================================================================================ Παροιμίαι Proverbs Μακάριος ὁ Χρυσοκέφαλος by Macarius Chrysocephalus the Paroemiographer ================================================================================ ================================================================================ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΚΕΦΑΛΟΥ ΡΟΔΩΝΙΑ. ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ ΚΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ. ================================================================================ ================================================================================ ΤΟ Α. ΑΒ. ================================================================================ [1 . 1] Ἀβυδηνὸν ἐπιφόρημα: ἐπὶ τῶν ἀηδῶν καὶ ὀχληρῶν. [1 . 2] Ἅβρωνος βίος: ἐπὶ τῶν πολυτελῶν· τοιοῦτος γὰρ ὁ Ἅβρων, ἐξ οὗ καὶ τὸ ἁβρὸς καὶ ἁβροδίαιτος. [1 . 3] Ἀγροῦ πυγή: ἐπὶ τῶν λιπαρῶς καὶ ἐπιμόνως ᾡτι‐ νιοῦν ἔργῳ προσκαθημένων. [1 . 4] Ἀγορὰ Κερκώπων: ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ κακοήθων. [1 . 5] Ἀγαθῶν ἀγαθά: καί· Ἀγαθῶν ἀγαθίδες: ἐπὶ τῶν σφόδρα εὐδαιμονούντων. [1 . 6] Ἀγαθὰ Κιλίκων: λείπει τὸ ἔχει. προδότης γὰρ ὁ Κιλίκων Μιλήσιος· καὶ προδοὺς Μίλητον εὐπόρησεν. [1 . 7] Ἀγαθὴ καὶ μᾶζα μετ’ ἄρτον: ἐπὶ τῶν τὰ δευτε‐ ρεῖά τισι διδόντων. [1 . 8] Ἀγαθῶν θάλασσα: ἐπὶ πλήθους ἀγαθῶν. [1 . 9] Ἀγαμέμνονος θυσία: ἐπὶ τῶν δυσπειθῶν καὶ ἀνυ‐ ποτάκτων. Δήμων γὰρ ἱστορεῖ, ὡς Ἀγαμέμνονος θύοντος ἐν Τροίᾳ, ἔφυγεν ὁ βοῦς καὶ μόλις ληφθεὶς ἤχθη. [1 . 10] Ἀγαθῶν σωρός: ἐπὶ πολλῆς εὐδαιμονίας. [1 . 11] Ἀγορὰ λύκιος: ἐπὶ τῶν ταχέως πιπρασκομένων. [1 . 12] Ἀγαθοὶ δ’ ἀριδάκρυες ἄνδρες: ἐπὶ τῶν σφόδρα πρὸς ἔλεον ῥεπόντων. [1 . 13] Ἀγαθῶν μυρμηκιά: ἐπὶ πλήθους εὐδαιμονίας. [1 . 14] Ἀγνοεῖ δ’ ἀράχνη παῖδας ὡς παιδεύεται· θρέ‐ ψασα γὰρ τέθνηκε πρὸς τῶν φιλτάτων: ἐπὶ τῶν καθ’ ἑαυτῶν τι πραγματευομένων. [1 . 15] Ἀγόμενος διὰ φρατέρων κύων: ἐπὶ τῶν ὅπου μὴ δεῖ εὑρισκομένων καὶ τιμωρουμένων· παρόσον κύων εὑρισκό‐ μενος ἐν φράτερσι μαστιγοῦται. [1 . 16] Ἀγὼν γὰρ οὐ μέλλοντος ἀθλητοῦ μένει Ἀλ‐ κήν: ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπερβάλλοντος. [1 . 17] Ἀγροίκου μὴ καταφρόνει ῥήτορος: ὅτι οὐδὲ τῶν εὐτελῶν δεῖ καταφρονεῖν. [1 . 18] Ἀγάλματα Ἑκάτης: ἐπὶ τῶν οἱστισινοῦν ἀγαλλο‐ μένων. κύνας δὲ λέγει ἡ παροιμία. [1 . 19] Ἁγνὴ γάμων: ὡς· τὸ κανοῦν τῆς θεοῦ φέρειν· ἐπὶ τῶν σωφρόνων γυναικῶν· κατ’ εἰρωνείαν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μὴ σωφρόνων. [1 . 20] Ἁγνότερος πηδαλίου: ἐπὶ τῶν ἁγνῶς βεβιωκότων. [1 . 21] Ἀγὼν πρόφασιν οὐκ ἀναμένει: δῆλον. [1 . 22] Ἀγρὸς ἡ πόλις: ἐπὶ τῶν ἀτακτούντων. [1 . 23] Ἀγναπτότατος βάτος αὖος: ἐπὶ τοῦ σκληροῦ καὶ αὐθάδους. [1 . 24] Ἀγρία μέλιττα: ἐπὶ τῶν σφόδρα πονηρῶν καὶ ὠμῶν. ================================================================================ ΑΔ. ================================================================================ [1 . 25] Ἄδακρυς πόλεμος: ἐπὶ τῶν ἀκινδύνως τὰ πράγματα κατορθούντων. [1 . 26] Ἀδύνατα θηρᾷς: ἐπὶ τῶν τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχει‐ ρούντων. [1 . 27] Ἀδεὲς δέος: δήλη ἡ παροιμία. [1 . 28] Ἀδράστεια Νέμεσις: ἐπὶ τῶν πρότερον μὲν εὐ‐ δαιμονησάντων, ὥσπερ ὁ Ἄδραστος, ὕστερον δὲ δυστυχη‐ σάντων. [1 . 29] Ἀδελφὸς παρείη: ὅτι προτιμητέον τοὺς οἰκείους εἰς βοήθειαν. ================================================================================ ΑΕ. ================================================================================ [1 . 30] Ἀετοῦ γῆρας, κορύδου νεότης: παρόσον καὶ γη‐ ράσκων ἀετὸς ἀμείνων ἐστὶ παντὸς ** ὄρνιθος. [1 . 31] Ἀεὶ τὰ πέρυσι βελτίω: τοῦτο ἐπεφώνουν Ἀθηναῖοι [1 . 32] Ἀεί τις ἐν Κύδωνος: Κορίνθιος οὗτος ἦν φιλοξε‐ νώτατος. [1 . 33] Ἀεὶ Λεοντῖνοι περὶ τοὺς κρατῆρας: ἐπὶ τῶν περί τι σπευδόντων καὶ διὰ τοῦτο ἁλισκομένων. Φάλαρις γὰρ κατῃχμαλώτευσε τοὺς ἐν Σικελίᾳ Λεοντίνους περὶ πό‐ τους ἐσπουδακότας καὶ τοῖς κρατῆρσι τῆς Αἴτνης ἐνέβαλεν. [1 . 34] Ἀεὶ γεωργὸς εἰς νέωτα πλούσιος: ἐπὶ τῶν ἐν ταῖς ἐλπίσι καυχωμένων. [1 . 35] Ἀεὶ κολοιὸς παρὰ κολοιὸν ἱζάνει: ἐπὶ τῶν ὁμοίοις συνεδριαζόντων. [1 . 36] Ἀετὸν κάνθαρος μαιεύσομαι: ἐπὶ τῶν τιμωρου‐ μένων τοὺς ἄρξαντας. [1 . 37] Ἀεὶ γὰρ εὖ πίπτουσιν οἱ Διὸς κύβοι: ἐπὶ τῶν ἀξίως εὐδαιμονούντων. [1 . 38] Ἀεὶ τρὶς ἓξ πίπτουσιν οἱ Διὸς κύβοι: ἐπὶ τῶν [εἰς] ἅπαντα εὐδαιμονούντων. [1 . 39] Ἀετὸν ἵπτασθαι διδάσκεις: δήλη ἡ παροιμία. [1 . 40] Ἀετὸς ἐν νεφέλαις: ἐπὶ τῶν δυσαλώτων. [1 . 41] Ἀετὸς ἐν κοπρίᾳ οὐχ ἵπταται: ἐπὶ τῶν μὴ εὐτε‐ λέσιν ἑαυτοὺς ἐπιδιδόντων πράγμασιν. [1 . 42] Ἀεὶ φέρει τι Λιβύη κακόν: ἐπὶ τῶν κακουργοτά‐ των. θηρία γὰρ τῶν ἄλλων χαλεπώτερα τρέφει ἡ Λιβύη. [1 . 43] Ἀετὸς θρίπας ὁρῶν: ἐπὶ τῶν ἀφροντιστούντων καὶ καταφρονούντων. ================================================================================ ΑΖ. ================================================================================ [1 . 44] Ἀζάνια κακά: ἐπὶ τῶν κακοῖς προσπαλαιόντων. Ἀζανία [1 . 45] Ἀηδόνες λέσχαις ἐγκαθήμεναι: πρὸς τοὺς ἀδο‐ λεσχοῦντας. [1 . 46] Ἄθως καλύπτει πλευρὰ Λημνίας βοός: ἐπὶ τῶν βλαπτόντων ἐκ γειτνιάσεως. ἐπειδὴ τὴν ἐν Λήμνῳ ἐκ μαρμάρου βοῦν τὸ ὄρος ὁ Ἄθων ἐπισκιάζει. [1 . 47] Ἀθηνᾷ τὸν αἴλουρον: λείπει τό· παραβάλλει τις. ἐπὶ τῶν ἀσυγκρίτως ὑπερεχόντων. [1 . 48] Αἰγύπτου γάμος: ἐπὶ τῶν ἀλυσιτελῶς γαμούντων. Αἴγυπτον γὰρ καταλιπόντα τὴν γαμετὴν δι’ αἰσχρότητα ὁ κηδεστὴς ἀνεῖλε Δαναός. [1 . 49] Αἵματι κλαίειν: δήλη. [1 . 50] Αἱ Ἰβύκου γέρανοι: ἐπὶ τῶν ἀπροσδοκήτως ἀνθ’ ὧν ἥμαρτον κολασθέντων. Ἴβυκος γὰρ ὑπὸ λῃστῶν ἀναι‐ ρούμενος καὶ γεράνους ὑπεριπταμένας ἰδὼν ἐμαρτύρατο. χρόνου δὲ παρελθόντος οἱ λῃσταὶ ἐν θεάτρῳ θεώμενοι ἐν [5] Κορίνθῳ γεράνους ὑπεριπταμένας ἰδόντες πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον· Αἱ Ἰβύκου γέρανοι. εἶτα ἐκ τούτου ἁλόντες ἐκολάσθησαν. [1 . 51] Αἰθέρα νήνεμον ἐρέσσεις: ἐπὶ τῶν μάτην πο‐ νούντων. [1 . 52] Αἰεὶ δὲ γέροντι νέαν ποτίβαλλε κόρην: παρεγ‐ γυᾷ ὁ λόγος πρεσβυτέροις τὰς ἀκμαζούσας συνευνάζειν. [1 . 53] Ἄϊδος κυνῆ: πρὸς τοὺς ἐπικρύπτοντας ἑαυτοὺς διά τινων μηχανημάτων· τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ Ἅιδου κυνῆ, ᾗ [1 . 54] Αἲξ οὔπω τέτοκεν, ἔριφος δ’ ἐπὶ δώματα παί‐ ζει: ἐπὶ τῶν οὔπω τεχθέντων καὶ ὅμοιόν τι λεγόντων. [1 . 55] Αἰάντειος γέλως: ἐπὶ τῶν παραφρόνως γελώντων. [1 . 56] Ἄειδε τὰ Τέλληνος: ἐπὶ τῶν σκωπτικῶν. Τέλλης γὰρ ποιητὴς ὢν μέλη κατέλιπε πλείστην χάριν ἔχοντα καὶ σκώμματα. [1 . 57] Αἲξ τὴν μάχαιραν: λείπει τὸ ἐπεσκάλευσεν. καὶ λέ‐ γεται ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς τὰ κακὰ ἐπισπωμένων. [1 . 58] Αἲξ Σκυρία: ἐπὶ τῶν ἀνατρεπόντων τὰς εὐεργεσίας· αἱ γὰρ κατὰ Σκῦρον αἶγες πολὺ γάλα ἀφιεῖσαι, εἶτα ἀνα‐ τρέπουσι τὸ ἀγγεῖον. [1 . 59] Αἱ Οἰδίποδος ἀραί: ἐπὶ τῶν μεγάλως δυστυχούντων. [1 . 60] Αἰσώπειον αἷμα: ἐπὶ τῶν δυσαπονίπτοις ὀνείδεσι καὶ κακοῖς συνεχομένων. πολλὰ γάρ φασι τὸ θεῖον τιμωρή‐ σασθαι τοὺς ἀνελόντας τὸν Αἴσωπον. [1 . 61] Αἱ ἐν Ἅιδου τριακάδες: ἐπὶ τῶν περιέργων καὶ τὰ ἀποκεκρυμμένα γινώσκειν ἐθελόντων· ἡ τριακὰς δὲ μυστή‐ ρια τῆς Ἑκάτης. [1 . 62] Αἰθίοπα σμήχειν: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [1 . 63] Ἀκαρπότερος Ἀδώνιδος κήπου: ἐπὶ τῶν μηδὲν γενναῖον τεκεῖν δυναμένων. [1 . 64] Ἄκαιρος εὔνοι’ οὐδὲν ἔχθρας διαφέρει: ταῦτα Ἱππόλυτόν φασιν εἰπεῖν διὰ τὴν Φαίδραν. [1 . 65] Ἄκουε τἀπὸ καρδίας: ἐπὶ τῶν ἃ φρονοῦσι διεξιόντων. [1 . 66] Ἀκίνητα κινεῖν: καθ’ ὑπερβολήν· ὅτι οὐ δεῖ τὰ ὁρισθέντα παραβαίνειν. [1 . 67] Ἀκέσεως καὶ Ἑλικῶνος ἔργα: ἐπὶ τῶν θαύματος ἀξίων· οὗτοι γὰρ πρῶτοι τὸν τῆς Ἀθηνᾶς πέπλον εἰρ‐ γάσαντο. [1 . 68] Ἀκόνην σιτίζειν: ἐπὶ τῶν τροφῇ μὲν πολλῇ χρω‐ μένων, μηδὲν δὲ εἰς σῶμα ἐπιδιδόντων. [1 . 69] Ἀκλητὶ κωμάζουσιν ἐς φίλων φίλοι: ὅμοιον τῇ· Αὐτόματοι δ’ ἀγαθοὶ ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτας ἴασιν. [1 . 70] Ἀκέφαλος μῦθος: ἐπὶ τῶν ἀτελῆ λεγόντων. [1 . 71] Ἀκαρπότερος ἀγρίππου: ἐπὶ τῶν πάνυ πενομένων. Λάκωνες γὰρ τὴν ἀγρίαν ἐλαίαν ἄγριππον καλοῦσιν. [1 . 72] Ἄκρῳ ἅψασθαι δακτύλῳ: ἐπὶ τῶν οὐκ ἀκριβῶς τι ἠσκημμένων. [1 . 73] Ἅλας καὶ τράπεζαν μὴ παραβαίνειν: τὴν Θέ‐ μιν φασὶν χρηστηριάζουσαν παραινεῖν, ὅτι τοῖς κοινωνήσασι τούτων φίλοις χρῆσθαι δεῖ. [1 . 74] Ἀθυμοῦντες ἄνδρες οὔπω τρόπαιον ἔστη‐ σαν: δήλη. [1 . 