ποδέα, ας, ἡ, (πούς) the skirts of a garment. Pioch, 2, 181. — 2. A kind of kilt. Porph. Cer. 752, 12.— 3. Pedatura, area. Codin. 41, 7, τῆς κόρτης. = 4. Curtain, veil. Nicet. 305, 26, ensign. Curop. 6, 13 Ὁ ἐπὶ τῆς πο- δέας, the officer who had charge of the cur- tains of the great church of Constantinople. ποδηγεσία, ας, ἡ, = ποδηγία. Greg. Naz. III, 459 A. ποδηγεσία, ας, ἡ, = ποδηγία. Greg. Naz. II, 459 A. ποδήρης, ες, reaching the feet. Ὃ ποδήρης χιτών or ὑποδήτης, poderes, of the Jewish priest. Sept. Ex. 25, 6. 28,4. Sir. 27,8. Ezech. 9, 2. Aristeas 12. Philon II, 152, 35. Plut. II, 672 A. ποδηρο-φορέω, ήσω, to wear long robes. Clem. A. Ι, 556 A. ποδία, ας, ἡ = πούς in a verse. Drac. 131, 19. ποδίζω, ίσω, to scan a verse. Drac. 13, 22. ποδικός, ἡ, ον, podicus, pertaining to feet, in versification. Aristid. Q. 35. 34, χρόνος. ποδισμός, οῦ, ὁ, (ποδίζω) podismus, measure- ment by feet. Heron Jun. 195, 2. ποδιστήρ, ῆρος, ὁ, quid? Sept. Par. 2, 4, 16. Jos. Ant. 8, 3, 7. ποδίστρα, ας, ἡ, = πέδη. Philipp. 8. ποδοκέφαλα, ων, τὰ, = πόδες καὶ κεφαλή. ἀκρω- κώλια, the feet and head of an animal used for food. Pseudo-Damasc. II, 236 D. ποδοκοπέω, ησα, (κόπτω) to cut off one’s legs. With the accusative of the animal whose legs are cut off. Theoph. 648, 10. ποδοκρουστία, ας, ἡ, (κρούω) a stamping with the feet. Strab. 10, 3, 15. ποδοκτύπη, ης, ἡ, (κτυπέω) female dancer. Lucian. I, 338. ποδόλουρον, ου, τὸ, (λῶρος) strap for the feet of a falcon. Achmet. 289. ποδομερής, ές, (μέρος) L. partipes, applied to verses in which every foot consists of a whole word. Diomed. 498, 27, στίχος. ποδο-νιπτήρ, ῆρος, ὁ, = ποδανιπτήρ. Clem. A. I, 436 B. C. ποδόνιπτρον, ου, τὸ, = παδάνιπτρον. Philon II, 472, 34. Jos. Ant. 8, 2, 5. Iambl. Adhort. 312. ποδό-παννον, ου, τὸ, = ὀδωνάριον. Gloss. Jur. ᾿Οβδονάρια. ... ποδόρτιον, ου, τὸ, = ὀρτάριον, ἀρτάριον. Achmet. 227, ποδοφορία, ας, ἡ, (φέρω) = βάδισις. Steph. Diac. 1105 A. ποδο- φύλαξ, ακος, ὁ, protecting the feet. Lyd. 158, 3. ποδόψελλον, oυ, τὸ, (ψέλλιον) = περικνηµίς, χαλκότουβον, cονering for the leg. Leo. Tact. 6,4. Porph. Cer. 294, 16. πόδρεζα, quid? Genes. 110, 15. πόδωμα, ατος, τὸ, (πούς) basement, floor. Apollod. Arch. 42. πόδωσις, εως, ἡ, parapet ? Porph. Cer. 215, 9, τῆς γεφύρας. ποηλογέω, = ποιολογέω. Jos. B. J. 5, 13, 7. ποηφαγέω, ήσω, (ποιοφάγος) to eat herbs. Jos. B. J. 2,8, 8. App. I, 443, 3. ποθεινότης, ητος, ἡ, (ποθεινός) desirableness. Max. Conf. II, 408 C, ἡ ὑμετέρα, as a title. πόθεν, adv. whence? Epict. 1, 9, 19 Κάθησθε Κλάοντες περὶ τῆς αὔριον πόθεν φάγητε. Sext. 370, 11. 440, 9 Πόθεν ἔχομεν λέγειν; 632, 19 Πόθεν γὰρ γραμματικῇ παχύτητι διαγινώσκειν ; how is it possible? Joann. Mosch. 2888 B Μὴ ἔχων πόθεν θρέψαι ἐμαυτόν, whence to sup- port myself. Doroth. 1785 B Οὐκ ἔχω πόθεν ἐλεῆσαι. 1792 C Ἵνα ἐν καιρῷ ἀνάγκης εὕρωσι πόθεν ἐκβαλεῖν καὶ φυλάξωσι τὰ ἐν τῷ βαλαν- τίῳ. -- Πόθεν ὅτι; how is it prονed? Epict. Ench. 51 Πόθεν ὅτι οὐδεῖ ψεύδεσθαι; Sext. 292, 9. 263, 26. ποθέν, adv. from somewhere. Sext. 722, 22 To θὲν γὰρ ποὺ ἐχώρησεν ἡ διάνοια. πόθησις, εως, ἡ, = πόθος, ποθή. Epiph. I 156 D, τῆς σῆς θεοσεβείας. ποθίζω, — ποθέω. Muson. 205. ποία, ας, ἡ, a kind of soap. Sept. Malach. 3, 2, πλυνόντων. Jer. 2, 22. ποιέω, to make. Strab. 14, 2,5. 8, 3, 30 Τὸ τοῦ Διὸς ξόανον, ὃ ἐποίει Φειδίας, faciebat.— Πεποιημένον ὄνομα, a word formed by onoma- topoeia (poitos, φλοῖσβος, σίζω, λάπτω). Aristot. Rhet. 3, 2,5. Poet. 21, 4. Dion. Thr. 636, 14. Pseudo-Demetr. 46, 3. 13. 85, 14. 67, 5, derived. —2. To make a feast, to give a festive entertainment. Sept. Gen. 21, 8, δοχὴν μεγάλην. 29, 22, γάμον. Esdr. 1, 3, 1. Tobit 8, 19. Judith 6, 21, πότον. Macc. 1, 9, 37. — To celebrate a festival, to keep. Ex. 12, 48, τὸ πάσχα κυρίῳ. Num. 9,2. Josu. 5,10. Matt. 26, 18. —3. To make, in expressions like the following. Sept. Reg. 3, 20, 7 Σὺ νῦν οὕτω ποιεῖς βασιλέα ἐπὶ Ἰσραήλ; Clim. 693 D Δοκίμάζουσί με οἵ πατέρες μου ἐὰν ποιῶ μοναχόν, if I make (can be) a monk. Mal. 338 Οὐδεὶς ποιεῖ βασιλέα Ῥωμαίων ὡς οὗτος, no one will make (will be) so good an emperor of the Romans as this man.— 4. To dress food. Sept. Gen. 18, 7. Ex. 29, 39. Apophth. 372 D. — 5. To make, to feign, to appear. Apophth. 277 A Ἐποίησα ἐμαυτὸν ὅτι διυπνίσθην, I made as if I awoke. Chron. 606, 18 Ἐποίησεν ἑαυτὸν βουλόμενον εὔξασθαι. Mal. 390. 18 ᾿Εποίησεν ὡς θέλων εὔξασθαι, he made as if he wished to pray. 6. To do. Ποιεῖν τι μετά τινος,= ποιεῖν τι τινι. A Hebraism. Sept. Gen. 24, 12, ἔλεος, to show mercy. Judic. 1, 24. Reg. 1, 15, 6. Tobit 3, 6. Ps. 85, 17, et alibi. —7. To do good, benefit. Strab. 5, 3, 6, p. 370, 9, πρὸς νόσους, good for. Diosc. 1, 5. 16. 48. 1, 4, p. 14, ἕλκεσι. 2, 150, ἐν πυρετοῖς. 2, 203, ἐπὶ τῶν αὐτῶν παθῶν. Α. To cause, to effect, to bring about. Sept. Eccl. 3, 14, ἵνα φοβηθῶσι. Baruch 2, 23, ἐκλείψειν. Joann. 11, 37, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ. Paul. Col. 4, 16, ἵνα ἀναγνωσθῆ. Apoc. 3, 9, αὐτοὺς ἵνα ἥξωσι. Epict. 3, 30, 14 Τί γὰρ ἄλλο ποιήσεις, ἢ ἵνα σε κοσμήσῃ; 4, 11, 17, ἵνα μηδεὶς ἀποστρέφηται. Artem. 69 Ποιεῖν ἵνα = ὥστε. Apocr. Act. Andr. 8. Joann. Mosch. 2916 A. — 9. To tarry, stay, spend time. Matt. 20,12, Μίαν ὥραν. Luc. Act. 15, 33. 18, 23. 20, 3. Paul. Cor. 2, 11, 25. Jacob. 4, 13. Clem. R. 1, 58. Pseudo-Jacob. 12, 3, τρεῖς μῆνας πρὸς τὴν Ἐλισάβετ. Epiph. II. 196 A, in office. Pallad. Laus. 1033 A. Apocr, Act. Barn. 7, τὸν χειμῶνα, to spend the winter. 19, τὴν ἑσπέραν. Chal. 1613 D Τρεῖς μῆνας ἐποίησε διαγινώσκων μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῶν κληρικῶν. Apophth. 120 B. Joann. Mosch. 2912 C, ἑξήκοντα χρόνους ἐν τῷ μονα- χικῷ. Leo Gram. 233, 5, ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ, he was in captivity. —10. To meet with, in expressions like the following. Theoph. 279 Εἴ τις ποτέ ἐστιν, τὸν μόρον ποιήσῃ τοῦ Ἰούδα ! whoever he is, may he meet with the fate of Judas! that is, may he hang himself! [Herm. Vis. 2,4 (Codex @) ἐποίηκας = πε- ποίηκας.] ποιηβορέω, ήσω, to eat grass. Caesarius 1096. ποιη-βόρος, ον, eating grass. Oenom. apud Eus. III, 369 A (quoted). ποίημα, ατος, τὸ, created being. Athan. II, 777. ποιηματικός, ή, όν, poetical. Moschn. Prooem. Plut. II, 744 F. ποιημάτιον, ου, τὸ, little poem. Plut. I, 861 E. Heph. 8, 6. Longin. 33, 5. ποίησις, εως, ἡ, creation, the universe. Tatian. 5, p. 817 A.—2. Adoption. Classical. Dion. H. II, 653, 5 Ποιήσει δὲ υἱοί, by adop- tion. Jos. Ant. 14, 10, 23 Κατὰ ποίησιν. Zos. 26, 10. ποιήτευμα, ατος, τὸ, forgery. Epiph. I, 333 C. ποιητεύω (ποιητής), to forge, fabricate. Eppiph. I, 809 E. 341 D. ποιητής, οῦ, ὁ, the Maker, the Creator. Just. Apol. 1, 58. —2. Poet. ‘O ποιητής, the poet, unaccompanied by a proper name, reg- ularly means Homer. Polyb. 12, 21, 3. Tryph. 29. Strab. 1, 1, 10, p. 32, 5. Plut. II, 504 C. D. Apollon. D. Synt. 42, 8. Sext. 191, 26. ποιητικός, ή, όν, active, efficient. ἀγαθά. Diog. 7, 96, ποιητικῶς, adv. poetically: by poetic license. Strab. 9, 2, 14. ποιήτρια, ας, ἡ, poetria, poetess. Strab. 17, 1, 33. Plut. II, 300 F. 675 B. Heph. Poem. 5,3. Tatian. 877 A. ποιη- φάγος, ον, eating grass. Max. Tyr. 140, 5. ποικιλανθής, ές, (ποικίλος, ἄνθος) variegated. Clem. A. 1, 533 A. ποικιλμός, οῦ, ὁ, = ποικιλία. Plut. II, 382 C. 1088 C. ποικιλογράφος, ον, (γράφω) writing on a variety of subjects. Diog. 5, 85. ποικιλο-ειδής, ές, mottled. Athan. II, 1301 C. ποικιλομορφία, ας, ἡ, (ποικιλόμόρφος) variety of form. Pseudo-Dion. 1105 A. ποικιλοπράγμων, ον, = πολυπράγμων. Synes. 1241 B. ποικιλοτερπῆς, ές, = ποικίλως τέρπων. Antip. Thess. 28. ποικιλό-τευκτος, ον, curiously wrought. Agath. Epigr. 64, 7. ποικιλότεχνος, ον, (τέχνη) skilled in various arts. Theogn. Mon. 852 B. ποικιλουργία, ας, ἡ, (ΕΡΓΩ) variegated work. Cyril. A. I, 782 A. ποικιλτικός, ἡ, όν, (ποικίλλω) pertaining to em- broidery. Sept. Job 38, 36. = Ex. 37, 21 τὰ ποικιλτικά, sc. ἔργα, embroidery. — Ἡ ποι- κιλτικὴ ἐπιστήμη Or τέχνη, the art of embroid- ery. Dion. H.V,10,9. Philon I, 651, 41. 652, 24. ποικιλτός, ή, όν, variegated, embroidered. Sept. Ex. 35, 35. Iren. 1, 18, 4. ποικίλτρια, ας, ἡ, (ποικιλτής) female broiderer. Strab. 17, 1, 36. ποιμαίνω, to feed, tend the flock. Sophrns. 3597 D, of a bishop. [Pallad. Laus. 1082 A ποι- μᾶναι = ποιμῆναι.] Ποιμάνδρης, ου, ὁ, a figment — ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς. Hence the title of a book. Hermes Tr. Poem. 2, 2. ποιμαντέον, = δεῖ ποιμαίνειν. Greg. Naz. I, 825 B. ποιμαντικός, ή, όν, pastoral. Pamphil. 1556 C. Eus. V, 88 D, ράβδος. Basil. III, 208 A. Greg. Naz. I, 826 C, sc. τέχνη. III, 236 B. IΙ, 649 C, βακτηρία. Const. IV, 832 B. ποιμασία, ας, ἡ, a pasturing, feeding. Philon I, 594, 30, et alibi. ποιμένιος, ον, = ποιμενικός. Greg. Naz. IV,43 A. ποιµήν, ένος, ὁ, shepherd. — Tropically, pastor, spiritual guide. Sept. Jer. 2, 8, et alibi. Paul. Eph. 4, 11. Clem. A. I, 293 C. Const. Apost. 2, 1. 42, bishop. — 2. Pastor, the Shepherd, the title of a book. (Herm. Vis. 5. Iren. 1032 B.) Clem. A. I, 800 C. 980 A. 1284 C. Tertull. II, 1000 B. 1021 A. Orig. I, 365 A. IV, 53 B, et alibi. Eus. II, 217 B. 269 A. 449 C. Athan. I, 101 Α. 429 C.II, 1180 A. Nic. CP. 1060 B ποιμένος καὶ Ἑρμᾶ, called also the book of Hermas. ποιµνιάρχης, ου, ὁ, = ποιμνίου ἄρχων, the leader of a flock, pastor. Stud. 816 B. C. ποιµνιοτρόφος, oν, (τρέφω) shepherd. Aquil. Reg. 4, 3, 4, et alibi. ποιναῖος, α, oν, (ποινή) 1. poenalis, penal, inflicting punishment. Aristaen. 1, 10, p. 46. Synes. 1293 B. ποιναλίζω, ισα, poena afficio, to punish. Cedr. II, 26, 4. ποινή, ῆς, ἡ, = τὸ μετὰ τὴν δύσιν ζῴδιον, in astrology. Sext. 731, 11. ποινηλασία, ας, ἡ, (ποινήλατος) infliction of pun- ishment. Lyd. 311, 15. ποινηλατέω, ήσω, to pursue with the avenging furies. Diod. Ex. Vat. 69, 23 -σθαι τὰς ψυ- χάς. Sext. 8,26. 176, 31. 569, 8. ποινηλατιστής, οῦ, ὁ, L. vindex, avenger. Achmet. 167, p. 145. ποινήλατος, ον, (ποινή, ἐλαύνω) driven by the avengers (the furies). Simplic. 435. ποινοποιός, όν, (ποιέω) avenging. Lucian. III, 612. ποινουργός, όν, (ΕΡΓΩ) L. carnifex, executioner. Lyd. 254, 2. ποιόομαι, ὠθην, (ποιός) to be endowed with qual- ity. Euagr. Scit. 1229 A. B. Nemes. 517 B Ὕδωρ ὑπ᾽ ἀμπέλου πεποιωμένον. Theoph. 618, 9 -θῆναί τινι, to be imbued with. ποῖος, α, ον, = τίς; who? what? Euagr. Scit. 1244 C. 1245 A Pseudo-Nicod. II, 7 (23). Prisc. 152. 147, 10. Nic. IΙ, 877 D Διὰ ποί- αν αἰτίαν; -- 2. Which? which one? F. le- quel? Sept. Reg. 1, 9, 18. Eccl. 11, 6. Sext. 118, 19. ποιῶς, (ποιός) adv. in a certain way. Bacch. 23. ποιωτίζομαι, — ποιωτός εἰμι or γίγνομαι. Antyll. apud Orib. II, 380, 8. ποιωτός, ή, όν, (ποιόομαι) endowed with quality ; opposed to ἄποιος. «Απ. apud Orib. II, 380, 7. ποκάζω, — πέκω, ποκίζω. Schol. Arist. Αν. 713. ποκο-ειδῆς, ές, like πόκος. Longin. 15, 5, ἔννοιαι, unconcocted. ποκόω, ώσω, (πόκος) to cονer with wool. Philipp. 20. πολείδιον, ου, τὸ, Small πόλις.Strab. 8, 3, 15. 9, 2, 32, ν. I. πολίδιον. πολεμάρχης, ου, ὁ, (πόλεμος, ἄρχω) warrior. Achmet. 233. πολεμέω, to wage war: to fight. Sept. Macc. 1, 5, 30, τινά. Patriarch. 1069 C. Greg. Naz. III, 173 A Τὸν πόλεμον ὃν πολεμώμεθα ὑπὸ πάντων. -2. Pass. πολεμοῦμαι, impugnor, to be tempted by the devil. Cassian, I, 457 B. Apophth. 125 B. 313 D -θῆναι εἰς πορνείαν. Joann. Mosch. 2861 C. 2892 A -σθαι εἰς τὴν κόρην. 3096 B -θῆναι πρὸς αὐτὴν. πολεμητήριον, ου, τὸ, head-quarters. Polyb. 4, II, 9. πολεμήτωρ, ορος, ὁ, adversary. Andr. C. 1388 B, the devil. Jos. Hymnog. 1024 A. Πολεμιανοί, ῶν, οἱ, Polemiani, the Sollowers of Πολέμιος, an Apollinarist. Theod. IV, 428. πολεμοτροφέω, (τρέφω), to keep up the war. Sept. Macc. 2, 10, 14. πολεμοχαρής, ές, (χαίρω) delighting in war, Leont. I, 1317 B. Πολέμων, ωνος, ὁ, Polemo, a physiognomist. Orig. I, 724 B. πολι-άνθη, ης, ἡ, perfume made of πόλιον ? Inscr. 2852, 15. 22. πολιανόμος, ον, ὁ, (πόλις, νέμω) magistrate of a city. Classical. Dion C. 43, 28, 2. πολιαρχέω, ήσω, = πολίαρχός εἰμι. 53, 33, 3. 60, 5, 8. Lyd. 231, 9. πολιαρχία, ας, ἡ, the office of πολίαρχος. Themist. 261, 2. 273,12. Lydd. 222, 17. πολίαρχος, ον, ὁ, the Roman praefectus urbi. Dion C. 41, 14, 4. 52, 33, 1. πολιό-θριξ, τριχος, ὁ, ἡ, (πολιός) gray-haired. Strab. 7, 2, 3. πολιορκέω, to besiege. [ Theoph. 320, 8 ἐπολιώρ- κισα, bad.] πολιορκητήριος, ον, = πολιορκητικός. Onos. 42. 3. πολιορκητής, οῦ, ὁ, besieger. Diod. 20, 92. πολιορκητικός, ή, όν, pertaining or relating to sieges. Polyb. 1, 58, 4. Posidon. apud Athen. 4, 53, ὄργανα. Diod. 20, 82. Strab. 4,5, 4. 16, 1, 24. πολιορκία, ας, ἡ. siege. Strab. 7, 1, 8, p. 5, 15 Ἣν ἐκ πολιορκίας εἷλεν, by siege. πολιο-φάγος, ου, ὁ, (ποιλιός) old glutton. Pallad. Laus, 1065 C. 1083 C. πολιοφυλακέω, ήσω, (πόλις, φυλακή) to guard a city. Polyb. 18, 22, 4, to keep within walls. πολιόω, ώσω, to render πολιός. Classical. Diosψ. 1, 31. Eupor. 1, 100. Clem. A.I, 580 A. πόλις, εως, ἡ. city. Inscr. 2621 Ὁ ἐπὶ τῆς πό- λεως, the prefect of the city. —“H ἁγία πόλις, the holy city, Jerusalem. Sept. Nehem. 11, 1. Ps. 47. 3, τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου. 86, 3, τοῦ θεοῦ. Esai. 66, 20, et alibi. Philon I, 691, 21. ἱερά. 691, 44, θεοῦ. -2. The city, by way of eminence, Rome. Epict. 1, 10, 5. — Also, Constantinople, after it became the capital of the Roman empire. Socr. 676 B. Agath. 283, 22. Theoph. 280,18. Porph. Adm. 208, 20. 22. [In popular modern Greek, Constantinople is called ἡ πόλι ; and as this word is generally heard in connec- tion with ’s τήν (that is, εἰς τήν), the Turks supposed that the expression ᾿ς τὴν πόλι (pronounced stimboli), to the city, was the name of Constantinople: hence their Is- tambul.] πολισμός, οῦ, ὁ, (πολίζω) the building of a city. Dion. H. I, 144, 9. πολιστής, οῦ, ὁ, = ὁ πολίζων. Greg. Naz. II, 604 Β. πολιταρχέω, to be πολιτάρχης. Inser. 1967 (Thessalonica). πολιτάρχης, ου, ὁ, (πολίτης, ἄρχω) prefect of a city. Luc. Act. 17, 6. 8. Inscr. 1967 (titul.). Sophrns. 3401 D. πολιτεία, ας, ἡ, L. Civitas, citizenship. Soz, 884 C.— 2. Conversation, conduct, one’s daily life. Strab. 16, 2, 46. Clem. R. 1, 2. 58. Clementin. 25 A. 89 A. 257C. Just. Apol. 1,4. Frag. 8, p.1577 A. Theophil. 1141 B.C. Rhodon 1333 A. Clem. A. I, 1148 B. II, 840 B.— 8. Police regulations, =δημοτικὴ διατύπωσις. Socr. 7, 13, p. 761 B. -4. City = πόλις.Roman. et Porph. Nονell. 245. πολίτευμα, ατος, τὸ, L. respublica, commonwealth, Sept. Macc. 2, 12, 7. Polyb. 1, 3, 7. 8, et alibi. Diod. 18,69. Dion. H. I, 106, 1. πολιτεύομαι, to administer. — Participle, ὁ πολι- τευόμενος = πολιτευτής. Artem, 72. Basil. IV, 660 A. Greg. Naz. I, 964 B. Nil. Epist.1, 311. 2, 298. 4, 39. Soz. 1198 B. Just. Imp. Nονell. 18. — 2. To live, to con- duct one’s self. Sept. Macc. 3, 3, 4. Luc. Act. 23,1. Paul. Phil. 1,27. Jos. Vit. 2. Clem. R. 1, 3. 54. 21.—3. To manage, in- trigue. Diod. 19, 79. 46 Πεπολιτευμένον πρὸς ἅπαντα τὰ στρατόπεδα, popular, favorite. Philon I, 461, 5 ‘O πολιτευόμενος τρόπος, time-serving. Jos. Ant. 5, 7, 4, Ταάλην ἐκβλη- θῆναι. -4. To be urbane, behave urbanely, = ἀστεΐζομαι, ὡραΐζομαι. Moer. 68. — 5. Το be common, well known, or current. Athan. I, 837 A. Nil. 617 C. Joann. Mosch. 3036 A. Leo. Nονell. 145, of coin. πολιτευτέον, = δεῖ πολιτεύεσθαι. Plut. II, 790. πολιτευτής, οῦ, ὁ, δημαγωγός, civilian. Artem 111. Moer. 298. Schol. Arist. Eq. 161. — 2. Decurio, a magistrate in a town or a colony. Eus. II, 1056 A. Athan. I, 729 A, et alibi. Greg. Naz. II, 241 B. —3. Liver, one that lives. Just. Apol. 1, 65, ἀγαθός, of good conduct. πολίτης, ου, ὁ, Citizen. — 2. A Constantinopoli- tan. Pisid. Bell. Avar. (titul.). Attal. 169. πολιτικός, ἡ, όν, citizen's : civil. οἱ πολιτικοί, — οἱ πολῖται. Gemin. 801 A, ἀγωγή, the ordinary purposes of life. Dion. H. II, 1220, 11, πόλεμος, civil war. Artem. 387, ἐσθής, citizen’s dress. —2. Civil, urbane, polite, elegant, courteous, civilized. Polyb. 24,5, 7. Dion. H. VI, 999, 19. Strab. 3, 2, 15, 2,5,1, Ῥ. 164,12. Philon I, 461, 13, time-serving. Clem. A. I, 116 A. Longin. 34, 2, μυκτήρ. polite sneer. Athan. II, 945 A. Basil. I, 416 A. Olymp, 457, 20. B. —3. Public. Aristot. Rhet. Alex. 2, 1, λόγος, public speech. Polyb. 12, 27, 8, ἀγών, speech. Dion. H. V, 215, 3. Hermog. Rhet. 366. 369, 27. 371, 27.—4. In prose. Dion. H. V, 57.65. 197,15. VI, 1110, 16, λέξις, prose. Drac. 140, 13. Phryn. 53, 63 ὁ πολιτικός, prose-writer. Men. Rhet. 128, 12. Dion C. 74, 5,5, διέξοδος. —Ἄρτοι πο- λιτικοί, distributed by the emperor among the Antiochians at the ludi saeculares. Chron. 490, 9. = Ἢ πολιτικὴ, sc. γυνή, —- πόρνη. Theoph. Cont, 430. -5 Common, usual, in common use. Dion. H. V, 384, 11. ὀνόματα, words in common use. Lucian. ΤΙ, 56. Phryn. Ῥ S. 8, 26. 48, 13. πολιτικῶς, adv. after the manner of a citizen : urbanely, courteously: publicly: in prose. Polyb. 18, 31, 7 Dion. H. III, 1381, 4. Hermog. Rhet. 80,12. Phryn. P. S. 21, 28. πολιτισμός, οῦ, ὁ, public administration. «Diog. 4,39. Greg. Nyss. III, 1077 C. πολίτισσα, ης, ἡ, = πολῖτις, female citizen. Mal. 294, 23. πολιτογραφέω, ήσω, ήθην, (γράφω) to naturalize an alien. Polyb. 32, 17, 3. Diod. 11, 86. 19, 2. Diosc. 1,22. Jos. Apion. 2, 35. πολιτογραφία, ας, ἡ, naturalization. Diod. 11, 86. πολιχνιωτικός, ή, όν, (πολίχνη) L. municipalis, belonging to a municipium. Carth. Can. 69. πολιώδης, ες, (πολιός, ΕΙΔΩ) grayish. Lucian. II, 264. πολλακισ-μύριοι, αι, α, many times ten thousand. Synes. 1229 A, ᾿ πολλαπλασιάζω, άσω, (πολλαπλάσιος) to multi- ply. Polyb. 30, 4, 13. Gemin. 801 B. Diod. 1, 1, p. 4, 43. Nicom. 78. 90. — Also, πολυπλασιάζω. Sept. Deut. 4, 1. 8, 1. Gemin. 808 B. Philon I, 11, 34. πολλαπλασιασμός, οῦ, ὁ, multiplication. Plut. II, 506 F, et alibi. Sext. 520, 25. — Also, πολυπλασιασμός. Nicom. 81. Plut. II, 1020 C. Max. Tyr. 72, 42. Iren. 1, 15, 5. Sext. 520, 30. Hippol. Haer. 124, 40. πολλαπλασι-επιμερής, ές, many times greater by a fraction whose numerator is greater than 1 (8 : 3, 38:5). Nicom. 101. 104. πολλαπλασι-επιμόριος, ον, many times greater by a fraction whose numerator is 1 (5 : 2, 16 : 3). Nicom. 101 πολλαπλασιόνως, adv.=πολλαπλασίως,in manifold ways or manners, Poll, 4, 164. Orig. IV, 652 A. πολλαπλάσιος, α, ον, many times as many. Nicom. 110, ἀριθμός, multiple. — Also, πολυ- πλάσιος. Sept. Macc. 2, 9, 16. πολλαπλασιότης, ητος, ἡ, multiplicity, Theol. Arith. 52. πολλαπλασίων, ον, = πολλαπλάσιος. Philon II, 39, 21. Luc. 18, 3. πόλος, ου, ὁ, pole of a sphere. Cleomed. 18, 9, the poles. Dion. H.I, 246, 4. — 2. Concave dial? Lucian. II, 326 = τὸ μέσον καὶ κοῖλον τοῦ αὐτοῦ ὡρολογίου, according to the scholi- ast. πόλπιτον, see πούλπιτον. πολτάριον, ου, τὸ, little πόλτος, Diosc. 2, 114. — Also, πολταρίδιον. Galen. X, 613 C, πολτο-ποιέω, to make pap. Diosc. 2, 128. πολτώδης, ες, pap-like. Erotian. 314. πολυ-αγάπητος, ον, much belονed. Ignat. 644 A. πολύ-αθλος, ον, of many contests, victorious in many contests. Lucian. I, 230. Euagr, 2612. πολυαλθής, ἐς, (ἀλθαίνω) curing many diseases. Diosc. 3, 153 (163). πολυαμάρτητος, ον, (ἁμαρτάνω) sinning much ; opposed to ὀλιγαμάρτητος. Basil. III, 628 B. Nil. 569 A. Jejun. 1932 B. πολυανάλωτος, ον, (ἀναλίσκω) expensive. Genes. 90, 17 τὸ πολυανάλωτον, expensiveness, lavish- ness. Eudoc. M. 286, τάφος. πολυανάφορος, ον, = πολὺ ἀνάφορος, in astrol- ogy. Ptol. Tetrab. 221. πολυανδρία, ας, ἡ, (πολύανδρος) abundance of men, multitude of men, populousness ; op- posed to ὀλιγανδρία. App. II, 10, 59. Hust. Ant. 676 C. πολυάνδριος, ον, — πολύανδρος. Philon I, 568, 44,-— 2. Substantively, τὸ πολυάνδριον, (a) a place where many meet. Sept. Jer. 2, 23. 19, 2, valley.— (b) polyandrion, a common. burial-place. Philon B. 86. Sept. Macc. 2, 9, 4. Dion. H. I, 39, 1. Strab. 9.4, 2. Jos. B. J. 5,1, 3, Plut. II, 372 E. 875 E, et alibi. App. 289,42. Jambl. V. P. 396. πολύανδρος, ον, having many husbands. tol. Tetrab. 72. πολυ-άνθραξ ακος, ὁ, ἡ, rich in coal. Schol. Arist, Ach 34. πολυανθρωπησία, ας, ἡ, ΞΞ πολυανθρωπία. Doubtful. Jos. Ant. 1, 4, 1. πολυανθρώπινος, ον, — πολυάνθρωπος. Basil. Sel. 593 C. πολυαρχέομαι, (ἄρχω) to live under a polyarchy. Eus. ΙΙΙ, 37 A. πολυάρχιον, ου, τὸ, (Πολύαρχος) a kind of epi- them or unguent. Moschn. 135, C. 81. Galen, X, 501 C. Chrys. III, 613 B. πολύαρχος, ον, (ἄρχω) ruling ονer many. Cornut. 213. Greg. Naz: III, 414 A τὸ πο- λύαρχον — πολυαρχία. πολυ-άστηρ, έρος, ὁ, ἡ,= πολύαστρος. Eus. III, 224 Β (quoted). πολυ-άσχολος, ον, very busy, full of occupation. Basil. I, 9 C. Pseudo-Lucian. III, 614. Simoc. 234, 4. πολυαυγής, ές (αὐγῇ) very effulgent. Eus. II, 1344 B. πολυ-αὔλαξ, ακος, ὁ, ἡν with many furrows. Sibyll. 4, 72. πολυ-αύχην, ενος, ὁ, ἡ, with many necks. Nonn. Dion. 2, 352. πολύ-βιβλος, ον, consisting of many books, Athen. 6, 54. Orig. IV, 336 A. πολυβλαβής, ές, (βλάπτω) apt to be hurt in many ways. Plut. II, 1090 B. πολύβλυστος, ον, (βλύζω) gushing forth copious- ly. Epiph. 1, 1017 C. πολυβλύστως, adv. by gushing forth copiously. Epiph. IΙ, 245 C. πολύβοος, ον, = πολλοὺς βόας ἔχων.Porphyr. Prosod. 117. πολύβροχος, ον, (βρέχω) much-moistened. Diosc. 1, 186. πολύ-βυθος, ον, very deep. Philon I, 6, 28. πολύγαλος, ον, = πολυγάλακτος. Aét. 2, 17. πολυγαµέω, ήσω, to be πολύγαμος. Bardes. apud Eus. III, 473 A. Abuc. 1556 D. πολυγαμία, ας, ἡ, (πολύγαμος) L. multinubentia, polygamy. Philon I, 568, 45. Tertull. II, 953 C.— Also, marrying more times than,one, Clem. A. I, 1184 A. πολύ-γαμος, ον, that has married many times. Poll. 3, 48. Orig. III, 1568 B, γυνή. πολύ-γελως, ων, much-laughing, jolly. Plut. II, 552 Α. πολυγηρία, ας, ἡ, = γῆρας πολυχρόνιον. Melamp. 470. πολυγλωσσία, ας, ἡ, (πολύγλωσσος) multitude or multiplicity of tongues. ~ Cyrill. A. II, 80 B. IX, 713 B. Syncell. 77, 12. πολυ-γλώχιν, ινος, ὁ, ἡ, arrow with many barbs. Dion. P. 416. App. II, 821, 24. πολογόνατος, ον, (γόνυ) many-jointed, Diosc. 1, 13. πολυγονέω, ήσω, (πολύγονος) to propagate, spread. Lucian. I, 81 -σθαι. πολυγραφέω, ήσω, to be πολυγράφος. Athen. Mech. 1. πολυγραφία, ας, ἡ, (πολυγράφος) prolificness in writing. Diog. 10, 26. πολυγράφος, ον, (γράφω) writing much, volu- minous writer. Athen, Mech. 2. Diog. 10, 26. πολυγύμναστος, ον, (γυμνάζω) much-exercised. Lucian. II, 521. πολυγύναικες, ων, οἱ, — πολυγύναιοι. Strab. 17, 3, 19, πολυγύναιος, ον, (γυνή) having many wives. Ptol. Tetrab. 72. Athen. 13, 4. πολυγύρευτος, ον, (γυρεύω) much given to rονing. Stud. 1820 B. πολυδαπάνητος, ον, = πολυδάπανος. Mal. 278, 4. πολυδαπάνως, adv. very expensively. Diod. 1, 52. πολυδεής, ἐς, (δέομαι) needing much. Max. Tyr. 84, 20. πολυδείματος, ον, (δεῖμα) very terrific. Sibyl. 5, 95. πολύδετος, ον, (δέω) firmly binding. Eus. II, 853 A, σειραί. πολυ-δημώδης, ες, crowded, filled by a promiscu- ous multitude. Diog. 7, 14. πολυ-δίδακτος, ον, very learned. Const. Apost. 2, 5. πολύδικος, ον, (δίκη) litigious. Strab. 15, 1, 53. πολύδιψος, ον, (δίψα) causing great thirst. Xenocr. 51. Orib. I, 146, 2. πολυδοξία, ας, ἡ, (πολύδοξος) great glory. Greg. Th. 1004 A. πολυδράστεια, ας, ἡ (δράω) she who effects very much. Coined by Cornut. 41. Eudoc. M. 293. πολυδύναμος, ον, (δύναμις) of great power. Eus. ΙΙ, 124 A. 1393 A. πολύεδρος, ον, (ἕδρα) with many seats. Plut. I, 160 A. πολυ-ειδήμων, ον, learned. Sext. 613, 4. πολυειδής, ές, of many forms. Classical. Phi- lon ΙΙ, 561, 38. πολυειδῶς, adv. variously. Dion. H. V, 212, 15. Diosc. 4, 76, p. 573, Sext. 408, 25. πολυέλαιος, ον, ἡ, (ἔλαιον) = πολυκάνδηλον. Porph. Cer. 93, 9. πολυ-έλεος, ον, most merciful. Sept. Tex. 34, 6. Num. 14, 18, et alibi. — 2. Substantively, ὁ πολυέλεος, in the Ritual, the 135th psalm, because the word ἔλεος, mercy, occurs at the end of every verse. Jt forms part of the ὄρθρος. πολυεργία, ας, ἡ, (πολύεργος) elaborateness. Doubtful. Philon I, 39, 44; opposed to εὖ- τέλεια. πολυετέω, ήσω, = πολυετῆς εἶμι or γίγνομαι. Stud, 1228 B. πολυετία, ας, ἡ, (πολυετής) length of years, lon- gevity. Philon I, 393, 33. ΙI, 77,13. Galen. VI, 154. Dion C. 66,18,4. Diog. 1, 72. πολυ-ευζωΐα, ας, ἡ, long happy life. Damasc. ΙI, 356 D πολυ-ευσπλαγχνία, ας, ἡ, great mercy. Herm. Sim. 8, 6. Just. Tryph. 55. πολυ-εύσπλαγχνος, ον, very merciful. Jacob. 5, 11 ας ν.1. Clem. A. I, 645 A. πολυ-εύτακτος, ον, very well ordered. Ignat. 664 A. πολύ-εφθος, ον, much cooked. Diosc. 2, 150, Ρ. 266. πολύζαλος, ον, (ζάλη) very stormy. Caesarius 853. πολυζητησία, ας, ἡ, (πολυζήτητος) much inquiry or discussion. Stud. 1784 D. πολυ-ζήτητος, ον, much or often inquired about. Anast. Sin. 733 A. πολυζώητος, ον, = πολύζωος. Achmet. 12, p. 15, et alibi. πολυζωΐα, ας, ἡ, long life. Damasc. II, 356 D. πολύ-ζωμος, ον, abounding in ζωμός. Anast. Sin. 132 C. πολύζωος, ον, (ζωῇ) long-lived. Philon II, 30, 28. πολυήλατος, ον,(ἐλαύνω) much beaten, hammered. Sibyl. 5, 218. πολυημερεύω, εύσω, to be πολυήμερος. Sept. Deut. 11, 21 as v. I. πολυηµερία, ας, ἡ, length of years (life). Greg. Th. 1004 A. πολυήρης, ες, with many banks of oars. Agath. 327, 9. πολυηχία, ας, ἡ, richness of sound. Pseudo- Demetr. 37, 1. πολύηχος, ον, = πολυηχής. Philon I, 372, 28. Epict. Frag. 1. πολυήχως, adv. loudly. Ael. N. A. 12, 28. πολυ-θαύμαστος, ον, much admired. Sophrns. 3244 D. πολυθεΐα, ας, ἡ, (πολύθεος) polytheism. Philon I, 609, 37. Eust. Ant. 673 D. Eus, IΙ, 144 A. Athan. I, 204 A. πολυθεο-αθεότης, ητος, ἡ, = πολύθεος ἀθεότης, or ἄθεος πολυθεότης, polytheistic atheism, or athe- istic polytheism. Orig. I, 604 A. πολυθεο-μανία, ας, ἡ the madness of believing in many gods. Cementin. 3, 3. πολύ-θεος, ον, polytheistic. Philon I, 41, 30. 374, 20, πολυθεότης, 708, ἡ, = πολυθεΐα. Just. Cohort. 15. Orig. I, 653 A. Athan. 1, 569 B. πολύ-θερμος, ον, very hot. Plut. I, 666 C. Galen. IX, 501 D. πολύθλιβος, ον, = following. Achmet. 77. πολύθλιπτος, ον, (θλίβω) much afflicted or op- pressed. Stud. 928 B. Nicet. Paphl. 536 B. πολυθρέμματος, ον, = πολυθρέμμων, rich in cattle. Jos. Ant. 16, 13, 6. πολυ-θρίδαξ, ακος, ὁ, ἡ, abounding in lettuce. Diomed. 326, 17. πολύ-θριξ, τριχος, ὁ, ἡ, very hairy. Adam. S. 419. πολύθυρος, ον, (θύρα) with many doors. Plut. II, 99 E. Lucian. I, 332, holes. πολύ-ϊχθυς, υ, abounding in fish. Strab. 3, 3, 1. πολυκαισαρίη, ης, ἡ, (Καῖσαρ) the government of many Caesars. Plut. I, 953 C Οὐκ ἀγαθὸν πολυκαισαρίη (Hom. Οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρα- νίη). πολυκάματος, ον, = πολύκμητος. Lyd. 13, 1. πολυ-κάµµορος, ον, very miserable. Antip S. 50. πολυκαμπής, ές, (κάµπτω) with many bends or turns. Plut. ΙI, 615 C, et alibi. πολυκάνδηλος, ον, (κανδῆλα) of many lamps. Anon. Byz. 1308 A, βοτρύδια. --- Substantive- ly, τὸ πολυκάνδηλον, circle of lamps, suspend- ed in churches or palaces. Theoph. 466, 7. Stud. 1741 D. Porph. Cer. 499,13. Theoph. Cont. 211. πολυκευθής, ές, (κεύθω) much-concealing. Clem, A. II, 356 C, λόγος. πολυκεφάλαιος, ον, = πολυκέφαλος. Anast. Sin. 1073 A. πολυκέφαλος, ον, with many cloves, as garlic. Diosc. 2, 181 (182). πολυ-κίνδυνος, ον, full of danger: that has suf- fered much. Pseudo-Demetr. 14, 8. Caesa- rius 876. 1040. Isid. 213 A. πολυκινησία, ας, ἡ, (πολυκίνητος) rapid motion. Pseudo-Dion. 697 B. πολυκλεής, ές, (κλέω) Of great renown. Themist. 64,3. Basil. Sel. 549 A. πολυκλήεις, εν, = preceding. Agath. Epigr. 100, 1. πολυκληματέω, ἤσω= πολυκλήματός εἶμι. Philon I, 301, 15. πολυκλήματος, ον, (κλῆμα) with many branches. Method. 