1
0:00:00 --> 0:00:07,600
سیزده سوره مبارکی انعام در کلام مفسر آلی قدر حضرت آیت الله جوادی آمولی حفظه الله

2
0:00:30 --> 0:00:59,980
از این کار را بردارید

3
0:01:00 --> 0:01:22
موسیقی

4
0:01:22 --> 0:01:24
بسم الله الرحمن الرحیم

5
0:01:24,560 --> 0:01:27,140
قول لمن ما بستم آباد برعاد

6
0:01:27,140 --> 0:01:28,840
قول لله

7
0:01:28,840 --> 0:01:32,040
کتبه علا نفسه رحمه

8
0:01:32,040 --> 0:01:36,140
ویجمعنکم لا یومن قیامت لا رمیفیه

9
0:01:36,140 --> 0:01:40,020
الدین خسیر و انفسهم فهم لا یومنون

10
0:01:40,020 --> 0:01:44,980
ولهو ما سکنه فی لیل و نهار و هوست سمیع العلی

11
0:01:44,980 --> 0:01:48,980
چند نکته مربوط به بحث قبل منده است

12
0:01:48,980 --> 0:01:55,640
و این که ذات اغلسه لا دعوت به سیر در زمین می کنه

13
0:01:55,640 --> 0:02:07,840
برای آن است که مهمترین و دقیق ترین راه متعالیه یا آثار آفاقی همون سیر محققان در زمین است

14
0:02:07,840 --> 0:02:14,880
یک وقت انسان با متعالیه کتاب های تاریخی اسرار و گذشترها می فهمد

15
0:02:14,880 --> 0:02:23,040
یک وقت با بررسی صفحات تاریخ تکمیل اسرار امام گذشترها بررسی می کند

16
0:02:23,040 --> 0:02:27,640
اگر کسی اهل سیر در زمین باشد

17
0:02:27,640 --> 0:02:30,980
محققان آثار اینی را ببیند

18
0:02:30,980 --> 0:02:36,160
اطلاعش از اصرار گذشتگان و بر اصرار گذشتگان بیشتر خواهد

19
0:02:36,160 --> 0:02:40,520
منطقه همونطوری که متعالیه کتاب های تدبینی

20
0:02:40,520 --> 0:02:43,780
یک اجتهاد کامل لازم دارد

21
0:02:43,780 --> 0:02:49,180
بررسی کتاب تکبینی هم یک اجتهاد کامل لازم دارد

22
0:02:49,180 --> 0:02:58,560
ممکن است اده در زمین سیر بکنن ولی اون آثار تکوینی را خوب مشاهده نکنن

23
0:02:58,560 --> 0:03:07,700
ذات اقل سیلا در باره آثار تکوینی سیر در زمین در سوره انبارکه هج فرمو

24
0:03:07,700 --> 0:03:18,420
شما اگرچون که از راه مکه آدم شام باشید دوتا قره را میبینید که ما اون دوتا قره را حرک کردیم

25
0:03:18,420 --> 0:03:29,040
و اگر شما خوب بررسی کنید ببین آثار باستانی عمیقی در این حفاری ها یا غیر حفاری به چشم میخورد

26
0:03:29,040 --> 0:03:33,520
این نفیزه آلکه لعایات للمتوسمین

27
0:03:33,520 --> 0:03:42,720
متوسم به انسانی میگویند که وسب شناس سیما شناس و آثار باستانی شناس باشد

28
0:03:42,720 --> 0:03:49
اگر کسی متوسیم نباشد از سیر در زمین بهری نیبرد

29
0:03:49 --> 0:03:53,940
آیات سور انبارک هج از هفتاد شهار به بعد

30
0:03:53,940 --> 0:04:01,540
فرمود فجعن هاری ها صافل ها و انقنن عليهم هجارت من سجید

31
0:04:01,540 --> 0:04:11,520
انفی ذالشه لآیات للمتوسیمین و انهال به سبیر مقیم منفی ذالشه لآیت للمؤمنین

32
0:04:11,520 --> 0:04:17,040
متوسیم به کسی میگوین که سیما و علامت شناس باشه

33
0:04:17,040 --> 0:04:22,700
اون محققانی که آثار باستانی را میتوانن بررسی کنن

34
0:04:22,700 --> 0:04:24,040
این ها متوسیمن

35
0:04:24,040 --> 0:04:26,840
چنین گروهی میتوانن بفهمن

36
0:04:26,840 --> 0:04:31,920
در گذشته چه اقوام مقتدری با چه امکاناتی به سر میمردن

37
0:04:31,920 --> 0:04:35,520
وگرنه افراد عادی به یک خرابه میرسن

38
0:04:35,520 --> 0:04:39,900
و اگر چیزی از زیر خراب و بدرامت برای اونها

39
0:04:39,900 --> 0:04:44,720
میار قدرت نسل منحده قداشته نخواهد بود

40
0:04:44,720 --> 0:04:48,620
بنابراین همون طوری که کتاب تدوین

41
0:04:48,620 --> 0:04:54,320
با مشورت و کمک گیری از صاحب نظران فکری است

42
0:04:54,320 --> 0:05:00,300
کتاب تکوین هم با مشورت و کمک فکری از متبسمین است

43
0:05:00,300 --> 0:05:04,920
به هر تقدیر بهترین کتاب برای متعالیه کتاب تکوین است

