1
0:00:00 --> 0:00:02,280
درست داریم که تا ساعت چهارده کنار تن باشیم

2
0:00:02,280 --> 0:00:06,720
امیدوارم که شما هم فرصت همراهی ما رو پیدا بکنید

3
0:00:06,720 --> 0:00:09,200
دعوت میکنم اولین برنامه رو بشنوید

4
0:00:09,200 --> 0:00:12,380
برکرانه نور به مدت سی دقیقه

5
0:00:12,380 --> 0:00:15,240
امروز این برنامه اختصاص داره به بیان بخشی

6
0:00:15,240 --> 0:00:18,260
از نکتهای تفسیری آیات شریفه پانزده

7
0:00:18,260 --> 0:00:20,780
تا هجده سوره مبارکه ی انام

8
0:00:20,780 --> 0:00:22,980
توسط مفسر آنی قدر

9
0:00:22,980 --> 0:00:25,980
حضرت آیت الله جوادی آمولی خفزه الله

10
0:00:30 --> 0:00:59,980
موسیقی در موسیقی درسته

11
0:01:00 --> 0:01:05,480
بر شراره نور

12
0:01:30 --> 0:01:59,980
موسیقی درسته

13
0:02:00 --> 0:02:04,060
و این یمسس که به خیرن فوه وقرا کلش این قدیر

14
0:02:04,060 --> 0:02:08,920
و هوه با حرفون به عباده و هوه حکیم و خبیر

15
0:02:08,920 --> 0:02:15
در باره احتجاج هایی که در این آیات تلاوت شده

16
0:02:15 --> 0:02:17,480
در باره توحید ذات عقد سیلاه است

17
0:02:17,480 --> 0:02:19,680
قبلن مراده فرمودید

18
0:02:19,680 --> 0:02:25,900
برهان بر توحید نزیر همون عبادت خدا سه قسم است

19
0:02:25,900 --> 0:02:32,980
بعضی از براهین حد وسطش این است که اصل هستی امکانی و خدا فرید

20
0:02:32,980 --> 0:02:37,300
بنابراین او معبود است و او رب است و مانند

21
0:02:37,300 --> 0:02:41,960
بعضی از براهین روی خوف و حراس تنظیم می شود

22
0:02:41,960 --> 0:02:48,100
که خداوند انسان را از آسیب و گزند حفظ می کند

23
0:02:48,100 --> 0:02:52,140
و انسان برای رفع این آسیب ها

24
0:02:52,140 --> 0:02:56,240
نیازمند است که یک مبدعی مشکل او را حل کند

25
0:02:56,240 --> 0:03:00,740
به اون مبدع غیر از خدا موجود دیگر نیست

26
0:03:00,740 --> 0:03:05,700
برهان سیبوم حد وسطش همون شوق و تمه است

27
0:03:05,700 --> 0:03:09,940
انسان نیازمند است به سلسل اموری که

28
0:03:09,940 --> 0:03:13,700
هواعج طبیعی او را برطرف کند

29
0:03:13,700 --> 0:03:16,720
یعنی به اون قضا بدهد به اون پوشاک بدهد

30
0:03:16,720 --> 0:03:18,680
به اون کمالات دیگر عطا کند

31
0:03:18,680 --> 0:03:21,760
به تنها مبدعی که میتواند

32
0:03:21,760 --> 0:03:24,900
نیازهای او را برطرف کند خدا است

33
0:03:24,900 --> 0:03:27,680
همونهای که عبادتهای اونها

34
0:03:27,680 --> 0:03:29,740
یا خوفاً بلندار است

35
0:03:29,740 --> 0:03:32,060
یا شوقاً ایلن جنت است

36
0:03:32,060 --> 0:03:35,220
یا حباً لله و شکرن لله است

37
0:03:35,220 --> 0:03:37,780
در مقام استدلال هم

38
0:03:37,780 --> 0:03:40,100
از این سقیص بیرون نیستن

39
0:03:40,100 --> 0:03:43,500
هر کسی هر ترزی که می اندی شب

40
0:03:43,500 --> 0:03:46,260
همون ترز خدا را عبادت می کند

41
0:03:46,260 --> 0:03:49,440
نزازات اردس اله و پیغمبرش

42
0:03:49,440 --> 0:03:51,020
صلی اللہ و بی بارو سلم

43
0:03:51,020 --> 0:03:54,460
آموغ که از هر سراح استدلال بکنند

44
0:03:54,460 --> 0:03:59,920
فرمود بگو گل اقیرن لا اتخذو ولی انفاتر سماوات ور ارز

45
0:03:59,920 --> 0:04:02,540
که این ناظره به همون عبادت احرام است

46
0:04:02,540 --> 0:04:05,120
به هواییت امولاییت غم

47
0:04:05,120 --> 0:04:08,820
این ناظره به کسان است که شوقن در جنه عبادت میکنند

48
0:04:08,820 --> 0:04:12,700
قل اینی اخاب اناسیت ربی عذاب یوم عزیم

49
0:04:12,700 --> 0:04:17,340
این ناظره به کسان است که خوفن منن نار عبادت میکنند

50
0:04:17,340 --> 0:04:23,460
مکل و اوگیان است که در وجود خود پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم

51
0:04:23,460 --> 0:04:29,860
مسئله شهود و مسئله اندیشه و مسئله نغم یک جا جمع شده است

52
0:04:29,860 --> 0:04:34,900
به تعبیر دیگر ارفان و برهان و قرآن یک جا جمع شده است

53
0:04:34,900 --> 0:04:37,680
چون حقائق را اون حضرت مشاهده می کند

54
0:04:37,680 --> 0:04:40,400
بعد مشهود خود را مبرهم می کند

55
0:04:40,400 --> 0:04:43,180
به طور معقول که بتواند احتجاش کند

56
0:04:43,180 --> 0:04:44,960
به دیگران بفهماند

57
0:04:44,960 --> 0:04:55,760
و بعد در کنار همون مشهور و در کنار همین معقون دستورهای الهیم و انوان نقل میابد نزید همین مسئله توحید

58
0:04:55,760 --> 0:05:02,980
که خداوند در این حال که برهان قام کرده بر توحید و نفی شرک دستور هم میدهد

59
0:05:02,980 --> 0:05:08,940
که قل اینی امه توان اکون اول من اسلم و لا تکونن نمیدان مشرکین

60
0:05:08,940 --> 0:05:13,440
امر به توحید و نهی از شکل یه امر نقلی است

61
0:05:13,440 --> 0:05:19,620
ادقیر الله اتخذ و ولی الفاتر سماوات و عرض یه امر عقلی است

62
0:05:19,620 --> 0:05:26,080
و همین مکتب معقول و منغول هر درها پیغمبر مشاهده کرده است