269 A. πολυκλόνητος, ον, (κλονέω) much in motion. Synes. 1228 A. πολυ-κόκκινος, ον, = following. Philon Carp. 120 C. πολύ-κοκκος, ον, with many grains or kernels. Philon Carp. 133 D. πολυ-κόλλητος, ον, of many pieces joined together. Greq. Nyss. III, 420 C. πολύ-κολπος, ον, with many cavities. Galen. IV, 277 D, μήτρας «Αntyll. apud Orib. III, 632, 2. πολύκομος, ον, (κόμη) with thick foliage. Diosc. 1,6. 4, 162 (165), p. 656. πολύ-κομπος, ον, vaunting, full of boasting. Poll. 4,67. Epiph. I, 632 B. πολύ-κοπος, ον, laborious. Athen. 1, 37. πολύκρεος, ον, =following. Anast. Sin. 732 C. πολύκρεως, ων, (κρέας) abounding in flesh (meat). Philon II, 640, 36. Anast. Sin. 285 A. πολυκτηδών, όνος, ὁ, ἡ, of many κτηδόνες. Hippol. Haer. 420, 48. πολυκτήματος, ον, πολυκτήμων. Ptol. Tetrab. 69. πολυκτημοσύνη, ης, ἡ, (πολυκτήμων) great pos- sessions. Poll. 3,110. Clem. A, I, 433 C. 592 B. πολύκτηνος, ον, = πολλὰ κτήνη κεκτημένος. Eus. III, 728 A (quoted). πολυκτησία, ας, ἡ, (πολύκτητος) = πολυκτημο- σύνη. Athen. 6, 23, p. 233 C. D. πολυ-κύδιστος, ον, very glorious. Agath. Epigr. 53. πολί-κυδος, ον, very illustrious. Damasc. II, 332 C. πολύκωλος, ον, Consisting of many κῶλα. Pseudo- Demetr. 106, 5. πολυ-λαλία, ας, ἡ, = πολυλογίας Clementin. 412D. Galen. XVI, 198 (Kuhn). πολύ-λαλος, ον, = πολύλογος. Symm. Job 11, 2, Amphil. 128 B. Nicet. Byz. 753 C. πολυλεξία, ας, ἡ, = πολυλογία, verbosity. Socr. 473 A. πολύ-λεξις, ι= πολύλογος, wordy. Dion. Thr. 758, 31. πολυλιμενότης, ητος, ἡ, (λιμήν) multitude of ports, Men. Rhet. 175, 9. πολύ-λιμος, ον, = βούλιμος, βουλιµία. Plut. II, 694 A. πολυλογέω, ήσω, to be πολύλογος. Orig. IV, 189 B. πολυλογητέον, δεῖ πολυλογεῖν. Clem. A. I, 461 C. πολυλογίζω, = πολυλογέω. Schol. Arist. Plut. 575. πολυ-λοίδορος, ον, very λοίδορος. Steph. Diac. 1148 B. πολυλουσία, ας, ἡ, (λούω) excessive bathing. Pseudo-Damasc. II, 236 ,C πολύλυχνον, ου, τὸ, (λύχνος) = πολυκάνδηλον. Tuscr. 5997. πολυμάγγανος, ον, (μάγγανον) seductive. Jejun. 1893 D. πολυμαθῶς, (πολυμαθῆς), adv. learnedly. Orig. I, 688 B. πολυ-μάκαρ, αρος, ὁ, ἡ, very happy. Damasc. II, 32 A. πολυμανής, ές, = λίαν μαινόμενος Or μεμηνώς. Clementin. 93 B. πολυ-μάντευτος, ον, many times prophesied. Plat. ΙΙ, 292 E. πολυ-μάταιος, ον, very μάταιος. Aristeas 16. πολυ-μάχητος, ον, = περιμάχητος. Lucian. ΙΙΙ, 544. πολυμερία, ας, ἡ, (πολυμερής) multitude of parts. Philon Ι, 506, 18. Pseudo-Dion. 332 A. πολυμεριμνία, ας, ἡ, (μέριμνα) multitude of cares. Hippol. Haer. 112, 38. πολυμερῶς, (πολυμερής), adv. in many ways. Paul. Hebr.1, 1. Plut, ΙΙ, 537 D. πολυ-μετάβολος, ον, undergoing many changes. Lyd. 17, 5. πολυμήκης, ες, (μῆκος) very long. Poll. 4, 67. πολυμιγία, ας, ἡ, = πολυμιξία. Philon Ι, 426, 23. 440,5. Plut. ΙΙ, 661 E. Sext. 392, 27. Clem. 4.Ι, 1220 A. - πολύμιξ, ὁ, (μίγνυμι) --- πολλαῖς γυναιξὶ μιγνύ- μενος. Epiph. II, 201 C. πολυμιξία, ας, ἡ. (πολύμικτος) a mixing of many things. Plut. ΙΙ, 1109 C. D.— 2. Promis- cuous intercourse — τὸ πολλαῖς γυναιξὶ μίγνυ- σθαι. Theophil. 1100 A. Epiph. I, 653 A. πολυμισής, ές, (µισέω) much-hated. Lucian. Ι. 590. πολύμιτα, ων, τὰ, (πολύμιτος) polymita. Arr. Ῥ. Μ. E. 39. πολυ-μνήμων, ον, of great memory. 292 A. πολυμνήστευτος, ον,(μνηστεύω) much-wooed. Plut. ΙΙ, 766 D. πολυμορφία, ας, ἡ, (πολύμορφος) multiformity. Longin. 39, 3. Pseudo-Dion, 137 C. πολυμόρφως, adv. in many forms. Cosm. Carm. Greg. 488. πολύμουσος, ον, (μοῦσα) very accomplished. Plut. ΙΙ, 744 A. πολύ-μυθος, ον, full of myths. Strab. 14, 2, 7. πολύνευρος, ον, (νεῦρον) of many sinews. Diosc. 2, 152 (153) τὸ πολύνευρον, polyneuron = ἀρνόγλωσσον. πολύ-νοος, ους, ουν, of much mind or sense. Porph. V. Plotin. 64, 6. Hus. ΙΙΙ, 705 D. Hierocl. C A. 170, 3. πολυνοσέω, ήσω, to be πολύνοσος. Orig. ΙΙ, 1456 A. πολύ-νοσος, ον, liable to many diseases : sickly. Strab. 15, 1,43. Achmet. 104, p. 72. πολυοδία, ας, ἡ, (ὁδός) length or multitude of ways. Sept. Esai. 57,10. Greg. Nyss. ΙΙ, 352 C. πολυομβρία, ας, ἡ, (ὄμβρος) much rain. Lyd. 349, 14. Geopon. Ι, 8, 3, et alibi. πολυόμματος, ον, (ὄμμα) = πολυόφθαλμος. Lucian. I, 201. «Greg. Nyss. ΙΙ, 164 A. Pseudo-Dion. 200 E. πολυ-όμφαλος, ον, with many navels. Clem, A. I, 88 B, πόπανα, with many knobs. πολυόνειρος, ον, (ὄνειρον) much-dreaming. Plut. ΙΙ, 487 F. πολύοπλος, ον,πολλὰ ὅπλα κεκτημένος. Achmet. 283. πολυορκία, ας, ἡ, (πολύορκος) multitude of oaths. Philon ΙΙ, 196, 21. 271, 44. 45. πολύ-ορκος, ον, habitually using or taking oaths. Sept. Sir. 23, 11. 27, 14. πολυ-όροφος, ον, of many stories (basements). Strab. 16, 2, 13. 17, 1, 6. πολυούσιος, ον, having many οὐσίαι. Galen. X, 537 A. Hippol. Haer. 358, 15, the seed of the universe. πολυ-όφθαλμος, ον, many-eyed. Diod. 1, 11. πολυοχλέω, ήσω, commonly πολυοχλέομαι, = πολύοχλός εἰμι. Diod. 14, 95. 103. Dion. H. ΙΙ, 1187, 2. Strab. 8, 6, 20, p. 190, 12. Apophth. 168 C. πολυοχλία, ας, ἡ, (πολύοχλος) crowd of people. Sept. Job 31, 34. 39, 7. Baruch 4, 34. Polyb. 10, 14, 15. Athan. II, 820 A. Basil. ΙΙΙ, 537 C. πολύοψος, ον, (ὄψον) abounding in fish. Strab. 12, 3, 38, Lucian. II, 718. πολυπάθεια, ας, ἡ, the being πολυπαθής. Ant. 15, 6,4. Plut. II, 167 E. 734 A. πολυπαθής, ές, (πάσχω) subject to many suffer- ings, passions or emotions. Plut. II, 171 E. πολυπαιδία, ας, ἡ, abundance of children. Classical. Philon II, 28, 37. Poll. 3, 14. Eus. IV, 81 C. πολύ-παις, αιδος, ὁ, ἡ, having many children. Mel. 123. Strab. 17, 3, 19. Pseudo-Jos. 16. Clem. A.I, 65 B. πολυ-πάνσοφος, ον, exceedingly πάνσοφος. Sibyll. 2, 1. πολύπαρθος, ον, quid ?Sibyll. 11, 140, write πολίπορθος. πολυ-πάτητος, ον, much-trodden: trite. Plut.II, 514 C. πολυπευθής, ές, (πυνθάνομαι) asking many ques- tions. Plut. II, 292 E. πολυπευστέω, to ask many questions.Eust. Ant. 640 B. παλυπήγητος, ον, (πήγνυμι) composed of many pieces. Psendo-Hippol. 852 A. πολύ-πιστος, ον, having much faith: very faith- ful. Hes. πολυπλασία, ας, ἡ, (πλάσσω) various formation, - formation of many parts. Caesarius 1044. 1108. πολυπλασιάζω, see πολλαπλασιάζω. πολυπλασίασις, εως, ἡ, — following. Nicom. 131. πολυπλασιασμός, πολυπλάσιος, see πολλαπλασια- σμός, κ.τ.λ. πολυπλασίως, = πολλαπλασίως. Clementin. 3, 70. πολυπληθέω, (πολυπληθής), to be numerous. Sept. Εκ. 5, 5. Lev. 11, 42. Deut. 7, 7, παρὰ πάντα τὰ ἔθνη. πολυπληθής, ές, (πλήθω) very numerous. Aret. 73 D. πολυπληθία, ας, ἡ, = πολυπλήθεια. Classical. Sept. Macc. 2, 8, 16. Diod. Ex. Vat. 27, Strab. 16, 2, 23. πολυ-πληθύνω, to make very numerous, to multi- ply exceedingly. Sept. Dan. 3, 36. πολυπλόκως, (πολύπλοκος), adv. mtricately. Dion. H. VI, 947,11. Eus. ΙΙ, 92 A. πολυ-πλούσιος, ον, very rich. Pseudo-Jacob. 6, 3. πολύ-πλουτος, ον, very rich. Sibyl. 3, 241. Achmet. 77. 270. πολυπνία, apparently an error for πολυϋπνία. πολύπνοια, ας, ἡ, (πολύπνοος) violent blowing. Sibyll. 8, 180. πολυποδικός, ή, όν, pertaining to the πολύπους, in medicine. Paul. Aeg. 140, σπαθίον, a surgi- cal instrument. πολυποδίτης, ου, ὁ, flavored with πολυπόδιον. Aét. 3, 60. 61. Πολυ-πόθητος, ον, much-desired. Strab. 8, 6, 7. Athen. 10, 43. πολυποκέω, ήσω, (πόκος) to have a rich ficece. Pseud-Athan. IV, 1021 A. πολυ-πόλεμος, ον, skilful in the practice of wars. Pseud-Athan. IV, 157 B. πολυ-πόνηρος, ον, very wicked. Melamp. 506. πολύ-πορος, ον, with many holes. Plut. ΙΙ, 699 A, et alibi. πολυποτόμος, ον, (τέμνω) cutting off πολύποδες, in surgery. Leo Med. 153, σπαθίον. πολυπραγμονητέον, = δεῖ πολυπραγμονεῖν. Polyb. 9, 19, 4. Clem. 4. I, 381 Β. 425 A. πολυπρεπῆς, ές, (πρέπω) very conspicuous. Philostr. 605. πολυ-πρόοδος, ον, much given to sauntering. Stud. 1820 B. πολυ-προσκύνητος, ον, much worshipped. Damasc. III, 656 D. Andr. C. 1040 A. Stud. 329 B. πολυπρόσωπος, ον, with many characters, as a play. Plut. II, 973 E. Lucian. II, 617. — 2. With many persons, in grammar. Longin. 27, 3. πολυπροσώπως, adv. with many persons. Jos. Ant. 16, 3, 3. πολυπτόητος, ον, (πτοέω) much scared, agitated. Plut. II, 44 C. D. πολύπτωτος, ον, (πτῶσις) consisting of many cases, in grammar. Herodn. Gr. Schem. 598,16. Hermog. Rhet. 288,17. Lucian. 23, 1. πολύρραφος, ον, (ράπτω) with many patches. Pallad. Laus. 1161 D. Apophih. 225 B. πολυ-ρρήμων, ον, wordy. Sept. Job 8, 2. Max. Tyr. 122, 21. Anton. 3, 5. πολύρριζος, ον, with many roots.Classical. Strab. 15, 1, 22. Diosc. 1, 7. πολυρροίβδητος, ον, (ροιβδέω) rapidly whirring. Antip. S. 26. πολύ-ρρυμος, ον, of many traces, in a harness. Pseud-Arr. Tact. 2, 6. πολύς, much. Polyb. 3, 93, 1 Ὡς δὲ τὸ πολὺ καὶ τοῖς ὅλοις πέρας ἐπιθήσειν (ἤλπισαν), for the most part, in general. Pseudo-Demetr. 102,18 Τὸ δὲ ἐν ὀλίγῳ πολύ. Apocr. Act. Andr. 9 Ἢ μιᾶς ἡμέρας διάστημα καταλαμβά- νει, ἢ δύο τὸ πολύ, at most. — Οἱ πολλοί, the Roman plebs. Diod. 20, 36. — Proc. III. 76, 6. II, 537, 16 (Thuc. 1, 2) Ἔκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον, for the most part. πολύσαθρος, ον, very σαθρός. Pseudo-Lucian. III, 608. πολύ-σεπτος, ον, much-revered. — Greg. Naz. III, 412 A, κράτος. 414 A, τριάς, not to be worshipped as composed of many beings, but of one. πολύσημος, ον, (σῆμα) —= πολυσήμαντος, having many significations, signifying many things. Clementin. 25 B. Basil. III. 173 C. πολυσκελής, ές, (σκέλος) many-legged. Clem. A.II , 84 A. πολύσκιος, ον, (σκιά) very shady.Classical. Diosc. 1, 180, p. 159. πολύ-σκοτος, ον, very dark. Jejun. 1893 D. πολύ-σοφος, ον, very wise. Philostr. 600. Anast. Sin, 113 C. πολύσπαστος, ον, (σπάω) polyspastos, drawn by many ropes, lines, cords, wheels or pulleys. Plut. I, 306 A. πολυσπέρματος, ον,πολύσπερμος. Hippol. Haer. 172, 15. πολύ-σπιλος, ον, much-stained, or polluted. Nil. 280 C. πολυσπλαγχνία, ας, ἡ great mercy. Herm. Vis. 1, 3. 2, 2 (Codex x). πολύσπλαγχνος, ον, (σπλάγχνον) of great mercy. Jacob. 5, 11. πολυσπόρως, (πολύσπορος), L. sparsim, in a scattered manner. Sext. 738, 6. πολυστασίαστος, ον, (στασιάζω) L. seditiosus, full of sedition. App. II, 387, 2. πολύ-σταχυς, υ, with many ears of corn. Strab. 15, 1, 18, p. 192, 14, from one seed. πολύστεγος, ον, (στέγη) = πολυόροφος. Strab. 16, 2, 23. πολυστένακτος, ον, = πολύστονος.Basil. III, 192 C. πολυ-στήμων, ον, with many threads of warp, Eudoc. M. 327. πολυ-στιβάς, δος, ἡ, with many beds. Simoc. 31, 8. πολύ-στικτος, ον, much-pricked: much-spotted. Orph. Frag. 7,15. Clem. A. I, 628 Β. πολύ-στιχος, ον, of many rows of columns. Strab. 17, 1, 28.— 2. Of many lines or verses. Chrys. IIΙ, 599 E. Socr. 396 C. πολύστομος, ον, (στόμα) with many mouths. Antyll. apud Orib. III, 631, 10. πολύστυλος, ον, with many columns. Strab. 15, 1, 21. 17, 1, 28, p. 316, 9. Plut. I, 160 A, et alibi. πολυσύλλαβος, ον, (συλλαβή) polysyllabic, of many syllables. Dion. H. V, 62,5. 66, 15. Lucian. I, 470. πολυσύνακτος, ον, (συνάγω) collected from many places. Eus. Alex. 437 C. πολυ-σύνδετος, ον, containing many conjunctions. Diomed. 447, 32. πολυ-σύνθετος, ον, compounded of many things. Eus. IΙ, 1392 C. πολυσύστατος, ον, (συνίστημι) consisting of many things. Hippol. Haer. 358, 13. πολύσφαλτος, ον, (σφάλλω) very apt to be tripped up, etc. Plut. Frag. 707 B. πολυ-σφόνδυλος, ον, many-jointed. Lucian. IIΙ, 236. πολυσχημάτιστος, ον, (σχηματίζω) formed vari- ously. Dion. H. V, 425, 9. Heph. 10, 11. 16, 1, μέτρον. Hermias 1176 C. Philostr. 564. Schol. Arist. Nub. 476. πολυσχηματίστως, adv. in many forms. Moschn. 28 πολυσχήμων, ον, (σχῆμα) of many forms. Strab. 2, 5, 18, p. 183, 10. Poll. 6,171. Artem. 7. Dion. Alex. 1252 A. πολύσχιδος, ον, =πολυσχιδής. Epiph. IΙ, 333 D. πολυσχιδῶς, adv. in various ways, Philon I, 31,27. Aster. 208 C. πολυσώματος, ον, (σῶμα) having many bodies, with many bodies. Diod. 1, 26. Hermes Tr. Poem. 46,15. Plut. II, 893 E. πολυτάλαντος, ον, (τάλαντον) worth many talents. Plut. II, 814 D. πολυ-τάρακτος, ον, much disturbed. Achill. Tat. 1, 13. πολυτάραχος, ον, = preceding. Erotian. 226. πολυτεκνέω, = πολύτεκνός εἰμι. Anast. Sin. 777 Β. πολυτελής, ές, costly. [Barn. 6 (Codex κ) τὸν πολυτελῆν.] πολύτεχνος, ον, (τέχνη) skilled in many arts. Aristeas 14. Strab. 16, 2, 24. πολυτέχνως, adv. with much skill, Aristeas 10. πολυτιμητίζομαι, = πολυτίμητός εἰμι. Numen. apud Eus. III, 1196 B. πολυτιμία, ας, ἡ, (πολύτιμος) high price. Iamble. V. P. 40. πολύτλας, ὁ, much-enduring. [Eust. Ant. 656 C τοῦ πολύτλα.] πολύτολμος, ον, (τόλμα) very daring. Plut. II, 731 C. πολύ-τρεπτος, ον, very changeable. Plut. II, 498 A. Greg. Naz III, 1234 A. πολυτρόπως, (πολύτροπος), adv. in many ways. Philon II, 512, 24. Paul. Hebr. 1, 1. πολύτροφος, or rather πολυτρόφος, ον, nutritious. Xenocr. 17. Galen. VI, 328 D. πολυ-τύπτω, to strike much. Martyr. Hippol. 565 Β. πολυ-τύραννος, ον, very tyrannical,Simoc, 212, 15. πολύυλος, ον, (ὕλη) of many materials. Poll. 6, 171. Antyll. apud Orib. IΙ, 307, 9. Aster. 368 C. πολυυπνία, ας, ἡ, much-sleeping. Philon II, 672. Cass. 152,20. Clim. 937 A. Anast. Sin. 392 A. πολύυπνος, ον, sleeping much.Orph. Hymn. 3 (2), 4. πολυφαγέω, ήσω, (πολυφάγος) to eat too much. Ant. Mon. 1453 A, πολυ-φάνταστος, ον, with many apparitions. Plut. II, 437 F, et alibi. πολυφάσματος, ον, (φάσμα) of many appear- ances or forms. Porphyr. apud Eus. III, 305 D (quoted). πολυφθογγία, ας, ἡ, variety of sound. Just. Tryph. 102, p. 713 C. πολύ-φθογγος, ον, many-toned. Plut. IΙ, 827 A. 973 C. πολυ-φθόνερος, ον, very envious. Epicur. apud Diog. 10, 8. πολύφθοος, ον, abounding in φθοῖς.Plut. II, 292 E. πολυφλέγματος, ον, (φλέγμα) having much phlegm. Piol. Tetrab. 151. Antyll. apud Orib. I, 449, 7. πολύ-φροντις, ι, full of care, Sept. Sap. 9, 15. Pseud-Anacr. 48 (39), 6. Pseudo-Just. 1221. πολυφρόντιστος, ον, (φροντίζω) much-cared for, much-thought of : much-thinking. Anthol. IV, 224. Basil. Porph. Novell. 315. πολύφυτος, ον, (φυτόν) full of plants. Sibyl. 5, 125. πολυ-φώνημα, ατος, τὸ, vociferation. Athan. ΙΙ, 820 D. πολυφωνία, ας, ἡ, a having of many voices or tones of voice: multiplicity of languages. Diod. 2, 56, p. 168, 11. Jos. Ant. 1, 4, 3. Plut. ΙΙ, 727 E, et alibi. Clem. A. I, 200 C. πολύφωτος, ον, (φῶς) very luminous, bright, or brilliant. Isid. 284 C. Pseudo-Dion. 337 A. Anast. Sin. 1072 D. πολυχαρής, ές, (χαίρω) full of joy. Achmet. 12, Ρ. 15. πολυ-χείμων, ον, very stormy. App. ΙΙ, 852, 44. πολύχηλος, ον, (χηλή) with many hoofs. Philon II, 353, 40. πολυχρηματία, ας, ἡ, great wealth. Philon I, 402, 40. πολυχρηματίας, ου, ὁ, possessor of great wealth. Diog. 6, 28. πολυχρηματίζω, ίσω, to be πολυχρήματος. Strab. 9, 2, 40. πολυχρήμων, ον, = πολυχρήματος. Polyb. 18, 18, 9. πολυ-χρήσιμος, ον, = following. Galen. VI, 309 A. πολύ-χρηστος, ον, much used: very useful. Classical. Galen. VI, 326 E. πολυχρονέω, ήσω,=πολύχρονός εἰμι. Anast. Sin. 745 D. Leont. Cypr. 1685 A.—2. To say Εἰς χρόνους πολλούς ! or Εἰς ἔτη πολλά ! may you live many years! Euchol. πολυχρονιέω, = πολυχρόνιός εἰμι. Anast. Sin. 749 B. πολυχρονίζω, ίσω, (πολυχρόνιος) to live long. Sept. Deut. 4, 36, . Tetrab. 132. — 2. To wish one many years, to say Εἰς χρόνους πολλούς! Curop. 48, 19, τὸν βασιλέα, to cheer the king. πολυχρόνιος, ον,= μακροχρόνιος, long-lived. Porph. Cer. 36,11. Curop. 46. - Τὸ πολυ- χρόνιον, applied to the expression Εἰς χρό- νους πολλούς / or Εἰς ἔτη πολλά ! multi anni sint! Porph. Cer. 527, 8. Curop. 44, 19. πολυχρονιότης, ητος, ἡ great length of time. Ptol. Tetrab. 10. 114. Orib. I, 452, 12. πολυχρόνισμα, ατος, τὸ, = τὸ πολυχρονίζειν. Curop. 75. πολυχρώματος, ον, = πολύχροος, many-colored. Classical. Strab. 15,1, 22. Philon II, 383, 43. Hippol. Haer. 358, 12. πολύχρωμος, ον, = preceding. Eus. II, 1380. πολύ-χυλος, ον, juicy. Xenocr. 42. Diosc. 1, 25. 4,171 (174). Athen. apud Orib. I, 14, 10. πολύ-χυμος, ον, = preceding. Xenocr. 59. πολύ-χυτος, ον, much diffused ; diffusive. Diosc. 5,111. Plut. II, 423 A. 500 E. πολυ-χώρητος, ον, = following. Soz. 1569 C. πολύ-χωρος, ον, spacious. Lucian. II, 928. πολύ-ψηφος, ον, with many votes. Lucian. I, 855. 6. πολύ-ψογος, ον, very censorious. Ptol. Tetrab, 172. πολυωνύμως,(πολυώνυμος), adv. with or by many names. Pseudo-Dion. 596 A, πολυωρητικός, ή, όν, (πολυωρέω) very attentive. Plut. II, 215 F. πολυωρία, ας, ἡ, (ὥρα) much care or attention ; opposed to ὀλιγωρία. Chrysipp. apud Sext. 180, 1. Diod. 1, 59. 91, p. 102, 18. Ex. Vat. 72,16. Philon II, 629, 9. πολύωτος, ον, (οὖς) many-eared. Pseudo-Lucian. III, 588. πολύ-ωψ, ωπος, ὁ, ἡ,= πολυόμματος, πολυ- όφθαλμος. Did. A. 392 C. πόμα, ατος, τὸ, @ variety or species of Φοίνιξ. Diosc. 1, 148. πομπευτήριος, α, ον, (πομπεύω) used in proces- sions. Dion. H. V, 1056, 8. πομπεύω, to march (or to be carried) in a pro- cession. Sept. Sap. 4, 2. Macc. 2, 6, 7. Diod. 16, 92. Strab. 7,1, 4. Jos. B. J. 7, 5, 6. —2. Το carry in a procession. Strab. 7,1, 4. 11, 14, 5, for gracing the tri- umph ; -σθαι. — Particularly, to disgrace publicly, to cause a culprit to be carried about the city in mock procession. Dion. H. I, 380, 5. III, 1731, 9. Philon II, 542, 25. Aster. 224 C. Ephes.976 D. Proc. I, 321, 14. III, 76. Mal. 24, 11. 436, 11. Theoph. 628, 12.—Tntransitive, to be carried about in mock procession. Epiph. II, 516 C Τὴν πόλιν πομπεύσαντος ἐπὶ καμήλου. Socr. 6, 17. (Compare Nicol. D. 150.) [The most popular mode of disgracing a man of rank was to put him on an ass with his face to the tail, which he held by way of bridle. The Constantinopolitan rabble were partic- ularly gratified when the ass was led by some one of the rider’s relatives. Theoph. 682, 11 seq. πομπή, ῆς, ἡ, disgrace, reproach. Artem. 417. Porph, Them. 30, 6. πομποστολέω, ήσω, (στέλλω) = πομπεύω. Strab. 14, 2, 23.Philon II, 70, 81. Lucian II, 408. πομφολυγέω, ήσω, (πομφόλυξ) to bubble up. Diosc. 5, 84, p. 742. — Also, πομφολυγίζω, ίσω. Id. 1, 81, p. 87. πομφολυγώδης, ες, bubble-like. Diosc. 4, 59. Galen. II, 256 D. πομφόλυξ, υγος, ἡ, Slag, scoriae. Diosc. 5, 85. Galen. XIII, 731 A. πονεύω, = πονέω. Sept. Esai. 28, 13. πονέω, to suffer or feel pain, to ache, to be sick. Babr. 95, 33. Diosc. 3, 118 (128), τὸν στό- µαχον. Plut. II, 81 F, ὀδόντα, δάκτυλον. Theoph, 472, 21 Πονήσωμεν τὰς καρδίας, let us feel for them. [Fut. πονέσω. Sept. Esai. 19, 10.— Aor. ἐπόνεσα. Reg. 1, 23, 21. 3, 15, 23. Prov. 23, 35. Jer. 5, 3 ᾿Εμαστίγωσας αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐπόνεσαν.] πόνημα, ατος, τὸ, work, book. Mal. 133. Theoph. 6. 99 (Hippol. Haer. 258, 39 Ἐν τοῖς πρότε. pov ὑφ ἡμῶν πεπονημένοις). πονημάτιον, ου, τὸ, little treatise. Did. A. 608 C. Epiph. II, 548 B. πονηρεύω, commonly πονηρεύοµαι. to be or to be- come wicked. Sept. Gen. 37, 18. Ps. 73, 3, et alibi. Diosc. 1, 143 Πονηρευόμενα ἕλκη, malignant, angry. Patriarch. 1076 A -σασθαι πρός τινα. Just. Apol. 1, 61, τι ἐν τῇ ἐξηγήσει (Plat. Gorg. 483 A Κακουργεῖς ἐν τοῖς λό- γοις). πονηρο-διδάσκαλος, ον, teaching (teacher of) evil. Strab. 7, 3, 8, p. 25, 1. πονηροποιός, όν, (ποιέω) making bad. Epiph. I, 349 B. πονηρός, ά, όν, evil. — Substantively, (a) ὁ πο- νηρός, the evil one, Satan. Matt. 13, 19, et alibi. Clementin. 37 B. 424 B. Clem. 4. I, 317 C. 548 A. 549 Β. Cyrill. H. 1194 A.— (b) τὸ πονηρόν, evil, wickedness. Sept. Deut. 17, 2, et alibi. πονικός, ή, όν, (πόνος) industrious. Diog. 7, 170. Apophth.120 B.— 2. Painful = λυ- πηρός. Theodtn. Prov. 15, 1. πονικῶς, adv. industriously. Jos. Ant. 11, 8, 3, vigorously. πόνος, ου, ὁ, pain, soreness. Sept. Gen. 34, 25. Liber 39,9 = ὠδίν. Orig. I, 841 B. Thom. A, 16, 2. Apophth. Arsen. 23 ᾿Ἐκράτησεν αὐτὸν πόνος -2. Work, book, πόνημα. Cyrill. A. X, 229 A. πόνς, ὄντις, the Latin pons = γέφυρα. Plut. I, 65 F. Lyd. 42,3 τὸν πόντην. Proc. III, 289, 2. Ποντικός, ή, όν, of Pontus. Diosc. 3, 5 (7) ἡ Ποντική = γλυκύρριζα. Galen. VI, 353 C, κάρυον, hazel-nut. ποντίλιος, ον, the Latin pontilis, of a bridge. Lyd. 42, 4. πόντιλον, ου, τὸ, (pontilis) piece of timber, log. Mauric. 12,12. Leo. Tact. 15, 48 Τόν- Tia, ἤτοι ξύλα κρεμάμενα. ποντιλόω, ωσα, to lay the timbers in constructing a floor? Muauric. 12, 12. ποντίφεξ, rarely ποντίφιξ, ικος, ὁ, the Latin pontifex — ἀρχιερεύς. Dion. H. I, 97, 5. Inser. 4033. Plut. I, 65 E. Dion C. 37, 37, 2. 37, 46,1. 40, 62,1. Zos. 216, 19, μάξι- pos, pontifex maximus. Lyd. 41, 21. 95. 147, 11. ποντιφικάλιος, ον, ὁ, pontificalis. Lyd. 62, 6. ποντόβροχος, ον, (πόντος, βρέχω) drowned in the sea. Sept. Macc. 3, 6, 4. ποντογέφυρα, ας, ἡ, (Ponto, γέφυρα) pontoon. Theoph. 496, 14. ποντοπόρεια, ας, ἡ, — ἡ ποντοπόρος. Greg. Naz. III, 1262 A. ποντοπορεία, ας, ἡ, (ποντοπορεύω) a traversing of the sea. Epiph. I, 653 B ποντοπορία. ποντόω, ώσω, (πόντος) to drown in the sea. Nicol. D. 36. ποπῖνα, ἡ, popina = καπηλεῖον. Gloss. Jur. πόπουλους, populus = δῆμος. Plut. I, 24. πόππυσμα, ατος, τὸ, poppysma — following. Nicet. Byz. 732 A. ποππυσμός, οῦ, ὁ, (ποππύζω) poppysmus, a chirping, chirruping. Classical. Dion. Η. V, 72, 6, of the sound of B, Π, Φ. Clem. A. I, 464 B. πόρδων, ὠνος, ὁ, = ὁ περδόμενος. Epict. 3, 22, 80. πορευτικός, ή, όν, transporting, employed in trans- porting. Inscr. 5889, στόλος. πορεύω, = πορεύομαι. Pachom. 948 A. πόρθημα, ατος, τὸ, = following. Plut. I, 462 B. πόρθησις, εως, ἡ, (πορθέω) a plundering. Strab. 10, 3, 4. Plut. I, 373 C. πορθμεία, ας, ἡ, (πορθμεύω) a ferrying across. Apollod. 3, 6, 4. Strab. 5, 3, 7, p. 372, 8. πορθμευτής, οῦ, ὁ, — πορθμεύς. Syncs, Hymn. 5, 8, p. 1608. πορθμίδιον, ον, τὸ, = πορθμεῖον, ferry-boat. Simoc. 278, 12. πορθμίον, ον, τὸ, ferriage. Lucian. IΙ, 926. πορισμός, οῦ, ὁ, (πορίζω) a procuring: acquir- ing, gain. Chrysipp. apud Diog. 7, 188. Sept. Sap. 13, 19. 14,2. Polyb. 3, 112, 2. Diod. 3,4. Paul. Tim. 1, 6, 5. 6. Diog. 7, 188. ποριστέον, =δεῖ πορίζειν. Chrysipp. apud Diog. 7, 188. πόρκιος, ον, porcius — χοίρινος. Plut. I, 103 B. πόρκος, ου, ὁ, porcus = χοῖρος. Plut. I, 103 B. πορνάς, άδος, ἡ, = πόρνη. Tim. Presb. 25 C. Anast. Sin. 1072 C. πορνεία, ας, ἡ, (πορνεύω) fornication. Classical. Sept. Gen. 38, 24. Tobit 8, 7. Paul. Cor. 1, 7, 2 (Method. 77 C Διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς πορνείας). - 2. Intercourse with the gentiles ; idolatry. A Hebraism. Sept. Num. 14, 33. Hos. 1, 2. 2, 2, et alibi. πορνεύω, to commit fornication, Sept. Deut. 28, 17. — 2. To have intercourse with the gen- ties ; to practise idolatry. Sept. Par. 1, 5, 25. Ps. 72, 27. Jer. 8, 6. 7, et alibi. πορνικός, ή, όν, harlot’s, meretricious. Sept. Prov. 7,10. Greg. Th. 1020 Β, Athan. I, 761 B. πορνικῶς, adv. meretriciously. Greg. Naz. I, 633 C. πορνοβοσκεῖον, ου, τὸ, (πορνοβοσκός) = πορ- νεῖον. Schol. Arist. Vesp. 1353. πορνοκοπία, ας, ἡ, the being πορνοκόπος. Schol. Arist, Av. 285. πορνοκόπος, ου, ὁ, (πόρνη, κόπτω) whoremonger. Sept. Prov. 23, 21. πορνοµοιχής, ές, =πόρνος καὶ μοιχός, πόρνη καὶ µοιχαλίς. Pseudo-Cyrill. (Μ. X, 1088 Β. πόρνος, ου, ὁ, fornicator. Sept. Sir. 23, 17. Paul. Cor. 1, 5, 9, et alibi. πορνοσκόπος, ον, (σκοπέω) spying after harlots. Pseud-Ignat. 905 B. πορνο-γέννητος, ον, ἐκ πορνείας γεγεννημένος, born of a harlot, bastard. Mal. 178, 19. πορνότριψ, ιβος, ὁ, (τρίβω) = πορνοκόπος. Phryn. P. S. 12,1. Synes. 1360 C. πορνοτρόφος, ον, (τρέφω) πορνοβοσκός. Philon I, 550, 19. Eus. II, 1480 A. Pallad. Vit. Chrys. 18 D. πορνοφόνος, ον, = πόρνας φονεύων. Greg. Naz. III, 1252 A. πορο-ποιέω, ήσω, (πόρος) to make or open a pas- sage. Diosc. 5, 11, p. 699. Sext. 356, 2. ποροποιία, ας, ἡ, an opening of the pores. Cass. 166, 28. Clem. 4.I, 617 B. πόρος, ου, ὁ, pore. Sext. 88, 33, νοητοί, minute. πόρπη, ης, ἡ, = ἐφεστρίς, μανδύης, χλαμύς. Sept. Macc. 1, 10, 89. 1, 11, 58. Schol. Lucian. I, 366. πόρρωθεν, adv. from afar. Sept. Esai. 33, 13. Diod. 1, 83. Pseudo-Demetr. 39, 3, µετενηνε- γμέναι μεταφοραί, far-fetched. πορρώτατον, = πορρωτάτω. Philon I, 229, 48. πόρτα, ας or ης, ἡ, the Latin porta = πύλη. Const. (536), 569 B. 1080 D. Leont. Cypr. 1708 C. Chron. 590, 7. 683,21. Mal. 99, 8. Theoph. 728, 15, et alibi. Stud. 917 C. πορτάριος, ου, ὁ, portarius = θυρωρός, πυ- λωρός, porter, door-keeper. Mal. 184, 22. Lex. Sched. 283 πορτάρης, η. πόρτιξ, incorrect for πόρτιξ. πόρτικος, ου, ὁ, the Latin porticus. Chron. 621,19. Basilic. 13, 1, 5, p. 12. πόρτιξ, ικος, ὁ, = πόρτικος. Porph. Cer. 9, 20. 22,16. Theoph. Cont. 147, 1. πόρτος, ου, ὁ, portus = λιμήν. Clementin. 64 C, of Rome. Hippol. Haer. 452, 7. Philostrg. 608 Β. Soz.1609 A (Dion C. 60, 11, 5). πορφύρα, ας, ἡ, purple cloth or robe. Polyb. 10, 26,1. Diod. 20, 34. Pseudo-Demetr. 50, 20, πλατεῖα, latus clavus, tunica laticlavia. πορφυρεῖον, ου, τὸ, (πορφυρεύο) purple-dyer’s shop. Strab. 16, 2, 23. πορφυρευτής, οῦ, ὁ, — πορφυρεύς. Poll. 1, 96. Artem. 166. Clem. 4. Ι, 536 A. πορφυρεύω, εύσω, (πορφύρα) to catch purple-fish. Athen. 3, 33. Pseudo-Philostr. 31. πορφυρέω, = πορφύρω, to grow purple. Dion. P. 1122. Πορφυριανοί, ῶν, οἱ, Porphyriani, the followers of Πορφύριος. Athan. I, 753 D. πορφυρίζω, ίσω, to look like purple. Diod. 2, 53. Diosc. 1, 19. 2, 193 (194). 3, 38 (44). πορφυρίτης, ου, ὁ, porphyrites, porphyry. Eus. ΙΙ, 1485 C, λίθος. πορφυροβαφεῖον, ου, τὸ, (πορφυροβάφος) = πορφυρεῖον. Strab. 17, 3, 18. πορφυροβαφέω, ήσω, to dye purple. Anast. Sin. 265 A. πορφυροβαφής, ἐς, = πορφυρόβαπτος, dyed pur- ple. Poll. 7,63. Artem. 133. πορφυροβάφος, ου, ὁ, (βάπτω) = πορφυρεύς, purple-dyer. Poll. 7, 169. πορφυρο-γέννητος, ον, purple-born, born in the purple, a title given to the Byzantine em- peror’s (puny) children. Porph, Adm. 199, 12, et alibi. Cer. 36, 10. πορφυροειδῶς, (πορφυροειδής), adv. like purple. Diosc. 1, 99. πορφυρο-κλέπτης, ου, ὁ, stealer of purple. Diog. 6, 57. πορφυροπώλης, ου, ὁ, (πωλέω) seller of purple clothes. Inscr. 2519. — Femin. ἡ πορφυρό- πωλις, ιδος. Luc. Act. 16, 14. πορφυροσχήμων, ον, (σχῆμα) purple-clad. Polyaen. 4, 3, 24. πορφυροφόρος, ον, (φέρω) wearing purple. Cyril. H. 397 A. Joann. Mosch. 2900 D. Hes, Hier. 1557 C. Vit. Nil. Jun. 17 C. πορφυρο-χρυσό-µικτος, ον, compounded of purple and gold. Damasc. III, 693 C. D. πορφυρώδης, ες, = πορφυροειδής. Artem. 206. ποσαπλοος, ον, = ποσαπλάσιος. Athan. I, 256. ποσαπλῶς, adv. how-many-fold. Sept. Ps. 62, 2. ποσειδωνοπετής, ές, (πίπτω) fallen from Ποσει- δών. Oenom. apud Eus. III, 401 C. [Formed like διιπετῆς.] πόσθη, ης, ἡ, = ἀκροποσθία, prepuce. Ruf. apud Orib. III, 390,10. Galen. II, 274 D= τὸ σκέπον τὴν βάλανον. - Also, πόστη. Schol. Arist. Nub. 653. ποσθία, ας, ἡ, = ἀκροποσθία. Philon IΙ, 211, 15. ποσόοµαι, ώθην, (ποσός) to be endowed with quantity, Nemes. 540 B,C. Cyrill. A. I, 473 A.—2. To amount. Pseud-Athan. IV, 313 C Ποσοῦνται οὖν οἱ πάντες κριταὶ εἰς δεκα- τρεῖς. ποσός, ή, όν, some, of quantity. Polyb. 1,1, 2 Οὐδ᾽ ἐπὶ ποσόν, not even in a certain degree. —2. Substantively, τὸ ποσόν, amount, sum of money. Leont. Cypr. 1736 A. Porph. Cer. 651, 14, τῆς ρόγας, the amount of pay. Vit. Nil. Jun. 21 B. ποσότης, ητος, ἡ, (πόσος) quantity. Polyb. 16, 12, 10. Clem. R. 1, 35. Sext. 80, 20. Hippol. Haer. 54, 72, τοῦ χρόνου, the space of time. Longin. Frag. 3, 14. Mal. 112, 22 τῶν χρημάτων, the amount of money. πόστη, 566 πόσθη. ποστηµόριον, ου, τὸ, (πόστος, μόριον) what frac- tion of 2. Orig. II, 80 A. Epiph. III, 281 A. Leont. I, 1277 A. ποστλιμίνιον, ου, τὸ, the Latin postliminium, the right of returning home. Antec. 1, 12, 5. πόστος, η, ον, quotus? which in order? Classical. Chron. 