σµυρνίζω, ίσω, (σμύρνα) to mingle with myrrh, as wine. Marc. 15, 23. Cyrill. Η. 820 A. —2. To embaln τ-- ταριχεύω. Anast. Sin. 232 Ὁ. Theoph. 527,12. 658, 10.—8. To resemble myrrh. Diosc.1, 79. σμύρνινος, η, ov, of myrth, Sept. Esth. 2, 12. σμυρνοφόρος, ov, (φέρω) producing myrrh. _Strab. 16, 4, 25. 4, p. 318, 11. σοάμ, DTZ, a precious stone.Sept. Par. 1, 29, 2. σοβαρότης, ητος, η, (σοβαρός) haughtiness, dis- dain, arrogance. Ephr. TI, 426 D. σοβάς, ἀδος, ἡ, street-woman. Philon II, 266. σόβησις, εως, ἦ, == τὸ σοβεῖσθαι. Plut. Ἡ,286 C. σοβητής, ob, 6, --- ὃ σοβῶν, driver: persecutor. Epiph. TI, 661 D. σόβητρον, ου, τὸ, (σοβέω) scarecrow.Philon II, 428, 30. σοδᾶλις, sod 8115. IJnser. 1327. Σοδομηνός, ἡ, dv, of Σόδομα Macar. 225 A Σο- δοµινός. Σοδοµίτης, ov, ὁ, native of Sodom. Sept. Mace. 8, 2, 5. Philon 1, 409. ---- Fem. Σοδομῖτις, wos, ἡ. Greg. Naz. TV, 107. Σοδομιτικός, ή, όν, --- Σοδομηνός.Orig. TI, 117. ΥΠ, 18. Εἰ. V, 568. σοκάριον, also σωκάριον, ov, τὸ, --- σόκος. He- ron Jun, 48, 19. 15. Mal. 864, 14 σωκάρι». Geopon. 20, 42 --- σχοινίον. Porph. Cer. 463. 460 Μετὰ σοκαρίων φορτωμάτων, with loads of σοκάρια. --- 2. A kind of long meas- ure. Coteler. TV, 310. σοκεύω, εύσω, to catch with a σόκος.Mal. 364, 17. 438, 11. σοκίζω, ίσω, --- preceding. Theoph. 339. σόκιστρον, ου, τὸ, == following.Leo Gram.108. σόκος, ov, 6, rope: a sort of lasso. Written also σόκκος, σωκός. Olymp. 455, 4 σάκκοις, v. 1. σόκκοις. Mal. 438,13. Theoph. 339, 6. [The word seems to be of Oriental origin. Compare the Hebrew προ} (ΠΡ) = συµ- πλακῆναι, δεθῆναι. See also Jos. B. J. 7, 7, 4.] σολέα, as, ἡ, SOlea, the elevated portion of the floor in front of the inner sanctuary of a church. Theoph. 681, 18. Nicet. Paphl. 596 Ὁ, Porph. Cer. 15. Pach. I, 118. Codin. 54.— Also, σολεία. Sophrns. 3985 A. — Also, 6 σολέας, ov. Curop. 91. σολέμνιον, ου, τὸ, Solemne donum, donation from the emperor to a church. Justinian. Novell. 128, 16. Edict. Procem. Basil. Porph. Novell. 814. Suid. — Theoph. Cont. 433, 19 σελέμνιον. σόλιδος, Solidus = ὁλόκληρος. Lyd. 127. σόλιον, ου, τὸ, SOlium = θρόνος. Lyd. 127. σολοικία, as, ἣν, == σολοικισμός. Lucian. II, 285. σολοικίζω, iow, in grammatical language, to violate the rules of syntax. Aristot. Elench. 8,2. 14,1. Chrysipp. apud Diog. 7, 192° Σολοικίζοντες λόγοι. Dion. H. VI, 800, 15. Strab. 14, 2, 28, p. 148. pict. 8, 9, 14. Plut. TI, 59 F. 584 F. Lucian. Ll, 25, Sext.112. Diog. 1, 51. σολοικισμός, ov. 6, SOloecismus, solecism, a violation of the rules of syntax. Aristot. Elench. 14, 1. Chrysipp. apud Plu. Ἡ, 1047 B. Dion. H. V, 126. VI, του. Plut. 11, 520 A. 731 ἘΞ Apollon. D. Pron, 287 B, 303 A. Synt. 198, 7. Gell. 5, 20. Seat, 646, 30. Diog. 7, 44. 59. Eust. Dion. 272, 14. σολοικιστής, οὔ, 6, soloecista, solecist, one who commits solecisms. Lucian. Pseudo- sophist. (titul.). σολοικοειδῶς, adv. solecistically in appearance. Orig. TH, 825 B. σόλοικος, ov, solecistic. Phryn. 149.447. Sect, 613, 16. σολοικοφανής, és, (paivopat) solecistic in ap-~ pearance. Dion. H. V, 645, 7. VI, 885, 14. σολοικώδης, ες, solecistic. Galen. VIII, 699 C. σολοίκως, adv. solecistically. Diog. 7, 18. Σολομόντειος, ov, (Σολομών) Solomon’s. Greg. Naz. I, 961 A. Cosm. Carm. Greg. 394 -ώντειος. Σολομών, ὢνος or ὥντος, 6, Solomon. Dius apud Jos. Apion. 1,17. Matt.1, 6. 12, 42. Jos. Ant. 8, 2,5. Leont. Tl, 1980 B. In the Septuagint, Σαλωμών, indeclinable. Σόλυμα, ων, τὰ, Solyma, --- Ἱερουσαλήμ. Jos. Ant. 7, 3,2. Paus. 8, 16,5. Philostr. 210. Confounded with Homer’s Σόλυμα. Σολυμήϊος, ov, of Solyma (Jerusalem)s Synes. Hymn. 7, 4, p. 1612. Σολυμηΐς, ίδος, ἡ, of Solyma (Jerusalem). Synes. Hymn. 9, 8, p. 1613. Σολυμίτης, ov, 6, --- Ἱεροσολυμίτης.Mazneth. apud Jos. Apion. 1, 26, p. 461. σόριξ, txos, 6, SOrex = ὕραξ, field-mouse. Plut. 1, 300 C. σορίς, ἴδος, ἡ, (sors?) sorceress,Achmet. 275. σοροπλοκέω, (σορός, πλέκω) L. pollingo, te shroud, for the grave. Charis. 245, 12. σορός, ov, ἡ, the case containing the garments of the Virgin. Chron. 726. Codin. 96. 113. σουβαδιούβας, 6, the Latin subad juva = ὑποβοηθός, δορυφόρος. Synes. 1540 B. Lyd. 182, 10. Chron. 696, 8 σουβαδιουβᾶς. Porph. Cer. 408, 17. — Suid. Ῥουβάϊουβος,. incorrectly. σοῦβλα, as, 7, the Latin subula — ὀβελός, ὀβελίσκος, a spit. Nectar. 1828 Β. Damase. ΠῚ, 1297 A. Theoph. 578, 19. σουβλίζω, toa, ἰσθην, ἱσμένος. ---- πείρω, to spit, to pul upon a spit. Suid.”Emetpev, ἐσούβλιζεν- σουβλίον, ου, τὸ, ---- ὄπεας, ὀπήτιον, aul.Stud. 1740 B. Leo. Tact. 5, 4. 6, 2.Ptoch, 1, 154 σουβλίν. σουβρικός, 6, superaria, outer garment. Charis. 558, 11. σουβσέλλιον, see συψέλλιον. σουβσταντία, ας, η, substantia.Athan. 1, 141 Β. σουγγεστίων, ὠνος, ἧ, SUuggestio --- διδα- σκαλία. Lyd. 220, 8. 11. σούδα, ας, ἡ, the Latin sudes — χάραξ, palisade. Chron. 725. Theoph. 765. — 2. Ditch, trench... Porph. Adm. 180. Theoph. Cont. 618. σουδάριον, ov, τὸ, the Latin sudarium --- καψιδρώτεον, towel, napkin, handkerchief. Lue. 19, 20. Act. 19, 12. Joann. 11, 44. Poll. 1,11. Moer. 8117. Sophrns, 3988 Ὁ. Damasc. TI, 352 B. σουδᾶτον, ov, τὸ, --- σούδα, palisade.Mauric. p- 368. Chron. 725. σούκινον or σούχινον, ου, τὸ, the Latin suci- num = ἤλεκτρον. Aét. 2, 35.— Clem. 4. I, 961 A σούχιον, write σούχινον. σούκινος or σούχινος, ον, L. sucinus, suci- neus, of covxwov. Artem. 137. --- Aquil. Reg. 8, 10, 11 (Symm. θύϊνα) — orandx, a species of costly wood. σουλτάν, ο, indeclinable, the Arabic sultan. Cinn. 14. 66. Nicet. 155, 24. σουλτανικός, ἡ, ὄν, the sultan’s, sultanic.Cedr. Il, 654. σουλτάνος, ov, ὁ, the Greek form of σουλτάν. (ἄν. Ἡ, 575, Scyl. 185. Bryenn, 56 C — βασιλεὺς βασιλέων, παντοκράτωρ. σοῦμμος, summus, the highest cast of dice. Agath. Epigr. 64, 9. σούπερβος, ο, superbus = ὑπερήφανος. Dion. Ἠ. 1, 192. 11, 747, 5. Strab. 5, 2, 2. σοῦρα, ἧ, Sura — κνήμη. Plut. I, 869 A. Σουριήλ, ο, Suriel, an Ophian figment. Orig. I, 1340. Σουσάννα, ης, η, Susanna, Luc. 8, 3. Clem. A, T, 1829. σούσινος, ἡ, ov, (σοῦσον) --- κρίνινος, λείρινος. Moschn. 196, p. 68. Diose. 1, 62. 8, 106 (116), ἔλαιον. Galen. II, 81 E. 85 Β. 96 A. Απίφη, αριά Οτγῖν. TI, 441, 9. Clem. A. I, 488 Ο. --- Also, σύσωος. 48. 1, p. 8 b, 28. σοῦσον, τὸ, the Hebrew [10 1) --- κρίνον, λείριον, lily. Implied in the preceding. σουφφράγιον, ov, τὸ, suffragium, suffrage. Tiber. Novell. 20. σούχινος, σούχιον, SEE σούκινος, σούκιον. σοφία, ας, ἧ, wisdom. Philon Ἰ, 56, 16. 25. 580, 84 (361, 40). 51, 48. 558, 36. — Σοφία Σολομῶντος, Sapientia Solomonis, the title of a book. Orig. J, 407 B. In the Septuagint it is written Σοφία Σαλωμών. --- 2. Wisdom, as ἃ title. Basil. IV, 460 B Τῆς σῆς σοφίας. 3. Sophia, in the Valentinian system of theosophy, an emanation from ἄνθρωπος and ἐκκλησία ; her spouse is θελητός. Tren. 449, 481. 488. 529.4. The second Sophia = ᾿Αχαμώθ; she is out of the Pleroma. Iren. 480. Ηΐρροϊ. Haer. 276, 52. 278, 84. Plotin. 1, 379, 4.—@. The Wisdom of God, hypostatized ; applied to the Son. Athan. 1, 520 B.— 6. Saint Sophia, the great church of Constantinople, built by Constan- tius the son of Constantine, and dedicated to the Hypostatized Wisdom of God (Christ). Socr.193 B. 217 B. 356 A. Soz. 1197 B. Justinian. Novell. 8,1. Theod. III, 1100 B. C, here Εἰρήνη is confounded with Σοφία; or else, we must read Κωνστάντιος. Proce. I, 339, 22. Proc. Gaz. TIT, 2828 A, Euagr. 4,31. Theoph. 84. Porph. Adm. 82. (See also Greg. Naz. ΤΙ, 489 B.) — Also, a church in Alexandria. Joann. Mopsch. 2965 A Ἡ ἁγία Σοφία. σοφίζω, to instruct, etc. — Σοφίζομαι, to think one’s self wise. Sept. Sir. 10, 26 Μὴ σοφίζου ποιῆσαι τὸ ἔργον σου, boast not of thy su- perior skill? 85, 4 ᾿Ακαίρως μὴ σοφίζου, boast not of thy wisdom. σοφισμάτιον, ov, τὸ, litle σόφισμα.Epict. 2, 18,17. Lucian. TI, 868. σοφισματώδης, ες, (σόφισμα) sophistical. Greg. Th. 1093 A. Basil. ΤΠ, 400 A. σοφισµός, ου, ο, --- σόφισμα. Ocnom. apud Eus. TIL, 373 A. Clementin. 81 C. Clem. A. 11, 655 A. σοφιστεία, ας. ἣ, --- τὸ σοφιστεύειν. Dior. 12, 58. Philon 1, 10, 5, sophistry. Pell. 4, 50, condemned. σοφίστευμα, ατος, τὸ, -- σόφισμα. O5enom. apud Εως. TT, 441 B. Hippol. Haer. 348, 51. σοφιστεύω, ευσω, to be a σοφιστής: to teach. Cic. Attic. 9, 9. et alibi. Sétrab. 14, 2, 18. 18, 1, 66, τὰ ρητορικά. Philon I, 198, 18. Tatian. 857 A, ὅπως δεῖ μοιχεύειν. «επ. 678. σοφιστήριον, ου, τὸ, α sophist’s shop (school). Oenom. apud Eus. TI, 816 Ὁ. Clem. A. I, 69 B. σοφιστής, οὔ, ο, teacher, applied to Jesus. Lucian. TI, 837. σοφιστικεύω, ευσα, (σοφιστικός) to talk plausibly or speciously. Simoc. 262, 23. σοφιστομανέω, ήσω, (μαίνομαι) to be mad for sophisis, to run after sophists. Greg. Naz. 1, 513 Ὁ. σοφοδότις, ιδos, ἡ, (σοφός, δίδωμι) --- ἡ σοφό- δωρος. Pseudo-Dion. 816 C. σοφόδωρος, ον, (δῶρον) giving wisdom. Pseudo- Dion. 645 A. σοφο-ποιέω, ήσω, to make wise. Pseudo-Dion. 501 Β. σοφο-ποίησις, εως, η, the making wise.Pseudo- Dion. 644 A. σοφοποιία, ας, ἡ, == preceding. Pseudo-Dion. 891 A. σοφοποιός, ὄν, (ποιέω) making wise.Pseudo- Dion. 205 C. 268 A. σοφός, ἡ, όν, wise. Sept. Jer. 4, 22 Σοφοί εἰσι τοῦ κακοποιῆσαι, they are wise to do evil. — Οἱ ἑπτὰ σοφοί, the seven wise men. Diod. Ἡ, 551, 45. 552,62. Nicol. D.142. Strab. 13, 1, 38. 14,1, 7. 14,2, 11. σοφόω, ώσω, = σοφίζω, to make wise.Sept. Ps. 145,8. Cyrill. A. 1, 869 C. σοφῶς, adv. sophos! wisely! an exclamation of approbation. Plut. IT, 45 F. σπάδιξ, ικος, η, Spadix, a stringed instru- ment. Vicom. Harm. 8. σπαδονίζω, ίσω, (σπαδών) to render abrupt. Πίου. H. V, 75, 12, τὸν ἦχον, of the short vowels. ᾿ σπαδονισμός, ου, ο, --- τὸ σπανδονίζει, abrupt- ness. Dion. H. VI, 1077, 4, τῶν ἤχων. σπάδων, οντος or σπάδωνος, 6, (σπάω) spado = εὐνοῦχος. Sept. Gen. 37, 36. Diod. II, 580, 46. Plut. I, 900 Ὁ. Ptol. Tetrab. 187. Theophil. 1161 B. Moer. 316. Hippol. Haer. 456, 52. Cyrill. 4. X, 1109 A. σπαθαρία, ας, ἡ, the wife of a σπαθάριος.Stud. 1668 A (titul.). Porph. Cer. 67, 20. σπαθαρικόν, οὔ, ο, (σπάθη) --- θέριστρον. Symm. Esai. 3, 285 (1°17), large thin upper garment. σπαθαρικός, ἡ, όν, pertaining to a σπαθάριος. Damasc. ΠΠ, 357 C, ἀξίωμα. σπαθάριος, ov, ὁ, spatharius — ξιφηφόρος, sword-bearer. The σπαθάριοι formed part of the emperor’s body-guard (σωματοφύλακες). Eus. I, 298 A. Nil. Epist. 1, 227. Theod. IV, 1806 A. Apophth. 325 B. Martyr. aLreth, 23. σπαθαροκανδιδάτισσα, ης, η, the wife of a σπαθα- ροκανδιδᾶτος. Porph. Cer. 67, 19. σπαθαρο-κανδιδᾶτος, ov, ο, a title higher than spatharius. Nic. II, 652 C. Phot. ΤΙ, 956 A. Genes, 11, 4. σπαθᾶτος, oυ, ο, armed with a sword. Afric. Cest. 72, p. 818. Leo. Tact. 7, 55. σπαθέα, ας, ἡ, α cut with a onabiov. Theoph. 490, 6. — Also, σπαθία. Achmet. 119. σπαθητής, ου, ο, (σπαθάω) waster, consumer. Aster. 209 A σπαθηφόρος, ov, (φερω) bearing a σπάθη (bat). Philon ΤΙ, 528, 37. 38. σπαθία, see σπαθέα. σπαθίζω, ἴσω, to strike with a sword. Achmet. 119. σπαθίον, ου, τὸ, = σπάθη, sword. Mauric. 1, 2. Mal. 498, 20. Theoph. 489 onablv. Leo. Tact. 18, 88. Leo Med. 153, πολυποτόμον, a surgical instrument. — 3. Scion, small branch. Cosm. Ind. 445 B σπάθιον. σπαθισµός, ov, ὃ, —= τὸ σπαθίζειν, α striking with a sword. Achmet. 119. σπαθοβάκλιον, ov, τὸ, (βάκλον) sword-cane ὃ Porph. Cer. Το. 18. 82, 4. 10. 100, 98 (Adm. 190, 18 "Ἔσωθεν γὰρ διὰ τῶν ράβδων αὐτῶν σπαθία βαστάζοντες). σπάλαξ, ακος, ο, --- ἀσπάλαξ. Classical. Sept, Lev. 11, 80 as v. 1. Cleomed. 67, 80. Clem. 4.1, 144 Β. 283 B. σπαλίων, ωνος, ο, L. pluteus, a defensive machine used in sieges by the besiegers. Agath. 147, 195. σπαναδελφέω, to be σπανάδελφος. Ptol. Tetrab, 119. σπαναδελφία, ας, η, fewness of brothers or sis- ters, or of brothers and sisters, Ptol. Tetrab. 119. σπανάδελφος, ov, (σπανός, ἀδελφός) with few brothers or sisters, or brothers and sisters. Sert. 747, 6. σπάνη, ης, ἡ, --- σπάνις. Theoph. Cont. 479. Σπανία, ας, η, Hispania, Spain. Diod, 5, 81. Paul. Rom. 15, 28. Eus. II, 1517 C. — Also, ai Σπανίαι. Theophil. 1105 A. Athan. Ι, 249 A. σπανιάκις (σπάνιος), adv. rarely.Ervotian. 34, Apollon. D. Pron, 319 A. σπανίζω, to be scarce: to lack. Strab. 3, 3, 7, Ῥ. 239, 25 Οἴνῳ δὲ σπανίζονται, ---- οἴνου σπα- νίζουσι, lack, are in want of. —2. To render scarce. — Mid. σπανίζομαι, to be or become scarce. Sept. Judith 11, 19. Dion. H. ll, 1090. σπανίθριον, ov, τὸ, barren place. Vit. Nil. Jun. 145 B. σπάνιος, α, ov, rare. Diose. Τορο]. 5 Κατὰ τὸ σπάνιον, rarely. Sext. 650. σπανιστός, ἢ, ὄν, deficient in.Strab. 15, 3,1, καρποῖς, egena fructibus. σπανίως, adv. rarely, seldom. Classical. Polyb. 2,15,6.Clem. A. I, 608 C σπανιαίτατα, superlative. σπανοκαρπία, ας, ἡ, --- σπάνις καρπῶν. Diod. 5, 39. σπανόουρος, ov, (οὐρά) with few or no hairs on his tail. Achmet, 152. σπανός, oυ, ο, naturally destitute of beard. Ptol. Tetrab. 144. Polem. 257. Pallad. Laus. 1065 A. Ephes. 1180 C. Achmet. 22. Σπάνος, ου, ο. Hispanus, Spaniard. Plut. 1, 56. Έα». TI, 1061. Gelas. 1201. σπανότεκνος, ov, (através, τέκνον) with few or no children. Sext. 747, 6. σπαράγγιον, ου, τὸ, ---- ἀσπάραγος. Vit. Nil. Jun. 61 Ὁ Τὰ λεγομενασπαραγγια; perhaps the true reading is ἀσπαράγγια. σπαραγματώδης, ες, (σπάραγμα, ΕΙΔΟ) convul- sive. Plut. ΤΠ, 180 D. σπαρακτέον, — δεῖ σπαράσσει. «πι. apud Orib. TI, 50, 11. σπαράκτης, ου, ο, == ο σπαράσσων. Greg. Naz. Tl, 645 C. Euchait. 1163 A, σπαρακτικός, ἢ, ὄν, tearing, ete.Cosm. Carm. Greg. 849. σπάραξις, εως, ἡ, == σπαραγμός. Alex, Aphr. Probl. 68, 25. σπάργανον, ov, τὸ, swaddling-clothes. Philon ΤΙ, 361 Ἔξ αὐτῶν σπαργάνων, from the very cradle, from infancy, —= Sext. 607, 26 Ἐκ πρώτων σπαργάνων. Porph. Cer. 15, 22, the swaddling-clothes of the infant Jesus! σπαργανόω, ώσω, to swathe.Cosm. 464 A Ῥάκῃ σπαργανοῦται; --- ράκεσι. σπαργάνωσες, εως, ἡ, a swathing. Greg. Naz. TI, 496 B. Anast. Sin. 208 C. σπάργωσις, εως, ἡ, (σπαργάω) a swelling of pa- oroi. Diosc. 3, 36 (41). 2, 129, p. 251, ν. 1. - σπάργησις, the analogical form. σπαρτέον, ---- δεῖ σπείρειν.Clem. A. 1, 497 B. σπαρτίον, ου, τὸ, a sort of horse-shoe.Dion C. 62, 28, 1. σπαρτοφόρος, ov, (φέρω) producing σπάρτος, ashrub. Strab. 8, 4, 9. σπάσμα, ατος, τὸ, fragment, piece. Plut. 1, 466 A.— 2. The drawing of a sword, = σπα- σµός. Plut. 1, 1074 Ο. σπασμός, ov, ο, the drawing of swords. Sept. Mace. 2, 5, 8, μαχαιρῶν. σπασμώδης, ες, subject to spasms. Diose. 2, 2. σπασμωδῶς, adv. spasmodically. Paul. Aeg. 300. σπαταλάω, how, (σπατάλη) to live luxuriously or voluptuously. Sept. Sir. 21,15. Pal. Tim. 1,5, 6. Jacob. 5,5. Barn. 758 A. Herm. Sim. 6, 1. Clem, A. I, 429 B. σπατάλημα, ατος, το, — σπατάλη. Agath. Epigr. 68, 1. σπαταληστής, οὔ, 6, —= 6 σπαταλῶν. Pseudo- Chrys. TX, 777 E. Eus. Alex. 444 A σπατα- λιστής. σπατάλιον, ου, τὸ, a mode of dressing the hair. Const. Apost. 1, 3. σπάταλος, ov, voluptuous; prodigal. Bardes. apud Eus. ΠῚ, 469 A. Caesarius 981. Synes. 1372 D. σπάτιον or -ίον, ov, τὸ, spatium.Chron. 208. Mal. 175. σπάω, άσω, to break, neuter. Achmet. 181. σπείρα, ας, η, L. manipulus, maniple. Sept. Judith 14, 11. Mace. 2, 8, 28. Poly. 2, 8, 2, 11, 28,1. Dion. H. Tl, 941, 13. ΠῚ, 1940, 12. Strab. 12, 8, 18. αι. 27, 21. Jos. Β. J. 8, 4,2. Plut. 1,575 E. App. Ἡ, 822, 22, στρατηγίδες, cohortes praetorianae. σπείρας, ατος, τὸ, σπεῖρον. Cosm. Carm. Greg. 345. σπείρασις, εως, ἡ, (σπειράω) a coiling or rolling up. Plut. ΤΙ, 1077 B. σπειρηδόν (σπείρα), adv. in maniples. Sept. Mace. 2, 5, 2. Polyb. 5, 4, 9. Strab. 8, 8, 7. σπειρικός, ἢ, dv, spiral. Heron Jun. 28, 28. σπείρω, to sow, Sept. Judic. 9, 45, αὐτὴν ἅλας, he sowed it with salt, Achmet. 211 -σθαί τι. σπέκιον, ου, τὸ, name of a garment. Porph. Cer. 82. σπεκλάριος, α, ov, Specularis = διαφανής, transparent. Aét. 2, 53 Διαφανὲς, ἤτοι σπε- κλάριον. σπέκλον, ου, τὸ, (speculum) L. lapis specu- laris, a mineral. Basil. I, 61 B. Doroth. 1653 B.— Joann. Mosch. 3056 C σπέτλον, speculare, window of lapis specularis. σπεκουλάτωρ, ορος, ο, Speculator, an officer about the person of a general. Afarc. 6, 27. Athan. 1, 261 D = δήμιος, executioner. σπένδομαι, Theoph. 158, 18, τινά — τινί. σπερματίζω, ίσω, (σπέρμα) to come to seed. Sept. Ex. 9, 31, was bolled. —2. To impreg- nate. Sept. Lev. 12, 2. Just. Frag. 1576 B. σπερματικός, ἡ, ὄν, seminal. Classical. Philon 1, 9, 36, οὐσίαι. Seran. 257, 2, πόρος. -- Τὸ σπερματικόν, the power of generating. Plut. Ἡ, 898 F. 365 C, τοῦ θεοῦ. ---- Ὁ σπερματικὸς λόγος, commonly of σπερματικοὶ λόγοι, the seminal principles, the laws of generation. Cornut. 148. Plut. TI, 881 F. 687 A. Athen. apud Orib. JIT, 166, 11. Anton. 4, 14. Athenag. 904 A. Galen. TI, 30 Β. Sezt. 414, 26, λογικῶν ζῴων. Diog. 7,136. Eus. VI, 925 D. — Just. Apol. 2, 8. 18, θεῖος λό- yos, the partial manifestation of the divine logos? σπερματικῶς, adv. like seed. in an elementary manner. Nicom. 114. Clementin. 17, 18, ἐκ θεοῦ τεθείση, implanted in us. Tren. 5823 B Clem. A. ΤΙ, 516 Ὁ. Orig. IV, 577 B. σπερματισμός, ov, ο, — τὸ σπερματίζειν.Clas- sical. Sept. Lev. 18, 23. σπερματολογέω, ήσω, — σπερμολογέω. Philostr. 524. σπερματοῦχος, ov, (ἔχω) holding seed. Έως. ΠῚ, 218 Ὁ. Lyd. 107, 10. σπερματοφάγος, ον, --- σπερμοφάγος. Πιο. 3, 24. σπερμο-βόρος, ον, --- σπερμοφάγος. Caesarius 1096. σπερµο-γονικός, ἡ, όν, seed-bearing. Anast. Sin. 749 A. σπερμολογία, ας, η, gossip. Plut. I, 211 D, et alibi. Clem. A. I, 656 A. σπερμολογικός, ή, ὄν, gossiping : idle. Plut. Ἡ, 664 A. σπερμολόγος, ov, gossiping. Classical. Philon TI, 576, 4, α gossip. σπερμο-φάγος, ov, eating seeds,Sext. 14, 25. σπέτλον, 566 σπέκλον. σπεύδω, tο hasten. Gell. 10,11 Σπεῦδε βρα- δέως, festina lente, hasten slowly. σπευστέον, --- δεῖ σπεύδειν. Classical. Tatian. 885 A. Clem. A. I, 1944 B. σπήλαιον, ov, τὸ, cave. Sept. Hab, 2, 15 τὰ σπήλαια, a euphemism for αἰδοῖα. σπηλάριον, ου, τὸ, --- σπηλάδιον. Vit, Nil. Jun. 53 ο. σπηλοδίαιτος, ov, (δίαιτα) living in a cave. Steph. Diac. 1113 C. σπήλωμα, incorrect for σπίλωμα. σπιθαμήσιος, ov, = following. Psend-Aihan. IV, 528 D. σπιθαμώδης, ες, --- σπιθαμιαῖος.Diosc. 4, 59 as v. 1. σπικᾶτος, η, ον, spicatus, furnished with an ear (of corn). Galen. VI, 178 C. 182 C. E. σπιλαδώδης, ες, (σπιλάς, EIΔΩ) rocky. Strab. 16, 4, 18, p. 331, 6. σπιλάς, άδος, η, — following. Jud. 12. σπῖλος, oυ, ο, --- κηλίς, spot, stain, blemish. Dion. H. Tl, 698, 15. Paul. Eph. 5, 27. Evotian. 290. Diosc. 1,129. Jos. Ant. 13, 11, 8, αἵματος. Plut. II, 659 D. Artem. 422. Phryn. 28, condemned. σπιλόω, ὦσω, == κηλιδόω, to scil, stain. Sept. Sap. 15,4. Dion. H. WY, 1151. Jacob. 3, 6. Jud. 28. Patriarch. 1121 B. Clem. A. 1, 648 A. Pseudo-Greg. Th. 1157 B. σπιλώδης, ες. full of spots. Moschn. 76. σπίλωμα, ατος, τὸ, spot, mark. Aquil. Esai. 13, 12. Porph. Cer. 459, 16. σπῖνα, ἡ, Spina --- ἄκανθα. Diose. 1, 119. σπινθηροειδής, ες, (σπινθήρ, EIAQ) spark-like. Alex. Aphr. Probl. 23, 24. σπινώδης, ες, slender. Ρίο], Tetrab. 148. σπίρα, ας, ἡ, (σπείρα) spira, a kind of cake or pastry, cracknel, twist, Athen. 14, 57. σπλαγχνίζομαι, ισθήν, (σπλάγχνον) to have com- passion on any one. Matt. 15, 82. Mare. 1, 41. Clem. R. 2,1. Herm. Mand. 4, 8 (Codex κ). Patriarch. 1098 A. 1096 6, ἀδιακρίτως πᾶσι, ἡμᾶς. --- Sept. Mace. 2, 6, 8 σπλαγχνίζω — σπλαγχνεύω. σπλαγχνικός, ἡ, ὄν, of or for the σπλάγχνα. Diase. 1, 81, p. 86, φάρμακον. σπλαγχνισμός, οὔ, 6, (σπλαγχνίζω) L. visceratio, sacrificial feast. Sept. Mace. 2, 6, 7. 91. 2, 7, 42. σπλαγχνο-σκοπέομαι, — σπλαγχνεύομαι.Socr. 413C. σπλαγχνοσκόπος, ου, ο, (σκοπέω) L. haruspex, diviner from the entrails of victims. Theoph. 79, 16. σπλαγχνο-φάγος, ov, eating σπλάγχνα. Sept. Sap. 12, 5. σπληνάριον, ου, τὸ, little σπλὴν == ὀθόνιον. Diose. Eupor. 1, 54. σπληνιάω, --- ἀλγῷ τὸν σπλῆνα. Classical. Diosc. 4, 188 (186). σπληνικός, ἡ, ὄν, of the spleen.Diose. 1, 116. Piol. Tetrab. 198, διάθεσις.Clem. A. TI, 597 A,—2. Splenicus, splenetic, afflict- ed with pain in the spleen. Diosc. 1, 38. Galen. TI, 264 6. σπληνώδης, ες, == preceding. Herod. apud Orib. ΙΙ, 405, 6. σπογγάριον, ov, τὸ, little σπόγγος. Anton. 5, 9. σπογγοθήρας, ov, 6, ne) diver for sponges. Plut. ΙΙ, 950 B. C σπογγολογέω, ήσω, λέγω) to collect with a sponge. Pallad. Lans. 1106 D, ψέχας. σπόγγος, ov, 6, sponge. Chron. 705, the sponge used at the crucifixion (Joann. 19, 29). σπογγοτήρας, oυ, ο, (τηρέω) sponge-watcher, 8 marine animal. Plut. IT, 980 B. σπογγώδης, ες, — σπογγοειδής, spongy. Diose. 5, 129 (180). σποδίζω, ίσω, to be ashy or ash-colored. Diose. 5, 170 (171), τῇ χρόᾳ. σπόδιον, ov, τὸ, (σποδός) Sspodium, metallic dross. Posidon. apud Strab. 8, 4, 15. Diose. 1, 136 (187), p. 133. σποδιώδης, ες, --- σποδοειδής. Erotian, 354. σποδόδερμος, ον, (δέρµα) with ash-colored skin. Apophth. 284 B (Doroth. 1777 B Σποδόδερμα μελανόν, ash-colored black skin; quoted from the Apophthegmata). σποδοειδής, ές, ash-colored. Classical. Sept. Gen. 30, 39. 31,10. Diosc. 2,195. 5, 161 (162). σποδόεις, εσσα, εν, — preceding. Sibyll. 4, 178 σποδός, ου, ἡ, lava. Strab. 6, 2, 8, Ῥ. 428, 10. σπόλιον, ου, τὸ, 8polium == σκῦλον. Plut. I, 905 C. σπονδαυλέω, to be σπονδαύλης. Artem. 81. σπονδαύλης, oυ, ο, (σπονδή, αὐλέω) one who plays on the flute at sacrifices. Inscr. 2983. Isid. Hisp. 1, 16, 2. σπονδεία, ας, ἡ, —= σπονδή.Cedr. II, 609, the eucharist. σπονδειάζω, (σπονδεῖος), to consist of spondees, to be spondaic. Plut. TJ, 1137 B. C -ζων πρό- πος, spondaic mood. σπονδειακός, ἡ, ὄν, Spondaicus, spondaic. Drac. 68, 24. Heph. 8, 3, ταὐτοποδία,, two spondees (τῶν ἀνθρώπων). Hermog. Rhet. 895, 28, πούς, a spondee. Arcad. 140, 21, λέξις (αἰών). Tambl, V. P. 240, μέτρον, spondaic verse. σπονδειασμός, ου, ο, the use of spondees.Plat. ΙΙ, 1135 A. σπονδεῖος, α, ov, (σπονδὴ) spondeus, belong- ing to, or used at, libations. Dion. H. VI, 1021, 11, αὐλήματα. Poll. 4, 73. 79, μέλος. Seat. 749, 25. — 2. In prosody, σπονδεῖος πούς, or simply σπονδεῖος, spondeus, a spondee. Dion. H. V, 105, 10 (148, 11). Drac. 121,20. Heph. 8, 1. “Aristid. Q. 37. 86, μείζων, two spoudees. — 8. Substantive- ly, τὸ σπονδεῖον, spondeum, the cup used in offering libations. Sept. Ἐκ. 25, 29. Sir. 50,15. Philon Tl, 157, 24. Plut. ΤΙ, 377. σπονδηφορέω, ήσω, --- σπονδηφόρος εἰμί. Lucian. IT, 488 as v. 1. σπονδηφόρος, ον, —= σπονδοφόρος. Method. 361 A. σπονδίζομαι, ίσθην, — σπένδομαι, to be recon- ciled to any one. Ignat. 688 A, θεῷ. Damasc. TI, 369 B, τῷ διαβόλῳ. σπονδύλιον, ου, τὸ, —= σφονδύλιον, σφόνδυλος, verticillus. Achmet, 249, p. 233. σπόνδυλος, ov,ο, neck of a human being. Theoph. 765, 14. — 2. The head or thistle of the artichoke (xwapa). Galen. VI, 363 E. σπόνζα, incorrect for σπόνσα, τὸ, sponsalia = ἀρραβών. Theoph. 687, 15. σποραῖος, α, ov, — σπόριμος. Babr. 13, 2. σποράς, δος, ἡ, scattered. Plut. 1, 726 F, μά- χαι, skirmishes. σπόριµος, η, ov, for sowing, etc. Classical, — Τὰ σπόριμα, cornfields. Matt.12,1. Joann. Mosch. 3108 D. σπόριον, ov, τὸ, Spurium, Sabine word — κύσθος. Plut. ΤΙ, 288 F. σπόριος, 368 σπούριος. σπόρτα, ας, ἡ, the Latin sporta, --- σπυρίς, Φλοιώδης πλεκτάνη, basket. Cedr. I, 297. σπόρτουλον, ου, τὸ, sportula — δῶρον, present. Chrys. ΠΠ, 720 B. Chal. 1560 B. Lyd. 253, 17. Justinian. Cod. 1, 4, 26,§ ζ΄. 1, 4, 28, δα. σπουδάζω, L. studeo, to study, io apply one’s self to. Strab. 17, 8, 22, περί τι. Philostr. 488. 589. 518, to teach. σπουδαιολογέομαι, --- σπουδαιολογέω.Greg. Nyss. ΠῚ, 580 B. σπουδαιολογία, ας, ἡ, serious talk. Eus. IV, 828 C. Tit. B. 1132 0. σπουδαιολόγος, ον, (σπουδή,λέγω) talking seriously. Philon I, 218, 11. σπουδαῖος, α, ov, busy, active. Theoph. 80, κατὰ Χριστοῦ. --- 2. Studiosus, studious, learned. Athan. Ἡ, 649 B. Epiph. TI, 757 B. Cedr. ΤΙ, 170, 18. σπουδαιότης, ητος, ἡ, excellence, goodness. Sept. Mace. 3, 1, 9. σπουδαρχία, ας, ἧ. the being σπουδάρχης, L. am- bitus. Philon 1, 289, 43. σπούδασμα, ατος, τὸ, literary work, treatise. Έως. Il, 452 A. 596 A. σπουδαστής, oυ, ο, favorer, partisan.Plut. I, 733 Ὁ. 1024 ἢ. Athan. I, 276 Β. σπουδικόν, corrupt for δεσποτικόν. Pseudo-Basil. IIT, 1649 Ὁ. σπουδο-γέλοιος, ov, seriously joking, with a mix- ture of seriousness and jesting. Strab. 16, 2, 29. Ρίου. 9, 17. σπούριος, less correct σπόριος, a, ον, the Latin Spurius = νόθος. Plut. ΤΙ, 288 E. Pallad. V. Chrys. 58 B. Antec. 1, 10, 12, σπυριδάλιον, ου, τὸ, --- σπυρίδιον.Pallad. Laus. 1105 Β. σπυριδώδης, ες, resembling a σπυρίς. δολμοῖ. Arist. Ach. 1097. σπυρίθιον, ov, τὸ, little σπύραθος. Diose. Iobol. 19, p. 77, τῶν αἰγῶν. Σπυρίδων, ωνος, 6, Spyridon, bishop of Tremi- thus in Cyprus, and one of the Nicene fa- thers. Socr. 64. Gelas. 1245. στάβαρον, see σταύαρον. σταβαρόω, ωσα, --- χάρακας πήγνυμι, to drive stakes into the ground, to palisade. Leo. Tact. 11, 9. σταβλίζω, ισα, (στάβλος) to stable a horse. Porph. Cer. 487. Theoph. Cont. 617, 20. Ptoch. 2, 317. σταβλισιανός, od, 6, groom, one who has charge of stables. Const. IV, 869 C. σταβλίτης, oυ, ο, — preceding. Schol. Arist. Thesm. 491. σταβλοκόμης, ητος, ο, --- κόμης τοῦ στάβλου, constable (in its original sense). Porph. Cer. 478, 20. 490, 15. στάβλος, oυ, ο, stabulum = ἱππών, ἵππό- στασις, Stable. Apophth. 81 A. Lyd. 253. Mal. 396. Porph. Cer. 488, 17. — Also, τὸ στάβλον. Codin. 82. σταγετός, οὔ, 6, — σταγών. Aquil. Prov. 19, 18. Nil. 500 D. στάγιον, an error for sαγιον — ἑξάγιον (τ = 6). Galen. XIII, 980 C. σταγονίας, ov, ὁ, (σταγών) stagonias, in drops or round lumps. Diosc. 1, 81, λίβανος. σταγών, όνος, ἡ, a drop. Sext. 208, 26 Κατὰ σταγόνα, drop by drop. σταδιαῖος, α, ov, of one στάδιον. Diod. 17, 115. Cleomed. 48, 83. Dion. H. III, 1499. Sirab. 10, 5, 7. σταδιασμός, οὔ, ο, α measuring by στάδια. Strab- 1, 3,2. 1,4,6. Agathem. 332. Marcian. 159. σταδιεύω, εὔσω, (σταδιεύς) --- σταδιοδροµέω. Philon I, 328, 5, τὸν βίον. to run the course of life. Sext. 397, 3, of the sun. στάζω, to leak. Sept. Eccl. 10, 18 Στάξει ἡ οἰκία == ἡ ὀροφὴ τῆς οἰκίας. σταθεροποιέω, ἥσω, --- σταθερὸν ποιῶ: Eus. Ἡ, 809 6. σταθερός, α, ὄν, stagnant. App. I, 442, 70, ὕδωρ. ο. Weighty, grave, — ἐμβριθής. Phryn. 215, condemned. σταθηρός, ἆ, ὄν, — preceding. Dion. H. V, 170, 10. Philon I, 244, 22. σταθμεύω, εὔσω, (σταθμός) L, deversor, diver- sor, to lodge in an inn. App. I, 122, 60. 196, 14. 277, 45. στάθμημα, ατος, τὸ, (σταθμάομαι) a weighing out. Philon I, 614, 2. σταθμητικός, η, ἄν, capable of weighing. Sezt. 287, 30. σταθµίον or στάθμιον, ου, τὸ, --- σταθμός, bal- ance. Sept. Lev. 19, 35. 36. Deut. 25,13. 15. Prov.11,1. Lucian. I, 568. Poll. 4 173. Sext.196 Orig. VII, 212 B. Syncell. 16. σταθμός, ov, ο, sean, total, in arithmetic. Andr. C. Method. 1329 B ἸΤοίησον σταθμόν ; ποίησον αὐτὰ σταθμόν, add them. στακτός, ἡ, ὄν, (στάζω) dripped, dripping. Geopon. 7, 12, 20, ἔλαιον, --- πρόρρυμον ἔλαι- ον, virgin oil, oil that runs off without press- ing. 20, 46, 5, dun. — Athen. apud Orib. I, 337, 5 τὰ στακτά, porous jars. — 2. Sub- stantively, ἡ oraxrn, (A) stacta, stacte, oil of myrrh. Classical. Sept. Gen. 37, 25. Ex. 30, 84, Polyb. 18, 9, 5. 26, 10, 15. Philon 1, 500, 41. Diosc. 1, ΤΊ. 18, Eupor. 1,214. Hermes Tr. Iatrom. 390,15. Basil. 1, 405 C.— (59) se. κονία, lye. Drose. Iobol. 19, p. 75. Geopon. 6, 7, 1. — (6) ashes = τέφρα, σποδός ; written also στάκτη. Porph. Cer. 555, 11. Achmet. 159, p. 188. Codin. 115, 17. σταλάξω, — στάζω, to drip. Plut. II, 317 D, ἱδρῶτι. σταλακτικός, ή, ὄν, dripping. Diose. 5, 114. σταλακτίς, ίδος, ἧ, ἢ σταλακτική. Diosc. 5, 114. σταλακτός, ή, ὄν, == στακτός. Diosc. 5, 114. σταλᾶτις, os, ἡ, Doric, —= στηλῖτις, belonging to a pillar. Antip. 