================================================================================
Ἀποσπάσματα Σίλλοι καὶ Περὶ φύσεως
Fragments Silli and On Nature
Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος
by Xenophanes of Colophon
================================================================================

[t9-18]
ΣΙΛΛΩΝ ΒΙΒΛΙΑ Ε

[9]
ἐξ ἀρχῆς καθ’ Ὅμηρον, ἐπεὶ μεμαθήκασι πάντες ...

[10]
πάντα θεοῖς’ ἀνέθηκαν Ὅμηρός θ’ Ἡσίοδός τε, ὅσσα παρ’ ἀνθρώποισιν ὀνείδεα καὶ ψόγος ἐστίν, κλέπτειν μοιχεύειν τε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.

[11]
ὡς πλεῖστ’ ἐφθέγξαντο θεῶν ἀθεμίστια ἔργα, κλέπτειν μοιχεύειν τε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν.

[13]
ἀλλ’ εἰ χεῖρας ἔχον βόες 〈ἵπποι τ’〉 ἠὲ λέοντες ἢ γράψαι χείρεσσι καὶ ἔργα τελεῖν ἅπερ ἄνδρες, ἵπποι μέν θ’ ἵπποισι, βόες δέ τε βουσὶν ὁμοίας καί 〈κε〉 θεῶν ἰδέας ἔγραφον καὶ σώματ’ ἐποίουν

[5]
τοιαῦθ’, οἷόν περ καὐτοὶ δέμας εἶχον 〈ἕκαστοι〉.

[14]
Αἰθίοπές τε 〈θεοὺς σφετέρουσ〉 σιμοὺς μέλανάς τε Θρῆικές τε γλαυκοὺς καὶ πυρρούς 〈φασι πέλεσθαι〉.

[15]
ἑστᾶσιν δ’ ἐλάτη〈ς βάκχοι〉 πυκινὸν περὶ δῶμα.

[16]
οὔ τοι ἀπ’ ἀρχῆς πάντα θεοὶ θνητοῖς’ ὑπέδειξαν, ἀλλὰ χρόνωι ζητοῦντες ἐφευρίσκουσιν ἄμεινον.

[17]
καί 〈κ’〉 ἐπιθυμήσειε νέος νῆς ἀμφιπόλοιο.

[18]
πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνος ἐν ὥρηι

[5]
πηλίκος ἦσθ’, ὅθ’ ὁ Μῆδος ἀφίκετο;‘

[t19-34]
ΕΠΗ ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΟΣ

[19]
εἷς θεὸς ἔν τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισι μέγιστος, οὔ τι δέμας θνητοῖσιν ὁμοίιος οὐδὲ νόημα.

[20]
οὖλος ὁρᾶι, οὖλος δὲ νοεῖ, οὖλος δέ τ’ ἀκούει.

[21]
ἀλλ’ ἀπάνευθε πόνοιο νόου φρενὶ πάντα κραδαίνει.

[22]
αἰεὶ δ’ ἐν ταὐτῶι μίμνει κινεύμενος οὐδέν,

[23]
ἐκ γαίης γὰρ πάντα καὶ εἰς γῆν πάντα τελευτᾶι.

[24]
γαίης μὲν τόδε πεῖρας ἄνω παρὰ ποσσὶν ὁρᾶται ἠέρι προσπλάζον, τὸ κάτω δ’ ἐς ἄπειρον ἱκνεῖται.

[25]
γῆ καὶ ὕδωρ πάντ’ ἔσθ’ ὅσα γίνοντ(αι) ἠδὲ φύονται.

[26]
πηγὴ δ’ ἐστὶ θάλασς’ ὕδατος, πηγὴ δ’ ἀνέμοιο·

[5]
ἀλλὰ μέγας πόντος γενέτωρ νεφέων ἀνέμων τε καὶ ποταμῶν.

[27]
ἠέλιός θ’ ὑπεριέμενος γαῖάν τ’ ἐπιθάλπων.

[28]
ἥν τ’ Ἶριν καλέουσι, νέφος καὶ τοῦτο πέφυκε, πορφύρεον καὶ φοινίκεον καὶ χλωρὸν ἰδέσθαι.

[29]
πάντες γὰρ γαίης τε καὶ ὕδατος ἐκγενόμεσθα.

[30]
καὶ τὸ μὲν οὖν σαφὲς οὔ τις ἀνὴρ ἴδεν οὐδέ τις ἔσται

[31]
ταῦτα δεδοξάσθω μὲν ἐοικότα τοῖς ἐτύμοισι.

[32]
ὁππόσα δὴ θνητοῖσι πεφήνασιν εἰσοράασθαι,

[33]
καὶ μὲν ἐνὶ σπεάτεσσί τεοις καταλείβεται ὕδωρ.

[34]
εἰ μὴ χλωρὸν ἔφυσε θεὸς μέλι, πολλὸν ἔφασκον