75] Ἅλμη οὐκ ἔνεστιν αὐτῷ: ἐπὶ τῶν ἀηδῶν. [1 . 76] Ἄλλως ἀναλίσκεις ὕδωρ: ἐπὶ τῶν ματαιολογούντων. [1 . 77] Ἄλλοι κάμον, ἄλλοι ὤναντο: ἐπὶ τῶν παρ’ ἐλπίδα κληρονομησάντων. [1 . 78] Ἄλλοι μὲν σπείρουσιν, ἄλλοι δὲ ἀμήσουσιν: ἐπὶ τῶν οὐχ ἑαυτοῖς, ἀλλ’ ἑτέροις πονούντων. [1 . 79] Ἀλλ’ ἦ λύκος τὰς αἶγας αἰκάλλεις μολών: ἐπὶ τῶν ὑποκρινομένων καὶ πειρωμένων ἐξαπατᾷν. [1 . 80] Ἄλλο γλαῦξ, ἄλλο κορώνη φθέγγεται: ἐπὶ τῶν κρείττοσιν ἐριζόντων. [1 . 81] Ἀλλότριον ἀμᾷς θέρος: ἐπὶ τῶν τὰ ἀλλότρια καρ‐ [1 . 82] Ἁλῶν μέδιμνον καταφαγών: ἐπὶ τῶν ἀμνημο‐ νούντων τῶν φίλων. [1 . 83] Ἀληλεσμένον βίον: καί· Μεμαγμένον βίον: ἐπὶ τοῦ ἑτοίμου καὶ προχείρου καὶ ἀκόπου. [1 . 84] Ἀληθέστερα τῶν ἐπὶ Σάγρᾳ: εἰς τὸν ἐπὶ Ἰτα‐ λίαν ποταμὸν Σάγραν νικησάντων μάχῃ Λακεδαιμονίων, αὐθημερὸν ἡ φήμη κατέλαβε τὴν Σπάρτην. [1 . 85] Ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς: ἐπὶ τῶν βίᾳ τι πραττόντων. [1 . 86] Ἄλλος βίος, ἄλλη δίαιτα: ἐπὶ τῶν εἰς ἀμείνονα βίον μεταβαλλόντων. [1 . 87] Ἄλλην δρῦν βαλάνιζε: ἐπὶ τῶν ἐνδελεχῶς αἰ‐ τούντων. [1 . 88] Ἅλις δρυός: ἐπὶ τῶν αἰσχρῶς μέν τι καὶ ἀηδῶς ἐσθιόντων, ὕστερον δὲ βέλτιόν τι εὑρόντων. [1 . 89] Ἀλλ’ ἕπου χώρας τρόποις: ὅτι δεῖ χώρας ἑκάστης μιμεῖσθαι τὰ ἔθη. [1 . 90] Ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρα, ἄλλοτε μήτηρ: [1 . 91] Ἀλωπεκίζειν πρὸς ἑτέραν ἀλώπεκα: ἐπὶ τῶν τοὺς ὁμοίους ἐξαπατᾶν ἐγχειρούντων. [1 . 92] Ἄλλως ᾄδεις: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [1 . 93] Ἀμεινόνων οἰωνῶν τυχεῖν: ἐπὶ τῶν ἐκ κακῶν εἰς ἀγαθὰ μεταβαινόντων. [1 . 94] Ἅμ’ ἔπος, ἅμ’ ἔργον: δήλη. [1 . 95] Ἄμυρις μαίνεται: ἐπὶ τῶν καθῆκον μέν τι πρατ‐ τόντων, δόξαν δὲ μανίας τισὶ διδόντων. [1 . 96] Ἄμμον μετρεῖν: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων. [1 . 97] Ἅμα δίδου καὶ λάμβανε: ἐπὶ τῶν ἀπίστων καὶ ἀγνωμόνων. [1 . 98] Ἀμφοῖν χεροῖν: δήλη. [1 . 99] Ἀμαλθείας κέρας: ἐπὶ τῶν εὐσθενούντων καὶ εὖ πραττόντων. Ἀμαλθείᾳ γὰρ τῇ τροφῷ κέρας ἔδωκεν ὁ Ζεὺς, παρακελεύσας γενέσθαι αὐτῇ ὃ ἂν παρὰ τοῦ κέρατος αἰτήσηται, διότι μὴ ἔχουσα αὐτὴ γάλα αἰγὶ αὐτὸν ὑπέβαλεν. [1 . 100] Ἄμμες ποτ’ ἦμες: ἀντὶ τοῦ· ἡμεῖς ποτὲ ἦμεν. [2 . 1] Ἄμας ἀπῄτουν, οἱ δ’ ἀπηρνοῦντο σκάφας: δήλη. [2 . 2] Ἀνδρὶ Λυδῷ πράγματα οὐκ ἦν, ἀλλ’ αὐτὸς ἐξελθὼν ἐπρίατο: ἐπὶ τῶν κακὰ ἑαυτοῖς ἐπισπωμένων, παρόσον Κροῖσος ἑαυτῷ πολέμιον ἐπεσπάσατο Κῦρον. ὅμοιον καὶ τό· Ἀνάγυρον κινεῖ. [2 . 3] Ἀντρώνιος ὄνος: ἐπὶ τῶν παμμεγέθη σώματα ἐχόντων. [2 . 4] Ἀντ’ εὐεργεσίης Ἀγαμέμνονα δῆσαν Ἀχαιοί: [2 . 5] Ἀνδρὸς γέροντος ἡ γνάθος βακτηρία: ἐπὶ τῶν πρὸς τὸ γῆρας πολλὰ ἐσθιόντων. [2 . 6] Ἀνδρὸς κακῶς πράσσοντος ἐκποδὼν φίλοι: δήλη. [2 . 7] Ἄνω ποταμῶν χωροῦσι πηγαί: ἐπὶ τῶν τὰ ἑαυ‐ τοῖς προσόντα ἐλαττώματα ἑτέροις προσανατιθέντων. καὶ ἐπὶ τῶν τὰ ἐναντία καὶ παρὰ φύσιν ἐγχειρούντων πράττειν. [2 . 8] Ἀνεῤῥίφθω κύβος: ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺς καθιέντων εἰς κίνδυνον. [2 . 9] Ἀνεπαρίασαν: ἐπὶ τῶν μεταγινωσκόντων. Πάριοι γὰρ ὑποκύψαντες Ἀθηναίοις δι’ ἀσθένειαν, αὖθις ἔλυσαν [2 . 10] Ἀντ’ ἀγαθῶν ἀγαθίδες: ἐπὶ τῶν εὖ πασχόντων ἀνθ’ ὧν εὐηργέτησαν πρότερον. [2 . 11] Ἀνέμου παιδίον: ἐπὶ τῶν εὐμεταβόλων. [2 . 12] Ἀντιπελαργεῖν: ἐπὶ τῶν χάριτας ἀνταποδιδόντων. [2 . 13] Ἀνδρὸς γέροντος ἀσταφὶς τὸ κρανίον: ἐπὶ τῶν εἰς μηδὲν χρησιμευόντων. [2 . 14] Ἀνδρὶ πεινῶντι κλέπτειν ἔστ’ ἀναγκαίως ἔχον: ἐπὶ τῶν ἐξ ἀνάγκης τι ποιούντων. [2 . 15] Ἀντλεῖν ἀμφοτέραις: ὁμοία τῇ· Πάντα κάλων σείειν. [2 . 16] Ἄνθρακες ὁ θησαυρὸς πέφυκεν: ἐπὶ τῶν ἐφ’ οἷς ἤλπισαν διαψευσθέντων. [2 . 17] Ἄξιος τοῦ παντός: ταύτης ἐναντία· Οὐ δενὸς ἄξιος καὶ Ἄξιος τριχός. [2 . 18] Ἀπὸ γραμμῆς: ἤγουν ἐξ ἀρχῆς. Ὅμοιον τῷ· Ἀπὸ πρώτης ἀφετηρίας. [2 . 19] Ἀπ’ ὄνων ἐφ’ ἵππους: ἐπὶ τῶν εἰς τὰ μείζω μετα‐ τιθεμένων. [2 . 20] Ἄπληστος πίθος: ἐπὶ τῶν ἀκορέστων. [2 . 21] Ἀπὸ βαλβῖδος: ἤγουν ἀπ’ ἀρχῆς. [2 . 22] Ἅπαντα τοῖς σοφοῖσιν εὔκολα: δήλη. [2 . 23] Ἀπὸ Ναννάκου: ἐπὶ τῶν σφόδρα παλαιῶν. [2 . 24] Ἄπαγ’ ἐς κόρακας: ἀρὰ Βοιώτειος. [2 . 25] Ἅπαντα τοῖς καλοῖσιν ἀνδράσι πρέπει: δήλη. [2 . 26] Ἀπόλογος Ἀλκίνου: ἐπὶ τῶν φλυάρων καὶ μακρὸν ἀποτεινόντων λόγον. [2 . 27] Ἀπὸ καταδυομένης: λείπει, ὅ τι ἂν λάβῃς κέρδος. Δήλη. [2 . 28] Ἀργεῖοι φῶρες: ἐπὶ τῶν προδήλως πονηρῶν. οἱ γὰρ Ἀργεῖοι ἐπὶ κλωπείᾳ κωμῳδοῦνται. [2 . 29] Ἀργυρέαις λόγχαισι μάχου καὶ πάντα νική‐ σεις: τὴν Πυθίαν φασὶ τοῦτο χρησμῳδῆσαι πρὸς Φίλιππον. [2 . 30] Ἀρεοπαγίτης: ἐπὶ τῶν σκυθρωπῶν καὶ ὑπερσέμνων καὶ σιωπηλῶν. [2 . 31] Ἄρεως νεοττός: καὶ Ἄρεως παιδίον: ἐπὶ τῶν θρασυτάτων. [2 . 32] Ἁρμοδίου μέλος: ἐπὶ τῶν σκολιῶν. [2 . 33] Ἀρᾶς ἱερόν: ἐπὶ τῶν πολλὰ ἀρωμένων. [2 . 34] Ἀρίγνωτος σμάραγδος, ἐν τῷ σκότει φαεινὸς, ἐν τῷ φάει σκοτεινός: πρὸς τοὺς ἀποκρύπτοντας ἑαυ‐ τοὺς ὅπου οὐκ ἐχρῆν. [2 . 35] Ἀργαλέον φρονέοντα παρ’ ἄφροσι πόλλ’ ἀγο‐ ρεύειν: δήλη. [2 . 36] Ἄρτι μῦς πίττης γεύεται: ἐπὶ τῶν ὀψὲ εἰς αἴσθη‐ σιν ἐρχομένων. [2 . 37] Ἀράβιος αὐλητής: καὶ Ἀράβιος ἄγγελος: ἐπὶ τῶν ἀπαύστως διαλεγομένων. [2 . 38] Ἀργείους ὁρᾷς: ἐπὶ τῶν [πρὸς] ὁτιοῦν ἀποβλεπόν‐ των καταπληκτικώτατα. καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ κλοπῇ ὑπονοουμέ‐ νων ἰδίως, παρόσον εἰς τοῦτο κωμῳδοῦνται Ἀργεῖοι. [2 . 39] Ἄρης τύραννος: ἐπὶ τῶν μετὰ βίας τι διαπρατ‐ τομένων. [2 . 40] Ἄριστα χωλὸς οἰφεῖ: ἐπὶ τῶν τὰ οἰκεῖα κακὰ μᾶλ‐ λον αἱρουμένων ἢ τὰ ἀλλότρια ἀγαθά. ἐκ τῶν Ἀμαζόνων συντεθεῖσα. [2 . 41] Ἀρκάδας μιμήσομαι: ἐπὶ τῶν ἑτέροις πονούντων. Ἀρκάδες γὰρ ἰδίᾳ οὐδένα ἐνίκησαν, ἑτέροις δὲ προστιθέ‐ μενοι καὶ σύμμαχοι γενόμενοι εὐδοκίμουν. [2 . 42] Ἄρκτου παρούσης τὰ ἴχνη ζητεῖς: ἐπὶ τῶν προ‐ [2 . 43] Ἀρχὴ Σκυρία: ἐπὶ τῶν εὐτελῶν. πενιχρὰ γὰρ νῆσος ἡ Σκῦρος. [2 . 44] Ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσιν: δήλη. [2 . 45] Ἀρχὴν μὲν μὴ φῦναι ἐπιχθονίοισιν ἄριστον, μηδ’ ἐπιδεῖν αὐγὰς ὀξέος ἠελίου· φύντα δ’ ὅπως ὤκιστα πύλας Ἀίδαο περῆσαι: Θεόγνιδος· ἐπὶ τῶν δυστυχῶς βεβιωκότων. [2 . 46] Ἀρότρῳ ἀκοντίζειν: ἐπὶ τῶν καθ’ ἑαυτῶν πρα‐ γματευομένων· παρόσον οἱ ἀρότροις ἀκοντίζοντες τοὺς πέ‐ λας βάλλουσιν. [2 . 47] Ἀρχὴ ἥμισυ παντός: ἐπὶ τῶν εἴς τι προκοπτόντων. [2 . 48] Ἀρχαιότερα διφθέρας λέγεις: ἐπὶ τῶν σαθρὰ καὶ παλαιὰ λεγόντων. [2 . 49] Ἀρχαιότερος Κόδρου: ἐπὶ ὑπερβολῇ ἀρχαιότητος καὶ εὐγενείας. [2 . 50] Ἄστροις σημειοῦσθαι: ἐπὶ τῶν μακρὰν ὁδὸν καὶ ἔρημον πορευομένων. [2 . 51] Ἀσκὸν δέρεις: ἐπὶ τῶν ἀνοήτως σφόδρα τι ποι‐ ούντων. [2 . 52] Ἀσκῷ μορμολύττεσθαι: ἐπὶ τῶν εἰκῆ δεδιτ‐ τομένων. [2 . 53] Ἀτρέως ὄμματα: ἐπὶ τῶν ἀναιδῶν καὶ ἀδικωτάτων. [2 . 54] Ἀττικοὶ τὰ Ἐλευσίνια: ἐπὶ τῶν καθ’ ἑαυτούς τι ποιούντων. [2 . 55] Ἀττικὸς εἰς λιμένα: ἐπὶ τῶν εὐτονωτέρως διά [2 . 56] Ἀτενὲς ὁρᾷς ὥσπερ αἲξ τὴν θάλασσαν: ἐπὶ τῶν φιληδούντων τισὶν ὡς ἡ αἲξ τῇ θαλάσσῃ. [2 . 57] Ἄτλας τὸν οὐρανόν: λείπει ἀπεδέξω. καὶ λέγεται ἐπὶ τῶν μεγάλῳ μὲν πράγματι ἐπιβαλλομένων, κακῷ δὲ περιπιπτόντων. Ἄτλας γὰρ Οὐρανῷ ἐπιβουλεύσας καὶ συλληφθεὶς εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν πέλαγος ἀπεῤῥίφη. [2 . 58] Ἄτης λόφος: ἐπὶ τῶν βαρυσυμφορωτάτων. [2 . 59] Ἀττικὸς πάροικος: ἐπὶ τῶν κακῶν γειτόνων. [2 . 60] Ἀττικὴ πίστις: ἐπὶ τῶν βεβαίαν φυλαττόντων τὴν πίστιν. [2 . 61] Ἀττικὸς μάρτυς: ἐπὶ τοῦ πιστοτάτου καὶ ἀληθε‐ στάτου. [2 . 62] Αὐτὸς αὑτὸν αὐλεῖ: ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺς δεικνυόντων. [2 . 63] Αὐτοῖ Ῥόδος, αὐτοῦ πήδημα: ἐπὶ τῶν ἀλαζο‐ νευομένων ἐπὶ τινί. εἴρηται δὲ ἀπὸ Ῥοδίου πεντάθλου ἀλαζονευομένου ἐπὶ τῷ ἅλλεσθαι. [2 . 64] Αὐτὸ δείξει: ἐπὶ τῶν ἀπιστούντων τι μὴ γίνεσθαι. [2 . 65] Ἄφθονοι Μουσῶν θύραι: ἐπὶ τῶν ἥκιστα φθονε‐ ρῶς διακειμένων. [2 . 66] Ἀφ’ ὑψηλοῦ μου καταγελᾷς: οἱονεὶ πάνυ μου καταφρονεῖς. [2 . 67] Ἀφ’ ἑστίας ἄρχεσθαι: ἐπὶ τῶν ἐν δυνάμει γενο‐ [2 . 68] Ἁ φιλοχρηματία Σπάρταν ἕλοι, ἄλλο δὲ οὐ‐ δέν: ἐπὶ τῶν ἀργυρίζεσθαι προαιρουμένων. μετενήνεκται δὲ ἀπὸ χρησμοῦ. [2 . 69] Ἀφροδίσιος ὅρκος οὐκ ἐμποίνιμος: ἐπὶ τῶν δι’ ἔρωτα ἐπιορκούντων. [2 . 70] Ἀφροδισία ἄγρα: ἐπὶ τῶν ἔρωτι ἁλισκομένων. ================================================================================ ΤΟ Β. ================================================================================ [2 . 71] Βάττου σίλφιον: ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ πολυτελῶν. τὸν γὰρ σιλφίου καυλὸν Κυρηναῖοι ** ἐξαίρετον ἔδοσαν Βάττῳ. [2 . 72] Βάλλ’ ἐς ὕδωρ: ἐπὶ τῶν ὀλέθρου ἀξίων. ἤγουν κατα‐ πόντισον. βάλλ’ ἐς ὄλεθρον· καὶ, βάλλ’ ἐς φθόρον· [2 . 