63
0:05:26,080 --> 0:05:30,680
یعنی در وجود مبارکون حضرت صلی اللہ علیه و سلم

64
0:05:30,680 --> 0:05:35,360
مشهود و معقول و منغول یک جا جمع است

65
0:05:35,360 --> 0:05:39,620
اونجرا که حکیب و متکلم به طور ناقص می فهمند

66
0:05:39,620 --> 0:05:43,120
اون به طور کامل و معصومانه می فهمند

67
0:05:43,120 --> 0:05:49,820
اونجرا که اهل کشف و شهود به طور ناقص و با اشتباه احیانا مشاهده می کنند

68
0:05:49,820 --> 0:05:58,260
باید مقددت پیغم برسلله و عقیب برسلله به نهبه اعلا و اتم مشاهده معصومانه دارد

69
0:05:58,260 --> 0:06:01,900
و هرچرا که دیگران از راه نقل می فهمند

70
0:06:01,900 --> 0:06:07,420
اولش خود پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم از راه نغل بفهمد

71
0:06:07,420 --> 0:06:10,340
پس نقل و عقل و قلب

72
0:06:10,340 --> 0:06:14,140
یعنی شهود و اندیشه و نغل هر سه

73
0:06:14,140 --> 0:06:17,700
در وجود مبارک پیغمبر صلی اللہ علیه و سلم

74
0:06:17,700 --> 0:06:20,460
به نهب اتم و اکمر جمع است

75
0:06:20,460 --> 0:06:22,500
محل دادیان است که

76
0:06:22,500 --> 0:06:26,520
گرچه ظاهر آیه شتاب به پیغمبر است

77
0:06:26,520 --> 0:06:29,540
اما این بر حقیقت ختاب ختاب نوعی است

78
0:06:29,540 --> 0:06:31,160
این که نشخصی

79
0:06:31,160 --> 0:06:34,960
و آیه بعد هم تعیید می کند

80
0:06:34,960 --> 0:06:38,580
از این که آیه اول خطابش نوعیست نشخصی

81
0:06:38,580 --> 0:06:39,820
این که قومد قل

82
0:06:39,820 --> 0:06:46,200
این مخصوص جای پیرانبر نیست

83
0:06:46,200 --> 0:06:49
هر انسان هندیشمندی

84
0:06:49 --> 0:06:50,820
هر انسان مکلفی

85
0:06:50,820 --> 0:06:52,800
این که این باید بگوید

86
0:06:52,800 --> 0:06:55,080
اختصاصی به اون حضرت ندارد

87
0:06:55,080 --> 0:06:55,760
قل

88
0:06:55,760 --> 0:07:01,520
هر انسانی باید بگوید

89
0:07:01,520 --> 0:07:03,220
به دلیل این که

90
0:07:03,220 --> 0:07:05,920
برای بد تعمیم شده که می شود

91
0:07:05,920 --> 0:07:14,300
این منیوسرف نشون می دهد

92
0:07:14,300 --> 0:07:15,620
که سرف عذاب

93
0:07:15,620 --> 0:07:17,820
مخصوص پیغمبر نیست

94
0:07:17,820 --> 0:07:20,540
هر کس عذاب الهی

95
0:07:20,540 --> 0:07:22,400
از او بازداشت شد

96
0:07:22,400 --> 0:07:24,620
و کنار شد و بطرف شد

97
0:07:24,620 --> 0:07:27,580
او از رحمت خدا استفاده شد

98
0:07:27,580 --> 0:07:30,160
و به فوز عظیم الهی رسیده است

99
0:07:30,160 --> 0:07:31,580
این که فرمون قول

100
0:07:31,580 --> 0:07:34,420
اینی اخاف و این عسیق ربی

101
0:07:34,420 --> 0:07:36,400
علا به یوم عظیم

102
0:07:36,400 --> 0:07:40,720
در حقیقت نزیر سائر موارد هست

103
0:07:40,720 --> 0:07:43,260
که مخاطب خود پیغمبر هست

104
0:07:43,260 --> 0:07:45,380
ولی اموی منسون ها مکلف هست

105
0:07:45,380 --> 0:07:47,080
خطاب خخصی نیست

106
0:07:47,080 --> 0:07:49,720
تعییب مسئله آیه بعد از که

107
0:07:49,720 --> 0:07:52,580
من یوصرف عنهو یوم ایدن فقط رحمه

108
0:07:52,580 --> 0:07:54,160
مطلب بعدیان هست که

109
0:07:54,620 --> 0:08:01,720
سوء و عذاب چه دنیایی چه اخراوی اگر بخواهد به کسی برسد به اراده حق است

110
0:08:01,720 --> 0:08:07,960
و اگر از کسی بازداشت می شود و منسرت می شود به اراده حق است

111
0:08:07,960 --> 0:08:13,320
منطق خدای حکیم کارش بر اساس حکمت و مسلحت است

112
0:08:13,320 --> 0:08:19,620
اگر کسی را گرفتار سوء می کند یا به عنوان اقوبت است یا به عنوان امتحان

113
0:08:19,620 --> 0:08:27,160
و اگر سو و بدی را از کسی بر میدارد یا به عنوان پاداش است یا باز به عنوان امتحان

114
0:08:27,160 --> 0:08:32,700
مسئله سرق حضاب در چند جای قرآن کریم آمده است

115
0:08:32,700 --> 0:08:39,440
چنگ خاصه و دعای مؤمنان هم این است که عذاب از اونها برطرق بشود

116
0:08:39,440 --> 0:08:46,280
اصل رفع عذاب سرق سو بر سوره این بارکه ایهود آیه هشت دین سرق آمده است

117
0:08:46,280 --> 0:09:09,720
و این اختصاصی به عذاب آخرت ندارد

118
0:09:09,720 --> 0:09:11,620
عذاب دنیا را هم دربار میگیرد

119
0:09:11,620 --> 0:09:15,240
چین که مؤمنان راستین همیشه از ذات اقدس اله

120
0:09:15,240 --> 0:09:17,340
مسئله است میکنن که عذاب ایراهی

121
0:09:17,340 --> 0:09:18,840
از این ها منسلط بشود

122
0:09:18,840 --> 0:09:21,360
در آیات پایانی سوره مبارک

123
0:09:21,360 --> 0:09:23,620
فرغان اوصاف عباد الرحمن

124
0:09:23,620 --> 0:09:25,160
در که زایی زید میکنند

125
0:09:25,160 --> 0:09:27,240
و آیه شست و پنج

126
0:09:27,240 --> 0:09:29,180
سوره فرغان این چیزی میفرمید

127
0:09:29,180 --> 0:09:31,200
و لدین یعودون رب نست

128
0:09:31,200 --> 0:09:32,940
افعانده عذاب جهنم

129
0:09:32,940 --> 0:09:35,280
این عذابها کاند درانمون

130
0:09:35,280 --> 0:09:37,100
مطلعه بعدیان است که

131
0:09:37,100 --> 0:09:39,600
خدافن اگر توفیقی بدهد

132
0:09:39,600 --> 0:09:41,480
بعضیها را از کار

133
0:09:41,480 --> 0:09:42,980
زشت باز میدارد

134
0:09:42,980 --> 0:09:48,920
و در باره بعضی ها ترزی رفتار میکند که گزون ها باز میدارد