8, 87 [ν- 1.1. στάλη, ης, η, (ἵστημι) --- ταμεῖον κτηνῶν, fold, sheepfold. Hes. σταλουργός, ὄν, (στήλη, ΕΡΓΩ) Doric, —= στη- λουργός, with a pillar. Απρ. S. 89. στάλσις, εως, η, (στέλλω) a checking, stopping. Galen. II, 291 D, opposed to χάλασις. Adam. 1856 C. σταλτέον, --- δεῖ στέλλειν.Galen. ΤΊ, 293 A. Clem. A. 1, 609 Β. σταλτικός, ἡ, ον, binding, contracting, astringent, checking. Classical. Strab. 5, 3, 10. Moschn. 32, ἐγκάθισμα. Diosc. 1, 29. 84. 139 (140). 5, 10, p. 696, ρεύµατος. Galen. VI, 301 F, γαστρός. στάμα, ατος, τὸ, (ἵστημι) the emperor’s place at the Hippodrome. Theoph. 491, 18. 682, 18. Eust. Thessalon. Capt. 458, 10. Anon. Byz. 1191 Ο. 1209 A. 1237 B. σταματίζω, ίσω, (στάμα) to stop. Solom. 1336 A. σταμνίον, ου, τὸ, —= dpis, dpidtov. Phryn. 400, condemned in this sense. Sezt. 652. στάμων, ovos, ο, Doric, = στήμων. Antip. S. 22, 26. στασιάζω, to cause to rebel or to be in a state of sedition. Dion. H. III, 1384. Philostr. 274. — Impersonal στασιάζεται, it is disputed, there is a diversity of opinion. Diog. 1, 41, περὶ tad ἀριθμοῦ. στασιάρχης, oυ, ο, --- following. Philon I, 520, 17. στασίαρχος, oυ, ο, the leader of a faction, ete. Classical. App. Il, 3, 42. Dion C. Frag. 96, 1. στασιαστῆς, oυ, ο, one who incites to sedition. Diod. Ἡ, 556, 75. Dion. H. II, 1199. Mare. 15, 7 as v. L Jos. Ant. 14, 1, 8. Prol. Tetrab. 162. Moer. 327 — στασιώτης. στασίδιον, oυ, τὸ, (στάσις) station. Phoc. 187, 5. — 2. Seatin achurch. LEuchol. στασιο-ποιέω, ήσω, to cause sedition, Nicol. D. 253. Jos. Ant. 17, 5, 5, p. 839. στασιοποιός, ὄν, (ποιέω) causing sedition. Jos, Vit. 27. Nil. 540 D. στάσις, εως, ἧ, a standing. Sext. 5, 1, standing still, rest. Clim. 1065 B, at prayers. — See also ἄμωμος. --- 2. Position, principle laid down: thesis. Sect. 50, 29. 127, 4. 235, 8. —8. Status, case, the state of the case, at law. Hermog. Rhet. 10. 11, ὁρική. 48. 12, πραγματική. --- ἃ. Statute, edict, decree. Sept. Dan. 6, 7.—@. Pillar = στήλη. Sept. Judic. 9, 6. στατίων, ωνος, ἡ, Statio. Hes. Suvédpa.... — 2. Statio, a religious meeting. Herm. Simil 5, 1. Tertull. I, 1181 A seq.— 3. Factory, the body of factors in a place. Jnuser. 5853 (A. Ὁ. 174). Justinian. Novell. 44, 1, §§ a, β΄. (Strab. 17, 3, 2, p. 826 Ἐμπορικὴ κατοικία.) στατιωνάριος, ov, ο, Stationarius — ἐπίστα- Opos, factor, in commercial language, Inscr. 5853, 22. στατός, ή, όν, —= ὀρθοστάδιος. Epict. 2,16, 9. Phryn. 238, condemned in this sense. στάτωρ, opos, ὃ, stator. Plut. 1, 868, Ζεύς. σταύαρον, ov, τὸ, (σταυρός) stake. Afric. Cest. 75, p. 814. Tzet. ad Lycophr. 290. σταυλισιανός, σταῦλον, σταῦλος, incorrect for σταβλισιανός, στάβλον, στάβλος. σταυράκιος, ου, 6, little σταυρός, cross. Theoph. 706, a proper name. σταυριαῖος, a, ov, — σταυρικός. Leont. Tl, 1997 C. σταυρίδιον, τὸ, — σταυρίον. Theoph. Cont. 9. σταυριδωτός, ἡ, όν, in shape like a cross. Leo Med. 141. σταυρικός, , ὄν, of the cross. Hippol. 732 B, πάθος. Amphil. 57 A, σημεῖον. Tim. Ant. 256 A. σταύρινον, ου, τὸ, — σταυρός. Joann. Mosch, 3088 D. σταυρίον, ου, τὸ, little σταυρός. Chal. 1557 A. Theoph. 376, 21 ᾿Εποίησε τὴν ἐκκλησίαν κατὰ σταυρίου, resembling a cross ? σταυρίτζιν, τὸ, --- σταυρίον. Porph. Cer. 776. σταυρο-αναστάσιμος, ον, ἃ κανών relating to the crucifizion and resurrection of Christ. Octoéch. σταυρο-ειδής, ές, cross-like. Apollod. Arch. 48. Method. 400 Β. Greg. Nyss. ΤΠ, 1096 A. σταυροειδῶς, adv. crosswise. Apollod. Arch. 43. Euagr. Scit, 1221 A. Nil. 121 A. Gregent. 637 A, Doroth. 1633 B. σταυρο-θεοτοκίον, ov, τὸ, in the Ritual, a tropa- rion relating (or addressed) to the Deipara standing by the cross. σταυρομάχος, ov, (μάχομαι) hostile to the cross. Nicet. Paphl. 573 Ὁ. σταυροπάτης, ov, ο, (πατέω) one who tramples upon the cross. Hence, one who swears false- ly by the cross, perjurer. Nicet. Paphl. 548 ο. Cedr, Tl, 537. σταυροπατία, ας, ἡ, perjury. Nicet. Paphl. 508 B. Theoph. Cont. 669. σταυροπήγιον, ov, τὸ, (πήγνυμι) the fizing of a cross on the spot where a church is to be built. The cross is sent by the bishop or patriarch of the diocese. Theophyl. B. Epist. 27, p. 663 B. (Compare Apophth. 88 A. Justinian. Novell. 5,1. Mal. 396, 11. Nic. CP. 860 C.) σταυρός, ov, ο, cross. Matt. 27, 32. Plut. Il, 554 A. Lucian, ΠῚ, 45. Jul. Frag. 194 Ὁ. — For the true Cross (the cross on which Christ was crucified), see Cyrill. H. 685 B. 1168 B. Socr. 120 A. B. Proc. I, 200, 18. 201, 9. Mal, 319, 15. Theoph. 21, ὁ ζωο- ποιός. Achmet. 125. — For the cross seen at Jerusalem, see Cyrill. H. 1169 A. Philostrg. 512 D. Greg. Naz. 1, 669 A.— 2. The sign of the cross, made on the forehead. Tertull. II, 80 A. Orig. ΠΠ, 801 A. Basil. IV, 188 B. Greg. Naz. 1, 580 A. Οὐ». H. 816 A. Greg. Nyss. 11, 916. Petr. A. TI, 1288 B. Zosimas 1692 Ὁ Ἐποίησα τὸν σταυρόν, I crossed myself. — Be Staurus, one of the names of the Valentinian ὅρος. Iren. 460 A. Hippol, Haer. 276, 48. σταυρότυπος, ov, formed like a cross. Greg. Naz. TIL, 969 A, παλάμαι. 1258 A, πλευραί. σταυροτύπως, adv. in the form of across. Vit. Nicol. 5. 888 B. σταυροφάνεια, as, η, (Φαίνω) the exhibition of the Cross, a church feast, at which a portion of the true cross was shown to the multi- tude. Chron. 531,12. (Compare ἡ ὕψωσις τοῦ σταυροῦ.) σταυροφανής, ές, --- σταυροειδής. Cyrill. A. X, 1056 B σταυροφανώτατος, superlative. σταυροφόρος, ov, (φέρω) cross-bearing. Method. 377 D. Basil. IU, 625 D, βίος τῶν μοναχῶν. Greg. Naz. ΤΝ, 71 A. Tim. Ant. 257 A. Steph. Diac. 1104 C, ἀνάλαβος. Stud. 1405. σταυρο-φύλαξ, ακος, ο, the keeper of the true Cross at Jerusalem. Cyrill. Scyth. V. 5. 246 A. Joann. Mosch. 2904 Ὁ. Theoph. 941, 17. σταυρόω, ώσω, to crucify. Sept. Esth. 7, 9. Polyb. 1, 86, 4. Diod. 16, 61. Strab. 14, 1, 39. Matt. 20,19. Chrys. J, 140 B. σταυρωµα, ατος, τὸ, --- σταύρωσις. Evuchait. 1197 Β. σταυρώσιµος, ov, (σταύρωσις) relating to, or in commemoration of, the crucifixion. Nicon 525 C. — Substantively, τὸ σταυρώσιμον, SC. τροπάριον, a modulus relating to the crucifiz- ton. Porph. Cer. 689. Nicon 525 ϱ. σταύρωσις, εως, ἡ, the crucifixion, Macar. 485 C. Marc. Erem. 1044 ο — Epiph. J, 652 A. Anast. Sin. 196 C. 197 C, picture. Mal. 228, 8.— 2. Crucifix. Porph. Cer, 565, 21. Vit. Nil. Fun. 57 Ο. σταυρωτής, ov, ο, crucifier.Greg. Naz. Ἡ, 645 Β. σταφιδοποιία, ας, ἡ, (σταφίς, ποιέω) the making of raisins. Geopon. 5, 52, 1. σταφιδόω, ὦσω, to make into σταφίδες. Diosc. 5, 27, τὴν σταφυλήν. Arecad. 155, 3. σταφίς, ίδος, ἡ, staphis, a plant. Zopyr. apud. Orib. Ἡ, 574, 3, ἀγρία. Ruf. apud Orib. ΤΙ, 186, δ. σταφυλ-άγρα, ας, ἣ, (σταφυλή) pincers or for- ceps for taking hold of the wula. Paul. Aeg. 158. σταφυλητομία, ας, ἡ, (σταφυλή, τέµνω) the elip- ping off of the uvula. Poll. 4, 185. — Also, σταφυλοτομία. Leo Med. 155. σταφύλιον, ου, τὸ, little σταφυλή. Anton. 6, 18. σταφυλίτης, oυ, ο, of grapes. Ael. V. Ἡ. 8, 41, an epithet of Dionysus. σταφυλοτομέω, ήσω, (τέμνω) to clip off the uvula. Artem, 288. σταφυλοτομία, see σταφυλητομία. σταφυλοτριβεῖον, ου, τὸ, (τρίβω) == πατητήριον. Suid. Σταφυλή. σταφυλοκαύστης, ου, ο, (καίω) uvula-burner, a surgical instrument. Paul. Aeg. 160. σταφυλοτόμος, ov, (τέμνω) uvula-cutting. Paul. Aeg. 160, σμιλίον, a surgical instrument for clipping off the uvula. σταφύλωμα, ατος, τὸ, staphyloma, a disease ofthe eye. Diosc. 1, 186 (187). Galen. Π, 269 F. 271 D, et alibi. στάχος, eos, το, — στάχυς, Stachys, a plant. Ptoch. 2, 166. σταχυητρόφος, ov, (στάχυς, τρέφω) nourishing ears of corn, producing corn. Antip. S. 111. σταχυηφόρος, ον, (φέρω) bearing or producing ears of corn. Philon II, 588, 11. σταχυο-ειδῆς, ες, like a στάχυς. Diose. 4, 15. σταχυό-θριξ, τριχος, ο, ἡ, with hair (leaves) like ears of corn. Mel. 1, 48. σταχυολογέω, ἤσω. (λέγω) == καλαμάομαι, te glean. Suid. Καλαμώμενος.... σταχυόομαι, ώθην, L. spicor, to be in ear (of corn). Diosc. 4, 1. σταχνυο-στέφανος, ον, with a crown made of ears of corn. Philipp. 14, Demeter. σταχυο-φορέω, to bear ears of corn. Philon I, 8, 42, et alibi. Pseudo-Greg. Th. 1176 B.— Also, σταχυφορέω. Philon II, 480, 2. στάχυς, υος, ο, Cur of corn. Diosc. 2, 9, p. 228, νάρδου. Eupor. 2, 68, p. 277, πεπέρεως. --- 2. Stachys, a plant. Diosc. 3, 110 (120). σταχυφορέω, see σταχυοφορέω. στεατο-κήλη, ης. ἦ, (στέαρ) ἃ στεάτωμα in the ὄσχεον Galen. IL, 396 C. Leo Med. 197. στεατόω, ώσω, to make fat. Sept. Ezech. 89, 18 ἐστεατωμένοι, fat. στεάτωμα, ατος, τὸ, steatoma, fatty tumor. Diose. Eupor. 1, 157. Galen. TI, 272 A. Orig. ΤΠ, 508 A. στεγαστός, ή. όν, (στεγάζω) covered. Strab. 16, 4, 18, p. 324, 18. στέγη, ns, ἣ, story of a house. Strab. 15, 3, 7, p. 252, 20. στεγνοπαθέω, ήσω, (παθεῖν) to be στεγνός ὃ Cass. 164, 19. στεγνοποιέω, --- στεγνὸν ποιῶ, to make costive. Hermes Tr. Yatrom. 395, 9. στεγνοφνής, és, (φύω) of solid nature (material). Agath. Epigr. 88, 15. στεγνόω, ώσω, to make στεγνός, close, costive, dry. Diosc. 1, 22. 2, 99. Hermes Tr. Tatrom. 389, 89, Galen. VI, 342 A. στέγνωσις, εως, η, costiveness, etc. Diose. 1, 160, κοιλίας. Hermes Tr. Iatrom. 392, 30. στεγνωτικός, ή, ὄν, causing costiveness, making costive, Diosc. 1, 160. 164. Meges apud Orib. 1Π, 638, 9. Galen. VI, 427 Ὁ, κοιλίας. στέγον, ov, τὸ, --- στέγος. Thom. A, 9, 3. στέγος, εος, τὸ, --- τέγος, L. lupanar.Sept. Epist. Jer. 10. στεγοτίς, iδιos, ἡ, --- στέγη. Pseud-Afric. 1101. στειρεύω, εὔσω, to be στεῖρα. Patriarch. 1141 A. Jos. Hymnog. 948 A. στειροφυής, ες, (pio) born of a barren woman. Diose. TIL, 692 C. στειρόω, ώσω, to make barren. Hippol. 853 C. — Sept. Sir. 42,10 στειρῶσαι --- στειρωθῆ- vat. — Mid. στειροῦμαι, to be barren. Philon ΤΙ, 113, 24. 301, 24. 535. στείρωσις, εως, η, barrenness.Philon TI, 310, 14. 480, 47.Hippol. 853 Ὁ. Orig. 1, 456 A. στειρωτικός, η, όν, causing barrenness.Nicet. Paphl. 20 A. στελγίς, ἴδος, ἢ, == στλεγγίς. Polyb. 26, 7, 10. στελεόν, οὔ, τὸ, --- στειλειόν, the handle of an axe. Babr. 159. στελεχητόμος, ον, (στέλεχος, τέμνω) culling stems (trunks of trees). Philipp. 15. στελεχιαῖος, α, ov, of στέλεχος. Protosp. Urin. 262, 26, φλέψ. στελεχόω, ώσω, to furnish with a stem or trunk, Strab. 15, 1, 21. ‘Philon 1, 9, 8. 681, 23. II, 348, 16. στεμματοφόρος, ον, (στέμμα; φέρω) ---- στεφανη- φόρος. Ptol. Tetrab. 176. στέμφυλον, ου, τὸ, commonly τὰ στέμφυλα ---- βρύτεα, L. brisa, the refuse of grapes after pressing. Sept. Num. 6, 4. Diose. 1, 67. δ, 8.18. Galen. VI, 842 A. ΡΙΨΗ, 405, not Attic in this sense. — Diosc. 1, 158, of κεράτια. στεναγμώδης, ες, (στεναγμός, ΕΙΔΟ) sigh-like. Nemes. 709 A. στενάκιον, ov, τὸ, (στενός) narrow passage. Porph. Cer. 8, 6. 20, 28. 27, 11. στεναρός, a, ὄν, (στένω) gruff?Caesarius 1072. στενόβουλος, ον, (βουλή) narrow-minded, Sibyll. 5, 242. στενό-βρογχος, ον, ---- στενόστοµος.Epict. 8, 9, 22, κεράμιον. στενο-επιμήκης, ες, ----στενὸς καὶ ἐπιμήκης. Heron Jun, 88, 23. στενομονία, ας, ἧ, (μονή) the living in a narrow cell. Steph. Diac. 114Q A. στενό-πους, ουν, narrow-footed. Polem. 308. στενορρύμιν or στενορρύμιον, ov, τὸ, —= στενὴ ρύμη. Leont. Cypr. 1191 B. στενός, ή, ον, narrow. Athan. I, 329 A Eis στενὸν εἶχον τὰ τῆς προαιρέσεως, — ἠπόρουν τί ποιήσειαν. --- 2. Substantively, τὸ στενόν, narrow pass. Polyb. 2, ὅ, 6. 5, 68,6. Diod. 18,89. Strab. 1, 8, 7. 18, 1, 5. 7, Frag. 56. 9, 3, 2, p. 269,14. Nie. CP. Histor. 29, 18. 42,16. Nicet. Paphl. 492 D. στενόσημος, ov, (σῆμα) L. angusticlavius. Epict. 1, 24, 2. 12, sc. ἐσθῆς; opposed to πλατύ- onpos. στενόστομος, ον, (στόμα) narrow-mouthed. Cleamed. 4, 7. Strab. 7, 4, 2, λιμήν. Erotian. 104, vessel. Herod. apud Orib. I, 424, 2. Artem. 94. Poll. 10, 68. Moer. 85. Antyll. apud Orib, ITI, 616, 7. στενόφλεβος, ον, --- στενὰς ἔχων τὰς φλέβας. Galen ΤΠ, 207 E. στενόφυλλος, ov, (φύλλον) narrow-leaved. Diose. 1, 27 (2, 185 (186) Στενὸν τοῖς φύλλοις). 2, 159 (160). 176 (177). στενόφωνος, ον, (Φωνή) with a weak voice. Poll. 2,111. Sophrns. 3336 A. στενοχωρέω, to straiten, confine ; to be too narrow for any one. Sept. Josu. 17, 15, τινά. Sudic. 16,16. Esai. 28, 90. 49,19. Dion. H. Ul, 1193, 1 -σθαε, to be crowded. Strab. 8, 5, 3, p- 268. Paul. Cor. 2, 4, 8. Cornut. 123. Pseudo-Jos. Macc. 11. Herm. Mand. 5, 1 -σθα. FEpict. 1, 6, 96. 1, 25, 28, ἑαυτούς. Orig. ΤΝ, 468 D. στενοχωρία, ας, η, straits, difficulty, anguish. Classical. Sept. Sap. 5, 3. Sir. 10, 26. Esai. 8, 22. Mace. 1, 2,53. Polyb. 1, 67, 1. Paul. Cor. 2, 12, 10. Ejpict. 1, 25, 26. Plut. 1, 679 E. Artem. 269. στενόχωρος, ον, (χώρα) of narrow space, strait, narrow. Greg. Naz. Il, 617 B. στενόω, ώσω, (στενός), to straiten, confine, press hard. Euagr. Scit. 1224 B. Pseudo- Lucian. ΠΠ, 592. «σας. B. 100 D ἐστενᾶ- σθαι, not to be well developed, as a language. Apophth. 249 A. Anast. Sin. 40 D. Vit. Epiph. 1, 92 B -σθαι, to be in straits. Chron, 700. Achmet. 227. στένω, — ἵστημι, to erect, set up.Theoph. 494, 19. Porph. Cer. 800, 18. στένωμα, ατος, τὸ, (στενόω) narrow place or pass. Porph. Cer. 484,12. Phoc. 189, 20. στενώπ-αρχος, oυ, ο, (στενωπός, ἄρχω) L. vico- magister, superintendent of a street. Dion C. 55, 8, 6. στενωπός, oυ, ο, L. angiportus, narrow way, alley. Diod. 16,76. 17,46. 96. Dion. H. I, 115, 1. II, 671, 10. IV, 2121, 8. Strad. 1,1, 17, p. 16, 11, τυφλός. Philon I, 4, 94. Paus. 5, 15, 2. Herodn. Gr. Philet. 436. Phryn. 404. στένωσις, εως, η, (στενόω) a straitening or be- ing straitened: scarcity: distress, anxiety. Hermes Tr. Tatrom. 391, 87. Basil, ΠΠ, 317 6. Eustrat. 2344 Ὁ. Cyrill. Seyth. V. 5. 884, ὑδάτων, σπάνις ὕδατος. Joann. Mosch. 2941 C. 8058 A. Doroth. 1687 D. Anast. Sin. 773 Β. στερεοκάρδιος, ov, (στερεός, καρδία) hard-hearted. Sept. Ezech. 2, 4 asv.1. Theodtn. Ezech. 29, 84. στερεομετρέω, ήσω, to measure solids.Heron Jun. 98, 8. στερεομέτρης, oυ, ο, (μετρέω) one who measures solids. Galen. VI, 39 B. στερεομετρία, ας, η, stereometry, mensuration of solids. Philon T, 28, 28. στερεομετρικός, ἢ, όν, slereometrical. Heron Jun. 45, 20. στερεο-ποιέω, to strengthen, support. Athan. II, 1265 C. στερεύς, ἆ, ov, firm. Xenocr. 27 --- στερεόσαρ- kos, firm-fleshed. — Ptol. Tetrab. 32, δωδεκα- τηµόρια. Sext. 730,18, ζῴδια, in astrology. —2. Substantively, ἡ στερεά, land, dry land ; opposed to θάλασσα. Cosm. Ind. 448 A. 449 C, maintand. Porph. Adi. 122, 17. στερεόω, to fortify. Sept. Reg. 1, 6, 18. — 2. To say Στερεώσαι ὃ θεὸς τὴν βασιλείαν ΟΥ̓ τὴν πίστιν, κ...λ. Porph, Cer. ὅ40, 1. Ἡοτοί. (For the optative expressions, see Λίο ΤΙ, 693 Ὁ. Porph. Cer. 651, 8.) στερέω, incorrect for ὑστερέω. Pachom. 948 B. στερέωμα, ατος, τὸ, the firmament of heaven. Sept. Gen. 1, 6 seq. Philon I, 8, 3 (623, 26. Plut. TI, 888 Β). Theophil. 1073 B. — 2. Firmness, steadfastness. Paul. Col. 2, 5. — Sept. Mace. 1, 9, 14, the flower of the army. στερέωσις, εως, ἡ, α making firm. Theol. Arith., 47. — Sept. Sir. 28, 10, τῆς μάχης, violence, Suriousness. στερεωτικός, ή, dv, rendering firm. Antyll. apud Orib. I, 529, 2, τινός. στέρησις, εως, i}, privation. Apollon. D. Conj. 498, ἡ A, the privative force of A. στερητικός, ή, ὄν, privative, negative. Classical. Cornut. 41, μάριον (ἀ). Drac. 16, 1. Apollon. D. Adv. 548, 29. Arcad. 197, 18, τὸ A. Clem. A. I, 273 A, τὸ NH, κ.τ.λ. Diog. 7, 70, ἀξίωμα (ἀφιλάνθρωπός ἐστιν οὗτος). στερητικῶς, adv. privatively, negatively, with a- prwvative. Galen. II, 16 C. στεριφόομαι, to become στεριφός.Philon ΙΙ, 117, 38. 39. στερίφωμα, ατος, τὸ, solid foundation.App.ΙI, 673, 99. στερκτικός, ἡ, ὄν, affectionate. Classical. Clem. A. ΤΙ, 298 Ὁ. στερνίζομαι (στέρνον) --- ἐνστερνίζομαι.Clem. 5.1, 2. στερνοκοπέοµαι (κόπτω), to beat one’s own breast for grief. Plut. TI, 114 F.[? Schol. Arat. 195.] στερνο-πυγμή, ἧς, ἡ, --- στερνοτυπία. Steph. Diac. 1104 A. στερνοτυπέομαι (τύπτω) --- στερνοκοπέομαι. Jos. Ant. 4, 8, 48. 17, 5, 8.— Also, στερνο- τυπτέομαι. Steph. Diac. 1117 Ὁ, στερνοτυπία, ας, ἡ, εἰ beating of the breast for grief. Philon JI, 579, 42. Lucian. II, 951. στερνοτυπτέομαι, 566 στερνοτυπέομαι. στέρξις, εως, ἧ,-----στοργή, affection. Clem. A. I, 917 A. στερροποιέω ήσω, —-- στερρὸν ποιῶ. Polyb. 5, 24, 9. Diose. 5, 188 (199). Hermes Tr. Poem. 44,18. App. I, 380, 80. στερρότης, ητος, ἧ. firmness, as a title. Eus. TI, 888 B, ἡ ὑμετέρα. 892 B, ἡ σή. Athan. I, 841 B. Basil. TV, 468 A, σου. Greg. Naz. TH, 220 B. στεφανάκιος, ov, ο, little στέφανος. Proc. 1, 90. Mal. 468, in both places as a proper name. στεφάνη, ης, ἡ, crown of the head. Ruf. apud Orib. TH, 388, 8. — 2. The oval surface com- mon to two circles intersecting each other. Heron .Jun. 18, 2. — δε The same as κοσμί- ms. Ἰπείς. ad Lycophr. 290. στεφανιαῖος, α, ov, (στέφανος) of a crown. Diod. 2, 59, p- 172, 41. Galen. Tl, 375 A, ραφή, of the crown of the head. Antyll. apud Orib. 1, 55. στεφανικός, ἡ, ὄν, of α crown. Stud. 1029 D, μυσταγωγία. 1093 A, ἐπίκλησις. ΤῸ, εὐχή: all referring to the solemnization of matri- mony. στεφάνιον, ου, τὸ, --- στέφανος, crown, wreath. Diose. 8,104 (114). Mal. 289,15. Porph. Cer. 200. στεφανίς, iδos, ἡ, —= στεφάνη. Schol. Arist. Ach. 1182. στεφανίσκος, oυ, ο, little στέφανος. Diosc. 1, 32. στεφανίτης, oυ, ο, one who has obtained the crown: victor, conqueror. Aster. 356 A. — 2. Married man. Theoph. 675,6. (See στέφανος, στεφανόω.) στεφανο-ειδής, ές, like a crown. Proc. Gaz. 1, 1157 C. στεφανοπλοκέω, --- στεφανηπλοκέω. Schol. Arist. Thesm. 401. στεφανοπλόκος, ον, — στεφανηπλόκος.Diosc. 8, 79 (89). στεφανοπώλης, oυ, ο, (πωλέω) seller of crowns or wreaths. Poll. 7, 199. στεφανοπωλήτρια, ας, ἡ, — following. Poll. 7, 199. στεφανόπωλις, τδος, ἡ, female seller of crowns or wreaths. Plut. ΠΠ, 972 Ὁ. Poll. 7, 199. στέφανος, oυ, ο, Chaplet, wreath.— Οἱ στέφανοι τοῦ γάμου, the nuptial wreaths. Greg. Naz. WI, 373 C. Basil. Sel. 512 A. Theoph. 461. The nuptial wreaths are put on the heads of the bride and bridegroom by the priest, and held by the σύντεκνος during the most sol- emn part of the marriage ceremony. (Com- pare Sept. Cant. 3, 11. Schol. Arist. Pac. 869.) Στέφανος, ov, ο, Slephanus, the first martyr. Sophrns. 3361 B. Horol. Dec. 27. στεφανοφορέω, — στεφανηφορέω. Cosm. Ind. 877 D. στεφανόω, ώσω, to crown with the nuptial wreath. Sept. Cant. 8,11. Philon 1, 86,6. Plut. 1, 648 Ε΄ Tertull. Π, 96 A. Greg. Naz. TI, 873 0. Pallad. Laus. 1025 A. Damase. Ἡ, 320 B Στεφανεῖν ἀνδρόγυνον (write στεφανοῦν or στεφανοῖν). Stud. 1092 Ὁ. Nic. CP. 852 Ο. Theoph. 438. 752. Porph. Cer. 197. Leo Gram. 230 Me@ is στεφανοῦται, to whom he is married. στεφάνωμα, ατος, τὸ, the crowning of the bride- groom and bride. Stud. 1092 A. 1098 A. Porph. Cer. 196,18. Euchol. p. 242 ’Axo- λουθία τοῦ στεφανώματος, the solemnization of matrimony. στεφάνωσις, εως, η, — preceding. Stud. 1098. στεφανωτικός, ἡ, όν, belonging to crowning. Men. Rhet. 295, λόγοι. στεφηπλόκος, ον; --- στεφανηπλόκος. Plut. Ἡ, 41 Ε. στεφηφορέω, --- στεφανηφορέω. Dion. H. I, 466. στεφηφόρος, ον, --- στεφανηφόρο. Euchait. 1147 Β. στεφοδοξία, ας, ἡ, --- στέφους δόξα. Genes. 118, 92. στέφω, to crown. Nic. ΟΡ. Wistor. 49 Στέφει. αὐτοὺς εἰς βασιλέας. ----ἶπ the Ritual, the wed- ding formula is as follows : Στέφεται 6 δοῦλος τοῦ θεοῦ (6 δεῖνα) τὴν δούλην τοῦ θεοῦ (τήνδε). εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, said by the priest when he puts the wreath on the bridegroom’s head. The formula for the bride is the same, mu- tatis mutandis. στέψιμον, ov or ατος, τὸ, (στέψις) coronation, Genes. 26, 16. Porph. Cer. 191, 22. 904, 19. στηθάριον, ου, τὸ, (στῆθος) bust. Evustrat. 2349 B, picture. Mal. 264, 25 "στηθάρι. 172. Theoph. 378. —2. Poitrel for a horse. Leo. Tact. 5, 4. στήθεα, τὰ, quid? Theoph. Cont. 681, 11. Codin. 181, 18. 142, 8. στηθοδεσμίς, ἰδος, ἡ, (δεσμός) —= ταινία, breast- band for women. Sept. Jer. 2, 82. Moer. 329. στηθόδεσμον, ov, τὸ, —= preceding. Did. A. 1628 A. στηθο-καράκαλλα, τὰ, (Caracalla) literally, breast-caracalla. Porph. Cer. 582, 18. στηθόκυρτος, ov, == κυρτὸς τὸ στῆθος.Schol. Clem. A. 792 0. στῆθος, εος, τὸ, breast. Socr. 785 Α ᾿Απὸ στή- θους, by heart. Apophth. 277 Β. Anast. Sin. 40 A Ἐπίστασθαι ἐκ στήθους. Leont. Cypr. 1696 D. στήκω — ἕστηκα, to be standing, to stand. Sept. Ex. 14, 13asv.1. Reg.3,8,11v.l. Afare. 3, 31. Paul. Rom. 14, 4. Chrys. I, 85 Ὁ -σθαι. Nil. 252 A. Stud. 1786 A. Solom. 1317 A -σθαι. στηλίτευμα, ατος, το, — τὸ στηλιτεύεσθαι. Poll. 6,181. Ephr. If, 519 B. στηλίτευσις, εως, ἡ, — τὸ στηλιτεύειν. Joann. Hier. 458 B. στηλιτευτικός, ἡ, όν, invective.Greg. Naz. in Jul. (titul.). στηλιτευτικῶς, adv. invectively.Anast. Caes. 521 A. στηλιτεύω, εύσω, (στηλίτης) to inscribe on a col- umn. Hence, to placard, expose : denounce, reprobate. Philon 1, 206, 9. 379,11. Plut. Ἡ, 354 B. Orig. WII, 661 B. ambi. V. P. 492. Εως TV, 217 Ὁ. Athan. I, 285 D. στηλίτης, ου, ο, of a στήλη. Lucian. II, 39, λίθος. στηλῆτις, See σταλᾶτις. στηλογραφέω, ήσω, (στήλη, γράφω) to inscribe on a pillar or column. Philon J, 477, 27. 28. Jos, Ant. 16, 6, 2 -θῆναι ἔν τινι. Vit, Nicol. S. 884 B, to placard. στηλογραφία, ας, ἡ, inscription on a column: exposure. Athan. I, 409 C. II, 1048 A. Damase. J, 1296 B. — Sept. Ps. 15, 15. 5,1 στηλοκοπέω, ήσω, (κόπτω) --- στηλογραφέω. Classical. Dion C. 48, 9, 8. στηλουργός, ὄν, see σταλουργός. στηλόω, ώσω, to set up a pillar, to lay, erect: to set up on a pillar. Sept. Judic. 18, 16 as v.1 Reg. 2,18, 17. 8, 22, 48 ἐστηλωμένος, established. Philon I, 620, 16 -σθαι ἐπί τινος. στήλωμα, ατος, τὸ, pillar. Aquil. Judic. 9, 6. στήλωσις, εως, ἡ, --- τὸ στηλοῦν. Sept. Reg, 2, 18, 18 asv.]. Adguil. Esai. 6, 18, stem. στῆμα, ατος, τὸ, penes. Ruf. apud Orib. ΤΠ, 890, 9. στημονώδης, es, like στήμων. Plut. TI, 966 E. στήμων, ονος, 6, L. temo, beam, pole. Dioclet. G. 15, 11. Hes. Ῥυμὸς τοῦ ἅρματος .. .". στῆρ, τὸ, --- στέαρ. Theodtn. Dan. 12, Bel et Drac. 27 as v. 1. στηριγμός, οὔ, ο, (στηρίζω) a propping, support- ing, support. Iren. 461 A, τοῦ πληρώματος. —Dion. H. V, 141, 3. VI, 1092, 5 — éy- κάθισμα, of consonants in combinations like τὸν Φίλιππον. --- 2. Fixedness, the being stationary, of the planets when they appear stationary. Gemin. 752 0. Plut. ΤΙ, 76 Ὁ. Theol. Arith. 15. Ptol. Tetrab. 22. — Petr. 2, 8, 17, steadfastness. στηρίζω, to be stationary, of the planets. rol. Tetrab. 77. Στήσιος, oυ, ο, stator. Plut. I, 868 Ὁ, Ζεύς. στιβαδεύω, εὔσω, (στιβάς) to spread under as litter or bed. Diosc. 3, 26 (29). Simoc. 126, 18 -σθαι, to encamp. στιβάδιον, ov, τὸ, little στιβάς. Plut. 1, 357 E. App. Ἡ, 86, 27. Lucian. II, 540. στιβαδοκοιτέω, now, (κοίτη) to sleep on a bed of straw. Polyb. 2,17, 10. Strab. 8, 8, 7. στιβάζω, άσω, to pack. Herm, Mand. 11. στιβαρότης, ητος, 7, (στιβαρός) density. Stud. 1148 C. — Eus. II, 828 A, ἡ σή, gravity, Jirmness, as ἃ title. στιβαρόω. ώσω, to make στιβαρός. Stud, 1021. στιβεία, ας, ἡ, — τὸ στιβεύειν, a tracking, track. Diod. 4, 13. στιβεύω, εύω, --- στιβέω, to track. Diod. 5, 8. Nicol. Γ᾿. 46. Plut. Il, 966 Ὁ. Seat. 846, 16. στίβη, στίβι, στιβίζω, see στίμη, στίμμε, στιμ- pike. στιβιλίς, ίδος, η, --- wis. Schol. Arist. Plut. 535. στίβος, εos, τὸ, —= ο στίβος. Orig. ΠῚ, 773 C. στιβόω, ὦσω, —= στύφω, to discipline. Const. Apost, 2, 16. 17. 18. 41, στίβωσις, εως, ἡ, --- στύψις. Const. Apost. 6, 20. στίγμα, ατος, τὸ, stigma, mark made by punc- ture. Sept. Can. 1,11, stud. Diod. 14, 30, tattoo. στιγμαῖος, 866 στιγμιαῖος. στιγματηφορέω, ήσω, --- στίγματα φέρω. Lucian. 1, 489. στιγµή, ἧς, ἣ, point, in geometry. Classical. Plut. Ἡ, 1002 A.— 2. Brand-mark — στίγμα on slaves. Diod. ΤΊ, 525, 80. - 8. Punctu- ation-mark ; τελεία στιγμή, full stop, period (-), μέση στιγμή, colon (+), and ὑποστιγμή, comma (,). Dion. Thr. 680, 6. Apollon. D, Pron. 327 B. Synt. 199, 15. 198, 7. Arcad. 140,15. 189,19. Clem. A. 1, 1144 A. Orig. TI, 92 C.— 4. Moment, instant. Sept. Esai, 29,5. Mace. 2,9, 11. Lue. 4, 5. Plut.TI,13 A. Hippol. Haer. 168, 28, Sophrns. 3585 D. στιγμιαῖος, α, ov, as large as a point: as long as an instant, Gemin. 165 A, χρόνος. Cleomed. 33, 25.— Also, στιγµαῖος. Plut. II, 117 E. στίζω, L. interpungo, to punctuate. Did. A. 1204 Ο. Epiph. ΠΠ, 237 B. στικτέον, --- δεῖ στίζειν. Schol. Arist. Nub. 385. στικτός, ἡ, όν, pricked. Sept. Lev. 19, 28, by tattooing. στιλβο-ποιέω, — στιλβόω, στιλπνόω. Diosc. 1, 90. στιλβός, ἡ, ὄν, = στιλπνός. Pseudo-Chrys. IX, 848 C. στιλβότης, ητος, ἡ, --Ξ στιλπνότης. Plut. 1, 697 0. Eus, Alex. 444 C. στιλβόω, ώσω, (στιλβός) to polish. Sept. Ps. 7, 18. Theophil. 1028 A. στίλβωμα, ατος, τὸ, a cosmetic. Diosc. 1, 57. στίλβωσις, εως, η, α polishing. Sept. Ezech. 21, 10. Basil. 1, 245 Ὁ. στίλβωτρον, ov τὸ, a sort of face-brush used by women at their toilet. Diosc. 1, 33. στιλπνότης, ητος, ἡ, (στιλπνός) essentially — λαμπρότης. Plut. Ἡ, 921 A. Galen. V, 985 Ὁ. στιλπνόω, ώσω, --- στιλβόω. LEpict. 2, 8, 25. Galen. ΧΤΗ, 255 0. στίλπων, ώνος, ο, --- σκωπαῖος.Athen. 12, 16. στίλψις, εως, ἡ, (στίλβω) --- στιλπνότης, λαμ- πρότης. Orig. ΠΠ, 1072 60. στίµη, ης, ἦν --- στίµµι. Sept. Jer. 4, 30 as v. |. — Also, στίβη. Phryn, P. Β. 68, 18. στῖμις, εως, ἡ, — following. Moer. 313. στίμμι, εως, τὸ, Stimmi — κόχλος. Erotian. 886. Diosc. 5, 99. Galen. TI, 104 B. Moer. 816 στίµι (Tertull. I, 1806 A). Hieron. I, 558 (286). — Also, στίβι, stibi, stibi- um. Sept. Jer. 4,30. Diose. 5, 99. στιμμίζω, ίσω, to blacken the edge of the eyelids with στίµµι. Sept. Reg. 4, 9, 30. Galen. VI, 182 C. Simoc. 28, 3. — Also, στιβίζω. Sept. Reg. 4, 9, 80 as ν. 1. Ezech. 28, 40. Strab. 16,4,17. Apollon. Ephes. 1385 A. στίξις, εως, ἡ, (στίζω) punctuation. Anast. Sin. 88 D. στιππύϊνος, στιππύον, incorrect for στυππύϊνος, στυππεῖον. στιχάριον, ον, τὸ, (στίχος) tunic. Athan. I, 357 Ο. Macar. 682 A. Pallad. Laus. 1285 B. Apophth. 261 A. Const. (536), 1204 C. Gregent. 572 B. Joann. Mosch. 2908 A. Chron. 614, 3. — Particularly, the priest’s or deacon’s tunic, one of the sacerdotal robes. Pseudo-Cirys. XII, 776 B. Sophrns. 3988 B. Pseudo-Germ. 572 B. στιχαροφαιλόνιον, ου, τὸ, == στιχάριον καὶ φαιλό- νιον. Joann. Mosch. 3037 Ὁ. Sophrns. 3988 B. C. στιχηδόν, adv. in a row or line. Diosc. 4, 20. Drac. 3,21 (A BT Δ Ε,κ.τ.λ.). Heredn. 4, 9, 9. στιχήρης, es, — following. Eus. TIT, 853 A. Aétius apud Epiph. Tl, 586 A. Epiph. I, 401 ἃ ΠΠ, 244 B. στιχηρός, d, ὄν, in rows: in verse. Eus. IV, 1120 D, se. βιβλία (Ἰώβ, Ψαλμοί, Παροιμίαι, Ἐκκλησιαστής, ΓΑισμα). VI,101 A. Greg. Νας. TI, 473 A. 1594 A, βίβλοι ὄν. Ἡ. 500 (Ἰώβ, Ψαλμοί, Παροιμίαι, ᾿Ἔκκλησια- στής, ΄Αισμα, Προφῆται). Pallad. Laus. 1251 A. Socr.516 B. Schol. Heph. Poem. 8, 9, Ρ. 127. — 2. In the Ritual, τὸ στιχηρόν, 5ο. τροπάριον, a modulus preceded by a verse from the Psalms. Stud. 1709 C. 1708 A. Β. Theoph. Cont. 106.107. The troparia of a κανών are never Called στιχηρά. στιχίδιον, ov, τὸ, little στίχος, L. versiculus. Plut. Tl, 668 A. Did. A. 475 A. στιχίζω, iow, to arrange. Sept. Ezech. 42, 3. —2. To write. Nicet. Byz. 772 B. Ptoch. 2, 16, to versify. στιχικός, ἡ, dv, consisting of verses.Schol. Arist. Ach. 971. στίχινος, η, ov, made of, or caused by, verses. Lucill. 78, θάνατος. στιχισμός, ov, 6, arrangement. Isid. 792 B, τῶν βιβλίων. στιχιστῆς, οὔ, 6, versifier.Tzetz. ad Lycophr. 425. στιχολογέω, now, (στίχος, λέγω) to read verses, used with reference to the reading of the Psalter, or of the nine odes. Cyril. Scyth. V. 5. 242 C. Joann. Mosch. 2965 A. 3028 B. Stud. 1717 ο. Vit. Nil. Jun. 148 Α. 41 Ο στιχῶν write στιχολογῶν. στιχολογία, as, ἢ» the reading of the Psalter, or of the nine odes. Joann. Mosch. 2869 D. Stud. 1717 A, τοῦ ψαλτηρίου. στιχοποιία, as, 7, versification. Plut, Il, 45 B. στιχοποιός, όν, (ποιέω) making verses. Tatian. 