18, 13 Ἐν πόστῃ τῶν δύο μηνῶν ἡμέρᾳ; on what day of the two months ? ποστός, ή, όν, a certain in a series. Dion. H, III, 1790, 10, ἔτος, a certain number of years. Sext. 734,19 ᾿Απὸ ποστῆς μοίρας ἐπὶ ποστὴν μοῖραν πλεῖστον δύναται. πόστουμος, ον, postumus = ὁ ὕστερον τῆς τῶν πατέρων τελευτῆς γενόμενος. Plut. I, 475 C. Anlec. 1, 13, 4. ποσῶς, (πόσος), adv. L.aliquantum, ali- quatenus, some, somewhat, in some meas- ure, to a certain degree. Soran, 248, 8. Sext. 28,17. Euagr Scit, 1232 A. ποταμηγός, όν, (ποταμός, ἄγω) navigating a river. Dion. H.I, 347, 15. 534, 7. 535, 14, σκάφη ποτάμιον, ου, τὸ, Small ποταμός. Strab. 8, 3, 12. 13, 1, 70. Plut, I, 658 B. ποτάμιος, α, ον, of a river. — Strab. 4, 2,1. 7, 1, 3. 11, 3, 2, sc. χώρα, a country bordering on a river. ποταμίσκος, ου, ὁ, = preceding. Strab. 14, 1, 8. ποταμοδιάρτης, ου, ὁ, (ποταμός, διαίρω) ferry- man. Artem, 381. ποταμόκλυστος, ον, (κλύζω) washed by a river. Strab. 3, 4,12. 9, 5, 2. ποταμό-πνικτος, ον, drowned in a river. Theoph. 561, 11. ποταµό-ρρυτος, ον, washed down by a river. Scymn. 165, κασσίτερος. ποταμο-φόρητος, ον, borne away by a river. Apoc. 12, 15. ποταμόχοος, ον, = following. Heron Jun. 222, 11. ποταμύ-χωστος, ον, alluvial. Diod. 1, 34. 3, 3, p. 175, 69. Strab. 13, 3, 4. ποταπός, ή, όν, = ποῖος, what sort of. Matt. 8, 21. Sext. 479, 13, τὴν φύσιν. -2. From what country ? — ποδαπός. Phryn. 56, con- demned in this seuse. ποτέ, adv. L. quondam, once. Athan. I, 721 A Τῷ ποτὲ ἀδελφῷ μου, late, who is now dead. πότενς, the Latin potens. Plut, I, 65 E ποτῆνς, incorrectly. πότερον, adv. whether. Dion. H. I, 328, 10 Ἐν βουλῇ ἐγένοντο πότερον ἀποίσουσιν, ἢ προσµε- ταπέµπωνται, ἢ προσμείΐνωσι. πότζος, ου, ὁ, quid? Porph. Cer. 463. ποτήνς, See πότενς. ποτήριν, for ποτήριον. Leont, Cypr. 1736 D. ποτήριον, ου, τὸ, cup. Paul. Cor. 1, 10, 16. 1, 11, 25, et alibi. — Τὸ μυστικὸν or κυριακὸν or ἅγιον ποτήριον, the mystical or the Lord’s cup, chalice, the communion cup. Athan. I, 265 D. 385 B. Joann. Mosch. 2904 B. — To κεκραμένον ποτήριον, mistus calix, temperamen- tum calicis, of the eucharist. Iren. 1125 B (1073 B). — Τὸ κοινὸν ποτήριον, the common cup, the cup out of which the bride and bridegroom drink at the conclusion of the marriage ceremony. Euchol. ποτηρο-κάλυμμα, ατος, τὸ, the: cloth with which the chalice is covered. Porph. Cer. 631, 11. Anon. Byz. 1308 A. ποτηροπλύτης, ου, ὁ, (πλύνω) = κυλικεῖον. Schol, Lucian. II, 332. ποτίζω, to give to drink. Sept. Gen. 19, 32, τινά τι. Judic. 4,19. Sir. 15,3. Macc. 3, 5, 2. Barn. 744 B ᾿Ἐποτίζετο ὄξει καὶ χολῇ. - Pass. Ποτίζομαι = πίνομαι. Diosc. 1, 10. 186. 2, 32, 165 (166).— 2. Το wrrigate = ἄρδω. Classical. Sept. Gen. 13, 10. Strab. 11, 4, 3. 4, 6, 7, p. 322, 9. Philon I, 278, 14. ποτικός, ή, όν, (πότος) able to drink, given to drinking. Plut. I, 666 C, et alibi. Poll. 6, 19. πότισμα, ατος, τὸ, (ποτίζω) potion, in medicine. Diosc. 1, 24. 7, Ὁ. 19. ποτισμός, ού, ὁ, = τὸ ποτίζειν. Philon I, 228, 9. 249,24. Agquil. Ps. 3,8. Athan. II, 916 C, irrigation. Marc. Erem. 1044 C, τοῦ ὄξους. ποτιστήριον, ου, τὸ, (ποτιστής) watering-trough. Sept. Gen. 24, 20. 30,38. Hippol. Haer. 196, 2. Πότιτος, ου, ὁ, Potitus, a heretic. Rhodon 1336 A. Theod. IV, 376 C. ποτνιάομαι, (πότνια), to pray, invoke, implore : to alment. Philon I, 391, 28. 478, 20. 678, 34, τὸν θεόν. Jos. Ant. 19, 1,17. 17, 6, 5, μετὰ δακρύων. Plut. II, 507 C, δάκρυα. ποτνίασις, εως, ἡ, prayer. Caesarius 77. ποτνιασμός, οῦ, ὁ, = τὸ ποτνιᾶσθαι. Strab. 7, 3, 4, p. 17, 10. ποτός, οῦ, ὁ, = ποτισμός, of horses. Porph. Cer. 480, 3. πού, adv. somewhere, at the beginning of a sen- tence. Philon I, 495, 48 Ποὺ δὲ ἰσότητα δι- καιοσύνης τροφὸν ὁ νομοθέτης ἀποδέχεται. πουβλικάριον, τὸ, quid. Dioclet. G. 8, 43. πουβλικίζω, ισα, the Latin publico, to divulge. Μαισίο. 1, 9. 3,5. Leo. Tact. 7, 41. πούβλικος, ον, or πουβλικός, ή, όν, publicus = δημόσιος. Hippol. Haer. 452,99. Carth, Can. 43. Lyd. 57. Antec. 1, 1, 4. πουγγίον, ου, τὸ, Gothic puggs, Latinized into punga, Anglo-Saxon pocca, bag, purse. Mauric. 1, 2. Leo. Tact. 6, 2. Ptoch. 1, 103 πουγγίν. [Compare budget, pocket, pouch, French poche.] πούκλα, see βούκλα. πούλβινον, ου, τὸ, the Latin pnivinus, pil- low, cushion, bolster. Epict. 3, 23, 35. — Also, πούλβιον. Erotian. 338. πουλλίον, incorrectly πουλίον, ου, τὸ, (pullus) = ὄρνις, ὀρνίθιον, bird. Thom. A, 2,3. Lex. Sched. 844. πούλλους, pullus = νεοσσός. Diosc. 2, 168 (169) Πῆς πούλλι, pes pulli, — καυκαλίς. πούλπιτον, ου, τὸ, the Latin pulpitum. Chron. 625, 18, as a proper name. Theoph. 285. Basilic. 2, 2, 233.— Also. πόλπιτον. Mal. 387, 13. πουλπιτόω, ωσα, pulpito, to make a stage. Maurie. 11, 5. πουλυτενής, for πολυτενής, ἐς, (πολύς, τείνω) = ἐπὶ πολὺ διατεταμένος, far-stretching. Dion. P. 99. 340. ποῦλχερ, the Latin pulcher = εὐπρεπής. Strab. 14, 6, 6. App. I, 100, 25. πούπιλλος, ου, ὁ pupillus. Antec. 1, 11, 3. πού-ποτε, adv. anywhere. Apophth. 312 C Ἐὰν εὑρεθῶ πούποτε. Joann. Mosch. 2953 C Πού- ποτε ἀπελθεῖν οὐ δύναμαι. πούρως, the Latin puré = καθαρῶς. Antec. 1, 14,1. πούς, οδός, ὁ, foot. Sept. Gen. 30, 30 Ἐυλόγησέ σε κύριος ἐπὶ τῷ ποδίμου, Since my coming. — Κατὰ πόδας, following close. Polyb. 1, 33, 3. 8, 16, 9 Τῇ κατὰ πόδας ἡμέρᾳ, on the following day. Dion. H.II. 1046, 10. — "Εκ ποδός, closely. Polyb. 2, 68, 9. 14, 6,1. Diod. 20, 57, ἠκολούθει. Dion. H. I, 460, 6. — Ὑπὸ πόδα, below. Polyb. 2, 68,9 Τὴν ὑπὸ πόδα κατάστασιν. - Παρὰ πόδας, immediately. Id. 5, 26, 18. - Τῶν ποδῶν σου, by thy feet, a form of obtestation. Chal. 989 A Ἐμοὶ, τῶν ποδῶν σου, καὶ ἐνετείλατο ἄλλα τινά... . οῦ- τως ἔχει τῶν ποδῶν σου. (Apocr. Act. Andr. et Matthiae 31 Ἔδέετο πρὸς τῶν ποδῶν τοῦ μακαρίου ᾿Ανδρέου.) -Pallad. Laus. 1036 C Τῶν ποδῶν σου ἁπτόμεθα, =γουναζόμεθα. - 2. Foot, in versification. Dion. H. V, 104, 12. 21, 7 Κατὰ πόδα δάκτυλον βαινόμενον, scanned dactylically. Drac. 133,4. Heph. 3,1. Aristid. Q. 34. Sext. 635, 22. 760, 4. Longin. Frag. 3, 3. [Heron Jun. 48, 3 ποῦν = πόδα.] πρᾶγμα, ατος, τὸ, in the plural, state-affairs. Ὃ ἐπὶ τῶν πραγμάτων, functionary. Sept. Macc. 1, 3, 32. 2, 3, 7. 2, 10, 11. 2.11, 1. Polyb. 3, 69, 4 Τοὺς ἐπὶ τῶν πραγμάτων τετα- γμένους. - 2. Business, etc. Adam. 1744.Α Οὐδὲν εἶχε πρᾶγμα κολάσαι τὸν Ἰούδαν, had no right. — Apophth. 260 A Οὗτος οὐκ ἔχει πρᾶ- γμα, is not guilty. 285 C Ἐγὼ πρᾶγμα οὐκ ἔχω, I am free from blame. — 3. Property. Vit. Epiph. 52 Β Πάντα τὰ πράγματά μου. πραγματεία, ας, ἡ, trade, traffic. Eus. VI, 189 Β Τὰς πραγματείας ποιούμενοι, trading. Mal. 433, 13. 458, 16. Porph. Adm. 69, 21. - Epiph. I, 992 A, merchandise, — Achmet. 159, p. 134. — 2. Treatise, work, book. Polyb. 8,4, 1. Diod. 1. 1, p. 4,29. Dion. Ἡ I,189, 5. V, 6,2 VI, 813, 11. Strab. 1, 2, 2, p. 23, 21. πραγματεύομαι, to merchandise, to trade, traffic. Apophth. 349 A. Joann. Mosch. 3093 A. Theoph. 512,9. Porph. Adm. 71,18, 270, 19 -σθαΐ τι ἀπό τινος. πραγματευτής, οῦ, ὁ, L. negotiator, broker, agent, trader, merchant. Plut, II, 525 Α. 831 A. Inscr. 2831. 3104. Epiph. II, 832 A. Nil. Epist. 2, 269. πραγματευτικός, ή, όν, treating: trading. Porphyr. Abst. 1, 3, p. 6. Theoph. 951, 15, σκάφη, merchant-vessels. πραγματίας, ου, ὁ, — ὁ πράγματα καὶ ἀηδίας πα- ρέχων, troublesome and disagreeable person. Phryn. P. S. 58, 7. πραγματικός, ή, όν, Of business, relating to busi- ness: skilled in business, practical. Sept. Esdr. 1, 8, 22, τοῦ ἱεροῦ, agents. Polyb. 36, 3,1, able. Diod. 13, 35. Ex. Vat. 82, 10. Strab. 1, 4, 8. 1, 1, 23, p. 21, 9, useful. Plut. II, 1060 B. — Particularly, relating to state affairs: skilled in state affairs. Polyb. 1, 2, 8. 1,35, 9. 3,57, 4. 3, 7, 5. 6, ἀνήρ, states- man. Strab. 1, 1, 23, p. 21,15 ὁ πραγματι- κός, statesman. Plut II, 815 B, civilian, — Inser. 4896, C. — 2. Relating to the subject- matter of a literary performance ; opposed to λεκτικός. Dion. H. V, 3, 6, τόπος, the subject- matter. VI, 777,13, χαρακτήρ. 778, 14, μέρος of rhetoric. — 3. Treating, that treats. Sext. 608, 13, τὸ περὶ τὰς διαλέκτους καὶ τεχνολογίας καὶ ἀναγνώσεις, the treating of. 4. Arduous, difficult, troublesome, = πρά- γματα παρέχων. Beros. apud Jos. Apion. 1, 20, p. 452. Polyb. 4, 70, 10. — 5. Prag- maticus, relating to the affairs of the com- munity. Lyd. 236, 5, νόμος, pragmatica san- ctio, = Justinian. Novell. 7, 9, τύπος. - 6. Substantively, τὸ πραγματικόν, pragmati- cum, imperial edict. Ephes. 1736 Β, Chal. Can. 12. Just. Imper.5. Lyd. 222. πραγματικῶς, adv. skilfully, efficiently, effective- ly, ably, successfully. Polyb. 1, 9, 6. 2, 13, 1. Diod. 13, 45. 16,52. Strab. 15, 1, 54, p. 51,17. Orig. I, 1289 C, practically. — 2. Actually, in fact. Plut. II, 960 B (?). Porph. Cer. 638, 21. πραγμάτιος, ου, ἡ, = πραγματεία, traffic. Eus. Alex. 441 B. πραγματοκοπέω, ήσω, =πραξικοπέω. Polyb. 29, 8, 10. πραεπόσιτος, πραεφεκτωρία, see πραιπόσιτος, πραιφεκτωρία. πραέως, (πραΰς), adv. = ἠρέμα, gently, mildly. Diosc. 1, 12 (1, 106). πραῖδα, ας, ἡ, the Latin praeda — λεία, booty, plunder. Athan. I, 229 B. Joann. Mosch. 3024 B. Chron. 462, 9. Mal. 108, 19, et alibi. Porph, Novell. 257. πραιδεύω, ευσα, praedo, praedor = ληΐζο- pa, κατατρέχω, to plunder, overrun. Const. (536), 1209 E. Cyrill. Scyth. V. S. 339 B. Mal. 30, 21, et alibi. Petr. Sic. 1301 B. πραικόκιον, ου, τὸ, (praecox) = μῆλον ᾽Αρμε- νιακόν, apricot. Diosc. 1,165. Galen rec- ognizes two varieties of apricots, the πραικό- κια and the ᾽Αρμενιακὰ μῆλα. He remarks further that the purists of his time avoided the term πραικόκια altogether. Galen. VI, 344 Ἐ. 348 A. 429 D. 438 C. XIII, 209 C. Orib. I, 210,13. [As the apricot was carried from Armenia to Italy and Greece, it may be presumed that its Armenian name went along with it. Now barquq, in Persian, means apricot; and it is not absurd to suppose that the ancient Arme- nian word contained the same elementary sounds (BRQWQ). As the apricot ripens before the peach (with which it must have been confounded at first by the Europeans), it was natural for the Romans to connect its Armenian name with their praecox, the root of which is PRAECOC. The Byzan- tines converted πραικόκιον (or perhaps the original Armenian name) into βερίκοκκον, which see. In the Arabic of the present day, barquq means plum (Prunus dome- stica); mishmish being the word for apricot.] πραίκων, ωνος, ὁ, Praeco = κήρυξ. Pseudo- Nicod. I, A, 1,2. Lyd. 202, 4. Πραινεστηνός, ή, όν, Praenestinus, of Praeneste. Dion. H. III, 1659, 5 Πραίνεστος, ου, ἡ, Praeneste. Diod. II, 541, 35. — Also, τὸ Πραινέστε, indeclinable. Dion C. Frag, 109, 4. πραιπόσιτος, ου, ὁ, praepositus. Inscr. Vol. III, p. 1165. Eus. II, 801 A. Athan, I, 780 A. Basil. IV, 885 B. Olymp. 452, 8. Pallad. Laus. 1259 Α. Philostrg. 517 A. 597 C. Simoc. 194, 22, chief of the emper- or’s eunuchs. — Basilic. 56,11 (titul.) πραε- πόσιτος. πραισεντάλιος, ου, ὁ, praesentalis = κοµη- τατήσιος. Porph. Cer. 392, 7. 495, 6 Τρι- βοῦνος πραισεντάλιος, explained παρουσιαστής in the Scholium. — Justinian. Edict. 13, 2 οἱ πραισεντάλιοι = αἱ παραμοναί. πραισεντεύω, ευσα, (praesens) = παραµένω, to be present. Mal. 176, 3. πραϊισεντιον, ου, τὸ, = πραίσεντον. Simoc. 46, 21. πραίσεντος, ον, Praesens = παρών, ἐμπαρά- μονος, παράμονος. Chron. 208. Cedr. I, 258, 22.— Substantively, τὸ πραίσεντον, praesens militia, a body of troops so called. Const. (536), 1208 D. Justinian. Novell. 22, Epilog. Euagr. 2705 D. Mal. 375, 16. 378, 9, et alibi. πραίστιτες, ων, οἱ, praestites from prae- stes = προστάτης. Plut, II, 276 F. πραιτεξτᾶτος, α, ον, praetextatus. Lyd. 152, 15. fabula praetextata. πραιτοῦρα, ας, ἡ, praetura, praetorship. Olymp. 470, 8. πραίτωρ, ορος, ὁ, praetor — ὕπαρχος, ἔπαρ- χος, στρατηγός. Dion C. Frag. 17, 13. Porphyr. V. Plotin. 58, 15. Zos. 104, 17. Socr. 5, 8, p. 577 B. Lyd. 10, 15, οὐρβανός, praetor urbanus. Proc. I, 353, 20. — Πραί- τωρ τῶν δήμων, praetor plebis — νυκτέπαρχος. Proc. III, 116, 12. Justinian. Novell. 13, 1. Simoc. 261, 12.— 2. Praetor, the judge of a θέμα. Leo. Tact. 4, 31. πραιτωριανός, ή, όν, praetorianus. Dion C. 53, 25,5. Herodn. 5, 4, 14. Zos. 73, 19. Justinian. Novell. 13, 3. Lyd. 157, 21. πραιτωρίδιον, τὸ, little πραιτώριον. Epict. 8, 22, 47. πραιτωριο-κτυπέω, ήσω, to knock at the gate of the praetorium: to frequent the praetorium. Pallad. Vit. Chrys. 17 D. πραιτώριος, α, ον, the Latin praetorius. Pallad. V. Chrys. 39 D. Laus. 1034 C Ἔπαρχος τῶν πραιτωρίων. Philostrg. 513 D. Isid. 448 D. Socr. 36 A Τῶν στρατιωτῶν τῶν πραιτωρίων (cohortium). Apophth. 249 C. Antec. 1, 21, 3, ἐπίτροπος, tutor praeto- rius. Justinian. Novell. 4 (titul.). — 2. Substantively, τὸ πραιτώριον, (a) praeto- rium = στρατήγιον, τὸ στρατηγικὸν ἐπὶ ξένης κατάλυμα, στρατηγικὴ σκηνή. Matt. 27, 27. Marc. 15, 16. Luc. Act. 23, 25. Joann. 18, 28. Paul. Phil. 1, 13. Athan. I, 385 A. Lyd.171, 8.- (b) praetori- um, a magnificent building. Justinian. Novell. 159, Prooem. πραίφεκτος, ου, ὁ, praefectus — προεστηκώς, προεστώς, prefect. Polyb. 6, 26, 5. 6, 8 37, 8. Pseud-Anton, apud Just. Apol. 1, 71, p 440 B. Apocr. Parados. Pilat. 10. Lyd. 171, 7. πραιφεκτωρία, ας, ἡ, praefectura — ἔπαρ- χότης. Justinian. Novell. 38, Prooem. § γ΄, πραεφεκτωρία. πρακτεύω, = πράσσω. Stud. 829 C. πρακτήρ, ήρος, ὁ = πράκτωρ, L. exactor, tax- gatherer. Poll. 8, 114. Apollon. Ephes. 1381 A. Greg. Naz. III, 981 A πρηκτήρ, Ionic. Aster. 220 B. πρακτικεύομαι, (πρακτικός), to act. Pseudo-Dion. 708 B πρακτικός, ή, όν, active, etc. — Phot. III, 56 B Πρακτικὸν τῆς πρώτης συνόδου, the Acts of the first Council. πρακτόρεια, ας, ἡ, fem. of πράκτωρ. Apollon. D. Conj. 499, 28. πρακτόρειον, ου, τὸ, (πράκτωρ) prison for those who do not pay their taxes. Incsr. 4957, 15. πρακτοψηφιστής, οῦ, ὁ, πρᾶξιν ψηφίζω) censor. Cyril A. X, 1073 Β πράκτωρ, oρος, ὁ, L. exactor, taxz-gatherer. Greg. Naz. III, 1060 A. Soz. 1228 A. Theod. IV, 1220 A. πράνδιον, ου, τὸ, the Latin prandium = ἄριστον. Plut, II, 726 E. πράνδιον, ου, τὸ, brandeum, braid, filet, band. Theoph. 359, 7. Porph. Adm. 72, 1. πράνδιος, ον, ornamented with fillets. Porph. Cer. 81. πραξ-απόστολος, ου, ὁ, = αἱ πράξεις τῶν ἀποστό- λων, the Acts of the Apostles. Triod. πραξιεργίας, ου, ὁ, (ἔργον) worker. Lyd. 42, 4. πραξικοπέω, ήσω, (κόπτων) to intrigue; circum- vent, overreach. Polyh. 1, 18, 9, et alibi. Πραξίλλειος, ον, of Πράξιλλα, Prazillean. Heph. 7,10. 11, 4, μέτρον, Prazillean verse. πράξιμος, ον, (πρᾶξις) that can be collected, as money. Polyb. 22, 26, 17. πρᾶξις, εως, ἡ, act. Orig. I, 765 B. 896 A. 1308 B Aἱ πράξεις τῶν Αποστόλων, the Acts of the Apostles, the title of a work by Luke. Caesarius 1176 πρᾶξις = πράξεις. - Πράξεις ᾿Ανδρέου, Θωμᾶ, Ἰωάννου, spurious works. Έως. II, 269 B. Epiph. I, 1040 D. πραοπαθέω ήσω, (πρᾶος, παθεῖν) to be meck or gentle. Philon I, 547, 11. πρασιανός, ή, όν, = πράσινος.Anton. 1, 5. πρασίζω, ίσω, (πράσον) to look green. Diosc. 3, 56 (63). 84 (94). 93 (103). Ruf. apud Orib. II, 223, 1. Galen. VI, 400 E. πρασινίζω, = preceding. Diosc. 3, 56 (63) as ν. l. Πρασιναβένετοι, ων, οἱ, = οἱ Πράσινοι καὶ οἱ Βέ- νετοι. Theoph. 356, 2. πράσινος, ον, green. Classical. Sept. Gen. 2, 12, λίθος, emerald? — 2. Substantively, οἱ Πράσινοι, Prasini, the Greens of the circus. Dion C. 59, 14, 6. 61, 6, 3. 63, 6, 3. 72, 17, 1. 73,4,1. Lyd. 65,20. Proc. I, 119, 15. πράσιος, ον, = πράσινος. Dion C. 79, 14, 1, στολή. Nic. CP. Histor. 4,19 Οἱ τοῦ πρα- σίου χρώματος δημόται. Theoph. Cont. 332, 7. πρασίτης, ου, ὁ, flavored with leek. Diosc. 5, 58, οἶνος. πρασοειδής, ές, (ΕΙΔΩ) leek-like. Classical. Diosc. 4,178 (181). Galen. III, 70 E. VI, 400 E. πρασοφαγέω, ήσω, (πρασοφάγος) to eat leeks. Lyd. 107, 2. πράσσω, or πράττω, to do, act, etc. — Τὰ πεπρα- γμένα, L. acta, acts. Leont. I, 1236 A. Euagr. 2448 A. — Εὖ πράττειν, to do good or what is right. Kaxés πράττειν, to do evil or what is wrong. Just. Apol. 1, 28. Tryph. 12.17.—2. To be. Epiph. II, 185 A Ἐν τῇ φυλακῇ ἔπραττον. πρασώδης, ες, = πρασοειδής. Tatian, 852 B. Agathem. 368. πρατεία, ας, ἡ, (πράτης) sale. Justinian. Cod. 10, 27, 2. πρατήριον, ου, τὸ, market. Classical, Dion C. 59, 14,2. Method. 397 A. Basil. III, 268 C. Isid. 297 B. πραΰγελως, ων, (πραΰς, γέλως) softly smiling. Licymn. apud Sext. 556, 13, ὑγεία. πραΰ-θυμος, ον, of gentle disposition. Sept. Prov. 14, 30. πραϋ-λόγος, ον, of gentle words. Synes. Hymn. 6, 33, p. 1609. πραϋντικός, ή, όν, soothing. Diosc. 2, 98. 1, 68. 5, 125 (126), pp. 78. 793. πραϋπάθεια, ας, ἡ, meckness, gentleness. Philon II, 31. 8. Paul. Tim. 1, 6, 11. Ignat. 681. πραϋπαθής, ές, (παθεῖν) gentle. Basil. I, 356 C. πραΰς, εῖα, ύ, = πρᾶος. Sept. Joel 3, 11. Greg. Nyss. III, 421 B πραΰτατος. πραΰτης, ητος, ἡ, meekness. Sept. Ps. 44, 5. 89, 10. Sir. 3, 17, et alibi, Paul. Gal. 5, 23, et alibi. Ignat. 953 A. πραϋτόκος, ον, (τεκεῖν) of easy parturition. Philon I, 577, 8. πραΰ-τροπος, ον, — πραΰς τὸν τρόπον. Plut. II, 493 D. πράως, adv. = πραέως. Anast. Sin. 109 C. πρέδα, incorrect for πραῖδα. πρεκάριος, α, ον, the Latin precarius = παρακλητικός. Antec. 1, 14, 1. πρεκόκκιον, πρεπόσιτος, incorrect for πραικόκιον, πραιπόσιτος. πρέπω, to become, beseem, etc. Dion. Ἡ. V, 482, 8. VI, 776,16 τὸ πρέπον, propriety. — Impersonal, πρέπει, it is proper. Athan. II, 20 B Τί γὰρ ἔπρεπε ποιεῖν αὐτόν; Πρέπων, οντος; ὁ, Prepon, a Marcionite. Theod. IV, 376 D. πρεσβεία, ας, ἡ, embassy. Philon II, 572, 30 Ὃ ἐπὶ τῶν πρεσβειῶν, the officer waiting on ambassadors. — 2. The office of legatus, in a Roman army. Plut. I, 876 A.— 3. Inter- cession, supplication,= ἔντευξις. Athenag. Legat. (titul.), incorrectly translated legatio. Basil. IV, 1012 C, of the saints. Greg. Naz. II, 532 A. Euagr. Scit. 1252 C. Pallad. Laus. 995. Max. Conf. Comput. 1252 D. Chron. 716, 10. 724,18. Sehol. Lucian. III, 430. πρεσβεῖον, ου, τὸ, old age, seniority. Sept. Gen. 43, 32. Ps. 70, 18.— 2. Office of presbyter. Eus. ΙI, 652 A. 721 B. 732 B. —3. Plural, τὰ πρεσβεῖα = ληγᾶτα, legata. Justinian. Novell. 1, Prooem. § 1. πρεσβευτής, οῦ, ὁ, ambassador. Classical. Sept. Macc. 1, 13, 21. Polyb. 4, 52, 2. Diod. 20, 15. — 2. Legatus, lieutenant-general, in a Roman army. Polyb. 35, 4,5. Strab. 3, 4,20. Plut. I, 409 A. Dion C. 53, 13, 5. 53, 14, 6. πρεσβευτικός, ή, όν, ambassadorial. Polyb. 9, 32,4. Diod. 20,1. Dion. H. IV, 2219, 16. Philon II, 121, 50, νόμος, relating to the rights of ambassadors. πρεσβεύω, = πρεσβευτής εἰμι, to be a legatus in an army. Polyb. 35, 4,14. Lucian. II, 386. App. IΙ, 56, 28, αὐτῷ, was his legatus. — 2. To intercede; to supplicate, pray, = ἱκετεύω. App. I, 18,48. Clem. A. II, 648 A, ὑπὲρ σοῦ πρὸς θεόν. Basil. IV, 1012 A. C. -3. To set forth, to maintain a doctrine, to defend, profess, profess to believe, to believe. Epict. 4, 8,10. Orig. I, 992 B, τὸν Χριστιανισμόν. believing in Christianity. 1328 C Πρεσβεύ- οντι τὰ τοῦ διαγράμματος, of whose faith this diagram was the symbol. Eust. Ant. 676 D Εως. II, 48 C. 329 C. Tit. B. 1069 C Basil. IV, 977 C. Soz. 904 A. 1316 C, τὸ δόγμα. πρεσβυτερεία, ας, ἠ, = following. Leont. I, 1225 B. πρεσβυτερεῖον, ου. τὸ, = πρεσβυτέριον, office of presbyter. Nic. I, Can. 2. Socr. 7, 41, p. 829 C. πρεσβυτερεύω, to be πρεσβύτερος. Did. A. 328 B. 961 B. πρεσβυτέριον, ου, τὸ, (πρεσβύτερος) council of elders. Luc. 22,66. Act. 22,5. Theodtn. Dan. (init.) 50. — 2. In the Christian church, presbytery, the presbyters as a body. Paul. Tim. 1,4, 14. Ignat. 645 B. 648 A. Anc. Can. 18. Eust. Ant. 676 A.— 3. Presbyteratus, presbyterate, the office of presbyter. Clem. A.II , 328 B. Orig. III, 369 C. 1329 B. Anc. 18. Athan. I, 332 D. Epiph. II, 185 B. πρεσβυτερίς, ίδος, ἡ, presbyteress. Epiph. II, 745 A. πρεσβυτέρισσα, ης, ἡ = preceding. Jejun. 1912 B. πρεσβύτερος, ου, ὁ, elder. Sept. Ex. 18, 12. Esdr. 1, 5, 60. 1, 6, 5. Macc. 1, 7, 33, et alibi. —2. Presbyter, in the Christian church. Luc. Act. 11, 80, et alibi. Clem. R. 1, 1. 44. Ignat. 677 A. Polyc. 1009 C. Iren. 847 A. 1053 C. 1055 C. Clem, 4. I, 1189 C. II, 328 C. Hippol. Haer. 460, 12. Orig. III. 369 C. 381 D. 932 B. 1328 A. Malchio 249 C. Anc. 1. Neocaes. 1. 11. Basil. IV, 321 D, τοῦ χωρίου τοῦδε. - Ap- plied to bishops. Clem. 4. I, 637 C. II, 405 A. 648 A. Pseudo-Dion. 120 A (titul.). — Feminine, ἡ πρεσβυτέρα, (a) the prioress of a monastic establishment for women. Basil. III, 1157 A (titul.). — (9) αἱ πρεσβύ- τεραι = πρεσβύτιδες, in the ancient church. Const, Apost. 2, 28. — 3. Veteranus, veteran. Cyril. Scyth. V. S. 230 C. πρεσβύτης, ου, ὁ, = πρεσβευτής. Sept. Macc. 2, 11, 34. πρεσβυτικός, ή, όν, Chronic. Diosc. 1, 36.— Nic. I, Can. 2 ἡ πρεσβυτική, office of presby- ter. — Synes. 1073 D τὸ πρεσβυτικόν = οἱ πρέσβεις. πρεσβυτικῶς, adv. like an elderly person. Plut.I, 6B. πρεσβῦτις, ιδος, ἡ, elderly woman. The πρεσβύ- τιδες formed one of the orders in the early church. Laod.11. Apocr. Act. et Martyr. Matt. 28. Const. Apost. 2, 28.57. 3, 5. πρεσέντιον, πρέσεντος, incorrect for πραισέντιον, κ.Τ.λ. Πρεττανία, Πρεττανικός, see Βρεττανία, Ώρεττανι- κός. — πρέφεκτος, incorrect for πραίφεκτος. --- πρηκτήρ, see πρακτήρ. πρήσκοµαι, ήσθην, ησμένος, (πίµπρηµι, πρησθῆ- ναι) to swell, to be swollen. Achmet. 71. Ptoch, 2, 234. πρηστήρ, ῆρος, ὁ, (πίμπρημι) prester, a spe- cies of snake. Diosc, 4, 37. πρηστήριος, ον, burning. Pseudo-Dion. 300 B. Eudoc. M. 3. πρηστηρίως, adv. by burning. Pseudo-Dion. 205 C. πρηΰνοος, ον, = πραΰνοος. Agath. Epigr. 52, 5. πρηών, ῶνος, ὁ, = πρών, πρώων. Classical. Dion. Ρ. 66. 116. ΠΡΙΑΜΑΙ, aor. mid. πρίασθαι, to buy. [Aor. mid. ἐπριασάμην — ἐπριάμην. Sept. Gen. 42, 10 as v. 1. Patriarch. 1092 C. Chrys. VII, 167 A.] Πριάπειος, ον, of Πρίαπος. Priapean. Dion. Η. V, 22, 7, ποιήματα. Strab. 8, 6, 24. Heph. 10, 10. 16, 2, μέτρον, Priapean verse. πριαπίσκος, ου, ὁ, a sort of pessary. Antyll. apud Orib. III, 633, 1. Paul. Aeg. 296. πριαπισμός, οῦ, ὁ, (πριαπίζω) priapismus, priapism. Galen. VII, 529 A. Leo Med. 195. πριβᾶτος, see πριουᾶτος.-πριβατωρία, incorrect for προβατωρία. πριβιλήγιον, ου, τὸ, privilegium --- νόμος ἰδιωτικός. Chal. 1637 A. Lyd. 10, 28. πριγκιπᾶτον, ου, τὸ, principatus, principal- ity. Porph. Adm. 120, 24. Πριγκίπειος, ον, (Πρίγκιψ) Prince’s. Mal. 78, 8 Αἱ Πριγκίπειοι νῆσοι, Prince’s Islands, in the Propontis. Nicet. Paphl. 492 A. πριγκίπια, ων, τὰ, the Latin principia = τὰ ἀρχεῖα. Plut, I, 1057 F. πρίγκιπος, ου, ὁ, = πρίγκιψ. Nil. 408 A. Πρίγκιπος, ου, ἡ, Principos, one of Prince’s Islands. Eustrat. 2321 A. Theoph. 681, 15. 745, 6. Nic. CP. Histor. 29, 10. Nicet. Paphl. 505 B. Cedr. II, 536, 19. Attal. 13, [The word originated in the ex- pression ἡ τοῦ Πρίγκιπος νῆσος.] πρίγκιψ, ιπος, ὁ, princeps. Polyb. 6, 21, 7, the principes in a Roman legion. Incsr. 4381, b, πρίνκιψ. Pallad. Vit. Chrys. 25 E. Lyd. 124, 12, et alibi. πρίζω, = πρίω. Leo Med. 153. πριμιγένεια, ας, ἡ the Latin primigenia, an epithet of Fortuna. Plut. ΙΙ, 289 B. 322 F. πριμικηρᾶτος, ου, ὁ, the office of πριμικήριος. Μα]. 474, 5. πριμι-κήριος, ου, ὁ, primicerius = ὁ πρω- τεύων, the first officer. Olymp. 451, 22. Nil. 321 B. Chal. 1248 D. Const. (536), 1016 D. Justinian. Cod. 12, 11, 8, § δ. Eustrat. 2372 A. Leo. Novell. 222.— Theoph. 705, 2, one of the officers of the imperial palace. πριμι-πῖλος, ου, ὁ, primipilus. Dion. H. ΙΙΙ, 1764, 4. πριμισκρίνιος, ου, ὁ, primiscrinius — πρῶτος τῆς τάξεως. Nil. 169 C. 272 C. Lyd. 198, 15. — Theoph. 754, 13 προμοσκρί- νιος. πρῖμος, α, ον, primus — πρῶτος. Plut. I, 26 A. Pseud-Anton. apud Just.437 A. Mauric. 12,9. Mal. 172, 23. Leo. Tact. 4, 17. πριμο-σκουτάριος, ου, ὁ, primus scutarius = ὑπερασπιστής. Lyd. 158, 22. πρίν, adv. before. Polyb. 9, 43, 2, πεποιῆσθαι. Diod. II, 555, 34 Οὐ πρότερον ἐκ τῆς εὐνῆς ἠγείροντο πρὶν ἂν πρὸς ἑαυτοὺς ἀνθωμολογή- σαντο. Lucian. I, 538 ᾽Απόκεινται γραφέντα πρὶν ἢ πρὸ ἐτῶν μυρίων. Agath. 109, 7 Πρὶν ἂν θεάσοιτο, = πρὶν θεάσαιτο. Clim. 1105 B Πρὶν δεδώκασι. - 2. Ante, before, — πρό. With the genitive. Pind. Pyth. 4, 77 Πρὶν ὥρας. Theodtn. Dan. (init.) 42, γενέσεως. Sext. 226,16. 463, 27, et alibi. Eus. Alex. 432 C Πρὶν τῆς πανηγύρεως διαλυθείσης, = πρὶν διαλυθῆναι τὴν πανήγυριν. πρίνκιψ, See πρἰγκιψ. πρῖνον, ου, τὸ, the fruit of the Ilex aquifolium. Galen. VI, 357 E. πριόνιον, ου, τὸ, = πρίων, πριστήρ, saw. Leo. Tact. 5, 6. πριονοειδής, ές, (πρίων, ΕΙΔΩ) saw-like, serrated. Galen. IV, 10 F. πριονοειδῶς, adv. like a saw. Diosc. 3, 48 (55) as v. 1. 4, 41. πριο-ποιέω, ήσω, in the jargon of the Gnostics, = πρίν τι εἶναι ποιεῖν, ἐκ τοῦ μὴ ὄντος παρα- γαγεῖν τὰ πάντα, to create out of nothing. Hippol. Haer. 228, 46. πριουᾶτος, also πριβᾶτος, ον, the Latin priva- tus — ἴδιος, ἰδιωτικός. Antec. 1, 1, 4.—2 Substantively, τὰ πριονᾶτα, privata, = τὰ ἴδια τοῦ βασιλέως χρήματά τε καὶ κτήματα, the emperor’s private estate or domain, F. do- maine privé. Jul. 424 D. Basil. IV, 277 D. 1052 D. Philostrg. 500 C. 548 C Κόμης πριουάτων, = ὁ τοὺς θησαυροὺς ἐπιτετραμμέ- νος. Chalc. 849 Β. Theod. III, 1100 C. Lyd. 191, 14. Justinian. Novell. 128, 25. (Compare Strab. 5, 4, 9. 8, 5, 1. 10, 2, 13, pp. 394, 11. 157, 8. 354,17. Agath. 140, 5 Ταμίας τῶν βασιλικῶν χρημάτων. Basilic. 7, 5, 96 Τὰ ἰδιόκτητα τοῦ βασιλέως. 7, 5, 97 Τῶν ἰδικῶν κτημάτων τοῦ βασιλέως. Nic. CΡ. Histor. 26, 5 Τὸ βασιλικὸν ταμεῖον.) Πρίσκα, ἡ, Prisca, = following. Apollon. Ephes. 1381 A. Πρίσκιλλα, ης, ἡ, Priscilla, one of Montanus’s prophetesses. Hippol. Haer. 412, 13, et alibi. Epiph. ΙΙ, 741 A. πρίσκομαι, incorrect for πρήσκομαι. πρίσκος, ον, the Latin priscus = προγενέ- στερος. Dion. H. Ι,113, 4. ΙΙ, 747, 7. πριστήρ, ρος, ὁ, = πρίων, saw. Aquil. Reg. 3, 7,9. Aret. 116 C. πριστηροειδής, ές, = πριονοειδής. Sept. Esai. 41,15. Theod. Her. 1333 B. πριστικός, ή, όν, (πρίω) pertaining to sawing. Heron Jun. 48, 5, ξύλον. πρίστις, εως, ἡ, pristis, pistris, a kind of ship. Polyb. 16, 2, 9. 17,1, 1. πρίων, ονος, ὁ, defile, narrow passage, etc. Sept. Judith 3, 9. πρό, prep. before, with the genitive of a noun denoting time, in expressions like the fol- lowing. Sept. Amos 1, 1 Πρὸ δύο ἐτῶν τοῦ σεισμοῦ. Joann. 12, 1 Πρὸ ἐξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, six days before the Passover. Diosc. 1, 77, p 80 Πρὸ δύο ὡρῶν τῆς ἐπιβολῆς. 4, 190 (193) Πρὸ μιᾶς ὥρας τῆς ἐπισημασίας. Plut. ΙΙ, 717 C Πρὸ μιᾶς ἡμέρας τῶν γενεθλίων. Just. Tryph. 27 Πρὸ μιᾶς ἡμέ- ρας ἣ μετὰ μίαν ἡμέραν τοῦ σαββάτου. Lucian. III, 326 Οὐ πρὸ πολλῶν ἡμερῶν τοῦ τολμήμα- τος. Martyr. Polyc. 1033 A, τριῶν ἡμερῶν τοῦ συλληφθῆναι, he had a vision three days before he was apprehended. (Compare Thuc. 2, 21. Polyb. 2, 20, 6 Ταῦτα δὲ συνέβαινε γίγνεσθαι τῷ τρίτῳ πρότερον ἔτει τῆς Πύρρου διαβάσεως εἰς τὴν ᾿Ιταλίαν, πέμπτῳ δὲ τῆς Γα- λατῶν περὶ Δελφοὺς διαφθορᾶς.) - Const. III, 632 D Πρὸ τούτων τεσσαράκοντα ἕξ χρόνων, πλέον ἢ ἔλαττον. . . παρεισήγαγεν, forty years ago, more or less. 1017 E Πρὸ τούτων πλείστων χρόνων μετεστείλατό µε, many years ago. 2. In dates it represents the Latin ante. Dion. H.II, 1246, 3 Ἡμέρᾳ τετάρτῃ πρὸ τριῶν εἰδῶν δεκεµβρίων, ante diem quartum idus de- cembres. Inscr. 5836, ι πρὸ καλανδῶν ἴανουα- ρίων, ante diem X kalendas januarias. 5879 (A. D. 78) Πρὸ ἡμερῶν ἕνδεκα καλανδῶν ἰουνί- ων, ante diem decimum kalendas junias. 5906 Πρὸ Γ νωνῶν μαΐων, ante diem III nonas maias. Jos. Ant. 13, 9, 2 Βουλὴν συνήγαγε πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν φεβρουαρίων. 14, 10, 13. 16 Πρὸ δεκα- τριῶν καλανδῶν ὀκτωβρίων. Plut. I, 61 D Πρὸ δεκαμιᾶς καλανδῶν μαΐων. 