135
0:09:48,920 --> 0:09:54,940
اگر توفیقی نصیب کسی بشود شخص به طرف بدی نمیرود

136
0:09:54,940 --> 0:09:58,340
به طرف گناه مل ندارد رغبت نمی کند

137
0:09:58,340 --> 0:10:03,820
و بالاتر از اون اگر توفیق الهی نصیب کسی بشود

138
0:10:03,820 --> 0:10:07,120
گناه اصلا به طرف اون نمی آید

139
0:10:07,120 --> 0:10:09,620
ای وسوس را اون نمی آید

140
0:10:09,620 --> 0:10:13,060
درباره اوجود مبارک یوسف صلی اللہ علیه و سلام دارد که

141
0:10:13,060 --> 0:10:16,760
قدالکه لنسق تفه عنه سو اول فحشا

142
0:10:16,760 --> 0:10:20,340
نه لنسر فهو عنه سو اول فحشا

143
0:10:20,340 --> 0:10:24,720
نه فرمود ما او را از فحشا و سو منصرف کردیم

144
0:10:24,720 --> 0:10:27,620
فرمود فحشا و سو را از او منصرف کردیم

145
0:10:28,280 --> 0:10:31,560
از او وسوسه بسراغون ها نمیره بعد

146
0:10:31,560 --> 0:10:34,880
این ها جز اوهدی از بندگان الهی هست

147
0:10:34,880 --> 0:10:38,940
خواه انسان از کار زشن منصرف کشفد

148
0:10:38,940 --> 0:10:42,800
خواه کار زشت از انسان منسرف بشود

149
0:10:42,800 --> 0:10:44,880
و به طرح انسان نیاید

150
0:10:44,880 --> 0:10:46,760
هر دو به انایت الهی است

151
0:10:46,760 --> 0:10:49,100
منطقه بخش از اینها پاداش است

152
0:10:49,100 --> 0:10:52,180
بخش از اینها امتحان است و ماننده

153
0:10:52,180 --> 0:10:56,320
این که فرمود من یوسف عنه یوم ادن فقط رحمه

154
0:10:56,320 --> 0:11:01,640
گرچه همیشه در هر فرصتی

155
0:11:01,640 --> 0:11:05,020
اگر عذاب الهی از انسان بازداشت بشود

156
0:11:05,020 --> 0:11:07,780
و مصروف بشود رحمت خدا است

157
0:11:07,780 --> 0:11:09,620
چه دنیا چه آخره

158
0:11:09,620 --> 0:11:14,100
اما عذاب یوم عظیم اگر از انسان مصروف شد

159
0:11:14,100 --> 0:11:16,520
انسان به فوز مبین میرسد

160
0:11:16,520 --> 0:11:34,560
این یوم عظیم نه برای آنست که رحمت مخصوص اون روز است

161
0:11:34,560 --> 0:11:40,400
بلکه در هر روزی در هر حالتی اگر عذاب الهی از انسان گرفته بشود

162
0:11:40,400 --> 0:11:42,960
انسان مورد رحمت خداست

163
0:11:42,960 --> 0:11:47,100
لیکن اون عذاب عظیم اگر از انسان گرفته بشود

164
0:11:47,100 --> 0:11:51,500
گذشته از این که انسان از رحمت الهی بهره بود

165
0:11:51,500 --> 0:11:53,980
دفعوز مبین راه یافته است

166
0:11:53,980 --> 0:11:57,640
دوزا کلمه یوم عظیم در این آیه جاش باز است

167
0:11:57,640 --> 0:12:00,100
من یصرف عنه یوم عظیم

168
0:12:00,100 --> 0:12:02,720
یوم عظیم یعنی همون عذاب یوم عظیم

169
0:12:02,720 --> 0:12:07,160
فقط برحمه و ذالک الفوض المبین

170
0:12:07,160 --> 0:12:11,520
اگر کسی اون روز بتواند از عذاب الهی براهد

171
0:12:11,520 --> 0:12:15,540
معلوم شده که یک رسکاری روشن نسیده او شده است

172
0:12:15,540 --> 0:12:19,140
بر اینکه اون روز به همه خاطرات انسانم میرسند

173
0:12:19,140 --> 0:12:23,620
که وعل و انله یعل و مافی انفسکم فهزروه

174
0:12:23,620 --> 0:12:25,460
این حشدار است

175
0:12:25,460 --> 0:12:29,720
و بی که از کارهایی که بسیار دوشبار است

176
0:12:29,720 --> 0:12:31,300
بر رسی خاطرات است

177
0:12:31,300 --> 0:12:36,260
حب به نفس نمی بزارد که انسان اون طوری که هست ببیند

178
0:12:36,260 --> 0:12:38,360
تا خودش را درمان بکنند

179
0:12:38,360 --> 0:12:42,440
همونطوری که هیچ کس خود را اونطوری که هست تو آینه نمی بیند

180
0:12:42,440 --> 0:12:48,340
این چینه نیست که هر کسی خود را در آینه اونطوری که هست ببیند

181
0:12:48,340 --> 0:12:52,320
چون بادید محبت و علاقه و اشتیاغست

182
0:12:52,320 --> 0:12:55,440
همیشه خود را اونطوری که بهدرست تو آینه ببیند

183
0:12:55,440 --> 0:12:58,300
عکس خود را اونطوری که بهدرست میبیند

184
0:12:58,300 --> 0:13:02,560
مگر یک کسی که بالاخره از خود نجات پیدا کرده باشه

185
0:13:02,560 --> 0:13:07,780
خب اگرچه اون که این علاقه نمی گذارد ما اون طوری که خودمون هستیم

186
0:13:07,780 --> 0:13:09,760
اون طور خود رو تو آینه ببینیم

187
0:13:09,760 --> 0:13:15,080
هرگز علاقه نمی گذارد خاطراتمون با اون طوری که هست بررسی کنیم

188
0:13:15,080 --> 0:13:18,580
وقتی اون طوری که هست نتوانستیم بررسی بکنیم

189
0:13:18,580 --> 0:13:21,280
هرگز به فکر درمان و شمی نیستیم

190
0:13:21,280 --> 0:13:25,820
این گهم یه ثبوت اندامی حسن نسونه دامنگیر خیلی هست

