Published under a Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0)
Encoding of this text has followed the recommendations of the LombardPress 1.0.0 guidelines for a diplomatic edition.
Peer Reviewed
Created file for the first time.
Praeterea diligenter ista est 14 distinctio quae ad praecedentes sic continuatur
nam postquam
tractare de temporali eius missione
sanctum dari specialiter hominibus a patre et filio
missionis ponit suam
sunt aliqui
pura creatura 2o ostendit quomodo auctoritas
est exponenda 2a ibi sed huic videtur esse contrarium 3a ibi sed intelligendum est etc
Utrum missio temporalis spiritus sancti in corda fidelium sit processio aeternalis
non habens initium
eiusdem a patre et filio spiratio aeternalis
mittitur temporaliter creaturis ergo antecedens probatur quia si sic vel ergo talis
aliquam dispositionem praeviam in creatura recipiente vel naturam si primum sequitur quod dispositionis sit
dispositio et sic erit processus infinitus in dispositionibus talibus praerequisitis vel erit dabilis
aliqua simpliciter prima non praesupponens aliam et tunc similiter potest dici de
quod erit prima non praerequirens aliam si 2m sequitur quod aeque esset aptus ad recipiendum spiritum sanctum
indispositus sicut dispositus quod est falsum ergo
quod sibi uniretur ut caritas habitualis quod est falsum
spiritus sanctus cum quolibet suo dono vel cum nullo vel cum aliquo et aliquo non
spiritus sanctus staret in eodem cum dono timoris quod est falsum quia caritas foras mit
tit
timorem nec secundum quia tunc contraria verificarentur de eodem sine
nova positione rei contra articulum nec 3m quia non est maior ratio de uno quam de alio ergo
vel procedere sed primum est impossibile ergo antecedens patet cum quia persona procedens tum quia omne temporale
est mutabile ut inquit
aeternalis sunt huiusmodi ergo minor patet quia quando processio spiritus sancti terminatur ad obiectum aeternum dicitur aeterna
quando vero ad temporale dicitur temporalis
formaliter creaturae rationali et per huius dona creaturam deo non gratificari probatur quia stat
quodlibet donum incomplexum creatum a deo conservari et ad esse sibi gratiosum non acceptari
ab eodem ergo
vare
ergo
sufficiens gratificativum non tamen per modum doni vel gratiae habitualis est menti inhae
sivum
prima patet quia mens est primo grata deo quam sibi detur creata caritas igitur
quia deus non elegit nos ex tempore sed ante mundi
secundum
pars probatur quia imperfectionis est inhaerere aliter per modum habitus ergo a deo est hoc negandum pe
nitus
2m corollarium nullum spiritus sancti donum incomplexum creatum
repugnat formaliter et eintrinsece
intrinsece gratificativum et culpae sufficienter expulsivum
aliquod donum creatum sufficit per se remittere culpam aut mortale peccatum patet quia
cuilibet tali dono creato incomplexo sicut est caritas creata peccatum est compossibile per
praecedens corollarium
non tamen inest eis simul existendi
ipsiussuper quo
factura sumus creati in christo ihesu in operibus bonis quae praeparavit deus ut in illis
ambulemus
non utique illa2a parsqua homines facti creacione creatione suntsumus
sed de ea ipse dicebat qui iam homo eratcor mundum crea in me deus
omnia autem haec operatur unus atque idem spiritus diviubi etiam patet utraque conclusionis
dens singulis prout vult
illabi menti rationali et nullum gratuitum donum creatum incomplexum ei communicari
patet quia inter illa non est
liberrime dona sua communicat non solum quae vult sed etiam quando vult secundum
ubi supra ergo
et personam spiritus sancti per illapsum specialem eidem non infundi patet quia dona sunt
ab eo distincta Item non habent
creato tamen spiritus sanctus non potest dari sine quocumque alio dono gratuito prima patet per dictam
2a pars probatur quia impossibile est menti rationali dari spiritus sanctus sine
donum complexum puta mentem esse iustam et deo gratam
spiritus sanctus viris temporaliter communicatur ab eiusdem processione aeternali non realiter
distinguitur improprie tamen huiusmodi missio seu gratuita diffusio temporalis nuncupatur