1064 A Πρὸ δεκα- οκτὼ καλανδῶν φεβρουαρίων. Afric. 88 C Πρὸ ς καλανδῶν μαρτίων. Anatol. 212 B Πρὸ ἕνδεκα καλανδῶν ἀπριλίων. Eus. I, 301 A. B. 312 C. Jul. 376 A Πρὸ τῶν δε- κεμβρίων καλανδῶν. Athan. I, 408 A Ἐδόθη πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν ἰουνίων ἐν Τριβέροις. — Very frequently, the article τῇ precedes πρό, ἡμέρᾳ being understood. Jos. Ant. 14, 10, 10 Τῇ πρὸ τρια εἰδῶν ἀπριλίων, τῇ πρὸ πέντε εἰδῶν φεβρουαρίων. Ignat. 696 C Τῇ πρὸ ἐννέα καλανδῶν σεπτεμβρίων. Plut. I, 23 F Τῇ πρὸ ἕνδεκα καλανδῶν μαΐων. Theophil 1161 Β Τῇ πρὸ I καὶ A καλανδῶν μαΐων — ἑν- δεκάτῃ. Athan. I, 793 B. IΙ, 692 Β Τῇ πρὸ ἔνδεκα καλανδῶν ἰουνίων. - Πρὸ μιᾶς, pridie. Inscr. 3834 Πρὸ μιᾶς καλανδῶν δεκεμβρίων, pridie kalendas decembris. 5898 Τῇ πρὸ A νωνῶν μαΐων, = τῇ πρώτῃ πρὸ νωνῶν μαΐων. Plut. I, 469 Β Ἦν δὲ αὕτη πρὸ μιᾶς νωνῶν κυιντιλίων. 101 E. IΙ, 319 Β Πρὸ μιᾶς ἡμέρας νωνῶν ἰανουαρίων. 3. With the accusative ; a solecism. Moschn. 114 Πρὸ ὀλίγας ἡμέρας, probably corrupt. Joann. Mosch. 2985 C Πρὸ ἔτη εἰκοσιδύο. 4. In the following pages, when no definition is appended to a verb compound- ed with πρό, the adverb before (beforehand, previously), is to be suhjoined to the mean- ing of the simple verb; as προ-αγιάζω, προ- αγνεύω, προ-αγνοέω. προ-αγαπάω, Diognet. 1181 B. Clem. A. ΙΙ, 633 A. Philon Carp. 49 A. προ-αγγελία, ας, ἡ, = δήλωσις κεφαλαιώδης περὶ ὧν λέγειν μέλλομεν, previous announcement, Ruf. 450, 11. - Just. Tryph. 103. 102, p. 713 C, prediction. προάγγελμα, ατος, τὸ, prediction. Jos. B. J. 1, 3,5. Cyrill. A.Ι , 249 C. προ-άγγελος, ου, ὁ, L. praenuncius, harbinger. Plut. ΙΙ, 127 D. προ-αγγελτικός, ή, όν, announcing beforehand. Just. Apol. 1, 32. 45. προαγγελτικῶς, adv. prophetically. Just. Apol. 1, 36. προ-αγιάζω, to pre-sanctify, to consecrate previ- ously. Stud. 1688 C Τὸν προαγισθέντα ἄρτον. — Τὰ προηγιασμένα, sc. δῶρα, the previously consecrated elements of the eucharist, the sa- cred elements employed at the λειτουργία τῶν προηγιασμένων. Sophrns. 3981 C. D Ἡ θεία λειτουργία τῶν προηγιασμένων. Chron. 705,21. Quin. Can. 52. Stud. 1688 Β Ἡ τῶν προηγιασμένων τελετή. 1689 A Τὰ προη- γιασμένα ἅγια. Nic. CΡ. 852 Α. Pseudo- Basil,III 1648 C. - Ἢ προηγιασµένη τελετή or λειτουργία, = ἡ λειτουργία τῶν προηγια- σµένων. Damasc. II, 69 D. Stud. 1689 A. (Compare Laod. 49.) προάγνευσις, εως, ἡ, (προαγνεύω) previous puri fication. Eudoc. M. 297. προ-αγνεύω, Jos. B. J. 4, 3, 12. Epict. 3, 21, 14, προ-αγνίζω, ίσω, = preceding. Athan. I, 620 Α. Cyrill. Α. I, 776 B. προ-αγνοέω, Galen. IV, 30 D. προαγόντως ,(προάγω), adv. previously. Epiph. I 816 C. προ-αγοράζω, Justinian. Cod. 12, 3, 19. Pseuds Athan. IV, 840 C. προ-αγορανομέω, ηκα, = ἀγορανομῆσαι πρότερον. Dion C. 53, 33, 3. προ-αγοραστής, οῦ, ὁ, forestaller. Pseud-Athan. IV, 372 B. προαγόρευµα, ατος, τὸ, (προαγορεύω) precliction, the thing predicted. App. II, 326, 99. Synes, 1257 A, προαγόρευσις, εως, ἡ, = πρόρρησις, prediction, the act. Jos. Β. J. 2, 8, 12. Plut. I, 456 B. Diogenian. apud Εως. II, 244 A. Galen. II, 252 C. Sext. 730, 23. Theod. Her. 1321 B. προαγορευτικός, ή, όν, = δυνάμενος προαγορεύειν. Diogenian. apud Eus. III, 241 C. Poll. 1, 15. Artem. 94.151. Eus. V, 300 A. προ-αγρυπνέω, = ἀγρυπνέω πρό τινος. Arr. Anab. 7, 9, 9, ὑμῶν, for you. προ-άγω, to prefer, to promote. Diod. 16, 52. II, 612, 44 -σθαι εἰς μεῖζον πρόσχημα δόξης. Plut. II, 534 C. Neocaes. Can. 9. Nic. I, Can. 1. 2. Ant. 23. Athan. II, 713 B -χθῆναι εἰς κλῆρον. Pallad. Laus, 1188 C ᾿Αναγνώστης προαχθείς. Vit. Chrys. 16 F. Isil. 364 D.— 2. To go before. Matt. 21, 31, ὑμᾶς, before you. Diosc. Iobol. Ρ. 55, τοῦ ἀποτελέσματος, = προηγεῖσθαι. Jos. B. J. 6, 1, 6, πάντας. Clementin. 157 C, τινὰ εἰς τύ- πον. Martyr. Poth. 1436 B. Orig. III, 916 B, τινὰ εἰς τὸ πέραν. 3. To emit = προβάλλω, in the Valen- tinian sense. Hippol. Haer. 272, 52.— 4. To prostitute = προαγωγεύω. Just. Apol. 1, 27.— 5 To be of advantage. Apocr. Act. Pet. et Paul. 15 Προάγει ἵνα μία πόλις ἀπόλη- ται, = συμφέρει, prodest. — 6. In the Stoic philosophy, τὸ προηγμένον, proégmenon, productum, promotum, that which is preferred, as health, wealth ; opposed to ἀποπροηγμέ- νον. Plut. II, 1047 E. Gell. 12,5. Lucian. I, 560. II, 821. Sext. 166,17. Clem. 4. I, 1373 C. Diog. 7, 105. 106. προ-αγωγή, ής, ἡ, promotion, preferment: rank, dignity, high station, honor. Polyb. 6, 8, 4, et alibi. Posidon. apud Athen. 4, 48, p. 212 A. Diod. 18, 48. 62. 19, 46. Jos. Ant. 15, 1,1. Epict. 2, 23, 23. 4, 13, 14. Plut. ΙΙ, 466 C. Ptol. Tetrab. 176. Orig. I, 118 C. Ant. 13. Pallad. V. Chrys. 24 C. προαγωγία, ας, ἡ, = προαγωγεία. Philon II, 304, 44. προαγωγικός, ή, όν, leading on. Pseudo-Dion. 712 C.—2. Pandering. Ptol. Tetrab. 163. προ-αγωγός, όν, bringing forward, producing, dispensing. Agath. 182, 7. προ-αγωνίζομαι, L. propugno, to fight for or in defence of. Diod. 17, 34, τινός. Dion.H II, 677, 14. προ-αγώνισµα, ατος, τὸ, previous engagement (fight). App. I, 567, 26. Dexipp. 22, 28. προ-αγωνιστής, οῦ, ὁ, champion. Strab. 16, 4, 25. Philon ΙΙ, 33, 51. 542, 1. προ-αθλέω, Aster, 341 C. προ-αθροίζω, Dion C. 60, 27, 5. προ-αικίζομαι, Jos. Β. J. 2, 14, 9. προαίρεσις, εως, ἠ, Choice. Sept. Eccl. 1, 14, πνεύματος, striving afler wind.—2. The will. Polyb. 40, 2,11. Just. Apol. 1, 43, ἐλευθέρα, free will. Hierocl. C. A. 74, 10. προ-αιρετικός, ή, όν, volitive. Cleomed. 12, 22. Erotian. 306, νεῦρα, of volition. Epict. 1, 17, 23 τὸ προαιρετικόν, the will. 1, 19, 98. 2, 23, 10, δύναμις, volition. προαιρετικῶς, adv. of one’s own free will. Phi- lon I, 342, 35. Clem. A. II, 460 A. 1100 C D. Did. 4. 1145 B. προ-αίσθησις, εως, ἡ, L. praesensio, perception beforehand: presentiment. Plut. I, 99 A. II, 127 D. 979 A, et alibi. Oenom. apud Eus. III, 440 A. Clem. A. II, 28 Β. προ-αιτέω, Dion C. 55, 5, 3. προ-αιτιάομαι, Paul. Rom. 3, 9, to have already accused. προ-αιώνιος, ον, = ὧν πρὸ τῶν αἰώνων, existing before all eternity. Melito 1221 B. Method. 360 C. 393 A. Athan. II, 732 A. Basil. IV, 253 A. Caesarius 860. Greg. Naz. III, 332 C. II, 424 B, λόγος. (Sept. Ps. 54, 20 Ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων.) προ-ακοντίζω, Lucian. I, 105 -σθαι, to be hurled lke a javelin before. προ-ακροβολίζομαι, to skirmish before the battle. Poll. 1,163. Chrys. X, 175 A. προ-αλίζω, = προαθροίζω. Jos. B. J. 3, 7, 25. προ-ἄλλομαι, L. praesilio, to spring forward. Iren. 453 A. προαλῶς, (προαλής), adv. = προπετῶς. Strab. 12, 3,19. Phryn. 245, condemned. Synes. 1536 C. προ-αμαρτάνω, Paul. Cor. 2,12, 21. 2, 13, 2. Basilid 1265 B. Just. Apol. 1,61. Clem. A. I,968 C. 1292 C. Orig. III, 308 C. προ-αναγινώσκω, Dion. H. I, 20,5. Jos. Vit. 44, p. 21. Plut. II, 790 E. προ-αναγκάζω, Themist. 88, 20. προ-αναγόρευσις, εως, ἡ, Previous announcement. Simoc. 228, 18. προ-αναγορεύω, Simoc. 229, 11, et alibi. προ-αναγράφω, to write before or about. Jos. Ant. 1, 3, 4. App. II, 9,37. Eus. II, 265. προ-αναδείκνυμι, Cyrill. A. II, 65 B. προανάδειξις, εως, ἡ, previous ἀνάδειξις. Cyrill A. I, 728 C. II, 104 B. 336 D. προ-αναζωγραφέω, Tim. Ant. 257 A. Pseud- Athan. IV, 956 B. προ-αναθεµατίζω, Anast. Sin. 37 B. 41 A, 100 Α. προ-αναθεωρέω, Theod. Her. 1365 C. προ-αναθρώσκω, Cyrill. 4. I, 168 A. προ-ανάκειμαι, to be consecrated before. Jos. Ant. 12, 2, 8. προ-ανακηρυσσω, Cyrill, A. I, 329 A. προανακινητέον, = δεῖ προανακινεῖν. Agathin. apud Orib. II, 397, 10. προ-ανακοινόομαι, Paus. 8, 35, 1. προ-ανακόπτω, Jos. B. J. 3, 6, 2. Clem, A. I, 1181 C. Cyrill, A. I, 220 B. προ-ανακράζω, Cyrill. A. I, 729 D. X, 20 A. Sophrns. 3272 B. προ-ανακρούω, to check or restrain before. Phi- lon II, 205, 3. Clem. A. I, 1364 A, — 2, Mid. προανακρούοµαι, to play a prelude. Plut. II, 161 C. D, et alibi. προ-αναλάμπω, Cyrill. A. I, 409 C. προ-αναλέγομαι, to collect or pick up previously. Geopon. 10, 22, 1. προ-ανάλωμα, previous expense. Artem. 98. προ-αναμέλπω,Sept. Sap. 18, 9. προ-αναξηραίνω, Galen. VI, 125 D -αμμαι. προ-αναπαύομαι, Tropically, to have died. Dion. Alex. 1240 A. Pseudo-Basil. III, 1641 C. D. προ-αναπέμπω, to send (throw) back the accent. Schol. Arist. Pac. 62 (Τρυγαῖος) Τρύγαιος. προ-αναπηδάω, Cass. 145, 6. προ-αναπίπτω, Philon I, 154, 1. 282, 12. προ-αναπνέω, Plut. II, 949 C. προ-αναρπάζω, Classical. Basil. III, 444 B, τινός. Chrys. I, 348 C. VII, 132 E. προ-ανάρρησις, εως, ἡ, = πρόρρησις, προφητεία, prediction, prophecy. Cyrill. A. II, 112 B. IX, 936 B. Pseudo-Dion. 180 B. 429 C. προαναρχικός, ή, όν, (ἄναρχος) before all beginning. Anast. Sin. 93 B. προ-ανασείω, Diod. 5, 29. Plut. I, 836 D. προ-ανασκευάζω, Jos. B. J. 1, 13, 9, et alibi. προ-ανασκοπέω, Jos. Ant. 17, 5,6. 17, 6, 3. προ-ανάστασις, εως, ἡ, = πρώτη ἀνάστασις, first resurrection. Phot. III. 1093 D. προ-αναστέλλω, Plut. I, 161 C. προ-αναστοµόω, Diosc. Eupor. 1, 207, p. 202. προ-ανατάσσω, first. Sept. Ps. 136, 6, to prefer. προ-ανατείνω, Jos. B. J. 6, 1, 6. Εως. II, 52 A. προ-ανατέλλω, Classical. Gemin. 824 A. προ-ανατέμνω, Galen, IV, 118 E. προ-ανατρίβω, Diosc. 2, 140. Herod. apud Orib. II, 423, 12. Galen. XIII, 333 D. 334 C. προ-ανατυπόω, Theod. Her. 1324 A. Cyril. A. I, 200 A. 385 A. προανατύπωσις, εως, ἡ, = τὸ προανατυποῦν. Cyrill. A. I, 848 Β. προ-αναφαίνω, Paus. 4, 10, 7. προ-αναφέρω, Artem. 212. Sext. 731, 5. προ-αναφθέγγομαι, Philon I, 680, 3. προ-αναφύρω, Ruf. apud Orib. II, 218, 4 -αναφυραθῆναι. προ-αναφωνέω, Erotian. 286 — προαπαυδάω, προαπαγορεύω. Diosc. Iobol. p. 43, Plut. II, 607 C. Just. Cohort. 38, p. 309 D. Theophil. 1145 A Ἡ ἔκβασις τῶν προαναπεφωνημένων, of the things predicted. Sext. 628, 28. Hippol. 733 C. προ-αναφώνηµα, ατος, τὸ, introduciory exclama. tion. Schol. Arist. Pac. (init). προ-αναφώνησις, εως, ἡ, previous announcement : prediction. Posidon. apud Athen. 4, 49, Ρ. 212 E. Herodn. Gr. Schem. 608, 17, a figure of rhetoric. Theophil. 1136 C. Clem, A, I, 809 B. προ-αναφωνητικῶς, adv. by announcing before- hand. Leont, I, 1742 A. προ-αναχαλάω, Orib. ΙI, 455, 4. προ-αναχωρέω, Dion C. 49, 7, 5. προ-αναψηφίζω, Jos. Ant. 18, 8, 2 -ισμαι. προ-ανεγείρω, Procl. Parm. 606 (222). προ-ανειπεῖν, Philostrg. 552 D. προ-ανείργω, Philon ΙΙ, 261,17. Athenag. 493. προ-ανέλκω, Plut. ΙΙ, 905 C. προ-ανενόητος, ον, absolutely inconceivable, one of the epithets of the προαρχή. Ιren. 565 A. 577 A. προ-ανευφημέω, to cheer before, in anticipation. Method 361 D. προ-ανέχω, Jos. B. J. 5, 5, 6, et alibi. Clem. A. Ι, 748 B, ἐν ἀνθρωπίνῃ διανοίᾳ, excelling. προ-άνθησις, εως, ἡ, first flowering or blossoming. Schol. Arist. Pac. 199. προ-ανιστορέω, Just. Tryph. 32. 68, p. 636 B. προ-ανίσχω, Cleomed. 13, 27, τινός, = προανα- τέλλω. Jos. B. J. 3, 3, 5, τῆς περιοίκου. προ-ανοίγω, Plut. ΙΙ, 36 D. Meges apud Orib. ΙΙΙ, 637, 12. προ-ανούσιος, ον, absolutely ἀνούσιος. Synes. Hymn. 2, 71, p. 1593. προ-ανύω, to finish. Sext. 289, 3, 526, 18. προαξήτης, ου, ὁ, = ὁ προάγων, ὁδοῦ ἡγεμών. Pachom. 949 B. προ-απαγγέλλω, Sept. Ezech. 33, 9 Dion C. 59, 21, 2. Basil. 1, 181 C. προ-απαίρω, Dion C. 41, 6, 2. προ-απαιτέω, Galen. X, 666 F. προ-απαλείφω, Dion C. 43, 21, 4. προ-απαλλάσσω, Diod. 18, 15. Dion C. 44, 10, 3, 67, 9, 4. προ-απαντάω, Classical. Patriarch. 1085 A. προ-απαντλέω, Paul. Aeg. 196. προ-απαριθμέω, Gennad. 1705 C. προ-απαρνέοµαι, Anast, Sin. 232 A. προ-απατάω, Clementin, 220 A. προ-απαυδάω, Hipp. apud Evotian. 286. Plut. II, 783 Ε. προ-απαφρίζω, Galen. Χ. 169 A. προ-απειλέω, Onos. 14,2. Jos. B. J. 4, 6,1. App. ΙΙ, 323, 49. Arius apud Theod. ΙΙΙ, 912 Β. Athan. I, 104 B. προ-άπειμι, to go away before or first. Lucian. I, 345, et alibi. προ-απελέγχω, Eus. IV, 797 A, προ-απερείδω, Apollon. D. Synt. 131, 9. προ-αποβιόω, Porph. Novell. 274. προ-αποβρέχω, Herod. apud Orib. II, 404, 7. Galen. VI, 353 E. προ-αποβύω, Basil. III, 276 A. προ-απογεύομαι, Jos. B. J. 7, 5, 4. προ-απογινώσκω, Galen. VIII, 105 C, et alibi. προ-απόδειξις, εως, ἡ, previous proof. Clem. A. I, 964 A. προ-αποδίδωμι, to state before. Apollon. D. Adv. 608, 32. Seat. 199, 25. 684,16. Orig. I, 841 C. III, 900 B. προ-αποδύομαι, Clem. A. I, 1225 B. προ-αποζέω, Galen. VI, 358 Β -εσθῆναι. Philagr. apud Orib. I, 369, 4. προ-αποθρηνέω, Plut. I, 661 A. προ-αποικίζω, App. II, 341, 45. προ-αποκαθαίρω, Eus. II, 864 B. Cyrill. A. I, 329 A. προ-απόκειμαι, Eus. IV, 592 D. προ-αποκερδαίνω, Cyrill. A. II, 168 B προ- αποκεκέρδηκα. προ-αποκινδυνεύω, first. Dion C. 50, 19, 4. προ-αποκλείω, App. II, 629, 84. προ-αποκληρόω, Lucian. II, 808. προ-αποκλύζω, Galen. XIII, 249 D. προ-αποκόπτω, Jos. B. J. 4, 4, 4. προ-αποκρίνομαι, to answer before or first. Ari- steas 27. App. II, 619, 15. προ-αποκρούομαι, Synes. 1305 A. προ-αποκτείνω. Jos. Ant. 20, 2,3. Lucian. I, 629. Dion C. 54, 9,5. Frag. 5, 6. προ-αποκτίννυμι, = preceding. Dion C. 59, 18, 3. πρo-απολαύω, Plut. I, 271 C. Clem. A. I, 1053 C. προ-απολεπίζω, Diosc. 2, 129. προ-απολήγω, to end before or first. Anton. 3, 1. προ-απολογέομαι, Orig. I, 805 B. προ-απολύω, Clem. A.I, 704 C. προαπομέλγω, write προ-απ-αμέλγω, ξω, (ἀπό) to milk off previously. Orib. III, 119, 13. προ-απονεύω, Cyrill. A. I, 160 A. προ-απονίπτω, Galen. X, 599 A. Athan. I, 196 D. προ-αποξέω, Diosc. Eupor. 1, 175. προ-αποξύω, Galen. IV, 69 A. προ-αποπλύνω, Athan. I, 196 D. προ-αποπνέω, Plut. I, 576 F. προ-απορέω, Method. 268 A. προ-απορρίπτω, Dion C. 56, 14, 6. προ-απορρύπτω, Antyll. apud Orib. II, 440, 5. Philagr. apud Orig. I, 385, 10. προ-αποσβέννυμι, Anton, 3, 1, et alibi. προ-αποσμήχω, Diosc. 1, 144. Menemach. apud Orib. II, 417, 9. Galen. XIII, 334 C. προ-αποσπάω, Dion C. 54, 31, 2. προ-αποστερέω, Ptolem. Gn. 1281 D. προ-αποστρέφω, App. II, 262, 80. προ-αποσφάζω, Paus. 10, 1, 7. Lucian. II, 35. Dion C. 65, 10, 1. Frag. 5, 6. προ-αποτάσσω, Philon II, 326, 19 -ἔασθαι τῷ βίῳ. προ-αποτήκω, Galen. XIII, 951 A. προ-αποτίθημι, Plut. II, 856 D. προ-αποφθέγγομαι, Jos. Ant. 17, 6, 5. προ-αποφιμόω, Pseud-Athan. IV, 632 A. προ-αποφοιτάω, Plut. II, 120 A. προ-αποχράοµαι, to kill before. Dion C. Frag. 36, 8 ᾿Ἐπειδὴ φθάσας ἑαυτὸν προαπεχρή- σατο. προ-αρδεύω, Clem. 4. I, 708 A. προ-αρέσκω, Did. A. 948 B. C. πρό-αρθρον, ου, τὸ, fore-article, applied to the Hebrew nx, the sign of the accusative. Hieron. I, 578 (316). προ-αρίθμησις, εως, ἡ, α counting before or first. Greg. Naz. I, 156 B. προ-αροτριόω, Schol. Arist. Pac. 1158 -ωμένος. προ-αρραβωνίζομαι, Eus. II, 916 A. 1545 B. IV, 392 B. προ-άρτυσις, εως, ἡ, previous seasoning. Nil. 504 C. προ-αρχή, ῆς, ἡ, proarche, fore-beginning, before-all-beginning, the archetypal God of the Valentinians. Iren. 445 A. 446 A. 565 A, et alibi. προ-ασιτέω, Galen. VIII, 849 Ἐ. Antyll. apud Orib. IΙ, 58, 6. προ-ασπάζομαι, Eus. II, 749 B. προ-ασπίζω, to shield, to protect. Dion. H. II, 1258, 6. Philon I, 693, 48. II, 103, 23. Pseudo-Jos. Macc. 6, p. 506. Lucian. I, 846. Herodn. 1, 6, 18, τινός. Eus. II, 484 A. προ-ασπιστής, οῦ, ὁ, = πρόμαχος, protector. Dion. H. I, 445,11. Philon I, 638, 1. προάστειος, ον, (ἄστυ) suburban. Hippol. Haer. 50, 20. — 2. Substantively, τὸ προάστειον, villa, Polyb. 4, 78, 11. Strab. 5, 3, 12. Plut. II, 603 F. Philostr. 9. Chrys. X, 210 D. προαστίτζιν, for προαστίτζιον, τὸ, little προάστειον, villa. Theoph. Cont. 713, 17. προ-ασφαλίζω, Jos. B. J. 1, 3, 3. Clementin. 41 B. Athan. I, 89 Β. Macar. 528 B. προ-ατυχέω, Diod. 17, 35, p. 188, 25. II, 516, 70 τὰ προητυχημένα, previous misfortunes. προαυλίζομαι, = αὐλίζομαι ἔμπροσθεν. App. I, 130, 94. προαύλιος, ον, = ὁ ἔμπροσθεν τῆς αὐλῆς, be- fore a court. Cyrill. H. 1068 A, τοῦ βαπτι- στηρίου οἶκος . — Substantively, τὸ προαύλιον, gateway, vestibule. Marc. 14, 68. Damasc. II, 353 Α, τῆς ἐκκλησίας. πρόαυλις, εως, ἡ, = τὸ προαύλιο. Cyril. H. 332 Α. προ-αφαγνίζω, Cyril. A. I, 752 B. προ-αφαιρέω, Diod. 5, 29. II, 564, 81. I, 777, 88. προ-αφανίζω, Diod. 1, 29. προ-αφαυαίνω, Philon II, 370, 43. προ-αφέψω, Diosc. 1, 146. Galen. VI, 374 E. Antyll. apud. Orib. II, 339, 12. προ-αφρίζω, = προαπαφρίζω. Diosc. Eupor. 2, 31, p. 244. Galen. VI, 186 B. Aét. 5, 139. πρόβα, ας, ἡ, proba, proof, test, specimen, sam- ple (δεῖγμα). Basilic. 6, 32,1. Porph. Cer, 340, 5. Ptoch. 2, 77. Eust. Thessalon, Capt. 426, 18. προβαδίζω, = βαδίζω πρό τινος. Plat. II, 707 B. Greg. Naz. I, 1248 C. προβάθμιος, ον, (βαθμός) of the first grade, order, or rank. Nicet, Paphl. 77 C. Genes. 83, 3. 104, 10, ὁ ἀποστόλων. προβαίνω, to advance. — Participle, προβεβηκώς, advanced. Sept. Josu. 13, 1, τῶν ἡμερῶν. 23, 1, ταῖς ἡμέραις, in life. Reg. 3, 1, 1. Macc. 2, 6, 18, τὴν ἡλικίαν. Dod. 13, 89, ταῖς ἡλικίαις. Luc. 1, 7, ἐν ταῖς ἡμέραις. Cornut. 69.— 2. To be advanced, promoted or appointed. Theoph. 112, 13, εἰς διακόνισσαν. προ-βάλλω, to put before. Polyb. 3, 113, 6, τινά τινος. -2. To emit, to put forth from one’s self. Just. Tryph. 76. 62, λόγον. Tatian. 817 A.B. 829 C. Eus. VI, 837 c. Procl. Parm, 552 (133) -σθαί τινος, from. — Partic- ularly, with reference to the Valentinian emanations. Doctr. Orient. 657 B. Iren. 448 A. 449 A. Hippol, Haer. 272, 54. Orig. I, 401 A.—3. To appoint to an office; commonly in the middle. Greg. Naz. III, 297 A Σασίμων δὲ προεβλήθημεν, Sc. ἐπίσκο- πος. Chrys. I, 496 D. Joann. Ant. 1457 A. Socr. 352 A, τινὰ εἰς διάκονον. Theod. III, 1132 C. 1129 C Οὐαλεντιανὸν βασιλέα προὐ- βάλοντο. Theod. Lecior 200 A. Mal. 39, 6. 482, 1. Porph. Adm. 193, 14. προβάλωμα, ατος, τὸ, = πρόβλημα. Nicet. Byz. 772 D. προ-βαπτίζω, Doctr. Orient. 699 A. προβᾶρε, probare =μετὰ δοκιμῆς ἐπιδεῖξαι. Lyd. 196, 17. προ-βασανίζω, classical. Jos. Ant. 17, 5, 5, p. 839. Β. J. 5,11, 1. Orig. I, 988 A. προ-βασιλεύω, Diod. 1, 51. 64. II, 601, 1. Orig. I, 1189 A. πρό-βασις, εως, ἡ, progress. Strab. 7, 1, 5. Galen. II, 243 E. Method. 48 B. Iambl. V. P. 252. προβασκάνιον, ον, τὸ, = βασκάνιον. Sept. Epist. Jer. 69. Plut. II, 681 F. Phryn. 86. P.S. 30, 5, condemned. προβατᾶς, ᾶ, ἁ, (πρόβατον) sheep-dealer. Cedr. ΙI, 513, 21. προβατεία, ας, ἡ, (προβατεύω) the keeping of sheep: pastoral life. Jos. Ant. 1, 2,2. Dion Chrys. I, 302, 5. Plut, I, 103 B. — Strab. 12, 3, 13, sheep collectively considered. προβάτειος, ον, sheep’s. Strab. 11, 8, 6, κρέα,- mutton. Iren. 441 A. Proc. III, 156, 8. προβατεύς, έως, ὁ, shepherd. Classical. Poll. 7,184. Theod. III, 1416 A. προβατεύσιμος, ον, adapted to pasturage. Phi- lon II, 91, 11, et alibi. προβατεύω, = πρόβατα τρέφω, to keep sheep. Phryn, P. S. 59, 9.— Pass. προβατεύομαι, to be grazed by sheep. Dion. H. I, 92, 10, App. II, 10, 58. προβατικός, ή, όν, pertaining to sheep. Sept. Nehem. 3,1. 3, 32. Joann. 5, 2, sc. πύλῃ. προβατο-κάπηλος, ον, retailer of cattle. Plut. I, 165 C. Poll. 7, 184. προβατόσχημος, ον, (σχῆμα) in sheep’s clothing. Petr. Sic. 1288 B, λύκος. προβατώδης, ες, like a sheep. Eus. IV, 513 B. προβατών, ώνος, ὁ, L. ovile, sheepeot, sheepfold. Arcad. 15, 21, προβατωρία, ας, ἡ, probatoria — σύστασις, ἀπόδειξις. Lyd. 196, 14. 19. Justinian. Cod. 11, 16. προ-βεβαιόω, Sext. 326, 24. προβιβάζω, = συμβιβάζω, to teach. Sept. Deut. 6, 7. προβιβασμός, οῦ, ὁ, (προβιβάζω) advancement. Artem. 153. προ-βιβρώσκω, Diosc. 3, 45 (52). προβικιάλιος, ου, ὁ, the Latin provincialis = ἐπαρχικός. Pallad. Vit. Chrys. 78 B. προ-βιοτεύω, to have a previous existence. Greg. Nyss. I, 229 D. προ-βιοτή, ῆς, ἡ, previous life. Plut. Frag. 744 B. Hierocl. C. A. 66,4. Sophrns. 3240 C, προβιότης, ητος, ἡ, = preceding. Clem. 4. I, 996 C. προ-βιόω, Polyb. 11, 2, 9. Jos. Ant. 4, 8, 15 τὰ προβεβιωμένα, previous life. Herodn. 2, 1, 18. προβλέπτης, ου, ὁ, = ὁ προβλέπων. Clim. 984. προβλεπτικός, ή, όν, foreseeing, prophetic. Damasc. III, 549 B. προβλεπτικῶς, adv. prophetically. Damasc. III, 713 B. προ-βλέπω, = προοράω , to foresee. Sept. Ps, 36, 13. Paul. Hebr. 11, 40 προβλέψασθαι. Barn. 752 A, ἐν πνεύματι. Clem. A. I, 780. πρόβλημα, ατος, τὸ, = προβολή, emanation : appointment to office. Iren. 465 A. Marcell. apud Eus. VI, 757 C. Athan. IΙ, 124 A. προβλητικός, ή, όν, (προβάλλω) capable of pro- ducing or emitting. Hippol. Haer. 274, 9, οὐσίας. προβλημάτιον, ου, τὸ, little πρόβλημα. Epict. 2, 20, 33. προβληµατώδης, ες, (ΕΙΔΩ) problematical. Plut. I, 770 E. F. πρόβλησις, εως, ἡ, α propounding. Galen. II, 24 1), δογμάτων. -2. Appointment to office. = προβολή. Sophrns. 3361 A. προβλητικός, ή, όν, emitting, in the Valentinian sense. Hippol. Haer, 274, 9. προβολεύς, έως, ὁ, L. emanator, prolator, pro- ducer, emitter. Clementin. 432 D, Iren. 453 A. 718 Β, in the Valentinian sense. Caesarius 861. Sophrns. 3340 D, parent. προβολή, ῆς, ἡ, probole, L. prolatio, emana- tion, in the Valentinian theosophy. Iren. 445 B. 449 A. 533 A. Clem. A. II, 185 C. 1097 D.— 2. Appointment to office. Theoph. 94, 12, ἐπισκόπου. Porph. Cer. 527, 9. - 3. A figure of rhetoric. Hermog. Rhet. 33, 7. 53, 13. -4. Retail shop? Cedr. I, 678, 21. πρόβολος, ου, ὁ, mole, breakwater, for the pro- tection of a harbor. Arr. Anab. 2, 21, 7. Proc. III, 300, 21. 301, 20. 316, 13. προβοσκίς, ίδος, ἡ, proboscis of an elephant. Polyb. 3, 46, 12, Agathar. 159, 7. Strab. 15, 1, 43, p. 213, 14, Sext. 650, 14. προβούλευμα, ατος, τὸ, Senatusconsultum. Dion. H. II, 981, 11. IIῚ, 1396, 8. προβουλευμάτιον, ου, τὸ, little προβούλευμα. Lucian. II, 866. προβούλιον, ου, τὸ, previous consultation. Cyrill. A. IX, 536 C. πρόβουλος, ου, ὁ, the Roman consul. Dion. Η. II, 844, 5. προβραχέως, adv. = πρὸ βραχέος, a little while ago. Cyrill. A. X, 1041 A. προ-βραχύς, έος, ὁ, sc. πούς, probrachys (---- ). Diomed. 481, 19. πρό-βροτος, ου, ὁ, former mortal, with reference to metempsychosis. Diog. 8,45. (Compare Philostr. 110 Τὸ πρόγονον σῶμα.) προ-γαμέω, (κακεμφάτως). Strab. 6,1, 8. προγαμιαῖος, α, ον, = following. Justinian. Cod. 1, 5,13. Novell. 38, Prooem. § β΄, δω- ρεα. Leo. Isaur. Novell. 51. προγάμιος, ον, = πρὸ γάμου. Ael. N. A. 9, 66, ὑμέναιος. προ-γανόω, Philon I, 104, 31. ΙΙ, 435, 14. προγαστρίδιος, ον, (γαστήρ) in front of the belly. Lucian. ΙΙ, 284 τὸ προγαστρίδιον, L. ventrale, tegument for the belly. προ-γελάω, Philon I, 603, 6. προ-γεννάω, Classical. Clem. A. ΙΙ, 280 B, of the λόγος. Method. 152 B. Sophrns, 3332. προγεύστης, ου, ὁ, = ὁ προγευόμενος. Plut. ΙΙ, 990 A. προγευστικῶς, adv. by foretasting. Eus. VI, 60 B. προγευστρίς, ίδος, ἡ, female foretaster. Philon I, 170, 9. 10. προ-γηθέω, Philon I, 602, 46. προ-γλυκαίνω, Galen. VΙ, 330 F. πρόγλωσσος, ον, (γλῶσσα) hasty of tongue, talk- ative. Barn. 777 D. Ptol. Tetrab. 165. Polem. 265. προγνωσία, ας, ἡ, = following. Hermes Tr. Poem. 30, 12. πρό-γνωσις, εως, ἡ, foreknowledge. Sept. Judith 9,6. 11, 19. Luc. Act. 2, 23. Petr. 1, 1, 2. Hipp. Haer. 536, 8. Orig. I, 833 C. VII, 12 Β. — 2. Prognostication. Gemin. 852 D. Galen. II, 252 C, in medicine. προ-γνώστης, ου, ὁ, foreknower. Clem. R. 2, 9. Tatian. 849 B. Theophil. 1144 C. Clem. A. II, 333 A. Method. 377 D. προ-γνωστικός, ή, όν, foreknowing. Philon II, 164, 8, δύναμις. Tatian. 833 A. Galen. II, 255 C. Orig. I, 728 C. — Substantively, τὸ προγνωστικόν, Prog nosticum, prognostic. Erotian. 24. Galen. IX, 426 B. προγνωστικῶς, adv. by foreknowing. Orig. 1, 776 C. Athan. II, 732 B. προγόνη, ης, also προγονή, ῆς, ἡ, (πρόγονος) L. privigna, step-daughter. Philon II, 303, 40. Antec. 1, 10, 6. προγονικός, ή, όν, ancestral. Sept. Macc. 2, 8,17 2,14,7. Polyb. 13, 6, 3. 20,5, 4. Diod. 17,24. II, 624, 87. Dion. H. I, 500, 5, ἑστία. Strab. 8, 3, 33, et alibi. Philon II, 86, 3. προγονόθεν, adv.ἐκ προγόνων. Cedr. II, 289, 2. πρόγονος, ου, ὁ, Byzantine προγονός, οῦ, ὁ, L. privignus, step-son, with reference to µητρυιά. Diod. 4, 43, p. 287, 98. Philon II, 444,13. Hermog. Rhet. 32, 5. Artem, 276. Mal. 88,12. Basilic. 60, 17, 85. Porph. Adm. 194. 195. πρό-γραμμα, ατος, τὸ, edict. Philon II, 525, 14. Dion C. 65,1, 4. Herodn. 4, 9, 7. 8. προγραμμός, οῦ, ὁ,= ὑπογραμμός, example. Method. 372 B. Basil. Sel. 465 B. προγραφή, ῆς, ἡ, L. proscriptio, proclama- tion: edict. Polyb. 26,5, 2. Diod. 12, 36.- - Particnlarly, proscription. Diod. II, 616, 50. Strab. 5, 4, 1, p. 395, 24. — 2. Inscriptio, title of a psalm, or of a book. Orig. II, 1061 A. 1069 Β. Εus. V,153B. Nicet. Byz. 704 C.— 5, Introductory sentence. Socr. 308 B. προγράφω, L. proscribo, to proscribe. Polyb. 32, 21, 12. 32, 22,1. Strab. 5, 2, 6. Plut. I, 472 B. 825 D. 874 D. Just. Apol. 9, 15. App. II, 531, 10. 532, 15. 18, et alibi. προ-γυμνασία, ας, ἡ, previous exercise or practice, preparation. Clem. A. I, 728 Β. Anast. Sin. 40 A. προγύμνασμα, ατος, τὸ,= preceding. Philon II, 550, 26. 90,19, βασιλείας, for a king. Orig. III, 1097 A. προγυμναστέον, = δεῖ προγυμνάζειν. Clem. A. II, 500 A. προ-γυμναστῆς, οῦ, ὁ, progymnastes, one who exercises another previously (before the master γυμναστής). Senec. Epist. 11,1 (83, 4). Epict. 3, 20, 9. 4, 4, 31. Galen. VI, 100 D. προ-δανείζω, Plut. II, 159 D.E -σθῆναι. Lucian I, 528. προ-δείκτης, οῦ, ὁ, α pantomime. Diod. IΙ, 606, 66. προ-δειλιάω, Clim. 945 D. προ-δειπνέω, Plut. I, 45 D. προ-δέμω, Jos. B. J. 1, 21, 6 προὐδεδόμηντο. προ-δεύω, Diosc. 1, 53, p. 56. πρό-δηλος, ον, evident. Sext. 373, 20 Ἔξ αὑτῶν εἰσι πρόδηλα, they are self-evident. προ-δήλωσις, εως, ἡ, a signifying beforehand, prediction. Maneth. apud Jos. Apion. 1, 26, p-461. Plut. I, 416 C. προ-δηµιουργέω, Clem. R. 1, 33. προ-διαβεβαιόω, Nicom. 70, προ-διαβιβάζω, Galen. IV, 515 E. προ-διαβρέχω, Galen. VI, 316 Ῥ. 343 F, et alibi. προ-διαγράφω, Aristaen. 1, 26. Chrys. IX, 431 C. X,204 C.Cyrill A. X, 1025 D. Anast. Sin. 937 A. προδιάγραψις, εως, ἡ = τὸ προδιαγράψαι. Anast. Sin. 1160 D. προ διαγωγή, ῆς, ἡ previous passing through. Plut. II, 913 C, filtering ? προ-διαγωνίζομαι, Diad. ΙΙ, 581, 14. προ-διαδίδωμι, Polyb. 40, 4, 2. προ-διαζωγραφέω, to foreshadow. Greg. Nyss. ΙΙΙ, 1128 A. προ-διαθερµαίνω, Galen. VII, 77 B. προ-διάθεσις, εως, ἡ, predisposition. Diosc. Delet. p. 4. Sext. 24,14. 26, 6. προ-διαίρεσις, εως, ἡ, previous division. Diod. 13, 82. προ-διαιτάω, Athen. apud Orib. ΙΙΙ, 107, 12 -σθαι. Galen. X, 500 B (quoted). προδιαίτησις, εως, ἠ, = προδιαίτημα. Lucian.Ι, 465. προ-διακαθαίρω, Chrys. VII, 248 E. προ-διάκειµαι, Epict. 3, 21, 14. προ-διακινέω, Jos. Ant. 15, 5, 2. προ-διακονέω, Jos. Ant. 18, 3, 4 -ῆσθαι. προ-διακρίνω, Apollon. D. Synt. 5, 26. Sext. 72, 13. προ-διαλαμβάνω, to decide beforehand. Polyb. 2, 2,10. 27, 7, 3, et alibi. προδιαληπτέον, = δεῖ προδιαλαμβάνειν. Hipparch. 1069 B. Orig. I, 434 C. ΙΙ, 93 A. προ-διαλογίζομαι, Galen. V, 150 F. 151 A. προ-διαμαρτύρομαι, Polyb. 26, 3,6. Orig. ΙΙ, 256 A. προ-διαμορφόω, Basil. ΙV, 121 C. προ-διαναπαύω, Diocl. apnd Orib. ΙΙΙ, 174, 6. προ-διανοίγω, Method. 356 C. προ-διαντλέω, Athen. 5, 1. προ-διανυκτερεύω, Clem. A. Ι, 888 A, ἀναγνώ- σεσι, to have a vigil on the night preceding a feast. προ-διανύω, Clem, A. Ι,185 C. 368 A. προ-διαπέμπω, Polyb. 8, 20, 3 -ψασθαι. προ-διαπλάσσω, Philon II, 146, 45. Anast.Sin. 189 B. προ-διαπλέω, Dion C. 47, 33, 3. προ-διαπορέω, Apollon. D. Synt. 229, 11. προ-διαρθρόω, Philon Bybl. apud Eus. III, 73 B. Sext. 549, 5, et alibi. προ-διαρπάζω, Jos. B. J. 2, 18, 8. Dion C. 37, 14, 3. προ-διασαλεύω, Agathin. apud Orib. II, 398, 5. προ-διασαφέω, Jos. B. J. 7, 5, 3. Apollon. D, Synt. 97, 9. προ-διασκέπτομαι, = προδιασκοπέω. Galen. II, 10 Α -ψασθαι. προ-διασκευάζω, Proc. Gaz. III, 2829 A. προ-διασκοπέω, Dion C. Frag. 70, 8. προ-διαστέλλω, Philon I, 677, 26. Jos. Ant. 4, 8,4. Apion. 