860 A, versifier. στίχος, ov, 6, verse of the Psalter, or of the nine odes. Stud. 1705 D Τὸ Κύριε ἐκέκραξα els τὸν ἦχον τῶν στίχων τῆς ἑορτῆς .--- 3. Stip- ulation. Chron, 720. στλεγγιδοποιός, όν, (ποιέω) making στλεγγίδες. Strab. 15, 1, 67. Στοά, ἂς, 9, the Poecile Stoa at Athens. LDiog. 7, 5. — Οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς, --- οἱ Στωϊκοὶ φιλό- σοφοι. Plut. TI, 879 A. Apollon. Ὦ. Synt. 31, 7, 299, 28. στοιβάζω, dow, (στοιβή) to heap or pile up. Sept. Lev. 6,12. Josu. 2,6. Reg. 3, 18, 33. Cant. 2,5. Lucian. I, 626. στοιβοειδής, ές, stuffing-like. Alex. Aphr. Probl. 78, 81. στοιχαδικός, dv, of στοιχάς. Diosc. 5, 58 (titul.), ὄξος, flavored with stoechas. στοιχαδίτης, ov, 6, —= στοιχαδικός. Diose. 5, 52, oivos. στοιχάριον, incorrect for στιχάριον. στοιχάς, ddos, ἧ, — 7 κατὰ στοῖχον πεφυτευμένη. Poll. τ, 147. —2. Stoechas, a plant. Diose. 3, 28 (31). στοιχειακός, 1, όν,----στοιχειώδης.Schol. Aesch. Prom. 253. στοιχειακῶς, adv. referring to the elements of nature. Ἰωΐος. M. 406. στοιχειολάτρης, ov, 6, (λατρεύω) worshipper of the elements. Pseud-Athan. IV, 376 B. στοιχεῖον, ov, τὸ, element, rudiment. Paul. Col. 9, 8. 20. Gal. 4, 3.9. Clem. A. IL 2840. — 2. Elementary sound, but not the sign of that sound. Classical. Dion. H. V, 73. Evotian. 16 Κατὰ στοιχεῖον, alphabetically, in alphabetical order. Diosc. 1, Prooem. p. 3. τας. 3.9. Sext,621. Soer. 396 A.— 3. Heavenly body, particularly the two great luminaries. Just. Apol. 2, 5. Theophil. 1029 B. 1108 B. Hippol. 629 D. 852 A, σελη- νιακόν. Diog. 6, 102, of the zodiac. Epiph. TT, 44 A. Chrys. ΥΠ, 580 A. Cyrill. 4. 1, 464 B, the moon. — Tropically, a luminary. Polycrat, 1357 B, referring to John the Evangelist, Philip, Polycarp, etc. — 4. Ge- nius, the spirit guarding a particular place or person. Also, talisman. Theoph. Cont. 379, 14. Leo Gram. 287. Anon. Byz. 1209 C. [In the passages above referred to, Paul speaks of the στοιχεῖα τοῦ κόσμου: in pro- cess of time, the ignorant imagined that he meant evil spirits or demons. ] στοιχειόω, ώσω, to instruct one in the elements. Chrysipp. apud Plut. II, 1086 A. Sezt. 546. Pallad. Laus. 1010 B -θῆναι ἐν τῷ μονήρει βίῳ. —2. To compute. Syncell. 64, 11. --- 8. To perform talismanic operations upon anything. Theoph. Cont. 156. Cedr. 1, 841. Cotin. 35. 36. στοιχειώδης, es, elementary. Dion. H. VI, 1071. Philon J, 828. Sezt. τοι. στοιχειωδῶς, adv. in an elementary manner. Diog. 7, 181. στοιχείωμα, ατος, τὸ, — στοιχεῖον.Epicur. apud Diog. 10, 36. στοιχειωματικός, ἦ, dv, talismanic. Cedr. Ἡ, 145, 16, λόγοι. ---- Ptol. Tetrab. 214 of στοι- χειωματικοί, astrologers. στοιχείωσις, ews, 9, formation. Sept. Macc. 2, 7,22. Tatian. 825 A.— 2. Elementary in- struction. Posidon. apud Diog. 7, 188. Philon T, 321,29. Galen. TI, 256 Ὁ. Orig. 1, 356 B. Π, 217 B. Heron Jun. 159, the Elements of Euclid. Hes. — 8. Arrange- ment. Etpiph. TU, 244 A Τὴν τοῦ ἀλφαβήτου map Ἑβραίοις στοιχείωσιν. --- 4. Computa- tion, Syneell. 411, 15. — ὅ. The performing of talismanic operations upon anything. Theoph. Cont. 155, 13. στοιχειωτῆς, ov, 6, teacher of the elements of a science. Apollon. D. Synt. 809. Cyrill. A. 1,565 A. Heron Jun. 7, 5, Euclid. στοιχειωτικός, ἢ, όν, --- στοιχειώδης. Clem. A. Ἡ, 289 B. 73 C Ἡ στοιχειωτικὴ τῶν παίδων διδασκαλία. Diog. 10, 30.— 2. Talismanic. Theoph. Cont. 156. στοιχέω, How, to stand in a line. Classical. Ael. Tact. 26, 1, the λοχαγὸς being before, and the οὐραγὸς behind. — Tropically, to succeed, prosper. Sept. Eccl. 11, 6. — 2. Το act in accordance with, to agree with or to, to follow. Polyb. 28, 5, 6. Gemin. 808 A. Dion. H. TI, 1189, 1. Paul. Gal. 6, 16. Clementin. 268 B, rwi. Martyr. Polyc. 1045 A. Sext. 640, 20. Pallad. Laus. 1074 C. Doroth. 1676 A, ἑαυτοῖς, that we may not think too highly of ourselves. — 3. To stip- ulate Theoph. 278. 531 Ἑστοιχήθη μεταξὺ Ῥωμαίων καὶ ᾿Αράβων ἵνα τελῶσιν οἱ "Αραβες καθ ἡμέραν “νομίσματα χίλια. Porph. Adm. 95, 17. στοιχηδόν, adv. in rows or lines, in order. Clas- sical. Dion. Η. 1,108. 388,14. Dion. Ῥ. 63. Diose. 4, 185 (187). Seat. 486. Eus. TI, 1156 B. Euthal. 629 A. στοίχημα, ατος, τὸ, stipulation, treaty. Theoph. 519, 11. στοιχίδιον, ου, τὸ, short στοῖχος.Plut. II, 347 E. F. [here στιχίδιον, q. ν.] στόλαρχος, ov, 6, (στόλος, ἄρχω) commander of a fleet. Poll. 1, 119. στολή, js, ἡ, dress, robes, garments. Sept. Ex. 29, 29. rod ἁγίου, the garments of holiness, the holy garments. Jos. Ant. 3, 8, 7, ἱερά. Pseudo-Germ. 405 D, a bishop’s sacerdotal robes. στολίζω, έσω, to put on a person. Doctr. Orient. 653 A -σασθαΐ τι. στολίον, ου, τὸ, little or paltry στολή. Epict. 3, 28, 35. στόλισις, ews, ἡ, vesture. Philon II, 157, 14. στόλισμα, atos, τὸ, dress, etc. Classical. Sophrns. 8458 B. C. στολισμός, od, 6, vesture, dress, apparel. Sept. Par, 2, 9, 4. Sir. 19, 80. Avristeas 12. Clem. A.1, 588 A. Damase. ΤΙ, 852 Β. Andr. ο 1304 Α. στολιστήριον, ου, τὸ, vestry of a temple. Plut. TT, 359 A. στολιστῆς, od, 6, one that is over the wardrobe. Sept. Reg. 4, 10, 22.— 2. Sacristan of an Egyptian temple, ἱεροστολιστής. Plut. Il, 366 F. Clem. A. ΤΙ, 253 B. στόμα, ατος, τὸ, mouth. Porph. Cer. 402, 20 Δέχεσθαί τινα ἀπὸ στόματος, to have a _per- sonal interview with one, said of the officer who receives a distinguished personage. στομα-κάκη, ns, ἡ, stomacice, a disease of the gums. Sirab. 16, 4, 24. στομα-λίμνη, ης, hy —= λιμνοθάλασσα. Strab. 4, 1, 8. 6, 8, 9, p. 453. στοµαργία, as, ἧ, (στόμαργος) loquacity. Philon II, 219, 43. στοματικός, ή, ὄν, (στόμα) of or for or good for the mouth, Diosc. 1, 25.116. Galen. VI, 844 D, φάρμαρκον, stomatice. στομαχέω, (στόμαχος), to have a weak stomach. Basil. 1, 365 A. στομαχικεύομαι, — preceding.Aét. 3, 109, Ρ. 55 (b), 18. στομαχικός, ἡ, ov, of the stomach, stomachic. Ruf. apud Orib. Π, 276, 1, good for the stom- ach. Plut. TI, 732 A, se. πάθος. Prol. Tetrab. 199, διάθεσις. Galen. TI, 189 C. Antyll. apud Orib. 1, 449, 5. —2. Stoma- chicus, having a weak stomach. Diosc. 1,148. Epict. 8, 21, 1. στόμαχος, ov, 6, oesophagus : the upper orifice of the stomach. Galen. II, 238 C. 373 B. VI, 845 E = τὸ στόμα τῆς κοιλίας. στόμιν or στόμιον, τὸ, mouth of a river. Theoph. 572. στόμωμα, ατος, τὸ, steel-edge. Classical. Sept. Sir. 34, 26. Diod. 19, 30. — 2. A sharpen- ing. Ael. Tact. 18, 2. στοργή, 78) ἡ, (στέργω) affection. Classical. Sept. Mace. 3, 5, 32. στουππίον, 566 στυππίον. στοχάζομαι, to think, to consider: to reflect: to spare. Cleomed. 57,9. Lucian. ΠΠ, 570 — φείδομαι, condemned in this sense. Polem, 288 — νομίζω. Theoph. 547 ᾿Ασφαλῇ καὶ δυσμάχητον εἶναι τὸν τόπον στοχασάμενοι.- --- Eus. Alex. 845 A στοχάζω. στοχασμός, ov, 6, L. conjectura, conjecture, con- jectural inference. Strab. 1, 4,4. 2, 1, 39, p- 188. Diose. 1, 58. Hermog. Rhet. 17, 16 (20, 3. 28, 15), circumstantial evidence. Orig. 1, 52 B ‘Qs στοχασμῷ εἰπεῖν, —= ὡς εἰκάσαι. στοχαστής, οὔ, 6, --- 6 στοχαζόμενος. Sept. Esai. 8, 2, guesser. Agathar. 117,17, τινός. Philon I, 10, 1 Στοχασταὶ τῶν εἰκότων. Jos. B. J. 4, 4, 6, τῶν μελλόντων. Athan. II, 892 B, guesser. στοχαστικός, ή, ὄν, conjectural. Hermog. Rhet. 16, 17, of circumstantial evidence. στοχαστικῶς, adv. conjecturally, Athenag. 904 B. Clem. 4.1, 817 C. 928 B. στραβισμός, ov, 6, (στραβός) strabismus, squint- ing. Galen. TI, 270 A. Alex. Aphr. Probl. 57, 17. στραβομύτης, ἡ, 6, (μύτη)-----στρεβλόρινος. Cedr. TI, 565, a surname. στραβός, ἡ, όν, --- στρεβλός, crooked. Drac. 68, 8. Galen. II, 102 E. Alex. Aphr. Probl. 42, 29, —2. Strabus — ἰλλός, squinting. Moer. 189. στραβόω, doo, -- τυφλόω, to blind. Leont. Cypr. 1728 D. 1729 A. B. : στραγγαλάω, -- στραγγαλίζω. Diod. 1, 68, p- 79, 88. ῥίγαῦ. 6, 1, 8, p. 418, 7. στραγγάλη, ης, 7, halter. Jos. Ant. 9, 4, 6. Plut. 1, 801 A. Sext. 122, 28.-— Jos. Ant. 6, 8, 2, a choking sensation, anguish. στραγγαλιά, as, ἡ, knot: intricacy: crooked ways, intrigue. Sept. Ps. 124, 5. Esai. 58, 6. Piol. Tetrab. 200, halter. στραγγαλιάω, to be crafty, to intrigue. Plut. Il, 618 Ε΄ στραγγαλίζω, iow, to strangle, choke. Diod. 1, 68, p. 79, 88 as ν.]. Strab. 6, 1, 8, p. 413 asv. 1. Plut. I, 530 Ὁ. στραγγαλιστήρ, Ἶρος, ὃ, halter.Theogn. Mon. 853 C. στραγγαλιώδης, es, crooked, deceitful, artful: perverse, Sept. Prov. 8, 8. Phryn. P. Β. 68, 22 — ἐπιτεταραγμένος. Orig. TIT, 882 A. στραγγαλόω, ώσω, (στραγγάλη) to knot. Phi- lon B.57. Alex. Aphr. Probl. 24, 23. — 2. To strangle, choke --- στραγγαλάω, στραγγα- λίζω. Sept. Tobit 2,3. Ignat. 680 A. στραγγεῖον, ov, τὸ, (στράγξ) — σικύα. Alex. Aphr. Probl. 69, 30. στραγγίζω, ισα, lo wring out, squeeze out. Sept. Lev. 1, 15, τὸ αἷμα πρὸς τὴν βάσιν. Diosc. 1, 82, 2, 84, ὕδωρ. στραγγοειδῶς, (στράγξ, EIAQ) by drops. Moschn. 125. στραγγός, ἡ, όν, reluctant: slow.Ruf. apud Orib. ΤΙ, 212, πυρετός. Cass. 150.Orib. II, 170. — Basil. ΤΗ, 461 C στραγός. στραγγῶς, adv. reluctantly. Menemach. apud Orib. Ἡ, 73. στραγλίον, ου, τὸ, the Latin stragulum, coverlet. Basilic. 2, 2, 42. στραγλο-μαλωτάριον, --- otpaydiov. Theoph. Cont. 617. στραγός, see στραγγός. στρᾶτα, ας, ἡ, via strata --- ὁδός, way, road. Leont. Cypr. 1717 A Μακρὰν στρᾶταν ἔχουσιν ἀπελθεῖν, Theoph. 442, 11. (Compare the Pindaric σκυρωτὸς ὁδός.) στραταρχέω, ἤσω, Ξ-- στρατάρχης eipi. Jos. B. J. 4,1, 10, Ὁ. 269. στρατευσείω, --- ἐπιθυμῶ στρατεύειν ΟΥ -σθαι. Dion C. 58, 25, 2. Frag. 40, 88. στρατηγεσία, as, ἧ, = στρατηγία. Genes. 82, 14. στρατηγέτης, ου, 6, --- στρατηγός. Pseudo- Lucian. 1Π, 595. στρατηγεύω — στρατηγέω, Porph. Adm. 200. στρατηγέω, How, καταστρατηγέω, to out- general. Sept. Macc. 2, 14, 31. — Strab. 11, 7,4, to employ stratagem or trick. — Inser. 189, ἐπί twas. —2. To be consul or praetor. Polyb. 3,114, 6 = ὑπατεύω. Plut. 11, 470. στρατηγία, as, ἡ, = στρατιά, στρατός, army. Sept. Judith ὅ, 3.— 2. Prefecture. Strab. 12,1, 2. App. 1, 802, 3. IT, 828, 81, πολιτι- κή, jurisdictio or praetura urbana. — Ael. Tact. 9, 8 — φαλαγγαρχία. στρατηγικός, ή, όν, L. praetorius, praetorianus, pretorian. Dion. ἢ. 1, 414, 14, σκηνή, prae- torium. Strab. 14, 6, 6, ἐπαρχία, prefectura. Plut.1,1070 E. App. ΤΙ, 480, 6, βῆμα. στρατήγιον, ου, τὸ, --- πραιτώριον, praetorium. Polyb. 6, 31,1. Dion. H. TI, 908. App. 1, 252, 96. Dion C. 58, 16, 5. στρατηγίς, ἴδος, ἡ, district under the command of α στρατηγός. Porph. Them. 31. στρατήγισσα, ης, ἡ, the wife of a στρατηγός. Porph. Cer. 67, 16. στρατηγός, ov, ὃ, the Roman consul, praetor, or praefectus. Polyb. 1, 7,12. 1, 11, 2. 1, 66, 1, 6 ἐπὶ τῆς πόλεως, pracfectus urbi. Diod. 4, 88. Dion. H. I, 247, 19. στρατηλασία, see στρατηλατία. στρατηλάτης, ov, 6, commander of an army. Zos. 99. 15. στρατηλοτία, as, ἧς the office of στρατηλάτης. Theoph. 192, 18. — Also, στρατηλασία. Justinian. Novell. 38, Prooem. § γ'. στρατηλατιανός, ov, 6, one of the officers of the στρατηλάτης. Theod. ΤΠ, 950 A (Sirmond.). στρατιά, Gs, ἡ, host.—‘H στρατιὰ τοῦ οὐρανοῦ, or αἱ στρατιαὶ τῶν οὐρανῶν, the host of heaven, the celestial bodies. A Hebraism. Sept. Par. 2, 8, 8. Nehem. 9, 6. Sophon. 1, 5. στρατιάρχης, ov, 6, —= στρατάρχης, στρατηγός. Dion C. 42, 58, 5. 56, 17, 2. 67, 6, 4. Basil. Sel. 572 0. στρατίαρχος, ov, 6, —= preceding. Dion C. 42, 4, 1. 46, 38, 6. 48, 18, 1. Simoc. 65, 14. ‘ Στρατιωτικοΐ, ὧν, of, Stratiotic: — Βαρβηλιῶται. Theod. IV, 361 C. στρατιωτός, ob, 6, (στρατιώτης) a title given to the σκρινιάριος of the αὐγουστάλιοι of Egypt. Justinian. Edict. 13, 18. στρατο-κήρυξ, υκος, 6, herald of an army. Sept. Reg. 8, 22,86. Ael. Tact. 9, 4. Στρατοκλῆς, έους, 6, Stratocles.Apocr. Act. Andr. 11 ὦ Στρατόκλη. στρατολογέω, now, (στρατός, λέγω) to collect anarmy. Diod. 14, 19. Jos. Ant. 18, 8, 5. στρατολόγημα, ατος, τὸ, = following. Nil. 552 C.— 2. Army, troops, soldiers. Genes. 50. Theoph. Cont. 624. στρατολογία, as, ty the collecting of an army, levy. Diod. Ex. Vat. 138,17. Dion. H. ΤΊ, 1140, 14. στρατοπεδάρχης, ov, 6, (στρατόπεδον, ἄρχω) com- mander of an army. Jos. B. J. 2, 19, 4. Lucian. ΤΊ, 30.— Dion. H. TV, 2088, of a legion. στρατοπεδαρχία, as, ἧ, the office of στρατοπεδάρ- χης. Dion. Η. IV, 2088, 15. στρατοπεδαρχικός, ἡ, ὄν, Of α στρατοπεδάρχης. Ptol. Tetrab. 176. Theod. Icon. 168 B. στρατοπεδεία, as, ἦ, encampment, camp. Clas- sical. Sept. Josu. 4, 3. Polyb. 1, 30, 12. 1, 48,10. Diod. 11, 10. Dion. H. ΤΠ, 1745, 10. στρατοπεδευτικός, ἢ, ὄν, (στρατοπεδεύω) of a camp or encampment. Polybd. 6, 30, 3. στρατόπεδον, ov, τὸ, the Roman legio. Polyb. 1, 16,2. Dion C. 88, 47, 2. 55, 98, 2. δ. στρατορίκιον, ov, τὸ, the office of στράτωρ. Steph. Diac. 1187 C. Curop. 30, 10. — 2. Groom’s baton. Porph. Cer. 576, 18 -ωρίκιον. στρατόρισσα, ης, 9, the wife of a στράτωρ. Porph. Cer. 67, 20. στρατοῦρα, ας. ἡ the Latin stratura, housing. Porph. Cer. 460. 462. στρατο-φύλαξ, ακος, 6, sentinel [rather, com- manding officer]. Strab. 12, 5, 1. 15, 1, 46. στράτωρ, opos, 6, strator Ἱπποκόμος, groom. Theoph. 694, 14. Leo, Tact. 14, 81. Porph. Cer. 452. στρατωρίκιον, 568 στρατορίκιον. --- στραυόω, in- correct for στραβόω. στρέβλευμα, ατος, τὸ, (στρεβλός) perverseness, deceitfulness. Symm. Prov. 6, 12 (Ayypyp.) στρεβλοκάρδιος, ον, (καρδία) perverse of heart. Aquil. Prov. 11, 90. στρεβλόρινος, ov, (pis) crooked-nosed. Mal. 103, 18. «στρεβλόστομος, ον, (στόμα) wry-mouthed. fal. 298, 20. στρεβλότης, ητος, ἡ, crookedness . perverseness : opposed {ο εὐθύτης. Plut. JI, 968 A. B. Aquil. Prov. 4, 24. επί. 531. στρεβλό-χειλος, ov, with distorted lips: deceitful. Greg. Naz. TI, 204 C. στρέβλωμα, ατος, τὸ, (στρεβλόω) distortion. Erotian. 844. στρέβλωσις, εως, ἧ, --- τὸ στρεβλοῦν OY στρε- βλοῦσθαι. Jos. Ant. 19,1, 5. Plut. II, 1070 B. Martyr. Poth. 1424 B, torture. στρεβλωτήριο, ov, τὸ, instrument of torture, rack. Pseudo-Jos. Macc. 8, p. 508. Symm. Jer. 20, 2. Orig. 1, 584 A. στρεβλωτικός, ἢ, dv, torturing. Greg. Nyss. ΤΠ, 945 A Τὰ στρεβλωτικὰ τῶν μελῶν ὄργανα- Sophrns, 3685 A. στρέμμα, ατος, τὸ, anything twisted. Sept. Judic. 16, 9, στυππίου, tow-rope. Diosc. 2, 151 (152) — στρόφος, of the bowels. — Clementin. 8312 A --- σύστρεμμα, crowd of people. στρεπτάριον, ου, τὸ, (στρεπτός) a twist, a thing twisted. Paul. Aeg. 220. στρεπτόν, ov, τὸ, fringe, tassel.Sept. Deut. 22, 12. στρέφω—τρέπω, to change. Just. Apol. 1, 59 (61). Cohort. 25. — 2. Circumago, to set Sree, to liberate a slave. Epict. 2, 1, 26. Στρῆνα, 7. Strenia, a Roman goddess. Lyd. 58, 22.— 2. Strena = ἐπινομίς, New-Year's gifts. Athen. 3,52. Lyd. 53, 18 τὰ στρῆνα. στρῆνος, ου, 6, — τὸ στρῆνος.Anast. Sin. 753 A. 773 Β. στρίγξ, ἐγγός, ἡ, Strix, a species of owl. Liber. 30, 28. — Pseudo-Damasc. I, 1604 A Στρίγγας καὶ Τελοῦδες, female demons. στρικτός, ἡ, όν, Strictus. Suid. Στρικτόν.... στροβεύς, έως, 6, (στροβέω) an instrument used in fulling. Sehol. Arist. Eq. 386. στρόβησις, ews, 7, distraction. Epiph. I, 252 B. στροβητός, ἡ, όν, whirled round. Lucian. ΠῚ, 644, τροχῷ. στροβίλινος, η, ον, (στρόβιλος) of stone-pine. Diosc. 1, 82. 90. 92, ρητίνη. στροβίλιον, ου, τὸ, — στρόβιλος. Diosc. Eupor. 2,108. Phryn. Ῥ. 8. 58, 19, stone-pine. στροβίλιος, ον, —= στροβίλινος. Galen. VI, 182 C, ρητίνη- στροβιλίτης, ου, ὁ, of στρόβιλο. Diose. 5, 44, οἶνος, flavored with the fruit of the stone- pine. στροβιλοειδής, ές, top-like. Classical.Strab. 13, 4, 1. 17, 1, 10. στρόβιλος, ου, 6, the cone of the stone-pine ; also the kernel. Diosc. 4, 105 (107).— 2. Stone- pine (Pinus pinea). Diosc. 1, 86 ἡ στρόβι- λος. Plut. IT, 648 Ὁ. στροβιλόω, ὦσω. to whirl around. Plut. II, 235 C. στροβιλώδης, ες, == στροβιλοειδής. Plut. I, 463 A. στρογγυλαίνω, to make otpoyyihos. Plut. II, 894 A. στρογγύλεος, ον, contracted στρογγυλοῦς, οὖν, —= στρογγύλος. Chron 699, 21. στρογγυλίζω, tow, = στρογγύλλω.Dion. H. V, 482. Psell. 904 C. στρογγυλιστής, οὔ, 6, == ὃ στρογγυλίζων or στρογγυλιζόμενος. Cosm. Carm. Greg. 532. στρογγύλλω, υλῶ, to round. Dion. H. V, 76, 5, in pronouncing the letter Ω. στρογγυλοειδής, ές, roundish. Diosc. 8, 56 (68)- Ῥίμι. ΤΙ, 1121 6. στρογγυλοειδῶς, adv. roundishly.Alex. Aphr. Probl. 36, 25. στρογγυλ-όψις or στρογγύλτοψις, 6, == στρογ- γυλοπρόσωπος, round-faced. Mal. 100. 425. στρογγυλόω, ὡσω, ---- στρογγύλλω. Erotian. 64. Plut. 11, 1121 A. στρομβέω, --- στροβέω.Caesarius 908. στρομβοειδής, ές, like a στρόµβος. Xenocr. 48, like cockles. στρουθάριον, ov, τὸ, little στρουθός. Classical. Anton. 5, 1. στρουθεών, Gvos, 6, aviary. Theoph. 498. 495. στρουθιοκάμηλος, ov, ἧ, --- στροθοκάμηλος. Orig. 11l, 652 A.— 2. A synonyme of στρούθιον. Diosc. 9. 192 (198). στρονθιόµηλον, ου, τὸ, —= στρούθειον or στρού- θιον μῆλον. Galen. VI, 350 Ὁ. Ε. στρουθο-κάµηλος, ου, 6, ἦ, struthiocamelus = στρουθός, bird-camel, ostrich. Diod. 2, 50, p 162,62. Strab.16,4,11. «Απ. Deut. 14,15. Galen. V1, 387 A. στρουθοκέφαλος, ov, (κεφαλή) sparrow-headed, or ostrich-headed. Plut. Tl, 520 C. Galen. ΙΙ, 278 B. στρουθο-φάγος, ον, ostrich-eating. Agathar. 148, 1. Diod. 8, 28. Strab. 15, 4, 11, a na- tion so called. στρούκτωρ, opos, 6, structor — τραπεζοκόμος. Athen. 4,70. Evus. Alex, 444 C. Στρούμμιτζα or Στρούμπιτζα, ἡ, Strumpitza, a place. Basil. Porph. Novell. 319. Cedr. ΤΙ, 459. στρόφαλος, ov, 6, --- στρόβιλος, top. δε. 1133 A. στροφεῖον, ου τὸ, capstan. Lucian. III, 252. στροφή, ns, ἡ, trick. Just. Apol. 1, 14, μαγικαΐ, Juggler’s tricks. —2. Stropha or strophe of an ode. Dion. H. V, 180. VI, 1110. Philon ΤΊ, 484, 15. στροφιγγοειδής, ές, like a στρόφιγξ (pivot). alpollod, Arch. 44 as v. 1. στροφίολος, ov, 6, strophiolum. Heron Jun. 189, 20. στροφόοµαι (στρόφος), to have the gripes. Diosc. 2,107. 1,18, p. 35. Delet. p. 11. Eupor. 2,40. Epiet. 4, 9, 4. στροφώδης, es, L. torminalis, pertaining to the gripes. Εγοϊῖαπ. 352. στροφωδῶς, adv. as in the gripes.Galen. VII, 415 E. στροφωτός, ἡ, dv, (στρέφω) that turns round. Sept. Ezech. 41, 24. στρύγξ, incorrect for στρίγξ. στρυφαλίς, idos, 4, = τροφαλίς.Dubious. Sept. Reg. 1, 17, 18. στρυφνόω, aoa, (στρυφνός) to make rough, astringent, or harsh. Plut. Π, 624 F. Greg. Th. 1073 B. στρωματεύς, έως, 6, —= στρωματόδεσμος. Phryn. 401, condemned. Moer. 326. — 2. Plural, οἱ στρωματεῖς, the title of the miscellanies of Clemens of Alexandria. Clem. A. 1, 708 A. Theod. TV, 350 C Κλήμης 6 Στρωματεύς, the author of the στρωματεῖς. Joann. Mosch, 3045 C. στρωμάτιον, ov, τὸ, little στρῶμα. Anton. 5, 1. στρωματο-φύλαξ, ακος, 6, keeper of the bedding. Plut. I, 697 B. στρωννύω or στρώννυμι, L. sterno = ἐπι- σάττω, to saddle. Hieron. Ti, 46 B, Asinum sternere. Apophth. 96 D Κελεύει στρωθῆναι τὰ κτήνη. 232 A, τὸν ὄνον. Joann. Mosch. 3025 D. Porph. Cer. 80, 25. 500, 16. Adm. 243. Achmet. 988. 153 ᾿Εστρωμένος ἵππος, caparisoned. στρῶσις, εως, ἧ, @ spreading: a paving: bed. Dion. ἢ. I, 581, 10, ὁδῶν. Strab. 5, 8, 8. Jos. B. J. 7, 8, 8, λίθου. Apophth. 149 A — στρωμνή, στρῶμα. Sophrns. 3653 B. Doroth. 1672 A. στώρτης, ου, 6, one that spreads beds. Classical. Greg. Naz. ΠῚ, 659 A. στυγερωπός, ἡ, ὅν,-----στυγερώπης. Agath. Epigr. 72, 1. στυγνάζω, dow, — στυγνός εἶμι, to be gloomy. Afatt. 16, 3, to lower, said of the sky. Mare. 10. 32. Macar. 529 A. στυγνηγόρος, ov, (ἀγορεύω) announcing gloomy things. Greg. Naz. ΠῚ, 1337 A. στυγνία, ας, ἡ, = στυγνότης. Joann. Mosch. 3040 B. στυγνοποιός, ὄν, (ποιέω) making sad. Basil. TV, 661 A. στυγνός, ἡ, ov, sad, melancholy. Theod. ὙΠ, 1048 Ὁ Ὡς δὲ cin στυγνὸν καὶ ἀνακόλουθον ἵνα δοκῶσιν εἶναι. στυγνότης, ητος, ἧ, sadness, gloominess. Clas- sical. ῥΡοῖφῦ. 8, 20, 8, Cyrill. A. X, 89 Β ἡ; ἡμετέρα, tristitia nostra, a title of assumed humility. στυγόδεµνος, ον, (στυγέω. δέμνια) bed-hating, a euphemism. Agath. Epigr. 82. στυλίδιον, ου, τὸ, little στυλίς. Strab, 1, 3, 4. στυλίζω, ισα, --- στηλιτεύω. Ephes. 976 E. Thalass. 1476 A. Leont. Cypr. 1717 A. στυλίς, δος, ἡ, little στῦλος. Dion. H. I, 470. Strab, 6. 2, 1. 8, 5,5. 6, 1, δ. στυλίσκος, ov, 6, litile στῦλος. Strab. 3, 4, 17. στυλίτης, ov, 6, pillar-man, stylite, an epithet given to those holy men who spent the greater part of their lives on the tops of pil- lars in the vicinity of large cities. The most distinguished of the pillar-saints are Simeon, Julianus, Daniel, Alypius, and Petrus. Saint Nilus intimates that this mode of mortifying the flesh was not free from vanity. Nil. Epist. 2, 114, p. 249 B. Ephes. 1604 Β. Theod. Lector 172 B. Ewagr. 1, 18. 6, 28. Joann. Mosch. 2878 C. 2876 C. 2981 A. Theoph. 177. 683. Stud.960D. Horol. Sept. 1. Nov. 26. Dec. 11. (Compare Arist. Nub. 231. Lucian. ΤΗ, 474 seq.) στυλο-ειδής, ές, like a pillar, Galen. IV, 43 B. Steph. Diac. 1148 C. στῦλος, ov, 6, pillar.Pallad. Laus. 1195 D, τῆς ὑπομονῆς. στύλωμα, ατος, τὸ, (στυλόω) prop. Apollod. Arch. 11. στύμμα, ατος, τὸ, (στύφω) sty mma, the chief ingredient of an ointment. Diosc. 1, 76. 18, p. 83, τῶν μύρων. Clem. A. 1, 344 D. στύπος, ov, ὁ, --- στύπη. Galen. II, 98 C. στυππέϊνος, η, ον, --- στύππινος. Phryn. 261, condemned. στυππίν for στυππίον.Schol. Lucian. ΤΙ, 600. στύππινος, η, ov, of tow. Phryn. 261. P.S. 38, 12. στυππίον, ου, τὸ, --- στυπεῖον, στυππεῖον. Sept. Judic. 15, 14. Polyb. 5, 89, 3, v. 1. στουππίον. στυππύϊνος, η, ον, --- στύππινος. Sept. Lev. 18, 41. 59. στυπτηριώδης, ες, like στυπτηρία. Classical. Diosc. 5,179 (180). Antyll. apud Orib. ΤΙ, 383. στυπτικός, ἡ, ὄν, (στύφω) stypticus, astrin- gent. Diosc. 1, 14. 20. 2,94. Athen. apud Orib. ΠῚ, 188, 10. Pht. U, 624 Ἑ. «Απιμί. apud Orib. TY, 489, 8. Clem. A. I, 488 0. στυρακᾶτον, ov, τὸ, wine flavored with στύραξ. Orib. 1, 485. στυρακίζω, iow, to be or smell like στύραξ. Diose. 2, 106. στυράκινος, ή, ον, of στύραξ. Sept. Gen. 80, 37. Strab. 12, 7, 8, p. 570. Diose. 1, 64. 79, Pp. 68. 88, μύρον, ἔλαιον, χρίσμα. στυφίζω, iow, to be στυφός. Anon. Med. 235. στυφός, ἡ, ὄν, (στύφω) astringent. Basil. 1, 118 Ὁ. «εοροπ. θ, 11, 2. Anon. Med. 247, 249, οἶνος. στύφος, ov, 6, gain?Greg. Nyss. TI, 185 B Διὰ τοῦ στύφου τῆς ἀπάτης.Hes. Στύφος, κέρδος. στυφότης, qros, ἧ, (στυφός) density. Plut. 1, 96 ἘΞ 97 A. —2. Astringency: austerity, severity. Pallad. Laus. 1218 A. Apophth. 401 A. Stud.1712 A. Steph. Diac. 1092. στύφω, to contract: to be astringent: to in- spissate. Classical. Dion. H. V, 90, 2, op- posed to διαχέω. Strab. 11, 11, 5. Diosc. 1, 12. 167. 53, p. 56 Tod ἐστυμμένου ἐλαίου. Hermes Tr. Iatrom. 895, 26. Galen. TI, 288 B. X, 101 A. Achmet. 199 τὸ στύφον = στυφότης, astringency. Anon. Med. 249. -- 2. Tropically, to discipline, correct. Pallad. Laus. 1075 C. 1114 C. Nil. 300 B. Cyrill. Scyth. V. S. 258 B. στῦψις, ews, ἡ, (στύφω) contraction.Diose. 1, 48. Philotim. apud Orib. I, 300, 7.— 2. Spissamentum — στῦμμα. Diose. 1, 5, τῶν μύρων. στωϊκεύομαι, to play the Stoic. Numen, apud us. ΠΠ, 1212 B. Στωϊκός, ἡ, ὄν, (στοά) Stoicus, of the Poecile Sioa, where Zeno taught. Just. Apol. 2, 8, δόγματα, the Stoic doctrines. — Στωϊκὸς φιλό- σοφος, α Stoic philosopher. Strab. 18, 1, 57. 14, 2,18. Philon I, 251,10. Lue. Act. 17, 18. Epict.1, 19,17. Plut. ΠΠ, 874 D. 882 D. E Οἱ ἀπὸ Ζήνωνος Στωϊκοί. Just. Apol. 1, 20. Lucian. 1, 755. Sext. 57. Diog. 1, 17. 7, 5. —“H Στωϊκὴ αἵρεσις, σχολή, or φιλοσο- gia, the Stoic sect, school, or philosophy. Dion. H. V,8. Strab. 14, 6,8. Plat. ΤΙ, 605. 829. Sext, 261. Clem. A. 1, 732 D. στωμυλεύομαι, --- στωμύλλομαι. Clem. A. 1, 652 A. στωμυλήθρα, as, ἡ, (στωμυλέω) glibness, volubility of tongue. Numen. apud Eus. ΠΠ, 1209 A. Phryn. P. 8. 5,5. Athen. 9, 26. στωμύληθρος, ον, glib, voluble, Aristaen. 1, 1. σύ, thou. — Mediaeval accusative and genitive σᾶς --- ὑμᾶς, ὑμῶν. Porph. Cer. 86 Τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας. 880 Θεὸς διαφυλάξῃ σας. Εὺ- λογῶν τὸν γάμον σας. 888 Πάντα ἐχθρόν σας δουλώσῃ πρὸ τῶν προδῶν σας. 884 Αἱ ἀρεταί σας. συάγρειος Or συάγριος, ον, (σύαγρος) of wild boar. Diosc. 2, 90. 99. συαγρώδης, ες, like a wild boar. Strab. 1.2, 16, p. 87, 17. συάκιον, ου, τὸ, --- σύαξ. Bioss. ΤΠ, 417. σύαξ, axos, 6, ἃ species of fish. Nicet. ΤΊ. συγ-γάλακτος, ου, 6. (σύν, γάλα) — ὁμογάλακτος, Foster-tbrother. Theoph. 500. σύγ-γαμβρος, ov, ὃ, the husband of one’s wife's sister. Poll. 8, 82. Theod. Lector 181 C. Leo Gram. 860. Πες. Λέλιο..... συγ-γαμέω, to marry together with. Sext. 496, 14. συγ-γεµίζω, Apophth. 281 A Συνεγέμιζε per αὐτοῦ τὴν κάμηλον. συγ-γεµόω, ωσα, --- preceding. Apophth. 269 C, τὸ κτῆνος. συγγένεια, relationship. Greg. Naz. III, 821 0. συγγενεύς, ἕως, 6, συγγενής. Inscr. 2686. 4896, A. Sept. Macc. 1,10, 89 as v. 1. Marc. 6,4. Athan. I, 381 C. . Cyrill. Η. 580. Ephr. ΠΙ, 255 F. Stud. 805 A. συγγενής, és, kinsman, a title of honor bestowed by the king of Persia upon favorites. Clas- sical. Sept. Esdr. 1, 4, 42. 1, 8, 7, Aapeiov. — Also, by the successors of Alexander. Mace. 1, 11, 81. Inscr. 4897, 6. συγγενικός, ή, όν, belonging to the family. Dion. HI. 1, 542. 577, ὄνομα, nomen. II, 635. συγγενίς, ἴδος, ἦ, = ἡ συγγενής. Clementin, 808. Plut. 1, 265 C.D. Orig. TO, 1904. Eus. TV, 889 B. συγγένισσα, ης, ἡ, — preceding. Epiph. II, 728 Β. συγ-γέρων, οντος, 6, fellow-old-man. Babr. 22, Greg. Th. 1037 B. συγ-γίγας, αντος, 6, fellow-giant. Isid. 864 A, σύγγιλιν, incorrect for σιγίλλιν. συγγνωμέομαι, ἤσομαι, —= συγγνώμην αἰτοῦμαι. Pseud-Athan. IV, 525 C, τινί. συγγνωµονέω, ήσω, (συγγνώμων) --- συγγιγνώ- σκω. Apollod. 2, 7, 6,3. Jos. B. J. 2, 15, 4. Ignat. 680. Phryn. 882, condemned. Sezt. _ 389, 19. 628, 8. συγγνωμονικός, ἡ, όν, disposed to pardon.Clas- sical. Πίο. I, 608, 23. Hermog. Rhet. 42,10. Orig. TIT, 1176 τὸ συγγνωμονικόν --- συγγνώμη. Εως. V, 281 0. συγγνωμονικῶς, adv. by being disposed to pardon, indulgently. Hermog. Rhet. 23,19. Hierocl. C. A. 86, 14. συγ-γνωρίζω, — γνωρίζω. Polem. 170. σύγ-γνωσες, εως, ἡ, COgnitio, thorough knowl- edge. Clem. 4. 1, 709 A. συγγνωστός, ή, όν, pardonable, excusable. Sept. Sap. 6, 7, ἐλέους, deserving of pity. — 2. Ac- quainted with. Pseudo-Theophyl. B. IV, 1216, acquaintances, συγ-γομφόω --- γομφόω.Diod. 14, τῶ. Plat. I, 66. I, 922. συγγραµµάτιον, ου, τὸ, little σύγγραμμα. Lucian. 1,583, Orig. 1, 49 A. B. συγγραφή, ῆς, ἡ, α scratch. Erotian. 266 Συγ- γραφὴ ὕφαιμος, — αἱμάλωψ. συγγραφικός, ἢ, όν, (συγγραφή) pertaining to writing, composition, or to prose. Lucian. I, 598, δεινότης. Men. Rhet. 279, 17, λόγος, in prose. συγ-γράφω. Apollon. 1), Synt. 272, 28 Τὸ ἰσό- χρονον Ἡ συγγραφομένου τοῦ I (HI). — 2. Conscribo. Plut.I, 25. ΤΙ, 218 Ὁ Πα- τέρες συγγεγραμμένοι, patres conscripti. συγ-γυµνασία, ας. ἦ, an exercising together. Sept. Sap. 8,18. ῬΡίω. Ἡ, 898 C. Apollon. D. Conj. 479. Sext. 612, 20. Clem. Α. I, 701. 1, 312 C. συγ-καθαγίζω. Plut. Ἡ, 141 E. F. συγ-καθαίρω. Philon I, 647, 34. — Tim, Aelur. 268 C — συγκαθαιρέω, to depose together with. Dubious. συγκαθεδρία, as, ἧ, the being συγκάθεδρος.Cae- sarius 1082. συγκάθεδρος, ov, 6, —= πάρεδρος, L. assessor, co- adjutor of a magistrate. Mfacar. 604 D. Pallad. Laus. 1288 Ὁ. Euagr. 2497 A. B. συγκαθείργνυμι == συγκαθείργω. Basil. ΠῚ, 257 A. συγ-καθείρµαρµαι, to be joined together by fate. Diogenian. apud Eus, ΠΠ, 452 C. Anton. 4, 26. συγκαθήκομαι, --- συγκαθίεμαι. Cosm. Carm. Greg. 849. συγ-καθιδρύω, Strab. 9, 2, 99. Plut. ΤΙ, 44 E. 188 C. συγ-καθιερόω, Plut ῚῚ, 612 D. συγ-καθίζω, to fall down.Sept. Num. 22, 27, ὑποκάτω τινός. συγ-καθορμίζομαι, Polyb. 5, 95, 3. συγ-καθοσιόω, Jos. Ant. 16, 2, 4, p. 788. Plut. II, 686 C. συγ-καθυφαίνω, Sept. Esai. 3, 23 -ασμαι. Aethod. 196 B. σύγ-καιρος, ov, at the right time, opportune, seasonable. Alciphr. 3, 16. συγ-κακοπαθέω, Paul. Tim. 2,1, 8. Basil. TH, 208. Nicet. Paphl. 