prima pars probatur quia summe simplex indivisibile a se ipso proprie non est distinguibile nec realiter
et spiritus sancti missio etc est huiusmodi ergo maior nota minor probatur quia aliter spiritus sanctus
quandoque habere aliquam dispositionem seu realem productionem quam non habuit ab aeterno quod est falsum
2a pars patet per
sed hoc non potest dici proprie et intrinsece ergo improprie et terminative alicuius relationis novae extrinsecae
quod est propositum
quam perfecte spiritus sanctus producitur in fonte originali summi spiratoris patet quia
eadem productione realiter et nominaliter producitur in viatoris mente et inspiratoris
fonte
vel gratificatio patet quia spiritus sancti in mente diffusio est mentis gratificatio et illa non
est alia realiter ab eius aeterna
gratuita facta viris sanctis dicatur et fuerit spiritus sancti processio temporalis tamen nullo modo
est vel esse potest mutabilis patet eadem est cum aeternali processione quae omnino immutabilis
est igitur
probationem dicitur per 3am conclusionem quod saltim de potentia et lege dei absoluta spiritus sanctus potest communicari
et mitti sine donis illis et econverso quia inter illa non est connexio
hoc sequitur contra articulum quia sine positione novae rei possunt verificari contradictoria quia sumendo
rem large prout se extendit ad modum rei illa
sine quocumque dono creato complexo quia conferret menti esse iustum et gratum et hoc sufficit articulo
fieret tamen sine dono habituali creato incomplexo ut dicit corollarium 3m conclusionis 2ae
conclusionem arguitur primo sic quod sufficit mentem elevare ad quodlibet meritorie agere est principium ef
ficiens
et sufficiens mentis gratificativum et gratuite levativum sed donum
gratuitae caritatis causatae est huiusmodi probatio quia donum creatum tam intense elevat
ad posse bene agere sicut ad bene esse et econverso ergo cum elevet ab bene esse intrinsece ita
ad bene agere et habetur propositum
immediate unibilis subiecto ergo requiritur prima dispositio doni vel formae increatae ergo spiritus sanctus
non potest se solo mentem gratificare seu gratiam reddere
creata est magis bona quam remissio culpae sit bona ergo ipsa habet sufficientem
imputabilitatem seu activitatem ad culpae remissionem consequentia patet antecedens probatur quia per creatam
caritatem mens plus perficitur et supernaturaliter elevatur quam per culpae remissionem
quia assistentia non sufficit ad meritorie operandum consequentia probatur cum actus meritorius intrinsece
et formaliter meritorius
et non esse meritorium vel gratuitum
concludi et minor formari sed sufficienter per se intrinsece elevat ad esse bene moraliter
ergo ad operari et sic arguendo negatur minor
formali per sanctificationem mentis de qua nunc est sermo negatur antecedens
infinitae virtutis tum quia anima est quasi immediatum subiectum in illa unione
dicitur esse ubi operatur sed deus omnem in nobis dispositionem bonam operatur ergo prius est in nobis
quam tales dispositiones
similiter quod homo sufficeret ad producendum quodlibet individuum speciei inferioris citra ipsum
patet consequentia quia homo perfectior est illis puta equo vel asino
probationem dicitur quod capiendo talem actum pro entitate incomplexa sic actus non est gratuitus formaliter
et intrinsece sed extrinsece et denotative scilicet quia a deo acceptatae et quia libere acceptat
et posset non acceptare ideo stat talem entitatem esse et meritoriam non esse
conclusionem arguitur primo sic impossibile est aliquam creaturam esse et deum in ipsam per potentiam praesentiam
et essentiam non existere ergo antecedens patet per
gratuita dona sunt res
erit tam in illis quam in donis ergo unum sine alio non datur
aliquis posset habere esse gratuitum sine forma gratuita consequens est falsum quia forma est quae
consequentia patet quia forma habitualis gratuita est dei donum creatum gratuitum
dat esse rei
et quicumque habet spiritum sanctum habet esse gratuitum ergo
informaret subiectum et non denominaret ipsum vel quod aliquis sine spiritu vitam aeternam
