ساعت بیست
محمد با علی محمد وجه فرجه هم
محمد به ا خط شخص hiredvy
همین اردر باید داشته
ولی خب جایی که
نیاز به فرهنگسازی عمیق دارید
نیاز به افضایش به افضای افضای آگاهی
امومی مردم هست
و مردم مرگ منظی رو بشناسن
و بدونن در مواضعه با مرگ منظی
چه روی کردی باید داشته باشن
میشه گفت به صورت روزانه
هفت و ده مورد است
عزیزانی که در لیست انتظار
نیازمند اعضای پیوندی هستن که از موارد
هفت و ده تاشون به خاطر نرسیدن
از پیوندی فوت میشن
طبیعتاً با آماری در کشور موارده هستن
که به صورت سالانه
پنج تا هشت هزار مرگ مرگی مرگی
در کشور مرگ استفاده استفاده مونده
که نیمی از اینها قابلیت احتار رو دارن
یعنی در لمه پایینش
میتونیم بگیم تقریباً دو هزار
دو هزار پونسهتا و در لمه بالاش
نزدیک نفشه چار هزار
در صورتی که در بهترین حالت ممکن
هزار و دیویس مورد احتادر سال
رسیده و برقیه موارد
به زن این که میتونست نجات بخش
جان بسیار از میمارانه
بسیار نیست انتظار باشه
متاسفانه با تابلوی نهی خانواده
به دلیل عدم آگاهی
و بسیار زلائل مختلف که میتونه
نشعت دیرفتن توامن مختلفی باشه
که خب بافتهای فرهنگی
مذهبی نگرش خانواده
حتی اون موضوع تنفیر بزرگ شده باشه
با تابلوی نهی
متاسفانه به خاکت بزرگ شده
وقتی یکی از پزشکان
با مادرش گفتگو میکرد گفت
گاهی خانواده ها نمیتونن این تصمیم رو بگیرن
خیلی ها نمیدونن چرا
خانم دکتر معصومی روانشناس
دربارش اینطور توضیح میدن
از دست دادن فردی که برای ما
خیلی مهمه
و رویاروی با این قضیه
یک پدیده بسیار دردناک
و رنجاوره
که وقتی خانواده ها با این پدیده
و با این فرایند رو برون میشن
واقعا درد خیلی بزرگ
و در نتیجه رویاروی با
پدیده اهداع عوض
برایشون واقعا سنگینه
و ممکنه اصلا به مرحله پذیرش نرسن
این که حالا خانواده ها
به دلائل مختلفی با این قضیه
مخالفت میکنن
مایز راهگارهای
داریم که برای این کانواده ها
در زمینه مواجهه
با این پدیده اهداع عوض
سعی کنن
اقدامات منطقی تری داشته باشن
سعی کنن که حجامات خودشون رو مدیریت کنن
و سعی کنن که
تصمیم های درست داره بگیره
اولین کاری که ما باید انجام بریم نصیبش که پیاریم
توی زمین آگاهی سازی داشته باشیم
و توی زمین اطلاعات در اختیار خانواده ها
قرار بدیم فرهنگ سازی رو داشته باشیم
و هر چقدر توی زمین
فرهنگ سازی از طریق رسانه ها
و اوامل مختلف بیشتر باشه
مطمئنن خانواده ها
توی زمین همراهی بهتری می کنن
شفافتازی پروسه اهداع عوض
خیلی مهمه
توی زمین با اینجور خانواده ها
علاوه بر اینکه باید شرایط روحیشون رو درک بکنیم
مثل گفتگوهای دینی و فرهنگی داشته باشیم
و در زمین پیامت های
قشنگ و انسانی
این رفتار با آنها صحبت بکنیم
و در واقع یکجور آرامش روحی
و روانی و منعوی به این خانواده ها بگیم
و همجوری بیاییم
و همینطور بیاییم نیستیدی حمایت های روانشناختی
برای این خانواده ها براهم بکنیم
در واقع در نگرش خانواده ها
و عقایت و باورهای اونها
در زمین اهدای اوز
ما باید خیلی کار کنیم
تا خانواده ها بتونن با این فرایند کنار بیان
و نگرش های خودشون رو در زمین
در این زمین تغییر بدن
در واقع اهدای کننده ها و خانواده هاشون
باید بدونن که اهدای اوز
یک عمل انسان دوستان هست
شجاعان هست که میتونن
با در اختیار قرار دادن
یک اوز در خدمت اکی فرد دیگه
در واقع به زندگی دوباره اون کمک بکنن
و میتونن حتی یک خانواده
و یک جامعه رو نجات بدن
وقتی پسر با بغز گفت
اگه بدونم واقعا قراره
به کسی کمک کنه
شاید راحت تر تصمیم بگیریم
پزشک ساکت ماند
بعد تو شنیدم دکتر زلفقاری
جامعه شناس این ماجره رو تحلیل کرده بود
در روی با این پرسش که
چرا به وجود اعتدار رسانی ها
هنوز اهداع اوز تبدیل به یک فرهنگ نشده
ما باید به این مسئله توجه کنیم
که یک عمر اجتماعی
در مدت زمان کتا
تبدیل به یک فرهنگ نمیشه
و مدت زمان طولانی رو نیاز داره
ده سال، بیست سال، سیس سال
رقمی در مورد فرهنگ نیست
که به خواد
مسئله رو تبدیل به فرهنگ بکنه
و طول میکشه و ممارست
و وجود داشتن اون پریده
و عمر اجتماعی در دوره طولانی
باید اسمشه که اون پریده بمونه
دوباره مسئله، مسئله ترس از مرگه
و این که ما اصولاً
دلمونه میخواد خیلی پیش از مرگ
به مرگ فکر بکنیم
بنابراین تکلیف این جهان رو در اهداع اوز
روشنده میکنیم در این جهان
و دوست نداریم بهش فکر بکنیم
و بعد مسئله ادم آگاهی
به مسئله تفاوت
و بین کما و مرگ مغزیه
که من احساس میکنم برای مردم
به اندازه