73] Βακτηρία καὶ σχῆμα καὶ τριβώνιον: τοῦτο ἐπέ‐ σκωπτον τοὺς Ἀθήνησι δικαστάς. [2 . 74] Βάλλ’ εἰς ἔχοντα τὴν ἐπιστήμην: ἐπὶ τῶν λοι‐ δορούντων τοὺς ὁμοτέχνους. [2 . 75] Βατράχοις οἰνοχοεῖς: πρὸς τοὺς ταῦτα νέμοντας, ὧν οὐ χρῄζουσιν οἱ λαμβάνοντες. [2 . 76] Βατράχῳ ὕδωρ: ὡς, Γαλῇ στέαρ: ἐπὶ τῶν ταῦτα διδόντων, οἷς χαίρουσιν οἱ λαμβάνοντες. [2 . 77] Βάτραχος Σερίφιος: ἐπὶ τῶν ἀφώνων. [2 . 78] Βίος μεμαγμένος: ἐπὶ τῶν ἀπόνως τρεφομένων. [2 . 79] Βοιωτία ὗς: ἐπὶ τῶν ἀναισθήτων καὶ ἀπαιδεύτων. [2 . 80] Βοιώτιος νόμος: ἐπὶ τῶν τὰς ἀρχὰς μὲν ἠρεμούν‐ των, ὕστερον δὲ ἐπιτεινόντων. [2 . 81] Βοῦθος περιφοιτᾷ: ἐπὶ τῶν εὐήθων καὶ παχυτάτων. [2 . 82] Βουλίας δικάζει: ἐπὶ τῶν τὰς κρίσεις ὑπερτιθεμένων [2 . 83] Βουλήσεταί τις μᾶλλον ἢ δυνήσεται: ἐπὶ τῶν προαιρουμένων μὲν ἀδικῆσαι, οὐ δυναμένων δέ. [2 . 84] Βορβόρῳ θ’ ὕδωρ λαμπρὸν λαμβάνων οὔποθ’ εὑρήσεις ποτόν: ἐπὶ τῶν τὰ καλὰ μιγνύντων τοῖς αἰ‐ σχίστοις. [2 . 85] Βοῦς ἐπὶ φάτνην: ἐπὶ τῶν ἐς τὰ συνήθη καὶ ἥδι‐ στα ἀφικνουμένων. [2 . 86] Βοιώτια αἰνίγματα: ἐπὶ τῶν ἀσυνέτων. ἐκ μεταφο‐ ρᾶς τῆς Σφιγγός. [2 . 87] Βοῦς ἐναύλιος: ἐπὶ τῶν εἰς μηδὲν χρησιμευόντων. [2 . 88] Βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ: ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων ἐκ δωρο‐ δοκίας παῤῥησιάζεσθαι. [2 . 89] Βοῦς ἕβδομος: ἐπὶ τῶν ἀναισθήτων· οἱ γὰρ πένη‐ τες τῶν Ἀθηναίων ἓξ ἀεὶ θύοντες ἔμψυχα πρόβατον, ὗν, αἶγα, ὄρνιν, ** χῆνα, ἕβδομον ** ἐπέθυον, πέμμα τετρά‐ γωνον. ἐπειδὴ τοίνυν ἀναίσθητον ἐδόκει τὸ ζῷον, ἐπι‐ [5] σκώπτοντες τοὺς ἀνοήτους ἐκάλουν βοῦν ἕβδομον. ================================================================================ ΤΟ Γ. ================================================================================ [2 . 90] Γαλῆ Ταρτησία: ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ λίαν ἀναιδῶν. Ταρτησσὸς γὰρ πόλις μεγάλη πρὸς τῷ ὠκεανῷ. [2 . 91] Γαλῇ χιτώνιον: ἐπὶ τῶν ἀχρήστων. [2 . 92] Γαλλιστὶ τεμεῖν: ἐπὶ τῶν ἀφροντίστως ἀπαλλαγὴν [2 . 93] Γέρων ὁ βοῦς, τὰ δ’ ἔργα πολλὰ τῷ βοΐ: ἐπὶ τῶν γεγηρακότων καὶ μηκέτι χρησιμευόντων. [2 . 94] Γέλως Ἰωνικός: ἐπὶ τῶν κιναίδων καὶ ἐκλελυμένων. [2 . 95] Γενναῖος εἶ ἐκ βαλαντίου: ἐπὶ τῶν διὰ πλοῦτον εὐδοκιμούντων. [2 . 96] Γέλως συγκρούσιος: ὁ ἄκοσμος καὶ ἄτακτος. ἀπὸ τοῦ κρούειν τὰς χεῖρας. [2 . 97] Γέρων ἐρινὸς εὐφρανεῖ τοὺς γείτονας: ὁ λόγος ἐπὶ γεγαμηκότος γέροντος. [2 . 98] Γῆς βάρος: ἤγουν ἄχρηστος. [2 . 99] Γῆς ἔντερον: ἐπὶ τῶν μηδενὸς ἀξίων. [2 . 100] Γλαύκου τέχνη: ἐπὶ τῶν λίαν ἐντέχνων. [3 . 1] Γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος: δήλη. [3 . 2] Γλαῦκες Λαυριωτικαί: ἐπὶ τῶν πολλὰ χρήματα ἐχόντων· ἐν γὰρ Λαυρίῳ τῆς Ἀττικῆς χρυσοῦ μέταλλα ἦν. ἐχάραττον δὲ γλαῦκας ἐν τοῖς νομίσμασιν. [3 . 3] Γνῶθι σαυτόν: Χείλωνος εἶναί φασι τὸ ἀπόφθεγμα. [3 . 4] Γραῦς βακχεύει: ἐπὶ τῶν παρ’ ὥραν τι διαπραττο‐ μένων. [3 . 5] Γραῶν ὕθλοι: ἐπὶ τῶν μάτην ληρούντων. [3 . 6] Γραῦς ἀνακροτήσασα πολὺν κονιορτὸν ἐγεί‐ ρει: ἐπὶ τῶν δι’ ἐμπειρίαν πολλὰ πράγματα κινούντων. [3 . 7] Γυμνότερος λεβηρίδος: ἀντὶ τυφλότερος. ἐπὶ τῶν πάνυ πενήτων. [3 . 8] Γυμνότερος παττάλου: ἐπὶ τῶν σφόδρα ἀπορωτάτων. [3 . 9] Γύγου δακτύλιος: ἐπὶ τῶν πολυμηχάνων καὶ πα‐ νούργων. [3 . 10] Γυπὸς σκιά: ἐπὶ τῶν μηδενὸς λόγου ἀξίων. [3 . 11] Γυνὴ εἰς Ἡρακλέους οὐ φοιτᾷ: πρὸς τοὺς ἀνα‐ ξίους τινῶν πράξεων· παρόσον Ἡρακλῆς ἐδούλευσεν Ὀμφάλῃ. [3 . 12] Γυνὴ στρατηγεῖ: καί· Γυνὴ στρατεύεται: ἐπὶ τῶν παραδόξων. [3 . 13] Γυναικὶ μὴ πίστευε μηδ’ ἂν ἀποθάνῃ: δήλη ἡ παροιμία. ================================================================================ ΤΟ Δ. ================================================================================ [3 . 14] Δαιδάλου ποίημα: ἐπὶ τῶν τεχνικῶς κατασκευα‐ σθέντων. [3 . 15] Δαιδάλου πτερά: ἐπὶ τῶν διὰ τὸ ἄπορον τοῦ λόγου παρελκούσῃ χρωμένων προσθήκῃ. [3 . 16] Δαναΐδων πίθος: ἐπὶ τῶν ἀεὶ ἐκλιπόντων καὶ μὴ [3 . 17] Δαφνίνην φορῶ βακτηρίαν: τοῦτο εἰώθασι λέγειν οἱ ὑπό τινων ἐπιβουλευόμενοι, παρόσον ἀλεξιφάρμακον ἡ δάφνη. [3 . 18] Δαίμων Κιλίκιος: ἐπὶ τῶν ἀποτροπαίων. καὶ Δαί‐ μων Αἴνειος ὅμοιον, ἀπὸ Αἴνου πόλεως Θρᾴκης. [3 . 19] Δέχεται καὶ βῶλον Ἀλήτης: ἐπὶ τῶν πάντα δε‐ χομένων. [3 . 20] Δεύτερος πλοῦς: ἐπὶ τῶν ἀσφαλῶς τι πραττόντων· παρόσον οἱ διαμαρτόντες κατὰ τὸν πρότερον πλοῦν ἀσφα‐ λίζονται περὶ τὸν δεύτερον. [3 . 21] Δεινοὶ πλέκειν τοι μηχανὰς Αἰγύπτιοι: ἐπὶ τῶν σφόδρα κακουργοτάτων. [3 . 22] Δελφικὴ μάχαιρα: ἐπὶ τῶν φιλοκερδῶν. [3 . 23] Δειλοῦ μήτηρ οὐ κλαίει: δημώδης καὶ φανερά. [3 . 24] Δελφὸς ἀνὴρ στέφανον μὲν ἔχει, δίψῃ δ’ ἀπό‐ λωλεν: παρόσον οὗτοι διὰ μὲν τὸ ἱερᾶσθαι ἐστεφανωμένοι ἦσαν, τῶν δὲ ἐπιτηδείων ἠπόρουν. [3 . 25] Δελφῖνα νήχεσθαι διδάσκεις: ἐπὶ τῶν ἐν ἐκείνοις [3 . 26] Δειλότερος εἶ αὐτῆς τῆς δειλίας: ἐπὶ τῶν σφόδρα δειλῶν. [3 . 27] Δειλὸν ὁ Πλοῦτος: παρόσον οἱ πλούσιοι τὰς οἰκίας ἀσφαλίζονται καὶ κύνας τρέφουσιν. [3 . 28] Δεινὰ τὰ δεινά: ἐπὶ τῶν σφόδρα χαλεπῶν. τὸ δὲ τέ‐ λειον, Δεινὰ τὰ δεινὰ καὶ δεινότερα Δεινίου. [3 . 29] Δῆλόν ἐστι καὶ τυφλῷ: ἐπὶ τῶν προφανῶν. [3 . 30] Δικαιότερος σταχάνης: ἐπὶ τῶν τὰ δίκαια ἀγαπών‐ [3 . 31] Δὶς παῖδες οἱ γέροντες: ἐπὶ τῶν πρὸς τὸ γῆρας εὐηθεστέρων εἶναι δοκούντων. [3 . 32] Διωλύγιον κακόν: ἐπὶ τῶν μέγα τι καὶ δεινὸν ὑφι‐ σταμένων. [3 . 33] Δι’ ἀχύρου καὶ θύμου καὶ τρυτάνης: ἐπὶ τῶν φειδωλῶν καὶ γλίσχρων. [3 . 34] Διὰ κενῆς: λείπει κώπης: οἱ δὲ νευρᾶς τόξου. [3 . 35] Δουλότερος Μεσσήνης: ἐπὶ τῶν ἐσχάτῃ καὶ πικρᾷ δουλείᾳ ἐνεχομένων. Λακεδαιμόνιοι γὰρ τοῖς Μεσσηνίοις ὡς δούλοις χρώμενοι καὶ ἐμαστίγουν καὶ τῶν ἄλλων πό‐ λεων ὡς ἰδίους ὄντας δούλους ἀπῆγον. [3 . 36] Δοῦλε, δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα: αὕτη τῶν περιφερομένων. [3 . 37] Δοίδυκος σκιά: ἐπὶ τοῦ μηδενός. [3 . 38] Δόρυ κηρυκείου μᾶλλον δάκνει: ἐπὶ τῶν αὐστη‐ [3 . 39] Δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται: ἐπὶ τῶν ῥᾳδίως λαμβανόντων ἃ πρότερον μόλις ἠδύναντο. [3 . 40] Δρυὸς καὶ πέτρας λόγοι: ἐπὶ τῶν ἀδολεσχούντων [3 . 41] Δυσριγότερος χελώνης: ἐπὶ τῶν εἰς ὁτιοῦν γλι‐ σχρευομένων. [3 . 42] Δωδωναῖον χαλκεῖον: ἐπὶ τῶν ἀδολέσχων καὶ φλυαρῶν. [3 . 43] Δῶρα καὶ θεοὺς πείθει: Ἡσιόδου εἶναι φασίν. ================================================================================ ΤΟ Ε. ================================================================================ [3 . 44] Ἐὰν μὴ πάθῃς, οὐ μὴ μάθῃς: παραπλησία τῇ [3 . 45] Ἐγένετο καὶ Μάνδρωνι συκίνη ναῦς: ἐπὶ τῶν παρ’ ἐλπίδα καὶ ἀναξίως εὐπραγησάντων. [3 . 46] Ἐγὼ ποιήσω πάντα κατὰ Νικόστρατον: ἐπὶ τῶν ὀρθῶς πάντα ποιούντων· ἦν γὰρ ὁ Νικόστρατος ὑπο‐ κριτὴς τραγικὸς ἄριστος. [3 . 47] Ἐγγύα, πάρα δ’ ἄτα: ἐπὶ τῶν ῥᾳδίως ἐγγυωμένων καὶ κακῶς ἀπαλλαττόντων. [3 . 48] Εἰ ἐγὼ ταῦτα ἐποίουν, ὅσος ἂν ἦν θόρυβος: λύκος ἰδὼν ὑπὸ ποιμένος πρόβατον ἐσθιώμενον τοῦτο εἴρηκεν. [3 . 49] Εἰπὼν ἃ θέλεις ἄκουε καὶ ἃ μὴ θέλεις: δήλη. [3 . 50] Εἰκῆ τὸν Ἄβυδον πατεῖς: ἐπὶ τῶν μάτην τι φυ‐ λαττόντων. παρόσον ἐκεῖ αἱ γυναῖκες πρὸς τὴν τῶν ἀνδρῶν ὁμιλίαν καταφυλαττόμεναι οὐ ῥᾳδίως ἐξάγονται. [3 . 51] Εἰς ἀρχαίας φάτνας: ἐπὶ τῶν εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐπανελθόντων δίαιταν. [3 . 52] Εἷς ἀνὴρ οὐδεὶς ἀνήρ: παρόσον ὑφ’ ἑνὸς οὐδὲν κα‐ τορθοῦται. [3 . 53] Εἰς πάγας ὁ λύκος: ἐπὶ τῶν εἰς κίνδυνον προὖπτον [3 . 54] Εἰσὶ καὶ κυνῶν Ἐριννύες: παρεγγυᾷ ὁ λόγος, μηδὲ κυνῶν ἀμελεῖν. [3 . 55] Εἰς ὕδωρ σπείρειν: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [3 . 56] Εἰς ὄνου πόκας: πρὸς τοὺς εἰς τὰ ἀδύνατα ἀνα‐ βαλλομένους. [3 . 57] Εἰς τὸν τετρημένον πίθον: ἐπὶ τῶν μάτην ἀνα‐ λισκόντων. [3 . 58] Εἴη μοι τὸ μεταξὺ Κορίνθου καὶ Σικυῶνος: ἐπὶ τῶν τὰ κάλλιστα ἑαυτοῖς εὐχομένων. [3 . 59] Εἰς αἶγας ἀγρίας: ἐπὶ τῶν τὰ κακὰ ἀποτροπιαζομένων. [3 . 60] Εἰς οὐρανὸν τοξεύει: ἐπὶ τῶν διακενῆς πονούντων. [3 . 61] Εἰς πῦρ ξαίνεις: ἐπὶ τῶν μάτην κακοπαθούντων. [3 . 62] Εἰς τὸ δέον ἀπώλεσε: λείπει ὡς Περικλῆς. ἐκεῖνος γὰρ ἐν λογισμοῖς κατεχρῆτο τῇ εἰς τὸ δέον προφάσει. [3 . 63] Εἰς Τροφωνίου μεμάντευται: ἐπὶ τῶν ἀγελάστων. [3 . 64] Εἰς μακάρων νήσους: ἐπὶ τῶν εἰς εὐδαίμονά τινα τόπον ἀποστελλομένων. [3 . 65] Ἐκ τῆς πληρεστάτης εἰς τὴν κενοτέραν: ὅτι χρὴ μεταλαγχάνειν τοὺς οὐκ ἔχοντας παρὰ τῶν ἐχόντων. [3 . 66] Ἐκ τοῦ γεύματος γινώσκω: ὁμοία τῇ· Ἐκ τοῦ κρασπέδου τὸ ὕφασμα. [3 . 67] Ἐκτὸς πηλοῦ πόδα ἔχεις: ἐπὶ τῶν ἔξω κινδύνου καθεστηκότων. [3 . 