ମର୍ ବାଇର୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅମ୍‌ଲି, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କାଦି କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌କାଇ। ମୁଇ ଯାଇରି ହେଁ କ୍‌ରୁକେ ସ୍ବାଦିନ୍ ଆଚି, ମୁଇ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମୁଇ ଦ୍‌କିଆଚି, ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ କ୍‌ରିରିଲା କାମାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହର୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରିଆଚାସ୍, ମୁଇ ହ୍‌କା ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଆଣିରିଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍ବାରା ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ତୁମାର୍ ଲଗେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ଆଚେ। ମକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମୁଇ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବା କାତାର୍ ହିଉତାର୍ ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍, କାଇରି ପିତର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍, ମୁଇ କାଇରି ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ମାଇଜିକେ ବିବା ଅଇ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବୁଲୁକେ ମର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ କି? ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ମୁଇ କାମ୍‍କ୍‍ରି ବାଚୁକେ ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାହର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଶଇନମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଡାବୁ ଦେଇ କାଦି କାଇ କାମ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଚାଷି ତାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ବାଳାର୍ ହ୍‍ଳ୍ କାମ୍‌କେ ଆଶା କ୍‍ରେଦ୍, ଗ୍‌ଉଳିଆ ତାର୍ ଗାଇ ଚେଳି ମେଣ୍ଢାର୍ ଦୁଦ୍ କାମ୍‌କେ ଆଶା କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ଇସ୍‌ବୁ ମର୍ ନିଜାର୍ ଅଦିକାରେ କଇନ୍‌କେରି, ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଇସ୍‌ବୁ ଲେକାଆଚେ। ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତିଆ ମାଡାଉତା ବ୍‌ଳ୍ ବ୍‌ଇଲାର୍ ଟଣ୍ଡେ କତ୍‌ରା ବାନ୍ଦାନାଇ।” ଇଶ୍ଵର୍ ବ୍‌ଇଲାର୍ କ୍‌ତା ହ୍‌କା କଇନ୍‌କେରି। ଇରି ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହେଁ ବୁଜାମ୍‌ଲି, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇରି ଅମାର୍ ଗିନେ ସେ ଲେକାଆଚେ। ବେଡା କ୍‌ସ୍‌ତା ମାନାଇ ଆର୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତିଆ ମ୍‌ଡାଉତା ମାନାଇ ବାଟା ହାମ୍‌କେ ଆଶାକ୍‌ରି କ୍‌ଷ୍ଟ ହ୍‌ଳିରେତି। ଯଦି ଅମି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆତ୍ମିକ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣିଆଚୁ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜ୍‍ଗତାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହାମ୍‌କେ ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇସ୍‌ବୁ ହାମ୍‌କେ ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ତ୍‌ବେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବେସି ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍। ମ୍‌ତର୍ ଅମି ତୁମୁକେ ସେ ଅଦିକାରେ କଇ ନ୍‌କେରୁ, କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ କାଇ ବାଦାନ୍‌ଉଅ ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ଆଚୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମନ୍ଦିରାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‌ଣି କାଦି ହାମ୍‌ଲାଇ ବ୍‌ଲି, ଜୁଇଲକ୍ ବେଦିଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ବାଗ୍ ସେତିହ୍‍ଣି ହାଉତି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇ, ସେ କାମେ ହ୍‌ଣି ତାର୍ କାଦିକେ ହାଇଦ୍ ଇରି ମାପ୍‌ରୁ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ମର୍ ଇ ଅଦିକାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ହେଁ ବ୍ଯବହାର୍ ନ୍‌କେରି। ମୁଇ କାଇରି ହେଁ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେରି, ଇତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଇରି ଲେକି ନ୍‌କେରି, ତ୍‌ବେ କେ ମର୍ ଇ ଗର୍ବାର୍ ଅଦିକାର୍ ମର୍‌ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଚାଡାଇ ନିଲେକ୍ ମୁଇ ମ୍‌ରିଜାତାର୍ ମର୍‌ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଯଦି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ମର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ଆଦେଶ୍ ହାଇଆଚି, ଯଦି ପର୍‍ଚାର୍ ନ୍‌କେରି ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ଯଗ୍ଯ। ମୁଇ ଯଦି ମର୍ ଇଚାରେ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲେହ୍‌ଣି, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଇନାମ୍ ହାଇଲେହ୍‌ଣି, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ ଲାଗି, ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ତ୍‌ବେ ମର୍ ଇନାମ୍ କାଇରି? ମର୍ ଇନାମ୍ ଇରି ଯେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ କାର୍ ସାଇଜ ବିନା ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁହାରି? ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଗିନେ ମର୍ ଜୁଇରି ହାଉତା କ୍‌ତା, ସେରି ମୁଇ ଦାବି କ୍‌ରିନ୍‌କେରି। ମୁଇ ଗଟେକ୍ ସ୍ବାଦିନ୍‌ ଲକ୍, ମୁଇ କାର୍ ଦାସ୍ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ ମୁଇ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଦାସ୍‌ହର୍ ଲେକିଆଚି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ ମୁଇ ନିଜ୍‍କେ ଯିହୁଦିହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଇଲେ ଆଚି। ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ, ଆର୍ ମୁଇ ବିଦିବିଦାନାର୍ ଅଦିନେ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ହେଁ ତାର୍ ଅଦିନେ ରିଲା ଲକ୍‌ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଇଲେ ଆଚି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଅଇନ୍‌ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣୁକେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଉହ୍‌ରି ମ୍‌ନେ ଯିହୁଦି ଅଇନ୍‌ରିଲା ଲକ୍‌ହର୍ ଚାଲାବୁଲା କ୍‌ରିଆଚି, ତାର୍ ଅର୍ତ ନଇ ଯେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ନ୍‌ମାନୁଲେ ବ୍‌ଲି। ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ଅଦିନେ ଆଚି। ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାବ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅଇଲେଆଚି। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ବିନ୍‌ବିନ୍ ର୍‌କମେ ଚାଲାବୁଲା କ୍‌ଲେଆଚି। ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ସେତିହ୍‍ଣି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌କେ ମୁଇ ଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ଲେଆଚି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି ଯେ, କେଲ୍‌ତା ତ୍‌ଇ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ବ୍‌ଳୁଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଗଟେଲକ୍ ହ୍‌କା ଜିତେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦ୍‌ବ୍‌ଳା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ହ୍‌କା ଇନାମ୍ ହାମ୍‌ ହାରାସ୍। ଜୁଇଲକ୍ କେଲ୍‌ ଶିକାଉତା ବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ଶିକୁକେ ହ୍‌ଳୁଲି। ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା ମୁକୁଟ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌ଉତା ମୁକୁଟ୍ ହାମ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁଲୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ସିଦାବାଟେ ଆଗେ ଗଟେକ୍ ଟିକ୍‌ଣା ଜାଗାଇ ଦ୍‌ବ୍‌ଳୁଲେ, ମୁଇ ଗୁବା ମାର୍‌ତା ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁଲେ ମ୍‌ତର୍ ହ୍‌ବନେ ଗୁବା ମାର୍‌ତା ଲକ୍ ହ୍‌ର୍ ନାଇ। ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମର୍ ଚାକର୍ ହର୍‌ ଅଦିନେ ର୍‌କିଆଚି, କାଇତାକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ମୁଇ ଯଦି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ଆଚି। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେର୍‌କା ଯେ ବେସି ଆଗେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଅମାର୍ ହୁର୍‌ବାର୍ କାଳାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଇ ରିଲାଇ, ସେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମେଗ୍‌ତ୍‌ଳେ ର୍‌କ୍ଷା ହାଇରିଲାଇ, ଆର୍ ସୁଫ୍ ନାଉର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ମ୍‌ଜାଇ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଜାଇରିଲାଇ। ମୋଶା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ନିୟମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମେଗ୍‌ତ୍‌ଳେ ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁରେ ଡୁବେନ୍ ନେଇରିଲା। ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା କାଦି କାଇ ରିଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ହାଣି ଡୁକିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜାତିରିଲା ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଆତ୍ମିକ୍ ଟେଡାଇ ହ୍‌ଣି ହାଣି ଡୁକିରିଲାଇ, ଆର୍ ସେ ଟେଡା ନିଜେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ତ୍‌ବେ ହଁ ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ନାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଇ ମ୍‌ରି ହଡିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଚିନ୍‍ତା ନ୍‌କେରୁକେ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା ନ୍‌କେରୁକେ, ଅମୁକେ ଇରି ଗଟେକ୍ ଜାଗ୍‌ରତାର୍ ବିଷୟ୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବଜି କାମ୍‌କେ ବ୍‌ସ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଉଟି ଗିତ୍‌ନାଟ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଗ୍‌ଲାଇ।” ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ଗଟେମାଡେ ତେଇଶ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍ ମ୍‌ଲାଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ପାପ୍ ଅମି କ୍‌ରୁ ନ୍‌ଚୁମା। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ସାହ୍ ଚାବ୍‌ଲାକେ ମ୍‌ଲାଇ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପରିକ୍ୟା ନ୍‌କେରୁମା। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ଉଟ୍‌ଲାଇ, ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ଆସିକ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ତା କ୍ଉଆନାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଗଟିରିଲା ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍, ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଜାଗ୍‌ରତାର୍ ବିଷୟ୍, ଆର୍ ଇସ୍‌ବୁ ଅମୁକେ ଜାଣାମ୍‍କେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି କାଳେ ହଚ୍‌ଲୁ ଆଚୁ। ଯେ ଯଦି କଇଦ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍ ଡାଟ୍ ଆଚେବ୍‌ଲି, ସେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ରେଉଅ, କାଇତାକ୍ ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପରିକ୍ୟାଇ ହ୍‌ଡି ପାପ୍ ନ୍‌କେର। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ପରିକ୍ୟା ବଗୁଲାସ୍, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ପରିକ୍ୟା ହ୍‌କା ବଗୁଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ନ୍‌ଗୁଚାଇ। ସେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ତୁମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ବାହାରେ ପରିକ୍ୟା ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ପରିକ୍ୟା ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳୁକେ ସେ ତୁମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେଇଦ୍, ଆର୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ବାଟ୍‌ଦ୍‌କାଇ ଦେଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ, ଏ ମର୍ ସାଙ୍ଗମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିରିଆ। ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ମୁଇ ବୁଦିରିଲା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ବାବି ଇସ୍‌ବୁ ଲେକୁଲେ, ମୁଇ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରି ନିଜେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରା। ପ୍ରବୁବଜ୍ ରୁଟି ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ରସ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଗିଲାସେ କାମ୍‌ଲୁ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌ଲୁ, ଇ ଗିଲାସେ ଡୁକ୍‍ତାବ୍‌ଳ୍ ଆର୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ଲା ରୁଟି କାତାବ୍‍ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ନିକେ ଡୁକୁଲୁ ବ୍‌ଲି ଆର୍ ତାର୍ ମାସ୍ କାମ୍‌ଲୁ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିନ୍ ବିନ୍‌ଲକ୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ରୁଟିକେ ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି କାମ୍‌ଲୁ, ଆର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ରୁଟି ସ୍‌ବୁଲକ୍ କାମ୍‌ଲୁ। ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କ୍‌ତା ବାବିଦ୍‌କା, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବଳି ହୁଜାକ୍‌ଲା ମାସ୍ କାଇଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ବେଦିଲ୍‌ଗେ ଅଉତିରିଲା ସେବା ଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତି ନ୍‌କେଲାଇ? ମୁଇ କାଇରି କ୍‍ମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲେ? ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ମୁର୍‌ତି ହୁଜାକ୍‌ଲା ବଗ୍ କାଇ ମୁଲ୍ଯ ଆଚେକି ଆର୍ ମୁର୍‌ତିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ବ୍‌ଲି? ନାଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ବେ ହେଁ ନଇ, ମର୍ କ୍‌ଉତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌ତିଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନାଇ ମ୍‌ତର୍ ସେରି ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାର୍ ନାଉଁଏ ଦେମ୍‌ଲାଇ। ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମାର୍ କାଇ ହେଁ ମିଳାମିସା ନ୍‌ଉଅ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ। ମାପ୍‌ରୁ ଗିଲାସ୍‌ ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାର୍ ଗିଲାସ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡୁକୁ ନାହାରାସ୍, ମାପ୍‌ରୁ ଟେବୁଲ୍ ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଟେବୁଲ୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ସି କାମ୍ ନାହାରାସ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ କି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ରିସା କ୍‌ରାମ୍‌ନ୍ଦ୍, ଆର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି ମାନ୍? ଅମିସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସାଦନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମାର୍ ସ୍ବାଦିନ୍‌ ଆଚେ, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଅମାର୍ ହାଇଁ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଇ। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସାଦନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମାର୍ ସ୍ବାଦିନ୍‌ ଆଚେ ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଅମୁକେ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ହ୍‌କା ନ୍‌ଦେକି, ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକାର୍ ଗିନେ ହେଁ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‌ରୁକେ, ଆର୍‌ ମ୍‌ନେ କାଇରି ହେଁ ନ୍‌ବାବିକ୍‌ରି, ଆଟେ ବ୍‌ଜାରେ ବିକ୍‌ତିରିଲା ମାସ୍ କାମ୍ ହାରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହର୍, ହୁର୍‌ତିବି ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅଦିକାର୍। ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍ ଯଦି କେ ତୁମୁକେ କାମ୍‌କେ କୁଦେଦ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନେ କାଇରି ନ୍‌ବାବିକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍ ଜୁଇରି ଦିଲେକ୍ ସେରି କାହା। ମ୍‌ତର୍ କେ ଯଦି ହୁଜା ଅଇଲିଆଚେ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ କାଦି କାହାନାଇ। ତୁମି ତୁମାର୍ ବିବେକ୍ କଇଲା ହାଇଁ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ କଇଲା ତାର୍ ବିବେକାର୍ ହାଇଁ, ବିନ୍‌ଲକାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଁ ସେ ମର୍‍ତ୍‌ଇ ରେତା ଅଦିକାର୍‌କେ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେର। ଯଦି ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେଇକ୍‍ରି କାଦି କାଇନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ କାଦିର୍ ଗିନେ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାଇତାକ୍ ମର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାହା କି ଡୁକା ଆର୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାସ୍, ସେସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଗିନେ କ୍‍ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦି କି ଗ୍ରୀକ୍ ଦେଶାର୍ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍‌ କାକେ ହେଁ ବାଦା ଦିଆସ୍‌ନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ହର୍ ଇଣ୍ତା, ମୁଇ ହେଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁଲକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଆସୁଲେ, ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେରି। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକାର୍ ଗିନେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ସେମ୍‌ନ୍ ର୍‌କ୍ଷା ହାମ୍‌ହାର୍‌ତି। ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମର୍‍ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଆଶା। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲେ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଏତାମ୍‌ଲାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ଦିଲେଆଚି ସେସ୍‌ବୁ ମାନୁଲାସ୍ ଲାଗି। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ ବୁଜାଇ ଦେମ୍‍ଲେ ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଣ୍ତହର୍, ଡକ୍‌ରାସି ଡକୁର୍‌ସିର୍ ମୁଣ୍ତହର୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମୁଣ୍ତହର୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ମାନାଇ ମୁଣ୍ତକେ ଡାହିକ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରେଦ୍ କି ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇ ଟକି ତାର୍ ମୁଣ୍ତକେ ଡାହି ନଇକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଡକ୍‌ରାସିର୍ ଅପମାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଟକି ତାର୍ ମୁଣ୍ତେ ଡାହି ଅଇଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍। ଯଦି କୁଇ ମାଇଜି ଟକି ତାର୍ ମୁଣ୍ତକେ ଡାହି ନ୍‌କେରେ, ତ୍‌ବେ ସେ ତାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ବାଳ୍ କାଟି ହ୍‌କାଉଅ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ମୁଣ୍ତକେ ଡାହି ଅଇକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‌ତର୍ ଅଣ୍ତରାମ୍‌ନ୍ ମୁଣ୍ତକେ ଡାହ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରୁପ୍‌ହର୍, ଆର୍ ତାର୍ ମଇମାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ଲାଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମଇମା ହର୍। ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଅଣ୍ତରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଆଚେ, ମ୍‌ତର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲା ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସୁସ୍‌ଟି ନଇ। ଅଣ୍ତରାର୍ ସୁସ୍‌ଟି ମାଇଜି ଟକିର୍ ଗିନେ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ମାଇଜି ଟକିର୍ ସୁସ୍‌ଟି ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲାର୍ ଗିନେ ଅଇଲିଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାଇଜି ଟକିର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଣ୍ତରାର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ଇତାର୍ ଚିନାହର୍ ମାଇଜି ଟକି, ତାର୍ ଅଣ୍ତରାର୍ ମ୍‌ଉତ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ସେ ତାର୍ ମୁଣ୍ତକେ ଡାହ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଇରି ଦ୍‌କୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ମାଇଜି ଟକି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ନଇ। କାଇତାକ୍ ମାଇଜି ଟକି ହେଁ ଅଣ୍ତରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ନଇ। କାଇତାକ୍ ମାଇଜି ଟକି ଅଣ୍ତରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଆଚେ, ଆର୍ ସେ ମାନାଇକେ ମାଇଜି ଟକି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ର୍‌ତା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ନିଜେ ବାବିଦ୍‌କା, ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ରୁଣ୍ତିକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ମାଇଜି ଟକି ତାର୍ ମୁଣ୍ତକେ ନ୍‌ଡାହିକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ କାଇରି ବ୍‍ଲ୍ କି? ଇ ହୁର୍‌ତିବି କାଇରି ତୁମୁକେ ଶିକ୍ୟା ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲି କି? ଜୁଇ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲା ଡେଙ୍ଗ୍‌କ୍‌ରି ବାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଉତାର୍ ତାର୍ ଗିନେ ଲାଜାର୍ ବିଷୟ୍। ମ୍‌ତର୍ ମାଇଜି ଟକି ଡେଙ୍ଗ୍‌କ୍‌ରି ବାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଉତାର୍ ତାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲ୍‌, ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରେଦ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ତାର୍ ବାଳ୍‌କେ ଡାହ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଯଦି କେ ଇ ବିଷୟେ ଟେକାଟେକି ଅମ୍‌କେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ତାକେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କାର୍ ନିୟମ୍ ନାଇ, କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ହେଁ ନାଇ। ମୁଇ କ୍‍ତେକ୍ ଇସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକ୍‍ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ନ୍‌କେରୁଲେ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ରୁଣ୍ତତାବ୍‌ଳ୍ ଇରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ନଇକ୍‌ରି ଅସାର୍ ଅମ୍‌ଲି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଆଗେ ଶୁଣ୍‌ଲେ ଆଚି ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ରୁଣ୍ତତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅମ୍‌ଲାସ୍ ବ୍‌ଲି, ଇକ୍‍ତା ସ୍‌ତ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଉଆସ୍ ସେରି ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କାଇତାକ୍ କେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ସେରି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁଇ ଦ୍‌ଳ୍ ଅଇକ୍‌ରି ପ୍ରବୁବଜ୍ କାମ୍‌ଲାସ୍ ସେରି “ପ୍ରବୁବଜ୍ ନଇ,” କାଇତାକ୍ କାତାବ୍‍ଳ୍ ବିନ୍‌ଲକେ ନ୍‌ଜାଗି କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ କାଦି କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍‌ କେ କେ ବୁକେ ରେତି ଆର୍‌ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାତିରେତି। କାମ୍‌କେ ହିମ୍‌କେ କାଇରି ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ନାଇ କି? ତୁମାର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଜ୍‌ କ୍‌ରାମ୍‌ଲାସ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଇରିକାଇରି ତୁମାର୍ ଉଦେଶ୍ କି? ମୁଇ ତୁମାର୍ ଇ କାମାର୍ ବିଷୟେ କାଇରି କଇନ୍ଦ୍? ତୁମାର୍ ପ୍ରଶଂସା ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ କି? ନାଇ ମୁଇ ତୁମାର୍ ପର୍‌ଶଂସା କ୍‍ରୁନାହାରି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ହାଇଆଚି ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଉତା ରାତି ସେ ରୁଟିଦ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଲା। ଆର୍ ସେରିସେ ବାଙ୍ଗିକ୍‌ରି ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦିଲା ଆର୍ କଇଲା, “ଇରି ଅମ୍‌ଲି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦାନ୍ ଦ୍‌ଇରିଲା ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍, ମକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାମ୍‌କେ ଇରି ମାନା।” ସେରି କାଇଲା ହ୍‌ଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ମାଡାଇ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କଇଲା, ଇ ମାଡାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ମର୍ ବ୍‌ନିଲ୍‌ଗେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନ୍‌ଉଁଆ ନିୟମ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ତର୍ ପ୍ରବୁବଜ୍ କାହାସ୍ ସ୍‌ତିତର୍ ମକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାମ୍‌କେ ମାନା। ତ୍‌ବେ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ତିତର୍ ଇ ରୁଟିକେ କାହାସ୍ ଆର୍ ଇ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍‌କେ ଡୁକାସ୍ ସ୍‌ତିତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତାର୍ ମ୍‌ଲା କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ନିଜେ ତିଆର୍ ନଇକ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇ ରୁଟିକେ କାଇଦ୍ ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଡୁକେଦ୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆର୍ ବ୍‌ନିର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇରୁଟି କାତା ଆଗ୍‍ତୁ ଆର୍ ଇ ଗିଲାସାର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ ଡୁକ୍‍ତା ଆଗ୍‍ତୁ ନିଜ୍‍କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଯେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଅର୍ତ ନ୍‌ବୁଜିକ୍‌ରି କାଇଦ୍, ଆର୍ ଡୁକେଦ୍ ତ୍‌ବେ ସେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଡ୍‌ଣ୍ତହାଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଜି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗାଦିଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଆର୍ ରଗେ ହ୍‌ଳିକ୍‌ରି ମ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ସେରି କାତା ଆଗ୍‍ତୁ ଆର୍ ଡୁକ୍‍ତା ଆଗ୍‍ତୁ ଯଦି ନିଜ୍‍କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗି ନ୍‌କେଲୁ ହ୍‌ଣି। ଆର୍, ଜଗତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ନ୍‌ହାମ୍ ଇତାର୍ ଗିନେ ଟିକ୍ ଅମ୍‌କେ ମାରୁର୍ ଦ୍ବାରା ବିଚାର୍‌ ଅଇ ଅବେ ଅମି ଶାସ୍‌ତି ହାମ୍‌ଲୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ହେଁ ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପ୍ରବୁବଜ୍ କାମ୍‌କେ ରୁଣ୍ତଲାସ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଜାଗା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ରୁଣ୍ତତାର୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଆସିନ୍‌କେରେ, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ଯଦି କେ ବୁକେ ଆଚେ, ତ୍‌ବେ ସେ ଗ୍‍ରେ କାଦି କାଇକ୍‍ରି ଆସ, ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌ ମୁଇ ଆଇଲେକ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବୁଜାଇ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଦାନ୍ ବିଷୟେ, ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ।। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା ଯେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ନ୍‌ରିଲାବ୍‌ଳ୍, ଜୀବନ୍ ନ୍‌ରିଲା ମୁର୍‌ତିକେ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାସ୍, ଆର୍ ବାଟ୍‌ବାଣା ଅଇରିଲାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ଜାଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ହାଇକ୍‌ରି କେ କ୍‌ବେ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍ ଯେ ଯୀଶୁ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ମାନାଇ ବ୍‌ଲି, ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନ୍‌ହାଇକ୍‌ରି କେ ଯୀଶୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରେ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ପର୍‌କାର୍ ଆଚେ, ମ୍‌ତର୍ ଆତ୍ମା ଗଟେକ୍। ବିନ୍‌ବିନ୍ କ୍‍ରି ସେବା କ୍‌ରୁଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଗଟେକ୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନା ଅମ୍‌ଲି। ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ପର୍‌କାର୍, ମ୍‌ତର୍ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଯେ କି ଅମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବିନ୍‌ବିନ୍ କ୍‍ରି ଦିଲାଆଚେ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ଦ୍ବାରା କେ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା ଦ୍‌ଇଦ୍। ଆର୍ ବିନ୍‌ଲକେ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ବାରା ଗ୍ଯାନାର୍ କ୍‌ତା ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା କାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ କାକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। କାକେ ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି, କାକେ ବବିଶ୍ବତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତି, କାକେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଆତ୍ମା ଚିନ୍‍ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି, କାକେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତି, ଆର୍ କାକେ ସେ ବାଷାର୍ ଅର୍ତ କ୍‌ଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲାଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ଇସ୍‌ବୁ ସେ ଗଟେକ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହ୍‌କା କ୍‍ରି ର୍‌ଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାହର୍ ଜାକେ ଜୁଇରି ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ଦାନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗଟେକ୍, ଆର୍ ସେତି ଆତ୍‌ଗଡ୍ ବେସି, ମ୍‌ତର୍‌ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ବେସି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ମାନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଅଉଅ କି, ଗ୍ରୀକ୍ ଅଉଅ, ଚାକର୍‌ ଅଉଅ, କି ମୁକ୍‌ଳିରିଲା ଲକ୍ ଅଉଅ, ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଇଚାହର୍ ଡୁବେନ୍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ଅଇଲୁଆଚୁ, ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ମାକେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହାଇଲୁ ଆଚୁ। ଗ୍‌ଗାଳେ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ସେରି ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଗଡ୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଆକିକାନ୍‌ ଇସ୍‌ବୁ ଆଚେ। ହାଦ୍ ଯଦି ମୁଇ ଆତ୍‌ହର୍ ନଇ, ଆର୍ ମୁଇ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ରେଇ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହାଦ୍‌କେ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କାଡି ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାରେ। କାନ୍ ଯଦି କଇଦ୍ ମୁଇ ଆକିହର୍ ନଇ, ଆର୍ ମୁଇ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ରେଇ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ଗ୍‌ଗାଳ୍ କାନ୍‍କେ କାଡି ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାରେ। ଯଦି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗଟେକ୍ ଆକି ଅଇଦ୍, ତ୍‌ବେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଶୁଣୁକେ ଅଇଦ୍? ଆର୍ ଯଦି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗଟେକ୍ କାନ୍ ଅଇଦ୍, ତ୍‌ବେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସୁଙ୍ଗୁକେ ଅଇଦ୍? ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ଆକିକାନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଟାଣେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାଇ ର୍‌କିଆଚେ। ଯଦି ସେସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ କି ଗଡ୍ ଅଇରିଲେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବୁଲାଚାଲା ଅଇଲିହ୍‍ଣି? ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆତ୍ ଗଡ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅଲ୍‌ଗା ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ସେ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଇଦ୍। ଆକି ଆତ୍‌କେ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରେ ଯେ, “ତର୍ ସାଇଜ ମକେ ଲଡାନାଇ ବ୍‌ଲି, କି ମୁଣ୍ତ୍ ହାଦ୍‌କେ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରେ ଯେ, ତର୍ ସାଇଜ ମକେ ଲଡାନାଇ ବ୍‌ଲି।” ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଆତ୍ ଗଡ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍ ସେସ୍‌ବୁ ହ୍‌କା ବେଶି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଆତ୍ ଗଡ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେଶି ଲଡାନାଇ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲୁ ସେ ସ୍‌ବୁକେ ଅମି ନିକାକ୍‌ରି ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ଆରେକ୍‌ ହେଁ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଅମି ବେଶି ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ମ୍‌ତର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବେଶି ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ଯେ ଜୁଇ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅଳକ୍ ଅବାବ୍ ଆଚେ ତାକେ ବେସି ସନ୍‌ମାନ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅମ୍‌ନ୍‌ହାରେ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍ ଗଡ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସାଇଜ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅମ୍‌ଲାଇ। ଗ୍‌ଗାଳେ ଗଟେକ୍ ଆତେ କି ଗଡେ ମାଡ୍ ଅଇଲେକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଆକିକାନ୍ ମ୍‌ନ୍ ସେ ଦୁକା ବଗୁଲାଇ। ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଗଡ୍ ଆକିକାନ୍ ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସେତିର୍ ଗିନେ ମାନ୍‍ତି ହାମ୍‌ଲାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍, ତୁମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ ଗଡ୍‌ମ୍‌ନ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାକେ, ହ୍‌ଚେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଗୁରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇକେ, ରଗ୍ ନିକା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକେ, ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକେ, ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ, ହ୍‌ଚେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ମାନାଇକେ ସେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା କି? ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କି? ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଗୁରୁ କି? ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦାନ୍ ହାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବାଷାର୍ ଅର୍ତ ବୁଜାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆତ୍ମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦାନ୍‌ସ୍‌ବୁ ହାମ୍‌କେ ବେଶି ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଇତିହ୍‌ଣି ଆରେକ୍‌ ବେଶିବ୍‌ଲ୍ ର୍‌ସ୍‌ତା ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍। ଯଦି ମୁଇ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଷାତ୍‌ଇ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଷାତ୍‌ଇ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯଦି ମର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଲାଡ୍‌ନାଇ, ତ୍‌ବେ ଗଣ୍ଟା ମାର୍‌ଲେକ୍ ଜୁଇ ଡାଇ ଡାଇ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ଟହ୍‌ଳି ମାର୍‌ଲେକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଟାଇଁ ଟାଇଁ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଅଇଦ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇସ୍‌ବୁ। ଯଦି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବାବବାଣି କ୍‌ଉତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ହେଁ ର୍‌ଇଦ୍, ସ୍‌ବୁ ଲୁକିରିଲା ବାକ୍ୟ ବୁଜୁକେ ମର୍ ବୁଦି ର୍‌ଇଦ୍, ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ଗୁଚାମ୍‌କେ ହେଁ ମର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ର୍‌ଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଲାଡ୍‌ନାଇ ତ୍‌ବେ ଇସ୍‌ବୁ ରିଲେକ୍ ହେଁ କାଇ ଲାବ୍‌ନାଇ। ଯଦି ମୁଇ ଅର୍ଜିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦାନ୍ କ୍‌ରୁହାର୍‌ଲେକ୍ କି ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‌ହାରି, ତ୍‌ବେ ହେଁ ଯଦି ମର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଲାଡ୍‌ନାଇ ତ୍‌ବେ ସେସ୍‌ବୁ ବେକାର୍। ଲାଡ୍ ରିଲେକ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳୁକେ ଅଇଦ୍, ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ରିସା ନଇ, ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ନ୍‌କେରେ, ଅକାର୍ ନ୍‌କେରେ, ଲାଡ୍ ରିଲେକ୍ କାକେ ରିସା ଅମ୍‌କେ ନଇ, ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ଚିନ୍‍ତା ନ୍‌କେରେ, ବେଗି ରିସା ନଇ, ଆର୍ କେ ତାକେ କାଇରି କ୍‌ଲେକ୍ ସେ ତାର୍ ପ୍ରତିସଦ୍ ନେମ୍‍କେ ମ୍‌ନେର୍‌କି ନ୍‌କେରେ। ଲାଡ୍ ରିଲେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ତ୍ କାମେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଲାଡ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳେଦ୍, ଲାଡ୍ ରିଲେକ୍ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍, ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରେଦ୍। ଲାଡ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ବାବବାଣି ଅଳ୍‌କ୍ ଦିନାର୍ ଗିନେ, ଆର୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହେଁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍, ମାନାଇର୍ ବୁଦି ହେଁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ଅମାର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦାନ୍ ଅଳ୍‌କ୍‌ ହ୍‌କା। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ହୁରା ଅଇଲେକ୍ ଅଳ୍‌କ୍ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ମୁଇ ହିଲା ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ହିଲାହର୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତିରିଲେ, ଆର୍ ହିଲାହର୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଅବେ ଆରେକ୍‌ ହିଲାହର୍ ନଇ। ଅମି ଅବେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କୁଲୁ ସେ ହ୍‌ର୍‌ନା ଦ୍‌ର୍‌ହାଣେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ନ୍‌ଡିସ୍‌ତି ରିଲାହର୍ ଅମାର୍ ରୁପ୍‌ହର୍। ମ୍‌ତର୍ ଦିନ୍ ଆସେଦ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସାମ୍‌ନା ସାମ୍‌ନି ଅଇକ୍‌ରି ଦ୍‌କୁନ୍ଦ୍। ଅବେ ମୁଇ ଜୁଇରି ଜାଣୁଲେ ସେରି ଅଳ୍‌କ୍ ସେ ଜାଣୁଲେ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ସ୍‌ବୁ ଜାଣ୍‌ଲେକ୍ ମୁଇ ହେଁ ସେଦିନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହୁରାକ୍‌ରି ଜାଣିନ୍ଦ୍। ବିଶ୍‍ବାସ୍, ବ୍‌ର୍‌ସା, ଆର୍ ଲାଡ୍ ଇ ତିନିଗଟ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଲାଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ବ୍‌ଡ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁକେ ଶିକା, ଆର୍ ଆତ୍ମିକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦାନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ମ୍‌ତର୍ ବାବବାଣିର୍‌ ଦାନ୍ ହାମ୍‌କେ ବେସି ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ଯେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ସେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରେଦ୍, ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି, ମ୍‌ତର୍‌ ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ବାରା ଲୁକିରିଲା କ୍‌ତା କଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ସେ ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ବୁଜ୍‌ଲାହର୍ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଡାଟ୍ କ୍‌ରୁକେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁଲି, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାସ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେମ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଡାଟ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ସେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଡାଟ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କଇଲେକ୍ ମୁଇ ବେଶି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇନ୍ଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଉଆ ବ୍‌ଲି ମର୍‌ଇଚା। ଯେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କଇଦ୍, ସେ ଯଦି ସେତିର୍ ଅର୍‌ତ୍‌ ବୁଜାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେରି ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍, ମ୍‌ତର୍ କେ ଯଦି ଅର୍‌ତ୍‌ ନ୍‌କଇ, ତ୍‌ବେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ବାଦୁଲେ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବେଶିବ୍‌ଲ୍ ଅଇଦ୍। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଯଦି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିକ୍‍ରି ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କଇନ୍ଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇଲା ବାକ୍ୟ, କି ଗ୍ଯାନ୍, କି ବବିଶ୍ବତ୍‌ କ୍‌ତା ସିକ୍‍ତା ବିଷୟ୍ ନ୍‌ଜାଣାଇଲେକ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମୁକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଡାଟ୍ କ୍‌ରାଇନ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯଦି ଜୀବନ୍ ନ୍‌ରିଲା ସୁର୍‌ଲି କି ସାର୍‌ଙ୍ଗି ଅଉଅ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌ବାଜେ, ସେରି ଯଦି ବାଜ୍‌ତା ତ୍‌ଇ ବିନ୍ ସର୍ ନ୍‌ରେଇ, ତ୍‌ବେ ସାର୍‌ଙ୍ଗିଏ କାଇରି ବାଜୁଲି, ସେରି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜାଣି ଅଇଦ୍‌। ଆର୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଶଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ମରି ବାଜାଉତି, ଯଦି ତାର୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଟିକ୍‌ନାଇ, ତ୍‌ବେ ଜୁଜେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ କେହେଁ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ନ୍‌ଅତ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ନ୍‍ଜାଣ୍‍ଲା ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଆସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମି କାଇରି କ୍‌ତା ଅମ୍‌ଲାସ୍ ବ୍‌ଲି କେ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତା ଅଉତାର୍ ହ୍‌ବନ୍ ଉଡାନିଲା ହର୍ ଅଇଦ୍। ଇ ଜ୍‍ଗତେ ଗାଦି ବାଷା ଆଚେ, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ବାଷାର୍ ଅର୍ତ ଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ କ୍‌ତା ଅଇରିଲା ବାଷା ଯଦି ମୁଇ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାରୁଲେ, ତ୍‌ବେ ସେ ବାଷାଇ କ୍‌ତା ଅଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବିଦେଶି ଲକ୍‌ହର୍, ମୁଇ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବିଦେଶି ଲକ୍‌। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଆତ୍ମିକ୍ ଦାନ୍ ହାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍, ସେ ସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୁଇସ୍‌ବୁ ତୁମାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଡାଟ୍ କ୍‌ରାଇଦ୍, ସେସ୍‌ବୁ ଦାନ୍ ହାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା ଅମ୍‌ଲା, ସେ କ୍‌ତା ଅଇଲାର୍ ବୁଜାଉତା ଦାନ୍ ମିଳ୍‍ଲି ବ୍‌ଲି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଯଦି ବିନ୍‌ ବାଷାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, ତ୍‌ବେ ମର୍ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ଆତ୍ମା ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲି, ମ୍‌ତର୍ ମର୍ ମ୍‌ନ୍ ସେତି ନ୍‌ରେଇ। ତ୍‌ବେ ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍? ମୁଇ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ବୁଦି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହେଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗିତ୍ କଇନ୍ଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ବୁଦି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଗିତ୍ କଇନ୍ଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ବାରା ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍, କାଇତାକ୍ ତୁମି କାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ବୁଜ୍‌ତି। ତ୍‌ବେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆମେନ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି? ତ୍‌ବେ ତୁମି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌ଲାସ୍ ସେରି ସ୍‌ତ୍, ମ୍‌ତର୍‌ ତୁମାର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡାଟ୍ କ୍‌ରାମ୍ ନ୍‌ହାରାସ୍। ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍, ବିନ୍‌ ବାଷାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁହାରି। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ଶ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ବାଦୁଲେ, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବୁଜ୍‌ଲାହର୍ ହାଁଚ୍‌ଗଟ୍ କ୍‌ତା କଇଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଇ ସ୍‌ବୁ ବୁଜ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ସାନ୍ ହିଲାହର୍ ବାବାନାଇ, ମ୍‌ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ସାନ୍ ହିଲାହର୍ ଅଉଆ। ମ୍‌ତର୍ ବୁଦି ଆର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ତ୍‌ଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଲକାର୍ ହର୍ ଅଉଆ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକାଆଚେ, “ମାପ୍‌ରୁ କଇଲା, ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଦିବିଦାନ୍ ଦ୍ବାରା ଇଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମୁଇ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ତ୍‌ବେ ବିନ୍‌ବାଷାଇ କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ମୁଇ ଇ ଜାତିସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତା ଅଇନ୍ଦ୍, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍‍କ୍‍ତା ନ୍‍ଶୁଣ୍‌ତି।” ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଚିନ୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅବିଶ୍ବାସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ହର୍‌। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଅବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍ ଚିନ୍ ହର୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇରି ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ ହର୍। ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ରୁଣ୍ଡ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯଦି ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ଉତି, ତ୍‌ବେ ସେତିରିଲା ଅଲ୍‌ଗା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କି ଅବିଶ୍ବାସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁମୁକେ ବ୍‌ୟା ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି ମ୍‌ତର୍ ସେତି ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଉତି ର୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ସେତିରିଲା ବିନ୍‌ଲକ୍ କି ଅବିଶ୍ବାସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ବାକ୍ଯକେ ଶୁଣ୍‌ତି, ଆର୍ ସେବାକ୍ଯର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଉତି ଆର୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଲୁକ୍‌ଲା ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ହ୍‌ଦାଇ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଯଦି ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି, ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେବ୍‌ଲି ସେ ହୁଟାଇକ୍‌ରି କ୍‌ଉତି। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ମର୍ କ୍‌ଉତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି ଯେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ରୁଣ୍ତଲାସ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କେ ଗିତ୍ କ୍‌ଉଆ କେ ଶିକ୍ୟା ଦେଉଅ, ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପ୍ରକାଶିତ୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ର୍, ଆର୍ କେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଅ କେ ସେତିର୍ ଅର୍ତ ବୁଜାଇ ଦେଉଅ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଡାଟ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ଯଦି କେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ତ୍‌ବେ ଗଟେଲକ୍ ହ୍‌ଚେ ଗଟେଲକ୍ ଦୁଇ କି ତିନିଲକ୍ କ୍‌ଉତ୍, ଆର୍ ବିନ୍ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ତାର୍ ଅର୍ତ ବୁଜାଇ ଦେଉଅ। ମ୍‌ତର୍ ଯଦି ଅର୍ତ କ୍‌ରୁକେ କେ ନାଇ ତ୍‌ବେ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ଚୁପ୍ଅଇ ରେଉଅ, ଆର୍ ସେ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସେ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଅ। ଦୁଇ କି ତିନିଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ କ୍‌ଉତ୍, ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତାକ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରତ୍। ପାର୍‌ତେନା ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲା କୁଇ ମାନାଇ ଯଦି ଉଲ୍‌ସ୍‌ଣେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କାଇ ଦର୍‌ଶନ୍ ହାଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ମାନାଇ ଚୁପ୍ ଅଉଅ। ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଲଡାଆଚେ ଲାଗି ଗଟେଲକ୍ ହ୍‌ଚେ ଗଟେଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରା। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ କ୍‌ଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ସେ କ୍‌ଉତା ମାନାଇ ତାର୍ ଅଦିନେ ର୍‌ଇକ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ କ୍‌ରାଉତା ଲକ୍‌ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଶାନ୍‌ତିର୍ ଇଶ୍ଵର୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମ୍‌ଲି ତୁମାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ହେଁ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଚୁପ୍ଅଇ ରେଉତ୍। କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ନିୟମ୍ ନାଇ, ଆର୍ ମୋଶାର୍ ବ୍ଯବସ୍ତାର୍ ଅଦିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ରେଉତ୍। ଯଦି ସେମ୍‌ନ୍ କାଇ ବିଷୟ୍ ବୁଜୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ତାକାର୍ ଅଣ୍ତରାକେ ହ୍‌ଚାରତ୍, କାଇତାକ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ମାଇଜି ଟକିର୍ ଗିନେ ଲାଜାର୍ ବିଷୟ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ କାଇରି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବାରାଇ ରିଲି କି? ଆର୍ ଇରିକାଇରି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌କା ଆସିରିଲି କି? ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯଦି କେ ତାର୍ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କି ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍ ହାଇରିଲା ମାନାଇ ବ୍‌ଲି ବାବେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଜାଣ ଯେ ଇତି ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲେକୁଲେ ସେସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‌ଇରିଲା ଆଦେଶ୍। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ କଇଲା କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେରାସ୍, ତ୍‌ବେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କ୍‌ତାକେ ହେଁ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍‌ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରା, ଆର୍ ବିନ୍‌ ବାଷାଇ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ତାକେ ହେଁ ମ୍‌ନା କ୍‍ରାନାଇ। ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଟିକ୍‌ବାବେ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲେ, ସେରି ତୁମୁକେ ଏତାଇ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ତୁମି ମାନିରିଲାସ୍ ଆର୍ ସେତି ତୁମାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଡାଟ୍ ଆଚେ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍ରି ରିଆସ୍‌, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଆଚାସ୍‌, ନଇଲେକ୍ ତୁମି ବେକାର୍‌ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଇଆଚାସ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଜୁଇ ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ହାଇରିଲେ, ତୁମୁକେ ଜାଣାଇ ଆଚି, ସେରି ସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ବ୍‌ଡ୍, ସେରି ଅଇଲି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲା ହର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ଲା। ଆର୍ ତାକେ ତହିରିଲାଇ ଯେ, ଶାସ୍‌ତର୍ ଇସାବେ ତିନିଦିନ୍ ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୀବନ୍ କ୍‍ରି ଉଟାଇଲା। ସେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପିତର୍‌କେ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ବାରଗଟ୍ ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇରିଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ଜାତିରିଲା ହାଁଚ୍ ଶହ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଜ୍‍ଗତେ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ବେଶି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଜୀବନ୍ ଆତ୍‍ତି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଯାକୁବ ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ସେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ମୁଇ ରିଲେ, ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ହ୍‌ଚେ, ବୁଲ୍ ସ୍‌ମୟେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହିଲାହର୍ ମକେ ହେଁ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମୁଇ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ସାନ୍‌, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ହ୍‌ଟାଇଲା ନାଉଁ ହାଉତାର୍ ମର୍ ଜଗ୍ଯନାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ଲେଆଚି। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ମୁଇ ଜୁଇରି ଅଇଲେଆଚି, ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦ୍ବାରା ଅଇଲିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁଇ ବେଶି କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ଲେଆଚି, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ କ୍‌ଲେଆଚି ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ହାରି, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ରିଲି ଲାଗି ଇସ୍‌ବୁ ହୁରା ଅଇଲିଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଅଉଅ କି ସେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଅଉଅତ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତାକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ଲା ଆଚେ ଇରିହ୍‌କା ଅମାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଦେଶ୍। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ହେଁ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଆରେକ୍‌ ଉଟିନ୍‌କେର୍‌ତି ବ୍‌ଲି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍? ଯଦି ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଉଟିନ୍‌କେର୍‌ତି ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଁ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିନ୍‌କେରି ଆଚେ। ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟିନ୍‌କେଲା ଆଚେ ତ୍‌ବେ ଅମି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବେକାର୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହେଁ ବେକାର୍। ତ୍‌ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟେ ମିଚ୍ କଇଲା ହର୍ ଅଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ଅମି କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନେ ଉଟାଇଆଚେ ବ୍‌ଲି। ଯଦି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟିନ୍‌କେରେ ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାଇ ନ୍‌କେରି ଆଚେ। ଯଦି ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଆରେକ୍‌ ନୁଟ୍‌ତି ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଟିନ୍‌କେରେ। ଆରେକ୍‌ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ନୁଟ୍‌ଲା ଆଚେ, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବେକାର୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ପାପେ ସେ ବୁଡିକ୍‌ରି ଆଚାସ୍। ଆର୍ ତାର୍ ଅର୍ତ ଇରି ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ମ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଯଦି ଜଗତେ ବଚ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରୁଲୁ, ତ୍‌ବେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅମାର୍ ବେଶିଦୁକ୍‌ ଅଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ତି ସେରି ଦ୍‍କାଇ ଦେମ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ଲା ଆଚେ। ଗଟେକ୍ ଲକାର୍ ଗିନେ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆଇଲି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଲକାର୍ ଗିନେ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜୀବନାର୍ ବାଟ୍ ମିଳ୍‌ଲି। ଆଦ‍ମାର୍ ଲାଗି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍‌ ଲାଗି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟ୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ଉଟ୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉଟ୍‌ଲା ଆଚେଲାଗି ସେ ଆରେକ୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ମ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟ୍‌ତି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯୁଗ୍‌ସେସ୍ ଅଇଦ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଶାସନ୍, ଅଦିକାର୍, ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ନାସ୍ କ୍‍ରି ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ରାଇଜ୍‌ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦ୍‌ଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଶତ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନ୍‌ସେଙ୍ଗାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଶ୍‌ତ୍‌ରୁ ହର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ହେଁ ନାସ୍ ଅଇଦ୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଦିନେ ର୍‌କେଦ୍। ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବ୍‌ଲି କଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଚାଡିକ୍‌ରି, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଳେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦ୍‌ଇଦ୍। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଦିନେ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଁ ତାର୍ ଉବାସି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଳେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ଗାଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶାସନ୍ ହୁରାଅଇଦ୍। ମ୍‌ଲା ଲକାର୍ ଗିନେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍? କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାବୁଲାଇ ଯେ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଉଟିନ୍‌କେର୍‌ତି ବ୍‌ଲି, ତ୍‌ବେ ତାର୍ ଗିନେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇତାକ୍ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‌ଲାଇ? ଆର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କାଇତାକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁଲୁ? ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଜୀବନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇଲିଆଚେ ଲାଗି ତୁମାର୍ ଗିନେ ମର୍ ଅତେକ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ମୁଇ ମ୍‌ର୍‌ତା ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁଲେ। ଯଦି ମୁଇ ଏଫିସ ସ୍‌ହର୍ ତ୍‌ଇ ବ୍‌ନାର୍ ଜ୍‌ତୁମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରିରିଲେ, ତ୍‌ବେ ମର୍ କାଇଲାବ୍ ଅଇଲି? ଯଦି ମ୍‌ଲାଲକ୍ ଆରେକ୍‌ ଉଟିନ୍‌କେର୍‌ତି ତ୍‌ବେ ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ କାମା, ହିମା କାଇତାକ୍ କାଲିକେ ତୋ ଅମିମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ରୁନ୍ଦ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌କ ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସ୍‌ଲେକ୍ ତୁମାର୍ ଇଜତ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ ଆର୍ ପାପ୍ କ୍‍ରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଲାଜାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟ୍ ନ୍‌ଜାଣି ଆତ୍‍ତି। ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ଉଟ୍‌ତି ବ୍‌ଲି ଯଦି କେ ହ୍‌ଚାରେଦ୍? ଆର୍ କ୍‌ନ୍‌କା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ତି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ବ୍‌କୁଆ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅତେକ୍ ହେଁ ନ୍‍ଜାଣୁଲାସ୍, ଜୁଇ ବିଆନ୍ ବୁଣୁଲାସ୍ ସେରି ନ୍‌ମେଲେକ୍ ଗ୍‌ଜା ନଇ, ଜୁଇ ଗ୍‌ଚ୍ ବାରାଇଦ୍ ତୁମି ସେତାକ୍ ବୁଣି ନ୍‍ରିଆସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍ଉଁ କି ବିନ୍ ଗଟେକ୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତିଆ ବିଆନ୍ ବୁଣି ରିଆସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଇଚାହର୍ ସେ ବିଆନ୍‌କେ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ସ୍‌ବୁ ବିଆନ୍‌କେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ରୁପ୍‌ହର୍ କ୍‍ରି ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ମାନ୍ ନଇ, ମାନାଇ ଲକାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗଟେକ୍ ରକ୍‌ମ୍, ଜ୍‌ତୁମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍ ରକ୍‌ମ୍, ଚେଳେ ଆର୍ ମାଚ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟ୍ ରକ୍‌ମ୍। ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ବିନ୍‌ବିନ୍ ର୍‌କମ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆଚ୍‌ତି, ସେନ୍‌କାର୍ ଆକାଶେ ହେଁ ବେଳ୍, ଜନ୍ ଆର୍ ତାରାମ୍‌ନ୍ ଆଚ୍‌ତି। ଆକାଶେ ରେତା ଜିନିଷ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ର୍‌କମ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆଚ୍‌ତି ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ରେତା ଜିନିଷ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ର୍‌କମ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆଚ୍‌ତି। ବେଳାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଗଟେକ୍ ର୍‌କମ୍ ଜନାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆର୍‍ଗଟେ ର୍‌କମ୍, ଗଟେକ୍ ତାରାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ତାରା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ର୍‌ଇଦ୍। ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ରୁପ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଅମ୍‌କେ ତହ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‌ତର୍ ସେରି କ୍‌ବେ ଆରେକ୍‌ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ନଇ ଉଟେଦ୍। ତହ୍‍ତା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ମଇମା ହାଇଦ୍‌। ତହ୍‍ତା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ନାଇ ଆର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ର୍‌ଇଦ୍। ତହ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଜଗତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଉଟ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆତ୍ମିକ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ଯଦି ଜ୍‍ଗତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆଚେ ତ୍‌ବେ ଆତ୍ମିକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହେଁ ଆଚେ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ ଯେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଆଦ‍ମ୍ ମାନାଇ ହର୍ ସୁସ୍‌ଟି ଅଇରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଆଦ‍ମ୍ ଯେ କି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୀବନ୍ ଦେତା ଆତ୍ମା ଅଇଲା। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଆତ୍ମିକ୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ରିଲି, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ରିଲି ସେସ୍‌ବୁ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଷୟ୍, ମ୍‌ତର୍ ହ୍‌ଚେ ଆତ୍ମିକ୍ ବିଷୟ୍ ଆଇଲିଆଚେ। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଆଦ‍ମ୍ ମାନାଇ ରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ମାଟିଏ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ଆଦ‍ମ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହୁର୍‌ତିବିର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେମ୍‌ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍‌ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମାନାଇ ଆଦ‍ମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅବେ ମାଟିଲ୍‌ଗେ ତିଆର୍ ଅଇଲା ମାନାଇ ଆଦ‍ମାର୍ ହର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହାଇଲୁ ଆଚୁ, ମ୍‌ତର୍ ଗଟେଦିନ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ମାନାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହାମ୍‌ହାରୁ। କାଇତାକ୍ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ଇ ଜଗତେ ଅମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମାସ୍ ଆର୍ ବିନିଏ ତିଆର୍ ଅଇଆଚେ, ଅମାର୍ ଅନ୍‌କା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌ଉତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରେ। ଶୁଣା, ମୁଇ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେରି ଅମ୍‌ଲି ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମ୍‌ରି ନ୍‌କେରୁ। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ମରି ବାଜ୍‌ଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେ ଦାହ୍‍ରେ ଆକି ମିଟ୍‌କା ମାର୍‌ଲାହର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାଦ୍‌ଲି ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ତି, ଆର୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବାଦ୍‌ଲି ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଜୁଇରି ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତାର୍ ରିଲି ସେ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅବେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌ଉତା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ବାଦ୍‌ଲି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ମୁଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ମ୍‌ର୍‌ତା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବାଚ୍‌ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ହିନ୍ଦୁକ୍ ଅଇଦ୍‌। ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନ୍‌ମେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଲେକ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଇବାକ୍ଯ ହୁରାଅଇଦ୍, “ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଲିଆଚେ ଆର୍ ଯୀଶୁ ଜିନ୍‌ଲା ଆଚେ, ଏ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କାଇତାକ୍ ତୁଇ ଜିଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲିସ୍? ଆର୍ ଏ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କେଣେ ତର୍ ସେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେତା ଶ୍‌କ୍‌ତି?” ପାପାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍‌ ଗିନେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମାର୍‌ ଗିନେ ପାପ୍ ଅମ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମା, କାଇତାକ୍ ସେ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ବାରା ସେ ଅମୁକେ ଜିଣାଇ ଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ରିଆ, ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ କାମେ ସେ ଲାଗିରିଆ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା ଯେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ତୁମି କ୍‌ଲାକାମ୍ ବେକାରେ ନଇ। ମୁଇ ଗାଲାତୀୟ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇଆଚି ସେରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଦାନ୍ ଦେତାର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କାମ୍‌କ୍‌ରା। ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାଇ ସ୍‌ବୁ ରଇବାର୍ ଦିନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଡାବୁ ସ୍‌ଙ୍ଗାଉଆ, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଆଇଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଡାବୁ ଆଦାଇ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ହେଳେ। ମୁଇ ଆଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାକେ ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉଆସ୍ ସେ ଲକେ ମୁଇ ଚିଟିଦ୍‌ଇ କ୍‍ରି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦାନ୍ ଦ୍‍ରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇନ୍। ଯଦି ମୁଇ ହେଁ ସେତି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ହ୍‌ଳେଦ୍ ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜାତି। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ମାକିଦନିଆ ଜିଲା ବାଟ୍ ଅଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ, ସେତିହ୍‍ଣି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ବାବୁଲେ ଯେ, ମୁଇ ଆଇଲେକ୍ ସେତି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‍ତିଦିନ୍ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍, ସେତି ମୁଇ ଶୀତ୍‌ମାସ୍ କାଟାଇନ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲେ, ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଜ୍‌ଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମକେ ସାଇଜ କ୍‍ରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଅବେ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅଳ୍‌କ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଦ୍‌କାକ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଇଚା ନାଇ। ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ଇଚା ଅଇଲେକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେଶିଦିନ୍ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ। ମ୍‌ତର୍ ପେଣ୍ଟିକଷ୍ଟ୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ। ଇତି ମର୍ ବିରୁଦେ ବେଶି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରିଲେକ୍ ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ମର୍‌ଗିନେ ବାଟ୍ ଉଗାଳା ଆଚେ। ଯଦି ତୀମଥି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲେକ୍ ତାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ମାନ୍‍ତିକ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ସେ ହେଁ ମର୍‌ହର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲା। କେ ହେଁ ତାକେ ଗୁର୍‌ନା କି ଲିନ୍ଦା ନ୍‌କେର, ସେ ଶାନ୍‌ତିରେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆସେଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ସାଇଜ କ୍‍ରା, ତ୍‌ବେ ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବାଉଳି ଆସେଦ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗିକ୍‌ରି ଆଚି। ମ୍‌ତର୍ ବାଇ ଆପୋଲାର୍ ବିଷୟେ ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‌ଲେ ଯେ, ତାକେ ମୁଇ ଗାଦାତର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ କଇଆଚି, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ସେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ହ୍‌ଚେ ସୁଜଗ୍‌ ହାଇଲେକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଗରତ୍ ଅଇରିଆ, ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ସାହାସେ ବ୍‌ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଅଉଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ କାମ୍‌କେ ଲାଡ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହୁରାକ୍‌ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍ତିଫାନ୍‌କେ ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକାର୍ କ୍‌ତା ଜାଣାସ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଆଖାୟାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବାର୍ ଗିନେ ତାକାର୍ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଅନୁରଦ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆର୍ ଇ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନାକ୍‌ରା। ସ୍ତିଫାନ୍‌, ଫର୍ତୁନାତ୍‌ ଆର୍ ଆଖାୟି ଇତିକେ ଆଇଲାଇ ଲାଗି ମକେ ବେଶି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗୁଲି, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଜୁଇ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲାସ୍‌, ସେମ୍‌ନ୍ ମକେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ମକେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଆତ୍ମାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁଲାଇ ଆର୍ ସାହାସ୍ ଦେମ୍‌ଲାଇ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‍ତି ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଆସିଆ ଜିଲାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ, ଆକ୍ବିଲା, ପ୍ରିସ୍‌କିଲା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ରେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମୁକେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ। ଇତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଲାଡେ ଆତ୍ ମିସାଇକ୍‌ରି ଜୁଆର୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ମୁଇ ପାଉଲ୍ ମର୍ ନିଜାର୍ ଆତେ ଇସ୍‌ବୁ ଲେକୁଲେ, ଆର୍ ମୁଇ ହେଁ ତୁମୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ଯେ ମାପ୍‌ରୁକେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କେରେ ସେ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଦ୍, “ମାରାନାଥା” ବ୍‌ଲେକ୍ ହେ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆଉ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ରେଉଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇରିଲା ତୁମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ଲାଡ୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାଇ ବାଚିଅଇରିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ମୁଇ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ରେତା ବାଇ ତୀମଥି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ, କରନ୍ତି ସ୍‌ହରାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଆଖାୟା ଜିଲାଇ ରେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାଦୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଇ ଚିଟି ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଅଉଅ। ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଉବାର୍ ମଇମା ଅଉଅ। ସେ ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଉବା ଆର୍ ସବ୍‍କେ ସାସ୍ ଦେତା ଇଶ୍ଵର୍। ଅମାର୍‌ ଅସୁବିଦା ସମୟ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ଅମି ହେଁ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଅସୁବିଦା ସ୍‌ମୟ୍‌ରେ ସାସ୍ ଦେମ୍‍ ହାରୁମା ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ପର୍‌କାର୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍ ଅମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ସେନ୍‌କା ସାସ୍ ଦେମ୍‍ ହାରୁମା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗ୍‌ତାର୍ ଅମି ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆଚୁ ତାର୍ ହର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ଜୁଇ ସାସ୍ ଅମୁକେ ମିଳେଦ୍ ତାର୍ ସିମା ନାଇ। ଯ୍‌ଦି ଅମି କଷ୍ଟରେ ଆଚୁ, ସେରିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାସ୍ ଆର୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ହାଇଁ। ଯ୍‌ଦି ଅମି ସାସ୍ ହାଇଆଚୁ, ସେରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ସ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍‌, ସେ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ସ୍‌ଉତା ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟରେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବ୍‌ର୍‌ସା ଅଟୁଆ, ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଆର୍ ବାଗି, ସେନ୍‌କାର୍ ହେଁ ସାସ୍‌ର୍‌ ବାଗି ଆଚାସ୍, ଇରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁ। କାଇତାକ୍ ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଆସିଆରେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ଗଟିରିଲା କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଉହ୍‌ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ଯେ ଜାଣିରିଆ, ଇରି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଚା ନାଇ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ ଅଦିକ୍ ବାବ୍‌ରେ ବଜ୍‌ଲାଦି ଅଇରିଲୁ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କି ଜୀବନ୍‍କେ ଆଶା ହେଁ ଚାଡି ଦ୍‌ଇରିଲୁ। ହେଁ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଆଚୁ ବ୍‌ଲି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ରି ରିଲୁ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା ନ୍‌କେରି ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଉଟାଇଦ୍, ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ତା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା ଆର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଯଗ୍ ଦ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନାଇ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦାନ୍ ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ, ସେତାର୍‌ଲାଗି ବେସିଲକାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‍ଣି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ବେସି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆଅଇଦ୍। ସଂସାରେ ବିସେସ୍ କ୍‍ରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସଂସାରାର୍ ଗ୍ଯାନ୍‌ରେ ନ୍‌ଚାଲି କ୍‍ରି ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦେ, ତାର୍ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ସାଦାସିଦା ଅନୁସାରେ ଚାଲ୍‌ତେ ରିଲୁ ବ୍‌ଲି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିବେକ୍ ସାକି ଦେମ୍‍ଲି, ଇରି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍‌ବାର୍ ବିଷଇ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇରି ଜାଇରି ହାଟ୍ ହଡି ବୁଜୁ ହାରାସ୍, ସେରି ସ୍‌ବୁ ଚାଡି, ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆରେକ୍‌ କାଇରି ଲେକି ନ୍‌କେରି, ଆରେକ୍‌, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଦିନ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ପର୍‌କାର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ର୍‌ବାର୍ ବିଷଇ, ସେ ପର୍‌କାର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍‌ବାର୍ ବିଷଇ, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟରେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ବୁଜିଆଚାସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ବୁଜ୍‌ତେ ରିଆସ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲଗେ ଆସୁକେ ଜଜ୍‌ନା କ୍‌ରୁଲେ, ତୁମୁକ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦୁଇତର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ମିଳେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଟ୍ ମାକିଦନିଆକେ ଯାଇ ଆର୍ ଆର୍‌ଗଟ୍‌ତର୍ ମାକିଦନିଆ ହ୍‍ଣି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାଇଜରେ ଯିହୁଦା ଜିଲାକେ ଜ୍‌ମ୍‌ହାରେ, ଇତାର୍ ଲାଗି ମୁଇ ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ରେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲଗେ ଜାତା ହାଇଁ ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲେ। ତ୍‍ବେ ଅନ୍‌କା ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ କାଇରି ଉଣା ବାବ୍‌ରେ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ରିରିଲେ? ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ଜାଇରି ବାବିରିଲେ, ସେରି କାଇରି ସଂସାରାର୍ ଲକ୍ ବାବ୍‌ରେ କ୍‍ରି ର୍‌ଇଦ୍ ଯେ, ମର୍‍କ୍‍ତା ହେଁ ଆର୍ ନାଇ ଜଳେକ୍ ଅଇଦ୍? ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବର୍‌ଷା ଯଗ୍ୟ ସେନ୍‌କାର୍ ହ୍‌କା ଅମି ଯାଇରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍ ସେରି ସ୍‌ତ୍‌। ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ, ବାଇ ସିଲା ଆର୍ ତୀମଥି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରିଆଚୁ ସେ କ୍‌ବେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କେ “ହେଁ ତର୍ କାମ୍ ମୁଇ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍” ବ୍‌ଲି କ୍‌ଇ ସେରି କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ ସେନ୍‌କାର୍ କ୍‌ବେ ଅଇନ୍‌କେରେ। ସେ ଜାଇରି କ୍‌ଇଦ୍ ସେରି କ୍‍ରେଦ୍। ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ପତ୍, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ହେଁ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ, ଇତାର୍ ଲାଗି ତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଉଦେସ୍‌ରେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆମେନ୍ କ୍‌ଉତେ ରେମା। ଆରେକ୍‌, ସେ ଇଶ୍ଵର୍ ଯେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ସୁସ୍‌ତା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେ ହେଁ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସିଲ୍ କ୍‍ରିଆଚେ ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହୁର୍‌ଦୟରେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ବଇନି ହର୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସାକି ମାନି ମର୍ ଜୀବନେ ସ୍‌ପତ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ଦୟା ଦ୍‍କି କରନ୍ତିକେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜାଇନ୍‌କେରି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଉହ୍‌ରେ ଯେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ, ସେରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାମ୍ କ୍‌ରିଆଚୁ ସେତାକ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସୁସ୍‌ତା ଅଇର୍‌ଇ ଆଚାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ଜାତାର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦୁକ୍‌ ଅଇନ୍‌କେରେ, ଇରି ମୁଇ ମର୍ ମ୍‌ନ୍‌ରେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ଲେ। ମୁଇ ଯଦି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦୁକ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଚାଡି ମକେ କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ହାଉତାର୍ ଆଚେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଆସି ଦୁକ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରି, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ଇକ୍‍ତା ଲେକିରିଲେ, ତ୍‍ବେ ମର୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା ରେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା, ଇରି ତୁମାର୍ ସବ୍‍କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ମର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍। କାଇତାକ୍ ବେଶିଦୁକ୍‌ ଆର୍ ମ୍‌ନାର୍ ବେଦ୍‌ନାର୍‌ ଆସୁ ଜରାଇ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକିରିଲେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଅଉଆ, ଅ‍ନ୍‌କ୍‌ରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ମର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ଲାଡ୍ ଆଚେ, ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍। ମ୍‌ତର୍‌ ଯଦି କେ ଦୁକ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ସେ ମକେ ବେସି ଦୁକ୍ ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍‌ ମର୍‌ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେସି ଦୁକ୍ ତୁମୁକ୍‌ ସ୍‌ବ୍‍କେ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବେସିଲକ୍ ତାକେ ଜୁଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଆଚ୍‌ତି ସେରି ତାର୍ ହାଇଁ ଯତେଷ୍ଟ। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ କେମା ଦେତା ଉଚିତ୍ ଆର୍ ତାକେ ଶାନ୍‌ତିଦେତା ଉଚିତ୍ ଇରି ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ସେ ଅଦିକ୍ ଦୁକେ ହ୍‌ଡି ନ୍‌କେରେ। ତ୍‍ବେ, ତାର୍ ହାଇଁ ଲାଡ୍ ବ୍ଯବହାର୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଉଆରୁଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ମାନୁଲାସ୍ କି ନାଇ, ଇରି ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକ୍‌ଲେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାର୍ କାଇରି କେମା କ୍‍ରାସ୍, ମୁଇ ହେଁ ତାକେ କେମା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ସେରି ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସାମ୍‍ନାଇ କେମା କ୍‌ରିଆଚି। ଜ‍ନ୍‌କ‍ରି କି ଶଇତାନ୍‍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ସୁଜଗ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁ ଯେ ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଆମୁକ୍ ପାପ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲା। ଆରେକ୍‌, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ମୁଇ ତ୍ରୋୟା ସ୍‌ହରେ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ କାମ୍ ଗିନେ ମକେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସୁଜଗ୍ ଦିଲା। ସେତି ମର୍ ବାଇ ତୀତସ୍‌କେ ନ୍‌ଦେକି ଜୀବନ୍ ନ୍‌ରିଲାର୍ ଲାଗି ତ୍ରୋୟା ସ୍‌ହରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ “ଜ୍‍ମ୍‍ଲେ” ବ୍‌ଲି କ୍‌ଇ, ତୀତସ୍‌କେ କଜୁକ୍ ମାକିଦନିଆ ଜିଲାକେ ଲେଉଟି ଆଇଲେ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଅଉଅ, ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ଶଇତାନ୍ କାମେ ହ୍‍ଣି ଜିତାଇ କ୍‍ରି ଇଣ୍ଡାମ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ଅମାର୍ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବାସ୍‍ନା ହ୍‌ର୍ ଆଉଜି ଅଇଲା। କାଇତାକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ଆର୍ ନାସ୍ ଅଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବାସ୍‍ନା ହର୍। ଗଟେବାଟାର୍ ଲକ୍‌କାର୍ ଲାଗି ମ୍‌ଲାହର୍ ଗ୍‌ନ୍ଦ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ବାଟାର୍ ଲକ୍‌କାର୍ ଲାଗି ଜୀବନ୍ ହର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବାସ୍‍ନା। ଆରେକ୍‌ ଇସ୍‌ବୁ ଲାଗି କେ ରାଜି? ସେ ବେସିଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯକେ ନିଜାର୍ ଲାବ୍ ହାଇଁ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ତ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‍ତର୍ ସାଦାସିଦା ବାବ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ଲାଗି ତାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ନିଜ୍‍କେ ନିଜ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କାଇ ଅମ୍‍ଲୁ? ଅମି କାଇରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତା ଚିଟି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ କି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତ ନିଜେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତା ଚିଟି ହର୍ ଅମାର୍ ହ୍ରୁଦୟେ ଲେକା ଅଇଆଚାସ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଦ୍‍କି ଜାଣୁ ହାର୍‌ତି ଆର୍ ହଡୁ ହାର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌, ତୁମାର୍ ବଦୁଲ୍‌ଲା ଜୀବନ୍ ଗଟେକ୍ ଚିଟି ହର୍ ଜୁଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଲେକିଆଚେ, ଇ ଚିଟି ହ୍‌କା ଅମାର୍ ସେବା କାମାର୍ ହ୍‍ଳ୍। ସେରି ସିରା ତ୍‌ଇ ନାଇ କି ଟେଳାର୍ ହାଟାଇ ଲେକା ଅଇନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଜୀବନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମାର୍ ହ୍ରୁଦୟାର୍ ହାଟାଇ ଲେକା ଅଇଆଚେ। ଅମି ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ମ୍ ହାରୁଲୁ କାଇତାକ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅମାର୍‌ ବର୍‌ସା ଆଚେ। ଅମିମ୍‌ନ୍ କଇ ନ୍‌କେରୁ ଯେ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ଦ୍ୱାରା କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେବ୍‌ଲି, ମ୍‍ତର୍ ଇରି ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଯେ ଅମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେ ତ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲେକା ଅଇଲା ନିୟମାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ବ୍‌ଲେକ୍ ନ୍‌ଉଁଆ ନିୟମାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅମ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଆଚ୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ଲେକା ଅଇଲା ନିୟମ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଆଣେଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଟେଳାର୍ ହାଟାଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ବାଟ୍ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ କାରଣ୍ ଅଇଲି, ଇରି ଅନ୍‌କାର୍ ମଇମା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲି ଯେ, ଇସ୍ରାଏଲାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ମୁକେ ଅଳକାର୍ ଉଜାଡ୍ ଲାଗି ତାର୍ ମୁକେ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଜରେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ତ୍‍ବେ ଆତ୍ମିକ୍ ସେବାକାମ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଅଦିକ୍ ମଇମା ଅଇନ୍‌କେରେ? କାଇତାକ୍ ଯଦି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଆଦେସାର୍ ସେବାକାମ୍ ମଇମା, ତ୍‍ବେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଲକାର୍‌ ସେବାକାମ୍ ମ୍‍ତର୍ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ମଇମା। ମ୍‍ତର୍ ଜାଇରି ମଇମା ଅଇରିଲି, ସେରି ସେତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସି ଅଦିକ୍ ମଇମା ବିଷୟର୍‌ ବାଦୁଲେ ମଇମା ଅଇନ୍‌ରିଲା। କାଇତାକ୍ ଯଦି ଅଳକାର୍ ବିଷୟରେ ମଇମା ଅଇଲି, ତ୍‍ବେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେତା ବିଷୟରେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ମଇମା ଅଇଦ୍। ତ୍‍ବେ, ଇ ପର୍‌କାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ହାଇ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବେସି ସାହାସି ଅଇଆଚୁ। ଅମି ମୋଶାର୍ ହ୍‌ର୍ ନଇ। ସେ ନିଜେ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ମୁକେ ନ୍‌ଦେକ୍‌ତି ସେତାକ୍ ସେ ମୁଏଁ ତୁଆଲ୍ ଡାହି ଅଇରିଲା। ସେତାକ୍ ସେ ମଇମା କମି କମି ଯାତିରିଲି, ମୋଶା ଇ ସେବା କାମାର୍ ଶେସ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଦ୍‌କତ୍‌ ବ୍‌ଲି ଇଚା ନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲା। ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଡାହି ଅଇରିଲା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କି ଆଜି ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ନିୟମାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ହଡ୍‌ତି ସେ ତୁଆଲ୍ ତାର୍ ଅର୍‌ତ୍‌କେ ଡାହି ଅଇକ୍‌ରି ଲୁକାଇ ର୍‌ଇଦ୍। ସେ ତୁଆଲ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଆଚେ, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ଇ ଡାହି ଅଇଲା ତୁଆଲ୍ କାଡି ଅଇଦେ। ମତର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କି ଆଜି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ଲକ୍‍ମନ୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ହଡ୍‌ତି, ସେ ଡାହି ଅଇଲା ତୁଆଲ୍ ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍ ଇତିର୍ ଅର୍‌ତ ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବାଉଡ୍‌ଲେକ୍‌ ସେ ଡାହି ଅଇଲା ତୁଆଲ୍ କାଡି ଦିଆଅଇଦ୍। ମାପ୍‌ରୁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅଚ୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଲ୍‌ଗେ ମାପ୍‌ରୁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେତି ହ୍‌ର୍‌ନା ନିୟମ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଜାଦ୍ ଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ମୁଏଁ ତୁଆଲ୍ ଡାହି ଅଇନ୍‌କେରେ। ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ମଇମାଇଁ ଚ୍‌ମ୍‌କୁଲୁ, ଅମି ତାର୍ ହ୍‌ର୍ ଅମ୍‌କେ ନିଜ୍‍କେ ବାଦ୍‌ଲାମ୍‌କେ, ଇ ବଦୁଲ୍‌ତାର୍ ଜୀବନ୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସିରେ ବେସି ମଇମା ଆଣି ଦ୍‌ଇଦ୍, ଇ ମଇମା ମାପ୍‌ରୁ ଯେ କି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହାଉଆ। ଅବେ, ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡେ ଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ହାଇଆଚୁ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିରାସ୍ ଅଇ ଇ କାମ୍ ନ୍‌ଚାଡୁ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଲାଜାର୍ ଆର୍ ଲୁକି ଲୁକି କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ନ୍‌କେରୁ। ଅମି ଟକିକ୍‍ରି କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ, କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ମିଚ୍‌ବାବେ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ଅମି ସ୍‌ତ୍‌କେ ସହଜ୍ ବାବ୍‌ରେ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ। ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିବେକ୍ ତ୍‌ଇ ଅମି ନିଜାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍‌ ଦ୍‍କାଇ ଆଚୁ। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ହେଁ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଡାହି ଅଇଆଚେ, ସେରି ବିନାସ୍ ଅଉତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଡାହି ଅଇଆଚେ। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜଗତାର୍ ଶଇତାନ୍ ଅନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରିଦ୍‌ଇ ଆଚେ। ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରୁପ୍ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମଇମା ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍‌ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ନିଜ୍‍କେ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଯେ ମାପ୍‌ରୁ, ଆରେକ୍‌, ଯୀଶୁର୍ ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ଇରି ଅମି ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ସେତାକ୍ ଅନ୍ଦାରେ ହ୍‍ଣି ଉଜାଳ୍ ଅଉଅ ବ୍‌ଲି ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇରିଲା ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ବାର୍‍ଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମାର୍ ଗିଆନ୍ ଆର୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହୃଦୟରେ ଉଜାଳ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍, ଆରେକ୍‌, ସେରି ଯେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରି ନ୍‌କେରେ, ଇରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍, ଇତାର୍ ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇ ଦ୍‍ନ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ମାଟି ଟାଙ୍ଗାର୍ ହର୍ ହାଇଲୁ ଆଚୁ। ଅମାର୍ ଚାରିହାକ୍ ସମସ୍ଯା ଅମୁକ୍ ଚାହିହ୍‌କାଇ ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଅମି ଆରିଜାଇ ନ୍‌କେରୁ। ବେସି ସ୍‌ମୟରେ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍ ସେରି ଅମି ଜାଣୁ ନ୍‌ହାରୁଲୁ ମ୍‌ତର୍ ନିରାସ୍ ଅଇନ୍‌କେରୁ। ଅମି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାମ୍‌ଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ଚାଡି ନ୍‌କେରେ। ଅମି କ୍‍ତିତର୍ ଦ୍‌କା ହାଇଲୁ ଆଚୁ, ମ୍‍ତର୍ ଅମିନ୍‌ଷ୍ଟ୍ ଅଇନ୍‌କେରୁ। ଅମିମନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‍ଳ୍ ଯୀଶୁ ଦୁକ୍ ବ୍‌ଗି ମ୍‌ଲା ବିଷୟ୍‌ର୍‌ ଅମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ହାଇ ଜାଣୁଲୁ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଜୀବନ୍ ଅମି କ୍‌ର୍‌ତା ଗ୍‌ଗାଳ୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ଦ୍‍କ୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ଅମି ବାଚିଆଚୁ, ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁର୍ ଲାଗି ଅମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ ସମସ୍ଯା ସାମ୍‌ନା କ୍‌ରୁଲୁ। ଜୁଇ ଦ୍ୱାରା ଯୀଶୁର୍ ଜୀବନ୍ ଅମାର୍ ମ୍‌ର୍‌ତା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବିତ୍‌ରେ ବ୍‍ଲ୍ ବାବ୍‌ରେ ଦ୍‌କୁ ହାରୁମା। ଇତାର୍ ଅର୍‌ତ ଇରି ଯେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଲାଗାତାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ସାମ୍‌ନା କ୍‌ରୁଲୁ ମ୍‍ତର୍ ଇତାର୍ ହ୍‌ଳ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାମ୍‍ଲାସ୍। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଆଚେ “ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେ, ତ୍‍ବେ କ୍‌ତା କଇଲେ।” ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହେଁ ସେନ୍‌କାର୍ ଅଇଦ୍। ଅମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ଅମି ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ, ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଜିଉଟାଇଲା, ସେ ଅମୁକ୍ ହେଁ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜି ଉଟାଇଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସାମ୍‍ନାଇ ରେମ୍‌କେ ଅମୁକେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଣେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଅଇଆଚେ, ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ବେସିଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‍ହାର୍‌ତି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଲାଗି ତାକେ ବେସିସେ ବେସି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆ ଅଉଅ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅମି କ୍‌ବେଅଲେ ନିରାସ୍ ଅମ୍ ନ୍‌ଚୁମା, ଯଦି ଅମାର୍ ବାହାରାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଜ୍‌ମ୍‌ଲି, ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରାର୍ ଆତ୍ମା ଦିନ୍‌କେ ଦିନ୍ ନ୍‌ଉଁଆ ଆର୍ ବେସି ନ୍‌ଉଁଆ ଅଇଜ୍‌ମ୍‌ଲି। ଅବେ ଅମି ସାମ୍‌ନା ଅଉତା ଚ୍‌ନେକାର୍ ଅସୁବିଦାମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍ ତୁଲ୍‌ନା କ୍‍ରି ନ୍‌ଉତା ବିଷୟରେ, ବେସି ବଡ୍ ଆର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ମଇମା ବାର୍ କ୍‌ରୁଲି। ଇ ତୁଲ୍‌ନା କ୍‍ରି ନ୍‌ଉତା ମଇମା ଅସୁବିଦାମ୍‌ନ୍ ତୁଲ୍‌ନାରେ ବେସିବ୍‍ଡ୍। ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଡିସ୍‌ତା ବିଷୟ୍‌କେ ନ୍‌ଚାହିଁ, ନ୍‌ଡିସ୍‌ତା ବିଷୟ୍‌କେ ଚାହୁଁଲୁ, କାଇତାକ୍ ଡିସ୍‌ତା ବିଷୟ୍ ଚ୍‌ନେକାର୍ ହାଇଁ, ମ୍‍ତର୍ ନ୍‌ଡିସ୍‌ତା ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳାର୍ ହାଇଁ। କାଇତାକ୍ ଯଦି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ କୁଡିଆ ହ୍‌ର୍ ଜୁଇତି ଅମି ବାସା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଆର୍ ଯଦି ସେରି ବ୍‌ସ୍‌ଳି ଜାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଆତେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାର୍ କ୍‌ବେ ବ୍‌ସ୍‌ଳାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଗ୍‍ର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଆଚେ, ଇରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁନ୍ଦ୍। ଇ ଗ୍‌ଗାଳେ ଅମି ବେସି ଦୁକ୍ ହାଇଆଚୁ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ହ୍‌ଚିଆ ହ୍‌ର୍ ହିନ୍ଦୁକେ ବେସି ମନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ଇରି ହିନ୍ଦୁନ୍ଦ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଗଳା ଡିସିନ୍‌କେରୁ। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇ ହରୁତିବିର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ କୁଡିଆଇ ବାସାକ୍‌ରି ବେସି ଦୁକ୍ ବ୍‌ଗୁଲୁ, ଅନ୍‌କାର୍ ନ୍‌ଇ କି ଅମି ମ୍‌ରିଜାଇ ଇ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଚାଡି ବାରି ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍ ସେରି ନ୍‌ଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ମ୍‌ର୍‌ତା ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଗିଳ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଇତାର୍ ଉହ୍‌ରେ ନ୍‌ଉଆ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହିନ୍ଦୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ଇତାର୍ ହାଇଁ ରେଡି କ୍‍ରିଆଚେ, ଆର୍ ସେ ଯାଇରି କ୍‌ତା ଦ୍‌ଇରିଲା ସେରି ଅମୁକେ ଦ୍‌ଇଦେ ବ୍‌ଲି ଆତ୍ମା ଇତିର୍ ସାକି ହର୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍‌ଇଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଅମାର୍ ହୁରା ଆଶା ଆଚେ ଯେ। ଅମି ଜାଣୁ ଯେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଅମି ଇ ଗ୍‌ଗାଳେ ଆଚୁ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଅମି ମାପ୍‌ରୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରି ଆଚୁ। ଅମି ଜାଇରି ଦ୍‌କୁନ୍ଦ୍, ତାର୍ ସାଇଜରେ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ମୁଇ କଇନ୍ଦ୍ ଯେ, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆଶା ଆଚେ। ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଇ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଚାଡି ଦୁରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବାସା କ୍‌ରୁକେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା। ସେତାକ୍ ଅମି ଇ ହୁର୍‌ତିବିରେ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ କି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହ୍‌କା ଅମାର୍ ଇଚା। ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଚାର୍‌ କର୍‍ତା ଆସନ୍ ସାମ୍‍ନାଇ ଅବସ୍ଯ ଟିଆ ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ କି ମ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରିଆଚୁ ସେ ଅନୁସାରେ ତାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ମିଳେଦ୍। ଅମି ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ, ମାପ୍‌ରୁକେ ଡିର୍‌ତାର୍ ଅର୍‌ତ କାଇରି। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସତ୍ ମାନ୍‌ତା ହାଇଁ ଅମି ବୁଜାମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଣେ ଯେ, ଅମି ପର୍‌କୁତରେ କାଇରି ଆର୍ ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ତୁମି ହେଁ ଅମାର୍ ସତ୍ ପ୍‌ରିଚୟ ହାମ୍‌ ହାରାସ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଇନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ଅମି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସୁଜଗ୍ ଦେମ୍‌ଲୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ହାଇଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ଅନୁବବ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଲେ ସ୍‌ବୁଡିସ୍‌ତା ବିଷଇ ମ୍‌ନ୍ ହାଇଁ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‍ ହାରାସ୍। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଏକ୍‍ଲାର୍ ହୁର୍‌ଦଇରେ କାଇରି ଆଚେ, ସେତାର୍ ହାଇଁ ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି। ଅମି ଯଦି ପାଗଳ୍, ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ। ଯଦି ଅମି ଟିକ୍ ମ୍‌ନେ ଆଚୁ ସେରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଡ୍ ଅମୁକେ ତାର୍ ତ୍‌ଳେ ର୍‌କିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଅମି ଜାଣୁ ଯେ ଏକ୍‌ଲା ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ରି ଆଚେ। ସେତାର୍ ହାଇଁ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମ୍‌ରି ଆଚ୍‌ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ମ୍‍ର୍‍ତାର୍ ଉଦେସ୍ ଅମ୍‌ଲି ଯେ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ଆଚ୍‌ତି, ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ନ୍‍ରେତି, ମ୍‌ତର୍ ଯେ ମ୍‌ରିଜାଇ ରିଲାଇ ଆର୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଉଟ୍‌ଲା, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ରେଅତ୍। ତ୍‌ବେ ଆଜିହ୍‌ଣି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅନୁସାରେ କାକେ ହେଁ ଜାଣି ନ୍‌କେରୁ, ଯଦି ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅନୁସାରେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣିଆଚୁ, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଅବେ ଆରେକ୍‌ ତାକେ ସେ ପର୍‌କାର୍ ଜାଣି ନ୍‌କେରୁ। ଯଦି କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ, ସେ ନ୍‌ଉଆ ବାବ୍‌ରେ ତିଆର୍ ଅଇଆଚେ। ହ୍‌ର୍‌ନା ବିଷଇ ସ୍‌ବୁ ଚାଲିଜାଇ ଆଚେ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ନ୍‌ଉଆ ଅଇ ଯାଇଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଇଆଚେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ତାର୍ ଆର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶାନ୍‌ତି ତିଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାମ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ। ଆର୍ ସେ ଶାନ୍‌ତି ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମିଳିଆଚେ। ମୁଇ କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଗି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପ୍ ହିସାବ୍ ନ୍‌କେରି ନିଜ୍‍କେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଗ୍‌ଟେତ୍‌ର୍ ମିସୁଲା। କାଇତାକ୍ ସେତେକ୍ ନଇ ମ୍‌ତର୍ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାମ୍‌କେ କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ବଜ୍ ଦେଇଆଚେ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବାଦୁଲେ ଅମି ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ଦ୍ବାରା ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦୁଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାମ୍‌କେ ଗ୍‌ଉଆରୁଲୁ। ଅମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଗି କ୍‍ମା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କାଇ ପାପ୍ ହେଁ ନ୍‌ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ତାକେ ପାପି ହ୍‌ର୍ କ୍‌ଲାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅମ୍ ହାରୁମା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲୁ ଲାଗି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଗ୍‌ଉଆରି କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହାଇଆଚାସ୍ ସେରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବେକାର୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ଇଲା ଆଚେ, “ଅମି ଆଶିର୍‌ବାଦାର୍‌ ସମୟରେ ତୁମାର୍ ପାର୍‍ତେନା ଶୁଣ୍‌ଲୁ, ଆରେକ୍‌ ଉଦାର୍‌ ହାଉତା ଦିନ୍ ଅମି ତୁମୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ଲୁ।” ଦ୍‌କା ଇରି ବେସି ଆଶିର୍‌ବାଦାର୍‌ ଦିନ୍, ଆର୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଦିନ୍। ଅମାର୍ କାମେ ଲକ୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରତି, ଇରି ଅମାର୍ ଇଚା ନାଇ। ସେତାର୍ ହାଇଁ ଅମି ଅନ୍‌କାର୍ କାଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁ ନ୍‌ଚୁମା ଜୁଇରି ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଅସୁବିଦା ଅଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ହ୍‌ର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହୁରା ବାବ୍‌ରେ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ହାରୁ ଆର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ, ବ୍‌ଡ୍ ସମସ୍ଯା ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ ଇନସ୍ତା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ଆଚୁ। ଅମୁକ୍ ମାଡ୍ ମାର୍‍ତି, ଜ୍‌ଇଲେ ବିତ୍‌ରେ ହୁରାଉତି, ଲକ୍ ଅମୁକେ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଅମି ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଅମି ଅନିଦ୍ରା ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍‌, ଆର୍ ବୁକ୍ ଉପାସେ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଅମାର୍ ଗ୍ଯାନ୍, ସାସ୍, ଦୟା ଦ୍ୱାରା ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଦେମ୍‌ଲୁ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ମାନ୍‌ତାର୍‌ ଆର୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଲାଡ୍ ଦ୍ୱାରା, ଅମାର୍ ସତ୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଜ୍‌ତର୍‌ହାତି ହ୍‌ର୍ ଆଚେ, କାତାଆତ୍ ମାରୁକେ ଆର୍ ଡେବ୍‍ରିଆତ୍ ଆଡୁକେ, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଅମୁକେ ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଦେତି, ମ୍‌ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଅମୁକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଉତି। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଅମାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ଉତି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଉତି। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କ୍‌ଉତି ଯେ ଅମି ମିଚ୍ କ୍ଉତାଲକ୍ ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଅମି ସତ୍ କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଅମୁକେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ଲା ହ୍‌ର୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ଅମୁକେ ମ୍‌ଲା ସ୍‌ମାନ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ମ୍‌ତର୍ ଦ୍‌କା ଅମି ଜୀବନ୍ ଆଚୁ। ଅମୁକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦିଆଅଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଅମାର୍ ବେସି ଦୁକ୍ ଆଚେ ମ୍‌ତର୍ ଅମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଅମି ଗ୍‌ରିବ୍, ମ୍‍ତର୍ ବେସି ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌ନି କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଅମାର୍ କିଚି ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ବୁକିଚି ଆଚେ। ଏ କରିନ୍ଥୀୟ ସ୍‌ହ୍‌ରେ ରେତା ମ୍‌ଣ୍ଡଲିର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍, ଅମି ହୁରା କୁଲା ମ୍‌ନ୍‌ରେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତା ଅଇଆଚୁ। ଅମି ଅମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ କଲି ଦ୍‌ଇଆଚୁ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ଅମାର୍ ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଅମି ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରୁ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଲାଗି ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ଇଆଚାସ୍। ମର୍ ନିଜାର୍ ହିଲା ବ୍‌ଲି ବାବି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ନିଜାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ଅମାର୍ ହାଇଁ ହୁରା ବାବ୍‌ରେ କୁଲା ର୍‌କ୍‍ତା ଉଚିତ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସମାନ୍ ନଇ। ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସାନାଇ। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ଅନ୍ୟାୟ୍ ଗଟେତ୍ଇ ନ୍‍ରେତି। କି ଅନ୍‌ନ୍ଦାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଉଜାଳ୍ କାଇ ସମ୍‌ପର୍‌କ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆର୍ ଶଇତାନାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇରି ରାଜିରାମା ନାଇ, କି ବିସ୍‌ବାସିର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅବିସ୍‌ବାସି କାଇରି ସମ୍‌ପ୍‌ର୍‌କ ନାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ଆର୍ ମୁର୍‌ତିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରାଜିରାମା ଅଇନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଅମି ଅମ୍‍ଲୁ ଜୀବିତ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ଇଆଚେ “ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାସା କ୍‍ରୁମା, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବୁଲୁମା, ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମୁଇ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଲକ୍ ଅଉତି।” ସେତାର୍‌ଲାଗି ମାପ୍‌ରୁ ଇରି କଇଦ୍, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରି ଆଶା, ଆରେକ୍‌ ଅଶୁଚି ଜିନିଷ୍ ଚୁଆ ନାଇ, ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ନିଜାର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।” “ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉବାଦି ଅଇନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ହିଲା ଆର୍ ଟକି ଅଉଆସ୍, ଇରି ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍ତିଶାଳି ମାପ୍‌ରୁ କଇଦ୍।” ତ୍‌ବେ, ଏ ମର୍‌ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଇରିସ୍‌ବୁ ଶପତ୍ ହାଇରିଲାର୍ ଲାଗି ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ବୁ ଅଚୁଆ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିରି ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଦେଇ ପବିତର୍‌ ତ୍‌ଇ ସିଦ୍ ଅମା। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗା ଦିଆ। ଅମିମ୍‌ନ୍ କାର୍ ଅନ୍ଯାଇ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ, କାକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ, କାର୍ କେତି କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦସ୍ ଦେମ୍‌କେ ଇରି କଇନ୍‌କେରି, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଆଗେ କଇରିଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହୁର୍‌ଦୟେ ଅନ୍‌କା ଟାଣ୍ ହାଇଆଚାସ୍‌ ଯେ, ମ୍‌ଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ମ୍‌ରୁମା, ଆରେକ୍‌, ବାଚ୍‌ଲେକ୍ ଗଟେତ୍ଇ ବାଚୁମା। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ମର୍ ହୁରା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆଚେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟରେ ମର୍ ବେସି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍, ମୁଇ ଶାନ୍‌ତିରେ ହୁରା, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଦୁକେ ମର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଉଚ୍‌ଳି ଜ୍‌ମ୍‌ଲି। କାଇତାକ୍ ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହ୍‌ରେ କେଟ୍‍ଲା ଉତାରେ ହେଁ ହ୍‌ଦାଇ ଯୁଜ୍ ଆର୍ ବିତ୍‌ରେ ଡିର୍, ଅନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‌ଲାକେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସୁଦା ବିଶାଉଣି କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଦୁକେ ହ୍‌ଡିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତିର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଇଦ୍, ସେ ତୀତସ୍‌କେ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହାଟାଇ କ୍‍ରି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଶାନ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଆଚେ। ତୀତସ୍ ଆଇଲା ଲାଗି ଅମି ଶାନ୍‌ତି ହାଇଲୁ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୀତସ୍‌କେ ଦ୍‌ଇରିଲା ସୁକ୍ ଦ୍ୱାରା ଅମି ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ହାଇଲୁ। ତୀତସ୍ କ୍‌ଇଲା ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଦ୍‍କ୍‍ତା ହାଇଁ ମନ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି କ୍‌ରିରିଲା ବିଷୟ୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍ ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବେସି ମନ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଇରି ଶୁଣ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‌ଲେ। ଯଦି ବା ଚିଟି ଲେକି ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନେ ଦୁକ୍ ଦିଲେ, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଇରି ଲେକ୍‌ଲେ ବ୍‌ଲି ଦୁକ୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେରି ମୁଇ ଜାଣିନ୍ଦ୍ ଯେ ସେ ଚିଟି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦୁକ୍ ଦିଲି ସେତାର୍ ହାଇଁ ମୁଇ ଦୁକ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ମ୍‌ତର୍ ସେରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଚ୍‌ନେକାର୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍ ଦିଲି। ଅବେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆଚି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଅଇ ରେତାର୍ ଗିନେ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦୁକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌ ବାଦ୍‍ଲାଇଲାକେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଅଇଲାସ୍ ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଦ୍ୱାରା କାଇ ହେଁ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଜୁଇ ଦୁକ୍ ସେରି ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇଲାସ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଦୁକ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଦୁକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆଣେଦ୍। ଦ୍‌କା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଜୁଇ ଦୁକ୍ ହାଇଲାସ୍ ଇରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଉଜଗି କ୍‍ରିଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବୁଲ୍‌ରେ ନ୍‌ରିଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ଇରି ସତ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଇରି ରିସା, ଡିର୍ ଆଣିଆଚେ ଆର୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସୁକେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଚା ଉଟିଆଚେ। ଇରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଅଦିକ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦ୍‌ଇଆଚେ, ଇରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ନିୟାଇ ଦ୍‌ଇଆଚେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଆଚାସ୍ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‌ମସ୍ଯାର୍ କୁଇ ବାଗେ ହେଁ ଦସି ନ୍‌ରିଲାସ୍। ମୁଇ ଅନ୍ୟାୟ୍ ଲକ୍ ହାଇଁ, କି ଜାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅନ୍ୟାୟ୍ ଅଇରିଲି, ତାର୍ ହାଇଁ ଲେକି ନ୍‌ରିଲେ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଗେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ କ୍‍ତେକ୍ ଚିନ୍‍ତା ଆଚେ, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଦ୍‌କୁହାରାସ୍, ସେତ୍‍ରଲାଗି ମୁଇ ଲେକିରିଲେ। ଆରେକ୍‌ ଅମି ଶାନ୍‌ତି ହାଇଆଚୁ। ଆରେକ୍‌, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଶାନ୍‌ତିରେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୀତସାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ଗିନେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ଲୁ, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଆତ୍ମା ତୁମାର୍ ସ୍‌ବ୍‍କାର୍ ଦ୍ୱାରା ଆରେକ୍‌ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଆଚେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ତାକେ ଜୁଇ ବ୍‌ଡ୍‌ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଇରିଲେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଲାଜ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରି। ମ୍‌ତର୍ ଅମି ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ଇ ରିଲୁ ସେରି ସତ୍ ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାସ୍। ଆରେକ୍‌ ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ତୀତସାର୍ ତ୍‌ଇ କ୍‌ରିରିଲା ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ସତ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‌ତା ହାଇଁ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତିଆର୍ ଅଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଆର୍ ଡିରିକ୍‍ରି ତାକାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‌ତା ହାଇଁ ବେସି ତିକ୍‌ତିକା ରିଲାସ୍ ଆର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାକେ ହ୍‌ଟଡି ନ୍‌ଇରିଲାସ୍, ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ତାକାର୍ ଲାଡ୍ ବେସି ଅଇଲି। ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ହୁରା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ର୍‌କୁ ହାରି, ଇତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହରାର୍‌ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବିତ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦିଆଅଇରିଲା ଜୁଇ ଦୟା ଜାଣାଇ ଅଇଆଚେ, ସେରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ। ସେମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସମସ୍ଯାର୍‌ ପରିକ୍ୟା ହ୍‌ଳ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇରିଲାଇ ଆର୍ ଅଦିକ୍‌ ଗ୍‌ରିବ୍ ବିତ୍‌ରେ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ ବିନ୍ ବିସ୍‌ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ବାବ୍‌ରେ ଦାନ୍ ଦେଇରିଲାଇ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ସାକ୍ଯ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‍କ୍‍ତି‌ ଅନୁସାରେ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି‌ୟେ ହ୍‌ଣି ବେସି ସେମ୍‌ନ୍ ଦାନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସାଦୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବାର୍ ବାଗିହ୍‌ର୍ ଦୟା ହାମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ବେସି ଗ୍‌ଉଆରି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଗ୍‌ଉଆରି ରିଲାଇ। ଇତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଯେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆଶା ଅନୁସାରେ କ୍‌ଲାଇ, ସେରି ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଦ୍ୱାରା ଚାଲାଇ ଅଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ନିଜାର୍ ନିଜ୍‍କେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଲାଇ। ସେତାକ୍ ତୀତସ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇ ଦୟା କାମ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆରମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ପର୍‌କାର୍ ସେରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ରାମ୍ ହେଁ ହାର୍‌ତି, ଇତାର୍ ଗିନେ ତାକେ ସାସ୍‌ ଦିଲୁ। ଆରେକ୍‌ ବିଶ୍‍ବାସ୍, ବାକ୍ୟ ପର୍‌ଚାର୍, ଗିଆନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ସାସ୍‌ ଆର୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଶିକିରିଲା ଲାଡ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ବେସିସେ ବେସି ବାବ୍‌ରେ ଦ୍‌କାଜ୍‌ମ୍‌ଲି, ସେନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ଦୟାର୍ କାମ୍ ହେଁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ଦ୍‌କାଜ୍‌ଅ। ମୁଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାହର୍ କଇନ୍‌କେରି, ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉଜଗି ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‌ତ୍ ହେଁ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। କାଇତାକ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାକାର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଦ୍ୱାରା ଦ୍‌ନି ଅଉଆ, ଇତାର୍ ହାଇଁ ସେ ଦ୍‌ନି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ଗ୍‌ରିବ୍ ଅଇଲା। ଇ ବିଷୟରେ ମର୍‌ଇଚା ଇରି, ସେରି ତ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ବ୍‍ଲ୍, ସେତାକ୍ ଗ୍‍ଲା ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହ୍‌ଣି କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାସ୍, ସେରି ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇରି କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତୁମି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରିରିଲାସ୍। ଅବେ ସେ କାମ୍ ହେଁ ସ୍‌ରାଉଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା ଜୁଇ ପର୍‌କାର୍ ମ୍‌ନ୍‌ରିଲି, ସେନ୍‌କାର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବସ୍ତା ହ୍‌ର୍‌ମାଣେ କାମ୍ ହେଁ ସ୍‌ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ଯଦି ଇଚା ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେରି ଏକ୍‍ଲାର୍ ବାବ୍‌ନା ଅନୁସାରେ ବେଟ୍ ଗ୍ରହଣ୍ କ୍‍ରା ଯାଇଦ୍ ତାର୍ ଜାଇରି ଆଚେ, ସେ ଅନୁସାରେ ନାଇ କି ଜାଇରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନାଇ। ସେତାକ୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସୁକ୍ ହାଉତି, ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ହାଉଆସ୍, ଇତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଇରି କଇନ୍‌କେରି। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌କେ ଅବାର୍ ସ୍‌ମୟେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବେସି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବାବ୍ ହୁରା ଅମ୍‌ଲି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବେସି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବାବ୍ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍, ଆରେକ୍‌ ଇ ପର୍‌କାର୍ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ଦ୍‌କା ଅଇଦ୍। ଶାସ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, “ଯେ ବେସି ରୁଣ୍ଡାଇଲା, ତାକେ କାଇରି ନ୍‌ମିଳ୍‌ଲି, ଆର୍ ଯେ କମ୍ ରୁଣ୍ଡାଇଲା, ତାର୍ ଅବାବ୍ ଅଇନ୍‌କେଲି।” ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଅଉଅ, ମର୍ ବିତ୍‌ରେ ରିଲା ହ୍‌ର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ତୀତସାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ସେସ୍‌ମାନ୍ ଉଜଗି କ୍‌ରାଇଲାସ୍। କାଇତାକ୍ ସେ ହ୍‌କା ଯେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ଉଆର୍‌ଲା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ଲା, ସେରି ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ନିଜେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇ ନିଜାର୍ ଇଚାରେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ମ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌, ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ଗଟ୍ ବାଇକେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲୁ, ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ ବିଷୟରେ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ବୁ ହ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଆଉଜି ଅଇଲିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସେରି ହ୍‌କା ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ହେଁ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଅଇଲା, ଇ ଦୟାର୍ କାମ୍ ବିଷୟେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ମଇମା ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଚା ଲାଗି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଚାଲ୍‌ତା ହାଇଁ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଦ୍ୱାରା ବାଚାଇ ଅଇ ଆଚ୍‌ତି। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍ୱାରା ଅଇଲା ଇ ସେବାର୍ ବେସି ଦାନ୍ ବିଷୟ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦସି ନ୍‌କେରତ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ସାବ୍‌ଦାନ୍ ଅମ୍‍ଲୁ। କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ହେଁ ଜାଇରି ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍, ସେରି ସ୍‌ବୁ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁମା। ଆରେକ୍‌, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବାଇକେ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲୁ, ତାକେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବେସି ବିଷୟେ ବେସିତର୍ ଉଜ୍‌ଗି ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହାଇଆଚୁ, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଅଟୁଆ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ ସେ ଅବେ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ଉଜ୍‌ଗି ଅଇଲାଇ ଆଚ୍‌ତି। ତୀତସାର୍ ବିଷୟେ ଯଦି କେ ହ୍‌ଚାରେଦ୍, ସେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ହ୍‌ଚାରେଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଦ୍ୱାରା ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ଆରେକ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମଇମା ହ୍‌ର୍। ସେତାକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଡ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ର୍‌ବାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାଉଆ। ମୁଇ ପର୍‌କୁତରେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରେତା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଡାବୁ ଦ୍‌ଇ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟେ ଆରେକ୍‌ ଲେକୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଚା ଜାଣିନ୍ଦ୍, ଆର୍ ସେ ବିଷୟେ ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଯେ, ଆଖାୟା ଜିଲାର୍ ଲକ୍ ଗ୍‍ଲା ବର୍ଷ ହ୍‌ଣି ତିଆର୍ ଅଇ ଆଚ୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଦ୍‍କି ଇ ଲ୍‌ଗାର୍ ବେସିଲକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇ ସେବାର୍ ଗିନେ ଦାନ୍ ଦେତାର୍ ହାଇଁ ତିଆର୍ ଅଇଆତ୍‌ତି। ସେତାକ୍ ମୁଇ ଇ ତିନିଗଟ୍‌ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ଉହ୍‌ରେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ଅମାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ବେକାର୍ ଅଇନ୍‌କେରେ, ଆରେକ୍‌ ମର୍‍କ୍‍ତା ଅନୁସାରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତିଆର୍ ଅଉଆ। କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାକିଦନିଆ ଜିଲାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆସି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତିଆର୍ ଅଇନ୍‌ରେତାର୍‌ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅମାର୍ ରେତା ଡାଟ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବିଷୟରେ ଅମି ଲାଜ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଲାଜ୍ ଅଉଆସ୍। ସେତାର୍‌ଗିନେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‍ବାର୍ ଶପତ୍ କରିରେତା ଦାନ୍ ଜ‍ନ୍‌କ୍‌ରି ଲ୍‌ବ୍ ଅଇକ୍‌ରି ନଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅଇଦ୍, ସେତାର୍‌ଗିନେ ଆଗେହ୍‍ଣି ସେ ଡାବୁ ଜ୍‌ମାଉତାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାତାର୍ ହାଇଁ ମୁଇ ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଗ୍‌ଆରୁକେ ଇଚା କ୍‌ଲେ। ମତର୍ ଇରି ସ୍‌ତ୍, ଜୁଇଚାଷି ଅଳକ୍ ବିଆନ୍ ବୁଣେଦ୍, ସେ ଅଳକ୍ ହ୍‌କା କାଟେଦ୍। ଆର୍ ଯେ ବେସି ବୁଣେଦ୍, ସେ ବେସି କାଟେଦ୍। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦାନ୍ ଦେତାର୍ ହାଇଁ ବାବି ଆଚାସ୍ ସେନ୍‌କାର୍ ହ୍‌କା କ୍‍ରା, ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ କ୍‍ରି ନଇକି ବାଦ୍ଯ ଅଇକ୍‌ରି ନଇ, କାଇତାକ୍ କୁଲା ମ୍‌ନେ ଦାନ୍ ଦେତା ଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଲାଡ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ ହାର୍‌ତି। ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବେସି ହାଉଆସ୍। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍‌ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଦାନ୍ ଦେତାର୍ ହାଇଁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସି ର୍‌ଇଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌‍ରି ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ଇଶ୍ଵର୍ କୁଲା ଆତେ ବାଟାକ୍‌ରି ଦେଇଆଚେ, ସେ ଦରିଦ୍‌ର ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦାନ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ବେ ସ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ।” ଆରେକ୍‌, ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ବୁଣତା ଲକାର୍ ଗିନେ ମ୍‍ନ୍‍ଜି ଆର୍ କାତାର୍ ଗିନେ କାଦି ଦେଇଦ୍। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମ୍‍ନ୍‍ଜି ଜାଗାଇଦ୍ ଆର୍ ସେରି ବାଡାଇଦ୍‌। ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ହାଇଁ ଅଦିକ୍ ସପଳ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଦ୍‌ନି କ୍‍ରେଦ୍, ତାର୍ ହ୍‍ଳ୍‌ହ୍‌ର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କୁଲା ମ୍‌ନେ ଦାନ୍ ଦେମ୍‍ ହାରାସ୍। ଅମାର୍ ଦ୍ୱାରା ତୁମି ଦିଲା ଦାନ୍ ହାଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେତି। କାଇତାକ୍ ଇ ଦାନ୍‌ଦେତା ସେବା ସାଦୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବାବ୍ ହ୍‌କା ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍, ସେରି ନ୍‌ଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉଦେସେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେତି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇ ସେବା ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯେ କାଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ମାନୁଲାସ୍ ସେରି ନଇ ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍ଯବହାରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ଦ୍‍ରି ଇଣ୍ଡୁଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଆର୍ ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ହାଇଁ କୁଲା ମ୍‌ନେ ଦାନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାର୍ ଲାଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେତା ହାଇଁ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବେସି ଦୟା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ରେତାର୍ ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଅନୁବବ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ଇଲା ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଦାନ୍ ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଗି ତାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଅଉଅ। ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନ୍‌ମ୍‌ର, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ନ୍‌ରିଲେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ସାହାସି ଯେ ମୁଇ ପାଉଲ୍, ମୁଇ ନିଜେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନ୍‌ମ୍‌ର ଆର୍ ସାଦାସିଦା ବାବ୍‌ନା ଏତାଇ କ୍‍ରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଗ୍‌ଉଆରି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ହେଁ, ମୁଇ ପାର୍‍ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ ଅନୁସାରେ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବାବ୍‌ତି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାର୍ କାର୍ ବିରୁଦେ ସାସ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ମୁଇ ଜୁଇ ନିସ୍‌ପତି କ୍‌ରିଆଚି, ନିଜେର୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମକେ ସେ ପର୍‌କାର୍ ସାସ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଅଇନ୍‌କେରେ। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତେ ବାଚୁଲୁ ଇରି ସ୍‌ତ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍ ହ୍‌ର୍ ଅମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁକେ ଯୁଜ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ। ସେତାକ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଯୁଜାର୍ ଜ୍‌ତର୍‌ହାତି ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଶତ୍‌ରୁର୍ ଡାଟ୍ ଜାଗାକେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ସେରି ସ୍‌ବୁ ବେସିଶ୍‌କ୍‌ତି ଅଇଦ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁକ୍‌ତି ଜୁକ୍‍ତା ସ୍‌ବୁ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିଆନ୍ ବିରୁଦେ ଉଟ୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଡ୍‌ ବିଷୟ୍ ନାସ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ବୁ ବାବ୍‌ନାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବାଦ୍ଯ ଅମ୍‌କେ ବନ୍ଦି କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁରା ବାବ୍‌ରେ ବାଦ୍ଯ ଅଉଆସ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ଅବାଦ୍ଯ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତିଆର୍ ଆଚୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉହ୍‌ରାର୍ ବିଷୟସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କୁଲାସ୍। ଯଦି କେ ନିଜ୍‍କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍, ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ଯେ ସେନ୍‌କାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍, ଇରି ସେ ଆପେ ବାବ। କାଇତାକ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଅଦିକାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ଅଳକ୍ ଅଦିକ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଲାଜ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରି, ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ଅଦିକାର୍ ନ୍‌ଦେଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତିଆର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ଇଆତ୍‌ତି। ମର୍ ଚିଟି ଦ୍ୱାରା ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଡିର୍ ଦ୍‌କାମ୍‌ଲେ ବ୍‌ଲି ବାବାନାଇ। କାଇତାକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ କ୍‌ଉତି, ତାର୍ ଚିଟି ସ୍‌ବୁ ବେସି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି, ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଆର୍ ତାର୍ ବାକ୍ୟକେ ନ୍‍ଶୁଣ୍‌ତି। ଅମିମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ରିଲା ସ୍‌ମୟେ ଚିଟି ଦ୍ୱାରା ବାକ୍ଯ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି, ସେତିରିଲା ସ୍‌ମୟର୍‌ କାମ୍ ହେଁ ସେନ୍‌କାର୍, ଇରି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍ ବୁଜ୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲକ୍ ଆତ୍ମାଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାର୍ କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନିଜାର୍ ତୁଳନା କ୍‌ରୁକେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସାସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ। ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ନିଜେ ନିଜାର୍ ଦ୍ୱାରା ନିଜାର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆର୍ ନିଜେ ନିଜାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ତୁଲ୍‌ନା କ୍‍ରି ମୁର୍‌କ ଜାଣାଉତି। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସିମା ଲାଙ୍ଗି କ୍‍ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସିମାଇ ଅଲ୍‌ଗା ଅଉତା ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ହିସାବେ ଜୁଇ ସିମା ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେତିର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଅନୁସାରେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରାସ୍। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସିମାର୍ ଅଲ୍‌ଗା ନ୍‌ରିଲା ହର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ସିମା ଲାଙ୍ଗି ଆଚୁ, ସେରି ନଇ, ସେତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁ କ୍‌ରୁ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ତେକ୍ ହେଁ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଜାଇରିଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ସ୍‌ତେକ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଲାଙ୍ଗି କ୍‍ରି ବିନ୍‌ଲକାର୍ କାମାର୍ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ବାଡ୍‌ତା ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଅନୁସାରେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କାମ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍ୱାରା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବେସିରେ ବେସିତର୍ ଚାରିହାକ୍ ଅଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ସିମା ବିତ୍‌ରେ ତାର୍ କ୍‌ଲାକାମ୍ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ନ୍‌କେରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ଗାମ୍‍କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁ ହାରୁମା, ଇରି ଆସା କ୍‌ରିଆଚୁ। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର। କାଇତାକ୍ ଯେ ନିଜାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ପରିକ୍ଯାଇ ଜିଣ୍‌ଲା ଲକ୍‌ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଜାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ପରିକ୍ୟା ଜିଣ୍‌ଲା ଲକ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ବୁଦି ନ୍‌ରିଲା ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ନିଆ। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍ ଆର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ଟକିହର୍। ଆର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ବର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‌କେ ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସାହ୍ ହବାକେ ବୁଲ୍‌କାଇଲି କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଉଆସ୍, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିକେ ଯାହାସ୍ ବ୍‌ଲି ମକେ ଡିର୍ ଲାଗୁଲି। କାଇତାକ୍ ଯଦି କେ ଅମି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲା ଯୀଶୁକେ ଚାଡି ବିନ୍‌କୁଇ ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ତା ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ତୁମି ହାଇରିଲା ଆତ୍ମାକେ ଚାଡି ବିନ୍‌କୁଇ ଆତ୍ମାର୍ ବିଷୟେ କଇଦ୍, କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା ସୁବ୍ କ୍‌ବର୍‌କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ବିନ୍‌କୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେସ୍‌ବୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମି ବ୍‌ଡ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁଇ କୁଇ ଗୁଣେ ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍‌ବ୍‌ଲି ବାବି ନ୍‌କେରି। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ବେଶି କ୍‌ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଗ୍ଯାନେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଣାନାଇ ଇକ୍‍ତା ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଆସୁଲୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍ ହ୍‌ଡାସ୍, ଇତାର୍ ହାଇଁ ମୁଇ ନିଜ୍‍କେ ନ୍‌ମ୍‌ରକ୍‌ରି ବିନାମୁଲ୍ଯରେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲେ, ଇରିକାଇରି ମର୍ ଦସ୍ କି? ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ମୁଇ ବିନ୍‌ବିନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ମୁଇ ଡାବୁ ନ୍‌ଇଆଚି। ସେତାକ୍ ତୁମି ବୁଲ୍ ବ୍‌ଲି କ୍ଉଆନାଇ। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମର୍ ଅବାବ୍ ଲାଗି କାକେ କ୍‌ବେ ଡାବୁମାଗି କାର୍ ବଜ୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇନ୍‌ରିଲେ। କାଇତାକ୍ ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମର୍ ସ୍‌ବୁ ଅବାବ୍‌କେ ହୁରାକ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଆଗେ ନାଇ କି ଅବେ ମୁଇ ଅବାବ୍ ବ୍‌ଳ୍ ଡାବୁମାଗି ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବଜ୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇନ୍‌କେରି। ମର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ରିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ମୁଇ ସାକି ମାନିକ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ଆଖାୟା ଜିଲାର୍ କେହେଁ ମର୍ ଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍‌କେ ମିଚ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ମୁଇ କାଇତାକ୍ ଅନ୍‍କ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ବ୍‌ଲେକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କେରି କି? ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ ସେରି ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଜାଣୁଲା। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେସ୍‌ବୁ ମୁଇ କ୍‌ର୍‌ତି ରେଇନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଚ୍‌ଲା ଚେଲାନଇ ମ୍‌ତର୍ ମିଚ୍ କ୍ଉତାଲକ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ କାମେ ମିଚ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ତାକାର୍ ରୁପ୍ ବାଦ୍‌ଲାମ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇକ୍‍ତାର୍ ଲାଗି କାବା ଅଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ଶଇତାନ୍ ହେଁ ଉଜାଳ୍ ଡିସ୍‌ତିରିଲା ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତାର୍ ହର୍ ରୁପ୍ ଦ୍‌ରୁଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍ ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକାର୍ ହର୍ ରୁପ୍ ଦ୍‌ର୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାବା ଅଉଆନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‍ଲା କାମାର୍ ସ୍‌ମାନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତି। ଆରେକ୍‌ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମକେ କେ ହେଁ ମୁର୍‌କ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ବାବନାଇ, ଯଦି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାବୁଲାସ୍, ତ୍‌ବେ ହେଁ ମକେ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଲି ହେଁ ମକେ ଶୁଣା, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଳକ୍ ବାଟ୍ ହାଇନ୍। ଅବେ ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ କ୍‍ମ୍‍କେ ମକେ କଇ ନ୍‌କେରେ। ମ୍‌ତର୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟେ ମୁଇ ମୁର୍‌କ ହର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ହର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ମୁଇ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁହାରି। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବୁଦିରିଲା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇକ୍‌ରି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମୁର୍‌କ କ୍‌ତାକେ ସ୍‌ମ୍ବାଳୁଲାସ୍। କେ ତୁମୁକେ ଚାକର୍‌ କ୍‍ରି ର୍‌କେଦ୍, କି ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ନିଲେକ୍, କି ତୁମୁକେ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‍କାଇଲେକ୍, କି ତୁମୁକ୍ ଅକାର୍ ଅଇଲେକ୍, କି ତୁମାର୍ ଗାଲେ ଚାହୁଳ୍ ମାର୍‍ଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‌ବୁକେ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ରିଆସ୍। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ମର୍ ଲାଜ୍‌କେ ହୁଟାଇକ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ ମୁଇ ଇସ୍‌ବୁ ସ୍‍ମ୍ବାଳୁ ନାହାରି। ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌କୁଇ ବିଷୟେ ଯଦି କେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ହେଁ ମୁର୍‌କ ହର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ମୁଇ ସେସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁହାରି। ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଏବ୍ରୀଲକ୍? ତ୍‌ବେ ମୁଇ ହେଁ ଏବ୍ରୀୟ ଲକ୍, ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଇସ୍ରାଏଲର୍ ଲକ୍? ତ୍‌ବେ ମୁଇ ହେଁ ଇସ୍ରାଏଲର୍ ଲକ୍, ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା? ତ୍‌ବେ ମୁଇ ହେଁ ଅବ୍ରାହାମ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ହିଲା। ମୁଇ କାଇରି ବ୍‌ୟା ହର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦାସ୍? ତ୍‌ବେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ବେଶି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦାସ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ହ୍‌ଳ୍‌ଲେ ଆଚି, ଆର୍ ଅଦିକ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲେଆଚି, ଆର୍ ବେସି କର୍‌ଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାଡ୍ କାଇଲେ ଆଚି, ଆର୍ ହେଁ ଅଦିକ୍ ସମୟ୍ ମ୍‌ର୍‌ତା ଉହ୍‌ରେ ରିଲେ। ମୁଇ ଯିହୁଦି ନେତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଁଚ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌ବିନ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ତିରିଶ୍ ନଅ ତର୍ କର୍‌ଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାଡ୍ କାଇଲେ ଆଚି। ରୋମୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତିନିତର୍ ବେତ୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାଡ୍ କାଇଲେ ଆଚି, ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଟେଳାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାଡ୍ କାଇଲେ ଆଚି, ତିନିତର୍ ଜାଜେ ଜାତିରିଲାବ୍‍ଳ୍ ଜାଜ୍ ବାଙ୍ଗିରିଲି ଆର୍ ଗଟେକ୍ ତର୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁର୍ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ଗଟେଦିନ୍ ଗଟେକ୍ ରାତି ରିଲେ। ବେସିତର୍ ଜାତାବ୍‍ଳ୍ ଗାଡାର୍ ବିପଦେ, ଆର୍ କ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିପଦେ, ନିଜାର୍ ଲକ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିପଦେ, ସ୍‌ହର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ ବ୍‍ଟା ଜାଗାଇ ବିପଦେ, ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌ ବିପଦେ, ମିଚ୍ କ୍‌ଉତା ସାଙ୍ଗ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ଉହ୍‌ରେ ରିଲେ। ବେଶି କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ କ୍‌ରିଆଚି, ଆର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗ୍‌ଲେ ଆଚି, ବେସିତର୍ ଅନିଦ୍‌ରା ରେଇକ୍‌ରି, ବୁକେସଶେ ଗାଦିତର୍ ରିଲେଆଚି। ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କାଦି ନ୍‌କାଇ, ଶିତ୍‌କେ ହ୍‌ଚିଆ ନ୍‌ରିଲି ଲାଗି ମୁଇ ବେଶି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ଆଚି। ଇସ୍‌ବୁ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ମୁଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଯଦି କେ ନିଜ୍‍କେ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବ୍‌ଲି ବାବେଦ୍, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ହେଁ ମର୍ ନିଜ୍‍କେ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲେ, ଆର୍ ଯଦି କେ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‌ବେ ମୁଇ ହେଁ ମର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ବେଶିଦୁକ୍‌ ବଗିର୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଯଦି ମୁଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରିନ୍ ତ୍‌ବେ ମର୍ ଇସ୍‌ବୁ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଷୟାର୍ ଗିନେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରିନ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମଇମା ଅଉଅ, କାଇତାକ୍ ସେ ଜାଣୁଲା ଯେ ମୁଇ ମିଚ୍ କଇନ୍‌କେରି। ମୁଇ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ର୍‌ଜା ଆରେଟସ୍ ତାର୍ ଅଦିନେ ରିଲା ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ବାନ୍ଦି ନେମ୍‍କେ ସେ ସ୍‌ହରାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗାଇ ରିଲା। ମ୍‌ତର୍ ମକେ ଜୁଡିସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜର୍‌କା ବାଟ୍ ତ୍‌ଳେ ଉତ୍‌ରାଇ ଦିଲାଇ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ସେ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆତେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଇଲେ ଆଚି। ଯଦି ହେଁ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ନାଇ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ମକେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍, କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ମକେ ଜୁଇ ଦ୍‌ର୍‌ଶନେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଆଚେ, ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାଆଚେ ସେସ୍‌ବୁ ମୁଇ ଏବେ ଲେକିନ୍ଦ୍। ଚ୍ଉଦ ବର୍ଷ ଆଗ୍‍ତୁ ମକେ ଇଶ୍ଵର୍ ରେତା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ନ୍‌ଇରିଲାଇ, ମୁଇ ଗ୍‌ଗାଳେ ଜାଇରିଲେ କି ଆତ୍ମାରେ ଜାଇରିଲେ ସେରି ମୁଇ ନ୍‌ଜାଣି, ସେରି ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଜାଣେଦ୍। ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ଯେ, ମକେ ପାରାଦିସ୍ ନ୍‌ଇରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଗ୍‌ଗାଳେ ଜାଇରିଲେ କି ଆତ୍ମାରେ ଜାଇରିଲେ ସେରି ମୁଇ ନ୍‌ଜାଣି, ସେରି ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଜାଣେଦ୍। ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିଷୟ୍ ଶୁଣ୍‍ଲେ ଯେ, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ କ୍‌ତା କଇକ୍‌ରି ବୁଜାମ୍ ନାହାରି, କାଇତାକ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ସେ ସ୍‌ବୁକେ କ୍‌ମ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ମୁଇ ଇ ଏକ୍‍ଲାର୍ ଗିନେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରିନ୍, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ମର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଷୟ୍ ହ୍‌କା ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଆରେକ୍‌ କୁଇ ବିନ୍ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ନ୍‌କେରି। ମୁଇ ଯଦି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରିନ୍, ତ୍‌ବେ ସେରି ବେକାରେ ନଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତାସେ କଇନ୍ଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ନ୍‌କେରି କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାର୍ ଶୁଣାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେତିହ୍‍ଣି ମକେ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ମ୍‌ନେ କ୍‌ରତ୍ ନାଇ। ମୁଇ ଇସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ଶନେ ଦ୍‍‍କିରିଲେ ଲାଗି ଆର୍ ହାଇରିଲା ଆଦେଶାର୍ ଲାଗି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ଅମ୍‌ନାହାରି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତା କାଟା ଦିଲାଆଚେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ନ୍‌କେରି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଶଇତାନାର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍‌କେ ମକେ ମାରୁକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚ୍‌ତି। ଇତିହ୍‌ଣି ବ୍‌ଲ୍‌ ଅମ୍‌କେ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ତିନିତର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲେଆଚି। ମ୍‌ତର୍ ସେ ମକେ କଇଲା ଆଚେ, “ମର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତର୍‍ଗିନେ ବେଶିଆଚେ, କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁଇ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅମ୍‍ଲିସ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତକେ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ କ୍‍ରେଦ୍।” ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚେଲାଗି ମୁଇ ମର୍ ଦୁର୍‌ବଳାର୍ ଗିନେ ବେଶି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇନ୍। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନାନା ପର୍‌କାର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅମ୍‍ଲୁ, ଲାଜ୍ ଅମ୍‍ଲୁ, ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁଲୁ, ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ସ୍‌ମ୍ବାଡୁଲୁ, ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁଲୁ, ଆର୍ ଇସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରି ରେମ୍‌ଲୁ, କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାମ୍‌ଲେ। ମୁଇ ମୁର୍‌କ ଲକ୍ ହର୍ ଚାଲାବୁଲା କ୍‌ଲେଆଚି, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ମକେ ବ୍‌ଡ୍‌ମତ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ମର୍ ପ୍ରଶଂସା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ତୁମାର୍ ଉଚିତ୍ ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‍ନ୍‍କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ବାବୁଲାସ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁଇ କୁଇ ଗୁଣେ ସାନ୍‌ନାଇ। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମୁଇ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ନାନା ପର୍‌କାର୍ ଚାନିଆକାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଚିନାମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରି ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ତ୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇ ଦିଲେଆଚି। ମ୍‌ତର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଡାବୁ କାସୁର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବଜ୍‌ହର୍ ଅଇନ୍‌କେରି, ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ ବଜ୍‌ହର୍ ଅଇଲେଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍ ଇବୁଲାର୍ ଗିନେ ମକେ କେମା ଦିଆ। ତିନିତର୍ ଅଇଲି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ, ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି କାଇରି ହେଁ ଦାବି ନ୍‌କେରି, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ସେ ଲଡାବ୍‌ଲି ବାବୁଲେ ମ୍‌ତର୍‌ ଡାବୁ କାସୁକେ ନଇ। କାଇତାକ୍ ଉବାସି ଆଇସିର୍ ଗିନେ ହିଲାଜିଲାମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ନ୍‍ସେଙ୍ଗାଉତି, ମ୍‌ତର୍‌ ଉବାସି ଆଇସିମ୍‌ନ୍‌ ହିଲାଜିଲାର୍‌ ଗିନେ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉତା ଉଚିତ୍। ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ମର୍ ସ୍‌ବୁ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ରାଜି ଆଚି, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ନିଜ୍‍କେ ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଦାଇ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି। ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ବେଶି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ମକେ ଅଳକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରାସ୍? ମୁଇ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବଜ୍‌ହର୍ ଅଇନ୍‌କେରି ଇକ୍‍ତା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ କ୍‌ଉଆସ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅଲ୍‌ଗା ଲକ୍ ବାବୁଲାଇ କି ମୁଇ ବେସି ଚ୍‌ଲାକିରି ମିଚ୍ କ୍‌ତାକଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଟକ୍‌ଲେଆଚି ବ୍‌ଲି। ଇରିସ୍‌ବୁ ମିଚ୍। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇରିଲେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦାନ୍ ମାଗିଆଣା ବ୍‌ଲି କ୍‌ବେ କଇନ୍‌କେରି। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମୁଇ ତୀତସ୍‌କେ ଗ୍‌ଉଆରି ରିଲେ, ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ହ୍‌ଟାଇଲେ। ତୀତସ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି କାଇ ଦାନ୍ ଦାବି କ୍‌ଲାଆଚେ ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍ କି? ସେ ଆର୍ ମୁଇ କାଇରି ସ୍‌ମାନ୍ ଚିନ୍‌ତାଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲୁ କି? ଅମିମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଇଚାହର୍ ସେ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲୁ। ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାବୁଲାସ୍ ଯେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଅମାର୍ ଦସ୍‌କେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ଆସୁଲୁ ବ୍‌ଲି, ନାଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନଇ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାତ୍‌ଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ କଇଲା ହର୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ। ମ୍‌ତର୍ ଏ ସାଙ୍ଗମ୍‌ନ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ସେସ୍‌ବୁ ତୁମାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ। କାଇତାକ୍ ମକେ ଡିର୍ ଲାଗୁଲି ଯେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍ଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଯଦି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନ୍‌ଦେକି, କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଜୁଇ ର୍‌କମ୍ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମକେ ଦ୍‌କୁ ନାହାରାସ୍। ମକେ ଡିର୍ କି କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସେତି ଆସି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ନାନା ର୍‌କମାର୍ ଟେକାଟେକି, ଅକାର୍, ରିସା, ନିଜ୍‍କେ ବ୍‌ଡ୍ ଅଉତା ମ୍‌ନ୍, ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଉତାର୍, କୁଟ୍ କ୍‌ତା, ଗ୍‌ର୍‌ବ୍, କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନ୍ତାର୍ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଦ୍‌କୁହାରି। ଆର୍‌ଗଟ୍‌ତର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଡିରୁଲେ, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆଗ୍‌ତୁହ୍‌ଣି ପାପ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ଆର୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦାରିକାମାର୍ ଗିନେ ଲାଜ୍ ନଇଲା କାମାର୍ ଗିନେ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ଗିନେ କେମା ନ୍‌ମାଗୁଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ମକେ ଏତାଇ ଏତାଇ କ୍‍ରି କାନ୍ଦୁକେ ହ୍‌ଳୁଲି। ଇରି ମିସାଇକ୍‌ରି ତିନିତର୍ ଅଇଲି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲେ, କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇଲା ହର୍ “ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜଳେକ୍ କି ତିନ୍‍ଗଟ୍ ସାକିର୍ ମୁଏ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସମାଦାନ୍ କ୍‍ରା ଅଇଦ୍।” ଆଗ୍‍ତୁ ପାପ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁଇ ଗ୍‌ଲାତର୍ କଇଲେଆଚି, ଆର୍ ଅବେ ଦୁରିରେଇକ୍‌ରି ହେଁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ଅବେ ମୁଇ ଆଇଲେକ୍ କାକେ ହେଁ ନ୍‌ଚାଡି। ମୁଇ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେସ୍‌ବୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ କି ନାଇବ୍‍ଲି ତୁମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଆଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍। ସେ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲା, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତିୟେ ଜୀବନ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ଉଟାଇଲା ଆଚେ, ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇଲୁଆଚୁ, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟୁନ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଟିକ୍ ଆଚାସ୍ କି ନାଇ ନିଜେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ଦ୍‌କା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣାସ୍ କି ଯେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାସା କ୍‌ରୁଲା ବ୍‌ଲି, ନା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ବିଷୟେ ଆରି ଆଚାସ୍? ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ, ଯେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆରି ନ୍‌କେରୁ ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବୁଜୁ ହାରାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ମାତି ନ୍‌ରିଆ ବ୍‌ଲି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଜିଣିଆଚୁ ଇରି ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ଲା ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାନ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଟିକ୍ କାମ୍‌କ୍‌ରା ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ସ୍‌ତ୍ କାମାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରାବ୍‌ଲି ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବପୁ ଆଚାସ୍ ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‍ଲୁ, ତୁମାର୍ ଉନତି ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଦୁରିରେଇକ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଚିଟି ଲେକୁଲେ। କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲେକ୍ ମକେ ଆରେକ୍‌ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ନ୍‍ହେଳେ, ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଶିକ୍ତିମାନ୍ କ୍‌ରୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ମକେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ ମ୍‌ତର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ନାଇ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି କ୍‌ତା ଅମ୍‌ଲି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ନିଜେ ନିଜ୍‍କେ ଟିକ୍ କ୍‍ରା ମର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନା, ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଉଆ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିତ୍‌ଇ ବାସାକ୍‌ରା। ତ୍‌ବେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିଦେତା ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଇଦ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଲାଡେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆତ୍ ମିସାଇ ଜୁଆର୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍ ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସାଇଜ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରେଉଅ। ମୁଇ ପାଉଲ୍ ଯେ କି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ମୁଇ ଇ ଚିଟି ଗାଲାତୀୟ ମ୍‌ଣ୍ତଳିୟେ ରେତା ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଲେକୁଲେ। ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ରେତା ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ। ମୁଇ କୁଇ ମାନାଇ କି ମୁଇ ମାନାଇର୍ ଅଦିକାରି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଅଇନ୍‌କେରି। ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଯେ କି ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ହାଳାଇ ଉଟାଇଆଚେ, ତାକାର୍ ଦ୍ବାରା ମୁଇ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଅଇଆଚି। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ କି ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ। ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ନିଜେ ଅମାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ବଳି ଅଇଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ଇ କାଳାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ହାରୁ। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେଉତ୍। ଆମେନ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟାରେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲକ୍ ଅମ୍‌କେ କୁଦିଆଚେ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଉ ବୁଲାଇ, ଗଟେକ୍ ବିନ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ଜୁଇରି କି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ବିଲି କ୍‌ଉତି, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍, ଇତାର୍ ଗିନେ ମକେ ବେଶିଦୁକ୍‌ ଲାଗୁଲି। ସେ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ସ୍‌ତ୍ ନଇ ମ୍‌ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲାଇ, ଆର୍ ତୁମାର୍ ବୁଦି ଗୁହାମ୍‌ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲୁ, ଯଦି ସେରି ଚାଡି ଆର୍ ବିନ୍ ଶିକ୍ୟା ଅମିମ୍‌ନ୍ କି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ହେଁ ଦେତି, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅବିଶାପ୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଅମି ଆଗେ କଇରିଲୁ, ଅବେ ମୁଇ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହାଇରିଲାସ୍‌, ସେରି ଚାଡି ଯଦି କେ ତୁମୁକେ ବିନ୍‌ ଶିକ୍ୟା ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅବିଶାପ୍ ହାଉଅ। ମୁଇ ଅବେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେରୁଲେ, କି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେରୁଲେ। ମ୍‌ତର୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲେ, ଯଦି ମୁଇ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତେ ରେଇନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦାସ୍ ଅଇନ୍‌କେର୍‌ତି। କାଇତାକ୍, ଏ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ମୁଇ ଜୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଆସିନ୍‌କେରେ। ସେରି ମୁଇ ଦାଦିବାବୁ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶିକି ନ୍‌କେରି, ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜେ ସେସ୍‌ବୁ ମକେ ଦ୍‌କାଇଆଚେ। ଆଗେ ଯିହୁଦି ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ରିତିନିତି ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଉତି ରିଲେ, ସେରି ତୁମି ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ। ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଯିହୁଦି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ରିତିନିତି ଆର୍ ଶିକ୍ଯାକେ ମାନ୍ତିରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଦୟା ଦ୍ବାରା ସେ ମକେ ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ସେତାର୍‌ଲାଗି ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁକେ ମକେ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ବିଷୟେ ଅଦିକ୍ ଜାଣୁକେ ମୁଇ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ନ୍‌ରିଲେ କି ମର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଜୁଇ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ରିଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାରୁକେ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଜାଇ ନ୍‌ରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଆରବ୍ ଦେଶେ ଜାଇରିଲେ, ଆର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଦମେସ୍‌କସ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଲେଉଟି ଆସିରିଲେ। ତିନି ବର୍ଷ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ପିତର୍‌କେ ବେଟ୍ ହାମ୍‌କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗ୍‌ଲେ, ଆର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେତି ହ୍‌ନ୍ଦ୍‌ର ଦିନ୍ ରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ବାଇସି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଯାକୁବାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହ୍‌କା ମୁଇ ବେଟିରିଲେ, ମ୍‌ତର୍ ବିନ୍‌କୁଇ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେଟି ନ୍‌ରିଲେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଣିଆଚେ ମୁଇ ଜୁଇ ବିଷୟ୍ ତୁମୁକେ ଲେକୁଲେ ସେରି ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଚାଡି ସିରିୟା ଆର୍ କିଲିକିଆର୍ ରାଜିକେ ଗ୍‌ଲେ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମକେ ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ। ମର୍ ବିଷୟେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଇରି ଶୁଣିରିଲାଇ, ଯେ “ଜୁଇମାନାଇ ଆଗ୍‍ତୁ ଅମୁକ୍ ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଆର୍ ଅମାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ଅବେ ସେ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲା।” ଇଶ୍ଵର୍ ମର୍ ହାଇ କ୍‌ରିରିଲା କାମାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ପର୍‌ଶଂସା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଚ୍ଉଦ ବର୍ଷ ଅଇଲାକେ ମୁଇ ବର୍ଣ୍ଣବାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଲେଉଟି ଗ୍‌ଲେ, ତୀତସ୍‌କେ ହେଁ ମୁଇ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନେଇରିଲେ। ସେତିକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆଦେଶ୍ ହାଇକ୍‌ରି ମୁଇ ସେତିକେ ଗ୍‌ଲେ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ଜୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେସ୍‌ବୁ ମୁଇ ଯିରୁଶାଲମାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରେ ବ୍‌ସାଇ କ୍‍ରି ବୁଜାଇଲେ, କାଇତାକ୍ ଅବାର୍ ଆର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କାମ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌ଉଅ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ। ମର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ତୀତସ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଲକ୍ ଅଇରିଲେକ୍ ହେଁ ମୁଇ ତାକେ ସୁନତ୍ ଅମ୍‌କେ ଜ୍‌ବର୍ ଦସ୍ତ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ସୁନତ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କଇକ୍‌ରି ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ମିସିରିଲାଇ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ସ୍ବାଦିନ୍ ହାଇରିଲୁ, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାମ୍‌ରିଲି, ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ଦାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ର୍‌କୁକେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେ ଟକ୍‍ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅଳ୍‌କ୍ ହେଁ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜାଗା ଦେଇନ୍‌ରିଲୁ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍ ନିଜ୍‍କେ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରେତା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ନେତାବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ଯେ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ମର୍ ଜାଇ ଆସେନାଇ, କାଇତାକ୍ ବାହାରାର୍ କାମ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ କାର୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରେ, ସେ ନେତାମ୍‍ନ୍ ମକେ କାଇ ହେଁ ନ୍‌ଉଆ ଶିକ୍ୟା ଦେଇ ନ୍‌ରିଲାଇ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ପିତର୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ପିତର୍ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାହର୍ ବାଚିଅଇରିଲା, ମୁଇ ହେଁ ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାହର୍ ବାଚି ଅଇରିଲେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ନେତାବାବେ ବାଚିଅଇରିଲା ଯାକୁବ, ପିତର୍ ଆର୍‌ ଯୋହନ୍‌ ମକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଇ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବଜ୍ ଦିଲାଆଚେ ବ୍‌ଲି ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ହୁଟାଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ମକେ ଆର୍ ବର୍ଣ୍ଣବାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇକ୍‌ରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲାଇ। ବର୍ଣ୍ଣବା ଆର୍ ମୁଇ ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲା ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବ୍‌ସିକ୍‌ରି ତିର୍‌କ୍‌ଲୁ। ସେମ୍‌ନ୍ ଅମୁକେ ଅତେକ୍ କଇଲା କି, ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହରେ ରେତା ଗ୍‌ରିବ୍ ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରା। ଆର୍ ସେ ବିଷୟେ ହେଁ ମର୍ ବେଶି ମ୍‌ନ୍‌ରିଲି। ମ୍‌ତର୍ ପିତର୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ଆସିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତାକେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଇଏ ଉଳ୍‌ଲେ। କାଇତାକ୍ ସେ ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା। ଯାକୁବ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ସେତିକେ ଆସ୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ, ପିତର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି କାଦି କାତିରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାଦି ନ୍‌କାଇଲା। କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସୁନତ୍ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି କୁଟ୍ କ୍‌ଉତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ଡିର୍‌ତିରିଲା। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ପିତର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି କୁଟ୍ ଅମ୍‌କେ ସିକ୍‌ଲାଇ, ବର୍ଣ୍ଣବା ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କୁଟ୍ କାମ୍ ସିକ୍‍ଲା। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ହର୍ ବ୍ଯବହାର୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ ବ୍‌ଲି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଇଏ ପିତର୍‌କେ କଇଲେ, ତୁଇ ଯିହୁଦି ଅଇକ୍‌ରି ଯଦି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲିସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଯିହୁଦି ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରା ବ୍‌ଲି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍ହାରାସ୍। ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଲମେହ୍‌ଣି ଯିହୁଦି, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ହର୍ ପାପି ନାଇ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁଲୁ ଯେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ହ୍‌କା ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌ନାହାରୁ, ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌ହାରୁ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌କେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌ ଉହ୍‌ରେ ଆଶା ନ୍‌କେରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌କା ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲୁ, କାଇତାକ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଯଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯିହୁଦି ନଇଲା ଲକ୍‌ହର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ପାପି ଅଇଲୁଆଚୁ, ତ୍‌ବେ ସେତାର୍‍ଗିନେ କାଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦାଇ କି? ନାଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ବେ ନଇ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ପାପ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ଯଦି ମୁଇ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମାନିନ୍ ଗଟେକ୍ ମାନାଇ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅଉତି ବ୍‌ଲି। ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଦ୍ବାରା ମୋଶାର୍ ନିୟମେ ମ୍‌ରିଆଚି, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ବାଚୁ ହାରି। ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କୁର୍‌ଶେ ମ୍‌ରିଆଚି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଅବେ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୀବନ୍ ଆଚେ, ମୁଇ ଅବେ ଜୁଇ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲେ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲେ, ଯେ କି ମକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ମର୍‌ଗିନେ ତାର୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାକେ କ୍‌ବେ ନ୍‌ଚୁନାହାରି, କାଇତାକ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ମାନ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ଯଦି ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଅମ୍‌ହାରେ, ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଲାର୍ ବେକାରେ ବ୍‌ଲି ବାବୁକେ ଅଇଦ୍। ଏ ମୁରକ୍ ଗାଲାତୀୟ ସ୍‌ହରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, କେ ତୁମୁକେ ବାମ୍‌ଳାଇଲା ଆଚେ? କୁର୍‍ଶକାଟେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମ୍‌ଲା ଗଟ୍‍ଣା କୁଲାକଲି ବାବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇ ଆଚୁ। ମକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଆ, ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ଲାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇଲାସ୍ ନା ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଶୁଣି ସେତି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ? କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁରକ୍ ହର୍ ଅମ୍‌ଲାସ୍, ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜୀବନ୍ ଆରାମ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍ ସେତାକ୍ କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ କ୍‍ରୁଲାସ୍? ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଦୁକ୍ ବଗିରିଲାସ୍ ସେରି ବେକାରେ ଅଇଦ୍‌ କି? ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ ସେସ୍‌ବୁ ବେକାର୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ ଇଶ୍ଵର୍ କାଇରି ତୁମୁକେ ତାର୍ ଆତ୍ମାଦିଲାଆଚେ, ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ଲାଆଚେ, କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଶୁଣିକ୍‌ରି ସେତାକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ବ୍‌ଲି? ଅବ୍ରାହାମାର୍ କ୍‌ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକାଆଚେ, “ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ସେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଦାର୍‌ମିକ୍ କ୍‍ଲା।” ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଅବ୍ରାହାମାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହ୍‌କା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇ ଅଇଲିଆଚେ ଯେ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌ହାର୍‌ତି, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ସେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲା “ତର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।” ଅବ୍ରାହାମ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତାର୍‌ହର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଉତି। କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ମୋଶାର୍‌ ନିୟ୍‌ମ୍‌କେ ମାନୁକେ ବେଶି ମ୍‌ନ୍ ଦେମ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ଅବିଶାପ୍ ହାଉତି, ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ମୋଶା ଦିଲା ନିୟମ୍‌କେ ଯେ ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ମାନେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅବିଶାପ୍ ହାଇଦ୍।” ଇତିହ୍‌ଣି ସ୍‌ବୁ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ, ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନିକ୍‌ରି କେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌ନାହାରେ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ “ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଦସି ନ୍‌ଉତି ଆର୍ ବାଚ୍‌ତି।” ମ୍‌ତର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ କାଇ ହେଁ ସ୍‌ମ୍ପର୍‌କ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ “ଯେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ହ୍‌କା ବାଚେଦ୍।” ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ଗିନେ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମେ ଲେକା ଅଇରିଲା ଅବିଶାପେ ହ୍‌ଣି ଅମୁକେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ଲା। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, ଯେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଟାଙ୍ଗାଇ ଅଇକ୍‌ରି ମ୍‌ରେଦ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଲା ମାନାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହାଉତି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଇ କାମ୍ ହୁରାକ୍‌ଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହାମ୍‌ହାରୁ। ଏ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଉଦାହର୍‌ଣ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦୁଇଲକ୍ କାଇ ହେଁ ଗଟେକ୍ ବିଷୟେ କ୍‌ତା ଚିଡାଉତି, ସେ କ୍‌ତାକେ କେହେଁ ବାଙ୍ଗୁ ନାହାରେ କି ସେତି କାଇରି ହେଁ ମିସାମ୍ ନାହାରେ। ଅବ୍ରାହାମ୍ ଆର୍ ତାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ତୁମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ, କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗିନେ ବ୍‌ଲି ବୁଜାଇ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲି ଲେକାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇରିଲା କ୍‌ତା ଗଟେକ୍ ଲକେ ହ୍‌କା ବୁଜାମ୍‌ଲି ସେ ଅମ୍‌ଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ମର୍ କ୍‌ଉତା ଅର୍ତ ଯେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ନିୟମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ଆର୍ ସେରି ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହେଁ କ୍‌ରିରିଲା। ଜୁଇ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଚାରିଶ ତିରିଶ୍ ବର୍ଷହ୍‌ଚେ ଦିଲା ସେରି ତାର୍ କ୍‍ଲା ନିୟ୍‌ମ୍‌କେ ବାଙ୍ଗୁ ନାହାରେ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌କେ ଯଦି ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ମାନ୍‌ତା ଉହ୍‌ରେ ଆଶା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେରି ସେ ଦିଲା ଦାନ୍‌ବ୍‌ଲି ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଦେଇରିଲା। ତ୍‌ବେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ କାଇତାକ୍ ଦିଆଅଇଲି? କାଇତାକ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଦିଆଅଇଲି। ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଜୁଇ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ଦାନ୍ କ୍‌ରିରିଲା ସେ ମାନାଇ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଲଡାରିଲି। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ମ୍‌ଜାଇ ଅଇରିଲା ଆର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ମୋଶାକେ ଦେଇରିଲାଇ। ଗଟେଲକ୍ ମ୍‌ଜାଇ ରେଇକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ମ୍‌ଜାଇରେଇକ୍‌ରି ଅବ୍ରାହାମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ଅମ୍‌ଲା ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜେ। ଇତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି? ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ କାଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ଲା ବିରଦି? ନାଇ କ୍‌ବେ ନଇ, ଯଦି ମାନାଇକେ ଜୀବନ୍ ଦେତାହର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ରିଲିହ୍‌ଣି, ତ୍‌ବେ ସେତାକ୍ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ ଅଇଲା ହ୍‌ଣି। ମ୍‌ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ ସ୍‌ବୁ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌ ପାପାର୍ ଅଦିନେ ଆତ୍‍ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‍ଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍‌ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ହାଉତି। ମ୍‌ତର୍ ସେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଯୁଗ୍ ଆସ୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ, ମୋଶାର୍ ନିୟମେ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାନ୍ଦିକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲି। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଅମାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ ଅମ୍‌ହାରୁ। ଅବେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଦିନ୍ ଆସିଆଚେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ମୋଶାର୍ ନିୟମାର୍ ଅଦିନେ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାଜିଲା ଅଇଆଚାସ୍। ଡୁବେନ୍ ନ୍ଇକ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଅଇଆଚାସ୍, ଆର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦି ଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯିହୁଦି କି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତି, ଦାସ୍ କି ମୁକ୍‌ଳିରିଲା, ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲା କି ମାଇଜି ଟକି ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆରେକ୍‌ କାଇରି ହେଁ ଉଣା ଅଦିକ୍ ନାଇ, ତୁମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଅଇଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଇଲେକ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ ଅମ୍‌ହାରାସ୍, ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଜୁଇରି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ହାଉଆସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଯେ ଉବାସିର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ହ୍‌ଇସିର୍ ହ୍‌କା ଅଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ହଇସି ଯଦି ସାନ୍ ଅଇରେଇଦ୍ ତ୍‌ବେ ବାଡ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଗଟେକ୍ ଦାସ୍‌ହର୍ ରେଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ଉବାସି ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା ସମୟ୍ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ହିଲାକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍ ତ୍‌ଳେ ରେତି। ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ, ଅମି ଇ ଦୁନିଆଇ ରିଲା ରିତିନିତି ଆର୍ ନିୟମାର୍ ଦାସ୍ ରିଲୁ। ମ୍‌ତର୍ ହ୍‌ଚେ ଟିକ୍ ସମୟ୍ ଆଇଲାକେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ହଇସିକେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ସେ ଗଟେକ୍ ଟକିର୍ ହେଟେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା, ଆର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମାର୍ ଅଦିନେ ଜୀବନ୍ ବିତାଇଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମାର୍ ଅଦିନେ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁକ୍‌ତି, ଆର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହସ୍‌ତା ହିଲାଜିଲା ହର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ସେ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ରିରିଲା। ଆର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାଜିଲା ଇରି ଦ୍‍କାଇ ଦେମ୍‌କେ, ସେ ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଅମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଦିଲାଆଚେ, ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ବ୍‌ଡ୍‌ ଟଣ୍ତ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲି, “ଉବା, ଏ ମର୍ ଉବା”। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଦାସ୍ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ହିଲାଜିଲା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହିଲାଜିଲା ଅଇଲାର୍‌ ଲାଗି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଆଚେ, ସେରି ସେ ଅମୁକେ ଦେଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣି ନ୍‌ରିଲାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜୁଇରି ସ୍‌ତ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ନଇଲା ମିଚ୍ ମିଚ୍ ଦେବ୍‌ତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦାସ୍ ଅଇରିଲାସ୍। ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣିଆଚାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଜାଣିଆଚେ, ତ୍‌ବେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ସେ ବପୁ ନ୍‌ରିଲା, ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ଦେବ୍‌ତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଦାସ୍ ଅମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍? ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି, କୁଇ ଦିନ୍‌କେ, କୁଇ ମାସ୍‌କେ, ଆର୍ କୁଇ ବର୍ଷକେ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି ମାନୁଲାସ୍। ତୁମାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ବେଶି ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରୁଲେ, ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ କ୍‌ରିରିଲା କ୍‌ଷ୍ଟ କାଇରି ବେକାର୍ କି? ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଗ୍‌ଉଆରିକ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ହ୍‌ର୍ ନିୟମ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳିକ୍‌ରି ବାଚା, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନିୟମ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକୁଳ୍‌ତି ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ରିଆଚି, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ବେଶିବ୍‌ଲ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ଲାସ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତର୍ ଆସିରିଲେ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲେ ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ବେମାର୍ ଅଇରିଲେ ଲାଗି ସେନ୍‌କାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲେ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବେମାର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଲାଗିରିଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍, ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ହର୍ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରିରିଲାସ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲାସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମକେ ହେଁ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରିରିଲାସ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବେଶି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇରିଲାସ୍, ମ୍‌ତର୍‌ ଅବେ କ୍‌ନ୍ ଅଇଲିଆଚେ? ତୁମାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ଇକ୍‍ତା କ୍‌ମ୍‌ହାରି ଯେ, ଯଦି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ହ୍‌ଡ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ଆକିକେ କାଡିଆଣି ମକେ ଦିଲାସ୍ ହ୍‌ଣି। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁ ଅଇଲେଆଚି? ଜୁଇ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌ଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ, ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ମର୍‌ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଚା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ରୁଲାଇ। ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌କା ନ୍‌ଇ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇରି ସ୍‌ତ୍ କି ନାଇବ୍‍ଲି ବାବ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଦୁକାହର୍ ଦୁକ୍ ବଗୁଲେ। ଆର୍ ଜୁଇ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇ ନ୍‌କେରାସ୍ ସେ ହ୍‌ତେକ୍ ମୁଇ ଇ ଦୁକା ବଗିନ୍ଦ୍‌। ଅବେ ଯଦି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲେ ହ୍‌ଣି, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ତା କଇ ନ୍‌କେଲେ ହ୍‌ଣି, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବେଶି ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରୁଲେ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ମାନିକ୍‌ରି ରେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଚାରୁଲେ ଯେ ମୋଶାର୍ ନିୟମେ କାଇରି ଲେକାଆଚେ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହଳି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ବୁଜୁଲାସ୍ କି? କାଇତାକ୍ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଜଳେକ୍ ହଇସି ରିଲାଇ, ଗଟେକ୍ ଚାକ୍‌ରାଣି ହାଗାରାର୍‌ ହଇସି ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ସାରା ତାର୍ ନିଜାର୍ ହଇସି। ଚାକ୍‌ରାଣିର୍ ହାଗାରାର୍ ହଇସି ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ମାଇଜି ସାରାର୍ ହଇସି ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା। ଇରି ଗଟେକ୍ ଉଦାହର୍‌ଣ୍ ହର୍ ବୁଜୁକେ ଅଇଲି। ଇ ଜଳେକ୍ ଡକୁର୍‌ସି ଜଳେକ୍ ନିୟମ୍‌କେ ବୁଜାମ୍‌ଲି, ଯେ କି ଚାକ୍‌ରାଣିର୍ ହଇସି ହର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା, ସେ ହାଗାର୍ ସୀନୟ ନାଉର୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା ରାଜିନାମା ହର୍। ଆରବ୍ ଦେଶେରିଲା ସୀନୟ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ବୁଜାମ୍‌ଲି, ଆର୍ ଅବାର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ। ହାଗାର୍ ହର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଆର୍ ସେତି ବାସାକ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଦାସ୍ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ସ୍ବାଧୀନ୍ ଆଚେ ସେରି ଅମ୍‌ଲି ଅମାର୍ ଆଇସି। କାଇତାକ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ହେ ବାଞ୍ଜିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଦୁକା ଜାଣି ନ୍‌ରିଲାକ୍ ହେଁ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିରେତା ମାଇଜି ଟକିର୍ ବାଦୁଲେ ଗଟେକ୍ ଚାଡ୍‌ରି ମାଇଜିର୍‌ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଅଦିକ୍ ଅଉତି।” ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଇସ୍‍ହାକ୍ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ରିରିଲା ହଇସିମ୍‌ନ୍। ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ହର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା ହଇସି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହଇସିକେ, ଲିନ୍ଦା, ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ରିରିଲା। ଆଜିକାଲି ହେଁ ଇରି ଅମ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ଇ ବିଷୟେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲି? ସେତି ଲେକାଆଚେ ଚାକ୍‌ରାଣିକେ ଆର୍ ତାର୍ ହିଲାକେ ଚାଡିଦେସ୍, କାଇତାକ୍ ଚାକ୍‌ରାଣିର୍ ହଇସି ତାର୍ ନିଜାର୍ ହିଲାର୍ ହର୍ ତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‌ମାନ୍ ବାଟା ହାମ୍‌ନାହାରେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ମର୍‌ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଚାକ୍‌ରାଣିର୍ ହିଲା ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସ୍ବାଦିନାର୍‌ ଡକୁର୍‌ସିର୍ ହିଲା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍ବାଧୀନ୍ ହାଇଆଚୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମୋଶାର୍ ନିୟମେ ହ୍‌ଣି ସ୍ବାଧୀନ୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁକ୍‌ଳିକ୍‌ରି ରିଆ, ଆରେକ୍‌ ମୋଶାର୍ ନିୟମେ ବାନ୍ଦିଅଇ ରେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ମୁଇ ପାଉଲ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରି ଶୁଣା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ସୁନତ୍ ନିତିନିୟ୍‌ମ୍‌କେ ମାନାସ୍, ତ୍‌ବେ ତାର୍ ଅର୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ କାଇ ଲାବ୍‌ନାଇ। ଜୁଇମାନାଇ ସୁନତ୍ ଅମ୍‌ଲା ମୁଇ ତାକେ ଆରେକ୍‌ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲେ ଯେ, ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ମାନିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଅମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜ୍‍କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆଶାକ୍‌ରୁଲୁ ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହ୍‌କା ଇକାମ୍ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ବିତାଇଲେକ୍, ସୁନତ୍ ଅଇଲେକ୍ କି ନଇଲେକ୍ କାଇରି ଲଡାନାଇ। ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଲଡା ସେରି ଅଇଲି ବିଶ୍‍ବାସେ ଅଟୁଆ ରେଇକ୍‌ରି ଲାଡ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ବୁ କାମ୍‌କ୍‌ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ସ୍‌ତ୍ ର୍‌ସ୍ତାଇ ଇଣ୍ତତି ରିଲାସ୍, ତ୍‌ବେ କେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ଲା ଆଚେ? ବୁଲ୍‌ବାଟେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବାମ୍‌ଳାଇ ଆଚେ? ଇସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବାଚିରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାଇ ଅଇନ୍‌କେରେ। କ୍‌ତାଇ ଆଚେ ଗ୍‌ଉଁ ଗୁଣ୍ତକେ ହୁଲାମ୍‌କେ ଅଳକ୍ କାର୍ ରିଲେକ୍ ସ୍‌ରି। ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ନ୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ମର୍ ଆଶା ଆଚେ, କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଆଚୁ, ମର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ କ୍‌ତାର୍ ବିରଦ୍ ନ୍‌କେରାସ୍ ବ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ଯେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବାମ୍‌ଳାମ୍‌ଲା ତାକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଆଜିହ୍‌ତେକ୍ ଯଦି ସୁନତ୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତ୍‌ବେ କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଅବେ ହେଁ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ବଗୁଲେ? ଯଦି ମୁଇ ସେ ସୁନତ୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କୁର୍‍ଶ ବିଷୟେ ହେଁ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମର୍ କାଇ ନଇଲିହ୍‌ଣି। ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକେ ବାମ୍‌ଳାମ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଅଦିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ରତ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ସୁନତ୍ ନ୍‌ଉତି, ମ୍‌ତର୍ ଚିଡ୍‌ତେ ବେଜୁହର୍ ଅଉତି। କାଇତାକ୍ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁକ୍‌ଳୁକେ ବାଚିଅଇଆଚାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ସେ ମୁକ୍‌ତିକେ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଲାଡ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରି ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେବା କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। କାଇତାକ୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍ ସ୍‌ବୁ ନିୟମ୍ ଆଚେ, “ତୁମି ତୁମାର୍ ହ୍‌ର୍‌ସାର୍ ଲକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।” ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି ପଶୁହର୍ ଅଇ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅଇ କ୍‌ଣ୍ତିଆ କାବ୍‍ରା ଅଉଆସ୍, ତ୍‌ବେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ ନଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ମର୍ କ୍‌ଉତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି ଯେ, ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ବାରା ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବ୍ଯବହାର୍‌ କ୍‍ରା, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାନାଇର୍‌ ପାପ୍ କାମାର୍ ସବାବ୍‌କେ ହୁରା ନ୍‌କେରାସ୍। କାଇତାକ୍ ମାନାଇର୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିରଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଇଚାକେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ କାମାର୍ ସବାବ୍‌ ବିରୁଦେ କ୍‍ରେଦ୍, ଇ ଜ୍‌ତେକ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‍ରୁଲାସ୍ ସେରି କ୍‌ରୁ ନାହାରୁଲାସ୍। ଯଦି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଚାଲାଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ମୋଶାର୍ ନିୟମାର୍ ଅଦିନେ ନାଇ। ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ କାମାର୍ ସବାବ୍‌ ସ୍‌ବୁଲକେ ଜାଣା, ସେସ୍‌ବୁ ଅଇଲି, ଦାରିକାମ୍, ବ୍‌ର୍ଣ୍ଣନ୍, ସୁକ୍‌ବଗ୍, ମୁର୍‌ତି ହୁଜା, ଗୁଣିଆ ଦିସାରି, ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁ ଅଇ ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ବେଶି ରିସା ଅଉତି, ଆର୍ ଅକାର୍ ଅଉତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଅଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ କୁଟ୍‌କାତି, ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ଦୁଆ ଲକ୍, ର୍‌ଙ୍ଗର୍‌ସିଆ, ସେମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ମାତିରେତି, ମୁଇ ଆଗ୍‌ତୁର୍‌ ହର୍ ଅବେ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲେ ଯେ, ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜିକେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ଅମ୍‌ଲି, ଲାଡ୍, ସ୍‌ର୍‌ଦା, ଶାନ୍‌ତି, ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତାର୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍, ବ୍‌ଲ୍‌ଗୁଣ୍, ନ୍‌ମ୍‌ର, ଟିକ୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍, କାକେ ନ୍‌ଟକ୍‍ତା ଲକ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟେ କାଇ ହେଁ ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ବିରୁଦେ ନାଇ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ର୍‌କ୍‌ମାର୍ ଲାଳସା ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚାକେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାର୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେ ଅମାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ହେଁ ଚାଲାମ୍‌ଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁକେ କି ବିନ୍‌ଲକେ ରିସାକ୍‌ରୁକେ କି କାକେ ଅକାର୍ ଅଉତାର୍ ଅମାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଯଦି କେ କ୍‍ରାପ୍‌କାମେ ଦ୍‌ରା ହ୍‌ଳେଦ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ପବିତର୍‌ ଅତ୍ମାକେ ହାଇଆଚାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରା, ମ୍‌ତର୍ ଦିରେ ଦିରେ କ୍‍ରି କ୍‍ରା। ଆରେକ୍‌ ଜାଗ୍‌ରତ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେନ୍‍କ୍‌ରି କାମ୍ ନ୍‌କେରା। ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବଜ୍ ବ୍‌ଉଆ ବଇ ଅଉଆ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ମାନୁଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ଯଦି କୁଇଲକ୍ ସାନ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଯେ ନିଜ୍‍କେ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ବାବେଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ନିଜ୍‍କେ ଟକୁଲା। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଲଡା, ଯଦି ତାର୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରେଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ସେ ନିଜ୍‍କେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର, ବିନ୍‌ଲକାର୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ଦ୍‌କା ଆର୍ ଗର୍ବ ନ୍‌କେରା। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବଜ୍ ବମ୍‌କେ ଅଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଶୁଣ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ସେ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ମାନାଇକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ତାକେ ଦେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଟକାନାଇ କି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହେଁ ଟକାନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି ବୁଣାସ୍ ସେରି ସେ କାଟେଦ୍। ଯେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଇଚାଇ ବେଡାଇ ବିଆନ୍ ବୁଣେଦ୍ ସେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ହ୍‍ଳ୍ କାଟେଦ୍, ଯଦି ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବେଡାଇ ବିଆନ୍ ବୁଣେଦ୍ ତ୍‌ବେ ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ହ୍‍ଳ୍ କାଟାସ୍‌। ସେତାର୍‍ଗିନେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ହୁଣ୍ତାନାଇ, କାଇତାକ୍ ହୁଣ୍ତି ନ୍‌କେଲେକ୍ ଟିକ୍ ସମୟେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହ୍‍ଳ୍ କାଟୁମା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ସମୟ୍ ହାମ୍‌ଲୁ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ କୁଟୁମେ ରିଲା ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଦ୍‌କା, କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଅକ୍ଷର୍ କ୍‍ରି ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଆତେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାହାରେ ଦ୍‍କାଇ ଅମ୍‌ଲାଇ, ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କୁର୍‍ଶର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ନାହାମ୍‌କେ ସୁନତାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ସୁନତ୍ ନିୟମ୍ ମାନୁଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ହେଁ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ନିତି ନିୟମ୍‌କେ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଇତାର୍ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସୁନତ୍ ଅଉଆ ବ୍‌ଲି ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କୁର୍‍ଶ ବିଷୟେ ହ୍‌କା ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ସେ କୁର୍‍ଶ ଗିନେ ଆଜି ଜ୍‍ଗତ୍‍ ମର୍‌ହାଇଁ ମ୍‌ରିଗ୍‌ଲି ଆଚେ, ଆର୍ ମୁଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ଲେଆଚି। କାଇତାକ୍ ସୁନତ୍ ଅଇଲେକ୍ କି ସୁନତ୍ ନଇଲେକ୍ ସେରି କାଇ ଲଡାନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ନ୍‌ଉଆ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଜୀବନେ ମୁଇ କଇଲା ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ ଜୀବନେ ଶାନ୍‌ତି ଆର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଅଉଅ। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଅତେକ୍ ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମକେ ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଦିଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମାଡ୍ ଅଇଲା ଚିନାସ୍‌ବୁ ଆଚେ ସେତିହ୍‍ଣି ଜାଣା ହ୍‌ଡୁଲି ଯେ ମୁଇ ଯୀଶୁର୍ ଦାସ୍। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତୁମି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାହର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ମୁଇ ପାଉଲ୍, ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ସାଦୁ ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଚିଟି ଲେକୁଲେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଉଅ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ସେ ଅମୁକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ରାଇକ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍ମିକ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଅମୁକ୍ ଦିଲାଆଚେ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ନିର୍‌ଦଷି ଅମ୍‍କେ, ଅବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଅଇଲୁଆଚୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ହୁର୍‌ତିବି ସୁସ୍‌ଟି ଅଉତା ଆଗ୍‍ତୁ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେ ଅମୁକ୍ ବାଚ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ବାରା ନିଜାର୍ ହାଇଁ ହଇସି କ୍‌ରୁକେ, ନିଜାର୍ ଇଚାହର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ଗ୍‌ଉର୍‌ବ୍ ଆର୍ ପର୍‌ଶଂସା ଅଇଆଚେ, ସେ ଦୟା ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲାଡାର୍ ହଇସି ଦ୍ବାରା ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦିଲାଆଚେ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ନିର୍ ଦ୍ବାରା ଅମିମ୍‍ନ୍ ମୁକ୍‌ତି ହାଇଲୁ ଆଚୁ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା କ୍‌ଡେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଯେ ସେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପ୍ କେମା ଅଇଆଚେ। ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେସି ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବୁଦି ଆର୍ ଗ୍ଯାନେ ବାଡୁଲୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଆଗାର୍ ଇଚାହର୍ ସ୍‌ବୁ ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତାକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ଆର୍ ସେରି ସେ ହୁରା କ୍‌ଲାଆଚେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଚିନ୍‍ତାହର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ଅଉତି, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଅଦିକାରି ଅଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଇସ୍‍ବୁ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଚିନ୍‌ତାଇ ଆର୍ ଇଚାଇ ଅଇଲିଆଚେ, ଆଗ୍‍ତୁ ତାର୍ ଜୁଇ ଇଚାରିଲି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ଲକ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଶା କ୍‌ରିରିଲୁ ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ମଇମା କ୍‍ରୁମା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ସୁବ୍ କ୍‌ବରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁଲାସ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ଅଇଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଲାଗି, ଇଶ୍ଵର୍ ସେ ଲକାର୍‌ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ହର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଦାନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକେ ସେ ଅଲ୍‍ଗା କ୍‍ରିଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେସ୍‍ବୁ ଅମିମ୍‍ନ୍ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚିଡ୍‌ଣେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ରେଦ୍, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଆଶା କ୍‍ରୁମା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‍ରୁମା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ କ୍‌ତା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲାଡ୍ ଶୁଣିକ୍‍ରି, ଅମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଆସୁଲୁ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ମଇମା ହାଉତା ଉବା ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଗିନେ ହେଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, କାଇତାକ୍ ସେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦାନ୍ କ୍‌ରବ୍‌ଲି। ସେ ଆତ୍ମା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଗ୍ଯାନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁହାରାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ ଯେ ତାର୍ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌କୁକେ ଆଶାକ୍‌ରି ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ଆକି ଡିସବ୍‌ଲି, ତ୍‍ବେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌କେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସେ ପବିତର୍‌ ଲକ୍ କ୍‍ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ କ୍‍ଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଯେ ବେସିବ୍‍ଡ୍, ଆର୍ ଅମାର୍ ହର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଯେ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ସେସ୍‍ବୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍। ଅବେ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଟାଇଆଚେ। ଆର୍ ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମ୍‌ଲା ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା, ଅଦିକାର୍ ହାଇରିଲା ମାନାଇ, ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଆର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇ, ଇ ଜୁଗାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆର୍ ଆସ୍‌ତା ଜୁଗାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ବ୍‍ଡ୍ ନାଉଁ ଦିଲାଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଡ୍‌ତ୍‌ଳେ ର୍‌କିଆଚେ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଉହ୍‍ରେ ତାକେ ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ହର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଦାନ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ। ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍, ମ୍‌ଣ୍ତଳି ହ୍‌କା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କାମ୍ କ୍‌ବାଳ୍‌କେ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନ୍ତାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ, ତୁମି ଆଗ୍‍ତୁ ଆତ୍ମିକ୍ ବାବେ ମ୍‌ରି ରିଲାସ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟେ ଇଣ୍ତିକ୍‌ରି ଆକାଶେ ରିଲା ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାର୍ ଅଦିନେ ରିଲାସ୍, ସେ ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁଲି। ସେ ଅମାନ୍ଯା ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ହେଁ ଗଟେମାଡେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚାହର୍ ଜୀବନ୍ କାଟି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆର୍ ବାବ୍‌ନାର୍ ଇଚା ହୁରୁଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲୁ, ଆର୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ହର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତାର୍ ଅଇରିଲୁ। ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ପାପେ ମ୍‌ରି ରିଲେକ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍ ଦୟାକାରି, ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ବ୍‍ଡ୍ ଲାଡାର୍ ଗିନେ ଦୟାକ୍‍ରି ବେସି ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା। ଆରେକ୍‌ ଅମି ପାପେ ମ୍‌ରିରିଲାବ୍‌ଳ୍‌ ଅମୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୀବନ୍ ହାଳାଇ ଅମୁକେ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମୁକେ ଉଟାଇକ୍‌ରି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ସାଇ ଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ତ୍‌ଇ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦୟାକ୍‍ରି ଆସୁଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜଗତାର୍ ନିଜାର୍ ଦୟାର୍ ବେସି ଦ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ସେ ଇସ୍‍ବୁ କାମ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଦୟାର୍ ଗିନେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଆଚାସ୍। ସେରି ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଇନ୍‌କେରେ, ସେରି ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ଦାନ୍, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ମାର୍ ନଇ ସେତାକ୍ କେ ଇ ବିଷୟେ ର୍ଗବ୍ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍ ଅଇଲୁଆଚୁ ସେସ୍‍ବୁ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା କ୍‌ଲାଆଚେ, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଇଶ୍ଵର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଟିକ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଚାଲିଚଳ୍‌ନି କ୍‍ରି ମିସି ରିଲାକେ ସେସ୍‍ବୁ ହୁରା ଅଇଲିଆଚେ। ତୁମାର୍ ଆଗ୍‌ତୁର୍ ବିଷୟ୍ ବାବିଦ୍‌କା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ରିଲାସ୍, ସୁନତ୍ ଅଇରିଲା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବିନ୍‍ଜାତି ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, କାଇତାକ୍ ଇ ସୁନତ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ନିତିନିୟମ୍ ରିଲି। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବିନେ ର୍‌ଇ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ନଇକ୍‌ରି, ଆର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ନଇଲାର୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନଇଲାର୍ ଅଇରିଲାର୍ ଇରି ଏତାଉଆ। ମ୍‍ତର୍ ହୁର୍‌ବେ ତୁମି ଇଶ୍ଵର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଦୁରି ରିଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ତ୍‌ଇ ତାର୍ ବ୍‌ନିର୍ ଗିନେ ଲ୍‌ଗେ ଅଇଆଚାସ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଲକ୍ ଅଇଆଚାସ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେ ନିଜେ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦିନଇଲା ଲକେ ମିସାଇକ୍‌ରି ଶାନ୍‌ତି ଆଣିଆଚେ। ମ୍‍ଜାଇ ର୍‌ଇ ଦୁଇବାଗ୍ କ୍‍ଲା କୁଳ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ବାଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କେ ମିସାଇ ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବୁଦିକେ ଇତିର୍ ବ୍‍ଲ୍, ଆର୍ ନିୟମେ ଲିବାଇ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶାନ୍‌ତି ଆଣିକ୍‌ରି ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦିନଇଲା ଲକେ ହେଁ ତାକାର୍ ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଁଆ ଲକ୍‌ହର୍ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‍ରିଆଚେ। କୁର୍‍ଶକାଟାର୍ ଗିନେ ସେ ଦୁଇ ଦ୍‍ଳ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାଇ ଆଚେ। ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ଦୁରିରିଲା ତୁମି ଯିହୁଦି ନଇଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଯିହୁଦିଲକ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦୁଇବାଟ୍ ହେଁ ଆସିକ୍‍ରି ଶାନ୍‌ତିର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ଲା। କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ମାଇ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ବାଟ୍ ହାଇଆଚୁ। କାଇତାକ୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ଦେଶାର୍ କି ହ୍‌ର୍‌ବାସି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ସାଦୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତାର୍ ତାର୍ ରାଇଜାର୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗ୍‍ର୍ କୁଟୁମାର୍ ଲକ୍‌। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ କୁନାଦି ଉହ୍‍ରେ ତିଆର୍ ଅଇଆଚାସ୍, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ସେତିର୍ ମୁଳ୍ ଟେଳା। ତାର୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‍ର୍ ଗଟେତ୍ଇ ଜଳି ଅଇକ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ମନ୍ଦିର୍ ହର୍ ବାଡୁଲୁ। ତାର୍ ତ୍‌ଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଗଟେତ୍ଇ ତିଆର୍ ଅମ୍‌ଲାସ୍‌। ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ପାଉଲ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଚେଲା, ଜ୍‌ଇଲେ ର୍‌ଇକ୍‍ରି ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତ୍‌ଇ ମକେ ଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍ ଦିଲାଆଚେ। ଇକ୍‍ତା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତାକେ ମକେ ଜାଣାଇ ଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ମୁଇ ହୁର୍‌ବେ ଅଳକ୍ ଲେକିଆଚି। ସେରି ହଳ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲୁକ୍‌ଲା ବିଷୟ୍‌କେ ଜାଣୁହାରାସ୍ ଜୁଇରି ମୁଇ ଜାନ୍‍ଲେ ଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ସେ ଲୁକିରିଲା କ୍‌ତାକେ ତାର୍ ପବିତର୍‌ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଲଗେ ଜାଣାଇ ଆଚେ, ହୁର୍‌ବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ଲୁକ୍‌ଲା ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଣାଇ ନ୍‌ରିଲା। ସେ ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତା ଅମ୍‌ଲି, ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ଗିନେ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍, ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଅମିମ୍‍ନ୍ ହାଇଆଚୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍ କର୍‍ତା ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ମକେ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ଅନୁଗ୍ର ଦାନ୍ ହର୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍ ଅଇଲେଆଚି। ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ବୁ ସାଦୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ସାନ୍‌ଲକ୍, ମ୍‍ତର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ସେବାର୍ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇସ୍‍ବୁ କ୍‌ତା ଜାଣାଇ ନ୍‌ରିଲା। ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଲୁକିରିଲା ଆଗାର୍ କାଳାର୍ କ୍‌ତା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁରାଅଇଦ୍, ସେସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାମ୍‍କେ ମୁଇ ଅନୁଗ୍ର ହାଇଆଚି, ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ତ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ କ୍‌ବେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜଜ୍‌ନା କ୍‍ରି ବାବିରିଲା, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଜୁଇ ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା ସେତାକ୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ବାରା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍‌ କାମ୍ ହୁରା କ୍‌ଲାଆଚେ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିଆଚୁ, ଆର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି, ଅବେ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଡିରିକ୍‌ରି ଜ୍‌ମ୍‌ହାରୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ, ଯେ ଅବେ ମୁଇ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁଲେ ସେତାର୍‌ଲାଗି ଡିରାନାଇ, କାଇତାକ୍ ଇସ୍‍ବୁ ମୁଇ ତୁମାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ସେ ବଗୁଲେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜୁଇ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍ଉଁସ୍ ନାଉଁ ହାଉତି, ତାର୍ ହାଦେ ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସିକ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିରେ ରେତା ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ମଇମାର୍ ବ୍‌ଣ୍ତାରେ ହ୍‍ଣି ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌କେ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ କ୍‌ରୁକେ ତାର୍ ଆତ୍ମା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାଗି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ବାସା କ୍‍ରେଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କୁନାଦି ହର୍‌ ଅଟୁଆ ଅଇ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଡ୍ ଯେ କ୍‍ତେକ୍ ବେସି, ଜାକେ କି ନାହୁ ନାହାର୍‌ତି ଇବିଷୟ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ଜାଣୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଉଆ, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମୁକ୍ କେତେକ୍ ବେସି ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ସେରି ଜାଣୁହାରାସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ଗୁଣ୍ ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗୁଣ୍ ହର୍‌ ଅଇଦ୍‌। ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାଗ୍‌ତା ତ୍ଇହ୍‍ଣି, ଆର୍ ବାବିନ୍‌ରିଲା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ କ୍‍ରୁହାରେ, ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଦ୍ବାରା ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ବାରା ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଅଉଅ, ଆମେନ୍। ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆରାଦନାର୍ ଲାଗି ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲା ପାଉଲ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଗ୍ଉଆରି କ୍‌ରୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ଜିତାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‍ରା। ତ୍‍ବେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ନମ୍‌ର, ଶାନ୍‌ତି, ଆର୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଆ, ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ଗଟେକ୍ ଅଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ରେମ୍‌କେ ଦିଆନ୍ ଦିଆସ୍ ଜୁଇରି କି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଦିଲା ଶାନ୍‌ତି ଗଟେତ୍ଇ ବାନ୍ଦି ର୍‌କେଦ୍। ଅମାର୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍, ଗଟେକ୍ ଆତ୍ମା, ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଅମାର୍‌ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେକ୍, ବିଶ୍‍ବାସାର୍‌ ଶିକ୍ୟା ହେଁ ଗଟେକ୍, ଆର୍ ଅମି ନିଲା ଡୁବେନ୍ ହେଁ ଗଟେକ୍, ଆର୍ ଗଟେକ୍ ସେ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଚେ ଯେ କି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉବାସି, ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁଲା, ସେ ଅମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଆର୍ ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ହୁର୍‌ଦୟେ ଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବିନ୍‌ବିନ୍ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ବିଷୟେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‍ରେ ଉଟିଗ୍‌ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ବନ୍ଦି ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ରିରିଲା, ଆର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଗାଦା ସ୍‌ବୁ ବର୍ ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ। “ସେ ଉହ୍‍ରେ ଗ୍‍ଲା” ତ୍‌ବେ ତାର୍ ଅର୍ତ କାଇରି? ତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ସେ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଳେ ଆସିରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତ୍‌ଳେ ଆସିରିଲା, ସେ ହ୍‌କା ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ଗ୍‍ଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ତାର୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ସେ ଆସିରିଲା। ଇରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ କି ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇ ବର୍ ଦାନ୍‍ଦିଲା, ସେ କାକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, କାକେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍, କାକେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇ, କାକେ ଜାଜକ୍, କାକେ ମାଷ୍ଟେର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାର୍ ସେବା କାମାର୍ ଲାଗି ତିଆର୍ କ୍‍ଲା, ଆର୍ ସେମନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ଅଇ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଶିକାଇଲା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଏକ୍ ଅଇର୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁକେ ଜାଣି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍ ଅଇକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଡାଟ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଅମା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ଡାଟ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ହର୍ ବାଡି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‍ରୁମା, ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅମ୍ ନ୍‌ଚୁମା, ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟକ୍‌ତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଶିକ୍ୟା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଅଲ୍‍ଗା ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଲାଡ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା କଇକ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଅମିମ୍‍ନ୍ ବାଡୁମା, ସେ ତ ମୁଣ୍ତ୍ ହର୍। ଅମି ସବୁ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲୁନି, ଅମି ତାର୍ ଅଦିନେ ର୍‌ଇ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ଆକିକାନ୍ ହର୍ ଚାଲାବୁଲା କ୍‍ରୁମା, ଆର୍ ସେତିରିଲା ଚଟା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଗୁଳା ଗ୍‌ଗାଳ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆକିକାନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କାମ୍ ଲାଡ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ଲାଗି ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବାଡୁଲି ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ରେମ୍‌ଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲେ, ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଉଆ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାବ୍‌ନା କ୍‍ରାପ୍। ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାବ୍‌ନା ଅନ୍ଦାରେ ଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ଜୀବନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ହାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ଅଇଆଚେ ଆର୍ କାଇରି ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଜ୍‌ନାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେସ୍‍ବୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନ୍‌ସିକାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ବିଷୟେ ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଚେଲା ଅଇଆଚାସ୍ ଲାଗି ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ୟା ହାଇଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ହ୍‌ର୍‌ନା ଇଚାତ୍‌ଇ ଜୀବନ୍ ବିତାଉତି ରିଲାସ୍, ସେସ୍‍ବୁ ଇଚାକେ ଚାଡା, କାଇତାକ୍ ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚାର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଉତିରିଲି। ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ଆର୍ ମ୍‌ନ୍ ହୁରାହୁରି ନ୍ଉଁଆ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ହର୍ ତିଆର୍ ଅଇଲା ନ୍ଉଁଆ ଆତ୍ମା ହାଉଆ। ସେରି ତୁମାର୍ ଜୀବନେ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ନିଆଇ ବାବେ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉଆନାଇ, କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବାଗ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ରିସା ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ପାପ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ବେଳ୍ ବୁଡ୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ରିସାକେ ଚାଡିଦିଆସ୍। ଶଇତାନ୍‌କେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଗା ଦିଆସ୍‌ନାଇ। ଚର୍ ଆରେକ୍‌ ଚର୍‍କାମ୍ କ୍‌ରନାଇ, ଟିକ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସେ ତାର୍ କାତା କାଦି ଅରାଇକ୍‌ରି, ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ କାମ୍ କ୍‍ରା। ତୁମାର୍ ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ବାର, ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ଲକାର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ଉଅ, ବିନ୍‌ଲକେ ତିଆର୍ କ୍‌ର ଆର୍ ବିନ୍‌ଲକେ ବ୍‌ଲ୍‌ଲାଗ, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‍ତି ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସେସ୍‍ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍। ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଦୁକ୍ ଦିଆସ୍‌ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଆତ୍ମା ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ଚିନାହର୍ ଦିଲାଆଚେ, ସେ ତୁମୁକେ ଅଲ୍‍ଗା କ୍‍ରି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ଉଦାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ରିସା, ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ଡାରା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରିକ୍‌ରା। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ମ୍‌ନ୍, ଆର୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି କାମ୍‌କ୍‌ରା, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲାଗି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କେମା ଦିଲାଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେମା କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ହର୍ ଅଇ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମୁକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା, ଆର୍ ତୁମାର୍ ପାପ୍ ନେମ୍‍କେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବଳିଦିଲା ହର୍ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦିଲା, ଆରେକ୍‌ ସେ ବଳିଦାନାର୍ ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍ ହର୍ ରିଲାକେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଲା, ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲାଡ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବିତାଉଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ଅଇଆଚାସ୍ ଲାଗି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦାରିକାମ୍, କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍, ଲ୍‌ବ୍, ଅଳ୍‌କ୍ ହେଁ ନ୍‌ରେତା କ୍‌ତା। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କ୍‍ରାପ୍ ବାଷା, ଆର୍ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଉତା କ୍‌ତା ନ୍‌ବାର, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ତ୍‌ଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଆ ଯେ, ଜୁଇମାନାଇ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଅଶୁଚି ଲକ୍‌, ଲ୍‌ବ୍ ଅମ୍‌ଲା ଆର୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ରୁଲା, ସେ କ୍‍ବେହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ରାଇଜ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାରେ। କେ ତୁମୁକେ ଅସାର୍ କ୍‌ତା କଇକ୍‌ରି ଟକନାଇ, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ନ୍‌ମାନୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସେ ବେସି ରିସା ଅଇଦ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିଳାମିସା କ୍‍ରାନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ବେ ଅନ୍ଦାରେ ରିଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲକ୍ ଅଇଲାସ୍ ଲାଗି ଉଜାଳେ ଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଜାଳାର୍ ହିଲାଜିଲା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଜୀବନ୍ କାଟା। କାଇତାକ୍ ଉଜାଳ୍ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ଗୁଣ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍‌କେ, ସ୍‌ତ୍ ହ୍‍ଳ୍ ବାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମାପ୍‌ରୁକେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କଜା। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍ଦାରେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେତିହ୍‍ଣି ଦୁରିରିଆ, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦସ୍ ସ୍‌ବୁ ଉଜାଳେ ଦ୍‍କାଇ ଦିଆସ୍। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଲୁକ୍‍ଣେ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ହେଁ ଲାଜାର୍ କ୍‌ତା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ଉଜାଳେ ଆଣା ଅଇଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଗୁଣ୍ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। କାଇତାକ୍ ଉଜାଳ୍ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌କେ ଜାଣାଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, “ହେ ନିଦାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚେତ୍‍ନା ଅଉଆ, ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଟିଆଶା, ତ୍‍ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକେ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଚାଲାବୁଲା କ୍‍ରାସ୍, ସେ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ, ମୁର୍‌କ ହର୍ ନଇକ୍‌ରି ଗ୍ଯାନି ହର୍ ଚାଲାବୁଲା କ୍‍ରା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ମିଳୁଲି ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‌ରା, କାଇତାକ୍ ଇସ୍‌ମୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେଶି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ରତି। ମୁର୍‌କ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅଉଆନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇଚା କାଇରି ସେରି ବୁଜୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ କାଇକ୍‍ରି ମାତିରିଆ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସେରି ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାଇ ହୁରା ଅଉଆ। ବଜନ୍ ଆର୍ ସ୍ତୁତି ଗିତ୍ କଇକ୍‌ରି ସ୍‌ବ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରାଉଆ। ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ବଜନ୍ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଗିତ୍ କ୍ଉଆ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ଲାଗି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଡିରିକ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମାନା ମାନି ଅଉଆ। ଏ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁକେ ମାନୁଲାସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଡକ୍‍ରାଦି ମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନା। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ମୁଣ୍ତହର୍, ଡକ୍‌ରାସି ହେଁ ଡକୁର୍‌ସିର୍ ମୁଣ୍ତହର୍, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହ୍‌କା ତାକାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା। ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଦିନେ ଆଚେ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଡକୁର୍‌ସିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଡକ୍‌ରାସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅଦିନେ ରେଉଅତ୍। ଏ ଅଣ୍ତରାମ୍‌ନ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଆର୍ ତାର୍ ଗିନେ ଜୀବନ୍ ଦିଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ପବିତର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଆର୍ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଆର୍ ସେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ନିଜାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‌ଉର୍‌ବ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ଲା, ପବିତର୍‌ ଆର୍ ନିର୍‌ଦଷି, ଦାଗ୍ ନ୍‍ରିଲା ହର୍‌କ୍‌ରି ତାକେ ସୁନ୍ଦୁର୍ କ୍‍ରି ନିଜେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା। ଅଣ୍ତରାମ୍‌ନ୍ ହେଁ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଯେ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। କେ ହେଁ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଗୁର୍‌ନା ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଲାଡ୍‌ରିଲାର୍ ଜାଇଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁଲା। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଆତ୍‌ଗଡ୍ ଆର୍ ଆକିକାନ୍ ହର୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଡକ୍‌ରାସି ତାର୍ ଉବାସି ଆଇସିକେ ଚାଡିକ୍‌ରି, ତାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସେଦ୍, ଆର୍ ସେ ଦୁଇ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଅଉତି। ଇରି ଗଟେକ୍ ବିତ୍‌ରି କ୍‌ତା, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ବିଷୟେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମ୍‍ତର୍ ଇରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ହେଁ ଲଡାବ୍‌ଲି ମୁଇ ବାବୁଲେ, ସ୍‌ବୁ ଡକ୍‌ରାସି ମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଡକୁର୍‌ସି ମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ହର୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରତ୍, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଡକୁର୍‌ସିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଡକ୍‌ରାସି ମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନ୍‍ତି କ୍‌ରତ୍। ଏ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଆଇଦି ଉବାଦିର୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଇରିହ୍‌କା ଟିକ୍ ବ୍ଯବହାର୍। “ତୁମାର୍ ଉବାଦି ଆଇଦିକେ ମାନ୍‍ତିକ୍‍ରା, ଇ ଆଦେଶେ ଗଟେକ୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ମିସାଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି।” ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବେସିଦିନ୍‌ ବାଚାସ୍। ଆରେକ୍‌ ଏ ଆୟା ଉବାମ୍‌ନ୍, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ରିସା କ୍‌ରାଉଆ ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗୁଣ୍ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇ ବାଡାଉଆ। ଏ ଗତି ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବା କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲାସ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଡିରିକ୍‍ରି ଜଗତାର୍ ସାଉକାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ସାଉକାର୍ ଦ୍‌କୁଲା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌କା ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗତି ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାକେ ହୁରାକ୍‌ରା। ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସେବା କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ନ୍‌ବାବିକ୍‌ରି, ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେବା କ୍‌ରୁଲୁ ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ମ୍‌ନେର୍‌କା, ଗତି ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଅଉଅ କି ମୁକୁଳ୍‌ଲା ଲକ୍ ଅଉଅ, ମାପ୍‌ରୁ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମାର୍ ଗିନେ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଏ ସାଉକାର୍‌ମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍ ଗତି ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‌ରା, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ମକାଉଆ ନାଇ। ମ୍‌ନେର୍‌କା ତୁମି ଆର୍ ତୁମାର୍ ଗତି ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ସ୍‌ବୁଲକେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ମାପ୍‌ରୁର୍ ଅଦିନେ ଆଚାସ୍। ସେ ସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ମାନ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି କ୍‌ତା ଇରି, ମାପ୍‌ରୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଅଇକ୍‌ରି ତାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିୟେ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଅଉଆ। ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ସ୍‌ବୁ ଜୁଜାର୍ ଆସ୍ତିବାଳିକେ ହିନ୍ଦିକ୍‌ରି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶଇତାନାର୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ବିରୁଦେ ଟିଆ ଅମା। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇରିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଜ୍ ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆକାଶେ ରିଲା ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଇ ଅନ୍ଦାର୍ ଜଗତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି, ଇ ଜୁଗାର୍ ଆତ୍ମିକ୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଅଦିକାରିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ଅବେ ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ଆସ୍ତିବାଳି ହିନ୍ଦା, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତାର୍ ଦିନ୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁକେ ଜୁଜ୍ କ୍‍ରି ଜିଣୁ ହାରାସ୍, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ରେମ୍‌ହାରାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ତ୍‌କେ ବେଲ୍‌ଟ୍ ହିନ୍ଦ୍‌ଲା ହର୍‌କ୍‌ରି ଅଟାଇ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ବାନ୍ଦା ଆର୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଆ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଜୀବନ୍ ଉରେ ହିନ୍ଦା। ହାଦେ ହାଣ୍ତାଇ ହିନ୍ଦିକ୍‌ରି ଶାନ୍‌ତିର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ତିଆର୍ ଅଇରିଆ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଗଟେକ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିରିଆ, ତ୍‍ବେ ଡାଳ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଶଇତାନାର୍ ସ୍‌ବୁ ଜୟ୍‌ହର୍ ବାଣ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜିଣୁ ହାରାସ୍। ଆରେକ୍‌ ଉଦାର୍‌‌କେ ମୁଣ୍ତେ ଟପ୍‌ରି ହର୍ ହିନ୍ଦା, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦିଲା ବାକ୍ଯକେ ଆତ୍ମାର୍ କ୍‌ଣ୍ତାହର୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିରିଆ। ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଇସ୍‍ବୁ ମାଗା, ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଇଚାୟ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ଆର୍ ମର୍‌ଗିନେ ହେଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ସୁବ୍ କ୍‌ବରାର୍ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତାକେ ମୁଇ ନ୍‌ଡିରିକ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଟିକ୍ ବାକ୍ୟ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଅବେ ମୁଇ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲେକ୍ ହେଁ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଦୂତ୍ ହର୍ ସିକ୍‌ଳିଏ ବାନ୍ଦାଇ ଅଇଲେଆଚି। ମୁଇ ସାସ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁହାରି ସେତାର୍‍ଗିନେ ମର୍ ହାୟ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ମର୍ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣୁହାରାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ତୁଖିକ ସେ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ତୁମୁକେ ଜାଣାଇଦ୍। ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଚୁ, ସେ କ୍‌ତାକଇ ତୁମୁକେ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ, ମୁଇ ତାକେ ତୁମାର୍ ହାକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲେ ଆଚି। ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଶାନ୍‌ତି, ଲାଡ୍ ଦେଉଅ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ କ୍‌ବେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଲାଡେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ଅଉଅ। ମୁଇ ପାଉଲ୍ ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ତୀମଥି, ଅମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଶପ୍ ମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ଇଚିଟି ଫିଲିପ୍ପ ସ୍‌ହରେ ରିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ବୁ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାରାଚିନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବକ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲେକୁଲେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଉଅ। ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜ୍‌ତିତର୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାମ୍‌ଲେ, ସ୍‌ତିତର୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆରାମେ ହ୍‍ଣି ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମକେ ଜୁଇ ସାଇଜ କ୍‍ରି ଆସୁଲାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗିନେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କରୁଲେ ଯେ, ଜୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆରାମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସେରି ଅମ୍‍କେ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମର୍ ହୁର୍‌ଦ୍‌ୟେ ଆଚାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ବିଷୟେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବାବ୍‌ତାର୍ ମୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲେ। ମୁଇ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ କି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଉତର୍ ଦ୍‌ଇ ସେରି ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ଦେତା ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଦୟା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଲାସ୍, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକେ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ଆଚି। ଇଶ୍ଵର୍ ସାକି ଆଚେ, ଯେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲାହର୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମୁକ୍ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ। ତୁମାର୍ ଗିନେ ମର୍ ପାର୍‌ତେନା ଇରି ଯେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି ନିଜାର୍ ବୁଦିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ବାବ୍‌ନାଇ ଗଟେଲକ୍ ଆର୍ ଗଟ୍‌ଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଇ ଅଦିକ୍ ବାଡା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ମନ୍ଦ୍‌ ବିଷୟେ ଜାଣୁହାରାସ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଆର୍ ଦନ୍ୟବାଦାର୍ ଗିନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ଳି, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ତୁମି ପବିତର୍‌ ଆର୍ ଦସ୍ ନ୍‍ରିଲା ଲକ୍ ଅଉଆ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜୁଇ ଜୁଇରି ଗଟିଆଚେ, ସେରି ସ୍‌ବୁ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କାମ୍ ବାଡୁକେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ଗଟିଆଚେ, ଇରି ମୁଇ ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ ଲାଗି ମୁଇ ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲେ, ଇରି ର୍‍ଜାର୍ ଗ୍‍ର୍ ଜାଗ୍‍ତା ସନିୟ ଦ୍‌ଳ୍, ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ବେସି ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବାର୍ ଗିନେ ଜ୍‌ଇଲେ ଗ୍‍ଲା କ୍‌ତାର୍ ଲାଗି ମାପ୍‌ରୁର୍ ଉହ୍‍ରେ ବର୍‌ସା କ୍‍ରି, ନ୍‌ଡିର୍‌ତେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ବେସି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସାସ୍ ଅଇଆତ୍‌ତି। କ୍‌ତିଲକ୍ ମକେ ଇର୍‌ସା ଅଇ ଆର୍ ଜୁକ୍‍ତା ଜୁକ୍‌ତି ଅଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ବିଷୟେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସ୍‌ତ୍, ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମୁଇ ଯେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ହାକ୍ ଟିଆଅଇ ସେରି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁଲେ, ଇରିଜାଣି ସେମ୍‌ନ୍ ମକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ସେରି କ୍‌ରୁଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଜ୍‌ଇଲ୍ ବିତ୍‌ରେ ଅଦିକ୍ ଦୁକ୍ ଦେମ୍‌କେ ବାବି ଅଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସୁବିଦାର୍ ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ସେତାକ୍ କାଇ ଅଇଲି? ଅକାର୍ ବାବେ ଅଉଅ କି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବେ ଅଉଅ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅମ୍‌ଲି, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁଲେ, ହେଁ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଜାଣି ଯେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସାଇଜ ଦ୍ବାରା ମୁଇ ଉଦାର୍‌ ହାଇନ୍ଦ୍। ଇ ବିଷୟେ ମର୍ ଗଟେକ୍ ଆଶା ଆର୍ ବର୍‌ସା ଆଚେ, ଯେ ମୁଇ କୁଇ ବିଷୟ୍ ଗିନେ ହେଁ ଇନସ୍ତା ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳାର୍ ହର୍ ଅବେ ହେଁ ବେସି ସାସାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌, ଜୀବନ୍ ରିଲେକ୍ କି ମ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମର୍ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇ ମଇମା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ଯଦି ମୁଇ ଜୁଇନ୍ଦ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଜୁଇନ୍ଦ୍, ନଇଲେକ୍ ମୁଇ ମ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ମର୍‌ଗିନେ ବେସି ବ୍‍ଲ୍। ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ଯଦି ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ମୁଇ ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍, ଇରି ମର୍‌ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ କାଇରି ବାଚିନ୍, ସେରି ମୁଇ ନ୍‌ଜାଣି। ମୁଇ ମର୍ ମ୍‌ନେ ଜଳେକ୍ କ୍‌ତା ବାବି ଦ୍‌ନ୍ଦାଇ ଆଚି, ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେମ୍‌କେ ମର୍ ବେସି ଇଚା, କାଇତାକ୍ ଇରିହ୍‌କା ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଜୀବନ୍ ରେତା ଅଦିକ୍‌ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଆର୍ ମୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଇରିଜାଣି ଯେ, ମୁଇ ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇନ୍, ହେଁ, ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ବାଡାମ୍‌କେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆରେକ୍‌ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ମର୍‌ଗିନେ ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଅଇ ରିଆସ୍। ମର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଇଚା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ହର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇ ତୁମୁକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ କି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ର୍‌ଇକ୍‌ରି ତୁମାର୍ ବିଷୟ୍ ଶୁଣ୍‌ଲେକ୍, ମୁଇ ଜାଣୁହାରି ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ମାଇ ତିର୍ ର୍‌ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍‌ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଜୀବନେ ଗଟେମ୍‌ନେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଆର୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ଡିରାନାଇ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସାସ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରିଆ, ଆର୍ ଇରି ସାସ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍କାଇଦ୍ ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ତି ଆର୍ ତୁମି ଜିତାସ୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଦୟା ଦିଆଅଇଲିଆଚେ, ସେରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ହେଁ ତୁମୁକେ ଦୟା ଦିଆଅଇଲିଆଚେ। ଆର୍ ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆଗେ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ରିଲାସ୍, ଆର୍ ଅବେ ହେଁ ମୁଇ ଜ୍‌ଇଲେ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌ତାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣୁଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‌କ୍‌ର୍ ଦୁକ୍ ବଗୁଲାସ୍। ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମାର୍ ଜୀବନେ ରିଲେକ୍ ତୁମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ମିଳେଦ୍, ଆର୍ ତାର୍ ଲାଡ୍ ତୁମୁକେ ସାସ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ତୁମି ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ରିଆସ୍, ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଆର୍ ଗଟ୍‌ଲକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦୟା ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଦ୍‌କାଉଆସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଇ ଗଟେଲକ୍ ଆର୍ ଗଟ୍‌ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ବାବ୍‌ନା ଆର୍ ଗଟେଆତ୍ମା ଅଇ ମର୍ ଇଚାକେ ହୁରାକ୍‌ରା। ନିଜାର୍ ଗିନେ କି ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ହାଇଁ କାଇରି ନ୍‌କେରା, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବେ ତୁମି ଆର୍ ଗଟେଲକ୍‌କେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ମାନା। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ହ୍‌କା ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇଁ, ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ହେଁ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କା ଗୁଣ୍ ରିଲି ତୁମାର୍ ହେଁ ସେନ୍‌କାର୍ ଗୁଣ୍ ଅଉଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଯୀଶୁ ସେ ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍‍ବେହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ମାନ୍ ଅଇ ରେମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେଲା। ମ୍‍ତର୍ ସେ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ହ୍‌ଚେ ଚାଡି, ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସିକ୍‍ରି ଦାସ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ମାନାଇ ରୁପ୍ ନିଲା। ଆରେକ୍‌ ଲକ୍ ହର୍ ଦ୍‍କାଇଅଇ, ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍ କ୍‍ରି କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ସ୍‍ବୁତ୍ଇହ୍‍ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍ ହ୍‌ଦ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ନାଉଁଆର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ସ୍‌ବ୍‌କେ ବ୍‍ଡ୍ ନାଉଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଦିଲାଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି ଆର୍ ହାତାଳେ ରିଲା ସ୍‌ବୁ, ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତାର୍ ଗିନେ ମାଣ୍ତିକୁଟା ଟେସ୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌ “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହ୍‌କା ମାପ୍‌ରୁ” ବ୍‌ଲି କ୍ଉତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ, ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ସାଙ୍ଗମ୍‌ନ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେତାବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ମାନ୍‍ତି ରିଲାସ୍, ଅବେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ହେଁ, ତୁମି ସେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାକେ ଅଦିକ୍ ଡିରିକ୍‍ରି ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍ ଇଚା କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ତାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସାଦନ୍ କ୍‌ରୁକେ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଲିନ୍ଦା କି ଉଳାଉଳି ନଇକ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ କାମ୍‌କ୍‌ରା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିର୍‌ଦଷି ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ ଇ ପାପିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌ହାଇଲା ହିଲାଜିଲା ଅଉଆ। ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୀବନ୍ ବାକ୍ଯକେ ଦ୍‍ରି, ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆକାଶାର୍ ତାରାହର୍ ଉଜାଳ୍ ଅଉଆ। ସେତାକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାଉଳି ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ମୁଇ ଇ ବିଷୟେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି କମ୍‌ହାରି, “ମୁଇ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ନ୍‌କେରି, କି ମୁଇ ଚୁଚାଇ କ୍‌ଷ୍ଟହ୍‌ଳି ନ୍‌କେରି।” ହେଁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସେବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ବଳିହୁଜା ଦିଲାହର୍। ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଡାଳ୍‌ତା ସେ ମ୍‌ଦ୍ ହର୍ ମର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବ୍‌ନିକେ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବଳାମ୍‌ଲେ, ଆର୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁଲେ। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉଆ, ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୀମଥିକେ ବେଗି ହ୍‌ଟାଇନ୍ ବ୍‌ଲି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ଲେଉଟିକ୍‍ରି ଆସି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟ୍ ଜାଣାଇ କ୍‍ରି ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇନ୍ଦ୍। କାଇତାକ୍ ଯେ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ବାବ୍‌ନା ରିଲାଲକ୍, ତାକେ ଚାଡି ଦିଲେକ୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ କେ ହେଁ ନାଇ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ଚେଷ୍ଟା ନ୍‌କେରି, ନିଜାର୍ ଲାବାର୍ ଗିନେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣାସ୍ ଯେ ତୀମଥି ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଗୁଣ୍‌ରିଲା ଲକ୍। ହଇସି ଉବାସିର୍ ସେବା କ୍‌ଲାହର୍, ସେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ସୁବ୍ କ୍‌ବରାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କାମେ ସେବା କ୍‌ରିରିଲା। ତ୍‍ବେ, ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାଇରି ଗଟୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲି ସେରି ଜାନ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ, ତୀମଥିକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇନ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ମୁଇ ନିଜେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେଗି ଆସିନ୍ଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ମର୍ ବାଇ, ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍, ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ମିସି ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଶ୍‌ଇନ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ଜାକେ ତୁମି ମର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇ ରିଲାସ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାସ୍ ଏପାଫ୍ରାଦିସ୍ କେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନେ ବାବୁଲେ। କାଇତାକ୍ ସେ ତୁମୁକ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଦ୍‌କୁକେ ବେସି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା, ଆରେକ୍‌, ସେ ଜ୍‌ରୁଲା ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍ ଲାଗି ସେ ବେସି ଚିନ୍‌ତାଇ ଆଚେ। ହେଁ ସେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜ୍‍ର୍ଅଇ ମ୍‌ର୍‌ତା ଉହ୍‍ରେ ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‍ରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‌ଲା, ଚୁଚାଇ ତାକେ ସେ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଉହ୍‍ରେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଦୁକ୍ ଉହ୍‍ରେ ଦୁକ୍ ନ୍‌ଗେଟ, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମର୍‌ଗିନେ ହେଁ ଦୟାକ୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉଆସ୍, ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମର୍ ଚିନ୍‍ତା ହେଁ କମ୍ ଅଇଦ୍, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ତାକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌କେ ବେସି ଦିଆନ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ତ୍‍ବେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ତାକେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କୁଦା, ଆର୍ ଅନ୍‌କା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ମର୍‌ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ସାଇଜ କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲାସ୍, ସେରି କ୍‌ରୁକେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କାମାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ବିପଦେ ହ୍‌କାଇ ମ୍‌ଲାହର୍ ଅଇରିଲା। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଅଇକ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ଗଟେକ୍ କ୍‌ତାକେ ତୁମାର୍ ଗିନେ ବାର୍ ବାର୍ ଲେକ୍‍ତାର୍ ମର୍‌ଗିନେ କ୍‌ଷ୍ଟନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେରି ସ୍‌ବୁ ତୁମୁକେ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଏ କୁକୁର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‌ଦାନ୍, କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‌ଦାନ୍, ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ସୁନତ୍ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତା ଲକାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସାବ୍‌ଦାନ୍। କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍, ଅମିମ୍‍ନ୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରୁଲୁ, ଆରେକ୍‌ ଅମି କ୍‌ରିରିଲା କାମ୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା ନ୍‌କେରି, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଗ୍ଉରବ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ମୁଇ ମର୍ ନିଜେ କ୍‌ଲାକାମ୍ ଉହ୍‍ରେ ହେଁ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି, ଯଦି ବିନ୍‌ଲକ୍ ସେ ନିଜେ କ୍‌ଲାକାମ୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରୁହାରେ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନେ ବାବେଦ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ହେଁ ଅଦିକ୍ କ୍‌ରୁହାରି। ମୁଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇକ୍‌ରି ଆଟ୍‍ଦିନ୍ ଅଇଲାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ସୁନତ୍ ଅଇଲେ, ମୁଇ ଜ୍‌ଲମେହ୍‌ଣି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍, ବିନ୍ୟାମୀନର୍ ଗଷ୍ଟିର୍ ଏବ୍ରୀୟ ଲକାର୍‌ ହେଟେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ଏକ୍‌ଲା ଏବ୍ରୀଲକ୍, ମୁଇ ଏକ୍‌ଲା ଫାରୂଶୀ ହର୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍ ରିଲେ। ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଜିଦିଆ ଲକ୍‌ଲାଗି ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲେ, ଆର୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ସେସ୍‍ବୁ ନିୟମ୍‌କେ ମାନ୍‍ତିରିଲେ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମର୍‌ଗିନେ ଲାବ୍‌ରିଲି ଏବେ ସେସ୍‍ବୁ ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ କ୍ଷତି ବ୍‌ଲି ବାବୁଲେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଜାଣୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଜାକେ ମୁଇ ମର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ବାବୁଲେ। ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ମର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟକେ ଚାଡିଦିଲେ, ଆରେକ୍‌ ସେସ୍‍ବୁ କେତି ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ହାମ୍‌ହାରି ଆର୍ ତାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁହାରି। ଆରେକ୍‌ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଅଇ ରେତାର୍ ଗିନେ ମର୍ ଜୁଇରି ନିଜାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ମ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌ ମାନ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଆଇଲା ଆଚେ ସେରି ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହାଇଆଚି। ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଜାଣୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ ଆର୍ ତାର୍ ଆରେଗଟ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଜାଣୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଆର୍ ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସେ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌ଲାହର୍ ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଆର୍ ମୁଇ ତାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ମର୍‌ଗିନେ ମ୍‌ଲା। ଆର୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଅଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ କଇନ୍‌କେରି ଯେ, ମୁଇ ସେସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ହାଇଲେବେ କି ମୁଇ ଅବେ ପୁରାପୁରି ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି, ଜୁଇରି କି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେରି ନଇ ମ୍‍ତର୍ ଯୀଶୁ ମକେ ବାଚ୍‌ଲା ଲାଗି ସେରି ହାମ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ସେରି ହାଇଆଚି ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନେ ବାବି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ହ୍‌ଚାର୍ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁ ଚାଡିଦେଇ, ଆଗେ ରିଲା ବିଷୟକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ କୁଦ୍‌ତା ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ହାମ୍‌କେ, ମ୍‌ନ୍‌ହ୍‌ରାଣ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଲକ୍ଯକ୍‌ଲା ବାଟ୍‌ ହାକ୍ ଜ୍‌ମ୍‌ଲେ। ତ୍‍ବେ ଅମି ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଆତ୍ମା ଲ୍‌ଗେ ବାଡ୍‌ଲୁ ଆଚୁ, ଆଶା ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସେନ୍‌କାର୍ ବାବୁ। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତିଲକ୍ ବିନ୍ ବାବ୍‌ଲାସ୍, ଇରି ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣାଇଦ୍। ତ୍‍ବେ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟ୍ ଜାଣାଇ ଆଚେ, ଅମି ସେହର୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁମା। ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମିସିକ୍‌ରି ମର୍‌ହର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‍ରା, ଆର୍ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଜୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍ଯବହାର୍ ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସେହର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କା ଆର୍ ଶିକା। କାଇତାକ୍ ଅନ୍‍କ୍‍ରି ବେସିଲକ୍ ଆତ୍‍ତି, ଜାର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ ବିଷୟେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାର୍ ବାର୍ କଇଲେଆଚି, ଆର୍ ଅବେ ହେଁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜିଉଣି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲା ଅର୍ତକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ନାସ୍ ଅଉତି, ତାକାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚା ହ୍‌କା ତାକାର୍ ଇଶ୍ଵର୍, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ଲାଜ୍ ଅଉତା କ୍‌ତାକେ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତି, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବିଷୟକେ ବାବ୍‌ତି। ଅମିମ୍‍ନ୍ ତ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ରାଇଜର୍ ଲକ୍, ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜାଗିଆଚୁ। ସେ ନିଜାର୍ ଜୁଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌କେ ତାର୍ ଅଦିନେ କ୍‍ରୁହାରେ, ସେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମାର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗଉର୍‌ବାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍! ମୁଇ ତୁମୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ହାମ୍‌ଲେ, ଆର୍ ଦ୍‌କୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ। ତୁମାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‌ଲେ, ଆର୍ ତୁଇ ମର୍ ମୁକୁଟ୍ ହ୍‌ର୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ତିର୍‌ଅଇକ୍‍ରି ରିଆ। ମୁଇ ଜଳେକ୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇୟଦିଆ ଆର୍ ସୁନ୍ତୁଖୀଆକେ ଜୁକ୍‍ତା ଜୁକ୍‌ତି ନଇକ୍‌ରି, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଏକ୍‌ଅଇ ରେମ୍‌କେ ଦୁଇଲକେ ଗ୍ଉଆରି କ୍‌ରୁଲେ। ଆରେକ୍‌, ଏ ମର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ତୁମୁକେ ହେଁ ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଇ ବେଣ୍‌ଦି ମ୍‌ନ୍‌କେ ମିଶି ରେତାର୍ ଗିନେ ସାଇଜ କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ଏମ୍‌ନ୍ କ୍ଳେମେନ୍‌ସ୍ ଆର୍ ମର୍ ବିନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗୁଆଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି, ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କାମେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ହ୍‌ଳ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନାଉଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୀବନ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା, ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାହ୍‌ଳ। କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ। କାଇ ବିଷୟେ ହେଁ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦୁକେ ସୁକେ ପାର୍‌ତେନା ଆର୍ ଗ୍‌ଉଆରିକେ ଦନ୍ୟବାଦାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣାଉଆ। ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶାନ୍‌ତି, ଜୁଇରି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଚିନ୍‍ତା ବାହାରେ, ସେରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ଆର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଜୁଇରି ଜୁଇରି ସ୍‌ତ୍, ଜୁଇରି ଜୁଇରି ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଜୁଇରି ଜୁଇରି ଟିକ୍, ଜୁଇରି ଜୁଇରି ନିର୍‌ମୁଳ୍, ଜୁଇରି ଜୁଇରି ବେସି ଲାଡାର୍ ବିଷୟ୍, ଜୁଇରି ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍ କାମେ ଡାକ୍‌ହୁଟ୍‌ଲାର୍, ଜାଇରି ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌ଗୁଣ୍ ଆର୍ ପ୍ରଶଂସାର୍ କାମ୍, ସେସ୍‍ବୁ ବିଷୟ୍ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ସିକି ଆଚାସ୍, ହାଇଆଚାସ୍, ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଆର୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‍କି ଆଚାସ୍, ସେସ୍‍ବୁ କାମ୍‌କ୍‌ରା, ତ୍‍ବେ ଶାନ୍‌ତିର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେଇଦ୍। ଅବେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‍ଳ୍ ମର୍‌ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦାନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ଲାସ୍ ସେରି ଯେ ଅବେ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି, ଇତାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମ୍‌ଲେ। ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମର୍ ବିଷୟେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ସୁଜଗ୍ ନ୍‌ରିଲି। ମକେ କାଇ ଜିନିଷାର୍ ଅବାବ୍ ଅଇଲିଆଚେ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ସେରି ନଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ କାଇରି ରିଲେକ୍ କି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇ ରେମ୍‌କେ ସିକ୍‌ଲେ ଆଚି। ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ କ୍‌ଣ୍ତେକ୍ ରିଲେକ୍ ହେଁ ଜିମ୍‌ଜାଣି ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ବିଷୟ୍ ଅଦିକ୍ ରିଲେକ୍ ହେଁ ଜିମ୍‌ଜାଣି। ସ୍‌ବୁ ଅବସ୍ତାଇ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ, କାମ୍‌କେ ବେସି ରିଲେକ୍ କି କାମ୍‌କେ କମ୍ ରିଲେକ୍, ବେସି ଜିନିଷ୍ ରିଲେକ୍ କି ଅବାବ୍ ରିଲେକ୍ ସେସ୍‍ବୁ ବିଷୟକେ ମୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ସିକି ଆଚି। ମର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦାତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସାଇଜେ ମୁଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ରୁହାରି। ସେରି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମୁଇ କ୍‌ଷ୍ଟେ ରେତାବ୍‌ଳ୍ ଡାବୁ ଦେଇକ୍‍ରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଆଚାସ୍। ଏ ଫିଲିପ୍ପୀ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଆରାମ୍ କ୍‍ରି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମାକିଦନିଆକେ ଗ୍‌ଲେ। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକେ ଚାଡି ଆର୍ କୁଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଦାନ୍ ଦେତାର୍ ନେତାର୍ ବିଷୟକେ ଇସାବ୍ ର୍‌କି ନ୍‌ରିଲେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଥେସଲନିକି ସ୍‌ହରେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ମକେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ହ୍‌ଳ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ, ତୁମି ଦୁଇତର୍ ମକେ ଦାନ୍ ହ୍‌ଟାଇ ରିଲାସ୍। ତୁମି ଦିଲା ଦାନାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଇରି ନ୍‍କ୍‍ମ୍‍ଲେ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ଜୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍ ଜାର୍‌ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ତୁମୁକେ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ଦେତି, ସେ ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ହେଁ ଜଳି ଅଉଅ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ହାଇଲେ ଆଚି, ଆର୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଅଦିକ୍ ଆଚେ, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଏପାଫ୍ରାଦିସ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହ୍‌ଟାଇ ରିଲିସ୍ ସେରି ମୁଇ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ନିଲେ। ସେରି ମର୍‌ଗିନେ ବୁତେକ୍। ସେରି ସ୍‌ବୁ ଦାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ମଦୁର୍ ବାସ୍‌ନାର୍ ଦାନ୍ ଆର୍ ବଳି ହୁଜାର୍ ହର୍, ସେରି ମାପ୍‌ରୁ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଦ୍। ଆର୍, ମର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ମଇମା ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ କାମ୍ ହର୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଅବାବ୍ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍। ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ସ୍‌ବୁ ସାଦୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମର୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ଆର୍ ମର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ରେତା ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ। ସେସ୍‍ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କି କାଇସର୍ ବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ଜାର୍‌ର୍ ଗ୍‍ରେ ଆତ୍‍ତି। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଆତ୍ମା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେଉଅ। ପାଉଲ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାହର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଆର୍ ବାଇସି ତୀମଥି, କଲସୀୟ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇରିଲା ସାଦୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲୁ। ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲା ଆଶାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ତୁମାର୍ ଲାଡ୍ ବିଷୟେ ଶୁଣି। ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‌ଲୁ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ତ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଲି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେତିର୍ ଆଶାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ରିଲାସ୍। ଜୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‌ରାର୍‌ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ବିଷୟେ ଶୁଣୁଲାସ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣୁଲାସ୍, ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଅବେ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ପର୍‍ଚାର୍ ଅମ୍‌ଲି ଆର୍ ଦୟା ଆଣୁଲି। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବ୍‍ଲ୍ ଦାସ୍ ଏପାଫ୍ରା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ହାଇଆଚାସ୍। ସେ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକେ ଦେଇରିଲା ଲାଡ୍ ବିଷୟେ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଲା ଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ବିଷୟ୍ ଶୁଣ୍‌ଲା ଦିନ୍‌ହ୍‌ଣି ଅମି ତୁମାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍‌ଇରିଲା ସ୍‌ବୁ ଗ୍ଯାନ୍ ଆର୍ ବୁଜ୍‌ତାର୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ସ୍‌ବୁ ଜାଣୁ ହାରୁଲାସ୍। ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଇଚାହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍ ହାରାସ୍, ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଜୀବନେ ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଷୟେ ତୁମାର୍ ବୁଦି ବାଡେଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ମ୍‌ଇମାର୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍ବାରା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି କ୍‍ରେଦ୍। ସେସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ରା ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଆଇଲେକ୍ ହେଁ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ରିଆସ୍‌। ଆରେକ୍‌ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଉଜାଳାର୍ ରାଇଜେ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେତିର୍ ବାଗ୍ ହାମ୍‌କେ ସେ ଯେ ତୁମୁକେ ବାଚିଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇକ୍‌ରି ତାକେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ଯଦି ସେ ଅନ୍ଦାରାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ଇତାନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଅମୁକେ ତାର୍ ଲାଡାର୍ ହଇସିର୍ ରାଇଜେ ଆଣ୍‌ଲା ଆଚେ। ସେ ହଇସିର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ମୁକ୍‌ତି ହାଇଆଚୁ, ତାର୍ ବ୍‌ନିର୍ ଦାମ୍ ଦେଇଆଚେ, ତାର୍‌ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ଅମାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି କେମା ହାଇଆଚୁ। କୁଇଲକ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରୁପ୍‌ହର୍, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ସୁସ୍‌ଟି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‍ଡ୍। ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆରାମ୍ ଅଇଲି। ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଷୟ୍, ଡିସ୍‌ତିରିଲାର୍ ଆର୍ ନ୍‌ଡିସ୍‌ତିରିଲାର୍‌‌‌ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍, ସିଂହାସ୍‌ନ୍, ଶ୍‌କ୍‌ତି, ଅଦିକାରିମ୍‌‌ନ୍, ଆର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଆର୍ ତାର୍ ହାଇଁ ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଲିଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସୁସ୍‌ଟି ଅଉତା ଆଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ରିଲା ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ କେ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ଲା ଆଚେ ଆର୍ ଦ୍‌ରିଆଚେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ଣ୍ତଳିରୁପର୍‌ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ସେ ଏକ୍‌ଲାକ୍‌ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଜିଉଟ୍‌ଲା ହର୍‍ତୁ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍। କା‍ଇ‌ତାକ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଚାକ୍‌ଲା ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗୁଣ୍‌ଆଚେ ବ୍‌ଲି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵର୍ ଆରେକ୍‌ ତରେକ୍ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଷୟ୍ ଅଉ କି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ବିଷୟ୍ ଅଉ ନିଜାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସି ବେଟ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ବ୍‌ନି ଦେତାର୍ ଯଗୁ ଇଶ୍ଵର୍ ଶାନ୍‌ତି ଆନ୍‍ଲା। ହୁର୍‌ବେ ତୁମି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲାର୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରଦି ରିଲାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ମ୍‌ନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶତ୍‌ରୁ ରିଲାସ୍, ସେତାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରି ରିଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମିମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମିସାଇ ଆଚେ। ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସେ ନିଜାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଦ୍ୱାର୍ ସେ ଇରି କ୍‍ରିଆଚେ, ପାପ୍ ଆର୍ ଦ୍‌ସ୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‍ରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ଆଣୁକେ ସେ ଇରି କ୍‍ଲା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିରିଲା ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଚାଲେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ବିସ୍‌ବାସେ ଡାଟ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ମାନିରିଲା ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ଦେଇଆଚେ ସେତିହ୍‍ଣି ବେମ୍‌ରି ଅଉଆନାଇ। ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ତ୍‌ଳେ ରେତା ଲକ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଆଚେ, ମୁଇ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ପାଉଲ୍ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ସାସ୍ କ୍‌ଲେଆଚେ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ମୁଇ ଜୁଇ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇଆଚି, ସେତାର୍ ହାଇ ମକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗୁଲି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହାଇଁ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ରୁପ୍‌ହର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଦ୍ୱାରା କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ବାକି ରିଲି, ସେ ସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ମୁଇ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଦେମ୍‍ଲେ। ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ରତା ଲକ୍ ଅଉତାର୍ ହାଇଁ ଇ ଦାଇତ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ସେନ୍‌କାର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାଇଜ କ୍‌ରୁଲେ। ମର୍ କାମ୍ ଅମ୍‌ଲି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହୁରାହୁରି ବାବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍‌। ସୁସ୍‌ଟି ଆରାମେ ହ୍‍ଣି ଆର୍ ହୁର୍‌ବାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‍ଣି ଇସ୍‌ତ୍ ବିଷୟ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ହାଇଁ ଲୁକିରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ଇ ଲୁକ୍‌ଲା ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଦିଆଅଇଲି। ଇ ବ୍‍ଡ୍ ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ହାଇଁ। ଇଶ୍ଵର୍ ଇ ବ୍‌ଡ୍ ଆର୍ ଲୁକିରିଲା ସ୍‌ତ୍‌କେ ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଦେମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା। ଇସ୍‌ତ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରେତାର୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ହାମ୍‌କେ ସେ ଅମ୍‌ଲା ଅମାର୍ ଗଟେକ୍ ଆଶା। ଆରେକ୍‌ ଅମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି କ୍‌ରୁକେ ଅମାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଗ୍ଯାନ୍ କ୍‌ଟାଇ ଆଚୁ। ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‍ରି ଅମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ପବିତର୍‌ ବାବେ ହୁରା ଅଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଗେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ନେମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲୁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମକେ ଦ୍‌ଇରିଲା ବଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରି ମୁଇ ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇରି ଜାଣିରିଆ ଯେ, ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ବେସି କାମ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଆର୍ ଲାଅଦିକିଆ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍‌ ତ୍‌ଇ ରେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‍ ଆର୍ ମକେ ଦ୍‌କିନ୍‌ରିଲା ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଲାଡେ ମିସି ର୍‌ଇ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଅଉତ୍, ମର୍ ଇରିହେଁ ଇଚା ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଦିଶ୍‍କ୍‌ତି ଦ୍ୱାରା ହାଇଲା ଡାଟ୍ ବିସ୍‌ବାସେ ଦ୍‌ନି ଅଉତ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍ୱାରା ଜାଣାଇ ଅଇରିଲା ଲୁକ୍‌ଲା ସ୍‌ତ୍‌ ବ୍‍ଲେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ହୁରାହୁରି ବାବେ ଜ୍‌ଣା। ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍ଯାନ୍ ଆର୍ ବୁଦି ହ୍‌ର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ନ୍ ଲୁକ୍‌ଣେ ର୍‌କା ଅଇଆଚେ। ମୁଇ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଉତାର୍ କାରଣ୍ ଇରି ଯେ, ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍ ହର୍‌ ଲାଗ୍‌ଲା ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କାବା କ୍‍ରି ନ୍‌ଟକ୍‌ତି। ମୁଇ ମର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସେତି ତୁମାର୍ ଲଗେ ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ମର୍ ଆତ୍ମା ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ। ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନାର୍‌ ବ୍‍ଲ୍ ଜୀବନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଡାଟ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍‍କି ମକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗୁଲି। ତୁମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି ମାନି ଆଚାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ହୁଣ୍ଡି ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଣ୍ଡା। ତୁମି ତାର୍ ଲଗେ ଗ୍‌ଚାର୍ ଚେର୍ ହର୍ ବେଦିଅଉଆ, ଜୀବନ୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦେତା ଶିକ୍ୟା ତ୍‌ଇ ଡାଟ୍ ଆଶା ର୍‌କି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ଜାଗ୍‌ରତ୍ ରିଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କେ ତୁମୁକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ମିଚ୍ ଚିନ୍‍ତା ଆର୍ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା ଦ୍ୱାରା କାବା ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଇ ସ୍‌ବୁ ବାବ୍‌ନା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ନାଇ, ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାରେଦ୍, ଇ ବାବ୍‌ନା ସ୍‌ବୁ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କାଇରି ଲାବ୍ ନ୍‌ରିଲା ବାବ୍‌ନା। କାଇତାକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମାନାଇ ହ୍‌ର୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ସେ ହୁରାବାବେ ଇଶ୍ଵର୍ ରିଲା। ଆରେକ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୁକ୍ଯ, ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଅଦିକାରି ମନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରାର୍ ମୁକ୍ଯ, ଯ୍‌ଦି ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚାସ୍ ତୁମୁକେ କାଇରି ହେଁ ଉଣା ଅଇନ୍‌କେରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ବିନ୍ ପର୍‌କାର୍ ସୁନତ୍ ଅଇଆଚାସ୍, ଇ ସୁନତ୍ କୁଇ ମାନାଇର୍ ଆତେ ଅଇନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ପାପର୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ଳାଇ କ୍‍ରି ଅନ୍‌କାର୍ ସୁନତ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ତୁମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଡୁବେନ୍ ନ୍‌ଇରିଲାସ୍, ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମସ୍‌ଣେ ତହି ଅଇ, ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି ଉଟାଇଲା, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ତୁମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାସ୍ ଗିନେ ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜି ଉଟ୍‌ଲାସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି ଜିଉଟ୍‌ଲା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌କାଅଇଲି। ତୁମି ନିଜାର୍ ପାପ୍‌ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଅସୁନତ୍ ପାପ୍‌ ଅବ୍ଯାସ୍ ଗିନେ ଆଜାଦ୍ ନ୍‌ରେଇ ଆତ୍ମିକ୍ ଜୀବନ୍ ତ୍‌ଇ ମ୍‌ରି ରିଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆରେକ୍‌ ଜିଉଟାଇଲା, ଇତାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ବୁ ପାପ୍‌ମ୍‌ନ୍ କେମା କ୍‍ଲା। ନିୟମ୍ ସ୍‌ବୁ ମାନି ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ଲାର୍ ଦ୍ୱାରା, ଅମାର୍ ବିରୁଦେ ଲେକା ଅଇରିଲା ଚିଟିକେ ଇଶ୍ୱର ବେକାର୍ ବ୍‌ଲି କଇଲା, ଅମୁକ୍ ସେ କେମା କ୍‍ଲା, ଅମାର୍ ବିରୁଦେ ରିଲା ସେ ଚିଟି ସ୍‌ବୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ନ୍‌ଇଗ୍‌ଲା ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମାରି ଦିଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ଆତ୍ମିକ୍ ଅଦିକାରି ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ଅଦିକାରି ମ୍‌ନ୍‌କେ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଦ୍ୱାରା ଆରାଇଲା, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଦ୍‌କାଇଲା ଯେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇବ୍‍ଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ କାଦି ହିଦି କି ବିଦିବିଦାନ୍ କି ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ପାତି କି ବିଶାଉଣିଦିନାର୍ ବିଷୟେ କେ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବିଚାର୍‌ ନ୍‌କେରତ୍। ସେ ସ୍‌ବୁ ବବିଶତେ ଅଉତା ଚାଇଁ ହ୍‌ର୍, ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହ୍‌କା ସତ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍, ଇରିସ୍‌ବୁ ତାର୍ ହାଇଁ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ତ୍‌ଇ ମିସି ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଚା କ୍‌ଲେକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାଡେଦ୍, କ୍‌ବେ ହେଁ କେ ତୁମୁକ୍ କାବା କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହୁଜା କ୍‌ରୁକେ କ୍‌ଇନ୍‌କେରେ। ଅନ୍‌କାର୍ ଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ଶନ୍‌ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ଜୁଇରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁର୍‌କ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣିଆ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ମାନାଇ କ୍‌ଲାହର୍ ତାକ୍‌ର୍ ଚିନ୍‍ତା। ସେମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ଚାଡି ଦ୍‌ଇଆତ୍‌ତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମ୍‌ରି ଆଚାସ୍ ଆର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ନିୟମ୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ଳି ଆଚାସ୍, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ବାବି କାଇତାକ୍ ଅବେ ହେଁ ଅନ୍‌କାର୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। “ଇରି କା ନାଇ”, “ସେରି ଚାକ୍ ନାଇ”, “ସେ ଜିନିଷ୍‌କେ ଚୁଉ ନାଇ।” ଇରି ଜ୍‍ଗତାର୍ ନିୟମ୍ ସ୍‌ବୁ, ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଯାଇରିକି ବାର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଯାଇଦ୍, ସେ ଆଦେଶ୍ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ମାନାଇ ତ୍ଇହ୍‍ଣି। ଇ ନିୟମ୍ ସ୍‌ବୁ ଗ୍ଯାନ୍ ହ୍‌ର୍ ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ମାନାଇ କ୍‌ରିରିଲା ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ବାଗ୍, ଜୁଇ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଉତି ଆର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ତାଳ୍‌ନା ଦେତି, ମ୍‍ତର୍ ଇ ନିୟମ୍ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହୁଜା ବେପାର୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚା ତ୍‌ଇହ୍‍ଣି ଦୁରି ଅମ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଉଟି ଆଚାସ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ ସେ ଜୁଇ ବ୍‌ସ୍‌ତା ଟାଣ୍ଆଚେ, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‌ରାର୍ ଟାଣେ ବ୍‌ସୁକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ କଜାସ୍। ଜ୍‍ଗତ୍‍ ବିଷୟେ ନ୍‍ବାବି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ବିଷୟେ ବାବା। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ରି ଆଚାସ୍, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜୀବନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଲୁକି ଆଚେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜୀବନ୍ ହର୍ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମଇମାରେ ଜାଣାଇ ଅଉଆସ୍। ସେତାକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ବ୍‍ଲେକ୍ ଦାରି, ଗୁର୍‌ନାକାମ୍, ସୁତୁକ୍, କ୍‍ରାପ୍ ବାବ୍‌ନା, ଆରେକ୍‌ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା, ଲ୍‌ବ୍, ଇ ସ୍‌ବୁ କାମାର୍ ଲାଗି ମ୍‌ରି ରିଆ। ଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵର୍ ରିସା ଅଇଦ୍‌। ଆଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ଲାଳ୍‌ସା ର୍‌ଇ ସେନ୍‌କା କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷଇ, ବ୍‌ଲେକ୍‌ ମୁର୍‌କ, ରିସା, ଅକାର୍, ଲିନ୍ଦା, ଟଣ୍ତେହ୍‌ଣି ବାର୍‍ଲା କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା ଇସ୍‌ବୁ ଚାଡିଦିଆସ୍। ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମିଚ୍ କ୍ଉଆନାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତ ହ୍‌ର୍‌ନା ସବାବ୍ ଆର୍ ସେତିର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ନ୍ଉଆ ସବାବ୍ ହିନ୍ଦି ଆଚାସ୍, ସେ ନ୍ଉଆ ସବାବ୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ନାଇଲା ଲକାର୍‌ ଜାତି ମୁର୍‌ତି ହର୍ ସ୍‌ବୁ ଗିଆନ୍ ହାମ୍‌କେ ନ୍ଉଆ ଅମ୍‌କେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ଇ ନ୍ଉଆ ଜୀବନେ ଯିହୁଦି ଆର୍ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‌ଜାତି ଲକ୍, ସୁନତ୍ ଲକ୍ ଆର୍ ଅସୁନତ୍ ଲକ୍, ବିଦେଶୀ ଲକ୍, ସ୍ତତିୟ ଲକ୍, ଚାକର୍ ଆର୍ ଚାକର୍ ନଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କିଚି ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ, ତାର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମୁକ୍ଯଲକ୍‌ ସେରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାଚିଆଚେ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ମାନ୍‌ତି, ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଟିକ୍ କାମ୍ କ୍‍ରା, ଲକ୍‌କେ ଦୟା କ୍‍ରା, ଦୟାକ୍‍ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଉଆ, ସାନ୍ ଅଉଆ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଉଆ, ସାସ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତା ଲକ୍ ଅଉଆ। ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରିସା ଅଉଆନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌କେ କେମା ଦିଆସ୍, ଯଦି ଏକ୍‍ଲା ତୁମାର୍ ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତାକେ କେମା ଦିଆସ୍, ମାପ୍‌ରୁ ତୁମୁକ୍ କେମା କ୍‍ରେଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କେମା ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌ ଇରିସ୍‌ବୁ କ୍‍ରା, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ବିଷଇ ଅଇଲି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା, ଲାଡ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ ବାନ୍ଦି ର୍‌କେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ଦିଲା ଶାନ୍‌ତି, ତୁମାର୍ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶାନ୍‌ତି ହାମ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ଆସିଆଚାସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‍ରା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶିକ୍ୟା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାସା କ୍‌ର, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମା ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁ ଗିଆନ୍ ଦିଆସ୍, ଆର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ନ୍‌ ବିତ୍‌ରାର୍, ଗିତସଂହିତା, ବଜନ୍ ଗିତ୍ ଆତ୍ମିକ୍ ଗିତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେଇ ଗିତ୍ କ୍‌ଉଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଇରି କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ଜାଇରି କ୍‍ରୁଲାସ୍, ସେରି ସ୍‌ବୁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାମାର୍ ହାଇଁ କ୍‍ରି ଯୀଶୁର୍ ଦ୍ବାରା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ଏ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍, ତୁମାର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆଇତେ ରିଆ, ମାପ୍‌ରୁ ହ୍‌ଚେ ଆସ୍‌ତା ଲକାର୍‌ ଚାଲିଚଳନ୍‌ ହର୍ ଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଏ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍ ନିଜାର୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରା। ଏ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଇ ଆୟା ଉବା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ମାନା, ଇରି ମାପ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଏ ଉବାମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ରିସା କ୍‌ରାଉଆ ନାଇ, ଯଦି ତୁମି ଅଦିକ୍ ଆଶା କ୍‍ରାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଲେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିରାସ୍ ଅଉତି। ଏ ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍, ଇ ହୁର୍‌ତିବିରେ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାଇ ନିଜାର୍ ମାଲିକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ମାନା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାଲିକ୍ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେଁ ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ମାନାଇକେ ଶାନ୍‌ତି କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି ନ୍‌କେରାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତେ ରିଲାକ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ କିଚି ନ୍‍ବାବି କ୍‌ତା ମାନା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେବା କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନଇ ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି କାମ୍‌କ୍‌ରା। ମ୍‌ନେର୍‌କା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହାଉଆସ୍, ସେ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଇରି କଇଲା ଆଚେ, ସେ ସେରି ତୁମୁକ୍ ଦ୍‌ଇଦେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବାକ୍‌ରା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେର୍‌କା, ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ହାଇଁ, ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉଆସ୍, ମାପ୍‌ରୁ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ଦ୍‍କେଦ୍। ଏ ମାଲିକ୍ ମ୍‌ନ୍, ଜାଇରି ସୁନ୍ଦୁର୍ ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ଦିଆସ୍, ମ୍‌ନେର୍‌କା ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହେଁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ମାଲିକ୍ ଆଚେ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତେରିଆ, ପାର୍‍ତେନା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ଅମାର୍ ଗିନେ ହେଁ ପାର୍‍ତେନା, ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ବର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ମ୍‍କେ ଅମୁକେ ସୁଜଗ୍ ଦିଲେକ୍, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଲୁକିରିଲା ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଜାଣାଇଦ୍, ତାକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ଇ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଜେଲ୍ ଗ୍‍ରେ ବନ୍ଦି। ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ସ୍‌ବ୍‌ଦ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆଗେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ହାରି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ମୁଇ ସେରି କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ବୁଦିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରା ଜ୍‌ତେକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ ବାବ୍‌ରେ ହାରାସ୍‌ ନିଜାର୍ ସମୟକେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବିତାଉଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ନେ ଦୟାକ୍‌ରା ଆର୍ ବୁଦି କ୍‌ଟାଉଆ, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଟିକ୍ ଉତର୍ ଦେମ୍‌କେ ହାରାସ୍‌। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହାଇଁ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ତୁଖିକ, ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଆଚେ, ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜାଇରି ଗ୍‌ଟୁଲି, ସେ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତାକେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଆଚୁ, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍, ମୁଇ ଅନୀସିମକେ ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲେ, ଅନୀସିମ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ରେତା ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଆର୍ ଲାଡାର୍ ଆଚେ, ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଆଚେ, ତୁଖିକ ଆର୍ ଅନୀସିମ, ଇତି ଗ୍‌ଟ୍‌ଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କଇଦେ। ଆରିସ୍ତାର୍ଖକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ସେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଏକ୍‍ଲା ବନ୍ଦି, ବର୍ଣ୍ଣବାର୍ କୁଟୁମ୍ ବାଇ ମାର୍କକେ ଜୁଆର୍ କ୍‌ରୁଲେ, (ମୁଇ ଆଗେହ୍‍ଣି ତାର୍ ବିଷୟେ କଇ ସ୍‌ରିଆଚି, ସେ ଯଦି ଆସେଦ୍, ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରାମା)। ଆରେକ୍‌ ଯୀଶୁ ଯାକେ ଯୂସ୍ତ ବ୍‌ଲି ହେଁ ଲକ୍ କୁଦ୍‌ତି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ସୁନତ୍ ଅଇଲା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେବଳ୍ ଏମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଇଜେ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ମର୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ନାଉଁର୍‌ ଅଇଆତ୍‌ତି। ଏପାଫ୍ରା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ କ୍‌ରୁଲା, ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ରତା ଲକ୍, ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍‌, ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ପାର୍‍ତେନା କ୍‌ରୁଲା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିଆନ୍‌କେ ଶିକା, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଯାଇରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ସେରି ସେନ୍‌କାର୍ ଅଉଆ ବ୍‌ଲି ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଲାଅଦିକିଆ ଆର୍ ହିଏରାପଲିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ବେସି ପରିଶ୍ରମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଜାଣି। ଏ ଲାଡାର୍ ଡାକ୍‍ଟର୍ ଲୁକ ଆର୍ ଦୀମା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲା। ଲାଅଦିକିଆ ସ୍‌ହରେ ରେତା ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ, ନୁମ୍‌ଫା ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‌ରେ ମିସିରେତା ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ମସ୍‌କାର୍ ଜାଣାଉଆ। ଇ ଚିଟି ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇ ହଡି ସ୍‌ର୍‌ଲେକ୍, ଲାଅଦିକିଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ଚିଟି ହଡୁକେ ଦିଆସ୍, ଲାଅଦିକିଆକେ ଜୁଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, ତାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ହଡା। ଆର୍ଖିପକେ କ୍‌ଉଆ, ମାପ୍‌ରୁ ଜୁଇକାମ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ସେରି ପୁରା କ୍‌ରୁକେ ବାବା। ମୁଇ ପାଉଲ୍, ନିଜେ ଆତେ ଲେକି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ଜେଲ୍‌ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌ଲାର୍ ଏତାଉଆ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ରେଅ, ଆମେନ୍। ପାଉଲ୍, ସିଲା ଆର୍ ତୀମଥିର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଥେସଲନିକିୟ ସ୍‌ହରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲୁ, ଜୁଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ। ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଅମୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‌ଳେଦ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଅମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଗ୍‌ଉଆର୍‌ଲା ବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାଗି ଜାଇରି କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଡ୍ ଲାଗି ଜୁଇ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଆଚାସ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆର୍‌ଗଟ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ବିଷୟରେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡାଟ୍ ଅଇଆଚାସ୍ ବ୍‌ଲି ଅମି ତାକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲୁ। ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍‌ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଅମି ଇରିହେଁ ଜାଣୁ ଯେ, ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲି ବାଚିଆଚେ। ଅମି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କଇଆଚୁ, ମ୍‍ତର୍ ଅମି କେବଳ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ବ୍ଯବହାର୍ ନ୍‌କେରୁ। ସେ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଅମି ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଣି ଆଚୁ। ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଜାଣିଆଚୁ ଯେ ସେରି ସ୍‌ତ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ବିତାଉତି ରିଲୁ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌କେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌ରିଲି। ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଅମାର୍ ହର୍ ଅଇଆଚାସ୍, ଅଦିକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇଲା ହ୍‌ଚେ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ଶିକ୍ଯାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମାନି ଆଚାସ୍, ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଦ୍‌ଇଆଚେ, ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହର୍‌ ଆର୍ ଆଖାୟା ଜିଲାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇ, ଉଦାହରଣ୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇରିଲାସ୍। ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହର୍ ଆର୍ ଆଖାୟା ଜିଲାର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଇ ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ଶିକ୍ୟା ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ବିଚି ଅଇରିଲି। ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ଇଶ୍ଵର୍ ତ୍‌ଇ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଚିନାଇ ଅଇରିଲି ଆର୍ ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟରେ ମର୍ କାଇରି କ୍‌ଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଅମି ତୁମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନିରିଲାସ୍ ସେ ବିଷଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅମ୍‌ଲାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମୁର୍‌ତି ହୁଜା ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇଲାସ୍ ସେ ବିଷୟେ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ହ୍‍ଣି ଆସ୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍‌କେ ଜାଗି କ୍‍ରି ମୁର୍‌ତି ହୁଜା ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରିରିଲାସ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ଲାଲକ୍‌କେ ଉଟାଇଆଚେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆସ୍‌ତା ରିସାର୍ ବିଚାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଯୀଶୁ ଅମୁକେ ର୍‌କିଆ କ୍‍ରେଦ୍। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାତାର୍ ଇରି ବ୍‍ଲ୍ ରିଲି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାତା ଆଗେ ଫିଲିପ୍ପ ସ୍‌ହର୍ ତ୍‌ଇ ଅମି ବେସି ଦୁକ୍ ଆର୍ ଅପ୍‌ମାନ୍ ହାଇରିଲୁ, ଇ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‌ଲୁ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବେସିଲକ୍ ଅମାର୍ ବିରୁଦ୍ ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାଇଜରେ ଅମି ସାହାସି ଅମ୍ ହାର୍‌ଲୁ, ଆର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‍ମ୍‍କେ ଅମୁକେ ସେ ସାଇଜ କ୍‍ଲା। ଅମି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍, ସେରି କ୍‍ରାପ୍ ନଇ, କି ମିଚ୍‌ କଇ ନ୍‌କେରୁ, ଆର୍ ପୁସ୍‌ରାଉତାର୍ ହାଇଁ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି ନ୍‌କେରୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି, ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‌ଉତା ଦାଇତ୍‌ପ ଦ୍‌ଇରିଲାକ୍ ଅମି ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍ ମାନାଇକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ଲାହର୍ ନଇ, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଅମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଉଦେସ୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, କ୍‌ବେ ହେଁ ଅମି ପୁସ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି କ୍‌ତାକଇ ତୁମୁକ୍ ଗୁହାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି ନ୍‌କେରୁ, ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟ୍‍କା ଚାଇଁ ନ୍‌କେରୁ, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅମି ନିଜାର୍ ହାଇଁ କାଇରି ହେଁ ବାବି ଲୁକାଇ ନ୍‌କେରୁ, ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଣେ ଯେ ଇରି ସ୍‌ତ୍‌। ଅମି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଇଚା ନ୍‌କେରୁ, ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କି ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଇଚା ନ୍‌କେରୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅମାର୍ ଅଦିକାର୍ ଦ୍‍କାଇ ହାର୍‌ଲୁ ହ୍‍ଣି, ମ୍‍ତର୍ ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଗଟେକ୍ ମାଁ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜ୍‌ତୁନ୍ ନ୍‌ଇଦ୍, ଅମି ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ଲୁ, ଅମି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‍ଲୁ, ତ୍‍ବେ ଅମି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ବାଗିଦାର୍ କ୍‍ଲୁ ସେରି କାଲି ନ୍‌ଇ, ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ହେଁ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବାଟାକ୍‌ରିଦେମ୍‍କେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲୁ। କାଇତାକ୍ ତୁମି ଅମାର୍ ହାଇଁ ବେସି ନିଜାର୍ ଅଇରିଲାସ୍। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ ଯେ, ଅମି କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରିଆଚୁ, ଅମି ଦିନ୍‍ରାତି କାମ୍ କ୍‌ରିଆଚୁ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ କାଇରି କ୍‌ଇକ୍‍ରି ବଜ୍‌ଲାଦି ଅଉଆ, ସେ କ୍‌ତା ଅମି ଇଚା ନ୍‌କେରୁ। ବିଶ୍‍ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଅମି କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ପବିତର୍‌, ଦ୍‌ର୍‌ମି, ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌ଅଇ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ରିରିଲୁ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ସାକି, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହେଁ ସାକି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ହେଁ ଜାଣେଦ୍ ଯେ, ଇରି ସ୍‌ତ୍। ଉବା ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା ହର୍ ଅମି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଲାଡ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ରିଆଚୁ। ଅମି ତୁମୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରାଇ ଆଚୁ, ଅମି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାସ୍ ଦିଲୁ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ରୁକେ କଇଆଚୁ, ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ରାଇଜେ ଆର୍ ମଇମା ହାମ୍‌କେ କୁଦୁଲା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଶୁଣିରିଲା ଶିକ୍ୟା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ବ୍‌ଲି ବାବି ମାନି ରିଲାକ୍, ଅମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ, ଇରିହ୍‌କା ସ୍‌ତ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ୟା, ଇ ଶିକ୍ଯାର୍ କାମ୍, ବିଶ୍‍ବାସି ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ହ୍‌ଡିଆଚେ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯିହୁଦା ଜିଲାଇ ରେତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ଅଇଆଚାସ୍, ଯିହୁଦା ଜିଲାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍ ଯିହୁଦି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁକ୍ ବଗିରିଲାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଦୁକ୍ ବଗ୍ ହାଉଆସ୍। ସେ ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁକେ, ଆରେକ୍‌, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ମନ୍‍କେ ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲାଇ, ଆରେକ୍‌ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡାର୍ ଲକ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମାନାଇଜାତିର୍ ବିରଦି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତି ଲକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍ ତେବାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରତି, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ନିଜେ ପାପେ ବ୍‌ର୍‌ତି କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ହୁରାବାବେ ଆଇଲିନି। ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଅମି ଅଳକ୍‌ ଦିନାର୍ ଗିନେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଦୁରିରିଲୁ, ଅମାର୍ ମ୍‌ନ୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ବାବ୍‌ନା ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଚେ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଲେଉଟି ଆସିକ୍‍ରି ତୁମୁକେ ଦ୍‌କୁକେ ବେସି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲୁ ସେତାର୍‍ଗିନେ ବେସି ଜ୍‌ତୁନ୍ ହେଁ କ୍‍ଲୁ। ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ବେସି ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରିରିଲୁ, ମୁଇ ପାଉଲ୍ ନିଜେ କ୍‍ତେକ୍ ତର୍ ଆସୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରିଆଚି, ମ୍‍ତର୍ ଶଇତାନ୍ ଅମୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବାଦା ଦ୍‌ଇରିଲା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଆଶା ଅମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ମୁକୁଟ୍, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଆସେଦ୍, ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ସତ୍ ବାବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ମଇମା ଆର୍ ଅମାର୍ ସର୍‌ଦା। ଅମି ଏଥେନ୍‌ସ୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁ ନ୍‌ହାରି ରିଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ଅଦିକ୍ ଜାଗୁକେ ହେଁ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ଲାଗ୍‌ତେ ରିଲି। ତ୍‍ବେ ଆଥୀନି ସ୍‌ହରେ ଏକ୍‍ଲା ର୍‌ଇଜାଇ, ତୀମଥିକେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାମ୍‌କେ ଅମି ଇଚାକ୍‌ଲୁ, ତୀମଥି ଅମାର୍ ବାଇ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିସ୍‌ବାସେ ସେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆଣୁକ୍ ଅମି ତୀମଥିକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚୁ। ଅମି ଅବେ ଜୁଇ ଅସୁବିଦାୟ୍ ଆଚୁ, ସେତିର୍ ଲାଗି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କେ ହେଁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଡିରି ନ୍‌ଜାହାସ୍, ସେତାର୍‌ଲାଗି ଅମି ତୀମଥିକେ ହ୍‌ଟାଇଲୁ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ବବିସତ୍‌ରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାମ୍‌କେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲୁ, ଅମି ତୁମୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରିରିଲୁ ଯେ, ଅମି ଅସୁବିଦାମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ସାମ୍‌ନା କ୍‌ରୁକେ ବାଦ୍ଯ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲୁ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟୁଲି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବିଷୟେ ଜାଣୁ ହାର୍‌ତା ଉଦେସେ ମୁଇ ତୀମଥିକେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇରିଲେ, ଅଦିକ୍‌ ଜାଗୁକେ ସାସ୍ ନ୍‌ରିଲାକେ, ମୁଇ ତାକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲେ, ମର୍ ଡିର୍ ରିଲି ଯେ, କେଡେବ୍‌ଳ୍ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଶଇତାନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଳ୍‌ସା ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଆରାଇ ଦ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍ ବ୍‌ଲେକ୍‌ ଅମାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାକାମ୍ ବେକାର୍ ଅଇଯାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୀମଥି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବାଉଳି ଆଇଲା ଆଚେ। ସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ଲାଡ୍ ବିଷୟେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଅମୁକେ ଦିଲାଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାମ୍‌ଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ତୀମଥି ଅମୁକେ କଇଲା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରୁଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ଅମୁକେ କଇଲା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କୁକେ ବେସି ଇଚା କ୍‌ରୁଲୁ। ଇତାର୍ ଗିନେ, ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍! ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗିନେ ଅମି ସାସ୍‌ ହାଇଲୁ। ଅମାର୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ରିଲେକ୍ ହେଁ, ଅମି ସାସ୍‌ ହାଇଲୁ ଆଚୁ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ରିଲେକ୍, ଅମାର୍ ଜୀବନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ହୁରାଅଇଦ୍। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଗେ ଅମାର୍ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା। ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଅମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲୁ। ମ୍‍ତର୍ ଅମି ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରିଆଚୁ ବ୍‌ଲି ବାବୁନ୍ଦ୍, ସ୍‌ତେକ୍ ତାକେ ଅମି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ ନ୍‌ହାରୁ। ଦିନ୍‍ରାତି ଅମି ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲୁ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଜୁଇରି ଅବାବ୍ ଆଚେ, ସେରି ଜାଗାଇ ଦେତାର୍ ଗିନେ ଅମି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ଆର୍ ଦ୍‌କ୍‍ତାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜେ ଆର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କେଟୁକେ ବାଟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରା ବ୍‌ଲି, ଅମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଡ୍ ବେସି ଅଉଅ ବ୍‌ଲି, ଅମି ମାପ୍‌ରୁକେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ସେ ତୁମାର୍ ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ର, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ବୁଲକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା ବ୍‌ଲି ଅମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉଅ ବ୍‌ଲି ଅମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁ। ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆସେଦ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌ରିଲା ଲକ୍ ହର୍ ଅଇ ଟିଆ ଅମ୍‌ହାରାସ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍! ଅବେ ମୁଇ ତୁମୁକେ ମର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବିନ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାର୍ ଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତା ବିଷୟେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ ଶିକାଇ ଆଚୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ କାଟୁଲାସ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ଗିନେ ବେସିରେ ବେସି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଅମି ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ଆର୍ ସାସ୍ ଦେମ୍‌ଲୁ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ଅମି ତୁମୁକେ କାଇରି କ୍‌ରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇଆଚୁ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଅଦିକାରେ ଅମି ତୁମୁକେ ସେ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କଇଆଚୁ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌ ଅଇରିଆ। ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚା କ୍‌ରୁଲା ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ଦୁରିରିଆ। ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚା କ୍‌ରୁଲା ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଆଇତେ କ୍‌ରୁକେ ଶିକା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଅନ୍‍କ୍‍ରି ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରା ଯେ, ସେରି ପବିତର୍‌ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଗ୍ଉରବ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ କ୍‍ରାପ୍ ଗୁଣ୍ ରେମ୍‌କେ ଦିଆସ୍‌ନାଇ। ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି, ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ତୁମାର୍ ବାଇର୍ ବିରୁଦେ କାଇ ହେଁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ ଆର୍ ଇ ବିଷୟେ ଟକାନାଇ। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଅମି ଇ ବିଷୟେ ଆଗେହ୍‍ଣି ତୁମୁକେ କଇଆଚୁ ଆର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିଆଚୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ପବିତର୍‌ ଅଉତାର୍ ଗିନେ କୁଦିଆଚେ। ଅମି ପାପେ ହ୍‌ଳିକ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ରୁକେ ସେ ଇଚା ନ୍‌କେରେ। ତ୍‍ବେ ଜୁଇଲକ୍ ଇ ଶିକ୍ଯାକେ ଅପମାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଅପମାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମାନାଇକେ ନଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକେ ଦ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ରେତା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟେ ତୁମୁକେ ଲେକୁକେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ନିଜେ ନିଜେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଆଗେହ୍‍ଣି ଶିକାଇ ଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ମାକିଦନିଆ ସ୍‌ହରାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡ୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଏ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଅମି ଅବେ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁଲୁ। ଜୀବନେ ଶାନ୍‌ତି ରେମ୍‌କେ ଜୁଇରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେରି କ୍‍ରା। ନିଜାର୍ କାମ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରା। ନିଜାର୍ ଆତେ କାମ୍‌କ୍‌ରା। ଅମି ଇକ୍‍ତାସ୍‌ବୁ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତୁମୁକେ ଆଗେହ୍‍ଣି କଇଆଚୁ। ଜୁଇଲକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ହେଁ, ଅନ୍‍କ୍‍ରି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ତୁମୁକେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ଜିନିଷାର୍ ଗିନେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଆଶା କ୍‌ରୁକେ ନ୍‍ହେଳେ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍! ଅମି ଚାହୁଁଲୁ କି ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣା, ବ୍‌ର୍‌ସା ନ୍‌ରିଲା ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍ ଅଇରିଆ ବ୍‌ଲି ଅମି ଇଚା ନ୍‌କେରୁ। ଅମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ଯେ, ଯୀଶୁ ମ୍‌ଲା, ମ୍‍ତର୍ ଆରେଗଟ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ହାଇ ଉଟ୍‌ଲା। ତ୍‍ବେ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଗଟେତ୍ଇ ଆଣେଦ୍। ଅମି ଅବେ ତୁମୁକେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲୁ। ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅବେ ଜୀବନ୍ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଜୀବନ୍ ରେତି। ଅମି ଜୁଇଲକ୍ ଜୀବନ୍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍, ମାପ୍‌ରୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଇରି ସ୍‌ତ୍। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ମ୍‌ରି ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆଗେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାତି। ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଉହ୍‌ରେ ହ୍‍ଣି ମାପ୍‌ରୁ ନିଜେ ଉତ୍‌ରି ଆସେଦ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଆଦେଶ୍ ଅଇଦ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ବ୍‍ଡ୍ ଦୂତାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମରି ବାଜାଇ ଇ ଆଦେଶ୍ ଦିଆଅଇଦ୍। ଜୁଇଲକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇକ୍‌ରି ମ୍‌ରି ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟ୍‌ତି। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଅମି ଜୀବନ୍ ରିଲାଲକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟ୍ ତ୍‌ଇ ରୁଣ୍ତୁମା। ଅମୁକେ ମେଗ୍ ମାଳା ବିତ୍‌ରେ ନ୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ସେତି ଅମି ହ୍‍ବନେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଆର୍ ଅମି ମାପ୍‌ରୁର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ତ୍‍ବେ ଇ ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା କଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ବୁଜା ବୁଜି ଅଉଆ। ମ୍‍ତର୍ ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍! ଗଣ୍ଟା ଆର୍ ତାରିଖ୍ ବିଷୟେ ଅବେ କାଇରି ଲେକ୍‍ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣାସ୍ ଯେ, ଗଟେକ୍ ଚର୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ଆଇଲା ହର୍, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହେଁ ହଟାତ୍ ବାବେ ଚାନିଆ ଅମ୍‌କ୍‌ ଅଇଦ୍। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତି “ଅମି ଶାନ୍‌ତି ହାଇଆଚୁ ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଆଚୁ।” ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହେଟେ ରିଲା ମାଇଜି, ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲାହର୍, ହଟାତ୍ ତାକାର୍ ଗିନେ ବିନାସ୍ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ ନାହାର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସେ ଦିନ୍ ଚର୍ ଆଇଲା ହର୍ ହଟାତ୍ ବାବେ ଚାନିଆ ଅଇନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ହର୍ ପାପେ ବାସା ନ୍‌କେରାସ୍। ତୁମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଅମ୍‍ଲାସ୍ ଉଜାଳାର୍ ହର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ହିଲା ଆର୍ ଦିନାର୍ ହିଲା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ରାତି କି ଅନ୍ଦାରାର୍ ହିଲା ନଇ। ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅବିଶ୍ବାସି ଲକାର୍‌ ହର୍ ସଇ ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଅମି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇର୍‌ଇ ନିଜାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅମାର୍ ଆଇତେ ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ଉତି, ସେମ୍‍ନ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ଉତି। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମାତ୍‌ଲି ଅଉତି, ସେମ୍‍ନ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ ମାତ୍‌ଲି ଅଉତି। ମ୍‍ତର୍ ଅମି ଦିନ୍ ବ୍‌ଳାର୍ ହିଲା ଅଇଲାକେ। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ଲାଡ୍‌ ଜୁଇରି ଅମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ସେରି ବୁକେ ହିନ୍ଦ୍‌ତା ଜ୍‌ତର୍ ହର୍ ହିନ୍ଦି ଆର୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଆଶାକେ ମୁଣ୍ତାର୍ ଟହ୍‌ରି ହର୍ ହିନ୍ଦ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆମୁକ୍ ମ୍‌ନ୍ ରିସାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦେତାର୍ ହାଇଁ ବାଚି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ଵାରା ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଆମୁକେ ବାଚିଆଚେ। ଅମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ଇ ହାରୁମା ବ୍‌ଲି, ସେ ଅମାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଲେଉଟି ଆସେଦ୍, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ଜୀବନ୍ ରେମା କି ମ୍‌ରିଜାଇ ରେମା, ସେରି ବଡ୍ କ୍‌ତା ନଇ। ସେତାର୍‌ଲାଗି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ହେଁ ସେରି କ୍‍ରୁଲାସ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସାସ୍ ଦିଆସ୍, ଆରେକ୍‌, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସାଇଜ କ୍‍ରା। ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁଲାଇ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଲ୍‌ଗେ ତୁମୁକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ଆର୍ ତୁମୁକେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଅମି ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସେମ୍‍ନ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ବେସି ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଦ୍‌କାଉଆ। ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଅମି ତୁମୁକେ ଗ୍ଉଆରିକ୍‍ରି କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶାନ୍‍ତିରେ ରିଆ, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ କାମ୍ ନ୍‌କେରତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରି ଦିଆସ୍ ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ମ୍‌ନ୍ ଡିରି ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାସ୍ ଦିଆସ୍। ଦୁର୍‌ବ୍‌ଳ୍‌ ଲକ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରା, ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ଗିନେ ଦର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ଅଉଆସ୍। ଇରି ଦିଆନ୍ ର୍‌କା ଯେ, କେ କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବୁଲ୍ ବାଦୁଲେ ବୁଲ୍ ନ୍‌କେରୁ, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ସ୍‌ବୁ ଅବସ୍ତାରେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‌ନ୍ୟବାଦ୍ ଦିଆସ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଇରି ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ରୁଲାଇ। କ୍‌ବେ ହେଁ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ କାମ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ କଇଲା ବବିସତ୍ କ୍‌ତାକେ ଇନସ୍ତା କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ତାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାବେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରା ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ କି ନାଇ ଆର୍ ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା ସେରି ଦ୍‌ରା ଆର୍ ମାନା। ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‍ଣି ଦୁରିରିଆ। ଇଶ୍ଵର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅମି ଇରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଯେ ସେ ଶାନ୍‌ତିର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍‌ କ୍‌ର ଆର୍ ହୁରା ବାବ୍‌ରେ ତାର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରି ନେଅ, ଅମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଯେ, ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍ମା, ଜୀବନ୍ ଆର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଦସିନ୍‌ରିଲା ଲକ୍ ହ୍‌ର୍ ର୍‌କ୍ଷା ଅଉଅ। ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କୁଦି ଆତ୍‍ତି, ସେ ସ୍‌ବୁକିଚି କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଯଗ୍ୟ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ହାଇଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ତ୍‌ଇ ରୁଣ୍ତ୍‍ଲା ବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଆତ୍ ମିସାଇ, ଯୁଆର୍ କ୍‍ରା। ମୁଇ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦିଲା ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ ଇ ଚିଟିକେ ସ୍‌ବୁ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ହଡି ଶୁଣାଉ। ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଅ। ପାଉଲ୍, ସିଲା ଆର୍ ତୀମଥିର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇ ଚିଟି ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଥେସଲନିକିୟ ସ୍‌ହରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ଆଚାସ୍। ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଅଉଅ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଅମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଜାଣାଇ ଆଚୁ। ଅମାର୍ ଗିନେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଅମି ଟିକ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲୁ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅଦିକ୍ ବାଡି ଆଚେ, ଇରି ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବାଡୁଲି। ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଅମି ତୁମାର୍ ଗିନେ ଗର୍ବ କ୍‌ରୁଲୁ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆଚାସ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆଚେ, ଅମି ଇ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଆର୍ ବେସି ଅସୁବିଦା ସାମ୍‌ନା ଅମ୍‍ଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଦୁକ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଆରାଇ ନ୍‌କେରି ଆଗେ ଆଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାର୍‌ ଟିକ୍ ବ୍‌ଲି ଇରି ଜାଣାଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚା କ୍‌ରୁଲା ଯେ, ତୁମି ତାକାର୍ ରାଇଜେ ହୁରୁକେ ଯଗ୍ୟ ଅଉଆ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ସାମ୍‌ନା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଜୁଇରି ଟିକ୍ ସେରି ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତି, ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଦୁକ୍ ହାଇରିଲା ସ୍‌ବୁଲକେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଶାନ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେ ଅମୁକ୍ ହେଁ ଶାନ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ଦୁକ୍‌କେ ଦୁରି କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି ଆର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେମ୍‌କେ ସେ ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆସେଦ୍। ସେମନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯିଶୁର୍ ମଇମା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଅଲ୍‌ଗା ଅଉତି। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାମ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଇ ଗଟ୍‍ଣା ଗଟେଦ୍। ନିଜାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମଇମା ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଯୀଶୁ ଆସେଦ୍। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‍କି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମି କଇଲା କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ବିଶ୍‍ବାସି ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଦ୍‌ଳେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ରିଆସ୍। ସେତାକ୍ ଅମି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମି ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେ ଜୀବନ୍ ଜଗ୍ଯ କ୍‌ରବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ଜୁଇତି ସେ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବାଚୁକେ କୁଦିଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ଇଚାକେ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ କାମ୍‌କେ ହୁରା କ୍‌ରତ୍‌ବ୍‌ଲି ଅମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ। ଅମି ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲୁ କି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଯଗୁ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ନାଉଁଏ ମଇମା କ୍‌ରତ୍ ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସନ୍‌ମାନ୍ ହାଉଆସ୍ କାଇତାକ୍ ତୁମି ତାର୍ ଅଇଆଚାସ୍। ଇରି ଇତାର୍ ଗିନେ ଅଇଦ୍‌ କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବେସି ଦୟାକ୍‍ରି ଆଚେ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍! ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତା ଦିନେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ମିସିକ୍‌ରି ତାକେ ଦ୍‌କା କ୍‍ରୁମା ଅମାର୍ ବିଷୟେ ଅଳକ୍ କ୍‌ଉତାର୍ ଆଚେ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣାସ୍ ଯେ, ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଆଇଲିବେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ କି ଉଲ୍‌ସା ନାଇ କି ଡିରାନାଇ। କ୍‌ତିଲକ୍ ଇତାକେ ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତା କି କ୍‌ବର୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ହାର୍‌ତି, ଆର୍ କ୍‌ତିଲକ୍ ଇତାକେ ଅମାର୍ ଚିଟି ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ହାର୍‌ତି ଆର୍ ଦାବି କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି ଯେ, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍ବାରା ଇ ଚିଟି ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ। ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତା ଦିନାର୍ ବିଷୟରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଉତା ଲକ୍‌କେ ହେଁ ତୁମି ଅନ୍ୟାୟ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦିଆସ୍‌ନାଇ। କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଆଗେ ବେସିଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଜ୍ ଅଉତାର୍ ହାଇଁ ଉଟ୍‌ତି ଆର୍ ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଇରିସବୁ ନ୍‌ଗେଟ୍‌ଲେକ୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦିନ୍ ଆସିନ୍‌କେରେ। ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍, ଇଶ୍ଵର୍ କି ଅନ୍‌କାର୍ ଜୁଇରି ଲକାର୍‌ ଦ୍ବାରା ହୁଜା ହାଇଦ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବିଷୟରେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଦ୍‌, ସେ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍‌କେ ଜାଇ, ସିଂହାସନେ ବ୍‌ସି ନିଜ୍‍କେ ମାପ୍‌ରୁ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତା ଲକ୍। ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନେ ର୍‌ଇଦ୍ ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଗଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି ତୁମୁକେ କଇରିଲେ। ଅବେ କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇକେ କାଇରି ତେବାଇ କ୍‍ରି ର୍‌କିଆଚେ, ଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆସେଦ୍, ସେ କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇ ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ଦୁନିଆଇ ଅବେ କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଲୁକିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରୁଲି। ମ୍‍ତର୍ ଏକ୍‍ଲା ଆଚେ ଯେ, କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇର୍ ଲୁକିକ୍‌ରି ଅନ୍ୟାୟ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ସେ ତେବାଇ ଆଚେ, ସେ ତେବାଉତା ଲକ୍‌ ଗୁଚାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ତେବାଇ ର୍‌କେଦ୍। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ଜାଇକ୍‍ରି ସେ କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇ ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ସେ କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇକେ, ନିଜାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‍ଣି ହୁକିକ୍‌ରି ନାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ନିଜାର୍ ମଇମା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆସ୍‌ତା ଦ୍ବାରା ତାକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍। କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇ ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଆତ୍ମା ଶଇତାନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ଅଇକ୍‌ରି ଆସେଦ୍, ସେ ବେସି ମିଚ୍ ଚାନିଆକାମ୍‍, ଚିନ୍ ଆର୍ ଚମ୍‌ତ୍‍କାର୍ କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଟାଇଦ୍‌। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବାବ୍‌ତି ଇରିସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ରୁଲା ବ୍‌ଲି। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ଆଜିଗ୍‌ଲାଇ ଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଟକୁକେ ଇ କ୍‍ରାପ୍ ମାନାଇ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ହାନ୍ଦା ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା ନ୍‌କେଲାଇ ଜୁଇରି ଦ୍ବାରା ସେମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଲାଇ ହ୍‍ଣି। ଜୁଇରି ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ ସେତାକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାମ୍‌ଳାଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଆତେ ଚାଡିଦ୍‌ଇଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟର୍ ସ୍‌ତ୍‌ କ୍‌ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ ମ୍‍ତର୍ ପାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁଲାଇ ସେସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେତାର୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ତୁମୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା, ସ୍‌ତ୍‌କେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତୁମୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ଗଷ୍ଟି ଅଉଆସ୍। ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅମି ଜୁଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରିଆଚୁ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ କୁଦିଆଚେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି ଉଦାର୍‌ ହାଇ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମଇମାର୍ ବାଗ୍ ହାମ୍‌ ହାରାସ୍‌। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‍ରି ଆର୍ ଚିଟି ଲେକି ଜୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଆଚୁ ସେତାକ୍ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍ରି ର୍‌କା। ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜେ ଆର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଲାଗି ସ୍‌ବୁ ସାସ୍ ଆର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ଦିଲାଆଚେ। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ତୁମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ହୃଦୟରେ ସାସ୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବ୍‌ରିଦେଅ। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି କ୍‌ତା ଅମ୍‌ଲି, ଅମାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ବେଗି ପର୍‌ଚାର୍ ଅଇରିଲି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବେଗି ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ପର୍‌ଚାର୍ ଅଉଅ। ଆରେକ୍‌ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ଦୁଷ୍ଟ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। କାଇତାକ୍ ବେସି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ଶୁଣିକ୍‌ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଯଗ୍ୟ, ସେ ତୁମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ପାପ୍‌ ଆତ୍ମା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ଅମୁକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦିଲାଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେରି କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଆସ୍ ଇ ବିଷୟେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣିଆଚୁ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍‌କେ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦିଲାର୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଅଦିକ୍ ଜାଣୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ତୁମୁକ୍ ସାଇଜ କ୍‌ର। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଅଳ୍‌ସୁଆ ଅଇ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଅମି କଇଲା କ୍‌ତାକେ ନ୍‌ମାନୁଲାଇ, ଅମୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦିଲା ଅଦିକାରେ ଅମି ତୁମୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌ଲୁ ଯେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିରିଆ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ଲୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‌କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅଳ୍‌ସୁଆ ଅଇନ୍‌ରିଲୁ। ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କାଇରି ନ୍‌କାଇଲୁ ଆଚୁ। କୁଇ ଲକାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ବଜ୍ ନ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ଦିନ୍‍ରାତି କ୍‌ଷ୍ଟ ହ୍‌ଳିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲୁ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସାଇଜର୍ ହାଇଁ ଦାବି କ୍‍ରି କ୍‌ଇଲୁ ହ୍‍ଣି, ମ୍‍ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ରିଆଚୁ ସେସ୍‌ବୁ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ଉଦାହରଣ୍ ହର୍ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ କ୍‌ରିଆଚୁ। ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ ନିୟମ୍ ଦ୍‌ଇରିଲୁ, ଯେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ ସେ କାଦି ନ୍‌କାଅ। ଅବେ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ, କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବର୍ ହାଇଆଚୁ ଯେ, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅଳ୍‌ସୁଆ ଅଇ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲାଇ। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କାମେ ବାଦା ଦେମ୍‌ଲାଇ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦିଲା ଅଦିକାରେ ଅମି ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରି ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌ଲୁ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅଳକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାଟେ ଆସତ୍ ଆରେକ୍‌ ବୁଲ୍‌କାମ୍ ନ୍‌କେରତ୍, ନିଜେ କାମ୍‍କ୍‍ରି ତାକାର୍ କାଦିକେ ଅର୍‌ଜତ୍‌ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍‌ଇ ନ୍‌ଜାଅତ୍। ମ୍‍ତର୍ ଏ ମର୍ ଆର୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ନିରାସ୍ ଅଉଆନାଇ। ଇ ଚିଟିଲ୍‌ଗେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ଲେକି ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲୁ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଇତାକ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ତ୍‍ବେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚିନା ଆର୍ ତାକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆରେକ୍‌ ମିଳାମିସା ଅଉଆନାଇ। ତ୍‍ବେ ସେ ଲାଜ୍‌ଅଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଗିନେ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ହର୍ ବ୍ଯବ୍‌ହାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ ଗଟେକ୍ ବାଇବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି ବୁଜାଇ ଦିଆସ୍। ଅମାର୍ ଶାନ୍‌ତିଦେତା ମାପ୍‌ରୁ, ସେ ନିଜେ ତୁମୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ। ମାପ୍‌ରୁ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ରେଉଅ, ମୁଇ ପାଉଲ୍ ମର୍ ନିଜାର୍ ଆତେ ଇରି ଲେକୁଲେ ଆର୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ମର୍ ସ୍‌ବୁ ଚିଟି ମୁଇ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକିକ୍‌ରି ସନ୍ତକ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଅ। ମୁଇ ପାଉଲ୍, ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା। ମର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ହିଲାହର୍ ତୀମଥିର୍ ଗିନେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, କାଇତାକ୍ ତୁମି ମର୍‌ହର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା, ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଉଅ। ତୀମଥି, ମୁଇ ଆରେଗଟ୍‌ତର୍ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ ହ୍‍ଣି ମାକିଦନିଆ ଜିଲାକେ ଜାତା ଆଗେ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ଅନୁରଦ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲେ ସେରି ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍। ଏଫିସ ସ୍‌ହରେ କ୍‌ତିଲକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ନ୍‍ଦେତି, ଆରେକ୍‌ କ୍‌ତା କଇ ଆର୍ ବଂଶାବଳିର୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ନାଉଁ ମ୍‌ନ୍‌ଦ୍‌ଇ ସ୍‌ମୟ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ଇରି ତୁମି ଆଦେଶ୍ ଦିଆସ୍। କାଇତାକ୍ ସେ କ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଚିଡ୍‍ହଡ୍ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ କାକେ ସାଇଜ ନ୍‌କେରେ। ସେରିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାମାର୍ ଗିନେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ଅମାର୍ ଆଦେଶାର୍ ଉଦେଶ୍ ଇରି, ଲାଡ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍, ବ୍‍ଲ୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଇ ବିଷୟ୍‌କେ ଦିଆନ୍ ନ୍‌ଦେଇ ବାଟ୍‌ବାଣା ଅଇଆତ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ମୁର୍‌କ ଲକାର୍‌ ହର୍ ମୁଲ୍ଯ ନଇଲା କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି। ଇ ମିଚ୍‌ଶିକ୍ଯା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମୋଶାର୍‌ ନିଆଇ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ସେରି ବୁଜି ନ୍‌କେର୍‌ତି ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ଲକେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଆତ୍ମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ସେ ଶିକ୍ୟା ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ହେଁ ବୁଜୁ ନାହାର୍‌ତି। ଅମି ଜାଣୁଲୁ ଯେ, ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ବ୍‍ଲ୍, ଯଦି ସେରି ଲକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ମାନ୍‍ତି। ଅମି ଇରିହେଁ ଜାଣୁଲୁ ଯେ, ବ୍‍ଲ୍ ଲକେ କାଇ ନିୟମ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ନିୟମ୍‌କେ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ନିୟମ୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ଇ ନିୟମ୍ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରଦି ଆର୍ ପାପି, ଆର୍ ଅଶୁଚି ଲକ୍, ଅଦର୍ମି, ଉବା ଆୟାକେ ମାର୍‌ତା ଲକ୍, ଆର୍ ମାନାଇ ମାର୍‌ତା ଲକ୍। ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ହିଲାକେ ହିଲା ଦାରିକାମ୍ କର୍‍ତା ଲକ୍, ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିକ୍‍ତାଲକ୍, ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉତାଲକ୍, ସ୍‌ତ୍ କଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି ମିଚ୍‌ କ୍ଉତାଲକ୍, ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାଲକ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଅକାବାଗ୍ ଦିଲାଆଚେ, ଇ ମଇମାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସିଆଚେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜୁଇ ମାପ୍‌ରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ମକେ ଇଚା କ୍‌ଲାଆଚେ, ତାକେ ମୁଇ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ ଯେ, ସେ ମକେ ବ୍‌ର୍‌ସା ର୍‌କି ସେବାକାମ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚିଆଚେ, ଆର୍ ସେ ମକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦେ। ହୁର୍‌ବେ ମୁଇ ଯୀଶୁକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରିଆଚି, ତାକେ ତାଳ୍‌ନା ଦ୍‌ଇଆଚି ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ମାର୍‌ଲା ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରିଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କାଇରି କ୍‌ରୁଲେ ବ୍‌ଲି ଜାଣି ନ୍‌ରିଲାକ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଦୟାକ୍‌ଲା, ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‌କେଲାବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‌ରିରିଲେ। ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦୟା ମକେ ହୁରାହୁରି ବାବେ ମିଳ୍‌ଲି, ସେ ଦୟାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ରେତା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ଲାଡ୍ ମକେ ମିଳ୍‌ଲି। ମୁଇ ଜାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରି ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ତୁମି ଇତାକେ ହୁରାହୁରି ବାବେ ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଯେ, ପାପି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଜ୍‍ଗତେ ଆସିରିଲା, ମୁଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବେସିବ୍‍ଡ୍ ପାପି। ମ୍‍ତର୍ ମକେ ଦୟା ମିଳ୍‌ଲି, ମକେ ଦୟା ଦିଆଅଇଲି, ଜାର୍ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଜାଣାଇଲା ଯେ, ସେ ମର୍ ଦ୍ୱାରା ବେସି ସାସ୍ ଦ୍‌କାଇଆଚେ, ମର୍‌ହର୍ ବ୍‌ଡ୍ ପାପି ହାଇଁ ସେ ପାପି ଦ୍‌କାଇଲା, ଜୁଇଲକ୍ ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେ କ୍‍ବେହେଁ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଦ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍ ଉଦାହରଣ୍ ହର୍ ଅଇନ୍ଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଦ୍‍କ୍‍ଲା। ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳାର୍ ର୍‍ଜାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ଅଉଅ, ସେ ନ୍‌ଡିସେ ଆର୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇନ୍‌କେରେ, ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅଉଅ ଆମେନ୍। ତୀମଥି ତୁଇ ମର୍ ହିଲାହର୍, ମୁଇ ତକେ ଇ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ, କ୍‌ବେଅଲେ ତର୍ ବିଷୟେ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଆ ଅଇରିଲି, ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ଇ ଆଦେଶ୍ ଏକ୍‌ମ୍‌ତ୍ ଅଇଦ୍, ମୁଇ ତୁମୁକେ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି ସେ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା ମାନାସ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ର୍‌କା, ଜାଇରି ଟିକ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲାସ୍ ସେରି କ୍‍ରା, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଇରି କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ ଅଇଲିଆଚେ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁମନାୟ ଆର୍ ଆଲେକ୍‌ଜେଣ୍ଡର୍ ଆତ୍‍ତି, ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ବିନେ କ୍‍ରି କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତାର୍ ଗିନେ ଶଇତାନାର୍ ଆତେ ଦ୍‌ଇଆଚି, ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ହାଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌କେର୍‌ତି। ଇସବୁ ବିଷୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ମର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଇରି ଯେ, ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଦେଶାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ, ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଅଦିକାରିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ, ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁହାରୁନ୍ଦ୍‌ ଆର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ଲ୍‌ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଟିକ୍, ଆର୍ ଇରି ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲା ଯେ, ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଅତ୍, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ତ୍‌ ଶିକ୍ଯାକେ ଜାଣତ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଏକ୍‍ଲା ଆର୍ କେ ନାଇ, ଆର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶାନ୍‌ତି କ୍‌ରୁକେ ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ମ୍‌ଜାଇ ଆଚେ, ସେ ଅମ୍‌ଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ, ଯେ କି ମାନାଇ ରୁପ୍ ନ୍‌ଇ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲାଆଚେ। ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‍ତି ହାଉତାର୍ ଗିନେ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରିଦିଲା, ତାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଦ୍ବାରା ଇରି ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ଜାଣା ହ୍‌ଳିଲି ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା। ସେ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାହର୍ ମକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍ ଗିନେ ସେ ଗୁରୁହର୍ କ୍‍ରି ମକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ମିଚ୍ ନ୍‌କଇ। ମ୍‍ତର୍ ସେସ୍‌ବୁ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିରି ପବିତର୍‌ ଜୀବନ୍ ଜିଉତା ଅଣ୍ତରାମ୍‌ନ୍ ଆତ୍ ଟେକି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରତ୍, ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ମ୍‌ନେରିଲା ସ୍‌ବୁ ରିସା ଆର୍ ଅକାର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରତ୍। ସେନ୍‌କାର୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ର୍‌ଇ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନ୍‍ଡିସ୍‍ଲା ହର୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ବୁତେକ୍ ଟ୍‍କାର୍ ହ୍‌ଚିଆ, କି ସନାବାନା ହିନ୍ଦି, କି ମୁଣ୍ତାର୍ ବାଳ୍‌କେ ଟାଇକ୍‌ରି ବେନି ନ୍‌ଗାତି, ସ୍‌ତ୍‌ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଆଗେ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଟକିବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇଅଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅଣ୍ତରାମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍‌ ଅଇକ୍‌ରି, ସନ୍‌ମାନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନମ୍‌ର ବାବେ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମୁଇ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ କି, ଅଣ୍ତ୍‌ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‍ରେ ଅଦିକାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ତିରିଲେକ୍ ମାଇଜିମ୍‍ନ୍ ତୁନ୍‌ହ୍‌ଳି ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଅଣ୍ତ୍‌ରା ହିଲା ଆଦ‍ମ୍‍କେ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ଲା, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମାଇଜି ଟକି ହବାକେ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ଲା। ଆରେକ୍‌ ହେଁ ଆଦ‍ମ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଶଇତାନାର୍ ହାନ୍ଦେହ୍‌ଳି ଦସି ଅଇନ୍‌ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ହବା ସାହାର୍ କ୍‌ତାଦ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ନ୍‌ମାନି ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦସି ଅଇରିଲି। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅବେ ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଯଦି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍, ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲାଡ୍, ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଜୀବନେ ତିର୍‌ଅଇ ରେତି। ଇରି ସ୍‌ତ୍‌, ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ନେତା ଅଉତାର୍ ଗିନେ ଜୁଇମାନାଇ ମ୍‍ନ୍‍କ୍‌ରେଦ୍, ସେ ଗଟେକ୍ ସନ୍‌ମାନାର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌। ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବିଶପ୍, ନିର୍‌ଦଷି, ସେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ବିବାଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଗୁଣ୍‌ମଦୁର୍ ଅଉତା ଲକ୍, ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ଲକ୍, ବୁଦିଆ ଲକ୍, ଗ୍‍ରେ ଆସ୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ହେଜ୍‌ହାଣି ଦେତାଲକ୍ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ହାର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଆରେକ୍‌ ସେ ମ୍‌ଦୁଆ କି ବେଗି ରିସା ଅଉତା ଲକ୍ ଅଇ ନ୍‌ରେଇ, ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍, ଶାନ୍‌ତି ଲକ୍, ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ଲ୍‌ବ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ନିଜାର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଟିକ୍‌ବାବେ ଚାଲାଉତା ଲକ୍ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ତାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଉବାସି ଆଇସିକେ ମାନିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜୁଇମାନାଇ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ପରିବାର୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ନ୍‍ଜାଣେ, ତ୍‍ବେ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରୁହାରେ। ସେ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଁଆ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଇନ୍‌ରେତା ଦର୍‍କାର୍, ସେ ବିଶ୍‍ବାସେ ଡାଟ୍ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ନଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଶଇତାନ୍‌କେ ତାର୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ଗିନେ ଦ୍‌ଣ୍ତ୍‌ଦିଲାହର୍ ତାକେ ହେଁ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ମ୍‌ଣ୍ତଳି ବାହାରେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଟାଣେ ସେ ଗଟେକ୍ ମାନ୍‍ତି ହାଉତା ଲକ୍ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ସେ ଶଇତାନାର୍ ହାନ୍ଦାଇ ନ୍‌ହେଳ୍‌ତି। ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗୁଣ୍‌ମଦୁର୍ ରିଲାଲକ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇରେତା ଲଡା। ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ଦୁଆ କି ଦ୍‌ନ୍‌ଲବି ଅଇନ୍‌ରେତି। ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଜୀବନେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ହ୍‌ଦ୍ ଦେତା ଆଗ୍‍ତୁ ତାକେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରା, ସେ ପରିକ୍ୟା ତ୍‌ଇ ଯଦି ସେ ଜିଣେଦ୍ ତ୍‍ବେ ତାକେ ସେ ହ୍‌ଦ୍ ଦିଆସ୍। ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସେବାକ୍‌ରତା ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ମାଇଜିକେ ବିବାଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ଆର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଚାଲାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ଗୁଣ୍ ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ କୁଟ୍ ନ୍‌କଉତା ଲକ୍ ଅଇରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଚାଲାବୁଲା ଅଉତା ଟକି, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ବ୍‌ଲ୍‌ନାଉଁ ରିଲା ଟକି ଅଇରେତା ଲଡା। ଜୁଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ ମାନ୍‍ତି ହାଉତି। ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଡିରିକ୍‌ରି ତାକାର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହ୍‍ରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି। ମୁଇ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବେଗି ଆସୁକେ ବେସିଦିନ୍ ଅଇଲି ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତର୍ ହାଇଁ ଲେକୁଲେ। ଯଦି ମୁଇ ଆସୁକେ ବେଳ୍ ଅଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ତକେ ଜାଣାମ୍‍କେ ଇଚାକ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଚାଲିଚଳନ୍‌ ବିଷୟେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସିକାଉଆ। ଇରି ଜୀବନ୍ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳି, ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟ୍ ଅଇଲି ଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ କ୍‌ତି ଆର୍ କୁନାଦି। କେ ଗଟେଲକ୍ ହେଁ ଟିକ୍‌ବାବେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ନାହାରେ ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇରି ବ୍‌ଡ୍ ବିଷୟ୍ ଅମୁକେ ଦ୍‌କାଇଆଚେ ସେରି ମିଚ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇ ଲୁକିରିଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍ ଯେ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମାନାଇ ରୁପ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆଇଲା, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଜାଣାଇଲା, ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ, ସ୍‌ବୁ ଜାତିଲ୍‌ଗେ ତାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ଅଇଲି, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‍ବୁହାକ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ଲାଇ, ସେ ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‍ରେ ନିଲା। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କଇଆଚେ ଯେ, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ମିଚ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଆତ୍ମାଇହ୍‌ଣି ଶିକ୍ୟା ହାଉତି, ଆର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା ମିଚ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଶିକ୍ଯାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି। କ୍‍ତେକ୍ କୁଟ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତି। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ବୁଲ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ବ୍‌ଲି କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ବାବ୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଆତ୍ମା ମ୍‌ରି ଜାଇରେଇଦ୍। ସେ ମିଚ୍‌ଶିକ୍ଯା ଦେତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିବା ଅମ୍‍କେ ମ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ କାଦି କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାଦି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେସ୍‌ବୁ କାଦି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି କାତାର୍ ଅମ୍‌ଲି ସ୍‌ତ୍‌ ଶିକ୍ୟା। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବ୍‍ଲ୍, ଅମି କ୍‍ତେକ୍ କାଦିକେ ନ୍‌କାବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଅମିସ୍‌ବୁ କାଦି କାମ୍‌ହାରୁ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଆର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲେକ୍ ସ୍‌ବୁ କାଦି ପବିତର୍‌ ଅଇଦ୍। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକାଉଆସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମି ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‍ରି ଆସୁଲାସ୍, ସେରି ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଅଉଆସ୍। ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଉତା ଅସାର୍ କ୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡା ଆର୍ ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ଡିରିକ୍‍ରି ସନ୍‌ମାନ୍ ଦିଲାହର୍ ବିତାଉଆ। ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ପରିଶ୍ରମ୍ ଚୁଚାଇ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍, ମ୍‍ତର୍ ଆତ୍ମିକ୍ ପରିଶ୍ରମ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌ର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍, କାଇତାକ୍ ଅବାର୍ ଜୀବନ୍ ଆର୍ ଆଗେ ଆସ୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଜାଇରି ଇଶ୍ଵର୍ ଶପତ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ଇରିସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇ ଜୀବନ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଅମି କ୍‌ଷ୍ଟହ୍‌ଳି ଇକାମ୍ କ୍‌ରୁଲୁ, ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍‌ ଗିନେ ଜୀବନ୍ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉହ୍‍ରେ ସବୁ ଲକାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା, ବିଷେସ୍ କ୍‍ରି ବିଶ୍‌ବାସିମ୍‌ନ୍ ଯେମ୍‍ନ୍ କି ତାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କଲାଇନି। ଇ ସ୍‌ବୁ ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବୁଜାଇ ଦେଶ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା, ଚାଲାବୁଲା, ଲାଡ୍, ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଆର୍ ଗୁଣ୍ ମଦୁର୍‌କେ ଦ୍‌କାମ୍ ହାର୍‌ଲେକ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଣା ବୟ୍‌ସ୍ ଅଇରିଲେକ୍ ହେଁ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ କେ ତୁମୁକେ ଗିଣ୍ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହଳିରିଆ, ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରା ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତି ରିଆ। ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣାଇ କ୍‍ରି ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଆତ୍ମାର୍ ବର୍‌ଦାନ୍‌କେ ହାଇରିଲାସ୍‌ ତାକେ ଚାଡାନାଇ। ମୁଇ ଲେକିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍‌କେ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମାନୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ ସ୍‌ବୁ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇକ୍‌ରି କ୍‍ରା। ସେରି ସବୁ ଲକାର୍ ଆଗେ ଦ୍‌କା ଅଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଉଦାର୍‌ ହାଉଆସ୍, ଆର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ହେଁ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ବୁଡା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଉବାସି ହର୍ ମାନା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଗୁର୍‌ନା କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ କ୍‌ଳେସା ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ। ସାନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଇ ହର୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ବୁଡିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆୟା ହର୍ ଆର୍ ସାନ୍ ଟକି ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଣିହର୍ ବାବିକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପବିତର୍‌ ବାବେ ଚାଲାବୁଲା ଅଉଆ। ଏକ୍‍ଲା ର୍‌ଇକ୍‍ରି ଅବାବେ ଚଲ୍‌ତିରିଲା ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନ୍‍ତିକ୍‍ରା। ଯଦି କୁଇ ରାଣ୍ତି ଟକିର୍ ହିଲାଜିଲା କି ନାତି ନାତ୍‌ଣି ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଆଇସି ଉବାସିକେ ଦାଦାବୁଡି ଆର୍ ଦାଦା ନାନାକେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଦ୍‌କାର୍‌କା କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଦ୍। ଜୁଇ ରାଣ୍ତି ଏକ୍‍ଲା ଆଚେ ଆର୍ ତାର୍ କେ ସାହାନାଇ, ସେ ଦିନ୍‍ରାତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସାଇଜ ମାଗ୍ ଆର୍ ପାର୍‌ତେନାଇ ଲାଗି ରେଉଅ। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ରାଣ୍ତି ଅଇକ୍‌ରି ହେଁ ସୁକ୍‌ବଗ୍ ତ୍‌ଇ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌ଲି ସେ ଜୀବନେ ରିଲେକ୍ ମ୍‌ଲାହର୍। ରାଣ୍ତିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ବିଷୟେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାଉଆ, ତ୍‍ବେ କେ ହେଁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କାଇ ଦସ୍ ହାମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଜୁଇମାନାଇ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକାର୍‌ ଆର୍ ତାର୍ କୁଟୁମାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନ୍‌କେରୁଲା, ତ୍‍ବେ ସେ ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‌ମାନୁଲାଇ। ସେ ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ନଇଲା ଲକ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍। ଜୁଇ ରାଣ୍ତିଟକି ପଚାଷ୍ ଦ୍‌ଶ୍ ବର୍ଷ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ଗଟେକ୍ ତର୍ ବିବା ଅଇର୍‌ଇଦ୍, ଇ ସ୍‌ବୁ ଗୁଣ୍‌ରିଲା ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇସାବ୍ କ୍‍ରା। ହିଲାଜିଲା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନେତାର୍, ତାକାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍, ଡ୍‌ଣ୍ତେରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତାର୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି, ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନାଉଁ ହାଇରେତି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇସାବ୍ କ୍‍ରା। କମ୍ ବର୍ଷାର୍ ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇସାବେ ଆଣାନାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଚା କ୍‌ଲେକ୍ ଆରେକ୍‌ ବିବା ଅଇ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତି, କାଇତାକ୍ ରାଣ୍ତି ଅଇକ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ର୍‌ମାଣେ ହ୍‍ଣି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚାକେ ବେସି ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‍ରେ ଗ୍‍ରେ ବୁଲି ତାକାର୍ ସ୍‌ମୟକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ଇକ୍‍ରି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କୁଟ୍ କାତି। ମର୍ କଇଲାର୍ ଅର୍ତ ଅମ୍‌ଲି ଯେ, ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଆରେକ୍‌ ବିବା ଅଉତି ଆର୍ ହିଲାଜିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରି ଗ୍‍ର୍ ସଂସାର୍ କ୍‌ରତ୍, ତ୍‍ବେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁକେ କୁଇ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁକେ ସୁଜଗ୍ ନ୍‌ମିଳେ। କାଇତାକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ଦୁରି ଜାଇ ଶଇତାନାର୍ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‍ଳି ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଗ୍‍ରେ ରିଲାର୍ ରାଣ୍ତି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ହ୍‌କା ଦ୍‌କାର୍‌କା କ୍‌ରତ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଇ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଦ୍‍ନ୍ଦା ନ୍‌ଉଅ, ମ୍‍ତର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ସାହା ନ୍‌ରିଲା ରାଣ୍ତିଟକିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ କାମ୍ କ୍‌ବାଳ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କ୍‌ରୁଲାଇ, ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟହ୍‌ଳି ଶିକ୍ୟା ଦେତା କାମେ ଲାଗି ରେମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‍ଲା କାମାର୍ ଦୁଇ ଗୁଣ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଉତି। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ଦାନ୍ ମ୍‌ଳାଉତା ବ୍‌ଳ୍ ବ୍‌ଇଲ୍‌କେ ଟଣ୍ଡେ କତ୍‌ରା ବାନ୍ଦାନାଇ। କାଇତାକ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇ ତାର୍ ବୁତି ହାଉତା ଲଡା। ଦୁଇ ତିନିଲକ୍ ସାକି ନ୍‌ଦିଲାକେ କୁଇ ଗଟେକ୍ ପାରାଚିନାର୍ ବିରୁଦେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ କାମେ ମାତ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଁଏ ଉଳା, ତ୍‍ବେ ବିନ୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ଡିରିକ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ ବୁଲ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ, ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଲକାର୍‌ ମୁଉଁ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି କି କାର୍ ବାଦୁଲେ ନେମ୍‍କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାନାଇ। କାର୍ ବିଷୟେ ନ୍‌ଜାଣି ତ୍‌ନ୍ଦ୍‌ରା ଅଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବାକାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଚାନାଇ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉଆସ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରି ର୍‌କିରିଆ। ମ୍‍ତର୍ ହାଣି ହ୍‌କା ନ୍‌ସକି ତର୍ ହେଟାର୍ ଦୁକା ଦୁର୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଳକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍ କାହା, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ବେଗି ବେଗି ବେମାର୍ ହ୍‌ଳୁଲିସ୍। କ୍‍ତେକ୍ ଲକାର୍‌ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଁଏ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‍ନ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣେ ଜାଇକ୍‍ରି ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକାର୍‌ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ବେସିଦିନ୍‌ ହ୍‌ଚେ ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ସେନ୍‍କ୍‌ରି କ୍‍ତେକ୍ ଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କୁଲାଇ, ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଲକାର୍‌ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ ବେଗି ଜାଣା ନ୍‌ହେଳ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ସେରି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ଜୁଇ ବିଶ୍‍ବାସି ଗତି ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସାଉକାର୍‍କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଆର୍ ଅମାର୍ ଶିକ୍ଯାକେ କାଇ ଦସି ଦ୍‍ରୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଗତି ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାଉକାର୍‌ମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସି, ସେମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ବାବି ସେମ୍‌ନ୍ ଅସନ୍‌ମାନ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅଦିକ୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦ୍‌ଇ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମି ଆର୍‌ ଅଦିକ୍ ସେବାକ୍‌ରା କାଇତାକ୍ ତୁମି ଆର୍‌ ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‌ବାସିକେ ସାଇଜ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଇକ୍‍ତା ମାନୁକେ ସ୍‌ବ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ ଆର୍ ଶିକାଉଆ। ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି କ୍‌ଉଆ। ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଶିକ୍ୟା ନ୍‍କ୍ଉତି, ତ୍‌ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ଅଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ଅଇଲିଆଚେ। ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ଯର୍ ଗିନେ ଟେକାଟେକି ଅଉତି, ରିସା, ଲିନ୍ଦା, ଲାଗାଲାଗି ଆରମ୍ ଅଇଦ୍। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବୁଦି ନ୍‌ରେଇଲାଗି ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଟେକାଟେକି ଅଇକ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ବିରୁଦେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଅଇଲେକ୍ ଦ୍‌ନୀ ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେମ୍‍ନ୍ ବାବୁଲାଇ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଉତା ମାନାଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ନୀ, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାଇରି ଦ୍‌ଇଆଚେ ସ୍‌ତେକ୍ ତ୍‌ଇ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଦ୍। ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ କାଇରି ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ନାସୁ କି ଇତିହ୍‌ଣି କାଇରି ସ୍‌ଙ୍ଗେ ନେମ୍ ନ୍‌ହାରୁ। ତ୍‍ବେ ଅମାର୍ ଗିନେ କାଦି, ହ୍‌ଚିଆ ଆର୍ ରେତାଟାଣ୍ ରିଲେକ୍ ସ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ରି। ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିର୍ ଲ୍‌ବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବେସି ପରିକ୍ୟା ତ୍‌ଇ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଟାଣେ ନ୍‌ଇଜାଇଦ୍। ତାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ଆର୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଇଚା ଆସେଦ୍ ଆର୍ ତାକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଉତା ବାଟ୍‌ ନ୍‌ଇଜାଇଦ୍। ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିର୍ ଲ୍‌ବ୍ ହ୍‌କା ମାନାଇକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍। ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‍ନ୍ କାମାଉତାର୍ ବାଟ୍ କଜ୍‍ତି ରେତି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଚାଡ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍‌କାର୍‌ ଜୀବନେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗିକ୍‌ରି ହୁର୍‌ଦୟ୍‌ ବାଙ୍ଗି ଜାଇଦ୍। ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁଇ ଇସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ଅଇରେଉଅ, ଦାର୍‌ମିକ୍, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିର୍‌ତାର୍, ବିଶ୍‌ବାସ୍‌, ଲାଡ୍, ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତାର୍, ଇ ସ୍‌ବୁ ଗୁଣେ ହୁରା ଅମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ର୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଜୁଜ୍‌ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ ସଇନିକ୍‍ ହ୍‌ର୍ ଜିଣିକ୍‌ରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତା ଲଡା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାଚିଅଇଆଚାସ୍, ଗାଦିସ୍‍ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମୁଁଏ ଇରି ମାନି ଆଚାସ୍। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଁଏ ଆର୍ ପନ୍ତିୟ ପିଲାତର୍ ମୁଁଏ ସେ ଅଟୁଆ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଉତର୍ ଦ୍‌ଇରିଲା। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁଏ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆରେକ୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମୁକେ ଦ୍‌ଇରିଲା ଆଦେଶ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ମାନା ଆର୍ ଦାଗି ନଇରିଆ। ତାର୍ ଆରେକ୍‌ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜେ ହ୍‌କା ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ଜାଣାଇଦ୍, ସେ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜା ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା। ସେ କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ମରେ, ସେ ହ୍‌କା ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ନ୍‍ଜାଣ୍‌ତାର୍‌ ଉଜାଳାର୍ ଦେଶେ ବାସା କ୍‌ରୁଲା, କେ ତାକେ ନ୍‌ଦେକେ କି କ୍‍ବେହେଁ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରେ, ତାର୍ ମଇମା ଅଉଅ ଆର୍ ତାର୍ ପବିତର୍‌ ରାଇଜ୍‌ ଜୁଗେ ଜୁଗେ ରେଉଅ। ଆମେନ୍। ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ନି ସେମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‍ରି ଦିଆସ୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଉତା ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ନ୍‌କେରି ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ସେସ୍‌ବୁ ବଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦିଲାଆଚେ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରା। ସ୍‌ତ୍‌ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି କାମାଉଆ, ଦାନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ତୁମାର୍ ଦ୍‌ନ୍‌କେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ବାଟାକ୍‍ରି ଦିଆସ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ନ୍‌ଉତା ଟାଣେ ଦ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଣ୍ତାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଆଗାର୍ ଜୀବନାର୍ ଗିନେ ଅଟୁଆ କୁନାଦି ହ୍‌କାଉଆ ତ୍‍ବେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ସ୍‌ତ୍ ଜୀବନ୍ ହାଉଆସ୍। ମର୍ ସ୍‌ତ୍ ହେଁ ତୀମଥି ତକେ ଦ୍‌ଇରିଲା କାମ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ହୁରାକ୍‌ର୍, କେ କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଲାବ୍ ନ୍‌ରିଲା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଲାଗିକ୍‌ରି ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍ଯାନ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲାଇ ଆର୍ ତାକାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ତୁଇ ଇସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିକେ ରେଉଅ, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ତୁମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେଉଅ। ପାଉଲ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଅଇଲାର୍ ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ ହର୍ ଜୁଇ ଜୀବନ୍ ହାଇଆଚୁ, ସେରି ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାକ୍‌ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା ତୀମଥି ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ। ମର୍ ଦାଦିବାବୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ମୁଇ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଆସିଆଚି। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ତର୍ ଦୁକାର୍ ଆସୁକେ ମୁଇ ଦ୍‌କିଆଚି ଲାଗି ମୁଇ ଅବେ ତକେ ଦ୍‌କୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ ତକେ ଦ୍‌କ୍‍ଲେକ୍ ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇନ୍ଦ୍। ତର୍ ଆଇଦି ଇଉନିସ୍ ଆର୍ ଜେଜେ ବୁଡି ଲେୟା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାର୍ ତୁଇ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରୁଲିସ୍। ଇକ୍‍ତା ମୁଇ ଏତାମ୍‌ଲେ କାଇତାକ୍ ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଅବେ ହେଁ ର୍‌ଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ବାବୁଲେ। ମୁଇ ତର୍ ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‍ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ବ୍‌ଳ୍ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୁଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇ ରିଲିସ୍ ସେରି ଅଦିକ୍ ବାଡାଉଆ ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାମ୍‌ଲେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍ ଜୁଇ ଆତ୍ମାଦିଲାଆଚେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଡିରୁ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଶ୍‌କ୍‌ତି, ଲାଡ୍, ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତାର୍ ଗୁଣେ ବାଡା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‌କେ ତୁଇ ଲାଜ୍ ଅଉନାଇ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ହେଁ ତାର୍ ଗିନେ ଜ୍‌ଇଲେ ଆଚି। ମର୍‌ଗିନେ ହେଁ ଲାଜ୍ ଅଉନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତକେ ଦ୍‌ଇରିଲା ଶ୍‌କ୍‌ତି ହର୍ ତୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ତିଆର୍ ଅଉଅ। ଅମାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମାର୍ ଗିନେ ସେ ଅମୁକେ ନ୍‌ବାଚ୍‌ଲା, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଲାଗି ଆର୍ ତାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରି ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ କ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ସେ ଅମୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ଆରାମେ ହ୍‍ଣି ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ଦିଲାଆଚେ। ଅବେ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଆସିକ୍‍ରି ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଜାଣାଇ ଆଚେ, ସେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ। ତାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ଗିନେ ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ବାଟ୍ ଜାଣାଇ ଆଚେ। ଇ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ରି କ୍‍ମ୍‍କେ, ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଆର୍ ମାଷ୍ଟେର୍ କ୍‍ରି ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଅବେ ଜ୍‌ଇଲେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁଲେ, ଜାକେ ମୁଇ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁଲେ ତାକେ ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ଜାଣିଆଚି, ସେ ମକେ ଜୁଇ ବଜ୍ ଦିଲାଆଚେ ସେତାକ୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ, ସେରି ବ୍‌ଡ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଉଦାର୍‌ ଅଇର୍‌ଇଦ୍, ଇରି ମୁଇ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁଲେ ଆର୍ ସେରି ଆଶା କରୁଲେ। ମୁଇ ତକେ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇରିଲାର୍ ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ରି ରେ, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍ ଲାଡ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଅଟୁଆ ଅଇରେ। ଜୁଇ ବ୍‌ଡ୍ ବଜ୍ ତକେ ଦିଲାଆଚେ, ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ଙ୍ଗାଉଆ। ତୁଇ ଜାଣି ଆଚ୍‌ସି ଯେ ଫୁଗେଲ୍ ଆର୍ ହର୍ମେଗେନାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆସିଆ ଦେଶାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଚାଡ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ଅନିସିଫ୍ ହ୍‌କା ବେସିତର୍ ଆସିକ୍‍ରି ମ୍‌କେ ସାଆସ୍ ଆର୍ ଦୟା କ୍‌ଲାଆଚେ, ମୁଇ ଜ୍‌ଇଲେ ଆଚି ବ୍‌ଲି ସେ ଲାଜ୍ ନଇଲା, ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ରୋମ୍ ସ୍‌ହରେ ହଚ୍‌ଲା ଦାହ୍‍ରେ ସେ ମକେ କଜି କଜିକ୍‌ରି ଆସିରିଲା। ସେ ବ୍‌ଡ୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ସାଇଜ କ୍‍ର୍ କାଇତାକ୍ ସେ ଏଫିସୀ ତ୍‌ଇ ମକେ ବେସି ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ତୁଇ ହେଁ ସେ କ୍‌ତା ଜାଣ୍‌ସି। ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲା ତୀମଥି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟେକ୍ ଅଇଲେକ୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦାର୍‌ ଶ୍‌କ୍‌ତି ମିଳେଦ୍ ସେରି ହାଇକ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ଅଉଅ। ଗାଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲାର୍ ତୁଇ ଶୁଣିଆଚ୍‌ସି। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ତୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ ଶିକାଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଶ୍‌ଇନ୍ ବାବେ ତୁଇ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌କ୍‌ର୍। ଜୁଜ୍‌ତ୍‌ଇ ଲାଗିରିଲା ବ୍‌ଳ୍ ଶଇନ୍ ତାର୍ ସେନାପତିକେ ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ଜୁଜ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ କ୍‌ଇ ହେଁ ଅଲ୍‌ଗା କାମେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଦେଇ। ଦ୍‌ବୁଳ୍‌ତା କେଲେ କେଲୁକେ ଆସିରିଲା ମାନାଇ ସେତିର୍ ନିୟମ୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲେକ୍ ସେ ସେତିହ୍‍ଣି ସେ କାଇରି ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ଜିଣୁହାରେ। ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହ୍‍ଳିରିଲା ଚାଷି ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଭାଗ୍‌ ହାଉତାର୍ ଲଡା। ମୁଇ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା, ତ୍‍ବେ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ଅର୍‌ତ ମାପ୍‌ରୁ ତକେ ବୁଜୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍। ମୁଇ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲା ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଇରି ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଉଟିରିଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦାଉଦ୍ ର୍‍ଜାର୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍, ଇ କ୍‌ତାକେ ସବୁବଳ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‍କାଉ। ଇ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ଲେ ଲାଗି ଆଜି ମୁଇ ଦସିହର୍ ଅଇଲେ ଆର୍ ସିକ୍‍ଳି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବାନ୍ଦିଅଇକ୍‌ରି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁଲେ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯକେ କେ ହେଁ ବାନ୍ଦୁ ନାହାର୍‌ତି। ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ଆର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ମଇମାକେ ହାଉତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଇ ସ୍‌ବୁ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବଗୁଲେ। ଇକ୍‍ତାସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍, ଯଦି ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ରିଆଚୁ ତ୍‍ବେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଉଟୁନ୍। ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗିକ୍‌ରି, ଯଦି ସ୍‌ମ୍ବାଳି ଆଚୁ ତ୍‍ବେ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଅମିମ୍‍ନ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ତାକେ ନ୍‍ଜାଣୁ ବ୍‌ଲି କଇଲେକ୍ ସେ ହେଁ ଅମୁକ୍ ନ୍‍ଜାଣିବ୍‍ଲି କଇଦ୍। ଅମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଟକ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ସେ ଅମୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ରୁଲା, କାଇତାକ୍ ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗୁଣ୍ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତି ର୍‌ଇଦ୍। ତର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଏତାଇ ଦେସ୍, ଆର୍ କ୍‌ଉ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ଯର୍ ଗିନେ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଟେକାଟେକି ନ୍‌ଉଅତ୍। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଟେକାଟେକି ଅଉତି ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଉତି। ତୁଇ ଲାଜ୍ ନଇକ୍‌ରି ଟିକ୍‌ବାବେ ସତ୍ ବାକ୍ଯକେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‍ର୍, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳ୍‌ସି। ଜୁଇ ଅସାର୍ ବକୁଆ କ୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‌ର୍‌ନ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତୁମି ଦୁରିରିଆ। ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଟେକାଟେକି ଅମ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ବିତ୍‌ରେ ହାକ୍‌ଲା ଗାଉ ହର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁମନାୟ ଆର୍ ଫିଲିତ ଆତ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଇ ଜୀବନେ ଅମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଉଟିଆଚୁ ବ୍‌ଲି କଇକ୍‌ରି ସେମ୍‍ନ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲାଇ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକାର୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଅଟୁଆ କୁନାଦି ହ୍‍କାଇ ଆଚେ ସେତାକ୍ କେ ହେଁ ଦ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ନ୍‌ହାରେ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣୁଲା କାଇତାକ୍ ଯେ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ସେ ଦୁଷ୍ଟ କାମେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ରେଉଅ। ଗଟେକ୍ ମାଜନ୍ ଲକାର୍‌ ଗ୍‍ରେ ନାନା ର୍‌କମାର୍ ତାଳି ଗିନାମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ର୍‌ଇଦ୍, ସେତିହ୍‍ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଦାମ୍‌ରି ସନାର୍ ଆର୍ ରୁହାର୍ ତାଳି, କ୍‍ତେକ୍ ତାଳି ଗିନାମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ବ୍‌ଳ୍ କାର୍‌ବାର୍ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରେତି, ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ଉଣା ଦାମ୍‌ରି, ମାଟି ଆର୍ କାଟାର୍ ତାଳିମ୍‌ନ୍ ର୍‌ଇଦ୍ ସେରି ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଜୁଇମାନାଇ ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ର୍‌ଇଦ୍, ସେ ମାଲିକାର୍ ବ୍‍ଲ୍ କାମେ ଲାଗେଦ୍। କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ପବିତର୍‌ କରିର୍‌ଇଦ୍, ତାକେ ଉପ୍‍କାର୍ କାମେ ଇଶ୍ଵର୍ ଲାଗାମ୍ ହାରେ। ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ତୁଇ ତର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହିଲାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ନିଜ୍‍କେ ଅଲ୍‌ଗା କ୍‍ରି ରେଉଅ। ଆର୍ ତୁଇ ଦାର୍‌ମିକ୍, ବିଶ୍‍ବାସ୍, ଲାଡ୍ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ହାଇଁ କାମ୍ କ୍‌ର। ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଟେକାଟେକି ଆର୍ ବକୁଆ କ୍‌ତା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରି ରେ ତୁଇ ଜାଣ୍ ଯେ, ଇସ୍‌ବୁତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ଅମ୍‍କେ ଅଇଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଲାଗାଲାଗି ଅଉତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ, ସେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଶିକାମ୍‌ ହାର୍‌ତା ଲଡା, ସେ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତାକେ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌କେ ନମ୍‌ର ବାବେ ତାକାର୍ ଦସ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଦେତିର୍‌ଇଦ୍‌, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଚେତ୍‍ନା କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସୁହାର୍‌ତି। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ହାଇକ୍‌ରି ଜୁଇ ଶଇତାନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ବାନ୍ଦି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲି ଆଚେ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳି ଆସ୍‍ତି। ମ୍‌ତର୍ ମୁଇ ଅବେ କାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରି ମ୍‌ନେର୍‌କା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାଉଳି ଆସ୍‌ତାର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଆସେଦ୍। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ହ୍‌କା ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‍କେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତି, ଦ୍‍ନ୍ ଲ୍‌ବ୍ ଅଉତି, ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣ୍ ଅଉତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଉବାସି ଆଇସିର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଜ୍ କ୍‌ରାଉତି। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜୀବନେ ଅତେକ୍ ସ୍‌ରି ବ୍‌ଲି ନ୍‌କଉତି କି ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ହେଁ ନ୍‍ଦେତି। ସେମନ୍ କାକେ ଲାଡ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ରେଇ, ଚଣ୍ଡି କ୍‌ତା କ୍ଉତି, ନିଜ୍‍କେ ଅଦିନେ ର୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ବ୍‌ନାର୍ ଜ୍‌ତୁହର୍ ବେସି ମୁର୍‌କ, ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଟକ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ନ୍‌ରେଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଦା କିଆଲି କ୍‌ରୁକେ ବେସି ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତି। ସ୍‌ତ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି ଜଗତାର୍ ମାନିୟ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ବାବୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତୁଇ ଅଲ୍‌ଗା ଅଉଆ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ଗ୍‍ରେ ଜାଇକ୍‍ରି ଦୁର୍‌ବଳ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ରିଲା ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‌କାଉତି, ଜୁଇସ୍‌ବୁ ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ନାନା ର୍‌କମାର୍ ଲାଳ୍‌ସା ତ୍‌ଇ ଆର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ନିଜାର୍ ପାପେ ବୁଡି ଜାଇରେତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଅଦିନେ କ୍‌ର୍‌ତି। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ଜାଣୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ନାହାଉତି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ଟକ୍‌ତି। ଯୁନ୍ନିସ୍ ଆର୍ ଯମ୍ବ୍ରୀସ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୋଶାର୍ ବିରୁଦେ ଜାଇରିଲାଇ, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ଇ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ କାମାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଇଆ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଲିଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଆଗେ ଜ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ବକୁଆ ବ୍‌ଲି ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି, ଯୁନ୍ନିସ୍ ଆର୍ ଯମ୍ବ୍ରୀସ୍ ଜୀବନେ ଜୁଇରି ଗଟିରିଲି, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜୀବନେ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗଟେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ମର୍ ଶିକ୍ୟା, ଚାଲାବୁଲା ଆର୍ ଜୀବନାର୍ ଇଚାହର୍ ଜ୍‍ମ୍‍ଲିସ୍, ମର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌, ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତାର୍, ଲାଡ୍, ନମ୍‌ର, ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କି ଆଚ୍‌ସି। ତୁଇ ଜାଣି ଆଚ୍‌ସି ଯେ ମୁଇ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆନ୍ତିୟଖିଆ ତ୍‌ଇ, ଇକନୀୟ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ଲୁସ୍‌ରା ସ୍‌ହରେ ବେସି ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ହାଇଲେ ଆଚି। ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ମକେ ସେତିହ୍‍ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିରିକ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ହାଉତି। ମ୍‍ତର୍ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଟକ୍‍ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟକ୍‌ତି, ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଟକି ଅଇକ୍‌ରି ନ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଅଉତି। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ୟା ହାଇକ୍‌ରି ବିଶ୍‍ବାସେ ଅଟୁଆ ଅଇଆଚାସ୍ ସେସ୍‌ବୁ ତ୍‌ଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତିର୍‌ଅଇ ରିଆ, ତୁମାର୍ ମାଷ୍ଟେର୍ କେ ସେରି ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ ହାଉତାର୍ ଗିଆନ୍ ଜୁଇ ପବିତର୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ତୁଇ ହିଲାବ୍‌ଳ୍ ହ୍‍ଣି ସେସ୍‌ବୁ ହଳିକ୍‌ରି ଆସୁଲିସ୍। ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ ଆର୍ ସେସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍ ଗିନେ ବେସି ଲଡାଆଚେ, ସେରି ବୁଲ୍‌କଲେକ୍‌ ଚେତାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେରି ବୁଲ୍‌କେ ଟିକ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ଟିକ୍‌ବାବେ ବାଚୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସାଇଜେ ତୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ସ୍‌ବୁ ର୍‌କମାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲଳାରିଲା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ହାଇ ର୍‌ଇଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଁଏ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଯେ କି ଜୀବନ୍ ରିଲା ଲକାର୍‌ ଆର୍ ମ୍‌ଲା ଲକାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସୁଲା। ସେ ର୍‌ଜାଅଇ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତାର୍ ରାଇଜାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ ତକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‍ଲେ। ସ୍‌ମୟ୍ କି ଅସମୟ୍ ନ୍‌ବାବିକ୍‌ରି ତୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ବୁଜାଉ। ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ଶିକ୍ୟା ଦେସ୍, କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ରିସାଅଇକ୍‌ରି ଆର୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମ୍‌ନେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରାଉ। ଦିନ୍ ଆସେଦ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ନ୍‍ଶୁଣ୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଇଚାକେ ହୁରା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲା ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି। ଆର୍ ସ୍‌ତ୍‌ ବାକ୍ଯକେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରି, ସେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନେ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ଗଫ ଶୁଣୁକେ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ରିଆ, ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ପର୍‍ଚାର୍ ବାବେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହର୍ ତୁମି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ତିଆର୍ ଅଇରିଆ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ବଳି ହର୍ ମ୍‍ରିକ୍‍ରି ଇ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜାତା ସ୍‌ମୟ୍ ଅବେ ଆଇଲିଆଚେ। ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ମୁଇ ମର୍ ଜୀବନେ ଟିକ୍‌ଣା ବାଟ୍‌ ଦ୍‍ବ୍‍ଳି ହ୍‌ଳାମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ମର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଅଟୁଆ ଅଇଆଚି। ମର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଜିଣିରିଲା ଇନାମ୍ ଦେମ୍‌କେ ସେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ, ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବିଚାର୍‌ କ୍‍ର୍‍ତାଦିନ୍ ନିଆଇକାରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ମାପ୍‌ରୁ ମକେ ନିଜେ ସେ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ମକେ ହ୍‌କା ନାଇ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଡିରିକ୍‍ରି ସେ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବେଗି ଆସୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ଦୀମା ଅବାର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲାଳ୍‌ସା ତ୍‌ଇ ମାତିକ୍‌ରି ମକେ ଚାଡିଦିଲା ଆର୍ ଥେସଲନିକିୟ ତ୍‌ଇ ହ୍‌ଳାଇ ଆତ୍‍ତି। କ୍ରେସ୍‌କେନ୍ ଗାଲାତୀୟ୍‌କେ ଆର୍ ତୀତସ୍ ଦଲମତିଆକେ ହ୍‌ଳାଇ ଆତ୍‍ତି। ଲୁକ ହ୍‌କା ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ତୁଇ ମାର୍କକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆଉଅ, କାଇତାକ୍ ସେ ମକେ ମର୍ କାମେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁଖିକକେ ମୁଇ ଏଫିସିକେ ହ୍‌ଟାଇଲେ ଆଚି। ତ୍ରୋୟା ସ୍‌ହରାର୍ କାର୍‌ପାସାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ଜୁଇ ଆଙ୍ଗି ଚାଡିକ୍‌ରି ଆସିଆଚି ତୁଇ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ସେତାକ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆଉ। ମର୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଆର୍ ଚାମ୍‌ଳାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆଉ। କଂସାରି ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ତାର୍ ମର୍ ବେସି ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ, ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ କାମ୍ ହର୍ ହ୍‍ଳ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ସେ ବେସି ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତୁଇ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଚାଲାବୁଲା କ୍‍ର୍‍ସି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମର୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ କ୍‍ମ୍‍କେ ସ୍‌ମୟ୍ ହାଇରିଲେ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କେ ହେଁ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରେଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକ୍‌କେ ଚାଡି ହ୍‌ଳାଇଲାଇ, ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇ ଦସ୍‌କେ ନ୍‌ଦେର। ମ୍‍ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ର୍‌ଇକ୍‍ରି ମକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଦିଲା, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଯିହୁଦି ଚାଡି ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇଲେ ଆର୍ ମୁଇ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଇଲେ ଆଚି। ମର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ ଯେ ମାପ୍‌ରୁ ମକେ ସ୍‌ବୁ ଡ୍‌ଣ୍ତେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ରାଇଜେ ନ୍‌ଇଦ୍। ସେ ଜୁଗେ ଜୁଗେ ମଇମା ହାଉଅ। ଆମେନ୍। ପ୍ରିସ୍‌କିଲା, ଆକ୍ବିଲା ଆର୍ ଅନିସିଫାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‌କେ ମର୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଇ ଦେସ୍। ଏରାଷ୍ଟ କରନ୍ତିୟ ତ୍‌ଇ ତେବ୍‌ଲା ଆଚେ, ତ୍ରଫିମ ଜର୍‍ ଅଇଲା ଲାଗି ମୁଇ ତାକେ ମୀଲୀତ ଦୀପେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଆସିଆଚି। ଶୀତ୍‌ମାସ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଇତିକ୍ ଆସୁକେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ର୍। ଇଉବୁଲ୍, ଗୁଦେନ୍, ଲିନ୍, କ୍ଲେଦିୟ୍ ଆର୍ ଇତିର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍ ତକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ। ମାପ୍‌ରୁ ତର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ବାସା କ୍‌ର, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତୁମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ରେଉଅ। ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାସ୍ ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ପାଉଲ୍, ଇ ଚିଟି ତକେ ଲେକୁଲେ, ତୀତସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ମକେ ତାର୍ ଦାସ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାକ୍‌ରି ବାଚ୍‌ଲା, ଯେ କି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ କଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକାମ୍‍କେ ଇଶ୍ଵର୍ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା ଆର୍ ମକେ ବାଚି ହ୍‌ଟାଇଲା। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଜିଉତାର୍ ଗିନେ ଆଶା କ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ କି କ୍‌ବେ ମିଚ୍ ନ୍‌କଇ, ସେ ଇ ହୁର୍‌ତିବିକେ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗେ, ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌ମେରତ୍ ବ୍‌ଲି ଶପତ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ଅବେ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟେ ଇଶ୍ଵର୍ ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ବିଷୟରେ ଅମୁକେ ଜାଣାଇଲା ଆର୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ରୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ତାର୍ ଗିନେ ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ମକେ ଆଦେଶ୍ ଆର୍ ଦାଇତ୍ ଦିଲାଆଚେ। ତୀତସ୍, ମର୍ ବିଶ୍‌ବାସାର୍‌ ହିଲା, ତ୍‌କେ ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍‌ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ମିଳ। ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍ରୀତୀଦିପ୍ ତ୍‌ଇ ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାଡି ଆସିରିଲେ ଯେ, ତୁମି ସେତିର୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ହରେ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମର୍‌ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ବାଚୁ ହାରାସ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁଇ ଗଟେକ୍ ପାରାଚିନ୍ ଅମ୍‍କେ ଏକ୍‍ଲା ଲକ୍‌କେ ବାଚ୍‌ସି, ତ୍‍ବେ ସେ ଏକ୍‍ଲା ଦସି ନ୍‌ଇଲାଲକ୍, ତାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ମାଇଜି ର୍‌ଇଦ୍, ତାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଅଇରେତି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନ୍‌ତା ଲକ୍ ନ୍‌ଅଇବାର୍ ଆଚେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନେତା ବିଶପ୍ ମ୍‌ନ୍ ନିର୍‌ଦଷି ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେ ନିଜାର୍ ଇଚାଇ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ କି ବେଗି ରିସା ଅଉତା ଲକ୍ କି ମ୍‌ଦ୍ କାତା ଲକ୍ କି ଜଗ୍‍ଳା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ କି ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟକି ଦ୍‌ନି ଅମ୍‍କେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ନ୍‌ଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଗତିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ମାନ୍‌ତା ଲକ୍, ସେ ଲକାର୍‌ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଲାଡ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ବ୍‍ଲ୍ ବୁଦିରିଲା ଲକ୍, ନ୍ଯାଇ ଲକ୍, ପବିତର୍‌ ଲକ୍ ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ ଅଦିନେ ର୍‌କ୍‍ତା ଲକ୍ ଅଉତ୍। ଆରେକ୍‌ ସେ ଅମି ଦିଲା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଜଗ୍ଯ ଶିକ୍ୟା, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କ୍‌ବର୍‌କେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତ୍‍ବେ ସେ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟିକ୍ ଶିକ୍ୟା ବାଟ୍ ଇଣ୍ଡୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ରାପେ ରିଲା ଲକ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁହାରେ। କାଇତାକ୍ ବେସିଲକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ଯାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‍ରି ମିଚ୍‌କ୍‍ତା ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତି ଆର୍ ଯିହୁଦି ନ୍‌ଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଲ୍‌ବାଟ୍ ଇନ୍‌ଡାଉତି। ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଯିହୁଦି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌। ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅନୁମତି ନ୍‍ଦିଲେକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌। କାଇତାକ୍ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବୁଲ୍ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇ ସ୍‌ବୁ ପରିବାରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‍ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁଲାଇ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍ନ୍ ଅର୍‌ଜୁକେ ଇରି କ୍‌ର୍‌ତି। ତାକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‍ଲା ଲକ୍ ଜାକେ ସେମ୍‌ନ୍‌ ବୁଦିର୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ବ୍‌ଲି ମାନ୍‍ତି ସେ କଇରିଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍‌, “କ୍ରୀତୀଦିପାର୍ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମିଚ୍ କ୍‌ଉତି, ସେମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ନାର୍ ପଶୁ ହ୍‌ର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କର୍‍ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌ ଅଳ୍‌ସୁଆ ଆର୍ କାଉରା।” ଇସବୁ କ୍ରୀତୀଦିପାର୍ ସ୍‌ହରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟେ କଇଲା କ୍‌ତା ସ୍‌ତ୍, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି କ୍‌ଉଆ, ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ୟା ବିଷୟେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ କ୍‌ରତ୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଇକ୍‍ରି ଆର୍ ବଂଶାବଳିର୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ନାଉଁ ମ୍‌ନ୍ ଦେଇ ସ୍‌ମୟ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ର୍‌ତା ଯିହୁଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶିକ୍ୟା ଆର୍ ଆଦେଶ୍ ନ୍‌ମାନତ୍‌, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ପବିତର୍‌, ତାର୍ ହାଇଁ ସ୍‌ବୁ ପବିତର୍‌। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ପାପି ଆର୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଗିନେ କାଇରି ହେଁ ପବିତର୍‌ ନାଇ। ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଚିନ୍‍ତା ଆର୍ ବାବ୍‌ନା ହେଁ କ୍‍ରାପ୍। ସେ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତି, ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣି ଆତ୍‍ତି। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ସେମ୍‍ନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେତି ଜାଣା ଅଇଦ୍ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନ୍‍ଜାଣ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ଗିଣ୍ ଆର୍ କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନ୍‌ତା ଲକ୍। ସେମ୍‍ନ୍ କାଇରି ହେଁ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁନାହାର୍‌ତି। ମ୍‍ତର୍ ତୀତସ୍ ତୁମି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍‌ ଶିକ୍ଯାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଆ। ବୁଡା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଆସ୍ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତି, କାମ୍‌କିଆଲ୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍ ଚାଲିଚଳ୍‌ନି କ୍‌ର୍‌ତି। ତ୍‍ବେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନ୍‍ତି। ସେମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସେ, ଲାଡେ ଆର୍ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ମ୍‌ଜ୍‌ବୁତ୍ ଅଉତ୍, ଆର୍ ବୁଡି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଲିନ୍ଦା ଆର୍ ମ୍‌ଦ୍ କାଇ ମାତ୍‌ଲି ନଇକ୍‌ରି, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦିଲାହର୍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍ ସେରି କ୍‌ରୁକେ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍ ଗିନେ କ୍ଉଆ। ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳି ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେଅତ୍ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାକେ ଆର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌ କ୍‌ରତ୍। ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌, ନିଜାର୍ ଗ୍‌ର୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‌ରତ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ରେଇ ନିଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାର୍ କ୍‌ତାମାନି ତାର୍ ଅଦିନେ ରେଅତ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯର୍ ଲିନ୍ଦା ନଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବେଣ୍ଡିଆ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ବୁଦିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଚାଲି ଚଳ୍‌ନ୍ କ୍‌ରତ୍। ତୁମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ନିଜାର୍ ଚାଲି ଚଳ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌କାଉଆ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‌କ୍‌ରା ତ୍‍ବେ ସେରି ବିନ୍‌ଲକ୍ ହେଁ ଶିକ୍‌ତି। ଅକାର୍ ଆର୍ କାମ୍‌କିଆଲ୍ ନଅଇ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ୟା ଦିଆସ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଶିକ୍ୟା ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌ଉତାର୍ ଅଉଅ, ତ୍‍ବେ ତୁମୁକେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କାମାର୍ ଗିନେ ବିରଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଲାଜ୍ ହାଉତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ କାଇ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ତୁମାର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳିର୍ ଚାକର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦିଆସ୍ ଯେ, ସେମ୍‌ନ୍‌ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମାଲିକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅଦିନେ ରେଇ ତାକାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନତ୍, ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ମାଲିକ୍ ଜୁଇରି କଇଲେକ୍ ହେଁ ଜ୍‍ବାବ୍ ନ୍‌ଦିଅତ୍, ମାଲିକାର୍ ଜିନିଷ୍ ଚରି ନ୍‌କେରତ୍, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ରତ୍ ଯେ, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅମି ଶିକାଉତା ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ଯାକେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେଅତ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଇବାଟ୍ ଦେଇ, ନିଜାର୍ ଦୟାକେ ଦ୍‌କାଇଲା ଆଚେ। ତ୍‍ବେ ସେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦୁକ୍ ଦିଲାହ୍‍ର୍ କାମ୍ ନ୍‌କ୍‌ରୁକେ, ଜ୍‍ଗତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ଇଚା ନ୍‍କେରୁକେ ଆର୍ ଇ ସଂସାରେ ରେତା ହ୍‍ତେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ଲାହର୍ ଗିଆନ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ବକ୍ତିର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଚାଲିଚଳନ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଅମୁକେ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇଦ୍। ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଇମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଆସେଦ୍ ବ୍‌ଲି, ଅମି ଆଶାକ୍‌ରିରିଲା ସେ ମହାନ୍ ଦିନାର୍ ଗିନେ ଜାଗି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍। ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ଅମୁକେ ସ୍‌ବୁ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି କ୍‌ରୁକେ, ତାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଦିଲା ଆର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଲକାର୍‌ ହର୍ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରି ଅନ୍ୟାୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ଲା, ଯାର୍ କି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ବେସି ଇଚା। ତ୍‍ବେ ତୀତସ୍, ମୁଇ କଇଲା ଇ ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କ୍ରୀତୀଦିପାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ, ଆର୍ ସେରି ଟିକ୍‌ବାବେ କ୍‌ରୁକେ ବୁଜାଉଆ, ଆରେକ୍‌ ତର୍ ଶିକ୍ଯାକେ ହିନସ୍‌ତା କ୍‌ରୁକେ କାକେ ସୁଜଗ୍ ନ୍‌ଦିଆସ୍‌। ତ୍‍ବେ ତ୍‌କେ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେତି। ବିଶ୍‍ବାସି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇରିସ୍‌ବୁ କ୍‌ଉଆ ଯେ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅଦିକାରି ଆର୍ ସାଶନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନତ୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ଉପ୍‌କାର୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତିଆର୍ ରେଉତ୍। ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟରେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା ନ୍‌କ୍‌ଉତ୍, ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଶାନ୍‍ତିରେ ରେଉତ୍, ସାସ୍ ଦ୍‌ରତ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଦୁ ଦ୍‍କାଇ ଅଉତ୍। କାଇତାକ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଅମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ବକୁଆ ରିଲୁ, କ୍‌ତା ନ୍‌ମାନ୍‌ତି ରିଲୁ, ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲୁ, ଅମୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଦେତା ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ଅଦିନେ ରେଇ ସେରି ବଗ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲୁ। ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ ଅକାର୍ ଆର୍ ରିସାଅଇ ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତି ରିଲୁ। ଲକ୍ ଅମୁକେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ର୍‍ତିରିଲାଇ ଆରେକ୍‌ ଅମି ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲୁ। ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମାନାଇ ରୁପ୍ ଦେଇ ତାର୍ ଦୟା ଆର୍ ଲାଡ୍‌କେ ଜାଣାଇଲା, ସେ ଅମାର୍ ପାପାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଅମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା, ଇରି ଅମି କ୍‍ଲା ବ୍‌ଲ୍‌କାମାର୍ ଗିନେ ନ୍‌ଇ। ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଦୟାଇ ଅମୁକେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ବାରା ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌‌କ୍‌ରି ନ୍‌ଉଆ ଜ୍‌ର୍‌ନ୍ ଦେଇ ନ୍‌ଉଆ ଜୀବନ୍ ଦିଲାଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ କାମ୍‌କ୍‌ରୁକେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଇନାମେ ଦିଲାଆଚେ, କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ମରି ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଅଇଆଚେ। ତ୍‍ବେ ଅମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‌ର୍‌ସା ଅନୁସାରେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌ହାରୁ, ଜୁଇରି କି ସେ ତାର୍ ହିଲା ହ୍‌ର୍ ଅମୁକେ ଦେତାର୍ ଗିନେ ଶପତ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ଆର୍ ଅମି ଇରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣୁହାରୁ କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଦୟାର୍ ଦ୍ବାରା ଅମୁକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଟିକ୍ କ୍‍ରିଆଚେ। ମୁଇ ଅବେ ତକେ କଇଲା ସ୍‌ବୁକ୍‍ତା ବ୍‌ର୍‌ସାର୍‌ ଜଗ୍ଯ। ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେତା ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାବ୍‍ଳ୍, ଇ ବିଷୟେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି କ୍ଉଆ, କି ସେମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦିଆନ୍ ଦେଅତ୍। ଇ ଶିକ୍ୟା ସ୍‌ବୁଲକାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଶିକ୍ୟା। ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ତ୍‌ନେ ତ୍‌ନେ ଟେକାଟେକି ଆର୍ ବକୁଆ କ୍‌ତା, ବଂଶାବଳିର୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ନାଉମ୍‌ନ୍ ବିଷୟରେ ଜୁକ୍‌ତି, ଜଗ୍‍ଳା, ମୋଶାର୍ ନିୟମ୍ ଆର୍ ଶିକ୍ୟା ବିଷୟେ ମାଡ୍‌ଗ୍‌ଳ୍ ଅଉତା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିରିଆ। ସେସ୍‌ବୁ ମୁଲ୍ଯନାଇ ଆର୍ କାର୍ ସାଇଜ ନ୍‌କେରେ। ଯଦି କେ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁକ୍‍ତା ଜୁକ୍‌ତି କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତାକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାଇ ଦିଆସ୍। ସେ ଯଦି ଆରେକ୍‌ ଜୁକ୍‌ତି ଜୁକ୍‍ତା କ୍‍ରେଦ୍ ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତାକେ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାଉଆ। ଇରି ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଯଦି ସେ ଜୁକ୍‌ତି ଜୁକ୍‍ତା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ବିନେ ରିଆ ତୁମି ଜାଣିରିଆ ଯେ, ସେନ୍‌କା ଲକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଆର୍ ପାପ୍ ବାଟେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା। ଆର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ପାପ୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଯେ ସେ ଦସି। ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ତ୍ତମ କି ତୁଖିକକେ ହ୍‌ଟାଇନ୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ହ୍‌ଚେ ତୁମି ନିକପଲି ସ୍‌ହର୍ ତ୍‌ଇ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସୁକେ ହାର୍‌ ନାହାର୍ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଟିକ୍ କ୍‌ରିଆଚି ଯେ ଶୀତ୍‌ମାସ୍ ସେତି କ୍‌ଟାଇନ୍ଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୋଶାର୍ ନିଆଇ ଶିକାଉତା ଲକ୍‌ ଜୀନା ଆର୍ ଆପୋଲ୍ଲ ସେତି ଆସୁଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଗିନେ ତୁମି ଜାଇରି ହାରୁଲାସ୍ ସେରି ସାଇଜ କ୍‍ରା, ତୁମି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ ଯେ ସେମ୍‍ନ୍ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ବାଟେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାଇରି ଅବାବ୍ ନ୍‌ଉଅ। ସେରି ସେ ନ୍‌ଇ, ମ୍‍ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍‌ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବ୍‌ଲ୍‌କାମାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଲାଗାମ୍‍କେ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଶିକାଉତି ରିଆ। ଇରି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ଜୀବନାର୍ ଗଟେକ୍ ଉଦେଶାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଜିଉଁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଇତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌ ତୁମୁକେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ। ଅମୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା କ୍ରୀତୀଦିପେ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଅମାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଉଆ। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଦୟାକ୍‌ର। ମୁଇ ପାଉଲ୍, ଆର୍ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଜେଇଲେ ରେତା ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ତୀମଥି ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍, ମୁଇ ଇଚିଟି ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ମିସିକ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇ ଫିଲିମନ୍‌କେ ଲେକୁଲେ। ଆରେକ୍‌ ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବେଣି ଆପ୍ପିୟାକେ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ଆର୍ଖିପକେ, ଯେ କି ଗଟେକ୍ ସଇନିକ୍‍ ହର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସେବା କ୍‌ରୁଲା, ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରେ ରୁଣ୍ତତା ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ହେଁ ଇରି ଲେକୁଲେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍, ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‍ରେ ଅଉଅ ବ୍‌ଲି, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ତକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ତର୍‍ଗିନେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମ୍‍ଲେ, କାଇତାକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହ୍‍ରେ ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍, ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ତୁଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲାଡାର୍ ବିଷୟେ ମୁଇ ଶୁଣ୍‌ଲେ, ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ, କି ତୁଇ ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଅଦିକ୍‌ କ୍‍ରି ଜାଣାଉ, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ସେସ୍‍ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ବୁଜୁ ହାର୍‌ସି, ଜୁଇ ବିଷୟ୍ କି ଅମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ହାଇଆଚୁ। କାଇତାକ୍, ଏ ମର୍ ବାଇ ତୁଇ ଦିଲା ଲାଡାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆର୍ ସାସ୍ ହାଇଆଚି, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ମର୍ ବାଇ, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌କେ ସୁଦ୍ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି। ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଜୁଇରି ତକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରି ତୁଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହେଁ କ୍‍ର୍। ମୁଇ ତକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌କେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମକେ ଦିଲା ଅଦିକାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମୁଇ ତକେ ଆଦେଶ୍ ଦେମ୍‌ହାରି, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସେରି ନ୍‌କେରି, ମୁଇ ତକେ ଇରି କ୍‌ରୁକେ ସୁସ୍‌ତା କ୍‍ରି କଇନ୍ଦ୍, କାଇତାକ୍ ଅମି ଦୁଇ ଲକ୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆଚୁ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ମୁଇ ପାଉଲ୍, ଅବେ ବୁଡା ଅଇଲାର୍ ଗିନେ, ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବାର୍ ଲାଗି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଜେଇଲେ ହୁରାଇ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି, ତକେ ମୁଇ ଇରି କ୍‌ରୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ମର୍ ହିଲାହର୍ ଅନୀସିମ୍‌ର୍ ଗିନେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଗ୍ଉଆରି କ୍‌ରୁଲେ। ମୁଇ ଜେଇଲେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍, ମର୍‌ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ, ସେ ମର୍ ହିଲାହର୍ ଅଇଲା। ସେ ଆଗେ ତର୍ କାମାର୍ ଲାଗି କାମେ ନାସ୍‌ତି ରିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ସେ ତର୍ ଆର୍ ମର୍ ଅମାର୍ ଦୁଇଲକାର୍ କାମେ ଆସୁଲା, ମୁଇ ଅନୀସିମ୍‌କେ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ତରେକ୍ ବାଉଳାଇ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାମ୍‌ଲେ, ଯାକେ ମୁଇ ମର୍ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ଜେଇଲେ ଆଚି, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଇତି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ର୍‌କିନ୍ ବ୍‌ଲି ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ସେ ତର୍ ଜାଗାଇ ରେଇ ମର୍ ସାଇଜ କ୍‍ରୁହାରେ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଜାଣି ତୁଇମକେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‍ରୁଲିସ୍ ବ୍‌ଲି। ମ୍‍ତର୍ ତୁଇ ଯଦି ଇଚା ନ୍‌କେରୁଲିସ୍, ତ୍‍ବେ ମୁଇ ତାକେ ଇତି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ରେକି, ତୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମର୍‌ଗିନେ ଇ ସାଇଜ କ୍‍ର୍ ମ୍‍ତର୍ ବାଦ୍ଯ ଅଇକ୍‌ରି ନଇ, ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ। କେଜାଣ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାହର୍ ଅନୀସିମ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ, ଅଳକ୍ ଦିନାର୍ ଲାଗି ତର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଦୁରିକେ ଗ୍‍ଲା, ଆର୍ ଅବେ ତୁଇ ତାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହର୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ତୁଇ ତାକେ ହାମ୍ ହାର୍‌ସି। ତୁଇ ତାକେ ଚୁଚାଇ ଚାକର୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ନାଇ। ସେ ଚାକର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍। ସେ ଅବେ ତର୍ ଲାଡାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ। ମୁଇ ତାକେ ବେସି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ଆର୍ ତୁଇ ହେଁ ତାକେ ତର୍ ଚାକର୍ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବାଇବ୍‌ଲି ବାବି, ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ର୍। ଯଦି ତୁଇମକେ ତର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗୁଆଳି ବ୍‌ଲି ବାବୁଲିସ୍ ବ୍‍ଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅନୀସିମ ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସେଦ୍, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁଇମକେ ମାନ୍‍ତି କ୍‌ଲାହର୍ ତାକେ ମାନ୍‍ତି କ୍‍ର୍। ଯଦି ସେ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ କାଇରି ବୁଲ୍ କ୍‌ରିରେଇଦ୍, କି ତର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି କାଇରି ଉଦାର୍‌ ନ୍‌ଇ ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ତକେ ସେରି ଲେଉଟାଇ ଦେଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ପାଉଲ୍ ଇରି ମୁଇ ମର୍ ନିଜାର୍ ଆତେ ଲେକୁଲେ। ମୁଇ ତାର୍ ରୁଣ୍ ସୁଜିନ୍, ତୁଇ ସେରି ଜାଣି ଆଚ୍‌ସି ଯେ, ଯଦି ମୁଇ ତକେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲେକ୍, ତୁଇ ତର୍‍ଗିନେ ନ୍ଉଆ ଜୀବନ୍ ନ୍‌ହାଇଲିସ୍ ହ୍‍ଣି, ତ୍‍ବେ ତୁଇ ତର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ରୁଣି ଆଚ୍‌ସି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ମର୍ ବାଇ, ମର୍‌ହର୍ ଗଟେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇକେ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲାଗି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍ ତ୍‍ବେ ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଜୁଇରି କଇଲେକ୍ ତୁଇ ସେରି ମାନ୍‌ସି ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଇରି ତକେ ଲେକୁଲେ। ମୁଇ ସେରି ଜାଣି, ମୁଇ କଇଲା ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ତୁଇ ଅଦିକ୍ କ୍‍ର୍‍ସି। ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍, ମୁଇ ରେତାର୍ ଗିନେ ତର୍ ଗ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌କ୍‌ରା ସ୍‌ଜାଇ କ୍‍ରି ର୍‌କ୍, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ ମାପ୍‌ରୁ ତୁମାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣେଦ୍, ଆର୍ ତୁମୁକେ ଆର୍ ତରେକ୍ ଦ୍‌କୁକେ ଜେଇଲେ ହ୍‍ଣି ମକେ ବାର୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣେଦ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଏପାଫ୍ରା ଯେ କି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଜେଇଲେ ଆଚେ ସେ ଆର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ମାପ୍‌ରୁର୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ଙ୍ଗିମ୍‌ନ୍ ମାର୍କ, ଆରିସ୍ତାର୍ଖ, ଦୀମା ଆର୍ ଲୁକ, ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ ଲାଇ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରେଉଅ। ଆମେନ୍। ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵର୍ ନାନା ପର୍‌କାର୍ ଆର୍ ଗାଦାତର୍ ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‌ନ୍‌କେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବାବବାଣି କଇରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସେ ଅବେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ତାର୍ ହଇସି ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ତା ଅଇଲାଆଚେ। ସେ ହଇସିର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ଗୁଡା ହୁର୍‌ତିବିକେ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ଲା, ଆର୍ ତାକେ ହ୍‌କା ଗୁଡା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଅଦିକାରି ଅମ୍‌କେ ବାଚ୍‌ଲା। ସେ ହଇସି ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମାର୍ ଉଜାଳ୍ ଆଚେ, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗୁଣ୍‌ଆଚେ। ସେ ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗୁଡା ହୁର୍‌ତିବିକେ ତାର୍ ଅଦିନେ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା ଦିଲାଆଚେ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଜାଇକ୍‍ରି ବ୍‌ଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ। ତାର୍ ହଇସିକେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‌ଡ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ତାର୍ ନାଉଁ ହେଁ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନାଉଁ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‌ଡ୍। କାଇତାକ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍ କୁଇ ଦୂତ୍‌କେ ନ୍‌କଇ, “ତୁଇ ମର୍ ହୋ, ଆର୍ ଆଜି ମୁଇ ତର୍ ଉବାଦି ଅଇଲେ।” କି ଇଶ୍ଵର୍ କୁଇ ଦୂତ୍ ବିଷୟେ ନ୍‌କଇ, “ମୁଇ ତାର୍ ଉବାସି ଅଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେ ମର୍ ହିଲା ବ୍‌ଲି।” ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ହଇସିକେ ହୁର୍‌ତିବିକେ ହ୍‌ଟାଇଲା, ଆର୍ ସେ କଇରିଲା, “ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି ବ୍‌ଲି। ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵର୍ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ବନ୍ ହର୍ ଆର୍ ତାର୍ ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୟ୍‌ହର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ।” ତାର୍ ହଇସିର୍ ବିଷୟେ ସେ କଇଲା ଆଚେ, ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍ ତର୍ ରାଜି ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେଇଦ୍, ତୁଇ ନ୍ଯାୟ୍ ବାବେ ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‍ର୍‍ସି। ତୁଇ ଦାର୍‌ମିକ୍ କାମ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉସି ଆର୍ ଅନ୍ୟାୟ୍‌କେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ର୍‍ସି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ। ତର୍ ସାଙ୍ଗ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତକେ ଅଦିକ୍ ମାନି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଦିଲା ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ଚିକାଣ୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଭିଷେକ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ। ସେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା ଆଚେ, “ହେଁ ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ଆଗେ ହୁର୍‌ତିବି ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ଲିସ୍ ଆର୍ ତର୍ ଆତ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆକାଶ୍‍କେ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି।” ସେ ସ୍‌ବୁ ଗଟେଦିନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍ ମ୍‌ତର୍ ତୁଇ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେସି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ହ୍‌ଚିଆ ହର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତି। ହ୍‌ଚିଆ ସ୍‌ଜାଉତା ହର୍ ତୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ଜାଉସି, ଆର୍ ଆଙ୍ଗି ବାଦ୍‌ଲାଉତା ହର୍ ତୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଦ୍‌ଲାଉସି, ମ୍‌ତର୍ ତୁଇ ନିଜେ ବାଦ୍‌ଲି ନ୍‌କେର୍‌ସି ଆର୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେସି। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ କୁଇ ଦୂତ୍‌କେ କ୍‌ବେ ହେଁ ନ୍‌କଇ, “ଅମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ଶ୍‌ତ୍‌ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ତର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନାଣ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ତୁଇ ମର୍ କାତାଆତ୍ ହାକ୍ ସେ ବ୍‌ସିରେ।” ତ୍‌ବେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ? ସେମ୍‌ନ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍, ଉଦାର୍‌ ହାଉତି ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ଟାଇରିଲା ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍‌କେ ନ୍‌ଚାଡୁ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଶୁଣିରିଲାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ଯକେ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ର୍‌କି ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାକ୍ୟ ଦେଇରିଲାଇ, ସେରି ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳିଆଚେ, ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତାକ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‌ନ୍ ଟିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ତ୍‌ବେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଉଦାରାର୍ ସମୟକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ହାରୁନ୍ଦ୍? ଉଦାର୍‌ ବିଷୟେ ମାପ୍‌ରୁ ନିଜେ ଜାଣାଇଲା ଆଚେ, ଆର୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶୁଣିରିଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇ ଆତ୍‍ତି। ଇଶ୍ଵର୍ ଆରେକ୍‌ ନାନା ର୍‌କମାର୍ କାବା କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଆର୍ ଚିନାମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରି ସେସ୍‌ବୁ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଦିଲାଆଚେ, ସେ ତାର୍ ଇଚାହର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ନ୍‌ଉଆ ହୁର୍‌ତିବି ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଜୁଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କ୍‌ତା ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ, ତାର୍ ଅଦିକାର୍ ବାବେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‍ଦିଲା ଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, ହେ ଇଶ୍ଵର୍ ମାନାଇକେ ଯେ ତୁଇ ତାର୍ ଗିନେ ଏତେକ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଆର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ସାନ୍ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁଇ ତାକାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଚ୍‌ନେକାର୍ ଗିନେ ତୁଇ ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଳକ୍ ହ୍‌କା ସାନ୍ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି, ତୁଇ ତାକେ ମଇମା ଆର୍ ମାନି ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ମୁକୁଟ୍ ହିନ୍ଦାଇ ଆଚ୍‌ସି। ତୁଇ ତାକେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ଦେଇ ଆଚ୍‌ସି, ଇତି ଲେକାଆଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ମାନାଇକେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ଦିଲାଆଚେ, ଇତିହ୍‌ଣି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ, ସ୍‌ବୁ ମାନାଇର୍ ଅଦିନେ ଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁଲୁ ଯେ ଅବେ ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କୁଲୁ ଯୀଶୁ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସାନ୍ ଅଇରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଲାଗି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗିନେ ମ୍‌ରୁକେ ତାକେ ସେ ଅଳକ୍ ସାନ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସେ ମ୍‌ଲା ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅବେ ତାକେ ମଇମା ଆର୍ ମାନି ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ମୁକୁଟ୍ ହିନ୍ଦ୍‌ଲାର୍ ଦ୍‌କୁଲୁ। ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଗାଦାସ୍‌ବୁ ହିଲାଜିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁର୍ ହର୍ ମଇମା ହାଉତ୍ ବ୍‌ଲି ଯୀଶୁକେ ମ୍‌ରାଇ କ୍‍ରି ଉଟାଇଲା। କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାରାର୍ ବାଟେ ନେଉଅ ବ୍‌ଲି। ସେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‌ରୁଲା, ଯେ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ଅଇଲା ଆର୍ ଯେ ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‍ଲା ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌କା ଉବାସି ଇଶ୍ଵର୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଇବ୍‌ଲି କୁଦୁକେ ଲାଜ୍ ନଇ। ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କଇଲା, “ହେ ଇଶ୍ଵର୍ ମୁଇ ତର୍ ସ୍‌ବୁ କାମ୍‌କେ ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ତର୍ ପ୍ରଶଂସା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍।” ସେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା ଆଚେ, ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେ ମକେ ଜୁଇ ହିଲାଜିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଦିଲାଆଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆତ୍‍ତି। ସେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହିଲାଜିଲା ବ୍‌ଲି କଇଲା ଆଚେ, ସେମ୍‌ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବ୍‌ନି ଆର୍ ମାସ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ଲକ୍ ଅଇଆତ୍‌ତି ଲାଗି ସେ ହେଁ ନିଜ୍‍କେ ମାନାଇ ରୁପ୍‌ହର୍ ଅଇକ୍‌ରି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା। ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଅର୍‌ତ ଅମ୍‌ଲି ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ରେଦ୍ ଆର୍ ଶଇତାନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଉହ୍‌ରେ ଶଇତାନାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ରିଲି। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ଜୀବନେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଡିର୍‌ତ୍‌ଇ ବାନ୍ଦି ଅଇରିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଯୀଶୁ ମୁକ୍‌ଳାଇଲା ଆଚେ। ଇତିହ୍‌ଣି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଶି ସାଇଜ ନ୍‌କେରେ, ମ୍‌ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ହର୍ ସେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ତାର୍ ଅର୍‌ତ ଅଇଲି ସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ସେ ତାର୍ ବାଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅମ୍‌କେ ତାର୍ ଇଚାରିଲି। କାଇତାକ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ କି ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଅମ୍‌ହାରେ ଆର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି କେମା ହାଉତି। ସେ ନିଜେ ପରିକ୍ୟା ତ୍‌ଇ ହ୍‌ଳିକ୍‌ରି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗିରିଲା ଲାଗି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ପରିକ୍ୟା ତ୍‌ଇ ହ୍‌ଳିରିଲା ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା। ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା କାଇତାକ୍ ତାକେ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ଆର୍‌ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ କ୍‍ରି ହ୍‌ଟାଇଲା ଆଚେ। ମୋଶା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିରେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବେ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଚ୍‌ଲା ଯୀଶୁ ହେଁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାନାଇ ଗ୍‍ର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ମାନ୍‌ତି ହାଇଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୋଶା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଯୀଶୁ ଅଦିକ୍ ମାନ୍‌ତି ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସ୍‌ବୁ ଗ୍‍ର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍। ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ବାବେ ମୋଶା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିରେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବେ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ଇଶ୍ଵର୍ ଆଗେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜାତିରିଲା ମୋଶା ସେ ବିଷୟେ ଜାଣାଇରିଲା। ମ୍‌ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ହଇସି ବାବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଅଦିକାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌କା ଆଚେ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯଦି ସାହ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଆଗେ ହାମ୍‌କେ ରିଲା ବିଷୟ୍ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସେ ତିର୍‌ଅଇକ୍‍ରି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ ତ୍‌ବେ ଅମି ତାର୍ ଗ୍‌ର୍‌ହର୍ ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା କ୍‌ମ୍‌ଲି, “ଆଜି ଯଦି ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣାସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ଦାଦିବାବୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ହୁର୍‌ଦୟକେ ଅଟୁଆ ନ୍‌କେରା। ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ସେଦିନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ଲାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲା ସେତି ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଆର୍ ମର୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ଲକ୍ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ଲାଇ, ଚାଳିଶ୍‌ ର୍ବଷ ହ୍‌ତେକ୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲେ ସେରି ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ରିସାଅଇକ୍‌ରି କଇଲେ, ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମକେ ଟକୁଲାଇ ଆର୍ ମର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ନ୍‌ମାନୁଲାଇ।” ମୁଇ ରିସାଅଇକ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲେ, “ଜୁଇ ଦେଶେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହୁଣ୍ତାଇଲେ ହ୍‌ଣି ସେ ଦେଶେ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି।” ହେ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାପ୍ କ୍‍ରି ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେରାସ୍ ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୀବନ୍ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ନ୍‌ଉଆସ୍। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପାପ୍ କ୍‍ରି ତାର୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଅଟୁଆ ନ୍‌କେର, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ସାଇଜ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇରିଲାର୍ ବାକ୍ୟ “ଆଜି” ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସାଇଜ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯଦି ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‌ତେକ୍ ଅମାର୍ ଆଗ୍‌ତୁର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ତ୍‌ଇ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶ୍‌ରିବାଦାର୍ ବାଗ୍ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଆଜି ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣାସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ହୁର୍‌ଦୟକେ ଅଟୁଆ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ଲାଇ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଉଆନାଇ।” ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିକ୍‌ରି ହେଁ ତାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ କେ? ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୋଶା ମିସର ଦେଶେହ୍‌ଣି ବାର୍‌କ୍‌ରି ଆଣିରିଲା ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍। ଚାଳିଶ୍‌ ର୍ବଷ ହ୍‌ତେକ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ରିସା କ୍‌ରାଇ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ କେ? ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ମ୍‌ରିରିଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲା ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ କ୍‌ବେ ହେଁ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ କାକ୍ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା? ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ସେ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କିଆଚୁ ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‍ଲାଇ। ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଇ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣ୍ ଦେମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ କଇରିଲା, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହାଉଆସ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିଆଚୁ, ସେମ୍‌ନ୍ ଶୁଣିକ୍‌ରି ହେଁ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଲାବ୍ ନଇଲି। ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵର୍ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍ ହାର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲା, “ମୁଇ ରିସାଅଇକ୍‌ରି କ୍‌ଲେଆଚି ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ଜ୍‍ଗତାର୍ ସୁସ୍‌ଟି ବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ କାମ୍‌କ୍‌ବାଳ୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ରିରିଲେକ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇଲା ଆଚେ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ଗଟେକ୍ ଟାଣେ ‘ହୁଣ୍ତତା ଦିନ୍’ ବିଷୟେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲେକାଆଚେ, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ କାମ୍‌କେ ସ୍‌ରାଇଲା ଆର୍ ସାତ୍ ଦିନାର୍ ଦିନ୍ ହୁଣ୍ତଲା।” ଇ ବିଷୟେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେଟାଣେ ଲେକାଆଚେ, “ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ କ୍‌ବେ ହେଁ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‌ତି।” ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିରିଲାଇ ମ୍‌ତର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲାଇ ଲାଗି ସେ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍ ନାହାର୍‍ଲାଇ। ଅବେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଦିଲାଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇ ଇଶ୍ଵର୍ ବିନ୍ ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ, “ସେଦିନ୍ ଅମ୍‌ଲି ‘ଆଜି’।” ଆଜିତ୍‌ଇ ହ୍‌ଣି ବେଶିଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵର୍ ର୍‌ଜା ଦାଉଦ୍ ବାବବାଣି କଇରିଲା, ଆର୍ ଇରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ। “ଆଜି ଯଦି ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣାସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍ ଅଟୁଆ କ୍‍ରାନାଇ।” ଯିହୋଶୂୟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଦେମ୍‌କେ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣାର୍ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣ୍ ଦିଲାହ୍‌ଣି, ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ବିନ୍ ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ କ୍‌ତା ସେ ନ୍‌କଇଲା ହ୍‌ଣି। ଅବେ ଇରି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ, ସାତ୍ ଦିନାର୍ ଦିନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହୁଣ୍ତଲା ହର୍ ସେ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ହୁଣ୍ତତା ଦିନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ କାମେହ୍‌ଣି ହୁଣ୍ତଲା, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯେ ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାର୍ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜାଇଦ୍ ସେ ହେଁ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ କାମେହ୍‌ଣି ହୁଣ୍ତେଦ୍। କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହେଁ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ନଇ, ଅମିମନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି, ସେ ହୁଣ୍ତତା ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍‌ହାରୁ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯତ୍‌ଇ ଜୀବନ୍ ଆଚେ ଆର୍ ସେ ବାକ୍ୟ ହ୍‌କା କାମ୍ କ୍‌ରୁଲି। ସେ ବାକ୍ୟ ଦୁଇ ବାଟିଆ ଲାଗୁଣ୍ ରିଲା କ୍‌ଣ୍ତାତ୍‌ଇ ହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ଲାଗୁଣ୍, ସେବାକ୍ଯ ଆତ୍ମା, ଜୀବନ୍, ଗ୍‌ଟି ଆର୍ ଆଡ୍ ବିତ୍‌ରେ ରିଲାର୍ ମଞ୍ ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ଜାଇଦ୍। ସେ ମାନାଇର୍ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ଇଚା ଆର୍ ଚିନ୍‍ତା ଜାଣ୍‌ତା ଲକ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇରି ହେଁ ଲୁକିକ୍‌ରି ନ୍‌ରେଇ, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସେ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‌ଲାର୍ ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ତାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଲୁକିକ୍‌ରି କି ଡାହି ଅଇକ୍‌ରି ନ୍‌ରେଇ। ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇସାବ୍ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ଜୁଇ ବିଶ୍‍ବାସେ ଆଚୁ ସେତାକ୍ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଯୀଶୁ ଯେ କି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଗ୍‌ଲାଆଚେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି। ଯେ କି ଅମାର୍ ଦସ୍ ଆର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍‌କେ ଜାଣୁ ନାହାରେ ସେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ନାଇ। ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ସେ ଅମାର୍ ହର୍ ନାନା ରକ୍‌ମାର୍ ପରିକ୍ୟା ତ୍‌ଇ ହ୍‌ଳିରିଲା ମ୍‌ତର୍ ପାପି ବ୍‌ଲି ଜାଣା ନ୍‌ହେଳ୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସାସ୍ ଅଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ସିଙ୍ଗାସନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ସେତି ଅମାର୍ ଲଡାରିଲାହର୍ ଅମାର୍ ଉପକାର୍ ହାଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ହାମ୍‌ହାରୁ। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାଚି ଅଇରେତି, ସେ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ହୁଜା ଆର୍ ଦାନ୍ ବେଟି ଦେଇକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବା କ୍‌ରୁଲା। ସେ ନିଜେ ନାନା ର୍‌କମାର୍ ଦସେ ଦସି ଅଇଲାଆଚେ, ସେ ବୁଦି ଗ୍ଯାନ୍ ନ୍‌ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିକେ ଜାଇରିଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ସାଇଜ କ୍‍ରୁହାରେ। କାଇତାକ୍ ସେ ନିଜେ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇଲାଆଚେ, ସେ ଯେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ହୁଜା ଦେଇଦ୍ ସେତାକ୍ ନାଇ ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ପାପାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ଲାଆଚେ। କେ ହେଁ ନିଜେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଅମ୍‌ନାହାରେ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଚେଦ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହାରଣକେ ଇଶ୍ଵର୍ ବାଚିରିଲା। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ହ୍‌ଦ୍ ହାମ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜେ ବାଚି ଅଇନ୍‌ରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ କଇରିଲା, “ତୁଇ ମର୍ ହୋ, ଆର୍ ଆଜି ମୁଇ ତର୍ ଉବାଦି ଅଇଲେ।” ଆରେକ୍‌ ଗଟେଟାଣେ ସେ କଇଲା ଆଚେ, “ତୁଇ ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ହର୍ ଜାଜକ୍ ଅଉସି ଆର୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁଇ ହ୍‌କା ଜାଜକ୍ ଅଇରେସି।” ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରି ଉଟାମ୍ ହାରେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯୀଶୁ ଇ ଜୀବନେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦିକ୍‌ରି କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇକ୍‌ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରିରିଲା। ସେ ନ୍‌ମ୍‌ର ରେଇ ନିଜ୍‍କେ ସାନ୍ କ୍‍ରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରିରିଲା ଲାଗି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣିରିଲା। ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଅଇକ୍‌ରି ହେଁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗି ତାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନିକ୍‌ରି ଚଲିରିଲା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ଚିଡ୍‌ତେ ଜିତ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ମାନ୍‌ତି ରିଲାଇ ସେସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଅଇଲା। ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଅଇଲା ବ୍‌ଲି ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜେ ଜାଣାଇଲା। ଇ ବିଷୟେ ଅମାର୍ ଗାଦି କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଆଚେ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ବୁଜ୍‌ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଉଣାଆଚେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମୁକେ ବୁଜାମ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସିକ୍ଯା ଦେତା ସମୟ୍ ଅଇଲିବେ, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ହେଁ ତୁମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ସ୍‌ତ୍‌ ବାକ୍ଯର୍ ସିକ୍ଯା ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌ଳୁଲି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଲକାର୍ କାଦି ନ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ କାତା ଦୁଦ୍ କାମ୍‌ଲାସ୍। ଯେ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଦୁଦ୍ କାମ୍‍ଲା ସେ ହିଲା ଲକ୍ ହର୍, ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ରୁକେ ତାର୍ ବୁଦି ନଇଲି ଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ଜିରାଉତା କାଦି କାତି, ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଜୀବନେ ଗାଦାସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟେ ଜାଣୁ ହାର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ଅବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ସିକ୍ଯା ଚାଡିକ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଅର୍‌ତ ରିଲାର୍ ବାକ୍ଯସ୍‌ବୁ ଶୁଣୁକେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ସିକ୍ଯା ଅମ୍‌ଲି, କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରୁମା। ଡୁବେନ୍ ବିଷୟାର୍ ସିକ୍ଯା, ମୁଣ୍ତ୍ ଉହ୍‌ରେ ଆତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଉତାର୍ ସିକ୍ଯା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଦିନାର୍ ବିଷୟେ, ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆରେକ୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇକ୍‍ରି ଉଟ୍‌ତାର୍ ସିକ୍ଯା, ଆର୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବିଷୟେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସିକ୍ଯା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ଉତା ଲଡାନାଇ। ଅବେ ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆଗେ ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ଆରାଇ ଆତ୍‍ତି ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ଲେଉଟି ଆସୁହାର୍‌ତି କି? ସେମ୍‌ନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉଜାଳେ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ସେ ଦାନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହାଇରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯକେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ବୁଜିରିଲାଇ, ଆସ୍‌ତା ଦିନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବିଷୟେ ସେମ୍‌ନ୍ ଜାଣିରିଲାଇ। ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ଚାଡ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାମ୍‌କେ କ୍‌ଉତାର୍ ବେଶି କ୍‌ଷ୍ଟ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେଲାଇ ଆର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ କୁର୍‍ଶକାଟେ ଟାଙ୍ଗାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଜୁଇ ବେଡାଇ ହାଣି ରିଲେକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ତିଆ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ସେ ବେଡାଇ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଯଦି ସେ ବେଡାଇ କାଟାବୁଟା ଆର୍ ର୍‌ନ୍‌ ବାରାଇଦ୍ ତ୍‌ବେ ସେ ବେଡା କାଇ ହେଁ ଲାବ୍‌ନାଇ, ସେ ବେଡା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅବିଶାପ୍ ହାଇଦ୍ ଆର୍ ଜୟେ ସେତାକ୍ ହଡାଇ ଦେଇଦ୍। ଲାଡାର୍ ସାଙ୍ଗମ୍‌ନ୍ ଅମି ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ତା କଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅମାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌କେ ବାଚି ଅଇକ୍‌ରି ଆଚାସ୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅନ୍ଯାଇ ନ୍‌କେରେ, ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗିନେ ଜୁଇ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ଆସୁଲାସ୍ ସେରି ସେ କ୍‌ବେ ହାସ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ। ଅମାର୍ ବେଶି ଇଚା ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶେସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ଦ୍‌ରିରିଆ, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ବ୍‌ଲି ଆଶା ଆଚେ ସେସ୍‌ବୁ ହାଉଆସ୍। ଅମି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲୁ ଯେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଳ୍‌ସ୍ ନଇ, ମ୍‌ତର୍‌ ଅଟୁଆ ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ମ୍ବାଳିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଜାହା ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍‌କେ ହାଉଆ। ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କ୍‌ତାଦିଲା ସେ ତାର୍ କଇଲା କ୍‌ତା ହୁରା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କେ ବ୍‍ଡ୍‍ଲକ୍ ନ୍‌ରିଲା ଲାଗି ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ନାଉଁଏ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ଲା। ସେ କଇଲା, ମୁଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ତକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ତର୍ ବ୍‌ଉଁଶ୍‌କେ ବାଡାଇନ୍ଦ୍। ଅବ୍ରାହାମ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ଜାଗ୍‌ଲା ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ବିଷୟ୍ ହାଇଲା। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ନିଜାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‌ଡ୍ ଲକାର୍ ନାଉଁଏ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଅଉତିରିଲା ମାଡ୍‌ଗଳ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକେ ସେସ୍‌ବୁ ଦେଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ଲା ବିଷୟେ ନିଚୟ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ନାଉଁଏ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ଲା। ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା ନ୍‌କଇ ଆର୍ ସେ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ବାଦ୍‌ଲାମ୍ ନାହାରେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ଅମାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଅମୁକେ ସାସ୍ ଦେଇଦ୍। ଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ଅମାର୍ ଜୀବନେ ଲଙ୍ଗର୍ ହର୍, ଇରି ଅମୁକେ ବ୍‌ର୍‌ସା ଦେଇଦ୍, ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ମନ୍ଦିରାର୍ ପର୍‌ଦା ହ୍‌ଚେକ୍‌ରି ବେଶି ପବିତର୍‌ ଟାଣେ ଜାଇଦ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଲକ୍‌ହର୍ ଯୀଶୁ ଆଗ୍‍ତୁ ସେତିକେ ଗ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଅଇଲାଆଚେ। ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ଶାଲେମାର୍ ର୍‌ଜା ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ ଜାଜକ୍ ରିଲା, ଅବ୍ରାହାମ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚାରିଗଟ୍ ର୍‌ଜାକେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜୁଜ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତିରିଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ତାକେ ବେଟ୍ ହାଇଲା ଆର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ଜୁଜେହ୍‌ଣି ଜିତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷାର୍ ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ଦିଲା। ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ନାଉର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ଅର୍‌ତ ଅଇଲି, “ଦାର୍‌ମିକ୍ ର୍‌ଜା”, ସେ ଶାଲେମାର୍ ର୍‌ଜା ଅଇଲା ଲାଗି ତାର୍ ନାଉଁ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଅର୍‌ତ ଅଇଲି, “ଶାନ୍‌ତି ର୍‌ଜା।” ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ଆଇସି ଉବାସି କି ଦାଦିବାବୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ କି ତାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ବିଷୟେ କାଇରି ହେଁ ଲେକା ନ୍‍ଇଲି ଆଚେ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ହର୍ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା ସେ କ୍‌ଡେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ମାନାଇ, ଆର୍ ଅମାର୍ ଡାକ୍ ହୁଟା ଦାଦିବାବୁ ଅବ୍ରାହାମ୍‌ ଜୁଜ୍‌ତ୍‌ଇ ଜିତିରିଲାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିର୍ ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ତାକେ ଦେଇରିଲା। ଲେବୀ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଜାଜକ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନାର୍‌ ନିୟମ୍ ହର୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ନେତିରିଲାଇ, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଲେବୀୟ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନିଜାର୍ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍ ଅଇରିଲେକ୍ ହେଁ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ଗେନ୍‍ତି ରିଲାଇ। ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ଲେବୀ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍‌ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଗିନେ ଅବ୍ରାହାମ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ହାଇଲା ଆର୍ ତାକ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା। ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦେତା ମାନାଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଉତା ମାନାଇ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ଇରି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା। ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ହାଉତା ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଗଟେଦିନ୍ ମ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‌ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ହାଇଲା ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ, ସେରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲି। କାଇତାକ୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ମଲ୍‌କିସେଦକ୍‌କେ ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ଦିଲାବ୍‌ଳ୍, ଜୁଇ ଲେବୀ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଅବେ ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ହାମ୍‌ଲାଇ, ସେ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ମଲ୍‌କିସେଦକ୍‌କେ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଦ୍ବାରା ସେ ଶଇୟେ ବାଗାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍‌କେ ଦେଇରିଲାଇ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ଲେବୀ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇନ୍‌ରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ବେଟ୍ ହାଉତାବ୍‌ଳ୍ ଲେବୀ ତାର୍ ଦାଦିବାବୁ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ରିଲାଇ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ଲେବୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଜକ୍ କାମ୍ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଦେଇରିଲାଇ। ଯଦି ଲେବୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜାଜକ୍ କାମ୍ ସିଦ୍‌ ରିଲେହ୍‌ଣି, ତ୍‌ବେ ହାରଣ୍ ଜାଜକାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ପାଷ୍ଟର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ମଲ୍‌କିସେଦକ୍ ପାଷ୍ଟେରାର୍ ହର୍‌ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନ୍ଉତି। କାଇତାକ୍ ଜାଜକ୍ ବାଦୁଲ୍‌ଲେକ୍ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହେଁ ବାଦୁଲ୍‌ତି। ଜାର୍ ବିଷୟେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ସେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ, ସେ ବିନ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍ ଅଇରିଲା। ଆର୍ ସେ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକେ କ୍‌ବେ ଜାଜକ୍ ଅଇ ନ୍‌ରିଲାଇ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି ଯୀଶୁ ଯିହୁଦା ବ୍‌ଉଁଶେହ୍‌ଣି ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇରିଲା, ଇ ବ୍‌ଉଁଶାର୍ ଲକ୍ ଜାଜକ୍ ଅଉତି ବ୍‌ଲି ମୋଶା କଇନ୍‌ରିଲା। ଇତିହ୍‌ଣି ସ୍‌ବୁ ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ, ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲିଆଚେ। ସେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ଲକାର୍ ନିୟମ୍ ହର୍‌ ଜାଜକ୍ ଅଇନ୍‌ରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ସେ ନ୍‌ମେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତ୍‌ଇ ଜାଜକ୍ ଅଇ ବାଚା ଅଇରିଲା। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ତୁଇ ମଲ୍‌କିସେଦକାର୍ ହର୍‌ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଜାଜକ୍।” କାଇତାକ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ବିଦିବିଦାନ୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଇ କାମ୍ ନ୍‌ଦିଲାକେ ସେତାକ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଆଚେ। କାଇତାକ୍ ମୋଶା ଦିଲାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ କାଇ ବିଷୟ୍‌କେ ହେଁ ହୁରା କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‌ଲି, ଅବେ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ଦିଲାଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସାସ୍ ହାଇଲୁ ଆଚୁ। ଇରି ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାଜକ୍ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜାଜକ୍ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି କଇରିଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ସେ ତାର୍ ଇଚାକେ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେରେ, ତୁଇ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଜାଜକ୍ ଅଉସି।” ଇତାର୍ ଅର୍ତ ଅମ୍‌ଲି, ଇଶ୍ଵର୍, ଯୀଶୁକେ ଗଟେକ୍ ଦାଇତୁ ଦେଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେଶିବ୍‌ଲ୍ ନିୟମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, ଆଗ୍‌ତୁର୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ହ୍‌କା, ଆରେକ୍‌ ଜାଜକ୍ ଅଇଆତି, କାଇତାକ୍ ସେମନ୍ ତାକାର୍ କାମ୍‌କେ ଲାଗାତାର୍ କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‍ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇ ଜୀବନ୍ ଆଚେ, ଆର୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ଟାଣେ ବିନ୍‌କୁଇ ଲକ୍ ଜାଜକ୍ ଅମ୍‌ନାହାରେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲାଇ, ସେସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସେ ଅବେ ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ତିଆର୍ ଅଇଲାଆଚେ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌କେ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଜୀବନ୍ ଆଚେ। ତ୍‌ବେ ଅମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଅବାବ୍ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍, ସେ ପବିତର୍‌, ନିର୍‌ଦଷି, ଦାଗ୍ ନଇଲା ଲକ୍, ଆର୍ ପାପିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ଗ୍‌ଲାଆଚେ। ସେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ନାଇ, ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ନିଜାର୍ ପାପାର୍ ଲାଗି ଆର୍ ହ୍‌ଚେ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକାର୍ ପାପ୍‌ ଲାଗି ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ବ୍‌ଳି ହୁଜା ନ୍‌କେଲା, ସେ ଗଟେତର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଗିନେ ବଳି ହୁଜାଦିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ନିଜ୍‍କେ ବଳିହୁଜା ହର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଦାନ୍ କ୍‍ଲା। ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍ ବାଚିଅଇରିଲା ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦସ୍ ଆର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ରେଇଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ଦିଲାହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ସେ କ୍‌ଲାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହର୍ ସେ ତାର୍ ଜୁଇ ହଇସିକେ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‍ରି ବାଚ୍‌ଲା, ସେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ସିଦ୍ ଅଇଆଚେ। ଅମି ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ତାର୍ ଅର୍ତ ଅଇଲି, ଅମାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଆଚେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ବ୍‌ଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସିଙ୍ଗାସନେ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ। ସେ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ମନ୍ଦିରେ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲା ସେରି ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାର୍ ଟାଣ୍‌ନଇ ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ତେକ୍ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ବାଚି ଅଇରେତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ହେଁ ସେନ୍‍କ୍‌ରି କାଇରି ହେଁ ହୁଜା ଦେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଯଦି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେରିଲା ହ୍‌ଣି କାଇତାକ୍ କ୍‌ବେ ଜାଜକ୍ ଅମ୍ ନାହାର୍‍ଲା ହ୍‌ଣି, କାଇତାକ୍ ଯିହୁଦି ନିୟମ୍ ହର୍ ହୁଜା କ୍‌ରୁକେ ଜାଜକ୍ ଆତ୍‍ତି। ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇକାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେସ୍‌ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା କାମାର୍ ଚିନାହର୍, ମୋଶାର୍ ସମୟ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମ୍‌ଲି, ମୋଶା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ତମ୍ୱୁ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ କଇଲା, ଦ୍‍କ୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ତକେ ଜୁଇ ପର୍‌କାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଇଦ୍ ବ୍‌ଲି ଦ୍‍କାଇ ଦେଇରିଲେ, ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ତୁଇ ପାର୍‌ତେନା ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‍ର୍‍ସି। ମ୍‌ତର୍ ଯୀଶୁକେ ଅବେ ଜୁଇ ଜାଜକ୍ କାମ୍ ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ ସେରି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଜାଜକ୍ କାମ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‌ଡ୍, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍, ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ନ୍‌ଉଆ ନିୟମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେରି ହେଁ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍, ଇ ନିୟମାର୍ ମ୍‌ଜାଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଯଦି ବୁଲ୍ ନ୍‌ରିଲି ହ୍‌ଣି କାଇତାକ୍ ତ୍‌ବେ ହ୍‌ଚାର୍ ନିୟମ୍ ଆରେକ୍‌ ଲଡାନ୍‌ରିଲି ହ୍‌ଣି। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦସ୍‌କେ ଜାଣାଇ ଦିଲା ଆର୍ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ କ୍‌ମ୍‌ଲା ସମୟ୍ ଆସୁଲି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଆର୍ ଯିହୁଦାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଆ ନିୟମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‌ନ୍‌କେ ମିସର ଦେଶେହ୍‌ଣି ଆତେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ବାଆର୍ କ୍‍ରି ଆନ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଜୁଇ ନିୟମ୍ କ୍‌ରିରିଲେ ଇ ନିୟମ୍ ସେ ନିୟମ୍ ହର୍ ନାଇ। ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜୁଇ ନିୟମ୍ କ୍‌ରିରିଲେ ସେ ନିୟମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାଇ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଦିଲେ। କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ମୁଇ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇ ନିୟମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ମୁଇ ମର୍ ବିଦିବିଦାନ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ତାକାର୍ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ହ୍‌ଟାଇ ଲେକିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ମର୍‌ଲକ୍ ଅଉତି। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସିକ୍ଯା ଦେମ୍‌କେ ନ୍‌ହେଳେ, କି ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁକେ ଜାଣା ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ସାନ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‌ଡ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମକେ ଜାଣିରେତି। ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ବୁ ପାପ୍‌କେ କେମା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାଇ ହେଁ ଅନ୍ଯାୟ୍ କାମ୍‌କେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ନ୍‌କେରି।” ଇଶ୍ଵର୍ ଅବେ ଦିଲାର୍ ନିୟମ୍‌କେ ନ୍‌ଉଆ ନିୟମ୍ ବ୍‌ଲି କଇଲା ଆଚେ, ଆର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଦିଲା ନିୟମ୍‌କେ ସେ ହ୍‌ର୍‌ନା ନିୟମ୍ ବ୍‌ଲି କଇଲା ଆଚେ। ଜୁଇରି ହ୍‌ର୍‌ନା ଅଇଲି ଆର୍ କାମ୍ ନ୍‌ଦେଇ ସେରି ବେଗି ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ନିୟମ୍‌ତ୍‌ଇ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବିଦି ଆର୍ ମାନାଇ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲାର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ତମ୍ୱୁ ବିଷୟେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ। ସେ ହର୍‌କ୍‌ରି ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ତମ୍ୱୁ ଗଟେକ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲି, ସେତିର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ଜାଗାକେ ପବିତର୍‌ ଟାଣ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, ତାର୍ ବିତ୍‌ରେ କୁପି ସ୍‌ଙ୍ଗାଉତା ରୁକା, ଗଟେକ୍ ଟେବୁଲ୍, ଆର୍ ଟେବୁଲ୍ ଉହ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେଇରିଲା ରୁଟି ରିଲି। ପର୍‌ଦା ହ୍‌ଚେ ଜୁଇ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ଜାଗାରିଲି ସେରି ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ତମ୍ୱୁ ରିଲି, ଆର୍ ସନାଇ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ହେଳିରିଲି। ସେ ନିୟମାର୍ ହେଳି ବିତ୍‌ରେ ମାନ୍ନା ରିଲା ଗଟେକ୍ ସନାର୍ କପା ରିଲି, ସେତି ନ୍‌ଉଁଆରି କ୍‌ଉଁଣା ହ୍‌ତାର୍ ବାରାଇ ରିଲାର୍ ହାରଣାର୍ ଡାଙ୍ଗ୍‌ରିଲି, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‍ଣି ଦେଇରିଲା ଦ୍‌ଶ୍‌ଗଟ୍ ଆଦେଶାର୍ ଜଳେକ୍ ଟେଡା ରିଲି। ସେ ହେଳି ଉହ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵର୍ ଟିଆ ଅଇରିଲା ହର୍ ଆର୍ ଡେଣା ରିଲାର୍ ଜଳେକ୍ ଖିରବ୍‌ ଦୂତାର୍ ମୁର୍‌ତି ରିଲି, ସେମ୍‌ନ୍ ପାପ୍ କେମା ଆର୍ ମଇମା ଅଉତା ଟାଣେ ଡେଣା ମେଲିକ୍‌ରି ରିଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ଇ ସ୍‌ବୁକେ ବୁଜାଇକ୍‌ରି କ୍‌ଉତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ସେତି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବିଦିବିଦାନ୍ ରିଲି, ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ତମ୍ୱୁର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ଜାଗାଇ ଜାଇକ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁଜାହୁଜି କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ଆରେକ୍‌ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ଜାଗାଇ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କା ଜାତିରିଲାଇ, ସେତିକେ ସେମ୍‌ନ୍ ବର୍ଷକେ ତରେକ୍ ହ୍‌କା ଜାତିରିଲାଇ, ସେତିକେ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଗିନେ ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ କ୍‌ରିରିଲା ପାପାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ନି ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ହୁଜା କ୍‌ରୁକେ ଜାତିରିଲାଇ। ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟାର୍ ଲାଗି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସ୍‌ବୁ କଇଲି ଆଚେ, ମନ୍ଦିରାର୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ପବିତର୍‌ ତମ୍ୱୁ ରିଲା ହ୍‌ତେକ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ତମ୍ୱୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ନାହାର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଅବାର୍ ସମୟ୍‌କେ ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ଇରି ଗଟେକ୍ ଉଦାହର୍‌ଣ୍ ହର୍ କଇଲା ଆଚେ, ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦେଇରିଲା ଜ୍‌ତୁର୍ ହୁଜା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପ୍‌କେ କେମା କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ସେସ୍‌ବୁ କାତା ହିଉତାର୍ ଲାଗି ଆର୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ଅଉତାର୍ ଗଟେକ୍ ରିତିନିତିର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ରିଲି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ନ୍‌ଉଆ ନିୟମ୍ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍, ଇ ବାହାରାର୍‌ ନିୟମାର୍ ଲଡାରିଲି। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ହାଇଆଚୁ ସେସ୍‌ବୁ ଉହ୍‌ରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହ୍‌କା ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍, ସେ ଜୁଇ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ତମ୍ୱୁ ଲ୍‌ଗେ ସେବା କ୍‌ରୁଲା ସେରି ବ୍‌ଡ୍ ଆର୍ ବେଶିବ୍‌ଲ୍। ସେରି ମାନାଇ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ତମ୍ୱୁ ନଇ, କି ଇରି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ତମ୍ୱୁ ନଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ଟାଣେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ହୁର୍‌ଲା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ହୁଜା କ୍‌ରୁକେ ବାଚି କି ଚେଳିର୍ ବ୍‌ନିକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଜାଇ ନ୍‌ରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ସେ ନିଜାର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ଗ୍‍ଲା ଆର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ସେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‌ରାଇଲା ଆଚେ। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅସୁଚି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବ୍‌ଇଲ୍ କି ଚେଳିର୍ ବ୍‌ନିକେ ଚିଚ୍‌ଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅଉତି ରିଲାଇ। ଯଦି ବ୍‌ଇଲ୍ ଆର୍ ଚେଳି ବ୍‌ନି ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ କ୍‌ରୁଲି, କାଇତାକ୍ ତ୍‌ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ନି ଆରେକ୍‌ ବେଶି ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ନ୍‌କେରେ କି? ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସେ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିର୍‌ଦଷି ହୁଜାହର୍ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଲାଆଚେ। ତାର୍ ବ୍‌ନିର୍ ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ସପାସୁତ୍‌ରା ଅମ୍‌ହାରୁ, ଆର୍ ତାର୍ ବ୍‌ନି ଅମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟକେ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୀବନ୍ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ସେବା କ୍‌ରୁହାରୁ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହ୍‌କା ନ୍‌ଉଆ ନିୟମାର୍ ମ୍‌ଜାଇ ଆରମ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାଚି ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ସେ କ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାଉତି। ଆଗ୍‌ତୁର୍ ନିୟମ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ହେଁ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଲାଗି ହ୍‌କା ସେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି ହାଉତି। ଗଟେକ୍ ବଣ୍ତ ଲେକିରିଲା ମାନାଇ ସେତାକ୍ କାମେ ଲାଗାଉତାର୍ ଗିନେ ସେ ମାନାଇ ମ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲଡା। କାଇତାକ୍ ବଣ୍ତ କ୍‌ରିରିଲା ମାନାଇ ବଚିରେତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ବଣ୍ତ କ୍‌ଲାର୍ ଲାବ୍‌ନାଇ, ତାର୍ ମ୍‌ଲା ଉତ୍‌ତାରେ ସେରି କାମେ ଆସେଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ନିୟମ୍ ହେଁ ବ୍‌ନିସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଲେକା ଅଇରିଲି। ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ମୋଶା, ବିଦିବିଦାନାର୍ ଆଦେଶ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଲା, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ବାଚି ଆର୍ ଚେଳିର୍ ବ୍‌ନି ନ୍ଇକ୍‌ରି ଇସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଲି ଗଟେକ୍ ହ୍‌ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ର୍‌ତାରି ମେଣ୍ଢା ବାଳ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସାଇକ୍‌ରି ସେ ବିଦିବିଦାନ୍‌ ଶାସ୍‌ତରେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ଚିଚ୍‌ଲା। ସେ କଇଲା, ଜୁଇ ନିୟମ୍ ମାନୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ କଇରିଲା ଇ ବ୍‌ନି ହ୍‌କା ସେ ନିୟମ୍‌କେ ସିଲ୍ କ୍‌ରୁଲି। ମୋଶା ସେ ବ୍‌ନିକେ ନ୍ଇକ୍‌ରି ତମ୍ୱୁର୍ ମନ୍ଦିରେ ଆର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ଟାଣେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ଉହ୍‌ରେ ଚିଚ୍‌ଲା। ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବ୍‌ନିସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହ୍‌କା ପବିତର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ ଆର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ବାରା ହ୍‌କା ପାପ୍ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇ ଜିନିଷ୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଜିନିଷ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେସ୍‌ବୁ ବ୍‌ନିସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ପବିତର୍‌ ଅଉତାର୍ ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ବିଷୟାର୍ ଗିନେ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ହୁଜା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜୁଇରି ମାନାଇ ତିଆର୍ ନ୍‌କେଲାଇ ଆତ୍‍ତି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ପବିତର୍‌ ମନ୍ଦିରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗ୍‌ଲାଆଚେ, ସେରି କୁଇ ଜିନିଷ୍‌କେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତିଆର୍ ନ୍‌କେଲାଇ ଆତ୍‍ତି, କାଇତାକ୍ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌କା ଗ୍‌ଲାଆଚେ, ଅବେ ସେ ଅମାର୍ ବାଟିଆ ଅଇକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇଲା ଆଚେ। ଯିହୁଦି ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ବର୍ଷକେ ତରେକ୍ ଜ୍‌ତୁମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁଜା ବ୍‌ନି ନ୍ଇକ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ଟାଣେ ଜାତି, ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ୍‍କେ ନିଜେ ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅମ୍‌କେ ସେତିକେ ଜାଇ ନ୍‌କେରେ। ତ୍‌ବେ ତାକେ ସୁସ୍‌ଟିର୍ ଆରମେହ୍‌ଣି ଗାଦିତର୍ ମ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଡ୍‌ଲି ହ୍‌ଣି, ମ୍‌ତର୍ ସେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ନିଜେ ବଳି ହର୍ ମ୍‌ଲା ଆର୍ ଯୁଗ୍ ଯୁଗ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ପାପାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତରେକ୍ ହ୍‌କା ମ୍‌ର୍‌ତି, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆ ଅଉତି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଗାଦାସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଁ ତରେକ୍ ବଳି ହର୍ ମ୍‌ଲା, ସେ ଆରେକ୍‌ ପାପାର୍ ଲାଗି ମ୍‌ରୁକେ ନାସେ, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରି ତାକେ ଜାଗିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସେଦ୍। ଯିହୁଦି ବିଦିବିଦାନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟାର୍ ଚିନାହର୍ ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଇରି ଆଗେ ଗଟୁକେ ଜାତିରିଲାର୍ ଗଟ୍‌ଣାର୍ ଲାଗି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉତାର୍ ଆଦେଶ୍, ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ର୍ଷ ସେ ଗଟେକ୍ ରକ୍‌ମାର୍ ହୁଜା ସେ କ୍‌ରୁଲାଇ। ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍‌କ୍‌ରି ବଳିହୁଜା କ୍‍ରି ହେଁ ଟିକ୍ ନ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ନିର୍‌ମୁଳ୍ ଅଇଲାଇ ହ୍‌ଣି, କାଇତାକ୍ ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ନିଜ୍‍କେ ପାପି ବ୍‌ଲି ନ୍‌ବାବ୍‌ଲାଇ ହ୍‌ଣି, ଆର୍ ସେ ବଳିହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଇଲିହ୍‌ଣି। ମ୍‌ତର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନଇକ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ର୍ଷ ବଳିହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲାଗି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ତାକାର୍ ପାପ୍ ଆରେକ୍‌ ଏତାଇ ଦେମ୍‌ଲି। କାଇତାକ୍ ବ୍‌ଇଲ୍ ଆର୍ ଚେଳିର୍ ବ୍‌ନି ମାନାଇର୍ ପାପ୍‌କେ କେମା କ୍‌ରୁନାହାରେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଆସ୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କଇରିଲା, “ବଳିହୁଜା ଆର୍ ଦାନ୍‌ଲ୍‌ଗେ ତୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ତୁଇ ମର୍‌ଗିନେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି। ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ବେଦିଲ୍‌ଗେ କାଇ ଜ୍‌ତୁ ବଳିହୁଜା କି କାଇ ହେଁ ବଳିହୁଜା ତୁଇ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରୁଲିସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ କଇଲେ, ହେ ଇଶ୍ଵର୍ ମର୍ ବିଷୟେ ବିଦିବିଦାନ୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମୁଇ ତର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି। ସେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ କଇରିଲା, ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ତୁଇ ବଳିହୁଜା କି ବେଦିଲ୍‌ଗେ ଦାନ୍ ଦିଆସ୍ ବ୍‌ଲି ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍, ସେ ସ୍‌ବୁ ତର୍‌ତ୍‌ଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ନାଇ। ଇସ୍‌ବୁ ବଳିହୁଜା ବିଦିବିଦାନ୍ ହର୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲେକ୍ ହେଁ ସେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କଇରିଲା। ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ କଇରିଲା, ହେ ଇଶ୍ଵର୍ ମୁଇ ତର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ତିଆର୍ ଅଇଲେଆଚି।” ଇଶ୍ଵର୍ ଇସ୍‌ବୁ ବଳିହୁଜା ମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରେ, ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତରେକ୍ ଆର୍ ସବୁ ଦିନାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ଲା, ତାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳି ଆଚୁ। ଯିହୁଦି ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ତାକାର୍ କାମ୍‌କେ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ସେ ଗଟେକ୍ ର୍‌କମାର୍ ବଳିହୁଜା ତରେକ୍‌ ତରେକ୍ ଦେତିରିଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ବଳିହୁଜା କ୍‌ଲାର୍ ଲାଗି କ୍‌ବେ ହେଁ ପାପ୍ କେମା ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପାପ୍‌କେ କେମା କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ତରେକ୍ ହ୍‌କା ବଳି ହର୍ ମ୍‌ଲାଆଚେ ଆର୍ ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ସେ ଜାଇକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତା ବାଟିଆ ବ୍‌ସ୍‌ଲା ଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ନ୍‌ସେଙ୍ଗାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ସେତି ରେଇ ଜାଗ୍‌ଲା ଆଚେ। ଜ୍‌କେତ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି କେମା ହାଇ ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବଳି ହର୍ ମ୍‌ଲା ଲାଗି ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଟିକ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହେଁ ତାର୍ ବିଷୟେ କଇଲି ଆଚେ, “ମାପ୍‌ରୁ କ୍‌ମ୍‌ଲା ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନିୟମ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ମୁଇ ମର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ହଟାଇ ଲେକି ଦେଇନ୍ଦ୍।” ସେ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ମ୍‌ଲା, “ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ ଆର୍ ଅନ୍ୟାୟ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ନ୍‌କେରି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଯଦି କେମା ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ତ୍‌ବେ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ଆରେକ୍‌ ବଳିହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ହେ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ବ୍‌ନିର୍ ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ମନ୍ଦିର୍ ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସ୍‌ବୁ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲୁ ଆଚୁ। ଯୀଶୁ ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ମ୍‌ରାଇଲା ଆର୍ ଜୁଇ ପର୍‌ଦା ସେ ପବିତର୍‌ ଟାଣେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସେତାକ୍ ଉଟାଇଦିଲା ଆର୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଆ ଜୀବନ୍ ଦେତା ବାଟ୍ ଉଗାଳି ଦିଲା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍‌ ଅବେ ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜାଜକ୍ ଯୀଶୁର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦିଲାଆଚେ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ହୁର୍‌ଦୟେ ଆର୍ ଅଟୁଆ ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁମା, କାଇତାକ୍ ଅବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ପାପେହ୍‌ଣି ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅଇଲୁଆଚୁ, ଆର୍ ଅମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ଦଇ ଅଇଲିଆଚେ। ଜୁଇ ବ୍‌ର୍‌ସା ଆଚେବ୍‌ଲି ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ସେ ବ୍‌ର୍‌ସାଇ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେରି ହାମ୍‌କେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ରୁହାରୁନ୍ଦ୍‌। ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରୁମା, କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ତ୍‌ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଲାଡ୍‌କେ ଦ୍‌କାମ୍ ହାରୁ। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଆସୁକ୍ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରୁଲାଇ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନ୍‌କେରୁ, ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲି ବ୍‌ଲି ଜାଣିକ୍‌ରି ଅମାର୍ ଅମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସାସ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାନ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଯଦି ଜାଣି ଶୁଣିକ୍‌ରି ହେଁ ପାପେ ମାତି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍, ତ୍‌ବେ ଅମାର୍ ଗିନେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ବଳିହୁଜା କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳୁ ନାହାରୁ। ଯଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣି ଜାଣି ପାପ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ତାର୍ ବିରୁଦେ ପାପ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଶ୍‌ତ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସେ ଜୁଇ ବେଶି ଜୟ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ ସେ ଜୟସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ହଡୁକେ ଅଇଦ୍। ଯଦି କେ ମୋଶାର୍ ବିଦିବିଦାନ୍ ନ୍‌ମାନେ ଆର୍ ଦୁଇ କି ତିନିଲକ୍ ତାକେ ଦସି ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି ତ୍‌ବେ ତାକେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେତାର୍ ବିଦିରିଲି। ମ୍‌ତର୍ ଯଦି କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିକେ ନ୍‌ମାନେ, ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇ ନ୍‌ଉଆ ନିୟମାର୍ ବ୍‌ନି ପାପ୍ କେମା କ୍‍ରୁହାରେ ତାକେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ହେଁ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଇଦ୍। ଅମି ଜାଣୁଲୁ ଇଶ୍ଵର୍ କଇଲା ଆଚେ, ମୁଇ ବାଦ୍‌ଲା ନେଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ମୁଇ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍, ସେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା ଆଚେ, ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଜୀବନେ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ମୁଏ ଟିଆ ଅଉତାର୍ କ୍‌ଡେକ୍ ବ୍‍ୟଂକାର୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଆଗ୍‌ତୁର୍ କ୍‌ତାକେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉଜାଳ୍ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଆଇଲା ହ୍‌ଚେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନାନା ର୍‌କମାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗ୍‌ଲାସ୍ ମ୍‌ତର୍ ଆରି ନ୍‌କେଲାସ୍। କ୍‌ବେ କ୍‌ବେ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ମୁଏ ଲିନ୍ଦା ହାଇଲା ଆଚାସ୍ ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ବଗି ଆଚାସ୍, ଆର୍ କ୍‌ବେ କ୍‌ବେ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ତ୍‌ଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜେଇଲେ ରିଲା ବନ୍ଦିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ଜାଣିଆଚାସ୍, ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‌ବୁକେ ଚାଡାଇ ନିଲାଇ ତ୍‌ବେ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇକ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ରିଲାସ୍। କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ଯେ ଗାଦି ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଆଚେ ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ରିଲାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସାସ୍‌କେ ଚାଡାନାଇ କାଇତାକ୍ ସ୍‌ତ୍ ସାସ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌କା ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ଇନାମ୍ ମିଳେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ହୁରାକ୍‌ରା ଆର୍ ସେ ଜୁଇରି ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ସେରି ହାମ୍‌କେ ଜାଗିରିଆ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଅଳକ୍ ସମୟ୍ ଜାଗା ଜୁଇମାନାଇ ଆସ୍‌ତାର୍ ଆଚେ ସେ ଆସେଦ୍ ବେଳ୍ ନ୍‌କେରେ। ମର୍ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ତାକାର୍ ଜୀବନେ ବଚାଉତି, ମ୍‌ତର୍ ଯଦି କେ ତାକାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ଉଣା କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‌ବେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା ନାଇ।” ମ୍‌ତର୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ଉଣାକ୍‌ରି ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା ଲକ୍ ଅମିନଇ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅଟୁଆ ବିଶ୍‍ବାସି ଆର୍ ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଲାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍। ଅମି ଜୁଇତାକ୍ ନ୍‌ଦେକୁଲୁ ସେତାକ୍ ହାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ଅଟୁଆ ଅଇ ରେତାର୍‌ ହ୍‌କା ବିଶ୍ବାସ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି। ଆଗାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରିରିଲାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ତ୍‌ଇ ହୁର୍‌ତିବି ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଲି, ନ୍‌ଦେକ୍‌ଲା ଜିନିଷ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦ୍‌କ୍‌ଲାର୍ ଜିନିଷ୍ ସ୍‌ବୁ ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଲି, ଇରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଜାଣୁଲୁ। ବିଶ୍ବାସାର୍ ଲାଗି ହେବଲ୍ କଇନାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‍ଲ୍ ବେଟିଦାନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦେଇରିଲା, ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ସେ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳ୍‌ଲା, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜେ ତାର୍ ବେଟିଦାନ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ହେବଲ୍ ମ୍‌ରି ରିଲେକ୍ ହେଁ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଜୀବନ୍ ଆଚେ। ବିଶ୍ବାସାର୍ ଲାଗି ହନୋକ ନ୍‌ମେରି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‌ଲାଆଚେ, ତାକେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନେଇରିଲା ଆରେକ୍‌ କେ ହେଁ ତାକେ ଦ୍‌କୁ ନାହାର୍‍ଲାଇ। ଲେକାଆଚେ ହନକ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲା ଆଗ୍‍ତୁ ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରିରିଲା। ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍ କେ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁନାହାରେ, ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସୁଲା ଇଶ୍ଵର୍ ଆଚେବ୍‌ଲି ସେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଯେ ତାକେ କଜ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଅବାବ୍‌କେ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍ ସେରି ହେଁ ସେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ନୋହ ନ୍‍ଦେକ୍‍ତା ଗଟଣାର୍ ବିଷୟେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣିରିଲା, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନିକ୍‌ରି ଗଟେକ୍ ଜାଜ୍ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସେତି ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇରିଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ନୋହ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଚାଡି ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଇନାମ୍ ହାଇଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ଜୁଇ ଦେଶ୍ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସେ ଦେଶେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାକେ କୁଦ୍‍ଲା, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ମାନିରିଲା, ସେ କ୍‌ଇ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ସେରି ନ୍‍ଜାଣିକ୍‍ରି ହେଁ ନିଜାର୍ ଦେଶ୍‌କେ ଚାଡି ବାର୍ ଅଇଲା। ସେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଦେଶେ ବିଦେଶିହର୍ ବାଷା କ୍‍ଲା। ସେ ତମ୍ୱୁ କୁଡିଆ ଲ୍‌ଗେ ବାସାକ୍‌ଲା, ତାର୍‌ହର୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ ଆର୍ ଯାକୁବ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବାଷା କ୍‌ଲାଇ। ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦିନାର୍ ସ୍‌ହରାର୍ କୁନାଦି ଇଶ୍ଵର୍ ଇଚାକ୍‌ରି ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଅବ୍ରାହାମ୍ ସେ ଦେଶ୍‌କେ ଜାଗିକ୍‌ରି ରିଲା। ଯଦି ସାରା ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ରୁକେ ନାହାର୍‌ତି ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ବିଶ୍ବାସାର୍ ଲାଗି ତାର୍ ବୟିସ୍‌ ଜିଣିରିଲେକ୍ ହେଁ ଉବାସି ଶ୍‍କ୍‍ତି‌ ହାଇ ହାର୍‌ଲା, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ହୁରା କ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ରିଲା। ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବୟିସ୍ ଜିଣିରିଲି ଆର୍ ହିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆଶା ନ୍‌ରିଲି, ତ୍‌ବେ ହେଁ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆକାଶାର୍ ତାରାହର୍ ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦାର୍ ବାଲିହର୍ ହିଲାଜିଲା ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଇସ୍‌ବୁ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ରିଲାଇ ଆର୍ ମ୍‌ଲାଇ, ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ରିରିଲା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ସ୍‌ବୁ ସେମ୍‌ନ୍ ନାହାଇଲେକ୍ ହେଁ ଦୁରିକେ ରେଇକ୍‌ରି ସେତାକ୍ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ଗଟେକ୍ ବିଦେଶି ଆର୍ ଅଳ୍‌କ୍ ଦିନ୍ ରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲାଇ। ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ନିଜାର୍ ଗାମ୍ କଜୁଲାଇ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି। ସେମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ ଦେଶ୍ ଚାଡି ଆସିରିଲାଇ ସେ ଦେଶ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେକ୍‌ ମ୍‌ନେ ନ୍‌ହେକାଇଲାଇ, ଯଦି ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇଲାଇ ହ୍‌ଣି କାଇତାକ୍ ତ୍‌ବେ ସେ ଦେଶେ ଲେଉଟି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବାଟ୍ ହାଇଲାଇ ହ୍‌ଣି। ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ବେଶିବ୍‌ଲ୍ ମାଟିରିଲା ଦେଶେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାଇ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ନିଜାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ଲାଜ୍ ଅଇ ନ୍‌ରିଲାଇ, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ହର୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ଲା ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅବ୍ରାହାମ୍ ନିଜାର୍ ହଇସି ଇସ୍‍ହାକ୍‌କେ ଦେମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ହ୍‌କା ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ତ୍‌ବେ ହେଁ ସେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ହଇସିକେ ବଳିହୁଜା ଦେମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ କଇରିଲା, “ମୁଇ ଜୁଇ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲେଆଚି ତର୍ ବ୍‌ଉଁଶ୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ସେରି ଇସ୍‍ହାକାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହ୍‌କା ବାଡେଦ୍।” ଇଶ୍ଵର୍ ଯେ ଇସ୍‍ହାକ୍‌କେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାଚାଇଦ୍ ଇରି ଅବ୍ରାହାମ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଅବ୍ରାହାମ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍‌କେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଲେଉଟିକ୍‍ରି ହାଇଲା ଆଚେ। ଇସ୍‍ହାକ୍ ନିଜାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଯାକୁବ ଆର୍ ଏଷୌର୍ ଆଗେ ଗଟୁକେ ଜାତିରିଲାର୍ ବିଷୟେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା। ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଯାକୁବ ହେଁ ଯୋଷେପାର୍ ଜଳେକ୍ ହଇସିକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ଲା, ସେ ତାର୍ ଇଣ୍ତତା ଡାଙ୍ଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ଲାଦିଅଇ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ରିରିଲା। ଯୋଷେପ୍ ମ୍‌ଲା ଆଗ୍‍ତୁ ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଗଷ୍ଟି ମିସର ଦେଶେହ୍‌ଣି ବାରାଇ ଜାତାର୍ ବାବବାଣି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଗଷ୍ଟିକେ କଇରିଲା। ଆର୍ ତାର୍ ମତକେ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ନେତି ସେତାକ୍ ହେଁ ସେ କଇରିଲା। ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ମୋଶାର୍ ଆଇସି ଉବାସି ମୋଶାକେ ତିନିମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ, ହିଲାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ଦ୍‌କିକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍ ର୍‌ଜାକେ ହେଁ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାଇ କି ନ୍‌ଡିର୍‌ଲାଇ। ମୋଶା ବାଡ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ନିଜ୍‍କେ ଫାରୋ ର୍‌ଜାର୍ ଜିସିର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ନ୍‌ଚ୍‌ଲାଇ। ପାପେ ମାତିକ୍‌ରି ଜୀବନ୍ ବିତାଉତା ବାଦୁଲେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସିକ୍‌ରି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲା। ସେ ମିସର ଦେଶାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ହାମ୍‌କେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ଲା, କାଇତାକ୍ ଆଗ୍‌କେ ରିଲା ଇନାମାର୍ ଗିନେ ତାକେ ଇଚାରିଲି। ମୋଶା ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ର୍‌ଜାର୍ ରିସାକେ ହେଁ ଡିରିନ୍‌ରିଲା ଆର୍ ମିସର ଦେଶେହ୍‌ଣି ହ୍‌ଳାଇରିଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ନ୍‍ଦେକ୍‍ତା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‍କ୍‍ତିରିଲା ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତିରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଲେଉଟି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲା। ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ସେ ନିସ୍ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍ ଆରମ୍ କ୍‌ରିରିଲା, ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ହଇସି ମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ମାରେ ସେତାର୍‍ଗିନେ ବାଟ୍‍ଗଳି ଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ନିର୍ ଚିନା ଲାଗାମ୍‌କେ ସେ ଆଦେଶ୍ ଦେଇରିଲା। ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସୁକ୍‌ଲା ହ୍‌ଦାଇ ଇଣ୍ତଲା ହର୍ ସୁଫ୍ ନାଉର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁରେ ଇଣ୍ତି ଜାଇରିଲାଇ, ମିସର ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ ସେ ବାଟେ ଇଣ୍ତି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରି ସ୍‌ମ୍‌ଦେ ବୁଡି ମ୍‌ଲାଇ। ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯୀରିହୋ ସ୍‌ହରେ ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ସାତ୍‌ଦିନ୍ ବୁଲ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସେତିର୍ କ୍‌ତି ବ୍‌ସୁଲ୍‌ଲି। ରାହାବ୍ ନାଉର୍ ଗଟେକ୍ ବେବିଚାରିଣି ତାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଇସ୍ରାଏଲାର୍‌ କ୍‌ବର୍ ନେମ୍‍କେ ଆସିରିଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାନ୍‌ତିରେ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲି, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦୁଷ୍ଟ ଲକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ରିଲି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେ ଟକି ଉଦାର୍‌ ହାଇଲି। ମୁଇ ଆରେକ୍‌ କ୍‌ତି ଲକାର୍ କ୍‌ତା କଇନ୍ଦ୍? ଗିଦିୟନ୍, ବାରାକ୍‌, ଶାମ୍‌ସନ୍, ଯିପ୍ତହ, ଦାଉଦ୍, ସାମୁଏଲ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବିଷୟେ ଯଦି ମୁଇ କଇନ୍ଦ୍ ତ୍‌ବେ ସ୍‌ମୟ୍ ନଇ। ବିଶ୍ବାସ୍ ତ୍‌ଇ ଏମ୍‌ନ୍ ଜୁଜ୍ କ୍‍ରି ଗାଦାସ୍‌ବୁ ଦେଶ୍ ଜିତିରିଲାଇ, ଏମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ହର୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସେ ଦେମ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁ ହାଇଲାଇ, ସିଂହୋ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଉ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୟେ ହ୍‌ଣି ଆର୍ କ୍‌ଣ୍ତାତ୍‌ଇ ହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା, ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଉଣାରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଏମ୍‌ନ୍ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ଅଇଲାଇ, ଜୁଜ୍ କ୍‍ରି ବିଦେଶି ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରାଇଲାଇ। ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ମାଇଜି ଟକିମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଲେଉଟି ହାଇଲାଇ। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ଜୀବନ୍ ହାମ୍‌ନ୍ଦେ ବ୍‌ଲି ମୁକୁଳ୍‌ତା ଜୀବନ୍‍କେ ନ୍‌ଚ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ମ୍‌ଲାଇ। କ୍‌ତିଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ଲା ଅଇଲାଇ, କର୍‌ଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାଡ୍ କାଇଲାଇ ଆର୍ ସିକ୍‌ଳି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବାନ୍ଦିଅଇକ୍‌ରି ଜେଇଲେ ରିଲାଇ। କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଟେଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାର୍‌ଲାଇ, କର୍‌ତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଦୁଇ ଗ୍‌ର୍‌ଣ୍ତା କ୍‌ଲାଇ, କ୍‍ଣ୍ତାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲାଇ, କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମେଣ୍ଢା ଚେଳିର୍ ଚାମ୍‍ଳା ହିନ୍ଦିକ୍‍ରି ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକାର୍ ହର୍ ଇହାକ୍ ସେହାକ୍ ବୁଲ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଆର୍‌ଲା ଅଇଲାଇ। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜାଗା ନ୍‌ରିଲି, ସେମ୍‌ନ୍ ବାର୍‌ବୁଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ବ୍‍ଟାଇ ଟାଣେ, ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ, ହାରେ ଆର୍ କାଲ୍ ଟାଣ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବାସା କ୍‌ଲାଇ। ଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଲାଗି ଅତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ନାଉଁ କାମାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‌ତର୍‌ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ବିଷୟ୍‌ ହାମ୍ ନାହାର୍‍ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଯଜ୍‌ନା କ୍‌ରିରିଲା, ସେରି ଅଇଲି ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ମିସିକ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଅମ୍‌ନ୍ଦେ ବ୍‌ଲି। କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସାକି ଦେମ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଗାଦାଲକ୍ ମ୍‌ନ୍ଦା ଅଇ ଅମାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ରୁଣ୍ତଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଶା ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଅମାର୍ ବାଟେ ବାଦା ଦେମ୍‌ଲି ଆର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ପାପ୍ ଅମୁକେ ଜିକି ନେମ୍‌ଲି ସେ ସ୍‌ବୁକେ ଚାଡିକ୍‌ରି ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ଅମାର୍ ଦ୍‌ବୁଳ୍‌ତା ବାଟେ ହ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଜାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅମାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ଆଚେ ସେ ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ହ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍ଦ୍। ସେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ରୁକେ ଡିରିନ୍‌ରିଲା ଆର୍ ସେ ତାର୍ କାମ୍‌କେ ହୁରାକ୍‌ଲା, ଆଗେ ହାମ୍‌କେ ରିଲା ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ଲାଗି ସେ କୁର୍‍ଶକାଟେ ମ୍‌ଲାର୍ ଅପମାନ୍‌କେ ଗୁର୍‌ନା ନ୍‌କେଲା। ଅବେ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସିଂହାସନେ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାବିଦ୍‌କା ସେ କ୍‍ତେକ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗି ଆଚେ, ସେ ପାପି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ପାପି ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ଲା ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଡିରିକ୍‍ରି ବିଶ୍ବାସ୍‌କେ ଚାଡାନାଇ। କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ପାପାର୍ ବିରୁଦେ ମ୍‌ର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍‌ ବ୍‌ନି ଦ୍‌ଇ ଯୁଜ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହଇସି ହର୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଇ ସାହାସାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣାମ୍‌ଲା ସେରି କାଇରି ହାସୁର୍‌ଲାସ୍ କି? “ହେଁ ମର୍ ହୋ, ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ନ୍ ଉଣା କ୍‍ରାନାଇ, ସେ ତୁମୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦିଲାବ୍‌ଳ୍ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଶୁଣା। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା ତାକେ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଜାକେ ସେ ହଇସି କ୍‌ଲାଆଚେ ତାକେ ସେ ଶାସ୍‌ତି ହେଁ ଦ୍‌ଇଦ୍।” ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟକେ ଉବାସିର୍ ଶାସନ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣା ହ୍‌ଳେଦ୍। ଯେ ଉବାସିର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ନ୍‌ହାଇଲା ଆଚେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହଇସିକେ ଆଚେ? ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଉବାଦି ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ହଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ତୁମୁକେ ଶାସନ୍ ନ୍‌କେରେ ତ୍‌ବେ ତୁମି ତାର୍ ହଇସି ନଇ, ତୁମି ଉବ୍‌କା ହିଲାହର୍। ଅମାର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଉବାସିମ୍‌ନ୍ ଅମୁକେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦିଲେକ୍ ହେଁ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାନୁଲୁ, ତ୍‌ବେ ଅମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଉବାସିର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତକେ ବଗିକ୍‌ରି ହେଁ ତାକେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ମାନ୍‌ତାର୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ନଇକି? କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଉବାସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍ ସେରି ସେମ୍‌ନ୍ ଅଳକ୍ ସମୟାର୍ ଗିନେ ଅମୁକ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତାର୍ ପବିତର୍‌ ତ୍‌ଇ ବାଡୁ ହାରୁନ୍ଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଅମାର୍ ବ୍‌ଲାର୍ ଗିନେ ସେ ଅମୁକେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁଲା। ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତାବ୍‌ଳ୍ ଅମୁକେ ଦୁକ୍ ଲାଗେଦ୍ କ୍‌ବେ ହେଁ ବ୍‍ଲ୍ ନ୍‌ଲାଗେ, ମତର୍ ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‍ରି ହେଁ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳି ରେମ୍‌ଲାଇ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଜୀବନାର୍ ଶାନ୍‌ତିର୍ ଇନାମ୍ ହାଉତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମାର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଆତ୍‌କେ ଉହ୍‌ରେ ଉଟାଉଁଆ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ମାଣ୍ତିକେ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ କ୍‍ରା। ଆରେକ୍‌ ସିଦାବାଟେ ଇଣ୍ତା ତ୍‌ବେ ଚଟା ଗଡ୍ କାଇ ନଇକ୍‌ରି ବ୍‍ଲ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଶାନ୍‌ତିତ୍‌ଇ ରେମ୍‌କେ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେଲେକ୍ କେ ହେଁ ମାପ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରେ। ଜାଗ୍‌ରତ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ତୁମିମ୍‍ନ୍ କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିକେ ଜ୍‌ହାନାଇ। ହିତା ଗ୍‌ଚ୍‌ହର୍ ଅଉଆନାଇ କାଇତାକ୍ ହିତା ବୁନ୍ଦ୍ ବାଡ୍‌ଲେକ୍ ତାର୍ ବିଷ୍‌ଲାଗି ବେଶି ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ଏଷୌର୍ ଅଦର୍‌ମ କାମ୍ କି ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ କାଇତାକ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ବେଡାର୍ କାଦିର୍ ଲାଗି ବ୍‌ଡ୍ ବାଇସିର୍ ଅଦିକାର୍‌କେ ବିକି ଦିଲା। ହ୍‌ଚେ ସେ ଉବାସିର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ଲା ମ୍‌ତର୍ ହାମ୍ ନ୍‌ହାର୍‍ଲା, ସେ ବେଶି କାନ୍ଦିକ୍‌ରି ହେଁ ତାର୍ ଉବାସିର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌‌କେ ଆଣୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲା। ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସିୟୋନ୍ ନାଉଁର୍ ଡ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ରେ ଲାଗ୍‌ତିରିଲା ଜୟ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍, ବେଶି ଅନ୍ଦାର୍ ତ୍‌ଇ, ହ୍‌ବନ୍ ତ୍‌ଇ, ମରି ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ଟଣ୍ତାର୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ତୁମି ଆସି ନ୍‌କେରାସ୍। ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଶୁଣିକ୍‌ରି ଆରେକ୍‌ କ୍‌ବେ ନ୍‌ଶୁଣୁକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଯଦି ଗଟେକ୍ ପଶୁ ହେଁ ସେ ଡଙ୍ଗୁର୍‍କେ ଚୁଇଲେକ୍ ତାକେ ଟେଡା ହ୍‌କାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇରିଲାଇ, ଇରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ଆଦେଶ୍। ସେ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ସେମ୍‌ନ୍ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍କ୍‍ଲାଇ ସେରି ବ୍‍ୟଂକାର୍ ରିଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୋଶା ନିଜେ କଇଲା ମୁଇ “ଡିରିକ୍‍ରି ତ୍‌ର୍ ତ୍‌ରୁଲେ।” ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସିୟୋନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ଆସିଆଚାସ୍ ଇରି ଜୀବନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ହର୍ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ଯିରୁଶାଲମ୍‌, ଜୁଇତି କି ହ୍‌ଜାର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବାସା କ୍‌ରୁଲାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ହ୍‌ର୍‌ତୁର୍ ହଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନାଉଁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଲେକା ଅଇଲିଆଚେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କିଆଲି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ବ୍‌କେ ଆସିଆଚାସ୍। ଗୁଳା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବିଚାର୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିଲ୍‌ଗେ, ଆର୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚିଡ୍‌ତେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି ସେସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆସିଆଚାସ୍। ନ୍‌ଉଁଆ ନିୟମାର୍ ମ୍‌ଜାଇ ଆରମ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆର୍ ହେବଲାର୍‌ ବ୍‌ନି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେଶି ଅଦିକ୍ ବିଷୟ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଚିଚ୍‌ଲା ବ୍‌ନିଲ୍‌ଗେ ଆସିଆଚାସ୍। ଜାଗ୍‌ରତ୍ ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ଏଲା କ୍‍ରାନାଇ, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରିରିଲା ମାନାଇକେ ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ କେ ହେଁ ଉଦାର୍‌ ନ୍‌ହାଇଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ର୍‌ଇକ୍‌ରି କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲା ତାର୍ କ୍‌ତାକେ ନ୍‌ଶୁନ୍‌ଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବଚୁ ହାରୁ କି? ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ କ୍‌ଟ୍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ଚୁଲ୍‌ବୁଲାଉତି ରିଲି, ଅବେ ସେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାଆଚେ ଯେ, ମୁଇ ଆରେକ୍‌ ହୁର୍‌ତିବିକେ ହ୍‌କା ନାଇ ମ୍‌ତର୍ ଆକାଶ୍‍କେ ହେଁ ଚୁଲ୍‌ବୁଲାଇନ୍ଦ୍। ଇତିହ୍‌ଣି ଜାଣା ହ୍‌ଳୁଲି ଯେ ସେ ଆରେକ୍‌ ଜୁଇରି କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‍ମ୍‍ଲା ସେରି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଆରମେହ୍‌ଣି ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ଚୁଲ୍‌ବୁଲାଇଦ୍। ଜ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ଚୁଲ୍‌ବୁଲାଇ ନ୍‌କେରେ ସେସ୍‌ବୁ ଅଟୁଆ ଅଇକ୍‌ରି ର୍‌ଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅମା କାଇତାକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌ଉତା ଗଟେକ୍ ରାଇଜ୍‌ ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେମା, ମାନ୍‌ତି କ୍‍ରୁମା, ଆର୍ ଡିରିକ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାହର୍ ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‍ରୁମା। କାଇତାକ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହଡାଉତା ଜୟ୍‌ହର୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉତି ରିଆ, ଆର୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‍ରେ ଆସ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାମ୍‌କେ ହିମ୍‌କେ ଦିଆସ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍‍କ୍‍ରି କେ କେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହେଁ ସେବା କ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଜ୍‌ଇଲେ ରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ଇଲେ ଆଚୁ ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା, ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ବଗୁଲୁ ବ୍‌ଲି ବାବିକ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବିବାକେ ସନ୍‌ମାନ୍‌ ଦେଅଉତ୍, ଦୁଇ ବୁଡା ବୁଡି ତାକାର୍ ତାକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଟକାଟକି ନ୍‌ଉଅତ୍ କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଦାରିୟା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି କାମାମ୍‌କେ ଲାଳ୍‌ସା ଅଉଆନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜ୍‌ତେକ୍ ଆଚେ ସ୍‌ତେକ୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇକ୍‌ରି ରିଆ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ କଇଲା ଆଚେ, “ମୁଇ ତୁମୁକେ ନ୍‌ଚାଡି, ନାଇ କ୍‌ବେ ତୁମୁକେ ନ୍‌ଚାଡି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସାହାସାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‌ମ୍ ହାରୁନ୍ଦ୍, “ମାପ୍‌ରୁ ଅମାର୍ ସାହା ବରଷା ମୁଇ ନ୍‌ଡିରି, କେ ହେଁ ମର୍ କାଇରି କ୍‌ରୁନାହାରେ।” ଜୁଇସ୍‌ବୁ ନେତାମ୍‍ନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁବ୍‍କ୍‍ବର୍ ଶୁଣାଇ ରିଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଏତାଉଆ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜୀବନ୍ ଆର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ରିଲି ସେରି ଏତାଇ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ହର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଜୀବନେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରା। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କାଲି, ଆଜି, ଆର୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ସ୍‌ମାନ୍। ନାନା ର୍‌କମାର୍ ବାମ୍‌ଳାଉତା ସିକ୍ଯା ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସ୍‌ତ୍ ବାଟେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ନ୍‌କେରତ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ଲାଲାଗି ହୁର୍‌ଦୟାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଗିନେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ମିଳ୍‌ତାର୍ ବ୍‍ଲ୍, ମ୍‌ତର୍ କାଦି କାତାର୍ ଆର୍ ଡୁକ୍‍ତାର୍ ରିତିନିତିକେ ମାନ୍‌ଲେକ୍ ସେରି ହାମ୍‌ନାହାରେ। ଇସ୍‌ବୁ ବାହାରାର୍ ରିତିନିତି ମାନ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେତିହ୍‍ଣି କାଇ ହେଁ ଉପ୍‍କାର୍ ନ୍‌ହାଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ତମ୍ୱୁ ଲ୍‌ଗେ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାର୍ ଯିହୁଦି ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିରିଲା ଦାନ୍‌କେ କାତାର୍ ଅଦିକାର୍ ନାଇ। ଯିହୁଦି ଜାଜକ୍‍‍ମ୍‌ନ୍ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଜ୍‌ତୁର୍ ବ୍‌ନିକେ ପାପ୍ କେମା ଅଉତାର୍ ଗିନେ ମନ୍ଦିରାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ଟାଣେ ଦ୍‍ରି ନେତିରିଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଜ୍‌ତୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ତମ୍ୱୁ ବାହାରେ ହଡାଉତି ରିଲାଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଯୀଶୁ ହେଁ ନିଜାର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ବାରା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ହର୍ ବାହାରେ ମ୍‌ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଆଶା ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ହର୍ ବାହାରେ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁମା ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଲିନ୍ଦା ତାଳ୍‌ନା ଆର୍ ଦୁକ୍ ବଗ୍ କ୍‍ରୁମା। କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ଗିନେ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ରେତା ସ୍‌ହର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ସ୍‌ହର୍ ଆଗେ ତିଆର୍ ଅଇଦ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜାଗ୍‌ଲୁ ଆଚୁ। ଅବେ ଆଶା, ଯୀଶୁ ମ୍‌ଜାଇ ଅଇଲା ଲାଗି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦାର୍ ହୁଜା ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍, ଯେ ଯୀଶୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି ହୁଟାଇକ୍‌ରି କଇଦ୍ ସେ ହ୍‌କା ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହୁଜା କ୍‍ରେଦ୍। ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଉପ୍‍କାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ କ୍‌ବେ ହାସ୍‌ରା ନାଇ କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କାମ୍ ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦାର୍ ହୁଜା ଦେତାହର୍। ତୁମାର୍ ନେତାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତାକେ ମାନା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ କାମ୍‌କ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଜାଗୁଆଳି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଅଇ ତୁମାର୍ ଆତ୍ମାକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଜାଗ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ତାକାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ମ୍‌ତର୍ ଯଦି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ନ୍‌କେରାସ୍ ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନ୍‌ଦୁକ୍ ଅଇକ୍‌ରି ତାକାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ତ୍‌ବେ ସେରି ତୁମାର୍ ଗିନେ ବ୍‌ଲ୍‌ନଇ। ଅମାର୍ ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, କାଇତାକ୍ ଅମାର୍ ମ୍‌ନ୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ଆଚେ ଇରି ଅମି ନିଜ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣୁଲୁ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ତ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲୁ। ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ମକେ ବେଗି ହ୍‌ଟାନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ମର୍‌ଗିନେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଇରି ମୁଇ ତୁମୁକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ। ଯେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ମେଣ୍ଢାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗି ଦ୍‌ଇଦ୍ ସେ ହ୍‌କା “ବ୍‌ଡ୍ ମେଣ୍ଢାଗ୍‍ଉଳିଆ”। ଅମାର୍, ସେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ଉଟାଇଲା ଆଚେ। ସେ ଯୀଶୁର୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ଲା ବ୍‌ନିୟେ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ନିୟମ୍ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ। ଶାନ୍‌ତିଦେତା ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ଇଚାକେ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ତୁମୁକ୍ ଲଡାରିଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଦାନ୍‌କ୍‌ର, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗିନେ ଅମାର୍ ଜୀବନେ ତାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତାର୍ କାମ୍ ହୁରାକ୍‌ର, ଯୁଗ୍ ଯୁଗ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ମୁଇ ତୁମୁକେ କାନିକ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ଲେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମର୍ ବାକ୍ଯକେ ସ୍‌ମ୍ବାଳିକ୍‌ରି ହଡା, ଇବାକ୍ଯ ସ୍‌ବୁ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ କ୍‌ରୁକେ ଲେକିଆଚି, ଆର୍ ଇଚିଟି ବେଶି ଡେଙ୍ଗ୍‌କ୍‌ରି ଲେକି ନ୍‌କେରି। ଅମାର୍ ଗିନେ ତୀମଥି ଜ୍‌ଇଲେ ହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳି ଆଚେବ୍‌ଲି ଜାଣା, ଯଦି ସେ ବେଗି ଆସେଦ୍ ତ୍‌ବେ ମୁଇ ତାକେ ସ୍‌ଙ୍ଗେ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍। ତୁମାର୍ ନେତାମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ବେଣିକେ ଅମାର୍ ଜୁଆର୍ ଜାଣାଇ ଦେଶ୍। ଇତାଲି ଦେଶେହ୍‌ଣି ଆସିରିଲା ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ। ତୁମି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ରେଉଅ। ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‌ରାର୍‌ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ରତା ଲକ୍ ଯାକୁବ, ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତିବିର୍‌ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇଲା ବାର ଜାତିର୍‌ ଯିହୁଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ଏ ମର୍ ଲ୍‌ଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ପରୀକ୍ଷା ହାଉଆସ୍ ମ୍‍ତର୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଅଉତାବ୍‍ଳ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତା ଦର୍‍କାର୍, କାଇତାକ୍ ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ଇ ଅସୁବିଦାମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ତୁମୁକ୍ ସାସ୍ ବାଡାଇଦ୍‌। ତୁମାର୍ କାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ତୁମାର୍ ସାସ୍‌କେ ହୁରାହୁରି ବାବେ ଜାଣାଇ ଅମ୍‌କେ ଦିଆସ୍, ତ୍‍ବେ ଜାଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ହୁରା ଅଉଆସ୍, ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌ଗୁଣ୍ ଅବାବ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯଦି କେ ଗିଆନ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଲି କଇଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ତୁମି ଇରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାଗ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଇଶ୍ଵର୍ ବୁଲ୍ ନ୍‌ଦେରି ବେସି ଦୟା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌, ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଗିଆନ୍ ଦେମ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଦ୍‌, ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଗିଆନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମାଗି ରିଆସ୍, ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ତୁମୁକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଡେଦ୍, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡାଉଟ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଡାଉଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ସମ୍‌ଦୁରାର୍ ଡେଉ ହ୍‌ର୍ ହ୍‌ବନ୍ ଡେଉ କେ ଉହ୍‌ରେ ଉଟାଇଦ୍ ଆର୍ ତ୍‌ଳ୍‌କେ ଚାଚେଦ୍, ଡାଉଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ସେନ୍‌କା ଡେଉ ହ୍‌ର୍। ଡାଉଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ମାଡେ ଜଳେକ୍ କ୍‌ତା ବାବେଦ୍ ମ୍‍ତର୍ ସେ କ୍‌ର୍‌ତା ଜୁଇ ବିଷୟରେ ହେଁ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ, ସେନ୍‌କା ଲକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କାଇରି ମିଳେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଆଶା କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଯ୍‌ଦି ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଗ୍‌ରିବ୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଦର୍‌ମ୍ ଲକ୍ ବାବେ ଦ୍‌ନି କ୍‌ରିରିଲାକ୍ ସେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେନ୍‌କା ହର୍‌ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ନି ବିଶ୍‍ବାସି ଦ୍‌ର୍‌ମି ବାବେ ଗ୍‌ରିବ୍, ସେରି ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାକେ ଦ୍‍କାଇ ଦ୍‌ଇରିଲାକ୍, ସେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କର୍‍ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଦ୍‌ନି ଲକ୍ ଏକ୍‍ଲା ର୍‍ନ୍‌ଜାଡାର୍ ହୁଲ୍ ହ୍‌ର୍ ସୁକି ହଡି ମ୍‌ରିଯାଇଦ୍। ବେଳ୍ ବାରି ଅଦିକ୍ କ୍‍ରା ଚେକେଦ୍, ବେଳାର୍‌ କ୍‍ରା ହ୍‌ଡା ର୍‍ନ୍‌କେ ସୁକାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍, ହୁଲ୍ ଜ୍‌ଡି ଯାଇଦ୍, ସେ ହୁଲ୍ ବେସିସୁନ୍ଦୁର୍ ରିଲି, ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ସେରି ମ୍‌ଲି, ଦ୍‌ନି ଲକାର୍ କ୍‌ତା ହେଁ ଟିକ୍ ସେନ୍‌କାର୍, ସେ ତାର୍ ବେପାର୍ ଲାଗି ଜଜ୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‍ଳ୍ ମ୍‌ରିଯାଇଦ୍। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ପରୀକ୍ଷା ହାଇ ଡାଟ୍ଅଇ ର୍‌ଇଦ୍, ସେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, କାଇତାକ୍ ସେ ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଡାଟ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ରାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁ ଇକ୍‍ତା ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍‌ଲକ୍ ପରୀକ୍ଷା ଅଇଦ୍‌, ସେ କ୍‌ଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ ଯେ, “ଇଶ୍ୱର୍‌ ମକେ ପରୀକ୍ଷା କ୍‌ରୁଲା।” କାଇତାକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପରୀକ୍ଷା କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ, ଆର୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହେଁ ନିଜେ କାକେ ପରୀକ୍ଷା କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ପର୍‌କୁତି ଲାଗି ପରୀକ୍ଷା ଅଇଦ୍, ତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚା ତାକେ ପାପ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜିକି ନ୍‌ଇଦ୍‌ ଆର୍ ବାନ୍ଦି ର୍‌କେଦ୍। ଇ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚା ଗର୍ବବତି ଅଇ ପାପ୍‌କେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଇ ପାପ୍ ବାଡି ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଇ ବିଷୟରେ ତୁମି ଟକି ଅଉଆନାଇ। ସ୍‌ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ଦାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ଜୁଇ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆକାଶାର୍ ସ୍‌ବୁ ଉଜାଳ୍ ଅଉତା, ବେଳ୍, ଜନ୍, ତାରାକେ ବ୍‌ନାଇ ଆଚେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଚାଇଁ ବଦୁଲ୍‌ଲା ହର୍ ବଦ୍‌ଲି ନ୍‌କେରେ ସେ ସବୁବ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ମାନ୍। ସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅମୁକେ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ ଦେମ୍‌କେ ତିର୍‌କ୍‍ଲା, ଇଶ୍ଵର୍ ବ୍‌ନାଇଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ଉହ୍‌ରେ କ୍‌ରୁକେ ତାର୍ ଇଚାରିଲି। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, କ୍‌ଉତା ବାଟା ଶୁଣୁକେ ବେସି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରା, ବେଗି ରିସା ଅଉଆନାଇ। କାଇତାକ୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍ ରିସା ତାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନ୍ କାଟୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ତ୍‍ବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜୀବନାର୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କାଡି ହ୍‌କାଉଆ, ତୁମାର୍ ଜୀବନେ ବୁଣା ଅଇରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ୟାମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାନା, ଇ ଶିକ୍ୟା ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ୟାମ୍‌ନ୍ ମାନା, କେବଳ୍ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିକ୍‍ରି ନିଜ୍‍କେ ଟକି ଅଉଆନାଇ, ବାକ୍ୟ ଜାଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ ସେରି କାମେ ଲାଗାଉଆ। ଯ୍‌ଦି କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ଷାକେ ଶୁଣେଦ୍ ଆର୍ କାଇରି କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ସେ ଲକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ହାଣେ ନିଜାର୍ ମୁଁ କେ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ହ୍‌ର୍। ସେ ଦ୍‌ର୍‌ହାଣେ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‍କେଦ୍ ଆର୍ ଦୁରିକେ ଇଣ୍ତି ଯାଇଦ୍ ଆର୍ ଯେ ବେଗି ହାସ୍‌ରେଦ୍ ସେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଡିସ୍‌ତେ ରିଲା। ମ୍‍ତର୍ ପର୍‌କୁତରେ ସୁକି ଲକ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ନିୟମାର୍ ବାକ୍ୟ ହଡେଦ୍ ଯାଇରି ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି କ୍‍ରି ର୍‌ଇଦ୍। ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ଷାକେ ଶୁଣେଦ୍ ଆର୍ ସେରି ଶୁଣିରିଲା ବିଷୟମ୍‌ନ୍ ହାସ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଶୁଣ୍‌ଲା ହ୍‌ର୍ ସେ କାମ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ସେ ସୁକି ଅଇଦ୍। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବାବୁ ହାରେ ଯେ ସେ ନିଜେ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଜିବ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କୁନ୍‌ହାରି ସେ ନିଜ୍‍କେ ଟକେଦ୍। ସେତାକ୍ ତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ କାଇରି ମୁଲ୍ୟ ର୍‌ଇନ୍‌କେରେ। ଅମାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଆର୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍‌କେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେରି ଅଇଲି, ଟୁରା ହିଲା, ରାଣ୍ଡି ମାଇଜି ଆର୍ ଲକ୍‌ବାକ୍ ନ୍‌ଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରୁମା ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଲ୍ ବାଟ୍ ଆଣୁମା। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମନ୍, ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା, ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ବାବାନାଇ। ମ୍‌ନେକ୍‌ରା, ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବେସି ଦାମ୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ହ୍‌ଚିଆ ଆର୍ ସନାର୍ ହାଜେର୍ ହିନ୍ଦି ତୁମାର୍ ମିଟିଙ୍ଗେ ଆସେଦ୍ ଆର୍ ବିନ୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌ର୍‌ନା ମେଳି ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦି ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଆସେଦ୍। ତୁମି ଦାମିକା ସୁନ୍ଦୁର୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦିରିଲା ଲକ୍‌କେ କୁଦି ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି କ୍‌ଉଆସ୍, “ଇ ବ୍‍ଲ୍ ଜ୍‌ଗାଇ ବ୍‌ସ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍ କେ କ୍‌ଉଆସ୍, “ତୁଇ ଅତି ଟିଆ ଅଇରେ ନଇଲେ ମର୍ ଗଡ୍ ତଳେ ଆସି ବୁଏଁ ବ୍‌ସ୍।” ତୁଇ ଇରିକାଇରି କ୍‍ରୁଲିସ୍? ଇତାର୍ ଲାଗି ତୁଇ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ କ୍‍ରୁଲିସ୍। କ୍‍ରାପ୍ ଚିନ୍‍ତା ର୍‌କି ତୁଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲିସ୍ ଯେ, କୁଇଲକ୍ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମନ୍ ଶୁଣା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସେ ଦ୍‌ନି ଅମ୍‌କେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଚିଆଚେ, ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଦନୀ ଅମ୍‌କେ, ଆର୍ ନିଜାର୍ ଲାଡ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜୁଇ ରାଇଜ୍ ଦେମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‍ରିଆଚେ, ସେତିର୍ ଅଦିକାରି ଅଉତାର୍ ଗିନେ ବାଚି ନ୍‌କେରେ? ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗ୍‌ରିବ୍ ଲକେ ଅପମାନ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ଦନୀ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କାଇରି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଅତିଆଚାର୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଗାଇ ଜିକି ନ୍‌ଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି? ଆର୍ ଜୁଇ ଯୀଶୁର୍‌ ନାଉଁରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଡ୍‌ବ୍‍ଲି ନାଉଁ ହୁଟି ଆଚାସ୍ ଆର୍ ଯେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରି ଆତ୍‍ତି, ସେମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରି ଆତ୍‍ତି। ଗଟେକ୍ ନିୟମ୍, ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ନିୟମ୍ ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଇ ବ୍‍ଡ୍ ନିୟମ୍ ମିଳେଦ୍ “ତୁମି ନିଜାର୍ ହ୍‌ଡ୍‌ସା ଗ୍‍ରାର୍ ଲକ୍ କେ ଜ୍‌ତେକ୍ ତୁମି ତୁମାର୍ ନିଜ୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ସ୍‌ତେକ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା।” ଯ୍‌ଦି ତୁମି ଇ ନିୟମ୍‌କେ ମାନାସ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ଯ୍‌ଦି ତୁମି ଏକ୍‍ଲାକେ ଚାଡି ଆର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ଅଦିକ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଦେମ୍‌ଲାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସେ ବ୍‍ଡ୍ ନିୟମ୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଯେ, ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ବାଙ୍ଗୁକେ ଦସି ଅଉଆସ୍। ଗଟେକ୍‌ଲକ୍ କ୍‌ମ୍‌ହାରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ବୁ ନିୟମ୍ ମାନୁ ହାରେ, ମ୍‍ତର୍ ସେ ଯ୍‌ଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଗଟେକ୍ ଆଦେସ୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେରେ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ନିୟମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ଲାର୍ ଦସେ ଦସି ଅଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ କଇଆଚେ, “ଦାରିକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ।” ସେ ଇଶ୍ଵର୍ ଆରେକ୍‌ ହେଁ କ୍‌ଇଆଚେ “ମାନାଇ ମାରାନାଇ” ଆରେକ୍‌ ତୁମି ଯ୍‌ଦି ଦାରି କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରି ମ୍‍ତର୍ ଏକ୍‍ଲାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଆଚ୍‌ସି, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ବାଙ୍ଗଲାକ୍ ଦସେ ଦସି ଅଇଲିସ୍। ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁକ୍‌ତି କ୍‌ର୍‌ତା ନିୟମ୍ ଦ୍ୱାରା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବିଚାର୍‌ ଅଉଆସ୍, ସ୍‍ବୁକ୍‍ତା କ୍‌ଇଲା ବ୍‍ଳ୍ ଆରେକ୍‌ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍, ତୁମି ଇକ୍‍ତା ମ୍‌ନେ ର୍‌କ୍‍ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମି ବିନ୍‌ଲକାର୍ ତ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଦୟା ଦ୍‌କାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଯଦି ତୁମି ଦୟା ନ୍‌ଦେ‌କାଉଆସ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକ୍ ହେଁ ସେ ଦୟା ଦ୍‍କାଇ ନ୍‌କେରେ। ମ୍‍ତର୍ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା ଦ୍‌କାଇଲା ମାନାଇ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ଅଇଲା ବ୍‍ଳ୍ ନ୍‌ଡିରିକ୍‌ରି ଟିଆ ଅଇଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଯଦି ଏକ୍‍ଲା କ୍‌ଇଦ୍ ଯେ ସେ ଗଟେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସି, ମ୍‍ତର୍ କାଇ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାବ୍‌ନାଇ। କାଇରି ଅନ୍‌କା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ତାକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ? ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇ ଆର୍ ବେଣିକେ, ହିନ୍ଦୁକେ ହ୍‌ଚିଆ ଆର୍ କାମ୍‌କେ କାଦି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଅମ୍‌ହାରେ, ଆରେକ୍‌ ତୁମି ତାକେ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, “ଇଶ୍ଵର୍ ତର୍‍ସ୍‍ଙ୍ଗ୍ ରେଅ, ତୁମି ଉସୁମ୍ ଅଇରିଆ ଆର୍ କାମ୍‌କେ ଜ୍‌ବର୍ ମିଳ ଆର୍ ସୁସ୍‌ତାରେ ରିଆ।” ତୁମି ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟରେ ବେକାରେ କ୍‍ମ୍‍ଲାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ତାକେ ଯୁଣ୍‌ରି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ରିଲି ସେରି ତାକେ ନ୍‌ଦେମ୍‌ଲାସ୍, ଯଦି ତୁମି ତାକେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ କୁଇରି ହେଁ ଲାବ୍‌ନାଇ। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବିଷୟରେ ହେଁ ଟିକ୍ ସେ କ୍‌ତା ହ୍‌କା, ଯଦି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କାଇ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ ତ୍‍ବେ ସେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ମ୍‌ଲା ହ୍‌ର୍। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ କ୍‌ମ୍‌ହାରେ, “ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆଚେ, ଆରେକ୍‌ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ କାମ୍ ଆଚେ ତୁଇ ତର୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ତର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ମକେ ଦ୍‍କାଉ, ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ମର୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ମର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ତକେ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍।” ତୁମି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରା ଯେ ଏକ୍‍ଲା ହ୍‌କା ଇଶ୍ଵର୍ ଆଚେ, ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା ମ୍‍ତର୍ ଇରି ବୁତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ଡିରିକ୍‍ରି ତର୍ ହର୍ ଅଉତି। ଏ ମୁର୍‌କ ଲକ୍! କାମ୍ ବିନା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଲାବ୍‌ନାଇ, ଇତାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କାଇରି ତୁମି ଦ୍‍କୁକ୍ ଚାହୁଁଲାସ୍? ଅମାର୍‌ ଉବା ଅବ୍ରାହାମ୍, ସେ ନିଜାର୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବେ ଜାଣାଇ ଅଇଲା। ସେ ବେଦି ଉହ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ହିଲା ଇସ୍‍ହାକ୍‌କେ ମାନ୍‍ସି କ୍‌ଲାହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ସହ୍‌ରିଦିଲା। ଆରେକ୍‌ ତୁମି ଦ୍‌କା ଯେ, ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ କାମ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାମ୍ କ୍‌ରତେ ରିଲି। ତାର୍ କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ହ୍‌କା ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ହୁରା ଅଇଲି। ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସ୍‌ବୁ ଅର୍‌ତ ଜାଣାଇ ଅଇଲି ଯେ, “ଅବ୍ରାହାମ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ଇଶ୍ଵର୍ ଅବ୍ରାହାମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ମାନ୍‌ଲା, ଇତାର୍ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଗି ଅବ୍ରାହାମ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଅଇଲା।” ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍‌ଲି ଅବ୍ରାହାମ୍ ଜାଣାଇ ଅଇଲା। ଆରେକ୍‌ ତୁମି ଦ୍‌କା ଯେ, କାମ୍ ଦ୍ୱାରା ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍ ହାରୁଲା, ସେ ହ୍‌କା ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଦ୍ୱାରା ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅମ୍‌ନ୍‌ହାରେ। ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଜାଣ୍‌ଲା ବିଷୟ୍ ଅମ୍‌ଲି ଯେ, ରାହାବ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ବେଶ୍ୟା ମାଇଜି ରିଲି ମ୍‍ତର୍ ସେ ଲୁକି ଲୁକି ଜ୍‌ଗା ଦ୍‌କୁକେ ଆସିରିଲା ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଡ୍‍ଣ୍ତାସିକେ ସାଇଜ କ୍‌ଲି ଆର୍ ସେମ୍‍ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ଜ୍‌ଗା ଦିଲି ଆର୍ ବିନ୍ ବାଟ୍ ଦ୍‌ଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ଲି, ଇ ସ୍‌ବୁ କାମାର୍ ଯଗୁ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଅଇଲି। କାଇତାକ୍ ଆତ୍ମା ନ୍‌ରିଲେକ୍ ଗଟେକ୍ ଲକାର୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ମ୍‌ରି ଜାଇଦ୍, ସେନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ବିଷୟେରେ ହେଁ ଇକ୍‍ତା ସତ୍, କାମ୍ ନ୍‌ରିଲେକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ମ୍‌ଲାହର୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବେସି ଗୁରୁ ଅମ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ତୁମି ଜାଣା ଯେ ଅମି ଗୁରୁମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବାଟା ଅଦିକ୍ ଟିକି ନିକି ବାବ୍‌ରେ ବିଚାର୍‌ ଅମ୍‌ନ୍ଦେ। ଅମିସ୍‌ବୁ ବେସି ବୁଲ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଯଦି ଗଟେଲକ୍ କାଇ ବୁଲ୍‌ କ୍‌ତାକଇ ନ୍‌କେରେ, ହାଇତି ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଲକ୍ ପବିତର୍‌ ମାନାଇ, ସେ ନିଜାର୍ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ହେଁ ନିଜାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କି ହାରେ। ଗଡା ମ୍‌ନ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କୁକେ ସେମନ୍‍କାର୍ ଟଣ୍ଡେ ଅମି ଲ୍‌ଗାମ୍ ବାନ୍ଦି ରେମା, ଅମି ଅନ୍‌କା ବାବ୍‌ରେ ସେମନ୍‍କାର୍ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଅମାର୍ ଆଇତେ କ୍‌ରିରେମା। ଦ୍‌କା, ସମ୍‌ଦୁରାର୍ ଜାଜ୍ ଦ୍‌କୁକେ ବେସିବ୍‍ଡ୍, ଆର୍ ଇରି ବେସି ହ୍‌ବନ୍ ଦ୍ୱାରା ଚାଲେଦ୍ ମ୍‍ତର୍ ସାନ୍ ଚ୍‌ଟୁ ବ୍‍ଡ୍ ଜାଜ୍‌କେ ଆଇତେ ର୍‌କେଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍ ଇ ଜ୍‌ତର୍ କେ ଚାଲାଇଦ୍, ସେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ଯେ ଜାଜ୍ କୁଇ ବାଟ୍ ଯାଇଦ୍, ସେ ଲକ୍ ଜୁଇବାଟ୍ ଦ୍‍କେଦ୍ ଜାଜ୍ ସେବାଟ୍ ଯାଇଦ୍, ଅମାର୍ ଜିବ୍ ହାଇଁ ହେଁ ଇବିଷୟ୍ ସ୍‌ମାନ୍। ଜିବ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବେସି ସାନ୍ ଜିନିଷ୍, ମ୍‍ତର୍ ଇରି ବେସି ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ତା କ୍‍ରେଦ୍। ଦ୍‌କା ସାନ୍ ତିହ୍‌ଳା କ୍‌ଡେକ୍ ବ୍‍ଡ୍ ବ୍‌ନ୍‌କେ ଜୟ୍ ଲାଗାଇଦ୍। ଜିବ୍ ଅମ୍‌ଲି ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ଜୟ୍ ତିହ୍‌ଳା ହର୍, ଜୁଇ ସାନ୍ ଜୟ୍ ତିହ୍‌ଳା ହୁର୍‌ତିବିକେ ହେଁ ଜୟ୍ ଲାଗାଇ ଦେମ୍‌ହାରେ, ଅମାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜିବ୍ ଅମ୍‌ଲି ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି କ୍‍ରାପ୍। ଜିବ୍ ଅମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବିତ୍‌ରେ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ ବ୍‌ରେଦ୍‌, ଇରି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଜୟ୍ ଲାଗାଇଦ୍ ଯେ, ସେରି ସ୍‌ବୁ ଜୀବନ୍‍କେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଜିବ୍ ଇ ଜୟ୍‌କେ ନ୍‌ର୍‌କେ ହ୍‍ଣି ଲାଗାଉତି ର୍‌ଇଦ୍। କାଇତାକ୍ ମାନାଇ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍‌ ପଶୁ, ଚେଳେ, ତ୍‌ଳେ ରାଙ୍ଗ୍‌ତା ଜ୍‌ତୁ ଆର୍ ହାଣି ବିତ୍‌ରେ ରେତା ଜ୍‌ତୁ କେ ନିଜାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କୁହାରେ ଆର୍ ର୍‌କିଆଚେ ହେଁ। ମ୍‍ତର୍ କୁଇ ମାନାଇ ହେଁ ଜିବ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କୁ ନ୍‌ହାରେ, ଇରି ବେସି କ୍‍ରାପ୍, ଇରି ଗଟେକ୍ ଜୀବନ୍ ନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବିସ୍। ଇ ଜିବ୍ ଦ୍ୱାରା ଅମି ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ଉବାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲୁ, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଲକ୍ କେ ନିଜାର୍ ମୁର୍‌ତିୟେ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆନ୍‌ ହାଡାମ୍‌ଲୁ। ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଆର୍ ଆନ୍‌ ହାଡୁକ୍ ସେ ଗଟେକ୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌କା ବାରେଦ୍, ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମନ୍ ଅନ୍‌କାର୍ ଅଉତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ଗଟେକ୍ ଜଲାଇ ବ୍‍ଲ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ହାଣି ଜରି ଆସୁ ନ୍‌ହାରେ। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚେ ଜିତ୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳୁ ନ୍‌ହାରେ, ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ଗ୍‌ଚେ ଡୁମ୍ବୁର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଡି ନ୍‌କେରେ। ଗଟେକ୍ କୁଏଁ ନଣ୍ ହାଣି ଆର୍ ମଦୁର୍ ହାଣି ବାରି ନ୍‌କେରେ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ତ୍ ଗ୍ଯାନି ଆର୍ ବୁଦିମାନ୍ କେ ଆଚେ? ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଜୀବନ୍ କାଟି ନିଜାର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ଦ୍‌କାଅ, ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବ୍‌ରେ ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଗ୍ଯାନି ଲକ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ଅକାରିଆ, ଆର୍ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ରୁକେ କାଇ କାର୍‌ଣ୍ ନାଇ। ତୁମାର୍ ଅକାର୍ ସ୍‌ବୁ ମିଚ୍ ଆର୍ ସେରି ସ୍‌ତ୍‌କେ ଲୁକାଉଆ। ଅ‍ନ୍‌କା ଗ୍ଯାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିନ୍‌କେରେ, ମ୍‍ତର୍ ଇ ଗ୍ଯାନ୍ ଜଗତେ ହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ଇରି ପବିତର୍‌ ନଇ, ଇରି ଶଇତାନାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ। ଜୁଇତି ଇ ଅକାର୍ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ଆଚେ, ସେତି ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ଗଣ୍ତ୍‌ଗଳ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଦ୍‌କାଜାଇଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିରିଲା ଗ୍ଯାନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଇରି ପବିତର୍‌, ଶାନ୍‌ତିର୍ ଲାଡ୍, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅସୁବିଦା ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ହ୍‌ଡିଆଚ୍‌ତି, ଇ ଗିଆନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତିଆର୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ଇରି ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ଇ ଗିଆନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ କୁଟ୍ ଆର୍ କପଟ୍‌ ନ୍‌କେରେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଶାନ୍‌ତି ବାବ୍‌ରେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ସେମନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ ଦ୍ୱାରା ସେତିର୍ ବାର୍‌ତା ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟମ୍‌ନ୍ ହାଉତି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଉଆ, ତୁମି କାଇରି ଜାଣିଆଚାସ୍ କି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜଗ୍‍ଳା ଆର୍ ଯୁକ୍‌ତି ତର୍‌କ କାଇତାକ୍ ଅଇଦ୍? ତୁମାର୍ ଜଗ୍‍ଳା ଆର୍ ଯୁକ୍‌ତି ତର୍‌କ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍‌ ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ଲେକ୍ ଇରି ଆସେଦ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜଗ୍‍ଳା ଆରାମ୍ ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‍ରାସ୍, ମ୍‍ତର୍ ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍। ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ବିନ୍ ଲକ୍‍ମନ୍‍କାର୍ ହାଇଁ ଅକାର୍ ଅଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରାସ୍। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟ୍ ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍, ସେତାର୍‌ ଗିନେ ତୁମି ଯୁକ୍‌ତି ତ୍‌ର୍‌କ କ୍‍ରାସ୍ ଆର୍ ଜ୍‌ଗ୍‌ଡା କ୍‍ରି ରିଆସ୍। କାଇତାକ୍ ତୁମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ତୁମାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ବିଷୟ୍ ମନ୍ ମାଗି ନ୍‌କେରାସ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେରି ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍। ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ମାଗାସ୍, ସେରି ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ବିଷୟ୍‌ରେ ତୁମି ମାଗାସ୍, ସେରି ବୁଲ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ତୁମି ନିଜାର୍ ଇଚା ହାଇଁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେରି ସ୍‌ବୁ ବାଉରୁ ହାରାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେରି ସ୍‌ବୁ ମାଗ୍‌ତେ ରିଆସ୍। ଏ ଅବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତୁମି ଜାଣିରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଯେ, ଜଗତ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଘୃଣା କ୍‌ର୍‌ତା ବିଷୟ୍ ସ୍‌ମାନ୍, ଆରେକ୍‌ ଯଦି କେ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ବାଗିଦାର୍ ଅମ୍‌କେ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ନିଜ୍‍କେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଶତ୍‌ରୁ କ୍‍ରି ହ୍‌କାଉଆସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାଇରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ଇ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ତ୍‌ ନାଇବ୍‍ଲି ବାବୁଲାସ୍? “ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୁଇ ଆତ୍ମାକେ ଦିଲାଆଚେ, ସେରି ସେ ସ୍‌ବୁ ଅଦିକାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚାକ୍‌ରି ଦିଲାଆଚେ।” ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲା ସେରି ବେସି ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକାଆଚେ, “ଇଶ୍ଵର୍ ଅକାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିରଦ୍ କ୍‌ରୁଲା ମ୍‍ତର୍ ନମ୍‌ର ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲା।” କାଇତାକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଉଆ। ଶଇତାନ୍‌କେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରା, ତ୍‍ବେ ସେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ହ୍‍ଳାଇଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଶା, ତ୍‍ବେ ସେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହେଁ ଆସେଦ୍। ଏ ପାପିଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‍ରା, ତୁମି ଗଟେତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଜଗତ୍‌କେ ଇ ଦୁଇଲକାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମାର୍ ରୁଦୟ୍‌କେ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରା। ଦୁକ୍ ଅଉଆ, ତୁମାର୍ ଦୁକ୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ଲକେ ଜାଣାଉଆ ଆର୍ କାନ୍ଦା, ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍ ତ୍‌ଇ ବାଦ୍‌ଲାଉଆ। ମାପ୍‌ରୁ ଆଗେ ନିଜ୍‍କେ ନମ୍‌ର କ୍‍ରା ଆର୍ ସେ ତୁମୁକେ ବ୍‍ଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଏ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ କାଇରି କ୍ଉଆନାଇ। ତୁମି ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇରିଲା ତୁମାର୍ କୁଇ ବାଇର୍ ଆଲଚନା କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଆର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଜୁଇ ବିଦିବିଦାନ୍ ପାଳନ୍ କ୍‌ରୁଲା, ତୁମି ତାର୍ ଆଲଚନା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ବାଇର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ପାଳନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବିଦିବିଦାନାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଆର୍ ତୁମି ଯଦି ବିଦିବିଦାନାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମି ବିଦିବିଦାନ୍ ପାଳନ୍ ନ୍‍କେରୁଲାସ୍। ତୁମି ନିଜେ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇଲାସ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ବିଦିବିଦାନ୍ ରଚ୍‌ନା କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍ ସେ ହ୍‌କା ଗଟେକ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇଦ୍। ସେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରୁହାରେ ଆର୍ ନାସ୍ ହେଁ କ୍‍ରୁହାରେ। ତ୍‍ବେ ବିନ୍‌ଲକାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟିକ୍ ନଇ। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ କେ କ୍‌ଉତି, “ଅମିମ୍‌ନ୍ ଆଜି ନଲ୍ କାଲି ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍। ଅମି ସେତି ବ୍‌ର୍‌ଷେକ୍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଆର୍ ବେପାର୍ କ୍‍ରି ଲାବ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍।” ଶୁଣା ଇ ବିଷୟେ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା। ମ୍‍ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍, ଆସ୍‌ତା କାଲି କାଇରି ଗଟେଦ୍! ତୁମାର୍ ଜୀବନ୍ ଗଟେକ୍ କୁଳି ଦୁଆଁ ସ୍‌ମାନ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍, ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ କୁହୁଳି ଦୁଆଁ ଜାଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମି କ୍‌ଉତା ଉଚିତ୍, “ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜୀବନ୍ ରେମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଆର୍ ଇରି କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ନଇଲେ ସେରି କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍।” ମ୍‍ତର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅକାର୍ ଅଇ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅକାର୍ ଅଉତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ।। ଯଦି ଗଟେଲକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜାଣିକ୍‌ରି ହେଁ ସେରି ନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ସେ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଅବେ ଦ୍‌କା, ଏ ଦନୀ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଶୁଣା! ତୁମିମ୍‍ନ୍ କାନ୍ଦା ଆର୍ ବେସି ଦୁକ୍ ଅଉଆ। କାଇତାକ୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ମାଡି ଆସୁଲି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଅମ୍‌ଲି ଆର୍ ସେ ଦ୍‌ନାର୍ ମୁଲିୟ ନାଇ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ଚିଆ କିଳା କାମ୍‌ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସନା ଆର୍ ରୁହାକେ ମାଟି କାମ୍‌ଲି। ଇରି ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‌ରୁଲେ ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସେ କଳଙ୍କ ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ଜୟ୍‌ହର୍ କାଇ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ରୁଣ୍ତାମ୍‌ଲାସ୍। ଦ୍‌କା ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ଦାଇ କାମ୍ କ୍‌ଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ହାଜ୍‌ରି ନ୍‍ଦିଲାସ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ କାନ୍ଦୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଦାନ୍ ରୁଣ୍ଡାଇ ଆଣ୍‌ଲାଇ। ଏବେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ସେନା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲାର୍ ଶୁଣିଆଚେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ତୁମାର୍ ଜୀବନେ ସୁକ୍ ହାଇଆଚାସ୍। ତୁମି ଜୁଇରି ଇଚାକ୍‌ରି ରିଲାସ୍, ସେରି ହୁରାକ୍‌ରି ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ଲାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବଳି ହୁଜାର୍ ଦିବସ୍ ଗିନେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା ଗଟେକ୍ ପଶୁହର୍ ନିଜ୍‍କେ ଇଚା କ୍‌ଲାସ୍। ତୁମି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କାଇ ଦୟା ଦ୍‍କାଇ ନ୍‌କେଲାସ୍। ସେମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବିରଦି ନ୍‌ରିଲାଇ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରି ଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ସାସ୍ ଦ୍‌ରା, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଆସେଦ୍। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ରିଆ। ଚାଷିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ହ୍‌ଦାଇ ମୁଲ୍ୟବାନ୍ ଦାନ୍ ମ୍‍ଣ୍ତିଆ ଗ୍‍ଜାଅଇ ବାଡ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ସାସାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଶା କ୍‌ର୍‌ତି, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ବର୍ଷାର୍ ହାଣି ଆର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବର୍ଷାର୍ ହାଣି ହ୍‌ତେକ୍ ସାସ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜାଗିରିଆ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସାସ୍ ଦ୍‍ର୍‍ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ନିଜାର୍ ଆଶା ଚାଡାନାଇ, ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ବେଗି ଆସୁଲା। ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିରୁଦେ ଅବିଜଗ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବିଜଗ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ନ୍‌କେଲେକ୍, ନିଜେ ଦସି ବ୍‌ଲି ବିଚାର୍‌ ଅଉଆସ୍, ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଆସୁକେ ତିଆର୍ ଅଇଆଚାସ୍। ଏ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ମାପ୍‌ରୁର୍ ଗିନେ ଜୁଇ ବାବବାଣି କ୍‌ରିରିଲା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣା। ସେମ୍‍ନ୍ ବେସି ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଇ ରିଲେକ୍ ହେଁ ସାସ୍ ଦ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲୁ ଯେ, ଜୁଇଲକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅସୁବିଦାମ୍‌ନ୍ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ହାଇଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍ ଅବେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରି ଆତ୍‍ତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆୟୁବାର୍ ସାସାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ଆଚାସ୍। ତୁମିସ୍‌ବୁ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ, ଆୟୁବ୍ ସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଇ ସ୍‌ର୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ସାଇଜ କ୍‌ରିରିଲା। ଇରି ଜାଣାଇଦ୍ ଯେ, ସେ ଦୟାରେ ବ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ଦୟାଳୁ। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଇରି ମ୍‌ନେର୍‌କା ଯେ କାଇକ୍‌ତା ହେଁ କ୍ଉତାବ୍‍ଳ୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ଇରି ବେସି ମୁକ୍ଯ ବିଷୟ୍, ତୁମାର୍ କ୍‌ତାକେ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‍ମ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍, ହୁର୍‌ତିବିର୍ ହ୍‍ର୍‍ମାଣ୍ କି ଆର୍ କୁଇ ବିନ୍ ନାଉଁ ହେଁ ଦ୍‌ରା ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତୁମାର୍ ହେଁ କ୍‌ତା ହେଁ ଅଉଅ, ନାଇ କ୍‌ତା ନାଇ ଅଉଅ, ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମି ଦସି ବ୍‌ଲି ବିଚାର୍‌ ନ୍‌ଅଉଆସ୍। ଯ୍‌ଦି କେ ଅସୁବିଦାୟ୍ ହ୍‌ଡିଆଚେ, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ଲକ୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର, ଯଦି କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଆଚେ, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ସେ ଗିତ୍ କ୍‌ଅ। ଯଦି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଏକ୍‍ଲାକେ ଜର୍‍ ଅଇଲିଆଚେ, ତ୍‍ବେ ସେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍‌କେ କୁଦ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ନାଉଁଏ ତାକେ ଚିକାଣ୍ ଲାଗାଉତି ଆର୍ ତାର୍ ହାଇଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି। ବିଶ୍‍ବାସ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‍ଲା ସେ ପାର୍‌ତେନା ତାକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମାପ୍‌ରୁ ତାକେ ବ୍‍ଲ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଯ୍‌ଦି ଇଲକ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରି ର୍‌ଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ କେମା କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମି କ୍‌ରିରିଲା ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମାନା, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା, ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍। ଦ୍‌ରମି ଲକାର୍‌ ପାର୍‌ତେନା ସ୍‌ବୁ ସାଦନ୍ କ୍‍ରି ହ୍‌ରେଦ୍‌ ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ଉତା ଏଲିୟ ଅମାର୍ ହ୍‌ର୍ ଗଟେକ୍ ସାଦାସିଦା ଲକ୍‌ରିଲା, ସେ ହାଣି ନ୍‌ଆସ ବ୍‌ଲି ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା। ତ୍‍ବେ ଦ୍‌ରତି ଉହ୍‌ରେ ତିନ୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍‌ ଆର୍ ଚ ମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ହାଣି ନ୍‌ମାର୍‌ଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ଉତା ଏଲିୟ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ହାଣି ମାରୁକେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ଲା ଆକାଶେ ହ୍‍ଣି ହାଣି ମାର୍‌ଲି ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ତି ଲ୍‌ଗେ ଦାନ୍ ମାଣ୍ଡିଆ ହାକ୍‌ଲି। ଏ ମର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଯଦି କେ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍ ଚାଡି କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍ ଯାଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ବାଇ ତାକେ ବ୍‍ଲ୍ ବାଟ୍ ଲେଉଟାଇ ଆଣୁକେ ସାଇଜ କ୍‌ର। ଇରି ମ୍‌ନେର୍‌କା, ଜୁଇ ଲକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ପାପିକେ ଲେଉଟାଇ ଆଣେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‍ଣି ତାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍ୱାରା ସେ ଲକ୍ ବେସି ପାପେହ୍‌ଣି କେମା ହାଇଦ୍‌। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା ପିତରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ପନ୍ତ ଜିଲା ଆର୍ ଗାଲାତୀୟ, କାପ୍‌ପାଦକିଆ, ଆସିଆ ଆର୍ ବୀଥୂନିଆ ଏରିଆଇ ସ୍‌ବୁ ଚିନ୍‍ବିନ୍ ଅଇରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାଚିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ତାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍ ଅଉତା ହାଇଁ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବାଚୁକେ ଜଜ୍‌ନା କ୍‌ରିରିଲା। ତୁମୁକ୍ ପବିତର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆତ୍ମାର୍ କାମ୍। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ବାରା ପବିତର୍‌ ତୁମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନୁହାରାସ୍, ଇରି ସେ ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ବେସିରେ ବେସି ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଉଅ। ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଦନ୍ୟ ଅଉଅ, ତାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦ୍ବାରା ସେ ଅମୁକେ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଁଆ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଅଉତା ଦ୍ବାରା ଇ ନ୍ଉଁଆ ଜୀବନ୍ ଅମୁକେ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନାର୍ ଆଶା ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲା ବାଗ୍‌ବାଟା ଅମି ଅବେ ହାମ୍‌କେ ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ। ସେ ବାଗ୍‌ବାଟା ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଅମାର୍ ହାଇଁ ଜ୍‌ତୁନ୍‌ରେ ଆଚେ, ସେରି କ୍‌ବେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇନ୍‌କେରେ କି କ୍‍ରାପ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ କି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ମୁର୍‌ତି ବୁଡାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ତୁମି ହୁରାହୁରି ବାବ୍‌ରେ ଉଦାର୍‌ ନ୍‌ହାଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍‌ ଲାଗି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ତୁମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ଉଦାର୍‌ ତୁମାର୍ ହାଇଁ ତିଆର୍ ଅଇଲିଆଚେ ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାଉଡ୍‌ତା ଦିନ୍ ତୁମି ଇରି ହାଉଆସ୍। ସେତାକ୍ ତୁମି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉଆ, ଅବେ କିଚି ସ୍‌ମୟ୍ ହାଇଁ ନାନା ପର୍‌କାର୍ ସମସ୍ଯା ତୁମୁକେ ଦୁକ୍ ଦେମ୍‌ହାରେ। ଇ ସମସ୍ଯା ମ୍‌ନ୍ ଆସ୍‌ତା ଉଦେସ୍ କେବଳ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍ବାସର୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଲାଗି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ଟେଦ୍, ଇ ବିଶ୍ୱାସ୍‌ସାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ ସନାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ମୁଲ୍ଯବାନ୍, ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା ସନାକେ ହେଁ ସେରି ଅବ୍‌କା ସନା କି ନାଇବ୍‍ଲି ଜାଣୁକେ ଜୟେ ହଡାଇ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ର୍‌ତି। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଲେଉଟି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍, ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ପବିତର୍‌ ହାଇଁ ତୁମି ସ୍‌ର୍‌ଦା, ମଇମା ଆର୍ ସନ୍‌ମାନ୍ ହାଉଆସ୍। ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ନ୍‌ଦେକି ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଆର୍ ତୁମି ତାକେ ଅବେ ନ୍‌ଦେକି ହେଁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତୁମି କ୍‌ତାଇ କ୍‌ମ୍ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା ହର୍ ମଇମାରେ ବ୍‌ର୍‌ତି ସ୍‌ର୍‌ଦା ହାମ୍‌ଲାସ୍। ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଗଟେକ୍ ଉଦେସ୍ ଆଚେ ସେରି ଅଇଲି ଆତ୍ମାର୍ ଉଦାର୍‌, ତୁମି ସେ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌ଲାସ୍। ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି ହଡି ଇ ଉଦାର୍‌ ବିଷୟ୍‌ରେ ଜାଣୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ସେ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହାଇଁ ଆସ୍‌ତା ଦୟାର୍ ବିଷୟେ କଇରିଲାଇ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରିଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ କ୍‌ନ୍‌କା କ୍‌ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ମଇମା ଜାଣାଇ ଅଇଦ୍, ସେ ବିଷୟରେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା କ୍‌ତା କ୍‌ଉତିରିଲା। ସେ ଆତ୍ମା ଜାଇରି ଜାଇରି ଦ୍‌କାଉତି ରିଲା ସେମ୍‌ନ୍ ସେରି ଶିକୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ଲାଇ ଯେ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ଗଟ୍‍ଣା ମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ଟେଦ୍ ଆର୍ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଜଗତାର୍ ଅବୁସ୍‌ତା କ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଅଇର୍‌ଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଇ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ କଇରିଲା ଯେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସେବାକାମ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ହାଇଁ ନାଇ ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ହାଇଁ। ସେ କ୍‌ବର୍ ଅମ୍‌ଲି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଜାଇରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଶୁଣିଆଚାସ୍। ତୁମୁକେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ତାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଇରି ଅତେକ୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ ଯେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଇ ଗଟ୍‌ଣା ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କୁକେ ବେସି ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି। ତ୍‌ବେ ବ୍‌ଲ୍‌ ବାବ୍‌ରେ ଚିନ୍‌ତାକ୍‌ରା ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ ଆୟତେ ର୍‌କୁକେ ଶିକା ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜଗତେ ଜାଣାଇ ଅଇ ଆସେଦ୍ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟାର୍ ଉଦାର୍‌‌କେ ଆଶା ଅଇ ଜାଗିରିଆ। ଆଗେ ତୁମି ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ତା ବୁଜୁ ନାହାରି ନିଜାର୍ ଇଚାରେ ସେରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲାସ୍ ଅବେ ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ହିଲା, ଆର୍ ଆଗାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କୁଦ୍‍ଲା ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ପବିତର୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ହିଲାହର୍ ସ୍‌ବୁ ଚାଲ୍ ଚ୍‌ଲ୍‌ନି ତ୍‌ଇ ସେନ୍‌କାର୍ ପବିତର୍‌ ଅଉଆ। ସେତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌ ଅଉଆ, କାଇତାକ୍ ମୁଇ ପବିତର୍‌।” ତୁମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଆର୍ ଉବା କୁଦୁଲାସ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ଅନୁସାରେ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେତାକ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ହୁର୍‌ତିବିରେ ବାଚି ଆଚାସ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲଗେ ଡିରିକ୍‍ରି ବିଦେଶୀ ହ୍‌ର୍ ବାଚ୍‌ତା ଉଚିତ୍। ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ ଆଗେ ତୁମି ବେକାର୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାସ୍, ତୁମାର୍ ଦାଦି ଅଜା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେନ୍‌କା ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତାର୍ ସିକି ରିଲାସ୍, ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ଅବେ ସେନ୍‌କା ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତାକ୍ ମୁକ୍‌ତି ହାଇଆଚାସ୍ ସନା ଆର୍ ରୁହା ହର୍ ଅଳକ୍ ଦିନାର୍ ଜିନିଷ୍ ବାଦୁଲେ ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଦସିନ୍‌ରିଲା ପବିତର୍‌ ମେଣ୍ଢା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବେସି ଦାମ୍‌ଆର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ବାରା ତୁମି ଗେନାଇ ଅଇଆଚାସ୍। ଜଗତ୍‍ ଆରମ୍ ଅଉତା ଆଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାଚିଅଇରିଲା, ମ୍‌ତର୍ ଇ ସେସ୍‌ବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ହାଇଁ ସେ ଜଗତେ ଜାଣାଇ ଅଇଲା। ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ କ୍‍ରି ଉଟାଇଆଚେ, ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ତାକେ ମଇମା ଦିଲା ସେତାକ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଆର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ। ଅବେ ସ୍‌ତକେ ମାନ୍‌ତା ଦ୍ବାରା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜେ ଜୀବନ୍‍କେ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ତ୍ ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାମ୍ ହାରାସ୍, ତ୍‌ବେ ହୁରା ବାବ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ନିଜେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ତୁମି ନ୍‌ଉଁଆ ଜୀବନ୍ ହାଇଆଚାସ୍। ଇ ନ୍‌ଉଁଆ ଜୀବନ୍ ମ୍‌ର୍‌ତା ବିୟାନ୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସିନ୍‌କେରେ ମ୍‌ତର୍ ଜାଇରି କ୍‌ବେ ମ୍‌ରିନ୍‌କେରେ, ସେତିହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ। ଜାଇରି ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ହାଇଁ ର୍‌ଇଦ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେ ଜୀବନ୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ଲାଗି ତୁମି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜଲମ୍ ଅଇଆଚାସ୍। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ “ମାନାଇ ର୍‍ନ୍ ହ୍‌ର୍, ଆର୍ ତାକାର୍ ସ୍‌ବୁ ମଇମା ର୍‌ନାର୍ ହୁଲ୍ ହ୍‌ର୍, ର୍‌ନ୍ ଶୁକି ଜାଇଦ୍, ଆର୍ ହୁଲ୍ ଜ୍‌ଡି ଅଦ୍‌ରେଦ୍, ମ୍‌ତର୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ।” ଇରି ସେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବରାର୍ ବାକ୍ୟ, ଯାଇରି ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ପର୍‌ଚାର୍ ଅଇଆଚେ। ବିନ୍ ଲକ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦିଲାହର୍ କାଇକାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମିଚ୍ କ୍ଉଆନାଇ, ଲକ୍‌କେ ଟକାନାଇ, ଅକାର୍ ଅଉଆନାଇ, ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରାନାଇ। ନିଜାର୍ ଜୀବନାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଦୁର୍ କ୍‍ରା। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌ଉଁଆ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ହିଲାମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଆଇସି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବ୍‌କା ଦୁଦ୍ କାମ୍‌କେ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି ତୁମି ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ଶିକୁକେ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍ ଜାର୍ ଦ୍ବାରା ତୁମି ଆତ୍ମାଇ ଡାଟ୍ ଅଉଆସ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଜିନିଷାର୍ ହ୍‌ଣି ହୁରା ବାବ୍‌ରେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କଇଦ୍ “ମାପ୍‌ରୁର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଗୁଣାର୍ ସୁଆଦ୍ ତୁମି ଚାକି ସ୍‌ରିଆଚାସ୍।” ତୁମି ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲଗେ ଆସିଆଚାସ୍। ସେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‍ରାର୍ କୁନାଦି ଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଗଟେକ୍ ମୁଳ୍ ଟେଡାହର୍, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଜୀବନ୍ ରିଲା ଟେଡା। ତାକେ ବେସିଲକ୍ ଚାଡିରିଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ବାଚିରିଲା ଆର୍ ବେସି ମୁଲ୍ଯବାନ୍ ବ୍‌ଲି ବାବିରିଲା। ଆର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଟେଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗ୍‍ର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ ଗସ୍‌ଟିରେ ଜଳୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ଜୁଇତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ବାସା କ୍‍ରେଦ୍ ଜାର୍ ଦ୍ବାରା ତୁମି, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମାର୍ ହାଇଁ ଜାଇରି କ୍‌ରିରିଲା, ବଳିହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ଜାଜକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁହାରାସ୍ ଜାଇରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରୁହାରେ। କାଇତାକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ, “ଦ୍‌କା ଅମି ସିୟୋନ୍‌ ସ୍‌ହରେ ଗଟେକ୍ ବାଚ୍‌ଲା ଆର୍ ବେସି ମୁଲ୍ଯର୍ କନାର୍ ମୁଳ୍ ଟେଡା ତିଆର୍ କ୍‌ରିଆଚୁ, ଆରେକ୍‌ ଯେ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ଲାଜ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ।” ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ତେକ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ତୁମାର୍ ଗିନେ ସେ ଟେଡା ବେସି ମୁଲ୍ଯ। ମ୍‌ତର୍ ଜେମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି, ଗ୍‍ର୍ ବ୍‌ନାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜୁଇ ଟେଡାକେ ନ୍‌ଚ୍‌ଲାଇ, ସେରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ କନାର୍ ମୁଳ୍ ଟେଡା। ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଇରିହେଁ କଇଦ୍ ଇ ଟେଡା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜଟ୍‌ଟିଆଇ ଅଉତାର୍ ହାଇଁ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଟେଡା ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତ୍‌ଳେ ଅଦ୍‌ରାଉତାର୍ ହାଇଁ ଅଇଲା। ସେମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଅଦୁର୍‍ତି କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯକେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି। ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜଜ୍‌ନା ରିଲି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାଚିଅଇରିଲା ଲକ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ର୍‍ଜାର୍ ଜାଜକ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍। ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ରିରିଲା ଚାନିଆକାମାର୍ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବାଚି ଆଚ୍‌ତି। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅନ୍ଦାରେ ହ୍‌ଣି ତାର୍ ଚାନିଆଅଉତା ଉଜାଳେ ଆଣି ଆଚ୍‌ତି। ଆଗେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍ ନ୍‌ରିଲାସ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍। ଆଗେ ତୁମି ଦୟା ହାଇନ୍‌ରିଲାସ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୟା ହାଇଆଚାସ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତ୍‌ଇ ବିଦେଶୀ ଆର୍ ଅଳକ୍ ଦିନ୍ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ହ୍‌ର୍। ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଇଚା କ୍‌ର୍‌ତେରିଲା କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ଦୁରିରିଆ। ଇ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ତୁମାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ବିରୁଦେ ଯୁଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ମାପ୍‌ରୁକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ଚାରିବାଟ୍ ଆଚ୍‌ତି। ସେମନ୍ କ୍‌ମ୍‌ହାର୍‌ତି ଯେ ତୁମି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତ୍‌ବେ ବ୍‍ଲ୍ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରା ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି କ୍‌ରିରିଲା ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି। ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ଲାଗି ଇ ଜ୍‍ଗତେ ରେତା ଅଦିକାରିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ମାନା। ସ୍‌ବ୍‌କେ ଗବର୍‍ନର୍ କ୍‌ତା ମାନା। ର୍‍ଜାର୍ ଦ୍ବାରା ହ୍‌ଟାଇଲା ଗବର୍‍ନର୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ମାନା, କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ରେମ୍‌କ୍ ଅଇଦ୍। ତ୍‌ବେ ଇରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଯେ ତୁମି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‍ଲା ଦ୍ବାରା, ଜୁଇଲକ୍ ତୁମାର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ ମୁର୍‌କ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଜାଦ୍ ଲକ୍ ହର୍ ବନ୍‌ଚା। ମ୍‌ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଇ ଆଜାଦ୍‌କେ ବୁଲ୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରାନାଇ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବାର୍ ଜୀବନ୍ କାଟା। ସ୍‌ବ୍‌କେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦିଆସ୍। ସ୍‌ବୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିରା ଆର୍ ର୍‌ଜାକେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦିଆସ୍। ଏ ଗ୍‍ରେ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଚାକର୍‌ମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍ ମାଲିକାର୍ ସାସନ୍‌କେ ସନ୍‌ମାନାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାନା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ମାଲିକାର୍ ଆର୍ ଦୁଷ୍ଟ ମାଲିକାର୍ କ୍‌ତା ହେଁ ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବୁଲ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ହେଁ ଦୁକ୍ ହାଇଦ୍, ଯଦି ସେଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ କ୍‌ତାକେ ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌କେ ହାଇ ଚୁପ୍ ର୍‌ଇଦ୍ ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଦ୍। ଯଦି ତୁମି ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲାକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉଆସ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଇ ଚୁପ୍ ରିଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ତୁମୁକେ ବ୍‍ଲ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତା କାଇ କାରଣ୍ ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ଯଦି ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‍କ୍‍ରି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହାଇ ଚୁପ୍ ରିଆସ୍ ସେରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଇରି କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ତୁମି ବାଚା ଅଇଆଚାସ୍। ତୁମି ବାଟେ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ହାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗଟେକ୍ ଉଦାହରଣ୍ ଦ୍‌କାଇଆଚେ, ସେ ଜାଇରି କ୍‌ରିରିଲା, ତୁମି ହେଁ ସେନ୍‌କାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍। ସେ ତୁମାର୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ହାଇ ରିଲାକ୍, ତୁମି ହେଁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ବଗ୍‌ଲା ବ୍‌ଳ୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ରିରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ କଇଦ୍, “ସେ କାଇ ପାପ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲା ଆର୍ କାଇ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା ଟଣ୍ଡେ କଇନ୍‌ରିଲା।” ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କଇଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଲ୍‌ଟା କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କଇ ନ୍‌କେରେ। ଯୀଶୁକେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଦିଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଲ୍‌ଟା ଦ୍‌ମକ୍ ଦ୍‌ଇ କାଇ ବ୍‌ଲି କଇନ୍‌ରିଲା। ଯୀଶୁ ତାର୍ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ନିୟାଇ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ଲା, କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଉହ୍‌ରେ ଯୀଶୁ ଅମାର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉହ୍‌ରେ ବଇ ନିଲା। ସେ ଇରି କ୍‍ଲା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ପାପ୍ ହାଇଁ ମ୍‌ରୁନ୍ଦ୍‌, ଜାଇରି ସ୍‌ତ୍ ତାର୍ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ରେମା। ଯୀଶୁର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ କ୍‌ଣ୍ତିଆ କାବ୍‍ରା ଅଇଲାକେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲାସ୍। ଆଗେ ତୁମି ଗ୍‌ଉଡିଆ ନ୍‌ରିଲା ମେଣ୍ଢା ହର୍ ବୁଲ୍‌ବାଟ୍ ଚାଲି ଜାଇରିଲାସ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ମେଣ୍ଢା ଗ୍‌ଉଡିଆ ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ବିଶପ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲଗେ ଲେଉଟି ଆସିଆଚାସ୍। ସେନ୍‌କାର୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅଦିକାର୍ ମାନ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍, ଯଦି ଅଣ୍ତ୍‌ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‌ତିଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ବୁଜାମ୍ ହାରେ। ତୁମି କିଚି କ୍‌ଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଅଇନ୍‌କେରେ ସେମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଲ୍‌ଗେ କାଟ୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‍କି ବଦୁଲ୍‌ତି। ତୁମାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଦ୍‍କେଦ୍ ଯେ ତୁମି ପବିତର୍‌ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍, ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦେମ୍‌ଲାସ୍। ତୁମାର୍ ବାଳ୍, ସନାବାନା, କି ସୁନ୍ଦୁର୍ ହ୍‌ଚିଆ ଉହ୍‌ରେ ତୁମାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ ହୁର୍‌ଦଇ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବାରି ନମ୍‌ର ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଗୁଣାର୍ ପରିଚୟ ଦେତା ଉଚିତ୍। ଇ ସୁନ୍ଦୁର୍ କ୍‍ବେହେଁ ସ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଇତାକେ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବେସି ମୁଲ୍ଯ ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତି। ବେସି ଆଗେ ପବିତର୍‌ ମାଇଜିମ୍‌ନ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ତାକେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‌ଲାଇ, ଅନ୍‌କା ବାବ୍‌ରେ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଅଣ୍ତ୍‌ରାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଳେ ର୍‌ଇ ତାକାର୍ କ୍‌ତାମାନି ନିଜ୍‍କେ ସୁନ୍ଦୁର୍ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସାରା ଅବ୍ରାହାମ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାକେ ମାଲିକ୍ ବ୍‌ଲି କଇ ତାର୍ କ୍‌ତାମାନ୍‌ଲି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଯଦି କାଇ ବିଷୟରେ ନ୍‌ଡିରି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‍ରାସ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାର୍ ଟକି। ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଏ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନାଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବାଦା ଅଇନ୍‌କେରେ, ଇତାର୍ ହାଇଁ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବ୍‍ଲ୍ ବୁଜାମ୍‌ଣା ରେ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରା। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ମାଇଜିକେ ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଦେତା ଉଚିତ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁର୍‌ବ୍‌ଳ୍‌, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମାର୍ ହ୍‌ର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ସ୍‌ମାନ୍‌ ଦୟାର୍ ନ୍‌ଉଁଆ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ ଦେତି। ସ୍‌ରାସ୍‌ରି କ୍‌ତା ଇରି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଅଉଆ, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସୁକେ ଦୁକେ ମିସିରିଆ, ବାଇ ବନ୍ଦୁର୍ ଲାଡେ, ଦୟାର୍ ହୁର୍‌ଦଇ ଆର୍ ନମ୍‌ର ମ୍‌ନ୍‌ ଅଉଆ, ତୁମାର୍ ହାଇଁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‌କେ ଆକ୍ରରମଣ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଦେସ୍‌ରେ କୁଇ ଲକାର୍ ହାଇଁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ଆର୍ ତୁମୁକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ତାର୍ ବାଦୁଲେ ଲିନ୍ଦା କ୍‍ରାନାଇ, ତାର୍ ବାଦୁଲେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା ଯେ, ସେ ତାକେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ତୁମି ନିଜେ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ହାମ୍‌କେ କୁଦାଇ ଅଇରିଲାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ରା। ସେତାକ୍ ଯେ ଜୀବନ୍‌ରେ ସୁକ୍‌ବଗ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍, ବ୍‍ଲ୍ ଦିନ୍ ଦ୍‌କୁକେ ଇଚା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତାଇ ହ୍‌ଣି ନିଜାର୍ ଜିବ୍‌କେ ଆର୍ ମିଚ୍ ଶିକ୍ଯାଇ ହ୍‌ଣି ନିଜାର୍ ଟଣ୍ଡ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ର। ସେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ର, ଆର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର। ସେ ଶାନ୍‌ତି ହାଉତା ହାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍। ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମାପ୍‌ରୁ ଦ୍‍କେଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାର୍‌ତେନା ସ୍‌ବୁ ସେ ଶୁଣେଦ୍। ମ୍‌ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ସେ ବିରଦ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଯଦି ତୁମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‌ରୁକେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ର୍‌ତେରିଆ, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ କୁଇଲକ୍ ତୁମୁକେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦ୍‌ଇ ନ୍‌ହାରେ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍ ବଗି ହାରାସ୍, ଯଦି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ଗ୍‌ଟେଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ଅମ୍‌ଲାସ୍ ଆଶିର୍‌ବାଦାର୍‌ ଲକ୍, ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଦୁକ୍ ଦେତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡିରାନାଇ, କି ଚିନ୍‍ତା କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ପବିତର୍‌ ବାବ୍‌ରେ ମାପ୍‌ରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ନିଜାର୍ ହୁର୍‌ଦଇରେ ଦ୍‍ରି ର୍‌କା, ତୁମାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସାର୍‌ କାରଣ୍ ବିଷୟରେ କେ ତୁମୁକେ ପର୍‌ସନ୍ କ୍‌ଲେକ୍ ତାକେ ବୁଜାଉତା ହାଇଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରେଡି ଅଇରିଆ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବ୍‌ରେ ଆର୍ ସାଦୁ ବାବ୍‌ରେ ବୁଜାଉଆ, ତୁମି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବାବ୍‌ତା ଉଚିତ୍ ଯେ, ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ବ୍‍ଲ୍ ଜୀବନ୍ କାଟୁଲାସ୍ ଲାଗି, ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତି, ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ବିଷୟରେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କଇରିଲାଇ ଲାଗି ଲାଜ୍ ଅଉତି। କାଇତାକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଟା ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‍କ୍‍ରି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହାଉତାର୍‌ ବ୍‍ଲ୍, ଇରି ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା, ତ୍‌ବେ ଇରିହ୍‌କା ବ୍‍ଲ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜେ ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ପାପ୍ ହାଇଁ ଗଟେତର୍ ମ୍‌ଲା, ସେ ନିଜେ ଦସିନ୍‌ରିଲା ମ୍‌ତର୍ ଦସି ଲକାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ଲା, ସେ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଣ୍‌ତା ହାଇଁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ଲା, ତାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ମାରା ଅଇଲି, ମ୍‌ତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦ୍ବାରା ସେ ଆର୍‌ଗଟ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟ୍‌ଲା। ମ୍‌ତର୍ ସେ ଆତ୍ମାଇ ବନ୍ଦି ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାଇ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‍ଲା। ବେସି ଆଗେ ନୋହର୍ ସ୍‌ମୟ୍‌ରେ ଇ ଆତ୍ମାମନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅବାଦ୍ଯ ଅଇରିଲାଇ, ନୋହ ତାକାର୍ ଜାଜ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ହ୍‌ତେକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ଜାଗ୍‌ତେ ରିଲା କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ କେ ମନ୍‌ବାଦ୍‌ଲାଉତି ବ୍‌ଲି, ମ୍‌ତର୍ ସେ ଜାଜେ ହୁନ୍‌ଜେକ୍ କ୍‌ତିଲକ୍, ଅକାଇ ଆଟ୍ ଲକ୍ ହାଣିଏ ହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାମ୍ ହାର୍‌ଲାଇ। ସେ ହାଣି, ଡୁବେନ୍ ହର୍ ତୁମୁକେ ଅବେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁଲି, ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମେଳି ସପା କ୍‌ରୁକେ ଡୁବେନ୍‌ନ୍‌ଇ, ମ୍‌ତର୍ ଡୁବେନ୍ ଅମ୍‌ଲି, ବ୍‍ଲ୍ ବିବେକ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଅଦିନେ ରେମା, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଜିଉଟ୍‌ଲାକ୍ ଇରି ତୁମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁଲି। ଅବେ ଯୀଶୁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‌ଲାବେ, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ କାତାବାଟ୍ ବ୍‌ସିଆଚେ, ସେ ସେତି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍, ସ୍‌ବୁ ଅଦିକାର୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଅଇଆଚେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇଲା, ତ୍‌ବେ ତାର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଚିନ୍‍ତା ରିଲି, ତାର୍ ଦ୍ବାରା ତୁମି ନିଜ୍‍କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଉଆ, ଜୁଇ ଲକ୍ ଯିଶୁକେ ହାଇଲାର୍ ଲାଗି ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ କ୍‌ଷ୍ଟ ବଗୁଲା, ସେ ପାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‍ରିଆଚେ ତୁମି ଅନ୍‌କା ବାବ୍‌ରେ ନିଜ୍‍କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଉଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରାସ୍, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଚାରେ, କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରା। ଆଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକାର୍‌ କ୍‌ତାଇ କାମ୍‍କ୍‍ରି ତୁମି ବେସି ସ୍‌ମୟ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରି ସ୍‌ରିଆଚାସ୍, ତୁମି ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲାସ୍, ନିଜାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲାସ୍, ତୁମି ମାତ୍‌ତେ ରିଲାସ୍, ନାନା ପର୍‌କାର୍ ର୍‌ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ସେ ରିଲାସ୍, ମ୍‌ଦ୍ କାତାତ୍‌ଇ ଯଗ୍ ଦେତେ ରିଲାସ୍, ଆର୍ ମୁର୍‌ତି ମ୍‌ନ୍‌କେ ହୁଜାକ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲାସ୍। ସେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାନିଆ ଅମ୍‌ଲାଇ ଯେ ଅବେ ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌ କାର୍‍ହର୍ ଅକାର୍ ଆର୍ ନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା କାମ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରାସ୍। ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ଜୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍ ଜୁଡେକ୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ରେଡି, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ଲା କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ହାଇଁ ଇସାବ୍ ଦେମ୍‌କେ ଅଇଦ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଅବେ ମ୍‌ଲାଇ ଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ କ୍‌ଉଆ ଅଇରିଲି, କାଇତାକ୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବିଚାର୍‌ ଅଇଲା ହର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଚାର୍‌ ଅଇଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ଜୀବନ୍ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଜାଇରି ହେଁ କ୍‍ରିରିଲାଇ, ସେ ଅନୁସାରେ ବିଚାର୍‌ ଅଇଦ୍, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହର୍ ଆତ୍ମାଇ ଜୀବନ୍ ହାଉତି। ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ, ତ୍‌ବେ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ଶୁଚି ର୍‌କା ଆର୍ ନିଜ୍‍କେ ନିଜାର୍ ଆୟତେ ର୍‌କା, ଇରି ତୁମୁକେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବ୍‌ଡ୍‌କ୍‍ତା ଅଇଲି ଯେ, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦସ୍ ନ୍‌ଦେରି ବ୍‍ଲ୍ ବାବ୍‌ରେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରା। କାଇତାକ୍ ଲାଡ୍ ବେସି ପାପ୍‌କେ ହେଁ ତ୍‌ଳେ ଚାହି ଦ୍‌ଇଦ୍, ମ୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇ କପଟ୍‌ ନ୍‌ରେକି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍‌କେ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ରେ ସନ୍‌ମାନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‌ରି କୁଦା। ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇଆଚାସ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ତାର୍ ଦୟା ତୁମୁକେ ଦ୍‌କାଇଆଚେ, ତୁମି ତାର୍ ଦୟାର୍ ଦାନ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହୁରା ଦାଇତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ହର୍ ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରା, ତ୍‌ବେ ବ୍‍ଲ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅଇ, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସେବା କାମେ ଲାଗାଉଆ। ଜୁଇ ଲକ୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ରୁକେ ଚାହେଁଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର, ଜୁଇ ଲକ୍ ସେବା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ଶ୍‌କ୍‌ତି ସାଇଜରେ ସେବା କ୍‌ର, ତୁମି ଇସ୍‌ବୁକାମ୍ ଅନ୍‌କା ବାବ୍‌ରେ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍‌ଇ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌ରେ ମଇମା ହାଉତି, ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ମଇମା ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ହାଇଁ ତାର୍ ଅଇଦ୍। ଆମେନ୍। ଏ ମର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅବେ ଦୁକ୍ ହାମ୍‌ଲାସ୍ ଇତାର୍ ହାଇଁ ଚାନିଆ ଅଉଆନାଇ। ଇ ଦୁକ୍ ବ୍‌ଗ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ପରୀକ୍ଷା କ୍‌ରୁଲି। ବାବାନାଇ ଯେ ତୁମାର୍ ହାଇଁ କାଇରି ଚାନିଆ କ୍‌ତା ଗ୍‌ଟୁଲି ବ୍‌ଲି। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତା ଉଚିତ୍ ଯେ ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ବାଗିଦାର୍ ଅଇଆଚାସ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାଉଡି ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ନିଜାର୍ ମଇମା ଦ୍‌କାଉତା ବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉଆସ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍ ବ୍‌ଲି ଲକ୍ ତୁମୁକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କଇଲେକ୍, ତ୍‌ବେ ତୁମି ଦନ୍ୟ ବ୍‌ଲି ଜାଣା। କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ମଇମା ହାଉତା ଆତ୍ମା ଆଚେ, ସେରି ହ୍‌କା ଅମ୍‌ଲି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯଦି କେ ମାନାଇମାରୁ ଆର୍ ଚର୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ଆର୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କୁଟ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ନ୍‌ରିଆ, ସେନ୍‌କା କାମ୍ କ୍‌ଲେକ୍, ଏକ୍‌ଲା ଦୁକ୍ ବଗେଦ୍, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ କେ ଅନ୍‌କା କାମ୍‍କ୍‍ରି କ୍‌ଷ୍ଟ ବଗି ନ୍‌କେର, ମ୍‌ତର୍ କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଅଇ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହାଇଦ୍ ତ୍‌ବେ ସେ ଲାଜ୍ ନ୍‌ହାଅ। ତୁମି ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ନାଉଁଆର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦିଆସ୍। ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲିବେ। ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ପରିବାରେ ହ୍‌ଣି ଆରମ୍ ଅଇଦ୍, ଯଦି ସେ ବିଚାର୍‌ ଅମି ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆରମ୍ ଅଇଦ୍, ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ବାବିଦ୍‌କା ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବୁସ୍‌ତା କାଇରି ଅଇଦ୍? ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି। ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କଇଦ୍ “ଯଦି ବ୍‍ଲ୍ ଲକ୍ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌କେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ, ସେନ୍ ଅଇଲେ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ବିରଦି ଆର୍ ପାପି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଅବୁସ୍‌ତା କାଇରି ଅଇଦ୍?” ତ୍‌ବେ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ବଗୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତ୍ମା ବିଶ୍‌ବାସ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଦେତା ଉଚିତ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କାମ୍‍କ୍‍ରି ଚାଲ୍‌ତା ଉଚିତ୍। ତୁମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ରେତା ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଅବେ ମର୍ କିଚି କ୍‌ଉତାର୍ ଆଚେ। ମୁଇ ହେଁ ଗଟେକ୍ ପାରାଚିନ୍, ମୁଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ନିଜାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଦ୍‌କିଆଚି। ଆମୁକେ ଜୁଇ ମଇମା ବ୍‌ବିସତ୍‌ରେ ଦ୍‍କାଇ ଦିଆଅଇଦ୍ ସେତି ହେଁ ମୁଇ ବାଗି ଅଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକେ ଗ୍‌ଉଆରୁଲେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଜୁଇ ମେଣ୍ଢାମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଦାଇତ୍ ତୁମାର୍ ଆତେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଆଚେ, ତୁମି ମେଣ୍ଢା ଗ୍‌ଉଡିଆ ହ୍‌ର୍ ଅଇ ସେ ମେଣ୍ଢାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମେଣ୍ଢାଦ୍‌ଳ୍। ତୁମି ଜ୍‌ବର୍ ଦସ୍‌ତି ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ନିଜାର୍ ଇଚାରେ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନିଆ। ଇଶ୍ଵର୍ ଇରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରେଦ୍‌। ତୁମୁକେ ସେବା କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଲାଗୁଲି ବ୍‌ଲି ବାବି କ୍‍ରା। ଡାବୁ ହାଉତାର୍ ଲାଳ୍‌ସାରେ କ୍‍ରାନାଇ। ଜୁଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦାଇତ୍ ତୁମି ନ୍‌ଇ ଆଚାସ୍, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ନିଜେ ବ୍‍ଲ୍ ଉଦାହ୍‌ର୍‌ଣ୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇରିଆ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‌ଡ୍ ମେଣ୍ଢା ଗ୍‌ଉଡିଆ ଲେଉଟି ଆସେଦ୍, ତୁମାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ହାଇଁ ମୁକୁଟ୍ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେରି କ୍‌ବେ ତାର୍ ସୁନ୍ଦୁର୍ କମ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ସେନ୍‌କାହ୍‌ର୍, ଏ ଦ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାରାଚିନ୍ ଲକାର୍ କ୍‌ତା ମାନ୍‌ତା ଉଚିତ୍। ତୁମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ବାବ୍‌ରେ ସାଇଜ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। କାଇତାକ୍ ପବିତର୍‌ ଶାସ୍‌ତର୍ ତ୍‌ଇ ଲେକାଆଚେ “ଇଶ୍ଵର୍ ଆକାରିଆମ୍‌ନ୍‌କେ ତେବାଇ କ୍‍ରି ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦୟା କ୍‍ରେଦ୍।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଆତ୍ ତ୍‌ଳେ ନିଜ୍‍କେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ରାଅ। ସେନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲେକ୍ ସେ ତୁମୁକେ ଉହ୍‌ରେ ଉଟାଇଦ୍। ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଚିନ୍‍ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଚାଡା, କାଇତାକ୍ ସେ ତୁମାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନ୍‌ଇଦ୍। ନିଜାର୍ ଆଇତେ ର୍‌ଇ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ। ଶଇତାନ୍‌ ଅମ୍‌ଲି ତୁମାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ, ସେ ଅଦାଙ୍ଗ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସିଂହବାଗ୍ ହ୍‌ର୍, କାକେ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚାବି କାଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଚାରିବାଟ୍ କଜି ବୁଲୁଲି। ସଇତାନାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ହାନାଇ, ନିଜାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ରେ ଡାଟ୍ଅଇ ରିଆ। ହୁରା ଜଗତାର୍ ତୁମାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବ୍‌ରେ ତୁମାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହାମ୍‌ଲାଇ, ଇକ୍‍ତା ତୁମି ଜାଣାସ୍। ତୁମି ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହାଇଁ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ହାଉଆସ୍, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବୁ ଟିକ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଦ୍, ସେ ତୁମୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ତୁମାର୍ ବଜ୍ ବଇଦ୍ ଆର୍ ଅଦୁର୍‌ତା ବ୍‌ଳ୍ ତୁମୁକେ ଉଟାଇଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ସ୍‌ବୁ ଦୟାର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଦ୍‌ଇଦ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ନ୍‌ସେର୍‍ତା ମଇମାରେ ବାଗିଦାର୍ ଅମ୍‌କେ ସେ ତୁମୁକେ କୁଦିଆଚେ। ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ହାଇଁ ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‌କା ଅଇଦ୍‌, ଆମେନ୍। ବାଇ ସିଲାନ୍ ସାଇଜରେ ମୁଇ ଇ ସାନ୍ ଚିଟି କ୍‍ଣ୍ଡେକ୍ ଲେକୁଲେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ ବିସାସ୍ ବାଇବ୍‌ଲି ମୁଇ ଜାଣି, ଇରି ତୁମୁକେ ଶାନ୍‌ତି ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ ସାସ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ମୁଇ ଲେକିରିଲେ, ମୁଇ ତୁମୁକେ କ୍‍ମ୍‍କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲେ ଯେ ଇରି ଅମ୍‌ଲି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦୟା, ସେ ଦୟାରେ ଡାଟ୍ଅଇ ରିଆ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ର୍ ବାଚାଇଅଇଲା ବାବିଲୋନ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ଆର୍ ମର୍ ହିଲାହର୍ ମାର୍କ ହେଁ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଜୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲାଇ। ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ଲାଡେ ଆତ୍ ମିସାଇ ଯୁଆର୍ କ୍‍ରା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଲ୍‌ଗେ ରେତା ତୁମି ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ଶାନ୍‌ତି ଅଉଅ। ମୁଇ ଶିମୋନ୍ ପିତର୍, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଟେକ୍ ଦାସ୍ ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲା, ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କି ଅମାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ମୁଲ୍ଯର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ସ୍‌ମାନ୍ ବାବେ ହାଇ ଆତ୍‍ତି, ଜୁଇରି ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦ୍ବାରା ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ, ଯେ କି ଅମୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଟିକ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ଯେ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବେସି ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଦେଉଅ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟେ ତୁମାର୍ ଗ୍ଯାନ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବାଡା। ମାପ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ଲାହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାମ୍‌କେ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଲ୍‌ଡା, ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍ବାରା ଅମୁକେ ଦିଲାଆଚେ। ଇରି ଅମ୍‌ହାରେ କାଇତାକ୍ ଅମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣୁ ଆର୍ ସେ ହ୍‌କା ଏକ୍‌ଲା ଲକ୍ ଯେ ତାର୍ ମଇମା ଆର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଗୁଣାର୍ ଲାଗି ଅମୁକେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ କ୍‍ରି କୁଦ୍‍ଲା ଆଚେ। ତାର୍ ମଇମା ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଗିନେ ସେ ଅମୁକେ ବେଶି ବ୍‌ଡ୍ ଆର୍ ବେଶି ମୁଲିୟ ରିଲା ଦାନ୍‍ଦିଲାଆଚେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ ନ୍‌କେଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ସେନ୍‍କ୍‌ରି ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକ୍‍ଳାମ୍‍କେ ସେ ଅମୁକେ ଅନ୍‌ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତାକାର୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହର୍ ଗୁଣ୍ ଅମ୍‌ହାରାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମି ଗଟେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଉହ୍‌ରେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଟିକ୍‌ନାଇ, ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗିନେ ଜୁଇରି ବ୍‍ଲ୍ ସେରି କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବେଶି ପରିଶ୍ରମ୍ କ୍‌ରୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍। ଗ୍ଯାନ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତାର୍, ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନମ୍‌ର, ନମ୍‌ର ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିର୍‌ତାର୍, ଆର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌କା ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍, ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ତୁମାର୍ ବିଶ୍ୱାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ବ୍‍ଲ୍ ହାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ତୁମାର୍ ପରିବାରାର୍ ସଦସ୍ଯ ବାବେ ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଯଦି ଇସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଲ୍‌ଗୁଣ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ ଆର୍ ବାଡୁଲି, ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ତୁମୁକେ ଅଟୁଆ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳୁକେ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଇସ୍‌ବୁ ଗୁଣ୍ ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ ନାଇ ସେ ଗଟେକ୍ କାଣାଲକ୍, ଆର୍ ସେ ବେଶି ଦୁରିକେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତା ଲକାର୍ ସ୍‌ମାନ୍, ତାର୍ ଆଗ୍‌ତୁର୍ ପାପ୍‌ସ୍‌ବୁ କେମା ହାସ୍‌ରି ଆଚେ। କାଇତାକ୍, ଏ ବାଇ ବେଣିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ତୁମୁକେ ବାଚ୍‌ଲା ଆଚେ, ଇତାକ୍ ଜାଣିକ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅଦିକ୍ ମ୍‌ନ୍ ଦିଆନ୍ ଦ୍‌ଇକ୍‍ରି କାମ୍‌କ୍‌ରା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ନ୍‌ଚାଡାସ୍। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ରାଇଜେ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ହାଉଆସ୍। ଯଦି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଆର୍ ତୁମି ହାଇରିଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ତ୍‌ ଶିକ୍ଯାକେ ଅଟୁଆ କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିଆଚାସ୍, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇକ୍‍ତା ତୁମୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାଇ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣାଇ ଆଚେ, ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇଲା ଆଦେଶ୍ ହର୍ ମୁଇ ବେଗି ମ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣୁଲେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ବାବୁଲେ ଯେ ଇରି ମର୍‌ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଯେ ମୁଇ ବଚିରିଲା ହ୍‌ତେକ୍ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ଦେତି ର୍‌ଇନ୍‌। ମୁଇ ଜୀବନ୍ ରେତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେସ୍‌ବୁ ବିଷୟେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ଦେତି ର୍‌ଇନ୍। ମୁଇ ମ୍‌ଲାହ୍‌ଚେ ହେଁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁଦିନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନେ ର୍‌କୁ ହାରାସ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ବେଶି ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲେ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ତାର୍ ଆସ୍‌ତା ବିଷୟେ ତୁମୁକେ ଜାଣାଇଲୁ, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ଚ୍‌ଲାକି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲାକ୍‌ତା କ୍‌ଉନାଇ, ମ୍‌ତର୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ମଇମା ଦ୍‌କ୍‌ଲୁଆଚୁ। ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ତାକ୍ ମାନ୍‍ତି ଆର୍ ମଇମା ଦେତାବ୍‍ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ପବିତର୍‌ ଡ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ରେ ରିଲୁ। “ଏ ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ହଇସି ଆକାର୍ ତ୍‌ଇ ଅମାର୍ ବେସି ସର୍‍ଦା।” ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ପବିତର୍‌ ଡଙ୍ଗ୍‌ରେ ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଇକ୍‍ତା ଶୁଣିଆଚୁ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କଇରିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିଷୟେ ବାବବାଣି ତ୍‌ଇ ଅମାର୍ ବିଶ୍ବାସ୍ ଅଦିକ୍ ଅଟୁଆ ଅଇଲିଆଚେ। ସେସ୍‌ବୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମ୍‌ନ୍ ଦେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, କାଇତାକ୍ ସେରି ଅନ୍ଦାରେ ଗଟେକ୍ କୁପି ହର୍। ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମାର୍ ହୁର୍‌ଦୟ୍‌କେ ଉଜାଳ୍ ହର୍ ଚ୍‌ମ୍‌କ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌କାଳାର୍ ତାରା ହୁର୍‌ତିବିକେ ଚ୍‌ମ୍‌କାଉତି। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଆ ଯେ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରେ ଲେକା ଅଇରିଲା ବାବବାଣି ଇରି ମାନାଇ ନିଜାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଏ କଇଲା କ୍‌ତା ନଇ। କାଇତାକ୍ କୁଇ ବାବବାଣି ହେଁ ମାନାଇର୍ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନେ ତିଆର୍ କ୍‍ରି କଇଲା କ୍‌ତା ନଇ, ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇରିଲା କ୍‌ତାକେ ଜାଣାଉତି। ମ୍‌ତର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ମିଚ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବାରାଇ ରିଲାଇ, ଟିକ୍ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହେଁ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍ ବାରାଉତି, ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ର୍‌ତା ମିଚ୍ ଶିକ୍ଯାମ୍‌ନ୍ ଦେତି ଆର୍ ଜୁଇ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି କ୍‌ଲାଆଚେ ତାକେ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଚତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଉଲ୍‌ସ୍‌ତେ ସେମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତି। ମ୍‌ତର୍ ଗାଦି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ମିଚ୍ ଶିକ୍ଯାକେ ମାନ୍‍ତି ଆର୍ ତାକାର୍ ଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ଗିନେ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦସି ବାଟ୍ ଆଣ୍‌ତି। ଇସ୍‌ବୁ ମିଚ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ ଲ୍‌ବ୍‌କ୍‌ରି ମ୍‌ନେ ତିଆର୍ କ୍‌ରିରିଲା କାଉଣି କଇକ୍‌ରି ତୁମୁକେ ଟକ୍‌ତି। ବେଶିଦିନ୍ ଆଗ୍‍ତୁ ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଚାର୍‌ ଅଇ ସ୍‌ର୍‌ଲିବେ ଆର୍ ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିନାସ୍ ଅଉତାଦିନ୍ କେଟି ଆସୁଲି। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ପାପ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଶଇତାନାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ କେମା ନ୍‌ଦେଇକ୍‌ରି ନ୍‌ର୍‌କେ ହ୍‌କାଇରିଲା, ସେତି ସେମ୍‌ନ୍ ସେ ବ୍‌ଡ୍ ବିଚାରାର୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ନିଜାର୍ ପାପାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାମ୍‌କେ ଅନ୍ଦାର୍ ଟାଣେ ସିକ୍‌ଳି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବାନ୍ଦିଅଇକ୍‌ରି ଆତ୍‍ତି। ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଗ୍‍ତୁ ତାକେ ନ୍‌ଡିର୍‌ତା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍‌ଦିଲା। ହୁର୍‌ତିବିକେ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ବୁଡାଇ କ୍‍ରି ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ଲା। ମ୍‌ତର୍ ସେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ପର୍‍ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ନୋହକେ ମିସାଇକ୍‌ରି ଆଟ୍ ଲକେ ବଞ୍ଚାଇଲା। ଇଶ୍ଵର୍ ସଦୋମ୍ ଆର୍ ଗମୋରା ସ୍‌ହର୍‌କେ ହେଁ ଜୟସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ, ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆଗେ କାଇରି ଗଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇ ଦେମ୍‌କେ ସେ ଇ ଜଳେକ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଜୟସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ଲାଆଚେ। ଦୁରାଚାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଦ୍‍କି ଚିନ୍‍ତା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଦାର୍‌ମିକ୍ ଲୋଟକେ ଇଶ୍ଵର୍ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା। ଦ୍‌ର୍‌ମାର୍ ଲୋଟ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲାବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଦୁରାଚାରି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ଦ୍‍କି ଆର୍ ଶୁଣିକ୍‌ରି ତାର୍ ମ୍‌ନେ ବେଶିଦୁକ୍‌ ଅଉତିରିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ମାପ୍‌ରୁ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‍ଲା। ଇରି ଜାଣାମ୍‌ଲି ବ୍‌ଡ୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ଦାର୍‌ମିକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇଦ୍। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିକେ ଗିଣ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ଇଚା ହୁରା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ତାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ର୍‌କୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍ ସେରି ସେ ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଜାଣୁଲା। ସେ ମିଚ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବେଶି ସାହାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣିଆ ଲକ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ଲକେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ଡିର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ ବ୍‌ଡ୍‌ବପୁ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦସି କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଲିନ୍ଦା ନ୍‌କେର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ଇ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବୁଦି ନ୍‌ରିଲା ଡ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ରାର୍ ପଶୁହର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହାନ୍ଦେ ହ୍‌କାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ନିଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଇ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଇରି ତାକାର୍ ମ୍‌ନେ ଆଇଲେକ୍ ସେରି କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ନ୍‌ବୁଜିକ୍‌ରି କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ରାର୍ ପଶୁକେ ମାନାଇ ମାର୍‌ଲାହର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ର୍‌ତି। ଇ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ରାତିବ୍‌ଳ୍ କାଇଲାହର୍ ଦିନ୍‌ବ୍‌ଳ୍ ହେଁ କାମ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ବ୍‌ଲି ବାବ୍‌ତି। ଇରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍ ଯେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିସିକ୍‌ରି କାତି। କାଇତାକ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ମାନ୍ ସନ୍‌ମାନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରିତି ଆର୍ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଲାଜ୍ ଆଣ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌ ଦ୍‍କ୍‍ଲା ମାଇଜିର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ପାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସୁଜଗ୍ ମିଲେକ୍ ନ୍‌ଚାଡ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଳ୍‌କ୍‌ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକେ ଟକ୍‌ତି ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରାଉତି। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତ୍ମାଇ ଅଦିକ୍ ଜିନିଷ୍ ହାଉତାର୍ ଗିନେ ଲାଳ୍‌ସା କ୍‌ର୍‌ତି, ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଟିକ୍‌ ର୍‌ସ୍‌ତା ଚାଡିକ୍‌ରି ବୁଲ୍ ର୍‌ସ୍ତାଇ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ହୁର୍‌ବାର୍‌ ବିୟୋରାର୍ ହଇସି ବବିଶ୍ବତ୍ ବକ୍ତା ବିଲିୟମାର୍ ହର୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବୁଲ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍ପତିକେ କମାମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ସେ କ୍‍ଲା ବୁଲ୍‌ କାମାର୍ ଗିନେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଉଳ୍‌ଲା, ତାର୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଦ ମାନାଇର୍‌ କ୍‌ତା କଇକ୍‌ରି ସେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ ବୁଲ୍ କାମେ ହ୍‌ଣି ମ୍‌ନା କ୍‍ଲା। ଇସ୍‌ବୁ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସୁକି ଜାଇରିଲାଇ ହାଜ୍ରାହର୍, ଆର୍ ହ୍‌ବନେ ଜାତିରିଲାର୍ ମେଗ୍‌ହର୍। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବେଶି ଅନ୍ଦାର୍ ଟାଣେ ଜାଗା ତିଆର୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ। କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି ଅର୍ତ ନ୍‌ରିଲା କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ କ୍‌ଉତି ରେତି। ବେବିଚାର୍‌ କାମେ ହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଇ ଆସ୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାନ୍ ସାନ୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଳ୍‌ସା ଦ୍‌କାଇକ୍‌ରି ହାନ୍ଦାଇ ହ୍‌କାଉତି। ସେ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମୁକ୍‌ଳାମ୍‌ନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ତା ଦେମ୍‌ଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା କ୍‍ରାପ୍ ଇଚାର୍ ଦାସ୍। କାଇତାକ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ପାପ୍ ଇଚା ବିଷୟାର୍ ଅଦିନେ ରେମ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ସେତିର୍ ଦାସ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜ୍‍ଗତାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଇ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ନିଜାର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ମାପ୍‌ରୁ ବ୍‌ଲି ମାନିରିଲେକ୍, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଆରେଗଟ୍‌ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ଲାଇ ଜୁଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆୟତେ ର୍‌କିଆଚେ। ତ୍‌ବେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପରିସ୍ତିତି ମାପ୍‌ରୁକେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ରିଲି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ମାପ୍‌ରୁକେ ଚାଡ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଅଦିକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଅଇଦ୍। ମୁଇ କ୍‌ଉତା ଅର୍ତ ଇରି ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି, ଯୀଶୁକେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରି ଚାଡ୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଅଦିକ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦେଇଦ୍। ଇରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବ୍‍ଲ୍ ଅଉତି ଯଦି ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜିଉତା ବାଟ୍‌ ଜାଣି ନ୍‌ରିଲେକ୍ ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ସେମ୍‌ନ୍ କାଇରି ଟିକ୍ ସେରି ଜାଣି ଆତ୍‍ତି। ମ୍‌ତର୍ ଅମି ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ସିକାଇଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‌କେ ଚାଡି ଆତ୍‍ତି। ଇରି ଉଦାହର୍‌ଣ୍ ବାକ୍ଯ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ତ୍ “କୁକୁର୍ ଉକାଳି କ୍‍ରି ଆରେକ୍‌ କାଇଦ୍,” ଆର୍‌ “ଗୁସ୍‌ରା ଗ୍‌ଦାଇଲା ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ କାଦଲ୍‌ଗେ ଜାଇଦ୍।” ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ମର୍ ଦୁଇ ନ୍‌ମ୍ବର୍ ଚିଟି। ଇ ଜଳେକ୍ ଚିଟିଲ୍‌ଗେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ମ୍‌ନେ ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଏତାଇ ଦେମ୍‍ଲେ ଯେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପବିତର୍‌ ଚିନ୍‍ତା ଜୁଇରି ଆଗେହ୍‍ଣି ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାମ୍ ହାରାସ୍। ଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍‌ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଏତାଇ ଦେମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ, କାଇତାକ୍ ବେଶି ବ୍‌ର୍ଷ ଆଗ୍‍ତୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବାବବାଣି କଇରିଲାଇ, ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଆଦେଶ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଯେ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ଦିନ୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସ୍‌ତା ଆଗ୍‍ତୁ ତୁମି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆର୍ ତରେକ୍ ଆସେଦ୍ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଲାଗି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମୁକେ ଇନସ୍ତା କ୍‌ର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଦେତା କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ଅବିଆସ୍ ଆତ୍‍ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ ଇନସ୍ତା କ୍‍ରି କ୍‌ଉତି, ସେ ଆସିନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲା କି? ସେ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ କାଇତାକ୍ ନାସୁଲା! ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଅମାର୍ ଦାଦିବାବୁମ୍‍ନ୍ ହେଁ ମ୍‌ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ମ୍‌ତର୍ ସୁସ୍‌ଟି ଆରମ୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ରିଲି ସେନ୍‍କ୍‌ରି ସେ ଅବେ ହେଁ ଆଚେ। ସେମ୍‌ନ୍ ଜାଣିକ୍‌ରି ହାସୁର୍‌ଲାଇ ଯେ, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଇଶ୍ଵର୍ ଆଦେଶ୍ ଦେଇକ୍‍ରି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସୁସ୍‌ଟି କ୍‍ଲା। ହୁର୍‌ତିବି ହାଣିଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା ଅଇକ୍‌ରି ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଲି। ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ସେ ହାଣିଲ୍‌ଗେ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳାର୍ ହୁର୍‌ତିବିକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରିରିଲା। ସେ ହୁର୍‌ତିବି ଲ୍‌ଗେ ଜୀବନ୍ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ର୍ଷା ଆର୍ ବାତ୍ଯାକେ ହ୍‌ଟାଇରିଲା। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ଜୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଅବେ ଆଚେ ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ହର୍ ଜୟସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇଲା ଆଚେ। ଜୁଇଦିନ୍ ଦୁଷ୍ଟମ୍‌ନ୍ ବିଚାର୍‌ ଅଇକ୍‌ରି ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତି ସେଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ହୁର୍‌ତିବି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ରେଇଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ବିଷୟ୍ ହାସ୍‌ରି ଜାହାନାଇ ସେରି ଅଇଲି, ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ହର୍ ଆର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ହର୍ ବ୍‌ର୍ଷ ଗଟେକ୍ ଦିନ୍ ହର୍, ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ଜଳେକ୍ ସ୍‌ମାନ୍। ମାପ୍‌ରୁ ତାର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ଲାର୍ ହୁରାକ୍‌ରୁକେ ବେଳ୍ ନ୍‌କେରେ। କ୍‌ତିଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେଳ୍ ଅଇଲି ବ୍‌ଲି ବାବୁଲାଇ, ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ତୁମାର୍ ଗିନେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କ୍‌ରୁଲା ଲାଗି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ହେଁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌ଉଅତ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ତାକାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେଉଟି ଆସତ୍ ବ୍‌ଲି ସେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲା। ମ୍‌ତର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଆସେଦ୍। ମାପ୍‌ରୁର୍ ଦିନ୍ ଚର୍‌ହର୍ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ ଆସେଦ୍। ସେଦିନ୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଅଇଦ୍ ଆର୍ ଆକାଶ୍‌ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ଆକାଶେ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍, ବେଳ୍, ଜନ୍ ଆର୍‌ ତାରାମ୍‌ନ୍ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ଜଳିହଡି ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତି। ସେଦିନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁ କାମାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଇଦ୍। ଯଦି ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍ ତ୍‌ବେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ହର୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଟିକ୍‌କ୍‌ଲା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସ୍‌ତା ଦିନ୍‌କେ ଜାଗିରିଆ, ଆର୍‌ ସେରି ବେଗି ଆସ ବ୍‌ଲି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ କାମ୍‌କ୍‌ରା। ସେଦିନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଆକାଶ୍‍କେ ଜୟଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ଜୟ୍‌ହର୍ ହାବା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆକାଶେ ରିଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍ ହ୍‌ଡି ତ୍‌ର୍‌ଲି ଜାତି। ମ୍‌ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‌ମାଣ୍ କ୍‌ରିରିଲା ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଆ ଆକାଶ୍‌ ଆର୍ ନ୍‌ଉଆ ହୁର୍‌ତିବିକେ ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଗିକ୍‌ରିଆଚୁ। ସେତି ଦାର୍‌ମିକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ବାସା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ସେଦିନ୍‌କେ ଜାଗିକ୍‌ରି ରେତା ହ୍‌ତେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁକେ ପବିତର୍‌, ନିର୍‌ଦଷି ଆର୍ ଶାନ୍‌ତିତ୍‌ଇ ରେମ୍‌କେ କାମ୍‌କ୍‌ରା। ମାପ୍‌ରୁର୍‌ ସ୍‌ମ୍ବାଳ୍‌ତା ବିଷୟେ ବାବିଦ୍‌କା, ସେ ଆଗ୍‌କେ ଆସ୍‌ତା ବିଚାରାର୍ ଦିନ୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଅମୁକେ ବଞ୍ଚାଇ ଉଦାର୍‌ ହାମ୍‌କେ ସୁଜଗ୍ ଦେମ୍‍ଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମାର୍ ଲାଡାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇସି ପାଉଲ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହାଇରିଲାର୍ ଗ୍ଯାନ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଚିଟି ଲେକିରିଲା। ଆର୍ ତାର୍ ବିଶ୍‍ବାସିମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଇରି ସେ କଇରିଲା ଆର୍ ଲେକିରିଲା ସେରି ସେ ତୁମୁକେ ହେଁ ଚିଟିଲ୍‌ଗେ ଲେକିଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ସେତିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ ବିଷୟ୍ ବୁଜୁକେ ବେଶି କ୍‌ଷ୍ଟ ଆଚେ। ଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ଷ୍ଟ ବିଷୟ୍‌କେ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌ସିକ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ନିଜେ କାଇରି ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ସେରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ନ୍‌ଜାନ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବୁଲ୍ ଅର୍ତ ବୁଜାଉତି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ସେମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ଯକେ ବୁଲ୍‌ବାବେ ବୁଜାମ୍‌ଲାଇ, ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‍ରେଦ୍ ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଏ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇସ୍‌ବୁ ଗଟେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଆଗ୍‍ତୁ ଜାଣିଆଚାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜାଗ୍‌ରତ୍, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଇ ବାନ୍ଯା ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ମିଚ୍‌ ଶିକ୍ଯାଇ ତୁମୁକେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଟକୁ ନାହାର୍‌ତି। ଯଦି ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ଦ୍‍ରାସ୍ ତ୍‌ବେ ତୁମି ଜୁଇ ସ୍‌ତ୍ ବିଷୟେ ଡାଟ୍ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍, ସେ ବିଷୟ୍‌କେ ଡାଉଟ୍ କ୍‍ରି ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେରୁକେ ଆରାମ୍ କ୍‍ରାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଆଶିର୍‌ବାଦ୍‌ ଆର୍ ଗ୍ଯାନ୍ ତ୍‌ଇ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ବାଡା। ଅବେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ ମଇମା ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ଜୀବନ୍ ରିଲା ବାକ୍ୟ ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ଯେ ରିଲାଇ, ଯାର୍ କ୍‌ତା ଅମିମ୍‌ନ୍ ଶୁଣିଆଚୁ, ଯାକେ ଅମି ନିଜାର୍ ଆକିଏ ଦ୍‌କିଆଚୁ, ଯାକେ ଅମି ଦିଆନ୍ କ୍‍ରି ଦ୍‌କିଆଚୁ ଆର୍ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ଆତେ ଚୁଇ ଆଚୁ। ସେ ଜୀବନ୍ ଦେତାଲକ୍ ଅମୁକେ ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲା, ଆରେକ୍‌ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାକେଦ୍‍କି ଆଚୁ ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ସାକ୍ଷି ଦେମ୍‌ଲୁ। ଜୁଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଉବାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲା ଆର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଜାଣାଇ ଅଇଲି ତାର୍‌କ୍‍ତା ତୁମୁକେ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ। ଜୁଇରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯିଶୁର୍ ବିଷୟ୍ ଦ୍‌କିଆଚୁ ଆର୍ ଶୁଣିଆଚୁ, ସେରି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଜାଣାମ୍‍ଲୁ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହେଁ ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିଳାମିସା ଅମ୍‌ହାରାସ୍। ଆରେକ୍‌ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମିଳାମିସା ଉବା ଆର୍ ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆଚେ। ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁରାଅଇଦ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇରିସ୍‌ବୁ ଲେକୁଲୁ। ଅମିମନ୍ ଯିଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି ଜୁଇ କ୍‌ବର୍ ଶୁଣିଆଚୁ, ଆର୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣାଇ ଆଚୁ, ହାଇରି ଅନ୍‌କାର୍ କି, ଇଶ୍ଵର୍ ଉଜାଳ୍ ହର୍ ବ୍‌ଲ୍‌, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଅନ୍ଦାର୍ ହର୍‌ କ୍‍ରାପ୍ କିଚି ନାଇ। ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମିଳାମିସା ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ଇରି କଇ ଯଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ହର୍‌ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ଚାଲ୍ ଚ୍‌ଲ୍‌ନି କ୍‌ରୁ ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ମିଚୁଆ ଲକ୍, ଆରେକ୍‌ ସତ୍ ଶିକ୍ୟା ନ୍‌ମାନ୍‌ତେ ରେମା। ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଉଜାଳ୍ ହର୍ ବ୍‍ଲ୍, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯଦି ତାର୍ ଉଜାଳ୍ ହର୍ ବ୍‌ଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁ, ତ୍‍ବେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମିଳାମିସା ଆଚେ, ଆରେକ୍‌, ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁର୍‌ ବ୍‌ନି ଅମାର୍‌ ସ୍‌ବୁ ପାପେହ୍‌ଣି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସଫା ସୁତୁରା କ୍‍ରେଦ୍। ଯଦି ଅମି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ପାପ୍ ନାଇ, ସେରି ଅଇଲେକ୍ ଅମି ନିଜେ ନିଜେ ଟକି ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍‌, ଆରେକ୍‌, ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ। ଯଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ଲା ପାପ୍‌କେ ମାନ୍‍ଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପ୍ କେମା କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଅଦର୍‌ମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ସଫା ସୁତୁରା କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ନିଆଇ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯଦି ପାପ୍‌ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରୁ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମିଚୁଆ ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ସ୍‌ତ୍‌ ଶିକ୍ୟା ଅମିମ୍‌ନ୍‌ ମାନି ନ୍‌କେରୁ। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲାମନ୍, ମୁଇ ଇରିସ୍‌ବୁ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରାନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯଦି କେ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଅମାର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜେକି ଦ୍‌ର୍‌ମି ଆର୍ ଜେକି ଉବାର୍ ମୁଏ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍। ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସାଇଜ କ୍‍ରେଦ୍। ଯୀଶୁ ଅଇଲା ଅମାର୍ ବଳିହୁଜା ଆରେକ୍‌ ଅମାର୍ ସବୁ ପାପ୍ ବଇ ନ୍‌ଇଦ୍, ସେ ଅମୁକ୍ ହ୍‌କା ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ସବୁ ଜ୍‍ଗତାର୍ ପାପ୍ ହେଁ ସେ ବଇ ନ୍‌ଇଦ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯଦି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନୁନ୍ଦ୍‌, ତ୍‍ବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଗେରେନ୍ଟି ଯେ, ଅମି ସ୍‌ତ୍ ବାବେ ତାକେ ଜାଣିଆଚୁ। ଯଦି କେ କ୍‌ଇଦ୍, ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣି, ମ୍‍ତର୍ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନିନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ସେ ଏକ୍‍ଲା ମିଚୁଆ। ତାର୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ତ୍‌ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଜୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶିକ୍ଯାମ୍‌ନ୍ ମାନ୍‌ତି ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାବେ ଗଟ୍‍ଲି ଆଚେ। ଅବେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‌ମ୍‌ଲୁ ବ୍‌ଲି ଜାଣୁହାରୁ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜୀବନ୍ କାଟୁଲୁ ବ୍‌ଲି ଦାବି କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ର୍ ଜୀବନ୍ କାଟ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ କାଇ ନ୍ଉଆ ଆଦେଶ୍ ବିଷୟେ ଲେକି ନ୍‌କେରି, ମ୍‍ତର୍ ଇରି ସେ ହ୍‌ର୍‌ନା ଆଦେଶ୍, ଜାଇରି ଆଗେହ୍‍ଣି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହାଇଆଚାସ୍। ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍, ସେରି ହ୍‌କା ସେ ଆଦେଶ୍। ଆର୍ ଗଟେତର୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଆ ଆଦେଶ୍ ବିଷୟରେ ଲେକୁଲେ, ଇତାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଯୀଶୁର୍ ତ୍‌ଇ ଆର୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜୀବନେ ହେଁ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍। କାଇତାକ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଗୁଚି ଜାଇ ଆଚେ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍ ଉଜାଳ୍ ହ୍‌ର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ଆଇଲିବେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଉଜାଳେ ବ୍‌ଲ୍‌ ଆଚି ବ୍‌ଲି କଇଦ୍ ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଘୃଣା କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‌ରାପେ ଆଚେ। ଯେ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ଉଜାଳ୍ ହ୍‌ର୍ ବ୍‍ଲ୍ ତ୍‌ଇ ବାସା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ବୁଲ୍‌କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ କାଇ ହେଁ କାରଣ୍ ନ୍‌ରେଇ। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଘୃଣା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ର୍‌ଇଦ୍, ସେ ଅନ୍ଦାର୍ ହ୍‌ର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ଗିନ୍‌ଜ୍‌ରି ଗିନ୍‌ଜ୍‌ରି ର୍‌ଇଦ୍, ସେ କୁଇବାଟ ଜାଇଦ୍ ସେ ନିଜେ ଜାଣୁ ନ୍‌ହାରେ, କାଇତାକ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ହ୍‌ର୍ ବୁଲ୍ ତାକେ କାଣା ହ୍‌ର୍ କ୍‍ରି ର୍‌ଇଦ୍। ଏ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ବାରା କେମା କ୍‌ରାଯାଇରିଲା କାରଣ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ। ଏ ଉବାମ୍‌ନ୍, ଯେ ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ଆତ୍‍ତି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହୁର୍‌ବେ ହ୍‍ଣି ଜାଣିଆଚାସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ ଏ ବେନ୍‌ଡିଆମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ପାପ୍‌ ଆତ୍ମାର୍ କେ ଜିତି ଆଚାସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ। ଏ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଚିନି ସ୍‌ରି ରିଲାସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ, ଏ ଉବାମ୍‌ନ୍ ସେ ହୁର୍‌ବେ ଆତ୍‍ତି ବ୍‌ଲି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣିରିଲାକ୍ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ, ଏ ବେନ୍‌ଡିଆମ୍‌ନ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିମାନ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ ଆରେକ୍‌ ସେ ପାପ୍‌ ଆତ୍ମାର୍ କେ ଆରାଇ ଆଚାସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲେକୁଲେ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ନଇଲେକ୍ ସେତି ରେତା ବିଷୟମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରାନାଇ ଯଦି କେ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ନାଇ। କାଇତାକ୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ପାପ୍‌କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ମ୍‌ନ୍, ଆକିର୍ ପାପ୍ ଲାଳ୍‌ସା ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ହାଣିଆ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ ଜ୍‍ଗତେ ରେତା ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ନଇ ମ୍‍ତର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାର୍ ଅଇଆଚେ। ଜ୍‍ଗତ୍‍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅମ୍‌ଲି ଇତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜ୍‍ଗତେ ରେତା ବିଷୟମ୍‌ନ୍ ହେଁ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅମ୍‌ଲି ମ୍‍ତର୍ ଯେ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇଚାକେ ମାନେଦ୍ ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇ ଜୀବନ୍ ର୍‌ଇଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ଅବେ ସେଷ୍‌‌କାଳ୍ ଆସି ହଚ୍‌ଲିବେ, ତୁମି ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଶୁଣି ରିଲାସ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‌ନ୍‌ ଆସୁଲାଇ, ଅବେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ବେସିଲକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିରଦି ଦ୍‍କାଇ ଅଇଲାଇନି ଇତାର୍‌ ଗିନେ ଅମି ଜାଣୁ ହାରୁଲୁ ଯେ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ସେଷ୍‌‌କାଳ୍ ଆସି ହଚ୍‌ଲିବେ। ଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ଦ୍‌ଳେ ରିଲାଇ, ମ୍‍ତର୍ ଅମୁକେ ଚାଡି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ତ୍ ବାବେ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ଲକ୍ ନ୍‌ରିଲାଇ, ଯଦି ସେମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ନିଜାର୍ ଅଇରିଲେକ୍, ତ୍‍ବେ ସେମ୍‍ନ୍ ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲାଇ ହ୍‍ଣି। ସେମ୍‍ନ୍ ଅମୁକେ ଚାଡି ବାରିଗ୍‍ଲାଇ ଲାଗି ଇରି ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଜାଣୁ ଅଇଲି ଯେ ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଅମାର୍ ଲକ୍‌ନଇ। ଆରେକ୍‌ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ପବିତର୍‌ ମାନାଇ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍ ହାଇ ରିଲାକ୍, ତୁମିସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣିଆଚାସ୍। ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଲେକ୍‍ତାର୍ ଉଦେଶ୍ କାଇରି? ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍ ବ୍‌ଲି କାଇରି ମୁଇ ଇରି ଲେକୁଲେ? ନା ତୁମି ଇ ସ୍‌ତ୍‌କେ ଜାଣିଆଚାସ୍ ଲାଗି ମୁଇ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ତୁମି ହେଁ ଜାଣିଆଚାସ୍ ସ୍‌ତେ ହ୍‍ଣି କ୍‌ବେ ହେଁ ମିଚ୍ ନ୍‌ବାରେ। ତ୍‍ବେ ମିଚୁଆ କେ? ଯୀଶୁ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନାଇବ୍‍ଲି ଯେ ମ୍‌ନା କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ହ୍‌କା ମିଚୁଆ ଲକ୍, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିରଦି ଆତ୍‍ତି, ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ହଇସି ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ହେଁ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ହଇସିକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ଉବା ଈଶ୍ବର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବାସାକ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ହଇସିକେ ମାନେଦ୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ଉବାସି ର୍‌ଇଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ହାଇଆଚାସ୍ ସେରି ମାନା। ତୁମି ଯଦି ସେ ଶିକ୍ୟା ହ୍‌ର୍ ଜୀବନ୍ କାଟାସ୍, ତ୍‍ବେ ତୁମି ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ହଇସିର୍ ତ୍‌ଇ ରିଆସ୍‌। ଆରେକ୍‌ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦେଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ତା ଦେଇଆଚେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବୁଲ୍‌ବାଟ୍ କାଡାଇ ନେମ୍‍କେ ଚେଷ୍ଟା କ୍‌ରୁଲାଇ, ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇକ୍‍ତା ଲେକୁଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍ ଦେଇଆଚେ ସେରି ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଆଚେ ଇତାର୍ ଲାଗି ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ତର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହାଇଲା ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲି। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦେଇରିଲା ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଦାନ୍ ସ୍‌ତ୍, ମିଚ୍ ନଇ। ସେତାକ୍ ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ସେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଶିକ୍ୟା ଅନୁସାରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଜୀବନ୍ ଜାପନ୍ କ୍‍ରା। ଏ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ତାର୍ ତ୍‌ଇ ରିଆ। ଇରି କ୍‌ଲେକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜୁଇ ଦିନ୍ ଆସେଦ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଉହ୍‍ରେ ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ଡିରୁ ନ୍‌ଚୁମା। ଜୁଇ ଦିନ୍ ସେ ଆସେଦ୍, ସେ ଦିନ୍ ଅମୁକେ ଲାଜ୍ ଅମ୍‌କେ ଆର୍ ଲୁକୁକେ ହ୍‌ଡି ନ୍‌କେରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍। ସେତାକ୍ ତୁମି ଇରିହେଁ ଜାଣିରିଆ ଯେ, ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ବାଚ୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଅଉତି। ଦ୍‌କା, ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେସି ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା। ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ବ୍‌ଲି ନାଉଁ ଅଉତା ଦ୍ବାରା ଅମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ତାର୍ ବେସି ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାଇଲା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ମ୍‍ତର୍ ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲାକ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ବ୍‌ଲି ଚିନୁ ନ୍‌ହାର୍‌ଲା। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଅବେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ମ୍‍ତର୍ ବବିଶତ୍‌ରେ ଅମି କାଇରି ଅମା ସେରି ଅମୁକେ ଜାଣାଇ ଦିଆଅଇ ନ୍‌କେରେ। ଅମି ଇରି ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଆସ୍‌ତାବ୍‌ଳ୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ତାର୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇ ଯୁମା, ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ତାକେ ସେ ରୁପ୍ ଦ୍‌କୁନ୍ଦ୍। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପବିତର୍‌ ଯେ କେ ହେଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ଆଶା ର୍‌କେଦ୍, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍ ନିଜ୍‍କେ ସାପ୍‌ ସୁତ୍‌ରା କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଅନ୍ୟାୟ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନିୟମ୍ ବାଙ୍ଗେଦ୍। କାଇତାକ୍ ନିୟମ୍ ମାନି ନ୍‌କେଲେକ୍ ପାପ୍‌। ଆରେକ୍‌ ତୁମି ତ ଜାଣିଆଚାସ୍, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ପାପ୍ ହିଟାମ୍‌କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଆସିରିଲା, ତାର୍ ବିତ୍‌ରେ କାଇ ପାପ୍ ହେଁ ନାଇ। ତାର୍ ତ୍‌ଇ ରେତା ଲକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ପାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ କ୍‍ବେହେଁ ଜାଣି ନ୍‌କେରେ କି ତାକ୍ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରେ। ଏ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, କେ ଯଦି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ବୁଲାଇ ନ୍‌କେର ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦ୍‌ର୍‌ମି ଲକ୍ ସେତାକ୍ ଯେ ହେଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହର୍ ବ୍‍ଲ୍ ଅମ୍‌କେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଶଇତାନ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ପାପ୍ କ୍‍ରି ଆସୁଲି। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ଶଇତାନାର୍ ଲକ୍। ସେତାକ୍ ଶଇତାନାର୍ ପାପ୍ କାମ୍‌କେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଆସିଆଚେ। ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଅଉତା ଲକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇ ନ୍‌ଉଆ ଜୀବନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେ ଲକ୍‌କେ ଦେତି, ସେରି ତାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍। ସେତାକ୍ ସେ ଆରେକ୍‌ ପାପ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ କାଇତାକ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାଅଇ ସ୍‌ରି ଆଚେ। ସେତାକ୍ କୁଇଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଆର୍ କୁଇଲକ୍ ଶଇତାନାର୍ ହିଲା, ସେରି ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜାଣୁହାରାସ୍, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ସ୍‌ତ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ନଇ, ଯେ କି ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ସେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ନଇ। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ଇ ଶିକ୍ୟା ଶୁଣିଆଚାସ୍, ଅମୁକେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅମି କଇନ ହର୍ ଅଉତାର୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନାଇ, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ପାପ୍‌ ଆତ୍ମା ରିଲି, ସେ ନିଜାର୍ ବାଇ ହେବଲ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲା, ସେ ତାର୍ ବାଇକେ କାଇତାକ୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲା? ସେ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‍ଲା, କାଇତାକ୍ ତାର୍ ଯାକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ରିଲି ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ବାଇସିର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ବ୍‍ଲ୍ ରିଲି। ଏ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍, ଯ୍‌ଦି ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତୁମୁକେ ଘୃଣା କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ତୁମି ଚାନିଆ ଉଆ ନାଇ। ଅମି ଜାଣୁ ଯେ, ଅମି ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ସ୍‌ନ୍ଦି ଜିଣିକ୍‌ରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନେ ହୁରି ଆଚୁ, କାଇତାକ୍ ଅମି ନିଜାର୍ ବାଇ ଆର୍ ବେଣିମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ ସେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଘୃଣା କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ମାନାଇ ମାର୍‌ତା ଲକ୍, ତୁମି ଜାଣିଆଚାସ୍ ଯେ କୁଇ ମାନାଇମାରୁ ତ୍‌ଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ନାଇ। ଯୀଶୁ ଅମାର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍ ଦେଇଆଚେ, ପ୍ରକୃତରେ ଇତି ତାର୍ ଲାଡ୍ କାଇରି ସେରି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣିଆଚୁ। ଅମି ହେଁ ନିଜାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଜୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ନେ ଦନୀ, ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଅବାବ୍ ଅଉତାର୍ ଦ୍‍କି ହେଁ ତାକେ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ତାର୍ ଜୀବନେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍‌ନାଇ। ଏ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଲାଡ୍ ହ୍‌କା ଶ୍‌ବଦ୍ ଆର୍ କ୍‌ତାଇ ବିତ୍‌ରେ ରେତା ଉଚିତ୍ ନାଇ। ମ୍‍ତର୍ ଇରି ସ୍‌ତ୍ ବାବେ ଲାଡ୍ ଅଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆର୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ଅମି ଇରି ଦ୍‌କାଉତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଲେକ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତାର୍‌ ହିଲା ବ୍‌ଲି, ଇରି ଜାଣୁମା, ଆରେକ୍‌ ଯ୍‌ଦି କୁଇ ବିଷୟରେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଜୀବନ୍ ଦସି କ୍‍ରେଦ୍, ତ୍‍ବେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ଶାନ୍‌ତି ଅଇ ରେମ୍ ହାରୁ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜୀବନେ ହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଜାଣେଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଜୀବନ୍ ଯଦି ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଦସି ନ୍‌କେରେ, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମୁଏ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହୁରା ବ୍‌ର୍‌ସା ଆଚେ। ଅମି ଜାଇରି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ମାଗୁନ୍ଦ୍, ସେରି ଅମି ତାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହାମ୍‌ନ୍ଦ୍‌। ଅମି ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନୁନ୍ଦ୍‌ ଆରେକ୍‌ ଅମି ସେ କାମ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍, ଜାଇରି ତାକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇ ଆଦେଶ୍ ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ନାଉଁରେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁମା ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁମା। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାନ୍‌ତି, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍ ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ସେ ଲକାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍। ଇଶ୍ଵର୍ ଯେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇ ବାସା କ୍‍ରେଦ୍, ସେରି ଅମିମ୍‌ନ୍ କ୍‍ନ୍‍କ୍‍ରି ଜାଣୁମା? ଇଶ୍ଵର୍ ଦିଲା ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ବାରା ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେରି ଜାଣୁ ହାରୁମା ଜାଣୁଲା। ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତ୍‌ଇ ବେସି ମିଚ୍ ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍ଉତାଲକ୍ ଆତିତ୍, ସେତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍ମାକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରାନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ସେମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆଇଲାଇ ଆତି କି ନାଇ, ଇରି ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରି ଦ୍‌କା। ଇ ପ୍‌ରକାର୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମାକେ ଚିନୁ ହାରାସ୍, ଗଟେଆତ୍ମା କ୍‌ଇଦ୍ ଯେ ମୁଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ଯେ ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆର୍ ସେ ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ମାନାଇ ରୁପ୍ ଦ୍‍କିକ୍‍ରି ଆସିରିଲା, ସେରି ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଜୁଇ ଆତ୍ମା ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟରେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସାକ୍ଷି ନ୍‍ଦେତି ସେ ଆତ୍ମା ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସିନ୍‌କେରେ, ସେମ୍‍ନ୍ ମିଚ୍‌ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିରଦି ଆସ୍‌ତା ବିଷୟରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଶୁଣିଆଚାସ୍ ଆର୍ ସେ ଅବେ ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ବିତ୍‌ରେ ଆଚେ। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ସେତାର୍‍ଗିନେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରାଇ ଆଚାସ୍ କାଇତାକ୍ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଯେ ଆଚ୍‌ତି, ସେ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ରେତା ଶଇତାନାର୍ ଆତ୍ମା ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବ୍‍ଡ୍। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତ୍‌ଇ ହଣି, ସେତାର୍‌ଲାଗି ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ହେଁ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ହ୍‌ର୍ ମିଚ୍ ଆର୍ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣେଦ୍। ମ୍‍ତର୍ ଅମିସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା, ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣିରିଲା ଲକ୍ ଅମାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣେଦ୍। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଇ, ସେ ଅମାର୍ କ୍‌ତାଶୁଣି ନ୍‌କେରେ। ଅବେ ସେନ୍‍କ୍‌ରି ଅମି ସ୍‌ତ୍ ଆତ୍ମା ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ବୁଲ୍‌ କ୍ଉତା ଆତ୍ମାକେ ଚିନୁ ହାରୁମା। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଉଚିତ୍ କାଇତାକ୍ ଲାଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସେଦ୍, ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣି ହାରେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ସ୍‌ବୁକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ସେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣି ନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଲାଡ୍। ଅନ୍‌କା ବାବ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍ ତାର୍ ଲାଡ୍ ଦ୍‌କାଇଆଚେ, ସେ ତାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଲି ହିଲାକେ ଇ ଜ୍‍ଗତେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଅମି ତାର୍ ଦ୍ୱାରା ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇ ହାରୁମା। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଯେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ଲୁ, ସେରି ନଇ ମ୍‍ତର୍ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍‌କ୍‌ଲା, ଇରି ଅମ୍‌ଲି ପ୍ରକୃତ ଲାଡ୍ ଆରେକ୍‌ ନିଜାର୍ ହଇସି ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ପାପାର୍ ବଳିହୁଜା ରୁପେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଇତାର୍ ଲାଗି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ ଲାଡ୍ ଜାଣାଇ ଅଇଲି। ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ଅମିମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁମା। କେ କ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରେ ମ୍‍ତର୍ ଯଦି ଅମି ସ୍‌ବୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରୁମା ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାସା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଲାଡ୍ ଅମାର୍ ତ୍‌ଇ ହୁରାଅଇଦ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁ ଯେ ଅମିସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚୁ ଆର୍ ସେ ଅମାର୍ ତ୍‌ଇ ଆଚେ ଇରି ଅମି ଜାଣୁ କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମାକେ ଦେଇଆଚେ। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌କିଆଚୁ ଯେ ଇଶ୍ଵର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଉଦାର୍‌ ହାଇଁ ନିଜାର୍ ହଇସିକେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇତିର୍ ସାକ୍ଷି ଅବେ ହେଁ ଅମିମ୍‌ନ୍ ସେ ସାକ୍ଯ ଦେମ୍‌ଲୁ। ଯ୍‌ଦି କେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଯେ, ଯୀଶୁ ଇଶ୍ଵର୍ ହଇସି, ତ୍‍ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ସେ ହେଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜୁଇ ଲାଡ୍ ଆଚେ ସେତାକ୍ ଅମି ଜାଣିଆଚୁ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ରିଆଚୁ, ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌କା ଲାଡ୍, ଯେ ଲାଡେ ର୍‌ଇଦ୍ ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ହେଁ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇଦ୍। ଯ୍‌ଦି ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡେ ତିର୍‌ଅଇ ରେମ୍ ତ୍‍ବେ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ଦିନ୍ ଅମିମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ଡିରି ବ୍‌ର୍‌ସା କ୍‍ରି ରେମ୍ ହାରୁ, ଇ ଜ୍‍ଗତେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଯୀଶୁର୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇରିଲାକ୍ ନ୍‌ଡିରି ରେମ୍‌ ହାରୁ। ଲାଡେ ଡିର୍ ନ୍‌ର୍‌ଇ ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦିଲା ଲାଡ୍ ଡିର୍‌କେ ବାର୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ଡିର୍ ଆର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ମିସିକ୍‌ରି ର୍‌ଇଦ୍, ସେତାକ୍ ଯାର୍ ଡିର୍ ଆଚେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡ୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ହୁରା ଅମ୍‌ନ୍‌ହାରେ। ଇଶ୍ଵର୍ ହ୍‌ର୍‍ତୁ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ଲାକେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ତାକେ ଲାଡ୍ କ୍‍ଲୁ। ଯ୍‌ଦି କେ କଇଦେ “ମୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍,” ମ୍‍ତର୍ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଘୃଣା କ୍‍ରେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ଅମ୍‌ଲା ମିଚୁଆ, କାଇତାକ୍ ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ତର୍ ଦ୍‍କିରିଲା ବାଇସିକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସେ କ୍‌ବେ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରେ ତାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ। ଇ ଆଦେଶ୍ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ହାଇଲୁ ଆଚୁ ଯେ, ଯେ ହେଁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‌ର। ଯେ କେ ଯୀଶୁକେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଆର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ତାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁନ୍ଦ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ସ୍‌ବୁ ମାନୁମା, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍‌ ଦ୍ବାରା ଜାଣୁହାରୁ ଯେ ଅମିମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲୁ। ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଅର୍‌ତ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନୁମା, ଆରେକ୍‌ ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ନାଇ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ତାକେ ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‌କେ ଜିଣ୍‍ତାର୍ ହାଇଁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ ଆର୍ ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଏ ଜଗତ୍‌କେ ଜିଣିଆଚୁ। ଇ ଜଗତ୍‍ ତ୍‌ଇ ଜିଣ୍‌ତା ଲକ୍ କେ ନାଇ ମ୍‍ତର୍ ଯେ ଯୀଶୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିବ୍‌ଲି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ହ୍‌କା ଜିଣି ହାରେ। ସେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ବ୍‌ନି ଦ୍‌ଇ ଆସିରିଲା, ସେ ହ୍‌କା ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ନେମ୍‍କେ ନଇ, ମ୍‍ତର୍ ହାଣିଏ ଡୁବେନ୍ ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ବ୍‍ନି ଡାଳି ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଆସିରିଲା, ଆରେକ୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ହେଁ ଇତାର୍ ଗିନେ ସାକ୍ଯ ଦ୍‌ଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ଆତ୍ମା ହ୍‌କା ସ୍‌ତ୍। ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟରେ ଅମୁକେ ତିନ୍ ଲକ୍ ସାକ୍ଯ ଦେତି। ପବିତର୍ ଆତ୍ମା, ହାଣିୟେ ଯୀଶୁର୍ ଡୁବେନ୍ ଆର୍ କୁର୍‍ଶକାଟେ ହ୍‍ଣି ଗ୍‌ସୁର୍‌ଲା ବ୍‌ନି, ଇ ତିନି ଲକାର୍ ସାକ୍ଯ ଗଟେକ୍। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି, ଅମି ସେରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‍ରୁମା, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଯାଇରି କଇଦ୍। ସେରି ତ ଅଦିକ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ଯଗ୍ଯ, ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହଇସି ବିଷୟେ ସ୍‌ତ୍ ସାକ୍ଯ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ନିଜାର୍ ସେ ବାକ୍ୟ ସାକ୍ଷି ହାଇଆଚେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମିଚୁଆ କ୍‍ରେଦ୍, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜାର୍ ହଇସିର୍ ବିଷୟେ ଯାଇରି କ୍‌ଇଆଚେ, ସେ ସେରି ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେଲା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାକ୍ଷି ଇରି ଯେ, ଇଶ୍ଵର୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଆର୍ ସେ ଜୀବନ୍ ତାର୍ ହଇସିର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ। ଯେ ହଇସିକେ ହାଇଆଚେ, ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଆଚେ। ମ୍‍ତର୍ ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିକେ ହାଇ ନ୍‌କେରେ, ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହେଁ ହାଇ ନ୍‌କେରେ। ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିର୍ ନାଉଁରେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଯେ ତୁମି, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ଜାଣାସ୍ ଯେ, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଇଆଚାସ୍, ଇତାର୍ ଲାଗି ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ଲେକୁଲେ। ଆର୍ ଅମାର୍‌ ବ୍‌ର୍‌ସା ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ ଯେ, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ତାର୍ ଇଚାହର୍ ତାକେ କାଇ ବିଷୟ୍ ମାଗୁନ୍ଦ୍, ସେ ଅମାର୍ ପାର୍‌ତେନା ଶୁଣେଦ୍। ଆରେକ୍‌ ଆମିମନ୍ ଜାଇରି ପାର୍‌ତେନା କରୁଲୁ, ସେରି ସେ ଶୁଣେଦ୍ ବ୍‌ଲି ଯ୍‌ଦି ଅମିମ୍‌ନ୍ ଜାଣୁ, ତ୍‍ବେ ସେତାକ୍ ଅମି ତାକେ ଯାଇରି ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରିଆଚୁ, ସେରି ସବୁ ଯେ ହାଇଆଚୁ, ଇରି ଅମି ଜାଣୁ। ଯ୍‌ଦି କେ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଆର୍ ବେଣିକେ ଅନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କେଦ୍, ଆର୍ ସେ ପାପ୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ପାପ୍ ଅଇ ନ୍‍ରେଇଦ୍, ତ୍‍ବେ ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତା ପାପ୍ କ୍‍ରି ନ୍‍ରିଲା ଲକ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍, ସେନ୍‌କାର୍ ତାକେ ହେ ଜୀବନ୍ ଦାନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମତର୍ ଅନ୍‌କା ପାପ୍ ଜୁଇରି ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଆଚେ। ସେ ପାପାର୍ ଗିନେ ସେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁକେ ମୁଇ କଇନ୍‌କେରି। ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ପାପ୍, ମ୍‍ତର୍ ଅନ୍‌କା ପାପ୍ ହେଁ ଆଚେ ଜୁଇରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ବାଟ୍ ନେମ୍ ନ୍‌ହାରେ। ଅମି ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ଅଇରିଲା ଲକ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ପାପେ ଲାଗିନ୍‌ରେଇ, ମ୍‍ତର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲାଅଇ ନିଜ୍‍କେ ରକ୍ଷା କ୍‍ରେଦ୍, ଆର୍ ପାପ୍‌ ଆତ୍ମାର୍ ତାର୍ କିଚି କେତି କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ, ଇରି ଅମି ଜାଣୁ। ଅମି ଜାଣୁ ଯେ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହିଲା ମ୍‍ତର୍ ସ୍‌ବୁ ଜଗତ୍‍ ଶଇତାନାର୍ ଆଇତେ ଆଚେ। ଆର୍ ଅମି ଇରିହେଁ ଜାଣୁନ୍ଦ୍ ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସି ଆସିଆଚେ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ତ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଜାଣୁକେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗ୍ଯାନ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଆମିମନ୍ ସେ ସ୍‌ତ୍ ଇଶ୍ଵର୍, ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ରେଉଅ। ସେ ସତ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍। ଏ ଲାଡାର୍ ବାଇମନ୍, ଜୁଇରି ତୁମାର୍ ହ୍ରୁଦୟ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଜାଗା ନ୍‌ଇଦ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ସେ ମୁର୍‌ତିମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୁରିରିଆ। ମୁଇ ଯୋହନ୍ ପାରାଚିନ୍, ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ବାଚ୍‌ଲା ମାଇଜି ଟକି ଆର୍ ତାର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମୁଇ ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ, ଚୁଚାଇ ମୁଇ ସେ ନଇ ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ତ୍ ଜାଣିରିଲା ସ୍‌ବୁଲକ୍ ହେଁ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ। ଅମାର୍ ଜୀବନେ ଜୁଇ ସ୍‌ତ୍ ଆଚେ, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲୁ ଇସ୍‌ତ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ତ୍‌ଇ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଲାଗି ର୍‌ଇଦ୍। ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ତାର୍ ହଇସି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଦୟା, କ୍ରୁପା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ଅମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‌ରି ଆର୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଇଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ଶୁଣି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଲେ। ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଯେ, ଉବାର୍ ଆଦେଶ୍ ଅନୁସାରେ ସେମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍ ଇଣ୍ଡୁଲାଇ। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବେଣି ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲେ ଅମିସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଇରି ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଆ ଆଦେଶ୍ ନ୍‌ଇ, ଇରି ସେ ଆଦେଶ୍ ଜୁଇରି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆଗେହ୍‍ଣି ଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ଲାଡାର୍ ଅର୍‌ତ ଅମ୍‌ଲି ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ୍ କାଟୁମା। ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ଆଦେଶ୍ ଇରି ତୁମି ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଲାଡ୍‌ କ୍‌ରାକ୍‌ରି ଅଉଆ। ତୁମି ଇ ଆଦେଶ୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ଶୁଣିଆଚାସ୍। ଇ ଜ୍‍ଗତେ ଅବେ ବେସି ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ଗୁରୁମ୍‌ନ୍ ବାର୍‌ଲାଇନି, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଇ ଜ୍‍ଗତ୍‍ ତ୍‌ଇ ମାନାଇର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଦ୍‍ରି ଆସିଆଚେ, ଇରି ସେମ୍‍ନ୍ ନ୍‌ମାନ୍‌ତି। ଇ ସ୍‌ତ୍‌କେ ନ୍‌ମାନ୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଏକ୍‍ଲା ଏକ୍‍ଲା ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇ ଟକ୍‍ତା ଗୁରୁମ୍‌ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ବିରଦି। ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଇରିଆ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି କ୍‍ଲା କାମାର୍ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ଆରାଉଆ ନାଇ, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତୁମି ତୁମାର୍ ପୁରୁସ୍‌କାର୍ ହାଉଆସ୍ ସେତାର୍‌ଲାଗି ତୁମି ଜ୍‌ତୁନ୍ ଅଇରିଆ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶିକ୍ଷାକେ ମାନି ଚାଲ୍‌ତା ଉଚିତ୍। ଯ୍‌ଦି କେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶିକ୍ଷାକେ ବାଦ୍‌ଲାଇଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ଲକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ମ୍‌ପର୍‌କ ନାଇ। ଯ୍‌ଦି କୁଇଲକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶିକ୍ୟା ମାନି ଚାଲେଦ୍ ତ୍‍ବେ ସେ ଲକାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଉବା ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ତାର୍ ହଇସି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ମ୍‌ପର୍‌କ ଆତ୍‍ତି। ଯ୍‌ଦି ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ କେ ଆସେଦ୍ ମ୍‍ତର୍ ଇ ଶିକ୍ୟା ଦ୍‌ଇନ୍‌କେରେ, ତ୍‍ବେ ତାକେ ଗ୍‍ରେ ହୁରାଉଆ ନାଇ ଆର୍ ଜୁଆର୍ କ୍‍ରାନାଇ। ଯ୍‌ଦି ତୁମି ତାକେ ଗ୍‌ରେ ହୁରାଉଆସ୍ ତ୍‍ବେ ତାକେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାଗିଦାର୍ ଅମ୍‍ଲାସ୍। ତୁମୁକେ ମୁଇ କ୍ଉତାର୍ ବେସି ବିଷୟ୍ ଆଚେ ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ କାଗଜେ ଆର୍ ସିରା କି ପେନେ ସେରି ଲେକି ନ୍‌କେରି, ସେତାର୍ ବାଦୁଲେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ବେଟ୍‌ ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ ବ୍‌ଲି ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ, ତ୍‍ବେ ଅମି ସାମ୍‌ନା ସାମ୍‌ନି ଅଇ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‍ରୁମା, ସେରି ଅମୁକେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ଦ୍ବାରା ବାଚ୍‌ଲା ତୁମାର୍ ବେଣ୍‌ଦିର୍ ହଇସିମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଯୁଆର୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ। ମୁଇ ଯୋହନ୍ ପାରାଚିନ୍, ଲାଡାର୍ ଗାୟକେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ତାକେ ମୁଇ ସ୍‌ତ୍‌କ୍‍ରି ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବନ୍ଦୁ ମୁଇ ଜାଣୁଲେ ତର୍ ଆତ୍ମା ବ୍‌ଲ୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ, ସେତାକ୍ ମୁଇ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ରୁଲେ ତୁମି ସ୍‌ବୁବାଟ୍ ବ୍‍ଲ୍ ରିଆ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବ୍‍ଲ୍ ରେଅ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ରେତା ବାଇମ୍‌ନ୍ ଇତି ଆସି ତୁମାର୍ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ କ୍‌ତା ମାନିକ୍‌ରି ରେତା ବିଷୟେ କଇଲା। ସେମ୍‍ନ୍ ମକେ କଇଲାଇ ଯେ, ତୁମି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ସ୍‌ତ୍ ବାଟେ ଇଣ୍ଡୁଲାସ୍, ଇରି ଶୁଣି ମୁଇ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଇଲେ। ମୁଇ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ ଯେ ମର୍ ହିଲାମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାଟ୍ ଇଣ୍ଡୁଲାଇ, ସେରି ମକେ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ଲା। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବନ୍ଦୁ ଇରି ବ୍‍ଲ୍ ଯେ ତୁମି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ଆର୍ ତୁମି ନ୍‌ଚିନ୍‌ଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ସାଇଜ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍ ତୁମି କ୍‍ଲା ଲାଡ୍ ବିଷୟେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ କଇଲାଇ ଆତ୍‍ତି। ଦୟାକ୍‍ରି ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ବାଟେ ସାଇଜ କ୍‍ରା, ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସାଇଜ କ୍‍ରା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି ସେରି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍ ବୁଲି ବୁଲି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସେବା କ୍‌ରୁଲାଇ। ସେମ୍‍ନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍ଣି କାଇରି ହେଁ ସାଇଜ ଦିଲେକ୍ ହେଁ ନ୍‌ଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି ରିଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଅମି ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ର୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍, ଅମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ଲେକ୍ ସ୍‌ତ୍ ବାବେ ସେମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ସେବା କାମେ ବାଗିଦାର୍ ଅମ୍‌ହାରୁ। ମୁଇ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ଗଟେକ୍ ଚିଟି ଲେକିରିଲେ ମ୍‍ତର୍ ଦୀୟତ୍ରଫା ଅମାର୍ କ୍‌ତା ଶୁଣୁକେ ରାଜି ଅଇନ୍‌କେରେ। ସେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ସେତି ନେତା ଅଇ ରେମ୍‌କେ ତାର୍ ଇଚା। ତ୍‍ବେ ମୁଇ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେତି ଆଇଲେକ୍ ଦୀୟତ୍ରଫାର୍ କାମ୍ ବିଷୟେ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ସେ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ବିଷୟେ ମିଚ୍ ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କ୍‌ମ୍‌ଲା ଇରି ଚାଡି, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହାଇଁ ସେବା କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ବାଇମ୍‌ନ୍ ହେଁ ସାଇଜ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ। ଜୁଇଲ୍‌କ୍ ସେ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହେଁ ସେ ମ୍‌ନା କ୍‌ରୁଲା ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିୟେ ହ୍‍ଣି ବାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବନ୍ଦୁ, କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍‌ର୍ ହ୍‌ଚେ ଯାହା ନାଇ, ମ୍‍ତର୍ ବ୍‍ଲ୍ ବିଷୟ୍ ବାଟ୍ ଯାହା। ବ୍‍ଲ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ତ୍ଇହ୍‍ଣି ଆସି ର୍‌ଇଦ୍, ମ୍‍ତର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ କ୍‌ବେ ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାରେ। ଦୀମିତ୍ରୀୟର୍ ବିଷୟେ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଉତି, ସେମ୍‍ନ୍ ଜୁଇରି କ୍‌ଉତି ସ୍‌ତ୍, ଅମି ହେଁ ଇତାର୍ ସାକ୍ଷି। ଅମି ହେଁ ତାର୍ ବିଷୟେ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦ୍, ମ୍‍ତର୍ ତୁମି ଜାଣା ଯେ ଅମାର୍ ସାକ୍ଯ ସ୍‌ତ୍। ତୁମୁକେ ମୁଇ କ୍ଉତାର୍ ବେସି ବିଷୟ୍ ଆଚେ, ମ୍‍ତର୍ ମୁଇ ସେରି ସିରା କି ପେନେ ଲେକୁକେ ମ୍‌ନ୍ ନ୍‌କେରି। ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେଗି ବେଟ୍‌ ଅମ୍‌ନ୍ଦ୍‌ ବ୍‌ଲି ଆଶା କ୍‌ରୁଲେ, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଅମି ଗଟେତ୍ଇ ସାମ୍‌ନା ସାମ୍‌ନି ଅଇ କ୍‌ତା ଅମା। ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇ ଶାନ୍‌ତି ଅଉ। ମର୍‍ତ୍‌ଇ ରେତା ବନ୍ଦୁମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଡ୍ ଜାଣାମ୍‌ଲେ, ଦୟାକ୍‍ରି ଅମାର୍ ଲାଡ୍ ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ବନ୍ଦୁମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଣାଉଆ। ମୁଇ ଯିହୁଦା, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଗଟେକ୍ ଦାସ୍ ଆର୍ ଯାକୁବାର୍‌ ବାଇସି। ଜୁଇଲକ୍‌କେ ଉବା ଇଶ୍ୱର୍‌ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ। ଆରେକ୍‌ ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଯାକେ କୁଦ୍‌ଲାଆଚେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ। ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ଦୟା ଲାଡ୍ ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ବେସି ବାବ୍‌ରେ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହାଉଆ। ମୁଇ ମର୍ ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇ ଅମି ସ୍‌ବୁଲକ୍ ବାଗିଦାର୍ ରିଲା ଅମାର୍ ଉଦାର୍‌ ଆର୍ ନ୍‌ଉଆ ଜୀବନ୍ ଜୁଇରି ଯୀଶୁର୍ ଦ୍ବାରା ଇଶ୍ୱର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆସେଦ୍ ସେ ବିଷୟେ ତୁମୁକେ ଲେକୁଲେ। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ମୁଇ ଇ ଚିଟି ଦ୍ବାରା ତୁମୁକେ ସାସ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ଇ ଚିଟି ଲେକୁଲେ, ତ୍‌ବେ ତୁମି କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାନ୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଦ୍‍ରି ରେମ୍‌ହାରାସ୍। ଇଶ୍ୱର୍‌ ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ଗଟେତର୍ ଦିଲା ଆର୍ ଇରି ବାଦ୍‌ଲୁ ନାହାରେ। କାଇତାକ୍ କ୍‍ତେକ୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ମାନ୍ତା ଲକ୍‌ ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ ଆସି ଅମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବୁଲ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତି। ଇରି ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜାର୍ ବିଷୟେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ବେଶି ବ୍‌ର୍ଷ ଆଗେ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍ ଲ୍‌ଗେ ଏମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣାଇରିଲା। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ଦୟା ବିଷୟେ ଅମାର୍ ପର୍‌ଚାର୍‌କେ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ତାକାର୍ ଦାରିକାମାର୍ ଅବିଆଶାର୍ ଗିନେ ବାହାନା କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ। ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ତର୍ ଗୁରୁ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ନ୍‌ମାନ୍‌ଲାଇ। ତୁମି ଆଗେହ୍‍ଣି ଜାଣିରିଲା କ୍‍ତେକ୍ କ୍‌ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ଦେତାର୍ ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ସାଇଜ କ୍‌ରୁକେ ଇଚା କ୍‌ରୁଲେ। ମ୍‌ନେର୍‌କା, ମାପ୍‌ରୁ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଲକେ ମିସର ଦେଶାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତାସି କାମେହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରି ଆନ୍‍ଲା, ମ୍‌ତର୍ ହ୍‌ଚେ ମାପ୍‌ରୁ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍ବାସ୍ ନ୍‌କେର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ଲା। ତୁମି ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଲା ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ବିଷୟେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କି ଇଶ୍ୱର୍‌ ଦ୍‌ଇରିଲା ଅଦିକାର୍ ଚାଡିକ୍‌ରି ନିଜେ ନିଜେ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଗ୍‍ର୍ ଚାଡ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତ୍‌ଳେ ଅନ୍ଦାରେ ସିକ୍‍ଳି ଲ୍‌ଗେ ବାନ୍ଦି ର୍‌କିଆଚେ, ସେମ୍‌ନ୍ ସେରି ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ବ୍‌ଡ୍‌ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ କେ ହେଁ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଚିଡାମ୍ ନାହାର୍‌ତି। ସଦୋମ୍, ଗମୋରା ସ୍‌ହର୍ ଆର୍ ତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଚ୍‌ମେ ବିନ୍ ସ୍‌ହର୍‌ମ୍‌ନ୍ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ, ସେମ୍‌ନ୍ ଟିକ୍ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍, ସେ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମ୍, ପାପ୍ ଆର୍ ବେସି କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ବ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାଇ, ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ଲା। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଗଟେକ୍ ଉଦାହରଣ୍ ହର୍ ମିଚ୍ ଶିକ୍ୟା ଦେତାଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଅନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୟଲ୍‌ଗେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତି। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍‌ଳେ ହୁରିରିଲା ଇଶ୍ୱର୍‌‍କେ ନ୍‌ମାନ୍ତା ସେନ୍‌କାର୍ ପାପ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଅମି ଦର୍‌ଶନ୍ ହାଇଆଚୁ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ପାପ୍ କାମେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ଅଦିକାର୍‌କେ ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି ଆର୍ ମଇମାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ବେସି କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି। ମ୍‌ତର୍ ମୁକିଆ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ମୀଖାୟେଲ୍ ହେଁ ଇରି କ୍‍ରି ନ୍‌ରିଲା, ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ଶଇତାନ୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଜୁକ୍‍ତା ଜୁକ୍‌ତି ଅଇଲାଇ ଆର୍ ବବିଶତ୍ ବକ୍ତା ମୋଶାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍‌କେ ନେମ୍‍କେ ତାର୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଚେଲେଞ୍ କ୍‍ଲା, ମୀଖାୟେଲ୍ ସେ କ୍‍ରାପ୍ ବାଷାଇ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ରୁ ନାହାର୍‍ଲା ମ୍‌ତର୍ ସେ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ତକେ କ୍‌ତା କ୍‌ଉଅ।” ମ୍‌ତର୍ ମାପ୍‌ରୁକେ ନ୍‌ମାନ୍ତା ଲକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ ବୁଜୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତା ବିଷୟ୍‌କେ ଟାଉଟର୍ କ୍‍ରି କ୍‌ଉତି, ଆର୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ବୁଜ୍‌ତି ସେରି ସେମ୍‌ନ୍ ଡଙ୍ଗ୍‌ରାର୍ ପଶୁହର୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସ୍‌ବୁ ପାପ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ନ୍‌ଷ୍ଟକ୍‌ର୍‌ତି। ହାଇ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତା ଲକ୍‌, ସେମ୍‌ନ୍ କଇନ ହର୍ କ୍‍ରାପ୍ ବାଟ୍ ଗ୍‍ଲାଇ ଆତ୍‍ତି, ଯେ ତାର୍ ନିଜାର୍ ବାଇକେ ଇର୍ଷା ଅଇକ୍‌ରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲା, କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ତାର୍ ବାଇର୍ ବଳିହୁଜାକେ ଇଚା କ୍‌ରିରିଲା ଆର୍ ତାର୍ ବଳିହୁଜାକେ ଇଚା ନ୍‌କେରି ରିଲା। ସେମ୍‌ନ୍ ବିଲିୟମ୍ ହର୍ ଯେ କି ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପାପ୍ କ୍‌ରାମ୍‌କେ ଡାବୁ ନ୍‌ଇରିଲା। ସେମ୍‌ନ୍ କୋରହ ହର୍ ଡ୍‌ଣ୍ତ୍ ହାଉତି ଯେ କି ମାପ୍‌ରୁ ମୋଶାକେ ଦ୍‌ଇରିଲା ଅଦିକାରାର୍ ବିରଦ୍ କ୍‌ରିରିଲା। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ଏମ୍‌ନ୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ଲାଡ୍‌କେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉତାର୍ ଗିନେ ଲାଡାର୍ ବଜି ତୁମାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ମିସିକ୍‌ରି କାତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ବିତ୍‌ରେ ଲୁକି କ୍‌ରିରିଲା ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଟେଡାହର୍ ଜୁଇରି କି ତୁମୁକେ ହାଣି ବିତ୍‌ରେ ବୁଡାଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ଲାଜ୍ ନଇଲା ଗ୍‌ଉଳିଆ ହର୍ ଯେ କି ନିଜ୍‍କେ ଜ୍‌ତୁନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ବର୍ଷା ନ୍‌ଉତା ଗଳ୍‌ଗଳ୍‌ତା ବାଦୁଳ୍ ହର୍, ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‍ଳ୍ ନ୍‍ଦେତା ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଚ୍‌ହର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ହ୍‍ଳ୍ ନ୍‌ଦେର୍‌ତାର୍ ଗିନେ ଜିକାଇ ଅଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଉଲ୍‌କା ହର୍, ଇ ଉଲ୍‌କା ହେହୁଲ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରେଦ୍, ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଲାଜାର୍ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆକାଶେ ଏଣେ ତେଣେ ବୁଲ୍‌ତା ତାର୍‌ହର୍, ସେମ୍‌ନ୍ ସିଦା ର୍‌ସ୍‌ତା ନ୍‌ଦେକାଉତି ଇଶ୍ୱର୍‌ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗିନେ ବେଶି ଅନ୍ଦାର୍ ଜାଗା ର୍‌କିଆଚେ ସେରି ସ୍‌ବୁଦିନ୍‌ ର୍‌ଇଦ୍। ଆଦ‍ମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସାତ୍ ପୁରୁଷ୍‌ସାର୍ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ହନୋକ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଷୟେ ଇକ୍‍ତା କଇରିଲାଇ, “ଦ୍‌କା ମାପ୍‌ରୁ ତାକାର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ପବିତର୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଦୂତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଆସୁଲା। ମାପ୍‌ରୁ ସ୍‌ବ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରେଦ୍, ସେ ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ବିରୁଦେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ପାପ୍ କ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ଆସୁଲା, କାଇତାକ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ପାପିଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ବିର୍‌ଦେ ଇନସ୍ତା କ୍‌ତା କଇରିଲାଇ।” ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତି, ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦସ୍ ବାର୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‍ରିରେତି, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ବିଷୟେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଲାବ୍ ହାଉତା ହାଇଁ ହ୍‌କା ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବାଟ୍ ଅଇ ବ୍‍ଲ୍‌କ୍‍ତା କ୍‌ଉତି। ମ୍‌ତର୍ ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍‍ମ୍‌ନ୍‍କେ ଆଗେ ଜୁଇସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା କଇରିଲାଇ ସେସ୍‌ବୁ କ୍‌ତା ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ। ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକ୍ କଇରିଲାଇ, “ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଳ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଆସ୍‌ତା ଆଗେ କ୍‍ତେକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଇନସ୍‌ତା କ୍‌ତା କ୍‌ଉତି।” ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜୀବନ୍ ତାକାର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଇଚା ଅଦିନେ ଆଚେ। ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ବାଗ୍ ବାଗ୍ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ପାପ୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ସ୍‌ବୁକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଏ ମର୍ ଲାଡାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ପବିତର୍‌ ବିଶ୍ବାସ୍ ଉହ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ତୁମି ବିଶ୍ବାସ୍ କ୍‍ଲା ସ୍‌ତ୍ ଶିକ୍ୟା ଲ୍‌ଗେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ତିଆର୍ କ୍‍ରା, ଆର୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ସାଇଜରେ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା। ଇଶ୍ୱରାର୍‌ ଲାଡେ ନିଜ୍‍କେ ନିଜେ ତିର୍ କ୍‍ରି ର୍‌କା, ତୁମିମ୍‍ନ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟାକେ ଜାଗିରିଆ, ସେ ତୁମୁକେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେ ଇରି କ୍‍ରେଦ୍ କାଇତାକ୍ ସେ ତୁମୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲା। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ବିଶ୍ବାସ୍‌ରେ ଦୁର୍‌ବଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦୟା ଦ୍‌କାଉଆ। ତୁମି ଜାଣିରିଲା ନ୍‌ର୍‌କ୍‌ ବାଟ୍ ଜାତାଲକେ ଦାହ୍‍ରେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୟଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଜିକିକ୍‍ରି ଉଦାର୍‌ କ୍‍ରା। ଆର୍ ବିନ୍ କ୍‍ତେକ୍ ପାପିଲକ୍ ଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମି ଦୟା ଦ୍‌କାଉତା ଉଚିତ୍, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ହର୍ ପାପ୍ ନ୍‌କେରୁକେ ଜାଗ୍‌ରତ୍ ରିଆ, ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପାର୍ ହ୍‌ଚିଆକେ ଗିଣ୍‌କ୍‌ରା, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପାପ୍ ଇ ହ୍‌ଚିଆକେ ଅସୁଚି କ୍‍ରିଆଚେ। ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ୱର୍‌ ହ୍‌କା ତୁମି ଅଦୁର୍‌ତା ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ତୁମୁକେ ଦ୍‌ରୁହାରେ ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମି ତାର୍ ମଇମା ତ୍‌ଇ ଟିଆ ଅଉଆସ୍ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ତୁମୁକେ ନ୍‌ମ୍‌ର ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଦେଇଦ୍। ସେ ଅମୁକେ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦ୍ବାରା ଉଦାର୍‌ କ୍‍ଲା। ତାର୍ ମଇମା, ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଅଦିକାର୍ ଆଗେହ୍‍ଣି ଅବେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ଗିନେ ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ଇରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଜାଣାଇ ଅଇଲା ବାକ୍ୟ ଯାଇରି ଯାଇରି ଦାହ୍‍ରେ ଗ୍‌ଟେଦ୍, ସେ ବିଷୟ୍‌ରେ ତାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌କାମ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ଯୀଶୁକେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ଇରିଲା। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ଯୋହନ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଚେଲା ମକେ ଜାଣାମ୍‍କେ ତାର୍ ଦୂତ୍‌କେ ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇଲା। ଆର୍ ମୁଇ ଯାଇରି ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସେରି ସ୍‌ବୁ ଲେକ୍‌ଲେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ୟ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦ୍ୱାରା ମକେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲି। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇ ବାକ୍ୟ ହଡ୍‌ତି, ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇ ବବିସତ୍‌ରେ ଗ୍‌ଟ୍‌ତା କ୍‌ତାକେ ଶୁଣ୍‌ତି ଆର୍ ଇତି ଲେକା ଅଇରିଲା ବିଷୟ୍‌ ସ୍‌ବ୍‌କେ ମାନ୍‌ତି, ସେ ଦନ୍ୟ, କାଇତାକ୍ ଇରି ଦାହ୍‍ରେ ହ୍‌କା ଗ୍‌ଟେଦ୍। ଆସିଆ ଜିଲାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିକେ ମୁଇ, ଯୋହନ୍, ଇରି ଲେକୁଲେ, ଜୁଇ ଇଶ୍ଵର୍ ହୁର୍‌ବେ ରିଲା, ଅବେ ଆଚେ ଆର୍ ବ୍‌ବିସତ୍‌ରେ ହେଁ ଆସୁଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ସାମ୍‌ନାଇ ରେତା ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆତ୍ମା ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଆର୍ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୟା ଆର୍ ଶାନ୍‌ତି ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଆସ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅମ୍‌ଲା ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ର୍‌ ସାକି। ମ୍‌ର୍‌ନେ ହ୍‌ଣି ଉଟିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଆର୍ ସେ ଇ ଜ୍‍ଗତାର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜା। ସେ ଅମୁକେ ଲାଡ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍‌ଇ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାପେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳାଇ ଆଚେ। ଯୀଶୁ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଗଟେକ୍ ରାଇଜ୍ ହର୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି ଆର୍ ସେ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଉବା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଜାଜକ୍ ହର୍ ବାଚି ଆଚ୍‌ତି। ତାର୍ ମଇମା ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଅଉଅ। ଆମେନ୍। ଦ୍‌କା! ଯୀଶୁ ଆକାଶାର୍ ମେଗ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆସୁଲାଇ। ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ଆକି ସେରି ଦ୍‍କ୍‌ତି ଅନ୍‌କାର୍ କି ତାକେ ବୁସି ମ୍‌ରାଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହେଁ ତାକେ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‍କି ବେଲ୍‌କି ଅଇ କାନ୍ଦ୍‍ତି। ହେଁ ଇରି ଗ୍‌ଟେଦ୍। ଆମେନ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍ କ୍‌ମ୍‌ଲା “ମୁଇ ଆଲ୍‌ପା ଆର୍ ଓମେଗା” ଇତାର୍ ଅର୍‌ତ ଆରାମ୍ ଆର୍ ଶେସ୍ “ମୁଇ ଅବେ ଆଚି, ହୁର୍‌ବେ ରିଲେ ଆର୍ ବ୍‌ବିସତ୍‌ରେ ହେଁ ର୍‌ଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି।” ଯୀଶୁର୍ ଦୁକ୍ ବଗ୍‌ଲା ରାଇଜ୍ ଆର୍ ସାସେ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଇ ମୁଇ ଯୋହନ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‌ଚାର୍ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ସାକି ଅଇଲାର୍ ଲାଗି ଅଲ୍‍ଗା ଅଇ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ମ୍‌ଜାଇ ପାତ୍ମ ନାଉର୍ ଜାଗାଇ ରିଲି। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ଲେ, ଆର୍ ମୁଇ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟରେ ସାକି ଦିଲେ। ରଇବାର୍ ଦିନ୍ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ମକେ ହୁରାବାବେ ତାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କି ନିଲା। ମୁଇ ହଟାତ୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବେଲ୍‌କି ଶୁଣ୍‌ଲେ। ସେ ସ୍‌ବଦ୍‌ ମରି ହୁକ୍‌ଲା ହ୍‌ର୍ ରିଲି। ସେ ସ୍‌ବଦ୍‌ ମକେ କ୍‌ଇଲା, “ତୁମି ଯାଇରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍, ସ୍‌ବୁ ଗଟେକ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଆର୍ ସେରି ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଏଫିସ, ସ୍ମର୍ଣ୍ଣା, ପର୍ଗମ, ଥୁୟତୀରା, ସାର୍‌ଦି, ଫିଲାଦେଲ୍‌ଫିଆ ଆର୍ ଲାଅଦିକିଆକେ ହ୍‌ଟାଉଆ।” କେ ମକେ ଇରି କମ୍‌ଲା ବ୍‌ଲି ଦ୍‌କୁକେ ମୁଇ ମୁଉ ବୁଲାଇଲେ ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଦିପ୍‌ରୁକା ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଦିପ୍‌ରୁକା ମଜାଇ, ମାନାଇ ହିଲା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଟିଆ ଅଇଆତ୍‌ତି। ସେ ଗଟେକ୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦିରିଲା, ସେ ତାର୍ ବୁକ୍‌ ଉହ୍‌ରେ ସନାର୍ ବେଲ୍‌ଟ୍ ହିନ୍ଦିରିଲା। ତାର୍ ମୁଣ୍ତାର୍ ବାଳ୍ ଦଇଲା ଚାଉଳ୍‌ ଆର୍ ଦୁଦ୍ ହ୍‌ର୍ ଦ୍‌ବ୍ ରିଲି, ତାର୍ ଆକି ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍‌ହର୍ ଡିସ୍‌ତେରିଲି। ତାର୍ ହାଦ୍ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ହ୍‍କାଇଲେକ୍ ଉଜାଳ୍ ହିତୁଳ୍ ହ୍‌ର୍ ଚ୍‌ମ୍‌କ୍‌ତି ରିଲି, ଆର୍ ସେ କ୍‌ତା କଇଲେ ଅଦୁର୍‌ତା ବେସି ଜର୍‌ଣାର୍ ହାଣି ହ୍‌ର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଅଉତିରିଲି। ସେ ତାର୍ କାତା ଆତେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ତାରା ଦ୍‌ରିରିଲା, ତାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଦୁଇବାଟ୍ ଦାର୍ ରେତା ଲାଗାଣ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ବାର୍ ଅଉତିରିଲି। ଆର୍ ତାର୍ ମୁଉ ଟିଆ ମ୍‌ଇଦାନାର୍ ବେଳ୍ ହ୍‌ର୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଜାତିରିଲି। ମୁଇ ତାକେଦ୍‍କି, ତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ଗଟେକ୍ ମ୍‌ଲାଲକ୍ ହ୍‌ର୍ ଅଇ ଅଦୁର୍‌ଲେ। ମ୍‌ତର୍‌ ମର୍ ଉହ୍‌ରେ ତାର୍ କାତାଆତ୍ ସଙ୍ଗାଇ ସେ କଇଲା “ଡିର୍‍ନାଇ। ମୁଇ ଆରାମ୍ ଆର୍ ଶେସ୍। ମୁଇ ଜୀବନ୍ ଆଚି। ମୁଇ ମ୍‌ରି ଜାଇରିଲେ ମ୍‌ତର୍ ଦ୍‍କ୍ ମୁଇ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ଅଇଆଚି। ମର୍ ଆତେ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଆର୍ ହାତାଳ୍‌ ଜୁଇତି ମ୍‌ଲାଲକ୍ ରେଉତ୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ। ତ୍‌ବେ ତୁମି ଯାଇରି ଯାଇରି ଦ୍‌କୁଲାସ୍ ଆର୍‌ ଯାଇରି ଯାଇରି ଅବେ ଗ୍‌ଟୁଲି ଆର୍‌ ଯାଇରି ଯାଇରି ହ୍‌ଚ୍‌କେ ଗ୍‌ଟେଦ୍ ସେରି ସ୍‌ବୁ ଲେକିର୍‌କା। ମର୍ କାତା ଆତେ ଜୁଇ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ତାରା ଦ୍‌କ୍‌ଲିସ୍, ତାର୍ ଆର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଦିପ୍‌ରୁକାର୍ ଲୁକ୍‌ଲା ଅର୍‌ତ ଇରି, ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦିପ୍‌ରୁକା ଅମ୍‌ଲି ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି, ସାତ୍‍ଗଟ୍ ତାରା ଅମ୍‌ଲାଇ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳିର୍ ଦୂତ୍।” ସେ ଆର୍ ହେଁ ମକେ କ୍‌ଇଲା “ଏଫିସ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍। ଯେ ନିଜାର୍ କାତା ଆତେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ତାରା ଦ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଦିପ୍‌ରୁକା ମ୍‌ଜାଇ ଚାଲାବୁଲା କ୍‌ର୍‌ତି ସେ ଇରି କମ୍‌ଲା।” ମୁଇ ତୁମାର୍ କାମ୍ ଜାଣି, ତୁମି ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ କାମ୍ କ୍‍ରାସ୍ ଆର୍ ବେସି ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ରିଆସ୍। ତୁମି କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‌କେ ନିଜାର୍ ନ୍‌କେରାସ୍, ଇରିହେଁ ମୁଇ ଜାଣି। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପର୍‌କୁତ୍‌ରେ ହ୍‌ଟାଇ ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ନିଜ୍‍କେ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାବ୍‍ଲି କ୍ଉତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମି ପରିକ୍ୟା କ୍‍ରିଆଚାସ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଯେ ମିଚ୍‌ଲକ୍‌ ବ୍‌ଲି ତୁମି ଚିନି ଆଚାସ୍। ମୁଇ ଜାଣି ତୁମାର୍ ବେସି ସାସ୍ ଆଚେ କାଇତାକ୍ ତୁମି ମର୍ ନାଉର୍ ଲାଗି ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଇଆଚାସ୍, ଆର୍ ଇରିସ୍‌ବୁ କ୍‌ରୁକେ ତୁମି ତାକି ଜାଇ ନ୍‌କେରାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ମର୍‍କ୍‍ତା ଇରି କି, ତୁମି ହ୍‌ର୍‌ତୁ ବିଶ୍‍ବାସ୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଜୁଇ ଲାଡ୍ ମକେ କ୍‌ର୍‌ତି ରିଲାସ୍ ସେରି ଅବେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ନାଇ ସେତାର୍‌ଲାଗି କ୍‍ତେକ୍ ତ୍‌ଳେ ତୁମି ଅଦୁର୍‌ଲାସ୍ ଆଚାସ୍ ସେରି ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ। ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଇ କ୍‍ରି ଦୁକ୍ କ୍‍ରା ଆର୍ ଆଗେ କ୍‌ରିରିଲା କାମ୍ ସ୍‍ବୁ କ୍‍ରା। ତୁମି ଯଦି ବଦ୍‌ଲି ନ୍‌କେରାସ୍ ତ୍‌ବେ ମୁଇ ଆସିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ଦିପ୍ ରୁକାକେ ତାର୍ ଜାଗାଇ ହ୍‌ଣି ଅଲ୍‌ଗା କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ଗଟେକ୍ ବିଷୟ୍‌ ମକେ ବ୍‍ଲ୍ ଲାଗେଦ୍, ତୁମି ନୀକଲାତୀୟ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କାମ୍‌କେ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‍ରାସ୍, ଆର୍ ମୁଇ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ଗୁର୍‌ଣା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। “ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ଜୁଇଲକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜିତେଦ୍, ତାକେ ଅମି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରିଲା ଜୀବନ୍ ଦେତା ଗ୍‌ଚାର୍ ହ୍‍ଳ୍ କାମ୍‌କେ ଦେମ୍‍ନ୍ଦ୍। ସ୍ମର୍ଣ୍ଣା ସ୍‌ହରାର୍‌ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍, ଜୁଇ ଆରାମ୍ ଆର୍ ଶେସ୍, ଯେ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଜିଉଟ୍‌ଲା ସେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା। “ମୁଇ ତୁମାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଜାଣିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଜାଣି, ତୁମି ବେସି ଗ୍‌ରିବ୍, ମ୍‌ତର୍ ପର୍‌କୁତରେ ତୁମି ଦ୍‌ନି ଲକ୍। ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କ୍‌ଉତାର୍ ମୁଇ ଶୁଣି ଆଚି, ସେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ଯିହୁଦି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ତ୍ ଯିହୁଦି ନାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଶଇତାନାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ ଲକ୍। ତୁମି ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଦୁକ୍ ବଗୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାସ୍, ସେତାର୍‍ଗିନେ ଡିରାନାଇ। ମୁଇ ଜାଣି, ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‌କେ ଶଇତାନ୍‌ ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେ ର୍‌କେଦ୍। ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ଶ୍ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ହାଉଆସ୍। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ତ୍‌ରେ ରିଆ, କାଇତାକ୍ ଅମ୍‌ହାରେ ତୁମୁକେ ମ୍‌ରୁକେ ହେଁ ଅଇଦ୍। ଯ୍‌ଦି ତୁମି ସ୍‌ତ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଆସ୍, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ତୁମୁକେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଟହ୍‌ରିହ୍‌ର୍ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍।” “ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜିତି ଆଚ୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ଗଟ୍ ମ୍‌ର୍‌ନାର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ହାଉତି। ପର୍ଗମ ସ୍‌ହରାର୍‌ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍, ଜାର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଲାଗାଣ୍ ଦୁଇ ଦାରିଆ କ୍‌ଣ୍ତା ଆଚେ ସେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା, ମୁଇ ଜାଣିନ୍ଦ୍ ଯେ, ଶଇତାନାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ଜୁଇତି ଆଚେ, ସେ ସ୍‌ହରେ ତୁମି ବାସା କ୍‍ରୁଲାସ୍। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ତୁମି ମର୍‌ହାଇଁ ସ୍‌ତ୍‌ରେ ଆଚାସ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କି, ଶଇତାନ୍ ବାସା କ୍‌ର୍‌ତେରିଲା ସେ ସ୍‌ହରେ ମର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ର୍ ସାକ୍ଷି ଆନ୍ତିପାକେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତା ସ୍‌ମୟେ ହେଁ ତୁମି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍ ମ୍‌ନାକ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲାସ୍। ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ଅଳକ୍ ବିଷୟେ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ମର୍‍କ୍‍ତା ଆଚେ, ତୁମାର୍ ଦ୍‌ଳ୍ ବିତ୍‌ରେ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ବିଲିୟମ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଶିକ୍ଯାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ, ଇ ବିଲୀୟାମ ବାଲାକ୍ ର୍‌ଜାର୍ ମୁର୍‌ତିକେ ହୁଜାଦିଲା ବଗ୍ କାମ୍‌କେ ଆର୍ ଦାରିକାମ୍ ପାପ୍ କ୍‍ରି ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଶିକାଇରିଲା। ସେନ୍‌କାର୍ ତୁମାର୍ ଦ୍‌ଳାର୍ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନୀକଲାତୀୟ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶିକ୍ଯାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ସେତାର୍‌ଲାଗି ତୁମି ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ। ଯ୍‌ଦି ତୁମି ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଦାହ୍‍ରେ ଆସିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ମର୍ ଟ୍‌ଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାର୍‌ତା କ୍‍ଣ୍ତାସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। “ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ଜୁଇ ଲକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜିତେଦ୍ ତାକେ ଲୁକିରିଲା ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ କାଦି ମାନା ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍, ଆର୍ ଜୁଇ ନ୍‌ଉଆ ନାଉଁ, ହାଉତା ଲକ୍ ଚାଡି କେ ହେଁ ଜାଣିନ୍‌କେର୍‌ତି ଅନ୍‌କାର୍ ଗଟେକ୍ ଦବ୍ ଟେଡା ଲ୍‌ଗେ ଲେକିକ୍‌ରି ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଥୁୟତୀରା ସ୍‌ହରାର୍‌ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍, ଇଶ୍ଵରାର୍ ହଇସିର୍‌ ଆକି ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍ ହ୍‌ର୍ ଆର୍ ହାଦ୍ ଉଜାଳ୍ ହିତୁଳ୍ ହ୍‌ର୍, ସେ ଇରି କ୍ଉତି, ମୁଇ ତୁମାର୍ କାମ୍ ବିଷୟେ ଜାଣି, ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲାଡ୍, ବିଶ୍‌ବାସ୍‌, ସେବା, ଆର୍ ସାସ୍ ବିଷୟେ ହେଁ ଜାଣି। ମୁଇ ଜାଣି ତୁମି ଆରାମେ କ୍‌ରିରିଲା କାମେ ହ୍‌ଣି ଅଦିକ୍ କାମ୍ କ୍‍ରୁଲାସ୍। ମ୍‌ତର୍ ତୁମାର୍ ବିରୁଦେ ମର୍ ଇକ୍‍ତା ଆଚେ, ଯିଜେବଲ୍ ନାଉଁର୍‌ ମାଇଜିକେ ତାର୍ ଇଚାରେ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦେମ୍‌ଲାସ୍। ସେ ନିଜ୍‍କେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି। ସେ ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗୁହାଉତି। ସେ ମର୍ ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଆର୍ ଦେବ୍‍ତାକେ ଦିଲା ବଗ୍ କାତାର୍ ହାଇଁ ଶିକ୍ୟା ଦେମ୍‌ଲାଇ। ମୁଇ ତାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତାର୍ ହାଇଁ ଆର୍ ପାପାର୍ ର୍‌ସ୍ତାଇ ହ୍‌ଣି ଦୁରି ଜ୍‌ମ୍‌କେ ସୁଜଗ୍ ଦିଲେକ୍ ହେଁ ସେ ନିଜାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉତାର୍ ହାଇଁ ଇଚା କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତାକେ କ୍‍ଟେ ହ୍‌ଣି ଉଟୁନ୍‌ହାର୍‌ଲା ହ୍‌ର୍ ବେସି ବେମାର୍ କ୍‌ରାଇନ୍। ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମାର୍ ପାପ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ହେଁ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଯ୍‌ଦି ତାର୍ କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ନିଜ୍‍କେ ବାର୍‌କ୍‌ରି ଆଣି ନ୍‌କେର୍‌ତି, ତ୍‌ବେ ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ଲକ୍‌କେ ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିନ୍ଦ୍। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ଜାଣ୍‌ତି ଯେ, ମୁଇ, ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବାବ୍‌ନା ଆର୍ ବିଚାର୍‌‌ମ୍‌ନ୍ ଜାଣିନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେରି ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ କାମାର୍ ହିସାବେ ହ୍‌ଳ୍‌ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ମ୍‌ତର୍ ଥୁୟତୀରା ତ୍‌ଇ ରେମା ଜୁଇ ବାକିଲକ୍ ତାର୍ ଶିକ୍ୟା ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡତ୍ ନାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତା ଶଇତାନାର୍ ଲୁକ୍‌ଲା ଶିକ୍ୟା ମାନିନ୍‌କେର୍‌ତି, “ମୁଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ମୁଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଆର୍‌ କୁଇ ଅଲ୍‌ଗା ବଜ୍‌ଲାଦି ନ୍‌କେରି। ମୁଇ ଆସ୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ଆଚେ, ସେରି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିରିଆ। ଯେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇ ଜିତେଦ୍ ଆର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ହ୍‌ତେକ୍ ମର୍‌ଇଚା ଅନୁସାରେ କାମେ ଲାଗି ର୍‌ଇଦ୍ ମୁଇ ମର୍ ଉବା ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଜୁଇ ଅଦିକାର୍ ହାଇଆଚି, ମୁଇ ତାକେ ସେ ସ୍‌ମାନ୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଆର୍ ସେ ଲ୍‌ଉଆ ଡାଙ୍ଗ୍ ଦ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମାଟି ଟାଙ୍ଗା ହ୍‌ର୍ କ୍‌ଣ୍ଡ କ୍‌ଣ୍ଡ କ୍‍ରି ବାଙ୍ଗେଦ୍। ଆରେକ୍‌, ମୁଇ ତାକେ ସ୍‌କାଳାର୍ ତାରା ହେଁ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍‌ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ସେ ଆର୍ ମକେ କ୍‌ଇଲା ସାରଦୀ ସ୍‌ହରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍, ଜାର୍ ଆତେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆତ୍ମା ଆର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ତାରା ଆଚେ ସେ ଇ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ ତୁମୁକେ କ୍‌ମ୍‌ଲା, ମୁଇ ତୁମାର୍ କାମ୍ ବିଷୟେ ଜାଣି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ଉତି ତୁମି ନାଉକେ ହ୍‌କା ଜୀବନ୍ ମ୍‌ତର୍ ପର୍‌କୁତରେ ତୁମି ମ୍‌ରି ଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ନିଦେ ହ୍‌ଣି ଉଟା, ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେରିଲା ବାକି ବିଶ୍‌ବାସ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅମ୍‌କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲି ସେ ସ୍‌ବୁ ହୁରାହୁରି ବାବେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଉତା ଆଗେ ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିରିଆ। କାଇତାକ୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ତୁମି ଟିକ୍ କାମ୍‍କ୍‍ରି ନ୍‌କେରାସ୍। ତ୍‌ବେ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଉଆ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ତୁମି ଜୁଇ ଶିକ୍ୟା ମାନିରିଲାସ୍ ଆର୍, ହାଇରିଲା ଶିକ୍ଯାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡା। ନିଜାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ। ତୁମି ଜାଗ୍‌ରତ୍ ଅଉଆ, ନ୍‌ଇଲେକ୍ ମୁଇ ଚର୍ ହ୍‌ର୍ କେ ନ୍‌ଜାଣ୍‌ତେ ଆସିନ୍ଦ୍ କ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସିନ୍ଦ୍ ତୁମାର୍ ବୁଦି ଅନ୍ଦାର୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍, ସେରି ତୁମି ଜାଣୁ ହେଁ ନ୍‌ହାର୍‌ସ୍। ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ସାରଦୀ ସ୍‌ହ୍‌ରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ଡଳି ତ୍‌ଇ କ୍‍ତେକ୍ ଲକ୍ ଆତ୍‌ତି ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କି ନିଜାର୍ ହ୍‌ଚିଆକେ ପାପେ ମେଳି କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦି ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଇଣ୍ଡାବୁଲା କ୍‌ର୍‌ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସେତାର୍‌ଲାଗି ଯଗ୍ଯ। ଯେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜିତେଦ୍, ସେ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହ୍‌ର୍ ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦେଦ୍। ମୁଇ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ନାଉଁ ରେତା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସେ ଲକାର୍ ନାଉଁ କ୍‍ବେହେଁ ଲିବ୍‌ତା ହାଇ ଦେଇନ୍‌କେରି। ଆର୍ ମୁଇ ତାର୍ ନାଉକେ ମର୍ ଉବା ଆର୍ ତାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଜାଣି ବ୍‌ଲି ଗସ୍‌ଣା କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। “ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ଫିଲାଦେଲ୍‌ଫିଆ ସ୍‌ହରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍, ମୁଇ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍, ଯାର୍ ଆତେ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜାର୍ କୁଚିକାଡା ଆଚେ, ଯେ କ୍‌ହାଟ୍ ଉଗାଡ୍‌ଲେକ୍‌ କେ ଡାହୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ଆର୍ ଡାହ୍‌ଲେକ୍‌ କେ ଉଗାଡୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି, ସେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା। ମୁଇ ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁକାମ୍ ଜାଣି, ଦ୍‌କା ମୁଇ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବାଟ୍ ଉଗାଡି ଆଚି କେ ହେଁ ସେରି ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁନ୍‌ହାରେ। ମୁଇ ଜାଣି, ତୁମି ଦୁର୍‌ବଳ୍ ଅଳକ୍ ହ୍‌କା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ମର୍ ଶିକ୍ଯାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ତି ଆଚାସ୍। ତୁମି ମର୍ ନାଉଁ ଦ୍‍ର୍‍ତାର୍ ହାଇଁ କ୍‌ବେ ଡିରିନ୍‌କେରାସ୍। ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‍ରି ଶୁଣା, ତୁମାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଶଇତାନାର୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଳ୍ ଆତ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଯିହୁଦିଲକ୍ ବ୍‌ଲି କ୍‌ଉତି, ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ମିଚୁଆମ୍‌ନ୍‌ ସ୍‌ତ୍ ଯିହୁଦିଲକ୍ ନଇ। ମୁଇ ସେଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ତୁମାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଆଣିନ୍ଦ୍‌ ଆର୍ ତୁମାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ନୁଆଇନ୍ଦ୍। ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଜାଣ୍‌ତି ଯେ, ମୁଇ ତୁମୁକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁଲେ ବ୍‌ଲି। କ୍‌ଷ୍ଟ ଆଲେକ୍ ହେଁ ତୁମି ସାସ୍‌ଦ୍‌ରି ମର୍‍କ୍‍ତା ମାନି ଆଚାସ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ଜ୍‌ଗ୍‌ତେ ରେତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ପରିକ୍ୟା କ୍‌ରୁକେ ସାରା ଜ୍‍ଗତ୍‍ ଉହ୍‌ରେ ବେସି ତାଳ୍‌ନା ଆର୍ ପରିକ୍ୟାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆସେଦ୍, ମୁଇ ତୁମୁକେ ସେତିହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। “ମୁଇ ଦାହ୍‍ରେ ଆସୁଲେ। ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଯାଇରି ଆଚେ, ସେରି ଡାଟ୍‍କ୍‍ରି ଦ୍‌ରିରିଆ। ତ୍‌ବେ ତୁମାର୍ ଇନାମ୍ ହ୍‌ର୍ ଟହ୍‌ରି କେ ନେଇନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତି।” ଜୁଇଲକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜିତେଦ୍, ତାକେ ମୁଇ ମର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିରେ ଗଟେକ୍ ମୁଣ୍ଡା ହ୍‌ର୍ ର୍‌କିନ୍ଦ୍। ସେ କ୍‌ବେ ହେଁ ସେତିହ୍‍ଣି ଗୁଚାଇ ଅଇନ୍‌କେରେ। ମୁଇ ସେ ଲକ୍ ଉହ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁ ଲେକିନ୍ଦ୍। ମର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ହ୍‌ରାର୍ ନାଉଁ ହେଁ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଲେକିନ୍ଦ୍। ଇ ସ୍‌ହ୍‌ରାର୍ ନାଉଁ “ନ୍‌ଉଆ ଯିରୁଶାଲମ୍‌” ସେ ସ୍‌ହର୍ ମର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ଆସିଆଚେ। ମୁଇ ମର୍ ନ୍‌ଉଆ ନାଉଁ ହେଁ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଲେକିନ୍ଦ୍। “ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ଲାଅଦିକିଆ ସ୍‌ହରାର୍ ମ୍‌ଣ୍ତଳି ତ୍‌ଇ ର୍‌ଇ ଉଦାର୍‌‌କ୍‌ର୍‌ତା ଦୂତ୍ ଲ୍‌ଗେ ଇରି ଲେକ୍। ମୁଇ ହ୍‌କା ଏକ୍‌ଲା ଜାକେ ଆମେନ୍ ବ୍‌ଲି କୁଦ୍‌ତି, ଯେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ ଆର୍‌ ସ୍‌ତ୍ ସାକ୍ଷି, ଯେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସୁଷ୍ଟିର୍ ମୁଳ୍, ସେ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲା। ମୁଇ ତୁମାର୍ କାମ୍ ଜାଣି, ମର୍ ଉହ୍‌ରେ ହ୍‌ଣି ତୁମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍‍କେ ଚାଡି ନାହାରୁଲାସ୍ କି ମ୍‌ନ୍ ଦେଇ ଲାଡ୍ କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାରୁଲାସ୍। ମୁଇ ମ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରୁଲେ କି ତୁମି ମକେ ଚାଡିଅଲେ ଦିଆସ୍ ନ୍‌ଇଲେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌ଇ ଲାଡ୍ଅଲେ କ୍‍ରା। ମ୍‌ତର୍ ମର୍ ଉହ୍‌ରେ ତୁମାର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍ ଆଗେ ହ୍‌ଚେ ଅଉତାର୍ ହାଇଁ ମୁଇ ତୁମୁକେ ବାର୍ କ୍‌ରିଦେମ୍‍କେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲି। ତୁମି ବାବୁଲାସ୍ ଯେ, ତୁମି ଦ୍‌ନି, ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ବେସି ଦ୍‍ନ୍ ଆଚେ ଆର୍ ତୁମାର୍ କାଇରି ହେଁ ଅବାବ୍ ନାଇବ୍‍ଲି। ମ୍‌ତର୍ ତୁମି ଜାଣି ନ୍‌କେରାସ୍ ଯେ, ତୁମି ପର୍‌କୁତରେ ଗଟେକ୍ ଗ୍‌ଣ୍ଡ୍, ଦୁକି, ଦ୍‌ରିଦ୍‌ର, ନ୍‌ଇଲାଲକ୍, କାଣା ଆର୍ ହ୍‌ଚିଆ ନ୍‌ଇଲାଲକ୍। ସେତାର୍‍ଗିନେ ମୁଇ ତୁମୁକେ ଗଟେକ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ମ୍‌ଲେ, ତୁମି ମର୍‍ଲ୍‌ଗେହ୍‍ଣି ଜୟେ ହଡାଇ କ୍‍ରି ନିର୍‌ମୁଳ୍ କ୍‍ଲା କାଣ୍ଟି ସନା ଗେନା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମି ପର୍‌କୁତ୍‌ରେ ଦ୍‌ନି ଅଉଆସ୍। ମୁଇ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇରି କ୍‌ମ୍‌ଲେ। ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ ଗେନା, ତ୍‌ବେ ତୁମି ନିଜାର୍ ଲାଜ୍ ଜାତା ଡୁମ୍‌ଡା ଟାଣ୍ ଡାହି ଅମ୍‌ହାରାସ୍। ଆକି ଲ୍‌ଗେ ଲାଗାଉତାର୍ ହାଇଁ ଅସ ହେଁ ଗେନା ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ତୁମି ବ୍‌ଲ୍‌ବାବେ ଦ୍‌କୁହାରାସ୍। ମୁଇ ଜାକେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍ ତାକେ ଦ୍‌ମକ୍ ଚ୍‌ମକ୍ କ୍‍ରି ଟିକ୍ କ୍‌ରିନ୍ଦ୍। ତ୍‌ବେ ବେସି ଚେଷ୍ଟାକ୍‌ରା ନିଜାର୍ ପାପେହ୍‌ଣି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‍ଲାଉଆ। ଦ୍‌କା, ମୁଇ କ୍‌ହାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଟିଆଅଇ କ୍‌ହାଟ୍ ମାରୁଲେ, ଯଦି କେ ମର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣି କ୍‌ହାଟ୍ ଉଗାଡେଦ୍ ତ୍‌ବେ ମୁଇ ବିତ୍‌ରେ ଆସି ସେ ଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାଦି କାଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେ ଲକ୍ ହେଁ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କାଦି କାଇଦ୍। ଯେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇ ଜିତେଦ୍, ମୁଇ ତାକ୍ ମର୍ କାତାଆତ୍ ଲ୍‌ଗେ ମର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସାଇନ୍ଦ୍। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ମୁଇ ଜିତିକ୍‌ରି ମର୍ ଉବାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲେ, ସେ ସେନ୍‌କାର୍ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ବ୍‌ସେଦ୍। “ଯାର୍ ଶୁଣ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ କାନ୍ ଆଚେ ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଆତ୍ମା କ୍ଉତା କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍।” ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଯୋହନ୍‌ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଯେ, ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଗଟେକ୍ କ୍‌ହାଟ୍ ଉଗାଡା ଅଇଲିଆଚେ। ମୁଇ ଜୁଇ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଆଗେ ଶୁଣିରିଲେ, ସେ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଆର୍ ଆରେକ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ଇ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ମରି ହୁକ୍‌ଲା ହର୍ ମକେ ଲାଗ୍‍ଲି। ସେ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ କ୍‌ଇଲା, “ଇତିହ୍‍ଣି ଉହୁରେ ଆଉ ଆର୍ ବ୍‌ବିସତ୍‌ରେ ଜୁଇରି ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟେଦ୍, ସେରି ମୁଇ ତକେ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍।” ସେମାଡେ ପବିତର୍ ଆତ୍ମା ମକେ ହୁରାବାବେ ତାର୍ ଆଇତେ ର୍‌କି ନିଲା। ସ୍‌ର୍‌ଗେ ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଗଟେକ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ରିଲି, ସେତି ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ବ୍‌ସିରିଲା। ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ଜୁଇ ଲକ୍ ବ୍‌ସିରିଲା, ତାର୍ ମୁଉ ବେସିଦାମାର୍‌ ହୀରା ଆର୍‌ ମାଣିକାର୍ ହର୍‌ ଦ୍‌କାଜାତେରିଲି। ତାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍ ଚାରିହାକ୍ ମରକତ ମଣି ଉଜାଳ୍ ହର୍ ଅର୍‌ଡାବାଲି ଗେରି ରିଲି। ସେ ରା‌ଜ୍‌ଗାଦିର୍ ଚାରିହାକ୍ ଚବିଶ୍ ଗଟ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ରିଲି। ସେ ଚବିଶ୍ ଗଟ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ଚବିଶ୍ ଲକ୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବ୍‍ସିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦିରିଲାଇ ଆର୍ ମୁଣ୍ଡେ ସନାର୍ ଟହ୍‌ରି ହିନ୍ଦିରିଲାଇ। ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବିଜ୍‌ଲି ଆର୍ ଗଡ୍‌ଗଡି ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣାଜାତେ ରିଲି। ରା‌ଜ୍‌ଗାଦିର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଲାଗ୍‌ତା ଦିପ୍ ରିଲି। ଇ ଦିପ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆତ୍ମା। ସେ ରାଜ୍‌ଗାଦି ସାମ୍‌ନାଇ କାଇରି ଗଟେକ୍ ହୁରା କିଲେର୍ ଡିସ୍‌ତା କାଚାର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ହ୍‌ର୍ ଦ୍‌କାଜାତେରିଲି, ସେ ରା‌ଜ୍‌ଗାଦିର୍ ଚାରିହାକ୍ ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ରିଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବ୍‌ର୍‌ତି ଆଗେ ହ୍‌ଚେ ଆକି ରିଲି। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଜ୍‌ତୁ ସିଂହବାଗ୍ ହର୍, ଦୁଇଲମ୍‌ବର୍ ଜ୍‌ତୁ ବାଚି ହର୍, ତିନ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଜ୍‌ତୁର୍ ମୁଉ ଗଟେକ୍ ମାନାଇର୍ ମୁଉ ହର୍, ଆର୍ ଚାର୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଜ୍‌ତୁ ଗଟେକ୍ ଉଡ୍‌ତା ଗିଦ୍ ଚେଡେର୍‌ ହର୍ ରିଲା। ସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ତୁର୍ ଚଅ ଚଅ ଗଟ୍ ଡେଣା ରିଲି ଆର୍ ସେ ଡେଣା ବ୍‌ର୍‌ତି ଆକି ରିଲି। “ସେମ୍‌ନ୍ ଦିନ୍‍ରାତି ଲାଗାତାର୍ ପବିତର୍‌ ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍, ଯେ ହୁର୍‌ବେ ରିଲା, ଅବେ ଆଚେ, ଆର୍ ଯେ ଆସ୍‌ତାର୍ ଆଚେ” ବ୍‌ଲି ଗିତ୍ କ୍‌ଉତେ ରିଲାଇ। ଇ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁମ୍‌ନ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲା ଲକ୍ ଯେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ ଜୀବନ୍ ତାକେ ମଇମା, ସନ୍‌ମାନ୍ ଆର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ ଦେତି, ସେଡେବଳ୍ ସେ ଚବିଶ୍ ଗଟ୍ ପାରାଚିନ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲା ଲକାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରିକ୍‌ରି ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଟହ୍‌ରି ତ୍‌ଳେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ କ୍‍ରି କଇଲାଇ। “ଏ ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍‌ ଇଶ୍ଵର୍, ତୁମି ମଇମା, ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାମ୍‌କେ ଯଗ୍ଯ ତୁମି ହ୍‌କା ଏ ସ୍‌ବୁକେ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ଲକ୍। ତୁମାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ସୁସ୍‌ଟି ଅଇଆଚେ ଆର୍ ହୁଟିକ୍‌ରି ଆଚେ।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲା ଲକାର୍ କାତା ଆତେ ଗଟେକ୍ ଚାମ୍‌ଳାଇ ତିଆର୍ ଅଇ ଗୁଳିଆଇ ଅଇରିଲା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଦୁଇବାଟ୍ ଲେକା ଅଇରିଲି, ସେ ଶାସ୍‌ତର୍‌ କେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସିଲ୍ ମାରି ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରାଯାଇରିଲା। ଆର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଦୂତ୍‌କେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସେ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କ୍‌ଇଲା, “ଇ ଚ୍‌ମ୍‌ଡାର୍ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସିଲ୍‌କେ ବାଙ୍ଗାଉତାର୍ ହାଇଁ କେ ଯଗ୍ଯ?” ମ୍‌ତର୍ ସେ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଆର୍ କାଇରି ଲେକାଆଚେ ବିତ୍‌ରେ ହଡୁକେ, ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି କି ହାତାଳେ କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଅଦିକାର୍ ନ୍‌ରିଲା। ତ୍‌ବେ ମୁଇ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କାନ୍ଦ୍‌ଲେ, କାଇତାକ୍ ସେ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗୁକେ କି କାଇରି ଲେକାଆଚେ ବିତ୍‌ରେ ହଡୁକେ କେହେଁ ଯଗ୍ଯ ନ୍‌ରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସେ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଏକ୍‌ଲା ମକେ କ୍‌ଇଲା “କାନ୍ଦ୍ ନାଇ! ଯିହୁଦା ବଉଁସେ ଜ୍‍ର୍‍ନ୍‌ ଅଇଲା ସିଂହ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଇ କାମ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜିଣି ଆଚେ। ସେ ଦାଉଦ୍ ର୍‌ଜାର୍‌ ବଉଁସାର୍ ମୁଳ୍। ସେ ଇ ଚାମ୍‍ଳା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଆର୍ ଇତାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଯଗ୍ଯ।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍ ମ୍‌ଜାଇ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ଯେ କି ଗଟେକ୍ ବଳି ଅଉତା ମେଣ୍ଢା ହର୍ ଟିଆ ଅଇରିଲା। ତାର୍ ଚାରିହାକ୍ ଚାର୍‌ଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଗେରି ରିଲାଇ। ମେଣ୍ଢାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବଳି ଅଇ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଆର୍ ଜୀବନ୍ ଅଇରିଲା ହର୍ ଦ୍‌କାଜାତେ ରିଲା ତାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆକି ରିଲି, ଇ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆକି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଆତ୍ମା, ଯାକେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାରିହାକ୍ ହ୍‌ଟାଇ ରିଲାଇ। ସେ ଆସି ରାଜ୍‌ଗାଦି ବ୍‍ସିରିଲା ଲକାର୍ ଲ୍‌ଗେଯାଇ ତାର୍ କାତା ଆତେହ୍‌ଣି ସେ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଚାଡାଇ ନିଲାଇ। ଆର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସେରି ନିଲା, ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ଆର୍ ଚବିଶ୍ ଲକ୍ ପାରାଚିନ୍ ସେ ମେଣ୍ଢାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁଲକ୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ସାର୍‌ଙ୍ଗି ଆର୍ ସନାର୍ ଗିନା ଲ୍‌ଗେ ବାସ୍‍ନା ଦୁହ୍‍ନି ଦ୍‌ରିରିଲାଇ। ସେ ବାସ୍‍ନା ଦୁହ୍‍ନି ମ୍‌ନ୍ ଅମ୍‌ଲାଇ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାର୍‌ତେନା। ସେମ୍‌ନ୍‌ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍ ନ୍ଉଆ ଗିତ୍ କଇଲାଇ। “ତୁଇ ହ୍‌କା ସେ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ନେମ୍‍କେ ଆର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଯଗ୍ଯ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ମ୍‌ରି ରିଲିସ୍, ଆର୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ୱାରା ସ୍‌ବୁ ଗଷ୍ଟିକେ, ସ୍‌ବୁ ବାଷାର୍ ଲକ୍‌କେ, ସ୍‌ବୁ ବଉଁସାର୍ ଲକ୍‌କେ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗେନି ଆଚିସ୍‌ ଆରେକ୍‌, ଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ରାଇଜ୍ ହର୍, ଆର୍ ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ଜାଜକ୍ କ୍‍ରି ଆଚ୍‌ସି। ସେମ୍‌ନ୍ ଇ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ କ୍‍ରତି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ସେତି ହ୍‌ଜାର୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଆର୍ ଲାକ୍ ଲାକ୍ ବେସି ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୂତାର୍ ଆବାଜ୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ସ୍‌ର୍‌ଗ୍‌ ଦୁତମ୍‌ନ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍, ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଚାରିହାକ୍ ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି ଗିତ୍ ଗାଇ କଇଲାଇ, “ଶ୍‌କ୍‌ତି, ଦନ୍, ଗିଆନ୍, ବପୁ, ସନ୍‌ମାନ୍, ମଇମା, ଆର୍ ପ୍ରଶଂସା ହାଉତାର୍ ହାଇଁ ମ୍‌ରିକ୍‌ରି ଉଟିରିଲା ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ହ୍‌କା ଯଗ୍ଯ।” ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍, ହୁର୍‌ତିବି, ହାତାଳ୍ ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‍ଦୁରେ ରେତା ସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ତୁ, ହେଁ, ସାରା ଜ୍‍ଗତେ ଜୀବନ୍ ରେତା ସ୍‌ବୁ ଇରି କ୍‌ଉତାର୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ପ୍ରଶଂସା, ସନ୍‌ମାନ୍, ମଇମା ଆର୍ ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲା ଲକାର୍ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଅଉଅ।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ଆମେନ୍ କଇଲାଇ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡୁଳି କ୍‍ରି ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସିଲ୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ହ୍‌ରତୁ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‌ଲା ବିଜ୍‌ଲି ମାର୍‌ଲା ହର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଅବେ ଜା।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଗଟେକ୍ ଦବ୍ ଗଡା ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକ୍ ଗଟେକ୍ ଦ୍‌ଣୁ ସର୍ ଦ୍‌ରିରିଲା। ତାକେ ଗଟେକ୍ ମୁକୁଟ୍ ଦିଆଅଇଲି, ଆର୍ ସେ ଜିଣିରିଲା ଲକ୍ ଆରେକ୍‌ ଜିଣ୍‍ତାର୍ ହାଇ ହୁର୍‌ତିବି ବାଟ୍ ଗ୍‍ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଦୁଇ ନ୍‌ମ୍‌ବର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗାଇଲା, ମୁଇ ଦୁଇ ନ୍‌ମ୍‌ବର୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ଇରି କ୍‌ଉତାର୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ “ଅବେ ଜା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆର୍‌ ଗଟେକ୍ ର୍‌ତା ଗଡା ବାରି ଆଇଲି, ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଦିଆଅଇଲି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ନିଜ୍‍କେ ହାଣା କାଟା ଅଉତି, ଇତାର୍ ହାଇଁ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶାନ୍‌ତି ଦୁରି କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଅଦିକାର୍ ହାଇଲା ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ତିନ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗାଇଲା, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ତିନ୍ ନ୍‌ମ୍‌ବର୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ଇରି କ୍‌ଉତାର୍ ମୁଇ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ଅବେ ଜା।” ସେଡେବ୍‍ଳ୍ ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଗଟେକ୍ କ୍‍ଳିଆ ଗଡା ରିଲି। ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ତୁଳ୍‌ତା କେଜି କାଟା ରିଲି। ଆରେକ୍‌ ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କେ ଏକ୍‌ଲା କ୍‌ତା କଇଲା ହର୍ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ସେ କ୍ଉତିରିଲା “ଗଟେକ୍ ଦିନାର୍ ହାଜ୍‌ରିକେ ଗଟେକ୍ ଅଡା ଗ୍ଉଁ ଆର୍‍ଗଟେ ଦିନାର୍ ହାଜ୍‌ରିକେ ତିନ୍ ଅଡା ମ୍‌ଣ୍ଡିଆ। ମ୍‌ତର୍ ଚିକାଣ୍ ଆର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ର୍‌ସ୍‌କେ କରାପ୍ କ୍‍ରାନାଇ।” ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଚାର୍ ନ୍‌ମ୍‌ବର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗାଇଲା। ଆର୍ ମୁଇ ଚାର୍ ନ୍‌ମ୍‌ବର୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ କ୍ଉତାର୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ଅବେ ଜା।” ଆର୍ ମୁଇ ଚାରୁଆ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଗଡା ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ଆର୍‌ ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକାର୍ ନାଉଁ ଅଇଲି, ମ୍‌ର୍‌ନ୍‌ ହାତାଳ୍‌ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଣ୍ଡତେ ରିଲି। ଆର୍‌ କ୍‌ଣ୍ତା, ମ୍‌ର୍‌ଡି, ରଗ୍ ବେମାର୍, ଆର୍ ବ୍‌ନାର୍ ପଶୁମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦ୍ୱାରା ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାର୍ ବାଗେ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବାଗର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ମିଳିରିଲି। ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ହାଁଚ୍ ନ୍‌ମ୍‌ବର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗାଇଲା ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ବେଦିତ୍‌ଳେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ଯକେ ବିସାସ୍ ରିଲାକ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଦେତିରିଲା ସାକି ହାଇଁ ଜୁଇମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତ୍ମାକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “ଏ ପବିତର୍‌ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରିରିଲାକ୍ ତୁମି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍‌ଦେମ୍‌କେ ଆର୍ କ୍‍ତେକ୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ଅମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ଜାଗୁକେ ହ୍‌ଳେଦ୍?” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ବୁ ଆତ୍ମାକେ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଦବ୍ ର୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ସ୍‌ତର୍ ଦିଲାଇ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ତ୍‌ଇ ରେତା ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିନ୍‌ସ୍‌ବୁ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହ୍‌ର୍ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସଂକ୍ଯା ହୁରା ଅଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରେକ୍‌ କ୍‍ତେକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଜାଗୁକେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲି। ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଚନ୍‌ବର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗାଉତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମାଇମ୍‌ଦ୍‌ନି ଜ୍‌ବର୍ ଲ୍‌ଦ୍‌ବ୍‌ଦିଗ୍‌ଲି ଆର୍ ବେଳ୍ କ୍‍ଳିଆ ହ୍‌ଚିଆ ହ୍‌ର୍ କ୍‍ଳିଆ ଅଇଲି ଆର୍ ଜନ୍ ହୁରାହୁରି ବାବେ ବ୍‌ନି ହର୍ ର୍‌ତା ଅଇଲି। ବେସି ହ୍‌ବନ୍ ଅଇଲାକ୍ ଦୁଣିଅଇକ୍‌ରି ଡୁମ୍ବୁର୍ ଗ୍‌ଚେ ହ୍‌ଣି ହାକିନ୍‌କେଲା ଡୁମ୍ବୁର୍ ଜ୍‌ଡି ଅଦୁର୍‌ଲା ହ୍‌ର୍ ଆକାଶାର୍ ତାରାମ୍‌ନ୍ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‍ଲାଇ। ଆକାଶ୍‌ ବାଗ୍ ବାଗ୍ ଅଇଲି ଆର୍ ଚାମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ହର୍ ଗୁଳିଆଇ ଅଇଗ୍‌ଲି, ଡଙ୍ଗୁର୍ ଆର୍ ଚାରିବାଟ୍ ହାଣି ମ୍‌ଜାଇ ସୁକ୍‌ଲା ଜ୍‌ଗା ସ୍‌ବୁ ଗୁଚାଇ ଅଇଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍, ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ସ୍ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନେତା, ଦ୍‌ନି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ଚାକର୍ ଆର୍ ମୁକ୍‌ଳିରିଲା ଲକ୍ ହାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଆର୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଚ୍‍ବାଟ୍ ନିଜ୍‍କେ ଲୁକାଇଲାଇ। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ଟେଳା ମ୍‌ନ୍‌କେ କଇଲାଇ, “ଆଶା ଅମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‌, ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ଯେ ବ୍‌ସିଆଚ୍‌ତି, ତାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ହ୍‌ଣି ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ତାର୍ ରିସାତଇହ୍‌ଣି ଅମୁକେ ଲୁକାଉଆ।” ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ବ୍‌ଡ୍ ରିସାର୍ ଦିନ୍ ଆଇଲିବେ, ଇତାର୍ ବିରୁଦେ କେ ଟିଆ ଅମ୍‌ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ଇ ଗଟ୍‍ଣା ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାରି କନେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌କେ ଟିଆ ଅଇଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଦୁତମ୍‌ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାରି ଦିଗାର୍ ହ୍‌ବନ୍‌କେ ଅଟ୍‌କାଇ ଦ୍‌ରିରିଲାଇ। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ କି ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଉହ୍‌ରେ କି କୁଇ ଗ୍‌ଚ୍‌କେ ହ୍‌ବନ୍ ନ୍‌କେରେ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ବିନ୍‌ ଏକ୍‌ଲା ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ଉଦିଆନ୍ ବାଟ୍ ହ୍‌ଣି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଦୂତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜୀବନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସିଲ୍ ରିଲି। ସେ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି ଚାରିଗଟ୍ ଦୂତ୍‌କେ କୁଦ୍‍ଲା, ଜୁଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଇଶ୍ଵର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌କେ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଅଦିକାର୍ ଦ୍‌ଇରିଲେ। ସେ ଚାରିଗଟ୍ ଦୂତ୍ କଇଲାଇ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କ୍‌ହାଳେ ସିଲ୍ ନ୍‌ମାର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ତୁମିମ୍‍ନ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ କି ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଆର୍ କାଇହେଁ ଗ୍‌ଚାର୍ ନାସ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରା। ଅନ୍‌କ୍‌ରି ସିଲ୍ ମାରାଇ ଅଇଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସଂକ୍ଯା ମୁଇ ଶୁଣ୍‌ଲେ, ସେମ୍‌ନ୍ ଗଟ୍ ଲାକ୍ ଚାଳିଶ୍‌ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ରିଲାଇ। ଯିହୁଦା ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ରୂବେନ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ଗାଦ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ଆଶେର୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ନପ୍ତାଲୀ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ମନଶି ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ଶିମିୟନ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ଲେବୀ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ଇସ୍‍ହାକାର୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ସବୂଲୂନ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ଯୋଷେପ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍, ବିନ୍ୟାମୀନ୍ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଲକ୍ ବାରହ୍‌ଜାର୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ବେସିଲକାର୍ ବିଡ୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେତି ବେସିଲକ୍ ରିଲାଇ କେହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଗ୍‌ଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତି, ସ୍‌ବୁ ଗଷ୍ଟି, ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ଉଁସାର୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ବାଷା କ୍ଉତାଲକ୍ ରିଲାଇ। ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ରାଜ୍‌ଗାଦି ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍‌ ସାମ୍‌ନାଇ ଟିଆ ଅଇରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଦବ୍ ର୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ସ୍‌ତର୍ ହିନ୍ଦି ଆତେ କ୍‌ଜ୍‌ରି ଡାଳ୍ ଦ୍‌ରିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କ୍‌ଉତିରିଲାଇ, “ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିରିଲା ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଉଦାର୍‌ ମିଳେଦ୍।” ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଆର୍ ଚାରିଗଟ୍ ଜ୍‌ତୁ ସେତି ରିଲାଇ। ସ୍‌ବୁ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍ ଚାରିବାଟ୍ ଗେରି ଟିଆ ଅଇରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଜୁଆର୍ କ୍‍ରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ଆମେନ୍। ପ୍ରଶଂସା, ମଇମା, ଦନ୍ୟବାଦ୍‌, ସନ୍‌ମାନ୍, ଅଦିକାର୍, ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଜୁଗେ ଜୁଗେ ଅମାର୍‌ମ୍‍ନ୍‍କାର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍। ଆମେନ୍!” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଏକ୍‌ଲା ପାରାଚିନ୍ ମକେ କଇଲା, “ଦବ୍ ର୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ସ୍‌ତର୍ ହିନ୍ଦି ରିଲାର୍ ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କେ? ସେମ୍‌ନ୍ କୁଇତିହ୍‍ଣି ଆସିଆଚ୍‌ତି?” ମୁଇ ତାକେ କଇଲେ, “ଏ ମର୍ ଆଜ୍ଞା, ତୁଇ ହ୍‌କା ସେରି ଜାଣ୍‌ସି।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ମକେ କଇଲା, “ଏମ୍‌ନ୍ ବ୍‌ଡେ ଦୁକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟେ ହ୍‌ଣି ବାରି ଆଇଲାଇ ଆଚ୍‌ତି ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ବଳି ଅଇଲା ବ୍‌ନି ତ୍‌ଇ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ଦଇ ଦବ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି। ସେତାକ୍ ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଆଚ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଦିନ୍‍ରାତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିରେ ତାର୍ ମଇମା କ୍‌ର୍‌ତି। ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‍ସିରିଲା ଗଟେକ୍ ଲକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କ୍‌ବେ ବୁକ୍ ନ୍‍ରେତି କି ସସେ ନ୍‍ରେତି। ବେଳ୍ କି କାଇହେଁ ଗରମ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ହଡାଇ ନ୍‌କେରେ। ରାଜ୍‌ଗାଦିର୍ ମ୍‌ଜାଇ ରେତା, ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମେଣ୍ଢା ଗ୍‌ଉଡିଆ ଅଇଦ୍ ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ଜର୍‌ଣା ହାଣିଲ୍‌ଗେ ବାଟ୍ କାଡାଇ ନ୍‌ଇଦ୍, ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆକିର୍ ସ୍‌ବୁ ଆସୁ ହୁଚି ଦ୍‌ଇଦ୍।” ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ସାତ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ସିଲ୍ ବାଙ୍ଗାଇଲା। ସେଡେବଳ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଅଦ୍‌ଗଣ୍ଟା ହ୍‌ତେକ୍ ଚୁପ୍‌ଚାପ୍‌ ରିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମରି ଦିଆଅଇଲି। ଆର୍ ଏକ୍‌ଲା ଦୂତ୍ ଆସି ବେଦି ଲଗେ ଟିଆଅଇଲା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାର୍‌ତେନା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ବେସି ବାସ୍‍ନା ଦୁହ୍‍ନି, ସନାର୍ ବଳି ଦେତା ବେଦି ଉହ୍‌ରେ ଦେତା ହାଇଁ ତାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ସନାର୍ ଦୁହ୍‍ନି ଦେତା ତାଳି ରିଲି। ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ପାର୍‌ତେନା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଇ ଦୁହ୍‍ନି କେ ବେଦିଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଡାଇଲା ସେରି ଇଶ୍ଵରାର୍ ହାଇଁ ଦୁଆଁ ଅଇ ଉହ୍‌ରେ ଉଡ୍‌ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଦୂତ୍ ସେ ବେଦିର୍ ଜୟ୍ ନ୍‌ଇ ଦୁହ୍‍ନି ତାଳିଲ୍‌ଗେ ବ୍‌ର୍‌ତି କ୍‍ଲା ଆର୍ ସେରି ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଡାଳ୍‌ଲା। ତ୍‌ବେ ସେତି ବିଜ୍‌ ମାର୍‌ଲି, ବାଦୁଳ୍‌ ଗଡ୍‌ଗଡି ଅଇଲି, ବିଜ୍‌ଲି ଚଡ୍‌ଚଡ୍‌ଲି, ଆର୍ ବୁମିକମ୍ପ ଅଇଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମରି ଦ୍‍ରି ହୁକ୍‍ତାର୍ ହାଇଁ ତିଆର୍ ଅଇଲାଇ। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲା। ସେମାଡେ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ନି ମିସ୍‌ଲା ଜୟ୍ ଆର୍ କ୍‌ରାଟେଡା ଅଦୁର୍‌ଲି। ଇତାର୍ ହାଇଁ ହୁର୍‌ତିବିର୍‌ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ଜୟ୍ ଲାଗି ଗ୍‌ଚ୍ ଆର୍ କ୍‌ଚା ହ୍‌ତ୍‌ରିଆର୍ ସ୍‌ବୁ ର୍‍ନ୍ ହ୍‌ଡିଗ୍‌ଲି। ଦୁଇଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଗଟେକ୍ ବେସି ବଡ୍ ଜୟ୍ ଲାଗ୍‌ତା ଡଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‌ର୍ ଦ୍‌କାଜାତେ ରିଲାର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଉହ୍‌ରେ ହିଙ୍ଗାଅଇଲି। ଇତାର୍ ହାଇଁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହାଣି ଗଟେବାଗ୍ ବ୍‌ନି ଅଇଗ୍‌ଲି। ଆରେକ୍‌, ସ୍‌ମ୍‌ଦୁରେ ରେତା ତିନ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ବାଗାର୍ ମାଚ୍ କାକ୍‍ଡା ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜ୍‌ତୁ ମରି ଗ୍‍ଲାଇ ଆର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ହାଣି ଜାଜ୍ ହେଁ ନାସ୍ ଅଇଲି। ତିନି ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲା, ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ବଡ୍ ତାରା ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍ ଉମ୍‌ଲା ହର୍ ଅଇ ଆକାଶେ ହ୍‌ଣି ଅଦୁର୍‌ଲି। ଇରି ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ଗାଡ୍ ଆର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ଜର୍‌ନା ହାଣି ଉହ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‌ଲି। ସେ ତାରାର୍ ନାଉଁ ନାଗଦଅଣା (ହିତା) ରିଲି। ଇତାର୍ ଲାଗି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଗଟେକ୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହାଣି ଗଟେକ୍ ବାଗ୍ ହିତା ଅଇଗ୍‌ଲି। ଇ ହିତା ହାଣି ଡୁକିକ୍‌ରି ବେସିଲକ୍ ମ୍‌ରିଗ୍‌ଲାଇ। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଚାରି ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲା, ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ବେଳ୍, ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ଜନ୍ ଆର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ତାରାମ୍‌ନ୍ ମାଡ୍ ଆଇ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଲି। ସେତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଗ୍‌ଲି। ଦିନ୍ ଆର୍ ରାତିର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେବାଗ୍ ଉଜାଡ୍ ଅଇନ୍‌କେଲି। ମୁଇ ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଗଟେକ୍ ଗିଦ୍ ଚେଡେକେ ଆକାଶେ ଉହ୍‌ରେ ଉଡ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସେ ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲି, ଅହୋ! ହୁର୍‌ତିବିରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ବୟଙ୍କାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଆସୁଲି। କାଇତାକ୍ ଆରେକ୍‌ ତିନିଗଟ୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକୁକେ ଜ୍‌ମ୍‌ଲାଇ। ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ହାଁଚ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲା। ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଆକାଶେ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ କ୍‍ରାପ୍ ଦୂତ୍ ଯେ ତାରାହର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଅଦୁର୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଦୂତ୍‌କେ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡାର୍ କୁଚିକାଡା ଦିଆଅଇଲି। ସେ କ୍‍ରାପ୍ ଦୂତ୍ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡାର୍ ହୁର୍‌ତା ବାଟ୍ ଉଗାଡ୍‌ଲା ମାଡେ ଜୟ୍ ବ୍‌ଟିଏ ହ୍‌ଣି ଦୁଆଁ ବାର୍‌ଲା ହର୍ ସେ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଦୁଆଁ ବାର୍‌ଲି। ସେ ଦ୍ବାରା ବେଳ୍ ଆର୍ ଆକାଶ୍‌ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଗ୍‌ଲି। ଆର୍ ଦୁଆଁ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି କହାମ୍‌ନ୍ ବାରି ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଆଇଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମିଚକାକ୍‌ଡା ହର୍ ଚାବ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‍ନ୍ କି କାଇ କଚାହ୍‌ତ୍‌ରିଆ ମାଳ୍ କି ଗ୍‌ଚାର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ନ୍‌କେରୁକେ କହା ମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲି। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ କ୍‌ହାଳେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସିଲ୍ ନାଇ, କେବଳ୍ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲି। ମ୍‌ତର୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ କହା ମ୍‌ନ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ଦିଆ ଅଇନ୍‌ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ହାଁଚ୍ ମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ଦିଆ ଅଇରିଲି। ସେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଗଟ୍‌ଲକ୍‌କେ ମିଚକାକ୍‌ଡା ଚାବ୍‌ଲା ହର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଦ୍। ସେ ସ୍‌ମୟେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ରୁକେ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତି ମ୍‌ତର୍ ମ୍‌ରୁନ୍‌ହାର୍‌ତି। ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କଜ୍‌ଲେକ୍ ହେଁ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡି ହ୍‌ଡାଇଦ୍। ସେ କହାମ୍‌ନ୍ ଯୁଜ୍‌ଅମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇଲା ଗଡା ହର୍ ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ସନାର୍ ଟହ୍‌ରି ହିନ୍ଦିରିଲା ହର୍ ଦ୍‌କାଜାତେରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଉ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ରିଲି। ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଳ୍ ହର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବାଳ୍ ରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଦାତ୍ ସିଂହ ବାଗ୍‌ଗାର୍ ଦାତ୍ ହର୍ ରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବୁକେ ଲ୍‌ଉଆର୍ ଆଡ୍‌ତା ଜ୍‌ତର୍ ହିନ୍ଦ୍‌ଲା ହର୍ ଡିସ୍‌ତେରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍ ଉଡ୍‌ତା ବ୍‌ଳ୍ ତାକାର୍ ଡେଣାର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଯୁଜ୍‌ଅମ୍‌କେ ଦ୍‌ବୁଳ୍‌ତା ବେସି ଗଡା ଆର୍ ର୍‌ସ୍‌ତାର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ହର୍ ରିଲି। ମିଚକାକ୍‌ଡାର୍ ଲେନ୍‌ଜାର୍ ସୁତ୍‌ଲି ହର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲେନ୍‌ଜାର୍ ସୁତ୍‌ଲି ରିଲି। ହାଁଚ୍ ମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତା ହାଇଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୁଇ ଅଦିକାର୍ ଦିଆ ଅଇରିଲି, ସେରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲେନ୍‌ଜେ ରିଲି। ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡେ ସେ ଦୂତ୍ କହା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜା ରିଲା। ତାର୍ ନାଉଁ ଏବ୍ରୀ ବାସାଇ ଆବଦ୍ଦୋନ୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ବିନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆର୍ ଗ୍ରୀକ୍ ବାସାଇ ଅପଲ୍ଲିୟୋନ୍ ବ୍‌ଲେକ୍ ବିନାସ୍। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ସେସ୍ ଅଇଲି, ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଜଳେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ ଆସେଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଚଅ ଲମ୍‌ବର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲା। ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ରେତା ସନା ବେଦିର୍ ଚାରି ସିଙ୍ଗ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ଇ ସ୍‌ବଦ୍ ମରି ଦ୍‌ରିରିଲା ଚଅ ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍‌କେ କଇଲା, ଫରାତ୍‌ ବ୍‌ଡ୍‌ଗାଡେ ବାନ୍ଦାଅଇରିଲା ଚାରିଗଟ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌କେ ଚାଡିଦିଆସ୍। ସେତାକ୍ ଜୁଇ ଚାରିଗଟ୍ ଦୂତ୍‌କେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ତିନ୍‌ବାଗା ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବାଗାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜୀବନ୍ ନାସ୍ କ୍‌ରୁକେ ଟିକ୍ ସ୍‌ମୟ୍, ଦିନ୍, ମାସ୍ ଆର୍ ସେ ବ୍‌ର୍‌ସାର୍‌ ହାଇ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଚାଡିଦିଲାଇ। ଗଡା ଚାଲାଉତା ସ୍ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କଡେ କଟି ଲକ୍‌ବ୍‌ଲି ମୁଇ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ମର୍‌ ଚ୍‍ହ୍‍ନେ ମୁଇ ଗଡା ଆର୍ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍ ହିନ୍ଦ୍‌ଲା ଜ୍‌ତର୍ ଜୟ୍‌ହର୍ ର୍‌ତା, ନିଳି ର୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଅଳ୍‌ଦି ର୍‌ଙ୍ଗ୍ ରିଲି ଗଡାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ସିଂହ ବାଗାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ହର୍ ଡିସ୍‌ତେରିଲି, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଜୟ୍, ଦୁଆଁ ଆର୍ ଗ୍‌ନ୍ଦକ୍ ବାର୍‌ତେ ରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାର୍‌ତା ଇ ତିନିଗଟ୍ ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ଜୟ୍ ଦୁଆଁ ଆର୍ ଗ୍‌ନ୍ଦକାର୍ ହାଇଁ ମାନାଇଜାତିର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବାଗ୍ ମ୍‌ଲାଇ। ସେ ଗଡାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ରାଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌କା ନ୍‌ରିଲି ମ୍‌ତର୍‌ ଲେନ୍‌ଜେ ହେଁ ରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲେନ୍‌ଜ୍ ଟକ୍‍ତା ସାହାର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ହର୍, ଆର୍ ସେତାର୍ ଦ୍ବାରା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଜୁଇ ଅଗୁଡ୍‌ଲା ଲକ୍ ଇ ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲାଇ, ଅଇଲେକ୍ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଆତେ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା କ୍‌ରାପ୍‌କାମେ ହ୍‌ଣି ହେଁ ନିଜ୍‍କେ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେଲାଇ ସେମ୍‌ନ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ହୁଜା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସନା, ରୁହା, ହିତୁଳ୍, ଟେଡା, କାଟେ ତିଆର୍ ଅଇରିଲା, ଦ୍‌କୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତା, ଶୁଣୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତା କି ଚାଲାବୁଲା କ୍‍ରି ନ୍‌କେର୍‌ତା ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ରୁକେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ନ୍‌କେଲାଇ। ଇରି ଚାଡି ସେମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାନାଇମାରୁ, ଗୁଣିବିଦ୍ଯା, ଦାରିକାମ୍ କି ଚରି କାମ୍‌ଚାଡି ନ୍‌କେଲାଇ କି ସେତିହ୍‍ଣି ଏତାଇ କ୍‍ରି କାନ୍ଦି ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଦୂତ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ମେଗ୍ ଦ୍ବାରା ଡାହିଅଇ ରିଲି। ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଅର୍‌ଡାବାଲି ଡାହିଅଇ ରିଲି। ତାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ବେଳ୍ ହର୍ ଉଜାଳ୍ ଆର୍ ହାଦ୍ ଯଡେକ୍ ଜଇର୍ ମୁଣ୍ଡା ହର୍ ରିଲି। ସେ ଦୂତାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ସାନ୍ ଉଗାଡି ଅଇଲା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ରିଲି। ସେ ତାକାର୍ କାତା ହାଦ୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଉହ୍‌ରେ ଆର୍ ଡେବ୍‌ରି ଗଡ୍ ସୁକ୍‌ଲା ବ୍‍ଟା ଉହ୍‌ରେ ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ। ସେ ସିଂହ ଗ୍‌ର୍‌ଞ୍ଜ୍‌ଲା ହର୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲା କଇଲା। ସେ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଗଡ୍‌ଗଡି ତାର୍ ଉତର୍ ଦିଲାଇ। ମୁଇ ଇରି ଲେକୁକେ ତିଆର୍ ଅଇଲେ। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ, ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଗଡ୍‌ଗଡି ଯାଇରି କଇଲାଇ, ସେରି ଲେକ୍‌ନାଇ। ସେରି ସ୍‌ବୁ ଲୁକାଇ ର୍‌କା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ଯେ କି ସ୍‌ମ୍‌ଦୁରେ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ହାଦ୍ ମାଡି ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସେ ତାର୍ କାତାଆତ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ବାଟ୍ ଟେକ୍‌ଲା। ଯେ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଜୀବନ୍, ଯେ ଆକାଶ୍‌, ହୁର୍‌ତିବି, ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଆର୍ ସେତିରିଲା ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରିଆଚେ, ତାର୍ ନାଉଁଏ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ସ୍‌ପତ୍ କ୍‍ରି କଇଲା “ଆର୍ ଅଦିକ୍ ବେଡା ଅଇ ନ୍‌କେର।” ମ୍‌ତର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତ୍ ସେ ଦିନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ମରି ହୁକ୍‌ତି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କେ କଇରିଲା ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତାର୍ ଲୁକ୍‌ଲା ଜଜ୍‌ନା ସ୍‌ବୁ ହୁରାଅଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସେ ସ୍‌ବଦ୍‌ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆର୍ ଗଟେତର୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ଜ୍‌ହା ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଟିଆ ଅଇରେତା ଦୂତାର୍ ଆତେହ୍‌ଣି କ୍‍ଲା ଅଇରିଲା ଚାମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ନିଆ।” ସେତାକ୍ ମୁଇ ଦୂତାର୍ ଲ୍‌ଗେଯାଇ ସାନ୍ ଚାମ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ମାଗ୍‌ଲେ। ସେ ମକେ କଇଲା “ଇରି ନେ ଆର୍ କ୍‌ହା ଇରି ତର୍ ହେଟ୍ କେ ଅମ୍ବଡି ଲାଗେଦ୍, ମ୍‌ତର୍ ତର୍ ଟଣ୍ଡ୍‌କେ ମ୍ଉଁ ହର୍ ମଦୁର୍ ଲାଗେଦ୍।” ତ୍‌ବେ ମୁଇ ତାର୍ ଆତେହ୍‌ଣି ସେ ସାନ୍ ଚାମ୍‍ଳା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ନିଲେ ଆର୍ କାଇଲେ। ମର୍ ଟଣ୍ଡେ ସେରି ମଦୁର୍ ଲାଗ୍‍ଲି ମ୍‌ତର୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ସେରି ଗିଳ୍‌ଲେ ହେଟେ ଇରି ଅମ୍ବଡି ଲାଗ୍‍ଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେମ୍‌ନ୍ ମକେ କଇଲାଇ, “ବେସି ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌, ବେସି ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌, ବେସି ବାଷାର୍ ଲକ୍‌ ଆର୍ ବେସି ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ତକେ ଆରେକ୍‌ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା କ୍‍ମ୍‍କେ ହ୍‌ଡେଦ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମକେ ଗଟେକ୍ ନାହ୍‌ତା ଡାଙ୍ଗ୍ ଦିଆଅଇଲି, ଆର୍ ମକେ କ୍‌ଉଆ ଅଇଲି “ଯାହା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ଆର୍ ବେଦିକେ ନାହା, ଆର୍ ସେତି ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସଂକ୍ଯା ଗ୍‌ଣା। ମ୍‌ତର୍ ମନ୍ଦିର୍ ଦୁଆଁରାର୍ ହ୍‌ଦାକେ ନାହାନାଇ ସେରି ସେନ୍‌କାର୍ ଚାଡିଦିଆସ୍, କାଇତାକ୍ ସେରି ଯୀହୁଦି ନଇଲା ଦେଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦିଆଅଇଲି ଆଚେ। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଚାଳିଶ୍‌ ଦୁଇମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ପବିତର୍‌ ସ୍‌ହର୍‌କେ ହାଦେ ମାଡି ବୁଲ୍‌ତି।” ମୁଇ ମର୍ ଦୁଇଲକ୍ ସାକିକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ବାରଶ ସାଟେ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ମର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‍ରି ବୁଲ୍‌ତି। ଇ ଯଡେକ୍ ସାକି ଅମ୍‌ଲାଇ ହୁର୍‌ତିବିରେ ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଟିଆ ଅଇରେତା ଜଳେକ୍ ଜିତ୍ ନାଉଁର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ଆର୍ ଜଳେକ୍ ଅଳା ସ୍‌ଙ୍ଗାଉତା ଟାଣ୍ଡ୍‌। ଯଦି କୁଇ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ କ୍‌ରୁକେ ଚାହେଁଦ୍, ତ୍‌ନ୍‌ଅଇଲେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାର୍‌ତା ଜୟ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ନାସ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ ହେଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କେତି ଚେଷ୍ଟା କ୍‍ରେଦ୍ ସେ ଅନ୍‌କା ବାବ୍‌ରେ ମ୍‌ରେଦ୍। ଇ ଦୁଇଲକ୍ ବବିସତ୍ କ୍‌ତା ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ଲାବ୍‌ଳ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ବ୍‌ର୍‌ସା ଅଇନ୍‌କେରେ ସେତାର୍ ହାଇଁ ବାଦୁଳ୍‌କେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ। ହାଣିକେ ବ୍‌ନି ହର୍ କ୍‌ରୁକେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ, ହୁର୍‌ତିବିକେ ନାନା ପର୍‌କାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ଦ୍ବାରା କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେମ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆଚେ। ସେମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନିଜାର୍ ଇଚା ଅନୁସାରେ ଯ୍‌ତି ତର୍ ଇଚା କ୍‌ଲେକ୍ ସେତେକ୍ ତର୍ ଇରି କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି। ସେ ଦୁଇ ଲକ୍ ସାକି ଦେତା ସ୍‌ମୟ୍ ସ୍‌ରିଗ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ସେ ବୟଙ୍କାର୍ ପଶୁ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ ଯୁଜ୍ କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍‌ ସେ ଦୁଇ ଲକ୍‌କେ ଆରାଇ ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରେଦ୍। ଇ ଦୁଇ ଲକ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଲା ଗ୍‌ଗାଳ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ର୍‌ସ୍‌ତାଇ ଡୁଳାଇ ରେତି। ଇ ସ୍‌ହରାର୍ ନାଉଁ ଚିନ୍ ବାବ୍‌ରେ ସଦୋମ୍ ଆର୍ ମିସର କ୍‌ଉତି। ଇ ସ୍‌ହରେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ କେହେଁ କୁର୍‍ଶକାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଚ୍‌ଗାଇ ମାରିରିଲାଇ। ତିନିଦିନ୍ ଅଦା ହ୍‌ତେକ୍ ସ୍‌ବୁ ମାନାଇ ଜାତି, ସ୍‌ବୁ ଗଷ୍ଟି, ସ୍‌ବୁ ବାଷା ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଦେଶାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଳ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଳ୍ ତହି ନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତି, ସେମ୍‌ନ୍ ବଜି କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଦାନ୍ ଦିଆ ନିଆ କ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଅନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ର୍‌ତି କାଇତାକ୍ ଇ ଦୁଇଲକ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌କେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦ୍‌ଇରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ତିନିଦିନ୍ ଅଦା ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜୀବନ୍ ଦେତା ହୁଣ୍ଡାଣ୍ ସେ ଦୁଇଲକାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁର୍‌ଲି। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ଗଡେ ଟିଆ ଉଟ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‍କ୍‍ତା ଲକ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ଦୁଇଲକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆସ୍‌ତା ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲାଇ, “ଇବାଟ୍ ବାରି ଆଶା” ଇରି ଶୁଣି ଦୁଇ ଲକ୍ ମେଗ୍ ଦ୍ବାରା ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗ୍‍ଲାଇ, ଇରି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କ୍‌ତେ ରିଲାଇ। ଟିକ୍ ସେ ସ୍‌ମୟେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ବୁମିକମ୍ପ ଅଇଲି ଆର୍‌ ସ୍‌ହରାର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବାଗ୍ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଗ୍‌ଲି। ସାତ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ଲକାର୍ ଜୀବନ୍ ଗ୍‍ଲି। ବାକି ଜୀବନ୍ ରିଲାଲକ୍ ବେସି ଡିର୍‍ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ଲାଇ। ଦୁଇଲମ୍‌ବର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଗ୍‍ଲି, ତିନ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ବେଗି ଆସୁଲି। ସାତ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ମରି ହୁକ୍‌ଲାକ୍, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଇ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣା ଗ୍‍ଲି “ଜଗତ୍‍ ଅବେ ଅମାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ତାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ରାଇଜ୍ ଅଇଆଚେ ଆର୍ ସେ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ ରାଜ୍ କ୍‍ରେଦ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ସାମ୍‌ନାଇ ବ୍‌ସିରିଲା ଚବିଶ୍ ଲକ୍ ପାରାଚିନ୍ ମୁଣ୍ତିଆ ମାରି ଜୁଆର୍ କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା କ୍‌ଲାଇ। ସେ ପାରାଚିନ୍‍ମ୍‍ନ୍ କଇଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଇଶ୍ଵର୍, ଅବେ ଆର୍ ହୁର୍‌ବେ ରିଲା ଇଶ୍ଵର୍ ଯେ ତୁଇ, ଅମିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଦନ୍ୟବାଦ୍‌ କ୍‌ରୁଲୁ, କାଇତାକ୍ ତୁଇ ନିଜାର୍ ବଡ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ରିକ୍‌ରି ରାଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଆରାମ୍ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ବିନ୍‍ଜାତିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତର୍‍ଉହ୍‌ରେ ରିସା ଅଇରିଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ତର୍ ରିସାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲି, ମଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିଚାର୍‌ ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲି, ତୁମାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଇନାମ୍ ଦେତାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲିଆଚେ, ଆର୍ ତୁମୁକେ ଡିରିକ୍‍ରି ଆର୍ ସନ୍‌ମାନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସାନ୍ ବଡ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଇନାମ୍ ଦେତାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆସିଆଚେ। ହୁର୍‌ତିବିକେ ନାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନାସ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲିଆଚେ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମନ୍ଦିର୍ କୁଲା ଅଇଲି ଆର୍ ସେ ମନ୍ଦିରାର୍ ପବିତର୍‌ ନିୟମାର୍ ହେଡି ଦ୍‌କାଗ୍‌ଲି। ଇ ପବିତର୍‌ ହେଡି ଲ୍‌ଗେ ସେ ରାଜିରାମା ରିଲି, ଯାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‌ଇରିଲା ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେତି ବିଜ୍‌ଲି ଉଜାଳ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲି, ବିଜ୍‌ଲି ଚଡ୍‌ଚଡ୍‌ଲି, ବାଦୁଳ୍ ଗଡ୍‌ଗଡି ଅଇଲି, ଆର୍ ବୁମିକମ୍ପ ଅଇଲି ଆର୍ ବେସିକ୍‍ରା ହାଣି ମାର୍‌ଲି। ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେରି ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ର୍‌ଲି, ଆକାଶେ ଗଟେକ୍ ବୟଙ୍କାର୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କାଗ୍‌ଲି। କାଇତାକ୍ ଗଟେକ୍ ମାଇଜି ଜନ୍ ଉହ୍‌ରେ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌କାଅଇଲି ସେ ହିନ୍ଦିରିଲା ହ୍‌ଚିଆ ବେଳ୍ ହ୍‌ର୍ ଉଜାଳ୍ ରିଲି। ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ହିନ୍ଦିରିଲା ଟହ୍‌ରି ଉହ୍‌ରେ ବାର୍‍ଗଟ୍ ତାରା ଲାଗିରିଲି। ସେ ମାଇଜି ହେଟେ ଅଇରିଲି, ହିଲା ଜଲମ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଦୁକାର୍ ହାଇଁ ବେଲ୍‌କି ଅଇଲି, କାଇତାକ୍ ହିଲା ଜଲମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇରିଲି। ଆକାଶେ ଆର୍‌ ଗଟେକ୍ ବିନ୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କାଗ୍‌ଲି। ସେତି ଗଟେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ର୍‌ତା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ସାହ୍ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ତାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ରିଲି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ମୁଣ୍ଡେ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଟହ୍‌ରି ରିଲି। ତାର୍ ଦ୍‌ସ୍ ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ହେଁ ରିଲି। ତାର୍ ଲେନ୍‌ଜ୍ ଆକାଶାର୍ ତାରା ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ତିନ୍‌ବାଗ୍ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବାଗାର୍ ତାରାକେ ଜିକିଆଣି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଅଦ୍‌ରାଇଲା। ସେ ସାହ୍ ହିଲା ଜଲମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ମାଇଜିର୍‌ ସାମ୍‌ନାଇ ଟିଆ ଅଇରିଲା। ତାର୍ ହିଲା ଜଲମ୍ ଅଉତାର୍ ମାଡେ ତାକେ କାମ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଇଲି। ସେ ମାଇଜି ଗଟେକ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ଜଲମ୍ କ୍‌ଲି, ସେ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ଲ୍ଉଆର୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ଦ୍‍ରି ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ତାର୍ ହିଲାକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ଲ୍‌ଗେ ଟେକି ନିଲାଇ। ସେ ମାଇଜି ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ହାଇଁ ତିଆର୍ କ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇରିଲା ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ଦ୍‌ବ୍‌ଡି ଗ୍‍ଲି। ସେତି ବାରଶ ଷାଟେ ଦିନ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତାର୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନିଆଅଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଜୁଜ୍ ଅଇଲି, ମୀଖାୟେଲ୍ ଦୂତ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ସେ ସାହ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ଲାଇ, ସାହ୍ ଆର୍ ତାର୍ ଦୁତମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସେ ବ୍‌ଡ୍ ସାହ୍ ଅଦିକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନ୍‌ରିଲାକ୍ ସେ ଆର୍ ତାର୍ ଦୁତମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ଟାଣ୍ ଆରାଇଲାଇ। ବ୍‌ଡ୍ ସାହ୍‍କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ହୁର୍‌ତିବିୟେ ଅଦ୍‌ରାଇଲାଇ। ସେ ବ୍‌ଡ୍ ସାହ୍ ଅମ୍‌ଲି ଆଗାର୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ସାହ୍, ଯାକେ ଶଇତାନ୍ ବ୍‌ଲି କ୍ଉତି। ସେ ହୁର୍‌ତିବିୟେ ବାସାକ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଲ୍‌ବାଟ୍ ନ୍‌ଇଦ୍, ସେ ସାହ୍‍କେ ତାର୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିସାଇକ୍‌ରି ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଅଦ୍‌ରାଇଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଉତାର୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ଅବେ ଅମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଜିତ୍‌ତା, ଅଦିକାର୍, ଆର୍ ରାଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲିଆଚେ, ତାର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ଅଦିକାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହେଁ ଆଇଲିଆଚେ। କାଇତାକ୍ ଯେ ଦିନ୍‍ରାତି ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଅମାର୍ ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିଷୟେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତିରିଲା ସେ ଲକ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ହ୍‌ଦାଇ ଅଦ୍‌ରାଇ ଆଚ୍‌ତି। ଅମାର୍ ବିଶ୍‍ବାସି ବାଇମ୍‌ନ୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ବ୍‌ନି ଦ୍ୱାରା ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ପର୍‌ଚାର୍ ଦ୍ୱାରା ତାକେ ଆରାଇ ଆଚ୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଜୀବନ୍‍କେ ଲାଡ୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେରି ମ୍‌ର୍‌ନେ ମାରୁକେ ହେଁ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲାଇ। ତ୍‌ବେ ଏ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ସେତି ରେତା ଲକ୍, ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉଆ, ମ୍‌ତର୍ ହାଇ! ଇରି ହୁର୍‌ତିବି ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ହାଇଁ ବେସି କ୍‍ରାପ୍ ସ୍‌ମୟ୍, କାଇତାକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ବେସି କମ୍ ବ୍‌ଲି ଜାଣି ଶଇତାନ୍ ବେସି ରିସାଅଇ ତୁମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଉତ୍‌ରି ଆଚେ।” ବ୍‌ଡ୍ ସାହ୍ ନିଜ୍‍କେ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ଅଦୁର୍‌ତାର୍ ବିଷୟେ ଜାଣ୍‌ଲି, ସେତାର୍‍ଗିନେ ସେ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାହିଲା ଜଲମ୍ କ୍‍ଲା ମାଇଜି ହ୍‌ଚେ ହ୍‌ଚେ ଦ୍‌ବୁଡ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ସେ ମାଇଜିକେ ବ୍‌ଡ୍ ଗିଦ୍ ଚେଡେର୍‌ ଜ୍‍ଡେକ୍ ଡେଣା ଦିଆଅଇଲି। ସେତାକ୍ ସେ ଶୁନ୍‌ସାନ୍ ଜାଗାଇ ତାର୍ ହାଇଁ ତିଆର୍ ଅଇରେତା ଟାଣ୍‌କେ ଉଡିଜ୍‌ମ୍ ହାର୍‌ଲା। ସେତି ସାହାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାଚ୍‌ତା ହାଇଁ ତିନି ବ୍‌ର୍‌ଷ୍ ଅଦା ହ୍‌ତେକ୍ ଜ୍‌ତୁନ୍ ନିଆ ଅଇଲି ସେ ମାଇଜିକେ ହାଣିର୍ ଉଲ୍‌କାଇ ବଳାଇ ନେମ୍‍କେ ତାର୍ ହ୍‌ଚ୍‌ବାଟ୍‌ ସାହ୍ ତାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଗାଡ୍ ହର୍ ହାଣି ବାର୍ କ୍‌ଲି। ମ୍‌ତର୍ ହୁର୍‌ତିବି ସେ ମାଇଜିକେ ସାଇଜ କ୍‌ଲି, ହୁର୍‌ତିବି ତାର୍ ଟ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଉଗାଡ୍‌ଲି ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ସାହାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାରି ଆସ୍‌ତା ଗାଡ୍‌କେ ଗିଳ୍‌ଲି। ସେତାର୍‍ଗିନେ ସାହ୍ ସେ ମାଇଜିର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ବେସି ରିସା ଅଇଲି। ସେ ତାର୍ ବଉଁସାର୍ ହିଲା ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନ୍‌ତି ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଯ ଦେତି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦ୍‌ରେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାର୍‌ଲି। ସେ ବ୍‌ଡ୍ ସାହ୍ ଯାଇ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ କ୍‌ଣ୍ଡିୟେ ଟିଆ ଅଇଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ପଶୁ ବାରି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ତାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ରିଲି ଆର୍ ଦ୍‌ସ୍ ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ସିଙ୍ଗ୍ ତ୍‌ଇ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ଟହ୍‌ରି ହିନ୍ଦିରିଲି। ସ୍‌ବୁ ମୁଣ୍ଡେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କର୍‍ତିରିଲା କ୍‍ରାପ୍ ନାଉଁ ସ୍‌ବୁ ଲେକା ଅଇରିଲି। ଇ ପଶୁ ଚିତାବାଗ୍ ହର୍ ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ତାର୍ ହାଦ୍ ବାଲୁ ହର୍ ରିଲି। ଆର୍ ତାର୍ ଟଣ୍ତ୍ ସିଂହବାଗ୍ ହର୍ ରିଲି। ସେ ବ୍‌ଡ୍ ସାହ୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌ କ୍‌ଣ୍ଡିୟେ ର୍‌ଇ ତାର୍ ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି, ରାଜ୍‌ଗାଦି ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍‌ ଅଦିକାର୍ ତାକେ ଦିଲା। ସେ ପଶୁର୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ମୁଣ୍ଡେ ମାଡ୍ ଅଇରିଲା ହର୍ ଆର୍ ମ୍‌ଲାହର୍ ଡିସ୍‌ତେରିଲି। ମ୍‌ତର୍ ସେ ମ୍‌ଲାହର୍ ଗାଉ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇଲି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେଦ୍‍କି କାବା ଅଇଲାଇ ଆର୍ ସେ ପଶୁର୍ ହ୍‌ଚେ ଗ୍‍ଲାଇ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ସାହ୍‌କେ ହୁଜା କ୍‌ଲାଇ, କାଇତାକ୍ ସେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ପଶୁକେ ଦାନ୍‌କ୍‌ରି ଦ୍‌ଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ପଶୁକେ ହେଁ ହୁଜା କ୍‌ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ଇ ପଶୁହର୍ କେ ଆଚେ? ତାର୍ ବିରୁଦେ କେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ରୁହାର୍‌ତି?” ସେ ପଶୁକେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଆର୍ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କ୍‌ଉତା ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଚାଡିଦିଲା। ତାକେ ଚାଳିଶ୍‌ ଦୁଇମାସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଚାଡି ଦିଆଅଇଲି। ସେ ପଶୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବିରୁଦେ ଲିନ୍ଦାକ୍‍ତା କ୍‌ଉତା ହାଇଁ ଟଣ୍ତ୍ ହୁଟାଇଲା। ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁ ବିରୁଦେ, ତାର୍ ରେତା ଜାଗା ବିରୁଦେ ଆର୍ ଜୁଇମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତେ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତାମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ। ସେ ପଶୁକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍ ବିରୁଦେ ଯୁଜ୍ କ୍‍ରି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରାଉତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି। ତାକେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଗଷ୍ଟି, ଜାତି, ବାଷା ଆର୍ ଦେଶ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଶାସନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି। ହୁର୍‌ତିବିରେ ରେତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସେ ପଶୁକେ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତି। ହୁର୍‌ତିବି ଆଗେହ୍‍ଣି ଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନାଉଁ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଜୀବନାର୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଲଗେ ଲେକା ଅଇନ୍‌କେରେ, ଇ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁକେ ମାରିରିଲାଇ। ଯାର୍ ଶୁଣୁକେ କାନ୍ ଆଚେ, ସେ ଇରି ମ୍‌ନ୍‌ଦ୍‌ଇ ଶୁଣ୍‌ତା ଉଚିତ୍। ଜୁଇ ଲକାର୍ ବନ୍ଦି ଅମ୍‌କେ ଆଚେ, ତ୍‌ବେ ସେ ବନ୍ଦି ଅଇଦ୍। ଜୁଇ ଲକାର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ କ୍‌ଣ୍ତା ଦ୍ବାରା ଅଉତାର୍ ଆଚେ, ତ୍‌ବେ ସେ ଲକାର୍ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ମ୍‌ରେଦ୍। ଇ ସ୍‌ମୟ୍‌ରେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସାସ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ରେତା ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ବିନ୍ ଗଟେକ୍ ପଶୁକେ ହୁର୍‌ତିବି ହ୍‌ଣି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ତାର୍ ମେଣ୍ଢା ହ୍‌ର୍ ଜଳେକ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ସେ ସାହ୍ ହର୍ ବୟଙ୍କାର୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତେରିଲି। ଇ ପଶୁ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପଶୁ ସାମ୍‌ନାଇ ଟିଆଅଇଲା ଆର୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇ ରେତା ସ୍‌ବୁଶ୍‌କ୍‌ତି ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‌ଲି। ଜୁଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପଶୁର୍ ମ୍‌ର୍‌ତା ଗାଉ ବ୍‍ଲ୍ ଅଇରିଲି ତାକେ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍ ଜ୍‌ବର୍ ଦସ୍‌ତି କ୍‌ଲାଇ। ସେ ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ପଶୁ ଚାନିଆଅଉତା କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‍କ୍‌ତି ରିଲାବ୍‌ଳ୍ ସେ ଆକାଶେ ହ୍‌ଣି ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଜୟ୍ ବର୍‌ଷା କ୍‌ଲି। ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ପଶୁ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌କେ ଚାନିଆକାମ୍‍ ଦ୍‍କାଇ ବ୍‌କୁଆ ବ୍‌ନାଇଦ୍ ସେ ଜୁଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ହାଇରିଲା ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ସେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପଶୁକେ ଉଦାର୍‌ କ୍‌ରୁକେ ସେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଚାନିଆକାମ୍‌କ୍‌ଲି। ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ପଶୁ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପଶୁକେ ସ୍‌ନ୍‌ମାନ୍ ଦେମ୍‌କେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଗଟେକ୍ ମୁର୍‌ତି ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଆଦେଶ୍ ଦିଲା। ଇ ପଶୁ କ୍‌ଣ୍ତାଇ ମାଡ୍ କାଇ ହେଁ ମ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲା। ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ପଶୁକେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ପଶୁର୍ ମୁର୍‌ତିକେ ଜୀବନ୍ ଦେମ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସେ ମୁର୍‌ତି କ୍‌ତା ହେଁ କଇ ହାରେଦ୍ ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେ ହୁଜା ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଡ୍‌ଣ୍ତାର୍ ଆଦେଶ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ପଶୁ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ସାନ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍, ଦ୍‌ନି ଆର୍ ଗ୍‌ରିବ୍, ସ୍ବାଦିନ୍ ଆର୍ ବନ୍ଦି ସ୍‌ବୁଲକ୍‌କେ କାତା ଆତେ ନ୍‌ଇଲେକ୍ କାହାଳେ ଗଟେକ୍ ଚିନ୍ କ୍‌ରୁକେ ଜ୍‌ବର୍ ଦସ୍‌ତି କ୍‍ରେଦ୍। ଜୁଇ ମାନାଇ ସେ ପଶୁର୍ ନାଉଁ କି ତାର୍ ନାଉର୍ ସଂକ୍ଯା ଚିନ୍ କ୍‍ରି ନ୍‌କେରେ, ସେ କାଇରି ହେଁ ଜିନିଷ୍ ଗେନା ବିକା କ୍‌ରୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ଜୁଇ ମାନାଇର୍ ବୁଦି ଆଚେ, ସେ ପଶୁର୍ ସଂକ୍ଯାର୍ ଅର୍‌ତ ଟିକ୍‌ବାବେ କ୍‌ମ୍‌ହାରେ, ଇତାର୍ ଲାଗି ବୁଦି ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଆଚେ କାଇତାକ୍ ଇ ସଂକ୍ଯା ଗଟେକ୍ ମାନାଇର୍ ସଂକ୍ଯା ଅମ୍‌ଲି 666 ଚଶହ୍ ଚଶୁଟି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ସିୟୋନ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍ ଉହ୍‌ରେ ଟିଆ ଅଇରିଲା। ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଗଟ୍ ଲାକ୍ ଚାଲିସ୍ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ହାଳେ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଆର୍ ତାକାର୍ ଉବାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲି। ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ବ୍‌ଡ୍ ହାଣିର୍ ଆର୍ ବେସି ବିଜ୍‌ଲି ମାର୍‌ଲା ହର୍ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ଇରି ସାର୍‌ଙ୍ଗି ବାଜାଉତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାର୍‌ଙ୍ଗି ବାଜ୍‌ଲା ହର୍ ମ୍‌ନେ ଅଇଲି। ଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ସାମ୍‌ନାଇ ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଆର୍ ପାରାଚିନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଁଆ ଗିତ୍ କଇଲାଇ। ହୁର୍‌ତିବିୟେ ରେତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ଳାଇ ଅଇଲାର୍ ଲକ୍ ଗଟ୍ ଲାକ୍ ଚାଲିସ୍ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଚାଡି କେ ହେଁ ଇ ଗିତ୍ ସିକୁନ୍‌ହାର୍‌ଲାଇ। ଇ ଗଟ୍ ଲାକ୍ ଚାଲିସ୍ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମାଇଜି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ କାଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ହେଁ କ୍‌ରିନ୍‌କେର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜ୍‍କେ ଡିଣ୍ତା ଦ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ଳା ହର୍ ପବିତର୍‌ କ୍‍ରି ସ୍‌ଙ୍ଗାଇ ରିଲାଇ। ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଜୁଇ ଜୁଇ ଟାଣ୍‌କେ ଯାଇଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହ୍‌ଚ୍ ହ୍‌ଚ୍ ଜାତି। ଇ ଗଟ୍ ଲାକ୍ ଚାଲିସ୍ ଚାରିହ୍‌ଜାର୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ରାମ୍‌ନ୍ ବିନ୍‌ ଅଣ୍ଡ୍‌ରା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ମୁକ୍‌ତି ହାଇଲାଇ ଆଚ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ଉଦେସ୍‌ରେ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ହ୍‍ଳ୍ ହର୍ ନିଜ୍‍କେ ସ୍‌ହ୍‌ରି ଅଇଲାଇ ଆଚ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବେ ମିଚ୍ କଇ ନ୍‌କେର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ନିର୍‌ଦଷି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍‌କେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଉଡ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ହୁର୍‌ତିବିରେ ବାସାକ୍‌ରିରିଲା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌, ଗଷ୍ଟି, ବାଷା ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶିକ୍ୟା ଦେତା ହାଇଁ ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ସୁବ୍‌କ୍‌ବର୍ ରିଲି। ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଡିରା ଆର୍ ତାକେ ଆରାଦନାକ୍‌ରା। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦ୍ବାରା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଆଇଲିବେ। ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍, ହୁର୍‌ତିବି, ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଆର୍ ହାଣି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ତିଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଇଶ୍ଵରାର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‍ରା” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଦୁଇଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍, ହ୍‌ର୍‌ତୁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜାଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଜୁଇ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍‌ ବାବିଲ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌କେ ଲାଳ୍‌ସା ଦ୍‍କାଇ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସାର୍ ହର୍‌ ନିସା କାଳାଇ, ସେ ନ୍‌ଷ୍ଟ ଅଇଆଚେ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ତିନ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍, ବିନ୍ ଜଳେକ୍ ଦୂତ୍‌କେ ବେଲ୍‌କି ଅଇ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଜାଇକ୍‍ରି କଇଲା, “ଯଦି କୁଇଲକ୍ ସେ ପଶୁକେ ଆର୍ ତାର୍ ମୁର୍‌ତିକେ ହୁଜା କ୍‍ରେଦ୍ ଆର୍ ନିଜାର୍ କ୍‌ହାଳେ ଆର୍ ଆତେ ତାର୍ ଚିନ୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରେଦ୍। ସେ ଲକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ହର୍‌ ନିସା କାଇଦ୍, ଇ ନିସା ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସାର୍ ଗିନାଇ କାଇରି ମିସାଇ ନ୍‌କେରି ଡାଳି ଆଚ୍‌ତି। ସେ ପବିତର୍‌ ଦୂତ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଯେ କି ମେଣ୍ଢା ଯୀଶୁର୍ ସାମ୍‌ନାଇ କ୍‌ଚ୍‌ତା ଜୟ୍‌ର୍ ଗନ୍ଦକ୍ ତ୍‌ଇ କ୍‌ଷ୍ଟ ହାଉତି ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟାର୍ ଦୁଆଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳାର୍ ହାଇଁ ବାର୍‌ତେ ର୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ କ୍‌ଷ୍ଟେ ହ୍‌ଣି ଦିନ୍‍ରାତି କ୍‌ବେ ହେଁ ଆରାମ୍ ମିଳିନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସେ ପଶୁକେ ଆର୍ ତାର୍ ମୁର୍‌ତିକେ ହୁଜା କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି ଆର୍ ତାର୍ ନାଉଁର୍ ଚିନ୍ ରୁପ୍ ଦ୍‍ରି ଆଚ୍‌ତି।” ଇତାର୍ ଅର୍‌ତ ଅମ୍‌ଲି ଯେ, ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସାସ୍ ଦ୍‌ରତ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆଦେଶ୍ ମାନୁମା ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ଲ୍‌ଗେ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ର୍‌କ୍‍ତା ଉଚିତ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଗଟ୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ, ସେ କଇଲି, “ଇରି ଲେକିର୍‌କା ଅବେହ୍‌ଣି ମାପ୍‌ରୁର୍ ତ୍‌ଇ ବିଶ୍‍ବାସ୍ ର୍‌କି ଯେମ୍‍ନ୍ ମ୍‌ର୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଦନ୍ୟ।” “ହେଁ” “ଇଶ୍ଵର୍ ଆତ୍ମା କ୍‌ମ୍‌ଲି ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ପରିଶ୍ରମେ ହ୍‌ଣି ବିଶାଉଣି ହାଉତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କାମ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଯାତି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଗଟେକ୍ ଦବ୍‍ଳା ମେଗ୍ ରିଲି। ସେ ମେଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ମାନାଇ ହିଲା ଯେ କି ଯୀଶୁ ବ୍‌ସିରିଲା। ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଗଟେକ୍ ସନାର୍ ଟହ୍‌ରି ଆର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ଲାଗାଣ୍ ଇଳା ରିଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‌ଣି ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍ ବାରି ଆଇଲି, ସେ ମେଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ସିରିଲା ଲକ୍‌କେ କୁଦି କଇଲା, “ଇଳା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ଡିଆ କାଟା, କାଇତାକ୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ଡିଆ କାଟ୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇ ଗ୍‌ଲିବେ। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହାକ୍‌ଲିବେ।” ତ୍‌ବେ ମେଗ୍ ଉହ୍‌ରେ ଯେ ବ୍‌ସିରିଲା, ସେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ଡିଆଇ ଇଳା ଲାଗାଇଲା, ଅନ୍‌କ୍‌ରି ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଦାନ୍ ମ୍‌ଣ୍ଡିଆ କାଟା ଅଇଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଆଇଲି। ତାର୍ ହେଁ ଗଟେକ୍ ଲାଗାଣ୍ ଇଳା ରିଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ବେଦିଏ ହ୍‌ଣି ଆଇଲି, ସେ ଦୂତାର୍ ଜୟ୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ରିଲି, ସେ ଲାଗାଣ୍ ଇଳା ଦ୍‍ରି ରିଲାର୍ ଦୂତ୍‌କେ ବେଲ୍‍କି ଅଇକ୍‌ରି କୁଦି କଇଲା, “ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ କ୍‌ନ୍ଦାମ୍‌ନ୍ ଇଳା ବ୍ଯବହାର୍ କ୍‍ରି ଗନ୍ଦି ହ୍‌କାଉଆ, କାଇତାକ୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହାକ୍‌ଲିବେ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଉହ୍‌ରେ ନିଜାର୍ ଇଳା ବୁଲାଇଲା ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ମ୍‌ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡାଇଲା। ସେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସାର୍ ହର୍‌ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହିଳ୍‌ତା କୁଣ୍ଡେ ସେରିମ୍‌ନ୍ ହ୍‌କାଇ ଦିଲାଇ। ସ୍‌ହର୍ ବାହାରେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହ୍‍ଳ୍ ସ୍‌ବୁ ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହିଳ୍‌ତା କୁଣ୍ଡେ ହିଚା ଅଇଲି ସେ ଅଙ୍ଗୁର୍ କୁଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବ୍‌ନି ବାର୍‌ଲି, ଇରି ଗଡାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲାଗାମ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଉହୁର୍‌କେ ଉଟି ତିନ୍‌ଶ କିଲମିଟର୍ ହ୍‌ତେକ୍ ବ୍‌ନିର୍‌ ନାଡ୍ ଅଇ ଜ୍‌ମ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ଲି। ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଆର୍ ଚାନିଆ ଅଉତାର୍ ଚିନ୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ସେତି ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍‌ ମ୍‌ର୍‌ଡି ଦ୍‌ରିରିଲାଇ, ଇରି ଗ୍‌ଟ୍‌ଲା ହ୍‌ଚେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ସେସ୍ ଅଇଦ୍‌। ମୁଇ ମର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ଜୟ୍ ମିସ୍‌ଲା କାଚ୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ ପଶୁ, ତାର୍ ମୁର୍‌ତି, ଆର୍ ତାର୍ ନାଉଁର୍ ସଂକ୍ଯା ଉହ୍‌ରେ ଜିତିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆତେ ଇଶ୍ଵର୍ ଦ୍‌ଇରିଲା ସାର୍‌ଙ୍ଗି ଦ୍‍ରି ସେ କାଚ୍ ହର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ କ୍‍ଣ୍ଡିଏ ଟିଆ ଅଇରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ମୋଶା ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ଗିତ୍ କ୍‌ଇକ୍‍ରି କ୍‌ଉତେ ରିଲାଇ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ, ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଇଶ୍ଵର୍, ତୁମାର୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ବ୍‌ଡ୍ ଆର୍ ଚାନିଆ, ଏ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ର୍‌ଜା, ତର୍‌ବାଟ୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍। ଏ ମାପ୍‌ରୁ, କେ ତୁମୁକେ ଡିରି ନ୍‌କେରେ, ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ତ୍‌କେ ଆରାଦନା ମିଳେଦ୍। କାଇତାକ୍ ତୁଇ ହ୍‌କା ପବିତର୍‌, ସ୍‌ବୁ ଜାତିମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଆସ୍‌ତି ଆର୍ ତର୍ ପାର୍‌ତେନା କ୍‌ର୍‌ତି। କାଇତାକ୍ ତର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍ ସ୍‍ବୁ ଜଗତାର୍ ଲକ୍ ଜାଣି ଆଚ୍‌ତି।” ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ, ବ୍‌ଡ୍ ପବିତର୍‌ ମନ୍ଦିର୍‌, ଜୁଇତି ସାକିର୍ ତମ୍ୱୁ ରିଲା, ସ୍‌ର୍‌ଗେ ସେରି ଉଗାଡା ଅଇରିଲି। ସେ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତ୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‍ରି ବାରି ଆଇଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଦବ୍, ଉଜାଳ୍ ଆର୍ ଜ୍‌କ୍‌ମ୍‌କି ଜାତା ମ୍‌ଣି ଲାଗିରିଲା ବ୍‌ସ୍‌ତର୍ ହିନ୍ଦିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ବୁକେ ସନାର୍ ବେଲ୍‌ଟ୍ ବାନ୍ଦିଅଇ ରିଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଚାରିଗଟ୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ଜ୍‌ତୁ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତ୍‌କେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସନାର୍ ଗିନା ଦିଲା। ସେ ଗିନା ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ଜୀବନ୍ ରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସାରେ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇରିଲି। ସେ ମନ୍ଦିର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିର୍‌ ଦୁଆଁଇ ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇଗ୍‌ଲି। ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ସେଶ୍ ଅଇ ନ୍‌କେର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ କୁଇଲକ୍ ହେଁ ମନ୍ଦିରେ ହୁରୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ବେଲ୍‌କି ଅଉତାର୍ ସ୍‌ବ୍‌ଦ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ସେରି ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତ୍‌କେ କଇଲା, “ଜ୍‌ହା, ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ବ୍‌ର୍‌ତି ଅଇରିଲା ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଗିନାକେ ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ଡାଳିଦେସ୍‌।” ସେତାକ୍ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ଦୂତ୍ ମନ୍ଦିରେ ହ୍‌ଣି ବାରି ହୁର୍‌ତିବି ଉହ୍‌ରେ ତାର୍ ଗିନାକେ ଡାଳି ଦିଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯେମ୍‍ନ୍ ସେ ପଶୁର୍ ଚିନ୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରିରିଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ମୁର୍‌ତିକେ ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦେତାର୍ ଗାଆଉ ବାର୍‌ଲି। ଦୁଇଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗିନା ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ଡାଳ୍‌ଲା। ସେତାକ୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁରାର୍ ହାଣି ମଲାଲକାର୍ ବ୍‌ନି ହର୍‌ ର୍‌ତା ଅଇଲି, ଆରକ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌ ରେତା ସ୍‌ବୁ ଜିବ୍ ଜ୍‌ତୁ ମ୍‌ଲାଇ। ତିନି ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗିନା ଗାଡ୍ ଆର୍ ହାଜ୍‌ରା ହାଣି ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଡାଳ୍‌ଲା ଆର୍ ସେତାକ୍ ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ନି ଅଇଗ୍‌ଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ହାଣି ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ରେତା ଦୂତ୍ ଇରି କ୍ଉତାର୍ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ଏ ପବିତର୍‌ ଇଶ୍ଵର୍, ଯେ ଆଗେ ଆର୍ ଅବେ ଟିକ୍ ନିଆଇ କ୍‌ର୍‌ତା ବ୍‌ଲି ଅନ୍‌କାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚାସ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍ ଆର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌କେ କାଟି ବ୍‌ନି ଜରାଇ ଆଚ୍‌ତି, ଅବେ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ସେ ବ୍‌ନି ଡୁକୁକେ ଦେସ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଇରିହ୍‌କା କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଟିକ୍।” ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ବେଦିଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଇରି ଶୁଣ୍‌ଲେ, ହେଁ, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ତୁଇ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଇଶ୍ଵର୍, ତର୍ ସ୍‌ବୁ ବିଚାର୍‌ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଟିକ୍।” ଚାରି ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗିନା ବେଳ୍ ଉହ୍‌ରେ ଡାଳ୍‌ଲା। ସେତାକ୍ ତାକେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କେ ଜୟ୍‌ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହଡାମ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆଅଇଲି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି ଗରମ୍ ହାଇଁ ହଡି ଗ୍‍ଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁକେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଇ ସ୍‌ବୁ କ୍‌ଷ୍ଟ ଦେତାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଅଦିକାର୍ ରିଲି। ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ମ୍‌ନ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେଲାଇ କି ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ନ୍‌କେଲାଇ। ହାଁଚ୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗିନା ସେ ପଶୁର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ଉହ୍‍ରେ ଡାଳ୍‌ଲା। ଇତାର୍ ଲାଗି ସେ ପଶୁର୍ ରାଇଜ୍ ଅନ୍ଦାର୍ ଅଇଲି। ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦ୍‍କୁ ନ୍‌ହାରି ନିଜାର୍ ଜିବ୍ ଚାବି ଅଇଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଆର୍ ଗାଉର୍ ହାଇଁ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ମ୍‌ନ୍ ବାଦ୍‌ଲାଇ ନ୍‌କେଲାଇ ଆର୍ ନିଜାର୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମାର୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍ କ୍‌ରିନ୍‌କେଲାଇ। ଚଅ ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗିନା ଫରାତ ବ୍‌ଡ୍ ଗାଡାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଡାଳ୍‌ଲା। ଇତାର୍ ଲାଗି ଗାଡାର୍ ହାଣି ଶୁକିଗ୍‌ଲି ଆର୍ ହୁର୍‌ବ୍ ଦିଗେହ୍‍ଣି ଆସୁକେ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହାଇଁ ବାଟ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ତିନିଗଟ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍ ବେଙ୍ଗ୍ ହର୍ ଡିସ୍‌ତେ ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ସେ ବୟଙ୍କାର୍ ସାହାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି, ପଶୁର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଆର୍ ମିଚ୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାରି ଆଇଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଚାନିଆକାମ୍‍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଇଶ୍ଵରାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦିନାର୍ ଜୁଜ୍ ହାଇଁ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ଜାତି। “ଦ୍‌କା, ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଚର୍‌ହର୍ ଆସିନ୍ଦ୍, ଯେ ମକେ ଜାଗିର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ନିଜାର୍ ବ୍‌ସ୍‌ତର୍ ସ୍‌ଜାଇ କ୍‍ରି ର୍‌କି ର୍‌ଇଦ୍, ସେ ଲକ୍ ସୁକେ ର୍‌ଇଦ୍। ତ୍‌ବେ ତାକେ ନ୍‌ଗ୍‌ଡା ଅଇ ଇଣ୍ଡୁକ୍ ନ୍‌ହେଡେ ଆର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଲାଜ୍ ନ୍‌ଦେକ୍‌ତି।” ସେ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମାମ୍‌ନ୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କେ ଏବ୍ରୀ ବାଷାଇ କ୍‌ଉତା ହର୍ମିଗିଦ୍ଦୋନ୍ ନାଉଁଆର୍ ଟାଣେ ଗଟେତ୍ଇ କ୍‌ଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସାତ୍ ଲମ୍‌ବର୍ ଦୂତ୍ ତାର୍ ଗିନାକେ ଆକାଶାର୍ ହ୍‌ବନେ ଡାଳି ଦିଲାଇ ଆର୍ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍‌ରାର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିୟେ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଉତା ସ୍‌ବଦ୍‌ ଆଇଲି। ସେ ସ୍‌ବଦ୍ କଇଲି, “ଇରି ସେସ୍‌ ଅଇଲି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ବିଜ୍‌ଲି ଉଜାଳ୍ ଚ୍‌ମ୍‍କି ଗ୍‍ଲି, ବିଜ୍‌ଲି ଚଡ୍‌ଚଡ୍‌ଲି, ବାଦୁଳ୍ ଗଡ୍‌ଗଡି ଅଇଲି, ଆର୍ ବୟଙ୍କାର୍ ବୁମିକମ୍ପ ଅଇଲି, ଅନ୍‌କାର୍ କ୍‌ବେ ଅଇନ୍‌ରିଲି। ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ତିନ୍‌ବାଗ୍ ଅଇଲି। ଦେଶାର୍ ସ୍‌ହର୍ ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଅଇଗ୍‌ଲି। ଇଶ୍ଵର୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ବାବିଲୋନ୍‌କେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍‌ଦେମ୍‌କେ ହାସ୍‌ରି ନ୍‌କେରେ। ସେ ତାକେ ତାକାର୍ ବେସି ରିସାର୍ ହର୍ ନିସା ଡୁକାଇଲା। ଚାରିବାଟ୍ ହାଣି ର୍‌ଇ ମ୍‌ଜାଇ ରେତାଟାଣ୍ ସ୍‌ବୁ ଲୁକିଗ୍‌ଲି ଆର୍ ସେତି ଗଟେକ୍ ହେଁ ଡଙ୍ଗୁର୍ ନ୍‌ରିଲି। ଆକାଶାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ଡ୍ ବ୍‌ଡ୍ କ୍‌ରାଟେଡା ଅଦୁର୍‌ଲି। କ୍‌ରାଟେଡାର୍ ଅଜନ୍ ପାକାପାକି ପଚାଷ୍ କେଜି ରିଲି। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସେ କ୍‌ରାଟେଡା ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ଲାଇ। ଇ କ୍‌ଷ୍ଟ ବ୍‌ଡ୍ ବୟଙ୍କାର୍ ରିଲି। ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଦୂତ୍‍ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଗିନା ଦ୍‌ରିରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେ ଏକ୍‌ଲା ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସି ମକେ କଇଲା, “ଆଶା ବ୍‌ଡ୍ ଦାରିକେ କାଇରି ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦିଆଅଇଦ୍, ସେରି ମୁଇ ତୁମୁକେ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍, ସେ ବେସି ହାଣି ଜାତା ତ୍‌ଇ ବ୍‌ସିଆଚେ। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦାରିକାମାର୍ ନିସାରେ ମାତି ଆଚ୍‌ତି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଦୂତ୍ ମକେ ଆତ୍ମା ଦ୍ବାରା ବାଲିଆ ବ୍‍ଟାକେ ଟେକି ନିଲାଇ। ସେତି ମୁଇ ଗଟେକ୍ ମାଇଜିକେ ର୍‌ତା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ପଶୁ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ପଶୁର୍ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଉହ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଲିନ୍ଦା କ୍‌ର୍‌ତା ନାଉଁ ସ୍‌ବୁ ଲେକା ଅଇରିଲି। ସେ ପଶୁର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ଆର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ରିଲି। ସେ ମାଇଜି ବେଜା ଆର୍ ର୍‌ତା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ବ୍‌ସ୍‌ତର୍ ହିନ୍ଦିରିଲି। ସେ ହିନ୍ଦିରିଲା ସନା ଗହ୍‌ଣା ଆର୍ ବେସିଦାମାର୍‌ ମଣି ଆର୍ ମୁକ୍‍ତା ଲାଗି ଜ୍‌କ୍‌ମ୍‌କ୍‌ତେ ରିଲି, ତାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ସନାର୍ ଗିନା ରିଲି, ସେ ଗିନା କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ଆର୍ ତର୍ ନିଜାର୍ ଦାରିକାମାର୍ ଅବର୍‌ଜନା ବ୍‌ର୍‌ତି ରିଲି। ତାର୍ କ୍‌ହାଳେ ଗଟେକ୍ ଅନ୍‌କା ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲି, “ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ବାବିଲ, ଦାରିଆ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ କ୍‍ରାପ୍ ବିଷୟ୍‌ର୍ ଆୟା।” ମୁଇ ସେ ମାଇଜିକେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକାର୍ ବ୍‌ନି ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟ୍‌ରେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସାକି ଦ୍‌ଇରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବ୍‌ନି କାଇରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ ଆର୍ ବେସି ଚାନିଆ ଅଇଲେ। ତ୍‌ବେ ସେ ଦୂତ୍ ମକେ କଇଲା, “ତୁଇ କାଇତାକ୍ ଚାନିଆ ଅମ୍‍ଲିସ୍? ମୁଇ ତାକେ ଇ ମାଇଜିର୍ ଲୁକ୍‌ଲା କ୍‌ତା କଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ଆର୍ ଦ୍‌ଶ୍‌ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ମିସାଇକ୍‌ରି ତାକେ ବଇରିଲା ପଶୁ ବିଷୟ୍‌ରେ ହେଁ କଇନ୍ଦ୍। ତୁମି ଜୁଇ ପଶୁକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲାସ୍, ସେ ଆଗେହ୍‍ଣି ରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ଅବେ ସେ ଜୀବନ୍ ନାଇ। ମ୍‌ତର୍ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଉଟି ଆସି ନାସ୍ ଅଇଦ୍। ଜଗତ୍‍ ତିଆର୍ ଅଉତା ଆଗେହ୍‍ଣି ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନାଉଁ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ବିଲ୍‌କୁର୍‌ ଲେକା ଅଇନ୍‌କେରେ, ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକେଦ୍‍କି ଚାନିଆ ଅଉତି, କାଇତାକ୍ ସେ ଆଗେ ରିଲା, ଅବେ ନାଇ ମ୍‌ତର୍ ଆରେକ୍‌ ବାଚେଦ୍।” ଇରି ବୁଜ୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ବୁଦିରିଲା ମ୍‌ନ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍। ଇ ପଶୁର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ଅମ୍‌ଲି ଇ ମାଇଜି ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ହରାର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଡଙ୍ଗୁର୍, ଆର୍ ସେରି ସାତ୍‍ଗଟ୍ ର୍‌ଜାକେ ହେଁ ବୁଜାଇଦ୍। ଇ ବିତ୍‌ରେ ହାଁଚ୍‍ଗଟ୍ ର୍‌ଜା ମ୍‌ରି ସ୍‌ର୍‌ଲାଇନି। ଗଟେକ୍ ର୍‌ଜା ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ବାଚିଆଚେ ଆର୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ର୍‌ଜା ଆସୁଲା। ସେ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ଆସେଦ୍ ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହାଇଁ ହ୍‌କା ର୍‌ଇଦ୍। ଜୁଇ ପଶୁ ଆଗେ ଜୀବନ୍ ରିଲି, ସେ ଅବେ ନାଇ, ସେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଆଟ୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ର୍‌ଜା। ସେ ହେଁ ନାସ୍ ଅଇଦ୍। “ଆରେକ୍‌ ତୁଇ ଜୁଇ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲିସ୍, ସେରି ଦ୍‌ସ୍ ଗଟ୍ ର୍‌ଜା। ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅବେହ୍‌ତେକ୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ରାଇଜ୍ ମିଳିନ୍‌କେରେ। ମ୍‌ତର୍ ସେମ୍‌ନ୍ ସେ ପଶୁ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଗଟେକ୍ ଗଣ୍ଟା ହ୍‌ତେକ୍ ଶାସନ୍‌କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଅଦିକାର୍ ହାଉତି। ଇ ଦ୍‌ସ୍‌ଗଟ୍ ର୍‌ଜାର୍ ଉଦେସ୍ ସ୍‌ମାନ୍। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଆର୍ ଅଦିକାର୍ ସେ ପଶୁକେ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ବିରୁଦେ ଯୁଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ମେଣ୍ଢା ଆର୍ ସେ କୁଦାଇ ଅଇଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଇଣ୍ଡ୍‌ତା ବିଶ୍‍ବାସି ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମିଶି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଆରାଇଦ୍ କାଇତାକ୍ ସେ ମାପ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ ଆର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ମକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଜୁଇ ବେସି ହାଣି ଜାତାର୍ ଉହ୍‌ରେ ବ୍‍ସିରିଲା ଦାରି ମାଇଜି ଦ୍‌କ୍‌ଲିସ୍, ସେ ବେସି ହାଣି ଅମ୍‌ଲି ବିନ୍‌ବିନ୍ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ବିନ୍ ବିନ୍‍ଜାତି ଆର୍ ବିନ୍‌ ବିନ୍ ବାଷା।” ଆରେକ୍‌, ତୁଇ ଜୁଇ ପଶୁ ଆର୍ ଦଶ୍‍ଗଟ୍ ସିଙ୍ଗ୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲିସ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ସେ ଦାରି ମାଇଜିକେ ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଜାଇରି ଆଚେ ସ୍‌ବୁ ନ୍‌ଇ ଯାଇ ତାକେ ନ୍‌ଙ୍ଗ୍‌ଡା କ୍‍ରି ଚାଡି ଦେତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ କାତି ଆର୍ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଡାଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ ଶାସନାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ସେ ପଶୁକେ ଦେତାର୍ ହାଇଁ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ରାଜି ଅଉତି, ଇତାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମ୍‌ନେ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ଇଚା ଦ୍‌ଇଦ୍। ଇତାର୍‌ ଦ୍ୱାରା ଇଶ୍ଵର୍ କଇରିଲା ବାକ୍ୟ ହୁରା ଅଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ତୁମି ଜୁଇ ମାଇଜିକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲିସ୍, ସେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ରାଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତେରିଲା ସେ ବଡ୍ ସ୍‌ହ୍‌ରକେ ବୁଜାଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆର୍‌ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍‌କେ ଉତ୍‌ରି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଦୂତ୍‌କେ ବ୍‌ଡ୍ ଅଦିକାର୍ ରିଲି, ତାର୍ ମଇମା ହୁର୍‌ତିବିରେ ଜାଣାଇ ଅଇଲା। ସେ ଦୂତ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା “ଆରିଜାଇ ଆଚେ! ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍‌ ବାବିଲ ଅବେ ଆରିଜାଇ ଆଚେ। ଆଜି ସ୍‌ବୁ ପର୍‌କାର୍ ବୁତ୍‌ଆତ୍ମା ସେତି ବାସା କ୍‌ରୁକେ ଜାତି ଆର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଆର୍ ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତା ଚେଡେ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗୁଡା ହର୍ ଅଇଦ୍। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାର୍ ଦାରିକାମାର୍ ପାପେ ନିସା କାଇ ଆଚ୍‌ତି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ରିଆଚ୍‌ତି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବେପାରିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଦ୍‌ନାର୍ ଅଦିକାରେ ଦ୍‌ନି ଅଇ ଆଚ୍‌ତି।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆର୍ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଶୁଣ୍‌ଲେ “ବାରିଆସା ମର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ଲଗେହ୍‍ଣି ବାରିଆସା। ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ପାପାର୍ ହ୍‌ଚେ ତୁମି ଜ୍‌ହାନାଇ, ତ୍‌ବେ ସେମ୍‌ନ୍ ଉହ୍‌ରେ ଆସ୍‌ତା ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ତୁମାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଆସିନ୍‌କେରେ।” କାଇତାକ୍ ତାର୍ ପାପ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଜ୍‍ଡେକ୍ ଉଚା ସ୍‌ଡେକ୍ ଉଚା ଅଇ ଉଟିଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ବୁଲ୍ କ୍‌ଲାକାମ୍ ମ୍‌ନ୍‌କେ ହାସ୍‌ରି ନ୍‌କେରି ସ୍‌ବୁ ମ୍‌ନେ ହ୍‌କାଇ ଆଚେ। ସେ ତୁମାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ, ତାକେ ହେଁ ସେରି ହ୍‌ଣି ଦୁଇ ଗୁଣ୍ ଲେଉଟାଇ ଦେସ୍। ସେ ସ୍‌ହରାର୍ ବିନ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନିସା କ୍‌ରାଇ ଆଚେ, ତାର୍ ହାଇଁ ଦୁଇ ଗୁଣ୍ ଅଦିକ୍ ନିସା ଅଉତା ମ୍‌ଦ୍ ତିଆର୍ କ୍‍ରା ଅଇଦ୍ ଆର୍ ତାକ୍ କାମ୍‌କେ ଦିଆଅଇଦ୍। ସେ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ନିଜାର୍ ଇଚାସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଆର୍ ଏସ୍ ଆରାମ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଜୀବନ୍ ବିତାଇ ଆଚେ, ସେନ୍‌କାର୍ ତାକେ ବେସିରେ ବେସି କ୍‌ଷ୍ଟ ବଗୁକେ ଦିଆଅଇଦ୍। ସେ ନିଜେ ଗ୍‌ର୍‌ବ୍ କ୍‍ରି କଇଦ୍, “ମୁଇ ରାଣି ହର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦିୟେ ବ୍‌ସିଆଚି, ମୁଇ ରାଣ୍ଡି ନଇ, ମୁଇ କ୍‌ବେ ଦୁକ୍ ନ୍‌କେରି।” ସେତାର୍‍ଗିନେ ଗଟେଦିନ୍ ବିତ୍‌ରେ ଇ ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଆସେଦ୍, ମ୍‌ର୍‌ନ୍, ଦୁକାର୍ କାନ୍ଦ୍, କାଦି କାମ୍‌କେ ନ୍‍ହାଇ। ସେ ଜୟେ ହଡିଜାଇଦ୍, କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ବ୍‌କାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ତାର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରିଆଚେ। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଜୁଇ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ଦାରି କ୍‌ର୍‌ତା ପାପାର୍ କାମେ ଲାଗିରିଲାଇ ଆର୍ ତାର୍ ଦ୍‌ନେ ବାଗିଦାର୍ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେ ସ୍‌ହର୍ ହଡ୍‌ତା ଦୁଆଁ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍ କ୍‍ରି କାନ୍ଦ୍‍ତି। ସେ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ତାର୍ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦ୍‍କ୍‌ତି, ସ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ସେମ୍‌ନ୍ ଡିର୍‌ତି ଆର୍ ବେସି ଦୁରି ଟିଆ ଅଇରେତି ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତି, “କ୍‌ଡେ ବୟଙ୍କାର୍, କ୍‌ଡେ ବୟଙ୍କାର୍ ବାବିଲ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍। ଚ୍‌ନେକାର୍ ସ୍‌ମୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଇଶ୍ଵର୍ ବିଚାର୍‌ କ୍‍ରି ତକେ ନାସ୍ କ୍‍ରିଆଚେ।” ଆରେକ୍‌ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ବେପାରିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ହାଇଁ ଦୁକ୍ କ୍‍ରି କାନ୍ଦ୍‍ତି, କାଇତାକ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିକ୍‍ତା ଜିନିଷ୍ ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଆରେକ୍‌ କେ ନ୍‌ଗେନ୍‌ତି। ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କି, ସନା, ରୁହା, ମ୍‌ଣି, ମୁକ୍‍ତା, ବେସିଦାମାର୍‌ ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ, ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‌ଚିଆ, ର୍‌ତା ସିଲ୍‌ପୁ ହ୍‌ଚିଆ, ନାନା ପର୍‌କାର୍ ଚନ୍ଦନ୍ କାଟ୍ ଆର୍ ବାସ୍‍ନା ରିଲା କାଟ୍ ସ୍‌ବୁ। ଆତି ଦାତେ ତିଆର୍ କ୍‍ଲା ଜିନିଷ୍, ବେସିଦାମାର୍‌ କାଟ୍, ହିତୁଳ୍, ଲ୍‌ଉଆ ଆର୍ ମାର୍‌ବଲ୍ ଟେଡାଇ ତିଆର୍ ଅଇଲା ସ୍‌ବୁ ଜିନିଷ୍। ଡାଲ୍‌ଚିନି ଆର୍ ସ୍‌ବୁ ସୁଆଦ୍ ମ୍‌ସ୍‌ଲା, ବାସ୍‍ନା ଦେତା ଜିନିଷ୍, ଦୁହ୍‍ନି, ବାସ୍‍ନା ଚିକାଣ୍, ବାସ୍‍ନା ଦୁହ୍‍ନି, ଅଙ୍ଗୁର୍ ମ୍‌ଦ୍, ଜିତ୍ ନାଉଁର୍ ଚିକାଣ୍, ମଇଦା, ଗ୍ଉଁ, ଗାଇ ଗରୁ, ମେଣ୍ଢା, ଗଡା, ର୍‌ତ୍, ଆର୍ ଚାକର୍ ଅମ୍‌କେ ମାନାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‌ଗାଳ୍ ଆର୍ ତାକାର୍ ଜୀବନ୍ ସ୍‌ବୁ ବିକ୍‌ତି। ତ୍‌ବେ ବେପାରିମ୍‌ନ୍‌ କାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ କ୍ଉତି। “ଏ ବାବିଲ ତୁଇ ଜୁଇ ବ୍‍ଲ୍ ଜିନିଷ୍ ଇଚାକ୍‌ର୍‌ତେ ରିଲିସ୍, ସେସ୍‌ବୁ ତୁମାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାରିଯାଇ ଆଚେ। ତୁମାର୍ ସ୍‌ବୁ ଦ୍‍ନ୍ ଆର୍ ସୁକ୍ ଯାଇରି ତୁମୁକେ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରାଉତେ ରିଲା ସେରି ସ୍‌ବୁ ଲିବି ଯାଇଆଚେ। ତୁମି ସେସ୍‌ବୁ ଆର୍ କ୍‌ବେ ହାଇ ନ୍‌କେରାସ୍।” ବେପାରିମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଦୁକ୍‍କ୍‍ଷ୍ଟ୍‌ ଦ୍‍କି ଡିରିଜାତି ଆର୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଦୁରିକେ ଟିଆ ଅଉତି। ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାକେ ସେ ବେସିଦାମାର୍‌ ଜିନିଷ୍ ସ୍‌ବୁ ବିକି ଦ୍‌ନି ଅଇରିଲାଇ, ଇତାର୍ ଗିନେ ସେମ୍‌ନ୍ ଦୁକ୍ କ୍‍ରି କାନ୍ଦ୍‍ତି ଆର୍ କ୍‌ଉତି। “କ୍‌ଡେ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌! କ୍‌ଡେ ଇନସ୍ତା କ୍‌ତା ଏ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍! ସେ ବେସିଦାମାର୍‌ ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ, ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଆର୍ ର୍‌ତା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦିରିଲି, ଆରେକ୍‌ ସନା, ମଣି ଆର୍ ମୁକ୍‍ତା ହିନ୍ଦିରିଲି। ଚ୍‍ନେକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ସେ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ମ୍ପତି ନାସ୍ ଅଇଗ୍‌ଲି।” ଆର୍ ହାଣି ଜାଜ୍ ଚାଲାଉ ଆର୍ ହାଣି ଜାଜେ ଯାତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଆରେକ୍‌ ଜାଜେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍‌ ବେପାରିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ବୁ ଦୁରି ଟିଆଅଇ, ତାର୍ ହଡ୍‌ତା ଦୁଆଁ ଦ୍‍କି ବେଲ୍‌କି ଅଇ କଇଲାଇ, “ଇ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ହର୍ ଆର୍‌ ବିନ୍‌କୁଇ ସ୍‌ହର୍ ନାଇ।” ସେମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ଦୁଳି ବିଚି ଅଇଲାଇ ଆର୍ ବେସି ଦୁକ୍ କ୍‍ରି କାନ୍ଦ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲାଇ, “କ୍‌ଡେ କ୍‌ଷ୍ଟ! କ୍‌ଡେ ଇନସ୍ତା ଇ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍! ଇ ସ୍‌ହର୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍‌ବୁ ସ୍‍ମ୍‍ଦୁରାର୍ ଜାଜେ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଦ୍‌ନି ଅଇଲାଇ, ଅବେ ଚ୍‍ନେକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ବିତ୍‌ରେ ସ୍‌ବୁ ନାସ୍ ଅଇଗ୍‌ଲି!” ଏ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ଲକ୍, ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତାଲକ୍ ଆର୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍, ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ନାସ୍ ଅଇଲାର୍ ହାଇଁ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‍ରା, ସେ ତୁମୁକ୍‌ମ୍‌ନ୍ ଜୁଇ କ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ ଦ୍‌ଇରିଲା ସେନ୍‌କାର୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଗଟେକ୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଦୂତ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଜ୍‍ତା ହର୍ ଟେଡା ଟେକ୍‌ଲି ଆର୍ ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ବିତ୍‌ରେ ହିଙ୍ଗ୍‌ଲି ଆର୍ କଇଲି, “ଅନ୍‌କାର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ହର୍ ବାବିଲ ହିଙ୍ଗା ଅଇ ବୁଡେଦ୍‌ ଆର୍ ପତା ହେଁ କ୍‌ବେ ନ୍‌ମିଳେ। ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କେ ହେଁ ଆରେକ୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସାର୍‌ଙ୍ଗିର୍‌ ଗିତ୍ ଆର୍ ବଁଇସି, ମରି ହର୍ ବିନ୍ କାଇରି ହେଁ ବାଜାଉତାର୍ ଶୁଣିନ୍‌କେର୍‌ତି। ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କାଇ ପର୍‌କାର୍‌ କାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଦ୍‌କା ନ୍‍ଦେତି। ସେତି ଜାତା ଗୁରାଉତା ସ୍‌ବ୍‌ଦ ହେଁ କ୍‌ବେ ଶୁଣାନ୍‌ଯାଇ। ତର୍‍ଲ୍‌ଗେ କୁପି ଉଜାଳ୍ କ୍‌ବେ ଲାଗି ନ୍‌କେରେ, ଆରେକ୍‌ ବ୍‌ର କ୍‌ନ୍ଯାର୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା ସ୍‌ବଦ୍‌ କ୍‌ବେ ଶୁଣାନ୍‌ଯାଇ, କାଇତାକ୍ ତର୍ ବେପାରିମ୍‌ନ୍ ହୁରୁତିବିର୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଲକ୍ ରିଲାଇ। ସ୍‌ବୁ ଦେଶାର୍ ଲକ୍ ତର୍ ମ୍‌ୟା ଜାଦୁ ତ୍‌ଇ ବାଟ୍‌ବାଣା ଅଇ ଜାଇରିଲାଇ।” ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତ୍‌ଇ ମାରି ଦିଆ ଅଇରିଲାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ବ୍‌ନିର୍ ହାଇଁ ଦାଇ ବାବିଲ ତୁଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ବେସିଲକାର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ହର୍ ଗଟେକ୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତେ ରିଲାଇ, ହାଲେଲୁୟା, ଉଦାର୍‌, ମଇମା, ଆର୍ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଅମାର୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଇଶ୍ଵରାର୍। କାଇତାକ୍ ତାର୍ ବିଚାର୍‌ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍। ସେ ବ୍‌ଡ୍ ବେଶ୍ଯାକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଆଚେ। ସେ ବେଶ୍ଯା ତାର୍ ଦାରିକାମାର୍ ପାପେ ହୁର୍‌ତିବିକେ ନ୍‌ଷ୍ଟ୍‌ କ୍‍ରି ଦ୍‌ଇଆଚେ। ଇଶ୍ଵର୍ ତାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବ୍‌ନିର୍ ଲାଗି ତାକେ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ଦ୍‌ଇଆଚ୍‌ତି। ଆରେକ୍‌ ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ ହାଲେଲୁୟା, “ବାବିଲ ସ୍‌ହରାର୍‌ ଜୟ୍‌ର୍ ଦୁଆଁ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ବାର୍‌ତେ ରେଉଅ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଚବିଶ୍ ଗଟ୍ ପାରାଚିନ୍ ଆର୍ ଜୀବନ୍ ଜ୍‌ତୁ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ବ୍‍ସିରିଲା ଇଶ୍ଵରାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ମୁଣ୍ଡ୍ ଗାଡି ତାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ଲାଇ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍ କଇଲାଇ, “ଆମେନ୍ ହାଲ୍ଲେଲୁୟା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଆଇଲି। ସେ କଇଲା, “ଏ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଦାସ୍‌ମ୍‌ନ୍, ଏ ତାକେ ଡିର୍‌ତା ସାନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍, ତାର୍ ମଇମା କ୍‍ରା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ବେସି ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ହର୍ ସ୍‌ବଦ୍‌ ଶୁଣ୍‌ଲେ। ଇରି ବେସି ହାଣି ଅଦୁର୍‌ତା ସ୍‌ବଦ୍‌ ହର୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ମେଗ୍ ଗ୍‌ର୍‌ଞ୍ଜ୍‌ଲା ସ୍‌ବଦ୍‌ ହର୍ ରିଲି। ସେମ୍‌ନ୍ କ୍‌ଉତେ ରିଲାଇ “ହାଲ୍ଲେଲୁୟା କାଇତାକ୍ ମାପ୍‌ରୁ ଅମାର୍‌ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଇଶ୍ଵର୍ ସେ ର୍‌ଜା। ଆଶା, ଅମିମ୍‌ନ୍ ସ୍‌ର୍‌ଦା କ୍‌ରୁ, ଆର୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମଇମା କ୍‌ରୁ। କାଇତାକ୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ତାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ବୁଦିନାର୍ ହାଇଁ ଗଟେକ୍ ଅଉତାର୍ ଗିନେ ସ୍‌ମୟ୍ ଅଇଲିବେ, ଇରି ବ୍‌ର ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ନ୍ୟାକେ ବିବା ଅଇଲା ହର୍ ଅଇଦ୍। ଆର୍ ଜୁଇ ଲକ୍ ତାର୍ ଅଉତି ସେମ୍‌ନ୍‌ ନିଜ୍‍କେ ତିଆର୍ କ୍‌ଲାଇ ଆଚ୍‌ତି। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ତିଆର୍ ଅଉତାର୍ ହାଇଁ ହୁରାବାବେ ହ୍‌ର୍‌ଚାଳ୍ ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି କ୍‌ନ୍ୟା ଦବ୍ ଆର୍ ଜ୍‌କ୍‌ମ୍‌କ୍‌ତା ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦ୍‌ତି ସେରି ଦିଲା।” ସେ ଦବ୍ ହ୍‌ଚିଆ ଇଶ୍ଵରାର୍ ପବିତର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଦ୍‌ର୍‌ମ୍ କାମ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଦୂତ୍ ମକେ କଇଲା, “ଇରି ଲେକ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ବିବା ତ୍‌ଇ କ୍‌ବର୍ ହାଇ କୁଦାଇ ଅଇ ଆଚ୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ଦନ୍ୟ।” ଆରେକ୍‌ ସେ ମକେ କଇଲା, “ଇରିସ୍‌ବୁ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସ୍‌ତ୍ ବାକ୍ୟ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସେ ଦୂତ୍‌କେ ଜୁଆର୍ କ୍‌ରୁକେ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ଡୁଳ୍‌ଲେ। ମ୍‌ତର୍ ସେ ମକେ କଇଲା, “ମକେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ର୍‍ନାଇ। ମୁଇ ତୁମାର୍ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟକେ ବିଶ୍‌ବାସ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ଯୀଶୁର୍ ସାକି ବାଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଦାସ୍। ସେତାକ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ମଇମା କ୍‍ର୍। କାଇତାକ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ହ୍‌କା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦ୍‌ଇଦ୍ ଯୀଶୁର୍ ବିଷୟରେ ବିନ୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‍ମ୍‍କେ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଉଗାଡି ଅଉତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେତି ଗଟେକ୍ ଦବ୍ ଗଡା ଟିଆ ଅଇରିଲି। ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକାର୍ ନାଉଁ ବିଶ୍‌ବାସ୍ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍, ସେ ଟିକ୍ ନିଆଇରେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ଆର୍ ଜୁଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ତାର୍ ଆକି ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍‌ହର୍, ତାର୍ ମୁଣ୍ଡେ ବେସି ଟହ୍‌ରି ଆଚେ। ତାର୍ କ୍‌ହାଳେ ଗଟେକ୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲି, ମ୍‌ତର୍ ତାକେ ଚାଡି କେହେଁ ସେ ନାଉଁ ଜାଣିନ୍‌ରିଲାଇ। ସେ ବ୍‌ନି ତ୍‌ଇ ହୁରା ବିଜିରିଲି ଡେଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦିରିଲି। ତାର୍ ନାଉଁ “ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ।” ସ୍‌ର୍‌ଗେ ରେତା ସ୍ଇନ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଯାତିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ହେଁ ଦବ୍ ଗଡା ଉହ୍‌ରେ ବ୍‍ସିରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଦବ୍ ସପା ହ୍‌ଚିଆ ହିନ୍ଦିରିଲାଇ। ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତାର୍ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ଦାରୁଆ କ୍‌ଣ୍ତା ବାରିରିଲି। ସେ ଦେଶାର୍ କ୍‍ରାପ୍ ଲକ୍‌କେ ଇତାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ମାରେଦ୍। ସେ ଲ୍ଉଆର୍ ଡାଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଶାସନ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ଆର୍‌ ସେ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ଇଶ୍ଵରାର୍ ରିସା ହ୍‌ର୍ ଅଙ୍ଗୁର୍ ହିଳ୍‌ତା କୁଣ୍ଡେ ହିଚିକ୍‌ରି ହ୍‌କାଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚିଆଇ ଆର୍ ଜ୍‌ଙ୍ଗେ ଇରି ଲେକା ରିଲି, “ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ର୍‌ଜା ଆର୍ ମାପ୍‌ରୁ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ମାପ୍‌ରୁ।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଦୂତ୍‌କେ ବେଳ୍ ମ୍‌ଜାଇ ଟିଆ ଅଉତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଆକାଶେ ଉଡ୍‌ତା ଚେଡେ ମ୍‌ନ୍‌କେ ବେଲ୍‌କି ଅଇକ୍‌ରି କଇଲା, “ଆଶା ଇଶ୍ଵରାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ବଜି ହାଇଁ ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡା। ଆଶା ତୁମିମ୍‍ନ୍ ଗଟେତ୍ଇ ଅଇ ର୍‌ଜା, ସ୍ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନେତା ଆର୍ ଡାଟ୍ ସ୍ଇନ୍ ଆର୍ ଗଡା ଆର୍ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌, ବନ୍ଦି ରିଲାଲକ୍ ଆର୍ ମୁକ୍‌ଳିରିଲା ଲକ୍, ସାନ୍ ଆର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ମାସ୍ କ୍‌ହା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସେ ପଶୁ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍‌କେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍ଇନ୍ ଦ୍‍ଳ୍‍ମ୍‍ନ୍, ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକ୍ ଆର୍ ତାର୍ ସ୍ଇନ୍ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିରୁଦେ ଜୁଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଗଟେତ୍ଇ ଅଇଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସେ ପଶୁ ବନ୍ଦି ଅଇଲି ଆର୍ ମିଚ୍ ବବିସତ୍ କ୍ଉତାଲକ୍ ହେଁ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ବନ୍ଦି ଅଇଲା। ଇ ମିଚ୍‌ ବବିସତ୍ କ୍ଉତାଲକ୍ ସେ ପଶୁର୍ ହାଇଁ ବେସି ଚାନିଆଅଉତା କାମ୍‍କ୍‍ରି ଇତାର୍ ଦ୍ବାରା ପଶୁର୍ ଚିନ୍ ଗଦାଇ ଅଇରିଲା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଆର୍ ତାର୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବାଟ୍ ବାଣାକ୍‌ରି ରିଲା ସେ ଦୁଇଲକେ ଜୀବନ୍ ଜୀବନ୍ ଲାଗ୍‌ତା ଗ୍‌ନ୍ଦକ୍ ଜୟ୍‌ଲ୍‌ଗେ ହିଙ୍ଗ୍‌ଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍ଇନ୍‍ଦ୍‍ଳ୍ ସେ ଗଡା ଚାଲାଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଟଣ୍ଡେ ହ୍‌ଣି ବାର୍‌ଲା କ୍‌ଣ୍ତା ଲ୍‌ଗେ ମ୍‌ଲାଇ, ସ୍‌ବୁ ଚେଡେ ମ୍‌ନ୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଗ୍‍ଗାଳାର୍ ମାସ୍ ହେଟ୍ ହୁର୍‍ନେ କାଇଲାଇ। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌କେ ଉତ୍‌ରି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ତାର୍ ଆତେ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡାର୍ ଚାବି ରିଲି ଆର୍ ତାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସିକ୍‌ଳି ରିଲି। ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ସେ ବ୍‌ଡ୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ସାହ୍‌କେ ଦ୍‍ରି ହ୍‌କାଇଲା। ସେ ସାହ୍ ଅମ୍‌ଲି ଶଇତାନ୍, ଦୂତ୍ ତାକେ ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ସିକ୍‌ଳିଏ ବାନ୍ଦିଦିଲା। ସେ ତାକେ ହାତାଳ୍ କୁଣ୍ଡେ ହୁରାଇଲା ଆର୍ ତାର୍ କ୍‌ହାଟ୍ ବ୍‌ନ୍ଦ୍‌କ୍‌ରିଦିଲା। ଆର୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ସିଲ୍ କ୍‍ଲା, ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ସେ ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ଶେସ୍ ନ୍‌ଉତା ହ୍‌ତେକ୍ ସେ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବୁଲ୍‌କାମ୍ ନ୍‌ହାରେ। ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ଚେ ତାକେ ବେସି ଅଳକ୍ ସ୍‌ମୟ୍ ହାଇଁ ଚାଡି ଦିଆଅଇଦ୍। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ତିନିଗଟ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ଆର୍ ତାର୍‌ଉହ୍‌ରେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବ୍‌ସି ରିଲାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ର୍‌ତା ଶ୍‌କ୍‌ତି ଦିଆ ଅଇରିଲି। ଯୀଶୁର୍ ହାଇଁ ସାକି ଅମା ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ବାକ୍ୟ ପର୍‌ଚାର୍ କ୍‌ର୍‌ତା ହାଇଁ ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ମାରି ଦିଆ ଅଇରିଲି। ମୁଇ ସେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଆତ୍ମାକେ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ପଶୁକେ କି ତାର୍ ମୁର୍‌ତିକେ ହୁଜାକ୍‌ରି ନ୍‌ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ତାକାର୍ କ୍‌ହାଳେ କି ଆତେ ସେ ପଶୁର୍ ଚିନ୍ ଗଦାଇ ଅଇ ନ୍‌ରିଲାଇ। ସେମ୍‌ନ୍ ଆର୍‌ଗଟ୍‌ତର୍ ଜୀବନ୍ ଅଇଲାଇ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ଲାଇ। ବାକି ମ୍‌ଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ନ୍‌ହୁର୍‌ତା ହ୍‌ତେକ୍ ଜୀବନ୍ ଅଇ ଉଟିନ୍‌କେର୍‌ତି। ଇରିହ୍‌କା ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜିଉଟ୍‌ଲାର୍। ଇ ହ୍‌ର୍‌ତୁ ମ୍‌ଲାତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଜିଉଟି ଯେମ୍‍ନ୍ ବାଗିଦାର୍ ଅଉତି, ସେମ୍‌ନ୍ ଦନ୍ୟ ଆର୍ ପବିତର୍‌। ଏ ମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଉହ୍‌ରେ ଦୁଇତର୍ ମ୍‌ର୍‌ତାର୍ କାଇ ଶ୍‌କ୍‌ତି ନାଇ ସେ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଜାଜକ୍ ଅଉତି। ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‍ ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ହ୍‌ତେକ୍ ଶାସନ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ଗଟେକ୍ ହ୍‌ଜାର୍ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ଶେସ୍ ଅଇଲା ହ୍‌ଚେ ଶଇତାନ୍‌କେ ବନ୍ଦିଗ୍‍ରେହ୍‍ଣି ମୁକ୍‌ତି ମିଳେଦ୍। ସେ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ଚାରିକନ୍ ବାଟ୍ ଜାଇ ସ୍‌ବୁ ଦେଶ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କେ ବୁଲ୍‌କାଇଦ୍, ଆର୍ ସେ ସ୍‌ମ୍‌ନ୍ଦୁରାର୍ ବାଲି ଗ୍‌ଣିନଅଇଲା ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଶ୍‍ତ୍‍ରୁ ଦେଶ୍ ସ୍‌ବୁ ଗୋଗ୍‌ ଆର୍ ମାଗଗ୍, ଗଟେତ୍ଇ ରୁଣ୍ଡି ଯୁଜ୍ କ୍‌ରୁକେ ବାର୍‌ତି। ଶଇତାନାର୍‌ ସ୍ଇନ୍ ଦଳ୍ ହୁର୍‌ତିବିର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାଗାଇ ଯାଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ବାସା ବାନ୍ଦିରିଲା କୁଡିଆ ଆର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲାଡାର୍ ସ୍‌ହର୍ ନ୍‌ଇଗ୍‍ଲାଇ। ମ୍‌ତର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଜୟ୍ ଅଦ୍‍ରି ଆସି ତାର୍ ସ୍ଇନ୍ ଦଳ୍‌କେ ନାସ୍ କ୍‍ଲା। ସେଡେବ୍‌ଳ୍ ଶଇତାନ୍ ଯେ କି ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ବାଟ୍ ବୁଲ୍‌କାଇ ରିଲା, ସେ ପଶୁ ଆର୍ ମିଚ୍ ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତା ଲକାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ଲାଗ୍‌ତା ଗନ୍ଦକାର୍ ଜୟ୍ ଗାଡ୍ ବିତ୍‌ରେ ହିଙ୍ଗାଅଇଲି। ସେମ୍‌ନ୍ ସେତି ଦିନ୍‍ରାତି ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳାର୍ ହାଇଁ ଡ୍‌ଣ୍ଡ୍ ହାଉତି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଦବ୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଆର୍‌ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ଲକ୍‌କେ ସେତି ବ୍‌ସି ରେତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଆକାଶ୍‌ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ତାର୍ ସାମ୍‌ନାଇ ହ୍‌ଣି ଲିବିଗ୍‌ଲାଇ ଆରେକ୍‌ କେ ହେଁ ଦ୍‍କୁ ନ୍‌ହାର୍‍ଲାଇ। ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ସାନ୍ ବ୍‌ଡ୍ ସ୍‌ବୁ ମରି ଜୀବନ୍ ହାଇଁ ଉଟ୍‌ଲା ଲକ୍‌କେ ରାଜ୍‌ଗାଦି ସାମ୍‌ନାଇ ଟିଆଅଇ ରେତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ହାଉତା ଲକାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲା ଶାସ୍‌ତର୍‌ କୁଲା ଅଇଲି, ସେତି ଆରେକ୍‌ ବିନ୍ ବଇମ୍‌ନ୍‌ ହେଁ କୁଲା ଅଇରିଲି। ମର୍‌ ଜୀବନ୍ ହାଇଁ ଉଟ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ସେ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇଲା ହର୍, ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ କାମ୍ ଇସାବେ ବିଚାର୍‌ ଅଇଲାଇ। ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ବିତ୍‌ରେ ଜୁଇ ମ୍‌ଲା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ ରିଲାଇ, ସେମ୍‌ନ୍‌ ସେତି ରିଲାଇ। ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଜୁଇସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ଦ୍‌ରିରିଲାଇ ଆର୍ ହାତାଳେ ରିଲା ମ୍‌ଲାଲକ୍ ସେତି ଆଇଲାଇ। ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ତାକାର୍ କାମାର୍ ଇସାବେ ବିଚାର୍‌ କ୍‌ରାଗ୍‌ଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ଆର୍ ହାତାଳ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍ ଗାଡେ ହିଙ୍ଗା ଗ୍‍ଲାଇ। ଇ ଲାଗ୍‌ତା ଜୟ୍ ଗାଡ୍ ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍। ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ନାଉଁ ସେ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇନ୍‌ରିଲି, ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ହେଁ ସେ ଲାଗ୍‌ତା ଜୟାର୍ ଗାଡେ ହିଙ୍ଗ୍‌ଲାଇ। ଇତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଗଟେକ୍ ନ୍‌ଉଁଆ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ନ୍‌ଉଁଆ ହୁର୍‌ତିବି ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ହ୍‌ର୍‌ତୁ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଆର୍ ହୁର୍‌ତିବି ଲିବି ଜାଇରିଲି। ସେତି ସ୍‌ମ୍‌ଦୁର୍ ଆରେକ୍‌ ନ୍‌ରିଲି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ମୁଇ ଇଶ୍ଵରାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ପବିତର୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଉତ୍‌ରି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ଇ ପବିତର୍‌ ନ୍‌ଉଁଆ ସ୍‌ହର୍ ଅମ୍‌ଲି ଯିରୁଶାଲମ୍‌ ଇରି ବ୍‌ର ହାଇଁ କ୍‌ନ୍ୟା ଜ୍‌ନ୍‌କ୍‌ରି ତିଆର୍ ଅଇଦ୍ ଟିକ୍ ସେନ୍‌କାର୍ ଇରି ତିଆର୍ ଅଇରିଲି। ଆରେକ୍‌ ମୁଇ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ଗଟେକ୍ ବେଲ୍‌କି ଅଉତାର୍ ଶ୍‌ବ୍‌ଦ ଶୁଣ୍‌ଲେ, “ଅବେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ରେତା ଗ୍‌ରେ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌କାର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ଆଚେ, ସେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ଇଦ୍, ସେମ୍‌ନ୍ ତାର୍ ଲକ୍ ଅଉତି। ଇଶ୍ଵର୍ ନିଜେ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ର୍‌ଇଦ୍ ଆର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅଇଦ୍‌। ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଆକିର୍ ସ୍‌ବୁ ଆସୁ ହୁଚି ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେତି ମ୍‌ର୍‌ନ୍ ର୍‌ଇନ୍‌କେରେ ଦୁକ୍ କି କାନ୍ଦ୍ କି ରଗ୍ ଦୁକା ଅଇନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ଆଗାର୍ ହ୍‌ର୍‌ନା ବିଷୟ୍ ସ୍‌ବୁ ସ୍‌ରି ଯାଇଆଚେ।” ତାର୍‌ହ୍‌ଚେ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇ ଜୁଇ ଲକ୍ ବ୍‍ସିରିଲା ସେ କଇଲା, “ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ବିଷୟ୍ ନ୍‌ଉଁଆ କ୍‌ରୁଲେ!” ଆରେକ୍‌ ସେ କଇଲା “ଇରି ଲେକିରେ, କାଇତାକ୍ ଇ ସ୍‌ବୁ ବିଶ୍‍ବାସାର୍ ଯଗ୍ଯ ଆର୍ ସ୍‌ତ୍।” ସେ ମକେ ଆରେକ୍‌ କଇଲା, “ସ୍‌ବୁକାମ୍ ସ୍‌ରାଇ ଆଚି। ମୁଇ ଆଲ୍‌ପା ଆର୍ ଓମେଗା, ଆରମ୍ ଆର୍ ଶେସ୍। ମୁଇ ସସାର୍ ଲକ୍‌କେ ବିନାମୁଲ୍ଯରେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ଜର୍‌ଣା ହାଣି କାତାର୍ ହାଇଁ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ଜୁଇ ଲକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍‌କେ ଆରାଇକ୍‌ରି ଜିତେଦ୍, ସେ ଇରିସ୍‌ବୁ ହାଇଦ୍। ମୁଇ ତାର୍ ଇଶ୍ଵର୍ ଅଇନ୍ଦ୍ ଆର୍ ସେ ମର୍ ହିଲା। ମ୍‌ତର୍ ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଡିର୍‌‍କୁଣା, ଅବିସ୍‌ବାସି, ଗୁର୍‌ନା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ମାନାଇମାରୁ, ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ଜାଦୁ ମ୍‌ତର୍‌ କ୍ଉତାଲକ୍, ଆର୍ ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ଆର୍ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ସ୍‌ବ୍‌କେ ଲାଗ୍‌ତା ଗନ୍ଦ୍‌କ୍ ଜୟ୍ ଗାଡେ ଜାଗା ମିଳେଦ୍। ଇରିହ୍‌କା ଅମ୍‌ଲି ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ମ୍‌ର୍‌ନ୍।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଜୁଇମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ଲ୍‌ଗେ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ସ୍‌ରାସ୍‌ରି ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡିର୍ ସାତ୍‍ଗଟ୍ ଗିନା ରିଲା, ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ବିତ୍‌ରେହ୍‌ଣି ଏକ୍‌ଲା ମର୍‍ଲ୍‌ଗେ ଆସି କଇଲା, “ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଆଉ, ମୁଇ ତକେ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ କ୍‌ନ୍ୟାକେ ଦ୍‌କାଇନ୍ଦ୍।” ସେ ଦୂତ୍ ମକେ ଆତ୍ମାର୍ ଆଇତେ ଗଟେକ୍ ବେସିବ୍‍ଡ୍ ଆର୍ ଉଚା ଡଙ୍ଗୁରେ ନ୍‌ଇଗ୍‌ଲା। ସେ ମକେ ପବିତର୍‌ ସ୍‌ହର୍ ଯିରୁଶାଲମ୍‌‍କେ ଦ୍‌କାଇଲା। ମୁଇ ସେ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଲ୍‌ଗେହ୍‌ଣି ସ୍‌ର୍‌ଗେ ହ୍‌ଣି ଆସ୍‌ତାର୍ ଦ୍‌କ୍‌ଲେ। ସେ ସ୍‌ହର୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମାରେ ଉଜାଳ୍ ଅଇ ଦ୍‌କାଜାତେରିଲି। ଇରି ବେସିଦାମାର୍‌ ମଣି ଟେଡା ଆର୍ ଜ୍‌କ୍‌ମକ୍‍ତା ଟେଡାହର୍ ଆର୍ ହିରା ଟେଡାହର୍ ସପା ରିଲି। ସ୍‌ହରାର୍ ଗଟେକ୍ ବ୍‌ଡ୍ ଉଚା କ୍‌ତି ରିଲି। ଇତାର୍ ବାରଗଟ୍ ହୁର୍‌ତା କ୍‌ହାଟ୍ ରିଲି। ସେ କ୍‌ହାଟ୍ ଲ୍‌ଗେ ବାରଗଟ୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ରିଲାଇ। ସ୍‌ବୁ ହୁର୍‌ତା କ୍‌ହାଟେ ଇସ୍ରାଏଲାର୍ ବାରଗଟ୍ ବ୍ଉଶାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲି। ସେତି ହୁରୁବ୍ ଦିଗେ ତିନିଗଟ୍ କ୍‌ହାଟ୍, ପ୍‌ଶ୍ଚିମ୍ ଦିଗେ ତିନିଗଟ୍ କ୍‌ହାଟ୍, ଉତ୍ତର୍ ଦିଗେ ତିନିଗଟ୍ କ୍‌ହାଟ୍ ଆର୍ ଦ୍‌କ୍ଷିଣ୍ ଦିଗେ ତିନିଗଟ୍ କ୍‌ହାଟ୍ ରିଲି। ସେ ସ୍‌ହରାର୍ କ୍‌ତିର୍‌ ବାରଗଟ୍ କୁନାଦି ଟେଡା ଉହ୍‌ରେ ରିଲି। ସେ ଟେଡା ଉହ୍‌ରେ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ବାର୍‍ଗଟ୍ ହ୍‌ଟାଇଲା ଚେଲାମ୍‌ନ୍‌କାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲି। ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ କ୍‌ତାବାର୍‍ତା ଅଉତିରିଲା ଦୂତାର୍ ଆତେ ଗଟେକ୍ ସନାର୍ ନାହ୍‌ତା ଡାଙ୍ଗ୍‌ରିଲି। ସେ ସ୍‌ହର୍, ଇତାର୍ ହୁର୍‌ତା କ୍‌ହାଟ୍ ଆର୍ କ୍‌ତି ନାହ୍‌ତା ହାଇଁ ଇ ନାହ୍‌ତା ଡାଙ୍ଗ୍ ନିଜାର୍ ଆତେ ଦ୍‌ରିରିଲା। ସେ ସ୍‌ହର୍ ଚାର୍ କନିଆ ରିଲି। ଇତାର୍ ଲମ୍ୱା ଅସାର୍ ସ୍‌ମାନ୍ ରିଲି। ସେ ଦୂତ୍ ନାହ୍‌ତା ଡାଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ସ୍‌ହର୍‌କେ ନାହ୍‌ଲା ତାର୍ ଲମ୍ୱା ଦୁଇ ହଜାର୍ ଚାର୍‌ଶ କିଲମିଟର୍, ଆର୍ ଅସାର୍ ହେଁ ଦୁଇ ହଜାର୍ ଚାର୍‌ଶ କିଲମିଟର୍ ଆର୍ ଉଚା ହେଁ ସେତ୍‌କି ରିଲି। ସେ ଦୂତ୍ ମାନାଇମ୍‌ନ୍ ନାହ୍‌ତା ନାହେ ଇତାର୍‌ କ୍‌ତି ଉଚା ହେଁ ନାହ୍‌ଲା ଇରି ଦୁଇଶ ସ୍‌ଉଳ ପୁଟ୍ ରିଲି। ସେ ସ୍‌ହର୍ ଜ୍‌କ୍‌ମ୍‌କ୍‌ତା ଟେଡା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲି। ସେ ସ୍‌ହର୍ କାଚ୍ ହର୍ ସପା ଆର୍ କାଣ୍ଟି ସନା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲି। ସ୍‌ହରାର୍ କ୍‌ତିର୍‌ କୁନାଦି ଟେଡାଇ ବେସିଦାମାର୍‌ ମଣି ଲାଗିରିଲି। ହ୍‌ରତୁ କନାର୍ ଟେଡାଇ ହିରାମଣିର୍‌, ଦୁଇ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍ ନିଳି ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ନୀଳୀଆ କ୍‌ତି ମଣିର୍‌, ତିନ୍ ଲ୍‌ମ୍‌ବର୍‌ଟା କ୍‌ଚାହ୍‌ତ୍ରିଆ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ମଣିର୍‌, ଚାର୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ହ୍‌ତ୍‌ରିଆ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ମରକତ୍‌ ମ୍‌ଣିର୍। ହାଁଚ୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ପୁଲକ ମାଟିଆ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ମ୍‌ଣିର୍, ଚଅ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ର୍‌ତା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ମାଣିକ୍ଯ ମ୍‌ଣିର୍, ସାତ୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ଅଳ୍‌ଦି ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ପୁଷ୍ପରାଗ୍ ମ୍‌ଣିର୍ ଆଟ୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା କ୍‌ଚାହ୍‌ତ୍‌ରିଆ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଫିରୋଜ୍ ମ୍‌ଣିର୍, ନଅ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ଅଳ୍‌ଦି ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଗୋମେଦକ ମ୍‌ଣିର୍, ଦସ୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା କଚାହ୍‌ତ୍‌ରିଆ ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଲଶୁନୀୟ ମ୍‌ଣିର୍, ଏଗାର୍ ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ନିଳି ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମ୍‌ଣିର୍, ବାର ଲ୍‌ମବ୍‌ର୍‌ଟା ବେଜା ର୍‌ଙ୍ଗାର୍ ସୁଗନ୍ଧ ମ୍‌ଣି ଲାଗିରିଲି। ବାରଗଟ୍ କ୍‌ହାଟ୍ ଅମ୍‌ଲି ବାରଗଟ୍ ମୁକ୍‍ତା, ସ୍‌ବୁ କ୍‌ହାଟ୍ ଗଟେକ୍ ଗଟେକ୍ ମୁକ୍‍ତା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲି। ସ୍‌ହରାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦୁଆର୍ ସପା କାଚ୍ ହର୍, କାଣ୍ଟି ସନା ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ ଅଇରିଲି। ମୁଇ ସେ ସ୍‌ହର୍ ବିତ୍‌ରେ ଗଟେକ୍ ହେଁ ମନ୍ଦିର୍ ଦ୍‍କି ନ୍‌କେରି। ସ୍‌ବ୍‌କେ ଶ୍‌କ୍‌ତିଶାଳି ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ଅମ୍‌ଲାଇ ସେ ସ୍‌ହରାର୍ ମନ୍ଦିର୍ ହର୍। ସେ ସ୍‌ହରେ ଉଜାଳାର୍ ହାଇଁ ବେଳ୍ କି ଜନ୍ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ନ୍‌ରିଲି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ମଇମା ସ୍‌ହରେ ଉଜାଳ୍ କ୍‍ରେଦ୍। ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁ ସେତିର୍ କୁପି ହର୍। ଜଗତାର୍ ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ଉଜାଳେ ଇଣ୍ଡାବୁଲା କ୍‌ର୍‌ତି। ହୁର୍‌ତିବିର୍ ର୍‌ଜାମ୍‌ନ୍ ନିଜାର୍ ନିଜାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ସ୍‌ମ୍‍ପତି ଇ ସ୍‌ହର୍‌କେ ଦେତି। ସେ ସ୍‌ହରାର୍ କ୍‌ହାଟ୍ ମ୍‌ନ୍ କ୍‌ବେ ବ୍‌ନ୍ଦ୍ ଅଇନ୍‌କେରେ, କାଇତାକ୍ ସେତି କ୍‌ବେ ରାତି ଅଇନ୍‌କେରେ। ସ୍‌ବୁ ଜାତିର୍‌ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ଜଗତାର୍ ଦ୍‍ନ୍ ଆର୍ ମଇମା ଇ ସ୍‌ହରେ ଆଣ୍‌ତି। କାଇରି ହେଁ କ୍‍ରାପ୍ ଜିନିଷ୍ କି ଗୁର୍‌ନାକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍ ଆର୍ ମିଚ୍‌କ୍‍ତା କ୍ଉତାଲକ୍ ତାର୍ ବିତ୍‌ରେ ହୁରୁ ନ୍‌ହାର୍‌ତି। ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ନ୍‌ସେର୍‌ତା ଜୀବନ୍ ଦେତା ଶାସ୍‌ତର୍‌ ଲ୍‌ଗେ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇରିଲା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ହ୍‌କା ସେ ସ୍‌ହରେ ହୁରୁ ହାର୍‌ତି। ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ଦୂତ୍ ମକେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ହାଣିର୍ ଗାଡ୍ ଦ୍‌କାଇଲା। ସେ ଗାଡ୍ ହିରା ହର୍ ଜ୍‌କ୍‌ମ୍‌କି ଜାତିରିଲି। ସେ ଗାଡ୍ ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ବାରି ଆସୁଲି। ଇ ଗାଡ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ବ୍‌ଡ୍ ଦୁଆର୍ ଅଇ ତ୍‌ଳେ ଜାତିରିଲି। ଗାଡାର୍ ଦୁଇବାଟ୍ ଜୀବନ୍ ଦେତା ହ୍‌ଳାର୍ ଗ୍‌ଚ୍ ରିଲି। ଇ ଗ୍‌ଚେ ସ୍‌ବୁ ବ୍‌ର୍‌ସ୍ ବାର ମାସ୍ ବାର ପର୍‌କାର୍ ହ୍‍ଳ୍ ହ୍‌ଳେଦ୍। ଇ ଗ୍‌ଚାର୍ ହ୍‌ତାର୍ ଜ୍‍ଗତାର୍ ଲକ୍ ବ୍‌ଲ୍‌କ୍‌ରୁକେ ଲାଗେଦ୍। ସେ ସ୍‌ହରେ ଆରେକ୍‌ ଇଶ୍ଵର୍ ଦ୍ୱାରା ଆନ୍‌ହାଡାଇ ଅଇଲା ଲକ୍ ନ୍‍ରେତି। ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆର୍ ମେଣ୍ଢା ଯେ କି ଯୀଶୁର୍ ରାଜ୍‌ଗାଦି ସେତି ର୍‌ଇଦ୍। ତାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ତାକାର୍ ଆରାଦନା କ୍‌ର୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍ ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ଆକି ସାମ୍‌ନାଇ ଦ୍‍କ୍‌ତି। ସେମ୍‌ନ୍‌କାର୍ କ୍‌ହାଳେ ଇଶ୍ଵରାର୍ ନାଉଁ ଲେକା ଅଇଦ୍। ସେତି କ୍‌ବେ ଆରେକ୍‌ ରାତି ଅଇନ୍‌କେରେ। ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ କୁପି କି ବେଳାର୍ ଉଜାଳ୍ ଆରେକ୍‌ ଦ୍‌ର୍‌କାର୍ ଅଇନ୍‌କେରେ। ମାପ୍‌ରୁ ଇଶ୍ଵର୍ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଉଜାଳ୍ ଦ୍‌ଇଦ୍। ସେମ୍‌ନ୍ ର୍‌ଜାର୍ ହର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ରାଜ୍ କ୍‌ର୍‌ତି। ସେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ମକେ କଇଲି, “ଇକ୍‍ତାସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍ ଆର୍ ବିଶ୍‌ବାସ୍‌ର୍ ଯଗ୍ଯ। ମାପ୍‌ରୁ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ଆତ୍ମାର୍ ଇଶ୍ଵର୍। ଜାଇରି ସେ ଦାହ୍‍ରେ ଗ୍‌ଟେଦ୍, ସେରି ତାର୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌ମ୍‍ନ୍‌କେ ଦ୍‍କାଉତାର୍ ହାଇଁ ଇଶ୍ଵର୍ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍‌କେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚେ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଦ୍‌କା! ମୁଇ ବେଗି ଆସୁଲେ! ଇ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଜୁଇ ଲକ୍ ମାନେଦ୍, ସେ ଦନ୍ୟ।” ମୁଇ ଯୋହନ୍ ନିଜେ ଇରିସ୍‌ବୁ ଶୁଣି ଆଚି ଆର୍ ଦ୍‌କିଆଚି। ଆରେକ୍‌ ଜ୍‌ଡେବ୍‌ଳ୍ ମୁଇ ଦ୍‍କି ସ୍‌ର୍‌ଲେ ଆର୍ ଶୁଣି ସ୍‌ର୍‌ଲେ, ମକେ ଇସ୍‌ବୁ ଦ୍‌କାଇଲା ଦୂତାର୍ ହାଦ୍‌ତ୍‌ଳେ ଜୁଆର୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଡୁଳ୍‌ଲେ। ମ୍‌ତର୍ ସେ ମକେ କଇଲା, “ମକେ ଜୁଆର୍ କ୍‍ର୍‍ନାଇ! ମୁଇ ତୁମାର୍ ହର୍ ଆର୍ ତୁମାର୍ ବବିଶତ୍ କ୍‌ତା କ୍‌ଉତା ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌‍କାର୍ ହର୍ ଗଟେକ୍ ସେବାକ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍‌। ଆର୍ ଇ ଶାସ୍‌ତରାର୍ ବାକ୍ଯମ୍‌ନ୍ ତୁମାର୍ ତାକାର୍ ହର୍ ମାନ୍‌ତା ଲକ୍। ତ୍‌ବେ ତୁମି ଇଶ୍ଵର୍‍କେ ହ୍‌କା ଜୁଆର୍ କ୍‍ରା।” ତାର୍ ହ୍‌ଚେ ସ୍‌ର୍‌ଗ୍ ଦୂତ୍ ମକେ କଇଲି, “ଇ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇରିଲା ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତାସ୍‍ବୁ ଲୁକାଇକ୍‌ରି ସ୍‍ଙ୍ଗାଉ ନାଇ। ଇ ସ୍‌ବୁ ଗ୍‌ଟ୍‌ତା ସ୍‌ମୟ୍ ଲ୍‌ଗେ ଆଇଲିବେ। ଯେ କ୍‍ରାପ୍ କାମ୍ କ୍‌ରୁଲାଇ ତାକେ ଅଦିକ୍ କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଦିଆସ୍। ଯେ ଅଶୁଚି କ୍‌ରୁଲାଇ ତାକେ ଅଦିକ୍‌ ଅଶୁଚି କ୍‌ର୍‌ତାର୍ ହାଇଁ ଦିଆସ୍। ଆରେକ୍‌ ଯେ ଦ୍‌ର୍‌ମି ସେ ଅଦିକ୍ ଦ୍‌ର୍‌ମି କାମ୍ କ୍‌ର, ଯେ ପବିତର୍‌ ସେ ଅଦିକ୍ ପବିତର୍‌ ଅଉଅ।” ଯୀଶୁ କଇଲା, “ଦ୍‌କା! ମୁଇ ବେଗି ଆସୁଲେ! ମୁଇ ମର୍‌ସ୍‍ଙ୍ଗ୍‌ ଇନାମ୍ ହେଁ ଦ୍‍ରି ଆସୁଲେ। ମୁଇ ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ତାକାର୍ କାମାର୍ ଅନୁସାରେ ଇନାମ୍ ଦ୍‌ଇନ୍ଦ୍। ମୁଇ ଆଲ୍‌ପା ଆର୍ ଓମେଗା, ଆରାମ୍ ଆର୍ ସେସ୍।” ଜୁଇ ଲକ୍‍ମ୍‍ନ୍ ନିଜାର୍ ଡେଙ୍ଗ୍ ହ୍‌ଚିଆ ଦଇ ପାପେହ୍‌ଣି ନିର୍‌ମୁଳ୍ ଅଇଆତ୍‌ତି ସେମ୍‌ନ୍ ଦନ୍ୟ। କାଇତାକ୍ ଜୀବନ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ହ୍‌ଳ୍ କାତାର୍ ହାଇଁ ସେମ୍‌ନ୍‌କେ ଅଦିକାର୍ ଆଚେ ଆର୍‌ କ୍‌ହାଟ୍ ବିତ୍‌ରେ ଦ୍‌ଇ ସେ ପବିତର୍‌ ସ୍‌ହର୍ ହୁରୁ ହାର୍‌ତି। ମ୍‌ତର୍ ଗୁର୍‌ନାକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, କ୍‍ରାପ୍ କ୍‌ତା କ୍ଉତାଲକ୍, ଦାରିକାମ୍ କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ମାନାଇ ମାର୍‌ତା ଲକ୍, ମୁର୍‌ତି ହୁଜା କ୍‌ର୍‌ତା ଲକ୍, ମିଚ୍ କେ ସ୍‌ର୍‌ଦା ଅଉତା ଲକ୍, ଆର୍ ସ୍‌ବୁବ୍‌ଳ୍ ମିଚ୍ କ୍ଉତାଲକ୍ ସ୍‌ହରାର୍ ହ୍‌ଦାଇ ରେଅତ୍। “ମୁଇ ଯୀଶୁ, ମ୍‌ଣ୍ତଳିମ୍‌ନ୍‌କେ ଇ ସ୍‌ବୁ ଜାଣାଉତାର୍ ହାଇଁ ମର୍ ଦୂତ୍‌କେ ତୁମାର୍ ଲ୍‌ଗେ ହ୍‌ଟାଇ ଆଚି। ମୁଇ ଦାଉଦାର୍‌ ପରିବାରାର୍ ମୁଳ୍ ବ୍‌ଉଁଶାର୍। ମୁଇ ସେ ବର୍ ସ୍‌କାଳାର୍ ଉଜାଳ୍ ତାରା।” ଇଶ୍ଵରାର୍ ଆତ୍ମା ଆର୍ ତାର୍ ଲକ୍ ଯେ କି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ କ୍‌ନ୍ୟା ହର୍‌ କ୍‌ଉତି, “ଆଶା!” ଇ ସ୍‌ବୁ ଶୁଣ୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍ ହେଁ କ୍‌ଉଆ, “ଆଶା!” ଜୁଇ ଲକ୍‌ ସସେ ଆଚେ ସେ ଆଶା, ଜୁଇ ଲକ୍‌ମ୍‌ନ୍‌ କ୍‌ର୍‌ତି ସେ ବିନାମୁଲ୍ଯରେ ଜୀବନ୍ ଦେତା ହାଣି କାମ୍ ହାରେ। ଇ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ବବିସ୍‌ତ୍ କ୍‌ତା ଶୁଣ୍‌ତା ସ୍‌ବୁ ଲକ୍‌କେ ମୁଇ ଜାଗ୍‌ରତ୍ କ୍‌ରାଇ ଦେମ୍‍ଲେ। କୁଇଲକ୍ ଯଦି ଇ ବାକ୍ୟ ତ୍‌ଇ କାଇରି ମିଶାଇ କ୍‍ରି କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଇ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ବ୍‌ଡ୍ ମ୍‌ର୍‌ଡି ତାକେ ଦ୍‌ଇଦ୍। ଆରେକ୍‌, କୁଇଲକ୍ ଯଦି ଇ ବାକ୍ୟ ତ୍‌ଇ କାଇରି ଚାଡିକ୍‌ରି କଇଦ୍, ତ୍‌ବେ ଇଶ୍ଵର୍ ତାକେ ଇ ଶାସ୍‌ତର୍‌ ତ୍‌ଇ ଲେକା ଅଇରିଲା ଜୀବନ୍ ଦେତା ହ୍‍ଳ୍ ଗ୍‌ଚାର୍ ଆର୍ ପବିତର୍‌ ସ୍‌ହରେ ବାଗି ଅଇରିଲା ଅଦିକାର୍ ତାର୍ ତ୍‌ଇହ୍‌ଣି ନ୍‌ଇଜାଇଦ୍। ଯିଶୁ ହ୍‌କା ଇସ୍‌ବୁ ସ୍‌ତ୍‌ବ୍‌ଲି କ୍‌ମ୍‌ଲା। ଅବେ ସେ କ୍‌ମ୍‌ଲା, “ହେଁ, ମୁଇ ବେଗି ଆସୁଲେ।” ଆମେନ୍। ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ବେଗି ଆଉ। ମାପ୍‌ରୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର୍ ଦୟା ତୁମାର୍ ସ୍‍ବୁଲକାର୍‌ ସ୍‌ଙ୍ଗ୍ ରେଅ। ଆମେନ୍।