544 B. συγ-κακουργέω, Dion. Η. 1, 198, 1. Τί, 1181. Philon ΤΊ, 196, 9. Jos. Ant. 17, 5, 7, p. 842. Dion C. Frag. 108, 2. συγ-κακουχέοµαι, Paul. Hebr. 11, 25. Basil. 15 A. Pseudo-Just. 1272 D. συγκάλυμμα, ατος, τὸ, — κάλυμμα. Sept. Deut. 22, 80, 21, 20. Pseudo-Demetr. 47, 14. συγ-κάλυψις, εως, ἡ, a covering up. Max. Conf. TY, 181 A. σύγκαμψις, εως, ἡ, --- τὸ συγκάµπτειν. Herod, apud Orib. IT, 422, 5. συγ-καπηλεύω, Philostrg. 509 B -σασθαι. συγ-καρτερέω, Euchait. 1135 A. συγ-καταβαίνω, to go or come down with. Clas- sical. Diod. 16, 12.— Tropically, to agree to, to submil: to condescend. Polyb. 8, 10, 1. 3, 89,8. Epict. 3, 16,9. 4,2,1. Orig. I, 488, τιν. Athan. 1, 98 Ὁ. Greg. Naz. Il, 285. συγ-κατάβασις, εως, ἡ, condescension, indulgence. Hippol. 853. Method. 349. Greg. Nyss. II, 936. Chrys. 1, 465 C. συγκαταβατικός, ἢ, ὄν, condescending, indulgent. Ephr. 1, 189 E τὸ συγκαταβατικόν = συγ- κατάβασις. Chrys. VII, 208 Ὁ. συγκαταβατικῶς, adv. condescendingly, indul- gently. Orig. TI, 992. Caesarius 908. Chrys. IX, 597 D. συγ-καταβιβάζω, Polyb. 5, 70, 8. συγ-καταβρόξαι, to gulp down. Sophrns. 8605 C -βρώξας. συγ-καταγινώσκω, Died. 17, 80. App. II, 88, 56. συγ-κατάγνυµι, --- κατάγνυμι. Symm. Ps. 67, 24. Jul. 60 A. συγ-καταγομφόω, — γομφόω. Plut. II, 426 B. συγ-καταγράφω, Gemin. 773 Β. συγ-καταδικάζω, Basil. 1, 172 C. 304 A. συγ-κατάδικος, ov, condemned together.Clim. 772 C. συγ-καταδύνω, Classical. Hipparch. 1028 A. συγ-κατάδυσις, ews, 7), α setting together or at the same time ; opposed to συνανατολή. Hipparch. 1005. Strab. 1, 1, 21. συγ-καταζάω, Plut. 11, 749 D. E. συγ-κατάθεσις, εως, ἡ, L. assensus, assent : con- sent: approval, approbation: agreement: op- posed to ἄρνησις. Chrysipp. apud Plut. II,1055 Ε. Polyb. 4, 11, 8. Diod. 16. 50. Dion. H. TI, 1709, 1. Philon Tl, 1Τ0, 18. I, 259, 39 — συναίνεσις. Ἱρία. 2, 17, 15. Plut. 1, 926 Ὁ. II, 908. Cels. apud Orig. 1, 969 C. Clem. 1. 1, 940. II, 12 C, λογική. Ἐπ. ΠΠ, 25 D, ἀνεξέταστος. Zos. 245, 9, ἄλογος, Christianity (Theod. IV, 805 B). — Συγκαταθέσεως ἐπιρρήματα, adverbs of affirma- lion (val, ναίχι). Dion. Thr. 642, 5. συγκαταθετέον, — δεῖ συγκατατίθεσθαι. Diosc. 1, Prooem. p. 2. Apollon. D. Pron. 262 B. 812 C. 346 C. συγκαταθετικός, ἡ, dv, assenting. Epict. 1, 17, 29. 4, 1, 69. συγκαταθετικῶς, adv. assentingly ; opposed to ἀνανευτικῶς. Ερίο. 1, 14, 7. Galen. Il, 24. συγ-καταθίω. Philon ΤΙ, 397,44. Clem. A. I, 1033 B, συγ-καταίρω, Plut. 1, 555 C. συγ-καταιτιάομαι, Jos. Ant. 15, 7, 10 -αθῆναι passively. συγ-κατακαίνω, App. TI, 585, 28. συγ-κατακαίω, Classical. Nicol. D. 68. Strab. 15, 1, 30. 62, συγ-κατακαλύπτω, Diod. 18, 46. συγ-κατακεράννυµι, Caesarius 1053. συγκατακλειστέον, ---- δεῖ συγκατακλείειν. Geopon. 6, 2, 7. συγ-κατακληρονομέω, Sept. Num. 32, 80. συγ-κατακοιμάω, Jos. Ant. 12, 4, 6. συγ-κατακολουθέω, Strab. 17, 1, 34. συγ-κατακομίζω, Dion. H. ΠῚ, 1389, 9. συγ-κατακόπτω, Plut. TI, 816 A. συγ-κατακοσμέω, Plut. Il, 938 Ε. συγ-κατακρημνίζω, Philon I, 408. 4, 1, 9. συγ-κατακρίνω, Ephr. Ἡ, 89 E. συγ-κατακυλίω, Dion. H. V, 142, 4. συγ-καταλέγω, Apollod. 3, 6, 8, 2. Dion. H. I, 287 asv.1. Strab. 7, 3, 2. 1, 2, 33. συγ-καταλήγω, Pseudo-Demetr. 2, 1. συγκαταλογίζοµαι, Jos. Ant. 15, 7, 4.Jos. B. J. συγ-καταμιαίνω, Cyrill. A. 1, 797 Ο. συγ-καταµύω, Philipp. 34. συγ-κατανεύω, Polyb. 3, 52, 6. συγ-καταπατέω, Diod. 17, 34. συγ-καταπέμπω, Jos. Ant. 18, 1, 1. συγ-καταπίμπρημι, Philon Ἡ, 21, 27. Dion C. 44, 50,2. 47, 34, 3. συγ-καταπίνω, Philon I, 311. II, 178, 26. Galen. VI, 360 C. Clem. A. I, 77 B. αυγ-καταπίπτω, Dion. H. V, 552, 12. 18. Basil. ΤΠ, 257 A. συγ-καταπλέκω, Classical.Dion, H. VI, 752, 6. Philon Il, 151, 42. συγ-καταπολεμέω, Diod. 19, 15.Strab. 13, 4, 2, p. 77. συγ-καταποντίζω, — following. Hippol. Haer. 60, 76. συγ-καταποντόω, Sext. 745, 10. συγ-καταριθµέω, to enumerate. Classical. Phi- lon I, 8, 81. 88, 45. συγκαταριθμητέον, ---- δεῖ συγκαταριθμεῖν. Orig. I, 673 B. συγ-καταρρέω, Diosc. 5, 108. συγ-καταρριπτέω, Diod. JI, 577, 30. συγ-κατάρχω, Cyrill. A. ΠΠ, 240, τινός τινι. συγ-κατασβέννυµι, Plut. Il, 648 B. 973 Ὁ, συγ-κατασηµαίνω, Cyrill. A. IX, 904 Ὁ. συγ-κατασήπω, Basil. III, 304 B. συγ-κατασκήπτω, Plut. 1, 1001 C. συγ κατάσκοπος, ov, 6, fellow-spy. Syncell. 260. συγ-κατασπάω, Classical. Clem. A. I, 1068 C. συγ-κατασπείρω Iren. 1, 5, 6 -σθαί τινι. συγ-καταστασιάζω, Plut. 1, 868 D. συγ κατάστασις, εως, η, conflict. Polyb. 4, 8, 9. συγ-κατασύρω, Philon Ἡ, 666 -συρῆναι. συγ-κατασχηματίζω, in accordance or together with. Plat. ΤΠ, 445 Ὁ, Ptol. Tetrab. 68. συγ-κατασχίζω, Galen. IV, 76 E. 185 F. aVemes. 697 A. συγ-κατατήκω, Anton. 5, 1. συγ-κατατρέχω, Diog. 9, 31. συγ-καταυλίζομαι, Cyrill, A. I, 698 A, συγκαταυλισμός, ov, δ, —= τὸ συγκαταυλίζεσθαι. Cyrill. ALI, 724 A. συγ-καταφαγεῖν, see συγκατεσθίω. συγ-καταφεύγω, Jos. B. J. 8, 8, 4. Dion C. 38, 88, 5. συγ-καταφθείρω, Polyb. 9, 26, 6. συγ-καταφλέγω, Posidon. apud Athen. 5, 58, Ρ. 215 A. Philon Ἡ, 27, 8 asv.1. Plut. Il, 499 C. συγ-καταφοιτάω, Cyrill. A. TX, 724 D. συγ-καταφονεύω, Polyaen. 8, 69. συγ-καταχράομαι, Clem. A. TI, 428 C. I, 1954. συγ-καταχώννυμι, Geopon. 1, 6, 3. συγ-καταψέγω, Orig. VII, 25 0. Cyrill. A. X, 188 B. συγ-καταψηφίζοµαι, Plut. 1, 122 E.— Lue. Act. 1, 26 -σθῆναι, to be reckoned among. συγ-καταψύχω, Eudoc. ΜΗ. 379. συγ-κάτειμι, Lucian. I, 441. συγ-κατεξανίσταµαι,- Plut. 1, 711 A. συγ-κατέρχομαι, Classical. Strab. 14, 8, 10. συγ-κατεσθίω, Sept. Esai. 9, 18. Plut. 1, 10. II, 94. συγ-κατευθύνω, Plut. Ἡ, 446 B. 778 F. συγκατισχνόω, ώσω, to become κάτισχνος together with. Cyrill. A.J, 464 Ὁ. συγ-κατολισθαίνω, Diod. 1, 30, p. 36, 98. Cyrill. A. TI, 21 A. συγ-κατονοµάζω, Athan. Ἡ, 233 A. 253 A. συγ-κατορύσσω or συγ-κατορύττω, Dion. H. ΤΙ, 656, 9. Strab. 11, 4, 8. συγκάττυσις, εως, η,= συγκαττύειν, a patching up. Clem. A. TI, 452 B. 0. συγ-καττύω, to patch up. Iren. 521 B. Lucian. Il, 31. Clem. A. I, 1141 B. Pseudo-Just. 1196 B. Soer. 300 B. σύγ-κειμαι, to be agrecd upon, Attal. 72, 16 Ἦν αὐτοῖς διεγνωσμένον καὶ αυγκείμενον ἵνα διατα- ράξωσι. συγ-κεκομμένως (συγκόπτω), adv. in short sen- tences: by syncope. Schol. Dion. Thr. 751, 32. συγ-κεκροτημένως, adv. neatly, finely. Lucian. 1, 694. Poll. 1, 157. συγκελλίτης, ου, ο, (κέλλα) syncellita, one living in the same cell with another. Cassian. 1 1151 A. σύγκελλος, ου, ο, (κέλλα) syncellus, con- cellita, bishop's or abbot’s cell-mate, a sort of ecclesiastical spy. Ephes. 977 Ἐς Chal. 997 E. Joann. Mosch, 2896 D. 2989. Thalass. 1477. (Basil. IV, 540. 812. 825. 1037 D.) — In process of time it became a mere title. Chron. 721. Nic. TI, 681 C. Theoph. 8. Porph. Cer. 530. Euchait. 1190 Ο. Zonar. TI, 257 (Paris). συγ-κεράννυμι, Cyrill. A. X, 1112 C, of the two natures, according to the Monophysites. —2. To contract two vowels into one. Drac. 157, 26 -σθῆναι eis ἔν (τιμάετε τιμᾶτε). συγ-κεραστός, ή, όν, mixed. —Té συγκεραστόν = κρᾶμα, wine diluted with water. Ephr. I, 306. Apophth. 376 C. συγ-κερατίζομαι, to strike with the horns. Sept. Dan. 11, 40, τινί. συγ-κεφαλαίωμα, ατος, τὸ, the sum total. Nicom. 91. Cornut. 118. συγκεφαλαίωσις, εως, ἦ», a summing up. Polyb. 9, 82,6. Nicom. 77. συγ-κηδεύω, Jos. Ant. 7, 15, 3, to be buried together. συγκινδυνευτέον, — δεῖ συγκινδυνεύειν. Cic. Att. 9, 4, 2. συγ-κινέω, Classical. Philon Ἡ, 187, 45. Plut. I, 393 C. συγ-κίνηµα, atos, τὸ, --- συγκίνησις. Seat. 426, 32. συγ-κίνησις, εως, ἡ, joint-motion: commotion, excitement. Hermes Tr. Poem. 22. Longin. 90, 2. Steph. Diac. 1176 A. συγ-κινητικός, ἡ, όν, Moving, exciting, causing commotion. «ιοί. Tetrab. 87. Cass. 151, 12. συγ-κλαίω, App. Il, 773,19. Lucian. II, 589. Basil. ΠΠ, 256 B. 257 Ὁ. συγκλασμός, οὔ, o, (συγκλάω) α breaking together or off. Sept. Joel 1, 7. σύγ-κλεισις, εως, η, α Shutting up, incarceration. Martyr. Poth. 1416 A. 1428 A. σύγκλεισμα, ατος, τὸ, seam? Sept. Reg. 3, 7, 15. συγκλεισµός, οὗ, 6, α shutting up: siege: narrow place, defile. Sept. Reg. 2, 5, 24. 2, 22, 46. Job 28, 15. Hos. 13, 8. Mich. 7, 17. Ezech. 4,8. Mace. 1, 6, 21. Clem. R. 1, 55. Clem. Α. 1, 1197 A. Εἰ. V, 304 Ὁ. συγ-κλειστός, ἡ, ὄν, shut up, closed. Classical. Sept. Reg. 8, 7, 10. Xenocr. 30 σύγκλει- στος. συγ-κλείω, to shut up, close, etc. Classical. Babr. 113, 2.—2- To prevent, to hinder. Sept. Gen, 16, 2 Συνέκλεισέ με κύριος τοῦ μὴ τίκτειν, --- ἐκώλυσε. Mace. 2, 8, 26 Ὑπὸ τῆς ὥρας συγκλειόμενοι (Her. ἐκκληϊόμενοι τῇ ὥρῃ). Athan. I, 289 10 ᾿Ἐρχομένους τινὰς συνέκλεισεν ἡ ἡμέρα. --- B. To complete, to end. Dion. Η. ΤΠ, 1856 Εἰς νύκτα συγκλει- σθεὶς 6 χρόνο. Apollon. D. Adv. 530, 24. Synt. 82, 23. 11, 9.— Also neuter, to come to an end. Polyb. 17, 7, 8. 17, 9,2 Διὰ τὸ καὶ τὴν ὥραν els ὀψὲ συγκλείειν. --- 4. Partici- ple, ὁ συγκλείων, blacksmith? Sept. Reg, 4, 94, 14. συγ-κλέπτης, ου, ὃ, fellow-thief. Poll. 6, 158. συγ-κληρικός, οὔ, 6, fellow-clergyman. Chal. Can, 18. συγ-κληρονομέω, How, to be συγκληρονόµος. Sept. Sir. 22, 28. συγ-κληρονομία, as, ἡ, jotnt-inheritance. Clem. A. II, 387 0. συγ-κληρονόµος, ov, 6, joint-heir. Philon Ἡ, 284, 24. Paul. Rom. 8,17. Jren. 557 A τὰ συγκληρονόμα. συγκλητικός, ἡ; ὄν, (σύγκλητος) L. senatorius, of the senate. Diod. 20, 36 of συγκλητικοί, 80. ἄνδρες, the senators. TI, 614, 28. 629, 30, δόγμα, senatusconsultum. Jos. Ant. 14, 10, 6. Epict. 1, 2,19, Plut. II, 278 D, 737 B.C. σύγκλητος, ov, called together. Sept. Num. 16, 2 Σύγκλητοι βουλῆς, members of the assembly or rather council. 2. Substantively, ἡ σύγ- κλητος, 80. βουλή, L. senatus, the Roman senate. Polyb. 1, 20, 1. 8, 94, 1 Οἱ ἐκ τῆς συγκλήτου, the senators. 6, 11, 7. 6, 13,2 Τὸ τῆς συγκλήτου δόγμα, senatusconsultum. Diod. 4, 88. 20, 86.. Nicol. Ὁ. 81. διγαῦ. 3, 4, 20. Philon ΤΙ, 856,37. Jos. Ant. 14, 10, 6. Epict. 1, 2,19. Orig. 1, 661. — Plut. 1,142 A. ΤΙ, 507 E, meeting of the senate. συγκλινία, as, ἡ, (συγκλίνω) a defile. Plut. 1. 858 B. 635 F, plural. συγ-κλίνω, to decline with, in grammar, Apollon. 1). Adv. 5380. σύγ-κλισις, εως, ἦ, --- συγκλινία. Polyb. 5, 44, τ. Plut. 1, 150 E. συγκλίτης, ov, 6, — ὃ συγκατακλινόμενός τινι at table. Plut. Π, 149 Β. συγ-κλόνησις, ews, ἡ, agitation, commotion. Greg. Naz. II, 601 C. συγκλυδάζομαι, σµαι, —= συγκλύξομαι. απ VY. P. 132. συγκλύζω, to wash over, to overflow. Sept. Cant. 8,7. Sap. 5, 28. Esai. 48, 2. Diod. 18, 73. 20, Τά. 88. Plut. II, 831 E. συγ-κλώθω, to spin together : to unite. Diogenian. apud Eus. TI, 448 E. Anton. 3, 4. 16. 10,5. Orig. TV, 240, εἰς ἕν. Plotin. 1, 26, 11. Pallad. Vit. Chrys. 20 Συγκλωσθεὶς Σεβηρια- νῷ, having become intimate with Severianus. Theophyl. B. TV, 228 D, τὰ ἀσύγκλωστα. σύγκλωσις, εως, ἡ, --- τὸ συγκλώθειν or συγ- κλῶσαι. Anton, 2, 8. 8, 11. συγ-κοινωνία, ας, ἡ, communion, fellowship. Stud. 1049 D, αἱρετική, with heretics. συγ-κοινωνός, οὔ, 6, 4, joint-partaker,Paul, Cor. 1, 9, 25. Martyr. Polyc. 1041 C. σύγκοιτος, ov, (κοίτη) bedfellow. Sept. Mich. i, 5, concubina. Hippol. Haer. 460, 30. Hieron. I, 633 (386). συγ-κολάπτω, — ἐκτέμνω. Adquil. Lev. 22, 24. συγκολυµβάω, Diog. 6, 6. συγκομιστέον, --- δεῖ συγκομίζειν. Philon ΤΙ, 5τ, 25. συγκομιστής, οὗ, ὃ, ---- 6 συγκομίζων. Orig. ΤΝ, 469 C. συγ-κοµιστός, ἡ, όν, brought together. Classical. Diosc. 2, 107, ἄρτος, = αὐτόπυρος. Galen. VI, 309 E. συγ-κονέοµαι, Plut, ΤΙ, 52 Β. 97 A. Maz. Tyr. 24, 39. συγκοπή, ἧς, ἡ, α cutting short, shortness. Dion. H. V, 98, τοῦ πνεύματος. 166, 12, ἤχων. Plut. I, 912 E.—2. Syncope, Jointing, swooning, iu medicine. Galen. II, 263. Philagr. apud Orib. I, 887, 2.— 8. Syncope, the omission of the vowel-sound of a syllable from the middle of a word (πα- τρός πατέρος, ἦλθον ἤλυθον). Tryph. 23. Plut. YJ, 1011 Ὁ. Drac. 56. 156 Κατὰ συγ- κοπήν, by syncope. Apollon. D. Adv. 550, 25. Synt. 341, 22. — 4. Tessellation, tessellated work. Porph. Adm. 139. Theoph. Cont. 148, 23. συγ-κοπιάζω, — following. Ephr. II, 89 E. συγ-κοπιάω, to labor along with any one. Ignat. 724 B, ἀλλήλοις. Leont. Cypr. 1701 C. Vit. Nil. Jun. 63 B. σύγκοπος, ov, fatigued. Diod. 8, 57. συγκοπτικός, ή, dv, Causing συγκοπή, in medicine. Alex. Trall. Helm. 306, 23. σύγ-κοπτος, ov, chopped up. Athen. 9, 15. συγ-κόπτω, to cut short. Dion. H. ΤΙ, 946 -σθαι τὰ πνεύματα. ---- ὃ. To syncopate, in gram- mar. Apollon. D. Synt. 342, 8. Pron. 404 A. συγ-κορυφαῖος, ov, 6, fellow-coryphaeus. Germ. 368 C. συγ-κορυφόω, --- συγκεφαλαιόω, to complete. Dion. H. V1, 828. Longin. 24, 2. συγκορύφωσες, εως, ἢ, συγκεφαλαίωσις. Theol. Αγ]. 25. συγ-κουράτωρ, opos, 6, the Latin concurator. Antec. 1, 24, 1. συγκουστουδιάζω, (κουστωδία), to watch together. Pseudo-Chrys. IX, 764 B. συγ-κουφίζω, Lucian. Ἡ, 528.Sext. 123. συγ-κραδαίνω, Caesarius 1065. σύγ-κραμα, ατος, τὸ, commixture. Diosc. 3, 195 = κρᾶμα, wine diluted with water. Epict. 4, 11, 9 [of the human body]. συγκραματικός, 9, ὄν, of a mixed nature. Herophil. apud Plt. ΤΊ, 904 F et Galen, Il, 51 C. σύγκρασις, εως, ἡ, Syncrasis, a mixing logether, etc. Classical. Plut. II, 909. Theophil. 1069 C Σύγκρασιν ἔχει τῇ πλάνῃ. ΤἸαριδὶ. Myst. 150, 16. Cyrill. A. X, 232, of the two natures. — 2. Temperature. Diosc. 1, Prooem. p. 6, τοῦ ἔτους συγ-κρατέω, Jos. Ant. 8, 8, 2, Ῥ. 428. Plut. II, 508 D. 876 A. Galen. Ἡ, 248 A. συγκρατικός, ή, dv, — συγκραματικός. ΡΙοί. Tetrab. 83. Pseudo-Dion. 709 Ὦ --- συγκε- ραννύς. Anast. Sin. 780 C. συγ-κρέκω, Ael. N. A. 11, 1. συγ-κρημνίζω, Polyb. 8, 34, 7. συγκρητισμός, ov, 6, (κρητίζω) union of the Cretans. Plut. II, 490 B, union of two parties against a third. σύγκκριμα, aros, τὸ, (συγκρίνω) a concrete, that which is formed by concretion. Democr. apud Sext. 62, concrete substances, natural ob- jects. Strab. 2,4, 1. Philon 1, 48, 84. 66, 16. 125, 84. 171,15, body. Diosc. Iobol. 18, body. Plut. TI, 892 A. Just. Frag. 1581 Ῥ. Athenag. 981 A. Iren. 488 B. Hippol. Haer. 178, 89. — Sept. Sir. 35, 5, concert. — 2. Decretum, decree. Sept. Sir. 35, 17? Mace. 1, 1, 57.— 8. Interpretation ρήματος. Sept. Dan. 5, 26. συγκριμάτιον, ov, τὸ, little σύγκριμα.Anton. 8, 25. συγκρίνω, = ἀντεξετάζω, παραβάλλω, to com- pore. Classical. Sept. Sap. 7, 29, τινί. Dion. H. VI, 755, 14. Phryn. 278, con- demned iu this sense.— 2. To interpret adream, Sept. Gen. 40, 8.— 3. To deter- mine, decide. Sept. Num. 15, 84 Οὐ yap συνέκριναν τί ποιήσωσιν. σύγκρισις, εως, ἡ, form, mode. Sept. Num. 9, 8. -—2. Comparison. Classical. Sept. Sap. 7, 8 Ἐν συγκρίσει αὐτῆς, in comparison with her. Dion. Thr. 642, 11 Συγκρίσεως ἐπιρρήματα (μᾶλλον). Philon J, 88, 18. Apollon. D. Pron. 266 C, τῶν ἀντωνυμιῶν. Phryn. 278, condemned in this sense. P. 5. 8, 4 Κατὰ σύγκρισιν, in the comparative degree. — 8. Interpretation of dreams. Sept. Gen. 40, 12, ete. 7. γραφῆς, Dan. 5,7.17.—4. Syncrisis ; see ἀκίνητος. συγκριτέον, == δει συγκρίνειν. Orig. TI, 1128 A. IV, 445 D. συγκριτικός, ἡ, ὄν, comparative, in grammar. Dion. Thr. 634,25 Plut. 11, 677 D. Drac. 56, 21. Apollon. 1). Conj. 521, ὄνομα. Hermog. Prog. 17. Arcad.195. Clem. 4. II, 337. συγκριτικῶς, adv. comparatively, in the compara- tive degree. Hippol. 882 Ὁ. Diog. 9, 75. Athan. TI, 128. 199 C. Basil. 1, 569. σύγκριτος, ov, also συγκριτός, ἡ, dv, (συγκρίνω) comparable, to be compared. Polyb. 12, 28, 7. Dion. H. VI, 941, 12. Philon I, 159, 44. 578,17 (171, 4). Ερία. 8, 22, 60. Orig. I, 975 C. 1168. III, 872. — 2. Compact, firm as to flesh. Xenocr. 88. Dubious. συγ-κροτέω, to cause to take place, to bring about or forward, to get up a war. Philon Il, 16, 40. 562,40. Plut. 11, 528 B. Orig. 1, 781. Steph. Diac. 1112 Kar’ αὐτῶν συγκροτεῖ τὸν πόλεμον. --- Particularly, to convoke or con- vene an ecclesiastical council. Method. 368 C. Alex. A. 549. Eust. Ant.676 D Ant. 1. Eus. V, 286. ΤΙ, 597. 829. 957 Ὁ. 1060, σύνοδον οἰκουμενικήν. .ithan. 1, 257 Τῆς κατὰ Νίκαιαν συγκροτηθείσης συνόδου. συγ-κρότηµα, ατος, τὸ, that which is brought to- gether : meeting, assembly, society, association. Eus. Π, 169 C. Athan. I, 544. 552 C. συγ-κρότησις, εως, ἧ, Convention, meeting. Eus. ΤΙ, 968. 492, ἐπισκόπων. Simoc. 314, 26. — Eustrat. 2349 D, intimacy, friendship. συγκροτητής, οὔ, 6, instructor. Leont. Cypr. 1692 A. σύγ-κρουσις, εως, ἡ, collision, concurrence of vowels causing a hiatus. Chrysipp. apud Plat. Ἡ, 1047, τῶν φωνηέντων. Dion. H. V, 168. 429 (VI, 1069). Pseudo-Demetr. 34, 20. 36. 79. συγκρουσμός, οὔ, 6, — σύγκρουσις. Sept. Mace. 1, 6, 41. clashing. Plut. IL, 898 E. F. Orig. ΤΙ, 841 C. Vit. Arat. 1164 Ὁ. συγκρουστέον,--- δεῖ συγκρούεν. Pseudo- Demeir. 90, 12. συγκρουστῆς, οὔ, 6, —= ὃ συγκρούων. Ephr. ΤΠ, 440 Β. συγ-κρούω, to strike together, etc. Classical. Dion. H. V, 546. VI, 964, τὰ φωνήεντα. Plut. TI, 584 F. 850 E. Pseudo-Demeir. 88. 36. Sext. 686. συγκτησία, as, ἡ, (σύγκτησις) integrity of terri- tory. αγ, Can. 56, τῶν παροικιῶν. συγ-κτησις, eas, i, L. saltus, wood, forest. Gloss. συγ-κτίζω, Sept. Sir. 1, 14. Athan. Π, 317. Gelas, 1284 A. σύγ-κτισις, εως, ἧ, — κτίσις. Nicom. ΤΊ. συγ-κυέω, Porphyr, A. N. 28, p. 96, 17 -σθαί τινι. συγκυλίνδοµαι, --- συγκυλιδέοµαι. Sext. 667, 5, τινί. συγ-κυλίοµαι, ---- preceding. Diod. 16, 27. συγ-κυνηγετέω, — συγκυνηγέω. Plut. 1, 689 A. ΤΙ, 173 Ὁ. συγ-κυνηγέω, Classical. Parth. 36. συγκύρημα, ατος, τὸ, (συγκυρέω) hap, accident. Polyb. 4, 86, 2. Οἷε. Att. 2,12. Dion. Π. TIL, 1847, 15. App. I, 16, 47. συγκύρησις, εως, ἡ, conjuncture. Polyb. 9, 12, 6. Sext. 33. συγ-κυριολογέω, Pseud-Athan. IV, 1221 B. συγ-κυρόω, Men. Rhet. 271, 18. συγκύφω, — συγκύπτω. Sept. Sir. 19, 27. συγ-κωθωνίζομαι, Athen. 1, 35. συγ-κωμῳδέω or ξυγκωμῳδέω, Lucian, 1, 596. συγ-ξαίνω, Ρlut. ΤΙ, 880 C. συγ-ξέω, well. Dion. H. V, 148.169. 171. Plut. Ἡ, 888 C. D. συγχαίρομαι, — συγχαίρω. Inscr. 5980, 5. συγ-χαλάω, to relax, neuter. Genes. 108, 28, συγ-χαράσσω or ξυγ-χαράσσω, to scarify. Aret. 116 C. συγ-χαριεντίζομαι, Nil. 280 Ὁ. συγχαρίζομαι, συγκεχαρισμένος --- κεχαρισµένος. Plut. Ἡ, 44 Ὁ. συγχαρίκια or συγχαρίκεια, τὰ, (συγχαίρω) con- gratulatory presents. Theoph. 514, 17. συγχαριτικός, ἡ, ὄν, congratulatory. Philon 1,81, 21. 22. Jos. B. J. 4, 10, 6 [here συγχαρτ.]. συγ-χειμάζω, App. ΤΙ, 811, 65. συγ-χειρίζω, Polyb. 6, 2, 14. συγ-χειρο-πονέω (πονέω), to help with one’s own hands, Lucian. Π, 321, συγ-χειρουργέω, Classical. Philon Tl, 523, 88. Jos. Ant. 17, 8, 2. συγχέρεια, as, ἡ, (χείρ) assistance. Scyl. 188. συγ-χέω, to confuse, [Clem. A. II, 298 C συγ- χεθήσομαι — συγχυθήσομαι. Sophrns. 8281. 3356 C συνέχυσεν, of the two natures. Pseud- Athan. IV, 29 A.] συγ-χήρα, as, 4, fellow-widow. Const. Apost. 8, 13. συγ-χιλίαρχος, ov, 6, fellow-tribunus. Jos. Ant. 19, 1, 5. συγχόνδρωσις, εως, 4, (χόνδρος) --- ἡ διὰ χόν- δρου σύμφυσις, cohesion of bones by means of cartilages. Galen. IV, 11 C. συγ-χορηγέω, Polyb. 4, 46,5. Plut. 1, 20 C. συγ-χράομαι, Polyb. 2, 82, 7. 1, 20, 14, to bor- row at the same time. Diod. Ἡ, 575, 34. Philon 1, 228, 86. Joann. 4, 9, to have deal- ings with. Clem, A. 1, 486, τινὶ εἴς 71. — 2 To abuse — καταχράομαι. Ignat. 664 C τχρᾶσθαι. συγ-χρηματίζω, to have the same name with. Piol. Tetrab. Τ9. Orig. I, 212 C. σύγ-χρησις, εως, ἧ, joint use. Arr. P. Μ. E. 27. Clem. A.T, 816 A. συγχρηστέον,---- δεῖ συγχρῆσθαι.Clem. A. Ἡ, 456. Pseudo-Just. 1196 C. συγ-χρηστηριάζομαι, Schol. Arist. Eq. 1091. σύγ-χρισμα, ατος, τὸ, Synchrisma — χρί- opa. Diosc. 1, 15.17, 181. 8, 26 (29). 48 (55), p. 398. σύγ-χρίω, = χρίω. Diose. 1, 18, p. 84. συγχρονέω, how, to be σύγχρονος. Erotian. 8. Clem. A. 1, 839, Ἴσιδι. Afric. 73, — Apollon. D. Synt. 205 -σθαι, to be in the same tense. συγχρονίζω, ίσω, --- preceding. Sext. 115, 14. Clem. Δ. 1, 832. Orig. II, 1273 Ο. Eus. V, 236. — 2. To spend time or to stay long ata place. Sept. Sir. Prolog. συγχρονισμός, ob, 6, ---- τὸ συγχρονίζειν, the being contemporary. Gell. 17, 21. σύγ-χρονος, ov, contemporaneous, contemporary, coeval. Hippol. Haer. 432, 99. Tit. Β. 1077 Ὁ. = Epiph. Π, 49 B. Pallad. Laus. 1020 D, τινός. συγ-χρώζω, apparently — following.Diod. 2, 52. Plut. IT, 934 Ὁ. συγ-χρώννυµι, to paint with blended colors. Dion. H. V, 184. Athenag. 945 Ὁ. συγχρῶτα (χρώς), adv. ---- κατὰ φύσιν (περαί- νειν). Artem. 116. συγ-χρωτίζομαι, to come in contact with. Hermes Tr. Poem. 105, 9 -ίζω. Diognet. 1185. Diog. 7, 2, τινί. συγχυλόω, dow, (χυλός) to make into broth. Diose. Eupor. 2. 137. συγ-χύνω, — συγχέω. Luc. Act. 9, 95. Herm. Vis. 5 (Codex κ) -χύννω. Apollon. D. Pron. 392 C. Method. 92 A -χύννω. σύγχυσις, εως, ἡ, confusion. Sept. Gen. 11, 9, Babel. Philon 1, 7, 26. 404, of tongues. Orig. I, 1058 C.— 2. Fusion of the hypo- stases, according to the Sabellians. Basil. ΤΠ], 480 B. C. IV, 887 Ἑ, τῶν ὑποστάσεων. Did. 4. 924 C. Greg. Nyss. ΠῚ, 1109 B. Chrys. 1, 410 A. — Also, of the two natures. Hippol. 886 Ὁ. Amphil. 118 Ὁ. Epiph. Tl, 140. Cyrill. A. X, 180. 382. Theod. TV, 148 Ὁ. Sophrns. 3224 C. συγχυτικός, ἢ, dv, causing confusion, disturbing : commingling, confounding. Philon 1, 696, 41. Plut. Π, 432. 948 Ὁ. Cass. 151. Sezxt. 429, 98. Orig. 1, 1458. ΤΠ, 598 C.— 2. In ecclesiastical Greek, it is applied to the Mo- nophysites, who confounded the two natures. Pseud-Athan. TV, 544 D. Nic. Τί, 724 C. 1088 D. Taras. 1432. συγχυτικῶς, adv. by fusion. Philipp. Sol. 884. συγ-χωλεύω, Basil. TIT, 485 A. συγχωρέω, to concede: to permit. Orig. TH, 1196 C Ὃ συγχωρηθεὶς πάντα τὰ τάλαντα, — ἐπιτραπείς. Athan. I, 276 -θῆναι ἐλέγξαι. Apophth. 440 Συγχώρησον αὐτὸν, ἀββᾶ, ἵνα ἔλθῃ καὶ ἴδῃ σε. Anast. Sin. 500 Ο.---Συγ- χώρησον, pardon, with permission, in the lan- guage of politeness. Apophih. 188 D. Sophrns. 3709 Ὦ. 3712. — Impersonal, συγ- χωρεῖται, if is permitted. Ἐπ. Tl, 888 C Καὶ τὰ κυριακὰ δὲ τὰ οἰκεῖα ὅπως κατασκευάζοιεν (= -ζωσι) συγχωρεῖται. ---- 2. To pardon. Cyrill. Ἡ. 418 Ο. Apophth. 124 Ὃ θεὸς συγ- χωρήσῃ ὑμῖν. Apocr. Joseph. Narrat. 3, 8 Συγχώρησόν μοι τὰς ἁμαρτίας pov. Parad. Pilat. 9, ἡμῖν. [Απανί. Sin. 86 συγχώρησε = συνεχώρησε.] συγχώρημα, ατος, τὸ, concession, the thing con- ceded : permission. Polyb. 1, 85, 18. 5, 67, 8. Dion. H. ΤΙ, 850. συγχώρησις, εως, ἢ, — τὸ συγχωρεῖν, concession, permission. Classical. Diod. I], 537, 82. Epict. 1, 7, 19, concession, in logic. Hermog. Rhet. 841, 19. επί. 88, 17 Κατὰ συγχώρη- σιν καὶ ἀναποδείκτως, in logic. Doroth. 1181 B, θεοῦ. --- 2. Pardon, forgiveness of sins. Orig. VII, 40 ο. Εις. V, 276. Sard. 7. Tit. B.1245. Cyril. Η. 441. Greg. Nyss. ΤΠ, 1005 Ὁ. Epiph. Tl, 185 C. Chrys. IX, 502 Ὁ. 678 E. Nil. Epist. 3, 348. Soer. 581. Theoph. Cont. 439,17 Συγχώρησιν ai- τεῖν, to beg one’s pardon, to say συγχώρησον, συγχωρήσατέ pot. 439,18 Δοῦναι συγχώρησιν, to give pardon, to say 6 θεὸς συγχωρήσαι σοι. συγχωρητής, οὔ, 6, accommodating or obliging person. Hippol. Haer. 86, 8. συγχωρητικός, ἡ, dv, inclined to pardon or for- give, forgiving. Orig. TY, 1193 C, rads τινι. Eus. VI, 580 Ὁ. συγχωρητικῶς, adv. concessively. Orig. I, 1264. συγ-χωρίτης, ov, 6, fellow-townsman. Porph. Novell. 256. Phoc. Novell. 999. συ-ζατρικίζω, Achmet. 241, τινί. συ-ζεύγνυμι, to pair, to match. Diod. Tl, 568, 79, τοὺς εὐθέτους εἰς μονομαχίαν. συζευκτέον, ---- δεῖ συζευγνύναι. Nicom. 95. συζευκτικός, ἡ, όν, (συζεύγνυμι) L. conjun- etivus, conjunctive, connective. Pseudo- Dion. 337 C. συ-ζέω, Diose, 2, 91. συ-ηλόω, Cyrill. A. 1, 405 B. συ-ζηλωτής, ob, 6, [ε]οιυ-ζηλωτής. Cyril. 4. Ἱ, 357 A. σύζησις, εως, ἡ, (Cao) = συμβίωσις. Athan. 1, συ-ζήτησις, εως, ἡ, an inquiring together, dispu- tation, discussion. Philon 1, 191, 6. Lue. Act. 15, 2 συνζήτησις. συ-ζητητής, οὔ, 6, joint inquirer, disputant. Paul, Cor. 1, 1, 20 συν-ζητητής. Clim. 1057- συ-ζοφόω, completely. Philipp. 12. συζυγέω, joo, to be in the same rank. Polyb. 10, 21, 7.— 9, To correspond, to agree. Apollon. Ὁ. Pron. 888 (dpe, ὑμέ, σφέ, are συζυγοῦντες forms). Sext. 224, ἀλλήλοις. Epiph. II, 312 B. συζυγή, ῆς, ἡ, == συζυγία. Philon I, 236, 36. συζυγής, ές, --- σύζυγος. Sept. Mace. 8, 4, 8, husband. Plotin. Ἡ, 1386, 18. Greg. Naz. ΤΠ, 644 A. συζυγία, as, ἦ, SyYZygia — σύζευξις, union, combination. Dion. Π. V, 161, it is not easy to pronounce the combination NA (σύνλογος). Plut. Tl, 1017 E. Schol. Heph. 4, 1, p. 26 = ἐπιπλοκή. - 2. Conjugium, wedlock. Plut. 11, 770 Ο. Just. Apol. 2,2. Clem. 4. 1, 1189. Hus. H. E. 3, 30. Basil. TL, 348 C. 629 A. Greg. Nyss. Π1, 988 C. — 3. Conjugatio, conjugation of verbs, in grammar. Dion. Thr. 638, 6. 30. Drac. 12, 19. 36,16. 89,10. Apollon. D. Adv. 611, 31. Phryn. 348. Galen. Ul, 95 C. —4. Correspondence, affinity. Seat. 652, 28.— ὅ. Pair. Ael. Tact. 22, 2 == δύο ζυγαρχίαι of chariots. Jren. 448, of Aeons.— 6. Di- pody, pair of feet, in versification. Drac. 124. Heph, 7, 10, τροχαϊκή. Poem. 4,1. Longin, Frag. 3, 7. σύζυγος, ov, corresponding, agreeing (ἐμεῦς, τεῦς : ἡμέων, ὑμέων: @ of, οὗ). Apollon. D. Pron. 307 C. 816. 856. 261 C.— 2. Substantive- ly, 6, ἡ σύζυγος, husband, wife. Paul. Phil. 4, 8 ὁ otvtuyes. Patriarch. 1041 C, con- jux. Chal. 886 C, husband. συ-ζυγοστατέω, Stud. 808 B. συζύγως (σύζυγος), adv. correspondingly. Apollon. D. Pron. 324 C. 352 A. συ-ζωοποιέω, Paul. Eph. 2, 5. Col. 2, 18. Greg. Naz. I, 397 B -σθαι. συΐδιον, ου, τὸ, little σῦς. E’pict. 4, 11, 11. συκάζω, — πυνθάνομαι. Simoc. 127, 7. Συκαῖ, ὧν, αι, (συκέα) Sycae, opposite Constan- tinople. Soer. 328. ος. 1173. Justinian, Cod. 1, 2, 18. συκαστής, οὔ, 6, — 6 συκάζων. Schol. Arist. Plut. 873 — φιλεγκλήμων. συκεών, 566 συκών. συκό-βιος, ον, (σῦκον) living on figs. Schol. Arist. Plut. 873. συκολόγος, ον, (λέγω) gathering figs. Schol. Arist, Plut. 873. συκομορίτης, ov, 6, of or from the συκόμορον. Diose. 5, 42, οἶνος. συκό-μορον, ov, the fruit of the συκόμορος. Strab. 17, 2, 4. — 2. The true συκόµορος. Diosce. 1,181. Galen. VI, 355 F Τὸ τοῦ συκομόρου φυτόν ---- τὸ φυτὸν συκόμορον. συκότιον, incorrect for συκώτιον. συκοτράγος, ον, (τρώγω) jfig-eating. Ael. Ν. A. 17, 81. συκο-φάγος, ον, --- preceding. Hes. Κραδοφά- γος, συκοφάγος, ἰσχαδοφάγος. συκοφαντητέον, ---- δεῖ συκοφαντεῖν. Schol. Arist. Ran. 1012. συκοφαντητός, 7, όν, that may be slandered. Just. Tryph. 94, p. 701 A. συκοφαντικός, ἡ, ὄν, Slandering, accusing falsely. Sext. 684, 32, τέχνη. συκοφόρος, ον, (φέρω) fig-producing. Strab. 4, 1, 2, p. 276, 21. συκο-φύλαξ, axos, 6, keeper of figs. Anast. Sin. 1061 C. συκό-φυλλον, ov, τὸ, --- θρῖον, fig-leaf. Hes. ᾿Αποτεθρίακεν . . . συκώδης, ες, fig-like. Diosc. 1, 185 Τὰ συκώδη καὶ τραχέα τῶν βλεφάρων, affected by the di- 86886 συκῆ. σύκωμα, ατος, τὸ, -- σύκωσι. Schol. Arist. Ran. 1247. συκών, @vos, 6, (συκῇ) L. ficetum, garden of Jig-trees. Sept. Amos 4, 9 συκεών. Jer. 5, 11. Charis. 553, 36. συκωρός, ot, 6, (ὥρα) watching figs. Schol. Arist. Plut, 878. συκώτιον, ου, τὸ, (συκωτός) liver, and, in general = τὰ ἐντόσθια, bowels. Mal. 397, 21. [The Greeks of the Roman period said ἧπαρ χοί- per συκωτῶν, and ἧπαρ συκωτόν. The medi- aeval Greeks supposed that συκωτόν might be used alone for ἧπαρ; hence συκώτιον. Com- pare ἄσημον, βήσσαλον, νηρόν, στρᾶτα, and the modern Greek ἀγελάδα, cow, from βοῦς ἀγελαία, ποντικός, mouse, from μῦς Ποντικός.] συκωτόκοιλα, ων, τὰ, --- συκώτιον καὶ κοιλία. Eustrat. 2820 B. συκωτός, ἡ, ὄν, (σῦκον) fed or fattened on figs. Galen. VI, 879. 387 D, ἧπαρ, ficatum, of pigs or fowls. Orib. 1,102. Aét. 2, 127, χοῖρος. (Plin. 8, 77.) συλαγωγέω, now, (σῦλον, ἄγω) to spoil, τοῦ, plunder. Paul. Col. 2, 8. Aristaen. 2, 22. σύλησις, εως, 9, (συλάω) a plundering. Diod. 11,14. Strab. 9, 8, 8. συλητῆς, οὔ, 6, plunderer.Caesarius 980. 1100. Epiph. I, 749 C. συλήτρια, as, ἡ, female plunderer.Pseudo- Chrys. TX, 763 E. συλ-λαβή, ἧς, 9, (σύν, λαμβάνω) sy \laba, syl- lable. Evurip. Palamed. Plat. Theaet. 