68] Ἐκ τῶν Διὸς δέλτων ὁ μάρτυς: ἐπὶ τῶν τἀληθῆ μαρτυρούντων. [3 . 69] Ἐκ τοῦ βοὸς ἡ μάστιξ: λείπει· καὶ βοῦν δέρει. [3 . 70] Ἐκ λύκου στόματος: ἐπὶ τῶν ἐξ ἀνελπίστου τι λαμβανόντων. [3 . 71] Ἐκ κοινοῦ πλείστη μὲν χάρις, δαπάνη δ’ ὀλιγίστη. [3 . 72] Ἐκ τοῦ εἰσορᾶν γίνετ’ ἀνθρώποις ἐρᾶν. [3 . 73] Ἕκτη ἡμέρα: ἐπὶ τῶν ἀγαθῶν· ἐν ταύτῃ γὰρ οἱ θεοὶ τοὺς Γίγαντας ἐνίκησαν. [3 . 74] Ἐλάφειος ἀνήρ: ἐπὶ τοῦ δειλοῦ. [3 . 75] Ἐλέφας μῦν οὐ διώκει: ἐπὶ τῶν τὰ μικρὰ καὶ φαῦλα ὑπερορώντων. [3 . 76] Ἐλεύθεραι αἶγες ἀρότρων: ἐπὶ τῶν βάρους τινὸς ἢ κακῶν ἀπηλλαγμένων. [3 . 77] Ἐμαυτῷ βαλανεύσω: ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς διακονούντων. [3 . 78] Ἓν ἀνθ’ ἑνός: ἐπὶ τῶν ποιούντων καλῶς ἀνθ’ ὧν ἔπαθον. [3 . 79] Ἐν γῇ πένεσθαι μᾶλλον ἢ πλουτοῦντα πλεῖν. [3 . 80] Ἕνεκα ὄττης: ὅ φασι νῦν οἰωνοῦ χάριν. [3 . 81] Ἔνεστι κἂν μύρμηκι χολή: ὅτι οὐδὲ τῶν μικρῶν δεῖ καταφρονεῖν. [3 . 82] Ἔνεισιν ἐν δειλοῖσιν ἀνδρεῖοι λόγοι. [3 . 83] Ἐγκαθιζόμενοι τρίποδι Μουσῶν: ἐπὶ τῶν λό‐ γους ἀσκούντων. [3 . 84] Ἐν ἅλῳ δρασκάζεις: τὸ δρασκάζεις ἀντὶ τοῦ κρύπτῃ. ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων λαθεῖν. [3 . 85] Ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ δικτύοις ἁλώσομαι: ἐπὶ τῶν [3 . 86] Ἐν κοινῷ κεῖται: ἐπὶ τῶν κοινὴν ψῆφον φερόντων. [3 . 87] Ἐν νυκτὶ λαμπρός, ἐν φάει δ’ ἀνωφελής. [3 . 88] Ἐν τῷ σκάφει τῷ δ’ ἔνεστιν ἀγύρτης: λέγοιτ’ ἂν ὅτι ἐν παντὶ πράγματι ἔνεστι καὶ συκοφαντικόν τι. [3 . 89] Ἐνδυμίωνος ὕπνος: ἐπὶ τῶν ἐπιπολὺ κοιμωμένων. [3 . 90] Ἐν πίθῳ τὴν κεραμείαν μανθάνειν: ἐπὶ τῶν ἐν τοῖς τελειοτέροις τὰ εἰσαγωγικὰ μανθανόντων. [3 . 91] Ἐν διχοστασίῃσι καὶ Ἀνδροκλέης πολεμαρχεῖ: ἐπὶ τῶν εὐτελῶν τῶν διὰ περιπέτειάν τινα τιμῆς ἀξιουμένων. [3 . 92] Ἐν παντὶ μύθῳ καὶ τὸ Δαιδάλου μύσος: ἐπὶ [3 . 93] Ἐξαιρῶ λόγου: ἐπὶ τῶν διὰ τιμὴν ἐξαιρουμένων καὶ ἀτελείας τυγχανόντων. [3 . 94] Ἐξ ἑνὸς πηλοῦ: ἐπὶ τοῦ ὁμοίου καὶ παραπλησίου. [3 . 95] Ἐξ ὄνυχος τὸν λέοντα: ὁμοία τῇ· Ἐκ τοῦ γεύ‐ ματος ἡ πηγή. [3 . 96] Ἐξηπάτησεν ἡ χάραξ τὴν ἄμπελον: ὅταν ὑπὸ τοῦ σώζοντος τὸ σωζόμενον ἀπατηθῇ. [3 . 97] Ἐξ ἄμμου σχοινίον πλέκει: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων. [3 . 98] Ἑορτῆς κατόπιν ἡδύσματα φέρων: ἐπὶ τῶν τινος ὑστεριζόντων. [3 . 99] Ἐπαίνων σκιαί: ἐπὶ τῶν μάτην ἐπαινουμένων. [3 . 100] Ἐπὶ τἀλλότρια Παυσανίας: ἐπὶ τῶν ἁρπαζόν‐ των βίᾳ τὰ ἀλλότρια καὶ ληϊζομένων. [4 . 1] Ἐπισκύθισον: ἐπὶ τῶν ἀκράτῳ χρωμένων. οἱ γὰρ Σκύθαι ἀκρατοπόται. [4 . 2] Ἐπ’ αὐτὸν ἥκεις τὸν βατῆρα τῆς θύρας: ἤτοι ἐπὶ τὴν ἀρχήν· ἢ ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν. [4 . 3] Ἐπὶ ῥιπὸς πλεῖν: ἐπὶ τῶν εἰς κίνδυνον ἑαυτοὺς ἐμβεβληκότων. [4 . 4] Ἐπὶ τέγει λήϊον: ἐπὶ τῶν ἀνωφελῶν. [4 . 5] Ἐπιδαύριος ἵππος: καί· Ἐρετριακὸς κύων: ἐπὶ τῶν ἀξίων ἐπαίνου. [4 . 6] Ἕπεσθε μητρὶ χοῖροι: ἐπὶ τῶν κολακευτικῶς τισιν ἑπομένων τροφῆς ἕνεκα. [4 . 7] Ἐπὶ ξυροῦ ἕστηκε τὸ πρᾶγμα: ἐπὶ τῶν ἔσχατα [4 . 8] Ἐῤῥέτω μέλαιν’ ὀπώρα· πᾶσι γὰρ χαρίζεται: ἐπὶ τῶν ῥᾳδίως τυγχανόντων καὶ ἀποσκορακιζόντων αὐτὸ τὸ ῥᾳδίως τυγχάνειν. κυρίως ἐπὶ μάχλων γυναικῶν. [4 . 9] Ἔῤῥει τὰ καλά· Μίνδαρος ἀπεσσύα: ἐπὶ τῶν κακόν τι γεγονὸς βουλομένων συντόμως δηλῶσαι. [4 . 10] Ἑρμῆν μήτ’ ἀλείψῃς μήτ’ ἀπαλείψῃς: ἐπὶ τῶν διὰ προσποιητῆς χάριτος ἀφαιρουμένων τι μᾶλλον ἢ διδόν‐ των. ἐν βαλανείῳ γάρ τινι Ἑρμῆς ἦν ἱδρυμένος, ὃν οἱ πολλοὶ τῶν λουομένων ἤλειφον· πένης δέ τις προφάσει τοῦ [5] ἀλείφειν ἐκεῖνον περιαιρούμενος τὸ ἔλαιον ἑαυτὸν ἤλειφεν. [4 . 11] Ἔργα νεῶν, βουλαὶ δὲ μέσων, πορδαὶ δὲ γε‐ ρόντων: τὸ δὲ λέγειν εὐχαὶ γερόντων κρεῖττον καὶ εὐφημότατον. [4 . 12] Ἐῤῥέτω φίλος σὺν ἐχθρῷ: ἐπὶ τῶν δι’ ἐχθρὸν καὶ [4 . 13] Ἐῤῥίφθω κύβος: ἐπὶ τῶν διακινδυνευόντων. [4 . 14] Ἔργον ὄνον ἀποτρέψαι κνώμενον: ἐπὶ τῶν ἀπάγειν τινὰς βουλομένων, ἀφ’ ὧν φιλοῦσιν ἔργων. [4 . 15] Ἐρεβίνθινος ζωμός: ἐπὶ τῶν εὐτελῶν καὶ μηδενὸς ἀξίων. [4 . 16] Ἐρετρικὸς κατάλογος: ἐπὶ τῶν σφόδρα πλουσίων. [4 . 17] Ἑρμώνιος χάρις: ἐπὶ τῶν κατὰ χάριν ἐκεῖνα διδόναι δοκούντων, ὧν ἀσμένως ἀπαλλάττονται. [4 . 18] Ἔσο καὶ λέων ὅπου χρὴ καὶ πίθηκος ἐν μέρει: ἐπὶ τοῦ πρὸς τὰ πράγματα καλῶς μεταβαλλομένου. [4 . 19] Εὐριπίδειος ὅρκος: ἴσως τὰ κατὰ χηνὸς καὶ κυνός. [4 . 20] Εὐγενέστερος Κόδρου: ἐπὶ τῶν πάνυ εὐγενῶν. [4 . 21] Εὐμεταβολώτερος κοθόρνου: ἢ εὐρίπου: ἐπὶ τῶν εὐμεταβόλων καὶ εὐμεταθέτων. [4 . 22] Εὖ πράττε· τὰ φίλων δ’ οὐδὲν, εἰ σὺ δυστυχῇς: τοῦτο Εὐριπίδου ἐστὶ Φοινισσῶν. [4 . 23] Ἐφέσια γράμματα: ἐπὶ τῶν ἀσύνετα λεγόντων. [4 . 24] Ἐχῖνος ἐν χειμῶνι: ἐπὶ τῶν παρ’ ὥραν φαινομένων ἢ πραττομένων. [4 . 25] Ἐχῖνος τὸν τόκον ἀναβάλλεται: ἐπὶ τῶν διὰ τὸ ἀναβάλλεσθαι κακῶς ἀπαλλαττόντων. οἱ γὰρ ἐχῖνοι δοκοῦσι κεντούμενοι ἀνέχειν τὸν τόκον, εἶθ’ ὕστερον παχυτέρων γινομένων τῶν ἀκανθῶν ὑπὸ τοῦ ἐμβρύου χεῖρον ἀπαλ‐ [5] λάττειν ἐν τῷ τόκῳ. [4 . 26] Ἔχεται δ’ ὥσπερ πολύπους πέτρας: ἐπὶ τῶν ὀχυροῦ τινος ἐχομένων ἐπὶ σωτηρίᾳ. [4 . 27] Ἐχθρὸς κἂν χρηστὰ ποιήσῃ κακὰ ἐστίν. [4 . 28] Ἐχίδνης καρδίαν ἐδήδοκεν: ἐπὶ τῶν ὀργίλων καὶ χαλεπῶν. ================================================================================ ΤΟ Ζ. ================================================================================ [4 . 29] Ζαλεύκου νόμοι: ἐπὶ τῶν ἀποτόμων. Ζάλευκος γὰρ Λοκροῖς ὠμότερον ἐνομοθέτησεν. [4 . 30] Ζεῖ χύτρα, ζεῖ φιλία: ἐπὶ τῶν ἀπὸ δείπνου συναρ‐ [4 . 31] Ζῶμεν οὐχ ὡς ἐθέλομεν, ἀλλ’ ὡς δυνάμεθα. [4 . 32] Ζωπύρου τάλαντα: ἐπὶ τῶν φορτικά τινα διὰ πλοῦ‐ τον ὑπομεινάντων. ================================================================================ ΤΟ Η. ================================================================================ [4 . 33] Ἡ ἅμαξα τὸν βοῦν πολλάκις ἐκφέρει: ἐπὶ τῶν πασχόντων, ἃ πολλάκις αὐτοὶ ἐποίουν. [4 . 34] Ἡβῶντος ἀνδρὸς οὐ βραδέα δρομήματα: ἐπὶ εὐσθενούντων. [4 . 35] Ἢ καλῶς ζῇν ἢ τεθνηκέναι. [4 . 36] Ἡ γλῶττ’ ἀνέγνωχ’, ἡ δὲ φρὴν οὐ μανθάνει: ἐπὶ τῶν ἀμαθῶν. [4 . 37] Ἡδὺ τἀπόῤῥητα λιχνεύειν: ἐπὶ τῶν πολυπρα‐ γμόνων. [4 . 38] Ἢ δέος ἢ λύπη παῖς πατρὶ πάντα χρόνον. [4 . 39] Ἡδὺ περίδειπνον πατρός: ἐπὶ τῶν μακρότερον [4 . 40] Ἤθη φίλων γίνωσκε, μιμήσῃ δὲ μή: ὅτι οὐ δεῖ παντὸς φίλου ἕπεσθαι τῇ γνώμῃ. [4 . 41] Ἡ κέρκος τῇ ἀλώπεκι μαρτυρεῖ: ἐπὶ τῶν δεικνύν‐ των ἀπὸ μικρῶν πράξεων τὸ αὐτῶν ἦθος. [4 . 42] Ἡ κύων ἐν τῷ γάμῳ: ἐπὶ τῶν ἢ παρενοχλούντων ἢ ἀνοίκειόν τι πραττόντων. [4 . 43] Ἡ κύων ἐν τῇ φάτνῃ: ἐπὶ τῶν μήτε ** χρωμένων μήτε ἄλλους ἐώντων. [4 . 44] Ἢ λέγε τι σιγῆς κρεῖττον ἢ σιγὴν ἔχε. [4 . 45] Ἡλιάδων δάκρυα: ἐπὶ τῶν πολλὰ ἐχόντων χρήματα· παρόσον αἱ τοῦ Φαέθοντος ἀδελφαὶ ἀποδενδρωθεῖσαι καὶ δακρύουσαι ἀπέσταζον τὸ ἤλεκτρον. [4 . 46] Ἠλιθιώτερος Λευκολόφου: οὗτος ἀποδόμενος τὴν οἰκίαν ἀντεποιεῖτο τοῦ φρέατος. [4 . 47] Ἧλον ἥλῳ ἐκκρούει: ὅμοιον τῇ· Πάσσαλος πασ‐ σάλῳ ἐκκρούεται. [4 . 48] Ἧλιξ ἥλικα τέρπει. [4 . 49] Ἠλίβατον κακόν: ἐπὶ τῶν σφόδρα δεινῶν. [4 . 50] Ἥν τις ἔμαξε μᾶζαν ταύτην καὶ ἐσθιέτω. [4 . 51] Ἡ Περγαία Ἄρτεμις: ἐπὶ τῶν ἀγυρτῶν καὶ πλανητῶν. [4 . 52] Ἡ πεῖρα διδάσκαλος. [4 . 53] Ἡρακλῆς καὶ πίθηκος: ἐπὶ τῶν ἀνομοίων. [4 . 54] Ἡρακλεία λίθος: πρὸς τοὺς ἑαυτοῖς τι ἐπαγομένους, παρόσον καὶ ἡ λίθος ἐπισπᾶται τὸν σίδηρον. [4 . 55] Ἠρινὸς πόκος: ἐπὶ τῶν καθ’ ὥραν δρεπομένων. [4 . 56] Ἡρακλεία νόσος: ἐπὶ τῶν μετὰ πολὺν κάματον ἐμπιπτόντων εἰς νόσον. ὁ γὰρ Ἡρακλῆς μετὰ μυρίους κα‐ μάτους τῇ ἱερᾷ ἐνέπεσεν. [4 . 57] Ἡράκλειος ψώρα: ἐπὶ τῶν δυσαποτρέπτοις συνεχο‐ μένων κακοῖς. [4 . 58] Ἦσάν ποτ’ ἦσαν ἄλκιμοι Μιλήσιοι: ἐπὶ τῶν ἀδοξησάντων. [4 . 59] Ἡ Συρακούσιος δεκάτη: ἐπὶ τῶν σφόδρα πλουσίων καὶ πολυτελῶν. [4 . 60] Ἡ Φάνου θύρα: ἐπὶ τῶν μεγαλοφώνων. ================================================================================ ΤΟ Θ. ================================================================================ [4 . 61] Θάλασσα καὶ πῦρ καὶ τρίτον κακὴ γυνή. [4 . 62] Θάλατταν σπείρειν: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [4 . 63] Θάσιος παῖς Ἀγλαοφῶντος: ἐπὶ τῶν θαῤῥούντων ἐφ’ οἷς λέγουσιν ἢ πράττουσιν· ὁ γὰρ Ἀγλαοφῶντος παῖς Θάσιος τὸ γένος ἄριστος ἦν γραφεύς. [4 . 64] Θαλάττης χόες: ἐπὶ τῶν ἀμέτρων καὶ ἀνεφίκτων. [4 . 65] Θεὸς ἡ Ἀναίδεια: ἐπὶ τῶν δι’ ἀναίδειαν εὐδοκι‐ μούντων. [4 . 66] Θετταλὸν σόφισμα: ἐπὶ τῶν τι σοφιζομένων ἢ τεχναζομένων. [4 . 67] Θετταλικὴ ἔνθεσις: ἐπὶ τῶν ἀδηφαγούντων. [4 . 68] Θετταλικὰ πτερά: ἐπὶ τῶν εὐπαρύφων καὶ καλλω‐ πιζομένων ἐσθῆτι· παρόσον αἱ Θετταλικαὶ χλαμύδες πτερὰ εἶχον. [4 . 