1, 27, to premise. Apollon. D. Synt, 285, 17 Τῆς προδιαστελλούσης ἀντω- νυμίας. ᾿ προ-διαστρέφω, Basil. I, 401 A. προδιαστροφή, ῆς, ἡ, previous διαστροφή. Clem. A. I, 1053 C. προ-διατάσσω, to foreordain. Orig. I, 432 A. προ-διατέµνω, Philostrg. 621 C. προ-διατίθηµι, Philon, II, 315, 30. Jos, Ant. 12, 4, 3. προ-διαττάω, Galen. XII, 357 E. προ-διατυπόω, L. praefiguro, to figure before- hand: to foreshadow. Philon I, 4, 39. 40. 103,1. Ptol. Tetrab. 16. Clem, A. I, 1216 C. Method. 372 A. προδιατύπωσις, εως, ἡ, previous plan. Clem. A. I, 280 C. Anast. Sin. 1160 D. προ-διαχρίω, Diosc. 3, 82 (92). προ-δίδω, = προδίδωμι. Mal. 87, 9. 296, 3. προ-διέξειμι, Cyrill. IX, 1009 D. προ-διεξοδεύω, Sext. 232, 5. Eus. ΙΙ, 445 C. 841 B. προ-διεορτάζω, Dion C. 37, 54, 1. προ-διέπω, Jos. B. J. 2, 14, 3. προ-διιδρόω, Galen. ΙX, 425 F. προ-διίστημι, Jos. Β. J. 4, 3, 2. Orib. I, 458, 9. προ-δικάζω, Philon I, 603, 20. Poll. 8, 24 -σασθαι. προ-δικαιόω, Orig. I, 297 A. Πρόδικος, ου, ὁ, Prodicus, a heretic. Clem. A. Ι, 1136 A. ΙΙ, 457 A. Tertull. ΙI, 159 A. προ-διοίκησις, εως, ἡ, previous management or regulation. Dion. H. V, 387, 15 Ἡ δὲ τέχνη τοῦ προοιμίου προδιοίκησις τοῦ παντὸς ἀγῶνος. Joann. Sic. 124, 14. προδιοικητικός, ή, όν, able to manage beforehand. Anton. 1, 16. προδιόρθωσις, εως, ἡ, previous διόρθωσις. Herocdn. Gr. Schem. 596, 8. Longin. Frag. 8, 14. Chrys. ΙX, 620 A. προ-διορίζω, Diod. Ι, 15, et alibi. Philon ΙΙ, 442, 39. προδιορισμός, οῦ, ὁ, = τὸ προδιορίζειν. Chrys. ΙΙ 6 E προ-διυλίζω, Diosc. 1, 93. προ-δοκιμάζω, Philon ΙΙ, 305, 37. προδόξασις, εως, ἡ, (προδοξάζω) previous opinion. Galen. VIII, 587 D. πρόδοξος, ον, (δόξα) = προδοξάζων περί τινος οὐ τἀληθῆ. Phryn. P. S. 6, 28. προδότης, ου, ὁ, traitor, applied to Judas. Athan. I, 588 A. προδοτικός, ή, όν, traitor’s, traitorous. Jos. B. J. 2, 21, 3. Plut. II, 668 A. Alex. Aphr. Probl. 57, 26. προδοτικῶς, adv. traitorously. Lucian. I, 148. προδούλεια, ων, τὰ, (πρόδουλος) produlia, quid? Justinian. Cod. 1, 4, 26, § γ. 10, 30, 4. προ-δουλεύω, Ant. Mon. 1425 C. προ-δουλόω, Onos. 14, 2. προ-δοχεύς, έως, ὁ, first receiver. Method. 381. προδρομία, ας, ἡ, (πρόδρομος) forwardness. Nil. 472 D. προδρομικός, ή, όν, (πρόδρομος) of the Fore- runner (John the Baptist). Vit. Nicol. S. 901 B. πρόδρομος, ου, ὁ, L. praecursor, forerunner, an epithet of John the Baptist. Clem. A. I, 65 A. II, 400 A. Hippol. 764 A. 853 C. Tertull. I, 1206 B. II, 939 B. Method. 212 B. Eus. VI, 661 B. Adam. 1756 A. 1873 A. Greg. Naz. I, 729 B. II, 58 A. III, 1050 A. Theod. Mops. 709 Β. Euagr. 3, 12. Jejun. 1913 C. 1916 A Τὸ ἡλιοτρόπιον τοῦ προδρόμου, the 24th of June. προ-δύναμαι, Did. A. 809 C. προ-δύνω, Gemin. 817 A, τινός. προ-δυσωπέω,Jos. B. J. 2, 14, 7. προδωσ-έταιρος, ον, = τὸν ἑταῖρον προδιδούς. Dion C. 58, 14, 5. Athen. 15, 50, p. 695 C (quoted). προ-εγγόνη, ης, ἡ, L. proneptis, great-grand- daughter. Antec. 1, 9, 3. προ-ἔγγονος, ου, ὁ, L. pronepos, great-grandson. Antec. 1, 9, 3. προ-εγγράφω, Dion C. 39, 17, 2. προ-εγγυμνάζω, Orig. III, 857 A. προ-εγείρω, Stud. 1753 Β -σθαι, to rise from table before the regular time. προ-εγκάθημαι, Polyb. 3, 15, 9. προ-ἔγκειμαι, Herodn. 1, 17, 23. προ-εγκρατεύομαι, Basil. III, 181 C. προ-εγχαράσσω, Philon II, 229, 8. Aret. 135 D. προ-έδρα, ας, ἡ, the first ἔδρα. Dion C. 59, 7, 4. προεδρεία, ας, ἡ, = τὸ ν. Polyb. 2, 56,15. Themist. 155, 12. προεδρεύω, = ἐπισκοπέω, ἐπισκοπεύω, to be a bishop. Basil. Sel. 592 B, ἐκκλησίας. Joann. Mosch, 3084 B. προεδρία, ας, ἡ, = ἐπισκοπή, the episcopal office or dignity. Greg. Naz. I, 1248 C. II, 532 C. Pheod. III, 917 D. Joann. Mosch. 3084 B. πρόεδρος, ου, ὁ, president. Philon II, 484, 5, of the Therapeutae. — Particularly, = ἐπίσκο- πος, bishop. Eus. II, 748 A. Greg. Naz. III, 1139 A. Greg. Nyss. III, 453 A. Aster. 264 A. Synes. 1349 A. Socr.1, 6. Euagr. 2429 A. 2609 B. Quin. Can, 2. — Greg. Naz. III, 1068 A Τὴν πρόεδρον τῶν ὅλων, Rome. προ-εικονίζω, to foreshadow. Damasc. I, 1341 C. Jos. Hymnog. 1025 B. πρό-ειµι, to be or exist before: to exist from all eternity. Herm. Sim. 5,6. Valent. 1272 B. Sext. 455, 11. 594, 28. Iren. 445 ἃ. Clem. A.T, 61 Ο. Hippol. Haer. 186, 8. Eus, II, 61 B. 62 B. VI, 720 Α. Pseudo-Dion. 820 A. πρό-ειμι, (εἶμι) = προέρχομαι, to walk in a pro- cession. Soz. 1549 C. προ-ειρημένος, η, ον, (εἴρημαι) aforesaid, above- mentioned. Inscr. 4697, 52. Polyb.1, 9, 3. 4, 57,2. Diod. 11,20. Sext. 17, 10. προ-ειρηνεύω, Jos. B. J. 3,1, 2. 4, 8,1. προ-εισαγωγή, ῆς, ἡ, previous introduction. Cyrill. A. VI, 692 B. Pseudo-Dion. 709 B. προ-εισβάλλω, Longin. 22, 2. προεισβολή, ῆς, ἡ, previous εἰσβολή. Cyrill. A. Ι,516 Β. ΙΙ, 37 Β. VΙΙ, 672 B. προ-εισ-δέω, to bind previously. Polyb. 9, 3,1. προ-εισελαύνω, Heliod. 9, 1. προ-εισκαλέω, Cyrill. A. ΙX, 661 B. προ-εισκρίνοµαι, Clem. A. II, 369 B. προ-εισοδικόν, οῦ, τὸ, vestibule. Pallad. Laus. 1113 C. προ-εισόδιον, ου, τὸ, introduction. Stud. 757 B, the birth of John the Baptist. προ-εισοικίζω, Cyrill. A. I, 180 A. IX, 764 C. προ-ειστρέχω, Cyrill. A. X, 1093 B. προ-εκβιβόζω, = ἐκβιβάζω before the time. Polyb. 20, 3, 2. προ-εκβράζω, Syncell. 242, 8. προ-εκδαπανάω, Polyb. 9, 43, 2. προ-εκδειματόω, Cyrill. A. IV, 728 C. προ-εκδέχομαι, Strab. 15, 3, 10, p. 254, 9. Jos. B. J. 7, 6, 4. προ-εκδημέω, Greg. Naz. I, 988 C. προ-εκδιδάσκω, Jos. Ant. 17, 6,1. Iambl. V. Ῥ. 116. προ-εκδίδωμι, Polyb. 16, 20, 7. Diod. Ex. Vat. 142,19. Dion. H. VI, 729, 7. 810, 1. προ-εκζέω, Ruf. apud Orid. I, 273, 11. προ-έκθεσις, εως, ἡ, previous exposition. Polyb. 3, 1, 1. 8, 13, 2 Dion. H. V, 181, 4. Quintil. 9, 2,106. Herodn. Gr. Schem. 593, 10. προεκθετέον, = δεῖ προεκθεῖναι. Strab. 17, 1, 1. προ-εκθέω, Jos. B. J. 2,16,2. Plut. II, 446 D, τοῦ λογισμοῦ. προ-εκθρώσκω, Synes. 1313 Ῥ. Cyrill. A. II, 320 C. προ-εκκαθαίρω, Jos. Ant. 18, 5, 2. προ-ἔκκειμαι, Apollon. D. Synt. 10, 24. Sext. 362, 1. 430, 20. Longin. 11, 1. προ-εκκενοω, Jos. Ant. 3,1, 2. προ-εκκλύζω, Galen, X, 387 C. προ-εκκομίζω, Plut. I, 254 A. προ-εκκόπτω, Galen. IV, 178 D. προ-έκκρισις, εως, ἡ, previous ἔκκρισις. Artem, 396. προ-εκκρούω, Dion C. 43, 4, 4. προ-εκλάµπω, Themist. 247, 7. Chrys. VII, 37 C. προ-εκλείπω, Jos. Ant. 17, 10, 9. προ-εκλογίζομαι, Hierocl. C. A. 87, 7. προ-εκμανθάνω, Theon. Progymn. 175, 13. προ-εκνιτρόω, Diosc. 2, 149. 5, Galen. X, 588 E. Antyll. apud Orib. II, 69, 6. Aét. 6, 55, p. 114, 18. προεκνιτρωτέον, = δεῖ προεκνιτροῦν. Antyll. apud Orib. II, 416, 9. προ-εκπέµπω, Philon II, 204, 22. Jos. Ant. 17, 10.9. Plut.I, 210 D. Lucian. II, 260. προ-εκπηδάω, Diod. 12, 64. Jos. B. J. 1, 27, 5. προεκπηδητέον, = δεῖ προεκπηδᾶν. Clem. A. I, 460 A. προ-εκπίνω, Plut. II, 768 D. προ-εκπίπτω, Plut. II, 787 C. (See also προσ- εκπίπτω.) προ-εκπλέω, Plut. I, 536 C. Poll. 1, 124. προ-εκπλήσσω, Onos. 29,2. Jos. Ant. 18, 9, 7. Plat. I, 447 E. Lucian. II, 224. III, 108. προ-εκπορνεύω, Joann. Presb. 180 A. προ-εκτείνω, Apollon. S. 135, 14. προ-εκτελέω, Ael. V. Ἡ. 13, 1, p. 404, 2. προ-εκτέμνω, Apollon. S. 136, 1. προ-εκτήκω, Plut. II, 107 A. προ-εκτίθηµι, Polyb. 1, 13, 1, et alibi. Dion. H.V, 789, 7. Plut. II, 1012 B. Drac. 3, 6. προ-εκτίλλω, Galen. X, 610 D. προ-εκτίνω, Themist. 244, 9. προ-εκτρίβω, Cyrill. A. I, 888 C. προ-εκτρύχω, App. II, 671, 69. προ-εκτυπόω, Philon I, 4,6. Method. 209 C. προ-εκτύπωμα, ατος, τὸ, previous form. Germ. 364 C. προ-εκφέρω, Sept. Gen. 38, 28. Pseudo-Demetr. 28, 12. προ-εκφεύγω, Plut. II, 250 D. Dion C. 38, 50, 5. προ-εκφοβέω, Plut. II, 416 C. 420 F. Lucian. II, 278. Dion C. 42, 14, 5. προ-εκφοιτάω, Dion C. 69, 1, 3. προ-εκφωνέω, Sext. 627, 29. προ-εκχέω, Lucian. III, 166, προ-εκχωρέω, Dion C. 41, 41,1. 43, 39, 1. προ-ελευθερόω, Dion C. 48, 34, 5. προελευσιμαῖος, ον, (προέλευσις) going before. Porph. Novell. 268, L. viator, attendant on a magistrate. προ-έλευσις, εως, ἡ, a going before. Just. Tryph. 50, the being πρόδρομος. - 2. A going forth or out, a proceeding from, procession : issue : process. Lucian. I, 33. Symm. Ps. 64, 9 = ἔξοδος. Basil. III, 636 C, going out of the monastery. Gelas. 1356 B. Antec. 3, 7. — 3. Promotion. Joann. Mosch. 3084 B. — 4. Procession = πρόοδος. Porph. Adm. 83. Cer. 33, et alibi. Luitprand. 347. Eust. 762, 6. προ-ελκόω, Diosc, Eupor. 1, 159. προ-έλκω, to draw before, forward. Jos. Ant. 15, 3, 3. προ-ελπίζω, Paul. Eph. 1, 12. Dexipp. 32, 7, Greg. Nyss. III, 968 C. προ-εµβάτης, ου, ὁ, one that goes on board (boards) first. Heliod. 5, 30, τῆς ὀλκάδος. προ-εμβιβάζω, Polyb. 2, 45, 4. προ-έµβολο, ου, τὸ, = ἔμβολον. Agath. 326, 11. προ-εμέω, Theoph. Nonn. I, 62. προ-εμμελετάω, Eus. IV, 293 B. προ-εμπίπλημι, Lucian. III, 135. προ-εμπίπρημι, Dion C. 54, 5, 3. προ-εμπίπτω, Polyb. 18,10, 4. Plut. II, 948 A. Diog. 4, 39. Herodn 1, 12, 5. προ-εμφαίνω, App. II, 698, 40. προ-εμφανίζομαι, Longin. 17, 3. προ-εμφορέω, Plut. II, 1067 F. προ-εμφράσσω, Clem. Α. I, 453 A. προ-εναλείφω, Clementin. 461 D. προ-εναπόκειμαι, Basil. III, 405 B. προ-ενάρχομαι, Paul. Cor. 2, 8, 6. 10. προ-εναυλίζω, Cyrill. A. I, 704 B. προ-ενδημέω, Posidon. apud Galen. V, 154 D, E. Jos. Ant, 2, 14, 4. προ-ενεδρεύω, App.I, 253, 20. προένειμι, = ἔνειμι (εἰμί) before. Pseudo-Dion. 645 D. Malch. 250, 20. προ-ενεκτέον, = δεῖ προφέρειν. Sext. 649, 16. προ-ενέχοµαι, to be implicated before. Sept. Macc. 2, 5, 18. προ-ενθυμέομαι, Strab. 2, 5, 1, p. 164, 34. Athan. II, 212 A. 1096 C. προενθυμητέον, = δεῖ προενθυμεῖσθαι. Athan. II, 729 A. προ-εννοέω, Plut. II, 1072 A. Hippol. Haer. 538, 82. Iambl. Myst. 293, 1. προ-ενοικέω, Diod. 5, 84. Basil. III, 340 B. Greg. Naz. III, 336 B. προ-ενούσιος, ον, before all existence. Synes. Hymn. 71, p. 1593. προ-ενόω, Basil. III, 929 A. προ-ενριζόω, Cyrill. A. I, 508 B. προ-ενσείω, Plut. I, 586 B, τινί. προ-εντείνω, Philostr. 180. προ-εντίθηµι, Tit. B. 1133 C. 1140 A. προ-εντυγχάνω, Diod. Ex. Vat, 120,12. Phi- lon I, 229, 27. 363, 43. Jos. B. J. 5, 6, 3. Plut. ΙI, 1090 E. Galen. II, 21 C. Orig. I, 649 A. προ-εξαιρέω, Lucian. ΙI, 223. Athenag. 976 C. App. II, 628, 57. προ-εξακοντίζω, Ael. Tact. 2, 13. προ-εξάλλομαι, Themist. 17, 17. προ-εξαναλίσκω, Jos. Ant. 2, 11, 2, et alibi. προ-εξανθέω, Plut. II. 552 C. προ-εξαποστέλλω, Sept. Macc. 2, 12, 21. Polyb. 3, 86, 3, et alibi. προ-εξαρπάζω, Chrys, II, 585 C. προ-εξαρτάω, Diod. 3, 26. προ-εξεικονίζω, Ephr. Ant. 2108 B (Anast. Sin. 1184 C). προ-εξελαύνω, Plut. I, 539 C. προ-εξεμέω, Orid. I, 390, 3. προ-εξεργάζομαι, Max. Tyr. 23, 45. προ-εξετάζω, Jos. Apion. 2, 1. Vit. 49. Lucian. I, 658. προ-εξευμαρίζω, Eus. II, 1424 C. IV, 245 Β. προ-εξευρίσκω, Cyrill. A. IX, 584 B. προεξέχω, = ἐξέχω. Agath, 327, 16. προ-εξηγέομαι, Galen. ΧIΙ, 443 B. προεξήγημα, ατος, τὸ, preliminary explanation. Method. 192 C. προ-εξήγησις, εως, ἡ, previous explanation. Anast. Sin. 281 D. προ-εξοδεύω, Jos. B. J. 7, 5, 4. προ-εξομαλίζω, Jos. B. J. 3, 7, 3. προ-εξομολογέομαι, Eus. V, 448 B. Jejun. 1905 B. προ-εξυπνίζω, Cedr. I, 603, 18. προ-εορτάζω, Herodn. 1, 16, 5. Theod. Her. 1365 C. Themist. 51, 26. Greg. Naz.II 349 B. III, 212 C. προεόρτιος, ον, = following. Philon II, 481, 25, μεγίστης ἑορτῆς. Greg. Naz. II, 401 B. 625 A, Sophrns. 3704 B. Simoc. 274, ἑορτή. —2. Substantively, τὰ προεόρτια, the day preceding a church feast. Stud. 757 B. In the Ritual, it applies to the following days: Sept. 7. Sept. 13. Nov. 20. Febr. 1. Mar. 24. Aug. 5. Aug. 14. Horol. — The προεόρτια of Christmas comes on the 20th of December ; that of Epiphany on the 2d of January. The movable feasts have no προ- εόρτια. (See also παραμονή.) προέορτος, ον, = πρὸ ἑορτῆς, before a festival. Philon II, 294, 33, Eus. VI, 697 C τὰ προ- έορτα = προεόρτια. Athan. I, 613 A. προ-επαγγέλλω, Paul. Rom. 1, 2. Cor. 2, 9, 5. Arr, Anab. 6, 27,1. Dion C. 39, 31, 1. προεπάγγελσις, εως, ἡ, (προεπαγγέλλω) previous announcement. Dion C. 38, 41, 1. προ-επάδω, Orig. I, 988 A. προεπαφίηµι, = ἐπαφίημι forward. Lucian. II, 559. προέπειμι, = ἔπειμι (εἶμι) before. Agath. 279, 10. προ-επεύχομαι, Caesarius 1068. προ-επιβάλλω, Polyb. 16, 9,3. Galen. XIII, 958 C. προ-επιβουλή, ῆς, ἡ. previous ἐπιβουλή. Dion C. Frag. 40, 22. 96, 2. προ-επιβρέχω, Galen, XIII, 647 E. προ-επιγινώσκω, Sext. 83, 33. 106, 4. 124, 7. προ-επιδείκνυµι, Philon II, 93, 40, et alibi. Apollon. D. Synt. 91, 17. προεπίδεσμος, οῦ, ὁ, first ἐπίδεσμος. Galen. XII, 45 D. προ-επιδέω, Galen. ΧΙΙ, 491 F. προ-επιδίδωμι, Clem. A. ΙΙ, 393 A. προ-επικαλέομαι, to request first. Polyc. 3, p. 1008 B. προ-επικοινόω, Dion C. 55, 4, 3. προ-επικρίνω, Sext. 345, 10. 379, 25. προ-επιλογίζοµαι, Philon ΙΙ, 497, 13. Sext. 696, 27. προ-επιµέλομαι, Galen. XIII, 961 B. προ-επινοέω, Strab. 2,5,1. Plut. ΙΙ, 1071 F. Anton. 5,12. Sext. 125, 24. Orig. ΙV, 133. προ-επιξενόω, Lucian. ΙΙ, 799. προ-επισημαίνω, Eus. ΙV, 1120 D. V, 344 B. προ-επισκοπέω, Strab. 8, 3, 23 Προεπέσκεπται ἡμῖν, impersonal. Nicom. 114. Lucian. I, 655 -ῆσαι. προ-επιστέλλω, App. I, 602, 31. προ-επιστρεπτικός, ή, όν, abrupt, severe. Orig. ΙΙ, 1108 A. προ-επιταράσσω, Galen. ΙX, 426 B. προ-επιτάσσω, «Cyrill. A. ΙΙ, 73 C. προ-επιτείνω, Did, A. 1641 B. προ-επιτέμνω, Paul. Aeg. 352. προ-επιχειρέω, Classical. Philon II, 422, 4. προ-επιχείρησις, εως, ἡ, = τὸ προεπιχειρεῖν. Dion. H. Ι, 412, 2. ΙV, 2106, 13. προ-επιχέω, Galen. VI, 375 E. προ-εποικέω, Strab. 12, 3, 3. 5, 1, 10, p. 341, 19. προ-εποπτεύω, Jos. B. J. 7, 7, 4. προ-ερεθίζω, Galen. XI, 191 D. προ-ερευνάω, Classical. Tatian. 869 A. Iren. 1157 C. προ-ερμηνεύω, to translate before. Aristeas 35. Anast. Sin. 253 A. προέρχομαι, to go forward. Herodn. 1, 16, 12, to a sacrifice. — 2. To come or go out. Strab. 13, 1, 54, p. 51, 18, to be published, as a book. Doctr. Orient. 657 B, to emanate. Const. Apost. 8, 6. 7.9. Pallad. Laus. 1336 B. Apophth. 417 A, out of a monastery. — Damasc. II, 329 C, to make a journey of state (progress). — 3. To go before. Sept. Gen. 33, 3, ἔμπροσθεν αὐτῶν. Judith 2, 19, βασιλέως. Sir. 35, 10, πρὸ αἰσχυντηροῦ. Luc. 22, 47, αὐτοὺς. Ignat. 696 B Τῶν προ- ελθόντων µε ἀπὸ Συρίας εἰς Ῥώμην. Just. Apol. 1, 38. - 4. To be promoted = προ- βαΐνω. Mal. 183, 13 Προῆλθεν ὕπατος. Theoph. 186, 7 Προελθὼν ὡς ὕπατος. προ-εσθίω, Lucian. II, 881. προ-εστιάω, Theod. Her. 1365 C. προ-ετοιμασία, ας, ἡ previous preparation. Clem. A. II, 757 A. Orig. IV, 276 B. προ-ετοιμαστής, οῦ, ὁ, one who prepares before. Epiph. I, 744 C. D. II, 148 B. προ-ευαγγελίζοµαι, Philon I, 7, 30. Paul. Gal. 3,8. Athan. II, 744 A. προ-ευδοκιμέω, Dion. Η. V, 257,10. Dion C. 39, 25, 4. προ-ευεργετέω, Diod. 19, 6. προ-ευθετίζω, Apollon. D. Synt. 134, 16 προ- ηυθέτισται. προ-ευκρινέω, Apollon. D, Synt. 235, 6. Aret. 125 D. προ-ευλογέω, Jos. Ant. 4, 8, 47. προ-ευπεπτέω, Galen. XIII, 961 Β. προ-ευτελίζω, Schol. Arist. Av. 685. προ-ευτρεπίζω, Philon I, 18, 21. 31, 44. 212, 39. Jos. Ant. 20, 4, 2, p. 963. Orig. III, 1096 A.B. IV, 265 B. Iambl. Mathem. 206. προευτρεπισμός, οῦ, ὁ, = τὸ προευτρεπίζειν. Cyrill. A. I, 505 C. προ-ευφραίνω, Philon I, 96, 42. 603, 33. προ-εφίστηµι, Polyb. 10, 2, 1. προ-εφοδεύω, Strab. 12, 8, 8. προ-εφοδιάζω, Philon ΙΙ, 93, 32. Clementin. 105 Α. προ-εφοράω, Anton, 7, 49. προ-εφορμάω, Heliod. 9, 17. προεχῆς, ές, = προέχων, prominent. Hippol. Haer. 364, 9. προ-έψω, Classical. Diosc. 5, 19. προ-εωλίζω, Xenocr. 27. προ-ζύμη, ης, ἡ = ζύμη, leaven. Damasc. II, 389 C. Hes. Ἄζυμα.... Petr. Ant. 764 B. 765 A. προζύμιον, ου, τὸ, = preceding. Macar. 664 C. 665 Α. προζυμίτης, ου, ὁ, one who uses προζύµιον (leav- ened bread) ; opposed to ἀζυμίτης. Cerul. 741 C. προ-ζωγραφέω, Pseudo-Just. 1308 C. Sophrns. 3336 C. προηγέομαι, to go before : to precede. Classical. Polyb. 12,13, 11. Diod. 1, 4, p. 8, 98. 15, 1 Κατὰ τὸν προηγούμενον ἐνιαυτὸν τῆς Περσῶν στρατείας εἰς Κύπρον. Dion. H. V, 159, 4 Ἢ προηγουμένη τοῦ πέμπετε συλλαβή. the syl- lable preceding πέμπετε. Paul. Rom. 12, 10, ἀλλήλους. Mal. 66, 18, τινά. - 2. Partici- ple. προηγούμενος, superior in rank. Clem. R.1, 21, ἡμῶν. Herm. Vis. 2, 2, τῆς ἐκκλη- σίας (= 2, 4 Τῶν πρεσβυτέρων τῶν προϊστα- μένων τῆς ἐκκλησίας). - Basil. III, 880 A = ἡγούμενος of a monastery. προήγησις, εως, ἡ, a going before. Philon I, 697, 10. Ptol. Tetrab. 78. προηγητικός, ή, όν, going before. Schol. Arist. Ach. 971. προηγητικῶς, adv. by going before, in advance. Iren. 1196 C. προηγήτωρ, ορος, ὁ = προηγητήρ. Philon II, 105, 24. προήγορος, ον, (ἀγορεύω) spokesman. Sept. Macc. 2, 7, 2. 4. Orig. I, 1344 A. Greg. Th.1072 B. Eus. II, 172 A. Athan. I, 712 B. C. προηγουμένως, (προηγούμενος), adv. previously. Classical. Cleomed. 8, 5. Diosc. 4, 148 (150). προήκω, to have advanced. Pseudo-Jos. Macc. 5, τὴν ἡλικίαν. Philostr. 316 Ὕψοῦ προήκον- τες τῆς δόξης. προ-ηλιάζω, Diosc. 2, 165 (166). προηλικέστερος, α, ον, (ἧλιξ) more advanced in years. Soran. apud Orib. III, 370, 10. προ-ημερόω, Basil. I, 592 B, τὴν ἀκοήν. προ-ησσάομαι, Or προ-ηττάομαι. Polyb. 2, 53, 3. 3, 90,4. Diod. 16, 22. Jos, Ant. 15, 5, 2. Plut. I, 416 B. προ-ηχέω, Philostr. 480. προ-θαυμάζω, Hippol. Haer. 444, 76. προ-θεάομαι, Nicom. 114. προ-θειλοπεδεύω, Diosc. 5, 27. 36. πρό-θεμα, ατος, τὸ, L. edictum, edict, decree. Gregent. 613 C. Euagr. 2568 A. Mal. 216. 338. προ-θεμελιόω, Philon ΙΙ, 9, 19. προ-θεραπεία, ας, ἡ, previous treatment. Hermog. Rhet. 179, 9. προ-θερίζω, Sept, Sudic. 15, 5 as v. l. πρόθεσις, εως, ἡ, a placing before. Sept. Ex. 40, 21. Par. 1, 9, 32. 1, 23, 29 Οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως, = οἱ προτιθέμενοι ἄρτοι, the show-bread, = 2, 13, 11 Προθέσεις ἄρτων. — Ex. 39,18 Ἢ τράπεζα τῆς προθέσεως. sc. τῶν ἄρτων. 40, 4 Εἰσοίσεις τὴν τράπεζαν καὶ προθήσεις τὴν πρόθεσιν αὐτῆς (Reg. 3, 7, 34 Τὴν τράπεζαν ἐφ᾽ ἧς οἱ ἄρτοι τῆς προσφορᾶς). —2. The placing of the sacramental ele- ments upon the ἁγία τράπεζα. Pseudo-Chrys. ΧII, 780 A. Pseudo-Marc. Liturg. 274 Εὐ- χὴ τῆς προθέσεως, the offertory. — 9. Prothe- sis, the north side of the βῆμα, where the consecration of the elements begins. Pseudo- Chrys. XII, 777 C. Sophrns. 3984 B. 3989 B. 4001 B. Stud. 1689 C. Cant. I, 200, 3. Curop. 93, 18. — 4. Preposition, one of the parts of speech. Dion. Thr. 634. Dion. H. V, 9.157. Tryph. 34. 35. Plut. II, 1009 C. προθεσμία, ας, ἡ, time fixed for anything, Clas- sical. Diod. II, 530, 9. «Diosc. Iobol. 2, pp. 62. 63. Carth. 121. 19 Ἐντὸς προθεσμίας μηνός, within a month. προ-θετικός, ή, όν, prepositional. Dion. H. VI, 791,14. Apollon. D. Conj. 480, 6. προ-θεωρητικός, ή, όν, capable of foreseeing. Method. 388 C. προ-θεωρία, ας, ἡ, previous examination. Orig. VII,65 D. Theod. I, 104 A. προ-θεωρός, οῦ, ὁ, foreseeing. Method. 372 A, τινός. προ-θλάω, Galen. XII, 891 C. προ-θρηνέω, Philon II, 72, 14. πρό-θρονος, ον, occupying the first throne. Greg. Naz. IV, 30 A. προ-θυµιάω, Jos. Ant. 3, 8, 6. προθυμοποιέω, = πρόθυμον ποιέω. Diod. 14, 56 -σθαι. Leont. Cypr. 1677 A. Vit. Nil. Jun. 25 D. προθυμοποίησις, εως, ἡ, = τὸ προθυμοποιεῖν. Stud, 25 D. προθυρίδιος, α, ον, before the θύρα. Sext. 430. πρόθυσις, εως, ἡ, (προθύω) preliminary sacrifice. Paus, δ, 13, 9, the structure on which an altar stands. προ-θωράκιον, ου, τὸ, breast-plate. Strab. 17, 3, 7. προ-ϊδρόω, Antyll. apud Orib. II, 430, 4. προϊδρύω, Procl. Parm. 637 (48). Pseudo- Dion. 712 B. προικίδιον, ου, τὸ, small προίξ. Plut. II, 767 C. προικίδιος, α, ον, = προικῷος. Philon II, 443, 48, προικίζω, ίσω, L. doto, to endow, to give a dowry. Diod. 16,55. Philon II, 311, 22. Nicet. Byz. 765 A, τινί τι. προικοδότης, ου, ὁ, (προίξ, δίδωμι) = ἑδνωτής. Theophyl. B. IV, 316 D. “προικιμαῖος, α, ον, = following. Dion C. 47, 17, 5. προικῷος, α, ον, L. dotalis, dotal. Theod. I, 293 A. IV, 1181 B. Antec. 1, 10, 13. προ ϊλάσκομαι, Paus. 5, 13, 7. πρόϊμος, ον, = πρώϊμος. Jacob. 5, 7. προϊνός, ή, όν, =πρωϊνός. Sept. Lev. 9, 17 as v.L Apoc, 2, 28. προ-ϊππασία, ας, ἡ, = τὸ προϊππεύειν. Polyaen. 2, 3, 14. προ-ϊππεύω, to ride before, in front. Diod. 17, 86. 18,30. Plut. II, 872 D. Arr. Anab. 1, 15, 7. προ-ϊππικός, ή, όν, before the commencement of the horse-races at the hippodrome. Pseudo- Chrys. VIII, 88 (722) D, κομβινεύματα. προ-ΐσταμαι, to be at the head, to rule, govern. Paul. Thess. 1, 5, 12 Τοὺς προϊσταμένους ὑμῶν ἐν κυρίῳ. Eus. II, 1024 A Τοὺς κατὰ τόπον προϊσταμένους ἐπισκόπους, πρεσβετέρους τε καὶ διακόνους. -2. Participle, (a) προεστώς, also προεστηκώς, prefect, commander. Polyb. 1, 40, 1. — (b) the president of a community of Christians, = ἐπίσκοπος, πρόεδρος. Ignat. 949D. Just. Apol. 1, 65.67. Clementin. 41 A. Iren. 553 A. Dion. Alex. 1313 B. Eus, II, 497 A. Basil. III, 956 B. Greg. Nyss. III, 993 A. 1065 A, τῆς ἱερωσύνης. Socr. 269 A.— Ant. Can. 1, τῆς ἐκκλησίας. — (c) the superior of a monastery, = ἡγού- μενος. Basil. II, 876 B. 880 C. 996 B. Macar. 848 C. Nil. 229 A. Clim. 685 B. Stud. 1737 A.— (d) ἡ προεστῶσα, prioress, abbess. Basil. III, 1156 C. προ-ϊστορέω, Polyb. 1, 13, 9. Hipparch. 1065 A. Diod. 11, 89, et alibi. Erotian. 20. Clem. A. I, 1216 C. προ-ϊτέον, = δεῖ προϊέναι. Strab. 9, 5, 22. προ-καθαιρέω, App. I, 483, 74. προ-καθαίρω, Athenag. 976 C. Clem. A. I, 704 C.D. Orig. IV, 265 B. προκάθαρσις, εως, ἡ, previous κάθαρσις. Eudoc. M. 296. προ-καθέζοµαι, to preside, spoken of bishops. Clementin. 36 B. Eus. II, 1137 A, ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας. προ-καθηγεμών, όνος, ὁ, = καθηγεμών. Oenom. apud Eus. II, 381 B. προ-καθηγέομαι, = καθηγέομαι. Sept. Esdr. 1, 6,11. Polyb. 3, 6, 7, et alibi. Apollod. 2, 4, 2,3. Diod, Ex. Vat. 60,24. Dion. H. II, 1000. Basil. I, 176 B, τῆς πτήσεως. - 2. Substantively, (a) ἡ προκαθηγουμένη = ἡγουμένη, prioress. Basil. III, 888 C. — (b) τὸ προκαθηγούµενον — ἡγούμενον, in logic. Sext. 83, et alibi. προ-καθηγητής, οῦ, ὁ, = καθηγητής. Heliod. 10, 4. προκαθηγουμένως, adv. especially. Epiph. I, 1104 C. D. προ-κάθημαι, to preside. Classical. Sept. Esdr. 1, 5, 60. 1, 9, 4.45. Diod. ΙI, 516, 62, τοῦ βουλευτηρίου. Ignat. 668 B. 685 B, τῆς ἀγά- πης. Justinian. Novell. 13, 1, § α΄, προκαθή- μενος = πρόεδρος. προ-καθιδρύω, Jos, Ant. 1, 19, 10. προ-καθίστηµι, = καθίστηµι already, as a clergy- man. Laod. 57. προ-καθοσιόω, Jos. Ant. 16, 11, 7. προ-κακόω, Pseudo-Jos, Macc. 17. Clem, A. 1 1053 C. προκάρδιον, ου, τὸ, (καρδία) — αἱ φρένες, in anat- omy. Ruf. apud Orib. III, 389, 13. προ-καρποφορέω, Cyrill. A. II, 169 A. προ-καταβλάπτω, App. I, 49, 60. προ-καταβρέχω, Diosc. 3, 82 (92). προ-καταγγέλλω, Luc. Act. 3, 18, et alibi. Paul. Cor. 2, 9,5 as ν. 1, Jos. Ant. 1, 12, 3. 2,9,4. Orig. I, 860 A. IV, 176 A. προκαταγγελτικός, ή, όν, announcing beforehand. Method. 180 C. προκαταγγελτικῶς, adv. by announcing before- hand. Epiph. II, 9 A. 1009 B. προκαταγγέλτωρ, ορος, ὁ, = ὁ προκαταγγέλλων. Epiph. II, 148 B. προ-καταγελάω, Jul, 182 A. προκαταγνωστέον, = δεῖ προκαταγινώσκειν. Clem, A. II, 288 C. προ-καταγοητεύω, Nil. 425 B. προ-κατάγω, Lucian. I, 641. προ-καταγωγή, ῆς, ἡ, = τὸ προκατάγεσθαι Or προ- καταχθῆναι. Arr. Anab. 1, 18, 5. προ-καταδεικνύω, or προ-καταδείκνυμι. Cyril. A. 1, 629 B. προ-καταδουλόω, Diod. 12, 1. προ-καταδύνω, Hipparch. 1028 A. Philon ΙΙ, 432, 44. προ-καταδύω, Galen. VIII, 496 Β -σθαι. προ-καταικίζω, Martyr. Poth, 1428 B. προ-καταιονέω, Galen. X, 307 A. προ-καταίρω, Philostr. 711. προ-κατακλίνω, Jos. Ant. 15, 2, 4. Β. J. 5, 6, 3. προ-κατάκλισις, εως, ἡ, the first κατάκλισις at table. Jos. Ant. 20, 3, 2. προ-κατακνίζω, Galen. II 279 B. προ-κατακοιμίζω, Clem. A. I , 420 A. προ-κατακρίνω, Plut. II , 112 C. D. Orig. I, 297 A. προ-καταλαμβάνω, Sext. 83, 22. 103, 10, to comprehend previously. (Sept. Reg. 3, 16, 18 προκατείλημπται as v. l.] προ-καταλεαίνω, Chrys. X, 80 D. προ-καταλήγω, Polyb. 2, 14, 6. Clem. A. I, 416 Α. 460 Α. προ-καταληκτικός, ή, όν, ending before. Heph. 15, 91. προ-καταληπτικός, ή, όν, preventive. Epiph. I, 157 D. προ-κατάληψις, εως, ἡ, anticipation. Classical. Sext. 324,12. Clem. A. I, 964 A. προ-καταλλάσσω, Clem. A. I, 624 B. προ-καταμαντεύομαι, Diod. Ex. Vat. 132, 12. Dion. H. V, 241, 13. προ-καταμηνύω, Cyrill. A. I, 936 D. II, 92 C. 352 C. προ-καταντλέω, Diosc. Iobol. 27. Galen. X, 263 A. προ-κατανύσσω, Diosc. 51, 14, 2. προ-καταπαύω, Liban. I, 554, 25. προ-καταπέµπω, Eunap. 52, 9, προ-καταπίμπλημι, Cedr. II, 216, 5. πρo-καταπίμπρημι, Dion C. 66, 3, 2. προ-καταπίνω, Jos. Β. J. 5, 10, 3. Aster. 436. προ-καταπίπτω, Diod. 30,9. Philon II, 574, 42. Plut. II, 458 C.D. Athan. II, 904 Β. C. προ-καταπλέω, Polyb. 1, 21, 4. προ-καταπλάσσω, Galen. X, 263 A. προ-καταπλήσσω, Polyb. 5, 70, 9 -ἔασθαι. Diod. 11, 2. Philon ΙΙ, 37, 48. προ-καταπονέω, Agathin. apud Orib. II, 397, 11. Ruf. apud Orib. II, 112, 11. προ-καταριθμέω, Herod. apud Orib. I, 423, 6. Just. Apol. 1, 22. Sext. 268, 29. προ-καταρκτικός, ή, όν, that is at the beginning. Plut. ΙI, 1056 B, αἴτιον, the immediate cause. Galen. II, 251 B. Clem. A. II, 592 C.— Pseudo-Demetr. 23, 4. 23,10, εἶδος παίωνος (— ∪ ∪ ∪ ∪). προ-κάταρξις, εως, ἡ, the very beginning. Justinian. Cod. 1, 3, 46, § δ΄, contestatio itis. Porph. Novell. 260. προ-καταρραφή, ῆς, ἡ, the first seam. Apophth. 192 C. προ-καταρρήγνυμι, Dion C. 36, 9, 3. προκατάρτισις, εως, ἡ, = following. Nicet. Paphl. 40 B. προκαταρτισμός, οῦ, ὁ, previous καταρτισμός. Max. Conf. I, 429 B. προ-καταρτύω, Plut. II, 31 D. προ-κατάρχω, = κατάρχω. Polyb. 3, 31, 5 -ξασθαι. Diod. 14, 13. IΙ, 574, 72 -ῆρχθαι. Diosc. Iobol. p. 52. Apollon. D. Syut. 244, 9 -ξαι. Athenag. 929 B. προ-κατασείω, Cyrill. A. I, 360 A. προκατασκευαστικός, ή, όν. = δυνάμενος προκατα- σκευάζειν. Method. 176 C. προκατασκεναστικῶς, adv. by preparing before- hand. Epiph. ΙII, 300 A. προ-κατασκευή, ῆς, ἡ, previous κατασκευή : intro- duction to a literary performance. Polyb. 1, 3, 10. 1, 13, 1, et alibi. Dion. H. V, 487, 7. Philon I, 621, 4. Jos. B. J. 2, 21,8. Hermog. 99, 2. προ-κατασκιρρόω, Sept. Macc. 3, 4, 1. προ-κατασκοπέω, Arr. Anab. 1, 13,1. Clementin. 345 C. προ-κατάστασις, εως, ἡ, previous arrangement. Dion. H. V, 272,15. Hermog. Rhet. 81, 8 = προδιήγησις. προ-καταστρέφω, Jos. B. J. 4, 7, 3. Diog. 2, 138. προ-κατασύρω, Polyb. 4, 18, 8, et alibi. προ-κατασφάζω, App. Ι, 114, 24. προ-κατασχάζω, Diosc. 3, 84 (94), p. 432. προ-κατάσχεσίς, εως, ἡ, previous κατάσχεσις. Leo Diac. 193, 16 (titul.). προ-καταταράσσω, Ιambl. Myst. 115, 11. προκαταταχέω, = καταταχέω. Gemin. 825 A. Sext. 506, 29. προ-κατατρίβω, Galen. VI, 83 D, in gymnas- tics. Proc. ΙI, 616, 12. προ-καταυγάζω, Nicet. Paphl. 77 C. προ-καταυλέω, Cels. apud Orig. I, 940 B. προ-καταφθείρω, Cyrill. 4. I, 300 A. προ-καταχρίω, Diosc. 1, 58, p. 56. προ-καταψεύδομαι, Dion C. 45, 31, 4. προ-κατελπίζω, Polyb. 14, 3,1. 2, 4, 5. προ-κατεπαγγέλλομαι, Jos, Ant, 7, 4, 4 as v. l. προ-κατεπείγω, Jos. B. J. 1, 19, 6. προ-κατεργάζομαι, Diod. 20, 34. 1, 53, p. 63, 66 -σθῆναι, passively. Jos. Ant. 19, 1, 14, p. 926. προ-κατέρχοµαι, Hermes Tr. Poem. 11, 14. προ-κατεύχομαι, = κατεύχομαι πρό τινος, before. Jos. Β. J. 2, 8, 5. προ-κατέχω, Clem. A. I, 209 B -εσχῆσθαι, to be prejudiced. προ-κατηχέω, Cels. apud Orig. I, 940 B. Orig. III, 1021 A. Athan, I, 789 A -θῆναί τι. Greg. Nyss. III. 921 D. προ-κατήχησις, εως, ἡ, introductory catechism. Cyrill. H. (titul.). Cyril. A. IΙ, 225 C. προ-κατοδύρομαι, Diod, Ex. Vat. 132,19. προ-κατονομάζω, Jos Apion. 1, 14, p. 445. προ-κατοπτεύω, Heliod. 9, 1. προ-κατορθόω, Jos. B. J. 3, 10, 2, p. 255. Clementin. 61 B. C. Dion C. 48, 42, 1. προ-κατορρωδέω, Onos. 4, 2. προ-κατοχυρόω, beforehand. Nic. ΟΡ. Histor. 57, 16. πρόκειμαι, to lie before. — 2. Participle, τὸ προ- κείμενον, (a) sc. πρᾶγμα, the matter under consideration, subject, object. Polyb. 