mereri posset utrumque est falsum consequentia probatur quia cum caritas sit spiritus sancti donum si ipsa
potest haberi sine spirito sancto vel ergo reddet habentem sufficienter carum ad vitam aeternam
vel non si non sequitur quod caritas non denominat ipsum carum quod est primum inconveniens
si sic tunc sequitur 2m scilicet quod talis meretur non habendo vitam aeternam id est spiritum sanctum
3m corollarium quaeritur de illo dono gratuito quid sit aut est spiritus sanctus praecise et tunc
sequitur quod sine distinctione vel positione etc contra articulum ut infert
spiritum sanctum elevata vel aliud consurgens ex hiis omnibus 2m non datur quia tunc mens
se ipsam gratificaret nec 3m potest dici ergo
hic non loquor de illo modo communi essendi quo deus est in omnibus rebus sed de illo de quo
dicitur christus si quis diligit me etc mansionem apud eum faciemus
super quo dicit
Iordanus noster doctor
sit vel fuerit unio
solum una persona sed tota trinitas unitur et venit propter quod dicitur tum veniemus
tum etiam quia in hac unione venit propter eum ad eum et in eum
cessurus
sed aeternaliter remansurus ideo dicit apud eum mansione faciemus
posset ergo dici quod ille modus specialis essendi est caritatis creatae et increatae in cor
de
intimatio et quaedam dulcedinis divinae immense diffusio et quaedam divini luminis
in intellectu refractio ut sic quilibet hoc percipiens et accipiens dicere posset
illud
deus tu conversus vivificabis noshunc modum ponit
dilectio et ad me conversio eius
et informative
probatio facit pro primo modo non pro 2o quia talis anima extrinsece causaliter per spiritum sanctum diceretur
grata non tamen formaliter seu informative
soluta
dei consequens est possibile pro prima parte
vitam aeternam non habendo spiritum sanctum illo modo habendi ipsum
principalis denominatio caritatis creatae non est ut simus nos cari deo sed quia deus
sit carus nobis et sic non sequitur primum consequens
quidam modus alius quo deus facit animam iustam et sibi complaciter et gratuite esse
acceptam ad vitam aeternam et hoc sufficit
gemina
ergo una ab alia est distincta consequentia patet ex terminis et antecedens est
est spiritus sancti processio
in hac distinctione
4o
secundum
corollarium sequitur quod deus non
quam alterius consequens est falsum quia sequitur quod spiritus sanctus non fuit perfectius in anima christi
quod
quia tunc homo immense esset gratus deo et sic unus non plus quam alius esset gratus
centis
in libro suo de mundo terrena omnia
cum ergo secundum
habent
sancti sit temporalis quod sit mutabilis
sanctus duobus modis procedit et tamen unica processione Ad confirmationem conceditur antecedens
ubi procedens realiter distinguitur
secundum rationem solummodo
aeternum refertur secundum esse ad temporale vero solum secundum rationem
talis productio potest quadrupliciter considerari uno modo quantum ad actum quantum ad terminum
productum quantum ad
potest concedi consequens sed 3o vel 4o modo non nec sic volo dicere
bene sequitur quod hominis gratificatio est immensa sed non est immensa gratificatio hominis similiter
posset dici de beatitudine et aliis multis hominis beatitudo est immensa sed non est etc
spiritus sancti processio de qua est sermo
talis
subiectum non esse gratum vel carum
negatur pro prima parte quia nihil procedit dum non est modo nullum temporale habuit
esse ab aeterno sed temporalitas potest competere aeterno non intrinsece sed extrinsece seu
quadam
Praeterea diligenter
etc
cum post resurrectionem insufflavit in discipulos dicens accipite spiritum sanctum
ipse etiam spiritus sanctus est ista virtus de quae de christo exibat et sanabat
luce
nationem
vis post resurrectionem dedit ipsum semel in terra[?] propter dilectionem proximi et semel
de caelo propter dilectionem dei in die penthecostis
spiritus sancti nobis dantur sed etiam spiritus sanctus nobis datur qui aequalis est patri et filio
et est
et praelati non possunt dare spiritum sanctum nec auctoritatem dandi habent licet ministerium
habeant quia per quosdam ministerialiter et instrumentaliter a deo datur quandoque quibusdam aliis etc