69] Θεοῦ θέλοντος κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοις. [4 . 70] Θρᾷκες ὅρκια οὐκ ἐπίστανται: ἐπὶ τῶν τοῖς ὅρ‐ κοις οὐκ ἐμμενόντων. ================================================================================ ΤΟ Ι. ================================================================================ [4 . 71] Ἴδε πῦρ, ἴδ’ ἀφύη: ἐπὶ τῶν ὀξὺ τέλος λαμβανόν‐ των· παρόσον ἀφύη ταχέως ἕψεται. [4 . 72] Ἱερὸν συμβουλή: ἐπὶ τῶν καθαρῶς καὶ ἀδόλως συμ‐ βουλευόντων. [4 . 73] Ἱερὰ ἄγκυρα: ἤγουν ἰσχυρὰ καὶ γενναία. [4 . 74] Ἴθι ὀρθός: ἐπὶ τῶν ἐκτρεπομένων τοῦ δικαίου. [4 . 75] Ἰλιὰς κακῶν: ἐπὶ τῶν πολλῶν καὶ σφοδρῶν. [4 . 76] Ἴμβριος δίκη: ἐπὶ τῶν προφασιζομένων ἐν ταῖς δί‐ καις. οἱ γὰρ τὰς δίκας φεύγοντες ἐν Λήμνων † Ἴμβρον ἐσκήπτοντο. [4 . 77] Ἴμβριος ἢ Λήμνιος: οἱ τὰς δίκας ἀποφεύγοντες Ἀθήνησιν ἐσκήπτοντο ἐν Ἴμβρῳ ἢ ἐν Λήμνῳ εἶναι. [4 . 78] Ἱππόλυτον μιμήσομαι: ἐπὶ τῶν σωφρονεῖν ἐπαγ‐ γελλομένων. [4 . 79] Ἱπποδάμου νέμεσις: πρὸς τοὺς ἐπὶ τὸ χεῖρον με‐ ταβάλλοντας. [4 . 80] Ἵππου γῆρας: ἐπὶ τῶν πρὸς τῷ γήρᾳ δυστυχούντων. [4 . 81] Ἰσχυρὸν ἡ ἀλήθεια. [4 . 82] Ἰσότης φιλότης. [4 . 83] Ἰχθὺν νήχεσθαι διδάσκεις: ὡς τό· Ἀετὸν ἵ‐ πτασθαι διδάσκεις. ================================================================================ ΤΟ Κ. ================================================================================ [4 . 84] Καδμεία νίκη: ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς ἀλυσιτελῆ τὴν νίκην ποιουμένων. [4 . 85] Καθ’ αὑτοῦ Βελλεροφόντης: ἐπὶ τῶν ἐπ’ ὀλέθρῳ οἰκείῳ διακονούντων. [4 . 86] Καὶ κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει: ἐπὶ τῶν ὁμοτέχνων διαφθονουμένων. [4 . 87] Κακοῦ γὰρ ἀνδρὸς δῶρον ὄνησιν οὐκ ἔχει: ὅμοιον τῷ παρὰ Σοφοκλεῖ· Ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα κοὐκ ὀνήσιμα. [4 . 88] Κακοῦ κόρακος κακὸν ᾠόν: ἐπὶ τῶν κακῶν καὶ ἐκ γονέων κακωτέρων. [4 . 89] Κακὸν Τενέδιον: ἐπὶ τῶν πάνυ σκληρῶν καὶ ἀπαραιτήτων. [4 . 90] Κανθάρου σοφώτερος: ἐπὶ τῶν σφόδρα σοφῶν καὶ πανούργων· Κάνθαρος γάρ τις ἐγένετο κακοῦργος καὶ πο‐ νηρός, ὃς ἐπὶ προδοσίᾳ κριθεὶς Ἀθήνησιν ἀπέθανεν. [4 . 91] Καὶ τυφλῷ δῆλον: ἐπὶ τῶν ἄγαν σαφεστάτων. [4 . 92] Κανθάρου σκιά: ἐπὶ τῶν εὐτελῶν. [4 . 93] Καρπὸν ὃν ἔσπειρας θέριζε: ἐπὶ τῶν τοιαῦτα πασχόντων, οἷα ἔδρασαν. [4 . 94] Καρπάθιος τὸν λαγώ: ἐπὶ τῶν ἐφ’ ἑαυτοῖς ἐφελ‐ κομένων τὰ κακά. [4 . 95] Καθ’ ὕδατος γράφει: ἐπὶ τῶν ἀνόνητα πονούντων. [4 . 96] Κάθιζε ἐπὶ κώπην: παρεγγυᾷ ἔνεργον εἶναι. [4 . 97] Κατὰ ποδὸς βάσιν: ἐπὶ [τῶν] κατὰ μικρόν τι πρατ‐ [4 . 98] Καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον: ἐπὶ τῶν τἆλλα μὲν παρ‐ αιτουμένων, ἓν δέ τι προκρινόντων. [4 . 99] Κἂν τοῖς λειψάνοις ἔνεστιν εὐωχία: ὅτι καὶ τὸ μικρὸν ἀντάξιον μείζονος. [4 . 100] Κακὸν ἐπὶ κακῷ. [5 . 1] Κάμηλον ἐπὶ καμήλῳ: ἐπὶ τῶν μεγάλοις μεγάλα προστιθέντων. [5 . 2] Κανθαρίδας ἐδήδοκας: ἐπὶ τῶν δυσῶδες ἐχόντων στόμα καὶ κάκοσμον. [5 . 3] Κατὰ ῥοῦν τἀγαθά: ἐπὶ τῶν εὐδαιμονίᾳ πολλῇ χρωμένων. [5 . 4] Καπνοῦ σκιὰν δεδοικέναι: ἐπὶ τῶν τὰ μηδενὸς ἄξια φοβουμένων. [5 . 5] Καὶ χειρὶ καὶ ποδὶ βοηθεῖ: ὁμοία τῇ· Πάντα κάλων σείειν. [5 . 6] Καὶ βοῦς ἀρότης γέγονα: καὶ ἐπὶ πολυμαθοῦς καὶ [5 . 7] Κακὸν ἀναγκαῖον τὸ πείθεσθαι γαστρί: ἐπὶ τῶν ἐξ ἀνάγκης καὶ οἷς οὐ χρὴ πειθομένων. [5 . 8] Κακὸς μὲν κόρος, δεινὸς δὲ λιμός. [5 . 9] Κάριος αἶνος: ἐπὶ τῶν ἀπορούντων τι διαπράξασθαι· ἁλιέα γάρ φασι τροφῆς ἀποροῦντα χειμῶνι εἰπεῖν· Κο‐ λυμβήσω, ἀλλὰ ῥιγήσω· μὴ κολυμβήσω, ἀλλὰ πεινάσω. [5 . 10] Κακῶν ἐόντων δεῖ κύμινα πριστεῖν †: ὅτι δεῖ τὸν ἐν κακοῖς ὄντα ἀκριβολογεῖσθαι. [5 . 11] Κακὸν κακῷ ἕπεται. [5 . 12] Κενὴν ψάλλεις: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [5 . 13] Κέρδος αἰσχύνης ἄμεινον. [5 . 14] Κηφῆνες μόχθους ἄλλων κατέδονται: ἐπὶ τῶν ἀργῶν καὶ τὰ ἀλλότρια δαπανώντων. [5 . 15] Κιλίκιοι τράγοι: ἐπὶ τῶν δασυτάτων καὶ θρασυτά‐ των καὶ ἀγροίκων. [5 . 16] Κλειτοριάζειν: ἐπὶ τῶν παιδεραστούντων. οἱ γὰρ Κλειτόριοι εἰς αὐτὸ διεβάλλοντο. [5 . 17] Κοττᾶς Μάξιμος: ἐπὶ τῶν ὑπὲρ τὸ δέον φρονημα‐ τιζομένων. [5 . 18] Κορινθιάζειν: ἐπὶ τῶν πορνευομένων· ἀπὸ τῶν ἐν [5 . 19] Κορώνη τὸν σκορπίον: λείπει ἥρπασεν. ἐπὶ τῶν κακὰ σφίσιν αὐτοῖς ἐπαγομένων. [5 . 20] Κοσκίνῳ ἀντλεῖς: ἐπὶ τῶν ἀνηνύτως καὶ μάτην πονούντων. [5 . 21] Κοινὰ τὰ φίλων. [5 . 22] Κόπος κόπον λύει: ἐπὶ τῶν ἄγαν κεκοπωμένων. [5 . 23] Κολοφῶνα ἐπέθηκεν: ἐπὶ τοῦ ἰσχυροῦ καὶ ἀδυνά‐ του· Κολοφώνιοι γὰρ σύνταγμα εἶχον πολεμικὸν, ὃ τοῖς δεομένοις ἐπικουρεῖν ἔπεμπον. [5 . 24] Κολοφωνία ὕβρις: ἐπὶ τῶν διὰ πλοῦτον ὑβρίζειν ἐπαιρομένων. [5 . 25] Κοσκίνου γῆρας: ἐπὶ τοῦ ἀχρήστου καὶ φαύλου. [5 . 26] Κορίνθιον κακόν: ἴσως διὰ τὰς ἑταίρας. [5 . 27] Κολοφώνιος χρυσός: ἐπὶ τῶν δοκιμωτάτων. [5 . 28] Κρὴς πρὸς Αἰγινήτην: ἐπὶ τοῦ ὁμοίου κατὰ τὴν πανουργίαν. [5 . 29] Κράμβην ἀλείφειν: ἐπὶ τοῦ μικρολόγου καὶ φειδωλοῦ. [5 . 30] Κρητίζει ὁ κριτής: ἐπὶ τῶν ἐν τῷ κρίνειν ψευδομένων. [5 . 31] Κριὸς τὰ τροφεῖα: ἐπὶ τῶν ἀχαρίστων. ἐπειδὴ τοὺς τρέφοντας ἐνίοτε κυρίττουσιν οἱ κριοί. [5 . 32] Κύων σπεύδουσα τυφλὰ τίκτει: ἐπὶ τῶν διὰ σπουδὴν ἁμαρτανόντων. [5 . 33] Κρότωνος ὑγιεινότερος: ἐπὶ τῶν πάνυ ἐῤῥωμένων καὶ ἰσχυρῶν. [5 . 34] Κύων ἐν φάτνῃ: ἐπὶ τῶν μήτ’ ἀπολαυόντων μήτ’ ἄλλους ἐώντων. [5 . 35] Κύων ἐν ῥόδοις: ἐπὶ τῶν ἐν μείζοσιν ἢ καθ’ ἑαυ‐ τοὺς διαιτωμένων. [5 . 36] Κύων κυνὸς οὐχ ἅπτεται: ἐπὶ [τῶν] τοὺς ὁμοίους φυλαττομένων. [5 . 37] Κυνὸς οὖς: ἐπὶ τῶν ὀξέως ἀκουόντων. [5 . 38] Κυνικὸς θάνατος: ἐπὶ τοῦ χαλεποῦ· παρόσον οἱ κύνες οὐ θάπτονται. [5 . 39] Κύων παρ’ ἐντέροις: ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων ἀπο‐ λαύειν τῶν παρόντων· ἄχρηστα γὰρ ταῦτα καὶ δύσβρωτα καὶ δυσκατάποτα τοῖς κυσί. [5 . 40] Κύκνειον μέλος: ἐπὶ τῶν τὰς τελευταίας φωνὰς ἀφιέντων. [5 . 41] Κύλλου πήρα. [5 . 42] ***: ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων ὧν ἔχουσιν ἀπολαύειν. [5 . 43] Κύματα μετρεῖ: ἐπὶ τῶν ἀνωφελῶς τι διαπραττομένων. [5 . 44] Κυκλώπιος βίος: καὶ ἐπὶ ἀγρίου καὶ ἐπὶ ἑτοίμου. [5 . 45] Κωφότερος καὶ ἀφωνότερος κίχλης. ================================================================================ ΤΟ Λ. ================================================================================ [5 . 46] Λαγὼς καθεύδει: ἐπὶ τῶν προσποιουμένων. [5 . 47] Λάθε βιώσας: παρεγγυᾷ ἰδιοπραγμονεῖν. ἔστι δὲ Δημοκρίτου. [5 . 48] Λαγὼν κατὰ πόδας χρὴ διώκειν: ἐπὶ τῶν κατὰ τρόπον ὀφειλόντων γίνεσθαι. [5 . 49] Λαλίστερος χελιδόνος: καί· Λαλίστερος τρυ‐ [5 . 50] Λέοντα ξυρεῖν: ὁμοία τῇ Αἰθίοπα ῥύπτειν καὶ Εἰς ὕδωρ γράφειν. [5 . 51] Λευκὴ ἡμέρα: ἤγουν ἀγαθή. [5 . 52] Λευκὰς κορώνας: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων. [5 . 53] Λευκὸς Ἑρμῆς: ἐπὶ τῶν ἄδικα μηχανωμένων καὶ λανθάνειν μὴ δυναμένων. [5 . 54] Λέων ξίφος ἔχων: ἐπὶ τῶν προσθήκην λαβόντων ἧς εἶχον ἀνδρίας. [5 . 55] Λευκῶν ἀνδρῶν οὐδὲν ὄφελος. [5 . 56] Λέων ἐν πέδαις. [5 . 57] Λευκὴ ψῆφος: ἐπὶ τῶν νικώντων. [5 . 58] Λερναία χολή: ἐπὶ τῶν ὀργίλων καὶ τραχέων. ἀπὸ τῆς Ὕδρας. [5 . 59] Λήθαργος κύων: ἐπὶ τῶν λάθρα καὶ σιωπῇ κακῶς τινα διαπραττομένων. [5 . 60] Λήμνιον κακόν: ἐπὶ τῶν σφόδρα ὠμῶν. καί· Λή‐ μνιον βλέπεις: τῇ πρὸ αὐτῆς ὁμοία. [5 . 61] Λίθῳ λαλεῖς: ἐπὶ τῶν ἀναισθήτων. [5 . 62] Λιβυκὸν θηρίον: ἐπὶ τῶν ποικίλων καὶ δολίων. [5 . 63] Λίθον ἕψειν: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτοις ἐπιχειρούντων. [5 . 64] Λιμοῦ πεδίον: ἐπὶ τῶν ὑπὸ λιμοῦ πιεζομένων. [5 . 65] Λοκροὶ τὰς συνθήκας: ἐπὶ τῶν παραβαινόντων τὰς συνθήκας. [5 . 66] Λοκρικὸς βοῦς: ἐπὶ τῶν εὐτελῶν. [5 . 67] Λόγοι λόγους τίκτουσιν: ἐπὶ τῶν ἐκ πολυλογίας εἰς ἔριν καθισταμένων. [5 . 68] Λύκου πτερά: ἐπὶ τῶν μηδενὸς ὄντων ἀξίων καὶ ἀδυνάτων, ὅταν μέχρι τῶν λόγων ὁ φόβος στῇ. [5 . 69] Λύκου στέγη: ἐπὶ τῶν πενομένων. [5 . 70] Λύκων φιλία: ἡ προσποιητός. [5 . 71] Λύκος ἐν αἰτίᾳ γίνεται κἂν φέρῃ κἂν μὴ φέρῃ. [5 . 72] Λύκων αὐλή: ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ λεπτῶν. [5 . 73] Λύκου ῥήματα. [5 . 74] Λύκου δεκάς: ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ προδοτῶν. [5 . 75] Λυδία λίθος: ἐπὶ τῶν ἀκριβῶς ἐξεταζόντων καὶ δια‐ κρινόντων τὰ πράγματα. [5 . 76] Λύκος ἔχανεν: ἐπὶ τῶν μάτην ἐλπισάντων. [5 . 77] Λύλλος εἶ: ἤγουν μωρός· τοιοῦτος γὰρ ὁ Λύλλος ἦν. [5 . 