203. Aristot. Poet. 20,1. Dion. Thr. 632, 23, 29, μακρά, φύσει μακρά. 30, θέσει μακρά. 633, 17, κοινή. Dion. Η. Ν, 61,2. Ότας. ὅ, 11. — Aesch. Sept. 468 Τραμµάτων συλλαβαί. --- For dividing a word into syllables, see Dion. HV, 159. Heph.1,5.6. Apollon. D. Syut. 7,10. Aristid. Q. 44. Terent. AL. 542. 992. Schol. Heph. 4, 7, p. 28. — 2. Metonymical- ly, συλλαβαί, words. Did. A. 972 C.— Par- ticularly, letter, episile, = γράμματα. Cyril. A. X, 249, βασιλικαί. Chal. 1608. Justinian. Cod. 1, 1, 7, Prooem. Euagr. 2597 C, ἐγκύ- κλιαι. Simoc. 178,15. fax. Conf. II, 644. συλλαβίζω, iow, to spell. Plut. Ἡ, 496 F. Lucian. Tl, 737. συλλαβικός, ἡ, ὄν, syllabic. Drac. 155, 16, αὔ- Enow, syllabic augment. Apollon. 1). Pron. 371. Synt. 7, 25. Porphyr. Prosod. 111, τόνος, syllabic accent, that is, the grave accent. συλλαβικῶς, adv. syllabically. Theodos, 1010, 6. συλλαβομαχέω, How, —= περὶ συλλαβῶν μάχομαι, to fight about syllables or words. Philon 1, 526, 46 as v. 1. συλ-λαϊκός, ἢ, dv, fellow-layman. Const. Apost. 2, 36. συλ-λαλέω, to talk with. Sept. Ex. 84, 35, αὐτῷ. Prov. 6, 22. Esai. 7, 6. Polyb. 1, 48, 1. Diod. II, 526, 98. συλ-λαλία, ας, ἣ, conversation. Clim. 685 B. συλλαμβάνω, to conceive, to become pregnant, Classical. Sept. Gen. 4,1. 19, 36. Reg. 1, 4,19 Συνειληφυῖα τοῦ τεκεῖν, near delivery. Ps. 7,15, πόνον. Luc. 1, 24. Plut. Tl, 38 E. 829 B. συλ-λάμπω, Orig. I, 858, τινί. Greg. Naz. ΤΠ, 454 A. σύλ-λαμψις, εως, ἡ, — τὸ συλλάμπειν. Plut. ΤΙ, 625 F. Σύλλας, ου, 6, Sulla. Paus. 1, 20,7. Dion C. Frag. 109, 6. συλ-λατρεύω, Plut. TI, 941 ἘΞ Basil. IV, 478. συλ-λεαίνω, Dion. H. VI, 1090, 18 -σθαΐ τινι, to coalesce with. Diosc. Eupor. 1, 170, p. 188. Galen. ΧΙΠ, 383 A, συλ-λείβω, Classical. Strab. 13, 1, 48 -σθαι. συλ-λειόω, Galen. XIU, 629 F. συλ-λειτουργέω, ήσω, to be a fellow-minister. Philon Ἡ, 227, 14. —Particularly, to perform divine service with another. Athan. I, 988 C. Theod. Lector 217 C. Damase. Il, 261 Ὁ. Porph. Cer. 177, 21. Petr. Ant. 781 A. συλ-λειτουργός, ov, ὁ, fellow-minister. Malchio 249 Ὁ. Petr. Alex. Can. 14. Alex, A. 572 A. Neocaes.14. Ant.19. Eus. IT, 1136. VI, 824. Athan. I, 221. Alex. Hier. 549. σύλλεκτος, ον, (συλλέγω) collected, gathered together. Hecat. Abd. apud Jos. Apion. 1, 29, p. 456. συλ-λεσχηνεύω, App. II, 310, 18. συλ-λήγω, to have the same ending with (σέ, ἕ, μέ). Apollon. D. Synt. 168, 12. συλ-ληΐζοµαι, Jos. B. J. 2, 22, 2. σύλ-λημμα, ατος, τὸ, conception, the thing con- ceived. Pseud-Afric. 104 B. σύλλημψις, εως, ἡ, --- σύλληψις. Sept. Jer. 18, 22 as ν. 1. συλ-ληπτικός, ἡ, όν, assisting, helping. Nicom. 134 Τὸ συλληπτικὸν ἀλλήλοις, their aiding one another. συλλήπτρια, as, ἢ, female helper. Classical. Method. 97 A. συλ-λῃστής, οὔ, 6, fellow-robber. Cels. apud Orig. I, 865 B. σύλ-ληψις, εως, ἡ, α taking or joining together, comprehension. Dion. Thr. 642, 14 Συλλή- eas ἐπιρρήματα (ἅμα, ὁμοῦ, ἄμυδις). Schol. Heph. 1, 14, Ῥ. 11, combination of letters (TA, TM).— 2. Help, co-operation. Just. Apol. 1, 26. --- 8. Syllepsis, a figure of rhetoric by which a thing, done or said by one person, is referred also to another ; as when Ulysses says τὸν τρισκαιδέκατον σκο- πὸν εἵλομεν, although Dolon was killed by Diomedes alone. Apollon. D. Pron. 283. Herodn, Gr. Schem. 604. Hermog. Rhet. 35, 13. συλ-λιπαίνω, Strab, 5, 2, 6, p. 852, 21, Plut. ΙΙ, 1011 Β. συλλογή, ῆς, ἡ, collection, the name of an office. Proc. ΠΠ, 124, 17. συλλογίζομαι, to calculate. Polyb. 14, 4, 4 Ἣν δ᾽ αὐτῷ συλλελογισμένον μὴ πρότερον ἐγχει- ρεῖν, if was his plan. συλλογιμαῖος, a, ov, collected together. Classical. Basil. I, 81 D. συλλογιστία, as, ἡ, (συλλογίζομαι) ratiocination. Epiph. Ἡ, 612 C. συλ-λογιστικός, ἢ, όν, sy llogisticus: illa- tive, in logic. Chrysipp. apud Diog. 7, 94. Sext. 91, 2, λόγος. 118, 14, δύναμις. Ding. 7, 18. — Συλλογιστικὸς σύνδεσμος, illative conjunction, in grammar (dpa, ἀλλά, ἀλλαμήν, τοίνυν, τοιγάρτοι, τοιγαροῦν, οὐκοῦν). Dion. Thr. 643. 642, 26. Apollon. D. Conj. 494, 12. 519, 19. 525, 81. Phryn. P. 8. 57, 10. συλλογιστικῶς, adv. ilatively. Classical.Did. A. 849 A. σύλλογος or ξύλλογος, ov, 6, assembly. Method. 348, ἐκκλησιαστικός. Basil. I, 464 C, at church. Alen. P. 283, 13, ὁ ἱερός, the sacred college, the clergy. συλ-λοιδορέω, to join in reviling any one.Sept. Jer. 96, 27. Jul. 958 B. συλ-λουκιαγιστῆς, οὔ, 6, (Λουκιανός) fellow- Lucianist. Arius apud Epiph. II, 212 Β et Theod. TH, 918 C, implying that Arius and Eusebius of Nicomedia were followers of Lucian of Antioch. συλ-λούομαι, Philon IJ, 571, 40. Plut. Τῇ, 124. 274. Lucian. TH, 285. Clem. A. 1, 601 B. συλλοχίζω, ίσω, (λόχος) to arrange in compa- nies: to collect. Sept. Mace. 1, 4, 28 συνελό- χησε, write συνελόχισε. Plut. I, 22. II, 761. Αεἰ. Tact. 8,2. App. I, 709, 44. II, 716, 62. συλλοχισμός, οὔ, ὁ, the drawing up of two or more λόχοι, the λοχαγοὶ forming the front line. Ael. Tact. 6, 1. 2.— 2. Census, the enumeration of the inhabitants of a country. Sept. Par. 1, 9, 1. σύλ-λυσις, εως, 9, reconciliation. Diod. 12, 4. συλ-λυτρωτής, ov, 6, Co-Redeemer, an epithet of the Valentinian ὅρος. Jren. 460 A, the ancient Latin version has Lytrotes. συλοχρηματέω,ήσω, --- συλῶ χρήματα. Basil. IV, 361 B. συμ-βαδίζω, (συν). Jos, Ant. 1, 20, 8. Dion C. 77,18. Δεῖ. Ν. A. 7,41. Greg. Naz. I, 593. 1248 C. συμ-βαίνω, to agree. Classical. Greg. Naz. TH, 333, τινί. Greg. Nyss. Π1, 901. Theod. IV, 1449 συμβαίνοντα --- συμφερόμενα, conveni- entia. — 2. Participle, τὸ συμβεβηκός --- κατηγόρημα, in logic. Philon 1, 321, 39. Hippol. Haer. 88,96. [Sezt. 309, 11. 497, 25 συμβεβήκῃ.] συμ-βαλανεύομαι, to be in a bath together. Lyd. 256, 16. συμβαλλομάχος, ov, (συμβάλλω, μάχη) instigat- ing to fight. Cyril. A. X, 1085 A. συμ-βάλλω, to contribute, etc. Clementin. 157 C πολὺ γάρ por συμβάλλεται ἵνα πρὸς αὐτὸ ἁρμόσωμαι, it is of great advantage to me. σύμβαμα, ares, τὸ, (συμβαίνω) that which befalls, accident, chance, casualty. Anton. 7, 58, Symm. Eccl. 8, 19.— 2. Predicate = κατη- γόρημα, the verb being personal (ἐγὼ λέγω). Stoic word. Apollon. D. Pron. 406 C. Synt. 81. 300. Lucian. I, 561. Diog. 7, 64. συμβαματικός, ἡ, όν, accidental. Ptol. Tetrab. 203. συμ-βάπτω, Anast. Sin, 265 A. συμ-βαπτίζω, Clementin. 886 C -ισθῆναι αὐτῇ. Greg. Naz. II, 896 Ὁ. συμ-βαρβαρίζω, Basil. TH, 485 A. συμ-βαρύνω, to put the grave accent upon a word equally with another (ἄξιαι, ἄξιοι). Apollon. D. Adv. 581, 20. Theodos. 1006, τινί. συμ-βασιλεύς, έως, ὃ, joint-king, the emperor’s colleague. Eus. II, 896. VI, 549 C. Pallad. Vit. Chrys. 12 B. συµ-βασιλείω, Polyb. 30, 2, 4. Dion. H. I, 342. Strab. 12, 8, 29. αι. Tim. 2, 2, 12. Plut. Tl, 216. Just. Apol. 1, 10. σύμβασις, εως, 4, agreement, treaty. Jos. Apion. 1, 14, p. 446 Ποιήσασθαι συμβάσεις ἵνα ἀπέλ- θωσι. ---- 2. Casus, accident, chance, event. Adam. 1805 Κατὰ σύμβασιν, by accident, not by nature. Marc, Erem. 1097 A. συμ-βαστάζω, to hold together: to compare. Sept. Job 28, 19. Orig. IV, 381 C. συμ-βατεύω, — συµβιβάζω. Ewagr. 2588 A. συμβατήριος, ov, conciliatory. Classical. Phi- lon I, 118, 48. Jos. Ant. 14, 4, 2. Dion C. Al, 47, 2. συμβατικός, ἡ, dv, convenient.Ptol. Tetrab. 117, ἔφοδος. συμβατικῶς, adv, in a conciliatory manner. Plut. I, 371 F, ἔχειν, to be disposed to agree- ment. — Orig. VII, 108 C, condescendingly. — 2. By accident = κατὰ συμβεβηκός. Dion. Alex. 1252 C. Eus. ΠΠ, 421 D. συμβατός, ἡ, ὄν, that happens. Polyb. 9, 2, 4. Philon I, 277, 5. συμ-βεβαιόω, Clem. A. I, 1228 A. Method. 377 B. C. συμβεβηκότως, adv. — κατὰ συμβεβηκός. Nicom. 68. συμβελής, ές, (βέλος) hit by many arrows at once, covered with arrows. Polyb. 1, 40, 19. συμ-βιβάζω, — προβιβάζω λόγῳ, to teach, in- struct. Sept. Ex. 4,12. 18, 16. Lev. 10, 11, Deut. 4, 9. Esai. 40, 13. Paul. Cor. 1, 2, 16, συμβίβασις, εως, ἡ, agreement,conciliation. Ptol. Tetrab. 182. Artem. 96. συμβιβασμός, οὔ, 6, --- preceding. Patriarch. 1061. Clementin. 153 Ὁ. ]1ωπδὶ. V. P. 146. συμβιβαστικός, ή, όν, conciliatory. Plut. 1, 191. σύμ-βιος, ον, living with. Classical. Philon 1, 240, τινός. --- 2. Substantively, ἡ σύμβιος, wife, and sometimes 6 σύμβιος, husband. Diod, 4, 46 (II, 528, 9 Τὴν συμβιοῦσαν αὐτῷ). Philon 1, 527,49. Inser. 4732. Patriarch. 1084. Herm. Vis. 2, 3. Ignat. 724 A. Clementin. 13, 5 6 σύμβιος. Orig. I, 85 Ὁ. Dion. Alex. 1305. Epiph. 1, 413 B. συμ-βίωσις, εως, ἡ, a living with or together, com- panionship. Sept. Sap. 8, 3.9. Polyb. 5, 81, 2. 32,11,10. Cic. Att. 18, 28. Diod. 4, 54. 5,65. 14, 26. Jos. B.J. 2, 8,7. Epict. 8,16,1. Plut. 1, 165 Ὁ, of man and wife. Piol. Tetrab. 10. Clem. A. I, 457 B.— Sept. Sir. 31, 26, wife? συμβιωτάριον, ov, τὸ, a sort of elixir. Ruf. apud Orib. 11, 278, 10. συμβιωτής, od, 6, L. convictor, one who lives with another, companion, associate. Polyb. 8, 12, 8. Posidon. apud Athen. 6,49. Cic. Fam. 9,10. Theodtn. Dan. 12 (Bel et Drac. 2). Artem. 356. Dion C. 58, 28, 6. συμ-βλαστάνω, Anton. 11,8. Galen. V, 338. σύμ-βλημα, ατος, τὸ, a uniting, soldering. Sept. Esai. 41, 7. σύμβλησις, εως, ἡ, --- συμβολή. a joining, union. Sept. Ex. 16, 24, v. L συμβολή — 2. Col- latio, comparison, Sext. 271, 31. 295 Kara σύμβλησιν, in or by comparison. Clem. A. I, 1013 C. Diog. 7, 105. 9, 87, ἡ πρὸς ἄλληλα. — 3.Interpretation. Arr. Anab. 1, 18, 7. συμβλητικός, ἡ, dv, capable of comparing. Clem. A. 1, 1018 C, δύναμις. συμ-βλύζω, Greg. Th. 1018 C. συμ-βοηθός, ov, 6, ally. Sept. Reg. 3, 21, 16. συμβολαιογράφος, ov, 6, (συμβόλαιον, γράφω) writer of contracts. Aster. 229 0. Justinian. Cod. 4, 21,16. Mal. 268. συμβολαιόομαι, ὡσάμην, to indicate, to show. Genes. 28, 7. συμβολέτης, ov, 6, (συμβολή) feaster.Greg. Naz. TV, 108 A. συμβολή, ἧς ἡ, concurrence of letters. Dion. H. V, 169. VI, 1076. 1092, ἀφώνων καὶ ἡμιφώ- vov. — 2. Confluence of rivers. Diod. 17, 97. Strab. 7, 7,9. 17,1, 2 (Hom. Ἡ. 4, 452). —%. Repartee? Plut. Il, 504 A. συμβολικός, 4, όν, conventional. Apollon. Ὁ. Conj. 493. Synt. 187, μετάθεσις. --- 2. Sym- bolic, figurative. Plut. TI, 854 E τὸ συμβολι- κόν, symbolic character (nature). tol. Gn. 1285 C. Lucian. Saltat. 59. Clem. A. I, 982. II, 73. 40, μέθοδος of writing. Philostr. 257. Orig. I, 460. 904. ITI, 952. Porphyr. V. Pyth. 24. — Jul. Frag. 356 C, devoted to divination. συμβολικῶς, adv. sy mbolice, symbolically, by symbols. Philon I, 110, 84, Plut. II, 511 Β. Just. Apol. 1, 55. Clem. A. 1, 468. 497. Orig. I, 673, — Apollon. D. Synt. 314, as a sign; thus, ᾿Ἐπίκουρος is used συμβολικῶς to designate a particular person. συμβολοκοπέω, to be given to feasting. Deut. 21, 20. Sir. 9, 9. 18,33. (Philon I, 359, 88 Συμβολῶν εἰσφορά.) συμβολοκόπος, ου, 6, (συμβολή, κόπτω) prodigal, squanderer. Aquil. Prov. 28, 21, 28, 7. συμβολο-μαντεία, as, ἦν divination from signs. Greg. Nyss. Ἡ, 109 C. Damasc. II, 356 C. συμβολομαχία, as, 7, (μάχομαι) a fighting about signs? Damasc. Ἡ, 356 C. σύμβολον, ov, τὸ, Symbolum, symbol, emblem. Just. Tryph. 120. Pseudo-Demetr. 102, 27 == ἀλληγορία, ὑπόνοια. ---- Applied to baptism. Orig. I, 988 A, τοῦ ἀποκεκαθάρθαι. ---- To the eucharist. Eus. ΤΝ, 59 D. Pallad. V. Chrys. 96 E. 40B. Theod. TV, 56C. 165 6, τὰ μυστικά, the sacred elements. Pseudo-Dion. 437 C.— The cross. Prise. 160, 12. — 2. Symbolum, the Creed, πίστις. Laod. τ. Cyrill. A. X, 180 Ὁ, τῆς πίστεως. Cassian. TI, 146 A. Theod. Lector 201 A. Justinian. Cod. 1, 1, 7, 8 δ. (See also fren. 1,10,1. Τετ. ΤΙ, 156. 157. 889. Adam. 1717. The Constantinopolitan Creed is the Creed of the Eastern Church. The Apos- iles’ Creed, so called, has no existence in Greek.) συμ-βόσκω, Sept. Esai. 11, 6, μετὰ dpvds. Cyril. H. 981 A. συμβούλευμα, ατος, τὸ, advice. Classical. Oenom. apud Eus. Til, 818 B. συµβουλευτής, ob, 6, adviser. Classical. Sep. Esdr. 1, 8, 11. συμβουλευτικῶς (συμβουλευτικός), adv. by advis- ing. Poll. 4, 26. Eus, II, 1476 B. συμβουλεύω, to advise. Patriarch. 1056 C, τισὶν ἵνα εἴπωσι. --- 2. Mid. συμβουλεύσασθαι, to consult together, to plot. Matt. 26, 4, ἵνα κρα- τήσωσιν. Joann. 11, 53, ἵνα ἀποκτείνωσιν, they took counsel together to put him to death. συμβούλιον, ov, τὸ, (σύμβουλος) council, bly of councillors. Luc. Act. 25, 12. --- 2. Consilium, deliberation, consultation. Plut. I, 25 D. συμβουλοκοπέω, How, (κόπτω) given to advising. Dubious. Stud. 40 A. (See also συμβολο- κοπέω.) σύμβουλος, ου, 6, adviser. Martyr. Poth. 1453 A τὸ σύμβουλον αὐτοῖς. συμ-βραβεύω, to be a fellow-judge.Sept. Esdr. 1, 9, 14, αὐτοῖς. συμ-βράζω or συμ-βράσσω, Sept. Mace. 2, 5, 8 Eis Αἴγυπτον συνεβράσθη, was thrown out by the sea. συμ-βρέμω, Dion C. 66, 22, 3. συμ-βρέχω, Geopon. 13, 3, 1. συμ-βροντάω, Sophrns. 8849 A. συμ-βροχθίζω, Nil. 453 A. συμ-βρύκω, Iambl. V. P. 898 Συμβρύξασα ἐπὶ τῆς γλώσσης τοὺς ὀδόντας, pressing the teeth agaiust the tongue. σύμ-βωμος, ov, having the same altar, wor- shipped at the same altar. Inscr. 2230, 8. Strab. 11, 8, 4. Plut. Π, 679 D. συμ-μαίνομαι, Pseudo-Jos. Macc. 10. Lucian, 1, 314. συμ-μακάριος, ov, joinily happy. Vit. Nicol. 8. 884 C. συμ-μαλάσσω, Chrysipp. Tyan. apud Athen. 14, 57, p. 647 E. Lycus apud Orib. Ἡ, 345. Diosc. 1, 79. 2, 68. συμ-μαραΐνω, Epiph. 1, 1112 B. συμ-μάρτυς, upos, 6, fellow-martyr. Martyr. Areth. 98. Martyr. Hipp. 563 B. Sopkrns. 3520 C. συμ-μεγιστάν, Gvos, 6, fellow-grandee. Syncell. 439, 7. συμ-μεθαρμόζω, Dion. Π. VI, 1096. συμ-μεθίσταμαι, Strab. 1, 8, 18. Plut. 1, 898 C. II, 434. 1006 F. συμ-μεθύσκομαι, — following. Plut, II, 124 C. συμ-μεθύω, Clem. A. 1, 481 A. συμ-μειόω, Ptol. Tetrab. 3. Galen. IV, 128. συμ-μελαίνω, Plut. Ἡ, 587 C. Greg. Naz. 1, 1006 C. συμ-μελανειμονέω, Basil. TI, 257 A. συμ-μελανόω, --- συμμελαίνω. Orig. TI, 492 A. συμμελής, ές, (μέλος) in unison with, according with. Poll. 6,157. Ael. N. A. 5, 13. συμ-μελῳδέω, Caesarius 1073. συμ-μερίζω, Diod. IT, 540, 96. 266. Paul. Cor. 1, 9, 13. 1449 Ο. Diog. 6, 77. συμμεριστέον, --- δεῖ συμμερίζειν or συμμερίζε- σθαι. Greg. Naz. I, 880 D. συμ-μεριστής, οὔ, ὃ, joint-partaker. Basil. ΠῚ, 276 Β. Greg. Naz. I, 1082 C. Nectar. 1837 A. συμ-μεσότης or ξυμ-μεσότης, ητος, ἧ, = ἡ μεταξὺ μεσότης. Iambl. Myst. 225 as v. 1. συµ-μεσουρανέω, Ρtoi. Tetrab. 79. συμμεσουράνησις, εως, ἡ, — τὸ συμμεσουρανεῖν. Strab. 1, 1, 21. Ptol. Tetrab. 134. 140. συμ-μεταβαίνω, Jos. Ant. 15, 6, 6. Lucian. I, 81. Sext. 481, 27. συμ-μεταβάλλω, Classical. Diod. 17, 50. Philon ΤΙ, 28, δ, neuter. Clem. A. I, 500 B. συμ-μεταδίδωμι, Polyb. 5, 36, 2. συμ-μετακίρνημι, — μετακεράννυμι. Greg. Nyss. II, 158 B. συμ-μετακλίνομαι, Clem. A. I, 457 B. συμ-μετακοσµέομαι, Plut. 1, 691 E. συμ-μεταλαμβάνω, Jos. Ant. 5, 9,1. Apollon. D. Synt. 161, 25. συμ-μεταμορφόω, Method. 377 A. συμ-μεταπίπτω, Classical. Apollon. D. Synt. 63, to be changed. συμ-μεταποιέω, Diosc. Iobol. 3, p. 65. συμ-μεταστέλλω, Eus. Ἡ, 1068 0. συμ-μετατίθημι, Polyb. 9, 23, 4.Apollon. D. Synt. 162, 19. συμ-μεταφέρω, Plut. I, 946 F. II, 466. Clem. A. 1, 396 Β. C. συμ-μεταφορά, Gs, ἦ, α transposing or being transposed together. Greg. Nyss. ΤΙ, 236 A. συμ-μεταχρηματίζω, Apollon. D. Adv. 553, 28. συμ-μετέρχομαι, Sophrns, 3653 C. συμ-μετεωρίζω, Strab. 1, 3, 15 (1, 3, 13, τινός). Nil. 280 D -σθαι, to amuse one’s self, etc. συμ-μετεωροπολέω or ξυμ-μετεωροπολέω, Philostr. 249. συμ-μετεωροπορέω, Greg. Nyss. ΤΠ, 549 C. 972 Α. συμ-μετοικέω, Plut. 1,14 Α. ο. 188, 11. συµ-µετοχή, ἧς, ἡ, Joint-participation. Epiph. ΤΙ, 552 A. συμ-μέτοχος, ov, partaking with, joint-partaker. Paul. Eph. 3,6. Jos. B. J. 1, 24, 6. Just. Apol. 2,13. Theophil. 1141 A. συμ-μέτρησις, εως, ἡ, measurement. Classical, Dion. H. V, 463, 11, τοῦ χρόνου. συμ-μετριάζω, Greg. Naz. I, 1045 B. συμμετρικός, ἢ, Ov, --- σύμμετρος. Poll. 9, 24. συμμήρυσις, ews, ἡ, @ winding together, contex- ture. Anton. 4, 40. συμμηρυσμός, oυ, ο,=preceding.Doroth. 1709 A. συμ-μηρύω, to wind together, to connect. Anton. 3, 11. 8, 23. συμ-μιαίνω, Maneth. apud Jos. Apion. 1, 26, p- 461. Sept. Baruch 3, 10. συμμιγή, ἧς, th σύμμιξις,commixture. Apophth, 101 A. σύμ-μιγμα, ατος, τὸ, mixture, a compound. Plut. ΤΙ, 922 A. 955 A. Galen. I, 242 D. συμ-μινύθω or ξυμ-μινύθω, Philostr. 189. σύμ-μιξις, εως, ἡ, — ὁμηρεία, security, suretyship, Sept. Reg. 4,14, 14 Τοὺς υἱοὺς τῶν συμμίξεων, = ὁμήρους, hostages. συμ-μισέω, Polyb. 1, 14,4. Tertull. TI, 374 C. συμ-μισοπονηρέω, Sept. Mace. 2, 4, 36. σύμμιστος, ον, corrupt for σύμμεστος, full? or σύμμυστος --- συμμµύστης, Nil. 1141 B, πορνείας. συμ-μνημόνευσις, εως, ἢν Ξ-- τὸ συμμνημονεύειν. Sext. 146. 251. συμ-μνημονεύω, Plut. Ἡ, 460 A. Anton. 9, 22. Galen. XTI, 155 A. Did. A. 525 C. συμ-μοιράομαι, αµαι, to be fated, destined. Anton. 2, 5. συμ-μοιχεύω, Stud. 1088 C. συμ-μολύνω, lambl, Mathem, 192 -υσμένος. Epiph. II, 193 C. συμ-μονάζω, δος. 1372 B. συμ-μοναρχέω, App. TI, 788, 80. συμ-μονή, ἧς, ἡ, a remaining together. Plut. Ἡ, 1054 F. Anton. 5,8. Sext. 408. συμ-μονόομαι, to be or remain all alone.Jos. Ant. 3.4, 1. 17, 2, 4. συμμορία, as, 7, the Roman classis of citizens. Dion. H. IW, 1449. συµµορφία, as, 7, (σύμμορφος) conformation, conformity. Eus. ΝῚ,109 0. Cyrill. A, I, 268 C. συμμορφίζομαι, --- following. Paul. Phil. 3, 10. Basil. ΤΗ, 529 Ὁ. συμμορφόομαι, — σύμμορφός εἶμι or γίνομαι. Paul, Phil. 3, 10 as ν. 1. σύμμορφος, ov, (μορφή) L. conformis, of the same form, conformed to, like. Paul. Rom. 8, 29, Phil. 8, 21. Lucian. Ἡ, 440. συμ-μουσουργέω, Method. 385 B. συμ-μυέω, Plut. I, 665 B. συµ-μύστης, ov, 6, Symmysta, one who is initiated together with another : fellow-priest, Ignat. 656 A, ΠαύλουιΤ᾿ Hippol. 677 Α.. Basil. TV, 987 A. Macar. 624 D.— Fem. συμμύστις, τδος, 4, fellow-priestess. Simoc. 79, 13. συμπάθεια, as, ἡ, (συμπαθής) sympathia, fellow-feeling ; sympathy: compassion. Polyb- 22, 11,12. Diod. 13, 57. Ex. Vat. 108, 19. Dion. H. ΠΙ, 1608, 6. Pseudo-Jos. Mace. 14.15. Seat. 58, 16. Joann. Mosch. 2869 B. Geopon. 9, 14, 1, affinity. Porph. Adm. 222. Theoph. Cont. 119, pardon. συμπαθέω, ησα, to pardon. Mal. 116, τινί. Porph. Adm. 223 συμπαθηθῆναι. συμπαθής, ἐς, feeling with, sympathetic: com- passionate. Polyb. 2,56, 7. Diod. II, 516, 54. 527, 69. Philon I, 45, 14. Petr. 1, 8, 8. Jos. B. J. 6, 8,4. Plut. Ἡ, 536 A. Orig. ΠῚ, 1401 A. — 2. Exciting compassion. Dion. H. 1. 332. συμπαθητικός, ἡ, ὄν, Compassionate, indulgent, Pamphil. 1552 Β. Eus. V, 364 A. Jejun. 1916 C. συμπαθῶς, adv. sympathetically : compassionate- ly. Cic. Att. 12, 44, Strab. 3, 5, 8, τῇ σελή- vy, following the moon’s motions. Jambl. Myst. 154. συμπαιγνία, as, 9, (συμπαίζω) L. collusio, collu- sion. Basilic. 60, 30, 2. συμ-παιδαγωγέω, Themist. 148, 8. συμπαίκτης, ου, ο, —= συµπαιστής, L. collusor, playmate: accomplice. Mel. 97. Hippol. Haer. 102, 46. Pallad. Laus. 1180 D. συμπαίκτρια, ας, ἦ; ΞΞΞ συμπαίστρια. Liber. 80. συμ-παλαίω, Plut. ΤΙ, 594 C. Clem, 4.1, 317 Β. Basil. I, 309 B. συμ-παλαμάομαι, Synes. 1089 A. συμ-πανηγυρίζω, Dion. H. TI, 703. Jos. Ant. 9.18, 2. Epict. 8, 5,10. Clem. A. I, 276. Herodn,. 3, Ἱ, 14. Method. 388 B. συμ-πανουργέω, Plut, Π, 64 C. συµ-παρα-βαδίζω, to go along together. Themist. 881, 4. συμ-παραβάλλω, Ephr, TIT, 318 A. συμ-παραβύω, Lucian. I, 580. 691. συμ-παραγγέλλω, Dion, Η. IV, 2147. Plut. I, 546 E. συμ-παραγράφω, Greg. Naz. 1, 608 A. συμ-παράγω, Classical. Sept. Tobit 12, 12 -σθαί τινι. --- 2. To derive together with, in grammar, Apollon. D. Pron. 300 A. συμ-παραδηλόω, Strab, 2, 5, 13. συμπαραδίδωμι, --- παραδίδωμι. Pallad. Laus. 1148 B. συμ-παραζεύγνυμι, Pseudo-Just. 1292 B. Cyril. A. X, 984 A. συμ-παραίτιος, ον, ΞΞΞ παραίτιος together with an- other. Cyrill. A. TX, 725 Ὁ. συμ-παρακαλέω, Classical. Clementin. 336 C. Clem. A 11, 393. Orig. I, 445 Ὁ. Petr. Alex, 495 C. συμ-παρακατακλίνω, Dion C. 60, 18, 3. συμ-παράκλητος, ov, joint-mapdxAnros. Epiph. II, 500 B. συμ-παρακμάζω, Diosc. 2, 211. συμ-παρακύπτω, Lucian. Ἡ, 782. συμπαραληπτέον, — δεῖ συμπαραλαμβάνειν. Piol. Tetrab. 79. συμ-παραληπτός, ή, ὄν, taken together with. Orig. I, 1481 B. C. συμ-παράληψις, εως, ἡ, --- τὸ συμπαραλαμβάνειν. Philon I, 17, 26. 184, 10. Basil. IV, 252 Β. συμ-παραμετρέω, Orig. I, 167 A. συμ-παραναλίσκω, Dion C. 47, 89, 3. Basil. TV, 853 A. συµ-παρανέω, Aristid. TI, 581, 13. συμ-παρανήχομαι, — preceding. Lucian. TI, 528. συμ-παρανομέω, Jos. B. J. 4, 5, 5. συµ-παραπλέω, Polyb. 5, 68, 9. συμπαραπληρωματικός, ή, όν, --- παραπληρωματι- κός. Schol. Arist. Ach. 1 (δή). συμ-παρασπείρω, Basil. 1, 120 Ὁ. συµ-παρατείνω, Galen. TV, 689 D. Basil. I, 256 A. συμ-παρατήρησις, εως, η, joint-observation. Galen,II, 300 C. Sext. 320, 12. συμ-παρατίθημι, Polyb. 2, 66, 7. συμ-παρατρέχω, Plut. I, 889 Β. Basil. I, 189. συμ-παρατροχάζω, Plut. IT, 970 B. συμ-παραφύομαι, Themist. 67, 7. συμ-παραχωρέω, Philon apud Eus. ΤΠ, 605 Ὁ. συμ-παρεδρεύω, — παρεδρεύω. Lucian. ΤΗ, 268. συμ-παρεισέρχομαι,. Lucian. I, 141. συμ-παρεισφθείρομαι,. Jos. B. J. 4, 3, 3. συμ-παρεκτείνω, alongside ; to protract, prolong. Jos. Ant. 1, 8,4. Cleomed. 59,7. Anton. 7, 80. Galen. IV, 605 E. Orig. ITT, 989 C. IV, 77 Ὁ. 652 Ὁ. Basil. I, 187 D. — Pseud- Tgnat. 880 B Οὐ συμπαρεκτείνω ἑαυτὴν τοῖς τηλικούτοις ὑμῖν. συμπαρενεκτέον, ---- δεῖ συμπαραφέρειν. Themist. 884, 5. συμ-παρέρχομαι, Philon II, 518, 27. συμ-παρήκω, Plut. II, 1024 C. συμ-πάρθενος, ov, ἣ, fellow-virgin. Ael. V. Ἡ. 12,1. συμ-παριππεύω, Dion C. 68, 2, 8. συμ-παρίπταμαι, Lucian. 1, 258, συμ-παροίχομαι, Sext. 517, 26. συμ-παρολισθαίνω, Plut. II, 699 A. συμ-παρορμάω, Classical. Εως. V, 228 C. σύμ-πας, aca, αν, altogether. Philon J, 437, 20. II, 12, 42 τὰ σύμπαντα, the universe. συμ-πάσσω, Plut. ΠΠ, 89 Ὁ. 638 E. συμ-παταγέω, Sext. 752, 18. συμ-πατριώτης, ov, τὸ, COMpatriota, com- patriot. Lucian. ΠΠ, 562, condemned. Archipp. apud Poll. 8, 54. συμ-πεινάω, Clementin. 341 C.Orig.III, 781 A. συμ-πείρω, Plut. I, 151 B. συμ-πελεκάω, Orig. TV, 384 B. συμ-πελτάζομαι, Synes. 1073 A. συμ-πένης, ητος, 6, L. compauper, companion in poverty. Greg. Naz. 1, 847 A. συμ-πενθέρα, or συμπενθερά, see συμπένθερος. συμπενθερία, ας, ἡ, connection by marriage. Porph. Adm. 144, 11 Συµπενθερίας μετὰ τοὺς Τούρκους καὶ ἀγάπας ἔχοντες. συµπενθεριάζω, aca, to become συµπένθεροι : to be connected by marriage. Porph. Adm. 87. 86, μετά τινος. συμ-πενθερός, οὔ, OF συμ-πένθερος, ου, ὁ, L. con- socer, the father of the husband considered with reference to the father of the wife; thus, my father and my wife’s father are συμπενθεροί to each other. Porph. Them. 20, 16. Theoph. Cont. 372, 16.— Fem. ἡ συμπενθέρα, as, Or συμπενθερά, ἂς, the mother of the wife considered with reference to the mother of the husband. Jejun. 1893 D. Comn. 1, 108, 17. συμπεπλεγμένως (συμπλέκω), adv. in a compli- cated manner. Galen. TTT, 151 C. συμπεπληρωμένως (συμπληρόω), adv. completely. “ Procl. Parm. 656 (78). συμ-πεπτικός, ή. ὄν, — πεπτικός. Diosc. 2, 108, of suppuration. Galen. IT, 367 A. συμ-πέπτω --- συμπέσσω. Diose. 1, 64. 3, 79 (87), pp- 68. 423. συμ-πέπτω, to destroy. Sept. Hab. 2, 10. [Greg Nyss. ΠΙ, 977 Ὁ Συνεπεράσθη ὁ λόγος, = συνεπεράνθη.] συμ-περαιόω, — ἀπαρτίζω, to complete. Pseudo- Demetr. 2, 2 (1, 11). ; συμ-περαίωσις, εως, ἡ, completion, end. Clem. A.J, 1841 A. συμπεραντέον, — δεῖ συμπεραίνειν.Galen. V, 66 0. Jul. 266 C. συμπέρασμα, atos, τὸ, end, conclusion.Clas- sical. Aristeas 22. Sext. 87,29. Clem. A. Il, 565 — ἐπιφορά, in logic. συμπερασμός, oυ, ο, end. Artem, 3, 58, p. 295. συμ-περιάγνυμι, Schol. Dion. P, 332, 7. συμπεριαιρετέον, --- δεῖ συμπεριαιρεῖν.Theon. Prog. 190, 20. συμ-περιαιρέω, Stud. 1183 C. συμ-περιακολουθέω, Chrys. UX, 587 E. συμπεριβάλλω,—= περιβάλλω. Galen. X, 606. συμ-περιβομβέω, Themist. 48. 15, 283, 26. συμ-περιγράφω, Sect. 6. Clem. A. Ἡ, 588 B. συμ-περιδινέομαι, Classical. Achill. Tat. Isagog. 993 D. συμπεριειλημμένως (συμπεριλαμβάνω), adv. com- prehensively. Epiph. 11, 629 B. συμ-περιέλκω, Plut. Ἡ 890. Galen. Ἡ, 37 C. συμ-περιέρχοµαι, Cleomed. 46, 20. App. Ἡ, 189, 43. συμ-περιέχω, Dion. Η. 1, 582. Epiph. Π, 620. συμ-περιζώννυμι, — περιζώννυμι. Athen. 12. 76. συµ-περιθέω, App. 11, 554, 78. Anton. 7, 47. συμ-περι-ίπταμαι, --- συμπεριπέτομαι. Zos. 19. συμ-περικινέω Cass. 158, 37. συμ-περιλάμπω, — περιλάμπω. Eus. ΠΙ 1896. συμ-περιληπτικός, ἢ, όν, ---- περιληπτικός. Epiph. 11, 689 D. συμ-περινοέω, Anton. 8, 36. συμ-περινοστέω, Cleomed. 28. Jos. Ant. 3, 6,1. Paus. 5, 14, 10. συμ-περιοδεύω, Strab. 17.1, 1. 17, 2,1, to de- scribe, go over. συμ-περιπέτομαι, Themist. 283 26. συμ-περιπλέκω, Aquil. Prov. 8, 8. συμ-περιπλέω, App. 1, 838, 9. συµ-περιπλοκή, ῆς, ἡ, — περιπλοκή. Lucian. Ἡ, 64. συμ-περιποιέω, Polyb. 3,49, 9. Diod. 11, 81. συμ-περιπολέω, Philon 1, 16,17, ἩΠ, 217, 26. Apion. apud Jos. Apion. 2, 2.Plut. 11, 745 E. Clem. A. Ἡ, 301 A. συμ-περισπάω, to circumflex together with another word. Apollon. D. Adv. 581, 21. 605, 8. Synt. 335, 18. συμπερισπωμένως, adv. by being circumflexed in the same manner, Apollon. D. Adv. 587, 18 (διχῇ. τριχῇ). συμ-περιστέλλω, Polyb. 10, 25, 9. συμ-περιτειχίζω, together, with the help of. Plut. 1, 239 E. συμ-περιτέμνω, Tim. Aclur. 268 C. συμ-περιτίθημι, Diosc. 1, 67. Plut. I, 526 B. συμ-περιτορνέω, Caesarius 1058. συμ-περιτρέπω, Sext. 100, 18. 101, 29. συµ-περιτρέχω, Basil. 1, 125 B. συμ-περιφαντάζοµαι, Anton. 10, 38. συμπεριφθείροµαι, Lucian. ΠῚ, 176. συμµ-περιφορά, ἂς, 7, L. conversatio, converse, JSaniliarity, intercourse. Polyb. 5, 26, 15, ἡ μεθ᾽ ἡμέραν. Diod. II, 601, 81. 608, 13. 815,11. Epict.8,14,7. Ρίωϊ. ΤΙ, 679 E. - 2. Indulgence, accommodation. Polyb.1, 72,2. Clem. A. Ἡ, 348 Κατὰ συμπεριφοράν, by indulgence. Greg. Nyss. II, 228 C, towards a sinner. συμ-περιψηφίζω, --- συγκαταριθμέω ? Theod. III. 1072 60. συµ-περονάω, Plut. I, 559. Apollod. Arch, 29. συμ-πέτομαι, Ael. N. Δ. 2, 48. σύμ-πεψις, εως, ἡ, digestion. Athen. et Philagr. apud Ori. 1, 10, 10. 381, 10. συμπηγία, ας, ἧ, == σύμπηξις.Galen, VIII, 129 Ὁ. σύμ-πηγμα, ατος, 76, L. compages, structure. Apollod. Arch. 28. σύμππηξις, εως, ἡ, a joining or setting together, construction. Classical. Aristeas 18. Plut. TI, 626 0. Clementin. 208. Tatian. 889. Tren, 468 A. συμ-πήσσω or συμπήττω, --- συμπήγνυμι. Strab. 7, 8, 18. συμπιεσμός, οὔ, 6, ΞΞΞ συμπίεσις, compression ; opposed to ἄνεσις. Sext. 410, 11. συμ-πιλόω, --- συμπιλέω. Classical. Diose. 1, 6, p. 16. συμ-πίμπρημι, Strab. 17, 3, 14. Philon Tl, 565. συμ-πίνω, Diosc. 1, 24. 39, to communicate their virtues to each other. συμ-πιπράσκω, Jos. Ant. 12, 4, 4. συμ-πίπτω, to fall together. Patriarch. 1076, πρὸς αὐτήν, --- συνεγενόμην αὐτῇ. 1132 C, εἰς αὐτήν, --- συγγένωμαι αὐτῇ. --- 2. To intersect. Strab. 2,1, 81.-- 8. To happen. Ῥίον. H. 1, 157 τινὰ τελευτῆσαι, impersonal.— 4. To be sad or dejected. Sept. Reg. 1, 1, 18. Mace. 1, 6, 10, τῇ καρδίᾳ, my heart faileth. [Codin. 78, 12 συμ-πτωμένος, perfect pas- sive.] συμ-πιστόω, to confirm. Sext. 660, 29 -σθαι τὸ δόγμα, to confirm one’s doctrine. συμ-πλανάομαι, Polyb. 8, 21,10. Diod. 3, 58, Plut. Il, 750. Hippol. 804 B. σύμ-πλανος, ov, wandering with.Mel. 64. 102, κώμων. συμ-πλάστουργος, ov, creating together. Damase. ΙΙΙ, 837 C. συμ-πλατύνω, Greg. Nyss. I, 1116 B. σύμ-πλεγμα, aos, τὸ, Sy mplegma, wrestler’s hug, grasp. Hippol. Haer. 184, 2. συμπλεκτικός, ἡ, ὄν, plaiting together. Classical. Galen. II, 28.— 2. Complexivus, copu- latwvus, copulative, in grammar (μέν. δέ. τέ, kat, ἀλλά, ἀτάρ, αὐτάρ, ἡμέν, ἠδέ, ἤτοι). Dion. Thr. 642, 34. Philon I, 500, 46, σύνδεσμος. Phi. I, 1026 B. Αγροϊον. D. Conj. 520, 15. 618, 18. Πίου. 7, 72. Diomed. 