44
0:05:04,920 --> 0:05:09,260
از این جهر زیادتقبه سیلا دستور میدهد که

45
0:05:09,260 --> 0:05:10,560
سی رو فرعرز

46
0:05:10,560 --> 0:05:14,020
سم منظرو کیف پان آقابتو مکذبید

47
0:05:14,020 --> 0:05:16,120
مطلب دیگران است که

48
0:05:16,120 --> 0:05:20,160
درچه زمائلی که در آیه شش همین سوره آمده است

49
0:05:20,160 --> 0:05:24,120
که علم یر و کم احلکنا من قبله من قرنه

50
0:05:24,120 --> 0:05:25,760
مکننا هم فرعرز

51
0:05:25,760 --> 0:05:29,760
همین ها زمین جمع مذکر غائب است

52
0:05:29,760 --> 0:05:33,660
اما این جمعه که فمود ما لم نمکن لکام

53
0:05:33,660 --> 0:05:37,720
که جمع مذکر سالم است و خطاب است به ادهیم

54
0:05:37,720 --> 0:05:41,980
برای آن است که اگر این زمین هم مذکر رای بود

55
0:05:41,980 --> 0:05:44,980
می فهمود مالم نمکن لهم

56
0:05:44,980 --> 0:05:48,860
این اشتباه می شود که این لهم به کی برمی گردد

57
0:05:48,860 --> 0:05:56
الان یه رو کم احلک نه من قبله من قرن مکنا هم

58
0:05:56 --> 0:05:58,860
فیل عرض مالم نمکن لهم

59
0:05:58,860 --> 0:06:02,620
این مکنا هم این هم به سابقین برمی گردد

60
0:06:02,620 --> 0:06:06,420
مالم نمکن در باره لاهقین است

61
0:06:06,420 --> 0:06:12,800
اگر التفات از غیبت به خطاب نبود و اگر اینجا هم زمیر زمیر قائب بود

62
0:06:12,800 --> 0:06:20,060
خیال می شود که این هر دو هم به صادقین برمی گردد لذا یکی را زمیر مقاید اواردن اینکه هم می خواهدن

63
0:06:20,060 --> 0:06:25,200
مطلع بعدیان است که این که در آیه ده همین صوره فرمود

64
0:06:25,200 --> 0:06:33,200
و لغد استخضیعه برو سرمه قبل که فهاده به لذین سخه رو مرهم ما کانو بهی استحزیون

65
0:06:33,200 --> 0:06:39,400
این گرچه پشتار تعذیب و تحدیدیست نسبت به امت گذشته حال

66
0:06:39,400 --> 0:06:44,700
ولی در باره امت حال خداوند چین عذابی رو مقدر نکرده است

67
0:06:44,700 --> 0:06:50,140
یعنی مستحزین را به عذاب عمومی از بین ببرد این چینی نبود

68
0:06:50,140 --> 0:06:53,880
چون خودش در سوره هج فرمود کفیناک المستحزین

69
0:06:53,880 --> 0:06:57,860
یه وقت از مستحزین دست از احساسداشون نمی کشن

70
0:06:57,860 --> 0:07:00,180
پیغمبرشون رو مسخره میکنن

71
0:07:00,180 --> 0:07:04,620
و از دات اقدس اله به حیات همه اینا خاتمه خواهد داد

72
0:07:04,620 --> 0:07:05,540
اینا را عذاب بود

73
0:07:05,540 --> 0:07:07,480
چون که امام گدشته این چنین بود

74
0:07:07,480 --> 0:07:10,840
فمود بلغدستوهزه بروسل من قبل که

75
0:07:10,840 --> 0:07:15,100
فهاغ بلزین سخر و منهم ماکان بهی استحزیون

76
0:07:15,100 --> 0:07:19,620
اما در باری خصوص پیغمبر اسلام صلی اللہ و ریوالی سلم

77
0:07:19,620 --> 0:07:22,040
فمود کفیناکل مستحزین

78
0:07:22,040 --> 0:07:23,460
فست دعوی مات و امر

79
0:07:23,460 --> 0:07:25,540
یعنی ما اونها را عدب کردیم

80
0:07:25,540 --> 0:07:26,860
سر جاشون نشوندیم

81
0:07:26,860 --> 0:07:30,580
زمانداران استهزار رو منقوب کردیم

82
0:07:30,580 --> 0:07:31,780
مخزولی کردیم

83
0:07:31,780 --> 0:07:35,360
نداشتیم استهزار اینا توصیه پیدا کند

84
0:07:35,360 --> 0:07:40,080
کل امت را بگیرد تا کل امت را ما عذاب بکنیم

85
0:07:40,080 --> 0:07:43,720
بلکه همون سران استهزار را معدب کردیم

86
0:07:43,720 --> 0:07:45,920
اونو دیگه دست از این کار برداشتیم

87
0:07:45,920 --> 0:07:48,660
کفایناکل مستحزید

88
0:07:48,660 --> 0:07:51,140
لذابا امم قبلی فرق دارد

89
0:07:51,140 --> 0:07:55,860
اما این که آیا بعد از پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم

90
0:07:55,860 --> 0:07:58,920
عذاب عمومی نازل می شود یا نه

91
0:07:58,920 --> 0:08:02,800
آیا وجود مبارکه ایمه علیه مسترام

92
0:08:02,800 --> 0:08:05,140
قار پیغمبر را می کند یا نه

93
0:08:05,140 --> 0:08:09,440
البته لطف الهی اگر بخواهد شامل حالی امتی بشود

94
0:08:09,440 --> 0:08:12,120
با وجود یک ولی معصوم

95
0:08:12,120 --> 0:08:14,140
ممکن است عذاب را بردارد

96
0:08:14,140 --> 0:08:17,620
ولی اون بیانی که در نحج البلاغ است

97
0:08:17,620 --> 0:08:21,020
از وجود مبارکه است امیر سلام ملعره آمده است

98
0:08:21,020 --> 0:08:23,360
که خدا دو تا امان داشت

99
0:08:23,360 --> 0:08:27,740
یکی وجود اون باره که پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم

100
0:08:27,740 --> 0:08:32,160
به که استغفار شما اون امان اول رهلز کرده است

101
0:08:32,160 --> 0:08:35,220
سعی کنید امان دوبام را از دست ندید

102
0:08:35,220 --> 0:08:39,860
ظاهر اون بیان آن است که این مخصوص پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم است

103
0:08:39,860 --> 0:08:46,940
البته این که فرمود اهل بیت من امانن برای زمین همون طوری که نجوم امانن

104
0:08:46,940 --> 0:08:48,300
یا وسیل هدایتن

105
0:08:48,300 --> 0:08:52,500
این شاید ناظره به اون باشد که اینها امان از زلالتن

106
0:08:52,500 --> 0:08:57,520
امان از کفرم امان از معصیتن اگر به اینها مراجعه بکنن

107
0:08:57,520 --> 0:09:05,840
اما این نبایی معناست که اهل بیت امانن ولو اونها انحرافی داشته باشن

108
0:09:05,840 --> 0:09:11,500
و جریان تلخی را به بار بیاورن حتی جریان بیسابقه به بیلاهقه

