---
title: '1788'
author: 'DX'
pub_date: '2011-05-07 14:05:33.684435+00:00'
youtube_id: 'uJUK3-tECrI'
capo_fret: 3
text_authors:
 - 'jacek-kaczmarski'
composers:
 - 'jacek-kaczmarski'
performers:
 - 'jacek-kaczmarski'
score1: scores/1788.png
score1_full: https://storage.googleapis.com/piosenka-media/media/scores/1788.png
score1_thumb: https://storage.googleapis.com/piosenka-media/media/scores/1788.png.180x0_q85_upscale.jpg
---

#zwrotka
Ta pierwsza morska podróż do Australii! [D G]
Łotry przy burtach, prostytutki w kojach – [D A]
Wszyscy się bali, łkali i rzygali [D G]
W drodze do raju. Przewrotności Twoja, [D A]
Panie, coś w jeszcze nam nieznanych planach [h e]
Miał czarne diabły strzegące wybrzeży [h fis]
Edenu, który przeznaczyłeś dla nas, [G A D]
A w który nikt, prawdę mówiąc, nie wierzył! [G A h (G D A)]

@zwrotka
Czym żeśmy, marni, zasłużyli na to?
Ten, co zawisnąć miał za kradzież płaszcza –
Płakał nad swoją niechybną zatratą;
Nie widział Ciebie w robaczywych masztach
Statku, co tylko był więzieniem nowym;
Tej, co kupczyła ciałami swych dziatek –
Ani przez mgnienie nie przyszło do głowy,
Że to nadziei – nie rozpaczy statek.

@zwrotka
Niejeden żołnierz z ponurej eskorty
(Bo czym się los ich od naszego różnił?)
Wiedział, że nigdy już nie ujrzy portu,
Gdzie go podejmą karczmarze usłużni
I płatne dziewki; że zabraknie rumu,
Zanim do celu przygnasz okręt szparki.
Z marynarzami pili więc na umór
I – wbrew zakazom – grali o więźniarki.

@zwrotka
Prawda, nie wszyscy próby Twe przetrwali,
Ale też ciężkoś nas doświadczał, Panie:
Nie oszczędzałeś nam wysokiej fali,
Za którą mnogim przyszło w oceanie
Zakończyć żywot; innym dziąsła zgniły,
Wypadły zęby, rozgorzały wrzody…
Więc znaczą nasz zielony szlak mogiły
Szkorbutu, szału, francuskiej choroby.

@zwrotka
Nikt nie odnajdzie w ruchomych otchłaniach
Ciał nieszczęśników – oprócz Ciebie, Boże.
Ich żywot grzeszny epitafiów wzbrania,
Lecz – ukarani. Więc wystarczy może,
Żeś się posłużył straszliwym przykładem:
Oni naprawdę dotarli do piekieł,
A umierając, nie wierzył z nich żaden,
Że w swym cierpieniu umiera – człowiekiem.

@zwrotka
Ląd nam się wydał niegościnny, dziki;
Łotr bez honoru, kobieta sprzedajna
Z dnia na dzień – jak się stać ma osadnikiem
Nieznanych światów? Bo rozpoznać Raj nam
Nie było łatwo; znaleźć w sobie siłę
Wbrew przeciwnościom, bez słowa zachęty,
By mimo wszystko żyć – nim nam odkryłeś
Kraj szczodry w zboże, złoto i diamenty.

Łajdacki pomiot, łotrowskie nasienie – [h e]
Czerpiąc ze spichrza Twoich dóbr wszelakich – [h fis]
Choć tyle wiemy własnym doświadczeniem: [G A D]
W nas jest Raj, Piekło – i do obu – szlaki. [h G D A]
W nas jest Raj, Piekło – i do obu – szlaki. [h G D A]
W nas jest Raj, Piekło – i do obu – szlaki. [h G D A]
W nas jest Raj, Piekło – i do obu – szlaki. [h G D A h (G D A)]