191
0:13:28,300 --> 0:13:30,200
میشود که چی گرفتاره

192
0:13:30,200 --> 0:13:31,260
حب نفس بود

193
0:13:31,260 --> 0:13:32,640
چی نبود

194
0:13:32,640 --> 0:13:35,620
و اگر کسی از عذاب اون روز جهاییات

195
0:13:35,620 --> 0:13:37,760
فوز مبین نسید و میشود

196
0:13:37,760 --> 0:13:39,420
امده آن از که انسان

197
0:13:39,420 --> 0:13:42,260
اون چرا که محمود اوست

198
0:13:42,260 --> 0:13:43,920
در راه خدا سرف بکنه

199
0:13:43,920 --> 0:13:45,120
دستور مبارکه

200
0:13:45,120 --> 0:13:47,920
آل امران گذشت که لن تنان

201
0:13:47,920 --> 0:13:50,620
و بر حتی تنفقون به ما توهبون

202
0:13:50,620 --> 0:13:52,240
مقدار از اونجی

203
0:13:52,240 --> 0:13:53,520
که محمود شماست

204
0:13:53,520 --> 0:13:55,240
که مرحوم فیض نه اول کرده است

205
0:13:55,240 --> 0:13:57,420
در بعض از غراعات ممامیست

206
0:13:57,420 --> 0:13:58,440
بلکه ماست

207
0:13:58,440 --> 0:14:04,380
خب بی که از محبوبترین

208
0:14:04,380 --> 0:14:06,620
یا محبوبترین چیزها

209
0:14:06,620 --> 0:14:08,660
نزده ما همون جان خود ماست

210
0:14:08,660 --> 0:14:11,840
ما اگر این را در راه خدا انفاق کردیم

211
0:14:11,840 --> 0:14:13,520
اونگاه روشن می شود

212
0:14:13,520 --> 0:14:15,420
بعدها خواستیم دوباره

213
0:14:15,420 --> 0:14:17,420
در باقی جان من بیندشیم

214
0:14:17,420 --> 0:14:19,240
معروف می شود که چه خاطراتی

215
0:14:19,240 --> 0:14:20,160
تو این روح هست

216
0:14:20,160 --> 0:14:22,680
قدر از آنست که اگر کسی هم خواست

217
0:14:22,680 --> 0:14:24,640
داور خود باشد

218
0:14:24,640 --> 0:14:27,140
اون طوری که هست خود را نمی تواند

219
0:14:27,140 --> 0:14:28,900
بشنست تا معالجه کند

220
0:14:28,900 --> 0:14:30,540
کار آسانه نیست

221
0:14:30,540 --> 0:14:33,020
و اگر کسی از این مشکلات

222
0:14:33,020 --> 0:14:34,500
در غیامت درهد

223
0:14:34,500 --> 0:14:37
معلوم شد فوز مبین نصیبه شده است

224
0:14:37 --> 0:14:39,180
من یوستف عنه

225
0:14:39,180 --> 0:14:40,140
یوم عدن

226
0:14:40,140 --> 0:14:42,920
فغب رحمه و ذاوکل

227
0:14:42,920 --> 0:14:44,020
فوز مبین

228
0:14:44,020 --> 0:14:46,340
لذا عباد الرحمن همباره

229
0:14:46,340 --> 0:14:48,440
از ذات اردسه را مسرد میکنند

230
0:14:48,440 --> 0:14:50,680
بلستف عنه عذاب جهنم

231
0:14:50,680 --> 0:14:52,940
محل عبادیان است که

232
0:14:52,940 --> 0:14:55,020
این اختصاصی به آخرت ندارد

233
0:14:55,020 --> 0:14:56,480
و ربوبیت

234
0:14:56,480 --> 0:14:59,240
مطلقه مال ذات اقدس اله هست

235
0:14:59,240 --> 0:15:01,200
نه تنها خالقیت هست

236
0:15:01,200 --> 0:15:04,820
نه تنها مسئله بهشت و جهنم در آخرت هست

237
0:15:04,820 --> 0:15:08,280
مسئله خیرو شر دنیا هم امکنه هست

238
0:15:08,280 --> 0:15:10,600
یعنی خیرو شر به قول مطلق همینطور هست

239
0:15:10,600 --> 0:15:12,040
چه در دنیا چه در آخرت

240
0:15:12,040 --> 0:15:13,640
لذا این دو تا آیه

241
0:15:13,640 --> 0:15:16,400
یه جنبندی نهایی و کامل هست

242
0:15:16,400 --> 0:15:17,940
نسبت به آیات گذاشته

243
0:15:17,940 --> 0:15:20,040
لذا اون فرماید که

244
0:15:20,040 --> 0:15:23
به این یمسس که اللهو به ذره

245
0:15:23 --> 0:15:26,200
فلاکاو شفه اللهو اللهو

246
0:15:26,200 --> 0:15:28,760
فرمود اگر مشکلی به تو برسد

247
0:15:28,760 --> 0:15:30,240
زرری به تو برسد

248
0:15:30,240 --> 0:15:32,440
چه زرر مادی چه زرر معنوی

249
0:15:32,440 --> 0:15:35,520
تنها کسی که اون زرر معنوی

250
0:15:35,520 --> 0:15:36,860
مثل قم و اندو

251
0:15:36,860 --> 0:15:39,640
یا زررهای مادی مثل بیماری

252
0:15:39,640 --> 0:15:40,360
روانندان

253
0:15:40,360 --> 0:15:44,220
تنها کسی که این رو برطرف می کند

254
0:15:44,220 --> 0:15:47,140
این به منزله یک عبر است

255
0:15:47,140 --> 0:15:49,860
این عبر را برطرف می کند

256
0:15:49,860 --> 0:15:54,200
به اون فضای روشن نعمت و شیر می تابد

257
0:15:54,200 --> 0:15:56,960
تنها کسی که این کار را میکند خدا است

258
0:15:56,960 --> 0:16:05,620
این در باری دفع مزار

259
0:16:05,620 --> 0:16:08,660
در باری جزم منوفه فرمود

260
0:16:08,660 --> 0:16:19,660
این علت را به جای معلول سبب را به جای مسبب نشنده و مسبب را عزف شده

261
0:16:19,660 --> 0:16:26,280
فرمود به این یمسست که به خیره هیچ کس نمیتواند اون خیر را برطرف بکنه

262
0:16:26,280 --> 0:16:29,180
چرا؟ چون فواق علا کلشه اینقدیر

263
0:16:29,180 --> 0:16:37,600
اگر خدا خیر را به شما رسوم و دیگری توامه جلوی این خیر را بگیرد