488, 19. συμπλεκτικῶς, adv. copulatively. Apollon. D. Synt. 9, 21. σύμ-πλέκτος, ov, twined together. Sept. Ex. 36, 81. Mel. 1, 18, τινός. συμπλέκω, to connect by a conjunction, Apollon. Ὁ. Pron, 310. 314 Συνεπέπλεκτο ὁμοίως τῷ Ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ. -- 2. To multi- ply, in arithmetic. Maz. Conf. Comput. 1236. — $. Participle, συμπεπλεγμένον (ἀξί- apa), complex proposition, in logic, when the apodosis of the major is preceded by καί (ἡμέρα ἔστι, καὶ φῶς ἔστιν). Chrysipp. apud. Diog. 7, 19. Epict. Ench. 86. Plu. Ἡ, 732 F. 969. Apollon. D. Pron. 311. Synt. 8. Gell. 16, 8. δε. 88. 314, 26. 31. Diog. 7, 72. σύμπλευρος, ov, (πλευρόν) collateral, being by the side. Epiph. Tl, 273 B. C. συμπληγάς, άδος. ἡ, riot. Socr. 605 B. 689 B. συμ-πλημμελέω, Aquil. Hos. 4, 15. σύμπλήξις, εως, ἡ, — σύγκρουσις.Pseudo- Demetr. 49. 90. συμ-πλήρωσις, εως, ἣν completion. Polyb. 5, 90, 4. Aristeas 5. Nicom. 89. επ. 457, 26. Hippol. 648 A. συμπληρωτικός, ἡ, dv, complemental, complemen- tary. Ejppicur. αραᾶ Diog. 10,131. Philon TI, 319, 21, τινός. Plut. Π, 1060 C. Anton. 4, 2. 11, 8. Antyll, apud Orib. 1, 438, 6. Sext. 210, 18. 459, 24 Τὸ συμπληρωτικὸν τοῦ ὅλου. Clem. A. 1, 1013. 1041. Athan. II, 228 C. συμπληρωτικῶς, adv. in a complemental manner. Pseudo-Dion. 196 B. συμ-πλήσσω, — συγκρούω. Pseudo-Demetr. 34. συμπλοκή, ἧς, ἡ, combination. Plut. Π, 1011 A, τῶν ἀξιωμάτων, with reference to συµπεπλε- γμένον. Apollon. D. Pron. 810 B (ἐμοῦ καὶ σοῦ). Hermog. Rhet. 3, 3 (νέος πλούσιος). Sext. 82, 23. 98, of the λήμματα of a syl- logism. 609, 25, of letters. Longin. Frag. 8, 5, φωνηέντων, hiatus. — 2. Multiplication, in arithmetic. Maz. Conf. Comput. 1236 B. συμ-πλουτέω, equally. Sophrns. 3308 A, τὶ. συμ-πλωτήρ, Ώρος, 6, fellow-voyager. Sophras. 3712 Ὁ. σύμπνευσις, εως, ἡ, --- σύμπνοια. Pseud-Athan. IV, 81 C. συμπνευσμός, οὗ, 6, —= σύμπνοια. Jos. Ant. 17, 12, 2, συμπνιγής, ές, (συμπνίγω) choking ; pressing. Diod. 8, 51. σύμπνιξις, εως, ἡ, — τὸ συμπνίγειν.Steph. Πίαο. 1011. σύµ-πνοια or ξύμπνυια, as, 7, α breathing or blowing together: agreement. Diod. Ex. Vat. 119, 22. Artem. 219. Aret.131 C. Sect. 380, 21. Clem. A. Tl, 444 C. σύμπνοος, ους, ουν, breathing together, etc. Clas- sical. Hermes Tr. Poem. 118. Anton. 11, 8. συµ-ποιητής, od, 6, joint-creator.Did. A, 572. συμ-ποικίλλω, Jos. Ant, 8, 7, 5. συμ-ποιμαίνω, Classical.Jos. Ant. 1, 19, 4. Greg. Naz. IJ, 841 A. συμ-ποίμην, ενος, 6, fellow-shepherd ; fellow- pastor, Greg. Naz. I, 824. II, 457. ΤΠ, 1176. συμ-πολίζω, to unite into one city. Dion. Η. I, 85.179. Strab. 8, 3,2. 18, 1, 59. 14, 1, 10. Cornut. 116. συµ-πολιτεία, as, ἡ, confederacy, league. Polyb. 2,41, 12. Diod. II, 575, 31. συμπολιτεύομαι, to live with. Martyr. Polyc. 1045 A. συμπτολίτευσις, εως, ἡ, --- τὸ συμπολιτεύεσθαι. Leont. I, 1829 B. συμ-πομπεύω, Classical. Diod. 13, 82. σύμ-πονος, ov, 6, fellow-laborer: L. assessor, assistant of a magistrate. Nil. 321. Porph. Cer. 461, an officer. Gloss. συμπόρευσις, εως, 7, — τὸ συμπορεύεσθαι. Sophrns. 3305 B. συμ-πορνεύω, Clem. A. I, 160 B. Basil. IV, 729 B. συμ-πορπάω, to pin together, to set. Sept. Ex. 36, 13. συμ-πορφυροβαφέω, Anast. Sin. 265 A. συμποσιακός, ή, ὄν, Syn ΡΟ 518 6 Ὁ 8, pertaining to a feast. Plut. II, 629 D. συμπόσιον, ov, τὸ, banquet. Chron. 212, 20 φιλικόν — ἔρανος, picnic (in its original sig- nification). συμ-ποσόομαι, to amount. Scyl. 654, 21. συμ-πραγματεύομαι, Sept. Mace. 3, 3, 10 of συμπραγματευόμενοι, fellow-traders. Plut. Ἡ, 417 A. Just. Apol. 1, 106. Diog. 5, ΤΊ. Orig. TH, 1201 B. συμπράκτης, ov, 6, — συμπράκτωρ. Pallad. Lans. 1066 B. — Caesarius 861 τὰ σύμπρακτα. συμ-πρακτικός, ἡ, dv, CO-operating, acting in con- cert. Ptol. Tetrab. 51. Did. A. 452 A. σύμ-πραξις, εως, ἣν co-operation. Philon I, 16, 46. 579, 4. Jos. Ant. 18, 2,4. Plut. Frag. 705 C. συμπρεπόντως, adv. --- πρεπόντως.Epiph. II, 580 D. 629 A. συμ-πρεσβύτερος, ov, 6, COMpresbyter, fellow-presbyter. Petr. 1, 5, 1. Cyprian. Epist. 5,4. Ες. Ἡ, 465. Athan. I, 317, τινός. Basil. ΤΝ, 540. 916. Greg. Naz. ΠῚ, 89. Epiph. I, 157 C. συμ-προάγω, Dion. H. VI, 1102. Plut. 1, 368 D. Basil. I, 268 C. συμ-προβάλλω, to emit together with, used with reference to the emanations of Valentinus. Tren. 465 Α. 448 A -σθαί τινι. συμ-πρόβουλος, ου, 6, fellow-mpdéBoudos. Argum. Arist. Lys. I. συμ-προγινώσκω, Iambl. Myst. 244, 10. συμ-προδίδωμι, Greg. Naz, Π1, 116 A. συμ-πρόεδρος, συ, 6, president's colleague, joint- president. Inscr. 105. Jos. Ant. 14, 8, 5. συμ-πρόειμι, (εἶμι). Ἠετοῦπ. 1, 16, 8, Aristid, Q. 8. Procl. Ῥατπι, 568 (159). 666 (96). συμπροεληλυθότως, (συμπροέρχομαι), adv. by proceeding together. Did. A. 460 B. συμ-προέρχομαι, Jos. Vit. 56. Anast. Sin. 1165 C. συμ-προκόπτω, Nicom. 97. συμ-προκύπτω, Synes. 1081 C. συμ-προνομεύω, Jos. B. J. 4, 9, 3. συμ-προπίπτω, Polyb. 81, 22, 1. συμ-προπορεύομαι, Sept. Deut. 81, 8 as v. 1. συμ-προσαγορεύω, Did. A. 525 B. συμ-προσάγω, Galen. VII, 211 B. συμ-πρόσειμι, (εἰμί) Sept. Ps. 98, 20. Eccl. 8, 15. συμ-προσεύχομαι, Eus, V, 481. Clim. 948 A. συμ-προσίσχω, Plut. Ἡ, 322 F. σὺυμ προσκυνέω, to worship together with. Method. 397 B -θῆναί τιν. Epiph. Il, 613 0. Cyrill. A. X, 48 B. συμ-προσκυνητός, ἡ, όν, worshipped together with. Epiph. Π, 628 C. D. συμ-προσπίπτω, Anton. 7, 22. Galen. ΤΊ, 306. συμ-προσπλέκω, Theodin, Dan. 11, 10. συμ-προστάτης, ov, ὃ, fellow-leader. Greg. Naz. III, 1331 A. συμ-προτίθημι, Apollon. D, Synt. 128, 20. συμ-προτρέπω, Dion. H. V, 277, 4. συμ-προῦπάρχω, Gelas. 1260 C. συμ-προφαίνω, Plotin. II, 1009, 2. συμ-προφητεύω, Plut. TI, 860 Ὁ. Orig. TII, 841 A. συµ-προφήτης, ov, 6, fellow-prophet. Syncell. 406, 6. συμ-πτερόω, Longin. 15, 4. σύμπτημα, aros, τὸ, (πτῆναι) a flying together. Caesarius 1072. συμπτυκτικός, ἢ, ὄν, --- δυνάμενος συμπτύσσειν. Pseudo-Dion. 949 A. σύμπτυξις, εως, ἡ, --- τὸ συμπτύσσειν, a folding or closing up. Drac. 157. Basil. I, 153 B. Pseudo-Dion. 424 C. σύμ-πτωμα, ατος, τὸ, ruins. Mal. 487. συμπτωματικῶς, adv. accidentally. Ptol. Tetrab. 105. σύμπτωσις, ews, ἡ, a falling together: fall. Polyb. 1,57, 7. 3, 49, 6, engagement, battle. Dion. H. V, 180, concurrence of vowels (καὶ ἐγὼ). Strab. 2, 1, 10. 87, coincidence. 14, 5, 4, ofa house. επί. 744, 30. σύμ-πτωχος, oυ, ο, fellow-pauper. Did. A. 987 C. Aster. 118. Synes. 1424 C. συμ-πυκάζω, completely. Diod. 17, 116. σύμπυρος, ov, (πῦρ) fiery. Anast. Sin. 281 B. συμ-πωλέω, Dion Ο. 57, 24, 7. Basil. IV, 517 B. συµφαῆς, ές, (φάος) shining together with. Greg. Naz. ΠΠ. 1826 A, πνεύματι. συμφάμιλος, ov, (φαμιλία) with one’s family. Theoph. 662, 12. συμφάνεια, as, ἡ, (συμφανής) appearance. Ari- steas 18. συμφανής, ές, manifest, evident. Classical. Apollon. D. Pron. 857 Συμφανὲς (est) ὡς γε- νήσεται. 391 Συμφανεῖς εἶσε παρηγμέναι, they are evidently derived. συμ-φαντάζομαι, Plut. ΤΙ, 892 Τι. συμ-φάσκω, — σύμφημι. Jos. Ant. 20, 2, 5. συµ-φατριάζω, dow, to conspire together with, to be a fellow-conspirator. Socr. 58 B. συμ-φέναξ, ακος, 6, fellow-impostor. Pallad. V. Chrys. 26 Ὁ. συμφέρω, to be profitable. —Td συμφέρον, that which is profitable. Aristot. Topic. 8, 8, 7.. 1, 5,9 Τὸ καλὸν ἢ τὸ συμφέρον. Diod. 4, 7. Philon 1, 308, 1.— Impersonal, συμφέρει, L. prodest, it is profitable, expedient. Matt. 18, 6, αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος. Joann. 11, 50, ἡμῖν ἵνα ἀποθάνῃ. -- 2. Mid. συμφέρομαι, to be constructed with, ---- συντάσσομαι, in grammar. Apollon. D. Synt. 285, αἰτιατικῇ. συμ-φθάζω, — following. Syneell. 278. συµ-φθάνω, to come up with ; to arrive: to occur. Eustrat. 2353 C. Joann. Mosch. 8076 C,. τινί, to help. Max. Conf. Comput. 1241 A. σύμφθαρσις, εως, η, (συμφθείρω) coalescence. Hermog. Bhet. 287, 15. συμ-φθέγγομαι, Plut. Il, 55 Ὁ. Athan. I, 760 D. συμφθείρω, --- συγκεράννυμι.Dion. Η. V, 62 -σθαί τινι. 18, 1 (Ζ, Ξ, Ψ). VI, 1105 συνέ- φθαρται --- συγκέκραται. Dion Chrys. Tl, 420, 817. Diog. 7, 151. συμ-φιλιάζω, dow, to become a friend to. Ephr. ΙΙΙ, 369 F. Achmet. 166, p. 144, to make love to. — 2. To conciliate. Orig. VII, 176 C, τινί τινα. συμ-φιλιόομαι, ώθην, to become friends.Porph. Adm. 171, 21, ἀλλήλοις. συμ-φιλοδοξέω, Cic. Att. 5, 17. συμ-φιλοκαλέω, Diod. 8, 59, p. 228,101. Jos. Ant. 11, 8,2 Plu. 1, 575 B. Il, 53 C. συμ-φιλολογέω, Cic. Fam. 16, 21. συμ-φιλοπονέω, Orig. I, 681 A. συμ-φιλοσοφέω, Dion. Ἡ. I, 361, 11.Strab. 16. 1, 59. 16, 2, 94. συμ-φιλοτιμέομαι, Diod. 11, 43.Jos. Apion. 1,17. Plut. ΤΙ, 885 A. συμ-φλεγμαίνω, Aret. 109 A. συμ-φλογίζω, — συμφλέγω. Sept. Mace. 2, 6, 11. συμ-φλυαρέω, Anton. 9, 41. συμφοράζω and συμφοράζομαι (συμφορά), to be- wail one’s own misfortunes. Sept. Esai. 13, 8. Ephr. ΤΠ, 115 E. συµ-φόρηµα, ατος, τὸ, collection, assemblage. Philon 1, 184, 80. 289, 80. Plat. TI, 955 A. συµ-φόρησις, εως, 4, a collecting or being collect- ed, collection. Plut. I, 171 B. Diog. 10, 59. Plotin. 1, 65. σύμ-φρασις, εως, ἡ, context, connection. Orig. ΤΙ, 1117. IV, 209. 525C. Εις. VI, 996. Did. A. 940 C. 1105. Simoe. 173, 17. συμ-φρονέω, to be of the same opinion, to agree. Sept. Mace. 3, 8, 2. Polyb. 1,67, 4. Diod. 19, 88. 15, 68. Philon II, 279, 41. συμ-φρόνησις, εως ἡ, agreement, unanimity, Polyb. 2, 87, 8. Jos. Ant. 19, 8,1. App. ΤΙ, 553, 59. συμφρονίζω, an error for σωφρονίζω ? Jos. Ant. 1, 4, 8. συμ-φροντίζω, Lucian, TI, 509. Synes. 1098. συμφροσύνη, ης, ἦ, —= συμφρόνησις. App. I, 786, 40. συμ-φυγαδεύω, Tambl. V. P. 514. συμφυΐα, as, ἡ, the being συµφυής : connection, affinity. Philon 1, 95, 277, 45. Plut. TI, 924 1D. E. Sext. 219. συμφυλέτης, oυ, ο, one of the same tribe. Clas- sical. Hermias 8, τινός, of the same school. — Fem. ἡ συμφυλέτις, os, female of the same tribe ο” family. Isid. 184 C, τοῦ Δαυίδ. σύμ-φυρσις, εως, ἡ, a commingling, mixing up. Procl. Parm. 598 (907). Pseudo-Dion. 165 D. Paul. deg. 122, adhesion. συμ-φυσιόω, to make natural. Classical. Basil. I, 660 B. συμφυῶς (συμφυής), adv. ὁμοφυῶς, συγγε- vas, in an intimately connected manner. Poll. 7, 119, fittingly. Ael. N. A. 12, 27, τινί. Pseudo-Dion. 121 B. C. συμφωνέω, to agree. Classical. Diod. 4, 1 Συμφωνουμένης ἀθανασίας, with the uan- imous consent. I], 610, 41. 580, 60 τὸ συμ- φωνηθέν, the thing agreed upon. Porphyr. V. Pyth. 2 Συμφωνεῖται μὲν δὴ παρὰ τοῖς πλεί- στοις Μνησάρχου γεγενῆσθαι παῖς. --- Imperso- nal, συμφωνεῖται, L. constat, it is agreed, it is the general opinion, it is admitted. Strab. 15, 1, 35. Sext. 66, 23. 2. To make a bargain, to traffic. Apocr. Act. Thom. 2 Συνεφώνησεν per αὐτοῦ τριῶν λιτρῶν ἀσήμου ἀργυρίου, he agreed to sell him to him for three pounds of uncoined silver. Euagr. 2424 A. Vit. Epiph. 81 B. 68 A. συμ-φώνησις, εως, ἡ, accord, agreement. Paul. Cor. 2, 6,15. Orig. 11, 1684 C. συμφωνητής, οὔ, 6, companion, Apophth. Petr. Pionites 3. Serenus 1. συμφωνία, ας, 7, Symphonia, concord, agree- ment. Pseudo-Babr. 85, 19. Sext. 66, 18, general opinion. Chron. 716,13 Κατὰ συμ- φωνίαν, by agreement. 2. The Chaldee 71810 (apparently taken from the Greek), bag-pipe? Sept. Dan. 3,5. σύμφωνος, ov, consistent. Men. Rhet. 152, 15, ἑαυτοῖς, consistent with themselves. — 2. Sub- stantively, (5) τὸ σύμφωνον, ---- συμφωνία, ' symphony, in music. Plut. Il, 1048 C.— (b) = τὸ συμφωνηθέν, pactum, agreement. Justinian. Cod. 8, 10, 12, 8 α΄. Leo. Novell. 170.— (6) se. στοιχεῖον or γράμμα, consonant, Dion. Thr. 631, 12. 688. Tryph.12. Drac. 4. Heph. 1,1. Lucian. ΠΠ, 563. Phryn. 101. Sext. 621,14. Philostr. 594. συμ-φωτίζομαι, mutually. Plut. ΤΙ, 898 A. συμ- ψάλλω,. Method. 392. Greg. Nyss. TH, 1013. Pallad. Laus. 1210 Ὁ. συμ-ψελλίζω,. Epict. 2, 24,18. Max. Tyr. 25, 48. Orig. VII, 24. Method. 385 B. συμψέλλιον, see συψέλλιον. συμ-ψεύδομαι, Polyb. 6, 8, 10. Plut. II, 508. συμ-ψευδοµαρτυρέω, now, to bear false witness in connection with another liar. Porph. Adm. 91, 14. συμ-ψιθυρίζω, Plut. IT, 519 F. συµ-ψοφέω, Polyb. 1, 84, 2. 11, 80, 1. συμψυχία, ας, ἡ, (σύμψυχος) unanimity, accord. Greg. Naz. ΠῚ, 29 C. 1148 A. σύμψυχος, ov, (ψυχή) of one mind, like-minded. Paul. Phil. 2,2. Dion. Alex. 1340 A. B. — 2. With all on board. Theoph. 542. 575. συμψύχως, adv. with unanimity. Taras. 1432. σύν, prep. with. Sext. 516, 29. 536, 3, τούτοις, moreover, further. — 2. With the genitive. Inscr. 2114, ο, d. 2131, ὃ (Addend.). 4558. Pseudo-Diosc. 2, 205, p. 321 Σὺν λίπους. Theoph. 454, 9. Porph. Cer. 654. 669, 21. 680, 14. — 3. With the accusative. Pseudo- Nil. 545 A Tots βίους τῶν πατέρων σὺν τὰ γεροντικά. --- 4. In constructions like the fol- lowing, σύν represents the Hebrew πρόαρ- θρον ns. Sept. Reg. 3, 9,15 Σὺν τὴν Meda. 8, 9, 16, τὸν Χαναναῖον. 3, 14, 8, τὸ βασίλειον- Ecel. 2,17. 18. 3, 10. 17, τὸν δίκαιον, τὸν ἀσεβῆ. 1, 80, τὸν ἄνθρωπον. 8, 17, τὸ ποίημα. Aquil. Gen. 1, 1 Σὺν τὸν οὐρανὸν καὶ σὺν τὴν γῆν. This may be attributed to superstition or to want of judgment. Hieron. I, 577 (316). 5. In composition with a verb, σύν (L. con-) means with, together, together with, jointly, at the same time, or altogether. — In composition with certain nouns it corre- sponds to fellow-, or joint-; as συγκλέπτης, συν-οικοδεσπότης. ---- Sometimes it merely strengthens the word to which it is prefixed. [In inscriptions and in the earlier manu- scripts, σύν often remains unchanged before M, Π, B, Φ, Ζ, Σ. Inser. 11 ΣΥΝΜΑΧΙΑ. 165 ΣΥΝΦΕΡΜΙΟΣ. (3137 ZSYSHMAINE- SOON.) See also N, and συνζάω, συνζητέω, σύνζυγος, συνστασιαστῆς, συνσταυρόω, κ.τ.λ.] συν-ααρών, ὃ, fellow-Aaron --- συνιερεύς. Greg. Naz.ΙΙΙ. 1451 A. συναβολέω, Babr. 61 συνηβόλησαν, probably for συν-εβόλησαν, from συμβολέω, to meet with. συν-αγάλλομαι, Basil. TH, 256 Ο. Greg. Naz. 1, 617 C. συν-άγαμαι, Pseudo-Dion. 1081 C. συν-αγανακτέω, Classical. Polyb. 2, 59, 5. Diod. 19, 61. Dion. H. 1. 210, 7. Plus. ΤΠ, 755 C. Εἰ. VI, 188 C. συν-αγανάκτησις, εως, ἧ, joint-indignation. Clas- sical. Dion. H. ITI, 1410. συν-αγαπάω, Polyb. 1, 14, 4. ; συναγγέλλω, = ἀγγέλλω, προσαγγέλλω. Dion. H. TV, 9059 as ν.]. Zos. 240. 262. συν-αγελάζω, Classical. Strab. 5, 1, 9. Pseudo- Jos. Macc. 18. Anton. 6, 16. Artem. 369. Sext. 215, 29. συναγελασμός, οὗ, 6, α flocking together, congre- gating. Plut, TI, 980 A. συν-αγελαστικός, ή, ov, gregarious, Xenocr. 11, in shoals. Artem. 174. Basil. I, 261 0. Nemes. 521 A, συν-αγένητος, ov, like ἀγένητος. Method. 340. Til. B.1076 C. Athan. II, 709 Ὁ. Theod. IV, 369 Β. Gelas. 1277 A Συναγένητος τῷ θεῷ. -- Sometimes it is confounded with the following. συν-αγέννητος, ov, alike ἀγέννητος. Tit. B. 1076 C. 1077 Ὁ. Marcell. apud Eus. VI, 996 Ὁ. Athan. ΤΙ, 729 A. συν-αγιάζω, to be ἅγιος together with, Hermes Tr. Poem. 18, 13. συν-άγιος, a, ov, alike holy. Caesarius 861. συν-αγνεύω, Porphyr. Abst. 311. συν-αγνοέω, Hierocl. C, A. 90, 19. συν-αγοράζω, Posidon. apud Athen. δ, 53. Diod. ΤΙ, 530, 14. συν-αγραυλέω, Dion. H. 1, 100.Basil, III. 440 D. συν-αγριαίνω, Themist, 235, 20. συν-αγρυπνέω, Clem. A. I, 140 Ὁ. Philostr. 984. Athan. I, 988 B. συναγχικός, ἢ, ὄν, Synanchicus, belonging to, or afflicted with συνάγχη. Diosc. 1, 65. 105, pp. 70.106. Ruf. apud Orib. II, 212, 12. συνάγω, to collect, bring together, to hold a meet- ing. Inscr. 4893, neuter. — 2. To hold a re- ligious meeting at church ; συνάγομαι, to meet. Clementin. 156. Dion. Alex. 1320. Eus. II, 1141. Ant. 2. Athan. I, 269. 280. 281. 381 C. Epiph. ΤΙ, 196. 217 -σθαι μετά τινος, to attend church with one. Eus. Alex. 437 0. Ὁ. — Epiph. I, 696 Ὁ -χθῆναι, to be allowed to attend church. 11,198 C, τὸν ἤΑρειον, to allow Arius to attend church. — 8. To con- clude, to infer. Strab. 2, 1,88. Philon I, 487,19. Plut. II, 877. Seat. 47, 27. — Sv- νάγοντες λόγοι, --- περαντικοί, conclusive argu- ments. Epict. 1, 7, 19. Diog. 7, 78. — 4. To contract two short syllables into one long one, in versification (not in inflection); as λέγω --- λέγομεν. Aristid. Q. 55, τὰς Bpa- xelas εἰς μακράν. συναγωγή, ἧς, ἡ, collection.Sept. Gen. 1, 9, of waters. Strab. 1, 3,17, of facts. Ερία. 2, 17, 40, of money. — 2. Assembly, congrega- tion. Sept. Ex. 16,1. Macc. 1, 2, 42.—38. Religious assembly or meeting. Ignat. 721 C. Theophil. 1076 — ἐκκλησία. Clem. 4. 1, 657 C. Orig. J, 245 D. 288. Dion. Alex. 1321 C.—4. Synagoga, synagogue. Philon Ἡ, 458,17. Afatt. 6,2. Jos. B. J. 2, 14, 5. Orig. I, 477 C.—@. Contraction, as opposed to expansion. Diosc. 5, 88. — 6. Inference, conclusion, in logic. Seat. 89, 23. 96, 18. Orig. TIT, 912. Chrys. TX, 468. συναγωγικός, ή, όν, of the synagogue. 480 C. συναγώγιον, ου, τὸ, συναγωγή, synagogue.Orig. I, Philon 1, 675, 27. TI, 591, 46. συν-αγωνιάω, Polyb. 3,43, 8. Cic. Att, 5, 12. Diod. 17,100. Plut. ΤΙ, 587 A. συν-αγώνισμα, ατος, τὸ, aid, assistance. Polyb. 10, 43, 2. συν-άδελφος, ον, --- ἀδελφός, ὄν. Epiph. I, 1053 C. ΠῚ, 29.— 2. Oxytone, συναδελφός, F. confrére, fellow-member. Joann. Mosch. 3060 C. Leont. Cypr. 1709 B. συν-αδηλέομαι, equally. Sext. 289, 11. συναδολέσχης, ου, ο, fellow-αδολέσχης. Caesa- rius 1198. συνᾳδόντως (συνάδω), adv. in unison. Orig. I, 1152 B. ΤΠ, 980 A. συν-αδοξέω, equally with. Plut. TI, 96. Basil. TIT, 537 A. συν-άδω, to accord with; opposed to ἀπάδω. Ephes. 1009 B, τινί, συν-ἄεθλος, ov, helping in a contest. Opp. Cyn. 1, 195. συν-αηδίζομαι, Philon I, 405, 45. συν-αθάνατος, ον, jointly immortal. Anast. Sin. 204 C. συν-αθλέω, Diod. 8, 4. Paul. Phil. 1, 27. 4, 3. Ignat. 724 Β. συν-άθλησις, εως, ἣ, —= συνάσκησις. Basil. II, 1005 C. συν-αθλητής, οὔ, 6, fellow-athlete: co-operator. Eus. TL, 221 A. συν-αθροίζω, to assemble.Ignat. 665 B -σθαι, at church. συν-άθροισις, εως, ἡ, α gathering together, meet- ing. Poll. 3,129. Eus. TI, 1252 0. Epiph. 1, 581 C. Clim. 901 A. συν-άθροισμα, ατος, τὸ, collection, assembly, con- gregation. Apollon. 8. 4,15. Const. Apost. 2, 61. 3, 18. συν-αθροισμός, ov, 6, — συνάθροισις. Plat. Ἡ, 884 D. Quintil. 8, 4,27. Cass. 166, 35. συν-αἴδιος, ov, co-eternal. Method. 333 B. 392 D. Petr. Alex. 517. Arius apud Epiph. Ἡ, 216. Eus. VI, 820 C. Tit. B. 1076 C. Athan. TI, 709. 1113. Caesarius 876. Greg. Naz. Π, 77, Justinian. Cod. 1, 1, 5, § a, τῷ πατρί. συν-αἱδιότης, ητος, 4, co-eternity. Chron. 562, 14. Nicet. Byz. 813 Ὁ. συν-αἴδίως, adv. co-eternally.Method. 373 C, Basil. J, 676. Did. A. 761. συν-αιματόω, Anast. Sin. 265 A. συν-αἴνεσις, εως, ἧ, — συγκατάθεσις.Philon I, 882, 88. Plut. I, 258 Β. συναινετέον, --- δεῖ συναινεῖν. Philon ΙΙ, 343, 12. 344, 29. σύν-αινος, ov, agreeing with, Just. Tryph. 47, τινί. συναίρεμα, ατος, τὸ, (συναιρέω) patchwork. Psell. 904 Ὁ. συναίρεσις, εως, ἧ, contraction ; opposed to διαί- ρεσις. Plut. ΤΙ, 924 F. Greg. Naz. I, 1145, ἡ Σαβελλίου, the assertion that there is only one hypostasis in the Godhead. TI, 537, — 2. In grammar, contraction by simply το- moving the diaeresis (πόλεϊ πόλει, Πηλέϊ Ty λεῖ, ραϊδίως ραιδίως ρᾳδίως, ΚΝηρηΐδος Νηρῆι- dos). Sometimes it is used for κρᾶσις (βό- τρυες βότρῦς, λάαος Gos). Tryph. 24. Quintil. 1, 5, 11. Drac. 80, 19. 158, 7. Apollon. D. Adv. 567. Arcad. 128, 17. Schol. Heph. 1, 7, -p. 6. συν-αιρεσιώτης, ov, 6, one of the same sect: fel- low-heretic. Hippol. Haer. 480, 86. Philostrg. 582, Αρείου. Theoph. Cont. 625, 18. συναιρετέον, — δεῖ συναιρεῖν. Plotin. I, 605, 16. συν-αιρέω, to contract, etc. Athenag. 925 Συνε- λόντα φάναι, sc. ἐμέ. Greg. Naz. 1, 444. — 2. To contract two syllables into one (iéaot Got, ἰχθύας ἰχθῦς, ρέει pet). Apollon. 1. Synt. 238, 14. Pron. 880, 886 Ο, Ε καὶ τὸ A. Arcad. 186, 18. Theodos. 979 (990 κσ = ξ, πσ — ψ). συν-αισθάνοµαι, to perceive, etc. Hierocl. C. A. 79, 19. [Orig. 1, 1605 Ὁ συναισθηθῆναι, aorist passive. ] συν-αἰσθησις, εώς, ἢ, sensation, feeling: con- sciousness. Diosc. Tobol. 5. Eppict. 1, 2, 80. Plut. Il, 75. 76. Oenom. apud Εις, ΠΠ, 486 C. Athenag. 1005 Ὁ. Sezxt. 407. Clem. 4. 1, 717. Orig. IV, 198 C. Plotin. I, 13. 516. Lamil. Myst. 47,15. Pallad. Laus, 1105 Ὁ Eis συναίσθησιν δὲ ἐλθοῦσα, when she reflect- ed upon what she had done. Simplic. Ench. 49 (28 C). συναισθητικός, η, ον, sensible, sensitive.Plotin. I, 200, 9, συναίσθομαι, — συναισθάνομαι. Clem. 4. 1, 989 B. Orig. I, 1612 C. συν-αιτιάομαι, Plut, J, 179 B. συν-αἰχμαλωτίζω, Theol. Αγ]. 40. Seat. 667, 29 συν-αιχμάλωτος, ου, 6, 4, fellow-prisoner. Paul. Rom. 16, 7. Lucian. II, 595. σύναιχμος, οὗ, — ὅμαιχμος. Porph. Novell. 265, quid? συν-ακαταληπτέομαι, equally with. Sext. 558, 25. συν-ακέφαλος, ov, 6, fellow-Acephalus. Stud. 1816 B. συν-ακκουμβίζω, oa, to recline at meat with any one. Vil. Epist. 8, 92, p. 428 D. συν-ακμάζω, Polyb. 16, 28. Diod. ΤΙ, 586, 90. Strab. 18, 2,8. Jos. B. J. 5, 10, 2. Apion. 1, 22, p. 455. συνακµαστῆς, od, 6, — ὃ συνακμάσας.Epiph. ΙΙ, 184 C. συν-ακολασταίνω, Plut. I, 899 Ὁ. συν-ακόλουθος, ov, 6, L. comes, companion. Pseud-Ignat. 909 A. συν-ακούω, — συνυπακούω, to understand with. Sext. 248. συν-ακροατής, οὔ, 6, fellow-hearer. Martyr. Ignat. 984 (Migne Vol. V). συνακτήρ, ηρος, ο, (συνάγω) == μαναχασήν, breeches of the high priest. Jos. Ant. 8, 7, 1. συνακτήριον, ov, τὸ, L, conventiculum, meeting- house. Tim. Presb. 57 Ὁ. Theoph. 872, 18. συνακτικός, ή, ὄν, capable of bringing together. Theol. Arith. 16.—2. Conclusive, consequen- tial, in logic. Epict. Ench. 44, λόγοι. Sezt. 87, 34. 95, 15, συλλογισμοί. 116, 16. —3. Pertaining to a religious meeting (σύναξις). Apophth. 196 B, λεβίτων, church gown, the gown worn at church. συνακτικῶς, adv. — κατὰ συναγωγῆν, conclusive- ly. Sext. 96, 14. συν-άκτιστος, ov, alike uncreated. Did. A. 556 Ο. Gelas. 1265, τῷ πατρί. συν-αλάομαι, Diog. 6, 20. συν-αλεαίνω, Plut. If, 691 E. συνάλειμμα, ατος. τὸ, --- ἄλειμμα. Diose. 3, 144 (154), p. 484. Herod. apud Orib. ΤΙ, 421, 10. συναλειπτικῶς (συναλείφω), adv. by συναλοιφή. Sext. 687, ἐκφέρεσθαι. συναλειπτός, ἡ, όν, contracted, in grammar. Cramer. TI (1), 412, 4. συν-αλείφω, to smear all over. Diose. 4, 26 -σθαι μετ᾽ ἐλαίου. Plut. 1, 658 D. — 2. Το cause to coalesce, to contract, in grammar. Dion. H. V, 157. 160. VI, 1090. Ajpollon. D. Pron. 811. Synt. 7, 26. Pseudo-Demetr. 35, 24. 8. To contract, with reference to the Sabellian doctrine. Cuesarius 860. 861. Greg. Naz. 1, 445 B. Chrys. X, 262 D, τὰς ὑποστάσεις. συν-αλέω, Geopon. 15, 2, 28. συν-αλητεύω, Heliod. 6, 7. συναλίζω, to gather together. Classical. Clementin. 18,4 5 ν. 1. Epiph. 1, 277. Eustrat. 2305 -σθαί τισιν. Joann. Mosch. 2933. συνᾶλιξ, cxos, 6, ἡ, Doric, = συνῆλιξ. Antip. S. 98. συν-αλισγέω, Aristeas 17. συν-αλίσκομαι, Plut. 1, 1010. Diog. 2, 105. συναλλάγιον, ov, τὸ, = συναλλαγή, συνάλλαγμα. Porph. Adm. 86, γαμικά, marriage contracts. συναλλάκτης, ου, ο, (συναλλάσσω) negotiator. Pasil. III, 260 Ο. 196 Β. C -τής. συν-αλλακτικός, ἢ, ὄν, pertaining to contracts. Dion. H. Il, 668, 7. ιοῖ, Tetrab. 66, skilled in traffic. συν-αλληγορέω, Orig. I, 385 B. συν-αλλοιόω, Aristot. Physiogn. 4, 1. Philon 1, 155, 15. Galen, Il, 229. Iambl. Myst. 24, τινί. Greg. Nyss. TI, 1020 B. συν-άλλομαι, Plut. 1, 416 C. συν-αλοιφή, ἧς, ἡ, coalescence, contraction. Orig. VII, 309 Ὁ Caesarius 868. Greg. Naz. I, 1073 (1096). Cyrill. H. 465; all with refer- ence to the Sabellian doctrine. — 2. Com- plexio, coalescence, contraction, in grammar ; its parts are θλῖψις or ἔκθλιψις (Oi ἐφ᾽ ἁλός), κρᾶσις (τιμάω τιμῶ), and συναίρεσις (Θραϊκός Θραικός). Dion. Η. V, 43, 117. 155. Tryph. 24. διναῦ. 8, 6, Ἱ. Drac. 27, 19. 157. Quintil. 1, 5,17. Heph. 2,7. Apollon. D. Conj. 495, 2. Adv. 550, 25. 585, 22. Pseudo-Demetr. 85. «επ. 636, 6. — Gemin. 801 D, composition (νεομηνία --- νέα μήνη). συν-αλύω, Plut. 1, 928 E. F. Basil. ΠΠ, 256. συν-ἅμα, together with. Classical. Tatian. 841, τινί. Sext. 577, Cyrill. Scyth. V. Β. 233. συν-αμαρτάνω, Plut. 11,53 C. Theophil. 1080 C. App. I, 777, 93. συν-αμφιέννυμι, --- συναμπέχω. Anast. Sin. 265. συν-αναβακχεύω, Liban. I, 546, 24. συν-ανα-βόσκομαι, to feed with. Plut. Tl, 409 A, tropically. συν-αναγινώσκω, to read with any one. Plut. ΤΙ, 97. Mal. 134 συνανεγνωκώς, schoolfellow. συναναγκασμός, od, 6, (συναναγκάζω) constraint, necessity. Jambi. Adhort. 326. συν-ανάγνωσις, εως, η, a reading together. Theol. Arith. 181. Plut. Τ, 700 B. Orig. IV, 49. 825 Α. συν-ανα-γυμνόω, --- ἐκκαλύπτω.Plut. I, 77 A. Sent. 347, 19. συν-αναδείκνυμι, Greg. Nyss. I, 69 A. Zos 25, 16. συν-αναδέχομαι, Polyb. 16, 5, 6. συν-αναδίδωμι, Lucian. ΠῚ, 429.Alex. Aphr. Probl. 7, 13. συν-αναζεύγνυμι, Plut. I, 585 A. συν-αναζέω, Diosc. 1, 33. συν-αναζητέω, FHeliod. 6, 7. συν-αναθάλλω, Clem. 4. I, 1037 B. συν-αναθρώσκω, Plut. Π, 823 B. Cyrill. A. I, 652 C. συυ-ηναίρεσις, εως, ἡ, joint-destruction.Sext. 580, 3. συν-αναιρέω, Classical. Strab. 8, 8, 9. συν-ανακάμπτω, Polyb. 8, 29, 6. συν-ανάκειμαι, Sept. Mace. 8, 5, 39.Matt. 9, 10. Ephr. ΙΙ, 95 D. συν-ανακεράννυμι, Classical.Diosce. 2, 75, Ῥ. 197 -ανακραθῆναι. συν-ανακεφαλαιόω, --- ἀνακεφαλαιόω summarily. Dion. H. V, 837, 16. συν-ανακινέω, Geopon. 8, 41, 2. συν-ανακίρναμαι, ---- συνανακεράννυμαι. Sext. 134, 22. — Also, συν-ανακιρνάομαι. Gemin. 760 B, τινί. συν-ανακλίνομαι, Lucian, 1, ὅτο. Clem. Α. 1, 597 A. συν-ανακοινόομαι, — συνανακοινολογέομαι. Simoc. 916, 6, τινί. συν-ανακομίζω, Polyb. 4, 25, 8. συν-ανακόπτω, to cut up together with. Diog. 2, 127, to ridicule. συν-ανακουφίζω, Nil. 225 C. συν-ανάκρασις, εως, η, --- ἀνάκρασι. Greg. Nyss. ΙΙ, 37 A. συν-ανακύπτω, Themist, 272, 24. συν-αναλαμβάνω, Plut. ΙΙ, 214 E. Ἐ.- Aguil. Ἐκ. 9, 24. Orig. I, 841 6. συν-αναλάμπω, Philon. I, 141,18. Cyrill. A. X, 292 B. συν-αναμαλάσσω, Diosc. Eupor. 2, 20. συν-αναμέλπω, Philon 1, 452, 43. συν-αναμέγνυμι, Sept. Hos. 7, 8. Paul. Cor. 1, 5,9. Plut. 1, 868 Ὁ. Lucian. I, 512. συν-ανάμιξις, εως, ἦν a mixing together: inter- course, league. Theodtn. Dan. 11, 23. συν-αναξηραΐνω, Athen. apnd Orib. II, 305, 14. συν-απαλλάσσομαι, Dion. Alex. 1337 A. συν-αναπαύομαι, Sept. Esai. 11, 6. Dion. H. V, 325, τινί. Paul. Rom. 15, 82. Plu. TI, 1034. [For συνανεπάημεν, see παύω. | συν-αναπέμπω, Plut. 1, 36 A. συν-αναπίμπλημι, Jos. B. J. 7, 8, 7, p. 428. Maz. Tyr. 73, 41. συν-αναπίπτω, Epiph. I, 764 C. συν-αναπλάσσω or συν-αναπλάττω, Diose. 4, 162 (168), p. 652. Maz. Tyr. 97, 25. συν-αναπλέκω, Aquil. Job 39, 18. Lucian. Ἡ, 721. Longin. 20, 1. συν-αναπτερόοµαι, Chrys. TX, 569 B, τινί. συν-αναρριπτέω, Lucian. 1, 848. συν-ἄναρχος, ov, equally without a beginning, co-eternal. Athan. 1, 416 C. Greg. Naz. Ἡ, 77. TH, 416. Amphil. 58, τῷ πατρί. Did. A. 189. Anast. Sin. 49 D. συν-ανασκάπτω, Strab. 8, 6, 23, p. 195, 17. — 2. To curse in company with. Theoph. 628, 12, τινί τινα. συν-ανασκευάζω, Galen. IT, 8085. Sezxt. 288. συνανασκευή, ἧς, ἡ, ἀνασκευή along with. Sext 288. συν-ανασπάω, Philon I, 648, 2. II, 515, 24. Lucian. I, 641. Alex. Aphr. Probl. 4, 22. συν-αναστομόω, Galen. TV, 76 C. Ὁ. συν-αναστρέφω, — συστρέφω. Plut. 1, 1064 D = συστρέφομαι. --- 2. Mid. συναναστρέφο- pat, to live together, to associate with. Sept. Sir. 41, 5. Baruch 8, 88, ἐν τοῖς ἀνθρώποις. Agathar. 186, Diod. 3, 58. Ex. Vat. 75 94. Jos. B. J. 5,2,2. Patriarch. 1104 A Τοῖς ἀνθρώποις συναναστρεφόµενος. Epict. 3, 18, δ. Plut. I, 50 D. συν-αναστροφή, ἧς, ἡ, 1, consuetudo, intercourse with, intimacy, familiarity. Sept. Sap. 8, 16. Mace. 3, 2, 38. Diod. 3,18. 4, 4, pp. 187, 7. 250,84. Aristeas 19. 28. Epict. 1, 9, 5. 9, 16, 24. Tren, 1228, ἡ μετά τινος. Clem. A. 1, 418 C. 453 A. συνανάστροφος, ον.--- συναναστρεφόµενος. Germ. 357 A. συν-ανασώζω, Polyb. 4, 25,6. Strab. 10, 4, 15, p. 406, 15. συν-ανατείνω, Galen. ΤΝ, 145 Α. Epiph. I, 198 Β. συν-ανατέλλω, Hipparch. 1025 B. 1069 B. Sext. 182, 98. συν-ανατήκω, Plut. I, 622 E. συν-ανατίθημι, Lucian. TI, 204. Jambi. V. P. 180. συν-ανατολή, ἧς, ἦ, α rising together, of celestial bodies. Hipparch. 