109
0:09:12,100 --> 0:09:16,040
نظر جریان کربلای سید شادان سلامون داره را به بار بیاورن

110
0:09:16,040 --> 0:09:20,700
بازداد اقبسه اله اینها رو رها خواهد کرد این چنین نیست

111
0:09:20,700 --> 0:09:26,840
قرار از آن است که این امان بودن بعید است که مال همه باشد

112
0:09:26,840 --> 0:09:29,320
طبق بیانی که برخود نهجه البلاغ است

113
0:09:29,320 --> 0:09:33,320
قرار از آن است که لطف الهی ممکن است به برکت ایمان علیه السلام

114
0:09:33,320 --> 0:09:39,100
عذاب عمومی را بردارد چین که بردادیر یان سید شهده عذاب عمومی نازل نشد

115
0:09:39,100 --> 0:09:42,500
ولی اون که از حدیث نهجه البلاغ برمی آید

116
0:09:42,500 --> 0:09:46,280
این است که این کار مخصوص خود پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم

117
0:09:46,280 --> 0:09:49,400
خب اما آیه که الان تلاوت شد

118
0:09:50,700 --> 0:09:52,020
یازده به دوازده

119
0:09:52,020 --> 0:09:54,520
این که فرمود قل سی روف العرز

120
0:09:54,520 --> 0:09:56,300
یه احتجاجی بود

121
0:09:56,300 --> 0:09:58,420
بر توحید الهی

122
0:09:58,420 --> 0:09:59,640
و حقانیت

123
0:09:59,640 --> 0:10:02,120
به ی نبوت و ماننده

124
0:10:02,120 --> 0:10:03,800
دعوت به احتجاج کرد

125
0:10:03,800 --> 0:10:05,460
با این که اون عدل قبلی

126
0:10:05,460 --> 0:10:08,160
حجت بالغه بود لیکن این برای

127
0:10:08,160 --> 0:10:10,140
مقام اثبات دعوت کرد

128
0:10:10,140 --> 0:10:11,160
قل سی روف العرز

129
0:10:11,160 --> 0:10:15,060
اما این قل که در آیه دوازده و سیزده است

130
0:10:15,060 --> 0:10:16,620
تلیه آیه دوازده است

131
0:10:16,620 --> 0:10:18,200
این احتجاجی بر معاد است

132
0:10:18,200 --> 0:10:19,820
مشکل مشکل

133
0:10:19,820 --> 0:10:22,460
هم توحید ربوبی بود

134
0:10:22,460 --> 0:10:26,020
هم مسئله وحی نبوت و رسالت و اسمت بود

135
0:10:26,020 --> 0:10:27,140
هم مسئله معاد

136
0:10:27,140 --> 0:10:29,560
در بای وحی نبوت و رسالت

137
0:10:29,560 --> 0:10:32,320
دیمقدار از براهین را اقامه فرمودن

138
0:10:32,320 --> 0:10:36,780
ارآن در این دوب آیه برهان بر معاد رزش میکنه

139
0:10:36,780 --> 0:10:39,780
و حد وسط این برهان هم رحمت خداست

140
0:10:39,780 --> 0:10:43,020
هر برهانی که اقامه شود برای مطلبی

141
0:10:43,020 --> 0:10:46,060
به اندازه حد وسط خودش نتیجه میدهد

142
0:10:46,060 --> 0:10:51,200
گرچه اوصاف الهی اوصاف ذاتی در مقام ذات این همه

143
0:10:51,200 --> 0:10:56,920
و اوصاف فعیلی در مقام اون فعیل واحد که ما امرنا اله واحده این همه

144
0:10:56,920 --> 0:11:01,640
ولی در مقام استدلال میار اون عنوان و مفهوم است

145
0:11:01,640 --> 0:11:06,300
وقتی انابین و مفاهی متعدد بود براهی متعدد می شود

146
0:11:06,300 --> 0:11:11,360
گاهی انسان از راه حکمت خدا برهان قام مکند برمعاب

147
0:11:11,360 --> 0:11:15,060
گاهی از عدل خدا برهان قام مکند برمعاب

148
0:11:15,060 --> 0:11:19
گاهی از حق بودن خدا برهان غامشویت برمعاد

149
0:11:19 --> 0:11:23,520
گاهی از رهیم بودن خدا برهان غامشویت برمعاد به معنندان

150
0:11:23,520 --> 0:11:27,100
که همه این براهین جداگان در قرآن کریم آمده است

151
0:11:27,100 --> 0:11:32,760
مییار تعدد براهین تعدد حدود اوساط اون هست

152
0:11:32,760 --> 0:11:38,360
و چون برهان علم حسوری است با مفاهم و عناوین سرکار دارد

153
0:11:38,360 --> 0:11:43,540
اگر این عناوین متعدد بود و این مفاهم متعدد بود برهان متعدد است

154
0:11:43,540 --> 0:11:49,300
بگرنه grab نظام کلی امر خدا و فیض منبست خدا یکی خیله

155
0:11:49,300 --> 0:11:52,680
حکمت از این امر منبست انتظام می شود

156
0:11:52,680 --> 0:11:56,060
ق prostose HUもدياره این امر منبست انتظام می شود

157
0:11:56,060 --> 0:12:05,760
از همین امر منبست انتظام شود اند сورینا taas آمده این امرAAAA'...