3, 58, 7. Jos. Apion. 1, 35. Just. Apol. 2,9. Galen. ΙΙ, 179 D. 180 D. Sext. 497, 26. — (b) in- troductory verse from the Psalter, in the Rit- ual, Pseudo-Chrys, XII, 784 D. Pseudo- Germ. 412 A. Stud. 1709 C. Porph. Cer. 85, 15, τοῦ ἀποστόλου, a verse from the Psal- ter read immediately before the epistle of the day.— Stud. 1733 D. 1705 C Τὸ τῆς ἡμέρας προκείμενον, called also ἑσπέρας προ- κείμενον, a verse chanted at vespers immedi- ately after the εἴσοδος. Every day of the week has its proper ἑσπέρας προκείμενον. Horol. προκειμένως, adv. under discussion. Just. Frag. 1596 A. προ-κελαδέω, Gregent. 773 B. προκελευσματικός, ή, όν, (κέλευσμα) hortatory. Προκελευσματικὸς πούς, proceleusma- ticus (∪ ∪ ∪ ∪ ). Dion. H. III, 1488, 4. Heph. 3, 3. Aristid. Q. 36. Terent. M. 1460. — προκελευσματικὸν μέτρον, proceleus- matic verse. Heph. 8, 10. Diog. 6, 78. προ-κενόω, Jos. B. J. 6, 7,2. Ruf. apud Orib. II, 92, 3. Lucian. II, 221. Clem. A. I, 693 C. Herodn. 2, 7, 3. πρόκενσος, see πρόκεσσος. προ-κέντημα, ατος, τὸ, pattern. Nicom. 72. Sext, 212, 19. πρόκεσσος, ου, ὁ, processus, progress, the emperor’s going from his palace at Con- stantinople to any other place; also, his temporary stay at any house other than his Constantinopolitan palace. Mal. 319, 22. 372, 15, et alibi. — Written also πρόκενσος. Eustrat. 2301 C. 2349 A. Vit. Epiph. 101 B. Martyr. Areth. 46. Mal. 343. 366, 16. Porph. Them. 43, 16 τὰ πρόκενσα. (Com- pare Strab. 3, 5, p. 367, 3 seq.) προκέφαλος, ον, with a prominent κεφαλή, applied to such hexameters as have a supernumerary syllable at the beginning (ἕως ὁ ταῦθ᾽ ὥρ- μαινε: ἢ οὐχ ἅλις). Drac. 8,16. 139, 3. Herodn. Gr. Vers. 86. προ-κήρυγμα, ατος, τὸ, previous announcement: prophecy. Just. Tryph. 131. προ-κήρυξ, υκος, ὁ, announcer. Cyrill. A. VI, 261 D. προ-κηρύσσω, to announce beforehand, to predict. Just. Apol. 2,8. Hippol. 737 Α. Orig. I, 925 B. προ-κιχράω, Andr, C. 1284 B. προ-κλάστης, ου, ὁ, (κλάων) skirmisher. Leo. Tact. 4, 20. 7, 36, et alibi. προ-κληδονίζομαι, to forebode. Jos. B. J. 3, 1, 3. πρόκλησις, εως, ἡ, exhortation by a preacher. Just. Apol. 1, 67. προ-κλητικός, ή, όν, provocative. Diosc. 1, 162. Plut. II, 354 D. Hermog. Rhet. 137, 12. Galen. VI, 358 C. Clem. A. I, 464 B. προ-κλύζω, Philon I, 257,19. Diosc. 1, 32. προκνημίς, ῖδος, ἡ, = κνημίς. Polyb. 6, 23, 8. Ael. Tact. 2, 8. προκοίλιος, ον, with a prominent κοιλία. Drac. 13, 21. 137, 21, στίχος, a hexameter con- taining (apparently) a proceleusmatic ; as ἡγί-νεον ἀνὰ ἄστυ. προ-κοιμάομαι, Herm. apud Clem. A. I, 980 B. Orig. IV, 509 C, et alibi. Cyrill. Η. 1116 A. Pseudo-Basil. III, 1656 A. προκοιτέω, ήσω, = πρόκοιτός εἰμι. Jos. B. J. 4, 5,1. 6,1, 7. Dion C. 43, 11, 4. 54,15, 8. 64, 7,2. 72, 12, 1, τινός. προκοιτία, ας, ἡ, office or duty of πρόκοιτος. Polyb. 2, 5, 6. 6, 35, 5. Dion C. 67, 15, 1. πρόκοιτος, ου, ὁ, (κοίτη) L. excubitor, guard, watchman. Plut. II, 325 B. C. Dion C. 67, 15, 1, of the emperor. προ-κοιτών, ῶνος. ὁ, = προδωμάτιον. antechamber. Plin. Epist. 2, 17. Phryn. 252. προ-κολάζω, Simoc. 336, 5. προκομία, ας, ἡ, = προκόμιον. Ael. N, A. 16, 10. προ-κοµιδή, ῆς. ἡ, funeral procession. Eus. II, 937 Β. προ-κοµίζω, to bring forward. Clem. A. I, 1192 B, an argument. Dion. Alex. 1237 A. Athan. I, 296 A. προκομιστέον, = δεῖ προκομίζειν. Clem. A. II, 729 A, Athan. II, 808 D. προ-κόνδυλος, ον, the first κόνδυλος of a finger. Ruf. apud Orib. II, 389, 3. προ-κοπή, ῆς, ἡ progress, advancement: im- provement. Sept. Sir. 51,17. Macc. 2, 8, 8. Polyb. 1,12, τ. 2, 37, 10, et alibi. Diod. 16, 6. Aristeas 27. Philon II, 500, 38. Paul. Phil. 1, 12, et alibi. Jos. Ant. 4, 4, 1. Epict. 1, 4, 3, et alibi. Artem. 153. Phryn. 85, condemned.— 2. Promotion. preferment. Jos. B. J. 6, 2, 6. Pallad. Vit. Chrys. 34 A. Nicet. Paphl. 513 A. προκοπτικῶς, adv. progressingly. Did. A. 1161. προκόπτω, = ἐπιδίδωμι, to make progress: to im- prove. Diod. 17, 69, ἐν παιδείᾳ. Paul. Gal. 1, 14, et alibi, pict. 1, 4, 1, et alibi. Plut. II, 631 A, et alibi. Anton. 1, 17. Lucian. III, 569, condemned. προ-κόσμημα, ατος, τὸ, ornament in front. Phi- lon I, 157, 30. II, 280, 29. Jos. B. J. 5, 4, 4. Diog.1, 7. 6,72. Longin. 43, 3. Greg. Nyss. II, 261 A. προ-κόσµιον, ου, τὸ, = preceding. Plut. II, 970 D. προκόσμιος, ον, = πρὸ κόσμου ὤν, before the creation of the world. Marcell. apud Eus. VI, 901 A. Eus. II, 53 Β. 60 B. Did. A. 576 A. προκουράτωρ, ορος, ὁ, procurator = ἐπί- τροπος. Carth. Can. 16. Antec. 1, 23, 6. Tiber. Novell. 20. πρόκουρσον, ου, τὸ, (praecursus) vanguard. Chron. 717, 10. προ-κρατέω, Dion C. 40, 35, 1. πρό-κρηµνος, ον, = κρημνώδης. Pseudo-Jos. Macc. 7. πρό-κριµα, ατος, τὸ, L. praejudicium, prejudg- ment. Paul. Tim. 1, 5, 21. Athan. I, 288 A. Justinian. Cod. 10, 11, 8, § ε΄. πρό κρισις, εως, ἡ, = preceding. Clem. A. I, 416 B. προκριτέος, α, ον,= ὃν δεῖ προκρίνεσθαι. Xenocr. 9 -τέον. Diosc. 5,104. Apollon. D. Pron. 397 C.Clem. A. II, 540 B, et alibi. Orib. I, 140, 1. Epiph. I, 248 A. 321 A = πρόκριτος. προ-κριτικός, ή, όν, preferring. Philostr. 389 τὸ προκριτικόν, preference. — Plut. II, 1141 A, μέτρον, a kind of verse. προ-κρύπτω, Jos. Ant. 18, 3, 4, p. 878. προ-κτάοµαι, Strab. 8, 3, 33, p. 145, 22 προεκέ- κτήντο. προ-κτενίζω, Galen. XIII, 333 E. προ-κτίζω, Orig. IV, 168 D, Did. A. 832 A. [Gelas. 1257 C προκεκτίσθαι.] προ-κυέω, Soran, 255, 21. προκυλίνδημα, ατος, τὸ, (προκυλιδέω) a rolling before. Synes. 1309 D. προ-κυλίω, to roll before, in front. Dion. H. III, 1594, 5. 1631, 10. App. I, 36, 93. προκυμαία, ας, ἠ, (κῦμα) = πρόβολος = τεῖχος δεδμημένον πρὸς ἀνακοπὴν τοῦ κύματος. Jos. B. J.1, 11, 6. 1, 21, 6. προκυµάτιον, ου, τὸ, = preceding. Jos. Ant. 15, 9, 6. προ-κυρόω, Paul. Gal. 3,17. Eus. III, 780 C. προκώλυμα, ατος, τὸ, = κώλυμα. Heliod. 9, 17. πρόλαβα, ων, τὰ, (προλαμβάνω) = προδρομή. Stud. 1093 D, τοῦ ἀντιχρίστου. προ-λαλέω, Strat. 50. Antyll. apud Orib. I, 451, 3. προ-λαμβάνω, = προμανθάνω. Philon II, 576, 42, — 2. Participle, προλαβών, former, pre- vious, preceding. Orig. VII, 40 C, already mentioned. Carth. Can. 3. Zos. 20, 6. 38, 18, et alibi. . προ-λάμπω, Procl. Parm. 472 (4). Sophrns. 3364 B. προ-λεαίνω, Chrys. X, 94 B. προ-λειόω, Galen. XII, 431 F. προ-λευκαίνω, Basil. Sel. 29 C. πρό-ληµµα, ατος, τὸ, that which is taken before- hand: advantage, handle. Polyb. 17, 10, 3. - 2. Prejudice = πρόληψις. Clement, 240 C. Tatian. 812 B. 864 B. Athan. I, 906. προ-λημματίζω, ίσω, to premise. Apollon. D, Synt. 7,17. 19, 25. προλήνιον, ου, τὸ, (ληνός) vat, a vessel in front of a wine-press for receiving the juice of the grapes. Sept. Esai. 5, 2. προληπτέον, = δεῖ προλαμβάνειν. Hipparch. 1013 A. Gemin. 845 D. Sext. 206, 15, et alibi. προληπτικός, ή, όν, capable of anticipating. Plut. II, 427 D. E. προληπτικῶς, adv. by or in anticipation ; in ad- vance. Apollon. D. Pron. 271 B. 319 A. Orig. III, 1200 A. πρόληψις, εως, ἡ, preconception: prejudice. Polyb. 8, 29, 1, et alibi. Cic. Acad. 2, 10, 30, et alibi. Plut. II, 900 C. Just. Apol. 2,4. Sext, 362, 5. 550, 3, et alibi. Diog. 7, 54. προ-λιμνάζω, Paus. 8, 22, 3. προ-λιχνεύω, Schol. Arist. Nub. 1200 -σασθαι. πρό-λοβος, ου, ὁ, = προηγορεών, πρηγορεών, the crop of a bird. Sept. Lev. 1, 16. προ-λογίζομαι, Iren. 576 A. προ-λογισμός, ου, ὁ, forethought ; opposed to ἐπι- λογισμός. Hippol. Haer. 516, 92. Hierocl. C. A. 114. πρόλογος, ου, ὁ, the antecedent in a geometrical ratio, the consequent being smaller than the antecedent (3: 2). Nicom. 95. et alibi. — 2. In the Ritual, = τὸ προκείμενον τοῦ ἀπο- στόλου. Pseudo-Marc. Liturg. 264. προ-λυμαίνομαι, Polyb. 2, 68, 5. προ-μακαρίζω, Eus. VI, 536 C. προ-μαλακτήρ, ῆρος, ὁ, one who softens before- hand. Nil. 1141 B. C. προ-μαλακύνω, Alex. Aphr. Probl. 41, 11. προ-μάμμη, ης, ἡ, L. proavia, great-grandmother. Philon II, 592,40. Antec. 3, 6, 3. προ-μάντευμα, ατος, τὸ, prophecy. Lyd. 341, 20. προμάντιον, ου, τὸ, = μαντεία. Sibyll. 3, 227. προ-μάρτυρ, υρος, ὁ, previous witness. Damasc. I, 768 B. προ-μαρτυρέω, Epiph. I, 888 B. προ-μαρτυρία, ας, ἡ, previous testimony. Joann. Sic. 124, 14. προ-μαρτύρομαι, Petr. 1, 1, 11. Basil. Sel. 32 A. πρό-μαστος, ον, with prominent breasts. Porphyr. apud Eus. II, 196 D, γυνή. πρόμαχος, ου, ὁ, = προμαχεών. Proc, III, 316, 14. προμαχών, ῶνος, ὁ, = προμαχεών. Sept. Jer. 5, 10. Ezech. 4, 2. Jos. Β. J. 5, 4, 2, p. 328. προ-μεθύσκω, Plut. II, 734 A. προμελέτησις, εως, ἡ, (προμελετάω) previous μελέτη. Cyrill. A. II, 33 D. VI, 260 B. προ-μελῳδέω, Caesarius 1025. προ-μεριμνάω, Marc. 13, 11. Hippol. Haer. 330, 69. 432, 14. προ-μεσονύκτιον, ου, τὸ, the time before midnight. Stud. 1745 C. προ-µεταβάλλω, Galen. VI, 42 Ε. Sext. 738, 13, neuter. προµετάτωρ, ὁ, (metator) messenger. Justinian. Novell. 130, 6. προμέτρης, ου, ὁ, (μετρέω) = µένσωρ. Lyd, 157, 14, πρόμετρος, ον, (μέτρον) = μακρός. Symm. Reg. 2, 21, 20. προ-μετωπίδιος, ον, in front. Philon II, 479, 8. Ael. N. A. 14, 26, p. 247, 29. προμηθευτής, οῦ, ὁ, = ὁ προμηθευόμενος, ὃ προ- μηθούμενος. Genes. 17, 22. προμηθῶς, (προμηθής), adv. with forethought. Did. A. 348 B προμηθεστάτως. προµήκης, ες, oblong, rectangular. Nicom. 129, ἀριθμός, rectangular number (2 Χ 4 — 8; 3X 6=18; 4x 8 = 32). προ-μήνυσις, εως, ἡ, previous announcement : prediction. Pseudo-Just, 1252 C. Pseud- Athan. IV, 1072 B. προ-μηνυτικός, ή, όν, announcing beforehand. Pseudo-Just. 1324 D. προ-μηνύω, to announce beforehand : to predict. Plut. II, 582 A. Just. Apol. 1, 24. 46. Method. 365 A. προμήτωρ, ορος, ἡ, (μήτηρ) = μάμμη, grand- mother. But ὁ προμήτωρ, maternal grand- father. Hes. προ-μηχανάομαι, Dion. H. I, 115, 16. προ-μηχανουργέω, ήσω, (μηχανουργός)= pre- ceding. Genes. 103, 13, πρι-μιαίνω, Jos. B. J. 4, 6, 3. προ-µισθόω, Plut. I, 300 B. προ-μνημονεύω, Eus. II, 373 A. προ-μνηστεύομαι, = προμνάομαι. Lucian. I, 836. App. I, 22, 15. προμνηστεύτρια, ας, ἡ, = προμνήστρια. Chrys. Ι, 349 D. προ-μοιχεύω, to procure (κακεμφάτως). Plut. I, 1061 D Τήν γε Ποππαίαν προμοιχεύσας τῷ Νέρωνι. προ-μονάζω, Theoph. 241, 10. προ-μορφόω, Cyrill, A.I, 656 B. Anast. Sin. 293 A. προμοσέλλα, ας, η, Equipage. Theoph. 734,6. Porph. Cer. 461, 15. προμοσκρίνιος, See πριμισκρίνιος. πρό-μοχθος, ου, ὁ, quid? Inser. 2297 Προ- μόχθους τῶν θυρῶν. προ-μύησις, εως, ἡ, previous initiation. Plut. II, 107 E. προμύθιον, ου, τὸ, =τὸ πρὸ τοῦ μύθου, introduc- tion to a fable. Aphthon. Prog. 60. προ-μυθολογέω, Cyrill. H. 884 C. προ-ναρκάω, Eus. II, 748 B. 1464 A, τὴν ψυχήν. προ-νέω, to heap up beforehand. App. II, 632, 38, προ-νήστιμος, ον, before the fast. Damasc. ΙI, 69 Ὁ, ἑβδομάς, = ἡ τυροφάγος ἑβδομάς. προ-νήχομαι, Plut. ΙI, 980 F, et alibi. Ael, Ν. A. 10, 8. προνοέω, to provide, take care of, of divine providence. Sept. Sap. 6, 8, περὶ πάντων. Cornut. 145. Basilid. 1265 B τὸ προνοεῖν = πρόνοια, providence. προνοησία, ας, ἡ, = πρόνοια. Epiph. II, 625 C. προνοητής, oῦ, ὁ, = ὁ προνοῶν. Greg. Naz. I, 901 D, God. Did. A. 1132 D. — 2 Cura- tor, agent, superintendent, overseer. Cyrill. Η. 497 Α. Tiber. Novell. 25. προνοητικός, ή, όν, = δυνάμενος προνοεῖν. Cleomed. 12, 14. Strab. 10, 3, 33, p. 392, 4 τινός. Philon II, 242, 43. 546, 33. Anton. 1, 16, πόρρωθεν. Iren. 1232 B. 1284 B, of providence. προνοητικῶς, adv. providently, cautiously, etc. Diod. Ex. Vat. 8, 19. Jos. Ant. 11, 5, 8, ἔχειν τινός. Soran. 258, 17. Apollon. D. Pron. 392 C, Sext. 350,13. Orig I, 1197 C. Did. A. 917 B. προνομαία, ας, ἡ, = προνομή, proboscis. Diod. 17, 88. Philon II, 512,11. Plut. I, 699 C. Lucian. II, 96. προνοµευτής, οῦ, ὁ, = ὁ προνομεύων, marauder. Strab. 15, 3, 7. προνομεύω, εύσω, (προνομή) = κατατρέχω, to plunder, pillage. Sept. Num. 31, 9. 24, 17, πάντας υἱοὺς Σήθ. Esai. 42, 22, et alibi. Polyb. 2, 27, 2, et alibi. Diod. 13, 109. Dion. H. I, 513, 9. II, 1106, 14. Lucian. III, 93, to feed, as a fly. προνομή, ῆς, ἡ, spoils, plunder. Sept. Num. 31, 11. Josu. 7, 21.—2. Proboscis. Polyb. 5, 84, 3. προνοµία, ας, ἡ, (νόμος) L. privilegium, privilege. Strab. 15, 1, 54. Philon I, 6, 34. II, 23, 1. 293, 28. 393,17. Jos. Ant. 1, 19, 7. Plut. II, 279 Β. Tatian. 865 C. Orig. IV, 308 A. προνόμιον, οῦ, τὸ, = preceding. Lyd. 189. Theoph. 283. προ-νοµοθετέω, Dion C. 36, 39, 1. Pseud- Athan. IV, 949 C. προ-νοτίζω, Diosc. 2, 105. Archigen. apud Orib. II, 157, 4. προνουμηνία, ας, ἡ, the day before νουμηνία. Sept. Judith 8, 6. προ-νυμφεύω, to espouse beforehand. Method. 353 C. προ νύσσω, to stimulate. Polyb. 28, 15, 8. προνώπιος, ον, L. compitalis, pertaining to cross- roads. Dion. H. II, 671, 11, ἥρωες, lares compitales. προξενέω, to cause, to effect, to do. Philon I, 240, 9, τινί τι Basil. I, 393 D. 272 C, αἰσχύνην. Macar. 848 B, ζημίαν τινί. Serap. Aeg. 909 B. Prisc. 226, 20. Eus. Alex. 348 A. Leont. Cypr. 1740 C. Phoc. 191. —2. To pimp = μεσάξω, μεσιτεύω. Gregent, 588 D, μοιχείαν. προξενητής, οῦ, ὁ, = ὁ προξενῶν, αἴτιος. Cyrill. A. Χ, 1108 C._-2. Proxeneta, broker: match-maker. Justinian, Cod. 5, 2, 6. προξενήτρια, ας, ἡ, = προμνήστρια. Schol. Arist. Nub. 41. Suid. Προμνήστρια.... πρόξενος, ον, = αἴτιος, that causes. Theod. Scyth. 232 C. Schol. Arist. Nub. 243, νόσων. προ-ξενόω, Strab. 1, 2, 33, p. 61, 21. προ-ξηραίνω, Diosc. 5, 86, p. 748. Galen. ΧIII, 112 B. προ-ξηροτριβέω, to rub dry beforehand. Diosc. 2, 208, p. 326, to rub before bathing. Antyll. apud Orib. II, 430. πρόξιμος, ου, ὁ, proximus ἔγγιστος. Antec. 1, 22, 1. -2 Proximus, deputy, the second officer. Chal. 1029 Β. Steph. Diac. 1169 C. Porph. Cer. 394. 599, 11. προ-ξυράω, Lucian. II, 223. Galen. XIII, 333 B. προξύρησις, εως, ἡ, =τὸ προξυρᾶν. Antyll. apud Orib, ΙI, 410, 7. προξυρητέον, = δεῖ προξυρᾶν. Paul. Aeg. 90. προξυρίζω, = προξυράω. Antyll. apud Orib. II, 410, 5 -ισµένος. προ-ογκάομαι, Lucian. II, 595. προ-οδεύω, Clementin. 88 C, ἐμοῦ. Lucian. I, 815. Eus. IV, 224 A, τὰ προωδευμένα, the ground gone over. προ-οδηγός, οῦ, ὁ, = ὁδηγός. Sept. Macc. 2, 12, 36. Sibyll. 8, 24. προ-οδοποιός, όν, = ἡγεμόνιος, guide. Schol. Arist. Plut. 1159. προ-οδοιπορέω, Jos. Ant. 3,1, 1 -σθαι, to be passed over. Clem. R. 1, 44. Lucian. I, 327. Afric. Epist. 48 A. προ-οδοιπόρος, ου, ὁ, forerunner, precursor. Clem. R. 2, 10. πρόοδος, ου, ἡ, α going out of a place. Polyb. 14, 1,13. Iren, 1228 A. Basil. III, 880 C. 888 A, out of the monastery. Chrys. I, 398 B. (Hieron. I, 404 (100) Egressus in pub- licum.) — 2. Processus, progress, of an em- peror. Jos. Ant. 18, 4, 6, p. 864, 7. Just. Apol. 1,55. Herodn. 2, 4, 2. Eus. II, 1205 B. Jul. Frag. 200 A. Soz. 1216 B. 1604 A. Agath. 310. Nic. CP. Histor. 86, 14. -3. Procession of the divine spirit. Greg. Naz. I, 1077 C. 1211 A. Did. A. 460 B. πρόοδος, ου, ὁ, = πρόδρομος. Just. Tryph. 49. προ-οικέω, Diod. 15, 14. προ-οικονομέω, Cic. Quint. Frat. 2, 3,6. Strab. 1, 2,15. Jos. Ant. 15, 7, 4. B. J. 3, 1, 3. Clem. A. I. 704 C. προοικονομία, ας, ἡ, previous οἰκονομία. Herodn. Gr. Schem. 608, 7, in rhetoric. πρό-οικος, ου, ὁ, the major-domo of the king of the Franks. Theoph, 612. — Porph. Them. 34, apparently the modern mayor. προοιµιάζω, = προοιμιάζομαι. Method. 360 B. προοιμιακός, ή, όν, (προοίμιον) introductory. Clim. 937 B, ὕμνοι. In the Ritual, ὁ προοι- μιακὸς ψαλμός, or simply ὁ προοιμιακός, the introductory Psalm, applies to the 103d Psalm, which forms the principal part of the λυχνικόν (the beginning of the services of the day). προοιµιαστέον, = δεῖ προοιμιάζεσθαι. Dion. Η. V, 241. προοιμιαστικός, ή, όν, introductory. Olymp. A. 53 C. προοίμιον, ου, τὸ, preface to a book. Polyb, 4, 20, 5. Diog. 7, 43. -Carth. Can. 103 τὰ προοίμια, pracfectiones, introductory prayers. Stud. 1688 C. 1708 B = ὁ προοιμιακὸς ψαλμός. προοιμιώδης, ες, like a proem. Method. 176 C. προ-οιστός, ή, όν, placed or to be placed before. Apollon. D. Pron. 322 B. Conj. 502, 14. προ-ομολογέω, Classical. Heracleon 1292 C. Sext, 601, 9. 627, 18. προ-ονομάζω, Just. Tryph. 19, p.517 Α. Eus. IV, 49 C. V,188 C. Cyrill. A. IV, 897 B. προ-όντως, adv. before all existence. Iambl. Myst. 262, ὁ Αὐτὸς γὰρ τὸ προόντως ὃν ἐστι. προ-οπλίζω, Clementin. 80 A. προοπτεύω, = προοράω. Aster. 312 A. προόπτης, ου, ὁ, (προοράω) scout. Polyb. 29, 6, 13. Plut. ΙΙ, 370 A. προοπτικός, ή, όν, =προορατικός. Diog. 5, 88. προόπτως, (πρόοπτος), adv. conspicuously. Epiph. ΙΙ, 804 D. προ-όρασις, εως, ἡ, foresight. Cornut. 98. Plotin. I, 454, 9. II, 1269. προ-ορδινεύω, to arrange beforehand. Leo. Tact. 17, 51. προ-ορίζω, to predetermine. Luc. Act. 4, 28. Paul. Cor. 1, 2, 7. Ignat. 644 A. Clem. A, II, 633 B, to define. προόρισις, εως, ἡ, foreordination. Iren. 834 B. προορισμός, οῦ, ὁ, L. praefinitio, predetermina- tion. Tertull. II, 932 A. Orig. III, 1165 C. Athan, II, 1136 B. Pseudo-Dion. 824 C. Anast. Sin. 718 B. προ-ορνιθίας, ου, ὁ, = ὀρνιθίας. Gemin. 864 C. προ-ορούω, Themist. 8, 1. προ-ορύσσω, Apollod. Arch. 14. προ-ορχηστήρ, ῆρος, ὁ, leader in the dance. Lucian. II, 276, an officer. προούσιος, ον, before all οὐσία. Iambl. Myst. 262, 4. 291, 7. Did. A. 484 A. προοφθαλμίς, ῖδος, ἡ, (ὀφθαλμός) the first bud. Geopon. 5, 3, 3. προοχή, ῆς, ἡ, (προέχω) prominence, projection. Polyb. 4, 43, 2. προπάθεια, ας, ἡ, (προπάσχω) L. antepassio, first suffering, the first symptoms of disease. Plut, II, 127 D. 666 C.D. Orig. I, 1144 A. B = τὸ ἀπροαίρετον. Hieron, 1, 731 (506). προ-παιδαγωγέω, Nicet. Paphl. 57 C. προ-παιδεία, ας, ἡ, preparatory education, Lucian, II, 15. Clem. A. I, 724 A. προ-παίδευμα, ατος, τὸ, = preceding. Philon I, 140,11. Synes. 1124 C. προπαίδευσις, εως, ἡ — προπαιδεία. Epiph. ΙΙ, 676 D. προ-πάλαιος, ον, very old. Orib. 1, 431, 4. Synes, 1285 A. προπαλαιόω, to make προπάλαιος. Ruf. apud Orib, I, 273, 2, to keep too long. προπάλεια, ας, ἡ, (προπαλής) tendency? Sext. 334, 26, τῶν αἰτίων. προπαλής, ές, (πάλλω) protruding. Soran. 255, 30. Adam. S. 373, ὀφθαλμός (Aristot. Physiogn. 6, 26 ἐξόφθαλμος). προπάνδημος, ον, wholly πάνδημος. Doroth. 1821 B. προ-πανυπέρτατος, ον, highest of all from all eternity. Iren, 625 B, προ-παραγγέλλω, Dion C. 46, 41, 1. προ-παραδίδωμι, Clem. A. I, 1216 C. II, 544 A. προ-παραλαμβάνω, Dion C. 49, 18, 3. προ-παραλήγουσα, ης, ἡ, sc. συλλαβή, Antepenult. Drac. 66, 21. Porphyr. Prosod. 112. προ-παραλύω, Galen. IV. 174 A. προ-παραμυθέοµαι, beforehand. Sext. 449, 15. προπαρασκευαστέος, α, ον, = ὃν δεῖ προπαρα- σκευάζειν. Moschn. 46. Plut. II, 124 A -τέον. Philagr. apud. Orib. I, 367, 5. προπαρασκευή, ῆς, ἡ, previous preparation. Clem. A, II, 108 Β. Eus. IV, 13 Β. προ-παρατάσσω, Dion C. 49, 8, 5. προ-παρατέλευτος, ον, before the last but one. Porphyr. Prosod. 112, τόπος, as the ante- penult of ἄνθρωπος. προ-παρατήρησις, εως, ἡ, previous observation. Galen, II, 253 A. προ-παρατίθηµι, - Heraclid. apud Athen. 2, 41. Clem. A, I,704 C. Orig. IV, 168 A. Eus. III, 309 B. προ-παρηγορέω, Pseud-Athan. IV, 165 A. προ-παρίστημι, Orig. III, 621 D, to state pre- viously. προπαροξυντέον, = δεῖ προπαροξύνειν. Schol. Arist. Pac. 956. προ-παροξύνω, to accent on the antepenult. Plut, II, 845 Β. Drac. 19, 22. 31, 10. Apollon. D. Pron. 297 A. 323 Β. Arcad. 194, 13. προ-παροξύτονος, ον, proparoxytone, with the acute accent on the antepenult. Drac. 68. 13. Arcad. 191, 21. 195, 19. Porphyr. Prosod. 109, λέξις. προπαροξυτόνως, adv. with the acute accent on the antepenult. Hermog. Rhet. 15, 19. Phryn. 189. Athen, 9, 76. προπάτωρ, ορος, ὁ, = πάππος, paternal grand- father. Hes. — Epiph. III, 29 A τὸ προπά- τορον. - 2. Propator, = βυθός, the arche- typal God of the Valentinians. Iren, 452 B. 573 A, et alibi. προπαύω, Diod. 1, 39. προ-πείθω, Lucian. II, 225. πρόπειρα, ας, ἡ, previous experience. Can, Apost. 80. προ-πειράω, Jos. Ant. 9, 4, 4. Galen. II, 362 A. προ-πεμπτήριος, ον, pertaining to farewell, with reference to those who remain. Philostr. 135, ὕμνος. Greg. Naz. II, 489 A, λόγος, farewell speech. Stud. 892 C.— Τὰ προπεμπτήρια, sc. ἄσματα, = προπεμτήριοι λόγοι or ὕμνοι. Greg. Naz. II, 261 Β. Euchait. 1084 A. προπεμπτικός, ή, όν, = preceding. Men. Rhet. 257, 4, λαλιά. προπεμπτικῶς, adv. τρόπῳ προπεμπτικῷ. Iambl. V. Ῥ. 302. προ-περαίνω, Apollon. D. Synt. 26, 21. προ-περικαθαίρω, Alex. Trall. 215. προ-περιπατέω, Diocl. apud Orib. III, 171, 1. Galen, VIII, 898 B. Antyll. apud Orib. I, 451, 4. προπερισπαστέον, = δεῖ προπερισπᾶν. Apollon. D. Pron. 378 A. προ-περισπάω, to place the circumflex accent on the penult; as πᾶσι. Drac, 19, 22. 31, 11. Apollon. D. Pron. 297 A. 371 B. Adv. 591,14. Arcad. 130, 26. Porphyr. Prosod. 110. προπερισπωμένως, adv. with the circumflex accent on the penult. Moer. 117. 157. προ-πέσσω, Galen, VI, 429 F, et alibi. προ-πέτασμα, ατος, τὸ, curtain. Themist. 203, 7. προπετεύομαι, εύσομαι, (προπετής) to be forward, bold, rash, to act rashly. Sext. 7, 20. 46, 6. Orig. I, 1392 D. Alex. A. 577 B. προπετέω, = preceding. Syncell. 565, 1. προ-πήγνυμι, Diosc. 3, 82 (92), p. 428. προ-πηδάω, to leap forth or before. Agathar. 155, 8. Diod. 17,100. Babr. 107, 12, τινός. Jos. B. J. 5, 2,5. 6, 1, 3. Epict. 4, 10, 3. App. I, 355, 83. Tatian. 813 C. προπήδησις, εως, ἡ, α leaping forward. Polem. 221, ὀφθαλμῶν, protrusion. προ-πιαίνω, Simoc. 185, 8. προπιεσμός, οῦ, ὃ, previous πιεσμός. Paul. Aeg. 132. προπῖνα, ἡ, = ποπῖνα. Justinian. Novell. 11, 7, 15. Basilic. 7, 2, 21, § 11. προπινάριος, ου, ὁ, popinarius, victualler. Cyrill. Scyth. V. S. 323 A. προ-πιστόω, to establish (prove) beforehand. Sext. 27, 22. 300, 17. πρό-πλασμα, ατος, τὸ, model. Cic. Attic. 12, 41. προ-πλάσσω, = πλάσσω before or first, Philon I, 67, 33. Orig. IV, 489 A. Anast. Sin. 1053 B. προ-πλέκω, Basil. Sel. 32 C. προ-πληρόω, Philon I, 603, 30. πρό-πλοος, πρόπλους, ου, ὁ, a sailing by. App. II, 858, 48. προ-πλουτέω, Cyrill. A. II, 165 B. προπλύνω, Dieuch. apud Orib. I, 292, 2. Diosc. 2, 87. Galen. XII, 357 D. προποδισμός, οῦ, ὁ, (προποδίζω) forward course, of a planet from west to east. Nicom. 73. Theol. Arith. 15. Lyd. 19, 2. προ-ποιέω, to get the start of one. Theoph, 492, 15, τὸν βασιλέα. προ-πολεμητήριον, ου, τὸ, L. propugnaculum, bul- wark. Diod. 14, 100. προπολέμιος, ου, = πρὸ τοῦ πολέμου, before war. Dion C. 46, 23, 2. προπολέομαι, (πρόπολος) to be prophetic, to prophesy. Achill. Tat. 4, 15. προπόλεος, ον, (πόλις) suburban. Basil. III, 489 C. προ-πολιόομαι, Sext. 499, 21. πρό-πολις, εως, ἡ, suburb. Cels. apud Orig. I, 1153 B.—2. Propolis, bee-glue. Diosc. 2, 106. προ-πολιτεύοµαι, Polyb. 4, 14, 7, passively. Dion C. 52, 21, 1. — Basil. IV, 816 A ὁ προ- πολιτευόμενος, civilian. προπόλωμα, ατος, τὸ, = μοδίολος. Porph, Cer. 500. πρo-ποµα, ατος, τὸ, propoma, drink taken before eating, to stimulate the appetite. Plut. II, 624 C. 734 A. προπομπεία, ας, ἡ, = τὸ προπομπεύειν. Dion Chrys. II, 184, 34. Hermog. Rhet. 373, 27. -Also, προπομπία. Lucian. I, 418. προ-πομπεύω, to go before in procession. Posidon. apud Athen. 4, 49, p. 212 D. E, τινός. Lucian. I, 682. Herodn. 1, 8, 8. προπομπέω, = προπέμπω. Simoc. 237, 15. προπομπία, see προπομπεία. προπόμπιος, ον, belonging to procession. Greg. Naz I, 685 B, τιμή. Theod. III, 968 A. Nic. CΡ. Histor. 59, 7. προ-πορεία, ας, ἡ, = τὸ προπορεύεσθαι. Polyb. 9, 5, 8 =οἱ προπορευόμενοι, metonymically. προ-πορεύοµαι, to go before or forward. Clas- sical. Sept. Ex. 17, 5. 32, 34, πρὸ προσω- που σου. Reg. 1, 25, 19. Tobit 1, 3, et alibi. Polyb. 18, 2,5. Luc. Act. 7, 40, τινός. Arr. 5, 15, 1, πρό τινος. προπόρευσις, εως, ἡ, =τὸ προπορεύεσθαι. Sophrns. 3305 B. Jos. Hymnog. 1001 C. προπορευτής, οῦ, ὁ, = ὁ προπορευόµενος. Agath. 67, 15, vanguard. προπορίζω, Lucian. II, 300. προποσία, ας, ἡ, = πρόποσις. Method. 108 B. προ-ποτίζω, to exhibit, to administer a draught, said of physicians. Golen. X, 599 C. Pseud-Ignat. 788 A. B, τινά τι. προποτισμός, οῦ, ὁ, exhibition, in medicine. Diosc. 2, 189 (190). Iobol. p. 46. Galen. XIII, 144 B. προπουβλικίζω, ισα, (πούβλικος) to publish be- forehand. Leo. Tact. 7, 42. πρό-πους, οδος, ὁ, the foot of a mountain. Polyb. 3,17, 2. Strab. 13,1, 5. 17, 3,2. Philon II, 117, 25. — App. I, 830, 5 τὰ πρόποδα. προ-πραγματεύομαι, Eunap. V. S. 11 (20). προ-πτύω, to spit out. Sept. Macc. 2, 6, 19. πρό-πτωμα, ατος, τὸ, following. Galen. II, 390 A.B, X, 652 E. πρό-πτωσις, εως, ἡ, a falling before, prostration. Sept. Macc. 2, 3, 21. 2, 13, 12, at prayer. — 2. Prolapse. Diosc. 1, 89. 2, 127. 209. 4, 118 (120). Soran. 249, 6. Galen. II, 269 F.— 3. Change. Iambl. Myst. 218, 7. προπτωτικός, ή, όν, headlong. Anton. 11, 10. προπύλαιος, ον, = πρὸ τῶν πυλῶν. Paus. 1, 22, 8, Ἑρμῆς. προ-πύργιον, ου, τὸ, fore-tower. Andr. C. 1108. προ-πυργόω, ωσω, to fortify with towers. Eudoc. M. 398. προπυριατέον, = δεῖ προπυριᾶν. Antyll. apud Orib. II, 445, 9. προπυρόω, Alex. Trail. 437. πρόρραχος, ου, ὁ, (ραχία) breaker at sea. Arr. Ῥ. M. Ε. 15. προ-ρρήγνυµι, Galen. X, 649 A. Nicet. Byz. 729. προρρητικός, ή, όν, (ΡΕΩ) predictive. Galen. I, 44 B. Sext. 728, 24. Eus. V, 481 C. προ-ρρίπτω, Athan. II, 956 Β. προ-ρρυθµίζω, Galen. IV, 453 D. πρό-ρρυμος, ον, drawn before. Geopon. 9, 19, 8, ἔλαιον, = στακτὸν ἔλαιον. προ-ρρυπόω, Basil. I, 304 B. πρός, prep. at the rate of. With the accusative. Diosc. 5, 35 Μνᾶν πρὸς ὄξους ξέστας πέντε μίσγουσιν, one mina to every five ξέσται. Apophth. 92 Β Ἐδόθη ποτὲ εἰς Σκίτιν πρὸς ὀλίγα ἰσχάδια, once upon a time a few figs were given to each one of the anchorets of Scitis. Joann. Mosch 308 A ᾿Ἐπεδίδοσαν πρὸς ἕνα ἄρτον τοὺς ἀγρυπνοῦντας = τοῖς ἀγρυπνοῦσι. Chron. 732, 13 Ἵνα πρὸς ἕνα ἵππον εἷς ἕκαστος αὐτῶν ἔχῃ, each one should have a horse. Porph. Adm. 176, 9 Τὰς τρεῖς ράβδους δέδωκε τοῖς τρισὶ πρὸς μίαν, he gave the three rods to the three,-one to each. Cer. 432,17 Ἑκάστῳ διδόναι κατὰ τὸ ἔθος πρὸς πέντε νομίσματα. 487, 13 Καὶ ἐπαίρουσι πρὸς ἓν ξύλον, apiece. 2. In composition with a verb, it often means besides, in addition, further, further- more ; as προσαγλαΐζω, προσαγοράζω. Not unfrequently it merely strengthens. the meaning of the word to which it is prefixed ; as προσακροβολίζομαι. προ-σάββατον, ου, τὸ, = ἡ πρὸ τοῦ σαββάτου ἡμέρα, the day before the Sabbath. Sept. Judith 8, 6. Ps. 92, 1 (titul.). Marc. 15, 42. Eus. VI, 705 C (II, 1480 B). Athan. II, 1292 B. Epiph. II, 512 C. 828 C. προσ-αγγελία, ας, ἡ, announcement, message, news. Polyb. 3, 86, 6. Plut. II, 504 F. Longin. 10, 7. προσ-αγγέλλω, to announce to. Sept. Macc 2, 3,6. Polyb. 4, 19, 6. Lucian. I, 227. — Impersonal, προσαγγέλλεται, it is announced. Polyb. 2, 25, 2, διότι (— ὅτι) κατόπιν αὐτοῖς ἔπονται. -2. To denounce, to accuse. Plut. I, 298 F. προσ-αγκαλίζομαι, to embrace. Jos. B. J. 7, 9, 1. Aristaen. 1, 21. Basil. IV, 388 A. προσ-αγλαΐζω, Jos. B. J. 5, 5, 2. προσ-αγοράζω, Diod. 13, 84. προσαγόρευμα, ατος, τὸ, (προσαγορεύω) appella- tion. Dion, H. V, 252. Just. Apol. 2, 6. προσαγόρευσις, εως, ἡ, address. Classical. Dion. H. V, 204,13. Epict. Ench. 25, 1. Plut. I, 386 C, direction on a letter. προσαγορευτικός, ή, όν, belonging to addressing. Jos. Ant. 15, 6, 3, App. II, 457, 63 τὸ προσ- αγορευτικόν, sc. δῶρον given to a visitor. Diog. 7,66 —- 2. In grammar,= κλητικός, vocative. Dion. Thr. 636. προσ-αγορεύω, to nominate, to proclaim. Polyb. 4,48, 12. App. ΙΙ, 234, 13. προσ-αγρυπνέω, to watch over. Plut. ΙΙ, 1093 C. Clem. A. IΙ, 349 B. προσ-αγωγεύς, έως, ὁ, = μαυλιστής. Theoph. 79 προσ-αγωγή, ῆς, ἡ, a taking of medicine. Diosc. 4, 148 (150), p. 629. — 2. Conduct towards a person, demeanor. Adam. 1741 C.