1004. 1005. Strab. 1, 1, 21. συν-ανατρέφω, Epiph. ΤΠ, 124 A. συν-ανατρέχω, Plut, I, 672 C. συν-ανατρίβω, Diosc. 1, 34. Epict. 3, 16, 3. Diog. 7, 22. συν-αναφαίνω, Hipparch. 1025 B. Pseudo- Demetr. 4,18. Eus. Il, 988, neuter. Basil. 1, 225 D. συν-αναφέρω, Classical. Sept. Gen. 50, 25. Ex. 13,19. Agathar. 180, 2. Aristeas 24. Cornut, 94. Patriarch. 1140 B. συν-αναφθέγγομαι, Plut. 1, 416 Ὁ. συν-αναφλέγω, Philon I, 345, 30. TI, 21. συν-αναφορά, ἃς, ἡ, --- ἀναφορά together. Anton. 3, 13. συν-αναφύρω, Sept. Ezech. 22, 6. Lucian. Ἡ, 883. συναναφυράω, --- preceding. Diose. 1, 65. συν-αναφύω, Clem. A, TI, 288 -σθαι. συν-αναχέω, Iren. 564 -αναχυθῆναι, coadunari, συν-αναχρέμπτομαι, Lucian. 1, 717. συναναχρώζω, — following. Geopon. 6, 2, 9. 10, 1, 11. συν-αναχρώννυμι, to impart the same color. Plut. II, 4, 975 Ε.Ε. συνανάχρωσις, εως, ἡ, — τὸ συναναχρωννύναι. Plut. Tl, 680 E, infection. συναναχρωτίζομαι, — συναναχρώννυμαι.Gemin. 760 Β. συν-ανδραγαθέω, Diod. 1, 55. συν-άνειμι,(εἶμι). Ael. N. A. 6, 63. συν-ανεκκόπτω, Diog. 2, 127. συν-ανέλκω, Philon TI, 513, 34. συν-ανηβάω, Themist. 272, 24. συν-ανθέω, Classical. Dion. Η. V; 4, 12. συν-ανθομολογέομαι, Aristeas 28. συνανθρωπέω, ἠσω, (ἄνθρωπος) to associate or five with men. Plut. TI, 823 Β. Porphyr. Abst. 1, 14, p. 25. συνανθρωπιστικός, ἢ, όν, (συνανθρωπίζω) living with men, domesticated. Basil. 1,113 B. συν-ανιάω, Poll. 5,129. Synes. 1376 A. συν-ανίημι, Philon 11, 23, 15. συν-ανιστάνω, Diod. 11, 55, p. 446, 1. συν-ανιχνεύω, «εἰ. N. A. 10, 45. συν-ανοίγω, Inscr. 76, 16. συν-ανοιμώζω, App. I, 429, 69. συν-ανομολογέομαι, unanimously.Dion. Alex. 1333 Α -θῆναι, passive. συναντή, ἧς, ἡ, --- συνάντησις.Sept. Reg. 4, 5, 26. συνάντημα, ατος, τὸ, (συναντάω) occurrence, event. Sept. Ex. 9, 14, plagues. Reg. 3, 8, 37. Feel. 2, 14. συναντηματικός, ἡ, όν, relating to occurrences. Porph. Cer. 467, βιβλίον, a bodk containing directions for divining by occurrences. συνάντησις, ews, 7, a meeting. Classical. Sept. Gen. 14, 17. 18, 2 Eis συνάντησιν αὐτοῖς. Ex. 18, 7.— 2. Compensation --- ἀντισήκωσις. Porph. Adm. 207, 12. συν-αντιβάλλω, to converse with. Clementin. 352, τινί, sc. λόγους. --- 8. To collate manu- scripts, to compare. Iren. 948. Clem, A.I, 893 A. συν-αντι-καταδύνω, to set in opposition at the same time, of celestial bodies when one sets while another is rising. Hipparch. 1084 D. συν-αντιλαμβάνομαι, Sept. Ex. 18, 22. Num, 11,17. Ps. 88,22. Diod. 14,8. Aristeas 15. Paul. Rom. 8, 26. Jos, Ant. 4, 8, 4. Hermes Tr. latrom. 396, 26. συν-αντιλήπτωρ, ορος, ὃ, —= 6 συναντιλαμβανόμε- vos, helper. Epiph. I, 1132 D. συν-ανυψόω. Greg. Naz. ΙΙ, 328 B. συναξάριον, ov, τὸ, (σύναξις) ritual, a book con- taining directions with reference to divine service. Typic. 38. 35.— 2. Synaxarion, a register of the life of a saint. Afenaca, passim. συνάξιμος, ov, belonging to ὦ religious meeting. Soz. 1156, ἡμέρα, εἰ day on which religious services are performed at church. συν-αξιόω, Classical. Orig. I, 1613 A. σύναξις, εως, ἡ, (συνάγω) religious meeting. Orig. ΤΠ, 1018. Gangr. 5. 20, Laod. 17. 35. Athan. I, 600 C. 612 B. 673 Ὁ. TI, 808 A. 1292. Greg. Naz. 1, 876. «ΟΠ. H. 377. Chrys. ΥΠ, 72 A. — 2. Religious service —= ἀκολουθία. Apophth, 96. 416.— 8, Place of meeting. Pachom. 948. 4. Congregation = ἐπισυναγωγή. Pseudo- Jacob Liturg. p. 37. συν-αοριστέω, Apollon. D. Synt, 806, 22. συν-απάθεια, as, 7, joint-drdbea. Nicet. Byz. 712 Β. συν-απαίρω, Diod. 5,49. Strab. 18, 1, 66. 11, 11, 4. Jos. Ant. 9, 8, 6. συν-απαιωρέω, Caesarius 1090. συν-απαρτίζω, ἀπαρτίζω. Dion. Η. V, 212, 16. Strab. 18, 2, 2. Doctr. Orient. 677 C. Aristid. Q. 50. Clem. A. Tl, 12. Basil. I, 57 A, τινί, together with. 125 A Συναπαρτί- ζεται τῇ νυκτί. συν-απατάω, Plut. I, 567 A. συν-απειλέω, Jos. Ant. 20, 2, 5. συν-άπειµι, Classical.[Leont. Mon. 617 A συνάπιε ---- συναπῄει] συν-απεκδύω, Orig. 1, 617 C. συν-απελαύνω or ξυν-απελαύνω, Aret. 126 A. συν-απελέγχω, Basil. I, 501 A. συν-απέραντος, ov, alike ἀπέραντος.Method. 340 B. συν-απερείδω, Plut. I, 871 B. συν-απέρχομαι, Classical. Orig. I, 897 B. συν-απευθύνω, Plut. 11, 426 C. συν-απεχθάνομαι, Plut. Π, 96 A. B. συν-απηχέω, Polyaen. 8, 23, 2. συν-απλόω, Herodn. Gr. Schem. 609, 28. συν-αποβάλλω, Diod. 3, 7. συναπόβλητος, ov, — ἀπόβλητος together with. Pseud-A than. TV, 880 C. συν-αποβρέχω, Diose. 1, 57. συν-απογεννάω, Plotin. Ἡ, 1871, 1. Athan. 1, 904 C -ήθη ἐκ τοῦ πατρός. Basil. J, 88. 192 ο. Τὴ, 412 C. Did. A. 477 0. ΟΠ. A. X, 21 C. συν-απογίνομαι, Basil. 1, 20 -απογενηθηναί τινι. συναπογραπτέον, --- δεῖ συναπογράφειν.Cie. Attic. 9, 4, 9. συν-απογράφομαι, ΡΙΗ. 1, 386 Ο. Set. 485, 28. Athen. 5, 53. συν-αποδείκνυμι, Sext. 588, 19. συν-αποδεκατόω, Syncell, 211, 14. συν-αποδίδωμι, Sext.5. Dion C. 59, 21, 6. συν-αποδύρομαι, Jos. Apion. 2, 26. συν-αποδύω, Plut. II, 94 C. συν-αποθεόω, Eus. TV, 289 A. συν-αποθλίβω, Diosc. 4, 154 (157), p. 642. συν-αποθρηνέω, Basil, ΠΠ, 225 A. συν-αποικίζω, Lucian. ITI, 249. συν-αποίχομαι or ξυν-αποίχομα, Aret, 121 B. συν-αποκαθαίρω, Diose. 1, 7. συναποκαλέω — ἀποκαλέω, Plut. Frag. 712 C. συναποκατάστασις, εως, ἧ, Common ἀποκατάστα- σις. Ριοὶ. Tetrab. 7. συν-αποκείρω, completely. Philostrg. 581 B. συν-αποκινδυνεύω, Longin. 22, 4. συν-αποκλείω, completely. Sept. Reg. 1, 1, 5 as ν. 1. συν-αποκλίνω, Jos. B. J. 1, 24, 2.Plut.ΙΙ, 790 E. Sitmoc. 317, 3, neuter. συν-αποκλύζω, Diose. Tobol. 2, p. 61. συν-αποκομίζω, Diod. 1, 20, et alibi. συν-αποκόπτω, Plut. Il, 529 C. Apollon. D. Conj. 523, 6. συν-αποκρύπτω, Sept. Epist. Jer. 48. Sophrns. 3342 B. συν-απολάμπω, Lucian. II, 721, et alibi. συν-απόλαυσις, εως, ἧ, joint-enjoyment. Porphyr. apud Eus. ΠῚ, 305 B. συν-απολήγω, _Philostr. 670. συν-απολιθόω, wholly. Simoc. 162, 18 -σθαι. συν-απολύω, Sext. 559, 18. συν-αποµαλάσσω, Aristaen. 1, 1, p. 6. συν-απομειόω, Just. Imper. Novell. 22. συν-απονεκρόω, Greg. Naz. IU, 333 A. συν-απονίναμαι, Themist. 69, 23. συν-απονοέοµαι, Diod. 15, 40. ΤΊ, 598, 72. Philon TI, 118, 36. 160, 45. 320, 39. συν-αποξενόω, Eus. V, 118 Ὁ. συν-αποξύω, Themist. 272, 24. συν-αποπαύω, Herod. apud Orib. I, 498, 18. Achill. Tat. Isagog. 980 A. συν-αποπετρόω, completely together.Nic. CP. Hist. 75, 21. συν-αποπήγνυµι, Syncell. 160. συν-αποπλέω, Zoos. 226, 17. συναποπτάσας, ασα, αν, barbarous for συναπο- πτάς, from συναφίπταμαι (ἵπταμαι) to fly away with. Sophrns. 8418 A. συν-απορέω, Sext. 61, 16. 606. συν-απορρέω, Agathar. 127, 13.Plut.ΙΙ, 1001 E. Aster. 382 B, τινί. συν-απορρήγνυµι,- Jos. B. J. 5, 6.4. Plut.I, 412 Ὁ. Greg. Naz. Il, 484 -απερρωγώς. συν-απορρίπτω. Philostr. 676. συν-απορρύπτω, Philon 1, 115, 25. συν-αποσβέω or συν-αποσβέννυμι, Antip. Thess. 64. Diod. ΤΙ, 541, 22. Plut. 1, 812. Dion ο. 7, 14. συν-αποσεμνύνω, Diod. 1, 92. συν-αποσπάω, Apollod. 3, 7, 7, 9. συν-αποστάτης, ου, ὃ, fellow-rebel. Diod. 15, 66. ΤΙ, 581,44. Greg. Naz. 1, 1120 B. συν-αποσφίγγω, Paul. Aeg. 224. συν-αποτελεστικός, ἢ, όν, --- δυνάμενος συναποτε- λεῖν. Cyrill. A. Χ. 260 A. συν-αποτεφρόω, Lyd. 266, 7. συν-αποτίθεμαι, Plut. II, 37 D. συν-αποτίλλω, Diosce. 1, 7, p. 18. συν-αποφέρω, Classical. Clem. A. I, 1956. Pseud-Ignat. 1184 C. συν-αποφοιτάω, Caesarius 1072. συν-αποφύομαι, Galen. IV, 530 F. συν-αποχωρέω, Polyb. 13, 8, 3. 20, 10, 5. συναπτέον, — δεῖ συνάπτειν. Classical. Plotin. 1, 88, 9. συναπτήριον, ov, τὸ, bond. Damasc. TH, 696 B. συναπτικός, ἦ, ὄν, (συνάπτω) connective, ap- plied to the conditional conjunctions εἰ, if, εἴπερ, εἰδή, εἰδήπερ. Chrysipp. apud Ρίου. 7, 71, σύνδεσμος. Dion, Thr. 642, 25. Plut. Il, 386 F. Apollon. D. Pron. 267 A. Conj. 501. Synt. 266, 17. συναπτός, ἢ, ὄν, joined together.Classical. Stud. 1688 C. 1717 D, εὐχή, --- τὰ εἰρηνικά or τὰ διακονικά. Porph. Cer. 94, 19. 609. — In the Euchologion, the μεγάλη συναπτὴ be- gins thus: Ἔν εἰρήνῃ τοῦ κυρίου δεηθῶμεν. The μικρὰ συναπτὴ begins thus: Ἔτε καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ κυρίου δεηθῶμεν. συν-άπτω, to join together. Mal. 459, 12, φι- λίαν per αὐτῶν, to contract friendship with them. — ἃ. In logic, συνημμένον ἀξίωμα, a conditional proposition beginning with the conjunction εἰ, if (εἰ ἡμέρα ἔστι, φῶς ἔστι), Chrysipp. apud Diog. 7, 71. 190. 198. Phi- lon 1, 321, 32. Epict. 1, 29, 51. Plut. II, 48 C. 386 F. Gell. 16, 8. Apollon. Ὦ. Synt. 7. 8. Galen. 11, 25. 26. Sext. 311. Diog. 7, 73. Orig. I, 1441 A. Procl. Parm. 588 (100). συν-απωθέω, Lucian. Il, 528. συν-αρέσκω, also. Classical. Aristeas 26 τρεσθῆναί τιν. Apollon. Ὁ. Adv. 555 ᾽Αρι- στάρχῳ συνηρέσκετο μὴ μᾶλλον ὄνομα ἐκδέ- χεσθαι. σύναρθρος, ον, (ἄρθρον) with the article, in gram- mar; opposed to ἀσύναρθρος. Dion. Thr. 641, 10. Apollon. D. Pron. 275 (268). Synt. 60. συνάρθρωσις, εως. ἦ, (συναρθρόω) L. compactio, a setting together. Galen. II, 375 A. συναρίθμησις, εως, ἡ, --- τὸ συναριθμεῖν. Theol. Arith. 81. Athen. 11, 79, p. 490 C. Basil. 11,612 A. IV, 145 A. συναριθµητέον, — δεῖ συναριθμεῖν. Herod. apud Orib. TI, 465. Plotin. 1, 66, 4. συναρίθμιος, ον, --- συνάριθμος.Epiph. 1, 309 C.D. Steph. Diac. 1188 A. συνάριστος, ov, 6, (ἄριστον) L. compransor, fellow-diner. Lucian. 11, 588. σύναρμα, ατος, τὸ, (ἀραρίσκω) L. compages, structure. Heron Jun. 190, 15. συναρµογή, is, ἡ, wedlock. Ptol. Tetrab. 182. συν-αρμόζω, Dion. Ἡ. 1, 289, τινὰ εἴς τινα. συναρμολογέω, How, (ἁρμός, λέγω) --- συναρμόζω. Paul. Eph. 2, 21. 4, 16. συναρμονιάω, --- συναρμόζω.Schol. Arist. Eq. 463. συν-αρμοστής, οὔ, ὅ, ---- 6 συναρμόζων. Lucian. I, 4.— 2. Fellow-harmost (ἁρμοστής). Id. 1, 541. συναρμοστία, ας, ἡ, wedlock. Leo. Novell. 196. 198. συναρμοστικός, ή, όν, --- δυνάμενος συναρμόζειν. Jambi. Myst. 196. συν-αρπαγή, ἧς, ἧ, L. abreptio, surreption, deceit, deception. Symm. Ps. 34, 20. Athenag. 1016 Κατὰ συναρπαγὴν καὶ κλοπήν, fraudulent- ly, Basil. 1, 335. Ephr. TH, 484 Ὦ Ἔκ συν- αρπαγῆς, --- κατὰ συναρπαγήν. Ni! 800. 516. Theod, Mops. 668 B. Socr. 220. Justinian. Cod. 12, 61, 7. συν-αρπάζω, to seize completely. Just. Apol. 1, 5 Δέει συνηρπασμένος. --- Lucian. I, 828, παρθέ- νους, to ravish.— Συναρπάζειν τὸ ζητούμενον, to beg the question, in logic. Lucian. I, 848. Sext. 64.69. Orig. I, 876 D, τὸν λόγον —= τὸ ζητούμενον. 2. To deceive, to mislead. Dion. H. VI, 1012. γένη. 441. 544. 545. Orig. 1, 688 A. Longin, Frag. 8, 4, τῷ λόγῳ τὴν ἀκοὴν. Alex. 4.549 C. Nil, 261 Ο. Soer. 196. 685 60. Cyrill. A, X, 186 Β. συναρπακτικῶς, adv. deceitfully.Did. A. 476. 545 B. συν-αρρωστέω, Cyrill. A. 1, 324 Β. IV, 956 B. σύν-αρσις, εως, η, aid, help. Did. A. 573 C. συν-αρτάω, to join with. Apollon. Ὁ. Synt. 91, 18 -σθαι μετά τινος. Pseudo-Demetr. 9. συνάρτησις, εως, ἡ, connection with, dependence, coherence. Classical. Apollon. D. Synt. 17. Sext. 82. 380, 17. συν-αρτίζω, completely. Dion. H. V, 149. συναρτύω, — ἀρτύω. Xenocr. 50. 58. συν-αρχαιρεσιάζω, in favor of. Plut. I, 626 C. 642 B. συναρχία, as, ἡ, colleagueship in office. Dion C. 47, 7, 3, 53, 2, 5, ἡ τοῦ ᾿Αντωνίου τοῦ τε Λεπίδου. συν-αρχ-ιεράομαι, to be a fellow-high-priestess. Inscr. 4385, συν-αρχιερατεύω, to be fellow-high-priest.Nie. TI, 804 C. συν-άρχομαι, together with in the same way. Apollon. D. Pron. 332, Synt. 168, 10. -Melito 1212 A. συν-ασεβέω, Classical. Orig. 1 697. Athan. 1, 276 C. Did. A. 618 C. D. Leont. I, 1220 A. συν-ασελγαίνω, Dion C. 79, 19, 8. Basil. 1, 460 B. συν-ασθενέω, Greg. Naz. 1 729 A. συν-ασκέω, to practise together. Classical. Εus II, 1452 C. Basil. ΤΠ, 818 D, of ascet- ics.Pallad. Laus. 1041 C. 1233 A -σθαι. συν-άσκησις, ews, 9, constant practice.Dion. H. 1. 395,16. επ. 228. Clem. A. I, 689 B. 716 C. συν-ασκητής, οὔ, ὃ, fellow-ascetic. Athan. Ἡ, 924 C. συν-ασκήτρια, as, ἧ, fellow-doxytpia. Pallad. Laus. 1228 D. συν-ασμενίζω, Method. 352 D. συν-ασμενισμός, οὔ, 6, common joy. Pallad. Laus. 1218 D, τῶν ὄχλων. συν-ασπάζομαι, Apophth. 152 A. συν-ασπίζω, to fight together, to help. Classical. Sept. Mace. 3, 3, 10. συνασπισμός, οὔ, 6, a fighting in close ranks. Diod. 16, 8. Plut. 1, 249 Ἐ. Ael. Tact. 11, 4. συναστεΐτης, ov, 6, inhabitant of the same ἄστυ. Caesarius 1066. συνάστερος, ον, (ἀστήρ) of the same star, born under the same star. Greg. Naz. III, 425, τινί. συν-αστραγαλίζω, Max. Tyr. 88, 80, τινί. συν-αστράπτω. Nonn. Dion. 1, 457. Modest. 3285 C. συναστρέω, ήσω, (σύναστρος) to prosper, to be prosperous. Eus. Alex. 453 C, αὐτῷ τὰ πάν- τα, everything goes well with him. συναστρία, as, ἡ, conjunction or position of the stars, in astrology. Ptol. Tetrab. 193. Greg. Nyss. ΤΙ, 168 B. σύναστρος, ov, == συνάστερος.Solom. 1321 A. συν-ασφαλίζομαι, completely.Pseudo - Anton. apud Just. 440 B. συν-ασχηµονέω, Plut. Ἡ, 64 D. Dion C. 79, 13, 4. συν-ασχολέομαι, Plut. ΤΙ, 95 D. συν-ασωτεύομαι, Orig. I, 1008 Β. συν-ατιμάζω, Maneth. apud Jos. Apion. 1, 26, p- 461. Philon II, 201. συνατιμόω, --- preceding. Plu. 1, 379 D. συν-ατμίζω, Diog. 6, 73. συν-ατροφέω, Galen. XTI, 322 C. συν-ατυχέω, Classical. Strab. 12, 3, 98, p. 546. Epict. 8, 24, 1. συν-αυγάζω, Euchait. 1182 B. συναυγασμός, ου, ο, α shining together, a meeting of rays in a focus. Plt. II, 893. Galen. II, 47 A. συναύγεια,ας, ἣν — preceding, Plut. TI, 901 C, Πλατωνική. Galen. II, 47 A. συν-αυλέω, Lucian.ΙΙΙ, 199. Athen. 14, 8, τοῖς χοροῖς, to accompany on the flute. συν-αυλίζομαι, Classical. Sept. Prov. 22, 24, to associate with. Babr. 106. Luc. Act. 1, 4asv.1 Plut. 1, 902 D. Clementin. 52. Eus.TV,1005 Ὁ. Epiph. Il, 817 A. συν-αύξησις, ews, ἡ, @ growing together.Clas- sical. Philon 1, 25,13. ΤΙ, 42, 84. Herod. apud Orib, 1, 419, 4. Soran. 256, 33. συναντάδελφος, ov, 6, — αὐτάδελφος. Genes. 81, 15. συν-αφαμαρτάνω, Cyrill. 4.1, 961 C. συν-αφανίζω, Dion. Η. 1, 3. Strab. 6, 1, 6. 8, 6, 28. Athenag. 1013 B. συν-αφαυαίνω, Method. 128 B. συνάφεια, as, ἡ, (συναφής) connection. Moschn. 24, camal. Just. Tryph. 65, p. 625 C. Anton. 4,45. Pseudo-Demetr. 38, 17, by τέ, καί. 81, 20, of words in a sentence. Pseud- Ignat. 937, marriage. Nestor. apud Cyril. A. X, 192 B, ἀσύγχυτος, of the two natures. Cyril. A. Χ. 85 C.— Hippol. Haer. 342, 50, 4 δώδεκα πρὸς τὰ τριάκοντα, the ratio. — 2. Combination of feet, in versification. Terent. Μ. 1516. συν-αφέψω, Diosc. Eupor. 2, 23. συν-αφή, ἧς, ἡ, connection, Classical. Plut. II, 1011 A, τῶν ἀξιωμάτων, with reference to συνηµµένα. Apollon. D. Conj. 518 (εἶ). ---- Alex. Aphr. Probl. 85, 35, coitio. συν-αφηβάω, Philon 11, 633, τινί. συναφής, ές, (συνάπτω) joined, connected. Clas- sical. Strab. 12, 8, 40. 19, 1,1. Jos. Β. J. 6, 3, 9. Epict.1, 14,6. Plu. ΤΊ, 881 E. F. Apollon. D. Conj. 488, 12. Synt. 157, 20. συν-αφθαρσία, as, ἡ, joint-incorruption. Germ. 345 C. συν-αφθαρτίζω, Damasc. TI, 404 Ὁ. συν-αφίημι, Polyb. 11,12, 7. Diod. 17, 104. Plut. 11, 674 C. συν-αφικνέομαι, Epicur. apud Diog. 10, 47. συν-αφιστάνω, Clem. A. TI, 456 B. συν-αφομοιόω, completely. Plut. Ἡ, 51 D. 52 E. συν-αφορίζω, Plut. II, 425 B. — Pseudo-Basil. ΙΙΙ, 1305 6, τινί. συν-αφραίνω, Cyril. A. TX, 856 C. συν-αχρειόω, Greg. Nyss. Tl, 93 C. σύναψις, εως, ἡ, conspiracy. Sept. Reg. 8, 16, 20. συνδαβελίζω, (δάβελος) --- τὸ πῦρ ὑποσκαλεύω, to stir or fix the fire. Theoph. Cont. 439. συν-δαίμων, ovos, 6, fellow-demon. Cyrill. A. X, 1037 B. C. σύνδακρυς, v, (δάκρυον) tearful. Clementin. 808, Apophth. 369, ἐγένετο, — ἐδάκρυσεν. Clim. 889 -δάκρυες. συν-δακρύω, Classical.Jos. Ant. 16, 4, 3. App. I, 263, 83. συν-δανείζοµαι, Plut. I, 591 Ο. D, from differ- ent persons. συν-δείδω, συν-δέδια. App. II, 871, 47. συν-δεισιδαίμων, ov, alike superstitious.Cyril. A. IX, 629. σύνδενδρος, ov, (δένδρον) covered with trees, woody. Polyb. 12, 4,2. Diod. 5, 65. σύν-δεσις, εως, ἡ, a binding together, fastening together, Classical. Posidon. apud Athen. 11,89. Pseudo-Demetr. 10. συν-δεσμεύω, Polyb. 3, 42, 8. συν-δεσμέω, — preceding. Apoilod. Arch. 44. 47. Euagr. Scit. 1244 B. συν-δεσμικός, ἡ, όν, pertaining to conjunctions, in grammar. Apollon. D. Conj. 502, 11. Synt. 202, 19. συν-δέσµιος, ov, ὃ, fellow-captive,Simoc. 168, 19. συνδεσμοειδής, ές, (σύνδεσμος, ΕΙΔΩ) conjunc- tion-like. Apollon. D. Conj. 480, μόρια, = προθέσεις, prepositions. σύν-δεσμος, ov, 6, bond, band : bundle. Damasc. II, 329 D, χρυσίου. --- 2. Conspiracy. Sept. Reg. 4, 11, 14. Jer. 11, 9. — Reg. 8, 14, 24 = κίναιδος. --- 3. Conjunctio, conjunction, in grammar. Aristot. Poet. 90, 1. 6 (μέν, ἤτοι, δῆ). Chrysipp. apud Diog. 7, 57. Hipparch. 1092 B. Dion. Thr. 634. Dion. H. V, 8, 4. 9,1. 155, 8 (εἰ). 157, 7 (τέ). 203, 4 Tot dpa συνδέσμου. Tryph. 36. Apollon. S. 3, 19.Strab. 8,6, 7. Plut. II, 1011 Α. συν-δεσπόζω, Sophrns. 8896 D. συν-δεσποτεία, as, ἡ, joint-dominion.Greg. Naz. 11, 445 A. συνδεσποτεύω, εὔσω, ---- συνδεσπόζω.Did. Α. 797 A. συνδέσποτος, oυ, ὁ, --- συνδεσπότης, joint-master. Joann, Hier. 445 A. συνδέτης, oυ, ο, --- συνδεσμώτης, fellow-prisoner. Posidon. apud Athen. 4, 50, p. 213 B. συνδετικός, ἡ, ὄν, conjunctive, serving to unite. Dion. H. VI, 862, 12. 791, 14, μόρια, = σύνδεσμοι. Plut. IT, 1011 908, in astrology. Apollon. D. Synt. 18, 18. Pseudo-Dion. 709 D. συν-δημαγωγέω, Plut. 1, τοῦ Ὁ. App. 11. 426, 45 -σθαι. συν-δημιουργέω, Max. Hier. 1841. Greg. Naz. TI, 448 A. συν-δημιουργός, οὔ, ο, joint-creator.Epiph. ΙΙ 25 D. συν-δημότης, ov, ο, fellow-Sypdrys. Schol. Arist. Pac. 909. συν-δῃόω, Jos. B. J. 5, 1, 6. συν-διαβαίνω, Classical. Diod. 18, 16. συν-διαβαπτίζομαι, Procl. Parm. 617 (15). συν-διαβρέχω, Galen. VI, 176 Ὁ. συν-διαγωγή, ἧς, ἡ, α living together, associating with, Just. Tryph. 47, Basil. IV, 528 A. Justinian. Cod. 1, 8, 44, 8 α΄. συν-διαδέχομαι, Aristid. II, 471, 17. συν-διαζάω, Basil. IV, 353 Ὁ. συν-διάθεσις, εως, ἧ, agreement,unanimity Dion, Alex. 1241 B. συν-διαιρέω, Plut. ΤΊ, 425. Oenom. apud Eus. ΤΠ, 389 A. Clem. A. I, 496 Τὸν ἥμισυν ἡμῖν συνδιαιρεῖται χρόνον. συν-διαίτησις or ξυν-διαίτησις, εως, ἦ, a living together, intercourse with. Philon I, 661, 88. ΤΙ, 11, 98. 591, 37. Jos. Ant. 1, 1,2. 1, 18, 8. Plut II, 975 E. Arr. Anab. 4, 7, 4. Clem, A. 1, 652 B. . συνδίαιτος, ov, (δίαιτα) living with, companion. Liber. 40, 28. Tatian. 833 B, τιν. Theophil. 1081 B. συν-διαιωνίζω, Philon Il, 161. Athenag. 991. Έως. ΠῚ, 192. Basil. ΠΠ, 624 Ὁ. Did. A. 1157 0. συν-διακαίω, Plut. TI, 752 D. συν-διάκειµαι, Themist. 329, 10. συν-διακοµίζω, Polyb. 8, 43, 4. συν-διακονέω., ov, 6, fellow-deacon. Athan. 1, 368. Basil. TV, 384. 997.Greg. Naz. ΠΙ, 36. Epiph. Ἡ, 832 C. συν-διακριβόω, fully. Athan. II, 740 C. συν-διάκτορος, ου, ο, fellow-Hermes (messenger). Lucian. I, 489. συν-διαλαμβάνω, Polyb. 16, 25, 1. συν-διαλέγομαι, Athen. 8, 52. συν-διάληψες, εως, ἡ, joint-deliberation. Anton. 1, 10. συν-διαλοιδορέω, Max. Conf. Ἡ, 260 C. συν-διαλυμαίνομαι, Dion. H. I, 61. συν-διαλύω, Classical. Dion. Π. ΠῚ, 1652. Athenag. 1018 B. συν-διανέμω, Plut. IT, 1024 C. 1082.Galen. IV, 81 E. Clem. A. I, 409 B. συν-διανεύω, Polyb. 3, 88,5. Plut. II, 63 B. συν-διανιστάω, Basil. TH, 1384. συν-διανοέοµαι, Polyb. 2, 54, 14. συν-διανυκτερεύω, Eus. TI, 1209 A. Basil. IV, 829. συν-διαπλέω, Lucian. ΙΙ͵ 825. συν-διαπληκτίζομαι, Basil. ΙΙΙ, 941 C, τινί. συν-διαπορέω, Dion, H. TV, 2219. Plut. ΙΙ, 507 6. Athenag. 1012 C. συν-διαρκέω, Themist. 81. συν-διαρρέω, Diod. 8, 22. συν-διαρρήγνυμι, Philostrg. 548 C. συν-διασήπω, Galen. VII, 114 F, et alibi. συν-διαστέλλω, Apollon. D. Synt. 103, 26. συν-διαστρέφω, Plut. Ἡ, 466 F. 521 Β. συν-διασχίζω, Greg. Nyss. TH, 257 B. συν-δια-ταλαιπωρέω, --- συνταλαιπωρέω.Clas- sical. Chrys. I, 153 B. συν-διαταράσσω, all at once. Plut. 1, 902 A. συν-διατείνω, Plut. TI, 63 C. συν-διατηρέω, Polyb. 2, 58, 3. συν-διατίθημι, together, at the same time, in the same way. Plut. TI, 448. Maz. Tyr. 67, 38. Sext. 410. Diog. 9, 118. συν-διατρέπω, μμ. ΤΊ, 442 F -σθαι. συν-διατρέφω, Ael. Ν. A. 8, 45, now edited συνεκτρέφω. συν-διατριβή, ἧς, ἡ, α passing time together, or living together. Philon 1, 611. Greg. Th. 1093. Epiph. I, 464. Porph. Adm. 89, 18. συνδιατριπτέον, — δεῖ συνδιατρίβειν. Clem. A. 1, 592 B. συν-διαφεύγω, Dion C. 48, 44,1. Cyrill. A. I, 388 C. συν-διαφθείρω, Classical. Athenag. 1013 B. Galen. VI, 345. Orig. VII, 13. Synes. 1245, αὐτοῖς τὸν χρόνον (tuer le temps). συν-διαφθορά, as, ἡ, mutual corruption. Justinian, Cod. 1, 8, 45. συν-διαφορέω, Longin. 40, 1. συν-διαχειµάζω, Plut. I, 618 D. E, et alibi. συν-διαχέω, Plt. Ἡ, 953 D. E. συν-διαχωρίζω, Basil. ΤΝ, 698 A. συνδιδασκαλίτης, ov, 6, (διδάσκαλος) fellow-das- ciple, schoolfellow, or, --- συνδιδάσκαλος: Christ being the first teacher. Ignat. 648, τινός. συν-διδάσκαλος, ov, 6, fellow-teacher, joint-teacher. Cyrill. 4. X, 886 Ὁ. συν-διεκβάλλω, Galen. TV, 516 B. C. συν-διεκπίπτω, Plut. I, 107.Galen,VII, 455. συν-διέπω, Philon Π, 452, 2. συν-διέρχομαι, Galen. VIE, 88 Ε. συν-διευθύνω, Euchait. 1147 A. συνδιημέρευσις, εως, ἡ, == τὸ συνδιημερεύειν. Plut I, 904 A. συν-διίστημι, Synes. 1528 C. συν-διογκόω, Soran. 258, 30. συν-διοικέω, Classical. Strab. 12, 3, 29. συν-διοικονοµέω, Greg. Nyss. Π1, 965 A. συν-διολισθαίνω, Did. A. 308 B. συν-διορθρίζω, Basil. 1, 181 B. συν-διορίζω, Strab. 2, 3, 1 -σθαι. συν-διπλόω, to double. Moschn. 49. Galen. ΤΙ, 108 C. συν-δισκεύω, Lucian. I, 239. συν-διυλίζω, Doctr. Orient. 677 C D. συν-διψάω, Classical. Orig. TT, 781 A. συν-διωθίζω, Jos. Ant. 4, 5, 2. συνδιωκομένως (συνδιώκω ), adv. hurriedly. Clem. A. I, 461 C. συν-διώκω, Classical.Sept. Macc. 2, 8, 25. συνδοιάζω, see συνδυάζω. συνδοκτικός, ή, όν, an error for συνοδικός ? Anast. Sin. 149 C. συν-δοξάζω, to glorify with. Paul. Rom. 8, 17. Ίσπαι. 716 C. Athan. 11, 552 B. Basil. IV, 621, τινί τινα. συν-δοξολογέω, Orig. I, 557 B. Cyrill, A. II, 171 A. συνδοσία, ας, ἡ, (συνδίδωμι)contribution. Porph. Adm. 220, 11. σύν-δοσις, εως, η, == preceding. Lyd. 86, 3. Porph. Cer. 660, 6. συν-δοτήρ, ηρος, ο, joint-giver.Cyrill. A. VII, 460 D. 481 D. συν-δότης, ov, 6, contributor.Porph. Cer. 695, 20. Novell. 265. συν-δούλη, ns, ἡ, female fellow-slave. Babr. 8, 6. σύν-δουλος, ov, 6, == dpddovdos. Classical. Herm. Sim. 5,2. Ignat. 645. Apollon. D. Pron. 297 A. συνδραμέω, (δραμεῖν) --- συντρέχω. Amphil. 65 A. συνδροµή, ἧς, ἡ, concession.Hermog. Bhet. 296, 20. 841, 19.Athenag. 1016 A Κατὰ συνδρομήν. σύν-δρομος, ον, running together.Strab. 15, 1, 43, p. 218, 17, substantively. συνδυάζω, to be alone with another. Patriarch. 1044 D, ἀνθρώποις. ---- Also, συνδοιάζω. Sept. Ps. 140, 4, μετά τινος. Epiph. I, 184 A. συνδυαίνω, (σύνδυο) = συνδιπλόω. Galen. TI, 108 60. συνδυασμός, οὔ, ὁ, copulation. Classical. Clem. Α. 1, 1205 B. Basil. I, 548 A. συν-δυναμόω, --- δυναµόω. Epiph. TIT, 168 C. συν-δυναστεύω, Nicol. D. 128. Athen. 6, 54 Achmet. 94. συν-εαρίζω, Ρίω. TI, 959 C. συν-εγγίζω, --- εγγίζω. Sept. Sir. 32, 21. Mace. 2, 11,5. Hipparch. 1053 Ὁ. Polyb. 1,19, 2. Gemin. 848 Ὁ. Diod. 2, 51. 3, 7. 14,17. Dion. H. I, 541, 8. Strab, 1, 8, 18. Philon 1, 688, 47, τῷ θεῷ. συνεγγισμός, od, 6, approach, Hipparch. 1093 ο. Gemin. 848 Ὁ. Strab. 3, 5, 9. Epict. 1, 4,4. Ptol. Tetrab. 209. Seat. 136, 20. συν-εγγράφω, Dion. Η. II, 1233. συν-εγγυάω, Philon II, 60 Συνεγγυᾶταί μου (τὸν λόγον) καὶ Κροῖσος. συν-εγγυητής, οὔ, 6, joint-εγγυητής.Antec. 3, 90, 4 (344). συν-εγείρω, Sept. Esai. 14.9 Paul. Eph. 2, 6. Col. 3,1. Lgnat. 724. Pla. Ἡ, 117 0. Pseudo-Phocyl. 132 (140), to help to raise or rise. Pseudo-Jos. Macc. 3. Clem. A. I, 1029. Greg. Naz. ΠΠ, 213, τί τινι. Cyril. Η. 336. συν-εγκαλέω, Diod. 5, 50. συν-εγκλιτικός, ἢ, όν, with an enclitic, followed by an enclitic. Apollon. D. Conj. 525, 18, σύν- δεσμος (δή που, ἤ που). Herodn. Gr. Enclit, 1142 σύνταξις (εἴ τίς ποτέ που). συνεδρευτής, οὔ, 6, (συνεδρεύω) assessor, assistant, in council. Pseud-Jgnat. 788 A. συνεδριάζω, άσω, (συνεδρία) — συνεδρεύω. Sept. Prov. 3, 32. συνεδριακός, ἢ, όν, belonging to a council. Polyb. 31, 12, 12. συνέδριον, ου, τὸ, council. Polyb. 1, 11, 1. 3, 9, 4, the Roman senate. 1, 31, 8, the Cartha- ginian senate. 2, 39, 1, college of Pythagore-- ans. Dion. H. 1, 187, τὸ βουλευτικόν — 262, βουλευτικὸν τῶν γερόντων, — 800, τῆς γερου- σίας, senatus. Afati. 26, 59, the Sanhedrim, — Jos. Ant. 14, 5,4. Vit. 12. συνεθέλησις, εως, ἡ, (συνεθέλω) joint-will. Cyrill. A. VI, 661 Ο. συν-εθισμός, oυ, ο, use, custom, practice. Plotin. I, 42. Synes. 1078 B. σύν-εθνος, ov, —= ὁμοεθνής, of the same nation or race. Cyrill. Scyth. V- 9. 339 C. Vit. Epiph. 25 €. Pseud-Athan. IV, 488 B. συν-είδησις, ews, ἡ, L. conscientia, conscious- ness. Chrysipp. apud Diog. 7, 85, Diod. 4, 65, τοῦ μίσους. TI, 576, τῆς ἀσεβείας. Dion. H. VI, 825,15. ΠΙ, 1619. Philon 1, 219, 29. Πίος. 7, 85. — 2. Conscientia, conscience the judge, — τὸ συνειδός. Sept. Sap. 17, 10. Paul. Rom. 2, 15. Diosce. Tobol. p. 43, μο- χθηρά. Jos. Ant. 16,4, 2. Epict. Frag. 97, ἡ ἔμφυτος. Theophil. 1052 A. Hierocl. C. A. 115, 7. συνειδός, ότος, τὸ, (σύνοιδα) consciousness. Plut. I, 99. Ἡ, 84 Ο. D.— Hermog. Rhet. 21, 28 Συνειδότος φεύγειν, to be charged with com- plicity. Afric. 61, τῆς δυσγενείας. 2. Conscience. Philon I, 291, 41 (299, 37). 30, 29, ΤΙ, 809. 421, 43. 518, 80 (195, 15). 49,16. Jos. Ant. 16, 4, 2. Apion. 2, 30. Ερία. 3, 22, 94, Frag. 97. Plut. Il, 554 F. App. TI, 86, 84. Hierocl. Ο. A. 55, 7 Τὸ τοῦ συνειδότος κριτήριον. συν-εικάζω ,---- εἰκάζω. «Ῥίοί. Tetrab. 120, to in- έν. --- Athen. 9, 15, to mimic. συν-είκω, to yield, to give way. Polyb. 32, 19, 3. Diod. 19, 48. Soran. 249, 28. Pseudo-Jos. Mace. 8, p. 508. συν-εἰλημμένως (συλλαμβάνω), adv. connectedly. Pseudo-Dion. 820 D. συν-ειμαρμένος, ἡ, ov, (εἵμαρμαι) fated together. Plut. Ἡ, 569 F. Anton. 12, 3. σύν-ειξις, εως, ἡ, a yielding, giving way. Soran. 251, 14. συν-ειπεῖν, to agree with, etc. Sept. Dan. 2, 9 συνειπάμην. συν-ειρμός, οὔ, 6, connection.Pseudo-Demetr. 81, δ. συν-εισάγω, L. subintroduco, to take a συνείσα- κτος. Maichio 256 C, ἑαυτοῖς γυναῖκας. Greg. Naz. IV, 92 A. συνεισακτέον, — δεῖ συνεισάγειν. Orig. 1, 385. συνείσακτος, ov, (συνεισάγω) introduced. — 2. Substantively, (@) 6 συνείσακτος --- ἀγαπη- τός, adoptive or spiritual brother. Greg. Naz. IV, 88. 89. 91.— (Ὁ) ἡ συνείσακτος, sc. παρ- θένος, ---- ἀγαπητή, L. subintroducia, adoptive or spiritual sister. Malchio 256. Nic. I, 3. Basil. Ἡ, 820. Greg. Naz. IV, 89. Epiph. 1, 1064 Ὁ. Chrys. I, 228. Pallad. V. Chrys. 18 Ὁ, Socr. 669 A. (See also Ane. 19. Athan. I, 677. 725. Justinian. Novell. 6, 6.) συν-εισάλλομαι, Synes. 1361 C. συν-εισδέχομαι, ΟΠ. 4. VIII, 837 B. συν-εισελαύνω, Plut. ΤΠ, 814 Ὁ. Εἰ. IV, 284 A. συν-εισευπορέω, — εἰσευπορέω. Athen. 9, 3. συν-εισηγέοµαι, Plut. TI, 795 B. συν-εισθέω, Cyrill. A. IV, 669 C. συν-εισκοµίζω, Cyrill. 4. TI, 68 C. TX, 948. συν-εισκρίνω, Plut. ΠΠ, 902. Cyrill. A. 1, 508. συν-εισπηδάω, App. 1. 790, 7. συν-εισποιέω, Plut. II, 484 D. 808 D. συν-εισπορεύομαι, Dion. Η. Ii, 1887, 13. Philon I, 112, 18. συν-εισρέω, Jos. B. J. 2, 17, 6. συν-εκβιβάζω, to execute in company with any one. Chal. 1292 B. συν-εκβοηθέω, Diod. Ἡ, 511, 70. συν-εκδαπανάω, Galen. X, 342 Ὁ. συν-εκδέχομαι, Cornut. 94. Plut. Tl, 482 E. 662, Sext. 44, 32, to understand in connec- tion with. Pallad. Laus. 1002, ἀνάλυσιν τὴν τῆς ψυχῆς, calmly. συν-εκδημέω, Classical.Nicol. D.102. App. I, 78, 6. συν-εκδημία, ας, ἡ, L. comitatus.Charis. 552. συν-έκδηµος, ov, fellow-traveller.Diod. ΙΙ, 610, 25. Lue. Act. 19, 99. Paul. Cor. 2, 8, 19. Jos. Vit. 14. Plut. Il, 100 F-. συν-έκδοσις, εως, 9, joint-publication. Phot. IV, 356 A. συν-εκδοχή, ἧς, ἡ, the understanding of one thing with another. In rhetoric, synecdoche, a figure by which a part is put for the whole ; as Ἱερουσαλήμ for Ἰουδαῖοι, Ἠλίας for προφῆται. Quintil. 