158
0:12:05,820 --> 0:12:12,600
اگر твоی حُكمت همین امر الله او در مقام فعل واحدی و فحص چهی دارد

159
0:12:12,600 --> 0:12:19,500
می شود رحمت خدا و حق بودن خدا در مقام فیل را هم براهین جداگانه

160
0:12:19,500 --> 0:12:23,660
و حدود وستای جداگانه برای براهین مستقل فرض کرد

161
0:12:23,660 --> 0:12:27,420
مادامی که ما با برهان حسولی سر و کار داریم

162
0:12:27,420 --> 0:12:30,240
و از راه مفهوم سخن می گوییم

163
0:12:30,240 --> 0:12:33,960
اگر این اناوین متعدد بود برهان متعدد است

164
0:12:33,960 --> 0:12:36,260
گرچه مستاق همین ها یکی باشد

165
0:12:36,260 --> 0:12:38,560
نشانش این است که همه قبول دارن

166
0:12:38,560 --> 0:12:42,580
برهان حکمت بر معاد جدای از برهان عدل است

167
0:12:42,580 --> 0:12:46,920
ولی در این حال حکمت خدا حکمت فعیلی خدا

168
0:12:46,920 --> 0:12:49,620
با عدل خدا عدل فعیلی خدا

169
0:12:49,620 --> 0:12:52,700
این همون امر باهد به فیض منبسط است

170
0:12:52,700 --> 0:12:54,900
که یک واقعیت بیش نیست

171
0:12:54,900 --> 0:12:58,480
اما در این برهانی که در آیه دوازه ذکر شده است

172
0:12:58,480 --> 0:13:05,220
حمود به این که شما خدا را به عنوانی که خالق کل آسمان و زمین است قبول دارید

173
0:13:05,220 --> 0:13:06,500
این جدال احسن است

174
0:13:06,500 --> 0:13:09,740
یعنی مقدماتی در این برهان محفوظ است

175
0:13:09,740 --> 0:13:12,420
که هم معقول است و هم مقبول

176
0:13:12,420 --> 0:13:17,380
اگر رو جنبه معقول بودن اوتکه بشود میشود برهان

177
0:13:17,380 --> 0:13:25,200
و اگر رو جنبه معقول بودن و مقبول بودن اوتکه بشود میشود جدال احسن

178
0:13:25,200 --> 0:13:31,640
اگر یه مقدمه مقبول خسم بود ولی معقول نبود میشود جدال باطل

179
0:13:31,640 --> 0:13:37,560
جدال باطل آن از که یک مسلب ناحقی را شخص قبول دارد

180
0:13:37,560 --> 0:13:43,780
و در مقام استدلال از این مقدمه ناحق انسان بخواهد کمک بگیرد

181
0:13:43,780 --> 0:13:46,760
که مقدمه ناحق و مقدمه باطل

182
0:13:46,760 --> 0:13:50,880
یا برای ابتال حق است یا برای احقاب باطل

183
0:13:50,880 --> 0:13:53,020
چنین جدال می شود جدال باطل

184
0:13:53,020 --> 0:13:57,200
خب مگر کسی در خلال استدلال نغز کند به یک چیزی

185
0:13:57,200 --> 0:14:00,400
وگرنه جدال احسن جدال است که

186
0:14:00,400 --> 0:14:04,600
مقدمات شب و معقول باشد از یک سو

187
0:14:04,600 --> 0:14:08,480
مسلم و مقبول خصم باشد از سوی دیگر

188
0:14:08,480 --> 0:14:11,800
این مقدمه اولا که مقدمه جدلی است

189
0:14:11,800 --> 0:14:15,500
یعنی قرآن قالبا با این مشرکین از راه جدال سخن میگاد

190
0:14:15,500 --> 0:14:19,400
و اما شما که قبول دارید خدا خالق سماوات و عرض است

191
0:14:19,400 --> 0:14:23,040
قبول دارید که آسمان و زمین ملک و ملک خدا است

192
0:14:23,040 --> 0:14:28,400
قبول دارید که خدا هر موجود مستعدی را به کمال لاقش میرساند

193
0:14:28,400 --> 0:14:33,600
قبول دارید که خدا راهم است و رحمتش اقتزام کند که

194
0:14:33,600 --> 0:14:36,480
به نیاز نیازمندان پاسخ بدهد

195
0:14:36,480 --> 0:14:38,560
خب اگر خدا رحیم است

196
0:14:38,560 --> 0:14:41,400
اده استعداد بقا و دوام دارن

197
0:14:41,400 --> 0:14:43,900
اده استحقاق پاداش دارن

198
0:14:43,900 --> 0:14:47,680
خب چرا انسان ها با مردن نابود بشهد

199
0:14:47,680 --> 0:14:49,760
همه زحمات اینا هدر برود

200
0:14:49,760 --> 0:14:52,700
انسان که دارای روح مجرد است

201
0:14:52,700 --> 0:14:54,480
و استعداد بقا دارد

202
0:14:54,480 --> 0:14:55,620
چرا نابود بشهد

203
0:14:55,620 --> 0:14:58,840
انسانی که در دنیا کار خیل کرده است

204
0:14:58,840 --> 0:15:02
و در دنیا پاداشش ندیده است

205
0:15:02 --> 0:15:04,240
چرا بی پاداش از بین گرود

206
0:15:04,240 --> 0:15:05,820
خدایی که رحیم است

207
0:15:05,820 --> 0:15:09,220
باید به هر مستعدی کمال لائقش را عطا کند

208
0:15:09,220 --> 0:15:11,300
چون خدا رحیم است

209
0:15:11,300 --> 0:15:12,880
پس معاد حق است

210
0:15:12,880 --> 0:15:14,760
یه وقت برهان غامی شده

211
0:15:14,760 --> 0:15:16,860
که چون خدا حکیم است

212
0:15:16,860 --> 0:15:18,520
کار لغو نمی کند

213
0:15:18,520 --> 0:15:21,760
اگر آلم به مقصد نرسد

214
0:15:21,760 --> 0:15:24,060
برای انسان هدفی نباشد

215
0:15:24,060 --> 0:15:26,600
انسان همین دنیا را داشته باشد

216
0:15:26,600 --> 0:15:28,440
و بس هر که هرچه کرد

217
0:15:28,440 --> 0:15:30,060
بی مسئولیت باشد

218
0:15:30,060 --> 0:15:33,440
و پایان آسمان و زمین هم عدم باشد

219
0:15:33,440 --> 0:15:37,580
یعنی این نظام بعد از این مدتی معدوم محض بشود

220
0:15:37,580 --> 0:15:43,800
و انسان با همه زشتی ها و زیبایی هایی که در جامعه بشری مشاهدی میشود