78] Λυδὸς ἀποθνήσκει σοφὸς ἀνήρ: ἐπὶ Κροίσου τοῦτο εἴρηται. ================================================================================ ΤΟ Μ. ================================================================================ [5 . 79] Μαγνῆτις λίθος: ἐπὶ τῶν πρὸς ἑαυτοὺς ἐπισπωμέ‐ νων τινάς. [5 . 80] Μαντικὸν ψυχή: ἐπὶ τῶν τὰ μέλλοντα προορωμένων. [5 . 81] Μακάρων νῆσοι: ἐπὶ τῶν ἔκπλεα τἀγαθὰ δοκούν‐ των ἔχειν. [5 . 82] Μελαμπύγῳ συντύχοι: οἱ δὲ, δασυπρώκτῳ. [5 . 83] Μερὶς οὐ πνίγει. [5 . 84] Μέλιτος μυελός: ἐπὶ τοῦ πάνυ ἡδέος. [5 . 85] Μετὰ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην: καί· Μετὰ τὸν πόλεμον ἡ συμμαχία. [5 . 86] Μέγα φρονεῖ μᾶλλον ἢ Πηλεὺς ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ: ἐπὶ τῶν ἐπὶ τοῖς τιμίοις μεγαλαυχούντων· παρόσον σωφρο‐ σύνης ἕνεκα παρὰ θεῶν ἡφαιστότευκτος ἐδωρήθη τῷ Πηλεῖ μάχαιρα. [5 . 87] Μεγαρέων δάκρυα: ἐπὶ τῶν σφόδρα κλαιόντων. [5 . 88] Μηδὲν ὑπὲρ τὸν καλάποδα: παρεγγυᾷ, μηδὲν ὑπὲρ τὸ μέτρον πράττειν. [5 . 89] Μὴ σπεῦδε πλουτεῖν καὶ † ταχέως πλουτεῖς. [5 . 90] Μηδὲν ἄγαν: ἑνὸς τῶν ἑπτὰ σοφῶν τὸ ἀπόφθεγμα. [5 . 91] Μὴ κινεῖν κακὸν εὖ κείμενον: ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς ἐξ ἀγνοίας πράγματα ἐγειρόντων. [5 . 92] Μὴ μεγάλα λέγε: κατὰ παραίνεσιν. [5 . 93] Μὴ πῦρ ἐπὶ πῦρ: παρεγγυᾷ, μὴ κακοῖς ἐπισωρεύειν κακά. [5 . 94] Μὴ παιδὶ ξίφος: ἐπὶ τῶν τὰ ἀσύμφορά τισι διδόντων. [5 . 95] Μηδὲ μέλι, μηδὲ μελίσσας: ἐπὶ τῶν μὴ βουλο‐ μένων παθεῖν τι φαῦλον μετὰ ἀγαθοῦ. [5 . 96] Μὴ πρὸς ἐμὲ τὰ ποικίλα: ἀντὶ τοῦ, τὰς τέχνας. [5 . 97] Μὴ λόγους ἀντ’ ἀλφίτων. [5 . 98] Μὴ κινεῖν ἀκίνητα. [5 . 99] Μικρὸς ὄνος ἀεὶ πῶλος: ἐπὶ τῶν διὰ βραχύτητα ἡλικίας νέων ἀεὶ λογιζομένων. [5 . 100] Μία μέλισσα μέλι οὐ ποιεῖ. [6 . 1] Μία χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ. [6 . 2] Μικρὸν κακὸν, μέγα ἀγαθόν. [6 . 3] Μυσῶν ἔσχατος: ἐπὶ τῶν ἐσχάτων καὶ ἀδόξων. [6 . 4] Μῦθοι Καμαριναίων: οἱ μακροὶ λόγοι καὶ ληρώδεις. [6 . 5] Μυσῶν λεία: ἐπὶ τῶν εὐαρπάκτων. [6 . 6] Μῦς πίττης γεύῃ: ἐπὶ τῶν νεωστὶ κακοῖς ἐντυγ‐ χανόντων. [6 . 7] Μωμήσεταί τις μᾶλλον ἢ μιμήσεται. [6 . 8] Μωρότερος προβάτου: καί· Μωρότερος Μορύ‐ ================================================================================ ΤΟ Ν. ================================================================================ [6 . 9] Ναῦς παλαιὰ πόντῳ οὐχὶ πλωΐμη: ἐπὶ τῶν εἰς μηδὲν συντελούντων. [6 . 10] Νεκρῷ λέγουσα μύθους εἰς οὖς: ἐπὶ τῶν ἀναι‐ σθήτων. [6 . 11] Νόμος καὶ χώρα: ἐπὶ τῶν ἰδίοις κεχρημένων ἤθεσι. [6 . 12] Νοῦς οὐ παρὰ Κενταύροις: ἐπὶ τῶν ἐπιλησμόνων. [6 . 13] Νὺξ ὑγρὰ: ἐπὶ τῶν συμβαινόντων χαλεπῷ. [6 . 14] Νῷ πείθου: ὁμοία τῇ· Θεῷ ἕπου. ================================================================================ ΤΟ Ξ. ================================================================================ [6 . 15] Ξένον ξένιζε κἀπιχώριον ποίει: πρὸς τοὺς δεξι‐ οὺς καὶ φιλοξένους. [6 . 16] Ξυνὸς Ἐνυάλιος: ἐπὶ τῶν κοινῇ τι εὑρισκομένων. [6 . 17] Ξύλον ἀγκύλον οὐδέποτ’ ὀρθόν. ================================================================================ ΤΟ Ο. ================================================================================ [6 . 18] Ὁ βωμὸς πρὸς τὸ ἱερόν: ἐπὶ τῶν ἀλλήλοις ἀξίων καὶ ὁμοίων. [6 . 19] Ὀβολοῦ τάριχος, δύο δ’ ὀβολῶν ἀρτύματα: ἐπὶ τῶν ἵνα μικρὰ κατορθώσωσι πλείονα δαπανώντων. [6 . 20] Ὀδυσσεὺς Σισύφῳ συνῆλθεν. ἐπὶ τῶν ἐν παν‐ ουργίᾳ ὁμοίων. [6 . 21] Ὁδοῦ παρούσης τὴν ἀτραπὸν ζητεῖς: ἐπὶ τῶν προδήλων. [6 . 22] Ὁ ἐν Πάρῳ βωμός: ἐπὶ τῶν πολυτελῶς κατεσκευ‐ ασμένων. [6 . 23] Ὁ ἐκ διαμέτρου βίος. [6 . 24] Οἰδίποδος ἀραί: αἱ σφοδραί. [6 . 25] Οἶνος ἄνωγε γέροντα καὶ οὐκ ἐθέλοντα χο‐ ρεύειν. [6 . 26] Οἶνος καὶ ἀλήθεια: ἐπὶ τῶν ἐν μέθῃ τὴν ἀλή‐ θειαν λεγόντων. [6 . 27] Ὅλῃ χειρί: λείπει ἢ εὐεργετεῖν ἢ ἀδικεῖν. [6 . 28] Ὁ Λυδὸς τὴν ὄνον ἐλαύνει: ἐπὶ τῶν παρ’ ἀξίαν τι πραττόντων· παρόσον ἱππικώτατοι οἱ Λυδοί. ὁμοία δὲ ταύτῃ καὶ ἡ Ἀφ’ ἵππων ἐπ’ ὄνους. [6 . 29] Ὁ λαγὼς καθ’ ἑαυτοῦ τὰ ἡδύσματα: ἐπὶ τῶν καθ’ ἑαυτῶν πραγματευομένων· ἐπείπερ ὁ λαγὼς αὐτὸς ἑαυτῷ γίνεται ἥδυσμα. [6 . 30] Ὄμφακας βλέπει: ἐπὶ τῶν δριμὺ βλεπόντων καὶ ὀργιζομένων. [6 . 31] Ὄνος εἰς Ἀθήνας: ἐπὶ τῶν ἀπαιδεύτων καὶ πλη‐ [6 . 32] Ὄνος ἵππον μιμούμενος: ἐπὶ τῶν ἀμαθῶς τινα ζηλούντων. [6 . 33] Ὄνου γνάθος: ἐπὶ τοῦ ἀδηφάγου. [6 . 34] Ὄνος ἄγει μυστήρια: ἐπὶ τῶν ἑτέροις κακοπα‐ θούντων καὶ εὐφροσύνην παρεχόντων. [6 . 35] Ὄνου πόκοι: ἐπὶ τῶν ἀχρήστων. [6 . 36] Ὄνου παρακύψεως: ἐπὶ τῶν μάτην συκοφαντουμένων. [6 . 37] Ὄνου σκιά: ἐπὶ τῶν μηδενὸς ἀξίων. [6 . 38] Ὄνος λύρας ἀκούων καὶ σάλπιγγος ὗς: ἐπὶ τῶν ἀναισθήτων καὶ ἀμούσων. [6 . 39] Ὄνος λυρίζων: ἐπὶ τῶν ἀμούσων. [6 . 40] Ὀξύτερον οἱ γείτονες βλέπουσι τῶν ἀλωπέ‐ κων: ἐπὶ τῶν λανθάνειν μὴ δυναμένων. [6 . 41] Ὀξύτερον Λυγκέως βλέπει: ἐπὶ τῶν τὰ πόῤῥω‐ θεν ἀκριβῶς βλεπόντων. [6 . 42] Ὁ περὶ ψυχῆς ἀγών: ἐπὶ τῶν ἔσχατα ἢ περὶ τῶν μεγίστων κινδυνευόντων. [6 . 43] Ὁ Πέρσης τὴν θυσίαν: ἐπὶ τῶν λιτῶς θυόντων. [6 . 44] Ὅπου αἱ ἔλαφοι τὰ κέρατα ἀποβάλλουσιν: ἐπὶ τῶν πανωλεθρίᾳ διαφθειρομένων. [6 . 45] Ὅπου γὰρ εὖ πράσσει τις, ἐνταυθοῖ πατρίς. [6 . 46] Ὄρτυξ ἔσωσεν Ἡρακλέα τὸν καρτερόν: ἐπὶ τῶν ἀνασωζομένων ὑφ’ ὧν οὐκ ἤλπισαν. [6 . 47] Ὅρκος Ἀφροδίτης συγγινώσκεται: παρόσον οἱ ἐρῶντες εὐχερῶς ἐπιορκοῦσιν. [6 . 48] Ὅρκους γυναικὸς εἰς ὕδωρ χρὴ γράφειν: Σο‐ φοκλέους αὕτη ἐστίν. [6 . 49] Ὀρνίθιον γάλα: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων καὶ ἀμηχάνων. [6 . 50] Ὅστις [δὲ] πρὸς τύραννον ἐμπορεύεται Κεί‐ νου ’στὶ δοῦλος, κἂν ἐλεύθερος μόλῃ: Σοφοκλέους [6 . 51] Ὁ Σκιωναῖος κολυμβᾷ: ἐπὶ τῶν ἐμπειρίαν εἰς πράγματα ἐχόντων. [6 . 52] Ὁ Σικελὸς ὡς ἔοικε τὴν ἐξωμίδα: παρόσον οἱ Σικελοὶ κωμῳδοῦνται ὡς κλέπται. [6 . 53] Ὅσῳ πλέον ἥμισυ παντός: βούλεται λέγειν ὅτι μετὰ δικαιοσύνης μεῖζον τοῦ ὁλοκλήρου τὸ ἥμισυ. [6 . 54] Ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγῃ, τί δεῖ ἐπιπνίγειν: ὅτι οὐ δεῖ ἐπεμβαίνειν τοῖς δυστυχοῦσιν. [6 . 55] Ὅ τι σοὶ φίλον οὐδ’ ἐμοὶ ἐχθρόν: ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ φρονούντων. [6 . 56] Οὖθαρ ἀρούρης. [6 . 57] Οὐχ εὕδει ποιμήν. [6 . 58] Οὐκ ἂν γένοιτο χωλὸς εὐσχήμων ἀνήρ: ἐπὶ τῶν ἀπρεπῶς τι ποιούντων. [6 . 59] Οὐδ’ ὅσον κνήσασθαι τὸ οὖς σχολὴν ἄγει: ἐπὶ τῶν πράγμασι πολλοῖς συμπεπλεγμένων. [6 . 60] Οὐδὲν ὄφελος ἀποῤῥήτου καὶ ἀφανοῦς Μούσης. [6 . 61] Οὐδὲ πυρφόρος ἐλείφθη: ἐπὶ τῶν πανωλεθρίᾳ διαφθειρομένων. [6 . 62] Οὐδὲν πέπονθας δεινὸν, ἂν μὴ προσποιῇ: ἐπὶ τῶν ὑποκρινομένων δεινὰ πεπονθέναι. [6 . 63] Οὐδὲ κύαθον τόλμης ἔχει: ἐπὶ τῶν ἀνάνδρων. [6 . 64] Οὔτε ψύχεται οὔτε θερμαίνει: ἐπὶ τῶν εἰς μη‐ [6 . 65] Οὐ πρέπει γαλῇ κροκωτὸς οὔτε πορφύρα: πρὸς τοὺς ὑπὲρ τὴν τύχην κοσμεῖσθαι θέλοντας. [6 . 66] Οὐ πατρικὰ μέλη αὐλεῖ: ἐπὶ τῶν οὐχ ὁμοίως τοῖς γονεῦσιν ἀλλὰ χεῖρον βιούντων. [6 . 67] Οὐδ’ οὗτος Ἑρμῆς οὐδ’ ἐκεῖνος Ἡρακλῆς: πρὸς τοὺς διαμαρτάνοντας ἐν οἷς οἴονται κατορθοῦν. [6 . 68] Οὐκ ἀεὶ ποταμὸς ἀξίνας φέρει: ἐπὶ τῶν οὐκ ἀεὶ τὰ αὐτὰ δωρουμένων. [6 . 69] Οὐδ’ ἀηδόνιον κατέδαρθον: πρὸς τοὺς φιλα‐ γρύπνους. [6 . 70] Οὐ ταὐτὰ κώπης ἔργα καὶ ἀναξυρίδος: ἀπὸ πο‐ νοῦντος πρὸς τρυφῶντα. [6 . 71] Οὐ χρὴ λέοντος σκύμνον ἐν πόλει τρέφειν. [6 . 72] Οὐδεὶς ἑκὼν πονηρὸς οὐδ’ ἄκων μάκαρ: ἐπὶ τῶν κατὰ προαίρεσιν ζώντων. [6 . 73] Οὐδεὶς πεινῶν καλὰ ᾄδει. [6 . 74] Οὐδεὶς κομήτης ὅστις οὐ βινητιᾷ: ὡς ἐν [6 . 75] Οὗτος τοῦ σελίνου δεῖται: ἐπὶ τῶν πάνυ γερόν‐ των καὶ ἐξησθενηκότων· ἐν γὰρ τοῖς πένθεσι σελίνου στε‐ φάνους ἐφόρουν. [6 . 76] Οὐδὲν κακὸν ῥᾳδίως ἀπόλλυται. [6 . 77] Οὐδ’ ὅσον ἐν μαλάχῃ τε καὶ ἀσφοδέλῳ μέγ’ ὄνειαρ: ἐπὶ τῶν οὐδὲν ἀκαρῆ χρησίμων γενομένων. [6 . 78] Οὐ ποιήσεις λεῖον τὸν τραχὺν ἐχῖνον: ἐπὶ τοῦ ἀδυνάτου. [6 . 79] Οὔτε τὸν καρκίνον ὀρθὰ βαδίζειν διδάξεις. [6 . 80] Οὐκ ἔστιν ἐν νηῒ πεσόντα ξύλου ἁμαρτεῖν: [6 . 81] Ὁ φαλακρὸς τὸν κτένα εὑρών, οὐκ ἐμὸν τὸ χρῆμα, ἔφη: ἐπὶ τοῦ ἀχρήστου. [6 . 82] Ὁ χρυσὸς οὐ μιαίνεται: ἐπὶ τῶν μὴ κακουμένων. [6 . 83] Ὀχληρὸς δὲ ξένος ὄψιος μολών: αὕτη Εὐριπί‐ δου ἐστίν. [6 . 84] Ὄψις ἀδήλων τὰ φαινόμενα: ἐπὶ τῶν τὰ μέλ‐ λοντα ἀπὸ τῶν παρεληλυθότων στοχαζομένων. [6 . 85] Ὀψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά. ================================================================================ ΤΟ Π. ================================================================================ [6 . 86] Πάγην ἱστὰς ἐν πάγῃ ληφθήσῃ. [6 . 