د عیسی مسیح شجره چې هغه د داود پاچا د کورنۍ او د ابراهیم د اولادې څخه ؤ. ابراهیم د اسحاق پلار ؤ او اسحاق د یعقوب پلار ؤ او یعقوب د یهودا او د هغه د ورونو پلار ؤ او یهودا د فارز او زارح پلار ؤ چې مور یې تامار وه او فارز د حزرون پلار ؤ او حزرون د آرام پلار ؤ او آرام د عمیناداب پلار ؤ او عمیناداب د نحشون پلار ؤ او نحشون د شلمون پلار ؤ او شلمون د بوعز پلار ؤ چې مور یې راحاب وه او بوعز د عوبید پلار ؤ چې مور یې روت وه او عوبید د یسي پلار ؤ او یسي د داود پاچا پلار ؤ. داود د سلیمان پلار ؤ او د سلیمان مور د اوریا پخوانۍ ښځه وه. او سلیمان د رحبعام پلار ؤ او رحبعام د ابیا پلار ؤ او ابیا د آسا پلار ؤ. آسا د یهوشافاط پلار ؤ او یهوشافاط د یورام پلار ؤ او یورام د عزیا پلار ؤ. عزیا د یوتام پلار ؤ او یوتام د آحاز پلار ؤ او آحاز د حزقیا پلار ؤ او حزقیا د منسي پلار ؤ او منسي د آمون پلار ؤ او آمون د یوشیا پلار ؤ. یوشیا د یکنیا او د هغه د ورونو پلار ؤ. په دې وخت کې یهودیان بابل ته جلاوطن شوي وو. بابل ته د یهودیانو د جلاوطنۍ نه وروسته یکنیا د شالتي ییل پلار ؤ او شالتي ییل د زروبابل پلار ؤ او زروبابل د آبیهود پلار ؤ او آبیهود د ایلیاقیم او الیاقیم د عازور پلار ؤ او عازور د صادوق پلار او صادوق د یاکین او یاکین د ایلیهود پلار ؤ او ایلیهود د العازار پلار او العازار د متان پلار ؤ او متان د یعقوب پلار او یعقوب د یوسف پلار ؤ چې یوسف د مریمې مېړه ؤ او مریم عیسی وزېږاوه چې مسیح به یې ورته ویل. نو په دې ډول د ابراهیم څخه تر داود پورې څوارلس نسلونه او د داود څخه بابل ته د یهودیانو د جلاوطنۍ تر وخته پورې څوارلس نسلونه او د جلاوطنۍ د وخت څخه تر مسیح پورې څوارلس نسلونه کیږي. د عیسی مسیح زېږېدنه داسې وه: کله چې د هغه د مور مریم کوژدنه د یوسف سره وشوه نو مخکې له دې چې د هغوی واده وشي، معلومه شوه چې هغه د روح القدس په وسیله امیدواره وه. یوسف چې یو نېک سړی ؤ او نه یې غوښتل چې مریم د خلکو په مخکې رسوا شي، نو پرېکړه یې وکړه چې په پټه هغې ته طلاق ورکړي. یوسف لا په دې هکله فکر کاوه چې د څښتن یوه فرښته ورته په خوب کې ښکاره شوه او ویې ویل: «ای د داود زویه یوسفه! د مریم سره د واده کولو نه مه وېرېږه، ځکه چې هغه د روح القدس په وسیله امیدواره شوې ده. د هغې به زوی وشي او ته ورباندې عیسی نوم کېږده، ځکه چې هغه به خپل قوم د ګناهونو څخه وژغوري.» دا هرڅه ځکه وشول، ترڅو څه چې څښتن د خپل پیغمبر په وسیله ویلي وو هغه رښتیا شي: ګورئ، یوه پېغله به امیدواره شي او هغه به یو زوی وزېږوي او هغوی به په هغه باندې عمانوییل نوم کېږدي. (د عمانوییل معنی ده خدای زمونږ سره مل دی.) کله چې یوسف له خوبه راویښ شو، نو څنګه چې د څښتن فرښتې ورته حکم کړی ؤ هماغسې یې وکړل او د مریم سره یې واده وکړ. خو تر هغې پورې چې د هغې زوی پیدا شوی نه ؤ یوسف ورسره یوځای نه شو او په هغه باندې یې عیسی نوم کېښود. کله چې عیسی د هیرودیس د پاچاهۍ په وخت کې د یهودیې د ولایت د بیت لحم په ښار کې وزېږېده، څه موده وروسته د ختیځ څخه ځینې ستوري پېژندونکي اورشلیم ته راغلل او پوښتنه یې کوله: «هغه نوی پیدا شوی ماشوم چې د یهودیانو پاچا کیږي چېرته دی؟ مونږ د هغه ستوری چې د لمرخاته له خوا راختلو، لیدلی دی او راغلي یو چې سجده ورته وکړو.» کله چې هیرودیس پاچا دا خبره واورېدله، نو ډېر پرېشانه شو او د اورشلیم ټول خلک هم پرېشانه شول. هغه ټول مشران کاهنان او د شریعت عالمان راوغوښتل او پوښتنه یې ترې وکړه چې مسیح به په کوم ځای کې وزېږي؟ هغوی وویل: «د یهودیې په بیت لحم کې، ځکه چې یو پیغمبر داسې لیکلي دي: ای بیت لحمه چې د یهودیې په وطن کې یې! ته د یهودیې د لویو ښارونو څخه هېڅ کم نه یې، ځکه چې په تا کې به یو لارښوونکی پیدا کیږي چې د شپون په شان به زما د قوم اسراییلو لارښوونه کوي.» نو هیرودیس هغه ستوري پېژندونکي په پټه راوغوښتل او د هغوی څخه یې د ستوري د راختلو د ټاکلي وخت په هکله معلومات تر لاسه کړ. بیا یې هغوی بیت لحم ته ولېږل او ورته ویې ویل: «لاړ شئ او په ډېر غور سره هغه ماشوم ولټوئ او کله چې مو پیدا کړ، نو ما خبر کړئ چې زه هم راشم او سجده ورته وکړم.» کله چې هغوی د پاچا خبرې واورېدلې، نو په خپله لاره روان شول او هماغه ستوری چې د لمرخاته خواته یې لیدلی ؤ، ولیده چې د هغوی څخه مخکې روان ؤ او په هغه ځای باندې ودرېده چېرته چې ماشوم ؤ. کله چې هغوی هغه ستوری ولیده، نو ډېر زیات خوشحاله شول. کله چې هغوی هغه کور ته ورننوتل او هغه ماشوم یې د خپلې مور مریم سره ولیده، نو ورته په سجده پرېوتل او د هغه عبادت یې وکړ. بیا یې د خپلو کڅوړو څخه سره زر، قیمتي خوشبویۍ او د مر کنډ راوویستل او د سوغات په توګه یې هغه ته ورکړل. څرنګه چې خدای هغوی ته په خوب کې خبرداری ورکړی ؤ چې بېرته هیرودیس ته لاړ نه شي، نو په بله لار خپل وطن ته ستانه شول. کله چې هغوی لاړل، نو یوسف ته په خوب کې د څښتن یوه فرښته ښکاره شوه او ورته ویې ویل: «پاڅېږه، ماشوم او مور یې د ځان سره واخله او مصر ته وتښته او تر هغې پورې هلته پاتې شه، ترڅو زه درته ووایم چې راستون شه، ځکه چې هیرودیس به هغه ماشوم لټوي چې ویې وژني.» نو یوسف پاڅېد او په هماغه شپه یې ماشوم او د هغه مور د ځان سره واخیستل او مصر ته لاړل او د هیرودیس تر مرګه پورې هلته پاتې شول. نو په دې ډول د څښتن هغه وینا چې د پیغمبر په وسیله یې کړې وه رښتیا شوه: خپل زوی مې د مصر څخه راوغوښت. کله چې هیرودیس پوه شو چې ستورو پېژندونکو هغه تېرایستلی دی، نو سخت په قهر شو او حکم یې وکړ چې د بیت لحم او د هغه شاوخوا سیمو ټول هلکان چې د دوه کالو او یا د هغې څخه کم عمر ولري، ووژني. او دا کار یې د هغو ستورو پېژندونکو د معلوماتو له مخې چې هغه ستوری به کله ښکاره کیږي، وکړ. نو په دې ډول کومې خبرې چې خدای د خپل پیغمبر ارمیا په وسیله کړې وې هغه رښتیا شوې: په رامه کې یو اواز واورېدل شو، د ژړا او لوی ماتم اواز. راحیل په خپلو ماشومانو باندې ژاړي او تسلي نه مني، ځکه چې هغوی مړه شوي دي. نو د هیرودیس له مرګ څخه وروسته د څښتن فرښته په مصر کې یوسف ته په خوب کې ښکاره شوه او ورته ویې ویل: «پاڅېږه، ماشوم او د هغه مور درسره واخله او د اسراییلو وطن ته لاړ شه، ځکه کومو خلکو چې غوښتل هغه ماشوم ووژني، هغه مړه شوي دي.» نو هغه پاڅېد او ماشوم او د هغه مور یې د ځان سره واخیستل او د اسراییلو وطن ته لاړل. خو کله چې یوسف واورېدل چې آرکلائوس د خپل پلار هیرودیس په ځای د یهودیې پاچا شوی دی، نو هلته د تللو څخه ووېرېد، خو څرنګه چې په خوب کې هغه ته خبرداری ورکړل شوی ؤ نو د جلیل سیمې ته لاړ او د ناصرې په نوم په یو ښار کې اوسېده. نو په دې ډول د پیغمبرانو هغه وینا رښتیا شوه چې ویلي یې وو: «هغه ته به ناصري ویل کیږي.» په هغو ورځو کې تعمید ورکوونکی یحیی راغی او د یهودیې په دښته کې یې وعظ کاوه او ویل یې: «توبه وباسئ، ځکه چې اسماني پاچاهي نژدې ده.» دا هغه څوک دی چې اشعیا نبي د هغه په هکله خبرې کړې وې او ویلي یې وو: یو څوک چیغې وهي دښته کې کړئ تیاره د څښتن دپاره لاره لاره کړئ سمه د هغه دپاره یحیی داسې کالي اغوستل چې د اوښ د وړیو څخه جوړ شوي وو او د څرمنې کمربند به یې له ملا تړلو او ملخان او ځنګلي شات به یې خوراک ؤ. خلک به د اورشلیم او ټولې یهودیې او د اردن سیند ته د نژدې سیمو څخه هغه ته راتلل. هغوی به په خپلو ګناهونو اقرار کاوه او د اردن په سیند کې یې د یحیی په لاس د تعمید غسل اخیستلو. خو کله چې یحیی ولیدل چې ډېر فریسیان او صدوقیان د تعمید غسل د اخیستلو دپاره راځي، نو هغوی ته یې وویل: «ای د مارانو بچیانو! تاسو ته چا خبرداری درکړی دی چې د راتلونکي غضب څخه وتښتئ؟ نو بیا داسې کارونه وکړئ چې دا وښایي چې تاسو د ګناهونو نه توبه ویستلې ده. د خپلو ځانونو سره داسې مه وایئ چې په مونږ به هېڅ هم نه کیږي، ځکه چې ابراهیم زمونږ نیکه دی. زه تاسو ته وایم چې خدای کولای شي د دې تیږو څخه هم ابراهیم ته اولادونه پیدا کړي. همدا اوس د ونو بېخونو ته تبر نیول شوی دی او هره ونه چې ښه مېوه نه نیسي هغه به ووهل شي او په اور کې به واچول شي. زه تاسو ته د توبې ویستلو په خاطر په اوبو باندې د تعمید غسل درکوم، خو زما څخه وروسته چې څوک راروان دی، هغه زما څخه ډېر زورور دی. زه د هغه د څپلیو د راپورته کولو لایق هم نه یم. هغه به تاسو ته په روح القدس او اور د تعمید غسل درکړي. هغه خپله ښاخۍ په لاس کې نیولې ده او په هغې باندې به خپل درمند پاکوي. غنم به په ګودام کې ټولوي، خو بوس به په هغه اور کې سوځوي چې هېڅکله نه مړ کیږي.» بیا عیسی د جلیل څخه د اردن سیند ته راغی، ترڅو د یحیی په لاس د تعمید غسل واخلي. یحیی کوښښ وکړ چې هغه د دې کار نه منع کړي او ورته ویې ویل: «زه باید ستا په لاس د تعمید غسل واخلم، خو ته ماته راځې؟» خو عیسی په ځواب کې وویل: «پرېږده چې اوس همداسې وشي، ځکه چې دا زمونږ دپاره ښه ده چې د خدای رضا پوره کړو.» بیا یحیی ومنله. کله چې عیسی د تعمید غسل واخیست، نو سمدلاسه د اوبو څخه راووت. بیا د اسمان دروازه پرانیستل شوه او هغه د خدای روح ولیده چې د کوترې په شکل رانازل شو او په هغه باندې کښېناست. بیا د اسمان څخه یو اواز راغی او ویې ویل: «دا زما ګران زوی دی چې زه ترې خوشحاله یم.» بیا روح القدس عیسی دښتې ته بوته چې د شیطان له خوا وازمایل شي. عیسی څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې روژه ونیوله او په پای کې وږی شو. بیا شیطان ورنژدې شو او ورته ویې ویل: «که ته د خدای زوی یې، نو دې تیږو ته ووایه چې په ډوډۍ باندې بدلې شي.» خو عیسی په ځواب کې وویل: «د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: انسان یوازې په ډوډۍ نه، بلکې په هرې یوې خبرې باندې ژوندی دی چې د خدای د خولې څخه راوځي.» بیا شیطان هغه سپېڅلي ښار اورشلیم ته بوته او د خدای د کور په مناره باندې یې ودراوه او ورته ویې ویل: «که ته د خدای زوی یې، نو خپل ځان ښکته وغورځوه، ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: هغه به ستا دپاره فرښتو ته حکم وکړي او هغوی به تا په خپلو لاسونو کې پورته کړي، ترڅو پښه دې په تیږه ونه لګیږي.» عیسی ځواب ورکړ: «د خدای په کلام کې دا هم لیکل شوي دي: خپل څښتن خدای مه ازمایئ.» بیا شیطان هغه یو ډېر لوړ غره ته وخېژاوه او د نړۍ ټولې پاچاهۍ او د هغوی شان او شوکت یې ورته وښود او ورته ویې ویل: «که ته ماته سجده وکړې او زما عبادت وکړې نو دا ټول به تاته درکړم.» بیا عیسی هغه ته وویل: «ورک شه شیطانه! ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: خپل څښتن خدای ته عبادت کوه او یوازې د هغه خدمت کوه.» نو شیطان هغه پرېښود او فرښتې د هغه په خدمت کې حاضرې شوې. کله چې عیسی واورېدل چې یحیی په زندان کې اچول شوی دی، نو هغه جلیل ته لاړ. هغه په ناصرې کې پاتې نه شو او کپرناحوم ته چې د جلیل د بحیرې په غاړه د زبولون او نفتالي په سیمه کې پروت دی، لاړ او هلته پاتې شو، ترڅو هغه خبرې چې خدای د اشعیا نبي په وسیله کړې وې رښتیا شي: د زبولون او نفتالي سیمې د بحیرې په غاړه او د اردن د سیند بلې غاړې ته پرتې دي. یعنې د جلیل په سیمه کې چې غیریهودیان په کې اوسیږي. کوم خلک چې په تیارو کې اوسیږي هغوی به یوه لویه رڼا وویني او په هغو خلکو باندې به چې د مرګ په سیوری کې اوسیږي د سهار رڼایي وځلیږي. د هماغه وخت نه عیسی دا وعظ پیل کړ: «توبه ګار شئ، ځکه چې اسماني پاچاهي رانژدې شوې ده.» کله چې عیسی د جلیل د بحیرې په غاړه ګرځېده، نو دوه ورونه یې ولیدل چې یو یې شمعون ؤ چې د پطروس په نوم هم یادېده او بل د هغه ورور اندریاس ؤ. هغوی په بحیرې کې جال اچاوه، ځکه چې هغوی ماهیګیران وو. عیسی هغوی ته وویل: «ما پسې راځئ او زه به تاسو ته وښایم چې څنګه د ماهیانو په ځای انسانان ونیسئ.» هغوی سمدلاسه خپل جالونه پرېښودل او هغه پسې روان شول. عیسی له هغه ځای څخه روان شو او دوه نور کسان یې ولیدل چې سره ورونه وو چې یعقوب او یوحنا نومېدل او د زبدي زامن وو. هغوی د خپل پلار سره په کشتۍ کې جالونه تیارول. عیسی هغوی راوغوښتل. هغوی سمدلاسه خپل پلار او کشتۍ پرېښودل او په هغه پسې روان شول. عیسی په ټول جلیل کې ګرځېده، د هغوی په کنیسو کې یې تعلیم ورکاوه او د خدای د پاچاهۍ زېری یې خپراوه او خلکو ته یې د هر ډول ناروغیو او رنځونو څخه شفا ورکوله. نو هغه په ټوله سوریه کې مشهور شو او خلکو به ټول هغه کسان چې په ډول ډول ناروغیو او دردونو باندې اخته وو او هغه خلک چې پېریانو نیولي وو، میرګي یې درلودل او یا ګوډان او شلان وو، هغه ته راوستل او هغه به روغول. ګڼ شمېر خلک د جلیل، دکاپولس، اورشلیم، یهودیې او د اردن د سیند د بلې غاړې د سیمې خلک ورپسې روان شول. کله چې عیسی د خلکو ګڼه ګوڼه ولیدله، نو غره ته وخوت او هلته کښېناست. شاګردان یې ورته راغلل او هغوی ته یې تعلیم ورکول پیل کړ او ویې ویل: «بختور دي هغه خلک چې په روحاني توګه غریبان دي، ځکه چې اسماني پاچاهي د هغوی ده. بختور دي هغه خلک چې اوس غمجن دي، ځکه چې هغوی به تسلي ومومي. بختور دي هغه خلک چې عاجزان دي، ځکه چې هغوی به د ځمکې وارثان شي. بختور دي هغه خلک چې د عدالت وږي تږي دي، ځکه چې هغوی به ماړه شي. بختور دي هغه خلک چې په نورو باندې رحم کوي، ځکه چې په هغوی به رحم وشي. بختور دي هغه خلک چې زړونه یې پاک دي، ځکه چې هغوی به خدای وویني. بختور دي هغه خلک چې سوله راوستونکي دي، ځکه چې هغوی به د خدای اولادونه وبلل شي. بختور دي هغه خلک چې د عدالت په خاطر ځورول کیږي، ځکه چې اسماني پاچاهي د هغوی ده. بختور یئ تاسو چې زما په خاطر خلک درته ښکنځل کوي، ځوروي مو او ستاسو په هکله داسې بدې خبرې کوي چې هغه دروغ وي. خوښ او خوشحاله اوسئ، ځکه چې په اسمان کې ستاسو دپاره لوی اجر دی. ستاسو څخه مخکې هم هغوی په همدې ډول پیغمبران ځورولي وو. تاسو د نړۍ دپاره مالګه یئ، خو که مالګه خپل خوند له لاسه ورکړي، نو هغه به څنګه بېرته خپل خوند پیدا کړي؟ د هغې څخه نور هېڅ کار نه اخیستل کیږي، بې له دې چې لېرې وغورځول شي او خلک یې تر پښو لاندې کړي. تاسو د نړۍ دپاره رڼا یئ. کوم ښار چې په غره باندې جوړ شوی وي هغه پټېدلی نه شي. هېڅوک څراغ د دې دپاره نه بلوي چې هغه د کوم لوښي لاندې کېږدي چې پټ شي، بلکې هغه په څراغدان باندې ږدي چې د کور ټولو خلکو ته رڼا ورکړي. پرېږده چې ستاسو رڼا په خلکو باندې همداسې وځلیږي، ترڅو ستاسو نېک کارونه وویني او ستاسو پلار ته چې په اسمان کې دی جلال ورکړي. داسې فکر مه کوئ چې زه د دې دپاره راغلی یم چې شریعت او د پیغمبرانو لیکنې منسوخ کړم. د هغو د منسوخ کولو دپاره نه یم راغلی بلکې د هغو د پوره کولو دپاره راغلی یم. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم ترڅو پورې چې ځمکه او اسمان موجود وي، نو د شریعت یو ډېر وړوکی ټکی به هم له منځه لاړ نه شي، ترڅو دا هرڅه سرته ونه رسیږي. که چېرې څوک د دې حکمونو څخه یو ډېر وړوکی حکم هم مات کړي او نورو ته هم تعلیم ورکړي چې همداسې وکړي، نو په اسماني پاچاهۍ کې به ډېر کوچنی مقام ولري، خو څوک چې په هغو حکمونو باندې عمل وکړي او نورو ته هم تعلیم ورکړي چې همداسې وکړي، نو هغه به په اسماني پاچاهۍ کې لوړ مقام ولري. زه تاسو ته دا وایم تر هغې پورې چې ستاسو عدالت د فریسیانو او د شریعت د عالمانو د عدالت څخه بهتر نه وي، نو هېڅکله به په اسماني پاچاهۍ کې وردننه نه شئ. تاسو اورېدلي دي چې زمونږ نیکونو ته ویل شوي وو: ‹قتل مه کوئ.› که څوک قتل وکړي، نو هغه به تر محاکمې لاندې نیول کیږي. خو زه تاسو ته وایم چې که چېرې څوک خپل ورور باندې په قهر شي، نو هغه به محاکمه کیږي. که څوک خپل ورور ته سپکاوی وکړي، نو هغه به شورا ته د محاکمې دپاره بیول کیږي. که هغه ورته ووایي چې ته کم عقل یې، نو هغه به د دوزخ د اور لایق وي. که چېرې ته د قربانۍ ځای ته کوم نذر راوړې او هلته در په یاد شي چې ورور دې درڅخه خفه دی، نو خپل نذر دې د قربانۍ په ځای کې پرېږده او لاړ شه لومړی خپل ورور پخلا کړه او بیا راشه او خپل نذر دې وړاندې کړه. کله چې د خپل مدعي سره محکمې ته روان یې، نو په لاره کې ورسره روغه جوړه وکړه، هسې نه چې هغه دې قاضي ته په لاس ورکړي او قاضي به دې پولیس ته وسپاري او ته به په زندان کې واچول شې. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې تر هغې به خلاص نه شې ترڅو پورې چې دې د خپل جېب وروستنۍ روپۍ نه وي ورکړې. تاسو اورېدلي دي چې داسې ویل شوي دي: ‹زنا مه کوئ.› خو تاسو ته وایم چې که یو سړی کومې ښځې ته په بد نیت وګوري، نو په زړه کې یې د هغې سره زنا کړې ده. که چېرې ستا ښي سترګه ستا د ګناه سبب شي، نو هغه وباسه او لېرې یې وغورځوه. ځکه چې ستا دپاره به دا ښه وي چې د خپل بدن یو غړی له لاسه ورکړې، نه دا چې ټول بدن دې دوزخ ته وغورځول شي. که چېرې ستا ښي لاس ستا د ګناه سبب شي، نو هغه پرې کړه او لېرې یې وغورځوه، ځکه چې ستا دپاره به دا ښه وي چې د خپل بدن یو اندام له لاسه ورکړې، نه دا چې ټول بدن دې دوزخ ته لاړ شي. همدارنګه ویل شوي دي: ‹کله چې څوک خپلې ښځې ته طلاق ورکوي، نو باید هغې ته طلاق نامه ورکړي.› خو زه تاسو ته وایم چې که څوک خپله ښځه د زنا کولو نه پرته په کوم بل دلیل طلاقه کړي، نو د هغې څخه زنا کاره جوړوي او هرڅوک چې د داسې ښځې سره واده وکړي، نو هغه زنا کوي. همدارنګه تاسو اورېدلي دي چې په پخوا زمانه کې خلکو ته ویل شوي وو: ‹خپل قسم مه ماتوئ، خو د څښتن په نوم مو چې کوم قسم خوړلی دی هغه سرته ورسوئ.› خو زه تاسو ته وایم چې هېڅکله قسم مه خورئ، نه په اسمان ځکه چې هغه د خدای تخت دی، نه په ځمکه ځکه چې دا د هغه د پښو ایښودلو چوکۍ ده، نه په اورشلیم ځکه چې دا د لوی پاچا ښار دی. همدارنګه په خپل سر قسم مه خورئ، ځکه چې تاسو نه شئ کولای د هغه یو ویښته هم تور یا سپین کړئ. ستاسو ‹هو› دې ‹هو› وي او ‹نه› مو ‹نه› وي. د دې نه زیات د شیطان کار دی. تاسو اورېدلي دي چې ویل شوي دي: ‹د سترګې په بدل کې سترګه او د غاښ په بدل کې غاښ.› خو زه تاسو ته وایم څوک چې درسره بدي کوي، نو ته ترې بدل مه اخله. که څوک درته په ښي مخ څپېړه درکړي، نو چپ مخ دې هم ورته ورواړوه. که چېرې څوک ستا په کمیس باندې دعوه وکړي نو خپله چپنه هم ورته ورکړه. که چېرې څوک تا دې ته مجبور کړي چې یونیم کیلومتر ورسره لاړ شې، نو درې کیلومتره ورسره لاړ شه. که څوک درڅخه کوم څه وغواړي نو هغه ورته ورکړه او څوک چې درڅخه پور غواړي، نو انکار ورته مه کوه. تاسو اورېدلي چې ویل شوي دي: ‹د خپلو ګاونډیانو سره مینه کوه او د خپل دښمن څخه کرکه کوه.› خو زه تاسو ته وایم چې د خپلو دښمنانو سره مینه کوئ او څوک چې تاسو ځوروي، د هغوی دپاره دعا کوئ. نو په دې به تاسو د خپل اسماني پلار اولادونه شئ، ځکه چې هغه په بدو او ښو خلکو باندې یوشان لمر راخېژوي او په نېکو او بدو خلکو باندې یوشان باران وروي. که تاسو یوازې د هغو خلکو سره مینه کوئ چې ستاسو سره مینه کوي، نو په دې کې به تاسو ته څه اجر وي؟ ایا مالیه ټولوونکي همداسې نه کوي؟ که چېرې تاسو یوازې په خپلو ورونو سلام اچوئ، نو د نورو سره ستاسو فرق څه دی؟ ایا کافران همداسې نه کوي؟ نو تاسو باید کامل اوسئ لکه څنګه چې ستاسو اسماني پلار کامل دی. پام کوئ چې د خپلې دیندارۍ کارونه د دې دپاره د خلکو په مخکې ونه کړئ چې نور یې وویني. که داسې وکړئ، نو د اسماني پلار له خوا به ستاسو دپاره هېڅ اجر نه وي. کله چې چاته خیرات ورکوئ، نو سرنی مه وهئ چې خلک پرې خبر شي لکه څنګه چې منافقان یې په کنیسو او کوڅو کې کوي، ترڅو خلک یې صفتونه وکړي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هغوی خپل اجر تر لاسه کړی دی. خو کله چې خیرات ورکوئ، نو هغه داسې ورکړئ چې چپ لاس مو خبر نه شي چې ښي لاس مو څه کوي. نو خپل خیرات پټ ورکړئ بیا به ستاسو اسماني پلار چې په ټولو پټو رازونو باندې پوهیږي تاسو ته اجر درکړي. کله چې دعا کوئ، نو د منافقانو په شان مه اوسئ. هغوی دا خوښوي چې په کنیسو او د کوڅو په غاړه ودریږي او دعا وکړي، ترڅو خلک هغوی وویني. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هغوی خپل اجر تر لاسه کړی دی. خو کله چې تاسو دعا کوئ، نو خپلې کوټې ته ننوځئ، دروازه بنده کړئ او د خپل نه لیدونکي اسماني پلار په حضور کې دعا وکړئ او ستاسو اسماني پلار چې په ټولو پټو رازونو باندې پوهیږي تاسو ته به اجر درکړي. تاسو په خپلو دعاګانو کې د کافرانو په شان بې معنی کلیمې مه تکراروئ. هغوی فکر کوي چې د دوی دا اوږدې اوږدې دعاګانې به قبولې شي. د هغوی په شان مه کېږئ، ځکه چې ستاسو پلار د مخکې نه ستاسو د اړتیاوو څخه چې تاسو ورته سوال کوئ، خبر دی. نو بیا داسې دعا وکړئ: ای زمونږ اسماني پلاره، ستا نوم دې پاک وي، ستا پاچاهي دې راشي. ستا اراده دې په ځمکه هم پوره شي لکه څنګه چې په اسمان کې پوره کیږي. مونږ ته خپل ورځنی رزق همدا نن راکړه. زمونږ ګناهونه وبخښه، لکه څنګه چې مونږ هم هغه خلک بخښو چې زمونږ په وړاندې ګناه کوي. مونږ په ازمېښت کې مه اچوه، خو مونږ د شیطان د بدۍ نه وساته، [ځکه چې پاچاهي، قدرت او لویي به تل ترتله ستا وي. امین.] که چېرې تاسو هغه خلک وبخښئ چې ستاسو په وړاندې یې ګناه کړې ده، نو ستاسو اسماني پلار به هم تاسو وبخښي. خو که چېرې تاسو د نورو ګناهونه ونه بخښئ، نو ستاسو اسماني پلار به هم ستاسو ګناهونه ونه بخښي. کله چې روژه نیسئ، نو د منافقانو په شان خپل ځانونه غمجن مه ښایئ، ځکه چې هغوی خپلې څېرې داسې بدلوي چې نور خلک یې وویني چې دوی روژه نیولې ده. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هغوی خپل اجر تر لاسه کړی دی. خو کله چې ته روژه نیسې، نو خپل سر غوړوه او خپل مخ دې وینځه، ترڅو نور خلک پوه نه شي چې تا روژه نیولې ده، یوازې ستا اسماني پلار به چې څوک یې لیدلی نه شي، درباندې پوه شي او ستا اسماني پلار چې د پټو کارونو څخه خبر دی تاته اجر درکړي. د خپلو ځانونو دپاره د ځمکې په مخ خزانې مه ذخیره کوئ، یعنې په کوم ځای کې چې چینجي او زنګ یې له منځه وړي او غله ورپسې دېوالونه سوري کوي او هغه غلا کوي. د هغې په ځای د خپلو ځانونو دپاره په اسمان کې خزانې ذخیره کړئ چې چینجي او زنګ یې له منځه نه شي وړلی او نه غله ورپسې دېوالونه سوري کولای شي چې هغه غلا کړي. ځکه په هرځای کې چې ستا خزانه وي نو هلته به ستا زړه هم وي. سترګې د بدن څراغ دی. که سترګې دې روغې وي، نو ټول بدن به دې روښانه وي، خو که سترګې دې روغې نه وي، نو ټول بدن به دې په تیاره کې وي. که چېرې هغه رڼا چې په تا کې ده هغه تیاره شي، نو دا به څومره لویه تیاره وي! هېڅوک نه شي کولای چې د دوو بادارانو خدمت وکړي، ځکه چې یا خو به د یو څخه کرکه کوي او د بل سره مینه او یا به یو ته وفادار وي او بل ته به په بده سترګه ګوري. تاسو نه شئ کولای چې هم د خدای بندګي وکړئ او هم د پیسو. نو له دې امله تاسو ته وایم چې د خپل ژوند دپاره اندېښنه مه کوئ چې څه به خورئ او څه به څښئ او نه د خپل بدن په هکله چې څه شی به اغوندئ. ایا ژوند د خوراک څخه او بدن د کالیو څخه مهم نه دی؟ د هوا مرغانو ته وګورئ. هغوی نه څه کري او نه څه رېبي او نه څه په ګودامونو کې ذخیره کوي، خو بیاهم ستاسو اسماني پلار هغوی ته روزي رسوي. ایا تاسو د هغو څخه ډېر ارزښت نه لرئ؟ ایا په تاسو کې څوک کولای شي چې په اندېښنو سره د خپل عمر یو ساعت هم زیات کړي؟ نو بیا ولې د خپلو کالیو دپاره اندېښنه کوئ؟ ځنګلي ګلانو ته وګورئ چې څنګه لوییږي. هغوی نه کار کوي او نه د ځان دپاره کالي جوړوي. بیاهم زه تاسو ته وایم چې حتی سلیمان پاچا هم د خپل ټول شان او شوکت سره د دې ګلانو په شان ښکلي کالي نه وو اغوستي. خو که چېرې خدای د صحرا واښو ته چې نن دلته دي او سبا په تنور کې اچول کیږي داسې کالي ورکولای شي، ایا هغه به تاسو ته د هغو څخه ښه کالي در نه کړي؟ ستاسو ایمان ولې دومره کمزوری دی؟ نو اندېښنه مه کوئ او مه وایئ: ‹مونږ به څه خورو؟ څه به څښو؟ او څه به اغوندو؟› ځکه چې بې ایمانه خلک د دې ټولو شیانو په هکله اندېښنه کوي، خو ستاسو اسماني پلار پوهیږي چې تاسو دې ټولو شیانو ته اړتیا لرئ. خو د هرڅه نه لومړی د خدای پاچاهي او د هغه عدالت وغواړئ، نو بیا به دا ټول شیان هم تاسو ته درکړل شي. نو د سبا دپاره اندېښنه مه کوئ، ځکه چې د سبا اندېښنې د سبا دپاره دي. د نن ورځې ستونزې د نن دپاره بس دي. د نورو په هکله قضاوت مه کوئ، ترڅو تاسو تر قضاوت لاندې ونه نیول شئ. ځکه لکه څنګه چې تاسو نور خلک ملامتوئ، نو تاسو به هم ملامته کړای شئ. په هره پیمانه چې تاسو یې ورکوئ، نو په هماغه پیمانه به تاسو ته هم درکړل شي. ته ولې د خپل ورور په سترګه کې خسڼی ګورې، خو په خپله سترګه کې غټ لرګی لیدلی نه شې؟ یا ته څنګه خپل ورور ته ویلی شې چې اجازه راکړه ستا د سترګې نه خسڼی راوباسم، حال دا چې ستا په خپله سترګه کې لرګی دی؟ ای منافقه، لومړی د خپلې سترګې نه لرګی وباسه، نو بیا به ستا سترګې هم وغړیږي چې د خپل ورور د سترګې نه خسڼی وباسې. سپيانو ته سپېڅلي شیان مه ورکوئ او خپلې مرغلرې خوګانو ته مه وراچوئ، هسې نه چې هغه تر پښو لاندې کړي او بېرته راوګرځي او په تاسو باندې حمله وکړي. وغواړئ، نو تاسو ته به درکړل شي. ولټوئ نو پیدا به یې کړئ. وټکوئ نو دروازه به درته خلاصه شي. ځکه هرڅوک چې څه وغواړي، نو لاسته به یې راوړي او څوک یې چې ولټوي، نو پیدا به یې کړي او څوک چې دروازه وټکوي، نو ورته خلاصه به شي. ایا په تاسو کې داسې څوک شته چې زوی یې ورڅخه ډوډۍ وغواړي او هغه ورته تیږه ورکړي؟ او یا ورڅخه ماهي وغواړي او هغه ورته مار ورکړي؟ نو تاسو چې بد خلک یئ، په دې پوهېږئ چې خپلو اولادونو ته څنګه ښه شیان ورکړئ، نو ستاسو اسماني پلار به څومره ښه شیان هغو خلکو ته ورکړي چې ورڅخه ویې غواړي. د نورو سره داسې چلند کوئ لکه څنګه چې تاسو یې د ځان دپاره د هغوی څخه غواړئ. دا هغه څه دي چې تورات او د پیغمبرانو لیکنې یې وایي. په تنګه دروازه ننوځئ، ځکه کومه دروازه چې لویه ده او هغه لاره چې اسانه ده هغه د تباهۍ خواته ځي او کوم خلک چې په دې لاره ځي هغه زیات دي. خو کومه دروازه چې د تلپاتې ژوندون خواته ځي هغه تنګه او لاره یې سخته ده او د هغې موندونکي هم لږ دي. د جعلي پیغمبرانو سره احتیاط کوئ، هغوی د پسونو په شکل کې تاسو ته راځي، خو په حقیقت کې داړونکي لېوان دي. تاسو به هغوی د خپلو عملونو څخه وپېژنئ. ایا د اغزو څخه څوک انګور یا انځر راټولولی شي؟ نو هره ښه ونه ښه مېوه نیسي او خرابه ونه خرابه مېوه نیسي. ښه ونه خرابه مېوه نه شي نیولی او نه خرابه ونه ښه مېوه نیولی شي. کومه ونه چې ښه مېوه نه نیسي، نو هغه ونه به ووهل شي او په اور کې به واچول شي. په دې ډول به تاسو هغوی د خپلو عملونو څخه وپېژنئ. هر هغه څوک چې ماته باداره، باداره ووایي د خدای په پاچاهۍ کې به وردننه نه شي، خو یوازې هغه خلک به دننه شي چې زما د اسماني پلار اراده پوره کوي. د اخرت په ورځ به ډېر ماته وایي: ‹ای باداره، ای باداره، ایا ستا په نوم مونږ د خدای پیغام ونه رساوه؟ ایا ستا په نوم مو پېریان نه وو ویستلي؟ ایا ستا په نوم مو ډېرې معجزې ونه ښودلې؟› بیا به زه هغوی ته په ښکاره ووایم: ‹ای بدکارانو، زه تاسو هېڅ نه پېژنم، زما د مخې نه لېرې شئ.› نو هرڅوک چې زما دا خبرې اوري او عمل ورباندې کوي هغه د هغه پوه سړي په شان دی چې خپل کور یې په تیږو باندې جوړ کړی ؤ، چې باران وشو او سېلاب راغی او سخت توفان په هغه کور باندې راغی، خو هغه راونه غورځېده، ځکه چې بنیاد یې په تیږو باندې ایښودل شوی ؤ. خو هرڅوک چې زما خبرې واوري او عمل ورباندې ونه کړي، نو هغه د هغه ناپوه سړي په شان دی چې خپل کور یې په شګو باندې جوړ کړی ؤ، او کله چې باران وشو او سېلاب راغی او سخت توفان په هغه کور باندې راغی، نو هغه راوغورځېد او بیخي وران شو.» کله چې عیسی دا خبرې پای ته ورسولې، نو خلک د هغه تعلیم ته حیران پاتې شول، ځکه چې هغه د شریعت د عالمانو په شان نه بلکې په واک او اختیار سره هغوی ته تعلیم ورکاوه. کله چې عیسی د غره نه راښکته شو، نو ګڼ شمېر خلک ورپسې روان شول. په دې وخت کې یو جذامي سړی هغه ته راغی او د هغه په پښو کې پرېوت او ویې ویل: «ښاغلیه، که ته وغواړې نو کولای شې چې ما پاک او روغ کړې.» عیسی خپل لاس وراوږد کړ او په هغه باندې یې کېښود او ویې ویل: «زه غواړم، پاک او روغ شه» او هغه سمدلاسه د جذام څخه پاک او روغ شو. بیا عیسی هغه ته وویل: «ګوره چې په دې هکله هېچا ته څه ونه وایې، خو لاړ شه او خپل ځان کاهن ته وروښایه او کومه قرباني چې موسی یې حکم کړی دی وړاندې کړه، د دې دپاره چې خلکو ته ثابته شي چې ته روغ شوی یې.» کله چې عیسی د کپرناحوم ښار ته ورغی، نو یو رومي منصبدار ورته راغی او هغه ته یې زاري وکړه، او ورته ویې ویل: «ای ښاغلیه، زما یو نوکر په کور کې شل پروت دی او ډېر په عذاب دی.» عیسی وویل: «زه به درشم او هغه به روغ کړم.» خو هغه منصبدار ورته په ځواب کې وویل: «ای ښاغلیه، زه د دې لایق نه یم چې زما کور ته راشې. ته یوازې امر وکړه، نو زما نوکر به روغ شي. ځکه چې زه هم د بل چا د امر لاندې یم او عسکر زما د امر لاندې دي. کله چې یو ته ووایم چې لاړ شه، نو هغه ځي او بل ته ووایم چې راشه نو هغه راځي او کله چې خپل نوکر ته ووایم چې دا کار وکړه نو هغه یې کوي.» کله چې عیسی د هغه خبرې واورېدلې نو حیران شو او کوم خلک چې په هغه پسې روان وو، هغوی ته یې وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې ما داسې ایمان په اسراییلو کې هم نه دی لیدلی. زه تاسو ته وایم چې د ختیځ او لوېدیځ څخه به ډېر خلک راشي او د ابراهیم، اسحاق او یعقوب سره به د اسماني پاچاهۍ په مېلمستیا کې کښېني، خو کوم خلک چې د دې پاچاهۍ دپاره ټاکل شوي وو هغوی به دباندې تیارو ته یعنې هغه ځای ته وغورځول شي چې هلته به خلک ژاړي او خپل غاښونه به چیچي.» بیا عیسی هغه منصبدار ته وویل: «بېرته خپل کور ته لاړ شه، لکه څنګه چې باور لرې همداسې به وشي.» نو په هماغه ساعت هغه نوکر روغ شو. کله چې عیسی د پطروس کور ته ورغی، نو ویې لیدل چې د پطروس خواښې د تبې له لاسه پرته وه. عیسی د هغې لاس ونیوه او تبې هغه پرېښودله. هغه راپاڅېدله او د عیسی خدمت یې پیل کړ. کله چې ماښام شو، نو خلکو هغه ته ډېر داسې کسان راوستل چې پېریانو نیولي وو او په یو حکم یې د هغوی څخه پېریان وویستل او ټول ناروغان یې روغ کړل. په دې ډول د اشعیا نبي هغه وینا رښتیا شوه چې ویلي یې وو: هغه زمونږ ټولې ناروغۍ لېرې کړلې، او زمونږ کمزورۍ یې لېرې کړلې. کله چې عیسی ولیدل چې د خلکو ګڼه ګوڼه ورڅخه راچاپېره ده نو خپلو شاګردانو ته یې حکم وکړ چې د جلیل د بحیرې بلې غاړې ته لاړ شي. د شریعت یو عالم هغه ته ورغی او ویې ویل: «استاذه! هر چېرته چې ځې زه به درپسې ځم.» عیسی ورته وویل: «ګیدړان خپل غارونه لري او مرغان خپلې ځالې، خو د انسان زوی دومره ځای هم نه لري چې خپل سر ورباندې کېږدي.» یو بل شاګرد ورته وویل: «استاذه، اجازه راکړه چې لومړی لاړ شم او خپل پلار خاورو ته وسپارم.» عیسی ځواب ورکړ: «ته ما پسې راځه او پرېږده چې مړي خپل مړي ښخ کړي.» عیسی په کشتۍ کې سپور شو او شاګردان یې هم ورسره روان شول. ناڅاپه په بحیره کې یو سخت توفان راغی او نژدې ؤ چې کشتۍ د څپو له لاسه ډوبه شي، خو عیسی ویده ؤ. نو شاګردان ورغلل او راویښ یې کړ او ورته ویې ویل: «ای استاذه، مونږ وژغوره. مونږ ډوبیږو.» عیسی ورته وویل: «تاسو ولې دومره وېرېږئ؟ ستاسو ایمان څومره کمزوری دی!» بیا هغه راپاڅېد او باد او د اوبو څپو ته یې حکم وکړ او هغوی بیخي ارام شول. شاګردان حیران شول او ویې ویل: «دا څنګه سړی دی چې باد او څپې یې هم حکم مني؟» کله چې عیسی د جدریان سیمې ته چې د بحیرې په بلې غاړې پرته وه ورسېده، نو د دوو تنو سره چې پېریانو نیولي وو او د هدیرې ‎څخه راووتل، مخامخ شو. هغوی دومره خطرناکه وو چې هېچا نه شو کولای په هغه لاره تېر شي. ناڅاپه هغوی چیغې ووهلې: «ای د خدای زویه، مونږ سره څه کار لرې؟ ته د دې دپاره دلته راغلی یې چې مونږ د ټاکل شوي وخت څخه مخکې په عذاب کړې؟» د هغه ځای څخه لږ لېرې د خوګانو یوه لویه رمه څرېدله. پېریانو عیسی ته زاري وکړه: «که چېرې ته مونږ شړې، نو د خوګانو هغې رمې ته مو ولېږه.» عیسی هغوی ته وویل: «لاړ شئ!» نو هغوی راووتل او په خوګانو کې ورننوتل. سمدلاسه د خوګانو ټولې رمې منډه کړه او د کمر د غاړې نه بحیرې ته ورولوېدله او په اوبو کې ډوبه شوه. د خوګانو ساتونکي وتښتېدل او ښار ته لاړل. خلکو ته یې ټوله کیسه وکړه او هغه څه چې په پېریانو نیولي سړیو باندې تېر شوي وو، ټولو ته یې وویل. بیا د ښار ټول خلک راووتل چې عیسی وویني او کله یې چې هغه ولیده نو زاري یې ورته وکړه چې د دوی د سیمې څخه لاړ شي. عیسی په کشتۍ کې سپور شو او د بحیرې څخه تېر شو او بېرته خپل ښار کپرناحوم ته راغی. په دې وخت کې څو کسانو یو شل سړی چې په کټ کې پروت ؤ هغه ته راوست. عیسی چې د هغوی ایمان ولیده، نو هغه شل سړي ته یې وویل: «زویه! ډاډه اوسه، ستا ګناهونه وبخښل شول.» په دې خبرې د شریعت ځینې عالمانو د خپلو ځانونو سره وویل: «دا سړی کفر وایي.» خو عیسی پوهېده چې د هغوی په زړه کې څه دي او ورته ویې ویل: «ستاسو په زړونو کې ولې داسې بد فکرونه ګرځي؟ ایا دا خبره اسانه ده چې وویل شي ستا ګناهونه وبخښل شول او یا وویل شي چې پاڅېږه او وګرځه؟ خو زه به تاسو ته ثابته کړم چې د انسان زوی د ځمکې په مخ دا واک او اختیار لري چې ګناهونه وبخښي.» نو هغه شل سړي ته یې وویل: «پاڅېږه، کټ دې واخله او خپل کور ته لاړ شه.» هغه پاڅېد او کور ته لاړ. کله چې خلکو دا پېښه ولیدله نو ووېرېدل او د خدای ثنا یې وویله چې انسان ته یې داسې واک او اختیار ورکړی دی. کله چې عیسی له هغه ځای څخه تېرېده، نو په لاره کې یې د متي په نوم یو سړی ولیده چې د مالیې راټولولو په ځای کې ناست ؤ. عیسی هغه ته وویل: «ما پسې راځه.» متي راپاڅېد او په هغه پسې روان شو. بیا عیسی د متي په کور کې ډوډۍ ته ناست ؤ چې ډېر مالیه ټولوونکي او نور ګناهکاران راغلل او د عیسی او د هغه د شاګردانو سره دسترخوان ته کښېناستل. کله چې فریسیانو دا ولیدل، نو د عیسی د شاګردانو نه یې پوښتنه وکړه: «ستاسو استاذ ولې د مالیه ټولوونکو او نورو ګناهکارانو سره یوځای ډوډۍ خوري؟» عیسی د هغوی خبرې واورېدلې او ویې ویل: «روغ خلک ډاکتر ته اړتیا نه لري بلکې ناروغان یې لري. لاړ شئ او د خدای د کلام د دې لیکنو په معنی باندې ځانونه پوه کړئ: ‹زه ستاسو څخه غواړم چې په نورو رحم وکړئ، نه د قربانۍ وړاندې کول.› ځکه چې زه د دې دپاره نه یم راغلی چې پرهېزګاران راوبولم بلکې ګناهکاران راوبولم.» بیا د یحیی شاګردان عیسی ته راغلل او ورته ویې ویل: «ولې مونږ او فریسیان روژه نیسو او ستا شاګردان یې نه نیسي؟» عیسی هغوی ته وویل: «ایا دا کېدای شي چې د زوم ملګري دې په داسې حال کې چې زوم ورسره وي خفه ناست وي؟ بې له شکه چې نه. خو داسې وخت به راشي چې زوم به د هغوی نه بوتلل شي، نو بیا به روژه نیسي. هېڅوک په زړو کالیو باندې نوی پیوند نه لګوي. که داسې وکړي نو هغه پیوند به د زړو کالیو څخه راوشلیږي او د مخکې نه به هم یو لوی سوری په کې جوړ شي. او نه هم څوک تازه شراب په زړو مشکونو کې اچوي، ځکه که واچول شي، نو مشکونه شکیږي او شراب ترې توییږي او مشکونه به له منځه لاړ شي. خو تازه شراب په نویو مشکونو کې اچول کیږي او په دې ډول هم شراب او هم مشک دواړه روغ پاتې کیږي.» عیسی لا دا خبرې کولې چې په دې وخت کې د کنیسې یو مشر ورته راغی او د هغه په پښو کې پرېوت او ویې ویل: «همدا اوس زما لور مړه شوه، خو که چېرې ته راشې او خپل لاس ورباندې کېږدې، نو هغه به ژوندۍ شي.» عیسی پاڅېد او ورسره روان شو او شاګردان یې هم ورپسې روان شول. په دې وخت کې یوه ښځه چې د دولسو کالو راهیسې ورڅخه وینه بهېدله، د شا له خوا راغله او د عیسی لمنې ته یې لاس وروړ. ځکه چې هغې باور درلود چې که زه یوازې د هغه چپنې ته هم لاس وروړم نو روغه به شم. عیسی مخ ورواړاوه او هغه یې ولیدله او ورته ویې ویل: «لورې! ډاډه اوسه، ته خپل ایمان روغه کړې.» او په هماغه ساعت ښځه روغه شوه. کله چې عیسی د هغه مشر کور ته ورغی او د جنازې دپاره د غم ساز غږوونکي او د خلکو شور یې ولیده، نو هغه وویل: «ووځئ، ځکه چې انجلۍ مړه نه ده، بلکې ویده ده.» نو هغوی ورپورې وخندل. خو کله چې ټول خلک دباندې وویستل شول، نو هغه د انجلۍ کوټې ته ورننوت، هغه یې له لاسه ونیوله او هغه راپاڅېدله. دا خبر په هغې ټولې سیمې کې خپور شو. کله چې عیسی د هغه ځای نه روان شو، نو دوه ړانده ورپسې روان شول او چیغې یې وهلې: «ای د داود زویه، په مونږ رحم وکړه.» کله چې عیسی کور ته دننه شو، نو هغه ړانده ورته راغلل. عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو په دې ایمان لرئ چې زه کولای شم تاسو بینا کړم؟» هغوی وویل: «هو، ښاغلیه!» بیا عیسی د هغوی سترګو ته لاس وروړ او ویې ویل: «څنګه چې ستاسو ایمان دی، نو همداسې دې وشي.» او د هغوی سترګې بینا شوې. عیسی هغوی ته په کلکه خبرداری ورکړ چې په دې هکله هېچا ته څه ونه وایي. خو کله چې هغوی لاړل، نو په هغه ټوله سیمه کې یې د هغه په هکله خبر خپور کړ. کله چې عیسی او شاګردان یې په وتلو کې وو چې یو سړی یې عیسی ته راوست چې خبرې یې نه شوې کولای ځکه چې پېریانو نیولی ؤ. کله چې عیسی د هغه څخه پېری وویست، نو هغه سړي په خبرو پیل وکړ. خلک ډېر حیران شول او ویې ویل: «په اسراییلو کې هېڅکله هم داسې کار نه دی لیدل شوی.» خو فریسیانو وویل: «هغه د پېریانو د مشر یعنې شیطان په مرسته پېریان وباسي.» عیسی ښار په ښار او کلي په کلي ګرځېده او د هغوی په کنیسو کې یې تعلیم ورکاوه او د اسماني پاچاهۍ زېری یې خپراوه او د خلکو هر ډول ناروغۍ او کمزورتیاوې یې روغولې. کله چې هغه د خلکو ګڼه ګوڼه ولیدله، نو زړه یې ورباندې وسوځېد، ځکه چې هغوی د بې شپونه پسونو په شان پرېشانه او بې وسه وو. بیا هغه خپلو شاګردانو ته وویل: «فصل ډېر دی، خو مزدوران لږ دي. نو تاسو د فصل خاوند ته زاري وکړئ چې د خپلو حاصلاتو د راټولولو دپاره نور مزدوران راولېږي.» عیسی خپل دولس شاګردان راوغوښتل او هغوی ته یې د پېریانو د ویستلو او د هر ډول ناروغیو او کمزورتیاوو د روغولو اختیار ورکړ. د هغو دولسو رسولانو نومونه دا دي: لومړنی شمعون چې په پطروس مشهور ؤ او ورور یې اندریاس، یعقوب د زبدي زوی او د هغه ورور یوحنا، فیلیپوس او بارتولما، توما او مالیه ټولوونکی متي، یعقوب د حلفي زوی او تدي، شمعون سرتېری او یهودا اسخریوتي چې د عیسی سره یې خیانت وکړ. عیسی دا دولس شاګردان د دې لارښوونو سره ولېږل: «د غیریهودیانو هېڅ یوې سیمې ته لاړ نه شئ او د سامریانو هېڅ ښار ته مه ننوځئ. خو د هغې په ځای د اسراییلو قوم ته چې د ورک شویو پسونو په شان دي ورشئ او په لاره کې دا پیغام ورکوئ چې اسماني پاچاهي رانژدې شوې ده. ناروغان روغ کړئ، مړي راژوندي کړئ، په جذام اخته خلک پاک او روغ کړئ او پېریان وباسئ. تاسو ته وړیا درکړل شوي او وړیا یې ورکړئ. د ځان سره د سرو زرو، سپینو زرو او مسو سکې مه وړئ، د سفر دپاره کوم خورجین، اضافه کالي، څپلۍ او امسا مه اخلئ، ځکه چې مزدور د خپلې مزدورۍ حقدار دی. کله چې کوم ښار یا کوم کلي ته ننوځئ، نو د یو داسې سړي کور ته ورشئ چې د ورتلو لایق وي او ترڅو پورې چې کوم بل ځای ته ځئ، نو تر هغه وخته پورې د هغه په کور کې پاتې شئ. کوم کور ته چې ننوځئ، نو په هغه سلام واچوئ. که چېرې د هغه کور خلک ستاسو د سلام لایق وي، نو کومه سوله او سلامتي چې تاسو یې د هغوی دپاره غواړئ هغه به ورباندې پاتې شي، خو که لایق یې نه وي، نو هغه سلام به بېرته تاسو ته راوګرځي. خو که چېرې څوک تاسو ته هرکلی ونه وایي او یا ستاسو خبرو ته غوږ ونه نیسي، نو کله چې د هغه کور یا ښار څخه ځئ، نو د خپلو پښو خاورې وڅنډئ. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې د قیامت په ورځ به د سدوم او عموره د ښارونو د خلکو سزا د دی ښار د خلکو د سزا څخه کمه وي. ګورئ، زه تاسو لکه د پسونو په شان د لېوانو منځ ته لېږم، نو د مارانو په شان هوښیار او د کوترو په شان بې آزاره اوسئ. پام کوئ چې خلک به تاسو محکمو ته وسپاري او په خپلو کنیسو کې به مو په دورو باندې ووهي او زما په خاطر به تاسو والیانو او پاچاهانو ته راوستل شئ چې د هغوی او غیریهودیانو په مخکې شاهدي ورکړئ. خو کله چې هغوی تاسو محکمې ته راولي، نو په دې هکله اندېښنه مه کوئ چې تاسو به څه وایئ او څنګه به یې وایئ، ځکه چې په هماغه ساعت به تاسو ته وویل شي چې څه ووایئ. ځکه تاسو چې کومې خبرې کوئ هغه به ستاسو خبرې نه وي، بلکې ستاسو د اسماني پلار روح به ستاسو په وسیله خبرې کوي. ورور به د ورور سره خیانت وکړي چې ووژل شي او پلار به د خپلو اولادونو سره. اولادونه به د خپلو میندو او پلرونو په خلاف راپورته شي او د هغوی د مړینې سبب به شي. ټول خلک به زما د نوم په خاطر ستاسو څخه کرکه کوي. خو څوک چې تر اخره ټینګ پاتې شي، هغه به خلاصون ومومي. کله چې څوک تاسو په یو ښار کې ځوروي، نو بل ښار ته وتښتئ. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې مخکې له دې چې د اسراییلو په ټولو ښارونو کې وګرځئ، د انسان زوی به راشي. شاګرد د خپل استاذ څخه لوی نه دی او نه نوکر د خپل بادار څخه. د یو شاګرد دپاره دا بس دی چې د خپل استاذ په شان شي او نوکر د خپل بادار په شان. که چېرې د کور مشر ته بعلزبول یعنې شیطان وویل شي، نو د هغه د کورنۍ نور غړي به د دې نه هم په خراب نوم یاد کړای شي. نو د هغوی نه مه وېرېږئ، ځکه داسې پټ شی نشته چې ښکاره به نه شي او نه داسې پټ راز شته چې ښکاره به نه شي. څه چې زه تاسو ته په تیاره کې وایم، نو تاسو یې په رڼا ورځ اعلان کړئ، کوم څه چې تاسو ته په غوږ کې وویل شي تاسو یې د بام په سر اعلان کړئ. د هغو خلکو څخه مه وېرېږئ چې بدن وژني، خو روح نه شي وژلی. خو د هغه چا څخه ووېرېږئ چې بدن او روح دواړه په دوزخ کې تباه کولای شي. ایا دوه مرغۍ په یوه روپۍ نه خرڅیږي؟ خو بیاهم ستاسو د اسماني پلار د رضا څخه پرته یوه هم په ځمکه نه رالویږي. خو ستاسو په هکله باید وویل شي چې ستاسو د سر ویښتان هم شمېرل شوي دي. نو بیا مه وېرېږئ، تاسو د بې شمېره مرغیو څخه زیات ارزښت لرئ. نو هرڅوک چې د خلکو په مخکې په دې اقرار وکړي چې هغه زما د پیروانو څخه دی، نو زه به هم د خپل اسماني پلار په مخکې اقرار وکړم چې هغه زما د پیروانو څخه دی. خو هرڅوک چې د خلکو په مخکې زما څخه انکار وکړي، نو زه به هم د خپل اسماني پلار په مخکې د هغه څخه انکار وکړم. داسې ګومان مه کوئ چې زه د دې دپاره راغلی یم چې نړۍ ته سوله راولم، زه د سولې د راوستلو دپاره نه یم راغلی، بلکې دښمني راولم. زه راغلی یم چې زوی د پلار، لور د مور او انږور د خواښې په خلاف کړم. ستاسو د خپلې کورنۍ غړي به ستاسو دښمنان شي. په چا چې خپل مور او پلار زما څخه زیات ګران وي، نو هغه زما لایق نه دی او په چا چې خپله لور او زوی زما څخه دېر ګران وي، هغه زما لایق نه دی. څوک چې خپل صلیب راوانخلي او ما پسې رانه شي، نو هغه زما لایق نه دی. څوک چې کوښښ کوي خپل ځان وساتي، نو هغه به له لاسه ورکړي او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند له لاسه ورکړي هغه به رښتینی ژوند تر لاسه کړي. څوک چې تاسو قبول کړي، نو زه یې قبول کړی یم او څوک چې ما قبول کړي، نو هغه څوک یې قبول کړی دی چې زه یې رالېږلی یم. هرڅوک چې یو پیغمبر په دې خاطر قبول کړي چې هغه پیغمبر دی، نو هغه به د یو پیغمبر اجر ومومي او څوک چې یو نېک سړی په دې خاطر قبول کړي چې هغه نېک سړی دی، نو هغه به د نېک سړي اجر ومومي. هرڅوک چې د دې عادي خلکو څخه یوه ته په دې خاطر چې هغه زما د پیروانو څخه دی، یوه پیاله یخې اوبه هم ورکړي، نو په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هغه سړی به بې اجره پاتې نه شي.» کله چې عیسی خپلو دولسو شاګردانو ته دا لارښوونې وکړې، نو له هغه ځای نه روان شو چې د هغې سیمې په نورو ښارونو کې تعلیم ورکړي او وعظ وکړي. کله چې یحیی په زندان کې د مسیح د کارونو څخه خبر شو، نو خپل څو شاګردان یې هغه ته ورولېږل چې د هغه څخه پوښتنه وکړي: «ایا ته هغه څوک یې چې باید راغلی وای یا د کوم بل چا په تمه واوسو؟» عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «لاړ شئ او څه چې تاسو اورئ او وینئ یحیی ته ووایئ چې څنګه ړانده بینا کیږي، ګوډان کولای شي وګرځي، کوم خلک چې په جذام باندې اخته وو هغه پاک او روغ شوي دي، کاڼه اورېدلی شي، مړي راژوندي کیږي او غریبانو ته زېری ورکول کیږي. بختور دی هغه څوک چې په ما شک ونه کړي.» څنګه چې د یحیی شاګردان روان شول، نو عیسی خلکو ته د یحیی په هکله داسې خبرې پیل کړې: «تاسو د څه شي د لیدلو دپاره دښتې ته تللي وئ؟ د یوې لوخې د لیدلو دپاره چې باد خوځوله؟ نو بیا د څه شي د لیدلو دپاره تللي وئ؟ ایا د هغه چا د لیدلو دپاره چې قیمتي او ښکلي کالي یې اغوستي وو؟ ګورئ، کوم خلک چې داسې کالي اغوندي هغوی په شاهانه ماڼیو کې ژوند کوي. نو بیا د څه شي د لیدلو دپاره وتلي وئ؟ ایا د یو پیغمبر د لیدلو دپاره؟ هو، زه تاسو ته وایم چې هغه د یو پیغمبر څخه هم ډېر لوی دی. دا هغه څوک دی چې د هغه په هکله د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: ګوره، زه به خپل استازی ستا څخه مخکې ولېږم چې ستا دپاره لاره تیاره کړي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې په دې نړۍ کې له تعمید ورکوونکی یحیی څخه بل څوک لوی نه دی پیدا شوی، خو بیاهم په اسماني پاچاهۍ کې تر ټولو کوچنی د هغه نه ډېر لوی دی. د تعمید غسل ورکوونکي یحیی د زمانې څخه تر نن ورځ پورې اسماني پاچاهي تر سختو حملو لاندې راغلې او زورور خلک کوښښ کوي چې هغه په زوره ونیسي. ځکه چې ټولو پیغمبرانو او د موسی شریعت د یحیی تر راتللو پورې د اسماني پاچاهۍ په هکله پېشګویي کړې ده او که تاسو تیار یئ چې دا ومنۍ، نو یحیی هماغه الیاس نبي دی چې باید راغلی وای. که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري. خو زه د دې زمانې خلک د څه شي سره پرتله کړم؟ هغوی د هغو ماشومانو په شان دي چې په بازار کې ناست وي او یو بل ته نارې وهي: ‹مونږ درته شپیلۍ ووهله، خو تاسو ګډا ونه کړه، مونږ درته د غم سندرې وویلې، خو تاسو ونه ژړل.› ځکه کله چې یحیی راغی، نو نه یې څه خوړل او نه یې څه څښل، خو ټولو به ویل چې هغه پېریانو نیولی دی. کله چې د انسان زوی راغی او هغه خوړل او څښل، خو هغوی ویل چې هغه ته ګورئ، هغه یو خېټور، شرابي او د مالیه ټولوونکو او نورو ګناهکارانو ملګری دی. خو بیاهم خلکو ته به د خدای حکمت په خپلو عملونو کې رښتینی ثابت شي.» بیا عیسی د هغو ښارونو خلک ملامته کړل چې زیاتې معجزې یې په کې ښودلې وې، ځکه چې هغوی توبه ونه ویستله. هغه وویل: «افسوس دې وي په تا ای د خورزین ښاره! او افسوس دې وي په تا باندې ای د بیت صیدا ښاره! ځکه که چېرې دا معجزې چې په تاسو کې وښودل شوې که هغه په صور او صیدون کې ښودل شوې وای نو هغوی به ډېر پخوا د ویر کالي اغوستي وای، په خپلو سرونو باندې به یې ایرې بادولې او توبې به یې ویستلې وای. خو تاسو ته وایم چې د قیامت په ورځ به د صور او صیدون سزا ستاسو د سزا څخه کمه وي. خو ای د کپرناحوم ښاره! تا غوښتل چې اسمان ته ورسېږې؟ نه، ته به دوزخ ته وغورځول شې. ځکه کومې معجزې چې په تا کې وښودل شوې، که هغه په سدوم کې ښودل شوې وای، نو هغه به تر نن ورځې پورې پاتې وای. خو زه تاسو ته وایم چې د قیامت په ورځ به د سدوم د خلکو سزا ستاسو د سزا څخه کمه وي.» په هغه وخت کې عیسی دا دعا وکړه: «ای پلاره، ای د ځمکې او اسمان څښتنه، ستا شکر کوم چې دا خبرې دې د پوهو او هوښیارو خلکو څخه پټې کړې دي او ناپوهو ته دې ښکاره کړي دي. هو پلاره! دا ستا رضا وه. زما پلار ټول شیان ماته راسپارلي دي. هېڅوک زوی نه پېژني بې له پلاره او هېڅوک پلار نه پېژني بې له زویه او بې له هغو کسانو چې زوی یې وغواړي، پلار ورته وروښایي. ای تاسو ټول چې د خپلو درنو بارونو څخه ستړي شوي یئ، ماته راشئ او زه به ارام درکړم. زما جغ په خپله غاړه کېږدئ او زما څخه یې زده کړئ، ځکه چې زه په زړه نرم او عاجز یم او ستاسو زړونه به ارام ومومي. ځکه چې زما د جغ وړل اسانه او بار مې سپک دی.» په هغه وخت کې عیسی د سبت په یوه ورځ د غنمو په پټیو تېرېده، د هغه شاګردان وږي شوي وو نو هغوی د غنمو د وږو په شکولو او خوړلو پیل وکړ. خو کله چې فریسیانو دا ولیدل، نو عیسی ته یې وویل: «ګوره! ستا شاګردان داسې کار کوي چې د سبت په ورځ ناروا دی.» عیسی ځواب ورکړ: «ایا تاسو دا نه دي لوستلي کله چې داود او د هغه ملګري وږي وو، نو هغه څه وکړل؟ هغه څنګه د خدای کور ته ننوت او د خپلو ملګرو سره یې سپېڅلې ډوډۍ وخوړله، که څه هم د هغوی دپاره د هغې خوړل روا نه وو او یوازې د کاهنانو دپاره روا وو؟ او تاسو د موسی په شریعت کې نه دي لوستلي چې کاهنان د خدای په کور کې د کار په کولو سره د سبت قانون ماتوي، خو بیاهم ګناهکار نه ګڼل کیږي؟ زه تاسو ته وایم چې دلته یو څوک شته چې د خدای د کور څخه هم لوی دی. که چېرې تاسو د خدای د کلام په معنی پوهېدلی چې وایي: ‹زه ستاسو څخه غواړم چې په نورو رحم وکړئ، نه قرباني.› نو تاسو به بې ګناه خلک نه ملامتول. ځکه چې د انسان زوی د سبت د ورځې خاوند هم دی.» له هغې وروسته عیسی د هغه ځای څخه لاړ او یوې کنیسې ته ورغی. هلته یو سړی ؤ چې لاس یې وچ شوی ؤ. ځینو خلکو چې غوښتل یې په عیسی باندې تور ولګوي، نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا د سبت په ورځ د چا روغول روا دي؟» عیسی ځواب ورکړ: «فرض کړئ چې په تاسو کې کوم څوک یو پسه ولري او هغه د سبت په ورځ کندې ته ولویږي نو هغه به راونه نیسي او د هغې کندې څخه به یې راونه باسي؟ خو انسان د پسه نه ډېر زیات ارزښت لري! نو له دې امله د سبت په ورځ نېک کار کول روا دی.» بیا عیسی هغه سړي ته وویل: «خپل لاس دې وغزوه.» هغه خپل لاس وغزاوه او هغه یې د بل لاس په شان روغ شو. خو فریسیان د کنیسې نه ووتل او د عیسی د وژلو دپاره یې دسیسه جوړه کړه. کله چې عیسی د هغوی د دسیسې نه خبر شو، نو د هغه ځای څخه لاړ. ډېر خلک ورپسې روان شول او هغه ټول ناروغان روغ کړل او هغوی ته یې امر وکړ چې هېچا ته ونه وایي چې هغه څوک دی. ترڅو په دې ډول د اشعیا نبي هغه وینا رښتیا شي چې وایي: دا دی زما خدمتګار چې ما غوره کړی دی. هغه په ما باندې ګران دی او زه ترې خوشحاله یم. زه به په هغه باندې خپل روح نازل کړم او هغه به د نړۍ قومونه د خدای د قضاوت څخه خبروي هغه به نه جنګ جګړې کوي او نه به چیغې وهي او نه به یې په کوڅو کې څوک اواز اوري. هغه به کږه لوخه هم نه ماتوي او نه به ضعیفه ډېوه مړه کوي، ترڅو هغه انصاف بریالی کړي. د ټولو قومونو د هیلې سترګې به د هغه خواته وي. په دې وخت کې خلکو یو ړوند او ګونګ سړی چې پېریانو نیولی ؤ عیسی ته راوست. عیسی هغه روغ کړ او هغه وکولای شول چې هم خبرې وکړي او هم وویني. ټول خلک حیران شول او ویې ویل: «ایا دا د داود زوی نه دی؟» خو کله چې فریسیانو دا واورېدل نو ویې ویل: «دا سړی د پېریانو د مشر بعلزبول په مرسته پېریان وباسي.» عیسی پوهېده چې د هغوی په ذهن کې څه ګرځي، نو هغوی ته یې وویل: «هره پاچاهي چې په خپل منځ کې په ډلو ووېشل شي او یو د بل سره وجنګیږي، هغه له منځه ځي او هر ښار او هره کورنۍ چې په خپلو کې یو د بل په خلاف شي نو هغه به پاتې نه شي. که چېرې شیطان، شیطان وباسي نو بیا خو شیطان په خپله د خپل ځان په خلاف شو، نو د هغه پاچاهي به څنګه پاتې شي؟ که چېرې زه د بعلزبول په مرسته پېریان وباسم، نو ستاسو خپل پیروان یې د چا په مرسته وباسي؟ نو هغوی به ستاسو په هکله قضاوت وکړي. خو که چېرې زه د خدای د روح په مرسته پېریان وباسم، نو بیا پوه شئ چې د خدای پاچاهي تاسو ته راغلې ده. یا څنګه څوک کولای شي چې د یو زورور سړي کور ته ورننوځي او د هغه د کور سامان لوټ کړي، ترڅو چې لومړی هغه سړی وتړي او بیا یې کور لوټ کړي. څوک چې زما سره نه دی، هغه زما په خلاف دی او څوک چې زما سره د خلکو په راټولولو کې مرسته نه کوي، هغوی خواره واره کوي. نو له دې امله زه تاسو ته وایم چې د انسان هره ګناه او کفر ویل به وبخښل شي، خو که چېرې د روح القدس په خلاف کفر وویل شي هغه به ونه بخښل شي. هرڅوک چې د انسان د زوی په خلاف څه ووایي هغه به وبخښل شي، خو که چېرې څوک د روح القدس په خلاف څه ووایي هغه به ونه بخښل شي، نه په دې نړۍ کې او نه په راتلونکې نړۍ کې.» عیسی زیاته کړه: «یوه ونه د هغې د مېوې څخه پېژندل کیږي. که ونه ښه وي، نو مېوه به یې هم ښه وي. که ونه خرابه وي، نو مېوه به یې هم خرابه وي. ای د مارانو بچیانو! تاسو چې داسې بدکاره خلک یئ نو بیا څنګه کولای شئ ښې خبرې وکړئ؟ ځکه کومې خبرې چې په زړه کې وي هغه په خوله راوځي. ښه سړی د خپلې ښې خزانې څخه چې په هغه کې ده، ښه شیان راوباسي او بد سړی د خپلې بدې خزانې څخه بد شیان راوباسي. زه تاسو ته وایم چې د قیامت په ورځ به هرڅوک د خپلو بېځایه خبرو چې کړي یې دي ځواب وایي. ځکه چې تاسو به په خپلو خبرو بې ګناه او یا ګناهکار وګڼل شئ.» بیا د شریعت ځینو عالمانو او فریسیانو عیسی ته وویل: «ای استاذه، مونږ غواړو چې یوه معجزه راته وښایې.» خو عیسی په ځواب کې وویل: «د دې زمانې بدکاره او بې ایمانه خلک یوه معجزه غواړي، خو یوازېنۍ معجزه چې هغوی ته به وښودل شي هغه د یونس نبي معجزه ده. لکه څنګه چې یونس درې ورځې او درې شپې د یو لوی ماهي په خېټه کې تېرې کړې، نو همداسې به د انسان زوی درې ورځې او درې شپې د ځمکې په تل کې تېرې کړي. د قیامت په ورځ به د نینوا خلک راپورته شي او د دې زمانې خلک به ملامته کړي، ځکه چې هغوی د یونس د وعظ په اورېدلو سره توبه وویستله. خو ګورئ اوس چې څوک دلته دی هغه د یونس نه لوی دی. د شیبا د هېواد ملکه به د قیامت په ورځ راپورته شي او د دې زمانې خلک به ملامته کړي، ځکه چې هغه د نړۍ د بل سر نه راغلې وه چې د سلیمان د حکمت څخه ډکې خبرې واوري. خو ګورئ، اوس دلته یو څوک شته چې د سلیمان نه لوی دی. کله چې د یو سړي څخه پېری راوځي، نو په دښتو کې سرګردانه ګرځي او د ارام کولو دپاره ځای لټوي، خو کله چې داسې ځای پیدا نه کړي نو د خپل ځان سره وایي: ‹زه به بېرته هغه کور ته لاړ شم چې ورڅخه راوتلی وم. کله چې بېرته راشي نو هغه کور خالي، جارو شوی او منظم وویني. بیا هغه لاړ شي او د ځان څخه ډېر بد نور اووه پېریان راولي، هغوی ټول راشي او په هغه کس کې ورننوځي او هلته اوسیږي. او د هغه حال له مخکې څخه هم خراب شي. نو د دې زمانې د بدکاره خلکو به هم همدا حال وي.›» عیسی لا د خلکو سره خبرې کولې چې مور او ورونه یې راغلل او دباندې ولاړ وو او غوښتل یې چې د هغه سره خبرې وکړي. بیا یو چا عیسی ته وویل: «ستا مور او ورونه دباندې ولاړ دي او غواړي ستا سره خبرې وکړي.» عیسی په ځواب کې وویل: «زما مور څوک ده؟ او زما ورونه څوک دي؟» بیا هغه خپلو شاګردانو ته اشاره وکړه او ویې ویل: «دا زما مور او زما ورونه دي. ځکه هرڅوک چې زما د اسماني پلار اراده پوره کوي، هغه زما ورور، زما خور او زما مور ده.» په هماغه ورځ عیسی د کور څخه ووت او د بحیرې غاړې ته لاړ او هلته کښېناست. دومره ډېر خلک ورته راټول شول چې هغه ترې کشتۍ ته وخوت او کښېناست او ټول خلک ورته د بحیرې په غاړه ولاړ وو. هغوی ته یې په مثالونو کې ډېر شیان وویل. هغه وویل: «یو بزګر د تخم شیندلو دپاره پټي ته لاړ. کله چې هغه په خپل پټي کې تخم شینده، نو یو څه تخم ترې په لاره کې ولوېد او مرغان راغلل او هغه یې وخوړ. څه تخم په داسې ځمکه ولوېده چې تیږې یې لرلې، نو هغه تخم زر راشین شو، ځکه چې خاوره یې کمه وه. خو کله چې لمر راوخوت نو هغه بوټي وسوځېدل او وچ شول، ځکه چې ریښې یې ژورې نه وې. څه تخم په اغزو کې ولوېد او اغزي لوی شول او بوټي یې لاندې کړل. خو نور تخم په حاصلخیزه خاوره کې ولوېد او حاصل یې ورکړ، ځینو بوټو سل چنده، ځینو شپېته چنده او ځینو دېرش چنده حاصل ورکړ. که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري.» بیا شاګردان عیسی ته راغلل او پوښتنه یې ترې وکړه: «د هغوی سره ولې په مثالونو کې خبرې کوې؟» عیسی په ځواب کې وویل: «تاسو ته د اسماني پاچاهۍ په پټو رازونو د پوهېدلو دپاره پوهه درکړل شوې ده، خو هغوی ته نه ده ورکړل شوې. ځکه د چا سره چې څه وي نو هغه ته به نور هم ورکړل شي، ترڅو د هغه سره نور هم پرېمانه شي. خو د چا سره چې څه نه وي، نو څه چې ورسره وي هغه به هم ترې واخیستل شي. نو په دې خاطر د هغوی سره په مثالونو کې خبرې کوم، ځکه چې هغوی ګوري خو نه یې ویني، هغوی غوږ نیسي خو نه یې اوري او نه پوهیږي. نو د اشعیا پیغمبر پېشګویي د هغوی په هکله پوره کیږي چې وایي: تاسو به یې بیا بیا اورئ خو پوه به نه شئ، تاسو به ګورئ خو څه به نه وینئ، ځکه چې د دې خلکو زړونه سخت شوي دي او په غوږو درانه دي. سترګې یې پټې شوې دي، که نه، نو سترګو به یې لیدل، غوږونو به یې اورېدل، په زړونو کې به پوهېدل او ماته به بېرته راګرځېدلي وای او ما به شفا ورکړې وای. خو ستاسو سترګې بختورې دي، ځکه چې ویني او غوږونه مو بختور دي ځکه چې اوري. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې ډېرو پیغمبرانو او نېکو خلکو دا ارمان درلود چې هغه څه وویني چې تاسو یې وینئ، خو ویې نه لیدل او هغه څه واوري چې تاسو یې اورئ، خو هغوی وانه ورېدل. نو بیا د بزګر د مثال معنی واورئ: کله چې څوک د خدای د پاچاهۍ په هکله پیغام واوري، خو ورباندې پوه نه شي نو هغه د داسې تخم په شان دی چې په لاره کې ولویږي. شیطان راشي او څه چې د هغوی په زړونو کې کرل شوي وي هغه وتښتوي. په تیږه لرونکې ځمکه کې کرل شوی تخم د هغه چا په مثال دی چې پیغام واوري او سمدلاسه یې په خوشحالۍ سره قبول کړي. خو څرنګه چې په هغوی کې یې ریښې نه وي نیولې، نو هغه د زیات وخت دپاره نه پاتې کیږي. نو بیا کله چې د پیغام له امله ورباندې سختي راشي یا وځوریږي، نو زر خپل ایمان له لاسه ورکړي. په اغزو کې لوېدلي تخم د هغه چا په مثال دی چې پیغام اوري، خو د ژوند اندېښنې او د شتمنۍ سره مینه د پیغام مخه نیسي او حاصل نه ورکوي. خو کوم تخم چې په ښه خاوره کې کرل شوی وي هغه د هغه چا په مثال دی چې پیغام اوري او ورباندې پوهیږي او هغه سل چنده او شپېته چنده او دېرش چنده حاصل هم ورکوي.» عیسی هغوی ته یو بل مثال راوړ: «اسماني پاچاهي د هغه سړي سره پرتله شوې ده چې په خپل پټي کې یې ښه تخم وکرلو، خو یوه شپه کله چې ټول ویده وو، نو دښمن یې راغی او د غنمو په منځ کې ورته جودر وشیندل او لاړ. کله چې غنم شنه شول او وږي یې ونیول، نو جودر هم په کې راښکاره شول. نو د هغه زمیندار نوکران خپل بادار ته راغلل او ورته ویې ویل: ‹ای باداره، ایا تا په خپل پټي کې ښه تخم نه ؤ کرلی؟ نو بیا دا جودر په کې له کومه شول؟› هغه ورته په ځواب کې وویل چې دا د دښمن کار دی. نوکرانو ورته وویل: ‹ایا مونږ لاړ شو او هغه جودر وباسو؟› خو هغه ورته ځواب ورکړ چې نه، هسې نه چې د جودرو د ویستلو سره غنم هم ورسره وباسئ. پرېږده چې دواړه یوځای لوی شي، نو د لو په وخت کې به لوګرو ته ووایم چې لومړی جودر راټول کړي او د سوځولو دپاره یې ګېډۍ کړي او بیا غنم راټول کړي او زما ګودام ته یې راوړي.» عیسی هغوی ته یو بل مثال هم راوړ او ویې ویل: «اسماني پاچاهي د شړشمو د تخم په شان ده چې یو سړی هغه واخلي او په خپل پټي کې یې وکري. که څه هم دا تخم د نورو ټولو تخمونو څخه ډېر وړوکی دی، خو کله چې وده وکړي، نو د باغ د ټولو بوټو څخه لوی شي او ونه ترې جوړه شي، نو مرغان راشي او په څانګو کې یې ځالې جوړې کړي.» عیسی هغوی ته بل مثال راوړ او ویې ویل: «اسماني پاچاهي د هغې خمیرې په شان ده چې یوه ښځه هغه واخلي او د درې پیمانې اوړو سره یې ګډه کړي، ترڅو هغه ټول خمیره شي.» عیسی دا ټول شیان خلکو ته په مثالونو کې بیانول او یوه خبره یې بې مثالونو نه کوله ترڅو د پیغمبر هغه پېشګویي رښتیا شي چې ویلي یې وو: زه به په مثالونو کې خبرې وکړم او هغه شیان به بیان کړم چې د نړۍ د پیدایښت راهیسې پټ ساتل شوي دي. بیا عیسی خلک رخصت کړل او خپله هم کور ته لاړ. شاګردان یې راغلل او ورته ویې ویل: «مونږ ته د غنمو په پټي کې د جودرو د مثال معنی بیان کړه.» هغه ځواب ورکړ: «هغه څوک چې ښه تخم کري، هغه د انسان زوی دی. پټی دا نړۍ ده، د ښه تخم معنی د اسماني پاچاهۍ خلک دي او جودر د شیطان پیروان دي، او هغه دښمن چې جودر یې کرلي دي هغه شیطان دی، د حاصل د راټولولو وخت اخره زمانه ده او لوګرې فرښتې دي. لکه څنګه چې جودر راټولیږي او په اور کې سوځول کیږي، نو په اخره زمانه کې به همداسې وشي. د انسان زوی به خپلې فرښتې راولېږي او د هغه د پاچاهۍ نه به هغه ټول خلک چې د خلکو د ګناه سبب کیږي راټول کړي او همدارنګه هغه ټول خلک چې بدکاره دي او هغوی به په سور تنور کې واچوي یعنې هغه ځای ته چې هلته به خلک ژاړي او خپل غاښونه به چیچي. بیا به نېک خلک د خپل پلار په پاچاهۍ کې لکه د لمر په شان ځلیږي. که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري. اسماني پاچاهي د هغې خزانې په شان ده چې په پټي کې پټه شوې وي او یو سړی هغه پیدا کړي او بېرته یې ښخه کړي او د خوشحالۍ نه ځي او خپل ټول شیان خرڅوي او بېرته راځي او هغه پټی اخلي. په همدې ډول اسماني پاچاهي د هغه سوداګر په شان ده چې د قیمتي مرغلرو پسې ګرځي، چې کله یې ډېرې ارزښتناکې مرغلرې پیدا کړې، نو ځي او خپل ټول شیان خرڅوي او هغه مرغلرې اخلي. همدارنګه اسماني پاچاهي د هغه جال په شان ده چې ماهيګیران هغه په بحیرې کې واچوي او ډول ډول ماهیان ونیسي. کله چې جال د ماهیانو څخه ډک شو، نو غاړې ته یې راووېست او بیا ورته کښېناستل او په دوه برخو یې ووېشل، ښه ماهیان یې په ټوکریو کې واچول او خراب یې ایسته وغورځول. په اخره زمانه کې به همداسې وي. فرښتې به راشي او بدکاران به له نېکو خلکو څخه بېل کړي، او هغوی به سور تنور ته وروغورځوي یعنې هغه ځای ته چې هلته به خلک ژاړي او خپل غاښونه به چیچي.» عیسی د شاګردانو څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو په دې ټولو شیانو پوهېږئ؟» هغوی وویل: «هو.» عیسی هغوی ته وویل: «د شریعت هر ښوونکی چې د اسمان په پاچاهۍ کې شاګرد شي، نو هغه د هغه کور د خاوند په شان دی چې د خپل ګودام څخه نوي او زاړه شیان راوباسي.» کله چې عیسی دا مثالونه پای ته ورسول، نو د هغه ځای څخه روان شو او خپل وطن ته راغی او هلته په کنیسه کې یې خلکو ته داسې تعلیم ورکاوه چې ټول حیران شول او یو بل ته یې سره وویل: «دې سړي دا حکمت او د دې معجزو د ښودلو قدرت له کوم ځایه پیدا کړی دی؟ ایا هغه د نجار زوی نه دی؟ ایا د مور نوم یې مریم نه دی؟ ایا یعقوب، یوسف، شمعون او یهودا د هغه ورونه نه دي؟ ایا د هغه ټولې خویندې دلته زمونږ سره نه اوسیږي؟ نو بیا دا ټولې خبرې هغه له کوم ځای نه زده کړي دي؟» نو هغوی عیسی قبول نه کړ. خو عیسی هغوی ته وویل: «د یو پیغمبر په هرځای کې درناوی کیږي، خو په خپل وطن او خپله کورنۍ کې نه کیږي.» عیسی د هغوی د بې ایمانۍ له امله په هغه ځای کې ډېرې معجزې ونه ښودلې. په دې وخت کې د جلیل والي هیرودیس د عیسی د کارونو څخه خبر شو. نو خپلو کسانو ته یې وویل: «دا سړی هماغه تعمید ورکوونکی یحیی دی. هغه بېرته د مرګ نه راژوندی شوی دی، نو له دې امله هغه دا قدرت لري چې معجزې وښایي.» هیرودیس د خپل ورور فیلیپوس د ښځې هیرودیا په خاطر یحیی نیولی ؤ، په زنځیرونو یې تړلی ؤ او په زندان کې یې اچولی ؤ. ځکه چې تعمید ورکوونکي یحیی هیرودیس ته ویلي وو: «تاته روا نه ده چې د خپل ورور د ښځې هیرودیا سره واده وکړې.» هیرودیس غوښتل چې هغه مړ کړي، خو د خلکو څخه وېرېده، ځکه چې خلکو هغه پیغمبر ګڼلو. خو د هیرودیس د زېږېدنې په مېلمستیا کې د هیرودیا لور د مېلمنو په مخکې داسې نڅا وکړه چې هیرودیس دومره خوشحاله شو، چې قسم یې وخوړ چې هغه ترې هرڅه وغواړي نو ورته به یې ورکړي. هغې د خپلې مور په لمسون وویل: «د تعمید غسل ورکوونکي یحیی سر راته په پتنوس کې راکړه.» پاچا د خپلې خبرې څخه پښېمانه شو، خو هغه د خپل قسم په خاطر چې د مېلمنو په مخکې یې خوړلی ؤ، خپلو کسانو ته حکم وکړ چې د هغې غوښتنه دې پوره کړای شي. هغه خپل کسان ولېږل او په زندان کې یې د یحیی سر پرې کړ. نو د هغه سر یې په یو پتنوس کې راوړ او هغې انجلۍ ته یې ورکړ او هغې خپلې مور ته یووړ. بیا د یحیی شاګردان راغلل او د هغه مړی یې یووړ او ښخ یې کړ. هغوی لاړل او عیسی یې خبر کړ. کله چې عیسی د یحیی په هکله دا خبر واورېد، نو د هغه ځای څخه په کشتۍ کې یو ګوښه ځای ته یوازې لاړ. خو کله چې خلک خبر شول، نو د خپلو ښارونو څخه د وچې لارې نه په هغه پسې لاړل. کله چې عیسی د کشتۍ څخه راښکته شو د خلکو یوه لویه ګڼه ګوڼه یې ولیدله، نو زړه یې ورباندې وسوځېد او د هغوی ناروغان یې روغ کړل. کله چې ماښام شو، شاګردان یې ورته راغلل او ویې ویل: «دا ځای خوشې دښته ده او ډېره ناوخته شوې ده، خلک کلیو ته ولېږه چې خپلو ځانونو ته د خوړلو دپاره کوم څه واخلي.» عیسی وویل: «د دوی تګ ته اړتیا نشته، تاسو خپله هغوی ته کوم څه ورکړئ چې ویې خوري.» هغوی ځواب ورکړ: «زمونږ سره یوازې پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان دي.» عیسی وویل: «هغه ماته راوړئ.» بیا هغه خلکو ته حکم وکړ چې په واښو باندې کښېني. بیا یې هغه پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان راواخیستل، اسمان ته یې وکتل، د خدای شکر یې وویست او ډوډۍ یې ماتې کړې، هغه یې شاګردانو ته ورکړې او شاګردانو هغه په خلکو باندې ووېشلې. هغوی ټولو وخوړل او ماړه شول او څه چې ترې پاتې شوي وو، شاګردانو هغه راټول کړل او دولس ټوکرۍ ترې ډکې شوې. د هغو خلکو شمېر چې ډوډۍ یې وخوړله پنځه زرو تنو ته رسېده چې په هغو کې ښځې او ماشومان شمېرل شوي نه وو. بیا عیسی خپل شاګردان مجبور کړل چې کشتۍ ته وخېژي او د ده څخه مخکې د بحیرې بلې غاړې ته لاړ شي او له هغې وروسته یې خلک رخصت کړل. چې کله یې خلک رخصت کړل، نو خپله یو غره ته لاړ چې یوازې دعا وکړي او تر ماښامه پورې هلته یوازې پاتې ؤ. په دې وخت کې کشتۍ د وچې څخه لېرې وه او د څپو له امله یې ټکانونه خوړل، ځکه چې باد ورته مخامخ لګېده. سهار وختي چې لا تیاره وه، عیسی په داسې حال کې چې د اوبو دپاسه ګرځېده، شاګردانو ته ورغی. خو کله چې شاګردانو ولیدل چې هغه د اوبو دپاسه روان دی، نو ووېرېدل او ویې ویل: «دا د مړي ارواح ده.» نو د وېرې له لاسه یې چیغې ووهلې. خو عیسی سمدلاسه د هغوی سره خبرې وکړې او ویې ویل: «زړور اوسئ. زه یم، مه وېرېږئ.» پطروس وویل: «ای استاذه! که چېرې دا ته یې، نو ماته امر وکړه چې زه هم د اوبو دپاسه درشم.» عیسی وویل: «راشه.» نو پطروس د کشتۍ څخه ښکته شو او د اوبو دپاسه د عیسی خواته روان شو. خو کله چې هغه ولیدل چې څومره زورور باد لګیږي، نو ووېرېده او کله چې په اوبو کې ډوبېده، نو چیغې یې ووهلې: «استاذه! ما وژغوره.» عیسی سمدلاسه خپل لاس ور اوږد کړ او هغه یې راونیوه او ورته ویې ویل: «ستا ایمان څومره کمزوری دی. ولې دې شک وکړ؟» کله چې هغوی په کشتۍ کې سپاره شول، باد ودرېده. نو په کشتۍ کې ناست کسان هغه ته په سجده شول او ویې ویل: «ته په رښتیا د خدای زوی یې.» هغوی د بحیرې څخه پورې وتل او د جنیسارت سیمې ته ورسېدل. کله چې د هغه ځای خلکو عیسی وپېژانده، نو هغوی شاوخوا ټولو سیمو ته خبر ورکړ او خلکو خپل ټول ناروغان عیسی ته راوستل. هغه ته یې سوال وکړ چې د دوی ناروغانو ته دومره اجازه ورکړي چې یوازې د هغه لمنې ته لاس وروړي او هرچا چې ورته لاس وروړ، نو هغوی به بیخي روغېدل. وروسته ځینې فریسیان او د شریعت عالمان د اورشلیم څخه عیسی ته راغلل او د هغه څخه یې پوښتنه وکړه: «ستا شاګردان ولې زمونږ د نیکونو په رواجونو عمل نه کوي او د ډوډۍ خوړلو څخه مخکې خپل لاسونه نه وینځي؟» عیسی په ځواب کې وویل: «تاسو ولې د خپل رواج په خاطر د خدای حکم ماتوئ؟ ځکه چې خدای حکم کړی دی: ‹د خپل مور او پلار عزت کوه او هرڅوک چې خپل مور او پلار ته ښکنځلې وکړي، باید ووژل شي.› خو تاسو وایئ، که چېرې څوک خپل مور او پلار ته ووایي چې زه تاسو سره مرسته نه شم کولای، ځکه هغه څه چې ما کولای شول تاسو ته یې درکړم، هغه مې خدای ته نذرانه کړل. نو هغه نور مجبور نه دی چې د خپل مور او پلار درناوی وکړي. په دې ډول تاسو د خپل دود او دستور په خاطر د خدای حکم بې ارزښته ګڼئ. ای منافقانو، اشعیا نبي په حقه ؤ چې ستاسو په هکله یې پېشګویي وکړه چې خدای وایي: دا خلک په خوله زما عزت کوي، خو زړونه یې په بل ځای کې دي. د هغوی عبادت ګټه نه لري ځکه چې هغوی د خدای د حکمونو په ځای د انساني حکمونو تعلیم ورکوي.» بیا عیسی خلک راوغوښتل او ورته ویې ویل: «زما خبرو ته غوږ ونیسئ او ځان ورباندې پوه کړئ. انسان چې څه خوري او څه څښي په هغو باندې نه ناپاکه کیږي، خو کومه خبره چې د هغه د خولې څخه راوځي په هغې ناپاکه کیږي.» بیا شاګردان عیسی ته راغلل او ورته ویې ویل: «ایا ته پوهېږې چې فریسیان ستا په خبرو خفه شول؟» عیسی ځواب ورکړ: «هر نیالګی چې زمونږ اسماني پلار نه وي کرلی هغه به له بېخه وویستل شي. نو د هغوی پروا مه کوئ. دوی داسې ړانده دي چې نورو ړندو ته لاره ښایي. کله چې یو ړوند بل ړوند ته لاره ښایي، نو دواړه په کنده کې غورځیږي.» بیا پطروس عیسی ته وویل: «مونږ ته د دې مثال معنی ووایه.» عیسی پوښتنه وکړه: «ایا تاسو هم لا تر اوسه په دې شیانو نه پوهېږئ؟ ایا تاسو نه پوهېږئ چې کوم شی چې خولې ته ننوځي هغه خېټې ته ځي او وروسته بیا د بدن څخه وځي؟ خو څه چې د خولې څخه راوځي هغه د زړه څخه راځي او په هغو باندې انسان ناپاکه کیږي. ځکه چې خراب خیالونه، قتل، زناکاري، جنسي بد اخلاقي، غلا، د دروغو شهادت او تهمت د زړه نه راوځي. دا هغه شیان دي چې انسان ناپاکه کوي، خو په ناپاکو لاسونو باندې خوراک کول انسان نه ناپاکه کوي.» بیا عیسی هغه ځای پرېښود او د صور او صیدون سیمو ته لاړ. یوه کنعاني ښځه چې د هغه ځای اوسېدونکې وه هغه ته راغله او په چیغو چیغو یې ورته وویل: «ای ښاغلیه! ای د داود زویه! په ما باندې رحم وکړه. زما لور پېریانو نیولې ده او په سخت حالت کې ده.» خو عیسی ورته هېڅ ځواب ورنه کړ. شاګردان یې راغلل او زاري یې ورته وکړه او ویې ویل: «دا ښځه وشړه، ځکه چې هغه مونږ پسې چیغې وهي.» بیا عیسی په ځواب کې وویل: «زه یوازې د اسراییلو د قوم د ورک شویو پسونو دپاره رالېږل شوی یم.» خو هغه ښځه راغله او د عیسی په پښو کې پرېوتله او ویې ویل: «ښاغلیه، زما سره مرسته وکړه.» عیسی په ځواب کې وویل: «دا سمه نه ده چې څوک دې د ماشوم ډوډۍ واخلي او سپیانو ته یې واچوي.» هغې ښځې وویل: «رښتیا ده ښاغلیه! خو سپي هم هغه پاتې شوې ډوډۍ خوري چې د خاوند د دسترخوان څخه یې وغورځیږي.» بیا عیسی هغې ته په ځواب کې وویل: «ای ښځې، ستا ایمان ډېر قوي دی! څنګه چې ته غواړې هماغسې دې وشي.» او په هماغه ساعت د هغې لور روغه شوه. عیسی د هغه ځای څخه روان شو او د جلیل د بحیرې په غاړه تېر شو او غره ته وخوت او هلته کښېناست. ډېر خلک ورته راغلل او ګوډان، ړانده، شلان، ګونګیان او نور ډېر ناروغان یې ورته راوستل او د هغه پښو ته به یې کښېنول او هغه به روغول. کله چې خلکو ولیدل چې ګونګیانو خبرې وکړلې، شلان ټول روغ شول، ګوډان وګرځېدل او ړانده بینا شول، نو حیران شول او د اسراییلو د خدای ثنا او صفت یې وکړ. عیسی خپل شاګردان راوغوښتل او ورته ویې ویل: «په دې خلکو باندې زما زړه سوځي، ځکه چې درې ورځې کیږي چې هغوی زما سره دي او هېڅ شی ورسره نشته چې ویې خوري. زه نه غواړم چې هغوی وږي رخصت کړم، هسې نه چې په لاره کې بې حاله شي.» شاګردانو په ځواب کې وویل: «په دې دښته کې دومره خلکو ته مونږ ډوډۍ له کومه کړو چې ماړه یې کړو؟» عیسی هغوی ته وویل: «تاسو سره څو ډوډۍ دي؟» هغوی وویل: «اووه ډوډۍ او یو څو واړه ماهیان.» نو عیسی خلکو ته وویل چې په ځمکه کښېني. بیا هغه اووه ډوډۍ او ماهیان راواخیستل، د خدای شکر یې وویست، هغه یې ماتې کړې او شاګردانو ته یې ورکړلې او شاګردانو هغه خلکو ته ورکړلې. هغوی ټولو وخوړل او ماړه شول او د ډوډیو د پاتې شویو ټوټو څخه اووه ټوکرۍ ډکې شوې. هغو خلکو چې ډوډۍ یې وخوړه د هغو شمېر څلور زرو تنو ته رسېده چې په هغو کې ښځې او ماشومان نه وو حساب شوي. بیا عیسی خلک رخصت کړل او خپله په کشتۍ کې سپور شو او د مجدن سیمې ته لاړ. فریسیان او صدوقیان عیسی ته راغلل چې هغه وازمایي، نو د هغه نه یې وغوښتل چې دوی ته یوه اسماني معجزه وښایي. عیسی په ځواب کې وویل: «کله چې ماښام شي، نو تاسو وایئ چې هوا به ښه وي، ځکه چې اسمان سور دی او د سهار په وخت کې کله چې اسمان سور او په ورېځو کې پټ وي، نو تاسو وایئ چې نن به باران وشي. تاسو اسمان ته په کتلو سره کولای شئ چې د هوا د حالت پېشګویي وکړئ، خو د دې زمانې د نښو په معنی نه پوهېږئ. د دې زمانې بدکاره او بې ایمانه خلک معجزه غواړي، خو یوازېنۍ معجزه چې هغوی ته به وښودل شي هغه د یونس نبي معجزه ده.» بیا عیسی هغوی پرېښودل او لاړ. کله چې شاګردان د بحیرې بلې غاړې ته پورې وتل، نو دا یې هېر کړل چې د ځان سره ډوډۍ یوسي. عیسی هغوی ته وویل: «پام کوئ چې د فریسیانو او صدوقیانو د خمیرې نه به ځانونه ساتئ.» هغوی په خپل منځ کې سره بحث پیل کړ او ویې ویل: «هغه ځکه دا خبره کوي چې مونږ ډوډۍ نه ده راوړې.» عیسی پوه شو چې هغوی څه وایي، نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ستاسو ایمان څومره کمزوری دی، ولې په دې هکله بحث کوئ چې ډوډۍ درسره نشته؟ تاسو لا تر اوسه هم نه پوهېږئ؟ ایا هغه پنځه ډوډۍ او پنځه زره کسان مو په یاد نه دي چې د پاتې شویو ډوډیو څخه مو څو ټوکرۍ ډکې کړې؟ یا هغه اووه ډوډۍ د څلور زرو تنو دپاره او دا چې د هغو څخه مو څو ټوکرۍ ډکې کړې؟ تاسو څنګه په دې پوه نه شوئ چې ما د ډوډۍ په هکله خبرې نه کولې؟ بلکې ما تاسو ته ویلي وو چې د فریسیانو او صدوقیانو د خمیرې څخه ځانونه ساتئ.» بیا شاګردان پوه شول چې عیسی هغوی ته دا نه وو ویلي چې د هغې خمیرې نه ځانونه وساتئ چې په ډوډۍ کې ترې کار اخیستل کیږي بلکې د فریسیانو او صدوقیانو د تعلیم ‎څخه ځان ساتل ؤ. کله چې عیسی د فیلیپوس د قیصریې سیمې ته ورسېده، نو د خپلو شاګردانو څخه یې پوښتنه وکړه: «خلک څه وایي چې د انسان زوی څوک دی؟» هغوی ځواب ورکړ: «ځینې وایي چې تعمید ورکوونکی یحیی دی، ځینې وایي چې الیاس نبي دی او نور وایي چې ارمیا نبي یا کوم بل پیغمبر دی.» عیسی پوښتنه وکړه: «تاسو څه وایئ چې زه څوک یم؟» شمعون پطروس ځواب ورکړ: «ته مسیح، د ژوندي خدای زوی یې.» عیسی وویل: «ای د یوحنا زویه شمعونه! ته بختور یې. ځکه چې دا درته انسان نه دي ښودلي بلکې زما اسماني پلار درته ښکاره کړي دي. خو زه تاته وایم چې ته پطروس یې چې معنی یې تیږه ده او زه په دې تیږې باندې خپله کلیسا جوړوم او حتی مرګ هم دومره قدرت نه لري چې په هغې باندې بریالی شي. زه به تاته د اسماني پاچاهۍ کیلي ګانې درکړم، هرڅه چې ته د ځمکې په مخ ناروا وګڼې، نو په اسمان کې به هم ناروا وګڼل شي او هرڅه چې د ځمکې په مخ روا وګڼې، نو په اسمان کې به هم روا وګڼل شي.» بیا عیسی خپلو شاګردانو ته په کلکه امر وکړ چې هېچا ته ونه وایئ چې هغه مسیح دی. د هغه وخت نه عیسی خپلو شاګردانو ته په ښکاره ویل چې هغه باید اورشلیم ته لاړ شي او هلته به د قوم د مشرانو، مشرانو کاهنانو او د شریعت د عالمانو له خوا کړاوونه وویني او وبه وژل شي او په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي. بیا پطروس هغه له لاسه ونیوه او ګوښه یې کړ او د هغه په خبرو یې نیوکه وکړه چې داسې خبرې ونه کړي: «خدای دې نه کړي استاذه! په تا دې هېڅکله داسې ونه شي.» بیا عیسی پطروس ته مخ راواړاوه او ورته ویې ویل: «زما د مخې نه لېرې شه شیطانه! ته زما د لارې خنډ یې، ځکه چې ته د انسانانو په شان فکر کوې، نه د خدای په شان.» بیا عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «که څوک غواړي چې زما د پیروانو څخه اوسي، نو باید د خپل ځان څخه تېر شي، خپل صلیب دې راواخلي او ما پسې دې راځي. ځکه هرڅوک چې وغواړي خپل ځان وساتي، نو هغه به یې له لاسه ورکړي او څوک چې زما په خاطر خپل ژوند له لاسه ورکړي نو هغه به رښتینی ژوند تر لاسه کړي. د یو چا دپاره به څه ګټه وي چې ټوله نړۍ لاسته راوړي خو خپل ځان له لاسه ورکړي؟ او یا د خپل ژوند په بدل کې هغه څه شی ورکولای شي؟ ځکه چې د انسان زوی به د خپل پلار په جلال کې د خپلو فرښتو سره راځي او بیا به هرچا ته د هغه د عمل له مخې بدل ورکوي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دلته ځینې داسې خلک ولاړ دي چې تر هغې پورې به مړه نه شي، ترڅو یې د انسان د زوی پاچاهي نه وي لیدلي.» شپږ ورځې وروسته عیسی پطروس، یعقوب او د یعقوب ورور یوحنا د ځان سره واخیستل او یو لوړ غره ته یې بوتلل چې هلته یوازې اوسي. د هغوی په مخکې د هغه څېره بدله شوه او مخ یې لکه د لمر په شان ځلېده او کالي یې د رڼا په شان سپین شول. بیا ناڅاپه شاګردانو ته موسی او الیاس ښکاره شول چې د عیسی سره یې خبرې کولې. نو پطروس عیسی ته وویل: «استاذه! څومره ښه ده چې مونږ دلته یو. که ته غواړې نو زه به دلته درې خېمې جوړې کړم، یوه تاته، یوه موسی ته او یوه الیاس ته.» هغه لا خبرې کولې چې یوه سپینه ورېځ راخپره شوه او په هغوی باندې یې سیوری وکړ او د ورېځې څخه یو اواز راغی او ویل یې: «دا زما ګران زوی دی چې زه ترې خوشحاله یم. هغه ته غوږ ونیسئ.» کله چې شاګردانو دا واورېدل، نو له ډېرې وېرې په ځمکه پړمخې پرېوتل. بیا عیسی هغوی ته ورغی او په هغوی باندې یې لاس کېښود او ورته ویې ویل: «پاڅېږئ، مه وېرېږئ.» کله چې شاګردانو خپلې سترګې خلاصې کړې نو پرته له عیسی یې بل هېڅوک هلته ونه لیده. کله چې هغوی د غره څخه راښکته کېدل، نو عیسی هغوی ته امر وکړ: «څه چې مو لیدلي دي د هغو په هکله تر هغه وخته پورې چاته څه مه وایئ ترڅو پورې چې د انسان زوی بېرته د مړو ‎څخه راژوندی شوی نه وي.» شاګردانو د عیسی نه پوښتنه وکړه: «بیا د شریعت عالمان ولې وایي چې لومړی باید الیاس راشي؟» عیسی ځواب ورکړ: «دا رښتیا ده چې لومړی به الیاس راځي او هرڅه به سم کړي. خو زه تاسو ته وایم چې الیاس لا پخوا راغلی دی، خو خلکو هغه ونه پېژانده او هرڅه چې دوی غوښتل د هغه سره یې وکړل. په همدې ډول به د انسان زوی هم د هغوی د لاسه وکړیږي.» بیا شاګردان پوه شول چې هغه ورته د تعمید غسل ورکوونکي یحیی په هکله خبرې کولې. کله چې عیسی او شاګردان یې بېرته خلکو ته راغلل، نو یو سړی عیسی ته راغی، د هغه په مخکې په ګونډو شو او ویې ویل: «ای ښاغلیه! زما په زوی باندې رحم وکړه. په هغه باندې میرګي راځي او داسې سختې حملې ورباندې راځي چې اکثره وختونه هغه په اور یا اوبو کې غورځیږي. هغه مې ستا شاګردانو ته راوست، خو ویې نه شو کولای چې هغه روغ کړي.» عیسی په ځواب کې وویل: «ای د دې زمانې بې ایمانه او بې لارې خلکو، ترڅو پورې به زه ستاسو سره یم؟ ترڅو پورې به تاسو ته حوصله کوم؟ هغه هلک دلته ماته راولئ.» عیسی هغه پېري ته په کلکه امر وکړ، نو هغه د هلک څخه راووت او په هماغه ساعت هلک روغ شو. بیا شاګردان عیسی ته راغلل او کله چې هغوی یوازې وو نو پوښتنه یې ترې وکړه: «مونږ ولې ونه شو کولای چې هغه پېری وباسو؟» هغه ورته وویل: «ځکه چې ستاسو ایمان کمزوری دی. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې که چېرې تاسو د شړشمو د دانې په اندازه ایمان هم ولرئ، نو کولای شئ دې غره ته ووایئ چې د دې ځای څخه هغه ځای ته لاړ شه، نو هغه به لاړ شي او هېڅ کار به ستاسو دپاره ناشونی نه وي. [ دا ډول پېریان یوازې په دعا کولو او د روژې په نیولو سره کېدای شي وویستل شي.]» کله چې ټول شاګردان په جلیل کې سره یوځای شول نو عیسی ورته وویل: «د انسان زوی به خلکو ته په لاس ورکړل شي او هغوی به یې ووژني. خو په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي.» د دې خبرې په اورېدلو شاګردان ډېر غمجن شول. کله چې عیسی او شاګردان یې کپرناحوم ته راغلل، نو د خدای د کور دپاره د مالیې راټولوونکي پطروس ته راغلل او پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا ستا استاذ د خدای د کور مالیه ورکوي؟» پطروس وویل: «هو، هغه یې ورکوي.» کله چې پطروس کور ته لاړ، نو مخکې له دې چې څه ووایي، عیسی ورته وویل: «ای شمعونه، ته څه فکر کوې د نړۍ پاچاهان د چا څخه محصول او مالیه اخلي؟ د خپلو خلکو څخه یا د پردیو څخه؟» پطروس ځواب ورکړ: «د پردیو څخه.» عیسی وویل: «نو بیا د دوی خپل خلک د مالیې ورکولو څخه معاف دي. خو مونږ نه غواړو چې دا خلک خفه کړو. نو لاړ شه، په بحیرې کې چنګک واچوه او کوم ماهي چې دې اول ونیوه هغه راوباسه او د هغه خوله خلاصه کړه، نو د سپینو زرو یوه سکه به په کې پیدا کړې. هغه واخله او د هغې څخه زما او ستا دواړو مالیه ورکړه.» په دې وخت کې شاګردان عیسی ته راغلل او پوښتنه یې ترې وکړه: «په اسماني پاچاهۍ کې د ټولو نه لوی څوک دی؟» عیسی یو ماشوم راوغوښت او د خلکو په منځ کې یې ودراوه، او ویې ویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې ترڅو پورې چې تاسو په خپل ځان کې بدلون رانه ولئ او د ماشومانو په شان نه شئ، نو هېڅکله به هم اسماني پاچاهۍ ته وردننه نه شئ. هرڅوک چې خپل ځان د دې ماشوم په شان عاجز کړي، نو په اسماني پاچاهۍ کې به د ټولو نه لوی وي او هرڅوک چې داسې یو ماشوم زما په نوم ومني، نو هغه ما مني. خو هر هغه څوک چې د دې خلکو څخه چې د ماشوم په شان په ما باندې ایمان لري، د کوم یو د ګناهکارېدلو سبب شي، نو د هغه دپاره به دا ښه وي چې په خپله غاړه کې د ژرندې یو لوی پل واچوي او په یو ژورې بحیرې کې ډوب شي. افسوس دې وي په دې نړۍ چې د داسې وسوسو سبب ګرځي. دا وسوسې به خامخا راځي خو افسوس د هغه چا په حال چې د دې وسوسو سبب ګرځي. که چېرې ستا لاس یا پښه ستا د ګناه سبب ګرځي، نو هغه پرې کړه او لېرې یې وغورځوه، ځکه چې ستا دپاره به دا ښه وي چې د یو لاس او یوې پښې سره تلپاتې ژوندون ته لاره پیدا کړې، نه دا چې په دواړو لاسو او پښو روغ یې او تلپاتې اور ته واچول شې. او که چېرې ستا سترګه ستا د ګناه سبب وګرځي، نو هغه وباسه او لېرې یې وغورځوه، ځکه چې ستا دپاره به دا ښه وي چې د یوې سترګې سره تلپاتې ژوندون ومومې، نه دا چې د دواړو سترګو سره د دوزخ اور ته وغورځول شې. ګورئ، په دې خلکو کې چې د ماشومانو په شان په ما باندې ایمان لري، یو ته هم په سپکه سترګه مه ګورئ. زه تاسو ته وایم چې د هغوی فرښتې په اسمان کې تل زما د اسماني پلار په حضور کې حاضرې وي. [ ځکه چې د انسان زوی راغلی دی چې ورک شوي وژغوري.] تاسو څه فکر کوئ؟ فرض کړئ یو سړی سل پسونه لري او د هغو څخه یو ورک شي، نو هغه به څه کوي؟ ایا هغه به دا نهه نوي پسونه د غونډیو په لمنو کې پرېنږدي او د هغه ورک شوي پسه د لټولو دپاره به لاړ نه شي؟ کله چې هغه پیدا کړي، نو په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هغه سړی به د هغو نهه نوي پسونو څخه چې ورک شوي نه دي په هغه یو باندې ډېر خوشحاله شي. نو په دې ډول ستاسو اسماني پلار نه غواړي چې د دې خلکو څخه چې د ماشومانو په شان په ما باندې ایمان لري، یو هم له منځه لاړ شي. که چېرې ستا ورور ستا په وړاندې کومه بدي وکړي، نو ورشه او خپله غلطي یې ورته وښایه او دا خبره دې یوازې ستا او د هغه ترمنځ وي. که هغه خپله غلطي ومني، نو ورور به دې بېرته خپل کړې. خو که چېرې هغه ستا خبرو ته غوږ ونه نیسي، نو بیا یو یا دوه نور کسان د ځان سره بوځه، ترڅو څه چې ته وایې هغه د دوو یا درې شاهدانو له خوا تایید شي. که چېرې هغه د هغوی خبره هم ونه مني، نو موضوع کلیسا ته وړاندې کړه او که د کلیسا خبره هم ونه مني، نو بیا د هغه سره داسې چلند وکړه لکه چې د یو کافر یا مالیه ټولوونکي سره کیږي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم هرڅه چې تاسو د ځمکې په مخ ناروا وګڼئ، نو په اسمان کې به هم ناروا وګڼل شي او هرڅه چې د ځمکې په مخ روا وګڼئ، نو په اسمان کې به هم روا وګڼل شي. په یقین سره زه تاسو ته نور څه هم وایم: که چېرې په تاسو کې دلته د ځمکې په مخ دوه تنه د کوم شي په هکله په یو زړه خدای ته سوال وکړي، نو زما اسماني پلار به یې قبول کړي. ځکه په هرځای کې که دوه یا درې تنه زما په نوم سره راټول شي، نو زه د هغوی په منځ کې حاضر یم.» بیا پطروس عیسی ته راغی او پوښتنه یې ترې وکړه: «استاذه! که زما ورور زما سره کومه بدي وکړي، هغه څو ځلې وبخښم؟ ایا اووه ځلې؟» عیسی ځواب ورکړ: «زه نه وایم چې اووه ځلې بلکې اووه وارې اویا ځلې. ځکه چې اسماني پاچاهي د هغه پاچا په شان ده چې ویې غوښتل د خپلو خدمتګارانو سره حساب وکړي. چې کله یې حساب پیل کړ، نو یو سړی یې ورته راوست چې په لکونو پیسې د هغه پوروړی ؤ. خو د هغه سره دومره پیسې نه وې چې خپل پور ورکړي، نو بادار یې امر وکړ چې هغه دې د خپلې ښځې او ماشومانو سره او نور هرڅه چې لري خرڅ کړي، ترڅو خپل پور ورکړي. نو خدمتګار د هغه په پښو کې پرېوت او زاري یې ورته وکړه: ‹لږ صبر راته وکړه او زه به ستا ټول پور خلاص کړم.› د بادار زړه یې پرې وسوځېده او هغه یې پرېښود او پور یې ورته وبخښلو. خو کله چې هغه خدمتګار لاړ، نو د خپلو ملګرو خدمتګارانو څخه یو یې چې سل دیناره پوروړی ؤ ورته په مخه ورغی. هغه یې له ستوني ونیوه او ورته ویې ویل: ‹زما پور بېرته راکړه.› نو هغه خدمتګار ملګری یې په پښو کې ورته پرېوت او زاري یې ورته وکړه ویې ویل: ‹لږ صبر راته وکړه، پور به دې خلاص کړم.› خو هغه ونه منله او هغه یې په زندان کې واچاوه تر هغې پورې چې د هغه پور ورکړي. نورو خدمتګارانو چې دا پېښه ولیدله، نو ډېر خفه شول او خپل بادار ته ورغلل او څه چې شوي وو هغه یې ترې خبر کړ. نو بادار یې هغه سړی راوغوښت او ورته ویې ویل: ‹ای بدکاره خدمتګاره! ماته دې زاري وکړه او ما درته ټول پور وبخښلو. ایا تاته لازمه نه وه چې په خپل ملګري خدمتګار باندې دې همداسې رحم کړی وای، لکه څنګه چې ما په تا وکړ؟› د هغه بادار دومره په قهر شو چې هغه یې په زندان کې واچاوه او امر یې وکړ چې هغه دې تر هغې پورې وځورول شي، ترڅو یې ټول پور نه وي ورکړی. که چېرې تاسو خپل ورور د زړه نه ونه بخښئ، نو زما اسماني پلار به هم ستاسو سره همداسې وکړي.» کله چې عیسی دا خبرې خلاصې کړې، نو د جلیل څخه روان شو او د یهودیې سیمې ته چې د اردن د سیند په بله غاړه پرته وه لاړ. ګڼ شمېر خلک ورپسې روان وو او عیسی هلته هغوی ته شفا ورکړه. ځینې فریسیان هغه ته راغلل او د دې دپاره چې هغه وازمایي، نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا دا روا ده چې یو سړی دې خپله ښځه چې په هر دلیل وي طلاقه کړي؟» عیسی په ځواب کې وویل: «ایا تاسو نه دي لوستلي چې په پیل کې چې کله خالق انسانان پیدا کړل، نو هغه یې نر او ښځه پیدا کړل؟ او خدای وویل: نو له همدې امله سړی خپل مور او پلار پرېږدي او د خپلې ښځې سره یوځای کیږي او دواړه یو بدن شي. نو هغوی نور دوه تنه نه بلکې یو تن وي. نو څرنګه چې خدای هغوی سره یوځای کړي دي، انسان باید هغوی سره بېل نه کړي.» فریسیانو د عیسی نه پوښتنه وکړه: «نو بیا موسی په دې هکله ولې حکم کړی دی چې یو سړی کولای شي خپلې ښځې ته طلاق نامه ورکړي او هغه وشړي؟» عیسی ځواب ورکړ: «موسی تاسو ته د دې دپاره اجازه درکړه چې خپلو ښځو ته طلاق ورکړئ، ځکه چې ستاسو زړونه سخت وو. خو د پیدایښت له وخته داسې نه ؤ. زه تاسو ته وایم چې که څوک خپله ښځه ‎له زنا کولو پرته په کوم بل دلیل طلاقه کړي او د بلې ښځې سره واده وکړي، نو هغه زنا کوي.» شاګردانو عیسی ته وویل: «که د مېړه او ښځې ترمنځ دا حال وي، نو دا به ښه وي چې څوک هېڅ واده ونه کړي.» خو عیسی هغوی ته وویل: «هرڅوک دا خبره نه شي منلی، خو یوازې هغه خلک یې منلی شي چې خدای ورته دا توان ورکړی وي. دا چې ځینې خلک ودونه نه شي کولای ډول ډول دلیلونه لري: ځینې داسې دي چې له مور نه نرښځیان پیدا شوي دي او ځینې د انسانانو له خوا خصیان شوي دي او نور د اسماني پاچاهۍ په خاطر ودونه نه کوي. نو څوک چې یې منلی شي هغه دې ومني.» په دې وخت کې ځینو خلکو عیسی ته خپل ماشومان راوستل چې خپل لاس د هغوی په سرونو باندې کېږدي او د هغوی دپاره دعا وکړي، خو شاګردانو هغوی ورټل. خو عیسی هغوی ته وویل: «پرېږدئ چې ماشومان ماته راشي او هغوی مه منع کوئ، ځکه چې اسماني پاچاهي د همداسې خلکو ده.» عیسی خپل لاس د هغوی په سرونو باندې کېښود، برکت یې ورته ورکړ او بیا روان شو. داسې وشول چې یو سړی عیسی ته راغی او پوښتنه یې ترې وکړه: «استاذه! زه داسې کوم نېک کار وکړم چې تلپاتې ژوندون وګټم؟» عیسی هغه ته وویل: «د نېکۍ په هکله ولې زما څخه پوښتنه کوې؟ یوازې یو ذات دی چې نېک دی، خو که ته غواړې تلپاتې ژوندون تر لاسه کړې، نو د هغه په حکمونو عمل وکړه.» هغه سړي پوښتنه وکړه: «کوم حکمونه؟» عیسی وویل: «قتل مه کوه، زنا مه کوه، غلا مه کوه، د دروغو شاهدي مه ورکوه. د خپل مور او پلار عزت کوه او د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه.» هغه ځوان ځواب ورکړ: «په دې ټولو مې عمل کړی دی، نور څه وکړم؟» عیسی ورته وویل: «که ته غواړې چې کامل شې، نو لاړ شه او خپل هر څه چې لرې خرڅ کړه او پیسې یې غریبانو ته ورکړه، نو ته به په اسمان کې خزانې ولرې. بیا راشه او زما پیروي وکړه.» کله چې هغه ځوان دا خبرې واورېدلې نو له هغه ځای څخه غمجن روان شو، ځکه چې هغه ډېر مال او جایداد درلود. عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دولتمن سړي ته اسماني پاچاهۍ ته ننوتل ډېر سخت کار دی. زه یوځل بیا تاسو ته وایم چې د ستنې د سوري څخه د اوښ تېرېدل اسانه دي له دې نه چې یو شتمن سړی دې د خدای پاچاهۍ ته ورننوځي.» کله چې شاګردانو دا خبرې واورېدلې، نو ډېر حیران شول او پوښتنه یې وکړه: «نو بیا څوک کولای شي چې خلاصون ومومي؟» عیسی هغوی ته وکتل او ویې ویل: «د انسان دپاره دا ناشونې ده، خو د خدای دپاره هرڅه ممکن دي.» بیا پطروس ورته وویل: «وګوره، مونږ هرڅه پریښي دي او تا پسې روان شوي یو. نو مونږ به څه لاسته راوړو؟» عیسی هغوی ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې په راتلونکې نوې نړۍ کې چې کله د انسان زوی خپل د جلال نه ډک تخت باندې کښېني، نو تاسو دولس تنه به چې زما پیروان یئ هم په دولسو تختونو باندې کښېنئ او د اسراییلو د دولسو قبیلو قاضیان به شئ. هرچا چې زما په خاطر خپل کورونه، ورونه، خویندې، مور او پلار، اولادونه او خپلې ځمکې پریښي دي، هغوی به سل چنده لاسته راوړي او تلپاتې ژوندون به ورته ورکړل شي. خو ډېر چې اوس اول دي، هغوی به وروستي شي او ډېر چې اوس وروستي دي هغوی به اول شي.» عیسی زیاته کړه: «اسماني پاچاهي داسې ده لکه د ځمکې خاوند چې سهار وختي له کوره ووت، ترڅو خپل د انګورو د باغ دپاره مزدوران ونیسي. کله چې هغه ورسره یو دینار یعنې د ورځنۍ مزدورۍ په هکله جوړه وکړه، نو هغوی یې ولېږل چې په باغ کې یې کار وکړي. د سهار په نهه بجو هغه دباندې ووت، نو ځینې خلک یې ولیدل چې په بازار کې وزګار ولاړ وو. هغوی ته یې وویل: ‹تاسو هم لاړ شئ او زما د انګورو په باغ کې کار وکړئ او زه به تاسو ته مناسبه مزدوري درکړم.› نو هغوی لاړل. هغه د غرمې په وخت کې او بیا په درې بجو بازار ته لاړ او د نورو کسانو سره یې هم هماغه شان کار وکړ. د مازدیګر شاوخوا پنځه بجې هغه بازار ته لاړ او نور خلک یې ولیدل چې هلته وزګار ولاړ وو. د هغوی څخه یې پوښتنه وکړه: ‹تاسو ولې ټوله ورځ دلته وزګار ولاړ یئ؟› هغوی ځواب ورکړ: ‹ځکه چې مونږ ته هېچا د کار دپاره څه نه دي ویلي.› هغه ورته وویل: ‹تاسو هم لاړ شئ او زما په باغ کې کار وکړئ.› کله چې ماښام شو، نو د باغ خاوند خپل ناظر ته وویل: ‹مزدوران راوغواړه او د هغوی مزدوري ورته ورکړه، لومړی یې هغو خلکو ته ورکړه چې وروسته راغلي دي او بیا ورپسې یې هغو ته ورکړه چې اول راغلي وو.› کومو خلکو چې شاوخوا پنځه بجې کار پیل کړی ؤ راغلل او د پوره ورځې مزدوري یې واخیستله. کله چې د هغو مزدورانو وار راورسېد چې اول راغلي وو، نو هغوی په دې تمه وو چې د نورو څخه به زیاته مزدوري واخلي، خو هغوی ته هم د نورو په اندازه ورکړل شوه. کله چې هغوی خپله مزدوري واخیستله نو د باغ خاوند ته یې ګیله وکړه. هغوی وویل: ‹دا خلک چې وروسته راغلل هغوی یوازې یو ساعت کار کړی دی، حال دا چې مونږ ټوله ورځ په سور لمر کې کار کړی دی خو بیاهم تا هغوی ته زمونږ سره یو برابر مزدوري ورکړه.› د باغ خاوند په هغوی کې یو ته وویل: ‹ملګریه! ما درسره کومه بې انصافي نه ده کړې. ایا تا خپله دا ونه منله چې په یو دینار به ټوله ورځ کار کوې؟ خپله مزدوري دې واخله او ځه. دا زما خوښه ده چې وروسته راغلي سړي ته همدومره ورکړم څومره مې چې تاته درکړله. ایا زه حق نه لرم چې په خپلو پیسو باندې چې څه غواړم هغه وکړم؟ یا په دې باندې بخیلي کوې چې زه سخي یم؟›» نو عیسی وویل: «په دې ډول به لومړني وروستي شي او وروستي به اول شي.» کله چې عیسی اورشلیم ته روان ؤ، نو په لاره کې یې خپل دولس شاګردان یوې ګوښې ته کړل او ورته ویې ویل: «ګورئ، مونږ اوس اورشلیم ته ځو او د انسان زوی به مشرانو کاهنانو او د شریعت عالمانو ته په لاس ورکړل شي او هغوی به ورباندې د مرګ حکم وکړي. غیریهودیانو ته به یې وسپاري ترڅو هغوی ورباندې ملنډې ووهي، په دورو یې ووهي او په صلیب باندې یې ځوړند کړي. خو په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي.» بیا د زبدي ښځه د خپلو دوو زامنو سره عیسی ته راغله، د هغه په پښو کې پرېوتله او د هغه څخه یې وغوښتل چې په هغې باندې احسان وکړي. عیسی د هغې څخه پوښتنه وکړه: «څه غواړې؟» هغې وویل: «زما سره وعده وکړه چې ستا په پاچاهۍ کې دې زما دا دواړه زامن ستا په څنګ کې کښېني، یو دې ښي لاس ته کښېني او بل چپ لاس ته.» عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «تاسو نه پوهېږئ چې څه غواړئ. کومه پیاله چې زه به یې څښم تاسو هغه څښلی شئ؟» هغوی ځواب ورکړ: «هو، مونږ یې کولای شو.» عیسی هغوی ته وویل: «بې له شکه، تاسو به زما پیاله وڅښئ، خو دا زما په اختیار کې نه ده چې څوک به زما ښي یا چپ لاس ته کښېني. دا ځایونه د هغو خلکو دپاره دي چې زما پلار ورته تیار کړي دي.» کله چې هغو نورو لسو شاګردانو دا واورېدل، نو هغوی د هغو دوو ورونو څخه خفه شول. خو عیسی هغوی راوغوښتل او ورته ویې ویل: «تاسو پوهېږئ چې په نړۍ کې د غیریهودیانو واکمنان په خپلو خلکو باندې باداري کوي او مشران یې ورته خپل زور ښایي. خو په تاسو کې دې داسې نه وي. که په تاسو کې څوک غواړي چې لوی وګڼل شي، نو باید د نورو خدمتګار شي او هرڅوک چې غواړي د ټولو څخه اول شي باید د نورو خدمت وکړي. حتی د انسان زوی د دې دپاره نه دی راغلی چې خدمت یې وشي بلکې د نورو خدمت وکړي او خپل ژوند د ډېرو خلکو د خلاصون دپاره قربان کړي.» کله چې عیسی او د هغه شاګردان د اریحا د ښار څخه تلل، نو ګڼ شمېر خلک ورپسې روان وو. د لارې په غاړه دوه ړانده ناست وو. کله چې هغوی خبر شول چې عیسی په دې لاره تېریږي، نو چیغې یې کړې: «ای ښاغلیه، ای د داود زویه! په مونږ رحم وکړه.» خلکو هغوی ورټل او ورته ویې ویل چې غلي شئ. خو هغوی نورې هم چیغې ووهلې: «ای ښاغلیه، ای د داود زویه! په مونږ رحم وکړه.» عیسی ودرېده او هغوی ته یې غږ وکړ او پوښتنه یې ترې وکړه: «زما نه څه غواړئ چې درته ویې کړم؟» هغوی ورته وویل: «ای ښاغلیه، غواړو چې سترګې مو بینا شي.» د عیسی زړه ورباندې وسوځېده او د هغوی په سترګو یې لاس کېښود او هغوی سمدلاسه بینا شول او په هغه پسې روان شول. کله چې عیسی او شاګردان یې اورشلیم ته نژدې شول او بیت فاجي ته چې د زیتون په غره کې ؤ ورسېدل، نو عیسی خپل دوه شاګردان ولېږل او هغوی ته یې وویل: «هغه مخامخ کلي ته ورشئ، نو هلته به یوه خره ووینئ چې د خپل کوټي سره به تړل شوې وي. هغه را ایله کړئ او ماته یې راولئ. که چا درته څه وویل نو ورته ووایئ: ‹دا زمونږ د استاذ په کار دي› نو هغه به سمدلاسه تاسو ته اجازه درکړي چې هغه بوځئ.» په دې ډول به د پیغمبر هغه وینا رښتیا شي چې وایي: د صهیون خلکو ته ووایئ چې ستاسو پاچا درروان دی چې عاجز دی او په خره باندې سپور دی، یعنې د خرې په کوټي باندې سپور دی. شاګردان لاړل او څنګه چې عیسی ورته ویلي وو هماغسې یې وکړل. هغوی خره او کوټی راوستل او خپلې چپنې یې ورباندې واچولې او عیسی ورباندې سپور شو. ډېرو زیاتو خلکو ورته په لاره کې خپل کالي وغوړول او ځینو خلکو د ونو څانګې راپرې کړلې او په لاره کې یې ورته واچولې. کوم خلک چې د هغه څخه مخکې او وروسته روان وو چیغې یې وهلې: «ژوندی دې وي د داود زوی، مبارک دی هغه څوک چې د څښتن په نوم راځي. ثنا دې وي څښتن تعالی ته.» کله چې عیسی اورشلیم ته ورننوت، نو په ټول ښار کې شور او غوغا ګډه شوه، خلکو پوښتنه کوله: «دا څوک دی؟» نو کوم خلک چې د عیسی سره ملګري وو ځواب یې ورکړ: «دا عیسی پیغمبر دی چې د جلیل د ناصرې څخه راغلی دی.» عیسی د خدای کور ته ننوت او له هغه ځای څخه یې د خرڅوونکو او اخیستونکو په شړلو پیل وکړ او د صرافانو مېزونه او د کوترو خرڅوونکو چوکۍ ګانې یې په بل مخ واړولې، او هغوی ته یې وویل: «د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: زما کور به د دعا د کور په نوم یادیږي. خو تاسو ترې د غلو د پټېدلو ځای جوړ کړی دی.» د خدای په کور کې ورته ړانده او ګوډان راغلل او هغوی ته یې شفا ورکړه. خو کله چې مشرانو کاهنانو او د شریعت عالمانو د عیسی حیرانوونکې معجزې چې هغه ښودلې، ولیدلې او د خدای په کور کې یې د ماشومانو چیغې واورېدلې چې ویل یې: «د داود زوی ته دې ثنا وي.» نو هغوی خفه شول. نو د عیسی څخه یې پوښتنه وکړه: «دا ماشومان چې څه وایي ته یې اورې؟» عیسی ځواب ورکړ: «هو، زه یې اورم. ایا تاسو د خدای په کلام کې نه دي لوستلي: خدایه ته به ماشومانو او تي رودونکو ته دا ورزده کوې چې ستا ثنا ووایي؟» عیسی هغوی پرېښودل او د ښار څخه ووت. بیت عنیا ته لاړ او هلته یې شپه تېره کړه. سبا سهار کله چې عیسی بېرته اورشلیم ته راتله، نو وږی شو. د سرک په غاړه یې د انځر ونه ولیدله نو هغه ورته ورغی، خو په هغې کې یې له پاڼو پرته بل هېڅ شی ونه لیده. نو هغې ونې ته یې وویل: «ته دې نور هېڅکله مېوه ونه نیسې.» او سمدلاسه هغه ونه وچه شوه. کله چې شاګردانو دا ولیدل، نو حیران شول او پوښتنه یې وکړه: «دا د انځر ونه دومره زر څنګه وچه شوه؟» عیسی ورته ځواب ورکړ: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې که چېرې تاسو ایمان ولرئ او شک ونه کړئ، نو تاسو به هم وکولای شئ داسې کار وکړئ لکه څنګه چې ما د انځر د ونې سره وکړ. یوازې دا کار نه بلکې که تاسو دې غره ته هم ووایئ چې پورته شه او بحیرې ته وغورځېږه، نو همداسې به وشي. که تاسو ایمان ولرئ، نو هرڅه چې په دعا کې وغواړئ هغه به لاسته راوړئ.» عیسی بېرته د خدای کور ته راغی او تعلیم یې ورکاوه چې مشران کاهنان او د قوم مشران ورته راغلل او پوښتنه یې ترې وکړه: «چا تاته دا حق درکړی چې دا کارونه کوې؟ تاته چا دا واک او اختیار درکړی دی چې دا کارونه وکړې؟» عیسی ځواب ورکړ: «زه هم ستاسو څخه یوه پوښتنه کوم، که تاسو ځواب راکړ نو زه به هم درته ووایم چې زه په کوم اختیار سره دا کارونه کوم. تعمید ورکوونکي یحیی ته دا اختیار چا ورکړی ؤ چې خلکو ته د تعمید غسل ورکړي؟ هغه د خدای له خوا ؤ یا د انسان له خوا؟» هغوی په خپل منځ کې سره بحث وکړ او ویل یې: «که چېرې ووایو د خدای له خوا ؤ، نو هغه به ووایي چې بیا تاسو ولې په هغه باندې ایمان رانه وړ؟ خو که چېرې ووایو چې د انسان له خوا ؤ، نو د خلکو څخه وېرېږو ځکه چې هغوی ټول یحیی پیغمبر ګڼي.» نو هغوی عیسی ته په ځواب کې وویل: «مونږ نه پوهېږو.» عیسی ورته وویل: «نو زه هم تاسو ته نه وایم چې په کوم اختیار دا کارونه کوم.» عیسی زیاته کړه: «تاسو په دې هکله څه فکر کوئ؟ یو سړی ؤ چې دوه زامن یې لرل. هغه خپل مشر زوی ته ورغی او ورته ویې ویل: ‹زویه! لاړ شه او نن د انګورو په باغ کې کار وکړه.› هغه ځواب ورکړ: ‹زه نه ځم.› خو وروسته پښېمانه شو او لاړ. بیا هغه سړی خپل کشر زوی ته ورغی او هغه ته یې هم همدا خبره وکړه. هغه ځواب ورکړ: ‹ځمه، پلاره.› خو لاړ نه شو. په هغو دواړو زامنو کې کوم یو د خپل پلار خبره ومنله؟» هغوی وویل چې مشر زوی یې. نو عیسی ورته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې مالیه ټولوونکي او فاحشې به ستاسو څخه مخکې د خدای پاچاهۍ ته ورننوځي. ځکه چې یحیی تاسو ته راغی چې د عدالت لاره دروښایي، خو تاسو ورباندې باور ونه کړ، خو مالیه ټولوونکو او فاحشو ورباندې باور وکړ او سره له دې چې تاسو دا ولیدل، خو پښېمانه نه شوئ او باور مو ورباندې ونه کړ.» عیسی وویل: «یو بل مثال واورئ. یو زمیندار ؤ چې د انګورو باغ یې جوړ کړ او ګردچاپېره یې ترې دېوال تاو کړ او په باغ کې یې د انګورو څخه د شربت ویستلو دپاره خم جوړ کړ او د پهره دارۍ دپاره یې په کې یو برج هم جوړ کړ. بیا یې هغه باغوانانو ته په اجاره ورکړ او خپله بل وطن ته په سفر روان شو. کله چې د انګورو د راټولولو وخت راورسېد، نو هغه خپل نوکران باغوانانو ته ورولېږل چې خپله برخه ترې واخلي. باغوانانو د هغه نوکران ونیول، یو یې ورته وواهه او بل یې مړ کړ او درېم یې سنګسار کړ. د باغ خاوند دا ځل زیات نوکران ولېږل او باغوانانو د هغوی سره هم هماغسې چلند وکړ. په پای کې یې خپل زوی ورولېږه او فکر یې وکړ چې هغوی به زما د زوی لحاظ وکړي. خو کله چې باغوانانو د هغه سړي زوی ولیده، نو په خپل منځ کې یې سره وویل: ‹دا یې وارث دی، راځئ چې مړ یې کړو او میراث به یې زمونږ شي.› هغه یې ونیوه او د انګورو د باغ څخه یې دباندې وویست او مړ یې کړ. نو کله چې د باغ خاوند راشي، د باغوانانو سره به څه وکړي؟» هغوی ځواب ورکړ: «هغه به دا بدکاره خلک په بې رحمانه توګه ووژني او باغ به نورو باغوانانو ته په اجاره ورکړي چې د حاصل راټولولو په وخت کې به هغه ته خپله برخه ورکوي.» بیا عیسی هغوی ته وویل: «ایا تاسو کله د خدای په کلام کې نه دي لوستلي: کومه تیږه چې رد کړې ګلکارانو وه هغه اوس شوه اصلي تیږه د تهداب دا کار وشو د څښتن له خوا نه او عجیبه ښکاري زمونږ نظر کې نو له دې امله زه تاسو ته وایم چې د خدای پاچاهي به ستاسو نه واخیستل شي او هغو خلکو ته به ورکړل شي چې ښه مېوه نیسي. هرڅوک چې په دې تیږه باندې راولویږي، نو هغه به ټوټې ټوټې شي او که هغه تیږه په چا باندې راولویږي، نو هغه به ذرې ذرې کړي.» کله چې مشرانو کاهنانو او فریسیانو د عیسی دا مثالونه واورېدل، نو هغوی پوه شول چې هغه د دوی په هکله خبرې کوي. هغوی غوښتل چې عیسی ونیسي، خو د خلکو څخه ووېرېدل، ځکه چې خلکو عیسی پیغمبر ګڼلو. عیسی یوځل بیا خلکو ته یو بل مثال راوړ او ویې ویل: «اسماني پاچاهي د هغه پاچا په شان ده چې د خپل زوی د واده مېلمستیا یې جوړه کړه. هغه خپل نوکران په رابلل شویو مېلمنو پسې ولېږل چې هغوی ته ووایي چې مېلمستیا ته راشي، خو هغوی ونه غوښتل چې راشي. نو هغه خپل نور نوکران ورپسې ولېږل چې هغوی ته ووایي: ‹د واده مېلمستیا ته راشئ. ما ډوډۍ تیاره کړې ده، ستاسو دپاره مې غویان او چاغ خوسکي حلال کړي دي او هرڅه تیار دي.› خو هغوی یې هېڅ پروا ونه کړه او په خپل کار پسې لاړل. یو یې خپل پټي ته لاړ او بل یې خپل کاروبار ته، او نورو د هغه نوکران ونیول، بې عزته یې کړل او ویې وژل. پاچا په قهر شو، خپل عسکر یې ولېږل او هغه قاتلان یې ووژل او ښار یې ورته وسوځاوه. بیا هغه خپلو نوکرانو ته وویل: ‹د واده مېلمستیا تیاره ده، خو کوم خلک چې رابلل شوي وو هغه د دې وړ نه وو. نو لویو چوکونو ته ووځئ او هرڅوک چې مو پیدا کړ د واده مېلمستیا ته یې راوبولئ.› نو نوکران لارو او کوڅو ته ووتل او هرڅوک یې چې پیدا کولای شول که ښه وو او که بد وو ټول یې راوستل او په دې ډول سالون د مېلمنو څخه ډک شو. کله چې پاچا د مېلمنو د لیدلو دپاره دننه ورغی، نو هلته یې یو سړی ولیده چې د واده کالي یې نه وو اغوستي. پاچا ترې پوښتنه وکړه: ‹ای دوسته، تا څنګه د واده کالي نه دي اغوستي او دلته راغلی یې؟› هغه غلی پاتې شو. بیا پاچا خپلو خدمتګارانو ته وویل: ‹د هغه لاس او پښې وتړئ او دباندې په تیاره کې یې وغورځوئ یعنې هغه ځای کې چې خلک به ژاړي او خپل غاښونه به چیچي.›» عیسی په پای کې وویل: «رابلل شوي ډېر دي، خو غوره شوي لږ دي.» بیا فریسیان لاړل او په خپلو کې یې مشوره وکړه چې څنګه عیسی په خپلو خبرو کې راونیسي. نو هغوی خپل ځینې پیروان د هیرودیس د پلویانو سره عیسی ته ورولېږل چې هغه ته ووایي: «ای استاذه! مونږ پوهېږو چې ته یو صادق سړی یې او په رښتینې توګه د خدای د لارې تعلیم ورکوې. ته د هېچا طرفداري نه کوې که هغه هرڅوک وي. نو بیا مونږ ته ووایه چې په دې هکله ستا نظر څه دی؟ ایا د روم امپراتور ته مالیه ورکول روا دي که نه؟» خو عیسی د هغوی په بدنیتۍ پوه شو او هغوی ته یې وویل: «ای منافقانو، تاسو ولې هڅه کوئ چې ما امتحان کړئ؟ هغه سکه چې تاسو ورباندې خپله مالیه ورکوئ ماته راوښایئ.» هغوی ورته یوه رومي سکه راوړله. عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «په دې باندې د چا تصویر او د چا نوم دی؟» هغوی ځواب ورکړ: «د امپراتور.» بیا عیسی هغوی ته وویل: «څه چې د امپراتور دي هغه امپراتور ته ورکړئ او څه چې د خدای دي هغه خدای ته ورکړئ.» کله چې هغوی دا واورېدل، نو حیران شول او هغه یې پرېښود او ورڅخه لاړل. په هماغه ورځ صدوقیان چې د مرګ څخه وروسته د بیا راژوندي کېدلو څخه منکر وو، عیسی ته راغلل او د هغه څخه یې یو سوال وکړ: «استاذه! موسی ویلي دي چې که یو سړی بې اولاده مړ شي، نو ورور یې باید د هغه د کونډې سره واده وکړي، ترڅو د هغه اولادونه پیدا شي او هغه یې د مړه ورور اولادونه وګڼل شي. په یو وخت کې اووه ورونه وو، لومړني ورور یې واده وکړ او هغه بې اولاده مړ شو او د هغه کونډه د هغه ورور ته پاتې شوه. په دې ډول دوهم، درېم او تر اووم وروره پورې د هغې ښځې سره ودونه وکړل او ټول بې اولاده مړه شول. په پای کې هغه ښځه هم مړه شوه. نو مونږ ته ووایه چې د قیامت په ورځ به هغه د کوم یو ښځه وي؟ ځکه چې ټولو ورسره ودونه کړي وو؟» عیسی ځواب ورکړ: «ستاسو غلطي په دې کې ده چې نه د خدای په کلام پوهېږئ او نه د خدای د قدرت څخه خبر یئ. ځکه چې د قیامت په ورځ کله چې مړي بیا راژوندي کیږي، نه سړي ودونه کوي او نه به ښځې چاته واده کیږي، خو هغوی به د اسمان د فرښتو په شان وي. خو د مړو د بیا راژوندي کېدلو په هکله تاسو نه دي لوستلي چې خدای تاسو ته څه ویلي دي؟ هغه ویلي دي: ‹زه د ابراهیم خدای، د اسحاق خدای او د یعقوب خدای یم. خدای د مړو خدای نه، بلکې د ژوندیو خدای دی.›» کله چې خلکو د هغه خبرې واورېدلې، نو د هغه تعلیم ته حیران شول. کله چې فریسیان خبر شول چې عیسی د صدوقیانو خولې بندې کړلې، نو سره راټول شول، په هغوی کې یو تن چې د شریعت عالم ؤ د ازمېښت دپاره یې د عیسی نه پوښتنه وکړه: «استاذه، په شریعت کې تر ټولو لوی حکم کوم یو دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «د خپل څښتن خدای سره د زړه له کومي، په ټول روح او په ټول عقل سره مینه کوه. دا تر ټولو لوی او لومړنی حکم دی. دوهم حکم هم د لومړني حکم په شان مهم دی چې د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه. ټول تورات او د پیغمبرانو لیکنې په دې دواړو حکمونو باندې ولاړ دی.» عیسی د هغو فریسیانو څخه چې هلته سره راټول شوي وو پوښتنه وکړه: «تاسو د مسیح په هکله څه فکر کوئ؟ هغه د چا زوی دی؟» هغوی ځواب ورکړ: «د داود زوی.» عیسی پوښتنه وکړه: «نو بیا څنګه داود د خدای د روح په قدرت هغه ته بادار وایي؟ ځکه چې داود وایي: څښتن وویل زما بادار ته کښېنه زما ښي لاس ته ترڅو ستا دښمنان کړم ستا د پښو لاندې نو دا چې داود مسیح ته بادار وایي، بیا څنګه کېدای شي چې مسیح د داود زوی وي؟» هېچا د هغه په ځواب کې څه ونه شو ویلی او د هماغې ورځې نه وروسته هېچا دا جرات ونه کړ چې د هغه څخه نورې پوښتنې وکړي. بیا عیسی خلکو او خپلو شاګردانو ته وویل: «د شریعت عالمان او فریسیان د موسی په چوکۍ ناست دي، هغوی چې هرڅه درته وایي تاسو یې ومنئ او عمل ورباندې وکړئ، خو د هغوی په شان کارونه مه کوئ، ځکه دوی چې څه وایي عمل ورباندې نه کوي. هغوی درانه پنډونه تړي او د خلکو په اوږو یې باروي، خو خپله نه غواړي چې ګوتې هم ورته وروړي چې د پنډ په وړلو کې ورسره مرسته وکړي. کوم کارونه چې هغوی یې کوي هغه د دې دپاره کوي چې خلک یې وویني، هغوی لوی لوی تعویذونه جوړوي او په خپل تندي او مټ باندې یې تړي او داسې چپنې اغوندي چې اوږده ځونډي لري. هغوی دا خوښوي چې په مېلمستیاوو کې په ډېرو لوړو ځایونو کې کښېني او په کنیسو کې مخکې ځایونه ونیسي، او خلک ورته په بازارونو کې سلام واچوي او ‹استاذه، استاذه› ورته ووایي. خو تاسو ته باید ‹استاذ› ونه ویل شي، ځکه چې تاسو یوازې یو استاذ لرئ او تاسو ټول سره ورونه یئ. په دې نړۍ کې هېچا ته ‹پلار› مه وایئ، ځکه چې تاسو یوازې یو پلار لرئ چې هغه په اسمان کې دی. نه دې څوک درته ‹لارښوونکی› ووایي، ځکه چې تاسو یوازې یو لارښوونکی لرئ چې هغه مسیح دی. په تاسو کې هغه څوک د ټولو نه لوی دی چې ستاسو خدمتګار وي. ځکه هرڅوک چې خپل ځان لوی ګڼي هغه به عاجز شي او هرڅوک چې خپل ځان عاجز کړي هغه به سرلوړی شي.» عیسی زیاته کړه: «ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! ستاسو په حال دې افسوس وي، ځکه چې تاسو د اسماني پاچاهۍ دروازې د خلکو دپاره بندوئ، نه تاسو ورننوځئ او نه نور خلک پرېږدئ چې ورننوځي. [ ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! ستاسو په حال دې افسوس وي، ځکه چې تاسو د کونډو مالونه خورئ، خو د ځان ښودنې دپاره اوږدې اوږدې دعاګانې کوئ، خو خدای به تاسو ته د نورو څخه سخته سزا درکړي.] ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! ستاسو په حال دې افسوس وي، ځکه چې تاسو په وچه او اوبو کې ګرځئ چې کوم څوک خپل دین ته راواړوئ او کله چې ستاسو دین قبول کړي، نو هغه ستاسو څخه دوه چنده د دوزخ د سزا وړ شي. افسوس دې وي په تاسو باندې ای د ړندو لارښوونکو! تاسو وایئ: ‹که چېرې څوک د خدای د کور په نوم قسم وخوري، نو هېڅ خبره نه ده، خو که څوک د خدای د کور په سرو زرو قسم وخوري، نو هغه مجبور دی چې په خپل قسم ولاړ اوسي.› ای کم عقلو ړندو! کوم یو یې مهم دی، سره زر یا د خدای کور چې سره زر پاک او سپېڅلي کوي؟ همدارنګه تاسو وایئ: ‹که چېرې څوک د قربانۍ د ځای په نوم قسم وخوري، نو هېڅ خبره نه ده، خو که څوک د قربانۍ د ځای په نذرانې قسم وخوري، نو هغه مجبور دی چې په خپل قسم ولاړ اوسي.› ای ړندو خلکو! کوم یو یې مهم دی، نذرانه یا د قربانۍ ځای چې هغه نذرانه پاک او سپېڅلې کوي؟ نو څوک چې د قربانۍ په ځای قسم خوري، هغه د قربانۍ په ځای او په کومو سوغاتونو چې خلکو هلته ایښي دي قسم خوري، او څوک چې د خدای د کور په نوم قسم خوري، نو د خدای په کور او خدای باندې چې په هغه کې اوسیږي قسم خوري. څوک چې په اسمان باندې قسم خوري، نو هغه د خدای په تخت او هغه چا باندې قسم خوري چې په هغه تخت باندې کښېني. ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! ستاسو په حال دې افسوس وي، ځکه چې تاسو د وېلني، شبت او زنکۍ لسمه برخه ورکوئ، خو د شریعت ډېر مهم حکمونه لکه عدالت، رحم او وفاداري مو پریښي دي. تاسو باید په دې ټولو باندې عمل کولای او هغه نور مو هم له پامه نه غورځولی. ای ړندو لارښوونکو! تاسو ماشی د اوبو څخه لېرې کوئ، خو اوښ لواړ تېروئ. ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! افسوس دې وي ستاسو په حال باندې، ځکه چې تاسو د خپلو پیالو او قابونو باندینۍ برخې پاکوئ خو دننه یې د هغو شیانو څخه ډک دي چې په حرص او ځان غوښتنې مو ګټلي دي. ای ړندو فریسیانو! لومړی د پیالو او قابونو دنننی برخه پاکه کړئ، نو باندینۍ برخه به یې هم پاکه شي. ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! افسوس دې وي ستاسو په حال باندې، ځکه چې تاسو د هغو قبرونو په شان یئ چې په چونه باندې سپین شوي وي چې په ظاهره ښکلي ښکاري، خو دننه د مړو د هډوکو او هر ډول ناپاکیو څخه ډک وي. نو په همدې ډول تاسو هم په ښکاره نېک خلک ښکارئ، خو دننه د منافقت او بدیو څخه ډک یئ.» عیسی زیاته کړه: «ای منافقانو د شریعت عالمانو او فریسیانو! افسوس دې وي ستاسو په حال، ځکه چې تاسو د پیغمبرانو زیارتونه جوړوئ او د نېکو خلکو قبرونه ښکلي کوئ او وایئ: ‹که چېرې مونږ د خپلو نیکونو په زمانه کې ژوندي وای نو د هغوی سره به د پیغمبرانو په قتل کې شریک شوي نه وای.› نو تاسو په خپلو ځانونو باندې شاهدي ورکوئ چې تاسو د هغو خلکو اولاده یئ چې پیغمبران یې قتل کړي دي. نو لاړ شئ او هغه کارونه چې ستاسو نیکونو پیل کړي وو، سرته ورسوئ. ای مارانو او د مارانو بچیانو! تاسو به د دوزخ له سزا څخه څنګه خلاص شئ؟ نو له دې امله زه تاسو ته پیغمبران، هوښیار خلک او د شریعت عالمان درلېږم، خو ځینې به تاسو مړه کړئ، ځینې به په صلیب راځوړند کړئ او ځینې به په کنیسو کې په دورو ووهئ او ښار په ښار به ورپسې ګرځئ. نو له دې امله د ټولو نېکو خلکو وینې چې په ځمکه توییږي، خون به یې ستاسو په غاړه وي، د بې ګناه هابیل څخه نیولې د برخیا د زوی زکریا پورې چې هغه مو د خدای د کور او د قربانۍ د ځای ترمنځ وواژه. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې د دې ټولو کارونو سزا به د دې زمانې خلکو ته ورکول کیږي.» عیسی زیاته کړه: «ای اورشلیمه، ای اورشلیمه! ای هغه ښاره چې پیغمبران وژنې او کوم کسان چې د خدای له خوا درلېږل کیږي هغه سنګساروې! ما څو څو ځلې وغوښتل چې ستا خلک داسې سره راټول کړم لکه څنګه چې چرګه خپل بچي د خپلو وزرونو لاندې سره راټولوي، خو تا ونه غوښتل. ګوره، ستاسو کور تاسو ته خالي پرېښودل کیږي. ځکه چې زه تاسو ته وایم چې بیا به هېڅکله ما ونه وینئ، ترڅو دا ونه وایئ: ‹مبارک دی هغه څوک چې د څښتن په نوم راځي.›» کله چې عیسی د خدای د کور څخه روان شو، نو شاګردان یې ورته راغلل چې د هغه پام د خدای د کور ودانۍ ته راواړوي. خو هغه وویل: «ایا دا ټولې ودانۍ وینئ؟ په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دلته به یوه تیږه هم په بله تیږه پاتې نه شي او ټولې به راونړیږي.» عیسی د زیتون په غره کې ناست ؤ چې شاګردان یې ورته راغلل او په پټه یې ورته وویل: «مونږ ته ووایه چې دا هرڅه به کله وشي؟ او ستا د راتګ او اخرې زمانې نښه به کومه وي؟» عیسی ځواب ورکړ: «پام کوئ چې څوک مو بې لارې نه کړي. ځکه چې ډېر به زما په نوم راشي او وایي به چې زه مسیح یم او ډېر خلک به بې لارې کړي. تاسو به د جګړې غږ د نژدې نه او د لېرې نه د جنګ اوازې اورئ، خو ګورئ چې وارخطا نه شئ، ځکه چې دا شیان به خامخا پېښیږي، خو دا د دې معنی نه لري چې اخرنی وخت رارسېدلی دی. یو قوم به د بل قوم سره جنګیږي او یوه پاچاهي به د بلې پاچاهۍ سره جنګیږي او د نړۍ په ډېرو ځایونو کې به قحطي او زلزلې راشي. خو دا ټول به د لنګون د دردونو د پیل کېدلو په شان وي. کله چې دا هرڅه پېښ شول، نو تاسو به ونیول شئ او وبه ځورول شئ او بیا به ووژل شئ او زما د نوم په خاطر به د ټولو قومونو خلک ستاسو څخه کرکه کوي. نو بیا به ډېر خپل ایمان له لاسه ورکړي او یو د بل سره به خیانت کوي او یو د بل څخه به کرکه کوي. ډېر جعلي پیغمبران به راپیدا شي او ډېر خلک به بې لارې کړي. بدکاري به دومره زیاته شي چې د خلکو مینه به یو د بله سره ورکه شي. خو څوک چې تر اخره پورې ټینګ پاتې شي هغه به خلاصون ومومي او د اسماني پاچاهۍ زېری به په ټوله نړۍ کې خپور شي، ترڅو د ټولو قومونو دپاره شاهدي اوسي او بیا به نړۍ ختمه شي. نو کله چې تاسو هغه نجس شی چې د بربادۍ سبب ګرځي او سپېڅلی ځای ناپاکه کوي او دانیال نبي د هغو په هکله خبرې کړي دي، ووینئ. (لوستونکي دې پوه شي چې د دې معنی څه ده.) نو څوک چې په یهودیې کې وي هغه دې غرونو ته وتښتي. که څوک د بام په سر وي، نو هغه دې د کور د سامان د وړلو دپاره نه راښکته کیږي. که څوک په پټي کې وي هغه دې د خپلې چپنې پسې بېرته کور ته نه ورځي. افسوس د هغو ښځو په حال چې په هغو ورځو کې امیدوارې وي او هغو میندو په حال چې خپلو ماشومانو ته شیدې ورکوي. دعا کوئ چې ستاسو تېښته په ژمي کې او یا د سبت په ورځ نه وي. ځکه چې په هغه وخت کې به داسې سخت مصیبت رامنځته شي چې د نړۍ له پیل څخه تر اوسه پورې نه دی راغلی او نه به بیا راشي. که چېرې خدای هغه ورځې لنډې کړې نه وای نو هېڅوک به ژوندی پاتې شوی نه وای، خو خدای به د خپلو غوره شویو خلکو په خاطر هغه ورځې لنډې کړي. که په هغه وخت کې څوک تاسو ته ووایي: ‹ګورئ، مسیح دلته دی یا هلته دی،› نو باور ورباندې مه کوئ. ځکه چې داسې کسان به پیدا شي چې په دروغو به دعوه کوي چې مسیح او پیغمبران دي او لویې معجزې به وښایي او حیرانوونکي کارونه به کوي، د دې دپاره که ممکن وي نو د خدای غوره شوي خلک به هم بې لارې کړي. نو پام کوئ، تاسو مې له مخکې نه خبر کړئ. نو که چېرې څوک تاسو ته ووایي چې مسیح په دښته کې دی، نو هلته مه ځئ او یا درته ووایي چې هغه په یو پټ ځای کې دی نو باور ورباندې مه کوئ. ځکه لکه څنګه چې برېښنا له ختیځې خوا راځي نو رڼا یې تر لوېدیځه پورې ځلیږي، نو د انسان د زوی راتګ به هم همداسې وي. چېرته چې مرداره وي هلته ټپوسان راټولیږي. څنګه چې د مصیبت هغه ورځې تېرې شي، نو سمدلاسه به لمر تیاره شي او سپوږمۍ به نوره رڼا نه ورکوي، ستوري به د اسمان څخه راولویږي او اسماني موجودات به ولړزیږي. هغه وخت به په اسمان کې د انسان د زوی د راتللو نښې راښکاره شي او د نړۍ ټول قومونه به ویر کوي او هغوی به وویني چې د انسان زوی به د قدرت او زیات جلال سره د اسمان په ورېځو کې راروان وي. هغه به خپلې فرښتې چې په لوړ اواز سره به سرنی وهي راولېږي او هغوی به د نړۍ د یو سر نه تر بله سره پورې خپل غوره شوي خلک راټول کړي. د انځر د ونې څخه عبرت واخلئ. کله چې د هغې څانګې غوټۍ ونیسي او پاڼې وکړي، نو تاسو پوهېږئ چې اوړی رانژدې دی. نو په همدې ډول کله چې تاسو دا ټول شیان ووینئ، نو پوه شئ چې هغه وخت نژدې دی بلکې رارسېدلی دی. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دا نسل به تر هغې پورې له منځه لاړ نه شي، ترڅو دا ټولې پېښې رامنځته شوې نه وي. ځمکه او اسمان به له منځه لاړ شي، خو زما خبرې به هېڅکله له منځه لاړې نه شي. خو د هغې ورځې او هغه ساعت نه هېڅوک خبر نه دي، نه د اسمان فرښتې او نه زوی، خو یوازې پلار پرې خبر دی. لکه څنګه چې د نوح په زمانه کې شوي وو، نو همداسې به د انسان د زوی د راتګ په وخت کې وشي. د سېلاب د راتللو څخه مخکې تر هغې ورځې پورې چې نوح کشتۍ ته ننوت، نو خلکو به خوړل او څښل او ودونه به یې کول. دوی تر هغه وخته نه پوهېدل چې څه به کیږي، ترڅو سېلاب راغی او هغوی ټول یې له منځه یووړل. نو د انسان د زوی راتګ به هم همداسې وي. نو په هغه وخت کې که چېرې دوه کسان په پټي کې وي، نو یو به یې بوتلل شي او بل به پرېښودل شي. او د دوو ښځو څخه چې یوځای سره میچن کوي یوه به یې بوتلل شي او بله به پرېښودل شي. نو بېداره اوسئ، ځکه چې تاسو نه پوهېږئ چې ستاسو څښتن به په کومه ورځ راځي. خو په دې پوه شئ، که چېرې د کور خاوند په دې پوهېدلی چې غل د شپې په کوم وخت کې راځي، نو هغه به ویښ پاتې شوی وای او غل به یې نه پرېښود چې کور ته یې ورننوځي. نو تاسو هم باید تیار اوسئ، ځکه چې د انسان زوی به په هغه وخت کې راشي چې ستاسو په خیال کې به هم نه وي. هغه وفادار او هوښیار نوکر څوک دی چې بادار یې هغه د خپلې کورنۍ د نورو نوکرانو مشر ټاکلی وي، ترڅو هغوی ته په خپل وخت ډوډۍ ورکړي. بختور دی هغه نوکر چې بادار یې راشي او هغه په خپل کار کې بوخت وویني. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې بادار به د خپل ټول مال او جایداد واک هغه ته وسپاري. خو که هغه نوکر خراب سړی وي، نو د خپل ځان سره به ووایي چې د بادار راتګ به مې ډېر وخت ونیسي. او هغه به د نورو نوکرانو په وهلو ټکولو پیل وکړي او د شرابیانو سره به خوري او څښي، نو د هغه نوکر بادار به په هغه ورځ راشي چې نوکر به یې انتظار هم نه لري او په داسې وخت کې به راشي چې هغه به خبر هم نه وي. نو بادار به هغه ته سخته سزا ورکړي او هغه به د منافقانو سره یوځای واچوي چې هلته به خلک ژاړي او خپل غاښونه به چیچي.» عیسی زیاته کړه: «په هغه وخت کې به اسماني پاچاهي د هغو لسو پېغلو په شان وي چې خپل څراغونه یې واخیستل او د زوم لیدلو ته لاړلې. په هغوی کې پنځه یې کم عقلې وې او پنځه یې هوښیارې وې. کم عقلو انجونو خپل څراغونه د ځان سره واخیستل، خو تېل یې ورسره وانخیستل. خو هوښیارو انجونو د خپلو څراغونو سره د تېلو نه ډک بوتلونه هم د ځان سره واخیستل. کله چې زوم د راتللو په وخت کې ځنډ شو، نو هغوی ټولو ته خوب ورغی او ویدې شوې. خو په نیمه شپه کې چیغې شوې: ‹ګورئ زوم راروان دی. راځئ چې مخې ته یې ورشو.› نو ټولې انجونې راپاڅېدلې او خپل څراغونه یې تیار کړل. کم عقلو انجونو هوښیارو انجونو ته وویل: ‹د خپلو تېلو څخه مونږ ته لږ راکړئ، ځکه چې زمونږ څراغونه مړه کیږي.› هوښیارو انجونو ورته ځواب ورکړ: ‹نه، زمونږ سره دومره تېل نشته چې د ټولو کار ورباندې وشي، دا به ښه وي چې تاسو دوکان ته لاړې شئ او خپل ځان ته تېل واخلئ.› کله چې هغوی د تېلو اخیستلو پسې لاړلې، نو زوم راورسېد. هغه انجونې چې تیارې وې د هغه سره د واده مېلمستیا ته لاړلې او دروازې بندې شوې. وروسته بیا هغه نورې پنځه انجونې راغلې او چیغې یې کړې: ‹ای ښاغلیه! ای ښاغلیه! مونږ ته دروازه خلاصه کړه.› زوم وویل: ‹په یقین سره زه تاسو ته وایم چې تاسو نه پېژنم.› نو بېداره اوسئ، ځکه چې تاسو نه پوهېږئ چې د انسان زوی به په کومه ورځ او په کوم ساعت راځي. اسماني پاچاهي د هغه سړي په مثال ده چې غوښتل یې په سفر لاړ شي، نو خپل نوکران یې راوغوښتل او خپل مال او جایداد یې ورته وسپارله. هر یو ته یې د هغوی د توان سره سم یو څه ورکړل. یو ته یې د سرو زرو پنځه کڅوړې ورکړې، بل ته یې دوه د سرو زرو کڅوړې او درېم ته یې د سرو زرو یوه کڅوړه ورکړه. بیا په سفر روان شو. هغه نوکر چې د سرو زرو پنځه کڅوړې یې ورته ورکړې وې، سمدلاسه لاړ او کار یې ورباندې پیل کړ او په هغو باندې یې نورې د سرو زرو پنځه کڅوړې وګټلې. همدارنګه هغه نوکر چې د سرو زرو دوه کڅوړې یې درلودلې هغه ورباندې نورې د سرو زرو دوه کڅوړې وګټلې. خو کوم نوکر ته چې د سرو زرو یوه کڅوړه ورکړل شوې وه، هغه لاړ او ځمکه یې وکیندله او د خپل بادار پیسې یې په کې ښخې کړلې. ډېر وخت وروسته د هغو نوکرانو بادار راغی او د هغوی څخه یې حساب وغوښت. کوم نوکر ته چې د سرو زرو پنځه کڅوړې ورکړل شوې وې راغی او نورې د سرو زرو پنځه کڅوړې یې د ځان سره راوړلې او ویې ویل: ‹باداره، تا ماته د سرو زرو پنځه کڅوړې راکړې وې. اوس ګورئ، ما ورباندې پنځه نورې کڅوړې وګټلې.› بادار یې ورته وویل: ‹شاباس، زما نېک او وفادار نوکره! تا په لږ شي کې خپل اعتبار ثابت کړ. نو زه به تاته نور ډېر کارونه دروسپارم. راشه او د خپل بادار په خوشحالۍ کې شریک شه.› بیا هغه نوکر چې دوه کڅوړې سره زر ورته ورکړل شوي وو، راغی او ویې ویل: ‹باداره! تا ماته دوه کڅوړې راکړې وې. اوس ګورئ! ما ورباندې دوه نورې هم وګټلې.› بادار یې ورته وویل: ‹شاباس، ای نېک او وفاداره نوکره! تا په لږ شي کې خپل اعتبار ثابت کړ، نو زه به تاته نور ډېر کارونه دروسپارم. راشه او د خپل بادار په خوشحالۍ کې شریک شه.› بیا هغه نوکر چې یوه کڅوړه ورته ورکړل شوې وه راغی او ویې ویل: ‹باداره! زه پوهېدم چې ته یو سخت سړی یې، ته هغه فصل رېبې چې کرلی دې نه دی او د هغه ځای حاصل راټولوې چې تخم دې په کې نه دی شیندلی. نو زه ووېرېدم او لاړم او ستا سره زر مې په ځمکه کې ښخ کړل. هغه دا دي، بېرته یې واخله.› خو بادار یې ورته په ځواب کې وویل: ‹ای بېکاره او لټ نوکره! کله چې تاته معلومه وه چې زه هغه فصل رېبم چې کرلی مې نه دی او له هغه ځای څخه حاصل راټولوم چې تخم مې په کې نه دی شیندلی، نو تا باید زما پیسې صرافانو ته ورکړې وای او کله چې زه بېرته راغلی وم، نو هغه به مې بېرته د سود سره اخیستې وای. د هغه څخه هغه د سرو زرو کڅوړه واخلئ او هغه چاته یې ورکړئ چې لس کڅوړې ورسره دي. ځکه د چا سره چې څه وي هغه ته به نور هم ورکړل شي، ترڅو د هغه سره نورې هم زیاتې شي. خو د چا سره چې څه نه وي، نو څه چې ورسره وي هغه به هم ترې واخیستل شي. دا بېکاره نوکر دباندې تیارې ته وغورځوئ یعنې هغه ځای ته چې هلته به خلک ژاړي او خپل غاښونه به چیچي.› کله چې د انسان زوی د خپل جلال سره د ټولو فرښتو سره راشي، نو بیا به هغه په خپل شاهانه تخت باندې کښېني او د ټولو قومونو خلک به د هغه په حضور کې راټول شي او هغه به هغوی داسې یو له بل نه بېل کړي لکه څنګه چې شپانه پسونه له وزو نه بېلوي. نو په دې ډول به هغه پسونه یعنې نېک خلک خپل ښي لاس ته او وزې یعنې بد خلک خپل چپ لاس ته ځای په ځای کړي. بیا به پاچا هغو خلکو ته چې د هغه ښي لاس ته دي ووایي چې ای هغو خلکو چې زما د پلار له خوا درته برکت درکړل شوی دی، راشئ او د هغې پاچاهۍ وارثان شئ چې د نړۍ د پیدایښت راهیسې ستاسو دپاره تیاره شوې وه. ځکه کله چې زه وږی وم نو تاسو راته خواړه راکړل، کله چې تږی وم نو اوبه مو راته راکړې، کله چې مسافر وم نو تاسو خپل کور ته بوتلم، کله چې زه لوڅ وم نو کالي مو راته راکړل او کله چې ناروغه وم نو تاسو راباندې پام کاوه او کله چې زه بندي وم نو تاسو زما لیدلو ته راغلي وئ. بیا به نېکان خلک ورته په ځواب کې ووایي: ‹څښتنه! ته مونږ کله وږی لیدلی یې او موړ کړی مو یې او یا تږی وې او مونږ درته اوبه درکړې وي؟ کله مونږ لیدلې چې ته مسافر وې او کور ته مو بېولی یې او یا لوڅ وې او مونږ درته کالي درکړي وي؟ یا مونږ کله ته ناروغه یا بندې لیدلی یې او لیدلو ته دې راغلي یو؟› پاچا به ورته ځواب ورکړي: ‹په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې تاسو زما د دې پیروانو څخه چې تر ټولو کوچنی مقام لري، د کوم یو سره هم څه کړي دي، هغه مو زما سره کړي دي.› بیا به هغو خلکو ته چې د هغه چپ لاس ته دي ووایي: ‹ای لعنتیانو! زما څخه لېرې شئ او هغه تلپاتې اور ته لاړ شئ چې د شیطان او د هغه د پیروانو دپاره تیار شوی دی. ځکه کله چې زه وږی وم تاسو راته خواړه رانه کړل، کله چې تږی وم نو اوبه مو راته رانه کړې، کله چې مسافر وم نو تاسو خپل کور ته راونه بللم، کله چې لوڅ وم نو تاسو راته کالي رانه کړل او کله چې زه ناروغه او بندې وم نو تاسو مې لیدلو ته رانغلئ.› هغوی به هم په ځواب کې ووایي: ‹څښتنه! ته مونږ کله وږی، تږی، مسافر، لوڅ، ناروغه یا بندي لیدلی یې او مرسته مو درسره نه ده کړې؟› بیا به هغه ځواب ورکړي: ‹په یقین سره زه تاسو ته دا وایم کله چې تاسو زما د پیروانو سره که څه هم هغوی تر ټولو ډېر کوچنی مقام لري، د یوه سره هم مرسته نه ده کړې، نو تاسو زما سره مرسته نه ده کړې.› او هغوی به هغه ځای ته لېرې وشړل شي چې هلته به هغوی ته د تل دپاره سزا ورکول کیږي، خو نېکان خلک به تلپاتې ژوندون ومومي.» کله چې عیسی خپلې خبرې خلاصې کړې، نو خپلو شاګردانو ته یې وویل: «لکه څنګه چې تاسو خبر یئ چې دوه ورځې وروسته به د فسحې اختر وي او د انسان زوی به دښمنانو ته په لاس ورکړل شي چې په صلیب باندې وځړول شي.» په همدې وخت کې مشران کاهنان او د قوم مشران د لوی کاهن قیافا په کور کې سره راټول شول او هغوی یوه دسیسه جوړه کړه چې عیسی په یو چل راونیسي او ویې وژني. خو هغوی وویل: «دا کار باید د اختر په ورځو کې ونه شي، هسې نه چې د خلکو په منځ کې شور او غوغا جوړه شي.» کله چې عیسی په بیت عنیا کې د شمعون کور ته لاړ چې مخکې د جذام په ناروغۍ اخته ؤ، یوه ښځه چې د قیمتي عطرو ‎څخه ډک د مرمرو بوتل ورسره ؤ راغله او په داسې حال کې چې عیسی ډوډۍ ته ناست ؤ هغه عطر یې د هغه په سر باندې واچول. کله چې شاګردانو دا ولیدل، نو خفه شول او ویې ویل: «دا عطر ولې بېځایه مصرف شول؟ کېدای شول چې هغه په لوړه بیه خرڅ شوي وای او پیسې یې غریبانو ته ورکړل شوې وای.» عیسی پوه شو چې هغوی څه وویل او هغوی ته یې وویل: «تاسو ولې هغه ښځه تنګوئ؟ هغې زما سره ښه کار کړی دی. غریبان به تل ستاسو سره وي، خو زه به تل تاسو سره نه یم. هغې چې دا عطر زما په بدن باندې واچول، نو زه یې ښخولو ته تیار کړم. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې د نړۍ په هرځای کې چې دا زېری ورکول کیږي، نو دې ښځې چې څه کړي دي خلک به هغه یادوي.» بیا یهودا اسخریوتي چې د هغو دولسو شاګردانو څخه ؤ مشرانو کاهنانو ته ورغی او پوښتنه یې وکړه: «که زه عیسی تاسو ته دروسپارم نو ماته به څه راکړئ؟» نو هغوی ورته د سپینو زرو دېرش سکې ورکړې. د هماغه وخت نه هغه په دې لټه کې ؤ چې یوه موقعه پیدا کړي او عیسی هغوی ته په لاس ورکړي. د فطیرې ډوډۍ د اختر په لومړۍ ورځ شاګردان عیسی ته راغلل او پوښتنه یې ترې وکړه: «په کوم ځای کې غواړې چې د فسحې ډوډۍ درته تیاره کړو؟» هغه وویل: «په ښار کې فلاني سړي ته ورشئ او ورته ووایئ: استاذ وایي چې زما ټاکل شوی وخت رانژدې شوی دی، زه به د فسحې اختر د خپلو شاګردانو سره ستا په کور کې ولمانځم.» نو څنګه چې عیسی ورته ویلي وو شاګردانو هماغسې وکړل او د فسحې ډوډۍ یې تیاره کړه. کله چې ماښام شو، نو عیسی د خپلو دولسو شاګردانو سره دسترخوان ته کښېناست. د ډوډۍ په وخت کې عیسی وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې په تاسو کې به یو کس زما سره خیانت وکړي.» شاګردان ډېر غمجن شول او هر یو د عیسی نه پوښتنه کوله: «استاذه! ایا هغه زه یم؟» عیسی ځواب ورکړ: «چا چې زما سره په دې کاسه کې لاس ښکته کړ هغه به زما سره خیانت کوي. لکه څنګه چې د هغه په هکله د خدای په کلام کې لیکل شوي دي، د انسان زوی باید مړ شي خو افسوس د هغه چا په حال چې د انسان د زوی سره خیانت کوي. د هغه سړي دپاره به دا ښه وای چې هېڅ پیدا شوی نه وای.» بیا یهودا خاین وویل: «استاذه! ایا هغه زه یم؟» عیسی په ځواب کې وویل: «تا په خپله وویل.» د ډوډۍ خوړلو په وخت کې عیسی یوه ډوډۍ راواخیستله، شکر یې پرې وویست او هغه یې ماته کړه او شاګردانو ته یې ورکړه او ویې ویل: «دا واخلئ او ویې خورئ، دا زما بدن دی.» بیا هغه پیاله راواخیستله، د خدای شکر یې وویست او شاګردانو ته یې ورکړه او ویې ویل: «تاسو ټول دا وڅښئ. دا زما وینه ده چې د ډېرو خلکو د ګناهونو د بخښنې دپاره توییږي. دا د انسان سره د خدای د لوظ نښه ده. زه تاسو ته وایم چې زه به بیا تر هغې ورځې پورې دا د انګورو شربت ونه څښم ترڅو د خپل پلار په پاچاهۍ کې یې ستاسو سره بیا ونه څښم.» بیا د یوې روحاني سندرې د ویلو څخه وروسته د زیتون غره ته لاړل. بیا عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «همدا نن شپه به تاسو ټول ما پرېږدئ، ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: زه به شپون ووهم او د رمې پسونه به خواره واره شي. خو کله چې بیا راژوندی شم، نو ستاسو نه مخکې به جلیل ته لاړ شم.» پطروس په ځواب کې وویل: «که ټول تا پرېږدي، خو زه به دې هېڅکله پرې نږدم.» عیسی ورته وویل: «په یقین سره زه تاته دا وایم چې همدا نن شپه به د چرګ د اذان نه مخکې درې ځلې ووایې چې ما نه پېژنې.» پطروس ورته وویل: «که زه تا سره مړ هم شم، خو هېڅکله به ونه وایم چې تا نه پېژنم.» او نورو ټولو شاګردانو هم همداسې وویل. بیا عیسی د خپلو شاګردانو سره د جتسیماني په نوم یو ځای ته ورسېده او شاګردانو ته یې وویل: «ترڅو پورې چې زه هلته ځم او دعا کوم، تاسو دلته کښېنئ.» هغه د پطروس او د زبدي دوه زامن د ځان سره بوتلل. هغه ډېر غمجن شو او زړه یې خفه شو او هغوی ته یې وویل: «زما زړه له غمه چوي او مرګ ته نژدې یم. تاسو دلته پاتې شئ او زما سره بېداره اوسئ.» هغه لږ لېرې لاړ، په ځمکه باندې پړمخې پرېوت او دا دعا یې وکړه: «زما پلاره، که چېرې کېدای شي، نو دا د مصیبت پیاله زما څخه لېرې کړه! خو زما رضا نه بلکې ستا رضا دې پوره شي.» بیا هغه بېرته شاګردانو ته راغی او ویې لیدل چې هغوی ویده دي، نو پطروس ته یې وویل: «ایا زما سره یو ساعت هم ویښ نه شوئ پاتې کېدلی؟ بېداره اوسئ او دعا وکړئ چې وسوسه نه شئ. روح غواړي خو بدن کمزوری دی.» عیسی یوځل بیا لاړ او دعا یې وکړه: «زما پلاره، که چېرې بله لاره نه وي بې له دې چې دا پیاله وڅښم، نو ستا رضا دې پوره شي.» عیسی بیا راغی او ویې لیدل چې هغوی ویده وو او سترګې یې له خوبه ډکې وې. بیا عیسی هغوی پرېښودل او لاړ او د درېم ځل دپاره یې هماغه شان دعا وکړه. بیا هغه بېرته شاګردانو ته راغی او ورته ویې ویل: «تاسو لا ویده یئ او ارام کوئ؟ ګورئ، هغه ساعت رارسېدلی چې د انسان زوی به ګناهکارانو ته په لاس ورکول کیږي. پاڅېږئ، راځئ چې ځو، هغه څوک چې غواړي زما سره خیانت وکړي، رارسېدلی دی.» عیسی لا خبرې کولې چې یهودا چې د هغو دولسو شاګردانو څخه ؤ د ګڼ شمېر خلکو سره چې تورې او کوتکونه ورسره وو او د مشرانو کاهنانو او قومي مشرانو له خوا رالېږل شوي وو، راورسېد. هغه خاین هغوی ته یوه نښه ورکړې وه او ورته ویلي یې وو: «څوک چې زه ښکل کړم نو دا هماغه سړی دی، هغه راونیسئ.» یهودا سمدلاسه عیسی ته ورغی او ورته ویې ویل: «سلام ای استاذه!» او هغه یې ښکل کړ. عیسی هغه ته وویل: «ای ملګریه! خپل کار دې زر وکړه.» بیا هغوی رامخکې شول، عیسی ته یې لاس ورواچاوه او هغه یې ونیوه. په دې وخت کې د عیسی په ملګرو کې یو کس خپله توره راوویستله او د لوی کاهن په نوکر یې ګوزار وکړ او د هغه غوږ یې پرې کړ. عیسی هغه ته وویل: «خپله توره دې بېرته په خپل ځای کې کېږده، ځکه څوک چې د تورې څخه کار اخلي، نو په توره وژل کیږي. ایا ته نه پوهېږې چې زه کولای شم د خپل پلار څخه مرسته وغواړم او هغه به سمدلاسه د فرښتو دولس لښکرې راولېږي؟ خو بیا به د خدای په کلام کې چې څه لیکل شوي دي هغه څنګه رښتیا کیږي چې وایي دا کار به خامخا کیږي؟» په هماغه وخت کې عیسی خلکو ته وویل: «ایا زه کوم داړه مار یم چې د تورو او کوتکونو سره زما د نیولو دپاره راغلي یئ؟ زه به هره ورځ د خدای په کور کې کښېناستم او تعلیم به مې ورکاوه خو تاسو ونه نیولم؟ خو دا هرڅه ځکه وشول، ترڅو هغه څه چې پیغمبرانو لیکلي دي پوره شي.» بیا ټولو شاګردانو هغه پرېښود او وتښتېدل. بیا هغو خلکو چې عیسی یې نیولی ؤ، هغه یې د لوی کاهن قیافا کور ته چې د شریعت عالمان او د قوم مشران هلته راټول شوي وو، بوتو. خو پطروس په یوې لېرې فاصله کې په عیسی پسې روان ؤ ترڅو د لوی کاهن د کور حوېلۍ ته ورسېده او دننه ورغی او د ساتونکو سره کښېناست ترڅو وویني چې اخر به څه کیږي. مشرانو کاهنانو او ټولې شورا هڅه کوله چې د عیسی په خلاف د دروغو کوم شاهد پیدا کړي، ترڅو هغه ووژل شي. سره له دې چې ډېر کسان راوړاندې شول او د دروغو شاهدي یې ورکړه خو هغوی ونه شو کولای چې کوم ثبوت پیدا کړي. په پای کې دوه تنه راوړاندې شول او ویې ویل: «دې سړي ویلي دي چې زه کولای شم د خدای کور وران کړم او په درې ورځو کې یې بېرته اباد کړم.» لوی کاهن راپاڅېد او عیسی ته یې وویل: «ایا ته دې ټولو تورونو ته چې هغوی یې درباندې لګوي، ځواب نه ورکوې؟» خو عیسی غلی پاتې شو. بیا لوی کاهن وویل: «زه د ژوندي خدای په نوم تاته قسم درکوم، مونږ ته ووایه چې ته مسیح یې؟ ته د خدای زوی یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «ته په خپله وایې. خو زه تاسو ټولو ته وایم چې د نن نه وروسته به تاسو ووینئ چې د انسان زوی به د مطلق قادر خدای ښي لاس ته ناست وي او د اسمان په ورېځو کې به راروان وي.» په دې خبره لوی کاهن خپل ګرېوان وشلاوه او ویې ویل: «هغه کفر وایي. مونږ نورو شاهدانو ته څه اړتیا لرو؟ تاسو همدا اوس دا کفر واورېد. ستاسو پرېکړه څه ده؟» هغوی ځواب ورکړ: «هغه د مرګ لایق دی.» بیا هغوی د هغه په مخ لاړې ورتو کړې او هغه یې په سوکانو وواهه او ځینو په څپېړو واهه او ویل یې: «ای مسیح! که ته پیغمبر یې، نو ووایه چې چا ووهلې.» په دې وخت کې پطروس دباندې په حوېلۍ کې ناست ؤ چې یوه وینځه ورغله او ورته ویې ویل: «ته هم د جلیلي عیسی سره وې.» پطروس د ټولو په مخکې منکر شو او ویې ویل: «زه نه پوهېږم چې ته څه وایې.» بیا کله چې پطروس د حوېلۍ د دروازې خواته لاړ، نو هلته یوې بلې وینځې ولیده او هلته چې کوم خلک وو ورته ویې ویل: «دا سړی د عیسی ناصري سره ؤ.» هغه یوځل بیا منکر شو او ویې ویل: «زه قسم خورم چې هغه سړی نه پېژنم.» لږه شېبه وروسته په هغه ځای کې ولاړ خلک پطروس ته راغلل او ورته ویې ویل: «بې له شکه چې ته هم د هغو خلکو څخه یې، ځکه چې ستا د لهجې څخه معلومیږي.» بیا پطروس وویل: «زه قسم خورم چې رښتیا وایم. که زه دروغ وایم، نو په ما دې د خدای لعنت وي. زه هغه سړی نه پېژنم.» او سمدلاسه چرګ اذان وکړ. بیا پطروس ته د عیسی خبره وریاد شوه چې ویلي یې وو: «مخکې له دې چې چرګ اذان وکړي ته به درې ځلې ووایې چې ما نه پېژنې.» بیا هغه دباندې لاړ او په چیغو چیغو یې وژړل. کله چې سهار شو، نو ټولو مشرانو کاهنانو او د قوم مشرانو په خپل منځ کې مشوره وکړه چې عیسی څنګه ووژني. بیا یې هغه وتاړه او روان یې کړ او د روم والي پیلاتوس ته یې وسپاره. کله چې یهودا خاین پوه شو چې په عیسی باندې د مرګ حکم وشو، نو د خپل کار څخه پښېمانه شو او هغه د سپینو زرو دېرش سکې یې بېرته مشرانو کاهنانو او د قوم مشرانو ته راوړلې او ویې ویل: «ما ګناه کړې ده چې د یو بې ګناه سړي سره مې خیانت وکړ او د هغه د مرګ سبب شوم.» خو هغوی وویل: «په مونږ یې څه؟ دا ستاسو کار دې.» یهودا هغه سکې د خدای په کور کې په ځمکه وغورځولې او دباندې ووت او خپل ځان یې په دار وځړاوه. خو مشرانو کاهنانو هغه پیسې راواخیستې او ویې ویل: «د خدای د کور په خزانه کې د دې پیسو اچول روا نه دي، ځکه چې دا د انسان د ژوند بیه ده.» نو هغوی په خپلو کې مشوره وکړه او په هغو پیسو یې د کلال ځمکه واخیستله چې د غیریهودیانو دپاره په کې هدیره جوړه کړي. نو له دې امله هغه ځمکه تر نن ورځې پورې «د وینو د پټي» په نوم یادیږي. په دې ډول د ارمیا نبي هغه پېشګویي رښتیا شوه چې وایي: «هغوی د سپینو زرو دېرش سکې یعنې د هغه د سر بیه چې د اسراییلو د قوم له خوا ټاکل شوې وه، واخیستلې او په هغو پیسو باندې یې د کلال ځمکه واخیستله، لکه څنګه چې څښتن ماته ویلي وو.» بیا یې عیسی پیلاتوس والي ته راوست او والي ترې پوښتنه وکړه: «ایا ته د یهودیانو پاچا یې؟» عیسی وویل: «ته په خپله وایې.» خو کله چې د مشرانو کاهنانو او قومي مشرانو له خوا په هغه تور ولګول شو، نو هغه په ځواب کې هېڅ ونه ویل. بیا پیلاتوس هغه ته وویل: «هغوی چې ستا په خلاف کومه شاهدي ورکوي ته یې نه اورې؟» خو عیسی یوه خبره هم ونه کړه او والي ډېر حیران شو. د اختر په ورځو کې دا رواج ؤ چې والي به یو بندي د خلکو په خوښه د زندان ‎څخه ازاداوه. په هغه وخت کې د باراباس په نامه یو بدنام سړی بندي ؤ. کله چې خلک سره راټول شول، نو پیلاتوس د هغوی نه پوښتنه وکړه: «تاسو څوک غواړئ چې درته یې ازاد کړم، باراباس یا عیسی چې مسیح ورته وایي؟» ځکه چې هغه په دې پوهېده چې هغوی د بخیلۍ له مخې عیسی هغه ته په لاس ورکړی دی. کله چې هغه د قضاوت په چوکۍ ناست ؤ، نو ښځې یې ورته دا پیغام راولېږه: «د هغه بې ګناه سړي سره کار مه لره، ځکه پرون شپه چې ما د هغه په هکله کوم خوب ولیده، نو د هغه له امله ټوله ورځ پرېشانه وم.» خو مشرانو کاهنانو او قومي مشرانو خلک دې ته هڅول چې د پیلاتوس څخه وغواړي چې باراباس ورته ازاد کړي او عیسی اعدام کړي. والي یوځل بیا هغوی ته وویل: «په دې دواړو کې تاسو څوک غواړئ چې درته یې ازاد کړم؟» هغوی وویل: «باراباس.» پیلاتوس د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «نو بیا د عیسی سره چې د مسیح په نوم یادیږي څه وکړم؟» هغوی ټولو وویل: «هغه په صلیب باندې ځوړند کړه.» خو پیلاتوس وویل: «ولې؟ هغه څه جرم کړی دی؟» هغوی چیغې نورې هم زیاتې کړې: «هغه په صلیب باندې ځوړند کړه.» خو کله چې پیلاتوس پوه شو چې هغه هېڅ نه شي کولای او کېدای شي چې شور او غوغا جوړه شي، نو اوبه یې راواخیستې او د خلکو په مخکې یې خپل لاسونه ووینځل او ویې ویل: «زه د دې سړي د مرګ مسوول نه یم، دا ستاسو کار دی.» ټولو خلکو ځواب ورکړ: «د دې سړي خون دې زمونږ او زمونږ د اولادونو په غاړه وي.» نو پیلاتوس باراباس د هغوی دپاره ازاد کړ او بیا یې حکم وکړ چې عیسی دې په دورو باندې ووهل شي او په صلیب باندې دې ځوړند کړای شي. بیا د پیلاتوس عسکرو عیسی د والي د ماڼۍ حوېلۍ ته بوتو او ټول کنډک یې ترې راچاپېر کړ. کالي یې ترې وویستل او سور رنګې چپنه یې ورته ورواغوستله. بیا یې د اغزیو څخه یو تاج جوړ کړ او په سر یې ورته کېښود او په ښي لاس کې یې ورته یو لرګی ورکړ. بیا د هغه په مخکې په ګونډو شول، ملنډې یې ورباندې وهلې او ویل یې: «ژوندی دې وي د یهودیانو پاچا.» په هغه یې لاړې ورتو کړې او لرګی یې ترې واخیست او په سر یې پرې وواهه. کله چې هغوی ملنډې وهل بس کړل، نو چپنه یې ترې وویستله او خپل کالي یې ورته بېرته ورواغوستل. بیا یې هغه بوتو چې په صلیب یې ځوړند کړي. هغوی روان وو چې په لاره کې د شمعون په نوم یو سړي سره چې د قیروان څخه ؤ مخامخ شول او عسکرو هغه مجبوره کړ چې د عیسی صلیب یوسي. کله چې هغوی د جلجتا په نوم یوځای ته چې معنی یې د سر د کوپړۍ ځای دی، ورسېدل، هلته یې عیسی ته داسې شراب چې ترخه شیان په کې ګډ شوي وو ورکړل. خو کله چې یې وڅکل، نو ویې نه غوښتل چې ویې څښي. کله چې هغه یې په صلیب باندې مېخ کړ، نو د هغه په کالیو یې پچه واچوله او په خپل منځ کې یې سره ووېشل. بیا هغوی کښېناستل او د هغه پهره یې کوله. د هغه د سر دپاسه یې یوه تخته ځوړنده کړه چې د هغه جرم په کې لیکل شوی ؤ: «دا د یهودیانو پاچا عیسی دی.» د هغه سره دوه داړه ماران هم په صلیب ځړول شوي وو، چې یو یې ښي لاس ته او بل یې چپ لاس ته. څوک چې له هغه ځای څخه تېرېدل، نو خپل سرونه به یې خوځول او عیسی ته به یې ښکنځلې کولې او ویل به یې: «تا غوښتل چې د خدای کور وران کړې او په درې ورځو کې یې بېرته جوړ کړې. که ته په رښتیا د خدای زوی یې، نو خپل ځان وژغوره او د صلیب څخه راښکته شه.» همدارنګه مشرانو کاهنانو، د شریعت عالمانو او یهودي مشرانو په هغه باندې ملنډې وهلې او ویل یې: «هغه نور خلک ژغورل، خو خپل ځان نه شي ژغورلی. که چېرې هغه د اسراییلو پاچا وي، نو د صلیب څخه دې راښکته شي، نو بیا به مونږ ورباندې ایمان راوړو. هغه په خدای توکل درلود او دعوه یې کوله چې د خدای زوی یم، نو که خدای غواړي اوس دې هغه وژغوري.» همدارنګه هغه داړه مارانو چې د هغه سره په صلیب ځړول شوي وو هم هغه ته ښکنځلې کولې. د غرمې د دولسو بجو نه د ماسپښین تر درې بجو پورې په ټول وطن کې تیاره راخپره شوه. شاوخوا درې بجې وې چې عیسی په زوره زوره چیغه ووهله: «ایلي، ایلي، لما سبقتني؟ یعنې ای زما خدایه، ای زما خدایه، زه دې ولې پرېښودم؟» ځینو خلکو چې په هغه ځای کې ولاړ وو، دا واورېدل او ویې ویل: «هغه الیاس نبي ته نارې وهي.» د هغوی څخه یو تن سمدلاسه منډه کړه، اسفنج یې راواخیست او په تروو شرابو کې یې لوند کړ او د لرګي په څوکه یې کېښود او عیسی ته یې ورکړ چې ویې څښي. خو نورو وویل: «صبر وکړئ، پرېږده وګورو چې الیاس نبي د هغه د خلاصولو دپاره راځي او که نه.» عیسی یوځل بیا په لوړ اواز چیغه ووهله او ساه یې ورکړه. هغه وخت د خدای د کور پرده د سر نه تر بېخه پورې په منځ کې دوه ټوټې شوه. زلزله شوه او د تیږو تختې وچاودلې، قبرونه پرانیستل شول او هغه ډېر سپېڅلي خلک چې د مرګ په خوب ویده وو بیا راژوندي شول او د خپلو قبرونو څخه راووتل او د عیسی د راژوندي کېدلو څخه وروسته د اورشلیم سپېڅلي ښار ته لاړل او ډېرو خلکو ته ښکاره شول. کله چې هغه رومي منصبدار او د هغه عسکرو چې د عیسی پهره یې کوله، زلزله او ټولې پېښې ولیدلې، نو ډېر ووېرېدل او ویې ویل: «هغه په رښتیا د خدای زوی ؤ.» په هغه ځای کې ډېرو ښځو چې د جلیل څخه د عیسی د خدمت دپاره راغلې وې د لېرې نه دا هرڅه لیدل. په هغوی کې مریم مجدلیه، د یعقوب او یوسف مور مریم او د زبدي د زامنو مور وه. کله چې ماښام شو، نو یو شتمن سړی چې یوسف نومېده او د رامه د ښار څخه ؤ چې هغه هم د عیسی شاګرد شوی ؤ راغی. هغه پیلاتوس ته ورغی او د هغه څخه یې د عیسی مړی وغوښت. نو پیلاتوس امر وکړ چې هغه ورته ورکړي. یوسف هغه مړی یووړ او په یو سپین کفن کې یې تاو کړ او په هغه قبر کې یې کېښود چې یوسف د خپل ځان دپاره په یو ګټ کې کیندلی ؤ. بیا یې یوه غټه تیږه د قبر خولې ته راورغړوله او لاړ. مریم مجدلیه او هغه بله مریم دواړه قبر ته مخامخ ناستې وې. په بله ورځ چې د سبت ورځ وه، مشران کاهنان او فریسیان پیلاتوس ته ورغلل او ویې ویل: «ښاغلیه! مونږ ته په یاد دي هغه چلباز چې لا ژوندی ؤ ویلي یې وو چې درې ورځې وروسته به زه بیا راژوندی شم. نو امر وکړئ چې تر درېو ورځو پورې دې د دې قبر ښه ساتنه وشي، هسې نه چې شاګردان یې راشي او د هغه مړی په غلا یوسي او خلکو ته ووایي چې هغه د مرګ څخه وروسته بیا راژوندی شوی دی او وروستنۍ غولونه به یې د لومړنۍ غولونې څخه ډېره بده وي.» پیلاتوس هغوی ته وویل: «ساتونکي درسره واخلئ، لاړ شئ او څنګه چې کولای شئ د هغه قبر ساتنه وکړئ.» نو هغوی لاړل او د قبر په تیږه باندې یې نښه ولګوله چې څوک یې ونه خوځوي او ساتونکي یې ورباندې ودرول چې ساتنه یې وکړي. د سبت ورځ تېره شوه او د یکشنبې سهار وختي ؤ چې مریم مجدلیه او هغه بله مریم د قبر لیدلو ته لاړلې. ناڅاپه یوه سخته زلزله وشوه، ځکه چې د څښتن فرښته له اسمانه راښکته شوه، قبر ته ورغله او هغه تیږه یې بېرته راورغړوله او ورباندې کښېناستله. د هغې مخ د برېښنا په شان ځلېده او کالي یې د واورې په شان سپین وو. ساتونکي له وېرې ولړزېدل او لکه د مړو په شان په ځمکه ولوېدل. خو فرښتې هغو ښځو ته وویل: «مه وېرېږئ، زه پوهېږم چې تاسو عیسی لټوئ چې په صلیب باندې ځړول شوی ؤ. هغه دلته نشته. لکه څنګه چې هغه خپله ویلي وو، هغه راژوندی شوی دی. راشئ او هغه ځای وګورئ چې هغه په کې پروت ؤ. نو بیا زر لاړې شئ او د هغه شاګردانو ته ووایئ چې عیسی د مړو نه راژوندی شوی دی. ګورئ، هغه ستاسو څخه مخکې جلیل ته ځي او تاسو به یې هلته ووینئ. څه چې مې درته وویل هغه یاد ساتئ.» نو هغوی په بیړه د قبر څخه روانې شوې او په وېرې او ډېرې خوشحالۍ سره په منډه منډه لاړې چې شاګردان خبر کړي. ناڅاپه عیسی د هغوی سره مخامخ شو او ویې ویل: «سلام دې وي په تاسو!» هغوی ورغلې او د هغه په پښو کې پرېوتلې او سجده یې ورته وکړه. بیا عیسی هغوی ته وویل: «مه وېرېږئ. لاړې شئ او زما ورونو ته ووایئ چې جلیل ته لاړ شي او هلته به ما وویني.» په هغه وخت کې چې ښځې په لاره روانې وې، یو څو عسکره چې د قبر ساتنه یې کوله، ښار ته لاړل او څه چې پېښ شوي وو هغه یې مشرانو کاهنانو ته وویل. کله چې مشرانو کاهنانو د قوم د مشرانو سره لیدنه کتنه وکړه او مشوره یې وکړه او هغوی ساتونکو ته زیات رشوت ورکړ او ورته ویې ویل: «تاسو باید خلکو ته داسې ووایئ، کله چې د شپې مونږ ویده وو، نو د هغه شاګردان راغلي او د هغه مړی یې غلا کړی دی. که چېرې دا خبره د والي غوږ ته ورسیږي، نو مونږ به هغه ته قناعت ورکړو چې تاسو بې ګناه یئ او نه پرېږدو چې د کومې ستونزې سره مخ شئ.» نو ساتونکو پیسې واخیستې او څه چې ورته ویل شوي وو هماغسې یې وکړل. یهودیان تر نن ورځې پورې یو بل ته دا کیسه کوي. بیا یوولس شاګردان د جلیل هغه غره ته لاړل چې عیسی ورته ویلي وو چې لاړ شي. کله چې هغوی عیسی ولیده، نو ورته په سجده شول. خو په هغوی کې ځینې ورباندې شکمن وو. بیا عیسی هغوی ته نژدې ورغی او ورته ویې ویل: «د ځمکې او اسمان ټول واک او اختیار ماته راکړل شوی دی. لاړ شئ او ټول قومونه زما پیروان کړئ او هغوی ته د پلار او زوی او روح القدس په نوم د تعمید غسل ورکړئ. هغوی ته دا تعلیم ورکړئ چې په هغو ټولو حکمونو باندې عمل وکړي چې تاسو ته مې درکړي دي. او په دې باور ولرئ چې زه به تل او د نړۍ تر پایه ستاسو سره مل یم.» دا د خدای د زوی عیسی مسیح د زېري پیل دی. هغه داسې پیل شو لکه څنګه چې د اشعیا نبي په کتاب کې لیکل شوي دي: «ګوره، زه به خپل استازی ستا څخه مخکې ولېږم چې ستا دپاره لاره تیاره کړي. یو څوک چیغې وهي دښته کې کړئ تیاره د څښتن دپاره لاره لاره کړئ سمه د هغه دپاره» د تعمید ورکوونکی یحیی په دښته کې راښکاره شو او وعظ یې کاوه چې خلک باید د خپلو ګناهونو د بخښنې په خاطر توبه وباسي او د تعمید غسل واخلي. د ټولې یهودیې خلک او د اورشلیم ټول اوسېدونکي یحیی ته راتلل. هغوی په خپلو ګناهونو باندې اقرار کاوه او د اردن په سیند کې یې د هغه په لاس د تعمید غسل اخیسته. یحیی داسې کالي اغوستل چې د اوښ د وړیو څخه جوړ شوي وو او د څرمنې کمربند به یې له ملا تړلو او ملخان او ځنګلي شات به یې خوړل. هغه اعلان کاوه او ویل به یې: «زما څخه وروسته چې کوم څوک راروان دی، هغه زما څخه ډېر زورور دی، زه د دې لایق هم نه یم چې ټیټ شم او د هغه د څپلیو تسمې خلاصې کړم. زه تاسو ته په اوبو باندې د تعمید غسل درکوم، خو هغه به درته په روح القدس د تعمید غسل درکړي.» داسې وشول چې په هماغو ورځو کې عیسی د جلیل د ولایت د ناصرې د ښار څخه راغی او د اردن په سیند کې یې د یحیی په لاس د تعمید غسل واخیست. کله چې عیسی د اوبو ‎څخه راووت، نو ویې لیدل چې ناڅاپه اسمان سوری شو او روح القدس د کوترې په شکل په هغه باندې رانازل شو او له اسمان نه یو اواز راغی چې ویل یې: «ته زما ګران زوی یې، زه ستا څخه خوشحاله یم.» سمدلاسه روح القدس هغه دښتې ته په تللو مجبور کړ. هغه څلوېښت ورځې په دښته کې ؤ او شیطان د هغه ازمېښت کاوه. عیسی په هغه ځای کې ؤ چېرته چې ځنګلي ځناور وو او فرښتو د هغه خدمت کاوه. کله چې یحیی په زندان کې واچول شو، نو عیسی جلیل ته لاړ او هلته یې د خدای زېری اعلاناوه او ویل یې: «اوس هغه وخت رارسېدلی دی او د خدای پاچاهي رانژدې شوې ده. توبه وباسئ او په زېري باندې ایمان راوړئ.» کله چې عیسی د جلیل د بحیرې په غاړه ګرځېده، نو شمعون او د هغه ورور اندریاس یې ولیدل. هغوی په بحیره کې جال اچاوه، ځکه چې هغوی ماهیګیران وو. عیسی هغوی ته وویل: «ما پسې راځئ او زه به تاسو ته وښایم چې څنګه د ماهیانو په ځای انسانان ونیسئ.» هغوی سمدلاسه خپل جالونه پرېښودل او هغه پسې روان شول. کله چې عیسی لږ وړاندې لاړ، نو هغه د زبدي زوی یعقوب او د هغه ورور یوحنا ولیدل چې په کشتۍ کې ناست وو او خپل جالونه یې تیارول. عیسی سمدلاسه هغوی ته نارې کړې او هغوی خپل پلار زبدي د مزدورانو سره په کشتۍ کې پرېښودل او عیسی پسې روان شول. عیسی او شاګردان یې کپرناحوم ته لاړل او کله چې د سبت ورځ راورسېدله، نو عیسی کنیسې ته ننوت او هلته یې تعلیم ورکول پیل کړ. خلک د عیسی په تعلیم حیران شول، ځکه چې هغه د شریعت د عالمانو په شان نه بلکې په پوره اختیار سره هغوی ته تعلیم ورکاوه. ناڅاپه په کنیسه کې یو سړي چې پېریانو نیولی ؤ، په لوړ اواز چیغې ووهلې: «ای ناصري عیسی، زمونږ سره څه کار لرې؟ ته راغلی یې چې مونږ تباه کړې؟ زه دې پېژنم چې ته څوک یې، ته د خدای سپېڅلی یې.» عیسی پېري ته امر وکړ: «غلی شه او د دې سړي څخه راووځه.» پېري هغه سړي ته سخت ټکان ورکړ او په چیغو چیغو د هغه څخه راووت. ټول خلک دومره حیران شول چې یو له بله یې پوښتنه کوله: «دا څه دي؟ دا خو یو نوی تعلیم دی. هغه په پوره اختیار سره پېریانو ته امر کوي او هغوی یې مني.» ډېر زر هغه د جلیل په ټوله سیمه کې مشهور شو. بیا عیسی د کنیسې څخه روان شو او د یعقوب او یوحنا سره یوځای د شمعون او اندریاس کور ته لاړل. د شمعون خواښې تبې نیولې وه او په کټ کې پرته وه. څنګه چې عیسی هلته ورسېده، نو هغوی ورته سمدلاسه د هغې په هکله وویل. عیسی ورغی، هغه یې له لاسه ونیوله او مرسته یې ورسره وکړه چې راپورته شي. نو هغه ښځه تبې پرېښودله او د هغوی خدمت یې پیل کړ. کله چې لمر پرېوت او ماښام شو، نو خلکو خپل ټول ناروغان او هغه خلک چې پېریانو نیولي وو هغه ته راوستل. د ښار ټول خلک د هغه کور مخې ته راټول شول. عیسی ډېر ناروغان چې په ډول ډول ناروغیو اخته وو روغ کړل او ډېر پېریان یې وویستل. عیسی پېریان خبرو ته پرېنښودل، ځکه چې هغوی پوهېدل چې هغه څوک دی. سهار وختي چې لا تیاره وه، عیسی له خوبه راپاڅېد، د کور نه ووت او یو ګوښه ځای ته لاړ او هلته یې دعا کوله. نو شمعون او د هغه ملګري لاړل چې هغه ولټوي، او چې کله یې هغه پیدا کړ، نو ورته ویې ویل: «ټول خلک تا لټوي.» عیسی هغوی ته وویل: «راځئ چې شاوخوا کلیو ته لاړ شو ترڅو هلته هم خپل پیغام ورسوم، ځکه چې زه د همدې کار دپاره راغلی یم.» عیسی په ټول جلیل کې ګرځېده، د هغوی په کنیسو کې یې وعظ کاوه او پېریان یې ویستل. یو سړی چې د جذام په ناروغۍ اخته ؤ، عیسی ته راغی، د هغه په مخکې په ګونډو شو او زاري یې ورته وکړه: «که چېرې ته وغواړې، نو کولای شې چې ما پاک او روغ کړې.» د عیسی زړه ورباندې وسوځېد، خپل لاس یې وراوږد کړ او په هغه باندې یې کېښود او ورته ویې ویل: «هو، زه غواړم، پاک او روغ شه.» نو سمدلاسه د هغه ‎څخه د جذام ناروغي لېرې شوه او هغه پاک شو. بیا عیسی هغه زر رخصت کړ او سخت خبرداری یې ورکړ او ورته ویې ویل: «ګوره، په دې هکله هېچا ته څه ونه وایې، خو لاړ شه او خپل ځان کاهن ته وروښایه او کومه قرباني چې موسی یې حکم کړی دی وړاندې کړه، د دې دپاره چې خلکو ته ثابته شي چې ته پاک او روغ شوی یې.» خو هغه سړی ووت او څه چې شوي وو ټول خلک یې پرې خبر کړل. له دې امله عیسی نور نه شو کولای چې په ښکاره کوم ښار ته ننوځي بلکې د ښار نه دباندې په ګوښه ځایونو کې به پاتې کېده، خو بیاهم خلک به له هرځای څخه ورته راتلل. څو ورځې وروسته کله چې عیسی بېرته کپرناحوم ته لاړ، نو خلک خبر شول چې هغه په کور کې دی. هلته دومره زیات خلک راټول شول چې نور ځای نه ؤ، تر دې چې د کور د دروازې مخې ته هم ځای پاتې نه شو او عیسی هغوی ته د خدای د کلام وعظ کاوه. په دې وخت کې څلورو کسانو یو شل سړی نیولی ؤ او عیسی ته یې راوست. خو د ګڼې ګوڼې له امله یې ونه شو کولای چې عیسی ته ورنژدې شي، نو هغوی د هغې کوټې چت چې عیسی په کې ؤ، سوری کړ او د هغه سوري له لارې یې هغه شل سړی په بستره کې ورښکته کړ. کله چې عیسی د هغوی ایمان ولیده، نو هغه شل سړي ته یې وویل: «زویه، ستا ګناهونه وبخښل شول.» په هغه ځای کې د شریعت یو څو عالمان ناست وو، هغوی د خپل ځان سره وویل: «دا سړی ولې داسې خبرې کوي؟ هغه کفر وایي. ایا بې له خدایه څوک کولای شي چې ګناهونه وبخښي؟» عیسی سمدلاسه پوه شو چې د هغوی په زړه کې څه دي. نو هغوی ته یې وویل: «تاسو ولې په خپلو زړونو کې داسې فکرونه کوئ؟ کومه خبره اسانه ده چې دې شل سړي ته ووایم: ‹ستا ګناهونه وبخښل شول› یا دا چې ووایم: ‹پاڅېږه او خپله بستره واخله او وګرځه؟› خو زه به تاسو ته ثابته کړم چې د انسان زوی د ځمکې په مخ دا اختیار لري چې ګناهونه وبخښي.» نو هغه شل سړي ته یې وویل: «زه تاته وایم پاڅېږه، بستره دې واخله او کور ته لاړ شه.» هغه پاڅېد او په داسې حال کې چې ټولو ورته کتل، زر یې خپله بستره واخیستله او روان شو. نو هغوی ټول حیران شول او د خدای ثنا یې وویله. هغوی وویل: «داسې کار مونږ هېڅکله نه ؤ لیدلی.» عیسی یوځل بیا د بحیرې غاړې ته لاړ، ګڼ شمېر خلک ورته راغلل او هغه ورته تعلیم ورکول پیل کړ. کله چې هغه په لاره روان ؤ نو د حلفي زوی لاوي یې ولیده چې د مالیې ټولولو په ځای کې ناست ؤ. عیسی هغه ته وویل: «ما پسې راځه.» نو لاوي راپاڅېد او په هغه پسې روان شو. بیا عیسی د لاوي په کور کې مېلمه شو. ډېر مالیه ټولوونکي او نور ګناهکاران چې د عیسی پیروان شوي وو هم د عیسی او د هغه د شاګردانو سره دسترخوان ته ناست وو. کله چې د شریعت ځینو عالمانو چې د فریسیانو د ډلې څخه وو ولیدل چې عیسی د مالیه ټولوونکو او نورو ګناهکارانو سره ډوډۍ خوري، نو د هغه شاګردانو ته یې وویل: «هغه ولې د مالیه ټولوونکو او ګناهکارانو سره ډوډۍ خوري؟» عیسی دا خبره واورېدله او هغوی ته یې وویل: «روغ خلک ډاکتر ته اړتیا نه لري بلکې ناروغان ورته اړتیا لري. زه د دې دپاره نه یم راغلی چې پرهېزګاران راوبولم، بلکې ګناهکاران راوبولم.» په یو وخت کې چې د یحیی شاګردانو او فریسیانو روژه نیولې وه، نو ځینې خلک عیسی ته راغلل او د هغه څخه یې پوښتنه وکړه: «ولې د یحیی شاګردان او د فریسیانو شاګردان روژه نیسي خو ستا شاګردان روژه نه نیسي؟» عیسی ورته وویل: «ایا دا کېدای شي چې د زوم ملګري دې په داسې حال کې چې زوم ورسره وي روژه ونیسي؟ بې له شکه چې نه، ترڅو پورې چې زوم د هغوی سره وي، هغوی نه شي کولای چې روژه ونیسي. خو داسې وخت به راشي چې زوم به د هغوی څخه بوتلل شي، نو په هغه وخت کې به هغوی روژه ونیسي. هېڅوک په زړو کالیو باندې نوی پیوند نه لګوي. که داسې وکړي، نو هغه پیوند به د زړو کالیو څخه راوشلیږي او له مخکې څخه به هم یو لوی سوری په کې جوړ شي. هېڅوک تازه شراب په زړو مشکونو کې نه اچوي. که چېرې داسې وکړي، نو شراب به هغه مشکونه وشلوي او شراب او مشکونه دواړه به له منځه لاړ شي. باید تازه شراب په نویو مشکونو کې واچول شي.» د سبت په یوه ورځ عیسی د غنمو په پټیو باندې تېرېده، نو شاګردانو یې د غنمو د وږو په شکولو پیل وکړ. فریسیانو هغه ته وویل: «ګوره، ستا شاګردان ولې داسې کار کوي چې د سبت په ورځ روا نه دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «ایا تاسو دا نه دي لوستلي کله چې داود او د هغه ملګري وږي شوي وو او د خوراک دپاره ورسره څه نه وو، نو هغه څه وکړل؟ هغه څنګه د لوی کاهن ابیاتار په زمانه کې د خدای کور ته ورننوت او هغه سپېڅلې ډوډۍ یې چې پرته له کاهنانو بل هېچا ته روا نه وه وخوړله او خپلو ملګرو ته یې هم ورکړه.» بیا عیسی هغوی ته وویل: «د سبت ورځ د انسان دپاره پیدا شوې ده، نه انسان د سبت د ورځې دپاره. ځکه چې د انسان زوی د سبت د ورځې خاوند هم دی.» عیسی یوځل بیا کنیسې ته لاړ او هلته یو سړی ؤ چې لاس یې وچ شوی ؤ. ځینو خلکو هڅه کوله ترڅو یو دلیل پیدا کړي چې په عیسی تور ولګوي، نو هغوی دې ته کتل چې هغه د سبت په ورځ هغه سړي ته شفا ورکوي او که نه. نو عیسی هغه سړي ته چې لاس یې وچ شوی ؤ، وویل: «راپاڅېږه او د ټولو په مخکې ودرېږه.» بیا هغه د خلکو څخه پوښتنه وکړه: «د سبت په ورځ نېکي کول روا دي که بدي کول؟ د چا د ژوند ژغورل روا دي که له منځه وړل؟» خو هغوی غلې پاتې شول. عیسی په قهر سره هغوی ته وکتل او د هغوی په حال یې افسوس وکړ، ځکه چې زړونه یې سخت وو. بیا یې هغه سړي ته وویل: «خپل لاس وغزوه.» هغه لاس وغزاوه او لاس یې روغ شو. بیا فریسیان د کنیسې څخه ووتل او سمدلاسه یې د هیرودیس د پلویانو سره یوه لاره جوړه کړه چې عیسی څنګه ووژني. عیسی د خپلو شاګردانو سره د بحیرې غاړې ته لاړ او زیات شمېر خلک ورپسې روان وو. هغوی د جلیل، یهودیې، اورشلیم، ادومیې، د اردن د سیند د بلې غاړې له سیمو او د صور او صیدون له شاوخوا سیمو څخه راغلي وو. دا ټول خلک ځکه عیسی ته راغلل چې د هغه د کارونو څخه خبر شوي وو. د خلکو د زیاتې ګڼې ګوڼې له امله عیسی خپلو شاګردانو ته وویل چې هغه ته کشتۍ تیاره کړي ترڅو خلک ورباندې زور رانه وړي. ځکه چې هغه دومره ډېر ناروغان روغ کړي وو چې یو بل یې ټېله کول ترڅو هغه ته لاس وروړي. کله چې به پېریانو عیسی ولیده، نو په پښو کې به یې پرېوتل او چیغې به یې وهلې: «ته د خدای زوی یې.» خو عیسی پېریانو ته په کلکه حکم کاوه چې هېچا ته ونه وایي چې هغه څوک دی. بیا عیسی غره ته لاړ او کوم کسان یې چې خوښ کړي وو هغه یې راوغوښتل او هغوی ورته راغلل. عیسی دولس تنه وټاکل او هغوی یې د رسولانو په نوم یاد کړل چې د هغه سره به اوسي او هغوی به ولېږل شي چې وعظ وکړي او دا واک او اختیار به ولري چې پېریان وباسي. هغه دا دولس تنه وټاکل: شمعون چې عیسی ورباندې پطروس نوم کېښود، د زبدي زوی یعقوب او د هغه ورور یوحنا چې په هغوی باندې یې د بوانیرګس نوم کېښود چې معنی یې ده د تندر زامن، او اندریاس، فیلیپوس، بارتولما، متي، توما، د حلفي زوی یعقوب، تدي، شمعون سرتېری، او یهودا اسخریوتي چې د عیسی سره یې خیانت وکړ. وروسته عیسی خپل کور ته ننوت او یوځل بیا دومره زیات خلک راټول شول چې عیسی او شاګردانو یې د ډوډۍ خوړلو وخت هم نه درلود. کله چې د عیسی خپلوان خبر شول نو، هغوی لاړل چې هغه د ځان سره بوځي، ځکه چې دوی ویل چې هغه لېونی شوی دی. د شریعت کوم عالمان چې د اورشلیم څخه راغلي وو، ویل یې: «هغه د بعلزبول یعنې د پېریانو د مشر چې شیطان دی، د هغه په مرسته پېریان وباسي.» نو عیسی خلک راوغوښتل او په مثالونو کې یې ورسره خبرې وکړې او ویې ویل: «شیطان څنګه شیطان ویستلی شي؟ که په یوه پاچاهۍ کې بې اتفاقي راپیدا شي، نو هغه پاچاهي نه شي پاتې کېدلی. که په یوه کورنۍ کې بې اتفاقي راپیدا شي، نو هغه کورنۍ نوره نه شي پاتې کېدلی. که چېرې شیطان د خپل ځان په خلاف راپورته شي او د ځان سره بې اتفاقه شي، نو هغه نه شي پاتې کېدلی او قدرت یې له منځه ځي. همدارنګه هېڅوک نه شي کولای چې د یو زورور سړي کور ته ورننوځي او د هغه د کور سامان لوټ کړي، ترڅو چې لومړی هغه سړی وتړي او بیا یې کور لوټ کړي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې د انسان هر ډول ګناه او حتی هر کفر یې چې ویلی وي هغه به وبخښل شي، خو څوک چې د روح القدس په خلاف کفر ووایي هغه به هېڅکله ونه بخښل شي، بلکې د هغې ګناه به تل ترتله د هغه په غاړه وي.» عیسی ځکه دا خبره وکړه چې هغوی ویل: «هغه پېریانو نیولی دی.» بیا د عیسی مور او ورونه راغلل او د کور څخه دباندې ولاړ وو. هغوی یو څوک ورولېږه چې هغه ته غږ وکړي. په دې وخت کې ګڼ شمېر خلک چې د عیسی چارچاپېره ناست وو، هغه ته وویل: «ستا مور او ورونه دباندې ولاړ دي او غواړي چې تا وویني.» عیسی په ځواب کې وویل: «زما مور څوک ده او زما ورونه څوک دي؟» عیسی هغو خلکو ته چې د هغه چارچاپېره ناست وو وکتل او ویې ویل: «زما مور او زما ورونه دا دي. څوک چې د خدای د ارادې سره سم کار کوي هغه زما ورور، زما خور او زما مور ده.» عیسی یوځل بیا د بحیرې په غاړه تعلیم ورکول پیل کړل. او دومره زیات خلک ورته راټول شوي وو چې هغه ترې کشتۍ ته وخوت او هلته کښېناست او ټول خلک د بحیرې په غاړه ولاړ وو. هغه هغوی ته په مثالونو کې ډېر شیان ورزده کول. کله چې هغه تعلیم ورکاوه، نو هغوی ته یې وویل: «واورئ، په یو وخت کې یو بزګر د تخم شیندلو دپاره خپل پټي ته لاړ. کله چې هغه تخم شینده، نو یو څه تخم په لاره کې ولوېد. بیا مرغان راغلل او هغه یې وخوړ. څه تخم په داسې ځمکه کې ولوېد چې تیږې یې لرلې، نو هغه تخم زر راشین شو، ځکه چې خاوره یې کمه وه. خو کله چې لمر راوخوت، نو هغه بوټي وسوځېدل او وچ شول، ځکه چې ریښې یې ژورې نه وې. څه تخم په اغزو کې ولوېد او کله چې اغزي لوی شول، نو بوټي یې لاندې کړل او حاصل یې ورنه کړ. نور تخم په حاصلخیزه خاوره کې ولوېد او هغه راشین شو، لوی شو، حاصل یې ورکړ او دېرش چنده، شپېته چنده او سل چنده حاصل یې ورکړ.» بیا عیسی وویل: «که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري.» کله چې عیسی یوازې شو، نو دولسو شاګردانو او نورو خلکو چې ورسره ملګري وو د هغه څخه پوښتنه وکړه چې د دې مثالونو مقصد څه دی. عیسی ځواب ورکړ: «تاسو ته د خدای د پاچاهۍ پټ راز درکړل شوی دی، خو نورو ته هرڅه په مثالونو کې ویل کیږي، ترڅو د خدای د کلام هغه لیکنه پوره شي چې وایي: هغوی به تل ګوري خو څه به نه ویني. تل به اوري خو هېڅکله به پرې نه پوهیږي، ځکه که چېرې هغوی اورېدلی او لیدلی، نو د خدای خواته به راګرځېدلي وای او بخښل شوي به وای.» بیا عیسی هغوی ته وویل: «تاسو چې په دې مثال نه پوهېږئ، نو په نورو مثالونو به څنګه پوه شئ؟ بزګر د خدای کلام خپروي. ځینې خلک د هغه تخم په شان دي چې په لاره کې لویږي، څنګه چې کلام واوري، نو شیطان سمدلاسه راشي او کوم کلام چې د هغوی په زړونو کې کرل شوی دی هغه ترې یوسي. ځینې خلک د هغه تخم په شان دي چې په هغه ځمکه کې کرل شوی چې تیږې لري، څنګه چې هغوی کلام واوري، نو په خوشحالۍ سره یې مني. خو له دې امله چې کلام په هغوی کې ریښې نه وي نیولې، نو هغه د زیات وخت دپاره نه پاتې کیږي. نو کله چې د کلام له امله په هغوی باندې سختي راشي او یا وځوریږي، نو زر خپل ایمان له لاسه ورکړي. نور خلک د هغه تخم په شان دي چې په اغزو کې کرل شوی وي. دا هغه خلک دي چې کلام اوري، خو کله چې د ژوند اندېښنې، د شتمنۍ سره مینه او د نورو شیانو غوښتنې راپیدا شي، نو د کلام مخه نیسي او حاصل نه ورکوي. نور خلک د هغه تخم په شان دي چې په ښې خاورې کې لوېدلي وي، هغوی کلام واوري او قبول یې کړي او هغوی دېرش چنده یا شپېته چنده یا سل چنده حاصل ورکوي.» بیا عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو څراغ د دې دپاره راوړئ چې هغه د کوم لوښي او یا یې د کټ لاندې کېږدئ؟ ایا هغه په څراغدان باندې نه ږدئ؟ ځکه داسې پټ شی نشته چې ښکاره نه شي او نه داسې پټ راز شته چې ښکاره به نه شي. که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري.» بیا یې هغوی ته وویل: «څه چې اورئ، نو د هغه په هکله پام کوئ. څنګه چې تاسو یې اورئ، په هماغه اندازه زیاته پوهه به درکړل شي او حتی د هغې نه زیاته به درکړل شي. ځکه څوک چې زما تعلیم ته غوږ نیسي، نو هغه ته به نوره پوهه هم ورکړل شي، خو څوک چې ورته غوږ نه نیسي، نو هغه لږه پوهه چې لري هغه به هم ترې واخیستل شي.» عیسی وویل: «د خدای پاچاهي داسې ده لکه چې یو بزګر په خپل پټي کې تخم وشیندي. هغه د شپې ویده وي او د ورځې ویښ وي او تخم شین کیږي او وده کوي، خو هغه پرې نه پوهیږي چې دا تخم څنګه شین او لوی شو. ځمکه په خپله بوټي شنه کوي او حاصل ورکوي. لومړی ډنډر نیسي، بیا وږی او بیا وږي دانې نیسي. خو کله چې فصل پوخ شي نو بزګر ورپسې لور راواخلي ځکه چې د فصل د رېبلو وخت رارسېدلی وي.» عیسی وویل: «د خدای پاچاهي د څه شي سره پرتله کولای شو او یا د هغه دپاره کوم مثال ویلای شو؟ د خدای پاچاهي د شړشمو د تخم په شان ده چې په ځمکه کې کرل کیږي او د ځمکې په مخ د ټولو تخمونو د دانو څخه ډېر وړوکی دی. خو کله چې وکرل شي، نو هغه غټیږي او د ټولو بوټو څخه لوړ شي او څانګې یې دومره غټې شي چې مرغان کولای شي ځالې په کې جوړې کړي.» عیسی به‎ په داسې ډېرو مثالونو سره خلکو ته خپل پیغام رساوه، ترڅو هغوی وکولای شي ورباندې پوه شي. هغه به د خلکو سره بې له مثالونو خبرې نه کولې، خو کله چې به د خپلو شاګردانو سره یوازې ؤ، نو هغوی ته به یې هرڅه تشریح کول. د هماغې ورځې په ماښام عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «راځئ چې د بحیرې بلې غاړې ته لاړ شو.» نو هغوی خلک پرېښودل، شاګردانو عیسی په هماغې کشتۍ کې چې ناست ؤ د ځان سره بوته. نورو خلکو هم کشتۍ ونیولې او د هغوی سره روان شول. ناڅاپه یو سخت توفان راغی او څپو کشتۍ داسې ووهله چې نژدې وه ډوبه شي. په دې وخت کې عیسی د کشتۍ په اخر کې خپل سر په بالښت باندې ایښی ؤ او ویده شوی ؤ. شاګردانو هغه راویښ کړ او ورته ویې ویل: «استاذه! ستا سره زمونږ غم نشته؟ مونږ ډوبیږو!» هغه راپاڅېد او باد ته یې امر وکړ: «ارام شه.» او څپو ته یې وویل: «ودرېږئ.» نو باد ودرېده او کراره کراري شوه. بیا عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «تاسو ولې دومره وېرېږئ؟ ایا تاسو لا اوس هم ایمان نه لرئ؟» هغوی سخت وېرېدلي وو او یو بل ته یې وویل: «دا لا څوک دی چې باد او څپې یې هم امر مني؟» عیسی او شاګردان یې د بحیرې بلې غاړې ته د جدریان سیمې ته لاړل. کله چې عیسی د کشتۍ څخه راښکته شو، نو هلته د یو پېریاني سړي سره چې د هدیرې څخه راوتلی ؤ، مخامخ شو. هغه په هدیره کې اوسېده او هېچا نه شو کولای چې حتی هغه په زنځیرونو وتړي او را ایسار یې کړي. ځکه چې څو څو ځلې یې د هغه په پښو او لاسونو کې ځولنې او زنځیرونه اچولي وو، خو هرځل یې زنځیرونه شکولي او ځولنې یې ماتې کړې وې او داسې قوي سړی نه ؤ چې هغه یې ارام کړی وای. هغه به شپه او ورځ په قبرونو او غرونو کې ګرځېده او تل به یې چیغې وهلې او خپل ځان به یې په تیږو زخمي کاوه. کله چې هغه عیسی د لېرې څخه ولیده، نو منډه یې کړه او د هغه په پښو کې پرېوت او په لوړ اواز یې چیغې ووهلې: «ای عیسی، ای د خدای تعالی زویه! زما سره څه کار لرې؟ د خدای په خاطر ما مه په عذابوه.» دا ځکه چې عیسی هغه ته ویلي وو: «ای پېریه، د دې سړي څخه راووځه.» بیا عیسی د هغه څخه پوښتنه وکړه: «ستا نوم څه دی؟» هغه ځواب ورکړ: «زما نوم لښکر دی، ځکه چې زمونږ شمېر زیات دی.» هغه بیا عیسی ته ډېره زاري وکړه چې هغوی د هغې سیمې څخه ونه شړي. په دې وخت کې هلته د غونډۍ په لمنه کې د خوګانو یوه لویه رمه څرېدله. نو پېریانو عیسی ته زاري وکړه: «مونږ خوګانو ته ولېږه او اجازه راکړه چې په هغوی کې ورننوځو.» عیسی هغوی ته اجازه ورکړه او پېریان د هغه سړي څخه ووتل او په خوګانو کې ورننوتل. ټوله رمه چې شاوخوا دوه زره خوګان وو، په منډه له کمره څخه ښکته بحیرې ته ولوېدله او ډوبه شوه. د خوګانو ساتونکي وتښتېدل او دا خبر یې د ښار او شاوخوا کلیوالي سیمو خلکو ته ورساوه. خلک د ښار څخه ووتل ترڅو څه چې پېښ شوي وو، وویني. کله چې هغوی عیسی ته راغلل او هغه لېونی چې ډېر پېریان په کې وو، ولیده چې کالي یې اغوستي وو او ذهن یې بېرته ښه شوی ؤ او هلته ناست ؤ، نو هغوی ووېرېدل. کومو خلکو چې دا پېښه لیدلې وه او د هغه پېریانو نیولي سړي او خوګانو سره چې څه شوي وو هغه یې نورو خلکو ته وویل. بیا هغو خلکو عیسی ته زارۍ وکړلې چې د دوی د سیمې څخه لاړ شي. کله چې عیسی کشتۍ ته ورختلو نو هغه سړي چې مخکې پېریانو نیولی ؤ، عیسی ته زاري وکړه چې اجازه ورته ورکړي چې ورسره لاړ شي. خو عیسی هغه ته اجازه ورنه کړه او ورته ویې ویل: «بېرته خپل کور او خپلې کورنۍ ته ورشه او هغوی ته ووایه چې څښتن ستا دپاره څومره لوی کار وکړ او څنګه یې په تا باندې رحم وکړ.» نو هغه سړی لاړ او څه چې عیسی د هغه دپاره کړي وو د هغو په هکله یې د دکاپولس په سیمه کې ټول خلک خبر کړل او هغوی ټول حیران شول. کله چې عیسی یوځل بیا په کشتۍ کې د بحیرې بلې غاړې ته پورې وت، نو هلته د بحیرې په غاړه ګڼ شمېر خلک ورڅخه راتاو شول. بیا د کنیسې یو مشر چې یایروس نومېده راغی او کله چې هغه عیسی ولیده نو په پښو کې یې پرېوت، ډېره زاري یې ورته وکړه او ویې ویل: «زما کوچنۍ لور د مرګ په حال کې ده. مهرباني وکړه راشه او خپل لاس په هغې باندې کېږده چې روغه شي او ژوندۍ پاتې شي.» نو عیسی د هغه سره لاړ. ګڼ شمېر خلک ورسره روان شول او د هرې خوا څخه ورباندې خلک راټول شول. په هغوی کې یوه ښځه وه چې د دولسو کالو راهیسې د وینې بهېدلو په ناروغۍ اخته وه. هغه د ډېرو ډاکترانو له لاسه په تکلیف شوې وه او هرڅه چې هغې لرل هغه یې ولګول، خو د دې په ځای چې ښه شي هغه نوره هم بدېدله. هغې د عیسی په هکله د خلکو خبرې اورېدلې وې، نو په ګڼه ګوڼه کې د شا له خوا راغله او د عیسی چپنې ته یې لاس وروړ. هغې د خپل ځان سره ویل: «که زه یوازې د هغه کالیو ته هم لاس وروړم، نو روغه به شم.» څنګه چې هغې د هغه کالیو ته لاس وروړ، نو سمدلاسه یې وینه ودرېدله او په ځان پوهه شوه چې ناروغي یې ښه شوې ده. په هماغه شېبه کې عیسی پوه شو چې د هغه څخه یو قوت راووت. هغه د خلکو ګڼې ګوڼې ته مخ راواړاوه او ویې ویل: «چا زما کالیو ته لاس وروړ؟» شاګردانو یې ورته وویل: «ته وینې چې خلک څنګه ستا شاوخوا ته راټول شوي دي او بیاهم وایې چې چا راته لاس راوړ؟» خو عیسی شاوخوا وکتل چې وګوري دا کار چا کړی دی. خو هغه ښځه پوه شوه چې څه ورباندې شوي دي، نو له وېرې رپېدله، راغله او د هغه پښو ته پرېوتله او ټول حال یې ورته ووایه. عیسی هغې ته وویل: «لورې، ته خپل ایمان روغه کړې. په خیر لاړه شه او د تل دپاره د دې ناروغۍ څخه خلاصه شې.» عیسی لا خبرې کولې چې د کنیسې د مشر یایروس د کور نه څو کسان راغلل او ویې ویل: «ستا لور مړه شوه. نور ولې استاذ ته تکلیف ورکوې؟» عیسی د هغوی خبرو ته غوږ ونه نیوه او د کنیسې مشر ته یې وویل: «مه وېرېږه، یوازې ایمان ولره.» بیا هغه له پطروس، یعقوب او د یعقوب ورور یوحنا پرته بل چاته اجازه ورنه کړه چې د هغه سره لاړ شي. کله چې هغوی د کنیسې د مشر کور ته ورسېدل، عیسی د ویرجنو خلکو یوه ډله ولیدله او ویې لیدل چې په چیغو چیغو یې ژړا او انګولا کوله. نو عیسی دننه ورغی او هغوی ته یې وویل: «تاسو ولې دا شورماشور جوړ کړی او ژړاګانې کوئ؟ انجلۍ مړه نه ده بلکې ویده ده.» خو هغوی ورپورې وخندل. عیسی هغوی ټول له کوره وویستل او د انجلۍ مور او پلار او خپل درې شاګردان یې د ځان سره کړل او هغې کوټې ته ورننوتل چې انجلۍ په کې پرته وه. عیسی انجلۍ له لاسه ونیوله او ورته ویې ویل: «طلیتا قومي» چې معنی یې ده «ای انجلۍ، تاته وایم راپاڅېږه.» انجلۍ سمدلاسه راپاڅېدله او روانه شوه. هغه دولس کلنه وه. په دې کار هغوی ډېر حیران شول. خو عیسی هغوی ته په کلکه امر وکړ چې له دې نه باید هېڅوک خبر نه شي او هغوی ته یې وویل: «هغې ته څه شی ورکړئ چې ویې خوري.» عیسی له هغه ځای څخه روان شو او د خپلو شاګردانو سره بېرته خپل ښار ته راغی. د سبت په ورځ عیسی په کنیسه کې په تعلیم ورکولو پیل وکړ او ډېرو خلکو چې د هغه تعلیم واورېد، نو حیران شول او پوښتنه یې وکړه: «دې سړي دا خبرې چېرته زده کړي دي؟ دا څه ډول حکمت دی چې هغه ته ورکړل شوی دی؟ هغه څنګه دا معجزې ښایي؟ دا هغه نجار، یعنې د مریم زوی او د یعقوب، یوسف، یهودا او شمعون ورور نه دی؟ ایا د هغه خویندې دلته زمونږ سره نه اوسیږي؟» نو هغوی هغه قبول نه کړ. عیسی هغوی ته وویل: «د یو پیغمبر په هرځای کې درناوی کیږي، خو په خپل وطن، خپلو خپلوانو او خپلې کورنۍ کې یې نه کیږي.» نو هغه ونه شو کولای چې هلته کومه معجزه وښایي، پرته له دې چې په یو څو ناروغانو باندې یې خپل لاس کېښود‎ او هغوی یې روغ کړل. او عیسی د هغوی په بې ایمانۍ حیران شو. عیسی کلي په کلي ګرځېده او خلکو ته یې تعلیم ورکاوه. هغه خپل دولس رسولان راوغوښتل او هغوی یې دوه دوه تنه ولېږل او هغوی ته یې د پېریانو د ویستلو اختیار ورکړ او حکم یې ورته وکړ: «د سفر دپاره له یوې امسا پرته بل هېڅ شی د ځان سره وانخلئ، نه ډوډۍ، نه خورجین او نه پیسې. تاسو کولای شئ چې څپلۍ په پښو کړئ، خو اضافه کالي درسره مه اخلئ.» او دا یې هم ورته وویل: «کله چې تاسو کوم کور ته ننوځئ نو تر هغې پورې چې له هغه ښار څخه ځئ، هلته پاتې شئ. او که چېرې په کوم ځای کې خلک تاسو قبول نه کړي او یا ستاسو خبرو ته غوږ ونه نیسي، نو له هغه ځای څخه لاړ شئ او د خپلو پښو خاورې وڅنډئ ترڅو د هغوی په خلاف شاهدي شي.» نو شاګردان لاړل او خلکو ته یې وعظ کاوه چې باید توبه وباسي. هغوی ډېر پېریان وویستل او د ډېرو ناروغانو سرونه یې د زیتون په تېلو باندې غوړ کړل او هغوی یې روغ کړل. د دې کارونو څخه هیرودیس پاچا خبر شو، ځکه چې د عیسی نوم په هرځای کې مشهور شوی ؤ، ځینو خلکو ویل: «تعمید ورکوونکی یحیی بیا راژوندی شوی دی، نو له دې امله هغه دا قدرت لري چې معجزې وښایي.» نورو به ویل: «هغه الیاس نبي دی.» او ځینو به ویل: «دا د پخوانیو پیغمبرانو په شان یو پیغمبر دی.» خو کله چې هیرودیس د عیسی د کارونو څخه خبر شو، نو ویې ویل: «دا هماغه یحیی دی چې ما یې سر پرې کړی ؤ او اوس بېرته راژوندی شوی دی.» ځکه چې هیرودیس په خپله امر کړی ؤ چې یحیی دې ونیول شي، هغه دې وتړل شي او په زندان کې دې واچول شي. هیرودیس دا کار د هیرودیا په خاطر کړی ؤ. هیرودیا د هیرودیس د ورور فیلیپوس ښځه وه، خو هیرودیس ورسره واده کړی ؤ. یحیی به هیرودیس ته ویل: «تاته روا نه ده چې د خپل ورور د ښځې سره واده وکړې.» نو دهیرودیا په زړه کې د یحیی سره کینه پیدا شوې وه او غوښتل یې چې هغه ووژني، خو هغې دا کار نه شو کولای، ځکه چې هیرودیس د یحیی څخه وېرېده. هغه پوهېده چې یحیی نېک او پاک سړی دی، نو د هغه ساتنه یې کوله. چې کله به هغه د یحیی خبرې اورېدلې، نو ډېر نا ارامه کېده، خو بیاهم په شوق سره یې د هغه خبرو ته غوږ نیوه. په پای کې هیرودیا یوه مناسبه موقعه پیدا کړه. هیرودیس د خپلې زېږېدنې د کلیزې د لمانځلو په خاطر یوه مېلمستیا جوړه کړه او په هغې کې یې خپل لوړ رتبه مامورین، عسکري قوماندانان او د جلیل مخور خلک رابللي وو. په دې وخت کې د هیرودیا لور دننه راغله او ګډا یې وکړه او هیرودیس او د هغه مېلمانه یې دومره خوشحاله کړل چې پاچا هغې انجلۍ ته وویل: «هرڅه چې غواړې ویې غواړه، زه به یې درکړم.» او د هغې سره یې قسم وخوړ: «هرڅه چې زما څخه وغواړې زه به یې درکړم، حتی خپله نیمه پاچاهي هم.» هغه انجلۍ دباندې ووتله او د خپلې مور څخه یې پوښتنه وکړه: «زه ترې څه وغواړم؟» مور یې ځواب ورکړ: «د تعمید غسل ورکوونکي یحیی سر.» انجلۍ په بیړه بېرته پاچا ته ورغله او د هغه څخه یې غوښتنه وکړه: «زه ستا څخه غواړم چې همدا اوس راته د تعمید غسل ورکوونکي یحیی سر په پتنوس کې راکړې.» پاچا ډېر زیات غمجن شو، خو د خپل قسم په خاطر چې د خپلو مېلمنو په مخکې یې خوړلی ؤ ونه غوښتل چې د هغې سره خپل قسم مات کړي. نو پاچا سمدلاسه جلاد ولېږه او حکم یې ورته وکړ چې د یحیی سر راوړي. جلاد لاړ او په زندان کې یې د یحیی سر پرې کړ او هغه یې په یو پتنوس کې راوړ او هغې انجلۍ ته یې ورکړ او هغې خپلې مور ته ورکړ. کله چې د یحیی شاګردان له دې نه خبر شول، نو هغوی راغلل او د هغه مړی یې یووړ او په قبر کې یې ښخ کړ. رسولان بېرته عیسی ته راغلل او هرڅه چې هغوی کړي وو او کوم تعلیم چې یې ورکړی ؤ هغه یې ترې خبر کړ. دومره ډېر خلک تلل او راتلل چې عیسی او شاګردانو یې دومره وخت هم نه درلود چې ډوډۍ وخوري، نو عیسی هغوی ته وویل: «راځئ چې یو داسې ځای ته لاړ شو چې هلته یوازې اوسو او لږ ارام وکړو.» بیا هغوی خپله په کشتۍ کې یو ګوښه ځای ته لاړل. خو ډېرو خلکو هغوی ولیدل چې روان وو او هغوی یې وپېژندل او خلکو د ټولو ښارونو نه په پښو باندې هغه ځای ته ورمنډې کړې او د هغوی څخه مخکې هلته ورسېدل. کله چې عیسی د کشتۍ څخه ښکته شو او د خلکو یوه لویه ګڼه ګوڼه یې ولیدله نو زړه یې ورباندې وسوځېد، ځکه چې هغوی د بې شپونه پسونو په شان وو. نو هغوی ته یې د ډېرو شیانو په هکله تعلیم ورکول پیل کړل. کله چې ماښام شو، نو شاګردان یې ورته راغلل او ورته ویې ویل: «دا ځای د دښتې په شان دی او ناوخته شوې ده. خلک رخصت کړه چې شاوخوا کلیو او بانډو ته لاړ شي او ځانونو ته د خوړلو دپاره کوم څه واخلي.» خو عیسی وویل: «تاسو خپله هغوی ته څه ورکړئ چې ویې خوري.» هغوی ورته وویل: «ایا مونږ لاړ شو او هغوی ته د سپینو زرو په دوه سوه سکو ډوډۍ واخلو او وریې کړو چې ویې خوري؟» عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ستاسو سره څومره ډوډۍ شته؟ لاړ شئ او ویې ګورئ.» کله چې هغوی ولیدل، نو هغه ته یې وویل: «زمونږ سره پنځه ډوډۍ دي او دوه ماهیان.» بیا عیسی خپلو شاګردانو ته امر وکړ چې خلک ډله ډله په شنو واښو باندې کښېنوي. نو خلک په قطارونو کې ډله ډله کښېناستل او په هره ډله کې سل سل او پنځوس پنځوس تنه وو. بیا عیسی هغه پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان راواخیستل، اسمان ته یې وکتل، د خدای شکر یې وویست او ډوډۍ یې ماتې کړې. هغه یې شاګردانو ته ورکړې چې په خلکو یې ووېشي. هغه همدارنګه هغه دوه ماهیان هم په هغوی ووېشل. هغوی ټولو وخوړل او ماړه شول. شاګردانو د پاتې شویو ډوډیو او ماهیانو څخه دولس ټوکرۍ ډکې کړې. کومو خلکو چې ډوډۍ خوړلې وه شمېر یې پنځه زره سړیو ته رسېده. بیا عیسی خپل شاګردان مجبور کړل چې کشتۍ ته وخېژي او د هغه څخه مخکې د بحیرې بلې غاړې بیت صیدا ته لاړ شي. عیسی هلته پاتې شو ترڅو خلک رخصت کړي. کله چې عیسی د هغوی سره خدای پاماني وکړه، نو په خپله غره ته وخوت چې دعا وکړي. کله چې ماښام شو، نو د شاګردانو کشتۍ د بحیرې په منځ کې وه او عیسی په وچه کې یوازې پاتې ؤ. عیسی ولیدل چې شاګردان یې په ډېر زحمت سره کشتۍ بیایي، ځکه چې باد ورته مخامخ ؤ. سهار وختي چې لا تیاره وه عیسی د اوبو دپاسه ګرځېده او شاګردانو ته ورغی. هغه غوښتل چې د هغوی له څنګه تېر شي، خو کله چې شاګردانو هغه ولیده چې د اوبو دپاسه روان دی، نو فکر یې وکړ چې دا د مړو ارواح ده نو چیغې یې کړې، ځکه چې هغوی ټولو هغه ولیده او سخت ووېرېدل. خو عیسی سمدلاسه د هغوی سره خبرې وکړې او ویې ویل: «زړور اوسئ، زه یم، مه وېرېږئ.» بیا هغه د هغوی سره کشتۍ ته وخوت او باد ودرېده او هغوی ډېر زیات حیران شول. خو د هغوی زړونه سخت شوي وو، ځکه چې هغوی د ډوډۍ د معجزې په معنی پوه نه شول. هغوی د بحیرې څخه پورې وتل، د جنیسارت سیمې ته ورسېدل او کشتۍ یې هلته ودروله. کله چې هغوی له کشتۍ څخه ښکته شول، نو خلکو سمدلاسه عیسی وپېژنده، او هغوی په منډه منډه شاوخوا ټولو سیمو ته لاړل او چېرته چې به خلکو وویل چې عیسی په هغه ځای کې دی، نو هغوی به خپل ناروغان ورته په کټونو کې راوړل. عیسی به چې هر کلي، ښار او بانډې ته تللو، نو خلکو به ورته بازارونو ته خپل ناروغان وړل او زارۍ به یې ورته کولې چې ناروغانو ته دومره اجازه ورکړي چې لږ تر لږه د هغه لمنې ته لاس وروړي او هرچا چې به لاس وروړ، نو هغه به روغېده. ځینې فریسیان او د شریعت عالمان چې له اورشلیم څخه راغلي وو، د عیسی نه ګردچاپېره راټول شول. هغوی ولیدل چې د هغه ځینو شاګردانو په ناپاکو لاسونو ډوډۍ خوړله. فریسیانو او ټولو یهودیانو به تر هغې پورې ډوډۍ نه خوړله، ترڅو پورې چې خپل لاسونه به یې د خپلو نیکونو د روایتونو له مخې نه وو وینځلې. کله چې به هغوی د بازار څخه راتلل، نو تر هغې پورې چې غسل به یې نه ؤ کړی، هېڅ شی به یې نه خوړل. او د نورو ډېرو رواجونو څخه به یې پیروي کوله لکه د پیالو، دېګونو او مسي لوښو وینځل. نو فریسیانو او د شریعت عالمانو د عیسی څخه پوښتنه وکړه: «ستا شاګردان ولې زمونږ د نیکونو په رواجونو باندې عمل نه کوي، بلکې په ناپاکو لاسونو ډوډۍ خوري؟» عیسی ځواب ورکړ: «اشعیا نبي په حقه ؤ چې ستاسو منافقانو په هکله یې پېشګویي کوله، لکه څنګه چې هغه لیکلي وو: دا خلک په خوله زما عزت کوي، خو زړونه یې زما نه لېرې دي. د هغوی عبادت ګټه نه لري، ځکه چې هغوی د خدایي حکمونو په ځای د انساني حکمونو تعلیم ورکوي. نو تاسو د خدای حکمونه پریښي دي او په انساني روایتونو باندې عمل کوئ.» عیسی هغوی ته دا هم وویل: «تاسو د خدای د حکمونو د ردولو دپاره ښه لاره موندلې، ترڅو په خپلو رواجونو باندې عمل وکړئ. ځکه موسی ویلي دي چې د خپل مور او پلار عزت کوه او هرڅوک چې خپل مور او پلار ته ښکنځلې وکړي، باید ووژل شي. خو تاسو وایئ چې که چېرې څوک خپل مور او پلار ته ووایي چې زه ستاسو سره مرسته نه شم کولای، ځکه کوم څه چې باید تاسو ته مې درکړي وای ما نذر منلی دی چې هغه د خدای په نوم ورکړم، نو په دې ډول تاسو هغه نور نه پرېږدئ چې د خپل مور او پلار سره مرسته وکړي. نو د خپل دود او دستور په خاطر د خدای کلام ته ارزښت نه ورکوئ. او تاسو داسې نور ډېر کارونه هم کوئ.» عیسی یوځل بیا خلک راوغوښتل او ورته ویې ویل: «تاسو ټول زما خبرو ته غوږ ونیسئ او ځان ورباندې پوه کړئ. هېڅ داسې شی نشته چې انسان یې وخوري او ورباندې ناپاکه شي، خو کومې بدې خبرې چې د انسان د زړه څخه راوځي هغه انسان ناپاکه کوي. [ که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري.]» کله چې عیسی د خلکو څخه رخصت شو او کور ته ننوت، نو شاګردانو یې د دې مثال په هکله د هغه څخه پوښتنه وکړه. عیسی هغوی ته وویل: «ایا تاسو هم د نورو په شان ناپوهه یئ؟ ایا نه پوهېږئ چې کوم شی چې له بهر نه د انسان وجود ته ننوځي، نه شي کولای هغه ناپاکه کړي. ځکه چې دا خواړه د هغه زړه ته نه ننوځي بلکې د هغه خېټې ته ځي او وروسته بیا د بدن څخه وځي.» په دې خبرې عیسی ټول خواړه حلال اعلان کړل. او هغه زیاته کړه: «څه چې د انسان له دننه راوځي هغه ورباندې ناپاکه کیږي. ځکه چې د انسان د زړه څخه بد خیالونه، جنسي بد اخلاقي، غلا، قتل، زناکاري، حرص، بدي، ټګي، شهوت پرستي، بخیلي، تور لګول، غرور او بې عقلي راوځي. دا ټول بد شیان له دننه څخه راوځي او انسان ناپاکه کوي.» بیا عیسی له هغه ځای څخه روان شو او د صور سیمې ته لاړ. هغه یو کور ته ورغی او نه یې غوښتل چې څوک ورباندې پوه شي چې هغه هلته دی، خو ویې نه شو کولای چې پټ پاتې شي. سمدلاسه یوه ښځه چې لور یې پېریانو نیولې وه د عیسی نه خبره شوه او راغله او د هغه په پښو کې پرېوتله. هغه ښځه یونانۍ وه او د سوریې د فینیقیې په سیمه کې زېږېدلې وه. هغې عیسی ته زاري وکړه چې د لور څخه یې پېریان وباسي. خو عیسی هغې ته وویل: «پرېږده چې لومړی ماشومان ماړه شي، دا سمه نه ده چې څوک دې د ماشوم ډوډۍ واخلي او سپیانو ته یې واچوي.» هغې ځواب ورکړ: «هو، ښاغلیه! خو د کور سپي هم د ماشومانو د ډوډۍ پاتې شونې خوري.» بیا عیسی هغې ته وویل: «دا چې ښه ځواب دې ووایه نو خپل کور ته لاړه شه، ستا د لور څخه پېریان وتلي دي.» کله چې هغه ښځه بېرته کور ته لاړه، نو ویې لیدل چې لور یې په کټ کې پرته وه او پېریان ترې وتلي وو. بیا عیسی د صور له سیمې څخه راستون شو او د صیدون او دکاپولس په لاره د جلیل بحیرې ته لاړ. په هغه ځای کې ځینو خلکو هغه ته یو سړی چې کوڼ ؤ او ژبه یې هم بندېدله، راوست. هغوی ورته زاري وکړه چې په هغه سړي باندې خپل لاس کېږدي. نو عیسی هغه سړی د خلکو د ګڼې ګوڼې څخه یوې خواته بوته او خپلې ګوتې یې د هغه په غوږونو کې کېښودلې، بیا یې ګوتې په لاړو لمدې کړې او ژبه یې ورته لمس کړه. بیا عیسی اسمان ته وکتل، اوسېلی یې وویست او هغه ته یې وویل: «افتح» چې معنی یې ده «خلاص شئ.» سمدلاسه د هغه سړي غوږونه خلاص شول، د ژبې بندېدل یې ښه شول او په عادي توګه یې خبرې کول پیل کړل. عیسی هغوی ته امر وکړ چې په دې هکله هېچا ته څه ونه وایي، خو هرڅومره چې عیسی هغوی د دې کار څخه منع کول، همدومره به هغوی دا خبره نوره هم خپروله. خلک ډېر زیات حیران شوي وو او ویل یې: «د هغه ټول کارونه حیرانوونکي دي. حتی هغه کاڼه روغ کړل چې واوري او ګونګیان یې روغ کړل چې خبرې وکړي.» په هغو ورځو کې یوځل بیا ګڼ شمېر خلک راټول شول او د هغوی سره د خوړلو دپاره هېڅ شی نه ؤ، نو عیسی خپل شاګردان راوغوښتل او ورته ویې ویل: «په دې خلکو باندې زما زړه سوځي، ځکه چې درې ورځې کیږي هغوی زما سره دي او هېڅ شی ورسره نشته چې ویې خوري. که چېرې هغوی خپلو کورونو ته وږي رخصت کړم نو په لاره کې به بې حاله شي، ځکه چې په هغوی کې ځینې یې د لېرې ځایونو څخه راغلي دي.» شاګردانو یې ځواب ورکړ: «په دې دښته کې څوک دومره خلکو ته ډوډۍ ورکولای شي؟» عیسی پوښتنه وکړه: «تاسو سره څو ډوډۍ دي؟» هغوی ځواب ورکړ: «اووه ډوډۍ.» نو عیسی خلکو ته وویل چې په ځمکه کښېني. بیا یې هغه اووه ډوډۍ راواخیستلې، د خدای شکر یې وویست، ډوډۍ یې ماتې کړې او شاګردانو ته یې ورکړلې چې په خلکو باندې یې ووېشي او شاګردانو همداسې وکړل. د هغوی سره یو څو واړه ماهیان هم وو. عیسی په هغو هم شکر وویست او شاګردانو ته یې وویل چې هغه هم ووېشي. خلکو هغه وخوړل او ټول ورباندې ماړه شول او د ډوډۍ د پاتې شویو ټوټو نه اووه ټوکرۍ ډکې شوې. په هغه ځای کې نژدې څلور زره کسان وو. عیسی هغوی رخصت کړل، او سمدلاسه د خپلو شاګردانو سره په کشتۍ کې سپور شو او د دلمانوته سیمې ته لاړ. فریسیان راغلل او د عیسی سره یې بحث پیل کړ او د دې دپاره چې هغه وازمایي، نو د هغه څخه یې وغوښتل چې دوی ته یوه اسماني معجزه وښایي. هغه یو سوړ اوسېلی وویست او ویې ویل: «د دې زمانې خلک ولې معجزه غواړي؟ په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دې خلکو ته به هېڅ یوه معجزه ونه ښودل شي.» بیا عیسی هغوی پرېښودل او بېرته په کشتۍ کې کښېناست او د بحیرې بلې غاړې ته لاړ. شاګردانو دا هېر کړي وو چې د ځان سره ډوډۍ یوسي او په کشتۍ کې د هغوی سره یوازې یوه ډوډۍ وه. عیسی هغوی ته امر وکړ او ویې ویل: «پام کوئ، د فریسیانو او هیرودیس د خمیرې نه به ځانونه ساتئ.» نو شاګردانو په خپل منځ کې سره بحث پیل کړ او ویې ویل: «هغه ځکه دا خبره کوي چې زمونږ سره ډوډۍ نشته.» عیسی پوه شو چې هغوی څه وایي، نو د هغوی څخه یې پوښتنه وکړه: «تاسو ولې په دې هکله بحث کوئ چې ډوډۍ درسره نشته؟ ایا تاسو تر اوسه خبر نه یئ او نه پوهېږئ؟ ایا ستاسو زړونه سخت شوي دي؟ تاسو سترګې لرئ خو لیدلی نه شئ او غوږونه لرئ خو اورېدلی نه شئ؟ ایا تاسو ته په یاد نه دي چې کله ما پنځه ډوډۍ په پنځه زره کسانو ووېشلې، نو تاسو د هغې ډوډۍ د پاتې شویو ټوټو څخه څو ټوکرۍ ډکې کړې؟» هغوی وویل: «دولس ټوکرۍ.» نو عیسی پوښتنه وکړه: «چې کله مې اووه ډوډۍ په څلورو زرو کسانو ووېشلې، د هغو د پاتې شویو ټوټو څخه مو څو ټوکرۍ ډکې کړې؟» هغوی وویل: «اووه ټوکرۍ.» نو عیسی وویل: «تاسو لا تر اوسه هم نه پوهېږئ؟» عیسی او شاګردان یې بیت صیدا ته ورسېدل. هلته ځینو خلکو عیسی ته یو ړوند سړی راوست او هغه ته یې زاري وکړه چې په هغه باندې خپل لاس کېږدي. عیسی هغه ړوند له لاسه ونیوه او د کلي څخه یې دباندې بوته. بیا یې د هغه په سترګو باندې لاړې پورې کړې او خپل لاسونه یې ورباندې کېښودل او پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا څه شی وینې؟» د هغه سترګې بینا شوې او ویې ویل: «هو، زه خلک وینم چې ګرځي او راګرځي، خو هغوی راته د ونو په شان ښکاري.» عیسی یوځل بیا د هغه په سترګو باندې خپل لاسونه کېښودل او هغه بیخي بینا شو، د سترګو نظر یې بېرته جوړ شو او هرڅه یې ښه لیدلی شول. عیسی هغه خپل کور ته رخصت کړ او ورته ویې ویل: «ته کولای شې چې بېرته خپل کور ته لاړ شې، خو په کلي کې مه ګرځه.» بیا عیسی او شاګردان یې د قیصریې فیلیپوس شاوخوا کلیو ته لاړل. هغه په لاره کې د خپلو شاګردانو څخه پوښتنه وکړه: «خلک څه وایي چې زه څوک یم؟» هغوی ځواب ورکړ: «ځینې وایي چې ته تعمید ورکوونکی یحیی یې، ځینې وایي چې الیاس نبي یې او نور وایي چې د پیغمبرانو څخه یو پیغمبر یې.» بیا عیسی پوښتنه وکړه: «تاسو څه وایئ چې زه څوک یم؟» پطروس ځواب ورکړ: «ته مسیح یې.» بیا عیسی هغوی ته په کلکه حکم وکړ چې د هغه په هکله دې هېچا ته څه ونه وایي. بیا عیسی خپلو شاګردانو ته تعلیم ورکول پیل کړ چې د انسان زوی به خامخا زیات کړاوونه وزغمي او د یهودیانو د مشرانو، مشرانو کاهنانو او د شریعت د عالمانو له خوا به رد کړای شي او وبه وژل شي او په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي. هغه په دې هکله ښکاره خبرې وکړې. نو پطروس هغه ګوښه کړ او د داسې خبرو نه یې منع کړ. خو عیسی مخ راواړاوه او خپلو شاګردانو ته یې وکتل او پطروس یې ورټلو او ورته ویې ویل: «زما له مخې نه لېرې شه شیطانه! ته د انسانانو په شان فکر کوې، نه د خدای په شان.» بیا عیسی خلک او خپل شاګردان راوغوښتل او هغوی ته یې وویل: «که څوک وغواړي چې زما د پیروانو څخه اوسي، نو باید د خپل ځان څخه تېر شي، خپل صلیب دې راواخلي او ما پسې دې راځي. ځکه څوک چې وغواړي خپل ځان وساتي نو هغه به له لاسه ورکړي، خو که څوک زما او زما د زېري په خاطر خپل ژوند له لاسه ورکړي، نو هغه به وژغوري. د یو چا دپاره به څه ګټه وي چې ټوله نړۍ لاسته راوړي خو خپل ځان له لاسه ورکړي؟ انسان د خپل ژوند په بدل کې څه شی ورکولای شي؟ که چېرې څوک په دې بې ایمانه او ګناهکاره زمانه کې په ما او یا زما په کلام شرمیږي، نو د انسان زوی به هم کله چې د خپل پلار په جلال کې د سپېڅلو فرښتو سره راځي، په هغه وشرمیږي.» عیسی زیاته کړه: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دلته ځینې داسې خلک ولاړ دي چې تر هغې پورې به مړه نه شي، ترڅو یې د خدای پاچاهي چې په قدرت سره به راشي لیدلې نه وي.» شپږ ورځې وروسته عیسی پطروس، یعقوب او یوحنا د ځان سره واخیستل او یو لوړ غره ته یې بوتلل چې هلته یوازې اوسي. هلته د هغوی په مخکې د عیسی څېره بدله شوه. او د هغه کالي سپین وځلېدل، داسې سپین چې د ځمکې په مخ هېچا داسې نه شو سپینولی. بیا هغوی الیاس نبي او موسی ولیدل چې د عیسی سره یې خبرې کولې. پطروس عیسی ته وویل: «استاذه! څومره ښه ده چې مونږ دلته یو. راځئ چې درې خېمې جوړې کړو: یوه تاته، یوه موسی ته او یوه الیاس ته.» پطروس نه پوهېده چې څه وایي، ځکه چې هغوی ټول وېرېدلي وو. بیا یوه ورېځ راښکاره شوه او په هغوی باندې یې سیوری وکړ او د هغې ورېځې څخه یو اواز راغی چې ویل یې: «دا زما ګران زوی دی، هغه ته غوږ ونیسئ.» هغوی سمدلاسه شاوخوا ته وکتل، خو هېڅوک یې ونه لیدل، یوازې عیسی د هغوی سره ؤ. کله چې هغوی د غره څخه راښکته کېدل، نو عیسی هغوی ته امر وکړ: «څه چې مو لیدلي دي د هغو په هکله تر هغه وخته پورې هېچا ته څه مه وایئ ترڅو پورې چې د انسان زوی بېرته د مړو څخه راژوندی شوی نه وي.» هغوی دا خبره د خپل ځان سره وساتله او په خپلو کې یې سره بحث کاوه چې د مړو څخه د بیا راژوندي کېدلو معنی څه ده. نو هغوی د عیسی نه پوښتنه وکړه: «د شریعت عالمان ولې وایي چې لومړی باید الیاس نبي راشي؟» عیسی ځواب ورکړ: «هو خامخا، الیاس به لومړی راځي چې هرڅه سم کړي. خو بیا ولې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي چې د انسان زوی به ډېر کړاوونه وزغمي او په سپک نظر به ورته وکتل شي؟ خو زه تاسو ته وایم چې الیاس راغلی دی او لکه څنګه چې د هغه په هکله لیکل شوي دي، خلکو چې هرڅه غوښتل د هغه سره یې وکړل.» کله چې عیسی او د هغه درې شاګردان بېرته راغلل، نو ویې لیدل چې ګڼ شمېر خلک د هغوی شاوخوا ولاړ دي او د شریعت عالمان د هغوی سره بحث کوي. څنګه چې خلکو عیسی ولیده، نو ډېر حیران شول او په منډه منډه یې ستړي مشي ته ورغلل. عیسی د شاګردانو څخه پوښتنه وکړه: «د څه شي په هکله د هغوی سره بحث کوئ؟» د ګڼې ګوڼې له منځ نه یو سړي ځواب ورکړ: «استاذه، ما خپل زوی تاته راوستلی دی. هغه پېریانو نیولی او خبرې نه شي کولای. کله چې په هغه باندې پېریان راشي نو په ځمکه یې راوولي او د خولې څخه یې ځګونه روان وي، خپل غاښونه چیچي او بدن یې شخ شي. ستا د شاګردانو څخه مې وغوښتل چې پېریان ترې وباسي، خو هغوی ونه شو کولای.» عیسی په ځواب کې وویل: «ای د دې زمانې بې ایمانه نسله! ترڅو پورې به زه ستاسو سره یم؟ ترڅو پورې به تاسو ته حوصله کوم؟ هغه هلک ماته راولئ.» نو هغوی هغه هلک عیسی ته راوست. څنګه چې پېري عیسی ولیده، نو سمدلاسه په هلک باندې حمله راغله. هغه په ځمکه راولوېد، اخوا دې خوا رغړېده او د خولې څخه یې ځګونه راووتل. عیسی د هلک د پلار څخه پوښتنه وکړه: «څومره موده کیږي چې هلک په دې حال دی؟» هغه ځواب ورکړ: «د کوچنیوالي راهیسې. څو څو ځلې یې هغه په اور او په اوبو کې غورځولی دی چې ویې وژني. خو که ته څه کولای شې، نو په مونږ رحم وکړه او مرسته راسره وکړه.» عیسی وویل: «ته ولې وایې چې که ته څه کولای شې؟ هرڅوک چې ایمان ولري د هغه دپاره هرڅه ممکن دي.» سمدلاسه د هلک پلار چیغې کړې: «زه ایمان لرم، خو ایمان مې کمزوری دی. زما سره مرسته وکړه چې قوي شي.» کله چې عیسی ولیدل د خلکو ګڼه ګوڼه زیاتیږي، نو هغه پېری ورټلو او ورته ویې ویل: «ای ګونګ او کوڼ پېریه، زه تاته امر کوم چې د هغه څخه راووځه او بیا هېڅکله مه ورننوځه.» پېري چیغې کړې او هلک ته یې سخت ټکان ورکړ او بیا ترې ووت. هلک د مړي په شان ښکاره کېده او ډېرو وویل: «هغه مړ دی.» خو عیسی هغه له لاسه ونیوه او هغه یې راپورته کړ او هلک ودرېده. عیسی کور ته لاړ او کله چې هلته نور څوک نه وو، شاګردانو یې ترې پوښتنه وکړه: «مونږ ولې ونه شو کولای چې هغه پېری وباسو؟» عیسی ځواب ورکړ: «دا ډول پېریان یوازې په دعا کولو سره وتلی شي.» عیسی او شاګردان یې له هغه ځای څخه لاړل او د جلیل په لاره یې خپل سفر ته دوام ورکړ. عیسی دا نه غوښتل چې څوک ترې خبر شي چې هغه چېرته دی، ځکه چې هغه خپلو شاګردانو ته تعلیم ورکاوه او هغوی ته یې ویل: «د انسان زوی به خلکو ته په لاس ورکړل شي او هغوی به یې ووژني، خو درې ورځې وروسته به بیا راژوندی شي.» خو هغوی پوه نه شول چې د دې خبرې معنی څه ده او وېرېدل چې پوښتنه ترې وکړي. بیا هغوی کپرناحوم ته راغلل او کله چې عیسی کور ته ننوت، نو د خپلو شاګردانو څخه یې پوښتنه وکړه: «په لاره کې مو د څه شي په هکله بحث کاوه؟» خو هغوی ځواب ورنه کړ، ځکه چې هغوی په لاره کې په دې باندې یو د بله سره بحث کاوه چې په ټولو کې لوی څوک دی. عیسی کښېناست او دولس شاګردان یې راوغوښتل او ورته ویې ویل: «که څوک غواړي چې اول شي، نو هغه دې خپل ځان د ټولو نه وروسته کړي او د ټولو خدمتګار دې شي.» بیا هغه یو ماشوم راوست او د هغوی په منځ کې یې ودراوه. هغه یې په غېږ کې ونیوه او هغوی ته یې وویل: «هرڅوک چې زما په نوم داسې یو ماشوم قبول کړي، نو هغه زه قبول کړی یم او هرڅوک چې ما قبول کړي، نو هغه یوازې زه نه بلکې هغه څوک یې قبول کړی دی چې زه یې رالېږلی یم.» یوحنا عیسی ته وویل: «استاذه، مونږ یو سړی ولیده چې ستا په نوم یې پېریان ویستل خو مونږ هغه د دې کار څخه منع کړ، ځکه چې هغه زمونږ د ډلې څخه نه ؤ.» خو عیسی ورته وویل: «هغه مه منع کوئ، ځکه داسې څوک نشته چې زما په نوم معجزه وښایي او بیا وکولای شي چې ما پسې بد ووایي. ځکه څوک چې زمونږ په خلاف نه دی هغه زمونږ سره دی. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هرڅوک چې تاسو ته په دې خاطر چې د مسیح پیروان یئ یوه پیاله اوبه درکړي، نو هغه به بې اجره پاتې نه شي. که چېرې څوک د دې خلکو څخه چې د ماشوم په شان په ما باندې ایمان لري کوم یو بې لارې کړي، نو د هغه دپاره به دا ښه وي چې د ژرندې پل ورته په غاړه کې واچول شي او بحیرې ته وغورځول شي. که چېرې ستا لاس ستا د ګناه سبب وګرځي، نو هغه پرې کړه، ځکه چې ستا دپاره به دا ښه وي چې د یو لاس سره تلپاتې ژوندون ته لاره پیدا کړې، نه دا چې د دوو لاسونو سره دوزخ ته لاړ شې یعنې هغه اور ته چې هېڅکله نه مړ کیږي، [ هغه ځای ته چې چینجي یې نه مړه کیږي او اور یې نه مړ کیږي.] که چېرې ستا پښه ستا د ګناه سبب وګرځي، نو هغه پرې کړه. ځکه چې دا ښه ده چې د یوې پښې سره تلپاتې ژوندون ته لاره پیدا کړې، نه دا چې دواړه پښې دې روغې وي او دوزخ ته واچول شې، [ هغه ځای ته چې چینجي یې نه مړه کیږي او اور یې نه مړ کیږي.] او که چېرې ستا سترګه ستا د ګناه سبب شي نو هغه وباسه، ځکه چې ستا دپاره به دا ښه وي چې د یوې سترګې سره د خدای پاچاهۍ ته ننوځې، نه دا چې د دواړو سترګو سره دوزخ ته وغورځول شې، هغه ځای ته چې چینجي یې نه مړه کیږي او اور یې نه مړ کیږي. ځکه چې هرڅوک به په اور باندې پاکیږي. [په ټولو نذرانو باندې باید مالګه واچول شي.] مالګه ښه شی دی، خو که مالګه خپل خوند له لاسه ورکړي، نو هغه به څنګه بېرته خپل خوند پیدا کړي؟ په خپلو ځانونو کې د مالګې خاصیت ولرئ او یو د بله سره په سوله کې ژوند تېروئ.» بیا عیسی له هغه ځای نه روان شو او د یهودیې سیمې ته چې د اردن د سیند بلې غاړې پرته ده، لاړ. یوځل بیا ګڼ شمېر خلک ورته راغلل او د خپل عادت له مخې یې هغوی ته تعلیم ورکول پیل کړ. ځینې فریسیان راغلل او د دې دپاره چې هغه وازمایي، نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا دا روا ده چې یو سړی دې خپله ښځه طلاقه کړي؟» عیسی په ځواب کې د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «موسی په دې هکله تاسو ته څه حکم کړی دی؟» هغوی وویل: «موسی اجازه ورکړې ده چې یو سړی کولای شي خپلې ښځې ته طلاق نامه ورکړي او هغه پرېږدي.» خو عیسی هغوی ته وویل: «موسی دا حکم د دې دپاره تاسو ته ولیکه چې ستاسو زړونه سخت وو. خو د نړۍ د پیدایښت نه داسې وو: ‹خدای انسانان نر او ښځه پیدا کړل. له همدې امله سړی خپل مور او پلار پرېږدي او د خپلې ښځې سره یوځای شي او دواړه یو بدن شي.› نو هغوی به نور دوه تنه نه بلکې یو تن وي. نو څرنګه چې خدای هغوی سره یوځای کړي دي، انسان باید هغوی سره بېل نه کړي.» کله چې هغوی بېرته کور ته ننوتل، نو شاګردانو د دې موضوع په هکله د عیسی څخه پوښتنه وکړه. هغه ورته وویل: «هرڅوک چې خپله ښځه طلاقه کړي او د بلې ښځې سره واده وکړي، نو هغه د خپلې لومړنۍ ښځې په وړاندې زنا کوي. په همدې ډول که یوه ښځه خپل مېړه ته طلاق ورکړي او د بل سړي سره واده وکړي، نو هغه هم زنا کوي.» خلکو عیسی ته خپل ماشومان راوستل چې خپل لاس په هغوی باندې کېږدي، خو شاګردانو هغوی ورټل. خو کله چې عیسی ولیدل چې هغوی څه کوي، نو خفه شو او خپلو شاګردانو ته یې وویل: «ماشومان پرېږدئ چې ماته راشي، هغوی مه منع کوئ، ځکه چې د خدای پاچاهي د همداسې خلکو ده. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم هرڅوک چې د خدای پاچاهي د یو ماشوم په څېر ونه مني، نو هغه به هېڅکله هم وردننه نه شي.» بیا عیسی ماشومان په غېږ کې ونیول او خپل لاس یې د هغوی په سرونو باندې کېښود او هغوی ته یې برکت ورکړ. کله چې عیسی په خپله لاره روان ؤ، نو یو سړي رامنډه کړه او د هغه په مخکې په ګونډو شو او پوښتنه یې ترې وکړه: «ای نېک استاذه! زه باید څه وکړم ترڅو تلپاتې ژوندون وګټم؟» عیسی هغه ته وویل: «ولې ماته نېک وایې؟ بې له خدایه بل هېڅوک نېک نه دی. ته په حکمونو باندې پوهېږې: زنا مه کوه، قتل مه کوه، غلا مه کوه، په دروغو شاهدي مه ورکوه، ټګي مه کوه او د خپل مور او پلار عزت کوه.» هغه سړي ځواب ورکړ: «استاذه، ما د ځوانۍ له وخته په دې ټولو حکمونو باندې عمل کړی دی.» عیسی هغه ته وکتل او په هغه باندې یې مینه راغله او ورته ویې ویل: «په تا کې د یو شي کمی شته، لاړ شه او هرڅه چې لرې هغه خرڅ کړه او پیسې یې غریبانو ته ورکړه، نو ته به په اسمان کې خزانې ولرې او بیا راشه او زما پیروي وکړه.» په دې خبره د هغه څېره بدله شوه او غمجن لاړ، ځکه چې هغه ډېر شتمن سړی ؤ. عیسی شاوخوا ته وکتل او خپلو شاګردانو ته یې وویل: «شتمنو خلکو ته د خدای په پاچاهۍ کې ننوتل څومره ګران کار دی.» شاګردان د هغه په خبرو حیران شول، خو عیسی یوځل بیا هغوی ته وویل: «ای بچیانو، د خدای پاچاهۍ ته ننوتل څومره ګران کار دی. د ستنې د سوري څخه د اوښ تېرېدل اسان دي له دې نه چې یو شتمن سړی دې د خدای پاچاهۍ ته ورننوځي.» شاګردان ډېر زیات حیران شول او یو بل ته یې وویل: «نو بیا څوک کولای شي چې خلاصون ومومي؟» عیسی هغوی ته وکتل او ویې ویل: «د انسان دپاره دا ناشونې ده خو د خدای دپاره نه، ځکه چې د خدای دپاره هرڅه ممکن دي.» بیا پطروس هغه ته وویل: «وګوره، مونږ هرڅه پریښي دي او تا پسې روان شوي یو.» عیسی وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم هرچا چې زما او زما د زېري د رسولو په خاطر خپل کور یا خپل ورونه یا خویندې یا مور او پلار یا خپل اولادونه یا خپلې ځمکې پریښي وي، په دې نړۍ کې به اوس هغوی سل چنده لاسته راوړي. هغوی به سل چنده نور کورونه، ورونه، خویندې، میندې، اولادونه او ځمکې لاسته راوړي او د دې تر څنګ به وځوریږي او په اخرت کې به تلپاتې ژوندون ومومي. خو ډېر چې اوس اول دي هغوی به اخر شي او ډېر چې اوس اخر دي هغوی به اول شي.» عیسی د خپلو دولسو شاګردانو سره د اورشلیم په لاره روان ؤ او هغه د شاګردانو څخه مخکې روان ؤ. شاګردان حیران پاتې وو او کوم خلک چې په هغوی پسې روان وو وېرېدل. عیسی یوځل بیا خپل دولس شاګردان ګوښه کړل او ورته ویې ویل چې په هغه باندې به کومه پېښه کیږي. او هغوی ته یې وویل: «ګورئ، مونږ اوس اورشلیم ته ځو او د انسان زوی به مشرانو کاهنانو او د شریعت عالمانو ته په لاس ورکړل شي. هغوی به ورباندې د مرګ حکم وکړي او غیریهودیانو ته به یې وسپاري. هغوی به په هغه باندې ملنډې ووهي، لاړې به ورتو کړي، په دورو به یې ووهي او وبه یې وژني، خو درې ورځې وروسته به بیا راژوندی شي.» بیا د زبدي زامن یعقوب او یوحنا عیسی ته راغلل او ورته ویې ویل: «استاذه، مونږ چې ستا څخه کوم څه غواړو هغه زمونږ دپاره وکړه.» عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «زما څخه څه غواړئ چې درته ویې کړم؟» هغوی ورته وویل: «کله چې ته د خپل جلال څخه ډکې پاچاهۍ په تخت باندې کښېنې، نو مونږ ته اجازه راکړه چې یو ستا ښي لاس ته او بل دې چپ لاس ته کښېنو.» عیسی هغوی ته وویل: «تاسو نه پوهېږئ چې څه غواړئ. کومه پیاله چې زه یې څښم، تاسو هغه څښلی شئ او یا د تعمید کوم غسل چې ماته راکول کیږي تاسو یې اخیستلی شئ؟» هغوی ځواب ورکړ: «هو، مونږ یې کولای شو.» عیسی هغوی ته وویل: «کومه پیاله چې زه څښم، تاسو به یې وڅښئ او د تعمید کوم غسل چې زه یې اخلم، تاسو به یې هم اخلئ. خو دا زما په اختیار کې نه ده چې څوک به زما ښي یا چپ لاس ته کښېني. دا ځایونه د هغو خلکو دپاره دي چې له مخکې نه ورته تیار شوي دي.» کله چې نور لس شاګردان له دې نه خبر شول، نو د یعقوب او یوحنا څخه خفه شول. نو عیسی هغوی راوغوښتل او ورته ویې ویل: «تاسو پوهېږئ چې کوم خلک چې د غیریهودیانو حاکمان ګڼل کیږي، هغوی په خپلو خلکو باندې باداري کوي او مشران یې ورته خپل زور ښایي. خو په تاسو کې دې داسې نه وي، که په تاسو کې څوک غواړي چې تر ټولو لوی وګڼل شي نو هغه دې ستاسو ټولو خدمتګار شي او په تاسو کې چې څوک غواړي مشر شي، نو هغه باید ستاسو ټولو خدمتګار شي. ځکه چې د انسان زوی د دې دپاره نه دی راغلی چې خدمت یې وشي بلکې د نورو خدمت وکړي او خپل ژوند د ډېرو خلکو دپاره قربان کړي.» بیا هغوی د اریحا ښار ته راغلل او کله چې عیسی د خپلو شاګردانو او ګڼ شمېر خلکو سره د ښار څخه وتلو، نو یو ړوند سوالګر چې بارتیماوس نومېده او د تیماوس زوی ؤ د سرک په غاړه ناست ؤ. کله چې هغه خبر شو چې دا ناصري عیسی دی، نو په چیغو وهلو یې پیل وکړ: «ای عیسی، د داود زویه! په ما باندې رحم وکړه.» ډېرو خلکو هغه ورټلو او ورته ویې ویل چې غلی شه، خو هغه نورې هم چیغې وهلې: «ای د داود زویه، په ما باندې رحم وکړه.» عیسی ودرېده او ویې ویل: «هغه ته غږ وکړئ چې راشي.» هغوی هغه ړوند سړي ته غږ وکړ او ورته ویې ویل: «خوشحاله اوسه، پاڅېږه، هغه دې غواړي.» نو هغه خپله چپنه یوې خواته وغورځوله، د خپل ځای څخه راپورته شو او عیسی ته راغی. عیسی هغه ته وویل: «زما څخه څه غواړې چې درته ویې کړم؟» هغه ړوند سړي ځواب ورکړ: «زما استاذه، زه غواړم چې بېرته بینا شم.» عیسی هغه ته وویل: «ځه، ته خپل ایمان روغ کړې.» نو سمدلاسه هغه بینا شو او په عیسی پسې روان شو. کله چې عیسی او د هغه شاګردان اورشلیم ته نژدې شول او بیت فاجي او بیت عنیا ته چې د زیتون په غره کې وو ورسېدل، نو عیسی خپل دوه شاګردان ولېږل او هغوی ته یې وویل: «مخامخ کلي ته ورشئ. څنګه چې هلته ورننوتلئ، نو هلته به یو کوټی ووینئ چې تړل شوی به وي او تر اوسه پورې څوک ورباندې سپور شوی نه دی. هغه را ایله کړئ او دلته یې راولئ. که څوک درڅخه پوښتنه وکړي: دا څه کوئ؟ نو ورته ووایئ چې هغه زمونږ د استاذ په کار دی او سمدلاسه به یې بېرته دلته راولېږي.» هغوی لاړل او دباندې په کوڅه کې یې یو کوټی ولیده چې د دروازې په مخکې تړل شوی ؤ. کله چې هغوی هغه کوټی راخلاصولو، نو ځینې خلک چې په هغه ځای کې ولاړ وو، د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «دا کوټی ولې ایله کوئ؟» نو لکه څنګه چې عیسی ورته ویلي وو، دوی ورته هماغسې ځواب ورکړ او بیا یې هغوی پرېښودل چې لاړ شي. هغوی هغه کوټی عیسی ته راوست او خپلې چپنې یې ورباندې واچولې او عیسی ورباندې سپور شو. ډېرو خلکو ورته په لاره کې خپل کالي وغوړول او نورو د ونو څانګې راپرې کړلې او په لاره کې یې ورته واچولې. او کوم خلک چې د هغه څخه مخکې روان وو او هغه چې شاته ورپسې روان وو، چیغې وهلې: «ژوندی دې وي! مبارک دې وي هغه څوک چې د څښتن په نوم راځي. مبارکه دې وي زمونږ د نیکه داود راتلونکې پاچاهي. ثنا دې وي څښتن تعالی ته.» عیسی اورشلیم ته ورسېده او د خدای کور ته ننوت او هلته شاوخوا ټولو شیانو ته یې وکتل. خو څرنګه چې ناوخته ؤ، نو د هغو دولسو شاګردانو سره بیت عنیا ته لاړ. په بله ورځ کله چې عیسی او شاګردان یې د بیت عنیا څخه راروان وو، نو عیسی وږی شو. هغه د لېرې نه د انځر یوه ونه ولیدله چې په پاڼو کې پټه وه، هغه ورغی چې څه انځر په کې پیدا کړي. خو کله چې هلته ورسېده، نو بې له پاڼو یې په کې بل هېڅ شی ونه موندل، ځکه چې دا د انځرو د پخېدلو موسم نه ؤ. نو هغې ونې ته یې وویل: «نور به هېڅوک هم هېڅکله ستا مېوه ونه خوري.» او د هغه شاګردانو واورېدل چې هغه څه وویل. کله چې هغوی اورشلیم ته ورسېدل، نو عیسی د خدای کور ته ننوت او له هغه ځای څخه یې د خرڅوونکو او اخیستونکو په شړلو پیل وکړ. د صرافانو مېزونه او د کوترو خرڅوونکو چوکۍ ګانې یې په بل مخ واړولې، او چاته یې اجازه نه ورکوله چې د خدای د کور د حوېلۍ په لاره کوم شی یوسي. بیا هغه خلکو ته تعلیم ورکاوه او ویل یې: «ایا د خدای په کلام کې دا نه دي لیکل شوي: زما کور به د ټولو قومونو دپاره د دعا کور بلل کیږي خو تاسو ترې د غلو د پټېدلو ځای جوړ کړی دی.» مشرانو کاهنانو او د شریعت عالمانو چې دا واورېدل، نو په دې لټه کې شول چې د عیسی د وژلو دپاره کومه لاره پیدا کړي. خو هغوی وېرېدل، ځکه چې ټول خلک د هغه تعلیم ته حیران وو. کله چې ماښام شو، نو عیسی او شاګردان یې د ښار څخه ووتل. بله ورځ سهار وختي کله چې هغوی په لاره تېرېدل، نو ویې لیدل چې هغه د انځر ونه له بېخه وچه شوې وه. پطروس هغه خبره رایاده کړه چې عیسی د انځر ونې ته کړې وه او ویې ویل: «استاذه! ګوره، د انځر په هغې ونې چې تا لعنت ویلی ؤ هغه وچه شوې ده.» عیسی ورته په ځواب کې وویل: «په خدای باندې ایمان ولرئ. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې که څوک ایمان ولري او په زړه کې شک ونه کړي، نو که دې غره ته ووایي چې د خپل ځای څخه پورته شه او په بحیرې کې وغورځېږه، نو همداسې به وشي. نو له دې امله زه تاسو ته وایم هرڅه چې تاسو یې په دعا کې وغواړئ، نو یقین ولرئ چې لاسته به یې راوړئ او هغه به ستاسو شي. او هرکله چې تاسو د دعا دپاره ودرېږئ، نو که ستاسو په زړونو کې د چا په خلاف کوم څه شی وي هغه وبخښئ، ترڅو ستاسو اسماني پلار هم ستاسو ګناهونه وبخښي. [خو که چېرې تاسو نور خلک ونه بخښئ، نو ستاسو اسماني پلار به هم ستاسو ګناهونه ونه بخښي.]» هغوی یوځل بیا اورشلیم ته راغلل. کله چې عیسی د خدای په کور کې ګرځېده، نو مشران کاهنان، د شریعت عالمان او د قوم مشران ورته راغلل او د هغه څخه یې پوښتنه وکړه: «ته څه حق لرې چې دا کارونه کوې؟ چا تاته دا اختیار درکړی دی چې دا کارونه وکړې؟» عیسی ځواب ورکړ: «زه هم ستاسو څخه یوه پوښتنه کوم او که تاسو ځواب راکړ، نو زه به هم درته ووایم چې زه په کوم اختیار سره دا کارونه کوم. د یحیی د تعمید ورکول د خدای له خوا ؤ یا د انسان له خوا؟ ځواب راکړئ.» هغوی په خپل منځ کې سره بحث وکړ او ویل یې: «که چېرې ووایو چې د خدای له خوا ؤ، نو هغه به ووایي چې بیا تاسو ولې په هغه باندې ایمان رانه وړ؟ خو که ووایو چې د انسان له خوا ؤ، نو بیا به څه وشي؟» (هغوی د خلکو څخه وېرېدل، ځکه چې ټولو خلکو یحیی پیغمبر ګڼلو.) نو هغوی عیسی ته په ځواب کې وویل: «مونږ نه پوهېږو.» عیسی ورته وویل: «نو زه هم تاسو ته نه وایم چې په کوم اختیار دا کارونه کوم.» بیا عیسی هغوی ته په مثالونو کې خبرې پیل کړې: «یو سړي د انګورو باغ جوړ کړ او دېوال یې ورڅخه تاو کړ، د انګورو د شربت د ویستلو دپاره یې په کې یو ځای جوړ کړ او د څارنې دپاره یې په کې یو برج هم جوړ کړ. بیا یې هغه باغوانانو ته په اجاره ورکړ او خپله په سفر روان شو. کله چې د انګورو د راټولولو وخت راورسېد، نو هغه خپل یو نوکر باغوانانو ته ورولېږه چې خپله برخه انګور ترې واخلي. خو باغوانانو هغه نوکر ونیوه، هغه یې وواهه او تش لاس یې بېرته ولېږه. بیا هغه یو بل نوکر ورولېږه. هغه یې هم په سر سر وواهه او بې عزته یې کړ. بیا هغه بل نوکر ورولېږه او هغه یې مړ کړ. هغه نور ډېر نوکران هم ورولېږل، خو ځینې یې ووهل او ځینې یې مړه کړل. یوازېنی کس چې ورته پاتې ؤ چې ور ویې لېږي هغه یې خپل ګران زوی ؤ. په پای کې یې خپل زوی ورولېږه او فکر یې وکړ چې هغوی به زما د زوی لحاظ وکړي. خو باغوانانو یو بل ته وویل: ‹دا یې وارث دی، راځئ چې مړ یې کړو او میراث به یې زمونږ شي.› نو هغوی هغه ونیوه او مړ یې کړ او د هغه مړی یې د انګورو د باغ څخه دباندې وغورځاوه.» عیسی پوښتنه وکړه: «د باغ خاوند به اوس څه کوي؟ هغه به راشي او باغوانان به ووژني او باغ به نورو ته ورکړي. ایا تاسو د خدای په کلام کې دا نه دي لوستلي: کومه تیږه چې رد کړې ګلکارانو وه هغه اوس شوه اصلي تیږه د تهداب دا کار وشو د څښتن له خوا نه او عجیبه ښکاري زمونږ نظر کې» د یهودیانو مشرانو هڅه کوله چې عیسی ونیسي، ځکه چې هغوی پوه شول چې هغه دا مثال د هغوی په هکله وویلو. خو هغوی د خلکو څخه وېرېدل، نو هغه یې پرېښود او لاړل. بیا هغوی ځینې فریسیان او د هیرودیس پلویان ولېږل چې عیسی په خپلو خبرو کې راونیسي. هغوی راغلل او عیسی ته یې وویل: «استاذه! مونږ پوهېږو چې ته یو رښتینی سړی یې او د هېچا طرفداري نه کوې که هغه هرڅوک وي بلکې په رښتینې توګه د خدای د لارې تعلیم ورکوې. ایا د روم امپراتور ته مالیه ورکول روا دي که نه؟ مونږ باید ورته مالیه ورکړو که نه؟» خو عیسی د هغوی په منافقت پوه شو او ورته ویې ویل: «تاسو ولې هڅه کوئ چې ما وازمایئ؟ ماته د سپینو زرو یوه سکه راوړئ چې ویې ګورم.» هغوی یوه سکه راوړله او هغه ترې پوښتنه وکړه: «په دې باندې د چا تصویر او د چا نوم دی؟» هغوی ځواب ورکړ: «د امپراتور.» بیا عیسی هغوی ته وویل: «څه چې د امپراتور دي هغه امپراتور ته ورکړئ او څه چې د خدای دي هغه خدای ته ورکړئ.» هغوی د هغه په خبرو حیران شول. بیا صدوقیان چې د مرګ څخه وروسته د بیا راژوندي کېدلو څخه منکر وو، عیسی ته راغلل او د هغه څخه یې یوه پوښتنه وکړه: «استاذه! موسی په شریعت کې مونږ ته لیکلي دي چې که چېرې د یو سړي ورور مړ شي او بې اولاده ښځه ترې پاتې شي، نو د هغه سړي ورور باید د هغې کونډې سره واده وکړي ترڅو اولادونه یې پیدا شي او هغه یې د مړه ورور اولادونه وګڼل شي. په یو وخت کې اووه ورونه وو، لومړني یې واده وکړ او بې اولاده مړ شو. بیا دوهم ورور د هغې ښځې سره واده وکړ، خو هغه هم بې اولاده مړ شو او د درېم ورور سره هم همداسې وشول. اخر اووه واړه مړه شول او د هېڅ یو اولاد ونه شو. له ټولو نه وروسته هغه ښځه هم مړه شوه. نو د قیامت په ورځ چې خلک راژوندي کیږي هغه به د کوم یو ښځه وي؟ ځکه چې اووه واړو ورسره واده کړی ؤ.» عیسی هغوی ته وویل: «ستاسو غلطي په دې کې ده چې نه د خدای په کلام پوهېږئ او نه د خدای د قدرت څخه خبر یئ. کله چې مړي راژوندي شي، نو نه خو سړي ودونه کوي او نه هم ښځې ورکول کیږي چې واده شي، بلکې هغوی به د اسمان د فرښتو په شان وي. ایا تاسو د مړو د بیا راژوندي کېدلو په هکله د موسی په تورات کې د سوځېدونکي بوټي په کیسه کې نه دي لوستلي چې خدای څنګه موسی ته وویل: ‹زه د ابراهیم خدای، د اسحاق خدای او د یعقوب خدای یم.› خدای د مړو خدای نه بلکې د ژوندیو خدای دی. تاسو ډېر بې لارې شوي یئ.» د شریعت یو عالم راغی او د هغوی بحث یې واورېد او ویې لیدل چې عیسی صدوقیانو ته ښه ځواب ورکړ، نو د عیسی څخه یې پوښتنه وکړه: «د ټولو حکمونو څخه ډېر مهم حکم کوم یو دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «تر ټولو مهم حکم دا دی: ‹ای د اسراییلو خلکو، واورئ! یوازېنی خدای چې وجود لري هغه زمونږ څښتن خدای دی.› د خپل څښتن خدای سره د زړه له کومي، په خپل ټول روح، خپل ټول عقل او خپل ټول قوت سره مینه کوه. دوهم حکم دا دی: ‹د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه.› د دې حکمونو څخه بل لوی حکم نشته.» د شریعت هغه عالم عیسی ته وویل: «استاذه، تا ښه وویل، تا رښتیا وویل چې خدای یو دی او له هغه پرته بل خدای نشته. د خدای سره د زړه له کومي، ټولې پوهې او په ټول قوت سره مینه کول او د خپل ځان په شان د خپل ګاونډي سره مینه کول د ټولو سوځېدونکو نذرانو او قربانیو څخه ډېر مهم دي.» کله چې عیسی ولیدل چې هغه په هوښیارۍ سره ځواب ورکړ، نو هغه ته یې وویل: «ته د خدای له پاچاهۍ څخه لېرې نه یې.» له هغې وروسته بیا هېچا دا جرات ونه کړ چې له عیسی څخه نورې پوښتنې وکړي. کله چې عیسی د خدای په کور کې تعلیم ورکاوه، نو ویې ویل: «د شریعت عالمان څنګه کولای شي ووایي چې مسیح د داود زوی دی؟ داود په خپله د روح القدس په وسیله ویلي دي: څښتن وویل زما بادار ته کښېنه زما ښي لاس ته ترڅو چې ستا دښمنان ستا د پښو لاندې کړم. داود په خپله مسیح ته څښتن وایي، نو بیا څنګه کېدای شي چې مسیح د داود زوی وي؟» ګڼ شمېر خلکو په شوق سره د هغه خبرې اورېدلې. عیسی د تعلیم ورکولو په وخت کې وویل: «د شریعت د عالمانو څخه ځان ساتئ. هغوی دا خوښوي چې په اوږدو چپنو کې وګرځي او په بازارونو کې ورته خلک سلام واچوي او په کنیسو کې په مخکې ځایونو او په مېلمستیاوو کې په لوړو ځایونو کې کښېني. هغوی د کونډو مالونه خوري او د ځان ښودنې دپاره اوږدې اوږدې دعاګانې کوي. د داسې خلکو سزا به د نورو نه سخته وي.» عیسی د خدای د کور خزانې ته مخامخ ناست ؤ او کتل یې چې خلکو څنګه په هغې کې پیسې اچولې. ډېرو شتمنو خلکو زیاتې پیسې واچولې. بیا یوه غریبه کونډه ښځه راغله او دوه سکې چې شاوخوا دوه روپۍ کېدلې په کې واچولې. عیسی خپل شاګردان راوغوښتل او ورته ویې ویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دې غریبې کونډې د خدای د کور په خزانه کې د نورو ټولو نه زیاتې پیسې واچولې. ځکه چې هغوی ټولو هغه پیسې واچولې چې د هغوی د اړتیاوو څخه زیاتې وې، خو سره له دې چې هغه غریبه وه نو څه چې یې لرل او هرڅه چې هغې ورباندې خپل ژوند تېراوه، هغه یې ورکړل.» کله چې عیسی د خدای د کور څخه وتلو، نو یو شاګرد یې ورته وویل: «ګوره استاذه، څومره ښکلې تیږې او لویې ودانۍ دي.» عیسی هغه ته وویل: «ته دا لویې لویې ودانۍ وینې؟ دلته به یوه تیږه هم د بلې تیږې دپاسه پاتې نه شي او ټولې به راونړیږي.» عیسی د زیتون په غره کې د خدای کور ته مخامخ ناست ؤ، نو کله چې پطروس، یعقوب، یوحنا او اندریاس د هغه سره یوازې پاتې شول، نو د هغه څخه یې پوښتنه وکړه: «مونږ ته ووایه چې دا هرڅه به کله پېښ شي او د دې ټولو کارونو د پوره کېدلو نښه به څه وي؟» عیسی هغوی ته وویل: «پام کوئ چې څوک مو بې لارې نه کړي. ډېر به زما په نوم راشي او وایي به: ‹زه مسیح یم› او ډېر خلک به بې لارې کړي. کله چې تاسو د جنګونو په هکله خبرېږئ او د جنګونو اوازې واورئ، نو مه وارخطا کېږئ. دا شیان به خامخا پېښیږي. خو دا د دې معنی نه لري چې اخرنی وخت رارسېدلی دی. یو قوم به د بل قوم سره او یوه پاچاهي به د بلې پاچاهۍ سره جنګیږي. د نړۍ په ډېرو ځایونو کې به زلزلې وشي او قحطي به راشي او دا شیان به لکه د لنګون د دردونو د پیل کېدلو په شان وي. خو تاسو په خپلو ځانونو باندې پام کوئ. تاسو به د محاکمې دپاره شوراګانو ته سپارل کېږئ، په کنیسو کې به وهل کېږئ او زما په خاطر به د والیانو او پاچاهانو په مخکې درول کېږئ، ترڅو د هغوی په مخکې شاهدي ورکړئ. خو مخکې له دې چې اخري وخت راورسیږي، نو اول باید ټولو قومونو ته زېری ورسول شي. نو کله چې تاسو ونیول شئ او محکمې ته یووړل شئ، نو مخکې له مخکې مه پرېشانه کېږئ چې څه به وایئ بلکې څه چې په هغه ساعت کې د روح القدس په وسیله تاسو ته ویل کیږي ووایئ، ځکه چې هغه به ستاسو خبرې نه بلکې د روح القدس خبرې وي. ورور به د ورور سره خیانت وکړي چې ووژل شي او پلار به د خپلو اولادونو سره. اولادونه به د خپلو میندو او پلرونو په خلاف راپورته شي او د هغوی د مړینې سبب به شي. ټول خلک به زما د نوم له امله ستاسو څخه کرکه کوي. خو څوک چې تر اخره پورې ټینګ پاتې شي، هغه به خلاصون ومومي. کله چې تاسو هغه نجس شی چې د بربادۍ سبب ګرځي، په هغه ځای کې ولاړ ووینئ چې باید هلته نه وي، (لوستونکی دې پوه شي چې د دې معنی څه ده) نو څوک چې په یهودیې کې وي هغه دې غرونو ته وتښتي. که څوک د بام په سر وي، نو هغه دې د کوم شي د وړلو دپاره لاندې راښکته نه شي او خپل کور ته دې نه ننوځي. او که څوک په پټي کې وي، نو هغه دې د خپلې چپنې پسې بېرته کور ته نه ورځي. افسوس د هغو ښځو په حال چې په هغو ورځو کې امیدوارې وي یا په هغو ښځو چې خپلو ماشومانو ته شیدې ورکوي. دعا کوئ چې دا شیان په ژمي کې پېښ نه شي. ځکه چې په هغو ورځو کې به داسې مصیبت رامنځته شي چې د کوم وخت نه چې خدای نړۍ پیدا کړې ده تر اوسه پورې نه دی راغلی او نه به بیا راشي. که چېرې خدای دغه راتلونکې ورځې لنډې کړې نه وای، نو هېڅوک به ژوندی پاتې نه وای. خو هغه د خپلو غوره شویو خلکو په خاطر هغه ورځې لنډې کړې دي. که په هغه وخت کې څوک تاسو ته ووایي: ‹ګورئ، مسیح دلته دی یا هلته دی.› نو باور ورباندې مه کوئ. ځکه چې داسې کسان به پیدا شي چې په دروغو به دعوه کوي چې مسیح او پیغمبران دي او معجزې به وښایي او حیرانوونکي کارونه به کوي او که امکان ولري، نو د خدای غوره شوي خلک به هم بې لارې کړي. نو پام کوئ، تاسو مې له مخکې نه د دې ټولو شیانو نه خبر کړئ. خو په هغو ورځو کې به د هغه مصیبت نه وروسته لمر تیاره شي او سپوږمۍ به نوره رڼا نه ورکوي، ستوري به د اسمان څخه راولویږي او اسماني موجودات به ولړزیږي. بیا به هغوی وویني چې د انسان زوی به د لوی قدرت او جلال سره په ورېځو کې راروان وي. هغه به فرښتې ولېږي او د ټولې نړۍ د یو سر نه تر بل سر پورې به خپل غوره شوي خلک سره راټول کړي. د انځر د ونې څخه عبرت واخلئ. کله چې د هغې څانګې غوټۍ ونیسي او پاڼې وکړي، نو تاسو پوهېږئ چې اوړی رانژدې دی. په همدې ډول کله چې تاسو دا شیان ووینئ، نو پوه شئ چې هغه وخت نژدې دی بلکې رارسېدلی دی. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دا نسل به تر هغې پورې له منځه لاړ نه شي، ترڅو دا ټولې پېښې رامنځته شوې نه وي. ځمکه او اسمان به له منځه لاړ شي، خو زما خبرې به هېڅکله له منځه لاړې نه شي. خو د هغې ورځې او هغه ساعت نه هېڅوک خبر نه دي، نه د اسمان فرښتې او نه زوی، یوازې پلار پرې خبر دی. پام کوئ او بېداره اوسئ، ځکه چې تاسو نه پوهېږئ چې هغه وخت به کله راځي. دا د هغه سړي په مثال دی چې د کور نه په سفر روان شي او خپلو نوکرانو ته اختیار ورکړي چې هر یو دې خپل کار وکړي او د دروازې ساتونکي ته حکم وکړي چې بېدار اوسي. نو تاسو هم بېداره اوسئ، ځکه چې تاسو نه پوهېږئ چې د کور خاوند به کله راځي، ماښام یا په نیمه شپه کې، په چرګ بانګ یا د لمرخاته په وخت کې، هسې نه چې هغه ناڅاپه راشي او تاسو په خوب ویده وویني. زه چې تاسو ته څه وایم، نو هغه ټولو ته وایم: بېداره اوسئ.» د فسحې او د فطیرې ډوډۍ اختر ته دوه ورځې پاتې وې. مشران کاهنان او د شریعت عالمان په دې لټه کې وو چې څنګه عیسی په پټه راونیسي او ویې وژني. هغوی وویل: «خو دا کار باید د اختر په ورځو کې ونه شي، هسې نه چې خلک شور او غوغا جوړه کړي.» عیسی په بیت عنیا کې د شمعون په کور کې چې مخکې یې د جذام ناروغي لرله، دسترخوان ته ناست ؤ. یوه ښځه راغله او د مرمرو بوتل ورسره ؤ چې د سنبل د قیمتي عطرو څخه ډک ؤ. هغې د بوتل سر مات کړ او د عیسی په سر باندې یې واچول. په هغه ځای کې د حاضرو خلکو څخه ځینې یې په قهر شول او یو بل ته یې سره وویل: «دا عطر ولې داسې بېځایه ضایع شول؟ کېدای شول چې دا عطر د سپینو زرو د درې سوه سکو څخه په زیاته بیه خرڅ شوي وای او پیسې یې غریبانو ته ورکړل شوې وای.» نو هغوی هغه ښځه ورټله. خو عیسی وویل: «د هغې سره کار مه لرئ! هغه ولې تنګوئ؟ هغې زما سره ښه کار کړی دی. غریبان به تل ستاسو سره وي او هر وخت چې وغواړئ د هغوی سره مرسته کولای شئ، خو زه به تل ستاسو سره نه یم. دې ښځې چې څه کولای شول ویې کړل. هغې زما په بدن باندې عطر واچول چې د ښخولو څخه مې مخکې تیار کړي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې د نړۍ په هرځای کې چې زېری ورکول کیږي، نو دې ښځې چې څه کړي دي خلک به هغه یادوي.» بیا یهودا اسخریوتي چې د هغو دولسو شاګردانو څخه ؤ، مشرانو کاهنانو ته ورغی چې عیسی هغوی ته په لاس ورکړي. کله چې هغوی دا واورېدل، نو خوشحاله شول او د هغه سره یې د پیسو وعده وکړه. نو یهودا د یوې موقعې په لټه کې ؤ ترڅو عیسی هغوی ته په لاس ورکړي. د فطیرې ډوډۍ د اختر په لومړۍ ورځ یعنې په هغه ورځ چې هغوی د فسحې وری قرباني کاوه، د عیسی شاګردانو هغه ته وویل: «ته چېرته غواړې چې د فسحې ډوډۍ درته تیاره کړو؟» نو عیسی خپل دوه شاګردان ولېږل او ورته ویې ویل: «ښار ته لاړ شئ، یو سړی به ووینئ چې د اوبو منګی وړي. په هغه پسې لاړ شئ او کوم کور ته چې هغه ورننوت، تاسو هم ورشئ او د کور خاوند ته ووایئ: ‹استاذ وایي د مېلمنو هغه کوټه چېرته ده چې زه او زما شاګردان به په کې د فسحې ډوډۍ وخورو؟› هغه به تاسو ته پاس په بالاخانه کې یوه لویه فرش شوې کوټه دروښایي. هلته زمونږ دپاره ډوډۍ تیاره کړئ.» بیا شاګردان روان شول او ښار ته لاړل نو هغوی ټول شیان هماغه شان ولیدل لکه څنګه چې عیسی ورته ویلي وو، نو هغوی د فسحې ډوډۍ تیاره کړه. کله چې ماښام شو، نو عیسی د دولسو شاګردانو سره راغی. کله چې هغوی دسترخوان ته کښېناستل او ډوډۍ یې خوړله، عیسی وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې په تاسو کې به یو تن چې زما سره ډوډۍ خوري، زما سره خیانت وکړي.» په دې خبره شاګردان ډېر غمجن شول او هر یو د عیسی څخه پوښتنه وکړه: «ایا هغه زه یم؟» عیسی هغوی ته ځواب ورکړ: «هغه ستاسو دولسو تنو څخه دی چې زما سره په یوه کاسه کې لاس ښکته کوي. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي، د انسان زوی باید مړ شي، خو افسوس د هغه چا په حال چې د انسان د زوی سره خیانت کوي! د هغه سړي دپاره به ښه وه چې هېڅ پیدا شوی نه وای.» د ډوډۍ خوړلو په وخت کې عیسی یوه ډوډۍ راواخیستله، شکر یې پرې وویست، هغه یې ماته کړه، شاګردانو ته یې ورکړه او ویې ویل: «دا واخلئ، دا زما بدن دی.» بیا هغه پیاله راواخیستله او د خدای شکر یې وویست او هغوی ته یې ورکړه او د هغې نه ټولو وڅښل. عیسی وویل: «دا زما وینه ده چې د خدای او انسان ترمنځ لوظ ټینګوي چې د ډېرو خلکو دپاره توییږي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې بیا به تر هغې ورځې پورې دا د انګورو شربت ونه څښم ترڅو د خدای په پاچاهۍ کې یې بیا ونه څښم.» بیا د یوې روحاني سندرې د ویلو څخه وروسته د زیتون غره ته لاړل. عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «تاسو ټول به وتښتئ او ما به پرېږدئ، ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: زه به شپون ووهم او پسونه به خواره واره شي. خو کله چې بیا راژوندی شم، نو ستاسو نه مخکې به جلیل ته لاړ شم.» پطروس عیسی ته وویل: «حتی که ټول تا پرېږدي، خو زه به دې هېڅکله هم پرېنږدم.» عیسی پطروس ته وویل: «په یقین سره زه تاته دا وایم چې همدا نن شپه به مخکې له دې چې چرګ دوه ځلې اذان وکړي، ته به درې ځلې ووایې چې ما نه پېژنې.» خو پطروس په ټینګه وویل: «که زه تا سره مړ هم شم، خو هېڅکله به ونه وایم چې تا نه پېژنم.» او نورو ټولو شاګردانو هم همداسې وویل. هغوی د جتسیماني په نوم یو ځای ته ورسېدل، نو عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «تاسو دلته کښېنئ او زه دعا کوم.» بیا هغه پطروس، یعقوب او یوحنا د ځان سره بوتلل. عیسی ډېر غمجن شو او زړه یې تنګ شو، او هغوی ته یې وویل: «زما زړه له غمه چوي او مرګ ته نژدې یم. دلته پاتې شئ او بېداره اوسئ.» عیسی لږ لېرې لاړ او په ځمکه پرېوت او دعا یې وکړه چې که چېرې کېدای شي، نو دا د کړاو ساعت دې زما څخه تېر شي. هغه وویل: «ابا، یعنې ای پلاره! ستا دپاره هرڅه ممکن دي. دا پیاله زما څخه لېرې کړه، خو زما رضا نه بلکې لکه څنګه چې ستا رضا وي.» بیا عیسی بېرته شاګردانو ته راغی او ویې لیدل چې هغوی ویده دي. نو پطروس ته یې وویل: «ای شمعونه، ویده یې؟ ایا یو ساعت هم ویښ نه شوې پاتې کېدلی؟ بېداره اوسئ او دعا وکړئ چې د وسوسو سره مخامخ نه شئ، زړه غواړي خو بدن کمزوری دی.» عیسی یوځل بیا لاړ او هماغه دعا یې وکړه. کله چې هغه بېرته راغی، نو هغوی یې بیا په خوب ویده ولیدل، ځکه چې د هغوی سترګې له خوبه ډکې وې او په دې نه پوهېدل چې هغه ته څه ووایي. کله چې هغه د درېم ځل دپاره راغی، نو هغوی ته یې وویل: «تاسو لا ویده یئ او ارام کوئ؟ بس دی. هغه ساعت رارسېدلی دی چې د انسان زوی به ګناهکارانو ته په لاس ورکول کیږي. پاڅېږئ، راځئ چې ځو، هغه څوک چې غواړي زما سره خیانت وکړي، رارسېدلی دی.» عیسی لا خبرې کولې چې سمدلاسه یهودا چې د هغو دولسو شاګردانو څخه ؤ، د یوې ډلې خلکو سره چې تورې او کوتکونه ورسره وو، راورسېد. هغه د مشرانو کاهنانو، د شریعت د عالمانو او قومي مشرانو له خوا رالېږل شوی ؤ. هغه خاین هغوی ته یوه نښه ورکړې وه او ورته ویلي یې وو: «څوک چې زه ښکل کړم، نو دا هماغه سړی دی. هغه ونیسئ او تر پوره څارنې لاندې یې بوځئ.» کله چې یهودا راورسېد، نو سمدلاسه عیسی ته ورغی او ورته ویې ویل: «استاذه!» او هغه یې ښکل کړ. نو هغوی عیسی ته لاس ورواچاوه او هغه یې ونیوه. بیا د هغو کسانو څخه چې هلته ولاړ وو یو یې توره راوویستله او د لوی کاهن په نوکر یې ګوزار وکړ او د هغه غوږ یې پرې کړ. بیا عیسی هغوی ته وویل: «ایا زه کوم داړه مار یم چې د تورو او کوتکونو سره زما د نیولو دپاره راغلي یئ؟ زه هره ورځ ستاسو سره د خدای په کور کې وم او تعلیم به مې ورکاوه او تاسو زه ونه نیولم، خو د خدای کلام چې څه وایي هغه باید پوره شي.» بیا ټولو شاګردانو هغه پرېښود او وتښتېدل. په دې وخت کې یو ځوان چې د کتان یوه ټوټه یې د ځان څخه تاوه کړې وه، د عیسی پسې روان شو. هغوی هغه هم ونیوه، خو هغه خپل کالي پرېښودل او لوڅ وتښتېده. هغوی عیسی لوی کاهن ته بوتو او هلته مشران کاهنان، قومي مشران او د شریعت عالمان سره راټول شوي وو. پطروس د لوی کاهن تر حوېلۍ پورې په هغه پسې شاته شاته روان ؤ او دننه ورغی او هلته د ساتونکو سره کښېناست او اور ته یې ځان تودولو. مشرانو کاهنانو او ټولې شورا هڅه کوله چې د عیسی په خلاف کوم ثبوت پیدا کړي ترڅو هغه ووژل شي، خو هغوی کوم ثبوت پیدا نه کړ. ډېرو خلکو د هغه په خلاف په دروغو شاهدي ورکړه، خو د هغوی شهادت د یو بل سره یوشان نه ؤ. بیا ځینې خلک پاڅېدل او د هغه په خلاف یې داسې د دروغو شاهدي ورکړه: «مونږ د هغه د خولې نه واورېدل چې ویې ویل: زه به دا د خدای کور چې د انسانانو په لاس جوړ شوی دی ورانوم او په درې ورځو کې به بل داسې کور جوړ کړم چې هغه به د انسانانو په لاسونو نه وي جوړ شوی.» خو بیاهم د دې خلکو شاهدي سره یوشان نه وه. بیا لوی کاهن د هغوی ټولو په مخکې ودرېده او د عیسی څخه یې پوښتنه وکړه: «ایا ته دې تورونو ته چې هغوی یې درباندې لګوي، ځواب نه ورکوې؟» خو عیسی غلی پاتې شو او هېڅ ځواب یې ورنه کړ. یوځل بیا لوی کاهن ترې پوښتنه وکړه: «ایا ته مسیح، د مبارک خدای زوی یې؟» عیسی وویل: «هو، زه یم او تاسو به د انسان زوی ووینئ چې د مطلق قادر خدای ښي لاس ته ناست وي او د اسمان په ورېځو کې به راروان وي.» لوی کاهن خپل کالي وشکول او ویې ویل: «مونږ نورو شاهدانو ته څه اړتیا لرو؟ تاسو دا کفر ویل واورېدل. ستاسو پرېکړه څه ده؟» نو هغوی ټولو هغه محکوم کړ او ویې ویل چې هغه د مرګ لایق دی. ځینو خلکو ورباندې لاړې ورتو کړې او سترګې یې ورته وتړلې او په سوکانو یې واهه او ورته ویل یې: «اوس له غیبو ووایه چې ته چا ووهلې.» بیا ساتونکو هغه ونیوه او ویې واهه. په دې وخت کې پطروس لاندې په حوېلۍ کې ؤ چې د لوی کاهن یوه وینځه راغله او ویې لیدل چې پطروس اور ته خپل ځان تودوي، نو هغې ورته په ځیر سره وکتل او ویې ویل: «ته هم د عیسی ناصري سره وې.» خو هغه منکر شو او ویې ویل: «زه هغه نه پېژنم او نه پوهېږم چې ته څه وایې.» بیا هغه دباندې دالان ته ووت او په هماغه وخت کې چرګ اذان وکړ. هغې وینځې پطروس هلته ولیده او په هغه ځای کې ولاړو خلکو ته یې بیا وویل: «دا هم د هغوی د ډلې څخه دی.» خو پطروس بیا منکر شو. لږه شېبه وروسته حاضرو خلکو یوځل بیا پطروس ته وویل: «بې له شکه چې ته د هغوی د ډلې څخه یې، ځکه چې ته هم جلیلي یې.» خو پطروس قسم وخوړ: «که زه دروغ وایم، نو په ما دې د خدای لعنت وي، تاسو چې د کوم سړي په هکله خبرې کوئ زه هغه نه پېژنم.» او سمدلاسه د دوهم ځل دپاره چرګ اذان وکړ. او پطروس ته ور په یاد شول چې عیسی ورته ویلي وو: «مخکې له دې چې چرګ دوه ځلې اذان وکړي، نو ته به درې ځلې ووایې چې زه هغه نه پېژنم.» د هغه زړه مات شو او په ژړا شو. سهار وختي مشرانو کاهنانو د قومي مشرانو او د شریعت د عالمانو او د شورا نورو ټولو غړو سره یوه غونډه جوړه کړه او یوه پرېکړه یې وکړه. هغوی عیسی په زنځیرونو وتاړه او روان یې کړ او پیلاتوس ته یې وسپاره. پیلاتوس د هغه څخه پوښتنه وکړه: «ایا ته د یهودیانو پاچا یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «ته په خپله وایې.» مشرانو کاهنانو په هغه باندې زیات تورونه ولګول، نو پیلاتوس د هغه څخه بیا پوښتنه وکړه: «ایا تا سره هېڅ ځواب نشته؟ ګوره هغوی په تا باندې څومره تورونه لګوي.» خو عیسی ځواب ورنه کړ، نو په دې باندې پیلاتوس حیران شو. پیلاتوس به د فسحې په هر اختر کې د خلکو په غوښتنه یو بندي ازادولو. په هغه وخت کې یو سړی چې باراباس نومېده او د یاغیانو سره یې د اله ګولې په وخت کې قتل کړی ؤ بندي ؤ. خلک پیلاتوس ته ورغلل او د هغه څخه یې وغوښتل چې زمونږ دپاره هغه کار وکړه لکه څنګه چې هر وخت دې په اختر کې کاوه. پیلاتوس د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو غواړئ چې د یهودیانو پاچا درته راخلاص کړم؟» ځکه چې پیلاتوس په دې پوهېده چې مشرانو کاهنانو د بخیلۍ له امله عیسی هغه ته په لاس ورکړی دی. خو مشرانو کاهنانو خلک ولمسول چې د پیلاتوس څخه وغواړي چې د عیسی په ځای ورته باراباس ازاد کړي. پیلاتوس یوځل بیا هغوی ته وویل: «نو بیا د هغه سړي سره چې تاسو ورته د یهودیانو پاچا وایئ څه وکړم؟» هغوی بیا چیغې کړې: «هغه په صلیب باندې ځوړند کړئ.» پیلاتوس د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ولې، هغه څه جرم کړی دی؟» خو هغوی چیغې نورې هم زیاتې کړې: «هغه په صلیب باندې ځوړند کړئ.» پیلاتوس غوښتل چې خلک خوشحاله کړي، نو باراباس یې ورته ازاد کړ. بیا یې حکم وکړ چې عیسی په دورو باندې ووهي او هغه دې عسکرو ته وسپاري چې په صلیب باندې یې ځوړند کړي. عسکرو عیسی دننه د والي ماڼۍ ته بوته او ټول کنډک یې راټول کړ. هغوی عیسی ته بانجاني چپنه ورواغوستله او د اغزیو تاج یې ور په سر کړ. بیا یې هغه ته سلامي وکړه او ویې ویل: «ژوندی دې وي د یهودیانو پاچا.» هغه یې په لرګي باندې په سر سر وهلو او لاړې یې ورباندې تو کولې او د هغه په مخکې په ګونډو شول چې دا وښایي چې ګوندې درناوی یې کوي. کله چې هغوی ملنډې وهل بس کړل، نو هغه بانجاني چپنه یې ترې وویستله او خپل کالي یې ورته بېرته ورواغوستل. بیا یې هغه دباندې بوته چې په صلیب باندې یې ځوړند کړي. هغوی په لاره کې د شمعون په نوم د یو سړي سره چې د کلیوالي سیمې څخه ښار ته راروان ؤ، مخامخ شول. عسکرو هغه مجبور کړ چې د عیسی صلیب یوسي. شمعون د قیروان څخه ؤ او د سکندر او روفس پلار ؤ. هغوی عیسی د جلجتا په نوم هغه ځای ته بوته چې معنی یې ده د سر د کوپړۍ ځای. هغه ته یې داسې شراب ورکول چې د مر کنډ په نوم یوه دوا په کې ګډه شوې وه، خو هغه ونه څښل. بیا هغوی عیسی په صلیب باندې مېخ کړ او پچه یې واچوله او د هغه کالي یې په خپل منځ کې سره ووېشل چې کوم شی د چا شي. د سهار نهه بجې وې چې هغه یې په صلیب باندې ځوړند کړ. په هغه باندې لګول شوی تور چې په یوه تخته باندې داسې لیکل شوی ؤ: «د یهودیانو پاچا.» د هغه سره یې دوه داړه ماران هم په صلیب باندې ځوړند کړل، یو د هغه ښي لاس ته او بل چپ لاس ته. [ په دې ډول د پیغمبرانو هغه لیکنې پوره شوې چې وایي: «هغه په بدکارانو کې وشمېرل شو.»] څوک چې په لاره تېرېدل، نو خپل سرونه به یې خوځول، عیسی ته به یې ښکنځلې کولې او ویل به یې: «واه، تا غوښتل چې د خدای کور وران کړې او په درې ورځو کې یې بېرته جوړ کړې، اوس خپل ځان وژغوره او د صلیب څخه راښکته شه.» همدارنګه مشرانو کاهنانو او د شریعت عالمانو په خپل منځ کې په هغه باندې ملنډې وهلې او ویل یې: «هغه نور خلک ژغورل، خو خپل ځان نه شي ژغورلی. پرېږدئ چې مسیح د اسراییلو پاچا اوس د صلیب څخه راښکته شي، ترڅو مونږ هغه ووینو او ایمان ورباندې راوړو.» هغو دوو کسانو چې د عیسی سره په صلیب ځوړند کړای شوي وو هم هغه ته ښکنځلې کولې. د غرمې د دولسو بجو څخه د ماسپښین تر درې بجو پورې په ټول وطن کې تیاره راخپره شوه او درې بجې عیسی په لوړ اواز چیغه کړه: «ایلي، ایلي، لما سبقتني؟» چې معنی یې ده: «ای زما خدایه، ای زما خدایه، زه دې ولې پرېښودم؟» ځینې خلک چې هلته نژدې ولاړ وو دا یې واورېدل او ویې ویل: «ګورئ، هغه الیاس نبي ته نارې وهې.» د هغوی څخه یو کس منډه کړه او یو اسفنج یې په تروو شرابو کې لوند کړ او هغه یې د لرګي په سر کېښود او عیسی ته یې ورکړ چې ویې څښي او ویې ویل: «صبر وکړئ. پرېږدئ ووینو چې ایا الیاس نبي راځي یا نه، چې هغه د صلیب څخه راښکته کړي.» بیا عیسی یوه چیغه ووهله او ساه یې ورکړه. د خدای د کور پرده د سر نه تر بېخه پورې وشکېدله او دوه ټوټې شوه. کله چې هغه رومي منصبدار چې عیسی ته مخامخ ولاړ ؤ ولیدل چې هغه څنګه ساه ورکړه، نو ویې ویل: «دا سړی په رښتیا د خدای زوی ؤ.» په هغه ځای کې یو څو ښځې هم وې چې د لېرې نه یې کتل. په هغوی کې مریم چې د مجدلیې د ښار څخه وه او مریم د کشر یعقوب، یوشا او سالومې مور وه. کوم وخت چې عیسی په جلیل کې ؤ، نو دا ښځې ورسره ملګرې وې او خدمت یې ورته کاوه. ډېرې نورې ښځې چې د هغه سره اورشلیم ته راغلې وې هم په هغه ځای کې وې. دا د جمعې ورځ وه یعنې د سبت څخه یوه ورځ مخکې د اختر دپاره د تیاري نیولو ورځ وه. څنګه چې ماښام شو، یوسف چې د رامه د ښار څخه ؤ او د شورا یو عزتمن غړی ؤ او د خدای د پاچاهۍ د راتللو انتظار یې کاوه، په زړورتیا سره پیلاتوس ته ورغی او د عیسی مړی یې ترې وغوښت. کله چې پیلاتوس خبر شو چې عیسی مړ شوی دی، نو هغه حیران شو. هغه عسکري منصبدار یې راوغوښت او پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا هغه مړ شوی دی؟» کله چې پیلاتوس د هغه منصبدار له خوا خبر شو چې عیسی وخته مړ شوی دی، نو یوسف ته یې اجازه ورکړه چې مړی یوسي. نو یوسف د کتان کفن راواخیست، د عیسی مړی یې د صلیب څخه راښکته کړ، په هغه کې یې تاو کړ او په یو قبر کې چې په یو ګټ کې کیندل شوی ؤ کېښود. بیا یې یوه غټه تیږه د غار خولې ته راورغړوله. مریم مجدلیې او د یوشا مور مریم ولیدل چې د عیسی مړی یې په کوم ځای کې ایښی دی. کله چې د سبت ورځ تېره شوه، مریم مجدلیې او د یعقوب مور مریم او سالومې خوشبویه تېل واخیستل او لاړلې چې د عیسی په مړي باندې یې واچوي. د یکشنبې په ورځ سهار د لمر راختلو نه وروسته هغوی قبر ته ورغلې. هغوی په خپلو کې یو بل ته وویل: «مونږ ته به د قبر د خولې څخه تیږه څوک ورغړوي؟» خو کله چې هغوی وکتل، نو ویې لیدل چې هغه تیږه چې ډېره غټه وه شاته رغړېدلې وه. کله چې هغوی قبر ته ورننوتلې، نو هلته یې یو ځوان سړی ولیده چې سپین کالي یې اغوستي وو او د قبر ښي خواته ناست ؤ. نو هغوی ووېرېدلې. خو هغه وویل: «مه وېرېږئ، زه پوهېږم چې تاسو ناصري عیسی لټوئ چې په صلیب باندې ځوړند شوی ؤ. هغه دلته نشته، هغه راژوندی شوی دی. ګورئ، دا هغه ځای دی چې د هغه مړی په کې ایښودل شوی ؤ. اوس لاړې شئ او د هغه شاګردانو او پطروس ته ووایئ چې هغه ستاسو څخه مخکې جلیل ته روان دی. لکه څنګه چې هغه خپله تاسو ته ویلي وو، تاسو به هغه هلته ووینئ.» هغوی د قبر څخه راووتلې او وتښتېدلې، ځکه چې د ډېرې وېرې لړزېدلې او وارخطا شوې وې. هغوی هېچا ته څه ونه ویل، ځکه چې وېرېدلې وې. [ کله چې عیسی د یکشنبې په ورځ سهار وختي د مړو نه راژوندی شو، نو لومړی مریم مجدلیې ته چې هغه ورڅخه اووه پېریان ویستلي وو ښکاره شو. هغه لاړه او څه چې پېښ شوي وو هغه یې د عیسی نژدې ملګرو ته چې ویر او ژړاګانې یې کولې، وویل. کله چې هغوی واورېدل چې عیسی ژوندی شوی دی او مریم لیدلی دی، نو باور یې ورباندې ونه کړ. له هغې وروسته عیسی په بله څېره کې خپلو دوو شاګردانو ته چې د اورشلیم څخه کلي ته روان وو، ښکاره شو. هغوی بېرته لاړل او نور شاګردان یې خبر کړل، خو هغوی یې په خبره باندې باور ونه کړ. وروسته بیا عیسی خپل ځان یوولسو شاګردانو ته چې ډوډۍ ته ناست وو، ورښکاره کړ. هغوی یې د بې ایمانۍ او سختو زړونو د لرلو په خاطر ورټل، ځکه چې هغوی د هغو خلکو په خبرو یقین ونه کړ چې هغه یې د راژوندي کېدلو څخه وروسته لیدلی ؤ. نو هغوی ته یې وویل: «په ټوله نړۍ کې وګرځئ او دا زېری ټولو ته ورسوئ. هرڅوک چې ایمان راوړي او د تعمید غسل واخلي نو هغه به خلاصون ومومي، خو څوک چې ایمان رانه وړي نو هغه به محکوم کړای شي. څوک چې ایمان راوړي، نو هغوی ته به دا نښه ورکړل شي چې زما په نوم به پېریان وباسي او په نویو ژبو به خبرې کوي، هغوی به ماران نیسي او که زهر وخوري، نو زیان به ورته نه رسیږي او کله چې په ناروغانو باندې خپل لاسونه ږدي، نو هغوی به ښه کیږي.» د هغوی سره د خبرو کولو نه وروسته څښتن عیسی اسمان ته پورته یووړل شو او د خدای ښي لاس ته کښېناست. بیا شاګردان لاړل او په هرځای کې یې وعظ کاوه او څښتن ورسره مرسته کوله او د معجزو په ښودلو یې دا ثابته کړه چې د هغوی پیغام رښتینی دی.] ښاغلی تیوفیلوسه: ډېرو خلکو کوښښ کړی دی ترڅو هغه پېښې بیان کړي چې زمونږ په منځ کې رامنځته شوې دي. هغوی هغه څه لیکلي دي چې مونږ ته د عیني شاهدانو او د خدای د کلام د خدمتګارانو له خوا رارسېدلي دي. ښاغلی تیوفیلوسه، ما هم په خپل وار سره دا ټولې پېښې له پیل څخه په غور سره وڅېړلې، نو دا راته ښه ښکاره شوه چې هغه تاسو ته په ترتیب سره ولیکم. دا کار د دې دپاره کوم ترڅو ته د هغو ټولو شیانو په هکله چې ورڅخه خبر شوی یې، په حقیقت پوه شې. د یهودیې د پاچا هیرودیس په زمانه کې یو یهودي کاهن ؤ چې زکریا نومېده او د ابیا د ډلې څخه ؤ. د هغه ښځه الیزابت نومېدله او هغه هم د هارون کاهن د کورنۍ څخه وه. هغوی دواړه د خدای په نظر کې عادلان خلک وو او په پوره توګه یې د څښتن په ټولو قوانینو او حکمونو باندې عمل کاوه. خو هغوی اولاد نه درلود، ځکه چې الیزابت شنډه وه او دواړه ډېر زاړه وو. کله چې د خدای په کور کې د خدمت وار د زکریا ډلې ته ورسېده، نو زکریا د کاهن په توګه په خپله وظیفه کې بوخت شو. د کاهنانو د دود له مخې هغه د پچې په وسیله غوره شو، ترڅو د خدای کور ته ننوځي او خوشبویي وسوځوي. د خوشبویۍ د سوځولو په وخت کې ګڼ شمېر عبادت کوونکي دباندې ولاړ وو او دعا یې کوله. په دې وخت کې د څښتن یوه فرښته زکریا ته ورښکاره شوه چې د قربانۍ د ځای ښي خواته چې خوشبویي په کې سوځېدله، ولاړه وه. کله چې زکریا هغه ولیدله، نو ټکان یې وخوړ او وېره ورباندې راغله. خو فرښتې هغه ته وویل: «ای زکریا، مه وېرېږه! ستا دعا قبوله شوې ده او ستا ښځه الیزابت به تاته یو زوی وزېږوي او ته به په هغه باندې یحیی نوم کېږدې. هغه به ستا دپاره د خوښۍ او خوشحالۍ سبب شي او ډېر خلک به د هغه په زېږېدلو خوشحالي وکړي. ځکه چې هغه به د څښتن په نظر کې لوی سړی وي. هغه باید هېڅکله شراب او یا داسې کوم شی ونه څښي چې ورباندې نشه شي. هغه به د مور د ګېډې نه د روح القدس څخه ډک وي، او ډېر اسراییلیان به د خپل څښتن خدای خواته راواړوي. یحیی به په هماغه روح او قدرت سره چې الیاس نبي درلود د څښتن په مخکې روان وي، ترڅو پلرونه او اولادونه سره پخلا کړي، سرکښه کسان د نېکانو د حکمت نه ډکې لارې ته راوګرځوي او خلک د څښتن راتللو ته تیار کړي.» زکریا فرښتې ته وویل: «زه څنګه په دې باور کولای شم چې داسې به وشي؟ ځکه چې زه زوړ سړی یم او ښځه مې هم زړه ده.» فرښتې په ځواب کې وویل: «زه جبراییل یم چې د خدای په حضور کې ودرېږم. زه رالېږل شوی یم چې ستا سره خبرې وکړم او دا زېری درته درکړم. خو ګوره، ته به ګونګ شې او د دې شیانو تر پېښېدلو پورې به خبرې نه شې کولای، ځکه چې تا زما په خبرو چې په ټاکل شوي وخت کې به رښتیا شي، باور ونه کړ.» په دې وخت کې خلکو د زکریا دپاره انتظار کاوه او حیران وو چې هغه ولې د خدای په کور کې دومره زیات وخت تېر کړ. کله چې هغه راووت، د هغوی سره یې خبرې نه شوې کولای. نو دوی پوه شول چې هغه د خدای په کور کې کومه رویا لیدلې، ځکه چې هغوی ته یې په لاسونو اشارې کولې، خو خبرې یې نه شوې کولای. کله چې د خدای په کور کې د زکریا د خدمت موده پای ته ورسېدله، نو هغه بېرته خپل کور ته لاړ. څه موده وروسته د هغه ښځه الیزابت امیدواره شوه او پنځه میاشتې یې خپل ځان د خلکو څخه پټ وساته او د خپل ځان سره به یې ویل: «څښتن اوس زما دپاره دا کار وکړ او په ما یې رحم وکړ او زه یې د خلکو په مخکې د شرم څخه خلاصه کړم.» د الیزابت د امیدوارۍ په شپږمه میاشت خدای جبراییل فرښته د جلیل په ولایت کې د ناصرې په نوم یو ښار ته ولېږله، ترڅو یوې پېغلې ته چې د یوسف نومي سړي سره یې چې د داود پاچا د کورنۍ څخه ؤ کوژدن شوې وه، ورشي. د هغې پېغلې نوم مریم ؤ. فرښته هغې ته راغله او ویې ویل: «سلام په تا چې ډېر فضل درباندې شوی دی، څښتن ستا سره مل دی.» مریم د فرښتې په خبره ډېره وارخطا شوه او په فکر کې ډوبه شوه چې د دې خبرو معنی به څه وي. فرښتې هغې ته وویل: «ای مریمې، مه وېرېږه! خدای په تا مهربانه شوی دی. ګوره، ته به امیدواره شې او زوی به دې وشي او د هغه نوم به عیسی کېږدې. هغه به لوی شخصیت وي او د خدای تعالی د زوی په نوم به یاد شي. څښتن خدای به د هغه د نیکه داود تخت هغه ته ورکړي. هغه به د تل دپاره د یعقوب په اولادې باندې پاچاهي کوي او د هغه پاچاهي به هېڅکله نه ختمیږي.» مریم فرښتې ته وویل: «داسې څنګه کېدای شي؟ زه لا پېغله یم او تر اوسه واده شوې نه یم.» فرښتې په ځواب کې وویل: «په تا به روح القدس نازل شي او د خدای تعالی قدرت به په تا باندې سیوری وکړي او له دې امله به هغه سپېڅلی ماشوم د خدای تعالی د زوی په نوم یاد شي. وګوره، ستا خپلوانه الیزابت به هم په زاړه عمر کې زوی راوړي. سره له دې چې هغې ته شنډه ویل کېدله، خو اوس شپږ میاشتې کیږي چې امیدواره ده. ځکه چې د خدای دپاره هېڅ کار ناشونی نه دی.» مریم وویل: «زه د څښتن خدمتګاره یم. تا چې څه وویل هماغسې دې وشي.» او فرښته ورڅخه لاړه. څه موده وروسته مریم روانه شوه او په بیړه یو ښار ته چې د یهودیې په غرنۍ سیمه کې ؤ، لاړه. هغه د زکریا کور ته ورننوتله او په الیزابت یې سلام واچاوه. کله چې الیزابت د مریم سلام واورېد، نو په ګېډه کې یې ماشوم ټوپونه ووهل. الیزابت د روح القدس نه ډکه شوه او په لوړ اواز سره یې وویل: «ته په ټولو ښځو کې ډېره مبارکه ښځه یې او هغه ماشوم مبارک دی چې ستا نه به پیدا شي! زه څوک یم چې زما د بادار مور دې زما لیدلو ته راشي؟ کله چې ستا د سلام اواز زما تر غوږ شو، نو ماشوم له خوشحالۍ نه زما په ګېډه کې ټوپونه ووهل. ته څومره بختوره یې چې په دې باندې دې باور وکړ چې څښتن درته څه ویلي وو هغه به پوره شي.» مریم وویل: «بیانوي مې زړه لویي د څښتن دی زما روح خوشحاله ځکه خدای مې دی ژغورونکی ځکه زه یې کړمه یاده، خپله عاجزه خدمتګاره له همدې اوس نه به ټول خلک ما بختوره بولي ځکه قادر خدای کړي لوی کارونه ماته چې سپېڅلی یې دی نوم د یو نسل نه تر بله کړي رحمت په هغو خلکو باندې چې کوي وېره ځینې هغه کړي دي قوي کارونه په خپلو مټو کبرجن خلک یې خواره واره کړل د خپلو زړونو د خیالونو سره راغورځولي یې شاهان خپلو تختونو څخه سرلوړي کړي یې دي عاجزه خلک ماړه کړي یې دي وږي په ښو شیانو شتمن خلک یې شړلي تش لاسونه مرسته یې کړې د خپل خادم اسراییلو سره رحم یې کړی تل په خپلو خلکو لکه یې څنګه چې وعده کړې وه زمونږ نیکونو، ابراهیم او اولادې سره یې د تل دپاره» مریم نژدې درې میاشتې د الیزابت سره پاتې شوه او بیا بېرته خپل کور ته لاړه. هغه وخت راورسېد چې الیزابت ماشوم وزېږوي او د هغې زوی پیدا شو. ګاونډیانو او خپلوانو یې واورېدل چې څښتن په هغې باندې ډېر رحم کړی دی او ټولو ورسره خوشحالي وکړه. کله چې ماشوم د اتو ورځو شو، نو هغوی راغلل چې سنت یې کړي او غوښتل یې چې د خپل پلار زکریا نوم پرې کېږدي. خو مور یې وویل: «نه، د هغه نوم به یحیی وي.» هغوی ورته وویل: «خو ستاسو په خپلوانو کې په دې نوم څوک نشته.» بیا هغوی د هغه پلار ته اشاره وکړه او پوښتنه یې ترې وکړه چې په ماشوم باندې کوم نوم غواړي کېږدي. زکریا یوه تخته راوغوښتله او په هغې باندې یې ولیکل: «د هغه نوم یحیی دی.» هغوی ټول ډېر حیران شول. زکریا سمدلاسه بېرته په خبرو راغی او خدای ته په ثنا ویلو یې پیل وکړ. ټول ګاونډیان ووېرېدل او د یهودیې په ټوله غرنۍ سیمه کې خلکو د دې شیانو په هکله خبرې کولې. هرچا چې دا خبره اورېدله، نو د هغې په هکله یې فکر کاوه او پوښتنه یې کوله: «د دې ماشوم څخه به څه جوړ شي؟» ځکه چې د څښتن لاس د هغه په سر باندې ؤ. د یحیی پلار زکریا د روح القدس نه ډک شو او د خدای پیغام یې ورکړ: «ثنا او صفت دې وي څښتن ته چې دی خدای د اسراییلو ځکه راغی چې وکړي مرسته د خپل قوم سره چې کړي ازاد هغوی هغه پیدا کړ مونږ ته زورور ژغورونکی د اولادې نه د داود چې خدمتګار یې ؤ خپل لکه څنګه چې پخوا یې وو ویلي په خوله د سپېڅلو پخوانیو پیغمبرانو چې مو خلاص کړي د خپلو دښمنانو ځینې د هغو خلکو څخه چې کوي کرکه له مونږ رحم به وکړي هغه زمونږ نیکونو باندې او رایادوي به خپل سپېڅلی لوظ هغه قسم چې ؤ خوړلی هغه زمونږ د نیکه ابراهیمه سره چې به کړي خلاص هغه مونږ له دښمنانو ځینې چې بې له وېرې وکړو مونږه خدمت د هغه په ټول ژوندون کې د پاکۍ او عدالت سره او ای ماشومه زما ته به یادېږې پیغمبر د خدای تعالی ځکه چې ځې به له څښتنه مخکې چې کړې تیاره لاره ته د هغه دپاره چې په دې پوه کړې قوم د هغه چې دوی به ومومي خلاصون د خپلو ګناهونو په بخښلو سره زمونږ د خدای د رحم او مهربانۍ په سبب په مونږ را وبه خېژي لمر د سهار پاس له اسمانه څخه ترڅو چې راولي رڼا په هغو خلکو باندې چې تېروي ژوند په تیارو کې د مرګ او برابر کړي قدمونه زمونږ د سولې او سلامتۍ په لاره» هغه ماشوم غټېده او په روحاني توګه قوي کېده او تر هغه وخته پورې په دښته کې اوسېده، ترڅو د اسراییلو خلکو ته په څرګنده توګه ورښکاره شو. په هغه وخت کې امپراتور اګوستوس د روم په ټوله امپراتورۍ کې د سرشمېرنې په خاطر یو فرمان جاري کړ. دا لومړنۍ سرشمېرنه وه چې د سوریې د والي کرینوس په وخت کې وشوه. هرڅوک خپل ښار ته لاړ چې خپل نوم ولیکي. نو یوسف هم د جلیل د ناصرې د ښار څخه د یهودیې د ولایت د بیت لحم ښار ته چې د داود پاچا د زېږېدنې ځای ؤ لاړ، ځکه چې هغه د داود د کورنۍ څخه ؤ. یوسف د مریم سره چې کوژدنه یې وه او امیدواره وه، د نوم لیکنې دپاره هلته لاړ. او کله چې هغوی په بیت لحم کې وو د هغې د ماشوم د زېږېدلو وخت راورسېد. هغې خپل لومړنی اولاد چې هلک ؤ، وزېږاوه. هغه یې په اورني کې تاو کړ او په آخور کې یې کېښود، ځکه چې په مسافرخانه کې د هغوی دپاره ځای نه ؤ. په هغې سیمه کې څو شپانه وو چې په شاوخوا ځمکو کې اوسېدل او د شپې به یې په خپلو رمو باندې پام کاوه. د څښتن فرښته هغوی ته ښکاره شوه او د څښتن د جلال رڼا په هغوی باندې وځلېدله. هغوی سخت ووېرېدل. خو فرښتې هغوی ته وویل: «مه وېرېږئ، ما تاسو ته یو زېری راوړی چې د ټولو خلکو دپاره به یوه لویه خوشحالي وي. همدا نن د داود په ښار کې ستاسو دپاره یو خلاصوونکی زېږېدلی دی چې هغه مسیح او څښتن دی. او ستاسو دپاره به دا نښه وي چې یو ماشوم به پیدا کړئ چې په اورني کې به تاو شوی وي او په آخور کې به پروت وي.» ناڅاپه د هغې فرښتې سره یو لوی اسماني لښکر راښکاره شو چې د خدای دا ثنا یې ویله: «خدای ته دې وي جلال په لوړو اسمانونو کې او سوله او سلامتي دې وي په ځمکه باندې په هغو خلکو باندې چې ترې راضي دی هغه» کله چې فرښتې هغوی پرېښودل او بېرته اسمان ته لاړې، نو شپنو یو بل ته سره وویل: «راځئ چې بیت لحم ته لاړ شو او هغه څه چې پېښ شوي دي او څښتن مونږ د هغې څخه خبر کړي یو، ووینو.» نو هغوی په منډه لاړل، مریم او یوسف یې پیدا کړل او ویې لیدل چې ماشوم په آخور کې پروت دی. کله چې شپنو هغه ماشوم ولیده، نو څه چې یې د هغه په هکله اورېدلي وو، ټول یې خبر کړل. هرچا چې د شپنو خبرې اورېدلې، نو حیران پاتې کېدل. خو مریم دا ټول شیان په خپل زړه کې ساتل او د هغو په هکله یې ډېر فکر کاوه. شپانه بېرته لاړل او څه چې یې اورېدلي او لیدلي وو د هغې دپاره یې د خدای لویي بیانوله او ثنا یې ویله، ځکه دا هغه څه وو چې فرښتې هغوی ته ویلي وو. په اتمه ورځ کله چې د ماشوم د سنتولو وخت راورسېد، نو په هغه یې عیسی نوم کېښود. دا هغه نوم ؤ چې مخکې له دې چې مریم امیدواره شي فرښتې ورباندې ایښی ؤ. کله چې د موسی د شریعت له مخې د یوسف او مریم د پاکوالي د مراسمو وخت راورسېد، نو هغوی هغه ماشوم اورشلیم ته بوته چې څښتن ته یې وړاندې کړي. لکه څنګه چې په شریعت کې لیکل شوي دي: «هر لومړنی نر ماشوم چې پیدا شي باید څښتن ته وقف شي.» نو هغوی د شریعت له مخې قرباني وکړه یعنې یوه جوړه کوترې یا دوه ځوانې قمري ګانې. په هغه وخت کې په اورشلیم کې د شمعون په نوم یو سړی اوسېده. هغه یو عادل او پرهېزګاره سړی ؤ او د اسراییلو د ژغورنې انتظار یې کاوه او روح القدس ورسره ؤ. روح القدس شمعون ته دا په ښکاره ویلي وو چې ترڅو پورې د څښتن له خوا وعده شوی مسیح ونه وینې، ته به نه مړ کیږې. شمعون د روح القدس په لارښوونه دننه د خدای کور ته راغی. کله چې د عیسی مور او پلار ماشوم هلته راوست ترڅو د هغه دپاره هغه څه وکړي چې د موسی شریعت یې غوښتنه کوله، نو شمعون هغه ماشوم په غېږ کې واخیست او د خدای ثنا یې وویله: «ای څښتن تعالی، اوس دې رخصت کړه خپل خادم د دې نړۍ نه په سلامتۍ سره لکه چې څنګه تا وعده کړې وه ځکه چې ما ستا خلاصون ولیده په خپلو سترګو هغه خلاصون چې تیار کړی دی تا د ټولو خلکو په حضور کې یوه رڼا چې به ښکاره کړي اراده ستا غیریهودو ته او ستا قوم اسراییل به کړي سرلوړی» د ماشوم مور او پلار په هغو خبرو چې شمعون د هغه په هکله وکړې، حیران شول. شمعون د هغوی دپاره د خیر دعا وکړه او د عیسی مور مریم ته یې وویل: «دا ماشوم په اسراییلو کې د ډېرو د بربادۍ او یا سرلوړۍ دپاره د خدای له خوا غوره شوی دی. هغه د خدای له خوا یوه نښه ده چې ډېر خلک به یې مخالفت وکړي او په دې ډول به د ډېرو زړونو پټ خیالونه ښکاره شي. او ای مریمې، غم به لکه د تېرې تورې په شان ستا زړه هم سوری سوری کړي.» هلته یوه پیغمبره وه چې حنا نومېدله او ډېره زړه وه، هغه د فنوییل لور وه او د اشیر د قبیلې څخه وه. هغه د واده څخه وروسته یوازې اووه کاله د خپل مېړه سره واوسېدله او له هغې وروسته یې مېړه مړ شو. په هغه وخت کې هغه تر څلور اتیا کلونو پورې کونډه وه. هغه هېڅکله د خدای د کور څخه نه وتله، بلکې شپه او ورځ به یې په روژه نیولو او دعا کولو سره د خدای عبادت کاوه. حنا په هماغه وخت کې یوسف او مریم ته راغله، د خدای شکر یې وویست او د هغو ټولو خلکو سره یې چې د اورشلیم د ازادۍ په تمه وو د هغه ماشوم په هکله خبرې وکړې. کله چې یوسف او مریم هرڅه د شریعت له مخې سرته ورسول، نو بېرته خپل ښار ناصرې ته چې په جلیل کې ؤ، راستانه شول. هغه ماشوم لوی او قوي شو، هغه د حکمت څخه ډک ؤ او د خدای فضل ورسره ؤ. د عیسی مور او پلار به هر کال د فسحې د اختر دپاره اورشلیم ته تلل. کله چې عیسی دولس کلن شو، نو هغوی د خپل دود او دستور له مخې د اختر دپاره اورشلیم ته لاړل. کله چې د اختر ورځې پای ته ورسېدلې، هغوی بېرته خپل کور ته روان شول او عیسی چې لا کوچنی هلک ؤ په اورشلیم کې پاتې شو، خو د هغه مور او پلار ترې خبر نه وو. هغوی ګومان کاوه چې عیسی د نورو مسافرو په ډله کې روان دی. هغوی ټوله ورځ سفر وکړ او بیا یې د خپلو خپلوانو او ملګرو په منځ کې د هغه په لټولو پیل وکړ. کله یې چې هغه پیدا نه کړ، نو بېرته اورشلیم ته لاړل ترڅو هغه ولټوي. درې ورځې وروسته یې هغه د خدای په کور کې پیدا کړ چې د دیني عالمانو سره ناست ؤ، هغوی ته یې غوږ نیولی ؤ او پوښتنې یې ترې کولې. هرچا چې د عیسی خبرې اورېدلې، نو د هغه پوهې او ځوابونو ته حیران پاتې کېدل. کله چې مور او پلار یې هغه ولیده، نو حیران شول او مور یې ورته وویل: «ګوره زویه، مونږ سره دې ولې داسې وکړل؟ ما او پلار دې په ډېرې اندېښنې سره ته لټولې.» هغه ورته وویل: «تاسو ولې زه لټولم؟ ایا په دې نه پوهېدلئ چې زه باید د خپل پلار په کور کې واوسم؟» خو هغوی د هغه د خبرې په مقصد پوه نه شول. نو عیسی د هغوی سره بېرته ناصرې ته لاړ او د هغوی تابع ؤ. مور یې دا ټولې خبرې په خپل زړه کې ساتلې. عیسی د قد او حکمت په لحاظ لویېده او د خدای او خلکو خوښېده. د تیبریوس امپراتور د حکومت په پنځلسم کال کله چې پانتیاس پیلاتوس د یهودیې والي ؤ او هیرودیس د جلیل حاکم ؤ او د هغه ورور فیلیپوس د ایتوریې او ترخونیتس د سیمو حاکم او لیسانیوس د آبیلینې حاکم ؤ، او حناس او قیافا لوی کاهنان وو، په هغه وخت کې د خدای کلام په دښته کې د زکریا په زوی یحیی باندې نازل شو. نو یحیی د اردن د سیند شاوخوا ټوله سیمه کې ګرځېده او وعظ یې کاوه چې د خپلو ګناهونو د بخښنې په خاطر توبه وباسئ او د تعمید غسل واخلئ. لکه څنګه چې د اشعیا پیغمبر په کتاب کې لیکل شوي دي: یو څوک چیغې وهي دښته کې کړئ تیاره د څښتن دپاره لاره لاره کړئ سمه د هغه دپاره ډکه به شي هره دره هواره به شي هره غونډۍ او غر کږې لارې به شي سمې او شي به هوار کنډ او کپر ځایونه بیا به وویني ټول انسانان د خدای خلاصون یحیی هغو ګڼ شمېر خلکو ته چې د هغه په لاس د تعمید غسل اخیستلو ته راغلي وو، وویل: «ای د مارانو بچیانو! تاسو چا خبر کړئ چې د راتلونکي غضب څخه وتښتئ؟ نو بیا داسې کارونه وکړئ، ترڅو دا وښایي چې تاسو د ګناهونو نه توبه ویستلې ده. د خپلو ځانونو سره داسې مه وایئ چې ابراهیم زمونږ پلار دی. ځکه چې زه درته وایم چې خدای کولای شي د دې تیږو څخه هم ابراهیم ته اولادونه پیدا کړي. همدا اوس د ونو بېخونو ته تبر نیول شوی دی او هره ونه چې ښه مېوه نه نیسي، هغه به ووهل شي او په اور کې به واچول شي.» خلکو د هغه څخه پوښتنه وکړه: «نو بیا مونږ څه وکړو؟» هغه ځواب ورکړ: «څوک چې دوه کمیسونه لري، نو یو دې هغه چاته ورکړي چې نه یې لري او همدارنګه چا سره چې خواړه وي هغه دې هم د نورو سره ووېشي.» مالیه ټولوونکي هم د تعمید د غسل اخیستلو دپاره راغلل او پوښتنه یې ترې وکړه: «ای استاذه! مونږ باید څه وکړو؟» هغه ځواب ورکړ: «د ټاکل شوې اندازې څخه زیاته مالیه مه اخلئ.» همدارنګه ځینو عسکرو هم ورڅخه پوښتنه وکړه: «او مونږ څه وکړو؟» هغوی ته یې وویل: «د چا څخه په زوره پیسې مه اخلئ او په هېچا باندې په دروغو تور مه لګوئ. په خپله تنخوا باندې قناعت وکړئ.» خلکو انتظار کاوه او په خپلو زړونو کې یې د یحیی په هکله فکر کاوه چې هغه به مسیح وي که نه. نو یحیی هغوی ټولو ته وویل: «زه تاسو ته په اوبو باندې د تعمید غسل درکوم، خو یو څوک راروان دی چې هغه زما څخه ډېر زورور دی. زه حتی د دې لایق هم نه یم چې د هغه د څپلیو تسمې خلاصې کړم. هغه به تاسو ته په روح القدس او په اور باندې د تعمید غسل درکوي. هغه خپله ښاخۍ په لاس کې نیولې ده چې خپل درمند پاک کړي او غنم په خپل ګودام کې سره راټول کړي، خو بوس به په هغه اور کې سوځوي چې هېڅکله نه مړ کیږي.» یحیی په ډېرو نورو طریقو خلک هڅول او هغوی ته یې زېری اوراوه. خو یحیی هیرودیس والي د خپلې ورېندارې هیرودیا سره د ناروا اړیکو درلودلو او نورو ټولو بدو کارونو له امله ملامت کړ. بیا زندان ته د یحیی په اچولو سره هیرودیس یو بل بد کار هم وکړ. کله چې ټولو خلکو ته د تعمید غسل ورکړل شو، نو عیسی ته هم د تعمید غسل ورکړل شو. کله چې هغه دعا کوله نو د اسمان دروازه پرانیستل شوه او روح القدس په هغه باندې د کوترې په شکل رانازل شو او د اسمان څخه یو اواز راغی: «ته زما ګران زوی یې. زه ستا نه خوشحاله یم.» عیسی شاوخوا د دېرشو کالو په عمر ؤ چې خپل خدمت یې پیل کړ او خلکو ګومان کاوه چې هغه د یوسف زوی دی. یوسف د هالي زوی ؤ، هالي د متات زوی ؤ، متات د لاوي زوی ؤ، لاوي د ملکي زوی ؤ، ملکي د ینا زوی ؤ، ینا د یوسف زوی ؤ، یوسف د متاتیا زوی ؤ، متاتیا د عاموس زوی ؤ، عاموس د ناحوم زوی ؤ، ناحوم د حسلي زوی ؤ، حسلي د نجي زوی ؤ، نجي د مات زوی ؤ، مات د متاتیا زوی ؤ، متاتیا د شمعي زوی ؤ، شمعي د یوسک زوی ؤ، یوسک د یوداه زوی ؤ، یوداه د یوحنا زوی ؤ، یوحنا د ریسا زوی ؤ، ریسا د زروبابل زوی ؤ، زروبابل د شالتي ییل زوی ؤ، شالتي ییل د نیري زوی ؤ، نیري د ملکي زوی ؤ، ملکي د آدي زوی ؤ، آدي د قوسام زوی ؤ، قوسام د ایلمودام زوی ؤ، ایلمودام د عیر زوی ؤ، عیر د یوشع زوی ؤ، یوشع د ایلعازر زوی ؤ، ایلعازر د یوریم زوی ؤ، یوریم د متات زوی ؤ، متات د لاوي زوی ؤ، لاوي د شمعون زوی ؤ، شمعون د یهودا زوی ؤ، یهودا د یوسف زوی ؤ، یوسف د یونان زوی ؤ، یونان د ایلیاقیم زوی ؤ، ایلیاقیم د ملیا زوی ؤ، ملیا د مینان زوی ؤ، مینان د متاتا زوی ؤ، متاتا د ناتان زوی ؤ، ناتان د داود زوی ؤ، داود د یسي زوی ؤ، یسي د عوبید زوی ؤ، عوبید د بوعز زوی ؤ، بوعز د شلمون زوی ؤ، شلمون د نحشون زوی ؤ، نحشون د عمیناداب زوی ؤ، عمیناداب د ادمین زوی ؤ، ادمین د ارام زوی ؤ، آرام د حزرون زوی ؤ، حزرون د فارز زوی ؤ، فارز د یهودا زوی ؤ، یهودا د یعقوب زوی ؤ، یعقوب د اسحاق زوی ؤ، اسحاق د ابراهیم زوی ؤ، ابراهیم د تارح زوی ؤ، تارح د ناحور زوی ؤ، ناحور د سروج زوی ؤ، سروج د رعو زوی ؤ، رعو د فلج زوی ؤ، فلج د عابر زوی ؤ، عابر د صالح زوی ؤ، صالح د قینان زوی ؤ، قینان د ارفکشاد زوی ؤ، ارفکشاد د سام زوی ؤ، سام د نوح زوی ؤ، نوح د لامک زوی ؤ، لامک د متوشالح زوی ؤ، متوشالح د خنوخ زوی ؤ، خنوخ د یارد زوی ؤ، یارد د مهللییل زوی ؤ، مهللییل د قینان زوی ؤ، قینان د انوش زوی ؤ، انوش د شیت زوی ؤ، شیت د آدم زوی ؤ، او آدم د خدای له طرفه ؤ. عیسی چې د روح القدس څخه ډک ؤ، د اردن د سیند څخه راستون شو او هماغه روح هغه دښتې ته بوته او په هغه ځای کې څلوېښت ورځې د شیطان تر ازمېښت لاندې ؤ. په هغو ورځو کې هغه هېڅ ونه خوړل او په پای کې ډېر وږی شو. شیطان هغه ته وویل: «که ته د خدای زوی یې، نو دې تیږې ته ووایه چې په ډوډۍ بدله شي.» خو عیسی ځواب ورکړ: «د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: انسان یوازې په ډوډۍ باندې ژوندی نه دی.» بیا شیطان هغه یو لوړ ځای ته بوته او د سترګو په رپ کې یې ورته د ټولې نړۍ پاچاهۍ وروښودلې. شیطان هغه ته وویل: «زه به د دې ټولو واک او اختیار او د هغو شان او شوکت تاته درکړم، ځکه چې دا ماته راکړل شوي دي او هرچا ته چې زه وغواړم هغه ته یې ورکوم. که چېرې ته ماته سجده وکړې، نو دا ټول به ستا شي.» عیسی په ځواب کې وویل: د خدای په کلام کې لیکل شوي دي چې خپل څښتن خدای ته عبادت کوه او یوازې د هغه خدمت کوه. بیا شیطان هغه اورشلیم ته بوته او د خدای د کور په مناره یې ودراوه او ورته ویې ویل: «که چېرې ته د خدای زوی یې، نو خپل ځان له دې ځای نه ښکته وغورځوه. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: خدای به خپلو فرښتو ته حکم وکړي چې تا وساتي. همدارنګه لیکل شوي دي: هغوی به تا په خپلو لاسونو کې پورته کړي، ترڅو ستا پښه په تیږه ونه لګیږي.» خو عیسی په ځواب کې وویل: د خدای په کلام کې ویل شوي دي چې خپل څښتن خدای مه ازمایئ. کله چې شیطان ټولې وسوسې پای ته ورسولې، نو هغه یې د یو څه وخت دپاره پرېښود. عیسی د روح القدس په قدرت سره جلیل ته راستون شو. د هغه په هکله په ټوله سیمه کې اوازه خپره شوه. هغه د یهودیانو په کنیسو کې تعلیم ورکاوه او ټولو خلکو د هغه ستاینه کوله. بیا عیسی د ناصرې ښار ته، یعنې هغه ځای ته چې هغه په کې لوی شوی ؤ راغی او لکه څنګه چې د هغه عادت ؤ، نو د سبت په ورځ کنیسې ته لاړ. هغه هلته ودرېده چې د خدای کلام ولولي او د اشعیا پیغمبر طومار ورته ورکړل شو. هغه یې پرانیست او هغه ځای یې پیدا کړ چې په کې لیکل شوي وو: «د څښتن روح په ما باندې نازل شوی دی ځکه چې زه یې مسح کړی یم ترڅو غریبانو ته زېری ورسوم هغه زه رالېږلی یم چې اعلان وکړم چې بندیان به ازاد شي ړانده به بینا شي او مظلومان به ازاد شي او دا اعلان کړم چې د څښتن د مهربانۍ وخت رارسېدلی دی.» عیسی طومار بند کړ او هغه یې بېرته د کنیسې مسوول کس ته ورکړ او کښېناست. ټولو خلکو په کنیسه کې د هغه خواته سترګې نیولې وې. عیسی هغوی ته وویل: «نن چې تاسو د خدای د کلام دا لیکنه واورېدله، هغه رښتیا شوه.» هغوی ټولو په هغه باندې ښه وویل او په دې حیران شول چې داسې د فضل خبرې د هغه د خولې څخه راووتلې او ویل یې: «ایا دا د یوسف زوی نه دی؟» عیسی هغوی ته وویل: «بې له شکه چې تاسو به ماته دا متل ووایئ: ‹ای ډاکتره! خپل ځان روغ کړه.› دا به هم راته ووایئ چې کوم کارونه چې تا د کپرناحوم په ښار کې کړي دي او مونږ د هغو په هکله اورېدلي، هماغه کارونه په خپل ښار کې هم وکړه.» عیسی زیاته کړه: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هېڅ پیغمبر په خپل وطن کې چا نه دی منلی. دا رښتیا دي چې د الیاس پیغمبر په زمانه کې په اسراییلو کې ډېرې کونډې وې. په هغه وخت کې درې نیم کاله بارانونه نه وو شوي او په ټول وطن کې سخته قحطي راغلې وه. خو الیاس په هغو کونډو کې یوې ته هم د مرستې دپاره ونه لېږل شو، خو یوازې هغې کونډې ته ولېږل شو چې د صیدون د زرفت په سیمه کې وه. همدارنګه د الیشع نبي په زمانه کې په اسراییلو کې ډېر خلک وو چې د جذام په ناروغۍ اخته وو، خو د هغوی څخه یو هم پاک او روغ نه شو، یوازې نعمان چې سوریایي ؤ، روغ شو.» کله چې په کنیسه کې خلکو دا خبرې واورېدلې نو ډېر په قهر شول. هغوی راپاڅېدل او عیسی یې د ښار څخه وویست او د هغې غونډۍ سرته یې وخېژاوه چې دا ښار ورباندې جوړ شوی ؤ، ترڅو لاندې یې وغورځوي. خو هغه د هغوی له منځ څخه تېر شو او لاړ. بیا عیسی کپرناحوم ته چې د جلیل یو ښار ؤ لاړ او د سبت په ورځ یې خلکو ته تعلیم ورکاوه. خلک د هغه په تعلیم حیران شول، ځکه چې په پوره اختیار سره یې خبرې کولې. په کنیسه کې یو سړی ؤ چې پېریانو نیولی ؤ او په لوړ اواز یې چیغې ووهلې: «ای ناصري عیسی! زمونږ سره څه کار لرې؟ ته راغلی یې چې مونږ تباه کړې؟ زه دې پېژنم چې ته څوک یې، ته د خدای سپېڅلی یې.» عیسی پېري ته حکم وکړ: «غلی شه او د دې سړي څخه راووځه.» پېري هغه سړی د هغوی په مخکې په ځمکه راوویشت او بې له دې چې کوم زیان ورته ورسوي ورڅخه ووت. ټول خلک حیران شول او یو بل ته یې ویل: «دا څه خبره ده چې دا سړی په پوره اختیار او قدرت سره پېریانو ته امر کوي او هغوی وځي؟» او په دې ډول دا خبره په ټوله سیمه کې خپره شوه. عیسی د کنیسې څخه راووت او د شمعون کور ته لاړ. د شمعون خواښې سختې تبې نیولې وه او هغوی د عیسی څخه وغوښتل چې د هغې سره مرسته وکړي. عیسی لاړ او د هغې په خوا کې ودرېده او تبې ته یې امر وکړ چې هغه پرېږدي. تبې هغه ښځه پرېښودله، بیا ښځه سمدلاسه پاڅېدله او د هغوی خدمت یې پیل کړ. د لمر پرېوتولو په وخت کې ‎خلکو خپل ناروغان چې په ډول ډول ناروغیو اخته وو عیسی ته راوستل. هغه په هر یو باندې خپل لاس کېښود او ټول یې روغ کړل. د ډېرو خلکو څخه پېریان ووتل او چیغې یې وهلې: «ته د خدای زوی یې.» خو عیسی پېریانو ته حکم وکړ او هغوی یې پرېنښودل چې خبرې وکړي، ځکه هغوی پوهېدل چې هغه مسیح دی. کله چې سهار شو، نو عیسی د ښار څخه روان شو او یو ګوښه ځای ته لاړ. خلکو هغه لټاوه او چې کله یې پیدا کړ، نو کوښښ یې وکړ چې د هغه د تللو مخه ونیسي. خو هغه ورته وویل: «زه باید نورو ښارونو ته هم د خدای د پاچاهۍ زېری ورسوم، ځکه چې د همدې کار دپاره رالېږل شوی یم.» نو هغه د یهودیې په ټولو کنیسو کې وعظ کاوه. یوه ورځ عیسی د جنیسارت د بحیرې په غاړه ولاړ ؤ او خلکو یو بل سره ټېله کول چې ځانونه هغه ته ورسوي، ترڅو د خدای کلام واوري. هغه ولیدل چې د بحیرې په غاړه دوه کشتۍ ولاړې وې، خو ماهيګیران ترې راښکته شوي وو او جالونه یې وینځل. عیسی یوې کشتۍ ته چې د شمعون وه، وروخوت او د هغه څخه یې وغوښتل چې کشتۍ د غاړې څخه لږه لېرې بوځي. عیسی په کشتۍ کې ناست ؤ او له هغه ځای څخه یې خلکو ته تعلیم ورکاوه. کله چې هغه خبرې پای ته ورسولې، نو شمعون ته یې وویل: «کشتۍ د اوبو منځ ته یو ژور ځای ته بوځه او تاسو خپل جالونه اوبو ته وغورځوئ چې ماهیان ونیسئ.» شمعون ورته په ځواب کې وویل: «ای باداره! مونږ ټوله شپه خواري وکړه او هېڅ مو ونه نیول. خو که چېرې ته وایې، نو زه به جالونه ورواچوم.» هغوی همداسې وکړل او دومره زیات ماهیان یې ونیول چې نژدې ؤ جالونه وشلیږي. نو هغوی خپلو ملګرو ته چې په بلې کشتۍ کې وو، اشاره وکړه چې راشي او مرسته ورسره وکړي. هغوی راغلل او دواړه کشتۍ یې له ماهیانو څخه داسې ډکې کړې چې نژدې وې ډوبې شي. کله چې شمعون پطروس ولیدل چې څه وشول، هغه د عیسی پښو ته پرېوت او ویې ویل: «ای پاکه استاذه! زما څخه لېرې شه. ځکه چې زه یو ګناهکار انسان یم.» پطروس او ټول ملګري یې د دومره زیاتو ماهیانو په نیولو حیران پاتې شول. همدارنګه د شمعون شریکان یعقوب او یوحنا چې د زبدي زامن وو، هم حیران شول. عیسی شمعون ته وویل: «مه وېرېږه، له دې وروسته به ته ماهیان نه بلکې انسانان رانیسې.» کله چې هغوی خپلې کشتۍ وچې ته راوستلې، نو هرڅه یې پرېښودل او د عیسی پسې روان شول. یوځل عیسی په یو ښار کې ؤ، هلته یو سړی ؤ چې د جذام په ناروغۍ اخته ؤ. کله چې هغه سړي عیسی ولیده، نو په پښو کې یې پرېوت او زارۍ یې ورته وکړې: «ای ښاغلیه‎! که چېرې ته وغواړې، نو کولای شې چې ما پاک او روغ کړې.» عیسی خپل لاس وراوږد کړ او په هغه باندې یې کېښود او ویې ویل: «هو، زه غواړم، پاک او روغ شه.» نو هغه ناروغي سمدلاسه ورڅخه لېرې شوه. عیسی هغه ته امر وکړ: «په دې هکله هېچا ته څه ونه وایې، خو لاړ شه او کاهن ته خپل ځان وروښایه او کومه قرباني چې موسی یې حکم کړی دی وړاندې کړه، د دې دپاره چې خلکو ته ثابته شي چې ته پاک او روغ شوی یې.» خو د عیسی په هکله خبر نور هم زیات خپور شو او ډېر خلک راغلل چې د هغه خبرې واوري او د خپلو ناروغیو څخه شفا ومومي. خو هغه به ګوښه ځایونو ته تللو چې هلته دعا وکړي. یوه ورځ کله چې عیسی تعلیم ورکاوه، ځینې فریسیان او د شریعت عالمان چې د جلیل د هر کلي، یهودیې او اورشلیم څخه راغلي وو، هلته ناست وو او عیسی د خدای په قدرت سره ناروغان روغول. په دې وخت کې څو کسانو یو شل سړی په کټ کې راوړ. هغوی هڅه کوله چې هغه دننه کور ته بوځي او د عیسی په مخکې یې کېږدي. خو د ګڼې ګوڼې له امله یې لاره ونه موندله ترڅو هغه دننه بوځي. نو هغه شل سړی یې پاس بام ته پورته کړ، د پخو خښتو په منځ کې یې یو سوری جوړ کړ او هغه یې په کټ کې لاندې راښکته کړ او د ګڼې ګوڼې په منځ کې یې د عیسی په مخکې کېښود. کله چې عیسی د هغوی ایمان ولیده، نو هغه سړي ته یې وویل: «وروره! ستا ګناهونه وبخښل شول.» هغه وخت د شریعت عالمانو او فریسیانو یو له بله سره بحث پیل کړ: «دا سړی څوک دی چې کفر وایي؟ ایا بې له خدایه څوک کولای شي چې ګناهونه وبخښي؟» عیسی د هغوی په خیالونو پوه شو او ورته ویې ویل: «تاسو ولې په خپلو زړونو کې داسې فکرونه کوئ؟ ایا دا خبره اسانه ده چې وویل شي چې ستا ګناهونه وبخښل شول یا وویل شي چې پاڅېږه او وګرځه؟ خو زه به تاسو ته ثابته کړم چې د انسان زوی د ځمکې په مخ دا اختیار لري چې ګناهونه وبخښي.» نو هغه شل سړي ته یې وویل: «زه تاته وایم پاڅېږه، کټ دې واخله او خپل کور ته لاړ شه.» نو سمدلاسه هغه سړی د ټولو خلکو په مخکې پاڅېد، خپل کټ یې چې ورباندې پروت ؤ واخیست او په داسې حال کې چې د خدای ثنا یې ویله، خپل کور ته روان شو. هغوی ټول حیران پاتې شول، وېرې واخیستل او د خدای ثنا او صفت یې کاوه او ویل یې: «مونږ نن څه حیرانوونکي شیان ولیدل.» له هغې وروسته عیسی دباندې ووت او د لاوي په نوم یو مالیه ټولوونکی یې ولیده چې د مالیې راټولولو په ځای کې ناست ؤ. عیسی هغه ته وویل: «ما پسې راځه.» لاوي راپاڅېد، هرڅه یې پرېښودل او په هغه پسې روان شو. بیا لاوي په خپل کور کې د عیسی دپاره یوه لویه مېلمستیا جوړه کړه او په مېلمنو کې زیات شمېر مالیه ټولوونکي او نور خلک هم وو. خو ځینو فریسیانو او د شریعت عالمان چې د هغوی د ډلې څخه وو د عیسی په شاګردانو اعتراض وکړ او پوښتنه یې وکړه: «تاسو ولې د مالیه ټولوونکو او نورو ګناهکارانو سره یوځای خورئ او څښئ؟» عیسی ورته په ځواب کې وویل: «روغ خلک ډاکتر ته اړتیا نه لري، بلکې ناروغان ورته اړتیا لري. زه د پرهېزګارانو دپاره نه یم راغلی، بلکې د ګناهکارانو دپاره ترڅو هغوی توبه وباسي.» ځینو خلکو عیسی ته وویل: «د یحیی شاګردان زیات وخت روژه نیسي او دعاګانې کوي او د فریسیانو شاګردان هم همداسې کوي، خو ستا شاګردان خوري او څښي.» عیسی ځواب ورکړ: «ایا تاسو کولای شئ چې د زوم ملګري د واده په مېلمستیا کې په داسې حال کې چې زوم ورسره وي مجبور کړئ چې روژه ونیسي؟ بې له شکه چې نه. خو داسې وخت به راشي چې زوم به له هغوی څخه بوتلل شي او په هغه وخت کې به هغوی روژه نیسي.» همدارنګه عیسی هغوی ته دا مثال راوړ: «هېڅوک د نویو کالیو څخه یوه ټوټه نه شلوي چې په زړو کالیو باندې یې پیوند کړي. که داسې وکړي، نو هم به هغه نوي کالي وشلیږي او هم به د نویو کالیو ټوټه د زړې ټوټې سره جوړه رانه شي. نه به څوک تازه شراب په زړو مشکونو کې واچوي، ځکه چې تازه شراب به هغه مشکونه وشلوي، شراب به توی شي او مشکونه به له منځه لاړ شي. خو تازه شراب باید په نویو مشکونو کې واچول شي. هېڅوک نه غواړي چې د زړو شرابو له څښلو وروسته تازه شراب وڅښي، ځکه داسې وایي چې زاړه شراب ډېر ښه دي.» د سبت په یوه ورځ عیسی د خپلو شاګردانو سره د غنمو په پټیو تېرېده. شاګردانو یې د غنمو وږي راشکول او په لاسونو کې یې موږل او خوړل یې. ځینو فریسیانو پوښتنه وکړه: «تاسو ولې داسې کار کوئ چې د سبت په ورځ ناروا دی؟» عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «ایا تاسو دا نه دي لوستلي کله چې داود او ملګري یې وږي شوي وو، نو هغه څه وکړل؟ هغه د خدای کور ته ننوت، سپېڅلې ډوډۍ یې راواخیستله او ویې خوړه او خپلو ملګرو ته یې هم ورکړه، که څه هم د هغې ډوډۍ خوړل له کاهنانو پرته بل چاته روا نه وو.» بیا عیسی وویل: «د انسان زوی د سبت د ورځې خاوند هم دی.» د بل سبت په ورځ عیسی کنیسې ته ننوت او تعلیم یې ورکاوه. هلته یو سړی ؤ چې ښي لاس یې وچ شوی ؤ. د شریعت ځینو عالمانو او فریسیانو په ځیر سره هغه ته کتل چې وویني ایا عیسی به د سبت په ورځ چاته شفا ورکوي که نه، ترڅو په هغه باندې د تور لګولو دپاره یو دلیل پیدا کړي. عیسی د هغوی په فکرونو پوه شو او هغه سړي ته چې لاس یې وچ شوی ؤ وویل: «راپاڅېږه او د ټولو په مخکې ودرېږه.» نو هغه راپاڅېد او هلته ودرېده. بیا عیسی هغوی ته وویل: «زه ستاسو څخه پوښتنه کوم: ایا د سبت په ورځ نېکي کول روا دي که بدي کول؟ د یو چا ژوند ژغورل، که له منځه وړل؟» عیسی ګردچاپېره هغوی ټولو ته وکتل او بیا یې هغه سړي ته وویل: «خپل لاس دې وغزوه.» هغه خپل لاس وغزاوه او لاس یې روغ شو. خو د شریعت عالمان او فریسیان ډېر په قهر شول او یو بل ته یې وویل چې د عیسی سره څه وکړو. په هغو ورځو کې عیسی د دعا دپاره غره ته لاړ او ټوله شپه یې خدای ته په دعا کولو تېره کړه. کله چې سهار شو، نو خپل شاګردان یې راوغوښتل او د هغوی له منځ نه یې دولس تنه غوره کړل او هغوی یې د رسولانو په نوم یاد کړل: شمعون چې عیسی ورباندې پطروس نوم کېښود او د هغه ورور اندریاس، یعقوب، یوحنا، فیلیپوس او بارتولما، متي، توما، یعقوب د حلفي زوی او شمعون چې په سرتېري مشهور ؤ او یهودا د یعقوب زوی او یهودا اسخریوتي چې وروسته خاین شو. عیسی د خپلو رسولانو سره د غره څخه راښکته شو او په یو هوار ځای کې ودرېده. په هغه ځای کې د هغه د پیروانو یوه لویه ډله او د ټولې یهودیې، اورشلیم او د صور او صیدون د ساحلي ښارونو څخه ګڼ شمېر خلک موجود وو. دا خلک د دې دپاره راغلي وو چې د هغه خبرې واوري او د خپلو ناروغیو څخه روغ شي. همدارنګه هغه خلک چې پېریانو نیولي وو هم راغلي وو او روغ شول. ټولو خلکو کوښښ کاوه چې عیسی ته لاس وروړي، ځکه چې د هغه څخه به یو قدرت راوته او ټول به یې روغول. بیا عیسی خپلو شاګردانو ته مخ راواړاوه او ویې ویل: «بختور یئ تاسو چې اوس غریبان یئ، ځکه چې د خدای پاچاهي ستاسو ده. بختور یئ تاسو چې اوس وږي یئ، ځکه چې تاسو به ماړه شئ. بختور یئ چې اوس ژاړئ، ځکه چې تاسو به وخاندئ. بختور یئ تاسو چې خلک درڅخه د انسان د زوی په خاطر کرکه کوي او خپل منځ کې مو نه پرېږدي، سپکاوی درته کوي او تاسو بدناموي. نو په هغه وخت کې خوښي وکړئ او د خوشحالۍ ټوپونه ووهئ، ځکه چې په جنت کې به لوی اجر ولرئ. د هغوی نیکونو هم د پیغمبرانو سره همداسې چلند کړی ؤ. خو افسوس دې وي ستاسو شتمنو په حال! ځکه چې تاسو خپل د سوکالۍ وخت تېر کړی دی. افسوس دې وي ستاسو په حال چې اوس ماړه یئ، ځکه چې تاسو به وږي شئ افسوس دې وي په تاسو چې اوس خاندئ، ځکه چې ستاسو خندا به په ویر او ژړا بدله شي افسوس دې وي ستاسو په حال کله چې ټول ستاسو صفت کوي. ځکه چې د هغوی نیکونو هم د جعلي پیغمبرانو صفت کاوه. خو زه تاسو ته چې زما خبرې اورئ، وایم چې د خپلو دښمنانو سره مینه کوئ، څوک چې ستاسو څخه کرکه کوي د هغوی سره ښه کوئ. د هغو خلکو دپاره چې په تاسو لعنت وایي، برکت وغواړئ او د هغو خلکو دپاره چې ستاسو سره بد چلند کوي، دعا وکړئ. که چېرې څوک تاته په یو مخ څپېړه درکړي، نو خپل بل مخ هم ورته ورواړوه. که څوک درڅخه چپنه واخلي، نو پرېږده چې ستا کمیس هم واخلي. که څوک درڅخه کوم شی وغواړي نو ورته وریې کړه او که چېرې څوک ستا څخه کوم شی چې هغه ستا وي واخلي، نو بېرته یې ورڅخه مه غواړه. د نورو سره داسې چلند کوئ لکه څنګه چې تاسو یې د ځان دپاره د هغوی څخه غواړئ. که چېرې یوازې د هغو خلکو سره مینه کوئ چې ستاسو سره مینه کوي، نو په دې کې به ستاسو دپاره څه اجر وي؟ ځکه ګناهکاران هم د هغه چا سره مینه کوي څوک چې د هغوی سره مینه کوي. که چېرې تاسو یوازې د هغو خلکو سره نېکي کوئ چې ستاسو سره نېکي کوي، نو په دې کې به ستاسو دپاره څه اجر وي؟ ځکه چې ګناهکاران هم همداسې کوي. که چېرې هغو خلکو ته پور ورکوئ چې د بېرته اخیستلو تمه یې لرئ، نو په دې کې به ستاسو دپاره څه اجر وي؟ ځکه چې ګناهکاران هم نورو ګناهکارنو ته پور ورکوي چې بېرته یې ترې پوره واخلي. خو تاسو د خپلو دښمنانو سره مینه کوئ او د هغوی سره نېکي کوئ. پور ورکړئ او د بېرته اخیستلو تمه ورڅخه مه کوئ. نو دا به ستاسو دپاره لوی اجر وي او تاسو به د خدای تعالی اولادونه یئ، ځکه چې هغه په ناشکره او بدکارو خلکو هم مهربانه دی. لکه څنګه چې ستاسو اسماني پلار زړه سواندی دی، نو تاسو هم زړه سواندي اوسئ. د نورو په هکله قضاوت مه کوئ، نو تاسو به تر قضاوت لاندې نه نیول کېږئ. نور خلک مه ملامتوئ، نو خدای به تاسو نه ملامتوي. نور خلک وبخښئ، نو خدای به تاسو وبخښي. نورو ته څه شی ورکړئ، نو تاسو ته به هم درکړل شي. تاسو ته به په ډکې پیمانې، په زور ځای شوې او تر خولې پورې ډکه ستاسو په لمنه کې واچول شي. ځکه په هره پیمانه چې تاسو یې نورو ته ورکوئ، په هماغه پیمانه به تاسو ته هم درکول کیږي.» نو عیسی هغوی ته دا مثال ووایه: «ایا یو ړوند بل ړوند ته لاره ښودلی شي؟ ایا دواړه به په کنده کې ونه غورځیږي؟ شاګرد د خپل استاذ څخه لوی نه دی، خو کله چې یو شاګرد خپلې زده کړې پوره کړي، نو د خپل استاذ په شان به شي. ته ولې د خپل ورور په سترګه کې خسڼی لیدلی شې خو په خپله سترګه کې غټ لرګی لیدلی نه شې؟ څنګه کولای شې خپل ورور ته ووایې چې ای وروره، اجازه راکړه ستا د سترګې څخه خسڼی وباسم، خو په خپله سترګه کې غټ لرګی لیدلی نه شې؟ ای منافقه! ته باید لومړی د خپلې سترګې څخه لرګی وباسې، بیا کولای شې چې په ښکاره توګه ووینې چې څنګه د خپل ورور د سترګې څخه خسڼی وباسې. ښه ونه خرابه مېوه نه نیسي او نه به خرابه ونه ښه مېوه ونیسي. هره ونه د خپلې مېوې څخه پېژندل کیږي. د اغزو د بوټو څخه انځر او د ځنګلي بوټي څخه انګور نه شئ راټولولی. ښه سړی د خپل زړه د ښې خزانې څخه ښه شیان راوباسي او بد سړی د خپل زړه د بدې خزانې څخه بد شیان راوباسي، ځکه کومې خبرې چې په زړه کې وي هغه په خوله راوځي. تاسو ولې ماته استاذه، استاذه وایئ، خو څه چې درته وایم هغه نه کوئ؟ هرڅوک چې ماته راشي او زما خبرو ته غوږ ونیسي او په هغو باندې عمل وکړي، نو زه به تاسو ته وښایم چې هغه د چا په شان دی. هغه د یو داسې سړي په شان دی چې د خپل کور د جوړولو دپاره یې ځمکه ښه ژوره کړه او بنیاد یې په تیږو کېښود. کله چې سېلاب راغی او په هغه کور ورغی، خو هغه یې له ځایه ونه شو خوځولی، ځکه چې هغه یې کلک جوړ کړی ؤ. خو څوک چې زما خبرې اوري او عمل ورباندې نه کوي، نو هغه د هغه سړي په شان دی چې خپل کور یې داسې جوړ کړی ؤ چې بنیاد یې نه ؤ. کله چې په هغه کور باندې سېلاب راغی، نو هغه سمدلاسه راولوېد او بیخي وران شو.» کله چې عیسی خلکو ته خپلې ټولې خبرې وکړې، نو کپرناحوم ته لاړ. هلته یو رومي منصبدار ؤ او یو نوکر یې درلود چې په هغه ډېر ګران ؤ. هغه نوکر ناروغ ؤ او مرګ ته نژدې ؤ. کله چې هغه منصبدار د عیسی په هکله واورېدل، نو یو څو یهودي مشران یې ورولېږل، ترڅو د هغه څخه وغواړي چې راشي او نوکر یې روغ کړي. هغوی عیسی ته راغلل او سختې زارۍ یې ورته وکړې او ورته ویې ویل: «دا سړی په رښتیا د دې وړ دی چې مرسته ورسره وکړې، ځکه چې هغه زمونږ د خلکو سره مینه لري او مونږ ته یې کنیسه هم جوړه کړې ده.» نو عیسی د هغوی سره لاړ. خو کله چې د هغه کور ته نژدې شو، نو هغه منصبدار خپل څو ملګري ورولېږل چې هغه ته ووایي: «ښاغلیه! خپل ځان دې مه په تکلیفوه، زه د دې لایق نه یم چې زما کور ته راشې او دا مې هم غوره ونه ګڼله چې خپله تاسو ته راشم. ته یوازې حکم وکړه، نو زما نوکر به روغ شي. ځکه چې زه هم د بل د امر لاندې یم او عسکر زما د امر لاندې دي. کله چې کوم یو ته ووایم چې لاړ شه، نو هغه ځي او بل ته ووایم راشه، نو راځي او خپل نوکر ته ووایم چې دا کار وکړه، نو هغه یې کوي.» کله چې عیسی دا واورېدل، نو حیران شو او خلکو ته یې چې ورپسې روان وو، مخ راواړاوه او ویې ویل: «زه تاسو ته وایم چې ما په اسراییلو کې هم داسې ایمان نه دی لیدلی.» کله چې لېږل شوي کسان بېرته کور ته راستانه شول، نو هغه نوکر یې روغ رمټ ولیده. بله ورځ عیسی د خپلو شاګردانو او د خلکو د یوې لویې ډلې سره نایین نومي ښار ته لاړ. کله چې د ښار دروازې ته نژدې شو، نو یوه جنازه یې ولیدله چې راووتله. دا مړی د یوې کونډې ښځې ‎یوازېنی زوی ؤ او د هغې سره د ښار ګڼ شمېر خلک ملګري وو. کله چې عیسی هغه ښځه ولیدله، نو زړه یې ورباندې وسوځېده او ورته ویې ویل: «نوره مه ژاړه.» بیا هغه وروړاندې شو او په تابوت باندې یې لاس کېښود او کومو خلکو چې تابوت وړلو، ودرېدل. عیسی وویل: «ای ځوانه! تاته وایم راپاڅېږه.» هغه مړی کښېناست او په خبرو یې پیل وکړ او عیسی هغه بېرته خپلې مور ته وسپاره. هغوی ټول وېرې واخیستل او د خدای ثنا یې وویله او ویې ویل: «په مونږ کې یو لوی پیغمبر پیدا شوی دی. خدای راغلی چې د خپل قوم سره مرسته وکړي.» عیسی چې څه کړي وو د هغو خبر په ټولې یهودیې او شاوخوا سیمو کې خپور شو. د یحیی شاګردانو هغه د دې ټولو کارونو څخه خبر کړ. نو یحیی د هغوی څخه دوه تنه راوغوښتل او هغوی یې عیسی ته ورولېږل چې پوښتنه ورڅخه وکړي: «ایا ته هغه څوک یې چې ویل شوي وو باید راغلی وای، یا د کوم بل چا په تمه واوسو؟» کله چې هغوی عیسی ته ورغلل، ورته ویې ویل: «مونږ تعمید ورکوونکي یحیی تاته رالېږلي یو چې پوښتنه وکړو چې ته هغه څوک یې چې باید راغلی وای یا د کوم بل چا په تمه واوسو؟» په هماغه ساعت عیسی ډېر خلک د ډول ډول ناروغیو، طاعون او پېریانو څخه روغ کړل او ډېر ړانده یې بینا کړل. هغه د یحیی استازو ته په ځواب کې وویل: «بېرته لاړ شئ او څه مو چې لیدلي او اورېدلي، هغه یحیی ته ووایئ چې څنګه ړانده بینا کیږي، ګوډان کولای شي وګرځي، کوم خلک چې په جذام باندې اخته وو هغه پاک او روغ شوي دي او کاڼه اوري، مړي راژوندي کیږي او غریبانو ته زېری ورکول کیږي. بختور دی هغه څوک چې په ما شک ونه کړي.» کله چې د یحیی استازي لاړل، نو عیسی د یحیی په هکله د خلکو سره خبرې پیل کړې او ویې ویل: «تاسو د څه شي د لیدلو دپاره دښتې ته تللي وئ؟ ایا د هغې لوخې د لیدلو دپاره چې باد یې خوځوي؟ نو بیا د څه شي د لیدلو دپاره تللي وئ؟ ایا د هغه چا د لیدلو دپاره چې ښکلي کالي یې اغوستي وو؟ ګورئ، کوم خلک چې قیمتي کالي اغوندي، هغوی په عیش او عشرت کې ژوند تېروي او په ماڼیو کې اوسیږي. نو بیا د څه شي د لیدلو دپاره وتلي وئ؟ ایا د یو پیغمبر د لیدلو دپاره؟ هو، زه تاسو ته وایم چې هغه د یو پیغمبر نه هم ډېر لوی دی. دا هغه څوک دی چې د هغه په هکله د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: ګورئ، زه به خپل استازی ستا څخه مخکې ولېږم چې ستا دپاره لاره تیاره کړي.» عیسی زیاته کړه: «زه تاسو ته وایم چې په دې نړۍ کې د یحیی څخه بل څوک لوی نه دی زېږول شوی، خو بیاهم د خدای په پاچاهۍ کې تر ټولو کوچنی د هغه نه لوی دی.» کله چې ټولو خلکو او حتی مالیه ټولوونکو د عیسی خبرې واورېدلې، نو په دې یې اقرار وکړ چې د خدای لاره سمه ده، ځکه چې هغوی د یحیی په لاس د تعمید غسل اخیستی ؤ. خو فریسیانو او د شریعت عالمانو د خدای هغه مقصد چې د هغوی دپاره یې درلود رد کړ، ځکه چې هغوی د یحیی په لاس د تعمید غسل نه ؤ اخیستی. عیسی وویل: «د دې زمانې خلک د څه شي سره پرتله کړم؟ دا څه ډول خلک دي؟ دوی د هغو ماشومانو په شان دي چې په بازار کې ناست وي او یو بل ته چیغې وهي او وایي: ‹مونږ تاسو ته شپیلۍ ووهله، خو تاسو ګډا ونه کړه. مونږ درته د غم سندرې وویلې، خو تاسو ونه ژړل.› ځکه کله چې تعمید ورکوونکی یحیی راغی هغه به نه ډوډۍ خوړله او نه یې شراب څښل، نو تاسو به ویل چې هغه پېریانو نیولی دی. د انسان زوی راغی چې هم خوري او هم څښي نو تاسو وایئ چې دې سړي ته وګورئ، هغه خېټور، شرابي او د مالیه ټولوونکو او ګناهکارانو ملګری دی. خو بیاهم د خدای حکمت د هغو خلکو په وسیله چې هغه یې منلی دی، رښتینی ثابت شو.» یو فریسي عیسی ته بلنه ورکړه چې د هغه سره ډوډۍ وخوري، نو عیسی د هغه کور ته ورغی او د هغه سره دسترخوان ته کښېناست. په هغه ښار کې یوه بدکاره ښځه اوسېدله. هغه خبره شوه چې عیسی د هغه فریسي په کور کې ډوډۍ خوري، نو د عطرو څخه ډک د مرمرو د بوتل سره راغله. هغه ښځه د عیسی شاته د هغه د پښو سره ودرېدله او ژړل یې. د هغې اوښکې د عیسی په پښو باندې تویې شوې او هغه لمدې شوې. ښځې هغه په خپلو ویښتانو باندې وچې کړلې، د هغه پښې یې ښکل کړې او عطر یې ورباندې واچول. کله چې هغه فریسي چې عیسی یې مېلمه کړی ؤ دا ولیدل، نو د خپل ځان سره یې وویل: «که چېرې دا سړی په رښتیا پیغمبر وای نو هغه باید په دې پوه شوی وای چې دا ښځه چې هغه ته لاس وروړي، څوک ده او څنګه ښځه ده. هغه یوه ګناهکاره ښځه ده.» نو عیسی هغه فریسي ته وویل: «ای شمعونه! زه غواړم تاته یو څه ووایم.» هغه وویل: «ښه استاذه! ووایه.» عیسی وویل: «دوه کسانو د یو چا څخه پور اخیستی ؤ، د هغو څخه یو یې پنځه سوه د سپینو زرو سکې پوروړی ؤ او بل یې پنځوس سکې. هغوی دواړو هېڅ نه لرل چې خپل پور ورکړي، نو پور ورکوونکي هغو دواړو ته خپل پورونه وروبخښل. نو اوس په دې دواړو کې به کوم یو د هغه سره زیاته مینه وکړي؟» شمعون په ځواب کې وویل: «زما په خیال کوم سړي ته چې زیات پور وبخښل شو.» عیسی وویل: «تا سم قضاوت وکړ.» بیا یې ښځې ته مخ راواړاوه او شمعون ته یې وویل: «دا ښځه وینې؟ زه ستا کور ته راغلم خو تا زما د پښو دپاره اوبه رانه وړلې، خو هغې په خپلو اوښکو باندې زما پښې ووینځلې او په خپلو ویښتانو یې وچې کړلې. تا زه ښکل نه کړم، خو د کوم وخت نه چې زه دلته راغلی یم دا ښځه لګیا ده زما پښې ښکلوي. تا زما سر په تېلو غوړ نه کړ، خو هغې زما په پښو عطر واچول. نو زه تاته وایم چې هغې زما سره ډېره مینه وښودله، ځکه چې د هغې ډېر ګناهونه وبخښل شول. خو د چا چې لږ بخښل شوي هغه لږه مینه کوي.» بیا عیسی هغې ښځې ته وویل: «ستا ګناهونه وبخښل شول.» دسترخوان ته نورو ناستو مېلمنو په خپلو کې سره وویل: «دا څوک دی چې حتی ګناهونه هم بخښي؟» خو عیسی هغې ښځې ته وویل: «ته خپل ایمان وژغورلې. په خیر لاړه شه.» څه موده وروسته عیسی ښار په ښار او کلي په کلي ګرځېده، وعظ یې کاوه او د خدای د پاچاهۍ زېری یې ورکاوه او هغه دولس شاګردان هم ورسره وو. یو څو ښځې چې د پېریانو څخه خلاصې شوې وې او د ناروغیو څخه یې شفا موندلې وه هم ورسره وې: لکه مریم چې په مجدلیه مشهوره وه چې اووه پېریان ورڅخه وتلي وو، یونا د خوزا ښځه چې مېړه یې د هیرودیس د دربار ناظر ؤ، سوسن او نورې ډېرې ښځې چې د خپلو شتمنیو څخه یې د عیسی او د هغه د شاګردانو سره مرسته کوله. خلک به د یو ښار او بل ښار څخه عیسی ته راتلل او کله چې ګڼ شمېر خلک سره راټول شول، نو هغه ورته دا مثال راوړ: «یو بزګر د تخم شیندلو دپاره پټي ته لاړ. کله یې چې تخم وشینده، نو یو څه یې په لاره کې ولوېد، هغه تر پښو لاندې شو او مرغانو وخوړ. څه تخم په تیږو کې ولوېد او کله چې راشین شو، نو د لمدبل د کموالي له امله هغه زر وچ شو. څه تخم په اغزو کې ولوېد او اغزي ورسره لوی شول او بوټي یې لاندې کړل. نور تخم په حاصلخیزه خاوره کې ولوېد. هغه راشین شو او سل چنده زیات حاصل یې ورکړ.» کله چې عیسی خپلې خبرې پای ته ورسولې، نو په لوړ اواز یې وویل: «که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري.» کله چې د عیسی شاګردانو پوښتنه وکړه چې د دې مثال معنی څه ده؟ هغه ځواب ورکړ: «تاسو ته د خدای د پاچاهۍ په پټو رازونو د پوهېدلو دپاره پوهه درکړل شوې ده، خو نورو ته دا هرڅه په مثالونو کې ویل کیږي ترڅو د خدای د کلام هغه لیکنه پوره شي چې وایي: هغوی به ګوري خو هېڅ به ونه ویني. هغوی به واوري، خو هېڅ ورباندې پوه نه شي. د دې مثال معنی دا ده: تخم د خدای کلام دی. هغه تخم چې په لاره کې لویږي دا هغه خلک دي چې کلام اوري، خو شیطان راځي او کلام د هغوی د زړونو څخه وړي، ترڅو هغوی ایمان رانه وړي او خلاصون ونه مومي. کوم تخم چې په تیږو کې لویږي دا هغه خلک دي چې په خوشحالۍ سره کلام اوري او مني یې. خو کلام په هغوی کې ریښې نه وي نیولې. هغوی د یو څه مودې دپاره ایمان راوړي، خو د ازمېښت په وخت کې یې له لاسه ورکوي. هغه تخم چې په اغزو کې لوېدلی دی، هغه خلک دي چې کلام اوري خو د ژوند اندېښنې، شتمني او د ژوند غوښتنې د هغه د ودې مخه نیسي او مېوه یې هېڅکله نه پخیږي. خو کوم تخم چې په ښې خاورې کې لویږي دا هغه خلک دي چې کلام اوري او په خپل صادق او ښه زړه کې یې ساتي او په صبر سره مېوه ورکوي. هېڅوک داسې نه کوي چې څراغ بل کړي او هغه د لوښي لاندې پټ کړي او یا یې د کټ لاندې کېږدي، بلکې هغه په څراغدان باندې ږدي چې هرڅوک راننوځي او د هغه رڼا وویني. ځکه هېڅ داسې پټ شی نشته چې ښکاره به نه شي او نه داسې پټ راز شته چې څرګند به نه شي. نو پام کوئ چې څنګه یې اورئ، ځکه څوک چې څه ولري نو هغه ته به نور هم ورکړل شي، خو هغه څوک چې څه نه لري حتی که د هغه په ګومان کوم څه چې لري هغه به هم ترې واخیستل شي.» بیا د عیسی مور او ورونه راغلل چې هغه وویني، خو د زیاتې ګڼې ګوڼې له امله یې ونه شو کولای چې هغه ته ځان ورسوي. یو چا عیسی ته وویل: «ستا مور او ورونه دباندې ولاړ دي او غواړي چې تا وویني.» عیسی په ځواب کې وویل: «زما مور او ورونه هغه دي چې د خدای کلام اوري او عمل ورباندې کوي.» یوه ورځ عیسی د خپلو شاګردانو سره په کشتۍ کې سپور شو او هغوی ته یې وویل: «راځئ چې د بحیرې بلې غاړې ته لاړ شو.» نو هغوی روان شول. کله چې هغوی په کشتۍ کې روان وو، نو عیسی ویده شو. په دې وخت کې ناڅاپه په بحیره کې سخت باد راوالوت او کشتۍ د اوبو څخه په ډکېدلو شوه او هغوی د یو لوی خطر سره مخامخ وو. شاګردان عیسی ته ورغلل، هغه یې راویښ کړ او ورته ویې ویل: «استاذه! استاذه! مونږ ډوبیږو.» عیسی راویښ شو او باد او د اوبو څپو ته یې حکم وکړ، توفان ودرېده او هرڅه ارام شول. بیا هغه خپلو شاګردانو ته وویل: «ستاسو ایمان څه شو؟» خو هغوی په وېره او حیرانتیا سره یو بل ته وویل: «دا سړی څوک دی چې حتی باد او اوبو ته امر کوي او هغوی یې مني؟» بیا عیسی د خپلو شاګردانو سره د جدریانو سیمې ته چې د جلیل ولایت ته مخامخ دی، ورسېده. څنګه چې عیسی د کشتۍ څخه راښکته شو، نو د هغه ښار د یو سړي سره چې پېریانو نیولی ؤ، مخامخ شو. زیاته موده کېدله چې هغه لوڅ ګرځېده او په کور کې نه اوسېده، بلکې په هدیره کې اوسېده. کله چې هغه عیسی ولیده، نو چیغې یې ووهلې او د هغه په پښو کې پرېوت او په لوړ اواز یې وویل: «ای عیسی، ای د خدای تعالی زویه! زما سره څه کار لرې؟ زه تاته زاري کوم، ما مه په عذابوه.» هغه ځکه داسې وویل چې عیسی پېریانو ته امر کړی ؤ چې د هغه سړي څخه راووځي. هغه سړی څو څو ځلې پېریانو نیولی ؤ. خلکو به د هغه لاسونه او پښې په زنځیرونو تړلې او ځولنې به یې ورته اچولې، خو هغه به ماتولې او پېریانو به هغه دښتې ته بیولو. عیسی د هغه څخه پوښتنه وکړه: «ستا نوم څه دی؟» هغه ځواب ورکړ: «زما نوم لښکر دی.» ځکه چې په هغه کې ډېر پېریان وو. پېریانو عیسی ته زارۍ وکړې چې د ځمکې تل ته د لېږلو حکم مه راکوه. هلته نژدې د خوګانو یوه لویه رمه وه چې په یوې غونډۍ باندې څرېدله. نو پېریانو عیسی ته زاري وکړه چې دوی ته اجازه ورکړي چې په خوګانو کې ننوځي، نو هغه ورته اجازه ورکړه. بیا پېریان د هغه سړي څخه ووتل او په خوګانو کې ورننوتل. ټوله رمه په منډه د کمر څخه ښکته بحیرې ته ولوېدله او ډوبه شوه. کله چې د خوګانو ساتونکو دا پېښه ولیدله، نو وتښتېدل او دا خبر یې ښار او بانډو ته ورساوه. خلک د دې پېښې د لیدلو دپاره دباندې راووتل. کله چې هغوی عیسی ته راغلل، نو هغه سړی یې ولیده چې پېریان ورڅخه وتلي وو. هغه د عیسی پښو ته ناست ؤ، کالي یې اغوستي وو او بېرته خپل عادي حالت ته راغلی ؤ، نو هغوی ووېرېدل. کومو خلکو چې دا پېښه لیدلې وه هغوی نورو ته وویل چې دا سړی چې پېریانو نیولی ؤ څنګه روغ شو. بیا د جدریان د شاوخوا سیمو ټولو خلکو د عیسی څخه وغوښتل چې له هغه ځای څخه لاړ شي، ځکه چې هغوی ډېر وېرېدلي وو. نو عیسی په کشتۍ کې سپور شو چې د بحیرې بلې غاړې ته لاړ شي. بیا هغه سړي چې پېریان ورڅخه وتلي وو عیسی ته زاري وکړه چې اجازه ورته ورکړي د هغه سره لاړ شي، خو عیسی هغه رخصت کړ او ورته ویې ویل: «بېرته خپل کور ته لاړ شه او هغه څه چې خدای ستا دپاره کړي دي هغه ټولو ته ووایه.» هغه سړی په ټول ښار کې وګرځېد او عیسی چې د هغه دپاره څه کړي وو هغه یې خلکو ته بیان کړل. کله چې عیسی بېرته راستون شو، نو خلکو ورته تود هرکلی ووایه، ځکه چې هغوی ټول ورته په انتظار وو. بیا یو سړی چې یایروس نومېده او د یوې کنیسې مشر ؤ، راغی او د عیسی په پښو کې پرېوت او زاري یې ورته وکړه چې د هغه سره کور ته لاړ شي، ځکه چې د هغه یوازېنۍ لور چې دولس کلنه وه د مرګ په حالت کې پرته وه. کله چې عیسی په لاره روان ؤ، خلکو د هرې خوا ورباندې زور راوړ. د هغوی په منځ کې یوه ښځه وه چې د دولسو کالو راهیسې ورڅخه وینه بهېدله. هغې خپلې ټولې پیسې په ډاکترانو لګولې وې، خو هېچا د هغې علاج نه شو کولای. هغه د شا له خوا راغله او د عیسی چپنې ته یې لاس وروړ او سمدلاسه یې وینه ودرېدله. عیسی پوښتنه وکړه: «چا ماته لاس راوړ؟» ټول منکر شول خو پطروس وویل: «استاذه! ټول خلک درڅخه راتاو دي او د هرې خوا درباندې زور راوړي.» خو عیسی وویل: «کوم چا راته لاس راوړ، ځکه زه پوه شوم چې زما څخه یو قوت ووت.» کله چې هغه ښځه پوه شوه چې پټه نه شي پاتې کېدلی نو په رپېدلو شوه، راغله او د عیسی په پښو کې پرېوتله او د ټولو په مخکې یې وویل چې ولې یې هغه ته لاس وروړ او څنګه سمدلاسه روغه شوه. عیسی هغې ته وویل: «لورې! ته خپل ایمان روغه کړې. په خیر لاړه شې.» عیسی لا خبرې کولې چې د کنیسې د مشر له کوره یو سړی راغی او یایروس ته یې وویل: «ستا لور مړه شوه، استاذ ته نور تکلیف مه ورکوه.» خو کله چې عیسی دا خبره واورېدله، نو یایروس ته یې وویل: «مه وېرېږه، یوازې ایمان ولره او هغه به راژوندۍ شي.» کله چې عیسی د یایروس کور ته ننوت نو هغه پرته له پطروس، یوحنا، یعقوب او د هغې انجلۍ د مور او پلاره بل هېچا ته اجازه ورنه کړه چې دننه ورسره لاړ شي. ټولو د هغې انجلۍ دپاره ژړا او انګولا کوله. خو عیسی وویل: «مه ژاړئ، هغه مړه نه ده، هغه خو ویده ده.» هغوی ټولو په هغه پورې وخندل، ځکه هغوی ښه پوهېدل چې هغه مړه ده. خو عیسی هغه انجلۍ له لاسه ونیوله او ورته نارې یې کړې: «ای انجلۍ! راپاڅېږه.» هغه بېرته راژوندۍ شوه او سمدلاسه راپاڅېدله. عیسی هغوی ته امر وکړ چې هغې ته یو څه ورکړئ چې ویې خوري. د هغې مور او پلار ډېر حیران شول، خو عیسی هغوی ته امر وکړ چې د دې پېښې په هکله چاته څه ونه وایي. عیسی خپل دولس رسولان راوغوښتل او هغوی ته یې قدرت او اختیار ورکړ چې پېریان وباسي او د ناروغیو علاج وکړي. نو هغوی یې ولېږل چې د خدای پاچاهي اعلان کړي او ناروغان روغ کړي. هغوی ته یې وویل: «د سفر دپاره د ځان سره هېڅ شی مه اخلئ. نه امسا، نه خورجین، نه ډوډۍ، نه پیسې او نه اضافي کالي. کله چې تاسو کوم کور ته ورشئ، نو ترڅو پورې چې په هغه ښار کې یئ په هماغه کور کې پاتې شئ. که چېرې تاسو ته په کوم ځای کې څوک هرکلی ونه وایي، نو هغه ښار پرېږدئ او د هغه ښار خاورې د خپلو پښو څخه وڅنډئ، ترڅو د هغوی په خلاف شاهدي وي.» نو هغوی روان شول، کلي په کلي ګرځېدل او په هرځای کې یې زېری ورکاوه او خلک یې روغول. کله چې د جلیل والي هیرودیس د هغو ټولو کارونو څخه چې وشول خبر شو نو ډېر پرېشانه شو، ځکه چې ځینو خلکو به ویل چې یحیی بېرته راژوندی شوی دی. نورو به ویل چې الیاس پیغمبر راښکاره شوی دی او ځینو به ویل چې د پخوانیو پیغمبرانو څخه کوم یو راژوندی شوی دی. خو هیرودیس وویل: «ما په خپله د یحیی سر پرې کړی دی، نو بیا دا سړی څوک دی چې په هکله یې داسې شیان اورم؟» هیرودیس کوښښ کاوه چې عیسی وویني. کله چې رسولان بېرته راغلل، نو کوم کارونه چې هغوی کړي وو هغه یې عیسی ته بیان کړل. عیسی هغوی د ځان سره واخیستل او د بیت صیدا په نوم ښار ته یوازې لاړل. خو خلک خبر شول او ورپسې لاړل. عیسی هغوی ته هرکلی ووایه، د هغوی سره یې د خدای د پاچاهۍ په هکله خبرې وکړې او هغو خلکو ته یې شفا ورکړه چې روغتیا ته یې اړتیا درلودله. کله چې مازدیګر شو، نو هغه دولس شاګردان عیسی ته راغلل او ورته ویې ویل: «دا خلک رخصت کړه چې کلیو او شاوخوا بانډو ته لاړ شي چې ځانونو ته خواړه او د شپې تېرولو دپاره ځای پیدا کړي. دلته هېڅ شی نشته او دا ځای د دښتې په شان دی.» خو عیسی هغوی ته وویل: «تاسو خپله هغوی ته څه ورکړئ چې ویې خوري.» هغوی وویل: «مونږ سره یوازې پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان دي، نور هېڅ هم نشته. ایا تاسو غواړئ چې مونږ خپله لاړ شو او دې ټولو خلکو ته خواړه واخلو.» (هلته شاوخوا پنځه زره سړي وو.) عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «هغوی پنځوس پنځوس تنه کښېنوئ.» شاګردانو همداسې وکړل او ټول یې کښېنول. عیسی هغه پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان راواخیستل، پورته اسمان ته یې وکتل او د خدای شکر یې وویست. بیا هغه ډوډۍ ماتې کړې او خپلو شاګردانو ته یې ورکړې چې د خلکو په مخکې یې کېږدي. هغوی ټولو وخوړل او ماړه شول او د ډوډۍ کومې ټوټې چې پاتې شوې شاګردانو هغه راټولې کړې او د هغو څخه دولس ټوکرۍ ډکې شوې. یوه ورځ چې عیسی په یو ګوښه ځای کې دعا کوله او شاګردان یې هم هلته وو، د هغوی څخه یې پوښتنه وکړه: «خلک څه وایي چې زه څوک یم؟» هغوی په ځواب کې وویل: «ځینې وایي چې ته تعمید ورکوونکی یحیی یې، ځینې وایي چې الیاس نبي یې، او نور وایي چې د پخوانیو پیغمبرانو څخه کوم یو راژوندی شوی دی.» نو عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «تاسو څه وایئ چې زه څوک یم؟» پطروس په ځواب کې وویل: «ته د خدای مسیح یې.» بیا عیسی هغوی ته په کلکه حکم وکړ چې په دې هکله چاته څه ونه وایي او ویې ویل: «دا ضروري ده چې د انسان زوی به ډېر کړاوونه وزغمي او د قوم د مشرانو، مشرانو کاهنانو او د شریعت د عالمانو له خوا به رد کړای شي. هغه به ووژل شي او په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي.» بیا یې هغوی ټولو ته وویل: «که څوک غواړي چې زما د پیروانو څخه اوسي نو باید د خپل ځان څخه تېر شي، هره ورځ دې خپل صلیب را واخلي او په ما پسې دې راځي. ځکه څوک چې غواړي خپل ژوند وساتي هغه به له لاسه ورکړي، خو څوک چې خپل ژوند زما په خاطر له لاسه ورکوي نو وبه یې ساتي. د یو چا دپاره به په دې کې څه ګټه وي چې ټوله نړۍ وګټي، خو خپل ځان له لاسه ورکړي یا هغه ته زیان ورسوي؟ که چېرې څوک په ما او یا زما په تعلیم شرمیږي، نو د انسان زوی به هم کله چې د خپل جلال او د پلار او سپېڅلو فرښتو د جلال سره راشي، په هغه وشرمیږي. زه تاسو ته رښتیا وایم چې دلته ځینې داسې خلک ولاړ دي چې تر هغې پورې به مړه نه شي، ترڅو یې د خدای پاچاهي نه وي لیدلې.» د دې خبرو څخه شاوخوا اته ورځې وروسته عیسی پطروس، یوحنا او یعقوب د ځان سره واخیستل او د دعا دپاره یو غره ته وختل. کله چې عیسی دعا کوله، نو څېره یې بدله شوه او کالي یې سپین وځلېدل. ناڅاپه هلته دوه سړي راښکاره شول چې د عیسی سره یې خبرې کولې او هغوی موسی او الیاس وو. هغوی په اسماني جلال کې راښکاره شول او د عیسی سره یې د خدای د هغه مقصد په هکله چې د هغه په مرګ به په اورشلیم کې پوره شي، خبرې وکړې. په دې وخت کې پطروس او د هغه ملګري په درانه خوب ویده شوي وو، خو کله چې راویښ شول، نو د عیسی جلال او هغه دوه سړي چې ورسره ولاړ وو، ولیدل. کله چې موسی او الیاس له عیسی څخه تلل، نو پطروس عیسی ته وویل: «استاذه! څومره ښه ده چې مونږ دلته یو. راځئ چې درې خېمې جوړې کړو، یوه تاته، یوه موسی ته او یوه الیاس ته.» خو پطروس نه پوهېده چې څه وایي. هغه لا خبرې کولې چې یوه ورېځ راښکاره شوه او په هغوی باندې یې سیوری وکړ. کله چې شاګردان په ورېځو کې را ایسار شول، نو ووېرېدل. د ورېځې څخه یو اواز راغی او ویل یې: «دا زما زوی دی چې ما غوره کړی دی، هغه ته غوږ ونیسئ.» کله چې اواز غلی شو، هغوی ولیدل چې عیسی هلته یوازې ؤ. شاګردان غلي پاتې شول او څه چې یې لیدلي وو په هغه وخت کې یې د هغو په هکله چاته څه ونه ویل. بله ورځ کله چې عیسی د خپلو درېو شاګردانو سره د غره څخه راښکته شو، نو ډېر خلک راغلل چې د هغه سره وویني. ناڅاپه د هغې ډلې څخه یو سړي چیغه کړه: «ای استاذه! زه درته زاري کوم چې زما زوی ته یو نظر وګوره، هغه زما یوازېنی زوی دی. په هغه باندې پېریان راځي او ناڅاپه چیغې ورڅخه وباسي او داسې ټکانونه ورکوي چې د خولې څخه یې ځګونه روان وي. له ډېرو ځپلو وروسته یې په سختۍ سره پرېږدي. ستا شاګردانو ته مې زارۍ وکړې چې پېریان ترې وباسي، خو هغوی ونه شو کولای.» عیسی په ځواب کې وویل: «ای د دې زمانې بې ایمانه او بې لارې خلکو! ترڅو پورې به زه ستاسو سره یم او ترڅو پورې به تاسو ته حوصله کوم؟» بیا یې هغه سړي ته وویل: «زوی دې دلته راوله.» هلک لا راروان ؤ چې پېریانو هغه په ځمکه راګوزار کړ او ویې لړزاوه. عیسی پېریانو ته حکم وکړ چې ترې ووځي او هغه هلک یې روغ کړ او هغه یې بېرته خپل پلار ته وسپاره. ټول خلک د خدای لویۍ ته حیران پاتې شول. په داسې حال کې چې ټول خلک د عیسی دې کارونو ته حیران پاتې وو هغه خپلو شاګردانو ته وویل: «زه چې تاسو ته څه وایم هغه ته په غور سره غوږ ونیسئ: د انسان زوی به خپلو دښمنانو ته په لاس ورکړل شي.» خو شاګردان په دې پوه نه شول چې د دې خبرې معنی څه ده. د دې معنی د هغوی څخه پټه ساتل شوې وه چې ورباندې پوه نه شي او هغوی وېرېدل چې په دې هکله د هغه څخه پوښتنه وکړي. بیا د شاګردانو ترمنځ دا بحث پیل شو چې په دوی کې څوک تر ټولو لوی دی. عیسی پوه شو چې د هغوی په زړونو کې څه ګرځي، نو هغه یو ماشوم راوست او په خپل څنګ کې یې ودراوه او هغوی ته یې وویل: «هرڅوک چې دا ماشوم زما په نوم قبول کړي، نو زه یې قبول کړی یم او څوک چې ما قبول کړي، نو هغه څوک یې قبول کړی دی چې زه یې رالېږلی یم. ځکه چې په تاسو ټولو کې تر ټولو کوچنی تر ټولو لوی دی.» یوحنا عیسی ته وویل: «استاذه! مونږ یو سړی ولیده چې ستا په نوم یې پېریان ویستل خو مونږ هغه د دې کار څخه منع کړ، ځکه چې هغه زمونږ د ډلې څخه نه ؤ.» عیسی هغه ته وویل: «هغه مه منع کوئ، ځکه څوک چې ستاسو مخالف نه دی هغه ستاسو طرفدار دی.» کله چې هغه وخت رانژدې شو چې عیسی اسمان ته یووړل شي، نو په ټینګې ارادې سره اورشلیم ته روان شو. هغه د ځان څخه مخکې استازي ولېږل. هغوی لاړل او د سامرې یو کلي ته ورغلل چې د هغه دپاره تیاری ونیسي. خو د هغه کلي خلکو عیسی قبول نه کړ، ځکه چې دا ښکاره وه چې هغه د اورشلیم خواته روان ؤ. کله چې د هغه شاګردانو یعقوب او یوحنا دا ولیدل، نو هغوی وویل: «استاذه! ایا ته زمونږ څخه غواړې چې ووایو د اسمان څخه دې اور رانازل شي او دا خلک وسوځوي؟» خو عیسی ورته مخ راواړاوه او هغوی یې ورټل. بیا هغوی بل کلي ته لاړل. کله چې هغوی په لاره روان وو، یو سړي عیسی ته وویل: «هر چېرته چې ځې زه به درپسې ځم.» عیسی هغه ته وویل: «ګیدړان خپل غارونه لري او مرغان ځالې، خو د انسان زوی دومره ځای هم نه لري چې خپل سر ورباندې کېږدي.» عیسی یو بل سړي ته وویل: «ما پسې راځه.» خو هغه سړي وویل: «ښاغلیه! اجازه راکړه چې لومړی لاړ شم او خپل پلار خاورو ته وسپارم.» عیسی هغه ته وویل: «پرېږده چې مړي خپل مړي ښخ کړي. ته لاړ شه او د خدای د پاچاهۍ اعلان وکړه.» یو بل سړي وویل: «ای ښاغلیه! زه به تا پسې ځم، خو لومړی اجازه راکړه چې لاړ شم او د خپلې کورنۍ سره خدای پاماني وکړم.» عیسی هغه ته وویل: «څوک چې د قلبې کولو په وخت کې شاته ګوري، هغه د خدای د پاچاهۍ وړ نه دی.» له هغې وروسته عیسی نور دوه اویا شاګردان وټاکل او هغوی یې دوه دوه تنه د خپل ځان نه مخکې هر ښار او کلي ته چې غوښتل یې هلته لاړ شي، ولېږل. هغوی ته یې وویل: «فصل ډېر دی خو مزدوران لږ دي، نو تاسو د فصل د خاوند څخه وغواړئ چې د حاصلاتو د راټولولو دپاره نور مزدوران راولېږي. لاړ شئ، خو ګورئ، زه تاسو لکه د وریو په شان د لېوانو منځ ته لېږم. د ځان سره د پیسو کڅوړه یا خورجین او یا څپلۍ مه وړئ. او په لاره کې د چا سره خبرې مه کوئ. کله چې کوم کور ته ننوځئ، نو لومړی داسې ووایئ: ‹په دې کور کې دې سلامتي وي.› که چېرې هلته کوم سوله خوښوونکی کس وي، نو ستاسو سلام به په هغه باندې وي او که نه، نو هغه سلام به بېرته تاسو ته راوګرځي. په هماغه کور کې پاتې شئ او هغوی چې هرڅه درکوي ویې خورئ او ویې وڅښئ، ځکه چې مزدور د خپلې مزدورۍ حقدار دی. کور په کور مه ګرځئ. کله چې تاسو کوم ښار ته ننوځئ او هغوی درته هرکلی ووایي، نو څه چې یې ستاسو په مخکې کېښودل هغه وخورئ. د هغه ځای ناروغان روغ کړئ او خلکو ته ووایئ چې د خدای پاچاهي تاسو ته نژدې شوې ده. خو کله چې تاسو کوم ښار ته ورننوځئ او هغوی درته هرکلی ونه وایي، نو د هغه ښار کوڅو ته ووځئ او ووایئ: ‹مونږ به ستاسو د ښار خاورې هم چې زمونږ په پښو باندې پرېوتې دي وڅنډو او دا به ستاسو په خلاف شاهدي ورکوي. خو په دې پوه شئ چې د خدای پاچاهي نژدې شوې ده.› زه تاسو ته وایم چې د قیامت په ورځ به د سدوم د خلکو سزا د دې ښار د خلکو د سزا څخه کمه وي. افسوس دې وي په تا ای د خورزین ښاره! افسوس دې وي په تا ای د بیت صیدا ښاره! ځکه که چېرې دا معجزې چې په تاسو کې وښودل شوې، که هغه په صور او صیدون کې ښودل شوې وای نو هغوی به ډېر پخوا د ویر کالي اغوستي وای، په خپلو سرونو باندې به یې ایرې بادولې او توبه به یې ویستلې وای. خو د قیامت په ورځ به د صیدون او صور د خلکو سزا ستاسو د سزا څخه کمه وي‎. خو ای کپرناحومه! تا غوښتل چې اسمان ته پورته کړای شې؟ خو ته به دوزخ ته وغورځول شې.» عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «څوک چې ستاسو خبرو ته غوږ نیسي، هغوی زما خبرو ته غوږ نیسي. څوک چې تاسې نه مني، هغوی ما نه مني او څوک چې ما نه مني نو هغه څوک نه مني چې زه یې رالېږلی یم.» بیا هغه دوه اویا شاګردان په خوشحالۍ سره بېرته راستانه شول او ویې ویل: «استاذه! حتی پېریان هم ستا د نوم په یادولو سره زمونږ تابع کیږي.» عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «ما ولیدل چې شیطان څنګه لکه د برېښنا په شان له اسمانه راوغورځېد. واورئ! ما تاسو ته واک او اختیار درکړی چې ماران او لړمان تر پښو لاندې کړئ او د دښمن ټول قوت مات کړئ. هېڅ شی تاسو ته زیان نه شي رسولی. خو په دې مه خوشحالېږئ چې پېریان تاسو ته تابع کیږي، بلکې په دې خوشحاله اوسئ چې ستاسو نومونه په جنت کې لیکل شوي دي.» په هغه وخت کې عیسی په روح القدس کې خوشحالي وکړه او ویې ویل: «ای پلاره، ای د ځمکې او اسمان څښتنه! زه ستا شکر کوم چې دا خبرې دې د پوهو او هوښیارو خلکو څخه پټې کړې او ناپوهو خلکو ته دې ښکاره کړي دي. هو پلاره، دا ستا رضا وه. زما پلار هرڅه ماته راسپارلي دي. هېڅوک له پلاره پرته زوی نه پېژني او نه څوک پلار بې له زویه پېژني او پرته له هغه چا چې زوی وغواړي ورته ویې ښایي.» کله چې هغوی یوازې وو، نو عیسی هغوی ته مخ راواړاوه او ورته ویې ویل: «بختورې دي هغه سترګې چې هغه څه ویني چې تاسو یې وینئ. زه تاسو ته وایم چې ډېرو پیغمبرانو او پاچاهانو دا ارمان درلود چې هغه څه وویني چې تاسو یې وینئ، خو ویې نه لیدل او هغه څه واوري چې تاسو یې اورئ، خو هغوی وانه ورېدل.» یوه ورځ د شریعت یو عالم راغی او د عیسی څخه یې د ازمېښت دپاره یو سوال وکړ: «استاذه! زه باید څه وکړم چې تلپاتې ژوندون وګټم؟» عیسی هغه ته ځواب ورکړ: «په شریعت کې څه لیکل شوي دي؟ هغه څنګه تعبیروې؟» هغه په ځواب کې وویل: «د خپل څښتن خدای سره د زړه له کومي، په خپل ټول روح او خپل ټول قوت او ټول عقل سره مینه کوه او د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه.» عیسی ورته وویل: «تا سم ځواب ورکړ. همداسې کوه، نو ته به ژوندی اوسې.» خو د دې دپاره چې د شریعت عالم دا وښایي چې هغه په حقه دی، نو د عیسی څخه یې پوښتنه وکړه: «زما ګاونډی څوک دی؟» عیسی داسې ځواب ورکړ: «په یو وخت کې یو سړی د اورشلیم څخه اریحا ته روان ؤ چې په لاره کې داړه مارانو ته په لاس ورغی. غلو هغه سړی لوڅ کړ، ویې واهه او د مرګ په حالت کې یې پرېښود او لاړل. ناڅاپه یو کاهن په هغه لاره تېرېده، کله یې چې هغه سړی ولیده، نو خپله لاره یې پرېښوده او ورڅخه تېر شو. همدارنګه یو لاوي چې کله هغه ځای ته راورسېد او هغه سړی یې ولیده، نو هغه هم ترې په بله خوا تېر شو او لاړ. خو یو سامری چې په هغه لاره تېرېده هغه ته ورغی او کله یې چې هغه سړی ولیده نو زړه یې ورباندې وسوځېد. هغه ته ورغی، ټپونه یې ورته په شرابو ووینځل او تېل یې ورباندې واچول او پټۍ یې ورباندې کېښودله. بیا یې هغه په خپل خره باندې سپور کړ او یوې مسافرخانې ته یې یووړ او هلته یې ورباندې پام کاوه. سبا سهار هغه د سپینو زرو دوه سکې واخیستې او د مسافرخانې خاوند ته یې ورکړې او ورته ویې ویل: ‹په هغه باندې پام کوه او که نورې پیسې دې ورباندې ولګولې نو کله چې بېرته راغلم هغه به هم درکړم.›» بیا عیسی پوښتنه وکړه: «اوس څه فکر کوې چې په دې درې واړو کې د هغه سړي چې د داړه مارانو لاس ته ورغلی ؤ، ګاونډی څوک دی؟» د شریعت عالم ځواب ورکړ: «هغه څوک چې په هغه باندې یې رحم وکړ.» عیسی ورته وویل: «لاړ شه او ته هم همداسې کوه.» کله چې عیسی او شاګردان یې په خپله لاره روان شول، هغوی یو کلي ته ورسېدل او هلته یوې ښځې چې مرتا نومېدله عیسی په خپل کور کې مېلمه کړ. هغې د مریم په نوم یوه خور درلودله. هغه راغله او د عیسی پښو ته کښېناستله او د هغه خبرو ته یې غوږ نیولی ؤ. مرتا د ډېرو کارونو له لاسه ستړې او پرېشانه شوه، نو عیسی ته راغله او ورته ویې ویل: «استاذه! ستا دې ته پام نه دی چې ټول کارونه زه کوم او خور مې راسره مرسته نه کوي؟ هغې ته ووایه چې راشي او مرسته راسره وکړي.» عیسی هغې ته په ځواب کې وویل: «مرتا، مرتا! ته د ډېرو شیانو دپاره اندېښنه کوې او نا ارامه یې، خو یوازې یو شی ضروري دی. څه چې مریم خوښ کړي دي هغه ښه دي او دا به له هغې څخه وانخیستل شي.» یوه ورځ عیسی په یو ځای کې دعا کوله. کله چې هغه خپله دعا خلاصه کړه، نو د شاګردانو څخه یو تن هغه ته وویل: «ای استاذه! لکه څنګه چې یحیی خپلو شاګردانو ته دعا کول زده کړي وو، ته یې هم مونږ ته رازده کړه.» عیسی هغوی ته وویل: «کله چې تاسو دعا کوئ، نو داسې ووایئ: ‹ای اسماني پلاره! ستا نوم دې پاک وي، ستا پاچاهي دې راشي. زمونږ ورځنی رزق هره ورځ مونږ ته راکړه. زمونږ ګناهونه وبخښه ځکه چې مونږ هم هغه خلک بخښو چې زمونږ سره بدي کوي او مونږ په ازمېښت کې مه اچوه.›» بیا عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «فرض کړئ که په تاسو کې یو کس په نیمه شپه د خپل ملګري کور ته ورشي او ورته ووایي: ‹ای ملګریه! ماته درې ډوډۍ په پور راکړه. زما یو ملګری چې په سفر کې ؤ زما کور ته راغلی دی او زما سره څه نشته چې د هغه په مخکې یې کېږدم چې ویې خوري.› او ستاسو ملګری د کور له دننه څخه تاسو ته ځواب درکړي: ‹ما مه نا ارامه کوه، دروازه اوس بنده ده او زه او زما بچیان په خپلو بسترو کې پراته یو. زه نه شم کولای چې راپاڅېږم او تاته کوم څه درکړم.› زه تاسو ته وایم که چېرې هغه د ملګرتیا په خاطر راپانڅیږي او ډوډۍ درنه کړي، خو بیاهم په دې خاطر چې تاسو په سوال کولو نه شرمېږئ، نو هغه به راپاڅیږي او هرڅه ته چې اړتیا ولرئ تاسو ته به یې درکړي. همدارنګه تاسو ته وایم چې وغواړئ نو تاسو ته به درکړل شي، ولټوئ نو پیدا به یې کړئ، دروازه وټکوئ نو درته خلاصه به شي. ځکه هرڅوک چې څه وغواړي، نو لاسته به یې راوړي او هرڅوک چې څه ولټوي، نو پیدا به یې کړي او هرڅوک چې دروازه وټکوي، نو ورته خلاصه به شي. ایا په تاسو کې داسې پلار شته چې زوی یې ورڅخه ماهي وغواړي او هغه د ماهي په ځای ورته مار ورکړي؟ یا هغه ورڅخه هګۍ وغواړي او هغه ورته لړم ورکړي؟ نو تاسو چې دومره بد خلک یئ، په دې پوهېږئ چې خپلو اولادونو ته څنګه ښه شیان ورکړئ، نو ستاسو اسماني پلار به څومره زیات روح القدس هغو خلکو ته ورکړي چې ورڅخه یې وغواړي.» عیسی د یو سړي څخه ګونګی پېری وویست او کله چې هغه پېری ووت، نو هغه ګونګي سړي په خبرو پیل وکړ او خلک حیران شول. خو ځینو خلکو وویل چې هغه د پېریانو د مشر بعلزبول یعنې شیطان په مرسته پېریان وباسي. نورو د ازمېښت په ډول د عیسی څخه اسماني معجزه وغوښتله. خو عیسی د هغوی په خیالونو پوهېده، نو هغوی ته یې وویل: «په هرې پاچاهۍ کې چې په خپل منځ کې بې اتفاقي رامنځته شي هغه له منځه ځي. په هره کورنۍ کې چې بې اتفاقي رامنځته شي، نو هغه کورنۍ ټوټې ټوټې کیږي. او که چېرې شیطان د خپل ځان په خلاف شي، نو د هغه پاچاهي به څنګه پاتې شي؟ خو بیاهم تاسو وایئ چې زه د بعلزبول په مرسته پېریان وباسم. که چېرې زه د بعلزبول په مرسته پېریان وباسم، نو ستاسو خپل پیروان یې د چا په مرسته وباسي؟ نو هغوی به ستاسو په هکله قضاوت وکړي. خو که چېرې زه د خدای په قدرت سره پېریان وباسم، نو په دې پوه شئ چې د خدای پاچاهي تاسو ته راغلې ده. کله چې یو زورور سړی چې په وسله سمبال وي د خپل کور ساتنه کوي، نو د هغه مال او جایداد به خوندي وي، خو کله چې د هغه څخه کوم زیات زورور سړی په هغه باندې حمله وکړي او هغه ته ماتې ورکړي، نو د هغه څخه به هغه ټوله وسله چې ورباندې ډاډه ؤ، واخلي او کوم شیان چې هغه غلا کړي دي هغه به په خپلو کې سره ووېشي. څوک چې زما سره نه دی، هغه زما په خلاف دی او څوک چې زما سره د خلکو په راټولولو کې مرسته نه کوي، هغه یې خواره واره کوي. کله چې د یو سړي څخه پېری راوځي، نو په دښتو کې سرګردانه ګرځي او د ارام کولو دپاره ځای لټوي، خو کله چې داسې ځای پیدا نه کړي، نو د خپل ځان سره وایي: ‹زه به بېرته هغه کور ته لاړ شم چې ورڅخه راوتلی وم.› نو کله چې بېرته راشي، نو هغه کور جارو شوی او منظم وویني. بیا هغه لاړ شي او تر ځان بد نور اووه پېریان راولي او هغوی ټول راشي، په هغه کس کې ورننوځي او هلته اوسیږي. نو د هغه حال له مخکې څخه هم خراب شي.» کله چې عیسی دا خبرې کولې، د خلکو له منځ څخه یوې ښځې په لوړ اواز هغه ته وویل: «بختوره ده هغه ښځه چې ته ورڅخه پیدا شوی یې او تاته یې شیدې درکړې دي.» خو عیسی ځواب ورکړ: «هو، هغه څوک بختور دی چې د خدای کلام اوري او عمل ورباندې کوي.» کله چې د عیسی په شاوخوا ډېر خلک راټول شول، هغه داسې وویل: «د دې زمانې خلک څومره بدکاره دي. هغوی معجزه غواړي، خو یوازېنۍ معجزه چې هغوی ته به وښودل شي هغه د یونس پیغمبر معجزه ده. لکه څنګه چې یونس پیغمبر د نینوا د خلکو دپاره یوه نښه وه، نو همداسې به د انسان زوی د دې زمانې د خلکو دپاره یوه نښه وي. د شیبا ملکه به د قیامت په ورځ راپاڅیږي او د دې زمانې خلک به ملامته کړي، ځکه چې هغه د نړۍ د بل سر څخه راغلې وه چې د سلیمان د حکمت څخه ډکې خبرې واوري. خو ګورئ اوس دلته یو څوک شته چې د سلیمان څخه لوی دی. د قیامت په ورځ به د نینوا خلک راپورته شي او د دې زمانې خلک به ملامته کړي، ځکه چې هغوی د یونس د وعظ په اورېدلو سره توبه وویستله، خو ګورئ څوک چې اوس دلته دی هغه د یونس نه ډېر لوی دی. هېڅوک څراغ د دې دپاره نه بلوي چې هغه په یو پټ ځای کې کېږدي او یا یې د یوې کاسې لاندې کېږدي، بلکې هغه په څراغدان باندې ږدي چې کله خلک راشي، نو رڼا یې وویني. ستا سترګې ستا د بدن دپاره لکه د څراغ په شان دي. کله چې دې سترګې روغې وي نو ټول بدن به دې هم رڼا وي، خو کله چې دې سترګې خرابې وي، نو ستا بدن به هم تیاره وي. نو پام کوه، هسې نه په تا کې چې کومه رڼا ده هغه تیاره وي. که چېرې ستا ټول بدن د روښنایۍ څخه ډک وي او یوه برخه یې هم په تیاره کې نه وي، نو ټول بدن به دې داسې روښانه وي لکه څراغ چې په خپله رڼا تا روښانه کړي.» کله چې عیسی خپلې خبرې خلاصې کړې، نو یو فریسي هغه ته د ډوډۍ دپاره بلنه ورکړه. عیسی د هغه کور ته ورغی او دسترخوان ته کښېناست. کله چې فریسي ولیدل چې عیسی د خوراک څخه مخکې لاسونه ونه وینځل، نو حیران شو. عیسی هغه ته وویل: «تاسو فریسیان د خپلو پیالو او قابونو باندینۍ برخې پاکوئ، خو ستاسو زړونه د حرص او بدیو څخه ډک دي. ای کم عقلو خلکو! چا چې باندینۍ برخه جوړه کړې ده ایا هغه دنننۍ برخه نه ده جوړه کړې؟ خو څه چې ستاسو په پیالو او قابونو کې دي هغه غریبانو ته خیرات ورکړئ، نو بیا به ټول شیان ستاسو دپاره پاک شي. خو ای فریسیانو! ستاسو په حال دې افسوس وي. تاسو د وېلني او سپېلني او نورو بوټو لسمه برخه ورکوئ، خو په انصاف کولو او د خدای سره په مینه کولو کې بې پروایي کوئ. تاسو باید په دې ټولو باندې عمل کولای او هغه نور مو هم له نظره نه غورځولی. ای فریسیانو! ستاسو په حال دې افسوس وي. تاسو دا خوښوئ چې په کنیسو کې مخکې ځایونه ونیسئ، او دا خوښوئ چې په بازارونو کې دې درته سلامونه واچول شي. ستاسو په حال دې افسوس وي. تاسو د هغو بې نښو او بې شناختو قبرونو په شان یئ چې خلک ورباندې ګرځي او نه یې پېژني.» د شریعت د عالمانو څخه یو تن عیسی ته په ځواب کې وویل: «استاذه! کله چې داسې خبرې کوې، نو زمونږ هم سپکاوی کوې.» عیسی ځواب ورکړ: «ای د شریعت عالمانو! ستاسو په حال دې هم افسوس وي. تاسو خلکو ته داسې بارونه ور په شا کوئ چې په سختۍ سره یې وړي، خو خپله ورته ګوتې هم نه وروړئ. ستاسو په حال دې افسوس وي. تاسو د هغو پیغمبرانو دپاره زیارتونه جوړوئ چې ستاسو نیکونو وژلي وو. ستاسو نیکونو چې کوم کارونه کړي دي تاسو په خپله هغه منئ او تصدیقوئ. هغوی پیغمبران ووژل او تاسو ورته زیارتونه جوړوئ، له دې امله خدای په خپل حکمت سره وویل: ‹زه به هغوی ته پیغمبران او رسولان ورولېږم. خو هغوی به له دوی څخه ځینې ووژني او نور به وځوروي.› نو د دې زمانې د خلکو څخه به د هغو پیغمبرانو د وینو ځواب چې د نړۍ د پیدایښت راهیسې توی شوي دي وغوښتل شي. د هابیل له وژلو نیولې د زکریا تر وژلو پورې چې د قربانۍ د ځای او سپېڅلي ځای ترمنځ ووژل شو. هو، زه تاسو ته وایم چې د دې زمانې خلک به د دې هرڅه دپاره ځواب ورکوي. ای د شریعت عالمانو! ستاسو په حال دې افسوس وي. تاسو د علم د کور د دروازې کیلي اخیستې ده، په خپله هم نه ورننوځئ او څوک چې ورننوځي هغوی هم نه پرېږدئ.» کله چې عیسی له هغه کوره ووت، د شریعت عالمانو او فریسیانو د هغه سره ډېر سخت مخالفت پیل کړ او د ډېرو شیانو په هکله یې ورڅخه سختې پوښتنې کولې. هغوی کوښښ کاوه چې هغه په خپلو خبرو کې راونیسي. په دې وخت کې په زرګونو خلک راټول شول او دومره زیات وو چې یو بل یې تر پښو لاندې کول، نو عیسی لومړی خپلو شاګردانو ته خبرې پیل کړې: «د فریسیانو د خمیرې یعنې د هغوی د منافقت څخه ځانونه ساتئ. داسې پټ شی نشته چې ښکاره به نه شي او نه داسې پټ راز شته چې څرګند به نه شي. نو هرڅه چې تاسو په تیاره کې ویلي هغه به په رڼا ورځ واورېدل شي او هرڅه چې تاسو د تړلو دروازو شاته یو بل ته په غوږ کې پټ پټ ویلي دي هغه به د بامونو څخه په لوړ اواز واورېدل شي. ای زما ملګرو! زه تاسو ته وایم د هغو خلکو څخه مه وېرېږئ چې بدن وژني او له هغې وروسته نور هېڅ نه شي کولای. خو زه تاسو خبروم چې د چا څخه باید ووېرېږئ. له هغه چا څخه ووېرېږئ چې د وژلو څخه وروسته دا واک او اختیار لري چې تاسو په دوزخ کې واچوي. هو، زه تاسو ته وایم چې باید د هغه څخه ووېرېږئ. ایا پنځه مرغۍ په دوه روپۍ نه خرڅیږي؟ خو بیاهم له دوی څخه یوه یې هم خدای نه هېروي. تر دې پورې چې ستاسو د سر ویښتان هم شمېرل شوي دي. نو هېڅ مه وېرېږئ، تاسو د بې شمېره مرغیو څخه زیات ارزښت لرئ.» عیسی زیاته کړه: «زه تاسو ته وایم هرڅوک چې د خلکو په مخکې په دې اقرار وکړي چې هغه زما د پیروانو څخه دی، نو د انسان زوی به هم د خدای د فرښتو په مخکې اقرار وکړي چې هغه زما د پیروانو څخه دی. خو هرڅوک چې د خلکو په مخکې زما څخه انکار وکړي، نو د انسان زوی به هم د خدای د فرښتو په مخکې د هغه څخه انکار وکړي. هرڅوک چې د انسان د زوی په خلاف کومه خبره وکړي نو هغه به وبخښل شي، خو که څوک د روح القدس په ضد کفر ووایي هغه به ونه بخښل شي. کله چې هغوی تاسې د محاکمې دپاره کنیسو یا والیانو یا واکمنانو ته راولي، نو په دې هکله اندېښنه مه کوئ چې د خپل ځان څخه به څنګه دفاع کوئ یا څه به وایئ. ځکه چې په هماغه ساعت به روح القدس تاسو ته وښایي چې څه باید ووایئ.» د ګڼې ګوڼې له منځ څخه یو سړي عیسی ته وویل: «استاذه! زما ورور ته ووایه چې زمونږ د پلار میراث زما سره ووېشي.» عیسی هغه ته ځواب ورکړ: «ای وروره! زه چا ستاسو ترمنځ قاضي ټاکلی یم چې ستاسو میراث ووېشم؟» بیا یې خلکو ته وویل: «پام کوئ او خپل ځانونه د هر ډول حرص څخه وساتئ، ځکه چې د انسان ژوند په دې نه جوړیږي چې هغه دې ډېره شتمني ولري.» بیا عیسی هغوی ته دا مثال راوړ: «یو شتمن سړی ؤ چې ځمکه یې لرله او هغې ځمکې ښه حاصل ورکړ. هغه د خپل ځان سره فکر وکړ او ویې ویل: ‹څه وکړم؟ ما سره دومره ځای نشته چې خپلې غلې دانې په کې وساتم.› بیا هغه وویل: ‹اوس پوه شوم چې څه وکړم. زه به خپل ګودامونه وران کړم او د هغو نه به لوی لوی ګودامونه جوړ کړم او خپلې غلې دانې او نور شیان به په کې ذخیره کړم. بیا به خپل ځان ته ووایم: ای بختور انسانه! تا ډېر زیات ښه ښه شیان راټول کړي دي چې د ډېرو کلونو دپاره دې بس دي. اوس ارام ژوند تېروه، خوره، څښه او خوشحاله ګرځه.› خو خدای هغه ته وویل: ‹ای کم عقله! همدا نن شپه به دې ساه ووځي، نو دا ټول شیان چې تا د خپل ځان دپاره ساتلي دي هغه به د چا شي؟› داسې به د هغو خلکو سره کیږي چې د ځانونو دپاره شتمني راټولوي، خو د خدای په نظر کې به غریب وي.» بیا عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «نو تاسو ته وایم چې د خپل ژوند په هکله دا اندېښنه مه کوئ چې څه شی به خورئ او هم د خپل بدن په خاطر چې څه به اغوندئ، ځکه چې ژوند د خوړو څخه او بدن د کالیو څخه ډېر ارزښتناک دی. کارغانو ته وګورئ. هغوی نه څه کري او نه څه رېبي، نه د ساتلو دپاره ځایونه لري او نه ګودامونه، خو خدای ورته روزي رسوي. تاسو د مرغانو څخه ډېر زیات ارزښت لرئ. ایا په تاسو کې څوک کولای شي چې په اندېښنو سره د خپل عمر یو ساعت هم زیات کړي؟ که چېرې تاسو داسې یو کوچنی کار نه شئ کولای، نو بیا ولې د نورو شیانو په هکله اندېښنه کوئ؟ ځنګلي ګلانو ته وګورئ چې څنګه لوییږي. هغوی نه کار کوي او نه د ځانونو دپاره کالي جوړوي. خو تاسو ته وایم چې حتی سلیمان پاچا هم د خپل ټول شان او شوکت سره د دې ګلانو په شان ښکلی او سینګار شوی نه ؤ. که چېرې خدای د صحرا واښو ته چې نن دلته دي او سبا ته په تنور کې سوځول کیږي داسې ښکلا ورکوي، نو هغه به تاسو ته د هغو څخه ښه کالي در نه کړي؟ ستاسو ایمان ولې دومره کمزوری دی؟ نو اندېښنه مه کوئ چې تاسو به څه خورئ او څه به څښئ. ځکه چې د دې نړۍ خلک د دې شیانو په هکله اندېښنه کوي. خو ستاسو اسماني پلار پوهیږي چې تاسو دې شیانو ته اړتیا لرئ. د دې په ځای تاسو خپلو ځانونو ته د خدای پاچاهي وغواړئ، نو هغه به تاسو ته دا شیان هم درکړي. ای د شاګردانو کوچنۍ ډلې! مه وېرېږئ، ځکه چې ستاسو د اسماني پلار دا خوښه ده چې تاسو ته پاچاهي درکړي. هرڅه چې لرئ هغه خرڅ کړئ او پیسې یې غریبانو ته ورکړئ. د خپلو ځانونو دپاره د پیسو داسې کڅوړې تیارې کړئ چې هېڅکله نه زړیږي یعنې په اسمان کې داسې خزانې جوړې کړئ چې هېڅکله نه کمیږي، ځکه چې هېڅ یو غل ورته نژدې کېدای نه شي او نه یې چینجي خوړلی شي. ځکه په هرځای کې چې ستاسو خزانه وي، نو ستاسو زړونه به هم هلته وي. خپلې ملاګانې وتړئ، د کار دپاره تیار اوسئ او څراغونه مو بل وساتئ. د هغو نوکرانو په شان اوسئ چې خپل بادار ته د واده د مېلمستیا څخه د بېرته راتللو په انتظار وي. کله چې هغه راشي او دروازه وټکوي، نو سمدلاسه یې ورته خلاصه کړي. بختور دي هغه نوکران چې کله یې بادار راشي او وویني چې هغوی بېداره ناست دي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې بادار به خپله ملا وتړي، هغوی به دسترخوان ته کښېنوي او رابه شي او د هغوی خدمت به وکړي. بختور دي هغه نوکران چې کله یې بادار په نیمه شپه یا حتی سهار وختي راشي او وویني چې هغوی بېداره ناست دي. خو تاسو باید په دې پوه شئ چې که چېرې د کور خاوند پوهېدلی چې غل به کله راځي، نو نه به یې پرېښوده چې د هغه کور ته ورننوځي. نو تاسو هم باید تیار اوسئ، ځکه چې د انسان زوی به په داسې وخت کې راشي چې تاسو به یې د راتللو انتظار هم نه لرئ.» پطروس وویل: «ای استاذه! ایا دا مثال یوازې زمونږ دپاره دی او که د ټولو دپاره؟» عیسی ځواب ورکړ: «نو هغه وفادار او هوښیار نوکر څوک دی چې بادار یې د خپلو نوکرانو په سر وټاکي، ترڅو په خپل وخت هغوی ته خپله برخه خواړه ورکړي؟ بختور دی هغه نوکر چې بادار یې راشي او هغه په خپل کار کې بوخت وویني. په رښتیا سره زه وایم چې بادار به د خپل ټول مال او جایداد مسوولیت هغه ته وسپاري. خو که هغه نوکر د خپل ځان سره ووایي چې بادار به مې دومره زر رانه شي او د نورو ټولو نوکرانو په وهلو ټکولو پیل وکړي، وخوري، وڅښي او نشې وکړي، نو بادار به یې په داسې ورځ راشي چې هغه به یې انتظار هم نه لري او په داسې وخت کې به راشي چې هغه به خبر هم نه وي. نو بادار به هغه ته سخته سزا ورکړي او هغه به په بې ایمانانو کې وشمېرل شي. هغه نوکر چې په دې پوهیږي چې خپل بادار یې ترې څه غواړي، خو بیاهم تیار نه دی چې هغه کار وکړي، نو هغه به سخت ووهل شي. خو هغه نوکر چې په دې نه پوهیږي چې بادار یې څه غواړي او کوم غلط کار وکړي چې د سزا وړ وي، نو لږ به ووهل شي. چاته چې ډېر ورکړل شي، نو ډېر به ورڅخه غوښتل کیږي. څومره ډېر چې چاته سپارل کیږي هماغومره ډېر ورڅخه غوښتل کیږي.» عیسی زیاته کړه: «زه د دې دپاره راغلی یم چې په ځمکه اور ولګوم او کاشکې دا اور لا پخوا لګېدلی وای. زه به د یو سخت تعمید څخه تېرېږم او ترڅو پورې چې هغه تر سره شوی نه وي، زما زړه به څومره نا ارامه وي. ایا تاسو ګومان کوئ چې زه د دې دپاره راغلی یم چې نړۍ ته سوله راولم؟ نه، د سولې دپاره نه بلکې د بې اتفاقۍ اچولو دپاره راغلی یم. ځکه له دې وروسته چې پنځه تنه په یو کور کې وي سره بېل به شي، درې تنه به د دوه تنو او دوه تنه به د درې تنو په خلاف شي. پلار به د زوی په خلاف شي او زوی به د پلار په خلاف، مور به د لور او لور به د مور په خلاف، خواښې به د انږور او انږور به د خواښې په خلاف شي.» همدارنګه عیسی خلکو ته وویل: «کله چې تاسو ووینئ چې ورېځې د لمر پرېواته له خوا راپورته کیږي، نو سمدلاسه وایئ چې باران به وشي او همداسې کیږي. کله چې باد د جنوب له خوا ولګیږي، نو تاسو وایئ چې سخته ګرمي به شي او همداسې کیږي. ای منافقانو! تاسو کولای شئ چې ځمکې او اسمان ته په کتلو سره د هوا د حالت پېشګویي وکړئ، نو بیا څنګه اوسنۍ زمانه نه شئ پېژندلی؟ تاسو خپله ولې دا پرېکړه نه شئ کولای چې کومه لاره سمه ده؟ کله چې له خپل مدعي سره قاضي ته ځئ، نو په لاره کې کوښښ وکړئ چې د هغه سره روغه وکړئ. که نه، نو هغه به مو قاضي ته راکاږي او قاضي به تاسو پولیس ته وسپاري او په زندان کې به واچول شئ. زه تاسو ته وایم چې تر هغې پورې به له زندان څخه راخلاص نه شئ چې ترڅو پورې مو د خپل پور یوه یوه پیسه نه وي ورکړې.» په همدې وخت کې په هغه ځای کې ځینو حاضرینو عیسی د هغو جلیلیانو څخه خبر کړ چې پیلاتوس هغوی خدای ته د قرباني وړاندې کولو په وخت کې وژلي وو. عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «ایا ګومان کوئ چې دغه جلیلیان د جلیل له نورو ټولو اوسېدونکو څخه ډېر ګناهکاران وو چې په دې ډول ووژل شول؟ نه، زه تاسو ته وایم که چېرې تاسو توبه ونه باسئ، نو تاسو ټول به د هغوی په شان تباه شئ. یا هغه اتلس تنه چې په سیلوام کې ورباندې برج راوغورځېده او مړه شول، ایا ګومان کوئ چې هغوی د هغو نورو ټولو خلکو څخه چې په اورشلیم کې اوسیږي ډېر ګناهکاران وو؟ نه، زه تاسو ته وایم که چېرې توبه ونه باسئ، نو تاسو ټول به د هغوی په شان تباه شئ.» بیا عیسی هغوی ته دا مثال راوړ: «یو سړي خپل د انګورو په باغ کې د انځر یوه ونه کرلې وه. کله چې راغی چې انځران راټول کړي، هېڅ یې په کې پیدا نه کړل. نو خپل باغوان ته یې وویل: ‹ګوره، درې کاله کیږي چې راځم او په دې ونه کې مېوه لټوم، خو هېڅ مې په کې پیدا نه کړ. دا ونه ووهه. دې ونې ولې هسې ځای نیولی دی؟› خو باغوان ورته ځواب ورکړ: ‹باداره! دا کال یې هم پرېږده، زه به د هغې شاوخوا ځمکه وکینم او سره به ورته واچوم. که په راتلونکي فصل کې یې مېوه ونیوله نو ډېره ښه به وي، که نه نو بیا کولای شې چې ویې وهې.›» د سبت په یوه ورځ عیسی په کنیسه کې تعلیم ورکاوه. هلته یوه ښځه وه چې اتلس کاله کېدل چې پېریانو نیولې وه او هغه یې کمزورې کړې وه. ملا یې ورته داسې کړوپه کړې وه چې بیخي سمه ودرېدلی نه شوه. کله چې عیسی هغه ښځه ولیدله، نو هغه یې راوغوښتله او ورته ویې ویل: «ای خورې! ته د خپلې ناروغۍ څخه خلاصه شوې.» بیا یې خپل لاسونه په هغې باندې کېښودل او هغه سمدلاسه نېغه ودرېدله او د خدای ثنا یې وویله. خو د کنیسې مشر د عیسی په دې کار چې د سبت په ورځ یې ناروغ ته شفا ورکړې وه، خفه شو او خلکو ته یې وویل: «په هفته کې شپږ ورځې دي چې باید کار وشي، نو په همدې ورځو کې راځئ او شفا مومئ، خو د سبت په ورځ نه.» خو عیسی هغه ته ځواب ورکړ: «ای منافقانو! ایا تاسو هر یو د سبت په ورځ خپل غویی یا خر د آخور څخه نه ایله کوئ او د اوبو دپاره یې نه بیایئ؟ نو دا ښځه د ابراهیم لور ده او اتلس کاله کیږي چې د شیطان په بند کې وه. ایا هغه باید د سبت په ورځ د بند څخه ازاده نه شي؟» د عیسی په دې خبرو د هغه مخالفین خجالته شول، خو خلک د هغه په دې حیرانوونکي کارونو چې کول یې، خوشحاله شول. بیا عیسی پوښتنه وکړه: «د خدای پاچاهي د څه شي په شان ده او هغه د څه شي سره پرتله کړم؟ دا د شړشمو د تخم په شان ده چې یو سړي هغه راواخیست او په خپل پټي کې یې وکرلو. هغه لوی شو او بوټی ترې جوړ شو او مرغان راغلل او د هغه په څانګو یې ځالې جوړې کړې.» عیسی یوځل بیا پوښتنه وکړه: «د خدای پاچاهي د څه شي سره پرتله کړم؟ دا د هغې خمیرې په شان ده چې یوه ښځه هغه واخلي او د درې پیمانې اوړو سره یې ګډه کړي، ترڅو هغه ټول خمیره شي.» عیسی اورشلیم ته روان ؤ او په لاره یې په ښارونو او کلیو کې خلکو ته تعلیم ورکاوه. یو چا ورڅخه پوښتنه وکړه: «استاذه! ایا یوازې لږ خلک به خلاصون ومومي؟» عیسی ځواب ورکړ: «زیات کوښښ وکړئ چې له تنګې دروازې څخه وردننه شئ، ځکه زه تاسو ته وایم چې ډېر خلک به د ننوتلو هڅه وکړي، خو وبه نه شي کړای. کله چې یوځل د کور خاوند راپاڅیږي او دروازه بنده کړي، نو تاسو به دباندې پاتې شئ او دروازه به ټکوئ او وایئ به چې ای ښاغلیه! دروازه خلاصه کړه. خو هغه به ځواب درکړي چې زه تاسو نه پېژنم چې له کوم ځای نه راغلي یئ. نو بیا به تاسو وایئ: ‹مونږ تا سره په یو دسترخوان خوړلې او څښلې او تا زمونږ په کوڅو کې تعلیم ورکاوه.› خو هغه به بیا درته ووایي: ‹زه تاسو نه پېژنم چې له کوم ځای نه راغلي یئ. ای بدکارانو! زما د مخې نه لېرې شئ.› کله چې تاسو ووینئ چې ابراهیم، اسحاق، یعقوب او ټول پیغمبران د خدای په پاچاهۍ کې دي خو تاسو ورڅخه شړل شوي یئ، نو بیا به ژاړئ او خپل غاښونه به چیچئ. خلک به د ختیځ او لوېدیځ او شمال او جنوب څخه راشي او د خدای د پاچاهۍ په مېلمستیا کې به کښېني. څوک چې اوس وروستي دي، هغوی به اول شي او څوک چې اول وي هغوی به وروستي شي.» په هماغه وخت کې یو څو فریسیان عیسی ته راغلل او ورته ویې ویل: «دا ځای پرېږده او کوم بل ځای ته لاړ شه، ځکه چې هیرودیس غواړي تا ووژني.» عیسی هغوی ته وویل: «لاړ شئ او هغه ګیدړ ته ووایئ چې زه نن او سبا پېریان وباسم او خلک روغوم او په درېمه ورځ به خپل کار پای ته ورسوم. په هر حال، زه باید نن او سبا او بل سبا خپل سفر ته دوام ورکړم، ځکه چې دا ناشونې ده چې یو پیغمبر دې د اورشلیم څخه پرته په بل ځای کې ووژل شي. ای اورشلیمه! ای اورشلیمه! ای هغه ښاره چې پیغمبران وژنې او کوم کسان چې د خدای له خوا درلېږل کیږي، هغه سنګساروې. ما څو څو ځلې وغوښتل چې ستا خلک داسې سره راټول کړم لکه چرګه چې خپل بچي د خپلو وزرونو لاندې راټولوي، خو تا ونه غوښتل. ګوره، ستاسو کور تاسو ته خالي پرېښودل کیږي. زه تاسو ته وایم چې نور به ما تر هغې ونه وینئ ترڅو هغه وخت راشي چې دا ووایئ: ‹مبارک دی هغه څوک چې د څښتن په نوم راځي.›» د سبت په یوه ورځ عیسی د ډوډۍ خوړلو دپاره د فریسیانو د ډلې د یو مشر کور ته لاړ او هلته خلکو په ځیر هغه ته کتل. هلته عیسی ته مخامخ یو سړی ولاړ ؤ چې د پړسوب په ناروغۍ اخته ؤ. عیسی د شریعت د عالمانو او فریسیانو څخه پوښتنه وکړه: «ایا د سبت په ورځ د ناروغانو روغول روا دي که نه؟» خو هغوی غلي پاتې شول. نو عیسی هغه سړی له لاسه ونیوه، هغه یې روغ کړ او رخصت یې کړ. بیا عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «که چېرې د سبت په ورځ په تاسو کې د کوم چا زوی یا غویی په څاه کې ولویږي، نو ایا هغه به یې سمدلاسه راونه باسي؟» خو د هغوی سره د دې خبرې ځواب نه ؤ. کله چې عیسی ولیدل چې ځینو مېلمنو کوښښ کاوه د ځانونو دپاره تر ټولو لوړ ځایونه ونیسي، نو هغوی ته یې دا مثال راوړ: «کله چې څوک تاسو ته د واده د مېلمستیا دپاره بلنه درکړي نو د مجلس په سر کې مه کښېنئ، ځکه کېدای شي چې ستاسو څخه کوم بل ډېر مهم سړی رابلل شوی وي، او ستاسو کوربه چې تاسو دواړه یې رابللي یئ راشي او درته ووایي: ‹خپل ځای دې سړي ته پرېږده.› نو بیا به وشرمېږې او مجبوره به شې چې تر ټولو وروستني ځای کې کښېنې. خو کله چې د چا مېلمه شې، نو لاړ شه او تر ټولو وروستني ځای کې کښېنه، ترڅو کله چې کوربه راشي او درته ووایي: ‹ای زما ملګریه! پاس کښېنئ.› په دې به د نورو ټولو مېلمنو په مخکې ستا عزت وشي، ځکه څوک چې خپل ځان لوی ګڼي، هغه به خوار شي او څوک چې خپل ځان عاجز کړي، هغه به سرلوړی شي.» بیا عیسی خپل کوربه ته وویل: «کله چې د غرمې یا د ماښام ډوډۍ دپاره څوک راغواړې، نو خپلو ملګرو یا خپلو ورونو یا خپلوانو یا خپلو شتمنو ګاونډیانو ته بلنه مه ورکوه، ځکه چې هغوی به هم بېرته تاته بلنه درکړي او په دې ډول به ستا بدل پوره کړي. خو کله چې مېلمستیا ورکوې، نو غریبانو، شلانو، ګوډانو او ړندو ته بلنه ورکړه. نو ته به بختور یې، ځکه چې هغوی ستا بدل نه شي پوره کولای. خو د قیامت په ورځ به خدای تاته د نېکانو سره اجر درکړي.» کله چې د حاضرو خلکو څخه یو تن چې په دسترخوان ورسره ناست ؤ دا واورېدل، نو عیسی ته یې وویل: «بختور دي هغه خلک چې د خدای په پاچاهۍ کې به په مېلمستیا کې کښېني.» عیسی هغه ته وویل: «یو سړي یوه لویه مېلمستیا جوړه کړه او ډېر خلک یې راوبلل. کله چې د ډوډۍ وخت شو، نو خپل نوکر یې مېلمنو پسې ولېږه چې ورته ووایي: ‹راشئ، هرڅه تیار دي.› خو هغوی ټولو بهانې پیل کړې. لومړني وویل: ‹ما لږه ځمکه اخیستې ده، باید لاړ شم او هغه ووینم. مهرباني وکړه زما عذر ومنه.› بل وویل: ‹ما پنځه جوړې غویان اخیستي دي او روان یم چې هغه امتحان کړم، مهرباني وکړه زما عذر ومنه.› او بل یې وویل: ‹ما نوی واده کړی دی، نو له دې امله نه شم درتللی.› نوکر بېرته راغی او خپل بادار ته یې دا هرڅه وویل. بادار ډېر په قهر شو او خپل نوکر ته یې وویل: ‹زر زر د ښار لارو او کوڅو ته ووځه او غریبان، شلان، ړانده او ګوډان راوله.› کله چې نوکر بېرته راستون شو، نو ویې ویل: ‹باداره! ستاسو امر په ځای شو، خو بیاهم د نورو خلکو دپاره ځای شته.› بیا بادار خپل نوکر ته وویل: ‹د ښار څخه دباندې سرکونو او کوڅو ته ووځه او خلک په زوره راوله، ترڅو زما کور ډک شي. زه تاسو ته وایم چې د هغو خلکو څخه چې لومړی مې ورته بلنه ورکړې وه هېڅوک به هم زما د دې مېلمستیا خوند ونه څکي.›» یوځل چې د خلکو یوه لویه ډله د عیسی سره روانه وه، عیسی هغوی ته مخ راواړاوه او ورته ویې ویل: «که څوک ماته راځي او هغه د خپل مور، پلار، خپلې ښځې او اولادونو، خویندو او ورونو او حتی د خپل ځان څخه هم زما سره زیاته مینه ونه کړي، هغه نه شي کولای چې زما شاګرد شي. که چېرې څوک خپل صلیب راوانخلي او ما پسې رانه شي، نو هغه زما شاګرد کېدای نه شي. فرض کړئ چې په تاسو کې کوم څوک غواړي یو برج جوړ کړي، ایا هغه به لومړی نه کښېني چې لګښت یې وسنجوي، ترڅو وویني چې د هغه سره دومره پیسې شته چې هغه ورباندې سرته ورسوي یا نه؟ که نه، نو بنیاد به یې کېږدي، خو وبه نه شي کولای چې سرته یې ورسوي، نو هرڅوک چې هغه وګوري ورپورې وبه خاندي. هغوی به وایي چې دې سړي د ودانۍ کار پیل کړ، خو ویې نه شو کولای چې سرته یې ورسوي. یا کوم داسې پاچا به وي چې د بل پاچا سره د جګړې دپاره ځي او پرته له دې چې لومړی کښېني او فکر وکړي چې ایا د خپل لسو زرو عسکرو سره به وکولای شي د هغه بل پاچا سره چې شل زره لښکر لري، وجنګیږي؟ که چېرې هغه ونه شي کولای، نو مخکې له دې چې دښمن ورته راورسیږي، هغه به استازي ولېږي او د سولې د شرطونو په هکله به ورڅخه غوښتنه وکړي. په همدې ډول په تاسو کې هېڅوک تر هغې زما شاګرد کېدای نه شي، ترڅو هر څه چې لري د هغو ټولو څخه تېر نه شي. مالګه ښه شی دی، خو که په خپله مالګه بې خونده شي، نو هغه به څنګه بېرته خپل خوند پیدا کړي؟ د هغې څخه نور نه د ځمکې دپاره او نه د سرې دپاره کار اخیستل کیږي او خلک هغه لېرې غورځوي. که څوک غوږونه لري، نو هغه دې واوري.» په دې وخت کې ډېر مالیه ټولوونکي او ګناهکاران عیسی ته ورنژدې شول چې د هغه خبرې واوري. خو فریسیانو او د شریعت عالمانو په خپلو کې په ګورېدلو پیل وکړ او ویل یې: «دا سړی د ګناهکارانو سره ناسته ولاړه کوي او حتی د هغوی سره یوځای ډوډۍ خوري.» نو عیسی هغوی ته دا مثال راوړ: «که چېرې په تاسو کې څوک سل پسونه ولري او یو پسه ورڅخه ورک شي، نو هغه به څه کوي؟ ایا هغه به هغه نهه نوي پسونه په دښته کې پرېنږدي او د هغه ورک پسه پسې به لاړ نه شي، ترڅو هغه پیدا کړي؟ کله چې هغه راپیدا کړي، نو په خوشحالۍ سره به یې خپلو اوږو ته پورته کړي. او کله چې کور ته راشي، خپل ټول ملګري او ګاونډیان به سره راټول کړي او هغوی ته به ووایي: ‹زما سره په دې خوشحالۍ کې شریک شئ، ځکه چې خپل ورک شوی پسه مې وموند.› زه تاسو ته وایم چې په همدې ډول کله چې یو ګناهکار توبه وباسي، نو په جنت کې به د هغه دپاره د نهه نوي نېکانو په پرتله چې توبې ته اړتیا نه لري، ډېره خوشحالي وي.» عیسی زیاته کړه: «فرض کړئ د یوې ښځې سره د سپینو زرو لس سکې وي او یوه ترې ورکه شي. ایا هغه به څراغ بل نه کړي، خپل کور به جارو نه کړي او ټول ځایونه به ونه لټوي، ترڅو هغه راپیدا کړي؟ کله چې هغه راپیدا کړي، نو خپل ملګري او ګاونډیان به سره راټول کړي او هغوی ته به ووایي: ‹زما سره خوشحالي وکړئ، ځکه چې ما خپله ورکه شوې سکه راپیدا کړه.› په همدې ډول زه تاسو ته وایم کله چې یو ګناهکار توبه وباسي، نو د خدای فرښتې به د هغه دپاره خوشحالي کوي.» بیا عیسی وویل: «یو سړي دوه زامن لرل. کشر زوی یې خپل پلار ته وویل: ‹پلاره! ماته مې خپله برخه جایداد راکړه.› نو هغه سړي خپل جایداد د خپلو دواړو زامنو ترمنځ ووېشه. څو ورځې وروسته کشر زوی خپله برخه جایداد خرڅ کړ او پیسې یې واخیستلې او یو لېرې وطن ته لاړ او خپلې پیسې یې هلته په عیاشۍ کې بېځایه برباد کړلې. کله چې هغه خپل هرڅه مصرف کړل، په هغه وطن کې سخته قحطي راغله او هغه محتاج شو. نو هغه لاړ او د هغه وطن د یو سړي سره نوکر شو او هغه سړي هغه خپلو پټیو ته ولېږه چې خوګان وساتي. هغه په دې ارمان ؤ چې خپله ګېډه په هغو خوړو باندې مړه کړي چې خوګانو به خوړل، خو هېچا هغه ته څه نه ورکول. په پای کې د هغه عقل سر ته راغی او ویې ویل: ‹زما د پلار مزدوران دومره زیات خواړه لري چې ورڅخه پاتې کیږي او زه دلته د لوږې له لاسه مړ کېږم. زه به لاړ شم او خپل پلار ته به ورشم او ورته به ووایم چې پلاره! ما د خدای او ستا په وړاندې ګناه کړې ده. زه نور د دې وړ نه یم چې ته راته خپل زوی ووایې. ما هم یو له خپلو مزدورانو څخه وشمېره.› نو هغه پاڅېد او د خپل پلار کور ته روان شو. هغه لا کور ته نه ؤ رسېدلی چې پلار یې هغه د لېرې نه ولیده، زړه یې ورباندې وسوځېده او په منډه منډه د خپل زوی خواته ورغی. هغه یې په غېږ کې ونیوه او ښکل یې کړ. زوی یې وویل: ‹پلاره! ما د خدای او ستا په وړاندې ګناه کړې ده. زه نور د دې وړ نه یم چې ستا زوی وګڼل شم.› خو پلار یې خپلو نوکرانو ته وویل: ‹زر شئ. تر ټولو ښه چپنه راوړئ او هغه ته یې واغوندئ. ګوته ورته په لاس کړئ او څپلۍ ورته په پښو کړئ. یو چاغ خوسی راولئ او حلال یې کړئ او راځئ چې مېله جوړه کړو او خوشحالي وکړو. ځکه چې زما دا زوی مړ شوی ؤ او بېرته راژوندی شوی دی. هغه ورک شوی ؤ، خو اوس پیدا شوی دی.› نو هغوی جشن پیل کړ. خو د هغه مشر زوی په دې وخت کې په پټي کې ؤ. کله چې راغی او کور ته رانژدې شو، نو د ساز او نڅا اواز یې واورېد. نو یو نوکر یې راوغوښت او پوښتنه یې ترې وکړه: ‹دا څه دي؟› نوکر ځواب ورکړ: ‹ستا ورور راغلی دی او پلار دې یو چاغ خوسی حلال کړی دی، ځکه چې هغه روغ رمټ بېرته راغلی دی.› خو مشر ورور دومره په قهر شو چې نه یې غوښتل کور ته ننوځي. پلار یې دباندې راووت او هغه ته یې زاري وکړه چې کور ته ننوځي. خو هغه خپل پلار ته په ځواب کې وویل: ‹ګوره، کلونه کلونه کیږي چې ما لکه د غلام په شان ستا خدمت کړی دی او هېڅکله مې ستا د امر څخه سرغړونه نه ده کړې. خو ماته دې یو سېرلی هم نه دی راکړی چې خپلو ملګرو ته مې مېلمستیا ورکړې وای. خو دې زوی دې خپل ټول جایداد په فاحشو باندې برباد کړ او کله چې بېرته کور ته راغی، نو تا ورته چاغ خوسی حلال کړ.› پلار یې ورته وویل: ‹زما زویه! ته تل زما سره یې او زه چې هرڅه لرم هغه ستا دي. خو اوس باید جشن ونیسو او خوشحالي وکړو، ځکه چې ستا دا ورور مړ شوی ؤ، خو اوس بېرته راژوندی شوی دی. هغه ورک شوی ؤ، خو اوس پیدا شوی دی.›» عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «یو شتمن سړي یو ناظر درلود. دا سړی خبر شو چې ناظر د هغه شتمني بېځایه لګوي. نو هغه یې راوغوښت او ورته ویې ویل: ‹دا څه دي چې ستا په هکله یې اورم؟ څه چې دې اخیستي او څه چې دې لګولي دي د هغو حساب راکړه، ځکه چې ته نور نه شې کولای زما ناظر اوسې.› ناظر له ځان سره وویل: ‹زما بادار ما د خپل کار څخه شړي، نو اوس به زه څه کوم؟ زه خو دومره تکړه نه یم چې لاړ شم او چېرته لښتي وکینم او په خیر غوښتلو هم شرمېږم. اوس پوه شوم چې څه وکړم. کله چې ما د دندې څخه لېرې کړي، نو زه باید ملګري ولرم چې ماته په خپلو کورونو کې ځای راکړي.› نو د خپل بادار هر یو پوروړی یې راوغوښت. لومړي ته یې وویل: ‹زما د بادار څومره پوروړی یې؟› هغه ځواب ورکړ: ‹سل پیمانې د زیتونو تېل.› ناظر ورته وویل: ‹خپل حساب راواخله، زر کښېنه او د هغې په ځای پنځوس ولیکه.› بیا یې بل ته وویل: ‹ته څومره پوروړی یې؟› هغه ځواب ورکړ: ‹سل جواله غنم.› ناظر ورته وویل: ‹خپل حساب راواخله او د هغې په ځای اتیا ولیکه.› نو بادار یې هغه بې ایمانه ناظر وستایه، په دې خاطر چې هغه په ځیرکۍ سره داسې کار وکړ، ځکه چې د دې نړۍ خلک په خپلو کې په راکړه ورکړه کې د ایماندارانو نه ډېر ځیرک دي.» عیسی زیاته کړه: «زه تاسو ته وایم چې په خپلې دنیاوي شتمنۍ د نورو سره مرسته وکړئ چې خپلو ځانونو ته ملګري پیدا کړئ، نو کله چې هغه شتمني خلاصه شي تاسو ته به په تلپاتې کورونو کې ځای درکړل شي. څوک چې په لږو شیانو کې صادق وي، نو هغه به په ډېرو شیانو کې هم صادق وي او څوک چې په لږو شیانو کې صادق نه وي، نو هغه به په ډېرو شیانو کې هم صادق نه وي. که چېرې په دنیاوي شتمنۍ باندې په تاسو اعتبار ونه شي، نو په اصلي شتمنۍ به څوک په تاسو اعتبار وکړي؟ که چېرې تاسو د نورو خلکو د شتمنۍ په اړه صادق ونه اوسئ، نو څوک به تاسو ته هغه شتمني چې ستاسو به وي، درکړي؟ هېڅ غلام نه شي کولای چې د دوو بادارانو خدمت وکړي، ځکه چې داسې غلام به د یو څخه کرکه کوي او د بل سره به مینه او یا دا چې یو ته به وفادار وي او بل ته به په سپکه سترګه ګوري. تاسو نه شئ کولای چې هم د خدای بندګي وکړئ او هم د پیسو بندګي وکړئ.» فریسیانو چې دا خبرې واورېدلې نو په عیسی باندې یې ملنډې ووهلې، ځکه چې هغوی د پیسو سره مینه لرله. عیسی هغوی ته وویل: «تاسو داسې خلک یئ چې خپل ځانونه د نورو په مخکې عادلان ښکاره کوئ، خو خدای ستاسو زړونه ښه پېژني. ځکه کوم شیان چې د انسانانو په نظر کې ډېر ارزښت لري، خدای هغه بد ګڼي. د یحیی تر راتللو پورې خلکو د تورات او د پیغمبرانو په لیکنو عمل کاوه. له هغې وروسته د خدای د پاچاهۍ زېری خپور شو او هرڅوک زیات کوښښ کوي چې هغې ته وردننه شي. د ځمکې او اسمان له منځه تلل اسانه دي، له دې نه چې د شریعت یو ټکی هم له منځه لاړ شي. هرڅوک چې خپله ښځه طلاقه کړي او د بلې ښځې سره واده وکړي، نو هغه زنا کوي او هرڅوک چې د طلاقې شوې ښځې سره واده وکړي، هغه هم زنا کوي.» عیسی وویل: «یو شتمن سړی ؤ چې هره ورځ به یې تر ټولو قیمتي کالي اغوستل او په عیش او عشرت کې یې ژوند تېراوه. د هغه د دروازې په مخکې به یو سوالګر چې ایلعازر نومېده او بدن یې له ټپونو څخه ډک ؤ، پروت ؤ او په دې تمه به ؤ چې د هغه شتمن سړي د دسترخوان څخه په پاتې شویو ټوټو باندې ځان موړ کړي. حتی سپي به راتلل او د هغه ټپونه به یې څټل. داسې وشول چې هغه غریب سړی مړ شو او فرښتو هغه د ابراهیم څنګ ته یووړ. بیا هغه شتمن سړی هم مړ شو او خاورو ته وسپارل شو. هغه د مړو دنیا ته لاړ او هلته ډېر په عذاب ؤ. هغه چې پورته وکتل د لېرې نه یې ابراهیم ولیده چې ایلعازر یې په خوا کې ؤ. بیا هغه چیغې کړې او ویې ویل: ‹ای زما نیکه ابراهیمه! په ما رحم وکړه او ایلعازر راولېږه چې خپله ګوته په اوبو کې لمده کړي او زما ژبه پرې یخه کړي، ځکه چې زه په دې اور کې ډېر په عذاب یم.› خو ابراهیم وویل: ‹زویه! در په یاد کړه، تا په خپل ژوند کې ټول ښه شیان تر لاسه کړل او ټول بد شیان د ایلعازر په نصیب کې وو. خو اوس هغه دلته ارام دی او ته په عذاب کې یې. برسېره پر دې، زمونږ او ستاسو په منځ کې یوه لویه کنده شته چې له هغې څخه نه څوک درپورې وتلی شي او نه څوک ترې راپورې وتلی شي.› هغه شتمن سړي وویل: ‹ای زما پلاره ابراهیمه! زه تاته زارۍ کوم چې ایلعازر زما د پلار کور ته ولېږه، ځکه چې زه پنځه ورونه لرم. پرېږده چې هغه لاړ شي او هغوی خبر کړي، هسې نه چې هغوی هم دې د عذاب ځای ته راشي.› ابراهیم وویل: ‹د هغوی سره د موسی او نورو پیغمبرانو لیکنې شته، نو باید د هغوی خبرو ته غوږ ونیسي او عمل پرې وکړي.› شتمن سړي ځواب ورکړ: ‹نه، ای زما نیکه ابراهیمه! خو که له مړو څخه څوک هغوی ته ورشي، نو هغوی به توبه وباسي.› خو ابراهیم ورته وویل: ‹که چېرې هغوی د موسی او نورو پیغمبرانو خبرو ته غوږ ونه نیسي، نو که د مړو څخه هم څوک راپاڅیږي، هغوی به قانع نه شي.›» عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «هرڅوک وسوسه کیږي چې ګناه وکړي، خو افسوس د هغه چا په حال چې د وسوسې سبب کیږي. د هغه دپاره به دا ښه وي چې د ژرندې پل ورته په غاړه کې واچول شي او بحیرې ته وغورځول شي، له دې نه چې د دې خلکو څخه چې د ماشوم په شان په ما باندې ایمان لري، د کوم یو د ګناهکارولو سبب شي. پام کوئ! که چېرې ورور دې درسره بدي وکړي، نو هغه ورټه او که توبه وباسي، نو ویې بخښه. او که هغه د ورځې اووه ځلې درسره بدي وکړي او هر ځل راشي او درته ووایي چې زما توبه ده، نو هغه وبخښه.» رسولانو عیسی ته وویل: «زمونږ ایمان قوي کړه.» عیسی وویل: «که چېرې تاسو د شړشمو د دانې په اندازه ایمان لرلی، نو تاسو کولای شول د توت دې ونې ته ووایئ چې له بېخه راووځه او په بحیرې کې راشنه شه. نو هغې به ستاسو خبره منلې وای. فرض کړئ په تاسو کې کوم څوک نوکر لري چې قلبه کوي یا پسونه ساتي. کله چې هغه د پټي نه راشي ایا بادار به ورته ووایي چې زر راشه، کښېنه او ډوډۍ وخوره؟ هېڅکله نه! د دې په ځای به هغه ته ووایي: ‹ماته د ماښام ډوډۍ تیاره کړه، ملا دې وتړه او ترڅو پورې چې زه ډوډۍ خورم زما خدمت کوه، له هغې وروسته کولای شې چې خپله ډوډۍ وخورې.› ایا بادار به د هغه نوکر څخه چې د هغه امر یې په ځای کړی دی، مننه وکړي؟ او په همدې ډول کله چې تاسو هم خپل ټول کارونه چې درته حکم شوی دی سرته ورسوئ، نو ووایئ: ‹مونږ نوکران د شاباسي وړ نه یو، مونږ یوازې خپله وظیفه سرته رسولې ده.›» کله چې عیسی اورشلیم ته تللو، نو د جلیل او سامرې ترمنځ په پوله تېر شو. هغه یو کلي ته د ننوتلو په وخت کې د لسو تنو سره چې د جذام په ناروغۍ اخته وو، مخامخ شو. هغوی لېرې ودرېدل او په لوړ اواز یې نارې کړې: «ای عیسی باداره! په مونږ رحم وکړه.» عیسی هغوی ته وکتل او ورته ویې ویل: «لاړ شئ او خپل ځانونه کاهنانو ته وښایئ.» څنګه چې هغوی روان شول، نو پاک او روغ شول. کله چې په هغوی کې یو تن ولیدل چې روغ شوی دی، نو بېرته راوګرځېد او په لوړ اواز یې د خدای ثنا وویله. هغه د عیسی په پښو کې پرېوت او د هغه څخه یې مننه وکړه. دا سړی یو سامری ؤ. عیسی وویل: «ایا ټول لس تنه پاک او روغ نه شول؟ نو بیا هغه نور نهه تنه چېرته دي؟ ایا له دې پردي سړي پرته بل څوک نه ؤ چې بېرته راغلی وای او د خدای ثنا یې ویلې وای؟» عیسی هغه سړي ته وویل: «پاڅېږه او لاړ شه، خپل ایمان ته روغ کړې.» ځینو فریسیانو د عیسی څخه پوښتنه وکړه چې د خدای پاچاهي به کله راشي. عیسی ځواب ورکړ: «د خدای پاچاهي په داسې ډول نه راځي چې هغه ولیدل شي. نه به هم څوک ووایي چې ګورئ، دلته ده‎ یا هلته ده. ځکه چې په حقیقت کې د خدای پاچاهي ستاسو په منځ کې ده.» بیا یې شاګردانو ته وویل: «داسې وخت به راشي چې تاسو به په دې ارمان یئ چې هغه ورځ وګورئ چې د انسان زوی پاچاهي کوي، خو وبه یې نه وینئ. خلک به تاسو ته ووایي چې وګورئ دلته دی یا وګورئ هلته دی. خو تاسو هغوی پسې مه ځئ. ځکه په کومه ورځ چې د انسان زوی راځي د هغې برېښنا په شان به وي چې د اسمان له یو سر څخه تر بله سره پورې ځلیږي. خو لومړی باید هغه ډېر کړاوونه وزغمي او د دې زمانې د خلکو له خوا به رد شي. لکه څنګه چې د نوح په زمانه کې شوي وو، همداسې به د انسان د زوی په زمانه کې هم وشي. خلکو تر هغې ورځې پورې خوړل، څښل او ودونه به یې کول، ترڅو چې نوح کشتۍ ته ننوت او سېلاب راغی او ټول یې تباه کړل. د لوط په زمانه کې همداسې شوي وو چې هغوی به خوړل، څښل، اخیستل او خرڅول، کرنه یې کوله او ودانۍ به یې جوړولې. خو په هغه ورځ چې لوط د سدوم څخه لاړ، نو د اسمان څخه اور او د ګوګړو باران راواورېد او هغوی ټول یې تباه کرل. په هغه ورځ چې د انسان زوی راښکاره شي، نو همداسې به وشي. په هغه ورځ څوک چې د بام په سر وي او سامان یې په کوټه کې وي، نو هغه دې د خپل سامان د وړلو دپاره راښکته نه شي. همدارنګه څوک چې په پټي کې وي، نو خپل کور ته دې ته بېرته لاړ نه شي. د لوط ښځه در په یاد کړئ چې د هغې سره څه وشول. هرڅوک چې د خپل ځان د ساتلو کوښښ وکړي، نو هغه به له لاسه ورکړي او څوک چې خپل ځان له لاسه ورکړي، نو هغه به یې وژغوري. زه تاسو ته وایم، په هغه شپه که چېرې دوه تنه په یو کټ کې پراته وي، یو به یې بوتلل شي او بل به پرېښودل شي. د دوو ښځو څخه چې یوځای سره میچن کوي، یوه به یې بوتلل شي او بله به پرېښودل شي. که چېرې دوه سړي په پټي کې وي، نو یو به یې بوتلل شي او بل به پرېښودل شي.» شاګردانو د هغه څخه پوښتنه وکړه: «چېرته، ای استاذه؟» عیسی په ځواب کې وویل: «چېرته چې مرداره وي، هلته ټپوسان راټولیږي.» عیسی خپلو شاګردانو ته دا مثال راوړ چې هغوی ته وروښایي چې تل باید دعا وکړي او هېڅکله ناهیلي نه شي. هغه وویل: «په یو ښار کې یو قاضي ؤ چې نه له خدایه وېرېده او نه یې د خلکو پروا لرله. په همدې ښار کې یوه کونډه وه چې هر وخت به هغه ته راتله او د خپل حق په خاطر به یې ورته زارۍ کولې او ویل به یې چې زما او زما د دښمن ترمنځ په شخړه کې زما سره انصاف وکړه. قاضي ډېره موده نه غوښتل چې کوم کار وکړي، خو اخر هغه د خپل ځان سره وویل: ‹که څه هم زه نه له خدایه وېرېږم او نه د خلکو پروا لرم، خو دا چې دې کونډې ماته سرخوږی پیدا کړی دی، نو زه به د هغې سره انصاف وکړم. که نه، نو هغه به هر وخت راځي او ما به تنګوي.›» بیا عیسی وویل: «واورئ چې دا بې انصافه قاضي څه وایي. ایا خدای به د خپلو غوره شویو خلکو سره چې شپه او ورځ ورته د مرستې په خاطر فریادونه کوي، انصاف ونه کړي؟ ایا د هغوی سره به په مرسته کولو کې ځنډ وکړي؟ زه درته وایم چې هغه به زر د هغوی سره انصاف وکړي. خو کله چې د انسان زوی راشي، نو ایا هغه به د ځمکې په مخ داسې څوک پیدا کړي چې ایمان ولري؟» همدارنګه عیسی د هغو خلکو دپاره چې په خپل ځان ډاډمن وو چې نېک خلک دي او نور یې سپک ګڼل، دا مثال راوړ: «یو وخت دوه تنه چې یو یې فریسي او بل یې مالیه ټولوونکی ؤ د دعا دپاره د خدای کور ته لاړل. فریسي ودرېده او د خپل ځان سره یې داسې دعا وکړه: ‹ای خدایه! ستا شکر کوم چې د نورو په شان حریص، بې ایمانه او زناکار نه یم او نه د دې مالیه ټولوونکي په شان یم. زه په هفته کې دوه ورځې روژه نیسم او څه چې ګټم د هغې لسمه برخه ورکوم.› خو هغه مالیه ټولوونکی لېرې ولاړ ؤ او تر دې چې نه یې غوښتل پاس اسمان ته وګوري، خو خپله سینه یې وهله او ویل یې: ‹ای خدایه! په ما ګناهکار رحم وکړه.›» عیسی وویل: «زه تاسو ته وایم چې هغه مالیه ټولوونکی چې خپل کور ته لاړ بخښل شوی دی، نه هغه فریسي. ځکه هرڅوک چې خپل ځان لوی ګڼي، هغه به خوار شي او هرڅوک چې خپل ځان عاجز کړي، نو هغه به سرلوړی شي.» ځینو خلکو به عیسی ته خپل ماشومان راوستل چې خپل لاس په هغوی باندې کېږدي. کله چې شاګردانو دا ولیدل نو هغوی یې ورټل، خو عیسی هغه ماشومان خپل ځان ته راوغوښتل او ویې ویل: «پرېږدئ چې ماشومان ماته راشي، هغوی مه منع کوئ، ځکه چې د خدای پاچاهي د همداسې خلکو ده. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هرڅوک چې د خدای پاچاهي د یو ماشوم په څېر ونه مني، نو هېڅکله به هغې ته وردننه نه شي.» یو یهودي مشر د عیسی څخه پوښتنه وکړه: «ای نېک استاذه! زه باید څه وکړم چې تلپاتې ژوندون وګټم؟» عیسی هغه ته وویل: «ولې ماته نېک وایې؟ پرته له خدایه بل هېڅوک نېک نه دی. ته په حکمونو باندې پوهېږې: زنا مه کوه، قتل مه کوه، غلا مه کوه، د دروغو شاهدي مه ورکوه او د خپل مور او پلار عزت کوه.» هغه سړي ځواب ورکړ: «ما د ځوانۍ له وخته په دې ټولو حکمونو عمل کړی دی.» کله چې عیسی دا واورېدل، نو هغه ته یې وویل: «په تا کې اوس هم د یو شي کمی شته. هرڅه چې لرې هغه خرڅ کړه او پیسې یې په غریبانو باندې ووېشه، نو ته به په اسمان کې خزانې ولرې، بیا راشه او زما پیروي وکړه.» کله چې هغه سړي دا خبره واورېدله نو ډېر غمجن شو، ځکه چې هغه ډېر شتمن سړی ؤ. کله چې عیسی ولیدل چې هغه غمجن شو، نو ویې ویل: «د شتمنو خلکو دپاره د خدای په پاچاهۍ کې ننوتل څومره ګران کار دی. د ستنې د سوري څخه د اوښ تېرېدل اسانه دي، له دې نه چې یو شتمن سړی دې د خدای پاچاهۍ ته ورننوځي.» کومو خلکو چې دا واورېدل، نو د هغه نه یې پوښتنه وکړه: «نو بیا څوک کولای شي چې خلاصون ومومي؟» عیسی ځواب ورکړ: «هغه څه چې د انسانانو دپاره ناشوني دي، هغه د خدای دپاره ممکن دي.» پطروس وویل: «وګوره، مونږ خپل هرڅه پریښي دي او تا پسې روان شو.» عیسی هغوی ته وویل: «هو، په یقین سره زه تاسو ته دا وایم هرڅوک چې د خدای د پاچاهۍ دپاره خپل کور، خپله ښځه، ورونه، مور او پلار او اولادونه پرېږدي، نو هغه به په دې نړۍ کې د هغې څو چنده بدل تر لاسه کړي او په اخرت کې به تلپاتې ژوندون ولري.» بیا هغه خپل دولس شاګردان ګوښه کړل او هغوی ته یې وویل: «واورئ! مونږ اوس اورشلیم ته ځو او هغه څه چې پیغمبرانو د انسان د زوی په هکله لیکلي دي، هغه به پوره شي. هغه به غیریهودیانو ته په لاس ورکړل شي. هغوی به ورباندې ملنډې ووهي، سپکاوی به یې وکړي او لاړې به ورباندې تو کړي. هغه به په دورو ووهي او وبه یې وژني، خو په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي.» خو شاګردان په دې خبرو پوه نه شول، ځکه چې د دې خبرو معنی د هغوی څخه پټه ساتل شوې وه او هغوی نه پوهېدل چې عیسی د څه شي په هکله خبرې کولې. کله چې عیسی د اریحا ښار ته نژدې شو، نو یو ړوند سړی په لاره کې ناست ؤ او خیر یې غوښته. کله چې هغه سړي د ګڼ شمېر خلکو اوازونه چې له هغه ځای څخه تېرېدل واورېدل، نو پوښتنه یې وکړه: «څه خبره ده؟» هغوی ورته وویل: «ناصري عیسی په دې لاره تېریږي.» نو هغه چیغې ووهلې: «ای عیسی د داود زویه! په ما رحم وکړه.» کوم خلک چې د عیسی څخه مخکې روان وو، هغه سړی ورټلو او ورته ویې ویل: «غلی شه.» خو هغه نور هم په لوړ اواز چیغې کړې: «ای د داود زویه! په ما رحم وکړه.» نو عیسی ودرېده او امر یې وکړ چې هغه سړی هغه ته راولي. کله چې ورنژدې شو، نو عیسی ورڅخه پوښتنه وکړه: «څه غواړې چې درته ویې وکړم؟» هغه وویل: «ای ښاغلیه! غواړم چې بینا شم.» عیسی هغه ته وویل: «بینا شه، ته خپل ایمان روغ کړې.» او هغه سمدلاسه بینا شو او په داسې حال کې چې د خدای ثنا یې ویله، د عیسی پسې روان شو. کله چې خلکو دا هرڅه ولیدل، نو ټولو د خدای ثنا وویله. عیسی اریحا ته ننوت او د ښار له منځه تېرېده، نو هلته د زکي په نوم یو سړی ؤ چې د مالیه ټولوونکو مشر او ډېر شتمن ؤ. هغه غوښتل وګوري چې عیسی به څنګه سړی وي، خو د هغه قد ډېر ټیټ ؤ او د خلکو د ګڼې ګوڼې له امله یې نه شو کولای هغه وویني. نو مخکې یې منډه کړه او د چنار ونې ته وخوت، ترڅو عیسی وویني ځکه چې هغه په هغه لاره تېرېده. کله چې عیسی هغه ځای ته ورسېده، نو پورته یې وکتل او زکي ته یې وویل: «ای زکي! زر راښکته شه، ځکه چې زه باید نن ستا په کور کې مېلمه شم.» نو زکي په بیړه راښکته شو او په ډېرې خوشحالۍ سره یې د هغه هرکلی وکړ. کله چې خلکو دا ولیدل، نو په ګورېدلو یې پیل وکړ او ویل یې: «هغه د یو ګناهکار سړي کور ته ورغی چې مېلمه یې شي.» خو زکي ودرېده او عیسی ته یې وویل: «وګوره ښاغلیه! زه مې خپله نیمه شتمني غریبانو ته ورکوم او که د چا څخه مې په ناحقه کوم څه اخیستي وي، نو څلور چنده ورته بېرته ورکوم.» بیا عیسی وویل: «نن دې کور ته خلاصون راغلی دی، ځکه چې دا سړی هم د ابراهیم د اولادې څخه دی. ځکه چې د انسان زوی راغلی دی چې ورک شوي ولټوي او هغوی وژغوري.» هغوی د عیسی خبرو ته غوږ نیولی ؤ چې هغه ورته یو بل مثال هم راوړ، ځکه چې هغه اورشلیم ته نژدې ؤ او هغوی ګومان کاوه چې د خدای پاچاهي به همدا اوس راښکاره شي. عیسی وویل: «د یوې لویې کورنۍ یو سړی یو لېرې هېواد ته په سفر لاړ چې د پاچاهۍ مقام تر لاسه کړي او بېرته خپل وطن ته راشي. مخکې له دې چې لاړ شي خپل لس نوکران یې راوغوښتل او هر یو ته یې یوه یوه د سرو زرو سکه ورکړه او ورته ویې ویل: ‹زما تر بېرته راتللو پورې ورباندې کاروبار وکړئ.› خو وطندارانو یې چې د هغه څخه یې کرکه کوله، په هغه پسې خپل استازي ولېږل چې ورته ووایي: ‹مونږ نه غواړو چې دا سړی زمونږ پاچا شي.› څه موده وروسته هغه د پاچا په توګه بېرته راستون شو، بیا یې هغه نوکران راوغوښتل چې سکې یې ورته ورکړې وې، ترڅو معلومه کړي چې په دوی کې هر یو په هغو سیکو باندې څومره ګټه کړې ده. لومړی نوکر راغی او ویې ویل: ‹باداره! ستا په یوې سکې ما لس نورې سکې ګټلې دي.› هغه وویل: ‹شاباس، ته ښه نوکر یې. څرنګه چې تا په لږ شي کې خپل ځان اعتباري ثابت کړ، نو ته به په لسو ښارونو باندې حکومت کوې.› دوهم نوکر راغی او ویې ویل: ‹باداره! ستا د سرو زرو یوې سکې نورې پنځه سکې ګټه کړې ده.› هغه ته یې وویل: ‹ته په پنځو ښارونو باندې حکومت کوه.› بیا بل نوکر راغی او ویې ویل: ‹باداره! دا ده ستا د سرو زرو سکه، هغه مې په دستمال کې تاوه کړې وه او ساتلې مې ده. زه ستا څخه وېرېدم، ځکه چې ته یو سخت سړی یې. هغه څه تر لاسه کوې چې تا نه دي ګټلي او هغه څه رېبې چې کرلي دې نه دي.› بادار یې ځواب ورکړ: ‹ای بېکاره نوکره! زه تا په خپلو خبرو ملامتوم. ته په دې پوهېدلې چې زه یو سخت سړی یم او هغه څه تر لاسه کوم چې زما نه دي او هغه څه رېبم چې کرلي مې نه دي، نو زما د سرو زرو سکه دې ولې د صرافانو سره نه ده ایښې چې د بېرته راستنېدلو په وخت کې مې د سود سره اخیستې وای؟› بیا یې په هغه ځای کې ولاړو کسانو ته وویل: ‹له هغه څخه د سرو زرو سکه واخلئ او هغه نوکر ته یې ورکړئ چې لس سکې ورسره دي.› خو هغوی ورته وویل: ‹باداره! د هغه سره خو لا د مخکې نه لس سکې شته.› بادار یې وویل: ‹زه تاسو ته وایم چې د چا سره چې څه وي نو هغه ته به نور هم ورکړل شي، خو د چا سره چې څه نه وي، نو څه چې لري هغه به هم ترې واخیستل شي. اوس زما هغه دښمنان چې نه یې غوښتل زه یې پاچا شم، دلته راولئ او زما په مخکې یې ووژنئ.›» کله چې عیسی دا خبرې وکړې، نو د خپلو شاګردانو څخه مخکې شو او د اورشلیم په لور روان شو. څنګه چې بیت فاجي او بیت عنیا ته چې د زیتونو په غره کې وو نژدې شو، نو خپل دوه شاګردان یې ولېږل، او ورته ویې ویل: «دغه مخامخ کلي ته لاړ شئ. کله چې هغه کلي ته ننوتلئ، نو هلته به یو کوټی ووینئ چې تړل شوی به وي او تر اوسه پورې څوک ورباندې سپور شوی نه دی. هغه را ایله کړئ او دلته یې راولئ. که څوک درڅخه پوښتنه وکړي: ‹هغه ولې ایله کوئ؟› نو داسې ورته ووایئ چې هغه زمونږ د استاذ په کار دی.» هغه دوه شاګردان لاړل او لکه څنګه چې عیسی ورته ویلي وو، هرڅه یې هماغه شان ولیدل. کله چې هغوی هغه کوټی ایله کاوه، نو خاوندانو یې ورڅخه پوښتنه وکړه: «دا کوټی ولې ایله کوئ؟» هغوی ځواب ورکړ: «دا زمونږ د استاذ په کار دی.» او هغوی هغه کوټی عیسی ته راوست، خپلې چپنې یې ورباندې واچولې او عیسی یې ورباندې سپور کړ. کله چې هغه په لاره تللو، نو خلکو خپل کالي ورته په لاره کې غوړول. کله چې عیسی هغې لارې ته نژدې شو چې د زیتون د غره څخه راښکته شوې وه، نو ټولو پیروانو یې په خوشحالۍ او لوړ اواز سره د هغو معجزو په خاطر چې هغوی لیدلې وې د خدای د ثنا په ویلو پیل وکړ. او ویل یې: «مبارک دی هغه پاچا چې د څښتن په نوم راځي. سلامتي دې وي په اسمان کې او جلال دې وي څښتن تعالی ته.» د خلکو له منځ څخه ځینو فریسیانو عیسی ته وویل: «استاذه! خپلو شاګردانو ته ووایه چې غلي شي.» عیسی په ځواب کې وویل: «زه تاسو ته وایم که هغوی غلي شي، نو تیږې به په چیغو پیل وکړي.» کله چې عیسی اورشلیم ته نژدې شو او ښار یې ولیده، نو ورته په ژړا شو او ویې ویل: «کاشکې نن تاته هم د سولې او سلامتۍ لار معلومه وای. خو نه، اوس دا لاره ستا د نظر څخه پټه ده. ځکه چې داسې ورځې به درباندې راشي چې ستا دښمنان به ستا څخه ګردچاپېره مورچلې جوړې کړي، ستا نه به راتاو شي او د هرې خوا نه به دې را ایسار کړي. هغوی به تا او ستا خلک د ځمکې سره هوار کړي او په تا کې به یوه تیږه هم د بلې دپاسه پرېنږدي، ځکه چې تا د خدای د راتللو وخت ونه پېژانده.» کله چې عیسی د خدای کور ته ننوت، نو د هغو خلکو په ویستلو یې پیل وکړ چې هلته یې شیان خرڅول. هغوی ته یې وویل: «د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: زما کور به د دعا کور وي. خو تاسو ورڅخه د غلو د پټېدلو ځای جوړ کړی دی.» عیسی هره ورځ د خدای په کور کې تعلیم ورکاوه. خو مشرانو کاهنانو، د شریعت عالمانو او قومي مشرانو هڅه کوله چې هغه ووژني، خو هېڅ یې له لاسه پوره نه ؤ، ځکه چې ټولو خلکو په ډېر شوق سره د هغه خبرو ته غوږ نیولی ؤ. یوه ورځ کله چې عیسی د خدای په کور کې خلکو ته تعلیم ورکاوه او زېری یې ورته رسولو، مشران کاهنان او د شریعت عالمان د نورو یهودي مشرانو سره راغلل او هغه ته یې وویل: «ته څه حق لرې چې دا کارونه کوې؟ چا تاته دا اختیار درکړی دی؟» عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «زه هم ستاسو څخه یوه پوښتنه کوم، ماته ووایئ چې د یحیی د تعمید ورکول د خدای له خوا ؤ یا د انسان له خوا؟» هغوی په خپل منځ کې بحث وکړ او ویل یې: «که چېرې ووایو چې د خدای له خوا ؤ، نو هغه به ووایي چې بیا تاسو ولې په هغه باندې ایمان رانه وړ؟ خو که چېرې ووایو چې د انسان له خوا ؤ، نو ټول خلک به مونږ سنګسار کړي، ځکه چې هغوی په دې عقیده دي چې یحیی پیغمبر ؤ.» نو ځواب یې ورکړ: «مونږ نه پوهېږو چې د کوم ځای ؤ.» عیسی هغوی ته وویل: «زه هم تاسو ته نه وایم چې په کوم اختیار دا کارونه کوم.» بیا عیسی خلکو ته دا مثال راوړ: «یو سړي د انګورو باغ جوړ کړ او هغه یې باغوانانو ته په اجاره ورکړ او په خپله د اوږدې مودې دپاره یو بل وطن ته لاړ. کله چې د انګورو د راټولولو وخت راورسېد، نو هغه خپل یو نوکر باغوانانو ته ورولېږه چې د باغ د حاصلاتو څخه د هغه برخه راوړي. خو باغوانانو هغه وواهه او تش لاس یې بېرته ولېږه. بیا هغه بل نوکر ورولېږه، خو باغوانانو هغه هم وواهه، هغه یې بې عزته کړ او تش لاس یې بېرته ولېږه. بیا یې درېم نوکر ورولېږه، خو هغه یې هم ټپي کړ او دباندې یې وغورځاوه. د باغ خاوند د خپل ځان سره وویل: ‹اوس څه وکړم؟ زه به خپل ګران زوی ورولېږم، کېدای شي چې د هغه لحاظ وکړي.› خو کله چې باغوانانو هغه ولیده، نو یو بل ته یې سره وویل: ‹دا یې وارث دی. راځئ چې مړ یې کړو، نو میراث به یې زمونږ شي.› نو هغه یې د انګورو د باغ څخه دباندې وویست او ویې واژه.» عیسی پوښتنه وکړه: «د باغ خاوند به اوس د هغوی سره څه کوي؟ هغه به راشي او دا باغوانان به مړه کړي او د انګورو باغ به نورو ته ورکړي.» کله چې خلکو دا واورېدل، نو ویې ویل: «خدای دې نه کړي.» عیسی هغوی ته په ځیر سره وکتل او پوښتنه یې وکړه: «نو بیا د زبور د کتاب د دې برخې معنی څه ده؟ کومه تیږه چې رد کړې ګلکارانو وه هغه اوس شوه اصلي تیږه د تهداب هرڅوک چې په دې تیږه راولویږي، نو ټوټې ټوټې به شي او که هغه تیږه په چا باندې راولویږي، نو هغه به ذرې ذرې کړي.» د شریعت عالمانو او مشرانو کاهنانو غوښتل چې په هماغه ساعت عیسی ونیسي، ځکه چې هغوی پوه شول چې دا مثال یې د دوی په هکله ووایه، خو د خلکو څخه وېرېدل. بیا هغوی د موقعې په لټه کې وو او ځینې جاسوسان یې چې خپل ځانونه یې صادقان ښودل ولېږل، ترڅو عیسی په خپلو خبرو کې راونیسي او هغه د روم والي ته چې د قدرت او واک خاوند دی وسپاري. جاسوسانو عیسی ته وویل: «استاذه! مونږ پوهېږو ته چې څه وایې او کوم تعلیم چې ورکوې هغه سم دی. ته د هېچا طرفداري نه کوې، بلکې په رښتینولۍ سره د خدای د لارې تعلیم ورکوې. ایا مونږ ته روا ده چې امپراتور ته مالیه ورکړو که نه؟» عیسی پوه شو چې هغوی ورسره چل کوي، نو ورته ویې ویل: «ماته د سپینو زرو یوه سکه وښایئ. په هغې باندې د چا تصویر او د چا نوم دی؟» هغوی ځواب ورکړ: «د امپراتور.» عیسی وویل: «نو بیا څه چې د امپراتور دي هغه امپراتور ته ورکړئ او څه چې د خدای دي هغه خدای ته ورکړئ.» هغوی ونه شو کولای چې عیسی د خلکو په مخکې په خپلو خبرو کې راونیسي او د هغه په ځواب حیران شول، نو غلي پاتې شول. بیا ځینې صدوقیان چې د مرګ څخه وروسته د بیا راژوندي کېدلو څخه منکر وو، عیسی ته راغلل او د هغه څخه یې یو سوال وکړ: «استاذه! موسی په شریعت کې مونږ ته لیکلي دي چې که چېرې د چا ورور مړ شي او ښځه یې ترې پاتې شي او اولاد یې نه وي، نو د دې سړي ورور باید د هغې کونډې سره واده وکړي، ترڅو د هغه اولادونه پیدا شي او هغه یې د مړه ورور اولادونه وګڼل شي. نو داسې وشول چې اووه ورونه وو، لومړني یې ښځه وکړه او بې اولاده مړ شو. بیا دوهم یې هماغه ښځه وکړه، هغه هم بې اولاده مړ شو. بیا درېم هغه وکړه او په همدې ډول اووه واړو د هغې سره ودونه وکړل او هر یو مړ شو، خو د یو هم اولاد ونه شو، او له ټولو وروسته هغه ښځه هم مړه شوه. نو د قیامت په ورځ به هغه د کوم یو ښځه وي؟ ځکه چې اووه واړو د هغې سره ودونه کړي وو.» عیسی ځواب ورکړ: «په دې نړۍ کې نر او ښځې ودونه کوي، خو کوم خلک چې د راتلونکې نړۍ او د مرګ څخه د بیا راژوندي کېدلو لایق ګڼل شوي دي، هغوی یو د بله سره ودونه نه کوي. هغوی به نور نه مړه کیږي، ځکه چې د فرښتو په شان به وي. هغوی د خدای اولادونه دي، ځکه چې د مړو څخه د تل دپاره راژوندي شوي دي. او دا چې مړي بیا راژوندي کیږي، موسی دا په خپله د سوځېدونکي بوټي په پېښه کې وښودله او هلته یې څښتن د ابراهیم خدای، د اسحاق خدای او د یعقوب خدای وباله. هغه د مړو نه بلکې د ژوندیو خدای دی، ځکه چې د هغه په نظر کې ټول ژوندي دي.» د شریعت ځینو عالمانو وویل: «استاذه! ډېر ښه ځواب دې ورکړ.» له هغې وروسته نور چا جرات ونه کړ چې د هغه څخه بله پوښتنه وکړي. بیا عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «هغوی څنګه ویلی شي چې مسیح د داود زوی دی؟ ځکه چې خپله داود د زبور په کتاب کې وایي: څښتن وویل زما بادار ته: ‹کښېنه زما ښي لاس ته ترڅو چې ستا دښمنان ستا د پښو لاندې کړم.› نو کله چې داود مسیح ته بادار وایي، بیا دا څنګه کېدای شي چې هغه د داود زوی وي؟» په داسې حال کې چې ټولو خلکو د عیسی خبرو ته غوږ نیولی ؤ، خپلو شاګردانو ته یې وویل: «د شریعت د عالمانو سره احتیاط کوئ. هغوی دا خوښوي چې په اوږدو چپنو کې وګرځي او په بازارونو کې ورته خلک سلام واچوي او غواړي چې په کنیسو کې په مخکې ځایونو او په مېلمستیاوو کې په لوړو ځایونو کې کښېني. هغوی د کونډو مالونه خوري او د ځان ښودنې دپاره اوږدې اوږدې دعاګانې کوي. د داسې خلکو سزا به د ټولو نه سخته وي.» عیسی شاوخوا وکتل او ویې لیدل چې شتمن خلک خپلې نذرانې د خدای د کور په خزانه کې اچوي، او همدارنګه هغه یوه غریبه کونډه ولیدله چې خپلې دوه روپۍ یې په هغې خزانه کې واچولې. عیسی وویل: «زه تاسو ته رښتیا وایم چې دې غریبې کونډې د نورو ټولو څخه زیاتې پیسې واچولې، ځکه چې هغوی ټولو هغه پیسې واچولې چې د هغوی د اړتیاوو څخه زیاتې وې، خو دې ښځې د خپلې غریبۍ سره بیاهم هرڅه چې یې لرل واچول.» ځینو شاګردانو د خدای د کور په هکله خبرې کولې او د هغو ښکلو تیږو او نذرانو صفتونه یې کول چې د خدای کور ورباندې ښکلی شوی ؤ. عیسی وویل: «دا شیان چې تاسو یې وینئ، داسې وخت به راشي چې په دې کې به یوه تیږه هم په بله تیږه پاتې نه شي او ټولې به راونړیږي.» هغوی پوښتنه وکړه: «ای استاذه! دا هرڅه به کله پېښیږي او د دې پېښو د رانژدې کېدلو نښې به څه وي؟» عیسی وویل: «پام کوئ چې بې لارې نه شئ. ځکه چې ډېر به زما په نوم راشي او وایي به: ‹زه مسیح یم› او ‹هغه وخت رارسېدلی دی‎.› خو د هغوی پسې مه ځئ. کله چې د جنګونو او ګډوډیو په هکله کوم څه اورئ، نو مه وېرېږئ. ځکه چې لومړی به دا شیان خامخا پېښیږي، خو دا د دې معنی نه لري چې دا هرڅه به سمدلاسه پای ته ورسیږي.» بیا یې هغوی ته وویل: «یو قوم به د بل قوم سره جنګیږي، یوه پاچاهي به د بلې پاچاهۍ سره جنګیږي. سختې زلزلې به وشي، په ډېرو ځایونو کې به قحطي او وباګانې راشي او په اسمان کې به وېروونکې او لویې نښې راښکاره شي. خو له دې هرڅه نه مخکې به هغوی تاسو ونیسي او وبه مو ځوروي. تاسو به د محاکمې دپاره کنیسو ته وسپارل شئ او په زندانونو کې به واچول شئ او زما د نوم په خاطر به د محاکمې دپاره پاچاهانو او والیانو ته بوتلل شئ. دا به ستاسو دپاره د شاهدۍ ورکولو یوه موقعه وي. په دې هکله ډېر فکر مه کوئ چې د خپلو ځانونو څخه به څنګه دفاع کوئ. ځکه چې زه به تاسو ته د خبرو کولو حکمت درکړم چې ستاسو له دښمنانو څخه به هېڅوک ونه شي کولای ستاسو په وړاندې ودریږي او یا مخالفت وکړي. تر دې چې ستاسو مور او پلار، ورونه، خپلوان او ملګري به ستاسو سره خیانت وکړي او ستاسو څخه به ځینې ووژل شي او زما د نوم له امله به ټول خلک ستاسو څخه کرکه کوي. خو ستاسو د سر یو ویښته به هم کم نه شي. ټینګ ودرېږئ، نو تلپاتې ژوندون به وګټئ. خو کله چې تاسو ووینئ چې اورشلیم د لښکرو له خوا کلابند شوی دی، نو بیا پوه شئ چې د هغه د ورانېدلو وخت رانژدې شوی دی. نو په هغه وخت کې چې څوک په یهودیه کې وي هغه دې غرونو ته وتښتي. څوک چې په ښار کې وي، نو د ښار څخه دې ووځي او څوک چې د ښار څخه دباندې وي هغوی دې ښار ته نه ننوځي. ځکه چې دا به د سزا ورکولو ورځې وي، ترڅو هغه څه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي پوره شي. افسوس دې وي د هغو ښځو په حال چې په هغو ورځو کې امیدوارې وي او په هغو میندو باندې چې خپلو ماشومانو ته شیدې ورکوي. ځکه چې د ځمکې په مخ به سخت مصیبت راشي او په دې خلکو به د خدای غضب نازل شي. هغوی به په تورو ووژل شي او ټولو هېوادونو ته به د اسیرانو په توګه بوتلل شي او اورشلیم به د غیریهودیانو له خوا تر پښو لاندې کیږي، ترڅو د غیریهودیانو دوران پای ته ونه رسیږي. په لمر، سپوږمۍ او ستورو کې به نښې راښکاره شي او قومونه به د ځمکې په مخ د بحیرو د شور او څپو څخه تنګ او پرېشانه شي. خلک به د دې پېښې له وېرې او اندېښنې څخه چې په نړۍ کې رامنځته کیږي بې هوشه شي، ځکه چې اسماني موجودات به ولړزول شي. بیا به هغوی د انسان زوی وویني چې په ورېځ کې به د قدرت او زیات جلال سره راروان وي. کله چې دا شیان پیل شي نو تاسو نېغ ودرېږئ او زړور اوسئ، ځکه چې ستاسو خلاصون نژدې دی.» بیا عیسی هغوی ته دا مثال راوړ: «د انځر ونې او نورو ونو ته وګورئ. کله چې هغه غوټۍ وسپړي، نو تاسو خپله وینئ او پوهېږئ چې اوړی رانژدې شوی دی. په همدې ډول کله چې د دې شیانو پېښېدل ووینئ، نو پوه شئ چې د خدای پاچاهي نژدې شوې ده. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دا نسل به تر هغې پورې له منځه لاړ نه شي، ترڅو دا ټولې پېښې رامنځته شوې نه وي. ځمکه او اسمان به له منځه لاړ شي، خو زما خبرې به هېڅکله له منځه لاړې نه شي. پام کوئ، خپل زړونه په مېلو، نشو او دنیاوي اندېښنو مه اخته کوئ، هسې نه چې هغه ورځ به ناڅاپه په تاسو راشي، او لکه د دام په شان به د نړۍ ټول خلک چې په هرځای کې وي راګېر کړي. نو بېدار اوسئ او هر وخت دعا کوئ، ترڅو دا توان پیدا کړئ چې د دې ټولو شیانو څخه چې ډېر زر به پېښ شي، وژغورل شئ او د انسان د زوی په مخکې ودرېدلی شئ.» عیسی به د ورځې له خوا د خدای په کور کې تعلیم ورکاوه. ماښام به وتلو او شپه به یې د زیتون په غره کې تېروله او سهار وختي به ټول خلک د خدای کور ته ورتلل چې د هغه خبرې واوري. د فطیرې ډوډۍ اختر چې د فسحې په نامه مشهور ؤ، نژدې شو. مشرانو کاهنانو او د شریعت عالمانو هڅه کوله چې یوه لاره پیدا کړي چې عیسی ووژني، خو له خلکو څخه وېرېدل. بیا شیطان د یهودا اسخریوتي په زړه کې چې د هغو دولسو شاګردانو څخه ؤ، ننوت. یهودا لاړ او د مشرانو کاهنانو او د خدای د کور د ساتونکو د آمرانو سره یې په دې هکله خبرې وکړې چې څنکه عیسی هغوی ته په لاس ورکړي. هغوی ډېر خوشحاله شول او د هغه سره یې د پیسو وعده وکړه. نو یهودا ورسره ومنله او د یوې ښې موقعې په لټه کې شو چې کله د عیسی سره نور خلک نه وي هغوی ته یې په لاس ورکړي. بیا د فطیرې ډوډۍ د اختر ورځ چې په هغه کې به د فسحې وری قرباني کېده، راورسېدله. نو عیسی پطروس او یوحنا ولېږل او ورته ویې ویل: «لاړ شئ او زمونږ دپاره د فسحې ډوډۍ تیاره کړئ چې ویې خورو.» هغوی ورڅخه پوښتنه وکړه: «په کوم ځای کې غواړې چې تیاره یې کړو؟» هغه ځواب ورکړ: «ګورئ، څنګه چې ښار ته ننوځئ، نو یو سړی به ستاسو سره مخامخ شي چې د اوبو منګی به و‌ړي. هغه چې کوم کور ته ننوځي، تاسو هم ورپسې لاړ شئ. او د کور خاوند ته ووایئ: ‹استاذ وایي د مېلمنو کوټه چېرته ده چې زه په کې د خپلو شاګردانو سره د فسحې ډوډۍ وخورم؟› هغه به تاسو ته پاس په بالاخانه کې یوه لویه فرش شوې کوټه دروښایي، نو هلته ډوډۍ تیاره کړئ.» هغوی لاړل او ټول شیان یې لکه څنګه چې عیسی ورته ویلي وو په هماغه ډول ولیدل او د فسحې ډوډۍ یې تیاره کړه. کله چې هغه ساعت راورسېد، عیسی د خپلو رسولانو سره دسترخوان ته کښېناست. هغوی ته یې وویل: «زړه مې ډېر غوښتل چې د کړاوونو د زغملو څخه مخکې ستاسو سره د فسحې ډوډۍ وخورم. ځکه زه تاسو ته وایم چې ترڅو پورې د فسحې د قربانۍ مقصد د خدای په پاچاهۍ کې پوره نه شي، تر هغې پورې به نور دا ډوډۍ ونه خورم.» بیا عیسی پیاله راواخیستله، شکر یې وویست او ویې ویل: «دا واخلئ او په خپل منځ کې یې ووېشئ. ځکه زه تاسو ته وایم چې له دې وروسته به تر هغې پورې د انګورو شربت ونه څښم، ترڅو د خدای پاچاهي رانه شي.» بیا هغه یوه ډوډۍ راواخیستله، شکر یې پرې وویست، هغه یې ماته کړه او هغوی ته یې ورکړه او ویې ویل: «دا زما بدن دی چې ستاسو دپاره ورکول کیږي. زما په یاد همداسې کوئ.» په همدې ډول د ماښام ډوډۍ څخه وروسته یې پیاله راواخیستله او ویې ویل: «دا پیاله د خدای او انسانانو ترمنځ نوی لوظ دی چې زما د وینې په وسیله جوړیږي چې ستاسو دپاره توییږي. خو ګورئ، هغه څوک چې زما سره به خیانت کوي هغه دلته زما سره په دسترخوان ناست دی. لکه څنګه چې د خدای له خوا مقرره وه چې د انسان زوی باید مړ شي، خو افسوس د هغه چا په حال چې د هغه سره خیانت کوي.» بیا هغوی په خپلو کې یو د بل څخه پوښتنې پیل کړې چې په دوی کې به څوک دا کار کوي. بیا د هغوی ترمنځ ناندرۍ پیل شوې چې په دوی کې به څوک د ټولو څخه لوی وګڼل شي. عیسی هغوی ته وویل: «د غیریهودیانو پاچاهان په خپلو خلکو باداري کوي او واکمنان د خلکو خیرخواه ګڼل کیږي. خو تاسو داسې مه اوسئ، بلکې په تاسو کې دې تر ټولو لوی خپل ځان کوچنی وګڼي او مشر دې د خدمتګار په شان وي. خلک څه فکر کوي چې په دوی دواړو کې کوم یو لوی دی، هغه څوک چې ډوډۍ ته ناست دی او یا هغه څوک چې خدمت کوي؟ په یقین سره هغه څوک چې ډوډۍ ته ناست دی. خو زه ستاسو په منځ کې د یو خدمتګار په شان یم. خو تاسو زما د ازمېښتونو په وخت کې زما سره ولاړ وئ. لکه څنګه چې زما پلار ماته د پاچاهۍ حق راکړی دی، زه هم تاسو ته دا حق درکوم. تاسو به زما په پاچاهۍ کې زما په دسترخوان خورئ او څښئ او په تختونو باندې به کښېنئ او د اسراییلو په دولسو قبیلو باندې به حکومت کوئ.» عیسی وویل: «ای شمعونه، ای شمعونه! واوره، شیطان وغوښتل چې تاسو ټول وازمایي، ښه او بد سره بېل کړي لکه څنګه چې بزګر د غنمو څخه بوس بېل کوي. خو شمعونه! ما ستا دپاره دعا کړې ده چې ایمان دې له منځه لاړ نه شي. کله چې دې توبه وویستله او بېرته ماته راوګرځېدلې، نو خپل ورونه دې قوي کړه.» پطروس ځواب ورکړ: «ای استاذه! زه ستا سره زندان او مرګ ته هم تیار یم.» عیسی وویل: «ای پطروسه! زه تاته وایم چې نن شپه به د چرګ د اذان څخه مخکې درې ځلې ووایې چې ته ما نه پېژنې.» عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «کله چې ما تاسو بې د پیسو له کڅوړې، بې خورجینې او بې له څپلیو ولېږلئ، ایا په هغه وخت کې ستاسو سره د کوم شي کمی ؤ؟» هغوی ځواب ورکړ: «نه.» عیسی وویل: «خو اوس هرڅوک چې د پیسو کڅوړه لري هغه دې د ځان سره واخلي او همدارنګه خپل خورجین هم. او د هرچا سره چې توره نه وي، نو خپله چپنه دې خرڅه کړي او یوه توره دې واخلي. ځکه زه تاسو ته وایم چې د خدای د کلام دا لیکنه باید پوره شي چې وایي: هغه به په مجرمانو کې وشمېرل شي. ځکه هرڅه چې زما په هکله لیکل شوي دي هغه به رښتیا شي.» شاګردانو وویل: «ګوره استاذه! زمونږ سره دلته دوه تورې دي.» عیسی ځواب ورکړ: «دا بس دي.» عیسی دباندې ووت او د خپل عادت له مخې د زیتون غره ته روان شو او شاګردان یې هم ورپسې لاړل. کله چې هغه ځای ته ورسېده، نو هغوی ته یې وویل: «دعا وکړئ چې په ازمېښت کې ونه لوېږئ.» بیا عیسی د هغوی څخه یو څو ګامه لېرې لاړ، په ګونډو شو او دعا یې وکړه. هغه وویل: «ای پلاره! که چېرې ستا رضا وي، نو دا پیاله زما څخه لېرې کړه. خو زما رضا نه، بلکې ستا رضا دې پوره شي.» بیا د اسمان څخه یوه فرښته هغه ته راښکاره شوه او هغه ته یې قوت ورکړ. عیسی په ډېر سخت حالت کې ؤ او په ډېر جوش سره یې دعا وکړه او خولې یې د وینو د څاڅکو په شان په ځمکه باندې څڅېدلې. کله چې عیسی د دعا څخه راپاڅېده، نو شاګردانو ته راغی او ویې لیدل چې هغوی له غمه ستومانه او ویده شوي وو. هغوی ته یې وویل: «تاسو ولې ویده یئ؟ پاڅېږئ او دعا وکړئ چې په ازمېښت کې ونه لوېږئ.» عیسی لا خبرې کولې چې یوه ډله راغله او یهودا چې د هغو دولسو شاګردانو څخه ؤ، د هغوی څخه مخکې روان ؤ. هغه عیسی ته ورنژدې شو چې ښکل یې کړي. خو عیسی وویل: «ای یهودا! ایا په ښکلولو سره د انسان زوی دښمنانو ته په لاس ورکوې؟» کله چې د عیسی شاګردانو ولیدل چې څه کیږي، نو ویې ویل: «استاذه! ایا په تورو یې ووهو؟» د هغوی څخه یو تن د لوی کاهن په نوکر ګوزار وکړ او د هغه ښي غوږ یې پرې کړ. خو عیسی وویل: «بس یې دی.» عیسی د هغه سړي په غوږ باندې خپل لاس کېښود او هغه یې روغ کړ. بیا عیسی مشرانو کاهنانو، د خدای د کور د ساتونکو آمرانو او نورو قومي مشرانو ته چې د هغه د نیولو دپاره راغلي وو، وویل: «ایا زه کوم داړه مار یم چې د تورو او کوتکونو سره زما د نیولو دپاره راغلي یئ؟ زه هره ورځ ستاسو سره د خدای په کور کې وم او تاسو زما د نیولو هڅه ونه کړه. خو دا وخت چې تیاره خپره ده، نو ستاسو وخت دی.» هغوی عیسی ونیوه او د لوی کاهن کور ته یې بوته او پطروس د لېرې نه ورپسې روان ؤ. هغوی د حوېلۍ په منځ کې اور بل کړ او ګردچاپېره ورڅخه کښېناستل او پطروس هم د هغوی سره کښېناست. په داسې حال کې چې هغه د اور رڼا ته ناست ؤ یوې وینځې هغه ولیده، نو په ځیر یې ورته وکتل او ویې ویل: «دا سړی هم د عیسی سره ؤ.» خو پطروس منکر شو او ویې ویل: «ای ښځې! زه هغه نه پېژنم.» لږ وروسته یو بل سړي هم هغه ته وکتل او ویې ویل: «ته هم د هغو له ډلې څخه یې.» خو پطروس وویل: «ای وروره! زه نه یم.» شاوخوا یو ساعت وروسته یو بل سړي تایید کړه او ویې ویل: «په دې کې هېڅ شک نشته چې دا سړی هم د عیسی سره ؤ، ځکه چې هغه هم جلیلي دی.» خو پطروس ځواب ورکړ: «ای وروره! زه نه پوهېږم چې ته څه وایې.» هغه لا خبرې کولې چې سمدلاسه چرګ اذان وکړ. عیسی مخ راواړاوه او پطروس ته یې وکتل او پطروس ته د عیسی خبرې ور په یاد شوې چې هغه ته یې ویلي وو: «نن شپه به د چرګ د اذان څخه مخکې درې ځلې ووایې چې ته ما نه پېژنې.» پطروس دباندې ووت او په چیغو چیغو یې وژړل. کومو خلکو چې د عیسی ساتنه کوله په هغه باندې ملنډې ووهلې او ویې واهه. د هغه سترګې یې وتړلې او پوښتنه یې ترې وکړه: «اوس له غیبو ووایه چې ته چا ووهلې؟» او نورې ډېرې سپکې خبرې یې هم ورته وکړې. کله چې ورځ شوه نو قومي مشران، د کاهنانو مشران او د شریعت عالمان سره راټول شول او عیسی یې خپلې شورا ته راوست. هغوی وویل: «مونږ ته ووایه چې ته مسیح یې؟» هغه ځواب ورکړ: «که زه تاسو ته ووایم، نو په ما به باور ونه کړئ او که زه درڅخه پوښتنه وکړم، نو تاسو به ځواب رانه کړئ. خو له دې وروسته به د انسان زوی د مطلق قادر خدای ښي لاس ته ناست وي.» هغوی ټولو وویل: «نو بیا ته د خدای زوی یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «تاسو خپله وایئ چې زه یم.» هغوی وویل: «نور مونږ شاهدانو ته اړتیا نه لرو. مونږ هرڅه د هغه د خپلې خولې څخه واورېدل.» بیا د شورا ټول غړي پاڅېدل او عیسی یې پیلاتوس ته بوته او په هغه باندې یې په تور لګولو پیل وکړ او ویې ویل: ‎«مونږ ولیدل چې دې سړي زمونږ قوم بې لارې کاوه او خلک یې امپراتور ته د مالیې ورکولو څخه منع کول او دعوه کوي چې هغه خپله مسیح یعنې پاچا دی.» پیلاتوس د هغه څخه پوښتنه وکړه: «ایا ته د یهودیانو پاچا یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «ته په خپله وایې.» بیا پیلاتوس مشرانو کاهنانو او حاضرو خلکو ته وویل: «زه په دې سړي کې هېڅ ډول جرم نه وینم.» خو هغوی ډېر ټینګار کاوه او ویل یې: «هغه په ټوله یهودیه کې په تعلیم ورکولو سره خلک راپاروي. هغه د جلیل څخه پیل وکړ او تر دې ځایه راورسېد.» کله چې پیلاتوس دا واورېدل، نو پوښتنه یې وکړه: «ایا دا سړی جلیلي دی؟» کله چې هغه خبر شو چې عیسی د هغې سیمې څخه دی چې د هیرودیس تر واکمنۍ لاندې ده، نو هغه یې هیرودیس ته چې په هغه وخت کې په اورشلیم کې ؤ، ولېږه. کله چې هیرودیس عیسی ولیده نو ډېر خوشحاله شو، ځکه چې د هغه په هکله یې ډېر څه اورېدلي وو او له ډېرې مودې راهیسې یې غوښتل چې عیسی وویني. هغه په دې تمه ؤ چې د هغه څخه کومه معجزه وویني. نو هیرودیس د عیسی څخه ډېرې پوښتنې وکړې، خو عیسی هېڅ ځواب ورنه کړ. مشران کاهنان او د شریعت عالمان ولاړ وو او په عیسی یې سخت تورونه ولګول. هیرودیس او د هغه عسکرو په عیسی باندې ملنډې ووهلې او د هغه سپکاوی یې وکړ، بیا یې د پاچاهۍ چپنه ورته ورواغوستله او بېرته یې پیلاتوس ته ورولېږه. په هماغه ورځ هیرودیس او پیلاتوس یو د بل سره ملګري شول، ځکه چې له دې څخه مخکې د هغو دواړو ترمنځ دښمني وه. بیا پیلاتوس مشران کاهنان، د قوم مشران او خلک راوغوښتل او هغوی ته یې وویل: «تاسو دا سړی ماته راوستلی دی او وایئ چې هغه خلک بې لارې کوي. خو اوس ما ستاسو په مخکې د هغه څخه پوښتنې وکړې او په هغه کې مې هغه جرم ونه مونده چې تاسو پرې تور لګولی دی. او نه هم هیرودیس په هغه کې کومه ګناه ولیدله، نو ځکه یې بېرته مونږ ته راولېږه. ښکاره ده چې هغه داسې کوم کار نه دی کړی چې د مرګ لایق وي. نو زه به هغه د یو څو دورو وهلو وروسته پرېږدم چې لاړ شي.» [ ځکه په هغه وخت کې داسې رواج ؤ چې په هر اختر کې یو بندي ازاد شي.] خو ټولو خلکو په یو اواز چیغې کړې: «دا سړی ووژنه! باراباس مونږ ته ازاد کړه.» باراباس یو سړی ؤ چې په ښار کې د بغاوت او قتل په تور زندان ته اچول شوی ؤ. پیلاتوس چې غوښتل یې عیسی خلاص کړي یوځل بیا هغوی ته خبرې وکړې. خو هغوی چیغې وهلې: «په صلیب باندې یې ځوړند کړه، په صلیب باندې یې ځوړند کړه.» پیلاتوس د درېم ځل دپاره هغوی ته وویل: «ولې؟ څه جرم یې کړی دی؟ ما په هغه کې داسې کوم جرم ونه مونده چې د مرګ لایق وګڼل شي. نو زه به هغه د یو څو دورو وهلو وروسته پرېږدم چې لاړ شي.» خو هغوی ټینګار کاوه او په لوړ اواز سره یې چیغې وهلې چې هغه باید په صلیب وځړول شي. خلکو دومره چیغې ووهلې چې په پای کې د هغوی چیغې بریالۍ شوې. نو پیلاتوس د هغوی د غوښتنې سره سم پرېکړه وکړه او باراباس یې چې د بغاوت او قتل له امله زنداني شوی ؤ، د زندان څخه خلاص کړ او عیسی یې هغوی ته په لاس ورکړ چې هرڅه وغواړي ورسره ویې کړي. کله چې عسکرو هغه په صلیب باندې د ځوړندولو دپاره بیولو، نو هغوی د شمعون په نامه یو سړی چې د قیروان څخه ؤ او د ښار دباندې سیمې څخه ښار ته راروان ؤ، راونیوه. هغه یې مجبور کړ چې صلیب په اوږه کړي او د عیسی پسې یې یوسي. ګڼ شمېر خلک په عیسی پسې روان وو چې په هغو کې ښځې هم وې چې ځانونه یې وهل او د هغه دپاره یې ژړا او انګولا کوله. عیسی هغوی ته مخ راواړاوه او ورته ویې ویل: «ای د اورشلیم ښځو! زما دپاره مه ژاړئ، خو د خپلو ځانونو او خپلو اولادونو دپاره وژاړئ. ځکه چې داسې ورځې راتلونکې دي چې خلک به وایي چې هغه ښځې بختورې دي چې شنډې دي او هېڅکله یې ماشومان نه دي زېږولي او هېڅکله یې تی نه دی ورکړی. په هغه وخت کې به خلک غرونو ته وایي چې په مونږ باندې راولوېږئ او غونډیو ته به وایي چې مونږ پټ کړئ. ځکه که چېرې هغوی د شنې ونې سره داسې کار کوي، نو د وچې ونې سره به څه کیږي؟» دوه نور مجرمان یې هم د عیسی سره روان کړي وو چې د هغه سره یوځای اعدام شي. کله چې هغوی هغه ځای ته چې د سر د کوپړۍ په نوم یادېده ورسېدل، نو عسکرو عیسی هلته په صلیب باندې مېخ کړ او هغه دوه مجرمان یې هم ورسره په صلیب وځړول، یو یې د هغه ښي لاس ته او بل یې د هغه چپ لاس ته. عیسی وویل: «ای پلاره! دوی وبخښه، ځکه دوی نه پوهیږي چې څه کوي.» عسکرو د عیسی په کالیو باندې پچه واچوله او په خپل منځ کې یې سره ووېشل. خلک د سیل دپاره هلته ولاړ وو او د یهودیانو مشرانو په هغه باندې ملنډې وهلې او ویل یې: «هغه نور خلک ژغورل، که چېرې هغه په رښتیا سره د خدای غوره شوی مسیح وي، نو اوس دې خپل ځان وژغوري.» عسکرو هم په هغه باندې ملنډې ووهلې او هغوی د عیسی خواته ورنژدې شول او تروه شراب یې ورته ورکړل او ورته ویې ویل: «که چېرې ته د یهودیانو پاچا یې، نو خپل ځان دې وژغوره.» د هغه د سر دپاسه یوه تخته لګول شوې وه چې ورباندې لیکل شوي وو: «دا د یهودیانو پاچا دی.» یو له هغو مجرمانو څخه چې هلته ځړول شوی ؤ عیسی ته پېغور ورکړ او ویې ویل: «ایا ته مسیح نه یې؟ نو بیا خپل ځان او مونږ وژغوره.» خو هغه بل مجرم هغه ورټلو او ورته ویې ویل: «ایا ته له خدایه نه وېرېږې؟ ځکه چې په تا باندې هم د هغه په شان د مرګ حکم شوی دی. زمونږ سره انصاف شوی دی، ځکه چې مونږ ته د خپلو عملونو سزا راکول کیږي. خو دې سړي کوم غلط کار نه دی کړی.» بیا هغه وویل: «ای عیسی! کله چې خپلې پاچاهۍ ته ورسېدې، نو ما هم در په یاد کړه.» عیسی هغه ته وویل: «په یقین سره زه تاته وایم چې ته به نن زما سره په جنت فردوس کې اوسې.» د غرمې شاوخوا دولس بجې وې چې لمر ورک شو او د ماسپښین تر درې بجو پورې په ټوله سیمه کې تیاره خپره شوه او د خدای د کور پرده په منځ عیسی په لوړ اواز چیغه ووهله او ویې ویل: «ای پلاره! زه خپل روح تاته سپارم.» دا یې وویل او ساه یې ورکړه. کله چې رومي منصبدار دا هرڅه ولیدل، نو د خدای ثنا یې وویله او ویې ویل: «بې له شکه چې دا سړی بې ګناه ؤ.» هغه خلک چې دې نندارې ته راټول شوي وو، کله یې چې دا پېښه ولیدله، نو له غمه یې خپل ځانونه وهل او بېرته خپلو کورونو ته لاړل. د عیسی ټول اشنایان او هغه ښځې چې د جلیل څخه هغه پسې راغلې وې په لېرې فاصله کې ولاړې وې او دا هرڅه یې لیدل. هلته د یوسف په نوم یو سړی ؤ چې په یهودیه کې د رامه د ښار څخه ؤ او د یهودیانو د شورا غړی ؤ. هغه یو نېک او عادل سړی ؤ. خو د هغوی د دې پرېکړې او دې کار سره جوړ نه ؤ او د خدای د پاچاهۍ په انتظار ؤ. هغه پیلاتوس ته ورغی او د عیسی مړی یې ترې وغوښت. بیا هغه د صلیب څخه مړی راښکته کړ او د کتان په کفن کې یې تاو کړ او په ګټ کې کیندل شوي قبر کې یې کېښود چې د دې نه مخکې په کې څوک نه ؤ ښخ شوی. دا د جمعې ورځ وه، یعنې سبت ته د تیاري نیولو ورځ وه او د سبت ورځ پیل کېدله. کومې ښځې چې د جلیل څخه د عیسی سره راغلې وې یوسف پسې روانې وې. هغوی قبر ولیده چې د عیسی مړی په کې څنګه ایښودل شوی ؤ. بیا هغوی بېرته د اورشلیم ښار ته لاړې او د مړي دپاره یې خوشبویه مسالې او عطر تیار کړل او د شریعت د حکم له مخې یې د سبت په ورځ ارام وکړ. د یکشنبې په ورځ سهار وختي ښځو هغه تیار کړي خوشبویه تېل د ځان سره واخیستل او قبر ته لاړې. هغوی ولیدل چې تیږه د قبر د خولې نه رغړول شوې وه. کله چې دننه ورغلې، نو د عیسی مسیح مړی یې هلته پیدا نه کړ. هغوی لا حیرانې ولاړې وې چې ناڅاپه دوه سړي چې ځلېدونکي کالي یې اغوستي وو د هغوی په خوا کې ودرېدل. ښځې ووېرېدلې او هغوی خپل سرونه ښکته ونیول، نو هغو سړیو ورته وویل: «تاسو ولې ژوندي په مړو کې لټوئ؟ هغه دلته نشته، هغه راژوندی شوی دی. څه چې هغه درته په جلیل کې ویلي وو، هغه در په یاد کړئ چې د انسان زوی باید ګناهکارانو ته په لاس ورکړل شي، په صلیب به وځړول شي او په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي.» بیا هغو ښځو ته د عیسی خبرې ور په یاد شوې. کله چې هغوی بېرته د قبر څخه راغلې، نو یوولس رسولان او نور ټول یې د دې پېښې څخه خبر کړل. دا ښځې مریم مجدلیه، یونا او د یعقوب مور مریم وې او نورو ښځو هم چې د هغوی سره وې، رسولانو ته دا خبرې وکړې. خو د هغوی خبرې رسولانو ته بې معنی ښکاره شوې او په هغوی یې باور ونه کړ. خو پطروس پاڅېده او د قبر خواته یې منډه کړه. کله چې ورټیټ شو او دننه یې وکتل، نو له کفن پرته یې نور هېڅ هم ونه لیدل. نو په دې شوې پېښې حیران شو او خپل کور ته لاړ. په هماغه ورځ د عیسی د پیروانو څخه دوه تنه د عماوس په نوم یو کلي ته چې د اورشلیم څخه یوولس کیلومتره لېرې دی روان وو. هغوی له یو بل سره د دې ټولو پېښو په هکله خبرې کولې. هغوی لا یو د بل سره خبرې او بحث کاوه چې خپله عیسی راغی او د هغوی سره یوځای شو. دوی عیسی ولیده، خو د هغوی سترګې داسې شوې لکه چې وتړل شي او هغه یې ونه پېژانده. عیسی هغوی ته وویل: «تاسو په لاره کې د څه شي په هکله یو د بل سره بحث کاوه؟» هغوی ودرېدل او غمجن ښکاره کېدل. په دوی کې یو تن چې کلیوپاس نومېده د هغه څخه پوښتنه وکړه: «ایا ته په اورشلیم کې یوازېنی مسافر یې چې له دې څخه خبر نه یې چې په تېرو څو ورځو کې هلته څه پېښ شوي دي؟» عیسی پوښتنه وکړه: «څه شوي دي؟» هغوی ځواب ورکړ: «دا هغه څه دي چې د ناصري عیسی سره وشول. هغه د خدای او ټولو خلکو په حضور کې په وینا او عمل کې یو زورور پیغمبر ؤ. خو زمونږ مشرانو کاهنانو او واکمنانو هغه پیلاتوس ته وسپاره چې د مرګ سزا ورته ورکړل شي او هغه یې په صلیب ځوړند کړ. مونږ هیله درلودله چې همدا سړی به اسراییلو ته خلاصون ورکوي، خو نن درېمه ورځ ده چې دا کار شوی دی. برسېره پر دې، زمونږ د ډلې څو ښځو مونږ حیران کړو. هغوی نن سهار وختي د هغه قبر ته تللې وې، خو د هغه مړی یې پیدا نه کړ. هغوی بېرته راغلې او ویل یې چې په رویا کې یې فرښتې ولیدلې چې دوی ته یې وویل چې هغه ژوندی دی. بیا زمونږ یو څو کسان قبر ته لاړل او څه چې هغو ښځو ویلي وو هغه یې ولیدل، خو عیسی یې ونه لیده.» عیسی هغوی ته وویل: «تاسو څومره ناپوهه یئ او د پیغمبرانو د ویناوو په منلو کې زړه نازړه یئ. ایا دا ضروري نه وه چې مسیح دا کړاوونه وویني او بیا دې خپل جلال ته ورسیږي؟» بیا عیسی د موسی د تورات څخه نیولې د ټولو پیغمبرانو تر لیکنو پورې چې د خدای په کلام کې خپله د هغه په هکله لیکل شوي وو، هغوی ته بیان کړل. کله چې دوی د عماوس کلي ته ورنژدې شول، نو عیسی داسې وښودل چې ګوندې هغه نور هم مخکې ځي. خو هغوی ټینګار وکړ او ویې ویل: «زمونږ سره پاتې شه، ځکه چې ورځ په تېرېدلو ده او ماښام نژدې دی.» نو عیسی کور ته ننوت چې د هغوی سره پاتې شي. کله چې عیسی د هغوی سره دسترخوان ته کښېناست نو ډوډۍ یې راواخیستله، شکر یې پرې وویست، ماته یې کړه او هغوی ته یې ورکړه. ناڅاپه د هغوی سترګې وغړېدلې او عیسی یې وپېژانده، خو هغه د هغوی د نظر څخه پناه شو. هغوی یو بل ته وویل: «کله چې په لاره کې هغه زمونږ سره خبرې کولې او د خدای د کلام لیکنې یې راته بیانولې، ایا زمونږ زړونه په جوش رانغلل؟» هغوی سمدلاسه راپاڅېدل او بېرته اورشلیم ته لاړل. هلته یې ولیدل چې یوولس رسولان او نور خلک سره راټول شوي وو او ویل یې چې عیسی په رښتیا راژوندی شوی او شمعون ته ښکاره شوی دی. نو په لاره کې چې څه شوي وو هغو دواړو شاګردانو هغوی ته بیان کړل او ورته ویې ویل چې څنګه یې عیسی د ډوډۍ ماتولو په وخت کې وپېژانده. هغوی لا د دې پېښو په هکله خبرې کولې چې ناڅاپه عیسی د هغوی په منځ کې ودرېده او هغوی ته یې وویل: «په تاسو دې سلامتي وي.» هغوی ټکان وخوړ او سخت ووېرېدل، ځکه ګومان یې کاوه چې د مړي ارواح ویني. خو عیسی هغوی ته وویل: «ولې دومره وارخطا یئ؟ ستاسو په زړونو کې ولې داسې شکونه پیدا کیږي؟ زما لاسونو او پښو ته وګورئ او وګورئ چې دا زه خپله یم. په ما لاس کېږدئ نو بیا به پوه شئ، ځکه چې ارواح غوښه او هډوکي نه لري او لکه څنګه چې تاسو یې وینئ، زه یې لرم.» کله چې هغه دا وویل، نو خپل لاسونه او پښې یې هغوی ته وښودلې. هغوی د ډېرې خوشحالۍ او حیرانتیا له امله نه شو کولای چې بیاهم په دې باور وکړي، نو عیسی د هغوی څخه پوښتنه وکړه: «ایا ستاسو سره دلته د خوړلو دپاره څه شته؟» هغوی ورته یوه ټوټه کباب شوی ماهي ورکړ، نو هغه یې واخیست او د هغوی په مخکې یې وخوړ. بیا عیسی هغوی ته وویل: «دا زما هغه خبرې دي چې کله زه ستاسو سره وم او تاسو ته به مې ویل چې هغه څه چې د موسی په تورات، د پیغمبرانو په لیکنو او د زبور په کتاب کې زما په هکله لیکل شوي دي، باید رښتیا شي.» بیا یې د هغوی ذهنونه روښانه کړل، ترڅو د خدای په کلام پوه شي او هغوی ته یې وویل: «همدارنګه لیکل شوي دي چې مسیح باید کړاوونه وویني او مړ شي او په درېمه ورځ به بیا راژوندی شي، او د هغه په نوم به ټولو قومونو ته دا پیغام ورسول شي چې توبه وباسي او خدای به یې ګناهونه وبخښي او پیل به یې له اورشلیم څخه وي. تاسو د دې ټولو شیانو شاهدان یئ. او ګورئ، هغه څه چې زما پلار یې وعده کړې ده، درلېږم. خو باید تر هغې پورې په دې ښار کې پاتې شئ، ترڅو په تاسو باندې اسماني قوت نازل شي.» بیا عیسی هغوی د ښار څخه دباندې تر بیت عنیا پورې بوتلل، خپل لاسونه یې پورته کړل او هغوی ته یې برکت ورکړ او په داسې حال کې چې هغوی ته یې برکت ورکاوه د هغوی څخه بېل شو او اسمان ته پورته یووړل شو. هغوی ورته سجده وکړه او په ډېرې خوشحالۍ سره بېرته اورشلیم ته راستانه شول. هغوی خپل ټول وخت د خدای په کور کې خدای ته په ثنا ویلو تېر کړ. په ازل کې کلام ؤ. کلام د خدای سره ؤ او کلام په خپله خدای ؤ، په ازل کې کلام د خدای سره ؤ. خدای ټول شیان د کلام په وسیله پیدا کړل او هېڅ شی بې له کلامه نه دی پیدا شوی. کلام د ژوندون سرچینه وه او دې ژوندون انسانانو ته رڼا راوستلې ده. رڼا په تیاره کې ځلیږي او تیاره هېڅکله هم په هغې باندې نه ده غالبه شوې. نو بیا خدای یو سړی راولېږه چې یحیی نومېده، هغه د یو شاهد په توګه راغی چې خلکو ته د دې رڼا په هکله شاهدي ورکړي، ترڅو ټول د دې پیغام په وسیله ایمان راوړي. هغه په خپله رڼا نه وه، بلکې هغه راغی چې د هغې رڼا په هکله شاهدي ورکړي. هغه رښتینې رڼا چې په ټولو انسانانو باندې ځلیږي، نړۍ ته راروانه وه. کلام په نړۍ کې ؤ او که څه هم نړۍ د هغه په وسیله پیدا شوې وه، خو نړۍ هغه ونه پېژانده. هغه خپل وطن ته راغی، خو خپلو خلکو هغه قبول نه کړ. خو کومو خلکو چې هغه یې قبول کړ او ایمان یې ورباندې راوړ، نو هغوی ته یې دا حق ورکړ چې د خدای اولادونه شي. داسې اولادونه چې هغوی نه د عادي زېږېدنې، نه د جسماني غوښتنو او نه د انساني ارادې له مخې بلکې د خدای د روح په وسیله پیدا شوي وي. کلام جسم شو او زمونږ په منځ کې اوسېده. مونږ د هغه لویې ولیدله، داسې لویي چې هغه د پلار د یوازېني زوی په توګه تر لاسه کړه او هغه د فضل او رښتینولۍ څخه ډک ؤ. یحیی خلکو ته د هغه په هکله شاهدي ورکړې وه. هغه په لوړ اواز وویل: «دا هغه څوک دی چې ما د هغه په هکله ویلي وو چې زما څخه وروسته به راځي، خو هغه زما څخه ډېر لوی دی، ځکه چې زه لا پیدا شوی نه وم چې هغه موجود ؤ.» هغه د خپلې زیاتې مهربانۍ له مخې مونږ ټولو ته برکت راکړ، مونږ ته یې د یو برکت پسې بل برکت راکړ. ځکه چې شریعت د موسی په وسیله ورکړل شو او مهرباني او رښتینولي د عیسی مسیح په وسیله راغله. هېچا هېڅکله خدای نه دی لیدلی، خو د خدای یوازېنی زوی چې پلار ته تر ټولو نژدې دی، خلکو ته وښودل چې خدای څوک دی. د یحیی شاهدي دا وه: کله چې د اورشلیم د یهودیانو مشران ځینې کاهنان او لاویان یحیی ته ورولېږل چې پوښتنه ترې وکړي: «ته څوک یې؟» هغه اقرار وکړ او منکر نه شو، بلکې ښکاره یې وویل: «زه مسیح نه یم.» هغوی ترې پوښتنه وکړه: «نو بیا ته څوک یې؟ ته الیاس نبي یې؟» هغه ځواب ورکړ: «نه، زه هغه نه یم.» هغوی پوښتنه وکړه: «ته هغه پیغمبر یې چې مونږ ورته په تمه یو؟» هغه ځواب ورکړ: «نه.» هغوی وویل: «نو بیا مونږ ته ووایه چې ته څوک یې؟ ځکه هغو کسانو چې مونږ رالېږلي یو هغوی ته باید ځواب ورکړو. د خپل ځان په هکله څه وایې؟» یحیی وویل: لکه څنګه چې اشعیا نبي ویلي دي: زه د نارې وهونکي اواز یم چې په دښته کې نارې وهي چې د څښتن لاره سمه کړئ. کوم استازي چې د فریسیانو له خوا لېږل شوي وو، د یحیی څخه پوښتنه وکړه: «که چېرې ته نه مسیح یې، نه الیاس یې، نه هغه پیغمبر یې چې مونږ ورته په تمه یو، نو بیا ولې د تعمید غسل ورکوې؟» یحیی ځواب ورکړ: «زه په اوبو باندې د تعمید غسل ورکوم، خو ستاسو په منځ کې یو څوک ولاړ دی چې تاسو هغه نه پېژنئ. هغه زما څخه وروسته راځي، خو زه د دې لایق هم نه یم چې د هغه د څپلیو تسمې خلاصې کړم.» دا ټولې پېښې په بیت عنیا کې چې د اردن د سیند په بله غاړه باندې پروت دی یعنې په هغه ځای کې چې یحیی خلکو ته د تعمید غسل ورکاوه، وشوې. بله ورځ یحیی ولیدل چې عیسی د هغه خواته راروان دی، نو هغه وویل: «ګورئ، دا د خدای له خوا هغه وری دی چې د نړۍ د خلکو ګناهونه لېرې کوي! دا هماغه دی چې د هغه په هکله ما ویلي وو چې زما څخه وروسته به یو څوک راځي چې زما څخه ډېر لوی دی، ځکه چې زه لا نه وم پیدا شوی چې هغه موجود ؤ. ما هغه نه پېژانده چې هغه به څوک وي، خو زه راغلم چې د اوبو په وسیله د تعمید غسل ورکړم د دې دپاره چې هغه د اسراییلو خلکو ته وروپېژنم.» بیا یحیی دا شاهدي ورکړه: «ما روح القدس ولیده چې د کوترې په شکل د اسمان نه رانازل شو او په هغه باندې کښېناست. ما هغه نه پېژانده خو هغه چا چې زه یې راولېږلم چې د اوبو په وسیله د تعمید غسل ورکړم ماته ویلي وو: ‹هرکله چې ته ووینې چې په کوم چا باندې روح القدس نازل شي او په هغه باندې کښېني، نو پوه شه چې دا هماغه سړی دی چې د روح القدس په وسیله به د تعمید غسل ورکوي.› ما ولیدل چې داسې وشول او شاهدي ورکوم چې هغه د خدای زوی دی.» په بله ورځ یحیی بیا د خپلو دوه شاګردانو سره ولاړ ؤ، کله چې هغه ولیدل چې عیسی له هغه ځای څخه تېریږي نو ویې ویل: «ګورئ، دا دی د خدای له خوا د قربانۍ وری!» د یحیی دوو شاګردانو دا خبره واورېدله او عیسی پسې روان شول. عیسی شاته وکتل او ویې لیدل چې هغوی هغه پسې روان دي نو پوښتنه یې ترې وکړه: «تاسو څه شي پسې ګرځئ؟» هغوی پوښتنه وکړه: «ربي ته چېرته اوسېږې؟» (د ربي معنی استاذ دی.) عیسی وویل: «راشئ او وګورئ.» دا شاوخوا د ماسپښین څلور بجې وې نو هغوی د هغه سره لاړل او ویې لیدل چې هغه چېرته اوسېده او پاتې ورځ یې د هغه سره تېره کړه. د هغو دوه تنو څخه چې د یحیی د خبرو له اورېدلو وروسته عیسی پسې روان شو، یو یې د شمعون پطروس ورور اندریاس ؤ. لومړنی کار چې هغه وکړ، هغه دا ؤ چې هغه خپل ورور شمعون پیدا کړ او هغه ته یې وویل: «مونږ مسیح موندلی دی،» چې د مسېح معنی ده وعده شوی پاچا. نو اندریاس شمعون عیسی ته راوست. عیسی هغه ته وکتل او ویې ویل: «ته د یوحنا زوی شمعون یې، خو له دې وروسته به ته د کیفا په نوم یادېږې.» (د کیفا معنی پطروس دی چې معنی یې تیږه ده.) بله ورځ عیسی دا پرېکړه وکړه چې جلیل ته لاړ شي. په لاره کې هغه فیلیپوس پیدا کړ او ورته یې وویل: «ما پسې راځه.» فیلیپوس د اندریاس او پطروس په شان د بیت صیدا ؤ. فیلیپوس نتناییل راپیدا کړ او ورته ویې ویل: «مونږ هغه کس پیدا کړ چې موسی د شریعت په کتاب کې لیکلي او همدارنګه پیغمبرانو هم د هغه په هکله لیکنې کړي دي. هغه عیسی دی چې د ناصرې د ښار څخه دی او د یوسف زوی دی.» نتناییل د هغه نه پوښتنه وکړه: «ایا په ناصرې کې هم ښه شی پیدا کېدای شي؟» فیلیپوس ځواب ورکړ: «راشه او وګوره.» کله چې عیسی ولیدل چې نتناییل د هغه خواته راروان دی نو د هغه په هکله یې وویل: «دا سړی اصلي اسراییلی دی او په هغه کې هېڅ کومه ټګي نشته.» نتناییل پوښتنه وکړه: «ته ما څنګه پېژنې؟» عیسی ځواب ورکړ: «مخکې له دې چې فیلیپوس تاته غږ وکړي ماته ولیدلې چې د انځر د ونې لاندې وې.» نتناییل وویل: «استاذه! ته د خدای زوی یې! ته د اسراییلو پاچا یې.» عیسی وویل: «ایا تا په دې خاطر ایمان راوړ چې ما درته وویل چې ته مې د انځر د ونې لاندې ولیدلې؟ ته به د دې نه هم لوی لوی کارونه ووینې.» بیا یې هغه ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې تاسو به ووینئ چې اسمان به پرانیستل شي او د خدای فرښتې به د انسان د زوی په مرسته اسمان ته خېژي او راښکته کیږي.» دوه ورځې وروسته د جلیل د قانا په ښار کې واده ؤ او د عیسی مور هم هلته وه. عیسی او د هغه شاګردانو ته هم واده ته بلنه ورکړل شوې وه. کله چې د واده د مېلمنو سره شراب خلاص شول نو د عیسی مور عیسی ته وویل: «د هغوی سره نور شراب نشته.» عیسی ځواب ورکړ: «مورې! په دې کې زما او ستا څه کار دی؟ زما وخت لا نه دی رارسېدلی.» د عیسی مور د هغه ځای نوکرانو ته وویل: «هرڅه چې عیسی درته ووایي هغه وکړئ.» په هغه ځای کې شپږ لوی د تیږې منګي ایښي وو چې یهودیانو به ورڅخه په مذهبي توګه د پاکېدلو د مراسمو د سرته رسولو دپاره کار اخیسته او هر یو یې د اتیاوو څخه تر سلو لیترو پورې ځای درلود. عیسی نوکرانو ته وویل: «دا منګي د اوبو نه ډک کړئ.» او هغوی هغه منګي تر خولې پورې ډک کړل. بیا یې هغوی ته وویل: «اوس د هغو څخه لږ راوباسئ او د مېلمستیا د مراسمو مشر ته یې یوسئ.» نو هغوی همداسې وکړل او د مېلمستیا د مراسمو مشر هغه اوبه چې په شرابو باندې بدلې شوې وې، وڅښلې. هغه نه پوهېده چې دا شراب له کومه شول، خو کومو نوکرانو چې دغه اوبه یې راویستلې وې ورڅخه خبر وو، نو د مراسمو مشر زوم راوغوښت او ورته ویې ویل: «هرڅوک ښه شراب په پیل کې ورکوي او کله چې مېلمانه نشه شول نو بیا ورته عادي شراب راوړي. خو تا ښه شراب لا تر اوسه پورې ساتلي دي.» دا د جلیل په قانا کې د عیسی لومړنۍ معجزه وه چې د هغې په وسیله یې خپله لویي ښکاره کړه او شاګردانو یې ورباندې ایمان راوړ. له هغې وروسته عیسی د خپلې مور، ورونو او خپلو شاګردانو سره کپرناحوم ته لاړ او د یو څو ورځو دپاره هلته پاتې شو. د یهودیانو د فسحې اختر رانژدې ؤ، نو عیسی اورشلیم ته لاړ. هغه ولیدل چې خلکو د خدای د کور په حوېلۍ کې غویان، پسونه او کوترې خرڅولې او همدارنګه هغه ولیدل چې صرافان د خپلو مېزونو سره ناست وو. هغه یوه رسۍ راواخیستله او دوره یې ترې جوړه کړه او هغوی ټول یې د غویانو او پسونو سره د خدای د کور نه وشړل. د صرافانو مېزونه یې په بل مخ راچپه کړل او د هغوی پیسې یې هرې خواته وشیندلې، او د کوترو خرڅوونکو ته یې وویل: «دا شیان د دې ځای نه وباسئ! زما د پلار د کور نه بازار مه جوړوئ!» د هغه شاګردانو ته ور په یاد شول چې د خدای په کلام کې لیکلي شوي دي: «په ما کې چې ستا د کور په خاطر کوم غیرت دی هغه به ما وسوځوي.» نو د یهودیانو مشرانو پوښتنه وکړه: «مونږ ته داسې کومه معجزه ښودلی شې چې دا ثابته کړي چې ته حق لرې دا کارونه وکړې؟» عیسی ځواب ورکړ: «که چېرې دا د خدای کور وران کړئ نو زه به هغه په درې ورځو کې بېرته ودان کړم.» نو هغوی وویل: «دا د خدای کور په شپږڅلوېښت کالو کې جوړ شوی دی او ته یې په درې ورځو کې جوړوې؟» خو د خدای د کوم کور په هکله چې عیسی خبرې کولې هغه د ده خپل بدن ؤ. نو کله چې هغه بیا راژوندی شو، د هغه شاګردانو ته ور په یاد شول چې دا یې ویلي وو نو هغوی د خدای په کلام او د عیسی په خبرو باندې ایمان راوړ. کله چې عیسی د فسحې د اختر په وخت کې په اورشلیم کې ؤ نو ډېرو خلکو چې د هغه معجزې ولیدلې په هغه باندې یې ایمان راوړ. خو عیسی په هغوی باندې اعتبار ونه کړ، ځکه چې هغوی ټول یې ښه پېژندل. هغه دې ته اړتیا نه لرله چې څوک ورته د انسان په هکله کومه شاهدي ورکړي، ځکه چې هغه په دې ښه پوهېده چې د انسان په زړه کې څه دي. په فریسیانو کې یو سړی ؤ چې نیکودیموس نومېده او د یهودیانو د مشرانو څخه ؤ. یوه شپه هغه عیسی ته راغی او ورته ویې ویل: «استاذه، مونږ پوهېږو چې ته یو ښوونکی یې چې د خدای له خوا رالېږل شوی یې. کومې نښې چې ته یې ښایې هغه هېڅوک نه شي ښودلی ترڅو پورې چې خدای ورسره مل نه وي.» عیسی په ځواب کې وویل: «په یقین سره زه تاته دا وایم چې ترڅو پورې یو سړی بیا نوی پیدا نه شي هغه د خدای پاچاهي لیدلی نه شي.» نیکودیموس پوښتنه وکړه: «دا څنګه کېدای شي چې یو زوړ سړی بیا نوی پیدا شي؟ بې له شکه چې هغه نه شي کولای چې بېرته د مور ګېډې ته ورننوځي او د دوهم ځل دپاره بیا پیدا شي!» عیسی ځواب ورکړ: «په یقین سره زه تاته دا وایم چې یو سړی به تر هغې پورې د خدای پاچاهۍ ته وردننه نه شي، ترڅو چې هغه په طبیعی ډول او روح القدس سره پیدا نه شي. د انسان نه چې پیدا کیږي هغه جسم دی او د روح القدس نه چې پیدا کیږي هغه روح دی. کله چې زه تاسو ته وایم چې تاسو ټول باید د دوهم ځل دپاره وزېږئ، نو په دې باندې مه حیرانېږئ. باد چې هرې خواته غواړي هلته لګیږي. تاسو یې اواز اورئ، خو په دې نه پوهېږئ چې هغه د کوم ځای نه راځي او چېرته ځي. نو څوک چې د روح القدس نه پیدا کیږي د هغه حالت هم همداسې وي.» نیکودیموس پوښتنه وکړه: «دا څنګه کېدای شي؟» عیسی په ځواب کې وویل: «ته په اسراییلو کې یو لوی عالم یې او په دې شیانو باندې نه پوهېږې؟ په یقین سره زه تاته دا وایم چې مونږ د هغو شیانو په هکله خبرې کوو چې ورباندې پوهېږو او څه چې مو لیدلي دي د هغو په هکله شاهدي ورکوو، خو بیاهم تاسو زمونږ په خبرو باندې باور نه کوئ. کله چې زه ستاسو سره د دنیاوي شیانو په هکله خبرې کوم او تاسو ورباندې باور نه کوئ، نو که د اسماني شیانو په هکله خبرې وکړم تاسو به یې څنګه ومنئ؟ هېڅوک هم کله اسمان ته نه دی ختلی، پرته د انسان د زوی نه چې د اسمان نه راښکته شوی دی. لکه څنګه چې موسی په دښته کې برنجي مار په یوې پایې باندې وخېژاوه، نو همداسې به د انسان زوی هم باید وخېژول شي، د دې دپاره چې هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي نو هغه به د تلپاتې ژوندون خاوند شي. خدای د نړۍ سره داسې مینه وکړه چې خپل یوازېنی زوی یې ورکړ، ترڅو هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي نو هلاک به نه شي، بلکې تلپاتې ژوندون به ولري. خدای خپل زوی نړۍ ته د دې دپاره نه دی رالېږلی چې خلک محکوم کړي، بلکې د دې دپاره یې رالېږلی چې هغوی وژغوري. که چېرې څوک د خدای په زوی باندې ایمان راوړي، نو هغه به د خدای له خوا محکوم نه شي. خو که چېرې څوک ورباندې ایمان رانه وړي، نو هغه خو لا همدا اوس نه مجرم ګڼل شوی دی، ځکه چې هغه د خدای په یوازېني زوی باندې ایمان نه دی راوړی. نو د خدای قضاوت دا دی: نړۍ ته رڼا راغلې وه، خو خلکو د رڼا نه تیاره غوره ګڼله، ځکه چې د هغوی عملونه خراب وو. څوک چې بد کارونه کوي هغوی د رڼا نه کرکه کوي او ځان ترې لېرې ساتي، ځکه چې وېریږي چې بد کارونه یې ښکاره نه شي. خو څوک چې سم کارونه کوي هغه د رڼا خواته ورځي، ترڅو په ښکاره ولیدل شي چې هغوی هغه کارونه کوي چې خدای یې غواړي.» له هغې وروسته عیسی د خپلو شاګردانو سره د یهودیې سیمې ته لاړ او د یو څه وخت دپاره د هغوی سره هلته پاتې شو او خلکو ته یې د تعمید غسل ورکاوه. یحیی هم سالیم ته نژدې په عینون کې خلکو ته د تعمید غسل ورکاوه، ځکه چې په هغه ځای کې اوبه ډېرې وې. خلک هغه ته ورتلل او هغه ورته د تعمید غسل ورکاوه. (ځکه چې دا هغه وخت ؤ چې یحیی لا په زندان کې نه ؤ اچول شوی.) په دې وخت کې د یحیی د ځینو شاګردانو او یو سړي ترمنځ د پاکوالي د مراسمو د موضوع په سر بحث راپورته شو. نو بیا هغوی یحیی ته ورغلل او ورته ویې ویل: «استاذه، تا سره چې د اردن د سیند په بله غاړه کوم سړی ؤ چې د هغه په هکله دې شاهدي ورکړې وه، هغه دلته دی او د تعمید غسل ورکوي او ټول خلک ورته ورځي.» یحیی په ځواب کې وویل: «انسان نه شي کولای چې کوم څه لاسته راوړي، ترڅو چې خدای یې ورته ورنه کړي. تاسو خپله د دې شاهدان یئ چې ما وویل: ‹زه مسیح نه یم، خو د هغه نه مخکې رالېږل شوی یم.› ناوې د زوم وي. د زوم ملګری چې په څنګ کې یې ولاړ وي او د هغه خبرې اوري، نو د زوم د اواز په اورېدلو سره خوشحالیږي. په همدې ډول زما خوشحالي هم پوره کیږي. هغه باید ډېر لوی شي او زه وړوکی شم.» څوک چې له پاس نه راځي هغه د ټولو نه لوی دی او څوک چې د دې نړۍ دی هغه په دې نړۍ پورې اړه لري او د دنیاوي شیانو په هکله خبرې کوي. څوک چې د اسمان نه راځي هغه د ټولو نه لوی دی. هغه چې څه لیدلي او اورېدلي د هغو په هکله شاهدي ورکوي، خو هېڅوک د هغه په خبرو باندې باور نه کوي. هرڅوک چې د هغه شهادت قبول کړي، نو په دې اقرار کوي چې خدای رښتینی دی. ځکه څوک چې د خدای له خوا رالېږل شوی وي هغه د هغه پیغام په هکله خبرې کوي چې د خدای له خوا راځي، ځکه چې خدای ورته د اندازې نه زیات خپل روح ورکوي. پلار د خپل زوی سره مینه کوي او د ټولو شیانو واک یې ورته ورکړی دی. څوک چې په زوی باندې ایمان راوړي نو هغه تلپاتې ژوندون لري، خو څوک چې د زوی نه اطاعت ونه کړي نو هغه به تلپاتې ژوندون ونه ویني، بلکې د خدای غضب به تل ورباندې وي. کله چې عیسی خبر شو چې فریسیانو اورېدلي دي چې هغه د یحیی نه زیات پیروان پیدا کړي دي او هغوی ته د تعمید غسل ورکوي، (خوعیسی په خپله نه بلکې شاګردانو یې د تعمید غسل ورکاوه.) نو یهودیه یې پرېښودله او بېرته جلیل ته لاړ. هغه مجبور ؤ چې د سامرې له لارې لاړ شي. هغه د سامرې یو ښار ته چې د سوخار په نوم یادېده راغی. دا ځای هغې ځمکې ته نژدې ؤ چې یعقوب خپل زوی یوسف ته ورکړې ؤ. په هغه ځای کې یوه څاه وه چې د یعقوب وه او عیسی چې د سفر نه ستړی شوی ؤ، د څاه په غاړه کښېناست. دا د غرمې وخت ؤ. په دې وخت کې یوه سامرۍ ښځه راغله چې د څاه نه اوبه یوسي. عیسی هغې ته وویل: «خورې، لږې اوبه راکړه.» (عیسی یوازې ؤ ځکه د هغه شاګردان د خوړو د اخیستلو دپاره ښار ته تللي وو.) سامرۍ ښځې ورته وویل: «ته یهودي یې او زه یوه سامرۍ ښځه یم. څنګه کېدای شي چې ته زما نه اوبه وغواړې؟» (ځکه چې یهودیانو د سامریانو سره ناسته ولاړه نه لرله.) عیسی هغې ښځې ته په ځواب کې وویل: «که چېرې ته په دې خبره وای چې د خدای نعمت څه شی دی او دا څوک دی چې ستا نه اوبه غواړي، نو تا به د هغه نه غوښتنه کړې وای او هغه به درته هغه اوبه درکړي وای چې ژوندون ورکوي.» ښځې وویل: «ښاغلیه، تا سره خو کوم شی نشته چې اوبه ورباندې راوباسې او دا څاه ژوره ده، نو ته به د ژوندون اوبه له کومه کړې؟ ایا ته زمونږ د نیکه یعقوب نه چې مونږ ته یې دا څاه راکړه هم ډېر لوی یې، خپله هغه، د هغه زامنو، د هغه رمو او پادو به هم د دې څاه اوبه څښلې؟» عیسی وویل: «هرڅوک چې دا اوبه وڅښي نو بیا به هم تږی شي، خو کومې اوبه چې زه یې ورکوم او هرڅوک یې چې وڅښي، نو هېڅکله به تږی نه شي. زه چې هغه ته کومې اوبه ورکوم هغه اوبه به په هغه کس کې د چینې په شان بهیږي او تلپاتې ژوندون به ورته ورکوي.» ښځې وویل: «ښاغلیه، هغه اوبه ماته راکړه چې بیا هېڅکله تږې نه شم او نه به بیا د اوبو وړلو دپاره دلته راځم.» عیسی ورته وویل: «لاړه شه، مېړه ته دې غږ وکړه او بېرته ورسره راشه.» هغې په ځواب کې وویل: «زه مېړه نه لرم.» عیسی هغې ته وویل: «ته رښتیا وایې چې مېړه نه لرې، ځکه چې تا پنځه مېړونه کړي وو او اوس چې ته د کوم سړي سره اوسېږې هغه ستا مېړه نه دی. تا چې څه وویل هغه رښتیا دي.» ښځې وویل: «ښاغلیه، زه پوهېږم چې ته پیغمبر یې. زمونږ نیکونو په دې غره کې عبادت کاوه، خو تاسو یهودیان وایئ چې اورشلیم یوازېنی ځای دی چې باید د خدای عبادت په کې وشي.» عیسی هغې ته وویل: «ای ښځې، په ما باندې باور وکړه، هغه وخت به راشي چې تاسو به نه په دې غره کې د اسماني پلار عبادت وکړئ او نه هم په اورشلیم کې. تاسو سامریان هغه چاته عبادت کوئ چې نه یې پېژنئ، خو مونږ یهودیان د هغه چا عبادت کوو چې مونږ یې پېژنو، ځکه چې خلاصون د یهودیانو په وسیله رامنځته کیږي. خو هغه وخت به راشي بلکې اوس راغلی دی چې رښتیني عبادت کوونکي به د خدای د روح سره په رښتیني توګه د اسماني پلار عبادت کوي، ځکه چې اسماني پلار دا ډول عبادت کوونکي غواړي. خدای روح دی او هرڅوک چې د هغه عبادت کوي نو هغه دې په روح او حقیقت سره د هغه عبادت وکړي.» ښځې ورته وویل: «زه پوهېږم چې د خدای مسیح راتلونکی دی او کله چې هغه راشي، نو هرڅه به مونږ ته ښکاره کړي.» عیسی ورته وویل: «زه چې ستا سره خبرې کوم نو هماغه زه یم.» په دې وخت کې د عیسی شاګردان بېرته راغلل او کله چې هغوی ولیدل چې هغه د یوې ښځې سره خبرې کوي، نو حیران شول خو په هغوی کې یو هم پوښتنه ونه کړه: «ته د هغې نه څه غواړې؟» یا «ته ولې د هغې سره خبرې کوې؟» نو ښځې خپل منګی پرېښود، بېرته ښار ته لاړه او خلکو ته یې وویل: «راشئ او یو داسې سړی ووینئ چې ما تر اوسه پورې هرڅه کړي دي هغه یې راته وویل. کېدای شي چې هغه مسیح وي؟» نو هغوی د ښار نه ووتل او عیسی ته ورغلل. په دې وخت کې شاګردانو د عیسی نه په کلکه وغوښتل: «استاذه، یو څه وخوره.» خو عیسی هغوی ته وویل: «زما سره د خوړلو دپاره داسې خواړه شته چې تاسو ترې هېڅ خبر نه یئ.» نو شاګردانو په خپلو کې یو بل ته وویل: «ایا کوم چا هغه ته خواړه راوړي دي؟» عیسی هغوی ته وویل: «کله چې زه د هغه چا رضا پوره کړم او د هغه کارونه سرته ورسوم چې زه یې رالېږلی یم، نو دا به زما دپاره داسې وي لکه چې ډوډۍ مې خوړلې وي. ایا خلک دا نه وایي: ‹تر اوسه لا د لو وخت ته څلور میاشتې پاتې دي.› سترګې خلاصې کړئ او وګورئ چې فصل وختي پوخ شوی دی او لو کولو ته تیار دی! لوګري خپله مزدوري اخلي او د تلپاتې ژوندون دپاره حاصل راټولوي، ترڅو کرونکي او لوګري په ګډه سره خوشحالي وکړي. نو دا رښتیا دي چې خلک وایي: ‹یو یې کري او بل یې رېبي.› ما تاسو ولېږلئ چې د هغو پټیو فصلونه ورېبئ چې تاسو په کې زحمت نه دی ویستلی. نورو زحمت ویستلی او تاسو د هغوی د کار نه ګټه اخلئ.» په هغه ښار کې ډېرو سامریانو د هغې ښځې د شاهدۍ له امله چې ویلي یې وو: «ما چې کله هم څه کړي وو هغه ټول یې راته وویل،» نو هغوی په عیسی باندې ایمان راوړ. کله چې سامریان هغه ته راغلل او زارۍ یې ورته وکړلې چې د هغوی سره پاتې شي او عیسی دوه ورځې هلته پاتې شو. نورو ډېرو خلکو هم د هغې د خبرو له امله ایمان راوړ، او هغوی هغې ښځې ته وویل: «مونږ ستا د خبرې په سبب ایمان نه دی راوړی، بلکې مونږ په دې خاطر ایمان راوړو چې په خپله مو د هغه خبرې واورېدلې او په دې پوه شو چې هغه په رښتیا سره د نړۍ خلاصوونکی دی.» دوه ورځې وروسته عیسی له هغه ځای نه روان شو او جلیل ته لاړ. که څه هم عیسی په خپله شهادت ورکړی ؤ چې یو پیغمبر ته خلک په خپل وطن کې درناوی نه کوي، نو کله چې هغه جلیل ته ورسېده، خلکو ورته هرکلی ووایه. هغوی هم د فسحې په اختر کې اورشلیم ته تللي وو او هرڅه چې هغه په اختر کې په اورشلیم کې کړي وو، هغوی لیدلي وو. نو عیسی یوځل بیا په جلیل کې قانا نومي ځای ته چې هغه په کې اوبه په شرابو باندې بدلې کړې وې، لاړ. هلته د دولت یو مامور ؤ چې زوی یې په کپرناحوم کې ناروغه پروت ؤ. کله چې هغه سړی خبر شو چې عیسی د یهودیې نه جلیل ته راغلی دی، نو ورته ورغی او زاري یې ورته وکړه چې کپرناحوم ته لاړ شي او زوی ته یې چې د مرګ په حال کې دی شفا ورکړي. عیسی هغه ته وویل: «ترڅو پورې چې تاسو معجزې او حیرانوونکي کارونه ونه وینئ، نو هېڅکله به ایمان رانه وړئ.» هغه مامور ورته وویل: «ښاغلیه، مخکې له دې چې زما زوی مړ شي راسره لاړ شه.» عیسی وویل: «بېرته کور ته لاړ شه، زوی به دې ژوندی پاتې شي.» هغه سړي د عیسی په خبرو باندې باور وکړ او کورته لاړ. هغه لا په لاره روان ؤ چې نوکران یې ورته په مخه ورغلل او ورته ویې ویل: «زوی دې ژوندی او روغ دی!» هغه ترې پوښتنه وکړه چې زوی مې کله روغ شو. هغوی ځواب ورکړ: «پرون ماسپښین یوه بجه هغه تبې پرېښود.» پلار یې پوه شو چې دا هماغه وخت ؤ چې عیسی ورته ویلي وو: «زوی به دې ژوندی پاتې شي.» نو هغه او د هغه ټولې کورنۍ ایمان راوړ. دا د یهودیې نه جلیل ته د راتللو نه وروسته د عیسی دوهمه معجزه وه. له هغې نه وروسته عیسی د یهودیانو د اختر په خاطر اورشلیم ته لاړ. په اورشلیم کې هغه ځای ته نژدې چې د پسونو د دروازې په نوم یادېده یو ډنډ دی چې په آرامي ژبه کې ورته بیت حسدا وایي او پنځه دالانونه لري. په دې دالانونو کې زیات شمېر ناروغه خلک چې ړانده، ګوډان او شلان وو، پراته وو. [هغوی دې ته انتظار کاوه چې په ډنډ کې اوبه خوځیږي. ځکه کله کله به د خدای فرښته دې ډنډ ته کوزېدله او اوبه به یې روانولې او هغه څوک چې به د ټولو نه مخکې ډنډ ته ښکته کېده نو د هر مرض نه به روغېده.] هلته یو سړی ؤ چې د اته دېرشو کالو راهیسې شل ؤ. کله چې عیسی هغه سړی ولیده چې د زیاتې مودې راهیسې هلته پروت ؤ او په دې پوه شو چې هغه ناروغه دی، نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا ته غواړې چې روغ شې؟» هغه ناروغه سړي ځواب ورکړ: «ښاغلیه، کله چې اوبه وخوځیږي، نو زما سره څوک نشته چې ډنډ ته مې ورښکته کړي. کله چې زه حرکت وکړم نو بل کس زما نه مخکې ځان اوبو ته اچولی وي.» عیسی ورته وویل: «پاڅېږه، خپله بستره دې واخله او وګرځه.» هغه سړی سمدلاسه جوړ شو، خپله بستره یې واخیستله او روان شو. دا کار د سبت په ورځ وشو. نو د یهودیانو مشرانو هغه روغ شوي سړي ته وویل: «دا د سبت ورځ ده، د سبت په ورځ تاته روا نه ده چې خپله بستره یوسې.» خو هغه ځواب ورکړ: «کوم سړي چې زه روغ کړم ماته یې وویل چې خپله بستره دې واخله او وګرځه.» هغوی د هغه نه پوښتنه وکړه: «هغه سړی څوک دی چې تاته یې وویل چې بستره دې واخله او وګرځه؟» خو هغه سړی چې روغ شوی ؤ نه پوهېده چې عیسی څوک دی، ځکه چې په هغه ځای کې ډېره ګڼه ګوڼه وه او عیسی ځان ویستلی ؤ. وروسته بیا عیسی هغه سړی د خدای په کور کې پیدا کړ او ورته ویې ویل: «ګوره، اوس چې ښه شوی یې نو نوره ګناه مه کوه، که نه نو د دې نه به هم د زیاتو کړاوونو سره مخ شې.» هغه سړی لاړ او د یهودیانو مشرانو ته یې خبر ورکړ: «چا چې زه روغ کړی وم هغه عیسی ؤ.» په دې خاطر چې عیسی د سبت په ورځ داسې کارونه کول، نو د یهودیانو مشرانو د هغه په ځورولو پیل وکړ. خو عیسی هغوی ته وویل: «زما پلار تل داسې کارونه کړي دي، نو زه هم همداسې کوم.» د عیسی په دې خبره د یهودیانو مشرانو هڅه وکړه چې هغه ووژني، ځکه چې یوازې دا نه چې هغه د سبت قانون مات کړی دی بلکې په دې هم چې هغه خدای ته خپل پلار ووایه او په دې ډول یې خپل ځان د خدای سره برابر وګاڼه. عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې زوی نه شي کولای چې له خپله ځانه کوم کار وکړي، بلکې یوازې هغه کار کوي چې هغه یې ویني چې پلار یې کوي. څه چې پلار کوي هغه زوی هم کوي. ځکه چې زوی په پلار باندې ګران وي او هغه چې خپله کوم کارونه کوي هغه ټول زوی ته ورښایي. برسېره پر دې نور لوی لوی کارونه هم ورته وروښایي او تاسو ټول به ورته حیران پاتې شئ. ځکه لکه څنګه چې پلار مړي راژوندي کوي او هغوی ته ژوند ورکوي، نو په همدې ډول زوی هم چې هرچا ته وغواړي ژوند ورکوي. همدارنګه پلار د هېچا په هکله قضاوت نه کوي بلکې خپل زوی ته یې پوره حق ورکړی دی چې قضاوت وکړي، ترڅو لکه څنګه چې ټول د پلار درناوی کوي، هماغسې د زوی درناوی هم وکړي. څوک چې د زوی عزت نه کوي، نو د هغه د پلار چې هغه یې رالېږلی دی هم عزت نه کوي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم څوک چې زما خبرو ته غوږ نیسی او په هغه چا باندې ایمان راوړي چې زه یې رالېږلی یم، نو هغه تلپاتې ژوندون لري. هغه به محاکمه نه شي، بلکې هغه لا پخوا د مرګ نه تېر شوی او ژوند یې پیل کړی دی. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هغه وخت به راشي، بلکې راغلی دی چې مړي به د خدای د زوی اواز اوري او هرڅوک یې چې واوري هغه به راژوندی شي. لکه څنګه چې پلار هغه ذات دی چې انسانانو ته ژوند ورکوي، نو زوی ته یې هم دا قدرت ورکړی دی چې انسانانو ته ژوند ورکړي. هغه زوی ته دا واک او اختیار ورکړی دی چې قضاوت وکړي، ځکه چې د انسان زوی دی. په دې باندې مه حیرانېږئ، ځکه چې هغه وخت به راشي چې ټول مړي به په قبرونو کې د هغه اواز واوري او د خپلو قبرونو نه به راووځي. کومو خلکو چې نېک کارونه کړي وي هغوی به راپورته شي او ژوند به کوي او کومو خلکو چې بد کارونه کړي دي هغوی به راپورته شي او سزا به ورته ورکول کیږي. زه په خپل اختیار هېڅ نه شم کولای. زه د خلکو په هکله هغه قضاوت کوم چې د خپل پلار نه یې اورم. نو کله چې د هغوی په هکله قضاوت کوم هغه قضاوت د انصاف له مخې وي، ځکه چې زه خپله رضا نه بلکې د هغه چا رضا پوره کوم چې زه یې رالېږلی یم. که چېرې زه د خپل ځان په هکله شاهدي ورکړم نو دا شاهدي رښتیا نه ده. خو یو بل څوک شته چې زما په هکله شاهدي ورکوي او زه پوهېږم هغه چې زما په هکله شاهدي ورکوي هغه رښتیا دي. تاسو یحیی ته استازي ورلېږلي وو او هغه چې زما په هکله کومه شاهدي ورکړه هغه رښتیا وه. زه په رښتیا سره د انسانانو شاهدۍ ته چې دا ثابته کړي چې زه څوک یم اړتیا نه لرم، بلکې دا خبرې د دې دپاره درته کوم چې تاسو خلاصون ومومئ. یحیی د یو څراغ په شان ؤ چې بلېده او رڼا یې کوله. تاسو تیار وئ چې د یو څه وخت دپاره د هغه خبرې په خوشحالۍ سره واورئ. خو زه د یحیی نه لوی شاهد لرم. کوم کارونه چې پلار ماته سپارلي دي چې سرته یې ورسوم، د دې شاهدي ورکوي چې پلار زه رالېږلی یم. پلار چې زه یې رالېږلی یم په خپله یې زما په هکله شاهدي ورکړې ده. تاسو هېڅکله د هغه څېره نه ده لیدلې او نه مو د هغه اواز اورېدلی دی، او د هغه کلام ستاسو په زړونو کې ځای نه دی موندلی، ځکه چې تاسو په هغه چا باندې چې هغه رالېږلی دی ایمان نه راوړئ. تاسو د خدای کلام په ځیر سره لولئ، ځکه چې فکر کوئ چې د هغه په وسیله به تلپاتې ژوندون ومومئ. همدا لیکنې زما په هکله شاهدي ورکوي، خو بیاهم تاسو نه غواړئ چې ماته راشئ ترڅو تلپاتې ژوندون ولرئ. زه د خلکو نه د درناوي تمه نه لرم. خو زه تاسو پېژنم چې ستاسو په زړونو کې د خدای سره مینه نشته. زه د خپل پلار په نوم راغلی یم او تاسو ما نه منئ، خو که بل څوک په خپل نوم راشي نو تاسو به یې ومنئ. تاسو چې د یو بل نه د درناوي تمه لرئ او د هغه درناوي په لټه کې نه یئ چې د یوازېني خدای له خوا دی، نو بیا څنکه کولای شئ چې په ما باندې ایمان ولرئ؟ خو دا فکر مه کوئ چې زه به تاسو د خپل پلار په حضور کې ملامته کړم، همدا موسی چې تاسو ورته هیله لرئ، هماغه به تاسو ملامته کړي. که چېرې تاسو په موسی باندې ایمان درلودلی، نو په ما باندې به مو هم ایمان درلود، ځکه چې هغه زما په هکله لیکلي دي. خو که چېرې تاسو د هغه په لیکنې باندې ایمان نه لرئ، نو زما په خبرو باندې به څنګه باور وکړئ؟» د دې نه وروسته عیسی د جلیل د بحیرې بلې غاړې ته چې د طبریې په نوم هم یادیږي، لاړ. ګڼ شمېر خلک ورپسې وو، ځکه چې هغوی هغه معجزې لیدلې وې چې د ناروغانو د روغولو دپاره یې ښودلې وې. عیسی یوې غونډۍ ته وخوت او هلته د خپلو شاګردانو سره کښېناست. د یهودیانو د فسحې د اختر ورځې نژدې وې. کله چې عیسی شاوخوا ته وکتل او ګڼ شمېر خلک یې ولیدل چې د هغه خواته راروان دي، نو فیلیپوس ته یې وویل: «دومره ډوډۍ به له کوم ځای نه اخلو چې دا ټول خلک یې وخوري؟» عیسی دا خبره د دې دپاره وکړه چې فیلیپوس امتحان کړي، ځکه چې هغه خپله پوهېده چې څه وکړي. فیلیپوس ځواب ورکړ: «د سپینو زرو د دوه سوه سکو ډوډۍ به هم بس نه شي چې هر یو ته لږه لږه هم ورسیږي.» د هغه په شاګردانو کې یو شاګرد چې اندریاس نومېده او د شمعون پطروس ورور ؤ، هغه ته وویل: «دلته یو هلک دی. د هغه سره د اوربشو پنځه ډوډۍ او دوه ماهیان شته، خو په هغو باندې به د دې دومره خلکو څه وشي؟» عیسی هغوی ته وویل: «خلکو ته ووایئ چې کښېني.» په هغه ځای کې ډېر واښه وو، نو ټول سړي چې شمېر یې پنځه زره وو کښېناستل. بیا عیسی ډوډۍ راواخیستلې، د خدای شکر یې وویست او هغه یې په ناستو خلکو باندې ووېشلې. د ماهیانو سره یې هم همداسې وکړل او چا چې څومره غوښتل ورته یې ورکړل. کله چې ټول ماړه شول نو خپلو شاګردانو ته یې وویل: «د پاتې شویو ډوډیو ټوټې راټولې کړئ چې هېڅ شی درڅخه ضایع نه شي.» نو شاګردانو هغه راټولې کړې او د اوربشو د پنځو ډوډیو د پاتې شویو ټوټو نه چې خلکو خوړلې وې دولس ټوکرۍ ډکې شوې. کله چې خلکو د عیسی معجزه ولیدله نو ویې ویل: «دا په رښتیا هماغه پیغمبر دی چې باید نړۍ ته راغلی وای.» بیا عیسی پوه شو چې هغوی نیت لري چې راشي او هغه په زوره بوځي او پاچا یې کړي. نو هغه بېرته د غونډیو سیمې ته لاړ چې هلته یوازې واوسیږي. کله چې ماښام شو نو د عیسی شاګردان ښکته د بحیرې خواته لاړل، کشتۍ ته وختل او بېرته د بحیرې بلې غاړې ته د کپرناحوم خواته روان شول. شپه شوه او عیسی لا بېرته هغوی ته نه ؤ راغلی. په دې وخت کې سخت باد لګېده او بحیره توفاني شوه. کله چې شاګردان نژدې پنځه یا شپږ کیلومتره مخکې لاړل، عیسی یې ولیده چې د اوبو دپاسه روان دی او د کشتۍ خواته رانژدې کیږي، نو هغوی ووېرېدل. خو عیسی هغوی ته وویل: «زه یم، مه وېرېږئ!» بیا هغوی وغوښتل چې هغه دننه کشتۍ ته راولي، او سمدلاسه کشتۍ هغه ځای ته ورسېدله چې دوی ورته ورتلل. بله ورځ هغه خلک چې د بحیرې په بله غاړه ولاړ وو ولیدل چې هلته یوازې یوه کشتۍ وه او عیسی په کې د خپلو شاګردانو سره نه ؤ ختلی، بلکې هغوی یوازې تللي وو. بیا د تبریې د ښار څخه نورې کشتۍ هغه ځای ته راورسېدلې چې خلکو په کې هغه ډوډۍ خوړلې وه چې عیسی ورباندې د خدای شکر ویستلی ؤ. نو کله چې خلکو ولیدل چې هلته نه عیسی ؤ او نه یې شاګردان، نو هغوی په کشتۍ کې سپاره شول او د عیسی د لټولو دپاره کپرناحوم ته لاړل. کله چې خلکو عیسی د بحیرې په بله غاړه پیدا کړ نو ورته ویې ویل: «استاذه، ته کله دلته راورسېدلې؟» عیسی ځواب ورکړ: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې تاسو د دې دپاره ما نه لټوئ چې زما معجزې مو لیدلي دي بلکې د هغه ډوډۍ په خاطر چې ومو خوړله او ماړه شوئ. د فاني خوړو دپاره خواري مه کوئ بلکې د هغو خوړو دپاره خواري وکړئ چې د تلپاتې ژوندون پورې پاتې کیږي، یعنې هغه خواړه چې د انسان زوی به یې تاسو ته درکوي. ځکه چې پلار خدای هغه ته اختیار ورکړی دی چې داسې وکړي.» بیا خلکو پوښتنه وکړه: «مونږ څه وکړو، ترڅو هغه کارونه چې خدای یې زمونږ نه غواړي سرته ورسوو؟» عیسی په ځواب کې وویل: «کوم کار چې خدای یې ستاسو څخه غواړي هغه دا دی چې په هغه چا باندې ایمان راوړئ چې هغه رالېږلی دی.» نو هغوی وویل: «ته مونږ ته کومه معجزه ښکاره کوې چې مونږ یې ووینو او ایمان درباندې راوړو؟ ته به څه کار وکړې؟ زمونږ نیکونو په دښته کې د من ډوډۍ وخوړله او لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: هغه د اسمان نه هغوی ته ډوډۍ ورکړه چې ویې خوري.» عیسی هغوی ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې دا موسی نه ؤ چې تاسو ته یې د اسمان نه ډوډۍ درکړله بلکې زما پلار درکوله او اوس هغه تاسو ته د اسمان څخه رښتینې ډوډۍ درکوي. ځکه کومه ډوډۍ چې خدای یې درکوي هغه د اسمان څخه رانازلیږي او نړۍ ته ژوندون ورکوي.» هغوی وویل: «ښاغلیه، مونږ ته تل دغه ډوډۍ راکوه.» عیسی هغوی ته وویل: «زه هغه ډوډۍ یم چې ژوندون ورکوي. څوک چې ماته راځي هغه به هېڅکله نه وږی کیږي او څوک چې په ما باندې ایمان راوړي هغه به هېڅکله نه تږی کیږي. خو لکه څنګه چې ما وویل چې سره له دې چې تاسو زه لیدلی یم خو بیاهم په ما باندې ایمان نه راوړئ. کوم خلک چې زما پلار یې ماته راکوي هغوی به ماته راځي او څوک چې ماته راځي زه به هغه هېڅکله ونه شړم. ځکه چې زه د اسمان نه د دې دپاره نه یم راښکته شوی چې خپله رضا پوره کړم بلکې د دې دپاره چې د هغه چا رضا پوره کړم چې زه یې رالېږلی یم. چا چې زه رالېږلی یم د هغه رضا دا ده چې ټول خلک چې هغه ماته راکړي دي یو یې هم له لاسه ورنه کړم بلکې د اخرت په ورځ هغوی راژوندي کړم. ځکه چې زما د پلار رضا دا ده چې هرڅوک چې ما د هغه د زوی په توګه وپېژني او په ما باندې ایمان راوړي، هغه به د تلپاتې ژوندون خاوند شي او زه به هغه د اخرت په ورځ راژوندی کړم.» په دې باندې خلک په خپلو کې سره وغورېدل، ځکه چې هغه وویل: «زه هغه ډوډۍ یم چې د اسمان نه نازل شوې ده.» نو هغوی وویل: «ایا دا سړی د یوسف زوی عیسی نه دی چې مونږ یې مور او پلار پېژنو؟ نو بیا هغه څنګه وایي چې زه د اسمان نه راښکته شوی یم؟» عیسی ځواب ورکړ: «په خپل منځ کې سره مه غورېږئ. هېڅوک نه شي کولای چې ماته راشي ترڅو هغه پلار چې زه یې رالېږلی یم هغه ماته رانه ولي، او زه به هغه د اخرت په ورځ راژوندی کړم. د پیغمبرانو په کتابونو کې لیکل شوي دي: هغوی ټول به د خدای له خوا تعلیم حاصل کړي. هرڅوک چې د پلار خبرو ته غوږ ونیسي او د هغه څخه څه زده کړي، هغه ماته راځي. هېچا پلار نه دی لیدلی پرته د هغه چا نه چې د خدای له خوا راغلی دی. یوازې هغه خدای لیدلی دی. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې څوک چې په ما باندې ایمان راوړي هغه د تلپاتې ژوندون خاوند دی. زه هغه ډوډۍ یم چې ژوندون ورکوي. سره له دې چې ستاسو نیکونو په دښته کې د من ډوډۍ وخوړله، خو هغوی مړه شول. خو کومه ډوډۍ چې د اسمان څخه رانازلیږي هغه داسې ډوډۍ ده چې هرڅوک هغه وخوري، نو هېڅکله به نه مړ کیږي. زه د ژوندون هغه ډوډۍ یم چې د اسمان څخه رانازل شوې ده. هرڅوک چې دا ډوډۍ وخوري، نو هغه به تل ترتله ژوندی وي. کومه ډوډۍ چې زه به یې ورکوم، هغه زما خپل بدن دی چې زه یې د نړۍ د ژوندون په خاطر ورکوم.» په دې خبره یهودیانو په خپل منځ کې سره سخت بحث پیل کړ او ویل یې: «دا سړی څنګه کولای شي چې خپل بدن مونږ ته راکړي چې ویې خورو؟» عیسی هغوی ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې تر هغې پورې چې تاسو د انسان د زوی بدن ونه خورئ او د هغه وینه ونه څښئ، نو تاسو به تلپاتې ژوندون ونه لرئ. هرڅوک چې زما بدن وخوري او زما وینه وڅښي، نو هغه به د تلپاتې ژوندون خاوند وي او زه به هغه د اخرت په ورځ راژوندی کړم. ځکه چې زما بدن رښتیني خواړه دي او زما وینه رښتینې څښاک ده. هرڅوک چې زما بدن وخوري او زما وینه وڅښي، نو هغه به په ما کې وي او زه به په هغه کې یم. لکه څنګه چې اسماني پلار چې ژوند ورکوي زه راولېږلم او زه د هغه له امله ژوندی یم، نو په همدې ډول هرڅوک چې زما بدن وخوري نو هغه به زما له امله ژوندی وي. دا هغه ډوډۍ ده چې د اسمان څخه رانازله شوې ده او دا د هغې ډوډۍ په شان نه ده چې ستاسو نیکونو وخوړله او مړه شول. هرڅوک چې دا ډوډۍ وخوري، نو هغه به تل ترتله ژوندی وي.» دا خبرې عیسی هغه وخت په کنیسه کې وکړلې کله چې هغه په کپرناحوم کې تعلیم ورکاوه. د هغه ډېرو پیروانو چې کله دا خبرې واورېدلې نو ویې ویل: «دا ډېره سخته ده، څوک کولای شي دا خبرې ومني؟» عیسی په خپل زړه کې پوه شو چې شاګردان یې په دې خبره باندې غوریږي، نو هغوی ته یې وویل: «ایا تاسو په دې باندې خفه شوئ؟ که چېرې تاسو د انسان زوی ووینئ چې بېرته هغه ځای ته ورخېژي چې پخوا په کې ؤ، نو تاسو به څه فکر وکړئ؟ دا د خدای روح دی چې انسانانو ته ژوند وربخښي، انساني قوت هېڅ نه شي کولای. ما چې تاسو ته کومې خبرې کړې دي هغه هم روح دی او هم ژوندون. خو بیاهم په تاسو کې ځینې خلک شته چې په ما ایمان نه لري.» ځکه چې عیسی ته د هماغې ورځې نه چې تعلیم یې پیل کړ دا معلومه وه چې څوک به ایمان نه راوړي او څوک به د هغه سره خیانت کوي. بیا هغه وویل: «په همدې سبب ما تاسو ته وویل چې هېڅوک نه شي کولای ماته راشي، ترڅو پورې چې پلار ورته دا توان ورکړی نه وي.» د دې خبرې نه وروسته د عیسی ډېرو پیروانو هغه پرېښود او نور یې د هغه ملګرتیا ونه کړه. نو عیسی د دولسو شاګردانو څخه پوښتنه وکړه: «ایا تاسو هم غواړئ چې ما پرېږدئ؟» شمعون پطروس ځواب ورکړ: «ای استاذه، مونږ به چاته لاړ شو؟ ستا سره هغه خبرې دي چې تلپاتې ژوندون ورکوي. مونږ په تا باندې ایمان راوړی دی او په دې باندې پوه شوي یو چې ته د خدای سپېڅلی یې.» عیسی ځواب ورکړ: «ایا تاسو دولس واړه ما غوره نه کړئ؟ خو بیاهم په تاسو کې یو تن شیطان دی!» عیسی دا خبرې د شمعون اسخریوتي د زوی یهودا په هکله کولې، که څه هم هغه د دولسو شاګردانو څخه ؤ، هغه وروسته د عیسی سره خیانت وکړ. هغې نه وروسته عیسی په جلیل کې ګرځېده. هغه نه غوښتل چې په یهودیه کې پاتې شي، ځکه چې د یهودیانو مشرانو غوښتل هغه ووژني. کله چې د یهودیانو د جونګړو اختر رانژدې شو، نو ورونو یې عیسی ته وویل: «دا سیمه پرېږده او یهودیې ته لاړ شه، ترڅو ستا پیروان ستا معجزې وویني. څوک چې غواړي مشهور شي، نو هغه خپل کارونه په پټه نه کوي. که چېرې ته داسې کارونه کوې نو پرېږده چې ټوله نړۍ دې وپېژني.» ځکه چې د هغه ورونو هم په هغه باندې ایمان نه درلود. عیسی هغوی ته وویل: «زما دپاره ټاکل شوی وخت لا تر اوسه نه دی رارسېدلی، خو ستاسو دپاره هر وخت مناسب دی. د نړۍ خلک نه شي کولای کوم دلیل پیدا کړي چې ستاسو نه کرکه وکړي، خو زما نه کرکه کوي ځکه چې زه هغوی ته شاهدي ورکوم چې د دوی کارونه غلط دي. تاسو د اختر دپاره لاړ شئ، زه دې اختر ته نه ځم ځکه چې زما دپاره هغه ټاکل شوی وخت لا نه دی رارسېدلی.» هغه دا خبره وکړه او په جلیل کې پاتې شو. وروسته له هغې چې د عیسی ورونه اختر ته لاړل، نو عیسی هم لاړ خو په ښکاره نه بلکې په پټه. د یهودیانو مشران د اختر په ورځو کې هغه پسې ګرځېدل او د خلکو نه یې پوښتنه کوله: «هغه سړی چېرته دی؟» د خلکو په منځ کې د هغه په هکله ګونګسې راپیدا شوې. ځینو ویل: «هغه ښه سړی دی.» او نورو ویل: «هغه خلک بې لارې کوي.» خو د یهودیانو د مشرانو له وېرې هېچا د هغه په هکله په ښکاره هېڅ نه شو ویلی. کله چې د اختر نیمې ورځې تېرې شوې، نو عیسی د خدای کور ته لاړ او په تعلیم ورکولو یې پیل وکړ. د یهودیانو مشرانو په حیرانتیا سره وویل: «دا بې تعلیمه سړی په دومره شیانو باندې څنګه پوهیږي؟» عیسی ځواب ورکړ: «کوم تعلیم چې زه یې ورکوم هغه زما خپل تعلیم نه دی بلکې دا د هغه چا تعلیم دی چې زه یې رالېږلی یم. که چېرې څوک غواړي چې د خدای رضا پوره کړي، نو هغه به په دې پوه شي چې کوم تعلیم چې زه یې ورکوم هغه د خدای له خوا دی یا که زه له خپله ځانه خبرې کوم. څوک چې له خپله ځانه خبرې کوي هغه د خپل ځان دپاره لویي غواړي. خو څوک چې د هغه چا لویي غواړي چې هغه یې رالېږلی دی هغه صادق دی او په هغه کې هېڅ ټګي نشته. ایا تاسو ته موسی شریعت درنه کړ؟ خو په تاسو کې هېڅوک هم په هغه شریعت باندې عمل نه کوئ. نو بیا تاسو ولې غواړئ چې ما ووژنئ؟» خلکو ځواب ورکړ: «ته پېریانو نیولی یې! څوک غواړي چې تا ووژني؟» عیسی په ځواب کې وویل: «ما یوه معجزه وښودله او تاسو ټول ورته حیران شوئ. موسی تاسو ته حکم وکړ چې خپل زامن سنت کړئ، خو په حقیقت کې دا د موسی له خوا نه بلکې ستاسو د نیکونو له وخته پیل شوی دی. همدارنګه تاسو د سبت په ورځ خپل زامن سنتوئ. که چېرې تاسو خپل زامن د سبت په ورځ سنتوئ چې د موسی شریعت مات نه شي، نو بیا ولې په ما باندې په قهر یئ چې د سبت په ورځ مې یو سړی روغ رمټ کړ؟ تاسو په ظاهره قضاوت مه کوئ، بلکې د انصاف له مخې قضاوت وکړی.» په دې وخت کې د اورشلیم ځینو خلکو وویل: «ایا دا هماغه سړی نه دی چې یهودي مشران یې غواړي ووژني؟ ګورئ، هغه دلته په ښکاره لګیا دی خبرې کوي او هغوی ورته هېڅ هم نه وایي! ایا داسې خو نه ده چې زمونږ مشران په رښتیا سره پوهیږي چې هغه مسیح دی؟ خو مونږ پوهېږو چې دا سړی د کوم ځای دی او کله چې مسیح راشي، نو هېڅوک به نه پوهیږي چې هغه د کوم ځای دی.» کوم وخت چې عیسی د خدای په کور کې تعلیم ورکاوه نو په لوړ اواز یې وویل: «هو، تاسو ما پېژنئ او په دې پوهېږئ چې زه د کوم ځای یم. خو زه په خپله خوښه نه یم راغلی، هغه چا چې زه رالېږلی یم هغه رښتینی دی او تاسو هغه نه پېژنئ. خو زه هغه پېژنم، ځکه چې زه د هغه له خوا راغلی یم او زه هغه رالېږلی یم.» بیا په هغه ځای کې ځینو خلکو کوښښ وکړ چې هغه راونیسي، خو هېچا هغه ته لاس ور نه وړ، ځکه چې هغه ټاکلی شوی وخت لا نه ؤ رارسېدلی. خو بیاهم په هغو خلکو کې ډېرو په هغه باندې ایمان راوړ او ویې ویل: «کله چې مسیح راشي ایا هغه به د دې سړي نه زیاتې معجزې وښایي؟» فریسیانو د عیسی په هکله د خلکو ګونګوسې واورېدلې، نو دوی او مشرانو کاهنانو د خدای د کور ساتونکي ولېږل چې عیسی ونیسي. خو عیسی هغوی ته وویل: «زه به د لږ نور وخت دپاره ستاسو سره یم او بیا به هغه چاته ورځم چې زه یې رالېږلی یم. تاسو به ما پسې ګرځئ، خو ما به پیدا نه کړئ او په کوم ځای کې به چې زه یم هلته تاسو نه شئ راتللی.» یهودي مشرانو په خپلو کې یو بل ته سره وویل: «دا سړی چېرته غواړي لاړ شي چې مونږ یې نه شو پیدا کولای؟ ایا هغه غواړي چې هغو غیریهودي ښارونو ته لاړ شي چې زمونږ خلک په کې اوسیږي او غیریهودي خلکو ته تعلیم ورکړي؟ د دې خبرې نه د هغه مقصد څه دی چې تاسو به په ما پسې ګرځئ، خو پیدا کولای به مې نه شئ او په کوم ځای کې چې زه یم تاسو هلته نه شئ راتللی؟» د اختر په اخره ورځ یعنې هغه ورځ چې ډېر مهم مراسم په کې تر سره کیږي، عیسی ودرېده او په لوړ اواز یې وویل: «که څوک تږی وي، نو هغه دې ماته راشي او خپله تنده دې ماته کړي. څوک چې په ما باندې ایمان راوړي، نو لکه څنګه چې د خدای کلام وایي: ‹د ژوندون د اوبو ویالې به د هغه نه رابهیږي.›» عیسی دا خبره د روح القدس په هکله وکړه چې په هغو خلکو باندې به نازلیږي کوم چې په هغه باندې ایمان راوړي. تر هغه وخته پورې لا روح القدس نه ؤ نازل شوی، ځکه چې عیسی لا خپل جلال ته نه ؤ رسېدلی. کله چې خلکو دا خبرې واورېدلې نو ځینو یې وویل: «دا سړی په رښتیا سره هماغه پیغمبر دی چې مونږ ورته په تمه یو.» نورو وویل: «هغه مسیح دی.» خو نورو وویل: «ایا مسیح د جلیل نه راځي؟ ایا د خدای کلام دا نه وایي چې مسیح به د داود د کورنۍ څخه وي او د داود د کلي یعنې بیت لحم څخه به وي؟» په دې ډول د عیسی په اړه د خلکو په منځ کې بې اتفاقي راپیدا شوه. ځینو غوښتل چې هغه ونیسي، خو هېچا ورته لاس ورنه وړ. کله چې د خدای د کور ساتونکي بېرته مشرانو کاهنانو او فریسیانو ته ورغلل، نو هغوی د ساتونکو څخه پوښتنه وکړه: «هغه مو ولې رانه ووست؟» ساتونکو ځواب ورکړ: «تر اوسه پورې هېچا داسې خبرې نه دي کړي لکه دا سړی یې چې کوي.» فریسیانو هغوی ته وویل: «ایا هغه تاسو هم بې لارې کړي یئ؟ ایا تاسو اورېدلي دي چې د مشرانو او یا د فریسیانو څخه کوم چا په هغه باندې ایمان راوړی دی؟ بې له شکه چې نه، خو دا خلک چې د موسی د شریعت نه خبر نه دي، لعنتیان دي!» نیکودیموس چې د فریسیانو د ډلې څخه ؤ، یعنې هغه سړی چې یوځل مخکې عیسی ته ورغلی ؤ، هغوی ته وویل: «ایا زمونږ شریعت مونږ ته اجازه راکوي چې کوم څوک مخکې له دې چې د هغه خبرې واورو او په دې پوه شو چې هغه څه کړي دي، مجرم اعلان کړو؟» هغوی په ځواب کې وویل: «ایا ته هم جلیلي یې؟ د خدای کلام ولوله، نو بیا به پوه شې چې په جلیل کې به هېڅ کوم پیغمبر پیدا نه شي.» [بیا ټول خپلو کورونو ته لاړل. خو عیسی د زیتون غره ته لاړ. بله ورځ سهار وختي هغه بېرته د خدای کور ته لاړ او ټول خلک ورته راټول شول. هغه کښېناست او هغوی ته یې تعلیم پیل کړ. په دې وخت کې د شریعت عالمانو او فریسیانو یوه ښځه چې د زنا په وخت کې یې نیولې وه هغه ته راوستله او د ټولو په مخکې یې ودروله. هغوی عیسی ته وویل: «استاذه، دا ښځه د زنا کولو په وخت کې نیول شوې ده. موسی په شریعت کې مونږ ته حکم کړی دی چې داسې ښځې باید سنګسارې شي. خو ته په دې هکله څه وایې؟» هغوی دا خبره د دې دپاره وکړه چې عیسی په دام کې راونیسي، ترڅو وکولای شي په هغه باندې تور ولګوي. خو هغه خپل سر ښکته واچاوه او په خپله ګوته یې په ځمکه باندې لیکل پیل کړل. کله چې هغوی په پرله پسې توګه د هغه نه سوالونه کول، نو عیسی خپل سر راپورته کړ او هغوی ته یې وویل: «په تاسو کې چې کوم چا هېڅکله هم ګناه نه وي کړې، نو هغه به لومړنی کس وي چې هغه په تیږه باندې ولي.» عیسی یوځل بیا خپل سر ښکته واچاوه او په ځمکه باندې یې لیکل کول. کله چې هغوی دا خبره واورېدله نو زاړه خلک لومړي لاړل او بیا ځوانان ورپسې روان شول. عیسی د هغې ښځې سره چې هلته لا ولاړه وه یوازې پاتې شو. عیسی خپل سر راپورته کړ او هغې ښځې ته یې وویل: «هغوی څه شول؟ هېچا ته محکومه نه کړې؟» هغې ځواب ورکړ: «هېچا هم نه، ښاغلیه.» عیسی وویل: «نو بیا زه هم تا نه محکوموم، ځه او بیا نوره ګناه مه کوه.»] عیسی یوځل بیا د خلکو سره خبرې وکړې او ویې ویل: «زه د نړۍ دپاره رڼا یم! څوک چې زما پیروي کوي، هغه به په تیاره کې نه ګرځي، بلکې د هغه سره به د ژوندون رڼا وي.» فریسیانو هغه ته وویل: «ته د خپل ځان په هکله شاهدي ورکوې، نو ستا شاهدي اعتبار نه لري.» عیسی په ځواب کې وویل: «حتی که زه د خپل ځان په هکله هم شاهدي ورکوم نو زما شاهدي اعتبار لري، ځکه زه پوهېږم چې د کوم ځای نه راغلی یم او چېرته به ځم. خو تاسو نه پوهېږئ چې زه د کوم ځای نه راغلی یم او چېرته ځم. تاسو د انسانانو د رسمونو او رواجونو له مخې قضاوت کوئ، خو زه د هېچا په هکله داسې قضاوت نه کوم. خو که زه قضاوت هم کوم نو هغه سم دی، ځکه چې دا کار زه یوازې نه کوم بلکې هغه پلار چې زه یې رالېږلی یم په دې کار کې زما سره دی. ستاسو په شریعت کې لیکل شوي دي چې که چېرې دوه کسه د یوې موضوع په هکله شاهدي ورکړي، نو هغه اعتبار لري. یو زه یم چې د خپل ځان په هکله شاهدي ورکوم او بل شاهد زما پلار دی چې زه یې رالېږلی یم.» بیا هغوی د هغه نه پوښتنه وکړه: «ستا پلار چېرته دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «تاسو نه ما پېژنئ او نه زما پلار. که تاسو زه پېژندلی، نو زما پلار به مو هم پېژانده.» عیسی دا خبرې هغه وخت وکړلې، کله چې هغه د خدای د کور په خزانه کې خلکو ته تعلیم ورکاوه. خو هېچا هم هغه ونه نیوه، ځکه چې د هغه وخت لا نه ؤ رارسېدلی. عیسی یوځل بیا هغوی ته وویل: «زه ځم او تاسو به ما پسې ګرځئ، خو که تاسو خپلو ګناهونو ته دوام ورکړئ نو مړه به شئ. چېرته چې زه ځم تاسو هلته نه شئ راتللی.» نو خلکو وویل: «کله چې هغه وایي: ‹چېرته چې زه ځم تاسو هلته نه شئ راتللی،› ایا د هغه مقصد دا دی چې هغه به خپل ځان ووژني؟» عیسی هغوی ته وویل: «تاسو د ځمکې خلک یئ خو زه د اسمان نه راغلی یم. تاسو د دې نړۍ یئ، خو زه د دې نړۍ نه یم. نو ځکه مې تاسو ته وویل چې تاسو به په خپلو ګناهونو کې مړه شئ. که چېرې تاسو په دې باندې ایمان رانه وړئ چې زه هماغه یم، نو په خپلو ګناهونو کې به مړه شئ.» هغوی د هغه نه پوښتنه وکړه: «ته څوک یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «زه هماغه څوک یم چې د اول نه مې تاسو ته وویل. زما سره زیات شیان شته چې ستاسو په هکله یې ووایم او قضاوت وکړم، خو زه هغه نه وایم. چا چې زه رالېږلی یم هغه رښتینی دی او څه چې ما د هغه نه اورېدلي دي هغه نړۍ ته وایم.» هغوی په دې پوه نه شول چې عیسی د هغوی سره د خپل اسماني پلار په هکله خبرې کولې. نو عیسی هغوی ته وویل: «کله چې تاسو د انسان زوی په صلیب وخېژوئ، نو بیا به پوه شئ چې زه هماغه یم. زه د خپل ځانه کوم کار نه کوم، بلکې هغه خبرې کوم چې پلار مې راته ښودلې دي. چا چې زه رالېږلی یم هغه زما سره مل دی. هغه زه یوازې نه یم پریښی، ځکه چې زه تل هغه کار کوم چې هغه ورباندې خوشحالیږي.» کله چې عیسی دا خبرې وکړې نو ډېرو ورباندې ایمان راوړ. نو کومو خلکو چې په عیسی باندې ایمان راوړی ؤ عیسی هغوی ته وویل: «که چېرې تاسو تل زما په تعلیم باندې عمل وکړئ، نو په رښتیا به زما شاګردان یئ او تاسو به حقیقت وپېژنئ او حقیقت به تاسو ازاد کړي.» هغوی ځواب ورکړ: «مونږ د ابراهیم اولاد یو او مونږ هېڅکله هم د چا غلامان شوي نه یو. نو بیا د دې خبرې نه ستا مقصد څه دی چې تاسو به ازاد شئ؟» عیسی هغوی ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هرڅوک چې ګناه کوي، نو هغه د ګناه غلام دی. غلام تل په یوه کورنۍ کې نه پاتې کیږي، خو زوی تل د کورنۍ غړی وي. که چېرې زوی تاسو ازاد کړي، نو تاسو به په رښتیا سره ازاد اوسئ. زه تاسو پېژنم چې د ابراهیم اولاده یئ. خو په دې خاطر چې زما تعلیم ستاسو په زړونو کې ځای نه لري، نو غواړئ چې ما ووژنئ. زه ستاسو سره د هغو شیانو په هکله خبرې کوم چې د پلار په حضور کې مې لیدلي دي. خو تاسو هغه څه کوئ چې د خپل پلار نه مو اورېدلي دي.» هغوی وویل: «ابراهیم زمونږ پلار دی.» عیسی هغوی ته وویل: «که چېرې تاسو په رښتیا د ابراهیم اولاده وای نو هغه کارونه به مو کول چې ابراهیم کول. خو اوس تاسو غواړئ چې ما ووژنئ، ما چې تاسو ته هغه حقیقت ویلی دی چې د خدای له خوا مې اورېدلی ؤ. ابراهیم هېڅکله هم داسې کار نه دی کړی. تاسو هغه کارونه کوئ چې پلار مو کوي.» هغوی وویل: «مونږ حرامیان نه یو، مونږ یو پلار لرو او هغه خدای دی.» عیسی هغوی ته وویل: «که خدای په رښتیا ستاسو پلار وای نو تاسو به زما سره مینه کولای، ځکه چې زه د خدای له خوا راغلی یم او اوس دلته یم. زه په خپل سر نه یم راغلی بلکې هغه رالېږلی یم. تاسو ولې زما په خبرو نه پوهېږئ؟ ځکه چې تاسو نه غواړئ چې زما تعلیم ته غوږ ونیسئ. تاسو د خپل پلار یعنې شیطان اولادونه یئ او د خپل پلار په خوښه کارونه کوئ. هغه له پیل نه قاتل ؤ او هېڅکله د حقیقت طرفدار نه دی، ځکه چې هغه هېڅکله حقیقت نه دي ویلي. کله چې هغه دروغ وایي، نو له خپله ځانه یې وایي ځکه چې هغه دروغجن دی او د ټولو دروغو پلار دی. خو کله چې زه رښتیا وایم تاسو په ما باندې باور نه کوئ. په تاسو کې څوک کولای شي دا ثابته کړي چې ما ګناه کړې ده؟ که چېرې زه حقیقت وایم نو بیا ولې په ما باندې باور نه کوی؟ هرڅوک چې د خدای له خوا راځي هغه د خدای کلام ته غوږ نیسي، خو تاسو د خدای نه یئ نو له دې امله د خدای کلام ته غوږ نه نیسئ.» خلکو عیسی ته په ځواب کې وویل: «ایا مونږ په حقه نه یو چې وایو ته سامري یې او پېریانو نیولی یې؟» عیسی وویل: «زه پېریانو نه یم نیولی بلکې د خپل پلار درناوی کوم، خو تاسو زما سپکاوی کوئ. زه د خلکو نه د خپل ځان دپاره لویي نه غواړم، خو یو بل څوک شته چې هغه غواړي چې زما عزت دې وشي او هغه سم قضاوت کوي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې که څوک زما په تعلیم باندې عمل وکړي، نو هغه به هېڅکله مړ نه شي.» خلکو هغه ته وویل: «اوس مونږ پوره ډاډه یو چې ته پېریانو نیولی یې. ابراهیم مړ شو او نور پیغمبران هم مړه شول، خو ته بیاهم وایې چې که څوک زما په تعلیم باندې عمل وکړي، نو هغه به هېڅکله مړ نه شي. ایا ته زمونږ د پلار ابراهیم او نورو پیغمبرانو نه چې مړه شول ډېر لوی یې؟ ته څه فکر کوې چې څوک یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «که زه خپل ځان لوی وګڼم نو دا لویې به هېڅ معنی ونلري. خو دا زما پلار دی چې ماته لویي راکوي، هماغه څوک چې تاسو وایئ چې زمونږ خدای دی. که څه هم تاسو هغه نه پېژنئ، خو زه هغه پېژنم. خو که زه ووایم چې هغه نه پېژنم نو زه به ستاسو په شان دروغجن یم، خو زه هغه پېژنم او د هغه په تعلیم باندې عمل کوم. ستاسو پلار ابراهیم په دې خاطر خوشحاله ؤ چې زما د راتللو ورځ وویني. نو هغه یې ولیدله او خوشحاله شو.» خلکو هغه ته وویل: «ته خو لا د پنځوسو کالو هم نه یې، نو بیا څنګه ویلی شې چې ابراهیم دې لیدلی دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې ابراهیم لا پیدا شوی هم نه ؤ چې ‹زه یم›.» په دې خبره هغوی تیږې راواخیستلې چې عیسی ورباندې سنګسار کړي، خو عیسی د خلکو له نظره پناه شو او د خدای د کور نه لاړ. کله چې عیسی په لاره تېرېده، نو یو سړی یې ولیده چې د پیدایښت نه ړوند ؤ. شاګردانو یې ترې پوښتنه وکړه: «استاذه، ګناه چا کړې ده، دې سړي یا د ده مور او پلار چې هغه ړوند پیدا شوی دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «نه دې سړي او نه یې مور او پلار ګناه کړې ده، بلکې هغه د دې دپاره ړوند پیدا شو چې د هغه په وجود کې د خدای کار ولیدل شي. تر هغې پورې چې لا ورځ ده باید هغه کارونه سرته ورسوو چې د هغه چا له خوا مونږ ته سپارل شوي دي چې زه یې رالېږلی یم. کله چې شپه شي نو هېڅوک کار نه شي کولای. ترڅو پورې چې په دې نړۍ کې یم د نړۍ دپاره رڼا یم.» څنګه چې عیسی دا خبره وکړه، نو په ځمکه باندې یې لاړې تو کړې او په هغې یې خټه جوړه کړه او هغه یې د هغه سړي په سترګو باندې وموږله او ورته ویې ویل: «لاړ شه او د سیلوام په حوض کې خپلې سترګې ووینځه.» (د سیلوام معنی ده لېږل شوی.) نو هغه سړی لاړ، خپلې سترګې یې ووینځلې او بېرته چې راغی نو بینا شوی ؤ. د هغه ګاونډیانو او هغو خلکو چې د پخوا نه یې هغه پېژانده چې خیرات به یې غوښته وویل: «ایا دا هماغه ړوند سوالګر سړی نه دی چې ناست به ؤ او خیرات به یې غوښته؟» ځینو وویل: «دا هماغه سړی دی.» خو نورو وویل: «نه، دا د هغه په شان ښکاري.» خو هغه خپله وویل: «زه هماغه سړی یم.» نو هغوی ترې پوښتنه وکړه: «ستا سترګې څنګه بینا شوې؟» هغه ځواب ورکړ: «هغه سړی چې عیسی نومېده لږه خټه جوړه کړه او زما په سترګو باندې یې وموږله او راته ویې ویل چې د سیلوام حوض ته لاړ شه او هلته یې ووینځه. نو زه لاړم او خپلې سترګې مې ووینځلې او بینا شوم.» هغوی پوښتنه وکړه: «هغه چېرته دی؟» هغه ځواب ورکړ: «زه نه پوهېږم.» بیا ځینې خلکو هغه سړی چې مخکې ړوند ؤ فریسیانو ته راوست. دا د سبت ورځ وه چې عیسی خټه جوړه کړې وه او د هغه سترګې یې بینا کړې وې. دوهم ځل فریسیانو د هغه سړي نه پوښتنه وکړه چې څنګه بینا شو. هغه سړي هغوی ته وویل: «هغه زما په سترګو باندې خټه کېښودله او ما هغه ووینځلې او اوس هرڅه لیدلی شم.» ځینو فریسیانو وویل: «هغه سړی د خدای له خوا نه دی راغلی، ځکه چې د سبت ورځ نه مراعتوي.» خو نورو وویل: «یو ګناهکار سړی څنګه داسې معجزه ښودلی شي؟» او د هغوی ترمنځ اختلاف راپیدا شو. نو فریسیانو یوځل بیا د هغه سړي نه پوښتنه وکړه: «ته د هغه سړي په هکله چې ستا سترګې یې بینا کړلې څه وایې؟» هغه سړي ځواب ورکړ: «هغه پیغمبر دی.» خو یهودي مشرانو په دې باندې باور نه کاوه چې هغه سړی پخوا ړوند ؤ او اوس بینا شوی دی، ترڅو یې د هغه مور او پلار راوغوښتل. یهودي مشرانو د هغوی نه پوښتنه وکړه: «ایا دا ستاسو زوی دی؟ تاسو وایئ چې هغه ړوند پیدا شوی دی؟ نو بیا څنګه اوس کولای شي چې وویني؟» د هغه سړي مور او پلار په ځواب کې وویل: «مونږ پوهېږو چې دا زمونږ زوی دی او ړوند پیدا شوی دی. خو مونږ نه پوهېږو چې هغه څنګه بینا شو یا چا د هغه سترګې بینا کړلې. د هغه نه پوښتنه وکړئ، هغه بالغ دی او په خپله ځواب ویلی شي!» د هغه مور او پلار په دې خاطر داسې وویل چې هغوی د یهودي مشرانو نه وېرېدل، ځکه چې هغوی لا د مخکې نه په دې موافقه کړې وه چې هرڅوک چې اقرار وکړي چې عیسی هماغه مسیح دی، نو هغه به د کنیسې نه وشړي. نو له دې امله د هغه سړي مور او پلار وویل: «هغه بالغ دی، پوښتنه ترې وکړئ.» هغوی د دوهم ځل دپاره هغه سړی چې مخکې ړوند ؤ راوغوښت او ورته ویې ویل: «د خدای په نوم قسم وخوره چې رښتیا به وایې! مونږ پوهېږو چې دا سړی ګناهکار دی.» هغه سړي ځواب ورکړ: «دا چې هغه ګناهکار دی او که نه دی زه نه پوهېږم، خو په یو شي باندې پوهېږم چې زه ړوند وم او اوس بینا شوی یم.» هغوی پوښتنه وکړه: «هغه تا سره څه وکړل او څنګه یې ستا سترګې روغې کړلې؟» هغه ځواب ورکړ: «ما مخکې تاسو ته وویل خو تاسو نه غوښتل چې زما خبره واورئ. نو تاسو ولې غواړئ چې یوځل بیا یې واورئ؟ ایا تاسو هم غواړئ چې د هغه شاګردان شئ؟» بیا هغوی هغه سړي ته ښکنځلې وکړې او ورته ویې ویل: «ته د هغه شاګرد یې، خو مونږ د موسی شاګردان یو. مونږ پوهېږو چې خدای د موسی سره خبرې کړې وې، خو خبر نه یو چې دا سړی له کوم ځایه راغلی دی.» هغه سړي په ځواب کې وویل: «څومره حیرانوونکې خبره ده! هغه زما سترګې بینا کړلې، خو تاسو لا اوس هم خبر نه یئ چې هغه له کوم ځای نه راغلی دی. مونږ پوهېږو چې خدای د ګناهکارانو دعا نه اوري، خو هغه د دینداره خلکو چې د هغه رضا پوره کوي دعاګانې اوري. د نړۍ د پیدایښت نه هېچا نه دي اورېدلي چې کوم چا د پیدایشي ړوند سترګې بینا کړې وي. که چېرې دا سړی د خدای له خوا نه وای راغلی نو هغه هېڅ نه شو کولای.» هغوی په ځواب کې وویل: «د کومې ورځې نه چې ته پیدا شوی یې ړوند او ګناهکار یې، نو بیا ته څوک یې چې مونږ ته درس راکوې؟» بیا یې هغه د کنیسې نه وشړلو. کله چې عیسی واورېدل چې هغوی هغه سړی د کنیسې نه شړلی دی، نو هغه یې لټاوه او پیدا یې کړ نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا ته د انسان په زوی ایمان لرې؟» هغه سړي په ځواب وویل: «ښاغلیه، ماته ووایه چې هغه څوک دی چې زه ورباندې ایمان راوړم.» عیسی ورته وویل: «تا هغه لیدلی دی او دا هماغه سړی دی چې همدا اوس درسره خبرې کوي.» هغه سړي وویل: «هو، څښتنه، زه درباندې ایمان لرم.» او هغه ته په سجده پرېوت. بیا عیسی هغه ته وویل: «زه دې نړۍ ته د قضاوت کولو دپاره راغلی یم چې ړانده بینا شي او بینا ړانده شي.» ځینې فریسیان چې د عیسی سره نژدې ولاړ وو دا خبرې واورېدلې او پوښتنه یې ترې وکړه: «ستا مقصد دا دی چې مونږ هم ړانده یو؟» عیسی هغوی ته وویل: «که تاسو ړانده وای نو ستاسو ګناه به نه وه، خو دا چې تاسو وایئ مونږ بینا یو، نو د دې معنی دا ده چې تاسو لا تر اوسه هم ګناهکاران یئ. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هرڅوک چې د پسونو پنډغالي ته د دروازې په لاره نه ورننوځي، بلکې د کومې بلې لارې نه ورننوځي هغه غل او داړه مار دی. خو کوم سړی چې په دروازه ورننوځي هغه د پسونو شپون دی. څوکیدار هغه ته دروازه خلاصوي او کله چې هغه خپلو پسونو ته نوم اخلي او نارې ورته وهي نو پسونه د هغه اواز پېژني او هغه یې دباندې وباسي. کله چې هغه خپل ټول پسونه وباسي نو شپون یې مخکې روان وي او پسونه ورپسې وي، ځکه چې د هغه اواز پېژني. هغوی د پردي سړي پسې نه ځي بلکې د هغه نه تښتي، ځکه چې هغوی د پردي سړي اواز نه پېژني.» عیسی هغوی ته دا مثال راوړ، خو هغوی په دې پوه نه شول چې د هغه مقصد څه دی. عیسی یوځل بیا هغوی ته وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې زه د پسونو دپاره د دروازې په شان یم. هغه ټول نور چې زما نه مخکې راغلي وو، غله او داړه ماران وو او پسونو د هغوی اواز ته غوږ نه دی نیولی. زه د دروازې په شان یم. هرڅوک چې زما له لارې ننوځي نو هغوی به وژغورل شي. هغوی به ځي او راځي او ښه څړځای به پیدا کوي. غل یوازې د غلا، قتل او بربادۍ دپاره راځي. زه د دې دپاره راغلی یم چې زما پسونه ژوندون ومومي او د هغوی په ژوند کې هرڅه پرېمانه وي. زه نېک شپون یم، داسې شپون چې د خپلو پسونو په خاطر خپل ځان قربانوي. خو یو مزدور چې شپون نه دی او پسونه یې خپل نه دي، نو کله چې وویني چې لېوه راروان دی، پسونه پرېږدي او تښتي. لېوه به په پسونو باندې حمله وکړي، پسونه به په زوره بوځي او خواره واره به یې کړي. هغه تښتي، ځکه چې هغه مزدور دی او د پسونو پروا نه لري. زه نېک شپون یم. زه خپل پسونه پېژنم او هغوی ما پېژني. لکه څنګه چې ما پلار پېژني، زه هم پلار پېژنم او زه خپل ځان د پسونو دپاره قربانوم. زه نور پسونه هم لرم خو هغه د دې شپول نه دي، هغه هم باید راولم. هغوی به هم زما اواز اوري او یوه رمه به شي او شپون به یې هم یو وي. پلار زما سره مینه کوي ځکه چې زه خپل ځان قربانوم د دې دپاره چې هغه بیا ومومم. هېڅوک زما نه زما ژوند نه اخلي بلکې په خپله خوښه یې قرباني کوم. دا زما اختیار دی چې ځان قربان کړم او دا واک او اختیار لرم چې هغه بېرته لاسته راوړم. دا هغه څه دي چې پلار مې راته حکم کړی چې ویې کړم.» د عیسی په دې خبرو یوځل بیا د یهودیانو ترمنځ اختلاف پیدا شو. په هغو کې ډېرو وویل: «هغه پېرانو نیولی دی او لېونی دی. ولې د هغه خبرو ته غوږ نیسئ؟» خو نورو به ویل: «څوک چې پېریانو نیولی وي هغه داسې خبرې نه شي کولای. ایا پېری کولای شي چې ړانده بینا کړي؟» دا د ژمي وخت ؤ او په اورشلیم کې د خدای د کور د وقف کېدلو اختر ؤ. عیسی د خدای د کور په یوځای کې چې د سلیمان د برنډې په نوم یادېده، ګرځېده. خلک د هغه نه ګردچاپېره راټول شول او ورته ویې ویل: «ترڅو پورې به مونږ پرېږدې چې شکمن واوسو؟ که چېرې ته مسیح یې نو مونږ ته یې ښکاره ووایه.» عیسی ځواب ورکړ: «ما تاسو ته وویل خو تاسو پرې باور نه کوئ. زه چې د خپل پلار په نوم کوم کارونه کوم هغه زما په هکله شاهدي ورکوي. خو تاسو پرې باور نه کوئ ځکه چې تاسو زما پسونه نه یئ. زما پسونه زما اواز پېژني او زه هغوی پېژنم او هغوی ما پسې راځي. زه هغوی ته تلپاتې ژوندون ورکوم او هغوی به هېڅکله هم هلاک نه شي او هېڅوک نه شي کولای چې هغوی په زوره راڅخه بوځي. زما پلار چې هغه خلک یې ماته راکړي دي هغه د ټولو نه لوی دی او هېڅوک نه شي کولای چې هغوی زما د پلار نه په زوره بوځي. زه او پلار یو یو.» خلکو یوځل بیا تیږې راواخیستې چې هغه سنګسار کړي. عیسی هغوی ته وویل: «ما تاسو ته د پلار له خوا ډېر ښه کارونه وکړل. تاسو د هغو نه د کومې یوې په خاطر ما سنګساروئ؟» هغوی ورته ځواب ورکړ: «مونږ تا د کوم نېک کار په خاطر نه سنګساروو، بلکې د کفر ویلو په خاطر. ځکه چې ته یوازې یو انسان یې، خو د خدایۍ دعوه کوې.» عیسی هغوی ته په ځواب کې وویل: «ایا ستاسو په شریعت کې نه دي لیکل شوي چې خدای وویل: ‹تاسو خدایان یئ؟› مونږ پوهېږو چې د خدای کلام نه شي بدلېدلی. نو که چېرې خدای هغه خلک چې د هغه پیغام ورته رسېدلی دی خدایان بللي دي، نو بیا تاسو ولې په ما باندې د کفر ویلو تور لګوئ چې کله وایم چې زه د خدای زوی یم؟ لکه څنګه چې پلار زه وقف کړی یم او نړۍ ته یې رالېږلی یم. که چېرې زه د خپل پلار کارونه نه کوم نو په ما باندې ایمان مه راوړئ. خو که چېرې زه هغه کارونه کوم چې پلار یې کوي، که بیاهم په ما باندې ایمان نه راوړئ نو لږ تر لږه زما په کارونو باندې خو ایمان راوړئ. بیا تاسو دا ومنئ او په دې پوه شئ چې پلار په ما کې دی او زه په پلار کې یم.» هغوی یوځل بیا هڅه وکړه چې عیسی ونیسي، خو هغه د هغوی له نظره پناه شو. بیا عیسی د اردن د سیند بلې غاړې ته پورې وت او هغه ځای ته لاړ چې مخکې یحیی په کې د تعمید غسل ورکاوه او هلته پاتې شو. ډېر خلک ورته راغلل او هغوی وویل: «یحیی هېڅکله کومه معجزه ونه ښودله، خو هغه چې هرڅه د دې سړي په هکله ویلي وو هغه رښتیا ؤ.» او په هغه ځای کې ډېرو خلکو په عیسی باندې ایمان راوړ. د ایلعازر په نوم یو سړی ؤ چې ناروغه ؤ. د هغه کور په بیت عنیا کې ؤ، یعنې په هغه کلي کې چې مریم او د هغې خور مرتا اوسېدله. دا هغه مریم ده چې ورسته د عیسی په پښو باندې عطر اچوي او د هغه پښې په خپلو ویښتانو وچوي. د هغې ورور ایلعازر ناروغه ؤ. نو خویندو یې عیسی ته خبر ورولېږه او ورته ویې ویل: «استاذه، ستا ګران دوست ناروغه دی.» کله چې عیسی دا واورېدل نو ویې ویل: «ایلعازر به د دې ناروغۍ څخه نه مړ کیږي بلکې دا د خدای د جلال ښکاره کولو دپاره یوه وسیله ده، ترڅو د خدای زوی هم له دې لارې جلال ومومي.» په عیسی باندې مرتا، د هغې خور او ایلعازر ګران وو. سره له دې چې هغه د ایلعازر د ناروغۍ نه خبر شو، خو دوه ورځې نور هم په هغه ځای کې چې ؤ، هلته پاتې شو. بیا هغه خپلو شاګردانو ته وویل: «راځئ چې بېرته یهودیې ته لاړ شو.» شاګردانو ورته وویل: «ای استاذه، لږه موده مخکې د هغه ځای خلکو غوښتل تا سنګسار کړي، خو ته بیاهم غواړې چې هلته لاړ شې؟» عیسی ځواب ورکړ: «ایا په ورځ کې دولس ساعته رڼا نه وي؟ څوک چې د ورځې ګرځي نه راغورځیږي، ځکه چې د دې نړۍ رڼا ویني. خو که څوک د شپې ګرځي نو غورځیږي، ځکه چې د هغه سره رڼا نه وي.» عیسی دا خبرې وکړې او بیا یې هغوی ته وویل: «زمونږ دوست ایلعازر ویده پروت دی، خو زه ورځم چې راویښ یې کړم.» شاګردانو وویل: «ای استاذه، که هغه ویده وي نو هغه به راپاڅیږي.» خو د عیسی د خبرې مقصد دا ؤ چې ایلعازر مړ شوی دی، خو هغوی فکر وکړ چې د هغه مقصد عادي خوب دی. نو عیسی هغوی ته ښکاره وویل: «ایلعازر مړ شوی دی. خو زه ستاسو په خاطر خوشحاله یم چې هلته نه وم، ځکه چې تاسو به اوس په رښتیا ایمان راوړئ. راځئ چې هغه ته ورشو.» توما چې د غبرګوني په نوم هم یادېده، نورو شاګردانو ته وویل: «راځئ چې مونږ هم لاړ شو او د هغه سره مړه شو.» کله چې عیسی هغه ځای ته ورسېده، څلور ورځې کېدلې چې د ایلعازر مړی په قبر کې ایښودل شوی ؤ. بیت عنیا د اورشلیم نه شاوخوا درې کیلومتره لېرې ؤ او د اورشلیم نه د یهودیې ډېر خلک مرتا او مریم ته راغلي وو چې د هغوی د ورور د مړینې په خاطر ورته تسلي ورکړي، نو کله چې مرتا د عیسی د راتللو څخه خبره شوه، د هغه مخې ته ورغله، خو مریم په کور کې پاتې شوه. مرتا عیسی ته وویل: «استاذه، که ته دلته وای، نو زما ورور به نه وای مړ شوی. خو زه اوس هم په دې پوهېږم چې که ته د خدای څخه هرڅه وغواړې، نو خدای به یې درکړي.» عیسی هغې ته وویل: «ستا ورور به بېرته راژوندی شي.» مرتا وویل: «زه پوهېږم چې هغه به د قیامت په ورځ راژوندی شي.» عیسی هغې ته وویل: «زه قیامت او ژوندون یم. که څوک په ما باندې ایمان راوړي که هغه مړ هم شي، خو بیا به هم ژوندی وي، او که څوک ژوندی وي او په ما باندې ایمان راوړي، نو هغه به هېڅکله هم مړ نه شي. ایا په دې باندې باور کوې؟» هغې وویل: «هو، استاذه! زه په دې ایمان لرم چې ته مسیح یعنې د خدای زوی یې، د چا په هکله چې خدای ویلي دي چې هغه باید نړۍ ته راشي.» کله چې مرتا دا خبره وکړه، نو لاړه او خپلې خور ته یې غږ وکړ او په پټه یې ورته وویل: «استاذ راغلی دی او تا غواړي.» کله چې مریم دا واورېدل، نو زر راپاڅېدله او عیسی ته ورغله. عیسی لا کلي ته رسېدلی نه ؤ او لا په هماغه ځای کې ؤ چې مرتا یې لیدلو ته ورغلې وه. کوم خلک چې مریم ته د تسلۍ ورکولو دپاره راغلي وو او د هغې په کور کې وو، نو کله یې چې ولیدل چې هغه په بیړه له کوره وځي نو هغې پسې روان شول. هغوی فکر کاوه چې هغه قبر ته روانه ده چې هلته وژاړي. مریم هغه ځای ته ورسېدله چې عیسی په کې ؤ او څنګه یې چې هغه ولیده، نو پښو ته یې پرېوتله او ویې ویل: «استاذه، که ته دلته وای، نو زما ورور به نه وای مړ شوی.» کله چې عیسی هغه ولیدله چې ژاړي او همدارنګه کوم خلک چې د هغې سره راغلي وو هم ژاړي، نو سوړ اوسېلی یې وویست او ډېر خفه شو او د هغوی نه یې پوښتنه وکړه: «د هغه قبر چېرته دی؟» هغوی ځواب ورکړ: «ښاغلیه، راشه او ویې ګوره.» عیسی په ژړا شو. بیا خلکو وویل: «وګورئ هغه ورباندې څومره ګران ؤ.» خو ځینو یې وویل: «دې سړي چې د هغه ړوند سړي سترګې بینا کړلې، ایا دا یې نه شو کولای چې ایلعازر یې د مرګ نه ژغورلی وای؟» عیسی یوځل بیا سوړ اوسېلی وویست او قبر ته ورغی. دا قبر یو غار ؤ چې خولې ته یې یوه تیږه ایښودل شوې وه. عیسی خلکو ته امر وکړ: «تیږه لېرې کړئ.» مرتا د مړ شوي سړي خور هغه ته وویل: «استاذه، اوس خو د هغه د مرګ څلور ورځې شوې دي او بوی به یې کړی وي.» عیسی هغې ته وویل: «ایا تاته مې نه وو ویلي چې که چېرې ته ایمان ولرې، نو د خدای جلال به ووینې؟» نو خلکو تیږه لېرې کړه. بیا عیسی پورته اسمان ته وکتل او ویې ویل: «ای پلاره، زه ستا شکر کوم چې زما دعا دې واورېدله. زه پوهېدم چې ته تل زما دعا اورې، خو ما دا د دې خلکو په خاطر چې دلته ولاړ دي وویل، ترڅو هغوی په دې باندې ایمان راوړي چې زه تا رالېږلی یم.» کله چې عیسی دعا خلاصه کړه، نو په لوړ اواز یې چیغه کړه: «ای ایلعازره، راووځه.» نو هغه مړی چې لاسونه او پښې یې په کفن کې تاو شوې وې او مخ یې په دستمال کې پټ ؤ، راووت. عیسی هغوی ته وویل: «هغه راخلاص کړئ او پرېږدئ چې لاړ شي.» نو ډېرو خلکو چې د مریم لیدلو ته راغلي وو، کله چې هغوی هغه څه چې عیسی وکړل ولیدل، نو په هغه باندې یې ایمان راوړ. خو د هغوی څخه ځینې یې فریسیانو ته ورغلل او کوم کارونه چې عیسی کړي وو هغوی ته یې وویل. بیا فریسیانو او مشرانو کاهنانو شورا راوغوښتله او ویې ویل: «څه باید وکړو؟ ځکه چې دا سړی ډېرې معجزې ښکاره کوي. که مونږ هغه پرېږدو چې همداسې کارونه وکړي نو ټول خلک به ورباندې ایمان راوړي، بیا به رومیان راشي او زمونږ د خدای کور او زمونږ ټول قوم به له منځه یوسي.» خو په هغوی کې یو تن چې قیافا نومېده او په هغه کال لوی کاهن ؤ، وویل: «تاسو نه پوهېږئ! په دې نه پوهېږئ چې ستاسو دپاره دا ښه ده چې یو کس د ټول قوم په خاطر مړ شي، نه دا چې ټول قوم تباه شي.» هغه دا خبره له خپله ځانه ونه کړه بلکې د دې دپاره چې هغه په هغه کال لوی کاهن ؤ، نو هغه پېشګویي وکړه چې عیسی به د یهودو د قوم په خاطر مړ شي، او یوازې د هغه قوم دپاره نه بلکې د خدای ټول خواره واره اولادونه چې په مختلفو ځایونو کې اوسیږي سره یوځای کړي. نو د هماغې ورځې نه هغوی د عیسی د وژلو پرېکړه وکړه. له هغې وروسته عیسی نور د خلکو په منځ کې ښکاره نه ګرځېده بلکې د هغه ځای نه یوې سیمې ته چې دښتې ته نژدې وه، یعنې د افرایم په نوم ښار ته لاړ او د خپلو شاګردانو سره هلته پاتې شو. د یهودیانو د فسحې اختر نژدې ؤ او ډېر خلک د کلیوالي سیمو نه اورشلیم ته راغلل چې د اختر نه مخکې د پاکوالي مراسم سرته ورسوي. هغوی عیسی لټاوه او څنګه چې هغوی د خدای په کور کې سره راټول شول نو یو بل ته یې وویل: «تاسو څه فکر کوئ، ایا هغه به د اختر جشن ته رانه شي؟» مشرانو کاهنانو او فریسیانو دا حکم کړی ؤ، که هرڅوک پوه شي چې عیسی چېرته دی، نو دوی ته دې خبر ورکړي چې هغه ونیسي. د فسحې د اختر نه شپږ ورځې مخکې عیسی بیت عنیا ته چې ایلعازر په کې اوسېده، یعنې هماغه سړی چې هغه د مرګ نه وروسته بېرته راژوندی کړی ؤ، راغی. هغوی هلته د عیسی دپاره د ماښام ډوډۍ تیاره کړې وه. مرتا د هغوی خدمت کاوه او ایلعازر هم د عیسی سره ډوډۍ ته ناست ؤ. په دې وخت کې مریم یو بوتل قیمتي عطر چې نیم لیتر ؤ او د یو ډول خالصه خوشبویه ملهمو څخه جوړ شوي وو، راواخیستل او د عیسی په پښو باندې یې واچول او د هغه پښې یې په خپلو ویښتانو باندې وچې کړلې او ټول کور د عطرو د خوشبویۍ نه ډک شو. خو یهودا اسخریوتي چې د عیسی د شاګردانو څخه ؤ او وروسته یې د هغه سره خیانت وکړ، وویل: «دا عطر ولې د درېو سوو سپینو زرو په سکو باندې خرڅ نه شول چې پیسې یې غریبانو ته ورکړل شوې وای؟» هغه دا خبره د دې دپاره ونه کړه چې ګنې د هغه سره د غریبانو غم ؤ، بلکې په دې خاطر چې هغه خپله غل ؤ او څرنګه چې هغه د پیسو د ساتلو مسوولیت په غاړه درلود، نو اکثره وخت به یې یو څه پیسې د خپل ځان دپاره پټولې عیسی وویل: «د هغې سره کار مه لرئ، هغې زه د ښخولو دپاره تیار کړم. ځکه چې غریبان به تل ستاسو سره وي، خو زه به تل تاسو سره نه یم.» زیات شمېر خلک خبر شول چې عیسی په بیت عنیا کې دی، نو هغوی هلته ورغلل. یوازې د دې دپاره نه چې عیسی وویني بلکې ایلعازر چې عیسی راژوندی کړی ؤ، هم وویني. نو مشرانو کاهنانو پرېکړه وکړه چې ایلعازر هم ووژني، ځکه چې د هغه له امله ډېرو خلکو هغوی پرېښودل او په عیسی باندې یې ایمان راوړ. په بله ورځ ګڼ شمېر خلک چې د اختر دپاره راغلي وو، خبر شول چې عیسی اورشلیم ته راروان دی. نو هغوی د خرما د ونو څانګې واخیستلې او د هغه مخې ته ورووتل او چیغې یې وهلې: «ژوندی دې وي! مبارک دی وي هغه څوک چې د څښتن په نوم راځي! مبارک دي وي د اسراییلو پاچا!» عیسی یو کوټی پیدا کړ او په هغه باندې سپور شو، لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «ای د صهیون خلکو، نور مه وېرېږئ! ګوره، ستا پاچا دی راروان هغه سپور دی په کوټي باندې.» په پیل کې شاګردان د دې شیانو په معنی باندې پوه نه شول، خو کله چې عیسی خپل جلال ته ورسېده، نو هغوی ته ور په یاد شول چې دا شیان د هغه په هکله لیکل شوي وو او د هغه سره همداسې وشول. کله چې عیسی ایلعازر ته غږ وکړ او هغه یې راژوندی کړ او د قبر څخه یې راوویست، نو زیات شمېر خلک هلته موجود وو. هغوی چې څه لیدلي او اورېدلي وو د هغې په هکله یې نورو خلکو ته شاهدي ورکوله. نو ګڼ شمېر خلک د هغه هرکلي ته ورغلل، ځکه چې هغوی اورېدلي وو چې عیسی دا معجزه ښودلې وه. نو بیا فریسیانو یو بل ته سره وویل: «تاسو ګورئ چې مونږ هېڅ نه شو کولای، ټوله نړۍ هغه پسې روانه ده.» په اختر کې چې د عبادت دپاره اورشلیم ته کوم خلک راغلي وو په هغوی کې ځینې یونانیان هم وو. هغوی فیلیپوس ته چې د جلیل د بیت صیدا ؤ، راغلل او ورته ویې ویل: «ای ښاغلیه، مونږ غواړو چې عیسی ووینو.» فیلیپوس لاړ او اندریاس ته یې وویل او هغوی دواړه لاړل چې عیسی خبر کړي. عیسی هغوی ته وویل: «اوس هغه وخت رارسېدلی دی چې د انسان زوی جلال ومومي. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې که د غنمو یوه دانه په خاوره کې ونه لویږي او له منځه لاړه نه شي، نو هغه به هماغه یوه دانه پاتې شي. خو که چېرې هغه له منځه لاړه شي نو ډېرې غلې دانې به راوړي. په چا باندې چې په دې نړۍ کې خپل ځان ګران وي نو هغه به له لاسه ورکړي. خو که څوک په نړۍ کې د خپل ځان نه تېر شي، نو هغه به تل ترتله خپل ژوند وساتي. که څوک غواړي چې زما خدمت وکړي، نو هغه دې ما پسې راځي او چېرته چې زه یم نو زما خدمتګار به هم هلته وي. څوک چې زما خدمت کوي نو زما پلار به هغه سرلوړی کړي. اوس زما زړه نا ارامه دی. څه ووایم؟ ایا ووایم: ‹ای پلاره، ما د دې ساعت د کړاو او ځورېدنې نه وساته؟› خو زه دې نړۍ ته د دې دپاره راغلی یم چې وکړېږم. ای پلاره، خپل نوم ته جلال ورکړه!» هغه وخت د اسمان نه یو اواز راغی او ویې ویل: «ما جلال ورکړی دی او بیا به هم جلال ورکړم.» کوم خلک چې په هغه ځای کې ولاړ وو او دا اواز یې واورېد، نو ځینو یې وویل: «دا د تندر اواز ؤ.» خو نورو وویل: «فرښتې د هغه سره خبرې وکړې.» خو عیسی هغوی ته وویل: «دا اواز زما په خاطر نه بلکې ستاسو په خاطر ؤ. اوس د دې وخت رارسېدلی چې خدای به د نړۍ د خلکو په هکله قضاوت کوي او د دې نړۍ واکمن یعنې شیطان به شړل کیږي. کله چې زه د ځمکې نه پورته وخېژول شم، نو ټول انسانان به خپل ځان ته راکاږم.» د عیسی د خبرې اشاره دې ته وه چې هغه به په څه قسم مرګ مړ کیږي. خلکو عیسی ته وویل: «زمونږ شریعت وایي چې مسیح به تل ترتله ژوندی وي. نو بیا ته څنګه ویلی شې چې د انسان زوی باید پورته وخېژول شي؟ دا د انسان زوی څوک دی؟» عیسی هغوی ته وویل: «ستاسو سره د لږ نور وخت دپاره رڼا شته. ترڅو پورې چې دا رڼا ستاسو سره ده نو تاسو ګرځئ، هسې نه چې تیاره درباندې راشي. ځکه څوک چې په تیاره کې ګرځي هغه نه پوهیږي چې چېرته روان دی. تر هغې پورې چې رڼا درسره ده، نو په رڼا باندې ایمان راوړئ د دې دپاره چې تاسو د رڼا بچیان شئ.» کله چې عیسی خپلې خبرې پای ته ورسولې، نو لاړ او د هغوی نه پټ شو. سره له دې چې عیسی د هغوی په مخکې ډېرې معجزې وښودلې خو هغوی په هغه باندې ایمان رانه وړ، ترڅو د اشعیا پیغمبر هغه خبرې رښتیا شي چې ویلي یې وو: «ای څښتنه، چا زمونږ په پیغام باندې باور کړی دی؟ چاته څښتن خپل قدرت ښودلی دی؟» نو هغوی ونه شو کولای چې ایمان راوړي. اشعیا پیغمبر دا هم ویلي دي: «خدای د هغوی سترګې ړندې کړې دي، او د هغوی زړونه یې سخت کړي دي، چې په سترګو باندې څه ونه ویني او په زړونو کې ورباندې پوه نه شي او ماته را ونه ګرځي چې زه یې روغ کړم.» اشعیا دا د دې دپاره وویل چې د عیسی جلال یې لیدلی ؤ او د هغه په هکله یې خبرې وکړې. سره له دې بیاهم ډېرو یهودي مشرانو په هغه باندې ایمان راوړ، خو د فریسیانو له وېرې یې د خپل ایمان راوړلو اقرار نه کاوه، هسې نه چې د کنیسې څخه یې وشړي، ځکه چې هغوی د خدای له خوا د ستاینې په ځای د انسان ستاینه زیاته خوښوله. نو عیسی په لوړ اواز وویل: «هرڅوک چې په ما باندې ایمان راوړي، نو هغه نه یوازې دا چې په ما باندې یې ایمان راوړی بلکې په هغه چا باندې یې هم راوړی دی چې زه یم رالېږلی یم. هرڅوک چې ما ویني، نو هغه څوک هم ویني چې زه یې رالېږلی یم. زه نړۍ ته لکه د یوې رڼا په شان راغلی یم د دې دپاره چې هرڅوک چې په ما باندې ایمان راوړي هغه په تیاره کې پاتې نه شي. خو که چېرې څوک زما خبرې واوري او عمل ورباندې ونه کړي، نو زه هغه نه محکوموم. زه نړۍ ته د دې دپاره راغلی یم چې خلک وژغورم، د دې دپاره نه یم راغلی چې هغوی محکوم کړم. هرڅوک چې ما رد کړي او زما خبرې ونه مني، نو د هغه دپاره قاضي شته، یعنې هغه تعلیم چې ما ورکړی دی هغه به د اخرت په ورځ ملامته کړي. ځکه چې زه له خپله ځانه خبرې نه کوم بلکې هغه پلار چې زه یې رالېږلی یم ماته دا حکم کړی دی چې څه ووایم او څنګه خبرې وکړم. زه پوهېږم چې د هغه حکم خلکو ته تلپاتې ژوندون ورکوي، نو ځکه زه چې څه وایم هماغه څه دي چې پلار راته ویلي دي چې ویې وایم.» د فسحې د اختر نه یوه ورځ مخکې ؤ چې عیسی په دې پوه شو چې هغه وخت راورسېد چې د دې نړۍ نه لاړ شي او پلار ته ورشي. هغه د خپلو پیروانو سره چې د دې نړۍ سره یې تړاو درلود، مینه کوله او تر اخره پورې یې د هغوی سره مینه وکړه. د ماښام د ډوډۍ وخت ؤ او شیطان له مخکې نه د شمعون اسخریوتي د زوی یهودا په زړه کې دا فکر اچولی ؤ چې د عیسی سره خیانت وکړي. عیسی په دې پوهېده چې پلار ورته د ټولو شیانو اختیار ورکړی دی او هغه د خدای له خوا راغلی دی او بېرته خدای ته ورځي. نو هغه د ډوډۍ نه راپاڅېده، خپله چپنه یې لېرې کړله او یو دستمال یې راواخیست او د خپلې ملا نه یې راتاو کړ. بیا یې په لګن کې اوبه واچولې او د خپلو شاګردانو د پښو په وینځلو یې پیل وکړ او هغه یې په هغه دستمال باندې چې د خپلې ملا نه یې تاو کړی ؤ، وچې کړې. هغه شمعون پطروس ته ورغی نو پطروس هغه ته وویل: «ای څښتنه، ایا ته غواړې چې زما پښې ووینځې؟» عیسی په ځواب کې وویل: «ته اوس نه پوهېږې چې زه څه کوم، خو وروسته به پوه شې.» پطروس ورته وویل: «ته به هېڅکله هم زما پښې نه وینځې.» عیسی وویل: «که زه ستا پښې ونه وینځم، نو ته به نور زما سره ملګرتیا ونه لرې.» شمعون پطروس وویل: «بیا نو څښتنه، یوازې پښې مې نه بلکې لاسونه او سر مې هم ووینځه.» عیسی ورته وویل: «چا چې ځان وینځلی وي نو هغه بیخي پاک وي او وینځلو ته اړتیا نه لري، یوازې پښې یې باید ووینځل شي. تاسو ټول پاک یئ، خو په تاسو کې یو کس پاک نه دی.» ځکه چې عیسی ته معلومه وه چې څوک به ورسره خیانت کوي، نو ځکه یې وویل: «تاسو ټول پاک یئ پرته د یو کس نه.» کله چې عیسی د هغوی پښې ووینځلې، نو خپله چپنه یې بېرته واغوستله او بېرته دسترخوان ته کښېناست او د هغوی نه یې پوښتنه وکړه: «ما چې ستاسو دپاره څه وکړل ایا تاسو د هغې په معنی باندې پوه شوئ؟ تاسو ماته استاذ او بادار وایئ او تاسو ښه کوئ چې داسې وایئ، ځکه چې زه همداسې یم. که چېرې ما چې ستاسو بادار او استاذ یم ستاسو پښې ووینځلې، نو تاسو هم باید د یو بل پښې ووینځئ. ما تاسو ته یو مثال درکړ، ترڅو تاسو د یو بل سره همداسې وکړئ لکه څنګه چې ما ستاسو دپاره وکړل. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هېڅ یو نوکر د خپل بادار څخه لوی نه دی او هېڅ یو استازی د خپل رالېږونکي څخه لوی نه دی. اوس چې تاسو په دې شیانو باندې پوه شوئ، نو که عمل ورباندې وکړئ، نو تاسو بختور یئ. زه ستاسو ټولو په هکله خبرې نه کوم، کوم خلک چې ما غوره کړي دي زه هغوی پېژنم. خو د خدای د کلام دا وینا باید رښتیا شي چې وایي: ‹هغه چا چې زما سره یې ډوډۍ خوړله زما په ضد راپورته شو.› اوس زه تاسو ته د هغې پېښې د رامنځته کېدلو نه مخکې وایم، د دې دپاره کله چې هغه پېښه وشي، نو تاسو به په دې ایمان راوړئ چې زه هماغه یم. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم څوک چې هغه کس قبول کړي چې زه یې لېږم، نو زه یې قبول کړی یم او هرڅوک چې ما قبول کړي، نو هغه څوک یې قبول کړی چې زه یې رالېږلی یم.» کله چې عیسی دا خبرې وکړې، نو د هغه روح نا ارامه شو او په ښکاره یې وویل: «په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې په تاسو کې به یو کس زما سره خیانت وکړي.» شاګردانو یو بل ته وکتل او شکمن شول چې هغه د چا په هکله خبرې کوي. په شاګردانو کې یو یې چې په عیسی باندې ډېر ګران ؤ د هغه په څنګ کې ناست ؤ. شمعون پطروس هغه شاګرد ته اشاره وکړه او ورته ویې ویل: «د عیسی نه پوښتنه وکړه چې هغه د چا په هکله خبرې کوي.» نو هغه شاګرد عیسی ته ورنژدې شو او پوښتنه یې ترې وکړه: «استاذه، هغه څوک دی؟» عیسی ځواب ورکړ: «دا هغه سړی دی چې زه لږه ډوډۍ په کاسه کې لمدوم او ورته یې ورکوم.» نو هغه لږه ډوډۍ په کاسه کې لمده کړه او د شمعون اسخریوتي زوی یهودا ته یې ورکړه. څنګه چې یهودا هغه لږه ډوډۍ واخیستله، نو شیطان یې وجود ته ورننوت. عیسی ورته وویل: «هرڅه چې کوې زر یې وکړه.» کوم خلک چې ډوډۍ ته ناست وو د هغوی څخه هېڅوک پوه نه شو چې د دې خبرې نه د هغه مقصد څه ؤ. څرنګه چې یهودا سره د پیسو ساتلو کڅوړه وه، نو ځینو شاګردانو دا ګومان وکړ چې عیسی هغه ته وویل چې لاړ شي او د اختر دپاره چې کوم څه په کار دي واخلي او یا غریبانو ته کوم څه ورکړي. څنګه چې یهودا هغه لږه ډوډۍ واخیستله نو سمدلاسه دباندې ووت. دا شپه وه. کله چې یهودا لاړ، نو عیسی وویل: «اوس به د خدای زوی جلال ومومي او د هغه په وسیله به خدای جلال مومي. څرنګه چې خدای د هغه په وسیله جلال مومي نو خدای به په خپله هم هغه ته جلال ورکړي او ډېر زر به ورته جلال ورکړي. زما بچیانو! زه به د لږ نور وخت دپاره ستاسو سره یم. بیا به ما پسې ګرځئ او پیدا کولای به مې نه شئ او لکه څنګه چې مې یهودي مشرانو ته وویل، اوس یې تاسو ته هم وایم، زه چې چېرته ځم هلته تاسو نه شئ تللی. زه تاسو ته نوی حکم درکوم: د یو بل سره مینه کوئ، لکه څنګه چې ما ستاسو سره کړې ده، نو تاسو هم باید د یو بل سره مینه وکړئ. که تاسو یو د بل سره مینه ولرئ، نو بیا به ټول په دې پوه شي چې تاسو زما شاګردان یئ.» شمعون پطروس د هغه نه پوښتنه وکړه: «استاذه، ته چېرته ځې؟» عیسی ځواب ورکړ: «زه چې کوم ځای ته ځم ته اوس هلته ما پسې نه شې راتللی، خو وروسته به راشې.» پطروس وویل: «استاذه، اوس درپسې ولې نه شم درتلی؟ زه دې ته حاضر یم چې ستا په خاطر خپل ځان قربان کړم.» عیسی ځواب ورکړ: «ایا ته حاضر یې چې زما په خاطر خپل ځان قربان کړې؟ په یقین سره زه تاته دا وایم چې د چرګ د اذان نه مخکې به درې ځلې ووایې چې ته ما نه پېژنې.» عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «خپل زړونه مه نا ارامه کوئ. په خدای باندې ایمان ولرئ او په ما باندې هم ایمان ولرئ. زما د پلار په کور کې ډېرې کوټې دي. که داسې نه وای نو ما به تاسو ته ویلي نه وای چې زه ځم چې ستاسو دپاره ځای تیار کړم. کله چې زه لاړم او تاسو دپاره مې ځای تیار کړ، نو بېرته راځم او تاسو د ځان سره وړم، ترڅو په کوم ځای کې چې زه یم هلته به تاسو هم یئ. تاسو پوهېږئ زه چې چېرته ځم هغه لاره درته معلومه ده.» توما وویل: «څښتنه، مونږ نه پوهېږو چې ته چېرته ځې، نو لاره به څنګه وپېژنو؟» عیسی ځواب ورکړ: «زه لاره یم، زه حقیقت یم او زه ژوندون یم. هېڅوک نه شی کولای چې زما د وسیلې نه پرته پلار ته ورشي. که چېرې تاسو زه پېژندلی، نو زما پلار به مو هم پېژانده. نو له دې نه وروسته تاسو هغه پېژنئ او هغه مو لیدلی دی. څرنګه چې تاسو زه وپېژندلم، نو زما پلار به هم وپېژنئ او هغه مو لیدلی دی.» د عیسی بل شاګرد فیلیپوس هغه ته وویل: «استاذه، مونږ ته پلار وښایه نو زمونږ قناعت به حاصل شي.» عیسی هغه ته وویل: «ای فیلیپوسه، دومره موده زه ستاسو سره وم خو بیاهم ما نه پېژنې؟ هرچا چې زه لیدلی یم نو پلار یې هم لیدلی دی. نو بیا ته څنګه وایې چې مونږ ته پلار وښایه؟ ایا په دې باندې باور نه لرې چې زه په پلار کې یم او پلار په ما کې دی؟ زه چې تاسو ته کومې خبرې کوم هغه د خپل ځانه نه کوم، بلکې زما پلار چې په ما کې دی زما په وسیله خپل کارونه کوي. کله چې زه وایم چې زه په پلار کې یم او پلار په ما کې دی، نو په دې باندې باور وکړئ. که زما په خبرو باندې باور نه کوئ نو کوم کارونه چې ما کړي دي د هغو دپاره باور وکړئ. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې هرڅوک چې په ما باندې ایمان راوړي، نو کوم کارونه چې ما کړي دي، هغه به یې هم وکړي او له دې نه به هم لوی لوی کارونه وکړي، ځکه چې زه خپل پلار ته ورځم. او تاسو چې هرڅه زما په نوم وغواړئ زه به هغه کوم، ترڅو د پلار جلال د زوی په وسیله ښکاره شي. که چېرې تاسو کوم څه زما په نوم زما نه وغواړئ نو زه به یې سرته رسوم. که چېرې تاسو زما سره مینه کوئ نو زما په حکمونو باندې به عمل کوئ او زه به د پلار نه غوښتنه وکړم او هغه به تاسو ته یو بل مرسته کوونکی درولېږي چې تل ترتله به ستاسو سره وي، یعنې د حقیقت روح چې د نړۍ خلک یې نه شي منلی، ځکه چې هغه نه ویني او نه یې پېژني. خو تاسو یې پېژنئ، ځکه چې هغه ستاسو سره اوسي او په تاسو کې به وي. زه به تاسو لکه د یتیمانو په شان پرېنږدم، زه بېرته تاسو ته راځم. لږ وخت وروسته به د نړۍ خلک نور ما ونه ویني خو تاسو به مې بیا وینئ. ځکه چې زه به راژوندی کېږم نو تاسو به هم ژوندي یئ. کله چې هغه ورځ راشي نو تاسو به پوه شئ چې زه په پلار کې یم، تاسو په ما کې یئ او زه په تاسو کې یم. هرڅوک چې زما حکمونه مني او عمل ورباندې کوي نو دا هغه څوک دی چې زما سره مینه کوي. څوک چې زما سره مینه کوي نو زما پلار به ورسره مینه وکړي، او زه به هم د هغه سره مینه وکړم او خپل ځان به ورته ښکاره کړم.» یهودا (دا اسخریوتي یهودا نه دی) هغه ته وویل: «استاذه، ته ولې غواړې چې خپل ځان دې یوازې مونږ ته ښکاره کړې او د نړۍ خلکو ته نه؟» عیسی په ځواب کې وویل: «هرڅوک چې زما سره مینه کوي نو هغه به زما په تعلیم باندې عمل کوي. زما پلار به د هغه سره مینه کوي او زه او پلار به هغه ته ورځو او د هغه سره به اوسېږو. خو څوک چې زما سره مینه نه کوي هغه زما په تعلیم باندې عمل نه کوي. کوم تعلیم چې تاسو یې اورئ هغه زما تعلیم نه دی بلکې زما د پلار تعلیم دی چې زه یې رالېږلی یم. تر هغې پورې چې زه ستاسو سره یم دا خبرې درته کوم. خو ستاسو مرسته کوونکی یعنې روح القدس چې پلار به یې زما په نوم راولېږي، هغه به ټول شیان تاسو ته درزده کړي او هرڅه چې ما درته ویلي دي هغه به در په یاد کړي. زه تاسو ته سوله درکوم داسې سوله چې یوازې زه یې ورکولای شم. دا د هغې سولې په شان نه ده چې نړۍ یې ورکولای شي. نو څه چې پېښیږي، د هغې په هکله مه نا ارامه کېږئ او مه وېرېږئ. تاسو واورېدل چې ما وویل زه ځم خو بېرته تاسو ته راځم. که چېرې تاسو زما سره مینه کولای نو د دې خبرې په اورېدلو سره چې زه پلار ته ورځم، تاسو به خوشحاله شوي وای، ځکه چې پلار زما نه ډېر لوی دی. مخکې له دې چې دا کار وشي تاسو ته مې وویل نو کله چې دا کار وشي، تاسو به ایمان راوړئ. زه نور زیات وخت نه لرم چې ستاسو سره خبرې وکړم، ځکه چې د دې نړۍ واکمن راروان دی. هغه په ما باندې هېڅ واک او اختیار نه لري، خو نړۍ باید په دې پوه شي چې زه د پلار سره مینه کوم، نو هماغه کار کوم چې هغه یې راته حکم کوي. اوس راځئ چې د دې ځای نه لاړ شو. زه د انګورو اصلي تاک یم او زما پلار باغوان دی. زما هره څانګه چې مېوه نه نیسي هغه پرې کوي او هره څانګه چې مېوه نیسي هغه اصلاح کوي، ترڅو ډېره مېوه ونیسي. تاسو لا د مخکې نه په هغه تعلیم باندې چې درکړی مې دی، پاک شوي یئ. په ما کې پاتې شئ لکه څنګه چې زه په تاسو کې پاتې کېږم. لکه څنګه چې یوه څانګه په خپله مېوه نه شي نیولی ترڅو هغه په تاک کې پاتې نه وي، تاسو هم مېوه نه شئ نیولی ترڅو چې په ما کې پاتې نه شئ. زه د انګورو تاک یم او تاسو څانګې یئ. هرڅوک چې په ما کې پاتې شي او زه په هغه کې پاتې شم نو هغه به ډېره مېوه ونیسي، ځکه چې تاسو بې له ما هېڅ نه شئ کولای. که چېرې څوک په ما کې پاتې نه شي هغه به لکه بېکاره څانګه لېرې وغورځول شي او وچ به شي. هغه څانګې راټولیږي، په اور کې اچول کیږي ترڅو وسوځي که چېرې تاسو په ما کې پاتې شئ او زما خبرې په تاسو کې پاتې شي، نو هرڅه چې غواړئ د هغو دپاره سوال وکړئ او هغه به درکړل شي. زما د پلار جلال په دې کې دی چې تاسو ډېره مېوه ونیسئ او دا ثابته کړئ چې زما شاګردان یئ. لکه څنګه چې پلار زما سره مینه کړې ده ما هم ستاسو سره مینه کړې ده. نو زما په مینه کې پاتې شئ. که چېرې تاسو زما په حکمونو باندې عمل وکړئ، نو زه به تاسو سره مینه کوم لکه څنګه چې ما د خپل پلار په حکمونو باندې عمل کړی دی او زه د هغه په مینه کې اوسېږم. ما دا شیان تاسو ته وویل ترڅو ستاسو زړونه زما د خوشحالۍ نه ډک شي او ستاسو خوشحالي پوره شي. زما حکم دا دی: د یو بل سره مینه کوئ لکه څنګه چې ما تاسو سره مینه کړې ده. د دې نه نوره زیاته مینه نشته چې یو سړی دې د خپلو ملګرو په خاطر خپل ځان قربان کړي. که چېرې تاسو زما په حکمونو باندې عمل وکړئ نو بیا به تاسو زما ملګري یئ. زه نور تاسو ته نوکران نه وایم، ځکه چې نوکران په دې نه پوهیږي چې بادار یې څه کوي، خو ما تاسو ته ملګري ویلي دي، ځکه ما چې هرڅه د خپل پلار نه اورېدلي دي هغه مې تاسو ته ویلي دي. تاسو زه نه یم غوره کړی، بلکې ما تاسو غوره کړي یئ او دا کار مې درته سپارلی دی چې لاړ شئ او مېوه ونیسئ، داسې مېوه چې دوامداره وي. نو بیا چې تاسو هرڅه زما په نوم د پلار نه وغواړئ هغه به تاسو ته درکړي. نو زه تاسو ته دا حکم کوم چې د یو بل سره مینه کوئ. که چېرې د نړۍ خلک ستاسو نه کرکه کوي، نو پوه شئ چې ستاسو نه لومړی یې زما نه کرکه کړې ده. که چېرې تاسو د دې نړۍ وای نو تاسو به د دې نړۍ د خلکو سره مینه کولی، خو څرنګه چې تاسو د دې نړۍ نه یئ او تاسو مې د دې نړۍ نه غوره کړي یئ نو له همدې امله نړۍ ستاسو نه کرکه کوي. ما چې کوم تعلیم تاسو ته درکړې دی هغه در په یاد کړئ چې یو نوکر د خپل بادار نه لوی نه دی. که هغوی زه ځورولی یم نو تاسو به هم وځوروي. که چېرې هغوی زما په تعلیم باندې عمل کړی وي نو ستاسو په تعلیم باندې به یې هم وکړي. هغوی به ستاسو سره زما د نوم په خاطر دا هرڅه وکړي، ځکه چا چې زه رالېږلی یم هغوی هغه نه پېژني. که چېرې زه نه وای راغلی او د هغوی سره مې خبرې نه وای کړې نو هغوی به ګناهکار نه وای. خو اوس د هغوی سره د خپلې ګناه دپاره کومه بهانه نشته. څوک چې زما نه کرکه کوي نو هغه زما د پلار نه هم کرکه کوي. که چېرې ما د هغوی په منځ کې داسې کارونه چې کوم بل چا هېڅکله کړي نه دي، نه وای کړي نو هغوی به ګناهکاره نه وای، خو هغوی دا کارونه لیدلي دي او بیاهم هغوی زما او زما د پلار نه کرکه کوي. خو د هغوی په شریعت کې چې کوم څه لیکل شوي دي هغه باید رښتیا شي: هغوی بې له کوم دلیله زما نه کرکه کوله. خو کله چې ستاسو مرسته کوونکی چې زه به یې د پلار له خوا نه تاسو ته درلېږم، راشي یعنې د حقیقت روح چې د خدای له خوا راځي، هغه به زما په هکله شاهدي ورکړي. او تاسو به هم زما په هکله شاهدي ورکوئ، ځکه چې تاسو له پیل نه زما سره وئ. ما دا شیان تاسو ته د دې دپاره وویل چې ایمان له لاسه ورنه کړئ. هغوی به تاسو د کنیسو نه وشړي او داسې وخت به راشي څوک چې تاسو ووژني، نو هغوی به ګومان کوي چې په دې کار سره یې خدای ته خدمت کړی دی. هغوی به تاسو سره داسې کارونه کوي، ځکه چې هغوی نه پلار پېژني او نه ما. دا شیان مې د دې دپاره تاسو ته وویل چې کله د هغوی د واک وخت راورسیږي، نو تاسو ته به زما خبرې در په یاد شي. ما دا شیان په پیل کې تاسو ته ونه ویل ځکه زه په خپله تاسو سره وم، خو زه اوس هغه چاته ورځم چې زه یې رالېږلی یم او تاسو یو هم زما نه دا پوښتنه نه کوئ چې ته چېرته ځې؟ ما چې تاسو ته کوم څه وویل په هغې باندې ستاسو زړونه غمجن شول. خو زه تاسو ته حقیقت وایم چې زما تګ ستاسو دپاره ښه دی، ځکه که زه لاړ نه شم نو تاسو ته به مرسته کوونکی رانه شي. خو که زه لاړ شم، نو هغه به تاسو ته درولېږم. کله چې هغه راشي، نو د دې نړۍ خلکو ته به د ګناه او د خدای د عدالت او قضاوت په هکله حقیقت ښکاره کړي. د نړۍ خلک د ګناه په هکله غلط فکر لري، ځکه چې هغوی په ما باندې ایمان نه راوړي. هغوی د عدالت په هکله غلط فکر لري، ځکه چې زه پلار ته ځم او نور به مې ونه وینئ، هغوی د خدای د قضاوت په هکله هم غلط فکر لري، ځکه چې د دې نړۍ واکمن لا پخوا محکوم کړای شوی دی. ډېرې نورې خبرې دي چې باید تاسو ته یې وکړم خو اوس یې تاسو د اورېدلو توان نه لرئ. خو کله چې د حقیقت روح راشي نو تاسو ته به د حقیقت طرف ته بوځي. هغه به له خپله ځانه خبرې نه کوي بلکې څه چې هغه اوري هغه به وایي او په راتلونکي کې چې کوم څه کیږي تاسو به ورباندې خبر کړي. هغه چې زما نه کوم تعلیم تر لاسه کوي، نو تاسو به ورباندې خبروي او په دې ډول به زما جلال ښکاره کوي. څه چې د پلار سره دي هغه زما دي، نو په دې خاطر ما وویل هغه تعلیم چې روح القدس یې زما نه حاصلوي، تاسو به ورباندې خبروي.» عیسی خپلو شاګردانو ته وویل: «د لږ وخت دپاره به تاسو نور ما نه وینئ، خو لږه موده وروسته به مې بیا ووینئ.» ځینو شاګردانو یو بل ته سره وویل: «د دې خبرې نه د هغه مقصد څه دی چې وایي: ‹د لږ وخت دپاره به تاسو ما ونه وینئ، خو لږه موده وروسته به مې ووینئ› او ‹دا ځکه چې زه پلار ته ورځم؟›» هغوی وویل: «د دې لږې مودې نه چې عیسی د هغې په هکله خبرې کوي مقصد څه دی؟ مونږ نه پوهېږو چې هغه د څه شي په هکله خبرې کوي.» عیسی پوه شو چې هغوی غواړي په دې هکله ترې پوښتنه وکړي، نو هغوی ته یې وویل: «ایا تاسو په دې خاطر د یو بل نه پوښتنه کوئ چې زما د دې خبرې نه مقصد څه دی چې تاسو به د لږ وخت دپاره نور ما ونه وینئ، خو لږه موده وروسته به بیا ما ووینئ؟ په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې تاسو به ژاړئ او ویر به کوئ خو نړۍ به خوشحاله وي. تاسو به غمجن یئ، خو ستاسو غم به په خوشحالۍ بدل شي. یوه ښځه د ماشوم د زېږولو په وخت کې ډېر دردونه زغمي، خو کله چې ماشوم پیدا شي، نو هغه خپل دردونه هېروي، ځکه چې هغه خوشحاله وي چې یو انسان یې نړۍ ته راوړی دی. تاسو هم اوس غمجن یئ، خو زه به بیا تاسو ووینم او زړونه به مو خوشحاله شي او هېڅوک نه شي کولای چې دا خوشحالي ستاسو نه واخلي. کله چې هغه ورځ راشي نو تاسو به زما نه هېڅ سوال نه کوئ. په یقین سره زه تاسو ته دا وایم چې که چېرې تاسو زما په نوم د پلار نه هرڅه وغواړئ نو تاسو ته به یې درکړي. تر اوسه پورې تاسو زما په نوم هېڅ شی نه دی غوښتی، وغواړئ نو تاسو ته به درکړل شي، ترڅو ستاسو خوشحالي پوره شي. ما تاسو ته په مثالونو کې خبرې کولې، خو داسې وخت به راشي چې نور به تاسو ته په مثالونو کې خبرې نه کوم، بلکې په ښکاره توګه به تاسو ته د پلار په هکله خبرې کوم. کله چې هغه ورځ راشي نو تاسو به زما په نوم هغه ته سوال کوئ او ماته به د دې اړتیا نه وي چې ستاسو په خاطر هغه ته خواست وکړم، ځکه چې پلار په خپله تاسو سره مینه لري. ځکه چې تاسو ما سره مینه کوئ او په دې باندې تاسو ایمان راوړی دی چې زه د خدای له خوا راغلی یم. زه د پلار له خوا دې نړۍ ته راغلی یم او اوس نړۍ پرېږدم او پلار ته ورځم.» بیا د عیسی شاګردانو وویل: «ته اوس ښکاره خبرې کوې او د مثالونو نه کار نه اخلې. اوس مونږ پوهېږو چې ته د هرڅه نه خبر یې او لازمه نه ده چې کوم څوک ستا نه د کوم شي په هکله پوښتنه وکړي. نو له همدې امله مونږ ایمان لرو چې ته د خدای له خوا راغلی یې.» عیسی هغوی ته وویل: «ایا تاسو اوس په ما باندې پوره ایمان لرئ؟ ګورئ، هغه وخت راروان دی او بلکې رارسېدلی دی چې تاسو ټول به خواره واره شئ او خپلو کورونو ته به لاړ شئ او ما به یوازې پرېږدئ. خو بیاهم زه یوازې نه یم، ځکه چې پلار راسره دی. ما دا هرڅه د دې دپاره تاسو ته وویل ترڅو په ما کې ارامي ولرئ. په دې نړۍ کې به تاسو ځورېږئ او کړېږئ. خو زړور اوسئ! ځکه چې زه په نړۍ باندې بریالی شوی یم.» د دې خبرو نه وروسته عیسی پورته اسمان ته وکتل او ویې ویل: «پلاره، هغه ساعت رارسېدلی دی. خپل زوی ته جلال ورکړه ترڅو چې زوی دې هم تاته جلال درکړي، ځکه چې تا هغه ته په ټولو انسانانو باندې واک او اختیار ورکړی دی ترڅو هغو ټولو خلکو ته چې هغه ته دې ورسپارلي دي، تلپاتې ژوندون ورکړي. او تلپاتې ژوندون دا دی چې هغوی تا وپېژني چې ته یوازېنی رښتینی خدای یې او عیسی مسیح چې تا رالېږلی دی، وپېژني. ما د هغه کار په سرته رسولو سره چې تا راته راسپارلی ؤ په دې نړۍ کې تاته جلال درکړ. ای پلاره! اوس ماته دې په خپل حضور کې جلال راکړه، هماغه جلال چې د نړۍ د پیدایښت نه مخکې مې ستا په حضور کې درلود. ما ستا نوم هغو خلکو ته چې په نړۍ کې دې غوره کړل او ماته دې راکړل، وروپېژانده. هغوی ستا وو او تا ماته راکړل او هغوی ستا په کلام باندې عمل کړی دی. اوس هغوی پوهیږي چې هرڅه چې تا راکړي دي هغه ستا له خوا دي. ځکه چې هغه پیغام چې تا ماته راکړی دی هغه مې هغوی ته رسولی دی او هغوی قبول کړی دی. هغوی پوهیږي چې دا رښتیا دي چې زه ستا له خوا راغلی یم او په دې باندې ایمان لري چې زه تا رالېږلی یم. زه د هغوی دپاره دعا کوم، د نړۍ دپاره یې نه کوم. زه د هغو خلکو دپاره دعا کوم چې تا راته راکړي دي ځکه چې هغوی ستا دي. زه چې کوم خلک لرم هغه ستا دي او تا سره چې کوم خلک دي هغه زما دي او د هغو په وسیله زما جلال څرګند شوی دی. زه نور په دې نړۍ کې نه پاتې کېږم او هغوی به لا په دې نړۍ کې پاتې وي او زه تاته درروان یم. ای سپېڅلی پلاره، د خپل نوم په قدرت سره هغه خلک چې ماته دې راکړي وساته، ترڅو هغوی سره یو وي لکه څنګه چې مونږ سره یو یو. هغه وخت چې زه د هغوی سره وم هغوی مې په هغه نوم چې تا راته راکړی ؤ وساتل او د هغوی نه یو هم هلاک نه شو، پرته له یو نه چې باید هلاک شي، ترڅو د خدای د کلام وینا رښتیا شي. خو زه اوس تاته درروان یم او ترڅو پورې چې زه په دې نړۍ کې یم دا خبرې کوم د دې دپاره چې هغوی په خپلو زړونو کې په پوره توګه داسې خوشحالي ولري لکه زما خوشحالي. ما ستا کلام هغوی ته ورساوه خو د نړۍ خلکو د هغه نه کرکه وکړه، ځکه چې هغوی د دې نړۍ نه دي لکه څنګه چې زه د دې نړۍ نه یم. زه تاته دا دعا نه کوم چې هغوی د دې نړۍ نه لېرې کړې بلکې دا سوال کوم چې هغوی د شیطان نه وساتې. لکه څنګه چې زه د دې نړۍ نه یم نو هغوی هم د دې نړۍ نه دي. هغوی د خپل کلام په وسیله چې رښتینی کلام دی، وقف کړه چې ستا خدمت وکړي. لکه څنګه چې تا زه نړۍ ته راولېږلم نو ما هم هغوی نړۍ ته لېږلي دي. ما خپل ځان وقف کړ چې ستا خدمت وکړم، د دې دپاره چې هغوی هم په رښتیا سره ستا خدمت ته وقف شي. زه یوازې د دې شاګردانو دپاره دعا نه کوم بلکې د هغو خلکو دپاره یې هم کوم چې د دوی د پیغام په وسیله په ما باندې ایمان راوړي. زه دعا کوم چې هغوی دې سره یو وي. ای پلاره، لکه څنګه چې ته په ما کې یې نو پرېږده چې هغوی دې هم په مونږ کې وي، ترڅو د نړۍ خلک په دې باندې ایمان ولري چې زه تا رالېږلی یم. کوم جلال چې تا ماته راکړی ؤ هغه ما هغوی ته ورکړ، ترڅو هغوی سره یو وي لکه څنګه چې زه او ته سره یو یو. زه په هغوی کې اوسېږم او ته په ما کې اوسېږې، ترڅو هغوی په پوره توګه سره یو وي او د نړۍ خلک په دې پوه شي چې زه تا رالېږلی یم او د هغوی سره دومره مینه کوې لکه څنګه چې زما سره یې کوې. ای پلاره، کوم خلک چې تا ماته راکړي دي زه غواړم چېرته چې زه یم هغوی دې هم زما سره وي، ترڅو زما جلال وویني چې تا ماته راکړی، ځکه تا د نړۍ د پیدایښت نه مخکې ما سره مینه کړې ده. ای عادل پلاره! نړۍ ته ونه پېژندلې، خو ما پېژندلی یې او دوی پوهیږي چې تا زه رالېږلی یم. ما ته هغوی ته وروپېژندلې چې ته څوک یې او نور به دې هم وروپېژنم، ترڅو هغه مینه چې ته یې په ما کې لرې په هغوی کې یې هم ولرې او زه به په هغوی کې اوسم.» کله چې عیسی دعا وکړه نو هغه د خپلو شاګردانو سره د ښار نه ووت او د قدرون د درې بلې خواته لاړ. هلته یو باغ ؤ چې عیسی او شاګردان یې ورننوتل. یهودا خاین ته هغه ځای معلوم ؤ چې عیسی او شاګردان به یې اکثره وختونه په هغه ځای کې سره راټولېدل. یهودا یوه ډله رومي عسکر او د خدای د کور ساتونکي چې د مشرانو کاهنانو او فریسیانو له خوا رالېږل شوي وو، د ځان سره واخیستل او باغ ته ورغلل. د هغوی سره لاټینونه اوڅراغونه وو او په وسلو باندې سمبال وو. که څه هم عیسی په دې پوهېده چې څه به ورته پېښیږي، خو بیاهم مخکې ورغی او د هغوی نه یې پوښتنه وکړه: «تاسو څوک لټوئ؟» هغوی ځواب ورکړ: «ناصري عیسی.» عیسی وویل: «هماغه زه یم.» او یهودا خاین هم هلته د هغوی سره ولاړ ؤ. کله چې عیسی هغوی ته وویل: «هماغه زه یم.» هغوی شاته شول او په ځمکه راوغورځېدل. عیسی یوځل بیا د هغوی نه پوښتنه وکړه: «تاسو څوک لټوئ؟» هغوی ځواب ورکړ: «ناصري عیسی.» عیسی وویل: «ما تاسو ته وویل چې هماغه زه یم. که تاسو ما لټوئ نو دا نور پرېږدئ چې لاړ شي.» هغه دا وویل ترڅو هغه څه چې هغه ویلي وو هغه رښتیا شي: «ای پلاره، تا چې څوک ماته راسپارلي وو چې پام ورباندې وکړم د هغو نه مې یو هم له لاسه نه دی ورکړی.» بیا شمعون پطروس چې توره ورسره وه، هغه یې راوویستله او د لوی کاهن په نوکر یې چې ملخوس نومېده، ګوزار وکړ او د هغه ښي غوږ یې پرې کړ. عیسی پطروس ته وویل: «خپله توره دې بېرته په خپل ځای کې کېږده. ایا د مصیبت هغه پیاله چې پلار راته راکړې ده ونه څښم؟» رومي عسکرو د خپل قوماندان او د یهودي ساتونکو سره عیسی ونیوه او کلک یې وتاړه. هغه یې لومړی حناس ته چې د قیافا خسر ؤ او په هغه کال کې لوی کاهن ؤ، بوته. قیافا هماغه سړی ؤ چې یهودیانو مشرانو ته یې مشوره ورکړې وه چې په دې کې به د هغوی خیر وي چې یو کس د ټول قوم په خاطر مړ شي. شمعون پطروس او یو بل شاګرد د لوی کاهن د کور تر حوېلۍ پورې عیسی پسې روان وو. څرنګه چې هغه شاګرد د لوی کاهن سره آشنایي لرله، نو هغه د عیسی سره د لوی کاهن د کور حوېلۍ ته ورننوت. خو پطروس دباندې په دروازه کې ودرېده. بیا هغه بل شاګرد چې د لوی کاهن سره یې آشنایي لرله بېرته راووت او د هغې ښځې سره یې چې د دروازې ساتونکې وه خبرې وکړې او پطروس یې دننه بوته. هغې چوکیدارې ښځې د پطروس نه پوښتنه وکړه: «ایا ته هم د دې سړي د شاګردانو څخه نه یې؟» پطروس ځواب ورکړ: «نه، زه نه یم.» نوکرانو او ساتونکو د سکرو اور بل کړی ؤ او ګردچاپېره ترې ولاړ وو او ځانونه یې تودول ځکه چې هوا سړه وه. پطروس هم د هغوی په څنګ کې ولاړ ؤ او ځان یې توداوه. لوی کاهن د عیسی نه د هغه د شاګردانو او د هغه د تعلیم په هکله پوښتنه وکړه. عیسی ځواب ورکړ: «ما د ټولو په مخکې ښکاره خبرې کړي دي. ما تل په کنیسو او د خدای په کور کې چې خلک په کې راټولیږي تعلیم ورکړی دی او هېڅکله مې پټې خبرې نه دي کړي. نو بیا ولې زما نه پوښتنه کوې؟ د هغو خلکو نه پوښتنه وکړه چې زما خبرې یې اورېدلي دي. هغوی پوهیږي چې ما څه ویلي دي.» کله چې عیسی دا خبره وکړه نو د خدای د کور یو ساتونکي چې په هغه ځای کې ولاړ ؤ، عیسی ته په مخ څپېړه ورکړه او ویې ویل: «ته څنګه لوی کاهن ته داسې ځواب ورکوې؟» عیسی ځواب ورکړ: «که غلطه خبره مې کړې وي نو ثابته یې کړه او که سمه خبره مې کړې وي نو ولې مې وهې؟» بیا حناس هغه لاس تړلی لوی کاهن قیافا ته ولېږه. په دې وخت کې شمعون پطروس په هغه ځای کې ولاړ ؤ او ځان یې توداوه، نو ځینو خلکو چې هلته ولاړ وو ورڅخه پوښتنه وکړه: «ایا ته هم د هغه د شاګردانو څخه نه یې؟» خو پطروس منکر شو او ویې ویل: «نه، زه نه یم» د لوی کاهن د نوکرانو نه یو کس چې د هغه سړي خپلوان ؤ چې پطروس یې ورته غوږ پرې کړی ؤ، هغه ته وویل: «ایا ته مې د هغه سره په باغ کې ونه لیدلې؟» پطروس یوځل بیا منکر شو او په هماغه وخت کې چرګ اذان وکړ. سهار وختي هغوی عیسی د قیافا د کور نه د روم د والي ماڼۍ ته یووړ. یهودیان ماڼۍ ته وردننه نه شول، ځکه چې هغوی نه غوښتل چې په مذهبي توګه ناپاکه شي او وکولای شي د فسحې ډوډۍ وخوري. نو والي پیلاتوس دباندې راووت او د هغوی نه یې پوښتنه وکړه: «تاسو په دې سړي باندې د څه شي تور لګوئ؟» هغوی په ځواب کې وویل: «که هغه مجرم نه وای نو تاته به مو نه راوست.» پیلاتوس وویل: «هغه بوځئ او د خپل قانون له مخې یې محاکمه کړئ.» یهودیانو ورته وویل: «مونږ ته اجازه نشته چې څوک مړ کړو.» په دې ډول د عیسی هغه خبره رښتیا شوه چې ویلي یې وو چې هغه به په کوم ډول مرګ مړ شي. پیلاتوس بېرته ماڼۍ ته ننوت او عیسی یې راوغوښت او پوښتنه یې ترې وکړه: «ایا ته د یهودیانو پاچا یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «ایا ته د خپل ځانه دا خبره کوې یا نورو درته زما په هکله ویلي دي؟» پیلاتوس وویل: «ایا زه یهودي یم؟ ته دې خپل قوم او مشرانو کاهنانو ماته راوستلی یې. تا څه کړي دي؟» عیسی وویل: «زما پاچاهي د دې نړۍ پاچاهي نه ده. که زما پاچاهي د دې نړۍ پاچاهي وای، نو زما پیروانو به جنګ کړی وای، ترڅو زه یهودي مشرانو ته تسلیم نه شم. خو زما پاچاهي دنیاوي پاچاهي نه ده.» پیلاتوس هغه ته وویل: «نو ته پاچا یې؟» عیسی ځواب ورکړ: «ته خپله وایې چې زه پاچا یم. زه د دې دپاره پیدا شوی یم او نړۍ ته راغلی یم چې د حقیقت په هکله شاهدي ورکړم او څوک چې حقیقت خوښوي هغه زما خبرو ته غوږ نیسي.» پیلاتوس پوښتنه وکړه: «حقیقت څه دی؟» کله چې پیلاتوس دا وویل، هغه بېرته دباندې راووت، یهودي مشرانو ته لاړ او اعلان یې وکړ: «زه په ده کې کوم جرم نه وینم. لکه څرنګه چې زه هر کال د فسحې د اختر په ورځ تاسو ته د زندان نه یو بندي خلاصوم. ایا تاسو غواړئ چې د یهودیانو پاچا درته ازاد کړم؟» هغوی بیا چیغې ووهلې: «نه، دا سړی نه غواړو، مونږ باراباس غواړو!» او باراباس یو داړه مار ؤ. وروسته بیا پیلاتوس عسکرو ته امر وکړ چې عیسی په دورو باندې ووهي. عسکرو د اغزو نه تاج جوړ کړ او د هغه په سر یې کېښود او بانجاني چپنه یې ورته ورواغوستله. هغوی به په وار وار هغه ته راتلل او ویل به یې: «ژوندی دې وي د یهودیانو پاچا!» او په مخ به یې څپېړه ورکوله. پیلاتوس یوځل بیا دباندې راووت او یهودیانو ته یې وویل: «ګورئ، زه هغه تاسو ته راولم ترڅو تاسو خبر شئ چې زه په هغه کې کوم جرم نه وینم.» نو عیسی په داسې حال کې چې د اغزو تاج یې په سر ؤ او بانجاني چپنه یې اغوستې وه دباندې راووت. پیلاتوس هغوی ته وویل: «وګورئ، هغه سړی دلته دی.» کله چې مشرانو کاهنانو او د خدای د کور ساتونکو هغه ولیده، نو په چیغو یې پیل وکړ او ویل یې: «هغه په صلیب باندې ځوړند کړه! هغه په صلیب باندې ځوړند کړه!» پیلاتوس هغوی ته وویل: «هغه بوځئ او په خپله یې په صلیب باندې ځوړند کړئ، ځکه چې زه په هغه کې کوم جرم نه وینم.» خلکو ځواب ورکړ: «مونږ قانون لرو او د هغه له مخې باید هغه ووژل شي، ځکه چې هغه دعوه کوي چې د خدای زوی دی.» کله چې پیلاتوس دا خبره واورېدله نو نور هم ووېرېده، او بېرته ماڼۍ ته لاړ او د عیسی نه یې پوښتنه وکړه: «ته د کوم ځای یې؟» خو عیسی ورته ځواب ورنه کړ. پیلاتوس هغه ته وویل: «ولې زما سره خبرې نه کوې؟ ایا ته په دې نه پوهېږې چې زه دا واک او اختیار لرم چې تا ازاد کړم او یا دې په صلیب باندې ځوړند کړم؟» عیسی ځواب ورکړ: «که چېرې خدای تاته واک او اختیار نه وای درکړی، نو تا به زما سره هېڅ هم نه شوی کولای. نو چا چې زه تاته په لاس درکړم، نو په دې کې زیاته ګناه د هغه ده.» کله چې پیلاتوس دا خبره واورېدله، نو کوښښ یې وکړ چې هغه ازاد کړي خو یهودیانو به بیا چیغې وهلې او ویل یې: «که چېرې تا دا سړی ازاد کړ نو ته د امپراتور دوست نه یې. هرڅوک چې دعوه کوي چې زه پاچا یم، نو هغه د امپراتور په خلاف سرکښي کوي.» کله چې پیلاتوس دا خبرې واورېدلې، نو عیسی یې دباندې راوویست او بیا پیلاتوس په هغه ځای کې د قضاوت په چوکۍ باندې کښېناست چې د تیږو د فرش په نوم یادېده او په آرامي ژبه کې ورته جباتا وایي. دا د فسحې د تیارولو ورځ وه او شاوخوا غرمه وه چې پیلاتوس خلکو ته وویل: «ګورئ، دا دی ستاسو پاچا!» هغوی بیا چیغې کړې: «هغه دې ووژل شي! هغه دې ووژل شي! په صلیب یې ځوړند کړه!» پیلاتوس د هغوی نه پوښتنه وکړه: «ایا غواړئ چې ستاسو پاچا په صلیب باندې ځوړند کړم؟» مشرانو کاهنانو ځواب ورکړ: «مونږ د امپراتور نه پرته بل پاچا نه لرو.» نو بیا پیلاتوس عیسی هغوی ته وروسپاره چې په صلیب باندې یې ځوړند کړي. نو هغوی عیسی لېرې بوتلو. عیسی په داسې حال کې چې خپل صلیب یې په اوږه ؤ د ښار نه ووت او هغه ځای ته چې د سر د کوپړۍ په نوم یادېده او په آرامي ژبه ورته جلجتا وایي، لاړ. په هغه ځای کې هغوی عیسی په صلیب باندې مېخ کړ او د هغه سره یې دوه کسه نور هم چې یو یې یو اړخ او بل یې بل اړخ ته په صلیب باندې ځوړند کړل او عیسی د هغوی په منځ کې ؤ. پیلاتوس امر وکړ چې په یوه تخته باندې دې ولیکل شي: «عیسی ناصري د یهودیانو پاچا» او د صلیب په سر باندې دې ولګول شي. ډېرو یهودیانو دا لیکنه ولوستله، ځکه په کوم ځای کې چې عیسی په صلیب باندې ځوړند کړای شو هغه ښار ته نژدې ؤ. دا لوحه په آرامي، لاتینۍ او یونانۍ ژبو لیکل شوې وه. د یهودیانو مشرانو کاهنانو پیلاتوس ته وویل: «تا ولې ولیکل چې هغه د یهودیانو پاچا دی؟ تا باید لیکلي وای چې هغه دعوه کوي چې د یهودیانو پاچا دی.» پیلاتوس ځواب ورکړ: «هرڅه چې ما لیکلي دي، لیکلي مې دي.» کله چې عسکرو عیسی په صلیب باندې ځوړند کړ نو د هغه کالي یې راواخیستل او په څلورو برخو یې سره ووېشل، هر یو عسکر یوه برخه واخیستله او د هغه کمیس یې هم واخیست. دا کمیس د پاس نه نیولې تر ښکته پورې د یوې ټوټې نه اوبدل شوې ؤ او هېڅ درز په کې نه ؤ. نو عسکرو یو بل ته سره وویل: «راځئ چې دا څېرې نه کړو او پچه ورباندې واچوو او وګورو چې د چا کیږي.» داسې وشول ترڅو د خدای کلام هغه لیکنه رښتیا شي: «اچوي پچه دوی زما په جامو او وېشي یې په خپل منځ کې.» نو عسکرو همدا کار وکړ. د هغه صلیب څنګ ته چې عیسی ورباندې مېخ کړای شوی ؤ، د عیسی مور، د هغه ترور، مریم چې د کلوپاس ښځه وه او مریم مجدلیه ولاړې وې. کله چې عیسی خپله مور ولیدله چې د هماغه شاګرد په خوا کې چې په هغه باندې ګران ؤ ولاړه وه، نو هغې ته یې وویل: «مور جانې! دا ستا زوی دی.» بیا یې هغه شاګرد ته وویل: «دا ستا مور ده.» او د هماغه وخت نه هغه شاګرد هغه د خپلې کورنۍ غړې وګڼله. د هغه نه وروسته عیسی پوه شو چې ټول کارونه سرته رسېدلي دي او هغه وویل: «زه تږی یم.» په دې ډول د خدای د کلام وینا رښتیا شوه. په هغه ځای کې د عادي شرابو نه ډک یو لوښی پروت ؤ. هغوی یو اسفنج په تروو شرابو باندې لوند کړ او د وېلنې د څانګې په سر یې کېښود او د هغه خولې ته یې ونیوه. کله چې عیسی هغه تروه شراب وڅښل نو ویې ویل: «پوره شو!» بیا یې سر ټیټ کړ او خپل روح یې خدای ته وسپاره. څرنګه چې دا د فسحې د تیارلو ورځ وه او یهودیانو نه غوښتل چې په صلیب باندې د ځوړند شویو مړي د هغه ځانګړي سبت په ورځ پاتې شي، نو هغوی د پیلاتوس نه وغوښتل چې د هغوی پښې ماتې کړي او کله چې هغوی مړه شي نو د صلیب نه یې راښکته کړي. نو عسکر راغلل او د لومړني سړي پښې یې چې د عیسی سره په صلیب ځوړند کړای شوی ؤ، ماتې کړې او بیا یې د هغه بل سړي پښې ماتې کړې. خو کله چې عیسی ته راغلل نو ویې لیدل چې هغه لا مخکې مړ شوی دی، نو د هغه پښې یې ماتې نه کړې. خو یو عسکر عیسی په نېزه باندې په بغل کې وواهه او سمدلاسه یې د بدن نه وینې او اوبه راوبهېدلې. یو سړی چې په خپله د دې پېښې شاهد ؤ دغه شاهدي ورکوي او د هغه شاهدي رښتیا ده. هغه پوهیږي چې د څه په هکله خبرې کوي او هغه رښتیا وایي ترڅو تاسو هم ایمان راوړئ. همداسې وشول ترڅو د خدای د کلام وینا رښتیا شي چې وایي: «د هغه یو هډوکی به هم مات نه شي.» او په بل ځای کې وایي: «هغوی به هغه سړي ته ګوري چې په نېزه باندې یې سوری کړ.» وروسته له هغې یوسف چې د رامه د ښار څخه ؤ او په پټه د عیسی پیرو ؤ ځکه چې هغه د یهودیانو نه وېرېده، پیلاتوس ته ورغی او د هغه نه یې وغوښتل چې اجازه ورته ورکړي چې د عیسی مړی واخلي او ښخ یې کړي. پیلاتوس ورته اجازه ورکړه. نو هغه راغی او د عیسی مړی یې یووړ. نیکودیموس یعنې هماغه سړی چې د شپې له خوا وختي د عیسی لیدلو ته ورغلی ؤ، هم راغی او د ځان سره یې د مر کنډ او د عود د بوټي څخه جوړه شوې مساله چې شاوخوا څلوردېرش کیلو وه، راوړه. هغوی دواړو د عیسی مړی یووړ او د یهودیانو د مړو د ښخولو د مراسمو له مخې یې د خوشبویه تېلو سره په کفن کې تاو کړ. په کوم ځای کې چې عیسی په صلیب باندې ځړول شوی ؤ هلته یو باغ ؤ او په هغه باغ کې یو نوی قبر ؤ چې تر هغه وخته پورې په کې څوک نه ؤ ښخ شوی. څرنګه چې دا د فسحې د تیارولو ورځ وه او قبر هلته نژدې ؤ، نو هغوی د عیسی مړی هلته ښخ کړ. د یکشنبې په ورځ سهار وختي چې لا تیاره وه مریم مجدلیه قبر ته راغله او ویې لیدل چې د قبر د خولې نه تیږه لېرې شوې ده. نو هغه په منډه منډه شمعون پطروس او هغه شاګرد ته چې په عیسی باندې ډېر ګران ؤ ورغله او هغوی ته یې وویل: «هغوی زمونږ د عیسی مړی د قبر نه وړی او مونږ نه پوهېږو چې په کوم ځای کې یې اچولی دی.» نو پطروس او هغه بل شاګرد ووتل او د قبر خواته لاړل. هغوی دواړو منډې وهلې، خو هغه بل شاګرد د پطروس نه مخکې شو او د هغه نه لومړی قبر ته ورسېده. هغه قبر ته ورټیټ شو او دننه یې وکتل او کفن یې ولیده چې هلته پروت ؤ، خو قبر ته وردننه نه شو. بیا شمعون پطروس راورسېد او قبر ته ورننوت. هغه هم کفن ولیده چې هلته پروت ؤ، او هغه دستمال چې د عیسی د سر نه تاو ؤ، هغه د کفن سره نه ؤ، بلکې هغه په خپله قات شوی ؤ او په بل ځای کې پروت ؤ. بیا هغه بل شاګرد چې مخکې قبر ته رسېدلی ؤ، هم قبر ته ورننوت او چې کله یې هغه ولیده، نو باور یې وکړ، ځکه چې هغوی لا تر دې وخته پورې د خدای په کلام باندې پوه شوي نه وو چې ویلي یې وو چې عیسی باید د مړو نه بیا راژوندی شي. نو بیا هغه دواړه شاګردان بېرته کور ته لاړل. خو مریم د قبر نه دباندې ولاړه وه او ژړل یې. هغې لا ژړل چې ټیټه شوه او دننه قبر ته یې وکتل او دوه فرښتې یې په سپینو کالیو کې ولیدلې چې په هغه ځای کې چې د عیسی مړی پروت ؤ یوه یې سرته او بله یې پښو ته ناسته وه. هغوی د هغې نه پوښتنه وکړه: «ای ښځې، ته ولې ژاړې؟» هغې ورته وویل: «ځکه چې هغوی زما د استاذ مړی وړی دی او زه نه پوهېږم چې چېرته یې اچولی دی.» کله چې هغې دا خبره وکړه نو مخ یې راواړاوه او عیسی یې ولیده چې هلته ولاړ دی، خو هغې ونه پېژانده چې دا عیسی دی. عیسی هغې ته وویل: «ای خورې، ته ولې ژاړې؟ څوک لټوې؟» هغې دا ګومان وکړ چې ګوندې هغه باغوان دی نو ورته ویې ویل: «ښاغلیه، که چېرې تا د هغه مړی وړی وي نو ماته ووایه چې هغه دې په کوم ځای کې اچولی دی چې زه لاړه شم او هغه راپیدا کړم.» عیسی هغې ته وویل: «مریمې!» مریم هغه ته مخ ورواړاوه او په آرامي ژبه کې یې ورته وویل: «ربوني!» چې معنی یې ده «استاذه!» عیسی هغې ته وویل: «ماته لاس مه راوړه، ځکه چې زه لا تر اوسه پلار ته نه یم تللی. خو زما ورونو یعنې زما شاګردانو ته ورشه او هغوی ته ووایه چې زه اوس خپل پلار ته چې ستاسو پلار هم دې او خپل خدای ته چې ستاسو خدای هم دی، پورته ورځم.» نو مریم مجدلیه لاړه او شاګردانو ته یې وویل چې ما عیسی لیدلی دی. بیا هغوی ته یې د هغه پیغام ورساوه. د هماغې یکشنبې په ماښام کله چې شاګردان د یهودیانو د مشرانو له وېرې د تړلو دروازو شاته سره راټول شوي وو، عیسی راغی او د هغوی په منځ کې ودرېده او ویې ویل: «سلام دې وي په تاسو باندې!» کله چې هغه دا وویل، نو هغوی ته یې خپل لاسونه او خپل بغل وروښودل. کله چې شاګردانو خپل استاذ ولیده نو ډېر خوشحاله شول. عیسی یوځل بیا وویل: «سلام دې وي په تاسو باندې! لکه څنګه چې پلار زه رالېږلی یم نو همداسې زه هم تاسو لېږم.» بیا یې په هغوی وپوکل او ویې ویل: «زما له خوا روح القدس قبول کړئ. که چېرې تاسو د چا ګناهونه وبخښئ، نو هغوی به وبخښل شي. که تاسو هغوی ونه بخښئ نو هغوی به ونه بخښل شي.» د دولسو شاګردانو څخه توما چې بل نوم یې غبرګونی ؤ، په هغه وخت کې چې عیسی راغی د نورو سره هلته موجود نه ؤ. نو نورو شاګردانو هغه ته وویل: «مونږ استاذ لیدلی دی.» خو هغه ورته وویل: «ترڅو پورې چې زه د هغه په لاسونو باندې د مېخونو نښې ونه وینم او خپلې ګوتې ورباندې کېنږدم او خپل لاس د هغه د بدن په بغل کېنږدم نو هېڅکله به باور ونه کړم.» یوه هفته وروسته د هغه شاګردان یوځل بیا په کور کې سره راټول شوي وو او توما هم د هغوی سره ؤ. سره له دې چې دروازې بندې وې، خو عیسی راغی او د هغوی په منځ کې ودرېده او ویې ویل: «سلام دې وي په تاسو باندې!» بیا یې توما ته وویل: «خپلې ګوتې دې دلته کېږده، زما لاسونو ته وګوره او خپل لاسونه راوړاندې کړه او زما په بغل باندې یې کېږده او نور شک مه کوه بلکې ایمان ولره.» توما وویل: «ای زما استاذه او زما خدایه.» عیسی هغه ته وویل: «په دې خاطر چې زه دې ولیدم نو ایمان دې راوړ؟ بختور دي هغه خلک چې زه یې نه یم لیدلی او ایمان راوړي.» عیسی د خپلو شاګردانو په حضور کې ډېرې نورې معجزې وښودلې چې په دې کتاب کې نه دي لیکل شوي. خو دا نښې د دې دپاره لیکل شوي دي چې تاسو په دې ایمان راوړئ چې عیسی هماغه مسیح دی او د خدای زوی دی او په هغه باندې په ایمان راوړلو سره به د هغه په نوم تلپاتې ژوندون ولرئ. څه موده وروسته عیسی یوځل بیا د تبریې د بحیرې په غاړه شاګردانو ته خپل ځان ښکاره کړ. هغه خپل ځان په دې ډول ښکاره کړ: شمعون پطروس او توما چې د غبرګوني په نوم یادېده، نتناییل چې د جلیل د قانا څخه ؤ، د زبدي دوه زامن او دوه نور شاګردان هم هلته وو. شمعون پطروس هغوی ته وویل: «زه ځم چې ماهیان ونیسم.» هغوی وویل: «مونږ هم درسره ځو.» هغوی روان شول او په کشتۍ کې سپاره شول، خو په هغه شپه یې هېڅ ونه نیول. کله چې سهار شو نو عیسی د بحیرې په غاړه ولاړ ؤ، خو شاګردانو ونه پېژانده چې هغه عیسی دی. عیسی هغوی ته نارې کړې: «ای ملګرو، کوم څه مو نیولي دي؟» هغوی ځواب ورکړ: «نه.» عیسی هغوی ته وویل: «خپل جال مو د کشتۍ ښي خواته ورواچوئ نو یو څه ماهیان به ونیسئ.» نو هغوی جال ورواچاوه او دومره ډېر ماهیان یې ونیول چې دوی نه شو کولای چې جال بېرته کشتۍ ته راکاږي. بیا هغه شاګرد چې په عیسی باندې ډېر ګران ؤ پطروس ته وویل: «هغه سړی چې د بحیرې په غاړه ولاړ دی، هغه زمونږ استاذ دی!» کله چې شمعون پطروس دا خبره واورېدله چې هغه عیسی دی، نو خپل لنګ یې وتاړه، ځکه چې هغه خپل لنګ ویستلی ؤ او اوبو ته یې ورټوپ کړ. نور شاګردان په کشتۍ کې د بحیرې غاړې ته راغلل او د ماهیانو ډک جال یې راکش کړ، ځکه چې هغوی د وچې نه شاوخوا سل متره لېرې وو. کله چې هغوی وچې ته راووتل، نو هلته یې د سکرو اور ولیده چې ماهي ورباندې پروت ؤ او لږه ډوډۍ هم وه. عیسی هغوی ته وویل: «د خپلو ماهیانو نه چې همدا اوس مو ونیول لږ څه راوړئ.» شمعون پطروس بېرته کشتۍ ته وخوت او جال یې وچې ته راوویست چې په کې یوسلو دري پنځوس غټ ماهیان وو، خو د دومره زیاتو ماهیانو سره بیاهم جال ونه شلېده. عیسی هغوی ته وویل: «راشئ د سهار ډوډۍ وخورئ.» په شاګردانو کې هېچا هم دا جرات ونه کړ چې د هغه نه پوښتنه وکړي: «ته څوک یې؟» ځکه چې هغوی پوهېدل چې دا د هغوی استاذ دی. نو عیسی راوړاندې شو، ډوډۍ یې راواخیستله او هغوی ته یې ورکړه او ماهیان یې هم ورکړل. دا درېم ځل ؤ چې عیسی د مړو نه د راژوندي کېدلو نه وروسته شاګردانو ته ښکاره شو. د ډوډۍ خوړلو نه وروسته عیسی د شمعون پطروس نه پوښتنه وکړه: «ای د یوحنا زویه شمعونه، ته د دې نورو نه زما سره زیاته مینه کوې؟» پطروس ځواب ورکړ: «هو، استاذه، ته پوهېږې چې په ما باندې ګران یې.» عیسی وویل: «زما په وریو باندې پام کوه.» عیسی په دوهم ځل هغه نه پوښتنه وکړه: «ای د یوحنا زویه شمعونه، ایا زما سره مینه کوې؟» پطروس ځواب ورکړ: «هو، استاذه، ته پوهېږې چې زه ستا سره مینه کوم.» عیسی هغه ته وویل: «زما په پسونو باندې پام کوه.» په درېم ځل عیسی د هغه نه پوښتنه وکړه: «ای د یوحنا زویه شمعونه، ایا ته زما سره مینه کوې؟» پطروس غمجن شو ځکه چې هغه ترې په درېم ځل دا پوښتنه وکړه: «ایا ته زما سره مینه کوې؟» نو پطروس هغه ته وویل: «استاذه، ته د هرڅه نه خبر یې، ته پوهېږې چې په ما باندې ګران یې.» عیسی هغه ته وویل: «زما په پسونو باندې پام کوه. په یقین سره زه تاته دا وایم کله چې ته ځوان وې، نو خپله ملا به دې خپله تړله او هر چېرته چې دې غوښتل نو هلته به تللې، خو کله چې زوړ شې، نو لاسونه به دې بل چاته غځولي وي چې ملا دې وتړي او هغه ځای ته به دې بوځي چې ته ورته تلل نه غواړې.» عیسی دا خبره د دې دپاره وکړه چې دا ښکاره کړي چې پطروس به په څه ډول مړ کیږي، ترڅو خدای ته جلال ورکړي. بیا عیسی هغه ته وویل: «ما پسې راځه.» پطروس مخ راواړاوه او ویې لیدل چې هغه شاګرد ورپسې شاته راروان دی چې په عیسی باندې ډېر ګران ؤ، یعنې هغه شاګرد چې د ماښام ډوډۍ په وخت کې د عیسی په څنګ کې ناست ؤ او پوښتنه یې ترې کړې وه: «استاذه، هغه څوک دی چې تا به خپلو دښمنانو ته تسلیموي؟» کله چې پطروس هغه شاګرد ولیده، نو د عیسی نه یې پوښتنه وکړه: «په هغه باندې به څه کیږي؟» عیسی ځواب ورکړ: «که زه وغواړم چې هغه دې زما تر راتګ پورې ژوندی پاتې شي، نو په دې کې ستا څه کار دی؟ ته ما پسې راځه.» نو د عیسی د پیروانو په منځ کې دا خبره خپره شوه چې هغه شاګرد به نه مړ کیږي، خو عیسی داسې ونه ویل چې هغه به نه مړ کیږي، هغه یوازې دا ویلي وو: «که زه وغواړم چې هغه دې زما تر راتګ پورې ژوندی پاتې شي، نو په دې کې ستا څه کار دی؟» دا هماغه شاګرد دی چې دا شیان یې لیکلي دي او د هغو په هکله شاهدي ورکوي او مونږ پوهېږو چې د هغه شاهدي رښتیا ده. عیسی ډېر نور کارونه هم کړي دي. که هغه ټول په کتابونو کې لیکل شوي وای، نو زه ګومان کوم چې په ټوله نړۍ کې به د دې لیکل شویو کتابونو دپاره هېڅ ځای نه وای. ای تیوفیلوسه! ما په خپل لومړي کتاب کې د هغو کارونو په هکله ولیکل چې عیسی سرته ورسول او تعلیم یې ورکړ، یعنې د هماغې ورځې نه چې کار یې پیل کړ، تر هغې ورځې پورې چې هغه اسمان ته پورته کړای شو. مخکې له دې چې دا کار وشي هغه خپلو رسولانو ته چې هغه غوره کړي وو د روح القدس په وسیله لارښوونې وکړې. عیسی د خپلې مړینې څخه وروسته خپل ځان رسولانو ته وښود او ډېر ثبوتونه یې وړاندې کړل چې هغه ژوندی دی او تر څلوېښتو ورځو پورې څو څو ځلې هغوی ته ښکاره شو او د هغوی سره یې د خدای د پاچاهۍ په هکله خبرې وکړلې. هغه وخت چې عیسی لا د هغوی سره ؤ، هغوی ته یې حکم وکړ: «د اورشلیم څخه لاړ نه شئ بلکې د هغې وعدې انتظار وباسئ چې زما پلار کړې ده او د هغې په هکله مې تاسو ته ویلي وو. یحیی به په اوبو باندې د تعمید غسل ورکاوه، خو څو ورځې وروسته به تاسو ته په روح القدس د تعمید غسل درکړل شي.» نو کله چې رسولان سره راټول شول، د عیسی څخه یې پوښتنه وکړه: «څښتنه، ایا همدا یې وخت دی چې ته به بیا اسراییلو ته پاچاهي ورکوې؟» عیسی هغوی ته وویل: «تاسو ته په کار نه دي چې هغه وختونه او نیټې وپېژنئ چې زما پلار په خپل اختیار سره ټاکلي دي. خو د روح القدس په نازلېدلو به تاسو قدرت پیدا کړئ او په اورشلیم، ټوله یهودیه، سامره او د نړۍ تر بله سره پورې به زما شاهدان یئ.» وروسته له دې چې عیسی دا وویل، په داسې حال کې چې هغوی ورته کتل هغه اسمان ته پورته بوتلل شو او ورېځې هغه د هغوی له نظره پناه کړ. کله چې عیسی پورته روان ؤ او هغوی لا اسمان ته ځیر ځیر کتل، نو ناڅاپه دوه سړي چې سپین کالي یې اغوستي وو د هغوی په خوا کې ودرېدل او ویې ویل: «ای جلیلیانو، تاسو ولې دلته ولاړ یئ او اسمان ته ګورئ؟ دغه عیسی چې ستاسو څخه اسمان ته پورته بوتلل شو، لکه څنګه چې لاړ او تاسو ولیده، نو همداسې به بېرته راشي.» بیا رسولان د زیتون د غره څخه چې له اورشلیم څخه یو کیلومتر لېرې دی، بېرته اورشلیم ته راستانه شول. کله چې هغوی ښار ته ورسېدل، نو هغې بالاخانې ته پورته شول چې هغوی په کې د یو څه وخت دپاره اوسېدل. کوم رسولان چې هلته تللي وو هغوی پطروس، یوحنا، یعقوب، اندریاس، فیلیپوس، توما، بارتولما، متي، د حلفي زوی یعقوب، شمعون سرتېری او د یعقوب زوی یهودا وو. هغوی ټول به یوځای سره راټولېدل او تل به یې په ګډه دعا کوله چې په هغوی کې د عیسی مور مریم، څو نورې ښځې او د عیسی ورونه هم وو. په هغو ورځو کې پطروس په یوه غونډه کې چې د عیسی شاګردان په کې راټول شوي وو او شمېر یې شاوخوا یوسلو شل تنه وو، ودرېده او ویې ویل: «ای خویندو او ورونو! د خدای د کلام هغه پېشګویي باید رښتیا شي چې روح القدس د داود په خوله د یهودا په هکله چې د عیسی د نیوونکو لارښوونکی ؤ، کړې وه. هغه زمونږ د ډلې څخه ؤ او زمونږ سره په خدمت کې شریک ؤ. کومې پیسې چې یهودا د هغه بد کار په بدل کې تر لاسه کړې وې، په هغو باندې یې یوه ټوټه ځمکه واخیستله او په هغې کې سر په تالاق راولوېد. خېټه یې وشلېدله او ټولې کولمې یې دباندې راووتلې. د اورشلیم ټول خلک له دې نه خبر شول او هغوی دا ځمکه په خپله ژبه د حقل دما په نوم یاده کړه چې معنی یې ده د وینې ځمکه. نو ځکه د زبور په کتاب کې لیکل شوي دي: وران او ویجاړ دې شي د هغه د اوسېدلو ځای په هغه کې دې هېڅوک نه اوسي او همدارنګه لیکل شوي دي: د هغه مقام دې بل څوک ونیسي. نو اوس باید یو داسې سړی وټاکل شي چې هغه په ټوله موده کې چې څښتن عیسی زمونږ سره تګ او راتګ درلود، زمونږ سره ملګری ؤ، یعنې له هغه وخت نه چې یحیی د تعمید غسل ورکاوه تر هغه وخته پورې چې عیسی زمونږ څخه پورته بوتلل شو. نو د دغو کسانو څخه باید یو یې د عیسی د بیا راژوندي کېدلو د شاهد په توګه زمونږ سره وي.» نو هغوی د دوو کسانو وړاندیز وکړ: یوسف چې د برسابا په نوم یادېده او همدارنګه د یوستوس په نوم هم مشهور ؤ او بل یې ماتیاس ؤ. بیا هغوی دعا وکړه: «ای څښتنه، ته د ټولو انسانانو د زړونو څخه خبر یې، نو مونږ ته وښایه چې په دې دوه کسانو کې تا کوم یو غوره کړی دی چې د رسول په توګه د یهودا په ځای خدمت وکړي، ځکه چې هغه خپل رسالت پرېښود او هغه ځای ته لاړ چې د هغه لایق ؤ.» بیا هغوی پچه واچوله او پچه د ماتیاس په نوم راووتله او هغه په هغو نورو یوولسو رسولانو کې شامل شو. کله چې د پنتیکاست ورځ راورسېدله، ټول ایمانداران په یو ځای کې سره راټول شوي وو. ناڅاپه د اسمان څخه د یو تېز باد په شان یو اواز راغی او په ټول کور کې چې هغوی په کې ناست وو، دا اواز خپور شو. هلته هغوی ته د اور د لمبو په شان ژبې راښکاره شوې او په هغوی هر یو باندې نازلې شوې. هغوی ټول د روح القدس څخه ډک شول او څنګه چې روح القدس هغوی ته د خبرو کولو توان ورکړ، نو په نورو ژبو یې خبرې پیل کړلې. په هغه وخت کې پرهېزګاره یهودیان چې د نړۍ د هر هېواد څخه راغلي وو، په اورشلیم کې اوسېدل. کله چې هغوی دا اواز واورېد، نو ډېر خلک سره راټول شول او حیران پاتې شول، ځکه چې هر یو د ایماندارانو خبرې په خپلو ژبو باندې اورېدلې. هغوی ډېر حیران پاتې وو او ویل یې: «ایا دا ټول جلیلیان نه دي چې خبرې کوي؟ نو بیا څنګه مونږ هر یو په خپله مورنۍ ژبه د هغوی خبرې اورو؟ مونږ پارتیانو، مادیانو، ایلامیانو، د بین النهرین اوسېدونکو، د یهودیې او کپدوکیې، پونتوس، د اسیا د ولایت او فریجیې او پمفیلیې، مصر او لیبیا د سیمو څخه چې د قیروان ښار ته نژدې دي، رومي مسافران چې اصلي یهودیان او څوک چې یهودیان شوي دي، کریتیان او عربان یو. خو بیاهم مونږ د هغوی خبرې چې د خدای د حیرانوونکو کارونو په هکله یې کوي په خپلو خپلو ژبو اورو.» هغوی حیران او وارخطا ولاړ وو او یو د بله څخه یې پوښتنه کوله چې دا څه معنی لري؟ خو نورو به ملنډې وهلې او ویل به یې چې دا خلک نشه دي. بیا پطروس د نورو یوولسو رسولانو سره ودرېده او په لوړ اواز یې د خلکو ګڼې ګوڼې ته په وینا کې وویل: «ای یهودیانو او د اورشلیم اوسېدونکو! زه چې څه وایم، غواړم په هغې باندې پوه شئ او په غور سره یې واورئ. لکه څنګه چې تاسو فکر کوئ دا خلک نشه نه دي، ځکه چې اوس لا د سهار نهه بجې دي. بلکې دا هغه څه دي چې یوییل نبي د هغه په هکله ویلي وو: خدای وایي: په اخرو ورځو کې به داسې وشي. زه به خپل روح کړمه نازل په ټولو خلکو باندې ستاسو لورګانې او زامن به زما پیغام رسوي ستاسو ځوانان به رویاګانې ویني او ستاسو سپین ږیري به خوبونه ویني هو، په هغو ورځو کې حتی په خپلو غلامانو او وینځو باندې به هم خپل روح نازل کړم او دوی به زما پیغام رسوي. زه به پاس په اسمان کې عجیبه کارونه وښایم او لاندې په ځمکه باندې حیرانوونکې نښې یعنې وینه، اور او سخت لوګی. مخکې له دې چې د څښتن ورځ راشي یعنې لویه او د جلال ورځ، نو لمر به په تیاره باندې بدل شي او د سپوږمۍ رنګ به لکه د وینې په شان سوري شي. نو بیا به داسې وشي چې هرڅوک د څښتن په نوم چې مرسته وغواړي، هغه به وژغورل شي. ای د اسراییلو خلکو! دې خبرو ته غوږ ونیسئ: ناصري عیسی یو سړی ؤ چې خدای هغه تاسو ته د معجزو، حیرانوونکو کارونو او نښو له لارې چې خدای د هغه په وسیله ستاسو په منځ کې وښودلې، ثابته کړه چې هغه څوک دی، لکه څنګه چې تاسو په خپله ورباندې خبر یئ. دا سړی تاسو ته د خدای د ټینګې ارادې او پوهې له مخې په لاس درکړل شو او تاسو هغه د بدکارانو په مرسته په صلیب ځوړند او مړ مو کړ. خو خدای هغه بېرته راژوندی کړ او د مرګ د عذاب څخه یې خلاص کړ، ځکه چې مرګ نه شو کولای هغه په خپلو منګولو کې وساتي. ځکه چې داود د هغه په هکله ویلي وو: ‹زه وینم چې تل څښتن زما سره دی هغه موجود دی زما ښي لاس ته چې زه ونه غورځېږم نو زما زړه دی خوشحال کله چې کړم خبرې نو ډېر خوشحاله یمه او اوسي په هیله کې به ارام بدن زما ځکه چې ته به ما پرېنږدې د مړو په دنیا کې او ته به پرېنږدې مړی د خپل سپېڅلي خادم چې شي خراب تا راته وښودلې لارې د ژوند په خپل دیدار به کړې ما ډک د خوشحالیو څخه› ای ګرانو دوستانو! زه کولای شم په پوره ډاډ سره د خپل نیکه داود په هکله تاسو ته ووایم چې هغه مړ شو او ښخ شو او د هغه قبر تر نن ورځې پورې دلته موجود دی. خو داود پیغمبر ؤ او پوهېده چې خدای ورسره وعده کړې او قسم یې خوړلی چې د هغه د اولادې څخه به یو کس د پاچاهۍ په تخت کښېنوي. داود پوهېده چې څه به کیږي او ویلي یې وو چې مسیح به بیا راژوندی کیږي. هغه وویل چې خدای به هغه د مړو په دنیا کې پرېنږدي او نه به د هغه مړی خرابېدلو ته پرېږدي. خدای همدا عیسی د مړو څخه راژوندی کړ او مونږ ټول د دې شاهدان یو. نو بیا عیسی پورته یووړل شو چې د خدای ښي لاس ته کښېني او هغه د اسماني پلار له خوا وعده شوی روح القدس تر لاسه کړ او په مونږ باندې یې نازل کړ چې اوس یې تاسو وینئ او اورئ. ځکه چې داود خپله اسمان ته نه ؤ پورته شوی، خو هغه وایي: څښتن وویل زما بادار ته کښېنه زما ښي لاس ته ترڅو ستا دښمنان کړم ستا د پښو لاندې نو د اسراییلو ټول خلک دې په یقین سره په دې پوه شي چې هغه عیسی چې تاسو په صلیب ځوړند کړی ؤ، خدای هغه څښتن او مسیح وټاکه.» کله چې خلکو دا واورېدل، نو زړونه یې مات شول. هغوی پطروس او نورو رسولانو ته وویل: «ای ګرانو دوستانو! مونږ باید څه وکړو؟» پطروس هغوی ته وویل: «تاسو هر یو باید د خپلو ګناهونو نه توبه وباسئ او د عیسی مسیح په نوم د تعمید غسل واخلئ، په دې ډول به ستاسو ګناهونه وبخښل شي او روح القدس به د یو نعمت په توګه تر لاسه کړئ. ځکه چې دا وعده ستاسو سره، ستاسو د اولادونو او هغو خلکو سره ده چې په لېرې ځایونو کې اوسیږي، یعنې د هغو ټولو سره چې زمونږ څښتن خدای یې خپل ځان ته رابولي.» پطروس هغوی ته نورې ډېرې خبرې وکړې او هغوی ته یې خبرداری ورکړ او ویې ویل: «خپل ځانونه د دې زمانې د بدکارو خلکو څخه وساتئ.» کومو خلکو چې د پطروس پیغام ومانه، نو هغوی ته د تعمید غسل ورکړل شو. په هغه ورځ شاوخوا درې زره کسان د ایماندارانو د ډلې سره یوځای شول. ایماندارانو خپل وخت د رسولانو څخه د تعلیم په اورېدلو، د یو بل سره په ملګرتیا، په ګډه سره د ډوډۍ په خوړلو او دعا کولو تېراوه. د هغو حیرانوونکو کارونو او معجزو له امله چې د رسولانو په وسیله به ښودل کېدلې، د ټولو په زړونو کې به وېره پیدا کېدله. ټول ایمانداران به سره راټولېدل او هغوی چې هرڅه لرل نو ټول به په کې شریک وو. هغوی به خپل مال او جایداد خرڅاوه او هر یو ته به یې د هغه د اړتیاوو له مخې پیسې ورکولې. هغوی به هره ورځ د خدای په کور کې سره راټولېدل او په خپلو کورونو کې به یې په خوشحالۍ او اخلاص یوځای ډوډۍ خوړله. هغوی به د خدای ثنا ویله او ټول خلک ترې خوشحاله وو او هره ورځ به چې څومره خلکو خلاصون مونده، نو څښتن به د هغوی په ډله کې شاملول. یوه ورځ د ماسپښین درې بجې چې د عبادت وخت ؤ، پطروس او یوحنا د خدای کور ته تلل. یو سړی چې له مور نه شل پیدا شوی ؤ، د خدای د کور د هغې دروازې مخې ته چې د ښکلې دروازې په نوم یادېدله کښېناسته، ترڅو د خلکو څخه چې د خدای کور ته به ننوتل، خیرات وغواړي. کله چې هغه شل سړي ولیدل چې پطروس او یوحنا د خدای کور ته ننوځي، نو د هغوی څخه یې خیرات وغوښت. پطروس او یوحنا هغه ته په ځیر ځیر وکتل او پطروس ورته وویل: «مونږ ته وګوره.» هغه شل سړي هغوی ته وکتل او تمه یې لرله چې د هغوی څخه به کوم څه تر لاسه کړي. خو پطروس وویل: «زه سره زر یا سپین زر نه لرم، خو څه چې لرم هغه تاته درکوم. د ناصري عیسی مسیح په نوم امر کوم چې پاڅېږه او وګرځه.» بیا پطروس هغه د ښي لاس څخه ونیوه او د هغه سره یې مرسته وکړه چې ویې دروي. سمدلاسه د هغه په پښو او د پښو په بندونو کې قوت پیدا شو. بیا هغه زر پاڅېده او په خپلو پښو ودرېده او روان شو. بیا هغه سړی د هغوی سره د خدای کور ته ننوت، ګرځېده او ټوپونه یې وهل او د خدای ثنا یې ویله. ټولو خلکو ولیدل چې هغه ګرځېده او د خدای ثنا یې ویله. کله چې هغوی دا سړی وپېژانده چې دا هماغه سړی دی چې د خدای د کور د ښکلې دروازې په خوله کې به ناست ؤ او خیرات به یې غوښته، نو ټول هک حیران شول چې په هغه باندې څه وشول. په داسې حال کې چې هغه سړي پطروس او یوحنا کلک نیولي وو، ټولو خلکو په حیرانتیا سره په هغه ځای کې چې د سلیمان د برنډې په نوم یادېده، د هغوی خواته منډې وهلې. کله چې پطروس خلک ولیدل، نو هغوی ته یې په وینا کې وویل: «ای د اسراییلو خلکو، تاسو ولې په دې کار حیران شوئ او ولې مونږ ته داسې ګورئ؟ تاسو فکر کوئ چې دا سړی مونږ په خپل قدرت او دیندارۍ سره جوړ کړ چې وګرځي؟ د ابراهیم، اسحاق، یعقوب یعنې زمونږ د نیکونو خدای خپل خدمتګار عیسی ته لویي ورکړې ده. خو تاسو هغه حاکمانو ته په لاس ورکړ او د پیلاتوس په حضور کې مو د هغه څخه انکار وکړ، که څه هم پیلاتوس پرېکړه کړې وه چې هغه ازاد کړي. تاسو د هغه سپېڅلي او نېک سړي څخه انکار وکړ او د یو قاتل د خوشې کولو غوښتنه مو وکړه. تاسو هغه څوک وواژه چې د ژوندون سرچینه ده، خو خدای هغه بېرته د مرګ څخه راژوندی کړ او مونږ د دې شاهدان یو. دا د عیسی د نوم قدرت ؤ چې هغه شل سړي ته یې چې تاسو یې وینئ او پېژنئ، توان ورکړ. د عیسی په نوم او په هغه باندې په ایمان راوړلو سره دا سړی بالکل روغ شو او تاسو یې وینئ. اوس ای زما ورونو! زه پوهېږم چې تاسو او ستاسو مشرانو دا کار په ناپوهۍ سره کړی دی. خو خدای چې کومه پېشګویي د خپلو پیغمبرانو په وسیله کړې وه چې د خدای مسیح به تکلیفونه وزغمي، هغه یې پوره کړه. نو توبه وباسئ او د خدای خواته راوګرځئ، ترڅو ستاسو ګناهونه وبخښل شي. بیا به داسې وختونه راشي چې څښتن تاسو ته روحاني سکون درکړي. خدای به تاسو ته عیسی چې ستاسو دپاره ټاکل شوی مسیح دی، درولېږي. لکه څنګه چې خدای د خپلو سپېڅلو پیغمبرانو په وسیله ډېر پخوا وعده کړې وه، عیسی باید تر هغه وخته پورې په اسمان کې پاتې شي، ترڅو ټول شیان بېرته جوړ شي. ځکه چې موسی وویل: ‹ستاسو څښتن خدای به ستاسو د خپل قوم څخه زما په شان یو پیغمبر درولېږي. هغه چې هرڅه وایي تاسو به ورته غوږ نیسئ. هرڅوک چې د هغه پیغمبر خبرو ته غوږ ونه نیسي او هغه ونه مني، نو هغه به د خدای د قوم څخه وویستل شي او له منځه به یووړل شي.› سموییل او نورو ټولو پیغمبرانو چې د هغه څخه وروسته راغلي دي په دې هکله خبرې کړې وې چې په دې ورځو کې به څه وشي. تاسو د پیغمبرانو وارثان یئ او په هغه لوظ کې شریک یئ چې خدای ستاسو د نیکونو سره کړی دی، لکه څنګه چې خدای ابراهیم ته وویل: ‹ستا د اولادې په وسیله به د نړۍ ټول خلک برکت ومومي.› کله چې خدای خپل خدمتګار عیسی وټاکه، نو هغه یې اول تاسو ته درولېږه چې تاسو هر یو د خپلو بدو لارو څخه راواړوي او برکت درته درکړي.» پطروس او یوحنا لا د خلکو سره خبرې کولې چې په دې وخت کې ځینې کاهنان، د خدای د کور د ساتونکو قوماندان او ځینې صدوقیان راورسېدل. هغوی ډېر په قهر وو، ځکه چې رسولانو خلکو ته تعلیم ورکاوه او اعلان یې کاوه چې عیسی د مړو څخه بیا راژوندی شوی دی او دا ثابتوي چې مړي به راژوندي کیږي. هغوی پطروس او یوحنا ونیول، خو له دې امله چې ماښام ؤ، نو هغوی یې تر سبا ورځې پورې په زندان کې وساتل. خو ډېرو خلکو چې دا پیغام واورېد، نو ایمان یې راوړ. د هغوی شمېر نژدې پنځو زرو کسانو ته ورسېده. بله ورځ د یهودیانو حاکمان، مشران او د شریعت عالمان په اورشلیم کې سره راټول شول. لوی کاهن حناس او قیافا، یوحنا، سکندر او د لوی کاهن د کورنۍ نور غړي هم هلته وو. هغوی پطروس او یوحنا راوستل او د شورا په مخکې یې ودرول او پوښتنه یې ترې وکړه: «تاسو په کوم قدرت او د چا په نوم دا کار کړی دی؟» پطروس چې د روح القدس څخه ډک شو، هغوی ته ځواب ورکړ: «ای د قوم حاکمانو او مشرانو: که چېرې تاسو نن زمونږ څخه د هغه نېک کار په هکله چې د هغه شل سړي سره مو کړی دی پوښتنه کوئ او غواړئ په دې پوه شئ چې هغه څنګه روغ شو، نو تاسو ټول او د اسراییلو ټول قوم دې په دې پوه شي چې دا سړی چې ستاسو په مخکې ولاړ دی، هغه د ناصري عیسی مسیح د نوم په قدرت سره چې تاسو په صلیب ځوړند کړ او خدای بېرته د مړو څخه راژوندی کړ، روغ شوی دی. عیسی هغه څوک دی چې د هغه په هکله د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: کومه تیږه چې رد کړې ګلکارانو وه هغه اوس شوه اصلي تیږه د تهداب خلاصون یوازې د عیسی په وسیله تر لاسه کېدای شي. ځکه چې په ټوله نړۍ کې بل داسې څوک نشته چې د هغه په وسیله مونږ خلاصون ومومو.» کله چې هغوی د پطروس او یوحنا زړورتیا ولیدله او پوه شول چې هغوی عادي او بې تعلیمه خلک دي، نو حیران شول او ویې وپېژندل چې د عیسی ملګري دي. خو څرنګه چې هغوی هغه سړی ولیده چې روغ رمټ د هغوی په منځ کې ولاړ دی، نو هېڅ یې ونه شو ویلی. نو هغوی پطروس او یوحنا ته امر وکړ چې د شورا څخه ووځي او بیا یې په خپل منځ کې بحث پیل کړ. هغوی وویل: «دې خلکو سره څه وکړو؟ ځکه چې د اورشلیم ټول خلک پوهیږي چې دا حیرانوونکې معجزه د هغوی له خوا وشوه او مونږ له هغې څخه منکرېدلی نه شو. خو د دې دپاره چې دا خبره نوره هم د خلکو په منځ کې خپره نه شي، نو هغوی ته باید خبرداری ورکړو چې نور د عیسی په هکله د هېچا سره خبرې ونه کړي.» نو هغوی پطروس او یوحنا بیا راوغوښتل او حکم یې ورته وکړ چې نور به هېڅکله د عیسی په نوم چاته څه نه وایي او نه به تعلیم ورکوي. خو پطروس او یوحنا ځواب ورکړ: «تاسو په خپله قضاوت وکړئ چې د خدای په نظر کې کومه خبره سمه ده، ایا د خدای څخه اطاعت وکړو او که ستاسو څخه؟ مونږ چې څه لیدلي او اورېدلي دي د هغې په هکله غلي نه شو پاتې کېدلی.» شورا پطروس او یوحنا ته یوځل بیا سخت خبرداری ورکړ او بیا یې پرېښودل چې لاړ شي. هغوی داسې کوم دلیل پیدا نه کړ چې دوی ته سزا ورکړي، ځکه څه چې شوي وو د هغې په خاطر ټولو خلکو د خدای ثنا ویله. کوم سړي چې په دې معجزې شفا موندلې وه د هغه عمر د څلوېښتو کلونو څخه زیات ؤ. کله چې پطروس او یوحنا رخصت شول، نو هغوی خپلو ملګرو ته لاړل او څه چې مشرانو کاهنانو او د قوم مشرانو ورته ویلي وو، هغوی ته یې وویل. کله چې ایماندارانو دا واورېدل، نو په ګډه یې خدای ته دعا وکړه او ویې ویل: «ای څښتن تعالی، ای د اسمان، ځمکې، بحیرو او هرڅه چې په هغو کې دي، د هغو ټولو خالقه! تا د روح القدس په وسیله د خپل خدمتګار او زمونږ د نیکه داود په خوله وویل: ‹ولې دومره شول په قهر نور قومونه؟ ولې بېځایه دسیسې جوړوي دغه قومونه؟ تیاروي ځانونه جنګ ته پاچاهان د جهان او یوځای کیږي یو د بله سره حکمرانان د څښتن او د هغه د مسیح په وړاندې› په حقیقت کې دلته په همدې ښار کې هیرودیس او پانتیاس پیلاتوس د غیریهودیانو او د اسراییلو د خلکو سره ستا د سپېڅلي خدمتګار عیسی په وړاندې چې تا مسح کړی دی، سره یوځای شوي دي. دوی هغه کارونه وکړل چې تا په خپل قدرت او خپلې ارادې سره مخکې پرېکړه کړې وه چې باید وشي. اوس ای څښتنه، د هغوی خبرداریو ته وګوره او خپلو خدمتګارانو ته دې دا توان ورکړه چې په پوره زړورتیا سره ستا پیغام بیان کړي. خپل لاس دې را اوږد کړه چې خلک شفا ومومي او ستا د سپېڅلي خدمتګار عیسی په نوم معجزې وښایي او حیرانوونکي کارونه وکړي.» کله چې د هغوی دعا پای ته ورسېدله، نو په کوم ځای کې چې هغوی راټول شوي وو، هغه ځای ولړزېده او هغوی ټول د روح القدس څخه ډک شول او د خدای پیغام یې په زړورتیا سره بیان کړ. ټول ایمانداران په یو زړه او یو فکر وو. د هغوی څخه یو هم دا دعوه نه کوله چې دا د هغه مال او جایداد دی، بلکې هرڅه چې یې لرل هغوی ټول په کې شریک وو. رسولانو په پوره قدرت سره د څښتن عیسی د بیا راژوندي کېدلو په هکله شهادت ورکاوه او په هغوی ټولو باندې د خدای ډېر فضل ؤ. په هغوی کې هېڅوک هم محتاج نه ؤ، ځکه هرچا چې ځمکه یا کورونه لرل هغه به یې خرڅول او پیسې به یې راوړلې او د رسولانو په اختیار کې به یې ورکولې او د محتاجانو ترمنځ به وېشل کېدلې. د مثال په ډول یو سړی ؤ چې یوسف نومېده او رسولانو به ورته برناباس ویلو چې معنی یې ده تشویق کوونکی دی. هغه یو لاوي ؤ او د قبرس څخه ؤ. هغه خپله ځمکه خرڅه کړله او پیسې یې راوړلې او رسولانو ته یې ورکړې. خو یو سړی ؤ چې حنانیا نومېده او ښځه یې سفیره نومېدله. هغوی خپله یوه ټوټه ځمکه خرڅه کړه او په داسې حال کې چې ښځه یې هم پوهېدله چې هغه یو څه پیسې یې د ځان سره وساتلې او پاتې پیسې یې رسولانو ته راوړلې. خو پطروس هغه ته وویل: «ای حنانیا، ته ولې شیطان ته تسلیم شوې او دې ته یې مجبور کړې چې روح القدس ته دروغ ووایې او یو څه پیسې چې د ځمکې د خرڅولو څخه دې لاسته راوړې دي، خپل ځان ته وساتې؟ ایا د خرڅولو څخه مخکې هغه ځمکه ستا نه وه؟ کله چې دې خرڅه کړه هغه پیسې ستا نه وې؟ نو بیا دې څنګه فکر وکړ چې داسې کار وکړې؟ تا انسانانو ته نه بلکې خدای ته دې دروغ ویلي دي.» کله چې حنانیا دا خبرې واورېدلې، نو هغه راولوېد او مړ شو. نورو ټولو چې دا واورېدل، ډېر ووېرېدل. بیا یو څو ځوانان راغلل، د هغه مړی یې په کفن کې تاو کړ، هغه یې یووړ او ښخ یې کړ. نژدې درې ساعته وروسته د هغه ښځه سفیره راننوتله او خبره نه وه چې څه شوي دي. پطروس د هغې څخه پوښتنه وکړه: «ماته ووایه چې تاسو خپله ځمکه په همدومره پیسو خرڅه کړې وه؟» هغې ځواب ورکړ: «هو، په همدې پیسو.» پطروس هغې ته وویل: «تاسو دواړو څنګه داسې پرېکړه وکړه چې د څښتن روح وازمایئ؟ ګوره، کومو خلکو چې ستا مېړه ښخ کړ، هغوی همدا اوس په دروازه کې ولاړ دي او هغوی به تا هم یوسي.» سمدلاسه هغه ښځه د پطروس په پښو کې راولوېدله او مړه شوه. کله چې هغه ځوانان راننوتل، نو ویې لیدل چې هغه هلته مړه پرته ده، نو د هغې مړی یې هم یووړ او د خپل مېړه په خوا کې یې ښخه کړه. د کلیسا ټول خلک او نور کسان چې د دې پېښې نه خبر شول، نو ډېر ووېرېدل. رسولانو د خلکو په منځ کې ډېر حیرانوونکي کارونه وکړل او ډېرې معجزې یې وښودلې. ایمانداران به د سلیمان په برنډه کې یوځای سره راټولېدل. که څه هم خلکو هغوی ته په درنه سترګه کتل، خو کوم خلک چې د دوی په ډله کې نه وو، د هغوی څخه هېچا هم زړه نه شو کولای چې د ایماندارانو سره یوځای شي. خو بیاهم ډېرو سړیو او ښځو په څښتن باندې ایمان راوړ او د هغوی د ډلې سره یوځای شول. د هغو معجزو له امله چې رسولانو به ښودلې، خلکو به خپل ناروغان کوڅو ته راویستل او په کټونو او بسترو باندې به یې اچولي وو، ترڅو کله چې پطروس له هغه ځای څخه تېریږي، نو لږ تر لږه د هغه سیوری د هغوی څخه په ځینو باندې ولویږي. د اورشلیم د شاوخوا ښارګوټو څخه به ډېر خلک راتلل او هغوی به خپل ناروغان او هغه خلک راوستل چې پېریانو نیولي وو او ټول به روغ شول. نو بیا د لوی کاهن او د هغوی ټولو ملګرو چې د صدوقیانو د ډلې غړي وو، په زړونو کې کینه پیدا شوه. هغوی رسولان ونیول او د خلکو په مخکې یې په زندان کې واچول. خو په هماغه شپه د څښتن فرښتې د زندان دروازې خلاصې کړې او هغوی یې دباندې راوویستل او ورته ویې ویل: «لاړ شئ او د خدای په کور کې ودرېږئ او خلکو ته د دې نوي ژوندون په هکله پیغام ورسوئ.» لکه څنګه چې رسولانو ته ویل شوي وو، هغوی سهار وختي د خدای کور ته ورننوتل او د تعلیم په ورکولو یې پیل وکړ. کله چې لوی کاهن او د هغه ملګري سره راټول شول، نو د یهودیانو ټول مشران یې د شورا د غونډې دپاره راوغوښتل. هغوی امر وکړ چې رسولان د زندان څخه راولي. خو کله چې مامورین زندان ته ورغلل، نو هغوی یې په زندان کې پیدا نه کړل. نو بېرته شورا ته راغلل او د شورا غړي یې خبر کړل او ویې ویل: «کله چې مونږ زندان ته ورغلو، نو ومو لیدل چې د زندان دروازې کلکې بندې وې او ټول ساتونکي په دروازه کې ولاړ وو. خو کله چې مونږ دروازې خلاصې کړې، نو دننه په کې هېڅوک نه ؤ.» کله چې مشرانو کاهنانو او د خدای د کور د ساتونکو قوماندان دا خبر واورېد، هغوی حیران شول چې اوس به څه کیږي. بیا یو سړی راغی او هغوی ته یې وویل: «کوم کسان چې تاسو په زندان کې اچولي وو هغوی د خدای په کور کې دي او خلکو ته تعلیم ورکوي.» بیا قوماندان د خدای د کور د ساتونکو سره لاړ او رسولان یې بېرته راوستل. د هغوی سره یې د زور څخه کار وانخیست، ځکه چې هغوی د دې څخه وېرېدل چې خلک به یې سنګسار کړي. هغوی رسولان راوستل او د شورا په مخکې یې ودرول او لوی کاهن ورڅخه پوښتنې پیل کړې او ویې ویل: «مونږ تاسو ته په ټینګه امر کړی ؤ چې د عیسی په نوم تعلیم مه ورکوئ. خو تاسو خپل تعلیم په ټول اورشلیم کې خپور کړی دی او کوښښ کوئ چې د هغه سړي خون زمونږ په غاړه واچوئ.» پطروس او نورو رسولانو په ځواب کې وویل: «مونږ باید د خدای امر ومنو، نه د انسان. زمونږ د نیکونو خدای هغه عیسی بیا راژوندی کړ چې تاسو په صلیب ځوړند کړ او مړ مو کړ. خدای هغه ته د سردار او خلاصوونکي په توګه د عزت مقام ورکړ او خپل ښي لاس ته یې کښېناوه، ترڅو د اسراییلو خلکو ته د توبې ویستلو موقعه ورکړي او د هغوی ګناهونه وبخښل شي. مونږ د دې کارونو شاهدان یو او همدارنګه روح القدس چې خدای هغه چاته ورکړی دی چې د هغه امر ته غاړه ږدي.» کله چې د شورا غړو دا واورېدل، نو هغوی دومره په قهر شول چې غوښتل یې رسولان ووژني. خو په هغوی کې یو فریسي ؤ چې غمالاییل نومېده. هغه د شریعت استاذ ؤ او ټولو خلکو یې درناوی کاوه. هغه راپاڅېده او امر یې وکړ چې رسولان دې د لږې شېبې دپاره دباندې وویستل شي. بیا هغه شورا ته وویل: «ای د اسراییلو خلکو! تاسو چې د دې خلکو سره څه کوئ، نو د احتیاط څخه کار واخلئ. څه موده مخکې یو سړی چې تیوداس نومېده، راپورته شو او دعوه یې کوله چې زه یو لوی مشر یم. نژدې څلور سوه تنه د هغه سره یوځای شول، خو هغه ووژل شو او ټول پیروان یې خواره واره شول او هرڅه پای ته ورسېدل. له هغه نه وروسته د سرشمېرنې په وخت کې د یهودا په نوم یو سړی چې د جلیل څخه ؤ، راپورته شو او ډېر خلک د هغه په لمسون یاغیان شول، ترڅو د هغه پیروان شي، خو هغه هم ووژل شو او ټول پیروان یې خواره واره شول. نو اوس زه تاسو ته مشوره درکوم چې د دې خلکو څخه لېرې اوسئ او هغوی په خپل حال پرېږدئ. ځکه که چېرې دا نقشه او دا کار د انسان له خوا وي، نو هغه به ناکام شي، خو که چېرې د خدای له خوا وي، نو تاسو یې مخه نه شئ نیولی او دا به په دې معنی وي چې تاسو د خدای سره جنګ کوئ.» هغوی د غمالاییل مشوره ومنله او رسولان یې راوغوښتل، هغوی یې په دورو ووهل او حکم یې ورته وکړ چې بیا هېڅکله د عیسی په نوم خبرې ونه کړي. بیا یې هغوی پرېښودل چې لاړ شي. کله چې رسولان د شورا څخه ووتل نو خوشحاله وو، ځکه چې خدای هغوی د دې وړ وګڼل چې د عیسی د نوم په خاطر بې عزتي وزغمي. هغوی هره ورځ د خدای په کور او د خلکو په کورونو کې تعلیم او زېری ورکاوه چې عیسی هماغه وعده شوی مسیح دی. په هغو ورځو کې چې د عیسی د پیروانو شمېر زیاتېده، نو یوناني ژبو یهودیانو د عبراني ژبو یهودیانو څخه شکایت وکړ چې د ورځني خوراک د وېشلو په وخت کې یوناني ژبو یهودي کونډو ښځو ته خپله برخه نه ورکول کیږي. نو هغو دولسو رسولانو ټول ایمانداران راوغوښتل او ویې ویل: «دا زمونږ دپاره مناسبه نه ده چې نورو ته د خوړو د رسولو په خاطر خلکو ته د خدای د پیغام رسول پرېږدو. نو ای خویندو او ورونو! د خپل منځ څخه اووه تنه چې نېک نامه او د روح القدس څخه ډک او د حکمت لرونکي خلک وي غوره کړئ، ترڅو د دې کارونو مسوولیت د هغوی په غاړه واچوو. خو مونږ به خپل وخت په دعا کولو او د خدای د کلام په وعظ او تعلیم ورکولو تېروو.» د رسولانو دا نظر د ټولو خوښ شو، نو هغوی استیفان چې ډېر ایمانداره سړی ؤ او د روح القدس څخه ډک ؤ او فیلیپوس، پروکروس، نیکانور، تیمون، پرمیناس او نیکولاوس چې یهودي شوی ؤ او د سوریې د انطاکیې څخه ؤ، غوره کړل. هغوی دا کسان رسولانو ته وروپېژندل او رسولانو د هغوی په سرونو باندې خپل لاسونه کېښودل او د هغوی دپاره یې دعا وکړه. نو د خدای کلام په پرله پسې توګه خپرېده او په اورشلیم کې د ایماندارانو شمېر زیاتېده او ډېرو کاهنانو هم ایمان راوړ. استیفان چې د خدای د فضل او قدرت څخه ډک ؤ، د خلکو په منځ کې به یې ډېر حیرانوونکي کارونه کول او معجزې به یې ښودلې. خو ځینې خلک چې د ازادو خلکو په نوم د کنیسې غړي وو چې د قیروان او سکندریې د ښارونو او نور خلک چې د قیلیقیې او اسیا د ولایتونو څخه وو، راپورته شول او د استیفان سره یې بحث پیل کړ. خو استیفان داسې په حکمت او د روح القدس په قدرت سره خبرې کولې چې هغوی نه شو کولای د هغه په وړاندې ودریږي. نو هغوی ځینې خلک ولمسول چې ووایي: «مونږ واورېدل چې استیفان د موسی او خدای په ضد کفر ویل.» نو په دې ډول هغوی خلک، مشران او د شریعت عالمان راوپارول او استیفان یې ونیوه او شورا ته یې راوست. بیا هغوی څو تنه د دروغو شاهدان راوستل او دې شاهدانو وویل: «دا سړی تل د دې سپېڅلي کور او د موسی د شریعت په خلاف خبرې کوي. مونږ د هغه څخه واورېدل چې ویل یې: ‹ناصري عیسی به دا د خدای کور وران کړي او کوم دودونه او دستورونه چې موسی مونږ ته راکړي دي هغه به بدل کړي.›» نو په شورا کې چې کوم خلک ناست وو هغوی ټولو په ځیر سره استیفان ته کتل او ویې لیدل چې د هغه مخ لکه د فرښتې د مخ په شان ځلېده. لوی کاهن د استیفان څخه پوښتنه وکړه: «ایا دا رښتیا دي؟» استیفان ځواب ورکړ: «ای ورونو او پلرونو! ماته غوږ ونیسئ! مخکې له دې چې زمونږ نیکه ابراهیم لاړ شي او په حاران کې واوسیږي، د جلال خاوند خدای ورته په بین النهرین کې ورښکاره شو او هغه ته یې وویل: ‹خپل وطن او خپل خپلوان دې پرېږده او هغه هېواد ته لاړ شه چې زه یې درته ښایم.› نو ابراهیم د کلدانیانو د وطن څخه لاړ او په حاران کې اوسېده. کله چې د ابراهیم پلار مړ شو، نو خدای هغه دې وطن ته چې تاسو اوس په کې اوسېږئ، راوست. خو خدای په هغه وطن کې هغه ته حتی یو متر مربع ځمکه هم د میراث په توګه ورنه کړه، حتی دومره ځمکه یې هم ورنه کړه چې پښه ورباندې کېږدي. خو خدای وعده وکړه چې دا ځمکه به هغه ته او د هغه څخه وروسته د هغه اولادې ته ورکړي چې د هغوی ملکیت شي، که څه هم ابراهیم په هغه وخت کې اولاد نه درلود. نو خدای ابراهیم ته داسې وویل: ‹ستا اولاده به په پردي وطن کې د مسافرو په شان اوسیږي. هغوی به هلته غلامان وي او څلور سوه کاله به ورباندې ظلم کیږي.› همدارنګه خدای وویل: ‹ خو زه به هغه قوم ته چې ستاسو د اولادې څخه غلامان جوړوي، سزا ورکړم. وروسته به هغوی د هغه وطن څخه راووځي او په دې ځای کې به زما عبادت کوي.› بیا خدای ابراهیم ته د سنتولو حکم ورکړ چې د لوظ یوه نښه به وي، ترڅو دا وښایي چې هغه په شوي لوظ باندې عمل کړی دی. نو کله چې د ابراهیم زوی اسحاق پیدا شو، نو هغه یې په اتمه ورځ سنت کړ. اسحاق خپل زوی یعقوب سنت کړ او یعقوب خپل دولس زامن چې وروسته بیا د دولسو قبیلو مشران شول، سنت کړل. د یعقوب زامنو د خپل ورور یوسف سره بخیلي پیدا کړه او هغه یې په مصر کې د غلام په توګه خرڅ کړ. خو خدای د هغه سره مل ؤ او هغه یې له خپلو ټولو تکلیفونو څخه خلاص کړ. کله چې یوسف د مصر د پاچا فرعون په حضور کې راښکاره شو، خدای په هغه باندې فضل وکړ او هغه ته یې حکمت ورکړ. نو فرعون هغه د ټول مصر واکمن او د خپلې کورنۍ مسوول وټاکه. بیا په ټول مصر او کنعان کې قحطي راغله چې د یو لوی مصیبت د رامنځته کېدلو سبب شوه او زمونږ نیکونو د خوراک دپاره څه شی نه شو پیدا کولای. نو کله چې یعقوب خبر شو چې په مصر کې غلې دانې پیدا کیږي، نو هغه خپل زامن یعنې زمونږ نیکونه د لومړي ځل دپاره هلته ولېږل. کله چې هغوی د دوهم ځل دپاره هلته لاړل، نو یوسف خپل ځان خپلو ورونو ته وروپېژانده او فرعون د یوسف کورنۍ وپېژندله. نو یوسف خپل پلار یعقوب او ټول خپلوان چې شمېر یې پنځه اویا تنو ته رسېده، مصر ته راوغوښتل. نو یعقوب مصر ته لاړ او هلته هغه او زامن یې یعنې زمونږ نیکونه مړه شول. د هغوی مړي شکیم ته یووړل شول او په هغې هدیره کې ښخ کړای شول چې ابراهیم د حمور د زامنو څخه په بیه اخیستې وه. کله چې هغه وخت راورسېد چې خدای د ابراهیم سره خپله کړې وعده پوره کړي، نو په دې وخت کې زمونږ د خلکو شمېر په مصر کې ډېر زیات شو. بیا په مصر کې یو بل پاچا په تخت کښېناست چې یوسف یې نه پېژانده. هغه زمونږ د نیکونو سره ټګي وکړه، په هغوی باندې یې ظلم کاوه او هغوی یې دې ته مجبور کړل چې خپل نوي زېږېدلي ماشومان د کورونو څخه دباندې پرېږدي چې مړه شي. په دې وخت کې موسی وزېږېده. هغه یو ډېر ښکلی ماشوم ؤ او تر درې میاشتو پورې د هغه پالنه د خپل پلار په کور کې کېدله. خو کله چې هغوی مجبور شول چې هغه د کور څخه دباندې پرېږدي، نو د فرعون لور هغه واخیست او د خپل زوی په شان یې د هغه روزنه کوله. موسی د مصریانو د ټول حکمت او پوهې تعلیم حاصل کړ. هغه په خبرو او کارونو کې غښتلی شو. کله چې موسی څلوېښت کلن شو، نو په زړه کې یې دا وګرځېدل چې د خپلو اسراییلي ورونو د لیدلو دپاره لاړ شي. کله چې هغه ولیدل چې یو مصري د یو اسراییلي سره بد چلند کاوه، نو هغه ورغی چې د هغه اسراییلي څخه دفاع وکړي او د مصري څخه یې د هغه بدل واخیست او هغه یې وواژه. موسی فکر کاوه چې د هغه خپل قوم به په دې پوه شي چې د ده په وسیله به خدای هغوی ته خلاصون ورکوي، خو هغوی پوه نه شول. بله ورځ موسی ولیدل چې دوه اسراییلیانو په خپلو کې سره جګړه کوله او هغه هڅه کوله چې د هغوی ترمنځ روغه جوړه وکړي، نو موسی هغوی ته وویل: ‹ای خلکو! تاسو خو سره ورونه یئ، نو ولې یو د بله سره جګړه کوئ؟› خو هغه ملامته سړي موسی ټېل واهه او ورته ویې ویل: ‹ته چا په مونږ باندې حاکم او قاضي ټاکلی یې؟ ایا ته غواړې چې د پروني مصري په شان ما هم مړ کړې؟› کله چې موسی دا خبره واورېدله، نو هغه د مصر څخه وتښتېد او مدیان ته لاړ او هلته د مسافر په شان اوسېده. هلته د هغه دوه زامن پیدا شول. څلوېښت کاله وروسته د سینا غره ته نژدې په یوه دښته کې د یو سوځېدونکي بوټي د اور په لمبو کې یوه فرښته موسی ته ورښکاره شوه. کله چې موسی هغه ولیدله، نو حیران شو. څنګه چې نژدې ورغی چې هغه ښه وویني، نو د څښتن اواز یې واورېد: ‹زه ستا د نیکونو خدای یم، د ابراهیم، اسحاق او یعقوب خدای یم.› موسی له وېرې رپېده او جرات یې نه شو کولای چې ورته وګوري. څښتن هغه ته وویل: ‹خپلې څپلۍ وباسه، ځکه په کومه ځمکه باندې چې ته ولاړ یې هغه سپېڅلې ده. ما لیدلي دي چې زما په قوم باندې په مصر کې ظلم کیږي. ما د هغوی فریادونه اورېدلي او زه د هغوی د خلاصون دپاره راښکته شوی یم. اوس راشه، زه تا بېرته مصر ته لېږم.› نو دا هماغه موسی دی چې د اسراییلو خلکو رد کړی ؤ او ورته ویلي یې وو: ‹ته چا په مونږ باندې حاکم او قاضي ټاکلی یې؟› خدای همدا موسی د هغې فرښتې په وسیله چې هغه ته د سوځېدونکي بوټي د اور په لمبو کې ښکاره شوه، ولېږه ترڅو د اسراییلو د خلکو حاکم او خلاصوونکی وي. دا موسی ؤ چې هغوی یې د مصر څخه راوویستل او په مصر او سره بحیره کې او څلوېښت کاله یې په دښته کې حیرانوونکي کارونه وکړل او معجزې یې وښودلې. دا هغه موسی دی چې اسراییلیانو ته یې وویل: ‹خدای به ستاسو د خپل قوم څخه ستاسو دپاره زما په شان یو پیغمبر درولېږي.› دا موسی ؤ چې په دښته کې زمونږ د نیکونو یعنې د خدای د قوم په غونډه کې د هغوی سره ؤ او فرښتې ورسره د سینا په غره کې خبرې وکړې. هلته هغه د خدای ژوندی کلام تر لاسه کړ چې مونږ ته یې راورسوي. خو زمونږ نیکونو د موسی د منلو څخه انکار وکړ. هغه یې رد کړ او غوښتل یې چې بېرته مصر ته لاړ شي. نو هغوی هارون ته وویل: ‹مونږ ته داسې خدایان جوړ کړه چې زمونږ لارښوونه وکړي. ځکه مونږ نه پوهېږو چې په دې موسی باندې چې مونږ یې له مصر څخه راوویستلو، څه وشول.› په هغه وخت کې هغوی د خوسکي په شکل یو بت جوړ کړ او هغه ته یې قرباني وړاندې کړه او په خپلو لاسونو جوړ شوي شي ته یې خوشحالي وکړه. نو خدای د هغوی څخه مخ واړاوه او هغوی یې پرېښودل چې د اسماني ستورو عبادت وکړي، لکه څنګه چې د پیغمبرانو په کتابونو کې لیکل شوي دي: ای د اسراییلو قومه! ایا تاسو په دې څلوېښتو کالو کې په دې دښته کې ماته قربانۍ او نذرانې راوړې دي؟ نه، تاسو هغه د مولک بت د عبادت خېمه او د خپل رفان خدای د ستوري تصویر له ځان سره وړئ چې په خپله مو جوړ کړي دي چې عبادت یې وکړئ. نو تاسو به د بابل بلې خواته جلاوطنه کړم. زمونږ نیکونو په دښته کې د شهادت خېمه لرله. دا هغه خېمه وه چې خدای موسی ته حکم کړی ؤ چې د هغې نمونې له مخې چې هغه ته ښودل شوې وه، جوړه کړي. وروسته بیا دا خېمه زمونږ نیکونو ته ورکړل شوه او هغوی دا هغه وخت راوړله کله چې د یوشع سره روان وو او د هغو قومونو ځمکه یې ونیوله چې خدای د هغوی له مخې څخه لېرې کول. دا خېمه د داود تر وخته پورې هلته پاتې وه. خدای د داود څخه خوشحاله ؤ او هغه خدای ته سوال وکړ چې د یعقوب د خدای دپاره د اوسېدلو ځای جوړ کړي. خو دا سلیمان ؤ چې د خدای دپاره یې کور جوړ کړ. خو خدای تعالی د انسانانو په لاس جوړ شوي کور کې نه اوسیږي. لکه څنګه چې یو پیغمبر وایي: اسمان زما تخت دی او ځمکه زما د پښو چوکۍ ده. تاسو به ماته څه ډول کور جوړ کړئ؟ څښتن وایي: او زما د اوسېدلو ځای چېرته دی؟ ایا دغه ټول شیان ما په خپلو لاسونو باندې پیدا کړي نه دي؟ ای سرزورو خلکو! ستاسو زړونه د کافرو د زړونو په شان دي، د خدای د پیغام اورېدلو ته کاڼه یئ! تاسو تل د خپلو نیکونو په شان د روح القدس په وړاندې ودرېږئ. ایا داسې کوم پیغمبر شته چې ستاسو نیکونو ځورولی نه وي؟ هغوی هغه پیغمبران هم ووژل چې د هغه د نېک خدمتګار د راتګ پېشګویي یې کړې وه او اوس تاسو د هغه سره خیانت وکړ او هغه مو وواژه. تاسو هغه خلک یئ چې شریعت درته د فرښتو په وسیله درورسېد، خو تاسو ورباندې عمل ونه کړ.» کله چې د شورا غړو د استیفان خبرې واورېدلې، نو ډېر په قهر شول او د قهر له لاسه یې خپل غاښونه وچیچل. خو استیفان چې د روح القدس څخه ډک ؤ، اسمان ته په ځیر وکتل او د خدای جلال یې ولیده او عیسی یې ولیده چې د خدای ښي لاس ته ولاړ ؤ. هغه وویل: «ګورئ! زه وینم چې د اسمان دروازې خلاصې دي او د انسان زوی د خدای ښي لاس ته ولاړ دی.» د شورا غړو په لوړ اواز سره چیغې ووهلې او خپل غوږونه یې بند کړل او هغوی ټولو په هغه باندې حمله وکړه او هغه یې د ښار څخه دباندې وویست او سنګسار یې کړ. کومو خلکو چې د هغه په خلاف شاهدي ورکړې وه خپلې چپنې وویستلې او د شاوول په نوم د یو ځوان په پښو کې کېښودلې. کله چې هغوی استیفان سنګساراوه، نو هغه دعا وکړه: «ای څښتنه عیسی! زما روح قبول کړه.» هغه په ګونډو شو او په لوړ اواز یې چیغې ووهلې: «ای څښتنه، هغوی په دې ګناه مه نیسه.» هغه دا خبره وکړه او مړ شو. شاوول د هغو کسانو څخه ؤ چې د استیفان په مرګ باندې راضي ؤ. په هماغه ورځ په اورشلیم کې د ایماندارانو سخته ځورونه پیل شوه او پرته له رسولانو ټول ایمانداران د یهودیې او سامرې شاوخوا سیمو ته خواره واره شول. ځینې پرهېزګاره خلک راغلل او استیفان یې ښخ کړ او په هغه باندې یې ډېر ویر وکړ. خو شاوول کوښښ کاوه چې کلیسا ورانه کړي. هغه کور په کور ګرځېده او ښځې او نران به یې له کوره راویستل او په زندان کې به یې اچول. خو هغه ایمانداران چې هرې خواته خواره واره شوي وو، هر چېرته چې تلل د عیسی په هکله یې پیغام اوراوه. فیلیپوس د سامرې یو ښار ته لاړ او خلکو ته یې د مسیح په هکله وعظ کاوه. کله چې ګڼ شمېر خلکو د فیلیپوس خبرې واورېدلې او هغه معجزې چې هغه ښودلې ولیدلې، نو ټولو د هغه خبرو ته په غور سره غوږ نیوه. د ډېرو خلکو څخه چې پېریانو نیولي وو، پېریان په چیغو چیغو راوتل او ډېر شل او ګوډ خلک روغېدل. نو په هغه ښار کې لویه خوشحالي وه. خو په هغه ښار کې د شمعون په نوم یو سړی اوسېده چې د یو څه مودې راهیسې یې د سامرې خلک د خپلې جادو په زور حیران کړي وو او دعوه یې کوله چې هغه یو لوی سړی دی. د ټولو طبقو خلکو یعنې هم لویانو او کوچنیانو د هغه خبرو ته په غور غوږ نیوه او ویل یې: «دا سړی زمونږ د خدای د هغه قدرت ښکارندوی دی چې ورته لوی قدرت وایي.» هغوی ځکه د هغه خبرو ته په غور سره غوږ نیوه چې تر ډېر وخته پورې یې هغوی د خپلې جادو په زور حیران کړي وو. خو کله چې هغوی د فیلیپوس په هغه زېري ایمان راوړ چې د خدای د پاچاهۍ او د عیسی مسیح په هکله یې ووراوه، نو نر او ښځو دواړو د تعمید غسل واخیست. تر دې پورې چې خپله شمعون هم ایمان راوړ، د تعمید غسل یې واخیست او له هغې وروسته به هغه تل له فیلیپوس سره ؤ. کله چې هغه د فیلیپوس لوی او حیرانوونکي کارونه او معجزې چې هغه ښودلې ولیدلې، نو حیران پاتې شو. کله چې په اورشلیم کې رسولان خبر شول چې سامریانو د خدای پیغام منلی دی، نو هغوی پطروس او یوحنا ورولېږل. کله چې هغوی هغه ځای ته ورسېدل، نو د هغو نویو ایماندارانو دپاره یې دعا وکړه چې روح القدس ورباندې نازل شي. ځکه چې هغوی یوازې د څښتن عیسی په نوم د تعمید غسل اخیستی ؤ او تر دې وخته پورې لا د هغوی څخه په هېچا باندې روح القدس نازل شوی نه ؤ. نو بیا پطروس او یوحنا په هغوی باندې لاسونه کېښودل او هغوی روح القدس تر لاسه کړ. کله چې شمعون ولیدل چې د رسولانو د لاس په ایښودلو روح القدس ورکول کیږي، نو هغه پطروس او یوحنا ته پیسې وړاندې کړې او ویې ویل: «دا اختیار ماته هم راکړه چې زه په چا باندې لاس کېږدم او روح القدس ورباندې نازل شي.» خو پطروس ځواب ورکړ: «ستا پیسې دې ستا سره یوځای تباه شي، ځکه تا فکر کاوه چې د خدای دا نعمت په پیسو اخیستل کیږي. په دې کار کې ستا نصیب او برخه نشته، ځکه چې ستا زړه د خدای په نظر کې سم نه دی. نو بیا له خپلو بدو کارونو څخه توبه وباسه او څښتن ته دعا وکړه، کېدای شي چې هغه تا د دې بدو خیالونو په خاطر چې په زړه کې یې لرې، وبخښي. زه وینم چې ستا زړه سخت د کینې څخه ډک دی او د ګناه غلام یې.» شمعون پطروس او یوحنا ته په ځواب کې وویل: «زما په خاطر څښتن ته دعا وکړئ چې څه چې تاسو وویل هغه په ما باندې رانه شي.» کله چې پطروس او یوحنا د څښتن عیسی په هکله شاهدي ورکړه او د هغه پیغام یې اعلان کړ، نو بېرته اورشلیم ته لاړل او په لاره کې یې د سامرې ډېرو کلیو ته زېری ورساوه. بیا د څښتن فرښتې فیلیپوس ته وویل: «پاڅېږه او جنوب خواته په هغه لاره لاړ شه چې د اورشلیم څخه غزې ته تللې ده.» (دا د دښتې یوه لاره ده.) فیلیپوس پاڅېده او روان شو. هغه په لاره کې د یو ایتوپیایي سره چې خصي شوی ؤ او د ایتوپیا د کنداکې د ملکې د دربار د ټولې خزانې مشر مامور ؤ، مخامخ شو. هغه مامور اورشلیم ته د عبادت دپاره راغلی ؤ او اوس بېرته خپل کور ته روان ؤ. هغه په خپلې ګاډۍ کې ناست ؤ او د اشعیا پیغمبر کتاب یې لوسته. روح القدس فیلیپوس ته وویل: «لاړ شه او هغې ګاډۍ ته ورنژدې شه.» نو فیلیپوس د هغه خواته ورمنډه کړه او هغه واورېدل چې هغه سړی د اشعیا پیغمبر کتاب لولي. نو پوښتنه یې ترې وکړه: «ته چې څه لولې ورباندې پوهېږې؟» هغه ځواب ورکړ: «ترڅو پورې چې کوم څوک یې راته تشریح نه کړي زه ورباندې څنګه پوهېدلی شم؟» نو هغه د فیلیپوس څخه وغوښتل چې ګاډۍ ته وخېژي او د هغه سره کښېني. هغه چې د خدای د کلام کومه برخه لوستله هغه داسې وه: هغه سړی د هغه پسه په شان ؤ چې حلالېدلو ته وړل کېده او د هغه وري په شان ؤ چې د سکولوونکو په مخکې غلی وي او هېڅ نه وایي. هغه سپک کړای شو او انصاف ورسره ونه شو. څوک کولای شي چې د هغه د اولادې په هکله خبرې وکړي، ځکه چې د هغه ژوند د ځمکې په مخ پای ته ورسېده. هغه مامور فیلیپوس ته وویل: «زه درته سوال کوم، ماته ووایه چې پیغمبر دلته د چا په هکله خبرې کوي؟ د خپل ځان په هکله یا د بل چا په هکله؟» بیا فیلیپوس د خدای د کلام د هماغې برخې څخه پیل کړه او هغه ته یې د عیسی په هکله زېری ووراوه. څنګه چې هغوی په لاره روان وو، نو یو داسې ځای ته ورسېدل چې هلته اوبه وې او هغه مامور وویل: «ګوره چې دلته اوبه شته، نو څه شی زما د تعمید د غسل اخیستلو مخه نیولی شي؟» [ فیلیپوس وویل: «که چېرې ته د زړه نه ایمان راوړې، نو بیا کولای شې.» هغه ځواب ورکړ: «زه ایمان لرم چې عیسی مسیح د خدای زوی دی.»] نو هغه مامور امر وکړ چې ګاډۍ ودروي. فیلیپوس او هغه دواړه اوبو ته ورښکته شول او فیلیپوس هغه ته د تعمید غسل ورکړ. کله چې هغوی دواړه له اوبو څخه راووتل، نو د څښتن روح فیلیپوس بوته او هغه مامور نور فیلیپوس ونه لیده او په خوشحالۍ سره په خپله لاره روان شو. خو فیلیپوس پوه شو چې زه د اشدود په ښار کې یم. هغه په ټولو ښارونو کې ګرځېده او زېری یې ورکاوه، ترڅو قیصریې ته ورسېده. په هماغه وخت کې شاوول لا د څښتن عیسی پیروانو ته د قتل سخت خبردارۍ ورکولې. هغه لوی کاهن ته لاړ او د هغه څخه یې وغوښتل چې د دمشق د کنیسو دپاره لیکونه ورکړي چې که چېرې هلته داسې سړي یا ښځې پیدا کړي‎ چې د څښتن عیسی د لارې پیروان وي، نو هغه ونیسي او اورشلیم ته یې راولي. کله چې شاوول دمشق ته نژدې کېده، نو ناڅاپه د اسمان څخه یوه رڼا د هغه شاوخوا وځلېدله. هغه په ځمکه باندې راولوېد او یو اواز یې واورېد چې ویل یې: «شاووله، شاووله! ته ولې ما ځوروې؟» شاوول پوښتنه وکړه: «ای څښتنه، ته څوک یې؟» ځواب راغی: «زه عیسی یم، یعنې هغه څوک چې ته یې ځوروې. اوس پاڅېږه او ښار ته لاړ شه او هلته به تاته وویل شي چې څه باید وکړې.» کوم کسان چې د شاوول سره په سفر کې ملګري وو، غلي ولاړ وو. هغوی اواز واورېد، خو هېڅوک یې ونه لیده. نو شاوول د ځمکې څخه راپورته شو او سره له دې چې سترګې یې غړېدلې، خو څه شی یې نه شو لیدلی. نو ملګرو یې هغه له لاسه ونیوه او دمشق ته یې بوته. هغه تر درېو ورځو پورې ړوند ؤ او نه یې څه خوړل او نه یې څښل. په دمشق کې یو ایماندار اوسېده چې حنانیا نومېده. هغه رویا ولیدله چې څښتن ورته وویل: «ای حنانیا!» هغه ځواب ورکړ: «ای څښتنه، زه حاضر یم.» څښتن هغه ته وویل: «پاڅېږه او هغې کوڅې ته لاړ شه چې د مستقیمې کوڅې په نوم یادیږي او د یهودا په کور کې د شاوول په نوم د یو تن څخه چې د ترسوس د ښار څخه دی، پوښتنه وکړه. هغه همدا اوس دعا کوي. هغه په رویا کې ولیدل چې د حنانیا په نوم یو سړی راځي او د هغه په سر باندې به لاس ږدي، ترڅو هغه بېرته بینا شي.» حنانیا ځواب ورکړ: «ای څښتنه، ډېرو خلکو ماته د دې سړي او د هغو ټولو بدیو په هکله چې هغه په اورشلیم کې ستا د خلکو سره کړي دي، ویلي دي. او مشرانو کاهنانو هغه ته اختیار ورکړی چې دمشق ته راشي او هغه ټول خلک چې ستا نوم اخلي، ونیسي.» خو څښتن هغه ته وویل: «لاړ شه، ځکه چې دا سړی یوه وسیله ده چې ما غوره کړی دی، ترڅو زما نوم غیریهودیانو، د هغوی پاچاهانو او د اسراییلو قوم ته وروپېژني. زه به په خپله هغه ته وښایم چې هغه باید زما د نوم په خاطر څومره کړاوونه وزغمي.» نو حنانیا روان شو او هغه کور ته ورننوت چې شاوول په کې اوسېده او خپل لاس یې په شاوول باندې کېښود او ورته ویې ویل: «ای شاووله وروره! کله چې ته دلته راروان وې، نو څښتن یعنې هماغه عیسی چې تاته په لاره کې درښکاره شو، زه رالېږلی یم چې ته بېرته بینا شې او د روح القدس څخه ډک شې.» سمدلاسه د شاوول د سترګو څخه د پوستکو په شان شیان راوغورځېدل او هغه بېرته بینا شو. بیا هغه راپاڅېده او د تعمید غسل یې واخیست. له هغې وروسته هغه ډوډۍ وخوړله او بېرته یې قوت پیدا کړ. شاوول یو څو ورځې په دمشق کې د ایماندارانو سره پاتې شو. هغه سمدلاسه کنیسو ته لاړ او وعظ یې پیل کړ او ویل یې چې عیسی د خدای زوی دی. هرچا چې د هغه خبرې اورېدلې، نو حیران به شول او پوښتنه به یې کوله: «ایا دا هماغه سړی نه دی چې په اورشلیم کې به یې هغه خلک له منځه وړل چې د عیسی نوم به یې یاداوه؟ هغه دلته د دې مقصد دپاره نه دی راغلی چې دا خلک ونیسي او لاس تړلي یې مشرانو کاهنانو ته بوځي؟» خو د شاوول د وعظ کولو قدرت نور هم زیاتېده او په خپلو قانع کوونکو دلیلونو یې ثابتوله چې عیسی هماغه وعده شوی مسیح دی او د دمشق یهودیانو ورته ځواب نه شو ویلی. ډېره موده وروسته یهودیان سره راټول شول او دسیسه یې جوړه کړه چې شاوول ووژني. هغوی شپه او ورځ د ښار په دروازو کې څوکیداري کوله، ترڅو هغه ووژني. خو شاوول د هغوی له دسیسې څخه خبر شو. نو یوه شپه د شاوول پیروانو هغه په ټوکرۍ کې د ښار د دېوال د سوري په لاره راښکته کړ. کله چې شاوول اورشلیم ته ورسېده، نو کوښښ یې وکړ چې د نورو ایماندارانو سره یوځای شي، خو هغوی ټول د هغه څخه وېرېدل، ځکه چې هغوی په دې باور نه درلود چې شاوول په رښتیا سره ایماندار شوی دی. بیا برناباس د هغه سره مرسته وکړه او هغه یې رسولانو ته بوته او هغوی ته یې وویل چې شاوول څنګه دمشق ته په لاره کې څښتن عیسی ولیده او هغه څنګه د شاوول سره خبرې وکړلې. همدارنګه برناباس هغوی ته وویل چې شاوول څنګه په دمشق کې په زړورتیا سره د عیسی په نوم وعظ وکړ. نو شاوول د هغوی سره پاتې شو او په اورشلیم کې د هغوی سره ګرځېده او په زړورتیا سره یې د څښتن عیسی په نوم وعظ کاوه. هغه به د یوناني ژبو یهودیانو سره خبرې او بحث کاوه، خو هغوی کوښښ کاوه چې شاوول ووژني. کله چې ایمانداران د دې څخه خبر شول، نو شاوول یې قیصریې ته بوته او بیا یې هغه د ترسوس ښار ته ولېږه. نو په ټوله یهودیه، جلیل او سامره کې کلیسا ارامه وه او قوي شوه. ایماندارانو د څښتن څخه په وېره کې او د روح القدس په مرسته پرمختګ کاوه او شمېر یې زیاتېده. پطروس به هرځای ته سفر کاوه او یوځل هغه د هغو ایماندارانو د لیدلو دپاره چې د لده په ښار کې اوسېدل، لاړ. په هغه ځای کې هغه د اینیاس په نوم یو سړی ولیده چې شل ؤ او د اتو کالو راهیسې په کټ کې پروت ؤ. پطروس هغه ته وویل: «ای اینیاسه، عیسی مسیح درته شفا درکوي. پاڅېږه او بستره دې راټوله کړه.» او هغه سمدلاسه پاڅېده. هغو ټولو خلکو چې په لده او شارون کې اوسېدل، اینیاس ولیده او په څښتن عیسی یې ایمان راوړ. د یافا په ښار کې یوه ایمانداره ښځه اوسېدله چې طبیتا نومېدله. (په یوناني ژبه کې د هغې د نوم معنی هوسۍ ده.) هغې تل نېک کارونه کول او د غریبانو سره یې مرسته کوله. په دې وخت کې هغه ناروغه او بیا مړه شوه. خلکو هغې ته غسل ورکړ او پاس په بالاخانه کې یې د هغې مړی کېښود. یافا د لدې څخه ډېره لېرې نه وه او ایمانداران خبر شول چې پطروس په لده کې دی، نو هغوی دوه تنه ورولېږل او د هغه څخه یې وغوښتل چې زر تر زره مونږ ته ځان راورسوه. نو پطروس پاڅېده او د هغوی سره روان شو. کله چې هغه راورسېده، نو پاس بالاخانې ته یې بوته. ټولې کونډې ښځې د هغه څخه راتاوې شوې، هغوی ژړل او هغه کالي او چپنې چې طبیتا د خپل ژوندانه په وخت کې ګنډلي وو، هغه ته وښودل. پطروس هغوی ټولې له کوټې څخه وویستلې، هغه په ګونډو شو او دعا یې وکړه. بیا یې مړي ته مخ راواړاوه او ویې ویل: «طبیتا پاڅېږه!» هغې خپلې سترګې وغړولې او کله چې یې پطروس ولیده، نو کښېناستله. پطروس هغې ته لاس ورکړ او هغه یې په پښو ودروله. بیا پطروس ټول ایمانداران او کونډې راوغوښتلې او طبیتا یې ورته ژوندۍ وسپارله. دا خبره په ټوله یافا کې خپره شوه او ډېرو خلکو په څښتن عیسی باندې ایمان راوړ. پطروس د زیات وخت دپاره د شمعون په نوم د څرمنو جوړوونکي سره په یافا کې پاتې شو. په قیصریه کې یو سړی ؤ چې کورنیلیوس نومېده او د رومي لښکرو د کنډک چې د «ایټالوي کنډک» په نوم یادېده، مشر ؤ. کورنیلیوس او د هغه کورنۍ دینداره خلک وو او د خدای څخه وېرېدل. هغه به غریبو یهودیانو ته ډېر خیراتونه ورکول او تل به یې دعا کوله. یوه ورځ د ماسپښین شاوخوا درې بجې هغه رویا ولیدله چې د خدای فرښته د هغه خواته راغله او ورته ویې ویل: «ای کورنیلیوسه!» هغه له وېرې په ځیر سره فرښتې ته وکتل او پوښتنه یې ترې وکړه: «ښاغلیه څه وایې؟» فرښتې ځواب ورکړ: «ستا دعاګانې او خیراتونه چې تا ورکړي وو، هغه د خدای حضور ته ورسېدل او قبول یې کړل. اوس یو څو کسان یافا ته د شمعون پسې چې پطروس ورته ویل کیږي، ولېږه چې هغه راولي. هغه د شمعون څرمن جوړوونکي په کور کې چې د بحیرې په غاړه دی، مېلمه دی.» کله چې هغې فرښتې د هغه سره خبرې وکړې نو لاړه، بیا کورنیلیوس خپل دوه نوکران او یو عسکر چې یو دینداره سړی ؤ او د هغه د کور د خدمتګارانو څخه ؤ، راوغوښتل. هرڅه چې شوي وو، هغوی ته یې وویل او هغوی یې یافا ته ولېږل. بله ورځ د غرمې په وخت کې چې هغه دوه نوکران او عسکر په لاره کې روان وو او یافا ته ورسېدل، نو په همدې وخت کې پطروس د دعا کولو دپاره پاس بام ته وخوت. هغه وږی شو او غوښتل یې چې څه وخوري، کله چې ډوډۍ تیارېدله، نو هغه رویا ولیدله. هغه ولیدل چې د اسمان دروازې خلاصې شوې او د یو لوی دسترخوان په شان یو شی چې د څلورو څنډو څخه راځوړند ؤ او ښکته د ځمکې خواته راروان ؤ. په هغه کې هر ډول حیوانات، خزندې او مرغان وو. بیا یو اواز راغی او هغه ته یې وویل: «ای پطروسه، پاڅېږه! هغه حلال کړه او ویې خوره.» خو پطروس وویل: «څښتنه! هېڅکله نه، ما هېڅکله هم حرام او ناپاکه شی نه دی خوړلی.» په دوهم ځل بیا اواز راغی: «کوم شیان چې خدای حلال ګرځولي دي، هغه حرام مه ګڼه.» درې ځلې همداسې وشول او بیا هغه دسترخوان بېرته پورته اسمان ته یووړل شو. پطروس حیران پاتې ؤ چې د دې رویا معنی څه ده، چې په دې وخت کې هغو کسانو چې کورنیلیوس لېږلي وو، د شمعون کور پیدا کړ او هغوی د دروازې په مخکې ودرېدل. هغوی نارې کړې او پوښتنه یې وکړه: «ایا شمعون چې پطروس ورته هم وایي، دلته مېلمه دی؟» پطروس لا د دې رویا په هکله فکر کاوه چې روح القدس ورته وویل: «ګوره، درې سړي تا لټوي. پاڅېږه او لاندې راښکته شه او د هغوی سره په تللو کې زړه نازړه کېږه مه، ځکه چې هغوی ما درلېږلي دي.» نو پطروس لاندې ښکته شو او هغوی ته یې وویل: «زه هماغه سړی یم چې تاسو یې لټوئ. تاسو د څه دپاره راغلي یئ؟» هغوی ځواب ورکړ: «مونږ قوماندان کورنیلیوس رالېږلي یو. هغه یو نېک او داسې سړی دی چې له خدایه وېریږي او د ټولو یهودیانو په نظر کې ډېر عزتمن سړی دی. د خدای فرښتې هغه ته ویلي وو چې تا خپل کور ته راوغواړي او څه چې وایې هغه یې واوري.» نو پطروس هغوی کور ته راوستل او مېلمانه یې کړل. بله ورځ پطروس پاڅېده او د هغوی سره روان شو او د یافا څو ایمانداران هم ورسره ملګري وو. په بله ورځ هغوی قیصریې ته ورسېدل. کورنیلیوس هغوی ته په تمه ؤ او خپل خپلوان او خپل نژدې ملګري یې هم راغوښتي وو. څنګه چې پطروس کور ته ورننوت، کورنیلیوس د هغه مخې ته ورووت او د هغه په پښو کې پرېوت او سجده یې ورته وکړه. خو پطروس هغه د ځمکې څخه راپورته کړ او ورته ویې ویل: «راپاڅېږه، زه هم ستا په شان یو انسان یم.» په داسې حال کې چې پطروس د هغه سره خبرې کولې، کور ته ننوت او ویې لیدل چې هلته ډېر خلک راټول شوي وو. پطروس هغوی ته وویل: «تاسو ته ښه معلومه ده چې د یهودیانو دپاره دا ناروا ده چې د غیریهودیانو سره ناسته ولاړه او یا ملګرتیا وکړي. خو خدای ماته دا راښودلي دي چې زه باید هېڅوک هم ناپاکه او نجس ونه ګڼم. کله چې زه تاسو راوغوښتلم، نو پرته له کوم اعتراضه راغلم. خو اوس پوښتنه کوم چې تاسو ولې زه راوغوښتلم؟» کورنیلیوس وویل: «څلور ورځې کیږي چې په همدې وخت کې یعنې د ماسپښین په درې بجو زه په خپل کور کې په دعا کولو بوخت وم چې ناڅاپه یو سړی چې ځلېدونکي کالي یې اغوستي وو، زما په مخکې ودرېده او ویې ویل: ‹ای کورنیلیوسه! خدای ستا دعاګانې قبولې کړې دي او هغه خیراتونه یې قبول کړي دي چې غریبانو ته یې ورکوې. اوس یو څو کسان د شمعون پسې چې پطروس ورته ویل کیږي، یافا ته ولېږه چې هغه راولي. هغه د بحیرې په غاړه د شمعون څرمن جوړوونکي په کور کې مېلمه دی.› نو سمدلاسه مې تا پسې سړي درولېږل او تا ډېر ښه کار وکړ چې دلته راغلې. نو اوس مونږ ټول دلته د خدای په حضور کې حاضر یو چې د هرڅه په هکله چې څښتن تاته حکم کړی دی، هغه واورو.» پطروس خپلې خبرې پیل کړې او ویې ویل: «زه اوس پوه شوم چې دا رښتیا دي چې خدای د هېچا طرفداري نه کوي. په هر قوم کې چې هرڅوک ‎له خدایه وېریږي او سم کارونه کوي، خدای هغه مني. تاسو پوهېږئ چې خدای خپل پیغام د اسراییلو قوم ته ورولېږه او د سولې او سلامتۍ زېری یې د عیسی مسیح په وسیله چې د ټولو څښتن دی، اعلان کړ. تاسو پوهېږئ چې په ټوله یهودیه کې څه وشول. دا پېښه د یحیی د تعمید د غسل د اعلانولو څخه وروسته له جلیل څخه پیل شوه. او تاسو خبر یئ چې خدای څنګه ناصري عیسی په روح القدس او په خپل قدرت سره مسح کړ. هغه به هرځای ته تللو او د خلکو سره به یې نېکي کوله او کوم خلک چې د شیطان په بند کې وو هغوی ته به یې شفا ورکوله، ځکه چې خدای ورسره مل ؤ. مونږ د هغو ټولو کارونو شاهدان یو چې عیسی د یهودیانو په وطن او اورشلیم کې وکړل. هغوی عیسی په صلیب باندې ځوړند کړ او ویې واژه. خو خدای هغه په درېمه ورځ بېرته راژوندی کړ او خلکو ته یې ښکاره کړ، ټولو خلکو ته نه، بلکې یوازې هغو شاهدانو ته چې خدای له مخکې نه غوره کړي وو، یعنې مونږ ته چې د هغه د بیا راژوندي کېدلو څخه وروسته مو ورسره وخوړل او وڅښل. عیسی مونږ ته حکم کړی چې خلکو ته وعظ وکړو او دا شهادت ورکړو چې دا هغه څوک دی چې خدای په مړو او ژوندیو باندې قاضي ټاکلی دی. د هغه په هکله ټول پیغمبران شاهدي ورکوي او وایي چې هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي، نو د هغه په نوم به یې ګناهونه وبخښل شي.» پطروس لا خبرې کولې چې په هغو ټولو خلکو باندې چې د هغه خبرې یې اورېدلې، روح القدس نازل شو. هغه یهودي ایمانداران چې د پطروس سره راغلي وو، په دې حیران شول چې د روح القدس نعمت په غیریهودیانو هم نازل شو. ځکه چې دوی اورېدل چې هغوی په نا اشنا ژبو خبرې کولې او د خدای لویي یې بیانوله. بیا پطروس وویل: «ایا داسې څوک شته چې دا خلک چې زمونږ په شان یې روح القدس تر لاسه کړی دی په اوبو باندې د تعمید غسل د اخیستلو څخه منع کړي؟» نو پطروس امر وکړ چې هغوی ته دې د عیسی مسیح په نوم د تعمید غسل ورکړل شي. بیا هغوی د پطروس څخه وغوښتل چې یو څو ورځې د هغوی سره پاتې شي. په ټوله یهودیه کې رسولان او ایمانداران خبر شول چې غیریهودیانو هم د خدای پیغام منلی دی. کله چې پطروس بېرته اورشلیم ته راغی، نو یوې ډلې چې د غیریهودیانو د سنتولو غوښتونکي وو په هغه باندې اعتراض وکړ او ویل یې: «ته ولې د ناسنت شویو خلکو کور ته لاړې او د هغوی سره دې ډوډۍ هم وخوړله؟» نو څه چې پېښ شوي وو، پطروس ټکي په ټکي هغوی ته بیان کړل. هغه وویل: «زه د یافا په ښار کې وم او دعا مې کوله چې بې هوشه شوم او رویا مې ولیدله چې د یو لوی دسترخوان په شان یو شی چې د څلورو څنډو څخه راځوړند ؤ او د اسمان نه د ځمکې خواته راښکته کېده او ما پورې راورسېده. کله چې ما ورته په غور سره وکتل، نو په هغه کې کورني حیوانات او وحشي ځناور، خزندې او مرغان وو. بیا مې یو اواز واورېد چې ویل یې: ‹ای پطروسه! پاڅېږه، هغه حلال کړه او ویې خوره.› خو ما ورته وویل: ‹څښتنه! هېڅکله نه، ما هېڅکله هم کوم حرام یا ناپاکه شی خولې ته نه دی وروړی.› د اسمان څخه یوځل بیا اواز راغی چې ویل یې: ‹کوم شیان چې خدای حلال ګرځولي دي، ته یې باید حرام ونه ګڼې.› درې ځلې داسې وشول او بیا هغه ټول شیان بېرته اسمان ته یووړل شول. په هماغه شېبه کې درې تنه چې د قیصریې څخه رالېږل شوي وو، هغه کور ته راورسېدل چې مونږ په کې اوسېدلو. روح القدس راته وویل چې په دې هکله اندېښنه مه کوه چې هغوی غیریهودیان دي. بیا دا شپږ ایمانداران هم زما سره لاړل او مونږ ټول د کورنیلیوس کور ته ورننوتلو. هغه مونږ ته وویل چې څنګه یې په خپل کور کې یوه فرښته ولیدله چې ولاړه وه او هغه ته یې وویل: ‹یو څوک یافا ته ولېږه او شمعون چې پطروس ورته ویل کیږي، راوله. هغه به تاته یو پیغام واوروي چې د هغه په وسیله به ته او ستا ټوله کورنۍ خلاصون ومومئ.› کله چې ما خبرې پیل کړې، نو په هغوی باندې روح القدس نازل شو لکه څنګه چې لومړی ځل په مونږ باندې نازل شوی ؤ. بیا ماته را په یاد شول څه چې څښتن عیسی ویلي وو: ‹یحیی به په اوبو باندې د تعمید غسل ورکاوه، خو تاسو ته به په روح القدس د تعمید غسل درکول کیږي.› که خدای هغوی ته هماغه نعمت ورکړی دی چې مونږ ته یې په هغه وخت کې راکړ چې په څښتن عیسی مسیح باندې مو ایمان راوړ، نو بیا زه څوک وم چې خدای مې د دې کار نه منع کړی وای؟» کله چې هغوی دا خبرې واورېدلې، نو غلي پاتې شول. هغوی د خدای په ثنا او صفت کولو پیل وکړ او ویل یې: «نو بیا خدای حتی غیریهودیانو ته هم دا موقعه ورکړې ده چې توبه وباسي او تلپاتې ژوندون ولري.» د هغې ځورونې له امله چې د استیفان د مړینې نه وروسته پیل شوه، ځینې ایمانداران خواره واره شول او د فنیقیې، قبرس او انطاکیې پورې لاړل. هغوی خپل پیغام یوازې یهودیانو ته ورساوه. خو د قبرس او قیروان ځینې ایمانداران چې انطاکیې ته لاړل، د یونانیانو سره یې هم خبرې وکړې او هغوی ته یې د څښتن عیسی په هکله زېری ورساوه. د څښتن قدرت د هغوی سره ؤ او زیات شمېر خلکو ایمان راوړ او د څښتن عیسی پیروان شول. دا خبر د اورشلیم کلیسا ته ورسېد او هغوی برناباس انطاکیې ته ولېږه. کله چې هغه راورسېده او ویې لیدل چې خدای څنګه خلکو ته برکت ورکړ، نو ډېر خوشحاله شو او هغوی یې وهڅول چې ټول د زړه له کومي څښتن ته وفادار پاتې شي، ځکه چې برناباس یو مهربانه سړی او د روح القدس څخه ډک او د ټینګ ایمان خاوند ؤ. په دې ځای کې ډېرو خلکو په څښتن باندې ایمان راوړ. بیا برناباس د ترسوس ښار ته لاړ چې شاوول ولټوي. چې کله یې شاوول پیدا کړ، نو هغه یې انطاکیې ته راوست او برناباس او شاوول پوره یو کال هلته د ایماندارانو سره یوځای کېدل او ډېرو خلکو ته یې تعلیم ورکاوه. او همدلته په انطاکیه کې ؤ چې د لومړي ځل دپاره ایمانداران د مسیحیانو په نوم یاد شول. په همدې وخت کې ځینې پیغمبران د اورشلیم څخه انطاکیې ته راغلل. په هغوی کې یو تن چې اګابوس نومېده، ودرېده او د روح القدس په وسیله یې پېشګویي وکړه چې په ټوله نړۍ کې به سخته قحطي راشي. دا قحطي د کلودیوس امپراتور په زمانه کې راغله. د انطاکیې ایماندارانو پرېکړه وکړه چې هر یو به د خپل توان سره سم هغو ایماندارانو ته چې په یهودیه کې اوسیږي، مرسته ورلېږي. هغوی همداسې وکړل او خپلې مرستې یې د برناباس او شاوول په لاس د اورشلیم د کلیسا مشرانو ته ولېږلې. په هماغه وخت کې هیرودیس پاچا د کلیسا د ځینو غړو په ځورولو پیل وکړ. هغه د یوحنا ورور یعقوب په توره باندې وواژه. کله چې هیرودیس ولیدل چې یهودیان په دې کار خوشحاله شول، نو پطروس یې هم ونیوه. دا کار د فطیرې ډوډۍ د اختر په ورځو کې وشو. کله چې هغه پطروس ونیوه، نو په زندان کې یې واچاوه او هغه یې څلورو ډلګیو ته چې په هر یو کې څلور څلور عسکره وو، وسپاره چې ساتنه یې وکړي. هیرودیس د دې نیت درلود چې د فسحې د اختر څخه وروسته هغه د ټولو خلکو په مخکې محاکمه کړي. نو پطروس یې په زندان کې وساته، خو ایماندارانو د زړه له کومي د هغه دپاره خدای ته دعاګانې کولې. یوه شپه مخکې چې هیرودیس غوښتل پطروس د محاکمې دپاره راولي، پطروس د دوو عسکرو په منځ کې په دوو زنځیرونو تړلی ویده پروت ؤ او ساتونکو د زندان په دروازه کې پهره کوله. ناڅاپه د څښتن فرښته راښکاره شوه او په کوټه کې رڼا وځلېدله. فرښتې د پطروس اوږه وخوځوله او هغه یې راویښ کړ او ورته ویې ویل: «زر شه، پاڅېږه.» سمدلاسه د پطروس د لاسونو څخه زنځیرونه ولوېدل. بیا فرښتې هغه ته وویل: «ملا دې وتړه او څپلۍ دې په پښو کړه.» پطروس همداسې وکړل. بیا فرښتې هغه ته وویل: «خپله چپنه دې واغونده او ما پسې راځه.» پطروس راووت او په هغې پسې روان شو. هغه نه پوهېده چې دا هرڅه رښتیا دي، ځکه هغه فکر کاوه چې رویا ویني. هغوی د لومړۍ او دوهمې پوستې څخه تېر شول او د اوسپنې هغې دروازې ته ورسېدل چې د ښار خواته وتلې وه. دروازه په خپله خلاصه شوه او هغوی دباندې راووتل. هغوی په یوه کوڅه کې روان وو او ناڅاپه فرښته د پطروس له سترګو پناه شوه. بیا پطروس په هوش راغی او ویې ویل: «اوس پوره باور لرم چې څښتن خپله فرښته راولېږله او زه یې د هیرودیس او له هغه څه نه چې یهودیانو یې تمه درلودله، خلاص کړم.» کله چې هغه پوه شو، نو هغه د مریم کور ته لاړ چې د یوحنا مرقوس مور وه. هلته زیات شمېر خلک د دعا دپاره راټول شوي وو. کله چې پطروس د کور دروازه وټکوله، نو د رودا په نوم یوه وینځه راغله چې دروازه خلاصه کړي. هغې د پطروس اواز واورېد او دومره خوشحاله شوه چې د دې په ځای چې دروازه ورته خلاصه کړي، هغې بېرته دننه منډه کړه او هغوی یې خبر کړل چې پطروس دباندې په دروازه کې ولاړ دی. هغوی ورته وویل: «ته لېونۍ شوې یې.» خو هغه په خپله خبره باندې ټینګه ولاړه وه چې همداسې ده. بیا هغوی وویل: «دا به د هغه فرښته وي!» خو پطروس په پرله پسې توګه دروازه ټکوله او کله چې هغوی دروازه خلاصه کړه او هغه یې ولیده، نو حیران پاتې شول. خو پطروس د لاس په اشاره هغوی ته وویل چې غلي شئ او هغوی ته یې دا کیسه وکړه چې څښتن څنګه هغه د زندان څخه راوویست. هغه وویل چې یعقوب او نور ایمانداران له دې څخه خبر کړئ. بیا هغه روان شو او بل ځای ته لاړ. کله چې سهار شو، نو هغه ساتونکي عسکر ډېر وارخطا شول چې په پطروس باندې څه وشول. هیرودیس امر وکړ چې پطروس ولټوي، خو هغه یې پیدا نه کړ. هغه د ساتونکو څخه پوښتنې وکړې او د هغوی د اعدام حکم یې ورکړ. له هغې وروسته هیرودیس د یهودیې څخه لاړ او د څه مودې دپاره په قیصریه کې پاتې شو. هیرودیس د صور او صیدون په خلکو ډېر په قهر ؤ. هغوی سره راټول شول او هغه ته ورغلل. لومړی هغوی بلاستوس چې د پاچا د ماڼۍ ناظر ؤ، په دې راضي کړ چې د هغوی سره به مرسته وکړي. بیا هغوی د هیرودیس څخه وغوښتل چې روغه جوړه ورسره وکړي، ځکه چې د دوی وطن ته خوراکي شیان د هیرودیس پاچا د وطن څخه راتلل. نو په یوې ټاکلې ورځ هیرودیس خپل د پاچاهۍ کالي واغوستل، په تخت باندې کښېناست او هغوی ته یې وینا پیل کړه. خلکو چیغې وهلې: «دا د خدای اواز دی، نه د انسان.» سمدلاسه د څښتن فرښتې هیرودیس وواهه، ځکه چې کوم جلال چې باید خدای ته ورکړل شوی وای، هغه خپل ځان ته ورکړ. هغه چینجیو وخوړ او مړ شو. خو په همدې وخت کې د خدای کلام خپرېده او ډېر خلک ایمانداران شول. نو برناباس او شاوول خپله وظیفه سرته ورسوله او د اورشلیم څخه بېرته انطاکیې ته راستانه شول او د ځان سره یې یوحنا چې بل نوم یې مرقوس ؤ، بوتلو. د انطاکیې په کلیسا کې ځینې پیغمبران او استاذان وو لکه برناباس، شمعون چې د تور په نوم یادېده، لوکیوس قیرواني او مناحم چې د هیرودیس پاچا سره لوی شوی ؤ او شاوول هم د هغوی سره ؤ. یوه ورځ چې هغوی د څښتن عبادت کاوه او روژه یې نیولې وه، روح القدس ورته وویل: «برناباس او شاوول د هغه کار دپاره چې ما راغوښتي دي، وقف کړئ.» بیا هغوی د روژې نیولو او دعا کولو څخه وروسته د هغو دواړو په سرونو باندې لاس کېښود او هغوی یې د هغه کار دپاره ولېږل. نو برناباس او شاوول دواړه د روح القدس په وسیله ولېږل شول. هغوی چلندیې ته لاړل او له هغه ځای څخه په کشتۍ کې قبرس ته لاړل. کله چې هغوی سلامیس ته ورسېدل، نو د یهودیانو په کنیسو کې یې د خدای د کلام وعظ کاوه. یوحنا د هغوی مرستیال ؤ. هغوی تر پافوس پورې په ټوله جزیره کې وګرځېدل او په هغه ځای کې هغوی د یو یهودي جادوګر سره مخامخ شول چې بریشوع نومېده او د پیغمبرۍ دعوه یې کوله. هغه د قبرس د والي سرګیوس پولوس ملګری ؤ چې یو هوښیار سړی ؤ. هغه برناباس او شاوول خپل حضور ته راوغوښتل، ځکه چې غوښتل یې د هغوی څخه د خدای کلام واوري. خو هغه جادوګر چې یوناني نوم یې الیما ؤ، د هغوی سره مخالفت وکړ او کوښښ یې کاوه چې والي ایمان رانه وړي. خو شاوول چې د پولوس په نوم هم مشهور ؤ، د روح القدس څخه ډک شو او جادوګر ته یې په ځیر سره وکتل او ویې ویل: «ای د شیطان زویه! ای د ټولو نېکیو دښمنه! ای ټګ انسانه او د هر ډول شرارت څخه ډکه! ایا ته به هېڅکله هم د څښتن د سمې لارې څخه د خلکو د بې لارې کولو څخه لاس وانه اخلې؟ اوس ګوره، څښتن به تاته سزا درکړي او ته به ړوند شې او تر یو وخته پورې به د لمر رڼا نه وینې.» نو سمدلاسه د هغه په سترګو باندې خړه او تیاره راغله او لاس او پښې یې تپولې چې څوک راشي او له لاسه یې ونیسي او هغه بوځي. کله چې والي دا هرڅه ولیدل نو ایمان یې راوړ، ځکه چې هغه د څښتن په هکله په دې تعلیم ډېر حیران شو. پولوس او د هغه ملګري د پافوس څخه روان شول او په کشتۍ کې پرجې ته چې په پمفیلیه کې ده، لاړل. خو یوحنا د هغوی څخه بېل شو او بېرته اورشلیم ته ستون شو. پولوس او برناباس د پرجې څخه روان شول او انطاکیې ته چې په پیسیدیه کې ده، ورسېدل. د سبت په ورځ هغوی کنیسې ته لاړل او هلته کښېناستل. د تورات او پیغمبرانو د لیکنو د لوستلو څخه وروسته د کنیسې مشرانو هغوی ته دا پیغام ورولېږه: «ای ورونو، که چېرې تاسو د خلکو د هڅولو دپاره کوم پیغام لرئ، نو هغه ووایئ.» پولوس پاڅېده، په لاس یې اشاره وکړه او ویې ویل: «ای د اسراییلو خلکو او ای غیریهودیانو چې له خدایه وېرېږئ، زما خبرو ته غوږ ونیسئ. د اسراییلو د خلکو خدای زمونږ نیکونه غوره کړل او کوم وخت چې هغوی په مصر کې د پردیو په شان اوسېدل، نو د هغوی څخه یې یو لوی قوم جوړ کړ. بیا یې په خپل لوی قدرت سره هغوی د مصر څخه راوویستل او نژدې څلوېښت کاله یې په دښته کې د هغوی چلند وزغملو. هغه په کنعان کې اووه قومونه له منځه یووړل او د هغوی خاوره یې د میراث په توګه خپل قوم ته ورکړه. دا هرڅه نژدې څلور سوه او پنځوس کالو کې وشول. له هغې وروسته یې د سموییل پیغمبر تر زمانې پورې د هغوی دپاره قاضیان وټاکل. او کله چې هغوی د خپل ځان دپاره پاچا وغوښت، نو خدای ورته د قیس زوی شاوول چې د بنیامین د قبیلې څخه ؤ، ورکړ او هغه څلوېښت کاله پاچاهي وکړه. کله چې خدای شاوول لېرې کړ، نو داود یې د اسراییلو پاچا کړ. خدای د داود په هکله داسې وویل: ‹ما ولیدل چې د یسي زوی داود داسې سړی دی چې زما د زړه نه خبر دی او هرڅه چې زه وغواړم هغه به یې سرته رسوي.› نو د همدې داود د نسل څخه خدای د خپلې وعدې له مخې عیسی د اسراییلو د قوم د خلاصوونکي په توګه راولېږه. د عیسی د راتللو څخه مخکې یحیی د اسراییلو ټول قوم ته وعظ وکړ چې د خپلو ګناهونو څخه توبه وباسي او د تعمید غسل واخلي. کله چې یحیی خپله وظیفه سرته ورسوله، هغه وویل: ‹تاسو څه فکر کوئ چې زه څوک یم؟ زه هغه څوک نه یم چې تاسو یې انتظار کوئ. خو زما څخه وروسته هغه څوک راروان دی چې زه د هغه د څپلیو د تسمو د خلاصولو لیاقت هم نه لرم.› ای ورونو! ای د ابراهیم اولادې، او ای غیریهودیانو چې له خدایه وېرېږئ! مونږ هغه خلک یو چې د خلاصون دا پیغام راته رالېږل شوی دی. د اورشلیم خلکو او د هغوی مشرانو نه عیسی وپېژانده او نه هغوی د پیغمبرانو په پیغام باندې پوه شول چې د هر سبت په ورځ لوستل کیږي. خو هغوی د عیسی په محکومولو سره د پیغمبرانو پېشګویانې پوره کړلې. سره له دې چې کوم داسې جرم یې پیدا نه کړ چې هغه ته دې د مرګ سزا ورکړل شي، خو د پیلاتوس څخه یې وغوښتل چې هغه اعدام کړي. کله چې هغوی هغه ټول شیان چې د هغه په هکله لیکل شوي وو سرته ورسول، نو هغه یې د صلیب څخه راښکته کړ او په قبر کې یې کېښود. خو خدای هغه بېرته راژوندی کړ او کوم خلک چې د هغه سره د جلیل څخه اورشلیم ته راغلي وو، تر ډېرو ورځو پورې هغوی ته ورښکاره شو او هغوی اوس د اسراییلو د خلکو په مخکې د هغه شاهدان دي. اوس مونږ تاسو ته هغه زېری اوروو چې خدای زمونږ د نیکونو سره وعده کړې وه. خدای دا وعده زمونږ دپاره چې د هغوی اولاده یو، د مړو نه د عیسی په بیا راژوندي کولو سره پوره کړه. لکه څنګه چې په دوهم زبور کې لیکل شوي دي: ته مې زوی، زه دې نن پلار شوم. خدای هغه د مړو څخه راژوندی کړ او دې ته یې پرېنښود چې مړی یې په قبر کې خراب شي. او په دې هکله خدای داسې وویل: زه به تاته هغه ځانګړي او یقیني برکتونه درکړم چې د داود سره مې وعده کړې وه. او د زبور په بل ځای کې داود وایي: ته به پرېنږدې مړی د خپل سپېڅلي خادم چې شي خراب ځکه چې داود په خپله زمانه کې د خدای اراده پوره کړه او بیا مړ شو او د خپلو نیکونو سره ښخ کړای شو او مړی یې په قبر کې خراب شو. خو کوم کس چې خدای د مړو څخه راژوندی کړ، د هغه مړی خراب نه شو. نو ای زما ورونو! تاسو باید په دې پوه شئ چې د ګناهونو د بخښنې پیغام د عیسی په وسیله تاسو ته اعلانیږي او هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي، هغه به د هغو ټولو ګناهونو څخه خلاص شي چې د موسی شریعت ونه شو کولای هغه ته خلاصون ورکړي. نو پام کوئ چې پیغمبرانو چې څه ویلي دي هغه په تاسو عملي نه شي: ګورئ ای ملنډو وهونکو! حیران او تباه شئ، ځکه چې زه به ستاسو په ژوندانه کې یو داسې کار وکړم، که څوک یې تاسو ته بیان هم کړي، نو باور به ورباندې ونه کړئ.» کله چې پولوس او برناباس د کنیسې څخه وتل، نو خلکو ورڅخه وغوښتل چې د راتلونکي سبت په ورځ بیا راشي او د دې شیانو په هکله دوی ته خبرې وکړي. کله چې غونډه پای ته ورسېدله، نو ډېر یهودیان او هغه دینداره خلک چې یهودیان شوي وو، د پولوس او برناباس سره روان شول. پولوس او برناباس د هغوی سره خبرې وکړې او هغوی یې وهڅول چې تل د خدای په فضل باندې توکل ولري. د راتلونکي سبت په ورځ د ښار نژدې ټول اوسېدونکي راغلل چې د څښتن عیسی پیغام واوري. کله چې ځینو یهودیانو دا ګڼه ګوڼه ولیدله، نو بخیلي ورسره پیدا شوه. هغوی د پولوس د خبرو سره مخالفت پیل کړ او هغه ته یې سپکاوی وکړ. خو پولوس او برناباس په زړورتیا سره خبرې کولې او ویل یې: «دا ضروري وه چې د خدای پیغام لومړی تاسو ته واورول شي. خو څرنګه چې تاسو هغه ونه مانه او خپل ځانونه مو د تلپاتې ژوندون وړ ونه ګڼل، نو مونږ به اوس تاسو پرېږدو او غیریهودیانو ته به ورشو. نو ځکه څښتن مونږ ته داسې حکم وکړ: زه به ستا څخه د غیریهودیانو دپاره رڼا جوړه کړم، ترڅو ته ټولې نړۍ ته د خلاصون وسیله وګرځې.» کله چې غیریهودیانو دا خبرې واورېدلې، نو ډېر خوشحاله شول او د څښتن عیسی د پیغام ستاینه یې وکړه او کوم خلک چې د تلپاتې ژوندون دپاره غوره کړای شوي وو، هغوی ایمان راوړ. د څښتن پیغام په هغه ټوله سیمه کې خپور شو. خو یهودیانو دینداره او عزتمندې ښځې او د ښار مشران د پولوس او برناباس په خلاف داسې ولمسول چې د هغوی په ځورولو یې پیل وکړ او د خپلې سیمې څخه یې وشړل. نو پولوس او برناباس د خپلو پښو خاورې د هغه ښار د خلکو په وړاندې د نښې په توګه وڅنډلې او د قونیې ښار ته لاړل. خو د هغه ځای ایمانداران د خوشحالۍ او روح القدس څخه ډک شول. په همدې ډول په قونیه کې پولوس او برناباس د یهودیانو کنیسې ته ورغلل او داسې خبرې یې وکړې چې زیات شمېر یهودیانو او غیریهودیانو ایمان راوړ. خو هغو یهودیانو چې ایمان یې نه ؤ راوړی، غیریهودیان ولمسول او د هغوی ذهنونه یې د ایماندارانو په وړاندې خراب کړل. نو پولوس او برناباس د اوږدې مودې دپاره هلته پاتې شول او په زړورتیا سره یې د څښتن عیسی په هکله خبرې کولې. څښتن عیسی هغوی ته د حیرانوونکو کارونو او معجزو د ښودلو قدرت ورکړ او ثابته یې کړه چې د هغوی پیغام د هغه د فضل په هکله رښتیا ؤ. خو د ښار خلک په دوو ډلو ووېشل شول: ځینې د یهودیانو په خوا او ځینې د رسولانو په خوا شول. بیا ځینو غیریهودیانو او یهودیانو د خپلو مشرانو سره یوځای دا پرېکړه وکړه چې رسولان وځوروي او سنګسار یې کړي. کله چې رسولان له دې څخه خبر شول، نو د لیکاونیا د لستره او دربې ښارونو او شاوخوا سیمو ته وتښتېدل. هلته هغوی د زېري رسولو ته دوام ورکړ. په لستره کې یو سړی ؤ چې له مور نه شل پیدا شوی ؤ او هېڅکله په خپلو پښو نه ؤ ګرځېدلی. هغه هلته ناست ؤ او د پولوس خبرو ته یې غوږ نیولی ؤ. پولوس هغه ته په ځیر سره کتل او ویې لیدل چې هغه په دې ایمان لري چې روغ به شي، نو په لوړ اواز یې هغه ته وویل: «په خپلو پښو باندې سم ودرېږه.» هغه سړی زر پاڅېده او په ګرځېدلو یې پیل وکړ. کله چې خلکو د پولوس دا کار ولیده، نو په خپله لیکاونیایي ژبه یې چیغې ووهلې: «خدایان د انسانانو په څېره کې مونږ ته راښکته شوي دي.» هغوی برناباس د مشتري او پولوس یې د عطارد په نوم یاد کړ، ځکه چې پولوس د هغوی مشر ویاند ؤ. د مشتري کاهن چې د عبادت ځای یې ښار ته مخامخ ؤ، د ښار دروازې ته غویان راوستل او د ګلانو امېلونه یې راوړل، ځکه چې هغه او د ښار خلکو غوښتل چې برناباس او پولوس ته قربانۍ وړاندې کړي. کله چې رسولان یعنې برناباس او پولوس له دې نه خبر شول، نو خپل کالي یې وشکول او د خلکو منځ ته یې منډې کړې او چیغې یې ووهلې: «ای خلکو! تاسو ولې داسې کار کوئ؟ مونږ هم ستاسو په شان انسانان یو. مونږ ستاسو دپاره یو زېری لرو، ترڅو د دې بې ګټې شیانو څخه لاس واخلئ او ژوندي خدای ته راوګرځئ چې اسمان، ځمکه، بحیرې او هرڅه چې په هغو کې دي پیدا کړي دي. په تېرو زمانو کې خدای ټول قومونه پرېښودل چې څه ورته ښه ښکاري هماغه کار وکړي. خو بیاهم هغه تل په خپلو نېکو کارونو سره خپل شتون ثابت کړی دی، یعنې هغه په تاسو باندې د اسمان څخه باران وروي او په خپل موسم کې فصلونه درکوي. هغه تاسو ته پرېمانه خواړه هم درکوي او ستاسو زړونه د خوشحالۍ څخه ډکوي.» په دې خبرو رسولانو په سختۍ سره وکولای شول چې خلک د قربانۍ کولو څخه منع کړي. بیا له انطاکیې او قونیې څخه ځینې یهودیان راغلل او خلک یې خپل طرفداران کړل او پولوس یې سنګسار کړ. هغوی فکر کاوه چې مړ دی، نو په راښکلو یې د ښار څخه دباندې وویست. خو کله چې ایمانداران د پولوس په شاوخوا راټول شول، نو هغه راپاڅېده او بېرته ښار ته لاړ او بله ورځ هغه د برناباس سره دربې ته لاړ. کله چې پولوس او برناباس په دربه کې زېری ووراوه، نو ډېر خلک یې د عیسی پیروان کړل. بیا هغوی بېرته لسترې، قونیې او انطاکیې ته لاړل. هغوی د ایماندارانو زړونه کلکول او هغوی یې هڅول چې په خپل ایمان کې ټینګ پاتې شي او هغوی ته به یې ویل چې د خدای پاچاهۍ ته د ورننوتلو دپاره باید ډېر تکلیفونه وزغمو. پولوس او برناباس په هره کلیسا کې مشران وټاکل او په دعا کولو او روژې نیولو یې هغوی هغه څښتن عیسی ته وسپارل چې ایمان یې ورباندې راوړی ؤ. بیا هغوی د پیسیدیې څخه تېر شول او پمفیلیې ته راغلل. کله چې هغوی په پرجه کې د خدای کلام ووراوه، نو بیا اتالیې ته لاړل. له هغه ځای څخه په کشتۍ کې بېرته انطاکیې ته لاړل، یعنې هماغه ځای ته چې هغوی په کې د هغې وظیفې دپاره د خدای فضل ته سپارل شوي وو چې اوس یې سرته ورسوله. کله چې هغوی انطاکیې ته ورسېدل، نو د کلیسا خلک یې راټول کړل او هغوی یې د هغو کارونو څخه خبر کړل چې خدای د هغوی په وسیله سرته رسولي وو او دا چې خدای څنګه غیریهودیانو ته د ایمان راوړلو دپاره لاره خلاصه کړې وه. برناباس او پولوس هلته د ډېر وخت دپاره د ایماندارانو سره پاتې شول. ځینې خلک د یهودیې څخه انطاکیې ته راغلل او ایماندارانو ته یې تعلیم ورکاوه او ویل یې: «که تاسو د موسی د شریعت له مخې سنت نه شئ، نو خلاصون نه شئ موندلی.» پولوس او برناباس د هغوی سره موافق نه وو او ډېر سخت بحث یې ورسره وکړ او پرېکړه یې وکړه چې پولوس او برناباس دې د نورو ایماندارانو سره اورشلیم ته لاړ شي او د دې موضوع په هکله دې د رسولانو او نورو مشرانو سره خبرې وکړي. هغوی د انطاکیې د کلیسا له خوا ولېږل شول او په داسې حال کې چې هغوی د فنیقیې او سامرې نه تېرېدل، ایمانداران یې خبرول چې څنګه غیریهودیانو ایمان راوړ. نو د دې خبر په اورېدلو ټول ایمانداران ډېر خوشحاله شول. کله چې پولوس او برناباس اورشلیم ته ورسېدل، نو د کلیسا د غړو، رسولانو او مشرانو له خوا ورته تود هرکلی وویل شو او بیا یې هغوی د هغو ټولو کارونو څخه خبر کړل چې خدای د هغوی په وسیله سرته رسولي وو. خو د فریسیانو د ډلې ځینې ایمانداران راپاڅېدل او ویې ویل: «غیریهودیان باید سنت کړای شي او هغوی ته دې امر وشي چې د موسی په شریعت باندې عمل وکړي.» رسولان او مشران سره راټول شول چې د دې موضوع په هکله خبرې وکړي. د یو اوږد بحث څخه وروسته پطروس پاڅېده او هغوی ته یې وویل: «ای ورونو، تاسو پوهېږئ چې څه موده مخکې زه خدای ستاسو له منځ څخه غوره کړم چې غیریهودیان زما د خولې نه د عیسی مسیح په هکله زېری واوري او ایمان راوړي. خدای چې د هرچا د زړه څخه خبر دی، هغوی ته یې د روح القدس د ورکولو په وسیله دا ثابته کړه چې خدای هغوی هم منلي دي لکه څنګه یې چې مونږ منلي یو. خدای زمونږ او د غیریهودیانو ترمنځ هېڅ فرق ونه کړ او د ایمان د راوړلو په وسیله یې د هغوی زړونه پاک کړل. نو بیا ولې تاسو اوس خدای ازمایئ او د دې ایماندارانو په اوږو باندې داسې بار ږدئ چې نه یې مونږ او نه یې زمونږ نیکونه وړلی شي؟ خو مونږ په دې عقیده یو چې مونږ یهودیانو د څښتن عیسی په فضل خلاصون موندلی دی، همدا ډول غیریهودیانو هم خلاصون موندلی دی.» د غونډې ټول خلک غلي پاتې شول او د برناباس او پولوس خبرو ته یې غوږ ونیوه چې د هغو ټولو معجزو او حیرانوونکي کارونو په هکله یې کولې چې خدای د هغوی په وسیله په غیریهودیانو کې ښودلي وو. کله چې د برناباس او پولوس خبرې پای ته ورسېدلې، یعقوب وویل: «ای ورونو، زما خبرو ته غوږ ونیسئ. شمعون مونږ ته ویلي وو چې خدای څنګه د لومړي ځل دپاره د غیریهودیانو سره علاقه وښودله او د هغوی له منځ نه یې د خپل ځان دپاره یو قوم غوره کړ. دا د پیغمبرانو د خبرو سره سمون خوري، لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: له هغې وروسته به زه بېرته راستون شم. بېرته به د داود وران شوی کور اباد او قوي کړم، ترڅو نور انسانان څښتن ته رجوع وکړي یعنې ټول غیریهودیان چې ما خپل کړي دي. دا هغه څه دي چې څښتن یې وایي چې دا شیان یې له پخوا نه ښکاره کړي دي.» یعقوب زیاته کړه: «دا زما پرېکړه ده چې مونږ باید هغه غیریهودیان په تکلیف نه کړو چې د خدای خواته راګرځي، بلکې د دې په ځای هغوی ته لیک ولیکو او ورته ووایو چې داسې خواړه ونه خوري چې په مذهبي توګه ناپاک وي، ځکه چې هغه بتانو ته وړاندې شوي دي او خپل ځانونه د جنسي بدو اړیکو څخه وساتي او د داسې حیواناتو غوښه ونه خوري چې زندۍ شوي وي او همدارنګه وینه ونه خوري. ځکه چې د پخوا زمانې راهیسې په هر ښار کې د موسی د قانون په هکله وعظ کیږي او هغه په کنیسو کې د هر سبت په ورځ لوستل کیږي.» بیا رسولانو، مشرانو او د کلیسا ټولو غړو دا پرېکړه وکړه چې د خپل منځ نه یو څو کسان غوره کړي او هغوی د پولوس او برناباس سره انطاکیې ته ولېږي. نو هغوی دوه کسان یعنې یهودا چې د برسابا په نوم یادېده او سیلاس چې د ایماندارانو له خوا یې ډېر درناوی کېده، غوره کړل او د هغوی په لاس یې دغه لیک ولېږه: «مونږ رسولان او مشران تاسو ټولو غیریهودي ایماندارانو ته چې په انطاکیه، سوریه او قیلیقیه کې اوسېږئ، خپل سلامونه وایو. مونږ اورېدلي چې ځینو خلکو چې زمونږ د ډلې څخه تللي دي، تاسو په خپلو خبرو پرېشانه کړي یئ او ستاسو فکرونه یې ګډوډ کړي دي، خو هغوی مونږ نه دي درلېږلي. نو مونږ ټولو په ګډه پرېکړه وکړه چې یو څو کسان غوره کړو او د خپلو ګرانو دوستانو برناباس او پولوس سره یې تاسو ته درولېږو، یعنې هغه خلک چې خپل ځانونه یې زمونږ د څښتن عیسی مسیح ته د خدمت دپاره په خطر کې اچولي دي. نو له دې امله مونږ یهودا او سیلاس تاسو ته درولېږل چې هغوی په خپله خوله باندې تاسو ته هغه څه ووایي چې مونږ لیکلي دي. دا د روح القدس او زمونږ په نظر کې ښه ښکاره شوه چې پرته له دې لاندېنیو ضروري شیانو په تاسو باندې نور بار وانه چوو: تاسو باید هغه خواړه چې بتانو ته وړاندې کیږي ونه خورئ، وینه او د هغو حیواناتو غوښه ونه خورئ چې زندۍ شوي وي او خپل ځانونه د جنسي بد اخلاقۍ څخه وساتئ. که تاسو خپل ځانونه د دې شیانو څخه وساتئ، نو دا به ښه کوئ. د خدای پامان.» نو کله چې یهودا او سیلاس رخصت کړای شول، انطاکیې ته لاړل او د کلیسا ټول غړي یې سره راټول کړل او هغه لیک یې ورته ورکړ. کله چې خلکو هغه ولوست، نو هغوی په دې تشویق کوونکي پیغام باندې ډېر خوشحاله شول. یهودا او سیلاس چې په خپله پیغمبران وو، په خپلو زیاتو خبرو هغوی تشویق او تکړه کړل. هلته د څه وخت تېرولو نه وروسته هغوی د ایماندارانو له خوا په خیریت سره رخصت شول او بېرته هغو خلکو ته ورغلل چې دوی یې لېږلي وو. خو پولوس او برناباس په انطاکیه کې پاتې شول او هلته یې د ډېرو نورو سره یوځای تعلیم ورکاوه او د څښتن عیسی پیغام یې اوراوه. څه موده وروسته پولوس برناباس ته وویل: «راځئ چې بېرته لاړ شو او په هغو ټولو ښارونو کې چې مونږ په کې د څښتن عیسی پیغام اورولی ؤ، د ایماندارانو سره لیدنه کتنه وکړو او وګورو چې هغوی څنګه دي.» برناباس غوښتل چې یوحنا چې د مرقوس په نوم یادېده هم د ځان سره بوځي. خو پولوس دا مناسبه نه ګڼله چې مرقوس د ځان سره بوځي، ځکه چې هغوی یې په پمفیلیا کې پریښي وو او د کار تر پایه پورې د هغوی سره پاتې نه شو. د پولوس او برناباس ترمنځ یوه داسې سخته شخړه راپیدا شوه چې د یو بل نه بېل شول. برناباس مرقوس د ځان سره واخیست او په کشتۍ کې قبرس ته روان شول. خو پولوس سیلاس خوښ کړ او وروسته له هغې چې ایماندارانو هغوی د څښتن فضل ته وسپارل، هغوی روان شول. کله چې پولوس د سوریې او قیلیقیې له لارې تېرېده، نو کلیساګانو ته یې ډاډګېرنه ورکوله. پولوس دربې او لسترې ته ورسېده او په لستره کې یې ولیدل چې د تیموتاوس په نوم یو ایماندار اوسېده چې مور یې یهودۍ ایمانداره وه، خو پلار یې یوناني ؤ. د لسترې او قونیې ایماندارانو د هغه صفت کاوه. پولوس غوښتل چې تیموتاوس د ځان سره بوځي، نو هغه یې د هغو ځایونو د یهودیانو په خاطر سنت کړ. هغه ځکه داسې وکړل چې ټولو ته معلومه وه چې د تیموتاوس پلار یوناني ؤ. کله چې هغوی د یو ښار نه بل ښار ته سفر کاوه، نو کومې پرېکړې چې رسولانو او مشرانو په اورشلیم کې کړې وې، هغه یې ایماندارانو ته رسولې، ترڅو عمل ورباندې وکړي. نو کلیساګانې په ایمان کې قوي کېدلې او د ایماندارانو شمېر ورځ په ورځ زیاتېده. هغوی د فریجیې او غلاتیې د سیمو څخه تېر شول، ځکه چې روح القدس هغوی د اسیا په ولایت کې د څښتن عیسی د پیغام ورکولو څخه منع کړي وو. کله چې هغوی د میسیه سرحد ته ورسېدل، نو کوښښ یې وکړ چې د بتونیې ولایت ته لاړ شي، خو د عیسی روح یعنې روح القدس هغوی ته اجازه ورنه کړه. نو هغوی د میسیه څخه تېر شول او د ترواس ښار ته لاړل. په هماغه شپه پولوس رویا ولیدله چې یو مقدونی سړی ولاړ دی او هغه ته زاري کوي او وایي: «مقدونیې ته راپورې وځه او زمونږ سره مرسته وکړه.» څنګه چې پولوس دا رویا ولیدله، نو مونږ سمدلاسه تیار شولو چې مقدونیې ته لاړ شو. ځکه مونږ دې نتیجې ته ورسېدلو چې خدای مونږ رابللي یو چې د هغه ځای خلکو ته زېری ورسوو. په ترواس کې په کشتۍ کې سپاره شو او سیده د ساموتراکې جزیرې ته لاړو او په بله ورځ د نیاپولیس ښار ته لاړو. له هغه ځای څخه فیلیپي ته چې د مقدونیې د لومړۍ ناحیې یو ښار ؤ او د رومیانو مستعمره وه، لاړو او د یو څو ورځو دپاره په هغه ښار کې پاتې شو. د سبت په ورځ مونږ د ښار له دروازې نه ووتلو او د سیند غاړې ته چې مونږ فکر کاوه د یهودیانو د دعا کولو ځای به وي، لاړو. هلته کښېناستلو او په هغه ځای کې مو د راټولو شویو ښځو سره خبرې وکړې. په هغو ښځو کې چې زمونږ خبرو ته یې غوږ ایښی ؤ د یوې نوم لیدیه وه چې د بانجاني قیمتي ټوټو سوداګره او د تیاتیرا د ښار اوسېدونکې وه. هغه داسې ښځه وه چې د خدای عبادت یې کاوه او څښتن د هغې ذهن جوړ کړ څه چې پولوس وایي هغه ومني. بیا هغې او د هغې کورنۍ ته د تعمید غسل ورکړل شو او هغې مونږ خپل کور ته راوبللو او ویې ویل: «که چېرې تاسو ما د څښتن عیسی رښتینې ایمانداره ګڼئ، نو راشئ او زمونږ په کور کې پاتې شئ.» هغې ټینګار وکړ چې ورسره لاړ شو. یوه ورځ مونږ د دعا کولو ځای ته تللو چې د یوې وینځې سره مخامخ شولو چې داسې پېریان یې لرل چې د هغو په مرسته به یې فال کتلو. هغې به له دې لارې خپلو بادارانو ته ډېرې پیسې ګټلې. هغه پولوس او مونږ پسې راروانه وه او چیغې به یې وهلې: «دا د خدای تعالی خدمتګاران دي. هغوی تاسو ته د خلاصون لاره ښایي.» هغې هره ورځ دا کار کاوه، تر هغې چې پولوس دومره تنګ شو چې مخ یې راواړاوه او هغو پېریانو ته یې وویل: «زه درته د عیسی مسیح په نوم امر کوم چې د هغې نه راووځئ.» نو په هماغه ساعت پېریان د هغې څخه راووتل. کله چې د هغې وینځې باداران پوه شول چې د هغوی د پیسو ګټلو هیله له منځه لاړه، نو هغوی پولوس او سیلاس ونیول او په راښکلو یې حاکمانو ته د محاکمې دپاره د بازار چوک ته راوستل. هغوی یې رومي لوړ رتبه مامورینو ته راوستل او ویې ویل: «دا خلک یهودیان دي او دوی زمونږ په ښار کې ګډوډي جوړوي. دوی د هغو دودونو او دستورونو په هکله تعلیم ورکوي چې منل او په هغو باندې عمل کول یې مونږ رومیانو دپاره روا نه دي.» خلک د هغې وینځې د بادارانو سره یوځای شول او په پولوس او سیلاس باندې یې حمله وکړه او مامورینو امر وکړ چې د دوی کالي وباسي او په کوتکونو یې ووهي. د سختو وهلو او ټکولو څخه وروسته یې پولوس او سیلاس په زندان کې واچول او د زندان مشر ته یې وویل چې د هغوی کلکه څارنه وکړي. د دې امر له مخې د زندان مشر هغوی په یوې ډېرې خوندي کوټه کې واچول او پښې یې ورته د لرګیو په کوندو پورې په زنځیرونو وتړلې. نژدې نیمه شپه وه چې پولوس او سیلاس دعا کوله او خدای ته یې روحاني سندرې ویلې او نورو بندیانو ورته غوږ نیولی ؤ چې ناڅاپه یوه سخته زلزله وشوه چې د زندان بنیادونه یې ولړزول. سمدلاسه د زندان ټولې دروازې خلاصې شوې او د ټولو بندیانو زنځیرونه مات شول. کله چې د زندان مشر راویښ شو او ویې لیدل چې د زندان دروازې خلاصې دي، نو فکر یې وکړ چې بندیان به تښتېدلي وي، نو خپله توره یې راوویستله او نژدې ؤ چې خپل ځان ووژني. خو پولوس په زوره چیغې ووهلې: «خپل ځان ته دې زیان ونه رسوې، ځکه چې مونږ ټول دلته یو.» د زندان مشر څراغ راوغوښت او دننه یې منډه کړه او په داسې حال کې چې له وېرې رپېده، هغه د پولوس او سیلاس په پښو کې پرېوت. بیا یې هغوی دباندې راوویستل او پوښتنه یې ترې وکړه: «ای ښاغلو! زه باید څه وکړم چې خلاصون ومومم؟» هغوی ځواب ورکړ: «په څښتن عیسی باندې ایمان راوړه چې ته او ستا کورنۍ خلاصون ومومئ.» بیا هغوی د څښتن عیسی پیغام هغه او د هغه د کورنۍ ټولو خلکو ته بیان کړ. د شپې په هماغه ساعت د زندان مشر هغوی بوتلل او د هغوی زخمونه یې ووینځل او سمدلاسه هغه او د هغه ټولې کورنۍ ته د تعمید غسل ورکړل شو. بیا هغه پولوس او سیلاس خپل کور ته راوستل او هغوی ته یې ډوډۍ راوړه. په دې خاطر چې هغه او ټولې کورنۍ یې په خدای باندې ایمان راوړ، نو ډېر خوشحاله شول. کله چې سهار شو، نو رومي مامورینو خپل د پولیسو منصبداران د زندان مشر ته ورولېږل او امر یې ورته وکړ: «هغه سړي پرېږدئ چې لاړ شي.» نو د زندان مشر پولوس ته وویل: «رومي مامورینو امر کړی چې ته او سیلاس به ازاد شئ. نو اوس تاسو کولای شئ چې راووځئ او په خیر لاړ شئ.» خو پولوس د پولیسو منصبدارانو ته وویل: «سره له دې چې مونږ رومي تابعیت لرو، خو بیاهم هغو خلکو مونږ بې له کومې محاکمې څخه د ټولو خلکو په مخکې ووهلو او په زندان کې یې واچولو او اوس غواړي مونږ په پټه وباسي؟ نه، پرېږده چې هغوی خپله راشي او مونږ وباسي.» د پولیسو منصبدارانو دا خبرې رومي مامورینو ته ورسولې او کله چې هغوی خبر شول چې پولوس او سیلاس رومیان دي، نو ووېرېدل او راغلل او د هغوی څخه یې بخښنه وغوښتله او هغوی یې د زندان څخه راوویستل او غوښتنه یې ورڅخه وکړه چې د ښار نه لاړ شي. نو پولوس او سیلاس د زندان څخه ووتل او د لیدیه کور ته لاړل او هلته یې د ایماندارانو سره ولیدل او یوځل بیا یې هغوی ته تسلي ورکړه او بیا لاړل. پولوس او سیلاس د امفیپولیس او اپولونیا د ښارونو څخه تېر شول او تسالونیکیې ته چې د یهودیانو کنیسه په کې وه، ورسېدل. پولوس د خپل عادت له مخې کنیسې ته لاړ او درې هفتې یې د هر سبت په ورځ د خدای د کلام په هکله د هغوی سره بحثونه وکړل او دا یې ورته بیان او ثابت کړل چې مسیح باید تکلیفونه وزغمي او د مړینې څخه وروسته به بیا راژوندی شي. پولوس وویل: «همدا عیسی چې زه د هغه په هکله تاسو سره خبرې کوم، هماغه مسیح دی.» ځینې یهودیان او زیات شمېر دینداره یونانیان او نامتو ښځې قانع شوې او پولوس او سیلاس سره یوځای شول. خو په دې کار د ځینو یهودیانو سره بخیلي راپیدا شوه. هغوی څو بېکاره او لوچک خلک د کوڅو څخه راټول کړل او یوه ډله یې جوړه کړه او په ښار کې یې شور او غوغا جوړه کړه. هغوی د یاسون په کور حمله وکړه او کوښښ یې کاوه چې پولوس او سیلاس پیدا کړي او خلکو ته یې راولي. خو چې کله یې هغوی پیدا نه کړل، نو یاسون او ځینې نور ایمانداران یې د ښار واکمنانو ته په راښکلو راوستل او چیغې یې وهلې: «دې خلکو نړۍ په بل مخ اړولې ده او اوس دلته راغلي او یاسون هغوی په خپل کور کې مېلمانه کړي دي. دوی ټولو د امپراتور قانون مات کړی او وایي چې دلته یو بل پاچا دی چې عیسی نومیږي.» کله چې خلکو او د ښار واکمنانو دا خبرې واورېدلې، نو ډېر نا ارامه شول. نو هغوی د یاسون او نورو ایماندارانو څخه ضمانت واخیست او هغوی یې پرېښودل چې لاړ شي. څنګه چې شپه شوه، نو ایماندارانو پولوس او سیلاس بیریې ته ولېږل. کله چې هلته ورسېدل، نو د یهودیانو کنیسې ته لاړل. د بیریې یهودیان د تسالونیکیې د یهودیانو څخه د روښانه فکر خاوندان وو. ځکه چې هغوی په ډېر شوق سره پیغام ومنلو او هره ورځ به یې په غور سره د خدای کلام لوسته، ترڅو په دې پوه شي چې کوم څه چې پولوس وایي هغه رښتیا دي که نه. نو له همدې امله په هغوی کې ډېرو خلکو ایمان راوړ او همدارنګه ډېرو نامتو یوناني ښځو او سړیو هم ایمان راوړ. خو کله چې د تسالونیکیې یهودیان خبر شول چې پولوس په بیریه کې هم د خدای کلام بیانوي، نو هلته راغلل چې خلک ولمسوي او د پولوس په خلاف یې راپورته کړي. نو ایماندارانو سمدلاسه پولوس د بحیرې غاړې ته ولېږه، خو سیلاس او تیموتاوس په بیریه کې پاتې شول. کومو خلکو چې پولوس یې بدرګه کاوه، د هغه سره د آتن تر ښاره پورې لاړل. بیا پولوس هغوی ته لارښوونه وکړه چې کله بېرته خپل کور ته ورسېدلئ، نو سیلاس او تیموتاوس ته ووایئ چې زر تر ژره آتن ته راشي. په هغه وخت کې چې پولوس په آتن کې د سیلاس او تیموتاوس دپاره انتظار کاوه، نو کله چې هغه ولیدل چې هغه ښار د بتانو څخه ډک دی، ډېر خفه شو. هغه به په کنیسه کې د یهودیانو او دینداره غیریهودیانو سره بحثونه کول او هره ورځ به یې د ښار په بازارونو کې د هغو خلکو سره چې هلته ورسره مخامخ کېدل، هم بحثونه کول. ځینو اپیکوري او رواقي فیلسوفانو هم د هغه سره بحث کاوه. ځینو خلکو به پوښتنه کوله: «دا جاهل غواړي څه ووایي؟» نورو به ویل: «داسې ښکاري چې هغه د نورو خدایانو په هکله خبرې کوي.» دا یې ځکه وویل چې پولوس د عیسی او د قیامت په هکله زېری ورکاوه. نو هغوی پولوس شورا ته چې د مریخ په غونډۍ کې وه، راوست او ویې ویل: «مونږ غواړو پوه شو چې دا نوی تعلیم چې ته یې ورکوې هغه د څه شي په هکله دی؟ ځینې خبرې چې ته یې کوې هغه مونږ ته حیرانوونکې ښکاري. مونږ غواړو چې د هغو په معنی پوه شو.» (ځکه چې د آتن خلکو او هغو پردیو خلکو چې هلته اوسېدل، دا خوښول چې خپل ټول وخت د نویو نظرونو په هکله په خبرو کولو او اورېدلو تېر کړي.) پولوس د مریخ د غونډۍ د شورا په مخکې ودرېده او ویې ویل: «ای د آتن خلکو! زه پوه شوم چې تاسو ډېر مذهبي خلک یئ. ځکه کله چې زه ستاسو په ښار کې ګرځېدم او ستاسو د عبادت شیانو ته مې کتل، نو د قربانۍ یو ځای مې ولیده چې پرې لیکل شوي وو: ‹د یو نامعلوم خدای دپاره.› تاسو چې د کوم شي عبادت کوئ او نه یې پېژنئ، د هغه په هکله تاسو ته خبرې کوم. هغه خدای چې نړۍ او هرڅه چې په هغې کې دي، پیدا کړي دي، هغه د ځمکې او اسمان څښتن دی او د انسانانو په لاس جوړ شویو عبادتځایونو کې نه اوسیږي. همدارنګه نه هغو شیانو ته کومه اړتیا لري چې انسانان یې په خپلو لاسونو هغه ته تیاروي، ځکه چې خدای په خپله انسانانو ته ژوند، ساه او هرڅه ورکوي. هغه ټول قومونه د یو انسان د نسل څخه پیدا کړل چې په ټولې نړۍ کې واوسیږي. د هغوی دپاره یې وختونه او د ځایونو حدونه وټاکل چې چېرته به اوسیږي. د هغه مقصد دا ؤ چې هغوی د خدای په لټه کې اوسي، هغه ته ځانونه ورسوي او پیدا یې کړي، که څه هم هغه زمونږ هر یو څخه لېرې نه دی. لکه څنګه چې یو چا ویلي دي: په هغه کې زمونږ ژوند، زمونږ حرکت او زمونږ شتون دی. لکه څنګه چې ستاسو ځینو شاعرانو ویلي دي: مونږ هم د هغه اولادونه یو. نو څرنګه چې مونږ د خدای اولادونه یو، نو باید داسې فکر ونه کړو چې د خدای ذات د یوې مجسمې په شان دی چې د انسان په هنر او مهارت د سرو زرو، سپینو زرو یا تیږو څخه جوړه شوې وي. په هغه وخت کې چې خلکو خدای نه پېژانده، خدای په دې شیانو سترګې پټولې. خو اوس هغه په هرځای کې ټولو خلکو ته حکم کوي چې توبه وباسي. ځکه چې خدای یوه ورځ ټاکلې ده چې هغه به د عدالت له مخې د نړۍ قضاوت د هغه چا په وسیله کوي چې هغه غوره کړی دی. او د هغه کس په بیا راژوندي کولو سره یې دا خبره ټولو خلکو ته ثابته کړې ده.» کله چې هغوی د پولوس څخه د مړو نه د راژوندي کېدلو خبره واورېدله، نو ځینو ورباندې ملنډې ووهلې، خو نورو وویل: «مونږ به په دې هکله په کوم بل وخت کې ستا خبرې بیا واورو.» نو په دې ډول پولوس د هغوی څخه لاړ. خو یو څو تنه د پولوس سره یوځای شول او ایمان یې راوړ، چې دیونیسوس چې د مریخ د غونډۍ د شورا غړی ؤ او همدارنګه یوه ښځه چې دامریس نومېدله او ځینې نور خلک هم ورسره وو. له هغې وروسته پولوس له آتن څخه روان شو او قرنتوس ته لاړ. په هغه ځای کې هغه د یو یهودي سره چې اکیلا نومېده او په اصل کې د پونتوس څخه ؤ، مخامخ شو. اکیلا د خپلې ښځې پریسکیلا سره نوی له ایټالیې څخه راغلی ؤ، ځکه چې کلودیوس امپراتور امر کړی ؤ چې ټول یهودیان دې له روم څخه ووځي. پولوس لاړ چې د هغوی سره وګوري او په دې خاطر چې هغه هم د هغوی په شان خېمه جوړوونکی ؤ، نو د هغوی سره پاتې شو او یوځای یې ورسره کار کاوه. د هر سبت په ورځ هغه په کنیسه کې بحث کاوه او کوښښ یې کاوه چې یهودیانو او یونانیانو ته قناعت ورکړي. کله چې سیلاس او تیموتاوس د مقدونیې څخه راغلل، نو پولوس خپل ټول وخت د کلام په بیانولو تېر کړ. هغه یهودیانو ته دا شاهدي ورکوله چې عیسی هماغه مسیح دی. خو کله چې یهودیانو د هغه سره مخالفت وکړ او هغه ته یې بد رد وویل، نو پولوس خپل کالي وڅنډل او هغوی ته یې وویل: «ستاسو خون ستاسو په خپله غاړه دی. زه یې د مسوولیت څخه خلاص یم. زه به له دې وروسته غیریهودیانو ته ورځم.» نو پولوس له هغه ځای څخه لاړ او د تیتیوس یوستوس په نوم د یو غیریهودي کور ته چې د خدای عبادت به یې کاوه، لاړ. د هغه کور د کنیسې په څنګ کې ؤ. کرسپوس چې د کنیسې مشر ؤ، د خپلې ټولې کورنۍ سره په څښتن عیسی باندې ایمان راوړ. همدارنګه د قرنتوس ډېرو خلکو چې د پولوس پیغام یې اورېده، نو ایمان یې راوړ او د تعمید غسل ورته ورکړل شو. یوه شپه څښتن په رویا کې د پولوس سره خبرې وکړې او ورته ویې ویل: «مه وېرېږه، بلکې خپل وعظ کوه او غلی مه پاتې کېږه، ځکه چې زه درسره مل یم او هېڅوک به ونه شي کولای چې په تا باندې حمله وکړي او زیان درته ورسوي، ځکه چې په دې ښار کې ډېر داسې خلک شته چې زما دي.» نو پولوس د یو کال او شپږو میاشتو دپاره هلته پاتې شو او خلکو ته یې د خدای د کلام تعلیم ورکاوه. خو کله چې ګالیون د جنوبي یونان د اخیې د ولایت والي وټاکل شو، نو یهودیان سره راټول شول او پولوس یې ونیوه او محکمې ته یې راوست او ویې ویل: «دا سړی خلک په داسې ډول د خدای عبادت ته هڅوي چې د قانون خلاف دی.» څنګه چې پولوس خبرې پیل کړلې، نو ګالیون یهودیانو ته وویل: «ای یهودیانو، که چېرې په دې خبره کې کومه غلطي او یا کوم سخت جرم وای چې هغه کړی وي، نو ما به ستاسو دعوه اورېدلې وای. خو څرنګه چې دا ستاسو د بحثونو موضوع، اصطلاحګانو او ستاسو د خپل شریعت خبره ده، نو تاسو خپله یې باید حل کړئ. زه نه غواړم چې د دې شیانو په هکله قضاوت وکړم.» نو هغوی یې له محکمې څخه وویستل. خلکو سوستینیس چې د کنیسې مشر ؤ، راونیوه او د محکمې په مخکې یې وواهه. خو ګالیون یې کومه پروا ونه کړه. پولوس د څه وخت دپاره د ایماندارانو سره په قرنتوس کې پاتې شو او بیا یې د هغوی سره خدای پاماني وکړه او په کشتۍ کې د پریسکیلا او اکیلا سره سوریې ته لاړ. د کينخریې په ښار کې هغه خپل سر وخرایه، ځکه چې نذر یې ایښی ؤ. کله چې هغوی افسیس ته ورسېدل، نو پولوس پرسکیلا او اکیلا هلته پرېښودل. بیا یوازې کنیسې ته لاړ او هلته یې د یهودیانو سره بحث وکړ. هغوی ورڅخه وغوښتل چې د ډېر وخت دپاره پاتې شي، خو هغه ونه منله. نو د هغوی سره یې خدای پاماني وکړه او ویې ویل: «که د خدای رضا وي، نو بېرته به راشم.» نو هغه د افسیس څخه په کشتۍ کې روان شو. کله چې هغه په قیصریه کې د کشتۍ څخه راښکته شو، نو اورشلیم ته لاړ او د کلیسا د خلکو سره د سلام او احوال اخیستنې څخه وروسته انطاکیې ته لاړ. په انطاکیه کې د څه مودې تېرولو څخه وروسته پولوس بیا په سفر روان شو او د غلاتیې او فریجیې په ټوله سیمه کې یې د یو ځای څخه بل ځای ته سفر کاوه او د ټولو ایماندارانو زړونه یې غښتلي کول. په دې وخت کې یو یهودي چې اپولوس نومېده او په اصل کې د سکندریې څخه ؤ، افسیس ته راغی. هغه یو ښه ویاند ؤ او د خدای په کلام ډېر ښه پوهېده. هغه ته د څښتن د لارې تعلیم ورکړل شوی ؤ او په زیات شور او شوق سره یې خبرې کولې او په سمه توګه یې د عیسی په هکله تعلیم ورکاوه، که څه هم هغه یوازې د یحیی د تعمید د غسل څخه خبر ؤ. هغه په کنیسه کې په زړورتیا سره خبرې پیل کړې. کله چې پریسکیلا او اکیلا د هغه خبرې واورېدلې، نو هغه یې ګوښه کړ او په سمه توګه یې ورته د خدای لاره بیان کړه. اپولوس جنوبي یونان ته د تګ په هکله فکر کاوه، نو د افسیس ایماندارانو هغه وهڅاوه چې لاړ شي. هغوی د اخیې ایماندارانو ته لیک ولېږه چې هغه ته تود هرکلی ووایي. کله چې هغه هلته ورسېده، نو د هغو خلکو سره یې ډېره مرسته وکړه چې د خدای په فضل سره یې ایمان راوړی ؤ. هغه د یهودیانو سره سخت بحث وکړ او د خلکو په مخکې یې د خدای د کلام څخه دا ثابته کړه چې عیسی هماغه مسیح دی. کوم وخت چې اپولوس په قرنتوس کې ؤ، نو پولوس د هغه ولایت له داخلي سیمو څخه تېر شو او افسیس ته ورسېده او هلته د څو ایماندارانو سره مخامخ شو. د هغوی څخه یې پوښتنه وکړه: «کله چې تاسو ایمان راوړ، نو روح القدس مو تر لاسه کړ؟» هغوی ځواب ورکړ: «نه، مونږ لا خبر هم نه یو چې روح القدس شته.» پولوس پوښتنه وکړه: «بیا تاسو ته د تعمید کوم ډول غسل درکړل شوی دی؟» هغوی په ځواب کې وویل: «د یحیی د تعمید غسل.» پولوس وویل: «یحیی چې د تعمید کوم غسل ورکاوه، هغه د ګناهونو څخه د توبې ویستلو نښه وه او خلکو ته به یې ویل چې په هغه چا باندې ایمان راوړئ چې د هغه څخه وروسته راروان دی یعنې په عیسی باندې ایمان راوړئ.» کله چې هغوی دا واورېدل، نو د څښتن عیسی مسیح په نوم ورته د تعمید غسل ورکړل شو. کله چې پولوس د هغوی په سر باندې خپل لاس کېښود، نو روح القدس ورباندې نازل شو او هغوی په نا اشنا ژبو خبرې پیل کړلې او د خدای پیغام یې رساوه. هغوی ټول شاوخوا دولس تنه وو. پولوس تر درې میاشتو پورې کنیسې ته تللو او په زړورتیا سره به یې د خلکو سره خبرې کولې او د خدای د پاچاهۍ په هکله به یې هغوی ته دلیل ویلو او بحث به یې کاوه چې هغوی قانع کړي. خو د هغوی څخه ځینې سرزورو خلکو ایمان نه راوړلو او د کنیسې د خلکو په مخکې به یې د څښتن عیسی مسیح لارې ته بد ویل. نو پولوس له هغوی څخه لاړ او شاګردان یې له ځان سره بوتلل او هره ورځ به یې د تیرانوس د غونډو په تالار کې بحثونه کول. دا کار تر دوو کالو پورې روان ؤ، ترڅو د اسیا د ولایت ټولو اوسېدونکو یعنې یهودیانو او یونانیانو دواړو د څښتن عیسی پیغام واورېد. خدای به د پولوس په وسیله لویې لویې معجزې ښودلې. خلکو به هغه دستمالونه او پېشبندونه چې د پولوس په بدن باندې وهل شوي وو، وړل او هغه به یې د ناروغانو په بدن باندې وهل او هغوی به روغېدل او پېریان به ورڅخه وتل. ځینو یهودیانو چې یوځای او بل ځای به ګرځېدل، کوښښ کاوه چې د څښتن عیسی په نوم پېریان وباسي. هغوی به پېریانو ته ویل: «زه د هغه عیسی په نوم چې پولوس یې وعظ کوي، امر کوم چې راووځه.» د یهودي لوی کاهن اسکیوا اووه زامنو به دا کار کاوه. خو یوه ورځ پېري هغوی ته ځواب ورکړ: «زه عیسی پېژنم او د پولوس په هکله مې هم اورېدلي دي، خو تاسو څوک یئ؟» نو بیا هغه پېریانو نیولي سړي په هغوی ورټوپ کړ او هغوی ټول یې تر پښو لاندې کړل او دومره یې ووهل چې د هغه کور څخه لوڅ او ژوبل شوي وتښتېدل. کله چې د افسیس ټول اوسېدونکي یهودیان او یونانیان د دې پېښې څخه خبر شول، نو په هغوی ټولو باندې وېره راغله او د څښتن عیسی نوم نور هم سرلوړی شو. ډېرو خلکو چې ایمان یې راوړی ؤ، راغلل او دا اقرار یې وکړ چې هغوی جادوګري کوله. ډېرو جادوګرانو خپل د جادوګرۍ کتابونه راټول کړل او د خلکو په مخکې یې وسوځول. کله چې هغوی د کتابونو قیمتونه حساب کړل، نو د هغو بیه پنځوس زره د سپینو زرو سکې شوې. په دې ډول د څښتن عیسی پیغام خپرېده او په خلکو یې ډېره اغېزه کوله. د دې ټولو پېښو نه وروسته پولوس د روح القدس په لارښوونه پرېکړه وکړه چې مقدونیې او جنوبي یونان ته سفر وکړي او وروسته بیا اورشلیم ته لاړ شي. هغه وویل: «هغه ځای ته د تللو نه وروسته باید د روم ښار هم ووینم.» هغه خپل دوه ملګري یعنې تیموتاوس او اراستوس مقدونیې ته ولېږل او په خپله د یو څه وخت دپاره د اسیا په ولایت کې پاتې شو. په دې وخت کې د څښتن عیسی د لارې له امله سخت شور او غوغا پیدا شوه. هلته د دیمیتریوس په نوم یو زرګر ؤ چې د ارتیمیسې د بت د عبادت ځای د سپینو زرو نمونې به یې جوړولې او په دې ډول یې د کسبګرو دپاره یو ښه او ګټور کاروبار برابر کړی ؤ. نو دیمیتریوس هغوی او د هغوی په شان نور کسبګر سره راټول کړل او ورته یې وویل: «ای ملګرو، تاسو پوهېږئ چې مونږ له همدې کاروبار څخه ښه ګټه تر لاسه کوو. لکه څنګه چې تاسو وینئ او اورئ چې دې پولوس یوازې په افسیس کې نه، بلکې د اسیا په ټول ولایت کې ګڼ شمېر خلک په خپلو خبرو ځان ته را اړولي او بې لارې کړي دي. هغه وایي چې د انسان په لاس جوړ شوي خدایان بالکل خدایان نه دي. نو دا خطر شته چې نه یوازې دا چې زمونږ کاروبار به بدنام شي بلکې د دې خطر هم شته چې زمونږ د لوی خدای ارتیمیسې د عبادت ځای به هم بې اعتباره شي او د هغې شان او شوکت چې په اسیا او ټوله نړۍ کې ورته عبادت کیږي، هم له منځه لاړ شي.» کله چې هغوی دا خبرې واورېدلې، نو ډېر په قهر شول او چیغې یې ووهلې: «لویه ده د افسیسیانو ارتیمیسه!» په ټول ښار کې شور او غوغا پیدا شوه. خلکو ګایوس او ارسترخوس چې د مقدونیې څخه وو او د پولوس د سفر ملګري وو، ونیول او په راښکلو راښکلو یې د ښار د غونډې ځای ته یووړل. پولوس غوښتل چې دننه ورشي او د خلکو سره خبرې وکړي، خو ایماندارانو هغه پرېنښود. د ولایت ځینو واکمنانو چې د پولوس ملګري وو هم هغه ته پیغام ورولېږه او هغه ته یې زاري وکړه چې د غونډې ځای ته لاړ نه شي. په دې وخت کې غونډه ګډه وډه شوه او ځینو به په چیغو چیغو کې یو څه او ځینو به بل څه ویل، ځکه چې په هغوی کې ډېر خلک په دې هم نه پوهېدل چې د څه دپاره دلته راټول شوي دي. ځینو یهودي مشرانو د سکندر په نوم سړی د خلکو د ګڼې ګوڼې مخې ته ورټېله کړ او هغه ته یې وویل چې یو څه باید ووایي. هغه په خپل لاس اشاره وکړه چې خلک غلي شي او کوښښ یې وکړ چې هر هغه څه چې شوي وو، هغه بیان کړي. خو کله چې خلک پوه شول چې سکندر یهودي دی، نو ټولو په یو اواز دوه ساعته چیغې ووهلې: «لویه ده د افسیسیانو خدای ارتیمیسه!» په پای کې ښاروال خلک غلي کړل او ویې ویل: «ای د افسیس خلکو، ټولو ته معلومه ده چې د افسیس ښار د لویې ارتیمیسې د عبادتځای او د هغې سپېڅلې تیږې ساتونکی دی چې د اسمان څخه راغورځېدلې ده. نو څرنګه چې هېڅوک د دې حقیقتونو څخه انکار نه شي کولای، تاسو باید غلي شئ او بې سنجشه کار ونه کړئ. دا خلک چې تاسو دلته راوستلي دي هغوی نه د عبادتځای څخه غلا کړې ده او نه یې زمونږ خدای ارتیمیسې ته کفر ویلی دی. که چېرې دیمیتریوس او د هغه نور کسبګران د هغوی په خلاف دعوه چلول غواړي، نو د محکمو دروازې خلاصې دي او قاضیان هم شته، نو هغوی کولای شي چې په یو بل باندې دعوه وکړي. که تاسو نور څه غواړئ، نو د هغې په هکله دې په یوه رسمي غونډه کې پرېکړه وشي. ځکه چې دا خطر شته چې مونږ د نن ورځې د شور او غوغا په خاطر تورن شو او د دې ګډوډۍ دپاره کومه بهانه نشته او مونږ به ونه شو کولای چې د دې دپاره کوم سم دلیل وړاندې کړو.» کله چې هغه دا خبره وکړه، نو د غونډې خلک یې رخصت کړل. کله چې شور او غوغا پای ته ورسېدله، نو پولوس ایمانداران راوغوښتل، هغوی یې وهڅول او خدای پاماني یې ورسره وکړه او مقدونیې ته روان شو. هغه د مقدونیې د سیمو له لارې تېرېده او ایماندارانو ته یې ډاډګېرنه ورکوله او بیا یونان ته ورسېده. درې میاشتې هلته پاتې شو. هغه تیاری ونیوه چې په کشتۍ کې سوریې ته لاړ شي، خو کله چې پوه شو چې یهودیانو د هغه په خلاف دسیسه جوړه کړې ده، نو پرېکړه یې وکړه چې د مقدونیې په لاره بېرته ستون شي. د پیروس زوی سوپاتروس چې د بیریې څخه ؤ، ارسترخوس او سکندوس د تسالونیکې څخه، ګایوس له دربې څخه، تیخیکاس او تروفیموس چې د اسیا د ولایت څخه او تیموتاوس د هغه د سفر ملګري وو. هغوی مخکې لاړل او په ترواس کې یې زمونږ انتظار کاوه. کله چې د فطیرې ډوډۍ د اختر ورځې تېرې شوې، نو مونږ د فیلیپیې څخه په کشتۍ کې روان شولو او په پنځو ورځو کې د هغوی سره په ترواس کې یوځای شولو او یوه هفته هلته پاتې شولو. د شنبې ورځې په ماښام مونږ د غوره ماښامي د مراسمو د لمانځلو دپاره سره راټول شولو. پولوس ایماندارانو ته خبرې وکړې، څرنګه چې هغه غوښتل بله ورځ په سفر لاړ شي، نو تر نیمې شپې پورې یې خپلو خبرو ته دوام ورکړ. پاس په بالاخانه کې چې مونږ په کې راټول شوي وو، ډېر څراغونه لګېدلي وو. هلته په کړکۍ کې یو ځوان ناست ؤ چې افتیخوس نومېده. کله چې پولوس خبرې کولې، نو په هغه ځوان باندې خوب راغی او په درانه خوب ویده شو او د درېم منزل څخه لاندې ځمکې ته راولوېد. کله یې چې راپورته کړ، نو هغه مړ شوی ؤ. پولوس لاندې ورښکته شو او خپل ځان یې په هغه ځوان باندې وروغورځاوه او هغه یې په غېږ کې ونیوه او هغوی ته یې وویل: «مه پرېشانه کېږئ، هغه ژوندی دی.» بیا پولوس بېرته بالاخانې ته وخوت، ډوډۍ یې ماته کړه او ویې خوړله. هغه تر لمرخاته پورې د هغوی سره خبرو ته دوام ورکړ او بیا روان شو. بیا خلکو هغه ځوان خپل کور ته ژوندی بوته او هغوی ډېر ارام شول. مونږ مخکې لاړو او په کشتۍ کې کښېناستو او د اسوس ښار ته روان شولو، چېرته چې مونږ غوښتل پولوس هم راسره په کشتۍ کې سپور شي. ځکه چې هغه نیت کړی ؤ چې د وچې لارې نه هغه ځای ته لاړ شي. کله چې پولوس په اسوس کې زمونږ سره مخامخ شو، نو هغه مو په کشتۍ کې سپور کړ او میتیلینې ته راغلو. د هغه ځای څخه په کشتۍ کې روان شو او په بله ورځ د خیوس جزیرې ته ورسېدلو. بله ورځ ساموس ته راغلو او د هغې ورځې په سبا میلیتوس ته ورسېدلو. ځکه چې پولوس پرېکړه کړې وه چې په کشتۍ کې د افسیس څخه تېر شي، ترڅو د اسیا په ولایت کې د وخت د ضایع کېدلو څخه مخنیوی وشي. هغه بیړه کوله چې که چېرې امکان ولري د پنتیکاست د ورځې نه مخکې اورشلیم ته ورسیږي. پولوس د میلیتوس څخه افسیس ته پیغام ولېږه او د کلیسا د مشرانو څخه یې وغوښتل چې راشي او د هغه سره وویني. کله چې هغوی راورسېدل، نو هغه ورته وویل: «تاسو ته معلومه ده چې د هماغې لومړۍ ورځې څخه چې زه د اسیا ولایت ته راورسېدم او څومره وخت چې ستاسو سره وم، نو تاسو سره مې څنګه ژوند تېر کړ. که څه هم د یهودیانو د دسیسو له امله په ما سختې ورځې راغلې، خو ما په پوره عاجزۍ او اوښکو تویولو سره د څښتن خدمت کړی دی. تاسو ته معلومه ده چې ما ستاسو د ښېګڼې دپاره د هېڅ شي څخه ډډه نه ده کړې او تاسو ته مې د خلکو په مخکې او کور په کور تعلیم درکړی دی. ما یهودیانو او غیریهودیانو دواړو ته په کلکه خبرداری ورکړ چې باید د خپلو ګناهونو څخه توبه وباسي او خدای ته رجوع وکړي او زمونږ په څښتن عیسی ایمان راوړي. زه اوس د روح القدس څخه په اطاعت کولو سره اورشلیم ته روان یم، خو نه پوهېږم چې هلته به زما سره څه کیږي. زه یوازې په دې پوهېږم چې روح القدس په هر ښار کې ما خبروي چې زندان او تکلیفونه زما په انتظار کې دي. خو زه د خپل ژوند هېڅ پروا نه لرم او هغه ماته کوم ارزښت نه لري. زه یوازې دا غواړم چې خپله وظیفه سرته ورسوم کومه چې څښتن عیسی راته سپارلې ده، هغه تر سره کړم چې هغه د خدای د فضل په هکله د خلکو خبرول دي. زه ستاسو ټولو په منځ کې ګرځېدلی یم او د خدای د پاچاهۍ په هکله مې وعظ کړی دی. اوس پوهېږم چې ستاسو څخه به یو کس هم نور زما مخ ونه ویني. نو له دې امله زه همدا نن تاسو خبروم چې که ستاسو څخه کوم څوک د تلپاتې ژوندون څخه بې برخې شي، نو زه به یې مسوول نه یم، ځکه چې ما تاسو ته هغه ټول شیان وویل چې خدای یې غواړي. په خپلو ځانونو او هغو ټولو خلکو باندې پام کوئ چې روح القدس تاسو د هغو د ساتنې دپاره ټاکلي یئ. د خدای په کلیسا باندې چې عیسی د خپلې وینې په بیه اخیستې ده، داسې پام کوئ لکه څنګه چې شپانه په خپلو رمو پام کوي. زه پوهېږم چې زما د تګ څخه وروسته به داړونکي لېوان ستاسو منځ ته درشي او رمه به په امان کې پرېنږدي. حتی ستاسو په منځ کې به داسې خلک پیدا شي چې د حقیقت په ځای به دروغ وایي، ترڅو ایمانداران خپل ځان ته راواړوي. نو بېداره اوسئ او دا خبره یاد ساتئ چې درې کاله مې شپه او ورځ تاسو هر یو ته نصیحت کاوه او ستاسو دپاره مې اوښکې تویې کړې. اوس زه تاسو خدای او د هغه د فضل نه ډک کلام ته سپارم، هغه کلام ته چې کولای شي تاسو ته قوت درکړي او هغه برکتونه درکړي چې خدای یې خپلو ټولو سپېڅلو خلکو د میراث په توګه ورکوي. ما هېڅکله د چا نه د سپینو زرو، سرو زرو او کالیو تمه نه ده کړې. تاسو خپله پوهېږئ چې ما په خپلو لاسونو زیار ویستلی او د خپل ځان او خپلو ملګرو اړتیاوې مې پوره کړې دي. ما په خپلو سختو کارونو سره تاسو ته وښودل چې په دې ډول کولای شو چې د غریبانو سره مرسته وکړو او باید د څښتن عیسی هغه خبرې په یاد وساتو چې ویلي یې دي: ‹د اخیستلو څخه په ورکولو کې برکتونه ډېر دي.›» کله چې پولوس خپلې خبرې پای ته ورسولې، نو د هغوی سره یوځای په ګونډو شو او د هغوی ټولو سره یې دعا وکړه. بیا هغوی ټولو وژړل، هغه یې په غېږ کې ونیوه، ښکل یې کړ او خدای پاماني یې ورسره وکړه. هغوی په دې ډېر زیات غمجن شول، ځکه چې پولوس ویلي وو چې دوی به نور هېڅکله د هغه مخ ونه ویني. نو هغوی ورسره تر کشتۍ پورې لاړل. مونږ د افسیسانو د مشرانو سره خدای پاماني وکړه او له هغه ځای څخه روان شولو او په کشتۍ کې مخامخ د کاس جزیرې ته لاړو. په بله ورځ د رودوس جزیرې ته ورسېدلو او له هغه ځای څخه د پاترا د ښار بندر ته لاړو. په هغه ځای کې مونږ یوه کشتۍ پیدا کړه چې فنیقیې ته روانه وه، نو مونږ په کې سپاره شولو او لاړو. کله چې قبرس د لېرې نه ښکاره شو، نو مونږ د هغه د جنوب خوا څخه تېر شولو او د سوریې خواته روان شولو او د صور د ښار په بندر کې ښکته شولو، ځکه چې هلته یې د کشتۍ څخه بار ښکته کاوه. په هغه ځای کې مو ایمانداران پیدا کړل او یوه هفته د هغوی سره پاتې شولو. هغوی د روح القدس په لارښوونه پولوس ته وویل چې اورشلیم ته لاړ نه شي. خو کله چې هفته پوره شوه، نو مونږ بیا په سفر روان شولو. هغوی ټول د خپلو ښځو او ماشومانو سره زمونږ سره ملګري شول او د ښار څخه ووتلو او د بحیرې په غاړه په ګونډو شولو او دعا مو وکړه. بیا مو یو د بل سره خدای پاماني وکړه. مونږ په کشتۍ کې سپاره شو او هغوی بېرته خپلو کورونو ته لاړل. مونږ په بحیره کې د صور څخه خپل سفر ته دوام ورکړ او د پتولاماییس ښار ته ورسېدلو. هلته مو د ایماندارانو سره ستړي مشي وکړه او د یوې ورځې دپاره د هغوی سره پاتې شولو. په بله ورځ له هغه ځای څخه روان شولو او قیصریې ته ورسېدلو او هلته د فیلیپوس په کور کې چې زېری رسوونکی ؤ، پاتې شولو. هغه د هغو اوو کسانو څخه ؤ چې په اورشلیم کې د خوړو د وېشلو دپاره ټاکل شوي وو. فیلیپوس څلور پېغلې لورګانې لرلې چې د خدای پیغام به یې رساوه. کله چې مونږ څو ورځې هلته وو، نو د یهودیې څخه د اګابوس په نوم یو پیغمبر راغی. هغه مونږ ته راغی، د پولوس کمربند یې واخیست او په هغه باندې یې خپل لاسونه او پښې وتړلې او ویې ویل: «روح القدس داسې وایي: ‹په اورشلیم کې به یهودیان د دې کمربند خاوند همدا شان وتړي او غیریهودیانو ته به یې وسپاري.›» کله چې مو دا خبرې واورېدلې، نو مونږ او د هغه ځای خلکو پولوس ته زارۍ وکړې چې اورشلیم ته لاړ نه شي. خو پولوس په ځواب کې وویل: «تاسو څه کوئ؟ تاسو ولې ژاړئ او زما زړه ماتوئ؟ زه نه یوازې دې ته تیار یم چې بندي شم، بلکې دې ته هم تیار یم چې د څښتن عیسی په خاطر په اورشلیم کې مړ شم.» مونږ ونه شو کولای چې هغه ته قناعت ورکړو، نو غلي شولو او ومو ویل: «څه چې د څښتن رضا وي هماغسې دې وشي.» څو ورځې وروسته مونږ سفر ته تیاری ونیوه او اورشلیم ته روان شولو. د قیصریې څو شاګردان زمونږ سره ملګري شول او مونږ یې د مناسون کور ته چې د قبرس څخه ؤ او د لومړنیو ایماندارانو څخه ؤ، د اوسېدلو دپاره بوتلو. کله چې مونږ اورشلیم ته ورسېدلو، نو ایماندارانو مونږ ته تود هرکلی ووایه. بله ورځ پولوس زمونږ سره د یعقوب د لیدلو دپاره لاړ او د کلیسا ټول مشران هم په هغه ځای کې حاضر وو. پولوس په هغوی باندې سلام واچاوه او هغوی ته یې د هغو کارونو په هکله پوره راپور ورکړ چې خدای د هغه په وسیله په غیریهودیانو کې کړي وو. کله چې هغوی دا واورېدل، نو د خدای ثنا یې وویله. بیا هغوی پولوس ته وویل: «ای وروره، ته وینې چې په یهودیانو کې په زرګونو خلکو ایمان راوړی دی او هغوی د موسی په شریعت باندې ټینګ ولاړ دي. هغوی ته ستا په هکله ویل شوي دي چې ته هغو یهودیانو ته چې د غیریهودیانو په هېوادونو کې اوسیږي، تعلیم ورکوې چې د موسی شریعت پرېږدي. همدارنګه هغوی ته وایې چې خپل اولادونه مه سنتوئ او د یهودیانو د رواجونو څخه پیروي مه کوئ. هغوی خامخا ستاسو د راتللو څخه خبریږي، نو بیا څه وکړو؟ بیا هرڅه چې مونږ درته وایو هماغسې وکړه. دلته څلور کسان دي چې نذر یې منلی دی. د هغوی سره لاړ شه او په ګډه ورسره د پاکوالي مراسم په ځای کړه او هغوی ته پیسې ورکړه چې خپل سرونه وخرایي. نو په دې ډول به هغوی ټول په دې پوه شي څه چې ستا په هکله ویل شوي وو هغه رښتیا نه دي، بلکې ته په خپله هم د موسی د شریعت سره سم خپل ژوند تېروې. خو د هغو غیریهودیانو په هکله چې ایمانداران شوي دي، مونږ هغوی ته خپله پرېکړه په لیکلې توګه لېږلې ده چې هغوی باید د هغو خوړو څخه چې بتانو ته وړاندې کیږي، د وینې د خوړلو څخه، د هغه حیوان د غوښې د خوړلو څخه چې زندۍ شوی وي او د جنسي بد اخلاقۍ څخه خپل ځانونه وساتي.» نو بله ورځ پولوس هغه څلور تنه د ځان سره بوتلل او د هغوی سره یې د پاکوالي مراسم سرته ورسول. بیا هغه د خدای کور ته لاړ چې هغوی ته خبر ورکړي چې په څو ورځو کې به د پاکوالي مراسم پوره کیږي او له هغې وروسته به د هر یو دپاره قرباني وړاندې کړای شي. د پاکوالي د مراسمو اووه ورځنۍ دوره لا پای ته نه وه رسېدلې چې د اسیا د ولایت ځینو یهودیانو پولوس د خدای په کور کې ولیده. هغوی خلک ولمسول او پولوس یې ونیوه او چیغې یې ووهلې: «ای د اسراییلو خلکو، مرسته وکړئ او د دې سړي په خلاف زمونږ سره یوځای شئ. دا هغه سړی دی چې هر چېرته ځي او زمونږ د قوم، د موسی د شریعت او د خدای د کور په ضد هرچا ته تعلیم ورکوي. برسېره پر دې هغه یونانیان هم د خدای کور ته راوستلي دي او دا سپېڅلی ځای یې ورباندې ناپاکه کړی دی.» هغوی د دې دپاره دا خبرې وکړې چې له مخکې څخه یې تروفیموس چې د افسیس څخه ؤ، په ښار کې د پولوس سره لیدلی ؤ او فکر یې کاوه چې پولوس هغه د خدای کور ته راوستلی دی. په ټول ښار کې ګډوډي رامنځته شوه او خلکو د هرې خوا څخه رامنډې کړې، پولوس یې ونیو او په راښکلو یې د خدای د کور څخه دباندې راوویست او سمدلاسه د خدای د کور دروازې بندې شوې. کله چې خلکو هڅه کوله پولوس ووژني، په دې وخت کې د رومي لښکرو قوماندان ته خبر ورسېده چې په ټول اورشلیم کې غوغا جوړه شوې ده. قوماندان سمدلاسه خپل عسکر او منصبداران د ځان سره واخیستل او د ګڼې ګوڼې خواته یې ورمنډې کړې. کله چې خلکو قوماندان او عسکر ولیدل، نو د پولوس د وهلو نه یې لاس واخیست. بیا قوماندان پولوس ته نژدې ورغی او هغه یې ونیو او امر یې وکړ چې هغه په دوو زنځیرونو باندې وتړئ. بیا هغه پوښتنه وکړه: «دا سړی څوک دی او څه یې کړي دي؟» ځینو خلکو به په چیغو کې یو څه ویل او ځینو به بل څه. هلته دومره شور او غوغا وه چې قوماندان پوه نه شو چې حقیقت څه دی. نو امر یې وکړ چې هغه نظامي قلعه ته بوځي. کله چې هغوی د نظامي قلعه زینو ته ورسېدل، نو خلکو دومره زور راوړ چې عسکر مجبور شول پولوس په خپلو اوږو باندې یوسي، ځکه چې خلک ورپسې وو او چیغې یې وهلې: «هغه ووژنئ.» عسکرو لا پولوس نظامي قلعه ته نه ؤ رسولی چې قوماندان ته یې وویل: «ایا زه کولای شم تاته یو څه ووایم؟» قوماندان ورته وویل: «نو ته په یوناني ژبه هم خبرې کولای شې؟ نو بیا ته هغه مصری نه یې چې څه موده مخکې یې اله ګوله جوړه کړې وه او څلور زره قاتلان یې د ځان سره دښتې ته بیولي وو؟» پولوس ځواب ورکړ: «زه یهودي یم او په قیلیقیه کې د ترسوس د ښار څخه یم چې یو مهم ښار دی. مهرباني وکړه اجازه راکړه چې د خلکو سره خبرې وکړم.» قوماندان ورته اجازه ورکړه، نو پولوس په زینې باندې ودرېده او د لاس په پورته کولو سره یې خلکو ته اشاره وکړه چې غلي شي. کله چې هغوی غلي شول، نو په عبراني یعنې د هغوی په ژبه یې د هغوی سره خبرې پیل کړې. پولوس هغوی ته وویل: «ای زما یهودي ورونو او پلرونو! زه چې اوس تاسو ته د خپل ځان څخه د دفاع دپاره څه وایم، ورته غوږ ونیسئ.» کله چې هغوی واورېدل پولوس په عبراني ژبه خبرې کوي، نو هغوی نور هم غلي شول. بیا پولوس وویل: «زه یهودي یم او د قیلیقیې په ترسوس کې پیدا شوی یم، خو دلته په اورشلیم کې لوی شوی یم او د غمالاییل شاګرد وم. د هغه څخه مې په ډېرې سختې طریقې سره زده کړل چې څنګه د خپلو نیکونو د شریعت څخه پیروي وکړم او په غیرت او شوق سره مې د خدای خدمت وکړ لکه څنګه چې تاسو یې کوئ. ما د مرګ تر حده د څښتن عیسی مسیح د لارې پیروان ځورول. ښځې او نران دواړه به مې نیول او په زندان کې به مې اچول. لوی کاهن او د یهودیانو د شورا ټول غړي کولای شي شاهدي ورکړي چې زه رښتیا وایم. هغوی ماته په دمشق کې د یهودي ورونو دپاره رسمي لیکونه راکړي وو. نو زه دمشق ته لاړم چې هغه خلک لاس تړلي اورشلیم ته راولم چې سزا ورته ورکړل شي. کله چې زه په سفر روان وم او دمشق ته نژدې شوم او د غرمې وخت نژدې ؤ، نو ناڅاپه د اسمان څخه یوه لویه رڼا زما شاوخوا وځلېدله. زه په ځمکه راولوېدم او یو اواز مې واورېد چې ویل یې: ‹شاووله، شاووله! ته ولې ما ځوروې؟› ما پوښتنه وکړه: ‹ای څښتنه، ته څوک یې؟› هغه ځواب راکړ: ‹زه ناصري عیسی یم، یعنې هغه څوک چې ته یې ځوروې.› زما ملګرو رڼا ولیدله، خو چا چې زما سره خبرې کولې د هغه اواز یې نه اورېدلو. ما پوښتنه وکړه: ‹څښتنه، زه څه وکړم؟› څښتن راته وویل: ‹پاڅېږه او دمشق ته لاړ شه. کله چې هلته ورسېدلې، نو په هغه ځای کې به د هغو ټولو کارونو په هکله چې ستا دپاره ټاکل شوي دي، درته وویل شي.› زه د هغې سختې رڼا له لاسه ړوند شوی وم، نو ملګرو مې له لاسه ونیولم او دمشق ته یې بوتلم. په هغه ښار کې یو سړی اوسېده چې حنانیا نومېده چې یو پرهېزګاره او په شریعت باندې ټینګ ولاړ ؤ او د هغه ځای ټولو یهودیانو د هغه ډېر درناوی کاوه. هغه راغی، زما په څنګ کې ودرېده او ویې ویل: ‹ای شاووله وروره، سترګې وغړوه.› په هماغه شېبه زه بینا شوم او هغه مې ولیده. هغه وویل: ‹زمونږ د نیکونو خدای ته د دې دپاره غوره کړی یې چې د هغه رضا وپېژنې، د هغه نېک خدمتګار ووینې او د هغه اواز د هغه د خپلې خولې څخه واورې. ځکه چې ته به د ټولو خلکو دپاره د هغه شاهد اوسې او څه چې دې لیدلي او اورېدلي دي، د هغو شاهدي به ورکوې. اوس څه شي ته انتظار کوې؟ پاڅېږه، د تعمید غسل واخله او څښتن ته دعا وکړه چې ګناهونه دې وبخښل شي.› کله چې زه بېرته اورشلیم ته راغلم او د خدای په کور کې مې دعا کوله، نو رویا مې ولیدله. په دې رویا کې مې څښتن ولیده چې راته ویل یې: ‹زر شه او سمدلاسه د اورشلیم څخه لاړ شه، ځکه چې د دې ښار خلک به زما په هکله ستا شاهدي ونه مني.› ما وویل: ‹څښتنه، هغوی په دې ښه پوهیږي چې زه هغه سړی یم چې ستا ایمانداران به مې زندان ته اچول او په هرې کنیسې کې به مې وهل. کله چې ستا شاهد استیفان ووژل شو، نو زه هلته ولاړ وم او په دې کار کې ورسره زما رضا وه او د هغه د قاتلانو د چپنو ساتنه مې کوله.› نو څښتن راته وویل: ‹لاړ شه، ځکه چې زه تا د لېرې ځایونو غیریهودیانو ته لېږم.›» خلکو تر دې ځای پورې د پولوس خبرو ته غوږ ونیوه، خو هغوی چیغې پیل کړې: «داسې سړی د دې نړۍ څخه ورک کړئ! هغه د دې لایق نه دی چې ژوندی پاتې شي.» هغوی چیغې وهلې، خپل څادرونه یې له ځمکې وهل او خاورې یې پورته بادولې. رومي قوماندان امر وکړ چې پولوس دننه نظامي قلعه ته بوځئ او په دورو یې ووهئ او پوښتنه ترې وکړئ، ترڅو دا معلومه شي چې خلک ولې د هغه په خلاف داسې چیغې وهي. خو کله چې هغوی پولوس وتاړه چې په دورو یې ووهي، نو پولوس د هغه منصبدار څخه چې په هغه ځای کې ولاړ ؤ، پوښتنه وکړه: «ایا تاسو ته قانون دا اجازه درکوي چې یو رومي سړی چې جرم هم ورباندې ثابت شوی نه وي، ووهئ؟» کله چې هغه منصبدار دا خبره واورېدله، نو قوماندان ته ورغی او پوښتنه یې ترې وکړه: «ته پوهېږې چې څه کوې؟ دا سړی خو رومي دی.» نو قوماندان پولوس ته ورغی او پوښتنه یې ترې وکړه: «ماته ووایه چې ته رومي یې؟» پولوس ځواب ورکړ: «هو.» قوماندان وویل: «ما په ډېره لوړه بیه دا تابعیت حاصل کړی دی.» پولوس ورته وویل: «خو زه رومي یم، ځکه چې مور او پلار مې رومیان دي.» نو کومو عسکرو چې غوښتل د پولوس څخه پوښتنې وکړي، هغه یې زر پرېښود او قوماندان هم ووېرېده، ځکه هغه پوه شو چې پولوس یو رومي سړی دی او د هغه په امر تړل شوی ؤ. په بله ورځ قوماندان وغوښتل په دې پوه شي چې په کوم معقول دلیل یهودیان په پولوس تور لګوي، نو پولوس یې ازاد کړ او مشرانو کاهنانو او ټولې شورا ته یې امر وکړ چې سره راټول شي. بیا هغه پولوس راوست او د هغوی په مخکې یې ودراوه. پولوس په ځیر سره د شورا غړو ته وکتل او ویې ویل: «ای ورونو! ما تر نن ورځې پورې په پاک وجدان سره د خدای په حضور کې ژوند تېر کړی دی.» په دې خبره لوی کاهن حنانیا هغو خلکو ته چې د پولوس په خوا کې ولاړ وو، امر وکړ چې په خوله یې ووهئ. بیا پولوس هغه ته وویل: «خدای به دې ووهي، ای په چونه باندې سپین شوی دېواله. ته ناست یې چې د شریعت له مخې زما په هکله قضاوت وکړې، خو اوس د شریعت خلاف امر کوې چې ما ووهي.» نو هغو خلکو چې د پولوس په خوا کې ولاړ وو، وویل: «ته د خدای لوی کاهن ته سپکاوی کوې؟» پولوس ځواب ورکړ: «ای ورونو، زه نه پوهېدم چې هغه لوی کاهن دی. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: چې د خپل قوم مشر ته بدې خبرې مه کوئ.» کله چې پولوس پوه شو چې د شورا ځینې غړي صدوقیان او ځینې یې فریسیان دي، نو په لوړ اواز یې وویل: «ای ورونو! زه فریسي یم او پلار مې هم فریسي ؤ. زه په دې خاطر محاکمه کېږم چې په دې هیله یم چې مړي به بیا راژوندي کیږي.» څنګه چې هغه دا خبره وکړه، نو د فریسیانو او صدوقیانو ترمنځ مخالفت پیدا شو او غونډه په دوو ډلو ووېشل شوه. (ځکه چې صدوقیان د قیامت د ورځې، فرښتو او پېریانو څخه منکر دي، خو فریسیان دا ټول مني.) په غونډه کې ډېر شورماشور او غوغا پیدا شوه او د فریسیانو د ډلې څخه د شریعت یو څو عالمان راپاڅېدل او په کلکه یې وویل: «مونږ په دې سړي کې هېڅ غلطي نه وینو. کېدای شي چې کوم روح یا فرښتې ورسره خبرې کړې وي.» دا مخالفت دومره سخت شو چې قوماندان ووېرېده چې هسې نه هغوی پولوس ټوټې ټوټې کړي، نو عسکرو ته یې امر وکړ چې غونډې ته ورننوځي او پولوس په زوره د هغوی له منځ نه راوباسي او نظامي قلعه ته یې بوځي. په هماغه شپه څښتن د پولوس په خوا کې ودرېده او ویې ویل: «زړور اوسه! لکه څنګه چې تا په اورشلیم کې زما په هکله شاهدي ورکړه، نو په روم کې هم باید شاهدي ورکړې.» کله چې ورځ شوه، نو ځینې یهودیان سره راټول شول او یوه دسیسه یې جوړه کړه او قسم یې وخوړ چې ترڅو پورې مو پولوس نه وي وژلی، نو نه به څه خورو او نه به څه څښو. کومو خلکو چې دا دسیسه جوړه کړې وه، شمېر یې د څلوېښتو تنو څخه زیات ؤ. بیا هغوی مشرانو کاهنانو او د قوم مشرانو ته ورغلل او ویې ویل: «مونږ قسم خوړلی دی تر هغې پورې چې پولوس مو نه وي وژلی، نو مونږ به هېڅ شی ونه خورو. نو اوس تاسو او د شورا غړي په دې بهانه چې غواړئ د هغه په هکله سم معلومات تر لاسه کړئ، د قوماندان څخه وغواړئ چې پولوس تاسو ته راولي. مونږ دې ته تیار یو چې دلته د رارسېدلو څخه مخکې هغه مړ کړو.» خو د پولوس د خور زوی د دې دسیسې څخه خبر شو او نظامي قلعه ته لاړ او پولوس یې خبر کړ. بیا پولوس یو منصبدار راوغوښت او ورته ویې ویل: «دا ځوان سړی قوماندان ته بوځه، ځکه هغه غواړي چې قوماندان ته کوم څه ووایي.» نو منصبدار هغه ځوان سړی قوماندان ته بوته او ورته ویې ویل: «زنداني شوي پولوس زه راوغوښتلم او زما څخه یې وغوښتل چې دا ځوان تاسو ته راولم، ځکه چې هغه غواړي تاسو ته څه ووایي.» قوماندان هغه له لاسه ونیو او یو ګوښه ځای ته یې بوته او پوښتنه یې ترې وکړه: «ته څه غواړې چې ماته یې ووایې؟» هغه وویل: «ځینو یهودیانو دسیسه جوړه کړې چې ستاسو څخه وغواړي چې پولوس سبا شورا ته بوځئ. هغوی به داسې یوه بهانه وکړي چې غواړي د هغه په هکله سم معلومات تر لاسه کړي. خو د هغوی خبرو ته غوږ مه نیسه، ځکه چې تر څلوېښتو زیات کسان هغه ته په کمین کې ناست دي او قسم یې خوړلی، ترڅو پورې یې چې پولوس مړ کړی نه وي، نو هغوی به نه څه خوري او نه به څه څښي. هغوی همدا اوس دې کار ته تیار دي او ستا ځواب ته انتظار وباسي.» نو قوماندان هغه ځوان رخصت کړ او هغه ته یې حکم وکړ: «څه چې دې ماته وویل هغه هېچا ته ونه وایې.» بیا قوماندان خپل دوه تنه منصبداران راوغوښتل او هغوی ته یې وویل: «دوه سوه پیاده او اویا تنه سپاره عسکر او دوه سوه نېزه لرونکي تیار کړئ چې نن شپه نهه بجې قیصریې ته لاړ شي. د پولوس دپاره هم یو څو اسونه تیار کړئ چې ورباندې سپور شي او روغ رمټ یې فیلیکس والي ته ورسوئ.» بیا قوماندان هغه ته یو لیک ولیکه چې په کې داسې لیکل شوي وو: «د کلودیوس لیسیاس له خوا دې ښاغلي فیلیکس والي ته سلام وي. دا سړی یهودیانو نیولی ؤ او نژدې ؤ چې وژلی یې وای. خو کله چې زه خبر شوم هغه یو رومي دی، نو د خپلو عسکرو سره ورغلم او هغه مې ترې خلاص کړ. ما غوښتل په دې پوه شم چې هغوی پرې ولې تور لګولی دی، نو هغه مې د هغوی شورا ته بوته. زه پوه شوم چې هغه داسې کار نه دی کړی چې د مرګ لایق وي او یا دې په زندان کې واچول شي. کوم تور چې په هغه باندې لګېدلی دی هغه د هغوی د خپل شریعت پورې تړلې خبرې وې. خو کله چې زه خبر شوم چې د هغه د وژلو دپاره دسیسه جوړه شوې ده، نو سمدلاسه مې پرېکړه وکړه چې تاسو ته یې درولېږم او د هغه مدعیانو ته مې امر وکړ چې خپله دعوه دې تاسو ته وړاندې کړي.» نو عسکرو د حکم سره سم په هماغه شپه پولوس د انتیپاتریس ښار ته بوته. په بله ورځ پیاده عسکر بېرته خپلې نظامي قلعه ته راستانه شول او سپاره عسکر یې پرېښودل چې د پولوس سره لاړ شي. کله چې هغوی قیصریې ته ورسېدل، نو هغه لیک یې والي ته ورساوه او پولوس یې ورته وروسپاره. والي لیک ولوست او د پولوس څخه یې پوښتنه وکړه چې د کوم ولایت څخه دی. کله چې پوه شو چې هغه د قیلیقیې څخه دی، نو والي ورته وویل: «زه به هغه وخت ستا دعوه واورم چې کله ستا مدعیان راورسیږي.» بیا هغه امر وکړ چې پولوس دې د هیرودیس په ماڼۍ کې وساتل شي. پنځه ورځې وروسته لوی کاهن حنانیا د څو تنو مشرانو او د ترتولوس په نوم د یو وکیل سره قیصریې ته راورسېدل او د پولوس په ضد یې خپله دعوه والي ته وړاندې کړه. کله چې پولوس راوغوښتل شو، نو ترتولوس خپله دعوه داسې پیل کړه: «ښاغلیه، ستاسو د ښه مشرتوب له امله مونږ د دوامدارې سولې څخه برخمن شولو او زمونږ د وطن د ښېګڼې دپاره ډېر ضروري اصلاحات روان دي. مونږ په هرځای کې او په هر وخت کې ستاسو د دې کارونو دپاره د زړه له کومي ډېره مننه کوو. زه نه غواړم چې ستاسو ډېر وخت ونیسم، نو ستاسو څخه غوښتنه کوم چې د مهربانۍ له مخې زمونږ څو خبرو ته غوږ ونیسئ. مونږ ته معلومه شوې ده چې دا یو شر جوړوونکی سړی دی او په ټوله نړۍ کې د یهودیانو ترمنځ شور او غوغا راپیدا کوي او د ناصریانو د مذهبي ډلې مشر دی. همدارنګه هغه کوښښ کاوه چې د خدای د کور بې عزتي وکړي، خو مونږ هغه ونیوه. [مونږ غوښتل چې د خپل شریعت له مخې هغه محاکمه کړو. خو لیسیاس قوماندان راغی او په زوره یې هغه زمونږ نه خلاص کړ او د هغه مدعیانو ته یې امر وکړ چې ستاسو حضور ته راشي.] که تاسو خپله د پولوس څخه پوښتنه وکړئ، نو پوه به شئ چې زمونږ دعوه رښتیا ده.» بیا نورو حاضرو یهودیانو هم په پولوس باندې همدا تورونه ولګول او ویې ویل چې د ترتولوس ټولې خبرې رښتیا دي. والي پولوس ته اشاره وکړه چې خبرې وکړي او پولوس وویل: «زه خبر یم چې ډېر کلونه کیږي تاسو د دې قوم قاضي یئ، نو زه په خوشحالۍ سره ستاسو په مخکې د خپل ځان څخه دفاع کوم. تاسو ته به خپله معلومه شي چې د دولسو ورځو څخه زیات وخت نه کیږي چې زه اورشلیم ته د عبادت کولو دپاره تللی وم. هېچا زه نه یم لیدلی چې د خدای په کور کې مې د چا سره بحث کړی وي یا مې په کنیسې یا مې د ښار په کوم بل ځای کې خلک راپارولي وي. کوم تورونه چې هغوی په ما لګولي دي د هغو په هکله تاسو ته کوم ثبوت نه شي وړاندې کولای. خو زه ستاسو په حضور کې اقرار کوم چې زه د خپلو نیکونو د خدای په عبادت کولو کې د څښتن عیسی د لارې څخه پیروي کوم چې هغوی یې غلطه بولي. زه په هغو ټولو شیانو چې د موسی په شریعت او د پیغمبرانو په کتابونو کې لیکل شوي دي، عقیده لرم. زه خدای ته همداسې هیله لرم چې دوی یې لري او هغه دا چې نېک او بد خلک به دواړه د قیامت په ورځ له مړو نه راژوندي کیږي. نو زه تل کوښښ کوم چې د خدای او انسانانو په حضور کې پاک وجدان ولرم. وروسته له څو کلونو زه اورشلیم ته راغلم چې خپل قوم ته خیرات یوسم او قرباني وکړم. زه د خدای په کور کې د پاکوالي د مراسمو د سرته رسولو څخه وروسته هغوی ولیدم. هلته نه د خلکو ګڼه ګوڼه او نه کومه شور او غوغا وه. خو د اسیا د ولایت ځینې یهودیان چې هلته موجود وو، باید په خپله دلته حاضر شي او که زما په خلاف کوم څه لري، نو خپل تورونه دې وړاندې کړي. یا پرېږدئ چې په خپله دا خلک ووایي کله چې زه د شورا په مخکې ولاړ وم په ما کې کوم جرم پیدا کړ، بې له یو شي چې کله زه د هغوی په مخکې ولاړ وم او په لوړ اواز مې وویل: ‹زه نن له دې امله محاکمه کېږم چې په دې عقیده یم چې مړي به بیا راژوندي کیږي.›» خو فیلیکس چې د څښتن عیسی د لارې نه ښه خبر ؤ، نو محاکمه یې وځنډوله او ویې ویل: «کله چې لیسیاس قوماندان راورسېده، نو بیا به زه ستاسو د دعوې په هکله خپله پرېکړه وکړم.» هغه یو منصبدار ته امر وکړ چې پولوس تر نظارت لاندې ونیسي او هغه ته لږ څه ازادي ورکړي او د هغه ملګرو ته چې د هغه د اړتیاوو د پوره کولو دپاره ځي او راځي، اجازه ورکړي. څو ورځې وروسته فیلیکس د خپلې ښځې دروسیلې سره چې یهودۍ وه، راغی. هغه پولوس راوغوښت او د هغه خبرې یې چې په عیسی مسیح باندې د ایمان راوړلو په هکله کولې، واورېدلې. خو کله چې پولوس د عدالت، په خپل نفس باندې د واک لرلو او د قیامت د ورځې په هکله خبرې کولې، نو فیلیکس ووېرېده او ویې ویل: «د اوس دپاره همدومره بس دی. کله چې یو مناسب وخت پیدا شو بیا به دې راوغواړم.» په همدې وخت کې هغه په دې هیله ؤ چې پولوس به ورته رشوت ورکړي او له همدې امله به یې هغه هر وخت راغوښته او خبرې به یې ورسره کولې. کله چې دوه کاله تېر شول، نو پورکیوس فستوس د فیلیکس په ځای والي وټاکل شو. فیلیکس د یهودیانو د خوشحالولو دپاره پولوس په زندان کې پرېښود. کله چې فستوس قیصریې ته د والي په توګه راغی، نو درې ورځې وروسته اورشلیم ته لاړ. هلته مشرانو کاهنانو او د یهودیانو مشرانو د پولوس په خلاف خپله دعوه هغه ته وړاندې کړه. هغوی د فستوس څخه غوښتنه وکړه چې ورباندې مهرباني وکړي او پولوس اورشلیم ته راوغواړي. ځکه چې هغوی ورته دسیسه جوړه کړې وه چې کمین ورته ونیسي او په لاره کې یې ووژني. فستوس ځواب ورکړ: «پولوس په قیصریه کې بندي ساتل شوی دی او زه په خپله ډېر زر بېرته هلته ورځم. نو ستاسو مشران دې زما سره قیصریې ته لاړ شي او که هغه کوم غلط کار کړی وي، نو دعوه دې پرې وکړي.» فستوس د اتو یا لسو ورځو دپاره په اورشلیم کې پاتې شو او بیا قیصریې ته لاړ. په بله ورځ هغه په محکمه کې په خپلې چوکۍ باندې کښېناست او امر یې وکړ چې پولوس راولي. کله چې پولوس راغی، نو هغه یهودیان چې د اورشلیم څخه راغلي وو د هغه څخه شاوخوا راتاو شول او په هغه باندې یې ډېر سخت تورونه ولګول چې ثابتولی یې نه شول. پولوس د خپل ځان څخه دفاع وکړه او ویې ویل: «ما نه د یهودیانو د شریعت په خلاف، نه مې د خدای د کور او نه مې د امپراتور په خلاف کوم غلط کار کړی دی.» خو فستوس غوښتل چې یهودیان خوشحاله کړي، نو د پولوس څخه یې پوښتنه وکړه: «ایا ته غواړې چې اورشلیم ته لاړ شې او د دې تورونو له امله چې درباندې لګېدلي دي په هغه ځای کې زما په حضور کې ستا محاکمه وشي؟» پولوس په ځواب کې وویل: «زه همدا اوس د امپراتور په محکمه کې یعنې هغه ځای کې چې باید زما قضیه په کې وچلیږي، ولاړ یم. تاسو ته ښه معلومه ده چې ما د یهودیانو په خلاف کوم جرم نه دی کړی. که چېرې زه مجرم یم او داسې کار مې کړی وي چې د مرګ د سزا لایق یم، نو د مرګ څخه نه تښتم. خو که چېرې هغه تورونه چې د دې یهودیانو له خوا په ما لګېدلي دي رښتیا نه وي، نو هېڅوک حق نه لري چې ما هغوی ته په لاس ورکړي. زه امپراتور ته عرض کوم چې خپله دې زما د قضیې په هکله پرېکړه وکړي.» بیا فستوس د خپلو مشاورانو سره د مشورې کولو نه وروسته په ځواب کې وویل: «دا چې تا امپراتور ته عرض کړی دی، نو امپراتور ته به لاړ شې.» څو ورځې وروسته اګریپاس پاچا او د هغه خور برنیکۍ قیصریې ته راغلل چې فستوس ته هرکلی ووایي. هغوی د څو ورځو دپاره هلته پاتې شول، نو فستوس د پولوس قضیه پاچا ته وړاندې کړه او ویې ویل: «دلته یو سړی دی چې فیلیکس په زندان کې پریښی دی. کله چې زه اورشلیم ته لاړم، نو د مشرانو کاهنانو او نورو یهودي مشرانو په هغه باندې تورونه ولګول او زما څخه یې وغوښتل چې هغه ته سزا ورکړم. خو ما هغوی ته ځواب ورکړ چې دا د رومیانو دود او دستور نه دی چې یو تورن سړی دې خپلو مدعیانو ته په لاس ورکړي، تر هغې چې هغه د خپلو مدعیانو سره مخامخ نه کړي او هغه ته دا موقعه ورنه کړي چې د لګول شویو تورونو په وړاندې د خپل ځان څخه دفاع وکړي. کله چې هغوی دلته راغلل، نو ځنډ مې ونه کړ او په بله ورځ په محکمه کې کښېناستم او امر مې وکړ چې هغه راولي. کله چې د هغه مدعیان پاڅېدل چې خبرې وکړي، هغوی ونه شو کولای چې هغه په هغو جرمونو باندې چې زما په خیال کې هم نه وو، ملامته کړي. هغوی د خپل دین او د یو سړي په هکله چې عیسی نومیږي او مړ شوی دی، د نظر اختلاف درلود او پولوس دعوه کوي چې هغه ژوندی دی. زه زړه نازړه وم چې څنګه د دې موضوع په هکله څېړنه وکړم، نو د پولوس څخه مې پوښتنه وکړه چې ایا ته غواړې چې اورشلیم ته لاړ شې او هلته دې قضیه وڅېړل شي. خو پولوس غوښتنه وکړه تر هغې پورې چې امپراتور د هغه د قضیې په هکله خپله پرېکړه نه وي کړې، هغه دې تر نظارت لاندې وساتل شي. نو ما امر وکړ، ترڅو پورې چې هغه امپراتور ته لېږم هغه دې بندي وساتل شي.» اګریپاس فستوس ته وویل: «زه غواړم چې په خپله د دې سړي خبرې واورم.» فستوس ځواب ورکړ: «سبا به د هغه خبرې واورې.» په بله ورځ اګریپاس او برنیکۍ په زیات شان او شوکت سره راغلل او د قوماندانانو او د ښار د مشرانو سره دربار ته ننوتل. بیا فستوس امر وکړ او پولوس یې حاضر کړ. بیا فستوس وویل: «ای اګریپاس پاچا او ټولو حاضرینو! تاسو دا سړی وینئ چې ټولو یهودیانو که دلته دي او که په اورشلیم کې دي، ورڅخه ماته شکایت کړی دی. هغوی چیغې وهلې چې دا سړی باید ژوندی پاتې نه شي. خو زما په نظر هغه کوم داسې کار نه دی کړی چې د مرګ سزا دې ورکړای شي. څرنګه چې هغه خپله عرض وکړ چې امپراتور دې د هغه د قضیې په هکله پرېکړه وکړي، نو ما پرېکړه وکړه چې هغه روم ته ولېږم. خو د هغه په هکله زما سره کوم ځانګړی څه شی نشته چې امپراتور ته یې ولیکم. نو هغه مې تاسو ټولو او په ځانګړې توګه ستاسې اګریپاس پاچا حضور ته راوست، ترڅو د هغه د قضیې تر څېړلو وروسته وکولای شم هغه ته یو څه ولیکم. ځکه چې زما په نظر دا خبره سمه نه ده چې یو بندي بې له کومو ښکاره تورونو امپراتور ته ولېږم.» اګریپاس پولوس ته وویل: «تاته اجازه درکول کیږي چې د خپل ځان څخه دفاع وکړې.» نو پولوس خپل لاس پورته کړ او د خپل ځان څخه یې داسې دفاع وکړه: «ای پاچا، زه خپل ځان بختور ګڼم چې نن ستاسو په حضور کې ولاړ یم او د هغو ټولو تورونو په خلاف چې د یهودیانو له خوا په ما لګېدلي دي، د خپل ځان څخه دفاع کوم. په ځانګړې توګه څرنګه چې تاسو د یهودیانو د ټولو دودونو او د هغوی ترمنځ چې کوم اختلافات موجود دي، د هغو ټولو سره بلد یئ. نو تاسو ته سوال کوم چې په پوره صبر او حوصلې سره زما خبرو ته غوږ ونیسئ. ټول یهودیان پوهیږي چې ما د ځوانۍ د وخت نه د خپلو خلکو سره او په اورشلیم کې څنګه ژوند تېر کړی دی. هغوی ما له پخوا څخه پېژني او که چېرې هغوی وغواړي، نو کولای شي تصدیق کړي چې زه د فریسیانو د ډلې غړی وم چې دا زمونږه یوه ډېره سرسخته مذهبي ډله ده. اوس د دې دپاره چې د خدای د هغې وعدې په هیله یم چې زمونږ د نیکونو سره یې کړې ده، محاکمه کېږم. دا هغه وعده ده چې زمونږ د خلکو دولس قبیلې د هغې د پوره کېدلو په هیله شپه او ورځ عبادت کوي. ای پاچا! د همدې هیلې په خاطر یهودیان په ما باندې تورونه لګوي. تاسو هر یو ته دا ولې ناشونې ښکاري چې خدای مړي راژوندي کولای شي؟ یو وخت ما خپله داسې فکر کاوه هرڅه چې کولای شم باید د ناصري عیسی د نوم سره د مخالفت کولو دپاره یې وکړم. ما په اورشلیم کې همداسې وکړل. د مشرانو کاهنانو څخه مې واک او اختیار تر لاسه کړ او ډېر ایمانداران مې زندان ته واچول او کله به چې هغوی ته د مرګ سزا ورکول کېدله، نو ما به هم د هغوی په خلاف رایه ورکوله. څو څو ځلې مې هغوی ته په کنیسو کې سزا ورکړې ده او کوښښ مې کاوه چې هغوی دې ته مجبور کړم چې د خپلې عقیدې څخه منکر شي. زما قهر او غضب تر دې حده پورې ورسېده چې حتی هغوی پسې به د نورو هېوادونو ښارونو ته تللم چې هغوی وځوروم. یوه ورځ زه د هغه واک او حکم له مخې چې د مشرانو کاهنانو له خوا راکړل شوی ؤ، د یو کار پسې دمشق ته روان وم. ای پاچا! کله چې زه د غرمې په وخت کې په لاره روان وم، نو ما یوه رڼا ولیدله چې د لمر څخه هم زیاته روښانه وه او د اسمان څخه راروانه وه او په ما او زما د سفر په ملګرو باندې وځلېدله. مونږ ټول په ځمکه باندې راولوېدلو. بیا مې په عبراني ژبه کې یو اواز واورېد چې ماته یې وویل: ‹ای شاووله، ای شاووله، ته ولې ما ځوروې؟ دا یو بې ګټې کار دی چې د خپل بادار په وړاندې ودرېږې.› ما پوښتنه وکړه: ‹ای څښتنه، ته څوک یې؟› او څښتن وویل: ‹زه عیسی یم، یعنې هغه څوک چې ته یې ځوروې. خو اوس پاڅېږه او په خپلو پښو ودرېږه. زه تاته د دې دپاره راښکاره شوم چې تا خپل خدمتګار وټاکم او څه چې دې زما څخه ولیدل او هغه څه چې په راتلونکې کې به یې درته وښایم د هغو په هکله به شاهدي ورکړې. زه به تا د اسراییلو د قوم او غیریهودیانو څخه وژغورم. زه تا هغوی ته لېږم چې د هغوی سترګې خلاصې کړې، ترڅو هغوی د تیارې څخه رڼا ته او د شیطان د واکمنۍ څخه یې د خدای خواته راواړوې، ترڅو په ما باندې د ایمان راوړلو په وسیله د هغوی ګناهونه وبخښل شي او د خدای په سپېڅلو خلکو کې شامل شي.› نو ای پاچا! ما د هغه حکم څخه چې په اسماني رویا کې راته وشو، سرغړونه نه ده کړې. ما لومړی په دمشق او اورشلیم کې او بیا په ټوله یهودیه کې او همدارنګه غیریهودیانو ته مې اعلان وکړ چې د خپلو ګناهونو څخه توبه وباسي، د خدای خواته راوګرځي او داسې کارونه وکړي چې ثابته کړي چې هغوی توبه ویستلې ده. له همدې امله ځینو یهودیانو زه د خدای په کور کې ونیولم او کوښښ یې کاوه چې ما ووژني. خو تر نن ورځې پورې خدای وساتلم او دلته ولاړ یم او ټولو لویو او وړو ته شاهدي ورکوم. زه یوازې هغه څه وایم چې موسی او نورو پیغمبرانو ویلي دي چې پېښ به شي، یعنې دا چې مسیح باید کړاوونه وزغمي او لومړنی کس به وي چې د مړو څخه به راژوندی شي او یهودیانو او غیریهودیانو دواړو ته به د خلاصون د رڼا اعلان وکړي.» پولوس لا د خپل ځان څخه د دفاع په خاطر خبرې کولې چې فستوس چیغې کړې: «ای پولوسه، ته لېونی یې! په ډېرو لوستلو لېونی شوی یې.» پولوس په ځواب کې وویل: «نه ښاغلیه! زه لېونی نه یم. زه په هوش یم او رښتیا او معقولې خبرې کوم. پاچا په دې ښه خبر دی او زه د هغه سره په زړورتیا سره خبرې کوم. زه په دې باندې ډاډه یم چې دا ټولې پېښې تاسو ته معلومې دي، ځکه چې هغه په کوم پټ ځای کې نه دي شوې. ای پاچا! ایا تاسو په پیغمبرانو باندې عقیده لرئ؟ زه پوهېږم چې تاسو ورباندې عقیده لرئ.» اګریپاس پولوس ته وویل: «ته فکر کوې چې دومره زر به ما مسیحي کړې؟» پولوس وویل: «که لږ وخت ونیسي یا ډېر، خو زه خدای ته دعا کوم چې یوازې تاسو نه بلکې هغه ټول خلک چې نن زما خبرې اوري، زما په شان شي، بې له شکه زما په شان په زولنو کې نه.» بیا پاچا پاڅېد او والي، برنیکۍ او نور خلک چې د هغوی سره ناست وو، هم پاڅېدل. کله چې هغوی ووتل، نو یو بل ته یې سره وویل: «دې سړي داسې کوم کار نه دی کړی چې د مرګ یا زندان ته د اچولو وړ وي.» اګریپاس فستوس ته وویل: «که چېرې دې سړي امپراتور ته عرض نه وای کړی، نو ازادېدلی شو.» کله چې دا پرېکړه وشوه چې مونږ به په کشتۍ کې ایټالیا ته ځو، نو هغوی پولوس او ځینې نور بندیان یولیوس ته چې د روم د امپراتور د لښکرو د کنډک یو منصبدار ؤ، وسپارل. بیا مونږ د ادرامیتینې په کشتۍ کې چې د اسیا د ولایت بندرونو ته روانه وه، سپاره شولو. زمونږ سره یو مقدوني سړی چې ارسترخوس نومېده او د تسالونیکیې څخه ؤ، هم ملګری ؤ. په بله ورځ مونږ د صیدون د ښار بندر ته ورسېدلو. یولیوس په پولوس مهربانه شو او هغه ته یې اجازه ورکړه چې خپلو ملګرو ته ورشي او چې کوم شي ته اړتیا ولري، هغوی یې ورته ورکړي. مونږ د صیدون څخه روان شولو، خو له دې امله چې باد مونږ ته مخامخ لګېده، نو د قبرس د جزیرې په بلې خوا لاړو، ځکه چې هلته باد نه لګېده. کله چې مونږ د قیلیقیې او پمفیلیې د بحیرو څخه تېر شولو، نو د میرا ښار ته چې د لیکیا په ولایت کې دی، ورسېدلو. په هغه ځای کې هغه منصبدار د سکندریې یوه کشتۍ پیدا کړه چې ایټالیا ته روانه وه او مونږ یې په هغې کې سپاره کړو. تر ډېرو ورځو پورې مونږ ورو ورو تللو او په ډېر تکلیف سره قنیدوس ته ورسېدلو. څرنګه چې باد مونږ ته مخامخ لګېده، نو بلې خواته مو حرکت وکړ او د کریت د جزیرې په هغې خوا چې د باد څخه پناه وه، روان شولو او د سلمونې د سیمې څخه تېر شولو. په سختۍ سره د بحیرې په غاړه تللو او یو ځای ته ورسېدلو چې د «خوندي بندر» په نوم یادېده او د لسایې ښار ته نژدې ؤ. هلته مونږ زیات وخت له لاسه ورکړ او زمونږ دپاره نور سفر کول خطرناک ؤ، ځکه چې د کفارې ورځ تېره شوې وه. نو پولوس هغوی ته دا مشوره ورکړه: «ای ملګرو، ماته ښکاري چې د دې ځای نه وروسته به زمونږ سفر خطرناک وي. یوازې کشتۍ او د هغې بار ته به لوی تاوان ونه رسیږي بلکې زمونږ ژوند ته به هم خطر وي.» خو هغه منصبدار د پولوس په ځای د کشتۍ د مشر او د کشتۍ د خاوند خبرو ته زیات غوږ نیوه. څرنګه چې هغه بندر د ژمي تېرولو دپاره مناسب نه ؤ، نو د هغوی څخه زیاتو یې دا پرېکړه وکړه چې له هغه ځای څخه حرکت وکړي او کوښښ وکړي چې فینکاس ته ورسیږي او ژمی هلته تېر کړي. فینکاس په کریت کې یو بندر دی چې جنوب لوېدیځ او شمال لوېدیځ خواته مخامخ دی. کله چې د جنوب له خوا نری نری باد راوالوت، نو هغوی فکر وکړ چې خپل مقصد ته ورسېدل. نو هغوی د کشتۍ لنګر راکش کړ او د کریت په غاړه روان شول. خو ډېر وخت نه ؤ تېر شوی چې یو توفاني باد چې د «شمال ختیځ» د باد په نوم یادیږي، د جزیرې څخه زمونږ خواته راوالوت. کشتۍ په توفان کې راګېره شوه او د دې امکان نه ؤ چې د باد مخالف طرف ته لاړه شي، نو مونږ نوره هڅه ونه کړه او پرې مو ښودله چې کوم طرف ته چې باد لګیږي هماغې خواته کشتۍ بوځي. مونږ د کاودا په نوم د یوې کوچنۍ جزیرې طرف ته چې د باد څخه پناه وه، روان شولو. په ډېرې سختۍ سره مو وکولای شول چې هغه کوچنۍ کشتۍ خوندي وساتو. هغه کوچنۍ کشتۍ یې لویې کشتۍ ته وخېژوله او لویه کشتۍ یې ګردچاپېره په رسیو باندې وتړله. هغوی وېرېدل چې د سیرتیس په شګو کې به ونښلي. هغوی د کشتۍ لنګر راښکته کړ او کشتۍ یې پرېښودله چې باد یې بوځي. په بله ورځ چې ډېر سخت توفان ؤ، نو هغوی د کشتۍ یو څه بار اوبو ته وغورځاوه. خو په درېمه ورځ یې د کشتۍ سامان په خپلو لاسونو بحیرې ته وغورځاوه. تر ډېرو ورځو پورې مونږ نه لمر ولیده او نه ستوري او سخت باد لګېده او نور زمونږ د خلاصون هېڅ هیله نه وه. په کشتۍ کې ناستو خلکو تر ډېره وخته پورې هېڅ شی نه وو خوړلي، نو پولوس د هغوی په مخکې ودرېده او ویې ویل: «ای ملګرو، تاسو باید زما خبره منلې وای او د کریت څخه مو حرکت نه وای کړی، نو د دې زیان او تاوان څخه به ساتل شوي وای. خو اوس تاسو ته مشوره درکوم چې زړور اوسئ! په تاسو کې به هېڅوک هم خپل ژوند له لاسه ورنه کړي، خو کشتۍ به ټوټې ټوټې شي، ځکه چې پرون شپه د هغه خدای فرښته چې زه د هغه یم او د هغه عبادت کوم، ماته راغله او زما په څنګ کې ودرېدله او ویې ویل: ‹پولوسه! مه وېرېږه، ځکه چې ته باید د امپراتور په مخکې ودرېږې او خدای به په خپل فضل سره ستا په خاطر د هغو ټولو کسانو ژوند چې تا سره په کشتۍ کې دي، وژغوري.› نو ای خلکو، زړور اوسئ! ځکه چې زه په خدای ایمان لرم. لکه څنګه چې ماته ویل شوي دي، همداسې به وشي. خو مونږ به د جزیرې په غاړه وغورځول شو.» دا څوارلسمه شپه وه چې مونږ د مدیترانې په بحیره کې د توفان له امله یوې خوا او بلې خواته وړل کېدلو. خو نژدې نیمه شپه وه چې کشتیوانانو دا ګومان وکړ چې وچې ته ورنژدې کیږي. هغوی د اوبو ژوروالی اندازه کړ او ویې لیدل چې څلوېښت متره ؤ او د لږې فاصلې څخه وروسته یې چې بیا اندازه واخیستله، نو دېرش متره وه. هغوی وېرېدل هسې نه چې د ګټانو سره ولګیږي، نو د کشتۍ له شا نه یې څلور لنګرونه واچول او دعا یې وکړه چې زر سبا شي. کشتیوانانو کوښښ کاوه چې د کشتۍ څخه وتښتي او هغوی په دې بهانه چې غواړي د کشتۍ د مخکینۍ برخې یو څو لنګرونه واچوي، کوچنۍ کشتۍ یې بحیرې ته ښکته کړه. خو پولوس هغه منصبدار او عسکرو ته وویل: «که چېرې کشتیوانان په کشتۍ کې پاتې نه شي، نو ستاسو څخه به هېڅوک هم ونه ژغورل شي.» نو عسکرو د کوچنۍ کشتۍ طنابونه پرې کړل او هغه یې پرېښودله چې په بحیره کې لاړه شي. د لمرخاته څخه مخکې پولوس د ټولو څخه وغوښتل چې یو څه شی وخوري. هغه وویل: «نن څوارلسمه ورځ ده چې تاسو دومره پرېشانه یئ چې هېڅ شی مو نه دي خوړلي. نو له دې امله تاسو ته سوال کوم چې لږ خواړه وخورئ، ځکه چې تاسو ورته اړتیا لرئ د دې دپاره چې ژوندي پاتې شئ. په تاسو کې به د هېچا د سر یو ویښته هم کم نه شي.» کله چې پولوس دا خبره وکړه، بیا یې لږه ډوډۍ راواخیستله، د ټولو په مخکې یې د خدای شکر وکړ، هغه یې ماته کړه او په خوړلو یې پیل وکړ. هغوی ټولو همت پیدا کړ او خواړه یې وخوړل. په کشتۍ کې مونږ ټول دوه سوه او شپږ اویا تنه وو. کله چې هغوی ټول ماړه شول، نو ټول غنم یې بحیرې ته ورګوزار کړل چې کشتۍ سپکه شي. کله چې سهار شو، نو کشتیوانانو وچه ځمکه ونه پېژندله، خو هغوی د خلیج غاړه ولیدله او پرېکړه یې وکړه چې که کېدای شي نو کشتۍ به په هغه ځای باندې وخېژوو. نو هغوی هغه طنابونه چې لنګرونه پرې تړل شوي وو، پرېکړل او هغه یې په بحیره کې پرېښودل او په هماغه وخت کې یې د کشتۍ د راشپېلونو طنابونه سست کړل. بیا هغوی د کشتۍ د مخکینۍ برخې بادوان د باد خواته پورته کش کړ او کشتۍ د بحیرې غاړې ته روانه شوه. خو کشتۍ د اوبو لاندې د شګو د غونډۍ سره ولګېدله او هلته ونښتله. د کشتۍ مخکینۍ برخه ډېره سخته ولګېدله او حرکت یې نه شو کولای، خو وروستنۍ برخه یې د سختو څپو له امله ټوټې ټوټې شوه. عسکرو پرېکړه وکړه چې ټول بندیان به ووژنو، هسې نه چې په لامبو وهلو وتښتي. خو هغه منصبدار غوښتل چې پولوس وژغوري، نو هغوی یې د دې کار څخه منع کړل. هغه امر وکړ چې اول دې هغه کسان چې لامبو وهلی شي، ځانونه اوبو ته وغورځوي او وچې ته دې ځانونه ورسوي. او نورو ته یې وویل چې په تختو او یا د کشتۍ په ټوټو باندې دې هغوی پسې ورشي. په دې ډول مونږ ټول روغ رمټ وچې ته ورسېدلو. کله چې مونږ روغ رمټ د بحیرې غاړې ته ورسېدلو، نو پوه شولو چې دا د مالتا په نوم جزیره ده. د هغه ځای خلکو په مونږ ډېره مهرباني وکړه او څرنګه چې هوا سړه وه او باران ورېده، نو اور یې راته بل کړ او مونږ ټولو ته یې تود هرکلی ووایه. پولوس یو څه لرګي راټول کړل او هغه یې اور ته واچول او د اور د ګرموالي له امله یو زهرجن مار راووت او د هغه د لاس پورې ونښته. کله چې د هغه ځای خلکو ولیدل چې د پولوس په لاس پورې مار ځوړند دی، نو یو بل ته یې سره وویل: «دا سړی به خامخا قاتل وي. که څه هم هغه له بحیرې څخه وژغورل شو، خو الهي عدالت به هغه ژوندی پرېنږدي.» خو پولوس هغه مار اور ته ورګوزار کړ او کوم زیان ورته ونه رسېده. هغوی په دې تمه وو چې پولوس به زر وپړسیږي او یا به ناڅاپه راولویږي او مړ به شي. خو کله چې هغوی ډېر انتظار وویست او ویې لیدل چې په هغه باندې هېڅ هم ونه شول، نو فکرونه یې بدل شول او ویې ویل: «دا هم یو خدای دی.» هغه ځای ته نژدې د هغې جزیرې د حاکم پوبلیوس ځمکې وې. هغه په مهربانۍ سره مونږ ته هرکلی ووایه او درې ورځې یې په خپل کور کې مېلمانه کړو. هغه وخت د پوبلیوس پلار ناروغه پروت ؤ. هغه تبه لرله او د پېچ په ناروغۍ اخته ؤ. پولوس د هغه کوټې ته ننوت، د هغه دپاره یې دعا وکړه، خپل لاس یې ورباندې کېښود او هغه ته یې شفا ورکړه. کله چې دا کار وشو، نو د جزیرې نور ناروغان هم راغلل او روغ شول. هغوی مونږ ته ډېر سوغاتونه راکړل او کله چې مونږ غوښتل لاړ شو، نو کومو شیانو ته چې په سفر کې مو ورته اړتیا لرله، هغه یې مونږ ته کشتۍ ته راوړل. درې میاشتې وروسته د سکندریې په یوه کشتۍ کې چې د دوه غبرګوني خدایانو کیستر او پولوکس توږل شوې مجسمې ورباندې لګېدلې وې او ژمی یې په هغې جزیرې کې تېر کړی ؤ، لاړو. مونږ د سراکیوس ښار ته ورسېدلو او درې ورځې هلته پاتې شولو. بیا د هغه ځای څخه په کشتۍ کې روان شولو او د ریغیون ښار ته ورسېدلو. بیا یوه ورځ وروسته جنوبي بادونه پیل شول او په دوو ورځو کې د پوتیولي بندر ته ورسېدلو. په هغه ځای کې مونږ ځینې ایمانداران ولیدل او هغوی زمونږ څخه وغوښتل چې د یوې هفتې دپاره ورسره پاتې شو. په دې ډول مونږ روم ته ورسېدلو. کله چې د روم ایمانداران زمونږ د راتللو څخه خبر شول، نو هغوی د اپیاس تر بازاره او هغه ځای پورې چې د درې مېلمستونونو په نوم یادېده، زمونږ لیدلو ته راغلل. کله چې پولوس هغوی ولیدل، نو د خدای شکر یې وویست او زړور شو. کله چې مونږ روم ته ورسېدلو، نو پولوس ته اجازه ورکړل شوه چې د یو رومي عسکر سره چې د هغه ساتنه یې کوله، په یو شخصي کور کې واوسیږي. درې ورځې وروسته پولوس د هغه ځای د یهودیانو مشران غونډې ته راوغوښتل. کله چې هغوی سره راټول شول، نو ورته ویې ویل: «ای زما ورونو، که څه هم ما د خپلو خلکو او د خپلو نیکونو د دودونو او دستورونو په خلاف کوم کار نه دی کړی، خو بیاهم زه په اورشلیم کې بندي شوم او رومیانو ته وسپارل شوم. کله چې رومیانو زما څخه څېړنې وکړې نو غوښتل یې چې ما ازاد کړي، ځکه هغوی پوه شول چې ما داسې کوم کار نه دی کړی چې د مرګ سزا دې راته راکړل شي. خو کله چې د یهودیانو مشرانو مخالفت وکړ، نو زه دې ته مجبور شوم چې امپراتور ته عرض وکړم. بې له شکه ما سره هېڅ داسې څه نشته چې د خپل قوم په خلاف یې ووایم. نو له دې امله مې راوغوښتلئ چې تاسو ووینم او خبرې درسره وکړم چې زه د هغه چا په خاطر په زولنو تړل شوی یم چې د اسراییلو خلک ورته هیله مند دي.» یهودي مشرانو ځواب ورکړ: «مونږ ته ستا په هکله له یهودیې څخه کوم لیک نه دی رارسېدلی او نه زمونږ د یهودي ورونو څخه کوم څوک دلته راغلی دی چې ستا په هکله یې مونږ ته خبر راوړی وي او یا یې ستا په هکله کومه بده خبره کړې وي. خو مونږ غواړو چې ستا نظر واورو، ځکه مونږ پوهېږو چې خلک په هرځای کې د دې ډلې په خلاف خبرې کوي.» نو هغوی د پولوس سره یوه ورځ وټاکله او ډېر خلک د هغه کور ته راغلل. د سهار نه تر ماښامه پورې پولوس د هغوی سره د خدای د پاچاهۍ په هکله خپل پیغام بیان کړ او شاهدي یې ورکړه او کوښښ یې وکړ چې د موسی د شریعت او د پیغمبرانو له کتابونو څخه په کار اخیستلو سره هغوی د عیسی په هکله قانع کړي. ځینې د هغه په خبرو قانع شول، خو نورو ورباندې باور ونه کړ. هغوی په خپل منځ کې سره بې اتفاقه شول او روان شول. خو له تګ څخه مخکې پولوس دا خبره وکړه: «روح القدس د اشعیا نبي په وسیله ستاسو نیکونو ته څنګه ښه ویلي دي: دې قوم ته ورشه او ورته ووایه: تاسو به بیا بیا اورئ، خو پوه به نه شئ. تاسو به ګورئ، خو څه به نه وینئ، ځکه چې د دې خلکو زړونه سخت شوي دي او په غوږونو درانه شوي او سترګې یې پټې شوې دي. که نه، نو سترګو به یې لیدل، غوږونو به یې اورېدل، په زړونو کې به پوهېدل او ماته به بېرته راګرځېدلي وای او ما به شفا ورکړې وای. نو بیا پوه شئ چې دغه د خلاصون پیغام د خدای له خوا غیریهودیانو ته لېږل شوی دی او هغوی به یې مني.» [ کله چې پولوس خپلې خبرې پای ته ورسولې، نو یهودیان لاړل او په خپل منځ کې یې سره بحث وکړ.] پولوس دوه کاله په یو کرایي کور کې اوسېده او هرڅوک چې به د هغه د لیدلو دپاره راتللو، نو هرکلی به یې ورته ویل. هغه د خدای د پاچاهۍ په هکله وعظ کاوه او د څښتن عیسی مسیح په هکله یې په زړورتیا او په ازادانه توګه تعلیم ورکاوه. دا لیک د پولوس له خوا دی چې د عیسی مسیح خدمتګار او د خدای له خوا غوره شوی رسول او د خدای د زېري د خپرولو دپاره ټاکل شوی دی. خدای د پخوا نه په سپېڅلو لیکنو کې د خپلو پیغمبرانو په وسیله د دې زېري وعده کړې وه. دا زېری د هغه د زوی په هکله دی چې په جسماني توګه د داود د نسل نه پیدا شوی دی او د هغه سپېڅلي روح په وسیله چې په هغه کې ؤ او د مرګ نه د بیا راژوندي کېدلو په وسیله خدای په خپل لوی قدرت سره وښودل چې هغه د خدای زوی دی. هغه زمونږ څښتن عیسی مسیح دی. خدای د هغه په وسیله او د هغه د نوم په خاطر په ما باندې فضل وکړ چې د هغه رسول شم او ټولو قومونو ته بلنه ورکړم چې ایمان راوړي او د مسیح اطاعت وکړي. په هغوی کې تاسو رومیان هم شامل یئ چې خدای رابللي یئ چې د عیسی مسیح اوسئ. زه دا سلامونه تاسو ټولو ته چې په روم کې یئ او په خدای باندې ګران یئ او د دې دپاره رابلل شوي یئ چې د خدای خلک اوسئ، وایم. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. د هرڅه نه مخکې زه د عیسی مسیح په نوم ستاسو ټولو دپاره د خدای شکر کوم، ځکه چې په ټوله نړۍ کې خلک ستاسو د ایمان په هکله خبرې کوي. هغه خدای چې د زړه له کومي یې خدمت کوم او د هغه د زوی په هکله زېری خپروم، هغه زما شاهد دی چې زه په دوامداره توګه تل تاسو په خپلو دعاګانو کې یادوم. زه تل دا سوال کوم چې که د خدای رضا وي او ماته یوه لاره برابره شي چې څه موده وروسته تاسو ووینم. ځکه چې دا زما ارمان دی چې تاسو ووینم او د روحاني برکت څخه مو برخمن کړم، ترڅو ستاسو روح ورباندې قوي شي. زما مقصد دا دی چې مونږ د یو بل سره د خپل ایمان په وسیله مرسته وکړو ترڅو زمونږ د دواړو ایمان قوي شي، یعنې تاسو زما د ایمان په وسیله او زه ستاسو د ایمان په وسیله. زما خویندو او ورونو، زه نه غواړم چې تاسو بې خبره پاتې شئ چې ما څو څو ځلې نیت کړی دی چې ستاسو خواته درشم، خو تل زما مخنیوی شوی دی. زه غواړم چې ستاسو په منځ کې کار وکړم او روحاني حاصل یې ووینم لکه څنګه چې مې په نورو غیریهودي قومونو کې ولیدل. زه د ټولو خلکو په وړاندې مسوولیت لرم که هغه پرمختللي خلک دي او که وروسته پاتې خلک، که هغه پوه خلک دي یا ناپوهه. نو له دې امله زه دې ته هیله من یم چې تاسو ته هم چې په روم کې یئ زېری واوروم. زه په دې زېري نه شرمېږم، ځکه چې دا د خلاصون دپاره د خدای قدرت دی، د هر چا دپاره چې ایمان راوړي، لومړی د یهودیانو دپاره او بیا د غیریهودیانو دپاره. ځکه چې دا زېری مونږ ته دا ښکاره کوي چې خدای څنګه انسانان عادلان جوړوي او دا د ایمان څخه پیل کیږي او په ایمان باندې پای ته رسیږي. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «عادل انسان به د ایمان په وسیله ژوند کوي.» د خدای غضب له اسمانه په هغو ټولو نازلیږي چې بې دینه او بد کاره دي او د هغوی دا بد کارونه د خدای په هکله د حقیقت پېژندنې مخه نیسي. ځکه چې هغوی د خدای په هکله په حقیقت باندې پوهیږي، له همدې امله خدای په خپله دا هرڅه هغوی ته ښکاره کړي دي. ځکه چې د نړۍ د پیدایښت نه د هغه نه لیدونکي صفتونه یعنې د هغه تلپاتې قدرت او الهي ذات په هغو شیانو کې چې هغه پیدا کړي دي، په روښانه توګه لیدل کیږي. نو له دې امله د دې خلکو دپاره هېڅ عذر نشته. سره له دي چې هغوی خدای پېژانده، خو هغه ته یې د خدای په توګه عزت ورنه کړ او نه یې ترې شکرګزاري وکړه، بلکې د هغوی خیالونه باطل شول او پوچ مغزونه یې تیاره شول. هغوی دا دعوه کوي چې پوه دي، خو هغوی کم عقل دي. هغوی د نه فنا کېدونکي او د جلال نه ډک خدای عبادت کول پریښی دی او د هغو بتانو عبادت کوي چې د فاني انسانانو، مرغانو، حیواناتو او خزندو ته ورته جوړ شوي دي. له دې امله خدای هغوی د خپلو زړونو د نفساني غوښتنو پوره کولو ته پرېښودل، ترڅو خپل بدنونه یو د بله سره ناپاک او فاسد کړي. هغوی د خدای په هکله حقیقت په دروغو بدل کړ او د خالق په ځای یې د هغه د مخلوق عبادت او خدمت وکړ یعنې هغه خالق چې تل ترتله د ثنا او صفت لایق دی. امین. نو ځکه خدای هغوی خپل د شرم نه ډکو نفساني غوښتنو ته پرېښودل. حتی د هغوی ښځو عادي جنسي اړیکې پرېښودلې او د هغې په ځای یې په خپل منځ کې سره جنسي اړیکې خپلې کړې. په همدې ډول سړیو هم د ښځو سره عادي جنسي اړیکې پرېښودلې او د خپل همجنس سره یې د جنسي اړیکو سختې غوښتنې پیدا کړلې. یو سړي به د بل سړي سره له شرمه ډک کارونه کول او په نتیجه کې هغوی په خپلو ځانونو باندې هغه سزا راوستله چې د خپلو بې لاریو له امله د هغې لایق وو. څرنګه چې هغوی د دې نه انکار وکړ چې حتی د خدای په هکله فکر وکړي، نو هغه هم هغوی خپلو فاسدو خیالونو ته پرېښودل، ترڅو داسې کارونه وکړي چې باید ونه شي. هغوی د هر ډول بدو کارونو، بدیو، حرص، کینې، بخیلتوب، قتل، جګړو، غولونې او بدو نیتونو څخه ډک دي. هغوی د یو بل پسې اوازې خپروي او خبرې کوي، د خدای څخه کرکه کوي او د یو بل سپکاوی کوي. هغوی مغرور او لافې وهونکي خلک دي. هغوی د بدیو دپاره نوې لارې چارې جوړوي او د خپل مور او پلار د امر نه سرغړونه کوي. هغوی ناپوهه، بې وفا، بې مینې او بې رحمه خلک دي. هغوی د خدای د دې عادلانه حکم څخه ښه خبر دي چې څوک چې داسې کارونه کوي هغوی د مرګ لایق دي، خو هغوی نه یوازې دا چې خپله داسې کارونه کوي، بلکې نور هم دې ته هڅوي چې داسې کارونه وکړي. نو له دې امله ای انسانه، ته څوک یې چې د نورو په هکله قضاوت کوې؟ ته چې هرڅوک یې، تا سره هېڅ عذر نشته، ځکه کله چې ته د نورو په هکله قضاوت کوې او بیا په خپله هماغه کار کوې چې هغوی یې کوي، نو په خپله خپل ځان ملامتوې. مونږ پوهېږو کله چې خدای د هغو خلکو په هکله چې داسې کارونه کوي، قضاوت کوي، نو هغه په حقه دی. خو ای انسانه، ته چې د نورو په هکله قضاوت کوې او په خپله هماغه کارونه کوې، ایا ګومان کوې چې د خدای د قضاوت نه به وتښتې؟ یا دا چې د خدای ډېرې زیاتې مهربانۍ، زغم او صبر ته په سپکه سترګه ګورې؟ ایا په دې نه پوهېږې چې د خدای د مهربانۍ مقصد دا دی چې هغه تاته وښایي چې ته توبه وباسې؟ خو دا چې ته سرزوری یې او د خپلو ګناهونو نه لاس نه اخلې، نو ته خپله سزا په هغه ورځ چې کله د خدای غضب او عادلانه قضاوت ښکاره شي، نوره هم زیاتوې. خدای به هرچا ته د هغه د عملونو له مخې چې کړي یې دي، بدل ورکړي. کوم خلک چې په صبر او زغم سره ښه کارونه کوي او د جلال، عزت او نه فناکېدونکي ژوند په لټه کې دي، نو هغوی ته به خدای تلپاتې ژوندون ورکړي. خو کوم خلک چې ځان خوښوونکي دي، حقیقت نه مني او بدو کارونو پسې ګرځي، نو په هغوی باندې به خدای خپل قهر او غضب نازل کړي. د هغو خلکو دپاره به چې بد کارونه کوي، مصیبت او کړاوونه وي، لومړی د یهودیانو دپاره او بیا د غیریهودیانو دپاره. خو خدای به هغو ټولو خلکو ته چې ښه کارونه کوي، جلال، عزت او سوله ورکړي، لومړی یهودیانو ته او بیا غیریهودیانو ته. ځکه چې خدای د هېچا طرفداري نه کوي. هغه ټول خلک چې د موسی شریعت نه لري او ګناه کوي، نو هغوی به بې له شریعته له منځه ځي او د یهودیانو سره چې شریعت شته او ګناه کوي، نو د هغوی سره به د شریعت له مخې قضاوت کیږي. ځکه چې یوازې د شریعت په اورېدلو سره هېڅوک د خدای په نظر کې عادل نه ګڼل کیږي، بلکې د شریعت په حکمونو باندې په عمل کولو سره عادل ګڼل کیږي. کله چې غیریهودیان چې شریعت نه لري په طبیعي توګه د شریعت په حکمونو باندې عمل کوي، نو د هغوی شریعت په خپله هغوی دي، که څه هم هغوی د موسی شریعت نه لري. د هغوی عملونه دا ښکاره کوي چې د شریعت حکمونه د هغوی په زړونو کې لیکل شوي دي. د هغوی وجدان د دې شاهدي ورکوي، ځکه چې د هغوی خیالونه یا هغوی ملامتوي او یا د هغوی څخه دفاع کوي. نو د هغه زېري له مخې چې زه یې ورکوم، دا کار به په هغه ورځ وشي کله چې خدای د عیسی مسیح په وسیله د ټولو انسانانو د پټو خیالونو په هکله قضاوت کوي. خو ته خپل ځان ته یهودي وایې او په شریعت باندې ولاړ یې او د خدای سره په اړیکو لرلو باندې ویاړ کوې. ته د خدای په ارادې باندې پوهېږې او د شریعت څخه دې دا زده کړي دي چې هرڅه چې ښه دي غوره کړې، او په دې یقین لرې چې د ړندو دپاره لارښوونکی یې او د هغو خلکو دپاره رڼا یې کوم چې په تیاره کې دي، د ناپوهه خلکو استاذ او د ماشومانو ښوونکی یې. ته د شریعت خاوند یې چې په هغه کې په پوره توګه پوهه او حقیقت شته. نو بیا ته چې نورو ته تعلیم ورکوې، ولې خپل ځان ته تعلیم نه ورکوې؟ ته نورو ته وعظ کوې چې غلا مه کوئ، ایا ته په خپله غلا نه کوې؟ ته وایې چې زنا مه کوئ، ایا ته په خپله زنا نه کوې؟ ته چې د بتانو څخه بد وړې، ایا ته بتخانې نه لوټ کوې؟ ته چې په شریعت ویاړ کوې، ایا ته د شریعت په ماتولو سره د خدای بې عزتي نه کوې؟ لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «ستاسو یهودیانو له امله غیریهودیان د خدای په هکله سپکې خبرې کوي.» که چېرې ته په شریعت باندې عمل وکړې، نو سنت کېدل ارزښت لري، خو که ته د شریعت نه سرغړونه کوې، نو هغه به داسې وي لکه چې ته بالکل سنت شوی نه یې. نو که چېرې یو غیریهودي چې سنت شوی نه دی او د شریعت په حکمونو باندې عمل کوي، ایا خدای به هغه سنت شوی ونه ګڼي؟ او یو څوک چې په جسماني توګه سنت شوی نه دی خو د خدای په حکمونو باندې عمل کوي، نو هغه به تا خپله په هغه شریعت باندې چې درسره موجود دی او سنت شوی هم یې، خو په شریعت باندې عمل نه کوې، ملامته کړي. ځکه چې رښتینی یهودي هغه نه دی چې یوازې په ظاهره یهودي وي او که چېرې څوک سنت شوی وي، نو معنی یې دا نه ده چې هغه رښتینی یهودي دی. بلکې رښتینی یهودي هغه دی چې په باطن کې یهودي وي، او رښتینی سنت کېدل د زړه سنت کېدل دي. دا د خدای د روح کار دی، نه د لیکل شوي شریعت کار. د داسې کس صفت د خدای له خوا کیږي، نه د انسان له خوا. نو بیا یهودیان په غیریهودیانو باندې څه غوره والی لري؟ یا سنت کېدل څه ارزښت لري؟ په هر لحاظ ډېر ارزښت لري! د هرڅه نه لومړی دا چې خدای خپل کلام یهودیانو ته وسپاره. دا رښتیا ده چې په هغوی کې ځینې یې وفادار نه وو. خو په دې خاطر چې هغوی وفادار نه وو، نو ایا د دې معنی دا ده چې خدای به وفادار نه وي؟ هېڅکله نه! حتی که ټول انسانان دروغجن وي، خو خدای به تل رښتینی وي. لکه څنګه چې د خدای په هکله لیکل شوي دي: کله چې ته خبرې کوې، نو ټول به په یقین سره پوه شي چې ته رښتیا وایې او په محکمه کې باید خپله دعوه وګټې. ۵-۶ خو که چېرې زمونږ بدکاري د دې سبب کیږي چې د خدای عدالت نور هم ښکاره شي، نو په دې کې مونږ څه ویلی شو؟ ایا مونږ ویلی شو کله چې خدای مونږ ته سزا راکوي، نو بې انصافي کوي؟ هېڅکله نه! دا یوازې انساني نظر دی. که چېرې خدای عادل نه وي، نو هغه څنګه کولای شي چې د نړۍ په هکله قضاوت وکړي؟ خو که څوک وایي چې که چېرې زما دروغ د دې سبب شي چې د خدای رښتینولي او جلال ښکاره شي، نو بیاهم ولې زه د یو ګناهکار په توګه ملامته کېږم؟ ځینې خلک په مونږ باندې تور لګوي چې مونږ داسې وایو: «راځئ چې بدي وکړو چې نېکي ورڅخه پیدا شي؟» خو هغوی د سزا لایق دي. نو بیا څنګه؟ ایا مونږ یهودیان د خدای په نظر کې د غیریهودیانو څخه ښه یو؟ نه، بالکل نه، ځکه چې مونږ مخکې دې ته اشاره وکړه چې یهودیان او غیریهودیان دواړه یوشان د ګناه په واک کې دي. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: هېڅوک عادل نه دی، حتی یو هم نشته. هېڅ داسې څوک نشته چې په دې پوه شي چې رښتیا څه دي. هېڅوک نشته چې خدای ته رجوع وکړي. ټولو د خدای نه مخ اړولی دی او ټول فاسد شوي دي. داسې هېڅوک نشته چې نېک کار وکړي، یو هم نشته. ستوني یې لکه د قبر په شان خلاص دي. د خپلو ژبو نه د فرېب دپاره کار اخلي او خبرې یې لکه د مار د زهرو په شان له خولې نه راوځي. خولې یې له لعنتونو او ترخو خبرو ډکې دي. د دوی پښې په منډه دي چې وینه تویه کړي. هغوی چې هر چېرته ځي، هلته ورانی او بدبختي پیدا کوي. هغوی د سولې او سلامتۍ لاره نه ده پېژندلې. هغوی له خدایه هېڅ نه وېریږي. نو بیا مونږ پوهېږو چې هرڅه چې شریعت وایي هغه په هغه چا باندې عملي کیږي چې د شریعت پیروان وي، ترڅو د ټولو خولې بندې شي او ټوله نړۍ خپل ځان د خدای په وړاندې محکومه وګڼي. ځکه چې هېڅوک به هم د شریعت په حکمونو باندې په عمل کولو سره د خدای په نظر کې عادل ونه ګڼل شي. د شریعت کار دا دی چې مونږ ته خپله ګناه راپېژني. اوس خدای مونږ ته هغه لاره ښکاره کړې ده چې د هغې په وسیله بې له دې چې په حکمونو باندې عمل وکړو، د هغه په نظر کې عادل شو لکه څنګه چې شریعت او پیغمبرانو د هغې شاهدي ورکړې ده. دا عدالت په عیسی مسیح باندې د ایمان درلودلو له لارې تر لاسه کیږي. خدای ټول په عیسی مسیح باندې په ایمان راوړلو سره عادل ګڼي، ځکه چې د یهودیانو او غیریهودیانو ترمنځ هېڅ فرق نشته. ځکه چې ټولو ګناه کړې ده او د خدای د جلال نه بې برخې دي. خو ټول د خدای په وړیا فضل سره د عیسی مسیح په وسیله چې هغوی یې د خپلو ګناهونو نه خلاص کړي دي، عادل ګڼل کیږي. خدای مسیح د دې دپاره وټاکه، ترڅو خپله وینه د خلکو د ګناهونو د بخښنې په خاطر چې په هغه باندې په ایمان راوړلو سره تر لاسه کیږي، یوه وسیله شي. خدای دا کار د دې دپاره وکړ چې خپل عدالت ښکاره کړي، ځکه چې خدای صابر دی او په تېرو ګناهونو باندې سترګې پټوي. دا د دې دپاره ؤ چې په دې زمانه کې خپل عدالت ښکاره کړي او دا ثابته کړي چې هغه په خپله عادل دی او هغه څوک عادل جوړوي چې په عیسی مسیح باندې ایمان راوړي. نو بیا مونږ په څه باندې ویاړ وکړو؟ په هېڅ شي باندې نه. ایا په دې دلیل چې په شریعت باندې عمل کوو؟ نه، بلکې د ایمان په وسیله. ځکه مونږ پوهېږو چې د ایمان په وسیله عادل ګڼل کېږو، نه په شریعت باندې په عمل کولو سره. ایا خدای یوازې د یهودیانو خدای دی؟ ایا هغه د غیریهودیانو خدای هم نه دی؟ بې له شکه چې دی. خدای یو دی او هغه خلک یوازې د ایمان په وسیله عادل جوړوي، که هغه یهودیان دي یا غیریهودیان. ایا د دې معنی دا ده چې مونږ په دې ایمان باندې شریعت ایسته غورځوو؟ نه، هېڅکله نه، بلکې نور هم په هغه باندې ټینګ ودرېږو. نو اوس مونږ د خپل بنیاد ايښودونکي نیکه ابراهیم د تجربې په هکله څه ووایو؟ که چېرې ابراهیم په خپلو نېکو عملونو د خدای په نظر کې عادل ګڼل شوی ؤ، نو د هغه سره یو دلیل ؤ چې ویاړ یې ورباندې کړی وای، خو د خدای په مخکې نه. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «ابراهیم په خدای باندې ایمان راوړ او د هغه ایمان له امله خدای هغه عادل وګاڼه.» څوک چې کار کوي نو مزدوري یې اخلي، خو دا مزدوري په سوغات کې نه حسابیږي، بلکې د هغه حق دی. خو څوک چې په عمل تکیه نه کوي او په هغه خدای باندې ایمان راوړي چې ګناه کار خلک عادل جوړوي، نو د هغه ایمان په عدالت کې حسابیږي. همدارنګه داود د هغه نېکمرغه سړي په هکله چې خدای بې له دې چې د هغه عملونه په پام کې ونیسي، هغه عادل ګڼي، داسې وایي: بختور دی هغه څوک چې سرکښي یې بخښل شوې هغه څوک چې په ګناهونو یې اچول شوې پرده بختور دی هغه څوک چې یې څښتن نه ګڼي مجرم ایا دا خوشبختي یوازې د هغو خلکو دپاره ده چې سنت شوي دي یا د ناسنتو دپاره هم ده؟ ځکه چې مونږ ته ویل شوي دي چې ابراهیم د خپل ایمان له امله عادل وګڼل شو. خو دا کار کله وشو؟ ایا د سنت کېدلو نه مخکې وشو یا وروسته له سنت کېدلو؟ په یقین سره چې د سنت کېدلو نه مخکې وشو، وروسته نه. د هغه سنت کېدل یوه نښه وه چې دا ثابته کړي چې مخکې له دې چې هغه سنت شي، خدای هغه د خپل ایمان په وسیله عادل وګاڼه. نو ابراهیم د هغو ټولو خلکو پلار دی چې په خدای باندې ایمان راوړي او عادل ګڼل کیږي، که هغوی سنت شوي هم نه وي. همدارنګه هغه د سنت شویو خلکو پلار هم دی، یوازې په دې خاطر نه چې هغوی سنت شوي دي، بلکې دا چې هغوی د هغه ایمان د مثال څخه پیروي کوي چې زمونږ نیکه ابراهیم د سنت کېدلو نه مخکې درلود. خدای د ابراهیم او د هغه د اولادې سره وعده وکړه چې هغوی به د ټولې نړۍ وارثان وي. دا وعده په دې خاطر نه وه چې ابراهیم په شریعت باندې عمل وکړ، بلکې د دې په خاطر وه چې هغه ایمان راوړ او د ایمان په وسیله عادل وګڼل شو. ځکه که چېرې د خدای وعدې هغو خلکو ته ورکړل شي چې د شریعت پیروي کوي، نو بیا ایمان هېڅ معنی نه لري او د خدای وعده بې ارزښته ده. ځکه چې شریعت د خدای د غضب سبب کیږي، خو چېرته چې شریعت نشته، نو هلته د شریعت ماتول هم نشته. نو دا وعده په ایمان باندې ولاړه ده، ترڅو دا وعده د فضل په وسیله وي او د ابراهیم د ټولې اولادې دپاره اعتبار ولري، یوازې د هغو خلکو دپاره نه چې په شریعت باندې عمل کوي، بلکې د هغو خلکو دپاره هم چې د ابراهیم په شان ایمان لري، ځکه چې ابراهیم زمونږ د ټولو نیکه دی. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «ته مې د ډېرو قومونو پلار کړی یې.» نو ابراهیم د خدای په نظر کې زمونږ پلار دی چې هغه ورباندې ایمان درلود، یعنې هغه خدای چې مړي راژوندي کوي او د نشت څخه شته جوړوي. ابراهیم ایمان راوړ او باور یې وکړ او حتی په ناامیدۍ کې یې هیله وساتله، نو له دې امله هغه د ډېرو قومونو پلار شو. لکه څنګه چې خدای هغه ته ویلي وو: «ستا نسل به بې شمېره زیات شي.» کله چې ابراهیم شاوخوا سل کلن ؤ، که څه هم هغه پوه شو چې بدن یې نژدې مړ دی او ښځه یې ساره هم نه شي کولای اولاد راوړي، خو ایمان یې کمزوری نه شو. ابراهیم هېڅکله هم د خدای په وعده باندې شک ونه کړ، بلکې ایمان یې هغه ته قوت ورکاوه او د خدای ثنا یې ویله. ځکه چې هغه پوره یقین درلود چې خدای په دې قادر دی چې خپله وعده پوره کړي. نو له دې امله ابراهیم د ایمان په وسیله عادل وګڼل شو. دا خبره چې «هغه عادل وګڼل شو» یوازې د هغه په خاطر ونه لیکل شوه، بلکې زمونږ دپاره هم ولیکل شوه چې عادل وګڼل شو او په هغه باندې ایمان ولرو چې زمونږ څښتن عیسی یې د مړو نه راژوندی کړی دی. هغه زمونږ د سرغړونو په خاطر مرګ ته وسپارل شو او بېرته راژوندی شو، ترڅو مونږ د خدای په حضور کې عادل وګڼل شو. له دې امله چې مونږ د ایمان په وسیله عادل ګڼل شوي یو، نو زمونږ د څښتن عیسی مسیح په وسیله د خدای سره زمونږ روغه جوړه وشوه. د هغه په وسیله او د خپل ایمان له لارې د خدای په دې تجربه شوي فضل هغه ځای مونږ ته راکړل شو چې اوس په کې اوسېږو او په دې هیله خوشحالي کوو چې د خدای په جلال کې به شریک شو. یوازې په دې شیانو نه، بلکې په خپلو کړاوونو او تکلیفونو باندې هم خوشحالي کوو، ځکه مونږ پوهېږو چې تکلیفونه صبر او زغم راپیدا کوي. صبر او زغم د دې سبب ګرځي چې مونږ خدای ته د منلو وړ وګرځو او دا کار هیله راپیدا کوي. دا هیله مونږ هېڅکله شرمېدلو ته نه پرېږدي، ځکه چې د خدای مینه د روح القدس په وسیله چې مونږ ته راکړل شوی ده، زمونږ په زړونو کې اچول شوې ده. کله چې هغه وخت مونږ لا بې وسه وو، نو مسیح په ټاکل شوي وخت کې د ګناهکارانو دپاره مړ شو. داسې یو څوک به ډېر کم پیدا شي چې حتی د یو عادل سړي دپاره خپل ځان له لاسه ورکړي. خو کېدای شي چې یو څوک جرات وکړي چې د یو مهربانه سړي دپاره خپل ځان قربان کړي. خو خدای خپله مینه مونږ ته داسې وښودله چې هغه وخت چې مونږ لا ګناهکاران وو، مسیح زمونږ دپاره مړ شو. اوس چې مونږ د هغه د وینې په وسیله عادل ګڼل شوي یو، نو مونږ به څومره نور هم د هغه په وسیله د خدای د غضب څخه وژغورل شو. ځکه کله چې مونږ د خدای دښمنان وو، نو د هغه د زوی د مرګ په وسیله ورسره پخلا شو، نو اوس چې مونږ سره پخلا شوي یو، نو څومره زیات به د مسیح ژوند زمونږ د خلاصون سبب وګرځي. خو یوازې دا نه، بلکې مونږ د خپل څښتن عیسی مسیح په وسیله چې اوس یې مونږ د خدای سره پخلا کړي یو، په خدای کې خوشحالي کوو. لکه څنګه چې ګناه د یو انسان په وسیله نړۍ ته راغله او د ګناه په وسیله مرګ راغی، نو په دې ډول مرګ ټولو انسانانو ته راغی، ځکه چې ټولو ګناه وکړه. ګناه د شریعت نه مخکې په دنیا کې موجوده وه، خو چېرته چې شریعت نه وي، نو څوک ګناهکار نه ګڼل کیږي. خو سره له دې مرګ په هغو خلکو باندې هم چې د ادم د زمانې نه د موسی تر زمانې پورې يې ژوند کړی دی، حتی په هغو خلکو باندې هم چې د ادم په شان یې د خدای د حکم نه سرغړونه نه وه کړې، حاکم ؤ. ادم د هغه چا یو مثال او نښه ؤ چې راتلونکی ؤ. خو د ادم د سرغړونې او د خدای د وړیا فضل تر منځ زیات فرق دی. ځکه د یو انسان یعنې د ادم د سرغړونې له امله ډېر خلک مړه شول، خو د خدای فضل او بخښنه څومره لویه ده او د هغه وړیا نعمت چې د یو بل انسان یعنې عیسی مسیح د فضل په وسیله ډېرو ته ورکړ شو. د ادم د ګناه د نتیجې او د خدای د نعمت تر منځ زیات فرق دی. ځکه چې د هغې ګناه په هکله قضاوت د محکوم کېدلو سبب کیږي، خو د خدای نعمت زمونږ دپاره دا امکان برابروي چې د هغه دپاره عادل وګڼل شو، که څه هم مونږ ډېر ځلې سرغړونې کړې دي. که چېرې د یو انسان د سرغړونې له امله مرګ په انسان باندې حاکم شو، نو د هغه کار نتیجه به څومره لویه وي چې هغه بل انسان یعنې عیسی مسیح سرته ورساوه. هغو ټولو خلکو چې د عیسی پرېمانه فضل او د عدالت وړیا نعمت یې تر لاسه کړ، د مسیح په وسیله به په ژوند کې لکه د پاچاهانو په شان حکومت کوي. نو لکه څنګه چې یوه سرغړونه د ټولو خلکو د محکوم کېدلو سبب شوې ده، نو په همدې ډول یو نېک عمل ټول عادلان ګڼلي دي او ژوند یې ورکړی دی. لکه څنګه چې د یو سړي د نافرمانۍ له امله ډېر خلک ګناهکار شول، نو په همدې ډول به ډېر خلک د یو سړي د فرمانبردارۍ په وسیله عادلان وګڼل شي. شریعت د دې دپاره ورکړل شو، ترڅو ټول خلک وویني چې هغوی څومره ګناهکاران وو. خو څنګه چې د خلکو ګناهونه زیاتیږي، نو د خدای حیرانوونکی فضل نور هم زیاتیږي. نو لکه څنګه چې ګناه د مرګ په وسیله حکومت وکړ، نو په همدې ډول د خدای فضل هم باید د عدالت په وسیله حکومت وکړي او د خپل څښتن عیسی مسیح په وسیله تلپاتې ژوندون ورکړي. نو بیا مونږ څه ووایو؟ ایا باید خپل ژوند ته په ګناهونو کې دوام ورکړو، ترڅو د خدای فضل زیات شي؟ هېڅکله نه! مونږ چې د ګناه په وړاندې مړه یو، نو بیا څنګه کولای شو چې په ګناه کې خپل ژوند ته دوام ورکړو؟ ایا تاسو نه پوهېږئ کله چې مونږ ټولو په عیسی مسیح کې د تعمید غسل واخیست، نو د هغه په مرګ کې ورسره شریک شولو. نو مونږ د خپل تعمید په وسیله د هغه سره ښخ شولو او ورسره مړه شولو. لکه څنګه چې مسیح د پلار په جلال کې د مړو نه راژوندی شو، نو مونږ به هم نوی ژوند ولرو. ځکه که چېرې مونږ د مسیح په مرګ کې ورسره شریک شولو، نو په هماغه ډول به د هغه په بیا راژوندي کېدلو کې هم د هغه سره شریک شو. مونږ پوهېږو چې زمونږ زوړ فطرت د مسیح سره په صلیب کې مړ شو، ترڅو ګناه زمونږ په ژوند باندې خپل قدرت له لاسه ورکړي او مونږ نور د ګناه غلامان ونه اوسو. ځکه څوک چې مړ شي، نو هغه د ګناه نه خلاص شوی دی. که چېرې مونږ د مسیح سره مړه شوي یو، نو په دې ایمان لرو چې د هغه سره به ژوند هم کوو. ځکه مونږ پوهېږو چې مسیح د مړو نه راژوندی شوی دی او بیا به هېڅکله مړ نه شي، یعنې مرګ نور په هغه باندې واک او اختیار نه لري. کله چې مسیح مړ شو، نو هغه یوځل او د تل دپاره د ګناهونو په خاطر مړ شو. خو اوس چې هغه ژوندی دی، نو هغه یوازې د خدای دپاره ژوند کوي. نو تاسو هم خپل ځانونه د ګناه په وړاندې مړه وګڼئ، خو د خدای په وړاندې د عیسی مسیح سره په یووالي کې خپل ځانونه ژوندي وګڼئ. نو مه پرېږدئ چې ګناه نور ستاسو په فاني بدن باندې حکومت وکړي او تاسو د خپلو نفساني غوښتنو تابع کړي. د خپل بدن یو غړی هم د یوې وسیلې په توګه د بدۍ په اختیار کې مه ورکوئ، بلکې خپل ځانونه خدای ته وسپارئ او د هغو کسانو په شان چې د مرګ نه راژوندي شوي دي، د خپل بدن غړي خدای ته د عدالت او رښتینولۍ دپاره د یوې وسیلې په توګه وړاندې کړئ. ځکه چې ګناه به نور په تاسو باندې حاکمه نه وي، له دې امله چې تاسو نور د شریعت تابع نه یئ، بلکې د خدای د فضل لاندې یئ. نو بیا څه ووایو؟ ایا مونږ باید ګناه وکړو، ځکه چې د شریعت تابع نه یو، بلکې د خدای د فضل لاندې یو؟ نه، هېڅکله نه! ایا تاسو نه پوهېږئ چې که چېرې تاسو خپل ځانونه د غلامانو په توګه د کوم چا په اختیار کې ورکړئ او د هغه تابع اوسئ، نو په حقیقت کې تاسو د هغه چا غلامان یئ چې اطاعت یې کوئ، که هغه د ګناه غلامي وي چې پای یې مرګ دی او یا د خدای تابعداري وي چې نتیجه یې عدالت دی. نو د خدای شکر دی چې تاسو یو وخت د ګناه غلامان وئ، خو اوس تاسو د زړه له اخلاصه د هغه تعلیم اطاعت کوئ چې تاسو ته درکړل شوی دی. اوس تاسو د ګناه نه ازاد او د عدالت غلامان شوي یئ. زه ستاسو د انساني فطرت د کمزورۍ له امله ساده خبرې کوم. لکه څنګه چې تاسو یو وخت خپل ځانونه د ناپاکۍ او د ټولو بدو کارونو غلامان کړي وو، نو اوس خپل د بدن ټول غړي د عدالت غلامان کړئ چې پاک او سپېڅلي شئ. کله چې تاسو د ګناه غلامان وئ، نو مجبوره نه وئ چې عدالت او رښتینولي وکړئ. د هغو کارونو په کولو سره چې اوس ورباندې شرمېږئ تاسو کومه ګټه تر لاسه کړه؟ ځکه چې د هغو کارونو پای مرګ دی. خو اوس تاسو د ګناه نه ازاد شوي یئ او د خدای غلامان یئ. د دې ګټه دا ده چې تاسو پاک او سپېڅلي شوي یئ او د دې نتیجه تلپاتې ژوندون دی. ځکه چې د ګناه نتیجه مرګ دی، خو د خدای نعمت زمونږ په څښتن عیسی مسیح کې تلپاتې ژوندون دی. ای خویندو او ورونو! تاسو چې د شریعت څخه خبر یئ، ایا تاسو نه پوهېږئ چې شریعت په هغو ټولو کسانو باندې عملي کیږي چې ترڅو پورې هغوی ژوندي وي؟ د مثال په ډول د شریعت له مخې یوه ښځه تر هغه وخته پورې د خپل مېړه سره تړاو لري چې مېړه یې ژوندی وي، خو که چېرې مېړه یې مړ شي، نو هغه د واده د قانون د قید نه ازاده ده. نو له دې امله که چېرې هغه ښځه په داسې حال کې چې مېړه یې ژوندی وي او هغه د بل چا سره اړیکې ولري، نو هغه زناکاره ګڼل کیږي. خو که چېرې د هغې مېړه مړ شي، نو هغه د شریعت له مخې ازاده ده او که چېرې هغه د بل چا سره واده وکړي، نو زناکاره نه ده. ای خویندو او ورونو! نو په همدې ډول تاسو هم چې د مسیح د بدن غړي یئ، د شریعت په وړاندې مړه شوي یئ او اوس د هغه چا سره تړاو لرئ چې د مړو نه بیا راژوندی شوی دی، ترڅو وکولای شئ چې خدای ته په خدمت کولو کې ګټور تمام شئ. کله چې مونږ د خپل انساني فطرت له مخې ژوند کاوه، نو شریعت مونږ نفساني غوښتنو ته هڅولو او په مونږ کې یې کار کاوه چې نتیجه یې مرګ دی. اوس مونږ د شریعت نه ازاد شوي یو او د هغه څه په وړاندې چې مونږ یې بندیان ساتلو، مړه شوي یو. نو مونږ نور په هغې زړې طریقې نه چې په شریعت کې لیکل شوي دي، بلکې په نوې طریقې د روح القدس په مرسته د خدای خدمت کوو. نو مونږ بیا څه ووایو؟ ایا په خپله شریعت ګناه ده؟ هېڅکله نه! که چېرې شریعت نه وای، نو ما به ګناه نه وای پېژندلې. که چېرې شریعت نه وای ویلي: «د نورو څخه د کوم شي تمه مه کوه،» نو زه به هېڅکله په دې نه وای پوه شوی چې تمه څه شی دی. خو ګناه د همدې حکم په وسیله دا موقعه تر لاسه کړه چې په ما کې هر ډول تمه کول پیدا کړي. ځکه پرته له شریعت نه ګناه مړه ده. یو وخت زه بې له شریعته ژوندی وم، خو کله چې د شریعت حکم راغی، نو ګناه ژوندۍ شوه او زه مړ شوم. هماغه حکم چې باید ماته یې ژوند راکړی وای، ماته یې مرګ راوړ. ځکه د دې حکم په وسیله ګناه ته موقعه په لاس ورغله او زه یې وغولولم او مړ یې کړم. نو بیا شریعت سپېڅلی دی او حکمونه یې هم سپېڅلي، عادلانه او ښه دي. خو ایا یو ښه شی زما د مرګ سبب ګرځي؟ هېڅکله نه! بلکې دا ګناه وه چې د هغه ښه شي په وسیله یې زه ووژلم، د دې دپاره چې زه پوه شم چې ګناه څه شی دی. خو د شریعت حکم د ګناه بې حده بدي ښکاره کړه. ځکه چې مونږ پوهېږو چې شریعت روحاني دی، خو زه جسماني یم او لکه د یو غلام په شان په ګناه باندې خرڅ شوی یم. زه نه پوهېږم چې څه کوم، ځکه زه چې څه غواړم چې ویې کړم هغه نه کوم، خو هماغه کار کوم چې کرکه ترې لرم. اوس چې زه هغه کار کوم چې نه غواړم ویې کړم، نو دا د دې څرګندونه کوي چې زه دا منم چې شریعت ښه دی. نو اوس زه هغه څوک نه یم چې دا کار کوم، بلکې دا ګناه ده چې په ما کې اوسیږي او دا کار کوي. زه پوهېږم چې زما په انساني فطرت کې نېکي نشته، ځکه زه غواړم چې ښه کار وکړم، خو کولای یې نه شم. ځکه کوم ښه کار چې زه غواړم ویې کړم، هغه نه کوم، خو کوم بد کار چې زه یې نه غواړم، هغه کوم. نو اوس چې زه کوم کار چې نه غواړم ویې کړم، هغه کوم، نو زه د هغه کار سرته رسوونکی نه یم، بلکې دا ګناه ده چې په ما کې اوسیږي. نو زه په دې قانون پوه شوم هرکله چې زه وغواړم کوم ښه کار وکړم، نو بدي مې له لاسه وشي. ځکه چې زه په باطن کې د خدای په شریعت باندې خوشحاله یم. خو زه وینم چې په ما کې یو بل قانون کار کوي چې زما د ذهن د قانون سره په جنګ کې دی او ما د هغې ګناه د قانون بندي کوي چې په ما کې کار کوي. زه څومره بدبخته انسان یم. څوک کولای شي چې ما د دې بدن نه چې ما مرګ ته سپاري، خلاص کړي؟ د خدای شکر کوم چې ماته زمونږ د څښتن عیسی مسیح په وسیله خلاصون راکوي. نو بیا زه په خپل ذهن سره د خدای د شریعت غلامي کوم، خو په نفساني توګه زه د ګناه د قانون غلامي کوم. نو اوس چې کوم خلک د عیسی مسیح سره په یووالي کې ژوند کوي، هغوی هېڅ محکوم کېدای نه شي. ځکه چې د خدای د روح قانون چې ماته په عیسی مسیح کې ژوندون راکوي، زه یې د ګناه او د مرګ د قانون نه خلاص کړی یم. هغه څه چې شریعت د انساني فطرت د کمزورۍ له امله ونه شو کولای چې سرته یې ورسوي، هغه خدای سرته ورسول. هغه خپل زوی د یو ګناهکار انساني جسم په شکل کې د ګناهونو د بخښنې دپاره راولېږه، ترڅو ګناه په انساني فطرت کې محکومه کړي. هغه داسې وکړل د دې دپاره چې د شریعت رښتینې غوښتنې په مونږ کې د نفساني غوښتنو له مخې نه، بلکې د خدای د روح په وسیله چې ژوند کوو، پوره شي. ځکه څوک چې د نفساني غوښتنو له مخې ژوند تېروي، نو تل د نفساني شیانو په فکر کې وي. خو څوک چې د روح القدس د غوښتنو له مخې ژوند کوي، نو هغوی د هغو شیانو په فکر کې وي چې روح القدس یې غواړي. که چېرې زمونږ په ذهنونو باندې نفساني غوښتنې حاکمې وي، نو پای یې مرګ دی. خو که چېرې زمونږ په ذهنونو باندې روح القدس حاکم وي، نو نتیجه یې ژوند او سوله ده. ځکه چې خپل ځان د نفساني شیانو پورې تړل د خدای سره دښمني ده، ځکه چې دا د خدای د قانون اطاعت کول نه دي او په حقیقت کې نه شي کولای چې اطاعت وکړي. څوک چې د خپلو نفساني غوښتنو له مخې ژوند تېروي، هغوی نه شي کولای چې خدای خوشحاله کړي. نو تاسو نور د خپلو نفساني غوښتنو له مخې نه، بلکې د روح القدس د لارښوونې له مخې ژوند کوئ، که په رښتیا سره روح القدس په تاسو کې اوسیږي. که چېرې په چا کې د مسیح روح نه وي، نو هغه د مسیح نه دی. خو که چېرې مسیح په تاسو کې اوسیږي، نو که څه هم ستاسو بدن د ګناه له امله مړ هم شي، خو روح القدس تاسو ته ژوند درکوي، ځکه چې تاسو د خدای په نظر کې عادلان ګڼل شوي یئ. که چېرې روح القدس چې مسیح یې بېرته د مړو نه راژوندی کړ په تاسو کې اوسي، نو لکه څنګه چې عیسی یې بېرته د مړو نه راژوندی کړ، نو ستاسو فاني وجود ته به هم ژوند ورکړي، ځکه چې دغه روح په تاسو کې هم اوسیږي. نو بیا ای خویندو او ورونو! مونږ مجبوره نه یو چې د انساني فطرت او د هغه د غوښتنو له مخې ژوند وکړو. ځکه که چېرې تاسو د خپلو نفساني غوښتنو له مخې ژوند وکړئ، نو مړه به شئ. خو که چېرې د خدای د روح په مرسته خپل د ګناه نه ډک عملونه له منځه یوسئ، نو تاسو به ژوند کوئ. ځکه ټول هغه کسان چې د روح په وسیله ورته لارښوونه کیږي، هغوی د خدای اولادونه دي. ځکه چې تاسو هغه روح نه دی تر لاسه کړی چې غلامان مو کړي او ستاسو د وېرې سبب شي، بلکې هغه روح مو تر لاسه کړ چې تاسو د خدای دپاره لکه د خپلو اولادونو په شان اوسئ او د هغه په وسیله مونږ نارې وهو: «ابا، یعنې ای پلاره» روح القدس په خپله زمونږ د روح سره شاهدي ورکوي چې مونږ د خدای اولادونه یو. که چېرې مونږ د هغه اولادونه یو، نو بیا وارثان هم یو، یعنې د خدای وارثان یو او د مسیح په میراث کې هم شریک یو او که چېرې مونږ د هغه سره په کړاوونو کې شریک یو، نو د هغه سره په جلال کې هم شریک یو. زه فکر کوم چې هغه کړاوونه چې اوس یې مونږ تېروو، د هغه جلال سره د پرتله کولو وړ نه دي چې مونږ ته به وښودل شي. ځکه چې خلقت په شوق سره د خدای د اولادونو د ښکاره کېدلو په انتظار دی. ځکه چې خلقت بې معنی شو، خو په خپله رضا نه بلکې د خدای په رضا، په دې هیله چې یوه ورځ به په خپله خلقت د فساد د غلامۍ نه ازاد شي او د خدای د اولادونو د جلال نه په ډکې ازادۍ کې شامل شي. ځکه چې مونږ پوهېږو چې ټول خلقت یوځای د درد له لاسه لکه د لنګون د درد په شان تر اوسه پورې زګېروي کوي. یوازې خلقت نه، بلکې مونږ هم سره له دې چې روح القدس د خدای د لومړني نعمت په توګه تر لاسه کړی دی، په خپل باطن کې زګېروي کوو لکه څنګه چې دې ته په شوق سره په انتظار یو چې خدای مونږ د خپلو اولادونو په توګه قبول کړي او زمونږ بدن ته خلاصون ورکړي. ځکه چې په همدې هیلې مونږ وژغورل شو. خو که چېرې زمونږ هغه هیله پوره شوې وي، نو بیا د څه شي هیله ولرو؟ خو که چېرې مونږ د هغه څه هیله ولرو چې تر اوسه یې نه لرو، نو مونږ په صبر او زغم سره د هغه انتظار کوو. په همدې ډول روح القدس زمونږ په کمزوریو کې زمونږ سره مرسته کوي. ځکه چې مونږ نه پوهېږو چې څنګه باید دعا وکړو. نو روح القدس زمونږ دپاره داسې په نارو شفاعت کوي چې په خبرو او لفظونو کې بیان کېدلی نه شي. خو خدای چې زمونږ د زړونو نه خبر دی، په دې پوهیږي چې د روح القدس اراده څه ده، ځکه چې روح القدس د خدای د ارادې له مخې د خپلو خلکو شفاعت کوي. مونږ پوهېږو چې هرڅه د هغو خلکو د ښېګڼې دپاره چې د خدای سره مینه کوي او د هغه په اراده ورته بلنه ورکړل شوې ده، په ګډه سره کار کوي. ځکه چې خدای هغوی له پخوا نه پېژندل او هغوی یې له مخکې نه غوره کړي وو چې د هغه د زوی په شان شي، ترڅو هغه په ټولو خویندو او ورونو کې لومړنی زېږېدلی وي چې لوړ مقام ولري. او هغه کسان چې هغه له مخکې نه غوره کړي وو، رابللي یې دي او هغه رابلل شوي یې عادلان وګڼل او کوم کسان چې هغه عادلان کړي دي، هغوی ته یې خپل جلال هم ورکړ. نو بیا مونږ د دې شیانو په هکله څه ویلی شو؟ که خدای زمونږ په خوا دی، نو بیا څوک کولای شي چې زمونږ په خلاف شي؟ هغه خپل زوی هم زمونږ څخه درېغ نه کړ، بلکې هغه یې زمونږ د ټولو په خاطر د قربانۍ په توګه وړاندې کړ، نو همدارنګه ایا هغه به هرڅه مونږ ته وړیا رانه کړي؟ څوک به د خدای په غوره شویو خلکو باندې تور ولګوي؟ ځکه چې خدای په خپله اعلانوي چې هغوی عادلان ګڼي. نو بیا څوک هغوی محکومولی شي؟ ځکه چې عیسی مسیح هغه څوک دی چې مړ شو خو بیا راژوندی شو او هغه د خدای ښي لاس ته ناست دی او په رښتیا سره زمونږ شفاعت کوي. نو بیا څوک به مونږ د مسیح د مینې نه بېل کړي؟ ایا مصیبت او کړاوونه، یا ځورونه یا لوږه، لوڅوالی یا خطر یا توره؟ لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: مونږه له مرګه سره مخ یو هر وخت ستا په خاطر مونږه ګڼي هغو پسونو په شان وي چې حلالې دپاره خو نه، له دې هرڅه سره سره د عیسی مسیح په وسیله چې زمونږ سره یې مینه وکړه، پوره بری زمونږ په برخه دی. ځکه زه ډاډمن یم چې نه مرګ او نه ژوند، نه فرښتې، نه اسماني واکمنان، نه اوسني او نه راتلونکي شیان، نه قدرتونه، نه لوړې او ژورې او نه په ټول خلقت کې نور شیان کولای شي چې مونږ د خدای د هغې میني نه بېل کړي چې زمونږ په څښتن عیسی مسیح کې ده. زه د مسیح سره تړاو لرم، نو رښتیا وایم او دروغ نه وایم. زما وجدان چې د روح القدس تابعداري کوي، د دې شاهد دی چې زما په زړه کې د خپل قوم یعنې یهودیانو په خاطر چې زما خپلوان دي ډېر لوی غم او نه ختمېدونکی خفګان دی. د هغوی دپاره زه په دې هیله وم چې لعنتي شم او د مسیح نه بېل شم. هغوی اسراییلیان دي او هغوی ته د خدای اولادونه ویل شوي دي او جلال، لوظونه، شریعت، د عبادت مراسم او وعدې ورکړل شوي دي. زمونږ نیکونه یعنې ابراهیم، اسحاق او یعقوب هم د هغوی سره تړاو لري او مسیح په انساني لحاظ د هغوی د نسل څخه دی. خدای چې په ټولو باندې حکومت کوي، هغه ته دې تل ترتله ثنا وي. امین. دا په دې معنی نه ده چې د خدای کلام خپل مقصد ته نه دی رسېدلی. ځکه چې ټول اسراییلیان د خدای غوره شوي خلک نه دي. او نه هم د ابراهیم ټول نسل د خدای اولادونه دي. ځکه چې خدای ابراهیم ته وویل: «ستا نسل به د اسحاق څخه حساب شي.» مقصد دا چې هغه ټول اولادونه چې په جسماني لحاظ د ابراهیم د نسل څخه پیدا شوي دي، د خدای اولادونه نه ګڼل کیږي، بلکې یوازې هغوی د خدای په اولادونو کې حسابیږي چې د خدای د وعدې له مخې پیدا شوي دي. ځکه چې د خدای وعده داسې وه: «کله چې زه په راتلونکي کال کې په همدې وخت بېرته راشم، نو ساره به زوی ولري.» یوازې دا نه، بلکې ربکا د یو کس نه چې هغه زمونږ نیکه اسحاق دی، امیدواره شوه. ۱۱-۱۲ خو د دې دپاره چې د خدای مقصد د دې غبرګونکو څخه د یو په غوره کولو کې پوره شي، نو خدای ربکې ته وویل: «مشر زوی به د کشر خدمت کوي.» هغه دا خبره د هغوی د زېږېدلو نه مخکې وکړه او مخکې له دې چې هغوی کوم ښه یا بد کار وکړي. ترڅو دا وښایي چې د خدای غوره کېدل د هغه د بلنې له مخې وو، نه د هغوی د عملونو له مخې. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: یعقوب راباندې ګران ؤ، خو عیسو مې رد کړ. نو بیا مونږ څه ووایو؟ ووایو چې خدای بې انصافه دی؟ هېڅکله نه! ځکه چې خدای موسی ته وویل: «زه چې په هرچا باندې وغواړم رحم وکړم، نو رحم ورباندې کوم او په هرچا باندې چې وغواړم زړه وسوځوم، نو زړه ورباندې سوځوم.» نو دا د انسان د خوښې او کوښښ پورې اړه نه لري، بلکې یوازې د خدای د رحم پورې اړه لري. ځکه چې د خدای کلام فرعون ته وایي: «ته ما د دې دپاره پاچا کړې چې ستا په وسیله خپل قدرت وښایم او زما نوم په ټوله دنیا کې مشهور شي.» نو هغه چې وغواړي په چا باندې رحم وکړي، نو رحم ورباندې کوي او که وغواړي چې د چا زړونه سخت کړي، نو د هغوی زړونه سختوي. نو تاسو به ماته ووایئ: «نو بیا ولې خدای مونږ ملامتوي؟ ځکه څوک کولای شي چې د هغه د ارادې په وړاندې ودریږي؟» ای انسانه، ته څوک یې چې بېرته خدای ته ځواب ورکوې؟ ایا یو لوښی کلال ته ویلی شي چې زه دې ولې داسې جوړ کړی یم؟ ایا یو کلال دا حق نه لري چې د هماغې یو موټي خاورې نه یو لوښی د ځانګړې کارونې دپاره او بل د عادي کارونې دپاره جوړ کړي؟ خدای هم همداسې کړي وو. هغه غوښتل چې خپل قهر وښایي او خپل قدرت ښکاره کړي. خو هغه د هغو کسانو په اړه د ډېر صبر او زغم څخه کار واخیست چې باید تباه شي. هغه داسې وکړل، ترڅو خپل لوی جلال هغو خلکو ته ښکاره کړي چې رحم ورباندې وشي، یعنې هغه خلک چې د مخکې نه یې دې ته تیار کړي وو چې د هغه جلال تر لاسه کړي. ځکه چې مونږ هغه خلک یو چې هغه رابللي یو، یعنې یوازې هغه خلک نه چې یهودیان دي، بلکې د غیریهودیانو له منځ نه هم رابلل شوي دي. لکه څنګه چې خدای د هوشع نبي په کتاب کې وایي: هغه خلک چې زما نه وو، زه به هغوی ته خپل خلک ووایم او هغه خلک چې په ما باندې ګران نه وو، هغوی ته وبه وایم «خپل ګران.» هغوی ته په هماغه ځای کې ویل شوي وو: «تاسو زما خلک نه یئ،» نو په هماغه ځای کې به هغوی ته وویل شي: «د ژوندي خدای اولادونه.» او اشعیا نبي هم په لوړ اواز د اسراییلو په هکله داسې وایي: که څه هم اسراییلیان به لکه د بحیرې د بې شمېره شګې په شان وي، خو د هغوی څخه به لږ شمېر یې خلاصون ومومي، ځکه څښتن به د ټولو خلکو په باره کې به په پوره توګه او زر د ځمکې په مخ خپل قضاوت تر سره کړي. او لکه څنګه چې اشعیا مخکې پېشګویي کړې وه: که مونږ ته مطلق قادر څښتن نسلونه پریښي نه وای، نو مونږ به د سدوم او عمورې په شان تباه شوي وای. نو بیا مونږ څه ووایو؟ که څه هم غیریهودیانو کوښښ نه کاوه چې د خدای په نظر کې عادلان وګڼل شي، خو هغه یې د ایمان په وسیله تر لاسه کړ. خو اسراییلیانو چې کوښښ کاوه د شریعت په وسیله عادلان وګڼل شي، نو هغه یې تر لاسه نه کړ. ځکه چې د هغوی کوښښ د ایمان له لارې نه، بلکې د هغوی د خپلو عملونو په بنیاد ؤ. نو هغوی په هغې ښویېدونکې تیږې باندې وښویېدل. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: ګورئ، زه په صهیون کې یوه داسې تیږه ږدم چې د خلکو د ښویېدلو سبب شي او یو داسې ګټ چې هغوی پرې ولویږي. خو هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي، نو هېڅکله به ونه شرمیږي. ای خویندو او ورونو! زما د زړه غوښتنه او خدای ته دا دعا ده چې زما قوم خلاصون ومومي. زه په دې شاهدي ورکوم چې هغوی د خدای په هکله غیرتي دي، خو د هغوی غیرت د پوهې له مخې نه دی. ځکه چې هغوی هغه لاره ونه پېژندله چې خدای د هغې په وسیله خلک په خپل حضور کې عادلان ګڼي او د هغه په ځای کوښښ یې وکړ چې خپله لاره عادلانه وښایي او په دې ډول هغوی د خدای د عدالت تابعداري نه کوي. ځکه چې مسیح د شریعت پوره کوونکی دی، نو هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي، هغوی به د خدای په حضور کې عادلان وګڼل شي. موسی د عادل کېدلو په هکله چې د شریعت په وسیله تر لاسه کیږي، لیکي: «څوک چې په شریعت باندې عمل کوي، نو د هغه په وسیله به ژوند کوي.» خو د هغه عدالت په هکله چې د ایمان په وسیله تر لاسه کیږي، وایي: «په خپل زړه کې داسې مه وایئ: ‹څوک به اسمان ته وخېژي؟› د دې دپاره چې مسیح لاندې راولي. یا داسې مه وایئ: ‹څوک کولای شي چې ښکته د مړو دنیا ته لاړ شي؟› د دې دپاره چې مسیح د مړو نه راژوندی کړي.» د خدای کلام څه وایي؟ د خدای پیغام تا سره نژدې دی. هغه ستا په خوله او ستا په زړه کې دی. هغه پیغام د ایمان پیغام دی چې مونږ یې اعلانوو: که چېرې ته په خپله خوله اقرار وکړې چې عیسی څښتن دی او په خپل زړه کې په دې ایمان ولرې چې خدای هغه د مړو نه راژوندی کړی دی، نو ته به خلاصون ومومې. ځکه که څوک د زړه نه ایمان راوړي، نو هغه به نېک وګڼل شي او که په خپله خوله د خپل ایمان اقرار وکړي، نو هغه به خلاصون ومومي. د پیغمبرانو په لیکنو کې ویل شوي دي: «هرڅوک چې په هغه باندې ایمان راوړي، نو هېڅکله به ونه شرمیږي.» نو ځکه د یهودي او غیریهودي ترمنځ هېڅ فرق نشته، ځکه چې د ټولو څښتن یو دی او هغو ټولو کسانو ته چې د هغه نه مرسته غواړي، زیات برکتونه ورکوي. لکه څنګه چې د خدای کلام وایي: «هرڅوک چې د څښتن په نوم مرسته وغواړي، نو هغه به وژغورل شي.» خو که چېرې هغوی په هغه باندې ایمان نه وي راوړی، نو څنګه به هغه ته اواز وکړي او مرسته به ورڅخه وغواړي؟ او څنګه کولای شي چې په هغه باندې ایمان راوړي چې د هغه په هکله یې څه نه وي اورېدلي؟ او هغوی به یې څنګه واوري ترڅو چې چا ورته پیغام نه وي رسولی؟ او هغوی به څنګه پیغام ورسوي، ترڅو د دې کار دپاره لېږل شوي نه وي؟ لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څومره ښکلي دي د پیغام وړونکي قدمونه چې زېری رسوي. خو هغوی ټولو هغه زېری قبول نه کړ، ځکه اشعیا نبي وایي: «ای څښتنه، چا زمونږ په پیغام باندې باور کړی دی؟» نو ایمان د پیغام په اورېدلو سره پیدا کیږي او پیغام د مسیح د کلام په وسیله اورېدل کیږي. خو زه پوښتنه کوم چې ایا د اسراییلو قوم پیغام نه دی اورېدلی؟ بې له شکه چې اورېدلی یې دی، ځکه لکه څنګه چې د خدای کلام وایي: د زیري رسوونکو اواز په ټوله دنیا کې اورېدل کیږي او د هغوی خبرې د دنیا تر بل سره پورې رسیږي. خو زه یوځل بیا پوښتنه کوم چې ایا د اسراییلو خلک په دې پوه نه شول؟ موسی لومړنی کس دی چې وایي: زه به په تاسو کې د هغو خلکو په وسیله بخیلي پیدا کړم چې په قوم کې نه شمېرل کیږي او د یو نا پوهه قوم په وسیله به ستاسو قهر راوپاروم. بیا اشعیا په ډېرې زړورتیا سره وایي: زه هغو خلکو پیدا کړم چې زما په لټه کې نه وو او خپل ځان مې هغو خلکو ته ښکاره کړ چې زه یې نه غوښتلم. خو د اسراییلو د قوم په هکله خدای وایي: ټوله ورځ مې هغو خلکو ته د پخلاینې دپاره غېږه خلاصه کړې وه چې نافرمانه او سرکښه وو. زه پوښتنه کوم چې ایا خدای خپل قوم رد کړی دی؟ هېڅکله نه! زه خپله هم اسراییلی یم، د ابراهیم د نسل نه او د بنیامین د قبیلې څخه یم. خدای خپل هغه قوم نه دی رد کړی چې د مخکې نه یې غوره کړی ؤ. ایا تاسو نه پوهېږئ چې د خدای کلام د الیاس پیغمبر په هکله څه وایي چې هغه څنګه د اسراییلو په خلاف خدای ته شکایت کوي او وایي: «څښتنه، هغوی ستا پیغمبران وژلي دي، ستا د قربانۍ ځایونه یې وران کړي دي او زه یوازې پاتې یم او هغوی هڅه کوي چې ما هم ووژني.» خو خدای هغه ته څه ځواب ورکړ؟ هغه دا ځواب ورکړ: «ما د خپل ځان دپاره اووه زره کسان چې د بعل بت ته یې سجده نه ده کړې، ساتلي دي.» همدارنګه په دې اوسنۍ زمانه کې هم یو شمېر خلک پاتې دي چې د خدای په فضل سره غوره شوي دي. خو که چېرې دا د فضل په وسیله وي، نو بیا د انسان د عملونو په وسیله نه دی. که نه، نو بیا فضل کومه معنی نه لري. نو بیا دا څه معنی؟ د اسراییلو خلک چې د کوم شي په لټه کې وو، هغه یې تر لاسه نه کړ. د خدای غوره شویو کسانو تر لاسه کړ، خو د نورو زړونه سخت شول. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: خدای هغوی په روحاني درانه خوب ویده کړل چې تر نن ورځې پورې نه څه لیدلی شي او نه څه اورېدلی شي. او داود وایي: پرېږده چې دسترخوان یې ورته تیلک او دام شي او تیږه ورته داسې شي چې پرې وښوییږي او د خپلو کارونو سزا وویني. پرېږده چې سترګې یې ړندې شي چې هېڅ ونه ویني او ملاګانې یې د تل دپاره کړوپې شي. نو زه پوښتنه کوم، ایا هغوی داسې وښویېدل چې بیا به هېڅکله راپورته نه شي؟ هېڅکله نه، بلکې د هغوی د سرغړونې په سبب خلاصون د غیریهودیانو په برخه شو او له همدې امله د اسراییلو سره کینه پیدا شوه. اوس که چېرې د هغوی سرغړونه د دنیا د برکت سبب شوه او د هغوی روحاني ماتې د غیریهودیانو دپاره د برکت سبب شوه، نو بیا به د هغوی برکتونه نور څومره زیات شي چې کله ټول اسراییل په کې شامل شي. اوس تاسو غیریهودیانو ته وایم چې زه د غیریهودیانو دپاره رسول یم او په خپل کار باندې ویاړ کوم. ځکه کېدای شی چې په دې ډول وکولای شم د خپل قوم حسد او بخیلي راوپاروم او د هغوی څخه ځینې یې وژغورم. ځکه که د هغوی رد کېدل د دنیا سره د خدای د پخلا کېدلو سبب شو، نو د هغوی منل به لکه د مرګ نه د بیا راژوندي کېدلو په معنی وي. که چېرې د اوړو لومړنۍ پېړه چې خدای ته د نذرانې په توګه وړاندې کیږي، سپېڅلې وي، نو بیا ټوله خمیره هم سپېڅلي ده. او که د ونې ریښې سپېڅلې وي، نو څانګې یې هم سپېڅلې دي. خو که چېرې ځینې څانګې پرېکړل شي او ته چې د ځنګلي زیتون یوه څانګه وې، په نورو څانګو کې پیوند شوې او د اصلي زیتون د ونې په ګټوره ریښه کې شریک شوې، نو خپل ځان د نورو څانګو نه لوړ مه ګڼه. که چېرې خپل ځان لوړ ګڼې، نو یاد ساته چې ریښه په تا باندې ولاړه نه ده، بلکې ته په ریښې باندې ولاړ یې. خو ته به وایې: «څانګې د دې دپاره پرېکړل شوې چې زه په کې پیوند شم.» دا رښتیا ده. هغوی د خپلې بې ایمانۍ له امله پرېکړل شوې، خو ته د ایمان په وسیله هلته پاتې کېږې. نو مغرور کېږه مه، بلکې ووېرېږه. ځکه که خدای هغه طبیعي څانګې په خپل ځای پرېنښودلې، نو تا به هم پرېنږدي. نو د خدای مهرباني او سخت قضاوت په پام کې ونیسه. خدای د هغو خلکو په وړاندې سختګیره دی چې لېرې لوېدلي دي، خو ستا په وړاندې مهربانه دی، که چېرې ته د هغه په مهربانۍ کې پاتې شې. که نه، نو ته به هم پرېکړل شې. که چېرې یهودیان په بې ایمانۍ کې پاتې نه شي، نو هغوی به بیا پیوند کړل شي، ځکه چې خدای قدرت لري چې هغوی یوځل بیا سره پیوند کړي. ځکه که چېرې تاسو غیریهودیان د ځنګلي زیتون د ونې نه پرېکړل شوي یئ او د خپل فطرت په خلاف د اصلي زیتون د ونې سره پیوند شوي یئ، نو بیا به هغه اصلي څانګې څومره په اسانۍ سره پیوند شي چې د اصلي زیتون د ونې خپلې څانګې دي. ای خویندو او ورونو! زه نه غواړم چې تاسو د دې پټ راز نه بې خبره پاتې شئ او په خپلې پوهې باندې مغرور شئ. د ځینو اسراییلیانو زړونه سخت شوي دي او دا به تر هغه وخته پورې دوام وکړي، ترڅو د هغو غیریهودیانو شمېر پوره شي چې خلاصون مومي. په دې ډول به ټول اسراییل خلاصون ومومي. لکه څنګه چې لیکل شوي دي: خلاصوونکی به د صهیون څخه راشي او هغه به د یعقوب د نسل څخه بې دیني لېرې کړي. زه به د هغوی سره لوظ وکړم چې د هغوی ګناهونه لېرې کړم. د زېري په خاطر یهودیان د خدای دښمنان شول او دا ستاسو په ګټه دی. د خدای د خوښې له امله هغوی اوس هم خدای ته د هغوی د نیکونو ابراهیم، اسحاق او یعقوب په خاطر ګران دي. ځکه چې د خدای نعمتونه او بلنه نه بدلېدونکي دي. لکه څنګه چې تاسو غیریهودیانو یو وخت د خدای په وړاندې نافرماني کوله، خو اوس په تاسو باندې د یهودیانو د نافرمانۍ له امله رحم وشو، نو اوس هغوی نافرماني کوي او په تاسو باندې د خدای رحم وشو، نو له دې امله په هغوی باندې به هم د هغه رحم وشي. خدای ټول خلک په نافرمانۍ کې راګېر کړل، ترڅو په ټولو باندې رحم وکړي. واه، د خدای شتمني څومره زیاته ده او د هغه حکمت او پوهه څومره ژوره ده! د هغه قضاوتونه څومره پټ او د هغه په لارو پوهېدل څومره سخت دي. ځکه د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څوک کولای شي چې د څښتن په فکرونو باندې پوه شي؟ یا څوک کولای شي چې هغه ته مشوره ورکړي؟ یا چا خدای ته کوم شی ورکړی دی چې بېرته یې ترې واخلي؟ ځکه چې ټول شیان د هغه له خوا دي او د هغه په وسیله پیدا شوي دي او د هغه دپاره دي. د هغه جلال دې تل ترتله وي. امین. نو له دې امله ای خویندو او ورونو! زه د خدای د رحمتونو په خاطر ستاسو نه غوښتنه کوم چې خپل ځانونه خدای ته د ژوندۍ او سپېڅلې قربانۍ په توګه چې هغه ته د منلو وړ وي، وړاندې کړئ. دا ستاسو رښتینی او مناسب عبادت دی. د دې دنیا په شان مه کېږئ، بلکې پرېږدئ چې د خپلو فکرونو په نوي کولو سره خدای تاسو بدل کړي. بیا به تاسو وکولای شئ چې د خدای اراده وپېژنئ او هغه څه چې ښه، د منلو وړ او کامل دي، وپېژنئ. د هغه فضل له مخې چې ماته راکړل شوی دی، زه تاسو هر یو ته وایم چې خپل ځان لکه څنګه چې اوس یئ، د دې نه لوړ مه ګنئ. بلکې عاجز اوسئ او د هغه ایمان د اندازې له مخې چې خدای تاسو هر یو ته درکړی دی، فکر وکړئ. لکه څنګه چې زمونږ په بدن کې ډېر غړي دي او د ټولو غړو کار یوشان نه دی، نو مونږ چې ډېر یو، خو په مسیح کې یو بدن یو او د یو بل غړي یو. مونږ باید د هغو مختلفو نعمتونو څخه چې خدای راته د خپل فضل له مخې راکړي دي، کار واخلو. که چېرې هغه د خدای د پیغام رسول وي، نو هغه باید د خپل ایمان له مخې سرته ورسوو. که خدمت کول وي، نو باید خدمت وکړو. که هغه تعلیم ورکول وي، نو باید تعلیم ورکړو. که هغه د نورو هڅول وي، نو باید ویې هڅوو. که چېرې د مالي مرستې ورکول وي، نو د سخاوت له مخې یې ورکړو، که چېرې د مشرۍ نعمت وي نو په کوښښ سره یې وکړو، که چېرې د مهربانۍ کولو نعمت وي، نو په خوشحالۍ سره رحم وکړو. ستاسو مینه دې رښتینې او سوچه وي. د بدو نه کرکه کوئ او په نېکۍ کې ټینګ ودرېږئ. یو د بل سره د ورورولۍ مینه کوئ او هر یو دې د خپل ځان نه زیات د نورو درناوی وکړي. په خپل کار کې تنبلي مه کوئ او په روحاني شوق سره د څښتن خدمت کوئ. ستاسو هیله دې تاسو خوشحاله ساتي، په مصیبت کې صبر او زغم ولرئ او هر وخت دعا کوئ. د محتاجو ایماندارانو سره مرسته کوئ او مېلمه پال اوسئ. څوک چې تاسو ځوروي، د هغوی دپاره برکت غواړئ، نه لعنت. څوک چې خوشحاله وي، نو خوشحالي ورسره کوئ او څوک چې ژاړي، نو ورسره ژړا کوئ. یو د بل سره په همغږۍ کې ژوند کوئ. مغرور مه اوسئ، بلکې د ټیټ مقام لرونکو خلکو سره ملګرتیا کوئ. خپل ځان د نورو څخه هوښیار مه ګڼئ. د بدۍ په بدل کې د چا سره بدي مه کوئ. خو پام کوئ چې هغه کارونه باید وکړئ چې د ټولو په نظر کې ښه وګڼل شي. ترڅو پورې چې کېدای شي او ستاسو پورې اړه ولري، نو د ټولو خلکو سره په سوله کې ژوند تېروئ. ګرانو دوستانو، هېڅکله خپل بدل مه اخلئ، بلکې هغه د خدای قهر او غضب ته پرېږدئ، ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څښتن وایي: «بدل اخیستل زما کار دی، زه بدل اخلم.» د دې په ځای لیکل شوي دي: که چېرې ستا دښمن وږی وي، نو هغه ته خواړه ورکړه چې ویې خوري. که چېرې تږی وي، نو هغه ته اوبه ورکړه چې ویې څښي. په دې کار به ته د هغه په سر باندې اور بل کړې او څښتن به تاته اجر درکړي. مه پرېږده چې بدي درباندې غالبه شي، بلکې د نېکۍ په وسیله په بدۍ باندې بری تر لاسه کړه. هرڅوک دې د حکومتي واکمنانو تابعداري کوي، ځکه چې د خدای له اجازې پرته څوک نه شي کولای چې حکومت وکړي او اوسني واکمنان د خدای له خوا ټاکل شوي دي. له دې امله څوک چې د واکمنانو سره مخالفت کوي، نو د خدای سره چې هغوی یې ټاکلي دي، مخالفت کوي او څوک چې مخالفت کوي، هغوی به په خپله خپل ځان ته سزا ورکوي. ځکه چې واکمنان د ښو خلکو د وېرې سبب نه ګرځي، بلکې بدکاران ترې وېریږي. که چېرې غواړئ چې د قدرت د خاوندانو څخه وېره ونه لرئ، نو بیا ښه کار کوئ او هغوی به ستاسو ستاینه کوي. ځکه چې هغوی د خدای خدمتګاران دي او ستاسو د ښېګڼې دپاره دي. خو که چېرې تاسو غلط کار کوئ، نو بیا ووېرېږئ، ځکه چې هغوی د خپل ځان سره توره بې دلیله نه ګرځوي. هغوی د خدای خدمتګاران دي او د خدای د غضب له لارې بدکارانو ته سزا ورکوي. له همدې امله باید د واک د خاوندانو تابع اوسئ، یوازې د خدای د غضب نه د ځان ساتلو دپاره نه، بلکې د خپل وجدان په خاطر. له همدې امله تاسو هم خپله مالیه ورکوئ، ځکه چې د واک خاوندان د خدای خدمتګاران دي او په خپلو دندو کې بوخت دي. د کومو خلکو نه چې مو پور اخیستی وي، هغوی ته خپل پور بېرته ورکړئ. د مالیې اخیستونکو ته مالیه ورکوئ او محصول د محصول اخیستونکو ته ورکوئ. څوک چې د درناوي وړ وي، د هغوی درناوی کوئ او د عزت د خاوندانو عزت کوئ. د هېچا پور په ځان باندې مه پرېږدئ، بلکې ستاسو یوازېنی کار د یو بل سره مینه کول دي. ځکه څوک چې د نورو سره مینه کوي، هغه په شریعت باندې پوره عمل کړی دی. ځکه چې دا حکمونه دي: «زنا مه کوه، قتل مه کوه، غلا مه کوه، د نورو څخه د کوم شي تمه مه کوه» او نور حکمونه هم دي چې په دې حکم کې په لنډه توګه بیانیږي: «د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه.» څوک چې د خپل ګاونډي سره مینه کوي، نو د هغه سره بد نه کوي. نو له دې امله مینه کول د شریعت پوره کول دي. همدارنګه لکه څنګه چې تاسو پوهېږئ چې همدا اوس هغه وخت رارسېدلی دی چې باید د خوب نه راویښ شئ. ځکه چې اوس زمونږ خلاصون د هغې ورځې نه ډېر رانژدې شوی دی چې کله مو ایمان راوړ. شپه تېره شوې ده او ورځ رانژدې ده. نو راځئ چې د تیارې د کارونو نه لاس واخلو او د رڼا د زغرو کالي واغوندو. راځئ چې د هغو کسانو په شان چې په رڼا کې ژوند کوي، مناسب چلند وکړو، نه په عیاشۍ او نشو کې، نه په جنسي بد اخلاقۍ او فساد کې، نه په جګړو او کینو کې. د دې په ځای د څښتن عیسی مسیح د فطرت لباس واغوندئ او نور د خپلو نفساني غوښتنو د پوره کولو په فکر کې مه اوسئ. هغه خلک چې په خپل ایمان کې کمزوري دي، هغوی ومنئ، خو د هغوی سره د هغوی د شخصي نظریو په هکله شک او بحث مه کوئ. یو کس په دې عقیده دی چې هغه کولای شي چې هرڅه وخوري، خو څوک چې په ایمان کې کمزوری وي، هغه یوازې سابه خوري. څوک چې هرڅه خوري، نو هغه باید هغه چاته په سپکه سترګه ونه ګوري چې هغه یې نه خوري او څوک چې هرڅه نه خوري، باید د هغه چا په هکله قضاوت ونه کړي چې هرڅه خوري، ځکه چې خدای هغه قبول کړی دی. ته څوک یې چې د بل چا د نوکر په هکله قضاوت کوې؟ دا چې هغه نوکر په خپل خدمت کې بریالی دی او که نه، دا د هغه د بادار پورې اړه لري. خو هغه به بریالی شي، ځکه چې څښتن کولای شي چې هغه بریالی کړي. یو کس یوه ورځ د نورو ورځو نه سپېڅلی ګڼي، په داسې حال کې چې بل کس ټولې ورځې یوشان ګڼي. هرڅوک باید په دې باندې ډاډمن اوسي چې کوم فکر چې هغه یې لري، هغه سم دی. څوک چې یوه ورځ سپېڅلې او مهمه ګڼي، هغه یې څښتن ته د درناوي دپاره ګڼي. څوک چې هرڅه خوري، نو څښتن ته د درناوي دپاره یې خوري، ځکه چې هغه ورباندې د خدای شکر کوي. خو څوک چې هرڅه نه خوري، هغه یې هم څښتن ته د درناوي دپاره نه خوري او د خدای شکر کوي. ځکه چې زمونږ څخه هېڅوک هم د خپل ځان دپاره ژوند نه کوي او هېڅوک هم د خپل ځان دپاره نه مړ کیږي. ځکه که چېرې مونږ ژوند کوو، نو د څښتن دپاره یې کوو او که مړه کېږو، نو د څښتن دپاره مړه کېږو. نو که چېرې مونږ ژوندي یو یا مړه کېږو، مونږ د څښتن یو. له همدې امله مسیح مړ شو او بیا راژوندی شو، ترڅو هغه د مړو او ژوندیو دواړو څښتن وي. نو بیا ته ولې د بل ایماندار په هکله قضاوت کوې؟ یا ولې بل ایماندار ته په سپکه سترګه ګورې؟ ځکه چې مونږ ټول به د خدای د قضاوت د تخت په مخکې ودرېږو. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څښتن وایي چې زه په خپل ذات باندې قسم خورم چې هر یو به زما په مخکې په ګونډو شي او هر یو به په خپله ژبه اقرار وکړي چې زه خدای یم. نو بیا به مونږ هر یو د خپل ځان په هکله خدای ته حساب ورکوو. نو راځئ چې نور د یو بل په هکله قضاوت ونه کړو، بلکې د هغې په ځای پرېکړه وکړو چې د بل ایماندار په لاره کې تیږه کېنږدو چې ورباندې وښوییږي او یا د هغه د لارې خنډ شو، ترڅو ګناه وکړي. زه پوهېږم او څرنګه چې زه په څښتن عیسی باندې ډاډمن یم چې هېڅ شی په خپله ناپاکه نه دی، خو څوک یې چې ناپاک ګڼي، نو د هغه دپاره ناپاکه دی. که چېرې بل ایماندار په هغه خوړو باندې چې ته یې خورې خفه کیږي، نو ته نور په مینه چلند نه کوې. ته چې څه خورې په هغو باندې د هغه چا د تباهۍ او هلاک کېدلو سبب مه ګرځه چې مسیح د هغه دپاره مړ شو. نو څه چې ستاسو دپاره ښه دي، مه پرېږدئ چې نور ورته بد ووایي. ځکه چې د خدای پاچاهي خوړل او څښل نه دي، بلکې عدالت، سوله او خوشحالي ده چې روح القدس یې ورکوي. څوک چې په دې ډول د مسیح خدمت کوي، نو هغه خدای ته د منلو وړ دی او خلک یې خوښوي. نو بیا راځئ چې د هغو شیانو پسې وګرځو چې زمونږ ترمنځ د سولې او سلامتۍ سبب ګرځي او یو د بل سره مرسته وکړو چې ټینګ ایمان ولرو. د خوراک په خاطر د خدای کار مه خرابوئ. په حقیقت کې هرڅه پاک دي، خو دا غلطه ده چې کوم څوک هغه څه وخوري چې د نورو د ښویېدلو او ګناه سبب شي. دا به ښه وي چې ته غوښه ونه خورې یا شراب ونه څښې او بل داسې کار ونه کړې چې د نورو ایماندارانو د ښویېدلو سبب شي. په کوم شي چې ته عقیده لرې، هغه د خدای او په خپل منځ کې وساته. بختور دي هغه خلک چې خپل ځانونه د هغه څه په خاطر چې د هغوی په نظر کې سم دي او تر سره کوي یې، مجرم نه ګڼي. خو که چېرې څوک کوم څه وخوري او په هغه باندې شکمن وي، نو هغه محکوم دی، ځکه چې هغه د ایمان له مخې دا عمل نه کوي او هر عمل چې د ایمان له مخې نه وي، هغه ګناه ده. مونږ چې په ایمان کې ټینګ یو، باید د کمزرو کمزورتیا وزغمو او یوازې د خپل ځان د خوشحالۍ په فکر کې ونه اوسو. مونږ هر یو باید د خپل ګاونډي د ښېګڼې او خوشحالۍ دپاره مرسته وکړو، ترڅو د هغوی ایمان ډېر قوي شي. ځکه چې مسیح هم کوښښ ونه کړ چې خپل ځان خوشحاله کړي. خو لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «کومو خلکو چې ستاسو سپکاوی وکړ، هغوی زما سپکاوی هم وکړ.» ځکه هرڅه چې پخوا لیکل شوي دي، هغه زمونږ د لارښوونې دپاره لیکل شوي دي ترڅو مونږ د صبر او هغې تسلۍ په وسیله چې د خدای کلام یې مونږ ته راکوي، هیله مند واوسو. خدای چې د صبر او تسلۍ سرچینه ده، تاسو ته دې توان درکړي چې په داسې همغږۍ یو د بل سره ژوند وکړئ لکه څنګه چې د عیسی مسیح د پیروانو سره مناسب دي، ترڅو تاسو ټول په ګډه سره په یو اواز د خدای یعنې زمونږ د څښتن عیسی مسیح د پلار ثنا ووایئ. نو لکه څنګه چې مسیح تاسو ومنلئ، نو تاسو هم د خدای د جلال دپاره یو بل ومنئ. ځکه چې زه تاسو ته وایم چې مسیح د خدای د رښتینولۍ د ثابتولو دپاره د یهودیانو خدمتګار شو، ترڅو هغه وعدې پوره کړي چې د هغوی د نیکونو سره یې کړې وې او د دې دپاره چې غیریهودیان هم خدای ته د هغه د رحم په سبب ثنا ووایي. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: له دې امله زه به د غیریهودیانو منځ کې ستا ثنا ووایم او زه په سندرو سره ستا ثنا او صفت کوم. او په بل ځای کې وایي: ای نورو قومونو د خدای د قوم سره خوشحالي وکړئ. او بیا په بل ځای کې وایي: ای ټولو قومونو، د څښتن ثنا او صفت وکړئ او ای ټولو خلکو د هغه لویي بیان کړئ. او بیا اشعیا پیغمبر وایي: یو څوک به د یسي د اولادې څخه راشي او هغه به په غیریهودیانو حکومت وکړي او غیریهودیان به هغه ته هیله من وي. خدای چې د هیلې سرچینه ده، هغه دې تاسو د خپل ایمان په وسیله د پوره خوشحالۍ او سولې نه ډک کړي چې د روح القدس په قدرت سره ستاسو هیله نوره هم زیاته شي. ای زما خویندو او ورونو، زه په خپله ستاسو په هکله ډاډمن یم چې تاسو د نېکۍ نه ډک او پوره پوهه لرئ او د دې توان لرئ چې یو بل ته لارښوونه وکړئ. خو ما په زړورتیا سره ځینې شیان تاسو ته لیکلي دي چې تاسو ته یې در په یاد کړم، د هغه فضل له امله چې خدای ماته راکړی دی چې د غیریهودیانو دپاره د عیسی مسیح خدمتګار شم. هغه ماته د زیري د رسولو په خاطر د کاهنتوب دنده راکړې ده، ترڅو غیریهودیان لکه د یوې نذرانې په توګه چې خدای ته د منلو وړ وي، وړاندې کړم چې د روح القدس په وسیله پاکه شوې ده. نو ځکه زه په عیسی مسیح کې د خدای دپاره په خپل خدمت باندې ویاړ کوم. ځکه چې زه دا جرات نه کوم چې د کوم شي په هکله خبرې وکړم پرته له هغه څه نه چې مسیح زما په وسیله سرته رسولي دي، د دې دپاره چې زه غیریهودیان په خپلو خبرو او عمل باندې د خدای تابع کړم. د نښو او حیرانوونکو کارونو په قدرت او د خدای د روح په قدرت سره هغوی قانع شول، ځکه چې ما د اورشلیم نه تر ایلیریکوم پورې په ټوله لاره د مسیح زېری په پوره توګه ورساوه. دا زما مقصد ؤ چې زېری هغو ځایونو ته ورسوم چې تر اوسه یې د مسیح نوم نه دی اورېدلی، ترڅو زه په هغه بنیاد باندې داسې کوم څه جوړ نه کړم چې بل چا ایښی دی. بلکې لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: چاته چې د هغه په هکله څه نه دي ویل شوي، هغوی به یې وویني او چا چې د هغه په هکله څه نه دي اورېدلي هغوی به پوه شي. له همدې امله څو څو ځلې تاسو ته زما د راتللو مخنیوی وشو. خو اوس چې ما خپل کار په دې سیمو کې پای ته رسولی دی او کلونه کلونه کیږي چې زه په دې ارمان وم چې راشم او تاسو ووینم، نو زه په دې هیله یم چې اسپانیې ته د سفر په وخت کې تاسو سره د لږ وخت دپاره ووینم او کله مې چې ستاسو سره لیدنه وکړه، نو بیا به ستاسو په مرسته خپل سفر ته دوام ورکړم. خو اوس د خدای د خلکو سره د مرستې په خاطر اورشلیم ته ځم. ځکه چې د مقدونیې او جنوبي یونان ایماندارانو د زړه له اخلاصه پرېکړه کړې ده چې په اورشلیم کې غریبو ایماندارانو ته یو څه پیسې د مالي مرستې په توګه ورکړي. هغوی خوشحاله وو چې دا کار وکړي او په حقیقت کې هغوی خپل ځانونه د یهودیانو پوروړي ګڼل. څرنګه چې یهودیانو خپل روحاني برکتونه د غیریهودیانو سره شریک کړل، نو غیریهودیان باید د دې په بدل کې د هغوی سره مالي مرستې وکړي. نو کله چې زه دا کار سرته ورسوم او هغه پیسې چې راټولې شوې دي هغوی ته وسپارم، نو بیا زه اسپانیې ته ځم او په لاره کې به ستاسو سره لیدنه وکړم. زه پوهېږم چې کله تاسو ته درځم، نو د مسیح د پوره برکتونو سره به درځم. ای خویندو او ورونو! زه ستاسو نه د خپل څښتن عیسی مسیح او هغې مینې په خاطر چې روح القدس یې تاسو ته درکوي، غوښتنه کوم چې زما سره په هلوځلو کې خدای ته په دعا کولو سره یوځای شئ. دعا وکړئ چې زه د یهودیې د بې ایمانانو څخه وژغورل شم او زما خدمت په اورشلیم کې د خدای خلکو ته د منلو وړ وګرځي. نو که د خدای رضا وي، په خوشحالۍ به تاسو ته درشم او ستاسو په ملګرتیا او لیدنې سره به بېرته تکړه شم. خدای چې د سولې او سلامتۍ سرچینه ده، هغه دې تاسو ټولو سره وي. امین. زه تاسو ته زمونږ خور فیبي چې د کينخریه د کلیسا خادمه ده، درپېژنم. تاسو هغې ته د عیسی مسیح په نوم لکه څنګه چې د خدای د خلکو سره مناسب دي، هرکلی ووایئ او هر شي ته چې اړتیا ولري ورسره مرسته وکړئ، ځکه چې هغې د ډېرو سره مرسته کړې ده او زما سره یې هم کړې ده. پریسکیلا او د هغې مېړه اکیلا ته چې د عیسی مسیح په خدمت کې زما ملګري دي، سلام ووایئ. هغوی خپل ځانونه زما په خاطر په خطر کې واچول، د هغوی څخه یوازې زه نه بلکې د غیریهودیانو ټولې کلیساګانې شکرګزاري کوي. د هغې کلیسا غړو ته هم سلامونه ووایئ چې د هغوی په کور کې سره راټولیږي. زما ګران دوست اپنتوس ته چې د اسیا په ولایت کې لومړنی کس ؤ چې په مسیح باندې یې ایمان راوړ، هم سلامونه ووایئ. مریم ته چې ستاسو دپاره یې ډېر زحمت ویستلی دی، سلام ووایئ. اندرونیکاس او یونیا ته چې زما وطنداران دي او زما سره په زندان کې وو، سلامونه ووایئ. هغوی په رسولانو کې مشهور خلک دي او زما نه مخکې یې په مسیح باندې ایمان راوړی ؤ. همدارنګه امپلیاتوس ته چې په څښتن عیسی مسیح کې زما ګران ملګری دی، سلام ووایئ. اوربانوس ته چې د مسیح په خدمت کې زمونږ ملګری دی او استاخیس ته چې په ما باندې ګران دی، سلامونه ووایئ. اپلیس ته چې وفاداري یې مسیح ته ثابته شوې ده او د ارستبولوس کورنۍ ته زما سلامونه ووایئ. زما وطندار هیرودیون او نرکیسوس د کورنۍ ایماندارانو ته سلامونه ووایئ. تریفینا او تریفوسا ته چې د څښتن خدمت کوي او ګرانې پرسیس ته چې د څښتن دپاره یې ډېر زحمت ویستلی دی، سلامونه ووایئ. روفس ته چې د څښتن له خوا غوره شوی دی او د هغه مور ته چې ماته هم لکه د مور په شان ده، سلامونه ووایئ. اسونکریتوس، فلیګون، هرمیس، پتروباس، هرماس او نورو خویندو او ورونو ته چې د هغوی سره دي، سلامونه ووایئ. فیلولوګاس، جولیه، نیریاس او د هغه خور او اولیمپیاس او ټولو ایماندارانو ته چې د هغوی سره دي، سلامونه ووایئ. یو بل ته سلام ووایئ او په پاکه مینه یو بل ښکل کړئ. د مسیح ټولې کلیساګانې تاسو ته سلام وایي. ای خویندو او ورونو! زه ستاسو نه غوښتنه کوم چې هغو خلکو ته مو پام وي چې بې اتفاقي رامنځته کوي او نور بې لارې کوي او د هغه تعلیم په خلاف دي چې تاسو حاصل کړی دی. د هغوی څخه ځان لېرې وساتئ. ځکه چې داسې خلک زمونږ د څښتن مسیح خدمت نه کوي، بلکې د خپلې خېټې دپاره کار کوي او په خوږو خبرو او غوړه مالۍ سره ساده خلک غولوي. ځکه چې د څښتن څخه ستاسو اطاعت کول ټولو خلکو ته معلوم دي او له همدې امله زه ستاسو په خاطر خوشحاله یم. خو زه غواړم چې تاسو په ښه کار کې هوښیار اوسئ او په بد کار کې بې ګناه اوسئ. خدای چې د سلامتۍ سرچینه ده، هغه به زر شیطان ستاسو د پښو لاندې ټوټې ټوټې کړي. په تاسو باندې دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل وي. زما همکار تیموتاوس او همدارنګه زما وطنداران لوسیوس او یاسون او سوسیپاتوس هم تاسو ته سلامونه وایي. زه ترتیوس د پولوس منشي د دې لیک لیکونکی هم تاسو ته د څښتن په نوم سلامونه وایم. ګایوس چې زما او د هغه په کور کې د ټولې کلیسا کوربه دی، تاسو ته سلامونه وایي او د ښار خزانه دار اراستوس او زمونږ ورور کوارتس هم تاسو ته سلامونه وایي. [زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل دې په تاسو ټولو باندې وي. امین.] اوس دې خدای ته جلال وي چې کولای شي تاسو په ایمان کې د عیسی مسیح د زیري له مخې چې زه یې اعلانوم او د هغه راز د څرګندولو له مخې چې د پېړیو پېړیو راهیسې پټ پاتې ؤ، قوي کړي. اوس دا حقیقت د پیغمبرانو د لیکنو په وسیله څرګند شوی دی او د ابدي خدای د حکم له مخې د دنیا ټولو قومونو ته ښکاره شوی دی، ترڅو هغوی ایمان راوړي او د هغه اطاعت وکړي. هغه واحد او یوازېني خدای ته دې چې په هرڅه پوهیږي د عیسی مسیح په وسیله تل ترتله جلال وي. امین. دا لیک د پولوس له خوا دی چې د خدای د ارادې له مخې ورته بلنه ورکړل شوه چې د عیسی مسیح رسول وي او همدارنګه زمونږ د ورور سوستینیس له خوا نه د خدای کلیسا ته چې په قرنتوس کې ده، یعنې هغو خلکو ته چې د عیسی مسیح په نوم سپېڅلي شوي دي او د خدای له خوا ورته بلنه ورکړل شوې ده چې د هغه سپېڅلي خلک اوسي او هغو ټولو ته چې په هرځای کې د عیسی مسیح نوم چې د هغوی او زمونږ څښتن دی، یادوي. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. زه تل د هغه فضل په خاطر چې خدای د عیسی مسیح په وسیله په تاسو باندې وکړ، شکر وباسم. ځکه چې د مسیح په وسیله خدای تاسو په هر لحاظ او په هر ډول خبرو اترو او پوهه کې شتمن کړي یئ. له دې امله د مسیح په هکله زمونږ شاهدي په تاسو کې ثابته شوه. په داسې حال کې چې تاسو زمونږ د څښتن عیسی مسیح بېرته راتللو ته سترګې په لاره یئ، نو تاسو سره د روحاني نعمتونو هېڅ کمی نشته. خدای به تاسې تر اخره پورې ټینګ وساتي، ترڅو زمونږ د څښتن عیسی مسیح د راتللو په ورځ بې عیبه اوسئ. خدای په خپله وعده وفادار دی، هغه تاسو رابللي یئ چې د هغه د زوی یعنې زمونږ د څښتن عیسی مسیح سره شراکت ولرئ. ای خویندو او ورونو! زمونږ د څښتن عیسی مسیح په نوم ستاسو نه غوښتنه کوم څه چې وایئ په هغو کې سره جوړ راشئ او ستاسو په منځ کې دې بې اتفاقي نه وي، بلکې په یو فکر او یو مقصد یو د بله سره یووالی ولرئ. ځکه چې ای خویندو او ورونو! د خلویي خور د کورنۍ ځینو خلکو ماته خبر راکړ چې ستاسو په منځ کې شخړې روانې دي. زما مقصد دا دی چې ستاسو څخه یو وایي: «زه د پولوس پیروي کوم» او بل وایي: «زه د اپولوس پیروي کوم» او بل وایي: «زه د پطروس پیروي کوم» او بل وایي: «زه د مسیح پیروي کوم.» ایا مسیح په ډلو باندې ووېشل شو؟ ایا پولوس ستاسو دپاره په صلیب باندې ځوړند کړای شو؟ ایا تاسو د پولوس په نوم د تعمید غسل اخیستی دی؟ زه د خدای شکر کوم چې پرته له کرسپوس او ګایوس نه ما په تاسو کې بل چاته د تعمید غسل نه دی ورکړی. نو بیا هېڅوک نه شي کولای ووایي چې تاسو زما د شاګردانو په توګه د تعمید غسل اخیستی دی. هو، ما د استیفان کورنۍ ته هم د تعمید غسل ورکړی دی، خو نور زما په یاد نه دي چې بل چاته به مې د تعمید غسل ورکړی وي. ځکه چې مسیح زه د دې دپاره نه یم رالېږلی چې د تعمید غسل ورکړم، بلکې د دې دپاره یې رالېږلی یم چې زېری ورسوم او دا نه چې زه په انساني حکمت سره خبرې وکړم، هسې نه چې د مسیح د صلیب قدرت بې اثره شي. د صلیب پیغام د هغو خلکو دپاره چې تباه کېدونکي دي، بې معنی دی. خو زمونږ دپاره چې خلاصون مومو، دا د خدای قدرت دی. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: زه به د حکیمانو حکمت له منځه یوسم او د هوښیارانو پوهه به باطله کړم. نو هغه حکیم چېرته دی؟ هغه عالم چېرته دی؟ یا د دې نړۍ تکړه بحث کوونکی چېرته دی؟ ایا خدای نه دي ویلي چې د دې نړۍ حکمت بې معنی دی؟ ځکه چې خدای د خپل حکمت له مخې دا پرېکړه کړې ده چې د نړۍ خلک ونه شي کولای چې په خپل حکمت سره هغه وپېژني، بلکې د هغه خوښه وه چې یوازې هغو خلکو ته خلاصون ورکړي چې په هغه بې معنی پیغام باندې ایمان لري چې مونږ یې وعظ کوو. ځکه چې یهودیان معجزې غواړي او یونانیان د حکمت په لټه کې دي. خو کله چې مونږ د صلیب شوي مسیح په هکله وعظ کوو، یهودیان خفه کیږي او د غیریهودیانو دپاره بې معنی دی. خو کوم کسان چې خدای ورته بلنه ورکړې ده، که هغه یهودیان دي یا یونانیان، د دواړو دپاره مسیح د خدای قدرت او د خدای حکمت دی. ځکه هغه څه چې د خدای په هکله کم عقلي ګڼل کیږي، هغه د انسان د حکمت نه ډېر اوچت دی او هغه څه چې خلک یې د خدای کمزوري ګڼي، هغه د انسان د قدرت نه ډېر زورور دی. ای خویندو او ورونو! په یاد ولرئ، مخکې له دې چې خدای تاسو ته بلنه درکړي تاسو څه ډول خلک وئ. د دې نړۍ د معیارونو له مخې په تاسو کې ډېر خلک نه ډېر هوښیار وو، نه زورور او نه د کوم لوړ مقام خاوندان وو. خو خدای هغه شیان غوره کړل چې د دنیا خلک یې بې معنی ګڼي، ترڅو هوښیاران وشرموي او هغه شیان یې غوره کړل چې د دنیا خلک یې کمزوري ګڼي، ترڅو زورور خلک وشرموي. خدای هغه شیان غوره کړل چې د نړۍ خلک یې کمزوري، سپک او حتی هغه په هېڅ حسابوي، ترڅو هغه شیان باطل کړي چې د انسان په فکر مهم دي. ترڅو هېڅ انسان د خدای په حضور کې په خپل ځان ویاړ ونه کړي. خدای تاسو د مسیح سره یو کړئ. هغه یې زمونږ دپاره حکمت وګرځاوه. د هغه په وسیله مونږ د خدای په وړاندې عادل وګڼل شولو، مونږ یې پاک او سپېڅلي کړو او د ګناه نه یې خلاص کړو. نو لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: که څوک وغواړي چې ویاړ وکړي، نو په څښتن باندې دې ویاړ وکړي. ای خویندو او ورونو! کله چې زه تاسو ته د خدای د پټ راز د وعظ دپاره راغلم، نو تاسو ته زما وینا ډېره اوچته او د حکمت له مخې نه وه. کله چې زه تاسو سره وم، نو دا پرېکړه مې وکړه چې تاسو ته به پرته د عیسی مسیح او په صلیب باندې د هغه د مړینې نه د بل هيڅ شي په هکله وعظ ونه کړم. زه تاسو ته په کمزورۍ، وېرې او لړزېدلو سره راغلم او زما وینا او پیغام د انساني حکمت او هڅوونکو خبرو له مخې نه، بلکې د روح القدس د قدرت د ښودلو له مخې ؤ. ما داسې وکړل ترڅو ستاسو ایمان د انساني حکمت په بنیاد نه، بلکې د خدای په قدرت سره ټینګ وي. بیاهم مونږ د هغو خلکو په منځ کې د حکمت خبرې کوو چې په روحاني لحاظ بالغ دي، خو دا د دې نړۍ او یا د دې نړۍ د حاکمانو حکمت نه دی چې د تباهۍ خواته روان دي. بلکې مونږ د خدای د هغه پټ حکمت د راز په هکله خبرې کوو چې خدای د نړۍ د جوړولو نه مخکې زمونږ د سرلوړۍ دپاره ټاکلی ؤ. خو د دې دنیا د حاکمانو څخه هېڅ یو یې په دې حکمت باندې پوه نه شو، ځکه که چېرې هغوی پوهېدلی نو عیسی مسیح چې د جلال خاوند دی، په صلیب باندې ځوړند کړی نه وای. خو لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څه چې نه سترګو لیدلي، نه غوږونو اورېدلي او نه د انسان په زړه کې تېر شوي دي، خدای هغه د هغو خلکو دپاره تیار کړي دي چې د هغه سره مینه کوي. خو خدای دا شیان مونږ ته د خپل روح په وسیله ښکاره کړي دي. ځکه چې د هغه روح د ټولو شیانو او حتی د خدای د ډېرو ژورو او پټو مقصدونو په لټه کې دی. ځکه څوک کولای شي چې د بل انسان د خیالونو څخه خبر شي، پرته د هغه له روح نه چې په هغه کې دی؟ په همدې ډول پرته د خدای له روح څخه هېڅوک نه شي کولای چې د خدای په خیالونو باندې پوه شي. خو مونږ دنیاوي روح نه دی تر لاسه کړی، بلکې هغه روح مو تر لاسه کړی دی چې د خدای له خوا دی، ترڅو هغه شیان وپېژنو چې خدای مونږ ته وړیا راکړي دي. مونږ د هغو شیانو په هکله خبرې نه کوو چې انساني حکمت مونږ ته رازده کړي دي، بلکې په هغو خبرو کې یې بیانوو چې روح القدس راته زده کړي دي او په دې ډول روحاني حقیقتونه هغو خلکو ته بیانوو چې روحاني دي. خو څوک چې روحاني نه دی، نو هغه د خدای د روح حقیقتونه نه مني، ځکه چې د هغه په نظر دا بې عقلي ده. هغه نه شي کولای چې په هغو باندې پوه شي، د دې دپاره چې په دې ډول تعلیم باندې د پوهېدلو په خاطر روحاني قضاوت ته اړتیا ده. روحاني شخص کولای شي چې د ټولو شیانو په هکله قضاوت وکړي، خو هېڅوک نه شي کولای د هغه په هکله قضاوت وکړي. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څوک کولای شي چې د څښتن په فکرونو باندې پوه شي او څوک کولای شي چې هغه ته مشوره ورکړي؟ خو مونږ په دې شیانو باندې پوهیږو، ځکه چې د مسیح په شان فکر کوو. ای خویندو او ورونو! ما تاسو سره لکه د روحاني خلکو په شان خبرې ونه کړای شوې، بلکې تاسو سره مې داسې خبرې وکړې لکه د دې نړۍ د خلکو سره چې مې وکړې یعنې لکه د هغو کسانو په شان چې په مسیح باندې په ایمان کې لا تر اوسه ماشومان دي. ما تاسو په شیدو باندې ماړه کړئ، نه په سختو او کلکو خوړو باندې، ځکه چې تیار نه وئ چې سخت خواړه وخورئ. اوس هم ورته تیار نه یئ، ځکه چې تاسو لا تر اوسه هم د انساني فطرت د غوښتنو په اختیار کې یئ. په تاسو کې اوس هم کینه او شخړې شته، ایا دا د دې څرګندوونکې نه ده چې تاسو اوس هم نفساني یئ؟ ایا ستاسو چلند لکه د دې نړۍ د خلکو په شان نه دی؟ ځکه کله چې یو وایي: «زه د پولوس پیروي کوم.» او بل وایي: «زه د اپولوس پیروي کوم.» نو ایا تاسو لکه د دې نړۍ د خلکو په شان عمل نه کوئ؟ نو بیا اپولوس څوک دی؟ پولوس څوک دی؟ مونږ یوازې خدمتګاران یو چې څښتن هر یو ته ځانګړې دنده ورسپارلې ده، ترڅو تاسو د هغوی په وسیله ایمان راوړئ. ما وکرل، اپولوس اوبه ورکړې، خو خدای راشنه کړل. نو بیا نه هغه څوک مهم دی چې کري یې، نه هغه څوک چې اوبه ورکوي، بلکې یوازې خدای دی چې شنه کوي یې. څوک چې کرنه کوي او څوک چې اوبه ورکوي، دواړه یو برابر دي، خو هر یو به د خپل کار له مخې خپل اجر تر لاسه کوي. ځکه چې مونږ خدای ته په خدمت کولو کې سره همکاران یو. تاسو د خدای د کروندې ځمکه او هغه ودانۍ یئ چې خدای ورباندې کار کوي. د هغه فضل له مخې چې خدای ماته راکړ، ما لکه د یو ماهر ګلکار په شان بنیاد کېښود او کوم بل څوک ورباندې ودانۍ جوړوي. خو هر یو دې پام وکړې چې څنګه یې جوړ کړي. ځکه چې هېڅوک نه شي کولای چې بل بنیاد کېږدي، پرته له هغه بنیاد نه چې ایښودل شوی دی او هغه بنیاد عیسی مسیح دی. که چېرې څوک په هغه بنیاد باندې د سرو زرو، سپینو زرو، قیمتي تیږو، لرګیو، واښو او بوسو څخه کار واخلي، د هرچا کار به ښکاره شي، ځکه چې د قضاوت ورځ به هغه وښایي. هغه به د اور په وسیله ښکاره شي او اور به هغه وازمایي چې څه ډول کار یې کړی دی. که چېرې هغه کار چې چا په دې بنیاد باندې کړی دی پاتې شي، نو هغه کس به اجر تر لاسه کړي. خو که چېرې هغه کار په اور له منځه لاړ شي، نو هغه ته به تاوان ورسیږي، خو په خپله به وژغورل شي لکه څوک چې د اور د لمبو نه خلاص شي. ایا په دې نه پوهېږئ چې تاسو د خدای کور یئ او د خدای روح په تاسو کې اوسیږي؟ که څوک د خدای کور خرابوي، نو خدای به هغه تباه کړي، ځکه چې د خدای کور سپېڅلی دی او هغه کور په خپله تاسو یئ. خپل ځان مه غولوئ. که چېرې په تاسو کې څوک خپل ځان په دې نړۍ کې هوښیار ګڼي، نو لومړی باید خپل ځان کم عقل وګڼي، ترڅو په رښتیا هوښیار شي. ځکه چې د دې نړۍ حکمت د خدای په نظر کې بې معنی دی. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: خدای هوښیاران په خپلې چالاکۍ کې راګېروي. او بیا لیکل شوي دي: څښتن پوهیږي چې د هوښیارانو خیالونه باطل او پوچ دي. نو بیا تاسو په هغو کارونو باندې چې انسان یې کوي، ویاړ مه کوئ. ځکه چې هرڅه ستاسو دي، که پولوس وي یا اپولوس یا پطروس وي، که نړۍ وي، که ژوند یا مرګ، که اوسنی وخت وي او یا راتلونکی وخت وي، دا ټول ستاسو دي او تاسو د مسیح یئ او مسیح د خدای دی. تاسو باید مونږ د مسیح خدمتګاران او د خدای د پټو رازونو ناظران او ساتونکي وګڼئ. تر ټولو مهمه دا چې ناظران باید وفادار وي. دا زما دپاره دومره مهمه خبره نه ده چې تاسو یا کومه انساني محکمه زما په هکله قضاوت وکړي. زه حتی د خپل ځان په هکله هم قضاوت نه کوم. که څه هم زه په خپل ځان کې کومه غلطي نه وینم، خو دا په دې معنی نه دی چې زه بې ګناه یم. دا څښتن دی چې زما په هکله قضاوت کوي. نو له دې امله د وخت نه مخکې د نورو په هکله قضاوت مه کوئ، بلکې د څښتن د راتللو تر وخته انتظار وکړئ. ځکه چې څښتن به هغه څه چې په تیاره کې پټ دي، په رڼا کې ښکاره کړي او د انسان د زړه مقصدونه به راڅرګند کړي. په هغه وخت کې څوک چې د ستاینې وړ دی، نو خدای به د هغه ستاینه وکړي. ای خویندو او ورونو! ما د دې مثالونو څخه د خپل ځان او اپولوس په هکله ستاسو د ګټې دپاره کار واخیست، ترڅو تاسو زمونږ په وسیله د دې خبرو په معنی پوه شئ: «څه چې لیکل شوي دي د هغې نه زیات څه مه وایئ» ترڅو تاسو د یو کس صفت ونه کړئ او بل ته په سپکه سترګه ونه ګورئ. ته چا د نورو نه لوړ ګڼلی یې؟ ایا ته چې هرڅه لرې هغه خدای درکړي نه دي؟ بیا دا هرڅه چې خدای درکړي دي، نو بیا ولې په دې ویاړ کوې چې ګوندې تا په خپله لاسته راوړي دي؟ ایا تاسو فکر کوئ هرڅه چې تاسو غوښتل هغه مو له مخکې نه تر لاسه کړي دي؟ ایا فکر کوئ چې له مخکې نه شتمن شوي یئ؟ ایا فکر کوئ چې زمونږ نه پرته پاچاهان شوي یئ؟ کاشکې تاسو د پخوا نه پاچاهي کولای، ترڅو مونږ هم ستاسو سره په پاچاهۍ کې شریک وای. خو د هغې په ځای ماته داسې ښکاري چې خدای مونږ رسولان لکه د جنګي بندیانو په شان چې په مرګ باندې محکوم شوي وي او د قطار په اخر سر کې ولاړ وي، نندارې ته وړاندې کړي یو، چې ټوله نړۍ د فرښتو او انسانانو سره زمونږ سیل وکړي. مونږ د مسیح په خاطر کم عقل ګڼل کېږو، خو تاسو په مسیح کې ډېر هوښیار یئ! مونږ کمزوري یو، خو تاسو غښتلي یئ! ستاسو عزت کیږي، خو مونږ ته په سپکه سترګه کتل کیږي. تر اوسه هم مونږ وږي او تږي یو، مونږ زاړه او شلېدلي کالي اغوستي دي، مونږ وهل کېږو او بې کوره یو. مونږ په خپلو لاسونو باندې کار کوو او زحمت وباسو. کله چې خلک مونږ ته ښکنځلې کوي، نو مونږ ورته برکت غواړو. کله چې مونږ ځوروي، نو مونږ یې زغمو. کله چې مونږ بدناموي، نو ورته په مهربانۍ ځواب ورکوو. مونږ اوس هم لکه د نړۍ د چټلیو او د ټولو شیانو د پاتې شونو په شان یو. زه دا شیان د دې دپاره نه لیکم چې تاسو وشرمېږئ، بلکې تاسو ته د خپلو ګرانو اولادونو په شان نصیحت کوم. که څه هم تاسو په مسیح کې بې شمېره استاذان لرئ، خو تاسو یو روحاني پلار لرئ. ځکه چې په عیسی مسیح کې زه تاسو ته د زیري رسولو په وسیله ستاسو پلار شوم. نو زه ستاسو نه غوښتنه کوم چې زما د مثال نه پیروي وکړئ. له همدې امله ما تاسو ته تیموتاوس درولېږه. هغه په څښتن کې زما ګران او وفادار زوی دی. هغه به تاسو ته در په یاد کړي چې زه څنګه د عیسی مسیح پیروي کوم، لکه څنګه چې زه په هرځای کې او په هره کلیسا کې تعلیم ورکوم. خو په تاسو کې ځینې مغروره شول او فکر کوي چې ګوندې زه تاسو ته نه درځم. خو که د څښتن رضا وي، نو زه به زر تاسو ته درشم او نه یوازې دا چې د هغو مغرورو خلکو خبرې واورم، بلکې د هغوی قدرت هم ووینم. ځکه چې د خدای پاچاهي یوازې په خبرو کې نه، بلکې په قدرت کې ده. نو تاسو څه غواړئ؟ ایا د کوتک سره درشم یا په مینه او نرمۍ سره؟ په رښتیا زه خبر شوی یم چې ستاسو په منځ کې جنسي بد اخلاقي کیږي او داسې بد اخلاقي چې حتی په بې ایمانانو کې هم نه لیدل کیږي. ما اورېدلي دي چې په تاسو کې یو سړی دی چې د خپلې مېرنۍ مور سره څملي. او تاسو ورباندې ویاړ کوئ! ایا تاسو ته لازمه نه ده چې غمجن شئ او هغه چا چې دا کار کړی دی هغه د خپلو ملګرو د ډلې نه وشړئ؟ که څه هم زه په جسماني توګه ستاسو سره نه یم، خو په روحاني توګه ستاسو سره یم. که چېرې زه ستاسو سره وای، نو ما به د هغه کس په هکله چې داسې کار یې کړی دی، له مخکې نه دا قضاوت کړی وای. کله چې تاسو د څښتن عیسی په نوم سره راټول شئ او زه درسره په روحاني توګه موجود یم، نو زمونږ د څښتن عیسی مسیح په قدرت سره، تاسو باید هغه سړی شیطان ته وسپارئ چې د هغه جسماني فطرت له منځه لاړ شي، ترڅو روح یې د څښتن تر ورځې پورې وژغورل شي. په دې هکله ستاسو ویاړ ښه نه دی. ایا تاسو نه پوهېږئ چې لږه خمیره ټول اوړه خمیره کوي؟ نو که چېرې تاسو غواړئ چې د فطیرو اوړو په شان تازه شئ، لکه څنګه چې په رښتیا یئ، نو هغه زړه خمیره چې جسماني فطرت دی د ځان نه لېرې کړئ. ځکه چې زمونږ د فسحې د اختر وری چې مسیح دی، زمونږ دپاره قرباني شوی دی. نو راځئ چې دا اختر ولمانځو، خو د کینې او بدۍ د زړې خمیره شوې ډوډۍ سره نه، بلکې د اخلاص او رښتینولۍ د فطیرې ډوډۍ سره. ما تاسو ته په خپل لیک کې لیکلي وو چې د هغو خلکو سره ملګرتیا مه کوئ چې په جنسي لحاظ بد اخلاقه وي. خو زما مقصد بلکل دا نه ؤ چې تاسو د دې نړۍ د بد اخلاقه خلکو، حریصانو، چلبازانو او بت پرستانو سره کار مه لرئ. ځکه په دې صورت کې به تاسو مجبور وای چې دا نړۍ پرېږدئ. خو زما مقصد دا ؤ چې د هغه چا سره ملګرتیا مه کوئ چې ځان ته ایماندار وایي او په داسې حال کې چې هغه په جنسي لحاظ بد اخلاقه، حریص، بت پرست، نورو ته ښکنځلې ویونکی، شرابي یا چلباز وي. د داسې کس سره حتی ډوډۍ هم مه خورئ. ځکه چې زه د غیر ایماندارانو سره څه کار لرم چې د هغوی په هکله قضاوت وکړم؟ ایا دا ستاسو دنده نه ده چې د کلیسا د غړو په هکله قضاوت وکړئ؟ خدای به د هغو خلکو په هکله قضاوت کوي چې د کلیسا نه دباندې دي، خو لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي تاسو باید داسې وکړئ: بد سړی د خپل منځ نه وشړئ. کله چې په تاسو کې کوم یو د بل نه شکایت لري، هغه څنګه جرات کوي چې د دې په ځای چې د موضوع د حل دپاره د خدای خلکو ته ورشي، د هغو خلکو محکمې ته ورځي چې خدای نه پېژني؟ ایا تاسو نه پوهېږئ چې د خدای خلک به د دنیا قضاوت کوي؟ نو تاسو چې د دنیا قضاوت کوئ، ایا نه شئ کولای چې د کوچنیو قضیو په هکله قضاوت وکړئ؟ ایا تاسو نه پوهېږئ چې مونږ به د فرښتو قضاوت کوو؟ نو بیا بې له شکه تاسو کولای شئ چې د دې دنیا عادي شخړې حل کړئ. که چېرې تاسو داسې قضیې لرئ، نو هغه ولې هغو خلکو ته وروړئ چې په کلیسا کې ورته څوک په درنه سترګه نه ګوري؟ زه اوس تاسو نه دا پوښتنه کوم چې تاسو وشرمېږئ. ایا په تاسو کې دومره یو هوښیار کس نشته چې د ایماندارانو ترمنځ شخړې حل کړي؟ خو د دې په ځای یو ایماندار بل ایماندار محکمې ته بیایي او دا کار د بې ایمانه خلکو په مخکې کوي. په حقیقت کې په یو بل باندې دعوه کول بلکل ستاسو د ناکامۍ په معنی ده. نو د دې په ځای به دا ښه وي چې ځانونه مظلومان کړئ او دا باید ومنئ چې غولول شوي یئ. خو تاسو خپله یو د بل سره بدي او ټګي کوئ، حتی د خپلو ایماندارانو خویندو او ورونو سره هم. ایا تاسو نه پوهېږئ چې بدکاران به د خدای د پاچاهۍ وارثان نه شي؟ ونه غولېږئ! نه به په جنسي لحاظ بد اخلاقه، نه بت پرستان، نه زناکاران، نه لواطت کاران، نه غله، نه حریصان، نه شرابیان، نه هغه خلک چې نورو ته ښکنځلې کوي او نه به چلبازان د خدای د پاچاهۍ وارثان شي. په تاسو کې هم ځینې یې داسې وو. خو تاسې د څښتن عیسی مسیح په نوم او زمونږ د خدای د روح په وسیله ووینځل شوئ، پاک او سپېڅلي شوئ او عادل وګڼل شوئ. کېدای شي خلک ووایي: «زما دپاره هرڅه روا دي،» دا رښتیا دي، خو ټول شیان تاسو ته ګټور نه دي. «زما دپاره هرڅه روا دي،» خو زه نه پرېږدم چې کوم شی به زما نه غلام جوړ کړي. همدارنګه تاسو وایئ: «خوراک د خېټې دپاره دی او خېټه د خوراک دپاره،» خو خدای به دواړه له منځه یوسي. بدن د جنسي بد اخلاقۍ دپاره نه دی، بلکې د څښتن د خدمت دپاره جوړ شوی دی او څښتن د هغه ساتونکی دی. لکه څنګه چې خدای څښتن عیسی مسیح د مرګ نه بیا راژوندی کړ، نو مونږ به هم په خپل قدرت سره بیا راژوندي کړي. ایا په دې نه پوهېږئ چې تاسو د مسیح د بدن غړي یئ؟ ایا دا سمه ده چې زه د مسیح د بدن یو غړی واخلم او هغه د یوې بدلمنې ښځې د بدن غړی کړم؟ هېڅکله نه! ایا تاسو نه پوهېږئ چې که څوک د بدلمنې ښځې سره یوځای شي، نو د هغې سره یو بدن کیږي؟ ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: دواړه به یو بدن شي. خو څوک چې د څښتن سره یوځای شي، نو په روحاني توګه به د هغه سره یو شي. د جنسي بد اخلاقۍ نه وتښتئ. انسان چې هره بله ګناه کوي، هغه د بدن نه دباندې ده، خو څوک چې جنسي بد اخلاقي لري، نو هغه د خپل بدن په وړاندې ګناه کوي. ایا تاسو نه پوهېږئ چې ستاسو بدن د روح القدس کور دی چې په تاسو کې اوسیږي او هغه د خدای له خوا تاسو ته درکړل شوی دی؟ نو تاسو د خپل بدن خاوندان نه یئ، ځکه چې تاسو په بیه اخیستل شوي یئ. نو د خپل بدن څخه د خدای د جلال دپاره کار واخلئ. اوس زه غواړم د هغو موضوعګانو په هکله خبرې وکړم چې تاسو لیکلي دي: «د یو سړي دپاره دا ښه ده چې د ښځې سره جنسي اړیکه ونه لري.» خو د جنسي بد اخلاقۍ او زنا څخه د ځان ساتنې په خاطر به دا ښه وي چې هر سړی خپله ښځه ولري او هره ښځه خپل مېړه ولري. مېړه دې د خپلې ښځې په وړاندې او ښځه دې هم د خپل مېړه په وړاندې خپل د مېړه توب او ښځې توب حق ادا کړي. ځکه چې ښځه د خپل بدن اختیار نه لري، بلکې مېړه د هغې اختیار لري. همدارنګه مېړه د خپل بدن اختیار نه لري بلکې د هغه ښځه یې لري. یو د بل سره جنسي اړیکې مه پرېږدئ، خو دا چې دواړه په دې رضا وي چې د لږ وخت دپاره یې پرېږدئ، ترڅو د دعا کولو دپاره ځانګړی وخت ولرئ. خو وروسته بیا سره یوځای شئ. هسې نه چې په ځان باندې د واک له لاسه ورکولو له امله شیطان تاسې وسوسه کړي. زه تاسو ته دا لکه د یو حکم په شان نه وایم، بلکې دا یوازې یوه اجازه ده چې تاسو ته یې درکوم. خو کاشکې تاسو ټول زما په شان مجرد وای. خو خدای هر چاته خپل خپل روحاني نعمت ورکړی دی، یو ته یو ډول او بل ته بل ډول. اوس نو زه مجردانو او کونډو ته وایم چې ستاسو دپاره دا ښه ده چې زما په شان مجرد پاتې شئ. خو که چېرې هغوی په خپلو ځانونو باندې حاکمیت نه لري، نو واده دې وکړي، ځکه چې واده کول په شهوت کې د سوځېدلو نه ښه دی. خو واده شویو خلکو ته زه حکم کوم چې دا زما نه، بلکې د څښتن حکم دی چې ښځه دې د خپل مېړه څخه نه بېلیږي. خو که چېرې هغه د خپل مېړه نه بېله شي، نو مجرده دې پاتې شي او یا دې بېرته د خپل مېړه سره پخلا شي او مېړه دې خپلې ښځې ته طلاق نه ورکوي. نورو ته دا زه وایم، نه څښتن. که چېرې د یو ایماندار ښځه بې ایمانه وي، خو هغه په دې راضي وي چې د هغه سره ژوند وکړي، نو هغه دې ورته طلاق نه ورکوي. که چېرې د کومې ایماندارې ښځې مېړه بې ایمانه وي او هغه د هغې سره په اوسېدلو راضي وي، نو هغه دې د خپل مېړه نه طلاق نه اخلي. ځکه چې بې ایمانه مېړه د خپلې ښځې له امله خدای ته سپېڅلی دی او کومه ښځه چې بې ایمانه وي، هغه د خپل ایماندار مېړه په سبب خدای ته سپېڅلې ده. که نه، نو ستاسو اولادونه به ناپاک وای، خو اوس دوی هم خدای ته سپېڅلي دي. خو که چېرې بې ایمانه مېړه یا ښځه یو د بل نه بېلېدل غواړي، نو پرېږده چې بېل شي. په داسې حالت کې هغه ایماندار مېړه یا ښځه مجبوره نه دي چې د یو بل سره پاتې شي، ځکه چې خدای تاسو د سولې او سلامتۍ دپاره رابللي یئ. نو ای ښځې، ته څه پوهېږې چې ایا ته به خپل مېړه وژغورې؟ او ای مېړه، ته څه پوهېږې چې ایا خپله ښځه به وژغورې؟ خو بیاهم هرڅوک دې داسې ژوند وکړي لکه څنګه چې خدای ورته ټاکلی دی او لکه څنګه چې څښتن ورته رابللی دی. ټولو کلیساګانو ته دا زما حکم دی. ایا یو سنت شوي سړي د خدای بلنه منلې ده؟ نو هغه دې کوښښ نه کوي چې د سنتېدلو نښې له منځه یوسي. ایا یو ناسنت شوي سړي د خدای بلنه منلې ده؟ نو هغه دې خپل ځان نه سنتوي. سنتېدل یا نه سنتېدل مهم نه دي. مهمه دا ده چې د خدای په حکمونو باندې عمل وکړو. تاسو هر یو چې په کوم حالت کې رابلل شوي یئ په هماغه حالت کې پاتې شئ. ایا کله چې ته راوبلل شوې، ته غلام وې؟ نو په دې باندې مه پرېشانه کېږه، خو که چېرې وکولای شې خپله ازادي لاسته راوړې، نو د موقعې نه ګټه واخله. ځکه که چېرې څوک د غلامۍ په حالت کې د څښتن له خوا رابلل شوی وي، هغه د څښتن یو ازاد شوی شخص دی. همدارنګه که چېرې څوک ازاد وي او د څښتن له خوا رابلل شوی وي، نو هغه د مسیح غلام دی. تاسو په بیه اخیستل شوي یئ، نو د انسانانو غلامان کېږئ مه. نو ای خویندو او ورونو! په هر حالت کې چې تاسو رابلل شوي یئ، نو په هماغه حالت کې د خدای سره پاتې شئ. او اوس د مجردانو د موضوع په هکله زما سره د څښتن له خوا کوم حکم نشته، خو د یو داسې کس په توګه چې د څښتن د رحم په وسیله د باور وړ یم، خپل نظر وایم. زه فکر کوم چې دې اوسني سخت حالت ته په کتلو سره به ښه وي چې یو کس لکه څنګه چې دی، هماغسې پاتې شي. که ته ښځه لرې، نو هغې ته طلاق مه ورکوه او که ته مجرد یې، نو د واده کولو کوښښ مه کوه. که چېرې یو سړی واده وکړي، نو هغه کومه ګناه نه ده کړې. که چېرې یوه پېغله واده وکړي، نو هغې کومه ګناه نه ده کړې. خو که څوک واده وکړي، نو په ژوند کې به ورباندې تکلیفونه راشي او زه غواړم چې تاسو د دې تکلیفونو څخه وساتم. ای خویندو او ورونو! زه دا وایم چې ډېر وخت نه دی پاتې. له همدا اوس نه څوک چې ښځه لري، نو یوازې دې د خپلې ښځې په فکر کې نه اوسي. څوک چې ژاړي، نو هغوی دې داسې وي چې ګوندې هېڅ خفه نه دي او څوک چې خوشحالي کوي، نو هغوی دې داسې وي چې ګوندې خوشحاله نه دي. څوک چې کوم څه اخلي، نو هغوی دې داسې وي لکه چې دا شیان د هغوی نه دي. او څوک چې د دې نړۍ سره معامله او کاروبار لري، نو یوازې دې کاروبار ته فکر نه کوي، ځکه چې دا نړۍ زر تېرېدونکې ده. زه غواړم چې تاسو د پرېشانۍ نه خلاص اوسئ. چا چې واده نه وي کړی، هغه د څښتن د کارونو په هکله فکر کوي چې څښتن څنګه خوشحاله کړي. خو څوک چې ښځه لري، هغه د دنیاوي شیانو په هکله فکر کوي چې څنګه خپله ښځه خوشحاله کړي، نو هغه په دوه لارو کې بند پاتې کیږي. یوه ناواده شوې ښځه یا یوه پېغله د څښتن په فکر کې وي چې څنګه د هغې بدن او روح سپېڅلی او پاک اوسي. خو واده شوې ښځه د دنیاوي شیانو په هکله فکر او اندېښنه کوي چې څنګه خپل مېړه خوشحاله کړي. زه دا ستاسو د ښېګڼې دپاره وایم، د دې دپاره نه چې ستاسو ازادي محدوده کړم، بلکې زه غواړم چې تاسو هغه کار وکړئ چې سم او مناسب وي او له سرګردانۍ پرته خپل ځانونه د څښتن خدمت ته وقف کړئ. که چېرې څوک په دې هکله اندېښنه کوي چې هغه د خپلې کوژدن شوې انجلۍ سره سم چلند نه کوي او د هغه جنسي شوق ډېر وي او احساس کوي چې خامخا باید واده وکړي، نو څرنګه چې هغه یې غواړي، هماغسې دې وکړي. نو په دې کې هغه کومه ګناه نه کوي. خو که چا په خپل زړه کې ټینګه اراده کړې وي او د هېڅ ډول جبر او فشار لاندې نه وي او په خپلو غوښتنو باندې واک ولري او د خپل ځان سره یې پرېکړه کړې وي چې هغه خپله کوژدن شوې پېغله وساتي، نو هغه ښه کار کوي. نو بیا څوک چې د خپلې کوژدن شوې نجلۍ سره واده کوي، نو هغه ښه کوي او هغه څوک چې واده نه کوي، نو هغه د دې نه هم ښه کوي. ترڅو پورې چې د یوې ښځې مېړه ژوندی وي، نو هغه ښځه د خپل مېړه پورې تړلې ده. خو که مېړه یې مړ شي، نو بیا هغه ازاده ده چې د هرچا سره وغواړي واده وکړي، خو هغه سړی باید په څښتن باندې ایمان ولري. خو زما په نظر که هغه ښځه بې واده پاتې شي، نو ډېره خوشحاله به وي. زما په خیال چې زه هم د خدای د روح په وسیله تاسو ته دا نصیحت کوم. اوس د هغو خوړو په هکله چې بتانو ته وړاندې کیږي خبرې کوم. دا رښتیا دي کله چې خلک وایي: «مونږ ټول پوهه لرو.» دا ډول پوهه خلک مغروره کوي، خو مینه یې جوړوي. که چېرې څوک داسې فکر کوي چې زه په هرڅه باندې پوهېږم، خو لکه څنګه چې لازمه ده چې پوه شي، هغه نه پوهیږي. خو څوک چې د خدای سره مینه کوي، نو خدای هغه پېژني. نو بتانو ته د وړاندې شوي خوراک د خوړلو په هکله مونږ ایمانداران پوهېږو چې بت په نړۍ کې هېڅ شی نه دی او پرته له یو خدای نه بل خدای نشته. که څه هم ځینې خلک وایي چې په ځمکه او اسمانونو کې خدایان شته او د هغوی دپاره داسې خدایان او څښتنان ډېر دي، خو زمونږ دپاره یوازې یو خدای دی، یعنې پلار چې د ټولو شیانو خالق دی او د هغه دپاره مونږ ژوند کوو. همدارنګه یو څښتن دی، یعنې عیسی مسیح چې ټول شیان د هغه په وسیله پیدا شوي دي او د هغه په وسیله مونږ ژوند کوو. خو د ټولو ایماندارانو سره دا پوهه نشته، ځکه چې ځینې یې د بتانو سره داسې عادت شوي دي چې تر اوسه پورې کله چې هغه خواړه چې بتانو ته وړاندې شوي دي خوري، نو هغه د بتانو قرباني ګڼي. څرنګه چې هغوی ښه نه پوهیږي، نو احساس کوي چې د هغو په خوړلو سره ناپاکه کیږي. خوراک مونږ خدای ته نه نژدې کوي. که چېرې خواړه ونه خورو، نو کوم څه د لاسه نه ورکوو او که ویې خورو، نو څه تر لاسه کولای نه شو. خو پام کوئ چې ستاسو ازادي په یو ډول د کمزورو ایماندارانو د تېروتنې سبب نه شي. ځکه که چېرې څوک تا، چې پوهه لرې په بتخانه کې په خوراک وویني، نو ایا ستا دا کار به هغه کس چې ښه پوهه نه لري، دې ته ونه هڅوي چې بتانو ته وړاندې شوي خواړه وخوري؟ نو ستا د داسې پوهې له امله به هغه کمزوری ورور چې مسیح د هغه دپاره مړ شو، تباه شي. کله چې تاسو د نورو ایماندارانو په وړاندې ګناه کوئ او هغوی دې ته هڅوئ چې داسې کار وکړي چې د هغوی په نظر کې غلط وي، نو تاسو د مسیح په وړاندې ګناه کوئ. که چېرې زما خوراک زما د ورور یا خور د تېروتنې سبب ګرځي، نو زه به هېڅکله غوښه ونه خورم، هسې نه چې د هغوی د تېروتنې سبب شي. ایا زه ازاد نه یم؟ ایا زه رسول نه یم؟ ایا ما زمونږ څښتن عیسی نه دی لیدلی؟ ایا تاسو په څښتن کې زما د کار نتیجه نه یئ؟ که زه د نورو دپاره رسول نه یم، نو لږ تر لږه ستاسو دپاره خو یم، ځکه چې تاسو په خپله د دې ثبوت یئ چې زه د څښتن رسول یم. کله چې خلک ماته ګوته نیسي، نو دا د هغوی په وړاندې زما دفاع ده: ایا مونږ د خپل کار په خاطر چې سرته یې رسوو، د خوړلو او څښلو حق نه لرو؟ ایا مونږ لکه د نورو رسولانو او د څښتن د ورونو او پطروس په شان دا حق نه لرو چې خپله ایمانداره ښځه په سفر کې د ځان سره بوځو؟ ایا یوازې زه او برناباس باید د ژوند کولو دپاره کار وکړو؟ ایا کوم عسکر په خپل لګښت او خرڅ باندې په پوځ کې خدمت کوي؟ څوک دی چې خپل د انګورو په باغ کې انګور وکري او مېوه یې ونه خوري؟ ایا داسې څوک شته چې رمه وساتي او د شيدو نه یې ګټه وانخلي؟ ایا دا شیان یوازې زه د انساني فکر له مخې وایم؟ او ایا د موسی شریعت هم همداسې نه وایي؟ ځکه چې د موسی په شریعت کې لیکل شوي دي: د غوبل کولو په وخت کې د غویي خوله مه تړئ. نو ایا خدای یوازې د غویانو په هکله فکر کوي؟ ایا هغه په رښتیا سره دا خبرې زمونږ په خاطر نه کوي؟ بې له شکه چې دا زمونږ په خاطر لیکل شوي دي، ځکه څوک چې قلبه کوي، نو په یوې هیلې سره یې کوي او څوک چې غوبل کوي، نو په دې هیله یې کوي چې د حاصل څخه یې برخمن شي. که مونږ ستاسو په منځ کې روحاني تخم وکرلو، نو ایا دا زمونږ دپاره مناسبه نه ده چې په دې تمه واوسو چې د هغې په بدل کې لکه د یو حاصل په شان مونږ ته مادي ګټې راکړئ؟ که چېرې نور خلک ستاسو نه داسې تمه لري، نو ایا مونږ یې باید زیاته ونه لرو؟ خو بیاهم مونږ د خپل حق څخه ګټه نه ده اخیستې، بلکې هرڅه مو زغملي دي ترڅو د مسیح په هکله د زیري په لاره کې خنډ نه شو. ایا تاسو په دې نه پوهېږئ چې کوم کسان چې د خدای په کور کې خدمت کوي او کومې نذرانې چې د خدای کور ته وړاندې کیږي، د هغو څخه د هغوی حق هم ورکول کیږي؟ کوم کسان چې د قربانۍ په ځای کې خدمت کوي، نو هغوی د قربانۍ د نذرانو څخه خپله برخه اخلي. په همدې ډول څښتن حکم کړی دی هغه کسان چې د زیري رسوونکي دي، نو هغوی دې د خپل ژوند وسایل د زیري د رسولو له لارې برابر کړي. خو ما د دې حقونو څخه ګټه نه ده اخیستې او دا شیان د دې دپاره نه لیکم چې د خپل ځان دپاره د داسې حقونو غوښتنه وکړم. زما دپاره به دا ښه وي چې مړ شم له دې نه چې څوک زما دا ویاړ په هېڅ حساب کړي. کله چې زه د زیري وعظ کوم، نو په دې باندې ویاړ نه شم کولای، ځکه زه مجبور یم چې دا کار وکړم. زما په حال دې افسوس وي چې د زیري وعظ ونه کړم. که چېرې زه په خپله خوښه دا کار کوم نو زه د اجر او انعام لایق یم، خو که چېرې زما د خوښې له مخې نه وي، بیاهم دا یوه دنده ده چې ماته سپارل شوې ده چې سرته یې ورسوم. نو بیا زما اجر او انعام څه دی؟ زما انعام همدا موقعه ده چې په وړیا توګه زېری ورسوم. له همدې امله کله چې زه زېری رسوم، نو هېڅکله د خپلو حقونو غوښتنه نه کوم. ځکه که څه هم زه ازاد یم او د چا غلام نه یم، خو خپل ځان مې د ټولو غلام کړی دی، ترڅو زما په وسیله ډېر خلک په مسیح باندې ایمان راوړي. کله چې زه د یهودیانو سره یم، نو لکه د یهودي په شان ژوند کوم د دې دپاره چې هغوی په مسیح باندې ایمان راوړي. کله چې زه د هغو کسانو په منځ کې یم چې د شریعت پیروي کوي، نو زه هم د شریعت تابع کېږم، ترڅو هغوی په مسیح باندې ایمان راوړي، که څه هم زه د شریعت تابع نه یم. زه د هغو خلکو سره چې شریعت نه لري، بې شریعته شوم د دې دپاره چې غیریهودیان په مسیح باندې ایمان راوړي. د دې معنی دا نه ده چې ګوندې زه د خدای شریعت نه منم، بلکې زه د مسیح د شریعت پیروي کوم. زه د کمزورو دپاره کمزوری شوم، ترڅو زما په وسیله هغوی په مسیح باندې ایمان راوړي. زه د ټولو خلکو سره یوشان شوم چې په هره طریقه وي، وکولای شم د ځینو دپاره د خلاصون وسیله شم. زه دا هرڅه د زیري د رسولو په خاطر کوم، ترڅو د هغه په برکتونو کې شریک شم. ایا تاسو نه پوهېږئ چې د منډو وهلو په سیالۍ کې ټول منډې وهي، خو یوازې یو کس جایزه ګټي؟ نو تاسو هم داسې منډې ووهئ چې هغه جایزه وګټئ. هر لوبغاړی د لوبو په سیالۍ کې ډېر سخت تمرین کوي. هغوی دا کار د دې دپاره کوي چې هغه تاج لاسته راوړي چې له منځه تلونکی او فاني دی، خو مونږ یې د دې دپاره کوو چې داسې تاج لاسته راوړو چې تل پاتې دی. نو زه منډې وهم، خو د هغه چا په شان نه چې بې مقصده منډې وهي. زه سوک وهم، خو د هغه چا په شان نه چې په هوا کې سوکونه وهي. بلکې زه په خپل ځان باندې تکلیف تېروم او هغه په خپل واک کې ساتم، هسې نه چې نورو ته وعظ کوم او په خپله ترې بې برخې شم. ای خویندو او ورونو! زه نه غواړم چې تاسو دا هېر کړئ چې زمونږ نیکونو ته د هغې ورېځې په وسیله چې د هغوی نه مخکې روانه وه، لارښوونه کېدله او ټول د سرې بحیرې نه پورې وتل. هغوی ټولو د موسی د پیروانو په توګه په هغې ورېځې او بحیرې کې د تعمید غسل واخیست. ټولو یوشان اسماني ډوډۍ وخوړله. ټولو یوشان روحاني اوبه وڅښلې، ځکه چې هغوی د هغه روحاني ګټ نه اوبه وڅښلې چې د هغوی پسې روان ؤ او هغه ګټ مسیح ؤ. خو بیاهم خدای په هغوی کې د ډېرو څخه خوشحاله نه ؤ، نو ځکه د هغوی مړي په دښته کې خواره واره شول. نو دا شیان زمونږ دپاره یو عبرت شو، ترڅو مونږ هغه بدې غوښتنې ونه لرو لکه څنګه چې هغوی درلودلې. تاسو بت پرست کېږئ مه، لکه څنګه چې په هغوی کې ځینې شوي وو. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: هغه خلک کښېناستل چې وخوري او وڅښي او بیا پاڅېدل چې په مستۍ او عیاشۍ ګډا وکړي. مونږ باید جنسي بد اخلاقي ونه کړو لکه څنګه چې په هغوی کې ځینو وکړه او په یوه ورځ کې د هغوی درویشت زره کسان مړه شول. مونږ باید څښتن ونه ازمایو، لکه څنګه چې په هغوی کې ځینو وازمایلو او د مارانو په وسیله ووژل شول. شکایت مه کوئ، لکه څنګه چې په هغوی کې ځینو کړی ؤ او د مرګ فرښتې هغوی تباه کړل. دا هرڅه په هغوی باندې راغلل چې زمونږ دپاره عبرت وي او دا زمونږ د لارښوونې دپاره لیکل شوي وو، ځکه چې مونږ په اخره زمانه کې ژوند کوو. که چېرې څوک فکر کوي چې ټینګ ولاړ دی، نو پام دې وکړي چې راونه لویږي. د هغو وسوسو سره چې تاسو ورسره مخامخ شوي یئ، دا هغه وسوسې دي چې ټول خلک ورسره مخ کیږي. خو خدای په خپله وعده باندې وفا کوي او هغه تاسو نه پرېږدي چې د خپل توان نه زیات وسوسه شئ. د وسوسه کېدلو په وخت کې به خدای تاسو ته د وتلو لاره برابره کړي، ترڅو وکولای شئ چې هغه وزغمئ. نو له همدې امله ای ګرانو دوستانو، د بت پرستۍ نه ځان لېرې وساتئ. زه تاسو سره لکه د هوښیارو خلکو په توګه خبرې کوم. زه چې څه وایم د هغو په هکله خپله قضاوت وکړئ. ایا هغه د برکت پیاله چې د څښتن په ماښامي کې یې څښو او د هغې دپاره مونږ د خدای شکرګزاري کوو، هغه د مسیح په وینه کې شریک کېدل نه دي؟ ایا هغه ډوډۍ چې مونږ یې ماتوو او خورو یې، هغه د مسیح په بدن کې شریک کېدل نه دي؟ لکه څنګه چې ډوډۍ یوه ده، که څه هم مونږ ډېر یو خو یو بدن یو، ځکه چې مونږ ټول په یوه ډوډۍ کې سره شریک یو. د اسراییلو د خلکو په هکله فکر وکړئ. ایا هغه خلک چې قرباني خوري، هغوی د قربانۍ د ځای په خدمت کې شریک نه دي؟ ایا زما مقصد دا دی چې هغه خواړه چې بتانو ته وړاندې کیږي، هغه ارزښت لري؟ یا ایا په خپله بت کوم ارزښت لري؟ نه، بلکې زه دا وایم چې بې دینه خلک چې کومې قربانۍ کوي هغه پېریانو ته وړاندې کوي، خدای ته یې نه کوي. زه نه غواړم چې تاسو د پېریانو سره شریک شئ. تاسو نه شئ کولای چې هم یې د څښتن د پیالې نه وڅښئ او هم یې د پېریانو د پیالې نه. تاسو نه شئ کولای چې هم یې د څښتن په دسترخوان وخورئ او هم د پېریانو په دسترخوان. ایا مونږ غواړو چې په دې کار سره د څښتن قهر راوپاروو؟ ایا تاسو فکر کوئ چې مونږ د هغه نه ډېر زورور یو؟ کېدای شي خلک ووایي: «زمونږ دپاره هرڅه روا دي.» خو هرڅه ستا دپاره ښه نه دي. «زمونږ دپاره هرڅه روا دي،» خو هرڅه ګټور نه دي. هېڅوک دې د خپلې ګټې په فکر کې نه وي، بلکې د نورو د ګټې په فکر کې دې وي. هغه غوښه چې په بازار کې خرڅیږي، هغه په ارام وجدان سره وخورئ او دا پوښتنه مه کوئ چې دا غوښه له کوم ځای نه راغلې ده. ځکه د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: ځمکه او هرڅه چې په هغې کې دي، هغه د څښتن دي. که چېرې یو بې ایمانه کس تاسو ته د ډوډۍ دپاره بلنه درکړي او تاسو هم غواړئ چې ورشئ، نو هرڅه چې ستاسو په مخکې کېږدي هغه وخورئ او په دې اړه په خپل وجدان کې کوم سوال مه راپیدا کوئ. خو که تاسو ته څوک ووایي: «دا بتانو ته د قربانۍ غوښه ده،» نو د هغه کس په خاطر چې تاسو یې خبر کړي یئ، د وجدان په خاطر هغه مه خورئ. زما مقصد ستاسو د وجدان څخه نه دی، بلکې د نورو د وجدان څخه دی. خو یو څوک به ووایي: «د بل چا وجدان ولې زما د ازادۍ په اړه قضاوت وکړي؟ که چېرې زه په شکرګزارۍ سره کوم څه خورم، نو د کوم شي دپاره چې شکر وباسم د هغې له امله ولې ملامت کړای شم؟» نو څه چې خورئ یا څښئ یا څه چې کوئ، هغه هرڅه د خدای د جلال دپاره کوئ. هېڅوک مه خفه کوئ، که هغه یهودیان وي یا یونانیان او یا کوم بل څوک چې د خدای د کلیسا سره تړاو ولري. لکه څنګه چې زه کوښښ کوم په هر کار کې چې زه یې کوم، ټول خلک خوشحاله کړم، ځکه چې دا زه د خپلې ښېګڼې دپاره نه غواړم، بلکې د نورو د ښېګڼې دپاره یې غواړم، ترڅو هغوی هم خلاصون ومومي. زما څخه پیروي وکړئ لکه څنګه چې زه د مسیح پیروي کوم. زه ستاسو ستاینه کوم، ځکه چې په هرڅه کې ما یادوئ او په هغو روایتونو باندې عمل کوئ چې ما درته درکړي دي. خو زه غواړم تاسو په دې پوه شئ چې مسیح د هر سړي سر دی او مېړه د خپلې ښځې سر دی او د مسیح سر خدای دی. هر سړی چې په پټ سر دعا کوي یا د خدای پیغام خلکو ته رسوي، هغه د خپل سر یعنې مسیح بې عزتي کوي. خو هره ښځه چې په لوڅ سر دعا کوي یا د خدای پیغام رسوي، نو هغه د خپل سر یعنې خپل مېړه بې عزتي کوي او هغه داسې وي لکه سر یې چې خرییل شوی وي. ځکه که چېرې یوه ښځه خپل سر نه پټوي، نو هغه دې خپل ویښتان هم لنډ کړي، خو که چېرې د ښځې دپاره د ویښتانو لنډول او خرییل د شرم خبره وي، نو خپل سر دې پټ کړي. لازمه نه ده چې سړی خپل سر پټ کړي، ځکه چې هغه د خدای په شکل او د خدای د جلال دپاره پیدا شوی دی او ښځه د سړي د جلال دپاره پیدا شوې ده. ځکه چې سړی د ښځې څخه نه دی پیدا شوی، بلکې ښځه د سړي نه پیدا شوې ده. سړی د ښځې په خاطر نه دی پیدا شوی، بلکې ښځه د سړي دپاره پیدا شوې ده. له همدې امله او په دې خاطر چې فرښتې یې ویني، نو ښځه باید خپل سر په پوړني باندې پټ کړي، ترڅو وښایي چې هغه د خپل مېړه په واک کې ده. خو په هر حال د څښتن په خلکو کې ښځه د مېړه نه او مېړه د ښځې نه خپلواک او ازاد نه دی. ځکه لکه څنګه چې ښځه د سړي نه پیدا شوې ده، نو اوس سړی هم د ښځې نه پیدا کیږي او هرڅه د خدای له خوا دي. تاسو خپله قضاوت وکړئ، ایا ښځې ته مناسبه ده چې په لوڅ سر د خلکو په حضور کې خدای ته دعا وکړي؟ ایا په خپله طبیعت تاسو ته دا نه ښایي چې د سړي دپاره د اوږدو ویښتانو درلودل شرم دی؟ خو که د ښځې ویښتان اوږده وي، نو د هغې دپاره ښکلا ده، ځکه چې ویښتان هغې ته د دې دپاره ورکړل شوي دي چې سر یې ورباندې پټ شي. که چېرې څوک وغواړي په دې هکله بحث وکړي، نو یوازېنی شی چې زه یې ورته وایم هغه دا دی چې مونږ او د خدای کلیساګانې له دې نه پرته کوم بل دود او دستور نه لرو. خو زه په دې لارښوونو کې ستاسو ستاینه نه کوم، ځکه کله چې تاسو سره راټولېږئ، نو دا ستاسو په ګټه نه دی بلکې ستاسو په زیان دی. ځکه لومړنی شی چې زه یې اورم دا دی کله چې تاسو په کلیسا کې سره راټولېږئ، نو په ډلو باندې وېشل کېږئ. په دې باندې زه تر یوې اندازې باور هم کوم، بې له شکه په تاسو کې باید ډلې جوړې شي، ترڅو دا وپېژندل شي چې په تاسو کې څوک رښتینی دی. کله چې تاسو سره راټولېږئ، نو په حقیقت کې تاسو د څښتن د ماښامي د خوړلو دپاره نه راټولېږئ. ځکه کله چې تاسو ډوډۍ خورئ، نو هرڅوک په بیړه خپله ډوډۍ خوري، نو ځینې وږي پاتې کیږي او نور نشه کیږي. ایا ستاسو خپل کور نشته چې په کې وخورئ او وڅښئ؟ ایا تاسو د خدای کلیسا سپکوئ او هغه خلک شرموئ چې هېڅ شی نه لري؟ زه تاسو ته څه ووایم؟ ایا په دې کار ستاسو ستاینه وکړم؟ هېڅکله نه! ځکه کوم تعلیم چې ما تاسو ته درکړ، هغه مې د څښتن نه تر لاسه کړی دی او هغه دا ؤ چې په هغه شپه چې د څښتن عیسی سره خیانت وشو، نو هغه ډوډۍ راواخیستله او شکر یې پرې وویست. هغه یې ماته کړه او ویې ویل: «دا زما بدن دی چې ستاسو دپاره ورکول کیږي. زما په یاد کې دا کار کوئ.» په همدې ډول هغه د ماښام ډوډۍ نه وروسته پیاله راواخیستله او ویې ویل: «دا پیاله د خدای او انسانانو ترمنځ یو نوی لوظ دی چې زما په وینه کې جوړیږي. هرکله چې هغه څښئ، نو زما په یاد کې یې وڅښئ.» نو هرکله چې تاسو دا ډوډۍ خورئ او دا پیاله څښئ، نو تاسو به خلکو ته د څښتن د مرګ په هکله اعلان کوئ، تر هغې پورې چې هغه بېرته راشي. که چېرې څوک په داسې طریقې سره د څښتن ډوډۍ خوري او یا د هغه پیاله څښي چې د هغه بې عزتي ورباندې کیږي، نو هغه د څښتن د بدن او وینې په وړاندې ګناه کوي. نو هرڅوک دې لومړی خپل ځان وازمایي او له هغې وروسته دې هغه ډوډۍ وخوري او هغه پیاله دې وڅښي. ځکه که چېرې څوک د مسیح د بدن په معنی باندې پوه نه شي او هغه ډوډۍ وخوري او هغه پیاله وڅښي، نو د هغو په خوړلو او څښلو سره خپل ځان محکوموي. له همدې امله په تاسو کې ډېر کمزوري او ناروغه دي او ځینې مړه شوي دي. که چېرې مونږ خپل ځان ازمایلی وای، نو د قضاوت لاندې به نه راتللو. خو کله چې څښتن زمونږ په هکله قضاوت کوي، نو زمونږ د اصلاح کولو دپاره یې کوي، ترڅو مونږ د نړۍ د خلکو سره محکوم نه شو. نو ای خویندو او ورونو! کله چې تاسو د څښتن د غوره ماښامي د خوړلو دپاره سره راټولېږئ، نو د یو بل انتظار کوئ. که چېرې څوک وږی وي، نو هغه دې په خپل کور کې ډوډۍ وخوري، ترڅو ستاسو راټولېدل ستاسو د محکوم کېدلو سبب نه شي. خو کله چې زه درشم، نو د نورو شیانو په هکله به تاسو ته لارښوونې وکړم. نو اوس ای خویندو او ورونو! زه نه غواړم چې تاسو د روحاني نعمتونو د موضوع په هکله بې خبره پاتې شئ. تاسو پوهېږئ کله چې تاسو کافران وئ، نو په هر صورت تاسو بې لارې شوئ او د ګونګیانو بتانو پسې لاړئ. نو له دې امله زه غواړم تاسو په دې پوه شئ چې د چا سره چې د خدای روح وي، هغه نه شي کولای په عیسی باندې لعنت ووایي او هېڅوک نه شي کولای چې د روح القدس نه پرته عیسی ته څښتن ووایي. روحاني نعمتونه ډول ډول دي، خو روح القدس یو دی چې ټولو ته ورکول کیږي. خدمتونه ډول ډول دي، خو ټول د یو څښتن خدمت کوي. د کارونو وړتیاوې ډول ډول دي، خو هماغه یو خدای دی چې هر چاته د هغه د ځانګړي کار دپاره توان ورکوي. روح القدس خپل ځان په هرچا کې په ځانګړي ډول د ټولو خلکو د ښېګڼې دپاره ښکاره کوي. روح القدس یو کس ته د پیغام د بیانولو توان ورکړی دی چې د حکمت نه ډک دی او بل کس ته یې د هماغه روح په وسیله د هغه پیغام د بیانولو توان ورکړی دی چې د علم او پوهې نه ډک دی. د هماغه روح القدس په وسیله یو کس ته ټینګ ایمان ورکړل شوی دی او بل ته د شفا ورکولو روحاني نعمت. یو ته یې د معجزو ښودلو قدرت ورکړی دی، بل ته یې د خدای د پیغام رسول او بل ته یې دا توان ورکړی دی چې په دې پوه شي چې ایا دا پیغام د خدای د روح له خوا دی او یا د کوم بل روح له خوا. بل ته یې دا توان ورکړی دی چې په روحاني ژبو باندې خبرې وکړي او بل ته یې د ژبو د ترجمې او تفسیر کولو توان ورکړی دی. خو دا ټول د هماغه یو روح کار دی او هر چاته چې وغواړي هغه ته یې ورکوي. لکه څنګه چې بدن یو دی او ډېر غړي لري او که څه هم د بدن غړي ډېر دي، خو ټول یو بدن دی، نو مسیح هم همداسې دی. په همدې ډول مونږ ټول که یهودیان یو یا غیریهودیان، که غلامان یو یا ازاد، مونږ د یو روح په وسیله په یو بدن کې د تعمید غسل اخیستی دی او مونږ ټولو ته همدا روح راکړل شوی دی. ځکه چې بدن د یو غړي څخه نه دی جوړ شوی، بلکې د ډېرو غړو څخه جوړ شوی دی. که چېرې پښه ووایي: «په دې خاطر چې زه لاس نه یم، نو د بدن سره تړاو نه لرم،» نو په دې خبره نه شي کېدای چې هغه نور د بدن غړی نه دی. که چېرې غوږ ووایي: «په دې خاطر چې زه سترګه نه یم،» نو په دې خبره نه شي کېدای چې هغه نور د بدن غړی نه وي. که چېرې ټول بدن سترګه وای، نو بیا یې څنګه کولای شول چې واوري؟ او که چېرې ټول بدن غوږ وای، نو بیا یې څنګه کولای شول چې بوی کړي؟ خو په حقیقت کې څنګه چې خدای غوښتل ټول غړي یې په یو بدن کې سره ځای په ځای کړي دي. که دا ټول یو غړی وای، نو بدن به چېرې ؤ؟ نو غړي ډېر دي، خو بدن یو دی. سترګه نه شي کولای لاس ته ووایي: «زه تاته اړتیا نه لرم،» او نه سر پښو ته ویلی شي: «زه تاته اړتیا نه لرم.» په حقیقت کې د بدن هغه غړي چې کمزوري ښکاري، هغه ډېر ضروري دي. د بدن هغه غړي چې مونږ یې شرم ګڼو، په هغو باندې ډېر پام کوو او هغه پټوو او مونږ په ډېر احتیاط سره هغه غړي پټوو چې باید ونه لیدل شي، په داسې حال کې چې د بدن ښکاره غړي دې ته اړتیا نه لري. خو خدای د بدن غړي داسې جوړ کړي دي چې د بدن پټو غړو ته ډېر ارزښت ورکول کیږي، ترڅو د بدن د غړو ترمنځ نابرابري راپیدا نه شي، بلکې ټول غړي یو بل ته یوشان پام وکړي. که چېرې د بدن یو غړی درد کوي، نو ټول غړي ورسره دردمن کیږي او که چېرې یو غړی عزت مومي، نو ټول غړي ورسره خوشحاله وي. نو اوس تاسو ټول د مسیح بدن یئ او تاسو هر یو د هغه غړي یئ. خدای په کلیسا کې ځینې داسې وټاکل: لومړی رسولان، دوهم پیغمبران، درېم استاذان او وروسته بیا د معجزو ښودلو او د شفا ورکولو، د مرستې کولو، اداره کولو او په مختلفو نا اشنا ژبو باندې د خبرو کولو نعمتونه. ایا ټول رسولان دي؟ ایا ټول پیغمبران دي؟ ایا ټول ښوونکي دي؟ ایا ټول معجزې ښایي؟ ایا ټولو ته د شفا ورکولو روحاني نعمت ورکړل شوی دی؟ ایا ټول په نا اشنا ژبو خبرې کوي؟ ایا ټول ترجمې او تفسیر کوي؟ نو تاسو په ډېر شوق سره د لویو روحاني نعمتونو غوښتونکي اوسئ. نو زه به تاسو ته ډېرې ښې لارې دروښایم. که چېرې زه د انسانانو او فرښتو په ژبو خبرې کوم، خو که د نورو سره مینه نه کوم، نو زه یوازې شرنګېدونکی زنګ او ډنګېدونکی ډول یم. که چېرې زه د خدای د پیغام رسولو توان ولرم او په ټولو پټو رازونو او ټول علم باندې پوهېږم او که چېرې داسې ایمان ولرم چې غرونه وخوځوم، خو که چېرې د نورو سره مینه ونه کړم، نو زه هېڅ شی نه یم. که چېرې زه خپل ټول مال او جایداد غریبانو ته ورکړم او خپل بدن قرباني کړم، خو که د نورو سره مینه نه کوم، نو ماته هېڅ ګټه نشته. مینه صبرناکه او مهربانه ده. په مینه کې بخیلي یا لافې وهل او غرور نشته، نه په کې بد چلند شته، نه په کې ځان خوښول شته، نه په کې تند مزاجي شته او نه په کې بدګماني شته. مینه په بدکارۍ نه خوشحالیږي، بلکې په رښتینولۍ خوشحالیږي. مینه په هرڅه کې صبر کوي، هېڅکله ایمان له لاسه نه ورکوي، په هرڅه باندې خپله هیله ساتي او هرڅه زغمي. مینه هېڅکله نه ختمیږي، خو د خدای پیغام رسول به پای ته ورسیږي، که څه هم په نا اشنا ژبو خبرې کول شته، خو هغه به هم پای ته ورسیږي او علم او پوهه به هم له منځه لاړه شي. ځکه چې زمونږ د علم او پوهې نعمت او د خدای د پیغام د رسولو توان نیمګړی دی، خو کله چې هرڅه کامل شي، نو بیا کوم څه چې کامل نه دي هغه به ورک شي. کله چې زه ماشوم وم، نو د ماشوم په شان مې خبرې کولې او د ماشوم په شان فکر مې درلود او د ماشوم په شان دلیل به مې وایه. کله چې زه لوی شوم، نو د ماشومتوب چلند مې پرېښود. ځکه اوس چې مونږ څه وینو، هغه راته لکه په ایینه کې د خړپړ تصویر په شان ښکاري، خو وروسته به یې بیا مخامخ ووینو. اوس چې زه په کوم څه باندې پوهېږم، هغه نیمګړي دي، خو بیا به یې په پوره توګه وپېژنم، لکه څنګه چې اوس خدای ما په پوره توګه پېژني. نو اوس ایمان، هیله او مینه درې واړه پاتې کیږي، خو په دوی کې مینه تر ټولو لویه ده. د مینې لاره خپله کړئ او په شوق سره د روحاني نعمتونو غوښتونکي اوسئ، په ځانګړې توګه د خدای د پیغام رسولو نعمت. ځکه څوک چې په نا اشنا ژبو خبرې کوي، نو هغه د نورو خلکو سره نه، بلکې د خدای سره خبرې کوي او بل څوک د هغه په خبرو نه پوهیږي، ځکه چې هغه د روح القدس په وسیله د پټ راز خبرې کوي. خو څوک چې د خدای پیغام رسوي، نو د نورو د قوي کولو او هڅولو او ډاډګېرنې دپاره خبرې کوي. څوک چې په نا اشنا ژبو خبرې کوي، نو هغه خپل ځان ته ګټه رسوي، خو څوک چې د خدای پیغام رسوي، هغوی کلیسا ته ګټه رسوي. زه غواړم چې تاسو په نا اشنا ژبو خبرې وکړئ، خو له دې نه زیات زه غواړم چې تاسو د خدای پیغام ورسوئ. څوک چې د خدای پیغام رسوي، هغه د هغه چا نه چې په نا اشنا ژبو خبرې کوي ډېر ښه دی، خو دا چې څوک وکولای شي د هغه خبرې ترجمه او تفسیر کړي ترڅو کلیسا قوي شي. نو ای خویندو او ورونو! که چېرې زه تاسو ته درشم او په نا اشنا ژبو خبرې وکړم، نو تاسو ته یې څه ګټه ده؟ خو که چېرې زه تاسو ته د خدای له خوا یوه مکاشفه یا علم او پوهه، پیغام یا تعلیم درورسوم، نو دا به ګټوره وي. حتی که چېرې د موسیقي الات لکه شپېلۍ او چنګ که په صفا او روښانه توګه ونه غږول شي، نو اورېدونکی به د هغو په ساز او تال باندې څنګه پوه شي؟ که چېرې د سرني اواز صفا نه وي، نو یو عسکر به څنګه خپل ځان جنګ ته تیار کړي؟ په همدې ډول که چېرې ستاسو خبرې صفا او روښانه نه وي، نو بل څوک به څنګه پوه شي چې تاسو څه وایئ؟ نو دا به داسې وي لکه د باد سره چې خبرې کوئ. بې له شکه چې په نړۍ کې ډول ډول ژبې دي، خو یوه یې هم بې معنی نه ده. که چېرې زه په هغې ژبې باندې چې یو کس ورباندې خبرې کوي پوه نه شم، نو زه به هغه ته پردی ښکارم او هغه به ماته پردی ښکاري. که چېرې تاسو د دې شوق لرئ چې روحاني نعمتونه تر لاسه کړئ، نو د هغو څخه یو یې غوره کړئ چې ایمانداران قوي کړي. نو له دې امله که چېرې څوک په داسې ژبو باندې خبرې کوي چې نور ورباندې نه پوهیږي، نو هغه دې دعا وکړي، ترڅو د دې توان پیدا کړي څه چې وایي هغه ترجمه او تفسیر کړي. ځکه که چېرې زه په نا اشنا ژبه دعا کوم، نو زما روح دعا کوي، خو زما ذهن او فکر په کې رول نه لري. نو بیا څه وکړم؟ زه به په روح کې دعا کوم، خو په خپل ذهن او فکر به هم دعا کوم. زه به د خپل روح په وسیله د ثنا او صفت سندره وایم، خو په خپل ذهن او فکر به هم د ثنا او صفت سندره وایم. که نه، نو کله چې ته په خپل روح کې خدای ته شکرګزاري کوې، نو هغه نابلده کس چې هلته موجود وي، هغه به ستا شکرګزارۍ ته څنګه امین ووایي؟ ځکه هغه نه پوهیږي چې ته څه وایې. ځکه چې ته به ډېره ښه شکرګزاري وکړې، خو بل چاته به کومه ګټه ونه رسوي. د خدای شکر کوم چې زه ستاسو ټولو نه زیات په نا اشنا ژبو باندې خبرې کوم. خو زه په کلیسا کې د هغو پنځو کلیمو ویل چې د نورو دپاره د پوهېدلو وړ دي ښې ګڼم، نسبت د هغو لسو زرو کلیمو ویلو نه چې په نا اشنا ژبو باندې وي او څوک ورباندې پوه نه شي. ای خویندو او ورونو! په فکر کولو کې د ماشومانو په شان مه اوسئ، بلکې د بالغو انسانانو په شان فکر کوئ او د ماشومانو په شان بې ګناه اوسئ. د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څښتن وایي چې زه به د پردیو خلکو څخه چې په نا اشنا ژبو خبرې کوي، کار واخلم چې زما د خلکو سره خبرې وکړي. دوی به د هغوی سره په پردۍ ژبه خبرې وکړي، خو بیا به هم زما خلک ماته غوږ ونه نیسي. نو په نا اشنا ژبو باندې خبرې کول د ایماندارانو دپاره نه، بلکې د بې ایمانانو دپاره یوه نښه ده. حال دا چې د خدای د پیغام رسولو نعمت د ایماندارانو دپاره دی، نه د بې ایمانانو دپاره. نو که چېرې د کلیسا ټول غړي سره راټول شي او هر یو په نا اشنا ژبو باندې خبرې وکړي او په همدې وخت کې کوم نا بلده یا بې ایمانه کس راننوځي، نو ایا هغوی به ونه وایي چې تاسو لېونیان یئ؟ خو که چېرې تاسو ټول د خدای پیغام رسوئ او په دې وخت کې کوم بې ایمانه یا نا بلده کس راننوځي، نو څه چې اوري، په دې به قانع شي چې ګناهکار دی او هغه ټولې خبرې چې هغه یې اوري په هغو باندې به تر قضاوت لاندې ونیول شي. کله چې هغه اوري، د هغه د زړه راز به ښکاره شي، نو هغه به په ګونډو شي او د خدای عبادت به وکړي او وبه وایي چې خدای په رښتیا سره ستاسو په منځ کې دی. نو ای خویندو او ورونو! لنډه دا چې کله چې تاسو د عبادت دپاره راټولېږئ، نو هرڅوک چې مذهبي سندره وایي یا تعلیم ورکوي یا یوه مکاشفه بیانوي یا په نا اشنا ژبو باندې خبرې کوي یا ترجمه او تفسیر کوي، نو دا هرڅه دې د کلیسا د قوي کولو دپاره وي. که چېرې څوک په نا اشنا ژبو باندې خبرې کوي، نو یوازې دوه یا زیات نه زیات درې کسان دې په وار سره خبرې وکړي او یو کس دې هغه ترجمه او تفسیر کړي. خو که چېرې ترجمه او تفسیر کوونکی نه وي، نو هر یو دې په کلیسا کې چوپ پاتې شي او د خپل ځان او خدای سره دې خبرې وکړي. دوه یا درې کسان دې د خدای پیغام ورسوي او نور دې د هغوی د خبرو ارزښت وګوري. خو که چېرې په ناستو کسانو کې څوک د خدای له خوا یوه مکاشفه تر لاسه کړي، نو هغه کس چې خبرې کوي، هغه دې غلی پاتې شي. په دې ډول تاسو ټول کولای شئ چې د خدای پیغام یو په بل پسې وار په وار ورسوئ، ترڅو ټول یو څه زده کړي او وهڅول شي. د خدای د پیغام رسولو نعمت د هغه د ویونکي په واک کې وي. ځکه چې خدای د ګډوډۍ او بې نظمۍ خدای نه دی، بلکې د سولې او سلامتۍ خدای دی. دا هغه څه دي چې د خدای د خلکو په ټولو کلیساګانو کې کیږي: ښځې باید په کلیسا کې غلی پاتې شي، ځکه چې هغوی ته د خبرو کولو اجازه نشته، بلکې لکه څنګه چې شریعت هم وایي هغوی باید تابعدارې اوسي. که چېرې هغوی غواړي چې د کوم شي په هکله پوه شي، نو په کور کې دې د خپلو مېړونو څخه پوښتنه وکړي، ځکه چې د ښځې دپاره د شرم خبره ده چې د کلیسا په غونډه کې خبرې وکړي. ایا د خدای کلام ستاسو له خوا راغلی دی؟ یا دا کلام یوازې تاسو ته در رسېدلی دی؟ که چېرې څوک فکر کوي چې هغه د خدای پیغام لري یا د هغه سره روحاني نعمت شته، نو هغه دې په دې پوه شي چې زه چې تاسو ته کوم څه لیکم، هغه د څښتن حکم دی. که چېرې څوک دا حکم له نظره غورځوي، نو هغه به هم له نظره وغورځول شي. نو ای خویندو او ورونو! د خدای د پیغام د رسولو شوق ولرئ او څوک چې په نا اشنا ژبو خبرې کوي، هغه مه منع کوئ. خو هر یو کار باید په مناسبه او منظمه توګه سرته ورسیږي. ای خویندو او ورونو! زه اوس غواړم هغه زېری تاسو ته در په یاد کړم چې تاسو ته مې د هغه وعظ کړی ؤ او تاسو هغه منلی ؤ او په هغه باندې ټینګ ولاړ یئ. که چېرې تاسو زما په درکړل شوي زیري باندې ټینګ پاتې شئ، نو د هغه په وسیله تاسو خلاصون مومئ، که نه نو ستاسو ایمان بې ګټې دی. کوم ډېر مهم پیغام چې ما تر لاسه کړی ؤ، هغه مې تاسو ته درورساوه. هغه پیغام دا دی چې د خدای د کلام له مخې مسیح زمونږ د ګناهونو په خاطر مړ شو او هغه ښخ کړای شو او لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي، هغه په درېمه ورځ بیا راژوندی شو. هغه لومړی پطروس او وروسته بیا دولسو شاګردانو ته ښکاره شو. بیا هغه یوځل د پنځه سوو نه زیاتو نورو پیروانو ته ښکاره شو چې د هغوی څخه ډېر یې لا تر اوسه پورې ژوندي دي او ځینې یې مړه دي. بیا هغه یعقوب ته ښکاره شو او له هغې وروسته ټولو رسولانو ته. د ټولو نه په اخره کې ماته چې لکه د بې وخته ماشوم په شان زېږېدلی وم، ښکاره شو. زه په رسولانو کې د ټولو نه ډېر مهم نه یم او تر دې چې د دې لایق هم نه یم چې رسول راته وویل شي، ځکه چې ما د خدای کلیسا ځورولې ده. خو زه چې هرڅه یم، هغه د خدای په فضل یم او کوم فضل چې په ما باندې وشو، هغه بېځایه نه ؤ، ځکه چې ما د هغوی ټولو نه ډېر زحمت ویستلی دی. که څه هم دا زه نه وم، بلکې د خدای فضل ؤ چې زما سره ؤ. په هر حال مهمه نه ده که دا زه وم چې وعظ مې وکړ او یا که نورو رسولانو وکړ، مهمه دا ده چې مونږ د یو پیغام په هکله وعظ کوو او تاسو ورباندې ایمان لرئ. اوس که چېرې مونږ وعظ کوو چې مسیح د مړو نه راژوندی شوی دی، نو بیا په تاسو کې ځینې ولې وایي چې د مړو نه راژوندي کېدل نشته. خو که چېرې د مړو نه بیا راژوندي کېدل نشته، نو بیا مسیح هم راژوندی شوی نه دی. او که چېرې مسیح نه وي راژوندی شوی، نو بیا زمونږ وعظ کومه ګټه نه لري او ستاسو ایمان هم بې ګټې دی. که چېرې د مړو نه راژوندي کېدل رښتیا نه وي، نو بیا خدای مسیح هم نه دی راژوندی کړی او مونږ په دې هکله د خدای دروغجن شاهدان یو. ځکه که چېرې مړي نه راژوندي کیږي، نو مسیح هم راژوندی شوی نه دی. او که چېرې مسیح راژوندی شوی نه وي، نو ستاسو ایمان بې ګټې دی او تاسو لا تر اوسه هم په ګناهونو کې ژوند تېروئ. نو بیا هغه کسان چې په مسیح باندې یې ایمان درلود او مړه شوي دي، هغوی هم تباه شوي دي. که چېرې زمونږ هیله په مسیح کې یوازې د دې ژوند دپاره وي، نو بیا مونږ په دې نړۍ کې د ټولو انسانانو نه زیات بدبخته یو. خو په حقیقت کې مسیح د مړو نه راژوندی شوی دی. هغه په ټولو کې لومړنی کس دی چې د مړو نه راژوندی شوی دی. ځکه لکه څنګه چې مرګ د یو انسان په وسیله راغی، نو د مړو نه راژوندی کېدل هم د یو انسان په وسیله راغی. لکه څنګه چې ټول خلک د ادم سره د تړاو لرلو په خاطر مړه کیږي، نو په همدې ډول به ټول خلک چې د مسیح سره تړاو لري، بیا راژوندي شي. خو هر یو به په منظمه توګه سره راژوندی کیږي. په ټولو کې لومړی مسیح راژوندی شو او بیا کله چې مسیح راځي، نو هغه کسان به راژوندي شي چې د هغه سره تړاو لري. کله چې مسیح ټول روحاني حاکمان، اختیارونه او قدرتونه له منځه یوسي، نو هرڅه به پای ته ورسیږي او هغه به پاچاهي پلار خدای ته وسپاري. ځکه چې مسیح باید تر هغې پورې پاچاهي وکړي، ترڅو خپل ټول دښمنان تر پښو لاندې کړي. وروستنی دښمن چې له منځه به وړل کیږي، هغه مرګ دی. د خدای کلام وایي: «خدای ټول شیان د هغه تر پښو لاندې کړل،» کله چې وایي «ټول شیان» نو دا روښانه ده چې خدای په خپله په دې کې شامل نه دی چې هغه ټول شیان د مسیح په واک او اختیار کې ورکړي دي. کله چې ټول شیان د مسیح په واک کې ورکړل شول، نو هغه به هم خپل ځان چې زوی دی، د خدای په واک کې ورکړي چې ټول شیان یې د هغه په واک کې ورکړي دي او خدای به په ټولو باندې حکومت کوي. که چېرې د مړو نه بیا راژوندي کېدل نه وي، نو بیا خلک ولې د مړو په خاطر د تعمید غسل اخلي. که چېرې مړي هېڅ نه راژوندي کیږي، نو بیا په څه دلیل خلک د هغوی دپاره د تعمید غسل اخلي؟ او ولې مونږ هر ساعت خپل ځان په خطر کې اچوو؟ زما خویندو او ورونو، زه قسم خورم د هغه ویاړ له امله چې یې په څښتن عیسی مسیح کې په تاسو کوم، زه هره ورځ د مرګ سره مخ یم. که چېرې ما د افسیس په ښار کې یوازې د انساني فکر له مخې د ځناورو سره جنګ وکړ، نو څه مې تر لاسه کړل؟ که چېرې مړي بیا نه راژوندي کیږي، نو مونږ هم داسې وکړو لکه څنګه چې خلکو ویل: «راځئ چې وخورو او وڅښو، ځکه چې سبا به مړه کېږو.» نو مه غولېږئ، ځکه چې رښتیا دا دي چې «د بدو خلکو سره ملګرتیا ښه اخلاق خرابوي.» د نشې د ګنګستوب نه رابېداره شئ او نوره ګناه مه کوئ، ځکه چې په تاسو کې ځینې خلک خدای نه پېژني او زه دا د دې دپاره وایم چې تاسو وشرمېږئ. خو کېدای شي چې یو څوک پوښتنه وکړي: «مړي څنګه راژوندي کیږي او د هغوی بدن به څه ډول وي؟» ای کم عقله، کله چې ته په ځمکه کې تخم کرې، نو تر هغې پورې هغه نه راشین کیږي ترڅو هغه مړ نه شي. او څه چې تاسو کرئ، هغه پوره بوټی نه دی، بلکې هغه یوازې یو دانه تخم دی، که هغه د غنمو وي او یا د کوم بل شي. خو خدای هغه تخم ته بدن ورکوي چې د هغه دپاره یې غوره کړی دی او هر ډول تخم ته خپل ځانګړی بدن ورکوي. ځکه چې د ټولو بدنونه یوشان نه دي، د انسانانو بدن یو ډول دی، د حیواناتو بدن بل ډول، د مرغانو بدن بل ډول او د ماهیانو بدن بل ډول دی. اسماني او ځمکني بدنونه هم شته، خو د اسماني بدن ښکلا یو ډول ده او د ځمکني بدن ښکلا بل ډول ده. لمر یو ډول ښکلا لري او سپوږمۍ بل ډول او د ستورو ښکلا بل ډول ده. بل دا چې د یو ستوري ښکلا د بل ستوري څخه فرق لري. نو د مړو راژوندي کېدل همداسې وي. څه چې ښخ کړای شي، هغه له منځه تلونکي دي او هغه څه چې راژوندي کیږي، هغه له منځه نه ځي. کله چې بدن خاورو ته سپارل کیږي، نو بدرنګه او کمزوری وي، خو کله چې راژوندی کیږي، نو هغه ښکلی او قوي کیږي. جسماني بدن ښخیږي او روحاني بدن راژوندی کیږي. ځکه لکه څنګه چې جسماني بدن شته، نو روحاني بدن هم شته. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: لومړنی انسان یعنې ادم یو ژوندی بدن شو. او وروستنی ادم یعنې مسیح ژوندون ورکوونکی روح شو. هغه چې لومړی راغی هغه روحاني بدن نه ؤ بلکې جسماني ؤ، خو وروسته بیا روحاني بدن راغی. لومړنی انسان یعنې ادم د خاورو نه جوړ شوی ؤ او دوهم انسان یعنې مسیح د اسمان نه راغی. د ځمکې خلک لکه د لومړني انسان په شان د خاورو څخه دي، اسماني خلک د هغه چا په شان دي چې د اسمان نه راغلی دی. لکه څنګه چې مونږ د ځمکني انسان په شکل جوړ شوي یو، نو د اسماني انسان په شکل به هم شو. ای خویندو او ورونو! زه تاسو ته وایم څه چې د غوښې او ویني څخه جوړ شوي دي، هغه نه شي کولای چې د خدای په پاچاهۍ کې شریک شي او هغه څه چې فاني دي، هغه نه شي کولای د هغه څه وارثان شي چې فنا کېدونکي نه دي. غوږ ونیسئ! زه به تاسو ته یو پټ راز ووایم. مونږ ټول به نه مړه کېږو، خو ټول به بدل شو. په یوه شېبه کې د سترګو په رپ کې به د اخرني سرني په اواز سره مړي راژوندي شي او نور به هېڅکله مړه نه شي. مونږ به ټول بدل شو، ځکه چې زمونږ مړه کېدونکي بدنونه باید په داسې بدنونو باندې بدل شي چې هېڅکله نه مړه کیږي او زمونږ فاني بدنونه باید په نه فناکېدونکي بدنونو باندې بدل شي. نو بیا کله چې زمونږ مړه کېدونکي بدنونه په داسې بدنونو باندې بدل شي چې هېڅکله نه مړه کیږي، نو څه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي هغه به رښتیا شي: مرګ نابود شوی او بری دی کامل شوی ای مرګه، ستا بری او فتح څه شوه؟ ای مرګه، هغه نېش وهل دې څه شول؟ د مرګ نېش ګناه ده او د ګناه قدرت شریعت دی. خو د خدای شکر دی چې هغه مونږ ته زمونږ د څښتن عیسی مسیح په وسیله بری راکوي. نو ای ګرانو خویندو او ورونو، ټینګ او ثابت اوسئ. تل د څښتن په کار کې بوخت اوسئ، ځکه تاسو پوهېږئ چې څښتن ته د خدمت په کولو کې ستاسو زحمتونه بې ګټې نه دي. اوس د هغو مالي مرستو په هکله چې په یهودیه کې د خدای د خلکو دپاره راټولیږي، خبرې کوم. لکه څنګه چې مې د غلاتیې کلیساګانو ته لارښوونه کړې ده، نو تاسو هم په هغو باندې عمل وکړئ. د هرې هفتې په لومړۍ ورځ دې ستاسو څخه هر یو د خپلې ګټې نه یوه اندازه پیسې د ځان سره وساتي، نو کله چې زه درځم، د پیسو د راټولولو اړتیا به نه وي. کله چې زه هلته درورسېږم، نو زه به هغو کسانو ته چې تاسو ته د باور وړ وي د پېژندګلوۍ د لیکونو سره ولېږم چې ستاسو مالي مرستې اورشلیم ته یوسي. که چېرې دا مناسبه وي چې زه هم لاړ شم، نو هغوی به زما سره یوځای لاړ شي. زه به د مقدونیې نه د تېرېدلو څخه وروسته تاسو ته درشم، ځکه زما نیت دی چې د مقدونیې په لاره تېر شم. کېدای شي چې زه ستاسو سره پاتې شم او حتی ژمی ستاسو سره تېر کړم ترڅو هر چېرې چې ځم، تاسو راسره په سفر کې مرسته وکړئ. ځکه زه نه غواړم چې یوازې په لاره کې تاسو سره وګورم، خو زه په دې هیله یم که چېرې څښتن وغواړي، نو یو څه وخت به تاسو سره تېر کړم. نو زه به د پنتیکاست تر اختره پورې د افسیس په ښار کې پاتې شم. ځکه چې ماته د یو اغېزمن خدمت دپاره یوه لویه موقع راکړل شوې ده، که څه هم هلته ډېر خلک شته چې زما سره مخالفت کوي. کله چې تیموتاوس تاسو ته درشي، نو ګورئ تر هغې چې هغه ستاسو سره وي، باید هېڅ وېره ورسره نه وي، ځکه لکه څنګه چې زه څښتن ته کار کوم هغه یې هم کوي. نو مه پرېږدئ چې څوک هغه ته په سپکه سترګه وګوري. د هغه سره مرسته وکړئ چې په سلامتۍ سره خپل سفر ته دوام ورکړي، ځکه چې زه د هغه او نورو ورونو راتللو ته سترګې په لاره یم. زمونږ د ورور اپولوس په هکله باید ووایم چې ما هغه زیات وهڅاوه چې د نورو ورونو سره ستاسو لیدلو ته راشي، خو اوس هغه بیخي دا اراده نه لري چې تاسو ته درشي. خو کله چې ورته موقعه پیدا شي، نو تاسو ته به درشي. بېداره اوسئ، په خپل ایمان کې ټینګ اوسئ، زړور او قوي اوسئ. تاسو چې هرڅه کوئ، هغه په مینه کوئ. ای خویندو او ورونو! تاسو پوهېږئ چې استیفان او د هغه کورنۍ په جنوبي یونان کې لومړني ایمانداران وو چې خپل ځانونه یې د خدای د خلکو خدمت ته وقف کړل، نو زه ستاسو نه په کلکه غوښتنه کوم چې د داسې خلکو او هر هغه چا تابعداري کوئ چې ستاسو سره همکاري کوي او زحمت وباسي. زه د استیفان، فرتوناتوس او اخاییکوس په راتللو خوشحاله یم، ځکه چې هغوی ستاسو په نشتون کې زما سره مرسته کوله. ځکه چې هغوی هم زما او هم ستاسو روح تازه کړ. نو د داسې خلکو قدر کوئ. د اسیا کلیساګانې تاسو ته سلامونه وایي. اکیلا او د هغه ښځه پریسکیلا او هغه نور کسان چې د هغوی د کور په کلیسا کې سره راټولیږي، تاسو ته د څښتن په نوم د زړه له کومي سلامونه وایي. ټولې خویندې او ورونه چې دلته دي، تاسو ته سلامونه وایي. په پاکه مینه یو بل ته په ښکلولو سره سلام ووایئ. زه پولوس په خپل لاس تاسو ته دا سلام لیکم. څوک چې د څښتن سره مینه نه کوي، په هغه دې لعنت وي. ای زمونږ څښتنه، راشه. د څښتن عیسی فضل دې وي په تاسو باندې. زما مینه دې په عیسی مسیح کې تاسو ټولو سره وي. دا لیک د پولوس له خوا چې د خدای په ارادې د عیسی مسیح رسول دی او زمونږ د ورور تیموتاوس له خوا د خدای کلیسا ته چې د قرنتوس په ښار کې ده او په ټول جنوبي یونان کې د خدای ټولو خلکو ته. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. ثنا او صفت دې وي خدای ته یعنې زمونږ د څښتن عیسی مسیح پلار ته چې مهربانه پلار او د تسلۍ سرچینه ده. هغه مونږ ته په ټولو ستونزو کې تسلي راکوي، ترڅو مونږ وکولای شو هغو خلکو ته تسلي او ارامي ورکړو چې د ستونزو سره مخ دي، نو مونږ هم هغوی ته هغه تسلي ورکړو چې خدای مونږ ته راکړې ده. لکه څنګه چې مونږ د مسیح سره په ډېرو کړاوونو کې شریک یو، نو د مسیح په وسیله د هغه په ډېرو ارامیو کې هم شریک یو. که چېرې مونږ د ستونزو سره مخامخ کېږو، نو دا ستاسو د تسلۍ او خلاصون په خاطر دي او که مونږ تسلي مومو نو دا ستاسو دپاره ده، ترڅو تاسو هم په صبر او حوصلې سره هغه کړاوونه وزغمئ چې مونږ یې زغمو. مونږ چې ستاسو نه کومه هیله لرو هغه ټینګه ده، ځکه چې مونږ پوهیږو لکه څنګه چې زمونږ سره په کړاوونو کې شریک یئ، نو په ارامۍ کې به هم زمونږ سره شریک اوسئ. ای خویندو او ورونو! مونږ نه غواړو چې تاسو د هغو ستونزو څخه چې مونږ ورسره د اسیا په ولایت کې مخامخ شولو، بې خبره پاتې شئ. کوم بار چې زمونږ په اوږو باندې کېښودل شو، هغه دومره دروند ؤ چې زمونږ د توان نه پورته ؤ او حتی مونږ د خپل ژوند څخه نا امیده شوي وو. په رښتیا سره مونږ دا احساس کاوه چې په مونږ باندې د مرګ حکم شوی دی. خو دا په دې خاطر ؤ ترڅو مونږ په خپل ځان باندې نه بلکې په خدای باندې چې مړي راژوندي کوي، تکیه وکړو. هغه مونږ د وژونکي خطر نه خلاص کړو او مونږ به ژغوري. مونږ د هغه څخه هیله لرو چې بیا به مونږ ژغوري. تاسو هم په خپلو دعاګانو سره زمونږ سره مرسته کوئ، ترڅو ډېر خلک د هغه فضل په خاطر چې د خلکو د دعاګانو له امله خدای مونږ ته راکړی دی، د هغه شکر وکړي. مونږ په دې ویاړ کوو او زمونږ وجدان هم د دې شاهد دی چې مونږ د دې نړۍ د خلکو او په ځانګړې توګه ستاسو سره د خدای د صداقت او اخلاص له مخې چلند کړی دی. خو دا کار مونږ د خدای د فضل په وسیله کړی دی، نه د انساني حکمت په وسیله. ځکه هغه څه چې تاسو ته یې لیکو، په هغه کې داسې څه نشته چې تاسو یې لوستلی نه شئ او یا پرې نه پوهېږئ، بلکې یوازې هغه څه دي چې تاسو یې لولئ او ورباندې پوهېږئ. مونږ په دې هیله یو لکه څنګه چې مونږ تر یو حده پېژنئ، په دې شیانو باندې به په پوره توګه پوه شئ. نو کله چې زمونږ څښتن عیسی بېرته راشي، لکه څنګه چې مونږ په تاسو باندې ویاړ کوو، تاسو به هم په مونږ باندې ویاړ کوئ. ځکه چې زه په دې باندې ښه ډاډه وم، نو ما وغوښتل چې د ټولو نه مخکې ستاسو سره ملاقات وکړم، ترڅو تاسو دوه چنده برکتونه ومومئ. ما غوښتل چې مقدونیې ته د تګ په وخت کې په لاره کې او د هغه ځای نه د بېرته راتللو په وخت کې ستاسو سره ووینم او ستاسو په مرسته یهودیې ته لاړ شم. نو کله چې ما د سفر نیت وکړ، ایا په دې کې زړه نازړه وم؟ ایا زما نقشې د دې نړۍ د خلکو په شان دي چې په همدې یو وخت کې کله «هو» وایم او کله «نه» وایم؟ لکه څنګه چې د خدای خبرې رښتیا دي، نو تاسو ته زمونږ خبرې هم په یو وخت کې کله «هو» دي یا کله «نه.» ځکه چې د خدای زوی عیسی مسیح چې د هغه په هکله ما او سیلاس او تیموتاوس تاسو ته وعظ وکړ، هېڅکله دوه زړی نه ؤ، بلکې د هغه هو تل «هو» وه. ځکه چې د خدای ټولې وعدې په مسیح کې «هو» دي. له همدې امله مونږ د هغه په وسیله د خدای د جلال دپاره هغه ته امین وایو. نو دا خدای دی چې مونږ او تاسو ته دا توان راکوي چې د مسیح سره په یووالي کې ټینګ ودرېږو. هغه مونږ مسح یعنې غوره کړي یو، هغه خپل د ملکیت مهر په مونږ باندې لګولی دی او خپل روح یې زمونږ په زړونو کې اچولی دی، ترڅو د هغو شیانو ضامن وي چې زمونږ سره یې وعده کړې ده. خدای شاهد دی چې ما په دې خاطر قرنتوس ته د بیا راتللو څخه ډډه وکړه چې تاسو په زحمت نه شئ. زمونږ مقصد دا نه دی چې مونږ لکه د یو مشر او امر په توګه تاسو ته ووایو چې تاسو باید په څه شي باندې ایمان ولرئ، بلکې مونږ ستاسو سره په ګډه کار کوو چې تاسو خوشحاله اوسئ، ځکه مونږ پوهیږو چې تاسو په ایمان کې ټینګ یئ. نو ما پرېکړه وکړه چې تاسو ته درنشم، ترڅو نور ستاسو د خفګان سبب نه شم. ځکه که چېرې زه تاسو خفه کړم، نو څوک به پاتې وي چې ما خوشحاله کړي، بې له هغو کسانو چې ما خفه کړي دي؟ ما هغه لیک تاسو ته ولیکه، ترڅو زما د راتګ په وخت هغه خلک چې باید ما خوشحاله کړي، زما د خفګان سبب نه شي. زه باور لرم چې زما خوشحالي به ستاسو د ټولو خوشحالي وي. دا لیک ما په ډېر غمجن او دردمن زړه او په ډېرو اوښکو سره تاسو ته ولیکه. ما نه غوښتل چې تاسو غمجن شئ، بلکې ما غوښتل چې تاسو په دې پوه شئ چې زه تاسو سره څومره زیاته مینه لرم. هغه څوک چې په تاسو کې د خفګان سبب شوی دی، نه یوازې دا چې زه یې خفه کړی یم، بلکې تر یوه حده یې تاسو هم خفه کړي یئ. خو زه نه غواړم چې خبره اوږده شي. دا چې تاسو هغه ملامته کړ، نو د هغه دپاره همدومره بس دی. نو اوس تاسو باید هغه وبخښئ او تسلي ورته ورکړئ، هسې نه چې هغه د ډېره غمه غرق شي. نو زه ستاسو نه په کلکه غوښتنه کوم چې پرېږدئ هغه پوه شي چې په رښتیا د هغه سره مینه لرئ. له دې امله ما تاسو ته هغه لیک ولیکه چې تاسو وازمایم. ما غوښتل چې وګورم ایا تاسو په هر کار کې زما تابعداري کوئ یا نه. کله چې تاسو کوم څوک وبخښئ، نو زه هم هغه بخښم او که چېرې لازمه وي چې زه کوم څوک وبخښم، نو ما هغه د مسیح په حضور کې او ستاسو په خاطر بخښلی دی. دا کار د دې دپاره کوم چې د شیطان مخه ونیسو، ترڅو ونه شي کولای مونږ وغولوي، ځکه چې مونږ د هغه د نقشو او دسیسو څخه ناخبره نه یو. کله چې زه د ترواس ښار ته ورسېدم چې د عیسی مسیح په هکله زېری ورسوم، نو څښتن راته ښه موقعه برابره کړه. خو کله چې ما خپل ورور تیتوس هلته ونه لیده، نو زما ذهن او فکر نا ارامه ؤ، نو د ترواس د خلکو سره مې خدای پاماني وکړه او مقدونیې ته لاړم. خو د خدای شکر دی چې هغه مونږ تل په مسیح کې لکه د بريالیو په قطار کې روان کړي یو. خدای زمونږ څخه په هرځای کې د مسیح د پېژندګلوۍ د خپرولو دپاره لکه د عطرو په شان کار اخلي. خدای مونږ د هغو خوشبویه عطرو په شان ګڼي چې مسیح یې خدای ته وړاندې کوي. نو د هغو خلکو دپاره چې خلاصون مومي، دا عطر ښه بوی ورکوي او هغوی ژوند ته بیایي. خو د هغو خلکو دپاره چې تباه کېدونکي دي، بد بوی ورکوي او هغوی د هلاکت خواته وړي. نو بیا څوک د دې کارونو توان او وړتیا لري؟ مونږ د خدای په کلام سوداګري نه کوو، لکه څنګه چې ډېر خلک دا کار کوي، بلکې مونږ هغه په اخلاص سره د هغو کسانو په شان چې د خدای له خوا ورته دنده ورکړل شوې ده، په مسیح کې د هغه په حضور کې خبرې کوو. ایا مونږ یوځل بیا د خپلو ځانونو صفت کول پیل کړي دي؟ ایا لکه د نورو په شان ستاسو له خوا او یا ستاسو دپاره د سپارښتنې لیکونو ته اړتیا لرو؟ تاسو په خپله زمونږ دپاره د سپارښتنې لیک یئ چې زمونږ په زړونو کې لیکل شوی دی چې ټول خلک هغه ولولي او ورباندې پوه شي. تاسو دا وښودله چې تاسو یو لیک یئ چې مسیح هغه لیکلی دی او زمونږ په وسیله لېږل شوی دی. دا لیک په قلم او رنګ باندې نه دی لیکل شوی، بلکې د ژوندي خدای په روح لیکل شوی دی. هغه د تیږو په لوحو او تختو باندې نه دی لیکل شوی، بلکې د انسان په زړونو باندې لیکل شوی دی. مونږ دا وایو ځکه چې مونږ د مسیح په وسیله په خدای باندې باور لرو. په خپل ځان کې دا توان او وړتیا نه وینو چې دعوه وکړو چې مونږ د داسې کار وړتیا لرو. بلکې زمونږ لیاقت او وړتیا د خدای له خوا ده او هغه مونږ د دې وړ وګاڼه چې د نوي لوظ خدمتګاران اوسو. دا لوظ کوم لیکل شوی قانون نه دی، بلکې د خدای د روح له خوا دی، ځکه چې لیکل شوی شریعت د مرګ سبب کیږي، خو روح القدس ژوند ورکوي. که چېرې هغه شریعت چې د تیږو په لوحو باندې لیکل شوی ؤ او د مرګ سبب کېده، هغه د داسې جلال سره پیل شو چې د اسراییلو خلکو د هغې رڼا له امله چې د موسی په مخ باندې ځلېدله، نه شو کولای چې د هغه څېرې ته وګوري. که څه هم هغه رڼا ورو ورو خړه پړه کېدله. که چېرې شریعت چې کار یې د مرګ رامنځته کول دي، داسې شان او شوکت درلود، نو د خدای د روح کار به څومره زیات شان او شوکت ولري. ځکه که چېرې هغه خدمت چې خلک یې محکومول، داسې شان او شوکت درلود، نو هغه خدمت چې زمونږ د عادل کېدلو سبب کیږي، هغه به څومره زیات شان او شوکت ولري. په حقیقت کې مخکیني جلال خپله ځلا د موجوده ډېر لوی جلال په وړاندې له لاسه ورکړې ده. که چېرې هغه څه چې فناکېدونکي وو، داسې جلال یې درلود، نو هغه څه چې تلپاتې دي، هغه به څومره زیات جلال ولري؟ څرنګه چې مونږ داسې هیله لرو، نو په ډېرې زړورتیا سره خبرې کوو. مونږ د موسی په شان نه یو چې په خپل مخ باندې به یې پرده اچوله، ترڅو د اسراییلو خلک هغه زر تېرېدونکی جلال ونه ویني. خو په حقیقت کې د هغوی ذهنونه داسې بند او تړل شوي وو چې تر نن ورځې پورې کله چې هغوی زړه لوظنامه لولي، نو هماغه پرده ورباندې پرته ده، ځکه دا پرده یوازې د مسیح په وسیله لېرې کیږي. حتی تر نن ورځې پورې کله چې د موسی تورات لوستل کیږي، نو د هغوی په ذهنونو باندې پرده پرته وي. خو هرڅوک چې څښتن ته رجوع وکړي، نو هغه پرده لېرې کیږي. نو څښتن روح دی او په هر ځای کې چې د څښتن روح وي، هلته ازادي ده. نو مونږ ټول په لوڅو مخونو باندې د څښتن جلال ښکاره کوو او ورو ورو د هغه په زیاتیدونکي جلال کې د هغه په شکل بدلیږو او دا د څښتن یعنې روح القدس کار دی. څرنګه چې خدای مونږ ته د خپل رحم له مخې دا کار راسپارلی دی، نو مونږ نه نا امیده کېږو. مونږ ټولو د شرم نه ډکو او پټو کارونو څخه خپل ځانونه لېرې ساتلي دي. مونږ کوښښ نه کوو چې یو بل وغولوو او نه مو د خدای کلام غلط تعبیر کړی دی، بلکې مونږ د خدای په حضور کې رښتیا وایو او ټول صادق خلک په دې پوهیږي. حتی که چېرې هغه زېری چې مونږ یې اعلانوو پټ وي، هغه یوازې د هغو کسانو دپاره پټ دی چې د تباهۍ په لاره روان دي. شیطان یعنې د دې دنیا بادار د بې ایمانه خلکو ذهنونه تیاره کړي دي، ترڅو د مسیح د جلال نه د ډک زیري هغه رڼا چې د نالیدلي خدای تصویر دی، ونه ویني. مونږ د خپلو ځانونو په هکله وعظ نه کوو، بلکې مونږ دا اعلانوو چې عیسی مسیح څښتن دی او مونږ د هغه په خاطر ستاسو خدمتګاران یو. ځکه چې هماغه خدای وویل: د تیارې نه دې رڼا وځلیږي. هغه زمونږ په زړونو کې د خدای د جلال د پېژندنې رڼا د عیسی مسیح په مخ باندې وځلوله. خو مونږ خپل د خټو په منګیو کې یوه داسې خزانه لرو چې دا وښایي چې دا ډېر لوی قدرت زمونږ نه، بلکې د خدای دی. مونږ له هرې خوا نه د ستونزو سره مخ یو، خو خپل ځان له لاسه نه ورکوو، کله کله شک کوو، خو نا امیدۍ ته نه تسلیمیږو. مونږ ځورول کېږو، خو د خدای له خوا یوازې نه پرېښودل کېږو. مونږ ژوبل کېږو، خو نه تباه کېږو. د کړاوونو له امله زمونږ بدن تل د عیسی سره په مرګ کې شریک دی، ترڅو د عیسی ژوند زمونږ په بدنونو کې ولیدل شي. ځکه چې مونږ تل په خپل ټول ژوند کې د عیسی په خاطر د مرګ تر خطر لاندې یو، ترڅو په فاني بدن کې د عیسی ژوند ښکاره شي. نو مونږ تل د مرګ سره مخ کېږو، ترڅو تاسو تلپاتې ژوندون ولرئ. د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: ما ایمان راوړ، نو له همدې امله خبرې کوم. څرنګه چې مونږ هماغه ایمان لرو، نو مونږ هم خبرې کوو. ځکه مونږ پوهیږو هغه خدای چې عیسی مسیح یې د مرګ نه وروسته راژوندی کړ، نو مونږ به هم د عیسی مسیح سره راژوندي کړي او ستاسو سره به مو د خدای حضور ته راولي. دا هرڅه ستاسو په خاطر دي او څرنګه چې د خدای فضل په خلکو باندې نور هم زیاتیږي، نو خلک به ډېره شکرګزاري کوي او په دې به د خدای جلال نور هم زیات شي. نو مونږ خپله هیله له لاسه نه ورکوو. که څه هم زمونږ بدن ورو ورو د مړ کېدلو په حال کې دی، خو په باطن کې مونږ ورځ په ورځ تازه او قوي کېږو. دا وړوکې او زر تېرېدونکې ستونزې مونږ ته لوی او تلپاتې جلال برابروي چې د دې ستونزو او کړاوونو سره د پرتله کولو وړ نه دی. نو مونږ هغو شیانو ته نه ګورو چې اوس یې لیدلی شو، بلکې هغو شیانو ته ګورو چې نه لیدل کیږي، ځکه هغه شیان چې لیدل کیږي هغه لنډمحاله دي، خو کوم څه چې نه لیدل کیږي هغه تلپاتې دي. ځکه مونږ پوهیږو کله چې دا دنیاوي خېمه یعنې زمونږ بدن چې مونږ په کې اوسېږو، راولویږي، نو مونږ په اسمان کې د خدای له خوا کور لرو چې د انسان په لاس نه دی جوړ شوی او هغه تلپاتې کور دی. مونږ په دې خېمه کې زګېروي او اوسیلي کوو او په دې ارمان یو چې په هغه اسماني کور یعنې اسماني بدن کې واوسېږو، په حقیقت کې کله چې مونږ هغه کور ته ورداخل شو، نو بې کوره یعنې بې بدنه به نه یو. په دې خېمه کې چې مونږ اوسېږو، هغه لکه د یو دروند بار په شان دی چې مونږ ورباندې زګېروي کوو. د دې دپاره نه چې مونږ غواړو د دې فاني بدن څخه خلاص شو، ځکه چې مونږ غواړو هغه په داسې بدن باندې بدل کړو چې تلپاتې وي. چا چې مونږ د دې مقصد دپاره تیار کړي یو، هغه خدای دی. هغه خپل روح مونږ ته د ضمانت په توګه راکړی دی چې هغه به دا کار وکړي. نو مونږ تل په دې ډاډه یو او که څه هم په دې پوهیږو چې ترڅو پورې چې مونږ په دې بدن کې یو، نو د څښتن سره به په اسمان کې نه یو. ځکه چې مونږ د ایمان په وسیله ژوند کوو، نه د کوم شي په لیدلو. هو، مونږ ډاډه یو او غوره ګڼو چې دا دنیاوي بدن پرېږدو او د څښتن سره په کور کې واوسېږو. نو که چېرې مونږ دلته په دنیاوي کور کې اوسو یا هلته، خو زمونږ مقصد د څښتن خوشحالول دي. ځکه چې مونږ ټول باید د مسیح د قضاوت د تخت په مخکې ودرېږو. مونږ هر یو د هغو کارونو له مخې چې په خپل بدن کې مو کړي دي، هغه څه تر لاسه کړو چې مونږ یې وړ یو، که هغه ښه وو او که بد. نو له دې امله اوس مونږ پوهیږو چې د څښتن څخه وېره څه شی ده، نو مونږ کوښښ کوو چې نورو ته قناعت ورکړو. خدای مونږ ښه پېژني او زه په دې هیله یم چې تاسو هم مونږ ښه وپېژنئ. مونږ نه غواړو چې یوځل بیا تاسو ته د خپلو ځانونو ستاینه وکړو، بلکې غواړو تاسو ته دلیل جوړ کړو چې په مونږ باندې ویاړ وکړئ، ترڅو وکولای شئ هغو خلکو ته ځواب ورکړئ چې د یو کس ظاهري شکل ته ګوري او ورباندې ویاړ کوي، نه دا چې د هغه په زړه کې څه دي. که څوک وایي چې مونږ لېوني شوي یو، نو د خدای د جلال دپاره یو او که په سد یو، نو ستاسو د ګټې دپاره یو. ځکه چې د مسیح مینه په مونږ باندې واک لري، نو مونږ دې نتیجې ته رسیږو چې مسیح د ټولو دپاره مړ شو، او له دې امله ټول د هغه سره په مرګ کې شریک شول. هغه د ټولو دپاره مړ شو، ترڅو څوک چې ژوندي دي، نو هغوی دې نور د خپلو ځانونو دپاره ژوند نه کوي، بلکې د هغه چا دپاره ژوند وکړي چې د هغوی په خاطر مړ شو او بیا راژوندی شو. له دې امله مونږ د هېچا په هکله د انساني معیارونو له مخې قضاوت نه کوو. که څه هم یو وخت مونږ د مسیح په هکله داسې قضاوت کاوه، خو نور داسې قضاوت نه کوو. څوک چې د مسیح سره یوځای کیږي، نو هغه یو نوی خلقت او موجود دی. هرڅه چې زاړه وو هغه تېر شول. ګورئ، هرڅه نوي شول. دا هرڅه د خدای له خوا دي چې مونږ یې د مسیح په وسیله د خپل ځان سره پخلا کړو او مونږ ته یې دا کار راسپارلی دی چې نور خلک هم د هغه سره پخلا کړو. دا په دې معنی چې خدای د مسیح په وسیله د نړۍ سره پخلا شو او د هغوی سره یې د سرغړونو حساب ونه کړ او د پخلاینې دا پیغام یې مونږ ته وسپاره. نو مونږ د مسیح استازي یو او خدای زمونږ په وسیله غوښتنه کوي چې د مسیح په خاطر تاسو ته زاري وکړو چې د خدای سره پخلا شئ. مسیح په بشپړه توګه بې ګناه ؤ، خو خدای زمونږ ټول ګناهونه د هغه په اوږو باندې کېښودل، ترڅو د هغه په وسیله مونږ وکولای شو د خدای په وړاندې عادل وګڼل شو. د خدای د همکارانو په توګه مونږ تاسو نه غوښتنه کوو د خدای کوم فضل چې تاسو یې تر لاسه کوئ، هغه بې ګټې نه شي. ځکه چې خدای وایي: په سم وخت کې چې د ژغورنې ورځ ده زه به واورمه ستا چیغې د کومک دپاره ګورئ، اوس ستاسو دپاره د خدای د مهربانۍ وخت راغلی دی او نن د خلاصون ورځ ده. مونږ د هېڅ چا په لاره کې خنډ نه جوړوو، ترڅو زمونږ په کار کې کومه غلطي او نقص پیدا نه شي. بلکې د خدای د خدمتګارانو په توګه مونږ په هر کار کې دا ښایو چې مونږ په ډېر صبر سره ستونزې، سختي، مصیبتونه، وهل ټکول، بندي کېدل، ګډوډي، زحمتونه، بې خوبي، لوږه او تنده زغمو. مونږ خپل ځانونه په پاکۍ، پوهې، صبر، مهربانۍ، د روح القدس په وسیله او بې ریا مینې سره ثابتوو. مونږ رښتینی پیغام ورکوو او د خدای قدرت په مونږ کې کار کوي. مونږ په خپل ښي لاس او چپ لاس کې عدالت لکه د وسلې په شان نیولی دی. که زمونږ عزت کیږي یا بې عزتي او که زمونږ سپکاوی کیږي یا ستاینه، خو مونږ د خدای خدمت کوو. دوی مونږ غولوونکي ګڼي، خو مونږ رښتیا وایو. که مونږ ناپېژندل شوي یو، خو بیاهم مشهور یو. که د مرګ په حال کې یو، خو بیاهم ژوندي یو. که وهل کېږو، خو وژل کېږو نه. که څه هم مونږ غمجن یو، خو تل خوشحاله یو. مونږ غریبان یو، خو ډېر خلک شتمن کوو. مونږ هېڅ نه لرو، خو د هرڅه خاوندان یو. ای د قرنتوس د ښار ایماندارانو! مونږ تاسو ته ښکاره او صفا خبرې وکړې. مونږ د زړه له کومي ستاسو سره مینه لرو. مونږ تاسو سره داسې چلند نه کوو چې ګوندې تاسو سره مینه نه کوو، بلکې تاسو زمونږ سره داسې چلند کوئ لکه زمونږ سره چې مینه نه لرئ. اوس زه ستاسو سره داسې خبرې کوم لکه د خپلو اولادونو سره یې چې کوم، نو تاسو هم زمونږ په شان مونږ ته په خپلو زړونو کې ځای راکړئ. د هغو خلکو سره د یو جغ لاندې مه ځې چې په مسیح باندې ایمان نه لري. ځکه څنګه کېدای شي چې نېکي د بدۍ سره ملګرې شي؟ دا څنګه کېدای شي چې رڼا دې د تیارې سره یوځای اوسي. مسیح او شیطان څنګه په خپلو کې سره جوړ راتلی شي؟ یا یو ایماندار د یو بې ایمانه سره څنګه ملګرتیا لرلی شي؟ د خدای د کور او بتانو ترمنځ څنګه توافق او یووالی رامنځته کېدای شي؟ ځکه چې مونږ د ژوندي خدای کور یو، لکه څنګه چې خدای ویلي دي: زه به د هغوی په منځ کې خپل د اوسېدلو ځای جوړ کړم او زه به د هغوی په منځ کې اوسېږم. زه به د هغوی خدای یم او هغوی به زما قوم وي. له همدې امله څښتن وایي: تاسو د بې ایمانه خلکو له منځ نه راووځئ او د هغوی نه خپل ځانونه بېل کړئ. د هغوی ناپاکه شیانو ته لاس مه وروړئ، نو زه به تاسو قبول کړم. مطلق قادر څښتن وایي: زه به ستاسو پلار یم او تاسو به زما زامن او زما لورګانې یئ. نو ای ګرانو ملګرو، څرنګه چې زمونږ سره دا وعدې شوې دي، نو راځئ چې خپل ځانونه د هغو شیانو څخه چې زمونږ جسم او روح ناپاکه کوي، پاک کړو او د خدای له وېرې خپل سپېڅلتوب پوره کړو. مونږ ته په خپلو زړونو کې ځای راکړئ. مونږ د هېچا سره بد نه دي کړي. مونږ څوک بې لارې کړي نه دي او د هېچا نه مو د ځان دپاره غلطه ګټه نه ده اخيستې. زه دا ستاسو د ملامتولو دپاره نه وایم، ځکه لکه څنګه چې مخکې مې درته ویلي وو، تاسو زمونږ په زړونو کې داسې ځای لرئ چې په مرګ او ژوند کې به درسره یو. زه په تاسو باندې ډېر زیات باور لرم او په تاسو باندې ویاړ کوم. تاسو زه ډېر وهڅولم او د ټولو ستونزو سره سره چې مونږ یې لرو، تاسو زه ډېر خوشحاله کړم. کله چې مونږ مقدونیې ته ورسېدلو، نو مونږ ونه شو کولای چې ارام وکړو، بلکې د هرې خوا نه د ستونزو سره مخ شولو. مونږ د نورو سره په شخړو کې وو او په زړونو کې مو وېره وه. خو خدای چې غمجنو او د ماتو زړونو خاوندانو ته تسلي ورکوي، نو د تیتوس په راتللو سره یې مونږ ته تسلي راکړه. یوازې د هغه په راتللو سره نه، بلکې د هغې تسلۍ په اړه چې تاسو هغه ته ورکړې وه، هغه مونږ ته په دې هکله وویل چې تاسو څومره زما د لیدلو په ارمان یئ، ستاسو د ژور خفګان او وفادارۍ په هکله چې زما په اړه یې لرئ، نو زه نور هم ډېر خوشحاله شوم. حتی که تاسو زما په لیک باندې خفه شوي هم یئ، خو زه یې په لیکلو باندې پښېمانه نه یم. که څه هم کله چې ما ولیدل چې هغه لیک تاسو د لږ وخت دپاره خفه کړي وئ، نو په هغې باندې زه لږ پښېمانه وم. خو اوس زه خوشحاله یم، په دې خاطر نه چې تاسو خفه شوي وئ، بلکې په دې چې ستاسو خفګان ستاسو د دې سبب شو چې توبه وباسئ. ځکه چې ستاسو خفګان د خدای د ارادې له مخې ؤ، ترڅو زمونږ له خوا تاسو ته هېڅ زیان ونه رسیږي. ځکه هغه غم او خفګان چې د خدای د ارادې له مخې راپیدا کیږي، هغه د توبې سبب کیږي، ترڅو خلاصون ومومو او په هغه کې هېڅ پښېماني نشته، خو دنیاوي غم او خفګان د مرګ سبب کیږي. ګورئ، هغه خفګان چې د خدای د ارادې له مخې په تاسو راغی، هغه په تاسو کې کوم شیان راپیدا کړل: څومره جدیت او زړورتیا، د ځانونو نه د دفاع کولو شوق، قهر، وېره، لېوالتیا، غیرت او بدو کارونو ته د سزا ورکولو غوښتنه. تاسو خپل ځانونه ثابت کړل چې په هر کار کې بې ګناه یئ. که څه هم ما تاسو ته په دې لیک کې سخت شیان ولیکل، خو دا په دې خاطر نه وو چې څوک غلط کارونه کوي یا د چا سره بدي کیږي، بلکې مقصد دا ؤ چې د خدای په حضور کې تاسو ته دا ښکاره شي چې زمونږ سره څومره مینه او علاقه لرئ. په دې باندې زمونږ د ټولو تسلي وشوه. نه یوازې دا چې زمونږ تسلي وشوه، بلکې کله چې مونږ د تیتوس خوشحالي ولیدله نو نور هم خوشحاله شولو، ځکه چې د هغه روح ستاسو ټولو په وسیله تازه شو. ما هغه ته وویل چې زه په تاسو باندې څومره ویاړم او تاسو زه نا امیده نه کړم. لکه څنګه چې ستاسو په هکله زما ټولې خبرې رښتیا وې، نو د تیتوس په وړاندې په تاسو باندې زمونږ ویاړ هم رښتیا ثابت شو. کله چې هغه ستاسو فرمانبرداري چې د هغه څخه مو وکړه، یادوي او څنګه په وېره او لړزېدلو سره مو هغه قبول کړ، نو ستاسو سره د هغه مینه نوره هم زیاتیږي. زه خوشحاله یم چې کولای شم په تاسو باندې پوره باور ولرم. اوس ای خویندو او ورونو! مونږ غواړو چې تاسو د خدای د هغه فضل نه خبر شئ چې د مقدونیې په کلیساګانو باندې شوی دی. که څه هم هغوی د ډېرو ستونزو له امله چې ورسره مخ شوي دي، ازمایل شوي دي او ډېر غریبان وو، خو بیاهم هغوی په ډېرې خوشحالۍ سره ډېر زیات سخاوت وکړ. ځکه چې زه شاهدي ورکوم هغوی چې څومره کولای شول او حتی د خپل توان نه یې هم زیات په خپله خوښه ورکړل. هغوی مونږ ته سختې زارۍ وکړلې چې غواړي د اورشلیم د ایماندارانو سره په مرسته کولو کې شریک شي. دا زمونږ د توقع او هیلې نه زیات وو، ځکه چې هغوی لومړی خپل ځانونه څښتن ته او بیا یې د خدای د ارادې له مخې مونږ ته وسپارل. نو ځکه مونږ د تیتوس نه وغوښتل لکه څنګه چې هغه دا کار پیل کړی ؤ، نو په همدې ډول دې په تاسو کې دا د خیر کار پوره کړي. خو لکه څنګه چې تاسو په هرڅه کې یعنې په ایمان، په خبرو، په پوهه، په ټولو شیانو کي په لېوالتیا او زمونږ سره د مینې په لرلو کې مخکې یئ، نو مونږ غواړو چې تاسو د فضل او خیر په دې کار کې هم مخکې اوسئ. زه دا تاسو ته د یو حکم په توګه نه وایم، بلکې غواړم چې ستاسو د مینې رښتینولي د نورو د لېوالتیا سره د پرتله کولو دپاره وازمایم. تاسو زمونږ د څښتن عیسی مسیح د فضل نه خبر یئ. که څه هم هغه شتمن ؤ، خو ستاسو په خاطر هغه غریب شو، ترڅو تاسو د هغه د غریبۍ په وسیله شتمن شئ. نو زه په دې هکله تاسو ته نصیحت کوم، ځکه چې دا ستاسو په ګټه دی: تېر کال چې تاسو کوم کار پیل کړی، هغه اوس تر سره کړئ. یوازې دا نه چې تاسو په ورکړه کې لومړی وئ، بلکې تاسو هم لېوالتیا لرله چې هغه سرته ورسوئ. نو کوم کار چې مو پیل کړی دی هغه سرته ورسوئ او د خپلې لېوالتیا له مخې څه چې اوس لرئ د هغو په وسیله دا کار وکړئ. ځکه که چېرې څوک لېوالتیا لري چې کوم څه ورکړي، نو د هغه هدیه به د خدای له خوا قبوله شي. البته څوک چې دومره څه ولري چې ورکولای یې شي، که هغه کم وي یا زیات، خو څه چې لري د هغې یوه برخه دې ورکړي. زه نه غواړم چې په تاسو باندې په بار اچولو سره نور خلک ارام شي، بلکې غواړم څه چې اوس تاسو سره پرېمانه دي، هغو خلکو ته یې ورکړئ چې محتاج دي. ترڅو کله چې تاسو محتاج شئ، نو هغوی سره چې کوم څه پرېمانه دي تاسو ته یې درکړي. په دې ډول به برابري رامنځته شي. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: چا چې زیات راټول کړي دي، نو د هغه سره ډېر زیات نه وو او چا چې لږ راټول کړي وو، نو د هغه سره لږ نه وو. د خدای شکر دی چې هغه د تیتوس په زړه کې هماغه شوق او علاقه پیدا کړې ده چې مونږ یې ستاسو دپاره لرو. هغه نه یوازې دا چې زمونږ غوښتنه یې ومنله چې یوځل بیا تاسو سره وویني، بلکې په خپله یې لېوالتیا لرله چې لاړ شي او تاسو سره وویني. د هغه سره مونږ هغه ورور درلېږو چې په ټولو کلیساګانو کې د زیري په رسولو کې مشهور دی. برسېره پردې، هغه د کلیساګانو له خوا ټاکل شوی دی چې زمونږ سره د مالي مرستو د رسولو په کار کې زمونږ سره په سفر کې ملګرتیا وکړي، د دې دپاره چې خپله څښتن ته جلال ورکړو او د مرستې دپاره خپله لېوالتیا ښکاره کړو. مونږ د دې سخاوتمندانه مرستې د راټولولو او وېشلو څارنه کوو، ترڅو څوک په مونږ باندې نیوکه ونه کړي. زمونږ مقصد دا دی چې هغه څه وکړو چې یوازې د څښتن په نظر کې نه بلکې د خلکو په نظر کې هم سم وي. مونږ د هغوی سره خپل بل ورور چې څو څو ځلې مو ازمایلی دی او په ډېرو شیانو کې مونږ ته د هغه لېوالتیا او جدي توب معلوم شوی دی، درلېږو. اوس هغه د هغه زیات باور له امله چې په تاسو یې لري، د بل هر وخت نه زیات غواړي چې مرسته وکړي. خو د تیتوس په هکله باید ووایم چې ستاسو سره د مرستې په خاطر زما ملګری او همکار دی. همدارنګه د نورو ایماندارانو په هکله چې راځي باید ووایم چې هغوی د کلیساګانو استازي دي او مسیح ته جلال ورکوي. نو خپله مینه هغوی ته ثابته کړئ او وښایئ چې ټولې کلیساګانې یې وویني چې مونږ په تاسو باندې بېځایه ویاړ نه کوو. زما دپاره لازمه نه ده چې تاسو ته د یهودیې د ایماندارانو سره د مرستې په هکله ولیکم. ځکه زه پوهېږم چې تاسو غواړئ مرسته وکړئ. ما د مقدونیې د خلکو په وړاندې په تاسو باندې ویاړ وکړ او ومې ویل چې په جنوبي یونان کې زمونږ ورونه یو کال مخکې دې مرستې ته تیار وو او ستاسو دې لېوالتیا ډېر خلک وهڅول. خو زه دا ورونه تاسو ته درلېږم، ترڅو په دې هکله چې مونږ په تاسو باندې کوم ویاړ کړی دی، هغه تشې خبرې نه وي. لکه څنګه چې ما تاسو ته وویل چې د هغوی سره د مرستې کولو دپاره تیار اوسئ. که نه، نو که چېرې د مقدونیې ځینې خلک زما سره راشي او وویني چې تاسو تیار نه یئ، نو مونږ به وشرمېږو، ځکه چې په تاسو مو باور کړی دی. نو ما دا لازمه وګڼله چې د دې ورونو څخه وغواړم چې زما نه مخکې تاسو ته درشي او هغه مالي مرستې چې تاسو یې وعده کړې وه، مخکې له مخکې تیار اوسي، ترڅو دا معلومه شي چې ستاسو دا سوغاتونه د خپلې خوښې له مخې دي، نه دا چې تاسو مجبور کړای شوي یئ. یاد ساتئ، څوک چې زیات تخم کري، نو زیات حاصل به اخلي او که څوک لږ تخم کري، نو لږ حاصل به اخلي. نو تاسو هر یو دې په هماغه اندازه ورکړي چې زړه یې غواړي، نه دا چې زړه یې نه غواړي او یا یې د مجبوریت له مخې ورکوي، ځکه چې خدای د هغه چا سره مینه کوي چې په خوشحالۍ سره یې ورکوي. خدای کولای شي چې هرڅه ته چې تاسو اړتیا لرئ، پرېمانه درکړي او تاسو سره به هرڅه پرېمانه وي چې نورو ته یې ورکړئ. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څوک چې په سخاوت سره د محتاجانو سره مرسته کوي، نو د هغه نېک اعمال د تل دپاره پاتې کیږي. نو هغه خدای چې بزګر ته تخم ورکوي او د خوړلو دپاره ډوډۍ ورکوي، تاسو ته به د کرلو دپاره تخم درکړي او هغه به زیات کړي او په تاسو کې به د سخاوت حاصل هم ډېر کړي. تاسو به په هرڅه کې شتمن شئ او په هر لحاظ به سخاوتمند اوسئ. کله چې مونږ ستاسو هدیې او سوغاتونه محتاجو خلکو ته یوسو، نو هغوی به د خدای شکر وکړي. ځکه چې دا خدمت نه یوازې دا چې د خدای د خلکو اړتیاوې پوره کوي، بلکې د دې سبب کیږي چې ډېر خلک به د خدای شکرګزاري وکړي. نو ستاسو د خدمت له امله به هغوی خدای ته جلال ورکړي، ځکه چې د هغوی او ټولو ایماندارانو په وړاندې ستاسو سخاوتمندي به دا ثابته کړي چې تاسو د مسیح د زیري منونکي او تابعدار یئ. نو هغوی به د خدای د هغه لوی فضل له امله چې په تاسو باندې یې کړی دی، په ډېره مینه ستاسو دپاره دعا کوي. د خدای د هغه قیمتي نعمت دپاره د هغه شکر کوو. زه پولوس ستاسو څخه د مسیح په عاجزۍ او نرمۍ کې غوښتنه کوم. هو، هماغه پولوس چې خلک وایي ستاسو په مخکې عاجز یم خو کله چې ستاسو نه لېرې یم، نو زړور یم. خو زه ستاسو څخه غوښتنه کوم چې کله تاسو سره یم، نو ما مه مجبوروئ چې سخت چلند وکړم لکه څنګه چې ځینې خلک ګومان کوي چې مونږ د انساني معیارونو له مخې عمل کوو. که څه هم مونږ په دې نړۍ کې اوسېږو، خو زمونږ جنګ انساني نه دی. کومې وسلې چې مونږ ورباندې جنګ کوو، هغه دنیاوي وسلې نه دي، بلکې زمونږ وسلې خدایي او اسماني قدرت دی چې قوي کلاګانې ورانوي. مونږ هغه بحثونه او د غرور نه ډکې نظریې چې د خدای پېژندنې په خلاف دي، له منځه وړو او د هر ډول نافرمانه خیالونو مخه نیسو او هغوی ته زده کوو چې د مسیح اطاعت وکړي. کله چې تاسې په پوره توګه فرمانبردار شئ، نو بیا به مونږ هر هغه چاته چې نافرمانه پاتې کیږي سزا ورکړو. تاسو یوازې د یو شي ظاهري شکل ته ګورئ. که چېرې څوک په دې باندې باور لري چې د مسیح سره تړاو لري، نو پرېږدئ چې هغوی یوځل بیا د خپلو ځانونو په هکله فکر وکړي لکه څنګه چې هغوی دي، نو مونږ هم یو. نو که چېرې زه په هغه اختیار باندې لږ زیات ویاړ وکړم چې خدای راته ستاسو د ایمان د قوي کولو دپاره راکړی دی، نه ستاسو د بربادۍ دپاره، نو زه په دې نه شرمېږم. زه نه غواړم تاسو ته داسې ښکاره شي چې په خپلو لیکونو سره تاسو ووېروم. ځکه چې ځینې به ووایي: «د هغه لیکونه سخت او قوي دي، خو کله چې هغه په خپله حاضر وي، نو کمزوری وي او خبرې یې بې ارزښته وي.» داسې خلک باید په دې پوه شي څه چې مونږ په خپل نشتون کې د لیکونو په وسیله تاسو ته وایو، نو کله چې تاسو سره یو، نو هغه به عملي کوو. مونږ خپل ځانونه د هغو خلکو سره نه برابروو او نه پرتله کوو چې د خپلو ځانونه ستاینه کوي. خو کله چې هغوی خپل ځانونه د یو بل سره اندازه او پرتله کوي، نو معلومیږي چې هغوی هېڅ نه پوهیږي. خو مونږ د حد نه زیات ویاړ نه کوو، بلکې د کار تر هغه حده پورې ویاړو چې خدای زمونږ دپاره ټاکلی دی او په هغه کې هغه کار هم شامل دی چې مونږ یې تاسو سره کوو. مونږ د خپل حد څخه تېری نه کوو، داسې لکه چې مونږ هېڅکله تاسو ته نه یو راغلي. ځکه چې مونږ لومړني کسان وو چې د مسیح زېری مو تاسو ته ورساوه. مونږ د نورو په کار باندې ویاړ نه کوو چې د هغه حد نه یې زیات کړی دی چې خدای زمونږ دپاره ټاکلی دی. خو مونږ په دې هیله یو چې ستاسو ایمان قوي شي او وکولای شو چې ستاسو په منځ کې د خپل خدمت او کار ساحه پراخه کړو، ترڅو مونږ وکولای شو چې ستاسو نه هغه خوا سیمو ته زېری ورسوو او په هغه خدمت او کار باندې ویاړ ونه کړو چې پخوا د بل چا په ساحه کې شوی دی. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څوک چې غواړي ویاړ وکړي، نو په څښتن باندې دې ویاړ وکړي. ځکه څوک چې په خپله د خپل ځان ستاینه کوي، هغه د منلو وړ نه دی، بلکې هغه څوک خدای ته د منلو وړ دی چې څښتن یې ستاینه کوي. ستاسو څخه زما هیله ده چې زما دا لږ حماقت وزغمئ. ستاسو څخه غواړم چې ماته حوصله وکړئ. زما غیرت ستاسو دپاره لکه د خدایي غیرت په شان دی، ځکه چې ما وعده کړې ده چې تاسو یو مېړه یعنې مسیح ته واده کړم او د یوې پاکې پېغلې په شان مو هغه ته وړاندې کړم. خو زه وېرېږم لکه څنګه چې حوا د یو چالاکه مار په وسیله وغولېدله، ستاسو خیالونه هم د هغې رښتینې او پاکې مینې څخه راونه ګرځي چې د مسیح سره لرئ. ځکه که چېرې څوک راشي او تاسو پرته له هغه عیسی چې مونږ درته پېژندلی دی، کوم بل عیسی ته وروپېژني یا تاسو یو روح چې د روح القدس نه فرق لري، تر لاسه کړئ. یا د هغه زیري نه پرته چې تاسو اورېدلی دی، بل زېری درکړي، نو تاسو یې په اسانۍ سره قبلوئ. خو زه خپل ځان ستاسو د تش په نامه لویو رسولانو څخه کم نه ګڼم. که څه هم زه ښه ویاند نه یم، خو علم او پوهه لرم او دا مې تاسو ته په پوره توګه روښانه کړې ده. ایا دا زما ګناه وه چې د خدای زېری مې تاسو ته په وړیا توګه دروساوه او خپل ځان مې عاجز کړ ترڅو تاسو سرلوړي اوسئ؟ ما خپله اجوره د نورو کلیساګانو څخه واخیستله او هغوی مې لوټ کړل، ترڅو وکولای شم ستاسو خدمت وکړم. کله چې زه ستاسو سره وم او کوم څه ته مې اړتیا درلودله، نو په تاسو کې مې په یو کس باندې مالي بار وانه چاوه، بلکې کله چې د مقدونیې څخه ځینې ورونه راغلل، نو زما اړتیاوې یې پوره کړلې. زه هېڅکله هم ستاسو په اوږو بار شوی نه یم او په راتلونکې کې به هم نه شم. د مسیح د هغه حقیقت له مخې چې په ما کې دی وایم چې هېڅوک نه شي کولای چې په ټول جنوبي یونان کې زما د دې ویاړ مخه ونیسي. ایا دا د دې دپاره وایم چې ستاسو سره مینه نه لرم؟ خو خدای پوهیږي چې زه تاسو سره مینه لرم. کوم کار چې زه یې کوم هغه ته به دوام ورکوم، ترڅو د هغو خلکو مخه ونیول شي چې د دې موقع په لټه کې دي چې په دې ویاړ وکړي چې هغوی زمونږ په شان کار کوي. ځکه چې داسې خلک جعلي رسولان او چلباز خدمتګاران دي چې خپل ځانونه یې د مسیح د رسولانو په شان کړي دي. دا کومه د حیرانتیا خبره نه ده، ځکه چې شیطان هم خپل ځان د یوې نوراني فرښتې په شان جوړوي. که چېرې د شیطان خدمتګاران خپل ځانونه د رښتیني خدمتګارانو په شان جوړ کړي، نو دا کومه حیرانوونکې خبره نه ده. په پای کې به هغوی د خپلو عملونو سزا وویني چې د هغو لایق دي. زه بیا بیا وایم چې هېڅوک دې فکر ونه کړي چې زه کم عقل یم، خو که چېرې ما کم عقل وګني، نو لږ تر لږه دې ما د یو کم عقل په توګه ومني، ترڅو وکولای شم زه هم په خپل ځان باندې ویاړ وکړم. اوس چې زه کوم څه وایم هغه راته څښتن نه دي ویلي چې زه یې وایم، نو زه چې ویاړ کوم، د یو کم عقل په شان یې کوم. خو څرنګه چې ډېر خلک د انساني معیارونو له مخې ویاړ کوي، نو زه به یې هم کوم. تاسو په خوشحالۍ سره احمقان او بې عقله خلک زغمئ، ځکه چې تاسو ډېر هوښیار یئ. ځکه هرڅوک چې ستاسو نه غلامان جوړوي، هرڅه درڅخه اخلي، ستاسو نه غلطه ګټه اخلي، خپل ځان لوی ښایي یا ستاسو په مخ څپېړه درکوي، هغه زغمئ. زه په شرم سره باید ووایم چې مونږ ډېر کمزوري یو چې دا کار وکړو. که چېرې څوک جرات کوي چې په کوم شي باندې ویاړ وکړي، نو زه هم جرات کوم چې په هغې باندې ویاړ وکړم، نو زه لکه د یو کم عقل په شان دا خبرې کوم. ایا هغوی عبرانیان دي؟ نو زه هم یم. ایا هغوی اسراییلیان دي؟ نو زه هم یم. ایا هغوی د ابراهیم د نسل څخه دي؟ نو زه هم یم. ایا هغوی د مسیح خدمتګاران دي؟ نو زه د هغوی نه هم ډېر ښه خدمتګار یم. زه لکه د یو لېوني په شان خبرې کوم، خو ما د هغوی نه زیات زحمت ویستلی دی او د هغوی نه زیات زنداني شوی یم. ډېر زیات وهل شوی یم او څو څو ځلې د مرګ سره مخامخ شوی یم. زه د یهودیانو له خوا پنځه ځلې او هر ځل نهه دېرش قمچینې وهل شوی یم، درې ځلې په کوتکونو وهل شوی یم او یوځل سنګسار شوم. درې ځلې مو کشتۍ ګانې ماتې شوې او یوه شپه او ورځ مې په بحر کې تېره کړه. زه په خپلو سفرونو کې د مختلفو خطرونو سره لکه د سېلاب، د داړه مارانو، د خپل قوم د خلکو، د غیریهودیانو، په ښار کې، په دښته کې، د بحیرې او جعلي ایماندارانو له خوا د خطر سره مخ شوی یم. ما سخت کار کړی او زحمتونه مې ایستلي دي، ډېر ځلې مې بې خوبۍ تېرې کړي دي، لوږې او تندې مې تېرې کړې دي او په پوره اندازه خواړه او کالي مې نه درلودل چې په یخنۍ کې مې اغوستي وای او ګرم شوی وای. برسېره پردې شیانو، زه د فشار لاندې وم چې هره ورځ به مې د کلیساګانو په هکله فکر کاوه. څوک چې کمزوری شي، نو ایا زه ورسره کمزوری نه شم؟ څوک چې بې لارې کیږي، نو ایا زه به یې له غمه نه سوځم؟ د دې دپاره چې زه ویاړ وکړم، نو په هغو شیانو باندې یې باید وکړم چې زما کمزوري ښکاره کوي. خدای چې د څښتن عیسی پلار دی او تل یې باید ثنا او صفت وشي، هغه پوهیږي چې زه دروغ نه وایم. کله چې زه د دمشق په ښار کې وم، نو د هغه ځای والي چې د حارث پاچا له خوا ټاکل شوی ؤ، په ښار کې ساتونکي ځای په ځای کړل چې ما ونیسي. خو زه د ښار د دېوال د کړکۍ نه په ټوکرۍ کې ښکته کړای شوم او د هغوی نه وتښتېدم. زه باید ویاړ وکړم، که څه هم هېڅ ګټه نه لري. خو زه به د هغو رویاګانو او مکاشفو په هکله خبرې کوم چې څښتن ماته راکړي دي. زه یو سړی چې په مسیح باندې ایمان لري، پېژنم چې څوارلس کاله مخکې درېم اسمان ته یووړل شو، خو زه نه پوهېږم چې په جسماني توګه ؤ یا په روحاني توګه، خو خدای پوهیږي. زه پوهېږم چې دا سړی جنت فردوس ته یووړل شو، که هغه په جسماني توګه ؤ یا په روحاني توګه. زه نه پوهېږم، خو خدای پوهیږي. خو هغه داسې شیان واورېدل چې په خبرو کې بیان کېدلی نه شي، داسې شیان چې هېچا ته یې د بیانولو اجازه نشته. زه په داسې سړي ویاړ کوم، خو زه به پرته له خپلو کمزوریو نه په خپل ځان ویاړ ونه کړم. که ما غوښتي وای چې په خپل ځان ویاړ وکړم، نو زه به کم عقل نه وم، ځکه چې ما به رښتیا خبرې کړې وای. خو زه به داسې ونه کړم، ترڅو څوک ماته د هغه څه نه چې په ما کې یې ویني او یا یې زما نه اوري، ماته زیات ارزښت راکړي. نو د دې دپاره چې د هغو حیرانوونکو مکاشفو له امله مغرور نه شم، نو زما په بدن باندې اغزي ولګېدل چې د شیطان استازي وو چې ما وځوروي، ترڅو زه مغروره نه شم. په دې هکله ما درې ځلې څښتن ته زارۍ وکړلې چې دا اغزي راڅخه لېرې کړي. خو هغه ماته وویل: «زما فضل ستا دپاره بس دی، ځکه چې زما قدرت ستا په کمزورۍ کې پوره کیږي.» نو زه به په ډېرې خوشحالۍ سره په خپلې کمزورتیا باندې ویاړ کوم، ترڅو د مسیح قدرت په ما کې پاتې شي. له دې امله زه د مسیح په خاطر کمزورۍ، سپکاوی، سختي، ځورونې او مصیبتونه منم. ځکه چې زه د کمزورۍ په وخت کې قوي یم. زه کم عقل شوم، ځکه چې تاسو مجبور کړم چې داسې وکړم، حال دا چې تاسو باید زما ستاینه کړې وای. که څه هم زه هېڅ نه یم، خو بیاهم د هغو تش په نامه رسولانو څخه کم نه یم. ما په ډېر صبر او حوصلې سره په تاسو کې ډېرې نښې، عجیبه کارونه او معجزې وښودلې او دا مې ثابته کړه چې زه رښتینی رسول یم. یوازېنی شی چې ما د نورو کلیساګانو سره وکړ او تاسو سره مې ونه شو کړای، هغه دا ؤ چې په تاسو باندې مې مالي بار وانه چاوه. زما دا غلطي وبخښئ. اوس زه تیار یم چې د درېم ځل دپاره ستاسو لیدلو ته راشم، خو زه نه غواړم چې په تاسو باندې بار واچوم، ځکه چې زه تاسو غواړم، نه ستاسو مال او جایداد. ځکه چې ماشومان مجبوره نه دي چې خپل مور او پلار ته کوم څه تیار کړي، بلکې مور او پلار یې باید خپلو ماشومانو ته تیار کړي. زه ډېر خوشحاله یم چې خپل هرڅه او تردې چې خپل ځان ستاسو نه قربان کړم. که زه تاسو سره زیاته مینه کوم، نو ایا تاسو به زما سره لږه مینه وکړئ؟ تاسو پوهېږئ چې زه ستاسو په اوږو بار شوی نه یم. خو په تاسو کې ځینې وایي چې زه چلباز یم او په چل سره ستاسو نه غلطه ګټه اخلم. ایا ما د هغو کسانو په وسیله چې تاسو ته مې درلېږلي دي، کومه غلطه ګټه اخیستې ده؟ ما د تیتوس څخه وغوښتل چې تاسو ته درشي او د هغه سره مې یو ورور درولېږه، ایا تیتوس ستاسو نه کومه غلطه ګټه اخیستې ده؟ نه، ایا مونږ یو روح نه لرو؟ ایا د یو بل سره په یوه لاره قدم نږدو؟ ایا تاسو فکر کوئ چې دومره وخت مونږ ستاسو په وړاندې د خپلو ځانونو څخه دفاع کوو؟ نه، خو مونږ د خدای په حضور کې او په مسیح کې خبرې کوو. ګرانو دوستانو، مونږ چې هرڅه کوو هغه د دې دپاره کوو چې تاسو قوي شئ. ځکه زه وېرېږم چې کله درشم او لکه څنګه چې زه یې غواړم تاسو هغه شان ونه وینم او څنګه چې تاسو غواړئ ما هغه شان ونه وینئ. زه وېرېږم چې په تاسو کې به جګړې، کینې، بد خویي، ځان غوښتنه، ښکنځلې، غیبت، غرور او ګډوډي وي. زه وېرېږم کله چې تاسو ته بیا درشم، خدای مې ستاسو په مخکې ونه شرموي او د هغو کسانو په خاطر چې ګناهونه یې کړي دي او د ناپاکۍ، جنسي بد اخلاقۍ او شهوت پرستۍ نه یې توبه نه ده ویستلې، غمجن نه شم. دا درېم ځل دی چې زه ستاسو د لیدلو دپاره درځم. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «هره دعوه باید د دوه یا درې شاهدانو له خوا تایید شي.» کله چې ما د دوهم ځل دپاره تاسو سره وکتل، ما هغو کسانو ته چې پخوا یې ګناه کړې وه او نورو ټولو ته خبرداری ورکړ او اوس چې ستاسو نه لېرې یم یوځل بیا خبرداری درکوم. کله چې بل ځل راشم، نو هېڅوک به د سزا نه خلاص نه شي. ځکه چې تاسو هغه ثبوت غواړئ چې مسیح زما په وسیله خبرې کوي. کله چې هغه تاسو اصلاح کوي نو هغه کمزوری نه دی، بلکې هغه په تاسو کې قدرتمند دی. که څه هم کله چې هغه په صلیب باندې د ځوړندېدلو په وخت کې کمزوری ؤ، خو اوس د خدای په قدرت سره ژوند کوي. مونږ هم کمزوري یو لکه څنګه چې مسیح ؤ، خو مونږ به هم د خدای په قدرت سره ژوند کوو، ترڅو ستاسو خدمت وکړو. خپل ځانونه وازمایئ، ترڅو ووینئ چې ستاسو ایمان رښتینی دی که نه. خپل ځانونه وازمایئ. ایا تاسو په خپل ځان پوه شوي نه یئ چې عیسی مسیح په تاسو کې دی؟ که په تاسو کې نه وي، نو تاسو په ازمېښت کې ناکام شوي یئ. زه په دې هیله یم چې تاسو په دې پوه شئ چې مونږ په دې ازمېښت کې ناکام شوي نه یو. خدای ته زما دا دعا ده چې تاسو کوم غلط کار ونه کړئ. مونږ دا دعا د دې دپاره نه کوو چې دا وښایو چې مونږ په حقه یو، بلکې د دې دپاره چې تاسو سم کارونه وکړئ، حتی که مونږ د خلکو په نظر کې ناکام ښکاره شو. ځکه چې مونږ د حقیقت په وړاندې هېڅ نه شو کولای، بلکې باید د حقیقت په خاطر ودرېږو. ځکه مونږ خوشحاله یو کله چې مونږ کمزوري یو او تاسو قوي یئ. زمونږ دعا دا ده چې تاسو په مکمله توګه اصلاح شئ. زه دا شیان په داسې حال کې تاسو ته لیکم چې ستاسو نه لېرې یم. دا د دې دپاره چې کله زه تاسو ته درشم، دې ته مجبوره نه شم د هغه واک او اختیار نه چې څښتن راته راکړی دی، کار واخلم او سخت چلند درسره وکړم، بلکې وکولای شم چې تاسو قوي کړم، نه دا چې تاسو له منځه یوسم. په پای کې، ای خویندو او ورونو! خوشحاله اوسئ. هڅه وکړئ چې په ایمان کې پاخه اوسئ، یو بل ته تسلي ورکوئ، یو د بل سره په همغږۍ کې اوسئ، په سوله او سلامتۍ کې ژوند وکړئ، نو بیا به د مینې او سلامتۍ خدای درسره مل وي. په ښکلولو سره یو بل ته سلام وایئ. د خدای ټول خلک تاسو ته سلامونه وایي. د څښتن عیسی مسیح فضل، د خدای مینه او روح القدس دې تاسو ټولو سره ملګری وي. دا لیک د پولوس رسول له خوا چې هغه نه د انسان له خوا ټاکل شوی او نه د انسان له خوا رالېږل شوی بلکې د عیسی مسیح او پلار خدای له خوا چې عیسی یې له مړو نه راژوندی کړ، رسول ټاکل شوی دی. ټول ایمانداران چې دلته زما سره دي د غلاتیې ټولو کلیساګانو ته سلامونه وایي. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. هغه عیسی چې خپل ژوند یې زمونږ د ګناهونو په خاطر قربان کړ، ترڅو د خدای یعنې زمونږ د اسماني پلار د ارادې سره سم مونږ د دې اوسنۍ بدکارې زمانې څخه خلاص کړي. د خدای جلال دې تل ترتله وي. امین. زه په دې ډېر حیران یم چې تاسو دومره زر د هغه چا نه مخ اړوئ چې د مسیح په فضل یې رابللي یئ او بل زېری منئ. حال دا چې بل زېری نشته. خو ځینې خلک شته چې غواړي ستاسو فکرونه ګډوډ او د مسیح زېری بدل کړي. خو که مونږ یا حتی د اسمان یوه فرښته بې له هغه زېري څخه چې مونږ تاسو ته ووراوه، کوم بل زېری واوروي، نو لعنت دې ورباندې وي. لکه څنګه چې مخکې مې درته وویل، اوس یې یوځل بیا درته وایم: هرڅوک چې بې له هغه زېري نه چې تاسو قبول کړی دی، د کوم بل زېري وعظ درته وکړي، نو لعنت دې وي ورباندې. ایا زه اوس کوښښ کوم چې انسان راضي وساتم یا خدای؟ که چېرې زما مقصد د خلکو خوشحالول وي، نو د مسیح خدمتګار به نه یم. زما خویندو او ورونو! زه غواړم تاسو په دې پوه شئ چې هغه زېری چې ما تاسو ته ووراوه، هغه د انسان له خوا جوړ شوی زېری نه دی. هغه ما د چا له خوا تر لاسه کړی نه دی او نه چا راته زده کړی دی، بلکې خپله عیسی مسیح راته ښکاره کړی دی. تاسو به زما د تېر ژوند په هکله چې کله ما د یهودي دین څخه پیروي کوله، اورېدلې وي چې څنګه په بې رحمۍ سره به مې د خدای کلیسا ځوروله او کوښښ به مې کاوه چې هغه له منځه یوسم. زه په یهودیت کې د خپل قوم د خپلو ډېرو همزولو نه مخکې وم او د خپلو نیکونو په روایتونو باندې ټینګ ولاړ وم. خو د خدای رضا په دې کې وه چې زه یې د زېږېدلو نه مخکې د مور په ګېډه کې غوره کړم او د خپل فضل په وسیله یې راوبللم، چې خپل زوی ماته راښکاره کړي، ترڅو غیریهودیانو ته د هغه په هکله زېری ورسوم. په دې کار کې ما د هېڅ انسان سره مشوره نه ده کړې او نه اورشلیم ته لاړم، ترڅو د هغو خلکو سره ووینم چې زما نه مخکې رسولان وو، بلکې عربستان ته لاړم او وروسته بېرته دمشق ته راستون شوم. درې کاله وروسته اورشلیم ته لاړم، ترڅو د پطروس سره وپېژنم او پنځلس ورځې د هغه سره پاتې شوم. خو ما پرته د عیسی مسیح د ورور یعقوب نه نور رسولان ونه لیدل. زه چې تاسو ته څه لیکم هغه رښتیا دي. خدای پوهیږي چې زه دروغ نه وایم. وروسته بیا د سوریې او قیلیقیې سیمو ته لاړم. په یهودیې کې د مسیح د کلیساګانو غړو زه نه پېژندلم. هغوی یوازې اورېدلي وو چې خلکو به ویل: «هغه چا چې مونږ به یې ځورولو، اوس د هماغه ایمان په هکله وعظ کوي چې یو وخت یې د هغه د له منځه وړلو کوښښ کاوه.» او هغوی زما په خاطر د خدای ثنا وویله. څوارلس کاله وروسته یوځل بیا د برناباس سره اورشلیم ته لاړم او تیتوس مې هم د ځان سره بوته. زه د خدای د الهام له مخې هلته لاړم. هلته ما د کلیسا د هغو کسانو سره چې مشران ګڼل کېدل یوازې ولیدل او د هغوی سره مې د هغه زېري پیغام شریک کړ چې غیریهودیانو ته به مې ورکاوه. ما غوښتل په دې ډاډه شم چې کوم کار چې مې مخکې کړی ؤ او یا یې اوس کوم، هغه ګټه نه لري. خو سره له دې چې زما ملګری تیتوس یوناني هم ؤ، خو هغه یې مجبوره نه کړ چې سنت شي. که څه هم ځینې خلکو چې خپل ځانونه یې ایمانداران ښودل، په پټه زمونږ په ډله کې راننوتلي وو چې جاسوسي وکړي، غوښتل چې دا کار وکړي او هغه ازادي چې مونږ په عیسی مسیح کې لرو، هغه له منځه یوسي. هغوی غوښتل چې مونږ غلامان کړي او دې ته مو مجبور کړي چې د هغوی د یهودیت د قوانینو پیروي وکړو. خو مونږ یوه شېبه هم هغوی ته موقعه ورنه کړه چې د هغوی تعلیم ته غاړه کېږدو، ځکه چې مونږ غوښتل د زېري رښتینولي د تل دپاره په تاسو کې خوندي پاتې شي. او کوم خلک چې مشران ګڼل کېدل، زما په پیغام کې هېڅ شی زیات نه کړل. خو زما دپاره فرق نه کوي که هغوی هر څنګه وو، ځکه چې خدای د هېچا د ظاهري شکل په هکله قضاوت نه کوي. د دې په ځای، هغوی ولیدل چې خدای ماته دا وظیفه سپارلې ده چې ناسنت شویو غیریهودیانو ته زېری ورسوم، لکه څنګه چې پطروس ته د سنت شویو یهودیانو ته د زېري رسولو وظیفه سپارل شوې وه. ځکه هماغه خدای چې پطروس ته یې قدرت ورکړ چې د یهودیانو رسول اوسي، ماته یې هم قدرت راکړ چې د غیریهودیانو رسول واوسم. کله چې یعقوب، پطروس او یوحنا چې د کلیسا مشران ګڼل کېدل، د خدای هغه فضل ولیده چې ماته راکړل شوی ؤ، نو هغوی برناباس او ماته د ملګرتیا لاس راکړ. په دې سره جوړ راغلو چې مونږ به په غیریهودیانو کې او هغوی به د یهودیانو په منځ کې کار کوي. د هغوی یوازېنۍ غوښتنه دا وه چې باید د غریبانو په فکر کې واوسو، دا هغه څه وو چې ما په شوق سره غوښتل ویې کړم. خو کله چې پطروس انطاکیې ته راغی نو ما مخامخ د هغه مخالفت وکړ، ځکه کوم کار چې هغه کړی ؤ، غلط ؤ. ځکه مخکې له دې چې ځینې کسان چې د یعقوب له خوا رالېږل شوي وو هلته راورسیږي، پطروس د غیریهودیانو ایماندارانو سره په یو دسترخوان باندې کښېناست، خو د هغوی په رسېدلو سره هغه نور د غیریهودیانو سره خوړل څښل پرېښودل. پطروس خپل ځان له هغوی څخه بېل کړ، ځکه هغه د هغو خلکو څخه وېرېده چې د غیریهودیانو سنتول یې غوښتل. نور یهودي ایمانداران هم په دې ریاکارۍ کې د پطروس سره یوځای شول، تر دې پورې چې برناباس هم د هغوی د ریاکارۍ له امله بې لارې شو. کله چې ما ولیدل د هغوی چلند او چلند د زېري د حقیقت سره سم نه دی، نو د ټولو په مخکې مې پطروس ته وویل: «سره له دې چې ته یهودي یې خو د غیریهودیانو په شان ژوند تېروې، نه د یهودیانو په شان، نو بیا څنګه کولای شې چې غیریهودیان دې ته مجبور کړې چې د یهودیانو په شان ژوند وکړي؟» مونږ د اصل نه یهودیان یو، خو د ګناهکارو غیریهودیانو په شان نه یو. خو مونږ پوهېږو چې هېڅوک د شریعت په حکمونو باندې په عمل کولو سره نه، بلکې په عیسی مسیح باندې په ایمان راوړلو سره نېک ګڼل کیږي. مونږ په خپله هم په عیسی مسیح باندې ایمان راوړ، ترڅو په مسیح باندې په ایمان راوړلو سره نېک وګڼل شو، نه د شریعت په سرته رسولو سره. ځکه چې هېڅوک نه شي کولای د شریعت په حکمونو باندې په عمل کولو سره نېک وګڼل شي. که چېرې مونږ هڅه کوو چې په مسیح باندې د ایمان راوړلو په وسیله نېک وګڼل شو، خو په دې ګناهکاران ګڼل کېږو چې شریعت مو پریښی دی، نو ایا د دې معنی دا شوه چې مسیح زمونږ د ګناه سبب شو؟ هېڅکله نه. که چېرې زه هغه شریعت بیا جوړوم چې په خپله مې خراب کړی دی، نو زه به خپل ځان د شریعت ماتوونکی وښایم. ځکه کله چې ما په شریعت باندې د عمل کولو کوښښ کاوه، زه یې محکوم کړم، نو د شریعت له مخې مړ شوم. نو ما د هغه د ټولو شرایطو پوره کول پرېښودل، ترڅو د خدای د ارادې سره سم ژوند وکړم. زه د مسیح سره په صلیب شوم، نو زه نور ژوندی نه یم، بلکې مسیح په ما کې اوسیږي. اوس چې زه کوم ژوند تېروم، هغه د خدای په زوی باندې د ایمان لرلو په وسیله دی چې زما سره یې مینه وکړه او خپل ژوند یې زما دپاره له لاسه ورکړ. زه د خدای فضل بې ګټې نه ګڼم، ځکه که چېرې عدالت په شریعت باندې د عمل کولو له لارې حاصلېدلای شوای، نو بیا اړتیا نه وه چې مسیح دې مړ شي. ای ناپوهه غلاتیانو ایماندارانو! تاسو ته په ښکاره وویل شول چې عیسی مسیح څنګه په صلیب ځوړند کړای شو. نو بیا په تاسو باندې چا جادو کړې ده چې دا نه منئ؟ زه یوازې غواړم په دې پوه شم چې: ایا تاسو په شریعت باندې په عمل کولو سره روح القدس تر لاسه کړ یا مو د زېري په اورېدلو او په هغه باندې د ایمان راوړلو له لارې؟ بیا څنګه کېدای شي چې دومره ناپوهه اوسئ؟ تاسو چې خپل نوی ژوند د روح القدس په وسیله پیل کړ، اوس غواړئ چې په خپل انساني کوښښ یې کامل کړئ؟ ایا ستاسو د ژوند ټولې تجربې بې ګټې وې؟ په یقین سره چې بې ګټې نه وې. ایا خدای چې تاسو ته روح القدس درکوي او معجزې درښایي، دا په شریعت باندې د عمل کولو په خاطر دی که د مسیح د زېري اورېدلو او په هغه باندې د ایمان راوړلو له امله؟ د ابراهیم په هکله فکر وکړئ: «ابراهیم په خدای ایمان راوړ او خدای هغه د خپل ایمان له امله عادل وګاڼه.» نو بیا پوه شئ چې د ابراهیم رښتیني اولادونه هغه خلک دي چې په خدای ایمان لري. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې پېشګویي شوې ده چې خدای به غیریهودیان د ایمان په وسیله نېک وګڼي. هغه ډېر پخوا ابراهیم ته دا زېری ورکړی ؤ او ویلي یې وو: «ستا په وسیله به ټولو قومونو ته برکت ورکړل شي.» نو هغه خلک چې ایمان لري، په هغو برکتونو کې به شریک شي چې ابراهیم ته د ایمان له امله ورکړل شوي وو. خو هرڅوک چې په شریعت باندې په عمل کولو تکیه کوي هغه لعنتي دی. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «لعنت به وي په هر هغه چا باندې چې په هغو ټولو شیانو چې په شریعت کې لیکل شوي دي، عمل نه کوي.» دا ښکاره خبره ده چې هېڅوک د شریعت په وسیله د خدای په نظر کې عادل کېدلی نه شي. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «نېکان به د ایمان په وسیله ژوند کوي.» خو د ایمان لاره د شریعت د لارې څخه فرق لري. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: څوک چې په شریعت باندې عمل کوي، هغوی به د شریعت له مخې ژوند کوي. خو مسیح مونږ د هغه لعنت نه ازاد کړو چې د شریعت څخه راپیدا کیږي. کله چې هغه په صلیب ځوړند شو، نو زمونږ د ګناهونو لعنت یې په خپل ځان واخیست. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «هرڅوک چې په ونه کې ځوړند کړای شي هغه لعنتي دی.» مسیح دا کار د دې دپاره وکړ چې هغه برکت چې خدای د ابراهیم سره وعده کړې وه د عیسی مسیح په وسیله غیریهودیانو ته هم ورسیږي، ترڅو مونږ د خدای وعده شوی روح القدس د ایمان په وسیله لاسته راوړو. ای زما خویندو او ورونو! زه تاسو ته د ورځني ژوند یو مثال راوړم: هېڅوک نه شي کولای هغه تړون چې د دوه کسانو ترمنځ شوی وي، باطل کړي او یا کوم شی په کې ورزیات کړي. خو خدای چې کومه وعده د ابراهیم سره کړې وه، نو د خدای کلام دا نه وایي: «د هغه د اولادونو سره،» یعنې مقصد یې دا نه ؤ چې ډېر اولادونه، بلکې د هغه مقصد دا ؤ چې د هغه یوازېنی اولاد، یعنې د مسیح سره. زما مقصد دا دی: هغه شریعت چې څلور سوه او دېرش کاله وروسته راغی، نه شي کولای هغه لوظ باطل کړي چې خدای د ابراهیم سره کړی ؤ او نه د هغه وعده ماتولی شي. ځکه که چېرې میراث د شریعت سره تړلی وي، نو هغه نور د وعدې سره تړاو نه لري. خو خدای هغه ابراهیم ته د وعدې له مخې ورکړی دی. نو بیا د شریعت مقصد څه ؤ؟ د وعدې تر څنګ شریعت هم ورکړل شو، ترڅو خلکو ته د هغوی ګناهونه وروښایي. شریعت د دې دپاره جوړ شوی ؤ چې یوازې د ابراهیم د نسل تر راتللو پورې چې وعده یې ورسره شوې وه، اعتبار ولري. خدای خپل شریعت د فرښتو په وسیله موسی ته چې د خدای او انسانانو ترمنځ منځګړی ؤ، ورکړ. خو منځګړي ته هغه وخت اړتیا وي چې په تړون کې دوه خواوې شاملې وي، خو خدای یو دی او هغه د ابراهیم سره بې له منځګړي وعده وکړه. ایا شریعت د خدای د وعدو په خلاف دی؟ هېڅکله نه! ځکه که چېرې شریعت کولای شوای مونږ ته نوی ژوند راکړي، نو په شریعت باندې په عمل کولو سره به د خدای په نظر کې عادل کېدلی شوای. خو د خدای کلام وایي چې مونږ ټول د ګناه بندیان یو، ترڅو هغه وعده چې په عیسی مسیح باندې په ایمان راوړلو سره تر سره کیږي، ایماندارانو ته ورکړل شي. خو په عیسی مسیح باندې په ایمان راوړلو نه مخکې مونږ د شریعت تر قدرت لاندې وو او د شریعت په بند کې ساتل کېدلو، تر هغې پورې چې مونږ ته د عیسی مسیح د ایمان لاره ښکاره شوه. نو په دې ډول شریعت د مسیح تر راتللو پورې زمونږ سرپرست ؤ، ترڅو مونږ د ایمان په وسیله نېک وګڼل شو. خو څرنګه چې د دې وخت رارسېدلی دی چې په مسیح باندې ایمان راوړو، نو مونږ نور د شریعت سرپرستۍ ته اړتیا نه لرو. ځکه چې په عیسی مسیح باندې په ایمان راوړلو سره تاسو ټول د خدای اولادونه یئ. تاسو ټولو چې د عیسی مسیح په نوم د تعمید غسل واخیست، نو د مسیح خوی او خصلت ولرئ. نو بیا د یهودي او غیریهودي، غلام او ازاد او د نر او ښځې ترمنځ فرق نشته، ځکه چې تاسو ټول په عیسی مسیح کې سره یو یئ. که چېرې تاسو د مسیح یئ، نو د ابراهیم اولادونه یئ او د خدای د وعدې له مخې د هغه وارثان یئ. خو زه تاسو ته وایم چې ترڅو پورې چې میراث خور صغیر وي، نو د یو غلام سره فرق نه لري، که څه هم هغه د ټول جایداد خاوند وي. پلار یې چې کوم وخت د هغه دپاره ټاکلی دی تر هغې پورې به د سرپرستانو او ساتونکو تر څارنې لاندې وي. په همدې ډول کله چې مونږ هم په روحاني توګه ماشومان وو، نو د دنیاوي بدو روحاني قوتونو غلامان وو. خو کله چې هغه ټاکل شوی وخت راورسېد، نو خدای خپل زوی راولېږه چې د یوې ښځې نه پیدا شو او د شریعت تابع ؤ، ترڅو د هغو خلکو ازادي بېرته په بیه واخلي چې د شریعت تابع وو، په دې ډول هغه مونږ د خپلو اولادونو په توګه قبول کړي یو. د دې دپاره چې خدای دا وښایي چې د هغه اولادونه یو، نو د خپل زوی روح یې زمونږ زړونو ته راولېږه، هغه روح چې چیغې وهي: «ابا، یعنې ای پلاره.» نو نور ته غلام نه یې، بلکې د هغه اولاد یې. او څرنګه چې د هغه اولاد یې، نو خدای ته د خپل هرڅه وارث کړی هم یې. پخوا چې تاسو خدای نه پېژانده، نو د هغو خدایانو بندګي مو کوله چې په اصل کې خدایان نه وو. خو اوس چې تاسو خدای پېژنئ او یا باید ووایم چې خدای تاسو پېژني، نو بیا څنګه کولای شئ چې بېرته هغو کمزورو او بې ګټې دنیاوي اصولو ته وروګرځئ؟ ولې غواړئ چې یوځل بیا د هغو شیانو غلامان شئ؟ تاسو په ډېر غور ځانګړې ورځې، میاشتې، فصلونه او کلونه هم په مذهبي توګه لمانځئ. زه وېرېږم چې کوم زحمتونه چې ما ستاسو دپاره ویستلي دي، هغه بېځایه تللي وي. ای خویندو او ورونو! تاسو ته زاري کوم چې خپل ځانونه زما په شان د دې شیانو څخه ازاد کړئ، ځکه چې زه هم ستاسو په شان شوی یم. تاسو مخکې زما سره هېڅ بد چلند نه دی کړی. تاسو ته په یاد دي کله چې ما د اول ځل دپاره زېری ووراوه، په هغه وخت کې زه ناروغ وم. سره له دې چې زما ناروغي ستاسو دپاره یو ازمېښت ؤ، خو بیاهم تاسو زما څخه کرکه ونه کړه او مخ مو راڅخه وانه ړاوه، بلکې داسې هرکلی مو راته وویل چې ګوندې زه د خدای فرښته یا خپله عیسی مسیح وم. زه دا ویلی شم چې تاسو زما سره دومره خوشحاله وئ که چېرې کېدلی شو، نو خپلې سترګې به مو راویستلې وای او ماته به مو راکړې وای. خو اوس ستاسو هغه خوشحالي څه شوه؟ خو اوس چې زه تاسو ته حقیقت وایم، نو ستاسو دښمن شوم؟ هغه خلک چې ستاسو سره ملګرتیا کوي د هغوی نیتونه ښه نه دي، بلکې هغوی غواړې چې تاسو زما څخه بېل کړي، ترڅو د هغوی طرفدار شئ او خپل پام د هغوی خواته واړوئ. که چېرې څوک غواړي چې په رښتیني توګه ستاسو سره ملګرتیا وکړي، نو دا ښه خبره ده، خو دا دې هر وخت کوي، نه یوازې هغه وخت چې زه ستاسو سره یم. زما ګرانو بچیانو! زه یوځل بیا ستاسو دپاره د هماغه درد احساس کوم چې یوه مور یې د لنګون په وخت کې لري، ترڅو ستاسو طبیعت د مسیح په شان شي. کاشکې زه اوس ستاسو سره وای چې په بل ډول مې درسره خبرې کولای، ځکه چې ستاسو په هکله ډېر اندېښمن یم. تاسو چې غواړئ د شریعت د حکمونو لاندې ژوند وکړئ، ماته ووایئ څه چې تورات وایي ایا په هغو باندې نه پوهېږئ؟ ځکه چې په تورات کې لیکل شوي دي چې ابراهیم دوه زامن درلودل، یو یې د وینځې څخه او بل یې د ازادې ښځې څخه ؤ. د وینځې زوی په عادي ډول پیدا شو، خو د ازادې ښځې زوی د خدای د وعدې له مخې نړۍ ته راغی. دا شیان کولای شو چې د یو مثال په توګه بیان کړو: دا دوه ښځې د خدای د دوه لوظونو ښودونکي دي. یوه یې هاجره ده چې د سینا د غره په مثال ده او اولادونه به یې غلامان وي. هاجره په عربستان کې د سینا د غره په مثال ده چې د اوسني اورشلیم په شان ده، ځکه چې د خپلو اولادونو سره په غلامۍ کې ژوند کوي. خو هغه بله ښځه ساره ده چې د اسماني اورشلیم په مثال ده. هغه ازاده ښځه ده او زمونږ مور ده. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: خوشحالي وکړه ای شنډې ښځې! که څه هم تا هېڅکله ماشوم نه دی زېږولی او دردونه د لنګون دې نه دي لیدلي چیغې ووهه د خوشحالۍ نه ځکه چې شړل شوې ښځه به راوړي زیات اولادونه د مېړه لرونکې ښځې نه نو اوس ای خویندو او ورونو! تاسو د اسحاق په شان د خدای د وعدې اولادونه یئ. په هغه وخت کې به هغه زوی چې په عادي ډول پیدا شوی ؤ، هغه زوی ځوراوه چې د روح القدس په قدرت سره پیدا شوی ؤ، نن هم همداسې کیږي. خو د خدای کلام څه وایي؟ «وینځه او د هغې زوی وشړه، ځکه چې د وینځې زوی به د ازادې ښځې د زوی سره په میراث کې شریک نه شي.» نو ای خویندو او ورونو! مونږ د وینځې اولادونه نه یو، بلکې د ازادې ښځې اولادونه یو. مسیح مونږ د ازاد اوسېدلو دپاره ازاد کړي یو. نو اوس په خپلې ازادۍ کې ټینګ پاتې شئ او مه پرېږدئ چې یوځل بیا د غلامۍ جغ ستاسو په غاړه کې کېښودل شي. ماته غوږ ونیسئ! زه پولوس تاسو ته وایم، که چېرې تاسو ځان سنتول د خلاصون یوه وسیله ګڼئ، نو مسیح چې ستاسو دپاره کوم څه کړي دي، تاسو ته یې هېڅ ګټه نشته. زه یوځل بیا په هرچا ټینګار کوم، که چېرې څوک سنت شي، نو هغه مجبور دی چې د شریعت په ټولو حکمونو باندې عمل وکړي. که چېرې په تاسو کې څوک کوښښ کوي چې په شریعت باندې په عمل کولو سره نېک وګڼل شي، نو خپله اړیکه د مسیح سره پرې کوئ او د خدای د فضل څخه لېرې پاتې کېږئ. ځکه چې زمونږ هیله دا ده چې خدای به مونږ په خپل نظر کې عادل وګڼي او له دې امله مونږ د روح القدس په وسیله چې زمونږ د ایمان له لارې په مونږ کې کار کوي، انتظار کوو. ځکه کله چې مونږ په عیسی مسیح باندې ایمان ولرو، نو سنتېدل یا نه سنتېدل کومه مهمه خبره نه ده. کوم شی چې مهم دی هغه ایمان دی چې ځان نورو ته په مینه کې څرګندوي. تاسو خو په روحاني توګه ښه پرمختګ کاوه، نو بیا چا ستاسو مخه ونیوله چې د حقیقت پیروي ونه کړئ؟ دا کار د خدای له خوا چې تاسو یې رابللي یئ، نه دی. لکه څنګه چې خلک وایي: «لږه خمیره ټول اوړه خمیره کوي.» زه باور لرم چې تاسو به د څښتن سره په یووالي کې کومه بله عقیده ونه منئ. خدای به هر هغه چاته چې تاسو یې اندېښمن کړي یئ، که هغه هرڅوک وي، سزا ورکړي. ای خویندو او ورونو! د خپل ځان په هکله باید ووایم، که زه تر اوسه د سنتېدلو په هکله وعظ کوم چې دا کار ضروري دی، نو بیا ولې تر اوسه ځورول کېږم؟ که چېرې هغه رښتیا وو، نو بیا به هېڅوک د مسیح د صلیب په هکله زما په وعظ خفه شوی نه وای. کاشکې هغه کسان چې تاسو د دې دپاره پرېشانه کوي چې باید سنت شئ، نو هغوی دې خپل ځانونه خصیان کړې. ای خویندو او ورونو! تاسو د دې دپاره رابلل شوي یئ چې ازاد اوسئ. خو د دې ازادۍ څخه یوازې د خپلو نفساني غوښتنو په خاطر کار مه اخلئ، بلکې په مینه د یو بل خدمت وکړئ. ځکه چې ټول شریعت په یو حکم کې خلاصه کیږي: «د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه.» خو که چېرې تاسو په یو بل باندې خوله لګوئ او یو بل ته زیان رسوئ، نو بیا پام کوئ، که نه، نو یو بل به بالکل له منځه یوسئ. نو زه دا وایم، که چېرې تاسو خپل ژوند د روح القدس د لارښوونې سره سم تېر کړئ، نو بیا به د خپلو نفساني غوښتنو له مخې کوم کار نه کوئ. ځکه چې نفساني غوښتنې د روح القدس د غوښتنو په خلاف دي او څه چې روح القدس غواړي هغه د نفساني طبیعت په خلاف دي. له دې امله تاسو نه شئ کولای هرڅه چې مو زړه وغواړي هغه وکړئ. خو که چېرې تاسو د خدای د روح القدس په لارښوونه روان یئ، نو بیا مجبوره نه یئ چې د شریعت تابع اوسئ. د نفساني غوښتنو کارونه ښکاره دي: جنسي بد اخلاقي، ناپاکي، عیاشي، بت پرستي، جادوګري، دښمني، جګړې، کینه، قهر او غضب، ځان خوښونه، بې اتفاقي، ډله بازي، بخیلي، نشه، مستي او داسې نور. زه تاسو ته بیا خبرداری درکوم لکه څنګه چې مخکې مې هم درکړی ؤ، څوک چې داسې کارونه کوي د خدای د پاچاهۍ په میراث کې به برخه ونه لري. خو د روح القدس ثمره دا ده: مینه، خوشحالي، ارامي، صبر، مهرباني، نېکي، وفاداري، نرمي او په خپل نفس باندې واک لرل. هېڅ شریعت د دې کارونو په خلاف نه دی. نو څوک چې د عیسی مسیح پیروان دي، هغوی خپل انساني طبیعت د خپلو ټولو هوسونو او غوښتنو سره په صلیب کړی دی. که چېرې مونږ د روح القدس په وسیله ژوند کوو، نو باید خپل ژوند د روح القدس د لارښوونې له مخې جوړ کړو. نو باید غرور ونه کړو، یو بل ونه ځوروو او د یو بل سره بخیلي ونه کړو. ای خویندو او ورونو! که چېرې څوک په کومې ګناه کې راګېر شي، نو تاسو چې روحاني خلک یئ، هغه په نرمۍ سره سمې لارې ته راوګرځوئ. په خپلو ځانونو باندې پام کوئ، که نه، نو تاسو به هم وسوسه شئ. یو د بل سره د بار په وړلو کې مرسته کوئ، نو په دې ډول به تاسو د مسیح شریعت پوره کړئ. که چېرې څوک خپل ځان لوی ګڼي او په حقیقت کې هغه هېڅ هم نه وي، نو هغه خپل ځان غولوي. هرڅوک دې خپل عمل په خپله وازمایي. که چېرې ښه وي نو بیا کولای شي په خپل ځان ویاړ وکړي، خو خپل ځان د نورو سره مه پرتله کوئ. ځکه چې هرڅوک باید خپل کار په خپله سرته ورسوي. څوک چې د خدای کلام زده کوي، نو په خپلو ټولو ښو شیانو کې دې خپل ښوونکی شریکوي. ونه غولېږئ، هېڅوک نه شي کولای چې په خدای باندې ملنډې ووهي، ځکه څوک چې څه کري هغه به رېبي. خو څوک چې د خپلو نفساني غوښتنو په کرونده کې کوم څه وکري، نو د هغه څخه به د مرګ حاصل راټول کړي او څوک چې د روح القدس د خوشحالولو دپاره کوم څه وکري، نو د هغه روح القدس څخه به د تلپاتې ژوندون حاصل راټول کړي. نو مونږ باید په ښه کار کولو ستړي نه شو او د دې کارونو څخه لاس وانخلو، نو په سم وخت به خپل حاصل راټول کړو. نو ترڅو پورې چې زمونږ سره موقعه وي، باید د هرچا سره نېکي وکړو او په ځانګړې توګه د هغوی سره چې د ایماندارانو په یوه کورنۍ کې زمونږ سره شریک دي. ګورئ، زه تاسو ته په خپل لاس په څومره غټو ټکو سره لیکم. کوم خلک چې تاسو په سنتولو مجبوروي، دا هغه خلک دي چې د نورو په مخکې خپل ځانونه داسې ښایي چې دوی ښه خلک دي. دوی نه غواړي چې د مسیح د صلیب په خاطر وځورول شي. ځکه حتی هغه خلک چې سنت شوي دي، هغوی په خپله په شریعت باندې عمل نه کوي، خو هغوی ستاسو سنتېدل د دې دپاره غواړي چې ستاسو په دې کار هغوی ویاړ وکړي. خو خدای دې نه کړي چې زه دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح د صلیب څخه پرته په کوم بل شي باندې ویاړ وکړم. ځکه چې د هغه د صلیب په وسیله نړۍ زما دپاره مړه شوه او زه د نړۍ دپاره. نو سنتېدل یا نه سنتېدل کومه مهمه خبره نه ده، بلکې نوی پیدایښت مهم دی. سلامتي او رحم دې وي په هغه چا چې د دې قانون سره سم ژوند تېروي او هم د خدای په ټولو حقیقي اسراییلو باندې. له دې نه وروسته دې هېڅوک ما نه په تکلیفوي، ځکه زما په بدن چې کوم داغونه دي د هغې نه معلومیږي چې زه د عیسی یم. ای خویندو او ورونو! په تاسو ټولو باندې دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل وي. امین. دا لیک د پولوس له خوا چې د خدای په ارادې د عیسی مسیح رسول دی، د خدای هغو خلکو ته چې د افسیس په ښار کې دي او عیسی مسیح ته وفادار دي. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. ثنا او صفت دې وي خدای ته یعنې زمونږ د څښتن عیسی مسیح پلار ته چې مونږ ته یې په مسیح کې په اسماني ځایونو کې هر ډول روحاني برکتونه راکړي دي. ځکه چې هغه مونږ د دنیا د پیدایښت نه مخکې په مسیح کې غوره کړو، ترڅو د هغه په نظر کې سپېڅلي او بې عیبه واوسو. د خپلې ارادې او خوښې له مخې یې په مینه د مخکې نه پرېکړه کړې ده چې د عیسی مسیح په وسیله مونږ د خپلو اولادونو په توګه قبول کړي. خدای داسې وکړل، ترڅو مونږ ته د هغه د جلال نه ډک فضل دپاره چې مونږ ته یې په خپل ګران زوی کې په سخاوتمندانه توګه راکړی دی، ثنا ووایو. د هغه د ډېر زیات فضل له مخې مونږ په هغه کې د هغه د زوی د وینې په وسیله خلاصون وموند، یعنې سرغړونې مو وبخښل شوې، چې هغه په ټول حکمت او پوهې سره په پرېمانه توګه مونږ ته راکړ. خدای مونږ ته د خپلې ارادې پټ راز ښکاره کړ او د خپلې خوښې له مخې یې د عیسی مسیح په وسیله دا مقصد پوره کړ. دا نقشه به په یو سم وخت کې پوره کیږي چې هغه ټول شیان که په اسمان کې دي یا په ځمکه کې د مسیح د واک او اختیار لاندې سره یوځای شي. خدای چې هرڅه د خپلې ارادې او مقصد له مخې سرته رسوي، مونږ یې غوره کړو چې په مسیح کې د هغه خپل خلک واوسو، ځکه چې مونږ یې د مخکې نه د خپلې ارادې له مخې غوره کړي وو. نو بیا مونږ چې لومړني خلک وو چې مسیح ته هیله من شولو، باید د هغه د جلال او لویۍ ثنا او صفت وکړو. تاسو هم چې کله رښتینی کلام یعنې خپل د خلاصون زېری واورېد او په هغه باندې مو ایمان راوړ، نو خدای تاسو ته د روح القدس په درکولو سره چې مخکې یې وعده کړې وه، په تاسو باندې د خپل ملکیت مهر ولګاوه. همدا روح دی چې د خدای له خوا مونږ ته د هغه د میراث ضمانت دی چې مونږ به یې تر لاسه کوو. خدای مونږ په بیه واخیستلو چې د هغه خلک واوسو، ترڅو د هغه د جلال او لویۍ صفت وشي. له دې امله کله چې زه ستاسو د ایمان نه چې په څښتن عیسی باندې یې لرئ او د هغې مینې نه چې د خدای د ټولو خلکو سره یې کوئ، خبر شوم، نو ستاسو په خاطر مې خدای ته شکر کول پرېنښودل او تاسو تل په خپلو دعاګانو کې یادوم. زه د څښتن عیسی مسیح د خدای څخه چې د جلال نه ډک پلار دی، غواړم چې هغه تاسو ته د حکمت او مکاشفې روح درکړي، ترڅو هغه په ښه توګه وپېژنئ. زه دعا کوم چې ستاسو د زړونو سترګې دې روښانه شي، ترڅو په دې پوه شئ چې هغه تاسو په کومې هیلې سره رابللي یئ یعنې هغه پرېمانه او شانداره میراث ته چې هغه خپلو خلکو ته ساتلی دی، او په دې هم پوه شئ چې زمونږ ایماندارانو دپاره د هغه قدرت څومره بې حده او ډېر لوی دی. دا هماغه لوی قدرت دی چې هغه ترې کار واخیست کله چې مسیح یې د مړو نه بېرته راژوندی کړ او په اسماني ځایونو کې یې خپل ښي لاس ته کښېناوه او هغه یې د هر حکومت، د واک خاوند، هر قدرت او بل هر لوړ مقام نه چې کولای شو نوم یې واخلو اوچت کړ، یوازې په دې دنیا کې نه بلکې په راتلونکې دنیا کې هم. خدای ټول شیان د مسیح په اختیار کې ورکړل او هغه یې د کلیسا دپاره د ټولو شیانو سر کړ او کلیسا د مسیح بدن دی چې په خپله د مسیح په وسیله کامل کیږي او په همدې وخت کې کاینات د خپل حضور نه ډکوي. تاسو یو وخت د خپلې سرغړونې او ګناهونو له امله مړه وئ، او د دې دنیا په کږو لارو باندې روان وئ او د فضا د روحاني قدرتونو د واکمن یعنې د هماغه روح څخه مو پیروي کوله چې اوس په نافرمانو خلکو کې کار کوي. یو وخت مونږ هم لکه د هغوی په شان د خپلو جسماني غوښتنو له مخې ژوند تېراوه او خپلې نفساني او فکري غوښتنې مو پوره کولې. مونږ هم لکه د نورو انسانانو په شان په طبیعي توګه د خدای د غضب لایق وو. خو خدای چې په رحم غني دی زمونږ سره یې ډېره مینه وکړه، حتی کله چې مونږ د خپلو سرغړونو له امله مړه شوي وو، هغه مونږ د مسیح سره یوځای د مړو نه راپورته کړو، نو د هغه د فضل په وسیله تاسو خلاصون وموند. خدای مونږ د عیسی مسیح سره په یووالي کې هم په روحاني توګه د مړو نه راپورته کړو او مونږ یې د هغه سره په اسماني ځایونو کې کښېنولو. هغه داسې وکړ، ترڅو په راتلونکو زمانو کې د خپل فضل لویه او بې حده شتمني د خپلې مهربانۍ له مخې په عیسی مسیح کې مونږ ته ښکاره کړي. ځکه چې تاسو د خدای د فضل په سبب او ایمان له لارې خلاصون موندلی دی او دا ستاسو خپل کار نه دی بلکې دا د خدای یو نعمت دی. خلاصون ستاسو د کار نتیجه نه ده، نو هېڅوک ویاړ نه شې کولای. ځکه چې مونږ د هغه په لاس جوړ شوي یو او په عیسی مسیح کې د نېکو کارونو دپاره پیدا شوي یو چې خدای د مخکې نه زمونږ دپاره تیار کړي وو، ترڅو سرته یې ورسوو. نو له دې امله یاد ساتئ چې یو وخت تاسو غیریهودیان د سنت شویو په نظر کې چې دا خپله یو جسماني عمل دی او د انسان په وسیله سرته رسیږي، ناسنت شوي ګڼل کېدلئ. یاد ساتئ چې تاسو په هغه زمانه کې د مسیح نه بېل وئ او د اسراییلو په قوم کې شامل نه وئ او تاسو د خدای د هغو لوظونو نه بې برخې وئ چې د هغې وعدې له مخي شوي وو چې خدای د خپلو خلکو سره کړې وه. تاسو په دې دنیا کې نا امیده او د خدای نه لرې ژوند کاوه. خو اوس تاسو په عیسی مسیح کې چې یو وخت د خدای نه لېرې وئ د هغه د وینې په وسیله هغه ته نژدې شوي یئ. ځکه چې مسیح زمونږ سوله او سلامتي ده او هغه دوه ډلې سره یو کړلې او د خپل بدن په وسیله یې د دښمنۍ هغه دېوال وران کړ چې هغوی یې سره بېل کړي وو. هغه شریعت د هغه د حکمونو او مقرراتو سره منسوخ کړ، ترڅو په خپل بدن کې د دې دوه ډلو نه یو نوی قوم جوړ کړي او سوله او سلامتي راولي. مسیح په صلیب باندې د خپل مرګ په وسیله دواړه ډلې په یو بدن کې د خدای سره پخلا کړې، ترڅو د یهودیانو او غیریهودیانو دښمني له منځه یوسي. هغه راغی ترڅو د سولې او سلامتۍ زېری تاسو ته چې د خدای نه لېرې وئ او هغوی ته چې خدای ته نژدې وو، اعلان کړي. ځکه چې مونږ دواړه د مسیح په وسیله په یو روح القدس کې پلار خدای خواته ورنژدې کېږو. نو نور تاسو پردي او مسافر نه یئ بلکې د خدای د خلکو وطنداران او د خدای د کورنۍ غړي یئ. تاسو د رسولانو او پیغمبرانو په بنیاد جوړ شوي یئ چې عیسی مسیح په خپله د هغه بنیاد اصلي تیږه ده. په هغه کې د ودانۍ ټولې برخې سره یوځای کیږي او په څښتن کې ترې یو سپېڅلی کور جوړیږي او وده کوي. نو ستاسو نه هم په هغه کې د نورو سره یو کور جوړیږي چې خدای د خپل روح په وسیله په هغه کې اوسیږي. په همدې دلیل زه پولوس چې ستاسو غیریهودیانو او د عیسی مسیح په خاطر بندي یم، تاسو دپاره دعا کوم. تاسو به خامخا اورېدلي وي چې خدای د خپل فضل له مخې ماته دا وظیفه راکړې ده چې ستاسو دپاره یې سرته ورسوم. لکه څنګه چې ما تاسو ته مخکې په لنډه توګه ولیکل، دا پټ راز خدای په خپله د الهام په وسیله ماته ښکاره کړ. ما چې تاسو ته څه لیکلي دي، که چېرې تاسو هغه ولولئ، نو پوه به شئ چې زه د مسیح د پټ راز څخه خبر یم. دا راز په پخوا زمانو کې انسانانو ته داسې نه ؤ ښکاره شوی لکه څنګه چې اوس د روح القدس په وسیله د خدای سپېڅلو رسولانو او پیغمبرانو ته ښکاره شوی دی. هغه راز دا دی چې غیریهودیان د زېري په وسیله د یهودیانو سره په میراث کې شریک دي، دواړه د یو بدن غړي او په هغې وعدې کې شریک دي چې خدای په عیسی مسیح کې زمونږ سره کړې ده. زه د خدای د فضل د نعمت په وسیله چې ماته یې د خپل قدرت په کارولو سره راکړی دی، د زېري خدمتګار شوم. که څه هم زه د خدای په ټولو خلکو کې کوچنی یم، خو دا فضل یې په ما کړی دی چې زه غیریهودیانو ته د مسیح د بې حده شتمنۍ زېری ورکړم او هغه پټه نقشه ټولو خلکو ته ښکاره کړم چې خدای د ټولو شیانو خالق دا راز د ازل نه پټ ساتلی ؤ. د خدای مقصد دا ؤ چې اوس د خپل حکمت مختلف اړخونه د کلیسا په وسیله حاکمانو او د واک خاوندانو ته په اسماني ځایونو کې ښکاره کړي. د دې پټ راز ښکاره کول هغه ابدي مقصد ؤ چې خدای زمونږ د څښتن عیسی مسیح په وسیله عملي کړ. نو مونږ په مسیح کې او په هغه باندې د ایمان په وسیله په زړورتیا او باور سره کولای شو چې د خدای حضور ته ورشو. نو زه ستاسو نه غوښتنه کوم چې زما د کړاوونو په خاطر چې ستاسو دپاره یې تېروم مه بې زړه کېږئ، ځکه چې دا ستاسو د سرلوړۍ سبب کیږي. په همدې دلیل زه د پلار په مخکې په ګونډو کېږم، د هغه چا په مخکې چې هره کورنۍ په اسمان او ځمکه کې خپل نوم د هغه څخه اخلي. زه دعا کوم چې هغه تاسو ته د خپل لوی جلال له مخې هغه قوت درکړي چې تاسو په خپل باطن کې د هغه د روح په وسیله قوي شئ. همدارنګه زه دعا کوم چې ستاسو د ایمان په وسیله مسیح ستاسو په زړونو کې واوسیږي. زه دعا کوم چې د خدای مینه په تاسو کې ریښې وځغلوي او د مینې په بنیاد ودان شئ، ترڅو تاسو د خدای د ټولو خلکو سره یوځای دا توان ولرئ چې په دې پوه شئ چې د مسیح مینه څومره پراخه، اوږده، اوچته او ژوره ده ترڅو د مسیح هغه مینه وپېژنئ چې د پوهې نه لوړه ده او تاسو په پوره توګه د خدای د کامل فطرت او خوی نه ډک شئ. جلال دې وي هغه چاته چې په خپل قدرت سره کولای شي د هغه څه نه چې مونږ ډېر زیات غواړو او ګومان یې کوو په مونږ کې زیات کار کوي. هغه ته دې په کلیسا او په عیسی مسیح کې تل ترتله په ټولو نسلونو کې جلال وي. امین. نو زه چې د څښتن په خاطر بندي یم، ستاسو نه غوښتنه کوم چې داسې ژوند وکړئ چې د هغې بلنې وړ وي چې تاسو تر لاسه کړې ده. تل په عاجزۍ، نرمۍ، صبر او په مینې سره یو بل وزغمئ. ډېر کوښښ وکړئ هغه یووالی وساتئ چې روح القدس یې په سوله او سلامتي کې رامنځته کوي. لکه څنګه چې یو بدن او یو روح القدس دی، نو همداسې یوه هیله ده چې خدای تاسو ورته رابللي یئ. یو څښتن دی، یو ایمان او یو د تعمید غسل، یو خدای چې د ټولو پلار او د ټولو نه اوچت دی، زمونږ د ټولو په وسیله کار کوي او په ټولو کې اوسیږي. خو مونږ هر یو ته د مسیح د سخاوت له مخې یو نعمت راکړل شوی دی. له همدې امله لیکل شوي دي: کله چې پورته لوړو ځایونو ته وروخوت، یووړل یې له ځانه سره زیات بندیان او خلکو ته یې ورکړل نعمتونه کله چې وایي: «هغه پورته لوړو ځایونو ته وروخوت» د دې معنی څه ده، ایا معنی یې دا نه ده چې هغه مخکې د ځمکې ډېر ښکته ځای ته کوز شوی ؤ؟ نو بیا هغه څوک چې ښکته راکوز شو، دا هماغه دی چې د ټولو اسمانونو نه پورته وخوت، ترڅو ټول کاینات د خپل حضور نه ډک کړي. دا خپله هماغه څوک ؤ چې خلکو ته یې نعمتونه ورکړل چې ځینې یې رسولان، ځینې یې پیغمبران، ځینې یې زېري رسوونکي، ځینې یې شپانه او ښوونکي وټاکل. هغه داسې وکړل ترڅو د خدای خلک د کار او خدمت دپاره تیار کړي، د دې دپاره چې د مسیح بدن ته وده ورکړي، ترڅو مونږ ټول هغه یووالی چې په ایمان او د خدای د زوی په پوره پېژندلو کې دی، تر لاسه کړو او په ایمان کې بالغان شو او د مسیح په اندازه کامل شو. نو نور به مونږ ماشومان نه یو چې د څپو په وسیله اخوا دې خوا وغورځول شو او د انساني هر ډول تعلیم د باد په وسیله دلته او هلته یووړل شو او نه به نور د خلکو د چالاکۍ او د ټګۍ نه ډکو دسیسو له امله بې لارې کېږو. نو د دې په ځای مونږ باید په مینه حقیقت ووایو او په هر حال کې په مسیح کې چې سر دی، وده وکړو. د هغه تر لاس لاندې د بدن ټول غړي د هغو بندونو په وسیله چې د هغو دپاره تیار شوي دي، سره یوځای کوي او نښلوي. کله چې د بدن هر غړی په مناسب ډول خپل کار کوي، نو ټول بدن وده کوي او په مینه خپل ځان جوړوي. زه تاسو ته د څښتن په نوم دا وایم او په هغې باندې ټینګار کوم چې تاسو باید نور د غیریهودیانو په شان چې په خپلو باطلو خیالونو کې اوسیږي، ژوند ونه کړئ. هغوی د خپلو خیالونو په تیارو کې ډوب دي. هغوی د هغه ژوند نه چې خدای یې ورکوي، بې برخې شوي دي، ځکه چې هغوی جاهلان او زړونه یې سخت دي. هغوی خپل د شرم احساس له لاسه ورکړی او خپل ځانونه یې عیاشۍ ته تسلیم کړي دي او په شوق سره هر ډول ناپاکه کارونه کوي. خو دا هغه څه نه دي چې تاسو د مسیح په هکله زده کړي دي. څرنګه چې تاسو بې له شکه د عیسی په هکله اورېدلي دي او هغه حقیقت مو زده کړی دی چې په هغه کې دی، نو تاسو د خپل د ګناه نه ډک زوړ فطرت او د ژوند تېرولو د پخوانۍ لارې څخه چې د نفساني غوښتنې او غولونې له امله فاسدې شوې دي، لاس واخلئ. خو پرېږدئ چې ستاسو روحونه او ذهنونه په کامله توګه نوي شي او تاسو د نوي فطرت لباس واغوندئ چې په رښتیني عدالت او پاکوالي کې د خدای په څېره کې پیدا شوی دی. نو بیا د دروغ ویلو نه لاس واخلئ او یو بل ته رښتیا وایئ، ځکه چې مونږ ټول د یو بدن غړي یو. د قهر په وخت کې ګناه مه کوئ او مه پرېږدئ چې ستاسو قهر د لمر پرېوتولو پورې دوام وکړي او شیطان ته موقعه مه ورکوئ چې تاسو وسوسه کړي. غل دې نوره غلا نه کوي، بلکې د هغې په ځای دې زحمت وباسي او په خپلو لاسونو دې صادقانه کار وکړي، ترڅو د هغه سره هم یو څه وي چې محتاجو خلکو ته یې ورکړي. مه پرېږدئ چې د خولې نه مو بدې خبرې راووځي، بلکې ستاسو خبرې دې ښې، په خپل وخت او د نورو دپاره مرسته کوونکې وي. نو څوک چې ستاسو خبرې واوري، د هغوی دپاره به د فضل سبب شي. د خدای روح القدس مه خفه کوئ، چا چې په تاسو باندې د خدای د ملکیت مهر لګولی دی او د هغې ورځې ضمانت دی چې تاسو به په کې خلاصون ومومئ. د تریخوالي، قهر، غضب، شورماشور، تور لګولو او هر ډول بدۍ نه لاس واخلئ. د دې په ځای په یو بل مهربانه او زړه سواندي اوسئ او لکه څنګه چې خدای په مسیح کې تاسو وبخښلئ، نو تاسو هم یو بل وبخښئ. لکه د خدای د ګرانو اولادونو په شان د هغه نه پیروي وکړئ. په مینې سره ژوند وکړئ، لکه څنګه چې مسیح زمونږ سره وکړه او خپل ځان یې زمونږ دپاره د خوشبویه نذرانې او قربانۍ په توګه خدای ته وړاندې کړ. خو ستاسو په هکله دې د هېڅ ډول جنسي بد اخلاقي او حتی د هېڅ ډول ناپاکۍ او حرص خبرې نه وي، ځکه چې دا د خدای د خلکو سره مناسب نه دي. په تاسو کې دې چټلې، کم عقلې خبرې او یا بې ادبه ټوکې هم نه وي، ځکه چې دا ټولې بېځایه خبرې دي، بلکې د هغو په ځای د خدای شکر ادا کړئ. ډاډه اوسئ چې هېڅ ډول جنسي بد اخلاق، ناپاک یا حریص انسان ته (ځکه چې حرص یو ډول بت پرستي ده) د مسیح او خدای په پاچاهۍ کې میراث نشته. مه پرېږدئ چې څوک مو په پوچو او بې معنی خبرو وغولوي، ځکه چې د همدې شیانو له امله د خدای غضب په هغو خلکو باندې نازلیږي چې نافرمانه وي. نو د داسې خلکو سره په کارونو کې مه شریک کېږئ. که څه هم تاسو یو وخت په تیاره کې وئ، خو اوس په څښتن کې په رڼا کې یئ. نو د رڼا د اولادونو په شان ژوند کوئ. ځکه چې د رڼا مېوه نېکي، عدالت او حقیقت دی. کوښښ وکړئ، ترڅو دا معلومه کړئ چې څښتن په څه شي خوشحالیږي. د تیارې په بې ګټې کارونو کې برخه مه اخلئ، بلکې هغه رسوا کړئ. حتی د هغو کارونو په هکله خبرې کول چې هغوی یې په پټه کوي، هم د شرم خبره ده. خو په کوم شي باندې چې رڼا وځلیږي، نو هغه به ښکاره شي، ځکه چې رڼا هرڅه ښکاره کوي. نو له همدې امله ویل شوي دي: ای ویده، راویښ شه او د مړو نه راپاڅېږه نو د مسیح رڼا به په تا باندې وځلیږي. نو پام کوئ چې څه ډول ژوند کوئ. د کم عقلو په شان ژوند مه کوئ، بلکې د هوښیارانو په شان ژوند کوئ. د هرې موقعې نه ښه ګټه واخلئ، ځکه چې زمانه خرابه ده. نو کم عقل کېږئ مه، بلکې په دې ځان پوه کړئ چې د څښتن رضا څه ده. په شرابو ځانونه مه مستوئ، ځکه چې ستاسو ژوند تباه کوي، بلکې د روح القدس نه ډک شئ. د یو بل سره زبورونه، مذهبي او روحاني سندرې وایئ او د زړه له کومي څښتن ته سندرې او خوږې نغمې وایئ. د هرڅه دپاره تل پلار خدای ته زمونږ د څښتن عیسی مسیح په نوم شکر وباسئ. همدارنګه مسیح ته د درناوي په خاطر د یو بل تابعداري کوئ. ای ښځو، د خپلو مېړونو داسې تابعدارې اوسئ لکه څنګه چې د څښتن عیسی مسیح تابعداري کوئ. ځکه چې هر مېړه د خپلې ښځې سر دی لکه څنګه چې مسیح د کلیسا یعنې د خپل بدن سر دی او هغه خپله د هغې خلاصوونکی دی. نو لکه څنګه چې کلیسا د مسیح تابع ده، همداسې دې ښځې هم په هر شي کې د خپلو مېړونو تابع اوسي. ای مېړونو، د خپلو ښځو سره داسې مینه کوئ لکه څنګه چې مسیح د کلیسا سره کوله او خپل ځان یې د هغې دپاره قربان کړ. هغه داسې وکړل، ترڅو کلیسا د اوبو او کلام په وسیله ووینځي او هغه پاکه او سپېڅلې کړي. هغه داسې وکړل، ترڅو د ځان دپاره داسې د شان او شوکت نه ډکه کلیسا تیاره کړي چې بې داغه، بې ګونجې او کوم بل عیب په کې نه وي، بلکې سپېڅلې او بې عیبه وي. همدارنګه مېړونه باید د خپلو ښځو سره داسې مینه وکړي لکه څنګه چې د خپل بدن سره یې کوي. هرڅوک چې د خپلې ښځې سره مینه کوي، نو د خپل ځان سره مینه کوي. هېڅوک هم د خپل بدن نه کرکه نه کوي بلکې هغه ته خواړه ورکوي او پام ورباندې کوي، لکه څنګه چې مسیح یې د کلیسا دپاره کوي، ځکه چې مونږ د هغه د بدن غړي یو. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: له همدې امله سړی خپل مور او پلار پرېږدي او د خپلې ښځې سره یوځای کیږي او دواړه یو بدن شي. دا یو لوی راز دی او زه د مسیح او کلیسا په هکله خبرې کوم. خو په هر حال، په تاسو کې دې هر مېړه باید د خپلې ښځې سره د خپل ځان په شان مینه وکړي او هره ښځه هم باید د خپل مېړه درناوی وکړي. ای اولادونو، د څښتن د پیروانو په توګه د خپل مور او پلار منونکي اوسئ، ځکه چې دا سم کار دی. دا لومړی حکم دی چې په کې وعده شوې ده: «د خپل مور او پلار عزت کوئ.» او د هغه وعده دا وه: «نو تاسو به نېکمرغه یئ او په دنیا کې به زیات عمر ولرئ.» ای پلرونو، تاسو د خپلو اولادونو سره داسې چلند مه کوئ چې هغوی په قهر شي، بلکې د څښتن په طریقه هغوی اصلاح کړئ او روزنه یې وکړئ. ای غلامانو، په داسې وېره او لړزېدلو سره د زړه د اخلاصه د خپلو دنیاوي بادارانو تابعداري کوئ، لکه څنګه چې د مسیح تابعداري کوئ. دا تابعداري یوازې د دې دپاره مه کوئ چې کله هغوی تاسو څاري او تاسو هغوی خوشحاله کوئ، بلکې د مسیح د غلامانو په توګه د زړه له کومي د خدای رضا پوره کوئ. په شوق سره خدمت کوئ، داسې لکه چې د څښتن خدمت کوئ، نه د انسان. ځکه تاسو پوهېږئ چې څښتن هر یو ته د ښو کارونو له مخې اجر ورکوي، که هغه غلام وي یا ازاد. ای بادارانو، تاسو هم د خپلو غلامانو سره همداسې چلند کوئ. ګواښونه پرېږدئ. یاد ساتئ چې تاسو دواړه په اسمان کې یو بادار لرئ او هغه د هېچا طرفداري نه کوي. اخر دا چې په څښتن او د هغه په لوی قدرت کې قوي اوسئ. د خدای هغه کاملې زغرې واغوندئ چې تاسو ته یې تیارې کړې دي، ترڅو وکولای شئ د شیطان د دسیسو په وړاندې ټینګ ودرېږئ. ځکه چې زمونږ جنګ د انسان سره نه دی، بلکې د حاکمانو، د واک د خاوندانو، د دې تیارې دنیا د واکمنو قدرتونو او په اسماني ځایونو کې د بدو روحاني قوتونو په خلاف دی. له همدې امله تاسو د خدای کاملې زغرې واغوندئ، ترڅو وکولای شئ په هغه بده ورځ د دښمن په وړاندې کلک ودرېږئ او د جنګ تر پایه ټینګ پاتې شئ. نو بیا ټینګ ودرېږئ او د حقیقت پټۍ د ملا نه وتړئ او د عدالت زغره واغوندئ. خپل بوټان د سولې او سلامتۍ د زېري د خپرولو دپاره په پښو کړئ او د دې ټولو سره د ایمان سپر راواخلئ، ترڅو د هغه په وسیله وکولای شئ چې د شیطان اور لرونکي غشي تباه کړئ. د خلاصون هغه د زغرو خولۍ او د روح القدس توره چې د خدای کلام دی، راواخلئ. هر وخت د روح القدس په لارښوونه دعا او زارۍ کوئ. د همدې دپاره بېداره اوسئ او تل د خدای د ټولو خلکو دپاره دعا کوئ. زما دپاره هم دعا وکړئ چې کله زه خبرې کوم، ماته خدای د وینا توان راکړي او وکولای شم په زړورتیا سره د زېري پټ راز اعلان کړم. ځکه چې د همدې زېري په خاطر په زنځیرونو تړل شوی استازی یم، نو دعا کوئ لکه څنګه چې لازمه ده هغه په زړورتیا سره اعلان کړم. تیخیکاس چې زمونږ ګران ورور او د څښتن وفادار خدمتګار دی، هغه به تاسو ته هرڅه ووایي، ترڅو تاسو پوه شئ چې زه څنګه یم او څه کوم. ما هغه تاسو ته د دې مقصد دپاره درولېږه چې تاسو زمونږ د حال او احوال نه خبر کړي او ستاسو زړونو ته ډاډګېرنه درکړي. پلار خدای او څښتن عیسی مسیح دې ټولو خویندو او ورونو ته سلامتي او د ایمان سره مینه ورکړي. د خدای فضل دې وي په هغو ټولو چې زمونږ د څښتن عیسی مسیح سره نه ختمېدونکې مینه لري. دا لیک د پولوس او تیموتاوس له خوا چې د عیسی مسیح خدمتګاران دي، د خدای ټولو خلکو ته چې په فیلیپيې کې اوسیږي او د عیسی مسیح سره تړاو لري او د هغوی مشرانو او خادمانو ته. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. زه چې هر وخت تاسو یادوم، نو د خدای شکر وباسم. کله چې زه تاسو ټول په خپلو دعاګانو کې یادوم، دا زما د خوشحالۍ سبب کیږي. ځکه چې تاسو د لومړۍ ورځې نه تر اوسه پورې زما سره د زېري په خپرولو کې شریک یئ. زه په دې ډاډه یم چې خدای چې کوم نېک کار په تاسو کې پیل کړی دی، هغه به د عیسی مسیح د بېرته راتګ تر ورځې پورې پوره کړي. زه حق لرم چې ستاسو ټولو په هکله داسې احساس ولرم، ځکه چې تاسو زما په زړه کې ځای لرئ. نو که زه په زندان کې یم، یا د زېري نه په دفاع او تصدیق کې بوخت یم، تاسو زما سره د خدای په فضل کې شریک یئ. ځکه خدای زما شاهد دی چې زه څومره د عیسی مسیح په مینه کې ستاسو ټولو د لیدلو ارمان لرم. همدارنګه دا زما دعا ده چې ستاسو مینه دې د علم او پوره پوهې سره نوره هم زیاته شي، ترڅو تاسو وکولای شئ هرڅه چې ښه دي غوره کړئ او د مسیح د بېرته راتللو تر ورځې پورې پاک او بې عیبه پاتې شئ. ستاسو ژوند دې د عدالت د مېوو نه ډک شي چې د عیسی مسیح په وسیله د خدای د جلال او ستاینې دپاره تر لاسه کیږي. ای خویندو او ورونو! زه غواړم تاسو په دې خبر شئ څه چې زما سره وشول، په حقیقت کې هماغه د زېري د خپرولو سبب شو، نو د امپراتورۍ د ماڼۍ ټول ساتونکي او نور ټول خلک خبر شول چې زه د مسیح په خاطر بندي شوی یم او زما بندي کېدل د دې سبب شوی دی چې ډېر زیات ورونه او خویندې په څښتن کې دومره ډاډمن شي چې نور هم د دې زړه پیدا کړي چې د خدای کلام بې له وېرې بیان کړي. بې له شکه ځینې د مسیح پیغام د بخیلۍ او سیالۍ له مخې او ځینې یې په ښه نیت سره وعظ کوي. هغوی د مینې له مخې داسې کوي، ځکه پوهیږي چې زه د زېري د دفاع په خاطر دلته راوستل شوی یم. خو هغه نور د اخلاص له مخې د مسیح په هکله وعظ نه کوي، بلکې د ځان خوښونې له مخې یې کوي او فکر کوي چې په زندان کې به زما تکلیف نور هم زیات کړي. څه فرق کوي؟ په هره طریقه چې وي، که هغه د بد نیت له مخې وي یا د ښه نیت، مهمه دا ده چې مسیح خلکو ته اعلان شي. په دې کار زه خوشحاله یم. هو، او خوشحاله به یم، ځکه زه پوهېږم چې ستاسې دعاګانې او د عیسی مسیح د روح مرسته به زما د خلاصون سبب شي. ځکه دا زما د زړه غوښتنه او زما هیله ده چې زه به هېڅ ونه شرمېږم، بلکې په پوره زړورتیا سره به اوس لکه د تل په شان مسیح ته په خپل بدن کې لویي ورکړم، که دا زما په ژوند وي او یا زما په مرګ باندې تمام شي. ځکه چې د ژوند نه زما مقصد مسیح دی او مرګ هم زما په ګټه دی. خو که زه ژوندی پاتې شم، نو وبه کولای شم چې کوم ګټور کار وکړم. خو زه نه پوهېږم چې کوم یو غوره کړم. زه په دواړو کې حیران پاتې یم. زه غواړم چې د دې دنیا نه لاړ شم او د مسیح سره واوسم، ځکه چې دا به ډېر ښه وي. خو زما ژوندي پاتې کېدل ستاسو دپاره ډېر ضروري دی. زه په دې ډاډه یم او په دې پوهېږم چې ژوندی به پاتې شم او تاسو ټولو سره به یم چې تاسو په ایمان کې پرمختګ او خوشحالي وکړئ. کله چې زه بېرته تاسو ته درشم، نو ستاسو سره به ښه دلیل وي چې زما له امله په عیسی مسیح کې ډېر زیات ویاړ وکړئ. په هر حال، داسې ژوند کوئ چې ستاسو چلند د مسیح د زېري له مخې وي، نو که زه راشم او تاسو ووینم او یا رانه شم، زه غواړم ستاسو په هکله واورم چې په یو روح او یو مقصد کې ټینګ ولاړ یئ او یو د بل سره څنګ تر څنګ په زېري باندې د ایمان دپاره هلې ځلې کوئ. په هېڅ ډول د خپلو مخالفینو نه مه وېرېږئ، دا به ثابته شي چې هغوی د تباهۍ خواته روان دي او تاسو به خلاصون ومومئ او دا هرڅه د خدای له خوا دي. ځکه چې دا امتیاز تاسو ته درکړل شوی دی چې نه یوازې دا چې په عیسی مسیح باندې ایمان راوړئ، بلکې د هغه په خاطر کړاوونه وزغمئ. تاسو هم په هغې مبارزه کې بوخت یئ چې زه په کې بوخت وم او تاسو خپله ولیدل او خبر یئ چې زه لا تر اوسه هم په کې بوخت یم. که چېرې تاسو په مسیح کې ډاډه یئ، یا د هغه مینه تاسو ته تسلي درکوي، یا د خدای د روح سره شراکت لرئ، یا ستاسو ترمنځ مینه او خواخوږي وي، نو تاسو زما خوشحالي پوره کړئ او په یو فکر اوسئ، یو د بل سره مینه ولرئ، په روح کې سره یو اوسئ او یو مقصد ولرئ. د ځان خوښونې او غرور له مخې هېڅ کار مه کوئ، بلکې په عاجزۍ سره نور خلک د ځان نه لوړ ګڼئ. یوازې د خپل ځان په فکر کې مه اوسئ، بلکې د نورو ګټې هم په پام کې ونیسئ. هماغه ډول فکر ولرئ لکه څنګه چې عیسی مسیح درلود. که څه هم هغه الهي ذات ؤ، خو هغه د خدای سره د برابرۍ څخه د خپل ځان په ګټه کار وانخیست، بلکې هغه په خپله خوښه د هرڅه نه تېر شو او د یو غلام فطرت یې اختیار کړ. هغه د انسان په شکل پیدا شو او په انساني جسم کې راښکاره شو. هغه خپل ځان عاجز کړ او د تابعدارۍ له مخې مرګ ته حاضر شو او حتی په صلیب باندې مرګ ته. له همدې امله خدای هغه ته لوړ مقام ورکړ او هغه ته یې هغه نوم ورکړ چې د ټولو نومونو نه لوړ دی، ترڅو د عیسی په نوم ټول مخلوقات که په اسمان کې دي، که د ځمکې په مخ او که د ځمکې لاندې، هغه ته په ګونډو شي او ټول د پلار خدای د جلال دپاره په خپله خوله باندې اقرار وکړي چې عیسی مسیح څښتن دی. له دې امله زما ګرانو دوستانو، لکه څنګه چې تاسو تل زما اطاعت کړی دی، نه یوازې زما په شتون کې، بلکې د هغې نه زیات یې اوس زما په نشتون کې هم وکړئ. نو په وېره او لړزېدلو سره هغه کارونه سرته ورسوئ چې ستاسو د خلاصون د ښکاره کولو سبب ګرځي. ځکه چې دا خدای دی چې په تاسو کې کار کوي او په تاسو کې اراده او قدرت پیدا کوي چې د هغه نېک مقصد پوره کړئ. هر کار پرته له ګورېدلو او بحث کولو سرته ورسوئ، ترڅو په دې زمانه کې چې ټول بې لارې او غلط خلک دي، تاسو د خدای بې عیبه، معصوم او لکه د خدای بې ګناه اولادونه اوسئ او د هغوی په منځ کې لکه د اسمان د ستورو په شان وځلېږئ. تاسو تل د ژوندون پیغام خلکو ته ورسوئ. که چېرې داسې وکړئ، نو زه به د مسیح د راتللو په وخت کې ویاړم چې نه زما منډې بې ګټې شوې او نه مې خواري بېځایه لاړه. حتی که چېرې لازمه وي چې زما وینه دې لکه د قربانۍ په شان ستاسو د ایمان د قربانۍ په خاطر تویه شي، نو زه به خوشحاله یم او ستاسو ټولو په خوشحالۍ کې به شریک شم. نو تاسو هم خوشحاله اوسئ او زما سره په خوشحالۍ کې شریک شئ. زه څښتن عیسی ته هیله من یم چې ډېر زر به تیموتاوس درولېږم، ترڅو ستاسو د احوال نه خبر شم، نو خوشحاله به شم. ځکه چې دلته د هغه په شان زما سره بل څوک نشته چې په رښتیا ستاسو په فکر کې وي. ځکه چې نور ټول د خپلو ګټو پسې ګرځي، نه د عیسی مسیح پسې. خو تاسو پوهېږئ چې تیموتاوس خپل لیاقت ثابت کړ چې هغه لکه د یو زوی په شان چې د خپل پلار خدمت کوي، زما سره د زېري په خپرولو کې خدمت کړی دی. نو له دې امله زه هیله لرم چې څنګه زما حال معلوم شي، نو زه به هغه تاسو ته درولېږم او زه په څښتن باندې باور لرم چې په خپله به هم زر درشم. خو اوس ما دا ضروري وګڼله چې زمونږ ورور، د خدمت ملګری او همکار عسکر اپافرودیتوس تاسو ته درولېږم چې هغه ستاسو پیغام رسوونکی دی او تاسو هغه زما د اړتیاوو د پوره کولو دپاره لېږلی ؤ. ځکه چې هغه ډېر ارمان لري چې تاسو ټول وویني او هغه خفه دی، ځکه چې تاسو د هغه د ناروغۍ نه خبر شوي وئ. هغه په رښتیا ناروغه ؤ او مرګ ته نژدې ؤ، خو خدای په هغه باندې رحم وکړ او یوازې په هغه نه، بلکې په ما یې هم وکړ چې په ما باندې د غم دپاسه غم رانه شي. نو زه ډېر غواړم چې هغه تاسو ته درولېږم چې یوځل بیا د هغه په لیدلو خوشحاله شئ او زما غم هم کم شي. نو هغه ته د څښتن په نوم په ډېرې خوشحالۍ سره هرکلی ووایئ او د هغه په شان خلکو ته درناوی کوئ. ځکه چې هغه مسیح ته د خدمت په لاره کې مرګ ته نژدې شوی ؤ او هغه خپل ژوند د هغه خدمت دپاره په خطر کې واچاوه چې تاسو زما دپاره ونه کړای شو. اخر دا چې ای خویندو او ورونو! د څښتن سره په یووالي کې خوشحالي کوئ. دا زما دپاره کوم تکلیف نه دی چې تاسو ته هماغه شیان یوځل بیا لیکم او په دې کې ستاسو امن او سلامتي ده. د هغو خلکو سره چې د سپیانو په شان دي او د هغوی سره چې بدکاره دي، احتیاط کوئ چې په دې ټینګار کوي چې تاسو سنت کړي یعنې د خلاصون دپاره ستاسو د بدن یو غړی پرې کوي. ځکه مونږ رښتیني سنت شوي خلک یو، مونږ چې د روح په وسیله د خدای عبادت کوو. مونږ په عیسی مسیح باندې ویاړ کوو او د جسماني مراسمو په سرته رسولو باور نه لرو، که څه هم زما سره دلیل شته چې په خپل ځان باندې تکیه وکړم. که چېرې نور خلک فکر کوي چې په جسماني مراسمو باندې تکیه کولای شي، نو زه د هغوی نه زیات کولای شم. کله چې زه د اتو ورځو وم، سنت شوم. زه د اسراییلو د قوم او د بنیامین د قبیلې څخه یم او اصلي عبرانی یم او د شریعت د مراعت کولو په لحاظ فریسي وم. زه دومره غیرتي وم چې د عیسی مسیح پیروان به مې ځورول او د شریعت د عادلانه معیارونو له مخې زه بې عیبه انسان وم. خو هرڅه چې زما په ګټه وو، زه یې اوس د مسیح په تاوان ګڼم. هو، یوازې دا نه، بلکې زما د څښتن عیسی مسیح پېژندل دومره قیمتي ؤ چې ما هرڅه د هغه په خاطر تاوان وګڼل. ما د هغه په خاطر هرڅه ایسته وغورځول او هغه ټول مې لکه د چټلیو په شان وګڼل، ترڅو مسیح خپل کړم او د هغه سره یو شم. زه نور خپل ځان په شریعت باندې په عمل کولو سره عادل نه ګڼم، بلکې په مسیح باندې د ایمان په وسیله عادل شوی یم، هغه رښتینولي چې په ایمان باندې ولاړه ده او د خدای له خوا راځي. زه غواړم چې مسیح او د هغه د بیا راژوندي کېدلو قدرت وپېژنم، د هغه سره په کړاوونو کې شریک شم او د هغه په مرګ کې د هغه په شان شم، ترڅو د هرې لارې چې وي، زه هم د مړو نه بېرته د تل پاتې ژوند دپاره راژوندی شم. زه دا نه وایم چې ما دا هرڅه لا مخکې تر لاسه کړي دي او کامل شوی یم، بلکې د هغه د تر لاسه کولو دپاره هلې ځلې کوم، ځکه چې مسیح زه خپل کړی یم. ای خویندو او ورونو! زه فکر نه کوم چې هغه مې تر لاسه کړي دي. خو یو کار چې زه یې اوس کوم، هغه دا دی چې څه چې تېر شوي دي هغه هېر کړم او هغه څه چې مې مخکې دي د هغو دپاره ډېر کوښښ وکړم. زه د هدف پسې هلې ځلې کوم، ترڅو هغه جایزه تر لاسه کړم چې د هغې دپاره خدای زه د عیسی مسیح په وسیله اسماني ژوند ته بللی یم. مونږ ټول چې په روحاني توګه بالغان یو، باید همداسې فکر ولرو، او که په تاسو کې څوک بل ډول فکر لري، نو خدای به هغه تاسو ته ښکاره کړي. په هر حال، راځئ چې د هغه معیار له مخې په مخ لاړ شو چې مونږ ورته رسېدلي یو. ای خویندو او ورونو! زما د مثال نه پیروي وکړئ او هغو خلکو ته خپل پام راوګرځوئ چې زمونږ په شان ژوند تېروي. ځکه ما څو څو ځلې تاسو ته ویلي دي او یوځل بیا یې درته د خپلو سترګو په اوښکو سره وایم چې ډېر خلک داسې ژوند کوي چې د عیسی مسیح د صلیب د رښتینې معنی سره دښمني لري. د هغوی پای تباهي ده او د هغوی خدای د هغوی جسماني غوښتنې دي او هغوی په خپلو د شرم نه ډکو کارونو باندې ویاړ کوي. هغوی یوازې د دنیاوي شیانو په فکر کې دي. خو مونږ په اصل کې د اسمان اوسېدونکي یو او د خپل خلاصوونکي څښتن عیسی مسیح د راتللو په انتظار یو چې د اسمان نه به راځي. هغه به زمونږ کمزوری بدن داسې بدل کړي چې د هغه د جلال نه ډک بدن په شان شي. دا کار به د هغه قدرت په وسیله تر سره کیږي چې ټول شیان د خپل ځان تابع کړي. نو ای زما ګرانو خویندو او ورونو! زه ستاسو د لیدلو په ارمان یم. تاسو زما خوشحالي او زما ویاړ یئ. نو بیا ای ګرانو دوستانو، په څښتن کې همداسې ټینګ اوسئ. زه افودیه او سینتیخې ته زاري کوم چې په څښتن کې په یو فکر اوسئ. هو، زما رښتینی ملګریه، ستا څخه غوښتنه کوم چې د دې دوه ښځو سره مرسته وکړې، ځکه چې هغوی د کلیمانتوس او زما د نورو همکارانو سره د زېري په خپرولو کې څنګ تر څنګ هلې ځلې کړي دي او نومونه یې د ژوندون په کتاب کې لیکل شوي دي. تل په څښتن کې خوشحالي کوئ او بیاهم وایم چې خوشحاله اوسئ. پرېږده چې ستاسو نرم مزاجي او مهرباني ټولو خلکو ته ښکاره شي. څښتن به زر راشي. د هېڅ شي په هکله اندېښنه مه کوئ، بلکې تل د شکرګزارۍ په دعاګانو او زاریو سره خپلې غوښتنې د خدای حضور ته وړاندې کوئ. نو بیا د خدای سوله او سلامتي چې د انسان د پوهې نه لوړه ده، ستاسو زړونه او خیالونه به د عیسی مسیح په وسیله خوندي وساتي. اخر دا چې ای خویندو او ورونو! هر هغه څه چې رښتیا، عزتمن، عادلانه، پاک، زړه وړونکي، ښکلي او هغه څه چې ډېر ښه او د ستاینې وړ دي، د هغو په هکله فکر کوئ. هغه څه چې تاسو زما نه زده کړي او حاصل کړي دي یا مو زما نه اورېدلي او لیدلي دي، هغه سرته ورسوئ، نو بیا به خدای چې د سولې او سلامتۍ سرچینه ده، ستاسو سره مل وي. زه په څښتن کې ډېر خوشحاله یم چې له څه مودې وروسته یوځل بیا ستاسو پام زما خواته شو. زه پوهېږم چې تاسو په رښتیا زما سره علاقه درلودله، خو تاسو سره د هغو د ښکاره کولو موقعه پیدا نه شوه. زه دا خبرې د دې دپاره نه کوم چې محتاج یم، بلکې دا مې زده کړل چې زه په هرحال کې یم، راضي یم. زه پوهېږم چې څرنګه په غریبۍ کې یا شتمنۍ کې ژوند وکړم. ما په هر ډول حالاتو کې ژوند کړی دی او د ژوند کولو راز مې زده کړی دی، که زه موړ وم یا وږی یا که محتاج وم یا هرڅه مې لرل. زه د مسیح په وسیله چې ماته قوت راکوي کولای شم چې هر حالت تېر کړم. په هر حال دا ستاسو مهرباني وه چې زما سره مو په سختیو کې مرسته وکړه. ای د فیلیپې د ښار ایماندارانو، تاسو ښه خبر یئ چې د زېري د رسولو په لومړیو ورځو کې کله چې زه د مقدونیې څخه روان شوم، نو هېڅ یوه کلیسا زما سره په ګټه او تاوان کې شریکه نه شوه، پرته له تاسو نه. حتی کله چې په تسالونیکیه کې وم څو ځلې مو زما د اړتیاوو د پوره کولو دپاره مرسته راولېږله. زه دا خبره د دې دپاره نه کوم چې ستاسو نه صرف کومه مالي مرسته تر لاسه کړم، بلکې زه غواړم چې ستاسو د نېکو کارونو اجر دې ستاسو په حساب کې ورزیات شي. خو اوس ستاسو هرڅه ماته راورسېدل او حتی زما د اړتیا نه زیات. تاسو چې د اپافرودیتوس په لاس کومې مالي مرستې رالېږلې وې په هغو باندې زما اړتیاوې په کامله توګه پوره شوې. دا هغه د خوشبویۍ نذرانه او قرباني ده چې خدای ته قبوله او د هغه خوښه ده. زما خدای به ستاسو ټولې اړتیاوې د خپلې پرېمانه شتمنۍ له مخې د عیسی مسیح په وسیله پوره کړي. خدای ته چې زمونږ اسماني پلار دی، تل ترتله جلال وي. امین. د خدای ټولو خلکو ته چې د عیسی مسیح سره تړاو لري، سلامونه ووایئ. کوم ورونه چې زما سره دي، هغوی هم تاسو ته سلامونه وایي. د خدای ټول خلک چې دلته دي تاسو ته سلام وایي، په ځانګړې توګه هغوی چې د روم د امپراتور په ماڼۍ کې اوسیږي. په تاسو ټولو باندې دې د څښتن عیسی مسیح فضل وي. دا لیک د پولوس له خوا چې د خدای په ارادې سره د عیسی مسیح رسول دی او زمونږ د ورور تیموتاوس له خوا، په مسیح کې د خدای خلکو او هغو وفادارو خویندو او ورونو ته چې په کولسیه کې دي. زمونږ د پلار خدای فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. کله چې مونږ ستاسو دپاره دعا کوو، نو تل زمونږ د څښتن عیسی مسیح د پلار یعنې خدای شکر کوو. ځکه چې مونږ خبر شولو چې تاسو په عیسی مسیح ایمان لرئ او د خدای د ټولو خلکو سره مینه کوئ. ستاسو دا ایمان او مینه د هغې هیلې څخه راپیدا کیږي چې په اسمان کې ستاسو دپاره ساتل شوې ده. تاسو د مخکې نه په دې هکله په رښتیني پیغام یعنې زېري کې اورېدلي وو. لکه څنګه چې دا زېری تاسو ته درورسېد، نو همداسې ټولې نړۍ ته رسیږي او حاصل ورکوي. د هماغې ورځې نه چې تاسو خبر شوئ او د خدای د فضل په هکله په رښتیا سره پوه شوئ، نو په تاسو کې یې هم حاصل ورکړ. تاسو د خدای د فضل په هکله د اپفراس څخه چې په خدمت کې زمونږ ملګری دی، زده کړل. هغه ستاسو دپاره د مسیح وفادار خدمتګار دی. هغه مونږ ستاسو د هغې مینې څخه خبر کړو چې روح القدس تاسو ته درکړې ده. له همدې امله د هماغې ورځې نه مو چې دا واورېدل، نو ستاسو دپاره مو تل دعا کړې ده. مونږ د خدای څخه غواړو چې تاسو په خپله اراده په پوره توګه پوه کړي، ترڅو تاسو هغه ټول حکمت او پوهه ولرئ چې د هغه روح یې درکوي، ترڅو داسې ژوند وکړئ لکه څنګه چې څښتن یې غواړي او هغه په هرڅه کې خوشحاله کړئ او په هر نېک کار کې ثمره ولرئ او د خدای په پېژندلو کې وده وکړئ. همدارنګه زمونږ دا دعا ده چې د هغه د جلال نه ډک قدرت سره قوي شئ، ترڅو په صبر سره هرڅه وزغمئ او په خوشحالۍ سره د پلار خدای شکر وباسئ چې تاسو یې د دې لایق کړي یئ چې د خپلو خلکو سره یې د رڼا د پاچاهۍ په میراث کې شریک کړئ. هغه مونږ د تیارې د پاچاهۍ نه ازاد کړو او د خپل ګران زوی پاچاهۍ ته یې راوستلو. د هغه په وسیله مونږ خلاصون وموند او زمونږ ګناهونه وبخښل شول. مسیح د نه لیدونکي خدای تصویر او د ټولو مخلوقاتو نه لومړی زېږېدلی دی یعنې لوړ مقام لري. ځکه چې د هغه په وسیله ټول شیان پیدا شول، که هغه په اسمان کې دي یا په ځمکه، لیدونکي دي یا نه لیدونکي، که هغه د پاچاهۍ تختونه دي که روحاني قدرتونه دي یا حاکمان یا د واک خاوندان، ټول شیان د هغه په وسیله او د هغه دپاره پیدا شول. هغه د ټولو شیانو نه مخکې وجود درلود او په هغه کې ټول شیان سره یوځای کیږي. د دې تر څنګ هغه د بدن سر یعنې د کلیسا سر دی، هغه پیل دی، هغه لومړی زېږېدلی دی چې د مړو نه راپاڅېد، ترڅو په هرڅه کې لومړی ځای ولري. ځکه چې دا د خدای خوښه وه چې زوی دې په خپل ځان کې د خدای کامل فطرت او خوی ولري. خدای د مسیح په وسیله د ټولو شیانو سره پخلا شو او په صلیب باندې د مسیح د وینې د تویېدلو په وسیله یې د خدای او هغه څه چې په ځمکه او اسمان کې دي، ترمنځ سوله راوستله. یو وخت تاسو د خدای نه لېرې وئ او د خپلو فکرونو او بدو عملونو له امله د هغه دښمنان وئ. خو اوس هغه د مسیح د جسماني مرګ په وسیله تاسو د خپل ځان سره پخلا کړئ، ترڅو تاسو سپېڅلي، بې عیبه او بې له ملامتۍ څخه خپل حضور ته راولي. خو بې له شکه باید تاسو په ایمان کې قوي او ټینګ پاتې شئ او هغه هیله پرېنږدئ چې د زېري په اورېدلو سره په ټوله دنیا کې اعلان شوی دی او زه پولوس د همدې زېري خدمتګار شوم. زه اوس په هغو کړاوونو کې خوشحاله یم چې ستاسو په خاطر یې تېروم، ځکه چې زه په خپل بدن کې د مسیح د بدن یعنې د کلیسا په خاطر د مسیح د تکلیفونو هغه کمی پوره کوم چې لا تر اوسه پاتې دی. زه د هغې وظیفې له مخې چې خدای ستاسو په خاطر ماته راکړې ده، د کلیسا خدمتګار شوم ترڅو د خدای کلام په پوره توګه تاسو ته درورسوم، یعنې هغه راز چې د پېړیو او تېرو نسلونو راهیسې پټ پاتې ؤ او اوس د خدای خلکو ته ښکاره شوی دی. خدای غوښتل چې تاسو غیریهودیانو ته د دې جلال نه ډکې شتمنۍ پټ راز ښکاره کړي او هغه راز دا دی چې مسیح په تاسو کې اوسیږي او هغه د جلال هیله ده. مونږ د مسیح په هکله ټولو ته وعظ کوو او په هغې ټولې پوهې سره چې مونږ یې لرو، ټولو ته خبرداری ورکوو او هر یو ته تعلیم ورکوو، ترڅو هر یو په روحاني لحاظ د بالغو خلکو په توګه په مسیح کې خدای ته وړاندې کړو. د دې دپاره زه کار کوم او زحمت وباسم، ترڅو د هغه لوی قدرت نه کار واخلم چې مسیح یې ماته راکوي او په ما کې کار کوي. نو زه غواړم چې تاسو پوه شئ چې زه ستاسو دپاره او د خدای د هغو خلکو دپاره چې په لایودیکیه کې دي او د هغو ټولو دپاره چې تر اوسه پورې یې زما مخ نه دی لیدلی، څومره ډېر زحمت وباسم، ترڅو هغوی زړور شي او د مینې په تار یو د بل سره وګنډل شي او د ارزښت نه ډکې پوهې باندې پوره باور ولري او د خدای په پټ راز چې خپله مسیح دی، پوه شي. په هغه کې د حکمت او پوهې ټولې خزانې پټې دي. زه دا تاسو ته د دې دپاره وایم چې څوک مو په داسې دلیلونو باندې چې په ظاهره معقول ښکاري ونه غولوي. ځکه که څه هم زه په جسماني توګه ستاسو نه لېرې یم، خو په روحاني توګه ستاسو سره یم. زه خوشحاله یم چې تاسو وینم چې په خپل منځ کې په څومره ښه نظم او ترتیب ژوند تېروئ او په مسیح باندې ستاسو ایمان څومره قوي دی. نو لکه څنګه چې تاسو عیسی مسیح د خپل څښتن په توګه قبول کړ، نو د هغه سره په یووالي کې خپل ژوند کوئ. په هغه کې خپلې ریښې وځغلوئ او په هغه باندې خپل ژوند جوړ کړئ. لکه څنګه چې درته تعلیم درکړل شوی دی، په خپل ایمان کې ټینګ اوسئ او ډېره شکرګزاري کوئ. پام کوئ چې څوک مو په پوچو فلسفو سره چې خلک غولوي راګېر نه کړي، ځکه چې دا د انساني رواجونو او د دې دنیا د بدو روحاني قوتونو سره تړلي دي، نه د مسیح سره. ځکه چې مسیح په انساني جسم کې د خدای کامل خوی او فطرت لري او تاسو هم په هغه کې چې د ټولو حکومتونو او د واک خاوندانو سر دی، کامل شوي یئ. تاسو د مسیح سره په یووالي کې سنت شوئ، خو دا سنتېدل د انسان په لاس نه دي شوي، بلکې مسیح تاسو په روحاني توګه سنت کړئ، ترڅو ستاسو نفساني فطرت لېرې شي. کله چې تاسو د تعمید غسل واخیست، نو د مسیح سره ښخ شوئ او ستاسو د ایمان په وسیله د خدای په قدرت سره چې مسیح یې بېرته راژوندی کړ، تاسو هم د هغه سره په روحاني توګه د مړو نه راپورته شوئ. تاسو یو وخت د خپلو سرغړونو او له دې امله چې په جسماني توګه ناسنته وئ، مړه وئ نو بیا خدای تاسو د مسیح سره یوځای د مړو نه راپورته کړئ او ستاسو ټول ګناهونه یې وبخښل. خدای هغه ټول ثبت شوي تورونه چې د قانون څخه د نافرمانۍ له امله په مونږ لګېدلي وو، پاک کړل. هغه یې په صلیب باندې مېخ کړل او لېرې یې کړل. مسیح حاکمان او د واک خاوندان بې وسلې کړل او هغوی یې د ټولو په مخکې رسوا کړل او د صلیب په وسیله په ټولو باندې بریالی شو. نو له دې امله هېچا ته اجازه مه ورکوئ چې د خوراک څښاک یا د اختر یا د نوې میاشتې او یا د سبت د ورځې د مراعت کولو په هکله په تاسو حکم او قضاوت وکړي. دا شیان یوازې د هغه حقیقت سیوری دی چې راتلونکی دی او دا حقیقت په خپله مسیح دی. مه پرېږدئ چې څوک په ظاهري عاجزۍ او د فرښتو په عبادت کولو سره تاسو د اجر او انعام د اخیستلو څخه بې برخې کړي. داسې خلک د رویاګانو د لیدلو په تفصیلي بیان او خپلو انساني فکرونو سره بېځایه غرور کوي. هغوی د مسیح سره چې د ټول بدن سر دی، خپلې اړیکې پریښي دي. د هغه په وسیله ټول بدن قوت اخلي او ټول بندونه او پلې سره یوځای کیږي او لکه څنګه چې خدای یې غواړي، هغه وده کوي. کله چې تاسو د مسیح سره مړه شوئ، نو د دې دنیا د بدو روحاني قدرتونو څخه هم ازاد شوئ، نو بیا ولې داسې ژوند تېروئ چې ګواکې اوس هم د دنیا سره تړاو لرئ؟ ولې داسې مقرراتو ته غاړه ږدئ لکه څنګه چې هغوی وایي: «دا په لاس کې مه اخلئ، دا مه څکئ، دې ته لاس مه وروړئ؟» کله چې دا ټول شیان وکارول شي نو له منځه ځي، ځکه چې دا یوازې انساني حکمونه او تعلیمونه دي. که څه هم دا شیان په هغو عبادتونو کې چې هغوی په خپلو ځانونو باندې منلي دي او ظاهري عاجزي او په ځان سختي راوستل په ظاهره معقول ښکاري، خو په حقیقت کې دا شیان نه شي کولای چې د نفساني غوښتنو مخه ونیسي. نو څنګه چې تاسو د مسیح سره په روحاني توګه راژوندي شوي یئ، بیا د هغو شیانو په لټه کې اوسئ چې په اسمان کې دي، یعنې په هغه ځای کې چې مسیح د خدای ښي لاس ته ناست دی. د هغو شیانو په هکله فکر کوئ چې په اسمان کې دي، نه د هغو شیانو په هکله چې په دنیا کې دي، ځکه چې تاسو مړه شوي یئ او ستاسو ژوند د مسیح سره په خدای کې پټ دی. کله چې مسیح چې ستاسو ژوندون دی، راښکاره شي، نو تاسو به هم د هغه سره په جلال کې ښکاره شئ. نو له دې امله دنیاوي غوښتنې لکه جنسي بد اخلاقي، ناپاکي، شهوت پرستي، بدې غوښتنې او حرص چې بت پرستي ده، په خپل ځان کې له منځه یوسئ. د همدې شیانو له امله د خدای غضب په هغو خلکو باندې نازلیږي چې نافرمانه وي. تاسو هم په خپل تېر ژوند کې په همدې لارو تللئ. خو اوس تاسو باید د هر ډول قهر، غضب او بدۍ نه لاس واخلئ او تهمت او بدې خبرې دې ستاسو د خولې نه راونه وځي. یو بل ته دروغ مه وایئ، ځکه چې تاسو خپل زوړ فطرت او د هغه ټول بد عملونه د خپل وجود نه لېرې کړي دي. تاسو د نوي فطرت لباس اغوستی دی او نور هم زیات د خپل خالق په شان شوي یئ چې هغه ښه وپېژنئ. نو بیا د غیریهودي او یهودي، سنت شوي او ناسنته، وروسته پاتې او وحشي، غلام او ازاد ترمنځ فرق نشته، بلکې مسیح هرڅه دی او په مونږ ټولو کې دی. نو بیا تاسو چې د خدای غوره شوي یئ، سپېڅلي او په خدای باندې ګران یئ، نو د زړه سواندۍ، مهربانۍ، عاجزۍ، نرمۍ او صبر کالي واغوندئ. یو بل وزغمئ او که چېرې د یو بل نه کومه ګیله او شکایت لرئ، یو بل وبخښئ، لکه څنګه چې څښتن تاسو بخښلي یئ نو همداسې تاسو یو بل وبخښئ. د ټولو نه مهمه دا ده چې یو بل سره ډېره مینه وکړئ، ځکه چې مینه هرڅه په پوره یووالي کې یو د بل سره یوځای کوي. نو پرېږدئ چې هغه سوله او سلامتي چې د مسیح له خوا راځي، ستاسو په زړونو حکومت وکړي، ځکه تاسو هر یو د مسیح د بدن غړي یئ او په دې خاطر غوره شوي یئ، ترڅو یو د بل سره په سوله کې ژوند وکړئ او شکرګزاره اوسئ. پرېږدئ چې د مسیح کلام په پوره توګه په تاسو کې اوسي. په ټول حکمت سره یو بل ته تعلیم او نصیحت وکړئ او د زړه له کومې خپلو زړونو کې په شکرګزارۍ سره خدای ته زبورونه، مذهبي او روحاني سندرې ووایئ. تاسو چې هرڅه کوئ، که هغه خبرې وي یا کوم کار وي، نو ټول د څښتن عیسی په نوم یې کوئ او د هغه په وسیله د پلار خدای شکر وباسئ. ای ښځو، د خپلو مېړونو تابعدارې اوسئ، ځکه چې د څښتن د پیروانو په توګه دا کار تاسو ته مناسب دی. ای مېړونو، د خپلو ښځو سره مینه کوئ او د هغوی سره بد چلند مه کوئ. ای اولادونو، په هر کار کې د خپل مور او پلار منونکي اوسئ، ځکه چې په دې څښتن خوشحالیږي. ای پلرونو، د خپلو اولادونو قهر مه راپاروئ، هسې نه چې زړونه یې تور شي. ای غلامانو، په هرڅه کې د خپلو دنیاوي بادارانو تابعداري کوئ، یوازې هغه وخت نه چې کله هغوی تاسو څاري او تاسو هغوی خوشحاله کوئ، بلکې د زړه د اخلاصه او د خدای له وېرې د هغوی تابعداري کوئ. تاسو چې هر کار کوئ هغه د زړه له کومي وکړئ، لکه څنګه چې تاسو یې د څښتن دپاره کوئ، نه د انسان دپاره. ځکه تاسو پوهېږئ چې څښتن به د دې په اجر کې تاسو ته میراث درکړي او په دې خاطر تاسو د څښتن مسیح خدمت کوئ. نو بدکاره به د خپلې بدۍ سزا وویني، ځکه چې خدای د هېچا طرفداري نه کوي. ای بادارانو، د خپلو غلامانو سره د عدل او انصاف له مخې چلند وکړئ، ځکه پوهېږئ چې تاسو هم په اسمان کې یو بادار لرئ. په بېدارۍ او شکرګزارۍ سره په دعا کې ټینګ او ثابت اوسئ. زمونږ دپاره هم دعا کوئ، ترڅو خدای مونږ ته د خپل پیغام دپاره دروازه خلاصه کړي چې د مسیح هغه پټ راز بیان کړو د کوم په خاطر چې زه بندي یم. دعا وکړئ، ترڅو زه دغه پیغام لکه څنګه چې لازمه ده، په روښانه توګه بیان کړم. د غیر ایماندارانو سره په هوښیارۍ چلند کوئ او د هرې موقعې نه ښه ګټه واخلئ. ستاسو خبرې دې تل د فضل نه ډکې او خوندورې وي، ترڅو په دې پوه شئ چې هرچا ته سم او مناسب ځواب ورکړئ. تیخیکاس به تاسو زما د ټولو کړنو څخه خبر کړي. هغه زمونږ ګران ورور، وفادار خدمتګار او د څښتن په کار کې زمونږ ملګری دی. ما هغه تاسو ته د دې مقصد دپاره درولېږه چې تاسو زمونږ د حال او احوال نه خبر کړي او ستاسو زړونو ته ډاډګېرنه درکړي. د هغه سره اونیسیموس چې زمونږ وفادار او ګران ورور دی او ستاسو د ډلې څخه دی، درځي. هغوی به تاسو د هغو ټولو کارونو نه چې دلته کیږي، خبر کړي. ارسترخوس چې زما سره په زندان کې دی، تاسو ته سلام وایي. همدارنګه مرقوس د برناباس د کاکا زوی هم تاسو ته سلام وایي. د مرقوس په هکله تاسو ته لارښوونې شوې وې چې که هغه تاسو ته راغی، نو هرکلی ورته ووایئ. او یسوعه چې د یوستوس په نوم هم یادیږي، هم درته سلام وایي. د یهودي ایماندارانو څخه یوازې دا درې کسان دي چې د خدای د پاچاهۍ په کار کې زما ملګرتیا کوي او هغوی ماته ډېره تسلي راکړې ده. اپفراس چې ستاسو له ډلې څخه دی او د عیسی مسیح خدمتګار دی، تاسو ته سلام وایي. هغه تل تاسو ته په شوق او د زړه له کومي دعاګانې کوي، ترڅو تاسو د بالغو خلکو په توګه په ایمان کې ټینګ ودرېږئ او په کامله توګه د خدای په ارادې پوه شئ. نو زه شاهدي ورکوم چې هغه ستاسو دپاره او د هغو خلکو دپاره چې په لایودیکیه او هیراپولیس کې دي، ډېر زحمتونه ویستلي دي. زمونږ ګران ډاکتر لوقا او دیماس هم تاسو ته سلامونه وایي. هغو خویندو او ورونو ته چې په لایودیکیه کې دي او نیمفا او هغې کلیسا ته چې د هغې په کور کې ده، زما سلامونه ووایئ. کله چې تاسو ته دا لیک ولوستل شي، نو بیا یې د لایودیکیې کلیسا ته ولېږئ چې هغوی ته هم ولوستل شي او تاسو ته دې هغه لیک چې د لایودیکیې کلیسا ته لیکل شوی دی، هم ولوستل شي. ارخیپوس ته ووایئ: «پام کوه، کومه وظیفه چې تاته د څښتن د خدمت دپاره سپارل شوې ده، هغه سرته ورسوه.» زه پولوس په خپل لاس تاسو ته دا سلام لیکم. په یاد مو وي چې زه لا تر اوسه په زندان کې یم. په تاسو دې د خدای فضل وي. دا لیک د پولوس، سیلاس او تیموتاوس له خوا د تسالونیکیانو کلیسا ته دی چې د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح کلیسا ده. فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. مونږ تل ستاسو ټولو دپاره د خدای شکر کوو او تل مو په خپلو دعاګانو کې یادوو. کله چې مونږ ستاسو دپاره خپل خدای ته چې زمونږ اسماني پلار دی دعا کوو، نو ستاسو عمل چې د ایمان څخه پیدا کیږي، لکه څنګه چې تاسو په مینه زیار وباسئ او ستاسو د صبر او زغم هیله چې زمونږ په څښتن عیسی مسیح کې پیدا کیږي، یادوو. ای خویندو او ورونو! مونږ پوهېږو چې تاسو په خدای ګران یئ او تاسو یې غوره کړي یئ. ځکه هغه زېری چې مونږ تاسو ته درورساوه، هغه یوازې په خبرو کې نه بلکې د روح القدس د قدرت او د هغه په رښتینولۍ باندې په پوره باور لرلو سره ؤ. تاسو پوهېږئ کله چې مونږ ستاسو سره وو او هر کار چې مونږ وکړ، هغه ستاسو په خیر ؤ. تاسو زمونږ او زمونږ د څښتن عیسی د مثال څخه پیروي وکړه او سره له دې چې د هغه د پیغام په خاطر مو ډېر تکلیفونه ولیدل، خو هغه مو په هغې خوشحالۍ سره چې د روح القدس له خوا ورکول کیږي، قبول کړ. په دې ډول تاسو په ټول یونان یعنې مقدونیه او جنوبي یونان کې د ټولو ایماندارانو دپاره یو مثال شوئ. ځکه نه یوازې دا چې د څښتن عیسی پیغام ستاسو له خوا په مقدونیه او جنوبي یونان کې خپور شو، بلکې په خدای باندې ستاسو د ایمان په هکله خبر هرځای ته ورسېده. نو لازمه نه ده چې په دې هکله څه ووایو. ځکه چې هغوی خپله د هغه تود هرکلي په هکله خبرې کوي چې تاسو زمونږ څخه وکړ او دا چې څنګه مو بت پرستي پرېښودله او خدای ته راوګرځېدلئ، ترڅو د ژوندي او رښتیني خدای خدمت وکړئ. او د اسمان څخه د خدای د زوی یعنې عیسی د راتللو انتظار کوئ چې خدای د مړو څخه راژوندی کړ او دا هغه څوک دی چې مونږ به د راتلونکي غضب څخه ژغوري. ای خویندو او ورونو! تاسو خپله پوهېږئ چې تاسو ته زمونږ راتلل بې ګټې نه وو. لکه څنګه چې تاسو پوهېږئ چې په فیلیپي کې زمونږ سره بد چلند شوی ؤ او سپکاوی مو شوی ؤ، خو د سختو مخالفتونو سره سره خدای مونږ ته جرات راکړ چې د هغه زېری تاسو ته درورسوو. ځکه چې ستاسو څخه زمونږ غوښتنه د کوم غلط او ناپاکه نیت له مخې نه ده او نه د چا د غولولو هڅه کوو. بلکې مونږ د هغو کسانو په توګه خبرې کوو چې خدای د دې دپاره وړ وګڼل چې زېری راته وسپاري. نو مونږ د انسانانو د خوشحالولو هڅه نه کوو، بلکې د هغه خدای د خوشحالولو هڅه کوو چې زمونږ زړونه ازمایي. تاسو پوهېږئ چې مونږ هېڅکله چاته غوړه مالي نه ده کړې او خدای زمونږ شاهد دی چې زمونږ خبرې د حرص له مخې نه وې. مونږ د هېچا څخه نه دي غوښتي چې زمونږ صفت وکړي، نه ستاسو څخه او نه هم د نورو څخه، که څه هم مونږ کولای شول چې د مسیح د رسولانو په توګه ستاسو څخه کومه غوښتنه وکړو. خو مونږ ستاسو په منځ کې د داسې نرمۍ څخه کار واخیست لکه یوه مور چې په خپل تي رودونکي ماشوم باندې پام کوي. مونږ ستاسو سره دومره مینه وکړه چې نه یوازې دا چې د خدای زېری تاسو ته درورسوو، بلکې دې ته تیار وو چې ستاسو دپاره د خپلو ځانونو څخه هم تېر شو، ځکه چې تاسو په مونږ باندې ډېر ګران وئ. ای خویندو او ورونو! تاسو ته په یادې دي چې مونږ به شپه او ورځ کار کاوه او زحمت به مو ویسته، ترڅو تاسو ته د خدای د زېري اورولو په وخت کې په تاسو کې په هېچا باندې بار ونه اوسو. تاسو خپله شاهدان یئ او خدای هم شاهد دی چې زمونږ چلند تاسو ایماندارانو سره څنګه پاک، صادقانه او سم ؤ. تاسو پوهېږئ چې مونږ تاسو هر یو سره داسې چلند کړی دی لکه څنګه چې یو پلار یې د خپلو اولادونو سره کوي. مونږ به ستاسو څخه غوښتنه کوله او تاسو به مو هڅولئ او ټینګار به مو کاوه، ترڅو داسې ژوند وکړئ چې خدای ته د منلو وړ وي، ځکه چې هغه تاسو ته بلنه درکوي چې د هغه په پاچاهۍ او جلال کې شریک شئ. نو مونږ د دې دپاره هم تل د خدای شکر کوو چې کله تاسو د خدای کلام زمونږ د خولې څخه واورېد، نو هغه مو د انسان د کلام په توګه نه بلکې د خدای د کلام په توګه قبول کړ، چې په رښتیا هم همداسې ده، او دا کلام اوس په تاسو ایماندارانو کې کار کوي. ای خویندو او ورونو! ستاسو سره هغه څه وشول لکه څنګه چې په یهودیه کې د خدای د کلیساګانو سره چې د عیسی مسیح سره تړاو لري وشول، ځکه چې تاسو د خپلو وطندارانو له خوا هماغه تکلیفونه ولیدل چې هغوی د یهودیانو له خوا لیدلي وو، یعنې هغو یهودیانو چې هم یې څښتن عیسی او هم یې پیغمبران ووژل او مونږ یې هم وشړلو. هغوی هم خدای خفه کوي او هم د ټولو انسانانو سره دښمني کوي. هغوی کوښښ وکړ چې مونږ پرېنږدي چې غیریهودیانو ته هغه پیغام ورسوو چې د هغوی د خلاصون سبب کیږي. هغوی په دې کار خپل ګناهونه وروستني حد ته رسوي. خو په پای کې به هغوی د خدای په غضب اخته شي. خویندو او ورونو! کله چې مونږ ستاسو نه د لږ وخت دپاره بېل کړای شوي وو، بې له شکه نه په جسماني توګه بلکې د زړه څخه مو په ډېر شوق سره کوښښ وکړ چې یوځل بیا تاسو ووینو. ځکه چې مونږ غوښتل ستاسو خواته راشو او ما پولوس څو څو ځلې کوښښ وکړ چې راشم، خو شیطان زمونږ مخه ونیوله. خو کله چې زمونږ څښتن عیسی بېرته راځي، نو د هغه په حضور کې به زمونږ دپاره کومه هیله، خوشحالي او د ویاړ تاج وي؟ ایا هغه تاسو نه یئ؟ په رښتیا چې تاسو زمونږ ویاړ او خوشحالي یئ. څرنګه چې مونږ نور ستاسو لېرې والی ونه شو زغملی، نو پرېکړه مو وکړه چې د آتن په ښار کې پاتې شو. نو مونږ خپل ورور تیموتاوس چې د مسیح د زېري په خپرولو کې د خدای همکار دی درولېږه، ترڅو تاسو قوي کړي او تشویق مو کړي چې په خپل ایمان کې ټینګ اوسئ ترڅو په تاسو کې هېڅوک د دې تکلیفونو له امله خپل ایمان له لاسه ورنه کړي. تاسو پوهېږئ چې دا تکلیفونه زمونږ په قسمت او تقدیر کې لیکل شوي دي. ځکه کله چې مونږ ستاسو سره وو، نو له مخکې نه مو درته وویل چې مونږ ټول به وځورول شو او لکه څنګه چې تاسو پوهېږئ همداسې وشول. نو له دې امله چې دا مې نور نه شو زغملی نو تیموتاوس مې درولېږه، ترڅو دا معلومه کړي چې تاسو په ایمان کې ټینګ پاتې یئ که نه. ځکه زه وېرېدم هسې نه چې شیطان تاسو وسوسه کړي اوسئ او زمونږ خواري بېځایه تللي وي. خو اوس تیموتاوس ستاسو نه بېرته مونږ ته راغی او ستاسو د ایمان او مینې په هکله یې مونږ ته ښه خبر راوړ. هغه وویل چې تاسو تل مونږ په خوشحالۍ سره یادوئ او لکه څنګه چې مونږ ستاسو د لیدلو په ارمان یو، تاسو هم زمونږ د لیدلو په ارمان یئ. نو ای خویندو او ورونو! سره له دې ستونزو او کړاوونو چې مونږ ولیدل، مونږ ته تسلي پیدا شوه، ځکه چې تاسو په خپل ایمان کې ټینګ پاتې یئ. په دې باندې زمونږ روح تازه شو، ځکه چې تاسو په څښتن عیسی باندې ټینګ ایمان لرئ. نو بیا مونږ د هغو خوشحالیو دپاره چې ستاسو په خاطر یې لرو، د خدای په حضور کې څومره شکرګزاري وکړو. مونږ شپه او ورځ له زړه له کومي دعا کوو چې یوځل بیا تاسو ووینو او هغه کمی چې ستاسو په ایمان کې موجود دی، هغه پوره کړو. اوس دې زمونږ پلار خدای او زمونږ څښتن عیسی خپله مونږ ته لاره وښایي چې تاسو ته درشو. څښتن دې ستاسو مینه یو د بله او ټولو خلکو سره ډېره زیاته کړي، دومره زیاته لکه څنګه چې مونږ یې تاسو سره لرو. کله چې زمونږ څښتن عیسی د خپلو ټولو سپېڅلو خلکو سره راځي او تاسو د خدای یعنې زمونږ اسماني پلار په حضور کې ودرېږئ، نو هغه دې ستاسو زړونه قوي، پاک او بې عیبه کړي. اخر دا چې ای خویندو او ورونو! مونږ تاسو ته زده کړل چې څنګه ژوند باید وکړئ ترڅو خدای خوشحاله کړئ، لکه څنګه چې اوس یې کوئ. مونږ د څښتن عیسی په نوم تاسو ته سوال کوو او په کلکه درڅخه غواړو چې نور هم همداسې کوئ. ځکه چې تاسو پوهېږئ کومې لارښوونې چې مونږ تاسو ته وکړې هغه د څښتن عیسی له خوا وې. د خدای اراده دا ده چې تاسو پاک او سپېڅلي اوسئ او د بل چا سره د جنسي بد اخلاقیو نه ځان لېرې وساتئ. تاسو هر یو باید پوه شئ چې څنګه خپل بدن په خپل اختیار کې وساتئ او هغه پاک او عزتمن وساتئ. نه د هغو بې دینه خلکو په شان چې خدای نه پېژني او په نفساني غوښتنو کې راګېر شئ. هېڅوک دې په دې موضوع کې د خپلو مسیحي ورونو عزت ته په بده سترګه نه ګوري او د هغوی څخه دې غلطه ګټه نه اخلي. لکه څنګه چې مونږ مخکې تاسو ته وویل او خبرداری مو درکړ چې څښتن به هغو ټولو کسانو ته چې داسې کارونه کوي، سزا ورکړي. خدای مونږ د دې دپاره نه یو رابللي چې خپل ژوند په بد اخلاقۍ کې تېر کړو، بلکې پاک او سپېڅلی ژوند وکړو. نو بیا هرڅوک چې دا تعلیم نه مني، هغه انسان نه بلکې هغه خدای نه مني چې تاسو ته یې خپل روح القدس درکړی دی. نو بیا مونږ ته د دې اړتیا نشته چې تاسو ایماندارانو ته یو د بل سره د مینې کولو په هکله کوم شی ولیکو، ځکه چې خدای خپله تاسو ته تعلیم درکړی دی چې یو د بل سره مینه وکړئ. په حقیقت کې تاسو په ټوله مقدونیه کې د ټولو ایماندارانو سره مینه کوئ. خو ای خویندو او ورونو! مونږ ستاسو نه غواړو چې خپله مینه نوره هم زیاته کړئ. او ستاسو مقصد دې دا وي چې سوله ییز ژوند ولرئ، په خپلو کارونو کې بوخت اوسئ او په خپلو لاسونو د خپل ژوند اړتیاوې پوره کړئ، لکه څنګه چې مونږ تاسو ته تعلیم درکړی دی. نو په دې ډول به غیر ایمانداران ستاسو درناوی کوي او هېچا ته به محتاج نه اوسئ. ای خویندو او ورونو! مونږ نه غواړو تاسې د هغو ایماندارانو په هکله بې خبره پاتې شئ چې مړه شوي دي، ترڅو د هغو خلکو په شان غمجن نه شئ چې د بیا راژوندي کېدلو هېڅ هیله نه لري. څرنګه چې مونږ په دې ایمان لرو چې عیسی مړ شو او بیا راژوندی شو، نو په دې هم ایمان لرو چې خدای به هغه ټول کسان چې په عیسی باندې یې ایمان درلود او مړه شوي دي، د عیسی سره بېرته بوځي. مونږ دا خبره د څښتن عیسی مسیح له خوا تاسو ته کوو: مونږ چې د هغه د راتګ پورې ژوندي پاتې کېږو، نو کوم کسان چې مړه شوي دي، د هغوی څخه مخکې به د څښتن عیسی سره ونه ګورو. ځکه کله چې څښتن عیسی په خپله د اسمان نه راښکته شي، نو خلک به د هغه د حکم لوړ اواز، د فرښتو د مشر اواز او د اسماني سرني اواز واوري، نو اول به هغه خلک راژوندي شي چې په مسیح باندې یې ایمان راوړی ؤ. نو بیا به مونږ ټول چې ژوندي پاتې یو، د هغوی سره یوځای په ورېځو کې پورته یووړل شو چې په اسمان کې د څښتن عیسی سره لیدنه وکړو، نو په دې ډول به مونږ ټول تل ترتله د هغه سره اوسو. نو بیا په دې خبرو یو بل ته تسلي ورکوئ. ای خویندو او ورونو! اړتیا نشته چې مونږ تاسو ته ولیکو چې څنګه او کله به دا هرڅه پېښیږي، تاسو ښه پوهېږئ چې د څښتن ورځ به د هغه غله په شان وي چې د شپې راځي. کله چې خلک وایي چې سوله او امنیت دی، نو ناڅاپه به په هغوی باندې داسې مصیبت راشي لکه څنګه چې په امیدوارې ښځې باندې د ماشوم د پیدا کېدلو درد راځي او هغوی به تښتېدلی نه شي. خو ای خویندو او ورونو! تاسو په تیاره کې ژوند نه کوئ چې هغه ورځ به تاسو د غل د راتللو په شان حیران کړي. ځکه چې تاسو ټول د رڼا او د ورځې اولادونه یئ. مونږ د تیارې او شپې خلک نه یو. نو بیا راځئ چې د نورو په شان ویده پاتې نه شو، بلکې ویښ او هوښیار اوسو. ځکه چې خلک د شپې ویده کیږي او د شپې نشه کیږي. خو څرنګه چې مونږ په رڼا کې ژوند کوو، نو راځئ چې هوښیار اوسو. مونږ باید ایمان او مینه لکه د زغرو د کالیو په شان واغوندو. زمونږ د خلاصون هیله دې د زغرو د خولۍ په شان وي. ځکه چې خدای مونږ د دې دپاره نه یو غوره کړي چې خپل غضب په مونږ نازل کړي، بلکې د دې دپاره چې مونږ د خپل څښتن عیسی مسیح په وسیله خلاصون پیدا کړو. هغه زمونږ دپاره مړ شو، ترڅو کله چې هغه بېرته راځي، که مونږ مړه یو یا ژوندي یو، وکولای شو د هغه سره یوځای ژوند وکړو. نو بیا تاسو یو بل وهڅوئ او قوي کړئ لکه څنګه چې اوس یې کوئ. ای خویندو او ورونو! ستاسو نه غوښتنه کوو چې د هغو خلکو درناوی کوئ چې په تاسو کې زیار وباسي او د څښتن په کار کې تاسو ته لارښوونه او نصیحت کوي. د هغه کار له امله چې هغوی یې کوي، په مینه د هغوی ډېر عزت کوئ او یو د بله سره په سوله کې ژوند کوئ. ای خویندو او ورونو! مونږ ستاسو څخه غواړو چې لټانو او بېکاره خلکو ته نصیحت کوئ، بې زړه خلک تشویق کوئ، د کمزورو خلکو سره مرسته کوئ او د هغوی ټولو سره د صبر څخه کار اخلئ. ګورئ، په تاسو کې دې هېڅوک د هېچا سره د بدو په بدل کې بدي نه کوي، بلکې کوښښ کوئ چې تل یو د بل سره او د ټولو خلکو سره نېکي وکړئ. تل خوشحاله اوسئ. هر وخت دعا کوئ. په هر حال کې د خدای شکر کوئ، ځکه چې دا ستاسو دپاره چې د عیسی مسیح سره تړاو لرئ، د خدای رضا ده. د روح القدس د کار مخه مه نیسئ. د پیغمبرانو کلام ته په سپکه سترګه مه ګورئ، بلکې هرڅه وازمایئ او کوم څه چې ښه وي په هغه باندې عمل وکړئ. د هر ډول بدیو نه ځان لېرې ساتئ. خدای چې د سولې او سلامتۍ سرچینه ده، هغه دې تاسو په پوره توګه پاک کړي او ستاسو ټول روح، ځان او بدن دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح د راتګ په وخت کې بې عیبه وساتي. خدای چې تاسو ځان ته رابللي یئ، د باور وړ دی او هغه به دا کار وکړي. ای خویندو او ورونو! زمونږ دپاره هم دعا وکړئ. ټولو ایماندارانو ته سلامونه ووایئ او په پاکه مینه هغوی ښکل کړئ. زه تاسو ته د څښتن په نوم حکم کوم چې دا لیک ټولو خویندو او ورونو ته ولولئ. په تاسو باندې دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل وي. دا لیک د پولوس او سیلاس او تیموتاوس له خوا د تسالونیکیانو کلیسا ته چې زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح کلیسا ده. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. ای خویندو او ورونو! مونږ باید تل ستاسو دپاره د خدای شکر وکړو او همداسې مناسبه ده، ځکه چې ستاسو ایمان ښه قوي کیږي او ستاسو مینه یو د بل سره نوره هم زیاتیږي. له دې امله مونږ د خدای په نورو کلیساګانو کې د هغه صبر او زغم او ایمان دپاره چې تاسو یې په ځورونو او تکلیفونو کې ښایئ، ویاړو. دا د خدای د عادلانه قضاوت ثبوت دی د دې دپاره چې تاسو د خدای د هغې پاچاهۍ لایق کړي د کومې دپاره چې کړاوونه زغمئ. څرنګه چې خدای عادل دی، نو هغه به هغو خلکو ته سزا ورکړي چې تاسو یې ځورولي یئ. هغه به تاسو ته چې ځورېدلي یئ، ارام درکړي او مونږ ته به یې هم راکړي. دا کار به هغه وخت وشي چې کله زمونږ څښتن عیسی د اسمان څخه د خپلو زورورو فرښتو سره د اور په لمبو کې راښکاره شي. هغه به هغو خلکو ته چې خدای نه پېژني او زمونږ د څښتن عیسی زېری نه مني، سزا ورکړي. د هغوی سزا به دا وي چې د تل دپاره تباه شي او د څښتن د حضور او د هغه د قدرت د جلال څخه به بې برخې شي. په هغه ورځ چې څښتن عیسی راشي، نو د خپلو سپېڅلو خلکو له خوا به جلال ومومي او ټول ایمانداران به یې په لیدلو ډېر حیران شي. په هغوی کې به تاسې هم شامل یئ، ځکه چې تاسو زمونږ په شهادت باندې چې د هغه په هکله مو درکړ، ایمان راوړ. له دې امله مونږ تل ستاسو دپاره دعا کوو. مونږ د خپل خدای څخه غواړو چې تاسو د هغه ژوند لایق کړي چې هغه مو ورته رابولي. هغه دې په خپل قدرت سره ستاسو ټولې نېکې هیلې پوره کړي او ستاسو هغه کارونه دې پوره کړي چې په ایمان سره یې کوئ. مونږ دا دعا د دې دپاره کوو، ترڅو زمونږ د څښتن عیسی مسیح نوم ستاسو له خوا جلال ومومي او زمونږ د خدای او د څښتن عیسی مسیح په فضل سره تاسو د هغه له خوا عزت ومومئ. ای خویندو او ورونو! اوس زمونږ د څښتن عیسی مسیح د راتګ او د هغه سره زمونږ د یوځای کېدلو په هکله ستاسو نه غوښتنه کوو، هوښیار اوسئ چې څوک ستاسو ذهنونه په اسانۍ سره ګډوډ او پرېشانه نه کړي او ووایي چې د څښتن ورځ رارسېدلې ده. که څوک دعوه وکړي چې مونږ د خدای له خوا الهام اخیستی یا مو د چا د خولې نه اورېدلي دي او یا یې زمونږ له خوا لیک تر لاسه کړی دی، نو باور ورباندې مه کوئ. هېڅوک دې تاسو په هېڅ ډول ونه غولوي، ځکه چې تر هغې پورې به هغه ورځ رانه شي، ترڅو د خدای په وړاندې بغاوت رامنځته نه شي او هغه شر اچوونکی کس راښکاره نه شي چې په قسمت کې یې دوزخ دی. هغه به د هر هغه شي سره چې ورته خدای ویل کیږي او د هر شي سره چې عبادت یې کیږي، مخالفت کوي او خپل ځان به د ټولو څخه لوړ ګڼي. هغه به د خدای په کور کې کښېني او د خدایي دعوه به کوي. ایا تاسو ته په یاد نه دي چې کله زه تاسو سره وم نو د دې ټولو شیانو په هکله مې درته وویل؟ نو اوس تاسو پوهېږئ چې څه شی به د هغه د راتللو مخه نیسي، ترڅو هغه په خپل ټاکلي وخت کې راښکاره شي. ځکه چې هغه شرارت اوس هم په پټه کار کوي. خو هغه به هغه وخت ښکاره شي چې هغه څوک چې د هغه مخه نیسي، هغه لرې شي. بیا به هغه شر اچوونکی کس راښکاره شي او څښتن عیسی به هغه د خولې په پوکي سره ووژني او د خپل جلال نه ډک راتګ سره به هغه له منځه یوسي. هغه شر اچوونکی کس به د شیطان په قدرت سره راځي او هر ډول معجزې به ښایي او حیرانوونکي کارونه به کوي چې خلک وغولوي. هغه به د هغو خلکو سره چې د بربادۍ خواته روان دي، د هر ډول چل څخه کار واخلي. هغوی به تباه کیږي، ځکه چې حقیقت نه خوښوي او نه یې مني، ترڅو خلاصون ومومي. له دې امله خدای به هغوی پرېږدي چې وغولیږي، ترڅو په دروغو باندې باور وکړي. نو هغو ټولو خلکو ته به چې په حقیقت باور نه لري او د بدو کارونو څخه خوند اخلي، سزا ورکړل شي. خو ای څښتن ته ګرانو خویندو او ورونو! مونږ باید تل ستاسو ټولو دپاره د خدای شکر وکړو. خدای تاسو لکه د لومړني حاصل په شان د خلاصون دپاره غوره کړي یئ، هغه خلاصون چې د روح القدس په وسیله تاسو پاک او سپېڅلي او په حقیقت باندې په باور لرلو سره پیدا کیږي. هغه تاسو د هغه زېري په وسیله چې مونږ درته راوړ، راوبللئ، ترڅو زمونږ د څښتن عیسی مسیح په جلال کې شریک شئ. نو بیا ای خویندو او ورونو! هغه څه چې مونږ تاسو ته تعلیم درکړی دی، که هغه مو درته په خوله ویلي دي یا مو د لیک په وسیله درکړی دی، په هغه باندې ټینګ ودرېږئ او عمل ورباندې وکړئ. نو خپله زمونږ څښتن عیسی مسیح او زمونږ پلار خدای دې چې زمونږ سره یې مینه وکړه او په خپل فضل سره یې مونږ ته تلپاتې تسلي او ښه هیله راکړه، تاسو ته د زړونو تسلي درکړي او په هر ښه کار او خبرو کې دې تاسو ته قوت درکړي. نو ای خویندو او ورونو! په پای کې غواړو زمونږ دپاره دعا وکړئ چې د څښتن عیسی پیغام زر خپور شي او په عزت سره د خلکو له خوا قبول شي، لکه څنګه چې ستاسو په منځ کې خپور شو. همدارنګه دعا وکړئ چې خدای مونږ د بدکارو او خرابو خلکو څخه وژغوري، ځکه چې ټول خلک په هغه پیغام ایمان نه لري. خو تاسو کولای شئ چې په څښتن توکل وکړئ، ځکه چې هغه به تاسو قوي کړي او د شیطان د بدۍ څخه به مو وساتي. څښتن ستاسو په هکله مونږ ډاډمن کړي یو چې تاسو به هغه کارونه کوئ چې مونږ یې درته حکم کړی دی او هغو ته به دوام ورکوئ. څښتن دې تاسو ته لارښوونه وکړي چې د خدای په مینه او د مسیح په صبر او زغم باندې پوه شئ. خویندو او ورونو! اوس مونږ تاسو ته د خپل څښتن عیسی مسیح په نوم حکم درکوو چې د هغو ایماندارانو څخه لېرې اوسئ چې په تنبلۍ سره خپل ژوند تېروي او په هغه تعلیم باندې عمل نه کوي چې مونږ ورته ورکړی دی. تاسو خپله ښه پوهېږئ چې څنګه باید زمونږ د مثال څخه پیروي وکړئ، ځکه کله چې مونږ ستاسو سره وو، نو مونږ تنبلان او لټان نه وو. مونږ د هېچا ډوډۍ مفته نه ده خوړلې، بلکې شپه او ورځ مو کار کړی او زحمت مو ویستلی دی، ترڅو په چا باندې بار ونه اوسو. دا له دې امله نه ؤ چې مونږ حق نه درلود چې ستاسو څخه خواړه وغواړو، بلکې مونږ غوښتل چې ستاسو دپاره مثال شو، ترڅو زمونږ څخه پیروي وکړئ. کله چې مونږ ستاسو سره وو، نو تاسو ته مو دا حکم کاوه: څوک چې نه غواړي کار وکړي، نو هغه دې ډوډۍ هم نه خوري. ځکه چې مونږ اورېدلي دي چې په تاسو کې ځینې خلک شته چې خپل ژوند په تنبلۍ سره تېروي، هغوی کار نه کوي، بلکې د نورو په کارونو کې لاس وهنه هم کوي. مونږ داسې خلکو ته د څښتن عیسی مسیح په نوم حکم کوو او ورڅخه غوښتنه کوو چې په ارامۍ سره دې خپل کار کوي او خپله ډوډۍ دې په خپله ګټي. خو ای خویندو او ورونو! تاسو هېڅکله هم په ښه کار کولو کې زړه مه تنګوئ. که چېرې څوک هغه خبرې چې مونږ په دې لیک کې لیکلي دي نه مني، نو د هغه سره ملګرتیا مه کوئ، ترڅو هغه وشرمیږي. خو هغه دښمن مه ګڼئ، بلکې د یو ایماندار ورور په شان ورته نصیحت وکړئ. اوس دې څښتن چې په خپله د سولې او سلامتۍ سرچینه ده، تاسو ته په هر وخت او هر حال کې ارامي درکړي. څښتن دې تاسو ټولو سره مل وي. دا سلامونه ما پولوس په خپل لاس تاسو ته لیکلي دي او د ثبوت دپاره زما په ټولو لیکونو کې دا زما د لیکنې نښه او طریقه ده. په تاسو ټولو باندې دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل وي. دا لیک د پولوس له خوا دی چې د عیسی مسیح رسول او زمونږ د خلاصوونکي خدای او عیسی مسیح په حکم چې زمونږه هیله ده، ټاکل شوی دی، تیموتاوس ته چې په ایمان کې لکه زما د رښتیني زوی په شان دی. زمونږ د پلار خدای او زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل، رحم او سلامتي دې وي په تا باندې. کله چې زه مقدونیې ته په سفر روان وم نو ستا نه مې په کلکه غوښتنه وکړه چې په افسیس کې پاتې شې، ځکه چې هلته ځینې خلک غلط تعلیم ورکوي او ته باید هغوی ته حکم وکړې چې د دې کار نه لاس واخلي. هغوی ته ووایه چې خپل وخت په نکلونو او خپلو نیکونو په نه تمامېدونکو شجرو باندې نه ضایع کوي. دا شیان یوازې د خلکو په منځ کې بحثونه رامنځته کوي، بلکې د هېچا سره د خدای په کار کې چې د ایمان په وسیله تر سره کېدای شي، مرسته نه کوي. د دې حکم مقصد هغه مینه ده چې د پاک زړه، پاک وجدان او سوچه ایمان سره پیدا کیږي. خو ځینو خلکو د دې شیانو څخه مخ واړاوه او خپل ځانونه یې په بې معنی بحثونو کې راګېر کړل. هغوی غواړي چې د شریعت عالمان اوسي، خو پرته له دې چې پوه شي چې څه وایي یا د څه شي په هکله په ډاډه زړه خبرې کوي. مونږ پوهېږو چې شریعت ښه دی، خو که چېرې د هغه څخه په سمه او مناسبه توګه ګټه واخیستل شي. خو په دې هم باید پوه شو چې شریعت د نېکانو دپاره جوړ شوی نه دی بلکې د قانون ماتوونکو او نافرمانه خلکو دپاره، بې دینه او ګناهکارانو، ناپاکانو او د مقدساتو سپکوونکو، د هغو خلکو دپاره چې خپل مور او پلار وژني او د قاتلانو دپاره، د بد اخلاقانو، بچه بازانو، د غلامانو سوداګرو، دروغجنو، په دروغو شاهدي ورکوونکو او د هغه چا دپاره جوړ شوی دی چې د سم تعلیم په خلاف دي. دا د مبارک خدای د جلال نه ډک زېری دی چې ماته راسپارل شوی دی. زه د خپل څښتن عیسی مسیح شکر کوم چې ماته یې قوت راکړی دی چې د هغه کار سرته ورسوم، که څه هم مخکې به ما کفر ویلو او ځوروونکی او ظالم سړی وم، ما باندې یې باور وکړ او د خپل خدمت دپاره یې غوره کړم. خو په ما باندې رحم وشو، ځکه چې ما په بې ایمانۍ او ناپوهۍ کې دا کارونه کړي وو. زمونږ څښتن په ما باندې ډېر زیات فضل وکړ او هغه ایمان او مینه یې ماته راکړه چې د عیسی مسیح سره په یووالي کې تر لاسه کیږي. دا خبره رښتیا او په پوره توګه د منلو وړ ده چې عیسی مسیح نړۍ ته راغی چې ګناهکاران وژغوري او زه تر هغو ټولو بد یم. خو له همدې امله په ما باندې رحم وشو، ترڅو عیسی مسیح خپل لوی صبر ماته چې تر ټولو ګناهکارانو بد یم، وښایي او د هغو ټولو خلکو دپاره یو مثال اوسم چې وروسته به په هغه باندې ایمان راوړي او تلپاتې ژوندون به ومومي. اوس دې ابدي پاچا، نه فناکېدونکي، نه لیدونکي او یوازېني خدای ته تل ترتله عزت او جلال وي! امین. ای تیموتاوسه زما زویه، د هغو پېشګویانو له مخې چې پخوا ستا په هکله شوې دي، تاته حکم کوم او هیله مند یم چې دا حکم سرته ورسوې او د هغو څخه د وسلو په توګه په جګړه کې ښه کار واخلې او خپل ایمان او پاک وجدان ټینګ وساتې. ځینو خلکو چې د خپل وجدان خبره ونه منله، نو د هغوی د ایمان کشتۍ ډوبه شوه. په هغوی کې هیمناوس او سکندر شامل دي چې ما هغوی شیطان ته وسپارل، ترڅو دا زده کړي چې نور کفر ونه وایي. نو د هرڅه نه مخکې زه په کلکه ستاسو نه غوښتنه کوم چې د ټولو خلکو دپاره زارۍ، دعاګانې، شفاعتونه او شکرګزاري وکړئ. د پاچاهانو او د واک د ټولو خاوندانو دپاره همداسې وکړئ، ترڅو مونږ په ټولو برخو کې د دیندارۍ او عزت سره یو سوله ییز او ارام ژوند وکړو. دا کار ښه دی او زمونږ خلاصوونکی خدای ورباندې خوشحالیږي. هغه غواړي چې ټول خلک خلاصون ومومي او حقیقت وپېژني. ځکه چې یو خدای دی او د خدای او انسانانو ترمنځ یو منځګړی دی او هغه عیسی مسیح دی چې په خپله انسان دی او خپل ځان یې د ټولو دپاره قربان کړ او دا په ټاکلی وخت کې ثابته شوه چې خدای غواړي ټول خلک خلاصون ومومي. له همدې امله زه وعظ کوونکی او رسول وټاکل شوم. زه خدای راولېږلم چې غیریهودیانو ته د ایمان او حقیقت په هکله تعلیم ورکړم. زه رښتیا وایم او دروغ نه وایم. نو زه غواړم چې د هر عبادت په وخت کې دې سړي بې له قهر او دعوې څخه خپل سپېڅلي لاسونه پورته کړي او دعا دې وکړي. همدارنګه ښځې دې هم د حیا او شرافت مناسب کالي واغوندي، نه دا چې خپلې کمڅۍ جوړې کړي او په سرو زرو، مرغلرو او قیمتي کالیو باندې خپل ځانونه سینګار کړي، بلکې خپل ځانونه دې په ښو عملونو چې د دیندارو ښځو سره ښه ښکاري، سینګار کړي. پرېږدئ چې ښځې په ارامۍ او تابعدارۍ سره زده کړه وکړي. زه اجازه نه ورکوم چې ښځې دې سړیو ته تعلیم ورکړي او یا دې په هغوی باندې واک او اختیار ولري، بلکې ښځه باید غلې اوسي، ځکه چې لومړی آدم پیدا شو او وروسته حوا او دا آدم نه ؤ چې وغولېده، بلکې ښځه وه چې وغولېدله او د خدای قانون یې مات کړ. خو ښځې به د اولاد په راوړلو سره خلاصون مومي، که چېرې هغوی په ایمان، مینه او پاکۍ کې ټینګې پاتې شي او په خپل ځان باندې واک ولري. دا خبره رښتیا ده چې که چېرې څوک غواړي د کلیسا مشر شي، نو هغه د عزت کار غواړي. له دې امله د کلیسا مشر باید د ملامتیا نه پاک وي، یوازې یوه ښځه ولري، هوښیار وي، په خپل نفس باندې واک ولري، شریف او مېلمه پال وي او د تعلیم ورکولو توان ولري. هغه باید شرابي او جګړه مار نه، بلکې نرم مزاجه وي، جنجالي نه وي او د پیسو سره مینه ونه لري. هغه باید خپله کورنۍ په ښه توګه اداره کړي او خپلو اولادونه ته داسې روزنه ورکړي چې په ډېر درناوي سره د هغه منونکي اوسي. ځکه که چېرې څوک نه پوهیږي چې خپله کورنۍ څنګه اداره کړي، نو هغه به څنګه وکولای شي چې د خدای په کلیسا باندې پام وکړي؟ هغه باید نوی ایماندار نه وي، ځکه کېدای شي چې مغرور شي او د شیطان په شان محکوم وګرځول شي. برسېره پر دې، هغه باید د کلیسا نه دباندې خلکو کې نېک نوم ولري، ترڅو سپک او رسوا نه شي او د شیطان په دام کې ونه لویږي. همدارنګه د کلیسا خادمان باید عزتمن خلک وي، دوه ژبي او دوه مخي نه وي، ډېر شراب دې ونه څښي او د پیسو حرص ورسره نه وي. هغوی باید په پاک وجدان سره د ایمان راز وساتي. هغوی دې اول وازمایل شي او که چېرې هغوی بې عیبه ثابت شي، نو بیا یې پرېږدئ چې د خادم په توګه خدمت وکړي. همدارنګه د هغوی ښځې هم باید عزتمنې وي، غیبت دې نه کوي، بلکې هوښیارې او په هر کار کې وفادارې اوسي. خادم دې یوازې د یوې ښځې خاوند وي او خپل اولادونه او خپله کورنۍ باید په ښه توګه اداره کړي. ځکه کوم کسان چې د کلیسا د خادمانو په توګه کار کوي، هغوی به د خپلو ځانونو دپاره لوړ مقام تر لاسه کړي او په هغه ایمان کې چې په عیسی مسیح باندې یې لري ډېره زړه ورتیا تر لاسه کړي. زه په دې هیله یم چې زر تاته درشم، خو بیاهم تاته دا شیان لیکم. که چېرې زما په راتګ کې ځنډ رامنځته شي، نو ته به په دې لیک سره پوه شئ چې خلک د خدای په کورنۍ کې چې د ژوندي خدای کلیسا او د رښتینولۍ پایه او بنیاد دی، څنګه چلند وکړي. دا ټولو ته څرګنده ده چې زمونږ د دیندارۍ راز څومره لوی دی: هغه ښکاره شو د انسان په شکل په وسیله د روح القدس د هغه رښتینولي شوله ثابته هغه ولیدل شو د فرښتو له خوا اعلان وشو د هغه په هکله ټولو قومونو ته په دنیا کې خلکو راوړ په هغه باندې ایمان او هغه یووړل شو پورته په جلال کې روح القدس په ښکاره توګه وایي چې په اخرو زمانو کې به ځینې خلک ایمان له لاسه ورکړي او د بې لارې کوونکو روحونو او شیطاني تعلیمونو پیروي به کوي. داسې تعلیمونه به د هغو دروغجنو خلکو د ریاکارۍ له امله وي چې وجدان یې مړ شوی وي. هغوی به خلک د واده څخه منع کوي او هم به یې د هغو خوړو څخه منع کوي چې خدای پیدا کړي دي، ترڅو هغه ایمانداران چې په حقیقت باندې پوهیږي، په شکرګزارۍ سره یې وخوري. هرڅه چې خدای پیدا کړي دي، هغه ښه دي او د هېڅ شي څخه چې په شکرګزارۍ سره قبول شي، باید انکار ونه شي، ځکه چې هغه د خدای په کلام او دعا سره پاک شوي دي. تیموتاوسه، که چېرې ته هغه شیان خویندو او ورونو ته ور په یاد کړې چې ما ورته اشاره وکړه، نو ته به د عیسی مسیح یو ښه خدمتګار یې چې د ایمان په پیغام او هغه حقیقي تعلیم باندې چې تا پرې عمل کړی دی، روزل شوی یې. د بې دینه او د بې ګټې نکلونو نه ځان لېرې ساته او د هغې په ځای خپل ځان د دیندارۍ د ژوند دپاره وروزه. ځکه جسماني تمرین او روزنه یو څه ګټه لري، خو د دیندارۍ تمرین او روزنه په هر لحاظ ګټه لري، ځکه چې هغه هم د دې ژوند او هم د راتلونکي ژوند دپاره یوه وعده ده. دا خبره رښتیا او په پوره توګه د منلو وړ ده. له همدې امله مونږ زحمت وباسو او هلې ځلې کوو، ځکه چې زمونږ هیله هغه ژوندي خدای ته ده چې د ټولو خلکو او په ځانګړې توګه د ایماندارانو خلاصوونکی دی. د دې شیانو په هکله هغوی ته حکم او لارښوونه کوه. هېڅوک دې تاته په دې خاطر چې ځوان یې په سپکه سترګه ونه ګوري، بلکې د ایماندارانو دپاره په خبرو، چال چلند، مینه، ایمان او پاکۍ کې یو مثال اوسه. ترڅو چې زه راځم، نو خلکو ته د خدای د کلام په لوستلو، نصیحت کولو او تعلیم ورکولو بوخت اوسه. د هغه روحاني نعمت په هکله مه بې پروا کېږه چې تاته د پېشګویۍ په وسیله د کلیسا د مشرانو له خوا په تا باندې د لاس ایښودلو په وخت کې درکړل شوی دی. په دې شیانو باندې عمل کوه او خپل ځان دې هغو ته وقف کړه، ترڅو ټول ستا پرمختګ وویني. خپل ځان او خپل تعلیم ته پام کوه او په هغې باندې ټینګ ولاړ اوسه. ځکه که چېرې داسې وکړې، نو ته به هم خپل ځان او هم هغه خلک چې ستا خبرو ته غوږ نیسي، وژغورې. مشر سړي ته هېڅکله سختې خبرې مه کوه، بلکې هغه داسې هڅوه لکه چې ستا خپل پلار وي او د ځوانانو سره لکه د ورونو په شان چلند کوه. د زړو ښځو سره لکه د میندو په شان او د ځوانو ښځو سره په پوره پاکۍ لکه د خپلو خویندو په شان چلند کوه. د کونډو ښځو چې په رښتیا سره څوک نه لري، پام او عزت کوه. که چېرې کونډه اولادونه او یا لمسیان ولري، نو د ټولو نه مخکې هغوی باید د خپلې کورنۍ په وړاندې خپل مذهبي مسوولیت وپېژني او د خپل مور او پلار حق ادا کړي، ځکه چې په دې کار باندې خدای خوشحالیږي. کومه ښځه چې په رښتیا سره کونډه وي او څوک نه لري، هغه خدای ته هیله لري او شپه او ورځ په زارۍ او دعا اخته وي. خو کومه کونډه چې عیاشي کوي، که هغه ژوندۍ هم وي خو په حقیقت کې مړه ده. هغوی ته دا لارښوونې وکړه، ترڅو هېڅوک په هغوی کې کومه غلطي او ملامتیا پیدا نه کړي. که چېرې څوک د خپلو خپلوانو او په ځانګړې توګه د خپلې کورنۍ په غړو باندې پام نه کوي، نو هغه د ایمان نه منکر دی او تر بې ایمانه هم ډېر بد دی. هغه کونډه دې د کونډو په لست کې ولیکل شي چې عمر یې د شپېتو کالو نه کم نه وي او یوځل واده شوې وي. هغه باید د خپلو ښو کارونو له امله مشهوره وي: هغې خپل اولادونه روزلي وي، مېلمه پالنه یې کړې وي، په عاجزۍ سره د خدای د خلکو خدمت کړی وي، د دردمندو خلکو سره یې مرسته کړې وي او خپل ځان یې د هر ډول ښه کار دپاره وقف کړی وي. خو د ځوانو کونډو نومونه په لست کې مه لیکه، ځکه کله چې د هغوی نفساني غوښتنې هغوی د مسیح نه لېرې کړي، نو بیا غواړي چې واده وکړي. په دې ډول هغوی خپل ځانونه د قضاوت لاندې راولي، ځکه چې خپله لومړنۍ وعده یې ماته کړې ده. برسېره پر دې، هغوی په دې عادت کیږي چې بېکاره اوسي او کور په کور وګرځي، نه یوازې بېکاره بلکې غیبت کوي او د نورو په کارونو کې لاس وهنه کوي او د هغو شیانو په هکله چې لازمه نه ده خبرې کوي. نو زما مشوره دا ده چې ځوانې کونډې دې واده وکړي، اولادونه دې راوړي او د خپل کور کارونه دې تنظیم کړي او زمونږ مخالفینو ته موقعه ورنه کړي چې بدې خبرې ورپسې وکړي. ځکه چې ځینې کونډې لا د مخکې نه بې لارې شوې دي او د شیطان په لاره روانې دي. که چېرې د یوې ایماندارې ښځې په خپلوانو کې کونډې ښځې وي، نو هغه دې په خپله د هغوی سره مرسته وکړي او په کلیسا باندې دې بار نه اچوي، ترڅو کلیسا د هغو کونډو سره مرسته وکړي چې په رښتیا څوک نه لري. د کلیسا هغه مشران چې خپله وظیفه په ښه توګه سرته رسوي هغوی د دوه چنده عزت او تنخوا لایق دي، په ځانګړې توګه هغوی چې د کلام په اورولو او تعلیم ورکولو کې زحمت وباسي. ځکه چې د خدای کلام وایي: «تاسو د غوبل کولو په وخت کې د غویي خوله مه تړئ.» او په بل ځای کې وایي: «مزدور د خپلې مزدورۍ حقدار دی.» د کوم مشر په خلاف چې تور لګول کیږي هغه مه منه، خو دا چې دوه یا درې شاهدان ورباندې شاهدي ورکړي. هغوی چې ګناه کوي، نو د ټولې کلیسا په مخکې یې ملامته کړه، ترڅو د نورو دپاره د عبرت سبب شي. زه د خدای او عیسی مسیح او د غوره شویو فرښتو په حضور کې تاته حکم کوم چې په دې لارښوونو باندې پرته له تعصب نه عمل کوه او په هېڅ کار کې د هېچا طرفداري مه کوه. څښتن ته د خدمت دپاره په هېچا باندې په لاس ایښودلو کې بیړه مه کوه او د نورو په ګناهونو کې مه شریک کېږه. خپل ځان پاک وساته. له دې نه وروسته یوازې اوبه مه څښه، بلکې د خپلې معدې په خاطر لږ لږ شراب هم څښه، ځکه چې ته زیات وختونه ناروغه کېږې. د ځینو خلکو ګناهونه ښکاره دي او هغوی قضاوت ته رسوي، خو د نورو ګناهونه به وروسته ښکاره شي. همدارنګه د خلکو ښه کارونه هم په ښکاره لیدل کیږي او که دا کارونه په پټه هم شوي وي، نو یوه ورځ به ښکاره شي. هغوی چې د غلامۍ د جغ لاندې دي، خپل باداران دې د ډېر درناوي لایق وګڼي، ترڅو د خدای نوم او زمونږ تعلیم بدنام نه شي. هغه غلامان چې باداران یې ایمانداران دي، هغوی دې په دې خاطر د هغوی بې احترامي نه کوي چې هغوی ایمانداران ورونه دي، بلکې باید د هغوی ښه خدمت وکړي، ځکه کوم خلک چې د هغوی د خدمت نه ګټه اخلي، هغوی ایمانداران او زړه ته نژدې خلک دي. نو باید دا تعلیم خلکو ته ورکړل شي او هغوی وهڅول شي، ترڅو په دې باندې عمل وکړي. که چېرې څوک غلط تعلیم ورکوي او زمونږ د څښتن عیسی مسیح د سمو خبرو او د هغه تعلیم سره چې د دیندارۍ سره سمون لري، موافق نه وي، نو هغه مغرور دی او په هېڅ شي نه پوهیږي. هغه په لېونتوب سره بحثونه خوښوي او دا خوښوي چې د لغتونو په سر شخړه وکړي. دا شیان د بخیلۍ، بې اتفاقۍ، تهمت او بدګمانۍ سبب کیږي. دا د هغو خلکو په منځ کې د دوامداره بحثونو سبب کیږي چې خیالونه یې خراب او د حقیقت نه لېرې دي او هغوی ګومان کوي چې دینداري د شتمنۍ د لاسته راوړلو دپاره یوه وسیله ده. خو د قناعت سره دینداري ډېرې ګټې لري، ځکه چې مونږ دې دنیا ته څه نه دي راوړي او نه د دې دنیا نه د ځان سره کوم څه وړلی شو. خو که چېرې مونږ خواړه او کالي ولرو، نو په هغو باید قناعت وکړو. خو کوم خلک چې غواړي شتمن شي، نو هغوی د وسوسو او ډول ډول بې معنی او تاوان رسوونکو غوښتنو په دام کې چې خلک د تباهۍ او هلاکت خواته بیایي، راګېریږي. ځکه چې د پیسو سره مینه کول د ډېرو بدیو بنیاد او سرچینه ده. ځینو خلکو چې د پیسو سره ډېر شوق پیدا کړی دی، نو خپل ایمان یې له لاسه ورکړی دی او په ډېرو غمونو یې خپل زړونه سوري سوري کړي دي. خو ای د خدای استازیه، ته د دې ټولو شیانو نه لرې اوسه. د عدالت، دیندارۍ، ایمان، مینې، صبر او زغم او نرمۍ کوښښ کوه. د ایمان په جنګ کې ښه وجنګېږه او تلپاتې ژوندون تر لاسه کړه، ځکه چې ته خدای د هغه تلپاتې ژوندون دپاره غوره کړی یې چې د ډېرو شاهدانو په حضور کې په ښه ډول د خپل ایمان اقرار وکړې. زه تاته د هغه خدای په حضور کې چې ټولو شیانو ته ژوند ورکوي او د عیسی مسیح په حضور کې چې د پانتیاس پیلاتوس په مخکې یې ښه اقرار وکړ، حکم کوم چې د زړه نازړه کېدلو پرته دې حکم ته غاړه کېږدې. نو بیا به د اوس نه زمونږ د څښتن عیسی مسیح د بېرته راتللو پورې هېڅوک په تا کې کومه ملامتیا پیدا نه کړي. نو مبارک خدای چې یوازېنی واکمن، د پاچاهانو پاچا او د څښتنانو څښتن دی، هغه به د عیسی مسیح راتلل په یو مناسب وخت کې ښکاره کړي. خدای چې یوازې غیر فاني دی او په هغه نور کې اوسیږي چې هېڅوک نه شي کولای هغه ته ورنژدې شي او هېچا هېڅکله هغه نه دی لیدلی او نه یې لیدلی شي، عزت او قدرت دې ترتله د هغه وي! امین. د دې دنیا شتمنو خلکو ته حکم وکړه چې نه دې مغرور کیږي او نه دې فاني مال او دولت ته کومه هیله ولري، بلکې خدای ته دې هیله ولري چې هرڅه مونږ ته پرېمانه راکوي چې خوند ترې واخلو. هغوی ته حکم وکړه چې نېک کارونه وکړي او په ښو کارونو کې شتمن شي او سخیان اوسي او دې ته تیار اوسي چې نورو ته هم برخه ورکړي. په دې ډول به هغوی د خپلو ځانونو دپاره یوه خزانه جوړه کړي چې د راتلونکې دپاره یو ښه بنیاد وي، ترڅو هغوی وکولای شي چې رښتینی ژوند لاسته راوړي. ای تیموتاوسه، هغه څه چې تاته درسپارل شوي دي، د هغه ساتنه کوه. د بې دینه خبرو او بېځایه بحثونو څخه چې په غلطۍ سره ورته «پوهه» ویل کیږي، ځان وساته. د دې خبرو په اقرار کولو سره ځینو خلکو خپل ایمان له لاسه ورکړی دی. په تاسو ټولو دې د خدای فضل وي. دا لیک د پولوس له خوا دی چې د خدای په ارادې د عیسی مسیح رسول دی او د دې دپاره لېږل شوی دی ترڅو هغه وعده شوی ژوند چې په عیسی مسیح کې تر لاسه کیږي، اعلان کړي. زه دا لیک خپل ګران زوی تیموتاوس ته لیکم. د پلار خدای او زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل، رحم او سلامتي دې وي په تا باندې. زه د هغه خدای شکر کوم چې خدمت یې کوم، لکه څنګه چې زما نیکونو په پاک وجدان سره د هغه خدمت کاوه. زه هر وخت شپه او ورځ تا په خپلو دعاګانو کې یادوم. کله چې ستا اوښکې را په یاد شي، نو دا ارمان لرم چې تا ووینم، ترڅو ستا په لیدلو زما خوشحالي پوره شي. زه ستا هغه سوچه ایمان رایادوم چې لومړی ستا نیا لوییس او ستا مور افنیکي درلود او زه ډاډه یم چې ته یې هم لرې. له دې امله تاته در په یادوم چې د خدای هغه نعمت چې زما د لاس په ایښودلو سره تاته درکړل شو، هغه د ځان سره ژوندی وساته. ځکه کوم روح چې خدای مونږ ته راکړی دی هغه د وېرې او شرم روح نه دی بلکې د قدرت، مینې او په ځان باندې د واک لرلو روح دی. نو بیا زمونږ د څښتن په هکله د شاهدۍ ورکولو یا زما په اړه چې د هغه په خاطر بندي یم مه شرمېږه، بلکې د خدای په قدرت سره په هغو کړاوونو کې زما سره شریک شه چې د زېري په رسولو کې رامنځته کیږي. خدای مونږ ته خلاصون راکړ او مونږ یې یو سپېڅلي ژوند ته راوبللو. دا زمونږ د عملونو له امله نه وو بلکې دا د خدای مقصد او فضل ؤ چې د ازل نه یې د عیسی مسیح په وسیله مونږ ته راکړ. خو اوس هغه دا فضل زمونږ د خلاصوونکي عیسی مسیح په راتللو سره مونږ ته ښکاره کړی دی. هغه د مرګ قدرت له منځه یووړ او د زېري په وسیله یې نه فناکېدونکی ژوند ښکاره کړ. زه د دې زېري رسولو دپاره وعظ کوونکی، رسول او استاذ وټاکل شوم. له همدې امله زه کړاوونه زغمم، خو په هغه باندې نه شرمېږم. خو په چا باندې چې ما ایمان راوړی دی زه هغه پېژنم، ځکه زه یقین لرم چې هغه دا توان لري هغه څه چې هغه راته سپارلي دي، د خپل بېرته راتګ تر ورځې پورې یې وساتي. هغه سم تعلیم چې زما نه مو اورېدلی دی، هغه د هغه ایمان او مینې په وسیله چې په عیسی مسیح کې یې لرې، د خپل ځان دپاره مثال وګرځوه. هغه ښه امانت چې تاته سپارل شوی دی هغه د روح القدس په وسیله چې په مونږ کې اوسیږي، وساته. ته خبر یې چې د اسیا د ولایت ټولو خلکو زه پرېښودم چې په هغو کې فیجلس او هیرموجینس هم شامل دي. څښتن دې د اونیسیفوروس په کورنۍ باندې رحم وکړي، ځکه چې هغه ماته څو څو ځلې نوی قوت راکړ او په دې ونه شرمېده چې زه بندي یم، بلکې کله چې هغه روم ته راورسېده، نو زه یې ډېر ولټولم او پیدا یې کړم. څښتن دې د قضاوت په ورځ په هغه باندې خپل رحم وکړي. همدارنګه ته ښه خبر یې چې هغه په افسیس کې زما څومره خدمتونه کړي دي. نو ای زما زویه، په هغه فضل سره چې په عیسی مسیح کې دی، قوي اوسه. کومې خبرې چې تا د ډېرو شاهدانو په مخکې زما څخه اورېدلي دي، هغه داسې وفادارو کسانو ته وسپاره چې نورو ته د تعلیم ورکولو وړ وي. لکه د عیسی مسیح د یو ښه عسکر په شان زما سره په کړاوونو کې شریک شه. هېڅ عسکر خپل ځان په ورځني شخصي کارونو کې نه راګېروي، ځکه چې د هغه مقصد د خپل قوماندان خوشحاله ساتل دي. همدارنګه هېڅ لوبغاړی نه شي کولای چې د لوبو په سیالۍ کې جایزه تر لاسه کړي، ترڅو د هغې لوبې قوانین مراعت نه کړي. کوم بزګر چې زحمت یې ویستلی وي، هغه باید لومړنی کس وي چې د خپلو حاصلاتو برخه واخلي. څه چې زه درته وایم د هغو په هکله فکر وکړه، نو بیا به څښتن درته پوهه درکړي چې په ټولو شیانو باندې پوه شې. یاد ساته عیسی مسیح چې د داود د نسل څخه دی او د مرګ نه بېرته راژوندی شوی دی. دا هغه زېری دی چې زه یې رسوم او د همدې زېري له امله دی چې زه کړاوونه وینم، تر دې چې د یو مجرم په شان په زنځیرونو تړل شوی یم. خو د خدای کلام په زنځیر تړل کېدای نه شي. نو زه دا هرڅه د خدای د غوره شویو په خاطر زغمم، ترڅو هغوی هم هغه خلاصون او تلپاتې جلال چې په عیسی مسیح کې دی، تر لاسه کړي. دا خبرې رښتیا دي: که مونږ مړه شوي یو د هغه سره نو د هغه سره به ژوند هم کوو که چېرې مونږ ولرو صبر او زغم نو د هغه سره به کړو پاچاهي هم که د هغه نه مونږه وکړو انکار نو هغه به هم زمونږ نه وکړي انکار که چېرې مونږ شو بې وفا نو هغه به وفادار پاتې شي ځکه نه شي کولای هغه چې انکار وکړي له خپله ځانه څخه دا شیان خلکو ته ور په یاد کړه او د خدای په حضور کې ورته حکم وکړه چې د لغتونو په سر شخړه ونه کړي، ځکه چې دا هېڅ ګټه نه لري، بلکې اورېدونکو ته زیات زیان رسوي. ډېر کوښښ وکړه ترڅو خپل ځان د خدای په نظر کې داسې وښایې چې هغه دې خوښ کړي، لکه د یو مزدور په شان چې په خپل کار نه شرمیږي او په سمه توګه د حقیقت د پیغام تعلیم ورکوي. خو د بې دینه او بېځایه خبرو نه ځان وساته، ځکه چې دا خلک نور هم د خدای نه لېرې ساتي. نو د هغوی خبرې لکه د ناسور زخم په شان دي چې ټول بدن ته خپریږي چې په دې ډله کې هیمناوس او فیلیتس شامل دي چې داسې خبرې کوي. دغو کسانو چې د حقیقت لاره پریښې ده، وایي چې د بیا راژوندي کېدلو ورځ لا پخوا رارسېدلې ده او په دې ډول هغوی ځینې خلک د خپل ایمان څخه اړوي. خو خدای چې کوم بنیاد ایښی دی، هغه ټینګ دی او په هغه باندې داسې لیکل شوي دي: «څښتن خپل خلک پېژني» او «څوک چې د هغه نوم په خوله یادوي، باید د بدۍ نه لاس واخلي.» په یو لوی کور کې یوازې د سرو زرو او سپینو زرو لوښي نه وي بلکې د لرګیو او خاورین لوښي هم وي. د هغو څخه ځینې یې د ځانګړو کارونو دپاره او ځینې یې د عادي کارونو دپاره وي. نو له دې امله که چېرې څوک خپل ځان د بدیو نه پاک کړي، نو هغه به داسې لوښی شي چې د ځانګړو کارونو دپاره به ورڅخه کار اخیستل کیږي، ځکه چې هغه وقف شوی دی او د خپل بادار دپاره ګټور دی او هر ډول نېک کار ته تیار دی. نو د ځوانۍ د وخت د نفساني غوښتنو څخه ځان وساته او د هغو کسانو سره چې په پاک زړه څښتن ته دعا کوي، د عدالت، ایمان، مینې او سلامتۍ دپاره هلې ځلې کوه. خو د کم عقلتوب او جهالت بحثونو نه ځان لېرې ساته، ځکه چې ته پوهېږې چې د هغو پای شخړه ده. د څښتن خدمتګار باید جګړه مار نه وي بلکې په ټولو باندې مهربانه وي، ښه ښوونکی وي او زیات صبر او زغم ولري. په نرمۍ سره دې خپل مخالفین اصلاح کړي. کېدای شي چې خدای هغوی ته موقعه ورکړي چې توبه وباسي، ترڅو حقیقت وپېژني. بیا کېدای شي چې د هغوی سره عقل پیدا شي او د شیطان د دام نه چې په کې راګېر شوي دي او مجبوره کړي یې دي چې د هغه اراده پوره کړي، خلاص شي. خو په دې پوه شه چې په اخرو ورځو کې به د سختیو وختونه راشي. ځکه خلک به ځان خوښوونکي، پیسه دوسته، لافې وهونکي، مغرور، سپین سترګي، د مور او پلار نافرمانه، ناشکره، ناپاکه، بې رحمه، سخت زړه لرونکي، غیبت کوونکي، خپل سري، وحشي، د نېکۍ دښمنان، خاین، بې پروا، مغرور او د خدای د پېژندلو نه زیات د عیاشۍ خوښوونکي وي. هغوی به په ښکاره ځانونه دینداره ښایي، خو د خدای د قدرت نه به منکر وي. د داسې خلکو څخه ځان ساته. په دوی کې داسې خلک شته چې کورونو ته ورننوځي او هغه کم عقلې او ساده ښځې د خپلې اغیزې لاندې راولي چې په ګناهونو کې ډوبې وي او د هر ډول نفساني غوښتنو تر اغیزې لاندې راغلې دي. دا ښځې تل غواړي چې کوم څه زده کړي، خو هېڅکله نه شي کولای چې د حقیقت پېژندنې ته ورسیږي. لکه څنګه چې ینیس او یمبریس د موسی سره مخالفت کړی ؤ، نو دا خلک هم د حقیقت سره مخالفت کوي. د هغوی خیالونه فاسد او ایمان یې رښتینی نه دی. خو هغوی به ډېر پرمختګ ونه کړي، ځکه چې د هغوی کم عقلتوب به ټولو ته ښکاره شي، لکه څنګه چې د ینیس او یمبریس کم عقلتوب ښکاره شو. خو ته زما د تعلیم او دا چې زه څنګه ژوند تېروم او په ژوند کې زما د مقصد او زما د ایمان، زما د صبر، زما د مینې او زما د زغم نه خبر یې. همدارنګه ته خبر یې چې د پیسیدیې په انطاکیې، قونیې او لسترې ښارونو کې زه د کومو ځورونو او کړاوونو سره مخ شوم او هغه ځورونې مې وزغملې، خو بیاهم څښتن زه د هغو ټولو نه خلاص کړم. په حقیقت کې هرڅوک چې غواړي په عیسی مسیح کې په دیندارۍ سره ژوند وکړي، نو هغوی به ځورول کیږي. خو بد او چلبازه خلک به نور هم له بدو نه ډېر بد شي. هغوی به نور خلک غولوي او هم به په خپله غولیږي. خو څه چې تا زده کړي دي او په هغو باندې ټینګ باور لرې، نو هغو ته وفادار پاتې شه. ځکه ته پوهېږې چې هغه شیان دې د چا نه زده کړي دي او څنګه ته د ماشومتوب نه د خدای د کلام سره اشنایي لرې چې تاته حکمت درکړي، ترڅو په عیسی مسیح باندې په ایمان راوړلو سره خلاصون ومومې. د کلام ټولې لیکنې د خدای له خوا الهام اخلي او د تعلیم ورکولو، د غلطیو د رټنې، اصلاح او د رښتیني ژوند په خاطر د روزنې دپاره ګټورې دي، ترڅو د خدای خلک پوره وړتیا ولري او د هر نېک کار دپاره تیار اوسي. زه د خدای او عیسی مسیح په حضور کې چې د ژوندیو او مړو په هکله به قضاوت کوي او هغه به ښکاره شي او خپله پاچاهي به جوړه کړي، تاته حکم کوم چې د خدای د کلام وعظ کوه او که ستا دپاره وخت مناسب وي او که نه، تیار اوسه. ته باید خلکو ته د هغوی غلطۍ ور په ګوته کړې او هغوی ورټې او ویې هڅوې او په ډېر صبر او حوصلې سره هغوی ته تعلیم ورکوه. ځکه چې داسې وخت راتلونکی دی چې خلک به سم تعلیم ته غوږ نه نیسي، بلکې د خپلو نفساني غوښتنو پسې به ګرځي او داسې استاذان به راټول کړي چې هغه څه ترې واوري چې د دوی خوښیږي. هغوی به حقیقت اورېدل پرېږدي او په نکلونو پسې به ګرځي. خو ته باید په هر حال کې هوښیار اوسې، کړاوونه وزغمې، د زېري رسوونکي کار وکړې او د خدای د خدمتګار په توګه خپله وظیفه سرته ورسوې. خو زما وینه لا د مخکې نه د قربانۍ په خاطر تویه شوې ده او هغه وخت رارسېدلی دی چې باید د دې دنیا نه لاړ شم. ما ښه جنګ وکړ او سیالي مې پای ته ورسوله او وفادار پاتې شوم. نو اوس د عدالت تاج ماته په انتظار دی، هغه تاج چې څښتن یعنې هغه عادل قاضي به یې د قضاوت په ورځ ماته راکوي او یوازې ماته نه، بلکې هغو ټولو ته به یې هم ورکړي چې په ډېره مینه د هغه راتللو ته سترګې په لاره دي. ډېر کوښښ وکړه چې زر ماته راشې، ځکه چې دیماس له دې امله چې د دې دنیا سره یې مینه لرله، زه پرېښودم او تسالونیکیې ته لاړ. کریسکیس غلاتیې ته او تیتوس دلماتیې ته تللی دی. یوازې لوقا زما سره دی. مرقوس راپیدا کړه او د ځان سره یې راوله، ځکه چې هغه زما سره په خدمت کې ګټور دی. تیخیکاس ما افسیس ته لېږلی دی. کله چې ته راځې، نو زما هغه چپنه چې د ترواس په ښار کې مې کرپوس ته پریښې وه او زما کتابونه او په ځانګړې توګه هغه په پوستکي باندې لیکل شوې نسخې هم د ځان سره راوړه. سکندر مسګر ماته لوی زیان رسولی دی. خو څښتن به هغه ته د خپلو کارونو سره سم سزا ورکړي. ته هم د هغه نه ځان ساته، ځکه چې هغه زمونږ د پیغام سره ډېر مخالف دی. په لومړنۍ محکمه کې هېڅوک زما په څنګ کې ونه درېد، بلکې ټولو زه پرېښودم. خدای دې هغوی په دې ګناه نه نیسي. خو څښتن زما سره ودرېده او ماته یې قوت راکړ چې ما وکولای شول چې د ټول پیغام په اړه وعظ وکړم چې ټول غیریهودیان یې واوري. نو زه د زمري د خولې نه خلاص شوم. څښتن به ما د هر بد کار څخه وساتي او خپلې اسماني پاچاهۍ ته به مې خوندي ورسوي. د هغه جلال دې تل ترتله وي. امین. پریسکیلا، اکیلا او د اونیسیفوروس کورنۍ ته زما سلامونه ووایه. اراستوس په قرنتوس کې پاتې شو او تروفیموس مې په میلیتوس کې پرېښود، ځکه چې هغه ناروغه ؤ. ډېر کوښښ وکړه چې د ژمي نه مخکې راشې. یوبولوس، پودینس، لینوس، کلادیه خور او ټول خویندې او ورونه درته سلام وایي. څښتن دې ستا سره مل وي. په تاسو ټولو دې د خدای فضل وي. دا لیک د پولوس له خوا چې د خدای خدمتګار او د عیسی مسیح رسول دی، لیکل شوی دی. زه د دې دپاره ټاکل شوی یم چې د خدای د غوره شویو خلکو ایمان قوي کړم او هغوی ته تعلیم ورکړم، ترڅو په هغه حقیقت پوه شي چې هغوی ته دا ورزده کوي چې څنګه د دیندارۍ ژوند وکړي. دا هغه حقیقت دی چې هغوی ته د تلپاتې ژوندون هیله ورکوي. خدای چې هېڅکله دروغ نه وایي، د ازل نه دا وعده کړې ده او هغه دا په ټاکلی وخت کې په خپل کلام کې ښکاره کړ. دا کار ماته وسپارل شو چې زه د هغه په اړه د خپل خلاصوونکي خدای د حکم اعلان وکړم. زه دا لیک تیتوس ته لیکم چې زما رښتینی زوی دی او په ایمان کې سره شریک یو. د پلار خدای او زمونږ د خلاصوونکي عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تا باندې. ته مې د دې دپاره په کریت کې پرېښودلې، ترڅو پاتې کارونه تنظیم کړې او لکه څنګه چې مې درته لارښوونه کړې ده چې په هر ښار کې د کلیساګانو دپاره مشران وټاکې. مشران باید بې عیبه وي، یوازې یوه ښځه ولري، اولادونه یې ایمانداران وي او په هغوی باندې دې د بد اخلاقۍ او سرکښۍ تورونه نه وي. څرنګه چې د کلیسا مشر د خدای د کور مسوول دی، نو هغه باید بې عیبه وي. هغه باید مغرور نه وي، تندخویه، شرابي، جګړه مار او د پیسو حرص ورسره نه وي. هغه باید مېلمه پال او خیرخواه وي، په خپل نفس باندې واک ولري، عادل، سپېڅلی، سم او منظم وي. هغه باید په هغه باوري پیغام باندې چې ورته تعلیم ورکړل شوی دی ټینګ ودریږي، ترڅو په خپل رښتیني تعلیم سره وکولای شي نور خلک وهڅوي او څوک چې ورسره مخالفت کوي هغوی دې په کلکه وغندي. ځکه چې ډېر داسې خلک شته چې سرکښي کوي، هغوی بېځایه خبرې کوي او خلک غولوي، په ځانګړې توګه هغه خلک چې په سنتولو باندې ټینګار کوي. د داسې خلکو خولې باید وتړل شي، ځکه چې دوی د شرموونکې ګټې د لاسته راوړلو دپاره د هغو شیانو د تعلیم په وسیله چې باید ورنه کړل شي، د کورنیو ټول غړي تباه کوي. د کریتیانو د عالمانو څخه یو عالم وایي: «کریتیان تل دروغجن، وحشیان، خېټور او تنبلان دي.» دا شاهدي رښتیا ده، نو هغوی سخت ورټه ترڅو په ایمان کې روغ پاتې شي او هغوی باید د یهودیانو زړو کیسو او د هغو خلکو حکمونو ته غوږ ونه نیسي چې حقیقت یې رد کړی دی. د پاکو خلکو دپاره ټول شیان پاک دي، خو د ناپاکو او بې ایمانه خلکو دپاره هېڅ شی پاک نه دی، ځکه چې د هغوی فکرونه او وجدانونه دواړه ناپاکه دي. هغوی دعوه کوي چې مونږ خدای پېژنو، خو په عمل کې هغوی د هغه نه انکار کوي. هغوی د کرکې وړ او نافرمانه دي او د هېڅ نېک کار کولو وړتیا نه لري. خو ته هغه تعلیم ورکوه چې د سمې عقیدې له مخې وي. سپین ږیرو ته ووایه چې هغوی دې هوښیار او عزتمن وي، په خپلو نفسونو باندې واک ولري، په ایمان، مینه، صبر او زغم کې ټینګ اوسي. همدارنګه سپین سرو ته ووایه چې په خپل چال چلند کې سپېڅلې اوسي، غیبت دې نه کوي او ډېر شراب دې نه څښي او نورو ته دې د نېکۍ کولو تعلیم ورکوي، ترڅو دوی وکولای شي هغو ځوانو ښځو ته داسې روزنه ورکړي چې د خپلو مېړونو او اولادونو سره مینه وکړي. همدارنګه هغوی دې په خپلو نفسونو باندې واک ولري، پاک لمنې، په خپلو کورونو کې ښې کارکوونکې وي، مهربانې او د خپلو مېړونو تابعدارې اوسي، ترڅو د خدای کلام بدنام نه شي. همدارنګه ځوانان وهڅوه چې اعتدال خوښوونکي اوسي. تل باید داسې نېک کارونه وکړې چې د نورو دپاره مثال وګرځي او په خپل تعلیم کې دې ایمانداري او درنښت ښکاره کړه. داسې سمې خبرې وکړه چې څوک درته ګوته ونه نیسي، ترڅو ستا مخالفین وشرمیږي او د هغوی سره به زمونږ په هکله د بدو ویلو دپاره کوم څه نه وي. غلامانو ته ووایه چې په هر کار کې دې د خپلو بادارانو تابع اوسي او هغوی دې راضي ساتې او د هغوی سره دې بحث نه کوي. د هغوی څخه دې پیسې نه غلا کوي، بلکې خپله ټوله وفاداري دې وښایي، ترڅو په هره طریقه چې هغوی زمونږ د خلاصوونکي خدای په هکله کوم تعلیم ورکوي هغه په زړه پورې وي. ځکه چې د خدای فضل د ټولو خلکو د خلاصون دپاره ښکاره شوی دی. دا فضل مونږ ته رازده کوي چې بې مذهبي او دنیاوي غوښتنې پرېږدو او په دې دنیا کې د پرهېزګارۍ، عدالت او دیندارۍ ژوند وکړو. نو مونږ د برکت نه ډکه هیله یعنې د خپل لوی خدای او خلاصوونکي عیسی مسیح د بېرته راتللو په انتظار یو. هغه خپل ځان زمونږ په خاطر قربان کړ، ترڅو مونږ د هر ډول بدیو نه خلاص کړي او زمونږ څخه د خپل ځان دپاره داسې پاک قوم جوړ کړي چې د نېکو کارونو شوقیان اوسو. د دې شیانو په هکله تعلیم ورکړه او په پوره واک سره هغوی وهڅوه او اصلاح یې کړه. هېچا ته اجازه مه ورکوه چې تاته په سپکه سترګه وګوري. ایماندارانو ته ور په یاد کړه چې د حاکمانو او د واک د خاوندانو تابعداري او د هغوی اطاعت دې کوي او د هر نېک کار دپاره دې تیار اوسي. هغوی ته ووایه چې د هېچا په هکله دې بد نه وایي او شخړه دې نه کوي، بلکې نرم مزاجه او د ټولو خلکو په وړاندې دې باادبه اوسي. ځکه چې مونږ هم یو وخت ناپوهه، نافرمانه، بې لارې او د هر ډول نفساني غوښتنو او عیاشیو غلامان وو او په کينې او بخیلتوب کې مو خپل ژوند کاوه. نورو زمونږ نه کرکه کوله او مونږ د نورو نه. خو کله چې زمونږ د خلاصوونکي خدای مهرباني او مینه ښکاره شوه، هغه مونږ ته خلاصون راکړ، خو نه د هغو نېکو کارونو له امله چې مونږ کړي وو، بلکې د هغه د رحم په وسیله مو تر لاسه کړ او روح القدس د وینځلو په وسیله مونږ ته نوی زېږون او نوی ژوند راکړ. هغه زمونږ د خلاصوونکي عیسی مسیح په وسیله روح القدس په پرېمانه توګه په مونږ باندې نازل کړ، ترڅو د هغه د فضل په وسیله عادل وګڼل شو او د هغې هیلې له مخې چې مونږ یې لرو، د تلپاتې ژوندون وارثان شو. دا خبره رښتیا ده. زه غواړم چې ته په دې باندې ټینګار وکړې، ترڅو هغه خلک چې په خدای باندې ایمان لري، دې ته پام وکړي چې خپل ځانونه نېکو کارونو ته وقف کړي. دا شیان ډېر ښه او د خلکو دپاره ګټور دي. خو د شجرو په هکله د کم عقلتوب بحثونو، بې اتفاقۍ او د شریعت په اړه د شخړو څخه ځان وساته، ځکه چې هغه بې ګټې او بې ارزښته دي. که چېرې یو کس بې اتفاقۍ ته لمن وهي، نو هغه ته یوځل یا دوه ځلې خبرداری ورکړه او نور ورسره کار مه لره. ځکه چې ته پوهېږې چې هغه کس بې لارې شوی دی او د هغه ګناه هغه ملامتوي. کله چې زه ارتیماس یا تیخیکاس تاته درولېږم، نو ډېر کوښښ وکړه چې زر خپل ځان د نیکوپولیس ښار ته راورسوې او ماته راشه، ځکه چې ما پرېکړه کړې ده چې ژمی هلته تېر کړم. د زیناس وکیل او اپولوس سره مرسته وکړه چې زر تر زره خپل سفر ته دوام ورکړي او ګورئ چې هغوی کوم شي ته اړتیا ونه لري. زمونږ خلک دې دا زده کړي چې خپل ځانونه نېکو کارونو ته وقف کړي، ترڅو د خلکو بیړنۍ اړتیاوې پوره کړي او د هغوی ژوند بې ګټې نه شي. هغه ټول کسان چې زما سره دي، تاته سلام وایي. هغو کسانو ته هم زما سلامونه ووایه چې زمونږ سره مینه لري او زمونږ سره په ایمان کې شریک دي. په تاسو ټولو دې د خدای فضل وي. دا لیک د پولوس له خوا چې د عیسی مسیح په خاطر زنداني دی او زمونږ د ورور تیموتاوس له خوا خپل ګران او د خدمت ملګري فیلیمون ته او خپلې خور اپفیې او ارخیپوس ته چې لکه د یو عسکر په شان زما همکار دی او ستاسو د کور کلیسا ته. زمونږ د پلار خدای او څښتن عیسی مسیح فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. ای فیلیمونه، کله چې زه تا په خپلو دعاګانو کې یادوم نو تل د خپل خدای شکر کوم، ځکه چې زه ستا د مینې نه چې د خدای د ټولو خلکو سره یې لرې او په څښتن عیسی باندې د ایمان نه خبر یم. زما دعا دا ده چې ته خپل د ایمان شراکت داسې ښکاره کړې چې د دې سبب شي، ترڅو زمونږ پوهه د هغو برکتونو په اړه چې په مسیح کې یې لرو، زیاته شي. ای زما وروره، ماته ستا د مینې له امله ډېره خوشحالي او تسلي پیدا شوې ده، ځکه چې ستا له امله د خدای د خلکو زړونه قوي او تازه شوي دي. سره له دې چې زه په مسیح کې دا زړورتیا او جرات لرم چې تاته حکم وکړم چې هغه کار وکړه چې مناسب وي، خو زه د هغې مینې له امله چې تا سره یې لرم او زه پولوس د یو سپین ږیري سړي په توګه چې اوس د عیسی مسیح په خاطر زنداني یم، ستا نه د یو څه غوښتنه کوم. زه د خپل زوی اونیسیموس له خوا چې د خپل بندیتوب په وخت کې د هغه روحاني پلار شوم، ستا نه غوښتنه کوم. هغه یو وخت ستا دپاره ګټور نه ؤ، خو اوس هم ستا او هم زما دپاره ګټور دی. زه هغه تاته بېرته درلېږم چې زما د زړه سر دی. ما غوښتل چې هغه د خپل ځان سره وساتم، ترڅو تر هغه وخته پورې چې زه د زېري په خاطر په زندان کې یم، هغه ستا په ځای زما خدمت وکړي. خو ما ونه غوښتل چې ستا له غوښتنې نه پرته کوم کار وکړم، ترڅو ستا نېکي د مجبوریت له مخې نه بلکې ستا په رضا سره وي. کېدای شي هغه د دې دپاره ستا نه د لږ وخت دپاره بېل شو چې هغه د تل دپاره ستا سره وي. خو هغه اوس نور د یو غلام په شان نه، بلکې د غلام نه ډېر لوړ دی، لکه د یو ګران ورور په شان. هغه چې دومره ماته ګران دی، نو څومره به تاته هم د غلام او هم په څښتن کې د یو ورور په توګه ګران وي. نو که چېرې ته ما خپل شریک ګڼې، لکه څنګه چې ما منې، هغه هم ومنه. که چېرې هغه ستا سره کومه بدي کړې وي او یا ستا ورباندې کوم پور وي، نو هغه زما په حساب ولیکه. زه پولوس دا درته په خپل لاس لیکم چې زه به دا هرڅه بېرته درکړم. زه دا نه وایم چې ته څومره زما پوروړی یې، حتی ستا ځان هم. ای وروره، د څښتن په خاطر ماته ګټه ورسوه او احسان وکړه او په مسیح کې زما زړه قوي او تازه کړه. زه ستا په تابعدارۍ باندې باور لرم، نو زه دا شیان تاته لیکم او په دې پوهېږم زه چې درڅخه څه غواړم، د هغې نه به زیات وکړې. بله دا چې زما دپاره یوه کوټه تیاره کړه، ځکه زه هیله لرم چې خدای به ستاسو دعاګانې قبولې کړي او ما به بیا تاسو ته درولي. اپفراس چې د عیسی مسیح په خاطر زما سره په زندان کې دی، تاته سلام وایي. همدارنګه مرقوس، ارسترخوس، دیماس او لوقا چې په دې خدمت کې زما ملګري دي، هم تاته سلام وایي. په تاسو ټولو باندې دې زمونږ د څښتن عیسی مسیح فضل وي. خدای په تېره زمانه کې څو څو ځلې په مختلفو طریقو سره د خپلو پیغمبرانو په وسیله زمونږ د نیکونو سره خبرې کړې دي. خو په دې اخرنیو ورځو کې یې د خپل زوی په وسیله زمونږ سره خبرې کړې دي. هغه زوی چې خدای د ټولو شیانو وارث ټاکلی دی او د هغه په وسیله یې نړۍ پیدا کړه. هغه د خدای د جلال ښکاره کوونکی او د هغه د کامل ذات تصویر دی او هغه ټول کاینات د خپل کلام د قدرت په وسیله ساتي. کله چې هغه خلکو ته د خپلو ګناهونو څخه د بخښنې لاره جوړه کړه، نو هغه په اسمان کې د مطلق قادر خدای ښي لاس ته کښېناست. څرنګه چې مسیح د فرښتو نه ډېر لوی دی، نو خدای چې هغه ته کوم نوم ورکړی دی، هغه هم د هغوی د نومونو نه ډېر لوی دی. ځکه چې خدای هېڅکله کومې فرښتې ته نه دي ویلي: ته مې زوی، زه دې نن پلار شوم. او یا دا: زه به یم د هغه پلار او هغه وي به زما زوی خو کله چې خدای لومړنی زېږېدلی نړۍ ته راولي، نو ورته وایي: د خدای ټولې فرښتې دې د هغه عبادت وکړي. خو د فرښتو په هکله وایي: خدای رالېږي خپلې فرښتې لکه بادونو په شان او خپل خدمتګاران لکه د اور د لمبو په شان خو د خپل زوی په هکله وایي: ای خدایه! تل ترتله به وي ستا د پاچاهۍ تخت او کړې به حکومت په خپلو خلکو باندې د انصاف له مخې ته خوښوې عدالت او کرکه کوې له بدۍ په دې خاطر خدای، یعنې ستا خدای ته یې ستا د نورو ملګرو نه زیات مسح کړی یې د خوشحالۍ په تېلو همدارنګه هغه وایي: ای څښتنه، له شروع څخه دې ایښی ؤ بنیاد د ځمکې او اسمانونه دې کړل جوړ خپلو لاسونو باندې هغوی فنا به شي، خو ته به پاتې شې هغوی به ټول زاړه شي لکه لباس په شان تاو راتاو به کړې هغوی لکه چپنې په شان او بدل به یې کړې لکه لباس په شان خو پاتې کېږې په خپل حال ته مدام او پای به ونه لري هېڅ دا ستا دوران خو خدای هېڅکله هم کومې فرښتې ته نه دي ویلي: کښېنه زما ښي لاس ته ترڅو کړم ستا دښمنان ستا د پښو لاندې ایا ټولې فرښتې خدمتګار روحونه نه دي چې د هغو خلکو د خدمت دپاره رالېږل شوي چې خلاصون به مومي؟ له دې امله مونږ چې څه اورېدلي دي هغو ته باید نور هم پام وکړو، هسې نه چې بې لارې شو. ځکه کوم پیغام چې د فرښتو په وسیله ورکړل شوی ؤ، هغه د باور وړ ؤ او هره ګناه او نافرمانۍ به خپله سزا لیدله. نو له دې امله که چېرې مونږ داسې لوی خلاصون له پامه وغورځوو، بیا څنګه کولای شو چې د هغې د سزا نه وتښتو؟ دا خلاصون اول خپله د څښتن عیسی له خوا اعلان شو او بیا د هغو خلکو له خوا تایید شو چې د هغه خبرې یې اورېدلې وې. همدارنګه خدای هم دا پیغام د خپلو نښو، حیرانوونکو کارونو او ډول ډول معجزو په ښودلو او د خپلې ارادې له مخې د روح القدس د نعمتونو په ورکولو سره تصدیق کړ. نو خدای فرښتو ته دا اختیار ورنه کړ چې په راتلونکې دنیا باندې چې مونږ یې په هکله خبرې کوو، حکومت وکړي. بلکې د خدای د کلام په یو ځای کې لیکل شوي دي: انسان څه دی چې ته یې خیال ساتې؟ فاني انسان چې ته پرې پام ساتې؟ تا پیدا کړي هغوی ټیټ له فرښتو نه د لږ وخت دپاره او شان شوکت دې ورته ایښی په سر تا ورکړی واک او اختیار هغوی ته ټولو شیانو باندې دی اوس چې خدای هرڅه د هغوی تابع کړي دي، نو دا ښکاره ده چې نور هېڅ داسې شی پاتې نه دی چې د هغوی په اختیار کې نه وي، خو تر اوسه مونږ نه وینو چې هرڅه د انسان په اختیار کې وي. خو مونږ عیسی وینو چې د هغه مقام د لږ وخت دپاره د فرښتو څخه ټیټ کړای شوی دی، خو اوس د جلال او عزت تاج د هغه په سر ایښودل شوی دی، ځکه چې هغه مرګ وزغملو، ترڅو د خدای د فضل په وسیله د هر انسان په خاطر د مرګ خوند وڅکي. نو خدای دا مناسب وګڼل چې د خالق په توګه چې ټول شیان د هغه دي او د هغه دپاره دي، ډېر زامن جلال ته ورسوي. نو هغه عیسی چې د هغوی د خلاصون د لارې جوړوونکی دی، د کړاوونو په زغملو سره کامل کړي. ځکه څوک چې د خلکو ګناهونه پاکوي او هغه څوک چې ګناهونه یې پاکیږي، دواړه د یوې کورنۍ څخه دي. نو له دې امله عیسی په دې نه شرمیږي چې هغوی ته خپل خویندې او ورونه ووایي. هغه وایي: زه به اعلان کړمه ستا نوم خپلو خلکو ته د دوی غونډه کې به وکړم ستا ثنا او صفت همدارنګه هغه وایي: زه به توکل وکړم په خدای باندې بیا وایي: زه دلته یمه د هغوی د اولادونو سره چې خدای راکړي راته څرنګه چې د خدای اولادونه انسانان دي او د غوښې او وینې څخه جوړ شوي دي، نو عیسی هم د هغوی په شان انسان شو، ترڅو د خپل مرګ په وسیله هغه څوک له منځه یوسي چې په مرګ باندې یې واک درلود، یعنې شیطان او هغه خلک ازاد کړي چې د مرګ له وېرې یې خپل ټول ژوند په غلامۍ کې تېراوه. بې له شکه چې هغه د فرښتو سره د مرستې دپاره نه بلکې د ابراهیم د اولادې سره د مرستې په خاطر راغلی دی. له همدې امله د هغه دپاره په هر لحاظ لازم ؤ چې د خپلو ورونو په شان شي، ترڅو وکولای شي چې خدای ته په خدمت کولو کې یو رحم کوونکی او لوی وفادار کاهن شي او وکولای شي چې د خلکو د ګناهونو کفاره ورکړي. څرنګه چې عیسی خپله د ازمېښت په وخت کې کړاوونه وزغمل، نو هغه کولای شي چې د هغو خلکو سره مرسته وکړي چې د ازمېښت سره مخ دي. نو ای سپېڅلو خویندو او ورونو، تاسو چې د خدای له خوا په اسماني بلنه کې شریک یئ، د عیسی په هکله فکر وکړئ چې د هغه په اړه مونږ اقرار کوو چې زمونږ رسول او لوی کاهن دی. عیسی خدای ته وفادار ؤ چې هغه یې ټاکلی ؤ، لکه څنګه چې موسی د خدای په ټول کور کې وفادار ؤ. نو عیسی د موسی نه زیات د جلال لایق دی، لکه څنګه چې کور جوړوونکی د کور نه زیات عزت لري. ځکه چې هر کور د یو چا په لاس جوړیږي او خدای د ټولو شیانو جوړوونکی دی. موسی د خدای په ټول کور کې د یو خدمتګار په توګه وفادار ؤ او د هغو شیانو په هکله به یې شاهدي ورکوله چې خدای به یې په راتلونکې کې ووایي. خو عیسی د زوی او د کور د خاوند په توګه د خدای د کور وفادار دی. مونږ د هغه کور یو، په دې شرط چې که مونږ هغه پوره ډاډ او ویاړ چې مونږ ته هیله راکوي، ټینګ وساتو. نو لکه څنګه چې روح القدس وایي: «که چېرې واورئ نن تاسو د خدای اواز نو مه سختوئ خپل زړونه لکه چې څنګه سرکښي وکړه د خدای په وړاندې ستاسو پلرونو او هغه یې وازمایلو دښته کې که څه هم هغه کارونه چې ما کړي وو څلوېښتو کالو کې، هلته ولیدل ستاسو پلرونو خو بیاهم هغوی زه وازمایلم نو زه په قهر شوم هغه نسل ته او ومې ویل: زما نه لېرې دي تل د هغوی زړونه او نه غواړي چې وکړي عمل زما په حکمونو باندې زه شوم په قهر او قسم مې وخوړ: ‹داخل به نه شي دوی هېڅکله هغه ځای ته چېرته چې زه به ورکومه ارامي ورته›» نو خویندو او ورونو، پام کوئ چې په تاسو کې دې د چا زړه داسې بد او بې ایمانه نه وي چې د ژوندي خدای څخه واوړي. بلکې هره ورځ یو بل هڅوئ، په داسې حال کې چې اوس هم موقعه شته چې په تاسو کې دې د ګناه د غولولو په وسیله د هېچا زړه سخت نه شي. ځکه که چېرې مونږ تر اخره پورې په هغه باور واوسو چې د پیل نه مو درلود، نو مونږ به د عیسی سره ملګري شوي یو. لکه څنګه چې د خدای په کلام کې ویل شوي دي: «که چېرې نن تاسو اواز واورئ د خدای نو مه سختوئ خپل زړونه لکه څنګه چې ستاسو پلرونو د سرکښۍ په وخت کې وکړل» نو بیا هغوی څوک وو چې سره له دې چې د خدای اواز یې واورېد، خو بیا یې هم د هغه په وړاندې سرکښي وکړه؟ ایا دا هماغه خلک نه وو چې موسی د مصر څخه راوویستل؟ او خدای د چا نه تر څلوېښتو کالو پورې خفه ؤ؟ ایا دا هغه خلک نه وو چې ګناه یې وکړه او مړي یې په دښته کې پراته وو؟ او چاته یې قسم وخوړ چې هغوی به هېڅکله هم هغې ارامۍ ته وردننه نه شي؟ ایا دا هغه خلک نه وو چې د خدای د امر څخه یې سرغړونه وکړه؟ نو مونږ وینو چې هغوی ونه شو کولای هغې ارامۍ ته وردننه شي، ځکه چې هغوی ایمان نه درلود. څرنګه چې د خدای ارامۍ ته د وردننه کېدلو په هکله د هغه وعده لا تر اوسه په خپل حال پاتې ده، نو باید پام وکړو، هسې نه چې په تاسو کې کوم څوک هغې ته په رسېدلو کې ناکام شوی وي. دا زېری چې مونږ واورېد، هغوی هم اورېدلی ؤ، خو هغه پیغام چې هغوی واورېد، هغوی ته یې ګټه ونه رسوله، ځکه چې هغه پیغام یې په ایماندارۍ سره قبول نه کړ. خو مونږ چې ایمان لرو، کولای شو د هغه ارامۍ ته ورننوځو. خو د دې نورو په هکله خدای وویل: «ما د خپل قهر په حال کې وخوړ قسم داخل به نه شي دوی هېڅکله هغه ځای ته چېرته چې زه به ورکومه ارامي ورته» که څه هم د خدای کار د کایناتو د پیدایښت په اړه پای ته رسېدلی ؤ. ځکه چې د خدای د کلام په یو ځای کې د اوومې ورځې په هکله داسې لیکل شوي دي: «په اوومه ورځ خدای خپل ټول کارونه خلاص کړل او ارام یې وکړ.» او په همدې ځای کې خدای یوځل بیا وایي: «داخل به نه شي دوی هېڅکله هغه ځای ته چېرته چې زه به ورکومه ارامي ورته» نو ځینې خلک دا موقعه لري چې هغه ارامۍ ته وردننه شي، خو هغوی چې اول یې دا زېری واورېد، وردننه نه شول ځکه چې سرغړونه یې وکړه. نو بیا خدای یوه بله ځانګړې ورځ یعنې «نن ورځ» ټاکي، ځکه چې وروسته له ډېرې مودې هغه د داود په وسیله خبرې کړې وې او لکه څنګه چې مخکې ویل شوي وو: «که چېرې نن تاسو اواز واورئ د خدای نو مه سختوئ خپل زړونه» که چېرې یوشع کولای شوی هغو خلکو ته هغه ارامي ورکړي، نو خدای به وروسته د بلې ورځې په هکله خبرې نه وای کړې. نو بیا د خدای د خلکو دپاره د سبت ارامي تر اوسه هم په خپل حال پاتې ده. ځکه کومو خلکو چې هغه ارامي موندلې ده چې خدای یې وعده کړې وه، نو د خپلو کارونو څخه به هم ارام ومومي، لکه څنګه چې خدای د خپلو کارونو څخه وموند. نو راځئ چې ډېر کوښښ وکړو چې هغه ارامي تر لاسه کړو. خو که چېرې مونږ سرغړونه وکړو لکه څنګه چې د اسراییلو خلکو کړې وه، نو مونږ به هم ناکام شو. ځکه چې د خدای کلام ژوندی او اغېزناک دی او د هرې دوه مخې تورې نه ډېر تېره دی. هغه د انسان روح او نفس، بندونو او د هډوکو مغزو ته ورننوځي او د انسان نیت او د زړه خیالونه ښکاره کوي. په ټولو مخلوقاتو کې هېڅ شی د خدای د نظر څخه پټ نه دی. ټول شیان د هغه د سترګو په وړاندې لوڅ او ښکاره پراته دي او مونږ ټول باید هغه ته حساب ورکړو. نو څرنګه چې مونږ ډېر لوی کاهن لرو چې اسمانونو ته پورته شوی دی یعنې عیسی چې د خدای زوی دی، نو راځئ چې د خپل ایمان په اقرار باندې ټینګ پاتې شو. ځکه چې زمونږ لوی کاهن داسې نه دی چې زمونږ په کمزورتیاوو کې زمونږ سره خواخوږي ونه کړي بلکې هغه زمونږ په شان په هر شي کې وازمایل شو، خو ګناه یې ونه کړه. نو راځئ چې په پوره باور سره د خدای د فضل تخت ته ورنژدې شو، ترڅو رحم ومومو او د اړتیا په وخت کې د هغه فضل حاصل کړو ترڅو زمونږ سره مرسته وکړي. هر لوی کاهن د خلکو له منځ نه د دې دپاره ټاکل کیږي چې د خدای په حضور کې د خلکو استازیتوب وکړي او د انسانانو د ګناهونو دپاره نذرانې او قربانۍ وړاندې کړي. هغه کولای شي چې د ناپوهو او بې لارې خلکو سره په نرمۍ چلند وکړي، ځکه چې هغه په خپله د کمزورتیاوو سره مخ دی. له همدې امله هغه مجبور دی چې یوازې د خلکو د ګناهونو دپاره نه بلکې د خپل ځان د ګناهونو دپاره هم قرباني وړاندې کړي. هېڅوک نه شي کولای چې د خپل ځان دپاره دا عزت حاصل کړي چې کاهن شي، بلکې هغه باید د خدای له خوا وغوښتل شي لکه څنګه چې هارون وغوښتل شو. په همدې ډول مسیح هم د لوی کاهن عزت په خپله حاصل نه کړ، بلکې هغه د خدای له خوا وټاکل شو چې ورته ویې ویل: ته مې زوی، زه دې نن پلار شوم همدارنګه هغه په بل ځای کې وایي: ته به کاهن یې تر ابده د ملک صدق په شان کله چې عیسی د ځمکې په مخ ژوند کاوه، نو په ډېرو چیغو او اوښکو تویولو سره خدای ته چې په دې قادر ؤ هغه د مرګ نه وژغوري، دعاګانې او زارۍ وکړې او دعاګانې یې قبولې شوې، ځکه چې هغه په پوره توګه خپل ځان خدای ته سپارلی ؤ. که څه هم هغه د خدای زوی ؤ، خو د دردونو او کړاوونو په زغملو سره یې اطاعت کول زده کړل. کله چې هغه کامل کړای شو، نو د هغو ټولو خلکو دپاره د ابدي خلاصون سرچینه شوه چې د ده اطاعت کوي او هغه د خدای له خوا د ملک صدق په شان لوی کاهن وټاکل شو. په دې هکله زمونږ سره د ویلو دپاره ډېرې خبرې شته، خو ډېره سخته ده چې تاسو ته بیان شي، ځکه چې تاسو په هغو باندې د پوهېدلو کوښښ نه کوئ. دا وخت باید تاسو استاذان وئ، خو اوس هم یو کس ته اړتیا لرئ چې تاسو ته د خدای د کلام بنیادي اصول درزده کړي. تاسو د ماشومانو په شان شیدو ته اړتیا لرئ، نه قوي خوړو ته. ځکه چې هرڅوک چې یوازې شیدې خوري، هغه لا ماشوم دی او په ښو او بدو نه پوهیږي. خو قوي خواړه د بالغو او پخو خلکو دپاره دي چې د روزنې او تمرین له لارې کولای شي چې د ښو او بدو ترمنځ فرق وکړي. نو راځئ چې د مسیح په هکله لومړنی تعلیم پرېږدو او د کاملتوب خواته لاړ شو. د دې اړتیا نشته چې مونږ دې بیا بیا هغه لومړني تعلیمونه تکرار کړو لکه د بدو کارونو نه توبه ویستل او په خدای باندې ایمان راوړل، د تعمید د غسلونو تعلیم او په سر د لاس ایښودلو تعلیم، د مړو نه د بیا راژوندي کېدلو او تلپاتې قضاوت په هکله تعلیم. که د خدای رضا وي، نو مونږ به همدا کارونه کوو. ځکه په هغوی باندې چې یوځل د خدای د نور رڼایي راغلې ده، د اسماني نعمتونو خوند یې څکلی دی او په روح القدس کې شریک شوي دي، د خدای د کلام ښه والی او د راتلونکې زمانې قدرتونه یې تجربه کړي دي او که د خدای د لارې څخه وګرځي، نو دا ناشونې ده چې هغوی به بېرته توبې ویستلو ته تیار کړای شي، ځکه چې هغوی یوځل بیا د خدای زوی په صلیب باندې مېخ کوي او د خلکو په مخکې یې شرموي. هغه ځمکه چې باران ورباندې وریږي او هغه جذب کړي او د کرونکو دپاره ګټور حاصل ورکړي، نو د خدای له خوا برکت مومي. خو که هغه ځمکه اغزي او هرزه بوټي شنه کوي، نو دا بې ګټې ځمکه ده او زر به د خدای لعنت پرې وشي او په پای کې به هغه وسوځول شي. ګرانو دوستانو! سره له دې چې مونږ داسې خبرې کوو، خو ستاسو په هکله مونږ ډاډمن یو چې د خلاصون سره یوځای به د ډېرو ښو برکتونو څخه برخمن شئ. خدای بې انصافه نه دی. هغه به ستاسو کار او هغه مینه هېره نه کړي چې د هغه د نوم سره مو د هغه خلکو ته په خدمت کولو سره چې اوس یې هم کوئ ښودلې ده. مونږ ستاسو هر یو څخه ډېر غواړو چې همدا لېوالتیا تر اخره وساتئ، ترڅو ستاسو هیله چې د کوم شي دپاره یې لرئ، هغه پوره شي. مونږ نه غواړو چې تاسو دې لټان اوسئ، بلکې غواړو چې د هغو خلکو د مثال څخه پیروي وکړئ چې د ایمان او صبر په وسیله هغه څه تر لاسه کړي چې خدای یې وعده کړې ده. کله چې خدای د ابراهیم سره وعده وکړه، نو په خپل نوم یې قسم وخوړ، ځکه چې د هغه څخه بل څوک لوی نه ؤ چې د هغه په نوم یې قسم خوړلی وای. هغه وویل: «زه به په رښتیا سره تاته برکت درکړم او ستا اولادونه به زیات کړم.» نو ابراهیم په صبر سره انتظار وکړ او هغه څه یې تر لاسه کړ چې خدای ورسره وعده کړې وه. کله چې انسانان قسم خوري، نو د خپل ځان څخه په لوی شي قسم خوري او همدا قسم د شخړو د پای ته رسېدلو سبب ګرځي. همدارنګه خدای غوښتل چې په روښانه ډول هغو خلکو ته چې وعده یې ورسره کړې وه دا وښایي چې د هغه اراده نه بدلېدونکې ده، نو هغه یې د قسم په خوړلو سره تایید کړه. دلته دا دوه شیان دي چې نه بدلېدونکي دي، ځکه چې دا ناشونې ده چې خدای د هغو په هکله دروغ ووایي. نو مونږ چې هغه ته پناه وړې ده په ډېرې زړورتیا سره هغه هیله ټینګه ساتو چې زمونږ په وړاندې موجوده ده. دا هیله چې مونږ یې لرو هغه زمونږ د ځانونو دپاره د یو قوي لنګر په شان دی. او دا داسې قوي او خوندي هیله ده چې مونږ د خدای د کور د پردې له لارې دننه ډېر سپېڅلي ځای ته رسوي، یعنې هغه ځای ته چې عیسی زمونږ نه مخکې زمونږ دپاره هلته لاړ او د تل دپاره د ملک صدق په شان لوی کاهن شو. ملک صدق د سالیم پاچا او د خدای تعالی کاهن ؤ. کله چې ابراهیم پاچاهانو ته د ماتې ورکولو نه وروسته بېرته راغی، نو ملک صدق د هغه سره مخامخ شو او هغه ته یې برکت ورکړ او هرڅه چې ابراهیم په جنګ کې تر لاسه کړي وو، د هغو لسمه برخه یې ملک صدق ته ورکړه. د ملک صدق د نوم لومړنی معنی «صادق پاچا» او بیا د سالیم پاچا یعنې «د سولې او سلامتۍ پاچا» دی. هغه بې پلاره، بې موره او بې شجرې دی. د هغه د ژوند پیل او پای نه دی معلوم. خو هغه د خدای د زوی په شان تل ترتله کاهن دی. ګورئ چې ملک صدق څومره لوی انسان ؤ، تر دې چې زمونږ نیکه ابراهیم ورته د خپل غنیمت لسمه برخه ورکړه. شریعت د لاوي اولادې ته چې د کاهنۍ مقام ته رسیږي، حکم کوي چې د اسراییلو د خلکو یعنې خپل قوم څخه لسمه برخه راټوله کړي، که څه هم هغوی د ابراهیم اولاده ده. سره له دې چې ملک صدق د لاوي د اولادې څخه نه دی، خو هغه د ابراهیم نه لسمه برخه واخیستله او ابراهیم ته یې چې خدای ورسره وعده کړې وه، برکت ورکړ. په دې کې شک نشته چې برکت ورکوونکی د برکت اخیستونکي نه ډېر لوی دی. له یوې خوا هغه کاهنان چې لسمه برخه راټولوي، فاني انسانان دي او له بلې خوا ملک صدق چې لسمه برخه یې واخیستله، ژوندی دی لکه څنګه چې د خدای په کلام کې ویل شوي دي. نو ویلی شو چې کله ابراهیم لسمه برخه ورکوله، لاویانو هم چې د لسمې برخې اخیستونکي وو، د ابراهیم په وسیله ملک صدق ته لسمه برخه ورکړه. ځکه کله چې ملک صدق د ابراهیم سره ولیدل، نو لاوي لا د ابراهیم په کورنۍ کې نه ؤ پیدا شوی. دا د لاویانو د کاهنتوب په وسیله ؤ چې د اسراییلو خلکو ته شریعت ورکړل شوی ؤ. نو که چېرې د لاوي کاهنانو کار پوره شوی وای، نو بیا د بل کاهن راتللو ته څه اړتیا وه چې د ملک صدق په شان وي، نه د هارون په شان. ځکه کله چې په کاهنتوب کې بدلون رامنځته شي، نو په شریعت کې هم باید بدلون رامنځته شي. نو د چا په هکله چې دا خبرې شوې دي هغه د بلې قبیلې څخه ؤ او د هغې قبیلې څخه هېچا هم د قربانۍ د ځای خدمت نه ؤ کړی. ځکه دا ښکاره ده چې زمونږ څښتن د یهودا د قبیلې څخه دی. سره له دې چې موسی هېڅکله د کاهنتوب په هکله د هغوی سره خبرې نه دي کړي. دا موضوع به نوره هم ښه روښانه شي کله چې د ملک صدق په شان کوم بل کاهن راپیدا شي. هغه کاهن شو، خو د هغو قوانینو له مخې نه چې هغه به د لاوي کورنۍ کې پیدا شي، بلکې د هغه ژوند د قدرت په وسیله چې هېڅکله نه ختمیږي. ځکه چې د خدای کلام د هغه په هکله داسې شاهدي ورکوي: «ته به کاهن یې تر ابده د ملک صدق په شان» نو پخواني حکمونه باطل شول، ځکه چې هغه کمزوري او بې اثره وو، ځکه چې شریعت هېڅ شی کامل نه کړ. خو اوس له مخکې نه یوه ښه هیله پیدا شوه چې د هغې په وسیله مونږ خدای ته نژدې کېدای شو. دا نوی کاهنتوب د قسم په خوړلو سره پیل شو، خو نور بې له کوم قسم نه کاهنان شول. خو عیسی په قسم خوړلو سره کاهن شو، کله چې خدای هغه ته وویل: څښتن قسم خوړلی مات به نه شي هېڅ وخت چې تر ابده به ته یې کاهن د همدې قسم له امله عیسی د خدای سره له مخکې نه د یو ښه لوظ ضامن شو. په پخوا زمانه کې زیات شمېر کاهنان راغلل، ځکه چې مرګ هغوی نه پرېښودل چې خپل خدمت ته دوام ورکړي، خو د عیسی کاهنتوب د تل دپاره دی، ځکه چې هغه تل ترتله ژوندی دی، نو له دې امله عیسی کولای شي هغو خلکو ته چې د هغه په وسیله خدای ته نژدې شي، په پوره توګه خلاصون ورکړي، ځکه چې هغه تل ترتله ژوندی دی او د هغوی شفاعت کوي. نو مونږ داسې لوی کاهن ته اړتیا لرو چې هغه سپېڅلی، بې ګناه، بې عیبه، د ګناهکارانو نه بېل او د اسمانونو نه اوچت وي. هغه دې ته اړتیا نه لري چې د نورو لویو کاهنانو په شان هره ورځ اول د خپلو ګناهونو دپاره او بیا د خلکو د ګناهونو دپاره قرباني ورکړي، ځکه چې هغه خپل ځان یوځل او د تل دپاره قرباني کړ. شریعت داسې خلک د لویو کاهنانو په توګه ټاکي چې په روحاني توګه کمزوري وي، خو د شریعت نه وروسته خدای د قسم په خوړلو سره خپل زوی کاهن وټاکه چې د تل دپاره کامل کړی شوی دی. اوس چې مونږ کومې خبرې کوو په هغو کې مهم ټکی دا دی چې مونږ یو داسې لوی کاهن لرو چې په اسمانونو کې د مطلق قادر خدای د تخت ښي لاس ته ناست دی. هغه په هغه سپېڅلي ځای او هغې حقیقي خېمه کې خدمت کوي چې د څښتن له خوا جوړه شوې ده، نه د انسان په لاس. څرنګه چې هر لوی کاهن د دې دپاره ټاکل شوی دی چې خدای ته نذرانې او قربانۍ وړاندې کړي، نو زمونږ د لوی کاهن سره هم باید د ورکولو دپاره یو څه وي. که چېرې عیسی لا تر اوسه هم د ځمکې په مخ ژوند کولای، نو هغه به کاهن نه وای، ځکه چې نور کاهنان هم شته چې د شریعت له مخې نذرانې وړاندې کړي. هغوی چې په سپېڅلي ځای کې کوم خدمت کوي، هغه یوازې یوه نمونه او د اسماني شیانو یو تصویر دی. ځکه کله چې موسی غوښتل خېمه جوړه کړي، نو هغه ته د خدای له خوا لارښوونه وشوه: «پام کوه چې هرڅه د هغې نمونې له مخې جوړ کړې چې د غره په سر باندې مې درته وښودله.» خو عیسی ته چې کوم کار ورسپارل شوی ؤ چې د کاهن په توګه خدمت وکړي، هغه د هغو کارونو نه ډېر مهم دی چې هغوی کول، ځکه چې دا لوظ چې هغه د خدای او انسان ترمنځ منځګړتوب کوي ډېر ښه دی او له مخکې نه په ډېرو ښو وعدو باندې ولاړ دی. که چېرې په لومړني لوظ کې کوم عیب نه وای، نو دوهم لوظ ته به اړتیا نه وای. خو کله چې خدای په خپل قوم کې غلطي پیدا کړه، نو داسې یې وویل: څښتن وایي: «هغه ورځ به رارسیږي کله چې د اسراییلو او یهودا د خلکو سره نوی لوظ وکړم. خو دا لوظ به د هغه لوظ په شان نه وي چې د هغوی د نیکونو سره مې کړی ؤ. په هغه ورځ چې ما د هغوی لاسونه ونیول او د مصر څخه مې راوویستل، ځکه چې هغوی زما لوظ ته وفادار پاتې نه شول.» څښتن وایي: «نو بیا ما خپل مخ له هغوی هم واړاوه.» او همدارنګه څښتن وایي: «دا هغه لوظ دی چې زه به یې په راتلونکې کې د اسراییلو د خلکو سره وکړم. زه به خپل شریعت د هغوی په ذهنونو کې واچوم او د هغوی په زړونو کې به یې ولیکم. زه به د هغوی خدای یم او هغوی به زما قوم وي. نور به هغوی خپل ګاونډي او ورور ته دا تعلیم نه ورکوي او ورته به نه وایي: ‹څښتن وپېژنه،› ځکه چې لوی او واړه ټول به ما پېژني. نو زه به د هغوی بدۍ او خطاګانې وبخښم او نور به د هغوی ګناهونه نه یادوم.» کله چې خدای د نوي لوظ په هکله خبرې کوي، نو لومړنی لوظ باطلوي او کوم شی چې باطل او زوړ شي هغه زر له منځه ځي. په لومړني لوظ کې د عبادت اصول او ځمکنی عبادتځای شامل وو. نو هغه خېمه جوړه شوه او په هغې کې دوه کوټې وې. په لومړنۍ کوټه کې څراغدان او یو مېز ؤ چې په هغه باندې به خدای ته سپېڅلې ډوډۍ وړاندې کېدله. دا کوټه د سپېڅلي ځای په نوم یادېدله. هلته یوه پرده وه او د پردې شاته دوهمه کوټه وه چې د ډېر سپېڅلي ځای په نوم یادېدله. په دې کوټه کې د سرو زرو د خوشبویۍ د سوځولو د قربانۍ ځای او د لوظ صندوق ؤ چې په سرو زرو پوښل شوی ؤ. په دې صندوق کې د سرو زرو یو لوښی ؤ چې د من ډوډۍ په کې وه، د هارون امسا چې غوټۍ یې نیولې وې او د تیږو دوه لوحې وې چې حکمونه ورباندې لیکل شوي وو. د صندوق دپاسه د جلال نه ډک جوړ شوي اسماني مخلوقات وو چې د کفارې ادا کولو په ځای باندې یې وزرونه خواره کړي وو. خو اوس مونږ نه شو کولای د دې شیانو په هکله په تفصیل سره خبرې وکړو. کله چې دا ټول شیان تیار شول، نو کاهنان به هر وخت لومړنۍ کوټې ته ورننوتل، ترڅو خپلې وظیفې سرته ورسوي، خو یوازې لوی کاهن به په کال کې یوځل دوهمې کوټې ته ورننوتلو او د ځان سره به یې وینه وړله چې د خپل ځان او د خلکو د ګناهونو په خاطر چې په ناپوهۍ کې به ورڅخه کېدلې، هغه قربانۍ وړاندې کړي. په دې ډول روح القدس به دا ښودل چې تر هغې پورې به ډېر سپېڅلي ځای ته د ورننوتلو لاره خلاصه نه شي، ترڅو پورې لومړنۍ کوټه ولاړه وي. دا د اوسنۍ زمانې دپاره یو مثال دی او دا په دې معنی ده چې هغه نذرانې او قربانۍ چې خدای ته وړاندې کېدلې، نه شي کولای د عبادت کوونکي وجدان کامل او ارام کړي. دا یوازې خوړل او څښل او د پاکوالي ډول ډول مراسم او قوانین دي چې د انسان د بدن سره اړیکه لري او تر هغه وخته به کارول کیږي ترڅو ټول شیان اصلاح شي. خو کله چې مسیح د لوی کاهن په توګه د هغو ښو شیانو دپاره چې پېښ شوي دي او لا تر اوسه موجود دي، راغی، نو هغه هغې لویې او کاملې خېمې ته چې د انسان په لاس نه ده جوړه شوې او د دې نړۍ سره تړاو نه لري، ننوت. هغه یوځل او د تل دپاره د وزو او خوسیانو د وینې سره هغه ډېر سپېڅلي ځای ته وردننه نه شو، بلکې د خپلې وینې سره هلته ننوت او مونږ ته یې د تل دپاره خلاصون تر لاسه کړ. که چېرې د وزو او غویانو په وینو او د خوسکي د ایرو په شیندلو سره د خلکو ناپاکه بدنونه پاکېدلی شي، نو څومره به د مسیح په وینه چې خپل ځان یې د کاملې او بې عیبه قربانۍ په توګه د ابدي روح په مرسته خدای ته وړاندې کړ، وکولای شي زمونږ وجدان د بې ګټې عملونو نه چې د مرګ سبب ګرځي پاک کړي، ترڅو وکولای شو چې د ژوندي خدای خدمت وکړو. له همدې امله مسیح د خدای او خلکو ترمنځ د نوي لوظ منځګړتوب کوي، ترڅو هغه خلک چې خدای رابللي دي، هغه تلپاتې میراث تر لاسه کړي چې خدای ورسره وعده کړې ده. ځکه چې هغه د دې دپاره مړ شو، ترڅو هغوی د هغو ګناهونو نه خلاص کړي چې د لومړني لوظ په وخت کې یې کړي وو. د یوې وصیتنامې د کارولو دپاره ضروري ده چې دا ثابته شي چې وصیت کوونکی مړ شوی دی، ځکه چې وصیت نامه د مرګ نه وروسته اعتبار لري او ترڅو پورې چې وصیت کوونکی ژوندی وي، وصیت نامه اعتبار نه لري. له همدې امله لومړني لوظ هم د وینې تویېدلو نه پرته نه شو کولای چې اعتبار ولري، ځکه کله چې موسی د شریعت ټول حکمونه خلکو ته ورسول، نو هغه د خوسیانو او وزو وینه واخیستله او د اوبو سره یې په سرې وړۍ او د وېلني د څانګو په وسیله یې د تورات په کتاب او خلکو باندې وشیندله، او ویې ویل: «دا وینه د هغه لوظ نښه ده چې خدای ستاسو سره کړی دی چې د هغه اطاعت وکړئ.» په همدې ډول هغه دا وینه په خېمه او هغو شیانو باندې هم وشیندله چې د عبادت دپاره ترې کار اخیستل کېده. په حقیقت کې د شریعت له مخې نژدې ټول شیان د وینې په وسیله پاکیږي او بې له وینې تویولو ګناهونه نه بخښل کیږي. نو که چېرې دا شیان چې د اسماني حقیقتونو یوه نمونه ده، باید په دې ډول پاک شي، نو خپله اسماني شیان باید له دې نه په ډېرو ښو قربانیو باندې پاک شي، ځکه چې مسیح هغه سپېڅلي ځای ته وردننه نه شو چې د انسان په لاس جوړ شوی ؤ او یوازې د هغه رښتیني عبادتځای یوه نمونه وه، بلکې خپله اسمانونو ته وردننه شو، ترڅو اوس زمونږ دپاره د خدای په حضور کې راښکاره شي. هغه سپېڅلي ځای ته د دې دپاره وردننه نه شو چې خپل ځان بیا بیا د قربانۍ په توګه وړاندې کړي لکه څنګه چې لوی کاهن هر کال د حیوان د وینې سره سپېڅلي ځای ته ورننوځي. ځکه که چېرې دا ضروري وای نو مسیح به د دنیا د پیدایښت نه تر اوسه پورې څو څو ځلې مړ شوی وای، خو داسې نه ده، بلکې هغه یوازې یوځل او د تل دپاره په اخره زمانه کې راښکاره شو، ترڅو د خپلې قربانۍ په وسیله ګناه له منځه یوسي. لکه څنګه چې د انسانانو په قسمت کې یوځل مړ کېدل دي او له هغې وروسته به تر قضاوت لاندې نیول کیږي، نو په همدې ډول مسیح هم یوځل د ډېرو خلکو د ګناهونو دپاره قرباني شو، خو کله چې د دوهم ځل دپاره راښکاره شي، نو د قربانۍ دپاره نه بلکې د هغو خلکو د خلاصون دپاره به راشي چې د هغه دپاره سترګې په لاره دي. د موسی شریعت د راتلونکو ښو شیانو یوازې یو تصویر دی او د هغو شیانو رښتینی شکل نه دی. دغه شریعت چې د هغه له مخې کومې قربانۍ چې هر کال به وړاندې کېدلې، هېڅکله نه شو کولای هغه خلک کامل کړي چې د خدای عبادت یې کاوه. که چېرې عبادت کوونکي په یوځل او د تل دپاره پاکېدلی، نو نور به هغوی خپل ځانونه ګناهکار نه ګڼلی او چا به نورې قربانۍ نه کولای. بلکې دې قربانیو به هر کال هغوی ته خپل ګناهونه ور په یادول، ځکه چې د غویانو او وزو وینه هېڅکله نه شي کولای ګناهونه لېرې کړي. له همدې امله کله چې مسیح نړۍ ته راتللو، نو خدای ته یې وویل: تا نه غوښتلې قربانۍ او نذرانې نو ماته دې راکړ بدن په سوځېدونکو نذرانو او د ګناه په نذرانو ته خوشحاله نه وې بیا ما وویل: «ای خدایه، زه حاضر یم چې ستا رضا پوره کړم، لکه څنګه چې د تورات په کتاب کې زما په هکله لیکل شوي دي.» لکه څنګه چې مسیح مخکې وویل: «تا نه قربانۍ، نه نذرانې، نه سوځېدونکې نذرانې او نه د ګناه نذرانې غوښتلې او نه په هغو باندې خوشحالېدلې» که څه هم هغه د شریعت له مخې وړاندې کېدلې. بیا هغه زیاته کړه: «زه راغلم چې ستا رضا پوره کړم.» بیا خدای مخکینۍ قربانۍ باطلې کړلې، ترڅو د هغو په ځای د عیسی قرباني رامنځته کړي. نو په دې ډول مونږ د خدای په ارادې او د عیسی مسیح د بدن په قربانولو سره یوځل او د تل دپاره د ګناه څخه پاک شولو. هر کاهن هره ورځ د قربانۍ د ځای په مخکې ودریږي او خپل کار کوي او هماغه یو ډول قرباني بیا بیا وړاندې کوي چې دا قربانۍ هېڅکله نه شي کولای چې ګناهونه له منځه یوسي. خو کله چې مسیح د تل دپاره د ګناهونو د له منځه وړلو په خاطر یوځل قرباني ورکړه، نو بیا هغه د خدای ښي لاس ته کښېناست او د هماغه وخت نه هغه په دې انتظار دی، ترڅو د هغه دښمنان تر پښو لاندې کړای شي. ځکه چې هغه د هغې یوې قربانۍ په ورکولو سره هغه خلک د تل دپاره کامل کړل چې د ګناه څخه پاک شوي دي. مونږ ته روح القدس هم شاهدي راکوي، ځکه چې هغه اول وایي: دا هغه لوظ دی چې کوم به یې د هغوی سره په هغه ورځ بیا څښتن وایي: د هغوی زړونو کې به واچوم زه خپل شریعت او وبه یې لیکم د هغوی ذهنونو کې بیا هغه وایي: نور به زه نه یادوم هېڅکله ګناهونه او بد کارونه د هغوی نو څرنګه چې دا ګناهونه بخښل شوي دي، نور د ګناهونو دپاره د قربانۍ وړاندې کولو اړتیا نشته. نو ای خویندو او ورونو! مونږ د عیسی مسیح د وینې په وسیله کولای شو په زړورتیا سره ډېر سپېڅلي ځای ته ورننوځو. هغه مونږ ته یوه نوې او د ژوندون لاره د پردې له منځ نه چې د هغه بدن دی، خلاصه کړه. څرنګه چې مونږ یو لوی کاهن لرو چې د خدای د کور مسوولیت یې په غاړه دی، نو راځئ چې د زړه د اخلاصه او په پوره باور سره د خدای حضور ته ورنژدې شو، ځکه چې زمونږ په ګناهکارو وجدانونو باندې د مسیح وینه شیندل شوې ده، ترڅو مونږ پاک کړي او زمونږ بدنونه یې په پاکو اوبو وینځلي دي. راځئ چې هغه هیله چې مونږ پرې اقرار کوو ټینګه وساتو، ځکه چا چې زمونږ سره وعده کړې ده، هغه وفادار دی. راځئ فکر وکړو چې څنګه یو بل مینې او نېکو کارونو ته وهڅوو. مونږ باید د ایماندارانو په غونډو کې یو د بل سره په راټولېدلو کې بې پروایي ونه کړو، لکه څنګه چې ځینې خلک داسې عادت لري، بلکې یو بل وهڅوو، په ځانګړې توګه اوس چې مونږ وینو چې د خدای ورځ رانژدې کېدونکې ده. ځکه که چېرې مونږ په حقیقت باندې په پوهېدلو سره بیاهم په قصدي توګه ګناهونه کوو، نو بیا هېڅ ډول قرباني نه شي کولای زمونږ ګناهونه لېرې کړي. خو یوازې د قضاوت د ورځې وېروونکی انتظار او غضبناکه اور پاتې دی چې د خدای دښمنان به سوځوي. هرچا چې به د موسی شریعت نه منلو، هغه به په بې رحمۍ سره د دوه یا درې شاهدانو په شاهدۍ ورکولو سره وژل کېده. نو بیا فکر وکړئ چې څومره سخته سزا به ورکړل شي هغه چاته چې د خدای زوی تر پښو لاندې کوي او د لوظ د وینې چې هغه یې پاک کړی دی، بې عزتي کوي او د فضل د روح سپکاوی کوي. ځکه مونږ پوهېږو چې خدای وویل: بدل اخیستل زما کار دی، زه به بدل اخلم. او همدارنګه هغه وویل: څښتن به د خپلو خلکو په هکله قضاوت کوي. د ژوندي خدای په لاسونو کې غورځېدل ډېر هیبتناکه دی. خو هغه تېر وختونه در په یاد کړئ چې د خدای نور درباندې وځلېده، نو په هغو ورځو کې تاسو سخت کړاوونه وزغمل او ټینګ پاتې شوئ. تاسو به کله کله د خلکو په مخکې بې عزته کېدلئ او ځورېدلئ، او کله به د نورو سره په دې شیانو کې شریکېدلئ. تاسو د بندیانو سره چې په زندان کې وو، خواخوږي لرله او کله به چې ستاسو مال او دولت ستاسو نه په زور اخیستل کېده، نو په خوشحالۍ سره به مو منل، ځکه چې تاسو پوهېدلئ چې تاسو سره له دې نه ډېر ښه او تلپاتې مال او دولت شته. نو خپله زړورتیا له لاسه مه ورکوئ، ځکه که چېرې تاسو همداسې باور ولرئ، نو لوی اجر به تر لاسه کړئ. تاسو ته د صبر او زغم اړتیا ده، ترڅو د خدای اراده پوره کړئ، نو بیا به هغه څه تر لاسه کړئ چې هغه یې وعده کړې ده. ځکه لکه څنګه چې د خدای کلام وایي: پاتې دی ډېر لږ وخت او هغه څوک چې باید راشي هغه به راشي او وبه نه کړي ځنډ د ایمان په وسیله به کوي ژوند زما نېکان او څوک چې مخ واړوي ما نه نو زه به نه یمه خوشحاله د هغه نه خو مونږ هغه خلک نه یو چې د خدای څخه مخ اړوي او تباه کیږي، بلکې مونږ ایمان لرو او ژغورل کېږو. ایمان په هغو شیانو باندې باور لرل دي چې مونږ ورته هیله من یو او په هغو شیانو باندې ټینګه عقیده لرل چې مونږ یې نه شو لیدلی. د ایمان په وسیله ؤ چې د پخوانۍ زمانې خلک د خدای له خوا ومنل شول. مونږ د ایمان له مخې پوهېږو چې ټول کاینات د خدای د کلام په وسیله پیدا شو، نو څه چې مونږ وینو هغه د هغو شیانو څخه جوړ شوي دي چې نه شي لیدل کېدای. د ایمان په وسیله ؤ چې هابیل د قاین نه ډېره ښه قرباني خدای ته وړاندې کړه. هغه د خپل ایمان له لارې د خدای په نظر کې عادل وګنل شو، ځکه چې خدای د هغه نذرانې قبولې کړې او سره له دې چې هابیل مړ شوی دی، خو د خپل ایمان له لارې تر اوسه زمونږ سره خبرې کوي. د ایمان په وسیله ؤ چې خنوخ مړ نه شو او اسمان ته پورته کړای شو او هېچا هغه پیدا نه کړ، ځکه چې خدای هغه پورته یووړ. مخکې له دې چې هغه پورته یووړل شي، د خدای کلام د هغه په هکله شاهدي ورکوي چې خدای د هغه څخه راضي ؤ. نو پرته له ایمانه دا ناشونې ده چې انسان دې خدای خوشحاله کړي، ځکه څوک چې غواړي خدای ته ورنژدې شي، نو باید په دې ایمان ولري چې هغه موجود دی او څوک چې هغه لټوي، نو هغه ته اجر ورکوي. د نوح د ایمان په وسیله ؤ چې هغه ته د هغو شیانو په هکله خبرداری ورکړل شو چې لا تر هغه وخته نه وو پېښ شوي. هغه اطاعت وکړ او د خپلې کورنۍ د ژغورلو دپاره یې یوه لویه کشتۍ جوړه کړه. هغه د خپل ایمان له لارې دنیا محکومه کړه او د ایمان له مخې عادل وګڼل شو. کله چې خدای ابراهیم ته امر وکړ چې خپل کور پرېږدي او هغه ځای ته لاړ شي چې خدای به یې ورته د میراث په توګه ورکړي، د ایمان په وسیله ؤ چې هغه اطاعت وکړ او بې له دې چې پوه شي چېرته ځي، د خپل وطن نه ووت. د ایمان په وسیله لکه د یو پردي په شان په هغه وطن کې چې خدای ورسره وعده کړې وه، اوسېده او د اسحاق او یعقوب سره هم چې د دې وعدې وارثان وو، په خېمو کې اوسېدل. ځکه چې ابراهیم د هغه ښار د لیدلو هیله درلودله چې ټینګ بنیاد لري او نقشه جوړوونکی او ودانوونکی یې خدای دی. د ایمان په وسیله ؤ چې ساره وکولای شول ماشوم وزېږوي، که څه هم هغه شنډه او ډېره زړه وه، ځکه چې هغې باور درلود چې خدای په خپله وعده باندې وفا کوي. له همدې امله د یو سړي نه چې د مړي په شان ؤ، لکه په اسمان کې د ډېرو زیاتو ستورو او د بحیرې د غاړې د شګو په شان یې بې شمېره اولادونه پیدا شول. هغه ټول خلک مړه شول، خو تر مرګه پورې په خپل ايمان کې پاتې شول، که څه هم هغوی هغه څه تر لاسه نه کړل چې وعده ورسره شوې وه. هغوی هغه شیان د لېرې څخه ولیدل، خو بیاهم خوشحاله وو او اقرار یې وکړ چې دوی په دې دنیا کې پردي او مسافر دي. ځکه کوم خلک چې داسې خبرې کوي، د هغو نه دا معلومیږي چې هغوی د خپل ځان دپاره د یو وطن په لټه کې دي. که چېرې هغوی د هغه وطن ارمان کاوه چې ورڅخه راوتلي وو، نو د هغوی دپاره دا موقعه وه چې بېرته هلته لاړ شي. خو هغوی د یو ډېر ښه ځای یعنې اسماني وطن په لټه کې وو. نو له همدې امله خدای په دې نه شرمیږي چې د هغوی د خدای په نوم یادیږي، ځکه چې د هغوی دپاره یې یو ښار تیار کړی دی. د ایمان په وسیله ؤ چې کله خدای ابراهیم ازمایه، نو هغه اسحاق د قربانۍ په توګه خدای ته وړاندې کړ. دا سړی چې خدای ورسره وعده کړې وه، دې ته تیار شو چې خپل یوازېنی زوی خدای ته قرباني کړي، که څه هم خدای هغه ته ویلي وو: «ستا نسل به د اسحاق څخه حساب شي.» ابراهیم په دې فکر ؤ چې خدای کولای شي اسحاق د مرګ نه بېرته راژوندی کړي، نو خدای ابراهیم ته خپل زوی هماغسې بېرته ورکړ. د ایمان په وسیله ؤ چې اسحاق خپلو دوو زامنو، یعقوب او عیسو ته د هغوی د راتلونکي په پام کې نیولو سره برکت ورکړ. د ایمان په وسیله ؤ چې کله یعقوب مړ کېده، نو د یوسف دواړو زامنو ته یې برکت ورکړ او په داسې حال کې چې په خپله امسا باندې یې تکیه وهلې وه، د خدای عبادت یې وکړ. د ایمان په وسیله ؤ چې کله یوسف مړ کېده، نو د مصر څخه یې د اسراییلو د وتلو په هکله خبرې وکړې او د خپل مړي د ښخولو په اړه یې هغوی ته لارښوونې وکړې. د ایمان په وسیله ؤ چې کله موسی وزېږېده، مور او پلار یې ولیدل چې هغه یو ښکلی ماشوم دی، نو هغوی د پاچا د حکم څخه ونه وېرېدل او هغه ماشوم یې درې میاشتې پټ وساته. د ایمان په وسیله ؤ کله چې موسی لوی شو، نو د دې نه یې انکار وکړ چې هغه دې د فرعون د لور د زوی په نوم یاد شي. هغه د یو لنډ محاله مودې د عیش او عشرت او د ګناه څخه ډک ژوند په ځای د خدای د خلکو سره د بد چلند زغمل غوره وګڼل. هغه د مسیح په خاطر د بې عزتۍ زغمل د مصر د ټولو خزانو نه بهتر وګڼل، ځکه چې هغه خپل راتلونکي اجر ته سترګې په لاره ؤ. د ایمان په وسیله ؤ چې موسی د مصر څخه راووت او د فرعون د قهر څخه ونه وېرېده او په حوصله یې خپلې لارې ته دوام ورکړ، ځکه چې د هغه نظر په نه لیدونکي خدای ؤ. د ایمان په وسیله ؤ چې موسی د اسراییلو خلکو ته حکم وکړ چې د فسحې اختر جوړ کړي او د حیواناتو وینه د دروازو په چوکاټونو باندې وشیندي، ترڅو د مرګ فرښته د اسراییلو لومړني زېږېدلي اولادونه ونه وژني. د ایمان په وسیله ؤ چې د اسراییلو قوم د سرې بحیرې نه داسې پورې وتل لکه په وچه ځمکه چې تېر شي، خو کله چې مصریانو د پورې وتلو کوښښ وکړ، نو ډوب شول. د ایمان په وسیله ؤ چې د اسراییلو خلک د اریحا د ښار نه اووه ورځې ګردچاپېره وګرځېدل او وروسته بیا د ښار دېوالونه راوغورځېدل. د ایمان په وسیله ؤ چې بدلمنه راحاب د نورو نافرمانه خلکو سره یوځای ونه وژل شوه، ځکه چې هغې اسراییلي جاسوسانو ته دوستانه هرکلی ویلی ؤ. نور زه څه ووایم؟ ځکه چې زما زیات وخت نشته چې د جدعون، باراق، شمشون، یفتاح، داود، سموییل او نورو پیغمبرانو په هکله خبرې وکړم. هغوی د ایمان په وسیله پاچاهي ګانې فتح کړې او عدالت یې ټینګ کړ او هغه شیان یې تر لاسه کړل چې خدای ورسره وعده کړې وه. هغوی د زمریانو خولې بندې کړې، د اور لمبې یې مړې کړې او د تورې د خولې نه خلاص شول. هغوی کمزوري وو، خو قوي شول. په جنګ کې زورور شول او د پردیو لښکرې یې تېښتې ته مجبورې کړې. ښځو خپل مړي بیا ژوندي وموندل. ځینو نورو ډېر کړاوونه ولیدل، خو ازادي یې ونه منله، ترڅو د قیامت په ورځ له دې نه ډېر ښه ژوند ومومي. په ځینو باندې ملنډې ووهل شوې، په دورو ووهل شول، نور په زنځیرونو وتړل شول او بندیان شول. هغوی سنګسار شول، په ارې باندې نیم کړای شول او په تورو باندې یې مړه کړل. هغوی د پسونو او وزو پوستکي اغوستي وو او د ډېرې غریبۍ، ظلم او کړاوونو له امله سرګردانه وو. دنیا د دې خلکو لیاقت نه درلود. هغوی په دښتو او غرونو کې سرګردانه ګرځېدل او په غارونو او سمڅو کې اوسېدل. د خپل ایمان په وسیله د هغوی ټولو ښه ستاینه وشوه، خو بیا یې هم هغه څه تر لاسه نه کړل چې خدای یې وعده کړې وه. ځکه چې خدای زمونږ دپاره له مخکې نه ډېر ښه شی درلود چې وروسته به یې راکړي، هغه دا چې هغوی به زمونږ سره کامل کړای شي. نو اوس چې د شاهدانو دومره لویه ګڼه ګوڼه زمونږ څخه راچاپېره ده، نو راځئ چې هر اضافي بار یعنې هره ګناه چې په اسانۍ سره مو راګېروي، د خپل ځان نه لېرې کړو او په صبر او زغم سره په هغې سیالۍ کې منډه ووهو چې زمونږ په وړاندې پرته ده. خپلې سترګې د عیسی یعنې زمونږ د ایمان د بنیاد ایښودونکي او کامل کوونکي خواته ونیسو. هغه په صلیب باندې د مړ کېدلو شرم وزغملو خو شرم یې مهم ونه ګڼلو، ځکه چې په دې پوهېده چې په دې کار سره به هغه په راتلونکې کې خوشحاله وي او اوس هغه د خدای د تخت ښي لاس ته ناست دی. د هغه په هکله فکر وکړئ چې د ګناهکارانو له خوا د څومره مخالفتونو سره مخ شو، نو خپله حوصله له لاسه مه ورکوئ او بې زړه کېږئ مه. تاسو لا تر اوسه د ګناه په خلاف جنګ کې تر دې حده نه یئ رسېدلي چې وینه مو په کې تویه شوې وي. ایا تاسو دا هېر کړي دي چې خدای درته لکه د خپلو اولادونو په شان نصیحت کوي: ای زما زویه! کله چې تا اصلاح کوي څښتن نو هغه مه ګڼه سپک او کله چې هغه رټي تا، نو نا امیده کېږه مه ځکه څښتن چې کوي مینه د کوم چا سره نو اصلاح کوي هغه او هغه چاته ورکوي سزا چې قبلوي یې د خپل زوی په توګه تاسو اصلاح وزغمئ، ځکه چې دا زغم دا ښایي چې خدای تاسو سره د خپلو اولادونو په شان چلند کوي. ایا تاسو کله داسې اولاد لیدلی دی چې د خپل پلار له خوا اصلاح شوی نه وي؟ که چېرې تاسو د هغه د نورو اولادونو په شان اصلاح نه شئ، نو دا په دې معنی ده چې تاسو د هغه رښتیني اولادونه نه یئ، بلکې حرامیان یئ. برسېره پر دې، مونږ ټولو پلرونه درلودل چې مونږ یې اصلاح کولو او مونږ د هغوی درناوی کاوه. نو مونږ به د دې نه څومره زیاته د هغه چا تابعداري وکړو چې زمونږ روحاني پلار دی او مونږ ته ژوند راکوي. زمونږ دنیاوي پلرونه لکه څنګه چې هغوی ته ښه ښکاري، مونږ اصلاح کړي یو، خو د خدای اصلاح زمونږ د ښېګڼې دپاره ده، ترڅو مونږ د هغه په پاکوالي کې شریک شو. هره اصلاح په خپل وخت کې خوشحالوونکې او خوندوره نه وي بلکې دردناکه وي، خو وروسته بیا د هغو خلکو دپاره چې په دې ډول روزل شوي دي، د یو رښتیني ژوند د ارامۍ یوه مېوه وي. نو له دې امله خپل ناتوانه لاسونه او کمزورې پښې قوي کړئ. د خپلو قدمونو دپاره لاره سمه کړئ، ترڅو په تاسو کې د ځینو ګوډې پښې کمزورې او ناتوانه نه شي بلکې روغې شي. کوښښ وکړئ چې د هرچا سره په سوله او سلامتۍ کې ژوند وکړئ او پاک او سپېڅلي اوسئ، ځکه چې د هغه پرته به هېڅوک څښتن ونه ویني. پام کوئ، هسې نه چې په تاسو کې څوک د خدای د فضل نه بې برخې شي او ستاسو په منځ کې کوم څوک ترخې او زهرجنې ریښې وځغلوي چې د تکلیف سبب شي او د هغه له امله ډېر خلک فاسد شي او ګورئ چې په تاسو کې دې څوک زناکار یا د عیسو په شان بې دینه نه شي چې د یوې مړۍ ډوډۍ دپاره یې د خپل مشرتوب حق خرڅ کړ. نو تاسو پوهېږئ سره له دې چې وروسته هغه غوښتل چې د برکت میراث تر لاسه کړي، خو هغه رد شو، ځکه چې د هغه دپاره د توبې ویستلو موقعه پیدا نه شوه، که څه هم هغه د اوښکو په تویولو سره د هغه برکت په لټه کې ؤ. تاسو لکه د اسراییلو د خلکو په شان د موسی په وخت کې د سینا غره ته چې د اور لمبې، سخته تیاره او توفان ؤ، راغلي نه یئ. کله چې خلکو د سرني او یو ډېر وېروونکی اواز واورېد، نو زارۍ یې وکړې چې خدای دې نور زمونږ سره خبرې ونه کړي. ځکه چې هغوی د خدای دا حکم ونه شو زغملی چې وایي: «که چېرې یو حیوان هم په دې غره باندې پښه کېږدي، نو هغه باید سنګسار شي.» هغه منظره دومره وېروونکې وه چې موسی وویل: «زه د وېرې نه رپېږم.» خو تاسو د صهیون غره او د ژوندي خدای ښار یعنې اسماني اورشلیم ته چې بې شمېره فرښتې په کې خوشحالي کوي، راغلي یئ. تاسو د خدای د لومړني زېږول شویو اولادونو غونډې ته چې نومونه یې په جنت کې لیکل شوي دي، راغلي یئ. تاسو خدای ته چې د ټولو قاضي دی او د نېکانو روحونو ته چې کامل شوي دي، راغلي یئ. تاسو عیسی ته چې د خدای او خلکو ترمنځ د نوي لوظ منځګړی دی او د هغه وینه د هابیل د وینې نه ډېر ښه پیغام ورکوي، راغلي یئ. نو پام کوئ چې د هغه چا نه انکار ونه کړئ چې تاسو ته خبرې کوي. کله چې خلکو د هغه د اطاعت کولو نه انکار وکړ چې د ځمکې نه یې هغوی ته خبرې کولې او تېښته یې ونه کړه، نو که تاسو د هغه چا نه انکار وکړئ چې د اسمان نه ستاسو سره خبرې کوي، نو فکر کوئ چې تاسو به وکولای شئ وتښتئ؟ په هغه وخت کې د خدای اواز ځمکه ولړزوله، خو اوس هغه وعده کړې ده: «یوځل بیا به زه یوازې ځمکه نه بلکې اسمان هم ولړزوم.» د هغه دا خبره یعنې «یوځل بیا» دې ته اشاره کوي چې هغه شیان چې خلق شوي دي هغه به ولړزول شي، ترڅو نه لړزېدونکي شیان پاتې شي. نو راځئ چې د هغې نه لړزېدونکې پاچاهۍ په خاطر چې خدای یې مونږ ته راکوي، شکرګزاري وکړو او په درناوي او وېرې سره داسې عبادت وکړو چې هغه ته د منلو وړ وي. ځکه چې زمونږ خدای تباه کوونکی اور دی. د خویندو او ورونو په شان یو د بل سره مینه کوئ. دا مه هېروئ چې باید د مسافرو مېلمه پالنه وکړئ، ځکه چې ځینو خلکو داسې کړي دي او هغوی د فرښتو مېلمه پالنه کړې ده که څه هم هغوی یې نه دي پېژندلې. هغه کسان چې په زندان کې دي داسې یادوئ لکه چې تاسو ورسره په زندان کې یئ. هغه کسان در په یادوئ چې ظلم ورسره کیږي، نو داسې وګڼئ لکه تاسو چې کړاوونه وینئ. ټول باید واده ته درناوی ولري او ښځې او مېړونه باید یو بل ته وفادار اوسي، ځکه چې خدای به بد اخلاقه او زناکاره خلک محکوم کړي. په خپل ژوند کې د پیسو سره د مینې کولو نه ځان لېرې وساتئ او څه چې لرئ په هغو باندې قناعت وکړئ، ځکه چې خدای ویلي دي: «زه به هېڅکله تاسو یوازې پرېنږدم او هېڅکله به مو نه هېروم.» نو مونږ په ډاډه زړه ویلی شو: زما مرستندوی دی څښتن نه به وېرېږمه زه څه کولای شي انسان ما سره؟ خپل مشران چې تاسو ته یې د خدای کلام بیان کړ، په یاد ساتئ. د هغوی د ژوند د لارو او څرنګوالي په هکله فکر وکړئ او د هغوی ایمان د ځان دپاره مثال وګرځوئ. عیسی مسیح پرون، نن او د تل دپاره یوشان دی. د هر ډول عجیبه تعلیمونو له امله مه بې لارې کېږئ. دا ښه ده چې زمونږ زړونه د خدای په فضل باندې قوي شي، نه په مذهبي قوانینو پورې تړلي خوړو باندې، ځکه کوم خلک چې دا قانون په مخ وړي هېڅ ګټه ورته نه رسیږي. مونږ داسې د قربانۍ ځای لرو چې حتی هغه کاهنان چې هلته په سپېڅلې خېمه کې خدمت کوي، د هغې قربانۍ د خوړلو حق نه لري. ځکه چې لوی کاهن به د حیواناتو وینه د ګناه د قربانۍ په توګه ډېر سپېڅلي ځای ته وړله، خو د هغوی مړي د کمپ نه دباندې سوځول کېدل. نو له دې امله عیسی هم د ښار د دروازې نه دباندې کړاوونه وزغمل او مړ شو، ترڅو د خپلې وینې په وسیله خلک د ګناه څخه پاک کړي. نو راځئ چې هغه ته د کمپ نه دباندې ورشو او هغه بې عزتي وزغمو چې هغه زغملې وه. ځکه چې په دې دنیا کې زمونږ دپاره هېڅ داسې ښار نشته چې د تل دپاره پاتې وي، خو مونږ د هغه ښار په لټه کې یو چې په راتلونکې کې به موجود وي. نو راځئ چې د عیسی په وسیله د قربانیو په توګه تل د خدای ثنا او صفت وکړو، یعنې په خپلو خولو د هغه د نوم اقرار وکړو. نېکي کول او د نورو سره مرسته کول مه هېروئ، ځکه چې خدای په داسې قربانیو خوشحالیږي. د خپلو مشرانو اطاعت کوئ او څه چې درته وایي هماغسې کوئ. هغوی په تاسو باندې پام کوي او خدای ته به حساب ورکوي. نو پرېږدئ چې هغوی دا کار په خوشحالۍ سره وکړي، نه په خفګان. که نه، نو تاسو ته به یې ګټه ونه رسیږي. زمونږ دپاره دعا کوئ. مونږ ډاډمن یو چې زمونږ وجدان پاک دی او غواړو چې په هر لحاظ د عزت ژوند وکړو. زه ستاسو نه په کلکه غوښتنه کوم چې دعا وکړئ، ترڅو ډېر زر بېرته تاسو ته راشم. اوس دې د سولې او سلامتۍ خدای چې د تلپاتې لوظ د وینې په وسیله یې زمونږ څښتن عیسی چې لوی شپون دی، د مړو نه بېرته راژوندی کړ، نو هغه دې د خپلې رضا پوره کولو دپاره په خپلو ټولو ښو کارونو کې تیار کړي او د عیسی مسیح په وسیله دې په مونږ کې هغه کارونه وکړي چې هغه پرې خوشحالیږي. د هغه جلال دې تل ترتله وي. امین. ای خویندو او ورونو! ستاسو نه په کلکه غوښتنه کوم چې زما نصیحت په صبر او حوصلې سره واورئ، ځکه چې هغه مې درته په لنډ ډول لیکلی دی. زه غواړم تاسو خبر شئ چې زمونږ ورور تیموتاوس د زندان نه خلاص شوی دی. که هغه زر دلته راشي، نو هغه به زما سره ستاسو لیدو ته درشي. خپلو ټولو مشرانو او ایماندارانو ته زمونږ سلامونه ووایئ. د ایټالیې ایمانداران هم تاسو ته خپل سلامونه وایي. په تاسو ټولو دې د خدای فضل وي. د خدای او د څښتن عیسی مسیح د خدمتګار یعقوب له خوا دې د اسراییلو دولس قبیلو ته چې په ټوله نړۍ کې خواره واره شوي دي، سلام وي. ای زما خویندو او ورونو! هرکله چې تاسو د ډول ډول ازمېښتونو سره مخامخ کېږئ نو هغه یوه خوشحالي وګڼئ، ځکه تاسو پوهېږئ چې دا ستاسو د ایمان په ازمېښت کې ستاسو صبر او زغم زیاتوي. کله چې ستاسو صبر او زغم نور هم زیات شي، نو تاسو به کامل او بې عیبه انسانان شئ او د هېڅ شي کمی به په تاسو کې نه وي. خو که په تاسو کې په چا کې د حکمت کمی وي، نو هغه دې د خدای څخه وغواړي چې هغه یې د سخاوت له مخې او بې له دې چې څوک ملامته کړي هرچا ته ورکوي، نو هغه ته به هم ورکړل شي. خو کله چې څوک کوم شی غواړي، نو هغه دې د ایمان سره وغواړي او هېڅ شک دې نه کوي، ځکه چې شک کوونکی د بحر د هغو څپو په شان دی چې د باد په وسیله اخوا دې خوا غورځول کیږي. داسې سړی دې په دې تمه نه اوسي چې ماته به د څښتن څخه کوم څه لاسته راشي، ځکه چې شکمن سړی په خپلو کارونو کې ټینګ ولاړ نه وي. غریب ورور دې د خدای په وړاندې په خپلې سرلوړۍ باندې ویاړ وکړي او همدارنګه شتمن ورور دې په خپلې عاجزۍ باندې چې د خدای له خوا ده ویاړ وکړي، ځکه چې هغه به د واښو د ګل په شان له منځه لاړ شي. ځکه کله چې لمر د خپلې سوځوونکې ګرمۍ سره راوخېژي نو واښه وچ کړي، ګلان یې ورژیږي او ښایست یې له منځه لاړ شي. نو همداسې به شتمن سړی هم د خپل کاروبار سره له منځه لاړ شي. بختور دی هغه څوک چې د ازمېښت په وخت کې ټینګ پاتې شي، ځکه کله چې هغه د داسې ازمېښت څخه بریالی تېر شي، نو د ژوندون تاج به چې خدای د هغو خلکو سره چې ورباندې ګران دی وعده کړې ده، تر لاسه کړي. څوک چې وسوسه کیږي، نو هغه باید دا ونه وایي: «خدای زه وسوسه کړی یم،» ځکه چې خدای د هېڅ ډول بدۍ په وسیله نه وسوسه کیږي او نه هم څوک وسوسه کوي. خو یو کس هغه وخت وسوسه کیږي چې کله هغه د خپلو نفساني غوښتنو په وسیله وهڅول شي او په دام کې راونیول شي. بیا د هغه نفساني غوښتنې د ګناه د راپیدا کېدلو سبب کیږي او کله چې ګناه خپل وروستي حد ته ورسیږي، نو د مرګ سبب ګرځي. ای زما ګرانو خویندو او ورونو! ونه غولېږئ. ټول ښه او کامل نعمتونه مونږ ته د خدای له خوا چې د لمر، سپوږمۍ او ستورو پیدا کوونکی دی، راځي. هغه نه بدلېدونکی دی او نه د سیوري په شان ګرځي او راګرځي. هغه مونږ د خپلې ارادې او رښتیني کلام په وسیله پیدا کړو، ترڅو د هغه په ټولو مخلوقاتو کې لکه د لومړني حاصل مېوه واوسو. نو ای ګرانو خویندو او ورونو! دا یاد ساتئ چې هرڅوک باید په اورېدلو کې تېز، په خبرو کې ورو او په قهر کې سوړ اوسي. ځکه کله چې څوک په قهر شي هغه نه شي کولای چې د خدای عادلانه مقصدونه پوره کړي. له دې امله تاسو د ټولو غیر اخلاقي کارونو او ټولو بدیو څخه لاس واخلئ او په عاجزۍ سره هغه کلام قبول کړئ چې ستاسو په زړونو کې کرل شوی او کولای شي تاسو ته خلاصون درکړي. نو تاسو باید د هغه په کلام عمل وکړئ او یوازې په اورېدلو سره یې خپل ځانونه مه غولوئ. ځکه څوک چې کلام ته غوږ نیسي او عمل پرې نه کوي، نو هغه د هغه سړي په شان دی چې خپل مخ په ایینه کې ویني. کله چې هغه خپل ځان وویني او لاړ شي، نو سمدلاسه دا هېر کړي چې څېره یې څنګه وه. خو که چېرې څوک کامل او ازادي بخښونکي شریعت ته په غور سره وګوري او په هغه باندې عمل وکړي او څه چې واوري او هغه هېر نه کړي، نو خدای به د هغه په ټولو کارونو کې برکت واچوي. که څوک خپل ځان دینداره ګڼي او خپله ژبه په واک کې نه ساتي، نو هغه خپل ځان غولوي او دینداري یې هېڅ ګټه نه لري. د پلار خدای په نظر کې سوچه او بې عیبه دینداري دا ده چې په یتیمانو او کونډو باندې د مصیبت په وخت کې پام وکړو او پرې نه ږدو چې دا نړۍ مو فاسد کړي. ای زما خویندو او ورونو! که چېرې تاسو زمونږ په څښتن عیسی مسیح چې د جلال خاوند دی ایمان لرئ، نو د چا طرفداري مه کوئ. فرض کړئ یو سړی چې د سرو زرو ګوته یې په لاس وي او ښکلي کالي یې اغوستي وي او ستاسو غونډې ته راشي او یو غریب سړی په زړو کالیو کې راشي او تاسو د هغه سړي درناوی وکړئ چې ښکلي کالي یې اغوستي دي او ورته ووایئ: «مهرباني وکړئ دلته په دې ښه ځای کې کښېنئ» او هغه غریب سړي ته ووایئ: «هلته ودرېږه یا دلته په ځمکه باندې کښېنه.» ایا تاسو په خپل منځ کې د تبعیض څخه کار وانخیست او ایا د بدو خیالونو له مخې مو قضاوت ونه کړ؟ ای زما ګرانو خویندو او ورونو! واورئ، ایا خدای د دې نړۍ غریبان نه دي غوره کړي چې په ایمان کې شتمن وي او د هغې پاچاهۍ وارثان وي چې خدای د هغو خلکو سره وعده کړې ده چې ورسره مینه کوي؟ خو تاسو د غریب سړي سپکاوی وکړ. ایا شتمن خلک په تاسو باندې ظلم نه کوي او تاسو محکمو ته نه راکاږي؟ ایا هغوی د مسیح نېک نوم چې خدای په تاسو باندې ایښی دی، نه بدناموي؟ که چېرې تاسو په رښتیا سره د څښتن د شریعت په شاهانه حکم باندې عمل وکړئ چې د خدای په کلام کې یې یادونه شوې ده چې وایي: «د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مینه کوه» نو ښه کار کوئ. خو که چېرې تاسو د کوم چا طرفداري کوئ نو ګناه کوئ او شریعت تاسو د قانون ماتوونکو په توګه محکوموي. ځکه که چېرې څوک د شریعت په ټولو حکمونو عمل وکړي خو یو حکم یې مات کړي نو هغه د ټول شریعت په ماتولو ګناهکار شو. ځکه چا چې ویلي دي: «زنا مه کوه.» نو دا یې هم ویلي دي: «قتل مه کوه.» که ته زنا نه کوې خو قتل وکړې، نو بیاهم ته د شریعت ماتوونکی شوې. نو د هغو خلکو په شان خبرې او عمل وکړئ چې د هغه شریعت له مخې به ورباندې قضاوت کیږي چې مونږ ته ازادي راکوي. ځکه چې د قضاوت په وخت کې به خدای په هغه چا باندې رحم ونه کړي چې په نورو باندې یې رحم نه دی کړی. خو بیاهم رحم په قضاوت باندې بریالی دی. ای زما خویندو او ورونو! که څوک ووایي چې زه ایمان لرم خو عمل نه کوي نو ګټه یې څه ده؟ ایا داسې ایمان هغه ته خلاصون ورکولای شي؟ فرض کړئ تاسو ووینئ چې یو ورور یا خور کالیو او خوړو ته اړتیا لري، او ستاسو څخه یو څوک هغه ته ووایي: «په خیر لاړ شه او تود او موړ اوسه.» خو چې کومو شیانو ته اړتیا لري هغه ورته ورنه کړئ نو څه ګټه به ولري؟ نو په همدې ډول که چېرې د ایمان سره عمل نه وي نو هغه ایمان مړ دی. خو کېدای شي چې څوک ووایي: «ته ایمان لرې او زه نېک کارونه کوم. ته دې خپل ایمان بې له عمله ماته وښایه او زه به خپل ایمان د خپلو عملونو په وسیله تاته دروښایم.» ته په دې باور لرې چې خدای یو دی نو ډېره ښه ده. شیطان او پېریان هم په دې باور لري او له وېرې رپیږي. ای ناپوهه سړیه! ایا په دې نه پوهېږې چې ایمان بې له عمل نه بې ګټې دی؟ کله چې زمونږ نیکه ابراهیم خپل زوی اسحاق د قربانۍ په ځای کې خدای ته وړاندې کړ نو ایا هغه په دې عمل سره د خدای له خوا نېک ونه ګڼل شو؟ تاسو ګورئ چې د هغه ایمان او عمل په ګډه سره کار وکړ او په عمل سره د هغه ایمان کامل شو. په دې ډول د خدای د کلام هغه وینا رښتیا شوه چې وایي: ابراهیم په خدای ایمان راوړ او په دې باندې هغه عادل وګڼل شو. او هغه د خدای دوست وبلل شو. نو تاسو وینئ چې انسان یوازې په ایمان نه بلکې په خپل عمل باندې نېک کیږي. نو په همدې ډول بدلمنه راحاب د خپلو نېکو عملونو په وسیله چې اسراییلي استازو ته یې پناه ورکړه او د هغوی سره یې مرسته وکړه چې په بله لاره وتښتي، نېکه وګڼل شوه. نو لکه څنګه چې بدن بې له روح نه مړ دی، نو همدا شان ایمان هم بې له عمل نه مړ دی. ای زما خویندو او ورونو! باید هڅه ونه کړئ چې تاسو ټول دې استاذان شئ، ځکه په دې پوهېږئ چې مونږ استاذانو سره به تر نورو زیات حساب کیږي، ځکه چې مونږ ټول ډېرې تېروتنې کوو او څوک چې په خبرو کې تېروتنه نه کوي هغه کامل انسان دی او هغه کولای شي چې خپل ټول بدن په خپل واک کې وساتي. مونږ د اس په خوله کې قیضه اچوو، ترڅو زمونږ تابع شي او هرې خواته چې وغواړو هغه بوځو. همدارنګه کشتۍ ګانو ته وګورئ، سره له دې چې ډېرې غټې وي او په قوي بادونو باندې چلیږي، خو د یو وړوکي راشپېل په وسیله رهنمایي کیږي او هرې خواته چې کشتۍ چلوونکی وغواړي هماغې خواته یې بېولی شي. ژبه هم همداسې ده، که څه هم هغه د بدن یو وړوکی غړی دی، خو د غټوغټو شیانو په هکله لافې وهي. ګورئ څومره لوی ځنګل د اور په یو ورکوټي بڅرکي سره اور اخلي. همدارنګه ژبه هم د اور په شان ده. هغه د بدیو څخه ډکه یوه نړۍ ده چې زمونږ په ټول بدن کې ځای نیسي او زمونږ ټول بدن فاسدوي. هغه زمونږ ټول ژوندون په اور سوځوي او دا په خپله د دوزخ په اور کې سوځیږي. نو انسان کولای شي چې هر ډول وحشي حیوانات، مرغان، خزندې او بحري حیوانات اهلي کړي او اهلي کړي یې دي، خو هېڅوک نه شي کولای خپله ژبه په خپل واک کې وساتي. ژبه بده او نه کنترولوونکې ده او د وژونکو زهرو څخه ډکه ده. په همدې ژبه مونږ هم د څښتن یعنې اسماني پلار ثنا او صفت کوو او هم په انسان باندې چې د خدای په شکل پیدا شوی دی، بد وایو. د همدې یوې خولې څخه هم د ستاینې خبرې راوځي او هم بدې خبرې. ای خویندو او ورونو! داسې باید نه وي. ایا دا کېدای شي چې د یوې چینې د خولې څخه هم خوږې او هم تروې اوبه راوځي؟ ای زما خویندو او ورونو! ایا د انځر ونه کولای شي چې زیتون او یا د انګورو تاک انځر ونیسي؟ په همدې ډول د تروو اوبو د چینې څخه خوږې اوبه نه شي راوتلی. په تاسو کې څوک هوښیار او پوه شته؟ که چېرې وي، نو هغه دې دا په نېک ژوند تېرولو او په نېکو کارونو ثابته کړي یعنې داسې عاجزي چې د حکمت نه پیدا کیږي. که چېرې ستاسو په زړونو کې سخته کینه او ځان خوښونه وي، نو باید لافې ونه وهئ چې هوښیاران یئ. که داسې وکړئ، نو حقیقت په دروغو بدلوئ. دا هغه حکمت نه دی چې د اسمان نه راځي بلکې دا دنیاوي، نفساني او شیطاني حکمت دی. ځکه چې هر چېرته چې کینه او ځان خوښونه وي، نو هلته ګډوډي او هر ډول بد کارونه کیږي. خو کوم حکمت چې د اسمان نه راځي هغه لومړی سوچه وي، بیا سوله خوښوونکی، نرم، معقول، رحم کوونکی، له ښو ثمرو څخه ډک، بېطرفه او بې ریا وي. او د نېکۍ او عدالت حاصل د هغه تخم څخه پیدا کیږي چې د سوله خوښوونکو له خوا په سوله کې کرل کیږي. ستاسو په منځ کې جنګونه او شخړې له کومه راپیدا کیږي؟ ایا هغه ستاسو د نفساني غوښتنو له امله چې په تاسو کې په جګړه کې دي، نه راپیدا کیږي؟ تاسو چې کوم شی غواړئ او هغه په لاس نه درځي، نو دې ته تیار یئ چې قتل وکړئ. تاسو د نورو سره بخیلي کوئ، خو څه چې غواړئ هغه لاسته نه شئ راوړلی، نو جنګ او شخړه کوئ. خو بیاهم کوم شی په لاس نه درځي، ځکه چې د خدای څخه یې نه غواړئ. خو که تاسو د خدای څخه د کوم شي دپاره سوال هم وکړئ، نو هغه به یې درنه کړي، ځکه چې په بد نیت او د خپلو هوسونو د پوره کولو دپاره یې غواړئ. ای بې ایمانه خلکو! ایا تاسو نه پوهېږئ چې د نړۍ سره دوستي کول د خدای سره دښمني کول دي؟ له دې امله څوک چې غواړي د نړۍ سره دوستي وکړي، نو هغه خپل ځان د خدای دښمن کوي. ایا تاسو ګومان کوئ چې د خدای د کلام دا وینا بېځایه ده چې وایي: «هغه روح چې خدای په مونږ کې اچولی دی هغه ډېرې سختې غوښتنې لري؟» خو خدای په مونږ باندې زیات فضل کوي، نو له دې امله د خدای کلام وایي: خدای د کبرجنو په ضد دی، خو په عاجزانو باندې فضل کوي. نو له همدې امله د خپل خدای تابعداري کوئ او د شیطان په وړاندې ټینګ ودرېږئ، نو هغه به درڅخه وتښتي. خپل ځانونه خدای ته ورنژدې کړئ، نو هغه به هم تاسو ته درنژدې شي. ای ګناهکارانو! خپل لاسونه د بدو کارونو څخه پاک کړئ. ای منافقانو! خپل زړونه پاک کړئ. غمجن اوسئ، ویر او ژړا وکړئ. ستاسو خندا دې په ژړا بدله شي او ستاسو خوشحالي دې په غم. خپل ځانونه د څښتن په وړاندې عاجزان کړئ، نو هغه به تاسو سرلوړي کړي. ای خویندو او ورونو! یو بل پسې بدې خبرې مه کوئ. څوک چې خپل ورور پسې بدې خبرې کوي او یا د هغه په هکله قضاوت کوي، نو په حقیقت کې د شریعت بد وایي او د هغه په هکله قضاوت کوي. که ته د شریعت په هکله قضاوت کوې، نو په شریعت عمل نه کوې بلکې خپل ځان د هغه نه لوړ ګڼې لکه په خپله چې قاضي یې. یوازې خدای دی چې هم شریعت ورکوي او هم قاضي دی. یوازې هغه دی چې دا قدرت لري چې خلک وژغوري او یا یې له منځه یوسي. نو بیا ته څوک یې چې د خپل ګاونډي په هکله قضاوت کوې؟ ای خلکو واورئ، تاسو چې وایئ: «مونږ به نن یا سبا فلاني ښار ته لاړ شو او هلته به یو کال تېر کړو، هلته به سوداګري وکړو او ډېرې پیسې به وګټو.» خو تاسو په دې هم نه پوهېږئ چې سبا به څه کیږي، ستاسو ژوند څه شی دی؟ هغه د بخار په شان دی چې د لږې شېبې دپاره راښکاره کیږي او بیا ورکیږي. د دې په ځای باید ووایئ: «که د څښتن رضا وي نو مونږ به ژوندي پاتې شو او دا یا هغه کار به وکړو.» خو تاسو اوس په خپلو لاپو باندې ویاړ کوئ او داسې لافې وهل بد کار دی. نو بیا څوک چې په نېکۍ کولو پوهیږي او نه یې کوي، نو هغه ګناه کوي. واورئ ای شتمنو خلکو! د هغو مصیبتونو په خاطر چې په تاسو باندې راتلونکي دي، ژړا او انګولا وکړئ. ستاسو شتمني تباه شوې ده او کالي مو چینجو خوړلي دي. ستاسو سره زر او سپین زر زنګ وهلي او د هغوی زنګ به په تاسو شاهدي ورکوي او د اور په شان به ستاسو بدن وسوځوي. خو بیاهم تاسو د دې نړۍ په اخرو ورځو کې مال او دولت ذخیره کوئ. ګورئ، کومو خلکو چې ستاسو په پټیو کې لو کړی دی او تاسو د هغوی مزدوري نه ده ورکړې، چیغې وهي او د لوګرو فریادونه د مطلق قادر څښتن غوږونو ته رسېدلي دي. تاسو په نړۍ کې په عیش او عشرت ژوند تېروئ او مزې کوئ، خو اوس تاسو د هغو حیواناتو په شان یئ چې ځانونه مو د حلالولو د ورځې دپاره چاغ کړي دي. تاسو بې ګناه خلک مجرمان کړل او ومو وژل او هغوی ستاسو په وړاندې ونه درېدل. نو ای خویندو او ورونو! د څښتن تر راتګ پورې صبر وکړئ. ګورئ، یو بزګر څنګه د خپلې ځمکې څخه د ارزښتناکه حاصل د راټولولو په خاطر صبر کوي او د مني او پسرلي بارانونو ته انتظار وباسي. نو تاسو هم باید صبر وکړئ او خپل زړونه قوي کړئ، ځکه چې د څښتن راتګ نژدې دی. ای خویندو او ورونو! د یو بل څخه شکایت مه کوئ، ترڅو خدای تاسو تر خپل قضاوت لاندې ونه نیسي، ځکه چې قاضي په دروازه کې ولاړ دی. ای خویندو او ورونو! کومو پیغمبرانو چې د څښتن په نوم خبرې کړې دي د هغوی صبر او کړاوونه د خپلو ځانونو دپاره مثال وګرځوئ. مونږ صبر کوونکي خلک بختور ګڼو. تاسو د ایوب د صبر په هکله اورېدلي دي او خبر یئ چې څښتن په پای کې د هغه سره څنګه مرسته وکړه، ځکه چې خدای ډېر زړه سواندی او مهربانه دی. ای زما خویندو او ورونو! په پای کې دا مهمه ده چې قسم ونه خورئ، نه په اسمان، نه په ځمکه او نه په کوم بل شي، بلکې ستاسو «هو» باید «هو» وي او «نه» مو «نه» وي، هسې نه چې د خدای د قضاوت لاندې راشئ. که ستاسو څخه کوم څوک د کړاوونو سره مخامخ وي، نو دعا دې وکړي او که څوک خوشحاله وي، نو هغه دې د ستاینې سندرې ووایي. که په تاسو کې څوک ناروغه وي، نو د کلیسا مشران دې راوغواړي چې د هغه دپاره دعا وکړي او د هغه بدن دې د څښتن په نوم په تېلو باندې غوړ کړي. کومه دعا چې په ایمان سره وشي، نو ناروغ به جوړ شي. څښتن به بېرته هغه روغ کړي او که ګناه یې کړې وي، نو هغه به ورته وبخښل شي. نو بیا یو بل ته د خپلو ګناهونو اقرار وکړئ او د یو بل دپاره دعا وکړئ چې شفا ومومئ. د نېک سړي دعا ډېره زوروره او اثرناکه وي. الیاس نبي زمونږ په شان یو انسان ؤ، خو کله یې چې د زړه له کومي دعا وکړه چې باران دې ونه وریږي، نو تر درې نیمو کلونو پورې په ځمکه باندې باران ونه شو. هغه یوځل بیا دعا وکړه او د اسمان څخه باران وشو او په ځمکه کې فصل پیدا شو. ای زما خویندو او ورونو! که په تاسو کې څوک د رښتینې لارې څخه واوړي او بل څوک هغه بېرته راوګرځوي، نو هغه دې په دې پوه شي چې هرڅوک چې یو ګناهکار د خپلې غلطې لارې څخه راوګرځوي، نو هغه د مرګ څخه ژغوري او د هغه ګناهکار ډېر ګناهونه به وبخښل شي. دا لیک د عیسی مسیح د رسول پطروس له خوا د خدای هغو غوره شویو خلکو ته چې د پونتوس، غلاتیې، کپدوکیې، اسیا او بتونیې ولایتونو ته مهاجر او خواره واره شوي دي. پلار خدای تاسو د خپلې ارادې له مخې له ازله غوره کړي یئ او تاسو د روح القدس په وسیله پاک او سپېڅلي شوي یئ، ترڅو د عیسی مسیح اطاعت وکړئ. د هغه وینه ستاسو په خاطر توی شوه چې تاسو پاک شئ. ډېر زیات فضل او سلامتي دې وي په تاسو باندې. ثنا او صفت دې وي خدای ته، هغه خدای ته چې زمونږ د عیسی مسیح پلار دی. هغه په خپل لوی رحم سره د مړو څخه د عیسی مسیح د بېرته راژوندي کولو په وسیله مونږ ته نوی ژوند راکړ. دا مونږ ته ژوندۍ هیله راکوي، ترڅو هغه نه فناکېدونکی، نه خرابېدونکی او تلپاتې میراث تر لاسه کړو چې ستاسو دپاره په اسمان کې ساتل شوی دی. خدای به تاسو په خپل قدرت سره ستاسو د ایمان په وسیله د هغه خلاصون دپاره خوندي وساتي چې د قیامت په ورځ به یې ټول خلک وویني. د دې دپاره تاسو خوشحالي وکړئ، که څه هم تاسو باید د یو څه وخت دپاره د هر ډول ازمېښتونو او سختیو سره مخ شئ. د هغوی مقصد دا ؤ چې دا ثابته کړي چې ستاسو ایمان سوچه ایمان دی. لکه څنګه چې فاني سره زر په اور باندې ازمایل کیږي، نو همدارنګه ستاسو ایمان هم چې د سرو زرو څخه ډېر قیمتي دی، ازمایل کیږي. بیا به په هغه ورځ چې عیسی مسیح خپل ځان ښکاره کوي، ستاسو ایمان به ستاسو د ستاینې، لویۍ او عزت سبب وګرځي. سره له دې چې تاسو تر اوسه عیسی مسیح نه دی لیدلی، خو بیاهم درباندې ګران دی او سره له دې چې اوس هم هغه نه وینئ، خو بیاهم ایمان ورباندې لرئ او داسې خوشحالي کوئ چې د جلال څخه ډکه وي او په ژبه یې بیان نه شي کېدای، او ستاسو د ایمان مقصد دا دی چې تاسو خلاصون ومومئ. د دې خلاصون په هکله پیغمبرانو په غور سره څېړنه کړې ده او همدارنګه د دې فضل په هکله یې چې خدای به یې په تاسو کوي، پېشګویي کړې ده. د مسیح روح هغوی ته د مسیح د کړاوونو او جلال موندلو په هکله خبرې کولې. پیغمبرانو چې د مسیح د روح په وسیله چې په هغوی کې ؤ او پېشګویي یې کوله، هڅه کوله په دې پوه شي چې مسیح څوک دی او کله به راځي. خدای دغو پیغمبرانو ته دا څرګنده کړې وه چې د هغوی خدمت د خپل ځان دپاره نه بلکې ستاسو دپاره ؤ. اوس دا زېری تاسو ته د هغو خلکو له خوا اورول شوی چې د اسمان څخه د نازل شوي روح القدس په قدرت یې وعظ وکړ. دا هغه شیان دي چې فرښتې هم په دې ارمان دي چې ویې ویني. نو د خپل عقل څخه کار واخلئ او هوښیار شئ. هغه فضل ته پوره هیله ولرئ چې د عیسی مسیح په راښکاره کېدلو سره به په تاسو وشي. د تابعدارو اولادونو په شان اوسئ. نور مه پرېږدئ چې ستاسو د هغه وخت نفساني غوښتنې چې خدای مو نه پېژانده، په تاسو اغیزه وکړي. بلکې لکه څنګه چې خدای چې تاسو یې رابللي یئ، سپېڅلی دی، نو تاسو هم په خپلو کړنو کې سپېڅلي اوسئ. ځکه چې د خدای په کلام کې لیکل شوي دي: «سپېڅلي اوسئ، ځکه چې زه سپېڅلی یم.» کله چې تاسو خدای ته دعا کوئ، نو هغه ته پلار ووایئ. خدای هغه ذات دی چې بې له طرفدارۍ د هرچا د عملونو له مخې قضاوت کوي. نو خپل دنیاوي ژوند خدای ته په درناوي کولو او وېره کې تېر کړئ. ځکه تاسو پوهېږئ چې د ژوند د بېځایه دودونو څخه خلاصون چې د خپلو نیکونو نه تاسو ته په میراث پاتې شوي وو، د فاني شیانو لکه سرو زرو او سپینو زرو په بیه نه دی ترلاسه شوی. بلکې تاسو پوهېږئ چې د مسیح په قیمتي وینې چې د بې عیبه او بې نقصه وري په شان ؤ، په بیه اخیستل شوي یئ او خلاصون مو موندلی دی. خدای هغه د نړۍ د پیدایښت څخه مخکې غوره کړی ؤ، خو هغه په اخره زمانه کې ستاسو په خاطر ښکاره شو. تاسو د مسیح په وسیله په خدای باندې ایمان راوړی دی، په هغه خدای چې مسیح یې له مړو څخه راژوندی کړ او جلال یې ورته ورکړ، ترڅو په خدای باندې ستاسو ایمان او هیله نوره هم قوي شي. اوس چې تاسو خپل ځانونه د حقیقت په منلو سره پاک کړي دي، ترڅو د خپلو ورونو سره د اخلاص نه ډکه مینه ولرئ، نو یو د بل سره د زړه له کومي مینه وکړئ. ځکه چې تاسو د خرابېدونکي تخم څخه نه، بلکې د نه خرابېدونکي تخم یعنې د خدای د ژوندي او تلپاتې کلام په وسیله نوي پیدا شوي یئ. ځکه چې د خدای کلام وایي: د واښو په شان دي ټول انسانان او د هغوی ښکلا ده د ګلانو په شان چې نه لري زیات دوام واښه وچیږي او رژیږي ګلان خو تل ترتله پاتې کیږي د څښتن کلام او دا کلام هماغه زېری دی چې تاسو ته اورول شوی دی. نو بیا د هر ډول بدۍ، غولونې، منافقت، بخیلتوب او بدو خبرو نه لاس واخلئ. د نویو زېږېدلو ماشومانو په شان د سوچه روحاني شیدو غوښتونکي اوسئ، ترڅو د هغو په څښلو سره په خلاصون کې لوی شئ. ځکه چې تاسو خپله د څښتن د مهربانۍ خوند څکلی دی. نو بیا د هغه خواته راشئ چې د ژوندۍ تیږې په شان دی چې خلکو رد کړی دی، خو د خدای په نظر کې غوره او قیمتي دی. تاسو هم لکه د ژوندیو تیږو په شان یئ چې خدای درڅخه د خپل روحاني کور په جوړولو کې کار اخلي. هلته به تاسو د سپېڅلو کاهنانو په توګه خدمت کوئ او د عیسی مسیح په وسیله به هغه روحاني قربانۍ وړاندې کوئ چې خدای ته د منلو وړ وي. ځکه چې د خدای کلام وایي: ګورئ، زه په صهیون کې د بنیاد غوره شوې او قیمتي تیږه ږدم، او هرڅوک چې په هغه ایمان راوړي، نو هېڅکله به ونه شرمیږي. نو ستاسو دپاره چې ایمان لرئ، دا تیږه ډېره ارزښتناکه ده. خو د بې ایمانانو په اړه د خدای کلام وایي: کومه تیږه چې رد کړې ګلکارانو وه هغه اوس شوه اصلي تیږه د تهداب او همدارنګه: هغه داسې تیږه ده چې د خلکو د ښویېدلو سبب کیږي او یوه داسې تیږه ده چې هغوی به ورباندې رالویږي. هغوی به رالویږي، ځکه چې د هغوی په قسمت کې همداسې ؤ، په دې خاطر هغوی د خدای کلام نه مني. خو تاسو د خدای غوره شوي خلک، شاهي کاهنان، سپېڅلی ملت او د خدای قوم یئ، ترڅو د هغه لوړ صفتونه چې د تیارې څخه یې خپلې حیرانوونکې او ځلېدونکې رڼا ته راوبللئ، بیان کړئ. پخوا تاسو د خدای قوم نه وئ، خو اوس د خدای قوم یئ. یو وخت په تاسو باندې رحمت نه کېده، خو اوس درباندې وشو. ګرانو دوستانو! زه تاسو ته چې په دې نړۍ کې پردي او مهاجر یئ، زاري کوم چې د نفساني غوښتنو څخه چې تل ستاسو د روح سره په جګړه کې دي، ځانونه وساتئ. د بې ایمانه خلکو په منځ کې خپل چلند نېک ساتئ. که څه هم هغوی په تاسو باندې تور لګوي چې تاسو بدکاره یئ، خو ستاسو د نېکو کارونو په لیدلو به هغوی د اخرت په ورځ د خدای ستاینه کوي. د څښتن په خاطر د هر هغه چا تابع اوسئ چې د واک خاوند وي، که هغه پاچا وي چې د ټولو نه لوړ مقام لري، او یا هغه والیان چې د پاچا له خوا ټاکل شوي دي چې مجرمانو ته سزا او نېکو خلکو ته عزت ورکوي. ځکه چې دا د خدای رضا ده چې تاسو په خپلو نېکو کارونو د ناپوهو خلکو د خبرو مخه ونیسئ. د ازادو خلکو په توګه ژوند وکړئ، خو د دې ازادۍ څخه باید د خپلو بدیو د پټولو دپاره کار وانخلئ، بلکې د خدای د خدمتګارانو په شان ژوند وکړئ. د ټولو خلکو درناوی کوئ، د ایماندارانو سره مینه کوئ، د خدای څخه وېرېږئ او د پاچا درناوی کوئ. ای غلامانو! په ډېر درناوي سره د خپلو بادارانو تابع اوسئ، نه یوازې د مهربانه او ښه خوی لرونکو بادارانو، بلکې د بد خویه بادارنو هم. ځکه که چېرې څوک په ناحقه دردونه او کړاوونه وزغمي او پوهیږي چې په دې کې د خدای رضا ده، نو خدای به ورته برکت ورکړي. خو که چېرې تاسو کوم بد کار وکړئ او د هغې په خاطر وهل وخورئ او هغه وزغمئ، نو په دې کې به ستاسو دپاره څه اجر وي؟ خو بیا که چېرې تاسو ښه کارونه وکړئ او په بدل کې یې کړاو ووینئ او هغه وزغمئ، نو خدای به درته د هغې برکتونه درکړي. د همدې دپاره خدای تاسو رابللي یئ، ځکه چې مسیح هم ستاسو په خاطر دردونه او کړاوونه وزغمل او تاسو ته یې یو مثال پرېښود، ترڅو د هغه په قدم پل کېږدئ. هغه هېڅ ګناه ونه کړه او نه یې چا د خولې نه غولوونکې خبرې واورېدلې. کله چې هغه ته ښکنځلې کېدلې، نو بېرته به یې د ښکنځلو په بدل کې ځواب نه ورکاوه. کله چې به هغه د خلکو له خوا ځورول کېده، نو ګواښونه به یې ورته نه کول، بلکې خپل ځان یې هغه چاته سپاره چې د انصاف له مخې قضاوت کوي. مسیح په خپله زمونږ د ګناهونو بار په خپلو اوږو واخیست او هغه یې صلیب ته یووړ، ترڅو مونږ د ګناه نه خلاص شو او د عدالت دپاره ژوند وکړو. د هغه د ټپونو له امله مونږ شفا وموندله. تاسو د هغو پسونو په شان وئ چې لاره یې ورکه کړې وه، خو اوس بېرته خپل شپون او ساتونکي ته راستانه شوي یئ. ای ښځو! د خپلو مېړونو تابع اوسئ، ځکه که چېرې په هغوی کې ځینې یې د خدای کلام نه مني، نو ستاسو د چلند په لیدلو سره به پرته له کومې خبرې ایمان راوړي، ځکه چې هغوی به وویني چې تاسو څومره په پاکۍ او د خدای څخه په وېره کې ژوند تېروئ. ستاسو ښایست دې یوازې ظاهري نه وي لکه څنګه چې خپل ویښتان جوړوئ یا د سرو زرو ګاڼې اچوئ او یا ښکلي کالي اغوندئ، خو ستاسو ښایست دې باطني ښایست وي چې له منځه نه ځي. هغه ښایست په نرم او ارام روح کې دی چې د خدای په نظر کې ډېر قیمتي دی. په همدې ډول په پخوا زمانه کې پرهېزګارې ښځې وې چې په خدای یې توکل درلود او د خپلو مېړونو تابع وې، له دې امله هغوی ښایسته کېدلې. د مثال په ډول ساره د ابراهیم اطاعت کاوه او هغه ته به یې بادار ویل. که تاسو هم ښه کارونه کوئ او د هر هغه شي څخه چې د وېرې سبب ګرځي ونه وېرېږئ، نو تاسو به د هغې لورګانې یئ. تاسو هم ای مېړونو! د خپلو ښځو سره په هوښیارۍ سره ګوزاره کوئ او که څه هم هغوی ستاسو څخه کمزورې دي، خو په درناوي ورسره چلند کوئ، ځکه چې هغوی درسره د تلپاتې ژوندون په نعمت کې شریکې دي. همداسې کوئ، ترڅو داسې نه شي چې ستاسو دعاګانې خدای قبولې نه کړي. لنډه دا چې تاسو ټول باید په یو فکر اوسئ، یو د بله سره خواخوږي ولرئ، د یو بل سره د ورونو په شان مینه ولرئ او مهربانه او عاجزه اوسئ. د بدو په بدل کې بدي مه کوئ او د ښکنځلو په بدل کې ښکنځل مه کوئ، بلکې د هغې په ځای برکت وغواړئ، ځکه چې خدای تاسو د دې دپاره رابللي یئ چې برکت درکړي. لکه څنګه چې د خدای کلام وایي: څوک چې غواړي خوشحاله ژوند ولري او وویني ښې ورځې وساتئ خپله ژبه بدو خبرو نه وساتئ خپلې شونډې د دروغو نه له بدو لېرې ګرځئ کوئ نېکي سولې دپاره هلې ځلې کوئ او ورپسې وګرځئ دی د څښتن نظر نېکانو باندې او نیسي غوږ یې دعاګانو ته خو دی څښتن د بدکارانو خلاف که چېرې تاسو د نېکو کارونو غوښتونکي یئ، نو څوک به تاسو ته زیان ورسوي؟ که څه هم تاسو د نېک کار په خاطر درد او کړاو زغمئ، خو تاسو بختور یئ. د هېچا نه مه وېرېږئ او اندېښنه مه کوئ. خو د مسیح دپاره په خپلو زړونو کې درناوی ولرئ او هغه خپل څښتن وګڼئ. که څوک ستاسو نه ستاسې د هیلې د علت پوښتنه وکړي، نو تل یې ځواب ورکولو ته تیار اوسئ، خو په نرمۍ او درناوي سره. خپل وجدان پاک ساتئ، ترڅو کله چې تاسو ته سپکاوی کیږي او د نېک مسیحي چلند په خاطر درته خلک بد وایي، وشرمیږي. ځکه که دا د خدای رضا وي چې تاسو دې تکلیفونه ووینئ، نو ډېره ښه به وي چې د نېکو کارونو له امله وي، نه د بدو کارونو له امله. ځکه چې مسیح یوځل او د تل دپاره زمونږ د ګناهونو په خاطر مړ شو، یعنې یو بې ګناه سړی د ګناهکارانو په خاطر، د دې دپاره چې مونږ خدای ته ورسوي. هغه په جسماني توګه مړ شو، خو په روحاني توګه ژوندی شو، او په دې ډول هغه لاړ او هغو روحونو ته یې وعظ وکړ چې بندیان وو. دا د هغو خلکو روحونه وو چې د خدای د حکم څخه یې اطاعت ونه کړ. کله چې نوح کشتۍ جوړوله، خدای په صبر سره هغوی ته انتظار کاوه. په هغې کشتۍ کې یوازې اته تنه د اوبو څخه وژغورل شول. دا د تعمید د غسل یو مثال دی. اوس خدای تاسو ته د عیسی مسیح د بیا راژوندي کېدلو په وسیله خلاصون درکوي. د تعمید غسل د بدن د ناپاکۍ لېرې کول نه دي بلکې د پاک وجدان په سبب د خدای څخه یوه غوښتنه ده. اوس مسیح اسمان ته پورته شوی دی او د خدای ښي لاس ته ناست دی او ټولې فرښتې، اختیارات او اسماني قدرتونه د هغه تابع دي. نو څرنګه چې مسیح په جسماني توګه دردونه او کړاوونه وزغمل، نو تاسو هم باید خپل ځانونه همدې کار ته تیار کړئ. ځکه چا چې درد او کړاو زغملی دی، نو هغه نور نه غواړي چې ګناه وکړي. د دې دپاره چې خپل پاتې ژوند د نفساني غوښتنو سره سم نه تېروي بلکې د خدای د رضا له مخې یې تېروي، ځکه چې تاسو له مخکې نه خپل زیات وخت په هغو کارونو کې چې بې دینه خلک یې خوښوي، تېر کړ. ستاسو ژوند په بد اخلاقۍ، شهوت پرستۍ، مستۍ، عیاشۍ، د شرابو په نشو او د شرم نه ډکې بت پرستۍ کې تېر شو. اوس ستاسو پخواني ملګري په دې حیران دي چې تاسو ورسره په ډېرو بې لارې کوونکو کارونو کې چې هغوی یې کوي ملګرتیا نه کوئ، نو له دې امله تاسو ته بد رد وایي. هغوی به د دې حساب هغه خدای ته ورکوي چې د مړو او ژوندیو په هکله قضاوت کوي. ځکه چې هغو خلکو ته هم زېری واورول شو چې اوس مړه شوي دي، سره له دې چې هغوی ته په جسماني توګه سزا ورکړل شوې وه، ترڅو هغوی وکولای شي چې په روحاني توګه د خدای په شان ژوندي پاتې شي. دا نړۍ به زر ختمه شي، نو ځان ساتئ او هوښیار اوسئ، ترڅو وکولای شئ دعا وکړئ. د ټولو څخه مهمه دا ده چې یو د بل سره د اخلاص نه ډکه مینه کوئ، ځکه چې مینه د ډېرو ګناهونو بخښنه کوي. بې له ګورېدلو د یو بل مېلمه پالنه وکړئ. هرچا ته چې د خدای د ډول ډول نعمتونو څخه کوم نعمت ورکړل شوی دی د هغه څخه دې د نورو په خدمت کې کار واخلي. که څوک خبرې کوي، نو هغه دې داسې خبرې وکړي لکه څنګه چې د خدای کلام خبرې کوي. که څوک خدمت کوي، نو هغه دې په هغه قوت سره وکړي چې خدای ورته ورکړی دی، ترڅو په هرڅه کې خدای د عیسی مسیح په وسیله جلال ومومي. جلال او قدرت تل ترتله د هغه دی. امین! ګرانو دوستانو! کوم سخت ازمېښت چې په تاسو راځي نو په هغې باندې مه حیرانېږئ چې ګوندې کومه عجیبه پېښه درباندې راغلې ده. بلکې خوشحالي کوئ چې تاسو د مسیح په کړاوونو کې شریک کېږئ، ترڅو د هغه د جلال د ښکاره کېدلو په وخت کې خوښ او خوشحاله اوسئ. که چېرې د مسیح د نوم په خاطر ستاسو سپکاوی کیږي نو تاسو بختور یئ، ځکه چې د جلال روح یعنې د خدای روح په تاسو کې ځای نیسي. په تاسو کې دې هېڅوک د قتل، غلا یا بدکارۍ او یا د نورو په کارونو کې د لاس وهنې په سبب درد او کړاو ونه زغمي. خو که څوک د مسیحي په نوم ځورول کیږي، نو نه دې شرمیږي، بلکې د دې نوم په خاطر دې د خدای ثنا ووایي. ځکه چې هغه وخت رارسېدلی دی چې خدای به لومړی د خپل قوم په اړه قضاوت پیل کړي، او که چېرې زمونږ څخه پیل کیږي، نو د هغو خلکو وروستنی انجام به څه وي چې د خدای زېری نه مني. لکه څنګه چې د خدای کلام وایي: که چېرې نېکان په سختۍ سره خلاصون مومي، نو د بې دینه او ګناهکارو به څه حال وي؟ نو بیا څوک چې د خدای د ارادې له مخې دردونه او کړاوونه زغمي، هغوی دې خپل ځانونه وفادار خالق ته وسپاري او تل دې نېکي کوي. زه د کلیسا د یو مشر په توګه چې د مسیح د کړاوونو شاهد وم او په هغه جلال کې چې زر به ښکاره شي شریک یم. نو زه ستاسو مشرانو څخه غوښتنه کوم، چې د خدای د هغې رمې شپانه اوسئ چې تاسو ته یې درسپارلې ده. په هغې باندې په جبر سره نه بلکې په خپله خوښه پام کوئ لکه څنګه چې خدای یې درڅخه غواړي. خپل کار وکړئ، یوازې د پیسو په خاطر نه، بلکې په شوق سره. کوم خلک چې تاسو ته سپارل شوي دي په هغوی باندې باداري مه کوئ، بلکې د هغې رمې دپاره یو مثال اوسئ. کله چې مشر شپون راښکاره شي، نو تاسو ته به د جلال څخه ډک تاج درکړل شي چې هېڅکله له منځه نه ځي. همدارنګه ای ځوانانو! د خپلو مشرانو تابع اوسئ. او تاسو ټول د عاجزۍ پټۍ تر ملا وتړئ او د یو بل خدمت کوئ، ځکه چې د خدای کلام وایي: «خدای د کبرجنو خلکو په خلاف دی او په عاجزانو باندې فضل کوي.» خپل ځانونه د خدای د قدرت په وړاندې عاجزان کړئ، ترڅو تاسو په یو مناسب وخت کې سرلوړي کړي، او خپلې ټولې اندېښنې هغه ته پرېږدئ، ځکه چې هغه په تاسو باندې پام کوي. هوښیار او ویښ اوسئ، ځکه چې ستاسو دښمن شیطان د غړمبېدونکي زمري په شان ګرځي او راګرځي او په دې لټه کې دی چې څوک ژوندی تېر کړي. نو په ټینګ ایمان سره د شیطان په وړاندې کلک ودرېږئ، ځکه چې تاسو پوهېږئ چې ستاسو ایمانداران ورونه په ټوله نړۍ کې همدا ډول کړاوونه زغمي. خو خدای چې د فضل او برکت نه ډک دی، مونږ یې د عیسی مسیح په نوم خپل تلپاتې جلال ته رابللي یو. کله چې تاسو د لږ وخت دپاره تکلیفونه ولیدل، نو هغه به تاسو بېرته جوړ، ټینګ او قوي کړي. د هغه قدرت دې تل ترتله وي. امین. ما دا لیک د سیلاس په مرسته چې زه یې وفادار ورور ګڼم، په لنډ ډول ولیکه، ترڅو تاسو وهڅوم او شاهدي درکړم چې همدا د خدای رښتینی فضل دی. په هغه باندې ټینګ ودرېږئ. هغه کلیسا چې په بابل کې ده او ستاسو په شان غوره شوې ده، تاسو ته سلام وایي او همدارنګه زما زوی مرقوس هم تاسو ته سلام وایي. یو بل په پاکه مینه ښکل کړئ او ټولو ته سلامونه ووایئ. سلامتي دې وي په تاسو ټولو باندې چې د مسیح یئ. دا لیک د شمعون پطروس له خوا چې د عیسی مسیح خدمتګار او رسول دی، هغو خلکو ته چې زمونږ د خدای او خلاصوونکي عیسی مسیح د عدالت په وسیله یې زمونږ په شان قیمتي ایمان تر لاسه کړی دی. د خدای او زمونږ د څښتن عیسی د پېژندلو له امله دې په تاسو باندې ډېر زیات فضل او سلامتي وي. د څښتن الهي قدرت مونږ ته هرڅه چې د دیندارۍ د ژوند تېرولو دپاره ورته اړتیا لرو، راکړي دي. مونږ دا هرڅه د هغه چا په پېژندلو سره تر لاسه کړي دي چې مونږ یې د خپل جلال او نېکۍ په وسیله رابللي یو. د همدې شیانو په وسیله هغه زمونږ سره ډېرې لویې او ارزښتناکې وعدې کړې دي چې د دې وعدو په وسیله تاسو کولای شئ د هغه فساد څخه چې په نړۍ کې شته او د بدو غوښتنو څخه پیدا کیږي، وتښتئ او د هغه په الهي ذات کې شریک شئ. له دې امله پوره کوښښ وکړئ چې خپل ایمان په نېکۍ او په نېکۍ سره د خدای پېژندنه، او د خدای په پېژندې سره په خپل نفس باندې واک لرل او په خپل نفس باندې په واک لرلو سره په صبر او زغم، صبر او زغم په دیندارۍ، او دینداري د ورورولۍ په مینه او د ورورولۍ مینه په پاکه مینه کامله کړئ. که چېرې په تاسو کې دا صفتونه موجود وي او په هغو کې وده وکړئ، نو زمونږ د څښتن عیسی مسیح په پېژندګلوۍ کې به اغېزناک او ګټور اوسئ. خو که په چا کې دا صفتونه نه وي، نو هغه لنډ نظری او ړوند دی او د خپلو پخوانیو ګناهونو څخه پاکېدل یې هېر کړي دي. نو ای خویندو او ورونو! ډېر کوښښ وکړئ چې دا ثابته کړئ چې تاسو په رښتیا سره د هغو خلکو څخه یئ چې خدای رابللي او غوره کړي دي. که داسې وکړئ، نو تاسو به هېڅکله بې ایمانه نه شئ او ګناه به نه کوئ. نو په دې ډول به تاسو زمونږ د څښتن او خلاصوونکی عیسی مسیح تلپاتې پاچاهۍ ته په عزت سره وردننه شئ. نو زه به تل تاسو ته دا شیان در په یادوم، سره له دې چې تاسو ورباندې پوهېږئ او په هغه حقیقت باندې چې تاسو ته ښودل شوی دی، ټینګ ولاړ یئ. نو ځکه زه لازم ګڼم چې ترڅو پورې چې ژوندی یم، نو تاسو به هڅوم چې دا شیان په یاد وساتئ. زه پوهېږم چې ډېر زر به خپل فاني وجود له لاسه ورکړم لکه څنګه چې زمونږ څښتن عیسی مسیح ماته ښکاره ویلي دي. نو زه به پوره کوښښ وکړم چې زما د مرګ نه وروسته به تاسو تل دا خبرې په یاد وساتئ. کله چې مونږ تاسو خبر کړئ چې زمونږ څښتن عیسی مسیح به څنګه په قدرت سره راځي، نو مونږ هغو نکلونو پسې چې په ځیرکۍ سره جوړ شوي دي ونه ګرځېدلو، بلکې مونږ په خپلو سترګو د هغه لویي لیدلې ده. کله چې پلار خدای هغه ته عزت او جلال ورکړ، مونږ هلته وو. په هغه وخت کې د خدای د بې شانه جلال څخه یو اواز راغی چې ویل یې: «دا زما ګران زوی دی چې زه ترې خوشحاله یم.» کله چې مونږ د هغه سره په سپېڅلي غره کې وو، نو دا اواز مو واورېد چې د اسمان نه راغی. نو زمونږ باور په هغه پیغام باندې چې د پیغمبرانو له خوا اعلان شوی ؤ، نور هم زیات شو. نو دا به ښه وي چې تاسو هغه پیغام ته زیات پام وکړئ، ځکه چې دا د هغې ډېوې په شان دی چې په تیاره کې ځلیږي، ترڅو سهار شي او د سهار ستوری ستاسو په زړونو کې وځلیږي. خو د هرڅه نه مخکې باید په دې پوه شئ چې هېڅ پیغمبر نه شي کولای چې له خپله ځانه د خدای د کلام څخه کوم پیغام تفسیر کړي. ځکه چې د پیغمبرانو پیغام د انسان په اراده نه دی راغلی، بلکې هغوی د روح القدس تر اغیزې لاندې د خدای له خوا خبرې کړې دي. خو لکه څنګه چې مخکې په اسراییلو کې هم جعلي پیغمبران پیدا شوي وو، همداسې به ستاسو په منځ کې هم د دروغجن استاذان راپیدا شي. هغوی به په پټه تباه کوونکی او د غلطو عقیدو تعلیم ورکوي. حتی هغوی به د هغه بادار نه هم انکار کوي چې هغوی یې په بیه اخیستي دي او په خپلو ځانونو باندې به ډېر زر تباهي راولي. ډېر خلک به د هغوی په غیر اخلاقي لارو روان شي او د هغوی له امله به د عدالت لاره بدنامه شي. دا دروغجن استاذان به د خپل حرص له امله د هغو کیسو په ویلو سره چې له ځانه یې جوړې کړې دي، ستاسو څخه ګټه واخلي. خو خدای لا د پخوا نه دا پرېکړه کړې ده چې هغوی ته سزا ورکړي او د هغوی په تباه کولو کې به ځنډ رامنځته نه شي. ځکه خدای هغه فرښتې چې ګناه یې کړې وه بې سزا پرېنښودلې، بلکې دوزخ ته یې ولېږلې او په تیارو کندو کې یې واچولې چې په هغه ځای کې د قضاوت تر ورځې پورې وساتل شي. همدارنګه په پخوا زمانه کې یعنې د نوح د توفان نه مخکې هم خدای څوک بې سزا پرېنښودل، بلکې د هغه وخت په بې دینه خلکو یې سېلاب راوست او یوازې نوح یې چې د خدای د عدالت وعظ کوونکی ؤ، د نورو اوو کسانو سره خوندي وساتل. وروسته بیا خدای د سدوم او عموره ښارونو ته سزا ورکړه او هغه یې په اور باندې له منځه یووړل او په ایرو یې بدل کړل، ترڅو د راتلونکې زمانې د بې دینه خلکو دپاره عبرت وي. خو خدای لوط چې نېک سړی ؤ او د بدکاره خلکو د غیر اخلاقي چلند څخه تنګ شوی ؤ، وژغوره. ځکه چې هغه نېک سړی چې د هغوی په منځ کې اوسېده، د هغه پاک زړه به هره ورځ د هغوی د بدو کارونو په لیدلو او اورېدلو ځورېده. نو څښتن پوهیږي چې څنګه دینداره خلک د خپلو ازمېښتونو څخه خلاص کړي او بدکاره خلکو ته د قضاوت تر ورځې پورې په پرله پسې توګه سزا ورکړي، په ځانګړې توګه هغه خلک چې د جسماني ناپاکو غوښتنو پسې ګرځي او د خدای واک او اختیار سپک ګڼي. دا د دروغجنو استاذانو بې پروایي او غرور دی چې اسماني روحاني موجوداتو ته د کفر ویلو څخه نه وېریږي. سره له دې چې فرښتې د دې دروغجنو استاذانو څخه ډېرې قوي او غښتلې دي، خو د څښتن په حضور کې په سپکو خبرو سره هغوی نه ملامتوي. دا خلک د بې شعوره ځناورو په شان د دې دپاره پیدا شوي دي چې ونیول شي او ووژل شي. د کومو شیانو څخه چې خبر نه دي د هغو په هکله سپکې سپورې وایي. نو هغوی به د ځنګلي ځناورو په شان تباه شي. د نورو خلکو سره چې هغوی کومه بدي کړې ده نو په بدل کې به یې بدي وویني. هغوی په رڼا ورځ د عیاشۍ نه خوند اخلي. دروغجن استاذان بې شرمه او بې عزته خلک دي. کله چې هغوی ستاسو سره په مېلمستیا کې کښېني، نو ستاسو د بدنامۍ سبب ګرځي، ځکه چې هغوی په خپلې غولونې باندې خوشحالیږي. هغوی ښځو ته د زنا په سترګو ګوري او هېڅکله د ګناه څخه لاس نه اخلي. هغوی هغه کسان چې په خپل ایمان کې ټینګ نه دي، په دام کې رانیسي. د هغوی زړونه په حرص اموخته شوي دي او په هغوی د خدای لعنت دی. هغوی سمه لاره پریښې ده او بې لارې شوي دي او د بعور د زوی بلعام په لاره روان دي چا چې د هغو پیسو سره مینه لرله چې په بدو کارونو یې ګټلې. خو بلعام د خپلو بدو کارونو په خاطر ورټل شو. ځکه چې یو خره د انسان په ژبه خبرې وکړې او هغه نبي یې د لېونتوب د کارونو څخه منع کړ. دا خلک د وچو چینو په شان دي او د هغو ورېځو په شان دي چې باد یې وړي راوړي. خدای د هغوی دپاره په تورو تیارو کې ځای تیار کړی دی. هغوی لافې وهي او بې عقلې خبرې کوي. او د جسماني غوښتنو څخه په کار اخیستلو سره هغه خلک په دام کې رانیسي چې همدا اوس د هغو خلکو څخه تښتېدلي دي چې په ګمراهۍ کې ژوند تېروي. هغوی ته د ازادۍ وعده ورکوي خو حال دا چې په خپله د فساد غلامان دي، ځکه څوک چې د کوم شي تابع وي، نو د هغه غلام هم دی. ځکه کله چې هغوی زمونږ د څښتن او خلاصوونکي عیسی مسیح د پېژندنې په وسیله د دې نړۍ د ناپاکیو څخه خلاص شول او بیا وروسته په هغو ناپاکیو کې راګېر او هغوی یې لاندې کړل، نو د هغوی وروستنی حال به د اول نه هم ډېر بد وي. ځکه چې د هغوی دپاره به دا ښه وای چې هېڅکله یې د عدالت لاره نه وای پېژندلې، له دې نه چې ویې پېژني او د هغه سپېڅلي حکم څخه مخ واړوي چې ورته ورکړل شوی دی. د هغوی سره چې څه وشول نو دا متل یې په هکله رښتیا کیږي: «سپی خپلې کانګې بېرته څټي.» او «لمبول شوی خوګ بېرته په خټو کې رغړي.» ګرانو دوستانو! دا دوهم لیک دی چې تاسو ته یې لیکم. په دواړو لیکونو کې مې هڅه کړې ده چې د دې شیانو په یادولو سره ستاسو په ذهنونو کې پاک خیالونه رابېدار کړم. زه غواړم تاسو ته هغه خبرې چې مخکې سپېڅلو پیغمبرانو درته کړې دي او زمونږ د څښتن او خلاصوونکي هغه حکم در په یاد کړم چې د خپلو رسولانو په وسیله یې درکړی دی. د هرڅه نه مخکې باید تاسو خبر شئ چې په اخرنیو ورځو کې به داسې مسخره خلک راپیدا شي چې د خپلو بدو غوښتنو سره سم به ژوند تېروي او په تاسو باندې به ملنډې وهي. هغوی به وایي: «هغه چا چې وعده کړې ده چې راځي، هغه وعده څه شوه؟ ځکه د کوم وخت نه چې زمونږ نیکونه مړه شوي دي، نو هرڅه هماغسې روان دي لکه څنګه چې د نړۍ د پیدایښت له وخته روان وو.» هغوی په قصدي ډول دا هېروي چې ډېر پخوا خدای حکم وکړ او اسمانونه پیدا شول. او د خدای د حکم په وسیله ځمکه د اوبو څخه بېل شوه او د اوبو نه وچه ځمکه رامنځته شوه. همدارنګه د اوبو یعنې د سېلاب د اوبو په وسیله هغه پخوانۍ نړۍ د اوبو لاندې ډوبه او تباه شوه. خو موجوده اسمانونه او ځمکه د خدای د هماغه حکم په وسیله ساتل شوي دي، ترڅو هغه د اور په وسیله له منځه یوسي. هغه اسمانونه او ځمکه به تر هغې ورځې پورې وساتل شي چې د بې دینه خلکو په هکله قضاوت وشي او هغوی تباه شي. خو ګرانو دوستانو! یوه خبره مه هېروئ چې د څښتن په نظر کې یوه ورځ د زرو کلونو او زر کلونه د یوې ورځې په شان دي. څښتن په خپله وعده کې ځنډ یا سستي نه کوي لکه څنګه چې ځینې خلک یې ځنډ ګڼي. هغه تاسو ته صبر کوي، ځکه نه غواړي چې څوک تباه شي، بلکې غواړي چې ټول د خپلو ګناهونو څخه توبه وباسي. خو د څښتن ورځ به لکه د غل د راتلو په شان راځي. په هغه ورځ به اسمانونه په یو هیبتناکه اواز له سترګو پناه شي، اسماني موجودات به وسوځي او له منځه به لاړ شي او ځمکه او هرڅه چې په هغې کې دي هغه به له منځه لاړ شي. نو څرنګه چې دا ټول شیان په دې ډول له منځه تلونکي دي نو تاسو باید څه ډول اوسئ؟ تاسو باید پاک او په دیندارۍ کې ژوند تېر کړئ. د خدای د ورځې راتګ ته سترګې په لاره اوسئ چې زر راشي. په هغه ورځ به اسمانونه وسوځي او له منځه به لاړ شي او اسماني موجودات به د ګرمۍ له لاسه ویلي شي. خو مونږ د خدای د وعدې له مخې د نویو اسمانونو او ځمکې انتظار کوو چې په هغو کې به عدالت ټینګ شي. نو ګرانو دوستانو! څرنګه چې تاسو د هغې ورځې انتظار کوئ، نو ډېر کوښښ وکړئ چې د خدای په نظر کې پاک او بې عیبه اوسئ او په سوله او سلامتي کې خپل ژوند تېر کړئ. زمونږ د څښتن صبر یو خلاصون وګڼئ، لکه څنګه چې زمونږ ګران ورور پولوس هم د هغه حکمت له مخې چې خدای ورته ورکړی دی تاسو ته لیکلي دي. هغه په خپلو ټولو لیکونو کې د دې شیانو په هکله خبرې کوي. په هغو کې ځینې داسې خبرې شته چې پوهېدل ورباندې ګران دي او ناپوهه او بدلېدونکي خلک هغه د پیغمبرانو د نورو لیکنو په شان غلط تعبیروي، نو هغوی په خپلو ځانونو باندې تباهي راولي. ګرانو دوستانو! خو تاسو له مخکې نه خبر یئ، نو پام کوئ، هسې نه چې د بې اصوله خلکو د غلط تعلیم له امله بې لارې شئ او خپل استقامت او په ایمان کې ټینګوالی د لاسه ورکړئ. بلکې زمونږ د څښتن او خلاصوونکي عیسی مسیح په فضل او پېژندنه کې پرمختګ وکړئ. ثنا دې وي هغه ته اوس او تل ترتله. امین! مونږ تاسو ته د هغه کلام په هکله لیکو چې ژوندون ورکوي یعنې هغه کلام چې له ازله موجود ؤ او مونږ هغه اورېدلی او په خپلو سترګو مو لیدلی دی. هو، مونږ ورته وکتل او زمونږ لاسونو هغه لمس کړي دي. هغه ژوندون مونږ ته ښکاره شو او مونږ هغه ولیده. نو مونږ د هغه په هکله شاهدي ورکوو او د هغه تلپاتې ژوندون نه چې د پلار سره ؤ او مونږ ته ښکاره شو، تاسو خبروو. څه چې مونږ لیدلي او اورېدلي دي تاسو ورباندې خبروو، ترڅو په هغه ملګرتیا کې چې مونږ یې د پلار او د هغه د زوی عیسی مسیح سره لرو، تاسو هم زمونږ سره شریک شئ. دا مونږ د دې دپاره تاسو ته لیکو چې زمونږ او ستاسو خوشحالي پوره شي. دا هغه پیغام دی چې مونږ د عیسی نه واورېد او تاسو ته یې اعلانوو: خدای رڼا ده او په هغه کې هېڅ تیاره نشته. که چېرې مونږ وایو چې د خدای سره ملګرتیا لرو خو بیاهم په تیارو کې اوسېږو، نو مونږ دروغجن یو او د رښتینولۍ د لارې سره سم ژوند نه تېروو. خو که چېرې مونږ په رڼا کې ژوند کوو لکه څنګه چې هغه په رڼا کې دی، نو بیا مونږ په خپلو کې یو د بله سره ملګرتیا لرو او د هغه د زوی عیسی وینه مونږ د خپلو ټولو ګناهونو څخه پاکوي. که چېرې مونږ ووایو چې بې ګناه یو، نو مونږ خپل ځانونه غولوو او په مونږ کې حقیقت نشته. خو که مونږ په خپلو ګناهونو باندې اقرار وکړو، نو هغه وفادار او عادل دی او هغه به زمونږ ګناهونه وبخښي او مونږ به د ټولو بدیو څخه پاک کړي. که مونږ ووایو چې مونږ هېڅ ګناه نه ده کړې، نو خدای دروغجن ګڼو او د هغه کلام زمونږ په زړونو کې ځای نه لري. ای زما ګرانو بچیانو، زه دا خبرې د دې دپاره تاسو ته لیکم چې تاسو ګناه ونه کړئ. خو که چېرې څوک ګناه وکړي، نو د پلار سره زمونږ یو څوک شته چې زمونږ شفاعت به کوي، یعنې عیسی مسیح چې عادل دی. هغه په خپله زمونږ د ګناهونو کفاره کوونکی دی، یوازې زمونږ د ګناهونو دپاره نه بلکې د ټولې نړۍ د ګناهونو دپاره. که چېرې مونږ د هغه په حکمونو باندې عمل وکړو، نو ډاډه یو چې هغه پېژنو. که چېرې څوک وایي چې زه هغه پېژنم، خو د هغه په حکمونو باندې عمل نه کوي نو هغه دروغجن دی او هېڅ رښتیا په هغه کې نشته. خو که څوک د هغه په کلام باندې عمل کوي، نو د هغه په زړه کې په رښتیا سره د خدای دپاره مینه کامله شوې ده. نو په دې ډول کولای شو په دې ډاډه شو چې مونږ د خدای سره ملګرتیا لرو. که چېرې څوک ووایي چې هغه د خدای سره په شراکت کې اوسیږي، نو باید داسې ژوند وکړي لکه څنګه چې عیسی کاوه. ګرانو دوستانو، زه تاسو ته کوم نوی حکم نه لیکم بلکې دا زوړ حکم دی، یعنې هغه حکم چې د پیل نه تاسو ته درکړل شوی دی. دا زوړ حکم هماغه پیغام دی چې پخوا مو اورېدلی دی. خو بیاهم زه تاسو ته یو نوی حکم لیکم او د هغه رښتینولي هم په مسیح او هم په تاسو کې لیدل کیږي. ځکه چې تیاره ورکیږي او حقیقي رڼا د ځلېدلو په حال کې ده. که څوک دا دعوه کوي چې هغه په رڼا کې ژوند تېروي خو د خپل ورور نه کرکه کوي نو هغه لا تر اوسه په تیاره کې دی. که څوک د خپل ورور سره مینه کوي، نو هغه په رڼا کې اوسیږي او د ګناه سبب به نه شي. خو که څوک د ورونو نه کرکه کوي، نو هغه به په تیاره کې ژوند کوي او په تیاره کې به روان وي او په دې به نه پوهیږي چې چېرته روان دی، ځکه چې تیارې د هغه سترګې ړندې کړي دي. ای ګرانو بچیانو، زه تاسو ته لیکم ځکه چې ستاسو ګناهونه د مسیح د نوم په خاطر بخښل شوي دي. ای پلرونو، زه تاسو ته لیکم ځکه چې تاسو هغه پېژنئ چې له ازله موجود دی. ای ځوانانو، زه تاسو ته لیکم ځکه چې تاسو په شیطان باندې بریالي شوي یئ. ای ګرانو بچیانو، تاسو ته مې ولیکل، ځکه چې تاسو پلار پېژنئ. ای پلرونو، تاسو ته مې ولیکل ځکه چې تاسو هغه پېژنئ چې له ازله موجود دی. ای ځوانانو، ما تاسو ته ولیکل، ځکه چې تاسو قوي یئ او د خدای کلام په تاسو کې اوسیږي او تاسو په شیطان باندې بریالي شوي یئ. د نړۍ او هغو شیانو سره چې په نړۍ کې دي مینه مه کوئ، ځکه څوک چې د نړۍ سره مینه کوي په هغه کې د پلار خدای دپاره مینه نشته. ځکه چې هر هغه څه چې په نړۍ کې دي یعنې نفساني غوښتنې، د سترګو شوق او هغه شیان چې خلک ورباندې غرور کوي، هغه د پلار له خوا نه بلکې د دې نړۍ شیان دي. دنیاوي غوښتنې تېرېدونکي دي، خو څوک چې د خدای رضا پوره کوي هغه به تل ترتله ژوندی وي. ګرانو بچیانو، دا اخرنی وخت دی. تاسو اورېدلي وو چې د مسیح دښمن راروان دی او اوس د مسیح ډېر دښمنان راښکاره شوي دي، نو له دې امله مونږ پوهېږو چې دا اخرنی وخت دی. دا خلک زمونږ سره نه وو، نو ځکه هغوی زمونږ نه لاړل. که هغوی زمونږ وای، نو زمونږ سره به پاتې شوي وای. خو کله چې هغوی لاړل، نو معلومه شوه چې هغوی په رښتیا سره زمونږ نه وو. خو د خدای سپېڅلي یعنې مسیح تاسو د روح القدس په وسیله مسح کړي یئ، نو له همدې امله تاسو ټولو ته حقیقت معلوم دی. نو دا مې تاسو ته له دې امله نه دي لیکلي چې د حقیقت څخه بې خبره یئ، بلکې دا چې تاسو ورباندې خبر یئ او همدارنګه تاسو پوهېږئ چې دروغ هېڅکله هم د رښتیا څخه نه راپیدا کیږي. نو بیا هغه دروغجن څوک دی؟ دا هغه څوک دی چې وایي چې عیسی هماغه مسیح نه دی. دا سړی د مسیح دښمن دی ځکه چې هغه پلار او زوی دواړه نه مني. څوک چې زوی نه مني، نو پلار هم نه مني او څوک چې زوی ومني نو پلار یې هم منلی دی. نو ګورئ، تاسو چې له پیل نه کوم څه اورېدلي دي هغه په خپلو زړونو کې وساتئ. که داسې وکړئ، نو تاسو به هم د زوی او پلار سره په شراکت کې واوسېږئ. او دا هغه څه دي چې خپله مسیح وعده کړې ده چې مونږ ته به تلپاتې ژوندون راکوي. زه دا شیان د هغو خلکو په هکله تاسو ته لیکم چې غواړي تاسو بې لارې کړي. خو مسیح تاسو ته روح القدس درکړی دی او هغه په تاسو کې اوسیږي، نو تاسو اړتیا نه لرئ چې کوم څوک درته تعلیم درکړي. ځکه چې روح القدس تاسو ته د ټولو شیانو په هکله تعلیم درکوي او د هغه تعلیم حقیقي تعلیم دی او دروغ په کې نشته. نو لکه څنګه چې هغه درته تعلیم درکړی دی د هغه سره په شراکت کې واوسېږئ. هو، ای ګرانو بچیانو! د هغه سره په شراکت کې اوسئ چې کله هغه راښکاره شي نو مونږ به ډاډه اوسو او د هغه په راتللو سره به د هغه په حضور کې ونه شرمېږو. څرنګه چې تاسو په دې پوه شوي یئ چې مسیح عادل دی، نو باید ډاډه اوسئ چې هرڅوک چې عدالت کوي هغه د خدای روحاني اولاد دی. ګورئ، پلار مونږ ته څومره ډېره مینه راکړې ده. د هغه مینه دومره زیاته ده چې مونږ د خدای د اولادونو په نوم یادېږو او په حقیقت کې مونږ همداسې یو. دا چې نړۍ مونږ نه پېژني علت یې دا دی چې هغه یې نه دی پېژندلی. ګرانو دوستانو، اوس مونږ د خدای اولادونه یو، او دا چې څنګه واوسو، تر اوسه معلومه نه ده. خو په دې پوهېږو چې کله مسیح راښکاره شي نو مونږ به د هغه په شان شو، ځکه چې هغه به هماغه شان ووینو لکه څنګه چې دی. هرڅوک چې د مسیح نه دا هیله لري، نو هغه خپل ځان داسې پاک ساتي لکه څنګه چې مسیح پاک دی. هرڅوک چې ګناه کوي هغه شریعت ماتوي، ځکه چې ګناه په خپله د شریعت ماتول دي. تاسو پوهېږئ چې مسیح د دې دپاره راغی چې ګناهونه لېرې کړي او په هغه کې هېڅ ګناه نشته. نو هرڅوک چې د مسیح سره په شراکت کې اوسیږي هغه نوره ګناه نه کوي او هرڅوک چې د ګناه کولو عادت لري، هغه یې هېڅکله نه لیدلی او نه یې پېژندلی دی. ای ګرانو بچیانو! مه پرېږدئ چې څوک تاسو بې لارې کړي. هرڅوک چې نېک کارونه کوي هغه نېک دی، لکه څنګه چې مسیح نېک دی. هرڅوک چې د ګناه کولو عادت لري هغه د شیطان اولاد دی، ځکه چې شیطان د ازله ګناه کوله، خو د خدای زوی د همدې دپاره راغی چې د شیطان کارونه برباد کړي. هرڅوک چې د خدای اولاد وي هغه د ګناه کولو عادت نه لري، ځکه چې په هغه کې د خدای ذات دی. هغه د خدای اولاد دی، نو ځکه ګناه نه شي کولای. د خدای د اولاد او د شیطان د اولاد ترمنځ فرق ښکاره دی. څوک چې نېکي نه کوي او یا د ورونو سره مینه نه کوي هغه د خدای اولاد نه دی. کوم پیغام چې تاسو له پیل نه اورېدلی دی هغه دا دی: د یو بل سره باید مینه وکړو. مونږ باید د قاین په شان ونه اوسو. هغه د شیطان اولاد ؤ او خپل ورور یې مړ کړ. هغه یې ولې مړ کړ؟ ځکه چې د هغه خپل عملونه بد وو او د ورور کارونه یې نېک وو. نو زما ورونو! که چېرې د نړۍ خلک ستاسو نه کرکه کوي، نو په دې مه حیرانېږئ. مونږ پوهېږو چې د مرګ نه تېر شوي یو او ژوندون ته راغلي یو، ځکه چې د خپلو ایماندارانو خویندو او ورونو سره مینه کوو. او په چا کې چې مینه نشته هغه لا تر اوسه د مرګ په حال کې دی. هرڅوک چې د خپل ورور نه کرکه کوي، هغه قاتل دی او تاسو پوهېږئ چې هېڅ قاتل تلپاتې ژوندون نه لري. نو له همدې امله مونږ پوهېږو چې مینه څه شی دی، ځکه چې مسیح زمونږ په خاطر خپل ځان قربان کړ، نو مونږ هم باید خپل ځانونه د ورونو په خاطر قربان کړو. که چېرې کوم څوک دنیاوي شتمني ولري او ګوري چې ورور یې محتاج دی او زړه ورباندې نه سوځوي، نو هغه څنګه دعوه کولای شي چې په زړه کې یې د خدای مینه شته؟ ګرانو بچیانو! زمونږ مینه دې یوازې په خبرو یا په ژبه نه بلکې عملي او رښتینې وي. نو په دې به مونږ پوه شو چې مونږ د حقیقت پیروان یو او له دې امله به زمونږ زړونه د خدای په حضور کې ډاډه وي. که چېرې زمونږ وجدان مونږ ملامتوي، نو مونږ ډاډه یو چې خدای زمونږ د وجدان نه ډېر لوی دی او د هرڅه نه خبر دی. ګرانو دوستانو! که چېرې زمونږ وجدان مونږ نه ملامتوي، نو کولای شو چې په ډاډه زړه د خدای حضور ته راشو او هرڅه چې ورڅخه وغواړو هغه یې راکوي، ځکه چې مونږ د هغه په حکمونو باندې عمل کوو او هرڅه چې هغه خوښوي هماغه کار کوو. د هغه حکم دا دی چې مونږ باید د هغه د زوی عیسی مسیح په نوم ایمان راوړو او د یو بل سره مینه وکړو لکه څنګه چې مسیح مونږ ته حکم کړی دی. هرڅوک چې د خدای په حکمونو باندې عمل کوي، نو هغه په خدای کې اوسیږي او خدای په هغه کې. په دې ډول مونږ پوهېږو چې هغه د روح القدس په وسیله چې مونږ ته یې راکړی دی، په مونږ کې اوسیږي. ګرانو دوستانو، په هر روح باندې باور مه کوئ، بلکې هغه وازمایئ ترڅو ووینئ چې ایا هغه روح د خدای له خوا دی یا نه. ځکه چې په نړۍ کې ډېر جعلي پیغمبران راپیدا شوي دي. په دې ډول د خدای روح پېژندل کیږي: که چېرې څوک په دې اقرار وکړي چې عیسی مسیح د انسان په جسم کې راغلی دی، نو هغه د خدای له خوا دی. خو هر روح چې په دې اقرار نه کوي چې عیسی د خدای له خوا دی، نو دا د مسیح د دښمن روح دی چې د هغه په هکله مو اورېدلي دي چې نړۍ ته به راځي او هغه همدا اوس په دې نړۍ کې موجود دی. خو ای ګرانو بچیانو! تاسو د خدای یئ او تاسو په جعلي پیغمبرانو باندې بری موندلی دی، ځکه هغه روح چې په تاسو کې دی هغه د هغه چا نه ډېر قوي دی کوم چې د دې نړۍ دی. هغوی د دې نړۍ دي او نړۍ د هغوی خبرې اوري، ځکه چې هغوی د دنیاوي شیانو په هکله خبرې کوي. خو مونږ د خدای یو او هرڅوک چې خدای پېژني هغه زمونږ خبرو ته غوږ نیسي. څوک چې د خدای سره اړیکه نه لري، هغه زمونږ خبرو ته غوږ نه نیسي. په دې ډول مونږ رښتینی روح او دروغجن روح پېژنو. ګرانو دوستانو، راځئ چې د یو بل سره مینه وکړو، ځکه چې مینه د خدای له خوا ده. هرڅوک چې مینه کوي هغه د خدای اولاد دی او خدای پېژني. خو څوک چې مینه نه کوي هغه خدای نه پېژني، ځکه چې خدای مینه ده. د خدای مینه مونږ ته په دې ډول ښکاره شوه چې خپل یوازېنی زوی یې نړۍ ته راولېږه، ترڅو د هغه په وسیله مونږ تلپاتې ژوندون ولرو. مینه همدا ده: دا نه ده چې مونږ د خدای سره وکړه، بلکې په دې کې ده چې خدای زمونږ سره وکړه او زمونږ د ګناهونو د کفارې دپاره یې خپل زوی راولېږه ترڅو زمونږ ګناهونه وبخښل شي. ګرانو دوستانو! څرنګه چې خدای زمونږ سره داسې مینه وکړه، نو مونږ هم باید یو د بل سره مینه وکړو. هېچا هم هېڅکله خدای نه دی لیدلی، خو که چېرې مونږ یو د بل سره مینه ولرو، نو خدای په مونږ کې اوسیږي او د هغه مینه به په مونږ کې کامله شي. خدای مونږ ته روح القدس راکړی دی، نو ځکه مونږ پوهېږو چې مونږ په هغه کې اوسېږو او هغه په مونږ کې اوسیږي. مونږ په خپلو سترګو لیدلي او شاهدي ورکوو چې پلار خدای خپل زوی راولېږه ترڅو د نړۍ خلاصوونکی اوسي. که څوک اقرار کوي چې عیسی د خدای زوی دی، نو خدای به په هغه کې اوسیږي او هغه په خدای کې. مونږ پوه یو او باور لرو چې خدای زمونږ سره مینه لري. خدای مینه ده او هرڅوک چې په مینه کې خپل ژوند تېروي، نو هغه په خدای کې اوسیږي او خدای په هغه کې اوسیږي. په دې وسیله د خدای مینه په مونږ کې کامله شوې ده چې د قضاوت په ورځ ډاډه اوسو، ځکه چې په دې نړۍ کې زمونږ ژوند د عیسی د ژوند په شان دی. په مینه کې وېره نشته، کامله مینه وېره لېرې کوي. څوک چې وېریږي، نو هغه وېره د سزا په خاطر ده او په هغه کې مینه کامله شوې نه ده. مونږ په دې خاطر د یو بل سره مینه کوو ځکه چې لومړی خدای زمونږ سره مینه وکړه. که چېرې څوک ووایي چې زه د خدای سره مینه لرم، خو د خپل ورور نه کرکه کوي، نو هغه دروغجن دی. که چېرې هغه خپل ورور سره چې لیدلی یې دی مینه نه کوي، نو دا نه شي کېدلی چې د خدای سره چې نه یې دی لیدلی مینه وکړي. مسیح چې کوم حکم مونږ ته راکړی دی، هغه دا دی: هرڅوک چې د خدای سره مینه کوي باید د خپل ورور سره هم مینه وکړي. هرڅوک چې په دې باندې ایمان لري چې عیسی هماغه مسیح دی، نو هغه د خدای اولاد دی او په هرچا باندې چې پلار ګران وي، نو د هغه اولاد به هم ورباندې ګران وي. که چېرې مونږ د خدای سره مینه ولرو او د هغه په حکمونو باندې عمل وکړو، نو بیا مونږ پوهېږو چې د خدای د اولادونو سره مینه کوو. دا د خدای سره مینه ده چې د هغه په حکمونو باندې عمل وکړو. د هغه حکمونه سخت نه دي، ځکه چې د خدای هر اولاد کولای شي چې په نړۍ باندې بری ومومي او دا بری زمونږ د ایمان په وسیله تر لاسه کیږي. هغه څوک دی چې په نړۍ باندې بری مومي؟ یوازې هغه څوک چې په دې ایمان لري چې عیسی د خدای زوی دی. عیسی مسیح هغه څوک دی چې د اوبو د تعمید او د خپلې وینې په تویولو سره راغی. هغه یوازې د اوبو سره نه بلکې د اوبو او وینو دواړو سره راغی. او روح القدس د دې شاهدي ورکوي، ځکه چې روح القدس حقیقت دی. نو درې شاهدان شته: یعنې روح القدس، اوبه او وینه، او درې واړه سره موافق دي. څرنګه چې مونږ د انسان شاهدي منو، نو د خدای شاهدي ډېره قوي ده او دا هغه شاهدي ده چې هغه د خپل زوی په هکله ورکړې ده. هرڅوک چې د خدای په زوی باندې ایمان لري، نو دا شاهدي به د هغه په زړه کې وي. خو څوک چې په خدای ایمان نه لري نو هغه خدای دروغجن ګڼي، ځکه چې هغه د خدای په شاهدۍ باندې چې د خپل زوی په هکله یې ورکړې ده، ایمان نه لري. هغه شاهدي دا ده: خدای مونږ ته تلپاتې ژوندون راکړی دی او دا ژوندون د هغه په زوی کې دی. د هرچا سره چې د خدای زوی وي، نو هغه تلپاتې ژوندون لري او د چا سره چې د خدای زوی نه وي، نو هغه تلپاتې ژوندون نه لري. دا خبرې مې تاسو ته چې د خدای د زوی په نوم ایمان لرئ ولیکلې چې په دې پوه شئ چې د تلپاتې ژوندون خاوندان یئ. او دا هغه اعتماد دی چې مونږ یې په خدای لرو چې که د هغه نه کوم څه چې د هغه د رضا سره برابر وي وغواړو، نو هغه به یې اوري. که چېرې مونږ په دې پوهېږو چې کله چې د هغه نه هرڅه وغواړو نو هغه یې اوري، نو په دې باندې هم باید پوه شو چې که هرڅه د هغه څخه وغواړو نو مونږ ته یې راکوي. که چېرې څوک خپل ورور په داسې ګناه کولو وویني چې نتیجه یې مرګ نه وي، نو د هغه دپاره دې خدای ته دعا وکړي او خدای به ورته ژوند ورکړي، یعنې هغه چاته چې داسې ګناه یې نه ده کړې چې انجام یې مرګ وي. خو داسې ګناه هم شته چې انجام یې مرګ دی او زه دا نه وایم چې تاسو د هغه دپاره دعا وکړئ. ټول بد کارونه ګناه ده، خو داسې ګناه هم شته چې انجام یې مرګ نه وي. مونږ پوهېږو چې د خدای اولادونه د ګناه کولو عادت نه لري، ځکه چې د خدای زوی د هغوی ساتنه کوي او شیطان ورته زیان نه شي رسولی. مونږ پوهېږو چې د خدای یو، او نوره ټوله نړۍ د شیطان د لاس لاندې ده. مونږ پوهېږو چې د خدای زوی راغلی دی او مونږ ته یې پوهه راکړه چې رښتینی خدای وپېژنو. مونږ د رښتیني خدای او د هغه د زوی عیسی مسیح سره ملګرتیا لرو. هغه رښتینی خدای او تلپاتې ژوندون دی. ګرانو بچیانو، خپل ځانونه د بتانو نه لېرې وساتئ. د ایماندارانو د مشر له خوا د خدای غوره شوې میرمنې او د هغې اولادونو ته چې په رښتیا راباندې ګرانه ده، یوازې په ما باندې نه بلکې په هغو ټولو باندې چې د حقیقت څخه خبر دي، د هغه حقیقت په خاطر چې په مونږ کې دی او تل ترتله به زمونږ سره وي. د پلار خدای او د هغه زوی عیسی مسیح فضل، رحم او سلامتي دې وي په مونږ باندې، ترڅو دا ټول په مونږ کې چې په حقیقت کې اوسېږو او یو د بل سره مینه کوو پاتې وي. کله چې ما واورېدل چې ستا ځینې اولادونه لکه څنګه چې پلار مونږ ته حکم کړی دی په رښتینې لار روان دي، نو ډېر خوشحاله شوم. اوس ای ګرانې میرمنې! زه ستاسو نه یوه غوښتنه کوم چې د خدای خلک باید د یو د بل سره مینه وکړي. داسې فکر مه کوه چې زه تاته کوم نوی حکم لیکم بلکې دا هماغه حکم دی چې له پیل نه مونږ ته راکړل شوی ؤ. دا مینه داسې ده چې مونږ باید د خدای په حکمونو باندې عمل وکړو. دا هماغه حکم دی چې تاسو له پیل نه اورېدلی دی او هغه حکم دا دی چې تاسو باید په مینه کې ژوند وکړئ. ډېر غولوونکي په نړۍ کې خواره شوي دي چې دا نه مني چې عیسی د انسان په جسم نړۍ ته راغلی دی. داسې خلک غولوونکې دي او د مسیح دښمنان دي. خبردار اوسئ چې مونږ د کوم څه دپاره خواري کړې ده چې هغه لاسته راوړو، هغه برباد نه شي بلکې خپل پوره اجر تر لاسه کړو. هرڅوک چې د مسیح په تعلیم باندې ټینګ پاتې نه شي او د هغه نه وګرځي، نو خدای د هغه سره مل نه دی. خو که چېرې څوک د هغه په تعلیم باندې ټینګ ولاړ وي، نو د هغه سره به پلار او زوی دواړه مل وي. که چېرې کوم څوک تاسو ته راشي او هغه تعلیم درنه کړي چې مسیح درته درکړی ؤ، هغه په خپل کور کې د مېلمه په توګه قبول نه کړئ او تر دې چې سلام هم ورته ونه وایئ. ځکه هرڅوک چې هغه ته سلام ووایي، نو هغه د هغه په بدو کارونو کې شریک دی. زما سره ډېرې خبرې شته چې غواړم تاسو ته یې وکړم، خو زه نه غواړم چې هغه تاسو ته په قلم او کاغذ باندې ولیکم. زه په دې هیله یم چې راشم او تاسو ووینم او مخامخ درسره خبرې وکړم، ترڅو زمونږ خوشحالي پوره شي. ستا خور چې د خدای له خوا غوره شوې ده، د هغې بچیان درته سلام وایي. د کلیسا د مشر له خوا ګران غایوس ته چې په رښتیا راباندې ګران دی. زما ګرانه ملګریه! زه دعا کوم چې په هر کار کې بریالی اوسې او لکه څنګه چې په روحاني توګه روغ او جوړ یې، نو همداسې په جسماني توګه هم واوسې. کله چې ځینې ورونه راغلل او ماته یې ستا د وفادارۍ په هکله شاهدي راکړه او دا چې ته تل په رښتینې لاره ژوند تېروې، نو ډېر خوشحاله شوم. د دې نه زیاته خوشحالي ماته په بل هېڅ شي کې نشته چې کله واورم چې زما اولادونه په رښتینې لاره روان دي. ګرانه دوسته! ته په هغه خدمت کې چې دې مسیحیانو ته یې کوې ډېر وفادار یې، که څه هم ته هغوی نه پېژنې. هغوی د دې ځای کلیسا ته وویل چې د هغوی سره څومره مینه کوې. مهربانې وکړه د هغوی سره په سفر کې داسې مرسته وکړه لکه د هغو خلکو په شان چې د خدای خدمت کوي. ځکه چې هغوی مسیح ته د خدمت کولو په خاطر په سفر روان شول او د بې دینه خلکو نه یې هېڅ مرسته ونه غوښتله. نو مونږ باید د داسې خلکو سره مرسته وکړو او د حقیقت په خپرولو کې د هغوی سره ملګري شو. ما ستاسو کلیسا ته یو لیک ولېږه، خو دیوترفیس چې خپل ځان د نورو څخه لوړ ښایي، زما خبرې نه مني. که زه درغلم، نو د هغو کارونو په هکله چې هغه یې کوي او زمونږ په هکله بېځایه او بدې خبرې کوي، خبرې وکړم. هغه لا په دې هم قناعت نه کوي، بلکې مېلمنو مسیحیانو ته د هرکلي ویلو نه هم انکار کوي او نور هم نه پرېږدي چې هغوی ته هرکلی ووایي او د هغوی مرسته کوونکي د کلیسا څخه شړي. زما ګرانه دوسته، د بدۍ پیروي مه کوه، بلکې د نېکۍ پیروي کوه. کوم خلک چې نېک کارونه کوي، هغوی د خدای اولادونه دي او څوک چې بد کارونه کوي، هغوی هېڅکله هم خدای نه دی لیدلی. ټول خلک د دیمیتریوس په هکله ښه شاهدي ورکوي او حقیقت همدا دی. مونږ هم د هغه په هکله ښه شاهدي ورکوو او ته پوهېږې چې زمونږ شاهدي رښتیا ده. زما سره ډېرې خبرې شته چې غواړم تاته یې وکړم، خو زه نه غواړم چې تاته هغه په قلم باندې ولیکم. زه هیله لرم چې ډېر زر دې ووینم او مخامخ در سره خبرې وکړم. سلامتي دې وي په تا باندې. ټول دوستان دې درباندې سلامونه وایي، زمونږ هر یو دوست ته سلامونه ووایه. دا لیک د یهودا له خوا چې د عیسی مسیح خدمتګار او د یعقوب ورور دی، هغو خلکو ته لیکل شوی دی چې د پلار خدای له خوا رابلل شوي دي او مینه ورسره کوي او د عیسی مسیح په وسیله خوندي ساتل شوي دي. رحم، سلامتي او مینه دې په تاسو کې زیاته شي. ګرانو دوستانو! ما ډېر غوښتل چې تاسو ته د هغه خلاصون په هکله ولیکم چې مونږ ټول په کې شریک یو، خو دا مې ضروري وګڼله چې تاسو وهڅوم چې د هغه ایمان په خاطر چې خدای یوځل او د تل دپاره خپلو سپېڅلو خلکو ته ورکړی دی، هلې ځلې وکړئ. زه تاسو ته د دې دپاره وایم چې ځینې بې دینه خلک چې د غلطې عقیدې په هکله تعلیم ورکوي، په پټه په مونږ کې راننوتلي دي. دا هغه خلک دي چې ډېر پخوا د خدای په کلام کې هغوی ته د سزا ورکولو په هکله لیکل شوي دي. هغوی زمونږ د خدای فضل په غلطه تعبیروي، ترڅو د خپلو نفساني غوښتنو د پوره کولو دپاره بهانه جوړه کړي او زمونږ د یوازېني بادار او څښتن عیسی مسیح څخه انکار کوي. که څه هم تاسو لا د مخکې نه له دې څخه خبر یئ، خو زه غواړم تاسو ته در په یاد کړم چې څښتن څنګه د اسراییلو خلک د مصر څخه راوویستل ، خو وروسته یې هغه خلک تباه کړل چې ایمان یې رانه ووړ. همدارنګه هغه فرښتې چې خپل مقام یې ونه ساته او خپل اصلي ځای یې پرېښود، خدای هغوی په تورو تیارو کې په تلپاتې زنځیرونو وتړلې او د قیامت تر ورځې پورې به یې چې سزا به ورته ورکوي، هلته ساتي. په همدې ډول د سدوم او عموره او د هغه شاوخوا ښارونه چې خلک یې د هغو فرښتو په شان په جنسي بد اخلاقۍ او ناروا غوښتنو اخته شول او اوس ورته د عبرت په توګه په تلپاتې اور کې سزا ورکول کیږي. همدارنګه دا خلک داسې رویاګانې ویني چې هغوی دې ته مجبوروي چې خپل بدنونه ناپاکه کړي، د خدای واک او اختیار نه مني او جلالي موجوداتو ته بد رد وایي. حتی میکاییل چې د ټولو فرښتو مشره ده هغې هم کله چې د شیطان سره د موسی د مړي په هکله بحث کاوه، خپل ځان ته دا حق ورنه کړ چې په بدو خبرو هغه محکوم کړي بلکې ویې ویل: «څښتن دې تاته سزا درکړي.» خو دا خلک هغو شیانو ته چې پرې نه پوهیږي بد رد وایي او کله چې هغوی د بې شعوره ځناورو په شان عمل کوي او بې له دې چې فکر وکړي دا کارونه کوي، دا شیان د هغوی د تباهۍ سبب ګرځي. افسوس د هغوی په حال! ځکه چې هغوی په هغه لاره روان شول چې قاین ورباندې روان ؤ. هغوی د پیسو په خاطر د بلعام په شان بې لارې شول او د قورح په شان یې سرکښي وکړه او د هغه په شان هلاک شول. هغوی ستاسو د ملګرتیا مېلمستیاوې خرابوي، ځکه چې په بې شرمۍ سره خوري او څښي او یوازې د خپلو ځانونو په فکر کې دي. هغوی د بې بارانه ورېځو په شان دي چې بادونه یې ځغلوي. هغوی د مني بې مېوې ونې دي چې له بېخه ویستل شوې او بیخي مړې دي. هغوی د بحیرې د هغو توفاني څپو په شان دي چې د شرم نه ډک کارونه یې لکه د ځګونو په شان د سیند په مخ راښکاره کیږي. هغوی د سرګردانه ستورو په شان دي او خدای د هغوی دپاره یو داسې ځای ساتلی دی چې هلته تل ترتله توره تیاره وي. خنوخ چې د آدم څخه وروسته اووم نسل ؤ، د دې خلکو په هکله پېشګویي وکړه او ویلي یې دي: «ګورئ، څښتن به د خپلو زرګونو فرښتو سره راځي چې د ټولو خلکو په هکله قضاوت وکړي او هغو بې دینه خلکو ته د هغوی د بدو کارونو له امله چې کړي یې دي، سزا ورکړي. څښتن به دې بې دینه ګناهکارانو ته د هغو سختو خبرو سزا ورکړي چې د څښتن په وړاندې یې کړي دي.» دا خلک تل ګوریږي او شکایتونه کوي او خپلو بدو غوښتنو پسې ګرځي. هغوی د خپلو ځانونو په هکله غټې غټې خبرې کوي او د خپلې ګټې دپاره نورو ته غوړه مالي کوي. خو ګرانو دوستانو! تاسو باید زمونږ د څښتن عیسی مسیح د رسولانو هغه خبرې چې مخکې یې کړې دي در په یاد کړئ. هغوی تاسو ته ویلي وو چې په اخره زمانه کې به داسې خلک پیدا شي چې په تاسو به ملنډې وهي او د خپلو بدو غوښتنو پسې به ګرځي. دا خلک ستاسو په منځ کې بې اتفاقي راپیدا کوي، هغوی نفساني دي او روح القدس په کې نشته. خو ګرانو دوستانو! په خپل سپېڅلي ایمان کې ټینګ اوسئ، د روح القدس د قدرت په وسیله دعا کوئ، خپل ځانونه د خدای په مینه کې ټینګ وساتئ او زمونږ د څښتن عیسی مسیح د رحم په تمه اوسئ چې تاسو ته تلپاتې ژوندون درکړي. د هغو خلکو په اړه چې شک لري، زړه سواندي اوسئ. نور خلک د اور د لمبو نه راوباسئ او ویې ژغورئ. د خدای څخه په وېرې سره په نورو خلکو باندې رحم کوئ او حتی له هغو کالیو څخه چې د جنسي ګناهونو داغ ورباندې لګېدلی وي، کرکه کوئ. اوس هغه چاته چې کولای شي تاسو د تېروتنې څخه وساتي او بې عیبه او په ډېرې خوشحالۍ سره مو خپل د جلال څخه ډک حضور ته راولي، یعنې واحد خدای ته دې چې زمونږ د څښتن عیسی مسیح په وسیله زمونږ خلاصوونکی دی، جلال، لویي، قدرت او واک او اختیار وي، له ازله، اوس او تل ترتله! امین! دا د عیسی مسیح مکاشفه ده چې خدای هغه ته ورکړې وه، ترڅو هغه پېښې چې ډېر زر باید رامنځته شي خپلو خدمتګارانو ته وښایي. هغه دا مکاشفه خپل خدمتګار یوحنا ته د فرښتې د لېږلو په وسیله ښکاره کړه. یوحنا چې هرڅه لیدلي وو هغه یې بیان کړل چې دا د خدای د کلام او د عیسی مسېح په هکله شاهدي ورکوي. بختور دی هغه څوک چې د دې کتاب پېشګویانې او پیغامونه نورو ته په لوړ اواز لولي او بختور دي هغه خلک چې غوږ ورته نیسي او هغه څه چې لیکل شوي دي عمل ورباندې کوي، ځکه چې هغه وخت نژدې دی چې دا هرڅه به پېښ شي. د یوحنا له خوا هغو اوو کلیساګانو ته چې د اسیا په ولایت کې دي. په تاسو دې د هغه چا له خوا فضل او سلامتي وي چې هغه دی، هغه ؤ او هغه راتلونکی دی او د هغو اوو روحونو له خوا چې د هغه د پاچاهۍ د تخت په مخکې خدمت کوي، او د عیسی مسیح له خوا چې وفادار شاهد دی او لومړنی زېږېدلی دی چې له مړو نه اول راپاڅېده او د نړۍ د ټولو پاچاهانو سردار دی. هغه زمونږ سره مینه کوي او په خپله وینه یې مونږ د خپلو ګناهونو نه خلاص کړي یو. هغه مونږ پاچاهۍ ته ورسولو او زمونږ څخه یې کاهنان جوړ کړل، ترڅو د هغه د خدای یعنې د هغه د پلار خدمت وکړو. د هغه جلال او قدرت دې تل ترتله وي! امین. ګورئ، هغه په ورېځو کې راځي! هرڅوک به یې په خپلو سترګو وویني او حتی هغه خلک به یې هم وویني چې هغه یې په نېزې وواهه او د نړۍ ټول قومونه به په هغه باندې ویر کوي. هو، همداسې به وشي! امین. څښتن خدای وایي: «زه الف او یا یم. چې زه هغه څوک یم چې وم، یم او راتلونکی یم، یعنې مطلق قادر خدای.» زه ستاسو ورور یوحنا او د عیسی پیرو یم چې په کړاوونو، د خدای په پاچاهۍ او په صبر او زغم کې ستاسو سره شریک یم. زه د خدای د کلام د موعظې او د عیسی په هکله د شاهدۍ د ورکولو په خاطر د پاتموس په نوم جزیرې ته د سزا دپاره ولېږل شوم. دا د څښتن ورځ وه او روح القدس زه تر خپلې اغېزې لاندې راوستلم، بیا ما د شا له خوا د سرني په شان یو لوړ اواز واورېد چې ماته یې وویل: «څه چې وینې، هغه په یو کتاب کې ولیکه او هغو اووه کلیساګانو یعنې د افسیس، اسمیرنا، پرګاموم، تیاتیرا، ساردیس، فیلادلفیا او لایودیکیې کلیساګانو ته یې ولېږه.» ما خپل مخ راواړاوه چې ووینم دا څوک دی چې زما سره خبرې کوي. په هغه وخت کې مې د سرو زرو اووه څراغدانونه ولیدل. د هغو څراغدانونو په منځ کې د انسان په شان یو څوک ؤ چې یوه اوږده چپنه یې اغوستې وه او د سرو زرو یوه پټۍ یې د سینې څخه تاوه کړې وه. د سر ویښتان یې لکه د سپینې وړۍ یا واورې په شان سپین وو او سترګې یې د اور د لمبو په شان وې، پښې یې د هغو صیقل شویو برنجو په شان چې په داش کې پاک شوي وي، ځلېدلې او اواز یې لکه د تېزو اوبو د غرهار په شان ؤ. هغه په خپل ښي لاس کې اووه ستوري نیولي وو او د خولې نه یې دوه مخې تېره توره راوتلې وه او مخ یې لکه د تېز لمر په شان ځلېده. کله چې ما هغه ولیده نو زه لکه د مړي په شان د هغه په پښو کې پرېوتلم، خو هغه خپل ښي لاس په ما کېښود او ویې ویل: «مه وېرېږه، زه اول او اخر یم. زه ژوندی یم، زه مړ شوم او اوس تل ترتله ژوندی یم او د مرګ او قبر کیلي ګانې زما سره دي. نو څه چې دې لیدلي دي هغه ولیکه، هغه څه چې اوس شته او هغه څه چې وروسته به پېښ شي. د هغو اوو ستورو معنی او پټ راز چې تا زما په ښي لاس کې لیدلي دي او د سرو زرو د څراغدانونو معنی دا ده: هغه اووه ستوري د اوو کلیساګانو فرښتې دي او هغه اووه څراغدانونه اووه کلیساګانې دي.» د افسیس د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د هغه چا خبرې دي چې اووه ستوري یې په خپل ښي لاس کې نیولي دي او د سرو زرو د اوو څراغدانونو په منځ کې ګرځي. ستاسو کلیسا چې کوم زحمتونه ویستلي دي زه د هغو ټولو نه خبر یم. ما ستاسو زیار، صبر او زغم لیدلی دی. زه پوهېږم چې تاسو بدکاره خلک زغملی نه شئ. تاسو هغه خلک ازمایلي دي چې ځان ته رسولان وایي خو نه دي او پوه شوي یئ چې هغوی دروغجن دي. زه پوهېږم چې تاسو صبر او زغم لرئ، تاسو زما په خاطر ډېرې ستونزې زغملې دي او ستومانه شوي نه یئ. خو زه ستاسو نه یوه ګیله لرم چې تاسو خپله لومړنۍ مینه له لاسه ورکړې ده. خو په یاد ولرئ چې تاسو د څومره لوړ مقام نه رالوېدلي یئ، نو توبه وباسئ او هغه کارونه کوئ چې مخکې مو کول. که توبه ونه باسئ، نو زه به درشم او ستاسو څراغدان به د خپل ځای نه لېرې کړم. خو په تاسو کې یو ښه والی شته چې تاسو د نیکولاویانو د کارونو څخه کرکه کوئ، لکه څنګه چې زه ورڅخه کرکه کوم. څوک چې غوږونه لري، نو څه چې روح القدس کلیساګانو ته وایي هغه ته دې غوږ ونیسي! څوک چې بریالی شي، نو زه به ورته دا حق ورکړم چې د ژوندانه د ونې مېوه چې په جنت فردوس کې ده وخوري.» د اسمیرنا د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د هغه چا خبرې دي چې اول او اخر دی، چې مړ شو او بیا راژوندی شو. زه ستاسو د کلیسا د کړاوونو او غریبۍ نه خبر یم، خو په حقیقت کې تاسو شتمن یئ! زه د هغو خلکو د کفر ویلو څخه خبر یم چې ځان ته یهودیان وایي خو نه دي، بلکې هغوی د شیطان د کنیسې څخه دي. د کومو کړاوونو سره چې مخامخ کېږئ، د هغو څخه مه وېرېږئ. ګورئ، شیطان به ستاسو څخه ځینې زندانونو ته واچوي چې ومو ازمایي او تر لسو ورځو پورې به ځورېږئ، خو تر مرګه پورې وفادار پاتې شئ او زه به تاسو ته د ژوندون تاج درکړم. څوک چې غوږونه لري، نو څه چې روح القدس کلیساګانو ته وایي هغه ته دې غوږ ونیسي. څوک چې بریالی شي، نو هغه به د دوهم مرګ عذاب ونه ویني.» د پرګاموم د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د هغه چا خبرې دي چې دوه مخې تېره توره لري. زه خبر یم چې تاسو چېرته اوسئ. ستاسو کلیسا په هغه ځای کې ده چې د شیطان تخت په کې دی. خو بیاهم زما نوم ته وفادار پاتې شوئ. تاسو خپل ایمان له لاسه ورنه کړ، حتی په هغه وخت کې چې زما وفادار شاهد انتیپاس ستاسو په ښار یعنې هغه ځای کې چې شیطان په کې اوسیږي، شهید شو. خو زه ستاسو نه یو څو ګیلې لرم: په تاسو کې ځینې خلک شته چې د بلعام د تعلیم څخه پیروي کوي. هغه بلعام ؤ چې بالاق ته یې ورزده کړل چې څنګه اسراییلیان بې لارې کړي او هغوی وهڅوي چې هغه خواړه وخوري چې بتانو ته وړاندې شوي وو او زنا وکړي. همدارنګه ستاسو په منځ کې داسې خلک شته چې د نیکولاویانو د تعلیم څخه پیروي کوي. نو توبه وباسئ، که نه نو ډېر زر به درشم او په هغې تورې به د هغوی سره جنګ وکړم چې زما د خولې څخه راوځي. څوک چې غوږونه لري نو څه چې روح القدس کلیساګانو ته وایي، هغو ته دې غوږ ونیسي! څوک چې بریالی شي، نو زه به هغه ته هغه د من ډوډۍ چې په اسمان کې پټه ده، ورکړم او یوه سپینه تیږه به ورته ورکړم چې په هغې باندې به یو نوی نوم لیکل شوی وي چې هېڅوک به د هغې په معنی باندې پوه نه شي، خو پرته له هغه چا څخه چې تیږه لاسته راوړي.» د تیاتیرا د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د خدای د زوی خبرې دي چې د هغه سترګې د اور د لمبو په شان او پښې یې د برنجو په شان ځلېدلې. ستاسو کلیسا چې کوم کارونه کړي دي زه د هغو ټولو نه خبر یم. او ستاسو د مینې، ایماندارۍ، خدمت او ستاسو د صبر او زغم نه خبر یم او پوهېږم چې ستاسو اوسني کارونه د پخوانیو کارونو څخه ډېر ښه شوي دي. خو زه ستاسو نه یوه ګیله لرم: تاسو هغې ښځې ته چې لکه ایزابل ده او ځان پیغمبره ګڼي، اجازه ورکړې چې په خپل تعلیم سره زما خدمتګاران بې لارې کړي، ترڅو هغوی زنا وکړي او هغه خواړه وخوري چې بتانو ته وړاندې شوي وو. ما هغې ته د توبې ویستلو وخت ورکړ، خو هغه نه غواړي چې د زناکارۍ نه لاس واخلي. زه به هغه د مریضۍ په کټ باندې واچوم او هغه کسان چې د هغې سره یې زنا کړې ده، په مصیبت اخته کړم او تر هغې پورې به سخت ځوریږي، ترڅو یې د خپلو کارونو څخه چې د هغې سره یې کړي دي، توبه نه وي ویستلې. زه به د هغې اولادونه ووژنم. په دې کار به ټولې کلیساګانې پوه شي چې زه د انسانانو د فکرونو او زړونو څخه خبر یم او زه به تاسو هر یو ته د خپلو عملونو له مخې بدل درکړم. خو زه تاسو او نورو کسانو ته چې په تیاتیرا کې دي، وایم: تاسو دا تعلیم نه دی قبول کړی او هغه شیان مو نه دي زده کړي چې هغوی ورته د شیطان ژور رازونه وایي. زه به په تاسو باندې نور بار وانه چوم، خو په هر حال ترڅو چې زه راځم تاسو باید په هغه تعلیم باندې چې درکړل شوی دی، ټینګ ودرېږئ. څوک چې بریالی شي او تر اخره پورې زما په حکمونو باندې عمل وکړي، زه به هغه ته واک او اختیار ورکړم چې په ټولو قومونو باندې حکومت وکړي. هغه به ورباندې د اوسپنې په امسا حکومت کوي او د خاورینو لوښو په شان به یې ټوټې ټوټې کړي. لکه څنګه چې ما د خپل پلار له خوا دا واک او اختیار تر لاسه کړی دی، زه به هغه ته د سهار ستوری ورکړم. څوک چې غوږونه لري، نو څه چې روح القدس یې کلیساګانو ته وایي، هغو خبرو ته دې غوږ ونیسي.» د ساردیس د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د هغه چا خبرې دي چې د خدای اووه روحونه او اووه ستوري ورسره دي چې د خدای خدمت کوي. زه ستاسو د کلیسا د ټولو کارونو څخه خبر یم، تاسو تش په نامه ژوندي یئ، خو تاسو مړه یئ. بېداره شئ او هغه څه چې په تاسو کې پاتې دي او د مړه کېدلو په حال کې دي هغه قوي کړئ، ځکه چې ما ستاسو یو کار هم ونه لیده چې د خدای په نظر کې کامل وي. تاسو چې کوم څه زده کړي او اورېدلي دي، هغه په یاد ولرئ، عمل پرې وکړئ او توبه وباسئ. که تاسو بېدار نه شئ، نو زه به لکه د غله په شان ناڅاپه درشم او تاسو به خبر نه شئ چې زه څه وخت راغلم. خو بیاهم ستاسو سره په ساردیس کې ځینې خلک شته چې خپل کالي یې په بدیو چټل کړي نه دي. هغوی به په سپینو کالیو کې زما سره ګرځي، ځکه چې د دې لایق دي. هرڅوک چې بریالی شي، نو همداسې سپین کالي به ورته واغوستل شي او زه به هېڅکله د هغه نوم د ژوندون د کتاب نه لېرې نه کړم، بلکې زه به د خپل پلار او د هغه د فرښتو په حضور کې اقرار وکړم چې هغه زما دی. څوک چې غوږونه لري، نو څه چې روح القدس کلیساګانو ته وایي، هغو خبرو ته دې غوږ ونیسي!» د فیلادلفیا د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د هغه چا خبرې دي چې هغه سپېڅلی او رښتینی دی او دا هغه څوک دی چې د داود د پاچاهۍ کیلي ورسره ده، هغه چې کومه دروازه خلاصه کړي، نو هېڅوک نه شي کولای چې هغه بنده کړي او کومه دروازه چې بنده کړي، نو هېڅوک یې نه شي خلاصولی. ستاسو کلیسا چې کوم کارونه کړي دي زه د هغو ټولو نه خبر یم. ګوره، ما ستاسو په مخ یوه دروازه خلاصه کړې ده چې هېڅوک یې بندولی نه شي. زه پوهېږم چې تاسو کمزوري یئ، خو تاسو زما په کلام باندې عمل کړی دی او زما د نوم نه منکر شوي نه یئ. ګورئ، زه به هغه کسان چې د شیطان د کنیسې څخه دي او ځانونه یهودیان بولي، خو هغوی یهودیان نه دي او دروغ وایي، راولم او ستاسو پښو ته به پرېوځي او هغوی به پوه شي چې تاسو راباندې ګران یئ. په دې خاطر چې تاسو په صبر او زغم سره زما په کلام باندې عمل کړی دی، نو زه به هم تاسو د ازمېښت د هغه ساعت نه وساتم چې د نړۍ په ټولو خلکو باندې به راځي. زه زر راځم. نو څه چې درسره دي هغه ټینګ وساتئ، ترڅو هېڅوک ونه شي کولای ستاسو تاج واخلي. څوک چې بریالی شي، نو زه به د هغه نه د خپل خدای د کور ستنه جوړه کړم او هغه به هېڅکله د هغه ځای څخه دباندې ونه وځي. زه به په هغه باندې د خپل خدای نوم ولیکم او د خپل خدای د ښار یعنې نوي اورشلیم نوم چې د اسمان نه د خدای له خوا راښکته کیږي، ولیکم او همدارنګه خپل نوی نوم به په هغه باندې ولیکم. څوک چې غوږونه لري، نو څه چې روح القدس کلیساګانو ته وایي، هغو خبرو ته دې غوږ ونیسي!» د لایودیکیې د کلیسا فرښتې ته ولیکه: «دا د هغه چا خبرې دي چې امین دی، هغه وفادار او رښتینی شاهد دی او د خدای د پیدایښت پیل دی. ستاسو کلیسا چې کوم کارونه کړي دي زه د هغو ټولو نه خبر یم. زه پوهېږم چې تاسو نه ساړه یئ او نه تاوده، بلکې نیمګړي یئ. کاشکې چې تاسو تاوده یا ساړه وای، خو دا چې تاسو نه تاوده یئ او نه ساړه، بلکې نیمګړي یئ. نو زه به تاسو د خپلې خولې نه دباندې وغورځوم. ځکه تاسو وایئ: ‹مونږ شتمن یو، مونږ هرڅه لرو او هېڅ شي ته اړتیا نه لرو،› خو تاسو نه پوهېږئ چې تاسو بدبخته، بېچاره، غریب، ړانده او لوڅ یئ. زه تا ته مشوره درکوم چې زما څخه داسې سره زر واخله چې په اور کې پاک شوي دي چې شتمن شې، سپین کالي راڅخه واخله چې ته یې واغوندې چې د لوڅوالي شرم دې پټ شي او د سترګو ملهم راڅخه واخله چې په لګولو سره یې ستا سترګې بینا شي. زه هغه څوک رټم او اصلاح کوم چې په ما ګران وي، نو غیرتمند اوسئ او توبه وباسئ. ګورئ، زه په دروازه کې ولاړ یم او هغه ټکوم. که څوک زما اواز اوري او دروازه خلاصه کړي، نو زه به ورننوځم. زه به د هغه سره او هغه به زما سره ډوډۍ وخوري. څوک چې بریالی شي، نو زه به ورته دا حق ورکړم چې زما سره زما په تخت باندې کښېني، لکه څنګه چې زه بریالی شوم او د خپل پلار سره په تخت باندې کښېناستم. څوک چې غوږونه لري، نو څه چې روح القدس کلیساګانو ته وایي، هغو خبرو ته دې غوږ ونیسي!» له هغې وروسته ما وکتل او په اسمان کې مې یوه پرانیستې دروازه ولیدله. بیا مې یو اواز چې مخکې یې زما سره خبرې کړې وې او د سرني د اواز په شان ؤ، واورېد چې ویې ویل: «پورته راشه، زه به تاته وښایم چې له دې وروسته به څه پېښیږي.» سمدلاسه روح القدس زه تر خپلې اغېزی لاندې راوستلم او په اسمان کې مې یو تخت ولیده او په هغه تخت باندې یو څوک ناست ؤ. هغه څوک چې هلته ناست ؤ، د لعل او سرو عقیقو د تیږو په شان ځلېده او د تخت ګردچاپېره د بوډۍ ټال ؤ چې د زمردو په شان ځلېده. د تخت ګردچاپېره نور څلورویشت تختونه وو او په هغو باندې څلورویشت مشران ناست وو چې سپین کالي یې اغوستي وو او د سرو زرو تاجونه یې په سر وو. د هغه تخت څخه برېښنا، غرهار او د تندر اوازونه راتلل. د تخت په مخکې اووه سوځېدونکي څراغونه بلېدل. هغه د خدای اووه روحونه دي چې د خدای خدمت کوي. همدارنګه د هغه تخت په مخکې یوه بحیره وه چې د بلور د ښیښې په شان ښکاره کېده. د تخت ګردچاپېره او هرې خواته یې څلور اسماني مخلوقات وو چې مخکې او شاته یې ډېرې سترګې لرلې. لومړنی اسماني مخلوق د زمري په شان ؤ، دوهم یې د غویي په شان، درېم یې د انسان په شان څېره لرله او څلورم یې د عقاب په شان ؤ چې د الوتلو په حال کې وي. دغو څلورو اسماني موجوداتو هر یو شپږ وزرونه لرل او هرې خواته یې ډېرې سترګې لرلې او شپه او ورځ به یې بې له کوم ځنډه ویل: سپېڅلی، سپېڅلی، سپېڅلی دی مطلق قادر څښتن خدای چې هغه ؤ او هغه دی او دی راتلونکی هغه هرکله چې هغه اسماني موجودات هغه چاته چې په تخت باندې ناست دی او تل ترتله به ژوندی وي، جلال او عزت ورکوي او شکرګزاري یې کوي، نو هغه څلورویشت مشران هم هغه ته چې په تخت باندې ناست دی او تل ترتله ژوندی دی په سجده پرېوځي او عبادت یې کوي. هغوی خپل تاجونه د تخت په مخکې ږدي او وایي: ای زمونږ څښتنه، ای زمونږه خدایه ته لایق یې د جلال او د عزت او قدرت ځکه چې ټول شیان پیدا کړل تا په ارادې د ستا پیدا شول هغه او په وجود کې راغلل بیا ما د هغه کس په ښي لاس کې چې په تخت باندې ناست ؤ، یو طومار ولیده چې دننه او دباندې دواړو خواوو باندې یې لیکنه شوې وه او اووه مهرونه ورباندې لګېدلي وو. ما یوه قوي فرښته ولیدله چې په لوړ اواز یې اعلان کاوه: «څوک د دې لایق دی چې طومار خلاص کړي او مهرونه یې مات کړي؟» خو نه په اسمان کې، نه په ځمکه او نه هم د ځمکې لاندې داسې څوک ؤ چې وکولای شي هغه طومار خلاص کړي او یا یې دننه وګوري. ما سخت وژړل، ځکه چې هېڅوک هم د دې لایق نه ؤ چې هغه طومار خلاص کړي او دننه یې وګوري. خو د مشرانو څخه یو یې راته وویل: «نور مه ژاړه، ځکه چې د یهودا د قبیلې هغه زمری چې د داود د نسل څخه دی، بریالی شوی دی چې طومار خلاص کړي او اووه مهرونه یې مات کړي.» بیا ما د تخت ترمنځ او څلورو اسماني موجوداتو او مشرانو په منځ کې ولیدل چې یو وری ولاړ دی او داسې معلومېده چې حلال شوی وي. هغه وري اووه ښکرونه او اووه سترګې لرلې چې هغه د خدای اووه روحونه وو چې ټولې نړۍ ته لېږل شوي دي. هغه وری راغی او په تخت باندې د ناست کس د ښي لاس نه یې هغه طومار واخیست. څنګه چې یې هغه طومار واخیست، نو هغه څلور اسماني موجودات او څلورویشت مشران د وري په مخکې په سجده شول. د هر مشر سره یو چنګ او د خوشبویۍ نه ډک د سرو زرو جامونه وو چې د خدای د خلکو دعاګانې دي. هغوی یوه نوې سندره ویله: ته لایق یې د دې چې طومار واخلې او مهرونه یې مات کړې ځکه چې ته یې حلال شوی او په خپله وینه دې د خدای دپاره په بیه واخیستل خلک د هرې قبیلې، هرې ژبې، هر قوم او هر ملت څخه تا کړه جوړه د هغوی څخه شاهي کورنۍ او کاهنان د خدای او پاچاهي به کوي هغوی په ځمکه باندې یوځل بیا مې وکتل او د زرګونو او میلیونونو فرښتو اوازونه مې واورېدل چې د تخت او اسماني مخلوقاتو او مشرانو نه ګردچاپېره ولاړې وې. هغوی په لوړ اواز سره ویل: د دې لایق دی حلال شوی وری چې تر لاسه کړي قدرت، شتمني، حکمت، زور، عزت او جلال او ثنا او صفت یې وشي بیا ما واورېدل چې هغو ټولو مخلوقاتو چې په اسمان، ځمکه، د ځمکې لاندې او په بحر کې دي ویل: هغه چاته چې په تخت باندې دی ناست او وري ته ثنا او صفت، عزت، جلال او قدرت دې وي تل ترتله ورته! او هغو څلورو اسماني مخلوقاتو وویل: «امین!» او مشران په سجده پرېوتل او د خدای او وري عبادت یې وکړ. بیا مې ولیدل چې وري د هغو اوو مهرونو څخه یو مهر مات کړ. له هغې وروسته مې د هغو څلورو اسماني موجوداتو څخه د یو اواز چې د تندر په شان ؤ، واورېد چې ویل یې: «راشه!» ما وکتل او ومې لیدل چې هلته یو سپین اس ؤ او د هغه کس سره چې ورباندې سپور ؤ یوه لینده وه او هغه ته یو تاج ورکړل شو او هغه ووت چې بری ومومي. کله چې وري دوهم مهر مات کړ، نو ما واورېدل چې دوهم ژوندي مخلوق ویل: «راشه!» یو بل اس راووت چې تک سور رنګ یې درلود او په هغه باندې سپاره کس ته قدرت ورکړل شو چې د ځمکې د مخ نه سوله او ارامي یوسي، ترڅو خلک یو بل سره ووژني. هغه ته یوه غټه توره ورکړل شوه. کله چې وري درېم مهر مات کړ، نو ما واورېدل چې درېم اسماني موجود ویل: «راشه!» ما وکتل او یو تور اس مې ولیده او په هغه باندې د سپور کس په لاس کې یوه ترازو وه. د هغو څلورو اسماني موجوداتو له منځ نه مې یو اواز واورېد چې ویل یې: «د یو مزدور ورځنۍ مزدوري به یو کیلو غنم او یا درې کیلو اوربشې وي. خو د زیتون ونې او د انګورو تاک ته زیان مه رسوئ.» کله چې وري څلورم مهر مات کړ، نو ما واورېدل چې څلورم اسماني موجود ویل: «راشه!» ما وکتل او ومې لیدل چې هلته یو اس ؤ چې رنګ یې زیړ ؤ او څوک چې په هغه اس باندې سپور ؤ د هغه نوم مرګ ؤ او قبر ورپسې ډېر نژدې روان ؤ. هغوی ته د ځمکې د څلورمې برخې واک او اختیار ورکړل شوی ؤ چې په توره، قحطۍ، د طاعون په ناروغۍ او ځنګلي ځناورو باندې خلک مړه کړي. کله چې وري پنځم مهر مات کړ، نو ما د قربانۍ د ځای لاندې د هغو خلکو روحونه ولیدل چې د خدای د کلام او په خپلې شاهدۍ کې د وفادارۍ په خاطر وژل شوي وو. هغوی په لوړ اواز نارې کړې: «ای څښتن تعالی، سپېڅلی او رښتینی خدایه! ترڅو پورې به د نړۍ د خلکو په هکله قضاوت نه کوې او د هغوی څخه به زمونږ د وینې بدل نه اخلې؟» هغوی هر یو ته سپینه چپنه ورکړل شوه او ورته وویل شول چې تر هغې پورې لږ نور صبر وکړئ، ترڅو ستاسو د ورونو او د خدای د نورو خدمتګارانو شمېر چې ستاسو په شان باید ووژل شي، پوره شي. بیا ما وکتل او ومې لیدل چې وري شپږم مهر مات کړ او یوه سخته زلزله وشوه او لمر د ویر د کالیو په شان تور شو او سپوږمۍ لکه د وینې په شان سره شوه. ستوري د اسمان نه داسې راولوېدل لکه څنګه چې خام انځران د سخت باد له امله د ونې نه په ځمکه رالویږي او اسمان داسې فنا شو لکه څنګه چې طومار سره تاو او راتاو شي او هر غر او هره جزیره له خپله ځایه وخوځېدله. نو بیا د ځمکې پاچاهانو، حاکمانو، قومندانانو، شتمنو، زورواکانو او ټولو خلکو که هغه غلامان وو یا ازاد، خپل ځانونه په غارونو او د غرونو د ګټانو په منځ کې پټ کړل. هغوی غرونو او ګټانو ته غږ وکړ: «په مونږ راولوېږئ او د هغه کس له نظره چې په تخت باندې ناست دی او د وري له غضب نه مو پټ کړئ. ځکه چې د خدای او د وري د لوی غضب ورځ رارسېدلې ده، څوک کولای شي د هغه په وړاندې ودریږي؟» له دې نه وروسته مې څلور فرښتې ولیدلې چې د ځمکې په څلورو کنجونو کې ولاړې وې او د څلور واړو بادونو مخه یې نیولې وه، ترڅو په ځمکه، بحر او یا په کومه ونه باندې ونه لګیږي. بیا ما بله فرښته ولیدله چې د لمرخاته خوا نه راپورته کېدله او د ژوندي خدای مهر ورسره ؤ او په لوړ اواز یې هغو څلورو فرښتو ته نارې ووهلې چې دا اختیار ورته ورکړل شوی ؤ چې ځمکې او بحر ته زیان ورسوي. هغې فرښتې وویل: «ترڅو پورې چې مونږ د خدای د خدمتګارانو په تندیو باندې مهر نه وي لګولی، تر هغې پورې ځمکې، بحر یا ونو ته زیان ونه رسوئ.» بیا مې واورېده چې د هغو کسانو شمېر چې په تندیو باندې یې مهر لګېدلی ؤ، ۱۴۴۰۰۰ تنه ؤ. هغوی د اسراییلو د ټولو قبیلو څخه وو. دولس زره د یهودا د قبیلې څخه دولس زره د روبین د قبیلې څخه دولس زره د جاد د قبیلې څخه دولس زره د اشیر د قبیلې څخه دولس زره د نفتالي د قبیلې څخه دولس زره د منسي د قبیلې څخه دولس زره د شمعون د قبیلې څخه دولس زره د لاوي د قبیلې څخه دولس زره د ایساکار د قبیلې څخه دولس زره د زبولون د قبیلې څخه دولس زره د یوسف د قبیلې څخه دولس زره د بنیامین د قبیلې څخه. له دې وروسته مې وکتل او د خلکو یوه لویه ګڼه ګوڼه مې ولیدله چې هېچا نه شو کولای هغه وشمېري. د ټولو ملتونو، قبیلو، قومونو او ژبو نه خلک د تخت په مخکې او د وري په وړاندې ولاړ وو. هغوی سپینې چپنې اغوستې وې او د خرما د ونو څانګې یې په لاس کې وې، او په لوړ اواز یې نارې وهلې: «زمونږ خلاصون د خدای له خوا دی چې په تخت باندې ناست دی او د وري له خوا دی.» ټولې فرښتې د تخت، د مشرانو او څلور اسماني موجوداتو ګردچاپېره ولاړې وې، او بیا د تخت په مخکې پړمخې پرېوتلې او د خدای عبادت یې وکړ هغوی ویل: امین! ثنا او صفت او جلال حکمت او شکرګزاري عزت، قدرت او قوت دې وي تل ترتله زمونږ د خدای، امین! بیا د مشرانو څخه یو تن زما څخه پوښتنه وکړه: «دا خلک چې سپینې چپنې یې اغوستې دي څوک دي او له کوم ځای نه راغلي دي؟» ما ځواب ورکړ: «ښاغلیه، ته پوهېږې.» بیا هغه راته وویل: «دا هغه کسان دي چې د سخت مصیبت څخه تېر شوي دي. هغوی خپلې چپنې د وري په وینو وینځلې او سپینې کړي دي. له دې امله دي ولاړ هغوی د خدای د تخت په مخکې او شپه او ورځ کوي خدمت د هغه کور کې چې په تخت باندې ناست دی هغه څوک په خپل شتون کې به پناه ورکړي هغوی ته او کوي ساتنه به یې نور به هېڅکله نه وږي کیږي هغوی او هم تږي کیږي به نه زیان به ونه رسوي دوی ته نه لمر او نه سوځوونکې ګرمي ځکه هغه وری چې دی د تخت په منځ کې هغه به کړي د دوی شپونتوب او د ژوندون د اوبو چینو ته به بیایي هغوی او خدای به پاکې ټولې اوښکې کړي د هغوی له سترګو څخه» کله چې وري اووم مهر مات کړ، نو د نیم ساعت دپاره په اسمان کې کراره کراري وه. بیا ما اووه فرښتې ولیدلې چې د خدای په مخکې ولاړې وې او هغوی ته اووه سرني ورکړل شول. بیا یوه بله فرښته چې د خوشبویي د سوځولو د سرو زرو لوښی ورسره ؤ، راغله او د قربانۍ د ځای سره ودرېدله. هغې ته ډېره زیاته خوشبویي ورکړل شوه چې د خدای د خلکو په دعا سره یې د سرو زرو د قربانۍ په ځای باندې چې د تخت په مخکې وه، وړاندې کړي. د خوشبویۍ لوګی د خدای د خلکو په دعا سره د فرښتې د لاس نه پورته د خدای حضور ته لاړ. بیا فرښتې هغه د خوشبویۍ لوښی راواخیست او د قربانۍ د ځای د اور نه یې ډک کړ او په ځمکه یې راګوزار کړ. بیا د تندر غږ، غړمبار، برېښنا او زلزله راغله. بیا هغه اووه فرښتې چې اووه سرني ورسره وو، د سرنیو وهلو ته تیارې شولې. کله چې لومړنۍ فرښتې خپل سرنی وواهه، نو اور او ږلۍ د وینې سره په ځمکه راوورېدلې او د ځمکې درېمه برخه او د ونو درېمه برخه یې وسوځوله او ټول شنه واښه وسوځېدل. بیا دوهمې فرښتې خپل سرنی وواهه او لکه د یو لوی غره په شان یو شی چې اور ورباندې بل ؤ، بحر ته وغورځول شو او د بحر درېمه برخه په وینو بدله شوه. په بحر کې درېمه برخه ژوندي مخلوقات مړه شول او د کشتۍ ګانو درېمه برخه په بحر کې له منځه لاړلې. بیا درېمې فرښتې خپل سرنی وواهه نو د اسمان نه یو غټ ستوری چې د څراغ په شان بلېده، د سیندونو او چینو په درېمه برخه باندې راولوېد. د هغه ستوري نوم افسنتین دی چې د تریخ والي معنی لري او د اوبو درېمه برخه ترخې شوې او ډېر خلک د دې ترخو اوبو د څښلو له امله مړه شول. بیا څلورمې فرښتې خپل سرنی وواهه، نو د لمر، سپوږمۍ او ستورو درېمه برخه یې داسې ووهله چې د هغو درېمه برخه تیاره شوه او د ورځې د رڼا او د شپې د رڼا درېمه برخه له منځه لاړه. بیا مې کتل او د یو عقاب اواز مې واورېد چې په اسمان کې الوته او په لوړ اواز یې ویل: «بلا، بلا او بلا د ځمکې په اوسېدونکو باندې، ځکه چې اوس به درې نورې فرښتې خپل سرني ووهي.» بیا پنځمې فرښتې خپل سرنی وواهه او ما یو ستوری ولیده چې د اسمان نه ځمکې ته راولوېد او هغه ستوري ته د ځمکې د تل د لارې کیلي ورکړل شوې وه. هغه په دې کیلي باندې د ځمکې د تل لاره خلاصه کړه او د هغې کندې نه د یو لوی داش د لوګي په شان لوګی راپورته شو او لمر او هوا د هغه داش د لوګي له امله تیاره شوه. بیا د لوګي نه ځمکې ته ملخان راووتل او هغوی ته لکه د لړمانو په شان قدرت ورکړل شو. هغوی ته وویل شول چې واښو، ونو او بوټو ته زیان ونه رسوي، بلکې یوازې هغو خلکو ته زیان ورسوي چې د هغو په تندیو باندې د خدای مهر نه وي لګېدلی. ملخانو ته اجازه ورکړل شوه چې هغه خلکو ته پنځه میاشتې عذاب ورکړي، داسې عذاب چې د لړم د چیچلو په شان وي، خو د هغوی د وژلو اجازه ورته نه وه ورکړل شوې. په هغو ورځو کې به دغه کسان مرګ وغواړي خو مرګ به ورته نه راځي. هغوی به د مرګ په ارمان وي، خو مرګ به ورڅخه تښتي. دا ملخان د هغو اسونو په شان ښکاره کېدل چې جنګ ته تیار وي. د هغوی په سرونو باندې د سرو زرو په شان تاجونه وو او مخونه یې د انسان د مخونو په شان وو. د هغوی ویښتان د ښځو د ویښتانو په شان وو او غاښونه یې د زمریو د غاښونو په شان وو. هغوی لکه د اوسپنې څخه جوړ شویو زغرو کالي اغوستې وو او د هغوی د وزرونو اواز د اسونو او ډېرو جنګي ګاډیو د غړمبار په شان ؤ چې د جنګ میدان ته ځغلي. د هغوی لکۍ ګانو لکه د لړمانو د لکیو په شان نېشونه لرل چې د دې قدرت یې درلود چې په خپلو لکۍ ګانو سره پنځه میاشتې خلک وځوروي. د هغوی پاچا یوه فرښته وه چې د ځمکې د تل د کندې مشره وه چې په عبراني ژبه کې د هغې نوم ابدون او په یوناني ژبه کې آپولیون ؤ چې معنی یې تباه کوونکې دی. یوه بلا تېره شوه او دوه نورې شته چې راتلونکې دي. بیا شپږمې فرښتې خپل سرنی وواهه او یو اواز مې واورېد چې د سرو زرو د قربانۍ د ځای د څلورو کونجونو څخه چې د خدای په حضور کې ؤ، راووت. هغه اواز شپږمې فرښتې ته چې سرنی ورسره ؤ، وویل: «د لوی فرات د سیند نه هغه څلور تړل شوې فرښتې ازادې کړه.» نو هغه څلور فرښتې ازادې شوې چې د درېمې برخې انسانانو د وژلو دپاره د دې کال، د دې میاشتې، د دې ورځې او د دې ساعت دپاره تیارې کړای شوې وې. ما د سپرو لښکرو شمېر واورېد چې دوه سوه میلیونه وو. ما په رویا کې اسونه او په هغو باندې سپاره کسان ولیدل. سپرو کسانو د اور په شان سرې، اسماني رنګه او د ګوګړو په شان زیړې زغرې اغوستې وې. د اسونو سرونه یې د زمریو د سرونو په شان وو او د خولې نه یې اور، لوګی او د ګوګړو لمبې راوتلې. د دې درېو بلاګانو یعنې اور، لوګي او ګوګړو په وسیله چې د هغوی د خولې نه راوتل، درېمه برخه انسانان مړه شول. ځکه چې د اسونو قوت د هغوی په خولو او لکۍ ګانو کې ؤ. د هغوی لکۍ ګانې د مارانو په شان وې چې په خپلو سرونو باندې یې خلک ټپي کول. پاتې انسانان چې د دې بلاګانو په وسیله نه وو وژل شوي، د خپلو عملونو نه توبه ونه ویستله او هغوی د پېریانو او بتانو د عبادت څخه لاس وانخیست چې د سرو زرو، سپینو زرو، برنجو، تیږو او لرګیو څخه جوړ شوي وو او نه یې شو کولای وویني، واوري او وګرځي. همدارنګه هغوی د قتل، جادوګرۍ، زناکارۍ او غلا نه توبه ونه ویستله. بیا ما یوه بله قوي فرښته ولیدله چې د اسمان څخه راښکته کېدله، هغه په ورېځو باندې پوښل شوې وه او په سر باندې یې د بوډۍ ټال ؤ. څېره یې د لمر په شان ځلېدله او پښې یې د اور د پایو په شان وې. د هغې په لاس کې یو کوچنی طومار ؤ چې پرانیستل شوی ؤ. هغې خپله ښي پښه په بحر کې او چپه پښه په ځمکه کېښودله. هغې د زمري د غړمبار په شان په لوړ اواز چیغه ووهله او کله چې هغې چیغې کړې نو اووه تندرونه وغرېدل. کله چې هغه اووه تندرونه وغرېدل، نو ما غوښتل چې یو څه ولیکم، خو د اسمان نه یو اواز راغی چې ویل یې: «څه چې هغو اووه تندرونو ویلي دي هغه پټ وساته او هغه مه لیکه.» بیا ما هغه فرښته چې په بحر او وچه ځمکه باندې ولاړه وه ولیدله، هغې خپل ښي لاس اسمان ته پورته کړ او د هغه چا په نوم یې قسم وخوړ چې تل ترتله ژوندی دی او اسمان، ځمکه، بحر او هرڅه چې په هغو کې دي پیدا کړي دي. هغې وویل: «نور به ځنډ رامنځته نه شي! خو په هغه وخت کې کله چې اوومه فرښته خپل سرنی ووهي، نو د خدای پټ راز به پوره شي، لکه څنګه چې هغه خپلو خدمتګارانو یعنې پیغمبرانو ته ویلي وو.» بیا ما یوځل بیا هغه اواز واورېد چې د اسمان نه یې زما سره خبرې کولې او ویل یې: «لاړ شه او د هماغې فرښتې د لاس نه چې په بحر او وچه باندې ولاړه ده، هغه پرانیستل شوی طومار واخله.» نو زه هغې فرښتې ته ورغلم او ورته مې وویل: «هغه کوچنی طومار ماته راکړه.» هغې وویل: «واخله او ویې خوره، دا به ستا خېټه ترخه کړي، خو خوله به دې لکه د شاتو په شان خوږه وي.» نو ما هغه کوچنی طومار د فرښتې د لاس نه واخیست او ومې خوړ، هغه زما په خوله کې د شاتو په شان خوږ ولګېده، خو کله چې مې تېر کړ نو زما خېټه یې ترخه کړه. بیا راته وویل شول: «ته باید یوځل بیا د خدای پیغام ډېرو خلکو، قومونو، ژبو او پاچاهانو ته ورسوې.» بیا یې ماته د اندازه کولو یو لرګی راکړ او راته ویې ویل: «لاړ شه او د خدای د کور او د قربانۍ د ځای اندازه واخله او عبادت کوونکي وشمېره. خو د خدای د کور باندېنۍ حوېلۍ مه اندازه کوه. هغه پرېږده، ځکه چې هغه بې ایمانه خلکو ته ورکړل شوې ده او هغوی به دا سپېڅلی ښار تر دوه څلوېښتو میاشتو پورې تر پښو لاندې کړي. زه به خپلو دوه شاهدانو ته چې د ویر کالي یې اغوستي دي، واک او اختیار ورکړم او هغوی به د یو زرو دوه سوه شپېتو ورځو په موده کې د خدای پیغام خلکو ته رسوي.» دا دوه شاهدان د زیتون دوه ونې او دوه څراغدانونه دي چې د ځمکې د خاوند په حضور کې ولاړ دي. که څوک وغواړي هغوی ته زیان ورسوي، نو د هغوی د خولې نه به اور راووځي او خپل دښمنان به وسوځوي. په دې ډول هرڅوک چې وغواړي هغوی ته زیان ورسوي، وژل کیږي. هغوی دا واک او اختیار لري چې اسمان بند کړي ترڅو په هغه وخت کې چې هغوی د خدای پیغام خلکو ته رسوي، باران ونه شي. همدارنګه هغوی دا واک او اختیار لري چې اوبه په وینو بدلې کړي او هر وخت چې وغواړي په ځمکه باندې هر ډول بلا راولي. کله چې هغوی خپله شاهدي ورکول سرته ورسوي، نو هغه ځناور چې د ځمکې د تل څخه راوځي، هغه به د هغوی سره جنګ وکړي او هغوی ته به ماتې ورکړي او وبه یې وژني. د هغوی مړي به په هماغه لوی ښار کې چې د هغوی څښتن په کې په صلیب باندې ځړول شوی ؤ، په کوڅو کې پراته وي. دا ښار په روحاني توګه د سدوم او مصر په نوم یادیږي. تر درې نیمو ورځو پورې به د هر قوم، هرې قبیلې، هرې ژبې او هر ملت خلک د هغوی مړو ته ګوري او هېچا ته به اجازه نه ورکول کیږي چې هغوی ښخ کړي. د ځمکې په مخ ټول خلک به هغوی پورې خاندي، خوشحالي به کوي، جشن به نیسي او یو بل ته به سوغاتونه ورکوي، ځکه چې دغو دواړو پیغمبرانو هغوی ډېر په عذاب کړي وو. خو د درې نیمو ورځو نه وروسته خدای په هغوی کې د ژوندون روح واچاوه او هغوی په خپلو پښو ودرېدل او کومو خلکو چې هغوی ولیدل، ډېر ووېرېدل. بیا هغو دوه پیغمبرانو د اسمان نه یو لوړ اواز واورېد چې هغوی ته یې ویل: «دلته پورته راشئ!» او په داسې حال کې چې دښمنانو یې ورته کتل، هغوی په ورېځو کې اسمان ته وختل. په هماغه وخت کې یوه سخته زلزله وشوه او د هغه ښار لسمه برخه راوغورځېدله او اووه زره کسان په دې زلزله کې مړه شول او پاتې کسان ډېر ووېرېدل او د اسمانونو خدای ثنا یې ویله. دوهمه بلا تېره شوه، خو درېمه بلا به زر راشي. بیا اوومې فرښتې خپل سرنی وواهه او په اسمان کې لوړ اوازونه واورېدل شول چې ویل یې: د نړۍ پاچاهي زمونږ د څښتن خدای او د هغه د مسیح شوه او هغه به تل ترتله پاچاهي کوي. بیا هغه څلورویشت مشران چې د خدای په حضور کې په خپلو تختونو باندې ناست وو، په ځمکه باندې پړمخې پرېوتل او د خدای عبادت یې وکړ او ویل یې: ای مطلق قادر څښتنه خدایه! کوو ستا شکر چې ته یې او وې ځکه چې تا په لاس کې واخیست خپل لوی قدرت او تا شروع کړه پاچاهي شول په قهر ولسونه او قومونه ځکه وخت رارسېدلی ستا د قهر رارسېدلی هغه وخت چې قضاوت وشي د مړو په هکله او رارسېدلی هغه وخت چې اجر ورکړل شي ستا خدمتګارانو یعنې پیغمبرانو، سپېڅلو او هغو خلکو ته چې وېریږي ستا د نوم نه که هغه لوی وي یا کوچني رارسېدلی دی اوس وخت د تباهۍ د هغو خلکو تباه کوله یې چې ځمکه بیا په اسمان کې د خدای کور پرانیستل شو او د هغه په کور کې د هغه د لوظ صندوق ولیدل شو. برېښنا وځلېدله، د تندر غږ شو، غړمبار شو، زلزله وشوه او سخته ږلۍ وورېدله. نو بیا په اسمان کې یوه لویه نښه ښکاره شوه. هلته یوه ښځه وه چې لمر یې لکه د کالیو په شان اغوستی ؤ، سپوږمۍ یې تر پښو لاندې وه او په سر باندې یې د دولسو ستورو تاج ؤ. هغه امیدواره وه او د لنګون د درد له امله یې چیغې وهلې او په تکلیف وه. بیا په اسمان کې یوه بله نښه ښکاره شوه. هلته یو لوی سور ښامار ؤ چې اووه سرونه او لس ښکرونه یې لرل او په هر سر باندې یې تاج ؤ. هغه په خپلې لکۍ باندې د اسمان درېمه برخه ستوري راکش کړل او په ځمکه یې راوغورځول. ښامار د هغې ښځې په مخکې چې د ماشوم د زېږولو په حال کې وه ودرېده، د دې دپاره چې کله د هغې ماشوم پیدا شي، هغه یې ژوندی تېر کړي. بیا د هغې زوی پیدا شو چې په ټولو قومونو به د اوسپنې په امسا باندې حکومت کوي. خو د هغې ماشوم پورته د خدای او د هغه تخت ته یووړل شو. هغه ښځه دښتې ته، یعنې هغه ځای ته وتښتېدله چې خدای ورته تیار کړی ؤ، ترڅو هلته د یو زر او دوه سوه شپېته ورځو دپاره د هغې پالنه وشي. بیا په اسمان کې جنګ وشو. میکاییل او د هغه فرښتو د ښامار سره او ښامار او د هغه فرښتو د دوی سره جنګ وکړ. خو ښامار ماتې وخوړه او نور د هغه او د هغه د فرښتو دپاره په اسمان کې ځای نه ؤ. نو هغه لوی ښامار لاندې وغورځول شو، هغه زوړ او پخوانی مار چې د شیطان یا ابلیس په نوم یادیږي او ټوله نړۍ یې غولوله، د خپلو فرښتو سره لاندې ځمکې ته وغورځول شو. بیا مې په اسمان کې یو لوړ اواز واورېد چې ویل یې: اوس دی وخت رارسېدلی زمونږ د خدای د خلاصون او د قدرت، پاچاهۍ او د هغه ټاکل شوي مسیح د واک او اختیار ځکه څوک چې مدعي ؤ زمونږ د خویندو ورونو او شپه او ورځ یې لګول په هغوی باندې تورونه د خدای حضور کې غورځول شوی دی د اسمان نه لاندې ځمکې ته دا او بریالي شول زمونږ خویندې ورونه په وسیله د وري د وینې او په هغه باندې د شاهدۍ د پیغام ځکه تیار وو هغوی دې ته چې خپل ژوند له لاسه ورکړي او حتی مړه شي وکړئ خوشحالي ای اسمانونو او چې په کې اوسئ تاسو خو ای ځمکې او بحره! افسوس دې وي ستاسو په حال باندې ځکه درغی شیطان تاسو ته ښکته او ښه پوهیږي په دې چې زیات وخت ورسره نشته نو ډېر په قهر دی هغه کله چې ښامار پوه شو چې ځمکې ته راغورځول شوی دی، نو د هغې ښځې پسې شو چې زوی یې زېږولی ؤ. خو ښځې ته د عقاب دوه لوی وزرونه ورکړل شول، ترڅو وکولای شي هغه ځای ته والوزي چې په دښته کې ورته تیار شوی ؤ. هلته به تر درې نیمو کالو پورې د هغې پالنه وشي او د هغه ښامار د حملې نه به خوندي وساتل شي. بیا ښامار د خپلې خولې نه د اوبو سېلاب جاري کړ، ترڅو هغه ښځه لاندې کړي او هغه یوسي. خو ځمکې د هغې ښځې سره مرسته وکړه، خوله یې خلاصه کړه او د اوبو هغه سېلاب یې چې ښامار د خپلې خولې نه جاري کړی ؤ، تېر کړ. نو ښامار په هغې ښځې باندې ډېر په قهر شو او لاړ چې د هغې د پاتې اولادې سره چې د خدای په حکمونو باندې عمل کوي او د عیسی په هکله شاهدي ورکوي، وجنګیږي. ښامار د بحر په غاړه ودرېده. بیا ما ولیدل چې یو ځناور د بحر نه راووت چې لس ښکرونه او اووه سرونه یې لرل. د هغه په هر ښکر باندې یو تاج ؤ او په هر سر باندې یې کفري نومونه لیکل شوي وو. هغه ځناور چې ما ولیده د پړانګ په شان ؤ او پښې یې د اېږې او خوله یې د زمري په شان وه. ښامار هغه ته خپل قدرت، تخت او ډېر واک او اختیار ورکړ. ما ولیدل چې د هغه ځناور یو سر د مرګ ګوزار خوړلی ؤ، خو د هغه زخم جوړ شوی ؤ. ټوله نړۍ حیرانه وه او د هغه ځناور پسې روانه شوه. خلکو هغه ښامار ته عبادت وکړ، ځکه چې هغه خپل واک او اختیار هغه ځناور ته ورکړی ؤ. هغوی هغه ځناور ته هم عبادت وکړ او ویل یې: «څوک د دې ځناور په شان زورور دی؟ څوک کولای شي چې د هغه سره جنګ وکړي؟» هغه ځناور ته اجازه ورکړل شوه چې کبرجنې خبرې وکړي او کفر ووایي او هغه ته واک او اختیار ورکړل شو چې تر دوه څلوېښتو میاشتو پورې حکومت وکړي. هغه خپله خوله خلاصه کړه چې د خدای په خلاف کفر ووایي. هغه د خدای نوم، د هغه استوګنځي او هغو کسانو ته چې په اسمان کې اوسیږي، کفر وویل. هغه ته اجازه ورکړل شوه چې د خدای د خلکو سره وجنګیږي او په هغوی باندې بریالی شي او په ټولو قبیلو، قومونو، ژبو او ملتونو باندې حکومت وکړي. ټول خلک چې د ځمکې په مخ ژوند کوي د هغه عبادت به کوي، بې له هغو کسانو څخه چې نومونه یې د پیدایښت نه مخکې د هغه حلال شوي وري د ژوندون په کتاب کې لیکل شوي دي. څوک چې غوږونه لري هغه دې واوري: هغه څوک چې اسیر کیږي هغه به اسیر شي چې په توره وژل کیږي هغه څوک هغه به ووژل شي توره باندې دا په دې معنی ده چې د خدای سپېڅلي خلک باید په صبر او زغم سره وفادار پاتې شي. بیا ما یو بل ځناور ولیده چې د ځمکې نه راووت. هغه د وري په شان دوه ښکرونه لرل او د ښامار په شان یې خبرې کولې. هغه د لومړني ځناور په شتون کې د هغه د ټول واک او اختیار څخه کار اخیسته او ټوله ځمکه او د هغې اوسېدونکي یې دې ته مجبورول چې د هغه لومړني حیوان عبادت وکړي چې وژونکی زخم یې جوړ شوی ؤ. هغه لویې معجزې ښودلې، تر دې پورې چې د خلکو په مخکې یې د اسمان نه په ځمکه باندې اور ووراوه. هغه په هغو معجزو سره چې اجازه ورکړل شوې وه چې د لومړني ځناور په حضور کې یې وښایي، د ځمکې اوسېدونکي غولول. هغوی ته یې ویل چې د هغه لومړني ځناور مجسمه جوړه کړي چې په توره باندې زخمي شوی ؤ او تر اوسه لا ژوندی دی. هغه ته اجازه ورکړل شوه چې د لومړني ځناور په مجسمه کې ساه واچوي چې خبرې وکړي او وکولای شي هغه خلک ووژني چې د هغې مجسمې عبادت نه کوي. هغه ټول خلک د کوچنیو نه نیولې تر لویانو، شتمنو نه تر غریبو، ازادو نه تر غلامانو پورې مجبورول چې په خپل ښي لاس یا تندي باندې یوه نښه ولګوي. هېچا نه شو کولای چې څه شی واخلي او یا یې خرڅ کړي، ترڅو پورې چې هغه نښه یا د هغه ځناور د نوم شمېره پرې نه وي لګېدلې چې د هغه د نوم څرګندونه کوي. د دې دپاره پوهه او حکمت په کار دی. نو څوک چې پوه وي باید د هغه ځناور د شمېرې په معنی پوه شي، ځکه چې دا د انسان شمېره ده. هغه شمېره ده ۶۶۶. بیا ما وکتل او ومې لیدل چې د صهیون په غره باندې وری ولاړ ؤ او یو لک او څلورڅلوېښت زره کسان ورسره وو چې په تندیو باندې یې د هغه نوم او د هغه د پلار نوم لیکل شوی ؤ. ما د اسمان نه یو اواز واورېد چې د تېزو اوبو د غرهار او د تندر د لوړ اواز په شان ؤ. کوم اواز چې ما واورېد هغه داسې ؤ لکه چنګ غږوونکي چې خپل چنګونه غږوي. هغوی د تخت او د څلورو اسماني موجوداتو او مشرانو په مخکې یوه نوې سندره وویله. هېچا دا سندره زده کولای نه شوه، بې له هغو یو لک او څلورڅلوېښت زره کسانو څخه چې د ټولې نړۍ څخه بېرته په بیه اخیستل شوي وو. دا هغه کسان دي چې ځانونه یې د جنسي اړیکو نه لېرې ساتلي دي. هر چېرته چې وری ځي، نو هغوی ورپسې روان وي. هغوی د خدای او وري دپاره د انسانانو له منځ نه د لومړني حاصل په توګه په بیه اخیستل شوي دي. هغوی هېڅ دروغ نه وایي او بې عیبه دي. بیا ما بله فرښته ولیدله چې په اسمان کې الوتله، هغې د ځمکې په مخ اوسېدونکو، هر ملت، هرې قبیلې، هرې ژبې او هر قوم ته تلپاتې زېری ورکاوه. هغې په لوړ اواز نارې وهلې: «د خدای څخه ووېرېږئ او هغه ته جلال ورکړئ، ځکه چې هغه وخت رارسېدلی دی چې هغه به قضاوت کوي. د هغه عبادت وکړئ چې اسمان، ځمکه، بحر او د اوبو چینې یې پیدا کړي دي.» د هغې نه وروسته دوهمه فرښته راغله او نارې یې ووهلې: «راولوېد، هغه لوی بابل راولوېد، ځکه چې ټول قومونه د هغې د زناکارۍ د شهوت د نشې تر اغیزې لاندې وو.» بیا د هغوی پسې درېمه فرښته راغله او په لوړ اواز یې نارې ووهلې: «څوک چې هغه ځناور او د هغه مجسمې ته عبادت کوي او مني چې د هغه نښه په خپل تندي یا لاس باندې ولري، هغه به د خدای د قهر او غضب شراب وڅښي، هغه ټینګ شراب چې هغه د خپل قهر په پیاله کې اچولي دي. هغوی به د سپېڅلو فرښتو او وري په حضور کې په اور او د ګوګړو په لمبو کې عذاب وویني. د هغوی د عذاب لوګی به د تل دپاره راپورته کیږي او هر هغه څوک چې هغه ځناور او د هغه مجسمې ته عبادت کوي او یا د هغه د نوم نښه ورباندې لګېدلې وي، نو هغوی به نه د شپې او نه د ورځې ارام ولري.» دا په دې معنی ده چې د خدای د خلکو دپاره صبر او زغم په کار دی چې د هغه حکمونه ومني او عیسی ته وفادار پاتې شي. بیا ما د اسمان نه یو اواز واورېد چې ویل یې:«دا ولیکه، بختور دي هغه خلک چې له همدا اوس نه په څښتن باندې په ایمان کې مړه کیږي!» روح القدس وایي: «هو، هغوی به د خپلو زحمتونو نه په ارام وي، ځکه چې د هغوی نېک عملونه به ورسره وي.» بیا ما وکتل او ومې لیدل چې یوه سپینه ورېځ راښکاره شوه او په هغې باندې یو څوک ناست ؤ چې د انسان په شان ؤ. د هغه په سر باندې د سرو زرو تاج ؤ او په لاس کې یې تېره لور ؤ. بیا یوه بله فرښته د خدای د کور نه راووتله او هغه کس ته یې چې په ورېځې باندې ناست ؤ، په لوړ اواز غږ وکړ: «خپل لور دې راواخله او ورېبه، ځکه چې د لو وخت رارسېدلی دی او د ځمکې فصل پوخ او تیار دی.» نو هغه کس چې په ورېځې باندې ناست ؤ خپل لور یې ځمکې ته واچاوه او فصل ورېبل شو. بیا یوه بله فرښته د خدای له کور نه چې په اسمان کې ؤ، راووتله او د هغې په لاس کې هم یو تېره لور ؤ. بیا یوه بله فرښته د قربانۍ د ځای نه راووتله، هغه د قربانۍ د ځای د اور مسوولیت درلود او هغې فرښتې ته یې چې تېره لور ورسره ؤ، په لوړ اواز نارې کړې او ویې ویل: «د خپل لور نه کار واخله او د نړۍ د تاکونو نه د انګورو وږي راټول کړه، ځکه چې انګور یې پاخه دي.» نو هغې فرښتې خپل لور ورواچاوه او د دې نړۍ د تاکونو انګور یې راټول کړل او هغه یې د خدای د قهر او غضب د شربت ویستلو په لوی خم کې واچول. انګور یې د اورشلیم د ښار نه دباندې د شربت ویستلو په خم کې تر پښو لاندې وزبېښل او د خم نه د وینو سېلاب جاري شو او دا وینې لکه د اس د قیضو په اندازه لوړې وې او د درې سوه کیلومترو په اندازه لېرې لاړلې. بیا ما په اسمان کې یوه بله لویه او حیرانوونکې نښه ولیدله. هلته اووه فرښتې وې چې اووه بلاګانې ورسره وې. دا وروستنۍ بلاګانې وې، ځکه چې په دې سره د خدای قهر او غضب پای ته رسیږي. ما د ښیښې په شان بحر ولیده چې اور ورسره یوځای ؤ. هلته مې هغه خلک ولیدل چې په ځناور او د هغه په مجسمې او د هغه د نوم په شمېرې باندې بریالي شوي وو. هغوی د ښیښې د بحر تر څنګ ولاړ وو او په لاسونو کې یې هغه چنګونه وو چې خدای ورته ورکړي وو. هغوی د خدای د خدمتګار موسی سندره او د وري سندره ویله: ای څښتنه، ای مطلق قادره خدایه! څومره لوی او عجیبه دي ستا کارونه عادلانه دي او رښتینې د ستا لارې ای د قومونو پاچا! څوک دی چې ونه وېریږي ستا نه، ای څښتنه او ستا د نوم ثنا او صفت ونه کړي؟ ځکه یوازې ته یې چې سپېڅلی یې رابه شي ټول قومونه او ستا عبادت به وکړي ځکه لیدلي ټولو ستا عادلانه کارونه له دې نه وروسته مې ولیدل چې د خدای کور یعنې سپېڅلې خېمه په اسمان کې پرانیستل شوه، او د هغې نه اووه فرښتې د اوو بلاګانو سره راووتلې چې پاک او ځلېدونکي د کتان کالي یې اغوستي وو او د سرو زرو پټۍ یې د خپلو سینو نه تاوې کړې وې. بیا د هغو څلورو اسماني موجوداتو څخه یو یې هغو اوو فرښتو ته د سرو زرو اووه جامونه ورکړل چې هغه د خدای د قهر او غضب څخه ډک وو، یعنې هغه خدای چې تل ترتله به ژوندی وي. بیا د خدای کور د خدای د جلال او قدرت د لوګي څخه ډک شو او تر هغې پورې هېڅوک ورننوتلی نه شو، ترڅو چې د هغو اوو فرښتو اووه بلاګانې پای ته نه وې رسېدلې. بیا ما د خدای د کور نه یو لوړ اواز واورېد چې هغو اوو فرښتو ته یې ویل: «لاړې شئ او د خدای د قهر او غضب اووه جامونه په ځمکه باندې توی کړئ.» نو لومړۍ فرښته لاړه او خپل جام یې په ځمکه باندې توی کړ او د هغو خلکو په بدنونو باندې چې د ځناور نښې یې درلودلې او د هغه مجسمې ته یې عبادت کاوه، خطرناکه او دردناکه زخمونه راښکاره شول. دوهمې فرښتې خپل جام په بحر کې توی کړ او د بحر اوبه د مړي د وینې په شان شوې او د بحر ټول ژوندي موجودات مړه شول. درېمې فرښتې خپل جام په سیندونو او په چینو کې توی کړ او د هغو اوبه په وینو باندې بدلې شوې. بیا ما واورېدل چې هغې فرښتې چې په اوبو باندې یې واک او اختیار درلود، وویل: ای سپېڅلی خدایه! چې ته یې او وې ته یې عادل ځکه تا کړي دا قضاوتونه ځکه تویې کړې هغوی وینې ستا د سپېڅلو خلکو او پیغمبرانو څښلو دپاره دې هغوی ته ورکړې وینې ځکه لایق وو هغوی د دې ما د قربانۍ د ځای نه یو اواز واورېد چې ویل یې: ای څښتنه، مطلق قادره خدایه عادلانه او رښتیني دي ستا قضاوتونه څلورمې فرښتې خپل جام په لمر باندې توی کړ او لمر ته اجازه ورکړل شوه چې په خپل اور باندې خلک وسوځوي. هغوی د هغې سختې ګرمۍ له امله وسوځېدل او د خدای نوم ته یې چې په دې بلاګانو باندې یې واک او اختیار درلود، کفر وویل. هغوی د خپلو ګناهونو څخه توبه ونه ویستله او د خدای ثنا یې ونه ویله. پنځمې فرښتې خپل جام د هغه ځناور په تخت باندې توی کړ او د هغه پاچاهي په تیاره کې ډوبه شوه. خلکو د درد له امله خپل غاښونه چیچل او د اسمان خدای ته به یې د خپلو دردونو او زخمونو له امله کفر ویل، خو د خپلو بدو کارونو څخه یې توبه نه ویستله. شپږمې فرښتې خپل جام د فرات په لوی سیند کې توی کړ او د سیند اوبه وچې شوې، ترڅو د ختیځ د پاچاهانو د راتللو دپاره لاره تیاره شي. بیا ما ولیدل چې د ښامار د خولې نه، د هغه ځناور د خولې نه او د هغه جعلي پیغمبر د خولې نه د چونګښو په شان درې پېریان راووتل. دا شیطاني روحونه دي چې معجزې ښایي. هغوی د ټولې نړۍ پاچاهانو ته ورځي چې هغوی سره راټول کړي چې د لوی قضاوت په ورځ د مطلق قادر خدای په وړاندې وجنګیږي. څښتن وایي: «ګورئ، زه به لکه د غله په شان درشم. بختور دی هغه څوک چې بېداره وي، خپل کالي یې اغوستي وي، ترڅو هغه د خلکو په مخکې لوڅ ونه ګرځي او ونه شرمیږي!» نو هغو پېریانو پاچاهان په هغه ځای کې سره راټول کړل چې په عبرانۍ کې ورته «ارمګدون» وایي. بیا اوومې فرښتې خپل جام په هوا کې توی کړ او د خدای په کور کې د تخت نه یو لوړ اواز راغی چې ویل یې: «هرڅه پای ته ورسېدل!» وروسته بیا برېښنا وپړکېدله او د تندرغږ او غړمبار شو او یوه داسې سخته زلزله وشوه چې د انسان د پیدایښت راهیسې کله نه وه شوې. هغه لوی ښار درې ټوټې شو او د نړۍ ټول ښارونه وران شول. خدای ته لوی بابل ور په یاد شو او هغه یې مجبور کړ چې هغه پیاله وڅښي چې د هغه د ډېر قهر او غضب د شرابو نه ډکه وه. ټولې جزیرې له نظره پناه او ورکې شوې او غرونه له منځه لاړل. د اسمان نه د انسانانو په سرونو باندې ډېره غټه ږلۍ چې پنځه څلوېښت کیلوګرامه وزن یې درلود، راوورېدله او خلکو د دې ږلۍ له امله خدای ته کفر ویل، ځکه چې دا ډېر سخت افت ؤ. بیا د هغو اوو فرښتو څخه چې جامونه یې په لاس کې وو، یوه یې ماته راغله او راته ویې ویل: «راشه، چې زه درته هغه مشهوره بدلمنه ښځه چې ډېرو سیندونو ته نژدې ناسته ده او سزا به ورته ورکول کیږي، دروښایم. د ځمکې پاچاهانو د هغې سره زنا کړې ده او د نړۍ خلک د هغې د زناکارۍ د شرابو په څښلو نشه شوي دي.» روح القدس زه تر خپلې اغېزې لاندې راوستلم او هغې فرښتې زه دښتې ته بوتلم. هلته ما یوه ښځه ولیدله چې په یو ځناور باندې چې سور رنګ یې ؤ، سپره وه. هغه ځناور اووه سرونه او لس ښکرونه لرل او په ټول بدن باندې یې کفري نومونه لیکل شوي وو. هغې ښځې بانجاني او سره کالي اغوستي وو او په سرو زرو، زېوراتو او مرغلرو باندې سینګار شوې وه. د هغې په لاس کې د سرو زرو پیاله وه چې د کرکې وړ کارونو او د هغې د زناکارۍ د ناپاکۍ څخه ډکه وه. د هغې په تندي باندې د پټ راز نه ډک یو نوم لیکل شوی ؤ: «لوی بابل، د ټولو بدلمنو او د ځمکې په مخ د ټولو د کرکې وړ کارونو مور.» ما ولیدل چې هغه ښځه د خدای د خلکو په وینه او د عیسی د شهیدانو په وینه نشه وه. کله چې ما هغه ولیدله نو ډېر حیران شوم. خو هغې فرښتې راته وویل: «ته ولې دومره حیران شوې؟ زه به تاته د هغې ښځې او د هغه ځناور چې اووه سرونه او لس ښکرونه لري او هغه ښځه ورباندې سپره ده، پټ راز ښکاره کړم. هغه ځناور چې تا ولیده، یو وخت ؤ خو اوس نشته او هغه به د ځمکې د تل څخه راپورته شي او هلاک به شي. هغه خلک چې د ځمکې په مخ ژوند کوي او نومونه یې د نړۍ د پیدایښت نه مخکې د ژوندون په کتاب کې نه وي لیکل شوي، نو هغوی به د دې ځناور په لیدلو سره حیران شي، ځکه چې هغه یو وخت ؤ او اوس نشته، خو بیاهم هغه به بیا راښکاره شي. په دې شیانو باندې د پوهېدلو دپاره حکمت په کار دی. دا اووه سرونه د هغو اوو غونډیو استازیتوب کوي چې هغه ښځه ورباندې کښېني. هغوی هم د اوو پاچاهانو په معنی دي، چې پنځه یې د پاچاهۍ څخه لېرې شوي دي او یو یې اوس هم پاچاهي کوي او اووم یې لا تر اوسه نه دی راغلی او کله چې راشي، نو هغه باید د لږ وخت دپاره وي. هغه ځناور چې یو وخت ژوندی ؤ خو اوس ژوندی نه دی، هغه اتم پاچا دی او د هغو اوو تنو څخه دی او هغه به هلاک شي. هغه لس ښکرونه چې تا ولیدل، دا هغه لس پاچاهان دي چې تر اوسه لا پاچاهۍ ته نه دي رسېدلي، خو هغوی ته به د ځناور سره په پاچاهۍ کې د یو ساعت دپاره اختیار ورکړل شي. ځکه چې د هغوی ټولو مقصد یو دی، چې خپل قدرت او اختیار به هغه ځناور ته ورکوي. هغوی به د وري سره جنګ وکړي، خو وری به په هغوی باندې بریالی شي، ځکه چې هغه د څښتنانو څښتن او د پاچاهانو پاچا دی او کوم کسان چې په دې بریالیتوب کې ورسره دي، د هغه بلل شوي، غوره شوي، او وفادار پیروان دي.» بیا هغې فرښتې ماته وویل: «تا چې کومې اوبه ولیدلې چې هغه بدلمنه ښځه ورباندې ناسته وه، هغه قومونه، ولسونه، نژادونه او ژبې دي. هغه لس ښکرونه چې تا ولیدل او هغه ځناور به د هغې بدلمنې څخه کرکه وکړي. هغوی به د هغې نه هرڅه واخلي او هغه به لوڅه پرېږدي. هغوی به د هغې د بدن غوښه وخوري او هغه به په اور کې وسوځوي. ځکه چې خدای د هغوی په زړونو کې دا غوښتنه او اراده پیدا کړې وه چې په یو زړه د خدای د مقصد د پوره کولو دپاره هغه ځناور ته د خپلې پاچاهۍ واک او اختیار ورکړي، ترڅو هغه څه چې خدای په خپل کلام کې ویلي دي هغه رښتیا شي. هغه ښځه چې تاسو ولیدله، دا هماغه لوی ښار دی چې د نړۍ په پاچاهانو حکومت کوي.» له دې نه وروسته ما یوه بله فرښته ولیدله چې د اسمان څخه راښکته کېدله. هغې ډېر واک او اختیار درلود او ځمکه د هغې د شان او شوکت نه رڼا شوه. هغې په لوړ اواز سره نارې ووهلې: راولوېد، لوی بابل راولوېد! هغه شو د شیطانانو کور پناه ځای شو د پېریانو د هر ډول ناپاکو مرغانو پناه ځای شو او د ناپاکو او چټلو ځناورو پناه ځای شو ځکه چې څښلي دي ټولو قومونو د هغې د زناکارۍ او شهوت شراب پاچاهانو د دنیا کړې هغې سره زنا او شتمن شوي د نړۍ سوداګران په سبب د هغې د زیاتې عیاشۍ بیا ما د اسمان نه یو بل اواز واورېد چې ویل یې: ای زما خلکو تاسو راووځئ د بابل د ښار څخه هسې نه چې شئ شریک د هغه په ګناهونو کې او راشي بلاګانې یې په تاسو باندې ځکه د هغې د ګناهونو څخه دي جوړې شوې داسې لوړې ډېرۍ چې تر اسمانه رسي او خدای ته په یاد دي د هغې بد عملونه داسې چلند وکړئ هغې سره لکه چې څنګه هغې کړی دی د نورو سره کوم څه چې کړي دي هغې ورسره ویې کړئ دوه چنده تاسو کوم شراب چې تیار کړي دي هغې تاسو ته د دوه چنده قوي شرابو ورته ډکه کړئ پیاله د هغې څومره لویي چې ورکوله خپل ځان ته هغې او عیاشي یې کوله هغومره ورکړئ ورته غم او عذاب ځکه چې خپل زړه کې هغه وایي: «زه یمه ناسته په تخت د ملکې په شان زه کونډه نه یم او وبه نه وینمه هېڅکله غم» له دې امله په هغې باندې به راشي په یوه ورځ مصیبتونه داسې لکه مرګ، غم او قحطي او هغه به وسوځول شي په اور کې ځکه څښتن خدای چې قضاوت کړي د هغې په هکله هغه دی د قدرت خاوند د ځمکې هغو پاچاهانو چې د هغې سره زنا کړې ده او د هغې سره یې د عیاشۍ نه خوند اخیستی دی، کله چې د هغې د سوځېدلو لوګی وویني، نو د هغې په حال به وژاړي او ویر به وکړي. هغوی به لېرې ولاړ وي او د هغې عذاب نه چې هغه به یې تېروي، ووېریږي او وبه وایي: افسوس، افسوس، ای د بابل لوی ښاره! ای قدرتمند ښاره! په یو ساعت کې سزا درکړل شوه د نړۍ سوداګران به هم په بابل باندې ژړا او ویر کوي، ځکه چې نور به هېڅوک هم د هغوی نه سودا نه اخلي. هېڅوک به د هغوی سره زر، سپین زر، قیمتي تیږې، مرغلرې، ښه کتان، بانجاني ټوټې، ورېښم، سرې ټوټې، ډول ډول خوشبویه لرګي، د فیل د غاښونو، قیمتي لرګیو، برنجو، اوسپنو او مرمرو نه جوړ شوي شیان او ورسره دالچیني، مسالې، عطر، د مر کنډ، قیمتي خوشبویي، شراب، د زیتونو تېل، اوړه، غنم، غویان او پسونه وانخلي او په اسونو، ګاډۍ ګانو او په غلامانو او جنګي اسیرانو باندې یې سوداګري ونه کړي. سوداګران به هغې ته ووایي: «هغه شیان چې تا یې ارمان کاوه چې خپل یې کړې، هغه دې ورکړل له لاسه، تا ورکړې ده له لاسه خپله ښکلا او شان او شوکت او نور به هېڅکله په لاس درنه شي.» هغه سوداګران به چې د هغې د شیانو د خرڅولو نه شتمن شوي وو، لېرې ولاړ وي او د هغې د عذاب نه چې هغه یې تېروي، ووېریږي او ویر او ژړا به کوي او وایي به: افسوس، افسوس په دې لوی ښار چې به یې اغوستي وو ښه کتان، بانجاني او سره کالي او ښایسته شوی ؤ په سرو زرو، قیمتي تیږو او مرغلرو باندې ځکه چې هغې په یو ساعت کې هغه ټوله شتمني له لاسه ورکړه. د کشتۍ ټول خاوندان، مسافران، کشتیوانان او هغه خلک چې د بحر له لارې به یې خپل کاروبار کاوه، لېرې ولاړ وو. کله چې هغو د هغه ښار د سوځېدلو لوګی ولیده نو نارې یې ووهلې او ویې ویل: «د دې لوی ښار په شان به بل ښار چېرته وي؟» هغوی په خپلو سرونو باندې خاورې بادولې او ژړاګانې او ویر یې کاوه او ویل یې: افسوس، افسوس، په دې لوی ښار چې شتمن شول د هغې په وسیله ټول خاوندان د کشتۍ ګانو شو برباد په یو ساعت کې ای اسمانه، خوشحالي وکړه، ای د خدای سپېڅلو خلکو، ای رسولانو او پیغمبرانو، شئ خوشحاله په هغې باندې، ځکه چې ستاسو په خاطر خدای قضاوت کړی هغې باندې په دې وخت کې یوې زورورې فرښتې یوه تیږه چې د ژرندې د یو غټ پل په شان وه، راواخیستله او بحر ته یې ګوزاره کړه او ویې ویل: په همدې ډول به بابل هغه لوی ښار هم به ګوزار کړای شي په زوره ښکته او بیا به هم هېڅکله ونه لیدل شي نور به هېڅکله هم وانه ورېدل شي تا کې اوازونه د چنګ غږوونکو، ساز غږوونکو، شپېلۍ وهونکو او سرني وهونکو نه به پیدا شي تا کې کوم کسبګر چې کاروبار کوي او نه به بیا واورېدل شي تا کې اواز د ژرندې نور به ونه ولیدل شي تا کې د څراغ رڼا او نه به واورېدل شي تا کې اوازونه د زوم او ناوې ځکه چې ستا سوداګران ډېر قدرتمند خلک وو د نړۍ د ټولو سوداګرانو څخه او ټول قومونه غولولي وو تا خپلې جادو باندې ستا په کوڅو کې بهېدلې وینې د پیغمبرانو او د خدای د خلکو او د هغو ټولو خلکو خون چې وژل شوي دي د ځمکې په مخ دی ستا په غاړه وروسته له دې ما په اسمان کې د ګڼ شمېر خلکو لوړ اوازونه واورېدل، هغوی نارې وهلې: «د خدای ثنا ووایئ! خلاصون، جلال او قدرت دی زمونږ د خدای ځکه رښتیني او عادلانه دي قضاوتونه د هغه هغه د هغې لویې بدلمنې په هکله چې فاسده یې کړه ځمکه خپلې زناکارۍ باندې ویې کړه پرېکړه د سزا او د هغې څخه یې واخیست بدل د وینې د خپلو خدمتګارانو» هغوی چیغې کړې یوځل بیا: «د خدای ثنا ووایئ! ځکه چې تل به پورته کیږي د هغه ښار لوګی.» بیا هغه څلورویشت مشران او څلور اسماني موجودات په ځمکه پرېوتل او خدای ته چې په تخت باندې ناست ؤ په سجده شول، عبادت یې وکړ او ویل یې: «امین، د خدای ثنا ووایئ.» بیا د تخت نه یو اواز راغی چې ویل یې: «ای د خدای ټولو خادمانو ټولو خلکو چې وېرېږئ له هغه نه که لویان یئ یا کوچنیان ثنا ووایئ زمونږه د خدای» بیا مې د ډېرو زیاتو خلکو اوازونه واورېدل چې د تېزو اوبو د غرهار او د تندر د لوی ګړزهار په شان وو، چې ویل یې: «د خدای ثنا ووایئ! ځکه چې کاندي پاچاهي زمونږ څښتن مطلق قادر خدای په پوره قدرت سره راځئ چې وکړو خوشحالي او خوښ واوسو او بیان کړو لویي د هغه ځکه چې وخت رارسېدلی دی د وري د واده او تیار کړی دی ناوې خپل ځان د هغه دپاره ورکړل شوي دي هغې ته ډېر ښه، ځلېدونکي او پاک کتان کالي چې وایې غوندي.» ښه کتان د خدای د خلکو ښه عملونه دي. بیا فرښتې ماته وویل: «دا ولیکه: بختور دي هغه خلک چې د وري د واده مېلمستیا ته وربلل شوي دي.» او همدارنګه هغې وویل: «دا د خدای رښتینی کلام دی.» بیا زه د هغې په پښو کې پرېوتم چې سجده ورته وکړم، خو هغې راته وویل: «نه، داسې مه کوه! زه هم ستا او ستا د ورونو په شان د خدای یوه خدمتګاره یم چې په عیسی باندې د خپل ایمان په هکله شاهدي ورکوي، یوازې خدای ته عبادت کوه! ځکه چې د عیسی په هکله شاهدي ورکول د نبوت الهام دی.» بیا ما ولیدل چې اسمان پرانیستل شو او یو سپین اس هلته ولاړ ؤ او هغه کس چې ورباندې سپور ؤ، د هغه نوم «وفادار او رښتینی» ؤ، ځکه چې هغه د عدالت له مخې قضاوت او جنګ کوي. د هغه سترګې د اور د لمبو په شان وې او په سر باندې یې ډېر تاجونه وو. په هغو باندې یو نوم لیکل شوی ؤ چې له هغه پرته بل هېڅوک پرې نه پوهېده. هغه په وینو ککړه یوه چپنه اغوستې وه او د هغه نوم «د خدای کلام» ؤ. اسماني لښکرې چې د سوچه سپین ښه کتان کالي یې اغوستي وو او په سپینو اسونو باندې سپاره وو، هغه پسې روان وو. د هغه د خولې نه یوه تېره توره راووتله چې قومونه پرې ووهي. هغه به د اوسپنې په امسا باندې په هغوی حکومت کوي. هغه به د مطلق قادر خدای د قهر او غضب شراب په خم کې یعنې په هغه لوښي کې چې د انګورو شربت په کې وباسي، تر پښو لاندې کوي. د هغه په چپنه او ورون باندې دا نوم لیکل شوی دی: «د پاچاهانو پاچا او د څښتنانو څښتن.» بیا ما یوه فرښته ولیدله چې په لمر کې ولاړه وه او په اسمان کې یې الوتونکو مرغانو ته په لوړ اواز نارې کړې: «راشئ او د خدای په لویه مېلمستیا کې سره راټول شئ او د پاچاهانو، قومندانانو، جنګیالیو، د اسونو او په هغو باندې د سپرو خلکو غوښې او د ټولو انسانانو که ازاد دي یا غلامان، او که لویان وي یا واړه، غوښې وخورئ.» بیا ما ولیدل چې هغه ځناور او د نړۍ پاچاهان او د هغوی لښکرې سره راټولې شوې چې د هغه چا سره چې په اس باندې سپور ؤ او د هغه د لښکرو سره وجنګیږي. خو هغه ځناور او هغه جعلي پیغمبر چې د هغه ځناور په خاطر یې معجزې ښودلې وې، ونیول شول. په دې معجزو باندې هغه جعلي پیغمبر هغه خلک غولول چې د هغه ځناور نښه یې درلودله او د هغه مجسمې ته یې سجده کړې وه. نو هغه ځناور او جعلي پیغمبر دواړه د اور هغې بحیرې ته ژوندي وغورځول شول چې د ګوګړو لمبې ترې پورته کېدلې. خو د هغوی ټولې لښکرې په هغې تورې باندې ووژل شوې چې په اس باندې د سپور سړي د خولې څخه راووتله او ټولو مرغانو د هغوی په غوښو ځانونه ماړه کړل. بیا ما یوه فرښته ولیدله چې د اسمان نه راښکته کېدله چې د ځمکې د تل کیلي او یو لوی زنځیر ورسره وو. هغې ښامار یعنې هغه زوړ او پخوانی مار چې هماغه ابلیس یا شیطان دی، ونیوه او تر زرو کالو پورې یې په زنځیر وتاړه. فرښتې هغه د ځمکې تل ته وغورځاوه، دروازه یې ورپسې وتړله او مهر یې ورباندې ولګاوه، ترڅو زر کاله پوره شوي نه وي، هغه نور ونه شي کولای چې قومونه وغولوي. له هغې وروسته باید د لږ وخت دپاره ازاد کړای شي. بیا مې تختونه ولیدل چې هغه خلک پرې ناست وو چې د قضاوت کولو واک او اختیار ورته ورکړل شوی ؤ او د هغو کسانو روحونه مې ولیدل چې سرونه یې د عیسی په هکله د شاهدۍ ورکولو او د خدای د کلام په خاطر پرې کړل شوي وو. دا هغه خلک وو چې هغه ځناور او د هغه مجسمې ته یې سجده نه وه کړې او د هغوی تندي او لاسونو د هغو نښه نه درلودله. هغوی ټول بېرته راژوندي شول او د مسیح سره یې تر زرو کالو پورې پاچاهي وکړه. خو هغه نور خلک چې مړه شوي وو، تر هغې پورې ژوندي نه شول ترڅو زر کاله پوره شوي نه وو. دا د مړو نه لومړنی بیا راژوندي کېدل دي. بختور او سپېڅلی شوی هغه څوک دی چې په دې لومړني بیا راژوندي کېدلو کې شریک دی. ځکه چې په داسې خلکو د دوهم مرګ زور نه رسیږي، بلکې هغوی به د خدای او مسیح کاهنان وي او د هغه سره به تر زرو کالو پورې پاچاهي کوي. کله چې زر کاله پوره شي، نو شیطان به د زندان څخه راخلاص شي. هغه به راووځي او د نړۍ د څلورو کنجونو قومونه چې جوج او ماجوج بلل کیږي، وغولوي او هغوی چې د بحر د شګو په شان بې شمېره دي، د جنګ دپاره سره راټول کړي. هغوی په ټوله نړۍ کې خواره شول او د خدای د خلکو کمپ او ګران ښار یعنې اورشلیم یې کلابند کړ، خو د اسمان نه ورباندې اور نازل شو او هغوی یې تباه کړل. بیا شیطان چې هغوی یې غولولي وو، د اور او ګوګړو بحیرې ته وغورځول شو، یعنې هغه ځای ته چې هغه ځناور او جعلي پیغمبر هم په کې غورځول شوي وو. هغوی به هلته شپه او ورځ د تل دپاره عذاب ویني. بیا مې یو لوی سپین تخت ولیده چې یو کس ورباندې ناست ؤ. ځمکه او اسمان د هغه د مخې نه وتښتېدل او نور ونه لیدل شول. بیا ما مړي ولیدل چې د تخت په مخکې ولاړ وو، که هغه پیاوړي او که عادي خلک وو. هغه وخت کتابونه پرانیستل شول. وروسته د دې کتابونو څخه بیا بل کتاب پرانیستل شو، یعنې د ژوندون کتاب. د مړو په هکله لکه څنګه چې په کتابونو کې لیکل شوي وو او د هغوی د عملونو له مخې قضاوت وشو. بحر چې کوم مړي ساتلي وو، هغه یې بېرته ورکړل او مرګ او قبر هم هغه بېرته ورکړل او د هرچا قضاوت د هغه د عمل له مخې وشو. بیا مرګ او قبر د اور بحیرې ته وغورځول شول. د بحر دا اور دوهم مرګ دی. د چا نوم چې د ژوندون په کتاب کې نه ؤ لیکل شوی، هغه د اور بحیرې ته وغورځول شو. بیا ما یو نوی اسمان او نوې ځمکه ولیدله، ځکه چې لومړنی اسمان او لومړنۍ ځمکه ورک شول او بحر نور نه ؤ. ما سپېڅلی ښار یعنې نوی اورشلیم ولیده چې د خدای له خوا د اسمان نه راښکته کېده او داسې تیار کړای شوی ؤ لکه چې ناوې د خپل مېړه دپاره سینګار شوې وي. ما د تخت نه یو لوړ اواز واورېد چې ویل یې: «ګورئ، اوس د خدای د اوسېدلو ځای د خلکو په منځ کې دی. خدای به د هغوی سره اوسیږي. هغوی به د هغه قوم وي او هغه په خپله به د هغوی په منځ کې د هغوی خدای وي. خدای به د هغوی د سترګو ټولې اوښکې وچې کړي. نور به مرګ، ویر، ژړا او درد نه وي، ځکه چې پخواني شیان تېر شوي دي.» هغه کس چې په تخت ناست ؤ، ویې ویل: «ګورئ، زه ټول شیان نوي کوم.» همدارنګه هغه راته وویل: «دا ولیکه، ځکه چې دا خبرې د باور وړ او رښتیا دي.» او بیا یې ماته وویل: «دا وشول! زه الف او یا، پیل او پای یم. هرڅوک چې تږی وي زه به هغه ته د چینې څخه د ژوندون اوبه په وړیا توګه ورکړم. څوک چې بریالی شي، هغه به د دې ټولو برکتونو وارث شي. زه به د هغه خدای یم او هغه به زما اولاد وي. خو د وېرېدونکو، بې ایمانانو، فاسدانو، قاتلانو، زناکارانو، جادوګرانو، بت پرستانو او ټولو دروغجنو خلکو ځای به د اور په بحیره او سوځېدونکو ګوګړو کې وي. دا دوهم مرګ دی.» بیا د هغو اوو فرښتو څخه یوه فرښته چې د اوو بلاګانو نه ډک جامونه ورسره وو، ماته راغله او ویې ویل: «راشه، زه به تاته ناوې یعنې د وري ښځه دروښایم.» بیا کله چې زه د روح القدس تر اغېزې لاندې وم، فرښتې زه د یو ډېر لوړ غره څوکې ته بوتلم او د اورشلیم سپېڅلی ښار یې چې د خدای له خوا د اسمان څخه راښکته کېده، راته وښوده. دا ښار د خدای په جلال روښانه ؤ. هغه د قیمتي تیږو په شان ځلېده او د لعل او بلور په شان صفا ؤ. دې ښار لوی او لوړ دېوالونه درلودل او دولس دروازې یې لرلې او په هره دروازه کې یې فرښته ولاړه وه. په دروازو باندې د اسراییلو د قوم د دولسو قبیلو نومونه لیکل شوي وو. درې دروازې د ختیځ خواته، درې د شمال خواته، درې د جنوب خواته او درې دروازې د لوېدیځ خواته وې. د ښار دېوال په دولسو بنیادونو باندې جوړ شوی ؤ او په هغو باندې د وري د دولسو رسولانو نومونه لیکل شوي وو. کومې فرښتې چې زما سره خبرې کولې د هغې په لاس کې د سرو زرو یو متر ؤ چې د ښار او د هغه د دروازو او دېوالونو اندازه ورباندې معلومه کړي. ښار د مربع په شکل جوړ شوی ؤ چې اوږدوالی او پلنوالی یې یوشان ؤ او فرښتې د هغه متر په وسیله دا ښار اندازه کړ چې دولس زره ستادیا ؤ. د هغه اوږدوالی، پلنوالی او لوړوالی یو برابر ؤ. بیا هغې دېوالونه اندازه کړل چې یو سل او څلور څلوېښت کیوبټ لوړوالی یې درلود چې دا د انساني معیار له مخې ؤ چې فرښتې ورڅخه هم کار اخیسته. دېوال د لعلونو څخه جوړ شوی ؤ په داسې حال کې چې خپله ښار د سوچه سرو زرو نه جوړ شوی ؤ او د ښیښې په شان صفا ؤ. د ښار د دېوالونو بنیادونه په ډول ډول قیمتي تیږو باندې سینګار کړای شوي وو. لومړنی بنیاد د لعلونو، دوهم د لاجوردو، درېم د سپینو عقیقو، څلورم د زمردو، پنځم د سرو عقیقو، شپږم د جیګري عقیقو، اووم د زبرجدو، اتم د شینچکي یاقوتو، نهم د زیړو یاقوتو، لسم د شنو عقیقو، یوولسم د فېروزې او دولسم د بانجاني یاقوتو څخه جوړ شوی ؤ. هغه دولس دروازې دولس مرغلرې وې، یعنې هره دروازه د یوې مرغلرې څخه جوړه شوې وه. د ښار لوی سرک د سوچه سرو زرو او د ښیښې په شان صفا ؤ. ما په ښار کې د خدای کور ونه لیده، ځکه چې مطلق قادر څښتن خدای او وری خپله د دې ښار د خدای کور دی. هغه ښار د لمر یا د سپوږمۍ رڼا ته اړتیا نه لري، ځکه چې د خدای جلال هغه روښانه کوي او وری د هغه څراغ دی. د هغه په رڼا کې به قومونه ګرځي او د نړۍ پاچاهان به د خپل شان او شوکت سره هغه ته ورننوځي. د ښار دروازې د ورځې له خوا هېڅکله نه بندیږي او هلته به هېڅ شپه نه وي. هغوی به د قومونو شان او شوکت او عزت دې ښار ته راوړي. خو هېڅ ناپاکه شیان به دې ښار ته ورننوتلی نه شي او نه به هغه څوک چې د کرکې وړ کارونه کوي او نه دروغجن خلک. یوازې هغه کسان به هغه ښار ته ورننوځي چې نومونه یې د وري د ژوندون په کتاب کې لیکل شوي دي. بیا فرښتې ماته د ژوندون د اوبو سیند وښوده چې د بلور په شان ځلېده او د خدای او وري د تخت څخه بهېده او د ښار د لوی سرک له منځ نه تېرېده. د سیند په دواړو غاړو کې د ژوندانه ونه وه چې په کال کې به یې دولس ډوله مېوه نیوله او هره میاشت کې به یې یوځل. د دې ونې پاڼې د قومونو د علاج دپاره وې. په هغه ښار کې به نور داسې شی نه وي چې د خدای لعنت ورباندې وي. د خدای او وري تخت به په هغه ښار کې وي او د خدای خدمتګاران به د خدای عبادت کوي. هغوی به هغه مخامخ ویني او د هغه نوم به د هغوی په تندیو باندې لیکل شوی وي. هلته به نوره شپه نه وي او هغوی به د څراغ یا لمر رڼا ته اړتیا نه لري، ځکه څښتن خدای به د هغوی دپاره رڼا وي او هغوی به تل ترتله هلته پاچاهي کوي. بیا فرښتې ماته وویل: «دا خبرې د باور وړ او رښتیا دي. څښتن خدای چې خپلو پیغمبرانو ته الهام ورکوي، خپله فرښته رالېږلې ده چې خپلو خدمتګارانو ته هغه شیان وروښایي چې ډېر زر به پېښ شي.» عیسی مسیح وایي: «واورئ، زه زر درځم، بختور دی هغه څوک چې د دې کتاب پېشګویانې او پیغامونه مني.» زه یوحنا هغه څوک یم چې دا شیان مې واورېدل او ومې لیدل. څنګه چې مې دا شیان واورېدل او ولیدل، نو د هغې فرښتې په پښو کې چې دا شیان یې راته ښودلي وو، پرېوتم چې سجده ورته وکړم. خو هغې ماته وویل: «داسې مه کوه! زه خو ستا او ستا د ورونو یعنې پیغمبرانو او هغو کسانو په شان چې د دې کتاب پیغامونه مني، د خدای یوه خدمتګاره یم. یوازې د خدای عبادت کوه.» بیا هغې ماته وویل: «د دې کتاب پېشګویانې او پیغامونه مه پټوه، ځکه چې هغه وخت نژدې دی چې دا شیان به پېښ شي. پرېږده چې بدکاران خپل بد کارونه وکړي او فاسد خلک خپل فساد ته دوام ورکړي، عادلان دې خپلو نېکو کارونو ته دوام ورکړي او سپېڅلي خلک دې سپېڅلي اوسي.» عیسی وایي: «واورئ، زه زر درځم او د ځان سره به هرچا ته د هغه د عملونو سره سم اجر او بدل ورکړم. زه الف او یا یم، زه اول او اخر یم، زه شروع او پای یم.» بختور دي هغه خلک چې خپلې چپنې پاکې ووینځي، ترڅو د دې حق ولري چې د ژوندانه د ونې مېوه وخوري او وکولای شي چې ښار ته د دروازو له لارې ورننوځي. خو سپي، جادوګران، زناکاران، قاتلان، بت پرستان او دروغجن خلک به د ښار څخه دباندې پاتې وي. «ما عیسی خپله فرښته تاسو ته درولېږله چې کلیساګانو دپاره دا پیغام ورسوي. زه د داود د نسل څخه یم او د سهار ځلېدونکی ستوری یم.» روح القدس او ناوې عیسی ته وایي: «راشه!» او څوک یې چې اوري، هغه دې هم ووایي: «راشه!» څوک چې تږی وي، هغه دې راشي، او څوک چې د ژوندون اوبه غواړي، هغه دې دا اوبه لاسته راوړي، ځکه چې وړیا دي. زه یوحنا هر هغه چاته چې د دې کتاب پېشګویانې او پیغامونه اوري، خبرداری ورکوم چې که چېرې څوک د خپل ځان نه په هغه کې کوم شی ورزیات کړي، نو خدای به هغه بلاګانې چې په دې کتاب کې بیان شوې دي، د هغه په سر باندې راولي. او که څوک د دې پېشګویانو او پیغام څخه کوم څه کم کړي، نو خدای به هغه د ژوندانه د ونې او سپېڅلي ښار نه چې په دې کتاب کې بیان شوي دي، بې برخې کړي. هغه څوک چې د دې ټولو شیانو په هکله شاهدي ورکوي، وایي: «هو، زه زر درځم!» امین، ای څښتنه عیسی، راشه! په تاسو ټولو باندې دې د څښتن عیسی فضل وي.