- 3. Presentation of a candidate for orders. Euchol. προσαγωγικός, ή, όν, conducting, leading to. Pseudo-Dion. 333 A. προσ-αδικέω, Philon II, 332, 18. Jos. Ant. 13, 5,4. προσ-αδολεσχέω, Vit. Clim. 601 C. προσ-αθυμέω, at anything. Jos. B. J. 4, 1, 6. προσαίτης, ου, ὁ, (προσαιτέω) beggar. Marc. 10, 46. Joann. 9, 8. Plut. II, 294 Α. προσαίτησις, εως, ἡ, a begging. Plut. II, 499 C. προσαιτήτρια, ας, ἡ, female beggar. Clementin. 317 D. — Also, προσαῖτις, ῖδος. Macar. 769. προσ-αιωρέομαι, upon. Diod. ΙI, 594, 50. προσ-ακοντίξω, at. Lucian, III, 311. προσ-ακριβόω, = ἀκριβόω. Strab. 15, 1, 14. προσ-ακροβολίζοµαι, = ἀκροβολίζομαι. Polyb. 3,71, 10. προ-σαλεύω, Cyrill. A. I, 161 C. προσάλληλοι, = πρὸς ἀλλήλους. Doubtful. Cyrill. A,X. 657 A. προσ-ἀλλοίωσις, εως, ἡ, =ἀλλοίωσις. Orig. ΤΙ, 1069 Α. προσ-αλλοτριόομαι, to be averse to or from. Sext. 222. προσ-άλπιος, Or προσ-άλπειος, ον, near the Alps. Strab. 5, 4, 1. προσ-ανάβασις, εως, ἡ, ascent. Sept. Josu. 15, 3. προσ-ανάγω, to. Dion. H. V, 79. Plut. ΙΙ, 564 C, neuter. προσ-αναδέχομαι, = ἀναδέχομαι. Polyb. 5, 13, 8. προσ-αναδιδάσκω, Philon IΙ, 92, 45. προσ-αναδίδωμι, Polyb. 10, 14, 3. προσ-αναζωγραφέω, = ἀναζωγραφέω. Philon Ι, 684, 43. προσ-αναθλίβω, Moer. 356 = φλᾶν. Clem. A. I, 500 B. προσ-αναισχυντέω, Philostrg. 476 A. προσ-ανακαθαίρω, Plotin. ΙΙ, 1317, 12. προσ-ανακαίω, Philon Ι, 428, 43. προσ-ανακαλέω, L. denuntio,to summon. Justinian. Cod. 1, 3, 42, § ί. προσ-ανακαλύπτω, Sirab. 15, 1, 3. προσ-ανακάμπτω, ἀνακάμπτω. Polyb. 11. 34, 8. προσ-ανακεράννυμι, with. Ael. Ν. A. 14, 4. προσ-ανακινέω, Plut. I, 352 B.C. προσ-ανακλαίω, with. Synes, 1357 C. προσ-ανακλίνω, to recline upon. Diod. 17, 41. Strab. 14, 1, 43. προσανάκλισις, εως, ἡ, = τὸ προσανακλίνεσθαι. Lucian. II, 431. προσ-ανακοινόομαι, with. Diod. 1, 16. προσ-ανακουφίζω, Jos. Vit. 18. προσ-ανακρίνω, Plut. II, 592 Ἑ. F. Sext. 284. προσ-ανακρούομαι, = ἀνακρούομαι Dubious. Plut. II, 920 B. προσ-αναλέγομαι, to recount. Sept. Macc. 2, 8, 19. προσ-αναλικμάω, Geopon. 5, 32, 2. προσ-αναλογίζομαι, Plut. II, 115 A. προσ-αναλύω, Caesarius 984. προσ-αναμάσσομαι, to gather, to collect for one’s self, to bring upon one’s self. Philon II, 493, 18. 537,45. Basil. I, 225 A, τὸ ἐκ τῆς ἡδο- νῆς αἶσχος. ᾿ προσ-αναμένω, for. Diod. 15, 41. προσ-αναμετρέω, Antyll. apud Orib. II, 630, 14. προσ-αναμιμνήσκω, = ἀναμιμνήσκω. Polyb. 4, 28, 6. 4, 29, 7. Cyrill. 4. I, 405 D. προσ-αναξηραίνω, Herod. apud Orib. I, 421. προσ-αναξύω, Antyll. apud Orib. III, 616, 1. προσ-αναπαύω, at or on. Sept. Sap. 8, 16, αὐτῇ. Polyb. 4, 73, 3. 5, 7,3. Diod. II, 611, 71. Dion. H. VI, 1077. Strab. 16, 4, 10, p. 322, 17. Jos. Ant. 6,14,4. 20,2,1. Epict. 3, 13,2. Sext. 580. Orig. III, 1545 C. προσ-αναπείθω, = ἀναπείθω. Dion C. 44, 34, 6. Cyrill. A. I, 452 B. προσ-αναπεπλάσθαι, apparently from ἀναπελάζω. = πελάζω. Synes. 1332 B, τῇ γῇ προσ-αναπηδάω, to leap upon. Ael. N. A. 5, 23. προσ-αναπιπτω, at. Polyb. 3,14, 6. Diod. II, 583, 6. προσ-αναπλάσσω, = ἀναπλάσσω upon, or simply ἀναπλάσσω. Philon I, 226, 19. 282, 15. Cornut. 209. Sext. 576, 26. Longin. 7, 1. προσ-αναπληρόω, Classical. Sept. Sap. 19, 4 as v. l. Diod. 3, 1. 5, 71. Ex. Vat. 133, 11. Philon II, 442, 20. Paul. Cor. 1, 9, 12, et alibi. Apollon. D. Pron. 261 B. Athenag. 17, p. 924 A. προσ-αναπνέω, = ἀναπνέω. Dion. Alex. 1300. προσ-ανάπτω, to attach or impute to. Schol. Arist. Αν. 567. προσ-αναπυνθάνοµαι, Philostrg. 473 C. προσ-αναρρηγνύω, or προσ-αναρρήγνυμι. Philon I, 38, 28. 408, 45. Plut. I, 559 A. προσ-ανάρρησις, εως, ἡ, declaration, Cyrill. A. IX, 865 B. προσ-αναρριπίζω, Philon II, 602, 37. προσ-αναρτάω, to or upon. Lucian. II, 39. προσ-ανα-στίζω, to tattoo in addition or further- more. Athen. 12, 27, p. 524 E. προσ-ανασύρω, = ἀνασύρω. Philostrg. 549 A -ρασθαι τὴν ἐσθῆτα. προσ-ανατάσσω, to. Artem. 4. προσ-ανατείνω, further or at. Polyb. 5, 87, 4. 11, 22, 3, to be late. 18, 36,9. 26, 3, 13. Clem. A. II, 456 B, τὴν κεφαλήν. προσ-ανατέμνω, Galen. X, 133 A. προσ-ανατρέπω, Sept. Sir. 13, 23. προσ-ανατρέφω, to increase by nourishing. Cic. Attic. 6,1, 2. Diod. 1, 43. προσ-ανατρέχω, to. Polyb. 1, 5, 4. Diod. 16, 83. Dion. H. I, 142. προσ-αναφέρω, to. Sept. Tobit 12, 15. Macc. 2,11, 36. Polyb. 17, 9,10. Diod. 17, 116. 18, 51. Dion. H. II, 1168. Aristeas 5, τινί τι. προσ-αναφθέγγομαι, Philon I, 161, 15. προσ-αναφλέγω, Philon I, 451, 46. προσ-ανάφορος, ον, (ἀναφέρω) running up. Apollod, Arch. 20. προσ-αναφωνέω, Doubtful. Clem. A. I, 1172. προσ-αναχαλάω, Paul. Aeg. 302. προσ-αναχρώννυμι, to give or impart color to. Plut. IΙ, 672 F. 1059 F, et alibi. προσ-ανεγείρω, to. Porph. Them. 43, 16. προσ-ανερέσθαι, Jos. Ant. 19, 4, 1. προσ-ανέρπω, to or upon. Plut. I, 124 F. προσ-ανευρίσκω, = ἀνευρίσκω. Strab, 15, 1, 22. προσ-ανευρύνω, Soran. 256, 34. προσ-ανέχω, to hold to: to adhere to: to confide in. Polyb. I, 84,12. Apollon. D. Pron. 321 C. Tatian. 18, p. 845 A, τινί. Sext. 641. Clem. A. I, 868 B. πρησ-ανιάω, Synes. 1376 A. προσ-ανίηµι, to. Plut. II, 1145 D. προσ-ανίσταμαι, against or upon. Dion. H. V, 158, 10. Dion C. 39, 54, 1 as v. l. προσ-ανοίγω, Dion C. 73, 9, 4. προσ-ανοιδέω, or προσ-ανοιδίσκω. Herod. apud. Orib. I, 498, 15. Galen. VI, 324 B. προσ-ανοικοδομέω, to. Sept. Sir. 3, 14. προσ-ανοιμώζω, at. Polyb. 5, 16, 4. προσ-αντεπιτάσσω, Dion C. 38, 43, 2. προσ-αντέχω, against. Polyb. 11, 21, 4. προσ-αντιβάλλω, before. Clementin. 48 B. προσ-αντιβολέω, Jos. B. J. 6, 2, 1. προσαντιλαμβάνομαι, = ἀντιλαμβάνομαι. Strab. 3, 3, 7, p. 240, 7. προσ-αντιλέγω, Pallad. Laus. 1100 C. προσ-αντλέω, upon. Diosc. 4, 65. Antyll. apud Orib. II, 336. προσάντλησις, εως, ἡ, = τὸ προσαντλεῖν. Antyll. apud Orib. II, 336. προσάντως, (προσάντης), adv. in a bluff manner, bluntly. Diod. 14,1. Nicol. D. 98. Jos. Ant. 19, 7, 1. προσ-αξιόω, Sept. Macc. 3, 7,10. Polyb. 3, 11, 7. 17, 8, 5. προσ-απαγορεύω, Dion C. 38, 34, 5. 48, 43, 3 Προσαπηγορεύθη μήτε βουλευτὴν μονομαχεῖν, μήτε δοῦλον ραβδουχεῖν, impersonal. Frag. 99, 2. προσ-απάγω, = ἀπάγω. Philon II, 33, 30. προσ-απαιτέω, Dion. H. VI, 1093, 14. Plut. II, 177 E. προσαπαντάω, = ἁπαντάω. Philon II, 391, 45. Clem. 4. II, 297 B. Apoer. Act. Philipp. 18. προσ-άπαξ, once. Aphthon. 112, 20. Porph. Cer. 460. προσ-απατάω, Strab. 6, 1, 5, p. 407. προσ-απεκδύομαι, Greg. Naz. I, 664 B. προσ-απεργάζομαι, App. I, 658, 68. προσ-απερείδω, upon. Polyb. 3, 21, 3. Apollon. D. Synt. 131. προσ-αποβλέπω, to or at. Polyb. 5, 33, 4 as v. 1. προσ-αποδιδράσκω, also. Dion C. 50, 33, 4. προσ-αποδίδωμι, Classical. Dion. Η. VI, 821, 11. Strab. 12, 4,10. Philon I, 320, 20. προσαποδοτέον, = δεῖ προσαποδιδόναι. Clas- sical. Philon II, 145. Clem. A. 888 A. ΙΙ, 212 A. B. προσ-αποθλίβω, =ἀποθλίβω. Jos. Ant. 9, 4, 4. προσ-αποθνήσκω, Sept. Ex. 21, 29. Dion C. 53, 9, 4. προσ-αποκαλύπτω, Nil. 320 A. B. προσ-αποκόπτω, Philon II, 306, 38. προσ-απολιμπάνω, Philostrg. 536 A. προσ-απονίζω, Cyrill, A. I, 628 C., προσ-αποπληρόω, Clem. A. I, 1213 A. προσ-αποπλύνω, Philon II, 333, 37. προσ-αποπνίγω, Aret. 81 C. προσ-απορέω, Clem. 4. II, 209 A. Orig. I, 817 A. 1221 A. προσ-αποσείω, Cyrill. A. I, 324 A. προσ-αποσκευάζω, Jos. B. J. 4, 5, 4. προσ-αποστρέφω, towards. Jos. B. J. 2, 12, 1. προσ-αποτείνω, to. Clem. 4. I, 1176 B. προσ-αποτίθημι, Polyb. 13, 2,5. Clem. A. II, 512 B. προσ-αποτρίβω, upon. Ael. N. A. 9, 63. προσ-αποφράσσω, Dion C. 42, 38, 3. προσ-απωθέω, = ἀπωθέω. Sept. Sir. 13, 21. προσ-αράσσω, against or at. Diod. ΙI, 527, 56. Philon I, 312. Plut. I, 306 C.D. Lucian. III, 323. προσάρδω, = ἄρδω. Jos. B. J. 3, 3, 4. προσ-αρέσκω, Vit. Nil. Jun. 117 A. προσ-αριθμέω, among. Strab. 17, 1, 54, p. 399. Jos. Ant. 7, 12, 4. 9, 4, 5, pp. 402. 482. Plut. IΙ, 1029 C. Ῥ. Plotin. I, 86, 16. προσ-άρκτιος, ον, towards the north, northern. Polyb. 34, 5, 9. Strab. 2,1, 2. 7,1, 1. 1, 4, 5, p. 99. Jos. B. J. 1, 7, 3. προσ-αρρωστέω, Cyrill. A. X, 268 C. προσ-άρτηµα, ατος, τὸ, appendage. Isid. Gn. 1269 Β. Clem. A. I, 1056 B. προσ-αρτίως, lately. Sept. Macc. 3, 1, 19. προσ-ασκέω, Polyb. 5,109, 4. Philon I, 657, 42. προσ-αστράπτω, upon. Greg. Naz. I, 169 C. TH, 659 A. προσ-ασχολέω, upon or with. Greg. Naz. III, 948 D. Simplic. 70 (41). Clim. 940 C -σθαί τινι. προσαυλή, ῆς, ἡ, = αὐλή. Simoc. 89, 12. προσ-αύξησις, εως, ἡ, = αὔξησις. Euthal. 704 C. 705 A. προσ-αυτουργέω, Themist. 385, 10. προσ-αφαιρέω, Simoc. 125, 12. προσ-αφή, ῆς, ἡ, = ἁφή. Diosc. 1, 27. προσ-αφιερόω, = ἀφιερόω. Leo. Novell. 224. προσ-αφίημι, = ἀφίημι. Strab. 15, 1, 31. προσ-αφρίζω, = ἀφρίζω. Heliod. 3, 3. προσ-βακχεύω, = βακχεύω. Philostr. 667. προσβάλλω, to throw out to, to emit, Strab. 15, 2, 2, sc. ὁσμήν, they have a fishy smell. Diosc. 4, 50, τράγου ὀσμήν. προσ-βασανίζω, Posidon. apud Athen. 5, 52, p. 214 B. C. Pseudo-Jos. Macc. 8, p. 508. πρόσ-βασις, εως, ἡ, landing-place. Polyb. 4, 56, 8.— 2. Progress: progression. Iren. 617 A, ἀριθμοῦ (1+2+3+4= 10). Clem. A. I, 368 B. προσ-βιασμός, οῦ, τὸ, compulsion. Orib. I, 459. προσβιαστέον, = δεῖ προσβιάζεσθαι. Plut. II, 125 D. προσβλαβής, ές, (προσβλάπτω) injurious. Basil. I, 112 D. προσ-βλασφημέω, Jos. Ant. 6, 13, 6. προσβλεπτέος, α, ον, = ὃν δεῖ προσβλέπειν. Jul. 297 A. πρόσβλεψις, εως, ἡ, = τὸ προσβλέπειν. Plut. II, 45 C. προσ-βλητός, ή, όν, joined. Sept. Jer. 10, 9. προσβολή, ῆς, ἡ, the edge of a sword. Dion C. 38, 49, 5. προσ-βράζω, against or upon. Plut. IΙ, 675 Ἐ, προσβραχής, ές, (βράχος) shoaly. Strab. 7, 4, 1. 5, 4,4, 6, 3, 6, pp. 387. 450. προσ-βώμιος, α, ον, near the altar, Heliod. 10, 39 προσ-γανόω, Philon II, 416, 17. προσγενής, ές, = συγγενής. Cyrill. A. I, 353 D. Euagr. 2789 B. Mal. 482, 10. προσ-γραφή, ῆς, ἡ, L. adscriptio, addition in writing, used with reference to the 1 in the diphthongs AI (long A), HI, and ΩΙ. Eust. 174, 1. 1409, 47, τοῦ ἰῶτα. πρόσγραφος, ον, (προσγράφω) L. adscripti- tius, enrolled. Dion. Η. I, 354, 17, πολῖ- ται, adscriptitit cives, naturalized citizens. — 2. Substantively, τὸ πρόσγραφον, L. scri- ptum, writing, bill. Plut. ΙΙ, 832 A, τιμῆς. Cedr. I, 298, 18, tablet to write on. προσ-γράφω, L. adscribo, to annex in writing, said of the I in the diphthongs ΑΙ (long A), HI and ΩΙ. Dion. Thr. 639, 14. Drac. 108, 13. Apollon. D. Pron. 371 C. Eus. 1006, 16. 1251, 25. Dion. Ῥ. 180, 21. προσ-δαπανάω, Luc. 10, 35. Lucian. I, 417. Lyd. 237, 17. προσ-δείδω, Dion C. 47, 4, 3. προσ-δεκτικός, ή, όν, accepting, receiving. Clem. 4. 1, 629 A. προσ-δεκτός, όν, L. acceptus, acceptable. Sept. Prov. 11, 20. Sap. 9, 12. Martyr. Polyc. 1040 C. Clem. A. II, 445 A. πρόσ-δεξις, εως, ἡ, a receiving. Diog. 7, 165. προσ-δεσμεύω, {ο or on. Diod. 4, 59. Tamil. Adhort. 136. προσδεσμέω, = preceding. Marc. Erem. 1045 C. Socr. 744. A. προσ-διαβρέχω, Galen. VI, 316 B. προσ-διακρίνω, Apollon. D. Synt. 36, 5. 236, 12. προσδιαληπτέον, = δεῖ προσδιαλαμβάνειν. Antyll. apud Orib. ΙΙ, 288, 19. Orig. ΙΙ, 93 A. προσ-διαμαρτύρομαι, Cyril. A. Ι, 217 C. προσ-διανίσταμαι, before, in front. Simplic. 117 (70 C). προσ-διαπολεμέω, Dion C. 42, 53, 6. προσ-διαπορέω, to. Plut. II, 669 E. προσ-διαρθρόω, Greg. Naz. III, 193 C. προσ-διαρκέω, further more. Aristid. I, 661, 19. προσ-διαρπάζω, Polyb. 4, 79,2. Dion C. 47, 14, 3. προσ-διασαφέω, Polyb. 3, 24,15. Hipparch. 1093 B. Strab. 16, 4, 15. 10, 1, 2, p. 332, 1. Plut. II, 22 B. Sext. 215, 8. Clem. A.I, 1168 C. προσ-διαστέλλομαι, Posidon. apud Athen. 6, 84. Apollon. D. Synt. 285, 17. προσ-διαστρέφω, Plut. II, 526 C. 1083 B. προσ-διαταράσσω, Dion C. 36, 13, 3. προσ-διατάσσω, Philon II, 324, 41. 598, 29. Jos. Ant. 4, 8, 41. προσ-διατίθημι, Apollon. D. Synt. 291, 15. 25. προσ-διαφορέω, Antyll. apud Orib. II, 339, 8. προσ-διερευνάω, Philon II, 333, 49. προσ-διευκρινέω, Apollon. D, Synt. 283, 22. προσ-διίστημι, Orib. I, 459. προσ-διοικέω, Dion C. 51, 18, 1. προσδοκάω, to expect. Diod. 19, 24, συνάψειν. προσδοκή, ῆς, ἡ = προσδοκία. Simoc. 220. προσδοκητέος, α, ον, = ὃν δεῖ προσδοκᾶν. Orig. IV, 264 C. προσδοκία, ας, ἡ, expectation. — Παρά προσδο- κίαν, contrary to expectation, a figure of (comic) rhetoric. Hermog. Rhet. 440, 10. Pseudo-Demetr. 17, 4. 12. (Arist. Nub. 177. 859. Goldsmith, Citizen of the World, XVII) προσδρομή, ῆς, ἡ, (προστρέχω) occurrence. Ptol. Tetrab. 116. προσ-δυσκολαίνω, Plut. II, 818 A. προσ-δυσφημέω, Pallad. Laus. 1083 C. προσ-δυσχεραίνω, Jos. Ant. 6, 12, 2. προσ-δυσωπέω, Jos. B. J. 2, 14, 7. προσ-δωρέοµαι, Diod. 17, 34. προσ-εάω, Luc, Act. 27, 7. προσ-εγγίζω, to come near, to approach. Sept. Gen. 33, 6.7. Josu. 3,4. Polyb. 39, 1, 4. 8, 27, 10, τινί. Diod. 3, 16. προσεγγισμός, οῦ, ὁ, approack. Basil. I, 360 B. Greg. Nyss. III, 165 C. 1017 D. Nil. 552. προσ-εγκαινίζω, = ἐγκαινίζω. Genes. 113, 13. προσ-εγκαλέω, Classical. Oenom. apud Eus. III, 365 A. Tit. Β. 1069 C. Epiph. II, 64 A. προσ-εγκελεύομαι, Plut. I, 669 F. προσ-εγκρίνω, Greg. Naz. Til, 1596 A. προσ-εγχρίω, Strat. 99. προσ-εγχώννυμι, Geopon. 11, 7, 2. προσεδρευτέον, = δεῖ προσεδρεύειν. Cyril. A. I 765 Β. προσ-εθισμός, οῦ, ὁ, habituation. Greg. Nyss. III, 1077 A. προσεθιστέον, = δεῖ προσεθίζειν. Plut. I, 339. προσ-είλημα, ατος, τὸ. roll, knot. Schol. Arist. Nub. 10 = κρώβυλος. προσ-εισπράσσω, Plut. 1, 195 B. προσ-εισφέρω, Philon II, 596, 8. προσ-εισφορά, ας, ἡ, additional contribution. Jos. Ant. 17, 7, 1. προσ-εκβάλλω, to produce, prolong a line, in geometry. Cleomed. 61,4. Strab. 2, 5, 14. 17, 3, 1, pp. 178. 406. προσ-εκβοάω, = ἐκβοάω in addition, at the same time. Dion C. 44, 20, 3. προσ-εκδιδάσκω, Dion C. Frag. 6, 6. προσ-εκθλίβω, Diosc. 4, 152 (155). προσ-εκκαίω, Sept. Num. 21, 30. Jos. B. J. 3, 9,6. Plut. II, 600 E. F. Sext. 580. 668, 21. προσ-εκκαλύπτω, Strab. 11, 6, 4. προσ-εκλέγω, Polyb. 6, 24, 2. Philon II, 596. προσ-εκλογίζομαι, Philon II, 279, 30. Dion C. 53, 6. προσ-εκλύω, Plut. II, 143 D. προσ-εκμαίνομαι, Aret. 112 D. προσ-εκπετάννυµι, Eust. Ant. 681 A. προσ-εκπίπτω, = προεκπίπτω. Dubious. Strab, 1, 2, 3, p. 25, 20 as v. 1. προσ-εκπονέω, Plut. I, 534 D, Clem. A. 805. B. 1217 A. II, 517 A. προσ-εκπορίζω, Galen. X, 146 B. προσ-εκποτέον, one must drink in addition. Plut. II, 1111 C. προσ-εκπρίασθαι, Dion C. 49, 14, 5. προσ-έκπτωσις, εως, ἡ, a going too far. Strab. 7, 3, 4. προσ-εκπυρόω, Lucian. II, 522. προσ-εκταπεινόω, Plut. II, 814 E. προσ-εκταράσσω, Plat. II, 463 F. Dion C. 61, 8, 2. προσεκτικῶς, (προσεκτικός), adv. atientively. Orig. III, 216 D. προσ-εκτραγῳδέω, Orig. I, 844 A. προσ-εκτραχηλίζοµαι, Epict. 3, 7, 16. Sext. 580, 12. προσ-εκτυφλόω, Plut. II, 176 F. 557 C. προσ-εκφέρω, Polyb. 3, 27, 3. προσ-εκφοβέω, Dion C. 77, 15, 3. προσ-έλασις, εως, ἡ, = τὸ προσελαύνειν. Plut. II, 866 C. Dion C. 40, 22, 3. προσ-έλευσις, εως, ἡ, approach, Adam. 1741 B. Chrys. II, 365 B. Procl. Parm. 655 (76). προσελευστέον, = δεῖ προσέρχεσθαι or προσελ- θεῖν. Athen. apud Orib. III, 184. προσεληναῖος, α, ον, — following. Hippol. Haer. 136, 98 (quoted). προσέληνος, ον, (σελήνη) before the moon, older than the moon. Plut. II, 282 A. Clem. A. 1, 61 A.— Geopon. 1, 6, 2, ἡμέραι, the first days after new moon. προσ-ελλείπω, to be wanting still. Diod. 20, 101. προσ-ελπίζω, further. Patr. 128, 18. προσ-εμβαίνω, Diosc. 5,19. Plut. I, 661 A. προσ-εμβλέπω, at. Clementin. 356 B. Plotin. II, 750, 5. προσ-εμβριμάομαι, Sept. Sir. 13, 3. προσεμπαλόω, barbarous for προσεμβαλόω (ἐμ- βάλλω), to mend, repair clothes. Stud. 1741. προσ-εμπάσσω, Diosc. 2, 90. 105. Ruf. apud Orib. II, 276, 6. προσ-εμπίπρημι, Sept. Ex. 22,6. Philon ΙI, 340, 28. Jos. B. J. 3, 7, 36. προσ-εμπίπτω, Onos. 28. προσ-εμπλήσσω, Clem. A. II, 605 A. προσεμποδίζω, = ἐμποδίζω. Pallad. Laus. 1233 C. προσ-εμφανίζω, Jos. Ant, 8, 7, 3. Longin. 17, 3. προσ-εμφέρεια, ας, ἡ, resemblance. Epicur. apud Diog. 10, 58. προσ-εμφορέω, Put. ΙI, 168 A. 547 Β. C. προσεμφορητέον,= δεῖ προσεμφορεῖν. Plut. II, 1104 Β. προσ-εμφράσσω, Galen. VI, 124 F. προσ-εμφύομαι, = ἐμφύομαι the more. Diod. II, 558, 69. προσ-έναγχος, adv. very recenily. Longin. 44, 1. προσ-ενδαψιλεύομαι, Philon I, 514, 42. II, 286, 12. προσ-ενδύοµαι, Steph. Diac. 1089 C. προσενεκτέον, =δεῖ προσφέρεσθαι. Classical. Diod. Ex. Vat. 112,4. Philon II, 372, 20. — Galen. VI, 324 E προσενεγκτέον. προσ-ένεξις, εως, ἡ, — προσφορά. Vit. Epiph. 72 D. Sophrns. 3330 C. προσ-ενιδρύω, at. Iambl. Myst. 234. προσ-ενόω, to or with. Jos. Ant. 3, 6, 5. 8, 3, 7. Hermes Tr. Poem. 74,11. Eus. III, 561 A. Sophrns. 3621 B. προσ-εντρίβω, Epiph. I, 989 A. προσ-εντυγχάνω, Plut. II, 275 C. προσ-εντυπόω, Clementin. 193 B. προσ-ενυβρίζω, Polyb. 4, 4, 2. προσ-ενυφαίνω, Plut. I, 892 B. προσ-εξαγριαίνω, Jos. Ant. 2, 14, 3. προσ-εξαιμάτωσις, εως, ἡ, conversion into blood. Philon II, 244, 35. προσ-εξαίρω, Jos. Ant. 8, 6, 1. προσ-εξανίσταμαι, to. Plut, I,384 B. Dion C. 60, 6, 1. προσ-εξαπλόω, Erotian. 18. Sext. 611, 19. προσ-εξαποστέλλω, Sept. Macc. 2, 12, 21. προσ-εξάπτω, Jos. Ant. 2,16, 3. 14, 9, 4. προσ-εξασκέω, = ἐξασκέω still more. Jos. B. J. 3,10, 7. Plut. I, 716 A. προσ-εξελαύνω, besides or on. Plut. II, 346 E. Dion C. 45, 16, 2. προσ-εξελέγχω, Dion C. 38, 41, 2. 59, 2, 5. προσ-εξελίσσω, Polyb. 6, 40, 13. προσ-εξεμέω, Plut. II, 924 A. προσ-εξερεθίζω, Jos. Vit. 57, p. 28. προσ-εξερείδομαι, upon or by. Polyb. 3, 55, 4. προσεξεταστέον, = δεῖ προσεξετάζειν. Philon ΙI, 416, 9. προσ-εξευμαρίζω, Eus. II, 1424 C. προσ-εξηγέομαι, Sept. Macc. 2, 15, 11. προσ-εξηπειρόω, more and more. Strab. 12, 2, 4, p. 509, 10. προσ-εξικµάζω, Plut. II, 689 Ε. F. προσ-εξίστημι, Plut. II, 128 E. προσ-εοικότως, = ἐοικότως. Dion Chrys. I, 402, 28. προσ-επαγγέλλομαι, Diod. 3, 54. 17, 54. Poll. 5, 105. προσ-επάγω, Polyb. 15, 25, 6. Clem. A. I, 621 Β. προσεπαθρητέον, =δεῖ ἐπαθρεῖν in addition. Cyrill. A. ΙΙ, 88 A. προσ-επαίρω, Arr. Anab. 4, 5, 4. Clem. A. I, 397 A. Dion C. 48, 21, 2. προσ-επαιτιάομαι, Plut. I, 387 C. προσ-επανάγω, to. Jos. Hymnog. 996 C. προσ-επανερέσθαι, Dion C. 77, 8, 2. προσ-επανίσταµαι, Eus. ΙΙ, 816 Β. προσ-επανορθόω, Cyrill. A. Ι, 796 C. προσ-επαντλέω, Cyrill. A. I, 764 C. προσ-επαπειλέω, Dion C. 38, 35, 2. 41, 33, 2. προσ-επαράομαι, Dion C. 69, 2, 4. προσ-επάρχω, Jos. Ant. 8, 2, 3. προσ-επαύξω, Dion C. 40, 18, 4. 56,10, 1. 66, 8, 3. προσ-επεγείρω, Jos, Ant. 13, 13, 3. προσ-επειπεῖν, Polyb. 4, 85, 2. Plut. I, 660 D. Anton, 8, 50. προσ-επεισάγω, Galen. VIII, 42 C. προσ-επεισφέρω, Poll. 5, 140. Longin. 9, 12. προσ-επελπίζω, Dion C. 45, 6, 3. προσ-επεμβαίνω, Greg. Naz. I, 897 A. προσ-επεμβάλλω, Diosc. I, 62. 72. pp. 64. 65. προσ-επεργάζομαι, to cultivate carefully. Philon II, 203, 28. 522,25. Iren. 556 A. Dion. Alex. 1260 C. Eus. VI, 936 C. προσ-επεξηγέομαι, Clem. A. I, 661 C. προσ-επερωτάω, Aristeas 8. Orig. I, 1185 A. προσ-επεύχομαι, Just. Apol. 2,15. Dion C. 2, 15. προσ-επευωνίζομαι, Philon II. 276, 19, their price is increased. προσ-επηχέω, Galen. IV, 578 C. προσ-επι-απατάω, Dubious. Sept. Job 36, 16. προσεπιβαίνω, = ἐπιβαίνω. Jos. B. J. 8, 7, 30 προσεπιβῆσαι (as v. 1.), causative. Orig. VII, 74 A Προσεπιβαίνετέ μοι. Leo Diac. 87, 8. προσ-επιβοάω, Dion C. 75, 4, 4. προσ-επιβοηθέω, to. Jos, Ant. 7, 7,1, p. 380. προσ-επιδαψιλεύομαι, Philon IΙ, 286,12. Chrys. X, 141 E. προσ-επιδεικνύω, or προσ-επιδείκνυμι. Polyb. 4, 82, 5. Sext. 611, 11. προσεπιδημέω, = ἐπιδημέω. Jos. B. J. 2, 11, 2. προσεπιδιδάσκω, = ἐπιδιδάσκω. Clem. A. II, 396 B. προσ-επιδιορίζω, Galen. X, 449 C. προσ-επιδοξάζω, = ἐπιδοξάζω. Gell. 19, 1. προσ-επιδράσσομαι, Polyb. 9, 10, 6. 21, 11, 6. προσ-επιζητέω, Polyb. 25, 5, 11. Anton. 5, 6. προσ-επιθεάοµαι, Longin. 30, 1. προσ-επιθεσπίζω, Philon II, 170, 21. προσεπιθεωρητέον, = δεῖ προσεπιθεωρεῖν. Longin. 9,11. προσ-επιθρύπτω, Clem. A. I, 429 Β. προσ-επικαλέω, Dion C. 62, 6, 2. προσ-επικατατείνω, still more. Pseudo-Jos. Macc. 9, p. 509. προσ-επικηρύσσω, Dion C. 38, 17, 7. προσ-επικοσμέω, Polyb. 6, 22, ὃ. Philon II, 6, 25. προσ-επικρατέω, Dion C. 44, 27, 1. προσ-επικρούω, Dion C. 36, 49,1. προσεπικύπτω, = ἐπικύπτω. Damasc. II, 273 A, βίβλῳ. προσ-επιλικμάομαι, write προσ-επιλιχμάομαι. Philon II, 318, 46. προσ-επι-λιμώσσω, = λιµώσσω besides. Lyd. 355, 15. προσ-επιλύομαι, to utter. Pallad. Laus. 1108 D. προσ-επιμανθάνω, Diod. 4, 25. Galen. VI, 34 B. προσ-επιμερίζω, Gemin. 856 C. προσ-επιµετρέω, Polyb. 4, 51, 6. Lucian. II, 238. προσ-επινοέω, Polyb. 20, 6, 4. Diod. 14, 42. Strab. 1, 4, 7, p. 103. Philon II, 84. προσεπινομοθετέω, = ἐπινομοθετέω. Cyrill. A. II, 669 A. προσ-επινύσσω, Soran. 250, 29. προσ-επιπέμπω, Proc. III, 108. προσ-επιπλάσσω, Cornut. 81. προσεπιπνέω, = ἐπιπνέω. Clem, A. II, 129 A. προσ-επιρραίνω, Eunap. V. Β. 50 (89). προσ-επιρρώνυμι, Polyb. 4, 80, 3. Philon IΙ, 520, 4. προσ-επισεμνύνω, Dion C. 51, 21, 3. προσ-επισημαίνω, Philon I,16, 32. Eus. II, 141 C. προσ-επισιτίζομαι, Polyb. 1, 29, 1. προσ-επισκέπτομαι, Philon II, 331, 17. Galen. X, 173 A. προσ-επισκευάζω, Jos. Ant. 8, 6, 1. προσ-επισκοπέω, Galen. II, 288 D. προσ-επισκώπτω, Plut. I, 604 A.B. Dion C. 47, 8, 4. προσ-επισυγκρίνω, Ptol. Tetrab. 105. προσ-επισυνάπτω, Phot. III, 1392 A. προσ-επισύρω, Philon I, 695, 19. IΙ, 297, 12. Anast. Ant. 1392 B. προσ-επισφάσσω, Plut. II, 104 E. προσ-επισφίγγω, Philon I, 291, 12, to confirm. Greg. Naz. IV, 96 A. προσ-επ-ισχυρίζω, Dion C. 40, 39, 3. 78, 28, 2. Diog. 9, 11. προσ-επισωρεύω, Nicom. 91. Epict. 1, 2, 24. 2,16, 21. Artem. 29. προσ-επιταλαιπωρέω, Jos. Ant. 4, 5, 2. προσ-επιτείνω, Polyb. 1, 63, 2. Diod. IΙ, 557, 53. 54. Philon I, 115, 34. Jos. B. J. 7, 3, 3. Plut. II, 60 F. Orig. III, 400 A. VII, 81 B, ἄλλην αὐτοῦ ἁμαρτίαν, as an objection. προσεπιτελέω, = ἐπιτελέω. Eus. II, 1428 A. προσ-επιτερατεύομαι, Clem. A. I, 81 A Προσ- επιτερατεύονται τῇ συμφορᾷ. προσ-επιτεχνάομαι, Proc. II, 97, 14. προσ-επιτιμάω, to add as a penalty. Sept. Sir. 13, 22. Dion C. 58,19, 5. Petr. Alex, 468 B Προσεπιτιμηθῆναι αὐτοῖς ἀπὸ τῆς προσελεύ- σεως καθ ὑπόμνησιν ἄλλας τεσσαράκοντα ἡμέρας. προσ-επι-τούτοις, moreover. Nectar. 1821 B. Epiph. I, 337 C. Eustrat. 2296 A. προσ-επιτρέπω, Dion C. 38, 8, 5. προσ-επιτρίβω, Plut. II, 1048 F. Greg. Nyss. II, 224 B. προσ-επιτυγχάνω, Jos. B. J. 1, 10, 3. προσ-επιφημίζω, Strab.17,1,19. Philon II, 630. προσ-επιφθέγγομαι, Polyb. 10, 4, 7. Dion C. 72, 24, 1. προσ-επιφθονέω, Diod. Ex. Vat. 114, 11. προσ-επιφοιτάω, Philon II, 67, 27. προσ-επιφύομαι, Clem. A. I, 1056 B. προσ-επιφωνέω, Plut. I, 352 C. D. προσ-επιχέω, Diosc. 5, 49. προσ-επιχώννυμι, Plut. II, 1058 A. προσ-επιψεύδομαι, Galen. VI, 365 A, τινός. προσ-επόμνυμι, Dion C. 37, 38, 2. προσ-εποφλισκάνω, Dion C. 43, 20, 4. προσ-ερανίζω, Dion. H. V, 48, 8. προσ-ερεθίζω, Epict. 2, 2, 16. Clem, A. I, 1285 C. Basil. I, 269 C. προσ-ερείδω, against. Polyb. 1, 17, 8, et alibi. Plat. II, 332 A. προσ-εριστής, οῦ, ὁ, rebel. Symm. Ezech. 12, 3. προσ-ερπύζω, = προσέρπω. Plut. II, 755 E. προσ-εσπέριος, ον, towards the west, western. Polyb. 1, 2,6. Diod. 14, 84. Dion. H. I, 36. 68. Strab. 1, 2, 19. προσεταιρέομαι, = προσεταιρίζομαι. Lucian. I, 647. προσετέον, (προσίημι) = δεῖ προσιέναι. Philon I, 267, 26. προσ-έτι, in addition. Eus. II, 49 A Προσέτι τούτοις, = πρὸς τούτοις. προσ-ευαγγελίζοµαι, Theod. Mops. 669 A. προσ-ευεργετέω, Diod. 13, 22. Dion C. 41, 63, 3. προσ-ευκαιρέω, for any one. Philon II, 512, 33. Epict. 1, 27, 21. 3, 22, 72. προσευκτέον, = δεῖ προσεύχεσθαι. Cels. apud Orig. II, 1553 C. Orig. I, 441 B. προσ-ευκτήριον, ου, ὁ, house of prayer. Philon II, 168. Eus. II, 736 B. 848 A. III, 312 A. προσ-ευκτικός, ή, όν, precative, precatory. Men, Rhet. 154, 10, ὕμνος. προσ-ευλογέω, Jos. Ant. 4, 8, 47. προσ-ευσχολέω, at or in. Jos. Ant. 2, 9, 6. B. J. 4, 10, 2. προσ-ευτελίζω, Lyd. 182, 23. . προσ-ευφραίνω, Philon II, 230. προσευχάδιον, ου, τὸ, (προσευχή) prayer-room, oratory. Porph. Cer. 118. 121. Theoph. Cont. 858, 19. -2. Faldstool, to kneel on at church, F. priedieu. Typic. 32. προσ-ευχαριστέω, Pallad. Laus, 1041 B. προσ-ευχῆ, ῆς, ἡ, prayer to God. Sept. Par. 2, 6, 19. Tobit 13, 1. Ps. 4, 2 140, 2 Greg. Th. 1048 B, church service. — 2. Proseucha, house or place of prayer. Cleomed. 71, 16. Philon 1, 528, 22. 44. 585. Luc. Act. 16, 18. 16. Jos. Ant. 14, 10.98. Vit. 54. Εἰ. Π, 159 A. Epiph. 11, 757 A. [Sept. Macc. 1, 8, 46. 3, 7, 20 οἶκος OY τόπος προσευχῆς.] προσευχίτης, ου, ὁ, one who prays, = ἱερεύς, priest. Achmet. 138. προσεύχομαι, to pray. Sept. Macc. 2, 12, 44 Ὑπὲρ νεκρῶν προσεύχεσθαι, to pray for the dead. Marc. 14, 34 Προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνα- τόν ἐστιν, παρέλθῃ ἀπ᾽ αὐτοῦ ἡ ὥρα. Paul. Phil. 1, 9 Καὶ τοῦτο προσεύχομαι ἵνα ἡ ἀγάπη ἡμῶν... περισσεύσῃ. [The ancient Chris- tians prayed towards the east. Clem. A. II, 461 Α. Tertull. 1,370 A. Orig. I, 556 D. Basil., IV, 188 B. 189 C. 192 C, they prayed standing. Gregent. 669 C. Anast. Sin, 40 C ] προσ-εφαρμοστέον, = δεῖ προσ-εφαρμόζειν, to apply to. Orig. III, 785 D. προσεφευρίσκω, = ἐφευρίσκω. Clem. A. I, 1217 A. προσέχεια, ας, ἡ = προσοχή. Tit. B. 1145 D. Macar. 476 D. Marc. Erem. 1049 B. Pallad. Laus. 996. 1218 A, τοῦ ἔργου, atten- tion to the work. προσεχής, ές, proximate. Clem, A. II, 588 B. — 2. Altentive = προσεκτικός. Hippol. 616. προσέχω, to attend to, to give heed to. Sept. Deut. 12, 23, τοῦ μὴ φαγεῖν αἷμα. Par. 2, 25, 16, ἵνα μὴ μαστιγωθῇῆς. Esai 1, 10, νόμον θεοῦ. 1, 23, κρίσιν. Clem. R. 1, 2, τοὺς λό- γους αὐτοῦ, = τοῖς λόγοις. Patriarch. 1041 B, ἐν ὄψει γυναικός. 1097 A, τὰ ὕδατα, look at, observe. 1124 B Μὴ προσέχετε τὸ κακὸν ὡς καλόν, do not regard. Epict. Ench. 40, ἵνα αἴσθωνται. προσεχῶς, adv. proximately; continuously: closely. Cleomed. 72, 20. Lyd. 300, 20. προσ-εψέω, = προσ-έψω. Stud. 1785 B. προσ-εωλίζω, still further or besides. Galen. VIII, 782 A. προσ-εῷος, ον, towards the east, eastern. Strab. 11, 8, 2. 15, 1, 11. προσ-ζητέω, Max. Hier. 1341 A. προσηγορία, ας, ἡ, appellation, name. Classical. Polyb. 3, 49, 5. Diod. 16, 50. — 2. Appel- latio, nomen appellativum, appellative, common noun, in grammar (βασιλεύς, ἄνθρωπος, αὐδή, μῆνις, χρόνος). Chrysipp. apud Diog. 7, 57. Dion, Thr. 684. Dion. H. VI, 799, 18. 800. Strab. 14, 1, 41. Sext. 110, 29. 520, 28. 629, 26. Diog. 7,57. Orig. II, 1137 D. προσηγορικός, ή, όν, L. appellativus, appellative, applied to common nouns, and sometimes to adjectives. Chrysipp. apud Diog. 7,192 τὰ προσηγορικά, appellatives. Dion, Thr. 636, ὄνομα, common noun. Dion. H. V, 8, 8, ad- Jectives, 37, 11, substantives. 155 (χορός, Ὀλύμπιοι). 157, μόριον (κλυτός). 158. 166 (Ἀθηναῖος). Lesbon. 170 (183). Drac. 62 (λᾶας). Apollon. D. Pron. 292 A, — 2, Praenomen. Dion, H. I, 577. Τί, 635, ὄνομα (Σέρουιος, Servius). Plut. I, 406 D. Ε. προσηγορικῶς, adv. appellatively. Philon I, 150, 21. Did. 4. 645 Α. προσηλιάζω, = ἡλιάζω. Geopon. 6, 2, 6. προσ-Ώλιξ, ικος, ὁ, of mature age. Soran. 255, 20 προσηλικέστερος. προσ-ηλόω, to nail to. Classical. Sept. Macc. 3,4, 9. Paul. Col. 2,14, τί τινι. Jos. B. J. 2,14, 9 Σταυρῷ προσηλῶσαί τινα. Plut. II, 718 D, et alibi. Apollod. Arch. 24.28. Just. Apol. 1, 58. Lucian. I, 185. Iren. 608 A. Method. 397 D. προσήλυσις, εως, ἡ, = προσέλευσις. Just. Tryph. 28, p. 536 A. προσηλύτευσις, εως, ἡ, pilgrimage. Aquil. Gen. 47, 9. προσηλυτεύω, to be προσήλυτος. Aquil. Ps. 5, 5. Eus. IV, 472 B. Epiph. I, 272 A. προσήλυτος, ου, ὁ, (προσελήλιθα) new-comer ; stranger, alien, sojourner. Sept. Ex. 12, 48. 23,9. Josu. 9, 8, et alibi. Philon I, 160, 42. II, 219, 27.—2 Proselytus, pros- elyte to Judaism. Matt. 23,15. Luc. Act. 2 10. 6, 5. 13, 43. Just, Tryph. 122. (Jos. B. J. 7, 3, 3. Apion. 2, 10. 36. 39. Tacit. Annal. 2, 85.) προσήλωσις, εως, ἡ, (προσηλόω) α nailing to or on. Apollod. Arch. 22.25. Eus. II, 972 C. Athan. 