264
0:16:37,600 --> 0:16:40,120
معلوم شد خدا قدرتش محدود است

265
0:16:40,120 --> 0:16:42,540
بر حالی که فواق علا کلشه اینقدیر

266
0:16:42,540 --> 0:16:45,400
چون او علا کلشه اینقدیر است

267
0:16:45,400 --> 0:16:49,060
ازا اگر خیر از طرف خدا به شما رسیده است

268
0:16:49,060 --> 0:16:51,880
هرگز کسی نمیتواند جلو را بگیرد

269
0:16:51,880 --> 0:16:56,720
خب این هم توحید خالقی را ثابت میکند

270
0:16:56,720 --> 0:16:58,980
هم توحید روبو را ثابت میکند

271
0:16:58,980 --> 0:17:02,140
و در نتیجه توحید ابادرم ثابت بات کرد

272
0:17:02,140 --> 0:17:06,020
و این یمسس که به خیرین فهوه عدا کل شیعنقلید

273
0:17:06,020 --> 0:17:10,720
یعنی اگر دیگری بخواهد جلوی این خیر را بگیرد

274
0:17:10,720 --> 0:17:12,880
نرمی شد قدرت خدا محدود است

275
0:17:12,880 --> 0:17:18,340
مشابه همون آیاتی که بر سوره مبارکه پاتر

276
0:17:18,340 --> 0:17:19,940
آمد است

277
0:17:19,940 --> 0:17:22,060
و از سوره بارک فاطر

278
0:17:22,060 --> 0:17:23,400
به این صورت آمد است

279
0:17:23,400 --> 0:17:24,900
آیه دو سوره فاطر

280
0:17:24,900 --> 0:17:28,780
ما یفته الله رنناس من رحمتن فلا ممسک لها

281
0:17:28,780 --> 0:17:32,180
و ما یمسک فلا مرسل لهم من بعده

282
0:17:32,180 --> 0:17:33,840
چرا چون و هووال عزیز است

283
0:17:33,840 --> 0:17:37,100
عزیز یعنی نفوذ ناپذیر

284
0:17:37,100 --> 0:17:39,860
در اینجا فموت فاوه علا کرلش اینقدی

285
0:17:39,860 --> 0:17:43,480
در آیه دو سوره فاطر فموت و هووال عزیز و نکیم

286
0:17:43,480 --> 0:17:45,340
چون نفوذ ناپذیر است

287
0:17:45,340 --> 0:17:47,900
اگر بخواهد رحمتی به کسی بدهد

288
0:17:47,900 --> 0:17:49,820
کسی نمیتواند اون در رو ببنده

289
0:17:49,820 --> 0:17:52,680
و اگر دری را به سوی کسی بست

290
0:17:52,680 --> 0:17:54,780
کسی نمیتواند اون در رو باز کند

291
0:17:54,780 --> 0:17:56,140
چون او عزیز است

292
0:17:56,140 --> 0:17:58
منتها چون حکیم است

293
0:17:58 --> 0:17:59,480
گشودن و بستن او

294
0:17:59,480 --> 0:18:01,720
قبل بستش بر اساس حکمت است

295
0:18:01,720 --> 0:18:03,980
نه بر اساس جزاق معاذ الله

296
0:18:03,980 --> 0:18:04,620
خب

297
0:18:04,620 --> 0:18:06,540
مطرح بعدیان است که

298
0:18:06,540 --> 0:18:07,060
فرمود

299
0:18:07,060 --> 0:18:09,760
و هوال قاهر و فنق عبادهی

300
0:18:09,760 --> 0:18:11,340
و هوال حکیم و الخبر

301
0:18:11,340 --> 0:18:12,800
که این یه اصل جامعی است

302
0:18:12,800 --> 0:18:15,160
که روی همه اون براهین سایف کن است

303
0:18:15,160 --> 0:18:16,600
فمون او قاهر است

304
0:18:16,600 --> 0:18:19,680
معنی قهر او معنی جبر و ظلم نیست

305
0:18:19,680 --> 0:18:21,440
او جبار است

306
0:18:21,440 --> 0:18:24,060
یعنی نقص ها را جبروت دارد

307
0:18:24,060 --> 0:18:25,440
جبران می کند

308
0:18:25,440 --> 0:18:27,660
نه جبار است یعنی ظالم است

309
0:18:27,660 --> 0:18:30,280
بنایی که ما ربکه و لبام و لبیم

310
0:18:30,280 --> 0:18:32,280
او اصلا اهل ظلم نیست

311
0:18:32,280 --> 0:18:35,040
در قیامت که اصولا در ظلم علیه هم

312
0:18:35,040 --> 0:18:37,380
که به عنوان نفی جنس نفی شده است

313
0:18:37,380 --> 0:18:38,980
روز ظلم نیست

314
0:18:38,980 --> 0:18:42,360
در غیر قیامت هم که ما یزده مربوکه اهدم

315
0:18:42,360 --> 0:18:46,740
پس اون جزه اوصاف سلبیه ذات اقبص اراه است

316
0:18:46,740 --> 0:18:52,220
اما قاهر بودن او به معنای آن است که دیگران تحت شعای اویند

317
0:18:52,220 --> 0:18:54,760
اگر گفتن شمس قاهر است

318
0:18:54,760 --> 0:18:57,680
ستاره ها را تحت شعا قرار میدهد

319
0:18:57,680 --> 0:19:00,320
نه به این معناست که شمس ظالم است

320
0:19:00,320 --> 0:19:04,720
بلکه نور او طوری است که سایر انوار تحت شعای اویند

321
0:19:04,720 --> 0:19:09,660
هر موجودی تحت شعای کسی است که او نور و سماوات و عرض است

322
0:19:09,660 --> 0:19:15,100
و این نور و سماوات و عرض گاهی به صورت ضعیف ظهور میکنند

323
0:19:15,100 --> 0:19:16,480
مثل در دنیا

324
0:19:16,480 --> 0:19:20,140
گاهی هم به صورت روشندتر ظهور میکنند

325
0:19:20,140 --> 0:19:23,700
مثل اون وقتی که بساطه همه موجودات برچیده میشود

326
0:19:23,700 --> 0:19:26,460
گاه سؤال میشود لمن الملک اليوم

327
0:19:26,460 --> 0:19:29,160
جواب داده میشود که لله الواهد القهار

328
0:19:29,160 --> 0:19:33,040
ذات اقدس اله اگر به عنوان قهار ظهور کرد

329
0:19:33,040 --> 0:19:37,940
دیگه نفخ سور اول است که همه این ها منتبی به متموس خواهند بود