8, 6,19. Clem. A. IE. 88 0. συνεκδοχικῶς, adv. synecdochice, by synecdoche. Diod. 5,31. Orig. I, 1149 A. ΙΙΙ, 401 D. 1072.Basil. I, 90. Greg. Naz. ΙΙΙ,189, ὀνομάζεται. συνεκδροµή, ἧς, 7, concurrence,similitude. Apollon, Ὁ. Adv. 552, 29. 554. συν-εκθειάζω, Plut. ΠΠ, 492 D. E. συν-εκθερµαίνω, Plut. I, 622 E. Galen. VII, 146 B. συν-εκθέω, App. I, 711, 87. συν-εκθηλύνω, Jos. B. J. 7, 8, 7. συν-εκθλίβω, to compress. Schol. Heph. 2, 1, Ρ 18. (See συνίζησις.) συν-εκκαίω or συν-εκκάω, Polyb. 8, 14, 3. Plut. Η, 922 C, et alibi. συν-εκκαλέω, Polyb. 18, 2, 11.Phut. II, 917. συν-εκκάμνω, Themist. 51, 30. συν-εκκεντέω, Sept. Macc. 2, 5, 26. Greg. Naz. T, 861 A. συν-εκκλησιάζω, Plut. 1, 88. Clem. 4. 1, 485. Theod. Lector 181, τινί. συν-εκκλίνω, Diod. 8, 26. συν-εκκολυμβάω, Galen. TI, 15 C. συν-εκκρίνω, Classical. Diose. Iobol. 19. συν-εκκρούω, completely. Plut. 1, 724 C. συν-εκλαμβάνω, Alex. Lyc. 412 D συνεκλημμέ- νον —= συνεξειλημμένον. συν-εκλαμπρύνω, Sophrns. 4004 A. συν-εκλάμπω, Plut. Π, 627 C. D. Longin. 41, 3. συν-εκλεαίνω,Diosc. 3, 23 (26), p. 368. Delet. 4. συν-εκλέγω, Lucian. ΤΠ. 409. συν-εκλειαίνω, «Ὠϊοσο. 2, 210. συν-εκλείπω, δίγαῦ, 10, 2, 12, p. 854. Plut. IT, 418 C. ἢ. 525 A. συν-εκλεκτός, ἡ. όν, elected together with. Petr. 1, 5, 18 ἡ συνεκλεκτή, SC. ἐκκλησία. συν-εκλύω, Plut. Π, 596. Longin. 39, 4. συν-εκνήχομαι, Basil. ΠΠ, 572 C. συν-εκπεπαΐνω, Plut. TI, 700 F, to help to ripen. συνεκπιεστέον, --- δεῖ συνεκπιέζειν — ἐκπιέζειν together. Diosc. 2, 118. συν-εκπικραίνω, Plut. ΤΊ, 468 B. C. συν-εκπίπτω, Classical. Dion. H. ΠΠ, 838. Jus. Apion. 1, 33, p. 466, {ο be banished together. συν-εκπληρόω, fully. Polyb. 14, 4, 3. 16, 28, 2, Athan. TI, 721 A. συν-εκπλήσσω or συν-εκπλήττω, Plut.II, 41 C. συν-εκποιέομαι, to provide one’s self with. Polyb. 6, 49, 7. συν-εκπολεμέω, to vanquish along with or together. Sept. Deut. 1, 30. Josu. 10, 14. Sap. 5, 21. Diod. 15, 25. 18, 48. Philon ΤΙ, 119. συνεκπονητέον, — δεῖ συνεκπονεῖν. Clem. A. 1, 981 Δ. συν-εκπορεύομαι, Sept. Judic. 18, 25. 11, 3 as v. 1 Polyb, 6, 82,5, Did. A. 477 Ὁ. συν-εκπτυω, Pallad. V. Chrys. 26 E. συν-εκρέω, Ερίοι. Frag. 80. Clem. Α. 1, 69. συν-εκριζόω, Macar. 616 B. συν-εκροφέω, Mux. Tyr. 80, 18. συν-εκστρατεύω, Jos, Ant. 7, 10, 1. συν-εκταπεινόω, Plut. TI, 529 E. ᾿ συν-εκτείνω, Plut. 11,901 Ο. ῬΌνας. 35, 18. Clem. A. I, 196 C, rwi. Orig. ΤΠ, 257 A, neuter. συν-εκτέμνω, Plut. TI, 159 C. συν-εκτίθηµι, Plut. Il, 27 0. Sext. 391. συν-εκτιθηνέοµαι, Plut. ΤΙ, 321 Ὁ, et alibi. συνεκτικός, ή, όν, capable of holding together, maintaining : efficient. Classical. Errasistr. apud Galen. ΠΠ, 966 C. Philon I, 116, 5. 6. Plut. II, 1125 E, τινός. Apollon. D. Pron. 302 B, important. Synt. 119, 16. 187, 11. 189, 15, tenable. Galen. II, 251 B. C. Seat. 122, 25, αἴτιον. Clem. A. ΤΙ, 812 C. 592 C. 596 B. συνεκτικῶς, adv. summarily. Procl. Parm. 625 (28). συν-εκτιμάω, Pseud-Athan. IV, 1101 B. συνεκτοκίζω (τόκος), to help to bring forth. Symm. Esai. 69, 9. συνεκτραχηλίζομαι, — ἐκτραχηλίζομαι. Plut. II, 802 D. συν-εκτραχύνομαι, Plut. 1, 462 C. συν-εκτρέχω, to concur. Apollon. D. Pron. 404 A. Synt. 169, 23. συν-εκτρίβω, utterly. Sept. Sap. 11, 20. συνέκτροφος, ον, (ἐκτρέφω) — σύντροφος. Sept. Mace. 1, 1, 6 as v. 1. συν-εκφαίνω, Sept. Macc. 3, 4, 1.Plat.II, 33 D. συν-εκφέρω, Πίο. 17, 70 -σθαι τοῖς θυμοῖς, to be transported with rage. συν-εκφεύγω, Philostr. 818. συν-εκφοιτάω, Themist. 866, 16. συν-εκφορά, Gs, ἡ, α pronouncing together. Dion, Η. V, 166. συνεκφορέω, ---- συνεκφέρω. Heliod. 4, 11. συν-έκφρασις, εως, ἢ, synonymy. Pseud-Athan. IV, 982 B. συν-εκῴροντίζω, Pseudo-Greg. Naz. II, 393 B. συν-εκφύω, Galen. XVIII (2), 941 (Kiihn). συν-εκφωνέω, to utter or pronounce together. Dion. Thr. 689,14. Drac. 148, 23. Athenag. 987 A. Moer. 244. Sext. 622, 5 (TP, TIN). Dion. Alex. 1297 C. Longin. 38, 3. συν-εκφώνησις, ews, ἡ, an uttering together. Clem. A. 1, 809 Ο. Ti, 256 B. —2. Synec- phonesis — συνίζησις, in grammar. Drac. 146. Heph. 2,1. Aristid. Q δι. Eust. 11, 41. συν-εκφωτίζομαι, mutually.Plut. II, 806 A. συν-εκχέω, Polyb. 9, 9, 7. 11, 14, 7.Diod. 3, 29. συν-εκχυλίζω, Dieuch. apud Orib. 1, 288. συν-ελαφρίζω, Greg. Naz. II, 1063 A. συν-ελέγχω or ξυν-ελέγχω, --- ἔλέγχω. Arr. Anab. 6, 29, 11 Ἑυνηλέγχοντο ξυνειδότες τῷ ἔργῳ. -lpollon. D. Conj. 522. Synt. 207. συν-έλευσις, εως, ἡ, a coming together, meeting, assembly ; conspiracy. Jos. Ant. 3, 6, 3. Clem. R. 1, 20. Just. Apol. 1, 67. 40. Galen. II, 866 A --- συνδρομή. Seat. 142, 28. 144, 11, aggregate. Hippol. 588 C. Method. 29 B. Gangr. 21, meeting. Athan. Ἡ, 681 B = σύνοδος, council. Epiph. 1, 956 C. απ. Can. 2. Soer. 104 A, coitio. συν-ελευστικός, ἡ, ον, (ΕΛΕΥΘΩ) sociable. Plut. II, 757 C. συν-έλιξις, εως, ἡ, convolution.Pseudo-Dion. 696 B. 705 A. συνελόντως (συνελεῖν), adv. in short. Gangr. 21, εἰπεῖν. συν-εμβαίνω, Polyb. 1, 20, 7. 16, 26, 6. Lucian. TH, 258, Clem. A. I, 709 A. Philosir. 250. Longin. 9,10. 18, 4. συν-εμβιβάζω, Diod. 20, 68. συν-εμπάσσω, — ἐμπάσσω Diosc. 5, 85. συν-εμπίπτω, Plut. Π, 50 E.F. Apollon. D. Pron. 828 A. Synt. 163, 23. Clem. A. II, 320 0. Schol. Arist. Nub. 651, to coincide. συν-εμπλέκω, Jos. B. J. 7, 11, 2. Plut. Ἡ, τι Ἐ. συν-εμπνέω, Longin. 9, 11. συν-εμπορεύομοι, Synes. 1304 D. συν-έµπτωσις, εως, ἡ, coincidence. Apollon. D. Pron. 325 C. Adv. 530. 565, 18. Synt. 32. Longin Frag. 3, 4. συν-εμφαίνω, Classical. Galen. Π, 4 D. Sext. 241, 29. Pseudo-Demetr. 8. συν-έμφασις, ews, ἡ, joint-signification.Sext. 242, 82. Clem. A. TI, 88 B. συν-εμφέρω, — συµφέρω. Anion. 3, 4. συν-εμφύω, Galen. IV, 76 Ὁ. . συν-εναπόκειμαι, Leont. 1, 1741 C.D. συν-ενδείκνυμι, Galen. TI, 188 E. Did. A. 693 A. 8818. συν-ενδίδωμι, — ἐνδίδωμι Diod. 11, 48. Strab. 1,8, δ. Plut. 1, 161 B. Clem. A. I, 301 ο to concede. Basil. TV, 441 C. συν-ένδοσις, εως, ἡ, α giving in or way. Plut. 11, 680 A. συν-ενδύομαι, Arr. Anab. 1, 25, 2. συν-ενθουσιάζω, Diod. 4, 8. συν-ενθουσιάω, Polyb. 38, 4, 7.Strab. 8, 2, 9, τινί, Plut. Ἡ, 807 C. συν-ενθυμέομαι, Clementin. 87 B. συν-ενίζω, to unite.Procl. Parm. 530 (96) -σθαι πρός τι. συν-ενόω, — ἑνόω. Polyb. 2, 14, 1. Erotian. 350. Jos. Ant. 18, 4, 4. Iren. 937 B -θῆναί τινι. Sext. 419, 29. Hippol. Haer. 210, 44. Method. 68 B. 133 B. Iambl. Myst. 7, 16. Did. A. 477 C. συν-έντασις, εως, ἡ, joint-tension. Plut. TI, 589 A. 901 D. Antyll. apud Orib. 1, 506, 4. συν-εντείνω, Muson. 145. συν-ενυπόστατος, ov, --- ἐνυπόστατος together with. Leont. 1, 1749 D. συν-ένωσις, εως, ἡ, --- ἔνωσις. Epiph. I, 1008. συν-εξαιθερόω, Synes. 1297 Ο -σθαι. Lyd. 44, 3, τί τινι συν-εξαιθριάζω, Diosc. 8, 153 (168), p. 493. συν-εξαιματόω, Philon TI, 96, 22. συν-εξαίρω, Diod. 17, 72. Π, 681, 44. 45. Strab. 1, 3, 5.Plut. I, 154 B. Pseudo- Demetr. 4. συν-εξακολουθέω, Polyb. 2, 7, 8.Tatian. 820 C. Sext. 861, 24. συν-εξακούω, Classical. Sext. 243, 20. Orig. 1, 705 C, to associate with. Athan. ΠΠ, 269 C -σθαί τινι, to be understood. συν-εξαλείφω, Plut. I, 767 B. συν-εξαµείβω, Babr. 59, 15. συν-εξαμιλλάομαι, Plut. Ἡ, 187 C. D. συν-εξαναλίσκω, Dion. H. ΙΙ, 694, 12. συν-εξανθέω, Plut. ΙΙ, 434 B. συν-εξανίστηµι, Polyb. 16, 9, 4.Plut. II, 791. συν-εξανοίγω, Jos. B. J. 5, 2, 2. συν-εξανύτω or συν-εξανύω, Dion Chrys. 1, 395, 26. Plut.II, 137 C. συν-εξαπατάω, Classical. Strab. 14, 1, 24. συν-εξαποστέλλω, Polyb. 23, 14, 11. συν-εξάπτω, Plut. TI, 488 Ὁ. 666 A. Clem. A.I, 697 A. Hippol. δον. 374, 56. συν-εξαριθμέω, Diod. 15, 53. Jos. B J. 3, 4, 2. συν-εξαρκέω, fully. Strab. 14, 1, 4, p. 118, 11. συν-εξαρνέομαι, Psend-Athan. IV, 112 C Συν- εξήρνηται δέ σοι μετὰ τοῦ υἱοῦ καὶ τὸ πνεῦμα, passively. συν-εξατονέ, Plat. 11, 528 E. συν-εξεγείρω, Polyb. 4, 47, 3. συν-εξελεύθερος, ου, 6, fellow-freedman. Inser. 418. App. TI, 821, 35. Dion C. 60, 15, 5. συν-εξέλκω, Apollon. D. Pron. 377 B -υσμαι. συν-εξεπαίρω, Theod. Lector 224 A συνεξέπαι- ρον --- συνεξεπῇρον. συν-εξεργάζοµαι, Aristid. I, 619, 18. συν-εξέτασις, εως, ἧ, careful examination. Epiph. ΙΙ, 589 A. Theod. Mops. 880 A. Syneell. 124. Psend-Athan. IV, 496 Ὁ. συνεξεταστέον, — δεῖ συνεξετάζειν. Orig. III, 998 D. IV, 68 A. συνεξεταστής, οὔ, 6, — 6 συνεξετάζων. Procl. Parm. 529 (95). συν-εξηγέοµαι, Apollon. D. Pron. 806 B. συν-εξημερόω, Plut. I, 71 A. B. συν-εξηχέω, Εις. TI, 184 A. συν-εξιάομαι, Galen. X, 276 D. συνεξισάζω, — following. Athan. Ἡ, 49 B. συν-εξισόω, Diod. 2, 10. Cleomed. 76, 19. Dion, H. TV, 2028, 14. VI, 782. Athenag. 1005 B. Sext. 135, 4. Martyr. Poth. 1416. Athan. II, 538. συν-εξίσταμαι, Polyb. 8, 34, 9. συν-εξιχνεύω, Plut. I, 869 E. συν-εξοδεύω, to walk in a religious procession. Inser, 4697, 43... . ξοδεύειν. συν-εξόδιος, ov, going out with. Anast. Sin. 1060 C. συν-εξοκέλλω, Plut. TI, 985 C. συν-εξομοιόω, --- ἐξομοιόω. Classical. Dion. Η. TI, 689. Jren.1168 A. Clem. A. I, 500. συν-εξορθιάζω, Plut. Ἡ, 998 E. συν-εξορίζω, Cyrill. A. X, 144 C. συν-εξορχέοµαι, Synes. 1177 B. συν-εξοτρύνω, Themist. 312, 4. συν-εξυγραίνω, Plut. II, 752 D. συν-εξυμνέω, Themist. 122, 18. συν-εορτάζω, Diod. 4, 4. Jos. B. J. 7, 1, 3. Epict. 4, 1, 104. 4,4, 26. Plat. Il, 666 D. Aristid. I, 487, 8. Herodn. 4, 9,7. Method. 380. Laod. 39. Jul. Frag. 884. Themist. 466. Greg. Naz. III, 56. 216, τινί. συνεόρτασις, εως, ἡ, --- τὸ συνεορτάζειν. Pseudo- Dion. 393 C. συν-επαγωνίζοµαι, Polyb. 8, 118, 6, συνεπαινέτης, ov, 6, — ὃ συνεπαινῶν. Greg. Naz. ΠῚ, 312 B. συν-επαιωρέομαι, ---- ἐπαιωρέομαι. Plut. 1, 684 Ὦ. συν-επακτήρ, ἦρος, 6, fellow-huntsman. Eudoc Μ. 346. συν-επαλαλάζω, Jos. B. J. 4, 5, 1. συν-επανατίθηµι, Jos. Hymnog. 1013 C. συν-επασκέω, Aristid. I, 677, 13. συν-επαύξω, Inser. 9045, 23. Dion C. 39, 25. Longin. Frag. 8, 12. συν-επαφίημι. Jos. B. J. 3, 7, 28. συν-επεγείρω, Sibyll. 1, 220. συνέπεια, ας, ἡ, (ἔπομαι) sequence, connection, context. Dion. H. V, 179, 9. Apollon. D. Synt. 41, 25. Arcad. 175. Porphyr. Prosod. 112. συν-επείγω Or ξυν-επείγω, --- ἐπείγω. Aret. 83. συν-έπειξις, εως, η, haste. Nicom. Harm. 2. συν-επείσειμι, Polyb. 30, 13, 9. συν-επεισπίπτω, Plut. 1, 184 A. 217 A. συν-επεισρέω, Hermes Tr. Poem. 61. συν-επεκτείνω, Galen. IV, 119 D. συν-επεμβαίνω, Polyb. 20, 11, 7, et alibi. συν-επερείδω, Plut. I, 362 B. II, 939 B. συν-επέρχομαι, to come upon together, simply to come. Martyr. Polyc. 7. συν-επερωτάω, Basil. 1, 752 C. συν-επευθύνω, Plut. 1, 21 B. TI, 1027 A. συν-επευφημέω, Diod. 1, 72. συν-επηχέω, Classical. Philon I, 821, 19. συν-επιβάλλω, Polyb. 2, 56, 4. 8, 88, 4. Anton, 8, 11. Sezt. 265, 98. 708, 13. συν-επιβάτης, oυ, ο, fellow-em Barns, in a chariot. Theodtn. Eisai. 22, 6. συν-επιβοηθέω, Greg. Th. 1068 A. συν-επιβουλεύω, Classical. Jos. Ant. 13, 11, 2. συν-επιγαυρύω, Plut. Ἡ, 746 Ὁ. 796 A. συν-επιγίγνομαι, Diod. ΤΙ, 520, 24. 25. συν-επιγνώµων, ονος, 6, fellow-arbiter. Just. Apol. 1, 56. συν-επιγράφω, Hipparch. 1004 B. 1005 A, Diod. TI, 562, 74, to subscribe to the doctrine. Philon J, 385, 20. 464, 22. 517, 8. Ἡ, 275, 4, Plat. TI, 816 Ὁ. Clem. A. 11, 469 B. συν-επιδείκνυμι, Polyb. 3, 38, 5. 33, 3, 1. συν-επιδημέω, Diod. 17, 49. Strab. 15, 1, 2. Jos. Ant. 6, 1, 2. συν-επιδίδωμι, wholly, completely. Polyb, 7, 16, 2. Dion. H. 1, 448, 1. Plut. Il, 448 Ὁ. E. Anton. 4, 34. συν-επιζητέω, Aristaen. 2, 3. συν-επιθειάζω, Plut. TI, 409 C. συν-επίθεσις, εως, ἡ, deception, deceit. Aduil. Ps. 118, 118. συν-επιθεωρέω, Sext. 199, 28. συν-επιθήγω, Plut. TI, 433 Ὁ. συν-επιθορυβέω, Plut. TI, 531 C. συν-επιθρηνέω, Plut. Ἡ, 56. 541. Anton. 7, 48. συν-επιθρήνησις, εως, ἡ, joint-lamentation. Plut, II, 610 Β. συν-επί-θρυψις, εως, ἡ, joint-dissipation. Plut. II, 1092 D. συν-επιθωΰσσω, Plut. ΤΙ, 757 D. συν-επικαλέω or ξυν-επικαλέω, Arr. Anab, 6, 3,1. Cyrill. A. 1, 517 Ἑ. συν-επικεράννυμι, Philostrg. 524 A. συν-επικερδαίνω, Pseud-Athan. IV, 977 A. συν-επικλάω, Plut. 1, 361 B. συν-επικλίνω, Galen. VI, 88 F. συν-επικούρειος, ου, ο, fellow-Epicurean. Epict. 2, 20, 18. συν-επικουφίζω, Philon TI, 364, 84, 549, 40. Plut. 1, 141 E. F. 588 0. Galen. ΤΙ, 28 B. Clem. A. I, 1029 B. συν-επικροτέω, Plut. TI, 56 B. 68 A. συν-επικρύπτω, Plut. 11,162 Ὁ. Tambl. V. P. 480. συν-επικυρόω, Polyb. 4, 90, 2. Diod. 16, 23. συν-επικωμάζω, Sexi. 749, 25, συν-επιλαμπρύνω, Plut. ΤΙ, 795 A. συν-επιλέγω, Oenom. apud Eus. I, 381 B. συν-επιμαρτυρέω, Polyb. 26, 9, 4. Paul. Hebr. 2,4. Clem. R.1, 28. Plut. II, 486 Ο. Sext. 358, 16. συν-επιμαρτύρησις, εως, ἧ, joint-testimony. Anton. 1, 10. συν-επιμαχέω, Const. Apost. 2, 11. συν-επιμειδιάω, Plut. Ἡ, 672 E. συν-επιμίγνυμι, — ἐπιμίγνυμι. Aristaen. 1, 10, p.49. συν-επινεύω,---- ἐπινεύω. Classical. Philon II, 17, 23. συν-επινήχομαι, Aristaen. 1, 8, Ρ. 14. συν-επινοέω, Polyb. 8, 11, 2. Erotian. 262 — συνίημι. Apollon. D. Synt. 108, 27, to be understood with. Sext. 322, 15. Basil. IV, 329 C. συν-επιορκέω, Plut. TI, 808 A. συν-επιπάρειμι, Eus. TV, 196 C. συν-επιπάσχω, Plut. Π, 1087 A. συν-επιπλέκω, ---- ἐπιπλέκω. Philipp.1. Eus. 11, 92 A. συν-επιπλοκή, 78, ἡ, --- ἐπιπλοκή. Ρίο]. Tetrab. 111. συν-επιπνέω, Clem. A. II, 625 C. συν-επιρρέπω, Plut. I, 742 D. συν-επιρρέω, Dion. ἢ. TV, 2026, 15. Plut. II, 696 D. συν-επιρρώννυμι,Plut. 1, 1007 C. Longin. 11, 2. συν-επισημαίνω, Polyb. 4, 24, 4. Diod. 17, 25. Plut. Ἡ, 398 A. Β. συνεπισκεπτέον, — δεῖ συνεπισκοπεῖν. Philon I, 335, 6. συν-επισκέπτομαι, to number among. Sept. Num. 1, 49. [2 aor. pass. συνεπεσκέπην. Num. 1, 47 as v. 1 2, 88. 26, 62.] συν-επίσκοπος, oυ, ο, coepiscopns, fellow- bishop. Cyprian. Epist. 71,1. Sard. Can. 5. Athan. I, 264 A. Ephes. 8. Cyrill. A. Χ. 108 C. συν-επισκυθρωπάζω, Plut. Ἡ, 672 Ἐ. συν-επίστασις, εως, ἡ, ]οἴπί-ἐπίστασις. V. P. 390. συν-επιστέλλω, Lucian. ΠΠ, 397. συν-επιστενάζω, E'pict. Ench. 16. συν-επιστένω, Plut. 1, 1063 E. συν-επιστρέφω, Classical. Jos. B. J. 7, 5, 2, neuter. ΄ συν-επισφάζω, Parth. 6. συν-επισφῥαγίζομαι, to sanction.Iren. 1, 2, 6, p.465 A. συν-επισχύω, --- ἐπισχύω.Classical. Sept. Par. 2, 89, 3. συν-επίτασις, εως, ἡ, 7οϊηϊ- ἐπίτασις.lambl. V. Ῥ. 144. 390. συν-επιταχύνω, Plut. Ἡ, 1005 A. συν-επιτέλλω, Gemin. 848 C. συν-επιτηδεύω, Cyrill. A. 1, 480 B. συν-επιτιμάω, Plut. 1, 442 A. συν-επιτρέπω, Jos. Ant. 16, 6, 7. συν-επιτροπεύω, jointly, Philon ΤΙ, 452, 2. συν-επιτυφόω, — ἐπιτυφόω. Plut. ΤΙ, 58 B. συν-επιφαίνομαι, Plut. ΤΙ, 68 C. 767 C. συν-επιφάσκω, Plut. Ἡ, 63 C. συν-επιφθέγγομαι, Plut. Ἡ, 713 A, et alibi. συν-επιφορτίζω, Plut. ΤΙ, 728 C. συν-επιφωνέω, Aristeas 26. συν-επιχαίρω, Achmet. 151, Ὁ. 129. συν-επιχειρέω, Polyb. 3, 84, 1. συν-επιχειρονοµέω, in addition. Diod. ΠΠ, 598, 18. 14. συν-εποκέλλω, Plut. TI, 161 A. συν-εποπτεύω, Themist. 288, 11. συνεπτυγμένως (συμπτύσσω), adv. compactly. Pseudo-Dion. 376 B. συν-επωθέω, Philon Π, 99, 42. Ερίοι. 8, 7, 23. Plut. TI, 1005 A. συν-ερανισμός, ou, o, Collection. Plut. TI, 992 A, συνεράοµαι, --- συνερίζω. Dubious. Patriarch. 1101 Β, ἀλλήλοις. συνεργασία, ας, ἡ, α working together. Ὀϊοά. 90, 13. II, 600, ergastulum, work- house, house of correction. — 2. Trade, as- sociation, Men engaged in the same business collectively considered. Inser. 3154. συνέργεια, as, ἡ, — ovvepyia. Philon 1, 408, 23. Clem. A. II, 492 A. συνεργέω, ἤσω, to co-operate, etc. Classical. Epict. 2, 15, 6, ἵνα ἐξέλθῃς. Seat. 47, 88, πρὸς τὴν γνῶσιν. συνέργημα, ατος, τὸ, co-operation.Polyb. 2, 42, 4, et alibi. Theol. Arith. 7. συνεργητικός, ἡ, όν, co-operative, Expict. 2, 22, 20. Ptol. Tetrab. 80. Anton. 6, 42.— Pseudo-Greg. Th. 1157 συνέργητος: dubious. συνέργιον, ου, τὸ, --- συνεργασία 2. fal. 246, 16. 299, 22. συν-εργολάβος, ov, joint or fellow-épyoddBos. Strab. 8, 8, 30, p. 137, 10. σύν-εργον, ου, τὸ, implement, tool.Artem, 282, Plotin. I, 154. συνεργοπονέω, ήσω, (ἐργοπόνος) to labor with. Sext 400, 3. συνεργός, όν, co-operating, etc.Sext. 122, 31, αιτιον. συνερειστικός, ή, όν, ----- δυνάμενος συνερείδειν. Plut. TI, 946 C. 954 D. συν-ερίζω, to contend with, to fight. Sept. Mace. 2, 8, 30. συν-έρπω, Epict. 2, 4, 18. Σύνερως, ωτος, ο, Syneros, a heretic. Rhodon. 1836 A. Theod. IV, 376 D. συν-ερωτάω, to propound questions, to argue. Lucian. Ἡ, 26. 821, ri. Sext. 86, 24. 94, 14. 99, 28. Diog. 9, 51. συν-ερώτησις, εως, η, argument.Sext. 93, 32. 117, 20. συνερωτητέον, — δεῖ συνερωτᾶν. Sext. 117. συν-εσθίω, Classical. Sept. Gen. 48, 31. Ex. 18, 12. Ps. 100, 5. Paul. Gal. 2,12. Plut. Il, 1128 B. σύνεσις, εως, ἧ, wisdom, intelligence, used as a title. Ἐν. II, 1077 C. 1136. 1044, ἡ ὑμε- τέρα. Athan. I, 369, ἡ of. Basil. IV, 413. Greg. Nyss. Il, 237. Pseudo-Dion. 261. — 2. In the titles of some of the Psalms it represents the Hebrew 3130), supposed to mean ὕμνος, dopa, ὠδή, song, ode. Sept. Ps. 91. 43. συνεσκιασµένως (συσκιάζω), adv. darkly, ob- seurely ; opposed to ἀνακεκαλυμμένως. Eus, ΠῚ, 476 Ῥ. Chrys. X, 258 C. Stud. 1688. Pseud-Athan. IV, 1200 C. συνεσπειραμένως (συσπειράω), adv. in a crowd- ed manner. Procl. Parm. 688 (99. 100). συν-εσπουδασμένως, adv. studiously, carefully. Eunap. V. Β. 35 (69). συνεσταλμένως (συστέλλω), adv. L. correpte, with a short vowel. Drac. 19, 25. συν-εστιάτωρ, οπος, ο, fellow-feaster, table-mate. Aster. 312 A. Syncell. 487, 19. συνεταίρα, ας, ἡ, — following. Cosm. Carm. Greg. 544. συν-εταιρίς, ios, ἡ, female companion. Erinn. 5,7. Sept. Judie. 11, 87. 38. Athan. Τί, 1305 C. συνέταιρος, oυ, ο, companion. Classical, Sept. Judic. 15, 2 as v. I. συνετίζω, ica, (συνετός) to make wise, to in- struct. Sept. Nehem. 8, 9. Ps. 15, 7. 31, 8. συνετιστῆς, οὔ, 6, — 6 συνετίζων. Joann. Hier. - 489 A. συνετός or ξυνετός, ἡ, όν, understanding. Maz. Tyr. 28, 41, τινός. συνετόφρων, ov, (φρήν) --- συνετός. Genes. 48. συν-ευαγγελιολυτέω, ήσω, (εὐαγγελιολύτης) {ο violate the precepts of the gospel together with another. Stud. 1088 C. συν-ευαρεστέω, Diod. Ex. Vat. 142, 20 -σθαι. συν-ευδοκέω, Classical. Sept. Mace. 1, 1, 57. Curt. 12, 2. Polyb. 24, 4, 13, 32, 22, 9. Diod. 11,57. Dion. H. TI, 718. Lue. 11, 48. Clem. R.1, 44. συνευδόκῃσις, εως, ἡ, --- τὸ συνευδοκεῖν. Genes. 10, 6. συνευδοκητής, οὔ, ο, —= ο συνευδοκῶν. Cyrill. A. VI, 389 B. συν-ευδοκιμέω,Cyrill. 4. 1, 333D. συν-ευεργετέω, Did. A. 677 C. συν-ευημερέω, Plut. I, 215 C. συν-ευθυμέομαι, Themist. 123, 5. συν-ευθύνω or ξυν-ευθύνω, Themist. 407, 26. συν-ευλογέω, Just. Tryph. 139. Cyrill. A. I, 336 B. συνεύνεια, as, 9, (σύνευνος) a sleeping together. Caesarius 1045. συν-ευπαθέω, Orig. IV, 373 B. συν-ευπαίδευτος or ξυν-ευπαίδευτος, ον, --- εὐπαί- δευτος. Dubious. Aret. 117 A. συν-ευρίσκω, Lucian. Il, 641. Max. Conf.II, 288 A. συνευρυθμίζω, ίσω, (εὕρυθμος) to be accordant or consonant with. Ignat. 697 B Συνευρύθμι- σται γὰρ ταῖς ἐντολαῖς. συν-ευρύνω, Philon 1, 209. συν-ευσχημονέω, Plut. II, 442 F. συν-ευφηµέω, Diod. 5, 49 as v. 1. Plut. Ἡ, 272 A. Max. Tyr. 25, 18. Eus, Tl, 1321, τινί. συν-ευφραίνομαι, Sept. Prov. 5, 18. Dion. H. V, 238, 2. Philon 1, 355, 9. Barn. 2 (Co- dex x). συν-εύχομαι, Classical.Just. Apol. 1, 61. Orig. I, 445 D. 1619 A. συν-ευωχέομαι, Classical. Petr. 2, 2, 18. Ind. 12. Jos. Ant. 1, 3,5. Lucian. Ἡ, 1189. συν-εφάλλομαι or ξυν-εφάλλομαι, Philostr. 799. συν-εφαπλόω, Basil. TV, 817 A. συν-εφεδρεύω, Polyb. 1, 27, 9, et alibi. συν-εφηβεύω, Plut. ΤΊ, 816 A. B. συν-εφιστάνω, Polyb. 6, 32, 2. 7, 18, 2. συν-εφίστημι, Polyb. 8, 9, 4. Dios. Tobol. p.54, to connect with. συν-εφοδιάζω, Ptol. Tetrab. 47. συν-εφ-οµοιόω, == ὁμοιόω. Plut. Ἡ, 780 B. συν-εφοράω, Pol. 'Tetrab. 146. συνέχεια, ας, ἡ, continuity; succession. Clas- sical. Erotian. 899 Kara συνέχειαν, continu- ously. Pseudo-Demetr. 35, 5. Seat. 721. — 2. Frequency. Chrys. X, 11 A. συνεχής, ες, frequent; opposed to σπάνιος. Sext. 98. συν-εχθραίνω, Plut. ΤΙ, 490 Ε- συνεχῶς (συνεχής), adv. frequently ; opposed to σπανίως. Classical. Polyb. 3, 78,8. Seat. 33. συν-έψημα, ατος, τὸ, anything cooked. Galen. VI, 325 E. συνεψητέον, — δεῖ συνέψειν. Geopon. 14 24. συνζάω, --- συζάω. Paul, Rom. 6, 8. Tim. 2, 2,11. συν-ζητέω, --- συζητέω. Marc. 1, 21. Lue. 24, 15. Act. 6, 91. Barn. 4 (Codex κ). συν-ζήτησις, συν-ζητητής, σύν-ζυγος, see συζήτη- σις, κι τ. λ. συν-ηγεµονικός, ἤ, ὄν, alike ἡγεμονικός. Greg. Naz. ΠΠ, 185 B συνηγόρημα, ατος, τὸ, — συνηγορία. Dion 6. 37, 33, 47,11, 55, 4. συνηγορητέον, — δεῖ συνηγορεῖν.Sext. 676, 31. Clem. A. 1,292 A. συνήθεια, as, ἡ, familiarity, intimacy : custom, usage: wont, habit. Chrysipp. apud Plut, ΤΙ, 1036 E, the experience of mankind. Diod. 11, 56, ἔχειν πρός τινα. 14, 12 Eis συνήθειαν ἐλθὼν Κύρῳ. Dion. H. V1, 800, ἡ κοινή, usus loquendi. Joann. 18, 39 "Ἔστι δὲ συνήθεια ὑμῖν ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύδω. Erotian. 6, usage in language. Plut. If, 1086 D, the common experience of mankind. 22 C Τῶν ὀνομάτων τῆς συνηθείας. Clementin. 198 A. Pseudo- Demetr. 35.42. Sext. 84 — ἔθος. 618. 620, 24, κοινή, in language. Apophth. 252 Συνή- θεια δὲ τοιαύτη ἣν ἐν τῇ Σκίτει ἵνα (— ἐὰν) ἔλθῃ γυνὴ ἀπ᾿ ἀλλήλων ὁμιλῶσιν. Eus Alex. 490 Συνήθεια δὲ αὕτη κεκράτηκε παρὰ τοῖς πολ- λοῖς ἵνα προκάθηνται. Protosp. Corpor. 198, 10. --- 2. Consuetae sportulae, customary presents, perquesutes, in the plural. Just. Imper. Novell. 22. Justinian. Cod. 8, 2, 4.. 10, 55, 1. 1, 2, 25, § @ Novell. 134, 1. Leo. Tact. 19, 18. Porph. Novell. 257. (Compare Synes. 1408 A Ὑπερεῖδε κερδῶν, @ δοκεῖν εἶναι νόμιμα πεποίηκεν ἡ συνήθεια.) συνήθεια, ων, τὰ, ---- συνήθεια. Jejun. 1904 B, τῶν καταμηνίων. συνηθίζω, ἴσω, σεσυνήθικα, --- εἴωθα. Justinian. Cod. 1, 17, 8. Clim. 697 A. 889 A. 900 D. 1025 D. συνήθως (συνήθης), adv. usually, ordinarily : habitually. Classical. Orig. 1, 1060, ἑαυτῷ, according to his custom. Athan. ΤΙ, 856 B. συν-ηλικιώτης, ov, ο, -Ξ-- συνηλιξ. Diod, 1, 58 asv.l. Paul. Gal. 1, 14. συνηλιξ, txos, 6, ἡ, of the same age.Classical. Theodin. Dan. 1, 10, ὑγῶν. συν-ηλόω, Classical. Dion C. 56, 14, 2. συνηλυσίη, ns, ἡ, Ionic for συνηλυσία, as, ἡ, --- following. Agath. Epigr. 73, 4. συνήλυσις, εως, ἡ, --Ξ συνέλευσις, συνδρομὴ ἐπὶ τὸ αὑτό. Clem. A. I, 888. II, 548. συνημμένως (συνάπτω), adv. connectedly, closely. Galen. TI, 85 ᾿Απομυλήῆνας; προβάλλων τὰ χεί- An συνημμένως, pouting. Basil. 1, 517, ἑαυτῇ. Did. A. 928 D. Pseudo-Just. 1216 C. συν-ηνιοχέω, Eunap. V. 8. 34 (61). Schol. Arist. Nub. 25. συνηνωμένως (συνενόω), adv. unitedly. Ερὶρη. ΙΙ, 552 Ὁ. συν-ηπειρώτης, ου, ο, fellow-Epirote. Varro. R. R. 2. 5. συνηρεφία, ας, 7, the being συνηρεφής. App. ΤΙ, 663, 38. συν-ηρμοσμένως, adv. filly. Anton. 4, 45. συν-ῃσθημένως, adv. sensibly. Orig. 1, 913 B. συνήσθησις, εως, ἡ, --- τὸ συνήδεσθαι. App. I, 802, 16. συν-ησυχάζω, Philon Il, 168, 32. συν-ηχέω, to resound. Classical.Sept. Macc. 3, 6, 17. συνήχησις, εως, ἡ, (συνηχέω) consonance. Plut. ΤΙ, 1021 B. συν-θάλλω, Syncell. 229, 19. συνθαλπτέον, --- δεῖ συνθάλπειν. Geopon. 16 4,3. συν-θαυμάζω, Euchait. 1185 A. συν-θαυματουργέω, [sid. 189 C. συν-θεάζω, Diod. 4, 51. συνθεΐα, ας, η, (σύνθεος) co-divinity. Greg. Naz. IT, 585 D. συν-θελητής, οὔ, 6, /οἶπί-θελητής. Cyrill. 4. TV, 129. VI, 389. Max. Conf. ΤΙ, 77 C. σύνθεμα, ατος, τὸ, --- σύνθημα. Sept. Eccl. 12, 11. Mace. 2, 18, 15. Apollod. Arch. 35. Just. Orat. 1, composition. Greg. Naz. 1Π, 508. Socr. 88 Ἔκ συνθέματος, ex compacto. συνθεοκατηγορέω, to be θεοκατήγορος together with. Stud. 1088 Ο Τῷ θεοκατηγόρῳ συνθεοκατήγο- ρήσαντες. συν-θεολογέω, Athan. TI, 48 B -σθαί τινι. αντ. A. X, 68 Ὁ, τινά τινι. σύν-θεος, ov, alike divine. Leont. I, 1708 B, ἄνθρωπος. Anast. Sin. 281 B. συνθεότης, ητος, ἧ, --- συνθεῖα. Did. A, 321 B, τοῦ πατρός. συν-θεραπαινίς, ios, ἡ, female fellow-servant. Clem. A. I, 725 B. συν-θεραπεύω, Philostr. 270. Tambl. Myst. 230, 16. συν-θεράπων, οντος, 6, fellow-servant. Eus. ΤΙ, 740 C. συν-θερίζω, Classical.Leont. II, 1996 C. συν-θερμαίνω, Classical.Diosc. 1, 62, p. 64. Jos. Ant. 7,14, 3. σύνθεσις, εως, ἡ, composition, arrangement. Ρἱοά, 17, 89, compromise. 18, 112 Ἐκ συν- θέσεως, ex industria, Dion. H. V, 5. 6, ὄνο- μάτων, collocation of words. Apollon. D. Adv. 596, of compound words (φιλόθεος, συνάγω); opposed to ἁπλότης. Pseudo-Demetr. 3. — 2. Addition, in arithmetic. Theol. dArith. 9. 14. Philon I, 11, 38, Plut. I, 1018 C. Clem. A. Ἡ, 805 B. — 3. Synthesis; op- posed to ἀνάλυσις. Lambl. Mathem. 208. --- 4. Game, a single match at a play. Justinian. Cod. 8, 43, 1. συνθετικός, ἡ, ὄν, component. τοίη. 186, τούτων, that compose them. Galen. II, 175 B, μόρια. Sext. 449. σύνθετος, ov, compound, in grammar. Dion. Thr. 635, 21, σχῆμα, compound form (κακοή- θης). Dion. H. VI, 862, 16, ὄνομα. Drac. 19. Apollon. Ὁ. Pron. 300. 345. 302, ἀντω- νυμία (ἑαυτοῦ). Pseudo-Demetr. 45. Sext. 817, φωνή (Δίων περιπατεῖ). ---- Pallad. Laus. 1105 -ταὶ ἔλαϊαι, olive-salad ? (olives, oil, vin- egar, and onions?). 1146 A, λάχανα, herb- salad ? συνθέτως, adv. in composition (λινόσπερμον — σπέρμα λίνου). Galen. VI, 331 E. συνθηκάριος, ov, 6, (συνθήκη) bettor, one who bets. Const. (586), 1176 Ὁ. συνθήκη or ξυνθήκη, ης, ἦν compact, treaty, cov- enant. Classical. Polyb. 2, 20, 5. 2, 48, 10. Dion. Ε. 1, 410 Συνθῆκαι γὰρ ἦσαν ἵνα μηδε- τέρα ἄρχῃ. Orig. I, 653.— 2. Composition, collocation of words, --- σύνθεσις. Lucian. Ἡ, 58, ὀνομάτων. Hermog. Rhet. 229, 10. Philostr. 505. συνθηκίζω, to bet with one.Const.(536), 1176 E, τοὺς ἐπισκόπους.Balsam. ad. Phot. Nomocan. 13, 29. συνθηκο-ποιέω, — preceding. Schol Arist. Plut. 1059. σύνθημα, ατος, τὸ, L. tessera, ticket. Polyb. 6, 84, 8. Soz. 1261. Lyd. 215, 8.— Ες. Τ, 1044 B, τῆς κοινωνίας, — τὸ σύμβολον τῆς πί- στεως, the Creed.—2. Institutum, institution. Céls. apud Orig. 1, 936 C, the Christian sys- tem. — 3. A compound. Sophrns. 8486, ἐκ σησάμου καὶ μέλιτος. συνθηματικός, ἡ, όν, Conventional.Polyb. 8, 18, 9, γράμματα, in cipher. συνθηματικῶς, adv. in cipher.Polyb. 8, 19, 8. συν-θιασεύω, Strab. 10, 8, 18. συνθιασωτεύω, --- συνθιασώτης εἰμί. Method. 121 A. συν-θιασώτης, ov, ό, partner, etc. Classical. Clem. 4.1, 189 B. Orig. 1, 1040 B. συν-θιγγάνω, — θιγγάνω. Themist. 288. συνθλάττω,= συνθλάω. Theoph. 23. συνθλαύω, — συνθλάω. Eus. Alex. 441 A. σύν-θλιψις, ews, ἡ, compression. Longin. 10, 6 (ὑπέκ = ὑπὸ ἐκ). Philostrg. 589 B. συν-θολόω or ξυν-θολόω, — θολόω. Philostr. 89. Greg. Naz. I, 945 A. συν-θορυβέω, Diod. 18, 101. συν-θρηνέω, Dion C. Frag, 18, 10. Basil. TI, 257 A. Greg. Naz. I, 745 B. Macar. 221 A. Vit. Nil. Jun. 97 B. συν-θριαμβεύω, Plut. 1, 431 F. 516 F. Orig. I, 617 C. συνθρόησις, εως, η, (θροέω) trouble. Seat. 426, 81. σύν-θρονος, ον, occupying the same throne. Dio. 16, 92. Patriarch. 1064 B, τινός. --- ὃ. Sub- stantively, τὸ σύνθρονον, the clergymen’s seats in a church, the bishop’s seat being in the centre. Sophrns. 3984 A. Pseudo-Germ. 409 Ὁ. Theoph. 682. Phot. TV, 1229 C. Nicet. Paphl. 536 A. Achmet. 225, p. 198. Cedr. TI, 487. (Const. Apost. 2, 57.) συν-θρύπτω, --- θρύπτω. Luc. Act. 21, 18. Basil. IT, 504 B. σύν-θρυψις, εως, ἡ, α breaking in pieces.Steph. Diac 1077 A. συν-θυμιάω, Cyril. A. 1, 780 A. συν-θυραυλέω, Synes. 1077 C. σύνθυρος, ον, (θύρα) neighbor. Euagr. 2832 B. συν-θύτης, ου, ο, == θεωρός, fellow-sacrificer. Apollod. 2,7, 2, 4. Inscr.1196,16. Moer. 170. — 2 Fellow-priest. Greg. Naz. ΤΗ, 1024 A. 1306 A. συνθωκέω, ---- συνθακέω. Jos, Ant. 15, 8, 8. σύνθωκος, ov, — σύνθακος. Oenom. apud Eus. ΠΠ, 384 A. συνιατρός, οὔ, ο, fellow-physician. Sophras. 8520 C. συν-ιδιάζω, to appropriate. Apollon. 10. Synt. 42, 10. συνιδρόω, with, together, all over. Diod. 3, 28. Diose. 5, 45. συν-ιδρύω, App. I, 881, 38.Athen. 1, 12. Did. 4. 484 B. συν-ίδρωσις, εως, ἦ, perspiration. Theopk. Nonn. Ty, 8 (titul.). συν-ιεράομαι, Dion. H. 1, 279,12. Strab. 14, 1, 23. p. 106, 13, τινί. Jos. Ant. 17, 6, 4, Ρ. 845. Plu. I, 276 E.