221
0:15:43,800 --> 0:15:46,140
با مردن نابود بشود

222
0:15:46,140 --> 0:15:48,920
یعنی بی هدف بودن و پوش بودن

223
0:15:48,920 --> 0:15:52,140
این کار با حکمت خدا سازگار نیست

224
0:15:52,140 --> 0:15:57,060
اگر جهان به هدف نرست لغو است

225
0:15:57,060 --> 0:16:00,900
و خدای حکیم کار لغ نمی کند

226
0:16:00,900 --> 0:16:04,500
پس اگر جهان به هدف نرسد

227
0:16:04,500 --> 0:16:06,880
کار خدای حکیم نیست

228
0:16:06,880 --> 0:16:11,640
و خدای حکیم کار هدفمند می کند

229
0:16:11,640 --> 0:16:14,820
و آلم کار خدای حکیم است

230
0:16:14,820 --> 0:16:16,420
پس آلم هدفمند است

231
0:16:16,420 --> 0:16:19,680
به تعبیرات گناگون و اشکال گناگون

232
0:16:19,680 --> 0:16:22,160
گاهی به صورت قیاس اخترانی

233
0:16:22,160 --> 0:16:24,980
گاهی به صورت قیاس استثنائی قابل تقریر است

234
0:16:24,980 --> 0:16:28,800
بر صورتی که حد وسط این برهان حکمت خدا باشه

235
0:16:28,800 --> 0:16:32,120
گاهی حد وسط برهان عدل خداست

236
0:16:32,120 --> 0:16:33,740
خدا عادل است

237
0:16:33,740 --> 0:16:39,800
عادل پرهیزکار و تبهکار را یکسان قرار نمیدهد

238
0:16:39,800 --> 0:16:45
پس خدای عادل بین پرهیزکار و تبهکار

239
0:16:45 --> 0:16:47,220
فرق میگذارد

240
0:16:47,220 --> 0:16:49,760
یه حساب و کتابی قائل هست

241
0:16:49,760 --> 0:16:52,140
اون حساب و کتاب که در دنیا نیست

242
0:16:52,140 --> 0:16:54,460
چون دنیا دار عمر است بلا حساب

243
0:16:54,460 --> 0:17:01,880
و به رعیان ما ببینیم خیلی از پهیزکاران هم که محرومن زندگی می کنن و مصمندن می میرن

244
0:17:01,880 --> 0:17:06,840
و ادیه از تبهکار هم که تا آخر عمر مرفعانه به سر می برن

245
0:17:06,840 --> 0:17:09,700
اگر بعد از مرخ خبری نباشد

246
0:17:09,700 --> 0:17:11,460
هیچ حساب کتابی نباشد

247
0:17:12,020 --> 0:17:14,800
آدل و ظالم می شن مساوی

248
0:17:14,800 --> 0:17:17,420
مؤمن و کافر می شن مساوی

249
0:17:17,420 --> 0:17:18,580
چرا؟

250
0:17:18,580 --> 0:17:20,760
چون بعد از مرخ خبری که نیست

251
0:17:20,760 --> 0:17:28,320
اگر معاذ الله بعد از مرک حساب کتابی نباشد بهشت و دوزخی نباشد محاسبهی نباشد

252
0:17:28,320 --> 0:17:31,060
کافر و مؤمن یکی خواهند بود

253
0:17:31,060 --> 0:17:32,420
این هر دو میشن معدوم

254
0:17:32,420 --> 0:17:35,220
و این با عدل خدا سازگار نیست

255
0:17:35,220 --> 0:17:46,200
لذا ذات اقدس اله میفرمد بین که خدای عادل هرگز بین کافر و مسلمان تسویه برقرار نمی کند

256
0:17:46,200 --> 0:17:50,040
حسمن بین اینها فرق برقرار نمی کند

257
0:17:50,040 --> 0:17:51,960
فرق که در دنیا نیست

258
0:17:51,960 --> 0:17:54,500
برای این که در دنیا یا مسابیه هست

259
0:17:54,500 --> 0:17:56,300
یا کافران مرفه دارن

260
0:17:56,300 --> 0:17:58,320
پس یه نشعه دیگری باید باشد

261
0:17:58,320 --> 0:18:00,320
در سوره مبارک ساد

262
0:18:00,320 --> 0:18:02,720
به این دعایه استدلال فرمود

263
0:18:02,720 --> 0:18:07,060
یعنی آیه 27 و 28 سوره مبارک ساد این است

264
0:18:07,060 --> 0:18:09,320
فمود به ما خلقن از سماعه

265
0:18:09,320 --> 0:18:11,500
و ارضه و ما بینه هما باطل

266
0:18:11,500 --> 0:18:13,680
ما آسمان و زمین

267
0:18:13,680 --> 0:18:15,900
و اون چه بین آسمان و زمین هست

268
0:18:15,900 --> 0:18:18,360
اونها را یاوه و باطل نیافردیم

269
0:18:18,360 --> 0:18:20,940
که اینها بعضی مدتی نابود بشوند

270
0:18:20,940 --> 0:18:21,920
و از بین گرامد

271
0:18:21,920 --> 0:18:22,720
این طور نیست

272
0:18:22,720 --> 0:18:25,240
و آنکه رن لدین کفروف

273
0:18:25,240 --> 0:18:26,980
و بین لدین کفروف

274
0:18:26,980 --> 0:18:29,740
اونا که کافران فکر میکنند

275
0:18:29,740 --> 0:18:31,380
آلم حالت مند نیست

276
0:18:31,380 --> 0:18:33,600
بعضی مدتی هم نابود بشوند

277
0:18:33,600 --> 0:18:36,680
و خدای حکیم کار لغو نمی کند

278
0:18:36,680 --> 0:18:38,820
پس آلم یقینا هدف دارد

279
0:18:38,820 --> 0:18:40,600
کل این نظام

280
0:18:40,600 --> 0:18:41,880
که موجود است

281
0:18:41,880 --> 0:18:44,180
به اون قایت و هدف خاص خود میرسد

282
0:18:44,180 --> 0:18:45,100
که از اون بنوان

283
0:18:45,100 --> 0:18:47,420
علایل الله تصیر امور یاد میشوند

284
0:18:47,420 --> 0:19:17,400
برهان دوم این است که

285
0:19:17,420 --> 0:19:21,320
مومن و کافر هر دو از بین میارن و خاک میشنن

286
0:19:21,320 --> 0:19:24,860
متقی و فجار هر دو خاک میشنن

287
0:19:24,860 --> 0:19:31
این که در بخشای دیگر پرموز سبا ان محیا هم و ممات هم سا امایه کنون هم ناظر به همین است