87] Παρὰ μὲν πεδίον, παρὰ δ’ ἵππος: τοῦτό φασι τὸν Θετταλὸν τύραννον εἰπεῖν προκαλούμενον Βοιωτοὺς εἰς πόλεμον. [6 . 88] Παρὰ χελώνης ὄστρακον: ἐπὶ τοῦ οὐκ ἂν μετα‐ [6 . 89] Παρὰ κωφὸν ἀποπαρδεῖν: καί· Παρὰ κωφοῦ θύρας ἀλεῖν: ἐπὶ τῶν μὴ προσεχόντων. [6 . 90] Παρὰ χωλὸν οἰκῶν κἂν ἐπισκάζειν μαθήσῃ: πρὸς τοὺς παραπολαύοντας τῶν χαλεπῶν. [6 . 91] Πᾶσα βοῦς ἀροτριᾷ: ἔοικεν ἐπ’ αἰσχρότητι πρὸς τὰς γυναῖκας εἰρῆσθαι. [6 . 92] Πάντα ἀγαθοὶ τολμῶσι: καί· πάντα κακοὶ τολ‐ μῶσι. [6 . 93] Πάντα πλουσίοις καλὰ κοὐδὲν αὐτοῖς πρᾶγμα. [6 . 94] Πάντων τοι μέτρον ἐστὶ τὸ ἐπιεικές. [6 . 95] Πάγη παρ’ οὖας: πρὸς τοὺς δι’ ἀκουῆς θηρῶντας [6 . 96] Πάππος ἀκάνθης: ἐπὶ τοῦ μηδενός. πάππος γάρ ἐστι τὸ φυόμενον ἐκ τῆς ἀκάνθης, ὃ προσπνέων ὁ ἄνεμος σκεδάζει πανταχοῦ. [6 . 97] Πάντα λυπεῖ τὸν τυφλόν. [6 . 98] Πάντ’ εἰς τὴν κερδαίνουσαν πήραν ὠθεῖν: ἐπὶ τῶν ἐκ παντὸς τρόπου κερδαίνειν βουλομένων. [6 . 99] Πάσης ἅπτεσθαι κώπης: παρεγγυᾷ διὰ παντὸς ἔχεσθαι ἔργου. [6 . 100] Παρὰ ποταμὸν φρέαρ ὀρύττειν: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [7 . 1] Πᾶσα γῆ πατρίς. [7 . 2] Παρὼν ἀποδημεῖ: ἐπὶ τῶν αἴσθησιν ἑαυτῶν οὐδε‐ μίαν παρεχομένων. [7 . 3] Πάλαι ποτ’ ἦσαν ἄλκιμοι Μιλήσιοι: ἐπὶ τῶν πρότερον μὲν ἐπ’ ἀνδρίαν δόξαν ἐχόντων, ἐλαττωθέντων δὲ ὕστερον. [7 . 4] Πάντα λίθον καὶ πάντα κάλων κινεῖ: ἐπὶ τῶν [7 . 5] Παρακύπτων λίθος: ἐπὶ τοῦ δήλου. [7 . 6] Πέτρας σπείρεις: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων. [7 . 7] Πεύκης τρόπον: ἐπὶ τῶν πανωλεθρίᾳ διαφθειρομέ‐ νων· παρόσον ἡ πεύκη τμηθεῖσα οὐκέτι ἀναφύει. [7 . 8] Περὶ ὄνου σκιᾶς: ἐπὶ τῶν ἐπ’ εὐτελέσι μαχομένων. [7 . 9] Περσικὴ τιμωρία: ἐπὶ τοῦ ἀργαλέου καὶ ἀποτόμου. [7 . 10] Πελαργικοὶ νόμοι: ἐπὶ τῶν τὰς εὐεργεσίας ἀμειβο‐ μένων· παρόσον οἱ τῶν πελαργῶν νεοττοὶ τοὺς πατέρας τρέφουσι γεγηρακότας. [7 . 11] Πεζῇ βαδίζων μὴ φοβοῦ τὰ κύματα: χρησμὸς οὗτος Ἰάσονι δοθείς. [7 . 12] Πίθηκος ὁ πίθηκος κἂν χρυσᾶ ἔχῃ σάνδαλα: [7 . 13] Πεινῶντι δὲ ὕπνος οὐκ ἐπέρχεται. [7 . 14] Πίθηκος ὄμφακας σιτούμενος: παρόσον πονη‐ ρὸν μὲν τὸ ζῷον, πονηρὰ δὲ σιτεῖται. [7 . 15] Πιθήκῳ πάτταλον: ἐπὶ τῶν κατ’ ἀξίαν τι πα‐ σχόντων. [7 . 16] Πεινῶντος ἀνδρὸς ἰσχνὰ τἀντικνήμια. [7 . 17] Πεινῶντι πᾶν ἐστι χρῆμα ἐδώδιμον. [7 . 18] Πλοῦτος κεραμέως: ὁ μὴ βέβαιος, ἀλλὰ σαθρὸς καὶ διάκενος. [7 . 19] Πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί: ἐπὶ τῶν κέρδους ἕνεκα καὶ ψυχαγωγίας ψευδῆ λεγόντων. [7 . 20] Πολλοὶ ναρθηκοφόροι, παῦροι δὲ βάκχοι: ἐπὶ τῶν προσποιουμένων τι εἰδέναι καὶ μὴ εἰδότων. [7 . 21] Πολύπους ὥσπερ πέτρας ἔχεται: ἐπὶ τῶν λιπα‐ ρῶς τισι προσκαθημένων. [7 . 22] Πολλὰ μὲν ἀλώπηξ, ἀλλ’ ἐχῖνος ἓν μέγα. [7 . 23] Πολλῶν θηρίων ἐγὼ ψόφους ἀκήκοα: ἐπὶ τῶν κενῶν ἀπειλῶν. [7 . 24] Πολλῶν ὁ λιμὸς γίνεται διδάσκαλος. [7 . 25] Πολλαῖς πληγαῖς δρῦς δαμάζεται: πρὸς τοὺς δυσαλώτους. [7 . 26] Πολλοί σε μισήσουσιν, ἐὰν σεαυτὸν φιλῇς. [7 . 27] Πολύποδος τρόπον. [7 . 28] Πολύποδος ὁμοιότης: πρὸς τοὺς ἐξομοιοῦντας ἑαυτοὺς οἷς ἂν πλησιάζωσιν. [7 . 29] Πολλάκι τοι καὶ μωρὸς ἀνὴρ κατὰ μοῖραν ἔειπεν. [7 . 30] Ποικιλώτερος ὕδρας: ἐπὶ τῶν δολερῶν, ἤτοι θαυ‐ μαζομένων. [7 . 31] Πολλὰ μεταξὺ πέλει κύλικος καὶ χείλεος ἄκρου: ἐπὶ τῶν τὰ ἄδηλα ἐλπιζόντων. [7 . 32] Πολλάκι δὴ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς [7 . 33] Πρὶν τοὺς ἰχθῦς λαβεῖν τὴν ἅλμην κυκᾷς: ἐπὶ τῶν τοὺς καιροὺς προλαμβανόντων. [7 . 34] Πράσου φύλλῳ τὸ τῶν ἐρώντων δέδεται βα‐ λάντιον: ὅτι οἱ ἐρῶντες πολλὰ ἀναλίσκουσιν. [7 . 35] Πρὸς Κρῆτα κρητίζεις: ἐπὶ τῶν πρὸς τοὺς ὁμοίους ψευδομένων. [7 . 36] Πρὸς Κᾶρα καρίζεις: ὅμοιον. [7 . 37] Πρᾳότερος περιστερᾶς: ἐπὶ τῶν πάνυ ἐπιεικῶν. [7 . 38] Πρὸς σῆμα μητρυιᾶς κλαίειν: ἐπὶ τοῦ ἀφροντίστου. [7 . 39] Προσέχεται δ’ ὥσπερ λεπάς: ἐπὶ τῶν τινος ἐχο‐ μένων. [7 . 40] Πρὸς λέοντα δορκὰς ἅπτεται μάχης: ἐπὶ τῶν πρὸς τοὺς κρείττονας ἐριζόντων. [7 . 41] Πρεσβύτερος Κόδρου: ἤτοι Κρόνου. ἐπὶ τῶν [7 . 42] Πρὸς δύο οὐδὲ Ἡρακλῆς. [7 . 43] Προμέρου κύνες: ἐπὶ τῶν σφόδρα ἀγρίων. [7 . 44] Πρὸς κέντρα λακτίζειν: ἐπὶ τῶν μείζοσιν ἀντι‐ τεινόντων. [7 . 45] Πτωχοῦ πήρα οὐ πίμπλαται. [7 . 46] Πυθώδε ὁδός: ἐπὶ τῶν τὰ αὐτὰ πραττόντων· ὡς· Διὸς Κόρινθος. [7 . 47] Πῦρ ἐπὶ δαλῷ: ἐπὶ τῶν ταχέως γινομένων. [7 . 48] Πῦρ ἐπὶ πῦρ. ================================================================================ ΤΟ Ρ. ================================================================================ [7 . 49] Ῥαδαμάνθυος ὅρκος: ἐπὶ τῶν κατὰ μικροῦ τινος ὀμνύντων, ἤγουν κριοῦ, κύκνου, λαχάνων καὶ τῶν ὁμοίων. [7 . 50] Ῥαδαμάνθυος κρίσις: ἐπὶ τῶν δικαιοτάτων. [7 . 51] Ῥήγματα ἀντὶ τῶν σχημάτων: ἐπὶ τοῦ παραπο‐ λαύοντός τινος, δι’ ὃ πράττει. [7 . 52] Ῥήματα ἀντὶ ἀλφίτων. [7 . 53] Ῥοδίων χρησμός: ἐπὶ τῶν περιεργότερον πυνθα‐ [7 . 54] Ῥόδον ἀνεμώνῃ συγκρίνεις: ἐπὶ τῶν τὰ ἀνόμοια συμβαλλόντων. ================================================================================ ΤΟ Σ. ================================================================================ [7 . 55] Σαμιακὴ λαύρα: ἐπὶ τῶν εἰς τρυφὴν ἐκκεχυμένων. [7 . 56] Σαρδιανὸς κάπηλος: ἐπὶ τῶν εἰς τὰ χείρω μετα‐ βαλλόντων. [7 . 57] Σαρδανάπαλος: ἐπὶ τῶν ἁβροδιαίτων. [7 . 58] Σαπρότερος τρυγός: ἐπὶ τοῦ σφόδρα φαύλου. [7 . 59] Σαρδόνιος γέλως: ἐπὶ τῶν ἐπ’ ὀλέθρῳ σφῶν αὐτῶν γελώντων. [7 . 60] Σιβυλλιᾷ ὁ γέρων: ἐπὶ τῶν παραγεγηρακότων. [7 . 61] Σιβύλλης ἀρχαιότερος: ὁμοία. [7 . 62] Σικυώνιος ἐπαπέδυ: ἐπὶ τῶν τολμηρὸν μέν τι ποι‐ ούντων, οὐδὲν δὲ ἀνυόντων. [7 . 63] Σικυώνιος δραπέτης: ὁμοία. [7 . 64] Σικελὸς ὀμφακίζεται: ἐπὶ τῶν μηδενὸς ἄξια κλε‐ [7 . 65] Σικελὸς στρατιώτης μισθὸν διωθεῖται: ἐπὶ τῶν ἀπωθεῖσθαι προσποιουμένων, ἃ μηδεὶς αὐτοῖς δίδωσιν. [7 . 66] Σκυθῶν ἐρημία: ἐπὶ τῶν ἐρήμων καὶ ἐξηγριωμένων τόπων. [7 . 67] Σκιὰν δέδοικεν: ἐπὶ τῶν σφόδρα δειλῶν. [7 . 68] Σκιᾷ μορμολύττεσθαι: ἐπὶ τῶν κενῶς ἐκφοβούντων. [7 . 69] Σκαμβὸν ξύλον οὐδέποτ’ ὀρθόν: πρὸς τοὺς ἀκάμ‐ πτους καὶ σκληρούς. [7 . 70] Σκύτη βλέπει: ἐπὶ τῶν ὑφορωμένων πείσεσθαί τι κακὸν καὶ διὰ τοῦτο σκυθρωπῶν. [7 . 71] Σκιᾶς εἴδωλον: ἐπὶ τοῦ σφόδρα ἀσθενοῦς. [7 . 72] Σκορπίους βέβρωκεν: ἐπὶ τῶν ὀργίλων. [7 . 73] Σμῆνος ἡδονῶν: ἐπὶ πλήθους εὐδαιμονίας. [7 . 74] Σοφοκλέους μέλη: ἐπὶ τῶν ἡδύτατα λεγόντων· τὰ γὰρ Σοφόκλεια μέλη κομιδῇ ἡδέα. [7 . 75] Σοφὸν ὁ βοῦς, ἔφασκε δ’ ἀστράβην ἰδών: οὐ προσήκειν αὐτῷ τὸ σκεῦος. [7 . 76] Σοφοὶ τύραννοι τῶν σοφῶν συνουσίᾳ. [7 . 77] Σποδὸν φεύγων εἰς πῦρ ἐμπέπτωκα. [7 . 78] Σπάρταν ἔλαχες, ταύτην κόσμει: ἐπὶ τῶν τὰ χείρονα λαγχανόντων. [7 . 79] Στρέφε λόγον· οὐ γὰρ ἅμαξα: ὅτι ὁ λόγος ῥᾳδίως μεταστρέφεται. [7 . 80] Στρηνιᾷ: ἐπὶ τῶν ἀναίδην σκωπτόντων. [7 . 81] Στησίχορος παλινῳδίαν ᾄδει: ἐπὶ τῶν μεταβαλ‐ λομένων ἐπὶ τοῖς βελτίοσιν. [7 . 82] Συκίνη μάχαιρα: ἐπὶ τῶν ἀσθενεστάτων καὶ εὐτελῶν. [7 . 83] Συκίνη βακτηρία: καί· Συκίνη ἐπικουρία: ἐπὶ [7 . 84] Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει. [7 . 85] Σῦς ἀκοντίῳ βεβλημένος: ἐπὶ τῶν τοὺς ἀδικήσαν‐ τας μισούντων· ἐπείπερ οἱ ἀδικηθέντες μισοῦσι τὸν ἀδι‐ [7 . 86] Συνεκποτέον ἐστί σοι καὶ τὴν τρύγα: ὅτι χρὴ οὐ μόνον τῶν ἡδέων κοινωνεῖν, ἀλλὰ καὶ τῶν λυπηρῶν. [7 . 87] Συβαρίτης διὰ πλατείας πλατύνων: ἐπὶ τῶν ἀλαζονείᾳ ὑπερβαλλόντων· τοιοῦτοι γὰρ οἱ Συβαρῖται. [7 . 88] Σύκινος νοῦς: ἐπὶ τῶν ἀνοήτων· παρόσον τὸ σύκι‐ νον ξύλον ἀσθενέστατον. [7 . 89] Σὺν δορὶ σὺν ἀσπίσιν: ἐπὶ τῶν παντὶ τρόπῳ βοη‐ θούντων. [7 . 90] Συνῆλθον Ἀτταγᾶς τε καὶ Νουμήνιος: ἐπὶ δύο πονηρῶν εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότων· φασὶ δὲ γραῦν τοῦτο εἰπεῖν Ἐπιδαύρῳ ἐπὶ δύο κλεπτῶν. [7 . 91] Σύρβα τύρβα: ἐπὶ τῶν ἀτάκτως καὶ μετὰ θορύβου [7 . 92] Συρακουσίων τράπεζα: ἐπὶ τῶν ἁβροδιαίτων καὶ τρυφηλῶν· τοιοῦτοι γὰρ οἱ Συρακούσιοι. [7 . 93] Σφήττιον ὄξος: ἐπὶ τοῦ ὀργίλου καὶ ὀξέος. οἱ γὰρ Σφήττιοι ἐπὶ τοῦτο κωμῳδοῦνται. [7 . 94] Σφηκιὰν ἠρέθισας: ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖς κακὰ κινούντων. [7 . 95] Σφάλλειν σὺν ἐχθροῖς καὶ φίλους κέρδος φέ‐ ρει: ὁμοία ταύτῃ· Ἀπόλοιτο καὶ φίλος σὺν ἐχθροῖς. [7 . 96] Σωρὸς ἀγαθῶν: ὥσπερ· θάλαττα ἀγαθῶν. ἐπὶ εὐδαιμονίας. ================================================================================ ΤΟ Τ. ================================================================================ [7 . 97] Τὰ ἐκ τρίποδος: ἐπὶ τῶν ἀληθῶς λεγομένων. [7 . 98] Τὰ ἐξ ἁμάξης: ἐπὶ τῶν ῥητὰ καὶ ἄῤῥητα λοιδορούντων. [7 . 99] Ταινάριον κακόν: ἐπὶ τῶν σφόδρα δεινῶν καὶ χαλεπῶν. [7 . 