330
0:19:37,940 --> 0:19:40,760
دوباره به نام دیگر که ظهور کرده است

331
0:19:40,760 --> 0:19:45,360
وگرنه در اون نفخ اول

332
0:19:45,360 --> 0:19:49,040
دیگه همه اینا سرق منفی سماوات منفره است

333
0:19:49,040 --> 0:19:51,400
این خاصیت قهار بودن است

334
0:19:51,400 --> 0:19:55,220
پس قهر که از اوصاف ثبوتی از ذات اقدس اله هست

335
0:19:55,220 --> 0:19:57,540
همون نورانیت کامل است

336
0:19:57,540 --> 0:20:01,100
نه و از الله معنای جبر و ظلم اینا

337
0:20:01,100 --> 0:20:05,040
که فرمود من یتیم و لا تقهر و اما سال و لا تنهر

338
0:20:05,040 --> 0:20:07,600
اونجا که دارد من یتیم و لا تقهر

339
0:20:07,600 --> 0:20:09,080
یه قهر مزموم است

340
0:20:09,080 --> 0:20:10,560
قهر یعنی ترد

341
0:20:10,560 --> 0:20:13,260
و همونجا که ذات اقدس الاب قاهر است

342
0:20:13,260 --> 0:20:14,740
یه وصف ممدو است

343
0:20:14,740 --> 0:20:16,700
مطلع با ادیان است که

344
0:20:16,700 --> 0:20:19,100
این قاهریت ذات اقدس الاب

345
0:20:19,100 --> 0:20:20,860
همیشه است

346
0:20:20,860 --> 0:20:23,840
تنها مخصوص اون روز نیست

347
0:20:23,840 --> 0:20:25,440
که نفت سور بشود

348
0:20:25,440 --> 0:20:26,420
و

349
0:20:26,420 --> 0:20:29,940
سیق منفی سماوات منفی ارز بشود

350
0:20:29,940 --> 0:20:31,700
بعد گفته بشود

351
0:20:31,700 --> 0:20:33,160
دمنه الملکنیون

352
0:20:33,160 --> 0:20:34,780
اونگاه پاسخ داده بشود

353
0:20:34,780 --> 0:20:38,100
این حصب همیشه هست

354
0:20:38,100 --> 0:20:41,640
برای این که اون دیگه تاریخ ندارد

355
0:20:41,640 --> 0:20:43,900
که برفرون تاریخ هجری قمری

356
0:20:43,900 --> 0:20:44,980
یا هجری شمسی

357
0:20:44,980 --> 0:20:46,600
یا میلادی

358
0:20:46,600 --> 0:20:48,800
یا همچه حادثی اتفاق نفتد

359
0:20:48,800 --> 0:20:53,700
اون معنای نشقیست که اصلا تاریخ رخت برمی بندد

360
0:20:53,700 --> 0:20:56,480
یعنی که و کجا تمام می شود

361
0:20:56,480 --> 0:21:00,760
قهرن اون در یک گوشه از آسمان یا زمین نیست

362
0:21:00,760 --> 0:21:04,460
و در یک زاویه از تاریخ نیست

363
0:21:04,460 --> 0:21:07,240
چنین چیزی همیشه ثابت است

364
0:21:07,240 --> 0:21:13,020
مردان الهی که اونها هم از ماضی و مزاری و حال بذاشتن

365
0:21:13,020 --> 0:21:16,920
اونها هم یه امر ثابتی هست

366
0:21:16,920 --> 0:21:20,820
اینگون از اوهدی از مباهدان و مردان اله

367
0:21:20,820 --> 0:21:23,440
اون حالت را میبینن که

368
0:21:23,440 --> 0:21:26,240
الان هم میگوین لمن الملک ریال

369
0:21:26,240 --> 0:21:28,740
الان هم کسی را نمیبینن

370
0:21:28,740 --> 0:21:32,940
الان هم خدا را به عنوان واحد قهر مشاهده میکنن

371
0:21:32,940 --> 0:21:40,020
خب این که فرمود روح بالقاهر میشه با وصف سبوتی و کمالی برای ذات اقدس ایلام

372
0:21:40,020 --> 0:21:42,240
اما این که فرمود فوق عباده است

373
0:21:42,240 --> 0:21:47
این فوق در قرآن کریم گاهی معنی مکان هست گاهی برای مکانت

374
0:21:47 --> 0:21:50,480
تحتی هم که در مقابل فوق هست و هم دو اسم هست

375
0:21:50,480 --> 0:21:53,480
گاهی تحت مکانیست گاهی تحت مکانت هست

376
0:21:53,480 --> 0:21:57,180
فوق به معنی مکان در قرآن کریم کم نیست

377
0:21:57,180 --> 0:22:00
نظیر انجیل رسول ایمباره که احزاب می آید

378
0:22:00 --> 0:22:06,700
فرمود این گروه های گناقون که لشگر کشی کردن آمدن از مکه آمدن مدینه

379
0:22:06,700 --> 0:22:10,840
از بالای مدینه از پاین مدینه تهاجم می کردن

380
0:22:10,840 --> 0:22:17,040
آیه ده سور احزاب اینست از جاو کن من فوق کن من اسفل من کن

381
0:22:17,040 --> 0:22:21,700
و از آبت افسان و بلوت غلوب و همانطوره تبانون به الله دونون

382
0:22:21,700 --> 0:22:25
یاد در همین سوره بارکه انعام

383
0:22:25 --> 0:22:30,500
این فرماد خدا میتواند از بالا از فوق و از تحت عذاب نازل کند

384
0:22:30,500 --> 0:22:32,620
آیش از سو پنج سوره ان آمین است

385
0:22:32,620 --> 0:22:38,120
اول هبه قادر و علاییب عفا علیکم عذاب من فوقكم و من تحت ارجلکم

386
0:22:38,120 --> 0:22:43,020
حالی یا به صورت سائقه باشد یا به صورت بارانهای تند باشد