288
0:19:31 --> 0:19:37,380
یعنی اگرچون که معاده نباشد حیات و ممات کافر و مومن یکی است

289
0:19:37,380 --> 0:19:41,720
چون حساب و کتابی که نیست و این با عدل خدا سازگار نیست

290
0:19:41,720 --> 0:19:45,920
چون خدا آدل است یقینا بین متقین و فجار

291
0:19:45,920 --> 0:19:48,920
یقینا بین مؤمنان و کافران فرقی است

292
0:19:48,920 --> 0:19:50,440
این برهان عدل است

293
0:19:50,440 --> 0:19:55,700
این دوتا برهان که در آیات سوره مبارک سادزک شده است

294
0:19:55,700 --> 0:19:58,820
حد وسط هیچ کدام از اونها رحمت نیست

295
0:19:58,820 --> 0:20:03,060
اما آیه دوازده و سیزده سوره انعام که محل بحث است

296
0:20:03,060 --> 0:20:04,940
حد وسط اونها رحمت است

297
0:20:04,940 --> 0:20:08,520
فرمود قول لمن مافه سماوات ورعرز

298
0:20:08,520 --> 0:20:11,440
که این یکی از مقدمات برهان است

299
0:20:11,440 --> 0:20:16,500
یعنی این مجموعه نظام و آفرنش میلک و ملکه که

300
0:20:16,500 --> 0:20:21,300
خب اونا خواهند گفت خدا ولی شما مبادرت کنید

301
0:20:21,300 --> 0:20:24,980
از طرف اونا پاسخ بدید که این حال الله است

302
0:20:24,980 --> 0:20:26,200
این مقدمه اولا

303
0:20:26,200 --> 0:20:28,700
خدا را با چه وعث شما قبول دارید

304
0:20:28,700 --> 0:20:30,280
خدا رحیم است یا نه

305
0:20:30,280 --> 0:20:36,400
معنا رحمت آن است که هر مصمندی و هر حاجسمندی را

306
0:20:36,400 --> 0:20:38,340
به اون کمال اللهش برزاند

307
0:20:38,340 --> 0:20:40,320
اگر خدا رحیم است

308
0:20:40,320 --> 0:20:43,440
باید به استعداد مستعدان پاسخ بده

309
0:20:43,440 --> 0:20:47,720
خب مردان الهی که استعداد درجات آلیه را دارن

310
0:20:47,720 --> 0:20:49,520
اینا با مردن نابود بشن

311
0:20:49,520 --> 0:20:53,380
تبهگاران که استحقاق کیفر را دارن

312
0:20:53,380 --> 0:20:55,200
اینا با مرد نابود بشن

313
0:20:55,200 --> 0:20:58,780
یا یه آلمی برای بررسی پاداش کیفر هست

314
0:20:58,780 --> 0:21:02,160
همود کتب علاو نفسه رحمت

315
0:21:02,160 --> 0:21:04,160
خدا رحیم است

316
0:21:04,160 --> 0:21:06,600
نممکن است رحیم باشد

317
0:21:06,600 --> 0:21:08,600
بلکه واجب و رحمه است

318
0:21:08,600 --> 0:21:10,640
یقینا خدا این کار رو میکند

319
0:21:10,640 --> 0:21:14,140
و این وجوب هم وجوب انلاه است

320
0:21:14,140 --> 0:21:15,660
نه وجوب انلاه

321
0:21:15,660 --> 0:21:21,300
سر این که اشاعره از این رحمت ضروری و وجوب رحمت میپرهیزن

322
0:21:21,300 --> 0:21:25,120
خیال میکنن اگر بگوین رحمت واجب است

323
0:21:25,120 --> 0:21:28
گرفتار تفکر معتزله میشن

324
0:21:28 --> 0:21:30,580
که رحمت بر خدا واجب است

325
0:21:30,580 --> 0:21:32,860
در حالی که مطلب حق آن است

326
0:21:32,860 --> 0:21:36,180
نه اون چیزی که اشاعره پین داشتن

327
0:21:36,180 --> 0:21:38,340
نه اون چیزی که معتزله باور کردن

328
0:21:38,340 --> 0:21:43,200
نه این که ما بگوییم خدا معاذ الله دارای اراده جذافیه است

329
0:21:43,200 --> 0:21:50,780
و اون آیه پربرکت و نورانی لایسالو امایفالو هم یسالون را بر اراده جذافیه هم بکنیم

330
0:21:50,780 --> 0:21:56,740
نه مثل معتزله بینده شیم بگوییم که رحمت بر خدا واجب است

331
0:21:56,740 --> 0:21:59,240
چون چیزی حاکمه بر خدا نیست

332
0:21:59,240 --> 0:22:05,200
خداوند اون حسدی مطلق و نامحدود است که محکومه هیچ چیزی قرار نمیگرد

333
0:22:05,200 --> 0:22:10,860
زیرا اون شیع که به صورت قانون یا غیر قانون ظهور میکند

334
0:22:10,860 --> 0:22:14,480
اگر بخواهد حاکم بر خدا باشد

335
0:22:14,480 --> 0:22:17,600
یقینا یه امر موجود است نه معدوم

336
0:22:17,600 --> 0:22:20,380
چون معدوم که چیزی نیست تا حاکم باشد

337
0:22:20,380 --> 0:22:21,700
یقینا موجود است

338
0:22:21,700 --> 0:22:25,260
بر اساس برهان توحید غیر خدا

339
0:22:25,260 --> 0:22:29,540
هر که هست و هر چه هست ممکن است و مخلوق

340
0:22:29,540 --> 0:22:31,540
برو به صورت قانون ظهور کند

341
0:22:31,540 --> 0:22:36,840
اگر غیر خدا هرچه هست و هرکه هست ممکن است و مخلوق

342
0:22:36,840 --> 0:22:40,860
پس اگر قانون باشد قانون هم مخلوق است

343
0:22:40,860 --> 0:22:47,060
و هرگز مخلوق خدا بر خدا قاهرانه حکم نخواهد کرد

344
0:22:47,060 --> 0:22:51,320
پس فرض ندارد که چیزی قاهر بر خدا باشد

345
0:22:51,320 --> 0:22:56,560
حاکم بر خدا باشد و خدا محکوم و مقهور ای چیزی باشد