100] Τὰ Κινύρου τάλαντα: ἐπὶ τῶν τὸ ἴσον καὶ τὸ δίκαιον φυλαττόντων. [8 . 1] Τὰ Ταντάλου τάλαντα: ἐπὶ τῶν σφόδρα πλουσίων. [8 . 2] Τὰ Σαμίων ἄνθη: ἐπὶ τῶν μεθύσων. [8 . 3] Τὰ Σαμίων ὑποπτεύεται: ἐπὶ τῶν δεδιότων κα‐ κῶν τινα προσδοκίαν. [8 . 4] Τὰ ἐπὶ Ναννάκου: ἐπὶ τῆς ἀρχαιότητος τῆς πολλῆς. [8 . 5] Τὰ γῆς ἔνερθε καὶ τὰ ἐπὶ πέδον: λείπει οἶδεν. ἐπὶ τῶν πολυπραγμόνων. [8 . 6] Τὰς Προμηθίου μηχανάς: ἐπὶ τῶν ἐξαπατώντων ἐπὶ τέχνῃ τινί. Προμήθιον γὰρ τόπος ἦν ἐν Σικελίᾳ, ἐν ᾧ οἱ ὀρνιθοσκόποι διέτριβον. [8 . 7] Τενέδιος πέλεκυς: ἐπὶ τῶν ἀποτόμως τι καὶ ὠμῶς διαπραττομένων. ἐν γὰρ Τενέδῳ τῇ νήσῳ δύο πελέκεις [8 . 8] Τερμέρια κακά: ἐπὶ τῶν σφόδρα δεινῶν καὶ χαλε‐ πῶν. ἀπὸ Τερμέρου τινὸς θηριώδους τὴν φύσιν καὶ λῃστοῦ. [8 . 9] Τετρὰς καὶ νουμηνία: ἐπὶ τῶν φύσει ἀργῶν παρό‐ σον ταύτας τὰς ἡμέρας ἀργὰς ἐνόμιζον. [8 . 10] Τερπνὸν χρῆμα ἀλλήλοις ἡλικιῶται: ἐπὶ τῶν ὁμηλίκων. [8 . 11] Τέττιγος ἀκούει: ἐπὶ τοῦ ἀφροντίστου· παρόσον ὁ τέττιγος ἀκούων ἥδεται. [8 . 12] Τέττιγος ᾄδων νόμον: ἐπὶ τοῦ μηδενὸς ἀξίου. [8 . 13] Τευμησσία ἀλώπηξ: ἐπὶ τῶν πολλῇ πανουργίᾳ χρωμένων. [8 . 14] Τὴν αὑτοῦ σκιὰν δέδοικεν: ἐπὶ τῶν σφόδρα δειλῶν. [8 . 15] Τῆς αὐτῆς κεραμίας: ἐπὶ τοῦ ὁμοίου καὶ παρα‐ [8 . 16] Τὴν λεοντῆν λάμβανε: ἐπὶ τοῦ γενναῖόν τι πράτ‐ τειν μέλλοντος. [8 . 17] Τὴν ἀλωπεκῆν ὑπέδυ: ἐπὶ τῶν πανουργίᾳ χρωμένων. [8 . 18] Τὴν αὐτὸς σαυτοῦ θύραν κρούεις λίθῳ: ἐπὶ τῶν εἰς τὰ οἰκεῖα πλημμελούντων. [8 . 19] Τὴν ὑπὸ σκότους: ἤγουν τὴν λαθραίαν. [8 . 20] Τῆς δευτέρας ἢ ὑστέρας ἐφόδου: ἐπὶ τῶν ἐκ δευτέρου τισὶν ἔργοις ἐπιχειρούντων. [8 . 21] Τὴν ἐκ τῆς φαρέτρας: ἐπὶ τῶν ἀγαθὴν ἡμέραν ἀγόντων. τὴν δὲ αὐτὴν ταύτην καὶ λευκὴν καὶ εἰρηνικὴν λέγουσιν· ἐλήφθη δὲ ἡ παροιμία ἀπὸ τῶν Σκυθῶν. [8 . 22] Τὴν ἀπὸ Σκυθῶν ῥῆσιν: ἐπὶ τῶν ὠμῶν καὶ ὑπερ‐ [5] ἄλλο μὲν οὐδὲν ἀπεκρίναντο, μῦν δὲ καὶ βάτραχον καὶ βέλος τοῖς ἀπελθοῦσιν ἀποκομίζειν τῷ βασιλεῖ παρέδοσαν, αἰνιττόμενοι διὰ τούτων, ὅτι οὐδὲ ἐὰν ὡς βέλος διὰ τοῦ ἀέρος διαπτῇ, ἢ ὡς μῦς εἰς τὴν γῆν ὑποδύῃ, ἢ ὡς βάτρα‐ χος εἰς ὕδατα δύνῃ, διαφεύξεται αὐτούς. [8 . 23] Τὴν ἐν Ἄργει ἀσπίδα: ἐπὶ τῶν σωφρόνως βεβιω‐ κότων. ἐπεὶ ἐν Ἄργει οἱ διαφυλάξαντες τὴν ἐν παισὶν ὥραν καλῶς ἱερὰν ἀσπίδα ἀναλαμβάνοντες ἐπόμπευον. [8 . 24] Τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα: ἐπὶ τῶν μείζονα ἢ κατὰ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν αἱρουμένων πράγματα. [8 . 25] Τὴν Ὕδραν τέμνειν: ἐπὶ τῶν ἀμηχάνων· διὰ τὰ μυθευόμενα περὶ τῶν τῆς Ὕδρας φυομένων ἐν τῇ τομῇ κεφαλῶν. [8 . 26] Τὴν ἐπὶ Λύσιδος πολιτείαν: ἐπὶ τῆς ἀναξίας. [8 . 27] Τίκτει τοι κόρος ὕβριν, ὅταν κακῷ ἀνδρὶ παρ‐ είη: ἐπὶ τῶν ἐν ταῖς εὐτυχίαις ἀφορήτων. [8 . 28] Τί κόθορνος καὶ ῥόπαλον ξυνηλθέτην: ἐπὶ τῶν ἀλλόκοτα διαπραττομένων. [8 . 29] Τίς πατέρ’ αἰνήσει’, εἰ μὴ κακοδαίμονα τέκνα: ἐπὶ τῶν προγονικὰ ἀνδραγαθήματα προφερόντων. [8 . 30] Τί πρὸς τὸν Ἑρμῆν: αὕτη ὁμοία ἐστὶ τῇ· Τί πρὸς τὸν Διόνυσον; [8 . 31] Τί δεῖ παρεῖναι λήκυθον, ἢν ἔτνος παρῇ. [8 . 32] Τί τὸν τάραντα πρός με ποικίλλεις ἔχων; αὕτη ὁμοία τῇ· Τί πρὸς ἐμὲ τὰ ποικίλα; τάρας δέ [8 . 33] Τί δ’ ἂν κάπηλος παρὰ καπηλίδος λάβοι: ὅτι οὐδὲν ἢ οἶνον. [8 . 34] Τί κυνὶ καὶ βαλανείῳ: ἐπὶ τῶν ἀσυνήθεις κατα‐ λαμβανόντων τόπους. [8 . 35] Τίς καλοῦ μηχανή: ἐπὶ τοῦ μὴ ὁμοίου. [8 . 36] Τιθωνοῦ γῆρας: ἐπὶ τῶν πάνυ παλαιῶν καὶ πολυ‐ χρονίων. [8 . 37] Τίσιν ὁ Ἀπόλλων κεκιθάρικεν; [8 . 38] Τιτᾶνας βοᾶν: ἐπὶ τῶν κεκραγότων τινὰς εἰς βοήθειαν. [8 . 39] Τὸν φρουρὸν χρὴ φρουρεῖν, τὸν ἐρῶντα δ’ ἐρᾶν. [8 . 40] Τὸ ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ νήφοντος ἐπὶ τῆς γλώτ‐ της ἐστὶ τοῦ μεθύοντος. [8 . 41] Τὸ καλὸν φίλον. [8 . 42] Τὸν καπνὸν φεύγων εἰς τὸ πῦρ ἐνέπεσεν. [8 . 43] Τοῦ πατρὸς τὸ παιδίον: ἐπὶ τοῦ ὁμοίου. [8 . 44] Τὸν λύκον τῶν ὤτων ἔχειν: ἐπὶ τῶν ἐν κινδύνῳ καθεστώτων· οὔτε γὰρ κατέχειν οἷόν τε οὔτε ἀφεῖναι [8 . 45] Τὸν Μίδου πλοῦτον ἔχειν: ἐν ὑπερβολῇ λέγεται. [8 . 46] Τὸν αὐτὸν αἰνεῖν καὶ ψέγειν ἀνδρὸς κακοῦ. [8 . 47] Τὸ Αἰσώπου αἷμα: ἐπὶ τῶν δυσαποτρίπτοις ὀνείδε‐ σιν ἢ κακοῖς ἐνεχομένων. [8 . 48] Τὸ πολλὰ πράττειν οὐκ ἐν ἀσφαλεῖ βίου: ἐπὶ τῶν πολλὰ πραγματευομένων καὶ ὕστερον εἰς κίνδυνον ἐμπιπτόντων. [8 . 49] Τὸ Ἡσιόδειον γῆρας: ἐπὶ τῶν πάνυ παλαιῶν. [8 . 50] Τὸ Ἀλκισθένους ἱμάτιον: ἐπὶ τῶν πολυτελῶν. [8 . 51] Τὸν Ἐνδυμίωνος ὕπνον καθεύδειν: ἐπὶ τῶν ἄγαν ὑπνηλῶν. [8 . 52] Τὸν ἵππον ὁ Σκύθης: ἐπὶ τῶν κρύφα μέν τινος ἐφιεμένων, φανερῶς δὲ ἀπωθουμένων καὶ διαπτυόντων αὐτό. [8 . 53] Τοῖς εὐτυχοῦσι καὶ τρίμηνα παιδία. [8 . 54] Τὸν Κολοφῶνα ἐπέθηκε. [8 . 55] Τὸ αὐτῆς ὄνειδος ἡ κύων ἄλλοις φέρει. [8 . 56] Τὸ κακὸν κυνὸς ὗς ἀπέτισεν: ἐπὶ τῶν ἀνθ’ ἑτέ‐ ρων δίκας ἀποτιννύντων. [8 . 57] Τοῖς σαυτοῦ πτεροῖς ἥλως. [8 . 58] Τροχοῦ περιστείχοντος ἄλλοτε ἡ ἑτέρα ἁψὶς ἄνωθεν ἐστίν, ἄλλοτε ἡ ἑτέρα: ὅτι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ οὐδὲν μένει. [8 . 59] Τρυγόνος λαλίστερος: ἐπὶ φλυάρων. [8 . 60] Τυφλὸς ὁ πλοῦτος: ἐπὶ τῶν ἀναξίως εὐπραγούντων. [8 . 61] Τυῤῥηνικὸν σανδάλιον: ἐπὶ τοῦ πολυτελοῦς. [8 . 62] Τυῤῥηνικὸς ἀνδριάς: ἐπὶ τοῦ ἀκριβοῦς. [8 . 63] Τυδεὺς ἐκ συφορβίου: ἐπὶ ἀπαιδεύτου ἀξίωμα ================================================================================ ΤΟ Υ. ================================================================================ [8 . 64] Ὑακίνθου κῶμος: ἐπὶ τῶν μετὰ δόξης τι πασχόντων. [8 . 65] Ὗν κείρεις: ἐπὶ τῶν ἀνωφελῶν. [8 . 66] Ὑπὲρ κάρα πτύειν: ἐπὶ τῶν ὑπερηφανευομένων. [8 . 67] Ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα. [8 . 68] Ὑπὲρ τὰ Καλλικράτους: ἐπὶ τῶν καθ’ ὑπερβολήν τι ποιούντων. ἢ ἐπὶ τῶν τοὺς πρωτεύοντας ἔν τισιν ὑπερ‐ αιρόντων. [8 . 69] Ὑπὸ παντὶ λίθῳ σκορπίος: ἐπὶ πολυπληθίας τῶν πανταχοῦ ὄντων πονηρῶν ἀνθρώπων. [8 . 70] Ὕδραν τέμνεις: ἐπὶ τῶν ἀμηχάνων. ================================================================================ ΤΟ Φ. ================================================================================ [8 . 71] Φακῆ δὲ κἂν θέρει κἂν χειμῶνι φακῆ: ἐπὶ τῶν [8 . 72] Φενακίζεις φένακα: ἐπὶ τῶν τοὺς ὁμοίους ἐξαπα‐ τώντων. [8 . 73] Φιλίππου ἀλεκτρυών: ἐπὶ τῶν ἐν μικροῖς κατορ‐ θώμασιν ἀλαζονευομένων. [8 . 74] Φοινίκων συνθῆκαι: ἐπὶ τῶν ἐπιβουλευόντων τισὶ διά τινος συνθήματος. *** νύκτα γὰρ καὶ ἡμέραν αἰτή‐ σαντες καὶ λαβόντες παρὰ Καρχηδονίων ἤθελον μένειν ἔστ’ ἂν ἄλλο τι παρὰ νύκτα καὶ ἡμέραν γένηται. [8 . 75] Φρυνίχου πάλαισμα: ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ δολίων ἀνθρώπων. [8 . 76] Φωκαέων ἀρά: ἐπὶ τῶν ἰσχυρῶς καταρωμένων· ἢ ================================================================================ ΤΟ Χ. ================================================================================ [8 . 77] Χαλάσω τὴν ἱερὰν ἄγκυραν: ἐπὶ τῶν εἰς ἀσφά‐ λειαν ἐρχομένων. [8 . 78] Χαλεπὰ τὰ καλά: Πιττακὸν ἀποτιθέμενον τὴν ἀρ‐ χὴν πρὸς τοὺς θαυμάζοντας φάναι· Χαλεπὸν ἐσθλὸν ἔμμεναι· Σόλωνα δὲ μαλακίαν αὐτοῦ καταγνόντα εἰπεῖν· Χαλεπὰ τὰ καλά. [8 . 79] Χαλεπὸν χορίου κύνα γεύειν: τὸ ἔλυτρον τοῦ ἐμβρύου χόριον καλεῖται. οἱ δὲ κύνες γευσάμενοι τούτου καὶ τοῖς ἐμβρύοις διὰ τὸ λίχνον ἐπιβουλεύουσιν. [8 . 80] Χάρητος ὑποσχέσεις: ἐπὶ τῶν εὐχείρως ἐπαγγελ‐ λομένων. [8 . 81] Χειμὼν ὀρνιθίας: ἤγουν σφοδρός, ἐν ᾧ τὰ ὄρνεα φθείρεται. Λέγεται καὶ ἄνεμος ὀρνιθίας. [8 . 82] Χθόνια λουτρά: τὰ τοῖς νεκροῖς ἐπιφερόμενα. [8 . 83] Χωρὶς τὰ Μυσῶν καὶ Φρυγῶν ὁρίσματα. [8 . 84] Χωρὶς τὰ Μυῤῥᾶς καὶ Σιλωὰμ ῥεύματα. [8 . 85] ** πενιχρὸς δ’ οὐδέποτ’ ἐσθλός: ἐπὶ τῶν διὰ πλοῦτον εὐημερούντων. ================================================================================ ΤΟ Ψ. ================================================================================ [8 . 86] Ψευδόπυρα: ὅσα διὰ νυκτὸς γίνεται πρὸς τὴν τῶν πολεμίων κατάπληξιν. [8 . 87] Ψευδόπλουτος. [8 . 88] Ψευδόπτωμα. [8 . 89] Ψευδέγγραφος δίκη. [8 . 90] Ψήξει καὶ πέτρην ὁ πολὺς χρόνος. [8 . 91] Ψάλλων κενήν: ἐπὶ τῶν μάταια κοπιώντων. [8 . 92] Ψυχὴ πρόμαντις. [8 . 93] Ψεκάς: ἡ δρόσος. ================================================================================ ΤΟ Ω. ================================================================================ [8 . 94] Ὤδινεν ὄρος, εἶτα μῦν ἀπέτεκεν: ὅταν ἐλπίσας τις μεγάλα μικροῖς ἐντύχοι. [8 . 95] Ὠσὶν ἑστῶσιν: ἐπὶ τῶν πρὸς τὸ ἀκοῦσαι τὰ ὦτα εὐ‐ τρεπιζομένων. [8 . 96] Ὥσπερ ἥρως ἐν ἀσπίδι ξενίσαι βούλομαι: ὅτι