387
0:22:43,020 --> 0:22:46,680
یا به صورت زلزله باشد که از تحت ارجل هست

388
0:22:46,680 --> 0:22:50,760
این فوق و تحت های حسی و مکانی بر قرآن کریم هست

389
0:22:50,760 --> 0:22:54,280
ولی ذات اغبسه الان از چنین وصفی منظه هست

390
0:22:54,280 --> 0:22:57,800
برای این که هوه لذیف سماه اله و اندفر ارده اله

391
0:22:57,800 --> 0:23:01,760
اگر یه موجود عینما توالوف سما وجه الله بود

392
0:23:01,760 --> 0:23:03,400
او دیگه فوق و تحت ندارد

393
0:23:03,400 --> 0:23:07,700
پس فوق مکانی جز اعصاف سلبیه ذات اغلسلاست

394
0:23:07,700 --> 0:23:12,040
ذات اغلسلا در این حال که همه جا حضور و جهور دارد

395
0:23:12,040 --> 0:23:13,120
در هیچ جا نیست

396
0:23:13,120 --> 0:23:16,960
و چون منظه از جسم است در مکان و معیم نیست

397
0:23:16,960 --> 0:23:20,640
لذا فوق و تحتی که در این بار گفته می شود

398
0:23:20,640 --> 0:23:22,720
فوق و تحت مکانی نیست

399
0:23:22,720 --> 0:23:24,380
بلکه مکانت هست

400
0:23:24,380 --> 0:23:26,900
فوق به معنی مکانت

401
0:23:26,900 --> 0:23:28,700
در قرآن کریم هم آمده

402
0:23:28,700 --> 0:23:31
که در سوره بارکه زخروف

403
0:23:31 --> 0:23:31,940
میفرمد که ما

404
0:23:31,940 --> 0:23:34,460
بعضیها را فوق بعض قرار دادیم

405
0:23:34,460 --> 0:23:35,620
از دهاز درجات

406
0:23:35,620 --> 0:23:39,240
آیه سیودو سوره بارکه زخروف این هست که

407
0:23:39,240 --> 0:23:40,700
نهنو قسمنا بین هم

408
0:23:40,700 --> 0:23:43,020
معیشت هم فر حیات دنیا و رفقنا

409
0:23:43,020 --> 0:23:44,920
با هم فوق بعض این درجات

410
0:23:44,920 --> 0:23:47,020
این فوق و معنی مکانت هست

411
0:23:47,020 --> 0:23:48,420
چه این که

412
0:23:48,420 --> 0:23:50,400
در موارد دیگر که گفته

413
0:23:50,400 --> 0:23:53,660
میشه و میخواهون ربها منفوقهین فرشتگان

414
0:23:53,660 --> 0:23:56,820
پرودگار از بالایشون میترسن

415
0:23:56,820 --> 0:23:59,220
و خدا را فوق خود میمیابن

416
0:23:59,220 --> 0:24:00,780
یه هم فوق مکانت هست

417
0:24:00,780 --> 0:24:02,220
نخوف مکانی

418
0:24:02,220 --> 0:24:05,620
خب اگر فوق به معنی مکانت آمده

419
0:24:05,620 --> 0:24:07,420
تحت معنی مکانت هم هست

420
0:24:07,420 --> 0:24:09,580
که سمر بدنا و اسفل سافلی

421
0:24:09,580 --> 0:24:12,300
اونجا سفر مکانی نیست

422
0:24:12,300 --> 0:24:13,560
سفر مکانت هست

423
0:24:13,560 --> 0:24:14,400
این که فهمید

424
0:24:14,400 --> 0:24:17,820
ولقاهرو فوق عبادهی

425
0:24:17,820 --> 0:24:20,360
اون محیط بر بندگان خودش هست

426
0:24:20,360 --> 0:24:22,100
و فوق مکانت دارد

427
0:24:22,100 --> 0:24:24,960
ادهی هم که ادعی ربوبیت داشتن

428
0:24:24,960 --> 0:24:27,360
اون هم می گفتن که ما فوق دیگرانیم

429
0:24:27,360 --> 0:24:28,220
اون که می گفت

430
0:24:28,220 --> 0:24:29,340
انا ربکم اله

431
0:24:29,340 --> 0:24:32,340
یا می گفت ما علمت لکم من اله غیری

432
0:24:32,340 --> 0:24:34,900
اون هم ادعی فوقیت می چند

433
0:24:34,900 --> 0:24:36,740
چنین در سوره امبارکه اعراف

434
0:24:36,740 --> 0:24:39,480
حرف فرعون و آر فرعون که نه هم می شاد این است

435
0:24:39,480 --> 0:24:41,860
آیه 127 سوره اعراف این است

436
0:24:41,860 --> 0:24:53,660
اونجا قهر معنای جبر و ظلم است و فوق معنای مکانت است

437
0:24:53,660 --> 0:25:00,100
اما ذات اقدس اله قهر معنای اعاطه نوری دارد و فوق مکانت

438
0:25:00,100 --> 0:25:03,940
که هووالقاهرو فوق عباده

439
0:25:03,940 --> 0:25:07,720
تنها فوق عباد نیست در بعض از آیات

440
0:25:07,720 --> 0:25:17,100
اگر که اون که در سوره رفعه 16 این چیلین فرمود

441
0:25:17,100 --> 0:25:21,140
که قول الله خالق و کل شعین به و بالواهد و الغهار

442
0:25:21,140 --> 0:25:25,340
نشون میدهد که او محیط بر جمعی اشیاست

443
0:25:25,340 --> 0:25:29,200
و جمعی اشیا تحت نورانیت نور و سماوات و عرضه

444
0:25:29,200 --> 0:25:33,420
نه تنها انسان نمیتواند بدون ازن خدا و کاری انجام بدد

445
0:25:33,420 --> 0:25:34,540
مقهور اوست

446
0:25:34,540 --> 0:25:36,760
هیچ شیعه بیگری نمیتواند

447
0:25:36,760 --> 0:25:38,940
بدون اراده حق کاری انجام بدهد

448
0:25:38,940 --> 0:25:39,980
چون مقهور اوست

449
0:25:39,980 --> 0:25:43,340
پس او قاهر فوق کل شیعه است

450
0:25:43,340 --> 0:25:45,800
برابر آیه 16 سوره وحد

451
0:25:45,800 --> 0:25:47,980
قول الله خالق و کل شیعه

452
0:25:47,980 --> 0:25:49,760
و هوول واحد و نقهار

453
0:25:49,760 --> 0:25:53,880
شاید مجموعه که اسم واحد و اسم قهار

454
0:25:53,880 --> 0:25:55,220
وقتی ترکیب بشد

455
0:25:55,220 --> 0:25:57,180
اهد را تولید کند

456
0:25:57,180 --> 0:26:00,940
اهدیت عبارت از اون واحد قاهر است

457
0:26:00,940 --> 0:26:03,420
اون وحدت قاهره را میگن احد

458
0:26:03,600 --> 0:26:07,460
احد موجود است که در مقابله او غیر نیست

459
0:26:07,460 --> 0:26:08,680
بلکه لفظ واحد

460
0:26:08,680 --> 0:26:12,620
واحد یک موجود است که در مقابله او ثانی و سالیس فرز دارد

461
0:26:12,620 --> 0:26:16,920
ولی الهب یک موجود است که در مقابله او ثانی و سالیس فرز ندارد

462
0:26:16,920 --> 0:26:19,380
اگر گفته شد قوله به الله و الهب

463
0:26:19,380 --> 0:26:23,340
مجموع واحد و قاهر همون پیام احد را میپهماند

464
0:26:23,920 --> 0:26:26,440
احدیت اون وحدت قاهره است

465
0:26:26,440 --> 0:26:30,540
چون اگر در قبال احد ثانی و سالیس را بف solaسی بشود