346
0:22:56,560 --> 0:23:00,580
قهران در هر جا سخن از ضرورت هست

347
0:23:00,580 --> 0:23:03,080
وجوب انالله هست

348
0:23:03,080 --> 0:23:04,400
نه وجوب علالله

349
0:23:04,400 --> 0:23:08,340
یعنی ما یقین داریم خدا این چینین میکند

350
0:23:08,340 --> 0:23:12,400
نه یقین داریم که خدا باید این چینین بکند

351
0:23:12,400 --> 0:23:15,200
باید بر خدا فرض نداره

352
0:23:15,200 --> 0:23:17,680
که خدا محکوم یه قانونی باشد

353
0:23:17,680 --> 0:23:22,280
ولی ما یقین داریم خدایی که دارای اسمای حسناست

354
0:23:22,280 --> 0:23:24,780
این کارها را خواهد کرد

355
0:23:24,780 --> 0:23:26,680
خلوه وعده نمیکند

356
0:23:26,680 --> 0:23:29,780
پرهیزکاران را به پاداش رو میرساند

357
0:23:29,780 --> 0:23:31,140
و مانند آن

358
0:23:31,140 --> 0:23:33,640
اما در باره خصوص این آیه

359
0:23:33,640 --> 0:23:37,200
که فرمود کتب قلانفسه الرحمه

360
0:23:37,200 --> 0:23:39,900
این باید طوری توجیح بشه برد

361
0:23:39,900 --> 0:23:43,580
که یک اسمی از اسمای حسنهای خدا

362
0:23:43,580 --> 0:23:48,300
حاکمه بر اسمی از اسمای دیگر الهی باشد

363
0:23:48,300 --> 0:23:52,040
نه این که اصل ذات مقهور یک شیعی باشد

364
0:23:52,040 --> 0:23:57,140
چون شیع همون طوری که نمیتواند آفریدگار خود باشد

365
0:23:57,140 --> 0:24:00
نمیتواند غاهره بر خودش باشد

366
0:24:00 --> 0:24:02,460
که خودش تهد غهر خودش باشد

367
0:24:02,460 --> 0:24:05,540
همونطور که اتحاد خالق و مخلوق محال است

368
0:24:05,540 --> 0:24:07,540
اتحاد آله و معلوم محال است

369
0:24:07,540 --> 0:24:09,820
اتحاد غاهر و مقهورم محال است

370
0:24:09,820 --> 0:24:13,480
ذات خدا تهد غهره هیچ چیز دره نمی آید

371
0:24:13,480 --> 0:24:15,800
محکوم هیچ چیز نخواهد بود

372
0:24:15,800 --> 0:24:18,560
بگویم خود ذات حاکمه بر ذات است

373
0:24:18,560 --> 0:24:21,500
مثل این که ذات علت ذات باشد مستحیل است

374
0:24:21,500 --> 0:24:23,640
خالق ذات باشد مستحیل است

375
0:24:23,640 --> 0:24:24,580
این هم همین است

376
0:24:24,580 --> 0:24:30,740
چون یک حقیقت فرض ندارد که بانک بسیطه است و مرکب نیست

377
0:24:30,740 --> 0:24:34,040
خودش قاهره بر خودش باشد و خودش متیه خودش

378
0:24:34,040 --> 0:24:35,220
این چنین فرض ندارد

379
0:24:35,220 --> 0:24:37,760
قهرن میموند اسمای حسنای الهی

380
0:24:37,760 --> 0:24:40,200
از مقام ذات باید تنظر کنیم

381
0:24:40,200 --> 0:24:43,120
وقتی از مقام ذات تنظر میکنیم

382
0:24:43,120 --> 0:24:45,740
با اسمای حسنای الهی روبروییم

383
0:24:45,740 --> 0:24:48,340
این اسمای الهی بعضی جزئی هست

384
0:24:48,340 --> 0:24:49,940
بعضی کلی هست

385
0:24:49,940 --> 0:24:52,340
بعضی عظیمن بعضی اعظم

386
0:24:52,340 --> 0:24:56,860
قهرن اون که عظیم است بر غیرعظیم حاکم است

387
0:24:56,860 --> 0:24:59,500
اون که اعظم است بر عظیم حاکم است

388
0:24:59,500 --> 0:25:04,840
اسمای الهی هست که بعضی کاتبن بعضی مکتوبون علیه

389
0:25:04,840 --> 0:25:08,520
بعضی حاکمن بعضی محکومون علیه به ماننده هست

390
0:25:08,520 --> 0:25:11,200
و چون همه این ها اسمای خداست

391
0:25:11,200 --> 0:25:13,780
و خداوند به همه این ها متصف می شود

392
0:25:13,780 --> 0:25:17,180
نشانش همون آیات پایانی سوره امبارکهیه

393
0:25:17,180 --> 0:25:17,960
حشد است

394
0:25:17,960 --> 0:25:28,700
در همون اسمای حسنه پایان سوره هشت

395
0:25:28,700 --> 0:25:30,920
هم آلمان قیبه و شهاده است

396
0:25:30,920 --> 0:25:34,120
هم از سلام المؤمن المهمین العزیز

397
0:25:34,120 --> 0:25:35,480
و الجبار و متکبر است

398
0:25:35,480 --> 0:25:37,080
که این هم اسمای فعیلی یقن

399
0:25:37,080 --> 0:25:39,720
خب اگر اسمای ذات حاکم

400
0:25:39,720 --> 0:25:41,180
و اسمای فعیل است

401
0:25:41,180 --> 0:25:43,640
اسمی از اسمای الهی

402
0:25:43,640 --> 0:25:45,920
حاکم بر اسم دیگر است

403
0:25:45,920 --> 0:25:49,580
و همه اینها اصاف و اسمای الهی هست

404
0:25:49,580 --> 0:25:53,220
و میشود گفت به این که خدا این کار را کرد

405
0:25:53,220 --> 0:25:56,540
خدا برخودش چون برخودش گفته میشود

406
0:25:56,540 --> 0:26:01,880
یعنی بر اسم از اسمای او که اون اسم هم برخوده هن میشود