1164 C. προ-σημαίνω, [Sept. Macc. 3, 5,47 προσεσή- μαμμαι.] προ-σημαντικός, ή, όν. indicating beforehand. Diod. 4, 6. Orig. I, 182 C. προ-σημάντωρ, ορος, ὁ, = ὁ προσημαίνων. Pseud-Athan. IV, 201 A. προ-σημασία, ας, ἡ prognostication. Diod. 5, 7. Strab. 7, 3, 11. 10, 3, 23. 15,1, 65. Porphyr. Aneb. 36,15. Jambi. 141, 16. προ-σημειόω, Pseudo-Jos. Macc. 15, p. 516. προ-σημείωσις, εως, ἡ, previous σημείωσις. Eus. II, 796 A. προσ-ήμερος, ον, =ἐφήμερος. Artem. 396. προσήνεια, ας, ἡ, (προσηνής) kindness, suavity. Herod. apud Orib. II, 421. Sext. 643, 24. Chrys. I, 48 C. προσ-ηχέω, = ἠχέω. Plut. I, 683 C. Did, A. 516 B. προσ-θάλπω, Jos. Β. J. 4, 3, 10, p. 276. προσθ-αφαίρεσις, εως, ἡ, = πρόσθεσις καὶ ἀφαί- ρεσις. Ptol. Tetrab. 226. πρόσ-θεμα, ατος, τὸ, addition, increase. Sept. Lev. 19, 25, ὑμῖν. προσ-θερμαίνω, Alex. Aphr. Probl. 19, 20. ; πρόσ-θεσις, εως, ἡ, addition, in arithmetic. Nicom, 90. — 2. Prosthesis, prefix at the beginning of a word; as ἀ-σταφίς, ὅπου. Tryph. 11. Drac. 155, 14. Apollon. D. Adv. 607, 10.— Also, the addition of a let- ter in the middle or at the end; as I in σφῶιν, μούσηι. Apollon. D. Pron. 370 A. Theodos. 977, 17. προσ-θετικός, ή όν, inclined to add, adding. Tryph. 36. Herod. apud Orib. II, 43, 4. Ptol. Tetrab. 52. Galen. II, 367 A. προσ-θέττω, = προστίθημι. Andr. C. Method. 1329 B. προσ-θεωρέω, Classical. Iambl. V. P. 150. πρόσθημα, ατος, τὸ, = πρόσθεμα. Jul. Cassian, apud Clem. A. I, 1192 D Τῆς κοινωνίας τῶν μορίων καὶ προσθημάτων καὶ αἰδοίων. προσ-θλάω, = θλάω. Schol, Arist. Pac. 542. προσ-θλίβω, to press against. Sept. Num. 22, 25. Plut. II, 878 F. προσ-θύω, Eus. III, 269 A. προσ-θωρακίζω, Caesarius 1169. προσ-ιδρύω, to. Strab. 5, 3, 11, p. 377, 16. προσίζησις, εως, ἡ, (προσιζάνω) a clinging to, adhesion. Galen. IV, 281 F. προσ-ικετεύω, Philon II, 581, 31. Pallad. Laus. 1145 A. ᾿ προσιλαρεύομαι, to be ἵλαρός to. Pallad. Laus. 1115 B. προστιλιγγιάω, = ἰλιγγιάω. Theod. Ane. 1396. προσ-ιππάζομαι, = προσιππεύω. Diod. 3, 37, p. 203, 28. Jos. B. J. 4, 2, 2. προσ-ιστορέω, Aristeas 35. Strab. 2,4, 1. 3, 5,10. 15, 2,10. Plut. I, 125 E. Longin. 9, 15. προσιστορητέον, = δεῖ προσιστορεῖν. Strab. 8, 3, 17. προσ-ισχύω, Sext. 368, 23. προ-σιτεύω, Geopon. 5, 3,1, before they are transplanted. προ-σιτίζω, Theod. IV, 424 B. προσ-ιτός, ή, όν, accessible, approachable. Jos. B. J. 3, 7, 7. Plut. I, 365 A. προσ-καθαιρέω, Dion C. 42, 26, 2. προσ-καθαρίζω, Basil. II, 824 D. προσ-καθεδρία, ας, ἡ, siege. Agath. 93, 3. προσ-καθέλκω, = καθέλκω. Plut. I, 133 D -ὕσαι. προσ-καθηλόω, to nail to. Clem. A. I, 144 B.C. προσ-καθιδρύω, to or with. Philon II, 559, 47. προσκάθισις, εως, ἡ, = τὸ προσκαθίζειν. Plut. II, 166 A. προσ-καθίστηµι, Sept. Judic. 14, 11 as v. 1. Diod. 13, 60. Plut. I, 64 C. Dion C. 42, 46, 3. 48, 34, 2. 66, 8, 3. προσ-καθοπλίζω, Plut. I, 815 D. προσ-καινουργέω, Jos. Ant. 17, 11, 2. πρόσ-καιρος, ον, temporary, transient. Dion. H. VI, 1108, 11. Strab. 7, 3, 11, p. 28. Matt. 13, 21. Paul. Cor. 2, 4, 18. Jos. Ant. 2, 4, 4. Pseudo-Jos. Macc. 15. Plut. I, 285 E. F. Sext, 406. προσκαίρως, adv. temporarily. Diosc. 4, 58. προσ-κακοπαθέω, with. Greg. Naz. ΙΙ, 383 C. προσ-κακουργέω, Dion C 45, 22, 4. Synes, 1256 Β. προσ-κάμνω, Paus. 5, 13, 6. Just. Tryph. 38. προ-σκαριφεύω, = σκαριφάομαι beforehand. Heron Jun. 161, 10. προσ-καρτέρησις, εως, ἡ, perseverance, attend- ance. Paul. Rom. 12, 12. Eph. 6, 18. Clem. 4.Ι, 1089 B. προσκαρτερητέον, = δεῖ προσκαρτερεῖν. Nil. 520 C. προσ-καρφόω, = προσηλόω. Schol. Arist. Plut. 943. προσ-καταβάλλω, Philon I, 405, 29. προσ-καταγελάω, Athen. ΙΙ, 117, p. 508 B. προσ-κατάγνυµι, Synes. 1192 A. προσ-καταγράφω, Diod. 19, 18. Dion. H. I, 334, 13. ΙΙΙ, 1530, 9. προσ-καταίρω, towards. Diod. 11, 61. προσ-καταισχύνω, Plut. I, 751 D. προσκατακλαίομαι, = κατακλαίομαι. Polyb. 40, 2,9. προσ-κατακλύζω, Plut. II, 549 E. προσ-κατακτάομαι,Polyb. 15, 4, 4. Diod. 2, 32. προσ-κατακτείνω, Palaeph. 32. προσ-καταλαλέω, Argum. Arist. Nub. III. προσ-καταλαμβάνω, Sept. Judith 2, 10. προσ-καταλέγω, Diod. 11, 53. Dion. H. I, 579, 18. Strab. 6, 1, 15, p. 421, 25. προσ-καταλύω, Dion C. 44, 7, 4. προσ-κατανέμω, Plut. I, 775 C. προσ-καταπήγνυµι, Ael. N. A. 8, 10. προσ-καταπίµπρηµι, Dion C. 62, 17, 1. προσ-καταπλήσσω, Dion C. 38, 4, 5. προσ-καταποντίζω, Liban. II, 246, 16. προσ-καταποντόω, = preceding. Dion C. 42, 38, 8 as v. 1. προσ-καταπράσσω, Aristid. I, 594, 7. προσκαταπυκνόω, = καταπυκνόω. Plut, IΙ, 491. προσ-καταράομαι, Schol. Arist. Pac. 249. προσ-καταριθµέω, Plut. I, 316 C. προσ-καταρρήγνυμι, Dion C. 54,1, 4. 78, 7, 2. προσ-κατασκάπτω, Jos. Vit. 10. προσ-καταστρέφω, Dion. H. V, 564, 5. προσ-κατατάσσω, to. Polyb. 3, 20,1. Philon I, 31,21. Cornut. 194. Epict. 4, 1, 91. 93. προσ-κατατρέχω, Jos. Ant. 13, 12, 6. προσ-καταφρονέω, Dion C. 47, 21, 6. προσκαταχαρίζομαι, = καταχαρίζοµαι- Jos. Ant. 10, 11, 1 as ν. l. Syncell. 417, 12 (from Josephus). προσ-καταχράομαι, Dion C. 72, 14, 2. Frag. 11, 16. προσ-καταψεύδομαι, Polyb. 12,13, 3. Epict. 3, 17, 8. προσ-κατεργάζομαι, Dion C. 37, 39,1. Frag. προσ-κατερείπω, Paus. 3, 7, 11. προσ-κατοικίζω, Arr. Anab. 4, 22, 5. προσ-κατομνυμι, Paus. 5, 24, 9. προσ-κατορθόω, Clementin. 61 B. Dion C. 49, 23, 2. πρόσ-καυμα, ατος, τὸ, that which is burned before (in front). Sept. Joel 2,6. Nahum 2, 10, χύτρας, the soot on the outside of an earthen pot. πρόσ-καυσις, εως, ἡ, =τὸ προσκαίειν. Dieuch. apud Orib. I, 280, 6. Plut. II, 461 C. πρόσ-κειμαι, = κεῖμαι beside. Apollon. D. Pron. 370 B Αἱ ᾿Αττικαὶ (νώ, σφώ) οὐκ ἔχουσι τὸ 1 προσκείμενον, suffixed. προσκείρω, = κείρω. Athen. 13, 13. προσ-κενόω, of the thing emptied. Epiph. I, 420 B. Sophrns. 3585 D. προ-σκεπαστής, οῦ, ὁ, protector. Men. P. 418, 9. προσκέφαλα, (κεφαλή), adv. at or near the head of. Apophth. 220 A Ποιήσας, ἐκ τῆς ἄμμου μικρὸν (aliquid) προσκέφαλα αὐτῆς. Mal. 250. προσκεφαλάδιον, ου, τὸ, =προσκεφαλή. Cramer. II, 1. p. 316. προσ-κεφαλή, ῆς, ἡ, = προσκεφάλαιον, pillow, bolster. Sept. Reg. 1, 26, 11. προσκήνιο, ου, τὸ, (σκηνή) the fore part of a tent. Sept. Judith 10, 22. Polyb. 30, 13, 4. προσ-κηρύσσω, Plut. II, 498 E. F. προσ-κινδυνεύω, Dion C. Frag. 83, 2. προσ-κιόνιον, ου, τὸ, =πρόθυρον ? vestibule ? Theoph. 278, 20. προ-σκιρτάω, Greg. Naz.II , 352 C. προσ-κισσάω, Tit. Β. 1085 A. προσ-κιχράω, to. Athan. I, 589 A. προσ-κλαίω, to weep before, at, or during. Just. Tryph. 108 Προσκλαύσητε τῷ θεῷ. Ael. V. Η. 9, 39.— 2. To be a penitent of the first degree. Basil. IV, 724 A. 797 A. 805 A. Const. Apost. 2,10. 12. 18, et alibi. (Com- pare Petr. Alex. Can. 1 "Ἤδη τινὲς τρίτον ἔτος ἔχουσι καταπενθοῦντες. For the other grades of penitents, see ἀκρόασις, ἀκροώμενοι, σύστα- σις, συνεστῶτες, ὑπόπτωσις, ὑποπίπτω.) πρόσκλαυσις, εως, ἡ, (προσκλαίω) weeping, the first grade of penitents in the early church. Greg. Th. 1048 A: (Caius 29 A. B.) προσ-κλείω, Just, Tryph. 56, p. 604 C. προσ-κληρονομέω, Philon IΙ, 473 , 21. προσ-κληρόω, to allot to. Diod. 3, 18. Philon I, 14, 44. 48, 13. 153, 12. 164, 33. II, 329, 9. Luc. Act. 17, 4. πρόσκλησις, εως, ἡ. = κλῆσις, invocation, in theurgy. Porphyr. Aneb. 30, 18. Iambl. Myst. 42, 6. προσ-κλητικός, ή, όν, calling, addressing. Philon ΙI, 496, 47. πρόσ-κλητος, ον, called together. Schol. Arist. Ach. 19, ἐκκλησία, extraordinary or special meeting. προσκλινής, ές, (προσκλίνω) inclined. Geopon. 9, 3, 2. προσ-κλίνω, = κλίνω, to inflect, in grammar. Apollon. D, Synt. 324, 18 -θῆναι ἔξωθεν, to be inflected at the beginning. πρόσ-κλισις, εως, ἡ, an inclining or leaning towards: predilection, preference, bias, par- trality. Polyb. 5, 51, 8. 6, 10,10. Diod. 3, 27. Paul. Tim. 1, 5, 21. Clem. R. 1, 21. Ιren. 504 A. Sext. 6,13, δόγμασι. Clem. 4.Ι, 804 . Diog. 1, 20. Epiph. ΙΙ, 205. προσ-κλύζομαι, to be used a sa wash. Diosc. 1, 30. 4, 64. πρόσ-κλυσις, εως, ἡ, a washing by waves. Diod. 8, 19. Bacchius apud Erotian. 64, fomen- tation. πρόσ-κλυσμα, ατος, τό, a lotion. Diosc. 1, 160. Archigen. et Herod. apud Orib. ΙΙ, 154. 419. πρόσκνισμα, incorrect for πρὸς κνίσμα, as a stimulation, Schol. Arist. Αν. 1582, τοῦ Ἡρακλέους, to stimulate his appetite. προσ-κνυζάομαι, upon, Philostr. 226. 662, πρόσκοιτος, ον, (κοίτη) pertaining to bed. Philon Ι, 635, 46, ἱμάτιον, night-garment. προσ-κόλλημα, ατος, τὸ, that which is glued on. Paul. Aeg. 84. προσ-κόλλησις, εως, ἡ, =τὸ προσκολλᾶν. Jos. Ant 8, 3, 2. προσ-κομιδή, ῆς, ἡ, Offering, oblation. Macar. 509 A, of Isaac. Pallad. Laus. 1250 C Τὸν ἄρτον τῆς προσκομιδῆς, of the eucharist. Nil. 345 D. Tim. Presb. 57 A. Gregent. 617 A, eucharist. Joann. Mosch. 2869 D, τῆς ἁγίας ἀναφορᾶς. 2956 A. Anast. Sin. 764 B. Damasc. II, 57 C, τῆς τελετῆς τῶν θείων μυ- στηρίων. (Const. Apost. 8, 12.) προσ-κομίζω, to offer, with reference to the sa- cred elements ; to read the λειτουργία. Const. Apost. 8, 13. Joann. Mosch. 2872 A. 2972 A. 3013 D. Pseudo-Petr. Liturg. 159, τὸν ἄρτον. προσκομιστέον, = δεῖ προσκομίζειν. Clem. A. I, 729 A. πρόσ-κοµµα, ατος, τὸ, a stumbling: offence. Sept. Ex. 23, 33. Judith 8, 22. Paul. Rom. 9, 32, Plut. II, 1048 C. προσ-κοπεύω, = προσκοπέω. Symm. Job 15, 22. προσ-κοπῆ, ῆς, ἡ, offence. Polyb. 6, 6, 8. 6, 7, 8. Paul. Cor. 2, 6,3. Sext. 644. προ-σκόπησις, εως, ἡ, (προ-σκοπέω) visitation. Αnqil. Ezech. 7, 7. προσ-κοπτικός, ή, όν, offending. pict. 1, 18, 9 τὸ προσκοπτικόν, offence. προσ-κόπτω, to offend, to give offence. Polyb. 1, 31, 1. 5,49, 5. Diod. 18, 59. 20,19. Orig. II, 48 A Προσκόπτει μὴ δύνασθαι, impersonal. προ-σκορδοφαγέω, (σκόρδον, φαγεῖν) to eat garlic previously. Diosc. 4, 183 (186). Eupor. 2, 66, p. 282 προσκορδοφαγηκώς. προσκορής, ές, (κόρος) surfeiting, cloying, pall- ing: irksome, tedious, Erotian. 14. Lucian. I,436. Poll. 6, 119.Hermog. Rhet. 387, 18. Phryn. P. S. 73, 1. Orig. I, 541 A. προσκορίζομαι, = κορίζομαι. Schol. Arist. Vesp. 1341. προσκόρως, adv. to satiety. Hermog. Rhet. 281, 14. προσ-κοσμέω, Philon II, 575, 12. Jos. Β. J. 5, 13, 6. Ant 15, 10, 6, p. 774, Plut. I, 738 F. προσ-κόσµηµα, ατος, τὸ, «additional ornament. Inscr. 1104. προ-σκοτόω, Polyb. 1, 48, 8. προ-σκουλκάτωρ, ὁ, proculcator, advanced σκουλκάτωρ, scout. Mal. 330. προ-σκουλκεύω, to reconnoitre beforehand. Mauric. 4,4. Leo. Tact. 14, 52. προσ-κρίνω, to adjudge, to judge: to decree. Philon I, 66, 22. Jos. Ant. 14, 10, 3. πρόσ-κρισις, εως, ἡ, accretion. Artem. 315. πρόσ-κρουμα, ατος, τὸ. = πρόσκρουσμα, offence ; bickering. Plut. I, 226 A. II, 141 B. Tatian, 812 B. App. I, 605, 70. πρόσ-κρουσις, εως, ἡ. = τὸ προσκρούειν». Plut. I, 877 B. II, 696 A. Clem. A. II, 765 A. προσκρουσμός, οῦ, ὁ, = preceding. Aster. 228. προσκρουστέον, = δεῖ προσκρούειν. Philon II, 401, 16. προσ-κρουστικός, ή, όν, giving offence. Schol. Arist. Ach. 317. προσκρουστικῶς, adv. offensively. Orig. IV, 608 D. πρόσ-κτησις, εως, ἡ, addition to property. Artem. 53. 148. πρόσ-κτητος, ον, acquired in addition. Herodn. 1, 5, 13. προσ-κτίζω, Strab. 3, 5, 3, p. 263, 3. Jos. B. J. 3, 7, 7. προσ-κυλινδέω, towards or against. Athen. 8, 5, p.33 D. προσ-κυνέω, to worship, etc. Isid. 449 A Προσ- κυνῶ σε, in salutations. Eus. Alex. 368 D Κρόμμυα προσεκυνήθησαν παρά τισιν εἰς θεούς, as gods. προσκύνημα, ατος, τὸ, bow, conge. Pseudo- Chrys. XII, 776 A Ποιοῦσιν ὁμοῦ πρὸς ἀνα- τολὰς προσκυνήματα τρία. -2. Pilgrimage to a holy place. Inscr. 4905. 4989. So in the Greek inscriptions found in Egypt. προσκύνησις, εως, ἡ, adoration. Classical. Philon II, 562, 20. Orig. J, 676 B. 972 B. Eus. II, 1101 B. Chrys. VII, 128 C Ἡ τῶν μάγων προσκύνησις, the adoration of the magi. Tim, Hier, 249 A,— 2. Bow, congé, = προσκύνημα. Jejun. 1904 C. Porph. Cer. 8, 22.— 3. Pilgrimage to a holy place = προσκύνημα. Sophrns. 3613 C. προσκυνητέον, = δεῖ προσκυνεῖν. Athenag. 920 C. Orig. I, 578 A. προσκυνητήριον, ov, τὸ, (προσκυνητής) oratory, a place set apart for public worship. Theoph. 520. Nicet. Byz. 720 C. 768 A. Porph. Adm. 95, 13. προσκυνητής, οῦ, ὁ, worshipper. Joann. 4, 23. Clem, A. I, 145 A. Greg. Naz, II, 476 A. Aster. 321 D. προσκυνητός, ή, όν, worshipful, adorable. Just. Tryph. 38. 126. Clem. A. I, 1144 C. Orig. IV, 257. Method. 352 C. Athan. I, 220 A. προσκυνητῶς, adv. worship fully, adorably. Epiph. II, 597 B.C. Cyrill. A. X, 56 B. προσ-λάκκιον, ου, τὸ, little λάκκος. Dubious. Galen. II, 238 E. προσ-λαμβάνω, to assume, to take upon one’s self. Hippol. 836 D τὴν προσληφθεῖσαν τῷ λόγῳ. σάρκα. Athan, II, 1077 B. 109 C Ἡ προσ- ληφθεῖσα παρ᾽ αὐτοῦ σάρξ. -2. In the per- fect, to have learned, to have been taught, to believe. Diosc. 2,170 (171) Προσειλήφασιν ὅτι διατίθενται. Jos. Apion. 1, 10 bis. — 3 Participle, προσλαμβανόμενος, L. adquisitus, the name of a musical note. Philon I, 111, 38. προσ-λειτουργέω, besides. Lyd. 202, 1. πρόσ-λημμα, ατος, τὸ, that which is assumed, with reference to the Incarnation. Caesarius 865. Greg. Naz. II, 424 B. III, 1074 A. Theod. IV, 1157 C. πρόσλημψις, see πρόσληψις. προσληπτέον, =δεῖ προσλαμβάνειν. Strab. 10, 2, 7. προσ-ληπτικός, ή, όν, assumptive. Apollon. D. Conj. 518, 8. 10, σύνδεσμος (γε). Epiph. II, 600 Α. προσληπτικῶς, adv. assumptively. Epiph. II, 597 D. προσλήψιμος, ον, = προσληπτικός. Greg. Naz. III, 1072 A. πρόσ-ληψις, εως, ἡ, assumption, the taking upon one’s self. Athenag 984 C. Hippol. 836 D. Method. 148 B. 356 B. 898 Β. Eus. V, 117 C, σαρκός. Athan. II, 96 C.— Paul. Rom. 11, 15 πρόσλημψις. -2. Assumptio, the minor premise in logic, regularly begin- ning with ἀλλὰ μήν, but. Plut. II, 387 C. Apollon. D. Conj. 618. Sext. 91. Diog. 7, 76. 82. προσλιμενεύομαι, (λιμήν), to run into harbor. Genes. 116, 20. προσ-λιπαίνω, Dion. Ἡ. II, 875, 14. προσλιπαρέω, =λιπαρέω. Jos. Ant. 13, 5, 1. 14, 10, 2. B. J. 5, 3,3. Dion Chrys, I, 51, 11. Epict. 3, 24, 33. Plut. II, 47 B. Arr. Anah. 5, 9, 3. προσ-λιπάρησις, εως, ἡ, assiduity. Lucian. II, 151. Orib. I, 459, 3. προσ-λογοποιέω, Jos. B. J. 1, 19, 3. προσ-λοιδορέω, Jos. Ant. 13, 13, 5. 7, 8, 1, p. 384. Dion C. 38, 10, 4. πρόσ-λοιπος, ον, = λοιπός. Iambl. V. P. 44. προσ-λυσσάω, at. Jos. Ant. 7, 9, 4. προσ-μειδιάω, upon or at. Psendo-Jos. Macc. 8. Plut. II, 28 A. 821 F. Lucian. I, 662. Ael. N. Α. 5, 25. προσ-μερίζω, to. Polyb. 22,2,15. Diod. 14, 107. Dion. H. II, 1134,1. Sext. 447, 31. προσ-μηνύω, Sept. Sap. 18, 19 ας ν.l. Sext. 661, 17 as v.1 Clem. A. I, 64 A. προσμηχανητέον, = δεῖ προσμηχανᾶσθαι. Orib. II, 50. προ-σμήχω, Geopon. 16, 15, 2. προσμίμημα, ατος, τὸ, = μίμημα, an imitation. Hippol. Haer. 104, 89. προσμονάριος, ου, ὁ, = παραμονάριος. Chal. Can. 2. Porph. Cer. 18, 18. προσ-μυθεύω, Polyb. 34, 2, 9. Strab. 1, 2, 40. 15. 19, pp. 36, 7. 40, 22. προσ-μυθολογέω, to or with. Lucian. III, 390. προσ-μυθοποιέω, Strab. 1, 2, 40. προσ-νεανιεύομαι, Dion C. 53, 13, 1. προσ-νεύω, to look towards. (Dion. P. 214 Προ- νενευκότες Αἰγύπτοιο, = πρὸ τῆς Αἰγύπτου τέ- τανται.) Strab. 13, 1, 68. 2, 4, 3, p. 159, 15. προσ-νέω, to heap up at or before. Plut. II, 775. προσ-νοέω, Classical. Sept. Num. 23, 9. Tobit 11, 5. προσ-νομίζω, Aristid. I, 85, 10. προσ-νομοθετέω, Philon II, 227, 39. Paus. 6, 18, 2. προσ-νύσσω, Moschn. 63. προ-σοβέω, Synes. 1057 A. προσ-ογκόω, = ὀγκόω. Aster. 309 B -σθαι. προσοδεύω, (πρόσοδος) to bring income or rev- enue. Clem. A. I, 1220 A, σῦκα, ἔλαιον, ἰσχάδας. Orig. VII, 244 C, τινί τι. — Mid. προσοδεύομαι, to get, to receive income or rev- enue. Strab. 12, 8,16 17, 1, 13, p. 364, 13, τοσαῦτα. Philon II, 172, 37. 285,10. App. II, 537, 95. — Pass. προσοδεύομαι, to yield in- come. Jos. Ant. 15, 5, 3, p. 753. προσοδιακός, ή, όν, pertaining to προσόδιον. Plut. II, 1141 A, ρυθμός. Heph. 15, 3. 5, μέτρον (— — ∪ ∪— ∪ ∪ — ). Aristid. Q. 39. Schol. Arist. Nub, 651. προσοδικός, ή, όν, (πρόσοδος) producing revenue, productive. Strab. 17, 3, 12. προσόδιος, ον, processional. Philon II, 484, 14. 485, 6. Paus.4,4,1, ἆσμα. Schol. Arist. Eq. 1263. (See Pind. Frag. 64 - 70.) πρόσ-οδος, ου, ἡ, accession. Theodos. 1010, 8 Προσόδῳ τοῦ E αὔξεται ἡ ἄρχουσα τοῦ παρα- τατικοῦ (ἔ-λεγον). — 2. Income. Sept. Macc. 3, 6, 30 Ὁ ἐπὶ τῶν προσόδων, steward. προσ-οδύρομαι, at. Sept. Sap. 19, 3 Προσοδυρό- μενοι τάφοις νεκρῶν. προσ-οίγω, Sept. Gen. 19, 6. προσ-οικειόω, to. Dion. H. II, 999, 6. Strab. 5, 4, 5, p. 388, 4, to identify with. Iren. 524 A, to apply. Sext. 221, 27. προσοικειωτέον, = δεῖ προσοικειοῦν. Clem. A. ΙΙ, 540 B. προσοίκησις, εως, ἡ, =τὸ προσοικεῖν. Paus. 6, 25, 6. προσ-οικίζω, near. Diod. 13, 19. προσ-οικονοµέοµαι, Jos. B. J. 7, 8, 2. Clem. A. II, 385 C. προσ-οιµώζω, over. Jos. B. J. 1, 11, 3, τινί. προσ-ομιλέω, to deliver a homily. Alex. Hier. 205 A. Socr. 640 B. 729 B. προσομίλησις, εως, ἡ, = τὸ προσομιλεῖν, associ- ation. Clem. 4. I, 496 D. προσ-ομιλία, ας, ἡ, conversation: association, contact. Clementin. 256 C. Aret. τὸ C. - 2. Allocution, homily. Basil. II, 825 D. Epiph. II, 825 A. Socr. 673 A. 725 B. 760 C. προσ-ομοιάζω, = ὁμοιάζω. Geopon. 2, 21, 6. προσ-ὅμοιος, ον, like, similar. In the Ritual, στιχηρὸν προσόμοιον, or simply προσόμοιον, a troparion having the rhythm of an original troparion. προσ-οµόργνυμι, upon. Plut. I, 543 E. προσ-ονειδίζω, Jos. Ant. 16, 3,1. B. J. 2, 2, 5. Greg. Naz. I, 897 A. προσ-ονοµασία, ας, ἡ, appellation. Diog. 7, 108. προσ-όρατος, ον, = ὁρατός. Plut. II, 316 E. προσοργίζω, = ὀργίζω. Strab. 7, 2,1. Jos. Ant. 12, 5,1. Plut. II, 13 D. E. προσορέγω, = ὀρέγω. Classical. Iambl. V. P. 124. προσορέω, = πρόσουρός εἰμι. Polyb. 10, 41, 4. πρόσ-ορμος, ου, ὁ, = ὅρμος, haven. Strab. 14, 1, 19. προσ-ορχέομαι, at. Plut. II, 46 B, τινί. προσ-οσφραίνω, to cause to smell, Geopon. 19, 2, 17 προσοσφρᾶναι. προσ-οφθαλμιάω, at. Philon II, 336, 91. 560, 45. προ-σοφίζομαι, Hippol. Haer. 424, 98. προσοχή, ῆς, ἡ, (προσέχω) arrival at a place. Iambl. V. P. 46.— 2. Attention. Sept. Sap. 6,19. 12, 20. Sir. 11, 18 Epict. Ench. 33, 6. προσ-οχθίζω, ίσω, = βδελύσσομαι, σικχαίνω, to loathe, to be disgusted with, to abhor. Sept. Gen. 27, 46, τῇ ζωῇ μου. Lev. 18, 25. 26, 43. Num. 21, 5. Reg. 2, 1, 21 -σθῆναι. Patriarch. 1080 C, λόγῳ εὐσεβείας. Sibyl. 3, 272. προσόχθισις, εως, ἡ, = τὸ προσοχθίζειν, offence. Genes. 9, 13. 71, 4. προσόχθισμα, ατος, τὸ, = βδέλυγμα. Sept. Deut. 7, 26. Reg. 3, 16, 32. 4, 23, 13, et alibi. Theodtn. Ezech. 5, 11. προσ-οχυρόω, Sept. Macc. 1, 13, 48. 52. προσ-όψημα, ατος, τὸ, side-dishy relish. Diod. 2, 59, p. 171, 30. Philon II, 114, 19. 240, 5. Diosc. 1, 45. 147. Clem. A.I, 396 B. 817 B. προσοψίζομαι, ἰσθην. (πρόσοψις) to have an in- terview with. Max. Conf. II, 288 A, ἀλλή- λοις. πρόσ-οψις, εως, ἡ, appearance, aspect. Dion. H. I, 461, 12, κατὰ τὴν πρώτην, at first view. προσ-οψωνέω, Athen. 8, 2. προσπάθεια, ας, ἡ, (προσπαθής) attachment to, affection for, predilection. Anton. 12, 3. Sext. 53, 15. Clem. A. I, 544 B. Greg. Nyss. III, 908 D. Euagr. Scit. 1224 C. Theoph. 446, 15. προσπαθέω, ἠσω, = προσπάσχω. Epict. 4, 1, 77. 4,1, 130. Orig. III, 772 A. Nil. 528 A Μὴ προσπαθείῃς τούτοις, write προσπαθή- σῃς, προσπάθει, or προσπαθῇς. προσπαθής, ές, having a passion for, Schol. Pind. Pyth. 2, 165. προσπαθῶς, adv. passionately. Clem. A. I, 1196 B. 1241 C. προσ-παιδαγωγέω, Cyrill. A. I, 532 B. προσπαιστέον, = δεῖ προσπαίζειν. Plut. II, 710 E. προσ-παραβαίνω, Nil, 92 B. προσ-παραγγέλλω, Dion C. 56, 25, 6. προσ-παραινέω, Dion C. Frag. 43, 8. 11. προσ-παραιρέομαι, Dion C. 46, 40, 4. προσ-παρακελεύομαι, Jos. Ant. 7, 9, 7. 7, 14, 2. προσ-παραλαμβάνω, Diosc. 1, Prooem. p. 5. Jos. Ant. 11, 8, 6. Anton. 7,5. Iren. 636 B. 653 A. Orig. I, 76 C. προσπαραληπτέον, = δεῖ προσπαραλαμβάνειν. Clem. A. II, 588 A. προσ-παράληψις, εως, ἡ, additional taking. Phi- lon I, 485, 41. Clem. A. IΙ, 472 A.— 2. Prosparalepsis = παραγωγή, in gram- mar; opposed to ἀποκοπή. Diomed. 441, 31. προσ-παραμένω, Justinian. Cod. 12, 38, 19. προσ-παραπήγνυμι, Geopon. 4, 12, 18. προσ-παρατρώγω, Diog. 2, 107, to cut up, to ridicule besides. προσ-παραφύω, Soran, 257, 17. προσ-παρίστημι, Jos. Ant. 19, 1,10. Dion C. 50, 12, 1. προσ-παροινέω, Philostr. 849. προσ-παροξύνω, [Dion C. 37, 29, 3 προσπαρώ- ξυγκα.] προσ-παρορμάω, Jos. Ant. 7, 14, 10. προσ-πασσαλόω, = προσ-πασσαλεύω. Clem. 4. 1, 1058 A. προσ-πάσσω, Upon. Sept. Tobit 11, 10. Diosc. 1, 62, p. 64. προ-σπάω, Diod. 18, 46. -Greg. Naz. IΙΙ, 449. πρόσπεινος, ον, (πεῖνα) very hungry. Luc. Act. 10, 10. προσ-πειράομαι, Cyrill. A. Ι, 324 A. προσπελαστέον, = δεῖ προσπελάζειν. Moschn. 944 (titul.). προσ-πέµπω, to send a message to. Epict. 1, 2, 19, αὐτῷ ἵνα μὴ εἰσέλθῃ. προσ-πεπαίνω, Clem, A. Ι, 809 B. προσ-περιεργάζομαι, Philon I, 12, 20. II, 556, 14. Galen. XIII, 411 D. Dion C. 44, 35, 1. Synes. 1185 A. προσ-περιοδεύω, Strab. 10, 5, 14. προσπεριορίζομαι, = περιορίζομαι. Longin, 28, 3. προσπετάννυµι, = πετάννυμι. Dion. H. ΙΙ, 795, 7 -ασθῆναι. προσπετής, ές, (προσπίπτω) falling. Doubtful. Dion. H. VI, 1076. προσ-πηλακίζω, incorrect for προπηλακίζω, Athenag. 893 A. προσ-πήσσω, = προσ-πήγνυμι. Artem. 104. προσ-πιλέω, = πιλέω. Schol. Dion. Thr. 810, 27. προσ-πίνω, Dion C. 75, 2, 3. προσ-πίπτω, to become evident. Sext. 95, 25 Τὸ δὲ ἑαυτοῦ προσπίπτον, self-evident. 120,19 Ἔξ ἑαυτοῦ προσπίπτειν, to be self-evident, 669, 11 Τὸ αὐτόθεν προσπίπτον, self-evident. Orig. I, 1044 Β Πῶς οὐκ αὐτόθεν προσπίπτει ποδαπὸν πῦρ παραλαμβάνεται; -2. Accido, to come, to arrive. Polyb. 1, 16, 1 Προσπε- σόντων τῶν προτερημάτων, the news of the success. Diod. 4, 50 Προσπεσεῖν φήμην ὅτι ἀπολώλασι, accidere famam. — Impersonal, προσπίπτει, it is announced, news has arrived. Sept. Macc. 2, 5, 11 Προσπεσόντων δὲ τῷ βα- σιλεῖ περὶ τῶν γεγονότων. 2,9,3. 2, 13, 1. 2, 8, 12 Τῷ δὲ Ἰούδα προσέπεσε περὶ τῆς τοῦ Νικάνορος ἐφόδου. Polyb. 5, 46, 5 προσπε- σόντος, with the infinitive. προσ-πιστεύω, = πιστεύω. Philon ΙΙ, 384, 45. προσ-πλάσσω, upon. Classical. Philon I, 67, 33. 69,10. Epict. 2,16, 21. Basil. I, 225. προσπλαστικός, ή, όν, = δυνάμενος προσπλάσ- σειν, to close up. Diosc. 5, 85, p. 747. προσ-πλέκω, to, on, or with. Polyb. 5, 60, 7. Strab. 1, 1, 10. 1, 2, 11, pp. 11,5. 33,9. Jos. Apion. 1, 24 -σθαί τιν. Plut, IΙ, 373 D. 529 C. Galen. X, 640 F Orig. I, 737 A. προσ-πλοκή, ῆς, ἡ, an interknitting, intertwining, interlocking. Aquil. Ex. 28, 32. Iren. 517 A, τῶν χειρόνων, perplexionem pejorum. Artem. 110, τοῦ κισσοῦ. πρόσ-πλοος, contracted πρόσπλους, oy, ὁ, α sail- ing towards or against. App. ΙI, 662, 21. πρόσπνευσις, εως, ἡ, = τὸ προσπνεῖν. Diod. 2, 49, odor. Plotin. I, 385. 11.— 2. Aspiratio, aspiration, of the rough breathing, in gram- mar; opposed to ψιλότης. Orig. I, 628 A. προσ-πνέω, to aspirate, in grammar. Seleuc. apud Athen. 9, 57, p. 398 B. Apollon. D. Pron. 357 B. 359 C. 361 A. προσ-ποιέω, to attribute, ascribe to. Paus. 10, 5, 6, τινί τι. Philon ΙI, 531, 38 -σθαι τὸν ἡδό- μενον, to affect (play) the delighted man, to pretend that one was pleased. προσποιήσοφος, ον, = προσποιούμενος εἶναι σο- φός. Ptol. Tetrab. 163. [The analogical form would be προσποιησίσοφος, like δοκησί- σοφος. πρόσπονδος, incorrect for πρόσ-σπονδος. προσ-πονέω, Jos. Ant, 4, 5, 2. App. II, 286, 99. προσ-πορεύοµαι, to, after any one or anything. Classical. Sept. Ex. 24, 14, αὐτοῖς. Tobit 6,18. Polyb. 1, 69,10. Marc. 10, 35. — 2. Ambio, to be a candidate for office, = πα- ραγγέλλω. Polyb. 10, 4, 1. 2. πρόσπταισις, εως, ἡ = τὸ προσπταίειν, a stum- bling against. Dion. H. Ι, 201, 17, λίθου, against α stone. πρόσ-πταισμα, ατος, τὸ, error, sin. Orig. VII, 32 D. πρόσπτυστος, ον, = κατάπτυστος. Plut, ΙΙ, 565 Β. προσ-πυρόω, still further. Sept. Macc. 2, 14, 11. προσ-ραντίζω, = προσραΐνω. Schol. Arist. Nub. 411. πρόσραξις, εως, ἡ, (προσράσσω) a dashing against. Philon II, 489, 13. 643, 11. προσραπτέον, = δεῖ προσράπτειν. Plut. Ι, 437 A. ΙΙ, 190 E. προσ-ράσσω, to dash against. Diod. II, 589, 22. Philon ΙΙ, 123, 30. Paus. 8, 27, 14. προσ-ρέπω, towards. Jos. Ant. 18, 6, 5, p. 890. πρόστρηγμα, ατος, τὸ, the being dashed to pieces. Clementin. 49 B. προσ-ρήγνυµι, to dash upon or against. Luc. 6,48.49. Jos. Ant. 9, 4,6. Anton. 4, 49. πρόσ-ρηξις, εως, ἡ, = πρόσραξις. Orig. IV, 197 A, ποταμοῦ. Lyd. 299, 11. πρόσ-ρησις, εως, ἡ, the bishop’s salutation to the people, in the ancient church. Const. A post. 8, 5. προσ-ρήσσω, = προσ-ρήγνυμι. Barn. 3, 6. Athan. I, 56 A. Apophth. 80 A, neuter. προσ-ρητικός, ή, όν, (πρόσρησις) addressing. Cyrill. A. Σ, 44 A. πρόσριζος, ον, = σὺν ταῖς ρἰζαις, root and all. App. III. 15, 44. προσ-ριζόω, at. Philon I, 207, 44. 267, 6, τινί. Epict. 3, 24, 8. προσ-ρίπτω, to or upon. Polyb. 17, 14,1. Plut. II, 469 D. Sext. 9,4. Dion C. Frag. 5, 7. προσ-σιελίζω, ισα, to spit upon. Sept. Lev. 15, 8, ἐπί τινα. προσ-σκώπτω, Jos. Ant. 6, 9, 4. Diog. 2, 120. προσ-σπαίρω, at or after. Plut. I, 1067 B. προσ-σπένδω, Dion. H. 44, 10, 1 -σθαι., 1495, 11. πρόσ-σπονδος, ον, = ὑπόσπονδος. Jos. B. J. 2, 17, 8 ας v. 1. προσ-σπουδάζω, Philostr. 231. προσ-στασιάζω, Dion C. 38, 37,2 41, 28, 4. 44, 10, 1 -σθαι. προσ-στερνίζομαι, = ἐνστερνίζομαι. Jos. Ant. 2,9, 7. Greg. Th. 997 B. | προσ-στοχάζομαι, Pseudo-Demetr. 107, 6. προσ-στρατοπεδεύω, near. Polyb. 1, 86, 8. 4, 18, 12. Diod, 14, 17. προσ-συλαμβάνομαι, Dion C. 43, 47, 4. προσ-συμπάθεια, ας, ἡ, = συμπάθεια. Orig. III 605 Α Ἔκ τῆς πρὸς τὴν τοιαύτην ἀσέβειαν καὶ σύγχυσιν προσσυµπαθείας. προσ-συνάπτω, = συνάπτω to. Tatian. 844 B. Sext. 401, 7. προσ-συνοικίζω, Anton. 4, 21. Dion C. 60, 5, 9. προσ-συντίθημι, Dion C. 46, 56, 1. προσ-συρίζω, to. Polyb. 8, 27, 10. προσ-σύρω, to. Aster. 244 B, τινί. προσ-σφάζω, or προσ-σφάσσω at, near, or upon. Plut, I, 996 Ἐ. προσ-σχεδιάζω, Jos. B. J. 3, 9, 5. προσ-σώρευσις, εως, ἡ, accumulation. Nicom. 118 (1+2+3+4). προσ-σωρεύω, Cornut. 72. προσταγή, ῆς, ἡ, = πρόσταξις, command, order. Moer, 291. πρόσταγμα, ατος, τὸ, command. Philon I, 177, 6 Πρόσταγμα τεθεικότος τοῦ νομοθέτου ἵνα ἐπι- γράφωμεν. - Nicom. 106, principles, rules. προστακτικός, ή, όν, (προστάσσω) commanding, imperative. Cornut. 75. Clem. A. II, 385 B. 1037 F, — 2. Imperative, in grammar. Dion. Thr. 638, 7, ἔγκλισις, the imperative mood. Lesbon. 172 (185), ρῆμα. Drac. 38, 15. Apollon. D. Pron. 284 B. Synt. 69, 20. 70, 6. 204, 4. Adv. 533, 16, προφορά, im- perative form. Herodn. Gr. Philet. 411. Sext. 46, 1. 302, 14. προστακτικῶς, adv. imperatively. Dion. H. IΙ, 682, 3. πρόσταξις, εως, ἡ, addition to a τάξις at the flank. Ael. Tact. 31, 2. προσ-ταπεινόω, Nil, 225 C. προσ-ταράσσω, Sept. Sir. 4, 3. προστάς, άδος, ἡ, (προΐστημι) prostas πρόθυρον, vestibule, porch. Sept. Judic. 3, 23. Athen: 5, 39, p. 206 A. προστασία, ας, ἠ, L. praefectura, prefecture, superintendence. Philon Ι, 675, 2, of Egypt. Jos. Ant. 16, 2, 4, p. 788. Eus. II, 184 A. — Greg. Naz. ΙI, 229 D, bishopric. — 2. Protection. Polyb, 12, 28, 6. —3. Dignified appearance: magnificence, display, show, splendor, parade, formality. Polyb. 1, 55, 8. 4, 2, 6. 5, 90, 5. 11, 34, 3. 16, 25, 5. Diod. 17, 34. Ex. Vat. 97, 11. — 4. A place be- fore a building. Polyb, 15, 30, 4. — 5. Pa- tronatus, the office or character of patron. Plut. Ι, 24 E. προστάσσω, to command, to order. Sept. Esdr. 1, 6, 31, τινὶ ἵνα διδῷ. Aristeas 7. Jos. Ant. 14, 10, 22. 14, ἵνα μηδεὶς ἐνοχλῇ. Apocr. Act. Pet. et Paul. 51. Vit. Epiph. 68 A Τὶ προστάσσεις δώσω σοι ; — τί σοι θέλεις δῶ ; προστάτης, ου, ὁ, prefect, the chief man. Epict. 3, 9,3. Sext. 53, 30, Arcesilaus the founder of the middle Academy. — Greg. Nyss. ΙΙΙ, 973 B, bishop. — 2. The Roman patronus. Dion. H.Ι, 254, 8. App. ΙΙΙ, 179, 90.