466
0:26:30,540 --> 0:26:32,620
او دیگه واحد است نه احد

467
0:26:32,620 --> 0:26:35,620
اگر گفته شد جا انی واحد

468
0:26:35,620 --> 0:26:38,160
بعد می شود گفت که سانی و سالس هم آمد

469
0:26:38,160 --> 0:26:40,500
اما اگر گفته بشد جا انی احد

470
0:26:40,500 --> 0:26:43,700
این برمقابل سانی و سالس نیست

471
0:26:43,700 --> 0:26:46,840
به هر تقدیر در آیه 16 سوره رد

472
0:26:46,840 --> 0:26:49,440
که فرمود بر الله خواه و کلوشه این

473
0:26:49,440 --> 0:26:51,620
و ببند واحد القهار

474
0:26:51,620 --> 0:26:54,340
یعنی او قهار علا کلوشه است

475
0:26:54,340 --> 0:26:57,740
اما در خصوص آیه محل بحث سوره انعام

476
0:26:57,740 --> 0:27:00,160
که دعوت انسان ها به توحید است

477
0:27:00,160 --> 0:27:02,940
و از غیر خدا کاری ساخته نیست

478
0:27:02,940 --> 0:27:07,300
از این جهان فهمید به اول قاهرو فوق عباده

479
0:27:07,300 --> 0:27:09,560
که این فوق معنی مکانت است

480
0:27:09,560 --> 0:27:13,080
انسان در هر جایی که باشه تحت شعاع نور خدا است

481
0:27:13,080 --> 0:27:14,980
به هر درجی هم که برسد

482
0:27:14,980 --> 0:27:19,140
و رو به دنافت دلافکان و قاب و غوص این او ادنا هم برسد

483
0:27:19,140 --> 0:27:21,940
باز مقهور نور نور سماوات و عرض است

484
0:27:21,940 --> 0:27:25,820
لیکن اگرچه این شکل اونه تنها

485
0:27:25,820 --> 0:27:29,340
در مسائل مادی و رزقهای مادی

486
0:27:29,340 --> 0:27:31,700
خود را مقهور خدا میبیند

487
0:27:31,700 --> 0:27:33,520
در مسئله معنوی

488
0:27:33,520 --> 0:27:35,240
در مسئله علمی هم

489
0:27:35,240 --> 0:27:36,100
به شرحی زند

490
0:27:36,100 --> 0:27:38,500
به هر درجیه از درجات علم

491
0:27:38,500 --> 0:27:40,800
و پیدا کند خود را مقهور میبیند

492
0:27:40,800 --> 0:27:43,880
میبیند فوق کلزی علمی علی

493
0:27:43,880 --> 0:27:45,340
و این معنو براشون

494
0:27:45,340 --> 0:27:48,180
به فوق کلزی علمی علی

495
0:27:48,180 --> 0:27:50,400
همداره خود را مقهور میبیند

496
0:27:50,400 --> 0:27:52,580
وقتی مقهور میبیند

497
0:27:52,580 --> 0:27:54,260
از ذات اقذاس اله

498
0:27:54,260 --> 0:27:55,600
که فوق عوست

499
0:27:55,600 --> 0:27:57,340
و قاهر علمی برکست

500
0:27:57,340 --> 0:28:06,820
و این هم که خدافهم و قاهر و فوق عبادهی

501
0:28:06,820 --> 0:28:12,140
یعنی علوم که ذات اقدس اله افاظه میکند فوق و علوم دیگری است

502
0:28:12,140 --> 0:28:16,020
تا انسان در چه مرحله با این آیه برخورد کند

503
0:28:16,020 --> 0:28:20,400
هر کسی در احتجاجات بخواهد برهان اقام کند

504
0:28:20,400 --> 0:28:23,480
میگد اون علم اله فوق همه براهین است

505
0:28:23,480 --> 0:28:25,400
از اونجا کمک میگرد

506
0:28:25,400 --> 0:28:28,640
و اگر خود به پایگاه رفی از علم رسید

507
0:28:28,640 --> 0:28:32,200
میابد که فوق کن لذیل امین علی

508
0:28:32,200 --> 0:28:34,240
تا برستد به علی به محض

509
0:28:34,240 --> 0:28:37,700
دیگر هرگز خود را گم نمی کند

510
0:28:37,700 --> 0:28:40,320
زیل آیه نشون می دهد

511
0:28:40,320 --> 0:28:43,580
که این قاهریت خدا

512
0:28:43,580 --> 0:28:45,140
فوقانیت خدا

513
0:28:45,140 --> 0:28:48,380
خدایی که هوا لفظ سماوات فلعرزست

514
0:28:48,380 --> 0:28:49,620
کم آیات قلب بود

515
0:28:49,620 --> 0:28:52,060
یا اینما تولف سم و وجه الله

516
0:28:52,060 --> 0:28:55,140
چنین خدایی آسمان و زمین برای او یکسان است

517
0:28:55,140 --> 0:29:00,440
زیرا یه نشون میدهد که مسئله فرقیت مسئله علم است

518
0:29:00,440 --> 0:29:03,460
همون در بهابال حکیم و خبیر

519
0:29:03,460 --> 0:29:07,540
خب انسان از خدایی که فرق اوست حکمت طلب میکند

520
0:29:07,540 --> 0:29:09,960
خبروییت طلب میکند

521
0:29:09,960 --> 0:29:12,380
همداره باید رب زدنی علما

522
0:29:12,380 --> 0:29:14,140
رب زدنی حکما

523
0:29:14,760 --> 0:29:16,460
حبلی حکما

524
0:29:16,460 --> 0:29:19,620
خدایی که فرق اوست و حکیم است

525
0:29:19,620 --> 0:29:24,580
یه انسان کامل به او عرض میکنه با رب حبلی حکما

526
0:29:24,580 --> 0:29:27,520
یا خبرویت مسئلت می کند

527
0:29:27,520 --> 0:29:30,100
و هبال حکیم و خبیر

528
0:29:30,100 --> 0:29:33,700
البته چون احاته علمی دارد

529
0:29:33,700 --> 0:29:36,620
و تمام جزئیات محیطه است

530
0:29:36,620 --> 0:29:39,780
قهراند در حساب رسی هم بقی خواهد بود

531
0:29:39,780 --> 0:29:44,040
که این با حبس سن و عدیمی که در آیات گذشته زیاد شده است

532
0:29:44,040 --> 0:29:46,420
حشداری هم به مسئله معاب هست

533
0:29:46,420 --> 0:29:47,980
الحمدلله ربه

534
0:29:54,580 --> 0:29:59,880
از اینجا باید برداریم.