407
0:26:01,880 --> 0:26:06,800
چون شما همه این هزار اسمی که در جوشنکبیر هست برخوده هن میکنید

408
0:26:06,800 --> 0:26:09,380
قضیه تشکیل میدید موضوع محمود برد

409
0:26:09,380 --> 0:26:13,680
که موضوعش خدا هست الله هست محمولش همه این اسمای اصلا

410
0:26:13,680 --> 0:26:18,940
اونگاه اون اسمی که عظم است بر غیر عظم حاکم است

411
0:26:18,940 --> 0:26:22,460
همه کارهای خدا زیر مجموعه قدرت هست

412
0:26:22,460 --> 0:26:26,800
همه ادراکهای خدا زیر مجموعه علم هست و مانند اون

413
0:26:26,800 --> 0:26:33,700
اونگاه کتب علا نفسه رحمت این قدرت هست که رحمت را

414
0:26:33,700 --> 0:26:35,820
علم هست که رحمت را

415
0:26:35,820 --> 0:26:42,880
حیات هست که رحمت را و مانند اون را در خیشتن تسبیت می کند

416
0:26:42,880 --> 0:26:47,440
از چنین ذاتی که منبع همه کمالات است

417
0:26:47,440 --> 0:26:50,380
یقینا رحمت تنظیل می کند

418
0:26:50,380 --> 0:26:54,060
یجبو انه هر رحمت است

419
0:26:54,060 --> 0:26:56,060
نقل زاته رحمت

420
0:26:56,060 --> 0:26:59,060
چیزی بر زات خدا حاکم نیست

421
0:26:59,060 --> 0:27:00,940
پس اونجا که وحدت است

422
0:27:00,940 --> 0:27:03,700
یعنی زات خدا چیزی برو حاکم نیست

423
0:27:03,700 --> 0:27:05,480
اونجا که جای کسرت است

424
0:27:05,480 --> 0:27:07,440
یعنی اسمای حسنای الهی

425
0:27:07,440 --> 0:27:10,340
اسمی بر اسم دیگر حاکم است

426
0:27:10,340 --> 0:27:15,140
اونگاه منظور از این کتابت هم کتابت تکوینی قاعد بود

427
0:27:15,140 --> 0:27:19,620
از غیر خدا چیزی بر خدا تحمیل نقاعد شد

428
0:27:19,620 --> 0:27:25,020
بلکه اسمای اعظم خدا و اسم عظیم خدا اقتضایی دارد

429
0:27:25,020 --> 0:27:30,300
که برابر اون اسم دیگر امتصال می کند و انجام می دهد

430
0:27:30,300 --> 0:27:36,840
پس بنابراین برهانی که در آیه دوازده و سیزده سوره امبارکه انعامه است

431
0:27:36,840 --> 0:27:40,600
حد وسط این برهان رحمت خداست

432
0:27:40,600 --> 0:27:43,560
چون خدا رحیم است معاد حق است

433
0:27:43,560 --> 0:27:47,740
اون با فهمون کتب على نفسه رحمه

434
0:27:47,740 --> 0:27:49,520
چون خدا رحیم است

435
0:27:49,520 --> 0:27:54,180
لیجمعنکم الى یوم القیامت لاره بفید

436
0:27:54,180 --> 0:27:55,940
یقینا معاد حق است

437
0:27:55,940 --> 0:27:59,120
با لام قسم با نون تحکیل سقیله

438
0:27:59,120 --> 0:28:02,060
با تعبیر آوردن به لاره بفید

439
0:28:02,060 --> 0:28:05,160
این لا ربیفی همون به ضروره

440
0:28:05,160 --> 0:28:07,140
به مصطلح منطقی نمی فهموند

441
0:28:07,140 --> 0:28:09,160
در علوم عقلی می گویند

442
0:28:09,940 --> 0:28:11,940
این کار به ضروره است

443
0:28:11,940 --> 0:28:14,840
در اصطلاحات قرآنی می گن لا ربیفی

444
0:28:14,840 --> 0:28:17,760
لا ربیفی هیچ تردید در اونست که واقعی می شود

445
0:28:17,760 --> 0:28:19,500
یقیناً واقعی می شود

446
0:28:19,500 --> 0:28:21,640
این لا ربیفی

447
0:28:21,640 --> 0:28:24,480
ابارتون اخری از به ضروره است

448
0:28:24,480 --> 0:28:27,160
المعادو حقون به ضروره

449
0:28:27,680 --> 0:28:29,840
نه این که ممکن از خدا

450
0:28:29,840 --> 0:28:32,880
این سنها را بعد از مرگ زنده کند

451
0:28:32,880 --> 0:28:35,220
بلکه به ضروره زنده می کند

452
0:28:35,220 --> 0:28:37,200
این معاد حق است

453
0:28:37,200 --> 0:28:38,880
یه قضیه ممکنه نیست

454
0:28:38,880 --> 0:28:40,200
یه قضیه ضروری است

455
0:28:40,200 --> 0:28:41,960
اشهداند الموت حق

456
0:28:41,960 --> 0:28:43,860
و تکاویل معاد حق

457
0:28:43,860 --> 0:28:45,060
و جنت حق

458
0:28:45,060 --> 0:28:46,040
و نار حق

459
0:28:46,040 --> 0:28:48,460
اینو حقا سابطن و قضیه اند

460
0:28:48,460 --> 0:28:50,360
جهت این قضایه چیست؟

461
0:28:50,360 --> 0:28:51,120
ضرورت است

462
0:28:51,120 --> 0:28:51,920
نه امکان

463
0:28:51,920 --> 0:28:54,580
موت حق است به ضروره

464
0:28:54,580 --> 0:28:56,420
کل نفس زاغت الموت

465
0:28:56,420 --> 0:28:58,980
و ما جعلنا البشر من قبل کل خود

466
0:28:58,980 --> 0:29:15,860
حالا یه بحث دیگه در باری دلالت این برهان و تمامیت این برهان برمعاد مونده است نوبت بعد انشاءالله

467
0:29:15,860 --> 0:29:17,360
والحمدلله رب العالمين

468
0:29:28,980 --> 0:29:50,980
موسیقی

469
0:29:58,980 --> 0:29:59,880
امیدوارم